recursal/SuperWikiNEXT-32B huggingface dataset:
Ο  **Σερ Σίντνεϊ Γκαν-Μάνρο** (*Sir Sydney Douglas Gun-Munro*, 29 Νοεμβρίου 1916 - 1 Μαρτίου 2007) ήταν ο πρώτος Γενικός Κυβερνήτης στον Άγιο Βικέντιο και Γρεναδίνες, από το 1979, όταν η χώρα έγινε ανεξάρτητη, μέχρι το 1985. Είχε τιμηθεί από το Τάγμα του Αγίου Μιχαήλ και του Αγίου Γεωργίου (GCMG) και από την Αδερφότητα του Βασιλικού Κολεγίου Χειρουργών (FRCS, το 1985), καθώς επίσης και με τον τίτλο του Ιππότη.

Βιογραφικό
----------

Γεννήθηκε το 1916. Ο πατέρας του απεβίωσε όταν εκείνος ήταν 7 ετών και ο ίδιος κατάφερε να μορφωθεί με υποτροφία σε Γυμνάσιο της Γρενάδας. Έκανε ιατρικές σπουδές στο Κινγκς Κόλετζ του Λονδίνου, ως τα μέσα της δεκαετίας του 1940. Ειδικεύτηκε στη Χειρουργική. Την περίοδο του Δευτέρου Παγκοσμίου Πολέμου χτυπήθηκε από βόμβα στην οικία του αδερφού του και θάφτηκε κάτω από τα ερείπια. Όλοι τον νόμιζαν για νεκρό, όμως ο Γκαν-Μάνρο ανένηψε. Το 1951, έπειτα από παραμονή στη Γρενάδα, επέστρεψε στο Ηνωμένο Βασίλειο, όπου επί 1 έτος έκανε σπουδές στην Οφθαλμολογία. Από το γάμο του με τη Λαίδη Τζόαν απέκτησε 2 γιους και μία κόρη. Πέθανε την 1η Μαρτίου του 2007 σε ηλικία 90 ετών.

Κυβερνήτης
----------

Διορίστηκε Κυβερνήτης το 1977 , όταν ακόμα η χώρα του δεν είχε αποκτήσει ανεξαρτησία. Όταν αυτό επιτεύχθηκε το 1979, ο Γκαν-Μάνρο ανέλαβε Γενικός Κυβερνήτης. Αποχώρησε από το αξίωμα το 1985 και προσέφερε εθελοντική υπηρεσία στο νησί Μπεκία μέχρι το Μάιο του 1997, οπότε και τραυματίστηκε όταν κατέρρευσε η βεράντα όπου βρισκόταν. Από τότε μέχρι το θάνατό του ήταν καθηλωμένος στο κρεβάτι του.

Παραπομπές
----------

1. ↑  www.gov.vc/govt/News/Article.asp?articleid=4700.
2. ↑  Βιογραφικό Αρχειοθετήθηκε 2007-03-05 στο Wayback Machine. (ιστότοπος της κυβέρνησης, 2005)
3. ↑  Sir Sydney Gun-Munro passes Αρχειοθετήθηκε 2007-10-12 στο Wayback Machine. (Government of Saint Vincent and the Grenadines, 2-3-2007)
Το **Σταμάτης** (στην καθαρεύουσα: *Σταμάτιος*), είναι ελληνικό αντρικό όνομα.

Ονομαστική εορτή
----------------

Στις 8 Νοεμβρίου, Σύναξις των Αρχαγγέλων Μιχαήλ και Γαβριήλ και των λοιπών Ασωμάτων και Ουράνιων Αγγελικών Ταγμάτων  

ή στις 16 Αυγούστου του Αγίου Σταματίου του Νεομάρτυρος εκ Πηλίου  

ή στις 3 Φεβρουαρίου του Αγίου Σταματίου του Νεομάρτυρος εκ Σπετσών.

Προέλευση του ονόματος
----------------------

"Ο Θεός κατ’ αρχάς όταν εποίησε τους Αγγέλους τους άφησε με δική τους εξουσία. Ένας εξ αυτών ο λεγόμενος Εωσφόρος, πρώτος στους Αγγέλους, διορισμένος από τον Θεό σε αγγελικό τάγμα, υπερηφανεύθη και εσυλλογίσθη να βάλει τον θρόνο του υπεράνω του Θεού. Μόλις το διενοήθη, έπεσε κάτω στην άβυσσο της γης και από Άγγελος που ήταν έγινε Διάβολος, και μαζί του έσυρε όλο το τάγμα του, άλλοι μεν έφθασαν εώς τον Άδη, άλλοι έμειναν στην γη, άλλοι στο νερό, άλλοι στον αέρα, αυτοί που λέγονται εναέρια τελώνια των ψυχών. Τότε εσχίσθη ο Ουρανός και έπιπτον οι Δαίμονες, σηνήχθησαν τα Τάγματα όλα του Ουρανού και ο αρχιστράτηγος Μιχαήλ εστάθη τότε εν μέσω αυτών και είπε: «Στώμεν μετά φόβου» και παρευθύς όπως ευρέθη έκαστος έτσι και έμεινε, στάθηκε, σταμάτησε εκεί που βρισκόταν."

Αυτή την ημέρα γιορτάζουν οι Χριστιανοί, διότι έγινε η συνάθροιση των Αγγέλων και μαζί εορτάζουν οι φέροντες ονόματα αγγελικά: Μιχαήλ, Γαβριήλ, Σεραφείμ, Άγγελος, Σταμάτης, Σταματία-Σταματίνα (από το «Στώμεν μετά φόβου..»).

Άλλη ερμηνεία είναι ότι αποτελεί ευχετικό όνομα για να σταματήσει η θνησιγονία (ή η θηλυγονία για το Σταμάτα/Σταματία αντίστοιχα).

Παραπομπές
----------

1. ↑  Κωνσταντίνου Χ. Δουκάκη, Μέγας συναξαριστής, T. 11 (Νοεμβρίου), Τυπογραφείο Α. Καλαράκη και Ν. Τριανταφύλλου, Εν Αθήναις 1895, σελ. 173-175
2. ↑  Εφημερίδα Σάμου-Ικαρίας-Φούρνων *Χαραυγή*, Γρηγοριάδης Κώστας, Κακαβάνης Ηρακλής, Αριθμός Φύλλου 731 - 06 Μαρτίου 2010, στήλη Πολιτιστικών, άρθρο *Η προέλευση των ονομάτων*[*νεκρός σύνδεσμος*]

Πηγές
-----

* Άγιος Σταμάτιος εκ Πηλίου
*

Γνωστά πρόσωπα
--------------

* Σταμάτης Γονίδης
* Σταμάτης Κραουνάκης
* Σταμάτης Κλεάνθης
* Σταμάτης Γαρδέλης
* Σταμάτης Σπανουδάκης
* Σταμάτης Βούλγαρης
* Σταμάτης Κόκοτας
* Σταμάτης Βουρδαμής
* Σταμάτης Μπουντούρης
* Σταμάτης Κρεστενίτης
* Σταμάτης Συρίγος
* Σταμάτης Μποτιώτης
* Σταμάτης Μήτσας
* Σταμάτης Μωραΐτης
* Σταμάτης Νικολόπουλος
* Σταμάτης Κριμιζής
* Σταμάτης Μερκούρης
* Σταμάτης Φασουλής
* Σταμάτης Μπισμπίκης
* Σταμάτης Αγγελής
* Σταματης Κανατάκης

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
--------------------

|  |  |
| --- | --- |
| wiktionary logowiktionary logo | Το *Βικιλεξικό* έχει σχετικό λήμμα:  **Σταμάτης**  |
To **Πρόγραμμα Helios** (Ήλιος) είναι πρόγραμμα υποστήριξης στέγασης και ένταξης αναγνωρισμένων προσφύγων και δικαιούχων διεθνούς προστασίας στην Ελλάδα. Δημιουργήθηκε το 2019 και υλοποιήθηκε από τον Διεθνή Οργανισμό Μετανάστευσης (ΙΟΜ) με απευθείας χρηματοδότηση από την Ευρωπαϊκή Επιτροπή (Directorate General Migration and Home Affairs of the European Commission - DG HOME).

Δικαιούχοι και παροχές
----------------------

Δικαιούχοι του προγράμματος είναι οι δικαιούχοι διεθνούς προστασίας οι οποίοι διέμεναν κατά την αναγνώριση τους  στα στεγαστικά σχήματα του συστήματος υποδοχής (πρόγραμμα ESTIA, πρόγραμμα FILOXENIA, Ανοιχτές Δομές Φιλοξενίας, Κ.Υ.Τ, κ.τ.λ.), οι οποίοι ζητείται να αποχωρήσουν από τις ανωτέρω δομές ένα μήνα μετά την επίδοση της θετικής απόφασης αναγνώρισης τους.

Το πρόγραμμα Helios παρέχει ενημέρωση σχετικά με την εύρεση οικίας και καλύπτει τα έξοδα ενοικίου και μετακόμισης αναλόγως, με ποσό που κυμαίνεται αναλόγως το μέγεθος της οικογενείας.

Παρέχονται επίσης μαθήματα ελληνικής γλώσσας, εργασιακής συμβουλευτικής, ανάπτυξη δεξιοτήτων ένταξης και διοργανώνονται εκδηλώσεις και δράσης ευαισθητοποίησης των κοινοτήτων υποδοχής.

Ωφελούμενοι του προγράμματος
----------------------------

Σύμφωνα με τα στοιχεία που εξέδωσε ο Διεθνής Οργανισμός Μετανάστευσης τον Μάιο του 2021, στο πρόγραμμα έχουν γραφτεί 30775 άτομα. Από αυτούς το μεγαλύτερο ποσοστό αποτελούν Σύριοι (36.5%), ακολουθούν πρόσφυγες από το Αφγανιστάν (32.8%) και από το Ιράκ (12.3%). Το 54% επί του συνόλου είναι άντρες και το 46% γυναίκες.

Σύνολο έχουν υποστηριχθεί οικονομικά 5526 νοικοκυριά τα οποία αποτελούνται από 14032 άτομα ενώ τα σπίτια που έχουν ενοικιασθεί μέσω του προγράμματος είναι 4040 σε όλη την Ελληνική επικράτεια.

Παραπομπές
----------

1. ↑  «Υπουργείο Μετανάστευσης και Ασύλου».
2. ↑  «Hellenic Integration Support for Beneficiaries of International Protection (HELIOS)». Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 12 Μαΐου 2021. Ανακτήθηκε στις 11 Μαΐου 2021.
3. ↑  «Ν. 4674/2020 (άρθρο 111)».
4. ↑  «Helios Factsheet» (PDF). Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο (PDF) στις 11 Μαΐου 2021. Ανακτήθηκε στις 11 Μαΐου 2021.
Συντεταγμένες: 37°56′42″N 22°58′48″E﻿ / ﻿37.9451°N 22.9801°E﻿ / 37.9451; 22.9801
Ο **Σιδηροδρομικός Σταθμός Πολυκατοικιών** είναι σταθμός του Ο.Σ.Ε. επί της σιδηροδρομικής γραμμής Ισθμού - Λουτρακίου, στη χιλιομετρική θέση 2,427 από το σταθμό του Ισθμού. Βρίσκεται στο Δήμο Λουτρακίου - Αγίων Θεοδώρων και πήρε το όνομά του από τις πολυκατοικίες που συγκροτούν τη συνοικία που εξυπηρετεί και οι οποίες δεσπόζουν στην περιοχή. Η ακριβής ημερομηνία εγκαινίων του σταθμού είναι άγνωστη, πάντως έλαβε χώρα μετά το 1953. Διαθέτει πλευρική αποβάθρα.

Με την αναστολή της εκτέλεσης τακτικών δρομολογίων στη γραμμή Ισθμού - Λουτρακίου το 2006, ο σταθμός Πολυκατοικιών έκλεισε οριστικά. Στο σχέδιο ανακατασκευής της γραμμής Ισθμού - Λουτρακίου δεν προβλέπεται η κατασκευή νέου σταθμού στη θέση του σταθμού Πολυκατοικιών ή οπουδήποτε αλλού μεταξύ Ισθμού και Λουτρακίου.

Ο σταθμός Πολυκατοικιών είναι επίσης γνωστός και από τη χιλιομετρική του θέση με το όνομα **Χιλιομετρικό Σημείο 2,427 (Ισθμού - Λουτρακίου)**. 

Η νέα θέση του σταθμού τον Νοέμβριο του 2021 θα βρίσκεται στο Καζίνο/Μηχανικό στην συμβολή Παπανικολάου και Ποσειδώνος.

  


| **Προηγούμενος σταθμός** | **Σιδηροδρομικές γραμμές** | **Επόμενος σταθμός** |
| --- | --- | --- |
| Ισθμός |   | Ισθμός - Λουτράκι |   | Λουτράκι |
Η **Στοά του βιβλίου** ιδρύθηκε από τη "Φιλεκπαιδευτική Εταιρεία" τον Ιούνιο του 1996 στο κέντρο της Αθήνας, μεταξύ των οδών Σταδίου και Πανεπιστημίου. Πυρήνας της ίδρυσής της ήταν ο πολιτισμός του βιβλίου και στόχευε στη διεύρυνση των πνευματικών οριζόντων μέσω της παιδείας.

Εκδηλώσεις
----------

Η "Στοά του Βιβλίου" οργανώνει τακτικά διάφορες εκδηλώσεις, για την προαγωγή της γνώσης, τις οποίες μπορεί ο οποιοσδήποτε να παρακολουθήσει. Μεταξύ αυτών περιλαμβάνονται παρουσιάσεις βιβλίων από συγγραφείς ή λέκτορες, μουσικές εκδηλώσεις με στόχο την ψυχαγωγία του κόσμου και ομιλίες ή διαλέξεις διακεκριμένων προσώπων.
Οι εκδηλώσεις αυτές λαμβάνουν χώρα στις αίθουσες Λόγου και Τέχνης της "Στοάς του Βιβλίου" κατά κύριο λόγο.

Στόχοι
------

Στόχος της ίδρυσης της "Στοάς του Βιβλίου" είναι η διεύρυνση των πνευματικών οριζόντων και η όξυνση της κριτικής σκέψης όλων των ανθρώπων που ενδιαφέρονται να συμμετάσχουν στις εκδηλώσεις που οργανώνει ανεξαρτήτως ηλικίας, επαγγέλματος και μόρφωσης. Και αυτό επιτυγχάνεται μέσω των μαθημάτων που προσφέρονται πάνω σε ποικίλα θέματα, τα οποία παρουσιάζουν καθηγητές Πανεπιστημίου και άλλοι διαπρεπείς στον χώρο τους επιστήμονες, καλλιτέχνες και δημιουργοί.

Ελεύθερο Πανεπιστήμιο της Στοάς του Βιβλίου
-------------------------------------------

Το μορφωτικό πρόγραμμα της Στοάς του Βιβλίου εντάσσεται σε μια δραστηριότητα που χαρακτηρίζεται ως "Ελεύθερο Πανεπιστήμιο" καθώς η παρακολούθησή του γίνεται εκούσια και ελεύθερα από κάθε άνθρωπο, με βάση τα ενδιαφέροντά του. Μάλιστα, το "Πανεπιστήμιο της Στοάς του Βιβλίου" υπέγραψε μια συμφωνία συνεργασίας με τη Βουλή των Ελλήνων, κατά την οποία η δραστηριότητά του θα στρέφεται γύρω από την προβολή της εκπαιδευτικής δραστηριότητας σε ολόκληρο τον Ελληνισμό.

Εξωτερικοί Σύνδεσμοι
--------------------

* Επίσημος ιστότοπος
* Στοά του βιβλίου στο babiniotis.gr
* [*νεκρός σύνδεσμος*]
Ο **Χσουάν Τσανγκ** (κινέζικα: 玄奘, [ɕɥɛntsan], περ. 602 – 664) ήταν Κινέζος Βουδιστής μοναχός, λόγιος, ταξιδιώτης, και μεταφραστής, ο οποίος ταξίδεψε στην Ινδία τον έβδομο αιώνα και περιέγραψε την αλληλεπίδραση μεταξύ του Κινεζικού Βουδισμού και του Ινδικού Βουδισμού κατά τις αρχές της Δυναστείας των Τανγκ.

Κατά τη διάρκεια του ταξιδιού επισκέφθηκε πολλές ιερές Βουδιστικές τοποθεσίες στις σημερινές χώρες Πακιστάν, Ινδία, Νεπάλ και Μπαγκλαντές. Γεννήθηκε σε αυτό που είναι τώρα η επαρχία Χενάν γύρω στο 602, από την παιδική του ηλικία άρχισε να διαβάζει θρησκευτικά βιβλία, συμπεριλαμβανομένων των Κινεζικών κλασικών και των γραπτών των αρχαίων σοφών.

Όταν κατοικούσε στην πόλη Λουόγιανγκ (στην Χενάν στην Κεντρική Κίνα), ο Χσουάν Τσανγκ χειροτονήθηκε ως σραμανέρα (αρχάριος μοναχός) στην ηλικία των δεκατριών. Λόγω της πολιτικής και κοινωνικής αναταραχής που προκλήθηκε από την πτώση της Δυναστείας Σουί, πήγε στο Τσενγκτού της Σιτσουάν, όπου και χειροτονήθηκε ως μπικού (πλήρης μοναχός) στην ηλικία των είκοσι. Αργότερα ταξίδεψε σε όλη την Κίνα σε αναζήτηση ιερών βιβλίων του Βουδισμού. Μετά από καιρό, ήρθε στο Τσανγκάν, τότε υπό την ειρηνική κυριαρχία του Αυτοκράτορα Ταϊζονγκ των Τανγκ, όπου ο Χσουάν Τσανγκ ανέπτυξε την επιθυμία του να επισκεφθεί την Ινδία. Ήξερε για την επίσκεψη του Φαχιάν στην Ινδία, και, σαν αυτόν, ανησυχούσε για την ελλιπή και παρερμηνευμένη τη φύση των Βουδιστικών κείμενων που είχαν φτάσει από την Κίνα.

Έγινε διάσημος για το δεκαεπτάχρονό του ταξίδι από γης στην Ινδία (συμπεριλαμβανομένου του Ναλάντα), το οποίο καταγράφεται λεπτομερώς στο κλασικό Κινέζικο κείμενο *Μεγάλες Καταγραφές του Τανγκ των Δυτικών Περιοχών*, το οποίο με τη σειρά του πρόσφερε την έμπνευση για το μυθιστόρημα *Ταξίδι στη Δύση* που γράφτηκε από τον Γου Τσενγκεν κατά τη διάρκεια της Δυναστείας των Μινγκ, περίπου εννέα αιώνες μετά τον θάνατο του Χσουάν Τσανγκ.

Παραπομπές
----------

1. ↑  (Αγγλικά, Κινεζικά) *China Biographical Database*.
2. ↑  Εθνική Βιβλιοθήκη της Γαλλίας: «BnF catalogue général» (Γαλλικά) Εθνική Βιβλιοθήκη της Γαλλίας. Παρίσι. Ανακτήθηκε στις 8  Οκτωβρίου 2016.
3. ↑  P2CZ8011.
4. ↑  Ανακτήθηκε στις 20  Ιουνίου 2019.
5. ↑  Wriggins, Sally (27 Νοεμβρίου 2003). *The Silk Road Journey With Xuanzang* (1 έκδοση). Ουάσινγκτον: Westview press (Penguin). ISBN 0813365996.
6. ↑  Upinder Singh (2008). *A History of Ancient and Early Medieval India: From the Stone Age to the 12th Century*. Pearson Education. σελ. 563.
7. ↑  Wriggins, Sally (27 Νοεμβρίου 2003). *The Silk Road Journey With Xuanzang*. Νέα Υόρκη: Westview (Penguin). ISBN 0813365996.
8. ↑  Cao Shibang (2006). «Fact vs. Fiction: From Record of the Western Regions to Journey to the West». Στο: Wang Chichhung. *Dust in the Wind: Retracing Dharma Master Xuanzang's Western Pilgrimage*. σελ. 62. Ανακτήθηκε στις 2 Φεβρουαρίου 2014.

|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
| Καθιερωμένοι όροι | 
* WorldCat
* VIAF: 42634407
* LCCN: n50047176
* ISNI: 0000 0001 1059 4429
* GND: 118815822
* SELIBR: 102876
* SUDOC: 034797785
* BNF: cb12238277g (data)
* BIBSYS: 90532555
* NLA: 36730233
* NDL: 00318013
* NCL: 1086765
* NKC: mzk2003169237
* CiNii: DA0107319X

 |

 |
Ο Σιδηροδρομικός Σταθμός Σίντι Γκάμπερ
Ένας από τους κυριότερους δρόμους του Σίντι Γκάμπερ
Η προκυμαία της Αλεξάνδρειας στο Σίντι Γκάμπερ
Το **Σίντι Γκάμπερ** είναι παραθαλάσσια συνοικία της Αλεξάνδρειας στην Αίγυπτο και μία από της ομορφότερες της πόλης. Ονομάστηκε από έναν τοπικό άγιο που σύμφωνα με τη παράδοση τα βράδια φυλάει τα παιδιά. Στην περιοχή υπάρχει και το ομώνυμο τζαμί. Συνορεύει στα ανατολικά με τη συνοικία του Μουσταφά Καμέλ, στα δυτικά με τη Κλεοπάτρα και στα νότια με τη Σμούχα.

Το έσω τμήμα της συνοικίας περιλαμβάνει τον σιδηροδρομικό σταθμό Σίντι Γκάμπερ, στον οποίον φτάνει το μεγαλύτερο μέρος των ταξιδιωτών που έρχονται στη πόλη με τραίνο. Ο σταθμός αυτός είναι ένας από τους παλαιότερους όλης της Αιγύπτου, ο οποίος εξυπηρετούσε τα ανατολικά τμήματα της πόλης πολύ πριν αστικοποιηθούν, όταν ήταν ακόμη εξοχικές περιοχές στις οποίες παραθέριζαν Ευρωπαίοι και αστοί και μεγαλοαστοί από το Κάιρο. Το 2011 στον σιδηροδρομικό σταθμό αρχίσανε επεκτατικά έργα έτσι ώστε τα παλιότερα τμήματα του σταθμού να μετατραπούν σε σιδηροδρομικό μουσείο και να δημιουργηθεί χώρος για εμπόρειο στα νεότερα τμήματα.

Στρατιωτικές εγκαταστάσεις
--------------------------

Στο Σίντι Γκάμπερ βρίσκεται το αρχηγείο της Βόρειας Περιοχής του Αιγυπτιακού Στρατού καθώς και ένα Στρατιωτικό Νοσοκομείο.

Πολιτική
--------

Ο Θάνατος του Χαλίντ Μοχάμεντ Σαΐντ ο οποίος πυροδότησε την Αιγυπτιακή Επανάσταση του 2011 έλαβε χώρα στο αστυνομικό τμήμα του Σίντι Γκάμπερ. Στη συνέχεια έγιναν σοβαρά επεισόδια στη συνοικία τα οποία καταστάλθηκαν βίαια από την αστυνομία.

Γκαλερί
-------

* Παλιά καρτ ποστάλ που δείχνει το Τζαμί Σίντι Γκάμπερ προτού η περιοχή αστικοποιηθείΠαλιά καρτ ποστάλ που δείχνει το Τζαμί Σίντι Γκάμπερ προτού η περιοχή αστικοποιηθεί
* Ο σταθμός λεωφορείων του Σίντι Γκάμπερ, ο οποίος συνδέει την Αλεξάνδρεια με άλλες πόλειςΟ σταθμός λεωφορείων του Σίντι Γκάμπερ, ο οποίος συνδέει την Αλεξάνδρεια με άλλες πόλεις
* Διαμαρτυρίες στο Σίντι Γκάμπερ το 2011Διαμαρτυρίες στο Σίντι Γκάμπερ το 2011
* Μία βίλα στην οποία ζούσε μια εβραϊκή οικογένεια προτού αυτή μεταναστεύσει στο εξωτετικόΜία βίλα στην οποία ζούσε μια εβραϊκή οικογένεια προτού αυτή μεταναστεύσει στο εξωτετικό

|  |  |  |  |
| --- | --- | --- | --- |
| 

| π • σ • ε
Συνοικίες της Αλεξάνδρειας |
| --- |
|  |
| 
* Ελ Αγαμί
* Αμπουκίρ
* Αμρίγια
* Ανφούσι (πρώην νήσος Φάρος)
* Αταρίν
* Βικτώρια
* Γκάμπαρι
* Γλυμενόπουλο
* Ζιζίνια
* Θαργουάτ
* Ιμπραημία
* Καμπ Σεζάρ
* Κλεοπάτρα
* Κομ ελ Δικ
* Λουράν
* Μαϊάμι
* Μαζαρίτα
* Μανσίγια
* Μεξ
* Μπακός
* Μπουλκλί
* Μοντάζα
* Μωχαρέμπεη
* Ντεχέλα
* Ράμλι
* Ρας ελ Τιν
* Σάμπα Πάσα
* Σαν Στέφανο
* Σάτμπι
* Σιλσίλα
* Σίντι Γκάμπερ
* Σίντι Μπισρ
* Σμούχα
* Σοντς
* Σουγκάφα
* Σπόρτινγκ
* Στάνλεϋ
* Σώτερ
* Τσανακλή
* Φλέμινγκ
* Χάντρα
* Χάια Γουασάτ (Κέντρο)
 |

 |
Η **Ρουθ Όρκιν** (Ruth Orkin) ήταν Αμερικανίδα φωτογράφος, φωτορεπόρτερ και σκηνοθέτης. 

Γεννήθηκε στις 3 Σεπτεμβρίου του 1921 στη Βοστώνη, πρωτεύουσα της πολιτείας της Μασαχουσέτης, ενώ μεγάλωσε στο Χόλυγουντ, καθώς η μητέρα της εργαζόταν εκεί ως ηθοποιός. Το 1931 πήρε την πρώτη της φωτογραφική μηχανή και τότε άρχισε να ασχολείται και να πειραματίζεται με τη φωτογραφία. Στα 17 της χρόνια ξεκίνησε ένα ταξίδι με ποδήλατο από το Λος Άντζελες ως τη Νέα Υόρκη, για να παρακολουθήσει την Παγκόσμια Έκθεση του 1939. Κατά τη διάρκεια αυτού του ταξιδιού τράβηξε πολλές φωτογραφίες.

 Το 1940 παρακολούθησε για λίγο μαθήματα φωτορεπορτάζ, ενώ στη συνέχεια εργάστηκε ως αγγελιοφόρος στα MGM Studios. Εντάχθηκε αργότερα στο Γυναικείο Βοηθητικό Σώμα Στρατού με την ελπίδα να αποκτήσει γνώσεις σχετικά με την παραγωγή ταινιών, γεγονός που δεν πραγματοποιήθηκε. Στη προσπάθεια της για μα καριέρα ως ανεξάρτητη φωτορεπόρτερ μετακόμισε στη Νέα Υόρκη, όπου ανέλαβε την πρώτη της δουλειά από το The New York Times το 1945. Σύντομα η δουλειά της έγινε γνωστή και άρχισε να ταξιδεύει σε διεθνές επίπεδο συμβάλλοντας σε γνωστά περιοδικά με τις φωτογραφίες της. 

 Το 1952 η Ρουθ Όρκιν παντρεύτηκε τον Μόρις Ένγκελ (Morris Engel), ο οποίος ήταν φωτογράφος, σκηνοθέτης και μέλος της Photo League. Το ζευγάρι συνεργάστηκε σε δύο πετυχημένες ταινίες τις "Little Fugitive" (1953) και "Lovers and Lollipops" (1955). Η Όρκιν αργότερα δίδαξε φωτογραφία στη Σχολή Εικαστικών Τεχνών και στο Διεθνές Κέντρο Φωτογραφίας. Σημείο αναφοράς για την καριέρα της είναι η φωτογραφία **Μια Αμερικανίδα στην Ιταλία**,η οποία αποτέλεσε μέρος μιας σειράς φωτογραφιών με θέμα *Μη φοβάσαι να ταξιδέψεις μόνη*. Η φωτογραφία αυτή θα παραμείνει στην ιστορία ως ενα κίνητρο για τη νέα γενία και κυρίως για τις γυναίκες, ώστε να αναζητούν καινούριες εμπειρίες ελεύθερες και χωρίς φόβο. Έπειτα από πολλές ατομικές και ομαδικές εκθέσεις και βραβεύσεις, η Ρουθ Όρκιν πέθανε στις 16 Ιανουαρίου του 1985 από καρκίνο.

Παραπομπές
----------

1. ↑  «Identifiants et Référentiels». (Γαλλικά) *IdRef*. Agence bibliographique de l'enseignement supérieur. Ανακτήθηκε στις 5  Μαρτίου 2020.

Πηγές
-----

* Biography/ Ruth Orkin Photo Archive
* The New York Times
* Today

  


|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
| Καθιερωμένοι όροι | 
* WorldCat
* VIAF: 20941230
* **Europeana**: agent/base/91081
* LCCN: n78034078
* ISNI: 0000 0001 1605 2030
* GND: 122953266
* SUDOC: 136313345
* BNF: cb149199186 (data)
* ULAN: 500344047
* BNE: XX5125587
* RKD: 381247

 |

 |
Συντεταγμένες: 39°18′00″S 175°35′00″E﻿ / ﻿39.3°S 175.5833°E﻿ / -39.3; 175.5833

Το Ρουαπέχου τον Ιανουάριο του 2002
Μεγάλα ηφαίστεια της Νέας Ζηλανδίας
Το **Ρουαπέχου** (Μαορί γλώσσα: **Ruapehu**) είναι ενεργό ηφαίστειο στο νότιο άκρο της Ηφαιστειακής Ζώνης Τάουπο. Βρίσκεται 23 χιλιόμετρα νοτιοανατολικά της πόλης Οχακούνε και 40 χιλιόμετρα νοτιοδυτικά της νότιας ακτής της Λίμνης Τάουπο.

Το Ρουαπέχου είναι το υψηλότερο σημείο στο Βόρειο Νησί της Νέας Ζηλανδίας. Περιλαμβάνει τρεις μεγάλες κορυφές: τις Ταχουράνγκι (2,797μ), Τε Χεουχέου (2.755μ) και Παρετεταϊτόνγκα (2.751μ). Το Ρουαπέχου ενεργοποιείται συχνά και είναι ένα από τα μεγαλύτερα ενεργά ηφαίστεια στη Νέα Ζηλανδία. Είναι μέρος του Εθνικού Πάρκου Τονγκαρίνο.

Στα Μαορί *Ruapehu* σημαίνει λάκκος φασαρίας ή εκρηγνυόμενος λάκκος. 

Οι καιρικές συνθήκες στο βουνό είναι ασταθείς και οι επισκέπτες του προειδοποιούνται να είναι προετοιμασμένοι και να φέρουν βασικό εξοπλισμό επιβίωσης, καθώς δραματικές καιρικές αλλαγές έχουν κατά καιρούς στοιχίσει τη ζωή σε αρκετούς ανθρώπους.

Ηφαιστειακή δραστηριότητα
-------------------------

Το ηφαίστειο έχει εκραγεί τα έτη 1861, 1895, 1903, 1945, 1969, 1971, 1975, 1988, 1995, 1996 και 1997. 

Μεταξύ των εκρήξεων σχηματίζεται μια κρατηριακή λίμνη από το λιωμένο χιόνι. Όταν μια έκρηξη σχηματίζει φράγμα από τέφρα στην έξοδο της λίμνης, το φράγμα μπορεί να καταρρεύσει όταν η λίμνη ανέβει πάνω από το επίπεδο της κανονικής της εξόδου, προκαλώντας έναν χείμαρρο λάσπης γνωστό ως λαχάρ. 

Ένα λαχάρ στις 24 Δεκεμβρίου 1953 προκάλεσε την καταστροφή Τανγκιγουάι, κατά την οποία έχασαν τη ζωή τους 151 άνθρωποι.

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
--------------------

* Πολυμέσα σχετικά με το θέμα  Mount Ruapehu στο Wikimedia Commons
* Η Έκρηξη του Ρουαπέχου το 1996 Εικόνες και Πληροφορίες από το Τεχνικό Πανεπιστήμιο του Μίσιγκαν
* Ηφαιστειακοί Κίνδυνοι στο Ηφαίστειο Ρουαπέχου - από το Institute of Geological and Nuclear Sciences Limited
* Κάμερα Ηφαιστείου - Mt Ruapehu - ωριαίες φωτογραφίες από το GeoNet
* Peakware World Mountain Encyclopedia - Ruapehu

  


|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
| Καθιερωμένοι όροι | 
* VIAF: 247876166
* GND: 7669796-4

 |

 |
Οι **Φούλλοι** (πολυτονικώς: Φοῦλλοι), επίσης γνωστοί ως η **Φούλλα** ή αι **Φούλλαι**, ήταν βυζαντινή πόλη στη νότια Κριμαία.

Η τοποθεσία των Φουλλών παραμένει άγνωστη και αποτελεί αντικείμενο διαφορετικών απόψεων μεταξύ των ιστορικών. Οι προτεινόμενες ταυτίσεις με σύγχρονους οικισμούς περιλαμβάνουν το Σόλχατ και το Τέψεν στο ανατολικό τμήμα της Κριμαίας, καθώς και το Τσουφούτ-Καλέ και το Κυζ Κερμέν πλησίον του Μπαχτσισαράι στο δυτικό τμήμα της χερσονήσου. Σύμφωνα με τον Ο. Πριτσάν στο *Βυζαντινό Λεξικό της Οξφόρδης*, «πιθανότατα βρισκόταν στην διακριμαϊκή διαδρομή, περίπου στα μισά της διαδρομής μεταξύ Χερσώνος και Κιμμερίου Βοσπόρου».

Η πόλη αναφέρεται για πρώτη φορά από τον Βυζαντινό ιστορικό Μένανδρο προτήκτωρα του 6ου αιώνα. Εμφανίζεται στη συνέχεια στην αγιογραφία του αγίου Ιωάννη της Γοτθίας του ύστερου 8ου αιώνα, ο οποίος κρατήθηκε αιχμάλωτος στην πόλη το 787, και βάφτισε και θεράπευσε το παιδί του τοπικού άρχοντα, πριν καταφύγει στην Αμάστριδα. Τον 9ο αιώνα, η αγιογραφία του Κωνσταντίνου του Φιλοσόφου αναφέρει το «έθνος των Φουλλών», που τιμούσαν μια βελανιδιά και τους διοικούσε ένας πρεσβύτερος.

Οι Notitiae Episcopatuum (Επισκοπικοί Κατάλογοι) του Πατριαρχείου Κωνσταντινουπόλεως στα τέλη του 8ου και 9ου αιώνα αναφέρουν ότι ο επίσκοπος των Χοτζιρών διέμενε κοντά στους Φούλλους και σε ένα άλλο μέρος με το τουρανικό όνομα Καρά Σου («Μαύρο Νερό»), εξελληνισμένο ως Χαράσιον ή μεταφρασμένο ως Μάβρον Νερὸν στους Notitiae. Στους επόμενους Notitiae, οι ίδιοι οι Φούλλοι εμφανίζονται ως η έδρα μιας αρχιεπισκοπής. Μέχρι τον 14ο αιώνα, η τοπική έδρα είχε συγχωνευθεί με αυτήν της Σουγδαίας, και μια μητροπολιτική επισκοπή Σουγδαίας και Φουλλών μαρτυρείται καλά σε έγγραφα του 14ου-15ου αιώνα. Η τύχη της πόλεως μετά από αυτό είναι άγνωστη.

Παραπομπές
----------

1. 1 2 3 4 5 6  Pritsak 1991, σελ. 1670.
Ο **Σιδηροδρομικός Σταθμός Οδού Μαγούλας** ήταν σταθμός των Σιδηροδρόμων Βορειοδυτικής Ελλάδος, επί της σιδηροδρομικής γραμμής Αιτωλικού - Κατοχής, στη χιλιομετρική θέση 9,500 από το σταθμό Αιτωλικού. Βρισκόταν στο Νεοχώρι Μεσολογγίου, στην αφετηρία της οδού Νεοχωρίου - Μαγούλας από την οποία και πήρε το όνομά του. Εξυπηρετούσε την περιοχή του ως προαιρετική στάση και δεν διέθετε κάποια ιδιαίτερη εγκατάσταση. Εγκαινιάστηκε το 1912 και έκλεισε το 1943, μαζί με τη γραμμή Αιτωλικού - Κατοχής.

  

  


| **Προηγούμενος σταθμός** | **Σιδηροδρομικές γραμμές** | **Επόμενος σταθμός** |
| --- | --- | --- |
| Μύλος Νεοχωρίου |   | Αιτωλικό - Κατοχή
(κατηργημένη) |   | Κατοχή |
Ο **Πύργος «Τουρκμενιστάν»** (τουρκμεν. *«Türkmenistan» teleradio merkezi*) είναι πύργος τηλεπικοινωνιών και αναψυχής στην πρωτεύουσα Ασγκαμπάτ του Τουρκμενιστάν. Με ύψος 211 μέτρα είναι το υψηλότερο κτίσμα σε ολόκληρη τη χώρα. Η κατασκευή του ολοκληρώθηκε το 2011. Ο Πύργος βρίσκεται σε γεωγραφικές συντεταγμένες 37°51΄45΄΄ Βόρειο πλάτος και 58°14΄17΄΄ Ανατολικό μήκος, ενώ η βάση του βρίσκεται σε υψόμετρο 1.020 μέτρων πάνω από την επιφάνεια της θάλασσας, σε ύψωμα στους πρόποδες των βουνών Κοπέτ.

Ιστορικό
--------

Η κατασκευή του άρχισε το 2008 από την τουρκική εταιρεία Polimeks İnşaat ve Sanayi A.Ş. που έχει έδρα την Κωνσταντινούπολη.

Τα επίσημα εγκαίνια του πύργου έγιναν στις 17 Οκτωβρίου του 2011 από τον Πρόεδρο του Τουρκμενιστάν Κουρμπανγκουλί Μπερντιμουχαμέντοφ, μέσα στα πλαίσια των εορτασμών της εικοστής επετείου από την ανεξαρτησία της χώρας. Η αριθμητική τιμή του ύψους επιλέχθηκε επίσης για να θυμίζει τον αριθμό του έτους των εγκαινίων (211 μέτρα - έτος 2011).

Χαρακτηριστικά και λειτουργία
-----------------------------

Η βασική λειτουργία του πύργου είναι η στήριξη τηλεοπτικών και τηλεπικοινωνιακών κεραιών, αλλά υπάρχουν και οργανωμένες δραστηριότητες παρατηρήσεων και αναψυχής. Το σήμα των κεραιών του πύργου καλύπτει ακτίνα περί τα 100 χιλιόμετρα. Ο πύργος διαθέτει 13 τηλεοπτικά στούντιο διάφορων μεγεθών, καθώς και ισάριθμες αίθουσες μοντάζ εικόνας και ήχου, αποθηκευτικοί χώροι, κλπ.. Το συνολικό εμβαδό των εσωτερικών χώρων είναι 61 χιλιάδες τετραγωνικά μέτρα, ενώ ο περιβάλλων χώρος έχει διαμορφωθεί σε έκταση 50 στρεμμάτων.

Σε ύψος 145 μέτρων υπάρχει ένα περιστρεφόμενο εστιατόριο, με τοπικά διακοσμητικά στοιχεία, ενώ ο αρχιτεκτονικός ρυθμός του πύργου είναι μοντερνιστικός. Από εκεί μπορεί κάποιος να έχει μια ευρεία θέα του Ασγκαμπάτ και του πέριξ τοπίου. Κάτω από το εστιατόριο (ύψος 140 μ.) υπάρχει αίθουσα VIP. Λίγο ψηλότερα στο πύργο έχουν κατασκευασθεί δύο εξέδρες παρατηρήσεως για τους επισκέπτες: το κύριο και το ειδικό παρατηρητήριο, αμφότερα με θέα 360 μοιρών. Χαμηλότερα υπάρχει αίθουσα για τη διεξαγωγή συνεδρίων με χωρητικότητα 250 ανθρώπων.

Το διακοσμητικό οκταγωνικό «Αστέρι του Ογκούζ-χαν», που είναι ενσωματωμένο στην αρχιτεκτονική δομή του Πύργου, έχει αναγνωρισθεί ως η μεγαλύτερη αρχιτεκτονική μορφή αστεριού σε ολόκληρο τον κόσμο, με κάθετο εμβαδό 3240 τετραγωνικά μέτρα, όντας εισηγμένο στο *Βιβλίο Γκίνες*. Ο Πύργος «Τουρκμενιστάν» είναι ορατός σχεδόν από κάθε σημείο του Ασγκαμπάτ και των προαστίων του.

Παραπομπές
----------

1. ↑  Turkmenistan: New TV Tower Modernizes Technology
2. ↑  LARGEST ARCHITECTURAL STAR RECORD SET IN TURKMENISTAN

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
--------------------

* Ο τηλεοπτικός πύργος του Ashgabat με φωτογραφίες
Ο **Σερράχης** είναι ο τρίτος μεγαλύτερος ποταμός της Κύπρου με μήκος 55 χιλιόμετρα. Πηγάζει από τη βόρεια πλευρά του Τρόοδος και χύνεται στον κόλπο της Μόρφου.

Στη πορεία του ενώνεται με πολλούς μικρότερους ποταμούς με κυριότερους τον *Μερίκα*, τον *Ακάκι* (37 χιλ.), τον *Περιστερώνα* (35 χιλ.), και λίγο πριν χυθεί στη θάλασσα ενώνεται με τον *Οβγό* (32 χιλ.). Στη περιοχή του χωριού Κατωκοπιά ονομάζεται *Βουναρούλιας* εξαιτίας της μεγάλης απόθεσης πετρών στη κοίτη του.

Στον Σερράχη έχουν κατασκευαστεί τέσσερα φράγματα. Το φράγμα της *Κλήρου*, χωρητικότητας 2 εκ. Μ3 και ύψους 9 μέτρων. Υπάρχουν και άλλα τρία μικρότερης χωρητικότητας κατασκευασμένα το 1973 και το ένα πρόσφατα το 2007.

Σύμφωνα με τη χριστιανική παράδοση, στις εκβολές του βρήκε ο Λεόντιος, ευσεβής πολίτης από τους Σόλους, τη κάσα με τα οστά των Αγίων Βαρνάβα και Ιλαρίωνα. Η παράδοση λέει ότι είχαν παρουσιαστεί μπροστά του οι δύο Άγιοι και του είχαν υποδείξει το μέρος που βρισκόταν η κάσα με τα οστά τους.

Παραπομπές
----------

1. ↑  Θ.Ο.Ι. Δόξα Κατωκοπιάς, Ιστορία του χωριού Αρχειοθετήθηκε 2011-03-24 στο Wayback Machine. ανακτήθηκε 28/12/2008
2. ↑  Τμήμα ανάπτυξης υδάτων της Κυπριακής Δημοκρατίας, Λίστα φραγμάτων Αρχειοθετήθηκε 2007-09-27 στο Wayback Machine. ανακτήθηκε 28/12/2008
3. ↑  Οι όσιοι θεοφόροι πατέρες ημών Βαρνάβας και Ιλαρίων οι θαυματουργοί  Αρχειοθετήθηκε 2008-05-06 στο Wayback Machine. ανακτήθηκε 28/12/2008
Ο **Ροντρίγκ Μελ** (γεννήθηκε στις 15 Απριλίου 1985, στο Λεζ Αμπίμ, στη Γουαδελούπη ) είναι Γάλλος επαγγελματίας καλαθοσφαιριστής. Έχει ύψος 1,90 μέτρων και παίζει τόσο στις θέσεις του σούτινγκ γκαρντ όσο και του πόιντ γκαρντ. Καθ' όλη τη διάρκεια της σταδιοδρομίας του, έχει παίξει στους γαλλικούς συλλόγους ΣΛΟΥΚ Νανσί, Σαλόν-Ρεμ και ΜΚ Ορσί, καθώς και στην ΑΕΚ στην Ελλάδα.  Προηγουμένως έπαιξε μπάσκετ στο κολεγιακό πανεπιστήμιο του Πολιτειακού Πανεπιστημίου της Καλιφόρνιας, στο Νόρθριντζ .

Παραπομπές
----------

1. ↑  Eurobasket profile
2. ↑  «CHOLET closes roster with Rodrigue Mels». Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 20 Σεπτεμβρίου 2011. Ανακτήθηκε στις 24 Δεκεμβρίου 2021.
Ο **Πύργος Σαρακίνη** είναι οχυρωμένη κατοικία στους Μύλους της Σάμου.

Τοποθεσία
---------

Ο Πύργος Σαρακίνη βρισκεται στην κοινότητα των Μύλων ένα χιλιόμετρο από την ακτή στα δυτικά όρια της πεδιάδας της Χώρας στη Σάμο.

Ιστορία
-------

Ο Πύργος Σαρακίνη είναι οχυρωμένη κατοικία που κτίστηκε από κρητικό στην καταγωγή Νικόλαο Σαρακίνη. Ο Σαρακίνης ήταν πηδαλιούχος του Κιλίτζ Αλί, ναύαρχος του Σουλτάνου, ο οποίος περί τα 1562 αγκυροβόλησε στη Σάμο για να προστατευθεί από κακοκαιρία. Εκεί γοητευμένος από την ομορφιά του νησιού παρότρυνε την εγκατάσταση νέων κατοίκων και την ενθάρρυνε με την παροχή σειράς προνομίων όπως την εκχώρηση γης. Στον Σαρακίνη έδωσε περιοχή γύρω από το Ηραίο. Αργότερα ο γιος του Σαρακίνη επειδή δεν είχε άρρενες κληρονόμους έδωσε τον πύργο στη Μονή Ιωάννου Θεολόγου στην Πάτμο.με διαθήκη του το 1581.

Περιγραφή
---------

Το συγκρότημα στο σύνολό του έχει έκταση 30μ.Χ 50 μ.και αποτελείται από τον Πύργο με ένα κτίριο με τέσσερα διαμερίσματα, μικρή κατοικία, διπλή εκκλησία και σταύλους. Είναι άγνωστη η χρονολογική σειρά με την οποία κτίσθηκαν. Κατά την παράδοση κτίστηκε το 1577 ενώ η εκκλησία του Αγίου Ιωάννη το 1602

Παραπομπές
----------

1. ↑  Hermann Kienast,«O Πύργος του Σαρκίνη στη Σάμο», στο:Η Σάμος από τα Βυζαντινά χρόνια μέχρι σήμερα, Πρακτικά Συνεδρίου, τομ.Α, εκδ.Πνευματικό Ίδρυμα Σάμου Νικόλαος Δημητρίου, Αθήνα, 1998, σελ144
2. ↑  Hermann Kienast,«O Πύργος του Σαρκίνη στη Σάμο», στο:Η Σάμος από τα Βυζαντινά χρόνια μέχρι σήμερα, Πρακτικά Συνεδρίου, τομ.Α, εκδ.Πνευματικό Ίδρυμα Σάμου Νικόλαος Δημητρίου, Αθήνα, 1998, σελ.144
3. ↑  Hermann Kienast,«O Πύργος του Σαρκίνη στη Σάμο», στο:Η Σάμος από τα Βυζαντινά χρόνια μέχρι σήμερα, Πρακτικά Συνεδρίου, τομ.Α, εκδ.Πνευματικό Ίδρυμα Σάμου Νικόλαος Δημητρίου, Αθήνα, 1998, σελ.146
4. ↑  Hermann Kienast,«O Πύργος του Σαρκίνη στη Σάμο», στο:Η Σάμος από τα Βυζαντινά χρόνια μέχρι σήμερα, Πρακτικά Συνεδρίου, τομ.Α, εκδ.Πνευματικό Ίδρυμα Σάμου Νικόλαος Δημητρίου, Αθήνα, 1998, σελ.146

Πηγές
-----

* Hermann Kienast,«O Πύργος του Σαρκίνη στη Σάμο», στο:Η Σάμος από τα Βυζαντινά χρόνια μέχρι σήμερα, Πρακτικά Συνεδρίου, τομ.Α, εκδ.Πνευματικό Ίδρυμα Σάμου Νικόλαος Δημητρίου, Αθήνα, 1998, σελ.143-150
Αυτό το λήμμα αφορά τη σύγχρονη έννοια του όρου.  Για την αρχαιοελληνική, δείτε: Πόλις.  
Η προκυμαία της Αλεξάνδρειας, μίας μοντέρνας πόλης με τουλάχιστον 23 αιώνες ιστορία.
Η πόλη Γκοϊάνια στη Βραζιλία.
Η **Πόλη** είναι ένας μεγάλος και μόνιμος οικισμός με πολλά σπίτια, κατοίκους και διάφορες διοικητικές, οικονομικές ή άλλες υπηρεσίες. Οι πόλεις έχουν γενικά εκτεταμένα συστήματα στέγασης, μεταφορών, αποχέτευσης, υπηρεσιών κοινής ωφέλειας, χρήσης γης και επικοινωνίας. Η πυκνότητά τους διευκολύνει την αλληλεπίδραση μεταξύ ανθρώπων, κυβερνητικών οργανισμών και επιχειρήσεων, μερικές φορές ωφελώντας διαφορετικά μέρη στη διαδικασία.

Η λέξη «πόλη» προέρχεται από την αρχαία ελληνική λέξη «πόλις» (ήτοι, σύνολο μεγάλου αριθμού οικημάτων ή/και πολιτών). Στην Ελλάδα ένας οικισμός για να χαρακτηριστεί ως πόλη πρέπει να έχει τουλάχιστον 10.000 κατοίκους, ωστόσο σε άλλες χώρες, όπως η Γερμανία, δεν υφίσταται τέτοιος διαχωρισμός.

Μια πόλη αποτελείται συνήθως από τις κατοικημένες, βιομηχανικές και επιχειρησιακές περιοχές μαζί με τα διοικητικά κτίρια και περιοχές, που μπορούν να αφορούν μια ευρύτερη γεωγραφική περιοχή.

Άλλες *χρήσεις*
---------------

Ενίοτε, είθισται με την λέξη Πόλη κάποιοι να αναφέρονται στην πόλη της Κωνσταντινούπολης ως συντομία της, άλλοτε πρωτεύουσα της Βυζαντινής Αυτοκρατορίας (γνωστή και ως Ανατολική Ρωμαϊκή Αυτοκρατορία). Εξ ου και η φράση «Έλληνες της Πόλης».

Δείτε επίσης
------------

|  |  |
| --- | --- |
| Commons logoCommons logo | Τα Wikimedia Commons έχουν πολυμέσα σχετικά με το θέμα   **Πόλη** |


|  |  |
| --- | --- |
| Commons logoCommons logo | Τα Wikimedia Commons έχουν πολυμέσα σχετικά με το θέμα   **Πόλη** |


|  |  |
| --- | --- |
| wiktionary logowiktionary logo | Το *Βικιλεξικό* έχει σχετικό λήμμα:  **πόλη**  |

* μητρόπολη
* μεγαλούπολη
* κωμόπολη
* ακρόπολη
* παγκόσμια πόλη
* οικουμενόπολη
* Κατάλογος πόλεων της Ελλάδας
* Κατάλογος πόλεων ανά χώρα
* Πόλη–κράτος

Παραπομπές
----------

1. ↑  Πόλη Βικιλεξικό

|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
| Καθιερωμένοι όροι | 
* WorldCat
* LCCN: sh85026130
* GND: 4056723-0
* BNF: cb11933792m (data)
* HDS: 007875
* NDL: 00573347
* NKC: ph115399
* BNE: XX525968

 |

 |
Ο **Πύργος Καζάρμα** ή **Πύργος Καϊάφα** ή **Καζάρμα** (η) είναι παραθαλάσσιος πυργίσκος που βρίσκεται στην παραλία Καϊάφα ανάμεσα στην Κρέστενα και την Ζαχάρω. Εικάζεται ότι πρόκειται για οχυρωματικό έργο που κατασκευάστηκε κατά τη διάρκεια της Βενετοκρατίας στην Πελοπόννησο για την αποτροπή επιθέσεων από πειρατές.

Η **Καζάρμα** αφέθηκε στο πέρασμα των χρόνων χωρίς προστασία από τις φθορές, με αποτέλεσμα να καταρρεύσει μέρος της. Έπειτα από κινητοποίηση των ντόπιων για την ανάδειξη του ζητήματος και της σημασίας της συντήρησης του φρουρίου, οι αρμόδιοι φορείς άρχισαν να ανταποκρίνονται το 2019. Σύμφωνα με τοπική εφημερίδα, μόλις το 2021 δρομολογήθηκαν τελικά οι αναγκαίες ενέργειες για τη στερέωση του πύργου προκειμένου να αποτραπεί ο κίνδυνος κατάρρευσης.

Παραπομπές
----------

1. 1 2  «Τερματίζεται η αδιαφορία για την «Καζάρμα»!: Αυτοψία από την ΕΦΑ Ηλείας στο ξεχωριστό μνημείο του Καϊάφα». *Εφημερίδα Πρωινή*. 5 Μαρτίου 2021. Ανακτήθηκε στις 30 Ιανουαρίου 2022.
2. ↑  «Καζάρμα, ο παραθαλάσσιος πύργος της Ηλείας που κινδυνεύει με κατάρρευση. Ήταν μέρος της παράκτιας οχύρωσης στην Φραγκοκρατία και εμπόδιο στους πειρατές». *ΜΗΧΑΝΗ ΤΟΥ ΧΡΟΝΟΥ*. 25 Απριλίου 2021. Ανακτήθηκε στις 30 Ιανουαρίου 2022.

|  |  |
| --- | --- |
| 

|  |
| --- |
| * Πύλη:Αρχαιολογία
* Πύλη:Ελλάδα
 |

 |
Το μέγεθος του ζεύγους ευστάθειας εξαρτάται αφενός μεν από το μέγεθος των δυνάμεων αυτού (βάρους - άντωσης), αφετέρου από την κάθετο μεταξύ αυτών απόσταση, η οποία και ονομάζεται θεωρητικά "μοχλοβραχίονας", **GZ**.

**Ζεύγος Ευστάθειας** - **ροπή ευστάθειας**. Σε κλίση πλοίου, ως προς γωνία **φ**, όπου το κέντρο άντωσης **C** μετατοπίζεται, π.χ. από τη θέση Co (ισορροπίας) στη νέα θέση C1, με συνέπεια τη δημιουργία ροπής ευστάθειας (επαναφοράς). Η απόσταση **GZ** είναι ο *μοχλοβραχίονας.*
**Ροπή ευστάθειας** λέγεται το γινόμενο του μήκους του μοχλοβραχίονα επί την μία των παραπάνω δυνάμεων, (συνήθως λαμβάνεται το εκτόπισμα). Αυτή καθορίζει τελικά, το υφιστάμενο μέγεθος του "ζεύγους ευστάθειας", δηλαδή το μέγεθος της αντίστασης στις δυνάμεις που προκαλούν την όποια κλίση του πλοίου.

Εφόσον το πλοίο εξακολουθεί να διατηρεί μία κλίση ο μοχλοβραχίονας θεωρητικά αυξάνει μέχρι να λάβει τη μέγιστη τιμή του,(στην πράξη είναι μέχρι η επιφάνεια της θάλασσας να φθάσει και να καλύψει τους "ευδιαίους" (κοινώς μπούνια)¹ του κυρίου καταστρώματος). Επιπλέον κλίση του πλοίου ελαττώνει τη τιμή του μοχλοβραχίονα μέχρις ότου, όταν αυτή σχεδόν διπλασιασθεί, (από εκείνη της μέγιστης τιμής του), να μηδενίζεται, οπότε το πλοίο αδυνατεί να επανέλεθει πλέον στην θέση ισορροπίας.

* Περαιτέρω κλίση παρουσιάζει αρνητικό μοχλοβραχίονα, που σημαίνει δημιουργία "ροπής ανατροπής"², η οποία τελικά και το ανατρέπει.

Απ΄ όλα τα παραπάνω συνάγεται ότι η *ροπή ευστάθειας* για ένα ορισμένο πλοίο είναι ανάλογη από τη γωνία κλίσης του πλοίου, του μεγέθους και του σχήματος³των υφάλων του, από τα οποία και εξαρτάται η θέση του κέντρου άντωσης, και από την κατανομή των βαρών, μηχανημάτων, εφοδίων, φορτίου κ.λπ. επ΄ αυτού, από την οποία εξαρτάται η θέση του κέντρου βάρους του.

Σημειώσεις
----------

* (¹) *Ευδιαίοι* (κοινώς μπούνια) ονομάζονται επίσημα οι υδρορροές του κυρίου καταστρώματος, για την απομάκρυνση θαλάσσιου ύδατος όταν κατακλίζεται απ΄ αυτό. Εξ αυτού προέρχεται και η έκφραση "*μ΄ έφερε μέχρι τα μπούνια*" που λέγεται ως όριο αντοχής.
* (²) *Ροπή ανατροπής* ονομάζεται η αρνητική "ροπή ευστάθειας".
* (³) Το σχήμα των υφάλων ενός πλοίου παίζει πρωταρχικό ρόλο στην ευστάθειά του.

Δείτε επίσης
------------

* Μετάκεντρο
Ο **Σερλόν Α΄** (γενν. πριν το 1010) ήταν κύριος του Ωτβίλ στη Νορμανδία από τον Οίκο των Ωτβίλ. Ήταν υιός του Τανκρέδου και της πρώτης συζύγου του Μουριέλας.

Βιογραφία
---------

Ήταν ο πρεσβύτερος των 4 υιών του Τανκρέδου που έμειναν στη Νορμανδία, ίσως ο πρεσβύτερος όλων των υιών του. Ένας γείτονάς του, άνδρας της Αυλής του Ροβέρτου Α΄ δούκα της Νορμανδίας τον πρόσβαλε και διαπληκτίστηκαν. Ο Σερλόν Α' τον σκότωσε και γι' αυτό εξορίσθηκε για 3 έτη. 
Όταν το 1041 απεβίωσε ο πατέρας του, τον διαδέχθηκε στο μικρό φέουδο του Ωτβίλ, στη χερσόνησο Κοντεντίν της Νορμανδίας. Επίσης η σύζυγός του ήταν κυρία του Πιρού. Όπως και τα αδέλφια του, ήταν εξαίρετος πολεμιστής. Το 1056 ο υιός του Σερλόν Β' ακολούθησε το θείο του Ρογήρο Α΄ στη Ν. Ιταλία και έκανε την τύχη του εκεί.

Οικογένεια
----------

Η σύζυγός του ήταν κυρία του Πιρού. Είχε τέκνα:

* Σερλόν Β΄ ντε Ωτβίλ, μετά το 1027/35 - 1072.

Παραπομπές
----------

1. ↑  Van Houts 2000, σ. 61

Πηγές
-----

* Goffredo Malaterra. The Deeds of Count Roger of Calabria and Sicily and of Duke Robert Guiscard his brother.
* Norwich, John Julius. The Normans in the South 1016-1130. Longmans: London, 1967.
* Ghisalberti, Albert (ed). Dizionario Biografico degli Italiani: II Albicante – Ammannati. Rome, 1960.
* Van Houts, Elizabeth, ed. (2000). The Normans in Europe. Manchester University Press.


|  |  |
| --- | --- |
| CC-BY-SA Μετάφραση | Στο λήμμα αυτό έχει ενσωματωθεί κείμενο από το λήμμα Serlo I of Hauteville  της Αγγλικής Βικιπαίδειας, η οποία διανέμεται υπό την GNU FDL και την CC-BY-SA 4.0. (ιστορικό/συντάκτες). |
Ο **Πόλεμος των Ουρανίων αλόγων** (Απλοποιημένα Κινεζικά: 天马之战;) ή ο **Πόλεμος Χαν-Νταγιουάν** (Απλοποιημένα Κινεζικά: 汉宛战争) ήταν στρατιωτική σύγκρουση που διεξήχθη το 104 π.Χ. και το 102 π.Χ. μεταξύ της κινεζικής δυναστείας Χαν και του βασιλείου, που ήταν γνωστό στους Κινέζους ως Νταγιουάν.ο πόλεμος διεξήχθη στην κοιλάδα της Φεργκάνα στο ανατολικότερο άκρο της πρώην Περσικής Αυτοκρατορίας, τώρα το ανατολικότερο τμήμα του Ουζμπεκιστάν. Το αποτέλεσμα ήταν μια νίκη των Χαν και μια προσωρινή επέκταση της ηγεμονίας του βαθιά στην κεντρική Ασία.

Ο Αυτοκράτορας Γου των Χαν είχε λάβει αναφορές από τον διπλωμάτη Ζανγκ Κιαν, ότι το Νταγιουάν είχε ψηλά και ισχυρά άλογα ("ουράνια άλογα") που θα μπορούσαν να βοηθήσουν στην καταπολέμηση του Σιονγκ-νου. Έστειλε απεσταλμένους για να ερευνήσει την περιοχή και να αγοράσει άλογα. Το Νταγιουάν αρνήθηκε τη συμφωνία, με αποτέλεσμα τον θάνατο ενός από τους πρεσβευτές των Χαν και κατάσχεσε τον χρυσό που στάλθηκε ως πληρωμή. Έτσι οι Χαν έστειλε έναν στρατό για να υποτάξει το Νταγιουάν. Η πρώτη τους επιδρομή απέτυχε, αλλά μια δεύτερη, μεγαλύτερη δύναμη νίκησε τους Νταγιουάν, εγκατέστησε ένα καθεστώς ευνοϊκό για τους Χαν, και κέρδισε αρκετά άλογα για να χτίσει αργότερα ένα ιππικό αρκετά ισχυρό για να νικήσει το Σιονγκ-νου στον Πόλεμο των Χαν - Σιονγκ-νου.

Παραπομπές
----------

1. ↑  Zhao Xu (2018-05-26). «The four-footed legends of the silk road». *China Daily*.. Ανακτήθηκε στις 2020-04-04.
2. ↑  Benjamin 2018.
3. ↑  Benjamin 2018, σελ. 85.

Πηγές
-----

* Benjamin, Craig (2018), *Empires of Ancient Eurasia: The First Silk Roads Era, 100 BCE – 250 CE*, Cambridge University Press, doi:10.1017/9781316335567.004, ISBN 978-1-107-11496-8
* Peers, C. J. (1995), *Imperial Chinese Armies (1): 200 BC – AD 589*, Osprey Publishing
* Watson, Burton (1993), *Records of the Grand Historian by Sima Qian: Han Dynasty II (Revised Edition*, Columbia University Press
* Whiting, Marvin C. (2002), *Imperial Chinese Military History*, Writers Club Press
Το **Σερντάρστβο Τιμότσκο** (*σερβικά : Тимочко сердарство*) ήταν διοικητική διαίρεση του Πριγκιπάτου της Σερβίας από το 1833 έως το 1835. Ήταν ένα από τις πέντε μεγάλες διοικητικές περιοχές που δημιουργήθηκαν μετά την ενσωμάτωση στο Πριγκιπάτο περιοχών της Παλιάς Σερβίας από την Οθωμανική Αυτοκρατορία. Τα Σερντάρστβο ήταν διευρυμένες περιφέρειες που προήλθαν από την ένωση πολλών περιφερειών. Διοικητικό της κέντρο ορίστηκε από τον πρίγκιπα Μίλος Ομπρένοβιτς η πόλη της Νεγκοτίν. 

Διοικητικά χωριζόταν σε τρεις μικρότερες περιφέρειες (Οκρούγ), την Κνιέζεβατς, Κρνορέτσκο και την Κραΐνσκο. Γεωγραφικά περιελάμβανε την ανατολική Σερβία και τμήμα της σημερινής Βοϊβοντίνας. Ο Διοικητής της, Σερντάρ, είχε υποχρέωση να ενημερώνει εβδομαδιαία τον πρίγκιπα για το Σερντάστβο.

Πηγές
-----

* Λιλιάνα Ζίβκοβιτς, Σλαβολιούμπ Γιοβάνοβιτς, ОСНОВНЕ ОДЛИКЕ АНТРОПОГЕОГРАФСКОГ РАЗВОЈА НЕГОТИНСКЕ КРАЈИНЕ ДО XX ВЕКА∗, σελ 254
* Мирослав Свирчевић, ЛОКАЛНА УПРАВА И РАЗВОЈ МОДЕРНЕ СРПСКЕ ДРЖАВЕ ОД КНЕЖИНСКЕ ДО ОПШТИНСКЕ САМОУПРАВЕ, BELGRADE 2011
Ο **Ρεζά Κολί Μιρζά** (1719 – 1749) από τη δυναστεία των Αφσαριδών ήταν ο πρώτος γιος τού κατακτητή Nαντέρ Σαχ.

Βιογραφία
---------

Όταν ο Nαντέρ τέθηκε υπό την υπηρεσία ενός Πέρση ευγενούς, που τον προσέλαβε ως αγγελιαφόρο, ο Nαντέρ σκότωσε τον βοηθό αγγελιαφόρο. Αν και η ομιλία του προς τον Πέρση βασιλιά σουλτάνο Χουσεΐν των Σαφαβιδών έπεισε τον βασιλιά να τον συγχωρήσει, όταν ο Ναντέρ επέστρεψε στον εργοδότη του, ο ευγενής θύμωσε και ο Ναντέρ υποψιάστηκε ότι θα προσπαθούσε να τον σκοτώσει. Για να γίνει χειρότερο, ο Nαντέρ είχε ερωτευτεί την κόρη τού ευγενή και ήθελε να τη νυμφευτεί. Όταν ο ευγενής αρνήθηκε την πρόταση γάμου, ο Nαντέρ τον σκότωσε και έφυγε με την κόρη εκείνου στα βουνά, όπου γεννήθηκε ο Ρεζά Κολί Μιρζά. Ο Ρεζά, που ήταν το μοναδικό παιδί από τον πρώτο γάμο τού Ναντέρ, είχε ειδική θέση μεταξύ των γιων τού σάχη και τού δόθηκε ο τίτλος τού αντιβασιλιά, όταν ο Ναντέρ έφυγε από την Περσία σε μία στρατιωτική αποστολή, στην Ινδία των Μουγκάλ. Αποδείχθηκε ικανός διοικητής, που πλάι στον βετεράνο υποδιοικητή τού Nαντέρ Tαχμάσπ Χαν Τζαλαγιέρ, νίκησε τους στρατούς τού Ουζμπεκιστάν στα ανατολικά της αυτοκρατορίας, αν και ο Nαντέρ είχε διατάξει να σταματήσουν οι εχθροπραξίες. 

Μετά τη θριαμβευτική επιστροφή τού Nαντέρ από τις νίκες του στην Ινδία και την Κεντρική Ασία, αυτός και ο Ρεζά Κολί γίνονταν όλο και πιο καχύποπτοι ο ένας για τον άλλον, κάτι που δύσκολα βοηθήθηκε από την επιδείνωση της ψυχικής υγείας τού Nαντέρ. Μετά από μία αποτυχημένη απόπειρα δολοφονίας, τα πράγματα έφτασαν στην κορυφή και ο Nαντέρ φυλάκισε τον γιο του, κατηγορώντας τον ότι ήταν ο συνωμότης. Σε μία έκρηξη οργής, ο Nαντέρ διέταξε να βγάλουν τα μάτια τού Rεζά, αλλά όταν τού παρουσιάστηκε το οδυνηρό θέαμα των δύο αποσπασμένων ματιών τού γιου του, μετάνιωσε αμέσως για την πράξη του. 

Έχοντας χάσει τα μάτια του, ο Ρεζά έχασε και τη θέση του ως διάδοχος τού πατέρα του.  Αργότερα εκτελέστηκε από έναν από τους διαδόχους τού Nαντέρ, τον Aντίλ Σαχ, σε μία προσπάθεια να αφαιρέσει τυχόν αντίπαλους διεκδικητές τού θρόνου.

Δείτε επίσης
------------

* Γιόζεφ φον Σέμλιν

Βιβλιογραφικές αναφορές
-----------------------

1. ↑  «رضاقلی میرزا افشار، پسر اكبر و ارشد نادرشاه». *دانشنامه آریانیکا: تاریخ، فرهنگ و تمدن مردم ایران در فضای مجازی* (στα Περσικά). 13 Απριλίου 2011. Ανακτήθηκε στις 25 Ιουλίου 2019.
2. ↑  «چرا نادرشاه پسرش رضاقلی میرزاراکور کرد؟/ علی غلامرضایی مدرس دانشگاه وپژوهشگرتاریخ ایران». *پایگاه خبری و تحلیلی همای خبر* (στα Περσικά). Ανακτήθηκε στις 25 Ιουλίου 2019.
3. ↑  «فاجعه کور کردن رضاقلی میرزا بدست نادرشاه». *پرتال جامع علوم انسانی* (στα Περσικά). Ανακτήθηκε στις 25 Ιουλίου 2019.
4. ↑  «علیقلی میرزا چگونه عادلشاه نامیده شد؟». *فروشگاه تخصصی سکه و اسکناس* (στα Περσικά). 15 Απριλίου 2014. Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 21 Σεπτεμβρίου 2019. Ανακτήθηκε στις 25 Ιουλίου 2019.
Η **Συνθήκη του Περεγιάσλαβ** υπεγράφη στα τέλη Ιουνίου 1630 μεταξύ των επαναστατημένων δυνάμεων των Κοζάκων του Ταράς Φεντόροβιτς (βλ. Εξέγερση του Φεντορόβιτς) και των πολωνικών δυνάμεων των οποίων ηγείτο ο Στανίσουαφ Κονιετσπόλσκι. 

Οι όροι της συμφωνίας έλεγαν ότι οι Κοζάκοι θα έπρεπε να σταματήσουν να εισβάλλουν σε οθωμανικά εδάφη, να επιστρέψουν τα κανόνια του πυροβολικού που είχαν καταλάβει από τους Πολωνούς και ότι ο Φεντορόβιτς έπρεπε να απομακρυνθεί από την εξουσία του επί των Κοζάκων. Ο αριθμός των Κοζάκων που θα στρατεύονταν από τους Πολωνούς αυξήθηκε σε 8.000.

Ο Τ. Φεντορόβιτς επέκρινε τη Συνθήκη, που απέτυχε να θέσει τέρμα στις αυξανόμενες εντάσεις Πολωνών-Κοζάκων.
Το **Ρεθεμνιώτικο Καρναβάλι** (Πολλές φορές στυλιζάρεται και ως **Ρεθεμνιώτικο, το Καρναβάλι της Κρήτης**.) είναι παραδοσιακή εκδήλωση που διοργανώνεται σε ετήσια βάση στο Ρέθυμνο, μία πόλη της Κρήτης στην Ελλάδα. Περιλαμβάνει παρέλαση με άρματα, μουσική και αποκριάτικες στολές, καθώς και διάφορα πολιτιστικά γεγονότα. Είναι ένα από τα παλαιότερα και γνωστότερα καρναβάλια στην Ελλάδα, ενώ αποτελεί και πόλος έλξης επισκεπτών για την πόλη. Η οργάνωση σηματοδοτεί την έναρξη της Σαρακοστής, λαμβάνει τυπικά χώρα τον Φεβρουάριο ή στις αρχές Μαρτίου πριν την περίοδο της μεγάλης νηστείας που προηγείται του Πάσχα.

Γενικά
------

Το καρναβάλι διοργανώνεται σε ετήσια βάση από τον Δήμο Ρεθύμνου, σε συνεργασία με τον ΕΟΤ και την Περιφέρεια Κρήτης.

Η πρώτη αναφορά για καρναβάλι στο Ρέθυμνο αναφέρεται από το 1901, στα χρόνια της Κρητικής Πολιτείας ενώ οργανωμένες εκδηλώσεις και υποτυπώδης καρναβαλική παρέλαση χρονολογείται από το 1914, όπου ξεκίνησε σαν χιουμοριστικός θεσμός τιμώντας τον βασιλιά καρνάβαλο με τα εξής λόγια: 

> «Αυτού Εξοχότητα Βασιλέα Καρνάβαλο μέσα στην αταξία του ακράτητου γέλιου!»
> 
> 

Η έναρξη σηματοδοτείται περίπου στις αρχές Φεβρουαρίου με έναν προπομπό (ντελάλη) να περνά από όλη την περιοχή του δήμου Ρεθύμνης, ενημερόνωντας τους κατοίκους και τους επισκέπτες της πόλης για τις προγραμματισμένες εκδηλώσεις. Μερικές εκδηλώσεις που λαμβάνουν χώρα την περίοδο που ακολουθεί είναι το παιδικό κυνήγι θησαυρού, αποκριάτικα πάρτι και χοροί και η κατασκευή αποκριάτικων αντικειμένων. Ακολουθούν αρκετές εκδηλώσεις στην συνέχεια, όπως το Κυνήγι του Κρυμμένου Θησαυρού το οποίο ξεκίνησε το 1990 με οργάνωση ομάδων για να λύσουν διάφορους γρίφους. Η ομάδα που θα λύσει τους περισσότερους γρίφους είναι η νικήτρια. Ο Δήμος Ρεθύμνου το 1993 κάλεσε τις ομάδες του Κρυμμένου θησαυρού να ενισχύσουν το καρναβάλι. Άλλες εκδηλώσεις είναι η Νυκτερινή παρέλαση των αρμάτων, οι χοροί των ομάδων που θα λάβουν μέρος στη Μεγάλη παρέλαση καθώς και η Καντάδα της Δημοτικής Φιλαρμονικής στην Παλιά Πόλη. Η γιορτή του καρναβαλιού τελειώνει με το κάψιμο του Βασιλιά καρνάβαλου λίγες ώρες μετά τη Μεγάλη παρέλαση.

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
--------------------

* επίσημη ιστοσελίδα

Παραπομπές
----------

1. 1 2  Ιστοσελίδα Ρεθεμνιώτικου Καρναβαλιού (2022)
2. 1 2  Χατζηκυριακίδης,, Α. (2016). [E-travelbook.gr «Καρναβάλι στο Ρέθυμνο»] Check `|url=` value (βοήθεια).
Η **συμφωνία στο Μισηνόν**, λατιν.: *pactum Misenum*, ήταν μια συνθήκη για τον τερματισμό του ναυτικού αποκλεισμού της ιταλικής χερσονήσου κατά τη διάρκεια της Σικελικής εξέγερσης. Το σύμφωνο υπογράφηκε το 39 π.Χ. μεταξύ του Σέξτου Πομπηίου (γιου του Γ. Πομπήιου Μάγνου) και των μελών της Δεύτερης Τριανδρίας, συγκεκριμένα του Μάρκου Αντώνιου και του "Γάιου Ιούλιου Καίσαρα", όπως λεγόταν τότε ο μετέπειτα Ρωμαίος Αυτοκράτορας Αύγουστος. Οι τρεις άνδρες επέτρεψαν στον Σέξτο Πομπήιο να διατηρήσει τον έλεγχο της Σικελίας και της Σαρδηνίας και επίσης του παραχώρησαν τον έλεγχο της Κορσικής και της Πελοποννήσου.

Του υποσχέθηκαν επίσης μελλοντικά το αξίωμα του *οιωνοσκόπου* (augur) και του *υπάτου* (consul) για το 33 π.Χ. Σε αντάλλαγμα, ο Σέξτος συμφώνησε να τερματίσει τον αποκλεισμό της Ιταλίας, να προμηθεύσει τη Ρώμη με σιτηρά και να σταματήσει την πειρατεία του.

H συνφωνία αργότερα κατέρρευσε, όταν ένας από την Τριανδρία, ο Mάρκος Αντώνιος, αρνήθηκε να παραχωρήσει τον έλεγχο της Αχαΐας. Στη συνέχεια, ο Σεξτος ξανάρχισε τις εχθροπραξίες εναντίον της Ρώμης, προτού ηττηθεί το 36 π.Χ. στη ναυμαχία στη Ναύλοχο από τον Δημοκρατικό στρατηγό Μάρκο Βιψάνιο Αγρίππα.

Βιβλιογραφικές αναφορές
-----------------------

1. ↑  Goldsworthy, Adrian (28 Αυγούστου 2014). *Augustus: First Emperor of Rome* (στα Αγγλικά). Yale University Press. σελ. 159. ISBN 978-0-300-21666-0.
2. ↑  Ward, Allen M. et al. A History of the Roman People. Englewood Cliffs: Prentice Hall, 2003.