recursal/SuperWikiNEXT-32B huggingface dataset:
Έδρα 
Το **Ρατζντάνι Ουνναγιάν Καρτριπάκχα**, ή **RAJUK** (σε ακριβή μετάφραση: Αρχή Ανάπτυξης Πρωτεύουσας της Κυβέρνησης του Μπαγκλαντές) είναι Μπανγκλαντεσιανός δημόσιος οργανισμός που είναι υπεύθυνος για το συντονισμό της αστικής ανάπτυξης στην Ντάκα του Μπαγκλαντές. Η RAJUK απαρτίζεται από διάφορους δημόσιους υπαλλήλους, πολεοδόμους, αστικούς διαχειριστές, μηχανικούς και αρχιτέκτονες.

Είναι το Εθνικό Επιτακτικό Συμβούλιο για το σχεδιασμό κτιρίων, κτημάτων και πόρων, κατανομή οικοπέδων, και εγκρίσεις κατασκευής τόσο από το δημόσιο όσο και από ιδιωτικούς φορείς. Χρησιμοποιεί τον Κανόνα Εταιρείας Βελτίωσης της Ντάκα (την Κατανομή της Γης) του 1969 και Την Πράξη Βελτίωσης της Πόλης του 1953, δημιουργημένες πριν την Ανεξαρτησία του Μπανγκλαντές.

Προγράμματα στέγασης
--------------------

* Κατοικημένη Περιοχή Τζιλμίλ
* Νέα Πόλη Πουρμπατσάλ

Δραστηριότητες
--------------

Εκτελεί κινήσεις εναντίον πολεοδομικών παραβάσεων στην Ντάκα. Αυτό είναι δύσκολο, καθώς η αστυνόμευση της παράνομης ανάπτυξη είναι περιορισμένη.

Παραπομπές
----------

1. ↑  Islam, Md Asraful. «Rajdhani Unnayan Kartripakkha». *Banglapedia*. Ανακτήθηκε στις 26 Ιουλίου 2015.
2. ↑  «Rajuk locates site for 3 new housing projects». *archive.newagebd.net* (στα Αγγλικά). New Age. Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 4 Αυγούστου 2017. Ανακτήθηκε στις 4 Αυγούστου 2017.
3. ↑  «Rajuk mows down shops in parking garages». *The Daily Star*. Ανακτήθηκε στις 18 Ιανουαρίου 2016.

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
--------------------

* Επίσημη ιστοσελίδα
Ο **Κωνσταντίνος Μανέτας** (1879 - 9 Δεκεμβρίου 1960) ήταν Έλληνας στρατιωτικός και πολιτικός.

Τα πρώτα χρόνια
---------------

Γεννήθηκε στην Τρίπολη και ήταν δευτερότοκος γιος του Παναγιώτη Μανέτα και της Ζωίτσας Κολοκοτρώνη, κόρης του Γενναίου Κολοκοτρώνη. Καταγόταν από την οικογένεια Κολοκοτρώνη και ακολούθησε στρατιωτική σταδιοδρομία φτάνοντας μέχρι τον βαθμό του αντιστρατήγου.

Σταδιοδρομία ως αξιωματικός
---------------------------

Αποφοίτησε από τη  Σχολή Ευελπίδων, υπήρξε μέλος του Στρατιωτικού Συνδέσμου (1909) και συμμετέσχε στους Βαλκανικούς Πολέμους ως διοικητής λόχου και στη συνέχεια τάγματος. Στη δε μάχη Μάχη Κιλκίς-Λαχανά τραυματίστηκε σοβαρά. Το 1914 προήχθη σε ταγματάρχη, το 1917 σε συνταγματάρχη και το 1920 σε υποστράτηγο. Έλαβε μέρος στο Κίνημα Εθνικής Αμύνης, στο Μακεδονικό Μέτωπο, στην Ουκρανική Εκστρατεία ως διοικητής πεζικού της ΧΙΙΙ (13ης) Μεραρχίας και στη Μικρασιατική Εκστρατεία ως διοικητής της ιδίας μεραρχίας. Το 1921 τέθηκε σε διαθεσιμότητα για πολιτικούς λόγους (ως βενιζελικός) και επανήλθε στο στράτευμα τον Οκτώβριο του 1922, μετά το Κίνημα της 11ης Σεπτεμβρίου 1922. Το 1923 τοποθετήθηκε διοικητής του Β΄ Σώματος Στρατού και το 1924 διοικητής του Α΄ Σώματος Στρατού. Το 1924 προήχθη σε αντιστράτηγο ενώ χρημάτισε προσωρινός αρχηγός του Γενικού Επιτελείου Στρατού κατά τον Ιούνιο - Αύγουστο του 1931. Το 1935 αποστρατεύθηκε, αποκαταστάθηκε όμως αργότερα για να αποστρατευθεί τελικώς το 1941. Επίσης διετέλεσε στρατιωτικός ακόλουθος στην ελληνική πρεσβεία στο Παρίσι. Ως στρατιωτικός ήταν σεβαστός από μεγάλο μέρος του στρατού.

Εκτοπισμός
----------

Την περίοδο 1938 - 1940 εκτοπίστηκε στη Νάξο λόγω της αντίθεσής του στο Καθεστώς της 4ης Αυγούστου. Με την είσοδο των ξένων δυνάμεων στην Ελλάδα συνελήφθη και οδηγήθηκε σε στρατόπεδο συγκέντρωσης στην Ιταλία, όπου παρέμεινε μέχρι το 1943, για να μεταφερθεί αργότερα στη Γερμανία. Απελευθερώθηκε το 1945 και επέστρεψε στην Ελλάδα. Το 1950 εξελέγη βουλευτής Αθηνών αλλά απέτυχε να επανεκλεγεί στις εκλογές του 1951, 1952 και 1956. Στις κυβερνήσεις Γονατά (1923), Οθωναίου (1933) και Πλαστήρα (1950) υπήρξε υπουργός Στρατιωτικών, Συγκοινωνιών και Εφοδιασμού αντίστοιχα.

Απεβίωσε στην Αθήνα με το βαθμό του Αντιστράτηγου ε.α. και ενταφιάστηκε δημοσία δαπάνη στο Α΄ Νεκροταφείο Αθηνών στις 11 Δεκεμβρίου 1960. Ήταν άγαμος.

Πηγές
-----

1. ↑  Βιογραφικό Μανέτα, από την ιστοσελίδα "Αρκάδων Χρόνοι"
2. 1 2 3 4  Εγκυκλοπαίδεια Παπυρος Λαρους Μπριταννικα, Αθήνα, τόμος 40, σελ. 198
3. ↑  Δαφνής Γρηγόριος, "Η Ελλάς μεταξύ δύο πολέμων", Τόμος α΄, εκδόσεις Κάκτος, Αθήνα 1997, σελ.328
4. ↑  κυβέρνηση Νικολάου Πλαστήρα, από την ιστοσελίδα της Γενικής Γραμματείας της Κυβερνήσεως
5. ↑  κυβέρνηση Αλέξανδρου Οθωναίου, από την ιστοσελίδα της Γενικής Γραμματείας της Κυβερνήσεως
6. ↑  εφ. Ελευθερία, *Κηδεύεται σήμερον ο στρατηγός Κ. Μανέτας*, φύλλο 11/12/1960, σελ. 16.
Ινοσανίδα μέσης πυκνότητας (γυμνή).
**Ινοσανίδα** (ή **ινοπλάκα**) είναι ένα προϊόν, σε μορφή πάνελ αποτελούμενο από ίνες ξύλου. 

Το κυριότερο εξ' αυτών είναι η **ινοσανίδα μέσης πυκνότητας** (αγγλ. MDF, Medium-density fibreboard). Το κοινό όνομα αυτής της ινοσανίδας στη χώρα μας είναι **MDF**. Σπάνια χρησιμοποιείται και η ονομασία *Γιασενίτ*, η οποία είναι λανθασμένη.

Προϊόν
------

Οι ινοσανίδες είναι προϊόντα που έχουν τη μορφή πλάκας (panel) και προέρχονται από τη συγκόλληση ινών ξύλου που έχουν παραχθεί από θερμομηχανική κατεργασία (*refining, defibration*) του ξύλου σε κλειστά συστήματα και υψηλή θερμοκρασία (160-180 βαθμοί Κελσίου). Τυπικά χρησιμοποιούνται *ρητίνες* (κόλλες) ουρίας- (UF) ή μελαμίνης-ουρίας (MUF) φορμαλδεϋδης για την παραγωγή τους όπως και ειδικές θερμαινόμενες πρέσες. Στην Ευρωπαϊκή αγορά παράγονται και οι *πράσινες* ινοσανίδες, οι οποίες είναι ανθυγρές, κατάλληλες για χρήση σε υγρά περιβάλλοντα (κουζίνες, μπάνια) και οι οποίες συγκολλούνται με ρητίνες MUF υψηλής περιεκτικότητας σε μελαμίνη (melamine)

Οι ινοσανίδες μέσης πυκνότητας (MDF) παράγονται με ξηρή στρωμάτωση. Μπορεί να χρησιμοποιηθεί ως δομικό υλικό, υποκαθιστώντας την ξυλεία σε τοίχους που δεν μπορούν να φέρουν φορτία. Η μέση πυκνότητά τους κυμαίνεται από 600 έως 750 kg/m3.

Πλεονεκτήματα
-------------

Η ευκολία κατεργασίας της ινοσανίδας και η ομοιομορφία της, ως πλάκας, αποτελούν τα σημαντικότερα τεχνικά της πλεονεκτήματα. Πρόσθετα έχει τα εξής γνωρίσματα: πολύ καλή σταθερότητα, ομοιογένεια, μικρή διόγκωση στο πάχος και καταλληλότητα για πάρα πολλές εφαρμογές με μελαμίνη και καπλαμά.

Τύποι ινοσανίδων
----------------

Εκτός από το κοινό MDF, παράγονται επίσης: α) ινοσανίδες μεγάλης πυκνότητας, που παράγονται με υγρή στρωμάτωση, με μια ειδική επεξεργασία αφαίρεσης του νερού από τις ίνες του ξύλου και συγκολλητικές ουσίες που βελτιώνουν τις ιδιότητες του προϊόντος. Η πυκνότητα τους κυμαίνεται από 800 έως 1000 kg/m3, β) ινοσανίδες χαμηλής πυκνότητας, που παράγονται με υγρή στρωμάτωση και η πυκνότητά τους κυμαίνεται από 250 έως 450 kg/m3. 

Υπάρχουν όμως πάρα πολλοί διαφορετικοί τύποι ινοσανίδων σήμερα (MDF.H, HDF-flooring, V100, acetylated MDF, FR-MDF, CARBII-MDF, E0, L-MDF, UL-MDF).

Περισσότερα από 12 εκατομμύρια κυβικά μέτρα όλων των τύπων ινοσανίδων (fibreboards) παρήχθησαν στην Ευρώπη το 2017.

Παραπομπές
----------

1. ↑
2. ↑  «Αρχειοθετημένο αντίγραφο». Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 14 Φεβρουαρίου 2021. Ανακτήθηκε στις 23 Αυγούστου 2020.

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
--------------------

* ASTM D5651 - 95a(2008) Standard Test Method for Surface Bond Strength of Wood-Base Fiber and Particle Panel Materials
* European Panel Federation
Ο **Άρης Λεμπεσόπουλος** (Αθήνα, 1 Μαΐου 1963 - ) είναι Έλληνας ηθοποιός του θεάτρου, της τηλεόρασης και του κινηματογράφου. Είναι κυρίως γνωστός για τον πρωταγωνιστικό ρόλο του στη δραματική σειρά εποχής του Mega *Η αίθουσα του θρόνου*.

Καριέρα
-------

Στα 16 του χρόνια, αποφάσισε να ακολουθήσει την καριέρα του ηθοποιού. Έτσι, φοίτησε στη δραματική σχολή του Πέλου Κατσέλη.

Έκανε την πρώτη του εμφάνιση στο θέατρο ως Δον Ζουάν το 1984. Έκτοτε, έχει συμμετάσχει κατά κύριο λόγο σε θεατρικά έργα, όπως: Ο Θαυματοποιός, Η Κυρία από τη θάλασσα, Τιτανικός, Κοκτέιλ Πάρτι, Δεσποινίς Τζούλια, Ο Δον Περλιμπλίν και η Μπελίσσα, Ο Κλήρος του Μεσημεριού, Ένας Σύζυγος, Επτά λογικές απαντήσεις, Το δάκρυ των χεριών, Τρεις Αδερφές, Ιωάννα στην πυρά, Φεγγάρι για καταραμένους, Μήδεια, Ο κουρέας της Σεβίλλης, Έντα Γκάμπλερ, Ο Βυσσινόκηπος, Αγριόπαπια, Λευκές Νύχτες, Το Μπλε Δωμάτιο, Μικροαστοί, Φάουστ, Πολύ Κακό Για Το Τίποτα. Έπειτα από ολιγάριθμες τηλεοπτικές συμμετοχές, απέκτησε τον πρωταγωνιστικό ρόλο σε μια από τις μεγαλύτερες και πιο επιτυχημένες παραγωγές εποχής της τηλεόρασης, την Αίθουσα του Θρόνου τη σεζόν 1998-1999 μέσα από την οποία έγινε ευρέως γνωστός. Ακολούθησαν αρκετές τηλεοπτικές παραγωγές όπως: Περί ανέμων και υδάτων, Ασθενείς και Οδοιπόροι, Επιφάνεια, Μυστικά και Λάθη, Η τελευταία παράσταση, Μείνε δίπλα μου.

Παράλληλα έχει ασχοληθεί και με ορισμένες παραγωγές στον κινηματογράφο.

Φιλμογραφία
-----------

#### Τηλεόραση

| Έτος | Τίτλος Προγράμματος | Κανάλι | Ρόλος | Σημειώσεις |
| --- | --- | --- | --- | --- |
| 1985-1986 | Παγίδα | ΕΡΤ | Γιάννης | Πρωταγωνιστικός Ρόλος |
| 1992 | Τμήμα Ηθών | ΑΝΤ1 |  | Ένα Επεισόδιο |
| 1995-1996 | Χαμένη Άνοιξη | ΕΡΤ1 | Μάνθος | Πρωταγωνιστικός Ρόλος |
| 1998-1999 | Η αίθουσα του θρόνου | MEGA | Λουκάς Δελόγγης |
| 2001-2002 | Επιφάνεια | Στέφανος |
| 2002-2003 | Ασθενείς και Οδοιπόροι | ΕΡΤ1 | Μαρίνος Δελλής |
| Περί Ανέμων και Υδάτων | MEGA | Παύλος |
| 2003-2004 | Μυστικά και Λάθη | ALPHA | Κώστας Παπαδάκης |
| 2005-2006 | Μείνε δίπλα μου | Γιώργος |
| Οι Μάγισσες της Σμύρνης | MEGA |  |
| Σαν γλυκό του κουταλιού | ANT1 | Γιάννης |
| 2006-2007 | Η τελευταία παράσταση | ALPHA | Fred Weakman |
| Οι ιστορίες του αστυνόμου Μπέκα, "Η μελωδία του θανάτου" | Θαλασσινός |
| 2007-2008 | Κλεμμένη Ζωή | ANT1 | Φίλιππος |
| 2022 | Σκοτεινή Θάλασσα | MEGA | Μιχάλης Δελλής |
| Φλόγα και Άνεμος | ΕΡΤ1 | Γεώργιος Παπανδρέου |

### Θέατρο

| Έτος | Τίτλος Έργου | Θέατρο | Ρόλος | Σκηνοθεσία |
| --- | --- | --- | --- | --- |
| 2014 ( Καλοκαιρινή Περιοδεία | Τρωάδες | Πολλαπλοί Χώροι | Ποσειδώνας & Μενέλαος | Θέμης Μουμουλίδης |

Παραπομπές
----------

1. ↑  «Άρης Λεμπεσόπουλος - iShow.gr». *www.ishow.gr*. Ανακτήθηκε στις 22 Νοεμβρίου 2019.

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
--------------------

* Ο Άρης Λεμπεσόπουλος στη retrodb
Η **Εριέττα ντ' Αντράγκ** (1579-1633) ήταν ερωμένη του Ερρίκου Δ΄ της Γαλλίας

Βίος
----

Η **Εριέττα ντ' Αντράγκ** (Henriette d'Entragues) γεννήθηκε το 1579. Πατέρας της ήταν ο Φραγκίσκος ντε Μπαλζάκ ντ΄Αντράγκ και μητέρα της η Μαρία Τουσσέ, άλλοτε ερωμένη του Καρόλου Θ'. Όταν ο Ερρίκος Δ΄ της Γαλλίας εκστράτευσε στη νότια Γαλλία με σκοπό να καταπνίξει μία τοπική εξέγερση, φιλοξενήθηκε για κάποιο χρονικό διάστημα στην οικία του Ερρίκου Δ΄ της Γαλλίας. Είχε μόλις πεθάνει η Γκαμπριέλ ντ'Εστρέ την οποία παρ' ολίγον θα παντρευόταν. Μία από τις κόρες του οικοδεσπότη του ήταν και η εικοσάχρονη τότε Εριέττα. Τον κερδίζει η γοητεία της και έτσι αρχίζει να την φλερτάρει. Εκείνη του ζητά μεταξύ άλλων και μια γραπτή υπόσχεση γάμου. Ο μόνος όρος τον οποίο θέτει ο Ερρίκος είναι να του χαρίσει εντός έξη μηνών ένα άρρενα απόγονο. Για τον πατέρα της Εριέττας δεν ήταν παρά μια ευκαιρία για να κερδίσει την βασιλική εύνοια. Έτσι διαπραγματευόμενος με τον υπόψηφιο γαμπρό του ζητά διάφορα αξιώματα. Τελικά ο Ερρίκος εγκαθιστά την Εριέττα στο Μέγαρο Λαρσάν. Τέλη Δεκεμβρίου 1599 καθίσταται έγκυος.
Στις 3 Νοεμβρίου 1601 γεννά ένα αγοράκι, τον Ερρίκο των Βουρβόνων, δούκα του Βερνέιγ. Η Εριέττα αξιώνει πως αυτή είναι η νόμιμη σύζυγος του Ερρίκου αφού εκπλήρωσε την βασική της υπόσχεση που ήταν η απόκτηση άρρενα απογόνου. Ο Ερρίκος νομιμοποιεί τον μικρό Έρρίκο. Η μητέρα του για να εξασφαλίσει τον γιο της, μια και θεωρεί πως εκπλήρωσε την βασική της υπόσχεση να χαρίσει στον βασιλιά της Γαλλίας έναν άρρενα απόγονο, ζητά να του δοθεί η διοίκηση της Νορμανδίας, του Ανζού, της Ορλεάνης και των πόλεων της περιοχής του Λίγηρος.
Τον Μάιο του 1604 καταγγέλλεται και αποκαλύπτεται στον Ερρίκο Δ' από τον βασιλιά της Αγγλίας μία συνωμοσία που σχεδίαζαν σε βάρος του και σε αυτή συνεργαζόταν πρόσωπα από τον Ισπανικό θρόνο. Μεταξύ των συνομοτών συγκατελεγόταν και ο πατέρας της Εριέττας, ο οποίος μετά από ανακρίσεις καταδικάζεται σε αποκεφαλισμό. Η ίδια κλείνεται σε μοναστήρι ως ύποπτη αφού έχει βρεθεί επιστολή που την ενοχοποιεί. Τελικά ο Ερρίκος δίνει χάρη στον πατέρα της και στην ίδια.
Μετά τη δολοφονία του Ερρίκου, η Εριέττα θα είναι ένα από τα πρόσωπα που ενοχοποιήθηκαν και ανακρίθηκε, αλλά ήταν η Μαρία των Μεδίκων η οποία παρενέβη για να μη καταδικασθεί.
Στην τελευταία περίοδο της ζωής της ασχολήθηκε με έργα αποκλειστικώς θρησκευτικά ιδρύοντας το Μοναστήρι του Τάγματος των Γαλάζιων Παρθένων. Πέθανε στις 9 Φεβρουαρίου 1633

Παραπομπές
----------

1. ↑  Jean Portefaix, «Εριέττα ντ' Αντράγκ. Η επίσημη ευνοουμένη του βασιλέως της Γαλλίας Ερρίκου Δ'»,Ιστορία Εικονογραφημένη, τχ.74 (Αύγουστος 1974), σελ.47
2. 1 2  Jean Portefaix, «Εριέττα ντ' Αντράγκ. Η επίσημη ευνοουμένη του βασιλέως της Γαλλίας Ερρίκου Δ'»,Ιστορία Εικονογραφημένη, τχ.74 (Αύγουστος 1974), σελ.50
3. ↑  Jean Portefaix, «Εριέττα ντ' Αντράγκ. Η επίσημη ευνοουμένη του βασιλέως της Γαλλίας Ερρίκου Δ'»,Ιστορία Εικονογραφημένη, τχ.74 (Αύγουστος 1974), σελ.51

Πηγή
----

* Jean Portefaix, «Εριέττα ντ' Αντράγκ. Η επίσημη ευνοουμένη του βασιλέως της Γαλλίας Ερρίκου Δ'»,Ιστορία Εικονογραφημένη, τχ.74 (Αύγουστος 1974), σελ.44-51

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
--------------------

* Πολυμέσα σχετικά με το θέμα  στο Wikimedia Commons
Η **Μαρία Σκλήραινα** (απεβ. το 1045), που συχνά αναφέρεται μόνο ως *Σκλήραινα*, ήταν η πολιτική σύμβουλος, η επίσημη ερωμένη και η σύζυγος του Αυτοκράτορα των Ρωμαίων Κωνσταντίνου Θ΄ Μονομάχου, με τον (αμφιλεγόμενο) τίτλο της *σεβαστής*.

Βιογραφία
---------

Από την επιφανή οικογένεια των Σκληρών, ήταν γνωστή για τη γοητευτική εμφάνιση και τον χαρακτήρα της και ήταν παντρεμένη με τον Κωνσταντίνο Θ΄ πριν από τη διαδοχή του στο θρόνο, αλλά ο γάμος δεν θεωρήθηκε νόμιμος από την εκκλησία. Ο Κωνσταντίνος έγινε Αυτοκράτορας το 1042 με το γάμο του με την Αυτοκράτειρα Ζωή των Μακεδόνων την *Πορφυρογέννητη*, η οποία αποδέχτηκε τη συνέχιση της σχέσης του με τη Μαρία Σκλήραινα. Η Σκλήραινα δεν αναγνωρίστηκε ως σύζυγος του Κωνσταντίνου, αλλά παρέμεινε στην Αυλή επίσημα ως ερωμένη του.

Έπαιξε σημαντικό ρόλο στην Αυλή, ενεργώντας ως πολιτική σύμβουλος του Κωνσταντίνου Θ΄ και ευεργετώντας τη σταδιοδρομία του αδελφού της Ρωμανού Σκληρού. Δεν ήταν δημοφιλής στο κοινό: τον Μάρτιο του 1044 έγινε ταραχή στην Κωνσταντινούπολη, επειδή ο κόσμος φοβόταν ότι ο Κωνσταντίνος Θ΄ σχεδίαζε να σκοτώσει τη Ζωή, για να παντρευτεί τη Σκλήραινα.

Bιβλιογραφικές αναφορές
-----------------------

* Nicolas Oikonomidès: Byzantium from the 9th Century to the Fourth Crusade: Studies, Texts, Monuments, Variorum, 1992
* Lynda Garland: *Byzantine Empresses: Women and Power in Byzantium AD 527-1204*, 1999


[Κατηγορία:Βασιλικές ερωμένες]]
Ο **Αρσένιο Ντομίνγκεζ** (Ισπανικά: Arsenio Dominguez) είναι Γενικός Γραμματέας του Διεθνούς Οργανισμού Ναυσιπλοΐας (IMO). Ανέλαβε καθήκοντα ως Γενικός Διευθυντής του IMO την 1η Ιανουαρίου 2024 για τετραετή θητεία.

Βιογραφία
---------

Σπούδασε ναυπηγική στο Πανεπιστήμιο του Βερακρουζ στο Μεξικό και ολοκλήρωσε σπουδές MBA στο Πανεπιστήμιο του Hull.

Εργάστηκε ως μηχανικό στον Παναμά και από το 2004 έως και το 2017 εκπροσώπησε τον Παναμά ως τεχνικός σύμβουλος και ως πρέσβης και μόνιμος αντιπρόσωπος αυτού στον Διεθνή Οργανισμό Ναυσιπλοΐας.

Το 2017 ανέλαβε ρόλο διευθυντού του γραφείου του Γενικού Γραμματέα του Διεθνούς Οργανισμού Ναυσιπλοΐας και έπειτα έγινε διευθυντής του τμήματος θαλάσσιου περιβάλλοντος.

Στις 18 Ιουλίου 2023 εξελέγη στη θέση του Γενικού Διευθυντή του Οργανισμού.

Παραπομπές
----------

1. 1 2 3  «Mr Arsenio Dominguez (Panama) elected as IMO Secretary-General». International Maritime Organization. Ανακτήθηκε στις 30 Νοεμβρίου 2023.
2. 1 2  «Panama's Arsenio Dominguez voted as next IMO Secretary-General». SeaTrade Maritime. Ανακτήθηκε στις 30 Νοεμβρίου 2023.
3. 1 2  «Panama's Dominguez Elected Next IMO Secretary-General». Maritime Executive. Ανακτήθηκε στις 30 Νοεμβρίου 2023.
4. 1 2  «Arsenio Dominguez wins vote to become next IMO secretary-general». Lloyd's List. Ανακτήθηκε στις 30 Νοεμβρίου 2023. (απαιτείται συνδρομή)
5. ↑  «Arsenio Dominguez Velasco confirmed as next IMO Secretary-General». International Maritime Organization. Ανακτήθηκε στις 30 Νοεμβρίου 2023.
6. ↑  «Arsenio Dominguez Elected as the next Secretary General of the IMO». Royal Institution of Naval Architects. Ανακτήθηκε στις 30 Νοεμβρίου 2023.
7. ↑  «Arsenio Dominguez Confirmed as Next Secretary General». India Shiping News. Ανακτήθηκε στις 1 Δεκεμβρίου 2023.
8. 1 2  «Director, Marine Environment Division International Maritime Administration». World Maritime University. Ανακτήθηκε στις 30 Νοεμβρίου 2023.
Ο **ΖΑΟΝ Κηφισιάς** είναι ελληνικός πολυαθλητικός σύλλογος με έδρα την Κηφισιά. Ιδρύθηκε το 1962. Το πλήρες όνομα του συλλόγου είναι Ζηρίνειος Αθλητικός Όμιλος Νεανίδων. Ο σύλλογος έχει τμήματα σε διάφορα αθλήματα. Το πιο επιτυχημένο τμήμα είναι η ομάδα βόλεϊ γυναικών που έχει κερδίσει πέντε πρωταθλήματα Ελλάδας και ένα κύπελλο. Επέστρεψε στην κορυφαία κατηγορία πετοσφαίρισης γυναικών Α1 μετά από 19 χρόνια. Έδρα του συλλόγου είναι το γυμναστήριο Ζηρίνειον στην Κηφισιά. Τα χρώματα της ομάδας είναι κόκκινα και άσπρα.

Τμήματα
-------

Ζηρίνειο Αθλητικό κέντρο
* Βόλεϊ γυναικών
* Μπάσκετ γυναικών
* Γυμναστική
* Κολύμβηση

Τίτλοι
------

Βόλεϊ γυναικών
* **Πρωταθλήματα Ελλάδας**
	+ **(5):** 1974**,** 1975**,** 1976**,** 1980**,** 1981
* **Κύπελλα Ελλάδας**
	+ **(1):** 2002

Παραπομπές
----------

1. ↑  «Ζ.Α.Ο.Ν.: Επιστροφή μετά από 19 χρόνια». *www.volleyball.gr*. 19 Οκτωβρίου 2022.
2. ↑
3. ↑

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
--------------------

* Official Webpage Αρχειοθετήθηκε 2015-02-14 στο Wayback Machine.
O **Βικτόρ Ανρύ** (γαλλ. *Victor Henry*, 17 Αυγούστου 1850 – 6 Φεβρουαρίου 1907) ήταν Γάλλος φιλόλογος και γλωσσολόγος, ειδικός στις γλώσσες της Ινδίας.

Βιογραφικά στοιχεία
-------------------

Ο Ανρύ γεννήθηκε στο Κολμάρ και σπούδασε πρώτα νομικά και στη συνέχεια φιλολογία. Αφού πρώτα δίδαξε στα Πανεπιστήμια του Ντουαί και της Λιλ, διορίσθηκε καθηγητής της σανσκριτικής και της συγκριτικής γραμματικής στο Πανεπιστήμιο του Παρισιού. Υπήρξε πολυγράφος και πολυδύναμος συγγραφέας και μεταφραστής, γνωστός στις αγγλόγλωσσες χώρες από τις μεταφράσεις του στην αγγλική των δικών του σημαντικών βιβλίων *Précis de Grammaire comparée de l'anglais et de l'allemand* («Εγχειρίδιο συγκριτικής γραμματικής της αγγλικής και της γερμανικής») και *Précis de Grammaire comparée du Grec et du Latin* («Εγχειρίδιο συγκριτικής γραμματικής της ελληνικής και της λατινικής»).

Σημαντικά επίσης άλλα έργα του, με θέμα την Ινδία και τις ινδικές γλώσσες είναι τα εξής:

* *Manuel pour étudier le Sanscrit védique* (= «Εγχειρίδιο για τη μελέτη της βεδικής σανσκριτικής» (μαζί με τον Abel Bergaigne, 1890)
* *Éléments de Sanscrit classique* (= «Στοιχεία κλασικής σανσκριτικής», 1902)
* *Précis de grammaire Pâlie* («Εγχειρίδιο γραμματικής της πάλι», 1904)
* *Les Littératures de l'Inde: sanscrit, Pâli, Prâcrit* (= «Οι λογοτεχνίες των Ινδιών: Σανσκριτική, πάλι και Sanskrit, Pali, and Prakrit"; 1904)
* *La Magie dans l'Inde antique* (= «Η μαγεία στην αρχαία Ινδία», 1904)
* *Le Parsisme* (= «Ο Παρσισμός», 1905)
* *L'Agniṣṭoma* (= «Αγνίστομα: Μια πλήρης περιγραφή της κανονικής μορφής της θυσίας Σόμα στη βεδική θρησκεία», μαζί με τον Willem Caland, 1906)

Οι γλώσσες των ιθαγενών πληθυσμών της αμερικανικής ηπείρου, όπως η σιγκλίτουν, η γροιλανδική και οι κέτσουα, καθώς και οι μειονοτικές γλώσσες και διάλεκτοι της ίδιας της Γαλλίας προσέλκυσαν επίσης την προσοχή και το ενδιαφέρον του Ανρύ, που συνέταξε ένα *Lexique Étymologique du Breton moderne* («Ετυμολογικό λεξιλόγιο της σύγχρονης βρετονικής») και το έργο *Le Dialecte Alaman de Colmar* («Η αλεμαννική διάλεκτος του Κολμάρ»).

Ο Βικτόρ Ανρύ πέθανε στο Σω, προάστιο του Παρισιού, σε ηλικία 57 ετών.

Παραπομπές
----------

1. 1 2 3   Μία ή περισσότερες προτάσεις από το προηγούμενο κείμενο ενσωματώνει κείμενο από έκδοση που είναι πλέον κοινό κτήμα: Chisholm, Hugh, επιμ.. (1911) «Henry, Victor» *Εγκυκλοπαίδεια Μπριτάννικα* **13** (11η έκδοση) Cambridge University Press, σσ. 301-302

Πηγές
-----

* Tο λήμμα «Ανρύ Βίκτωρ» στη *Νέα Ελληνική Εγκυκλοπαίδεια* «Χάρη Πάτση», τόμος 5, σελ. 793
Το **Δανικό Βιβλιογραφικό Κέντρο** (DBC A/S), που εδρεύει στο Ballerup της Δανίας, παράγει και παρέχει βιβλιογραφικά δεδομένα και υπηρεσίες πληροφοριών - για παράδειγμα, το δανικό σύστημα DK5 (DK5 Δεκαδικό Σύστημα Ταξινόμησης Ντιούι) που προέρχεται από τη δεκαδική ταξινόμηση Dewey - σε δανικές βιβλιοθήκες.

Το DBC παρέχει τα δεδομένα του μέσω του DanBib, μιας κοινής βιβλιογραφίας για ολόκληρο το σύστημα βιβλιοθηκών της Δανίας που περιλαμβάνει μια κοινή βάση δεδομένων αναφοράς της εθνικής βιβλιογραφίας και των εκμεταλλεύσεων σε όλες τις δημόσιες και ερευνητικές βιβλιοθήκες της Δανίας. Το σύστημα περιλαμβάνει λειτουργίες για τη διευκόλυνση των διαβιβλιοθηκών δανείων, την επαναχρησιμοποίηση της επαλήθευσης βιβλιογραφικών δεδομένων καθώς και συνδέσμους σε σχετικές βάσεις δεδομένων, όπως η Βιβλιοθήκη του Κογκρέσου και το σύστημα ISSN.

Το γραφείο ISBN της Δανίας, το οποίο εκχωρεί τα δανικά προθέματα ISBN 87- στην περίπτωση του ISBN-10 και 978-87- στην περίπτωση του ISBN-13, αποτελεί μέρος του Δανικού Βιβλιογραφικού Κέντρου.

Παραπομπές
----------

1. ↑  «Enhedsvisning». *Data* (στα Δανικά). Ανακτήθηκε στις 8 Δεκεμβρίου 2021.
2. ↑  «Om — DBC». *www.dbc.dk*. Ανακτήθηκε στις 8 Δεκεμβρίου 2021.

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
--------------------

* Official website
* bibliotek.dk Αρχειοθετήθηκε 2021-12-08 στο Wayback Machine. - Search Danish library holdings
* Danish ISBN office


|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
| Καθιερωμένοι όροι | 
* WorldCat
* VIAF: 139414159
* LCCN: no92026517
* ISNI: 0000 0001 0665 5911
* GND: 5061194-X
* SUDOC: 032611676
* BNF: cb12360827f (data)
* BIBSYS: 90610988
* NKC: kn20090922051

 |

 |
«Ο Χριστός και η Σαμαρείτιδα», πίνακας του Μ. Ανσέλμι
O **Μικελάντζελο Ανσέλμι** (ιταλ. *Michelangelo Anselmi*, περ. 1492 – περ. 1554) ήταν Ιταλός ζωγράφος της ύστερης Αναγεννήσεως και του μανιερισμού, που έζησε και δημιούργησε κυρίως στην Πάρμα.

Βιογραφία
---------

Ο Μ. Ανσέλμι γεννήθηκε σύμφωνα με όλες τις ενδείξεις στην Τοσκάνη, πιθανώς στη Λούκκα, και ήταν μέλος παλαιάς οικογένειας της Παρμας, λογγοβαρδικής καταγωγής, των Ανσέλμι ντι Καρντάνο. Εγκαταστάθηκε στη Σιένα περί το έτος 1500, όπου αναφέρεται για πρώτη φορά ως ζωγράφος το 1511. Υπήρξε μαθητής των Ιλ Σοντόμα και Ντομένικο Μπεκκαφούμι.

Περί το 1515 μετεγκαταστάθηκε στην Πάρμα, όπου ζωγράφισε νωπογραφίες, μεταξύ των οποίων αρκετές αγιογραφίες στον ναό του Αγίου Ιωάννη του Ευαγγελιστή στην Πάρμα και μία κόγχη ιερού για τον Καθεδρικό Nαό της Πάρμας. Γύρω στο 1530 ζωγράφισε την «Παναγία με τον Άγιο Σεβαστιανό και τον Άγιο Ρόκκο», που σήμερα βρίσκεται στην Εθνική Πινακοθήκη της Πάρμας. Φιλοτέχνησε τη Βάπτιση του Χριστού για τον Ναό του Αγίου Προσπέρου στο Ρέτζο νελλ’Εμίλια. Μαζί με τον σύγχρονό του Τζοβάννι Μαρία Φραντσέσκο Ροντάνι ζωγράφισαν μια σειρά αφηγηματικών νωπογραφιών με θέμα τον βίο της Παρθένου Μαρίας για το *Oratorio della Concezione* στην Πάρμα. Ο Ανσέλμι δημιούργησε επίσης την «Αγία Οικογένεια με την Αγία Βαρβάρα» (περ. 1540) που εκτίθεται σήμερα στην Εθνική Πινακοθήκη της Πάρμας. Το 1541 διακόσμησε την αψίδα του ναού της Σάντα Μαρία ντελλα Στεκκάτα στην Πάρμα σύμφωνα με ένα σχέδιο του Τζούλιο Ρομάνο. Επίσης ζωγράφισε μια «Προσκύνηση των Μάγων», η οποία ολοκληρώθηκε μετά τον θάνατό του από τον Μπερναρντίνο Γκάττι. Μερικά άλλα έργα του είναι τα εξής:

* «Απόλλων και Μαρσύας» (περ. 1540, Εθνική Πινακοθήκη της Ουάσιγκτον)
* «Οι Άγιοι Ιερώνυμος και Χριστίνα» (Πινακοθήκη Μπρέρα, Μιλάνο)
* «Η Παρθένος και οι Άγιοι Ιωάννης Βαπτιστής και Στέφανος» (Μουσείο του Λούβρου, Παρίσι)
* «Ο Χριστός και η Σαμαρείτιδα» (Μουσείο Λέικβιου, ΗΠΑ)

Πηγές
-----

* Freedberg, Sydney J. (1993). Pelican History of Art, επιμ. *Painting in Italy, 1500-1600*. Penguin Books Ltd. σελίδες 412–416. ISBN 0-14-056035-1.
* Langmuir, Erika και Lynton, Norbert (επιμ.): το λήμμα «Anselmi, Michelangelo (1492-1554)» στο *The Yale Dictionary of Art and Artists*, Yale University Press, New Haven 2000
* Myers, Bernard Samuel (επιμ.): το λήμμα «Anselmi, Michelangelo (1492-1554)» στο *McGraw-Hill Dictionary of Art*, εκδ. McGraw-Hill, Νέα Υόρκη 1969
* Το λήμμα «Ανσέλμι Μιχαήλ Άγγελος» στη *Νέα Ελληνική Εγκυκλοπαίδεια* «Χάρη Πάτση», τόμος 5, σελ. 795

|  |  |
| --- | --- |
| Commons logoCommons logo | Τα Wikimedia Commons έχουν πολυμέσα σχετικά με το θέμα   **Μικελάντζελο Ανσέλμι** |
Το ψάρι balistes capriscus ή γουρουνόψαρο
Το **γουρουνόψαρο** ή **βαλιστής** είναι η κοινή ονομασία στα ελληνικά του ψαριού balistes capriscus , που ζει σε υφάλους και βραχώδη μέρη της θάλασσας. Η κοινή ονομασία του πιθανότατα οφείλεται στον ήχο που βγάζει και μοιάζει με γρύλισμα χοίρου όταν εξέρχεται από το νερό.Δεν διαθέτει λέπια αλλά το σώμα του καλύπτεται από σκληρό δέρμα. Διαθέτει λευκή σάρκα και είναι ψάρι βρώσιμο. 
Χαρακτηριστικά είναι τα πολύ δυνατά δόντια που διαθέτει.
Το συγκεκριμένο ψάρι συναντάται σε διάφορες ζεστές θάλασσες: στον Δυτικό Ατλαντικό από τη Νέα Σκωτία μέχρι την Αργεντινή, στον Ανατολικό Ατλαντικό, στη Μεσόγειο και στη Δυτική ακτή της Αφρικής.Φτανει σε βάρος τα 6-7 κιλά και σε μήκος περίπου 1 μέτρο.

Παραπομπές
----------

1. ↑
2. ↑

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
--------------------

Τροπικά ψάρια κατακτούν τα νερά μας[*νεκρός σύνδεσμος*]

SOS εκπέμπει η Μεσόγειος για την εισβολή ξενικών ειδών
Η **Ελισάβετ-Ελένη**, γερμ. Elizabet-Helene von Vieregg (4 Μαΐου 1679 - 27 Ιουνίου 1704) από τον Οίκο του Φίερεγκ ήταν κόρη υπουργού της Πρωσίας και με τον γάμο της έγινε βασίλισσα της Δανίας. Ο άνδρας της ήταν δίγαμος.

Βιογραφία
---------

Ήταν κόρη του Άνταμ-Όττο φον Φίερεγκ από το Μεκλεμβούργο, υπουργού της Πρωσίας και πρέσβη της στην Κοπεγχάγη το διάστημα 1698-1706.

Η Ελισάβετ-Ελένη έγινε κυρία των τιμών της Σοφίας Εδβίγης πριγκίπισσας της Δανίας, κόρης του Χριστιανού Ε΄ της Δανίας. Το ίδιο έτος (1699) σχετίστηκε με τον Φρειδερίκο (Δ΄), αδελφό της Σοφίας-Χέντβιχ, ο οποίος το έτος αυτό διαδέχθηκε τον πατέρα του.

Η σχέση ήταν αρχικά μυστική, αλλά ανακαλύφθηκε το 1701, όταν ένα γράμμα του πατέρα της -στο οποίο υπερασπιζόταν τη σχέση τους- δημοσιοποιήθηκε. Το 1703 παντρεύτηκε μυστικά τον Φρειδερίκο Δ΄ της Δανίας, που έτσι έγινε δίγαμος, καθώς η σύζυγός του Λουίζα του Μεκλεμβούργου-Γκύστρο ζούσε. Ο βασιλιάς της έδωσε την ιδιοκτησία Άντφορσκοφ και τον τίτλο της κόμισσας του Άντφορσκοφ. Οι εκκλησιαστικές αρχές δεν το είχαν απαγορεύσει, καθώς δεχόταν τη βιβλική πολυγαμία των Εβραίων πατριαρχών.

Γέννησε τον Φρειδερίκο και απεβίωσε στη γέννα. Ο Φρειδερίκος Δ΄ της έκανε επιτηδευμένη δημόσια κηδεία. Έπειτα από το τέλος της αντικαταστάθηκε ως βασιλική ερωμένη από την Καρλόττα Ελένη φον Σίντελ, κυρία των τιμών.

Οικογένεια
----------

Παντρεύτηκε ως δεύτερη σύζυγος τον Φρειδερίκο Δ΄ των Όλντενμπουργκ βασιλιά της Δανίας. Ο γάμος ήταν μοργανατικός και ο άνδρας της έγινε δίγαμος, καθώς ήταν ταυτόχρονα νυμφευμένος με τη Λουίζα του Μεκλεμβούργου-Γκύστρο. Η Ελισάβετ-Ελένη είχε τέκνο:

* Φρειδερίκος Γκύλντενλεβε 1704-1705.

Πηγές
-----

* Dansk biografisk leksikon

Παραπομπές σε πηγές
-------------------

1. 1 2  «Dansk Biografisk Lexikon». (Δανικά) *Dansk Biografisk Leksikon*. Elisabeth\_Helene\_v.\_Vieregg.
Η **Μελέτη** (αγγλικά: *Melete*) είναι ο αστεροειδής (μικρός πλανήτης) με αύξοντα αριθμό 56. Ανακαλύφθηκε στις 9 Σεπτεμβρίου 1857 από τον Χέρμαν Γκόλντσμιντ, που παρατηρούσε από το Παρίσι, και πήρε το όνομα της μιας από τις «Ελικωνιάδες Μούσες» της ελληνικής μυθολογίας. Η Μελέτη έχει απόλυτο μέγεθος (όπως αυτό ορίζεται για το Ηλιακό Σύστημα) 8,31. Περιφέρεται περί τον Ήλιο σε μέση απόσταση (μεγάλος ημιάξονας της τροχιάς της) 2,595 αστρονομικών μονάδων ή 388,20 εκατομμυρίων χιλιομέτρων. Η εκκεντρότητα της τροχιάς της είναι μεγάλη (e = 0,238), με αποτέλεσμα η παραπάνω απόσταση να κυμαίνεται πολύ, από 295,7 ως 480,7 εκατομμύρια χλμ. Μία περιφορά της Μελέτης περί τον Ήλιο συμπληρώνεται σε 4,18 γήινα χρόνια.

Η μέση διάμετρος της Μελέτης είναι 113,2 χλμ. όπως υπολογίσθηκε από τις επιπροσθήσεις του 1997 και του 2002, ενώ η μάζα της εκτιμάται σε 1,5 τετράκις εκατομμύριο τόνους. Η Μελέτη περιστρέφεται γύρω από τον εαυτό της μία φορά κάθε 18 ώρες και 8 λεπτά. Η γεωμετρική λευκαύγειά της είναι 0,065 και ο φασματικός της τύπος είναι **P** (αρκετά σπάνιος). Η μέση θερμοκρασία στην επιφάνεια της Μελέτης υπολογίζεται σε –100 βαθμούς C

Εξωτερικοί σύνδεσμοι - πηγές
----------------------------

* Τροχιά από το JPL (Java) / Εφημερίδα

  


Αστεροειδείς| 55 Πανδώρα | 56 Μελέτη | 57 Μνημοσύνη |

|  |  |
| --- | --- |
| 

|  |
| --- |
| * Πύλη:Ηλιακό Σύστημα
* Πύλη:Αστρονομία
 |

 |
Η άλωση της Ρώμης από τον ΑλάριχοΗ **άλωση της Ρώμης από τους Γότθους** (410 μ.Χ.) ήταν το αποτέλεσμα πολιορκίας και αποκλεισμού της πρωτεύουσας του Δυτικού Ρωμαϊκού Κράτους η οποία ξεκίνησε το έτος 405 μ.Χ. και επήλθε σαν επιστέγασμα μιας 20ετίας παρακμής της Ρωμαϊκής Αυτοκρατορίας. Η τελική επίθεση εναντίον της πόλης εξαπολύθηκε τον Αύγουστο του 410 μ.Χ. , έπειτα από το αδιέξοδο των διαπραγματεύσεων μεταξύ του αυτοκράτορα Ονώριου και του ηγέτη των Βησιγότθων Αλάριχου.

Μετά από σύντομη αντίσταση οι ορδές των Βησιγότθων εισέβαλλαν στη Ρώμη, την πυρπόλησαν εν μέρει και ακολούθησε τριήμερη λεηλασία της. Ωστόσο οι καταστροφές που προκλήθηκαν ήταν περιορισμένες διότι ο Αλάριχος, χριστιανός πρίγκηπας ο ίδιος, έτρεφε μεγάλο σεβασμό για την "*Αιωνία Πόλη*" και είχε δώσει εντολές στους άνδρες του να αποφύγουν την άσκοπη αιματοχυσία. Παρόλα αυτά, μεγάλο μέρος του πληθυσμού της πόλης αναγκάσθηκε να μεταναστεύσει σε άλλες περιοχές της Μεσογείου, φθάνοντας έως και την Παλαιστίνη.

Παραπομπές
----------

1. ↑  «*Αρκάδιος-Ονώριος*». Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 4 Μαρτίου 2016. Ανακτήθηκε στις 18 Μαρτίου 2015.

Πηγές
-----

• «*Τα μεγάλα γεγονότα της παγκόσμιας ιστορίας*», επίτομο, έκδοση «*Πάπυρος*», Αθήνα, 1999, σελ. 70-71.

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
--------------------

* Πολυμέσα σχετικά με το θέμα  Sack of Rome (410) στο Wikimedia Commons

  


|  |  |
| --- | --- |
| 

|  |
| --- |
| * Πύλη:Πόλεμος
 |

 |

|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
| Καθιερωμένοι όροι | 
* WorldCat
* LCCN: sh2014000440
* GND: 113764236X
* SUDOC: 080850901
* BNF: cb14568769n (data)

 |

 |
Η **Πολιτιστική Αθλητική Ένωση Ποντίων Κατερίνης 2012** είναι ελληνικό ποδοσφαιρικό σωματείο το οποίο εδρεύει στην Κατερίνη. Ιδρύθηκε το 1977 και χρησιμοποιεί ως αγωνιστική έδρα το Δημοτικό Γήπεδο Νέας Ζωής Κατερίνης «Θεόδωρος Παπαδόπουλος» το οποίο έχει χωρητικότητα 600 θέσεων.

Ιστορία
-------

### Μ.Α.Ε. Ποντίων Κατερίνης (1977–2012)

Η **Μορφωτική Αθλητική Ένωση Ποντίων Κατερίνης** κατέκτησε 2 φορές το πρωτάθλημα της Ε.Π.Σ. Πιερίας κερδίζοντας μία θέση στην Δ΄ Εθνική Κατηγορία, τη σεζόν 1993–1994 που την αμέσως επόμενη χρονιά υποβιβάστηκε από αυτήν και το 2008–2009, καθώς και 3 τίτλους Κυπέλλου της Ε.Π.Σ. Πιερίας (1985–1986, 2008–2009, 2009–2010).

Το 2010 για πρώτη φορά στην ιστορία του κατάφερε να ανέβει σε επαγγελματική κατηγορία, στην Γ΄ Εθνική Κατηγορία, κατακτώντας το πρωτάθλημα της Δ΄ Εθνικής Κατηγορίας του 3ου ομίλου την αγωνιστική περίοδο 2009–2010.

### Συγχώνευση με τον Γ.Σ. Ηρακλή Θεσσαλονίκης (2012)

Στις 20 Ιανουαρίου 2012 το ανδρικό τμήμα ποδοσφαίρου του Γ.Σ. Ηρακλή Θεσσαλονίκης συγχωνεύθηκε με τη Μ.Α.Ε. Ποντίων Κατερίνης, με την ομάδα της Κατερίνης να χρησιμοποιεί την επωνυμία «Α.Ε.Π. Ηρακλής 1908», το έμβλημα και τα χρώματα του Γ.Σ. Ηρακλή Θεσσαλονίκης, και ως αγωνιστική έδρα το Καυτανζόγλειο Εθνικό Στάδιο.

### Π.Α.Ε. Ποντίων Κατερίνης 2012 (2012–Σήμερα)

Το 2012 ιδρύθηκε ποδοσφαιρικό σωματείο το οποίο θεωρείται ως συνέχεια της Μ.Α.Ε. Ποντίων Κατερίνης και ξεκίνησε από την τελευταία κατηγορία της Ε.Π.Σ. Πιερίας, με την επωνυμία «**Πολιτιστική Αθλητική Ένωση Ποντίων Κατερίνης 2012**».

Διακρίσεις
----------

* **Κύπελλο Ε.Π.Σ. Πιερίας** :

Κυπελλούχος (2): 1985–1986, 2008–2009, 2009–2010
* **A' Ε.Π.Σ. Πιερίας** (2): 1981, 1992

Παραπομπές
----------

1. 1 2  «Εγγεγραμμένα σωματεία | Ηλεκτρονικό Μητρώο Αθλητικών Σωματείων με Ειδική Αθλητική Αναγνώριση». *somateia.gga.gov.gr*. Ανακτήθηκε στις 19 Ιανουαρίου 2024.
2. ↑  «Π.Α.Ε. ΠΟΝΤΙΩΝ 2012 – Ένωση Ποδοσφαιρικών Σωματείων Πιερίας». Ανακτήθηκε στις 19 Ιανουαρίου 2024.
3. ↑  Evil (24 Απριλίου 2010). «ΜΑΕ ΠΟΝΤΙΩΝ ΚΑΤΕΡΙΝΗΣ ΣΤΗΝ Γ' ΕΘΝΙΚΗ». *Μ.Α.Ε. ΠΟΝΤΙΩΝ ΚΑΤΕΡΙΝΗΣ*. Ανακτήθηκε στις 19 Ιανουαρίου 2024.
4. ↑  «Συμφωνία με την ΑΕ Ποντίων Κατερίνης». *www.sport24.gr*. Ανακτήθηκε στις 15 Μαΐου 2023.
5. ↑  newsroom, sport-fm. «Και εγένετο… ΑΕΠ Ηρακλής!». *sport-fm.gr*. Ανακτήθηκε στις 15 Μαΐου 2023.
6. ↑  «Π.Α.Ε. ΠΟΝΤΙΩΝ Κατερίνης 2012 - Η Επίσημη σελίδα της Π.Α.Ε. ΠΟΝΤΙΩΝ Κατερίνης». *web.archive.org*. 9 Αυγούστου 2019. Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 9 Αυγούστου 2019. Ανακτήθηκε στις 15 Μαΐου 2023.

|  |  |
| --- | --- |
| 

|  |
| --- |
| * Πύλη:Αθλητισμός
* Πύλη:Ποδόσφαιρο
* Πύλη:Ελλάδα
 |

 |
Οι **ένοπλες δυνάμεις** μιας χώρας αποτελούν την αμυντική δύναμη και τους αντίστοιχους φορείς της κυβέρνησης. Υπάρχουν με σκοπό την προώθηση την εσωτερικής και εξωτερικής πολιτικής του κυβερνητικού σώματος στο οποίο υπάγονται, όπως και για την προστασία του σώματος αυτού και του έθνους που αντιπροσωπεύουν από εξωτερικούς και εσωτερικούς εχθρούς.

Τμήματα των ενόπλων δυνάμεων
----------------------------

Με την ευρεία έννοια, οι όροι «ένοπλες δυνάμεις» και «στρατός» εκλαμβάνονται συχνά ως συνώνυμοι, αν και ο στρατός συνδέεται κυρίως με τις επίγειες δυνάμεις, ενώ οι ένοπλες δυνάμεις απαρτίζονται συνήθως από ένα συνδυασμό επίγειων, θαλάσσιων και εναέριων μέσων.

Στην Ελλάδα, οι ένοπλες δυνάμεις περιλαμβάνουν τον στρατό ξηράς, το ναυτικό και την αεροπορία. Ανώτατο ρυθμιστικό όργανο των ελληνικών ενόπλων δυνάμεων είναι το Γενικό Επιτελείο Εθνικής Άμυνας (ΓΕΕΘΑ). Αρχηγός των ενόπλων δυνάμεων της χώρας, σύμφωνα με το Σύνταγμα της Ελλάδας είναι ο Πρόεδρος της Ελληνικής Δημοκρατίας.

Παραπομπές
----------

1. ↑  «Ένοπλες Δυνάμεις». *Εγκυκλοπαίδεια Πάπυρος Λαρούς Μπριτάνικα*. Αθήνα. 1996. σελ. 217.
2. ↑  «Ιστορικό». *Γενικό Επιτελείο Εθνικής Άμυνας*. Ανακτήθηκε στις 5 Μαΐου 2023.
3. ↑  «Σύνταγμα της Ελλάδας - Βικιθήκη». *el.wikisource.org*. Ανακτήθηκε στις 5 Μαΐου 2023.

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
--------------------

* Πολυμέσα σχετικά με το θέμα  Military στο Wikimedia Commons
* Λεξιλογικός ορισμός του ένοπλες δυνάμεις  στο Βικιλεξικό

  


|  |  |
| --- | --- |
| 

|  |
| --- |
| * Πύλη:Πόλεμος
 |

 |

|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
| Καθιερωμένοι όροι | 
* WorldCat
* LCCN: sh85007241
* BNF: cb11952003d (data)
* NDL: 00562612
* NKC: ph123886
* BNE: XX524775

 |

 |
Η **Σεντ Χέλενς ΡΦΚ** (αγγλικά: *St Helens RFC*) είναι επαγγελματικός σύλλογος ράγκμπι λιγκ στο Σεντ Χέλενς της Αγγλίας. Αγωνίζεται στη Σούπερ Λιγκ, το κορυφαίο πρωτάθλημα ράγκμπι λιγκ στην Ευρώπη.

Συστάθηκε το 1873 και είναι ένα από τα 22 ιδρυτικά μέλη της Βόρειας Ένωσης Ράγκμπι. Επίσης είναι πολυνίκης του βρετανικού πρωταθλήματος. Η Σεντ Χέλενς είναι από τις πλέον επιτυχημένες ομάδες στο Τσάλεντζ Καπ. Ο σύλλογος είναι ένα από τα ιδρυτικά μέλη της Σούπερ Λιγκ και είναι μία από τις τέσσερις ομάδες που παραμένουν σ' αυτή από τη δημιουργία της το 1996.

Από το 1961 τα εντός έδρας χρώματα της ομάδας είναι λευκό, με κόκκινο «V» στη φανέλα. Η Σεντ Χέλενς διεξάγει τους εντός έδρας αγώνες της στο Totally Wicked Stadium του Σεντ Χέλενς, έχοντας μετακομίσει από την προηγούμενη έδρα της το Knowsley Road το 2012.

Ιστορία
-------

### Πρώτα χρόνια (1873–1945)

Η Σεντ Χέλενς είναι ένα από τα παλαιότερα μέλη της Ομοσπονδίας Ράγκμπι Λιγκ. Ιδρύθηκε με την ονομασία *Σεντ Χέλενς Φούτμπολ Κλαμπ* στις 19 Νοεμβρίου 1873 στο Fleece Hotel από τον Γουίλιαμ Ντάγκλας Χέρμαν, ενώ έδωσε τον πρώτο της αγώνα στις 31 Ιανουαρίου 1874 με το Βασιλικό Νοσοκομείο του Λίβερπουλ. Ήταν γνωστή ως *Σεντ Χέλενς Ρέιντζερς* μέχρι το 1880. Ο σύλλογος μετακόμισε από το City Ground το 1890 το οποίο μοιράζονταν με την Σεντ Χέλενς Ρικς, όταν και οι δύο δύλλογοι ήταν μέλη της Βόρειας Ένωσης Ράγκμπι. Μπόρεσε να νικήσει τη Μάντσεστερ Ρέιντζερς στον πρώτο αγώνα που έπαιξε στο Knowsley Road.

Το 1895 ο σύλλογος ήταν ένας από τους 22 συλλόγους που παραιτήθηκαν από την Ένωση Ράγκμπι και ίδρυσαν τη Βόρεια Ένωση. Ο πρώτος αγώνας του νέου αθλήματος ήταν μια εντός έδρας νίκη με 8–3 επί της Ρότσντεϊλ Χόρνετς μπροστά σε 3.000 θεατές, ενώ ο Μπομπ Ντόχερτι σημείωσε την πρώτη προσπάθεια της Σεντ Χέλενς. Η ομάδα φορούσε μπλούζα ριγέ μπλε άσπρη, εντελώς διαφορετική από τη λευκή φανέλα με το κόκκινο «V» που υιοθέτησε αργότερα. Ο σύλλογος επανέφερε αυτή τη μπλούζα για μία περίοδο κατά τη διάρκεια του εορτασμού των εκατό χρόνων από την ίδρυσή της το 1996.

Παραπομπές
----------

1. ↑  «St Helens RLFC Club Profile». superleague.co.uk. 15 Ιουλίου 2009. Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 21 Σεπτεμβρίου 2010. Ανακτήθηκε στις 14 Ιουλίου 2009.
2. ↑  «St Helens RLFC club Records». Saints Heritage Society. 24 Ιουνίου 2009. Ανακτήθηκε στις 24 Ιουνίου 2009.
3. ↑  «The Great Schism». RugbyFootballHistory.com. 20 Αυγούστου 1895. Ανακτήθηκε στις 24 Δεκεμβρίου 2009.
4. 1 2 3  «St Helens RLFC Club History». saintsrlfc.com. 29 Αυγούστου 1873. Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 22 Ιουλίου 2009. Ανακτήθηκε στις 14 Ιουλίου 2009.
5. ↑  «Saints' first match in Northern Union». Saints Heritage Society. 7 Ιουλίου 1895. Ανακτήθηκε στις 12 Ιουλίου 2009.

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
--------------------

* Επίσημος ιστότοπος


|  |  |
| --- | --- |
| CC-BY-SA Μετάφραση | Στο λήμμα αυτό έχει ενσωματωθεί κείμενο από το λήμμα St Helens R.F.C.  της Αγγλικής Βικιπαίδειας, η οποία διανέμεται υπό την GNU FDL και την CC-BY-SA 4.0. (ιστορικό/συντάκτες). |
Τζαμάλα στο Κάστρο Ιωαννίνων( ονομάζεται «το τζαμαλα» / Στη Θράκη και άλλες περιοχές απαντά και ως "η Τζαμάλα")

APEIRO YAPPING

(ενικός: τζαμάλα) είναι ο ιδιότυπος συνοικιακός εορτασμός της αποκριάς που αναβιώνει κάθε χρόνο στα Γιάννενα. Στην πλατεία της κάθε συνοικίας μέσα σε έναν κύκλο από άμμο, τοποθετούνται κούτσουρα και μικροί κορμοί δέντρων και ανάβεται φωτιά που καίει μέχρι το πρωί της Καθαράς Δευτέρας. Γύρω από τις τζαμάλες, σύμφωνα με το έθιμο, στήνεται ένα μεγάλο ολονύκτιο γλέντι με χορό, κρασί και ζεστή φασολάδα. Οι μεταμφιεσμένοι χορεύουν γύρω τους, σε διπλές και τριπλές σειρές μέχρι τις πρώτες πρωινές ώρες. Οι συνοικίες έτσι συναγωνίζονται για το ποια γειτονιά θα κάνει την καλύτερη αποκριάτικη γιορτή.

Κάθε γειτονιά των Ιωαννίνων και κάθε χωριό του Νομού Ιωαννίνων έχει την δική του τζαμαλα. Οι πιο δημοφιλείς τζαμαλες είναι της καραβατιάς , του κάστρου, στα Λακκώματα, Πλατανάκια, η Λούτσα. Η δημοφιλέστερη από τους επισκέπτες και τους ντόπιους είναι η φωτιά μέσα στο κάστρο , από νωρίς το απόγευμα μέχρι αργά το βράδυ οι νέες και οι νέοι χορεύουν αρχικά παραδοσιακούς χορούς και αργότερα μετατρέπουν την περιοχή σε υπαίθριο κλαμπ.

Ιστορία
-------

Η λέξη Τζαμάλα προέρχεται από την αντίστοιχη αραβική λέξη που σημαίνει καμήλα. Γι' αυτό, ιστορικά, στα λαϊκά δρώμενα του εθίμου της Τζαμάλας, τα οποία αποτελούν επί της ουσίας, μορφές λαϊκού θεάτρου, απαντά πάντοτε η μεταμφίεση της καμήλας με μόνιμο συνοδό τον τζαμαλάρη.

Το έθιμο ανήκει στην ευρύτερη κατηγορία των ζωομορφικών μεταμφιεσεων των Βαλκανίων, όπου κυριαρχούν η καμήλα και η αρκούδα και σχετίζονται με τη γονιμότητα. Εντάσσεται στα δρώμενα που, κατά την λαϊκή παράδοση, περιλαμβάνουν μαγικής υφής τελετουργικές πράξεις ευετηρίας, που επιτυγχάνονται με αναλογική μαγεία, μέσα από την απομίμηση του θανάτου και της ανάστασης του άντρα που λαμβάνει μερος στο δρώμενο, και η οποία παραπέμπει στον συμβολισμό της σπορας και της βλάστησης της γης.

Η μεταμφίεση της καμήλας, ιστορικά, είναι γνωστή σε όλη τη Ν.Α. Ευρώπη ως και την Αυστρία και εντάσσεται στα δρώμενα και μασκάρεματα της Αποκριάς. Ωστόσο στον χώρο της Θράκης, το έθιμο της Τζαμάλας αρκετά νωρίς ξέφυγε από την καρναβαλική του υφή και συνδέθηκε με πανάρχαιες δοξασίες, έθιμα, δρώμενα και τελετουργικά αγροτικής μαγείας. Η μεταμφίεση της καμήλας κατά την περίοδο των Αποκριών παρέμεινε στον Πόντο, τη Δυτική Βουλγαρία, τη Ρουμανία, την Αυστρία και τη Σλοβενία, ενώ σε άλλες περιοχές, όπως στην Πετρούσα Δράμας, η μεταμφίεση απαντά στην περίοδο του Δωδεκαήμερο 7-8 Ιανουαρίου.

Παραπομπές
----------

1. ↑  «ΓΙΑΝΝΕΝΑ ΠΟΛΗ ΤΩΝ ΕΥΕΡΓΕΤΩΝ». *www.giannena-e.gr*. Ανακτήθηκε στις 6 Μαρτίου 2016.
2. 1 2 3 4  Βαρβούνης, Μ. Γ. (1999). *Γκια Τζαμάλα γκια*. Κομοτηνή: Κέντρο Λαϊκών Δρωμένων Κομοτηνής. σελ. 53. ISBN 9602145617.
3. ↑  Megas,, Geōrgios A. (2004). *Hellēnikes giortes kai ethima tēs laikēs latreias* (2η έκδοση). Athēna: Vivliopōleion tēs "Hestias". σελ. 36. ISBN 960-05-0962-X. 49280972.

Δείτε επίσης
------------

* Τζαμαλάρια

Σύνδεσμοι
---------

* Οι Τζαμάλες στην ΟΑΣΗ και οι Αποκριές της ως Προοπτική
* Το έθιμο της Τζαμάλας
Η **Μάχη της Ίβο Τζίμα** ήταν η ένοπλη σύγκρουση ανάμεσα στις Ηνωμένες Πολιτείες Αμερικής και της Ιαπωνίας που οδήγησε στην αμερικανική κατάληψη του νησιού Ίβο Τζίμα κατά την διάρκεια της αποστολής του Ειρηνικού Ωκεανού του Β΄ Παγκοσμίου Πολέμου.Οι Ηνωμένες Πολιτείες έπρεπε να καταλάβουν την Ίβο Τζίμα για να καταφέρουν να νικήσουν ενάντια της Ιαπωνίας.

Διήρκεσε από τις 19 Φεβρουαρίου ως τις 26 Μαρτίου 1945. Οι ΗΠΑ στόχευαν την ολοκληρωτική κατάληψη του νησιού συμπεριλαμβανομένου των τριών αεροπορικών του βάσεων.Μέσω αυτών θα μπορούσαν να οργανώσουν την εκστρατεία για την κατάληψη της Ιαπωνίας.Μετά από πέντε εβδομάδες βίας και αιματοχυσίας οι ΗΠΑ κατάφεραν να καταλάβουν το νησί.

Ο Αυτοκρατορικός Στρατός της Ιαπωνίας αμύνθηκε με υπόγεια τούνελ. Οι ΗΠΑ όμως είχαν ισχυρό στόλο με πυροβολικό που κατέστρεφε μέσω βομβαρδισμών τους Ιαπωνικούς αμυντικούς μηχανισμούς και ολοκληρωτικό έλεγχο από τον αέρα. Η μάχη αυτή αποτέλεσε την πρώτη σύγκρουση των δύο κρατών μέσα στην γη της κύριας Ιαπωνίας. Οι Ιάπωνες καθ'όλη την διάρκεια της μάχης αρνήθηκαν να παραιτηθούν και υπέστησαν μία βίαιη ήττα.

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
--------------------

* Πολυμέσα σχετικά με το θέμα  Battle of Iwo Jima στο Wikimedia Commons

  


|  |  |
| --- | --- |
| 

|  |
| --- |
| * Πύλη:Πόλεμος
* Πύλη:Δεύτερος Παγκόσμιος Πόλεμος
 |

 |

|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
| Καθιερωμένοι όροι | 
* WorldCat
* LCCN: sh85069136
* BNF: cb13178354w (data)
* NDL: 00602115
* NKC: ph165773
* BNE: XX557163

 |

 |
Το ανακαινισμένο πλυσταριό στην κοινότητα Μπονάτ της Γαλλίας που το διασχίζει ένα μικρό ρέμα.
Το **δημόσιο πλυσταριό** (γαλλικά: *lavoir public* & *bassin public*‎‎) ήταν κοινόχρηστος χώρος που προοριζόταν για το πλύσιμο των ρούχων. Τέτοιοι χώροι πλυσίματος ήταν συνηθισμένοι σε όλο το κόσμο μέχρι την εισαγωγή του βιομηχανικού πλυσίματος, το οποίο με τη σειρά του αντικαταστάθηκε από τα οικιακά πλυντήρια και τα αυτοματοποιημένα πλυντήρια. Τα δημόσιο πλυσταριά ήταν γούρνες που βρίσκονταν συνήθως σε μια πηγή ή δίπλα σε ένα ποτάμι. Πολλές γούρνες διέθεταν στέγες για προστασία. Με τον ερχομό του τρεχούμενου παροχής νερού με αγωγούς και της σύγχρονης αποχέτευσης, τα πλυσταριά αυτά περιήλθαν τελικά σε αχρηστία, αν και ορισμένες κοινότητες έχουν αποκαταστήσει τις παλιές γούρνες ως αξιόθεατο.

Στη Γαλλία, τα δημόσια πλυσταριά κατασκευάστηκαν από τον 17ο έως τις αρχές 20ου. Με τον επανασχεδιασμό του Παρισιού από τον βαρόνο Ζορζ Εζέν Οσμάν τη δεκαετία του 1850, δημιουργήθηκαν ελεύθερα πλυσταριά σε κάθε γειτονιά και οι κρατικές επιχορηγήσεις ενθάρρυναν τους δήμους σε όλη τη Γαλλία να κατασκευάσουν τα δικά τους. Συνηθισμένα ήταν στη Γαλλία και τα πλωτά πλυσταριά, οι λεγόμενες βάρκες-πλυσταριά (γαλλικά: *bateaux-lavoirs*‎‎) στις όχθες μεγάλων ποταμών.

* Ένα πλυσταριό στο ΓκρουάΈνα πλυσταριό στο Γκρουά
* Πλυσταριό στο Noyers-sur-SereinΠλυσταριό στο Noyers-sur-Serein
* Πλυσταριό στο ΓκουνστέτΠλυσταριό στο Γκουνστέτ
* Βάρκα-πλυσταριό στο ΛαβάλΒάρκα-πλυσταριό στο Λαβάλ
* Βάρκα-πλυσταριό στο Ωτ-Γκαρόν, 1901Βάρκα-πλυσταριό στο Ωτ-Γκαρόν, 1901
* Πλυσταριό στην Ισπανία περίπου το 1874 στη Βέλλισκα της επαρχίας ΚουένκαΠλυσταριό στην Ισπανία περίπου το 1874 στη Βέλλισκα της επαρχίας Κουένκα
* Δημόσια πισίνα στο Cabeção, ΠορτογαλίαΔημόσια πισίνα στο Cabeção, Πορτογαλία
* Δημόσιοι νιπτήρες στο Σαν Μιγκέλ ντε Αγιέντε (Μεξικό)Δημόσιοι νιπτήρες στο Σαν Μιγκέλ ντε Αγιέντε (Μεξικό)
* Πλυσταριό (Μουσείο αγροτικής ζωής της Βαλλονίας)Πλυσταριό (Μουσείο αγροτικής ζωής της Βαλλονίας)

Παραπομπές
----------

1. ↑  Roddier, Mireille (2003). *Lavoirs: Washhouses of Rural France*. New York: Princeton Architectural Press. ISBN 9781568983929.
Η **Ελένα Γκούτρομσντοτερ** (σουηδ.: *Helena Guttormsdotter*, άκμασε το 1205), ήταν Σουηδή ευγενής και γαιοκτήμονας, γνωστή ως η βασιλική ερωμένη του Βάλντεμαρ Β΄ της Δανίας.

Βιογραφία
---------

Ήταν κόρη του Σουηδού κόμη Γκούτρομ γιάρλ. Παντρεύτηκε τον Δανό ευγενή Έσμπερν Σνάρε και έγινε μητέρα της κυρίας Ίνγκεμποργκ του Κάλουντβποργκ. Έμεινε χήρα το 1204 και είχε σχέση με τον Βαλντεμάρ Β', με τον οποίο είχε τον Κανούτο, δούκα της Εσθονίας. Η σχέση τερματίστηκε, όταν αυτός νυμφεύτηκε την Ντάγκμαρ της Βοημίας. Η Ελένα επέστρεψε στη Σουηδία, όπου ίδρυσε το παρεκκλήσιο Βορ Φρους (Vår Frus kapell) στο Λίνκεπινγκ. Ήταν γαιοκτήμονας στη Σουηδία και άφησε τα εκεί κτήματά της στον γιο της, μετά το τέλος της.

Οικογένεια
----------

Από τη σχέση της με τον Βάλντεμαρ Β΄ της Δανίας, είχε τέκνο:

* Κανούτος 1207-1260, δούκας της Εσθονίας.

Βιβλιογραφικές αναφορές
-----------------------

* Dansk biografisk Lexikon / VII. Δένω. I. Hansen - Holmsted /
Σε ένα **δημοψήφισμα στον Άγιο Μαρίνο** στις 25 Μαΐου 2014 οι ψηφοφόροι ενέκριναν και τις 2 προτάσεις που τέθηκαν σε δημοψήφισμα για την ανάκληση των νόμων για τις μεταρρυθμίσεις στο συνταξιοδοτικό και για την άσκηση του ιατρικού επαγγέλματος.

Αμφότερες οι προτάσεις εγκρίθηκαν από τη Βουλή στις 29 Οκτωβρίου 2013. Το ποσοστό συμμετοχής ώστε να θεωρείται έγκυρο το δημοψήφισμα έπεσε στο 25%, κάτι που σήμαινε ότι ήταν αρκετό να ψηφίσουν 8.398 ψηφοφόροι προκειμένου να εγκριθούν οι 2 προτάσεις.

Αποτελέσματα
------------

### Ανάκληση νόμου για το συνταξιοδοτικό

| Επιλογή | Ψήφοι | % |
| --- | --- | --- |
| Υπέρ | 11.026 | 79,48 |
| Κατά | 2.847 | 20,52 |
| Άκυρα/λευκά | 284 | – |
| **Σύνολο** | **14.157** | **100** |
| Εγγεγραμμένοι/συμμετοχή | 33.591 | 42,15 |
| Πηγή: Referendum.sm |

### Ιατρική πρακτική

| Επιλογή | Ψήφοι | % |
| --- | --- | --- |
| Υπέρ | 10.881 | 78,04 |
| Κατά | 3.061 | 21,96 |
| Άκυρα/λευκά | 215 | – |
| **Σύνολο** | **14.157** | **100** |
| Εγγεγραμμένοι/συμμετοχή | 33.591 | 42,15 |
| Πηγή: Referendum.sm |

Παραπομπές
----------

1. 1 2  Referendums of 25 May 2014 Secretary of State for Internal Affairs (Ιταλικά)
2. ↑  Referendum: Quorum drops to 25%. Required 8,398 "Yes" SMTV, 6 Μαΐου 2014
Το Heinkel He 178 ήταν το πρώτο αεροσκάφος τζετ στον κόσμο.
**Αεροσκάφος τζετ** ή **αεριωθούμενο** ονομάζεται κάθε αεροσκάφος που κινείται με κινητήρες αεριώθησης. Αυτοί οι κινητήρες συχνά ξεπερνούν την ταχύτητα του ήχου, δηλαδή το Μαχ 1 και κάποιοι φτάνουν το Μαχ 2 (τη διπλάσια). Το αεροσκάφος τζετ γενικώς ταξιδεύει με ταχύτητα που υπερβαίνει τα 0,8 Μαχ, ενώ ανέρχεται σε ύψος που κυμαίνεται γύρω στα 33.000 – 49.000 πόδια.

Πρώτος ανάπτυξε την αρχή των κινητήρων τζετ ο Φράνκ Γουίτλ, ο οποίος ήταν εφευρέτης και αξιωματικός στη Βρετανική Βασιλική Αεροπορία. Αργότερα, τη δεκαετία του 1930 ο Γερμανός Χανς φον Οχάιν ανέπτυξε τον πρώτο κινητήρα αντίδρασης. Ωστόσο σημαντικό έργο για αυτά τα αεροσκάφη έκανε και ο Άγγλος μηχανικός Άλαν Άρνολντ Γκρίφιθ, ο οποίος δημοσίευσε τον Ιούλιο του 1926 μια εργασία για συμπιεστές και τουρμπίνες.

Παραπομπές
----------

1. ↑
2. ↑
3. ↑
4. ↑
5. ↑

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
--------------------

* Πολυμέσα σχετικά με το θέμα  Aircraft with jet engines στο Wikimedia Commons

  


|  |  |
| --- | --- |
| 

|  |
| --- |
| * Πύλη:Αεροπορία
 |

 |

|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
| Καθιερωμένοι όροι | 
* WorldCat
* LCCN: sh85070162
* GND: 4150844-0
* NDL: 00574989
* NKC: ph124682
* BNE: XX538661

 |

 |
Η **Διάσκεψη για την Κλιματική Αλλαγή 2015** (αγγλικά: 2015 United Nations Climate Change Conference, COP 21 ή CMP 11‎‎) έγινε στο προάστιο του Παρισιού, Λε Μπουρζέ, από τις 30 Νοεμβρίου έως τις 12 Δεκεμβρίου 2015. Ήταν η 21η ετήσια σύνοδος της Διάσκεψης των Συμβαλλομένων Μερών των Ηνωμένων Εθνών της σύμβασης-Πλαίσιο για την Κλιματική Αλλαγή (UNFCCC) του 1992 και η 11η σύνοδος της Διάσκεψης των Συμβαλλομένων Μερών του Πρωτοκόλλου του Κιότο του 1997.  Ο στόχος του συνεδρίου ήταν να επιτευχθεί μια νομικά δεσμευτική και καθολική συμφωνία για το κλίμα, από όλα τα έθνη του κόσμου. Για πρώτη φορά, η Διάσκεψη έληξε με συμφωνία των κρατών που έλαβαν μέρος, η οποία έχει ως στόχο τον περιορισμό της αύξησης της θερμοκρασίας της Γης «αρκετά λιγότερο από 2 βαθμούς Κελσίου» μέχρι το 2100.

Παραπομπές
----------

1. ↑  «19th Session of the Conference of the Parties to the UNFCCC». International Institute for Sustainable Development. Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 13 Φεβρουαρίου 2013. Ανακτήθηκε στις 20 Φεβρουαρίου 2013.