Το **Περίπτερο της Βαρκελώνης** (καταλανικά: Pavelló alemany‎‎, ισπανικά: Pabellón alemán‎‎ Το "German Pavilion"), σχεδιασμένο από τους Λούντβιχ Μις φαν ντερ Ρόε (Ludwig Mies van der Rohe) και Λίλλυ Ράιχ (Lilly Reich), το οποίο ήταν το γερμανικό περίπτερο για τη Διεθνή Έκθεση του 1929 στη Βαρκελώνη της Ισπανίας. Αυτό το κτίριο χρησιμοποιήθηκε για τα επίσημα εγκαίνια του γερμανικού τμήματος της έκθεσης. Είναι ένα σημαντικό κτίριο για την ιστορία της σύγχρονης αρχιτεκτονικής, γνωστό για την απλή του μορφή αλλά και τη θεαματική του χρήση εξωφρενικών υλικών, όπως το μάρμαρο, ο κόκκινος όνυχας και η τραβερτίνη. Τα έπιπλα που έχουν σχεδιαστεί ειδικά και αρχικά αποκλειστικά για το κτίριο, όπως της καρέκλας Barcelona, η οποία εξακολουθεί να παράγεται. Έχει γίνει έμπνευση για πολλά σημαντικά μοντερνιστικά κτίρια που ακολούθησαν τα επόμενα χρόνια

Ιδέα
----

Ανατέθηκε στον Mies και στον Reich αυτό το κτίριο το 1928 μετά την επιτυχή διαχείριση της έκθεσης Werkbund του 1927 στη Στουτγκάρδη. Η Γερμανική Δημοκρατία ανέθεσε στον Mies την καλλιτεχνική διαχείριση και ανέγερση όχι μόνο του περιπτέρου της Βαρκελώνης, αλλά και των κτιρίων για όλα τα γερμανικά τμήματα στη Διεθνή Έκθεση του 1929. Ωστόσο, ο Mies είχε σοβαρούς χρονικούς περιορισμούς και έπρεπε να σχεδιάσει το Περίπτερο της Βαρκελώνης σε λιγότερο από ένα χρόνο - και αντιμετώπιζε επίσης αβέβαιες οικονομικές συνθήκες. 

Τα επόμενα χρόνια, που ξεκίνησε o Α΄ Παγκόσμιος Πόλεμος, η Γερμανία άρχισε να αλλάζει. Η οικονομία της Γερμανίας άρχισε να ανακάμπτει μετά το σχέδιο Dawes, το 1924. Το περίπτερο της Διεθνούς Έκθεσης υποτίθεται ότι αντιπροσωπεύει τη νέα Γερμανία της Βαϊμάρης : μια δημοκρατική, πολιτιστικά προοδευτική, ευημερούσα και απόλυτα ειρηνική Γερμανία, άρα το περίπτερο είναι μια αυτοπροσωπογραφία της Γερμανίας μέσα από την αρχιτεκτονική.  Ο Επίτροπος, Georg von Schnitzler είπε ότι πρέπει να δώσει "φωνή στο πνεύμα μιας νέας εποχής".  Η ιδέα αυτή πραγματοποιήθηκε με την υλοποίηση του « Free Plan (Δωρεάν σχεδίου) » και της «Πλωτής στέγης».

Κτίριο
------

 Σχέδιο του Περιπτέρου της Βαρκελώνης
Η απάντηση του Mies στην πρόταση του von Schnitzler δεν ήταν αυτή που περίμενε. Αφού απέρριψε την αρχική τοποθεσία για αισθητικούς λόγους, ο Mies αποφάσισε να χτίσει το περίπτερο σε μια ήσυχη τοποθεσία στη στενή πλευρά ενός πλατύ, διαγώνιου άξονα, όπου το περίπτερο θα εξακολουθούσε να προσφέρει όψεις και μια διαδρομή που οδηγεί σε ένα από τα κύρια αξιοθέατα της έκθεσης, το Poble Espanyol.

Το περίπτερο έπρεπε να είναι απλό και γυμνό, χωρίς άλλα εκθέματα, μόνο με τη δομή του που περιέχει ένα μόνο γλυπτό και ειδικά σχεδιασμένα έπιπλα για αυτό (πχ. την καρέκλα Barcelona ). Αυτή η έλλειψη, επέτρεψε στον Mies να αντιμετωπίζει το περίπτερο ως έναν συνεχή χώρο, θολώνοντας τα όρια του εσωτερικού και του εξωτερικού χώρου μέσα και έξω. "Το σχέδιο βασίστηκε σε μια απόλυτη διάκριση μεταξύ δομής και κέλιφους - ένα κανονικό πλέγμα σταυροειδών χαλύβδινων στηλών που διασπώνται από ελεύθερα απέχοντα επίπεδα". Ωστόσο, η δομή ήταν περισσότερο υβριδικού στυλ, μερικά από αυτούς τους στήλους λειτουργούσαν επίσης ως στηρίγματα. Η κάτοψη είναι πολύ απλή. Ολόκληρο το κτίριο στηρίζεται σε μια βάση από τραβερτίνη.  Ένα νότιο περίβλημα σε σχήμα U, επίσης από τραβερτίνη, βοηθά στη δημιουργία ενός παραρτήματος και μιας μεγάλης λεκάνης νερού. Οι πλάκες δαπέδου του περιπτέρου προβάλλουν έξω και πάνω από την πισίνα - για άλλη μια φορά συνδέοντας το μέσα με το έξω. Ένας άλλος τοίχος σε σχήμα U στην αντίθετη πλευρά της τοποθεσίας σχηματίζει επίσης μια μικρότερη λεκάνη νερού. Εκεί βρίσκεται και το άγαλμα του Georg Kolbe. Οι πλάκες της οροφής είναι σχετικά μικρές και στηρίζονται στους σταυροειδείς κίονες. Αυτό δίνει την εντύπωση μιας αιωρούμενης οροφής. Ο Ρόμπιν Έβανς είπε ότι οι κολώνες φαίνεται να αγωνίζονται να κρατήσουν το επίπεδο της οροφής κάτω και να μην αντέχουν το βάρος του.

Ο Mies ήθελε αυτό το κτίριο να γίνει "μια ιδανική ζώνη ηρεμίας" για τον κουρασμένο επισκέπτη, ο οποίος θα έπρεπε να προσκληθεί στο περίπτερο στο δρόμο για το επόμενο αξιοθέατο. Δεδομένου ότι το περίπτερο δεν είχε πραγματικό εκθεσιακό χώρο, το ίδιο το κτίριο επρόκειτο να γίνει το έκθεμα. Το περίπτερο σχεδιάστηκε για να «μπλοκάρει» κάθε πέρασμα από τον χώρο. Οι επισκέπτες έμπαιναν ανεβαίνοντας μερικές σκάλες και λόγω της ελαφρώς κεκλιμένης τοποθεσίας, έφευγαν στο επίπεδο του εδάφους προς την κατεύθυνση του Poble Espanyol. Οι επισκέπτες επίτηδες δεν οδηγόντουσαν σε μια ευθεία γραμμή μέσα από το κτίριο, αλλά έκαναν συνεχείς στροφές. Οι τοίχοι όχι μόνο δημιουργούσαν χώρο, αλλά κατεύθυναν και τις κινήσεις των επισκεπτών. Αυτό επιτεύχθηκε με την μετατόπιση των επιφανειών των τοίχων η μία απέναντι στην άλλη, που περνούσαν η μία δίπλα στην άλλη και δημιουργώντας έναν χώρο που γινόταν στενότερος ή ευρύτερος.

Ένα άλλο μοναδικό χαρακτηριστικό αυτού του κτιρίου είναι τα εξωτικά υλικά που επιλέγει να χρησιμοποιήσει ο Mies. Πλάκες από υψηλής ποιότητας πέτρινα υλικά όπως καπλαμάδες από μάρμαρο Tino *verde antico* και χρυσός όνυχας καθώς και φιμέ γυαλί από γκρι, πράσινο, λευκό, καθώς και ημιδιαφανές γυαλί, που λειτουργούν αποκλειστικά ως διαχωριστικά χώρου.

Επειδή αυτό το κτίριο είχε προγραμματιστεί ως περίπτερο έκθεσης, προοριζόταν να υπάρχει μόνο προσωρινά. Το κτίριο γκρεμίστηκε στις αρχές του 1930, ούτε ένα χρόνο μετά την ολοκλήρωσή του.

Ανοικοδόμηση
------------

Ανάμεσα στο 1983 και το 1986, μια ομάδα Καταλανών αρχιτεκτόνων ανακατασκεύασε μόνιμα το περίπτερο, με βάση ιστορικά σχέδια και νέες βάσεις στην τοποθεσία. Η ανοικοδόμηση του περιπτέρου υπήρξε δημοφιλής τουριστικός προορισμός, αλλά υπήρξε επίσης αμφιλεγόμενο θέμα συζήτησης μεταξύ αρχιτεκτόνων, κριτικών και ιστορικών. Κάποιοι το έχουν περιγράψει ως ένα αναβιωμένο αριστούργημα, κάποιοι το έχουν καταδικάσει ως «ψεύτικο» και άλλοι είναι διχασμένοι. «[αυ]τό το κτίριο δεν έπρεπε να υπάρχει», υποστήριξε ο Paul Goldberger εκείνη την εποχή. Κατά τη διάρκεια του σχεδιασμού, ο Φίλιπ Τζόνσον αναρωτήθηκε: "Το πρόβλημα που έχουμε μπροστά μας είναι ότι πρέπει να πραγματοποιηθεί ένα όνειρο ή όχι; Έχουμε φτιάξει έναν τέτοιο μύθο για αυτό το κτίριο. Δεν θα έπρεπε να μείνει απλά στη μνήμη μας;" Ο αρχιτέκτονας Lance Hosey έχει τεκμηριώσει διεξοδικά τις αντιδράσεις στην ανακατασκευή, καταλήγοντας στο συμπέρασμα ότι ενώ η ανακατασκευή είναι ένα καλύτερο φυσικό μνημείο, το πρωτότυπο ήταν ένα αναντικατάστατο προϊόν του κοινωνικοπολιτικού του πλαισίου της εποχής.

Γλυπτική
--------

Το περίπτερο δεν ήταν μόνο πρωτοπόρος στις κατασκευαστικές μορφές με φρέσκια και πειθαρχημένη κατανόηση του χώρου, αλλά και στη διαμόρφωση νέων ευκαιριών στην ένωση της ελεύθερης τέχνης με την αρχιτεκτονική. Ο Mies τοποθέτησε *την Alba* («Αυγή») του Georg Kolbe  στη μικρή λεκάνη νερού, αφήνοντας τη μεγαλύτερη ακόμα πιο άδεια. Το γλυπτό συνδέεται επίσης με τα εξαιρετικά υλικά ανατνάκλασης που χρησιμοποίησε ο Mies — επέλεξε το μέρος όπου αυτά τα οπτικά εφέ θα είχαν τον ισχυρότερο αντίκτυπο, το κτίριο προσφέρει πολλαπλή όψεις της *Alba*. «Από εδώ και στο εξής, με την έννοια της ισότητας για την αντιπαράθεση κτιρίου και εικαστικού έργου, τα γλυπτά δεν έπρεπε πλέον να εφαρμόζονται αναδρομικά στο κτίριο, αλλά μάλλον να αποτελούν μέρος του χωροταξικού σχεδιασμού, να βοηθούν στον ορισμό και την ερμηνεία του. Μέχρι σήμερα, ένα από τα πιο αξιοσημείωτα παραδείγματα είναι το Περίπτερο της Βαρκελώνης».

Πρόγραμμα παρεμβάσεων
---------------------

Από την ανακατασκευή του Pavilion στη δεκαετία του 1980, το Mies van der Rohe Foundation [es] έχει προσκαλέσει κορυφαίους καλλιτέχνες και αρχιτέκτονες να τροποποιήσουν προσωρινά το Περίπτερο. Αυτές οι εγκαταστάσεις και οι τροποποιήσεις, ονομάζονται «επεμβάσεις»,  έχουν διατηρήσει το περίπτερο ως αντικείμενο συζήτησης για αρχιτεκτονικές ιδέες και πρακτικές. Η λίστα των προσκεκλημένων περιλαμβάνει τους αρχιτέκτονες Kazuyo Sejima και Ryue Nishizawa ( SANAA ) που πρόσθεσαν σπειροειδείς ακρυλικούς εσωτερικούς τοίχους,  τον καλλιτέχνη Ai Weiwei που γέμισε τις δύο πισίνες με καφέ και γάλα,  τον Andrés Jaque  που αποκάλυψε το παραμελειμένο υπόγειο του περιπτέρου και ο ρόλος του στην απόκρυψη της καθημερινής εμπειρίας του ιστότοπου, ο Enric Miralles, ο Antoni Muntadas που έφερε στο περίπτερο τη μυρωδιά των αρχείων του MoMA όπου διατηρείται η μνήμη του και ο Jordi Bernadó που αφαίρεσε τις γυάλινες πόρτες του περιπτέρου.  Στον αρχιτέκτονα και ακτιβιστή Andrés Jaque (Γραφείο Πολιτικής Καινοτομίας), στους καλλιτέχνες Katarzyna Krakowiak,  Laura Martínez de Guereñu,  και στη σχεδιάστρια Sabine Marcelis  έχουν επίσης ανατεθεί να δημιουργήσουν κομμάτια για το πρόγραμμα παρεμβάσεων.

Lilly Reich Grant για ισότητα στην αρχιτεκτονική
------------------------------------------------

Το 2018, το Ίδρυμα Mies van der Rohe παρουσίασε την πρώτη έκδοση του Lilly Reich Grant για την ισότητα στην αρχιτεκτονική.   Ο αποδέκτης της εναρκτήριας επιχορήγησης ήταν *το Re-enactment: Το έργο της Lilly Reich καταλαμβάνει το περίπτερο της Βαρκελώνης* που υποβλήθηκε από τη Laura Martínez de Guereñu.   Το 2020, η δεύτερη επιχορήγηση απονεμήθηκε στην *[On Set with] Lilly Reich* που υποβλήθηκε από τους Laura Lizondo Sevilla, Débora Domingo Calabuig και Avelina Prat García.  Η τρίτη επιχορήγηση, το 2022, απονεμήθηκε στην υποβολή *Anna Bofill Levi .* *Η αρχιτεκτονική ως αντιμελωδία (1977–1996)* των María-Elia Gutiérrez Mozo, José Parra Martínez, Ana Gilsanz Díaz και Joaquín Arnau Amo. 

  

* Barcelona Pavilion (reconstruction)Περίπτερο της Βαρκελώνης (ανακατασκευή)
* View towards annex showing cantilevered roof-slabsΌψη προς το παράρτημα που δείχνει τις πλάκες στέγης
* Another view showing annex and large reflecting poolΜια άλλη όψη που δείχνει ένα παράρτηματου περίπτερου και τη μεγάλη πισίνα
* View showing the cruciform steel columnsΣταυροειδείςχαλύβδινες κολώνες
* Another viewΆλλη όψη
* Dawn (Der Morgen) by Georg KolbeDawn (Der Morgen) τουΓκέοργκ Κόλμπε
* View showing small reflecting poolΜια μικρή πισίνα
* Barcelona Chair (Dawn sculpture in background) Η Καρέκλα Βαρκελώνη(γλυπτό της Dawn στο παρασκήνιο)
* Barcelona Ottoman (showing book-matched onyx wall)Οθωμανική Βαρκελώνη (τοίχος από όνυχα)
* Another viewΆλλη όψη της καρέκλας

Δείτε επίσης
------------

* Η Ibero-American Exposition του 1929 ήταν μια παγκόσμια έκθεση που πραγματοποιήθηκε στη Σεβίλλη της Ισπανίας από τις 9 Μαΐου 1929 έως τις 21 Ιουνίου 1930.

Παραπομπές
----------

1. 1 2  (Γερμανικά, Αγγλικά, Γαλλικά, Ισπανικά, Ιταλικά) *archINFORM*. 2095. Ανακτήθηκε στις 31  Ιουλίου 2018.
2. 1 2 3  *Wiki Loves Monuments monuments database*. 13  Νοεμβρίου 2017. tools.wmflabs.org/heritage/api/api.php?action=search&format=json&srcountry=es&srlang=es&srid=RI-51-0010902.
3. ↑  316750733.
4. ↑  «The Pavilion – Fundació Mies van der Rohe».
5. 1 2 3 4  Zimmerman, Claire (2006). *Mies van der Rohe*. Hong Kong: Taschen. ISBN 3-8228-3643-5.
6. 1 2 3 4  Weston, Richard (2004). *Key Building of the Twentieth Century*. W.W. Norton and Company. ISBN 0-393-73145-6.
7. 1 2  Berger, Ursel (2007). *Barcelona Pavilion*. Berlin: Jovis. ISBN 978-3-939633-06-8.
8. 1 2  de Solà-Morales, Ignasi· Cirici, Cristian (1993). *Mies van der Rohe: Barcelona Pavilion*. Barcelona: Gustavo Gili. ISBN 8425216079.
9. ↑  Hosey, Lance (9 October 2018). «The Ship of Theseus: Identity and the Barcelona Pavilion(s)». *Journal of Architectural Education* **72** (2): 230–247. doi:10.1080/10464883.2018.1496731.
10. ↑  «The Mies van der Rohe Pavilion». Miesbcn.com. Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 25 Ιανουαρίου 2009. Ανακτήθηκε στις 15 Αυγούστου 2012.
11. ↑  «Art Interventions Archives – Fundació Mies van der Rohe» (στα αγγλικά). *Fundació Mies van der Rohe*.. Ανακτήθηκε στις 2023-01-03.
12. ↑  Etherington, Rose (25 November 2008). «Mies van der Rohe Pavilion installation by SANAA». *De Zeen*. .
13. ↑  «Chinese Artist Ai Weiwei Transforms the Mies van der Rohe Pavilion». *Art Daily*. 11 December 2009. .
14. ↑  «Architecture and/of the Other. PHANTOM. Mies as Rendered Society by Andrés Jaque». *Quaderns*. .
15. ↑  Frearson, Amy (12 April 2014). «Jordi Bernadó removes doors from Mies van der Rohe's Barcelona Pavilion». *De Zeen*. .
16. ↑  «It begins with one word. Choose your own. Katarzyna Krakowiak at the Mies van der Rohe Pavilion, Barcelona». *The Adam Mickiewicz Institute*. Ανακτήθηκε στις 3 Ιανουαρίου 2023.
17. ↑  «IE School of Architecture and Design, Laura Martínez de Guereñu». *IE University*. Ανακτήθηκε στις 3 Ιανουαρίου 2023.
18. ↑  Thompson, Henrietta (20 Δεκεμβρίου 2019). «Sabine Marcelis' seamless intervention at the Mies van der Rohe Barcelona Pavilion». *wallpaper.com* (στα Αγγλικά). Ανακτήθηκε στις 3 Ιανουαρίου 2023.
19. ↑  «Mies van der Rohe Foundation Launches Lilly Reich Grant for Equality in Architecture». *Archdaily*. 16 Ιουνίου 2020. Ανακτήθηκε στις 1 Νοεμβρίου 2020.
20. 1 2  «Lilly Reich Grant for equality in architecture – Fundació Mies van der Rohe». *miesbcn.com*. Ανακτήθηκε στις 29 Νοεμβρίου 2022.
21. ↑  Conti, Giulia (13 Δεκεμβρίου 2022). «Lilly Reich e l'essenza tessile del progetto». *Giornale dell'Architettura* (στα Ιταλικά). Ανακτήθηκε στις 26 Ιανουαρίου 2023.
22. ↑  «1st Lilly Reich Grant for Equality in Architecture» (PDF). *Fundació Mies van der Rohe*. 1 Οκτωβρίου 2018. Ανακτήθηκε στις 26 Ιανουαρίου 2023.
23. ↑  «2nd Lilly Reich Grant for Equality in Architecture» (PDF). *Fundació Mies van der Rohe*. Ανακτήθηκε στις 26 Ιανουαρίου 2023.

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
--------------------

|  |  |
| --- | --- |
| Commons logoCommons logo | Τα Wikimedia Commons έχουν πολυμέσα σχετικά με το θέμα   **To Περίπτερο της Βαρκελώνης** |

* Fundación Mies van der Rohe. «1929. The Barcelona Pavilion». Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 25 Ιανουαρίου 2009. Ανακτήθηκε στις 14 Ιανουαρίου 2009.
* Views of the replica German Pavilion
* Image gallery on the Barcelona Pavilion
* Photos of Barcelona Pavilion and Barcelona Chair
* Werkbund Exhibition of 1927

  


|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
| Καθιερωμένοι όροι | 
* WorldCat
* VIAF: 316750733
* LCCN: n94060789
* GND: 4386701-7
* SUDOC: 121239241
* NKC: ko20221151965

 |

 |