recursal/SuperWikiNEXT-32B huggingface dataset:
Ο Εορτασμός της Καθαράς Δευτέρας στην ύπαιθρο είναι γνωστός και ως "Κούλουμα". Πολλοί Δήμοι μάλιστα διοργανώνουν εκδηλώσεις με συναυλίες ή άλλα δρώμενα και προσφέρουν δωρεάν διάφορα σαρακοστιανά. Ωστόσο, αν και η λέξη Κούλουμα χρησιμοποιείται σχεδόν σε όλη την Ελλάδα, η προέλευση της δεν είναι ξεκάθαρη. Αποτελεί θρησκευτική εορτή, η οποία εορτάζεται συνήθως οικογενειακά και με μουσική και αποτελεί την έναρξη της μεγάλης Τεσσαρακοστής.

Τα Κούλουμα γίνονται οικογενειακά και περιλαμβάνουν:

(Σαρακοστιανό τραπέζι)

* Λαγάνα
* Ταραμοσαλάτα
* Χαλβάς
* Ελιές
* Τουρσί
* Θαλασσινά (καλαμαράκια, σουπιές, χταπόδι, γαρίδες, καραβίδες, μύδια)
* Ντολμαδάκια γιαλαντζί
* Φασολάδα χωρίς λάδι

Η γιορτή αυτή είναι πανελλήνια και κατ' άλλους έχει αθηναϊκή καταγωγή, ενώ κατ' άλλους βυζαντινή. Στην Κωνσταντινούπολη εορταζόταν έντονα από πλήθος κόσμου που συνέρρεε σε έναν από τους επτά λόφους της πόλης και συγκεκριμένα σ' εκείνον του ελληνικότατου οικισμού των «Ταταούλων».

Στην Αθήνα, από πολλές δεκαετίες προ του Α΄ Παγκοσμίου Πολέμου, τα Κούλουμα εορτάζονταν στις πλαγιές του λόφου του Φιλοπάππου, όπου οι Αθηναίοι τρωγόπιναν καθισμένοι στους βράχους από το μεσημέρι μέχρι τη δύση του ήλιου. Οι περισσότεροι χόρευαν υπό τους ήχους πλανόδιων μουσικών, κατά παρέες, είτε δημοτικούς είτε λαϊκούς χορούς υπό τους ήχους λατέρνας.

Το σούρουπο όλοι οι Ρουμελιώτες γαλατάδες της Αθήνας έστηναν λαμπρό χορό - κυρίως τσάμικο - γύρω από τους στύλους του Ολυμπίου Διός παρουσία των Βασιλέων και πλήθους κόσμου.

Τα Κούλουμα εορτάζονται σε όλες τις πόλεις της Ελλάδας, μαζί με το κύριο της ημέρας έθιμο του πετάγματος του χαρταετού. Ειδικότερα στην Αθήνα, με την ιστορική συνέχεια της παρουσίας του ανώτατου άρχοντα, τονίζεται ιδιαίτερα η λαογραφική αξία του εθίμου αυτού στο Λόφο του Φιλοπάππου.

Ετυμολογία
----------

Για την ετυμολογία του ονόματος που παραμένει άγνωστη, όπως και η αρχή του εορτασμού, υπάρχουν πολλές απόψεις. Κατά μερικούς προήλθε από τον αναγραμματισμό της λατινικής λέξης cumulus που σημαίνει σωρός, αφθονία ή επίλογος, υποδηλώνοντας έτσι το πολύ φαγοπότι με πολύ χορό, ή το τέλος της εορταστικής περιόδου της αποκριάς. Ειδικότερα όμως ο Α. Καμπούρογλου σημειώνει ότι ο όρος είναι καθαρά αθηναϊκός και προέρχεται από τις κολώνες του ναού του Ολυμπίου Διός που τις αποκαλούσαν στη νεότερη ιστορία οι Αθηναίοι columna, κόλουμνα, κούλoυμνα, κούλουμα, χωρίς όμως αυτό και να προσδιορίζει την αρχή της εορτής που πιθανολογείται κατά την περίοδο της τουρκοκρατίας. Ο ίδιος όμως προσθέτει στις σημειώσεις του ότι ο λόφος επί του οποίου βρίσκεται το Θησείο ονομαζόταν, στην αρχή της εποχής του Όθωνα, «τριάντα δυο κολώνες».

Πηγές
-----

* "Μεγάλη Ελληνική Εγκυκλοπαίδεια" τόμ. ΙΕ΄, σελ.46.
Το **Bedford TM** ήταν ένα βαρύ φορτηγό που κατασκευάστηκε από την Bedford Vehicles μεταξύ 1974 και 1986. Μέχρι το TM, το Bedford κατασκεύαζε κυρίως φορτηγά διανομής μικρών αποστάσεων χαμηλών προδιαγραφών, όπως τα Bedford TK και KM. Εν όψει της αυξανόμενης δημοτικότητας των ψηλών καμπίνων στην κατηγορία μεγάλων αποστάσεων μέγιστου βάρους, όπως τα Leyland Marathon, Scania L110 και Volvo F88, η Bedford σχεδίασε το TM ως ανταγωνιστή.

Ιστορία
-------

Bedford TM με τετρακίνιση για τον Βρετανικό στρατό
Το TM εισήχθη το 1974. Μια ενδελεχής ενημέρωση το 1982 άφησε την εμφάνιση ως επί το πλείστον ανέγγιχτη - ίσως εις βάρος των πωλήσεων αυτού που ήταν ένα ουσιαστικά νέο μοντέλο. Οι βελτιώσεις περιλάμβαναν τον νέο κινητήρα Detroit Diesel Series 92, ένα νέο πλαίσιο, πολλές νέες επιλογές κινητήρα και μετάδοσης και μια ποικιλία άλλων ενημερωμένων εξαρτημάτων. Τα κιβώτια Fuller έλαβαν τώρα έναν νέο μηχανισμό τηλεσκοπικής αλλαγής, επιτρέποντας ένα σφραγισμένο δάπεδο καμπίνας. Η καμπίνα αντισταθμίστηκε έτσι ώστε να επιτρέπει την κλίση ενός ατόμου, ενώ δύο μπροστινά πτερύγια επέτρεπαν την πρόσβαση για τον έλεγχο των ζωτικών στοιχείων. Η παραγωγή σταμάτησε το 1986, με το κλείσιμο της Bedford. Βέβαια, με την αγορά του εργοστάσιο του Ντάνστεϊμπλ από την AWD, η παραγωγή του οχήματος ξανά άρχισε σε μικρά νούμερα και παράχθηκε μέχρι το 1992, όταν η παραγωγή σταμάτησε οριστικά και ο σχεδιασμός πουλήθηκε στην Κινέζικη First Tractor Group, υπό το όχημα παράχθηκε μέχρι το 2009.

Μηχανές
-------

Καθ' όλη τη διάρκεια ζωής του, ήταν διαθέσιμο με έναν κινητήρα Bedford 500 turbo γνωστό και ως 8.2 Blue, έναν δίχρονο V6 και V8 της Detroit Diesel ή έναν Cummins L10, σε συνδυασμό με ένα κιβώτιο ταχυτήτων Fuller ή Spicer και έναν πίσω άξονα SOMA (άλλαξε μετά το λίφτινγκ του 1982). Ο κινητήρας της Detroit δεν ήταν μια επιτυχημένη επιλογή στο Ηνωμένο Βασίλειο.

Παραλλαγές
----------

Ένα ακόμη Bedford TM για χρήση από τον Βρετανικό στρατό
Το TM ήταν διαθέσιμο είτε ως νταλίκα είτε ως φορτηγό με πλατφόρμα, είτε σε φαρδιά είτε σε στενή καμπίνα ημέρας και ύπνου, το TM ήταν στην πραγματικότητα ένα εξαιρετικά ικανό όχημα και με την πάροδο των ετών ήταν συνηθισμένο θέαμα με μερικούς από τους μεγαλύτερους χειριστές φορτηγών του Ηνωμένου Βασιλείου. Προσέφερε νέα πρότυπα άνεσης και φινέτσας ειδικά για ένα Bedford. Ο Βρετανικός Στρατός αγόρασε χιλιάδες τετρακίνητες και εξακίνητες παραλλαγές, μερικές από τις οποίες παρέμειναν σε χρήση μέχρι το 2010.

Όταν το TM παραγόταν από την AWD, η νέα εταιρία μέσω της θυγατρικής της, Multidrive Vehicles, προσπάθησε να παράγει μια 8x6 έκδοση νταλίκας του TM που προοριζόταν για χρήση από εργοτάξια και τον στρατό, αλλά και για εξαγωγές. Αν και βρήκε στην αρχή μερική επιτυχία, κυρίως στον Βρετανικό στρατό, οπού αγοράστηκαν αρκετά τέτοια οχήματα και χρησιμοποιήθηκαν στο Πόλεμο του Κόλπου και στην Βοσνία. Μερικά οχήματα επίσης εξάχθηκαν και στο Ντουμπάι.

Αναφορές
--------

|  |  |
| --- | --- |
| Commons logoCommons logo | Τα Wikimedia Commons έχουν πολυμέσα σχετικά με το θέμα   **Bedford TM** |

1. ↑  The TM Commercial Motor 23 June 2011 page 39
2. ↑
3. ↑
4. ↑
5. ↑
6. ↑

Εξωτερικοί Σύνδεσμοι
--------------------

* Bedford gets MoD order
Οι **Fall Out Boy** είναι ένα αμερικάνικο ροκ συγκρότημα το οποίο δημιουργήθηκε στο Γουίλμετ του Ιλινόι, ένα προάστιο του Σικάγου, το 2001. Το συγκρότημα αποτελείται από τον βασικό τραγουδιστή και κιθαρίστα Πάτρικ Σταμπ, τον μπασίστα Πιτ Γουέντς, τον κιθαρίστα Τζο Τρόμαν, και τον ντράμερ Άντι Χάρλεϊ. Το συγκρότημα προέρχεται από την πανκ σκηνή του Σικάγου, με το οποίο ο Γουέντς είχε ασχοληθεί αρκετά. Το συγκρότημα δημιουργήθηκε από τον Γουέντς και τον Τρόμαν ως ποπ πανκ πρότζεκτ σε σχέση με αδιάλλακτα συγκροτήματα, και ο Σταμπ πήρε μέρος στο συγκρότημα λίγο αργότερα. Το συγκρότημα πέρασε από πολλές αλλαγές ντράμερ πριν καταλήξουν στον Χάρλεϊ και ηχογραφήσουν το πρώτο τους άλμπουμ, Take This to Your Grave (2003). Το άλμπουμ έγινε μυστική επιτυχία και βοήθησε το συγκρότημα να κερδίσει μια αφιερωμένη βάση οπαδών μέσα από εντατικές περιοδείες, και μέτριες διαφημιστικές επιτυχίες.

Έχοντας τον Γουέντς ως τον στιχουργό του συγκροτήματος και τον Σταμπ ως τον βασικό συνθέτη, η μεγαλύτερη επιτυχία του συγκροτήματος το 2005, From Under the Cork Tree, παρήγαγε δύο δυνατά single, "Sugar, We're Goin Down" και "Dance, Dance," και έγινε διπλά πλατινένιο, μετατρέποντας έτσι το συγκρότημα σε σούπερσταρ και κάνοντας τον Γουέντς διάσημο και γνωστό στον χόρο των περιοδικών. Οι Fall Out Boy δέχτηκαν μια υποψηφιότητα Καλύτερου Νέου Καλλιτέχνη στα Grammy Awards του 2006. Η επόμενη επιτυχία τους το 2007, το Infinity on High, έγινε πρώτο στο Billboard 200 με 260.000 πωλήσεις την πρώτη εβδομάδα. Παρήγαγε δύο παγκοσμίως γνωστά singles, τα "This Ain't a Scene, It's an Arms Race" και "Thnks fr th Mmrs".

Παραπομπές
----------

1. ↑  «Fall Out Boy Outed As Saved Latin, Album Reissue». Ultimate Guitar Archive. Ανακτήθηκε στις 13 Μαρτίου 2018.
Ρωσική εικόνα που απεικονίζει το ορθόδοξο εορτολόγιο
Το **Ορθόδοξο εορτολόγιο** δηλαδή το εορτολόγιο της Ορθόδοξης ανατολικής εκκλησίας ορίζει τις εορτές και επετείους της Ορθόδοξης Εκκλησίας σε ετήσια βάση. Αυτές σχετίζονται με την ανάμνηση συμβάντων από την επίγεια παρουσία του Ιησού Χριστού, περιγραφές και πρόσωπα από την Παλαιά και την Καινή Διαθήκη, αλλά και γεγονότα από τον βίο Αγίων, οσίων, μαρτύρων, νεομαρτύρων και γενικότερα προσώπων που προσκυνώνται και τιμώνται από την Ορθόδοξη Εκκλησία.

Το εορτολόγιο έχει κεντρική σημασία για την ζωή των πιστών της Ορθόδοξης Εκκλησίας αφού καθορίζει μεταξύ των άλλων τις ετήσιες περιόδους νηστειών, αλλά και τις επίσημες κρατικές αργίες θρησκευτικού περιεχομένου στα κράτη με επίσημη θρησκεία την Ορθοδοξία. Οι Έλληνες εορτάζουν σύμφωνα με το εορτολόγιο την ονομαστική τους εορτή, δηλαδή εορτάζουν το όνομά τους, καθώς και τον άγιο από τον οποίο το πήραν. 

Οι εορτές της Ορθόδοξης ανατολικής εκκλησίας είναι δύο ειδών: σταθερές και κινητές. Οι σταθερές εορτάζονται την ίδια ημερομηνία κάθε χρόνο, ενώ η ημερομηνία των κινητών εορτών μεταβάλλεται από χρόνο σε χρόνο. Σταθερές εορτές είναι συνήθως αυτές που σχετίζονται με την Παναγία και οι γιορτές των Αγίων, εκτός αν βρίσκονται σε ημερομηνία κατά την διάρκεια της Σαρακοστής. Συνήθως οι κινητές εορτές σχετίζονται με την ημερομηνία εορτασμού του Πάσχα, που και αυτή είναι μεταβαλλόμενη από χρόνο σε χρόνο. Για παράδειγμα η εορτή του Αγίου Γεωργίου πάντα γιορτάζεται μετά το Πάσχα, αν τύχει και πέσει μέσα στη Σαρακοστή.

Η τάξη και οι απαραίτητες οδηγίες για όλες τις κινητές και ακίνητες εορτές του έτους περιλαμβάνονται στο *Τυπικό* της Εκκλησίας. Οι εορτές και επέτειοι που αναφέρονται σε μια συγκεκριμένη ημερομηνία, εορτάζονται από τους Παλαιοημερολογίτες 13 μέρες αργότερα.

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
--------------------

* Ορθόδοξο εορτολόγιο από την Εκκλησία της Ελλάδος

|  |  |
| --- | --- |
| εικονίδιο Ορθοδοξία/Εορτολόγιο | Πύλη Ορθοδοξία/Εορτολόγιο |
Ο **Βασίλης Παπαβασιλείου** (1949-) είναι Έλληνας σκηνοθέτης, ηθοποιός, συγγραφέας, μηχανικός ήχου.

Βιογραφία
---------

Γεννήθηκε στη Θεσσαλονίκη το 1949. Ξεκίνησε τις σπουδές του στην Ιατρική του Α.Π.Θ. την οποία όμως δεν ολοκλήρωσε, καθώς ξεκίνησε να σπουδάζει στη Δραματική Σχολή του Θεάτρου Τέχνης.

Συνολικά έχει σκηνοθετήσει τριάντα παραστάσεις μέσα σε ισάριθμα χρόνια (έργα Σοφοκλή, Γκολντόνι, Μαριβώ, Χόρβατ, Μποντ, Σαίξπηρ, Πιραντέλλο, Μολιέρου, Αναγνωστάκη, Στάϊκου, Μανιώτη, κ.ά.). Έχει μεταφράσει θεατρικά και πεζά κείμενα (Γκολντόνι, Μποντ, Μολιέρος, Μπαρτ, Σαντ, κ.ά.).

Στις τελευταίες δουλειές του συγκαταλέγονται: *Τους Ζυγούς Λύσατε* (2019), *Η Ελένη* (του Γιάννη Ρίτσου - 2017), *Relax…Mynotis* (2017), *Σιχτίρ ευρώ, μπουντρούμ δραχμή…* *θα πεις κι ένα τραγούδι*, *Ιφιγένεια εν Ταύροις* του Γκαίτε, *Ο Τυχοδιώκτης...* βασισμένος στον Χουρμούζη, *Του Κουτρούλη ο γάμος* (2012), ο *Κύκλωπας* (2013), καθώς επίσης και δύο οπερέτες του Θεόφραστου Σακελλαρίδη.

Τιμήθηκε με διακρίσεις από τον Δήμο Αθηναίων, τον Δήμο Χαλανδρίου, την Ένωση Ελλήνων Θεατρικών και Μουσικών Κριτικών και το Φεστιβάλ Θεάτρου Συρακουσών της Σικελίας. Δίδαξε, όχι συστηματικά, σε δραματικές σχολές και στο Τμήμα Θεάτρου της Σχολής Καλών Τεχνών του Πανεπιστημίου Θεσσαλονίκης.

Παραστασιογραφία
----------------

Ι. Λίστα θεατρικών παραστάσεων, στις οποίες ο Β. Παπαβασιλείου συμμετείχε και ως ηθοποιός.

ΙΙ. Κατάλογος θεατρικών παραστάσεων, τις οποίες σκηνοθέτησε ο Β. Παπαβασιλείου.

Άμεση ενημέρωση καταλόγου
Αυτός ο κατάλογος ενημερώνεται περιοδικά με μηχανικό τρόπο από ένα bot. Επεξεργασίες σε αυτό τον κατάλογο από χρήστες με το συνηθισμένο «χειροκίνητο» τρόπο θα αναιρεθούν με την επόμενη ανανέωση από το bot!

WQS | PetScan | YASGUI | Βρείτε εικόνες

| χρονική περίοδος | παράσταση | εταιρεία παραγωγής | θέατρο |
| --- | --- | --- | --- |
| *Ελληνική Θεατρική Περίοδος 1990/1991* | *Διαμάντια και μπλουζ* | *Θίασος Τζένης Καρέζη - Κώστα Καζάκου* | *Θέατρο Αθήναιον* |
| *Ελληνική Θεατρική Περίοδος 1993/1994* | *Βαβυλωνία* | Κρατικό Θέατρο Βορείου Ελλάδος | *περιοδεία* |
| *Ελληνική Θεατρική Περίοδος 2004/2005* | *Ο αρχοντοχωριάτης* |  | *περιοδεία* |

Τέλος αυτόματα δημιουργημένου καταλόγου.
Όλες οι πληροφορίες προέρχονται από το έντυπο πρόγραμμα της κάθε παράστασης ή/και από σχετικά δελτία τύπου.

Παραπομπές
----------

1. ↑  «Βασίλης Παπαβασιλείου: Δεν είναι η πρώτη φορά που ξεκινάω από την αρχή». *LiFO*. Ανακτήθηκε στις 24 Ιουνίου 2020.
2. ↑  «Βασίλης Παπαβασιλείου - Βιογραφικές Πληροφορίες». *www.unstage.gr*. Ανακτήθηκε στις 24 Ιουνίου 2020.

|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
| Καθιερωμένοι όροι | 
* WorldCat
* VIAF: 51574732
* **ΕΒΕ**: 304606
* **BiblioNet**: **17842**
* LCCN: nr94034579
* ISNI: 0000 0000 5524 496X
* GND: 143948318
* SUDOC: 191222550
* BNF: cb159642810 (data)

 |

 |
Το **BYD F6** είναι ένα μεγαλομεσαίο αυτοκίνητο της κατηγορίας D, που παρήχθη από την κινεζική αυτοκινητοβιομηχανία BYD Auto, μεταξύ του 2008 και του 2012. Διατέθηκε αποκλειστικά ως 4-πορτο σεντάν 3 όγκων και, με μήκος 4,85 μέτρα, ήταν το πρώτο μοντέλο της εταιρείας στην κατηγορία D. Από την εισαγωγή του, σημείωσε μεγάλη εμπορική επιτυχία στην Κίνα, με τις πωλήσεις του να φτάνουν τα 50.000 αντίτυπα το 2009, το πρώτο πλήρες έτος που διατέθηκε στην αγορά. Αντικαταστάθηκε τον Σεπτέμβριο του 2011 από το BYD G6.

Αισθητική
---------

Η παρουσίαση του BYD F6DM στο Σαλόνι του Ντιτρόιτ το 2008.
Κατά την εισαγωγή του BYD F6, υπήρξαν κάποια επικριτικά σχόλια ότι η γενικότερη αισθητική του μοντέλου θύμιζε κάπως την έβδομη γενιά του Honda Accord και ότι τα πίσω φώτα είχαν αντιγραφεί από την Mercedes-Benz S-Class W221 του 2005 - 2013.

Υβριδικό πρωτότυπο F6DM
-----------------------

Στο Διεθνές Σαλόνι του Ντιτρόιτ τον Ιανουάριο του 2008, η κατασκευάστρια εταιρεία BYD Auto παρουσίασε ένα υβριδικό πρωτότυπο με βάση το F6, υπό την ονομασία **F6DM**. Το συμπληρωματικό ακρωνύμιο DM σημαίνει «Dual Mode», δηλαδή τη δυνατότητα επιλογής ανάμεσα στην αποκλειστικά ηλεκτροκίνητη λειτουργία και στην υβριδική λειτουργία βενζίνης και μπαταρίας.

Τεχνικά χαρακτηριστικά
----------------------

Το BYD F6 προσφέρθηκε με δύο κινητήρες βενζίνης, που είχαν σχεδιαστεί από την Mitsubishi: 

BYD F6 στη Σαγκάη, Κίνα, σε φωτογραφία του 2012.

| Έκδοση | F6 2.0 | F6 2.4 |
| --- | --- | --- |
| Κινητήρας | 4-κύλινδρος σε σειρά (I4) βενζίνης | 4-κύλινδρος σε σειρά (I4) βενζίνης |
| Κυβισμός | 1.991 cm³ | 2.378 cm³ |
| Ισχύς | 103 kW (140 PS) | 121 kW (165 PS) |
| Μετάδοση | 5-τάχυτο μηχανικό κιβώτιο | 5-τάχυτο μηχανικό κιβώτιοή 4-τάχυτο αυτόματο κιβώτιο |
| Επιτάχυνση0–100 km/h | 13,0 sec | 11,0 sec |
| Μέγιστηταχύτητα | 185 km/h | 200 km/h |
| Βάρος | 1.435 κιλά | 1.500 κιλά |

Αναφορές
--------

1. ↑  ««BYD F6DM Sedan». FutureCars.com». Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 11 Ιουλίου 2011. Ανακτήθηκε στις 22 Αυγούστου 2012.

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
--------------------

|  |  |
| --- | --- |
| Commons logoCommons logo | Τα Wikimedia Commons έχουν πολυμέσα σχετικά με το θέμα   **BYD F6** |

* Η επίσημη ιστοσελίδα του BYD F6 (στα κινέζικα) Αρχειοθετήθηκε 2012-08-29 στο Wayback Machine.
* China Car Times: «BYD F6, big sedan, for little money» Αρχειοθετήθηκε 2011-06-29 στο Wayback Machine.
* AutoMiddleEast.com. 2008 BYD F6 Αρχειοθετήθηκε 2011-08-12 στο Wayback Machine.
* DriveArabia.com. BYD F6
* Katalog der Automobil Revue: BYD F6
Ο **Τζαφαργκουλού Χαν Κεμπάλι Χαν ογλού Ναχιτσεβάνσκι** (ρωσ. *Джафаркули Хан Нахичеванский*‎
, αζερ. *Cəfərqulu xan Naxçıvanski*‎) (5 Φεβρουαρίου 1859 - μετά το 1929) ήταν Αζέρος πολιτικός, διοικητής της Δημοκρατίας του Αράς. Γιος του Ρώσου στρατηγού Καλμπάλι Χαν Ναχιτσεβάνσκι, αδερφός του στρατηγού Χουσέιν Χαν Ναχιτσεβάνσκι, πατέρας του Τζαμσίντ Ναχιτσεβάνσκι.

Στρατιωτική καριέρα
-------------------

Τον Ιούνιο του 1871 εγγράφτηκε στο Σώμα του Παζέσκ. Στις 10 Ιουλίου 1877, έλαβε τον βαθμό του κορνέτ στο Σώμα Φρουράς του Πέτεργκοφ. 

Τον Απρίλιο του 1878 μεταφέρθηκε στο 16ο Σώμα Δραγόνων του Τβέρσκ, στον Καύκασο. Συμμετείχε στην πολιορκία του Ερζερούμ. 

Συμμετείχει στην πρώτη (1879) και στην δεύτερη (1880-1881) εκστρατεία στην Κεντρική Ασία με το 15ο Σώμα Δραγόνων του Περεγιασλάφσκι. Στις 24 Μαρτίου 1881 έλαβε τον βαθμό του σταμπ-καπετάνιου, ενώ αργότερα έλαβε τον βαθμό του σταμπ-ροτμίστρου. Το 1885, έλαβε τον βαθμό του ροτμίστρου.

Παράσημα
--------

* Τάγμα του Αγίου Στανισλάφ Γ' Τάξεως με σπαθί και σημαία (1880)
* Τάγμα του Αγίου Στανισλάφ Β' Τάξεως (1882)
* Τάγμα του Αγίου Βλαδίμηρου Δ' Τάξεως με σπαθί και σημαία (1881)
* Τάγμα της Αγίας Άννας Γ' Τάξεως με σπαθί και σημαία (1882)

Έλαβε επίσης το μετάλλιο «Στην μνήμη του Τουρκικού πολέμου 1877-1878» (ρωσ. «В память Турецкой войны 1877—1878 гг.») και το μετάλλιο «Για την κατάληψη του Γκιοκτεπέ στις 12 Ιανουαρίου 1881» (ρωσ. «За взятие штурмом крепости Геок-Тепе 12 января 1881 года»).

Πολιτική καριέρα
----------------

Από το 1912 μέχρι το 1917 ήταν δικαστής στο Δικαστήριο του Εριβάν. 

Μετά την κατάληψη του Αζερμπαϊτζάν από τον Κόκκινο Στρατό, έφυγε ως μετανάστης στο Ιράν.

Παραπομπές
----------

1. ↑  Кавказские календари на 1913-1917 гг.
Ο **Πέδρο Νταμιάνο** (πορτογαλικά: *Pedro Damião*, διεθνώς: *Pedro Damiano* από το λατινικό *Damianus*) ήταν Πορτογάλος σκακιστής που γεννήθηκε στην Οντεμίρα το 1480, ήταν φαρμακοποιός στο επάγγελμα και πέθανε το 1544.

Το βιβλίο του
-------------

Το εξώφυλλο του σκακιστικού βιβλίου του
Έγραψε ένα βιβλίο για σκάκι υπό τον τίτλο *Questo libro e da imparare giocare a scachi et de li partiti*, το οποίο δημοσιεύθηκε στην Ρώμη, το 1512 και κυκλοφόρησε σε οκτώ εκδόσεις μέσα στον 16ο αιώνα. Στο βιβλίο του ο Νταμιάνο περιγράφει τους σκακιστικούς κανόνες, δίδει συμβουλές για την στρατηγική του παιχνιδιού, παρουσιάζει μια επιλογή από σκακιστικά προβλήματα και αναλύει μερικά σκακιστικά ανοίγματα. Είναι το παλαιότερο βιβλίο που δηλώνει ρητά ότι το τετράγωνο στα δεξιά της πρώτης γραμμής του κάθε παίκτη πρέπει να είναι λευκό. Επίσης, προσφέρει συμβουλές σχετικά με το τυφλό παιχνίδι στο σκάκι, ενώ επικεντρώθηκε κυρίως στην ανάγκη να κυριαρχήσει η σημειογραφία με βάση την αρίθμηση των τετραγώνων από το 1 έως το 64.

Σε αυτό το βιβλίο ο Νταμιάνο πρότεινε ότι το σκάκι εφευρέθηκε στην Περσία και πήρε το όνομα του Ξέρξη, και αυτός είναι ο λόγος για τον οποίο ήταν γνωστό στα πορτογαλικά ως *Xadrez* και στα ισπανικά ως *Ajedrez*, ενώ άλλες απόψεις, πιστεύουν ότι αυτές οι λέξεις προέρχονται από τη σανσκριτική λέξη *caturaṅga*, και διαδόθηκε μέσω της περσικής λέξης *Xaţrandj* και της αραβικής λέξης *šaṭranj*.

### Σκακιστική θεωρία

Στην ανάλυση των σκακιστικών ανοιγμάτων του, δηλώνει πως μετά από 1.ε4 ε5 2.Ιζ3 (σε αλγεβρική σημειογραφία) η απάντηση 2...Ιγ6 είναι η καλύτερη και η 2...δ6 (που τώρα ονομάζεται Άμυνα Φιλιντόρ), δεν είναι τόσο καλή. Ο Νταμιάνο ορθώς καταδίκασε την 2...ζ6 ως λογικά τη χειρότερη άμυνα (τα μαύρα μπορούν να παίξουν 2...Βθ4 ή 2...Βη5 που είναι και το χειρότερο), αλλά η ειρωνεία είναι ότι στο άνοιγμα αυτό έχει δοθεί απατηλά το όνομά του, και είναι πλεον γνωστό ως Άμυνα Νταμιάνο. Ο ίδιος δηλώνει ότι η κίνηση 1.ε4 και η 1.δ4 είναι οι μόνες καλές πρώτες κινήσεις και ότι η 1.ε4 είναι η καλύτερη. Επίσης, εξέτασε τα ανοίγματα Τζουόκο πιάνο, Ρωσική παρτίδα και Αποδεκτό γκαμπί της βασίλισσας.

Παραπομπές
----------

1. ↑  *chessgames.com*. www.chessgames.com.
2. 1 2 3  *Τσεχική Εθνική Βάση Δεδομένων Καθιερωμένων Όρων*. jo20231194951. Ανακτήθηκε στις 27  Ιουλίου 2023.
3. ↑  Ανακτήθηκε στις 23  Μαΐου 2019.
4. ↑  Hooper & Whyld (1992), σελ. 101.
5. ↑  Murray (1913), σελ. 788–789.

Πηγές
-----

* Hooper, David Vincent; Whyld, Kenneth (1992), *The Oxford Companion To Chess* (2η έκδοση), Oxford: Oxford University Press, ISBN 0-19-280049-3
* Murray, Harold James Ruthven (1913), *A History of Chess*, Clarendon Press (Oxford), ISBN 0-19-827403-3

  


|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
| Καθιερωμένοι όροι | 
* WorldCat
* VIAF: 22287067
* LCCN: nr93014219
* ISNI: 0000 0001 1867 3092
* GND: 1089533837
* SUDOC: 133347133
* BNF: cb13325577p (data)
* NKC: jo20231194951
* ICCU: RAVV042489

 |

 |
Ο ιερομόναχος **Αμφιλόχιος**, κατά κόσμο **Αντρέι Γιάκοβλεφ** (ρωσ. Амфило́хий / Андрей Яковлев, 9 Οκτωβρίου 1749 ή 1748 – 26 Μαΐου 1824) ήταν Ρώσος Ορθόδοξος ιερέας, μοναχός και αγιογράφος.

Γεννήθηκε στο Ροστόφ και ήταν γιος και εγγονός ιερέων, μάλιστα ο παππούς του είχε χειροτονηθεί πρεσβύτερος από τον Άγιο Δημήτριο του Ροστόφ. Από μικρό παιδί ο Αντρέι διακρινόταν για την αγάπη του προς τη θρησκεία, καθώς από επτά ετών παρακολουθούσε τις ιερές ακολουθίες και διάβαζε στο ψαλτήριο τα αναγνώσματα. Από νωρίς επίσης επιδόθηκε στην αγιογραφία, όπου και έγκειται η αξιόλογη συνεισφορά του. Χειροτονήθηκε διάκονος το 1766 και λίγο αργότερα ανέλαβε μαζί με άλλους καλλιτέχνες την ανανέωση των αγιογραφιών τριών ναών της Μόσχας: της Κοιμήσεως της Θεοτόκου, των Αρχαγγέλων και του Ευαγγελισμού. Χειροτονήθηκε πρεσβύτερος και ήταν έγγαμος ιερέας, αλλά έμεινε χήρος σε ηλικία μόλις 28 ετών και τότε, το 1777, εντάχθηκε στην αδελφότητα της Μονής του Αγιου Ιακώβου του Σωτήρος (Σπασο-Γιακοβλέφσκι, στα περίχωρα του Ροστόφ), ως δόκιμος μοναχός. Δύο χρόνια αργότερα έγινε κανονικός ιερομόναχος με το ιερατικό όνομα Αμφιλόχιος. Το 1780 ανανέωσε τις τοιχογραφίες του 17ου αιώνα στον Ναό της Συλλήψεως στη μονή. Ήταν ιεροψάλτης και εξομολόγος της Μονής, καθώς υπήρξε βαθύς γνώστης της Αγίας Γραφής. Λέγεται ότι οι πνευματικές συμβουλές του ζήτησε και ο ίδιος ο Τσάρος Αλέξανδρος Α΄ της Ρωσίας και η μητέρα του Μαρία Θεοδώροβνα. Την προσοχή του Τσάρου είχε ιδίως προσελκύσει η φήμη που είχε αποκτήσει ο Αμφιλόχιος εξαιτίας του γεγονότος ότι επί σαράντα χρόνια στεκόταν καθημερινά για αρκετές ώρες μπροστά στο ιερό με τα λείψανα του Αγίου Δημητρίου του Ροστόφ, όπου και λειτουργούσε, για το οποίο του δόθηκε το παρατσούκλι «ταφικός πρεσβύτερος». Κοιμόταν όχι περισσότερες από πέντε ώρες την ημέρα και περνούσε τον υπόλοιπο χρόνο σε συνεχή προσευχή. Επισκεπτόμενος ο Τσάρος τον Αμφιλόχιο στο κελλί του, του δώρισε έναν αρχιερατικό σταυρό διακοσμημένο με διαμάντια. Ο Αμφιλόχιος ήταν επίσης ο πνευματικός πατέρας της κόμισσας Άννας Ορλόβα-Τσεσμένσκαγια, η οποία έγινε γενναιόδωρη ευεργέτιδα της Μονής Σπασο-Γιακοβλέφσκι. Στο τέλος της ζωής του, τα πόδια του γέροντα παρέλυσαν από τις ατελείωτες ώρες ορθοστασίας, οπότε τον μετέφεραν στα λείψανα του Αγίου Δημητρίου σε ειδική καρέκλα πάνω σε τροχούς.

Ο Αμφιλόχιος απεβίωσε στο Ροστόφ σε ηλικία 74 ετών. Στην κηδεία του παρέστησαν 150 ιερείς. Ο τάφος του Αμφιλοχίου, σε μορφή κόκκινης μαρμάρινης σαρκοφάγου, τοποθετήθηκε στον εξώστη του νέου Καθεδρικού Ναού της Συλλήψεως, ο οποίος ανεγέρθηκε μετά τον θάνατό του, το 1836, και αποτελεί ένα από τα γνωστότερα τοπικά αξιοθέατα. Στη συλλογή του Μουσείου του Ροστόφ έχουν διατηρηθεί προσωπογραφίες του Αμφιλόχιου.

Παραπομπές
----------

1. ↑  Αντίστοιχο λήμμα «Αμφιλόχιος» στη *Νέα Ελληνική Εγκυκλοπαίδεια* «Χ. Πάτση», τόμ. 5, σελ. 238

Πηγές
-----

* Το αντίστοιχο λήμμα «Αμφιλόχιος» στη *Νέα Ελληνική Εγκυκλοπαίδεια* «Χάρη Πάτση», τόμος 5, σελ. 238
* Вахрина В.И.: το λήμμα «Амфилохий» στην Православная энциклопедия, Μόσχα 2001, τόμος 2, σσ. 200-201
* Вахрина В.И.: *Спасо-Иаковлевский Димитриев монастырь*, εκδ. Отчий дом, Μόσχα 2002, σσ. 77-78
Τροχιά για ελιγμό μηδενικής ταχύτητας.
Το **αεροσκάφος μειωμένης βαρύτητας** είναι τύπος αεροσκάφους σταθερών πτερυγίων με το οποίο επιτυγχάνεται περιβάλλον σχετικής έλλειψης βαρύτητας για την εκπαίδευση αστροναυτών, την έρευνα και την βιντεοσκόπηση κινηματογραφικών σκηνών χωρίς βαρύτητα.

Η NASA χρησιμοποίησε διάφορες εκδοχές τέτοιων αεροσκαφών, με επίσημο ψευδώνυμο *Weightless Wonders* (κατά λέξη *αβαρή θαύματα*) στο NASA Reduced Gravity Research Program (*Ερευνητικό Πρόγραμμα Μειωμένης Βαρύτητας της NASA*). Αυτού του είδους τα αεροσκάφη αποκαλούνται συχνά *vomit comet* (κατά λέξη *κομήτης εμετού*) από τους συμμετέχοντες σε πτήσεις τους.

Παραπομπές
----------

1. ↑  «NASA "Weightless Wonder"». Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 12 Ιουνίου 2008. Ανακτήθηκε στις 25 Ιανουαρίου 2016.
2. ↑  «NASA Reduced Gravity Research Program». Jsc-aircraft-ops.jsc.nasa.gov. 17 Μαρτίου 2009. Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 25 Αυγούστου 2009. Ανακτήθηκε στις 14 Σεπτεμβρίου 2009.
3. ↑  «Αρχειοθετημένο αντίγραφο». Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 5 Μαΐου 2012. Ανακτήθηκε στις 25 Ιανουαρίου 2016.
Οι 3οι Ευρωπαϊκοί Αγώνες (Πολωνική γλώσσα:ΙΙΙ Europejpkie, lgrzyska Europejskie 2023) Anita Włodarczyk, άτυπα γνωστή ως Krakow-Malopolska 2023 ήταν μια διεθνής διοργάνωση πολλαπλών αθλημάτων που πραγματοποιήθηκε από τις 21 Ιουνίου έως τις 2 Ιουλίου 2023 στην Κρακοβία και την Μαλοπόλσκα της Πολωνίας. Ήταν η πρώτη φορά η Πολωνία φιλοξένησε τους Ευρωπαϊκούς Αγώνες. Όλα τα ολυμπιακά αθλήματα που διεξήχθησαν στους Ευρωπαϊκούς Αγώνες παρείχαν ευκαιρίες πρόκρισης για τους Θερινοί Ολυμπιακοί Αγώνες 2024 στο Παρίσι 2024.

3οι Ευρωπαϊκοί Αγώνες| Διοργ. πόλη | Κρακοβία - Μαλοπόλσκα |
| Χώρα | Πολωνία |
| Σλόγκαν | Είμαστε ενότητα |
| Μετέχουσες χώρες | 48 |
| Μετέχοντες αθλητές | 6.857 |
| Αγωνίσματα | 254 εκδηλώσεις σε 29 αθλήματα |
| Τελετή έναρξης | 21 Ιουνίου 2023 |
| Τελετή λήξης | 2 Ιουλίου 2023 |
| Κήρυξη της έναρξης | Πρόεδρος της Πολωνίας Andrzej Duda |
| Λαμπαδηδρόμοι | Anita Wiodarczyk
Marcin oleksy
Janusz Pyciak-Peciak |
| Κύριο στάδιο | Στάδιο Miejski |
| 

| <  2019 | 2027  > |  |
| --- | --- | --- |

 |
Ο **Σκιργκίλα**, λευκορωσ. Скіргайла (π. 1353/4 - 11 Ιανουαρίου 1397) από τον Οίκο των Γκεντιμινιδών ήταν αντιβασιλιάς τού μεγάλου δουκάτου της Λιθουανίας (1386-92), στη θέση τού αδελφού του Γιαγκιέλο.

Βιογραφία
---------

Ήταν γιος τού Αλγκίρντας μεγάλου δούκα της Λιθουανίας και της Ουλιάνας των Ρουρικιδών, κόρης τού Αλεξάντρ Μιχαήλοβιτς πρίγκιπα τού Τβερ.

Το 1377 απεβίωσε ο Αλγκίρντας και τον διαδέχθηκε ο γιος του Γιαγκιέλο. Πιστεύεται, ότι οι δυναστικές έριδες αυτού με τον θείο του Κεστούτις και τον Βυτάουτας (γιο τού Κεστούτις) ξεκίνησαν από τον Σκιργκάιλα. Το 1379 ταξίδευσε στους Τεύτονες Ιππότες και ένα έτος μετά έγινε η αμφιλεγόμενη συνθήκη τού Ντοβυντίσκες. Ο Σκιργκάιλα ήταν ο κύριος υποστηρικτής του αδελφού του Γιογκάιλα και τον βοήθησε στο να φυλακίσει τον Κεστούτις και τον γιο του στο κάστρο Κρέβα, κατά τη διάρκεια τού εμφυλίου πολέμου της Λιθουανίας (1381-84). Μερικοί ιστορικοί υποθέτουν ότι η αποβίωση τού Κεστούτις μία εβδομάδα μετά από τη φυλάκισή του, ήταν δολοφονία που εκτελέστηκε από τον Σκιργκάιλα. Ως ανταμοιβή για την καλή δουλειά του, έλαβε το δουκάτο τού Τρακάι.

Όταν ο Γιαγκιέλο ετοιμαζόταν για την Ένωση της Κρέβα, ο Σκιργκάιλα συμμετείχε ενεργά στις διαπραγματεύσεις, μάλιστα έγινε επικεφαλής αποστολής στην Πολωνία. Οι διαπραγματεύσεις επέτυχαν και ο Γιογκάιλα νυμφεύτηκε τη Γιάντβιγκα των Καπετιδών-Ανζού, κόρη και κληρονόμο τού αποβιώσαντος Λουδοβίκου Α΄ της Πολωνίας το 1386. Η Γιάντβιγκα ήταν βασίλισσα της Πολωνίας και ο Γιογκάιλα στέφθηκε βασιλιάς της με τον γάμο του. Ο Γιαγκιέλο άφησε τον Σκιργκάιλα ως αντιβασιλιά στη Λιθουανία. Πάντως ο Σκιργκάιλα δεν ήταν δημοφιλής στους ευγενείς και ο Βυτάουτας είδε αυτό ως αφορμή για να κερδίσει δύναμη: το 1389 ξεκίνησε εμφύλιο πόλεμο και επιτέθηκε στο Βίλνιους. Δεν επέτυχε και ζήτησε τη συνδρομή των Τευτόνων Ιπποτών. Τελικά το 1392 ο Γιογκάιλα και ο Βυτάουτας υπέγραψαν τη συμφωνία τού Οστρόβ: ο Βυτάουτας έγινε αντιβασιλιάς της Λιθουανίας και τού επεστράφη το πατρικό δουκάτο τού Τρακάι.

Ως αποζημίωση, ο Σκιργκάιλα έλαβε ένα μέρος της Βολυνίας και τού Κιέβου το 1395. Οι περιστάσεις τού τέλους του δεν είναι ξεκάθαρες. Φημολογείται ότι δηλητηριάστηκε με εντολές Ορθοδόξων αξιωματούχων. Τάφηκε στη Λαύρα Πεσέρσκ τού Κιέβου.

Παραπομπές
----------

1. 1 2 3 4 5  «Скиргайлло» (Ρωσικά)
2. 1 2 3  dw.1996.

Πηγές
-----

* Vytautas Spečiūnas, ed. (2004). "Skirgaila". Lietuvos valdovai (XIII-XVIII a.): enciklopedinis žinynas (in Lithuanian). Vilnius: Mokslo ir enciklopedijų leidybos institutas. p. 54. ISBN 5-420-01535-8.

|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
| Καθιερωμένοι όροι | 
* VIAF: 210152138663610982483

 |

 |
Η Αλεξάνδρεια η επί του Ύφαση βρίσκεται στη σημερινή Ινδία, στο ανατολικότερο άκρο της αυτοκρατορίας.
Ο ποταμός Ύφασης
Η **Αλεξάνδρεια η επί του Ύφαση** ιδρύθηκε από τον Μέγα Αλέξανδρο δύο μήνες μετά τη Μάχη του Υδάσπη, τον Ιούλιο του 326 π.Χ. ανατολικά του ποταμού Ύφαση ή Μπέας, ο οποίος είναι ο ανατολικότερος στη Πενταποταμία της Ινδίας. Η πόλη οριοθετούσε το ανατολικότερο άκρο της αυτοκρατορίας. Στην πόλη εγκαταστάθηκαν πρώην στρατιώτες του Μεγάλου Αλεξάνδρου, άγνωστης καταγωγής.  Ήταν χτισμένη κοντά στη σύγχρονη πόλη Αμριτσάρ.

Για τη ίδια την πόλη υπάρχουν λιγοστές ιστορικές αναφορές. Ωστόσο γνωρίζουμε ότι μετά το θάνατο του Μ. Αλεξάνδρου η πόλη μαζί με τις υπόλοιπες Μακεδονικές κτήσεις της Ινδίας έγινε μέρος της Αυτοκρατορίας των Σελευκιδών. Το 304 π.Χ. η πόλη καταλήφθηκε από τον Ινδό βασιλιά Ανδρόκοττο. Το 180 π.Χ. τη πόλη καταλαμβάνει ο Δημήτριος Α΄ της Βακτρίας και γίνεται μέρος του Ελληνοϊνδικού βασιλείου.

Παραπομπές
----------

1. ↑
Ο  **Χάνιμπαλ** (αγγλικά:*Hannibal*) είναι μια αμερικανική ψυχολογική ταινία τρόμου-θρίλερ του 2001 σε σκηνοθεσία του Ρίντλεϊ Σκοτ, και είναι μια προσαρμογή του ομώνυμου μυθιστόρηματος του 1999 του Τόμας Χάρις. Είναι συνέχεια της ταινίας Η σιωπή των αμνών του 1991, στην οποία ο Άντονι Χόπκινς επαναλαμβάνει τον ρόλο του ως κανιβαλικού σειριακού δολοφόνου Χάνιμπαλ Λέκτερ. Η Τζούλιαν Μουρ συμπρωταγωνιστεί ως ειδικός πράκτορας του FBI Κλαρίς Στάρλινγκ, ρόλο που τον ανέλαβε για πρώτη φορά η Τζόντι Φόστερ. Οι Ρέι Λιότα, Τζανκάρλο Τζαννίνι και Γκάρι Όλντμαν επίσης πρωταγωνιστούν.

Ο σκηνοθέτης της Σιωπής των αμνών Τζόναθαν Ντεμ, ο σεναριογράφος Ted Tally και η Τζούντι Φόστερ αρνήθηκαν να συμμετάσχουν στην προσαρμογή, θεωρώντας το μυθιστόρημα πολύ θορυβώδες. Ο Ρίντλεϊ Σκοτ συνδέθηκε μετά την επιτυχία του Gladiator (2000) και υπέγραψε μετά την ανάγνωση του σεναρίου του Dino De Laurentiis, ο οποίος παρήγαγε τον Ανθρωποκυνηγό (1986), την πρώτη ταινία με τον Χάνιμπαλ Λέκτερ. Το σενάριο έγραψαν ο Ντείβιντ Μάμετ και ο Στίβεν Ζαίλιαν.

Η ταινία είναι σκηνοθετημένη δέκα χρόνια μετά την *Σιωπή των Αμνών*, η οποία ακολουθεί τις προσπάθειες του Στάρλινγκ να συλλάβει τον Λέκτερ στην Ιταλία πριν τον συλλάβει το επιζών θύμα του, Μέισον Βέργκερ. Η ταινία έσπασε ρεκόρ στο box office στις Ηνωμένες Πολιτείες, την Αυστραλία, τον Καναδά και το Ηνωμένο Βασίλειο το Φεβρουάριο του 2001, αλλά έλαβε μικτές κριτικές.

Παραπομπές
----------

1. 1 2 3  europeanfilmawards.eu/en\_EN/film/hannibal.13233. Ανακτήθηκε στις 5  Νοεμβρίου 2020.

Εξωτερικοί Σύνδεσμοι
--------------------

* *Χάνιμπαλ*   στην IMDb

|  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| 

| π • σ • ε
Η σειρά **Χάνιμπαλ Λέκτερ** του Τόμας Χάρις |
| --- |
|  |
| Νουβέλες | 
* Ο Κόκκινος Δράκος
* Η Σιωπή των Αμνών
* Χάνιμπαλ
* Χάνιμπαλ, το ξύπνημα του Κακού
 |
|  |
| Ταινίες | 
* Ο Ανθρωποκυνηγός
* Η Σιωπή των Αμνών
* Χάνιμπαλ
* Ο Κόκκινος Δράκος
* Χάνιμπαλ: Η Αρχή
 |
|  |
| Τηλεόραση | 
* Χάνιμπαλ
 |
|  |
| Χαρακτήρες | 
* Χάνιμπαλ Λέκτερ
* Κλαρίς Στάρλινγκ
* Γουίλ Γκράχαμ
 |

 |
Ο **Φρόντο Μπάγκινς** (αγγλικά: **Frodo Baggins**) είναι ένας φανταστικός χαρακτήρας του φανταστικού κόσμου του Τζ. Ρ. Ρ. Τόλκιν και ένας από τους βασικούς χαρακτήρες της σειράς *Ο Άρχοντας των Δαχτυλιδιών*. Στα βιβλία εμφανίζεται ως ένα Χόμπιτ από το Σάιρ, το οποίο κληρονομεί από τον Μπίλμπο Μπάγκινς το *Ένα Δαχτυλίδι* και αναλαμβάνει την αποστολή να το πάει στη Μόρντορ να το καταστρέψει στο Βουνό του Χαμού. Ο χαρακτήρας, επίσης, εμφανίζεται και στις μετά θάνατον εκδόσεις του συγγραφέα *Σιλμαρίλλιον* και *Ατέλειωτες ιστορίες*. Ο Φρόντο γεννήθηκε την Τρίτη Εποχή, στις 22 Σεπτεμβρίου του 2968.

Ο χαρακτήρας έχει εμφανιστεί σε ταινίες, σε βιντεοπαιχνίδια και σε τηλεοπτικές σειρές. Ωστόσο, η πιο γνωστή εμφάνισή του έγινε στην κινηματογραφική τριλογία του *Άρχοντα των Δαχτυλιδιών*, του Πίτερ Τζάκσον, από τον Ελάιτζα Γουντ, η οποία γνώρισε μεγάλες εισπρακτικές επιτυχίες αλλά επίσης κέρδισε και πολλά βραβεία Όσκαρ.

Παραπομπές
----------

1. ↑  «Frodo Baggins». *The Middle-Earth Encyclopedia*. 2010. Ανακτήθηκε στις 5 Ιανουαρίου 2015.

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
--------------------

* Μπάγκις Αρχειοθετήθηκε 2017-04-08 στο Wayback Machine. στο TolkienGateaway.net
* Frodo Baggins at the Encyclopedia of Arda
* Frodo Baggins Αρχειοθετήθηκε 2015-01-22 στο Wayback Machine. at the Thain's Book Αρχειοθετήθηκε 2014-12-18 στο Wayback Machine.
* Witwer, Michael (12 Οκτωβρίου 2015). «The Bane of Banality: Frodo Baggins». Tor.com. Ανακτήθηκε στις 15 Οκτωβρίου 2015.
Ο **Γουλιέλμος**, γαλλ.. Guillaume (μετά το 1212/17 - 1242) από τον Οίκο του Σαιντ-Ομέρ ήταν κύριος στη Συρμία και στο Μακσό της Ουγγαρίας-Κροατίας.

Βιογραφία
---------

Ήταν γιος του Νικολάου Α΄ κυρίου των Θεσπιών στη Θήβα και της Μαργαρίτας των Άρπαντ, κόρης του Μπέλα Γ΄ της Ουγγαρίας. Η μητέρα του ήταν χήρα του Ισαακίου Β΄ Αγγέλου και μετά του Βονιφατίου Α΄ της Θεσσαλονίκης. Ο γάμος τους εθεωρείτο ότι έγινε π. το 1213, αλλά ο ιστορικός Φίλιπ φαν Τριχτ εκτιμά ότι έγινε μετά το 1217.

Μεγαλύτερος αδελφός του ήταν ο Μπέλα, ο οποίος μετά το γάμο του με την αδελφή τού Γκυ Α΄ ντε Λα Ρος έλαβε προίκα την κυριότητα τού 1/2 της Θήβας. Ο Γουλιέλμος και η μητέρα του μετέβησαν στην Ουγγαρία, όπου ο ανιψιός της Μπέλα Δ΄ της Ουγγαρίας της έδωσε ιδιοκτησίες στη Σύρμια και στο Μακσό της ανατολικής Κροατίας. Όταν μετά το 1223 απεβίωσε η μητέρα του, ο Γουλιέλμος κληρονόμησε τις ιδιοκτησίες της.

Το 1241 συμμετείχε στη μάχη του Μόχι εναντίον των Μογγόλων, όπου ο Μπέλα Δ΄ ηττήθηκε και διέφυγε μαζί του στη Δαλματία. Ήταν κόμης (ispán) της Κράζνα το 1241. Από το έτος αυτό υπηρέτησε ως *Κύριος των Ίππων* (főlovászmester).

Ο Μπέλα Δ΄ τον μνήστευσε με την 2η κόρη του Μαργαρίτα (ομώνυμη της 8ης κόρης του αγίας Μαργαρίτας) γενν. 1225, η οποία όμως απεβίωσε πριν το 1242. Μητέρα της ήταν η Μαρία Λασκαρίνα, κόρη του Θεοδώρου Α΄ Αυτοκράτορα των Ρωμαίων. Το ίδιο έτος απεβίωσε και ο Γουλιέλμος στο Τριγκόρ (Τραγούριον) και τάφηκε στο γειτονικό Σπλιτ, στον καθεδρικό του Αγ. Ντόμνιους.

Πηγές
-----

* Bon, Antoine (1969). La Morée franque. Recherches historiques, topographiques et archéologiques sur la principauté d’Achaïe (in French). Paris: De Boccard.
* Longnon, Jean (1969). "The Frankish States in Greece, 1204–1311". In Wolff, Robert Lee; Hazard, Harry W. A History of the Crusades, Volume II: The Later Crusades, 1189–1311. University of Wisconsin Press. pp. 234–275.
* Perra, Foteini (2011). Οικογένεια Σεντ Ομέρ. Encyclopedia of the Hellenic World, Boeotia (in Greek). Foundation of the Hellenic World.
* Van Tricht, Filip (2011). The Latin Renovatio of Byzantium: The Empire of Constantinople (1204-1228). Leiden: Brill. ISBN 978-90-04-20323-5.
* Zsoldos, Attila (2011). Magyarország világi archontológiája, 1000–1301 [Secular Archontology of Hungary, 1000–1301] (in Hungarian). História, MTA Történettudományi Intézete. ISBN 978-963-9627-38-3.

1. ↑  Ανακτήθηκε στις 27  Νοεμβρίου 2018.
Συντεταγμένες: 37°10′8.40″N 69°24′28.80″E﻿ / ﻿37.1690000°N 69.4080000°E﻿ / 37.1690000; 69.4080000

Χάρτης της Αϊ-Χανούμ
Η **Αϊ-Χανούμ** ή **Αλ Χανούμ** (πιθανώς η ιστορική Αλεξάνδρεια η επί του Ώξου, επίσης πιθανώς η μετονομασθείσα αργότερα σε **اروکرتیه** ή Ευκρατίδεια Βακτρίας) ήταν μια από τις πρώτες πόλεις του Ελληνικού βασιλείου της Βακτριανής. Προηγούμενοι μελετητές ανάφεραν ότι η πόλη είχε ιδρυθεί στα τέλη του 4ου αιώνα π.Χ. μετά τις κατακτήσεις του Μέγα Αλέξανδρου. Μεταγενέστερες αναλύσεις εισηγούνται ότι η πόλη ιδρύθηκε το 280 π.Χ. από τον βασιλιά της Αυτοκρατορίας των Σελευκιδών, Αντίοχο Α΄ Σωτήρα. Τα ερείπια της πόλης βρίσκονται στην περιοχή Ταχάρ, στο βόρειο Αφγανιστάν, στη συμβολή των ποταμών Αμού Ντάρια (Ώξου) και Κούκτσα. Η πόλη ήταν ένα από τα κύρια σημεία του ελληνισμού στην Ανατολή για περισσότερο από δύο αιώνες, μέχρι την καταστροφή της από νομάδες εισβολείς γύρω στο 145 π.Χ. περίπου την περίοδο του θανάτου του Ευκρατίδη Α΄ της Βακτρίας.

Αρχαιολογικά ευρήματα
---------------------

* ΗρακλήςΗρακλής
* ΑνθέμιαΑνθέμια
* ΕρμήΕρμή
* ΑνάγλυφοΑνάγλυφο
* ΠροσωπείοΠροσωπείο
* χάλκινη λαβήχάλκινη λαβή
* μεταλλικό ανάγλυφομεταλλικό ανάγλυφο

Παραπομπές
----------

1. ↑  Lyonnet, Bertille. "Questions on the Date of the Hellenistic Pottery from Central Asia (Ai Khanoum, Marakanda and Koktepe". Ancient Civilizations from Scythia to Siberia". vol. 18. 2012. pp. 143-173.
2. ↑  Martinez-Seve, Laurianne. "The Spatial Organization of Ai Khanoum, a Greek City in Afghanistan". American Journal of Archaeology 118.2. 2014. pp 267-283.
3. ↑  Bernard, P. (1994): "The Greek Kingdoms of Central Asia." In: *History of civilizations of Central Asia, Volume II. The development of sedentary and nomadic civilizations: 700 B.C. to A.D. 250.* Harmatta, János, ed. 1994. Paris: UNESCO Publishing. ISBN 92-3-102846-4, p. 103.

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
--------------------

|  |  |
| --- | --- |
| Commons logoCommons logo | Τα Wikimedia Commons έχουν πολυμέσα σχετικά με το θέμα   **Άι-Χανούμ** |

* Άϊ-Χανούμ Δελφικό επίγραμμα: αρχαίο κείμενο, μετάφραση και εικόνες στη Βικιθήκη

|  |  |
| --- | --- |
| 

|  |
| --- |
| * Πύλη:Αρχαιολογία
* Πύλη:Ιστορία
* Πύλη:Αφγανιστάν
 |

 |

|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
| Καθιερωμένοι όροι | 
* VIAF: 237425980
* GND: 4332465-4

 |

 |
Ο **Μιθριδάτης** Χρηστός (απεβ. 115-113 π.Χ.) ήταν πρίγκιπας και συγκυβερνήτης του βασιλείου του Πόντου. Χρηστός σημαίνει χρήσιμος.

Βιογραφία
---------

Ήταν ο δευτερότοκος γιος του Μιθρδάτη Ε΄ του Πόντου και της Λαοδίκης ΣΤ΄, κόρης του Αντιόχου Δ΄ της Αυτοκρατορίας των Σελευκιδών. Είχε καταγωγή Ελληνική και Περσική. Αδέλφια του ήταν ο Μιθριδάτης ΣΤ΄ του Πόντου, η Λαοδίκη, σύζυγος τού προηγουμένου και η Λαοδίκη, σύζυγος του Αριαράθη ΣΤ΄ της Καππαδοκίας.

Γεννήθηκε και μεγάλωσε στον Πόντο. Το 120 π.Χ. ο πατέρας του έκανε ένα πολυτελές συμπόσιο στη Σινώπη, αλλά δηλητηριάστηκε. Η διαθήκη του όριζε διαδόχους τους δύο ανήλικους γιους του, με τη Λαοδίκη ΣΤ΄ ως αντιβασίλισσα. Αυτή ευνοούσε τον Χρηστό έναντι του μεγαλύτερου αδελφού του.

Το 116/115 π.Χ. οι δύο αδελφοί τιμήθηκαν με στήλη από τον γυμνασίαρχο της Δήλου. Άλλη αφιερωματική επιγραφή σώζεται στην Αθήνα, ως αναγνώριση της βοήθειάς τους σε ναύτες και εμπόρους· υπάρχουν ανάγλυφες μορφές των δύο και του Διός προστάτου.

Ο Μιθριδάτης Ε΄, πατέρας του Μιθριδάτη Χρηστού.
Ο Μιθριδάτης ΣΤ΄ ξέφυγε από τα σχέδια της μητέρας του και κρύφτηκε. Το 116-113 π.Χ. εμφανίστηκε, επέστρεψε στον Πόντο και χαιρετίστηκε ως βασιλιάς. Μπόρεσε να εκτοπίσει τη μητέρα του και τον αδελφό του από τον θρόνο και να γίνει ο μόνος βασιλιάς του Πόντου. Έδειξε επιείκεια προς αυτούς: δεν τους εκτέλεσε, τους έκλεισε όμως σε φυλακή. Η μητέρα του απεβίωσε εκεί από φυσικά αίτια. Ο Χρηστός απεβίωσε από φυσικά αίτια, ή αργότερα δικάστηκε για προδοσία και εκτελέστηκε με διαταγή τού Μιθριδάτη ΣΤ΄. Τους έγιναν βασιλικές ταφές.

Πηγές
-----

* Day, J. An Economic History of Athens under Roman Domination, Ayer Publishing, 1942
* Erciyas, D. B. Wealth, Aristocracy and Royal Propaganda under the Hellenistic Kingdom of the Mithradatids in the Central Black Sea Region in Turkey, Brill, 2006
* Mayor, A. The Poison King: the life and legend of Mithradates, Rome’s deadliest enemy, Princeton University Press, 2009
Χάρτης της Δεκαπόλεως με το μακεδονικό **Δίον** στα δυτικά της λίμνης Γεννησαρέτ. 
Το **Δίον** ήταν αρχαία ελληνική πόλη στη Δεκάπολη της Παλαιστίνης. 

Ιδρύθηκε από τον Μέγα Αλέξανδρο που εγκατέστησε εκεί Μακεδόνες απόμαχους από το Δίον της Πιερίας. Οι ντόπιοι Σημίτες παρέφθειραν την ελληνική ονομασία σε Adun, Idoun, ή Aydoun. Από τον Στέφανο τον Βυζάντιο μαθαίνουμε ότι τα ύδατα της πόλεως ήταν μολυσμένα. Από τον κατάλογο του Βυζαντινού γραμματικού Ιεροκλέους, στον *Συνέκδημό* του, μαθαίνουμε πως το Δίον ανήκε στην επαρχία Αραβίας με έδρα την Σκυθόπολη. Η πόλη καταστράφηκε από τον βασιλιά των Ιουδαίων Αλέξανδρο Ιανναίο το 83/2 π.Χ. (103 -73 π.Χ.), επειδή οι Μακεδόνες κάτοικοί της αρνήθηκαν να ασπασθούν τον Ιουδαϊσμό. Έτσι διασκορπίστηκαν στις γύρω πόλεις, όπως και οι Πελλαίοι. Με την ρωμαϊκή κατάκτηση (64 π.Χ.) ο Πομπήιος ανοικοδόμησε το Δίον και οι Μακεδόνες επέστρεψαν στην πόλη τους.

Οι σημερινοί επιστήμονες αδυνατούν να ταυτίσουν την ελληνιστική/μακεδονική πόλη του Δίου. Μονάχα εικασίες μπορούν να διατυπώσουν. Αρκετοί συγκλίνουν στην πόλη της Ιορδανίας Al Husn που παράγει κρασί, δημητριακά και ελαιόλαδο, πράγματα απαραίτητα για το εμπόριο μιας τυπικής αρχαιοελληνικής πόλης. Πρόκειται για έναν προσχωσιγενή τόπο (ήδη από την 3η χιλιετία π.Χ.), με ταφικά μνημεία όλων των περιόδων έως και της βυζαντινής. Άλλοι ερευνητές ταυτίζουν το Δίον με τον λόφο Tell al-Ash'arī. Αρκετοί επίσης υποστηρίζουν ότι η εν λόγω πόλη είναι η μεταγενέστερη ρωμαϊκή **Καπιτωλιάς**, των χρόνων του Νέρβα και Τραϊανού. Τέλος η ύπαρξη επιβλητικού ελληνιστικού φρουρίου στο Qalat al Rambadh της δυτικής Ιορδανίας, οδηγεί σε μια επιπλέον συνταύτιση με την αγνώστου τοποθεσίας αρχαία πόλη. Σώθηκαν πάντως νομίσματα με γυναικείες μορφές και την επιγραφή ΔΕΙΗΝΩΝ.

Παραπομπές
----------

1. ↑  Στέφανος Βυζάντιος *εθνικά* στο λήμμα **Δίον**: *...ζ' κοίλης Συρίας, κτίσμα Αλεξάνδρου, η και Πέλλα, ης το ύδωρ νοσερόν. Και το εθνικόν Διηνός, ως δηλοί το επίγραμμα: νάμα το Διηνόν, γλυκερόν ποτόν, ην δε γε πίης, παύση μεν δίψης, ευθύ δε και βιότου.*

Πηγές
-----

* Καθολική εγκυκλοπαίδεια: Καπιτωλιάς
* Επαμεινώνδα Βρανόπουλου, *οδοιπορικό στην Ιορδανία*, εκδ. Πελασγός.
Ηράκλεια-Αχαΐς is located in ΑθήναΗράκλεια-ΑχαΐςΗράκλεια-ΑχαΐςΗ θέση της μηδικής Ηρακλείας στον χάρτη
Άγαλμα του Ηρακλέους στα Βαγίστανα της Μηδίας, θέση που έχει προταθεί ως ταυτιζόμενη με την Ηράκλεια
Η **Ηράκλεια** ήταν ελληνιστική πόλη της Μηδίας.

Κτίσθηκε αρχικά από τον Μ. Αλέξανδρο, είτε κατά την περίοδο 331/30 π.Χ. που βάδιζε εναντίον της Περσεπόλεως, είτε το 324 π.Χ. όταν, σύμφωνα με τον Αρριανό, θέλοντας να απαλύνει την απεριόριστη θλίψη του για τον θάνατο του αδελφικού του φίλου Ηφαιστίωνος, εξεστράτευσε εναντίον του ληστρικού φύλου των Κισσίων ή Κοσσαίων. Σε λίγο χρονικό διάστημα οι Κίσσιοι συνετρίβησαν από τις ελληνικές δυνάμεις και δέχθηκαν την εγκαθίδρυση ελληνικών πόλεων στα εδάφη τους. Μια από αυτές δεν αποκλείεται να ήταν και η Ηράκλεια κοντά στο πέρασμα των Βαγιστάνων της Μηδίας (σημερινό Μπισοτούν, Bisotun). Το όνομα δόθηκε για να τιμηθεί ο θεωρούμενος ως πρόγονος του Μακεδόνα βασιλιά, Ηρακλής, άγαλμα του οποίου κτίσθηκε στους βράχους των Βαγιστάνων από κάποιον Έλληνα σατράπη, Κλεομένη, το 149 π.Χ. όπως φανερώνει η εκεί βραχογραφία.

Ο Στράβων (Στράβων Ηράκλεια Xi σελ. 514) την αναφέρει μαζί με την Απάμεια στην κατεύθυνση προς Ράγες -Ευρωπό. Ο Forbiger την ταυτίζει με την Ηράκλεια του Πλινίου που και αυτός την ανάγει στον ίδιο ιδρυτή. 

Μετά τον θάνατο του Αλεξάνδρου, η Ηράκλεια καταστράφηκε, λογικά, από κάποια βαρβαρική επιδρομή. Όταν όμως ο Σελευκίδης βασιλιάς Σέλευκος Β' Καλλίνικος επιχείρησε εκστρατεία για την ανάκτηση της Παρθίας και της Περσίδος στα έτη 238 -235 π.Χ. ο συγγενής και στρατηγός του Αχαιός την επανέκτισε, μετονομάζοντάς την σε **Αχαΐδα**. Η σελευκιδική ονομασία όμως δεν διήρκεσε πολύ και επανήλθε η αρχική. Από τη *Γεωγραφική υφήγηση* του Κλαυδίου Πτολεμαίου διαπιστώνει κανείς ότι η πόλη επέζησε τουλάχιστον μέχρι την παρθική περίοδο.

Πηγές
-----

* Johann Gustav Droysen *Ιστορία των Επιγόνων του Μεγάλου Αλεξάνδρου*.
* Αθανάσιου Αγγελόπουλου *Κλαυδίου Πτολεμαίου Γεωγραφική υφήγησις*, εκδ. ελεύθερη σκέψις.
* Αρριανού *Αλεξάνδρου Ανάβασις* εκδ. Εξάντας
Τα ζώα του γένους ***Δασύουρος*** (***Dasyurus***) γνωστά και ως **ιθαγενείς γάτες** (*native cats*) είναι σαρκοφάγα μαρσιποφόρα ενδημικά στην Αυστραλία και την Παπούα Νέα Γουινέα. Τα ενήλικα άτομα έχουν μήκος μεταξύ 25 έως 75 εκατοστά, με τριχωτές ουρές μήκους από 20 έως 35 εκατοστά. Τα θηλυκά έχουν έξι με οκτώ θηλές και αναπτύσσουν μάρσιπο, ο οποίος ανοίγει προς την ουρά, μόνο κατά την διάρκεια του θηλασμού όταν έχει μικρά. Ζουν και σε δάση και σε ανοιχτές κοιλάδες. Παρόλο που είναι ζώα που ζουν κατά κύριο λόγο στο έδαφος έχουν αποκτήσει δευτερεύοντα δεντρόβια χαρακτηριστικά. Δεν έχουν συλληπτήριες ουρές αλλά έχουν προεξοχές στις πατούσες των ποδιών τους. Οι γομφίοι και οι κυνόδοντες τους είναι πολύ αναπτυγμένοι.

Το γένος *Δασύουρος* απειλείται από τους τοξικούς βατράχους του είδους *Bufo marinus*, ωστόσο ένα πρόγραμμα του Πανεπιστημίου του Σίδνεϊ που αποκαλύφθηκε το 2010, τους διδάσκει να αποφεύγουν να τρώνε αυτά τα αμφίβια.

Η φυλή Dasyurini στην οποία ανήκει το γένος *Δασύουρος* περιλαμβάνει επίσης τον διάβολο της Τασμανίας, και τα γένη *Antechinus*, *Dasyuroides* και *Dasycercus*.

Ταξονομία
---------

Στο γένος *Dasyurus* ανήκουν τα ακόλουθα είδη:

* *Δασύουρος ο λευκόστικτος* (*Dasyurus albopunctatus*), Νέα Γουινέα
* *Δασύουρος του Ζοφρουά* (*Dasyurus geoffroii*), δυτική Αυστραλία
* *Dasyurus hallucatus*, βόρεια Αυστραλία
* *Δασύουρος ο κηλιδωτός* (*Dasyurus maculatus*), ανατολική Αυστραλία
* *Δασύουρος ο σπάρτακος* (*Dasyurus spartacus*), Νέα Γουινέα
* *Dasyurus viverrinus* (Δασύουρος ο μοσχογαλίνος?), Τασμανία (προηγουμένως και στην ηπειρωτική ανατολική Αυστραλία)

Υπάρχει τουλάχιστον ένα απολιθωμένο είδος από την Πλειόκαινο εποχή, το *D. dunmalli*, που περιγράφηκε από τον Bartholomai το 1971. Το όνομα *Dasyurus* *Δασύουρος* προέρχεται από τα ελληνικά και σημαίνει «πυκνή ουρά», ενώ δόθηκε από τον Étienne Geoffroy Saint-Hilaire το 1796. Το πρώτο είδος που περιγράφηκε ήταν ο *Δασύουρος ο κηλιδωτός* (*Dasyurus maculatus*), το οποίο είχε αρχικά τοποθετηθεί στο γένος των αμερικανικών μαρσιπομυών *Δίδελφυς* (*Didelphis*).

Παραπομπές
----------

1. 1 2 3  Groves, C. (2005). Wilson, D. E. & Reeder, D. M. ed. *Mammal Species of the World* (3rd ed.). Baltimore: Johns Hopkins University Press. σσ. 24–25. ISBN 0-8018-8221-4.
2. ↑  McCay, George (1999). *Mammals*. Fog City Press.
3. ↑  «Taste training for northern quolls». Australian Geographic. Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 17 Απριλίου 2010. Ανακτήθηκε στις 15 Απριλίου 2010.
4. ↑  Mikkos taxonomy
5. ↑  Serena, M.· Soderquist, T. (1995). «Western Quoll». Στο: Strahan, Ronald. *The Mammals of Australia*. Reed Books. σελίδες 62–64.

|  |  |
| --- | --- |
| CC-BY-SA Μετάφραση | Στο λήμμα αυτό έχει ενσωματωθεί κείμενο από το λήμμα Quoll  της Αγγλικής Βικιπαίδειας, η οποία διανέμεται υπό την GNU FDL και την CC-BY-SA 4.0. (ιστορικό/συντάκτες). |
Η **Εξοχή** είναι χωριό και κοινότητα του δήμου Πυλαίας-Χορτιάτη. Πριν από τη μεταρρύθμιση της τοπικής αυτοδιοίκησης το 2011 ήταν τμήμα του δήμου Χορτιάτη, του οποίου αποτελούσε δημοτικό διαμέρισμα. Η απογραφή του 2021 κατέγραψε 1.265 κατοίκους στην κοινότητα. Η Εξοχή μαζί με την ευρύτερη περιοχή της(δηλαδή κάποια σπίτια εκτός έκτασης της αλλά εντός της κοινότητας) έχει έκταση 1,22 km². Η κοινότητα της Εξοχής έχει έκταση 2.575 km². Ακριβώς απέναντι από την Εξοχή υπάρχει το Νοσοκομείο Παπανικολάου

Γεωγραφία
---------

Η Εξοχή βρίσκεται 12 χιλιόμετρα ανατολικά από το κέντρο της Θεσσαλονίκης, 1,5 χιλιόμετρο από το Ασβεστοχώρι και 6 χιλιόμετρα από τον Χορτιάτη. Στην Εξοχή ξεκινάει το ρέμα Ξηροπόταμος (όπου ενώνεται με τον Δενδροπόταμο κάτω από την Ευκαρπία και την Πολίχνη) και καταλήγει στον Θερμαϊκό κόλπο

Πληθυσμός
---------

| Έτος | Μόνιμος | Πραγματικός |
| --- | --- | --- |
| 1928 | - | 442 |
| 1940 | - | 1.048 |
| 1951 | 222 | 1.373 |
| 1961 | 577 | 1.587(+Σανατόριο) |
| 1971 | 414 | 1.327 |
| 1981 | 457 | 959 |
| 1991 | 881 | 1.337 |
| 2001 | 1.032 | 1.511 |
| 2011 | 1.280 | 1.776 |
| 2021 | 1.265 | - |

Σύντομη Ιστορία
---------------

Η Εξοχή άρχιζε να χτίζεται στα μέσα της δεκαετίας του 1930 όταν ασθενείς φυματίωσης από το απέναντι Σανατόριο χρειαζόντουσαν μέρος για ξεκούραση και στέγη. Λόγω των συνθηκών και των διακρίσεων των φυματιώντων τότε, ονομάστηκε αρχικά Φυματιούπολη. Το 1951, ανεξαρτητοποιήθηκε ως Κοινότητα από το Ασβεστοχώρι και το 1953 μετονομάστηκε σε Εξοχή για να αφήσει πίσω ένα τρομαχτικό κεφάλαιο για την περιοχή και τις επόμενες δεκαετίες μέχρι το 2000 η εξοχή γνώρισε μια σταδιακή άνοδο σε φήμη και πληθυσμό.

Από το 2000 έως σήμερα όμως, η Εξοχή σταδιακά αρχίζει να παρακμάζει λόγω της ελάχιστης συντήρησης και χρηματισμό της από τον Δήμο Πυλαίας-Χορτιάτη με αποτέλεσμα οι κάτοικοι της να κατηγορούν τον δήμο για αγνόηση του παρατημένου χωριού τους οπού θα έπρεπε να είχε εξίσου μεγάλη σημασία με τους άλλους οικισμούς του δήμου.

Παραπομπές
----------

1. ↑  Parallaxi (26 Μαρτίου 2019). «Η Φυματιούπολη στο Ασβεστοχώρι: Σπάνιες εικόνες και όλη η ιστορία της». *Parallaxi Magazine* (στα greek). Ανακτήθηκε στις 6 Ιουλίου 2023. CS1 maint: Μη αναγνωρίσιμη γλώσσα (link)
2. ↑  «Η συγκλονιστική ιστορία της Φυματιούπολης λίγα χιλιόμετρα απ' το κέντρο της Θεσσαλονίκης». 26 Μαρτίου 2019.
3. ↑  Nikos (26 Ιουλίου 2021). «Το άγνωστο μνημείο για την εκτέλεση Ελλήνων Πατριωτών από το Ασβεστοχώρι». *thesekdromi.gr*. Ανακτήθηκε στις 28 Σεπτεμβρίου 2023.
4. ↑  «Παρατημένοι δρόμοι στην Εξοχή- Λακούβες, λάσπες και κακοτεχνίες (φώτο)».
5. ↑  Ταξίδου, Έλενα (28 Ιουνίου 2017). «Η ιστορία της πόλης γράφτηκε και στο παλιό σανατόριό της». *Parallaxi Magazine* (στα greek). Ανακτήθηκε στις 21 Δεκεμβρίου 2023. CS1 maint: Μη αναγνωρίσιμη γλώσσα (link)