recursal/SuperWikiNEXT-32B huggingface dataset:
Αμερικανική βίζα (2014)
Η **βίζα** (από το νεολατινικό *charta visa*, που σημαίνει "θεωρημένο έγγραφο", κυριολεκτικά: "έγγραφο που το έχουν δει"· στα ελληνικά: *θεώρηση* ) είναι άδεια υπό όρους που χορηγείται από μία οντότητα σε αλλοδαπό, επιτρέποντάς του να εισέλθει, να παραμείνει ή να αποχωρήσει από αυτήν. Οι βίζες τυπικά μπορεί να περιλαμβάνουν όρια στη διάρκεια της διαμονής του αλλοδαπού, τις περιοχές εντός της χώρας που μπορεί να εισέλθει, τις ημερομηνίες, τον αριθμό των επιτρεπόμενων επισκέψεων ή το δικαίωμα ενός ατόμου να εργαστεί στη συγκεκριμένη χώρα. Οι βίζες συνδέονται με το αίτημα για άδεια εισόδου σε μια επικράτεια και επομένως, στις περισσότερες χώρες, διαφέρουν από την πραγματική επίσημη άδεια εισόδου και παραμονής ενός αλλοδαπού στη χώρα. Σε κάθε περίπτωση, η βίζα υπόκειται σε άδεια εισόδου από έναν υπάλληλο μετανάστευσης τη στιγμή της πραγματικής εισόδου και μπορεί να ανακληθεί ανά πάσα στιγμή. Τα αποδεικτικά στοιχεία για τη θεώρηση λαμβάνουν συνήθως τη μορφή σφραγίδας που έχει εγκριθεί στο διαβατήριο του αιτούντος ή σε άλλο ταξιδιωτικό έγγραφο, αλλά μπορεί επίσης να έχει και άυλη, ηλεκτρονική μορφή. Οι αιτήσεις πριν από την άφιξη δίνουν στις χώρες την ευκαιρία να λάβουν υπόψιν τις συνθήκες του αιτούντος, όπως οικονομική ασφάλεια, ο λόγος εισόδου και λεπτομέρειες προηγούμενων επισκέψεων στη χώρα. Μπορεί επίσης να απαιτείται από τους επισκέπτες να υποβληθούν και να περάσουν ελέγχους ασφαλείας ή υγείας κατά την άφιξή τους.

Ορισμένες χώρες απαιτούν επίδειξη και βίζας εξόδου για την έξοδο από τη χώρα. 

Το Αρχιπέλαγος Σβάλμπαρντ αποτελεί τη μοναδική επικράτεια που δεν ζητά βίζα. Ορισμένες χώρες - όπως της ζώνης Σένγκεν - έχουν συμφωνίες με άλλες χώρες που επιτρέπουν στους πολίτες της άλλης να ταξιδεύουν μεταξύ τους χωρίς βίζα. Ο Παγκόσμιος Οργανισμός Τουρισμού ανακοίνωσε ότι ο αριθμός των τουριστών που χρειάζονται βίζα πριν ταξιδέψουν ήταν στο χαμηλότερο επίπεδο μακράν το 2015.

Παραπομπές
----------

1. ↑  «visa | Origin and meaning of visa by Online Etymology Dictionary». *www.etymonline.com*.
2. ↑  «Χώρες για τις οποίες απαιτείται ή δεν απαιτείται θεώρηση (Visa)». Υπουργείο Εξωτερικών. Ανακτήθηκε στις 15 Οκτωβρίου 2021.
3. ↑  B. S. Prakash (31 Μαΐου 2006). «Only an exit visa». Ανακτήθηκε στις 10 Μαΐου 2008.
4. ↑  «Visa requirements for tourism eased around the world: UN agency». 15 Ιανουαρίου 2016.
5. ↑  *Visa Openness Report 2015 January 2016*. 2016. doi:10.18111/9789284417384. ISBN 9789284417384.
**Ανθικός τύπος** είναι μία συμβολική αναπαράσταση της μορφολογίας του άνθους με χρήση του ελληνικού ή λατινικού αλφάβητου, σύμβολων και ψηφίων.

Φύλο του άνθους
---------------

Στην αρχή του τύπου ,μπορεί να υποδεικνύεται το φύλο του άνθους:

* — αρσενικό άνθος (περιέχει μόνο στήμονες);
* — θηλυκό άνθος (περιέχει μόνο ύπερο);
* — ερμαφρόδιτο άνθος.

Συμμετρία του άνθους
--------------------

* \ast  — το άνθος έχει πολλά επίπεδα συμμετρίας (ακτινόμορφο)
* {\displaystyle \uparrow } — το άνθος έχει μόνο ένα επίπεδο συμμετρίας (ζυγόμορφο)
* — το άνθος είναι δισυμμετρικό.

Τμήματα του άνθους
------------------

Μετά από τα σύμβολα ακολουθούν γράμματα τα οποία χαρακτηρίζουν το περιάνθιο, στήμονες και ύπερο. Δίπλα με κάθε γράμμα ψηφιακά υποδεικνύεται και ο αριθμός των στοιχείων (κάλυκων, σέπαλων κτλ.)
Κ = κάλυκας, ακολουθεί ο αριθμός σέπαλων,
Σ = στεφάνη, ακολουθεί ο αριθμός πετάλων
Α = ανδρείο, ακολουθεί ο αριθμός στημόνων,
Γ = γυναικείο, ακολουθεί ο αριθμός καρπόφυλλων,
Π = περιγόνιο..

Παραδείγματα ανθικών τύπων μερικών φυτών
----------------------------------------

* ***Μηλέα η ήμερος*** ή ***Malus domestica*** — \ast Κ5Σ5Α∞Γ5
* ***Αρακάς*** ή ***Písum*** — {\displaystyle \uparrow }Κ5Σ{(1,2,1)}Α{(9),1}Γ1
* ***Πατάτα*** ή ***Solanum tuberosum*** — \ast Κ5Σ5Α5Γ2

Παραπομπές
----------

1. ↑  «Votaniki.gr».
Το **Τραπεζάκι Κεφαλονιάς** είναι μια μικρή σχετικά σε μέγεθος παραλία μόλις τριάντα λεπτά από το Αργοστόλι της Κεφαλονιάς. Η ονομασία δεν έχει καμία σχέση με κανένα τραπεζάκι αλλά και κανείς δεν ξέρει τη σαφή προέλευσή της.

Περιγραφή
---------

Στην ουσία αποτελείται από δύο ξεχωριστές παραλίες που ενώνονται από ένα μικρό λιμάνι. Η παραλία αυτή είναι ιδανική για οικογένειες με μικρά παιδιά καθώς και για ηλικιωμένους λόγω των ρηχών νερών της. Είναι στρωμένη με άμμο και μικρά βότσαλα και έχει θέα όλη τη Ζάκυνθο και τις πλαγιές του Αίνου. Πάνω από το Τραπεζάκι δεσπόζει ένας καταπράσινος λόφος με πεζοπορική διαδρομή. Στον λόφο βρίσκεται και η εκκλησία της Παναγίας της Τραπεζοφόρου που είναι γνωστή για τα πανηγύρια της κάθε καλοκαίρι. Στην περιοχή λειτουργούν δεκάδες ξενοδοχεία, μίνι μάρκετ, εστιατόρια και ταβέρνες.

Παραπομπές
----------
Το **Τρανολάγκαδο** είναι χείμαρρος της Αχαΐας που αποτελεί παραπόταμο του Πείρου. 

Πηγάζει από την περιφέρεια του χωριού Καλούσι στον Ερύμναθο και από την εκεί θέση *Τρανό Λιθάρι*, τοποθεσία στην οποία οφείλει την ονομασία του το λαγκάδι. Εν συνεχεία ρέει εγγύς της Χρυσαυγής, στα δυτικά αυτής, καθώς στην περιοχή ανάμεσα στα χωριά των Κωτσολαίικων και της Αγίας Ελεούσας. Εκβάλλει στον ποταμό Πείρο, στην περιοχή Λαλιώτη η οποία ανήκει διοικητικά στην Τοπική Κοινότητα Σταροχωρίου και βρίσκεται πλησίον των εκεί ορίων της με την Τοπική Κοινότητα Ελληνικού. 

Το Τρανολάγκαδο ρέει εξ ολοκλήρου εντός της Δημοτικής Ενότητας Φαρρών του Δήμου Ερυμάνθου.

Παραπομπές
----------

1. ↑  Βλ. Δίγκα 2012, σελ. 68.

Πηγές
-----

* Αικατερίνη Δίγκα, *Αξιολόγηση της Μελέτης Περιβαλλοντικών Επιπτώσεων για την κατασκευή του φράγματος των ποταμών Πείρου-Παραπείρου στο Νομό Αχαΐας και εκτίμηση της εφαρμογής των περιβαλλοντικών όρων από τη μελέτη των επιπτώσεων του έργου στο περιβάλλον Αρχειοθετήθηκε 2017-11-10 στο Wayback Machine.*, Μεταπτυχιακή Διατριβή, Πανεπιστήμιο Πατρών-Τμήμα Βιολογίας-Τομέας Βιολογίας Φυτών, Πάτρα 2012.
Η **Βίκι Τζο Χάρτζλερ** (αγγλικά: *Vicky Jo Hartzler* née *Zellmer*, 13 Οκτωβρίου 1960), είναι Αμερικανίδα πολιτικός και πρώην εκπαιδευτικός, που υπηρετεί ως Μέλος της Βουλής των Αντιπροσώπων των Ηνωμένων Πολιτειών για την 4η περιφέρεια της πολιτείας του Μιζούρι από τον Ιανουάριο του 2011. Είναι μέλος του Ρεπουμπλικανικού Κόμματος.

Προηγουμένως, υπηρέτησε ως Μέλος της πολιτειακής Βουλής των Αντιπροσώπων του Μιζούρι από την 124η περιφέρεια, από το 1995 έως το 2001. 

Εξελέγη πρώτη φορά στο Κογκρέσο των Ηνωμένων Πολιτειών, στις εκλογές του 2010, νικώντας τον τότε εν ενεργεία Δημοκρατικό βουλευτή Άικ Σκέλτον, με ποσοστό 50.4% έναντι 45.1%. Επανεξελέγη το 2012, το 2014, το 2016, το 2018 και το 2020. Η περιφέρεια της Χάρτζλερ, περιλαμβάνει ένα σημαντικό τμήμα του κεντροδυτικού Μιζούρι, που εκτείνεται από την Κολούμπια έως τα προάστια του Κάνσας Σίτι.

Τον Ιούνιο του 2021, ανακοίνωσε ότι δεν θα είναι υποψήφια για επανεκλογή στη Βουλή των Αντιπροσώπων, προκειμένου να θέσει υποψηφιότητα για την κενή έδρα της Γερουσίας, που θα προκύψει από την αφυπηρέτηση του Ρεπουμπλικανού Γερουσιαστή Ρόι Μπλαντ, στις εκλογές της Γερουσίας των Ηνωμένων Πολιτειών του 2022.

Βιογραφία
---------

Η Βίκι Ζέλμερ, γεννήθηκε τον Οκτώβριο του 1960 στο Άρτσι (μια μικρή πόλη έξω από το Κάνσας Σίτι) του Μιζούρι των Ηνωμένων Πολιτειών, όπου και μεγάλωσε. Αποφοίτησε από το Λύκειο "Archie High School" το 1979. Σπούδασε Παιδαγωγικά στο Πανεπιστήμιο του Μιζούρι, και έλαβε πτυχίο (BS) το 1983 με διάκριση. Το 1992, έλαβε μεταπτυχιακό δίπλωμα (MS) πάνω στην Εκπαίδευση, από το Πανεπιστήμιο του Κεντρικού Μιζούρι.

Εργάστηκε ως καθηγήτρια οικιακής οικονομίας στη δευτεροβάθμια εκπαίδευση στο Μιζούρι, για 11 χρόνια, προτού ασχοληθεί με την πολιτική.

#### Προσωπική ζωή

Είναι παντρεμένη με τον Λόυελ Χάρτζλερ. Από το 2000, έχουν υιοθετήσει μια κόρη. Διαμένουν στο Χάρισονβιλ του Μιζούρι (προάστιο του Κάνσας Σίτι). Ασπάζεται τον Ευαγγελικό Χριστιανισμό.

Παραπομπές
----------

1. 1 2  bioguide.congress.gov/scripts/biodisplay.pl?index=H001053.
2. ↑  «Biography». *Congresswoman Vicky Hartzler* (στα Αγγλικά). 11 Δεκεμβρίου 2012. Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 1 Απριλίου 2022. Ανακτήθηκε στις 18 Μαρτίου 2022.
3. ↑  «Vicky Hartzler». *Ballotpedia* (στα Αγγλικά). Ανακτήθηκε στις 18 Μαρτίου 2022.
4. ↑  «Missouri GOP Rep. Vicky Hartzler launches Senate run». *Roll Call* (στα Αγγλικά). 10 Ιουνίου 2021. Ανακτήθηκε στις 18 Μαρτίου 2022.
5. ↑  «HARTZLER, Vicky | US House of Representatives: History, Art & Archives». *history.house.gov* (στα Αγγλικά). Ανακτήθηκε στις 18 Μαρτίου 2022.
6. ↑  «Rep. Vicky Hartzler - R Missouri, 4th, In Office - Biography | LegiStorm». *www.legistorm.com* (στα Αγγλικά). Ανακτήθηκε στις 18 Μαρτίου 2022.
7. ↑  «Rep. Vicky Hartzler's Bio». *house.mo.gov*. Ανακτήθηκε στις 18 Μαρτίου 2022.
8. ↑  «The Voter's Self Defense System». *Vote Smart*. Ανακτήθηκε στις 18 Μαρτίου 2022.

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
--------------------

* Πολυμέσα σχετικά με το θέμα  Vicky Hartzler στο Wikimedia Commons

  


|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
| Καθιερωμένοι όροι | 
* WorldCat
* VIAF: 19168149
* LCCN: n2009005201
* ISNI: 0000 0000 5076 355X
* US Congress: H001053

 |

 |
Ο **Φριτς Φέλιξ "Τζίμι" Πέιπες** (*λατινικό αλφάβητο: Fritz Felix "Jimmy" Pipes*) (15 Απριλίου 1887 - ? ) ήταν αυστριακός πρωταθλητής και ολυμπιονίκης της αντισφαίρισης, επίσης ήταν αθλητής και του Χόκεϊ επί πάγου.

Γεννήθηκε στην Πράγα της Βοημίας, επαρχίας της Αυστροουγγαρίας, εβραίος και μέλος της Γερμανικής κοινότητας. Συμμετείχε για την Αυστρία στους Ολυμπιακούς αγώνες του 1908 στο Λονδίνο όπου στο απλό αποκλείστηκε στον δεύτερο γύρο. Στο διπλό με συμπαίκτη τον επίσης Αυστριακό Άρθουρ Ζμπόρζιλ αποκλείστηκαν στον τρίτο γύρο από το Βρετανικό δίδυμο.

Στους Ολυμπιακούς αγώνες του 1912 στη Στοκχόλμη όπου στο απλό αποκλείστηκε στον πρώτο γύρο. Στο διπλό ξανά με συμπαίκτη τον Άρθουρ Ζμπόρζιλ κατέκτησαν το ασημένιο μετάλλιο, στον τελικό έχασαν από τους Νοτιοαφρικανούς Χάρoλντ Κίτσον και Τσάρλς Γουίνσλοου.

Στο χόκεϊ αγωνιζόταν στην "DEHG Πράγας" από το 1907-1913. Ο μικρότερος αδελφός του, Φραντς Πέιπες, ήταν και διεθνής παίκτης του χόκεϊ.

Παραπομπές
----------

1. 1 2 3 4  Ο Πέιπες στους Ολυμπιακούς αγώνες
2. ↑  International Hockey Wiki-Fritz Pipes
Το **Χάριερ** είναι φυλή σκύλου μεσαίου μεγέθους. Το ύψος του κυμαίνεται από 46 έως 56 εκατοστά. Το βάρος του ποικίλει από 22 μέχρι 27 κιλά. Έχει αρκετά μακρύ κεφάλι με επίπεδο κρανιακό θόλο και μυτερή μουσούδα με μαύρα ρουθούνια. Έχει σκούρα μάτια και τα αυτιά του ξεκινούν ψηλά. Βρίσκονται αρκετά κοντά και κολλητά στα μάγουλα. Ο λαιμός είναι μακρύς και ελαφρά καμπυλωτός. Η ουρά έχει μεσαίο μήκος. Έχει κοντό, σκληρό, πυκνό και αδιάβροχο τρίχωμα. Το χρώμα είναι συνήθως καφέ με μαύρο και λευκά σημάδια, ή λευκό με κίτρινα σημάδια. Ζει 12 με 15 χρόνια.

Αυτή η ράτσα σκύλου αναγνωρίστηκε το 1885 από τον Αμερικανικό Σύλλογο Κέννελ και κατατάσσεται στην ομάδα Χάουντ.

Παραπομπές
----------

1. ↑  «AKC MEET THE BREEDS: Harrier». www.akc.org. 1989. Ανακτήθηκε στις 17 Ιανουαρίου 2011.
Συντεταγμένες: 40°45′52.513″N 73°55′25.752″W﻿ / ﻿40.76458694°N 73.92382000°W﻿ / 40.76458694; -73.92382000

Η **Αστόρια** (**Astoria**) είναι μια συνοικία στην βορειοδυτική γωνιά της διοικητικής περιφέρειας της Νέας Υόρκης, στο Κουίνς. Η Αστόρια είναι δίπλα στο Λονγκ Άιλαντ Σίτι (συνορεύουν στην οδό Μπρόντουεϊ), Σάνισαϊντ (συνορεύει στη Λεωφόρο Νόρδερν), και το Ούτσαϊντ (συνορεύει στην οδό 50) δίπλα στο Ηστ Ρίβερ. Η γειτονιά ανήκει στο Πρώτο Κοινοτικό Συμβούλιο του Κουίνς. Το 2019 ο πληθυσμός της ήταν κατά εκτίμηση 95.446 κάτοικοι.

Το όνομα «Αστόρια» δόθηκε προς τιμή του Τζων Τζέικομπ Άστορ, του πλουσιότερου τότε ανθρώπου στις ΗΠΑ, προκειμένου να πεισθεί να επενδύσει στην περιοχή αυτή. Στην Αστόρια αρχικά εγκαταστάθηκαν Ολλανδοί και Γερμανοί μετανάστες. Στις αρχές της δεκαετίας του 1890, Τσέχοι, Ιρλανδοί, και Ιταλοί έφτασαν στην Αστόρια, ενώ στις αρχές της δεκαετίας του 1920 φτάνει ένα μεγάλο κύμα Ιρλανδών μεταναστών. Με τον καιρό άρχισαν να εμφανίζονται και οι Ιταλοί. Στη δεκαετία του 1960 άρχισε ένα άλλο μεγάλο κύμα μετανάστευσης, στο οποίο συμμετείχαν πάρα πολλοί Έλληνες, οπότε η Αστόρια άρχισε να έχει ελληνικό χαρακτήρα. Από το 1990 και μετά η Αστόρια έχει γίνει μια πολυπολιτισμική συνοικία. Σε αυτή μιλιούνται περίπου 200 γλώσσες.

Παραπομπές
----------

1. ↑  maps.nyc.gov/census/.

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
--------------------

* Πολυμέσα σχετικά με το θέμα  Astoria, Queens στο Wikimedia Commons
* Αστόρια (Αρχείο ντοκιμαντέρ της ΕΡΤ)

  


|  |  |
| --- | --- |
| 

|  |
| --- |
| * Πύλη:Γεωγραφία
* Πύλη:Ηνωμένες Πολιτείες
 |

 |

|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
| Καθιερωμένοι όροι | 
* WorldCat
* VIAF: 132691869
* LCCN: n96013752
* GND: 4714740-4

 |

 |
Η λέξη **Αρμάδα** είναι συνώνυμη του στόλου που συγκροτείται όμως από μεγάλο αριθμό πολεμικών πλοίων. Η λέξη προέρχεται από την ενετική και ισπανική "armada", η οποία στην αρχή σήμαινε μεγάλη στρατιωτική δύναμη και αργότερα περιορίστηκε κατ' έννοια στη ναυτική δύναμη, στον "*νηΐτη στρατό*" των αρχαίων Ελλήνων ή στο "*αρμέ ναβάλ*" των Γάλλων.

Επειδή όμως άρχισαν να αναπτύσσονται παρόμοιοι στόλοι και από κράτη με χαμηλή ναυτική εμπειρία και χωρίς οργάνωση, ο όρος "αρμάδα" άρχισε να χρησιμοποιείται ως ειρωνικό προσωνύμιο των στόλων αυτών των κρατών.

Κατά τον Μεσαίωνα όμως, αλλά και πολύ αργότερα, περί τα τέλη του 17ου αιώνα ο όρος έχασε τον κοινό ουσιαστικό χαρακτήρα του και άρχισε να χρησιμοποιείται ως κύριο όνομα συνοδευόμενο από επίθετο, π.χ. "ρωσική αρμάδα", "τουρκική αρμάδα" κ.λπ. Χαρακτηριστική υπήρξε στη παγκόσμια ναυτική ιστορία η λεγόμενη **Αήττητη αρμάδα**, γνωστότερη στην ιστορία της Ευρώπης ως "Λα αρμάντα Ινβεσίμπλ".

Κατά την Ελληνική Επανάσταση του 1821 και ειδικότερα στην αρχή του Αγώνα, "*Αρμάδα*" ή "*Μεγάλη Αρμάδα*" αποκαλούσαν οι Έλληνες ναυμάχοι τον τουρκικό (οθωμανικό) στόλο. Αργότερα όμως μετά τις πρώτες επιτυχίες που είχαν με τα πυρπολικά αλλά και βλέποντας την απειρία των τούρκων ναυτών αυτού του στόλου που τον αποτελούσαν κυρίως αζάπηδες, η ονομασία "μεγάλη αρμάδα" άρχισε ν΄ αποδίδεται ως ειρωνικό προσωνύμιο του οθωμανικού στόλου.

Πηγές
-----

* "Μεγάλη Ελληνική Εγκυκλοπαίδεια Δρανδάκη" τομ.Ε΄, σελ.563
Ο **Χάρι Λι Ρέινολντς**  (*Harry Lee Raynolds*, γεννήθηκε 8 Ιουνίου 1964) γνωστός και ως **Χάρι Μπατς Ρέινολντς** ή **Μπατς Ρέινολντς** (*Butch Reynolds*) είναι Αμερικανός πρώην αθλητής στίβου στο αγώνισμα των 400 μέτρων. Είναι αργυρός Ολυμπιονίκης το 1988 κατακτώντας το χρυσό μετάλλιο στην σκυταλοδρομία 4x400 μέτρα και υπήρξε κάτοχος του παγκόσμιου ρεκόρ στο αγώνισμα για 11 χρόνια από το 1988 με επίδοση 43,29 δευτερόλεπτα καταρρίπτοντας το ρεκόρ του Λι Έβανς από το 1968. Στα Παγκόσμια Πρωταθλήματα Στίβου κατέκτησε δύο αργυρά μετάλλια (1993, 1995) και ένα χάλκινο (1987) με ισάριθμα χρυσά στις σκυταλοδρομίες. Το 1993 ήταν μέλος της ομάδας σκυταλοδρομίας των ΗΠΑ που πέτυχε παγκόσμιο ρεκόρ στο Παγκόσμιο Πρωτάθλημα της Στουτγάρδης με 2.54,29, επίδοση που παραμένει ακατάρριπτη.

Παραπομπές
----------

1. ↑  «Butch Reynolds». Ανακτήθηκε στις 27 Ιουλίου 2022.
2. ↑  «HARRY "BUTCH" REYNOLDS». Ανακτήθηκε στις 27 Ιουλίου 2022.
3. ↑  «World Records». Ανακτήθηκε στις 27 Ιουλίου 2022.
Η **Χέλλα Κέεμ** (επίσης **Hella Keem**; 6 Απριλίου 1915 Κέεμα, συνοικία Βααμπίνα - 27 Δεκεμβρίου 1997 Τάρτου) ήταν Εσθονή γλωσσολόγος και εθνογράφος.

Βιογραφία
---------

Ήταν κόρη του Καρλ Κέεμ και της Αλβίνε Κέεμ. Είχε δύο άλλα αδέρφια, τον Χάραλντ Κέεμ και την Άννι Ελφρίντε Ααλόε Κέεμ. 

Από το 1936 έως το 1943 σπούδασε εσθονική γλώσσα, εθνογραφία και φιννο-ουγγρικές γλώσσες στο Πανεπιστήμιο του Τάρτου. Μετά τη γερμανική κατοχή της Εσθονίας κατά τον Β' Παγκόσμιο Πόλεμο, η Κέεμ συνελήφθη το 1943 και πέρασε ένα χρόνο στη φυλακή. Στη συνέχεια συνελήφθη το 1945 μετά τη σοβιετική κατοχή της Εσθονίας και πέρασε πέντε χρόνια στη φυλακή. Απελευθερώθηκε το 1950. Από το 1957 έως το 1993, εργάστηκε ως βοηθός εργαστηρίου στο Ινστιτούτο Γλώσσας και Λογοτεχνίας της Ακαδημίας Επιστημών της Εσθονικής SSR. 

Είχε την ικανότητα να δημιουργεί μία ζεστή και φιλική επαφή με τους ανθρώπους, από τους οποίους αντλούσε γλωσσολογικά και εθνογραφικά στοιχεία. Κατά τη διάρκεια μιας αποστολής το 1937 για συλλογή γλωσσολογικού υλικού στο χωριό Κάρστε της κοινότητας Κοοράστε, η Χέλλα Κέεμ, ως υπότροφος του Academic Mother Language Association, επισκέφτηκε τη Μίινα Λεχτ και την Ανν Ισμαέλ (1862–1940).

Τα κύρια πεδία έρευνάς της ήταν οι διάλεκτοι Τάρτου και Βόρο. Ήταν η πιο παραγωγική συλλέκτρτια διαλέκτων στην Εσθονία: συνολικά δημιούργησε 223.000 ετικέτες λέξεων, πάνω από 4.000 σελίδες κειμένων και ηχογράφησε 690 ώρες ηχογραφήσεων. 

### Βραβεία

* 1990: Βραβείο Γλώσσας Wiedemann

Έργα
----

* Tartu murde tekstid. Eesti Murded III (1970)
* Tartumaa saja-aastaste jutud (1995)
* Võru keel (1997)
* Johannes Gutslaffi grammatika eesti keel ja Urvaste murrak (1998, στο βιβλίο: J. Gutslaff. Grammatilisi vaatlusi eesti keelest)
* Võru murde tekstid. Eesti Murded VI (2002, με τον I. Käsi)

Παραπομπές
----------

1. 1 2 3 4  «Eesti Entsüklopeedia».
2. 1 2 3 4  «Keem, Hella - Eesti Entsüklopeedia». *entsyklopeedia.ee*. Ανακτήθηκε στις 9 Ιουλίου 2021.
3. ↑  «Hella Keem». *geni\_family\_tree*. Ανακτήθηκε στις 21 Μαρτίου 2022.
4. ↑  Kõiva, Compiled by Herbert Tampere, Erna Tampere, Ottilie. «Anthology of Estonian Traditional Music». *www.folklore.ee* (στα Αγγλικά). Ανακτήθηκε στις 21 Μαρτίου 2022.

|  |  |
| --- | --- |
| εικονίδιο Βιογραφίες | Πύλη Βιογραφίες |

|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
| Καθιερωμένοι όροι | 
* WorldCat
* VIAF: 33823983
* LCCN: n2002105117
* ISNI: 0000 0000 3813 382X
* GND: 1157954294
* SUDOC: 057764778
* BIBSYS: 98045772

 |

 |
Συντεταγμένες: 31°00′N 61°15′E﻿ / ﻿31°N 61.25°E﻿ / 31; 61.25

Ο ποταμός Χέλμαντ και ο παραπόταμός του που διασχίζουν το Αφγανιστάν από ΒΑ. προς ΝΔ και Δ.
Ο ποταμός **Χέλμαντ**, ή *Χελμάντ* ή *Χέλμουντ*, ή Χέλμεντ, ή *Χίρμαντ*, και αρχαία ελληνικά Ετύμανδρος, ή Ερύμανθος είναι ο μεγαλύτερος σε μήκος ποταμός του Αφγανιστάν με συνολικό μήκος περίπου τα 1.150 χλμ.

Ο ποταμός αυτός πηγάζει από τους ορεινούς όγκους Μπαμπά της οροσειράς Χίντου Κους, περίπου 80 χλμ. βόρεια της Καμπούλ απ΄ όπου και διασχίζοντας βόρεια τη μεγάλη διάβαση Γιουνάι, ρέει αρχικά νοτιοδυτικά και στη συνέχεια στρέφεται προς τα βόρεια όπου διασχίζοντας την έρημο Ντάστι Μάργκο καταλήγει στα ομώνυμα έλη και λίμνη Χέλμαντ, στη περιοχή Σιστάν, επί της μεθορίου των Ιρανο-αφγανικών συνόρων, παρά την πόλη Ζαμπόλ, απ΄ όπου και συνεχίζει στο έδαφος του Ιράν.

Ο ποταμός Χέλμαντ σε ένα μεγάλο μέρος του μήκους του παρουσιάζει μεγάλη περιεκτικότητα σε άλατα που τον καθιστούν πολλές φορές, σε ορισμένα σημεία του, τελείως ακατάλληλο για άρδευση καλλιεργειών. Παρά ταύτα τα νερά του αποτελούν ουσιαστικό παράγοντα για τους αγρότες στο Αφγανιστάν, αφού είναι αυτός που τροφοδοτεί τη Λίμνη Χαμούν, όσο επίσης και για τους αγρότες του Ιράν που συνεχίζει να ρέει στο έδαφός τους.

Γενικά ο ποταμός Χέρμαντ αποστραγγίζει μία λεκάνη (τη λεγόμενη Σιστάν) της οποίας η έκταση φθάνει τα 160.000 τ.χλμ. 

Ένας αρκετός αριθμός υδροηλεκτρικών φραγμάτων στο ρου του ποταμού έχουν δημιουργήσει πολλές τεχνητές λίμνες για την αγροτική ανάπτυξη των περιοχών του Αφγανιστάν που αρδεύει, με σημαντικότερο το μεγάλο φράγμα Καζάκαϊ στον ομώνυμο ταμιευτήρα (λίμνη).
Κύριος παραπόταμος του Χέλμαντ είναι ο ποταμός Αργκχαντάμπ επί του οποίου σημαντικό φράγμα βρίσκεται κοντά στην πόλη Κανταχάρ. 

Κατά την αρχαιότητα η όλη περιοχή που διέσχιζε ο τότε λεγόμενος από τους Έλληνες ποταμός Ερύμανθος όριζε το αρχαίο βασίλειο της Σακαστανής ή Παραιτακηνής όπου ήταν εγκατεστημένοι οι Σάκες.

Πηγές
-----

* «Εγκυκλοπαίδεια Πάπυρος Λαρούς Μπριτάννικα» τόμ. 61ος, σελ. 55

  


|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
| Καθιερωμένοι όροι | 
* WorldCat
* VIAF: 248554363
* LCCN: sh86007799
* GND: 4095290-3

 |

 |
Αποβιομηχανοποίηση ορίζεται η διαδικασία αφαίρεσης βιομηχανικής ικανότητας από μια χώρα. Αυτό είναι συνήθως αποτέλεσμα οικονομικής ανάπτυξης, όχι το αντίθετο όπως υποστηρίζουν αρκετοί.

Δεδομένα
--------

Αν λάβουμε ως δεδομένο τις 28 πιο εξελιγμένες οικονομίες του κόσμου, η εργασία στη βιομηχανία έχει πέσει σταθερά από 28% το 1970 σε μόλις 18% το 1994. Η πρώτη χώρα στην οποία παρατηρήθηκε το φαινόμενο της αποβιομηχάνισης ήταν οι Ηνωμένες Πολιτείες Αμερικής που το 1965 η εργασία στην βιομηχανία ήταν στο 28% και το 1994 έπεσε στο 16%. Αντίθετα, ο τομέας των υπηρεσιών σε αυτές τις οικονομίες παρουσιάζει μεγάλη αύξηση. Χρησιμοποιώντας τις ΗΠΑ ξανά ως παράδειγμα, βλέπουμε ότι το 1960 μόνο το 56% του εργατικού δυναμικού ήταν εργαζόμενο για τον τομέα των υπηρεσιών ενώ το 1994 αυξήθηκε σε ένα εντυπωσιακό 74%. Στις εξελιγμένες οικονομίες, όσο μικραίνει ο βιομηχανικός τομέας αυξάνεται ο τομέας των υπηρεσιών.

Αίτια
-----

Κατά την αποβιομηχάνιση, ο μειωμένος αριθμός εργασίας στην βιομηχανία φαίνεται να αντικατοπτρίζει και πτώση της βιομηχανικής αξίας μιας χώρας σε σχέση με το Ακαθάριστο Εγχώριο Προϊόν. Σε πρώτη ματιά αυτό ίσως σημαίνει ότι οι εγχώριες δαπάνες για την βιομηχανία μειώνονται και αυξάνονται για τις υπηρεσίες. Όντως αυξάνονται οι δαπάνες για τις υπηρεσίες στις εξελιγμένες οικονομίες. Αλλά ο λόγος δεν είναι μειωμένη βιομηχανική ανάπτυξη. Ο λόγος για τον οποίο γίνεται αυτό έχει να κάνει με την παραγωγικότητα της εργασίας (με το ποσό παραγωγής ανά εργάτη). Αυτό το ποσοστό έχει αργή ανάπτυξη σε σχέση με το ποσοστό παραγωγής της βιομηχανίας. Έτσι η τιμή των υπηρεσιών καθίσταται υψηλότερη από αυτής της βιομηχανίας.

Παραπομπές
----------

1. 1 2  «Economic Issues 10 -- Deindustrialization -- Its Causes and Implications». *www.imf.org*. Ανακτήθηκε στις 5 Ιουλίου 2016.
2. 1 2  International Monetary Fund, Research Department, *Deindustrialization: Causes and Implications,* 1997

|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
| Καθιερωμένοι όροι | 
* WorldCat
* LCCN: sh95004418
* GND: 4149019-8

 |

 |
Το **φέουδο**, που ετυμολογικά προέρχεται από το παλαιοφραγκικό "*fehu*" (= βοοειδή), εκ του λατινικού "*feudum*", με τη σημασία κινητών αγαθών, ήταν τρόπος κατοχής και ιδιοκτησίας γης (γαιοκτησίας) που αναπτύχθηκε ως κυρίαρχος θεσμός του λεγόμενου φεουδαλισμού, που αποτελούσε με τη σειρά του πολιτικό και κοινωνικό σύστημα ιδιοκτησία γης κατά τον Μεσαίωνα.

Κύριο λήμμα: Προέλευση του φέουδου
Αναλυτικότερα, το φέουδο είναι θεσμός που προέρχεται από τον συνδυασμό τριών στοιχείων:

* Το beneficium, δηλαδή η παραχώρηση του δικαιώματος να καρπώνεται κάποιος μια έκταση γης για περιορισμένο χρονικό διάστημα με αντάλλαγμα την υπόσχεση προσφοράς συνήθως στρατιωτικών υπηρεσιών.

* Η υποτέλεια (Vassalagium), δηλαδή η υποχρέωση εκείνου που δέχτηκε την έκταση γης να ορκιστεί στον χορηγό πίστη (sacramentum fidelitatis) και να του προσφέρει τις υπηρεσίες που ζητούνται.

* Η ατέλεια (inmunitas), δηλαδή η απαλλαγή εκείνου που δέχεται τη δωρεά της γης από την υποχρέωση να υπαγάγει στη δικαιοδοσία του χορηγού τις περιοχές που έχουν παραχωρηθεί, όπου πια μόνο αυτός έχει την αποκλειστική κυριαρχία.

Το φέουδο έφερε επίσης τον χαρακτήρα της "εισφοράς", ή του "οικονομικού ανταλλάγματος", ή του κληρονομικού "τίτλου" επί αμοιβής, που δινόταν συνηθέστερα μετά από ιδιαίτερη πανηγυρική τελετή "φόρου τιμής" και "όρκου υποτέλειας" στον ηγεμόνα. Τα φέουδα που διατηρήθηκαν μέχρι τον 13ο αιώνα, ήταν μεγάλες εκτάσεις που περιελάμβαναν καλλιεργήσιμα εδάφη, χωριά ακόμα και πόλεις με δικαίωμα της εκμετάλλευσης αυτών και απόδοσης προσόδων. Οι δε κάτοχοι των φέουδων ήταν ιππότες και ευγενείς που ασκώντας εξουσία επ΄ αυτών κλήθηκαν, πολύ αργότερα, από νομομαθείς του 17ου αιώνα, φεουδάρχες, την δε άσκηση εξουσίας τους φεουδαρχία.

Πηγές
-----

* Βασίλης Φίλιας, Κοινωνικά συστήματα, εκδ. Νέα Σύνορα 1978

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
--------------------

|  |  |
| --- | --- |
| wiktionary logowiktionary logo | Το *Βικιλεξικό* έχει σχετικό λήμμα:  **φέουδο**  |
Συντεταγμένες: 47°22′41.2″N 10°9′2.2″E﻿ / ﻿47.378111°N 10.150611°E﻿ / 47.378111; 10.150611

Το **Χέλλοχ** (γερμανικά: *Hölloch*, μτφ. «*Σπήλαιο της Κολάσεως*») είναι σπήλαιο στη Γερμανία, και βρίσκεται στα νότια σύνορα της χώρας με την Αυστρία. Είναι προσβάσιμο από είσοδο που βρίσκεται στο Κλάινβάσσερταλ (*Kleinwalsertal*) της Αυστρίας. Το μήκος του είναι 10.9 χιλιόμετρα.

Ιστορικό της ανακάλυψης
-----------------------

Το σπήλαιο εξερευνήθηκε για πρώτη φορά το έτος 1906. Ο Χέρμαν Πάουλ από το Ίννενσβέντε και ο διάκονος Ξάβερ Λουτς από το Ρίτζλερν μπήκαν από μια κατακόμβη βάθους 76 μέτρων και το εξερεύνησαν. Το 2005 ανακαλύφθηκε μια άλλη είσοδος, πιο εύκολη.

Γεωλογική περιγραφή
-------------------

Το σπήλαιο διαβρέχεται από υπόγεια ύδατα που τροφοδοτούνται από την επίγεια μετεωρολογική βροχόπτωση και χιονόπτωση.

Κινηματογράφος
--------------

Το Χέλλοχ έχει κινηματογραφηθεί πολλές φορές:

* Eine Seilfahrt in die Unterwelt
* 1996: Mit dem Wasser in die Tiefe
* 2011: Hölloch - Geschichten aus der Unterwelt
* Highway to Hell (Jürgen Schafroth)

Πηγές
-----

* Höhlenverein Sonthofen e. V. (Hrsg.): *Das Hölloch im Mahdtal – 100 Jahre Höhlenforschung im Kleinwalsertal*. Eigenverlag, Sonthofen 2006

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
--------------------

|  |  |
| --- | --- |
| Commons logoCommons logo | Τα Wikimedia Commons έχουν πολυμέσα σχετικά με το θέμα   **Χέλλοχ** |

* Webpräsenz des Höhlenvereins Sonthofen e. V. über das Hölloch
* Das Hölloch

Παραπομπές
----------

1. ↑  «Αρχειοθετημένο αντίγραφο». Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 26 Δεκεμβρίου 2011. Ανακτήθηκε στις 24 Δεκεμβρίου 2011.
2. ↑  [*νεκρός σύνδεσμος*]
3. ↑  «Allgäu Film». Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 8 Δεκεμβρίου 2011. Ανακτήθηκε στις 24 Δεκεμβρίου 2011.
Το **Φένι** είναι κατοικημένη περιοχή στην Διαίρεση Τσιταγκόνγκ του νοτιοανατολικού Μπαγκλαντές. είναι η έδρα της υποεπαρχίας Φένι Σαντάρ και της επαρχίας Φένι. Το Φένι είναι ο μεγαλύτερος δήμος της περιοχής, και ιδρύθηκε το 1958.

Γεωγραφία
---------

Το Φένι βρίσκεται στις γεωγραφικές συντεταγμένες 23°01′07″N 91°23′48″E﻿ / ﻿23.0186°N 91.3966°E﻿ / 23.0186; 91.3966 στο νοτιοανατολικό τμήμα του Μπαγκλαντές. Είναι ιστορικό μέρος.

Παραπομπές
----------

1. ↑  «NGA GeoNames Database». National Geospatial-Intelligence Agency. Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 22 Ιουλίου 2010. Ανακτήθηκε στις 2 Ιανουαρίου 2015.
2. ↑  Bhuiyan, Md Abu Taher (2012). «Feni Sadar Upazila». Στο: Islam, Sirajul. *Banglapedia: National Encyclopedia of Bangladesh* (Second έκδοση). Asiatic Society of Bangladesh.
Οι **υποτροφίες Γκούγκενχαϊμ**, απονέμονται ετησίως από το 1925 από το Ίδρυμα Τζον Σάιμον Γκούγκενχάιμ (John Simon Guggenheim Memorial Foundation) για αυτούς «που επέδειξαν εξαιρετική ικανότητα για παραγωγική υποτροφία ή εξαιρετικές δημιουργικές ικανότητες στις τέχνες». Κάθε χρόνο, το ίδρυμα δίνει αρκετές εκατοντάδες βραβεία σε κάθε ένα από δύο χωριστούς διαγωνισμούς: 

* Έναν ανοικτό στους πολίτες και τους μόνιμους κατοίκους των Ηνωμένων Πολιτειών και του Καναδά.
* Έναν άλλο για τους πολίτες και τους μόνιμους κατοίκους της Λατινικής Αμερικής και της Καραϊβικής.

Το Ίδρυμα λαμβάνει περίπου 3.500 - 4.000 αιτήσεις κάθε χρόνο. Περίπου 220 υποτροφίες απονέμονται ετησίως. Το μέγεθος της επιχορήγησης κυμαίνεται και προσαρμόζεται στις ανάγκες των υπότροφων,ενώ λαμβάνονται υπόψιν και οι άλλοι πόρους τους, ο σκοπός και το πεδίο εφαρμογής των σχεδίων τους. Η μέση επιχορήγηση στο διαγωνισμό του 2008 στον Καναδά και και τις Ηνωμένες Πολιτείες ήταν περίπου US $ 43.200.

Παραπομπές σημειώσεις
---------------------

1. ↑  «The Fellowship». John Simon Guggenheim Memorial Foundation. Ανακτήθηκε στις 11 Αυγούστου 2009.
2. ↑  «Frequently Asked Questions». John Simon Guggenheim Memorial Foundation. Ανακτήθηκε στις 11 Αυγούστου 2009.

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
--------------------

* Κατάλογος υποτρόφων του ιδρύματος Αρχειοθετήθηκε 2013-01-14 στο Wayback Machine.
Ο **Αρθούρος Μένσελ** ήταν Άγγλος υποναύαρχος από τους πλέον διακεκριμένους υδρογράφους του κόσμου. Συνδέθηκε ιδιαίτερα με την Ελλάδα τόσο στην αποτύπωση των ακτών με πληθώρα υδρογραφικών ερευνών, όσο και για τις ιδιαίτερες μελέτες του στο φαινόμενο των ρευμάτων του Ευρίπου.

Βιογραφία
---------

Στην αρχή έφθασε στις ελληνικές θάλασσες ως ύπαρχος του "Σπιτφάιρ" και με τον διάσημο επίσης κυβερνήτη του, Sprait, χαρτογράφησε τις κρητικές ακτές (1851-1856). ¨Όταν προήχθη σε αντιπλοίαρχο τοποθετήθηκε κυβερνήτης στο "Firefly" και χαρτογράφησε όλη την ακτή της Συρίας (1857-1861). Αργότερα ως κυβερνήτης του "Hydra" όλες τις ακτές του Ιονίου (1862-1865). Προηγουμένως όμως από το 1862 με το ίδιο πλοίο άρχισε τις έρευνες και τη μελέτη του φαινομένου του Ευρίπου, αφού προηγουμένως χαρτογράφησε όλη τη περιοχή. Επί των ερευνών του αυτών το 1865 κατέληξε σε σαφή συμπεράσματα που αποτελούν τον ακρογωνιαίο λίθο κάθε σχετικής εργασίας και έρευνας τα οποία και οδήγησαν λίγο πριν το θάνατό του, τον Δημήτριο Αιγινήτη στην οριστική λύση του αινιγματικού προβλήματος.

Αργότερα όταν ο Α. Μένσελ προάχθηκε σε υποναύαρχο όπου και αδυνατώντας πλέον να συνεχίσει τις υδρογραφικές μελέτες του, αναγκάσθηκε να παραιτηθεί. Τόσο είχε αγαπήσει την Ελλάδα που ήλθε και εγκαταστάθηκε οριστικά στη Χαλκίδα όπου και νυμφεύθηκε τη Γαλλίδα Fanny - Cesca Thies, συνεχίζοντας τις έρευνές του μέχρι το τέλος της ζωής του. Εκεί γνωρίστηκε και με τον κυβερνήτη της ελληνικής ημιολίας "Μεθώνη" Ανδρέα Α. Μιαούλη το 1871 που υπό την εποπτεία του πρώτου συνέχισε κι αυτός παρόμοιες έρευνες.  

Το 1887 ο Α. Μένσελ διορίστηκε μέλος της "Επιτροπής Φάρων" από τον Υπουργό Γ. Θεοτόκη προκειμένου κατά το έγγραφο του διορισμού του "*παράσχη την πολύτιμον συνδρομήν του εις την ελληνικήν κυβέρνησιν δι΄ έργον όπερ θα είναι το συμπλήρωμα των εργασιών του δι΄ ας αφιέρωσε τον βίον του και δι άς θα τον ευγνωμονήσουν άπαντες οι ναυτιλλόμενοι*".

Κοντά στη γέφυρα του Ευρίπου και επί της Ευβοϊκής ακτής ο Μένσελ είχε ανεγείρει κομψή αντισεισμική έπαυλη (cottage) που μέχρι τελευταία χρησιμοποιήθηκε ως ξενοδοχείο "Ο Εύριπος". Πέθανε τον Μάρτιο του 1890 και τάφηκε στη Χαλκίδα.

Δείτε σχετικά
-------------

* Υδρογραφία
* Παλίρροια του Ευρίπου

Πηγές
-----

* *Νεώτερον Εγκυκλοπαιδικόν Λεξικόν Ηλίου* τ. 13ος, σ.260
Ο **Χρήστος Μάνος** ή **Μάνου** ήταν Έλληνας μεγαλέμπορος 18ου αιώνα και γενάρχης της οικογένειας Χρηστομάνου.

Βιογραφικό
----------

Ο Χρήστος Μάνος γεννήθηκε στην Κατράνιτσα (Πύργοι) Εορδαίας της Κοζάνης το 1737. Η γενέτειρά του είχε μεγάλη παράδοση στο εμπόριο. Μετανάστευσε στο Μελένικο της Βορειοανατολικής Μακεδονίας, όπου ασχολήθηκε με το εμπόριο. Στο Μελένικο εγκατέστησε την έδρα της επιχείρησής του και εκεί απέκτησε μεγάλη περιουσία. Λόγω της εργασίας του, έζησε κάποιο διάστημα στη Νάουσα, όπου το 1775 γεννήθηκε ο πρώτος του γιος Αναστάσιος. Τα επόμενα χρόνια έζησε για κάποιο διάστημα στη Νις, όπου συνδέθηκε με την οικογένεια Σίνα. Αργότερα, το 1795 εγκαταστάθηκε με το δευτερότοκο γιο του Εμμανουήλ στη Βιέννη, όπου μετέφερε και την έδρα της επιχείρησής του από το Μελένικο. Εκεί, συνδέθηκε με τις επαναστατικές ιδέες του Ρήγα Φεραίου και τον κύκλο των φοιτητών και εμπόρων που τον ακολουθούσαν. Ενεπλάκη εμμέσως με τα γεγονότα των συλλήψεων των συνεργατών του Ρήγα. Στη Βιέννη συνεργάστηκε εμπορικά με τον Σιατιστινό έμπορο Μιχαήλ Τσούμπρο. Μετά το θάνατό του, την επιχείρηση ανέλαβαν οι γιοι του Αναστάσιος και Εμμανουήλ που υιοθέτησαν το επώνυμο *Χρηστομάνος*. Η οικογένεια Χρηστομάνου, όπως έμεινε γνωστή έπαιξε σημαντικό ρόλο στην Ελλάδα και τον 19ο αιώνα.

Παραπομπές
----------

1. ↑  «Αθανάσιος Ε. Καραθανάσης, Εταιρεία μακεδονικών Σπουδών, "Μια Ελληνική μαρτυρία από τη Βιέννη για τις πρώτες συλλήψεις των συνεργατών του Ρήγα Βελεστινλή", Θεσσαλονίκη, σ. 92» (PDF). Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο (PDF) στις 5 Μαρτίου 2016. Ανακτήθηκε στις 7 Μαρτίου 2013.
Ο όρος **Αποβατική υποστήριξη** είναι περισσότερο στρατιωτικός (ναυτικός) και χρησιμοποιείται για τον προσδιορισμό μικρών σχετικά σκαφών που υποστηρίζουν τις στρατιωτικές αποβατικές δυνάμεις κατά τον χρόνο της επιχειρούμενης απόβασης. 

Τέτοια πλοία "αποβατικής υποστήριξης" μπορεί να είναι μικρά (μικρού βυθίσματος) αλλά και μεγάλα πολεμικά σκάφη που με το πυροβολικό τους καλύπτουν την αποβατική επιχείρηση. Επίσης με τον ίδιον όρο μπορεί να χαρακτηρισθούν επιπρόσθετα και ναρκαλιευτικά που επιχειρούν προηγουμένως καθαρισμό και διάνοιξη διαύλου σε ναρκοθετημένη προσγειάλια θαλάσσια περιοχή, προκειμένου ν΄ ακολουθήσει επιχείρηση απόβασης. 

  

Τα πλοία αποβατικής υποστήριξης του Ελληνικού Πολεμικού Ναυτικού είναι:

* Βλαχάβας Ι (αποβατικής υποστήριξης) Πλωτάρχης / Ρ-95, L-95
Η **τυροσινάση** είναι ένζυμο που περιέχει χαλκό και καταλύει την οξείδωση φαινολών όπως του αμινοξέος τυροσίνη και του νευροδιαβιβαστή ντοπαμίνη. Οι αντιδράσεις που επιτελεί το ένζυμο είναι η υδροξυλίωση μονοφαινολών σε ο-διφαινόλες και η οξείδωση ο-διφαινολών σε ο-κινόνες.[1][2]

Στα ζώα και στον άνθρωπο η τυροσινάση είναι υπεύθυνη για τη σύνθεση της μελανίνης, χρωστικής του δέρματος που βοηθά στην προστασία από την υπεριώδη ακτινοβολία του ήλιου.

Κλινική σημασία
---------------

Δυσλειτουργίες της τυροσινάσης είτε λόγω εγγενών γενετικών αιτίων είτε λόγω εξωγενών παραγόντων (π.χ. χημικές ουσίες όπως πολυφαινόλες
[3]) σχετίζονται κυρίως με δερματικές παθήσεις. Ο αλμπινισμός είναι η πλέον γνωστή γενετική πάθηση που σχετίζεται με μειωμένη παραγωγή ή και πλήρη απουσία μελανίνης στο δέρμα, στα μαλλιά και στην ίριδα των ματιών, και προκαλείται από μετάλλαξη στο γονίδιο του DNA που κωδικοποιεί τη σύνθεση της τυροσινάσης.[4]

Πηγές
-----

1. ↑  A. Sánchez-Ferrer, J. N. Rodríguez-López, F. García-Cánovas, F. García-Carmona (1995). «Tyrosinase: a comprehensive review of its mechanism». *Biochim. Biophys. Acta* **1247** (1): 1-11.
2. ↑  E. J. Land, C. A. Ramsden, P. A. Riley (2004). «Quinone chemistry and melanogenesis». *Methods Enzymol.* **378**: 88-109. doi:10.1016/S0076-6879(04)78005-2.
3. ↑  T.-S. Chang (2009). «An Updated Review of Tyrosinase Inhibitors». *Int. J. Mol. Sci.* **10** (6): 2440-2475. doi:10.3390/ijms10062440.
4. ↑  M. Mártinez-García, L. Montoliu (2013). «Albinism in Europe». *J. Dermatol.* **40**: 319–324. doi:10.1111/1346-8138.12170.
Χάρτης της Αυτόνομης Σοβιετικής Σοσιαλιστικής Δημοκρατίας της Ατζαρίας το 1922.
Η **Αυτόνομη Σοβιετική Σοσιαλιστική Δημοκρατία της Ατζαρίας** (**ΑΣΣΔ της Ατζαρίας**)
 Γεωργιανά: აჭარის ავტონომიური საბჭოთა სოციალისტური რესპუბლიკა, Ρωσικά: Аджарская Автономная Советская Социалистическая Республика) ήταν μια αυτόνομη δημοκρατία της Σοβιετικής Ένωσης εντός της Γεωργιανής ΣΣΔ, που ιδρύθηκε στις 16 Ιουλίου 1921. Μετά την διάλυση της Σοβιετικής Ένωσης το 1991, μετατράπηκε στη Αυτόνομη Δημοκρατία της Ατζαρίας εντός της Γεωργίας.

Δημιουργία
----------

Μετά από μια προσωρινή κατοχή από τουρκικά και βρετανικά στρατεύματα το 1918–1920, η Ατζαρία επανασυνδέθηκε με τη Γεωργία, το 1920. Μια σύντομη στρατιωτική σύγκρουση το Μάρτιο του 1921 οδήγησε την κυβέρνηση στην Άγκυρα να παραχωρήσει το έδαφος για τη Γεωργία, ως συνέπεια του Άρθρου 4 της Συνθήκης του Καρς, με προϋπόθεση την παροχή αυτονομίας στον τοπικό Μουσουλμανικό πληθυσμό. Κατά συνέπεια, η Σοβιετική Ένωση ίδρυσε τη Αυτόνομη Σοβιετική Σοσιαλιστική Δημοκρατία της Ατζαρίας στις 16 Ιουλίου 1921. Παρ΄όλα αυτά, το Ισλάμ εντός της νέας δημοκρατίας, όπως και αλλού στη Σοβιετική Ένωση και μαζί με τον Χριστιανισμό, ήταν καταπιεσμένο.

Δείτε επίσης
------------

* Πρώτος Γραμματέας του Κομμουνιστικού Κόμματος της Ατζαρίας

Παραπομπές
----------

1. ↑  «1936 CONSTITUTION OF THE USSR». Brucknell University. Δεκεμβρίου 1936. Ανακτήθηκε στις 24 Δεκεμβρίου 2014.
Ο **Βεντσέσλαος Β΄**, πολων. Wacław II Zatorski (1450/55 - πριν τις 5 Οκτωβρίου 1487) από τον Οίκο των Πιαστ-Σιλεσίας ήταν δούκας του Ζάτορ (1468-74, με τους αδελφούς του) και του ημίσεως Ζάτορ (από το 1474, με τον αδελφό του).

Βιογραφία
---------

Ήταν ο δευτερότοκος γιος του Βεντσέσλαου Α΄ δούκα του Ζάτορ, Οσβιέντσιμ και της Μαρίας Κοπτσόβσκι, κόρης του Ούρμπαν Κοπτσόβσκι, ευγενούς από το Σέβιερς.

Όταν απεβίωσε ο πατέρας του το 1468, οι δύο μεγαλύτεροι γιοί του, ο Καζιμίρ Β΄ και Βεντσέσλαος ανέλαβαν την πλήρη διακυβέρνηση του δουκάτου, καθώς οι δύο μικρότεροι Ιωάννης Δ΄ και Βλάντισλαφ ήταν ακόμη ανήλικοι. Πάντως τα κύρια καθήκοντα της εξουσίας γινόταν από τον Καζιμίρ Β΄. 

Ο Βεντσέσλαος Β΄ εμφανίζεται στα επίσημα έγγραφα για πρώτη φορά περί το 1469. Το 1474 έγινε επίσημη διαίρεση του δουκάτου του Ζάτορ: ο Καζιμίρ Β΄ και ο Βεντσέσλαος Β΄ έλαβαν το ανατολικό μέρος από τον ποταμό Σκάβα και οι δύο μικρότεροι αδελφοί το δυτικό. Ο Βεντσέσλαος Β΄ απεβίωσε το διάστημα 1484-87, άγαμος, περίπου 33 ετών.

Πηγές
-----

* Marek, Miroslav. "Complete Genealogy of the House of Piast". Genealogy.EU.
* Cawley, Charles, SILESIA, Medieval Lands database, Foundation for Medieval Genealogy.

Παραπομπές
----------

1. 1 2  Ανακτήθηκε στις 13  Ιουλίου 2019.
2. 1 2  Ανακτήθηκε στις 13  Ιουλίου 2019.
3. 1 2 3 4  Ανακτήθηκε στις 13  Ιουλίου 2019.
4. ↑  Ανακτήθηκε στις 13  Ιουλίου 2019.
5. 1 2  Ανακτήθηκε στις 13  Ιουλίου 2019.
Συντεταγμένες: 36°21′49″N 25°28′40″E﻿ / ﻿36.363729°N 25.477788°E﻿ / 36.363729; 25.477788

Αρχαία Θήρα, Αγορά
**Αρχαία Θήρα** ονομάζεται η αρχαία πόλη που βρίσκεται στην κορυφή του Μέσα Βουνού στη Σαντορίνη. Η πόλη ιδρύθηκε τον 8ο αιώνα π.Χ. από τους Λακεδαιμόνιους (Δωριείς) και κατοικήθηκε μέχρι τους πρωτοβυζαντινούς χρόνους.

Η πρόσβαση στην πόλη γίνεται με τα πόδια, με σκάλες στην πλαγιά του βουνού. Η πόλη στη σημερινή της μορφή έχει έντονα τα στοιχεία της ελληνιστικής και ρωμαϊκής εποχής, δεδομένου ότι λόγω της συνεχούς κατοίκησης δεν έχουν μείνει πολλά ίχνη από τους πρώτους αιώνες ύπαρξης της πόλης.

Σημαντικά σημεία της Αρχαίας Θήρας είναι η Αγορά, το ιερό του Αρτεμιδώρου, ο ναός του Διονύσου, το ιερό του Καρνείου Απόλλωνος, το θέατρο και το νεκροταφείο.

Οι πρώτες ανασκαφές της Αρχαίας Θήρας έγιναν από τον γερμανό φιλόλογο-επιγραφολόγο Hiller von Gaertringen την περίοδο 1896-1902 με προσωπικά του έξοδα.

Δείτε επίσης
------------

* Απόλλων της Θήρας

Αναφορές
--------

1. 1 2  Αξιοθέατα στην Αρχαία Θήρα
2. ↑  Αρχαία Θήρα Αρχειοθετήθηκε 2012-07-31 στο Wayback Machine. Οδυσσεύς, Υπουργείο Πολιτισμού και Τουρισμού

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
--------------------

* Αρχαία Θήρα άνοιξη 2012, Aπο την ιστοσελίδα: Γιάννης Αργυρός Σαντορίνη, βίντεο στο youtube
Η **Αυτόνομη Σοβιετική Σοσιαλιστική Δημοκρατία της Τσουβασίας** (Χουβάς: Чăваш Автономлă Совет Социаллă Республики
, *Chăwash Avtonomlă Sovet Sociallă Respubliki*; ρωσικά: Чувашская Автономная Советская Социалистическая Республик‎, *Chuvashskaya Avtonomnaya Sovetskaya Sotsialisticheskaya Respublik*) ήταν μια Αυτόνομη Σοβιετική Σοσιαλιστική Δημοκρατία εντός της Σοβιετικής Ένωσης.

Καταλαμβάνει περίπου 18.000 τετραγωνικά χιλιόμετρα (6.900 τετραγωνικά μίλια) κατά μήκος της ανατολικής όχθης του Βόλγα, περίπου 60 χιλιόμετρα (37 μίλια) δυτικά της συμβολής με τον ποταμό Κάμα και περίπου 700 χιλιόμετρα (430 μίλια) ανατολικά της Μόσχας. Η Τσουβασική ΑΣΣΔ σχηματίστηκε το 1925 και ανακήρυξε την ανεξαρτησία της εντός της Σοβιετικής Ένωσης το 1990. Οι κύριες οικονομικές δραστηριότητες είναι γεωργικές, και είναι η παραγωγή φρούτων, δημητριακών και η υλοτομία. Η πρωτεύουσα ήταν το Τσεμποκσάρι.

Δείτε επίσης
------------

* Αυτόνομη Περιφέρεια των Τσουβάς
* Τσουβασία
* Πρώτος Γραμματέας του Κομμουνιστικού Κόμματος της Τσουβασίας
* Κοινωνία για τη μελέτη της πατρίδας (Τσουβασία)

Αναφορές
--------

* *Αυτό το άρθρο ενσωματώνει το δημόσιο τομέα το κείμενο από τη Βιβλιοθήκη του Κογκρέσου Χώρα Σπουδών*
Ο **Αριστόβουλος ο Αλεξανδρεύς** ή **Αριστόβουλος ο Περιπατητικός** έζησε στην Αλεξάνδρεια τον 3ο-2ο αιώνα π.Χ. και υπήρξε Ιουδαίος περιπατητικός φιλόσοφος, ιδρυτής της Ιουδαϊκής Αλεξανδρινής Σχολής. Ενδεικτικά της χρονικής περιόδου που έζησε και έδρασε είναι η βασιλεία του Πτολεμαίου Ε΄ του Επιφανούς (204-181 π.Χ.), του οποίου υπήρξε δάσκαλος και σύμβουλος, καθώς και του Πτολεμαίου ΣΤ΄ του Φιλομήτορος (187-146 π.Χ.), στον οποίο αφιέρωσε το σημαντικότερο βιβλίο του, *Εξηγήσεις της Μωυσέως Γραφής ή του Μωυσέως Νόμου*, μια ερμηνεία αλληγορική της *Πεντατεύχου*. Το έργο του αυτό εμπεριέχει και τον πυρήνα της διδασκαλίας του. Με αυτό προσπάθησε να αποδείξει ότι πηγή της ελληνικής φιλοσοφίας, από τον Όμηρο και έπειτα, υπήρξε η *Παλαιά Διαθήκη*, ισχυριζόμενος ότι όλοι οι Έλληνες στοχαστές είχαν εντρυφήσει σε αυτήν και είχαν επηρεαστεί από το περιεχόμενό της. Για να θεμελιώσει την αυθαίρετη αυτή άποψή του, από τη μια μεριά πλησίαζε, με την τεχνική της αλληγορικής ερμηνείας, χωρία της *Παλαιάς Διαθήκης* στις αντιλήψεις Ελλήνων φιλοσόφων, όπως του Πυθαγόρα, του Σωκράτη, του Πλάτωνα κ.ά. και από την άλλη, ως άριστος ελληνιστής που ήταν, παραχάραζε ελληνικά κείμενα ή έπλαθε νόθα χωρία, τα οποία απέδιδε σε Έλληνες ποιητές και φιλοσόφους. Τόση ήταν η αληθοφάνεια των δοξασιών του, ώστε να παραπλανήσει και να παρασύρει σε αυτές πολλούς χριστιανούς θεολόγους, μέχρι και τους Πατέρες της Εκκλησίας, από τους οποίους στη συνέχεια καταβλήθηκαν προσπάθειες, προκειμένου να εναρμονίσουν τον θαυμασμό τους προς την ελληνική φιλοσοφική σκέψη με την αντίληψή τους για την υπεροχή και τη θεία προέλευση των διδασκαλιών της *Βίβλου*.

Παραπομπές
----------

1. ↑  Εθνική Βιβλιοθήκη της Γερμανίας, Κρατική Βιβλιοθήκη του Βερολίνου, Βαυαρική Κρατική Βιβλιοθήκη, Εθνική Βιβλιοθήκη της Αυστρίας: (Γερμανικά, Αγγλικά) *Gemeinsame Normdatei*. 119516594. Ανακτήθηκε στις 27  Μαρτίου 2022.

Βιβλιογραφία
------------

* Walckenaër, *Diatribe de Aristobulo judaeo* (1806).- Elter, De Aristobulo Judaeo (1804).

|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
| Καθιερωμένοι όροι | 
* WorldCat
* VIAF: 10657798
* LCCN: nr95015174
* ISNI: 0000 0000 4944 2820
* GND: 119516594
* ICCU: CFIV143951

 |

 |
Η **Αρχαία Αίπεια** (αρχαία ελληνικά: Αἴπεια) ήταν πόλη της Αρχαίας Μεσσηνίας. Αναφέρεται από τον Όμηρο στην Ιλιάδα*,* ως μια από τις επτά Μεσσηνιακές πόλεις που προσέφερε ο Αγαμέμνονας στον Αχιλλέα. Ο Στράβωνας υποθέτει ότι η πόλη ήταν η ίδια με την Αρχαία Θουρία, ενώ ο Παυσανίας υποθέτει ότι ήταν η ίδια με την Κορώνη (αρχαία πόλη).

Η θέση της αρχαίας πόλης εξαρτάται ανάλογα με την αποδεκτή ταυτοποίηση της πόλης.

Παραπομπές
----------

1. ↑  Ηλιάδα, 9.152
2. ↑  Στράβων. «Γεωγραφικά». *Γεωγραφικά*. **p. 360**.  Οι αριθμοί των σελίδων αναφέρονται σε εκείνους της έκδοσης του Ισαάκ Καζομπόν.
3. ↑  Παυσανίας. «*Ελλάδος περιήγησις*». Ελλάδος περιήγησις. **4.34.5**. .

 Το συγκεκριμένο λήμμα περιλαμβάνει περιεχόμενο από πηγή, η οποία αποτελεί, πλέον, κοινό κτήμα:   
(Αγγλικά) Smith, William, επιμ. (1854–1857). «Aepeia». *Dictionary of Greek and Roman Geography*. Λονδίνο: John Murray.
*Να μη συγχέεται με τον Βεγκέσλαο Β΄ βασιλιά της Βοημίας.*
Ο **Βεντσέσλαος Β΄**, λατιν. Wenceslaus II, τσεχ. Václav ΙΙ (1137 - μετά το 1192) από τον Οίκο των Πρεμυσλιδών ήταν δούκας της Βοημίας (1191-92).

Βιογραφία
---------

Ήταν ο τέταρτος γιος τού Σομπιέσλαφ Α΄ δούκα της Βοημίας και της Αδελαΐδας των Άρπαντ, κόρης τού Άλμος πρίγκιπα της Ουγγαρίας.

Ήταν πρίγκιπας/δούκας τού Ολομόουτς και τού Μπρνο, αλλά εκτοπίστηκε από τον Φρειδερίκο, γιο τού εξαδέλφου του Βλαδισλάου Β΄ και εξορίστηκε. Επέστρεψε όταν, έπειτα από 13 έτη, ο Κορράδος απεβίωσε.

Το 1191 διαδέχθηκε τον Κορράδο Β΄ δούκα της Βοημίας, γιο τού εξαδέλφου του Κορράδου Β΄ πρίγκιπα τού Ζνόιμο. Εκτοπίστηκε όμως έπειτα από τρεις μήνες από τον Ότακαρ Α΄ της Βοημίας, ετεροθαλή αδελφό τού Φρειδερίκου. Προσπάθησε να διαφύγει στον Ερρίκο ΣΤ΄ των Χοενστάουφεν βασιλιά της Γερμανίας, αλλά αιχμαλωτίστηκε από τον μαργράβο της Λουσατίας, που τον φυλάκισε· απεβίωσε εγκάθειρκτος.

Πηγές
-----

* Petr Sommer; Třeštík, Dušan; Žemlička, Josef, et al.: Přemyslovci. Budování českého státu. Nakladatelství Lidové noviny, Praha 2009, ISBN 978-80-7106-352-0, besonders S. 198–200.
Ο **Αριστοτέλης Κουτσουμάρης** γεννήθηκε το 1895 στο χωριό Ίσαρις, κοντά στη Μεγαλόπολη.

Ξεκίνησε τη καριέρα του στη Χωροφυλακή και αργότερα, όταν ιδρύθηκε η Αστυνομία Πόλεων, ήταν από τους πρώτους που επιλέχτηκαν για τη στελέχωσή της. Από το 1928 μέχρι το 1932 ήταν ο Διευθυντής της Γενικής Ασφάλειας Αθηνών. Εισήγαγε σύγχρονες μεθόδους εγκληματολογίας και ήταν αυτός που κατάφερε να εξιχνιάσει τη δολοφονία του Δημητρίου Αθανασόπουλου το 1931. 
Το 1932 ύστερα από ένα δυσφημιστικό εναντίον του άρθρο μιας εφημερίδας και την μη στήριξή του από την ηγεσία της Αστυνομίας Πόλεων, αποχώρησε από το σώμα. Είχε σπουδάσει νομικά και εργάστηκε ως δικηγόρος αρχικά στην Εθνική Τράπεζα και από το 1936 στην Τράπεζα της Ελλάδος. Ήταν επίσης ο εμπνευστής των Λαϊκών Υπνωτηρίων που λειτούργησαν αρχικά το 1937.

Στη διάρκεια της κατοχής ήταν ο διευθυντής της αστυνομικής δύναμης του Ερυθρού Σταυρού και είχε την ευθύνη για τη φύλαξη των τροφίμων και τη διανομή τους στους πολίτες που τα είχαν ανάγκη. Βλέποντας την ανθρωπιστική κρίση από την έλλειψη τροφίμων στην Αθήνα, το χειμώνα του 1941 -42, αποφάσισε μαζί με συνεργάτες του να φωτογραφήσουν κρυφά θύματα του λιμού και να στείλουν τις φωτογραφίες στο εξωτερικό, προκειμένου να γίνει γνωστή η κατάσταση στην Ελλάδα και να κινητοποιηθεί η διεθνής κοινή γνώμη για την άρση του ναυτικού αποκλεισμού, που είχαν επιβάλει οι Σύμμαχοι, και την αποστολή άμεσα τροφίμων και ανθρωπιστικής βοήθειας στη χώρα. Συνεργάτες του στην προσπάθεια αυτή ήταν μεταξύ άλλων ο επικεφαλής της Διεύθυνσης Εγκληματολογικών Υπηρεσιών του υπουργείου Ασφαλείας, αστυνόμος Νίκος Παπαδημητρίου, ο προϊστάμενος του φωτογραφικού τμήματος εγκληματολογικών υπηρεσιών, υπαστυνόμος Δημήτριος Κατσιμακλής, ο αρχιφύλακας Πέτρος Παπανικολάου, οι υπάλληλοι του Ερυθρού Σταυρού Νικόλαος Κωνσταντόπουλος και Κλειώ Θηβαιοπούλου και ο αρχιτέκτονας και συγγραφέας Πάνος Τζελέπης, που κινηματογράφησε τα παιδιά που πέθαιναν από την πείνα στη Ριζάρειο.

Ο Αριστοτέλης Κουτσουμάρης πέθανε στην Αθήνα το 1969. Το αρχείο του βρίσκεται στο Ελληνικό Λογοτεχνικό και Ιστορικό Αρχείο, του Μορφωτικού Ιδρύματος της Εθνικής Τράπεζας.

Πηγή
----

* Πληροφορίες αντλήθηκαν από τα βιογραφικά των Αριστοτέλη Κουτσουμάρη, Νίκου Παπαδημητρίου, Δημητρίου Κατσιμακλή, Πέτρου Παπανικολάου, Νικολάου Κωνσταντόπουλου, Κλειώς Θηβαιοπούλου και Πάνου Τζελέπη, σελ. 420 -432 από το μυθιστόρημα Ο λιμός, του Πάνου Αμυρά, εκδ. Διόπτρα.
Μέσα στο διαδίκτυο, ένα **αυτόνομο σύστημα** ( AS ) είναι ένα σύνολο συνδεδεμένων Internet Protocol (IP )δικτύων υπό τον έλεγχο ενός ή περισσότερων διαχειριστή του δικτύου που παρουσιάζει μια κοινή, σαφώς καθορισμένη πολιτική δρομολόγησης στο Διαδίκτυο.

Ο έλεγχος που απαιτείται γίνεται από μια ενιαία οντότητα, συνήθως μια υπηρεσία παροχής Internet ή ένα πολύ μεγάλο οργανισμό με ανεξάρτητες συνδέσεις σε πολλαπλά δίκτυα , που τηρούν μια ενιαία και σαφώς καθορισμένη πολιτική δρομολόγησης, όπως αρχικά ορίζεται στο RFC 1771 .

Τα πρωτόκολλα που χρησιμοποιούνται για την διαχείριση και σύνδεση των αυτόνομων συστημάτων είναι το Internal Gateway Protocol(IGP) και το Border Gateway Protocol (BGP). Το IGP χρησιμοποιείται για την λειτουργία στο εσωτερικό του αυτόνομου συστήματος ενώ το BGP για την σύνδεση μεταξύ των αυτόνομων συστημάτων.
Ο **Απόστολος Ι. Μπουρνιάς** (1915 - 14 Φεβρουαρίου 1998) ήταν Έλληνας νομικός, συγγραφέας και βουλευτής Ευβοίας.

Βιογραφία και έργο
------------------

Γεννήθηκε στην Αθήνα το 1915. Αρχικά εργάσθηκε ως νομικός σύμβουλος σε πολλές ανώνυμες εταιρείες. Στις εκλογές του 1964 εκλέχθηκε βουλευτής Ευβοίας με την Ένωση Κέντρου. Ο Μπουρνιάς συνέγραψε σε διάφορες γλώσσες περίπου 150 νομικές και πολιτικές μελέτες, άρθρα, και ακόμα φιλολογικά έργα και ποιήματα με τα φιλολογικά ψευδώνυμα **Αιμίλιος**, **Αίμος** κ.ά. ή απλώς **Α.Ι.Μ.**, σε ελληνικά και ξένα περιοδικά και εφημερίδες. Υπήρξε μέλος του Ελληνικού Ινστιτούτου Διεθνούς και Αλλοδαπού Δικαίου, της Εταιρείας Συγκριτικού Δικαίου Παρισίων, της Εταιρείας Ευβοϊκών Σπουδών και του φιλολογικού συλλόγου «Παρνασσός». Αντιπροσώπευσε επανειλημμένα την Ελλάδα σε διεθνή νομικά συνέδρια.
Πέθανε στις 14 Φεβρουαρίου 1998.

Μερικά νομικά έργα του Αποστόλου Μπουρνιά είναι:

* *Η έννοια του αξιώματος*
* *`Ακρα δικαιοσύνη, άκρα αδικία*
* *Φύσις και μεταβίβασις της νομής κατά τον Αστικόν Κώδικα* (1947)

Παραπομπές
----------

1. ↑  Καθημερινή, φύλλο 17ης Φεβρουαρίου 1998, Κοινωνικά, σελ. 14.

Πηγή
----

* *Νέα Ελληνική Εγκυκλοπαίδεια* «Χάρη Πάτση», τόμος 18, σελ. 108