recursal/SuperWikiNEXT-32B huggingface dataset:
Για τον ομώνυμο αδελφό του, δείτε: Πάνος Κολοκοτρώνης.  

Ο **Πάνος Κολοκοτρώνης** (1836 - 1893) ήταν αξιωματικός Πυροβολικού του Ελληνικού Στρατού.

Βιογραφία
---------

Γεννήθηκε στο Ναύπλιο και ήταν γιος του Θεόδωρου Κολοκοτρώνη. Πήρε το όνομα του δολοφονημένου ετεροθαλή αδερφού του Πάνου Κολοκοτρώνη. Ο Θεόδωρος Κολοκοτρώνης απέκτησε τον Παναγιωτάκη, στα 63 του χρόνια, από τον δεύτερό του γάμο με την Μαργαρίτα Βελισσάρη, με αποτέλεσμα να αγνοηθεί από την υπόλοιπη οικογένεια παρά τη ρητή εντολή στη διαθήκη του Θεόδωρου Κολοκοτρώνη.

Φοίτησε στη Σχολή Ευελπίδων και σταδιοδρόμησε στο Πυροβολικό, φθάνοντας μέχρι τον βαθμό του στρατηγού. Αντιτάχθηκε στην πολιτική του Όθωνα συμμετέχοντας σε επαναστατικές κινήσεις της εποχής με αποτέλεσμα να φυλακιστεί. Μετά την πτώση του Όθωνα διετέλεσε διευθυντής της αστυνομίας Αθηνών & Πειραιώς καθώς και διαγγελέας και υπασπιστής του Βασιλέως Γεωργίου Α΄.

Συμμετείχε στο Επιτελείο του ελληνικού στρατού κατά την εκστρατεία της Θεσσαλίας και έλαβε μέρος στο Σερβοτουρκικό πόλεμο, στον οποίο τραυματίσθηκε. Για την προσφορά του παρασημοφορήθηκε από τη σερβική κυβέρνηση. Την περίοδο 1881-1885 διετέλεσε διοικητής της Σχολής Ευελπίδων. Κατά τη διοίκησή του τέθηκαν τα θεμέλια για τη συγκρότηση ενός ισχυρού και οργανωμένου στρατού. Στο χώρο της σχολής υπάρχει προτομή του.

Ο Πάνος Κολοκοτρώνης υπήρξε αγνός πατριώτης και συγκρατημένα μεγαλοϊδεάτης, καθότι άνθρωπος νουνεχής και ρεαλιστής, υποστηρίζοντας εναγώνια και με πάθος την ανάγκη να δημιουργηθεί επί τέλους ισχυρός στρατός, κάτι για το οποίο αγωνιζόταν μόνος ο βασιλιάς Γεώργιος Α΄. Ο Κολοκοτρώνης υπήρξε προ παντός άνθρωπος του καθήκοντος και γι’ αυτό εκτιμήθηκε από τον Γεώργιο Α΄, ο οποίος, όπως και ο Όθων, κάλεσε στην Αυλή γόνους αγωνιστών του 1821. Ως υπασπιστής του βασιλέως επί μακρά σειρά ετών, συνόδευε συχνά τον Γεώργιο στο εξωτερικό. Αργότερα ο βασιλεύς διόρισε υπασπιστή του και τον γιο τού Πάνου, στον οποίο αυτός είχε δώσει το όνομα του ηγεμόνα.

Απεβίωσε στην Αθήνα με το βαθμό του στρατηγού εν ενεργεία και είχε τιμηθεί με τον Ταξιάρχη του Σωτήρος. Ήταν παντρεμένος με την Μαρία Γεωργαντά και απέκτησε τρία παιδιά.

Απεικονίσεις του Πάνου Θ. Κολοκοτρώνη
-------------------------------------

* 
* 
*

Βιβλιογραφικές Παραπομπές
-------------------------

1. ↑  Βλ. Κώστα Μ. Σταματόπουλου, *Οι επιστολές του Πάνου Θ. Κολοκοτρώνη προς το Ανδρέα Καλίνσκη. (Πρέβεζα, Ιανουάριος - Μάρτιος 1879)*, έκδ. Ιδρύματος Ακτία Νικόπολις, Πρέβεζα, 2020, σελ. 24-25.
2. ↑  Βλ. Κώστα Μ. Σταματόπουλου, *Οι επιστολές του Πάνου Θ. Κολοκοτρώνη προς το Ανδρέα Καλίνσκη. (Πρέβεζα, Ιανουάριος - Μάρτιος 1879)*, έκδ. Ιδρύματος Ακτία Νικόπολις, Πρέβεζα, 2020, σελ. 25.
Μέλισσα-εργάτρια εκκρίνει τη φερομόνη από τον αδένα Νασάνοφ.
Η **φερομόνη Νασάνοφ**, ή αλλιώς **Νασόνοφ** (*αγγλ.* Nasanov pheromone) είναι φερομόνη που απελευθερώνεται από ειδικό αδένα των μελισσών (*εργάτριες*), ώστε να βοηθήσει στην επαναφορά αυτών στην αποικία. Αυτή η φερομόνη εκκρίνεται από τον εξωκρινή αδένα που ονομάζεται αδένας Νασάνοφ. Είναι σημαντικό να αναφερθεί ότι οι μέλισσες διεγείρονται από διάφορες μυρωδιές της κυψέλης, ώστε να ελευθερώσουν τη φερομόνη από τον αδένα Νασάνοφ. Για να μεταδώσουν αυτό το άρωμα, οι μέλισσες σηκώνουν την κοιλιά τους, οι οποίες περιέχουν τους αδένες Νασάνοφ, και ανεβάζουν τα φτερά τους έντονα. Αυτή η φερομόνη περιέχει ένα αριθμό διαφορετικών τερπενοειδών, λ.χ. όπως ενώσεων γερανιόλης, γερανικού οξέος, ε-κιτράλης, ζ-κιτράλης, φαρσενόλης και νερόλης.

Παραπομπές
----------

1. ↑
2. ↑  Williams, I. et al. Journal of Chemical Ecology. 1981. The Nasonov pheromone of the honeybeeApis mellifera L. (Hymenoptera, Apidae). Part II. Bioassay of the components using foragers
3. ↑

Σύνδεσμος
---------

* The Nasonov pheromone of the honeybee
Για άλλες χρήσεις, δείτε: Κρήτη (αποσαφήνιση).
Το **Οχυρό Κρήτη** (γερμανικά: Festung Kreta) αποτέλεσε διοίκηση των γερμανικών δυνάμεων κατοχής κατά τη διάρκεια του Β΄ Παγκοσμίου Πολέμου στην Κρήτη, την οποία κατέλαβαν έπειτα από τη μάχη της Κρήτης στα τέλη Μαΐου 1941. Οι Γερμανοί κατέλαβαν τους τρεις δυτικούς νομούς του νησιού (Χανίων, Ηρακλείου και Ρεθύμνου), εγκαθιστώντας το αρχηγείο τους στα Χανιά, ενώ οι Ιταλοί κατέλαβαν τον Νομό Λασιθίου, έως τη συνθηκολόγηση της Ιταλίας τον Σεπτέμβριο του 1943. Η πρώτη γερμανική μονάδα που ανέλαβε τη φρούρηση του νησιού ήταν η 164η Μεραρχία Πεζικού (164. Infanterie-Division) την οποία διαδέχθηκε την περίοδο 1943-1944 η 22η Αερομεταφερόμενη Μεραρχία Πεζικού (22. Luftlande-Infanterie-Division). Η ιταλική μονάδα στο νησί ήταν η 51η Μεραρχία Πεζικού «Σιένα» (51a Divisione di Fanteria "Siena"). 

Η δύναμη της φρουράς αυξομειωνόταν σημαντικά, ανάλογα με την πρόοδο των εκστρατειών στη Βόρεια Αφρική και τη Ρωσία και την πιθανή απειλή συμμαχικής εισβολής στο νησί. Στο ζενίθ της η φρουρά διέθετε 75.000 άνδρες το 1943, ενώ στο ναδίρ της 10.000 κατά την παράδοση του νησιού στις 12 Μαΐου 1945. 

Ως διοικητές του Οχυρού Κρήτη υπηρέτησαν οι στρατηγοί Κουρτ Στούντεντ (Kurt Student), Αλεξάντερ Αντρέ (Alexander Andrae), Μπρούνο Μπρόιερ (Bruno Bräuer), Φριντριχ-Βίλχελμ Μύλλερ (Friedrich-Wilhelm Müller) και Γκέοργκ Μπεντακ (Georg Benthack). Οι ιταλικές δυνάμεις κατοχής διοικούνταν από το στρατηγό Αντζέλικο Κάρτα (Angelico Carta).
Ο **Πάνος Μπεγλίτης** είναι Έλληνας πολιτικός και διπλωμάτης.

Βιογραφικά στοιχεία
-------------------

Γεννήθηκε στις 25 Φεβρουαρίου 1957 στο Βέλο Κορινθίας. Σπούδασε Νομική στο Πανεπιστήμιο Αθηνών και Διπλωματία στην Εθνική Σχολή Δημόσιας Διοίκησης, ενώ απέκτησε μεταπτυχιακό στο Διεθνές Δίκαιο και τις Διεθνείς Σχέσεις από το Πανεπιστήμιο της Σορβόνης με υποτροφία του Ιδρύματος Ωνάση.

Το 1987 προσελήφθη στην διπλωματική υπηρεσία του Υπουργείου Εξωτερικών. Κατά το διάστημα 1992-1996 ήταν μέλος της Μόνιμη Αντιπροσωπεία της Ελλάδας στην Ευρωπαϊκή Ένωση, ενώ στο διάστημα 1999-2004 ήταν διευθυντής της υπηρεσίας ενημέρωσης του Υπουργείου Εξωτερικών. Το 2004 εξελέγη Ευρωβουλευτής με το ΠΑΣΟΚ. Στις εκλογές του 2007 εξελέγη Βουλευτής Κορινθίας με το ΠΑΣΟΚ και επανεξελέγη το 2009. 

Τον Οκτώβριο του 2009 ανέλαβε Αναπληρωτής Υπουργός Εθνικής Άμυνας στην Κυβέρνηση Γεωργίου Παπανδρέου 2009 με Υπουργό τον Ευάγγελο Βενιζέλο. Με τον ανασχηματισμό της 17ης Ιουνίου 2011 αναβαθμίστηκε στη θέση του Υπουργού Εθνικής Άμυνας, θέση την οποία κράτησε μέχρι την παραίτηση της κυβέρνησης Παπανδρέου το Νοέμβριο του 2011. Ένα από τα σημαντικότερα νομοθετήματα επί υπουργείας του είναι ο Ν.3978 "Δημόσιες Συμβάσεις Έργων, Υπηρεσιών και Προμηθειών στους τομείς της Άμυνας και της Ασφάλειας - Εναρμόνιση με την Οδηγία 2009/81/ΕΚ - Ρύθμιση θεμάτων του Υπουργείου Εθνικής Άμυνας" (ΦΕΚ 137/Α).

Το Δεκέμβρη του 2013 αποχώρησε από το ΠΑΣΟΚ και έγινε μέλος της ΔΗΜΑΡ.

Στις 19 Φεβρουαρίου του 2019 ανέλαβε καθήκοντα, ως επικεφαλής της Μόνιμης Ελληνικής Αντιπροσωπείας, στη θέση του πρώην πρέσβη Στέλιου Περράκη στο Στρασβούργο.

Είναι παντρεμένος με την Μαρία Γαργάλη, με την οποία απέκτησε δύο παιδιά.

Πηγές
-----

* Βιογραφικό του Πάνου Μπεγλίτη στο pasok.gr
* Προσωπική ιστοσελίδα του Πάνου Μπεγλίτη
* ο Π. Μπεγλίτης νέος Πρέσβης στο Στρασβούργο
Η **Παπαρήγαινα**, ήταν Καλαβρυτινή αγωνίστρια της επανάστασης του 1821. 

Η Παπαρήγαινα, σύζυγος του Παπαρήγα, ήταν από το Βραχνί Αχαΐας. Το 1826 ο Ιμπραήμ Πασάς μετά την πτώση του Μεσολογγίου περνά στην Πελοπόννησο και την Πάτρα και παίρνει τον δρόμο για την Τρίπολη. Καίει και λεηλατεί το Βραχνί, ο πληθυσμός όλων των γύρω χωριών και του Βραχνίου βρίσκονται στο Καστράκι όπου μετά από φονική μάχη άλλα γυναικόπαιδα σφάζονται κι άλλα αιχμαλωτίζονται, εκεί τραυματίζεται βαριά η Παπαρήγαινα αλλά επιβίωσε κι έζησε με κομμένο χέρι και το ένα της αυτί.

Παραπομπές
----------

1. 1 2 3   Ανδρέας Παπανικολόπουλος, *Σούβαρδο*, Εκδόσεις Σπηλιωτόπουλος, Πάτρα 2010, σελ. 66
Το **οχυρό Ποποτλίβιτσα** είχε κατασκευαστεί στο ομώνυμο ύψωμα του Μπέλες, σε υψόμετρο 1637 μέτρα και αποτελούσε το πρώτο, από δυτικά, οχυρό της Γραμμής Μεταξά. Η κατασκευή του δεν είχε ολοκληρωθεί και συνεπώς η μαχητική του ισχύς ήταν περιορισμένη. Αποτελούνταν από δύο περίκλειστα συγκροτήματα που διέθεταν ατέσσερα έργα, από τα οποία τα δύο παρατηρητήρια και 2 απλές εξόδους. Το ανάπτυγμα των υπογείων καταφυγίων ήταν 270 μέτρα, το δε δίκτυο των υπογείων διαδρόμων θα είχε μήκος 520 μέτρα, σύμφωνα με το σχεδιασμό, εφ΄ όσον ολοκληρωνόταν η κατασκευή του. Το όλο έργο έμεινε ημιτελές και γι΄ αυτό χαρακτηριζόταν ως «ανοικτόν οχυρόν». Η επίθεση εναντίον της ανατέθηκε στο 1ο τάγμα του 85ου Ορεινού Συντάγματος Κυνηγών και τον 2ο λόχο του 95ου Ορεινού Τάγματος Μηχανικού. Συνεχείς προσπάθειές τους είχαν αρνητικά αποτελέσματα, καθώς μέχρι τις 16.00 είχαν31 νεκρούς και 91 τραυματίες. Την 17.45΄ οι Γερμανοί ανέβηκαν στο οχυρό αλλά δέχθηκαν αντεπίθεση και υποχώρησαν. Η Μεραρχία διέταξε τη διακοπή της επίθεσης και την προετοιμασία νέας. Τα Ελληνικά τμήματα επιφανείας, από τα υψώματα Σουλτανίτσας, άρχισαν να αποχωρούν κατόπιν διαταγής και το οχυρό έμεινε μόνο του. Όλη την 2η ημέρα το οχυρό απέκρουε με επιτυχία τις συνεχείς επιθέσεις. Αργά το βράδυ οι Γερμανοί ανέβηκαν και πάλι στο οχυρό και ανενόχλητοι, από εξωτερικά τμήματα, επιδόθηκαν στην καταστροφή των έργων. Καταστράφηκαν σχεδόν όλα τα έργα και την 8η Απριλίου ο διοικητής του οχυρού, λοχαγός Θελούνης, αναγκάσθηκε, την 19.00΄, σε παράδοση.

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
--------------------

*
Ο **Οχοζίας του Ισραήλ**, ή **Οχοζίας του Αχαάβ**, προς διάκριση του Οχοζία του Ιούδα, είναι βιβλικό πρόσωπο που αναφέρεται στην Παλαιά Διαθήκη, Βασιλεύς του (βορείου) Βασιλείου του Ισραήλ.

Ο Οχοζίας ήταν βασιλιάς του Ισραήλ, γιος του Βασιλέως Αχαάβ και της Ιεζάβελ που φέρεται να έζησε την περίοδο 870 π.Χ. μέχρι το 852 π.Χ. και να βασίλευσε περί το 853 π.Χ. - 852 π.Χ. (σύμφωνα με μελετητές). Αναλαμβάνοντας Βασιλεύς συμμάχησε με τον Ιωσαφάτ του Βασιλείου του Ιούδα προκειμένου ν΄ αναπτύξει το εμπόριο από την Ερυθρά Θάλασσα, που ποτέ όμως δεν καρποφόρησε. Σύμφωνα με τη Γραφή (Β΄ Βασιλέων 3:5-7) στη διάρκεια της βασιλείας του, οι Μωαβίτες φέρονται να επαναστάτησαν ενάντια στην εξουσία του και να απέκτησαν την ανεξαρτησία τους. Το γεγονός αυτό διασταυρώθηκε ιστορικά από σχετική αναφορά που φέρεται στη Μωαβιτική στήλη. Σε ένα ατύχημα που είχε υποστεί από πτώση του, αναζήτησε τη βοήθεια και συμβουλή από θεό των Φιλισταίων στη πόλη Ακκαρών της Πεντάπολης των Φιλισταίων, ενώ αγγελιαφόροι του που αναζήτησαν τον Προφήτη Ηλία του μετέφεραν μήνυμα ότι δεν πρόκειται να βρει θεραπεία από την κρίση του Θεού για την ειδωλολατρία του. Χρειάστηκαν τότε τρία στρατιωτικά αποσπάσματα για να προσέλθει ο Ηλίας μπροστά στον Βασιλέα. Τίποτε όμως δεν άλλαξε την καταδίκη όπου λίγο μετά επήλθε το τέλος. Στο θρόνο τον διαδέχθηκε ο Ιωράμ (του Ισραήλ).

Ο Οχοζίας του Αχαάβ αναφέρεται στα κανονικά βιβλία Α' Βασιλέων (22:51) και Β' Βασιλέων (1:18, 3:5-7). Ειδικότερα στο Α' Βασιλέων κεφ.9 και 10 αναφέρεται μεγάλο ναυάγιο.

Παραπομπές
----------

1. 1 2  «Охозия» (Ρωσικά)
2. 1 2  Nikifor Bazhanov: «Охозия» (Ρωσικά)

Πηγές
-----

* David and Patt Alexander "Το εκπληκτικό Εγχειρίδιο της Βίβλου" , Εκδόσεις Πέργαμος, Αθήνα 1993, σελ.268.

Βιβλιογραφία
------------

* Edwin Thiele, "Οι μυστηριώδεις αριθμοί των Εβραίων Βασιλέων" , (1η έκδοση? Νέα Υόρκη:. Macmillan, 1951? 2d ed? Γκραντ Ράπιντς:. Eerdmans, 1965? 3rd ed? Γκραντ Ράπιντς:. Zondervan / Kregel, 1983). ISBN 0-8254-3825-Χ , 9780825438257

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
--------------------

* *Εβραϊκή εγκυκλοπαίδεια*: Οχοζίας, ο βασιλιάς του Ισραήλ

  


|  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| 

| π • σ • ε
Βασιλείς του αρχαίου Ισραήλ |
| --- |
|  |
| Δυναστεία του Σαούλ | 
* Σαούλ
* Ιεβοσθέ
 |
|  |
| Δυναστεία του Δαβίδ | 
* Δαβίδ
* Σολομών
 |
|  |
| Δυναστεία του Ιεροβοάμ | 
* Ιεροβοάμ Α΄
* Ναδάβ
 |
|  |
| Δυναστεία του Βαασά | 
* Βαασά
* Ηλά
 |
|  |
| Ζιμρί | 
Ζιμρί |
|  |
| Τιβνί | 
Τιβνί |
|  |
| Δυναστεία του Αμβρί | 
* Αμρί
* Αχαάβ
* Οχοζίας
* Ιωράμ
 |
|  |
| Δυναστεία του Ιηού | 
* Ιηού
* Ιωάχαζ
* Ιωάς
* Ιεροβοάμ Β΄
* Ζαχαρίας
 |
|  |
| Σελλούμ | 
Σελλούμ |
|  |
| Δυναστεία του Μαναήμ | 
* Μαναήμ
* Φακείας
 |
|  |
| Οι τελευταίοι βασιλείς | 
* Φεκά
* Ωσηέ
 |

 |


|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
| Καθιερωμένοι όροι | 
* VIAF: 254151246588844132192
* GND: 1147241570

 |

 |
Η **Παρασκευή (Μπούκη) Νουκάκη-Μπαμπάλου** (1946, Θεσσαλονίκη) είναι Ελληνίδα αρχιτέκτονας και ακαδημαϊκός, ομότιμη καθηγήτρια του Εθνικού Μετσοβίου Πολυτεχνείου.

Είναι ιδρυτικό μέλος του γραφείου «Αντώνης Νουκάκης και Συνεργάτες» μαζί με τον αρχιτέκτονα Αντώνη Νουκάκη. Το γραφείο δραστηριοποιείται από το 1970 σε μελέτες ιδιωτικών και δημοσίων έργων με έμφαση στους δημόσιους υπαίθριους χώρους και τα πανεπιστημιακά κτίρια και ιδιαίτερα τις βιβλιοθήκες. Έχουν κερδίσει 24 Αρχιτεκτονικούς Διαγωνισμούς και 4 διακρίσεις για υλοποιημένα έργα.

Η Μπούκη Μπαμπάλου γεννήθηκε στη Θεσσαλονίκη το 1946. Αποφοίτησε από τη Σχολή Αρχιτεκτόνων Μηχανικών του Εθνικού Μετσοβίου Πολυτεχνείου το 1970 και αμέσως ξεκίνησε να εργάζεται με τον Αντώνη Νουκάκη. Από το 1973 έως το 2013, δίδαξε στον τομέα Αρχιτεκτονικών Συνθέσεων του προπτυχιακού προγράμματος της Σχολής Αρχιτεκτόνων του Ε.Μ.Π. ενώ το διάστημα 1991-2001 δίδαξε και στο μεταπτυχιακό πρόγραμμα Σπουδών «Σχεδιασμός-Χώρος-Πολιτισμός» με αντικείμενο «Ο δημόσιος χώρος της πόλης».

Διακρίσεις
----------

Έχει συμμετάσχει σε αρχιτεκτονικές εκθέσεις στην Ελλάδα και το εξωτερικό και τα έργα τους σε συνεργασία με τον Αντώνη Νουκάκη έχουν παρουσιαστεί σε συνέδρια και διαλέξεις και δημοσιευθεί στην Ελλάδα και το εξωτερικό. Μερικές από τις σημαντικότερες διακρίσεις της είναι οι παρακάτω:

* Α’ Βραβείο στον Αρχιτεκτονικός Διαγωνισμός Προσχεδίων: « Ανάπλαση του Άξονα Αχειροποίητου - Αγίας Σοφίας ΔήμουΘεσσαλονίκης» το 2012 (συνεργάτες Β. Μυροφορίδου, Μ. Τσιντζέλη, Α. Χαζάπης, Α. Χρανιώτου)
* Α’Βραβείο στο «Διεθνή Διαγωνισμό Ιδεών Αστικού Σχεδιασμού για την Πλατεία Μαρτύρων και τον Μεγάλο Άξονα της Βηρυτού» το 2005 (σε συνεργασία με το γραφείο «Βάσω Αγοραστίδου-Λητώ Ιωαννίδου» και συνεργάτες την Αναστασία Νουκάκη και Ελισάβετ Πλαΐνη)
* Β’ Βραβείο στο «Διεθνή Αρχιτεκτονικό Διαγωνισμό Ιδεών για τη δημιουργία του Μητροπολιτικού Πάρκου Αθήναςστο Ελληνικό» το 2004 (σε συνεργασία με το γραφείο «Βάσω Αγοραστίδου-Λητώ Ιωαννίδου» και συνεργάτες τηνΑναστασία Νουκάκη και Πανίτα Καραμανέα)
* Συμμετοχή στην 3η Biennal Europea de Paisatge de Barcelona "NOMES AMB NATURA" με το έργο «Διαμόρφωση χώρου έκθεσης γλυπτικής» το 2003

Πηγές
-----

* Noukakis.com
* Βιογραφικό σημείωμα[*νεκρός σύνδεσμος*]
Ο **Πέτρος** ήταν ένας μεσαιωνικός Ρωμαίος ευγενής από τον Οίκο του Τούσκουλου. Όπως και ο πατέρας του, έφερε τον περίφημο τίτλο του πατρίκιου, υπάτου, δούκα και συγκλητικού των Ρωμαίων (Romanorum patricius, consul, dux et Senator), υπονοώντας την κοσμική διοίκηση της Ρώμης και της πολιτοφυλακής της. Ήταν γιος του Aλμπέρικ Γ΄ κόμη του Tούσκουλου. Ο Αλπέρικ Γ΄ ήταν δισεγγονός της Μαροζίας, κόρης του Θεοφύλακτου Α΄ κόμη του Tούσκουλου.

Οι ιστορικοί χρησιμοποιούν τον όρο σκοτεινός αιώνας (saeculum obscurum) για να περιγράψουν την περίοδο, που ο παπισμός βρισκόταν υπό τον άμεσο έλεγχο της Ρωμαϊκής αριστοκρατίας, ιδιαίτερα όταν ήταν υπό την κυριαρχία του Οίκου του Τούσκουλου, ο οποίος αργότερα έγινε ο Οίκος των Κολόννα.

Περαιτέρω ανάγνωση
------------------

* George L. Williams. Papal Genealogy: The Families And Descendants Of The Popes

Παραπομπές σε πηγές
-------------------
Τα **Πάνδια** ή **Πάνδεια** ήταν αρχαία γιορτή στην Αθήνα κατά το μήνα Ελαφηβολιώνα, προς τιμήν του Πανδίου Δία και της Πανδίας, κόρης του Δία και της Σελήνης. Η ίδρυση της γιορτής αποδίδεται στον Πανδίονα, βασιλιά της Αθήνας και ηγέτη της Πανδιονίδος φυλής. 

Ο εορτασμός των Πανδίων λάμβανε χώρα μετά τα Μεγάλα Διονύσια, οπότε υπολογίζεται ότι ήταν η 14η μέρα του Ελαφηβολιώνος. Ωστόσο, σε διαφορετικές πηγές αναφέρεται ως ημέρα τέλεσης η επομένη από τη τη σύγκληση των πρυτάνεων στο θέατρο του Διονύσου ή ανήμερα της πανσελήνου της Εαρινής Ισημερίας. Δεν είναι γνωστές λεπτομέρειες για τη γιορτή, πέραν του προβληματισμού των αρχαίων μελετητών για τη σημασία του ονόματός της. 

Μόνο μια περιοχή, η Πλώθεια, φαίνεται να συμμετείχε στη γιορτή, και όχι άλλες κοινότητες της Αττικής. 

Μια υπόθεση είναι ότι ήταν πάνδημη γιορτή πολιτικού χαρακτήρα προς τιμήν του Δία, παρόμοια με τα Παναθήναια, η οποία, μετά την ανάπτυξη των τελευταίων, έχασε τον αρχικό της χαρακτήρα και έγινε ελάσσονος σημασίας γιορτή, συνοδευτική των Μεγάλων Διονυσίων.

Παραπομπές
----------

1. ↑  Ησύχιος, Λεξικόν
2. ↑  Πάνδεια: ἑορτή τις Ἀθήνησι μετὰ τὰ Διονύσια ἀγομένη. *Λεξικό της Σούδας*, pi,173

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
--------------------

* Dictionnaire des Antiquités Grecques et Romaines de Daremberg et Saglio Αρχειοθετήθηκε 2006-11-24 στο Wayback Machine.
* Smith's Dictionary, 1875

|  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| 

| π • σ • ε
Γιορτές της αρχαίας Αθήνας |
| --- |
|  |
| Μήνας Εκατομβαιών | 
* *Κρόνια*
* *Συνοίκια*
* *Παναθήναια*
 |
|  |
| Μήνας Μεταγειτνιών | 
* *Ηράκλεια εν Κυνοσάργες*
* *Πανελλήνια*
 |
|  |
| Μήνας Βοηδρομιών | 
* *Σπονδές των Πλαταιών*
* *Γενέσια*
* *Χαριστήρια της νίκης του Μαραθώνα*
* *Βοηδρόμια*
* *Χαριστήρια*
* *Ελευσίνια Μυστήρια*
* *Μεγάλα μυστήρια*
 |
|  |
| Μήνας Πυανεψιών | 
* *Πυανόψια*
* *Οσχοφόρια*
* *Θησεία*
* *Επιτάφια*
* *Θεσμοφόρια*
* *Ηφαίστια*
* *Απατούρια*
 |
|  |
| Μήνας Ποσειδεών | 
* *Κατ' αγρούς Διονύσια*
* *Χαλκεία*
* *Πείραια*
* *Αλώια*
 |
|  |
| Μήνας Γαμηλιών | 
* *Διονύσια τα επί των Λιναίων*
* *Θεογάμια*
 |
|  |
| Μήνας Ανθεστηριών | 
* *Ανθεστήρια*
* *Μικρά μυστήρια*
* *Ασκληπίεια*
* *Διάσια*
* *Τελετή του Αρείου Πάγου*
 |
|  |
| Μήνας Ελαφηβολιών | 
* *Ελαφηβόλια*
* *Εν άστει Διονύσια*
* *Γαλάξια*
* *Πάνδια*
 |
|  |
| Μήνας Μουνιχιών | 
* *Ικετηρία Αρτέμιδι Δελφινίαι πεμπομένη*
* *Μουνίχια*
* *Αιάνθια*
* *Βραυρώνια*
* *Ολύμπια*
 |
|  |
| Μήνας Θαργηλιών | 
* *Θαργήλια*
* *Καλλυντήρια*
* *Βενδίδεια*
* *Πλυντήρια*
 |
|  |
| Μήνας Σκιροφοριών | 
* *Σκιροφόρια*
* *Αρρηφόρια*
* *Διιπόλεια*
* *Δισωτήρια*
 |

 |
Ο **Άγιος Πάμφιλος ο εκ Σουλμών** ήταν επίσκοπος της Σουλμώνας του Αμπρούτσο.

Ο Πάμφιλος γεννήθηκε στο Αμπρούτσο, πιθανώς γύρω στα μέσα του 7ου αιώνα. Ήταν γιος ενός παγανιστή που τον αποκήρυξε όταν ασπάστηκε τον Χριστιανισμό. Εξελέγη επίσκοπος Σουλμώνας το 682. Η παράδοση τον περιγράφει ως άτομο με πολύ γενναιόδωρη και ευγενική ψυχή, που αφοσιώθηκε με τη διάδοση του Χριστιανισμού μεταξύ των Λομβαρδών.

Μια ιστορία που αναφέρεται στον Άγιο Πάμφιλο αναφέρει ότι ο πατέρας του τον διέταξε τον να ανέβει σε ένα κάρο και να κατέβει από ένα βουνό στην κοιλάδα του ποταμού Γκίτσιο. Σε εκείνο το σημείο το βουνό ήταν πολύ απότομο και το κάρο θα ανατρεπόταν. Λέγεται ότι με θαυματουργικό τρόπο οι ρόδες του κάρου βυθίστηκαν στο έδαφος, επιτρέποντας στον Πάμφιλο να κατέβει σιγά σιγά προς την κοιλάδα. Κάποιοι λένε ότι ακόμα και σήμερα στις πλαγιές του βουνού διακρίνονται τα βήματα των βοδιών και τα αυλάκια που σχημάτισαν οι τροχοί του κάρου.

Απεβίωσε στο Κορφίνιο, στο οποίο διατέλεσε επίσκοπος, πιθανότατα λίγο μετά το 700. Αμέσως λατρεύτηκε από τους πολίτες και ενταφιάστηκε σε μια εκκλησία που χτίστηκε προς τιμήν του στην Σουλμώνα. Εκτός από την Σουλμώνα, είναι ο προστάτης άγιος και των πόλεων Σπολτόρε, Όκρε και Σκέρνι, όπου υπάρχουν εκκλησίες αφιερωμένες σε αυτόν. Η μνήμη του εορτάζεται από την Καθολική Εκκλησία στις 28 Απριλίου.

Παραπομπές
----------

1. ↑
2. ↑
3. ↑
4. ↑
5. ↑
6. ↑
7. ↑
8. ↑
9. ↑
10. ↑
11. ↑

|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
| Καθιερωμένοι όροι | 
* VIAF: 5515159477853727990003
* GND: 1191852938

 |

 |
Το **Ποντμπέλσκ** (ρωσικά: Подбельск‎) είναι οικισμός στην επαρχία Ποχνιστέβσκι στην περιφέρεια Σαμάρα της Ρωσίας.

Πληθυσμός
---------

Σύμφωνα με την απογραφή του 2010, ο πληθυσμός ήταν 3.163 άτομα.

Ζώνη ώρας
---------

Η ζώνη ώρας είναι η ώρα Σαμάρα, με διαφορά από τον UTC κατά 4 ώρες, δηλαδή την +4:00. Έχει μια ώρα διαφορά από την ώρα Μόσχας, που συμβολίζεται ως MSK+1. Την περίοδο 2010-14 είχε την ίδια ώρα με τη Μόσχα, καθώς χρησιμοποιήθηκε η μόνιμη θερινή ώρα και καταργήθηκε η ώρα Σαμάρα.. Στις 26 Οκτωβρίου 2014, η ώρα Σαμάρα αποκαταστάθηκε, με αποτέλεσμα να είναι μια ώρα μπροστά από την ώρα Μόσχας, δηλαδή (MSK+1, ώρα Μόσχας + 1 επιπλέον ώρα, δηλαδή UTC+4).

Παραπομπές
----------

1. 1 2  *ОКТМО. 185/2016. Volga Federal District*. www.gks.ru/free\_doc/2016/oktmo/tom5\_oktmo.rar. Ανακτήθηκε στις 27  Οκτωβρίου 2016.
2. ↑  «2010 ш». Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 15 Ιουνίου 2018. Ανακτήθηκε στις 10 Ιανουαρίου 2017.
3. ↑  «Постановление Правительства Российской Федерации от 31 августа 2011 г. N 725 г. Москва». РГ. Ανακτήθηκε στις 9 Οκτωβρίου 2014.
4. ↑  «Федеральный закон Российской Федерации от 21 июля 2014 г. N 248-ФЗ». РГ. Ανακτήθηκε στις 9 Οκτωβρίου 2014.

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
--------------------

* Ταχυδρομικός κώδικας της επαρχίας Ποχνιστέβσκι
Ο **Τζέφρι Νέιπ** (*Jeffrey Nape*, 1964 - 8 Ιουλίου 2016) ήταν πρόεδρος του κοινοβουλίου της Παπούα Νέας Γουινέας. Υπηρέτησε δύο φορές στο αξίωμα του υπηρεσιακού Γενικού Κυβερνήτη.

Καριέρα
-------

Εξελέγη πρόεδρος του Κοινοβουλίου από τα μέλη του στις 28 Μαΐου 2004 και έπειτα έγινε αμέσως υπηρεσιακός Γενικός Διοικητής επειδή διαδέχθηκε και στα δύο αξιώματα τον Μπιλ Σκέιτ.

Στις 29 Ιουνίου 2004 ανέλαβε καθήκοντα Γενικού Διοικητή ο Πόλιας Ματάνε και διαδέχθηκε τον Νέιπ. Μετά την παραίτηση του Ματάνε, ο Νέιπ επανήλθε στο αξίωμα.

Έπειτα από την διεξαγωγή των γενικών εκλογών του 2007, ο Νέιπ επανεξελέγη πρόεδρος του Κοινοβουλίου, επικρατώντας το υποψηφίου της αντιπολίτευσης, Μπαρτ Φιλίμον, με 86 ψήφους έναντι 22 για τον αντίπαλό του. Ορκίστηκε ενώπιον του Γενικού Διοικητή την ίδια ημέρα.

Διορίστηκε Σύντροφος του Τάγματος του Αγίου Μιχαήλ και του Αγίου Γεωργίου (CMG) το 2010.

Στις 13 Δεκεμβρίου 2010 έγινε ξανά υπηρεσιακός Γενικός Κυβερνήτη, στη θέση του παραιτηθέντος Ματάνε. Τον διαδέχθηκε ο Μάικλ Ότζιο, στις 20 Δεκεμβρίου 2010. 

Πέθανε στις 8 Ιουλίου 2016.

Παραπομπές
----------

1. 1 2  news.pngfacts.com/2016/07/former-png-parliament-speaker-jeffry.html. Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 3  Ιανουαρίου 2019.
2. ↑  "PNG's speaker of parliament re-elected", Xinhua (*People's Daily Online*), 13-8-2007.
3. ↑  London Gazette, τ. 59449 , 12-6-2010 σελ. 33.
4. ↑  «Former PNG Parliament Speaker Jeffrey Nape dies». *PNG Today*. 9 Ιουλίου 2016. Ανακτήθηκε στις 10 Ιουλίου 2016.



|  |  |
| --- | --- |
| CC-BY-SA Μετάφραση | Στο λήμμα αυτό έχει ενσωματωθεί κείμενο από το λήμμα Jeffrey Nape  της Αγγλικής Βικιπαίδειας, η οποία διανέμεται υπό την GNU FDL και την CC-BY-SA 4.0. (ιστορικό/συντάκτες). |
Ο **Α.Σ.Γ.Ε. Πάνθηρες Πατρών** είναι αθλητικό σωματείο με έδρα την Πάτρα. Ιδρύθηκε το 2008 με χρώματα το μπλε και το μωβ. Σαν ουδέτερα χρώματα χρησιμοποιεί το γκρί το λευκό και το μαύρο.

Ιστορία
-------

Με την ίδρυση του συλλόγου (το 2008) το πρώτο τμήμα που δημιουργήθηκε ήταν η ανδρική ομάδα μπέιζμπολ. Το τμήμα αυτό συστάθηκε κυρίως από αθλητές από τις διαλυμένες ομάδες μπέιζμπολ και σόφτμπολ της Πάτρας (Α.Ο. Σείριος, Α.Ο. Πέλοπας, Α.Σ. Θησέας και Α.Σ. Γαλήνη) εξ' αιτίας του οικονομικού μποϋκοτάζ που υπέστησαν 32 ομοσπονδίες στην χώρα μας. Συμμετείχε την επόμενη χρονιά στο Πανελλήνιο πρωτάθλημα μπέιζμπολ Α΄εθνικής, τη σαιζόν 2009-2010, και κατάφερε στην πρώτη του κιόλας εμφάνιση να κατακτήσει το αργυρό μετάλλιο. Εκεί ισοβάθμησε με τον πρώτο Σπάρτακο Γλυφάδας, αλλά λόγω ήττας στον μεταξύ τους αγώνα κατετάγη δεύτερος.

Τη σαιζόν 2010-2011 συμμετέχει στο 10ο Πανελλήνιο πρωτάθλημα μπέιζμπολ Α΄ Εθνικής και κατακτά την πρώτη θέση και το χρυσό μετάλλιο. Είναι η πρώτη φορά που ανδρική ομάδα της Πάτρας κατακτά πρωτάθλημα επίσημης Ελληνικής ομοσπονδίας από το 1950.

Συνέστησε τμήμα μικρών μπέιζμπολ το 2010 - τους Άρχοντες - με τους οποίους πήρε την πρώτη θέση την ίδια χρονιά στους Πανελλήνιους τελικούς του Little League Baseball στην Ελλάδα, την Λίγκα των Μικρών. Το 2010 ξεκίνησε και τμήμα σόφτμπολ γυναικών και υπολογίζει να συμμετάσχει σύντομα στο πρώτο του πανελλήνιο πρωτάθλημα.

* Αναλυτικά η πορεία του:

ΑΝΔΡΕΣ - Μπέιζμπολ

| **Αγων. περίοδος** | **Θέση** |
| --- | --- |
| **2009** | 2η |
| **2010** | 1η |
| **2011** | 5η |

ΓΥΝΑΙΚΕΣ - Σόφτμπολ

| **Αγων. περίοδος** | **Θέση** |
| --- | --- |
| **2012** | (υπό διεξαγωγή) |

|  |  |
| --- | --- |
| Commons logoCommons logo | Τα Wikimedia Commons έχουν πολυμέσα σχετικά με το θέμα   **Πάνθηρες Πατρών** |

Τίτλοι
------

* Πρωτάθλημα Ελλάδας: 2010

Πηγές
-----

* Panthers Patras
* Λίγκα των Μικρών
Ο **Πάμφως ο Αθηναίος**, ή *Πάμφος*, ήταν αρχαίος Έλληνας ποιητής, νεότερος του Ωλήνα και πολύ προγενέστερος του Ομήρου, κατά τον Παυσανία και συνεπώς σχεδόν μυθικό πρόσωπο. Ο Πάμφως έγραψε κυρίως θρησκευτικούς ύμνους. Ξεχωρίζουν ο ύμνος του προς τη Δήμητρα, που προοριζόταν για τα Ελευσίνια μυστήρια, και οι ύμνοι προς την Άρτεμη, τον Ποσειδώνα, τον Δία, τον Έρωτα, γραμμένο ειδικά για τους Λυκομίδες της Αττικής, και τις Χάριτες. Επίσης, ο *«Οιτόλινος»*, θρησκευτικό άσμα για την απώλεια του Λίνου, το οποίο αργότερα το μιμήθηκε και η Σαπφώ.

Ορισμένα αποσπάσματα που θεωρούνται ως προερχόμενα από τα ποιήματα του Πάμφου θεωρεί ο Μάας ότι ανάγονται στην ελληνιστική εποχή.

Πηγές
-----

* *Πάπυρος Λαρούς Μπριττάνικα* τ.48ος, σ.48

  


|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
| Καθιερωμένοι όροι | 
* VIAF: 17614495
* GND: 102401446

 |

 |
Χάρτης της Τσβελφέριγια
Η **Τσβελφέριγια** (κροατικά: Cvelferija) είναι μια γεωγραφική περιοχή του Κροατικού μέρους της Συρμίας στην ανατολική Κροατία. Τα χωριά της περιοχής περιλαμβάνουν τη Βρμπάνια, το Σολιάνι, το Στρόσιντσι, το Ντρένοβτσι, το Τζουρίτσι, το Ρατσίνοβτσι, τη Γκούνια, το Ράγιεβο Σέλο και το Ποσάβσκι Ποντγκάιτσι.

Το όνομα της περιοχής προέρχεται από τη γερμανική λέξη *zwölf* που σημαίνει δώδεκα. Συγκεκριμένα, τα χωριά ήταν μέρος των Σλαβονικών Στρατιωτικών Συνόρων στο παρελθόν, όπου αποτελούσαν μέρος της Δωδέκατης Συνοριακής Εταιρείας. Εκείνη την εποχή η περιοχή αυτή συνόρευε με την Οθωμανική Αυτοκρατορία, ενώ προς το παρόν η περιοχή συνορεύει με τη Βοσνία-Ερζεγοβίνη (στα νότια) και τη Σερβία (στα ανατολικά).

Διοικητικά, ολόκληρη η περιοχή υπάγεται στην κομητεία Βούκοβαρ-Σρίγιεμ, στη νότια άκρη της.

Κάθε χρόνο σε ένα από αυτά τα χωριά λαμβάνει χώρα η πολιτιστική εκδήλωση Ρασπιεβάνα Τσβελφερίγια (στα ελληνικά: "Τραγουδιστή Τσβελφερίγια"). Στην εκδήλωση συμμετέχουν λαογραφικές ομάδες από τη Τσβελφερίγια και οι επισκέπτες τους.

Πληθυσμός
---------

| Οικισμός | Πληθυσμός το 2001 | Πληθυσμός το 2011 |
| --- | --- | --- |
| Βρμπάνια | 2.952 | 2.201 |
| Σόλιανι | 1.554 | 1.241 |
| Στρόσιντσι | 668 | 496 |
| Ντρένοβτσι  | 3.049 | 1.898 |
| Τζούριτσι | 418 | 290 |
| Ρατσίνοβτσι | 982 | 691 |
| Γκούνια | 5.033 | 3.707 |
| Ράγιεβο Σέλο | 1.407 | 986 |
| Ποσάβσκι Ποντγκάιτσι | 1.568 | 1.244 |
| **Συνολικά** | **17.631** | **12.754** |

Δείτε επίσης
------------

* Γεωγραφία της Κροατίας

Παραπομπές
----------

1. ↑  Branko Nadilo (2001). «Cvelferija u ratu i obnovi [Cvelferija in war and reconstruction]» (στα Croatian) (PDF). *Građevinar* (Croatian Association of Civil Engineers) **53** (11): 741–745. ISSN 0350-2465. Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 13 December 2007.. Ανακτήθηκε στις 1 June 2012.
2. ↑  «Αρχειοθετημένο αντίγραφο». Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 12 Απριλίου 2012. Ανακτήθηκε στις 7 Ιουλίου 2018.
Στην ελληνική μυθολογία με το όνομα **Οιωνός**, πέρα από την έννοια του πτηνού που χρησιμεύει για την προφητεία των μελλοντικών γεγονότων από τους μάντεις, είναι γνωστό ένα πρόσωπο, γιος του Λικυμνίου και εξάδελφος του ήρωα Ηρακλή. 

Ήταν ο πρώτος Ολυμπιονίκης στον αγώνα δρόμου.

Ο Οιωνός σκοτώθηκε στη Σπάρτη από τους γιους του Ιπποκόωντα, τους 12 «Ιπποκοωντίδες», όταν αυτοί βοήθησαν τον πατέρα τους να σφετερισθεί τον θρόνο της Σπάρτης από τους Ικάριο και Τυνδάρεω. Αυτός ο φόνος ήταν κατά μία εκδοχή η αιτία που προκάλεσε την εκστρατεία του Ηρακλή κατά της Λακεδαίμονας. Ο Ηρακλής είχε υποσχεθεί στον Λικύμνιο ότι θα του έφερνε πίσω τον γιο του, οπότε όταν ο Οιωνός σκοτώθηκε ο Ηρακλής έκαυσε το σώμα του, συνέλεξε τις στάχτες και τις παρέδωσε στον πατέρα του. Αυτή υποτίθεται ότι ήταν η προέλευση της συνήθειας της καύσεως των νεκρών στην αρχαία Ελλάδα.

Παραπομπές
----------

1. ↑  Pind. 01. xi. 76, &c,
2. ↑  Apollod. ii. 7. § 3
3. ↑  Paus. iii. 15. § 3.

Πηγές
-----

* Emmy Patsi-Garin: «Επίτομο λεξικό Ελληνικής Μυθολογίας», εκδ. οίκος *Χάρη Πάτση*, Αθήνα 1969
* Sir William Smith, επιμ. (1870). *Dictionary of Greek and Roman biography and mythology, Volume 3* (στα Αγγλικά). Boston: C.C. Little, J. Brown and Co. Ανακτήθηκε στις 26 Αυγούστου 2009.
Η **Πασχαλιά Μαρούσια**, στις πηγές αναφέρεται σαν *Μαρούσια Ιωάννου Πασχαλίτσα*, ήταν αγωνίστρια της επανάστασης του 1821.

Η Πασχαλιά ήταν από τη Νάουσα, βρισκόταν εκεί κατά την Πολιορκία της πόλης από του Οθωμανούς το 1822, και μετά την Πτώση και καταστροφή της πόλης πιάστηκε αιχμάλωτη.

Στην αιχμαλωσία την ήθελε ο γιος του Μπέη του Μοναστηρίου για γυναίκα του αλλά αυτή αρνιόταν, και για να την πιέσουν να αλλάξει γνώμη την έβαζαν να κάνει τις σκληρότερες δουλείες. Η Πασχαλιά για να γλιτώσει έκανε την άρρωστη και ισχυριζόταν ότι παρέλυσε στα πόδια. Για να σιγουρευτούν ότι έλεγε αλήθεια την τρυπούσαν κι έκαιγαν τα ποδιά καθημερινά, αλλά αυτή δεν έδειχνε ίχνος πόνου κάνοντας τους να πιστέψουν ότι είναι όντως παράλυτη και δεν νιώθει πόνο. Έτσι πουλήθηκε από τον Μπέη σκλάβα για 150 γρόσια και έπειτα ελευθερώθηκε γυρίζοντας στη Νάουσα.

Παραπομπές
----------

1. 1 2 3 4 5  Μπλιάτκας Θωμά, Νάουσα, σελ. 240
Το **Υπουργείο Πολεμικού Ναυτικού** (αγγλικά: Department of the Navy (DoN)‎) των Ηνωμένων Πολιτειών συστάθηκε από διάταγμα του Κογκρέσου στις 30 Απριλίου 1798 (μετά από πρόταση του Τζέιμς ΜακΧένρι), με σκοπό να παρέχει την κυβερνητική οργανωτική δομή του Πολεμικού Ναυτικού, των Πεζοναυτών (από το 1834) και της Ακτοφυλακής των ΗΠΑ, όταν αυτή διευθυνόταν από τον Πρόεδρο (ή το Κογκρέσο κατά τη διάρκεια πολέμων), ως υπηρεσία του Υπουργείου Ναυτικών, αν και κάθε ένα από αυτά ήταν ανεξάρτητος υπηρεσιακός κλάδος. Το Υπουργείο Ναυτικού ήταν Εκτελεστικό Υπουργείο και ο Υπουργός ήταν μέλος του προεδρικού συμβουλίου μέχρι το 1949, όταν οι τροποποιήσεις του νόμου περί εθνικής ασφάλειας του 1947 άλλαξαν το όνομα του Εθνικού Στρατιωτικού Ιδρύματος στο Υπουργείο Άμυνας και το κατέστησαν Εκτελεστικό Υπουργείο. Το Υπουργείο Πολεμικού Ναυτικού έγινε τότε, μαζί με τα αντίστοιχα υπουργεία του στρατού και της αεροπορίας, *Στρατιωτικό Υπουργείο* εντός του Υπουργείου Άμυνας, υπό την επίβλεψη, καθοδήγηση και έλεγχο του Υπουργού Εθνικής Άμυνας.

Ηγεσία
------

Θυρεός του Υπουργείου Πολεμικού Ναυτικού των ΗΠΑ από το 1879 έως το 1957.
Το Υπουργείο Πολεμικού Ναυτικού είναι έχει ως επικεφαλής του, τον Υπουργό Πολεμικού Ναυτικού, επίσης γνωστό ως *SECNAV* στη ναυτική ορολογία, ο οποίος έχει την εξουσία να διεξάγει όλες τις υποθέσεις του Υπουργείου, υπό τον έλεγχο του Υπουργού Άμυνας και του Προέδρου. Ο Υπουργός Πολεμικού Ναυτικού διορίζεται από τον Πρόεδρο με τη συμβουλή και τη συναίνεση της Γερουσίας. Ο Υπουργός επικουρείται από έναν Υφυπουργό Πολεμικού Ναυτικού, τέσσερις αναπληρωτές Υπουργούς Πολεμικού Ναυτικού και έναν Γενικό Σύμβουλο, οι οποίοι επίσης διορίζονται από τον Πρόεδρο με τη συμβουλή και τη συγκατάθεση της Γερουσίας.

Οι ανώτατοι αξιωματικοί στο Υπουργείο Πολεμικού Ναυτικού είναι ο Αρχηγός Ναυτικών Επιχειρήσεων και ο Διοικητής Θαλάσσιων Σωμάτων, οι οποίοι είναι οι κύριοι στρατιωτικοί σύμβουλοι του Υπουργού. Επιβλέπουν τις αντίστοιχες στρατιωτικές υπηρεσίες του Υπουργείου Πολεμικού Ναυτικού και σε ξεχωριστή ιδιότητα υπηρετούν ως μέλη των Κοινού Επιτελείου.

Παραπομπές
----------

1. ↑  Bernard C. Steiner and James McHenry, *The life and correspondence of James McHenry* (Cleveland: Burrows Brothers Co. 1907).
2. ↑  Chap. XXXV. 1 Stat. 553 from "A Century of Lawmaking for a New Nation: U. S. Congressional Documents and Debates, 1774 - 1875". Library of Congress, Law Library of Congress.
3. ↑  10 USC §5013 Αρχειοθετήθηκε 03-02-2011 στο Wayback Machine.

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
--------------------

* Επίσημη ιστοσελίδα του Πολεμικού Ναυτικού των ΗΠΑ
* Επίσημη ιστοσελίδα του Σώματος Πεζοναυτών των ΗΠΑ
* Επίσημη ιστοσελίδα του Υπουργείου Εθνικής Άμυνας των ΗΠΑ
* Υπουργείο Πολεμικού Ναυτικού στο Ομοσπονδιακό Μητρώο

  


|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
| Καθιερωμένοι όροι | 
* WorldCat
* VIAF: 312776159
* LCCN: n2003031388
* ISNI: 0000 0004 0480 9616
* GND: 41328-8

 |

 |
Το **Τσβίνγκερ** (Der Dresdner Zwinger) είναι ανάκτορο στη Δρέσδη (γερμ. Dresden) της Γερμανίας, ένα από τα αριστουργήματα της μπαρόκ αρχιτεκτονικής στην Ευρώπη.

Ιστορία και αρχιτεκτονική
-------------------------

Το Τσβίνγκερ οικοδομήθηκε από τον Αύγουστο Β' τον Ισχυρό (August II. der Starke, 1670 - 1733), εκλέκτορα της Σαξωνίας, ο οποίος επιδίωκε να ανεγείρει ένα μεγαλοπρεπές ανάκτορο στα πρότυπα των Γάλλων βασιλέων στις Βερσαλλίες. 

Το ανάκτορο Τσβίνγκερ σχεδιάστηκε από τον αρχιτέκτονα της Αυλής Ματέους Ντάνιελ Πέπελμαν (Matthaeus Daniel Poeppelmann, 1662 - 1736) και ανοικοδομήθηκε σταδιακά από το 1710 ως το 1728. Οι διακοσμήσεις των γλυπτών είναι του Μπαλτάσαρ Περμόσερ (Balthasar Permoser). Τα επίσημα εγκαίνια του ανακτόρου έγιναν το 1719, με την ευκαιρία των γάμων του πρίγκιπα Φρειδερίκου Αυγούστου (Friedrich August, μετέπειτα Φρειδερίκος Αυγούστος Β' της Σαξονίας και, ως βασιλιάς της Πολωνίας, Αύγουστος Γ΄, 1696 - 1763) με την κόρη του αυτοκράτορα των Αψβούργων Ιωσήφ Α', την αρχιδούκισσα Μαρία Ιωσηφίνα (Maria Josepha).

Το Τσβίνγκερ συμπληρώθηκε στα 1847 - 1855 με την προσθήκη της νεοκλασικής πτέρυγας του ανακτόρου σε σχέδια του αρχιτέκτονα Γκότφριντ Ζέμπερ (Gottfried Semper, 1803 - 1879), ο οποίος σχεδίασε και την παρακείμενη Όπερα της Δρέσδης (Semperoper Dresden). Το πιο εντυπωσιακό κτίσμα του ανακτόρου είναι αναμφίβολα η περίτεχνη "Πύλη του Στέμματος" (Kronentor).

Στην αποκαλούμενη νεοκλασική "Πτέρυγα Ζέμπερ" στεγάζεται σήμερα η φημισμένη "Πινακοθήκη Παλαιών Ζωγράφων" (Gemaeldegalerie Alte Meister), οι καλλιτεχνικοί θησαυροί της οποίας είχαν απομακρυνθεί κατά τη διάρκεια του Β' Παγκοσμίου Πολέμου για λόγους ασφαλείας. Ανάμεσα στις ανεκτίμητης αξίας συλλογές της συγκαταλέγεται η "Madonna Sistina" του Ραφαήλ. Σε άλλες πτέρυγες του ανακτόρου φιλοξενούνται σήμερα συλλογές πορσελάνης και μαθηματικών και επιστημονικών οργάνων.

Το ανάκτορο Τσβίνγκερ καταστράφηκε σχεδόν ολοκληρωτικά από τους σφοδρούς συμμαχικούς αεροπορικούς βομβαρδισμούς στις 13 - 15 Φεβρουαρίου 1945, πλην όμως αναστηλώθηκε στην παλιά μορφή του μετά τον πόλεμο.

Γκαλερί εικόνων
---------------

* Τσβίνγκερ Δρέσδη - Dresdner Zwinger
* 
* 
* Η Πύλη του ΣτέμματοςΗ Πύλη του Στέμματος
* 
* Το Λουτρό των ΝυμφώνΤο Λουτρό των Νυμφών
*

Παραπομπές
----------

1. 1 2 3 4 5  *Corpus der barocken Deckenmalerei in Deutschland*.
2. ↑  (Γερμανικά, Αγγλικά, Γαλλικά, Ισπανικά, Ιταλικά) *archINFORM*. 2275. Ανακτήθηκε στις 31  Ιουλίου 2018.
3. ↑  (Γερμανικά, Αγγλικά, Γαλλικά, Ισπανικά, Ιταλικά) *archINFORM*. Ανακτήθηκε στις 30  Ιουλίου 2018.

Πηγές
-----

* John Man: "Zwinger Palace, Dresden", Tauris Parke Books, London, 1990.
* "1001 Buildings You Must See Before You Die" (General Editor: Mark Irving), Cassell Illustrated, London, 2008.

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
--------------------

* Πολυμέσα σχετικά με το θέμα  Zwinger, Dresden στο Wikimedia Commons

  


|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
| Καθιερωμένοι όροι | 
* WorldCat
* VIAF: 133547880
* LCCN: n84236088
* GND: 4113353-5
* NKC: kn20100628004

 |

 |

Συντεταγμένες: 51°03′11″N 13°44′02″E﻿ / ﻿51.05306°N 13.73389°E﻿ / 51.05306; 13.73389
Η **Τζιλιόλα της Καρράρα**, ιταλ.: Gigliola da Carrara (1379-1416) ήταν κόρη του κυρίου της Πάντοβα και με τον γάμο της έγινε μαρκησία της Φερράρα.

Βιογραφία
---------

Ήταν κόρη του Φραντσέσκο Νοβέλλο ντα Καρράρα κυρίου της Πάντοβα και της Θαδδαίας των Έστε, κόρης του Νικολό Β΄ των Έστε μαρκησίου της Φερράρα.

Έγινε η 1η σύζυγος του Νικολό Γ΄ μαρκησίου της Φερράρα, εξαδέλφου της Θαδδαίας των Έστε.

Απεβίωσε από την επιδημία πανώλης το 1416. Στη συνέχεια ο Νικολό Γ΄ νυμφεύτηκε για 2η φορά την Παριζίνα Μαλατέστα, την οποία καταδίκασε σε θάνατο λόγω μοιχείας της με τον (νόθο γιό του) Ούγκο των Έστε· και στη συνέχεια για 3η φορά τη Ρικιάρντα ντι Σαλούτσο, με την οποία απέκτησε γιους τους Έρκολε Α΄ και Σιγισμούνδο.

Οικογένεια
----------

Παντρεύτηκε το 1394 τον Νικολό Γ΄ των Έστε μαρκήσιο της Φερράρα. Δεν απέκτησε απογόνους.

Δείτε επίσης
------------

* Νικολό Γ΄ των Έστε, μαρκήσιος της Φερράρα.

Βιβλιογραφικές αναφορές
-----------------------

1. ↑
Τσβιμπελκούχεν
Το **Τσβιμπελκούχεν** (γερμανικά για το "κέικ κρεμμυδιού") είναι νόστιμο γερμανικό κέικ κρεμμυδιού μιας κρούστας. Το τρόφιμο παρασκευάζεται από ατμισμένα κρεμμύδια, κομμένα σε κύβους μπέικον, κρέμα, και σπόρους κυμίνου είτε ζύμη ή ζύμη με προζύμι.

Δείτε επίσης
------------

* Φλαμκούχεν, παρόμοιο Αλσατικό και νοτιογερμανικό πιάτο

Παραπομπές
----------

1. ↑  Kimberly @ The Daring Gourmet. «Zwiebelkuchen (German Onion Pie)». *The Daring Gourmet*. Ανακτήθηκε στις 29 Ιανουαρίου 2015.

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
--------------------

* Recipe for a *Mainzer Zwiebelkuchen* (German)
* Recipe for a Quiche-like Zwiebelkuchen (German)

|  |  |
| --- | --- |
| Commons logoCommons logo | Τα Wikimedia Commons έχουν πολυμέσα σχετικά με το θέμα   **Τσβιμπελκούχεν** |
**Παρθένια** ή **παρθένεια** λέγονται τα αρχαία χορικά λυρικά τραγούδια που έψελνε ο χορός των παρθένων σε διάφορες γιορτές, με κυριότερη του Θεού Διονύσου.

Εκτέλεση
--------

Τα παρθένια εκτελούνταν από τις παρθένες του χορού, οι οποίες είτε όλες μαζί είτε η μία μετά την άλλη, συνομιλούσαν ανοίγοντας διάλογο με τον επικεφαλής του χορού και συνθέτη των τραγουδιών αυτών, και αμφότερα υπήρχαν φιλοφρονήσεις.

Αρχαίοι Έλληνες ποιητές
-----------------------

Οι αρχαίοι Έλληνες ποιητές που έγραψαν παρθένια ήταν ο Σιμωνίδης, ο Βακχυλίδης, ο Πίνδαρος και ο Αλκμάν.

Ο πιο σημαντικός ποιητής παρθενίων θεωρείται ο Αλκμάν που έζησε κατά τα μέσα του 7ου αιώνα π.Χ. και ήταν σπουδαίος ποιητής της Αρχαίας Σπάρτης. 

Ακολουθεί αντιπροσωπευτικό απόσπασμα από ένα παρθένιο του Αλκμάνα, το οποίο βρέθηκε το 1855 και αποτελεί το αρχαιότερο δείγμα ελληνικής χορικής ποίησης.

> 
> ἔστι τις σιῶν τίσις·  
> 
> ὁ δ᾽ ὄλβιος, ὅστις εὔφρων  
> 
> ἁμέραν [δι]απλέκει  
> 
> ἄκλαυτος· ἐγὼν δ᾽ ἀείδω  
> 
> 40 Ἀγιδῶς τὸ φῶς· ὁρῶ  
> 
> F᾽ ὥτ᾽ ἄλιον, ὅνπερ ἇμιν  
> 
> Ἀγιδὼ μαρτύρεται  
> 
> φαίνην· ἐμὲ δ᾽ οὔτ᾽ ἐπαινῆν  
> 
> οὔτε μωμήσθαι νιν ἁ κλεννὰ χοραγὸς  
> 
> 45 οὐδ᾽ ἁμῶς ἐῇ· δοκεῖ γὰρ ἤμεν αὔτα  
> 
> ἐκπρεπὴς τὼς ὥπερ αἴτις  
> 
> ἐν βοτοῖς στάσειεν ἵππον  
> 
> παγὸν ἀεθλοφόρον καναχάποδα  
> 
> τῶν ὑποπετριδίων ὀνείρων·  
> 
> 50 ἦ οὐχ ὁρῇς; ὁ μὲν κέλης  
> 
> Ἐνετικός· ἁ δὲ χαίτα  
> 
> τᾶς ἐμᾶς ἀνεψιᾶς  
> 
> Ἁγησιχόρας ἐπανθεῖ  
> 
> χρυσὸς [ὡ]ς ἀκήρατος·  
> 
> 55 τό τ᾽ ἀργύριον πρόσωπον,  
> 
> διαφάδαν τί τοι λέγω;  
> 
> Ἁγησιχόρα μὲν αὕτα·  
> 
> ἁ δὲ δευτέρα πεδ᾽ Ἀγιδὼ τὸ Fεῖδος  
> 
> ἵππος Ἰβηνῷ Κολαξαῖος δραμήται·  
> 
> 60 ταὶ Πεληάδες γὰρ ἇμιν  
> 
> ὀρθρίαι φᾶρος φεροίσαις  
> 
> νύκτα δι᾽ ἀμβροσίαν ἅτε σήριον  
> 
> ἄστρον ἀυηρομέναι μάχονται·  
> 
> 
> 
> — Αλκμάν, *Παρθένιο*

Αρχαία Σπάρτη
-------------

Το εν λόγω είδος της λυρικής ποίησης καλλιεργήθηκε ιδιαίτερα στην Αρχαία Σπάρτη. Οι γυναίκες είχαν μεγάλη ελευθερία αγωγής, που έφερνε πολύ στην αντρική, και εκδηλωνόταν κυρίως στις γιορτές που γινόντουσαν στην πόλη.

Σημειώσεις
----------

1. ↑  Εκεί γεννήθηκε και ο Αλκμάν άλλωστε.

Παραπομπές
----------

1. ↑  
Σ. ΓΚΙΚΑΣ - Δ. ΔΡΑΚΟΠΟΥΛΟΣ - Ι. ΕΥΑΓΓΕΛΛΟΥ - Χ. ΡΩΜΑΣ (1997). «Παρθένια». *ΛΕΞΙΚΟ ΛΟΓΟΤΕΧΝΙΚΩΝ ΟΡΩΝ*. Αθήνα: Εκδόσεις Σαββάλας. σελ. 228. ISBN 960-460-197-0.
2. ↑  
Σ. ΓΚΙΚΑΣ - Δ. ΔΡΑΚΟΠΟΥΛΟΣ - Ι. ΕΥΑΓΓΕΛΛΟΥ - Χ. ΡΩΜΑΣ (1997). «Παρθένια». *ΛΕΞΙΚΟ ΛΟΓΟΤΕΧΝΙΚΩΝ ΟΡΩΝ*. Αθήνα: Εκδόσεις Σαββάλας. σελ. 228. ISBN 960-460-197-0.
3. ↑  
Γεράσιμος Αν. Μαρκαντωνάτος (2013). «Παρθένια (ή παρθένεια)». *ΛΟΓΟΤΕΧΝΙΚΟΙ ΚΑΙ ΦΙΛΟΛΟΓΙΚΟΙ ΟΡΟΙ*. Αθήνα: Δημοσιογραφικός Οργανισμός Λαμπράκη Α.Ε. σελ. 278. ISBN 978-960-503-298-2.
4. ↑  
«ΑΛΚΜΑΝ: 33. – Απόσπασμα 1, 36-77 Page». ΚΕΝΤΡΟ ΕΛΛΗΝΙΚΗΣ ΓΛΩΣΣΑΣ.
Η **Παραβολή του Άφρονος Πλουσίου** είναι μια παραβολή του Ιησού που εμφανίζεται στο Κατά Λουκάν Ευαγγέλιον (12:13-21). Στο πρόσωπο του άπληστου γεωργού που αρνήθηκε να μοιράσει την περιουσία του, ώστε να εξασφαλίσει τη λύτρωση, απεικονίζεται η ματαιότητα της πεποίθησης ότι ο πλούτος μπορεί να εξασφαλίσει την ευημερία και μια καλή ζωή.

Η παραβολή
----------

Εἶπε δέ τις αὐτῷ ἐκ τοῦ ὄχλου· διδάσκαλε, εἰπὲ τῷ ἀδελφῷ μου μερίσασθαι τὴν κληρονομίαν μετ᾿ ἐμοῦ.

ὁ δὲ εἶπεν αὐτῷ· ἄνθρωπε, τίς με κατέστησε δικαστὴν ἢ μεριστὴν ἐφ᾿ ὑμᾶς;

εἶπε δὲ πρὸς αὐτούς· ὁρᾶτε καὶ φυλάσσεσθε ἀπὸ πάσης πλεονεξίας· ὅτι οὐκ ἐν τῷ περισσεύειν τινὶ ἡ ζωὴ αὐτοῦ ἐστιν ἐκ τῶν ὑπαρχόντων αὐτοῦ.

Εἶπε δὲ παραβολὴν πρὸς αὐτοὺς λέγων· ἀνθρώπου τινὸς πλουσίου εὐφόρησεν ἡ χώρα·

καὶ διελογίζετο ἐν ἑαυτῷ λέγων· τί ποιήσω, ὅτι οὐκ ἔχω ποῦ συνάξω τοὺς καρπούς μου;

καὶ εἶπε· τοῦτο ποιήσω· καθελῶ μου τὰς ἀποθήκας καὶ μείζονας οἰκοδομήσω, καὶ συνάξω ἐκεῖ πάντα τὰ γενήματά μου καὶ τὰ ἀγαθά μου,

καὶ ἐρῶ τῇ ψυχῇ μου· ψυχή, ἔχεις πολλὰ ἀγαθὰ κείμενα εἰς ἔτη πολλά· ἀναπαύου, φάγε, πίε, εὐφραίνου.

εἶπε δὲ αὐτῷ ὁ Θεός· ἄφρον, ταύτῃ τῇ νυκτὶ τὴν ψυχήν σου ἀπαιτοῦσιν ἀπὸ σοῦ· ἃ δὲ ἡτοίμασας τίνι ἔσται;

οὕτως ὁ θησαυρίζων ἑαυτῷ, καὶ μὴ εἰς Θεὸν πλουτῶν.

Παραπομπές
----------

1. ↑  . Ανακτήθηκε στις 16 Νοεμβρίου 2021.  Missing or empty `|title=` (βοήθεια)
Το **Οκρές** (τσεχικός και σλοβακικός όρος που σημαίνει επαρχία στα ελληνικά, από το Γερμανικό Kreis - κύκλος (ή περίμετρος) αναφέρεται σε διοικητικές οντότητες στην Τσεχία και τη Σλοβακία. Είναι παρόμοιο με το Λαντκράις στη Γερμανία ή το Οκρούγκ στις σλαβόφωνες χώρες.

Οι πρώτες επαρχίες σε τσεχικά εδάφη δημιουργήθηκαν από τομείς το 1850 με απόφαση της αυτοκρατορικής κυβέρνησης στην Αυστρία. Στην επικράτεια της σημερινής Σλοβακίας οι προκάτοχοί τους ήταν κομητείες του Βασιλείου της Ουγγαρίας (slúžnovský okres στα σλοβακικά). Η οργάνωση και οι λειτουργίες των επαρχιών ήταν διαφορετική στα τσχεικά εδάφη και την Ουγγαρία. Μετά τη δημιουργία της Τσεχοσλοβακίας οι επαρχίες έγινε διοικητική μονάδα του νέου κράτους με ενοποιημένο καθεστώς. Μετά την διάλυση της Τσεχοσλοβακίας την 1 Ιανουαρίου 1993, το επαρχιακό σύστημα χρησιμοποιείται σήμερα από τα δύο διάδοχα κράτη.

Ισοδύναμα
---------

* Οκρέγκ
* Όκρουγκ
* Οκρούχα

Δείτε επίσης
------------

* Επαρχίες της Σλοβακίας (οκρές)
* Επαρχίες της Τσεχίας (οκρές)
* Πόβιατ
* Ραγιόν

### Ανώτερου επιπέδου διαιρέσεις

* Κράι
* Κράις

* Περιφέρειες της Σλοβακίας (κράι)
* Περιφέρειες της Τσεχίας (κράι)

### Κατώτερου επιπέδου διαιρέσεις

* Όμπετς (υποδιαιρέσεις ενός οκρές)

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
--------------------

* Χάρτης: Τοποθεσία κάθε οκρές στη Τσεχία

|  |  |  |  |  |  |  |  |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| 

| π • σ • ε
Σλαβικοί όροι για υποδιαιρέσεις χώρας |
| --- |
|  |
| Σύγχρονοι | 
* τζελνίτσα
* γκμίνα
* κράι
* κράινα / ποκράινα
* μιέστις
* όμπετς
* όμπλαστ / όμπλαστι / όμπλις / όμπλοντ / βόμπλαστ
* όκρενγκ
* οκρές
* όκρουγκ
* όπστινα / όπτσινα / ομπτσίνα / όμπστινα
* οσιέντλε
* πόβιατ / πόβιτ
* ραγιόν
* σελσοβιέτ / σιλράντα
* σοβέτστφο
* βοεβοδάτο
* ζούπανιγια
 |
|  |
| Ιστορικοί | 
* νταρούγκα
* γκρομάντα
* γκουμπέρνια
* γιουρούντικα
* χούτορ
* ομπσίνα
* οκόλια
* οπόλε
* πογκόστ
* προβίντσιγια
* σορόκ
* σρεζ
* σταρόστφα
* ουγέστ
* βόλοστ
* ζέμια
* ζούπα
 |

 |
To **Τσακονησι** ή **Πιτσακονήσι** ή **Πιτζακονήσι** είναι ακατοίκητη νησίδα της Χαλκιδικής στον Τορωναίο κόλπο στην Σιθωνία απέναντι από την παραλία της Κουτσουπιάς. Διοικητικά ανήκει στον Νέο Μαρμαρά από τον οποίο απέχει πέντε χιλιόμετρα.

Στο νησί που είναι πευκόφυτο, υπάρχουν ερείπια παλαιοχριστιανικών κτιρίων και δεξαμενής, πιθανότατα την εποχή αυτή φιλοξενούσε μικρό οικισμό.

Παραπομπές
----------

1. 1 2 3 4  Παπάγγελος, Ιωακείμ (2000, Αριστοτέλειο Πανεπιστήμιο Θεσσαλονίκης (ΑΠΘ)), *Η Σιθωνία κατά τους βυζαντινούς χρόνους: ιστορία - μνημεία - τοπογραφία* Αρχειοθετήθηκε 2021-01-20 στο Wayback Machine. σελ, 72
2. ↑  Σιθωνία: Άγρια ομορφιά σε μυσταγωγικό τοπίο
Ο **Φοίβος Κούτσικας** (1933 — 12 Απριλίου 1994) ήταν Έλληνας δικηγόρος και πολιτικός, βουλευτής Μεσσηνίας με το ΠΑΣΟΚ από το 1981 ως το 1989.

Προκάλεσε τη δίκη των χουντικών στη μεταπολίτευση, καταθέτοντας μήνυση μαζί με τους γνωστούς δικηγόρους Αλ. Λυκουρέζο, Ευάγγ. Γιαννόπουλο, Γ. Κασιμάτη και Κ. Αναγνωστάκη.

Βιογραφικά στοιχεία
-------------------

Ο Φοίβος Κούτσικας γεννήθηκε στη Μεσσήνη Μεσσηνίας το 1933. Ήταν γιος του ιατρού Δημητρίου Κούτσικα, που είχε διατελέσει δήμαρχος Μεσσήνης. Σπούδασε στη Νομική Σχολή Αθηνών και πραγματοποίησε μεταπτυχιακές σπουδές στο Πανεπιστήμιο του Δυτικού Βερολίνου.

Ξεκίνησε την πολιτική του δράση από το κεντροδεξιό Κόμμα Προοδευτικών του Σπύρου Μαρκεζίνη, με το οποίο ήταν υποψήφιος βουλευτής Μεσσηνίας το 1961. Στη συνέχεια προσχώρησε στην Ένωση Κέντρου και ήταν υποψήφιος βουλευτής Μεσσηνίας στις εκλογικές αναμετρήσεις του 1963 και του 1964.

Κατά τη διάρκεια της χούντας των συνταγματαρχών, είχε αντιστασιακή δράση ως μέλος του ΠΑΚ. Μάλιστα το Νοέμβριο του 1970, όταν το ΠΑΚ τοποθέτησε βόμβα έξω από το γραφείο του δικτάτορα Γ. Παπαδόπουλου, συνελήφθη μαζί με τους Ευάγγελο Γιαννόπουλο και Αγαμέμνωνα Κουτσόγιωργα (μετέπειτα υπουργοί) και τον Χρήστο Σαρτζετάκη (μετέπειτα Πρόεδρος της Δημοκρατίας), σε μια προσπάθεια της δικτατορίας να εξαρθρώσει το ΠΑΚ.

Υπήρξε ιδρυτικό στέλεχος του ΠΑΣΟΚ και υπέγραφε τη διακήρυξη της 3ης Σεπτέμβρη, ενώ εκλέχθηκε βουλευτής Μεσσηνίας το 1981 και το 1985.

Πέθανε το 1994 και κηδεύτηκε στις 13 Απριλίου από τον ιερό ναό Αγίου Δημητρίου Μεσσήνης.

Πηγές
-----

1. ↑  «Αρχειοθετημένο αντίγραφο». Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 2 Μαΐου 2015. Ανακτήθηκε στις 18 Ιουνίου 2015.
2. ↑  «Αρχειοθετημένο αντίγραφο». Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 2 Μαΐου 2015. Ανακτήθηκε στις 18 Ιουνίου 2015.
3. ↑  «Αρχειοθετημένο αντίγραφο». Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 2 Μαΐου 2015. Ανακτήθηκε στις 18 Ιουνίου 2015.
4. ↑  «Αρχειοθετημένο αντίγραφο». Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 2 Μαΐου 2015. Ανακτήθηκε στις 18 Ιουνίου 2015.
5. ↑  Τα Νέα, 13-4-1994, σελ. 72.
Η **Τσακαρίτα Τζούνιορς** (ισπανικά: *Chacarita Juniors*) είναι ποδοσφαιρικό σωματείο της Αργεντινής. Η προφορά στα ισπανικά είναι **Γιούνιορς**. Εδρεύει στο Βίγια Μαϊπού, προάστιο του Μπουένος Άιρες, όμως πρώτη έδρα της ήταν η γειτονιά Τσακαρίτα στο κέντρο της πόλης. Αποκαλούνται και *Νεκροθάφτες*, επειδή το πρώτο γήπεδό τους ήταν κοντά στο μεγαλύτερο νεκροταφείο της χώρας.

Οι πρωταθλητές Μετροπολιτάνο του 1969
Ο σύλλογος ιδρύθηκε την Εργατική Πρωτομαγιά του 1906 από αναρχικούς (όπως και η άλλη Τζούνιορς, η Αρχεντίνος), κάτι που συμβολίζεται μέχρι σήμερα στη μαύρη-κόκκινη εμφάνιση της ομάδας. Σύντομα διαλύθηκε, αλλά το 1919 επανασυστάθηκε. Από το 1931 που ξεκίνησε το επαγγελματικό Πρωτάθλημα Αργεντινής έως και τις αρχές της δεκαετίας του '70, συμμετείχε σταθερά στην Α' Κατηγορία, με εξαίρεση τέσσερις σαιζόν. Το 1969 κατέκτησε και το μοναδικό εθνικό τίτλο της, το Μετροπολιτάνο.

Από τη δεκαετία του '70 μέχρι σήμερα έχει πολύ ασταθή παρουσία. Το 1980 κατέληξε να παίζει στα τοπικά πρωταθλήματα του Μπουένος Άιρες, αλλά σε τέσσερα χρόνια ανέβηκε τρεις κατηγορίες και το 1984 επανεμφανίσθηκε στην Πριμέρα Ντιβιζιόν. Εκεί έμεινε μόλις ένα χρόνο - μια πολύ βαριά τιμωρία για χουλιγκανισμό της στέρησε πολύτιμους βαθμούς και την έστειλε ξανά στη Β' Κατηγορία. Από τότε μέχρι σήμερα, πελαγοδρομεί ανάμεσα στη Γ' Κατηγορία και την Πριμέρα.

Τίτλοι
------

* **Πρωτάθλημα Αργεντινής (1)**

Μετροπολιτάνο 1969

Πηγές-συνδέσεις
---------------

* Η επίσημη ιστοσελίδα της Τσακαρίτα Αρχειοθετήθηκε 2010-11-20 στο Wayback Machine. (Ισπανικά)

  


|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
| Καθιερωμένοι όροι | 
* WorldCat
* VIAF: 125873839
* LCCN: no2008021741

 |

 |