recursal/SuperWikiNEXT-32B huggingface dataset:
Η **σκωληκοειδής απόφυση**, είναι ένα μικρό τμήμα του παχέος εντέρου, υπό τύπον ενός μικρού κινητού σωληνίσκου (μήκους 8–12 cm), ο οποίος κρέμεται από το αρχικό τμήμα του παχέος εντέρου (κοντά στο σημείο συνδέσεως λεπτού και παχέος εντέρου). Ο σωληνίσκος αυτός, η εντερική αυτή απόφυση, θα μπορούσε να δίνει την εικόνα ενός σκώληκα, γι΄ αυτό άλλωστε οι πρώτοι ανατόμοι χρησιμοποίησαν αυτόν ακριβώς τον όρο για την περιγραφή του και έχει πλέον καταγραφεί ως σκωληκοειδής (εν είδει σκώληκος) απόφυση.

Οι παλαιές απόψεις, Δαρβινικής κυρίως προελεύσεως, περί ενός αχρήστου εντερικού υπολείμματος, έχουν σταδιακά αρχίσει να αναθεωρούνται. Η σκωληκοειδής απόφυση, αποτελεί εμβρυϊκό μεν κατάλοιπο, πλούσιο όμως σε λεμφοζιδιακό ιστό, με συμμετοχή στην άμυνα του οργανισμού (παρουσία λεμφοκυττάρων και παραγωγή λευκών αιμοσφαιρίων). Επιπλέον ερευνητές πιστεύουν ότι η σκωληκοειδής είναι σημαντική για την μικροβιακή ισορροπία στο παχύ έντερο, αφού τα μικρόβια τα οποία αποικούν τον αυλό της μπορούν να αναδημιουργούν τη χλωρίδα του εντέρου σε περίπτωση που διαταραχτεί, επί παραδείγματι από μια σοβαρή διάρροια (αποθήκη χρήσιμων μικροβίων).

Η οξεία φλεγμονή της σκωληκοειδούς αποφύσεως αναφέρεται ως οξεία σκωληκοειδίτιδα. Ένας στους 20 ανθρώπους μπορεί να εμφανίσει κάποια στιγμή οξεία σκωληκοειδίτιδα. Η θεραπεία έγκειται στην χειρουργική αποκοπή (αφαίρεση) της αποφύσεως (σκωληκοειδεκτομή). Η συγκεκριμένη επέμβαση, αποτελεί μία από τις συχνότερες χειρουργικές παθήσεις. Μάλιστα, κατά την παιδική και εφηβική ηλικία, θεωρείται η συχνότερη χειρουργική επέμβαση στην κοιλία.

Στα βρέφη εμφανίζεται σπάνια σκωληκοειδίτιδα. Επίσης μετά την εφηβεία, συχνότητά της ελαττώνεται. Παρά ταύτα, δεν παύει να αποτελεί μία συχνή πάθηση σε όλες τις ηλικιακές ομάδες.

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
--------------------

|  |  |
| --- | --- |
| Commons logoCommons logo | Τα Wikimedia Commons έχουν πολυμέσα σχετικά με το θέμα   **Σκωληκοειδής απόφυση** |
Ο **Σπυρίδων Λούζης** (ιταλικά: Spiridione Lusi‎, γερμανικά: Spiridion Graf von Lusi‎) ήταν Έλληνας λόγιος, διπλωμάτης και πολιτικός που έδρασε υπέρ της Πρωσίας.

Βιογραφία
---------

Ο Σπυρίδων γεννήθηκε στην Κεφαλονιά το 1741 όταν ήταν ακόμη έδαφος της Βενετικής Δημοκρατίας. Μετανάστευσε στην Ιταλία, όπου κατοίκησε για πολλά χρόνια και αποφοίτησε στην Φλαγγίνειος Σχολή της Βενετία και αργότερα στο πανεπιστήμιο της Πάδοβας. Τελικά στάλθηκε ως υπουργός της Βενετίας στο Λονδίνο, στη Πρωσία και στο Βερολίνο. Από το 1763 έως το 1765, μετέφρασε τους τέσσερις τόμους του Λουκιανού από τα Ελληνικά στα Ιταλικά, σε τέσσερις τόμους που δημοσιεύθηκαν στο Λονδίνο και τη Βενετία το 1764. Λίγα χρόνια αργότερα μετακόμισε στη Βιέννη.

Το 1775, όταν ο Λούζης ήταν στο Βρότσλαβ, γνώρισε τον Φρειδερίκο Β΄. Ήρθε στο Βερολίνο το 1777, όπου εισήχθη στην κοινωνία και παρουσιάστηκε στο βασιλιά του Πότσδαμ. Κατά τη διάρκεια του πολέμου της βαυαρικής διαδοχής, προσχώρησε στο εθελοντικό σώμα ως καπετάνιος και πολέμησε εναντίον της Αυστριακής Αυτοκρατορίας. Το 1780 προσλήφθηκε ως Πρώσος πρεσβευτής στο Λονδίνο, θέση που ανέλαβε το Φεβρουάριο του 1781. Με τη βελτίωση των σχέσεων της Πρωσίας με την Αγγλία, που συνέβησαν τα τελευταία χρόνια της βασιλείας του Φρέντερικ, ο Λούζης κατόρθωσε να ασκήσει μια πιο καρποφόρα πρεσβευτική δραστηριότητα. Το 1784 διορίστηκε συνταγματάρχης. Το 1790 συνόδευσε τον νέο βασιλιά Φρειδερίκο Γουλιέλμο Β΄, ο οποίος οργάνωσε στρατό εναντίον της Αυστρίας. Τον Ιανουάριο του 1792 απέκτησε έναν γιο, τον Φρειδερίκο Λούζη. Το 1792 διορίστηκε ο αρχιστράτηγος του βασιλιά Φρειδερίκου Γουλιέλμου Β΄. Το 1800 διορίστηκε πρεσβευτής στην Αγία Πετρούπολη, αλλά αποσύρθηκε δύο χρόνια αργότερα κατόπιν αιτήματός του. Στη συνέχεια μετακόμισε και έζησε ήσυχα στο Πότσδαμ, όπου πέθανε το 1815.

Κάποιοι απόγονοι του εγκαταστάθηκαν στην Ιρλανδία αλλά το επίθετο του εξαφανίστηκε το 1919 με τον θάνατο της εγγονής του. Στην σημερινή Γερμανία εξακολουθούν να ζουν απόγονοι του

Παραπομπές
----------

1. 1 2  Boumpoulidēs, Phaidōn K.· Vivliothēkē Sp. Loverdou (1961). *Lyta engrapha Vivliothēkēs Sp. Loverdou*. s.n. σελ. 48. OCLC 10383723. Ό Φρειδερίκος Λούζης, υιός του στρατηγοῦ Σπυρίδωνος Λούζη, ό χρηματίσας εις τον πρωσικόν στρατόν και επι Φρειδερίκου Γουλιέλμου Γ'
2. 1 2  Nicola Francesco Cimmino· Ippolito Pindemonte (1968). *Ippolito Pindemonte e il suo tempo, Volume 2*. Abete. σελ. 375. OCLC 277575365. Spiridione Lusi, insigne grecista, tradusse da Luciano.
3. 1 2  Vehse, Carl Eduard· Demmler, Franz K. F. (1854). *Memoirs of the court of Prussia*. T. Nelson and sons. σελ. 303. OCLC 2567974. Ένας αξιοθαύμαστος άνθρωπος μεταξύ των Ιταλών, ήταν ο κόμης Σπυρίδων Λούζης. Ο οποίος ήταν Έλληνας, ντόπιος της Κεφαλονιάς, που την εποχή εκείνη ανήκε στη βενετική δημοκρατία. Προσλήφθηκε στην υπηρεσία του βασιλιά, το 1777, στην ηλικία των σαράντα δύο, με ένα αξιοσημείωτο τρόπο που εξίσου δείχνει τα εξέχοντα προσόντα του Λούζη για μια διπλωματική σταδιοδρομία και το εξαιρετικό ταλέντο του βασιλιά για την επιλογή των πιο κατάλληλων προσώπων γι 'αυτό.  (Μετάφραση)
4. ↑  «Αρχειοθετημένο αντίγραφο». Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 28 Ιανουαρίου 2013. Ανακτήθηκε στις 27 Απριλίου 2019.
Τοπίο στα Πυρηναία
Ο **Χιάτσιντ Αλχιμόβιτς** (πολωνικά: Hiacynt Alchimowicz) (11 Σεπτεμβρίου 1841 - μετά το 1897) ήταν Πολωνός ζωγράφος κλασικισμικού στυλ, ο οποίος ειδικεύτηκε στα τοπία με υδατογραφία. Ο μεγαλύτερος αδελφός του ήταν ο ζωγράφος Καζίμιες Αλχιμόβιτς.

Βιογραφία
---------

Ο Αλχιμόβιτς ξεκίνησε τις καλλιτεχνικές του σπουδές στο Βίλνιους με τον Κανούτι Ρουσιέτσκι. Μαζί με τον Καζίμιες συμμετείχε στην Ιανουαριανή Εξέγερση. Ο αδελφός του εξορίστηκε στη Σιβηρία για έξι χρόνια, αλλά κατάφερε να δραπετεύσει στη Γαλλία και εγκαταστάθηκε στο Περπινιάν, όπου αρχικά συντηρούσε τον εαυτό του δουλεύοντας ως σχεδιαστής κατασκευών σε μια σιδηροδρομική εταιρεία.

Το 1872, όταν τελείωσαν οι σιδηροδρομικές εργασίες, ξανάρχισε τις σπουδές του. Το 1876 έγινε δάσκαλος σχεδίου στην Πολυτεχνική Σχολή και στο λύκειο θηλέων. Αργότερα, πέρασε λίγο χρόνο σπουδάζοντας στο Παρίσι, όπου γνώρισε τον Μίχαου Ελβίρο Αντριόλι, ο οποίος τον βοήθησε να εργαστεί κάνοντας κάποιες εικονογραφήσεις. Το 1892, του απονεμήθηκε το Τάγμα των Ακαδημαϊκών Φοινίκων.

Έκανε εκθέσεις στο Παρίσι και σε όλη τη νότια Γαλλία. Το 1897, ήταν ακόμη γνωστό ότι ζούσε στο Περπινιάν. Προφανώς δεν επέστρεψε ποτέ στην Πολωνία, αν και τα έργα του εκτέθηκαν εκεί το 1901 και το 1904.

Παραπομπές
----------

|  |  |
| --- | --- |
| Commons logoCommons logo | Τα Wikimedia Commons έχουν πολυμέσα σχετικά με το θέμα   **Χιάτσιντ Αλχιμόβιτς** |

1. ↑  psb.145.1.
2. 1 2  Biographical notes @ Nekropole.

|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
| Καθιερωμένοι όροι | 
* VIAF: 315116819
* GND: 1069188727

 |

 |
Η **Ραλούκα Τζεορτζιάνα Σερμπάν**, (*λατινικό αλφάβητο: Raluca Georgiana Serban*), γεννημένη στις 17 Ιουνίου 1997, είναι Κυπρία, Ρουμανικής καταγωγής, πρωταθλήτρια της αντισφαίρισης.

Βιογραφία
---------

Ξεκίνησε την αγωνιστική δράση και να συμμετέχει σε διεθνή τουρνουά το 2014. Η Σερμπάν σήμερα, 2017, έχει Ρουμανική υπηκοότητα αλλά μένει στην Κύπρο από το 2001 και την εκπροσωπεί στους αγώνες μικρών κρατών της Ευρώπης λόγω ενός κανονισμού που το επιτρέπει σε μόνιμους κατοίκους, στα τουρνουά εκπροσωπεί τη Ρουμανία.

Με την εθνική Κύπρου
--------------------

Στους Αγώνες μικρών κρατών Ευρώπης το 2015 στο Ρέικιαβικ κατέκτησε το χάλκινο μετάλλιο στο απλό χάνοντας στα ημιτελικά από την Ντάνκα Κόβινιτς, και το χρυσό μετάλλιο στο μεικτό με συμπαίκτη τον Πέτρο Χρυσοχό.

Στους Αγώνες μικρών κρατών Ευρώπης το 2017 στο Σαν Μαρίνο ήταν νικήτρια στο απλό, νικήτρια στο διπλό με συμπαίκτρια τη Μαρία Σιοπαχά και νικήτρια στο μεικτό με συμπαίκτη τον Ελευθέριο Νέο.

Παραπομπές
----------

1. ↑  www.wtatennis.com/players/321280/-.
2. ↑  800354508. Ανακτήθηκε στις 27  Απριλίου 2022.
3. ↑  «Η Σερμπάν στην ITF». Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 7 Νοεμβρίου 2017. Ανακτήθηκε στις 8 Νοεμβρίου 2017.
4. 1 2  Η Καθημερινή, Τένις:Το «χρυσό» κορίτσι μας
5. ↑  ΑΜΚΕ: Εξαιρετική η παρουσία της ομάδας αντισφαίρισης | Dialogos[*νεκρός σύνδεσμος*]
Η **χειμερινή ώρα Νεπάλ** (**NPT**), είναι η ζώνη ώρας τουΝεπάλ. Με μια χρονική μετατόπιση από τον Συντονισμένο Παγκόσμιο Χρόνο (UTC) κατά +5:45 ώρες η χειμερινή ώρα Νεπάλ είναι μια από τρεις ζώνες ώρας με μετατόπιση 45 λεπτών από τον UTC. Οι άλλες δύο είναι η Χειμερινή ώρα των Νήσων Τσάταμ, με χρονική ζώνη την UTC+12:45 και την ανεπίσημη Αυστραλιανή Κεντροδυτική Ώρα με την ζώνη ώρας UTC+08:45.

Η σταθερή ώρα Νεπάλ είναι μια προσέγγιση της μέσης ώρας Νεπάλ, που είναι με ακρίβεια 5:41:16 ώρες μπροστά από τον UTC.

Δείτε επίσης
------------

* UTC+5:45

Παραπομπές
----------

1. ↑  «A Brief Legal History of Time: Part One of Two». *www.bna.com*. Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 15 Απριλίου 2019. Ανακτήθηκε στις 30 Δεκεμβρίου 2016.
2. ↑  Gurung, Trishna. «15 minutes of fame». Nepali Times. Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 25 Ιουλίου 2011. Ανακτήθηκε στις 3 Σεπτεμβρίου 2012.
Η **Σπούινια Στάργκαρντ** (*Spójnia Stargard*), γνωστή ως **Σπούινια**, είναι πολωνικός επαγγελματικός σύλλογος καλαθοσφαίρισης με έδρα το Στάργκαρντ. Συμμετέχει στο Πρωτάθλημα Πολωνίας, την υψηλότερη κατηγορία στην πολωνική καλαθοσφαίριση. Το 2018, κέρδισε την άνοδο από την 1 Λίγκα. Ο σύλλογος παίζει τους εντός έδρας αγώνες του στη Χάλα Μιέσκα (*Hala Miejska*).

Ιστορία
-------

Το Μάιο του 2018, η Σπούινια προήχθη στην Α΄ κατηγορία, καθώς κέρδισε στα πλέι οφ ανόδου της 1 Λίγκα τη Σόκουλ Λάτσουτ με 3-0 στις νίκες. Στο ντεμπούτο του συλλόγου τη σεζόν 2018-19, η ομάδα τερμάτισε στη 13η θέση με ρεκόρ 9-21. 

Το 2019, στη διακοπή του πρωταθλήματος, η PGE Polska Grupa Energetyczna έγινε κύριος χορηγός της ομάδας, η οποία μετονομάστηκε σε PGE Σπούινια.

Διακρίσεις
----------

 Η Σπούινια υψώνει το τρόπαιο της 1 Λίγκα τον Μάιο του 2018. 
 Εντός έδρας αγώνας της ομάδας τον Απρίλιο του 2018. 
**1 Λίγκα**

* **Πρωταθλητές (1):** 2017-18

Αρένα
-----

Η Χάλα Μιέσκα είναι πολυλειτουργική εσωτερική αρένα, που άνοιξε το 1989 και έχει χωρητικότητα για αγώνες καλαθοσφαίρισης 2.500 θεατών. Η αρένα είναι μέρος ενός μεγαλύτερου συγκροτήματος, που αποτελείται από ξενοδοχείο και εστιατόριο.

Παραπομπές
----------

1. ↑  «Spójnia Stargard w ekstraklasie! Feta z kibicami w Łańcucie [ZDJĘCIA, WIDEO]» (στα Πολωνικά). 17 Μαΐου 2018. Ανακτήθηκε στις 5 Ιουνίου 2018.
2. ↑  «Spójnia Stargard w ekstraklasie! Feta z kibicami w Łańcucie [ZDJĘCIA, WIDEO]» (στα Πολωνικά). 17 Μαΐου 2018. Ανακτήθηκε στις 5 Ιουνίου 2018.
3. ↑  «EBL. PGE sponsorem tytularnym Spójni Stargard - WP SportoweFakty». *sportowefakty.wp.pl*. 13 Ιουνίου 2019. Ανακτήθηκε στις 26 Σεπτεμβρίου 2019.

|  |  |
| --- | --- |
| εικονίδιο Καλαθοσφαίριση | Πύλη Καλαθοσφαίριση |
Ο **πρωθυπουργός της κυβέρνησης της Λαϊκής Δημοκρατίας του Μπαγκλαντές** (βεγγαλικά: গণপ্রজাতন্ত্রী বাংলাদেশ সরকারের প্রধানমন্ত্রী , Γκονοπροτζατάντρι Μπανγκλαντές Σορκαρέρ Πραντάνμαντρι) είναι ο αρχηγός της κυβέρνησης του Μπαγκλαντές. Ο Πρωθυπουργός και το Υπουργικό Συμβούλιο είναι συλλογικά υπεύθυνοι για τις πολιτικές και τις πράξεις τους στο Κοινοβούλιο , στο πολιτικό τους κόμμα και τελικά στο εκλογικό σώμα.

Η θέση του πρωθυπουργού απουσίαζε κατά τα έτη 1975-78, 1982-84 και 1990-91 λόγω του επιβληθέντος στρατιωτικού νόμου. Σε κάθε μία από αυτές τις περιόδους, η στρατιωτική χούντα υπό την ηγεσία του Προέδρου είχε τις εξουσίες του Πρωθυπουργού. Κατά την περίοδο μεταξύ του 1996 και του 2008, ο **Επικεφαλής Σύμβουλος** της Προσωρινής Κυβέρνησης της Λαϊκής Δημοκρατίας του Μπαγκλαντές ήταν αρχηγός της κυβέρνησης για 90 ημέρες κατά τη μεταβατική περίοδο εναλλαγής μεταξύ μιας εκλεγμένης κυβέρνησης σε μια άλλη. Ο Επικεφαλής Σύμβουλος ήταν επικεφαλής συμβουλευτικής επιτροπής αποτελούμενης από δέκα συμβούλους. Με εξουσίες σχεδόν ισοδύναμες με εκείνες του **πρωθυπουργού** των εκλεγμένων κυβερνήσεων, η εκτελεστική εξουσία του περιορίστηκε με ορισμένους συνταγματικούς περιορισμούς. Το σύστημα καταργήθηκε το 2011 με την 15η τροποποίηση του συντάγματος ώστε να επιτραπεί στην πολιτική κυβέρνηση να διεξάγει γενικές εκλογές στο μέλλον.

Ο σημερινός πρωθυπουργός, Σέιχ Χασίνα, διορίστηκε στις 6 Ιανουαρίου 2009 από τον Πρόεδρο του Μπαγκλαντές και είναι επίσης ο μακροβιότερος πρωθυπουργός στην ιστορία της χώρας.
Ο **Σπυρίδων Αντωνιάδης** (1808 - 9 Δεκεμβρίου 1873) ήταν Έλληνας πολιτικός.

Βιογραφικά στοιχεία
-------------------

Γεννήθηκε στην Χαλέπα Κρήτης και ήταν γιος του Αντώνιου Μελισσηνού. Αδελφός του ήταν ο Εμμανουήλ Αντωνιάδης. Φοίτησε στην Σχολή της Χίου. 

Υπήρξε ανώτατο διοικητικό στέλεχος διατελώντας πολλές φορές νομάρχης κατά την περίοδο 1855 - 1871. Στις εκλογές του 1862 εξελέγη βουλευτής της προξενικής περιφέρειας Κρήτης. Είχε διατελέσει, επίσης, υπουργός Εκκλησιαστικών και της Δημοσίας εκπαιδεύσεως στην κυβέρνηση Μπενιζέλου Ρούφου (1865).

Είχε συγγράψει και μεταφράσει αρκετά έργα ιστορικού και αρχαιολογικού περιεχομένου.

Ήταν παντρεμένος και είχε αποκτήσει δύο παιδιά, την Αγλαΐα Κυριακού, σύζυγο του καθηγητή Ιατρικής, Παναγιώτη Κυριακού, και τον Αντώνη Αντωνιάδη.

Πέθανε στις 9 Δεκεμβρίου 1873.

Παραπομπές
----------

1. 1 2 3  Η άγνωστη ιστορία της Αγλαΐας Κυριακού και του αδελφού της Αντώνη Αντωνιάδη, από την ιστοσελίδα "taathinaika.gr
2. 1 2  Κουλούρη Χριστίνα, *Ιστορία και Γεωγραφία στα ελληνικά σχολία (1834 - 1914)*, Ιστορικό Αρχείο Ελληνικής Νεολαίας, Αθήνα 1988, σελ. 32
3. ↑  Βουλή των Ελλήνων, Μητρώον Πληρεξουσίων, Γερουσιαστών και Βουλευτών. 1822-1935, Αθήνα 1986, σελ. 73(pdf)
4. ↑   ΦΕΚ Α58 /1865
5. ↑  «Ειδήσεις». *Εφημερίδα "Εφημερίς"* **Αρ.Φύλλου 72**: σελ. 2. 11 Δεκεμβρίου 1873. .
Ο **Πρωθυπουργός του Καναδά** (αγγλικά: *Prime Minister of Canada*, γαλλικά: *Premier Ministre du Canada*), είναι ο επικεφαλής της κυβέρνησης του Καναδά. Υπό το σύστημα Γουεστμίνστερ, ο πρωθυπουργός του Καναδά, κυβερνά με την εμπιστοσύνη της πλειοψηφίας της Βουλής των Κοινοτήτων του Καναδά. Ο πρωθυπουργός και το Υπουργικό Συμβούλιο (των οποίων τα μέλη διορίζει ο πρωθυπουργός) είναι συλλογικά υπεύθυνοι για τις πολιτικές και τις δράσεις τους ενώπιον του μονάρχη, του Κοινοβουλίου, του πολιτικού κόμματός τους και τελικώς του εκλογικού τους σώματος.

Ο πρωθυπουργός του Καναδά, διορίζεται από τον Γενικό Κυβερνήτη του Καναδά, ο οποίος εκπροσωπεί τον εκάστοτε Μονάρχη του Ηνωμένου Βασιλείου (σήμερα τον Κάρολο Γ΄). Επίσης, συνήθως ο πρωθυπουργός είναι ο ηγέτης του μεγαλύτερου σε έδρες κόμματος στη Βουλή των Κοινοτήτων. Τέλος, οι πρωθυπουργοί με την ανάληψη των καθηκόντων τους, γίνονται ισόβια μέλη του *Μυστικού Συμβουλίου του Καναδά* (King's Privy Council for Canada).

Ο σημερινός και 23ος πρωθυπουργός του Καναδά, είναι ο **Τζάστιν Τρυντώ**, ηγέτης του Φιλελεύθερου Κόμματος. Ανέλαβε τα καθήκοντά του, στις 4 Νοεμβρίου 2015.

Ρόλος και αρμοδιότητες
----------------------

Δείτε ακόμα
-----------

* Κατάλογος πρωθυπουργών του Καναδά

Παραπομπές
----------

1. ↑  «The Prime Minister of Canada». *The Canada Guide* (στα Αγγλικά). Ανακτήθηκε στις 25 Σεπτεμβρίου 2022.
2. ↑
3. ↑  «Justin Trudeau sworn in as new Canada prime minister» (στα αγγλικά). *BBC News*. 2015-11-04.. Ανακτήθηκε στις 2022-09-25.
4. ↑  «Justin Trudeau Sworn In as Canadian PM». *VOA* (στα Αγγλικά). Ανακτήθηκε στις 25 Σεπτεμβρίου 2022.

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
--------------------

* Πολυμέσα σχετικά με το θέμα  Prime ministers of Canada στο Wikimedia Commons

  


|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
| Καθιερωμένοι όροι | 
* VIAF: 246941382
* GND: 4399414-3

 |

 |
Ο **Σιδηροδρομικός Σταθμός Φιλοθέης** ήταν σταθμός των Σιδηροδρόμων Πειραιώς - Αθηνών - Πελοποννήσου, επί της σιδηροδρομικής γραμμής Λαυρίου - Αγίων Αναργύρων, στη χιλιομετρική θέση 54,600 από το σταθμό Λαυρίου. Βρισκόταν στα όρια των τότε κοινοτήτων και σήμερα δήμων Φιλοθέης και Αμαρουσίου και πήρε το όνομά του από τη μία από τις κοινότητες που εξυπηρετούσε. Η ακριβής ημερομηνία εγκαινίων του σταθμού είναι άγνωστη και εικάζεται ότι ήταν το 1931. Έκλεισε το 1957, μαζί με τη γραμμή Λαυρίου - Αγίων Αναργύρων.

  


| **Προηγούμενος σταθμός** | **Σιδηροδρομικές γραμμές** | **Επόμενος σταθμός** |
| --- | --- | --- |
| Χαλάνδρι |   | Λαύριο - Άγιοι Ανάργυροι
(κατηργημένη) |   | Ηράκλειο |
**Σεβαστή (Ναρκαλιευτικό)**

Το πρώτο από το Στολίσκο εννέα (9) διαφόρων τύπων πλοίων, τα οποία μετασκευάστηκαν σε Ναρκαλιευτικά τα οποία δημιουργήθηκαν με τη πρωτοβουλία του Εφέδρου Αντιπλοιάρχου Εμμανουήλ Ματθαίου στη Μέση Ανατολή μετά τον εκεί κατάπλου του Στόλου. Παρελήφθη στις 16 Ιουνίου 1941. Χρησιμοποιήθηκε στις επιχειρήσεις την περίοδο του πολέμου από το 1941-1943. Γεωγραφικές περιοχές δράσης του ήταν : Αλεξάνδρεια και Μέρσα Ματρούχ. Κυβερνήτης διετέλεσε από τα μέσα του 1943 ο Απόστολος Π. Μπιστίνας με το πλοίο να έχει δράση από το Τομπρούκ μέχρι την Βεγγάζη. Το1944 επεστράφη.

Τα επίτακτα πλοία, διαφόρων τύπων, που είχαν μετασκευαστεί για να χρησιμοποιηθούν για την αλιεία μαγνητικών ναρκών ήταν: Αλκανέτ, Χρήστος, Θάλεια Ι, **Σεβαστή**, Λίβανος, Άγιος Γεώργιος, Λύκος, Τασία και Παλλάς.
Ο **Σπυρίδων Γεώργιος Θεοτόκης** (1722 - 1803) ήταν Έλληνας πολιτικός και λόγιος. Γεννήθηκε στη Κέρκυρα, Δημοκρατία της Βενετίας (Κράτος της Θάλασσας), και ήταν γόνος της ιστορικής οικογένειας των Θεοτόκηδων.

Κατά τη κατάληψη της Κέρκυρας από τον Γάλλο στρατηγό Ζαντιλύ εκλέχθηκε πρόεδρος της Κυβέρνησης. Όταν καταλύθηκε αυτή ανέλαβε πρόεδρος της Κεντρικής Διοίκησης, θέση που διατήρησε μέχρι τις 20 Φεβρουαρίου του 1799 όταν έφυγαν οι Γάλλοι από την Κέρκυρα. Στη συνέχεια αναδείχθηκε πρόεδρος της Επτανησιακής Γερουσίας όπου και επεδίωξε δημοκρατικές μεταρρυθμίσεις.

Ο Σπυρίδων Γεώργιος Θεοτόκης δημοσίευσε επίσης διάφορες πραγματείες και ποιήματα στην ιταλική και λατινική γλώσσα.

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
--------------------

* Σπυρίδων Γεώργιος Θεοτόκης στον *Πανδέκτη*, του Εθνικού Ιδρύματος Ερευνών
Ο **Χαλκοβολφραμίτης**, (cuprotungstite), είναι ένα σπάνιο ορυκτό του χαλκού (**Cu**), με προσμίξεις βάσεων του βολφραμίου (**W**), εξ ου και το όνομά του, που φέρεται με τον χημικό τύπο Cu2[WO4OH2]. Ανήκει στην ομάδα των Βολφραμιαλάτων και φέρεται ν΄ ανακαλύφθηκε το 1869.

Χαλκοβολφραμίτης
Έχει χρώμα πράσινο λαχανί έως λαδί ή ανοικτό καφέ, υαλώδης ημιδιαφανής. To ειδικό βάρος του είναι περίπου 7 και η σκληρότητά του 4-5. Είναι διαλυτό στα οξέα. Ανευρίσκεται σε μικροκρυσταλλική μορφή λεπτών διπυραμιδικών κρυστάλλων, είτε ως σφαιρίδια είτε ως κρούστες σε συσσωματώματα. 

Κοιτάσματα του ορυκτού αυτού βρίσκονται στις ΗΠΑ, Μεξικό, Ευρώπη (Γερμανία, Αγγλία), Νότια Αφρική (Ναμίμπια), Ασία (Καζακστάν, Ιαπωνία) και Αυστραλία.

Δείτε επίσης
------------

* Κατάλογος ορυκτών

Πηγές
-----

* "Εγκυκλοπαίδεια Πάπυρος Λαρούς Μπριτάννικα" τομ.60ος, σελ.357.
Ο **Σκιροφοριών** είναι ο δωδέκατος μήνας στο αττικό ημερολόγιο, ο οποίος στην Αθήνα σηματοδοτούσε το τέλος του έτους. Ήταν αφιερωμένος στην Αθηνά Σκιράδα και αντιστοιχεί με το χρονικό διάστημα 24 Μαΐου-22 Ιουνίου. 

Σημαντικότερη γιορτή αυτό το μήνα ήταν τα Σκιροφόρια προς τιμήν της Αθηνάς Σκιράδος, του Φυταλμίου Ποσειδώνα, καθώς και των Ελευσινίων Δήμητρας και Κόρης. Πραγματοποιούνταν τη δωδέκατη μέρα του μήνα, δυο μέρες πριν από τα Διιπόλεια ή Βουφόνια, προς τιμήν του Πολιέως Διός.

Επίσης, στις 22 του μήνα τελούνταν τα Αρρηφόρια ή Ερσηφόρια προς τιμήν της Αθηνάς Πολιάδας, που αποκαλούνταν επίσης *Έρση*.

Υποσημειώσεις
-------------

1. ↑  *Σε άλλες πόλεις της αρχαίας Ελλάδας τελευταίος μήνας του χρόνου θεωρούνταν ο Ποσειδεών*.

Πηγές
-----

* August Mommsen (1898). «Feste der Stadt Athen im Altertum, geordnet nach attischem Kalender» (στα Γερμανικά). B. G. Teubner. Ανακτήθηκε στις 20 Αυγούστου 2009.

|  |  |  |  |
| --- | --- | --- | --- |
| 

| π • σ • ε
Αττικό ημερολόγιο |
| --- |
|  |
| 
* Εκατομβαιών
* Μεταγειτνιών
* Βοηδρομιών
* Πυανεψιών
* Μαιμακτηριών
* Ποσειδεών
* Γαμηλιών
* Ανθεστηριών
* Ελαφηβολιών
* Μουνιχιών
* Θαργηλιών
* Σκιροφοριών
 |

 |
Ο **χαλκοφανίτης** (αγγλ. chalcophanite) είναι ένυδρο ορυκτό οξείδιο του ψευδαργύρου, του σιδήρου και του μαγγανίου. Οφείλει το όνομά του στις ελληνικές λέξεις *χαλκός* και *φαίνεσθαι*, καθώς αλλάζει χρώμα όταν αναφλεγεί. Συνώνυμός του αναφέρεται ο **υδροφρανκλινίτης**.

Είναι σχετικά κοινό ορυκτό που εμφανίζεται σε ζώνες αποσάθρωσης μαγγανιούχων - ψευδαργυρούχων αποθέσεων. Ορυκτά με τα οποία σχετίζεται είναι ο κρυπτομέλας, ο μαγγανίτης, ο ετερόλιθος, ο ζινκίτης, ο μοντροϋδρίτης και ορισμένα πολύ σπανιότερα, (τζαμπορίτης, αϊοβαϊτης, μουσκοξίτης κ. ά.)

Απαντάται στις ΗΠΑ (Πολιτείες Νιου Τζέρσεϊ, Βιρτζίνια, Μοντάνα, Κολοράντο, Καλιφόρνια, Αριζόνα, Νέο Μεξικό, Γιούτα), στο Μαπίμι του Μεξικού, τη Νέα Νότια Ουαλία της Αυστραλίας, την Άνω Σιλεσία στην Πολωνία, τη Νότια Αφρική, την Τυνησία (μεγάλοι κρύσταλλοι) και σε αρκετές ακόμη χώρες με ελάσσονες εμφανίσεις.

Στην Ελλάδα απαντάται στα μεταλλεία Λαυρίου (Καμάριζα, μεταλλείο Ιλάριον αριθ. 50).

Πηγές
-----

* Handbook of Mineralogy
* Mindat.org
* Webmineral.com
* Mineralienatlas

Δείτε επίσης
------------

* Κατάλογος ορυκτών
* Κατάλογος ορυκτών των μεταλλείων Λαυρίου

Βιβλιογραφία
------------

* James Dwight Dana, *Manual of Mineralogy and Lithology, Containing the Elements of the Science of Minerals and Rocks*, READ BOOKS, 2008 ISBN 1443742244

Σημειώσεις
----------

1. ↑  Αναφέρεται και ως τριγωνικό-ρομβικό και ως εξαγωνικό
Ο **Σιδηροδρομικός Σταθμός Πλατείας Αιτωλικού** ήταν σταθμός των Σιδηροδρόμων Βορειοδυτικής Ελλάδος, επί της σιδηροδρομικής γραμμής Αιτωλικού - Κατοχής, στη χιλιομετρική θέση 1,000 από το σταθμό Αιτωλικού. Βρισκόταν στο Αιτωλικό και πήρε το όνομά του από την κεντρική πλατεία του Αιτωλικού, την περιοχή της οποίας εξυπηρετούσε ως προαιρετική στάση. Δεν διέθετε κάποια ιδιαίτερη εγκατάσταση. Εγκαινιάστηκε το 1912 και έκλεισε το 1943, μαζί με τη γραμμή Αιτωλικού - Κατοχής.

  


| **Προηγούμενος σταθμός** | **Σιδηροδρομικές γραμμές** | **Επόμενος σταθμός** |
| --- | --- | --- |
| Είσοδος Αιτωλικού |   | Αιτωλικό - Κατοχή
(κατηργημένη) |   | Αιτωλικό Πόλη |
Το **Ράδιο Μόσχα** είναι ελληνική ταινία του 1995. Σκηνοθέτης και σεναριογράφος της ταινίας ήταν ο Νίκος Τριανταφυλλίδης. Η ταινία τιμήθηκε στα Κρατικά Βραβεία του Υπουργείου Πολιτισμού με το με το Βραβείο Πρωτοεμφανιζόμενου Σκηνοθέτη. Πρωταγωνιστούν οι ηθοποιοί Χάρρυ Κλυνν, Σβετλάνα Πανκράτοβα, Ντίνος Ηλιόπουλος, Μέρεντιθ Ντέιβις, Κώστας Γκουσγκούνης και Μπλέιν Ρέινινγκερ.

Παραπομπές
----------

1. ↑  (Αγγλικά) *Internet Movie Database*. tt0114219.
2. ↑  Έφυγε στα 49 του ο Νίκος Τριανταφυλλίδης ogdoo.gr
3. ↑  ΡΑΔΙΟ ΜΟΣΧΑ Αρχειοθετήθηκε 2022-10-05 στο Wayback Machine. gfc.gr

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
--------------------

* Radio Mosha στο IMDb
Ο **Σιδηροδρομικός Σταθμός Στροφυλίου** ήταν σταθμός των Σιδηροδρόμων Αττικής, επί της γραμμής *Πλατείας Λαυρίου* *- Στροφυλίου*, της οποίας αποτελούσε τερματικό σταθμό, στη χιλιομετρική θέση 16,500 από το σταθμό Πλατείας Λαυρίου. Βρισκόταν στην Κηφισιά, στο τρίγωνο που περικλείεται από τις οδούς Στροφυλίου, Στρέιτ και Εμμανουήλ Μπενάκη και πήρε το όνομά του από τη συνοικία του Στροφυλίου, την οποία εξυπηρετούσε. Η ακριβής ημερομηνία εγκαινίων του σταθμού είναι άγνωστη, αλλά πάντως αυτά έλαβαν χώρα μετά το 1900. Η ημερομηνία κλεισίματος του σταθμού είναι επίσης άγνωστη, αν και εικάζεται ότι αυτό συνέβη στις 8 Αυγούστου 1938 (οι πηγές δεν είναι σαφείς, αν ο σταθμός Στροφυλίου είχε κλείσει πριν το κλείσιμο της γραμμής στις 8 Αυγούστου 1938, οπότε οι συρμοί από την Αθήνα θα τερμάτιζαν και πάλι για κάποια περίοδο στην Κηφισιά).

Απο τον σταθμό Στροφυλίου ξεκινούσε σιδηροδρομική γραμμή εύρους 1.000 χιλιοστών (μετρικό εύρος γραμμής), η οποία συνέδεε το δίκτυο των Σιδηροδρόμων Αττικής με τα λατομεία Διονύσου. Η γραμμή αυτή χρησιμοποιούταν από εμπορικούς συρμούς μεταφοράς λατομικών προϊόντων, ιδίως τη νύχτα, οι οποίοι έφταναν μέχρι και την Αθήνα μέσω του δικτύου των Σιδηροδρόμων Αττικής. Κατά καιρούς τη γραμμή αυτή χρησιμοποιούσαν και εκδρομικοί συρμοί των Σιδηροδρόμων Αττικής με προορισμό τον Διόνυσο.

Στη μελετώμενη επέκταση των ΗΣΑΠ απο την Κηφισιά προς τον Άγιο Στέφανο, προκρίνεται επαναλειτουργία με σταθμό σε μικρή απόσταση στον ΑΟΚ.

Συγκοινωνιακή εξυπηρέτηση: 1η Ταταίου ΟΣΥ: 504, 522, 721

Τοπόσημο της περιοχής του σταθμού είναι η οικία του Παύλου Μελά (Τατοϊου 50).

  


| **Προηγούμενος σταθμός** | **Σιδηροδρομικές γραμμές** | **Επόμενος σταθμός** |
| --- | --- | --- |
| Κηφισιά |   | Πλατεία Λαυρίου - Στροφύλι
(κατηργημένη) |   | *Τερματικός* |

Συντεταγμένες: 38°04′56″N 23°48′37″E﻿ / ﻿38.08222°N 23.81028°E﻿ / 38.08222; 23.81028

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
--------------------

Αφιέρωμα από την ιστοσελίδα mixanitouxronou.gr
Η **Ράγκνχιλντ η Ισχυρή,** παλαιά Σκανδιναβικά: *Ragnhildr inn Rika Eiríksdóttir,* Νορβηγικά: *Ragnhild Eiriksdatter,* ήταν σύζυγος του Χάραλντ του Καλλίκομου (H*årfagre)*, σύμφωνα με τον Ισλανδό ιστορικό Σνόρι Στούρλουσον.

Βιογραφία
---------

Σύμφωνα με το έπος (saga) *Heimskringla* του Στούρλουσον, η Ράγκνχιλντ ήταν η κόρη του βασιλιά, Έιρικ των Γιούτων. Είχε έναν γιο, τον Έιρικ με τον Αιματοβαφή πέλεκυ από τον Χάραλντ, ο οποίος άφησε όλες τις προηγούμενες συζύγους και παλλακίδες του για εκείνη. Ο Σνόρι αναφέρει μία στροφή από *το Hrafnsmál* για να υποστηρίξει αυτόν τον ισχυρισμό, αλλά είπε ότι η στροφή αναφέρει μόνο ότι ο Χάραλντ απέρριψε πολλές γυναίκες για "μία Δανή". Το ζευγάρι ήταν παντρεμένο μόνο για τρία χρόνια, πριν η Ράγκνιχλντ αρρωστήσει και αποβιώσει. Γεννήθηκε το 870 και απεβίωσε το 897 σε ηλικία 27 ετών .

Ιστορικότητα
------------

Ο ιστορικός Κλάους Κραγκ, υποστηρικτής μίας ρεβιζιονιστικής άποψης ότι ο Χάραλντ ο Καλλίκομος ήταν ισχυρός ηγεμόνας του Βέστερλαντ και όχι ο βασιλιάς όλης της Νορβηγίας, έχει αμφισβητήσει την ιστορία της Ράγκνχιλντ της Ισχυρής. Σημειώνει ότι καμία άλλη πηγή δεν αναφέρει τον υποτιθέμενο πατέρα της, τον βασιλιά Έιρικ της Γιουτλάνδης, και προτείνει ότι τουλάχιστον αυτό το μέρος της αφήγησης είναι εφεύρεση από τον Στούρλουσον (ή της πηγής του), για να νομιμοποιήσει το όνομα και τη βασιλική αξίωση του Έιρικ με τον Αιματοβαφή πέλεκυ. Ακόμη και στο έπος *Heimskringla,* ο Στούρλουσον αντιφάσκει με τον εαυτό του, λέγοντας ότι κατά τη διάρκεια του χρόνου που ο Χάραλντ κυβέρνησε τη Νορβηγία, ο Γκορμ ο Παλαιός κυβέρνησε όλη τη Δανία, κάτι που θα άφηνε ελάχιστο χώρο για έναν βασιλιά Έιρικ. Από την άλλη πλευρά, ο Γκορμ θεωρείται ότι κυβέρνησε μόνο μέρη της Δανίας και ο γιος του Χάραλντ Α΄ ο Κυανόδους λέγεται ότι τελικά ένωσε τη Δανία υπό την κυριαρχία του.

Αν και το έπος *Hrafnsmál*, που γενικά θεωρείται σύγχρονο έργο, αναφέρει τη Ράγκνιλντ, αυτό θα μπορούσε κάλλιστα να αναφέρεται στην -πιο ευρέως πιστοποιημένη- μητέρα τού Χάραλντ του Καλλίκομου, που ονομάζεται επίσης Ράγκνχιλντ. Ο Έιρικ με τον Αιματοβαφή πέλεκυ μαρτυρείται ευρέως ότι είχε μία κόρη, που ονομάζεται Ράγκνχιλντ. Αν και ήταν μεσαιωνικό έθιμο να ονομάζει κανείς ένα παιδί με το όνομα του γονιού του, αυτό το έθιμο επεκτάθηκε και στους παππούδες και τη γιαγιά, οπότε η συνονόματή της μπορεί να ήταν και η γιαγιά του Έιρικ.

Βιβλιογραφικές αναφορές
-----------------------

1. ↑  Darryl Roger Lundy: (Αγγλικά) *The Peerage*.
2. ↑  Ragnhild Eriksdatter i Nils Petter Thuesen: *Norges dronninger gjennom tusen år*
3. ↑  Snorre Sturlason, *Harald Hårfagres saga*, kap. 21
4. ↑  Claus Krags artikkel om Ragnhild Eiriksdatter i Norsk biografisk leksikon
Ο **Αριστοτέλης "Τέλης" Τουρνάς**, Πάτρα ? - Πάτρα 14 Οκτωβρίου 1920, ήταν Έλληνας δημοσιογράφος και θεατρικός συγγραφέας. Ήταν δημοσιογράφος στον "Νεολόγο των Πατρών" κι έγραφε χρονογραφήματα.

Γεννήθηκε στην Πάτρα κι είχε άλλα δύο αδέλφια τον Τάκη και την Μαριγώ. Τον Φεβρουάριο του 1900 προσλήφθηκε στον Νεολόγο και παρέμεινε εκεί έως τον Οκτώβριο του 1920 που πέθανε. Είχε συνεργαστεί στο "Πατραϊκόν ημερολόγιον του 1906", στο "Ακαδημαϊκόν ημερολόγιον του 1918" και στο ""Παναχαϊκόν ημερολόγιον του 1912". Επίσης έγραφε και στο φιλολογικό περιοδικό Ελικών.

Σε συνεργασία με τον Μάκη Αθανασίου, από το 1910 έως το 1920, έγραψε έξι (6) επιθεωρήσεις για το θέατρο που ανέβηκαν όλες στη σκηνή από θιάσους. Από τις επιθεωρήσεις αυτές σήμερα διασώζεται μόνο η πρώτη και τμήματα, κυρίως τραγούδια, των υπολοίπων αφού καταστράφηκαν στην κατοχή. Η πρώτη επιθεώρηση ανέβηκε πρώτη φορά το 1912 από τον θίασο της Β. Στεφάνου, η δεύτερη το 1914 ανέβηκε από τον θίασο του Ν. Πλέσα, η τρίτη ανέβηκε πρώτη φορά το 1915. Η τέταρτη επιθεώρηση ανέβηκε πρώτη φορά τον Φεβρουάριο του 1916 από τον θίασο του Ν. Πλέσα, η πέμπτη ανέβηκε από τον θίασο της Ένκελ τον Αύγουστο του 1918, και η έκτη, ενώ είχε απεβιώσει ο Τουρνάς, τον Δεκέμβριο του 1920 από τον θίασο Παντόπολου.

Απεβίωσε σε νεαρή ηλικία μετά από βαριά ασθένεια.

Θεατρικά έργα
-------------

* *Πατραϊκή επιθεώρησις 1912*
* *Πατραϊκή επιθεώρησις 1914*
* *Πατραϊκή επιθεώρησις 1915*
* *Πατραϊκή επιθεώρησις 1916*
* *Πατραϊκή επιθεώρησις 1918*
* *Πατραϊκή επιθεώρησις 1920*

Παραπομπές
----------

1. 1 2 3  *Νεολόγος*, 16 Οκτωβρίου 1920 (Από το Μουσείο τύπου Πατρών).
2. ↑  *Νεολόγος*, 15 Οκτωβρίου 1920 (Από το Μουσείο τύπου Πατρών).
3. ↑  Κώστας Ν. Τριανταφύλλου, Ιστορικόν λεξικόν των Πατρών, Εκ του τυπογραφείου Πέτρου Κούλη, Πάτρα 1995, 3η έκδοση, λήμμα Τέλης Τουρνάς.
4. 1 2 3 4 5 6 7 8 9 10  Τούλα Ηλιάδου-Μανιάκη, *Πάτρα 1913-1940. Πολιτιστικά, Θεατρικά, Καρναβάλι, Θέατρο Σκιών*, Εκδόσεις Περί Τεχνών, Πάτρα 2006, ISBN 960-6684-07-5
5. 1 2 3 4 5 6 7 8  Νίκος Ε. Πολίτης, *Πατρινολογήματα*, Τόμος Α', *Η Πάτρα και οι Πατρινοί παλαιοτέρων εποχών*, Εκδόσεις Περί Τεχνών, Πάτρα 2003, ISBN 960-8260-38-8

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
--------------------

* Παναχαϊκό ημερολόγιο 1912, "Πεθαμένα φύλλα" Τέλης Τουρνάς[*νεκρός σύνδεσμος*], Πανεπιστήμιο Πατρών - Δανϊηλίς
Στην Αρχαία ελληνική μυθολογία ο **Σθένελος** ήταν βασιλιάς στην Τίρυνθα και τις Μυκήνες, γιος του ιδρυτή της πόλης Περσέα και της Ανδρομέδας, της κόρης του βασιλιά της Αιθιοπίας Κηφέα και της Κασσιόπης. Τα αδέλφια του ήταν ο Πέρσης, ο Αλκαίος, ο Έλειος, ο Μήστωρ, ο Ηλεκτρύωνας, ο Κύνουρος, η Γοργοφόνη και η Αυτόχθη. Με την σύζυγο του Νικίππη, αδελφή του Ατρέα και του Θυέστη παιδιά τους ήταν Αλκυόνη ή Αλκινόη, η Μέδουσα, ο Ευρυσθέας και ο Ίφιτος ή Ίφις ή Ίφιος. Ο Σθένελος έστειλε τον ανεψιό του και γιο του Αλκαίου Αμφιτρύωνα στην εξορία επειδή σκότωσε κατά λάθος τον θείο του Ηλεκτρίωνα, στην εξορία παντρεύτηκε την άλλη ανεψιά του Σθένελου Αλκμήνη. Ο Σθένελος παρέμεινε βασιλιάς στις Μυκήνες και τον διαδέχθηκε ο γιος του Ευρυσθέας, βασίλευσε μέχρι την εποχή που τον θανάτωσε ο Ύλλος γιος Ηρακλή και της Δηιάνειρας.

Παραπομπές
----------

1. ↑  Smith, William (1880). A Dictionary of Greek and Roman Biography and Mythology: Abaeus-Dysponteus. J. Murray. σ. 408
2. ↑  Βιβλιοθήκη Απολλόδωρου, 2.4.5
3. ↑  Βιβλιοθήκη Απολλόδωρου, 2.4.6
4. ↑  Γάιος Ιούλιος Υγίνος, *"Fabulae"* 244

Πηγές
-----

* Smith, William (1880). A Dictionary of Greek and Roman Biography and Mythology: Abaeus-Dysponteus. J. Murray.
* Emmy Patsi-Garin: Επίτομο λεξικό Ελληνικής Μυθολογίας, εκδ. οίκος «Χάρη Πάτση», Αθήνα 1969


|  |  |  |  |
| --- | --- | --- | --- |
| 

| π • σ • ε
Βασιλείς των Μυκηνών |
| --- |
|  |
| 
* Πελασγός
* Περσέας
* Ηλεκτρύωνας
* Αμφιτρύωνας
* Σθένελος
* Ευρυσθέας
* Ατρέας
* Θυέστης
* Αγαμέμνονας
* Αίγισθος
* Αλήτης ή Μενέλαος
* Ορέστης
* Τισαμενός
 |

 |
Ο **Σπυτίνιεφ Α΄**, τσεχικά Spytihněv I. (π. 875 - 915) από τον Οίκο των Πρεμυσλιδών ήταν δούκας της Βοημίας (894/5-915).

Βιογραφία
---------

Ήταν ο πρωτότοκος γιος τού Μποζιβόι Α΄ πρώτου δούκα της Βοημίας και της αγίας Λουντμίλα, κόρης τού Σλάβιμπορ πρίγκιπα των Σορμπιανών.

Το 889 απεβίωσε ο πατέρας του· ο Σπυτίνιεφ Α΄ και ο αδελφός του Βρατίσλαος Α΄ ήταν ανήλικοι, έτσι επίτροπος της αρχής ανέλαβε ο επικυρίαρχός τους Σβατοπλούκ Α΄ της Μοραβίας. 

Το 894 απεβίωσε ο βασιλιάς της Μοραβίας και οι γιοί του Μοϊμίρ Β΄ της Μοραβίας και Σβατοπλούκ Β΄ έριζαν για τη διαδοχή. Με αφορμή αυτό ο Σπυτίνιεφ Α΄ θέλησε να ελευθερωθεί από την υποτέλεια στη Μεγάλη Μοραβία: σύμφωνα με το Φραγκικό *Χρονικό της Φούλντα* εμφανίστηκε στη Συνέλευση (λατιν. Dieta, γερμ. Reichstag) το 895 στο Γέγκενσμπουρκ και δήλωσε υποτέλεια στον Αρνούλφο των Καρολιδών της Ανατολικής Φραγκίας. 

Ενίσχυσε την εξουσία του στην κεντρική Βοημία, γύρω από τη σημερινή Πράγα και ανήγειρε αρκετά κάστρα στα όρια της ηγεμονίας του: Μιενλίκ, Λιμπουσίν, Τετίν, Λιστενί και Μπολέσλαφ. Συνέχισε την επέκταση τού κάστρου της Πράγας ως διοικητικού κέντρου τού ανερχόμενου δουκάτου του, σε αντικατάσταση τού πρώιμου μεσαιωνικού ξύλινου φρουρίου Λεβύ Χράντεκ.

Ενίσχυσε τους δεσμούς του με την Ανατολική Φραγκία, συμμαχώντας με τον Λεοπόλδο των Χουόζι μαργράβο της Βαυαρίας, που το 989 πολέμησε εναντίον τού Μοϊμίρ Β΄. Το αποτέλεσμα ήταν η Βοημία τελικά να διαχωριστεί από το βασίλειο της Μεγάλης Βοημίας. Η συμμαχία με την ανατολική Φραγκία σχεδιάστηκε για να προστατεύσει τη Βοημία από της επιδρομές των Ούγγρων. Ταυτόχρονα άνοιξε τη Βοημία στον πολιτισμό της Καρολίγγειας περιόδου, που επέφερε την εισδοχή του Καθολικισμού στη χώρα. 

Μάλλον τάφηκε στο ναό της Παρθένου Μαρίας στο κάστρο της Πράγας, όπως έγινε με πολλά μέλη τού Οίκου των Πρεμυσλιδών την περίοδο αυτή.

Παραπομπές
----------

1. ↑  p15003.htm#i150024.
2. ↑  Darryl Roger Lundy: (Αγγλικά) *The Peerage*.

Πηγές
-----

* Jan Klapste (11 November 2011). The Czech Lands in Medieval Transformation. Brill. p. 361. ISBN 978-90-04-22646-3.

  


|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
| Καθιερωμένοι όροι | 
* VIAF: 234420504
* GND: 1021326550
* NKC: js20011212027

 |

 |
Ο **Σπυτίνιεφ Β΄**, τσεχ. Spytihněv II (1032 - 28 Ιανουαρίου 1061) από τον Οίκο των Πρεμυσλιδών ήταν δούκας της Βοημίας (1055-61).

Βιογραφία
---------

Ήταν ο πρωτότοκος γιος τού Μπρετίσλαφ Α΄ δούκα της Βοημίας και της Γιούντιτ/Ιουδήθ των Ποππινιδών, κόρης τού Ερρίκου μαργράβου τού Νόρτγκαου.

Κατά τη διάρκεια των διενέξεων τού πατέρα του με τον Ερρίκο Γ΄ των Σαλίων της Γερμανίας, ο νεαρός Σπύτνιεφ Β΄ ήταν από το 1039 όμηρος τού βασιλιά στην Αυλή της Γερμανίας.

Όταν διαδέχθηκε τον πατέρα του ως δούκας, η στέψη του εορτάστηκε με την πρώτη γνωστή έκδοση τού τραγουδιού *Αγαπάμε τον κύριό μας (Hospodine pomiluj ny)*, τού πρώτου τραγουδιού στα Τσεχικά. Αμέσως μετέβη στο Ρέγκενσμπουρκ για να λάβει τη βασιλική έγκριση. Σύμφωνα με τον χρονικογράφο της εποχής Κοσμά της Πράγας η υπακοή τους στους Γερμανούς δεν τον εμπόδισε, από το να εκτοπίσει όλους τους Γερμανούς από τη Βοημία, ακόμη και τη μητέρα του· η αντι-γερμανική αυτή πολιτική συνεχίστηκε και μετά την αποβίωσή του.

Το 1056 ο Σπυτίνιεφ εκδίωξε όλους τους μοναχούς τού αββαείου Σαζάβα· ωστόσο ο πάπας Νικόλαος Β΄ ζήτησε τη συμμαχία του το 1059. Έτσι η Ρώμη τού παραχώρησε, αντί ετησίας πληρωμής 100 μάρκων, το δικαίωμα να περιβάλλει τους επισκόπους με τη μίτρα και τον χιτώνα τους.

Οι αδελφοί του είχαν κληρονομίσει τη Μοραβία· ο Σπυτίνιεδ Β΄ προσπάθησε να ελαττώσει της εξουσία τους, συλλαμβάνοντας 300 Μοραβούς μεγιστάνες και απεκδύοντάς τους από από το δικαίωμά τους στην επαρχία αυτή. Ο αδελφός του Βρατίσλαος από το Ολομόουτς διέφυγε στην Ουγγαρία το 1058.

Οικογένεια
----------

Νυμφεύτηκε το 1054 την Ίντα των Βέττιν, κόρη τού Θεοδώριχου Β΄ μαργράβου της Κάτω Λουσατίας και είχε τέκνα:

* Σβατόμπορ (Φρειδερίκος), πατριάρχης της Ακουιλέια από το 1084, ώσπου φονεύθηκε το 1086.
* μία κόρη, παντρεύτηκε μάλλον τον Σβιατοπόλκ Β΄ των Ρουρικιδών μεγάλο πρίγκιπα του Κιέβου.

Πηγές
-----

* Bažant, Jan (2003). The Classical Tradition in Czech Medieval Art. Peter Lang.
* Berend, Nora; Urbanczyk, Przemyslaw; Wiszewski, Przemyslaw (2013). Central Europe in the High Middle Ages:Bohemia, Hungary and Poland, c.900-c.1300. Cambridge University Press.
* Curta, Florin (2017). "Foundation of Sazava Abbey". In Curta, Florin; Holt, Andrew. Great Events in Religion: An Encyclopedia of Pivotal Events in Religious History. Vol. I. ABC-CLIO.
* Gresser, Georg (2006). Die Synoden und Konzilien in der Zeit des Reformpapsttums in Deutschland und Italien von Leo IX bis Calixt II, 1049-1123. Ferdinand Schoningh.
* Thompson, James Westfall (1926). "Medieval German Expansion in Bohemia". The Slavonic Review. Vol. 4 (No. 12 March).

Αναφορές
--------

1. ↑  «Encyklopedie dějin města Brna» (Τσεχικά) 478. Ανακτήθηκε στις 16  Ιανουαρίου 2023.
2. ↑  Darryl Roger Lundy: (Αγγλικά) *The Peerage*.

|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
| Καθιερωμένοι όροι | 
* VIAF: 265575166
* GND: 1026190657

 |

 |
Ο **Χατζή Χαλίλ Εφέντης** (τουρκικά:*Haci H*alil *Efendi*) ήταν Οθωμανός αξιωματούχος και ένα απο τα πρώτα θύματα της επανάστασης του 1821.

Ο Χατζή Χαλίλ ήταν Σεϊχουλισλάμης, δηλαδή ο ανώτατος θρησκευτικός αρχηγός των Οθωμανών. Με την έκρηξη της επανάστασης στην Βλαχία και την αποκάλυψη των σχεδίων της Φιλικής Εταιρείας ο Σουλτάνος ζητάει απο τον Χατζή Χαλίλ να εκδώσει διαταγή (φετφά) με την οποία να επιτραπούν σφαγές κατά των Ελλήνων της Κωνσταντινούπολης. Ο Χατζή Χαλίλ αρνήθηκε ζητώντας μια μικρή παράταση (χρόνο μέχρι να έρθει σε συνεννόηση με τον Πατριάρχη Γρηγόριο Ε΄).

Ο Πατριάρχης είχε διαχωρίσει τη θέση του, καθώς είχε αφορίσει επισήμως την επανάσταση. Έτσι, αφού διαβεβαίωσε τον Σεϊχουλισλάμη ότι ο ίδιος και το Γένος ήταν αμέτοχο στην εξέγερση του Υψηλάντη, τον ικέτεψε να τον προστατέψει. 

Ύστερα από διαβουλεύσεις, ο Χατζή Χαλίλ ζήτησε από τον Σουλτάνο διαχωρισμό μεταξύ αθώων και ενόχων, όπως επίτασσε το Κοράνι, και αρνήθηκε να εκδώσει τη φετφά. Ο Σουλτάνος όμως οργισμένος καθαίρεσε τον Χατζή Χαλίλ από την θέση του και τον εξόρισε στη Λήμνο.

Πριν αναχωρήσει όμως γι' αυτήν βασανίστηκε και υπέκυψε στα τραύματά του, αφήνοντας έτσι την τελευταία του πνοή στην Κωνσταντινούπολη. 

Ο Χατζή Χαλίλ Εφέντης αποτελεί μια από τις ευγενέστερες μορφές της επανάστασης του 1821. 

Ο ιστορικός Δημήτριος Καμπούρογλου είχε προτείνει να δοθεί το όνομα του σε δρόμο της Αθήνας.

Πηγές
-----

* Αλέξανδρος Δεσποτόπουλος, «Απόφαση γενικής σφαγής και αποσόβησή της», Ιστορία του Ελληνικού Έθνους, τομ.ΙΒ, Εκδοτική Αθηνών, (1975),σελ.33-34
* Σπυρίδων Λουκάτος, «Και Τούρκοι στο πλευρό των Ελλήνων», Το άγνωστο 21, Ε' Ιστορικά, τ/χ.23, (23 Μαρτίου 2000), σελ.16-17
Το **σημείο δρόσου** είναι η θερμοκρασία στην οποία πρέπει να ψυχθεί ο αέρας ώστε να κορεστεί με υδρατμούς, υπό σταθερή πίεση και περιεκτικότητα υδρατμών. Περαιτέρω ψύξη του αέρα θα οδηγήσει σε συμπύκνωση των ατμοσφαιρικών υδρατμών προς σχηματισμό υγρού νερού (σταγόνες δρόσου). Στο σημείο δρόσου η σχετική υγρασία είναι 100%. Όταν ο αέρας ψύχεται έως το σημείο δρόσου μέσω επαφής με μια επιφάνεια που είναι πιο ψυχρή από αυτόν, νερό θα συμπυκνωθεί στην επιφάνεια. 

Όταν η θερμοκρασία είναι μικρότερη από το σημείο πήξης του νερού (0 °C), το σημείο δρόσου καλείται **σημείο παγετού**, καθώς, αντί για δρόσο, σχηματίζεται πάχνη μέσω απόθεσης. Η μέτρηση του σημείου δρόσου σχετίζεται με την υγρασία: υψηλότερο σημείο δρόσου σημαίνει ότι υπάρχει περισσότερη υγρασία στον αέρα.

Σε τεχνικούς όρους, το σημείο δρόσου είναι η θερμοκρασία εκείνη στην οποία οι υδρατμοί σε ένα δείγμα αέρα υπό σταθερή βαρομετρική πίεση συμπυκνώνονται σε υγρό νερό με τον ίδιο ρυθμό με τον οποίο εξατμίζονται. Το συμπυκνωμένο νερό που σχηματίζεται σε μια στερεή επιφάνεια ονομάζεται δρόσος, ή πάχνη (παγετός) εάν παγώσει. Στον αέρα, το συμπυκνωμένο νερό ονομάζεται είτε ομίχλη είτε νέφος, ανάλογα με το ύψος.

Μια υψηλή σχετική υγρασία υποδηλώνει ότι το σημείο δρόσου πλησιάζει την τρέχουσα θερμοκρασία του αέρα. Σχετική υγρασία με τιμή 100% υποδηλώνει ότι το σημείο δρόσου είναι ίσο με την τρέχουσα θερμοκρασία και ότι ο αέρας είναι μέγιστα κορεσμένος με νερό χωρίς να μπορεί να συγκρατήσει άλλους υδρατμούς.

Όταν η περιεκτικότητα σε υγρασία παραμένει σταθερή και η θερμοκρασία αυξάνεται, η σχετική υγρασία μειώνεται αλλά το σημείο δρόσου παραμένει σταθερό. Επίσης, η αύξηση της βαρομετρικής πίεσης αυξάνει και το σημείο δρόσου.

Παραπομπές
----------

|  |  |
| --- | --- |
| wiktionary logowiktionary logo | Το *Βικιλεξικό* έχει σχετικό λήμμα:  **σημείο δρόσου**  |

1. ↑  «Dew point | meteorology». *Encyclopedia Britannica* (στα Αγγλικά). Ανακτήθηκε στις 1 Δεκεμβρίου 2020.
2. ↑  «Dew Point». *Glossary – NOAA's National Weather Service*. 25 Ιουνίου 2009.
3. 1 2  John M. Wallace· Peter V. Hobbs (24 Μαρτίου 2006). *Atmospheric Science: An Introductory Survey*. Academic Press. σελίδες 83–. ISBN 978-0-08-049953-6.
4. ↑  «Frost Point». *Glossary – NOAA's National Weather Service*. 25 Ιουνίου 2009.
5. ↑  «Observed Dew Point Temperature». *Department of Atmospheric Sciences (DAS) at the University of Illinois at Urbana-Champaign*. Ανακτήθηκε στις 15 Φεβρουαρίου 2018.
6. ↑  Skilling, Tom (20 July 2011). «Ask Tom why: Is it possible for relative humidity to exceed 100 percent?». *Chicago Tribune*. Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 2018-02-03.. Ανακτήθηκε στις 24 January 2018.
7. ↑  Horstmeyer, Steve (15 Αυγούστου 2006). «Relative Humidity....Relative to What? The Dew Point Temperature...a better approach». Steve Horstmeyer. Ανακτήθηκε στις 20 Αυγούστου 2009.
8. ↑  «Dew Point in Compressed Air – Frequently Asked Questions» (PDF). *Vaisala*. Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο (PDF) στις 16 Φεβρουαρίου 2018. Ανακτήθηκε στις 15 Φεβρουαρίου 2018.
Συντεταγμένες: 45°28′41″N 9°07′26″E﻿ / ﻿45.478080°N 9.12400°E﻿ / 45.478080; 9.12400

Το **Στάντιο Τζουζέπε Μεάτσα** (ιταλικά: *Stadio Giuseppe Meazza*), είναι γήπεδο ποδοσφαίρου και βρίσκεται στο Μιλάνο της Ιταλίας. Είναι η έδρα της Μίλαν και της Ίντερ. Ιδιοκτησιακά ανήκει στο Δήμο του Μιλάνου.

Η ιδέα για την κατασκευή του ανήκει στον τότε πρόεδρο της Μίλαν Πιέρο Πιρέλι (Piero Pirelli) ο οποίος ήθελε ένα γήπεδο αποκλειστικά για ποδόσφαιρο. Βρίσκεται στην περιοχή του Μιλάνου *Σαν Σίρο* απ' όπου πήρε και το πρώτο του όνομα **Στάντιο Σαν Σίρο** (Stadio San Siro). Με τη δημιουργία του αποτέλεσε έδρα αποκλειστικά για τους Ροσονέρι (οι Νερατζούρι που προγενέστερα χρησιμοποιούσαν το αριστοκρατικό *Αρένα Τσίβικα* στο κέντρο της πόλης, μετακόμισαν εκεί το 1947).Στις 3 Μαρτίου του 1980 μετονομάστηκε προς τιμήν του Τζιουζέπε Μεάτσα, παλαιού ποδοσφαιριστή των δύο ομάδων του Μιλάνου καθώς και της εθνικής Ιταλίας.

Η έναρξη των εργασιών κατασκευής του έγινε το 1925 και εγκαινιάστηκε στις 19 Σεπτεμβρίου 1926 όταν μπροστά σε 35.000 θεατές η Ίντερ νίκησε την Μίλαν 6-3. Η πρώτη ανακαίνιση έγινε το 1939 όπου αυξήθηκαν και θέσεις των θεατών σε 65.000. Το 1956 γίνεται ανακαίνιση και προστίθενται δύο σειρές που αυξάνουν τους θεατές σε 150.000. Το 1985 μετά τα γεγονότα του *Χέιζελ* η χωρητικότητά του μειώνεται σε 90.000 για λόγους ασφαλείας. Το γήπεδο χρησιμοποιήθηκε για το Μουντιάλ του 1990 και ανακαινίστηκε για άλλη μια φορά πριν τους αγώνες. Προστέθηκαν επιπλέον θέσεις και αυξήθηκε η χωρητικότητα του. Ο αγωνιστικός χώρος έχει μήκος 105 μέτρα και πλάτος 68 μέτρα.

Εικόνες
-------

* Εξωτερική όψη του σταδίουΕξωτερική όψη του σταδίου
* Άποψη του σταδίουΆποψη του σταδίου

Παραπομπές
----------

1. 1 2 3  (Ιταλικά) *SIRBeC*.
2. ↑  archiviostorico.gazzetta.it/2001/settembre/19/Buon\_compleanno\_San\_Siro\_ga\_0\_0109194080.shtml.
3. ↑  (Γερμανικά, Αγγλικά, Γαλλικά, Ισπανικά, Ιταλικά) *archINFORM*. 14260. Ανακτήθηκε στις 31  Ιουλίου 2018.
4. ↑  (Γερμανικά, Αγγλικά, Γαλλικά, Ισπανικά, Ιταλικά) *archINFORM*. 14260. Ανακτήθηκε στις 30  Ιουλίου 2018.
5. ↑
6. ↑  *The history of the San Siro stadium.* AC Milan.com. (accessed 18 October 2011)

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
--------------------

|  |  |
| --- | --- |
| εικονίδιο Ποδόσφαιρο | Πύλη Ποδόσφαιρο |

* Επίσημη ιστοσελίδα
* Τζιουζέπε Μεάτσα - Ο Πεπίνο
Η **Σορταβάλα**, γνωστή και ως **Σόρταβαλα** (ρωσικά: Сортавала· φινλανδικά και καρελικά: Sortavala· σουηδικά: Sordavala), μέχρι το 1918 **Σέρντομπολ** (ρωσικά: Сердоболь), είναι κωμόπολη στη Δημοκρατία της Καρελίας της Ρωσίας, η οποία βρίσκεται στο βόρειο άκρο της λίμνης Λάντογκα κοντά στα σύνορα με τη Φινλανδία, 246 χιλιόμετρα δυτικά του Πετροζαβόντσκ, πρωτεύουσας της Δημοκρατίας της Καρελίας. Η κοντινότερη πόλη στην φινλανδική πλευρά των συνόρων είναι η Γιόενσου, η οποία βρίσκεται 136 χιλιόμετρα μακριά από την Σορταβάλα. Το 2021 ο πληθυσμός της Σορταβάλα ήταν 19.215 κάτοικοι.

Παραπομπές
----------

1. ↑  «26. Численность постоянного населения Российской Федерации по муниципальным образованиям на 1 января 2018 года». Federal State Statistics Service. Ανακτήθηκε στις 23  Ιανουαρίου 2019.
2. ↑  «Population of Sortavala 2022 | Sortavala population - statistics».

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
--------------------

* Πολυμέσα σχετικά με το θέμα  Sortavala στο Wikimedia Commons

  


|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
| Καθιερωμένοι όροι | 
* VIAF: 234781161
* GND: 4608175-6
* NKC: ge1149879

 |

 |
Συντεταγμένες: 43°18′55.8″N 21°54′30.6″E﻿ / ﻿43.315500°N 21.908500°E﻿ / 43.315500; 21.908500

Το **Στάδιο Τσάιρ** (σερβικά κυριλλικά: Стадион Чаир‎) είναι στάδιο πολλαπλών χρήσεων στη Νις της Σερβίας. Χρησιμοποιείται κυρίως για ποδοσφαιρικούς αγώνες και είναι η έδρα της ΦΚ Ραντνίτσκι Νις. Μετά από μερική ανακατασκευή που ξεκίνησε το 2011, το ανακαινισμένο στάδιο άνοιξε ξανά για το κοινό στις 15 Σεπτεμβρίου 2012. Το στάδιο είναι μέρος του Αθλητικού Συγκροτήματος Τσάιρ, το οποίο περιλαμβάνει επίσης μια εσωτερική πισίνα και ένα κλειστό γήπεδο.

Ιστορία
-------

Το στάδιο χτίστηκε το 1963 και είχε αρχική χωρητικότητα 40.001 θεατών.

Η πλήρης ανακατασκευή ξεκίνησε κατά το δεύτερο εξάμηνο του 2011 σε ένα φιλόδοξο έργο της Ποδοσφαιρικής Ομοσπονδίας Σερβίας και της πόλης της Νις για την αντικατάσταση των απαρχαιωμένων υποδομών σε σημαντικούς αθλητικούς χώρους. Το ανακαινισμένο στάδιο είχε χωρητικότητα 18.151 θεατών. Το κόστος του έργου ανήλθε σε 1,1 δισεκατομμύρια δηνάρια (περίπου 10 εκατομμύρια ευρώ). Μετά την ολοκλήρωση, το νέο γήπεδο πληρούσε τα πρότυπα της UEFA για να φιλοξενήσει διεθνείς αγώνες. Τον Ιούνιο του 2012, η Ποδοσφαιρική Ομοσπονδία Σερβίας ανακοίνωσε ότι το Στάδιο Τσάιρ θα φιλοξενούσε την Εθνική Σερβίας στον αγώνα για τα προκριματικά του Παγκοσμίου Κυπέλλου 2014 εναντίον της Σκωτίας στις 26 Μαρτίου 2013. Ωστόσο, ο αγώνας διεξήχθη στο Στάδιο Καρατζόρτζε, αφού ανακοινώθηκε ότι το Στάδιο Τσάιρ δεν θα πληρούσε όλα τα πρότυπα της UEFA μέχρι τον Μάιο του 2013. Το στάδιο φιλοξένησε τον πρώτο του αγώνα ποδοσφαίρου μετά τις εργασίες ανακαίνισης στις 15 Σεπτεμβρίου 2012, όπου η Ραντνίτσκι Νις κέρδισε την ΦΚ Σμεντέρεβο 1924 με 1–0 μπροστά σε 7.000 θεατές.

Στις 18 Δεκεμβρίου 2012, ανακοινώθηκε ότι η πόλη Νις θα έδινε επιπλέον 250 εκατομμύρια δηνάρια σε μια νεόδμητη δυτική κερκίδα 9.500 θέσεων που θα κατασκευαστεί το 2013, η οποία θα ανέβαζε τη χωρητικότητα του σταδίου σε τουλάχιστον 25.003. Ωστόσο, οι εργασίες δεν έχουν ξεκινήσει ακόμη.

Παραπομπές
----------

1. ↑  (Αγγλικά) *GeoNames*. 2005. Ανακτήθηκε στις 6  Απριλίου 2015.
2. ↑  «Radovi na stadionu idu po planu». Juzne Vesti. Ανακτήθηκε στις 15 Μαρτίου 2012.
3. ↑  Radovi na stadionu idu po planu Juzne Vesti, 17 Ιανουαρίου 2012
4. ↑  «"Orlovi" širom Srbije, finale kupa u Beogradu» (στα Σερβικά). Mondo. 10 Ιουνίου 2012. Ανακτήθηκε στις 11 Ιουνίου 2012.
5. ↑  Orlovi sa Škotima u Novom Sadu Αρχειοθετήθηκε 2013-01-08 στο Wayback Machine. Srpski fudbal, 3 Ιανουαρίου 2012
6. ↑  Premijera na *Čairu* začinjena evrogolom! Αρχειοθετήθηκε 2012-09-18 στο Wayback Machine. Sportske, 15 Σεπτεμβρίου 2012

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
--------------------

|  |  |
| --- | --- |
| Commons logoCommons logo | Τα Wikimedia Commons έχουν πολυμέσα σχετικά με το θέμα   **Στάδιο Τσάιρ** |

* Επίσημος ιστότοπος