recursal/SuperWikiNEXT-32B huggingface dataset:
Το ***Τελειώνει με εμάς*** είναι ρομαντικό μυθιστόρημα με συγγραφέα την Κολίν Χούβερ, βασισμένο στην σχέση της μητέρας και του πατέρα της, το οποίο μεταφράστηκε και κυκλοφόρησε στην Ελλάδα, από τις εκδόσεις Διόπτρα.

Πρώτη φορά δημοσιεύθηκε από τις εκδόσεις Atria Books στις 2 Αυγούστου 2016. Το βιβλίο ήταν για 11 συνεχόμενες εβδομάδες **No1 Best seller** στους *The New York Times*, ενώ μεταφράστηκε και σε παραπάνω από 20 γλώσσες παγκοσμίως.

Χάρη στην επιτυχία του βιβλίου, γυρίστηκε και ταινία η οποία θα κυκλοφορήσει **9 Φεβρουαρίου 2024**, σε σκηνοθεσία του Τζάστιν Μπαλντόνι.

Υπόθεση
-------

Μόλις τέλειωσε τις σπουδές της η ***Lilly***, μετακομίζει στην Βοστώνη, όπου αποφασίζει να ανοίξει την δικιά της επιχείρηση, ένα ανθοπωλείο. Εκεί, ξεκινά να διαβάζει το ημερολόγιο της παιδικής της ηλικίας, στο οποίο γράφει για την κακοποιητική συμπεριφορά του πατέρας της, αλλά και για τον πρώτο της νεανικό έρωτα, τον ***Atlas Corrigan***.

Το ανθοπωλείο θα αποτελέσει αφορμή για την γνωριμία της με έναν γοητευτικό χειρούργο τον ***Ryle Kincaid***.Ο ένας έχει αδυναμία στον άλλον αλλά και οι δύο επιθυμούν διαφορετικά πράγματα. Η Lilly επιθυμεί μία σταθερή σχέση ενώ ο Ryle έχει μεγάλη απέχθεια στην δέσμευση. Μετά από λίγο καιρό, βγαίνει στην επιφάνεια η κακοποιητική συμπεριφορά του Ryle γεγονός που θύμισε στην Lilly τον πατέρα της δημιουργώντας πολλά ερωτηματικά για το αν θα πρέπει να συνεχίσει να συναναστρέφεται μαζί του.

Μία μέρα, καθώς τρώνε σε ένα εστιατόριο, σμίγει με τον πρώτο της έρωτα τον Atlas που ήταν η αδερφή ψυχή της και η σχέση της αρχίζει να απειλείται.

Μέσα σε σύντομο χρονικό διάστημα ,παντρεύεται παρορμητικά με τον Ryle, ο οποίος αρχίζει να τις αποκαλύπτει από που πηγάζουν τα τραύματα του και την παιδική του ηλικία. Στην αρχή κυλούν όλα ομαλά, ώσπου ο Ryle να σπρώξει την σύζυγο του από τις σκάλες πάνω στα νεύρα του. Έτσι, η Lilly φοβισμένη από αυτήν την συμπεριφορά τηλεφωνεί στον πρώτο της έρωτα για να την βοηθήσει. Την πηγαίνει στο νοσοκομείο και εκεί φανερώνεται πως είναι έγκυος.

Οι σχέσης της με τον Ryle δεν θα είναι πλέον ποτέ η ίδια, καθώς η Lilly αποφασίζει να μην δεχτεί την κακοποιητική συμπεριφορά που δεχόταν χρόνια η μητέρα της και αποφασίσει να χωρίσουν κρατώντας φιλικές σχέσεις.

Αφού γεννήσει είναι πλέον έτοιμη να τελειώσει την ιστορία της, με τον Atlas τον πρώτο της έρωτα.

Έτσι, το βιβλίο τελειώνει δίνοντας το νόημα πως κάποιες φορές αυτός που σε αγαπάει περισσότερο είναι και αυτός που σε πληγώνει περισσότερο.

Παραπομπές
----------

1. ↑  *ΤΕΛΕΙΩΝΕΙ ΜΕ ΕΜΑΣ*.
2. ↑  Miller, Laura (2022-08-07). «The Unlikely Author Who’s Absolutely Dominating the Bestseller List» (στα αγγλικά). *Slate*. ISSN 1091-2339.. Ανακτήθηκε στις 2023-12-26.

  


|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
| Καθιερωμένοι όροι | 
* VIAF: 1221151656266308400005
* GND: 1164244078

 |

 |

1. ↑  «Justin Baldoni | Actor, Producer, Director». *IMDb* (στα Αγγλικά). Ανακτήθηκε στις 27 Δεκεμβρίου 2023.
2. ↑  «Εκδόσεις Διόπτρα - Βιβλία με θέα τη ζωή - Dioptra.gr». *www.dioptra.gr*. Ανακτήθηκε στις 28 Δεκεμβρίου 2023.
Βιβλιοπωλείο στο Κε ντε Μοντεμπελλό
**Μπουκινίστ** (σε ελεύθερη μετάφραση οι βιβλιοπώλες του Σηκουάνα) ονομάζονται οι πωλητές παλιών βιβλίων, ενίοτε και αφισών ή σουβενίρ, που συναντά κανείς στις όχθες του Σηκουάνα στο Παρίσι. 

Τα εμπορεύματα τους βρίσκονται μέσα σε πράσινα μεταλλικά κουτιά στερεωμένα στο παραπέτο του Σηκουάνα.

Η παράδοση αυτή είναι πολύ παλιά. Οι πρώτοι πωλητές βιβλίων εμφανίζονται στην γέφυρα Πον Νεφ ήδη από το 16ο αιώνα. Άρχισαν όμως να πληθαίνουν κυρίως μετά τη γαλλική επανάσταση. To 1859 καταγράφονται 68 τέτοιοι πωλητές βιβλίων. Ενώ το 1892 ο αριθμός τους φτάνει τους 156.

Το όνομα μπουκινίστ (Bouquinistes) δόθηκε την εποχή του Ναπολέοντα και στην αρχή βρίσκονταν αποκλειστικά στην αριστερή όχθη του Σηκουάνα. 

Σήμερα υπάρχουν στο Παρίσι περίπου 200 μπουκινίστ και 900 κουτιά που εκτείνονται σε μια απόσταση 3 χιλιομέτρων συνολικά και στις δυο όχθες.

Από το 1991 είναι εγγεγραμμένοι στην παγκόσμια κληρονομιά της Ουνέσκο.

Παραπομπές
----------


1. ↑  «Bouquinistes de Paris». *goparis.gr*.
Στην στατιστική και στην Θεωρία πιθανοτήτων, η **Συνάρτηση μάζας πιθανότητας** είναι η συνάρτηση που προσδιορίζει την πιθανότητα μια διακριτή τυχαία μεταβλητή να λάβει ακριβώς μια τιμή από το πεδίο ορισμού της.

Η γνώση της συνάρτησης μάζας πιθανότητας ορίζει πλήρως την τυχαία μεταβλητή την οποία περιγράφει και ορίζεται τόσο για βαθμωτές τυχαίες μεταβλητές όσο και για πολυδιάστατες (τυχαία διανύσματα).

Η συνάρτηση μάζας πιθανότητας ορίζεται μόνον για διακριτές τυχαίες μεταβλητές και αυτή είναι μια από τις διαφορές της με την συνάρτηση πυκνότητας πιθανότητας που ορίζεται στις συνεχείς τυχαίες μεταβλητές.

Η συνάρτηση μάζας πιθανότητας μιας τυχαίας μεταβλητής λαμβάνει την μέγιστη τιμή της στην διάμεσο της κατανομής.

Ορισμός
=======

Η συνάρτηση μάζας πιθανότητας είναι η κατανομή πιθανότητας μιας διακριτή τυχαίας μεταβλητής. Το πεδίο ορισμού της είναι όλες οι πιθανές τιμές που μπορεί να λάβει η τυχαία μεταβλητή ενώ η εικόνα του πεδίου ορισμού είναι οι πιθανότητες που το πεδίο ορισμού της. 

Πιο συγκεκριμένα, θεωρούμε την τυχαία μεταβλητή X και το σύνολο τιμών {\displaystyle {\mathcal {X}}}. Λέμε ότι η τ.μ. X λαμβάνει τιμές x στο σύνολο {\displaystyle {\mathcal {X}}} και συμβολίζουμε ως {\displaystyle X=x\in {\mathcal {X}}}. Η συνάρτηση μάζας πιθανότητας της τυχαίας μεταβλητής X είναι η συνάρτηση {\displaystyle p\_{X}:{\mathcal {X}}\to [0,1]} που ορίζεται ως:


p

X

(
x
)
=
P
(
X
=
x
)

{\displaystyle p\_{X}(x)=P(X=x)}

{\displaystyle p_{X}(x)=P(X=x)}
όπου {\displaystyle x\in {\mathcal {X}}} είναι μια εκ των πιθανών τιμών που μπορεί να λάβει η τυχαία μεταβλητή X και P είναι μέτρο πιθανότητας.

Με άλλα λόγια η συνάρτηση μάζας πιθανότητας {\displaystyle p\_{X}} με όρισμα την πιθανή τιμή x που μπορεί να πάρει η τυχαία μεταβλητή X συμβολίζεται με {\displaystyle p\_{X}(x)} και δηλώνει την πιθανότητα η τυχαία μεταβλητή {\displaystyle X=x} δηλαδή να λάβει ακριβώς την τιμή x. 

Σύμφωνα με τα αξιώματα των πιθανοτήτων (Αξιώματα κατά Κολμογκόροφ) μια πιθανότητα είναι πάντα μη-μηδενική και ως εκ τούτου η συνάρτηση μάζας πιθανότητας μπορεί να πάρε μόνον μη μηδενικές τιμές. Επιπλέον το άθροισμα (εν δυνάμει αριθμήσιμα απείρων όρων) όλων των τιμών της συνάρτησης μάζας πιθανότητας πρέπει να είναι 1 δηλαδή:


∑

x
∈

X


p

X

(
x
)
=
1

{\displaystyle \sum \_{x\in {\mathcal {X}}}p\_{X}(x)=1}

{\displaystyle \sum _{x\in {\mathcal {X}}}p_{X}(x)=1} και 



p

X

(
x
)
≥
0.

∀
x
∈

X

{\displaystyle p\_{X}(x)\geq 0.\quad \forall x\in {\mathcal {X}}}

{\displaystyle p_{X}(x)\geq 0.\quad \forall x\in {\mathcal {X}}}
Οι **φινοουγγρικές γλώσσες** θεωρούνται, γλωσσολογικά και γεωγραφικά, παρακλάδι των Ουραλογενών ή Ουραλικών γλωσσών, μιας μεγάλης γλωσσικής οικογένειας με 30 περίπου γλώσσες και 20 εκατομμύρια ομιλητές σε όλον τον κόσμο. Οι επιμέρους γλώσσες της είναι η Φινλανδική και η Ουγγρική, με την πρώτη να ανήκει στο παρακλάδι των Βαλτοφιννικών γλωσσών και την δεύτερη στο παρακλάδι των Ουγγρικών γλωσσών. Οι γλώσσες αυτές δεν έχουν καμία σχέση με τις Σκανδιναβικές (Βόρειες Γερμανικές), παρά το γεγονός ότι, με μια ευρύτερη έννοια του όρου, η Φινλανδία ανήκει γεωγραφικά στη Σκανδιναβία, μαζί με την Ισλανδία. Ιστορικά, οι Μαγυάροι (μετέπειτα Ούγγροι) θεωρούνται μακρινοί συγγενείς των Φινλανδών και, παρά τις φημολογίες περί κοινού προγόνου, δεν έχει αποδειχθεί ακόμα κάτι. Ο Ουγγρικός κλάδος διαχωρίστηκε από τον Φιννικό πριν περίπου 3000 χρόνια και έτσι η Ουγγρική γλώσσα εμφανίζει λίγα ίχνη συγγένειας με την Φινλανδική. Οι Φινλανδικές γλώσσες ομιλούνται στη Φινλανδία, στη Λαπωνία, στα Ουράλια καθώς και στο κομμάτι της Ευρωπαϊκής Ρωσίας που συνορεύει με τη Φινλανδία. Η Ουγγρική γλώσσα, εκτός από την Ουγγαρία, ομιλείται σε περιοχές ή χώρες με τις οποίες αυτή συνορεύει και όπου οι Ούγγροι αποτελούν την μεγαλύτερη εθνοτική μειονότητα (Βοϊβοντίνα, Τρανσυλβανία, Σλοβακία, Αυστρία, Σλοβενία, Κροατία, Δυτική Ουκρανία), αντανακλώντας, λίγο ή πολύ, τα σύνορα της Αυστροουγγαρίας (1867-1918) πριν από τον Α΄ Παγκόσμιο Πόλεμο.

|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
| Καθιερωμένοι όροι | 
* WorldCat
* LCCN: sh85048431
* GND: 4113568-4
* SUDOC: 027236277
* BNF: cb119322204 (data)
* NDL: 00563230
* NKC: ph117275
* BNE: XX540873

 |

 |
Το  **Ελληνικό Χρηματιστήριο Ενέργειας** είναι Ανώνυμη Εταιρεία. Ιδρύθηκε στις 18 Ιουνίου 2018 αποτελώντας μέρος του Ομίλου Ανταλλαγής Ενέργειας. Έχει οριστεί από τη ΡΑΕ ως Διορισμένος Διαχειριστής Αγοράς Ηλεκτρικής Ενέργειας με σκοπό δημιουργία ενδοημερήσιας αγοράς ηλεκτρικής ενέργειας και παραγώγων ενέργειας με το λεγόμενο «Μοντέλο Στόχο» (TargetΜodel). Ωστόσο, την πρώτη του συνεδρίαση την πραγματοποίησε στις 24 Μαρτίου 2020.

Μεταξύ άλλων, στο ΕΧΕ συμμετέχουν η ΔΕΗ, η ΕΛΠΕ, Φυσικό Αέριο Αττικής, η Intrakat, η Enel κ.α. 

Μέτοχοι είναι ο ΛΑΓΗΕ (22%), ο ΑΔΜΗΕ (20%), η ΔΕΣΦΑ (7%), το Χρηματιστήριο Αθηνών (21%), η Ευρωπαϊκή Τράπεζα Ανασυγκρότησης και Ανάπτυξης (20%) και το Χρηματιστήριο Αξιών Κύπρου (ΧΑΚ) (10%).

Έχει κατηγορηθεί ότι κατά τη διάρκεια της Ενεργειακής κρίσης ευθύνεται για τις ογκώδεις αυξήσεις στις τιμές των τιμολογίων ηλεκτρικού ρεύματος και βοηθά φαινόμενα κερδοσκοπίας.

Παραπομπές
----------

1. ↑  Ν. 4512/2018 (ΦΕΚ Α' 5/17.01.2018)
2. ↑  Σεϊμανίδη, Άντα. «ΑΦΙΕΡΩΜΑ: Τι είναι και πως λειτουργεί το Χρηματιστήριο Ενέργειας». Ανακτήθηκε στις 25 Ιουνίου 2022.
3. ↑  . Ανακτήθηκε στις 25 Ιουνίου 2022.  Missing or empty `|title=` (βοήθεια)
4. ↑  . Ανακτήθηκε στις 25 Ιουνίου 2022.  Missing or empty `|title=` (βοήθεια)
Φυλλώματα και καρποί μεσπιλιάς (πολεμιδιάς)Η **μεσπιλιά** ή **μακεδονική μουσμουλιά** είναι δενδρύλιο της οικογενείας (Rosaceae) και ανήκει στο είδος *Mespilus germanica* (*Μεσπιλέα η γερμανική*). Παρά το βοτανικό της γερμανικό όνομα είναι αυτοφυής στη Μικρά Ασία και αναφέρεται στην αρχαιοελληνική γραμματεία ως μέσπιλον από όπου πέρασε και στη λατινική γλώσσα ως mespilium. Αναφέρονται και διάφορες άλλες ποικιλίες με την ονομασία αμαμηλίς, αλλά και επιμηλίς. Στα κυπριακά λέγεται **πολεμιδιά** και τα φρούτα πολεμίδια, μάλλον παραφθορά του επιμηλίς.

Μόνο στην αγγλική γλώσσα λεκτικά γίνεται διάκριση της μεσπιλιάς ως *medlar* και της μουσμουλιάς ως *loquat*. Έχει στρόγγυλους καρπούς σε καφέ χροιά με πλατιά σέπαλα στον μίσχο και όχι ωοειδείς και κίτρινους καρπούς, όπως τα μούσμουλα. Οι σύγχρονες ποικιλίες είναι ιαπωνικές και γλυκύτερες κατά την ωρίμανση από τη γνωστή μεσπιλιά. Είναι φρούτο που γλυκαίνει και γίνεται φαγώσιμο μόνον αν πιάσουν οι παγωνιές ή αν αποθηκευτεί μέσα στα άχυρα.

Φρασεολογίες
------------

Φρούτο χωρίς παράγωγα προϊόντα γιατί δεν το βρίσκουμε ούτε ως μαρμελάδα ούτε ως παγωτό ούτε ως γλύκισμα παρά μόνο ως μουσμουλί χρώμα στο ρεμπέτικο τραγούδι το ειρηνάκι με το μουσμουλί γοβάκι.

* Μια παλιά έκφραση με τα μούσμουλα, είναι: «έφαγε τα μούσμουλα» ή «έφαγε τα μούσμουλα ξινά», που λεγόταν για ερωτευμένο που δεν βρήκε ανταπόκριση, εντελώς αντίστοιχη με τη σημερινή «έφαγε τη χυλόπιτα». Αλλά και ο Σαίξπηρ στον Ρωμαίο και Ιουλιέτα χρησιμοποιεί το μούσμουλο αισχρολογικά.

* Γνωστός και ο γρίφος, ότι το μούσμουλο είναι η μόνη λέξη που έχει τέσσερα-ου μαζί με τη λέξη κουκούτσι, αλλά και η φράση "μούσμουλο η υπόθεση" δηλαδή λίγο φαγητό πολύ κουκούτσι.

Παραπομπές
----------

1. ↑  «Multiscript Plant Name Database: Greek index». Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 24 Απριλίου 2012. Ανακτήθηκε στις 16 Απριλίου 2012.
2. ↑  Αντώνιος Γιάνναρης, Επίτομον ελληνικόν λεξικόν, τόμ. δεύτερος σ. 1367 εκδ. Ανέστη Κωνσταντινίδη 1891
3. ↑  Δημήτριος Γκολίτσης, Ηδύγαιον σ.29, Εκδ. Αποστόλου Δούκη, Καστοριά 1988

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
--------------------

|  |  |
| --- | --- |
| Commons logoCommons logo | Τα Wikimedia Commons έχουν πολυμέσα σχετικά με το θέμα   **Μεσπιλέα η γερμανική** |
Ο **Βασιλιάς του Ιράκ** (αραβικά: *ملك العراق*) ήταν ο ανώτατος άρχοντας του Βασιλείου του Ιράκ από την ίδρυσή του το 1921 ως την κατάλυσή του το 1958.

Ιστορικά στοιχεία
-----------------

Μετά το τέλος του Πρώτου Παγκοσμίου Πολέμου και τη διάλυση της Οθωμανικής Αυτοκρατορίας, οι τρεις πρώην επαρχίες (βιλαέτια) του Ιράκ πέρασαν στον έλεγχο του Ηνωμένου Βασιλείου. Βρισκόμενος υπό το βρετανικό έλεγχο, ο λαός του Ιράκ επαναστάτησε απαιτώντας δικαιώματα αυτοδιάθεσης. Έτσι, προκειμένου να δημιουργηθεί ένα φιλοβρετανικό καθεστώς στην περιοχή, ιδρύθηκε η δυναστεία των Χασεμιτών, με πρώτο βασιλιά τον Φαϊζάλ Α΄, ο οποίος ήταν γιος του Χουσεΐν μπιν Αλί, βασιλιά του Χιτζάζ. Σαν οικογένεια που προερχόταν από το Χιτζάζ, οι Χασεμίτες ήταν ξένοι στους Ιρακινούς. Ωστόσο, έπειτα από ένα δημοψήφισμα οι Βρετανοί επέβαλαν τη δυναστεία ως βασιλική οικογένεια του Ιράκ. Οι Σιΐτες και οι Κούρδοι της χώρας αντιτάχθηκαν στο καθεστώς των Χασεμιτών, κατά ένα μεγάλο μέρος τους. Το Βασίλειο του Ιράκ επιβίωσε μέχρι την κατάλυσή του από ένα εθνικιστικό πραξικόπημα, το 1958, γνωστό και ως Επανάσταση της 14ης Ιουλίου.

Βασιλείς του Ιράκ (1921–1958)
-----------------------------

| Όνομα | Διάρκεια ζωής | Έναρξη βασιλείας | Λήξη βασιλείας | Σημειώσεις | Οίκος | Εικόνα |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| **Φαϊζάλ Α΄**

* فيصل الأول

 | 20 Μαΐου 1883 (1883-05-20) – 8 Σεπτεμβρίου 1933 (50 ετών) | 23 Αυγούστου 1921 | 8 Σεπτεμβρίου 1933 | Πρώην Βασιλιάς της Συρίας. Αδελφός του Αμπντάλα Α΄ της Ιορδανίας | Χασεμίτες | Φαϊζάλ Α΄ του Ιράκ |
| **Γάζι Α΄**

* غازي الأول

 | 21 Μαρτίου 1912 (1912-03-21) – 4 Απριλίου 1939 (27 ετών) | 8 Σεπτεμβρίου 1933 | 4 Απριλίου 1939 | Γιος του Φαϊζάλ Α΄ | Χασεμίτες | Γάζι Α΄ του Ιράκ |
| **Φαϊζάλ Β΄**

* فيصل الثاني

 | 2 Μαΐου 1935 (1935-05-02) – 14 Ιουλίου 1958 (23 ετών) | 4 Απριλίου 1939 | 14 Ιουλίου 1958(δολοφονήθηκε) | Γιος του Γάζι Α΄ | Χασεμίτες | Φαϊζάλ Β΄ του Ιράκ |

Παραπομπές
----------

1. ↑  Anderson, Terry H. (2011). Bush's Wars. Oxford University Press. σελ. 12. ISBN 9780199747528
Ο **Αμπντεραχμάν Χατζ-Νασέρ** (αραβικά: *عبد الرحمن حاج ناصر*, γαλλικά: *Abderrahmane Hadj-Nacer*, Αλγέρι, 31 Οκτωβρίου 1951 - ) είναι Αλγερινός οικονομολόγος.

Βιογραφία
---------

Γεννημένος στις 31 Οκτωβρίου 1951 στο Αλγέρι, ο Χατζ-Νασέρ ήταν πρώτος εξάδελφος του Μουφντί Ζακαριά, συγγραφέα του *Kassaman*, του εθνικού ύμνου της Αλγερίας.

Κάτοχος διδακτορικού τίτλου σπουδών με αντικείμενο τις οικονομικές επιστήμες, ξεκίνησε την επαγγελματική σταδιοδρομία του στον κόσμο της οικονομίας εργαζόμενος ως διευθύνων σύμβουλος για λογαριασμό της τράπεζας Lazard. Κατά τη διάρκεια της περιόδου μεταξύ 1985 και 1989, διετέλεσε επικεφαλής του τμήματος οικονομικών υποθέσεων της αλγερινής προεδρίας, ενώ, στη συνέχεια, πιο συγκεκριμένα κατά τη διάρκεια της περιόδου μεταξύ 1989 και 1992, διετέλεσε κυβερνήτης της Κεντρικής Τράπεζας της Αλγερίας.

Κατά τη διάρκεια της περιόδου μεταξύ 1995 και 1997, διετέλεσε επικεφαλής της *Union Bank*, της πρώτης εμπορικής τράπεζας ιδρυθείσας στην Αλγερία, από το μετοχικό κεφάλαιο της οποίας, ωστόσο, αποσύρθηκε ολίγον καιρό προ της διάλυσής της κατόπιν σχετικής δικαστικής αποφάσεως το 2004.

Στις 30 Απριλίου 2021, συνελήφθη για σύντομο χρονικό διάστημα από την αστυνομία κατά τη διάρκεια διαδήλωσης στο πλαίσιο του Χιράκ.

Εργογραφία
----------

* *La martingale algérienne: réflexions sur une crise*. 2011.

Παραπομπές
----------

1. ↑  (Γαλλικά) Hadj-Nacer, Abderrahmane (2011). *La martingale algérienne: réflexions sur une crise*. Éditions Barzakh. σελ. 5. ISBN 978-9931-325-08-6.
2. 1 2  (Γαλλικά) «Abderrahmane Hadj-Nacer». *Éditions Barzakh*. Ανακτήθηκε στις 31 Δεκεμβρίου 2014.
3. ↑  (Γαλλικά) Mauduit, Laurent. *Les imposteurs de l'économie: Enquête sur ces experts médiatiques au service de la finance*. Éditions Jean-Claude Gawsewitch. ISBN 9782350133782.
4. ↑  (Αγγλικά) Hufbauer, Gary Clyde· Brunel, Claire (2008). «Abderrahmane Hadj Nacer and Guillaume Alméras». *Maghreb Regional and Global Integration: A Dream to Be Fulfilled*. Ουάσινγκτον: Peterson Institute. σελ. 125. ISBN 9780881325799.
5. ↑  (Αγγλικά) «Abderrahmane Hadj Nacer». *Arabies* (114-120): 31. 1996. .
6. ↑  (Γαλλικά) «Brahim Hadjas remis à la police algérienne». *L'Éco News*. 18 Δεκεμβρίου 2013. Ανακτήθηκε στις 28 Μαΐου 2015.
7. ↑  (Γαλλικά) «Son procès a eu lieu ce matin, Hadjas: «Ce n'est pas moi, c'est l'autre»». *Algérie360*. 11 Φεβρουαρίου 2014. Ανακτήθηκε στις 1 Μαΐου 2021.
8. ↑  «115e vendredi : Abderrahmane Hadj Nacer interpellé, puis relâché». *TSA - Tout sur l'Algérie*. 30 Απριλίου 2021. Ανακτήθηκε στις 1 Μαΐου 2021.

|  |  |
| --- | --- |
| 

|  |
| --- |
| * Πύλη:Βιογραφίες
* Πύλη:Οικονομία
* Πύλη:Αλγερία
 |

 |
Μία μεγάλη σοπίλα (vela sopila) στη μέση και δύο μικρά σοπίλα (mala sopila). 
Η **Σοπίλα** (σερβοκροατικά: Sopile) είναι ένα παραδοσιακό ξύλινο πνευστό μουσικό όργανο με διπλή γλωττίδα, που παίζεται στα βόρεια της κροατικής Αδριατικής θάλασσας, στον κόλπο του Κβάρνερ και στο νησί Κρκ. Στην Ίστρια το όργανο ονομάζεται **Ροζενίτσα** (σερβοκροατικά: Roženica) ενώ στην περιοχή του Κάσταβ χρησιμοποιείται και το όνομα **Τορόρο**.

Η Σοπίλα είναι όργανο της οικογένειας των μεσαιωνικών όμποε και συγγενεύει με παρόμοια όργανα της δυτικής Μεσογείου και της Βρετάνης (Πιφερο, Μπομπάρντε, Ταρότα ). Παίζεται πάντα σε ζεύγη, με μία μικρή σοπίλα *(Mala sopila)* που συνοδεύεται από μία μεγάλη σοπίλα *(Vela sopila).* Η σοπίλα έχει χαρακτηριστικό διεισδυτικό ήχο.

Περιγραφή
---------

Το ξύλινο σώμα της Σοπίλα έχει μία κωνική καμπάνα και 6 ανοικτές οπές στην πλευρά και στη βάση του οργάνου για έλεγχο με τα δάχτυλα. Το επιστόμιο (*pisak*) συνδέεται με τη σπείρα (*špulet*). Ο σωλήνας του οργάνου (*prebiralica*) ανοίγει σε μια *καμπάνα* (*krilo*). Η μικρή σοπίλα έχει μήκος ~50 εκ. και η μεγάλη 65-70 εκ. Κατασκευάζονται από ξύλο ελιάς, οξιάς, σφενδάμου, καρυδιάς ή οπωροφόρων δέντρων.

300x300εσ[νεκρός σύνδεσμος]300x300εσ[*νεκρός σύνδεσμος*]
ακούω (βοήθεια·πολυμέσα)

Η χαρακτηριστική διμερής αρμονία της Ιστριανής μουσικής κλίμακας χρησιμοποιείται και στο τραγούδι, με τις φωνές να μιμούνται τα χαρακτηριστικά της Σοπίλα. Αυτό το είδος τραγουδιού και μουσικής έχει αναγνωριστεί ως άυλη παγκόσμια πολιτιστική κληρονομιά.

Εκδηλώσεις
----------

Παραδοσιακά, η σοπίλα παίζεται σε ζεύγη για το χορό μετά την εκκλησία, κυρίως σε γάμους. 

* 
*

Αναφορές
--------

1. 1 2 3  «Sopile». *www.gajde.com*. Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 30 Μαρτίου 2019. Ανακτήθηκε στις 16 Μαΐου 2019.
2. 1 2 3  «Istarska enciklopedija». *istra.lzmk.hr*. Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 4 Μαρτίου 2016. Ανακτήθηκε στις 16 Μαΐου 2019.
3. ↑  «UNESCO-Liste für immaterielles Weltkulturerbe in Kroatien - Istrien Live - DAS ᑕ❶ᑐ Istrienforum». *www.istrien-live.com*. Ανακτήθηκε στις 16 Μαΐου 2019.
4. ↑  «UNESCO - Intangible Heritage Home». *ich.unesco.org* (στα Αγγλικά). Ανακτήθηκε στις 16 Μαΐου 2019.

### Βιβλιογραφία

* *Izdaje Etnografski muzej*. σελίδες 67 S.
* *Meštri svirci i kantaduri, istarski narodni pjevači, svirači i graditelji glazbala*.
Η δομή της ξυλόζης σε μορφή φουρανόζης (**ξυλοφουρανόζη**).
Η **ξυλόζη**, της οποίας η ονομασία προέρχεται από το *–ξύλο*, είναι μονοσακχαρίτης που απαντάται στη Φύση, όχι όμως σε ελεύθερη μορφή. Χημικά ανήκει στη σειρά των αλδοπεντόζων ή απλά πεντόζων. Περιέχει στη δομή της πέντε (5) άτομα άνθρακα και μία (1) ομάδα αλδεϋδης, η οποία είναι και η δραστική της ομάδα. Περιέχεται στις ημικυτταρίνες οι οποίες αποτελούν δομικό συστατικό της φυτικής και της δασικής βιομάζας. Όπως όλα τα σάκχαρα, δύναται στη φύση να απαντηθεί σε διάφορες στερεοχημικές μορφές ανάλογα με τις επικρατούσες χημικές συνθήκες. Έχοντας την ελεύθερη ομάδα της αλδεϋδης, πάντα χημικώς διαθέσιμη, ανήκει στα σάκχαρα εκείνα που πάντα υφίστανται αναγωγή.

Η γραμμική χημική δομή της ξυλόζης.
Η χημική δομή της ξυλόζης είναι η ακόλουθη: **HOCH2(CH(OH))3CHO**. 
Τα κυκλικά ημικεταλικά ισομερή είναι κυρίαρχα όταν είναι υπό διάλυση, και απαντάται είτε σε πυρανόζες με εξακυκλική μορφή δακτυλίων του τύπου: C5O, ή σε φουρανόζες με πεντακυκλική μορφή δακτυλίων, C4O (με μία ομάδα CH2OH). Οποιοδήποτε από τα παραπάνω μπορεί να υποστεί *ισομερισμό*.

Η ξυλόζη αποτελεί σημαντικό μέρος στις λεγόμενες *ξυλάνες*, που δομούν σ' ένα ποσοστό -περίπου 30%- τα κυτταρικά τοιχώματα φυτών ή ξυλωδών δένδρων (λ.χ. της σημύδας) κυρίως στα πλατύφυλλα είδη. Αντίθετα, η ξυλόζη έχει πολύ μικρό μέρος (περίπου 9%) στα κωνοφόρα, όπως λ.χ. πεύκα και ερυθρελάτη. 

Ιστορικά, πρώτη φορά απομονώθηκε και αναγνωρίστηκε ως ένωση, από το Φινλανδό επιστήμονα Koch, το 1881. Ωστόσο, απέκτησε εμπορική διαθεσιμότητα, με τιμές παρόμοιες με αυτές της σουκρόζης γύρω στο 1930. Η ξυλόζη μεταβολίζεται από τον ανθρώπινο οργανισμό, αν και δεν είναι από τις σημαντικές θρεπτικές ουσίες, ενώ μπορεί να προσληφθεί μέσω προγραμμάτων δίαιτας.

Παραπομπές
----------

1. ↑  Robyt, J.F. (1998). *Essentials of Carbohydrate Chemistry*. Springer. ISBN 0-387-94951-8.
2. ↑
3. ↑   Αρχειοθετήθηκε 2021-09-17 στο Wayback Machine. "Ημικυτταρίνες"
4. ↑  Advances in carbohydrate chemistry, Volume 5, pg 278 Hudson & Cantor 1950
5. ↑  Pentose Metabolism 1932
6. ↑  Johnson, S. A. (2006). «Thesis» (PDF).
Οι Αστέρες του Παναθηναϊκού και Πρωταθλητές Ελλάδος του 1930, Άγγελος Μεσσάρης, Αντώνης Μηγιάκης, Σπύρος Υποφάντης, Αντώνης Τσολίνας, σε σκίτσο της εποχής
Ο **Σπύρος Υποφάντης** ήταν Έλληνας διεθνής ποδοσφαιριστής γεννημένος το 1909 στην Αθήνα. Απεβίωσε στις 29 Οκτωβρίου 1993.
Ξεκίνησε την ποδοσφαιρική του καριέρα από την Άμυνα Αμπελοκήπων και σε ηλικία 18 ετών ο Απόστολος Νικολαΐδης τον μετέγραψε στον Παναθηναϊκό.
Αγωνίστηκε ως αριστερός μέσος και ως επιθετικός. Κατέκτησε 1 πρωτάθλημα Ελλάδας το 1930 και πέντε πρωταθλήματα Αθηνών (1929, 1930, 1931, 1934, 1937). Υπήρξε 10 φορές διεθνής με την Εθνική Ελλάδος από το 1930 έως το 1933. Ολοκλήρωσε την ποδοσφαιρική του σταδιοδρομία το 1937.

Αγωνίστηκε ως ένοπλος στον Β Παγκόσμιο Πόλεμο. Στις 27 Δεκεμβρίου του 1944 κατά τις συγκρούσεις των Δεκεμβριανών μετά από έκρηξη όλμου έχασε μέλη της οικογένειας του ενώ ο ίδιος έμεινε ανάπηρος χάνοντας το αριστερό του πόδι. Προσελήφθη ως υπάλληλος του Παναθηναϊκού έως τη συνταξιοδότηση του και υπήρξε μέλος της αποστολής των παλαιμάχων του Παναθηναϊκού που έφεραν στην Ελλάδα από την Αλβανία τα οστά του Μίμη Πιερράκου ώστε να ενταφιαστούν στην Ελλάδα.

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
--------------------

Σπύρος Υποφάντης, greencorner.gr[*νεκρός σύνδεσμος*]
Ο **Θανάσης Σπυρόπουλος** (1931 - 2023) ήταν Έλληνας καραγκιοζοπαίκτης, γεννημένος στο Κοπανάκι Μεσσηνίας. 

Πρωτοείδε Καραγκιόζη στο καφενείο του πατέρα του. "Το πανί, οι φιγούρες πίσω από αυτό, οι φωνές, ο φωτισμός" ήταν τα ερεθίσματα που τον έκαναν αρχικά στην ηλικία περίπου των 15 χρόνων βοηθό-μαθητή στον τοπικό καραγκιοζοπαίκτη Βασίλη Φιλντισάκο. Μαθητεύοντας κοντά του έμαθε τις παραστάσεις και τα μυστικά της τέχνης. 

Στην διάρκεια της πολυετούς καριέρας του, διετέλεσε επί 16 συνεχόμενα χρόνια πρόεδρος του Πανελληνίου Σωματείου Θεάτρου Σκιών. Ήταν συλλέκτης του Θεάτρου Σκιών με μεγάλη συλλογή από φιγούρες και σκηνικά των παλιών καραγκιοζοπαικτών (Φρίξου Γαζεπίδη, Βασίλη Ανδρικόπουλου (Βασίλαρος), Αβραάμ Αντωνάκου κ.ά.). 

Είχε δώσει πληθώρα παραστάσεων στο εξωτερικό και για 10 συνεχόμενα χρόνια έπαιζε στην ΕΡΤ2 έργα του Καραγκιόζη, μέσα από την εκπομπή του "Χρόνια Συντροφιά με τον Καραγκιόζη" 

Το μεγαλείο της ψυχής του και το ταλέντο του τον έκαναν να πάρει τον τίτλο του "Εθνικού Καραγκιοζοπαίκτη".

Απεβίωσε στις 7 Ιουνίου του 2023 σε ηλικία 92 ετών.

Εκδόσεις
--------

Έχει κυκλοφορήσει έξι βιβλία για το θέατρο σκιών:

* Ο κόσμος του Καραγκιόζη: Φιγούρες του θεάτρου σκιών (Εκδόσεις Ερμής)
* Ο κόσμος του Καραγκιόζη: Σκηνικά του θεάτρου σκιών (Εκδόσεις Ερμής)
* 12+1:Τα παραμύθια της Θεσσαλίας (εικονογράφηση) (Εκδόσεις Καστανιώτη)
* Ρεμπέτικες ιστορίες (Εκδόσεις Συλλέκτης)
* Ο Καραγκιόζης Προξενητής συλλεκτικό βιβλίο (Εκδόσεις Αντήνωρ)
* Ιστορίες με τον Καραγκιόζη - Οκτώ κωμωδίες του θεάτρου σκιών (Εκδόσεις Τοπάλη)

Ο Καραγκιόζης του Θανάση Σπυρόπουλου παίζει με το θίασό του στα δύο ιδιόκτητα θέατρα, το Σπυροπούλειο στους Αγίους Αναργύρους και το παραδοσιακό του Θέατρο Σκιών στο Γαλάτσι
Σήμερα παίζει ακόμη μαζί με το γιο του, Κώστα.

Παραπομπές
----------

1. ↑  www.aftodioikisi.gr/koinonia/pethane-o-gnostos-karagkiozopaichtis-thanasis-spyropoylos/amp/. Ανακτήθηκε στις 8  Ιουνίου 2023.
2. ↑  «Πέθανε ο γνωστός καραγκιοζοπαίχτης Θανάσης Σπυρόπουλος | Aftodioikisi.gr». *www.aftodioikisi.gr*. Ανακτήθηκε στις 9 Ιουνίου 2023.

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
--------------------

* «Θανάσης Σπυρόπουλος - ο κορυφαίος καραγκιοζοπαίκτης», Θανάσης Σπυρόπουλος, πίσω από τον μπερντέ, διάρκεια 3 λεπτά, στο YouTube.
Ασκήσεις μιας Exercitiegenootschap στην αγορά της πόλης Σνεκ το 1786
Οι **Πατριώτες** (ολλανδικά: *Patriotten*) ήταν μια πολιτική παράταξη στην Ολλανδία κατά τη Βαταβική Επανάσταση, το δεύτερο μισό του 18ου αιώνα. Είχαν επικεφαλής τον Γιόαν φαν ντερ Κάπελεν τοτ ντεν Πολ, και άρχισαν να εδραιώνουν τη δύναμη τους τον Νοέμβρη του 1782.

Οι Πατριώτες έδωσαν αγώνες για την απομάκρυνση του "τοπάρχη" (stadholder) Γουλιέλμου Ε', πρίγκιπα της Οράγγης. Δυσαρεστημένοι από την κληρονομική μεταβίβαση των διοικητικών αξιωμάτων, την παρακμή του εμπορίου της Ολλανδικής Εταιρεία Ανατολικών Ινδιών, τη γενικευμένη ανεργία στον τομέα της βιομηχανίας υφασμάτων, την έκβαση του τέταρτου Αγγλο-Ολλανδικού πολέμου, η Ολλανδική Διακήρυξη Ανεξαρτησίας, η επιρροή της Διακήρυξης της Ανεξαρτησίας των ΗΠΑ καθώς και η επιθυμία για "περισσότερη" δημοκρατία ώθησαν τις μεσαίες και ανώτερες τάξεις να απαιτήσουν εκ νέου τα δικαιώματά τους (που καταγράφηκαν για πρώτη φορά κατά την Ένωση της Ουτρέχτης το 1579). Η μεγαλύτερη μερίδα των κατώτερων τάξεων υποστήριζε το υπάρχον καθεστώς.

Συγκρότησαν εθνοφρουρές και παραστρατιωτικές ομάδες όπως τα Exercitiegenootschapen (λόχοι ασκήσεων), διεκδικώντας από τον πρίγκιπα και τις κυβερνήσεις των επαρχιών να επιτρέπουν τη συμμετοχή στη διακυβέρνηση και στους μη-Καλβινιστές. Οι Πορτοκαλί (βασιλόφρονες), οι ρεπουμπλικάνοι και οι δημοκρατικοί ήταν οι τρεις ομάδες στις οποίες χωρίζονταν οι ευγενείς, αν και από το καλοκαίρι του 1785 και μετά όλο και περισσότεροι ρεπουμπλικάνοι υποστήριζαν τον Γουλιέλμο. Ο πρίγκιπας δεν ήταν πρόθυμος να προχωρήσει σε μεταρρυθμίσεις ή να πάρει τις απαραίτητες αποφάσεις. Οι Πορτοκαλί κυβερνήτες της Ουτρέχτης εκδιώχθηκαν από την τοπική εθνοφρουρά υπό τον Κουίντ Οντάατγιε, ενώ ο Πατριώτης Χέρμαν Βίλεμ Ντάεντελς απέτυχε να καταλάβει μια θέση στην τοπική κυβέρνηση του Χάτεμ μετά από παρέμβαση των βασιλικών στρατευμάτων.

Τον Σεπτέμβρη του 1787, μετά την ήττα των Πατριωτικών τοπικών εθνοφρουρών από τα πρωσικά στρατεύματα του Δούκα του Μπράουνσβαϊγκ, πολλοί από τους Πατριώτες κατέφυγαν στη Γαλλία και εγκαταστάθηκαν γύρω από την περιοχή της Δουνκέρκης, όπου ομιλούνταν τα Ολλανδο-Φλαμανδικά.

Στην Ολλανδία πέντε πολιτικοί ταγοί καταδικάστηκαν σε θάνατο, και παρόλο που οι ποινές δεν εκτελέστηκαν, όλοι αναγκάστηκαν να διαφύγουν από τη χώρα. Το 1789, δύο σημαντικοί ηγέτες, ο Φρανσουά Άντριαν φαν ντερ Κεμπ και ο Άνταμ Γκέραρντ Μάπα έφτασαν στις ΗΠΑ μετά από πρόσκληση του Τζωρτζ Ουάσινγκτων. Το 1795, λίγα χρόνια μετά τη Γαλλική Επανάσταση, οι εναπομείναντες Πατριώτες της Βόρειας Γαλλίας επέστρεψαν στη χώρα τους, και με τη βοήθεια γαλλικών στρατευμάτων ίδρυσαν τη Βαταβική Δημοκρατία.
O **Μητροπολιτικός Ναός Ευαγγελισμού της Θεοτόκου των Μικρασιατών** είναι ο Μητροπολιτικός Ναός του Περιστερίου και ο παλαιότερος ναός της πόλης κτισμένος από Μικρασιάτες πρόσφυγες το 1928.

Ιστορία
-------

Ο Άγιος Χρυσόστομος Σμύρνης.
Το 1922 οικογένειες Μικρασιατών εγκαθίστανται στην Αττική μετά από τον ξεριζωμό και τον βίαιο διωγμό από τους Τούρκους κατά τη Μικρασιατική Καταστροφή. Το Περιστέρι μετά την εγκατάσταση των Μικρασιατών προσφύγων αρχίζει να αναπτύσσεται και τα επόμενα χρόνια ο πληθυσμός του αυξάνεται ραγδαία. Το 1928 κτίζεται ο Ιερός Ναός Ευαγγελισμού της Θεοτόκου (Ευαγγελίστριας), ένας από τους παλαιότερους Ναούς της πόλεως του Περιστερίου, από τους πρόσφυγες εκ Μικράς Ασίας. Το 1974 με πρόταση του Αρχιεπισκόπου Σεραφείμ και απόφαση της Ιεράς Συνόδου της Εκκλησίας της Ελλάδος ιδρύεται η Ιερά Μητρόπολις Περιστερίου, με απόσπαση των ενοριών του Περιστερίου από την Ιερά Αρχιεπισκοπή Αθηνών και καθιερώνεται ως Μητροπολιτικός ο Ναός Ευαγγελισμού της Θεοτόκου των Μικρασιατών.

Απέναντι από τον Ναό βρίσκεται το άγλαμα του Αγίου Χρυσοστόμου Σμύρνης.

Παραπομπές
----------

1. ↑  Εκκλησία της Ελλάδος - Ιερά Μητρόπολη Περιστερίου
2. ↑
Η **διαλεκτική λειτουργία της γλώσσας**, ή **διαλεκτική πράξη**, είναι η ψυχολογική επίδραση που ασκεί μια φράση στον δέκτη, σε αντίθεση με την προσλεκτική πράξη. Η διάκριση μεταξύ προσλεκτικής και διαλεκτικής προέρχεται από τη θεωρία των γλωσσικών πράξεων του Τζον Ώστιν (Πως να κάνουμε πράγματα με τις λέξεις), κατά την οποία μια επιτελεστική πράξη της γλώσσας (μία υπόσχεση, μια διαταγή κτλ.) χωρίζεται σε δύο διαφορετικά αποτελέσματα: το προσλεκτικό αποτέλεσμα, που συνίσταται στην επιτελεστική λειτουργία της πράξης της γλώσσας σε συμβατικό επίπεδο (μπορώ να υποσχεθώ, να ονομάσω ένα πλοίο, μόνο υπό ορισμένες συνθήκες, όπου οι συμβατικοί κανόνες συνδυάζονται), και στο διαλεκτικό ή υπερλεκτικό αποτέλεσμα,που υποδεικνύει το ψυχολογικό αποτέλεσμα που αισθάνεται ο αποδέκτης (εμπιστοσύνη, φόβο, ντροπή κτλ.) 

Η διαλεκτική πράξη διακρίνεται επομένως από την πρόθεση, δεδομένου ότι το ψυχολογικό αποτέλεσμα που νιώθει ο δέκτης δεν εξαρτάται από την σημαίνουσα πρόθεσή μου (για παράδειγμα, δεν εξαρτάται από μένα αν ο δέκτης δείχνει εμπιστοσύνη στην υπόσχεσή μου, ή αν προσβληθεί από τη προσβολή μου, αλλά λέω: "υπόσχομαι ότι...", άρα η προσλεκτική πράξη της υπόσχεσης πραγματοποιήθηκε άσχετα αν θέλω να κρατήσω ή όχι την υπόσχεσή μου - η προσλεκτική πράξη διατηρεί την αξία της όχι λόγω της πρόθεσης ή της ειλικρίνιάς μου, αλλά από τη σύμβαση κατά την οποία το να δηλώνω "υπόσχομαι ότι..." σημαίνει ταυτόχρονα ότι δεσμεύομαι από το λόγο μου). 

Το διαλεκτικό αποτέλεσμα δημιουργείται επομένως από την παραγωγή του εκφωνήματος στον συνομιλητή ή στις δράσεις του. Για παράδειγμα, εν συνεχεία της φράσης "Κάνει ψοφόκρυο", ο συνομιλητής σηκώνεται και κλείνει το παράθυρο. 

Το διαλεκτικό αποτέλεσμα αποτελείται στο σύνολό του από την λεκτική πράξη και την προσλεκτική ισχύς.
Συντεταγμένες: 37°52′48,5892″N 24°46′4,8504″E﻿ / ﻿37.86667°N 24.76667°E﻿ / 37.86667; 24.76667

Το **Κυπρί** είναι ένα τουριστικό χωριό στην Άνδρο με πληθυσμό 31 κατοίκων (2011) Αρχειοθετήθηκε 2020-12-07 στο Wayback Machine. σε υψόμετρο 10 μ. Πήρε το όνομα του από το γραφικό εκκλησάκι του **Αγίου Κυπριανού** , το οποίο τα τελευταία χρόνια αποτελεί μια από τις δημοφιλέστερες επιλογές ντόπιων και επισκεπτών , για μυστήρια γάμων και βαπτίσεων. Απέχει από το Γαύριο 3 χλμ. από το Μπατσί 4 χλμ. και από τη Χώρα 28 χλμ. Ανήκει στο δήμο Άνδρου, ενώ πριν το Πρόγραμμα Καλλικράτης, ανήκε στον δήμο Υδρούσας. Βρίσκεται στους πρόποδες του βουνού Αρετούδι. 

Εκεί βρίσκονται δυο από τις πιο διάσημες και απάνεμες , οργανωμένες παραλίες της Άνδρου, η παραλία ''**Κυπρί**'' και η παραλία "**Χρυσή Άμμος**" καθώς και πλήθος καταλυμάτων. Στον οικισμό υπάρχουν Beach Bars , εστιατόρια , καταλύματα και δραστηριότητες για παιδιά και ενήλικες (παιδική χαρά , θαλάσσια παιχνίδια , surfing , sup , καταδύσεις ) .

Στον οικισμό Κυπρί βρίσκεται η **Ιερά Μονή Ζωοδόχου Πηγής**. Είναι το μεγαλύτερο μοναστήρι της Άνδρου. Οι ντόπιοι το ονομάζουν "**της Αγίας**" και εορτάζει την πρώτη Παρασκευή μετά την Κυριακή του Πάσχα. Το πότε χτίστηκε παραμένει άγνωστο. Σύμφωνα με την παράδοση ήταν Σχολή και μετατράπηκε σε μοναστήρι το 842. Φιλοξενεί σπάνιες εικόνες του 14ου και 16ου αιώνα, πλούσια βιβλιοθήκη με βιβλία και χειρόγραφα, καθώς και μουσείο με ιερά σκεύη και άμφια. Υπάρχει και μια μικρή συλλογή προϊστορικών εργαλείων. Η Μονή αναφέρεται για πρώτη φορά σε έγγραφο του 1400, ενώ στην εκκλησία της υπάρχει εικόνα με χρονολογία 1325. Το 1928 το μοναστήρι μετατράπηκε σε γυναικείο.

Alt textπαραλία Κυπρί

  


|  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| 

| π • σ • ε
Οικισμοί του Δήμου Άνδρου |
| --- |
|  |
| Δημοτική Ενότητα Άνδρου | 
* Αλαδινό
* Αλάδο
* Άνδρος
* Αποίκια
* Βουρκωτή
* Βραχνός
* Ζαγανιάρης
* Κατακαλαίοι
* Κουμανή
* Κουρέλι
* Λάμυρα
* Λιβάδια
* Μελίδα\*
* Μένητες
* Μεσαθούρι
* Μεσαριά
* Μέσα Χωριό
* Μονή Αγίου Νικολάου
* Μονή Παναχράντου
* Ορεινό
* Πιτροφός
* Στενιές
* Στραπουριές
* Υψηλά
* Φάλλικα
 |
|  |
| Δημοτική Ενότητα Κορθίου | 
* Αγία Μαρίνα
* Αηδόνια
* Αϊπάτια
* Αμονακλιός
* Αλαμαννιά
* Έξω Βουνί
* Επισκοπειό
* Καππαριά
* Κόρθι
* Κόχυλος
* Μέσα Βουνί
* Μουσιώνας
* Μωρακαίοι
* Όρμος Κορθίου
* Παλαιόκαστρο
* Πέρα Χωριό
* Πίσω Μεριά
* Ρογό
* Σταυρός
* Συνέτι
* Χώνες
 |
|  |
| Δημοτική Ενότητα Υδρούσας | 
* Αγία Ελεούσα
* Άγιος Ιωάννης
* Άγιος Πέτρος
* Άγιος Συμεών
* Αλικάνδρος
* Αμμόλοχος
* Άνω Απροβάτου
* Άνω Γαύριο
* Άρνη
* Ατένι Αρνά
* Ατένι Κατακοίλου
* Βαρίδι
* Βιτάλι
* Γαύριο
* Γίδες
* Δαμασκηνός
* Επάνω Φελλός
* Ζόρκος\*
* Καλαμάκι
* Καλυβάρι
* Κατάκοιλος
* Κάτω Άγιος Πέτρος
* Κάτω Απροβάτου
* Κάτω Κατάκοιλος
* Κάτω Φελλός
* Κόλυμπος
* Κουμάρι
* Κούρταλη
* Κούτσι
* Κυπρί
* Μακροτάνταλο
* Μερμηγκιές
* Μονή Ζωοδόχου Πηγής
* Μπατσί
* Παλαιόπολη
* Παλαιστού
* Ρέματα
* Στιβάρι
* Σχόλη
* Χάρτες
 |
|  |
| 
* Έδρα: Άνδρος
* \* (Οικισμοί με μη μόνιμο πληθυσμό)
 |

 |
Η **Αναστασία** ήταν κόρη του Κωνστάντιου Α΄ και της συζύγου του Θεοδώρας και ετεροθαλής αδερφή του Κωνσταντίνου Α΄. Παντρεύτηκε τον Ρωμαίο συγκλητικό Βασσιανό μετά από εντολή του αδερφού της που ήθελε να κάνει τον Βασσιανό Καίσαρα προκειμένου να βελτιώσει τις σχέσεις του με τον συναυτοκράτορα Λικίνιο αφού ο αδερφός του Βασιανού ήταν πιστός οπαδός του Λικίνιου. Όμως ο Λικίνιος διαφώνησε με την προαγωγή του Βασσιανού και έβαλε τον Βασσιανό να συνωμοτήσει εναντίον του Κωνσταντίνου. Ο Κωνσταντίνος ενημερώθηκε για την υπόθεση και διέταξε την εκτέλεσή του. Αυτό το γεγονός οδήγησε στην οριστική ρίξη ανάμεσα στον Κωνσταντίνο και τον Λικίνιο.

Παραπομπές
----------

1. 1 2  Eck, Werner· Heil, Matthäus (2017). *Römische Kaisertabelle Grundzüge einer römischen Kaiserchronologie* (6. überarbeitete Auflage έκδοση). Darmstadt. ISBN 978-3-534-26724-8. 908646965.
2. ↑  «DIR: De Imperatoribus Romanis». *www.roman-emperors.org*. Ανακτήθηκε στις 23 Ιουλίου 2021.
Με τον όρο **οπισθόδομος** στην αρχιτεκτονική του αρχαιοελληνικού ναού εννοείται ο οπίσθιος χώρος του αρχαίου ελληνικού ναού με είσοδο από το εξωτερικό του οικοδομήματος, διαμορφωμένη με δύο κίονες ανάμεσα στις παραστάδες των μακρών τοίχων. Άλλοτε ο οπισθόδομος ήταν πλήρως απομονωμένος από τον σηκό, ενίοτε όμως επικοινωνούσε μαζί του μέσω θύρας. Ο οπισθόδομος κατείχε πιθανώς τη θέση του θησαυροφυλακίου οπότε και φυλασσόταν με κιγκλιδώματα.

Χαρακτηριστικά παραδείγματα ναών με οπισθόδομο είναι εκτός άλλων:

* o Ναός του Δία στην Ολυμπία
* o Παρθενώνας στην Ακρόπολη της Αθήνας
* o Ναός Επικούριου Απόλλωνα στις Βάσσες της Φιγαλείας
* o Ναός της Αθηνάς στην Λίνδο
* o Ναός του Διονύσου στην Τέω
* o Ναός της Αθηνάς στην Αίγινα
* Ο Ναός του Ποσειδώνα στο Σούνιο

Ζητήματα ορολογίας
------------------

Έως τον 19ο αιώνα ο εσωτερικός και περίκλειστος χώρος του οπισθόδομου αποκαλείτο *άδυτον*, όρος που προέκυψε από αρχαίες φιλολογικές πηγές και επιγραφικές μαρτυρίες και οδήγησε τους ερευνητές στην άποψη ότι ήταν χώρος τέλεσης ιδιαίτερων λατρευτικών τυπικών που δεξάγονταν στον ναό. Ωστόσο, η ποικιλία των χώρων που ορίζονται ως *άδυτον* υποδεικνύει ότι ο όρος δεν υποδηλώνει κάποια ιδιαίτερη αρχιτεκτονική δομή και δεν είναι κατάλληλος για τον προσδιορισμό αυτού του συγκεκριμένου τμήματος του ελληνικού ναού. 

Με τη σειρά του ο οπισθόδομος συνδέθηκε με την έννοια του *θησαυρού* κυρίως εξαιτίας των πολλαπλών δημοσιεύσεων για την αρχιτεκτονική του Παρθενώνα. Ωστόσο, ο όρος αποδιδόταν στην αρχαιότητα απλώς στην οπίσθια πρόσοψη του ναού, που επίσης βρισκόταν πίσω από τον *σηκό*, αποδίδοντας έναν τύπο που χαρακτηρίστηκε ως ψευδο-οπισθόδομος.

Δείτε επίσης
------------

* Πρόναος
* Σηκός
* Άδυτον
* Αρχαίος ελληνικός ναός (αρχιτεκτονική)

Παραπομπές σημειώσεις
---------------------

1. ↑  Thalmann, S. K. 1975. "The 'Adyton' in the GreekTemples of South Italy and Sicily" (diss. University of California, Berkeley).

Βιβλιογραφία
------------

* René Ginouvès, Roland Martin: *Dictionnaire méthodique de l’ architecture grecque et romaine*. Bd. 3, 1998, S. 44.
* Gottfried Gruben: *Die Tempel der Griechen*. 5. Auflage. Hirmer, München 2001, ISBN 3-7774-8460-1
Η **Αμαλία** (ολλανδ. *Amalia van Nassau-Dietz*, Π.Η. 23 [Ν.Η. 13] Oκτωβρίου 1710 - 18 Σεπτεμβρίου 1777) από τον Οίκο του Νάσσαου-Ντητς ήταν κόρη του Πρίγκιπα της Οράγγης, κυβερνήτη των επαρχών Φρήσλαντ, Χρόνινγκεν και με τον γάμο της έγινε σύζυγος του Διαδόχου του Μπάντεν-Ντούρλαχ.

Βιογραφία
---------

Η *Άννα Καρλόττα Αμαλία* ήταν η μόνη κόρη του Ιωάννη Γουλιέλμου Φρίζο της Οράγγης, κυβερνήτη των επαρχιών Φρήσλαντ και Χρόνινγκεν, και της Mαρίας Λουίζας, κόρης του Καρόλου της Έσσης-Κάσσελ. Μεγάλωσε στο Φρήσλαντ και μιλούσε τη Δυτική Φρισιανή διάλεκτο.

Μετά τον γάμο της με τον Φρειδερίκο του Μπάντεν-Ντούρλαχ το 1727 μετακόμισε στο Ντούρλαχ. Κατά τη διάρκεια της εγκυμοσύνης της, η Αμαλία τυράννησε τους υπηρέτες της και λόγω των πολλών ταραχών της πριγκίπισσας κυκλοφόρησαν φήμες στην Αυλή του Ντούρλαχ ότι ήταν ψυχικά άρρωστη. Ο Φρειδερίκος απεβίωσε στις 26 Μαρτίου 1732, λίγο μετά τη γέννηση του δεύτερου παιδιού τους. Ως περαιτέρω απόδειξη της υποτιθέμενης ψυχικής της ασθένειας, κατηγορήθηκε ότι δεν δάκρυσε βλέποντας το πτώμα του συζύγου της.

Ο πεθερός της Kάρολος Γ΄ Γουλιέλμος του Μπάντεν-Ντούρλαχ δεν ήθελε η Αμαλία να επηρεάσει τον γιο της και νέο διάδοχο Kάρολο Φρειδερίκο. Αν και η μητέρα και ο γιος συνέχισαν να ζουν στο κάστρο του Κάρλσμπουργκ στο Ντούρλαχ, η Aμαλία έζησε το υπόλοιπο της ζωής της σε ένα ξεχωριστό διαμέρισμα στο κάστρο, προστατευμένο από τον έξω κόσμο. Η εκπαίδευση των δύο γιων της Καρόλου Φρειδερίκου και Γουλιέλμου Λουδοβίκου αναλήφθηκε από την πεθερά της Μαγδαληνή Βιλελμίνη της Βυρτεμβέργης.

Οικογένεια
----------

Το 1727 παντρεύτηκε τον Φρειδερίκο του Μπάντεν-Ντούρλαχ (1703–1732) και είχαν τέκνα:

* Κάρολος Φρειδερίκος (1728–1811), Μεγάλος Δούκας του Μπάντεν.
* Γουλιέλμος Λουδοβίκος (1732–1788), Πρίγκιπας του Μπάντεν.

Αναφορές
--------

1. 1 2  Εθνική Βιβλιοθήκη της Γερμανίας: (Γερμανικά, Αγγλικά) *Gemeinsame Normdatei*. Ανακτήθηκε στις 9  Απριλίου 2014.
2. ↑  Darryl Roger Lundy: (Αγγλικά) *The Peerage*. p10127.htm#i101264. Ανακτήθηκε στις 9  Οκτωβρίου 2017.
3. ↑  Εθνική Βιβλιοθήκη της Γερμανίας: (Γερμανικά, Αγγλικά) *Gemeinsame Normdatei*. Ανακτήθηκε στις 10  Δεκεμβρίου 2014.
4. ↑  Εθνική Βιβλιοθήκη της Γερμανίας: (Γερμανικά, Αγγλικά) *Gemeinsame Normdatei*. 1017917434. Ανακτήθηκε στις 14  Αυγούστου 2015.
5. ↑  p10127.htm#i101264. Ανακτήθηκε στις 7  Αυγούστου 2020.
6. ↑  Darryl Roger Lundy: (Αγγλικά) *The Peerage*.
7. ↑  Leo van de Pas: (Αγγλικά) *Genealogics*. 2003.

|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
| Καθιερωμένοι όροι | 
* VIAF: 221186066
* GND: 1017917434
* BPN: 66228994

 |

 |
Ο **Σπυρίδων Λιόλιος** (1817 - 1884) ήταν Έλληνας δικαστικός του 19ου αιώνα.

Βιογραφικά στοιχεία
-------------------

Γεννήθηκε στο Σούλι τον Οκτώβριο του 1817. Πατέρας του ήταν ο αρματολός Λιόλιος (Γεώργιος) Ξηρολειβαδίτης από το Ξηρολίβαδο του Βερμίου. Μητέρα του ήταν η Δέσπω, θυγατέρα του Κίτσου Μπότσαρη και αδελφή του Μάρκου.

Στην πολιορκία του Σουλίου ο Σπυρίδων ήταν δύο χρονών βρέφος. Η οικογένειά του κατέφυγε στην Κέρκυρα, και από εκεί στη Ζάκυνθο. Το 1830 περίπου, ο Σπυρίδων εστάλη στη σχολή Αιγίνης ως υπότροφος της Κυβερνήσεως. Το 1831 επέστρεψε στο Μεσολόγγι και από εκεί πήγε δύο χρόνια αργότερα, το 1834 περίπου στο Μόναχο, με πρόσκληση του Βαυαρού φιλέλληνα βασιλιά Λουδοβίκου. Στο Μόναχο σπούδασε νομική. Αρρώστησε όμως στα μάτια και αναγκάστηκε να διακόψει τις σπουδές του και να επιστρέψει στην Ελλάδα, όπου διορίστηκε στη δικαστική υπηρεσία το 1840 και προβιβάστηκε το 1874 ως τον βαθμό του εισαγγελέα. 

Πέθανε στην Αθήνα στις 8 Ιουλίου του 1884.

Πηγές
-----

* Ιωάννης Αρσένης (1884). *Ποικίλη Στοά: Εθνική εικονογραφημένη επετηρίς*. Αθήνα: Επί του Τυπογραφείου Αττικού Μουσείου. Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 19 Αυγούστου 2010. Ανακτήθηκε στις 17 Μαΐου 2010.
Ο **Βαλντάι (Valdaj)** είναι ένας αστεροειδής που περιφέρεται στην εξωτερική (δηλαδή την προς τον Δία) περιοχή της Κύριας Ζώνης Αστεροειδών και έχει απόλυτο μέγεθος (όπως ορίζεται για το Ηλιακό Σύστημα) 10,80. Ανακαλύφθηκε το 1977 από τον Σοβιετικό αστρονόμο Νικολάι Τσερνίχ, που παρατηρούσε από το Ναουτσνί της Κριμαίας, και πήρε το όνομά του από την περιοχή των Λόφων Βαλντάι, μεταξύ Μόσχας και Αγίας Πετρουπόλεως.

Φυσικά χαρακτηριστικά
---------------------

Η μέση διάμετρος του Βαλντάι εκτιμάται σε 27,73 ± 3,4 χιλιόμετρα. Ο φασματικός τύπος του είναι άγνωστος, ενώ το γεωμετρικό άλβεδό του είναι 0,110 ± 0,033. Ο Βαλντάι περιστρέφεται γύρω από τον εαυτό του μία φορά κάθε 8 ως 13 ώρες περίπου.

Εξωτερικοί σύνδεσμοι-πηγές
--------------------------

* Τροχιά από το JPL (Java) / Εφημερίδα

Αστεροειδείς| 2792 Πονομάρεφ | 2793 Βαλντάι | 2794 Κούλικ |
Το **Ανάκειο** (αρχαία ελληνικά: *Ἀνάκειον*), επίσης γνωστό ως *Ιερό των Διόσκουρων*, ήταν ναός στην Αθήνα, κοντά στην Ακρόπολη, και αφιερωμένος στους Διόσκουρους, Κάστορα και τον Πολυδεύκη.

Ονομασία και Τοποθεσία
----------------------

*Η αρπαγή των Θυγατέρων του Λεύκιππου* από τον Πέτερ Πάουλ Ρούμπενς. Παλαιά Πινακοθήκη Μονάχου.
Η ονομασία του ναού προέρχεται από την αρχαία ελληνική λέξη Ἄνακες (προερχόμενη από τη λέξη ἄνακτες, που σημαίνει «άρχοντας» ή «βασιλιάς»), η οποία αποδιδόταν ως τίτλος στους Διόσκουρους, Κάστορα και Πολυδεύκη, τους δίδυμους γιούς του Δία και της Λήδας, οι οποίοι ήταν ευρέως γνωστοί στην Αττική.

Η Παλαιά Αγορά, που προηγήθηκε της Αρχαίας Αγοράς, χρησιμοποιούνταν κατά τον 5ο αιώνα π.Χ. και νωρίτερα ως σημείο συνάντησης, και αναφορές των Ανδοκίδη και Θουκυδίδη σε συναθροίσεις στο Ανάκειον το 415 και το 411 π.Χ. οδήγησαν τους μελετητές στο συμπέρασμα πως το Ανάκειον ίσως βρισκόταν σε μικρή απόσταση από τη Παλαιά Αγορά, πιθανώς στα ανατολικά της Ακρόπολης.

Διακόσμηση
----------

Η διακόσμηση του Ανάκειου, σύμφωνα με τον Παυσανία, ανατέθηκε στους Μίκων και Πολύγνωτο. Ο πρώτος απεικόνισε τους Αργοναύτες, τους ακολούθους του Ιάσονα, με ιδιαίτερη προσοχή στον Άκαστο και τα άλογα του. Ο Πολύγνωτος απεικόνισε τον *Βιασμό των Λευκιππιδών*: τη βίαιη απαγωγή και γάμο της Φοίβης και της Ιλάειρας, θυγατέρων του Λεύκιππου, από τους Διόσκουρους. Αυτό το έργο ίσως ήταν αυτό που του έδωσε την Αθηναϊκή υπηκοότητα.

Σημειώσεις
----------

1. ↑  Η τοποθεσία της Παλαιάς Αγοράς αμφισβητείται, και ίσως να βρισκόταν βόρεια ή βορειοανατολικά της Ακρόπολης.

Παραπομπές
----------

1. ↑  Olga Palagia· J. J. Pollitt (21 Ιανουαρίου 1999). *Personal Styles in Greek Sculpture*. Cambridge University Press. σελ. 20. ISBN 978-0-521-65738-9. Ανακτήθηκε στις 11 Ιουνίου 2016.
2. 1 2  Hornblower, Simon, επιμ. (2003). *The Oxford Classical Dictionary* (3η έκδοση). Oxford: Oxford University Press. σελ. 80-81. ISBN 0198606419.
3. 1 2  Robertson, Noel (Ιούλιος–Σεπτέμβριος 1998). «The City Center of Archaic Athens». *Hesperia: The Journal of the American School of Classical Studies at Athens* **67** (3): 283–302. .
4. ↑  Jones, W. H.· Ormerod, H. A. (1918). *Pausanias Description of Greece*. Harvard University Press. Ανακτήθηκε στις 15 Ιανουαρίου 2013.
5. ↑  «Παυσανίας, *Ελλάδος Περιήγησις*, *Αττικά*, κεφάλαιο 18, παράγραφος 1». *www.perseus.tufts.edu*. Ανακτήθηκε στις 10 Ιουνίου 2016.
Η **Ανώτερη Σχολή Τουριστικής Εκπαίδευσης Ρόδου** (ΑΣΤΕΡ) ιδρύθηκε το 1956.

Ήταν η πρώτη Σχολή στην Ελλάδα και από τότε λειτουργεί στην πραγματικότητα ως αμιγής ξενοδοχειακή σχολή στα πρότυπα της αντίστοιχης ξενοδοχειακής σχολής της Λωζάνης.

Ιστορικό
--------

Η ΑΣΤΕΡ ιδρύθηκε σε μια εποχή με απόλυτο κενό στο τομέα της ανώτερης ξενοδοχειακής εκπαίδευσης και από την άποψη αυτή ήρθε να καλύψει το έλλειμμα σε στελεχικό δυναμικό της ελληνικής ξενοδοχίας, που βρισκόταν στα πρώτα βήματα της ανάπτυξής της.

Μαζί με την Ανώτερη Σχολή Τουριστικής Εκπαίδευσης Κρήτης (πρώην Αγίου Νικολάου) είναι οι δύο Ανώτερες Σχολές που λειτουργούν στην Ελλάδα και ανήκουν στο Υπουργείο Τουρισμού. Η συμβολή των αποφοίτων της ΑΣΤΕΡ από τα μέσα της δεκαετίας του ’60 ήταν πολύ σημαντική στην ανάπτυξη της ξενοδοχειακής βιομηχανίας, όχι μόνο γιατί στελέχωσαν τα ξενοδοχεία με επαγγελματικά καταρτισμένο διευθυντικό προσωπικό, αλλά και άλλες τουριστικές δραστηριότητες. Απόφοιτοι στελέχωσαν τα τουριστικά τμήματα των τεχνικών επαγγελματικών λυκείων και αρκετοί κατέλαβαν ακόμα και πανεπιστημιακές θέσεις σε ελληνικά και ξένα ανώτατα εκπαιδευτικά ιδρύματα.

Οι απόφοιτοι της ΑΣΤΕΡ με την επαγγελματική τους κατάρτιση κατέκτησαν την εμπιστοσύνη του ξενοδοχειακού κλάδου, με αποτέλεσμα να προτιμούνται έναντι άλλων αποφοίτων, όπως μαρτυρεί το γεγονός ότι εκατοντάδες ξενοδοχειακές επιχειρήσεις έχουν στελεχωθεί και διευθύνονται από αποφοίτους της.

Στους φοιτητές παρέχονται δωρεάν φοίτηση, αμειβόμενη πρακτική άσκηση και υποτροφίες για σπουδές στο εξωτερικό σε μεταπτυχιακό επίπεδο.

Στόχος της εκπαίδευσης αποτελεί η κατάρτιση ικανών και κατάλληλων στελεχών για ξενοδοχειακές, επισιτιστικές και λοιπές επιχειρήσεις που περιλαμβάνονται στον Τουριστικό τομέα.

Προϋποθέσεις φοίτησης
---------------------

Οι προϋποθέσεις φοίτησης και η διαδικασία εισαγωγής ορίζονται από το Υπουργείο Εθνικής Παιδείας και Θρησκευμάτων ανάλογα με το εκάστοτε ισχύον Εθνικό Σύστημα Εισαγωγής στην Τριτοβάθμια Εκπαίδευση, τα δε μαθήματα επιλογής που θα πρέπει ο υποψήφιος να δηλώσει για να εξετασθεί πανελλαδικά, εκτός των άλλων, είναι μία ξένη γλώσσα και το μάθημα Αρχές Οικονομικής Θεωρίας (ΑΟΘ).

Παραπομπές
----------

1. ↑  «Αρχειοθετημένο αντίγραφο». Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 4 Μαΐου 2017. Ανακτήθηκε στις 19 Μαΐου 2017.
Ο **Κρίσερ (Crisser)** είναι ένας αστεροειδής της Κύριας Ζώνης Αστεροειδών με απόλυτο μέγεθος (όπως ορίζεται για το Ηλιακό Σύστημα) 11,30. Ανακαλύφθηκε το 1977 από τον αστρονόμο Σέρχιο Μπάρος, που παρατηρούσε από τη Θέρο Ελ Ρόμπλε της Χιλής, και πήρε το όνομά του από τον συνδυασμό των πρώτων συλλαβών των βαφτιστικών ονομάτων του ίδιου και της συζύγου του Κριστίνα.

Αξιοσημείωτη είναι η μικρή κλίση της τροχιάς του Κρίσερ ως προς την εκλειπτική, μόλις 40΄51΄΄.

Φυσικά χαρακτηριστικά
---------------------

Η μέση διάμετρος του Κρίσερ εκτιμάται σε 19,36 χιλιόμετρα.Ο φασματικός τύπος του είναι άγνωστος, ενώ το γεωμετρικό άλβεδό του είναι 0,142 ± 0,017. Ο Κρίσερ περιστρέφεται γύρω από τον εαυτό του μία φορά κάθε 6 ως 10 ώρες περίπου.

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
--------------------

* Τροχιά από το JPL (Java) / Εφημερίδα

Αστεροειδείς| 2756 Ντζανγκάρ | 2757 Κρίσερ | 2758 Κορδηλία |
Η **Επαρχία Δωδώνης** ήταν η μεγαλύτερη από τις τέσσερις Επαρχίες του Νομού Ιωαννίνων της Ελλάδας. Σύμφωνα, με το πρόγραμμα «Καλλικράτης», το έδαφος της Επαρχίας κάλυπτε πλήρως τους Δήμους Δωδώνης, Ιωαννιτών, Βορείων Τζουμέρκων, Ζαγορίου και Ζίτσας. Επίσης, το έδαφος της Επαρχίας κάλυπτε πλήρως δύο Δημοτικές Ενότητες, τη Δημοτική Ενότητα Άνω Καλαμά και τη Δημοτική Ενότητα Καλπακίου. Επιπλέον, το έδαφος της Επαρχίας κάλυπτε εν μέρει τη Δημοτική Ενότητα Εγνατίας Ιωαννίνων. Η επαρχία καταργήθηκε το 2006.

Παραπομπές
----------

1. ↑  «Detailed census results 1991» (PDF). Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο (PDF) στις 3 Μαρτίου 2016.
Ο **Χάσεκ (Hasek)** είναι ένας αστεροειδής που περιφέρεται στην εξωτερική (δηλαδή την προς τον Δία) περιοχή της Κύριας Ζώνης Αστεροειδών και έχει απόλυτο μέγεθος (όπως ορίζεται για το Ηλιακό Σύστημα) 11,40. Ανακαλύφθηκε το 1976 από τον Σοβιετικό αστρονόμο Νικολάι Τσερνίχ, που παρατηρούσε από το Ναουτσνί της Κριμαίας, και πήρε το όνομά του προς τιμή του Τσέχου σατιρικού συγγραφέα Γιάροσλαβ Χάσεκ.

Αξιοσημείωτη είναι η μικρή εκκεντρότητα της τροχιάς του Χάσεκ, δηλαδή η τροχιά του είναι σχεδόν κυκλική.

Φυσικά χαρακτηριστικά
---------------------

Η μέση διάμετρος του Χάσεκ εκτιμάται σε 22,54 χιλιόμετρα, ενώ το γεωμετρικό άλβεδό του είναι 0,096 ± 0,017.

Εξωτερικοί σύνδεσμοι-πηγές
--------------------------

* Τροχιά από το JPL (Java) / Εφημερίδα

  


Αστεροειδείς| 2733 Χάμινα | 2734 Χάσεκ | 2735 Έλεν |