recursal/SuperWikiNEXT-32B huggingface dataset:
Χάντρες
**Χάντρες** είναι μικρά διακοσμητικά αντικείμενα οποία εμφανίζονται σε μια ποικιλία σχημάτων και μεγεθών ενός υλικού όπως πέτρα, κόκκαλο, κέλυφος, γυαλί, πλαστικό, ξύλο ή μαργαριτάρι και είναι με διαμπερή τρύπα για να μπορεί να περάσει από εκεί κάποια κλωστή, αλυσίδα, καρφίτσα κλπ. Οι χάντρες μπορούν να υφανθούν μαζί με εξειδικευμένο νήμα, να αρθρωθούν επάνω σε σπείρωμα ή μαλακό, εύκαμπτο σύρμα ή να προσκολληθούν σε μια επιφάνεια (π.χ. ύφασμα, πηλό).

Τύποι χαντρών
-------------

Οι χάντρες μπορούν να χωριστούν σε διάφορους τύπους επικαλυπτόμενων κατηγοριών με σβάση διαφορετικά κριτήρια όπως τα υλικά από τα οποία κατασκευάζονται, η διαδικασία που χρησιμοποιείται για την κατασκευή τους, ο τόπος ή η περίοδος προέλευσης, τα σχέδια στην επιφάνεια τους ή το γενικό σχήμα τους. Σε ορισμένες περιπτώσεις, όπως οι χάντρες millefiori και cloisonné, πολλές κατηγορίες μπορεί να αλληλεπικαλύπτονται κατά τρόπο αλληλοεξαρτώμενο.

**Χάντρες από φυσικά υλικά**
### Υλικό

Οι χάντρες μπορούν να κατασκευαστούν από πολλά διαφορετικά υλικά. Οι πρώτες χάντρες κατασκευάστηκαν από μια ποικιλία φυσικών υλικών τα οποία, αφού μαζεύτηκαν, μπορούσαν εύκολα να τρυπηθούν και να διαμορφωθούν. Καθώς οι άνθρωποι έγιναν ικανοί να αποκτήσουν και να εργαστούν με πιο δύσκολα υλικά, αυτά τα υλικά προστέθηκαν στο εύρος των διαθέσιμων ουσιών. Τα φυσικά υλικά είναι κόκαλα, κοράλλια, κέρατα, ελεφαντόδοντο, σπόρουι (όπως καρύδια tagua), κέλυφος ζώων, ξύλο, μαργαριτάρια, πέτρες, μέταλλα, χαρτί.

Αλλά σήμερα προστέθηκαν και τα συνθετικά υλικά όπως κεραμικά και γυαλί (τα παλαιότερα επιζόντα συνθετικά υλικά), πλαστική ύλη, πολυαιθυλένιο.

Σχήματα και μέγεθος για τις χάντρες
### Σχήματα

* στρογγυλές
* ορθογώνιες
* τετράγωνες
* οβάλ
* σωληνωτές
* τριγωνικές

Ο αριθμός των σχημάτων χαντρών αυξάνεται συνεχώς.

### Μέγεθος

Η ιδιαιτερότητα του προσδιορισμού του μεγέθους για τις χάντρες είναι ότι όσο μεγαλύτερος είναι ο αριθμός διαμετρήματος, τόσο μικρότερες είναι οι χάντρες. Για παράδειγμα, χάντρες με №13/0 είναι μικρότερες από №10/0. Αν και το σύστημα βαθμονόμησης αναγνωρίζεται ως κοινό, οι χάντρες από διαφορετικούς κατασκευαστές με το ίδιο διαμέτρημα μπορεί να διαφέρουν.

### Επιφάνεια

Ανάλογα με το χρώμα, τη διαφάνεια και τη λάμψη, υπάρχει μεγάλη ποικιλία από χάντρες.
Η **Φιλολογική Σχολή του Ζαντάρ** (κροατικά: Zadarska filološka škola‎) ήταν φιλολογική σχολή του 19ου αιώνα που λειτούργησε στο Ζάνταρ, προσφέροντας σύνολο λύσεων για τα ζητήματα που αφορούσαν την τυποποίηση της κροατικής φιλολογικής γλώσσας. Επικεφαλής ήταν ο Άντε Κουζμάνιτς.[1]

Τα μέλη της σχολής αρχικά δημοσίευαν άρθρα στο περιοδικό *Zora dalmatinska* ("Αυγή της Δαλματίας"), που ξεκίνησαν στο Ζάνταρ το 1844. Ως βάση της πρότυπης κροατικής υποστήριζαν την παλαιά Δαλματική ορθογραφία, φωνολογική ορθογραφία, και τη χρήση της Ικαβιανής Στοκαβιανής διαλέκτου, η οποία ήταν κοινή με την Δαλματία, τη Βοσνία και τηΣλαβονία και χρησιμοποιήθηκε σε πολλά και σημαντικά λογοτεχνικά έργα κατά τη διάρκεια της ιστορίας. Αργότερα δέχτηκαν την ορθογραφία του Γκάι αλλά κράτησαν την Ικαβιανή διάλεκτο.[1]

Οι συνεργάτες του Κουζμάνιτς περιλάμβαναν τους Σίμε Στάρτσεβιτς από τη Λίκα και τον Ίγκνιατ Αλοϊζίγιε Μπρλιτς από τη Σλαβονία. Η δεύτερη γενιά της Φιλολογικής Σχολής του Ζάνταρ δημοσίευε στην εφημερίδα Ναρόντνι λιστ, και έβλεπαν το μέλλον στις ιδέες που κυκλοφορούσαν από το Ζάγκρεμπ και τη λογοτεχνική γλώσσα του Ντουμπρόβνικ.[1]

Δείτε επίσης
------------

* Φιλολογική Σχολή του Ζάγκρεμπ
* Φιλολογική Σχολή της Ριέκα

Παραπομπές
----------

1. 1 2 3  Bičanić και άλλοι 2013, σελ. 83.

Βιβλιογραφία
------------

* Bičanić, Ante; Frančić, Anđela (2013), *Pregled povijesti, gramatike i pravopisa hrvatskog jezika*, Croatica
Το **Φουλγκάζι** είναι μια δημοτική υποεπαρχία της επαρχίας Φένι στην διαίρεση Τσιταγκόνγκ του Μπαγκλαντές. Αυτό το ξενοδοχείο βρίσκεται στο βόρειο τμήμα της επαρχίας Φένι. Τα ποτάμια Μουχούρι, Σελόνια, και Καχούγια ρέουν στην περιοχή της υποεπαρχίας. Το Φουλγκάζι απέχει περίπου 130 χιλιόμετρα από την πρωτεύουσα Ντάκα. Η περιοχή έγινε μια "Ουπαζίλα," ή όπως μεταφράζεται στα ελληνικά μια δημοτική υποεπαρχία το 2002. Τα διοικητικά γραφεία της υποεπαρχίας Φουλγκάζι διευθύνονται από τον πρόεδρο της υποεπαρχίας. Σύμφωνα με την απογραφή του 1991 η υποεπαρχία είχε πληθυσμό 103.426 κατοίκων.

Γεωγραφία
---------

Το Φουλγκάζι είναι μια υποεπαρχία της επαρχίας Φένι του Μπαγκλαντές. Έχει έκταση 99.03 τετραγωνικών χιλιομέτρων. Η υποεπαρχία Πραρασουράμ βρίσκεται βόρεια της υποεπαρχίας ενώ η Τσαγκαλναΐγια βρίσκεται στο νότο. Το Φουλγκάζι βρίσκεται σε μια κοίτη πλημμυρών και σε εύφορη γη. Καθώς το Φουλγκάζι βρίσκεται σε μια κοίτη, έχει νερό άμεσα διαθέσιμο για την άρδευση των φυτειών ρυζιού και την ιχθυοκαλλιέργεια. Το κανάλι Σελόνια και ο Ποταμός Μουχούρι ρέει μέσα από το Φουλγκάζι και πηγάζει από την Ινδία στο βορρά. Το κλίμα του Φουλγκάζι είναι τροπικό, με ήπιο και ξηρό χειμώνα (Οκτώβριος-Μάρτιος), με ζεστό και υγρό καλοκαίρι (Μάρτιο έως Ιούνιο) και υγρούς θερμούς βροχερούς μουσώνες (Ιούνιος-Οκτώβριος). Κατά τη διάρκεια του καλοκαιριού και των μουσώνων στο Μπαγκλαντές, τα ποτάμια στο Φουλγκάζι υπερχειλίζουν προκαλώντας ζημιές στα αντιπλημμυρικά αναχώματα και στις καλλιέργειες ρυζιού και κάνουν την οδική πρόσβαση στο Φουλγκάζι δύσκολη, με αποτέλεσμα την πείνα. Μια μη λειτουργική σιδηροδρομική γραμμή περνά μέσα από την υποεπαρχία.

Δείτε επίσης
------------

* Ουπαζίλα του Μπανγκλαντές
* Επαρχίες του Μπαγκλαντές
* Διαιρέσεις του Μπαγκλαντές

Παραπομπές
----------

1. ↑  (Αγγλικά) *GeoNames*. 2005. Ανακτήθηκε στις 9  Ιουλίου 2017.
2. ↑  Hussain, Dildar (2012). «Phulgazi Upazila». Στο: Islam, Sirajul. *Banglapedia: National Encyclopedia of Bangladesh* (Second έκδοση). Asiatic Society of Bangladesh.

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
--------------------

* Πολυμέσα σχετικά με το θέμα  Fulgazi Upazila στο Wikimedia Commons
Η **Ελένα Σβέρκερσντοτερ,** σουηδ.: *Helena* (π. 1190 – 1247) ήταν Σουηδή πριγκίπισσα και κόρη του βασιλιά Σβέρκερ Β΄ της Σουηδίας. Ήταν η μητέρα της βασίλισσας Αικατερίνης της Σουηδίας. Αργότερα έγινε ηγουμένη του αβαείου Βρέτα.

Βιογραφία
---------

Γεννήθηκε στη Δανία, ως κόρη του βασιλιά Σβέρκερ Β' και της βασίλισσας Βενεδίκτης. Ο πατέρας της ήταν εξόριστος εκεί, αυτή την εποχή. Το 1195 ή το 1196 στέφθηκε βασιλιάς της Σουηδίας. Το 1208 καθαιρέθηκε και το 1210 απεβίωσε στη μάχη.

Η Ελένα Σβέρκερσντοτερ, η μοναχοκόρη του έκπτωτου βασιλιά, μορφώθηκε στο αβαείο Βρέτα την εποχή του τέλους του πατέρα της. Γύρω στο 1210, η Ελένη ήταν ένα από τα θύματα των απαγωγών της Βρέτα.

Η Σούνε Φόλκασον των Μπγιέλμπο ήταν από τη μία από τις δύο δυναστείες που διεκδικούσαν τον σουηδικό θρόνο από το 1130, ενώ η Ελένα ήταν από την αντίπαλη δυναστεία του Σβέρκερ. Οι συγγενείς της αποδοκίμασαν την πρόταση του Σούνε Φόλκασον, γιου ενός κόμη που ήταν μεταξύ των αντιπάλων του Σβέρκερ Β΄ στη μάχη, στην οποία εκείνος έπεσε. Σύμφωνα με τη λαογραφία, ο Σούνε Φόλκασον απήγαγε την Ελένα και την πήγε στο Κάστρο Ύμσμποργκ. Παντρεύτηκαν και έκαναν δύο κόρες, τη Bενεδίκτη και την Αικατερίνη. 

Το 1216, έγινε βασιλιάς ο αδελφός της Ελένης Ιωάννης Α' στον θρόνο της Σουηδίας. Όταν απεβίωσε άτεκνος το 1222, η Ελένη και οι κόρες της έγιναν κληρονόμοι της δυναστείας των Σβέρκερ. Το 1243, η κόρη της, Αικατερίνη (π. 1215 – 1252), παντρεύτηκε τον βασιλιά Έρικ ΙΑ΄ από τον Οίκο του Έρικ, ενώνοντας έτσι τελικά τις δύο σουηδικές δυναστείες.

Γύρω στο 1244, η Bενεδίκτη, η μικρότερη κόρη του Σούνε Φόλκασον και της Ελένας Σβέρκερντοτερ, απήχθη από τον Λάουρενς Πέντερσον, νομομαθή της Έστεργκετλαντ, ενώ μορφωνόταν στο μοναστήρι της Βρέτα. Η Βενεδίκτη σύντομα απελευθερώθηκε και παντρεύτηκε τον υψηλό ευγενή Σβάντεπολκ Κνούτσον, κύριο του Βίμπυ.

Βιβλιογραφικές αναφορές
-----------------------

1. ↑  Ανακτήθηκε στις 23  Νοεμβρίου 2018.
2. ↑  Leo van de Pas: (Αγγλικά) *Genealogics*. 2003.
3. ↑  «Helena». *Svenskt biografiskt lexikon*. Ανακτήθηκε στις 1 Απριλίου 2020.
4. ↑  «Sune Folkesson». *Svenskt biografiskt lexikon*. Ανακτήθηκε στις 1 Απριλίου 2020.
5. ↑  «Svantepolk Knutsson». *Svenskt biografiskt lexikon*. Ανακτήθηκε στις 1 Απριλίου 2020.

Άλλες πηγές
-----------

* Lars O. Lagerqvist (1982). *"Sverige och dess regenter under 1.000 år",("Sweden and its regents under a 1000 years")* (στα Swedish). Albert Bonniers Förlag AB. ISBN 91-0-075007-7. CS1 maint: Μη αναγνωρίσιμη γλώσσα (link)
* Borænius, Magnus i Klostret i Vreta i Östergötland 1724 & 2003 s. 31

Σχετική ανάγνωση
----------------

* Lars O. Lagerqvist (1982) *Sverige och dess regenter under 1.000 år* (Στοκχόλμη: Bonniers Förlag AB)(ISBN 91-0-075007-7)
Η **Φωτεινή Καραμανλή** γεννήθηκε το 1970-71, είναι κόρη του Αχιλλέα Καραμανλή και της Νίκης Διαμαντή και είναι η ιδιοκτήτρια και διευθύνων σύμβουλος της Hellenic Carriers.

Βιογραφία
---------

Η Φωτεινή Καραμανλή κατάγεται από μια οικογένεια με μακρά ιστορία στην πολιτική από την μεριά του πατέρα της, ωστόσο η μητέρα της κατάγεται από οικογένεια με ιστορία στην ναυτιλία. Σπούδασε στην Νομική σχολή του Πανεπιστημίου Αθηνών και στην συνέχεια στο Πανεπιστήμιο του Κέιμπριτζ. Ύστερα εργάστηκε στο Λονδίνο στην Αθήνα για ένα μεγάλο χρονικό διάστημα ως δικηγόρος στους Norton Rose. Το 1989 ήταν η χρονιά που έκανε τα πρώτα της βήματα στην ναυτιλία όταν άρχισε να εργάζεται στο Τµήµα Αγοραπωλησιών Πλοίων του Αγγλικού ναυλοµεσιτικού οίκου Galbraiths, στο Λονδίνο. Το 1999 αποχώρησε από εκεί για να ιδρύσει την Hellenic Carriers στην Ελλάδα.

Είναι παντρεμένη με τον Αλέξανδρο Χριστοδούλου.

Παραπομπές
----------

1. ↑  "Οι 100 πλουσιότεροι Έλληνες και Κύπριοι του Λονδίνου" Capital.gr.
2. ↑  "Φωτεινή Καραμανλή, η εφοπλίστρια κόρη του Αχιλλέα µετράει 18 χρόνια στη ναυτιλία" iefimerida.gr
3. 1 2 3  Λίλιαν Μαργαρίτη (13 Απριλίου 2016) "Φ. Καραμανλή: Γιατί αποχωρεί η Hellenic Carriers από το χρηματιστήριο του Λονδίνου" mononews.gr
4. 1 2 3  "Φωτεινή Καραμανλή: η εφοπλίστρια με τα 20 εκ. ευρώ κέρδη" fimes.gr
Τα δύο βραχώδη απόκρημνα υψώματα στη νότια πλευρά του Παρνασσού με την ονομασία *Φαιδριάδες πέτρες*.
Στην αρχαιότητα με την ονομασία **Φαιδριάδες πέτρες** καλούνταν δύο βραχώδη απόκρημνα υψώματα που βρίσκονται στη νότια πλευρά του Παρνασσού πάνω ακριβώς από το Μαντείο των Δελφών και την Κασταλία πηγή, η οποία ανάβλυζε ανάμεσά τους. Γεωλογικά, οι Φαιδριάδες αποτελούνται από σκουρόχρωμο ασβεστόλιθο και δημιουργήθηκαν κατά την ιουρασσική περίοδο.

Οι Φαιδριάδες από ζωγραφικό έργο του Edward Lear
Τα υψώματα αυτά βρίσκονται κατά διεύθυνση ανατολή - δύση. Το ανατολικό έφερε το όνομα «*Ναυπλία*», το δε δυτικό «*Υάμπεια*». Σύμφωνα με καταγραφές αρχαίων ιστορικών οι δύο αυτές Φαιδριάδες πέτρες αποτελούσαν τόπο θανατικής εκτέλεσης βεβήλων του Μαντείου των Δελφών οι οποίοι και κατακρημνίζονταν από αυτές. Ιδιαίτερη εκπληκτική αναφορά γίνεται γι' αυτές κατά τους Περσικούς πολέμους, όπου και παρατηρήθηκαν πολλά περίεργα και θαυμαστά.  

Συγκεκριμένα, σύμφωνα με τον Ηρόδοτο, το 480 π.Χ. οι Πέρσες επέδραμαν εναντίον του ιερού του Μαντείου προκειμένου να το συλήσουν. Οι ιερείς του Ναού, που έτσι κι αλλιώς φαίνονταν να ακολουθούν φιλοπερσική πολιτική, είχαν αρνηθεί τη βοήθεια των Αθηναίων υποστηρίζοντας ότι ο θεός Απόλλων προστατεύει το χώρο. Όταν πλησίασαν πολύ κοντά οι Πέρσες, από τα υψώματα αυτά άρχιαν να πέφτουν εναντίον τους κεραυνοί καθώς και βράχια τα οποία όμως χωρίς να προσκρούουν σε ιερούς χώρους καταδίωκαν τους Πέρσες και τους φόνευαν. Ο Ηρόδοτος αναφέρει πως στις μέρες του μπορούσε κανείς να δει ακόμη αυτούς τους βράχους στο χώρο του ιερού της Αθηνάς Προναίας.

Στο αρχαίο κείμενο αναφέρονται και άλλα αξιοπερίεργα, όπως ότι κατά την επιδρομή εμφανίστηκαν από μόνα τους όπλα μπροστά από το ναό της Αθηνάς Προναίας και από το ναό του Απόλλωνα. Την καταδίωξη των Περσών ολοκλήρωσαν οι σκιές δύο τοπικών ηρώων, του Φύλακου και του Αυτόνοου, των οποίων οι χώροι λατρείας βρίσκονταν στον ευρύτερο χώρο των Δελφών.

Πηγές
-----

* «Εγκυκλοπαίδεια Πάπυρος Larousse Britannica» τομ. 59ος, σελ.115.
* Ηρόδοτος, 8.35-39.

Παραπομπές
----------

1. ↑  Ηροδότου Ιστορίαι, 8.35-39
Το **Ελληνικό Κτηματολόγιο** είναι Νομικό Πρόσωπο Δημοσίου Δικαίου στη δικαιοδοσία του Υπουργείου Περιβάλλοντος και Ενέργειας με σκοπό την τήρηση τοπογραφικών χαρτών, τη διαχείριση του γεωδαιτικού υλικού και τη λειτουργία εθνικού συστήματος υποθηκών.

Ιδρύθηκε αρχικά ως **Κτηματολόγιο Α.Ε.**, αποφάσει των Υπουργών Εθνικής Οικονομίας , ΠΕΧΩΔΕ και Οικονομικών. Με τον ν.4164/2013 μετονομάστηκε σε **Εθνικό Κτηματολόγιο & Χαρτογράφηση Α.Ε.** και με τον ν.4512/2018 σε **Ελληνικό Κτηματολόγιο**.

Το 2003 ξεκίνησε να λειτουργεί το κτηματολόγιο. Μέχρι τον Απρίλιο του 2008 είχαν καταχωρηθεί στο Κτηματολόγιο 8.4 εκατ. στρέμματα, 6 εκατ. δικαιώματα και λειτουργούσαν 97 Κτηματολογικά γραφεία, 121 τον Ιανουάριο του 2020. Μέχρι τις αρχές του 2022 είχε κτηματογραφηθεί το 85,7% της επικρατείας ενώ είχε ολοκληρωθεί η κατάρτιση των δασικών χαρτών.

Παραπομπές
----------

1. ↑   81706/6085/6-10-1995/ΦΕΚ 872Β/19-10-1995
2. ↑  «Αρχειοθετημένο αντίγραφο» (PDF). Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο (PDF) στις 3 Ιουνίου 2021. Ανακτήθηκε στις 3 Ιουνίου 2021.
Το **Ελληνικό Κέντρο Περίθαλψης Άγριας Ζωής**, (αρκτικόλεξο **ΕΚΠΑΖ**), είναι ένα ιδιωτικό μη κερδοσκοπικό σωματείο που ιδρύθηκε το 1990, ενώ η συστηματική δραστηριότητά του είχε ξεκινήσει από το 1984, στη Θεσσαλονίκη.

Κύρια δραστηριότητα του ΕΚΠΑΖ είναι η ανάληψη κτηνιατρικής φροντίδας κάθε άγριου ζώου και πουλιού της ελληνικής πανίδας, (μη περιοριζόμενη μόνο σ΄ αυτή), που χρήζει περίθαλψης, ανεξάρτητα μεγέθους και σπανιότητας, με απώτερο στόχο την επανένταξή του στη φύση, ή αν αυτό δεν είναι εφικτό τουλάχιστον την μόνιμη διατήρησή του σε περιβάλλον που οι συνθήκες να προοομοιάζουν με το φυσικό του βιότοπο. Έτσι υπό τις συνθήκες αυτές το ΕΚΠΑΖ συμβάλλει ουσιαστικά και στην επιβίωση κάποιων ειδών που πλησιάζουν το όριο εξαφάνισής των.

Σημαντικότερος παράγοντας της λειτουργίας του ΕΚΠΑΖ θεωρείται αφενός μεν η ευαισθητοποίηση πολιτών στην ανακάλυψη και ειδοποίηση για σωτηρία άγριου ζώου και αφετέρου η συνδρομή και βοήθεια που παρέχουν διάφορες δημόσιες υπηρεσίες - Αρχές (δασικές, κοινοτικές, δημοτικές, νομαρχίες, αστυνομικές, λιμενικές και πυροσβεστικές) που ευαισθητοποιημένες στους στόχους του παρέχουν άμεσες διευκολύνσεις στη περισυλλογή και μεταφορά τέτοιων ζώων, πουλιών προκειμένου να φτάσουν στις μόνιμες εγκαταστάσεις ασφαλώς.

Η προσφορά του ΕΚΠΑΖ έχει αναγνωριστεί επίσημα με αρκετές βραβεύσεις όπως από το Υπουργείο Γεωργίας το 1987, την Ακαδημία Αθηνών το 1992, το παράρτημα UNESCO Ελλάδας το 2005 κ.λπ.
Κλείστρο φωτογραφικής μηχανής
Το **κλείστρο** είναι ένα μηχανικό σύστημα που καθορίζει για πόσο χρόνο θα περνά φως μέσα από τον φακό, για να φτάσει και να επηρεάσει το φιλμ. Η ακρίβεια που έχει στους χρόνους και ο αριθμός των ταχυτήτων που έχουν, είναι τα βασικότερα στοιχεία στην κατασκευή και στην ποιότητα των κλείστρων και είναι εκείνα, που καθορίζουν και την τιμή τους.Τα περισσότερα κλείστρα έχουν ορισμένους χρόνους για τον ανοιγοκλείσιμό τους.

Τα είδη των κλείστρων είναι:

1)Το μεταλλικό κλείστρο μέσα στον φακό
--------------------------------------

Βρίσκεται μέσα στα στοιχεία, που αποτελούν τον φακό, και είναι φτιαγμένο από λεπτές μεταλλικές λεπίδες, που συνδέονται μεταξύ τους και ανοιγοκλείνουν ταυτόχρονα.

Τα κλείστρα αυτά είναι πολύπλοκα στην κατασκευή τους, και αποτελούνται από συστήματα γραναζιών και ελατηρίων, που συνδυάζονται για να μας δώσουν την κατάλληλη ταχύτητα.Στις περισσότερες ερασιτεχνικές μηχανές, το κούρδισμα του κλείστρου γίνεται τη στιγμή, που γυρίζουμε τον μοχλό για να προχωρήσει το φιλμ στη μηχανή.

### Πλεονεκτήματα

1. Μπορούν και συγχρονίζονται σε όλες σχεδόν τις ταχύτητες με το φλας (με λάμπες ή ηλεκτρονικό),το οποίο είναι πολύ βασικό ιδιαίτερα στο ρεπορτάζ.
2. Δεν δημιουργούν παραμόρφωση του ειδώλου, όταν φωτογραφίζουμε θέματα που κινούνται.

### Μειονεκτήματα

1. Ο περιορισμός, εξαιτίας της κατασκευής τους, στο να πετύχουμε χρόνους μικρότερους από 1/500 του δευτερολέπτου.
2. Δεν μπορούμε να αλλάξουμε φακούς, μιας και το κλείστρο βρίσκεται μέσα στο φακό.

2)Το επίπεδο κλείστρο
---------------------

Αποτελείται από ένα πάνινο ρολό με μία σχισμή σε ένα σημείο του, που το πλάτος της είναι μεταβλητό.Το ρολό αυτό πολλές φορές το αποκαλούμε "ριντώ", και μπορούμε να το παρομοιάσουμε με το ρολό των παραθύρων.

Τοποθετείται σχεδόν σε επαφή με το φωτοευαίσθητο υλικό και όταν ελευθερώσουμε το ελατήριο, που το συγκρατεί, τότε η σχισμή κινείται μπροστά από το φιλμ και τυλίγεται από την άλλη πλευρά.Έτσι το φιλμ δεν εκτίθεται ολόκληρο στο φως.

### Παλαιότερα επίπεδα κλείστρα

Τα παλαιότερα επίπεδα κλείστρα είχαν στο ριντώ, σχισμές κομμένες σε διάφορες αποστάσεις και με διαφορετικό πλάτος η κάθε μία. Με αυτόν τον τρόπο για να βγάλουμε μια ορισμένη ταχύτητα κουρδίζαμε το κλείστρο μόνο μέχρι τη στιγμή που θέλαμε να το χρησιμοποιήσουμε.

### Σύγχρονα επίπεδα κλείστρα

Είναι φτιαγμένα από δύο τμήματα, τα οποία είναι ανεξάρτητα μεταξύ τους, που το ένα ακολουθεί το άλλο.Στην επαναφορά του ριντώ με το κούρδισμα τα δύο αυτά τμήματα ενώνονται έτσι ώστε δεν υπάρχει κίνδυνος να φωτιστεί το φιλμ.

Βιβλιογραφία
------------

*"Φωτογραφική τεχνική"*, Άλκης Ξ. Ξανθάκης, καθηγητής φωτογραφίας, Εκδόσεις:ΗΒΟΣ
Ο **Κωνσταντίνος Γ΄**, γεωργιανά: კონსტანტინე III მუხრანბატონი Κονσταντίνε Α΄ μουχρανμπατόνι (1696 – 26 Οκτωβρίου 1756) ήταν Γεωργιανός πρίγκιπας και επικεφαλής τού Οίκου τού Mουχράνι, κύριου κλάδου τού βασιλικού Οίκου των Μπαγκρατιόνι τού Kάρτλι. Υπήρξε βασιλικός πρίγκιπας (*μπατόνι*) τού Μουχράνι και *ex officio* διοικητής τού μπανάτου τού Σίντα Κάρτλι και μέγας μάγιστρος τού ανακτόρου ( *msakhurt-ukhutsesi* ) στην αυλή του Καρτλί από το 1735 και το 1756.

Βιογραφία
---------

Ήταν γιος τού πρίγκιπα Κωνσταντίνου Β΄ τού Μουχράνι και της πριγκίπισσας Νίνο Αμιλαχβάρι. 

Έγινε στρατιωτικός διοικητής υπό τους επικυρίαρχους Γεωργιανούς βασιλείς Τεϊμουράζ Β΄ και Ηρακλή Β΄. Υπηρέτησε ως *κυβερνήτης* (mouravi) της Τιφλίδας. Ως μέτρο ενάντια στις επιδρομές των Λεσγκιανών, οχύρωσε τα φρούρια Κσάνι, Μχαντιτζβάρι και Σιοσουμπάνι. Το 1749 συμμετείχε σε μία επιτυχημένη στρατιωτική αποστολή, που ανέλαβαν οι Γεωργιανοί βασιλείς για να υπερασπιστούν το χανάτο τού Ερεβάν από την τουρκική φυλή Ταρακάμα. Από το 1754 έως το 1755, συμμετείχε στην υπεράσπιση των συνόρων της Γεωργίας από το χανάτο των Αβάρων. Σκοτώθηκε σε σύγκρουση με τους Λεσγκιανούς το 1756 και ενταφιάστηκε στον Καθεδρικό Ναό της Μτσχέτα. Δεδομένου ότι οι γιοι του ήταν ακόμη στην ανηλικιότητά τους, οι τίτλοι και οι περιουσίες τού Κωνσταντίνου Γ΄ πέρασαν στο μέλος της οικογένειάς του, τον Σίμωνα.

Οικογένεια
----------

Νυμφεύτηκε δύο φορές. Μία φορά με την πριγκίπισσα Kετεβάν (το επώνυμό της δεν είναι γνωστό) και έοειτα με την πριγκίπισσα Bαρβάρα Eριστάβι τού Aράγκβι. Ο Κωνσταντίνος είχε τέσσερα παιδιά: 

* Kετεβάν (1744-1808).
* Iωάννης Α΄ (1755-1801), πρίγκιπας τού Μουχράνι.
* Δαβίδ (γενν. 1755).
* Τινατίν (1756-1846).

Βιβλιογραφικές αναφορές
-----------------------

1. ↑  Leo van de Pas: (Αγγλικά) *Genealogics*. 2003.
2. ↑  Dumin, S.V. επιμ. (1996). (στα Russian). Moscow: Linkominvest. σελ. 58.  Missing or empty `|title=` (βοήθεια)CS1 maint: Μη αναγνωρίσιμη γλώσσα (link)
3. ↑  Jamburia, G. (1984). «კონსტანტინე III მუხრანბატონი [Konstantine III Mukhranbatoni]». *ქართული საბჭოთა ენციკლოპედია, ტ. 7 [Georgian Soviet Encyclopedia, Vol. 7]*. Tbilisi. σελ. 231.
4. ↑  Metreveli, Roin, επιμ. (2003). *ბაგრატიონები. სამეცნიერო და კულტურული მემკვიდრეობა* (στα Georgian και English). Tbilisi: Neostudia. σελ. Table 8. ISBN 99928-0-623-0. CS1 maint: Μη αναγνωρίσιμη γλώσσα (link)
Η **ελλειπτική γεωμετρία** θεμελιώθηκε από τον μαθηματικό Ρίμαν κατά τον 19ο αιώνα, η οποία όπως και η υπερβολική γεωμετρία, αντιτίθεται στο πέμπτο ευκλείδειο αίτημα και λέει ότι δύο παράλληλες ευθείες καμπυλώνουν και τέμνονται μεταξύ τους, σε αντίθεση με το ευκλείδειο αίτημα που λέει ότι δύο παράλληλες ευθείες δεν τέμνονται ποτέ και εκτείνονται ως το άπειρο. Η ελλειπτική γεωμετρία ασχολείται με στερεά τρισδιάστατα σχήματα όπως η έλλειψη, ενώ στο ελλειπτικό τρίγωνο το άθροισμα των μοιρών είναι άνω των 180, σε αντίθεση με το υπερβολικό που το άθροισμα είναι κάτω των 180 μοιρών. Στην ελλειπτική γεωμετρία έχει βασιστεί η γενική θεωρία της σχετικότητας του Αϊνστάιν μιας και η Γη καμπυλώνει τον χωροχρόνο. Επίσης έχει αποδειχθεί πως το σύμπαν μας υπακούει σε αυτήν τη γεωμετρία. Ένα τρίγωνο Ρίμαν δεν έχει ποτέ το ίδιο άθροισμα μοιρών μίας και κινείται συνεχώς σε ένα καμπυλωμένο χώρο. Η ευκλείδεια γεωμετρία αποτελεί μεν ένα πολύ μικρό σημείο μίας καμπύλης Ρίμαν στο οποίο οι νόμοι της ευκλείδειας γεωμετρίας εφαρμόζονται τέλεια.

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
--------------------

|  |  |
| --- | --- |
| Commons logoCommons logo | Τα Wikimedia Commons έχουν πολυμέσα σχετικά με το θέμα   **Ελλειπτική γεωμετρία** |
Στην ελληνική μυθολογία ο **Κλείνις** ήταν ένας Βαβυλώνιος ερωμένος της Αρτέμιδας και του Απόλλωνα.

Ο Κλείνις ήταν ευσεβής και πλούσιος άνθρωπος. Νόμιμη σύζυγός του ήταν η Άρπη, με την οποία είχε τρεις γιους, τον Λύκιο, τον Ορτύγιο και τον `Αρπασο, και μία κόρη, την Αρτεμίχη. Ο Κλείνις συνόδευε συχνά τον Απόλλωνα στη χώρα των Υπερβορείων, όπου έβλεπε να θυσιάζουν όνους στον θεό. Θέλησε να κάνει το ίδιο στη Βαβυλώνα, αλλά ο Απόλλων του το απαγόρευσε με την απειλή θανάτου και του συνέστησε να τηρήσει τα πατροπαράδοτα σφάγια στις θυσίες, δηλαδή πρόβατα, βόδια και γίδια. Παρόλα αυτά, οι δύο από τους γιους του Κλείνιδα, ο Λύκιος και ο Άρπασος, δεν υπάκουσαν στον Απόλλωνα: πήραν έναν όνο και ετοιμάζονταν να τον οδηγήσουν στον βωμό, όταν αιφνιδίως ο Απόλλων ενέβαλε μανία στο ζώο, το οποίο όρμησε στους δυο νέους και τους έφαγε! Το ίδιο έπαθαν και οι γονείς τους όταν, ειδοποιημένοι από τις φωνές τους, έτρεξαν να βοηθήσουν. Ωστόσο στη συνέχεια τόσο ο Απόλλων όσο και οι άλλοι θεοί λυπήθηκαν την οικογένεια και τους μεταμόρφωσαν όλους σε πτηνά.

Πηγή
----

* Emmy Patsi-Garin: «Επίτομο λεξικό Ελληνικής Μυθολογίας», εκδ. οίκος *Χάρη Πάτση*, Αθήνα 1969
Η **Ελληνεμπορική Σχολή** ήταν Ελληνικό εκπαιδευτικό ίδρυμα του 19ου αιώνα.

Ιστορική αναδρομή
-----------------

Ιδρύθηκε στην ιερή σταυροπηγιακή Μονή της Θεοτόκου στην νήσο Χάλκη το 1831 από την φιλότιμη πρωτοβουλία εννέα εμπόρων. Το αρχικό όνομα της σχολής ήταν **Φιλολογικόν Φροντηστήριον**.

Η περίοδος των μαθημάτων διαρκούσε οκτώ χρόνια και περιελάμβανε τα υποχρεωτικά μαθήματα του Σχολείου και Γυμνασίου, αλλά και επιπλέον ξένες γλώσσες κατά την βούληση των μαθητών.

Η σχολή είχε και βιβλιοθήκη που ήταν καταρτισμένη με 1132 βιβλία, από τα οποία 160 ήταν χειρόγραφα. Διέθετε επίσης και εργαστήριο Πειραματικής Φυσικής.

Πηγές
-----

* Σταυράκης Αριστάρχης (1870). *Πίνακες στατιστικοί των εν Κωνσταντινουπόλει και κατά τα προάστια σχολείων των ορθοδόξων Εκκλησίας*. Εν Κωνσταντινουπόλει: Εκ του Πατριαρχικού Τυπογραφείου. Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 5 Μαρτίου 2016. Ανακτήθηκε στις 23 Ιουλίου 2010.
Ο **Κωνσταντίνος Βερσής** (1901-1941) υπήρξε αξιωματικός πυροβολικού του Ελληνικού Στρατού και ήρωας του Β' Παγκοσμίου Πολέμου.

Σταδιοδρομία
------------

Γεννήθηκε στην Αθήνα το 1901 και εντάχθηκε στο στράτευμα ως ανθυπολοχαγός του πυροβολικού κατά το τελευταίο έτος της Μικρασιατικής Εκστρατείας (1922). Σύμφωνα με αναφορές των ανωτέρων του, διακρίθηκε αρκετές φορές στο πεδίο της μάχης.

Στις 28 Οκτωβρίου 1940, όταν η Ελλάδα εισήλθε ενεργά στον Β' Παγκόσμιο Πόλεμο, λόγω της απρόκλητης ιταλικής επίθεσης, υπηρετούσε στην Ήπειρο, ως διοικητής Μοίρας του Ε' συντάγματος πυροβολικού, που ανήκε στην 8η Μεραρχία Πεζικού. Κατά τη διάρκεια του Ελληνοϊταλικού πολέμου, έλαβε μέρος στη Μάχη Ελαίας-Καλαμά, κατά την οποία απωθήθηκαν οι επιτιθέμενες εχθρικές δυνάμεις. Μάλιστα, η Μοίρα του Βερσή κατάφερε ισχυρά πλήγματα κατά του εχθρού, που εκδιώχθηκε από το ελληνικό έδαφος. Στο διάστημα των επομένων μηνών συμμετείχε στις επιχειρήσεις που είχαν ως αποτέλεσμα την περαιτέρω υποχώρηση των ιταλικών δυνάμεων και την διείσδυση του Ελληνικού Στρατού στη Βόρεια Ήπειρο (δηλ. εντός της υπό ιταλικής κατοχής νότιας Αλβανίας).

Τον Απρίλιο του 1941, μετά την εισβολή της Γερμανίας, προς υποστήριξη της Ιταλίας, ο αντιστράτηγος Τσολάκογλου στασίασε,απομάκρυνε τον διοικητή του και, παρά τίς αντίθετες διαταγές του Αρχιστρατήγου, υπέγραψε συνθηκολόγηση. Ένας από τους όρους της προέβλεπε την παράδοση του οπλισμού στους Γερμανούς, μέχρι τις 26 Απριλίου. 
Ο Βερσής μη αποδεχόμενος τους ταπεινωτικούς όρους, και θεωρώντας την παράδοση των όπλων ως τον έσχατο εξευτελισμό για τον μαχητή, ως ύστατη πράξη ηρωισμού, διέταξε στις 23 Απριλίου τους άνδρες του να συγκεντρώσουν τα πυροβόλα της Μοίρας και να τραγουδήσουν τον Εθνικό Ύμνο στραμμένοι προς νότο, προς την υπόλοιπη Ελλάδα. Αφού χαιρέτισε στρατιωτικά τα πυροβόλα, διέταξε να τα καταστρέψουν, ενώ κατά τη διάρκεια των εκρήξεων αυτοκτόνησε.

Υστεροφημία
-----------

Η τάξη αποφοίτων 2010 της Στρατιωτικής Σχολής Ευελπίδων ονομάζεται τάξη 'Ταγματάρχη Πυροβολικού Κωνσταντίνου Βερσή', τιμής ένεκεν. Επίσης, το στρατόπεδο της Άρτας, ονομάζεται *Στρατόπεδο Βερσή* πρός τιμήν του ταγματάρχη Κωνσταντίνου Βερσή.

Παραπομπές
----------

1. 1 2 3  «Διεύθυνση Πυροβολικού». Γενικό Επιτελείο Στρατού. Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 12 Ιανουαρίου 2012. Ανακτήθηκε στις 14 Ιανουαρίου 2012.
2. ↑  Σακελλαρίου, Μ.Β. (1997). *Ήπειρος, 4.000 Χρόνια Ελληνικής Ιστορίας και Πολιτισμού*. Athēna: Εκδοτική Αθηνών. σελ. 401. ISBN 9789602133712.
3. 1 2  «Τχης (ΠΒ) Κωνσταντίνος Βερσής: Ήρωας Τάξεως 2010» (PDF). Στρατιωτική Σχολή Ευελπίδων. Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο (PDF) στις 5 Μαΐου 2013. Ανακτήθηκε στις 14 Ιανουαρίου 2012.
4. ↑  «Τελετή παράδοσης παραλαβής στο στρατόπεδο Βερσή στην Άρτα». Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 19 Ιουλίου 2012. Ανακτήθηκε στις 29 Ιουλίου 2012.
Ο **Κωνσταντίνος Γεωργακόπουλος** (1922-1998) ήταν αγιογράφος και έφορος καθηγητής της βυζαντινής αγιογραφίας της Ανωτάτης Σχολής Καλών Τεχνών του Πολυτεχνείου Αθηνών επί επταετία (Τμήμα νωπογραφίας και φορητών εικόνων).Η διδασκαλία της Τοιχογραφίας, ως ειδικό αντικείμενο εφαρμογής της ζωγραφικής, προβλεπόταν στο πρόγραμμα σπουδών της Ανωτάτης Σχολής των Καλών Τεχνών ήδη από το 1930. Το 1961 ιδρύθηκε το Φροντιστήριο Νωπογραφίας και Τεχνικής των Φορητών Εικόνων.

Ο μαθητής και συνεργάτης του Φώτη Κόντογλου, Κωνσταντίνος Γεωργακόπουλος, ανέλαβε την οργάνωση και λειτουργία της νέας αυτής εργαστηριακής μονάδας ως πρώτος Έφορος Καθηγητής του εργαστηρίου από το 1962-1968. Κατά τον πενταετή χρόνο φοίτησης στην Α.Σ.Κ.Τ.  η μαθητεία στη Νωπογραφία και Τεχνική των Φορητών Εικόνων διαρκούσε δύο έτη. Η διδασκαλία του Κ. Γεωργακόπουλου ήταν απόλυτα εναρμονισμένη με το πνεύμα που καθιέρωσε ο Κόντογλου, για «επιστροφή στην παράδοση» της βυζαντινής ζωγραφικής. Αυτό σηματοδότησε καθοριστικά ολόκληρη τη μετέπειτα ιστορική διαδρομή του  Εργαστηρίου. Στο πρώτο έτος σπουδών το πρόγραμμα αναφερόταν κυρίως στην τεχνική της φορητής εικόνας, ενώ στο δεύτερο έτος επικεντρωνόταν στην τοιχογραφική τεχνική της νωπογραφίας, με παράλληλες θεωρητικές παραδόσεις μαθημάτων (Βυζαντινής Ιστορίας της Τέχνης, αγιοκατάταξης, τυπολογίας Αγίων κοκ).

Μαθήτευσε κοντά στον Φώτη Κόντογλου και συνεργάστηκε μαζί του επί δεκαπενταετία. Φιλοτέχνησε τοιχογραφίες στους εξής Ιερούς Ναούς: Εισόδεια Θεοτόκου Ν. Ψυχικού, Μεταμόρφωσις Κιάτου, Αγ. Νικόλαος Αχαρνών (μετά τον θάνατο του Κόντογλου) Αγ. Θεράπων Ζωγράφου. Κοίμησις Κολοκυνθού, Αγ, Τριάδα Αμπελοκήπων, Αγία Φωτεινή Ν. Σμύρνης, Αγ. Δημήτριος Ν. Ελβετίας, Αγ. Αικατερίνη μετοχίου Ι. Μ. Σινά στην Αθήνα, Αγ. Αικατερίνη Πειραιώς Αγ. Ιωάννη Μακρτνό Μεγάρων, Ι. Μ. Οινουσσών Χίου, Παναγία Γιάτρισσα Λουτρακίου και άλλους.

Βιογραφία
---------

Ο Κωσταντίνος Γεωργακόπουλος γεννήθηκε στη Χώρα Τριφυλίας το 1923.Το 1946 ήρθε στην Αθήνα, όπου γνωρίστηκε με τον Φώτη Κόντογλου.Το 1962 εξελέγη έφορος του Εργαστηρίου Νωπογραφίας και Τεχνικής των Φορητών Εικόνων στην Ανώτατη Σχολή Καλών Τεχνών. Με τον Φώτη Κόντογλου, τον Σπύρο Παπανικολάου και τον Ράλλη Κοψίδη,ιστόρησαν τον Αγιο Χαράλαμπο Άρεως. Ακολούθησε ο Αγιος Νικόλαος Αχαρνών.Με την τεχνική της νωπογραφίας, το 1963 ιστόρησε το καθολικό της Ι.Μονής Οινουσών Χίου,της Αικατερίνης Πατέρα. Έργα του εκτίθενται στο Οικουμενικό Πατριαρχείου Κωνσταντινουπόλεως,και στο Μέγαρο της Αρχιεπισκοπής Αθηνών. Έργα του σε τοιχογραφίες και φορητές εικόνες υπάρχουν, επίσης, σε ιερούς ναούς καθώς και σε ιδιωτικές συλλογές.Παντρεύτηκε το 1966 την Χανιώτισα Βασιλική Κόρακα και απέκτησε μαζί της τρεις γιούς. Πέθανε 18 Δεκεμβρίου 1998 στο Ιατρικό Κέντρο, όπου νοσηλευόταν απο καρκίνο στο ήπαρ. Αναπαύεται στο Κοιμητήριο Ηλιουπόλεως.

Πηγές
-----

* Ι. Μ. Χατζηφώτη "Φώτιος Κόντογλου" σελ. 219 εκδ. "Γραμμή", Αθήνα, 1978 Έργα του στον Ι. Ν. Εισοδίων Θεοτόκου Ν. Ψυχικού, στην Αθήνα.
* Εκδόσεις Δημοτικής Πινακοθήκης,βιβλίο "Ο Φώτης Κόντογλου και οι μαθητές του"
Το πνεύμα των νόμων, εξώφυλλο πρώτης έκδοσης 1748.
***Το Πνεύμα των Νόμων*** είναι το κυριότερο συγγραφικό έργο του Μοντεσκιέ. Εκδόθηκε για πρώτη φορά στη Γενεύη το 1748, μετά από 30 χρόνια συγγραφής.

Τα δεκατρία πρώτα βιβλία, που αποτελούν το *πρώτο μέρος* του έργου, αναπτύσσουν τη γνωστή θεωρία των τριών τύπων διακυβέρνησης, που ανάγεται στον Αριστοτέλη, δηλαδή τη δημοκρατία, τη μοναρχία και το δεσποτισμό. Το *δεύτερο μέρος*, από το 14ο έως το 19ο βιβλίο, πραγματεύεται τις υλικές και φυσικές επιδράσεις (έδαφος, κλίμα κλπ) στα ήθη και τους θεσμούς της ανθρώπινης κοινωνίας. Τέλος, το *τρίτο μέρος* του έργου, από το 20ο μέχρι το 26ο βιβλίο, μελετά διαδοχικά την επίδραση των κοινωνικών παραγόντων, του εμπορίου, του νομίσματος κλπ. πάνω στα ήθη, τα έθιμα και τους νόμους. Πέραν αυτών υπάρχουν και τα τελευταία βιβλία, που αναφέρονται στη μελέτη της φεουδαλικής νομοθεσίας και περιέχουν σειρά ιστορικών εικόνων και παραδειγμάτων .

> *Θα θεωρούσα τον εαυτό μου ως ευτυχέστερο των θνητών, αν μπορούσα να συμβάλω στα να θεραπευτούν οι άνθρωποι από τις προλήψεις τους. Ονομάζω εδώ προλήψεις όχι αυτό που προκαλεί την άγνοια ορισμένων πραγμάτων, αλλά αυτό που προκαλεί την άγνοια του ίδιου του εαυτού μας*   
>  Το Πνεύμα των Νόμων, πρόλογος
> 
> 

Αρκετές από τις ιδέες που εμπεριέχονται στο πνεύμα των νόμων χρησιμοποιήθηκαν στη σύνταξη του γαλλικού συντάγματος, κατά τη διάρκεια της Γαλλικής Επανάστασης, κυρίως η θεωρία του διαχωρισμού των εξουσιών, ενώ και το αμερικανικό σύνταγμα δανείστηκε ιδέες από το έργο αυτό του Μοντεσκιέ.

Στο πνεύμα των νόμων ο Μοντεσκιέ θεωρεί ως το ιδανικό πολίτευμα όχι τη δημοκρατία, αλλά ένα αριστοκρατικό, αλλά πολύ φιλελεύθερο πολίτευμα. Πριν το κάνει αυτό όμως αναλύει εις βάθος όλους τους νόμους, τόσο εκείνης της εποχής, όσο και των προηγούμενων εποχών.

Παραπομπές
----------

1. ↑  Ραϋμόν Αρόν (1984). *Η εξέλιξη της Κοινωνιολογικής Σκέψης, τόμος Α'*. Αθήνα: ΕΚΔΟΣΕΙΣ ΓΝΩΣΗ. σελ. 39.

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
--------------------

* Πολυμέσα σχετικά με το θέμα  The Spirit of the Laws by Montesquieu στο Wikimedia Commons

  


|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
| Καθιερωμένοι όροι | 
* VIAF: 316748958

 |

 |
Η **Ενωμένη Αριστερά της Αραγονίας** ή Κανταμβρίας (Ισπανικά: Izquierda Unida de Aragón, Καταλανικά: Esquerra Unida d'Aragó, Αραγονικά: Cucha Chunida d'Aragón IUA) είναι η αραγονική ομοσπονδία του ισπανικού αριστερού πολιτικού και κοινωνικού κινήματος Ενωμένη Αριστερά. Ο Αντόλφο Βαρρένα Σάλκες (Adolfo Barrena Salces) είναι ο σημερινός Γενικός Συντονιστής. Το κυριότερο μέλος του συνασπισμού είναι το Κομμουνιστικό Κόμμα της Αραγονίας (PCA, Αραγονική Ομοσπονδία του PCE). Το κίνημα αριθμεί περί τα 1.500 μέλη.

Ιστορία
-------

Στις ισπανικές εκλογές του 2011 η IUA προέβη σε συνασπισμό με την Αραγονική Ένωση, που ονομάζεται και Αριστερά της Αραγονίας, η οποία κέρδισε 1 έδρα στο Κονγκρέσο των αντιπροσώπων, κυλιόμενη μεταξύ των δύο κομμάτων.

Στις Αραγονικές εκλογές του 2015 η IUA κέρδισε 1 θέση στο Αραγονικό Κοινοβούλιο.

Παραπομπές
----------

1. ↑  Estatutos X Asamblea de IU Aragón.
2. ↑  Más de 1.500 militantes y simpatizantes de IU Aragón podrán votar en las primarias. El Heraldo, 2015/01/16.

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
--------------------

* Επίσημη ιστοσελίδα
Η **Κοινοπολιτεία της Αγγλίας** (αγγλικά: *Commonwealth of England*) ήταν η περίοδος από το 1649 έως το 1660 όταν η Αγγλία και η Ουαλία, αργότερα μαζί με την Ιρλανδία και τη Σκωτία, κυβερνήθηκε ως δημοκρατία μετά το τέλος του δεύτερου αγγλικού εμφυλίου πολέμου και τη δίκη και εκτέλεση του Κάρολου Α΄. Η ύπαρξη της δημοκρατίας διακηρύχθηκε με την «Πράξη που κηρύσσει την Αγγλία ως Κοινοπολιτεία», που υιοθετήθηκε από το Βραχυχρόνιο Κοινοβούλιο στις 19 Μαΐου 1649. Η εξουσία στην πρώιμη Κοινοπολιτεία βρισκόταν κυρίως στο Κοινοβούλιο και στο Συμβούλιο της Επικρατείας. Κατά τη διάρκεια της περιόδου, οι μάχες συνεχίστηκαν, ιδιαίτερα στην Ιρλανδία και τη Σκωτία, μεταξύ των κοινοβουλευτικών δυνάμεων και εκείνων που τις αντιτάχθηκαν, ως μέρος αυτού που πλέον αναφέρεται ως ο τρίτος αγγλικός εμφύλιος πόλεμος.

Το 1653, ύστερα από τη βίαιη διάλυση του κοινοβουλίου, το Στρατιωτικό Συμβούλιο ενέκρινε το Όργανο της Κυβέρνησης το οποίο κατέστησε τον Όλιβερ Κρόμγουελ Λόρδο Προστάτη μιας ηνωμένης «Κοινοπολιτείας της Αγγλίας, της Σκωτίας και της Ιρλανδίας», εγκαινιάζοντας την περίοδο μετέπειτα γνωστή ως «Προτεκτοράτο». Μετά το θάνατο του Κρόμγουελ και ύστερα από μια σύντομη περίοδο διακυβέρνησης υπό τον υιό του, Ρίτσαρντ Κρόμγουελ, το Κοινοβούλιο του Προτεκτοράτου διαλύθηκε το 1659 και το Βραχυχρόνιο Κοινοβούλιο υπενθύμισε την έναρξη μιας διαδικασίας που οδήγησε στην παλινόρθωση της μοναρχίας το 1660. Ο όρος Κοινοπολιτεία χρησιμοποιείται μερικές φορές για ολόκληρο το 1649 έως το 1660 – μια περίοδος που αναφέρεται από τους μοναρχικούς ως Interregnum – αν και για άλλους ιστορικούς, η χρήση του όρου περιορίζεται στα χρόνια πριν από την επίσημη ανάληψη εξουσίας του Κρόμγουελ το 1653.

Παραπομπές
----------

1. ↑  Schultz 2010.
2. ↑  Wikisource:An Act declaring England to be a Commonwealth

Αναφορές
--------

* Firth, C.H.; Rait, R.S. επιμ.. (1911), «September 1650: Act for the Repeal of several Clauses in Statutes imposing Penalties for not coming to Church», *Acts and Ordinances of the Interregnum, 1642–1660*, σελ. 423–425, ανακτήθηκε στις 2018-05-15
* «March 1649: An Act for the abolishing the Kingly Office in England and Ireland, and the Dominions thereunto belonging», *Acts and Ordinances of the Interregnum, 1642-1660.*, London: His Majesty's Stationery Office, 1911, σελ. 18–20
* Schultz, Oleg, επιμ.. (14 March 2010), *Scotland and the Commonwealth: 1651–1660*, Archontology.org, ανακτήθηκε στις December 2012
* Sevaldsen, Jørgen (2007), *Angles on the English-Speaking World, V.7: The State of the Union: Scotland, 1707–2007*, Museum Tusculanum Press, σελ. 39, ISBN 978-87-635-0702-8

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
--------------------

* Coins from the Commonwealth of England period, 1649–1660, including halfcrowns
Το **Ενωμένο Μέτωπο** (κινεζικά: 统一战线) της Λαϊκής Δημοκρατίας της Κίνας είναι λαϊκό μέτωπο των νόμιμων κομμάτων της χώρας, με επικεφαλής το Κομμουνιστικό Κόμμα της Κίνας. Εκτός από το ΚΚΚ, περιλαμβάνει οκτώ μικρά κόμματα και την Πανκινεζική Ομοσπονδία Βιομηχανίας και Εμπορίου. Διοικείται από το Τμήμα Εργασίας Ενωμένου Μετώπου της Κεντρικής Επιτροπής του Κομμουνιστικού Κόμματος της Κίνας.

Το Ενωμένο Μέτωπο εκπροσωπείται μαζί με άλλες μαζικές οργανώσεις όπως εμπορικές ενώσεις, γυναίκες και οργανώσεις νεολαίας, μειονότητες κλπ. στην Κινεζική Λαϊκή Πολιτική Συμβουλευτική Διάσκεψη. Το Ενωμένο Μέτωπο δεν έχει καμία πραγματική δύναμη ανεξάρτητη από το ΚΚΚ, υπάρχει κυρίως για να δώσει μια πλατφόρμα στις πλειοψηφικές δυνάμεις στην κοινωνία της Λαϊκής Δημοκρατίας. Οι ηγέτες του είναι ως επί το πλείστον επιλεγμένοι από το Κομμουνιστικό Κόμμα της Κίνας ή είναι οι ίδιοι μέλη του ΚΚΚ. Τα κόμματα που το απαρτίζουν είναι σχεδόν εντελώς υποταγμένα στο ΚΚΚ και θα πρέπει να αποδέχονται το ηγετικό ρόλο του, ως προϋπόθεση για τη συνέχιση της ύπαρξής τους. Έτσι, η Κίνα είναι *de facto* μονοκομματικό κράτος. Ωστόσο, τα μέλη του Ενωμένου Μέτωπου κατ' όνομα αντιπροσωπεύονται στο Εθνικό Λαϊκό Συνέδριο.

Παραπομπές
----------

1. ↑  New Approaches to the Study of Political Order in China, by Donald Clarke, Modern China, 2009
2. ↑  Judicial politics as state-building, Zhu, Suli, Pp. 23–36 in Stéphanie Balme and Michael W. Dowdle (eds.), Building Constitutionalism in China.New York: Palgrave Macmillan.

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
--------------------

* Επίσημη ιστοσελίδα του Τμήματος Εργασίας Ενωμένου Μετώπου, Κεντρική Επιτροπή του ΚΚΚ
Ρόγιαλ Χόλογουεϊ
Η **Ελίζαμπεθ Έλενορ Φήλντ** ήταν Βρετανή χημικός και η Επικεφαλής της Χημείας στο Ρόγιαλ Χόλογουεϊ για πάνω από δεκαεννέα χρόνια. Είναι, επίσης, γνωστή ως μία από τα δεκαεννέα υπογράφουσες του αιτήματος του 1904  στην Κοινωνία Χημείας (Chemical Society).

Εκπαίδευση
----------

Η Φήλντ αποφοίτησε από το Κολλέγιο Νιούνχαμ στο Κέιμπριτζ, το 1887 και εργάστηκε ως Βοηθός Διδασκαλίας (Assistant Demonstrator) στη Χημεία από το 1889 έως το 1890. Ανέλαβε έρευνα, υπό την εποπτία του Μάθιου Μόνκριφ Πάτινσον Μιούερ (Matthew Moncrieff Pattison Muir) ως μέρος της υποτροφίας Μπάθερστ που κατείχε από το 1891-1893.

Καριέρα
-------

Η Φήλντ έφηγε από το Κέιμπριτζ για να εργαστεί για δύο χρόνια ως βοηθός διδασκάλισσα στο Κολλέγιο για κορίτσια του Liverpool από το 1893 έως το 1895 πριν από την ανάληψη του ρόλου της Λέκτορα και Επικεφαλής της Χημείας στο Κολλέγιο του Royal Holloway, όπου και παρέμεινε για τα επόμενα δεκαεννέα χρόνια, μέχρι το 1913.

Το αίτημα του 1904
------------------

Στις γυναίκες τμηματάρχες στο Κολλέγιο του Ρόγιαλ Χόλογουεϊ είχε δοθεί ο τίτλος της Λέκτορα Ανώτερου Προσωπικού, ενώ οι άνδρες συνάδελφοί τους είχαν τον τίτλο του Καθηγητή.

Το 1904, η Φήλντ, μαζί με άλλες δεκαοκτώ Βρετανές χημικούς, υπέγραψαν ένα αίτημα που καθόριζε τους λόγους για του οποίους απαιτούσαν να τους δοθεί ιδιότητα μέλους από την Κοινωνία Χημείας (Chemical Society), όπως στους άνδρες ομολόγους τους. Το αίτημα οδήγησε τελικά στην αποδοχή των γυναικών ως μελών της Κοινωνίας (μία από τις Κοινωνίες που συγχωνεύθηκε για να γίνει η Βασιλική Κοινωνία Χημείας (Royal Society of Chemistry), καθώς και στην αναγνώριση διακεκριμένων γυναικών χημικών που εργάζονταν στη Βρετανία τότε.

Η Μίλντρεντ Γκόστλινγκ (Mildred Gostling), ήταν άλλο ένα από τα αξιόλογα ονόματα στον κατάλογο των υπογραφόντων του αιτήματος. Απέκτησε το πτυχίο της από το Κολλέγιο του Royal Holloway το 1897, οπότε είναι σχεδόν σίγουρο ότι είχε διδαχθεί από την Φήλντ.

Παραπομπές
----------

1. ↑  Rayner-Canham, Marelene F.· Rayner-Canham, Geoffrey (2008). *Chemistry was Their Life: Pioneering British Women Chemists, 1880-1949* (στα Αγγλικά). World Scientific. ISBN 9781860949869.
2. ↑  Mason, Joan (1991). «A forty years' war». *Chemistry in Britain*: 233-238.
3. ↑  Creese, Mary R. S. (5 January 2009). «British women of the nineteenth and early twentieth centuries who contributed to research in the chemical sciences». *The British Journal for the History of Science* **24** (03): 275. doi:10.1017/S0007087400027370.
4. ↑  Rayner-Canham, Geoff (2003). «Pounding on the Doors: The Fight for Acceptance of British Women Chemists». *Bull. Hist. Chem.* **28** (2): 110-119. .
Η **Ευρωπαϊκή Αρχή Τραπεζών** ( **EBA** ) είναι ρυθμιστική υπηρεσία της Ευρωπαϊκής Ένωσης με έδρα το Παρίσι. Οι δραστηριότητές της περιλαμβάνουν τη διεξαγωγή δοκιμών αντοχής στις ευρωπαϊκές τράπεζες για την αύξηση της διαφάνειας στο ευρωπαϊκό χρηματοπιστωτικό σύστημα και τον εντοπισμό αδυναμιών στις κεφαλαιακές δομές των τραπεζών. Η ΕΑΤ ιδρύθηκε την 1η Ιανουαρίου 2011, ημερομηνία κατά την οποία κληρονόμησε όλα τα καθήκοντα και τις ευθύνες της Επιτροπής Ευρωπαϊκών Αρχών Τραπεζικής Εποπτείας (CEBS). 

Ως επακόλουθο της προγραμματισμένης απόσυρσης του Ηνωμένου Βασιλείου από την ΕΕ, η Ευρωπαϊκή Επιτροπή εργάστηκε σε σχέδια για την έξοδο του Ευρωπαϊκού Οργανισμού Φαρμάκων (EBA) από το Ηνωμένο Βασίλειο, προκειμένου να διατηρηθεί στα υπόλοιπα κράτη μέλη της ΕΕ. Οι μελλοντικές κατοικίες θεωρούνται για τον οργανισμό ήταν στις Βρυξέλλες, Δουβλίνο, τη Φρανκφούρτη, το Λουξεμβούργο, το Παρίσι, την Πράγα, τη Βιέννη και Βαρσοβία. Στο τέλος, το Παρίσι επελέγη με κλήρωση για να στεγάσει την ΕΒΑ στις 18:40 CET τη Δευτέρα 20 Νοεμβρίου 2017.

Επιγραμματικά
-------------

Η ΕΑΤ έχει την εξουσία να παρακάμπτει τις εθνικές ρυθμιστικές αρχές εάν δεν ρυθμίζει σωστά τις τράπεζες τους. Η ΕΑΤ είναι σε θέση να αποτρέψει το ρυθμιστικό αρμπιτράζ και πρέπει να επιτρέψει στις τράπεζες να ανταγωνίζονται δίκαια σε ολόκληρη την ΕΕ. Η ΕΑΑ θα αποτρέψει τον αγώνα δρόμου προς τα κάτω, επειδή οι τράπεζες που είναι εγκατεστημένες σε δικαιοδοσίες με λιγότερη ρύθμιση δεν θα έχουν πλέον ανταγωνιστικό πλεονέκτημα σε σύγκριση με τις τράπεζες που εδρεύουν σε δικαιοδοσίες με περισσότερους κανονισμούς, καθώς όλες οι τράπεζες θα πρέπει πλέον να συμμορφώνονται με το υψηλότερο πανευρωπαϊκό πρότυπο.

Κοινό Πλαίσιο Αναφοράς
----------------------

Η κοινή υποβολή εκθέσεων (COREP) είναι το τυποποιημένο πλαίσιο αναφοράς που εκδίδει η ΕΑΤ για την υποβολή εκθέσεων για την οδηγία για τις κεφαλαιακές απαιτήσεις. Καλύπτει τους δείκτες πιστωτικού κινδύνου, κινδύνου αγοράς, λειτουργικού κινδύνου, ιδίων κεφαλαίων και κεφαλαιακής επάρκειας. Αυτό το πλαίσιο αναφοράς υιοθετήθηκε από σχεδόν 30 ευρωπαϊκές χώρες. Οι ρυθμισμένοι οργανισμοί υποχρεούνται περιοδικά να υποβάλλουν εκθέσεις COREP τόσο σε ατομική όσο και σε ενοποιημένη βάση, χρησιμοποιώντας το XBRL στις ταξινομήσεις αρχιτεκτονικής Eurofiling. Όλοι οι ρυθμιζόμενοι οργανισμοί στο Ηνωμένο Βασίλειο πρέπει να χρησιμοποιούν την COREP για να υποβάλλουν τις τακτικές εκθέσεις τους από την 1η Ιανουαρίου 2014 και μετά.

Δείτε επίσης
------------

* Ευρωπαϊκή Κεντρική Τράπεζα

Παραπομπές
----------

1. ↑  Buell, Todd (29 Ιουνίου 2016). «European Banking Authority's Location in Question After Brexit Vote».
2. ↑  «Italy and Spain lead the fight to conquer UK-based EU agencies». 29 Ιουλίου 2016.
3. ↑  «New European Banking Regulator Will Conduct a Stress Test on Lenders». New York Times. 2011-01-13.. Ανακτήθηκε στις 2011-02-01.
4. ↑  «Offers to host the European Banking Authority (EBA) - Consilium». *www.consilium.europa.eu* (στα Αγγλικά). Ανακτήθηκε στις 14 Μαρτίου 2018.
5. ↑  «Common Reporting Framework (COREP)». Moody's Analytics. 1 Ιουλίου 2011. Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 5 Μαΐου 2019. Ανακτήθηκε στις 5 Μαΐου 2019.
Το βουνό όπως φαίνεται από το αυστριακό χωριό Έρβαλντ
Η **Τσούγκσπιτσε** (γερμ. *Zugspitze*, νότια βαυαρική διάλεκτος: *Zugspitz*) είναι βουνό και κορυφή, η υψηλότερη των Ορέων Βέτερσταϊν, αλλά και ολόκληρης της Γερμανίας, με υψόμετρο 2.962 μέτρα πάνω από το επίπεδο της θάλασσας. Βρίσκεται νοτίως της πόλεως Γκάρμις-Παρτενκίρχεν και τα σύνορα Γερμανίας-Αυστρίας περνούν από το δυτικό τμήμα της. Στα νότια του βουνού βρίσκεται το Τσούκσπιτσπλατ (*Zugspitzplatt*), ένα υψηλό καρστικό οροπέδιο με πολλά σπήλαια. Στα άνω μέρη των πλαγιών της Τσούκσπίτσε υπάρχουν τρεις παγετώνες, οι δύο από τους οποίους είναι οι μεγαλύτεροι της Γερμανίας: ο Βόρειος Σνιφέρνερ (*Schneeferner*) με εμβαδό 307 στρέμματα και ο Χέλενταλφέρνερ (*Höllentalferner*) με εμβαδό 247 στρέμματα. Ο τρίτος και μικρότερος είναι ο Νότιος Σνιφέρνερ, που καλύπτει 84 στρέμματα.

Οι πρώτοι άνθρωποι που καταγεγραμμένα έφθασαν πάνω στην κορυφή ήταν οι Γιόζεφ Νάους (1793-1871), ο βοηθός του Μάγερ και ο οδηγός βουνών Γιόχαν Γκέοργκ Τάουσλ (Tauschl) και αυτό έγινε στις 27 Αυγούστου 1820. Σήμερα υπάρχουν τρεις συνήθεις διαδρομές που φθάνουν στην κορυφή: 1) Από την κοιλάδα Χέλενταλ στα βορειοανατολικά, 2) από την κοιλάδα Ράινταλ στα νοτιοανατολικά, και 3) από τα δυτικά, από το αυστριακό έδαφος. Μία από τις γνωστότερες διαδρομές κορυφογραμμών στις Ανατολικές Άλπεις διατρέχει την απότομη «Κορυφογραμμή του Ιωβηλαίου» (*Jubiläumsgrat*), συνδέοντας την Τσούκσπίτσε, τη Χοχμπλάσεν και την Αλπσπίτσε. Υπάρχουν άφθονα καταλύματα για τους ορειβάτες, εκ των οποίων το Μύνχνερ Χάους (Münchner Haus) είναι το ψηλότερο ορεινό καταφύγιο στη Γερμανία (υψόμετρο 2.959 μ.).

Τρία τελεφερίκ φθάνουν κάτω από την κορυφή. Το παλαιότερο κατασκευάσθηκε το 1926 από τη γερμανική εταιρεία «Α. Μπλάιχερτ & Σία» και κατέληγε αρχικώς στην κορυφογραμμή σε υψόμετρο 2.805 μέτρα, αλλά το τέρμα μετακινήθηκε ακριβώς κάτω από την κορυφή, στα 2.951 μ. το έτος 1991. Ο «Βαυαρικός σιδηρόδρομος Τσούκσπίτσε» είναι ένα υπόγειο τελεφερίκ μέσα στη βόρεια πλαγιά του βουνού, που καταλήγει στο οροπέδιο Τσούκσπιτσπλατ, από όπου ένα άλλο εναέριο τελεφερίκ ανεβάζει τους επιβάτες μέχρι την κορυφή. Το τρίτο τελεφερίκ είναι το Άιμπζε και μαζί με το προηγούμενο μεταφέρουν κάθε έτος στην κορυφή περίπου 500.000 ανθρώπους κατά μέσο όρο. Τον χειμώνα εννέα τελεφερίκ για τους σκιέρ καλύπτουν την περιοχή των χιονοδρομιών στο Τσούκσπιτσπλατ. Ο μετεωρολογικός σταθμός, που εγκαινιάσθηκε το 1900, όπως και ο ερευνητικός σταθμός στο Σνιφέρνερχαους (υψόμετρο 2.650 μέτρα), διεξάγουν κλιματολογικές έρευνες.

Παραπομπές
----------

1. ↑  Peter von Bleichert: «Bleichert's Wire Ropeways»

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
--------------------

* ZUGSPITZE 360°, οδοιπορικό στην Τσούκσπίτσε με πανοραμικές φωτογραφίες 360 μοιρών
* Bayerische Zugspitzbahn Bergbahn AG – Μεταφορά στην κορυφή και τοπικές webcams

|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
| Καθιερωμένοι όροι | 
* WorldCat
* VIAF: 240339296
* LCCN: sh2001002959
* GND: 4068088-5
* NKC: ge336204

 |

 |
Ο **Φαζίλ Οντέρ** (Ομορφίτα, 1926 - 24 Μαΐου 1958) ήταν τουρκοκύπριος δημοσιογράφος ο οποίος αγωνίστηκε για την ειρήνη μεταξύ των ελληνικών και τουρκικών κοινοτήτων στην Κύπρο.

Βιογραφία
---------

Ο Φαζίλ Οντέρ γεννήθηκε στην Ομορφίτα το 1926. Ολοκλήρωσε το δημοτικό σχολείο, αλλά δεν κατάφερε να συνεχίσει στη δευτεροβάθμια εκπαίδευση για οικονομικούς λόγους. Στη συνέχεια, μαζί με τον αδελφό του Κεμάλ μαθήτευσε σε ένα μαγαζί που πουλούσε σαμάρια. Μετά την ολοκλήρωση της μαθητείας, άνοιξε ένα μαγαζί που πουλούσε σαμάρια μαζί με ένα συνεργάτη.

Από το 1949 και μετά, έγινε μέλος διάφορων συνδικαλιστικών οργανώσεων, συμπεριλαμβανομένης της Παγκύπριας Εργατικής Ομοσπονδίας. Το 1951, ξεκίνησε να εργάζεται στον Τουρκικό Λογοτεχνικό Σύνδεσμο. Ο Αϊχάν Χικμέτ, δικηγόρος εκπαιδευμένος στη Βρετανία, μαζί με τους Αχμέτ Μάλιο, Ντερβίς Καβάζογλου, Μεχμέτ Εντίσογλου και τον Οντέρ ίδρυσαν τον σύνδεσμο για την περαιτέρω εκπαίδευση τους στην πολιτική, οικονομία και ιδεολογία, αλλά και για να ενθαρρύνουν την διάδοση των ιδεών του σοσιαλισμού στα μέλη και μη μέλη με τις δραστηριότητές τους. Η οργάνωση επίσης υπηρέτησε ως κομβικό σημείο που επέτρεψαν στους κατοίκους να ακούσουν εκπομπές του Ράδιου Μόσχας, όπου ο τούρκος συγγραφέας Ναζίμ Χικμέτ εξορίστηκε από την Τουρκία.

Ο Οντέρ τελικά ίδρυσε μια εφημερίδα με τίτλο Inkılâpçı *(Επαναστάτης)* το 1955. Διορίστηκε συντάκτης, ενώ ο Αχμέτ Σαντί και ο Καβάζογλου έγιναν συντάκτες αρθρογραφώντας για την εφημερίδα. Δημοσίευσαν άρθρα για την κυπριακή εργατική τάξη και τάχθηκαν υπέρ της ενότητας των Ελληνοκυπρίων και Τουρκοκυπρίων, ωστόσο, μετά την δέκατη πέμπτη έκδοση της εφημερίδας, έκλεισε. Η εφημερίδα θεωρούταν απειλή για τους Βρετανούς, ενώ το ίδιο έτος έκλεισε και η εφημερίδα Νέος Δημοκράτης. Συνέβαλε στην ίδρυση της Παιδαγωγικής Ακαδημίας και της Γεωργικής Σχολής στην Κύπρο.

Δολοφονία
---------

Ο Οντέρ δολοφονήθηκε από μέλη της Τουρκικής Οργάνωσης Αντίστασης στις 24 Μαΐου 1958. Πιστεύεται ότι η διαταγή για την δολοφονία του ήρθε λόγω της απειλής που έφερε για τους εθνικιστές λόγω των σοσιαλιστικών του πεποιθήσεων και την στάση του κατά της διαίρεσης της Κύπρου, υποστηρίζοντας την ιδέα της ενωμένης Κύπρου.

Έχει αναφερθεί ότι, ενώ ο Οντέρ πυροβολήθηκε, η πρώτη σφαίρα δεν ήταν θανατηφόρα και σκοτώθηκε αφού προσπάθησε να ακινητοποιήσει σε ένα από τους δολοφόνους του, όταν ο δεύτερος δολοφόνος του τον μαχαίρωσε στην πλάτη. Η γυναίκα του Ζεχρά και η κόρη του Αϊσέ δεν κατάφεραν να παραστούν στην κηδεία. Μόνο η αδερφή του και δύο άλλοι συγγενείς κατάφεραν να παραστούν στην κηδεία. Οι συγγενείς του ακόμα δεν έχουν καταφέρει να επιβεβαιώσουν αν ο Οντέρ ήταν πράγματι το άτομο που τάφηκε στο τάφο που αναγράφει το όνομά του.

Δείτε επίσης
------------

* *Inkılâpçı*
* Παγκύπρια Εργατική Ομοσπονδία
* Ανορθωτικό Κόμμα εργαζόμενου Λαού

Παραπομπές
----------

1. ↑  Ανακτήθηκε στις 26  Ιουνίου 2019.
2. ↑  ICTUR, επιμ. (2005). *Trade Unions of the World* (6th έκδοση). London, UK: John Harper Publishing. ISBN 0-9543811-5-7.

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
--------------------

* Επίσημη ιστοσελίδα