recursal/SuperWikiNEXT-32B huggingface dataset:
Ο **Μάρκος Φ. Δραγούμης** (Αθήνα, 18 Δεκεμβρίου 1934 - 19 Ιανουαρίου 2023) ήταν Έλληνας μουσικολόγος και βυζαντινολόγος.

Βιογραφικά στοιχεία
-------------------

Γεννήθηκε στην Αθήνα το 1934 και είναι γιος του Φίλιππου Δραγούμη, βουλευτή και υπουργού, και της Ελένης Βαλαωρίτη. Από την πλευρά του πατέρα του κατάγεται από την παλιά οικογένεια Δραγούμη και ήταν εγγονός του πρωθυπουργού Στέφανου Δραγούμη και ανιψιός του Ίωνα Δραγούμη. Από την πλευρά της μητέρας του είναι εγγονός του Ιωάννη Βαλαωρίτη, διοικητή της Εθνικής Τράπεζας και δισέγγονος του Αριστοτέλη Βαλαωρίτη. Σπούδασε πιάνο, ανώτερα θεωρητικά και βυζαντινή μουσική και στη συνέχεια πραγματοποίησε μεταπτυχιακές σπουδές στη μουσικολογία με υποτροφία του Βρετανικού Συμβουλίου στο Πανεπιστήμιο της Οξφόρδης.

Μετά την επιστροφή του στην Ελλάδα εργάστηκε στο Κολλέγιο Αθηνών (1964-1988) ως δάσκαλος μουσικής καθώς και στο Ωδείο Αθηνών (1970-2003) ως δάσκαλος ιστορίας της μουσικής. Είναι υπεύθυνος του Μουσικού Λαογραφικού Αρχείου του Κέντρου Μικρασιατικών Σπουδών καθώς και μέλος της Διεθνούς Μουσικολογικής Εταιρείας. Έχει δημοσιεύσει πλήθος μελετών, άρθρων, βιβλίων και δίσκων. Το 1991 τιμήθηκε από την Ακαδημία Αθηνών για την προσφορά του στην μουσική ενώ το 2008 αναγορεύθηκε επίτιμος διδάκτορας του Πανεπιστημίου Αθηνών.

Είναι παντρεμένος με την Βιλελμίνη Αλεξάνδρα Χρήστου και έχει τέσσερα παιδιά, τη Ναταλία Δραγούμη, ηθοποιό, και τον Φίλιππο Δραγούμη, δημοτικό σύμβουλο Αθήνας και πρώην μέλος της εκτελεστικής επιτροπής των Οικολόγων Πράσινων, την Ελένη Δραγούμη, εικαστικό καλλιτέχνιδα, και τη Δανάη Δραγούμη, συντηρήτρια έργων τέχνης και ζωγράφο βυζαντινών εικόνων.

Απεβίωσε στις 19 Ιανουαρίου 2023 σε ηλικία 89 ετών.

Πηγές
-----

1. ↑  www.makthes.gr/pethane-o-moysikologos-markos-dragoymis-anipsios-toy-iona-kai-gios-toy-filippoy-dragoymi-624888.
2. ↑  GreekDiscography. «www.GreekDiscography.gr». *GreekDiscography*. Ανακτήθηκε στις 20 Ιανουαρίου 2023.
3. 1 2 3 4  Βιογραφικό Μάρκου Δραγούμη Αρχειοθετήθηκε 2009-04-12 στο Wayback Machine. από την ιστοσελίδα www.methexis.uom.gr
4. 1 2 3  Βιογραφικό Μάρκου Δραγούμη, από την ιστοσελίδα www.biblionet.gr
5. ↑  «Πέθανε ο μουσικολόγος Μάρκος Δραγούμης, ανιψιός του Ίωνα και γιος του Φιλίππου Δραγούμη». *www.makthes.gr*. Ανακτήθηκε στις 19 Ιανουαρίου 2023.

|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
| Καθιερωμένοι όροι | 
* WorldCat
* VIAF: 266995141
* **ΕΒΕ**: 18076
* **BiblioNet**: **8818**
* LCCN: no99078399
* ISNI: 0000 0003 8272 8419
* GND: 14121581X
* SUDOC: 175900027
* BNF: cb162359537 (data)

 |

 |
Ο **Μπέρτολντ Α΄**, γερμ. Berthold I (π. 1060 - 18 Μαΐου 1090) από τον Οίκο του Ράινφελντεν έγινε δούκας της Σουαβίας (1079-1090).

Χάρτης της Σουαβίας τού 1572.

Βιογραφία
---------

Ήταν ο μεγαλύτερος γιος του Ροδόλφου, δούκα της Σουαβίας και διεκδικητή βασιλιά της Γερμανίας (1077-79) σε αντιπαράθεση με τον Ερρίκο Δ΄ της Γερμανίας.

Η ταυτότητα της μητέρας του αμφισβητείται: είναι η πρώτη σύζυγος του πατέρα του, η Ματθίλδη των Σαλίων, αδελφή του Ερρίκου Δ΄, ή η δεύτερη σύζυγος του πατέρα του, η Αδελαΐδα της Σαβοΐας. Στη δεύτερη περίπτωση ο Μπέρτολντ Α΄ θα γεννήθηκε περίπου μετά το 1062. Μερικοί θεωρούν ότι γεννήθηκε από μια άλλη άγνωστη σύζυγο του Ροδόλφου.

Έπειτα από το τέλος της Αδελαΐδας της Σαβοΐας το 1079, ο Ροδόλφος χρειαζόταν έναν νέο επόπτη της νοτιογερμανικής αντίστασης, μια και ο ίδιος είχε εμπλακεί στη Σαξονία και είχε αποκοπεί από τους συμμάχους του στη Σουαβία. Έτσι ο Ροδόλφος έκανε τον γιο του Μπέρτολντ Α΄, δούκα της Σουαβίας. Ταυτόχρονα ο Ερρίκος Δ΄ τοποθέτησε τον Φρειδερίκο Α΄ των Χοενστάουφεν, δούκα της Σουαβίας, ο οποίος είχε γαίες που οι θέσεις τους ήταν στρατηγικές και του έδιναν πλεονέκτημα.

Σε όλη τη διάρκεια του εμφύλιου πολέμου εναντίον του Ερρίκου Δ΄, η Σουαβία περιέπεσε σε χάος. Το 1084 ο Μπέρτολντ Α΄ πολιορκήθηκε από τους υποστηρικτές του Ερρίκου Δ΄. Αν και είχε μεγαλύτερη δύναμη στήριξης, αυτή ήταν κατώτερης αξίας. Τελικά άφησε τη διένεξη στον επ' αδελφή γαμπρό του Μπέρτολντ Β΄ του Τσέρινγκεν και στον Γουέλφο Α΄, δούκα της Βαυαρίας. Τότε, το 1090, ο Μπέρτολντ Α΄ απεβίωσε χωρίς απογόνους και τάφηκε στη μονή του Σαιν Μπλαιζ. Στη Σουαβία τον διαδέχθηκε με τον τίτλο του δούκα ο Μπέρτολντ Β΄ ως σύζυγος της Αγνής, αδελφής του Μπέρτολντ Α΄.

Πηγές
-----

* Otto Herding (1955), "Berthold von Rheinfelden", Neue Deutsche Biographie (NDB) (in German), 2, Berlin: Duncker & Humblot, pp. 157–158; (full text online)
* G. Wunder, 'Beiträge zur Genealogie schwäbischer Herzogshäuser,' Zeitschrift für Württembergische Landesgeschichte 31 (1972), pp. 11–15
* A. Zettler, Geschichte des Herzogtums Schwaben (Stuttgart, 2003)

|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
| Καθιερωμένοι όροι | 
* VIAF: 25826884
* GND: 135667771
* HDS: 020791

 |

 |
Ο **σερ Τζωρτζ Φράνσις Χάμπσον**, 10ος βαρονέτος Χάμπσον (αγγλ. *George Francis Hampson, 10th Baronet*, 14 Ιανουαρίου 1860 – 15 Οκτωβρίου 1936) ήταν Άγγλος εντομολόγος.

Ο Χάμπσον σπούδασε στο Κολέγιο Έξετερ του Πανεπιστημίου της Οξφόρδης. Κατόπιν ταξίδεψε στη νότια Ινδία προκειμένου να καλλιεργήσει τσάι στα Όρη Νιλγκίρι, στο σημερινό Ταμίλ Ναντού, όπου ενδιαφέρθηκε για τις εκεί πεταλούδες. Επιστρέφοντας στην Αγγλία, έγινε εθελοντής στο Μουσείο Φυσικής Ιστορίας του Λονδίνου, όπου συνέγραψε τις μελέτες *The Lepidoptera of the Nilgiri District* (1891) και *The Lepidoptera Heterocera of Ceylon* (1893), ως τα μέρη 8 and 9 του έργου *Illustrations of Typical Specimens of Lepidoptera Heterocera of the British Museum*. Στη συνέχεια άρχισε να εργάζεται πάνω στο μεγάλο συλλογικό έργο *The Fauna of British India, Including Ceylon and Burma*, όπου συνεισέφερε 4 τόμους 
(*Moths*, 4 volumes, 1892-1896)

Ο Άλμπερτ Γκύντερ προσέφερε στον Χάμπσον μια θέση βοηθού στο Μουσείο τον Μάρτιο του 1895 και προαγωγή σε acting assistant keeper το 1901. Τότε άρχισε να εργάζεται πάνω στον *Catalogue of the Lepidoptera Phalaenae in the British Museum* (15 τόμοι, 1898-1920).

Ο Τζωρτζ Χάμπσον ήταν έγγαμος, με τη Μίνι Φράνσις Κλαρκ-Κένεντυ (Minnie Frances Clark-Kennedy), από την 1η Ιουνίου 1893, και μαζί είχαν αποκτήσει τρία τέκνα.

Παραπομπές
----------

1. ↑  *Illustrations of typical specimens of Lepidoptera Heterocera in the collection of the British Museum. Edited by Arthur Gardiner Butler*. 1893.

Πηγές
-----

* William T. Stearn: *The Natural History Museum at South Kensington*, ISBN 0-434-73600-7
Το **Φόλκετινγκ** (δανικά: Folketinget, προφέρεται [ˈfʌlkəˌtsʰeŋˀð] κατά προσέγγιση Φάλκετσενγκδ, σημαίνει το τινγκ του λαού, *λαϊκή συνέλευση*), επίσης γνωστό ως το **Κοινοβούλιο της Δανίας**, είναι το νομοθετικό εθνικό νομοθετικό σώμα (κοινοβούλιο) του Βασιλείου της Δανίας, δηλαδή της Δανίας, των Νήσων Φερόε και της Γροιλανδίας. Ιδρύθηκε το 1849 και μέχρι το 1953 το Φόλκετινγκ ήταν μέρος του δανικού Ρίγκσνταγκ. Η άνω βουλή ονομαζόταν Λάντστινγκετ. Συνεδριάζει στο ανάκτορο Κρίστιανσμποργκ στο νησάκι Σλοτσόλμεν στο κέντρο της Κοπεγχάγης.

Το Κοινοβούλιο περνά όλους τους νόμους, εγκρίνει το υπουργικό συμβούλιο και εποπτεύει το έργο της κυβέρνησης. Είναι επίσης υπεύθυνο για την έγκριση των κρατικών προϋπολογισμών και την έγκριση των λογαριασμών του δημοσίου. Όπως ορίζεται στο Σύνταγμα της Δανίας, η βουλή μοιράζεται την εξουσία με τον μονάρχη. Στην πράξη ο ρόλος του μονάρχη περιορίζεται στην υπογραφή της νομοθεσίας που εγκρίνει η βουλή εντός 30 ημερών από την ψήφιση της.

Το Κοινοβούλιο αποτελείται από 179 βουλευτές. Από αυτούς οι 175 εκπροσωπούν τη Δανία, δύο εκπροσωπούν τη Γροιλανδία και δύο άλλοι τις Νήσους Φερόες. Οι γενικές εκλογές πρέπει να διεξάγονται κάθε τέσσερα χρόνια, αλλά το σύνταγμα επιτρέπει στον πρωθυπουργό να ζητήσει από τον μονάρχη τη διεξαγωγή πρόωρων εκλογών. Σε μια ψήφο εμπιστοσύνης, η Βουλή μπορεί να αναγκάσει έναν Υπουργό ή την κυβέρνηση να παραιτηθεί.

Τα μέλη του κοινοβουλίου εκλέγονται με αναλογική εκπροσώπηση: 135 εκλέγονται από εκλογικές περιφέρειες με τη μέθοδο Ντ'Οντ και 40 εκλέγονται μέσω του συστήματος των εδρών επιπέδωσης. Το δανέζικο πολιτικό σύστημα δημιουργεί παραδοσιακά συνασπισμούς. Οι περισσότερες μεταπολεμικές κυβερνήσεις είναι συνασπισμοί μειοψηφίας που συμμαχούν με αντιπολιτευόμενα κόμματα. Η πρώτη συνεδρίαση του κοινοβουλίου παρακολουθείται συνήθως από τη βασίλισσα Μαργαρίτα Β΄.

Παραπομπές
----------

1. ↑  «Her er rød bloks breve til dronningen».
2. ↑  «About the Danish Parliament». *thedanishparliament.dk*. The Danish Parliament. Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 25 Αυγούστου 2015. Ανακτήθηκε στις 23 Αυγούστου 2015.
3. ↑  "A Minister shall not remain in office after the Parliament has passed a vote of no confidence in him." The Constitution of Denmark – Section 15.
4. ↑  «Radikale ved historisk skillevej». *Berlingske Tidende*. 17 Ιουνίου 2007. Ανακτήθηκε στις 17 Αυγούστου 2007.
5. ↑  «The Danish Parliament opens on 6 October». *thedanishparliament.dk*. Folketinget (The Danish Parliament). Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 28 Απριλίου 2016. Ανακτήθηκε στις 13 Απριλίου 2016.

|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
| Καθιερωμένοι όροι | 
* ISNI: 0000 0004 0417 1851
* GND: 1017186-1

 |

 |
Η **Χενριέτα Χάουαρντ, κόμισσα του Σάφοκ** ή **Λαίδη Χενριέτα Σόμερσετ** (πέθανε το 1715) δεύτερη σύζυγος του Χένρι Χάουαρντ, 6ου κόμη του Σάφοκ ήταν δεύτερη κόρη του Χένρι Σόμερσετ, 1ου δούκα του Μπωφόρ και της Μαρίας Κάπελ.

Πρώτος γάμος
------------

Η Χενριέτα παντρεύτηκε σε πρώτο γάμο (24 Ιουνίου 1686) τον Χένρι Οράτιο Ο' Μπράιαν, γιο του κόμητος του Θόμοντ που είχε κληρονομήσει τον ευγενή τίτλο *λόρδος Ιμπρακάν* από τον μεγαλύτερο ετεροθαλή αδελφό του (1678). Μαζί του απέκτησε:

* Μαρία Ο' Μπράιαν, (πέθανε το 1716) άγαμη
* Χένρι Ο' Μπράιαν, 8ος κόμης του Θόμοντ (1688 - 1741)

Ο γιος της Χένρι κληρονόμησε τους τίτλους του παππού του Χένρι Ο' Μπράιαν, 7ου κόμη του Θόμοντ, ο λόρδος Ιμπρακάν πέθανε από ευλογιά (1690).

Δεύτερος γάμος
--------------

Η Χενριέτα παντρεύτηκε τον Απρίλιο του 1705 σε δεύτερο γάμο το μέλος του Κοινοβουλίου Χένρι Χάουαρντ που η πρώτη του σύζυγος Λαίδη Ομπερί Άννα Πηνελόπη Ο' Μπράιαν κόρη του 7ου κόμη του Θόμοντ και αδελφή του δικού της πρώτου συζύγου λόρδου Ιμπρακάν είχε πεθάνει τον Νοέμβριο του 1703, άφησε τέσσερις γιους και μια κόρη. Ο Χένρι Χάουαρντ, διάδοχος στην κομητεία του Σάφοκ, έγινε 1ος κόμης του Μπίντον (1706) και κόμης του Σάφοκ (1709), η σύζυγος του κόμισσα.

Ο μικρότερος αδελφός του Χένρι Χάουαρντ Τσάρλς παντρεύτηκε (1706) την ομώνυμη της κουνιάδας του Χενριέτα Χόμπαρτ την ερωμένη του πατέρα τους 5ου κόμη του Σάφοκ που είχε γίνει διάσημη και σαν βασιλική ερωμένη.
Η Χενριέτα και ο δεύτερος σύζυγος της Χένρι Χάουαρντ δεν είχαν παιδιά, όταν πέθανε ο Χένρι (1718) τον διαδέχτηκε στην κομητεία και την Υπολοχαγεία ο Τσάρλς Γουίλιαμ ο μεγαλύτερος γιος του από τον πρώτο του γάμο. Η Χενριέτα πέθανε στο Αούντελι Έντ του Έσσεξ και τάφηκε στον οικογενειακό θόλο των Χάουαρντ στο Σάφρον Γουάλντεν.

Παραπομπές
----------

1. 1 2  «Dictionary of Women Worldwide» (Αγγλικά) Gale, Yorkin Publications. Ντιτρόιτ. 2006. ISBN-13 978-0-7876-7585-1.
2. ↑  Darryl Roger Lundy: (Αγγλικά) *The Peerage*. p3312.htm#i33115. Ανακτήθηκε στις 9  Οκτωβρίου 2017.
3. 1 2  p3312.htm#i33115. Ανακτήθηκε στις 7  Αυγούστου 2020.
4. 1 2 3 4  Darryl Roger Lundy: (Αγγλικά) *The Peerage*.
5. ↑
6. ↑  Mosley, Charles, editor. Burke's Peerage, Baronetage & Knightage, 107th edition, 3 volumes. Wilmington, Delaware, U.S.A.: Burke's Peerage (Genealogical Books) Ltd, 2003. Page 2033
7. ↑
8. ↑  Tracy Borman, King's Mistress, Queen's Servant: The Life and Times of Henrietta Howard (London: Vintage, 2010), p. 17

Πηγές
-----

* Mosley, Charles (editor): Burke's Peerage, Baronetage & Knightage, 107th edition, 3 volumes. Wilmington, Delaware, U.S.A.: Burke's Peerage (Genealogical Books) Ltd, 2003.
* Tracy Borman: *King's Mistress, Queen's Servant: The Life and Times of Henrietta Howard* (London: Vintage, 2010)

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
--------------------

* Λαίδη Χενριέτα Χάουαρντ
* Χένρι Χάουαρντ
Η Ένωση ποδοσφαιρικών συλλόγων της Ουκρανίας «Πρέμιερ-λίχα» (ουκρανικά: Об'єднання професіональних футбольних клубів України «Прем'єр-ліга», УПЛ), γνωστή και ως **Ουκρανική Πρέμιερ-λίχα** (Українська Прем'єр-ліга) αποτελεί οργάνωση που είναι υπεύθυνη για τη διεξαγωγή του πρωταθλήματος ποδοσφαίρου της ανώτατης κατηγορίας της Ουκρανίας, της Πρέμιερ-λίχα (Прем'єр-ліга), όπως και του Σούπερ Καπ Ουκρανίας (Суперкубок України).

Ο όρος Πρέμιερ-λίχα (Прем'єр-ліга) αντικατέστησε την προηγούμενη ονομασία του ανώτατου πρωταθλήματος της Ουκρανίας, η οποία ήταν «βίστσα λίχα» (вища ліга) και χρησιμοποιήθηκε το διάστημα 1992–2008.

Παραπομπές
----------

1. ↑  epfl-europeanleagues.com Ukrainian Premier League

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
--------------------

|  |  |
| --- | --- |
| Commons logoCommons logo | Τα Wikimedia Commons έχουν πολυμέσα σχετικά με το θέμα   **Ουκρανική Πρέμιερ-λίχα** |

* Επίσημος ιστότοπος
Ο **Κοσμάς Μυρτίλος Αποστολίδης** (Φιλιππούπολη, 1868 ή 1869 - Αθήνα, 1942) ήταν Έλληνας ιστορικός και φιλόλογος.

Βιογραφία
---------

Γεννήθηκε το 1868 ή το 1869 στη Φιλιππούπολη της τότε Οθωμανικής Αυτοκρατορίας. Έμαθε τα πρώτα γράμματα στα εκπαιδευτικά ιδρύματα της γενέτειράς του και αργότερα αποφοίτησε από το Ζαρίφειο Διδασκαλείο της πόλης αποκτώντας την ιδιότητα του δασκάλου. 

Αρχικά δίδαξε στο Ζαρίφειο Διδασκαλείο και την Κεντρική Σχολή των Σαράντα Εκκλησιών και αργότερα μετέβη στην Αθήνα όπου σπούδασε φιλολογία στη Φιλοσοφική Σχολή του Πανεπιστημίου Αθηνών, δουλεύοντας παράλληλα ως δάσκαλος σε ιδιωτικά σχολεία. Αποφοίτησε το 1897 και επέστρεψε άμεσα στην ιδιαίτερη πατρίδα του, ενώ μετά από μερικά χρόνια συνέχισε τις σπουδές του στη Γερμανία διδάσκοντας στη συνέχεια σε σχολεία της ελληνικής παροικίας της Αιγύπτου. Επέστρεψε το 1921 στη Φιλιππούπολη (η οποία από το 1885 είχε προσαρτηθεί στη Βουλγαρία) όπου μεταξύ άλλων ασχολήθηκε με τη μελέτη και τη συγγραφή έργων, στην ελληνική και τη βουλγαρική γλώσσα, σχετικών με την ιστορία της πόλης σε μια προσπάθεια να αντικρούσει τους Βούλγαρους ιστορικούς της εποχής του. Παράλληλα ασχολήθηκε και με τη λογοτεχνία εκδίδοντας ποιήματα και διηγήματα. 

Υπήρξε επί χρόνια συνεργάτης των ελληνικών προξενικών αρχών της Βουλγαρίας. Απεβίωσε στις 20 Απριλίου του 1942 στην Αθήνα.

Εργογραφία
----------

Από τα διάσπαρτα έργα που δημοσίευσε ξεχωρίζουν τα ιστορικού περιεχομένου έργα του, όπως η *Ιστορία της Φιλιππουπόλεως* (εκδόθηκε το 1958, 16 χρόνια μετά το θάνατό του), *Τα αρχεία του εν Φιλιππουπόλει ρουφετίου των αμπατζήδων*, *Περί των αρχαίων Θρακών* κλπ. Επίσης η συλλογή τραγουδιών της πατρίδας του *Τραγούδια των Φιλιππουπολιτών Ανατολικής Ρωμυλίας κατά τον 19ον αιώνα* (σελίδες 225-270), με μουσική, πληροφορίες της συλλογής, σχόλια και λεξιλόγιο.

Σε ότι αφορά το γλωσσικό ζήτημα, υπήρξε φανατικός υποστηρικτής της καθαρεύουσας και πολέμιος της δημοτικής.

Παραπομπές
----------

1. 1 2 3 4  *Παγκόσμιο Βιογραφικό Λεξικό*, Εκπαιδευτική Εγκυκλοπαίδεια, Εκδοτική Αθηνών, 1999, τόμος πρώτος, σ. 354.
2. 1 2 3 4 5 6  Μόσχου Κούκου - Ευαγγελίας Τσιακίρη, *Η προσφορά των Θρακών εκπαιδευτικών στα γράμματα και στο Έθνος*, Εταιρεία Μελετών Επιστημών Κομοτηνής, Κομοτηνή 1997, σ. 46.
3. ↑  Μόσχου Κούκου - Ευαγγελίας Τσιακίρη, 1997, σ. 107.
4. 1 2  Μόσχου Κούκου - Ευαγγελίας Τσιακίρη, 1997, σ. 95.

|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
| Καθιερωμένοι όροι | 
* WorldCat
* VIAF: 12204015
* **ΕΒΕ**: 14959
* **AA**: 41839
* LCCN: nr96012832
* ISNI: 0000 0000 4806 8566
* SUDOC: 249949679

 |

 |
«Μετανοούσα Μαγδαληνή», γλυπτό του Πέδρο δε Μένα στο Εθνικό Μουσείο Γλυπτικής, στο Βαγιαδολίδ
Ο **Πέδρο δε Μένα υ Μεδράνο** (ισπαν. *Pedro de Mena y Medrano*, Αύγουστος 1628 – 13 Οκτωβρίου 1688) ήταν Ισπανός γλύπτης.

Βιογραφικά στοιχεία
-------------------

Ο Πέδρο δε Μένα γεννήθηκε στη Γρανάδα, της Ανδαλουσίας και μαθήτευσε στη γλυπτική κοντά στον πατέρα του (ήταν ο γλύπτης Αλόνσο δε Μένα), και στον Αλόνσο Κάνο. Η πρώτη επιτυχία του υπήρξαν τα γλυπτά του για τη Μονή του Αγίου Αντωνίου στη Γρανάδα, μεταξύ των οποίων συμπεριλαμβάνονταν οι μορφές του Μνήστορος Ιωσήφ, του Αγίου Αντωνίου της Πάδοβας, του Αγίου Πέτρου Μεντάρα, του Αγίου Φραγκίσκου και της Αγίας Κλάρας.

Το 1658 υπέγραψε ένα συμβόλαιο για τη φιλοτέχνηση γλυπτών στο ψαλτήριο της χορωδίας του Καθεδρικού ναού της Μάλαγα, ένα έργο που πραγματοποιήθηκε σε ένα χρονικό διάστημα τεσσάρων ετών. Ο δε Μένα δημιούργησε επίσης άγαλμα της Παρθένου Μαρίας με το Θείο Βρέφος στη Μαδρίτη, πολύχρωμες μορφές στον Ναό του Αγίου Ισιδώρου, την Αγία Μαρία Μαγδαληνή και την Αγία Γερτρούδη στον Ναό του Αγίου Μαρτίνου στη Μαδρίτη, τη Σταύρωση στον Ναό της Παναγίας της Χάριτος (*Nuestra Señora de Gracia*) (επίσης στη Μαδρίτη), το αγαλματίδιο του Αγίου Φραγκίσκου της Ασίζης στο Τολέδο και εκείνο του Ιωσήφ στον Ναό του Αγίου Νικολάου στη Μούρθια. Ο γλύπτης ταξίδεψε στη Μαδρίτη το 1662.

Από το 1673 μέχρι το 1679 ο δε Μένα έζησε στην Κόρδοβα. Περί το 1680 ωστόσο βρισκόταν στη Γρανάδα, όπου σμίλεψε μια Παρθένο Μαρία σε καθιστή στάση με το Θείο Βρέφος για τον Ναό του Αγίου Δομίνικου.

Ο Πέδρο δε Μένα πέθανε στη Μάλαγα, πόλη όπου είχε περάσει το μεγαλύτερο μέρος της ζωής του και διατηρούσε ατελιέ επί τριάντα χρόνια, μέχρι τον θάνατό του σε ηλικία εξήντα ετών.

Ο δε Μένα μαζί με τον Χοσέ Μόρα μπορούν να θεωρηθούν καλλιτεχνικοί απόγονοι των Χουάν Μαρτίνεθ Μοντανιές και Αλόνσο Κάνο.

Παραπομπές
----------

1. ↑  Arbury, Sanchez Esteban, A.S. Natividad (2003). *Mena, de Family*. doi:10.1093/gao/9781884446054.article.T056756. ISBN 978-1-884446-05-4.

Πηγές
-----

* Το παρόν λήμμα ενσωματώνει κείμενο από έκδοση που είναι πλέον κοινό κτήμα: Chisholm, Hugh, επιμ.. (1911) «Mena, Pedro de» *Εγκυκλοπαίδεια Μπριτάννικα* **18** (11η έκδοση) Cambridge University Press, σελ. 108

|  |  |
| --- | --- |
| Commons logoCommons logo | Τα Wikimedia Commons έχουν πολυμέσα σχετικά με το θέμα   **Πέδρο δε Μένα** |
Η Κορυφή Σκολιό
Ανεβαίνοντας από τα ανατολικά, αριστερά η κορυφή Σκολιό
**Σκολιό** ονομάζεται η τρίτη σε ύψος κορυφή του Ολύμπου αλλά και της Ελλάδας, μετά τον Μύτικα και το Στεφάνι, με ακριβές ύψος 2.905,2  μέτρα. Βρίσκεται νοτιοδυτικά του Μύτικα και δυτικά της Σκάλας. Έχει εύκολη πρόσβαση από την ανατολική και την νότια πλευρά. Από την βόρεια πλευρά είναι προσβάσιμη μόνο με αναρρίχηση μέσα από τα Καζάνια, από την δυτική μέσω της κόψης Σκολιού και νοτιοδυτικά ανεβαίνοντας από την Μεγάλη Γούρνα. Λόγω της ευκολίας της στην ανάβαση φέρει και το όνομα Σκολιό από το σχολείο.

Σκολιό, 1919, Φρεντερίκ Μπουασονά

Πρόσβαση
--------

Ο πιο εύκολος τρόπος πρόσβασής της είναι από την πλευρά της Θεσσαλίας, ανεβαίνοντας με αυτοκίνητο έως την Μεγάλη Γούρνα (βλέπουμε το Σκολιό βορειοανατολικά), και συνεχίζοντας το Ευρωπαϊκό μονοπάτι μεγάλων αποστάσεων Ε4 που μας οδηγεί στον Μύτικα. Ο δεύτερος εύκολος τρόπος είναι ξεκινώντας από τα Πριόνια, μέσω του μονοπατιού Ε4, φτάνουμε στην Κορυφή Σκάλα και έπειτα στο Σκολιό.

Παραπομπές
----------

1. ↑  Vasileios-Klearchos Deligiannis; Styllas, Michael; Moschopoulos, Georgios; Ampatzidis, Dimitrios; Voutsis, Nikolaos; Mouratidis, Antonios; Tsimerikas, Alexandros (2024) (στα γερμανικά). *Project AltiZeus (update 2023) Επαναπροσδιορισμός του υψομέτρου της κορυφής του Ολύμπου με τη βοήθεια της σύγχρονης τεχνολογίας (H=2917.727 m.)*. doi:10.13140/RG.2.2.32266.64962/1. .
Ο **Γεράσιμος Δενδρινός** γεννήθηκε τo 1955. 

Σπούδασε στο ΕΚΠΑ Αρχαία Ελληνική Φιλολογία και Λογοτεχνία. Τα έτη 1982 – 2012 υπηρέτησε ως φιλόλογος στη Δευτεροβάθμια Εκπαίδευση. 

Ευκαιριακά ασχολείται με την ποίηση, τη Λατινική (με τον Πλίνιο τον Νεότερο) και τη Βυζαντινή Φιλολογία, τη ζωγραφική, και ειδικά με την τέχνη του κολάζ και την κριτική βιβλίων. Τα έτη 1988-1990 υπήρξε μόνιμος συνεργάτης του λογοτεχνικού περιοδικού του Πειραιά, *Το Παραμιλητό,* (δεν κυκλοφορεί πια), όπου δημοσίευσε σε πολλά τεύχη ποιήματα και πεζά, καθώς και μεταφράσεις κειμένων από τη Λατινική Γραμματεία. Κατά καιρούς συνεργάστηκε με τα λογοτεχνικά περιοδικά, όπως *Ανακύκληση, Λέξη, Εντευκτήριο,* *Διαβάζω*, καθώς επίσης και με το περιοδικό *Βυζαντινός Δόμος*, όπου στο τεύχος 5-6 (1991-2), δημοσίευσε το *Υπομνηστικόν* του Μιχαήλ Χωνιάτη (Εισαγωγή – απόδοση στα νεοελληνικά – σχόλια). Αραιά και πού κατά το διάστημα 1995-1998 αρθρογραφούσε στην εφημερίδα *Κυριακάτικο Έθνος*.

Το 2006 συμμετείχε με κείμενο του, βασισμένο στο χιούμορ του πεζογράφου Γιώργου Ιωάννου, στο αφιέρωμα *Με τον ρυθμό της ψυχής* που εξέδωσε ο «Κέδρος» και επίσης με κείμενό του σχετικό με το ποδόσφαιρο, που εξέδωσαν οι εκδόσεις «Μεταίχμιο», συμμετείχε το 2010  μαζί με άλλους σύγχρονους Έλληνες συγγραφείς στον τόμο "*Αρχίζει το ματς. Το ποδόσφαιρο στη λογοτεχνία"*. 

Τα τελευταία χρόνια κείμενά του δημοσιεύονται κατά καιρούς στα περιοδικά *Νέα Ευθύνη, Κοράλλι*, καθώς και σε ανάλογα περιοδικά του διαδικτύου, όπως *Fractal, Diastixo* και *Φρέαρ*. Το 2015 συμμετείχε με κριτικό του κείμενο στον τιμητικό τόμο των εκδόσεων «Αστρολάβος/Ευθύνη» που διευθύνει ο Γιώργος Γκέλμπεσης (ιδιοκτήτης των εκδόσεων «Κοράλλι» και του ομώνυμου περιοδικού) για τον λογοτέχνη Κώστα Τσιρόπουλο. 

Από το 2004 είναι μέλος της Εταιρείας Ελλήνων Συγγραφέων.

Εκδόσεις
--------

Την περίοδο 1992 – 2018 εξέδωσε τα παρακάτω λογοτεχνικά βιβλία:

* *Ένα πακέτο "Άρωμα"*, 1η έκδοση «Ρόπτρον», Αθήνα, 1992, συλλογή διηγημάτων, (έκδοση βελτιωμένη, «Κέδρος», Αθήνα 1995).
* *Χαιρετίσματα από το νότο*, «Οδυσσέας», Αθήνα 1994, μυθιστόρημα, (έκδοση βελτιωμένη, «Κέδρος», Αθήνα 2003), στο οποίο βασίστηκε το σενάριο της ταινίας του Δημήτρη Μακρή, *Χαιρέτα μας τον πλάτανο*, που διαγωνίστηκε στο 2004 στο 54ο Φεστιβάλ Θεσσαλονίκης.
* *Ματίας ντελ Ρίος - Ημερολόγια*, «Οδυσσέας», Αθήνα 1995 – ψευδοημερολόγιο – (έκδοση βελτιωμένη, «Κέδρος», Αθήνα 2006).
* *Απέραντες συνοικίες*, μυθιστόρημα, «Κέδρος», Αθήνα 2001.
* *Άλκης*, μυθιστόρημα, «Μεταίχμιο», Αθήνα 2003,
* *Φραγή εισερχομένων κλήσεων*, μυθιστόρημα «Μεταίχμιο», Αθήνα 2006.
* *Άβατοι Τόποι*, (Invia Loca - Ποιήματα, (.poema...), Κορώνη 2015
* *Βήματα σε λιθόστρωτο*, «Διάπλαση», Αθήνα 2018.


|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
| Καθιερωμένοι όροι | 
* VIAF: 26337968
* **ΕΒΕ**: 33548
* **BiblioNet**: **11830**

 |

 |
Ο **Ανδρέας Ζαρμπαλάς** (γενν. 1941) είναι Έλληνας δημοσιογράφος και λογοτέχνης.

Βιογραφία
---------

### Σπουδές και επαγγελματική σταδιοδρομία

Ο Ζαρμπαλάς γεννήθηκε το 1941 στο χωριό Λαζάτι του δήμου Φοινίκης, κοντά στους Αγίους Σαράντα της βορείου Ηπείρου (νότιας Αλβανίας). Σπούδασε παιδαγωγικά και αρχικά υπηρέτησε ως δάσκαλος ελληνικών στα σχολεία της ελληνικής μειονότητας της Αλβανίας ενώ στη συνέχεια διετέλεσε δημοσιογράφος αλλά και διευθυντής στην ελληνόφωνη αλβανική εφημερίδα του Αργυροκάστρου, Λαϊκό Βήμα. Μετά την πτώση του κομμουνιστικού καθεστώτος της Αλβανίας υπήρξε παράλληλα διευθυντής της εφημερίδας *Ελευθερία* και συνεργάτης επί σειρά ετών του ελληνικού περιοδικού Αντί. Ζει μόνιμα στους Αγίους Σαράντα.

### Παρουσία στη λογοτεχνία

Ο Ζαρμπαλάς πρωτοεμφανίστηκε στα γράμματα το 1981 με την ποιητική συλλογή *Επιμένουμε*, η οποία εκδόθηκε στα Τίρανα. Σημαντικό έργο του θεωρείται το *101 Ποιήματα για μια χούφτα τόπο*, που γράφτηκε το 1972 αλλά εκδόθηκε μόλις το 1992 στην Ελλάδα, καθιστώντας τον ένα από τα σημαντικότερα πρόσωπα της ελληνικής μειονότητας στην Αλβανία. Εκτός από την ποίηση έχει ασχοληθεί με την πεζογραφία, τη λαογραφία και τις εθνογραφικές μελέτες, ενώ έχει μεταφράσει στα ελληνικά έργα Αλβανών λογοτεχνών και αντιστρόφως.

### Πολιτική

Ο Ζαρμπαλάς υπήρξε ιδρυτικό μέλος της Ομόνοιας και πρώτος πρόεδρός της κατά την περίοδο 1991-1992. Στις εκλογές του 1991 εξελέγη μέλος του αλβανικού κοινοβουλίου με το ΚΕΑΔ.

Εργογραφία
----------

### Ποίηση

* *Επιμένουμε* (Τίρανα 1981)
* *Παιδιά του ήλιου* (Τίρανα 1989)
* *101 Ποιήματα για μια χούφτα τόπο* (Αθήνα 1992)
* *Ανθολογία Βορειοηπειρωτικής ποίησης* (Αργυρόκαστρο 2006)

### Πεζογραφία κλπ

* *Ταξίδι στον τόπο μου* (Τίρανα 1985)
* *Ο άλλος χάρτης - Περί εξαφανισμένων χωριών και πόλεων* (Αθήνα 2004)
* *Το αίμα της αγάπης - Λαογραφικές διαδρομές* (Αθήνα 2007)
* *Ανθολογία Βορειοηπειρωτικού διηγήματος* (Αθήνα 2007)
* *Η μοίρα του Αλκίνοου* (Αθήνα 2008)

Παραπομπές
----------

1. 1 2 3  «Εργογραφία». *andreaszarmpalas.gr*. Ανδρέας Ζαρμπαλάς (επίσημη ιστοσελίδα). Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 6 Μαρτίου 2016. Ανακτήθηκε στις 14 Μαρτίου 2016.
2. ↑  Anteia Frantzi, *Literature and National Consciousness of the Greek Minority in Northern Epirus*, στο *The Historical Review / La Revue Historique*, Institute for Neohellenic Research, 2006, τόμος τρίτος, σ. 212.
3. ↑  «Η «Ομόνοια» εκπρόσωπος όλων των Βορειοηπειρωτών!». *proinoslogos.gr*. Πρωινός Λόγος Ιωαννίνων. 16 Ιανουαρίου 2016. Ανακτήθηκε στις 14 Μαρτίου 2016.
4. ↑  Παπαχρήστου, Βαγγέλης. «Ομόνοια,25 χρόνια προσφορά στον Βορειοηπειρωτικό Ελληνισμό». *sfeva.gr*. Σ.Φ.Ε.Β.Α. Ανακτήθηκε στις 14 Μαρτίου 2016.

|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
| Καθιερωμένοι όροι | 
* WorldCat
* VIAF: 4736916
* **ΕΒΕ**: 33793
* **BiblioNet**: **56207**
* LCCN: no2008052296
* ISNI: 0000 0000 8352 0503
* BNF: cb16218478h (data)

 |

 |
Ο **Νικόλαος ΛΗλιάδης** (Καρπερή Σερρών, 1953 - 23 Ιανουαρίου 2012) ήταν Έλληνας δικηγόρος και πολιτικός. Διετέλεσε βουλευτής Σερρών του ΠΑΣΟΚ από το 1996 ως το 2000.

Βιογραφικό
----------

Γεννήθηκε στην Καρπερή Σερρών το 1953. Σπούδασε νομικά στο ΑΠΘ. Υπήρξε πρόεδρος του Συλλόγου Φοιτητών της Σχολής Νομικών και Oικονομικών Επιστημών του πανεπιστημίου Θεσσαλονίκης, καθώς και μέλος της ΕΦΕΕ (1975). ανέλαβε αντιπρόεδρος του Δ.Σ. του ΟΣΕγια λιγους μηνες το 1996 .

Εξελέγη βουλευτής Σερρών με το ΠΑΣΟΚ κερδίζοντας τις εκλογές του 1996. Ήταν μέλος της Διαρκούς Επιτροπής Παραγωγής και Εμπορίου της Βουλής.

Πέθανε τον Ιανουάριο του 2012 από πνευμονική εμβολή. Ήταν παντρεμένος με τη Σόνια Ηλιάδου και απέκτησαν 2 γιους.

Παραπομπές
----------

1. ↑  Το Ποντίκι[*νεκρός σύνδεσμος*], Απεβίωσε ο Νίκος Ηλιάδης, 25-1-2012, ανάκτηση 4-5-2013.

Πηγές
-----

* Βιογραφία στον ιστότοπο elections.gr, ανάκτηση 4-5-2013.
Ο **Ναός της Γεννήσεως της Θεοτόκου στο Χοτίνιετς** είναι μια γοτθικού ρυθμού, ξύλινη εκκλησία που βρίσκεται στο χωριό Χοτίνιετς από το δέκατο έβδομο αιώνα, η οποία μαζί με άλλα *τσέρκβα* (εκκλησία ανατολικής ορθόδοξης αρχιτεκτονικής) ορίζεται ως μέρος των ξύλινων τσέρκβα της περιοχής των Καρπαθίων στην Πολωνία και την Ουκρανία της UNESCO.

Ιστορία
-------

Το πρώτο έγγραφο που καταγράφει την ύπαρξη του *τσέρκβα* προέρχεται από το 1671. Το τσέρκβα είναι ένα από τα πολυάριθμα ενεργά τσέρκβα της Ουκρανικής Ελληνοκαθολικής Εκκλησίας στην Πολωνία, που διασώθηκε από τον Β΄ Παγκόσμιο Πόλεμο και τις μεταγενέστερες μετακινήσεις πληθυσμού της Πολωνίας. Το τσέρκβα είχε υποστεί πολλές ανακαινίσεις και ανακατασκευάστηκε το 1733, το 1858 και το 1925. Μετά την Επιχείρηση Βιστούλας του 1947 (εκτοπισμός ουκρανικών μειονοτήτων από τη Λαϊκή Δημοκρατία της Πολωνίας), το τσέρκβα έκλεισε και μετατράπηκε σε ρωμαιοκαθολική εκκλησία. Τη δεκαετία του 1980, το τσέρκβα έκλεισε λόγω της κακής δομικής του κατάστασης. Το 1990, ανακτήθηκε από τον προηγούμενο ιδιοκτήτη του και μετατράπηκε σε ουκρανική ελληνική καθολική εκκλησία *τσέρκβα*. Μεταξύ 1991 και 1994, το τσέρκβα υπέστη σύνθετη ανακαίνιση, κυρίως με τη βοήθεια των τοπικών ενοριών.

Παραπομπές
----------

1. ↑  «woj. podkarpackie – pow. bieszczadzki» (PDF). *NID*. Ανακτήθηκε στις 13 Μαρτίου 2016.
2. ↑  «Cerkiew greckokatolicka pw. Narodzenia Przenajświętszej Bogurodzicy». *Architektura*. Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 14 Μαρτίου 2016. Ανακτήθηκε στις 13 Μαρτίου 2016.
3. ↑  «Chotyniec: cerkiew Narodzenia NMP». *Dziedzictwo*. Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 24 Απριλίου 2011. Ανακτήθηκε στις 13 Μαρτίου 2016.
Ο **Μανώλης Κονταρός** (Χανιά, 14 Ιουνίου 1968) είναι Έλληνας τραγουδιστής και λυράρης.

Βιογραφικό
----------

Ο Μανώλης Κονταρός γεννήθηκε στις 14 Ιουνίου 1968 στις Βρύσσες Αποκορώνου στα Χανιά. Είναι γιος του Ιωάννη Κονταράκη (με καταγωγή από τον Tζιτζιφέ Αποκορώνου) και της Aννας, το γένος Μακρυδάκη από το Φρε Αποκορώνου. Έχει τρεις αδερφές, τη Μαρία, τη Γεωργία και τη Ζαχαρένια. Παντρεύτηκε το 1998 την Αθηνά Μαυριδάκη και έχει αποκτήσει τέσσερα παιδιά το Γιάννη, την Aννα, τον Ιάκωβο και την Ελένη. Ζει με την οικογένειά του στο Ρέθυμνο. 

Ξεκίνησε να ασχολείται με τη μουσική σε ηλικία 17 χρόνων. Αρχικά γράφτηκε στη σχολή μουσικών του Ross Daily στα Χανιά, όπου και πήρε τα πρώτα του μαθήματα για το λαούτο. Επιπλέον ασχολήθηκε από μικρός και με το χορό ως πρωτοχορευτής στον καλλιτεχνικό όμιλο Αποκορώνου. Με πρότυπα του το Νίκο Μανιά και το Μανώλη Κακλή ξεκινάει την επαγγελματική του δραστηριότητα βασιζόμενη στο τραγούδι. 

Από την οικογένειά του δεν ασχολείται κανείς με μουσικά όργανα, αλλά προέρχεται από βαθιές παραδοσιακές ρίζες όσον αφορά στην κρητική φιλοξενία και στο τραγούδι. Ο πατέρας του, ο Κονταρογιάννης, είναι γνώστης και ερμηνευτής του ριζίτικου τραγουδιού. Το ερέθισμα να ασχοληθεί με τη μουσική προήλθε από τις παρέες που γίνονταν τακτικά στο σπίτι τους. 

Σταθμός στην καριέρα του ήταν ο μόνιμος του συνεργάτης επί 18 συναπτά έτη, ο δεξιοτέχνης της λύρας Γεώργιος Τσουρουπάκης με τον οποίο ηχογράφησαν πολλές δισκογραφικές δουλειές. Ο Γιώργος έφυγε άδικα και ξαφνικά από τη ζωή το 2008 σκορπώντας θλίψη σε όλους τους λάτρεις του δεξιοτεχνικού παιξίματος του. 

Ο Μανώλης Κονταρός έχει εμφανιστεί σε εκδηλώσεις σε ολόκληρη την Κρήτη, σε πολλές περιοχές της Ελλάδας καθώς και στο εξωτερικό. Ο Μανώλης Κονταρός ταξιδεύει τους μουσικόφιλους στο κρητικά παραδοσιακά τραγούδια, στη μαγεία του ριζίτικου και στα μεθυστικά μονοπάτια του δημοτικού μας τραγουδιού. Αυτήν την περίοδο συνθέτει τα τραγούδια για το νέο του CD, το οποίο αναμένεται με λαχτάρα από τους λάτρεις της παραδοσιακής μας μουσικής.

Δισκογραφία
-----------

### Άλμπουμς

* 1995 "Καλοστρατιά"
* 1998 "Να 'Τα Νε Άλλες Εποχές"
* 2000 "Η Τελευταία Μάχη!"
* 2004 "Μια Βραδιά Στο Τζιτζιφέ"
* 2005 "Μπόρα..."
* 2008 "Βρήκα Τη Δύναμη"
* 2009 "Βρήκα Τη Δύναμη"
* 2010 "Τα Μεθυσμένα Σ' Αγαπώ Λύρα"
* 2013 "Μοίρα Μου Θα Σε Γλεντήσω"
* 2015 "Δε Με Τρομάζει Τίποτα"
* 2019 "Κόντρα Σε Όλα"

### Singles&EPs

* 2017 "Θέλω Να Μου Λες"
* 2022 "Σ' Αγαπάω Αλλά"
* 2023 "Σεισμός"
* 2023 "Αγάπη, Χαϊδεμένη Μου"
* 2023 "Εμείς Μαζί Δεν Κάνουμε"

Παραπομπές
----------

1. ↑  «Το Βιογραφικό του Μανώλη Κονταρού». *kontaros.gr*. Ανακτήθηκε στις 9 Μαρτίου 2024.
2. ↑  «Μανώλης Κονταρός». *cccc.gr*. Ανακτήθηκε στις 9 Μαρτίου 2024.  Text "Τσ’ αγάπης και τση λευτεριάς είναι γλυκιά η μάχη" ignored (βοήθεια)
Ο **Στέφανος** (πολων. *Stefan Batory*, ουγγρ. *Báthory István*, 27 Σεπτεμβρίου 1533 - 12 Δεκεμβρίου 1586) από τον Οίκο των Μπάτορυ, ήταν μαζί με τη σύζυγό του βασιλιάς της Πολωνίας και μέγας δούκας της Λιθουανίας (1576-86). Πιο πριν ήταν βοεβόδας της Τρανσυλβανίας (1571-76) και μετά πρίγκιπάς της (1576-86).

Βιογραφία
---------

Ήταν ο τέταρτος γιος του Στεφάνου Η΄, βοεβόδα της Τρανσυλβανίας και της Αικατερίνης Τελέγκντι, κόρης του Στέφεν, βασιλικού θησαυροφύλακα της Ουγγαρίας.

Έγινε βοεβόδας αφού νίκησε τον Γκασπάρ Μπέκες, διεκδικητή. Το 1576 έγινε ο 3ος εκλεγμένος βασιλιάς της Κοινοπολιτείας Πολωνίας-Λιθουανίας. Εργάστηκε στενά με τον καγκελάριο Γιαν Ζαμόυσκι. Τα πρώτα έτη της βασιλείας του εστιάστηκαν στην εγκαθίδρυση της εξουσίας, νικώντας τον Μαξιμιλιανό Α΄ των Αψβούργων που αξίωνε τον θρόνο της Πολωνίας και καταβάλλοντας εξεγέρσεις, με πιο σημαντική αυτή του Ντάνζιγκ. Κυβέρνησε επί 10ετία μόνο, αλλά θεωρείται από τους πιο επιτυχημένους ηγεμόνες της ιστορίας της Πολωνίας, ιδιαίτερα στον στρατιωτικό τομέα. Το κύριο επίτευγμά του ήταν η νικηφόρα εκστρατεία στη Λιβονία εναντίον της Ρωσίας, στο μέσο της σταδιοδρομίας του. Έτσι απώθησε τη Ρωσία, που είχε εισχωρήσει στα σύνορα της Κοινοπολιτείας και εξασφάλισε μία πολύ ευνοϊκή συνθήκη ειρήνης, την ειρήνη του Γιαμ Ζαπόλσκυ.

Οικογένεια
----------

Νυμφεύτηκε την Άννα Γιαγκελλόνων, κόρη του Σιγισμούνδου Α΄ βασιλιά της Πολωνίας. Δεν απέκτησαν απογόνους και, όταν ο Στέφανος απεβίωσε, τον διαδέχθηκε το ανιψιός της Άννας, ο Σιγισμούνδος Γ΄ Βάσα, γιος της αδελφής της, Αικατερίνης Γιακελλόνων.

Πηγές
-----

* Chisholm, Hugh, ed. (1911). "Stephen Báthory". Encyclopædia Britannica (11th ed.). Cambridge University Press.
* Jerzy Besala; Agnieszka Biedrzycka (2004–2005). "Stefan Batory". Polski Słownik Biograficzny (in Polish). XLIII.
* Winged Hussars, Radoslaw Sikora, Bartosz Musialowicz, BUM Magazine, October 2016.

  


|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
| Καθιερωμένοι όροι | 
* WorldCat
* VIAF: 78774130
* **ΕΒΕ**: 152433
* **AA**: 45005
* LCCN: n81008093
* ISNI: 0000 0001 1029 9614
* GND: 118753495
* SELIBR: 350954
* SUDOC: 077136519
* BNF: cb12387680f (data)
* NKC: jx20080104001
* ICCU: TO0V263653

 |

 |
Η **Λουκρητία "Νανίνα" των Μεδίκων**, ιταλ.: *Lucrezia "Nannina "de' Medici* (14 Φεβρουαρίου 1448 – 14 Μαΐου 1493) από τον Οίκο των Μεδίκων, μερικές φορές γνωστή με το μεγαλύτερο όνομα **Λουκρητία του Πέτρου των Μεδίκων**, ήταν η δεύτερη κόρη τού Πέτρου τού Κόζιμο και της Λουκρητίας Τορναμπουόνι. Ήταν λοιπόν η μεγαλύτερη αδελφή τού Λαυρεντίου τού Μεγαλοπρεπούς. Παντρεύτηκε τον Μπερνάρντο Ρουτσελάι.

Βιογραφία
---------

Η Λουκρητία γεννήθηκε στη Φλωρεντία στις 14 Φεβρουαρίου 1448, ως η δεύτερη κόρη του Πέτρου του Ποδάγρα και της Λουκρητίας Τορναμπουόνι.  Είχε το παρωνύμιο Nανίνα, όπως ήταν το παρωνύμιο της προγιαγιάς της Πικάρντας Μπουέρι. Έλαβε μία καλλιεργημένη και εκλεπτυσμένη εκπαίδευση.

Το 1461, σε ηλικία περίπου 13 ετών, παντρεύτηκε τον Μπερνάρντο Ρουτσελάι με προίκα 2500 *χρυσά φιορίνια*. Η Νανίνα μεταφέρθηκε στο σπίτι τού συζύγου της πέντε χρόνια αργότερα, στις 8 Ιουνίου 1466. Η γαμήλια εορτή ήταν διάσημη για τη χλιδή της: 500 καλεσμένοι κάθονταν σε μία τριγωνική αυλή, που καταλάμβανε τη στοά (loggia) και ολόκληρη την πλατεία και τον δρόμο μπροστά από το Παλάτσο Ρουτσελάι. Το ζευγάρι απέκτησε πέντε παιδιά, τους Κόζιμo, Πιέρo, Πάλλα, Τζιοβάννι και Λουκρέτσια. 

Η Nανίνα απεβίωσε στις 14 Μαΐου 1493 και τάφηκε στο παρεκκλήσιο Ρουτσελάι της εκκλησίας Σαν Πανκράτσιo στη Φλωρεντία.

Βιβλιογραφικές αναφορές
-----------------------

.mw-parser-output .reflist{font-size:90%;margin-bottom:0.5em;list-style-type:decimal}.mw-parser-output .reflist .references{font-size:100%;margin-bottom:0;list-style-type:inherit}.mw-parser-output .reflist-columns-2{column-width:30em}.mw-parser-output .reflist-columns-3{column-width:25em}.mw-parser-output .reflist-columns{margin-top:0.3em}.mw-parser-output .reflist-columns ol{margin-top:0}.mw-parser-output .reflist-columns li{page-break-inside:avoid;break-inside:avoid-column}.mw-parser-output .reflist-upper-alpha{list-style-type:upper-alpha}.mw-parser-output .reflist-upper-roman{list-style-type:upper-roman}.mw-parser-output .reflist-lower-alpha{list-style-type:lower-alpha}.mw-parser-output .reflist-lower-greek{list-style-type:lower-greek}.mw-parser-output .reflist-lower-roman{list-style-type:lower-roman}

Περαιτέρω ανάγνωση
------------------

* Marcello Vannucci ([1999] 2006) *Le donne di casa Medici*. Roma: Newton Compton Editori,(ISBN 8854105260) (στα ιταλικά)

1. ↑
2. ↑
3. ↑
Το **Samsung Internet Browser** (ή απλά **Samsung Internet** ή ***S Browser***  ) είναι ένα πρόγραμμα περιήγησης ιστού για έξυπνα τηλέφωνα και tablet που αναπτύχθηκε από τη Samsung Electronics. Βασίζεται στο έργο ανοιχτού κώδικα Chromium. Έρχεται προεγκατεστημένο στις συσκευές Samsung Galaxy. Η Samsung υπολόγισε ότι είχε περίπου 400 εκατομμύρια μηνιαίους ενεργούς χρήστες το 2016. Σύμφωνα με το StatCounter, το μερίδιο αγοράς του ήταν περίπου 4,98% (μεταξύ 53,26% για όλες τις παραλλαγές του Chrome ) γύρω στον Μάιο του 2018.

Ιστορία
-------

Το Samsung Internet αντικατέστησε το πρόγραμμα περιήγησης Android που ήταν προεπιλεγμένο στις συσκευές Samsung Galaxy το 2012.  Γύρω στις αρχές του 2013, αποφάσισε να βασίσει το πρόγραμμα περιήγησης στο Chromium και η πρώτη έκδοση που βασίζεται στο Chromium κυκλοφόρησε με ένα μοντέλο S4 αργότερα εκείνο το έτος.

Παραπομπές
----------

1. ↑  «23.0.0.47; Oct 19, 2023». 19 Οκτώβριος 2023. Ανακτήθηκε στις 5 Νοέμβριος 2023.
2. ↑  «Samsung Internet Browser – Apps bei Google Play». *play.google.com* (στα Γερμανικά).
3. ↑  «Mobile Browser Market Share Worldwide». *StatCounter*. Ανακτήθηκε στις 1 Μαΐου 2018.
4. ↑  «Samsung Internet Overview». *Samsung Developers*. Ανακτήθηκε στις 8 Απριλίου 2018.
5. ↑  «Samsung Internet browser will get 'Smart Go Next' for better form navigation, also coming to Chrome». *Android Police*. 10 Οκτωβρίου 2017. Ανακτήθηκε στις 8 Απριλίου 2018.
Η **αλληλούχηση επόμενης γενιάς** ή Next Generation Sequencing (NGS) αναφέρεται σε μια συλλογή από αυξημένα ταχύτερες, πιο αποδοτικές και οικονομικές τεχνολογίες ανάγνωσης του γενετικού κώδικα (DNA και RNA). Αυτή η τεχνολογία επιτρέπει την ταυτοποίηση, την αναλυτική περιγραφή και την καταγραφή των γονιδίων και των γονιδιακών αλληλουχιών.

Η τεχνολογία της Αλληλούχισης Νέας Γενιάς (NGS) επιτρέπει την παράλληλη αλληλούχιση πολλών διαφορετικών δειγμάτων DNA σε πολλά γονίδια ταυτόχρονα, σε μικρό χρονικό διάστημα και με σχετικά χαμηλότερο κόστος συγκρινόμενη με την αλληλούχιση κατά Sanger. Στην τεχνολογία αυτή στηρίζονται:

* η αλληλούχιση ολόκληρου του γονιδιώματος (Whole Genome Sequencing – WGS),
* η αλληλούχιση όλων των κωδικοποιουσών περιοχών του γονιδιώματος (Whole Εxome Sequencing – WES),
* η αλληλούχιση γονιδίων, τα οποία είναι γνωστό ότι συνδέονται με γενετικά νοσήματα (Clinical Exome Sequencing – CES)
* και η αλληλούχιση στοχευμένης ομάδας γονιδίων (Τargeted Gene Panels), τα οποία συνδέονται με ένα συγκεκριμένο νόσημα/φαινότυπο.

Οι τεχνικές NGS έχουν επανασχεδιαστεί σε σχέση με τις παραδοσιακές μεθόδους ανάγνωσης, προσφέροντας υψηλής παραγωγικότητας, ταυτόχρονη ανάγνωση και αποκωδικοποίηση ολόκληρου του γονιδιώματος. Αυτή η τεχνολογία έχει φέρει σημαντικές βελτιώσεις στον τομέα της γονιδιακής ανάλυσης, επιτρέποντας την ταυτοποίηση γονιδίων, την ανίχνευση γενετικών μεταλλάξεων και την κατανόηση της γονιδιακής ποικιλομορφίας.

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
--------------------

* Αλληλούχηση επόμενης γενιάς (next generation sequencing) ως εργαστηριακό διαγνωστικό εργαλείο σε σπάνια γενετικά νοσήματα και αξιολόγηση των ευρημάτων με βιοπληροφορικές και εργαστηριακές μεθόδους
Ο **Ορέστης Τζιόβας** (Θεσσαλονίκη, 10 Ιανουαρίου 1983) είναι Έλληνας ηθοποιός.

Βιογραφικό
----------

Γεννήθηκε και μεγάλωσε στη Θεσσαλονίκη. Το 2004 σε ηλικία 21 ετών εγκαταστάθηκε στην Αθήνα για να σπουδάσει στη Δραματική Σχολή του Εθνικού Θεάτρου από όπου και αποφοίτησε 4 χρόνια μετά.

### Τηλεόραση

Έκανε το τηλεοπτικό του ντεμπούτο τη σεζόν 2007-2008 στην κωμική σειρά του Λευτέρη Καπώνη, "Μου το κρατάς μανιάτικο" έχοντας τον πρωταγωνιστικό ρόλο. Ακολούθησε μία συμμετοχή στη σειρά "Σε είδα" ενώ τη σεζόν 2008-2009 πρωταγωνίστησε μαζί με τους Γεράσιμο Σκιαδαρέση, Μαρία Καβογιάννη και Πατρίτσια Περιστέρη στην κοινωνική σειρά Χαρά Αγνοείται. Τη σεζόν 2010-2011 σειράς Ο πόλεμος των άστρων Τη σεζόν 2010-2011 είχε έναν από τους πρωταγωνιστικούς ρόλους στον δεύτερο κύκλο της σειράς "Ονειροπαγίδα". 

Έγινε γνωστός μέσω της τηλεοπτικής σειράς του Αλέξανδρου Ρήγα, "Το αμάρτημα της μητρός μου". Εκεί, τη σεζόν 2011-2012, έπαιξε μαζί με τους Αλέξανδρο Αντωνόπουλο, Ρένια Λουιζίδου, Βίκυ Κάβουρα και Νατάσα Καλογρίδη. Ακολούθησαν οι συμμετοχές στις σειρές Δια Ταύτα, Μοντέρνα Οικογένεια, Daddy Cool και Το σόι σου. Τη σεζόν 2017-2018 πρωταγωνίστησε στην κωμική σειρά του Δημήτρη Αρβανίτη "4xxx4" ενώ συμμετείχε και στις σειρές Κάτι χωρισμένα παλικάρια ,*Για πάντα παιδιά* Έλα στη θέση μου, Το καφέ της Χαράς, Η τούρτα της μαμάς. 

Τη σεζόν 2021-2022 επέστρεψε τηλεοπτικά πρωταγωνιστώντας στην καθημερινή δραματική σειρά του OPEN *Η Τελευταία Ώρα* υποδυόμενος τον Ανδρέα. Την επόμενη τηλεοπτική σεζόν ακολούθησε ο ρόλος του *Γιώργου Χαρίση* στην καθημερινή δραματική σειρά του ΣΚΑΪ *Άγρια Γη* όπου είχε πρωταγωνιστικό ρόλο δίπλα στη Ζέτα Δούκα.

*Τη σεζόν 2024 σειρά του Alpha TV, Ο Σκαραβαίος στο επεισόδιο Παράξενο ρέκβιεμ*

Παραπομπές
----------

1. ↑  «Η τελευταία ώρα: Η νέα καθημερινή δραματική σειρά του OPEN με τον Ορέστη Τζιόβα». ethnos.gr. 23 Αυγούστου 2021. Ανακτήθηκε στις 23 Αυγούστου 2021.
2. ↑  «Ορέστης Τζιόβας: Τι είπε στο Πρωινό μας για Άγρια Γη και Άννα Μαρία Ηλιάδου». youfly.com. 14 Σεπτεμβρίου 2022. Ανακτήθηκε στις 14 Σεπτεμβρίου 2022.
Ο **Βαγγέλης Περπινιάδης** (Νίκαια Αττικής, 1 Σεπτεμβρίου 1927 - Χαϊδάρι, 12 Μαΐου 2003) ήταν Έλληνας λαϊκός τραγουδιστής, συνθέτης και μπουζουξής.

Βιογραφία
---------

Γεννήθηκε στη Νίκαια το 1927 - πατέρας του ήταν ο γνωστός ρεμπέτης Στελλάκης Περπινιάδης. Άρχισε να ψέλνει από μικρός στην Οσία Ξένη της Νίκαιας, θέλοντας να ακολουθήσει τον ιερατικό κλάδο, όμως γρήγορα τον κέρδισε το τραγούδι. Μαθητής ακόμα άρχισε να παίζει μπουζούκι και να τραγουδά. Το 1947 πρωτοεμφανίστηκε στη συναυλία ταλέντων του Μίμη Τραϊφόρου, ερμηνεύοντας δυο τραγούδια της Σοφίας Βέμπο. Η πρώτη του ηχογράφηση, το 1953, ήταν το τραγούδι "Σουρουπώνει" του Κώστα Καπλάνη, όπου τραγούδησε σαν δεύτερη φωνή κοντά στην Άννα Χρυσάφη. Το πρώτο δικό του τραγούδι που ηχογράφησε ήταν το "Κλάψτε με φίλοι κλάψτε με", τρία χρόνια αργότερα.

Η μεγάλη του επιτυχία ήρθε το 1960 με "Τα νέα της Αλεξάντρας", τραγούδι που ακούγεται μέχρι και τις μέρες μας. Το 1963 άρχισε τραγουδά με τη Ρία Νόρμα, με την οποία έκαναν έναν από τα δημοφιλέστερα ντουέτα της εποχής. Το 1966 τραγούδησαν έντεχνες συνθέσεις του Χρήστου Λεοντή, απ' τις οποίες έγιναν επιτυχία τα τραγούδια "Που να χωρέσει τ' όνειρο" και "Θα 'ρθει το βράδυ βροχερό".

Εκτός από τα παραπάνω ο Βαγγέλης Περπινιάδης τραγούδησε συνθέσεις δικές του (απ' τις οποίες έγιναν πιο γνωστές τραγούδια όπως "Θέλεις να πεθάνω", "Ένας κούκλος και μια κούκλα", "Γύρισε κοντά μου") αλλά και του Απόστολου Καλδάρα ( "Γιατί γλυκιά μου κλαις", "Ανεβαίνω σκαλοπάτια"), του Γιώργου Κατσαρού, του Μπάμπη Μπακάλη. Ερμήνευσε επίσης σε επανεκτέλεση πολλά τραγούδια των Βαμβακάρη, Τσιτσάνη, Χιώτη και άλλων. 

Άρχισε να παίζει ζωντανά από μικρή ηλικία, αρχικά στο μαγαζί του πατέρα του. Συνήθιζε να τραγουδά σε πανηγύρια, σε όλη την Ελλάδα, ενώ συνέχισε τις ζωντανές εμφανίσεις μέχρι λίγο πριν το τέλος της ζωής του. Τραγούδησε επίσης στο εξωτερικό για την ομογένεια.

Το 2001 κυκλοφόρησε η αυτοβιογραφία του *Πριν το Τέλος* από τις εκδόσεις Προσκήνιο.

Πέθανε στις 12 Μαΐου του 2003 από καρκίνο και τάφηκε στο Γ΄ Νεκροταφείο.

Πηγές
-----

Βιογραφία από τον Πάνο Γεραμάνη.
Αργυρό οδοντωτό δηνάριο. Εμπρός όψη: κεφαλή Διός, Τ. Πίσω όψη: Ο Δίος επάνω σε τέθριππο, κραδαίνοντας κεραυνό, επιγρ.: L. SCIP. ASIAG. Ρώμη, 106 π.Χ.
Ο **Λεύκιος Κορνήλιος Σκιπίων Ασιατικός**, λατιν.: *Lucius Cornelius Scipio Asiaticus*, αποκαλούμενος και **Σκιπίων Ασιαγενής**, *Scipio Asiagenes*, (άκμασε το 82 π.Χ.) ήταν γιός τού Λ. Κ. Σκιπίωνα Α. εγγονός τού Λ. Κ. Σκιπίωνα Α. ταμία το 167, και δισεγγονός τού Λεύκιου Κορνήλιου Σκιπίωνα Ασιατικού υπάτου το 190 π.Χ. νικητή της μάχης της Μαγνησίας (189 π.Χ.).

Βιογραφία
---------

Ο Σκιπίων Ασιατικός, γνωστός και ως Σκιπίων Ασιαγενής, ήταν συνύπατος με τον Γάιο Νορβανό το 83 π.Χ.

Αυτός ο Σκιπίωνας αναφέρεται για πρώτη φορά το 100 π.Χ. όταν σήκωσε τα όπλα μαζί με τα άλλα μέλη της Συγκλήτου εναντίον τού Λεύκιου Απούλειου Σατουρνίνου.  Στον Κοινωνικό Πόλεμο στάθμευσε με τον Λεύκιο Ακίλιο στην πόλη Aισερνία, και διέφυγε ντυμένος σκλάβος όταν πλησίασε ο Βέττιος Σκάτων.  Ανήκε στο κόμμα τού Γ. Μάριου και τού Γ. Π. Κάρβωνα κατά τον εμφύλιο πόλεμο τού Σύλλα. Το 83 π.Χ. διορίστηκε ύπατος με τον Γάιο Νορβάνο. Αυτό το έτος ο Λεύκιος Κορνήλιος Σύλλας επέστρεψε στην Ιταλική Χερσόνησο και προχώρησε εναντίον των υπάτων. Νίκησε τον Νορβάνο στην Ιταλία, και έπεισε τα στρατεύματα του Σκιπίωνα να εγκαταλείψουν τον στρατηγό τους. 

Συνελήφθη αιχμάλωτος στο στρατόπεδό του μαζί με τον γιο του Λεύκιο, αλλά απολύθηκε από τον Σύλλα χωρίς να τραυματιστεί. Περιλήφθηκε, ωστόσο, στην προγραφή το επόμενο έτος, το 82 π.Χ. οπότε κατέφυγε στη Μασσίλια, όπου πέρασε το υπόλοιπο της ζωής του. Η κόρη του ήταν παντρεμένη με τον Πόπλιο Σέστιο.  Ο Κικέρων μιλά ευνοϊκά για τις ρητορικές δυνάμεις τού Σκιπίωνα Ασιατικού.

Βιβλιογραφικές αναφορές
-----------------------

1. 1 2  Thomas Robert Shannon Broughton: «The Magistrates of the Roman Republic» (Αγγλικά) Αμερικανική Φιλολογική Εταιρεία. 1951. ISBN-10 0-89130-812-1.
2. ↑  Cicero *pro Rabir. Perd.* 7
3. ↑  Appian, B. C. i. 41.
4. 1 2  Smith, William (1870). *Dictionary of Greek and Roman biography and mythology*. **3**. Boston, Little. σελ. 748.
5. ↑  Appian, B. C. i. 82, 85, 86 ; Plut. Sull. 28, Sertor. 6 ; Liv. Epit. 85 ; Florus iii. 21 ; Oros. v. 21 ; Cicero *Philippicae* xii. 11, xiii. 1 ; Cic. pro Sest. 3 ; Schol. Bob. in Sest. p. 293, ed. Orelli.
6. ↑  dicebat non imperite, Cicero, *Brutus* 47.

* RE Cornelius 338

  


|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
| Καθιερωμένοι όροι | 
* VIAF: 522155708731322580002
* GND: 1185100725

 |

 |
Ο **Γναίος Κορνήλιος Σκιπίων Ισπανός**, λατιν.: *Gnaeus Cornelius Scipio Hispanus*, τού κλάδου των Σκιπιόνων τού *γένους* των Κορνηλίων, ήταν Ρωμαίος πολιτικός. Έγινε πραίτωρ το 139 π.Χ.

Βιογραφία
---------

Ήταν γιος τού Γναίου Κορνήλιου Σκιπίωνα Ισπαλλού υπάτου το 176 π.Χ. γιού τού Γναίου Κορνήλιου Σκιπίωνα Κάλβου υπάτου το 222. Ήταν ένας από τους *δέκα άνδρες κριτές ελευθέρων (decemviri stlitibus judicandis)* και τριβούνος τού στρατού (tribunus militum) πριν από το 150 π.Χ.· έγινε ταμίας (quaestor) περίπου εκείνη την εποχή. Στη συνέχεια έγινε αγορανόμος (aediles), πιθανότατα το 141 π.Χ. Ήταν πραίτορας το 139 π.Χ. Ως πραίτορας, έδιωξε τους αστρολόγους (Χαλδαίους και Εβραίους) από την πόλη της Ρώμης.

Πηγές
-----

* Βαλέριος Μάξιμος 1,3,3.

Βιβλιογραφία
------------

* Karl-Ludwig Elvers : *[I 79] C. Scipio Hispanus, Cn.*. Στο: *Der Neue Pauly*. τόμ. 3 (1997), col. 184.

Δείτε επίσης
------------

* Γενεαλογία των Κορνηλίων Σκιπιώνων
Ο **Ωγκύστ Ανισέ-Μπουρζουά** (γαλλ. *Auguste Anicet-Bourgeois*, 25 Δεκεμβρίου 1806 – 12 Ιανουαρίου 1871) ήταν Γάλλος θεατρικός συγγραφέας, που γεννήθηκε στο Παρίσι.

Το πρώτο έργο που έφερε το όνομά του ήταν το *L'Ami et le mari, ou le Nouvel Amphitryon*, ένα μονόπρακτο βοντβίλ που συγγράφηκε το 1825, όταν ο συγγραφέας ήταν μόλις 18 ετών και εργαζόταν ως γραφιάς. Κατά τη διάρκεια της συγγραφικής του δράσεως ο Ανισέ-Μπουρζουά συνέγραψε περισσότερα από διακόσια έργα, όπως βοντβίλ, μελοδράματα, κωμειδύλλια, με ρυθμό μέχρι και δέκα ανά έτος. Ωστόσο η ίδια η φύση της θεατρικής συνεργασίας την εποχή εκείνη ήταν τέτοια ώστε το μέγεθος της συνεισφοράς του σε οποιοδήποτε από τα έργα αυτά είναι συζητήσιμο. Είναι γνωστό από την άλλη ότι βοήθησε τον Αλέξανδρο Δουμά (πατέρα) στη συγγραφή αρκετών έργων (π.χ. των *Térésa, Angèle, Le Mari de la Veuve, La Vénitienne*), κάποιες φορές χωρίς αυτό να αναφέρεται κάπου. Ο Ωγκύστ Ανισέ-Μπουρζουά είναι ο ήρωας ενός ανεκδότου στο κείμενο του Δουμά με τίτλο «Πώς έγινα δραματουργός» («Comment je devins auteur dramatique»), που δημοσιεύθηκε το 1833 στη *Revue des Deux Mondes*. Μερικοί άλλοι συγγραφείς με τους οποίους συνεργάσθηκε ο Ανισέ-Μπουρζουά ήταν οι Ντυμανουάρ, Ζυλιέν ντε Μαγιάν, Βικτόρ Ντυκάνζ, Φρανσίς Κορνύ, Λοκρυά, Εντουάρ Μπριζμπάρ, Μισέλ Μασόν και Πωλ Φεβάλ.

Πολύ λίγα είναι γνωστά για τη ζωή του, πέρα από κάποια σύνδεση με το στράτευμα. Ο Ανισέ-Μπουρζουά ήταν έγγαμος με την Αναΐς Κλεμεντίν Μελανί Γκατ (*Anaïs Clémentine Mélanie Gatte*) και απέκτησαν μαζί μία κόρη, την Αναΐς Στεφανί Μπουρζουά (1837-1913). Ο συγγραφέας τιμήθηκε στις 10 Δεκεμβρίου 1849 με το παράσημο του Ιππότη της Λεγεώνας της Τιμής. Απεβίωσε στο Πω, στους πρόποδες των Πυρηναίων, σε ηλικία 64 ετών, ένα δεκαπενθήμερο πριν τη λήξη της Πολιορκίας των Παρισίων το 1871 και την είσοδο των Γερμανών στην πόλη. Η σορός του τάφηκε στο Τμήμα 4 του Κοιμητηρίου του Περ-Λασαίζ, στο Παρίσι.

Μερικά έργα του
---------------

* *Gustave, ou le Napolitain* (= «Γουσταύος ή ο Ναπολιτάνος»), με τον Μπενζαμέν Αντιέ, τρίπρακτο, 1825
* *Les Deux Diligences*, μονόπρακτη κωμωδία-βοντβίλ, 1832
* *Père et parrain' (= «Πατέρας και νουνός»)*
* *Nôtre-Dame des Anges*, δράμα σε 6 πράξεις και 8 tableaux 1848
* *La Sonnette du Diable*, φανταστικό δράμα σε 5 πράξεις και 12 tableaux, «μετά προλόγου και επιλόγου», 1849
* *Les Sept Péchés capitaux*, δράμα σε 7 πράξεις, 1850
* *Marianne*, δράμα σε 7 πράξεις, 1851
* *Les Maréchaux de l'empire*, δράμα σε 5 πράξεις και 15 tableaux, 1852

Παραπομπές
----------

1. 1 2  Facsimile of the document
2. ↑  Αλεξάνδρου Δουμά *υιού*: *Entr'actes*, τόμ. 2, σελ. 351, εκδ. Lévy, 1878

Πηγές
-----

* Τάσος Ν. Πετρής: Το λήμμα «Ανισέ-Μπουρζουά Αύγουστος» στη *Νέα Ελληνική Εγκυκλοπαίδεια* «Χάρη Πάτση», τόμος 5, σσ. 744-745

|  |  |
| --- | --- |
| Commons logoCommons logo | Τα Wikimedia Commons έχουν πολυμέσα σχετικά με το θέμα   **Ωγκύστ Ανισέ-Μπουρζουά** |