Ο **Γουλιέλμος** o *πλούσιος* (γερμ.: *Wilhelm der Reiche*, 28 Ιουλίου 1516 - 5 Ιανουαρίου 1592) από τον Οίκο του Λα Μαρκ ήταν δούκας των Γύλιχ, Κλέβης, Μπεργκ και κόμης των Λα Μαρκ, Ράβενσμπεργκ (1539-92). Επίσης δούκας του Γκέλντερν και κόμης του Τσύτφεν (1538-43).

Ο θυρεός του Γουλιέλμου: επάνω ο θυρεός της Κλέβης και ο μέλας λέων του Γύλιχ. Κάτω ο ερυθρός λέων του Μπεργκ και ο θυρεός του Λα Μαρκ. Επάνω από όλα ο θυρεός του Ράβενσμπεργκ.

Βιογραφία
---------

Ήταν ο μόνος γιος του Ιωάννη Γ΄, δούκα της Κλέβης & κόμη του Λα Μαρκ και της Μαρίας του Γύλιχ, κόρης και κληρονόμου του Γουλιέλμου Δ΄, δούκα των Γύλιχ & Μπεργκ και κόμη του Ράβενσμπεργκ. 

Γεννήθηκε στο Ντύσσελντορφ και το 1539 διαδέχθηκε τον πατέρα του ως Γουλιέλμος Α΄ στην Κλέβη και το Λα Μαρκ. Αν και η μητέρα του απεβίωσε το 1543, ανέλαβε και τις μητρικές κτήσεις ως Γουλιέλμος Ε΄ στο Γύλιχ και Γουλιέλμος Δ΄ στο Μπεργκ. Το διάστημα 1538-43 κράτησε το γειτονικό δουκάτο του Γκέλντερν και την κομητεία του Τσύτφεν, ως διάδοχος των μακρινών συγγενών του, των Έχμοντ: το δουκάτο δικεδικούσε ο Κάρολος Ε΄ των Αψβούργων της Γερμανίας, καθώς ο δούκας Έχμοντ είχε πωλήσει σε αυτόν το δικαίωμα διαδοχής. Τότε ο Γουλιέλμος συμφώνησε με τη Γαλλία και νυμφεύτηκε την Ιωάννα Γ΄ της Ναβάρρας, τρίτη εξαδέλφη του Ερρίκου Β΄ των Βαλουά της Γαλλίας και με αυτή την υποστήριξη αντιτάχθηκε στον βασιλιά της Γερμανίας. Όμως και οι δύο αντιλήφθηκαν ότι οι Γάλλοι δεν έκαναν τίποτε για να υποστηρίξουν τον Γουλιέλμο, ο οποίος ταραγμένος παραδόθηκε. Στη συνθήκη του Βένλο που ακολούθησε το 1543, το Γκέλντερν και το Τσύτφεν πέρασαν στον Κάρολο Ε΄, που τα προσέθεσε στις Αψβουργικές Κάτω Χώρες.

Προσπάθησε να ενισχύσει τις περιοχές του και εξήγγειλε ένα εντυπωσιακό πρόγραμμα ανάπτυξης των σημαντικότερων πόλεων. Τα τρία δουκάτα απέκτησαν νέα κύρια φρούρια και μεγάλα σημεία άμυνας, μια και οι μεσαιωνικές οχυρώσεις είχαν αποδειχθεί ανεπαρκείς απέναντι στο πυροβολικό του βασιλιά της Γερμανίας. Η πόλη του Γύλιχ στο Δουκάτο Γύλιχ, το Ντύσσελντορφ στο Μπεργκ και το Όρσαου στην Κλέβη έγιναν τα φρούρια των δουκάτων, μάλιστα τα δύο πρώτα απέκτησαν ανάκτορα. Για τον σκοπό αυτό μισθώθηκε ο διάσημος αρχιτέκτονας Αλεσάντρο Πασκουαλίνι από τη Μπολόνια, ο οποίος είχε ήδη δείξει την εντυπωσιακή επιδεξιότητα του στις Κάτω Χώρες. Αυτός έκανε τα σχέδια των οχυρών και των ανακτόρων και από τα έργα του έχουν απομείνει δείγματα, ιδιαίτερα η ακρόπολη του Γύλιχ, που οικοδομήθηκε το 1548-1580 και μέρη των Αναγεννησιακών ανακτόρων.

Αδελφή του ήταν η Άννα, τέταρτη σύζυγος του Ερρίκου Η΄ των Τυδώρ της Αγγλίας, ο οποίος τη διαζεύχθηκε έξι μήνες μετά. Η πρώτη κόρη του Γουλιέλμου, Μαρία Ελεονώρα είχε τρισεγγονή τη Μαρία Λουίζα της Έσσης-Κάσσελ, από την οποία κατάγονται όλοι οι σημερινοί μονάρχες της Ευρώπης.

Ήταν Λουθηρανός· το 1592 απεβίωσε στο Ντύσσελντορφ σε ηλικία 76 ετών.

Οικογένεια
----------

Νυμφεύτηκε πρώτα το 1541 την Ιωάννα Γ΄ των Αλμπρέ, κόρη και κληρονόμο του Ερρίκου Β΄ της Ναβάρρας. Αυτός ήταν 25 και αυτή 13 ετών. Ο για πολιτικούς λόγους συναφθείς γάμος ακυρώθηκε τέσσερα έτη μετά.

Ο Γουλιέλμος έκανε δεύτερο γάμο το 1546 με τη Μαρία των Αψβούργων, κόρη του Φερδινάνδου Α΄, αρχιδούκα της Αυστρίας και βασιλιά της Γερμανίας και απέκτησε τέκνα:

* Μαρία Ελεονώρα 1550-1608, παντρεύτηκε τον Αλβέρτο Φρειδερίκο του Χοεντσόλερν, δούκα της Πρωσίας.
* Άννα 1552-1632, παντρεύτηκε τον Φίλιππο Λουδοβίκο του Βίττελσμπαχ, κόμη του Παλατινάτου-Νόιμπουργκ.
* Μαγδαληνή 1553-1633, παντρεύτηκε τον Ιωάννη Α΄ των Βίττελσμπαχ, κόμη του Παλατινάτου-Τσβάιμπρυκεν (αδελφό του Φίλιππου Λουδοβίκου).
* Κάρολος Φρειδερίκος 1555-1575, διάδοχος
* Σίβυλλα 1557-1627, παντρεύτηκε τον Κάρολο των Αψβούργων, μαργράβο του Μπούργκαου (μοργανατικό γιο του Φερδινάνδου Β΄, αρχιδούκα της Αυστρίας)
* Ιωάννης Γουλιέλμος 1562-1609, δούκας των Γύλιχ, Κλέβης, Μπεργκ και κόμης των Λα Μαρκ & Ράβενσμπεργκ.
* Ελισάβετ 1556-1561

Παραπομπές
----------

1. 1 2  Darryl Roger Lundy: (Αγγλικά) *The Peerage*. p11204.htm#i112034. Ανακτήθηκε στις 9  Οκτωβρίου 2017.
2. 1 2  Εθνική Βιβλιοθήκη της Γαλλίας: (Γαλλικά) *καθιερωμένοι όροι της Εθνικής Βιβλιοθήκης της Γαλλίας*. 169514703.
3. ↑  *Biografisch Portaal*. 06131433. Ανακτήθηκε στις 9  Οκτωβρίου 2017.
4. ↑  «Identifiants et Référentiels». (Γαλλικά) *IdRef*. Agence bibliographique de l'enseignement supérieur. Ανακτήθηκε στις 5  Μαρτίου 2020.
5. 1 2  p11204.htm#i112034. Ανακτήθηκε στις 7  Αυγούστου 2020.
6. ↑  Ανακτήθηκε στις 2  Οκτωβρίου 2016.
7. 1 2 3  Darryl Roger Lundy: (Αγγλικά) *The Peerage*.
8. ↑  Weir, Alison: *The Six Wives of Henry VIII*; Grove Press, 2000; page 388.
9. 1 2 3 4  *The Cambridge modern history*, Volume 3, The University press, 1918; Digitized 2008, Google Books
10. ↑  L.M. Koldau, *Frauen-Musik-Kultur: ein Handbuch zum deutschen Sprachgebiet der Frühen Neuzeit*, pg 68

|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
| Καθιερωμένοι όροι | 
* WorldCat
* VIAF: 291388445
* LCCN: n97006977
* ISNI: 0000 0001 2133 7890
* GND: 118807358
* SUDOC: 124612423
* BNF: cb169514703 (data)
* BPN: 06131433
* BNE: XX5024611

 |

 |


|  |  |
| --- | --- |
| CC-BY-SA Μετάφραση | Στο λήμμα αυτό έχει ενσωματωθεί κείμενο από το λήμμα William, Duke of Jülich-Cleves-Berg  της Αγγλικής Βικιπαίδειας, η οποία διανέμεται υπό την GNU FDL και την CC-BY-SA 4.0. (ιστορικό/συντάκτες). |