recursal/SuperWikiNEXT-32B huggingface dataset:
Ο **Φαμπρίτσιο ντελ Καρρέττο** (Φινάλε Λίγκουρε, Λιγυρία, 1455 - 10 Ιανουαρίου 1521) ήταν Ιταλός ευγενής που έγινε Μέγας Μάγιστρος των Ιωαννιτών Ιπποτών (1513 - 1521). Ο Φαμπρίτσιο ντελ Καρρέττο ήταν το 4ο παιδί του Τζιοβάννι ντελ Καρρέττο, μαρκησίου του Φινάλε και της Βαλεντίνας Αντόρνο, κόρης του Μπαρνάμπα Αντόρνο, Δόγη της Γένοβας, ο μεγάλος του αδελφός ήταν ο Καρδινάλιος Καρλο Ντομένικο ντελ Καρέτο. Στη νεότητα του έζησε μερικά χρόνια στη Ρόδο, επέστρεψε στην Ιταλία και διεκδίκησε από τον πάπα Ιννοκέντιο Η΄ την ηγεσία της Σάντα Μαρία του ιερού ναού του Τιμίου Σταυρού στο Μιλάνο. Τις διοικητικές του ικανότητες τις έδειξε στη μεταφορά γαλέρων από τη Γένοβα στη Ρόδο για να ενισχύσει την άμυνα του νησιού από την Οθωμανική αυτοκρατορία, διορίστηκε Καπετάνιος των Γαλέρων (1500). Επέστρεψε στη Ρώμη όταν ο Μέγας Μάγιστρος τον διόρισε εκπρόσωπο του Τάγματος στην Αγία Έδρα (1502). Αργότερα έγινε Στρατηγός του Τάγματος και διοικητής του Ιταλικού τμήματος (1509). Ο Πάπας Ιούλιος Β΄ του ανάθεσε νέα διοικητικά καθήκοντα, τον συνόδευσε στην Τέταρτη Σύνοδο του Λατερανού (1512). Επέστρεψε κατόπιν στη Ρόδο και ανέλαβε τη διοίκηση δύο Γαλέρων στην υπηρεσία του Τάγματος. Ο Μέγας Μάγιστρος Γκι ντε Μπλανσφόρ πέθανε στη Ζάκυνθο (24 Νοεμβρίου 1513) αλλά έφτασαν τα νέα στη Ρόδο αργότερα (13 Δεκεμβρίου 1513).Σε δύο μέρες το Συμβούλιο των Ιπποτών εξέλεξε νέο Μάγιστρο τον Φαμπρίτσιο ντελ Καρρέττο. Τα επτά έτη της διακυβέρνησης του συνέχισε να επεκτείνει τις οχυρώσεις, ενίσχυσε όλα τα Δωδεκάνησα με τρόφιμα και πολεμοφόδια. Ο Φαμπρίτσιο ντελ Καρρέττο πέθανε μετά από σύντομη ασθένεια (10 Ιανουαρίου 1521), ήταν ο τελευταίος Μέγας Μάγιστρος των Ιωαννιτών που τάφηκε στη Ρόδο. Με τον διάδοχο του Φιλίπ ντε Βιλιέ ντε λ' Ιλ-Αντάμ η Ρόδος θα κατακτηθεί από τον Οθωμανό Σουλτάνο Σουλειμάν τον Μεγαλοπρεπή και η έδρα του Τάγματος θα μετακινηθεί στη Μάλτα (1530).

Παραπομπές
----------

1. ↑  Louis-François de Villeneuve-Bargemont, Monumens des grands-maitres de l'ordre de Saint Jean de Jérusalem ou vues des tombeaux élevés à Jérusalem, à Ptolémais, à Rhodes, à Malte, etc. accompagnés de notices historiques sur chacun des grands-maitres (Paris: J. J. Blaise, 1829), t. 1, σ. 243
2. ↑  Villeneuve-Bargemont, t. 1, σσ. 241, 244
3. ↑  Villeneuve-Bargemont, t. 1, σ. 243

Πηγές
-----

* Louis-François de Villeneuve-Bargemont, Monumens des grands-maitres de l'ordre de Saint Jean de Jérusalem ou vues des tombeaux élevés à Jérusalem, à Ptolémais, à Rhodes, à Malte, etc. accompagnés de notices historiques sur chacun des grands-maitres (Paris: J. J. Blaise, 1829)

|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
| Καθιερωμένοι όροι | 
* VIAF: 75009237
* ISNI: 0000 0000 1997 0366
* GND: 132310104
* SUDOC: 192130463

 |

 |

|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| ΠροκάτοχοςΓκι ντε Μπλανσφόρ | **Μέγας Μάγιστρος των Ιωαννίτων Ιπποτών της ΡόδουΘυρεός του Τάγματος του Αγίου-Ιωάννη της Ιερουσαλήμ**1513 - 1521 | ΔιάδοχοςΦιλίπ ντε Βιλιέ ντε λ' Ιλ-Αντάμ |
|
**Υποπλακίη Θήβη** ήταν αρχαία πόλη που βρισκόταν στον κόλπο του Αδραμυττίου. Σύμφωνα με την ελληνική μυθολογία, η πόλη της Θήβας ιδρύθηκε από τον Ηρακλή πριν τον Τρωικό πόλεμο κατά τη διάρκεια της βασιλείας του βασιλιά Λαομέδοντα και πήρε το όνομά της από τη γενέτειρά του, τη Θήβα της Βοιωτίας. Η πόλη ανήκε στην επαρχία Κιλικία της Μυσίας και έφερε τα επίθετα: *Κιλικιακή*, *Πλακία* και *Υποπλάκια* (στους πρόποδες του Πλάκου όρους). Την εποχή του Τρωϊκού πολέμου, την πόλη κατείχε το φύλο των Κιλίκων (με προέλευση από την Κιλικία της ανατολικής Μικράς Ασίας). Ηγεμόνας του ήταν ο Ηετίων που έδωσε την κόρη του Ανδρομάχη στον Έκτορα. Στα τελευταία χρόνια του πολέμου, οι Μυκηναίοι εισβολείς με επικεφαλής τον Αχιλλέα, κατέλαβαν την Θήβη, όπου και σκότωσαν τον Ηετίωνα με την σύζυγο και τους υιούς του. Μια αιχμάλωτη ήταν και η Χρυσηίδα από την Θήβη που έγινε παλλακίδα του Αγαμέμνονα.

Παραπομπές
----------

1. ↑  «A Commentary on Herodotus». *W. W. How*. Cultural Heritage Language Technologies.
2. ↑  Στράβων, *Γεωγραφικά*, ιβ΄ βιβλίο 1.7
3. ↑  Όμηρος, *Ιλιάδα*, A, 366-369
**Υποσυνείδητο** βρίσκεται κοντά στην συνείδηση και στην αντίληψη και μπορεί εύκολα να γίνει και αυτό συνειδητό μετά απο δική μας προσπάθεια[*ασαφές*]. Στην ψυχανάλυση ,λειτουργεί ως μια αποθήκη πληροφοριών,αντιλήψεων,επιθυμιών και παρορμήσεων, τα οποία δύνανται να επανέλθουν στη συνείδηση και επηρεάζει τη συμπεριφορά του ατόμου. Σύμφωνα με ορισμένους ψυχολόγους και την ψυχανάλυση, το υποσυνείδητο αποτελεί 
εκτεταμένο πεδίο στο περιθώριο της καθαυτό συνείδησης. Διαφέρει από το ασυνείδητο κατά το ότι μπορεί, χωρίς να γίνει συνειδητό, να ενεργεί στη 
συνειδητή ζωή. Συνδέεται στενά με την προσωπικότητα του υποκειμένου (μνήμη,συναίσθημα,πλήρης φυσική και ψυχική ζωή). Οι εκδηλώσεις του υποσυνείδητου
είναι μερικές φορές βεβαιότερες από τις συνειδητές, επειδή είναι πάντοτε παρόν στην καθημερινή ζωή (όνειρα,αναμνήσεις). Μπορεί να δημιουργεί
παθολογικές καταστάσεις και να ασκεί σοβαρή επιρροή στην ανθρώπινη συμπεριφορά. Έτσι μπορούν να προκληθούν παραδρομές, υστερισμοί, νευρώσεις κτλ.
Κατά τον Φρόιντ, η θεραπευτική για τις παθολογικές αυτές περιπτώσεις είναι η ψυχανάλυση. Σύμφωνα με αυτή, γίνεται έρευνα του υποσυνείδητου για να
ανακαλυφθούν τα συμπλέγματα, τα οποία οφείλονται στην εξιδανίκευση, στην εκτροπή ή στην απώθηση των περιφρονημένων τάσεων. Οι Φρόιντ, Γιουνγκ και
Άντλερ διεύρυναν την έννοια του υποσυνείδητου και τη διέδωσαν στο ηθικό και κοινωνικό πεδίο.

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
--------------------

|  |  |
| --- | --- |
| wiktionary logowiktionary logo | Το *Βικιλεξικό* έχει σχετικό λήμμα:  **υποσυνείδητο**  |
Τσουάνγκ της Κίνας.
Οι **Τσουάνγκ** είναι ένας αυτόχθων λαός της νότιας Κίνας. Ο συνολικός πληθυσμός τους ανέρχεται σε σχεδόν 18 εκατομμύριο άτομα (2010) και είναι η μεγαλύτερη εθνική μειονότητα της Κίνας. Οι περισσότεροι ζουν στη Αυτόνομη Περιφέρεια Κουανγκσί Τσουάνγκ, ενώ οι υπόλοιποι στην Γιουνάν και την Γκουανγκντόνγκ. Ομιλούν τη γλώσσα τσουάνγκ, οι οποία ανήκει στην οικογένεια των Σινοθιβετικών γλωσσών. Είναι κυρίως ταοϊστές ή βουδιστές.

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
--------------------

* Γιουνάν τσουάνγκ

|  |  |
| --- | --- |
| Commons logoCommons logo | Τα Wikimedia Commons έχουν πολυμέσα σχετικά με το θέμα   **Τσουάνγκ** |


|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
| Καθιερωμένοι όροι | 
* WorldCat
* LCCN: sh85025461
* BNF: cb145122731 (data)
* NDL: 00561742
* NKC: ph847852

 |

 |
**Υποπλοίαρχος Δανιόλος (Οχηματαγωγό) L-163**   

Το **«Υποπλοίαρχος Δανιόλος»**, πρώην **USS LSM 227**, παρελήφθη στις 3 Μαρτίου 1958 στο Norfolk Βιργινίας ΗΠΑ. Κατασκευάστηκε στα ναυπηγεία USA – Dravo Corp. στο Wilmington. Καθέλκυση στις 9 Σεπτεμβρίου 1944. Στην ενέργεια στις 5 Οκτωβρίου 1944. Του ίδιου τύπου ήταν τα «Υποπλοίαρχος Γρηγορόπουλος», «Υποπλοίαρχος Κρυσταλλίδης», «Υποπλοίαρχος Μέρλιν», «Υποπλοίαρχος Ρουσσέν» και «Υποπλοίαρχος Τουρνάς». Εντάχθηκε στη δύναμη του Στολίσκου πλοίων απόβασης. Χρησιμοποιήθηκε επίσης εκτεταμένα σε ανεξάρτητες μεταφορές. Ονομάσθηκε προς τιμήν του φονευθέντος Υποπλοιάρχου Αντώνιου Δανιόλου, ο οποίος υπηρετούσε στο Υ/Β «Τρίτων» ως ύπαρχος και φονεύθηκε στις 16 Νοεμβρίου 1942 στη γέφυρά του, εξαιτίας σφοδρής επίθεσης του γερμανικού ανθυποβρυχιακού καταδιωκτικού Ζ-102. Παροπλίστηκε στις 27 Απριλίου 1993.
**Υποπλοίαρχος Τουρνάς (Οχηματαγωγό) L-162**

Πρώην ‘USS LSM 102’. Κατασκευάστηκε στα ναυπηγεία ‘USA – Brown Shipbuilding Co. Houston, Texas’. Καθέλκυση στις 14 Οκτωβρίου 1944. Στην ενεργεία από τις 9 Νοεμβρίου 1944. Του ιδίου τύπου 'Υποπλοίαρχος Δανιόλος ’, 'Υποπλοίαρχος Κρυσταλλίδης', ‘Υποπλοίαρχος Μέρλιν’, ‘Υποπλοίαρχος Ρουσσέν’ και Υποπλοίαρχος Γρηγορόπουλος’. Ονομάστηκε προς τιμή του φονευθέντος Υποπλοιάρχου Α. Τουρνά ο οποίος φονεύθηκε με τη βύθιση του Υ/Β ΠΡΩΤΕΥΣ στην Αδριατική στις 29 Φεβρουαρίου 1940. Στις 3 Νοεμβρίου 1958 παρελήφθη στο Πόρτσμουθ της Βιργινίας. Χρησιμοποιήθηκε για κρατικές και στρατιωτικές μεταφορές.
Ο **Σόλων Νικήτας** (1 Οκτωβρίου 1937 – 22 Οκτωβρίου 2005) ήταν διακεκριμένος Κύπριος δικαστής και νομικός.

Βιογραφία
---------

### Πρώτα χρόνια

Γεννήθηκε στη Λεμεσό στις 1 Οκτωβρίου 1937, όπου έζησε τα πρώτα του χρόνια. 

Η οικογένειά του μετακόμισε στην Αμμόχωστο και αποφοίτησε από το Γυμνάσιο της Αμμοχώστου. Εργάστηκε για ένα μικρό χρονικό διάστημα στο υπουργείο Εμπορίου ενώ ύστερα μετακόμισε στην Αγγλία για να σπουδάσει νομικά. 

### Καριέρα

Από το 1961 εργάστηκε ως δικηγόρος στη Λευκωσία. Στις 10 Σεπτεμβρίου 1971 διορίστηκε Δικαστής του επαρχιακού Δικαστηρίου Αμμοχώστου και στη συνέχεια μετατέθηκε στο Επαρχιακό Δικαστήριο Λευκωσίας (ακριβώς την ίδια μέρα 2 χρόνια μετά). 

Στις 10 Οκτωβρίου 1980 διορίστηκε Ανώτερος επαρχιακός Δικαστής, ενώ στις 1 Ιανουαρίου 1982 διορίστηκε Πρόεδρος του επαρχιακού Δικαστηρίου, το οποίο εξυπηρετούσε το Επαρχιακό Δικαστήριο Λευκωσίας και (από τις 1 Σεπτεμβρίου 1987) μετατέθηκε στο Επαρχιακό Δικαστήριο Λάρνακας-Αμμοχώστου. 

Στις 19 Νοεμβρίου 1988 διορίστηκε Δικαστής του Ανωτάτου Δικαστηρίου. Έφυγε από το Δικαστήριο στις 30 Απριλίου 2003, μετά το διορισμό του ως Εισαγγελέα. Παραιτήθηκε από τη θέση του το Μάιο του 2005.

Εξελέγη μέλος του συμβουλίου της Ένωσης Δικαστών της Κοινοπολιτείας (ΕΔΚ) το 1994 και ως Περιφερειακός Αντιπρόεδρος της ΕΔΚ για το Βόρειο Ατλαντικό και τη Μεσόγειο το 1997. 

Συμμετείχε σε πολλά συνέδρια σε όλο τον κόσμο και έδωσε διαλέξεις και ομιλίες για διάφορα νομικά θέματα κατά τη διάρκεια της μακράς και διακεκριμένης δικαστικής και νομικής του καριέρας. Εμπνευσμένος από έντονες δημοκρατικές πεποιθήσεις, ήταν ιδρυτικό και ενεργό μέλος του Οργανισμού για την Αποκατάσταση της Δημοκρατίας στην Ελλάδα.

Παραπομπές
----------

1. ↑  «Προηγούμενοι γενικοί εισαγγελείς». (Ελληνικά) Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 1  Αυγούστου 2019. Ανακτήθηκε στις 1  Αυγούστου 2019.
2. ↑  «Κύπρος - Την παραίτησή του υπέβαλε και επισήμως ο Γενικός Εισαγγελέας». (Ελληνικά) 3  Μαΐου 2005. Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 3  Αυγούστου 2019. Ανακτήθηκε στις 3  Αυγούστου 2019.
3. ↑  «Ο Σόλων Νικήτας νέος Γενικός Εισαγγελέας Κύπρου | in.gr». *in.gr*. 27 Μαρτίου 2003.. Ανακτήθηκε στις 14 Ιουνίου 2019.
4. ↑  «Προηγούμενοι Γενικοί Εισαγγελείς - Νομική Υπηρεσία της Κυπριακής Δημοκρατίας». *law.gov.cy*. Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 2019-08-01.. Ανακτήθηκε στις 14 Ιουνίου 2019.
5. ↑  «Κύπρος - Την παραίτησή του θα υποβάλει ο Γενικός Εισαγγελέας Σ. Νικήτας». *Η Ναυτεμπορική*: σελ. naftemporiki.gr. 28 Απριλίου 2005.. Ανακτήθηκε στις 14 Ιουνίου 2019.
6. ↑  Commonwealth Judicial Journal

|  |  |  |  |
| --- | --- | --- | --- |
| 

| π • σ • ε
Γενικός Εισαγγελέας της Κυπριακής Δημοκρατίας |
| --- |
|  |
| 
* Κρίτων Τορναρίτης
* Στέλλα Σουλιώτη
* Μιχαλάκης Τριανταφυλίδης
* Αλέκος Μαρκίδης
* Σόλων Νικήτας
* Πέτρος Κληρίδης
* Κώστας Κληρίδης
* Γιώργος Λ. Σαββίδης
 |

 |
Μία τσουλήθρα
Η **τσουλήθρα** είναι δημοφιλές παιχνίδι της παιδικής χαράς. Αποτελείται από έναν λείο κεκλιμένο διάδρομο, στον οποίο γλιστρούν τα παιδιά προς τα κάτω. Στο πίσω μέρος διαθέτει σκάλα για το ανέβασμα στην κορυφή της τσουλήθρας. Ο διάδρομος της τσουλήθρας μπορεί να είναι είτε ίσιος είτε ελικοειδής.

Τσουλήθρες χρησιμοποιούνται και σε waterparks. Σε αυτή την περίπτωση αποκαλούνται νεροτσουλήθρες.

Δείτε επίσης
------------

* Κούνιες
* Τραμπάλα

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
--------------------

|  |  |
| --- | --- |
| wiktionary logowiktionary logo | Το *Βικιλεξικό* έχει σχετικό λήμμα:  **τσουλήθρα**  |

|  |  |
| --- | --- |
| Commons logoCommons logo | Τα Wikimedia Commons έχουν πολυμέσα σχετικά με το θέμα   **Τσουλήθρα** |
Ο **Σόλομον Οκπάκο** (*Solomon Okpako*), γεννημένος στις 1 Μαΐου 1990 στην πόλη Αμπράκα της Νιγηρίας, είναι διεθνής νιγηριανός ποδοσφαιριστής. Έχει ύψος 1,70 και αγωνίζεται στη μεσαία γραμμή. Τη σεζόν 2010-11 έχει υπογράψει στον Πανιώνιο.

Βιογραφικό
----------

Ο Σόλομον Οκπάκο ξεκίνησε το ποδόσφαιρο το 2003 στην ερασιτεχνική Μπέντελ Γιουνάιτεντ και σε ηλικία 15 ετών, το 2005, εντάχθηκε στην α΄ ομάδα της. Το 2006 υπέγραψε στην επαγγελματική Κάνοου Πιλάρς (Kano Pillars F.C.), ομάδα της ανώτερης κατηγορίας της Νιγηρίας, με την οποία κατέκτησε το πρωτάθλημα το 2008 και έφτασε ως τα ημιτελικά του Αφρικανικού Τσάμπιονς Λιγκ την επόμενη σεζόν. Το καλοκαίρι του 2010 ήρθε στην Ελλάδα και υπέγραψε στον Πανιώνιο.

### Διεθνής

Ο Σόλομον Οκπάκο έχει αγωνιστεί με την ομάδα Νέων (Κ20) της Νιγηρίας και μετείχε στην προετοιμασία για την τελική φάση του Παγκοσμίου Πρωταθλήματος Νέων 2009 στην Αίγυπτο αλλά δεν συμπεριλήφθηκε στην αποστολή. Με την ίδια ομάδα, ως Β΄ Ομάδα της Νιγηρίας, τον Απρίλιο του 2010 κατέκτησε το Κύπελλο Δυτικής Αφρικής. Μάλιστα, πέτυχε το δεύτερο γκολ στον τελικό στο 87΄, στη νίκη με 2-0 επί της Σενεγάλης. 

Στη συνέχεια κλήθηκε στην ομάδα που προετοιμάστηκε για το Μουντιάλ της Νότιας Αφρικής αλλά τελικά δε συμπερλήφθηκε στους 23 που ταξίδεψαν εκεί.

Καριέρα
-------

| Χρονιές | Σύλλογος | Συμμετοχές | Γκολ |
| --- | --- | --- | --- |
| 2003-2004 |  Μπέντελ Γιουνάιτεντ | έφηβος |  |
| 2005 |  Μπέντελ Γιουνάιτεντ | 12 | 2 |
| 2006-2010 |  Κάνοου Πιλάρς | 96 | 15 |
| 2010-11 (α΄) |  Πανιώνιος | 3 | 0 |
| 2011- |  Μαμελόντι Σαντάουνς |  |  |
| Χρονιές | Εθνικές ομάδες | Συμμετοχές | Γκολ |
| 2010 | Νιγηρία Νιγηρία  |  |  |

Παραπομπές
----------

1. ↑  (πολλαπλές γλώσσες) *Transfermarkt*. 78517. Ανακτήθηκε στις 9  Οκτωβρίου 2017.
Ο **Αθλητικός Όμιλος "Τέλος Άγρας"** ιδρύθηκε το 1952 και έχει έδρα τους Γαργαλιάνους Μεσσηνίας. Διατηρεί τμήμα ποδοσφαίρου που αγωνίζεται στην Α΄ Ε.Π.Σ. Μεσσηνίας και τμήμα στίβου με 150 ενεργούς αθλητές. Έχει χρώματα το κόκκινο και το λευκό και έμβλημα τον στεφανωμένο ολυμπιονίκη.

Πληροφοριακά στοιχεία
---------------------

Πήρε το όνομά του από το ψευδώνυμο του ήρωα μακεδονομάχου Σαράντου Αγαπηνού ή Τέλλου Άγρα που καταγόταν από την πόλη. Έχει χρώματα το κόκκινο και το μαύρο και ως έδρα χρησιμοποιεί το Δημοτικό Γυμναστήριο Γαργαλιάνων. Έμβλημα του είναι ο δαφνοστεφανωμένος έφηβος, όπως του Ολυμπιακού. 

Ο Τέλος Άγρας παίζει ανέκαθεν πρωταγωνιστικό ρόλο στις διοργανώσεις της Ε.Π.Σ. Μεσσηνίας. Το 1996 ανέβηκε για πρώτη φορά στη Δ΄ Εθνική παραμένοντας για δυο περιόδους. Επέστρεψε το 2007 που κατέκτησε το πρωτάθλημα ΕΠΣΜ και το 2007-08 συμμετείχε για τρίτη φορά στη Δ΄ Εθνική, όπου αγωνίστηκε συνολικά άλλες τρεις σεζόν ως το 2009-10.

Τίτλοι
------

* Πρωτάθλημα Ε.Π.Σ. Μεσσηνίας: 1996, 2007 (ελλιπείς πληροφορίες)
* Κύπελλο ΕΠΣ Μεσσηνίας (2): 1997, 1998.

Πηγές
-----

|  |  |
| --- | --- |
| εικονίδιο Ποδόσφαιρο | Πύλη Ποδόσφαιρο |

* εφ. Ελευθερία, 16/3/2009.
*
Οι Σόλυμοι ήταν, σύμφωνα με την Ιλιάδα του Ομήρου, λαός της Μικράς Ασίας που κατοικούσε, κατά την 1η χιλιετηρίδα π.Χ. στην περιοχή που καταλάμβανουν οι μεταγενέστερες: Λυκία, Παμφυλία και Λυκαονία.

Σύμφωνα με τον μύθο
-------------------

Σύμφωνα με τον μύθο, ο Βελλεροφόντης εξορίζεται από την Κόρινθο και καταφεύγει στην γειτονική Τίρυνθα, στην αυλή του βασιλέα Προίτου. Εκεί η βασίλισσα Σθενέβοια (ή Άντεια ) τον ερωτεύεται. Ο Βελλερεφόντης την αποκρούει και εκείνη τον κατηγορεί στον σύζυγό της. Θέλοντας να τον απομακρύνει από την Τίρυνθα, ο βασιλέας Προίτος τον αποστέλλει στον πεθερό του Ιοβάτη, βασιλέα της Λυκίας στη Δυτική Μικρά Ασία (έχοντας ένα κλειστό γράμμα από τον Προίτο, στο οποίο ο αποστολέας παράγγειλε στον αποδέκτη να φονεύσει τον φέροντα). 

Ο βασιλέας Ιοβάτης του αναθέτει τρεις αποστολές, από τις οποίες η μια είναι να αντιμετωπίσει τους Σόλυμους, οι οποίοι και κατατροπώθηκαν από τον ήρωα.

Ιστορία
-------

Λαός της νότιας Μικράς Ασίας, κατά την **Μυκηναϊκή Εποχή**.

Οι **Σόλυμοι** επίσης ταυτίζονται και με τους επιλεγόμενους **Μιλύες**. Ο Ηρόδοτος αναφέρει ότι η Λυκία παλαιότερα ήταν γνωστή ως Μιλυάς.

Η ονομασία τους προέρχεται από τον Σόλυμο, τον υιό του Διός και της Χαλκήνης.

Ο **Ηρωδιανός** (Περί καθολικής Προσωδίας, ζ, 172) αναφέρει σχετικά τα εξής: «*Το έθνος των Σολύμων, που είναι οι Πισίδες, έλαβαν την ονομασία τους από τον Σόλυμο, τον υιόν του Διός και της Χαλκήνης*».

Επίσης συνεχίζει (Περί καθολικής Προσωδίας, βιβλ. ζ, 175) «*Είναι έθνος που κατοικεί εις την Άσπενδον και την Κιλικία».* Αυτό σημαίνει ότι οι Σόλυμοι εξαπλώθηκαν ανατολικά μέχρι την Κιλικία. 

Στη χώρα των Σολύμων έφθασε ο Σαρπηδών, όταν εξορίστηκε από τον αδελφό του Μίνωα. Ο Σαρπηδών, ο Μίνωας και ο Ραδάμανθυς υπήρξαν υιοί του Διός και της Ευρώπης. 

Ο **Ηρόδοτος** αναφέρει (Ιστορίαι 1, 173, 4):

«*Καθώς φιλονικούσαν στην Κρήτην δια την βασιλείαν οι υιοί της Ευρώπης, ο Σαρπηδών και ο Μίνως, επεκράτησε ο Μίνως και εξόρισε τον Σαρπηδόνα και όσους εξεγέρθησαν κατ' αυτού. Αυτοί λοιπόν αφού εξεδιώχθησαν, έφθασαν εις την Ασίαν, εις την γην της Μιλυάδος, την οποία τώρα νέμονται οι Λύκιοι. Αυτή η χώρα την παλαιά εποχή ήταν η Μιλυάς, οι δε Μιλύες τότε ονομάζοντο Σόλυμοι*». 

Ο Ευστάθιος Θεσσαλονίκης αναφέρει (Παρεκβολαί εις την Ιλιάδα 1,486): 

«*Μίλητος δε, η Κρητική αύτη, προϋπήρχε της Ασιανής Μιλήτου, ήν έκτισεν ο παλαιός Σαρπηδών αγαγών οικήτορας και καλέσας αυτήν κατά τον γεωγράφον εκ της Κρητικής Μιλήτου*»

Εξωτερικοί Σύνδεσμοι
--------------------

Παρεκβολαί εις την Ομήρου Ιλιάδα - Ευστάθιος Θεσσαλονίκης
Η **Τέκλα Οτίλια Ολάντερ** (σουηδικά: *Thecla Ottilia Åhlander*, 3 Ιουνίου 1855 - 8 Απριλίου 1925) ήταν Σουηδή ηθοποιός του θεάτρου και του βωβού κινηματογράφου. Η καριέρα της ξεκίνησε στα τέλη του 19ου αιώνα στο θέατρο και τελείωσε αρχές του 20ου αιώνα, με κάποιες λίγες συμμετοχές και στον κινηματογράφου. Η Ολάντερ, υπήρξε μία από τις δεσπόζουσες φιγούρες του σουηδικού θεάτρου, εκείνμη την εποχή. ερμηνεύοντας μεταξύ άλλων She became the theatre's premier actress in 1888 and received the Litteris et Artibus in 1891. Μπιέρνστιερνε Μπιέρνσον και Χένρικ Ίψεν.

Γεννήθηκε στο Νόρσεπινγκ και ξεκίνησε ως μαθήτρια του δραματουργού Φρανς Χέντμπεργκ, το 1872. Συνέχισε τις υποκριτικές της σπουδές στη Δραματική Βασιλική Σχολή Θεάτρου, ξεκινώντας το 1874 έως και το 1876. Το 1877, έκανε το ντεμπούτο του της στο Δραματικό Βασιλικό Θέατρο, με το έργο *Ett namn*. Η ενασχόλησή της με το θέατρο διήρκησε έως και το 1922, ενώ μεταξύ το 1908 και το 1915, υπήρξε καθήγητρια.

Το 1891, βραβεύθηκε με το μετάλλιο *Litteris et Artibus*. Κατά τη δεκαετία του 1920, συμμετείχε, επίσης, και σε τρεις βωβές ταινίες: *Elisabet* (1921), *Gunnar Hedes saga* (1923) και *Eld ombord* (1923). Απεβίωσε σε ηλικία 69 ετών στο Τέμπου της Σουηδίας.

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
--------------------

* Thecla Åhlander στην IMDb
* Svenska Filminstitutet
* *Idun*, 7 April, 1893

Παραπομπές
----------

1. ↑  www2.ub.gu.se/kvinndata/portaler/rostratt/pdf/rostrattsfragan.pdf.
2. 1 2  (Αγγλικά) *Internet Movie Database*. nm0959744. Ανακτήθηκε στις 11  Ιουλίου 2016.
3. ↑  «Åhlander, TEKLA OTTILIA». Svenskagravar.se. Ανακτήθηκε στις 25  Ιουνίου 2017.
4. ↑  *Musikverkets auktoritetsdatabas*. 6  Οκτωβρίου 2017. calmview.musikverk.se/CalmView/Record.aspx?src=CalmView.Persons&id=DS%2FUK%2F1562. Ανακτήθηκε στις 6  Οκτωβρίου 2017.
5. 1 2 3  Projekt Runeberg
6. ↑  *Idun*, 7 April 1893
7. ↑  Ibsen.net: *Love's Comedy*[*νεκρός σύνδεσμος*]

|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
| Καθιερωμένοι όροι | 
* **Europeana**: agent/base/135275

 |

 |
Στην Αρχαία ελληνική μυθολογία ο **Τέκταμος** ή **Τέκταφος** ή **Τεύταμος** ή **Τεκταύος** ή **Τεκταίος** που το όνομα του μεταφράζεται ως *"Κτίστης"* ήταν μυθικός βασιλιάς της Κρήτης. Ο Ζοζέφ Βεντρί γράφει ότι το όνομα του προέρχεται από την ρίζα *"τευτέχα"* που μεταφράζεται στην Πρωτοϊνδοευρωπαϊκή γλώσσα ως *"φυλή"* ή *"λαός"*. Οι μετέπειτα ιστορικοί επιβεβαιώνουν ότι ονόματα με την ίδια ρίζα εμφανίζονται αργότερα στην Ιταλία.
Ο Τέκταμος ήταν γιος του Δώρου, του μεγαλύτερου γιου του Έλληνος. Ο Διόδωρος Σικελιώτης γράφει ότι ο Τέκταμος επιτέθηκε στην Κρήτη μαζί με Αιολείς και Πελασγούς και έγινε βασιλιάς του νησιού. Οι οικιστές του Τέκταμου ήταν η τρίτη φυλή της Κρήτης, σύμφωνα με άλλη παράδοση τον ακολούθησαν Αχαιοί και Δωριείς. Παντρεύτηκε την κόρη του Κρηθέως Μύρινα, σύμφωνα με άλλη παράδοση η Μύρινα παντρεύτηκε τον Θόαντα. Ο ιστορικός Κτησίας κατέγραψε έναν βασιλιά της Ασσυρίας τον Τεύταμο, πιθανότατα έχει σχέση με τον Μέμνωνα γιο της Ηώς.

Παραπομπές
----------

1. ↑  James Knowles (1845) A Pronouncing and Explanatory Dictionary of the English Language
2. ↑  Robert Graves. The Greek Myths (1960)
3. ↑  Vendryes, Joseph. "Teutomatos". In: Comptes rendus des séances de l'Académie des Inscriptions et Belles-Lettres, 83e année, N. 5, 1939. σ. 478
4. ↑  Briquel, Dominique. Les Pélasges en Italie. Recherches sur l'histoire de la légende (Monographie). Rome: Ecole française de Rome, 1984. σ. 18
5. ↑  Διόδωρος Σικελιώτης, *"Ιστορική Βιβλιοθήκη"*, 4.60.2
6. ↑  Διόδωρος Σικελιώτης, *"Ιστορική Βιβλιοθήκη"*, 5.80.2
7. ↑  Petit, Thierry. "Amathousiens, Éthiopiens et Perses". In: Cahiers du Centre d'Etudes Chypriotes. Τόμ. 28, 1998. σ. 77

Πηγές
-----

* Emmy Patsi-Garin: Επίτομο λεξικό Ελληνικής Μυθολογίας, εκδ. οίκος «Χάρη Πάτση», Αθήνα 1969
* Diodorus Siculus, The Library of History translated by Charles Henry Oldfather. Twelve volumes. Loeb Classical Library. Cambridge, Massachusetts: Harvard University Press; London: William Heinemann, Ltd. 1989. Vol. 3. Books 4.59–8. Online version at Bill Thayer's Web Site
* Graves, Robert, The Greek Myths: The Complete and Definitive Edition. Penguin Books Limited. 2017.
Ο **Φρεντ Μπέικερ** (**Fred Baker**, απεβ. 4 Ιουνίου 2008) ήταν Βρετανός σεναριογράφος και δημιουργός κόμικς. Ήταν ένας από τους πλέον παραγωγικούς και ποιοτικούς συγγραφείς στην ιστορία της βρετανικής εικονογραφημένης παραγωγής.

Ο Baker αρχικά εργαζόταν ως συγγραφέας ιστοριών για μικρά κορίτσια στον οργανισμό *Amalgamated Press*  (για τα περιοδικά *Chips*, *Film Fun*, *Valentine* και *Radio Fun*). Από το 1966 εργάσθηκε ως ελεύθερος επαγγελματίας, ωστόσο μετά τη γνωριμία του με τον εκδότη της εταιρείας *I.P.C.*, Μπάρι Τόμλινσον , στράφηκε στην αγορά εικονογραφημένων περιοδικών αθλητικής δράσης για αγόρια (*Tiger*, *Roy of the Rovers*, *Valiant*, *Buster*, *Lion*, *Champ*, *Thunder* κ.α.). Μία από τις πρώτες του δημιουργίες ήταν η σειρά *Skid Kids* (περιοδικό *Buster*, 1966-1971), ενώ επί σειρά πολλών ετών συνέγραψε τις σειρές *Martin’s Marvellous Mini* (*Tiger*), *Tommy’s Troubles* (*Roy of the Rovers*). Απασχολήθηκε στις εταιρείες *D.C. Thomson* και *I.P.C./Fleetway*. Συνεργάστηκε με άλλους εκδότες και συγγραφείς, όπως οι Φρανκ Σ. Πέπερ, Colin Page, Τομ Τάλι, Ted Cowan και με τους εικονογράφους John Vernon, John Gillatt, Μάικ Ουέστερν, Ντέιβιντ Σκιου, Άντζελο Τοντάρο, Μπάρι Μίτσελ Tom Kerr και Χούλιο Σκιαφίνο, για τη δημιουργία των σειρών *Skid Solo* (στα περιοδικά *Hurricane*, *New Eagle*), *Billy’s Boots* (περιοδικά *Scorcher* και *Striker* 1970 - 1990), *Hot-Shot Hamish* (περιοδικά *Scorcher & Score* και *Tiger*), *Mighty Mouse* (*Tiger*), *His Sporting Lordship* (*Smash*), *Crowe Street Comp.* (*Eagle*), *Nipper* (*Tiger*) κ.α. Από τις τελευταίες του δουλειές ήταν το σενάριο της ποδοσφαιρικής σειράς *We Are United* που παρουσιάστηκε από το περιοδικό *Champ* (1984-85) της εταιρείας *D.C. Thomson*.
Ο Μπέικερ αποσύρθηκε από το χώρο τη δεκαετία του ’90 και τα τελευταία χρόνια της ζωής του ζούσε με την οικογένειά του στην Κορνουάλη, αλλά προσβλήθηκε από τη νόσο Αλτζχάιμερ και τελικά απεβίωσε από πνευμονία.

Παραπομπές
----------

1. ↑  [  John Freeman «Fred Baker: A Tribute» ]
2. ↑  «Fred Baker (d. 2008)» Ανακτήθηκε στις 17/7/2020
3. ↑  «Ο Fred Baker στη βάση δεδομένων Albion British Comics» Ανακτήθηκε στις 17/7/2020
4. ↑  Comic Vine: «Fred Baker» Ανακτήθηκε στις 17/7/2020
Σόμερσετ Κάλθορπ
Ο **Σερ Σόμερσετ Κάλθορπ** (Sir Arthur Somerset Gough-Calthorpe), (1865 - 1937), ήταν Άγγλος ναύαρχος του Βρετανικού Βασιλικού Ναυτικού στον Α΄ Παγκόσμιο Πόλεμο καθώς και μέλος της βρετανικής οικογένειας ευπατριδών Γκαφ-Κάλθροπ.

Σταδιοδρομία
------------

Ο Σόμερσετ Κάλθορπ γεννήθηκε στο Λονδίνο το 1865. Ολοκληρώνοντας τις εγκύκλιες σπουδές του ακολούθησε το επάγγελμα στρατιωτικού στο βρετανικό ναυτικό. Το 1901 ήταν κυβερνήτης του «Πανδώρα» με το οποίο γίνονταν οι πειραματικές δοκιμές της εφαρμογής έλικας στα πλοία και τον επόμενο χρόνο προαχθείς στο βαθμό του πλοιάρχου ανέλαβε καθηγητής στην αντίστοιχη Σχολή Δοκίμων του βρετανικού ναυτικού. Κατά τον Ρωσο-ιαπωνικό πόλεμο υπήρξε ναυτικός ακόλουθος και παρατηρητής στο αυτοκρατορικό ρωσικό ναυτικό. Το 1911 προήχθη στο βαθμό του υποναυάρχου όπου και ανέλαβε το επόμενο έτος διοικητής της 1ης ναυτικής μοίρας.

Με το ξέσπασμα του Α΄ Π.Π. ανέλαβε τη διοίκηση της μοίρας καταδρομικών μέχρι το 1916 οπότε και διορίστηκε 2ος Λόρδος του Βασιλικού Ναυαρχείου, θέση που διατήρησε μέχρι το τέλος του έτους, όταν επιλέχθηκε ως αρχηγός της ακτοφυλακής και αποθεματικών. Τον Ιούλιο του 1917 διορίστηκε γενικός διοικητής του στόλου της Μεσογείου με έδρα τη Μάλτα, ενώ λίγο αργότερα ανέλαβε διοικητής Αιγαίου διαδεχόμενος τον Γάλλο ναύαρχο Αμέ.

Στις 30 Οκτωβρίου του 1918 ως πληρεξούσιος όλων των Συμμάχων χωρών της Αντάντ υπέγραψε τη συνθήκη ανακωχής του Μούδρου με την οποία η Οθωμανική Αυτοκρατορία ουσιαστικά παραδόθηκε στις συμμαχικές δυνάμεις. Λίγους μήνες αργότερα, μετά τη λήξη του πολέμου επίβλεψε τη μεταφορά των ελληνικών στρατευμάτων στη Σμύρνη και ακολούθως μετά τη Συνθήκη των Σεβρών με την κατάληψη της Κωνσταντινούπολης, ανέλαβε καθήκοντα Βρετανού Επιτρόπου (στην Κωνσταντινούπολη), μέχρι το 1920, όταν και επέστρεψε στην Αγγλία αναλαμβάνοντας αρχικά διοικητής του Πόρτσμουθ και στη συνέχεια αρχηγός του Στρατιωτικού Οίκου του Βασιλέως, θέση από την οποία και αποσύρθηκε το 1930.

Ο Κάλθορπ ήταν νυμφεμένος με την Έφη Κάλθορπ. Είχε τιμηθεί με πολλά παράσημα μεταξύ των οποίων τον Μεγαλόσταυρο του Ιπποτικού τάγματος Μπάθ, τον Μεγαλόσταυρο του τάγματος Αγ. Μιχαήλ και Αγ. Γεωργίου καθώς και του Τάγματος Βικτωρίας. Πέθανε στο Λονδίνο το 1937

Δείτε επίσης
------------

* Συνθήκη του Μούδρου

Παραπομπές
----------

1. ↑  Darryl Roger Lundy: (Αγγλικά) *The Peerage*. p55368.htm#i553671.
2. ↑  p55368.htm#i553671. Ανακτήθηκε στις 7  Αυγούστου 2020.
3. 1 2  Darryl Roger Lundy: (Αγγλικά) *The Peerage*.

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
--------------------

* Πολυμέσα σχετικά με το θέμα  Somerset Gough-Calthorpe στο Wikimedia Commons

  


|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
| Καθιερωμένοι όροι | 
* VIAF: 316740165
* GND: 1073256022

 |

 |
Η **Φίλινα**, χορεύτρια από τη Λάρισα, ήταν η δεύτερη σύζυγος του βασιλιά Φίλιππου Β΄ της Μακεδονίας και μητέρα τού Φίλιππου Γ΄, του επονομαζόμενου Αρριδαίου, ετεροθαλούς αδελφού τού Αλεξάνδρου Γ΄ του Μεγάλου.

Βιογραφία
---------

Η Φίλινα παντρεύτηκε τον βασιλιά Φίλιππο Β΄, με τον οποίο απέκτησε έναν γιο, τον Φίλιππο Γ΄ Αρριδαίο το 359 π.Χ.. Όταν η Ολυμπιάδα (5η σύζυγος τού Φιλίππου Β΄), η μητέρα του Μεγάλου Αλεξάνδρου, μπήκε στη Μακεδονική αυλή, βρήκε δύο τέκνα τού Φιλίππου Β΄: τη θυγατέρα της Αυδάτης (1ης συζύγου τού Φιλίππου Β΄) Κυνάνη και τη Φίλινα (2η σύζυγο τού Φιλίππου Β΄) με τον γιο της Αρριδαίο. Το σίγουρο ήταν, ότι η Ολυμπιάδα μισούσε τόσο τη Φίλινα, όσο και τον γιο της Φίλιππο Γ΄ Αρριδαίο, γιατί ήθελε να δει στον θρόνο τον δικό της γιο, Αλέξανδρο.

Για τη ζωή της Φίλινας δεν γνωρίζουμε πολλά πράγματα.

Παραπομπές
----------

1. ↑  books.google.es/books?id=X2cJUv4IsIgC&pg=PA73&lpg=PA73&dq=Filina+de+tesalia&source=bl&ots=Wwhqtnxv23&sig=ACfU3U3xffVgKExVyNjC8\_zKyRZw8KqsLA&hl=es&sa=X&ved=2ahUKEwicqInR5e7oAhVL1BoKHR9QDsUQ6AEwBHoECA0QOA#v=onepage&q=Filina%20de%20tesalia&f=false.
2. ↑  «Arrhidaeus» (Ρωσικά)
Τα **Στύρα** ή **Μεγάλο Στυρονήσι** είναι βραχώδες ακατοίκητο νησί του Νότιου Ευβοϊκού κόλπου, το μεγαλύτερο της συστάδας των Στυρονησίων. Στην αρχαιότητα ονομαζόταν **Αιγιλεία** ή **Αιγλείην**. Βρίσκεται κοντά στις ακτές της Εύβοιας απέναντι από τα Νέα Στύρα. Η έκτασή της νησίδας είναι 1,7 τ.χλμ.. Διοικητικά ανήκει στον δήμο Στυραίων.

Ιστορία
-------

Σύμφωνα με τον Ηρόδοτο, κατά την διάρκεια της πρώτης περσικής εισβολής στην Ελλάδα οι αιχμάλωτοι από την πολιορκία της Ερέτρειας κρατιόντουσαν στην Αιγλείην κατά την διάρκεια της μάχης του Μαραθώνα. Μετά την μάχη, τους πήραν και εν τέλει στάλθηκαν στον Δαρείο στα Σούσα.

Παραπομπές
----------

1. ↑  «Servitoros, Τα Στυρονήσια». Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 17 Ιανουαρίου 2011. Ανακτήθηκε στις 24 Ιουλίου 2010.
2. ↑  Ηρόδοτος Μελπομένη.107
3. ↑  Ηρόδοτος Μελπομένη.115
4. ↑  Ηρόδοτος Μελπομένη.119

Εξωτερικοί Σύνδεσμοι
--------------------

* Η νήσος Στύρα στον χάρτη
Το **Χώμα** ήταν τοποθεσία στο εσωτερικό της αρχαίας Λυκίας, σύμφωνα με τον Πλίνιο ευρισκόμενη πλησίον ποταμού με το όνομα *Aedesa*. Ο Πτολεμαίος τοποθετεί το Χώμα ως μία από τις τέσσερις πόλεις Μιλυάδος, ενώ το τοποθετεί γεωγραφικά κοντά στα Κάνδυβα.

Επισκοπή
--------

Καθώς ευρισκόταν εντός της ρωμαϊκής επαρχίας της Λυκίας, η επισκοπή του Χώματος υπαγόταν στην Μητροπολιτική Έδρα της Μύρας, πρωτεύουσας της επαρχίας. Τα ονόματα τριών εκ των επισκόπων της έχουν διασωθεί σε σωζόμενες πηγές της εποχής. Ο Πιόνιος συμμετείχε στην Α΄ Σύνοδο της Κωνσταντινούπολης το 381. Ο Ευδόξιος ήταν παρών τόσο στη Σύνοδο της Εφέσου το 431, όσο και στην Σύνοδο της Χαλκηδόνας το 451, ενώ ήταν μεταξύ των επισκόπων της περιοχής της Λυκίας, οι οποίοι, το 458, υπέγραψαν επιστολή προς τον Βυζαντινό Αυτοκράτορα Λέοντα Α΄ τον Θράκα αναφορικά με τον φόνο του Προτέριου Αλεξανδρείας. Ο Νικόλαος συμμετείχε στην υπό τον Φώτιο Σύνοδο της Κωνσταντινούπολης (879).

Μη αποτελώντας, πλέον, έδρα επισκοπής, το Χώμα είναι σήμερα καταχωρημένο από την Καθολική Εκκλησία ως τιμητική επισκοπή.

Παραπομπές
----------

1. ↑  Plin. *H.N.*, v. 27
2. ↑  v. 3.
3. ↑  Michel Lequien, *Oriens christianus in quatuor Patriarchatus digestus*, Paris 1740, Vol. I, coll. 983-984
4. ↑  (Γαλλικά) Raymond, Janin (1953). «Choma». *Dictionnaire d'Histoire et de Géographie ecclésiastiques*. **12**. Παρίσι, σελ. 760. .
5. ↑  *Annuario Pontificio 2013* (Libreria Editrice Vaticana 2013 ISBN 978-88-209-9070-1), p. 873

 Το συγκεκριμένο λήμμα περιλαμβάνει περιεχόμενο από πηγή, η οποία αποτελεί, πλέον, κοινό κτήμα:   
(Αγγλικά) Smith, William, επιμ. (1854–1857). «Choma». *Dictionary of Greek and Roman Geography*. Λονδίνο: John Murray.
Ο **Χόρχε Καρρασκόσα**, γεννημένος στις 15 Αυγούστου 1948 στο Βαλεντίν Αλσίνα του Μπουένος Άιρες, είναι πρώην Αργεντίνος διεθνής ποδοσφαιριστής.

Αγωνίστηκε ως αριστερός αμυντικός σε αριθμό αργεντίνικων συλλόγων (Μπάνφιλντ, Ροσάριο Σεντράλ και Ουρακάν), καθώς και την Εθνική Αργεντινής.

Καριέρα
-------

Ο Καρρασκόσα, ο οποίος έγινε γνωστός με το ψευδώνυμο *El Lobo* (« Ο Λύκος »), ξεκίνησε την καριέρα του το 1967 από την ΚΑ Μπάνφιλντ. Το 1970, πραγματοποίησε την πρώτη του διεθνή συμμετοχή με την Εθνική Αργεντινής και, παράλληλα, μεταγράφηκε στην ΚΑ Ροσάριο Σεντράλ, με την οποία και κατέκτησε το πρωτάθλημα *Νασιονάλ* το 1971.

Το 1973, μεταγράφηκε στην ΚΑ Ουρακάν, με την οποία και αναδείχθηκε εκ νέου πρωταθλητής Αργεντινής, για την πρώτη του σεζόν στην ομάδα. Ο τίτλος αυτός του *Μετροπολιτάνο* ήταν ο πρώτος του συλλόγου από την επαγγελματικοποίηση του ποδοσφαίρου στην Αργεντινή το 1931. Η Ουρακάν, στη συνέχεια, αναδείχτηκε δευτεραθλήτρια του πρωταθλήματος το 1974 και το 1975, ενώ έφτασε ως τον δεύτερο και τελευταίο γύρο του Κόπα Λιμπερταδόρες του 1974. 

Με την εθνική ομάδα της χώρας, ο Καρρασκόσα κλήθηκε προκειμένου να λάβει μέρος στο Παγκόσμιο Κύπελλο του 1974, όπου η Αργεντινή αποκλείστηκε στη διάρκεια του δεύτερου γύρου. Αγωνίστηκε μόνο στις δύο τελευταίες αναμετρήσεις με αντιπάλους τη Βραζιλία και την Ανατολική Γερμανία. Το 1976, ο Καρρασκόσα ήταν αρχηγός της Εθνικής Αργεντινής στην αναμέτρηση της τελευταίας με αντίπαλο την Πολωνία. Έναν χρόνο αργότερα, έθεσε τέλος στην καριέρα του ως διεθνής, έναν χρόνο προ του Παγκοσμίου Κυπέλλου, το οποίο διοργάνωνε η χώρα του, ως αντίδραση στις επιπτώσεις του Πραξικοπήματος του 1976 και της εγκαθίδρυσης στρατιωτικού δικτατορικού καθεστώτος. Αριθμούσε, στο τέλος της καριέρας του, συνολικό αριθμό 30 διεθνών συμμετοχών και ενός τέρματος.

Αγωνίστηκε στην Ουρακάν ως την αποχώρησή του από την ενεργό δράση το 1979.

Διακρίσεις
----------

* Πρωτάθλημα Αργεντινής (2):
	+ Πρωταθλητής του *Νασιονάλ* το 1970 (ΚΑ Ροζάριο Σεντράλ) και του *Μετροπολιτάνο* το 1973 (ΚΑ Ουρακάν)
	+ Δευτεραθλητής του *Μετροπολιτάνο* το 1974 και το 1975 (ΚΑ Ουρακάν)

Παραπομπές
----------

1. 1 2  «Jorge Carrascosa». *www.national-football-teams.com* (στα Αγγλικά). Ανακτήθηκε στις 27 Απριλίου 2016.
2. ↑  «FIFA Tournaments - Players & Coaches - Jorge CARRASCOSA». *FIFA.com* (στα Αγγλικά). Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 13 Μαΐου 2016. Ανακτήθηκε στις 27 Απριλίου 2016.
3. ↑  «"El fútbol no es la vida ni la patria" - Ovación | La Capital de Rosario». *LaCapital.com.ar* (στα Ισπανικά). Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 4 Απριλίου 2016. Ανακτήθηκε στις 27 Απριλίου 2016.
4. ↑  «Retro-visor: Argentinadas: el enigma Carrascosa». *futbolnoesfutbolretrovisor.blogspot.fr*. Ανακτήθηκε στις 27 Απριλίου 2016.
5. ↑  «Argentina - Record International Players». *www.rsssf.com*. Ανακτήθηκε στις 27 Απριλίου 2016.

|  |  |
| --- | --- |
| 

|  |
| --- |
| * Πύλη:Ποδόσφαιρο
* Πύλη:Αργεντινή
 |

 |
Η **Στύγα** ή αρχαϊστί: **Στυξ** (αγγλικά: **Styx**), είναι ένας από τους φυσικούς δορυφόρους του πλανήτη νάνου Πλούτωνα. Είναι ο πέμπτος κατά σειρά ανακάλυψης και μεγέθους δορυφόρος του Πλούτωνα. Ανακαλύφθηκε από το ΔΤΧ στις 26 Ιουνίου του 2012 και ανακοινώθηκε στις 11 Ιουλίου του ίδιου έτους, σχεδόν ένα χρόνο μετά την ανακάλυψη του τέταρτου δορυφόρου του Πλούτωνα, του Κέρβερου.

Ανακάλυψη
---------

Η Στύγα στην εικόνα ανακάλυψής της από το ΔΤΧ.
Ανακαλύφθηκε από 14 σετ φωτογραφιών που λήφθηκαν από τις 26 Ιουνίου έως τις 9 Ιουλίου 2012, από την Κάμερα Ευρέως Πεδίου 3 του ΔΤΧ και ανακοινώθηκε στις 11 Ιουλίου του 2012 με την προσωρινή ονομασία **S/2012 (134340) 1** ή ανεπίσημα P5. Βασικό ρόλο στην ανακάλυψη αυτού του δορυφόρου έπαιξε η έρευνα που γινόταν για να την άφιξη του βολιστήρα Νέοι Ορίζοντες στο σύστημα του Πλούτωνα, στις 14 Ιουλίου του 2015. 

Η ανακάλυψη ενός ακόμα δορυφόρου έχει εντείνει τις ανησυχίες για το γεγονός μήπως αυτή η περιοχή γύρω από τον Πλούτωνα έχει περισσότερα σώματα, το οποία είναι πολύ μικρά για να είναι ανιχνεύσιμα από τη Γη, αυξάνοντας τους φόβους ότι ο βολιστήρας μπορεί να προσκρούσει σε ένα *αχαρτογράφητο* αντικείμενο ή δακτύλιο κατά την άφιξή στον Πλούτωνα.

Ονομασία
--------

Το όνομα S/2012 (134340) 1, ήταν προσωρινό και υποδηλώνει πως ο δορυφόρος με αυτό το όνομα είναι ο πρώτος δορυφόρος του Πλούτωνα που ανακαλύφθηκε το έτος 2012. Σύμφωνα με την ΔΑΕ το όνομα που θα δινόταν στον δορυφόρο θα έπρεπε να είχε σχέση με τον θεό Πλούτωνα της Ελληνικής μυθολογίας. Έτσι στις 2 Ιουλίου 2013 ο δορυφόρος πήρε την επίσημη ονομασία Στύγα από τη ομώνυμη χθόνια θεότητα και προσωποποίηση του ομώνυμου ποταμού του Κάτω κόσμου.

Παραπομπές
----------

1. ↑  Showalter, M. R.; Hamilton, D. P. (11-07-2012). "Νέος δορυφόρος του (134340) Πλούτωνα: S/2012 (134340) 1" NASA.
2. ↑  «Names for New Pluto Moons Accepted by the IAU After Public Vote». IAU. 2 Ιουλίου 2013. Ανακτήθηκε στις 2 Ιουλίου 2013.
3. ↑  «Pluto's Smallest Moons Receive Their Official Names». SETI Institute. 2 Ιουλίου 2013. Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 5 Ιουλίου 2013. Ανακτήθηκε στις 2 Ιουλίου 2013.

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
--------------------

* Στύγα από την Εξερεύνηση του Ηλιακού Συστήματος της NASA (Αγγλικά)
* Οι δορυφόροι του Πλούτωνα από τον Σκοτ Σέπαρντ (Αγγλικά)

|  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| 

| π • σ • ε
Δορυφόροι Πλανητών νάνων |
| --- |
|  |
| Πλούτωνας | 
* **Χάρων**
* Νύχτα
* Ύδρα
* Κέρβερος
* Στύγα
 |
|  |
| Χαουμέια | 
* Ναμάκα
* Χιιάκα
 |
|  |
| Μακεμάκε | 
S/2015 (136472) 1 |
|  |
| Έρις | 
Δυσνομία |

 |
Χάρτης με τα αρχαία Κυπριακά βασίλεια
Οι **Χύτροι** ήταν αρχαία πόλη κράτος στην αρχαία Κύπρο. Βρίσκεται στο κέντρο του νησιού, στην πεδιάδα της Κυθρέας κοντά στη Λευκωσία.

Ανασκαφικές έρευνες έδειξαν ότι η περιοχή κατοικείται από την προϊστορική περίοδο. 
Σύμφωνα με τη μυθολογία, η πόλη ιδρύθηκε από τον Χύτρο, ανιψιό του Αθηναίου Ακάμαντα, που κατά την επιστροφή του από τον Τρωικό πόλεμο βρέθηκε με μεγάλο πληθυσμό Ελλήνων (Αχαιών) στην Κύπρο. Από το όνομα του Χύτρου προήλθε και η σημερινή ονομασία της περιοχής Κυθρέα. Την εποχή του βασιλιά των Ασσυρίων *Ασουρμπάνιμπαλ* αναφέρεται ως ένα από τα δώδεκα βασίλεια της Κύπρου. Έχουν βρεθεί πολλές επιγραφές στην Αρκαδοκυπριακή διάλεκτο και μερικές στην Αττική-Ιωνική. Στην πόλη λατρευόταν ο Απόλλωνας ή Άρτεμις και η Αφροδίτη Παφία. 

Η πόλη συνδέεται με το νησί Κύθηρα από τα αρχαία μέχρι και τα νεότερα χρόνια. Εκτός από το όνομα που έχει κοινή ετυμολογία (τα Κύθηρα αναφέρονται αρκετές φορές στην Ομήρου Ιλιάδα) και στις δύο περιοχές λατρευόταν η Αφροδίτη περισσότερο από οποιονδήποτε άλλον θεό.  

Κατά τον Μεσαίωνα οι Χύτροι ήταν η πρώτη πόλη στη Κύπρο που ασπάστηκε τον χριστιανισμό και ήταν έδρα επισκόπου αλλά είναι γνωστοί μόνο 8 από αυτούς του επισκόπους σήμερα. Η πόλη καταστράφηκε το 806 μ.Χ από τους Σαρακηνούς ο οποίοι και την έκαψαν.

Βιβλιογραφία
------------

* Αθανάσιου Σακελάριου, *Τα Κυπριακά ήτοι, πραγματεία περί γεωγραφίας, αρχαιολογία, στατιστικής, μυθολογίας και διαλέκτου της Κύπρου*, τόμος 1, Αθήνα 1855

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
--------------------

* Δήμος Κυθρέας ιστορία της περιοχής
* Οι Χύτροι στη καθολική εγκυκλοπαίδεια
Στην ελληνική μυθολογία με το όνομα **Στύγνη** αναφέρεται μία από τις 50 κόρες του Δαναού, δηλαδή μία από τις Δαναΐδες (βλ.λ.). Μητέρα της Στύγνης ήταν η Πολυξώ, και επομένως η Στύγνη ήταν ομοθαλής αδελφή της Ανθηλείας, της Αυτονόης, της Βρύκης, της Γλαυκίππης, της Ερατούς, της Ευίππης, της Ευρυδίκης, της Ηλέκτρας, της Θεανούς, της Κλεοδώρης και της Κλεοπάτρας. Η Στύγνη παντρεύτηκε τον γιο του Αιγύπτου Πολύκτορα και τον δολοφόνησε την πρώτη νύχτα του γάμου τους, όπως έπραξαν με τους συζύγους τους και οι άλλες 48 από τις Δαναΐδες.

Πηγές
-----

* Emmy Patsi-Garin: *Επίτομο λεξικό Ελληνικής Μυθολογίας*, εκδ. οίκος «Χάρη Πάτση», Αθήνα 1969
Το **τάλαντο** είναι μονάδα μέτρησης της μάζας που χρησιμοποιούνταν κατά την αρχαιότητα από πολλούς λαούς της Μεσοποταμίας και της Μεσογείου. Οι υποδιαιρέσεις του, όταν αναφέρονταν σε πολύτιμα μέταλλα, λειτουργούσαν και ως νομίσματα.

Συνήθως ένα τάλαντο ισοδυναμούσε με το βάρος του νερού που χωρά σε έναν τυποποιημένο αμφορέα. Αυτό ποίκιλλε από λαό σε λαό. Κατά προσέγγιση ένα ελληνικό («αττικό») τάλαντο ισοδυναμούσε με 26 σημερινά χιλιόγραμμα και είχε μήκος 78 εκατοστά και πλάτος 58,3 εκατοστά , ένα αιγυπτιακό με 27, ένα βαβυλωνιακό με 30,3 και ένα ρωμαϊκό με 32,3. Οι Εβραίοι χρησιμοποιούσαν το βαβυλωνιακό τάλαντο, αλλά αργότερα το αναθεώρησαν - το *βαρύ τάλαντο* της εποχής της Καινής Διαθήκης θα ζύγιζε σήμερα 58,9 χιλιόγραμμα με μήκος 92,4 εκατοστά και πλάτος 70,2 εκατοστά.

Αντιστοιχίες στην αρχαιότητα
----------------------------

Οι Σουμέριοι, Βαβυλώνιοι και Εβραίοι διαιρούσαν το τάλαντο σε 60 μνες. Την υποδιαίρεση αυτή υιοθέτησαν και οι Έλληνες, μετατρέποντας τη μνα σε νομισματική μονάδα αναφοράς. Δηλαδή μία χρυσή μνα ισοδυναμούσε με περίπου 433 γραμμάρια χρυσού όχι μόνο ως μάζα, αλλά και ως αγοραστική δύναμη. Τάλαντα δεν κόπηκαν ποτέ και μνες μόνο σπάνια, αφού ένα τέτοιο κέρμα ήταν πολύ βαρύ για να χρησιμοποιηθεί. Κόπηκαν όμως δραχμές, δηλ. εκατοστά της μνας (περ. 4,3 γραμμάρια).

Αντιστοιχίες στην κλασική Ελλάδα
--------------------------------

Η αττική δραχμή αποτέλεσε το βασικό νόμισμα της κλασικής εποχής και όπως είναι ευνόητο, η αξία της εξαρτιόταν από το μέταλλο που χρησιμοποιήθηκε - π.χ. μια ασημένια είχε μικρότερη συναλλακτική αξία από μια χρυσή. 

* 60 μνες ισοδυναμούσαν με ένα τάλαντο.
* 1 μνα ισοδυναμούσε με 100 δραχμές. Ετυμολογικά δραχμή σημαίνει το κέρμα που μπορεί να πιαστεί με το χέρι, σε αντιδιαστολή με τη δύσχρηστη μνα που ζύγιζε σχεδόν μισό κιλό. Η δραχμή από άργυρο (ασήμι) ήταν το βασικό νόμισμα της Αρχαίας Ελλάδας.
* 1 δραχμή αντιστοιχούσε 6 οβολούς.
* 1 οβολός αντιστοιχούσε 8 χαλκούς.

Υπολογίζεται ότι ένα ασημένιο τάλαντο, δηλ. στην πραγματικότητα έξι χιλιάδες ασημένιες δραχμές, επαρκούσε για το μηνιαία μισθοδοσία των 200 ανδρών που στελέχωναν μια αθηναϊκή τριήρη κατά τον Πελοποννησιακό Πόλεμο. Ο κωμικός ποιητής Μάχων αφηγείται πως η εταίρα Φρύνη ζητούσε μία μνα για κάθε νύχτα.

Άλλες αναφορές
--------------

Ο Χριστός προσέδωσε στο τάλαντο μια νέα σημασία με την *Παραβολή των Ταλάντων*, όπου περιέγραψε την εργατικότητα και την καλλιέργεια των ικανοτήτων ως την πραγματική περιουσία («τάλαντα») του ανθρώπου. Βάσει αυτής της παραβολής, ο χριστιανικός κόσμος ταύτισε στη συνέχεια την έννοια του ταλάντου με το ιδιαίτερο χάρισμα - έτσι προέκυψε η σημερινή χρήση της λέξης «ταλέντο» (από το talentum, τη λατινική λέξη για το τάλαντο).
Καταδρομικά μάχης του Στόλου του Ατλαντικού εν πλω. Προπορεύεται το HMS *Repulse* και ακολουθεί το HMS *Renown*
Με την ονομασία **Στόλος του Ατλαντικού** (αγγλ. Atlantic Fleet) ήταν γνωστοί δύο κύριοι σχηματισμοί του Βασιλικού Ναυτικού. Ο πρώτος ήταν ενεργός από το 1904 ως το 1914 και ο δεύτερος από το 1919 ως το 1932.

Ιστορικό
--------

Ο Στόλος του Καναλιού (Channel Fleet) μετονομάστηκε σε Στόλο του Ατλαντικού την 14η Δεκεμβρίου 1904 και παρέμεινε ενεργός μέχρι το 1912 που το Βασιλικό Ναυτικό προχώρησε σε αναδιάρθρωση των δυνάμεων του ώστε να ανταποκριθεί στην ανερχόμενη γερμανική απειλή. Ο Στόλος του Ατλαντικού έγινε τότε η 3η Μοίρα Μάχης.

Μετά το τέλος του Πρώτου Παγκοσμίου Πολέμου ο Στόλος επανασυστάθηκε, στα πλαίσια της γενικότερης αναδιοργάνωσης του Ναυτικού με βάση τις κατακλυσμιαίες γεωπολιτικές και οικονομικές αλλαγές που είχε επιφέρει η προαναφερθείσα σύρραξη. Ο Μέγας Στόλος (Grand Fleet) διαλύθηκε τον Απρίλιο του 1919 και πολλές από τις μονάδες του βρέθηκαν στο νεοσυσταθέντα Στόλο του Ατλαντικού. Ναυαρχίδα στα 1919-24 ήταν το θωρηκτό HMS *Queen Elizabeth*.

Στην βραχύβια πορεία του ο σχηματισμός δεν συμμετείχε σε πολεμικές επιχειρήσεις. Ίσως το μοναδικό αξιομνημόνευτο περιστατικό συνέβη το 1931, όταν ναύτες του Στόλου στασίασαν -αρνούμενοι ανοικτά να υπακούσουν σε εντολές, εξαιτίας διαφωνίας σχετιζόμενης με πληρωμές. Το Ναυαρχείο, μετά από τα γεγονότα αυτά, διέλυσε και μετονόμασε τον στόλο σε *Home Fleet*.

Παραπομπές
----------

1. ↑  National Archives records
2. 1 2  «Navy Estimates 1912-13». Hansard. Ανακτήθηκε στις 2 Σεπτεμβρίου 2012.
3. ↑  «HMS Queen Elizabeth». Ανακτήθηκε στις 2 Σεπτεμβρίου 2012.
4. ↑  «The Invergordon Mutiny». Ανακτήθηκε στις 2 Σεπτεμβρίου 2012.
5. ↑  «Home Fleet listing for 1933». Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 22 Οκτωβρίου 2009. Ανακτήθηκε στις 2 Σεπτεμβρίου 2012.

  


|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
| Καθιερωμένοι όροι | 
* WorldCat
* VIAF: 126929799
* LCCN: nb2008021284

 |

 |
**Ψηφιακή λήψη** (αγγλικά: *Digital download*) στη μουσική ονομάζεται η μεταφορά μουσικών αρχείων (άλμπουμ ή τραγουδιών μεμονωμένα) μέσω ίντερνετ σε μια ψηφιακή συσκευή που μπορεί να τα αναπαράγει. Ο όρος περιλαμβάνει τόσο τη νόμιμη λήψη, που πραγματοποιείται μέσω αγοράς των αρχείων από ψηφιακά καταστήματα μουσικής, όσο και την παράνομη λήψη τους από διαδικτυακούς ιστοτόπους. Δεν πρέπει να συγχέεται με το streaming, δηλαδή τη ροή μουσικής μέσω υπηρεσιών, όπως το Spotify και το Apple Music, ούτε με την προσωρινή αποθήκευσή τους σε αυτές τις υπηρεσίες για ακρόασή τους εκτός σύνδεσης.

Ξεκίνησε στις αρχές του εικοστού αιώνα, με τη διάδοση του διαδικτύου και έγινε ιδιαίτερα δημοφιλές στις αρχές της πρώτης δεκαετίας του. Τα τελευταία χρόνια, η μέθοδος αυτή έχει κυριαρχήσει στη μουσική βιομηχανία. Σύμφωνα με αναφορές της εταιρίας Nielsen, οι ψηφιακές λήψεις αποτέλεσαν το 55.9% της αγοράς μουσικής το 2012. Το μουσικό κατάστημα iTunes της Apple έκανε έσοδα ύψους 1,1 δισ. Δολαρίων κατά το πρώτο τρίμηνο του οικονομικού έτους.

Ψηφιακά καταστήματα
-------------------

Ανάμεσα στα πιο δημοφιλή ψηφιακά καταστήματα μουσιής ανήκουν τα iTunes Store, Amazon MP3, Google Play, Nokia Music Store και Xbox Music. Τα μουσικά αρχεία που έχουν αγοραστεί μερικές φορές κωδικοποιούνται από τη διαχείρηση ψηφιακών δικαιωμάτων (Digital rights management), η οποία περιορίζει την αντιγραφή της μουσικής ή την αναπαραγωγή τραγουδιών που έχουν αγοραστεί σε συγκεκριμένες εφαρμογές αναπαραγωγής. Είναι σχεδόν πάντα συμπιεσμένα, χρησιμοποιώντας έναν κωδικοποιητή (συνήθως MPEG-1 Layer 3, Windows Media ή AAC), ο οποίος μειώνει το μέγεθος του αρχείου και τις απαιτήσεις χωρητικότητας.

Παραπομπές
----------

1. ↑  «Revolution's brief history of digital music». *campaignlive.co.uk/*. Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 25 Σεπτεμβρίου 2017.
2. ↑  «Download Me Maybe: U.S. Music Market Up By 3.1%, Fuelled By 1.3B Digital Track Sales In 2012, Says Nielsen».
3. ↑  «Apple's iTunes revenues top $1.1 billion in Q1». Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 12 Μαΐου 2011.
Κόκκινα φραγκοσταφυλα
Το **φραγκοσταφυλο** (επιστ. ονομ.: ***Ribes rubrum*** ή ***Ribes nigrum***) του γένους (*Ribes* ― *Ριβήσιο*) είναι μικρός θυσανώδης θάμνος εύκολης καλλιέργειας, ανθεκτικός στο κρύο, που ευδοκιμεί σε υγρά και δροσερά κλίματα και σε όλα τα εδάφη εκτός των πολύ υγρών.

Συγκομιδή και χρήση
-------------------

Η συγκομιδή τους γίνεται βαθμιαία Ιούλιο-Αύγουστο, αφού πάρουν το χρώμα τους, που ανάλογα την ποικιλία μπορεί να είναι: πρασινωποί, κίτρινοι, κοκκινωποί ή μαύροι (ποικιλία nigra) χωρίς κουκούτσι και χνούδι. Έχουν γλυκιά υπόξινη πολύ ευχάριστη γεύση και καταναλώνονται φρέσκοι ή χρησιμοποιούνται σε τούρτες, μαρμελάδες, αλλά και χυμούς φρούτων. Το συγκεκριμένο φρούτο μπορεί να γίνει ζελέ πλούσιο σε πηκτίνη που η περιεκτικότητά του σε βιταμίνη C είναι σχεδόν ίση με εκείνη των πορτοκαλιών.

Διάκριση
--------

Το φραγκοστάφυλο δεν πρέπει να συγχέεται με το λαγοκέρασο (*Ribes uva-crispa* συν. *Ribes grossularia*), που είναι διαφορετικό είδος, περισσότερο μεγαλόκαρπο.

Πίνακες
-------


|  |
| --- |
| **Παραγωγή σε τόνους. Στοιχεία 2003-2004** Δεδομένα FAOSTAT (FAO-ΦΑΟ) |
|  Ρωσία | 215 000 | 32% | 220 000 | 32% |
|  Πολωνία | 192 475 | 28% | 192 000 | 28% |
|  Γερμανία | 148 000 | 22% | 148 000 | 22% |
| Αυστρία Αυστρία  | 18 342 | 3% | 20 000 | 3% |
|  Ουκρανία | 20 500 | 3% | 20 000 | 3% |
| Ηνωμένο Βασίλειο Ηνωμένο Βασίλειο  | 18 800 | 3% | 18 800 | 3% |
|  Τσεχία | 13 472 | 2% | 14 400 | 2% |
|  Γαλλία | 10 338 | 2% | 10 500 | 2% |
| Άλλες χώρες | 42 932 | 6% | 43 132 | 6% |
| **Σύνολο** | **679 859** | 100% | **686 832** | 100% |

| Φραγκοστάφυλο 
(Θρεπτική αξία ανά 100γρ.) |
| --- |
| Θερμίδες 33 |
| νερό 82% |
| υδατάνθρακες 5γρ. |
| Κάλιο 2,80 γρ. |
| Ασβέστιο 3,6γρ. |
| σίδηρος 1,2 γρ. |
| βιταμίνη C 40 γρ.
ΠηγήGroseille, fr. |
|  |

Παραπομπές
----------

1. ↑  
*Il millepiante - Guida alle piante dei vivai d' Italia (Τα Χίλια Φυτά)* (Edizione italiana-stampato nel mese di Giugno, 1994 έκδοση). σελ. 203.
Ο **Στόουκλι Καρμάικλ** (*Stokely Carmichael*, 29 Ιουνίου 1941 - 15 Νοεμβρίου 1998) ήταν ακτιβιστής από το Τρινιντάντ και Τομπάγκο που δραστηριοποιήθηκε στο κίνημα για τα πολιτικά δικαιώματα τη δεκαετία του 1960 και, αργότερα, στον παγκόσμιο Παναφρικανισμό.

Θεωρείται πατέρας του συνθήματος της «Μαύρης Δύναμης» και θεμελιωτής τη θεωρίας του «θεσμικού ρατσισμού» στις H.Π.A. θύματα του οποίου είναι οι μαύροι.

Το 1966 η βία των λευκών ρατσιστών οδήγησε σε ριζοσπαστικοποίηση και των μαύρων. Ο 25χρονος τότε ηγέτης των φοιτητών Στόουκλι Καρμάικλ λάνσαρε τον όρο "Black Power" -"Μαύρη Δύναμη" αλλά και "Μαύρη Εξουσία"- και προπαγάνδιζε την ίδρυση ενός κόμματος αποκλειστικά των μαύρων, υποστηρίζοντας επιπλέον οικονομικό και πολιτικό μποϊκοτάζ εναντίον των λευκών.

Το 1968, ο Στόουκλι Καρμάικλ, ο οποίος βρισκόταν μόνιμα στο στόχαστρο των διωκτικών αρχών, παντρεύτηκε τη Μίριαμ Μακέμπα.

Η Αμερικανίδα πολιτικός Κοντολίζα Ράις έχει πει πως ο πατέρας της ήταν φίλος με τον ριζοσπάστη ακτιβιστή Στόουκλι Κάρμαικλ, πως τον κάλεσε σπίτι και πως διάφοροι θα μπορούσαν να της επιτεθούν για την τυχαία γνωριμία της με ένα κομμουνιστή και ταραξία.

Ο Στόουκλι Καρμάικλ εμφανίζεται στο ντοκιμαντέρ *The Black Power Mixtape 1967-1975* (2011). Με σπάνιο υλικό που τράβηξαν Σουηδοί ρεπόρτερ της τηλεόρασης στην περίοδο 1967-1975, με φωτογραφίες, συνεντεύξεις και συναντήσεις με ακτιβιστές και άλλα πρόσωπα που είχαν παίξει ρόλο στο κίνημα για πολιτικά δικαιώματα, ο Γκόραν Ολσον περιφέρει τον θεατή σε διάφορα μέρη της Αμερικής, για να παρουσιάσει την πορεία του Κινήματος της Μαύρης Δύναμης. Η ταινία καλύπτει μερικά από τα πιο σημαντικά γεγονότα στην ιστορία των αγώνων αυτών, όπως τις ομιλίες του Στόουκλι Καρμάικλ για τους αγώνες των μαύρων στις Η.Π.Α. στη Στοκχόλμη και στη συνέχεια σε άλλες ευρωπαϊκές πόλεις. Το ντοκιμαντέρ κινείται βάσει μαρτυριών και αυθεντικών συνεντεύξεων από ακτιβιστές της εποχής, όπως η Κάθλιν Κλίβερ, ο Στόουκλι Καρμάικλ και η Άντζελα Ντέιβις στην κορυφαία σκηνή της ταινίας όπου με πολύ απλά λόγια εξηγεί πόσο δύσκολο ήταν κάποτε να είναι κανείς μαύρος στην Αμερική.

Παραπομπές
----------

1. ↑  Οι Μαύροι Πάνθηρες ακόμη γρυλίζουν... Ημερησία
2. ↑  *"Μαύρη Δύναμη" και "Μαύροι Πάνθηρες" στις ΗΠΑ*, Ιστορικό Λεύκωμα 1966, σελ. 109, Καθημερινή (1997)
3. ↑  Δέκα τραγούδια της Miriam Makeba Παραλληλογράφος
4. ↑  «Είμαι μία εκπαιδευτικός που λοξοδρόμησε» Καθημερινή
5. ↑  Μαύρη δύναμη στην εποχή του Νίξον Ελευθεροτυπία

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
--------------------

* Μαύρη δύναμη και ψυχολογικό τραύμα Ελευθεροτυπία
* Ένα μαζικό, οργανωμένο κίνημα κατά του ρατσισμού και της αστυνομικής βίας ξυπνά μνήμες δεκαετίας ‘60 Διεθνιστική Εργατική Αριστερά
* H Αμερική στις φλόγες Το Βήμα