recursal/SuperWikiNEXT-32B huggingface dataset:
Βιογραφία
---------

Η **Παρασκευή Γαρδέλη** γεννήθηκε στο Μεσολόγγι Αιτωλοακαρνανίας.
Σπούδασε ζωγραφική στην Ανωτάτη Σχολή Καλών Τεχνών στην Αθήνα µε δάσκαλο τον Δ. Μυταρά και Σκηνογραφία µε δάσκαλο τον Γ. Ζιάκα. Επίσης Ψυχολογία της Εκπαίδευσης και Διδακτική της Τέχνης. Αποφοίτησε µε άριστα. Από το 1994 έως το 2006 δίδαξε στο Εργαστήρι Τέχνης Χαλκίδας και από το 2004 είναι υπεύθυνη στα εικαστικά εργαστήρια για παιδιά του Δήμου Βόλου.

Συµµετείχε στο ερευνητικό πρόγραµµα της Α.Σ.Κ.Τ. µε υπεύθυνο τον Δ. Μυταρά για την βία στα Μέσα Μαζικής Ενηµέρωσης που οδήγησε στην έκδοση του βιβλίου "Το Μοντέλο της Βίας" (Εκδόσεις Καστανιώτη 1996)

Εκθέσεις
--------

### Ατομικές

1996 ΑΙΘΟΥΣΑ ΤΕΧΝΗΣ ΚΡΕΩΝΙΔΗΣ - Αθήνα

1998 ΖΗΝΑ ΑΘΑΝΑΣΙΑΔΟΥ ART GALLERY Θεσσαλονίκη 

2000 ΑΙΘΟΥΣΑ ΣΥΓΧΡΟΝΗΣ ΤΕΧΝΗΣ "ΑΜΥΜΩΝΗ" - Ιωάννινα 

2002 "ΑΓΚΑΘΙ" ΑΙΘΟΥΣΑ ΤΕΧΝΗΣ – Αθήνα

2003 ΔΗΜΟΤΙΚΗ ΠΙΝΑΚΟΘΗΚΗ ΧΑΝΙΩΝ

2004 ΑΙΘΟΥΣΑ ΤΕΧΝΗΣ ΖΕΡΒΑΣ – Πάτρα

2008 "ΕΒΔΟΜΗ ΟΨΗ" - Χανιά 

2008 ΚΕΝΤΡΟ ΛΟΓΟΥ & ΤΕΧΝΗΣ "ΔΙΕΞΟΔΟΣ" ΜΟΥΣΕΙΟ-ΠΙΝΑΚΟΘΗΚΗ – Μεσολόγγι

2009 ΚΕΝΤΡΟ ΣΥΓΧΡΟΝΗΣ ΤΕΧΝΗΣ «ΤΖΙΟΡΤΖΙΟ ΝΤΕ ΚΙΡΙΚΟ» - Βόλος

2010 "ART EN CAPITAL", GRAND PALAIS – Paris, France

2011 "WORLD ART VISION", REAL CIRCULO ARTISTICO DE BARCELONA – Barcelona, Spain

2011 ΘΕΑΤΡΟ ΑΡΓΩ: Σκηνικά για την μουσική παράσταση «Duende"

### Σημαντικότερες ομαδικές

1990 Πολιτιστικό Κέντρο Αθηνών - Κτίριο Κωστή Παλαµά, "Γλυπτική - Ζωγραφική - Χαρακτική" 

1991 Πολιτιστικό Κέντρο Πανεπιστηµίου Αθηνών Κτίριο Κωστή Παλαµά, "Εικαστική Δηµιουργία" 

1992 Κύπρος - Πύλη Αµµοχώστου - Λευκωσία, "Μοιρασµένη Λευκωσία" 

1993 Αίθουσα Τέχνης Κρεωνίδης "Έκθεση Εικαστικής Φωτογραφίας" - Αθήνα

1993 Γκαλερί Titanium – Heineken "Χρώµα και Έκφραση" - Αθήνα

1993 Σπίτι της Κύπρου - Αθήνα, "Μοιρασµένη Λευκωσία" 

1994 Αίθουσα Τέχνης Κρεωνίδης,"Έκθεση τελειοφοίτων ΑΣΚΤ, Α Εργαστηρίου Ζωγραφικής" - Αθήνα

1995 Εκπαιδευτικό Κέντρο Κτηµατικής Τράπεζας – Aθήνα

1995 Πολιτιστικό Κέντρο Μελίνα Μερκούρη Art Heineken 3 - Αθήνα

1996 Γκαλερί Ειρµός - Θεσσαλονίκη, "Φανταστικό Πορτρέτο" 

1996 Κτίριο Ένωσης Πτυχιούχων Σχολής Καλών Τεχνών (ΕΠΑΣΚΤ), "Ζωγραφική" - Αθήνα

1996 Εθνική Πινακοθήκη "Αποφοίτων ΑΣΚΤ" - Αθήνα

1997 Συµµετοχή στην 'ΆRΤ ΑΤΗΙΝΑ 5 '97 ΖΗΝΑ ΑΘΑΝΑΣΙΑΔΟΥ ART GALLERΥ

2006 Πολιτιστικό Κέντρο ΜΕΛΙΝΑ "15 Πνοές Δημιουργίας" - Αθήνα

2009 Γκαλερί Art Zone 42 – Αθήνα, "Optima"

2009 Τεχνόπολις Γκάζι – Αθήνα, «Η Ανθρώπινη Μορφή στην Τέχνη»

2011 Ιδρυμα Ευγενίδου: «Natura 2011»

Βραβεία
-------

2001 The XIth International competition of children and youth art creativity "ALWAYS GREEN, ALWAYS BLUE", for preparation of students’ art works set. TORUN – POLAND.

2005 13th International competition of children and youth art creativity "ALWAYS GREEN, ALWAYS BLUE", for preparation of students’ art works set. TORUN – POLAND.

Πηγές
-----

* Έκθεση Ζωγραφικής της Παρασκευής Γαρδέλη[*νεκρός σύνδεσμος*], Ηλεκτρονική Πύλη Δήμου Βόλου.


1. ↑  technohoros.org/portfolio-type/%cf%80%ce%b1%cf%81%ce%b1%cf%83%ce%ba%ce%b5%cf%85%ce%ae-%ce%b3%ce%b1%cf%81%ce%b4%ce%ad%ce%bb%ce%b7/. Ανακτήθηκε στις 15  Σεπτεμβρίου 2022.
Η Παρασκευή και 13 στο ημερολόγιο
Οποιαδήποτε **Παρασκευή** συμπίπτει με τις 13 ενός μήνα θεωρείται κακότυχη στις Αγγλοσαξονικές, Γαλλικές, Γερμανικές και Πορτογαλικές περιοχές του κόσμου. Παρόμοιες δεισιδαιμονίες υπάρχουν και σε άλλες παραδόσεις: στην Ελλάδα και την Ισπανία, για παράδειγμα, το ρόλο αυτό έχει η "Τρίτη και 13". Ο φόβος της Παρασκευής και 13 ονομάζεται στα αγγλικά **paraskavedekatriaphobia** (μία λέξη που προέρχεται από τις ελληνικές λέξεις *Παρασκευή*, *δεκατρείς* και *φοβία*) και είναι ειδική μορφή της τρισκαιδεκαφοβίας. Η λέξη μπορεί να ευρεθεί επίσης ως *paraskevidekatriaphobia* (*παρασκευηδεκατριαφοβία*).

Στην Πληροφορική υπάρχει επίσης και ένας ιός με το όνομα "Παρασκευή και 13" (Friday 13th), ο οποίος έχει το χαρακτηριστικό να ενεργοποιείται όταν το ημερολόγιο του υπολογιστή δείξει ημέρα Παρασκευή και ημερομηνία 13.

Ιστορία της Παρασκευής και 13
-----------------------------

Πριν τον 19ο αιώνα, ο αριθμός 13 θεωρούνταν γενικά ως φέρων κακή τύχη. Την ίδια εικόνα είχε και η Παρασκευή, αν και δεν υπήρχε κάποια σχέση μεταξύ των δύο. Η πρώτη αναφορά σε μία "Παρασκευή και 13" έγινε μάλλον στις αρχές του 19ου αιώνα.

Πέρα από τις γραπτές αναφορές, πάντως, πολλές δημοφιλείς ιστορίες υπάρχουν σχετικά με την προέλευση της δεισιδαιμονίας:

  

* Ο Μυστικός Δείπνος, με ιστορίες ότι ο Ιούδας Ισκαριώτης ήταν ο 13ος καλεσμένος, ενώ η Σταύρωση του Ιησού συνέβη την ημέρα Παρασκευή.
* Ότι η Εύα προσέφερε το μήλο στον Αδάμ κατά ημέρα Παρασκευή (η πεποίθηση ότι ήταν ένα μήλο πιθανότατα προέρχεται από την ομοιότητα της Λατινικής λέξεις malus = "κακό" και malum = "μήλο").

Παραπομπές
----------

1. ↑  Snopes
2. ↑  «urban legends: Friday the 13th». Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 18 Δεκεμβρίου 2003. Ανακτήθηκε στις 13 Μαρτίου 2007.
Χειμερινή Ώρα Πακιστάν σε σχέση τις γειτονικές χώρες.
Η **Χειμερινή Ώρα Πακιστάν** (ούρντου: پاکستان معیاری وقت, συντομογραφία **PST** ή μερικές φορές **PKT**) βρίσκεται πέντε ώρες μπροστά (UTC+05:00) από τη Συντονισμένη Παγκόσμια Ώρα. Η ζώνη ώρας είναι σε χρήση κατά τη διάρκεια της επίσημης ώρας στην Ασία.

Ιστορία
-------

Χρήση της ζώνης ώρας UTC+05 το 2010: Μπλε (Δεκέμβριος), Πορτοκαλί (Ιούνιους), Κίτρινο (όλο το χρόνο), Ανοικτό μπλε - Θαλάσσιες περιοχές
Το Πακιστάν χρησιμοποιούσε την ζώνη ώρας UTC+05:30 από το 1907 (κατά τη διάρκεια της Βρετανικής κυριαρχίας) και συνέχισαν να τη χρησιμοποιεί μετά από την ανεξαρτησία της το 1947. Στις 15 Σεπτεμβρίου 1951, σύμφωνα με τα πορίσματα του μαθηματικού Μαχμούντ Ανουάρ, εισήχθησαν δύο ζώνες ώρας. Η Ώρα Καράτσι (KART) εισήχθη στο Δυτικό Πακιστάν αφαιρώντας μισή ώρα από την UTC+05:30 στην UTC+05:00, ενώ η Ώρα Ντάκα (DACT) εισήχθη στο Ανατολικό Πακιστάν , προσθέτοντας 30 λεπτά από την ζώνη ώρας UTC+05:30 στην UTC+06:00. Οι αλλαγές άρχισαν να ισχύουν από τις 1 Οκτωβρίου 1951.[1] Η PKT μετριέται στο Γκιλγίτ, κοντά στο χωριό Ναλτάρ. Το 1971, μετά την ανεξαρτησία του Μπανγκλαντές, η ώρα Καράτσι μετονομάστηκε σε χειμερινή Ώρα Πακιστάν.

Θερινή ώρα
----------

Η θερινή ώρα δεν χρησιμοποιείται πλέον στο Πακιστάν.[2]

Δείτε επίσης
------------

* UTC+05:00
* Ώρα Καράτσι
* Asia/Karachi
* Ώρα Γιεκατερινμπούργκ

Παραπομπές
----------

1. ↑
2. ↑  Gap analysis on Energy Efficiency institutional arrangements in Pakistan, Asif Masood, pp.44, 2010, UN ESCAP (Economic and Social Commission for Asia and the Pacific), United Nations, "…In 2002, Pakistan introduced Daylight Savings TimeSavings Time [*sic*] (DST)…met with public controversy and resistance was discontinued the same year. During the energy crisis of 2007–2008, the Government once again announced DST during summer season. It was implemented for almost two years before it was discontinued in 2010 because of the same public controversy and resistance…"
Ο **Παρμενιανός Καρθαγένης** (;-391) ήταν αφρικανός δονατιστής θεολόγος και επίσκοπος ο οποίος έζησε τον 4ο αιώνα μ.Χ.

Βίος
----

Δεν γνωρίζουμε λεπτομέρειες για τη ζωή του. Υπήρξε πρεσβύτερος του Τυκονίου για σύντομο χρονικό διάστημα. Θα γίνει επίσκοπος Καρχηδόνας άγνωστο πότε. Θα επιχειρήσει με το συγγραφικό του έργο να θεμελιώσει και αιτιολογήσει την εκκλησιαστική κατάσταση που προκάλεσαι το δονατιστικό σχίσμα. Η Εκκλησία δεν περιορίζεται μόνο στην Αφρική όπου οι Δονατιστές είχαν συγκροτήσει κοινότητες αλλά έχει προυσία και στη Ρώμη. Δεν δέχεται τα εκκλησιαστικά μυστήρια, προβάλει την υπομονή που επιδεικνύουν οι Δονατιστές απέναντι στις εις βάρους τους διώξεις. Θα μεμφθεί τους Ορθοδόξους γιατί μετέρχονται πολιτικά μέσα για να τους αντιμετωπίσουν.

Πηγές
-----

* Στυλιανός Παπαδόπουλος, Πατρολογία τομ. Β, Αθήνα, 1990, σελ.576-577
Ο **Πάνος Κόκκας** (Θεσσαλονίκη, 1919 - Αθήνα, 1974) ήταν Έλληνας δημοσιογράφος και εκδότης της εφημερίδας Ελευθερία που διαδραμάτισε πρωτεύοντα ρόλο κατά τη διάρκεια του Ανένδοτου Αγώνα και εν συνεχεία της Αποστασίας του 1965.

Βιογραφικά στοιχεία
-------------------

Γεννήθηκε στη Θεσσαλονίκη και σπούδασε νομικά στο Πανεπιστήμιο Αθηνών. Άσκησε τη δικηγορία στην πρωτεύουσα. Ίδρυσε την εφημερίδα Ελευθερία, την έκδοση της οποίας συνέχισε παράνομα με το όνομα *Μάχη* (το όνομα της μητέρας του) κατά τη διάρκεια της γερμανικής κατοχής. Πέραν αυτής, εξέδιδε και το *Ραδιοφωνικόν Δελτίον*. 

Το 1944 κατέφυγε στην Αίγυπτο προκειμένου να διαφύγει της συλλήψεώς του από τις γερμανικές αρχές. Με την επιστροφή του στην Ελλάδα συνέχισε την έκδοση της εφημερίδας μέχρι και την εκδήλωση του πραξικοπήματος της 21ης Απριλίου, οπότε και διέκοψε οριστικά την έκδοσή της.

Η εφημερίδα αντιπροσώπευε τον κεντρώο χώρο και αποτέλεσε μια από τις σημαντικότερες εφημερίδες της εποχής. Παράλληλα ο ίδιος ο Κόκκας διαδραμάτισε πρωταγωνιστικό ρόλο στις παρασκηνιακές διεργασίες της εποχής. Υποστηρίζεται ότι σε αυτόν οφείλεται η ιδέα του Ανένδοτου Αγώνα ενώ στα γραφεία της εφημερίδας του λαμβάνονταν οι αποφάσεις σχετικά με την στρατηγική που έπρεπε να ακολουθηθεί. Κατά τα γεγονότα της αποστασίας υποστήριξε τους αποστάτες και τις κυβερνήσεις που ακολούθησαν.

Υπήρξε στενός φίλος του Κωνσταντίνου Μητσοτάκη.

Έπειτα από την εγκαθίδρυση της δικτατορίας στην Ελλάδα, ο δημοσιογράφος έφυγε από τη χώρα και παρέμεινε στο εξωτερικό (στο Παρίσι) μέχρι την αμνηστία του 1973.

Ο Κόκκας προσβλήθηκε από καρκίνο των πνευμόνων και για έναν μήνα εισήχθη σε νοσοκομείο του Λονδίνου για θεραπεία. Μετά την επιστροφή του στην ελληνική πρωτεύουσα απεβίωσε στις 26 Ιουνίου 1974. Η κηδεία του τελέστηκε από τον Μητροπολιτικό Ναό των Αθηνών, χοροστατούντος του Αρχιεπισκόπου Σεραφείμ και η ταφή του έγινε στους Δελφούς όπως ήταν η επιθυμία του.

Έργα
----

### Μελέτες

* "Ιερολογία του γάμου"
* "Τιμαριθμική ρήτρα"

Παραπομπές
----------

1. 1 2 3  Απεβίωσεν ο εξέχων δημοσιογράφος Π. Κόκκας, Μακεδονία, 27-6-1974, σελ. 1 (μέσω Εθνικής Βιβλιοθήκης της Ελλάδος)
2. ↑  Πανδέκτης, Φωτογραφία του Κόκκα.
3. 1 2  Βιογραφικό Κόκκα, λήμμα στην εγκυκλοπαίδεια "Επιστήμη και Ζωή".
4. ↑  Παγκόσμιο Βιογραφικό Λεξικό - Τόμος: 4, Εκδοτική Αθηνών, Αθήνα 1988.
5. 1 2  Συνέντευξη Κωνσταντίνου Μητσοτάκη, εφημερίδα Η Καθημερινή
6. ↑  Χρηστίδης Χρήστος, *Ο Ανένδοτος Αγώνας της Ένωσης Κέντρου, Από τις εκλογές του 1961 στην παραίτηση του Κωνσταντίνου Καραμανλή*, διδακτορική διατριβή, Αθήνα 2012, σελ. 26, 55

Βιβλιογραφία
------------

* Χρήστος Χρηστίδης, *«Ο λόγος ενός πρωταγωνιστή: προσεγγίζοντας την περίοδο 1964-1968 μέσα από μία επιστολή του Πάνου Β. Κόκκα»*, Κλειώ, 4 (2007), σελ. 139-158

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
--------------------

* Πάνος Κόκκας στον *Πανδέκτη*, του Εθνικού Ιδρύματος Ερευνών
Συντεταγμένες: 57°30′N 24°48′E﻿ / ﻿57.500°N 24.800°E﻿ / 57.500; 24.800

Η πέτρα Lauci σε παραλία του Βίντζεμε, Φυσικό καταφύγιο Βόρειου Βίντζεμε
Το σπήλαιο των Αγγέλων (Eņģeļu ala) στον ποταμό Σάλατσα, Φυσικό καταφύγιο Βόρειου Βίντζεμε
Ιστορικό μονοπάτι με πεύκα κοντά στο χωριό Ματίσι, Φυσικό καταφύγιο Βόρειου Βίντζεμε
Το **Φυσικό καταφύγιο Βόρειου Βίντζεμε** (λετονικά: Ziemeļvidzemes biosfēras rezervāts) είναι το μόνο φυσικό καταφύγιο στη Λετονία, που βρίσκεται στην περιοχή του βόρειου Βίντζεμε κατά μήκος των συνόρων με την Εσθονία.

Το φυσικό καταφύγιο περιλαμβάνει μία πληθώρα διαφορετικών φυσικών και ημιφυσικών οικοτόπων. Περιλαμβάνει τεράστιες περιοχές αρχέγονων και παραδοσιακών τοπίων. Η περιοχή περιλαμβάνει 25 φυσικά καταφύγια, ένα φυσικό πάρκο και δύο θαλάσσιες προστατευόμενες περιοχές. Πάνω από το μισό της περιοχής του Φυσικού καταφυγίου Βόρειου Βίντζεμε καλύπτεται από δάση και βάλτους.

Η περιοχή του Φυσικού καταφυγίου Βόρειου Βίντζεμε είναι ελκυστική για τους τουρίστες λόγω της εκπληκτικής του φυσικής ομορφιάς. Ο ποταμός Σάλατσα ξεκινά το ταξίδι του από τη γραφική λίμνη Μπουρτνιέκο και εκβάλλει στη Βαλτική Θάλασσα.

Παραπομπές
----------

1. ↑  www.unesco.org/new/en/natural-sciences/environment/ecological-sciences/biosphere-reserves/europe-north-america/latvia/north-vidzeme/.
2. ↑  Ecological Sciences for Sustainable Development. North Vidzeme. *UNESCO*
3. ↑  North Vidzeme in Latvia Αρχειοθετήθηκε 2019-10-16 στο Wayback Machine. *Protected Planet*
4. ↑  North Vidzeme Biosphere Reserve *Investment and Development Agency of Latvia (LIAA)*
5. ↑  Salacgrīvas novads, most of Limbažu novads, Alojas novads, Mazsalacas novads, part of Valkas novads, Rūjienas novads, Naukšēnu novads, part of Strenču novads, most of Burtnieku novads, part of Kocēnu novads
6. ↑  Nature reserves: Augstroze, Burgas pļavas, Burtnieku ezera pļavas, Dūņezers, Dzērves purvs, Dziļezers un Riebezers, Kalna purvs, Karateri, Kārķu purvs, Klagatu purvs, Limšānu purvs, Lielpurvs, Maizezers, Mērnieku dumbrāji, Niedrāju–Pilkas purvs, Oleru purvs, Pirtsmeža purvs, Purgaiļu purvs, Randu pļavas, Rūjas paliene, Sedas purvs, Ungurpils meži, Vidusburtnieks, Vidzemes akmeņainā jūrmala, Vitrupes ieleja, Ziemeļu purvi, Zilaiskalns
7. ↑  Nature park: Salacas upes ieleja
8. ↑   Marine protected areas: Ainaži-Salacgrīva, Vitrupe-Tūja
9. ↑
Ο **Παρμενίων Τζίφρας** (1925 - 5 Αυγούστου 2015) ήταν Έλληνας ανώτατος δικαστικός που διατέλεσε αντιπρόεδρος του Αρείου Πάγου. Ευρύτερα γνωστός έγινε από τη συμμετοχή του στο ειδικό δικαστήριο για το Σκάνδαλο Κοσκωτά, όπου διαδραμάτισε αποφασιστικό ρόλο στην αθώωση του πρωθυπουργού Ανδρέα Παπανδρέου.

Ο πολιτικός του ΠΑΣΟΚ και πολλές φορές υπουργός στις κυβερνήσεις του Ανδρέα Παπανδρέου, Ευάγγελος Γιαννόπουλος, τον είχε χαρακτηρίσει «δάσκαλο των δικαστών».

Η ζωή του
---------

Γεννήθηκε το 1925 στο Βογατσικό Καστοριάς. Το 1949 αποφοίτησε από τη Νομική Σχολή του Αριστοτελείου Πανεπιστημίου Θεσσαλονίκης (ΑΠΘ). Αρχικά άσκησε τη δικηγορία, αλλά το 1955 εισήλθε στο δικαστικό σώμα με διαγωνισμό.

Κατά τη διάρκεια της δικαστικής του σταδιοδρομίας διατέλεσε, μεταξύ άλλων, προϊστάμενος του Πρωτοδικείου Πειραιώς, ειδικός σύμβουλος του υπουργού Δικαιοσύνης καθηγητή Γεωργίου - Αλεξάνδρου Μαγκάκη και επιθεωρητής της Α΄ Δικαστικής Περιφέρειας. Tο 1991 έγινε αντιπρόεδρος του Αρείου Πάγου, αλλά έμεινε στη θέση μόνο για ένα χρόνο, καθώς το 1992 αποχώρησε λόγω συμπλήρωσης του ανώτατου κατά το Σύνταγμα ορίου ηλικίας (67 έτη).

Ήταν ένας από τους 13 δικαστές που συμμετείχαν στο ειδικό δικαστήριο για το Σκάνδαλο Κοσκωτά, του οποίου οι συνεδριάσεις μεταδίδονταν τηλεοπτικά επί μήνες. Αυτός και ο αρεοπαγίτης Πρόδρομος Ασημιάδης θεωρούνταν οι πιο ευνοϊκά διακείμενοι στον Ανδρέα Παπανδρέου, ενώ αντίθετα ο πρόεδρος του Αρείου Πάγου Βασίλειος Κόκκινος και ο αρεοπαγίτης Σωκράτης Σωκρατείδης (που το 1967, επί χούντας, είχε ζητήσει την παραπομπή του Ανδρέα Παπανδρέου για εσχάτη προδοσία για την Υπόθεση ΑΣΠΙΔΑ) θεωρούνταν οι περισσότερο «σκληροί». Στις «μάχες» που διεξάγονταν στις συνεδριάσεις των δικαστών, ο Τζίφρας πρωτοστατούσε με την επιχειρηματολογία του για την αθώωση των κατηγορουμένων και για το έωλο του κατηγορητηρίου. Ο Ανδρέας Παπανδρέου τελικά αθωώθηκε και για τις 3 κατηγορίες που αντιμετώπιζε (για μία απ' αυτές οριακά με ψήφους 7-6).

Το 2000 ο Παρμενίων Τζίφρας εξέδωσε και βιβλίο για την υπόθεση με τίτλο «Η αθωωτική μου ψήφος για τον Ανδρέα Γ. Παπανδρέου».

Πέθανε τον Αύγουστο του 2015, σε ηλικία 90 ετών. Γιος του είναι ο δικηγόρος Ναούμ Τζίφρας .

Συγγραφικό έργο
---------------

Εκτός του βιβλίου του για τον Ανδρέα Παπανδρέου, συνέγραψε και πολλά νομικά βιβλία, καθώς και ιστορία του χωριού του, του Βογατσικού Καστοριάς: 

* «Ασφαλιστικά Μέτρα», βιβλίο που γνώρισε πολλές επανεκδόσεις
* «Διοικητική Εκτέλεση»
* «Ανώτατο Ειδικό Δικαστήριο»
* «Δικαστική Εξουσία»
* «Ερμηνεία Αγροτικού Κώδικα»
* «Αναθεώρηση του Συντάγματος»
* «Πορεία Ζωής»
* «Ανάλεκτα και Πάρεργα»
* «Ιστορία Βογατσικού Καστοριάς»

Παραπομπές
----------

1. ↑  Το Βήμα, 2 Αυγούστου 1998
2. 1 2 3  «Αρχειοθετημένο αντίγραφο». Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 29 Αυγούστου 2015. Ανακτήθηκε στις 26 Δεκεμβρίου 2015.
3. ↑  Αυριανή, 17 Ιουλίου 1991
4. 1 2  Παρμενίων N. Τζίφρας, Η αθωωτική μου ψήφος για τον Ανδρέα Γ. Παπανδρέου, 2000, Εκδόσεις Λιβάνη
Ο **Πάνος Ζαχαρίου** (1908 - 1957) ήταν ένας από τους σημαντικότερους χριστιανούς πεντηκοστιανούς ευαγγελιστές και κήρυκες στην Ελλάδα.

Βιογραφία
---------

Ο Πάνος Ζαχαρίου γεννήθηκε το 1908 στην Μικρά Ασία, όμως κατά τον εκπατρισμό του 1922 εγκαταστάθηκε με την οικογένειά του στα Χανιά της Κρήτης.

Μετά από μια σύντομη επιχειρηματική επιτυχία του ως σαπωνοποιός, ήρθε σε οικονομική κρίση, κάτι που είχε επιπτώσεις στην προσωπικότητά του, καθώς η έντονη απογοήτευσή του μετουσιώθηκε σε τάσεις αυτοκαταστροφής. Λίγο αργότερα, ξεκίνησε να διαβάζει την Αγία Γραφή. Από εκεί άρχισε να αντλεί απαντήσεις σε διάφορες υπαρξιακές απορίες και ερωτήματα του. Τελικά μεταστράφηκε συνειδητά στο Χριστιανισμό, και ξεκίνησε να δραστηριοποιείται στην τοπική Ευαγγελική εκκλησία των Χανίων.

Σε μία επίσκεψη του στην Αθήνα, βρήκε και επισκέφτηκε την Αποστολική Εκκλησία Πεντηκοστής των Κάτω Πετραλώνων (η οποία σήμερα ανήκει στην Ελευθέρα Αποστολική Εκκλησία Πεντηκοστής). Στις 6 Ιουνίου 1948 έλαβε το βάπτισμα του Αγίου Πνεύματος με την εμπειρία της γλωσσολαλιάς, κάτι που τον οδήγησε σε ρήξη με την τοπική Ευαγγελική κοινότητα, η οποία εκείνη την εποχή απέρριπτε και δεν δεχόταν την γλωσσολαλιά.

Ο Πάνος Ζαχαρίου με την ευαγγελιστική του δραστηριότητα, διοργάνωσε μια μικρή Πεντηκοστιανή εκκλησία στα Χανιά, η οποία πήρε άδεια λειτουργίας το 1952. Το 1954 ύστερα από την πίεση των τοπικών θρησκευτικών αρχών, η άδεια ανακλήθηκε και ακολούθησαν διώξεις και δικαστήρια. Μάλιστα άγνωστοι βανδάλισαν την εκκλησία των Χανίων.

Ο Πάνος Ζαχαρίου ανέπτυξε έντονη ευαγγελιστική δραστηριότητα σε όλη την Κρήτη, αλλά και σε άλλα μέρη της Ελλάδας. Για την δραστηριότητά του δικάστηκε 11 φορές και συνολικά φυλακίστηκε 2 χρόνια.

Αργότερα και ενώ διακονούσε σε εκκλησίες της νότιας Ελλάδας, του διαγνώστηκε καλπάζων καρκίνος. Ακόμα και μέσα στο νοσοκομείο ο Ζαχαρίου δεν έπαυσε να μαρτυρεί την πίστη του στους γύρω του. Πέθανε το 1957.

Πηγές
-----

* Βιβλίο *The Proselytizer - The Diaries of Panos T. Zachariou, Pioneer Minister of the Gospel in Greece[*νεκρός σύνδεσμος*]*, Philemon "Phil" Zachariou
* Βιβλίο *Ελευθέρα Αποστολική Εκκλησία Πεντηκοστής - Η ιστορία της. Τι πιστεύει. Πως πολιτεύεται.*, ISBN 960-89079-1-8, Εκδόσεις ΟΡΟΣ, Αθήνα 2006
* Ιστορικό Σημείωμα της Ελευθέρας Αποστολικής Εκκλησίας Πεντηκοστής Χανίων

Δείτε επίσης
------------

* Ελευθέρα Αποστολική Εκκλησία Πεντηκοστής
* Αποστολική Εκκλησία Πεντηκοστής
* Πεντηκοστιανισμός
Συντεταγμένες: 43°41′44.99″N 26°1′43.00″E﻿ / ﻿43.6958306°N 26.0286111°E﻿ / 43.6958306; 26.0286111

**Το Φυσικό Πάρκο Ρουσένσκι Λομ** (βουλγαρικά: Природен парк Русенски Лом‎) είναι προστατευόμενη περιοχή στην Επαρχία Ρούσε, στη βόρεια Βουλγαρία. Το πάρκο καθιερώθηκε στις 26 Φεβρουαρίου 1970, με σκοπό την προστασία του φαραγγιού του Ρουσένκσι Λομ, του τελευταίου σημαντικού δεξιού παραπόταμου του Δούναβη. Το πάρκο καλύπτει έκταση 3.408 εκταρίων.

Η περιοχή του πάρκου κατοικήθηκε στην προϊστορία. Μεταξύ του 12ου και του 14ου αιώνα, κατά τη διάρκεια της Δεύτερης Βουλγαρικής Αυτοκρατορίας, η περιοχή έγινε ελκυστική για μοναχούς και ιδρύθηκαν πολλά μοναστήρια σε σπήλαια. Ως αποτέλεσμα αυτού, έγινε ένα σημαντικό πολιτιστικό κέντρο. Μετά την κατάκτηση της περιοχής από την Οθωμανική Αυτοκρατορία, άρχισαν να παρακμάζουν. Τα ερείπια των μοναστηριών αποτελούν πλέον μέρος των λαξευμένων στο βράχο εκκλησιών του Ιβάνοβο, οι οποίες αποτελούν Μνημείο Παγκόσμιας Κληρονομιάς, οι οποίες βρίσκονται μέσα στο πάρκο.

Το φαράγγι είναι απομονωμένο, επιτρέποντας τη δημιουργία ενός φυσικού περιβάλλοντος που συνδυάζει χαρακτηριστικά μεσογειακής και κεντροευρωπαϊκής πανίδας και χλωρίδας. Μεγάλο μέρος της περιοχής καλύπτεται από δάση.

Το φυσικό πάρκο αποτελεί σημαντικό τουριστικό αξιοθέατο. Οι κύριες δραστηριότητες στο πάρκο περιλαμβάνουν επίσκεψη στις λαξευμένες στο βράχο εκκλησίες, ράφτινγκ και επίσκεψη σε σπηλιές.

Παραπομπές
----------

|  |  |
| --- | --- |
| Commons logoCommons logo | Τα Wikimedia Commons έχουν πολυμέσα σχετικά με το θέμα   **Φυσικό Πάρκο Ρουσένσκι Λομ** |

1. ↑  «За парка» (στα Βουλγαρικά). Φυσικό Πάρκο Ρουσένσκι Λομ. Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 18 Φεβρουαρίου 2017. Ανακτήθηκε στις 5 Ιανουαρίου 2017.
2. ↑  «Φυσικό Πάρκο Ρουσένσκι Λομ». Εθνικό Πάρκο Δούναβη-Άουεν. Ανακτήθηκε στις 3 Ιανουαρίου 2017.
3. ↑  «Култура» (στα Βουλγαρικά). Φυσικό Πάρκο Ρουσένσκι Λομ. Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 18 Φεβρουαρίου 2017. Ανακτήθηκε στις 10 Ιανουαρίου 2017.
4. ↑  «Природа» (στα Βουλγαρικά). Φυσικό Πάρκο Ρουσένσκι Λομ. Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 18 Φεβρουαρίου 2017. Ανακτήθηκε στις 11 Ιανουαρίου 2017.
5. ↑  «Туризъм» (στα Βουλγαρικά). Φυσικό Πάρκο Ρουσένσκι Λομ. Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 18 Φεβρουαρίου 2017. Ανακτήθηκε στις 11 Ιανουαρίου 2017.

|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
| Καθιερωμένοι όροι | 
* GND: 4672062-5

 |

 |
Συντεταγμένες: 33°43′27.01″S 18°57′20.99″E﻿ / ﻿33.7241694°S 18.9558306°E﻿ / -33.7241694; 18.9558306

Το **Παρλ** (αφρικάανς: *Paarl*) είναι νοτιοαφρικανική πόλη η οποία βρίσκεται εντός της επαρχίας του Δυτικού Ακρωτηρίου.

Γεωγραφία
---------

Άποψη αμπελώνα στο Παρλ.
Βρίσκεται επί των όχθων του ποταμού Μπεργκ, σε υψόμετρο, περίπου, 120 μ. πάνω από το επίπεδο της θάλασσας, εντός παράκτιας πεδιάδας η οποία βρίσκεται στους πρόποδες των Όρων Ντράκενσταϊν. Δυτικά της πόλης βρίσκεται το Όρος Παρλ.

Ιστορία
-------

Πρόκειται για μία εκ των παλαιότερων τοποθεσιών εγκατάστασης ευρωπαϊκών πληθυσμών στη Νότια Αφρική, καθώς η ίδρυσή της χρονολογείται στο 1687. Η τοποθεσία ανέγερσης της πόλης φέρεται να επιλέχθηκε από τον κυβερνήτη Σίμον φαν ντερ Στελ. Ολίγον καιρό μετά την ίδρυσή της, Ουγενότοι οι οποίοι αναζητούσαν καταφύγιο στην περιοχή του Ακρωτηρίου έπειτα από την ανάκληση του Εδίκτου της Νάντης εγκαταστάθηκαν στη συγκεκριμένη τοποθεσία. Το 1904, αριθμούσε πληθυσμό 11 293 κατοίκων. Κατά τις απαρχές του 20ού αιώνα, τα κρασιά τα οποία παράγονταν εντός της ευρύτερης περιοχής θεωρούνταν ως εκ των κορυφαίων της χώρας, με μόνον εκείνα της Κονστάντια να θεωρούνται ως καλύτερης ποιότητας.

Παραπομπές
----------

1. 1 2  *South African Post Office*.
2. 1 2  www.postoffice.co.za/tools/pcodes.xls.
3. 1 2 3 4 5 6 7  Chisholm 1911, σελ. 431.

Πηγές
-----

* (Αγγλικά) Chisholm, Hugh, επιμ. (1911). «Paarl». *Encyclopædia Britannica*. **XX** (11η έκδοση). Cambridge University Press.

Εξωτερικοί Σύνδεσμοι
--------------------

* Πολυμέσα σχετικά με το θέμα  Paarl στο Wikimedia Commons

|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
| Καθιερωμένοι όροι | 
* WorldCat
* VIAF: 242743238
* LCCN: n80037870
* GND: 4631775-2

 |

 |
Οι **εκλογές της Νότιας Αυστραλίας του 2018** για την ανάδειξη των μελών του 54ου Κοινοβουλίου πραγματοποιήθηκαν στις 17 Μαρτίου του 2018. Διεκδικήθηκαν όλες οι 47 έδρες στη Βουλή των Αντιπροσώπων ή κάτω βουλή, τα μέλη της οποίας εξελέγησαν στις εκλογές του 2014, και οι 11 από 22 έδρες στο Νομοθετικό Συμβούλιο ή άνω βουλή. Η επί 16 χρόνια στην εξουσία κυβέρνηση υπό το Αυστραλιανό Εργατικό Κόμμα με αρχηγό τον πρωθυπουργό Τζέι Γουέδεριλ διεκδίκησε 
μια πέμπτη θητεία τεσσάρων ετών, αλλά ηττήθηκε από την αντιπολίτευση , το Κόμμα των Φιλελευθέρων της Αυστραλίας, με επικεφαλής τον ηγέτη της αντιπολίτευσης, Στίβεν Μάρσαλ. Το κόμμα του Νικ Ξενοφών Καλύτερη Νότια Αυστραλία ανεπιτυχώς προσπάθησε να βρει την ισορροπία της εξουσίας.

Όπως στις ομοσπονδιακές εκλογές, στην Νότια Αυστραλία η ψηφοφορία είναι υποχρεωτική στις εκλογές για την κάτω βουλή και προαιρετική ψηφιακή για την άνω βουλή. Οι εκλογές οργανώνονται από την εφορευτική Επιτροπή της Νότιας Αυστραλίας (ECSA), ένα ανεξάρτητο όργανο που λογοδοτεί στο Κοινοβούλιο.

Αποτελέσματα
------------

Οι Φιλελεύθεροι κέρδισαν συνολικά 544.654 ψήφους, με ποσοστό 51,94% (–1,07) στη Βουλή έναντι 504.059 ψήφων, ποσοστού 48,06% (+1,07) για τους Εργατικούς. Στις εκλογές για Νομοθετικό Συμβούλιο οι Φιλελεύθεροι κέρδισαν 32,23% και 4 κερδισμένες έδρες και εξασφάλισαν 9 συνολικά έναντι 288,95% και 4 και 8 εδρών αντίστοιχα.

Παραπομπές
----------

1. ↑  «House of Assembly State Summary». *Electoral Commission of South Australia*. Government of South Australia. Μάρτιος 2018. Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 24 Μαρτίου 2018. Ανακτήθηκε στις 17 Μαρτίου 2018.
2. ↑  Antony Green. «2018 SA election results». Abc.net.au. Ανακτήθηκε στις 11 Ιουνίου 2018.
3. ↑  «Notional two-party preferred results». ECSA. Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 4 Απριλίου 2018. Ανακτήθηκε στις 4 Απριλίου 2018.
4. ↑  «Results of 2018 Election». *Electoral Commission of South Australia*. Government of South Australia. Μάρτιος 2018. Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 24 Μαρτίου 2018. Ανακτήθηκε στις 17 Μαρτίου 2018.
5. ↑  Antony Green. «Upper house results, 2018 SA election». Abc.net.au. Ανακτήθηκε στις 11 Ιουνίου 2018.
Το **φυσικό κρασί** είναι το κρασί το οποίο τηρεί κάποια κριτήρια ώστε να χαρακτηριστεί "φυσικό", καθώς αυστηρός όρος για το τι είναι "φυσικό κρασί" δεν υπάρχει.
Οι αμπελώνες που προέρχεται το σταφύλι πρέπει να είναι βιολογικοί ή βιοδυναμικοί και ο τρύγος να γίνεται μόνο με τα χέρια και όχι με μηχανικά μέσα.
Η αλκοολική ζύμωση πρέπει να γίνεται με άγριες ζύμες και χωρίς να προστεθούν ένζυμα. 
Επίσης το "φυσικό κρασί" δεν έχει πρόσθετα (acid, tannin, colouring) εκτός από θειώδη που δεν πρέπει να ξεπερνούν τα 70mg/l.
Τελός, κανενός είδους άλλη τεχνική επεξεργασία δεν εφαρμόζεται, όπως αντίστροφη ώσμωση, spinning cone, κρυοεκχύλιση, ultraviolet C irradiation, φινίρισμα, καθώς και σταθεροποίηση. Το κρασί πρέπει να είναι ελαφριά ή καθόλου φιλτραρισμένο.
Η **Πωλίνα Σμόλοβα** (λευκορωσικά: Паліна Смолава, **Παλίνα Σμολάβα**) (γεννημένη στις 3 Σεπτεμβρίου 1980 στο Μινσκ τηςΛευκορωσικής ΣΣΔ, Σοβιετική Ένωση) είναι λαϊκή τραγουδίστρια και η εκπρόσωπος της χώρας στο Διαγωνισμό Τραγουδιού Eurovision 2006 με το τραγούδι *Mum*, το οποίο συμμετείχε στον ημιτελικό της Eurovision. Είναι μια από τις πιο γνωστές τραγουδίστριες ποπ στη Λευκορωσία, με πολύ ποιητικά και λυρικά στοιχεία. Η Πωλίνα συμμετέχει σε πολλές συναυλίες και μουσικά φεστιβάλ ποπ σε όλη τη Λευκορωσία και στο εξωτερικό. Κέρδισε το Γκραν Πρι στο Σλαβονικό Παζάρι 2005, ένα μουσικό διαγωνισμό και έλαβε το βραβείο στο Διαγωνισμό για Νέους Καλλιτέχνες.

Η Σμόλοβα ξεκίνησε την καριέρα της στο τραγούδι σε παιδικά συγκροτήματα και αργότερα αποφοίτησε από το τμήμα παραδοσιακού τραγουδιού του Μουσικού Κολλεγίου Γκλίνκα και το Λευκορωσικό Κρατικό Πανεπιστήμιο Πολιτισμού και Τεχνών.

Το 2005, η Πωλίνα έλαβε τον τίτλο *Πολίτης του Μινσκ της Χρονιάς* τίτλο και ψηφίστηκε ως *Έκφραση του Έτους* στα λευκορωσικά μουσικά βραβεία *Τηλεμεταφορά*. Είναι, επίσης κάτοχος του πρώτου βραβείο στο φεστιβάλ Φωνές της Ευρώπης το 2003 και μια σειρά από άλλα βραβεία μουσικής.

Το 2012, η Πωλίνα προσπάθησε να εκπροσωπήσει τη Ρωσία στο Διαγωνισμό Τραγουδιού Eurovision 2012 με το τραγούδι "Michael" για τον Μάικλ Τζάκσον. Η Πωλίνα τερμάτισε έβδομη.

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
--------------------

* Επίσημη ιστοσελίδα

  


|  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| 

| π • σ • ε
Λευκορωσία Συμμετοχή της Λευκορωσίας στη Eurovision |
| --- |
|  |
| 

|  Συμμετοχή |
| --- |
|  |
| 
* 2004
* 2005
* 2006
* 2007
* 2008
* 2009
* 2010
* 2011
* 2012
* 2013
* 2014
* 2015
* 2016
* 2017
* 2018
* 2019
 |

 |
|  |
| 

|  Καλλιτέχνες |
| --- |
|  |
| 

|  |  |
| --- | --- |
| 2000s | 
* Aleksandra and Konstantin
* Angelica Agurbash
* Polina Smolova
* Dmitry Koldun
* Ruslan Alekhno
* Petr Elfimov
 |
|  |
| 2010s | 
* 3+2
* Anastasia Vinnikova
* Litesound
* Alyona Lanskaya
* Teo
* Uzari & Maimuna
* Ivan
* Naviband
* Alekseev
 |

 |

 |
|  |
| 

|  Τραγούδια |
| --- |
|  |
| 

|  |  |
| --- | --- |
| 2000s | 
* "My Galileo"
* "Love Me Tonight"
* "Mum"
* "Work Your Magic"
* "Hasta la Vista"
* "Eyes That Never Lie"
 |
|  |
| 2010s | 
* "Butterflies"
* "I Love Belarus"
* "We Are the Heroes"
* "Solayoh"
* "Cheesecake"
* "Time"
* "Help You Fly"
* "Historyja majho žyccia"
* "Forever"
 |

 |

 |
|  |
| 
(Σημείωση: Συμμετοχές που δεν σημειώθηκαν είναι όταν η Λευκορωσία δεν συμμετείχε) |

 |

|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
| Καθιερωμένοι όροι | 
* VIAF: 2330154260511424480008
* **Europeana**: agent/base/85354
* ISNI: 0000 0004 6243 4082
* MusicBrainz: 37009c3a-c38f-43af-a3c9-8858ed38d17e

 |

 |
Συντεταγμένες: 54°55′18.48″N 53°8′16.44″E﻿ / ﻿54.9218000°N 53.1379000°E﻿ / 54.9218000; 53.1379000

Το **Τσατύρ-Τάου** ή **Τσατυρτάου** (ρωσικά: Чатыр-тау, Чатыртау; ταταρικά: Чатыр-тау, ταταρικά λατινικά: Çatır-Taw, Çatırtaw, προφέρεται ɕʌˌtɯrˈtɑʊ), επίσης ονομάζεται ως **Σατιόρ-Γκόρα** (ρωσικά: ‎ Шатёр-гора, κυριολεκτικά Βουνό της Σκηνής), είναι οροπέδιο κοντά στο Αζνακάγιεβο της Δημοκρατίας του Ταταρστάν στη Ρωσία. Μερικές φορές ονομάζεται ως η μόνη οροσειρά του Ταταρστάν. Το υψηλότερο σημείο του βουνού ανέρχεται στα 321.7 μέτρα. Η οροσειρά είναι *φυσικό μνημείο* του Ταταρστάν από το 1972.

Παραπομπές
----------

1. ↑  (σε τατάρ)«Чатыр-тау». *Ταταρική Εγκυκλοπαίδειας*. Καζάν: Ακαδημία Επιστημών της Δημοκρατίας του Ταταρστάν. Οργανισμός Ταταρικής Εγκυκλοπαίδειας. 2002.  (Ταταρικά)
Η **Παράλυση ύπνου**, γνωστή επίσης ως **Υπνική Παράλυση** η **Υπνοπαράλυση** είναι μια κατάσταση που χαρακτηρίζεται από προσωρινή παράλυση του σώματος που συμβαίνει μετά το ξύπνημα ή -λιγότερο συχνά- στα αρχικά στάδια του ύπνου.

Φυσιολογικά, συνδέεται με τα κανονικά στάδια του ύπνου REM που αναγνωρίζονται και ως ατονία REM. Η παράλυση ύπνου συμβαίνει όταν ο εγκέφαλος ξυπνάει μετά από κατάσταση REM, αλλά η σωματική παράλυση παραμένει. Αυτό έχει ως συνέπεια ένα άτομο να καταλαβαίνει τι του συμβαίνει αλλά να μην μπορεί να κινηθεί. Επιπρόσθετα η κατάσταση μπορεί να επιφέρει και υπναγωγικές παραισθήσεις. 

Αρκετά συχνά, όταν κάποιος βιώνει παράλυση ύπνου έχει την εντύπωση ότι βλέπει όνειρο. Αυτό εξηγεί αρκετές περιγραφές ονείρων στα οποία το άτομο βρίσκεται ξαπλωμένο και ανίκανο να κινηθεί. Τυχόν παραισθήσεις κατά τη διάρκεια της παράλυσης, κάνουν αυτή την κατάσταση να αναγνωρίζεται όλο και πιο συχνά ως όνειρο, αφού κάποιος μπορεί να βλέπει ιδιόρρυθμα ή "ονειρικά" αντικείμενα.

Πιθανά αίτια
------------

Η παράλυση ύπνου συμβαίνει φυσιολογικά κατά την διάρκεια του ύπνου REM προκειμένου κάποιος να μην κάνει και στην πραγματικότητα τις κινήσεις που "βλέπει" σε ένα όνειρο. Λίγα είναι γνωστά για την φυσιολογία της παράλυσης του ύπνου. Έχει προταθεί ότι η διαταραχή οφείλεται στη μετασυναπτική αναστολή των κινητικών νευρώνων στην περιοχή της γέφυρας στον εγκέφαλο. Συγκεκριμένα, χαμηλά επίπεδα μελατονίνης μπορούν να σταματήσουν το ρεύμα αποπόλωσης στα νεύρα, κάτι που εμποδίζει την ενεργοποίηση των μυών έτσι ώστε κάποιος να μην κινείται όταν ονειρεύεται. Το φαινόμενο ωστόσο δεν είναι συχνό και σε όσους παρατηρείται, η πλειοψηφία βιώνει αυτή την κατάσταση το πολύ μια ή δυο φορές στη ζωή τους. Ορισμένα από τα άτομα που βιώνουν αυτή την κατάσταση υποφέρουν επίσης και από ναρκοληψία.

Αναφορές δείχνουν πως μερικοί παράγοντες αυξάνουν την πιθανότητα της εμφάνισης παράλυσης ύπνου με ή χωρίς παραισθήσεις, όπως:

* Όταν κάποιος κοιμάται κοιτάζοντας προς τα επάνω (ανάσκελα)
* Ακανόνιστο πρόγραμμα ύπνου
* Αυξημένο στρες
* Ξαφνικές αλλαγές στο περιβάλλον ή την ζωή ενός ατόμου
* Ένα συνειδητό όνειρο που προηγείται του επεισοδίου
* Φάρμακα που βοηθούν στον ύπνο
* Παραισθησιογόνα φάρμακα ή ναρκωτικά

Θεραπεία
--------

Κατά την διάρκεια του επεισοδίου, συστήνεται στα άτομα που το βιώνουν να προσπαθούν να ηρεμήσουν και να κινούν τους μύες τους καθώς κάτι τέτοιο μειώνει την διάρκεια της παράλυσης.

Το Clonazepam αναφέρεται ότι βοηθά στην παράλυση ύπνου, καθώς και πολλά αντικαταθλιπτικά στην κατηγορία των SSRI's.

Παραπομπές
----------

1. ↑   12182, MeSH D020188
2. ↑  French, Chris (05-10-2009). «The waking nightmare of sleep paralysis» (στα αγγλικά). *News-Science* (Guardian).. Ανακτήθηκε στις 08-11-2009.
3. ↑  J. A. Cheyne. «Preventing and Coping with Sleep Paralysis». Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 13 Οκτωβρίου 2007. Ανακτήθηκε στις 18 Δεκεμβρίου 2007.
4. ↑  Wills L, Garcia J. (2002) *Parasomnias: epidemiology and management*16(12):803-10.
Το **Χαλκοβηρύλλιο**, όπως προσδιορίζει και η σύνθετη ονομασία του είναι κράμα χαλκού (Cu) και βηρυλλίου,(Be), περιεκτικότητας 2%.

Το χαλκοβηρύλλιο φέρεται σε πολλές των περιπτώσεων και με προσμίξεις νικελίου, ή κοβαλτίου. Πρόκειται για το σκληρότερο αλλά και ελαστικότερο απ΄ όλα τα κράματα του χαλκού όπου και εξ αυτών των ιδιοτήτων ονομάζεται καταχρηστικά "**μπρούτζος βηρυλλίου**".

Ιδιότητες - εφαρμογές
---------------------

Εργαλείο από χαλκοβηρύλλιο
Είναι κράμα σχετικά μαλακό, όλκιμο και εύκολα μπορεί να διαμορφωθεί, ειδικά μετά από επεξεργασία βαφής, ενώ μετά από επαναφορά καθίσταται σκληρό και ελαστικό. Γενικά παρουσιάζει αξιοσημείωτα χαρακτηριστικά τόσο μηχανικά όσο και ηλεκτρικά που το καθιστούν κατάλληλο σε πολλές εφαρμογές.  
 
Κυριότερο δε χαρακτηριστικό του είναι ότι τα διάφορα εργαλεία που κατασκευάζονται με αυτό το κράμα δεν παράγουν σπινθήρες και είναι αυτά που χρησιμοποιούνται σε ορυχεία, πυριτιδοποιεία και σε χώρους όπου παρατηρούνται επικίνδυνα αέρια.  
 
Σημειώνεται ότι σε όλα τα δεξαμενόπλοια, υγραεριοφόρα ή άλλα πλοία που μεταφέρουν επικίνδυνα πτητικά φορτία (εκρηκτικά αέρια), καθώς και σε πλωτές εξέδρες εξόρυξης πετρελαίου, όπως και σε συναφείς εγκαταστάσεις ξηράς, υποχρεωτικά για λόγους ασφαλείας όλα τα εργαλεία που χρησιμοποιούνται π.χ. κλειδιά, πένσες, ξύστρες, σφυριά κοινώς ματσακόνια, αεροματσάκονα κ.λπ. πρέπει να είναι από χαλκοβηρύλλιο τα οποία και είναι υποκείμενα αυστηρού ελέγχου υπό επιθεωρητών και νηογνωμόνων.

Άλλες συνηθέστερες εφαρμογές του χαλκοβηρυλλίου είναι σε κατασκευές ελατηρίων, αποζευκτών και ηλεκτρικών επαφών, στη κατασκευή ψυγείων, καθώς λόγω της σκληρότητάς του και ως αλεξίσφαιρο υλικό σε θωράκιση θυρών, οχημάτων κ.λπ.. Με προσμίξεις μικρής περιεκτικότητας κοβαλτίου κατασκευάζονται κυρίως καλούπια περιορισμένης χύτευσης.

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
--------------------

* Beryllium-Copper
* Standards and properties - Copper and copper alloy microstructures - Copper Beryllium
* National Pollutant Inventory - Beryllium and compounds fact sheet
* National Pollutant Inventory - Copper and compounds fact sheet
* Copper beryllium and nickel beryllium datasheets
* Copper beryllium and nickel beryllium WIRE datasheets Αρχειοθετήθηκε 2009-06-27 στο Wayback Machine.

Πηγές
-----

* "Εγκυκλοπαίδεια Πάπυρος Λαρούς Μπριτάννικα" τομ.60ος, σελ.357.

|  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| 

| π • σ • ε
Ενώσεις, κράματα και ορυκτά του βηρυλλίου (Be) |
| --- |
|  |
| Ανόργανες ενώσεις του βηρυλλίου | 
Be(BH4)2  · BeBr2  · BeCO3  · BeCl2  · BeClF  · BeF2  · BeH  · BeH2  · BeI2  · Be(N3)2  · Be(NO3)2  · BeO  · Be(OH)2  · BeS  · BeSO3  · BeSO4  · BeTe  · BeC2  · Αζωτούχο βηρύλλιο |
|  |
| Οργανικές ενώσεις του βηρυλλίου | 
CH3BeCH3  · CH2=Be |
|  |
| Κράματα του βηρυλλίου | 
Χαλκοβηρύλλιο |
|  |
| Ορυκτά του βηρυλλίου | 
Βήρυλλος  · Σμαράγδι  · Χρυσοβήρυλλος |

 |
Συντεταγμένες: 49°15′02″N 6°50′43″E﻿ / ﻿49.25056°N 6.84528°E﻿ / 49.25056; 6.84528



Η **Χαλυβουργία του Φέλκλινγκεν** (γερμ.: *Völklinger Hütte*) είναι βιομηχανικό σύμπλεγμα που βρίσκεται στην πόλη Φέλκλινγκεν, στο κρατίδιο Σάαρλαντ της Γερμανίας. Αποτελεί σημαντικό βιομηχανικό μνημείο και το 1994 ανακηρύχθηκε Μνημείο Παγκόσμιας Κληρονομιάς της UNESCO. Ανήκει, επίσης, στην Ευρωπαϊκή Οδό Βιομηχανικής Κληρονομιάς.

Ιστορικό
--------

Η ιστορία του εργοστασίου ξεκίνησε το 1873, όταν ο Γιούλιους Μπουχ άρχισε να σχεδιάζει τη δημιουργία μιας χαλυβουργίας κοντά στο Φέλκλινγκεν, στις όχθες του ποταμού Σάαρ. Ωστόσο, τα σχέδιά του δεν ολοκληρώθηκαν. Το 1881 ο Καρλ Ρέλινγκ ξεκίνησε εκ νέου την κατασκευή και δύο χρόνια αργότερα λειτούργησε το πρώτο μεταλλουργείο. Το εργοστάσιο έκλεισε έναν αιώνα αργότερα, το 1986.

Σύμφωνα με την περιγραφή της UNESCO, το εργοστάσιο αποτελεί το μοναδικό δείγμα καθετοποιημένης χαλυβουργικής μονάδας του 19ου-20ου αιώνα στην Ευρώπη και τη Βόρεια Αμερική που έχει διατηρηθεί ανέπαφο.

Σημερινή χρήση
--------------

Σήμερα η Χαλυβουργία του Φέλκλινγκεν αποτελεί μουσείο, καθώς και χώρο λειτουργίας του *Ferrodrom*, ενός διαδραστικού κέντρου επιστημών που εστιάζει στην παραγωγή του χάλυβα. Οι επισκέπτες μπορούν να περιηγηθούν στους χώρους παραγωγής. Επιπλέον, στις μεγάλες αίθουσες των καμίνων φιλοξενούνται διάφορες προσωρινές εκθέσεις με διάφορα θέματα και το καλοκαίρι διοργανώνονται κατά καιρούς συναυλίες.

Εικόνες
-------

* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
*

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
--------------------

|  |  |
| --- | --- |
| Commons logoCommons logo | Τα Wikimedia Commons έχουν πολυμέσα σχετικά με το θέμα   **Χαλυβουργία του Φέλκλινγκεν** |

* Χαλυβουργία του Φέλκινγκεν Αρχειοθετήθηκε 2011-06-06 στο Wayback Machine. - Επίσημη σελίδα
* Ευρωπαϊκή Οδός Βιομηχανικής Κληρονομιάς

  


|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
| Καθιερωμένοι όροι | 
* WorldCat
* VIAF: 142440524
* LCCN: nr98019615
* ISNI: 0000 0001 2331 3411
* GND: 10009818-6
* SUDOC: 157241564
* BNF: cb16226575g (data)

 |

 |
Ο **Τζωρτζ Νέβιλ, 12ος βαρόνος του Μπεργκαβεννί** (21 Απριλίου 1665 - 26 Μαρτίου 1695) Άγγλος ευγενής, 12ος Βαρόνος του Μπεργκαβεννί ήταν γιος και διάδοχος του Τζωρτζ Νέβιλ, 11ου βαρόνου του Μπεργκαβεννί και της συζύγου του Μαρίας Γκιφφόρντ, κόρης του Τόμας Γκιφφόρντ και της Άννας Μπρούκσμπι. Ανατράφηκε από την χήρα μητέρα του που προχώρησε σε δεύτερο γάμο με τον Σερ Τσάρλς Σέλλεϋ, 2ο βαρονέτο του Σέλλεϋ (πέθανε το 1681), ο Τζωρτζ προχώρησε σε ανοιχτές αντικανονικές σχέσεις και με τις δυο οικογένειες.

Στην διάρκεια της *Πόπις Πλοτ* με συνέπεια την μακρόχρονη φυλάκιση των *5 Καθολικών λόρδων* που κατηγορήθηκαν για συνωμοσία ο Τζώρτζ είχε ανοιχτές σχέσεις με τις οικογένειες Βω και Μπρούκσμπι που είχαν εμπλακεί στην Συνωμοσία της Πυρίτιδας. Η μητέρα του από φόβο για την ασφάλεια του και επειδή η Βουλή των Λόρδων έβλεπε με καχυποψία όλους τους υπηρέτες της τον έστειλε στο εξωτερικό (1678). Παντρεύτηκε την Ορόνα Μπελασίς, κόρη του Τζων Βαλασίς, 1ου βαρόνου του Βελασός και της τρίτης συζύγου του Άννας Πάουλετ. Πέθανε στις 26 Μαρτίου 1695, η μητέρα του που επέζησε τόσο από τον γιο της όσο και από τους δυο επόμενους συζύγους της πέθανε το 1699. Ο Τζωρτζ Νέβιλ πέθανε χωρίς γιους και τον διαδέχτηκε ο δεύτερος ξάδελφος του Τζωρτζ Νέβιλ, 13ος βαρόνος του Μπεργκαβεννί.

Παραπομπές
----------

1. ↑  p1443.htm#i14421. Ανακτήθηκε στις 7  Αυγούστου 2020.
2. ↑  Darryl Roger Lundy: (Αγγλικά) *The Peerage*.
3. ↑  Cokayne The Complete Peerage 1910-1959 Reprinted Gloucester Vol.1 p.38
4. ↑  Fraser, Antonia, The Gunpowder Plot-Terror and Faith in 1605 Weidenfeld & Nicolson 1997 p.270
5. ↑  Kenyon, J.P. The Popish Plot Phoenix Press reissue 2000 p.257
6. ↑  Cokayne p.38

Πηγές
-----

* Cokayne The Complete Peerage 1910-1959 Reprinted Gloucester Vol.1
* Fraser, Antonia, The Gunpowder Plot-Terror and Faith in 1605 Weidenfeld & Nicolson 1997
* Kenyon, J.P. The Popish Plot Phoenix Press reissue 2000

|  |
| --- |
| Τζωρτζ Νέβιλ, 12ος βαρόνος του Μπεργκαβεννί **Οικογένεια Νέβιλ****Γέννηση:** 21 Απριλίου 1665 **Θάνατος:** 26 Μαρτίου 1695 |
| Βασιλικοί τίτλοι |
| ΠροκάτοχοςΤζωρτζ Νέβιλ | **Βαρόνος του Μπεργκαβεννί**1666 - 1695 | ΔιάδοχοςΤζωρτζ Νέβιλ |
Φύλλο μπακλαβά
Το **φύλλο** είναι μια πολύ λεπτή άζυμη ζύμη που χρησιμοποιείται για την παρασκευή γλυκών όπως μπακλαβάς και μπουρέκι ή πίτες όπως τυρόπιτα σε κουζίνες της Μέσης Ανατολής και των Βαλκανίων. Στο φύλλο προστίθεται συνήθως λάδι ή βούτυρο. Το γλυκό ψήνεται στη συνέχεια. Η λέξη είναι Ελληνική.

Η προέλευση της τρέχουσας πρακτικής ανοίγματος ακατέργαστης ζύμης σε φύλλα λεπτού χαρτιού είναι άγνωστη. Το φύλλο υπήρχε στο Τοπ Καπί κατά την οθωμανική περίοδο.

Παρασκευή
---------

Η ζύμη φύλλου γίνεται με αλεύρι, νερό και μικρή ποσότητα λαδιού.  Το σπιτικό φιλό απαιτεί χρόνο και δεξιότητα, απαιτώντας προοδευτική κύλιση και άνοιγμα σε ένα λεπτό και πολύ μεγάλο φύλλο. Χρησιμοποιείται ένα πολύ μεγάλο τραπέζι, κατά προτίμηση μαρμάρινο. Εάν η ζύμη είναι ανοιγμένη με το χέρι, χρησιμοποιείται ένας μακρύς, λεπτός πλάστης, με συνεχές αλεύρισμα μεταξύ των στρωμάτων για να μην κολλήσουν τα φύλλα μεταξύ τους. Στη σύγχρονη εποχή, χρησιμοποιούνται επίσης μηχανικοί κύλινδροι.

Παραπομπές
----------

1. ↑  Oxford Dictionaries[*νεκρός σύνδεσμος*].
2. ↑  Alan Davidson (2014). *The Oxford Companion to Food*. Oxford: Oxford University Press. (ISBN 978-0-19-967733-7). p. 307.
3. ↑  Perry, Charles. "The Taste for Layered Bread among the Nomadic Turks and the Central Asian Origins of Baklava", in A Taste of Thyme: Culinary Cultures of the Middle East (ed. Sami Zubaida, Richard Tapper), 1994. (ISBN 1-86064-603-4)
4. ↑  Marks, Gil (2008). *Olive Trees and Honey: A Treasury of Vegetarian Recipes from Jewish Communities Around the World*. Houghton Mifflin Harcourt.
Συντεταγμένες: 35°18′6″N 120°39′35″W﻿ / ﻿35.30167°N 120.65972°W﻿ / 35.30167; -120.65972

Το **Πολιτειακό Πολυτεχνείο της Καλιφόρνια** (αγγλικά: *California Polytechnic State University* ή, συνηθέστερα, *Cal Poly*) στο Σαν Λουίς Ομπίσπο είναι κρατικό πανεπιστήμιο των ΗΠΑ στην Πολιτεία της Καλιφόρνια. Το εν λόγω πανεπιστήμιο ιδρύθηκε το 1901 και κατά παράδοση δίδει ιδιαίτερη έμφαση και είναι γνωστό για τις επιδόσεις του στα αντικείμενα των Πολυτεχνικών και Γεωπονικών σχολών. Το Cal Poly διαφοροποιείται ως προς τις διδακτικές πρακτικές του στο ότι δίδει ιδιαίτερη σημασία στη μάθηση διά της εφαρμογής (learn by doing approach) η οποία ως φιλοσοφία εμπεριέχεται και στο ρητό του πανεπιστημίου "Discere Faciendo" (μάθε πράττοντας). Η προσέγγιση της εφαρμογής στην εκπαίδευση καθιστά το Cal Poly ιδιαίτερα επιθυμητό ανάμεσα στους υποψηφίους για εισαγωγή στην τριτοβάθμια εκπαίδευση στις ΗΠΑ. Τα χρώματα του Πανεπιστημίου είναι το πράσινο και το χρυσό. Κατά το 2016 στο πανεπιστήμιο φοιτούσαν συνολικά 21306 φοιτητές. Η έδρα του πανεπιστημίου βρίσκεται στην πόλη Σαν Λουίς Ομπίσπο, στην κεντρική Καλιφόρνια.

Παραπομπές
----------

1. 1 2  *Integrated Postsecondary Education Data System*.
2. ↑  «!IR Home | Institutional Research». *Institutional Research* (στα Αγγλικά). Ανακτήθηκε στις 17 Ιουνίου 2018.
3. ↑  Cal Poly, Cal Poly (2015). *Cal Poly Fall 2015 Fact Book*. San Luis Obispo. σελ. 1-5.
4. ↑  «!IR Home | Institutional Research». *Institutional Research* (στα Αγγλικά). Ανακτήθηκε στις 17 Ιουνίου 2018.

|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
| Καθιερωμένοι όροι | 
* WorldCat
* VIAF: 140713557
* LCCN: n80013481
* ISNI: 0000 0001 2222 461X
* GND: 5103015-9

 |

 |
Συντεταγμένες: 49°14′58″N 7°21′39″E﻿ / ﻿49.24944°N 7.36083°E﻿ / 49.24944; 7.36083

Το **Τσβάιμπρυκεν** (γερμανικά: *Zweibrücken*, γαλλικά: *Deux-Ponts*) είναι πόλη στη Ρηνανία-Παλατινάτο, Γερμανία. Το 2021 είχε 34.091 κατοίκους. Είναι κτισμένο στις όχθες του ποταμού Σβάρτσμπαχ. Το όνομα της πόλης σημαίνει δύο γέφυρες.

Ιστορικά στοιχεία
-----------------

Η ανεξάρτητη επικράτεια του Τσβάιμπρυκεν ήταν αρχικά κομητεία, οι κόμητες κατάγονταν από τον Ερρίκο Α', τον νεότερο γιο του Σίμωνα Α', κόμη του Σααρμπρύκεν (π. 1180). Αυτή η γραμμή εξαφανίστηκε με το θάνατο του κόμη Έμπερχαρντ (1393), ο οποίος το 1385 είχε πουλήσει τη μισή επικράτειά του στον παλατίνο κόμη του Ρήνου και κράτησε την άλλη μισή ως φέουδό του.

Ο Λουδοβίκος (π. 1489), γιος του Στέφανου, παλατίνου κόμη του Ζίμμερν-Φέλντεντς, ίδρυσε τον οίκο του Τσβάιμπρυκεν, ο οποίος εξαφανίστηκε το 1731, όταν το δουκάτο πέρασε στον κλάδο του Μπίρκενφελντ, απ' όπου πέρασε στην κυριαρχία της Βαυαρίας το 1799. Με τη συνθήκη του Λυνεβίλ, το Τσβάιμπρυκεν παραχωρήθηκε στη Γαλλία. Κατά την επανένωση με τη Γερμανία το 1814 το μεγαλύτερο μέρος της επικράτειας δόθηκε στη Βαυαρία, το υπόλοιπο στο Όλντενμπουργκ και την Πρωσία.

Η πόλη βομβαρδίστηκε σφοδρά κατά τη διάρκεια του Β΄ΠΠ. Κατά τη διάρκεια του Ψυχρού Πολέμου, στην αεροπορική βάση του Τσβάιμπρυκεν στάθμευαν αρχικά η καναδική και έπειτα, μετά το 1969, η αμερικανική αεροπορία. Η βάση σήμερα έχει μετατραπεί σε αεροδρόμιο.

Αξιοθέατα
---------

Τα κύρια αξιοθέατα της πόλης είναι το κάστρο του Τσβάιμπρυκεν, το οποίο απέκτησε τη σημερινή του μορφή το 1725, καταστράφηκε κατά τη διάρκεια των βομβαρδισμών και ανοικοδομήθηκε ξανά, η Αλεξάντρερκιρχε, η οποία ήταν τόπος ταφής των δούκων του Τσβάιμπρυκεν, και η Κάρλσκιρχε, του 1708-1711. Κοντά στο Τσβάιμπρυκεν βρίσκεται το Τσιφλίκ, ένα κάστρο-θερινό ανάκτορο που έκτισε ο εξόριστος Πολωνός βασιλιάς Στανίσουαφ Λεστσίνσκι το 1715–1716.

Παραπομπές
----------

1. ↑  (Γερμανικά) *register of German municipalities (4th quarter 2022)*. Federal Statistical Office. 12  Ιανουαρίου 2023. www.destatis.de/DE/Themen/Laender-Regionen/Regionales/Gemeindeverzeichnis/Administrativ/Archiv/GVAuszugQ/AuszugGV4QAktuell.html. Ανακτήθηκε στις 12  Φεβρουαρίου 2023.
2. 1 2 3 4   Μία ή περισσότερες προτάσεις από το προηγούμενο κείμενο ενσωματώνει κείμενο από έκδοση που είναι πλέον κοινό κτήμα: Chisholm, Hugh, επιμ.. (1911) «Zweibrücken» *Εγκυκλοπαίδεια Μπριτάννικα* **28** (11η έκδοση) Cambridge University Press, σελ. 1060-1061
3. ↑  «Flughafen Zweibrücken ...da heb' ich ab!» [Zweibrücken Airport ...where you'll take off!] (στα Γερμανικά). Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 12 Ιανουαρίου 2007. Ανακτήθηκε στις 14 Ιανουαρίου 2007.

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
--------------------

|  |  |
| --- | --- |
| Commons logoCommons logo | Τα Wikimedia Commons έχουν πολυμέσα σχετικά με το θέμα   **Τσβάιμπρυκεν** |

* Επίσημος ιστότοπος

|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
| Καθιερωμένοι όροι | 
* WorldCat
* VIAF: 167541758
* LCCN: n86002812
* GND: 4068199-3
* BNF: cb12166623m (data)
* NKC: ge320410

 |

 |

|  |  |
| --- | --- |
| 

|  |
| --- |
| * Πύλη:Γεωγραφία
* Πύλη:Ευρώπη
* Πύλη:Γερμανία
 |

 |
Η εθνόσημο του Πατριωτικού Μετώπου
Η σημαία του Πατριωτικού Μετώπου
Το **Πατριωτικό μέτωπο** (*βουλγαρικά : Отечествен фронт, ОФ*) ιδρύθηκε το 1942 και ήταν αρχικά ένα βουλγαρικό πολιτικό κίνημα αντίστασης κατά τη διάρκεια του Β΄ Παγκοσμίου Πολέμου. Συστατικές ιδρυτικές ομάδες του ήταν το κίνημα Ζβενό, το Κομμουνιστικό Κόμμα Βουλγαρίας, η Βουλγαρική Αγροτική Εθνική Ένωση και το Βουλγαρικό Σοσιαλδημοκρατικό εργατικό κόμμα. Οι συστατικές ομάδες του είχαν ευρέως αντίθετες ιδεολογίες και συνεργάστηκαν μαζί χωρίς μια ενιαία ομάδα εξουσίας. Ωστόσο, το Βουλγαρικό Κομμουνιστικό κόμμα άρχισε να κυριαρχεί σύντομα στην οργάνωση. Το 1944, μετά τη Σοβιετική Ένωση που κήρυξε τον πόλεμο στη Βουλγαρία, το Πατριωτικό μέτωπο διέπραξε πραξικόπημα ανέλαβε την εξουσία σε όλη τη χώρα και κήρυξε τον πόλεμο στη Γερμανία και τις άλλες χώρες του Άξονα. Η κυβέρνηση με επικεφαλής τον Κίμωνα Γκεοργκίεφ αμέσως υπέγραψε κατάπαυση του πυρός και συνθήκη με τη Σοβιετική Ένωση. Σύντομα το Κομμουνιστικό Κόμμα Βουλγαρίας έγινε κυρίαρχο στην οργάνωση.

Στις εκλογές τις 18 Νοεμβρίου 1945 κέρδισε μια μεγάλη πλειοψηφία, αφού ήταν το μόνο κόμμα ή συνασπισμός που αναφέρονταν στο ψηφοδέλτιο. Το 1946 ο Γκεοργκίεφ παραιτήθηκε και ο διάδοχός του ήταν ο Γκεόργκι Δημητρόφ ηγέτης του Κομμουνιστικού κόμματος και η Βουλγαρία έγινε Λαϊκή Δημοκρατία. Τελικά το Πατριωτικό μέτωπο μετατράπηκε σε ένα ευρύ λαϊκό μέτωπο κάτω από το Κομμουνιστικό έλεγχο, και όλα τα κόμματα-μέλη εκτός από τη Βουλγαρική Αγροτική Λαϊκή Ένωση διαλύθηκαν. Με το τέλος του κομμουνισμού το 1989 διαλύθηκε.

Παραπομπές
----------

1. ↑  ОФ започва национализацията, bg-history.info
2. ↑  Jessup, John E. (1989). *A Chronology of Conflict and Resolution, 1945-1985*. New York: Greenwood Press. ISBN 0-313-24308-5.
3. ↑
4. ↑