recursal/SuperWikiNEXT-32B huggingface dataset:
Ο **Γιάννης Γεωργαράς** (γεν. Αθήνα, 4 Νοεμβρίου 1956) είναι Έλληνας παλαίμαχος ποδοσφαιριστής, που αγωνιζόταν στη μεσαία γραμμή, πρωταθλητής Β΄Εθνικής κατηγορίας και νυν προπονητής ποδοσφαίρου.

Καριέρα
-------

Η καριέρα του Γιάννη Γεωργαρά διήρκεσε από το 1972 έως και το 1990. Ξεκίνησε το ποδόσφαιρο από τον ερασιτεχνικό σύλλογο του *Αετού Καισαριανής* και το καλοκαίρι του 1974 υπέγραψε στον Εθνικό Αστέρα τη σπουδαιότερη ομάδα της γειτονιάς του. Το 1975 αναδείχθηκε πρωταθλητής Γ΄Εθνικής και για τις επόμενες 5 σεζόν αγωνίσθηκε στη Β΄Εθνική. Το καλοκαίρι του 1980 μεταγράφηκε στον Απόλλωνα Αθηνών, με τον οποίο πραγματοποίησε το ντεμπούτο του στο Επαγγελματικό Πρωτάθλημα. Στην ομάδα της Ριζούπολης παρέμεινε 4 χρονιές και το καλοκαίρι του 1984 παραχωρήθηκε στο Αιγάλεω, συνεχίζοντας στη μεγάλη κατηγορία για 5ο κατά σειρά χρόνο. Μετά τον υποβιβασμό της αθηναϊκής ομάδας το 1985, ο Γεωργαράς αποδεσμεύθηκε και εντάχθηκε στο δυναμικό του Διαγόρα Ρόδου, με τον οποίο κέρδισε το πρωτάθλημα της ενιαίας Β΄Εθνικής κατηγορίας. Επέστρεψε στην Α΄Εθνική, αλλά το Δεκέμβριο του 1986 μετακινήθηκε στο Εθνικό Ερασιτεχνικό Πρωτάθλημα, με τα χρώματα του Ολυμπιακού Χαλκίδας, μαζί με το Χρήστο Αρδίζογλου. Από το 1987 έως το 1990 φόρεσε και πάλι τα χρώματα του αγαπημένου του Εθνικού Αστέρα, στη Γ΄Εθνική.

Αγωνίσθηκε συνολικά σε 83 επίσημους αγώνες πρωταθλήματος Α΄Εθνικής, σημειώνοντας και 2 τέρματα. Πολλαπλάσιες συμμετοχές και γκολ έχει πετύχει στη Β΄Εθνική.

Προπονητής
----------

Ο Γιάννης Γεωργαράς εργάζεται από τον Απρίλιο του 2012 στον Απόλλωνα Αθηνών, τον οποίο είχε αναλάβει και την περίοδο 2006-07. Επίσης, το 2003-04 ήταν τεχνικός στον Εθνικό Αστέρα.

Πηγές
-----

|  |  |
| --- | --- |
| εικονίδιο Ποδόσφαιρο | Πύλη Ποδόσφαιρο |

* Το ηλεκτρονικό αρχείο της "Αθλητικής Ηχούς"
* Διεθνής αθλητική ιστοσελίδα
* Γεώργιος Παγιωτέλης "*Το Έπος της Α΄Εθνικής*", ένθετο περιοδικού "*ΟΙ ΠΑΓΚΟΣΜΙΟΙ*" (έκδοση Κλ. Γεωργαλάς Ε.Π.Ε.)
* "40 ΧΡΟΝΙΑ ΠΟΔΟΣΦΑΙΡΟ και ΠΡΟ-ΠΟ", έκδοση εφημερίδας "ΠΡΟΠΟΡΑΜΑ" (2000)

Παραπομπές
----------

1. ↑  «Onsports.gr: Γιάννης Γεωργαράς». Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 16 Μαΐου 2012. Ανακτήθηκε στις 12 Απριλίου 2012.
Ο **Ιωάννης Παπαηλιάκης** (1902 - 25 Ιουλίου 1974) ήταν Έλληνας δικηγόρος και πολιτικός, που διετέλεσε βουλευτής και Δήμαρχος Θεσσαλονίκης.

Βιογραφία
---------

Γεννήθηκε στην Κρήτη και εντάχθηκε στο Κόμμα Φιλελευθέρων. Διέκοψε τις σπουδές του στη Νομική Αθηνών για να πολεμήσει στη Μικρασιατική Εκστρατεία και μετά το πέρας των σπουδών του εγκαταστάθηκε στη Θεσσαλονίκη το 1928 και εργάστηκε εκεί ως δικηγόρος.

Το 1945 εξελέγη μέλος του Διοικητικού Συμβουλίου του Δικηγορικού Συλλόγου Θεσσαλονίκης. Επί υπουργίας Ιασωνίδη χρημάτισε γενικός γραμματέας της Γενικής Διοίκησης Βόρειας Ελλάδας.

Στις εκλογές του 1956 εξελέγη βουλευτής Θεσσαλονίκης με τη Δημοκρατική Ένωση, με 3.746 σταυρούς. Στις δημοτικές εκλογές του 1959 εξελέγη Δήμαρχος Θεσσαλονίκης. Υπηρέτησε ως το 1964.

Η κηδεία του έγινε από το ναό της Αγίας Σοφίας Θεσσαλονίκης, στις 26 Ιουλίου 1974.

Παραπομπές
----------

1. 1 2  Μακεδονία, "Απεβίωσεν ο Ι. Παπαηλιάκης", 26/7/1974, σελ. 3.
2. ↑  «Ιστότοπος του Δικηγορικού Συλλόγου Θεσσαλονίκης». Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 14 Αυγούστου 2013. Ανακτήθηκε στις 14 Αυγούστου 2013.
3. ↑  Εκλογικά αποτελέσματα Θεσσαλονίκης, Ελευθερία, φύλλο 22/2/1956
Ο **Ιωάννης**, γερμ. Johann (π. 1278 - 14 Φεβρουαρίου 1311) από τον Οίκο της Έσσης ήταν λάντγκραβος της Κάτω Έσσης (1308-1311).

Βιογραφία
---------

Ήταν ο τρίτος γιος του Ερρίκου Α΄ λάντγκραβου της Έσσης και της Μέχτιλντ της Κλέβης. Η μητέρα του ήταν η 2η σύζυγος του Ερρίκου Α΄, ο οποίος από την 1η σύζυγό του είχε γιους τον Ερρίκο και τον Όθωνα Α΄. Ο νεότερος αδελφός του Λουδοβίκος έγινε επίσκοπος του Μύνστερ. 

Το 1292 η Μέχτιλντ ζητούσε μερίδιο για τον γιο της. Αυτό οδήγησε σε ένοπλη σύγκρουση και η Μέχτιλτ κατάφερε ο Ερρίκος Α΄ να λάβει ως συγκυβερνήτη, εκτός του Ερρίκου, τον Ιωάννη το 1296. Το 1298 απεβίωσε ο Ερρίκος και τον διαδέχθηκε ο Όθων Α΄ ως συγκυβερνήτης. Το 1308 απεβίωσε και ο Ερρίκος Α΄ και οι δύο γιοί του διαίρεσαν την κτήση του: ο Όθων Α΄ έλαβε την Άνω Έσση, γύρω από τον ποταμό Λαν, με πρωτεύουσα το Μάρμπουργκ και ο Ιωάννης έλαβε την Κάτω Έσση με πρωτεύυσα το Κάσσελ. 

### Η διακυβέρνησή του

Το Γκούντενσμπεργκ ήταν υποθηκευμένο στον Αλβέρτο Β΄ Γουέλφων δούκα του Μπράουνσβαϊγκ-Λύνεμπουργκ· ο Ιωάννης κατέκτησε την πόλη και ανάγκασε τον Αλβέρτο Β΄ να δεχθεί την αποπληρωμή του χρέους. Ο Ερρίκος Ζ΄ του Οίκου Λουξεμβούργου της Γερμανίας τον διόρισε προστάτη τριών πόλεων στη Θουριγγία, όμως ο Φρειδερίκος Α΄ Βέττιν μάργραβος του Μάισσεν το θεώρησε εισβολή στο έδαφός του και πήρε τα όπλα για να σταματήσει τη διείσδυση: ο Ιωάννης ηττήθηκε και αποσύρθηκε στο Κάσσελ για να συνέλθει.

Έτσι το σχέδιο τού Ιωάννη να κτίσει μία οχυρή πόλη στην προς τη Θουριγγία μεριά του ποταμού Φούλντα δεν ευοδώθηκε. Απεβίωσε από την επιδημία του 1311 στο Κάσσελ και τάφηκε στη μονή του Άναμπεργκ. Δεν είχε άρρενα τέκνα και τον διαδέχθηκε ο μεγαλύτερος αδελφός του Όθων Α΄, ο οποίος επανένωσε έτσι την Εσση.

Οικογένεια
----------

Νυμφεύτηκε το 1306 την Αδελαΐδα των Γουέλφων, κόρη του Αλβέρτου Α΄ δούκα του Μπράουνσβικ-Λύνεμπουργκ και είχε τέκνο:

* Ελισάβετ απεβ. 1339, παντρεύτηκε τον Όθωνα ΣΤ΄ του Όχσενσταϊν.

Η Αδελαΐδα απεβίωσε από την επιδημία του 1311 στο Κάσσελ και τάφηκε δίπλα στον άνδρα της στη μονή Άναμπεργκ.

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
--------------------

* Historical Background
* Genealogy

|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
| Καθιερωμένοι όροι | 
* VIAF: 80663129
* GND: 13629359X

 |

 |
Η **περιφέρεια Ατιράου** (καζακικά: Атырау облысы, *Atıraw oblısı*‎, اتىراۋ وبلىسى) είναι μια από τις 14 περιφέρειες του Καζακστάν, στο δυτικό μέρος της χώρας γύρω στο βορειοανατολικό μέρος της Κασπίας Θάλασσας. Το Ατιράου είναι η πρωτεύουσα και έχει 142.500 κάτοικους, ενώ όλη η περιφέρεια Ατιράου έχει 480.000 κάτοικους. Οι Καζάκοι συγκεντρώνουν πάνω από το 80% του πληθυσμού. Ακίμ (κυβερνήτης) της περιφέρειας είναι ο Νουρλάν Νογκάγιεφ.

Ιστορία
-------

Οι πεδιάδες Τουράν της περιφέρειας ήταν το κέντρο για τις δυναστείες των Μαλκάρ ''Ούννων'' της ύστερης αρχαιότητας.

Γεωγραφία
---------

Με έκταση 118,600 τετραγωνικά χιλιόμετρα, είναι η δεύτερη μικρότερη περιφέρεια στο Καζακστάν, με την περιφέρεια Νότιου Καζακστάν να είναι η μικρότερη. Συνορεύει με τη Ρωσία στα δυτικά, με την περιφέρεια Μανγκιστάου στα νότια, με την περιφέρεια Ακτόμπε στα ανατολικά, και με την περιφέρεια Δυτικού Καζακστάν στα βόρεια. Ο ποταμός Ουράλης βρίσκεται ανάμεσα στην Ασία και την Ευρώπη και πηγάζει στη Ρωσία με εκβολή στην Κασπία Θάλασσα, με αποτέλεσμα το δυτικό τμήμα της περιφέρειας να βρίσκεται στην Ευρώπη. 

Ένα μεγάλο μέρος της περιφέρειας βρίσκεται στην πλούσια σε πετρέλαιο περιοχή της Κασπίας. Υπάρχουν κοιτάσματα στις περιοχές Τενγκίζ και Κασαγκάν. Ένας αγωγός πετρελαίου περνάει από την πόλη προς τη Σαμάρα στη Ρωσία, όπου μετά ενώνεται με το ρωσικό σύστημα αγωγών. Ένας άλλος αγωγός συνδέει το κοίτασμα Τενγκίζ με το Νοβοροσίσκ. 

Το Ατιράου διασχίζεται από το βορειοανατολικό τμήμα του ίσου γεωγραφικού μήκους και πλάτους.

Διοικητικές διαιρέσεις
----------------------

Η περιφέρεια διαιρείται σε 7 επαρχίες και την πόλη του Ατιράου. Οι επαρχίες είναι οι εξής: 

1. Επαρχία Ιντέρ, διοικητικό κέντρο το Ιντερμπόρ
2. Επαρχία Ισατάι, διοικητικό κέντρο το Ακκιστάου
3. Επαρχία Κουρμανγκάζι, διοικητικό κέντρο το Γκανιούσκινο
4. Επαρχία Κιζιλκόγκα, διοικητικό κέντρο το Μιγιάλι
5. Επαρχία Μακάτ, διοικητικό κέντρο το Μακάτ
6. Επαρχία Μαχαμπέτ, διοικητικό κέντρο το Μαχαμπέτ
7. Επαρχία Ζιλγιόι, διοικητικό κέντρο το Κουλσάρι.

Δύο πόλεις στην περιφέρεια Ατιράου έχουν καθεστώς πόλης: το Ατιράου και το Κουλσάρι.

Παραπομπές
----------

1. ↑  «Аппарат акима Жылыойского района» (στα Russian). Электронный Акимат Атырауской области. Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 19 Δεκεμβρίου 2012. Ανακτήθηκε στις 5 Ιουνίου 2012. CS1 maint: Μη αναγνωρίσιμη γλώσσα (link)

* *Το National Geographic Atlas of the World*, Όγδοη Έκδοση.

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
--------------------

|  |  |
| --- | --- |
| Commons logoCommons logo | Τα Wikimedia Commons έχουν πολυμέσα σχετικά με το θέμα   **Περιφέρεια Ατιράου** |

* Επίσημη ιστοσελίδα

  


|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
| Καθιερωμένοι όροι | 
* VIAF: 240120660
* GND: 7517728-6

 |

 |
*Διαλέγοντας προικιά* του Νικολάι Μπεκιάσεφ, 1910
**Προίκα** είναι ένας θεσμός κατά τον οποίο η οικογένεια παραχωρεί στη νύφη την περιουσία της όταν παντρεύεται. Ο θεσμός της προίκας υπήρχε από τα αρχαία χρόνια και αποτελούσε τη συμβολή της γυναίκας στον κοινό βίο του ζευγαριού. 

Οι συνήθεις λόγοι που επιβαλλόταν ήταν αρχικά οικονομικοί και στη συνέχεια κοινωνικοί. Πέρα από τα φυσικά προσόντα της νύφης, αιτία γάμου αποτελούσε και η προίκα. Η προίκα ήταν ένα συμβόλαιο, έγγραφο και ενυπόγραφο, το οποίο επιβεβαιωνόταν από το προικοσύμφωνο. Ήταν μια ενέργεια στην οποία το συναίσθημα είχε ανύπαρκτο ρόλο στην διαδικασία λήψεως της απόφασης.

Οι γονείς κάθε κοπέλας προσπαθούσαν από τα μικρά χρόνια της μέχρι τη στιγμή που θα την ζητούσε κάποιος να συλλέξουν όση περισσότερη προίκα μπορούσαν για να παντρευτεί. Συνήθως η προίκα αποτελούνταν από ρούχα, αλλά οι πιο εύποροι έδιναν κοσμήματα, κτήματα γης, ζώα, καθώς και κατοικίες. Στην ουσία η προίκα ήταν μια αποζημίωση στον άντρα, καθώς εξασφάλιζε την ελάφρυνση της οικογένειας σε πολλούς τομείς και του συζύγου από τα βάρη της. Τέλος, η προίκα είναι ένα σύμβολο μέσα από το οποίο μπορούσε κανείς να διακρίνει την οικονομική κατάσταση κάθε οικογένειας.

Πηγές
-----

[*νεκρός σύνδεσμος*]

Βιβλιογραφία
------------

* Καγκελάρης, Ν. (2013), *Βασίλη Κωνσταντόπουλου Στοιχεία Λαϊκού πολιτισμού μέσα από την αφήγησή του*, Αθήνα, Βιβλιοεπιλογή, σσ.17- 18
* Πλουμίδης Σπυρίδων, *Γυναίκες και γάμος στην Κέρκυρα (1600-1864). Έμφυλες σχέσεις και οικονομικές δραστηριότητες*, μεταδιδακτορική έρευνα, Εκδόσεις Ιονίου Πανεπιστημίου, Κέρκυρα 2008, σσ. 43-60.
* Μπαλού Μαρία - Βλάχου Νικολέτα, "Διαχρονική θεώρηση των προικώων εγγράφων της Κέρκυρας (16ος-19ος αιώνας)", *Περί Ιστορίας*, 2013 (τχ. 6), Ιόνιος Εταιρεία Ιστορικών Μελετών, Κέρκυρα, σσ. 115-126.

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
--------------------

|  |  |
| --- | --- |
| wiktionary logowiktionary logo | Το *Βικιλεξικό* έχει σχετικό λήμμα:  **προίκα**  |

|  |  |
| --- | --- |
| Commons logoCommons logo | Τα Wikimedia Commons έχουν πολυμέσα σχετικά με το θέμα   **Προίκα** |
Ο **Ντούσαν Γιέλιτς** (γεννημένος στις 13 Αυγούστου 1974) είναι Σέρβος με ελληνική υπηκοότητα πρώην καλαθοσφαιριστής. Έχει ύψος 211εκ και αγωνιζόταν στη θέση του σέντερ.

Καριέρα
-------

Ο Ντούσαν Γιέλιτς υπέγραψε το πρώτο του επαγγελματικό συμβόλαιο το 1991 σε ηλικία μόλις 17 ετών στον Ερυθρό Αστέρα του Βελιγραδίου. Στη σερβική ομάδα παρέμεινε για ένα χρόνο, καθώς το 1993 ταξίδεψε στην Ελλάδα με προορισμό τον Πανιώνιο.

Στην ομάδα της Νέας Σμύρνης παρέμεινε για επτά ολόκληρα χρόνια, μέχρι που το 2000 επέστρεψε στον Ερυθρό Αστέρα.

Στις αρχές του 2001 είχε ένα σύντομο πέρασμα από την ισπανική Λουσίντουμ Αλικάντε, ενώ το καλοκαίρι του ίδιου έτους επέστρεψε στην Ελλάδα, αυτήν τη φορά για λογαριασμό του Ολυμπιακού Πειραιώς, στον οποίο παρέμεινε για ένα χρόνο κατακτώντας μάλιστα το Κύπελλο Ελλάδος του 2002.

Την περίοδο 2002-03 αγωνίστηκε στην ιταλική Ερ Αβελίνο, ενώ την αμέσως επόμενη σεζόν αγωνίστηκε με την ισπανική Σάσκι Μπασκόνια, τότε γνωστή ως Τάου Θεράμικα .

Μέσα στο 2004 είχε ένα σύντομο πέρασμα από την πολωνική Ασέκο Προκόμ Γκντίνια, ενώ το καλοκαίρι του ίδιου έτους μετεγγράφη στο Μακεδονικό, στον οποίο παρέμεινε για λίγους μήνες.

Τη διετία 2005-06 αγωνίστηκε αρχικά με την πολωνική Άνβιλ Βλοτσλάβεκ κι έπειτα με την ιταλική Κάπο Ντ Ορλάντο, περισσότερο γνωστή σήμερα ως Ορλαντίνα Μπάσκετ.

Την περίοδο 2006-07, ο Γιέλιτς αγωνίστηκε στην λετονική Βέντσπιλς, ενώ την αμέσως επόμενη σεζόν αγωνίστηκε αρχικά στο ΑΠΟΕΛ, ομάδα της Κύπρου, κι έπειτα στην Κάλεφ Κράμο, ομάδα της Εσθονίας.

Την περίοδο 2008-09 αγωνίστηκε αρχικά στη σερβική Ραντνίτσκι κι έπειτα στην βουλγαρική Τσέρνο Μόρε.

Το 2009 επέστρεψε στην Ελλάδα, αυτήν τη φορά για λογαριασμό του Απόλλωνα Πατρών, στον οποίο παρέμεινε για ένα χρόνο.

Την περίοδο 2010-11, ο Γιέλιτς αγωνίστηκε με τις σερβικές Ζελέζνικ και Ερυθρό Αστέρα. Μετά το τέλος της περιόδου εκείνης, ο Ντούσαν Γιέλιτς αποφάσισε να αποσυρθεί απο την ενεργό δράση και να βάλει τέλος στην πολυετή καριέρα του.

Παραπομπές
----------

1. ↑  (Αγγλικά) *Basketball-Reference.com*. dusan-jelic-1. Ανακτήθηκε στις 23  Απριλίου 2022.
2. ↑  (Αγγλικά) *eurobasket.com*. 76474. Ανακτήθηκε στις 25  Απριλίου 2022.

Πηγές
-----

* 
* 
*
Το **κλασματικό μέρος** ενός μη αρνητικού πραγματικού αριθμού x είναι ένας ορισμός πέρα από το ακέραιο μέρος αυτού του αριθμού. Εάν το ακέραιο μέρος ενός αριθμού ορίζεται να είναι ο μεγαλύτερος ακέραιος που δεν υπερβαίνει το x, που ονομάζεται επίσης και συνάρτηση δαπέδου του x ή {\displaystyle \lfloor x\rfloor }, το κλασματικό του μέρος μπορεί να γραφτεί ως:

{\displaystyle \operatorname {frac} (x)=x-\lfloor x\rfloor ,\;x>0}.
Για έναν θετικό αριθμό που γράφεται σε ένα συμβατικό θεσιακό σύστημα αρίθμησης (όπως το δυαδικό ή το δεκαδικό), το κλασματικό του μέρος αντιστοιχεί στα ψηφία που εμφανίζονται μετά το δεκαδικό διαχωριστικό. Το αποτέλεσμα είναι ένας πραγματικός αριθμός στο διάστημα [0, 1).

Για αρνητικούς αριθμούς
-----------------------

Ωστόσο, στην περίπτωση των αρνητικών αριθμών, υπάρχουν διάφοροι τρόποι για να επεκταθεί η συνάρτηση κλασματικού μέρους και σε αυτούς: είτε ορίζεται με τον ίδιο τρόπο όπως και με τους θετικούς αριθμούς, δηλ. {\displaystyle \operatorname {frac} (x)=x-\lfloor x\rfloor }, ή με την απόλυτη τιμή του αριθμού, δηλαδή{\displaystyle \operatorname {frac} (x)=|x|-\lfloor |x|\rfloor }, ή με την περιττή συνάρτηση:

{\displaystyle \operatorname {frac} (x)={\begin{cases}x-\lfloor x\rfloor &x\geq 0\\x-\lceil x\rceil &x<0\end{cases}},}
όπου {\displaystyle \lceil x\rceil } είναι ο μικρότερος ακέραιος που είναι μεγαλύτερος ή ίσος από το x, που ονομάζεται επίσης και συνάρτηση οροφής του x. Κατά συνέπεια, μπορούμε να πάρουμε, για παράδειγμα, τρεις διαφορετικές τιμές για το κλασματικό μέρος μιας μόνο τιμής του x: έστω π.χ. ο αριθμός −1,3. Το κλασματικό του μέρος είναι 0,7 σύμφωνα με τον πρώτο ορισμό, 0,3 σύμφωνα με τον δεύτερο ορισμό και −0,3 σύμφωνα με τον τρίτο ορισμό, το αποτέλεσμα του οποίου μπορεί επίσης να ληφθεί με απλό τρόπο από τον τύπο:

{\displaystyle \operatorname {frac} (x)=x-\lfloor |x|\rfloor \cdot \operatorname {sgn}(x)}.
Ο αριθμός {\displaystyle x-\lfloor x\rfloor } και οι ορισμοί της "περιττής συνάρτησης" επιτρέπουν οποιαδήποτε αποσύνθεση ενός πραγματικού αριθμού x στο άθροισμα των ακέραιων και των κλασματικών μερών του, όπου το "ακέραιο μέρος" αναφέρεται στον αριθμό {\displaystyle \lfloor x\rfloor } ή {\displaystyle \lfloor |x|\rfloor \cdot \operatorname {sgn}(x)}.

Το κλασματικό μέρος συνήθως συμβολίζεται και με άγκιστρα:

{\displaystyle \{x\}:=x-\lfloor x\rfloor .}

Σχέση με συνεχή κλάσματα
------------------------

Κάθε πραγματικός αριθμός μπορεί να αναπαρασταθεί μοναδικά ως ένα συνεχές κλάσμα, δηλαδή ως το άθροισμα του ακέραιου μέρους του και του αντιστρόφου του κλασματικού του μέρους, το οποίο με τη σειρά του γράφεται ως το άθροισμα του ακέραιου μέρους του και του αντιστρόφου του κλασματικού του μέρους, και ούτω καθεξής.
Διάγραμμα του Σταδίου και της «εισβολής» των οπαδών.
Η **Τραγωδία του Χέιζελ** ήταν μια από τις χειρότερες ποδοσφαιρικές τραγωδίες. Συνέβη στις 29 Μαΐου του 1985 στο στάδιο Χέιζελ στις Βρυξέλλες, όπου η Λίβερπουλ και η Γιουβέντους θα αγωνίζονταν σε έναν από τους πλέον ενδιαφέροντες τελικούς για το Κύπελλο Πρωταθλητριών Ομάδων Ευρώπης στο ποδόσφαιρο.

Το χρονικό
----------

Μόλις μία ώρα πριν από την προγραμματισμένη έναρξη του αγώνα, οι οπαδοί της αγγλικής ομάδας παραβιάζουν ένα κιγκλίδωμα που τους χώριζε από τους φιλάθλους της Γιουβέντους, οι οποίοι οπισθοχωρούν προς έναν τοίχο. Όσοι βρίσκονταν κοντά στον τοίχο συνεθλίβησαν από την πίεση χιλιάδων κόσμου. Ο τοίχος τελικά κατέρρευσε, ενώ πολλά άτομα αναρριχήθηκαν από πάνω με ασφάλεια. Πολλοί άλλοι, ωστόσο, έχασαν τη ζωή τους ή τραυματίστηκαν σοβαρά, γράφοντας μια από τις πιο μαύρες σελίδες στην ιστορία του ποδοσφαίρου, καθώς 39 άνθρωποι έχασαν την ζωή τους και πάνω από 600 τραυματίστηκαν. Το παιχνίδι τελικά διεξήχθη, παρά την καταστροφή, προκειμένου να αποφευχθεί περαιτέρω βία.

Τα θύματα
---------

Οι εθνικότητες των 39 οπαδών που έχασαν τη ζωή τους ήταν: 32 Ιταλοί οπαδοί της Γιουβέντους, 4 Βέλγοι, 2 Γάλλοι κι ένας Βορειοϊρλανδός.

Αγωνιστικές συνέπειες
---------------------

Το γεγονός ότι υπαίτιοι της τραγωδίας υπήρξαν οι οπαδοί της αγγλικής ομάδας, οδήγησε την τότε πρωθυπουργό της Αγγλίας Μάργκαρετ Θάτσερ, σε συνεννόηση με την ΟΥΕΦΑ, στην απόφαση να αποκλείσει για 5 χρόνια όλους τους αγγλικούς συλλόγους από τις διοργανώσεις των ευρωπαϊκών κυπέλλων, με εξαίρεση τη Λίβερπουλ, η οποία αποκλείστηκε για 6 χρόνια. Επίσης, μικρότερη τιμωρία επιβλήθηκε και στη Γιουβέντους, η οποία υποχρεώθηκε να δώσει ορισμένους εντός έδρας αγώνες στην επόμενη διοργάνωση του Κυπέλλου Πρωταθλητριών, κεκλεισμένων των θυρών.

Το στάδιο Χέιζελ στη συνέχεια ανακατασκευάστηκε, έγιναν βελτιωτικά έργα που προσέδωσαν τη μέγιστη δυνατή ασφάλεια, ενώ άλλαξε και η ονομασία του (ονομάζεται πλέον *Στάδιο Βασιλιάς Μπωντουέν*). Έντεκα χρόνια μετά την τραγωδία, το 1996, η ΟΥΕΦΑ διοργάνωσε σ' αυτό το στάδιο τον τελικό του Κυπέλλου Κυπελλούχων.

Πηγή
----

* Τραγωδία από το παρελθόν[*νεκρός σύνδεσμος*], Ελευθεροτυπία
* Η τραγωδία του Χέιζελ, e-soccer.gr

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
--------------------

|  |  |
| --- | --- |
| εικονίδιο Ποδόσφαιρο | Πύλη Ποδόσφαιρο |

* *Wiedersehen 20 Jahre nach dem Drama im Heysel-Stadion* (Άρθρο της γερμανικής Εφημερίδας *Welt am Sonntag*) (γερμ.)
* *Europas schwarze Fußballnacht* (Άρθρο του *Spiegel Online)* (γερμ.)
* Μπράτσος, Κώστας. *«Χέιζελ, 24 χρόνια μετά»*, αφιέρωμα στον ιστότοπο Contra.gr, 29 Μαΐου 2009.

  

|  |  |
| --- | --- |
|  | *Αυτό το λήμμα σχετικά με το **αγγλικό** ποδόσφαιρο χρειάζεται επέκταση. Βοηθήστε τη Βικιπαίδεια επεκτείνοντάς το!*. |

  

|  |  |
| --- | --- |
|  | *Αυτό το λήμμα σχετικά με το **ιταλικό** ποδόσφαιρο χρειάζεται επέκταση. Βοηθήστε τη Βικιπαίδεια επεκτείνοντάς το!*. |
Ο **Νίκος Γιαλεσάκης** (γενν. Γερμανία 14 Ιουλίου 1967, ύψος 1,81 μ.) είναι Έλληνας παλαίμαχος ποδοσφαιριστής που αγωνίζονταν στη θέση του τερματοφύλακα και νυν προπονητής ποδοσφαίρου. Τα τελευταία χρόνια έχει ασχοληθεί με το *Beach Soccer* όπου διατελεί προπονητής της Εθνικής Ομάδας.

Αθλητική σταδιοδρομία
---------------------

Ξεκίνησε την σταδιοδρομία του από τον ερασιτεχνικό σύλλογο του *Α.Ο. Βριλησσίων* και το καλοκαίρι του 1986, σε ηλικία 19 ετών, αποκτήθηκε από τον Χαραυγιακό, πραγματοποιώντας άμεσα το ντεμπούτο του στις επαγγελματικές κατηγορίες (Β΄Εθνική). Στην ομάδα της Ηλιούπολης παρέμεινε για δέκα συνεχή έτη και το 1997 υπέγραψε στον Εθνικό Πειραιώς, με τον οποίο αγωνίστηκε στην Α΄Εθνική.

Σταμάτησε το επαγγελματικό ποδόσφαιρο το 2000 και έκτοτε ασχολείται με την προπονητική. Είναι ομοσπονδιακός τεχνικός στην Εθνική Ομάδα του *Beach Soccer*

Πηγές
-----

|  |  |
| --- | --- |
| εικονίδιο Ποδόσφαιρο | Πύλη Ποδόσφαιρο |

* Διεθνής αθλητική ιστοσελίδα
* Το ηλεκτρονικό αρχείο της "Αθλητικής Ηχούς"
* "40 Χρόνια Ποδόσφαιρο και ΠΡΟ-ΠΟ" (έκδοση εφημερίδας "Προπόραμα"-2000)

Παραπομπές
----------

1. ↑  Π. Ξανθόπουλος στο φύλλο της εφημερίδας "Αθλητική Ηχώ", της 12 Ιανουαρίου 1983, σελ. 5: "Η ΕΠΣΑ αντάμειψε στην προχθεσινή γιορτή της τους ποδοσφαιριστές που διακρίθηκαν στις σπουδές τους με αναμνηστικά έπαθλα και χρηματικά βραβεία" Ανακτήθηκε από την ιστοσελίδα της Βουλής των Ελλήνων, στις 12/6/2020
2. ↑  «Συνέντευξη του Νίκου Γιαλεσάκη στο Hellas.gr». Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 5 Μαΐου 2010. Ανακτήθηκε στις 4 Απριλίου 2012.
Ο **Βαρντάν Μαμικονιάν** (393 - 451) ή **Άγιος Βαρντάν**  ήταν ο πιο επιφανής Αρμένιος στρατηγός του 5ου αιώνα και από τους πιο γνωστούς στρατιωτικούς ηγέτες της χριστιανικής Αρμενίας. Μάρτυρας και άγιος της Αρμενικής εκκλησίας, το όνομα του μνημονεύεται στην θεία λειτουργία σε όλες τις Αρμενικές εκκλησίες ανά τον κόσμο. Επιβλητικός ανδριάντας του βρέθηκε στην πρωτεύουσα της Αρμενίας Γερεβάν. Όταν ο Βαρτάν έγινε αρχιστράτηγος της υπό περσική κυριαρχία Αρμενίας (432) ο Σασσανίδης βασιλιάς Βαράμης Ε΄ τον κάλεσε στην Κτησιφώντα. Με την επιστροφή του (450) αποκήρυξε την περσική θρησκεία του Ζωροαστρισμού, δήλωσε ότι παραμένει πιστός στην Αρμενική χριστιανική θρησκεία κηρύσσοντας επανάσταση για την απελευθέρωση των Αρμενίων από τους Πέρσες. Τελικά σκοτώθηκε πολεμώντας στην μάχη του Αβαραΐρ κατά των Περσών έναν χρόνο αργότερα, αντιμετωπίζοντας τα στρατεύματα του βασιλιά Ισδιγέρδη Β'. Ο αγώνας των Αρμενίων συνεχίστηκε με τον ανιψιό του Βαχάν Μαμικονιάν, γιό του αδελφού του. Ως αποτέλεσμα της δικής τους σκληρής αντίστασης οι Αρμένιοι πέτυχαν την αναγνώριση από τους Πέρσες της θρησκείας τους ώστε να την λατρεύουν ελεύθερα. Η διατήρηση της χριστιανικής θρησκείας συνετέλεσε ώστε να διασωθεί η αρμενική εθνική συνείδηση, και ο Βαρντάν Μαμικονιάν θεωρείται μια από τις πιο θρυλικές μορφές στην ιστορία των Αρμενίων. Η αρμενική εκκλησία τον ανακήρυξε άγιο, κτίσθηκαν πολλές εκκλησίες στο όνομα του και η μνήμη του εορτάζεται στις 17 Οκτωβρίου.

Παραπομπές
----------

1. 1 2 3 4  Κιρίλ Τουμάνοφ: «Les dynasties de la Caucasie chrétienne de l'Antiquité jusqu'au xixe siècle» (Γαλλικά) Ρώμη. 1990. σελ. 330.
2. ↑  *Πρότυπο:Ref-Grousset-Arménie*. σελ. 204-205.
3. 1 2  Κιρίλ Τουμάνοφ: «Les dynasties de la Caucasie chrétienne de l'Antiquité jusqu'au xixe siècle» (Γαλλικά) Ρώμη. 1990. σελ. 330-331.
4. 1 2  Κριστιάν Σετιπανί: «Continuité des élites à Byzance durant les siècles obscurs» (Γαλλικά) Παρίσι. 2006. σελ. 132 et 535. ISBN-13 978-2-7018-0226-8. ISBN-10 2-7018-0226-1.
5. 1 2  Κριστιάν Σετιπανί: «Continuité des élites à Byzance durant les siècles obscurs» (Γαλλικά) Παρίσι. 2006. σελ. 132. ISBN-13 978-2-7018-0226-8. ISBN-10 2-7018-0226-1.

Πηγές
-----

* Εγκυκλοπαίδεια Μπριτάνικα

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
--------------------

* Πολυμέσα σχετικά με το θέμα  Vardan Mamikonian στο Wikimedia Commons

  


|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
| Καθιερωμένοι όροι | 
* WorldCat
* VIAF: 21009384
* LCCN: n81099141
* ISNI: 0000 0000 7864 7681
* GND: 123331528
* SUDOC: 137171765
* BNF: cb15052846w (data)

 |

 |
Ο **Αλέξανδρος Δέλλιος** (γεννημένος την 15η Δεκεμβρίου 1970, στη Σωσάνδρα Αλμωπίας ) είναι Έλληνας πρώην ποδοσφαιριστής. Κατά τη διάρκεια της ποδοσφαιρικής του καριέρας αγωνίστηκε ως τερματοφύλακας σε  Αλμωπό Αριδαίας, Πόντιους Βέροιας, Βέροια και τον Άρη Θεσσαλονίκης.

Ποδοσφαιρική καριέρα
--------------------

Ο Δέλλιος ξεκίνησε να παίζει ποδόσφαιρο στην ομάδα της γενέτειράς του, τον Ακρίτα Σωσάνδρας και γρήγορα μεταπήδησε στη μεγάλη ομάδα της περιοχής, τον Αλμωπό Αριδαίας και λίγο αργότερα στους Πόντιους Βέροιας.

Βέροια
------

Το ταλέντο του γρήγορα τράβηξε το ενδιαφέρον των υπευθύνων της άλλης ομάδας της πόλης, και το καλοκαίρι του 1995 φόρεσε την φανέλα της «Βασίλισσας του Βορρά», η οποία αγωνίζονταν τότε στο πρωτάθλημα της Β’ Εθνικής. Το καλοκαίρι του 1996 η ομάδα κατέκτησε τη 2η θέση στο πρωτάθλημα και ταυτόχρονα προβιβάστηκε στην κορυφαία κατηγορία. Για τα επόμενα 2 1/2 χρόνια, ο Δέλλιος υπήρχε βασικό γρανάζι της ομάδας του στην Ά Εθνική, συμμετέχοντας σε 67 αγώνες.

Άρης Θεσσαλονίκης
-----------------

Το Δεκέμβριο του 1998, την πρώτη χρονιά παρουσίας τού Δημήτρη Κοντομηνά στα διοικητικά του Άρη Θεσσαλονίκης, ο Δέλλιος μεταγράφηκε, μαζί με τον συμπαίκτη του στη Βέροια, Γιάννη Μαλλού, (αμφότεροι γνωστοί για τα κιτρινόμαυρα αισθήματά τους ) στην ομάδα της Θεσσαλονίκης. Στον Άρη αγωνίστηκε για 7 σεζόν, έχοντας 59 συνολικά συμμετοχές σε όλες τις διοργανώσεις (45 συμμετοχές στο Πρωτάθλημα και 14 στο Κύπελλο Ελλάδας), φορώντας και το περιβραχιόνιο του αρχηγού. Πραγματοποίησε το ντεμπούτο του με την κίτρινη φανέλα στις 7 Φεβρουαρίου 1999, στον νικηφόρο (με 0-1) εκτός έδρας αγώνα της ομάδας του με τον Εθνικό Αστέρα.  Την σεζόν 2001-2002 ξεκίνησε ως βασικός πορτιέρο των «κιτρίνων» αλλά στις 18 Νοεμβρίου 2001 έσπασε το χέρι του σε μια διεκδίκηση της μπάλας σε αγώνα  Παναθηναϊκού-Αρη κι έχασε το υπόλοιπο της χρονιάς. Οι σοβαροί όμως τραυματισμοί του στέρησαν τη δυνατότητα να καθιερωθεί στη βασική ενδεκάδα αλλά και να αγωνιστεί στον τελικό του κυπέλλου του 2003.

ΠΑΟΝΕ
-----

Το Φλεβάρη του 2005 έμεινε ελεύθερος από τον Άρη για να συνεχίσει στον ΠΑΟΝΕ αλλά υπέστη ρήξη χιαστών το Δεκέμβριο του 2006  και έμεινε έξι μήνες εκτός αγωνιστικής δράσης.

Νίκη Πολυγύρου
--------------

Το καλοκαίρι του 2007 μεταπήδησε στην  Νίκη Πολυγύρου όπου και ολοκλήρωσε την ποδοσφαιρική του καριέρα αγωνιζόμενος στη Δ’ Εθνική, μέχρι το 2011, διατελώντας και αρχηγός της ομάδας.

Μετά το τέλος της καριέρας του εντός των αγωνιστικών χώρων, εργάστηκε στην Κ19 του Άρη ως προπονητής τερματοφυλάκων (2016-17), αλλά κι ως σκάουτερ στη Βέροια (2022-23).

Παραπομπές
----------

1. ↑  Αλμωπία: Αφιέρωμα στην μεγάλη καριέρα του Αλέξανδρου Δέλλιου
2. ↑  Δέλλιος για Άρη: «Ευχαριστώ τον Θεό που σε υπηρέτησα»
3. ↑  Εθνικός Αστέρας-Άρης 0-1
4. ↑  Ο Αλέξης Δέλλιος μιλάει στην aris.re
5. ↑  Αλέκος Δέλλιος για όλους και για όλα - Τι λέει για Βέροια και ΑΕΠ
6. ↑  Ελεύθερος από τον Αρη ο Δέλλιος
7. ↑  Εξι μήνες έξω ο Δέλλιος
8. ↑  Η Νίκη Πολυγύρου τίμησε τον Αλ. Δέλλιο
9. ↑  70 Χρόνια, αυτή είναι η ιστορία μας
10. ↑  Δέλλιος: Η καριέρα ενός keeper που "γέμιζε" την εστία

Πηγές
-----

* Προφίλ Α.Δέλλιου στο transfermarkt.com
* Προφίλ του Α. Δέλλιου στο oiassoitouareos.gr
Ο **Βαγγέλης Φιλιππής** (γεν. 1960) είναι παλαίμαχος τερματοφύλακας που αγωνίστηκε στην Α΄ Εθνική. Τώρα εργάζεται ως προπονητής τερματοφυλάκων στον Πανιώνιο.

Βιογραφικό
----------

Ο Βαγγέλης Φιλιππής γεννήθηκε το 1960. Έγινε γνωστός αγωνιζόμενος ως τερματοφύλακας στον Πανελευσινιακό. Το καλοκαίρι του 1984 εντάχθηκε στον Πανιώνιο, σε ηλικία 24 ετών. Μαζί με τον Αντώνη Μανίκα απετέλεσαν ένα πολύ καλό δίδυμο τερματοφυλάκων. Έμεινε 3,5 χρόνια στους «κυανέρυθρους» κι ευτύχησε να βιώσει μεγάλες στιγμές με την ομάδα, σε πρωτάθλημα και κύπελλο και έζησε την έξοδο στο κύπελλο ΟΥΕΦΑ.

Καλύτερη χρόνια του στο σύλλογο της Νέας Σμύρνης ήταν η περίοδος 1986-87. Τη σεζόν εκείνη ο Πανιώνιος απέκλεισε διαδοχικά στο κύπελλο, την ΑΕΚ, τον ΠΑΟΚ και τον Ολυμπιακό κερδίζοντας τους στην Νέα Σμύρνη κι αποκλείστηκε με ένα γκολ διαφορά από τον Παναθηναϊκό αν τον νίκησε 1-0 εντός έδρας. Την σεζόν εκείνη μαζί με τον Αντώνη Μανίκα είχαν αποκρούσει 12 πέναλτι συνολικά σε πρωτάθλημα και κύπελλο και δεν είχαν δεχθεί γκολ από την άσπρη βούλα. Οι εφημερίδες και η ΕΡΤ στην αθλητική της εκπομπή είχαν κάνει σχετικά αφιερώματα στους δύο τερματοφύλακες του Πανιωνίου για το κατόρθωμά τους.

Ένα από τα καλύτερα παιχνίδια του στον Πανιώνιο ήταν την περίοδο 1985-86, η ισοπαλία 1-1 εναντίον της ΑΕΚ στη Νέα Φιλαδέλφεια. Επίσης, το παιχνίδι στο ΟΑΚΑ με τον Ολυμπιακό μπροστά σε 60.000 κόσμο, στο οποίο ο Πανιώνιος ηττήθηκε πολύ δύσκολα με 4-3 και είχε αποκρούσει πέναλτι του Αναστόπουλου.

Το «μυστικό» των αποκρούσεων
----------------------------

Για την ικανότητα να αποκρούει συχνά πέναλτι ο Βαγγέλης Φιλιππής δεν διστάζει ν’ αποκαλύψει το μυστικό του:

*"Στο πέναλτι προσπαθείς πάντα να ξεγελάσεις τον αντίπαλο, να τον αναγκάσεις να σουτάρει εκεί που θέλεις. Το μυστικό για να αποκρούσεις το πέναλτι, είναι να πεταχτείς με αυτοπεποίθηση στην γωνία που θα επιλέξεις να πέσεις, πολλές φορές σ’ αυτή που έχεις αντιληφθεί ότι θα σουτάρει ο αντίπαλος. Η αυτοπεποίθηση μετράει πάνω απ’ όλα, να αισθάνεσαι ότι έχεις το πάνω χέρι"*.

Προπονητής
----------

Από το 2003 ο Φιλιππής έχει στον Πανιώνιο ένα άλλο πόστο, αυτό του προπονητή τερματοφυλάκων. Έργο του είναι η αλματώδης βελτίωση του Γιάροσλαβ Ντρόμπνι που ήρθε νέος στην ομάδα και διαπρέπει πλέον στα γήπεδα της Μπουντεσλίγκα. Επίσης, οι νεαροί Ντάριο Κρέσιτς και Χαράλαμπος Ταμπάσης, έχουν βελτιωθεί πάρα πολύ σε σχέση με την αρχική τους παρουσία.

Παράλληλα με την δουλειά του στον Πανιώνιο, ο Βαγγέλης Φιλιππής διατηρεί ακαδημία ποδοσφαίρου στην Ελευσίνα.

Καριέρα
-------

| Χρονιές | Σύλλογος | Συμμετοχές | Γκολ |
| --- | --- | --- | --- |
| ως το 1984 | Πανελευσινιακός | Γ΄ Εθνική |  |
| 1984-85 | Πανιώνιος | 16 | 0 |
| 1985-86 | Πανιώνιος | 8 | 0 |
| 1986-87 | Πανιώνιος | 0 | 0 |
| 1987-88 (α΄) | Πανιώνιος | 0 | 0 |
| 1987-1988 | Ε.Α.Ρ | Γ Εθνική | 0 |
| 1988-1989 | E.A.P | Β Εθνική | 0 |
| 1989-1990(α) | Πανελευσινιακός | Γ Εθνική | 0 |
| 1990-1992 | E.A.P | Β Εθνική | 0 |

* **Σημείωση** : τα στοιχεία προέρχονται από

Πηγές
-----

* Αλέκου Παπαδόπουλου, «ΒΑΓΓΕΛΗΣ ΦΙΛΙΠΠΗΣ: Ο δάσκαλος των τερματοφυλάκων…»

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
--------------------

|  |  |
| --- | --- |
| εικονίδιο Ποδόσφαιρο | Πύλη Ποδόσφαιρο |

*
Ο **Σάββας Τσιμπόγλου** είναι Έλληνας συνδικαλιστής και πολιτικός.

Βιογραφικό
----------

Γεννήθηκε στον Πειραιά όπου και κατοικεί μέχρι σήμερα. Είναι παντρεμένος και έχει δύο γιους. Εργάστηκε ως μηχανικός σε εμπορικά πλοία από την ηλικία των 19 ετών. Το 2004, σταμάτησε την εργασία του για να ασχοληθεί με τον συνδικαλισμό. Είναι μέλος της Πανελλήνιας Ένωσης Μηχανικών Εμπορικού Ναυτικού (ΠΕΜΕΝ), κομματικό στέλεχος του Κομμουνιστικού Κόμματος Ελλάδας (ΚΚΕ) και του Πανεργατικού Αγωνιστικού Μετώπου (ΠΑΜΕ).

Ανέλαβε τη θέση του προέδρου της Πανελλήνιας Ένωσης Μηχανικών Εμπορικού Ναυτικού (ΠΕΜΕΝ) τον Σεπτέμβριο του 2004, αντικαθιστώντας τον Γ. Τούσσα, ο οποίος εξελέγη ευρωβουλευτής του ΚΚΕ. Ο ίδιος ήταν υποψήφιος βουλευτής του ΚΚΕ στην Α΄ Πειραιώς στις εθνικές εκλογές του 2009.

Πηγές
-----

* Μπίτσικα, Παναγιώτα (6 Ιουνίου 2010). «Σάββας Τσιμπόγλου, ο «τσεκουράτος» με την ντουντούκα». Το Βήμα. Ανακτήθηκε στις 20 Ιουνίου 2012.

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
--------------------

* Μαργωμένου, Μαριλή (3 Ιουλίου 2010). «Σάββας Τσιμπόγλου, η... βουβουζέλα του λιμανιού». Η Καθημερινή. Ανακτήθηκε στις 20 Ιουνίου 2012. [*νεκρός σύνδεσμος*]
Ο **Κωνσταντίνος Γούστης** (1925 -2001) ήταν Έλληνας οικονομολόγος που διετέλεσε υπουργός Εμπορίου στην κυβέρνηση Εθνικής Ενότητας.

Βιογραφικά στοιχεία
-------------------

Γεννήθηκε στην Κέρκυρα. Σπούδασε οικονομικά στην ΑΣΟΕΕ και εν συνεχεία συμπλήρωσε τις σπουδές του στη Σχολή Οικονομικών του Λονδίνου (LSE).

Υπήρξε συνεργάτης και οικονομικός σύμβουλος του Κωνσταντίνου Καραμανλή, μέλος της αντιπροσωπείας που επισκέφθηκε τις ΗΠΑ για την συνάντηση του πρωθυπουργού με τον Κένεντυ, τον Απρίλιο του 1961, βοηθός γενικού διευθυντή στη ΔΕΗ, πρόεδρος της Ελληνικής Εταιρείας Βιομηχανικών και Ματαλλευτικών Επενδύσεων Α.Ε.(ΕΛ.Ε.Β.Μ.Ε.) καθώς και υπουργός Εμπορίου (9 Οκτωβρίου - 21 Νοεμβρίου) στην υπηρεσιακή κυβέρνηση που οδήγησε την χώρα στις πρώτες εκλογές μετά την πτώση της Χούντας των Συνταγματαρχών.

Ήταν παντρεμένος με την Αιμιλία Μαρσάν και είχαν αποκτήσει δύο παιδιά.

Αναφορές
--------

1. ↑  Κράτος και κυβερνήσεις της Μεταπολίτευσης 1974-2011, Δημήτριος Γ. Σιούφας, Αθήνα 2012, σελ. 318 - 319
2. ↑  Κωστόπουλος Τάσος, Αμερικανοί και Αμερικανάκια Αρχειοθετήθηκε 2021-07-24 στο Wayback Machine. Εφημερίδα των Συντακτών
3. ↑  κυβέρνηση Εθνικής Ενότητας, από την γενική γραμματεία κυβερνήσεως
4. ↑  Τεχνικά Χρονικά, Ομιλία Γούστη, 1981
Συντεταγμένες: 32°42′0″N 36°34′0″E﻿ / ﻿32.70000°N 36.56667°E﻿ / 32.70000; 36.56667

Η **Ας Σουγουαΐντα** (αραβικά: السويداء) είναι η δωδέκατη μεγαλύτερη πόλη της Συρίας. Ανήκει στο Κυβερνείο Ας Σουγουαΐντα. Έχει πληθυσμό 73.461 κατοίκων (2004).

Γεωγραφία
---------

Η Ας Σουγουαΐντα βρίσκεται νοτιοδυτικά της Συρίας, κεντρικά του κυβερνείου και κεντρο-δυτικά της επαρχίας. Βρίσκεται βόρεια της Αλ Μασλάχ, δυτικά της Αλ Μακουάς, βορειοδυτικά της Μσαντ, νοτιοδυτικά της Ουάλγκα και ανατολικά της Ατ Τα'άλι.

Δημογραφία
----------

Η Ας Σουγουαΐντα έχει, σύμφωνα με την απογραφή του 2004, 73.641 κατοίκους. Το μεγαλύτερο μέρος του πληθυσμού της πόλης είναι Δρούζοι, με μια εξέχουσα ελληνορθόδοξη χριστιανική μειονότητα.

Ιστορία
-------

Η πόλη της Ας Σουγουαΐντα βρέθηκε από τους Ναβαταίους με το όνομα Σουάδα. Κατά την ελληνιστική και ρωμαϊκή περίοδο ήταν γνωστή ως Διονυσιάς από τον Διόνυσο, τον θεό του κρασιού. Το όνομα Διονύσιας αντικατέστησε το Σουάδα το 14 μ.Χ. Η Διονυσιάς ήταν μέρος της ρωμαϊκής επαρχίας της Πετραίας Αραβίας (Arabia Petraea). Το όνομα Διονυσιάς χρησιμοποιείτο και κατά τη Βυζαντινή περίοδο. Αργότερα, ονομάστηκε Σουέιδα από τον Γουίλλιαμ Χένρυ Γουόντιγκτον (William Henry Waddington).

Αρχαιολιγικά κτήρια
-------------------

* Ναός του Διόνυσου
* Εκκλησία της Μικρής Στοάς
* Αμφιθέατρο της Ας Σουγουαΐντα
* Βασιλική του Αγίου Σεργίου

Δείτε επίσης
------------

* Κατάλογος πόλεων της Συρίας

Παραπομπές
----------

1. ↑  «Πληθυσμός της Ας Σουγουαΐντα». Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 4 Αυγούστου 2012. Ανακτήθηκε στις 25 Μαΐου 2012.

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
--------------------

|  |  |
| --- | --- |
| Commons logoCommons logo | Τα Wikimedia Commons έχουν πολυμέσα σχετικά με το θέμα   **Ας Σουγουαΐντα** |


|  |  |  |  |  |
| --- | --- | --- | --- | --- |
| 

| π • σ • ε
Κυβερνείο Ας Σουγουαΐντα |
| --- |
|  |
| 
* Ας Σουγουαΐντα
* Σαλχάντ
* Σάμπα
 |  |

 |

|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
| Καθιερωμένοι όροι | 
* WorldCat
* VIAF: 123605541
* LCCN: nr92042739
* GND: 4272049-7
* SUDOC: 204653975

 |

 |
Ο **Κώστας Μωραϊτης** (γεννημένος στις 13 Φεβρουαρίου του 1970) είναι Έλληνας πρώην διεθνής καλαθοσφαιριστής. Έχει ύψος 1,96 μέτρα και αγωνιζόταν τόσο ως σμολ φόργουορντ, όσο και ως πάουερ φόργουορντ.

Καριέρα
-------

Ο Κώστας Μωραϊτης έχει αγωνιστεί ελληνικές ομάδες τόσο της Α1, όσο και μικρότερων κατηγοριών.

Συγκεκριμένα, έχει αγωνιστεί με τη φανέλα του Γυμναστικού Συλλόγου "Νίκη Βόλου", του Αθλητικού Συλλόγου Παπάγου, του Αθλητικού Ομίλου "Έσπερος Πατρών" αλλά και του Ολυμπιακού Πειραιώς.

Στον Ολυμπιακό Πειραιώς αγωνίστηκε για περίπου τέσσερα χρόνια (1989-1993) και κατάφερε να κατακτήσει ένα Πρωτάθλημα Ελλάδας (1993). Με τον Ολυμπιακό κατάφερε να φτάσει στα προημιτελικά του Κυπέλλου Κόρατς το 1989 και στα προημιτελικά της Ευρωλίγκας το 1993.

Κατά τη διάρκεια της παραμονής του στον Ολυμπιακό, ο Μωραϊτης αγωνίστηκε υπό τις οδηγίες του Μάκη Δενδρινού, του Μιχάλη Κυρίτση αλλά και του Γιάννη Ιωαννίδη.

Διεθνείς συμμετοχές
-------------------

Ο Κώστας Μωραϊτης έχει πραγματοποιήσει αρκετές συμμετοχές με όλες τις βαθμίδες της Εθνικής ομάδας μπάσκετ της Ελλάδος.

Συγκεκριμένα, έχει πραγματοποιήσει 20 συμμετοχές με την Εθνική Παίδων, 22 συμμετοχές με την Εθνική Εφήβων, 19 συμμετοχές με την Εθνική Ελπίδων και 9 συμμετοχές με την Εθνική Ανδρών.

Τίτλοι
------

* Πρωτάθλημα Ελλάδας: 1993

Πηγές
-----

*

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
--------------------

* Κώστας Μωραΐτης, στατιστικά στοιχεία αθλητή στον επίσημο ιστότοπο της Ελληνικής Ομοσπονδίας Καλαθοσφαίρισης (Ελληνικά).
Ο ποταμός Ναρίν (Κιργιζικά: Нарын, Ουζμπεκικά: Norin) είναι ο μεγαλύτερος ποταμός στο Κιργιστάν. Πηγάζει από τα όρη Τιαν Σαν εντός του Κιργιστάν, στην Κεντρική Ασία, ρέοντας προς τα δυτικά, μέσω της κοιλάδας Φεργκάνα, στο Ουζμπεκιστάν. Ειδικότερα ξεκινά την ροή του από μια λίμνη που ονομάζεται Κουμτόρ και βρίσκεται στους πρόποδες του παγετώνα Πετρόφ στη βορειοδυτική πλευρά της οροσειράς Ακ-Σιράκ, σε υψόμετρο 3730 μέτρων, και στη συνέχεια ενώνεται με τους χειμάρους Ταραγκάι και Καρασάι, ονομαζόμενος πλέον ως Τσον-Ναρίν και ρέει δυτικά μέσα από μια ήπια κοιλάδα. Στην κοιλάδα Τζογκόρκ Ναρίν ο ποταμός διευρύνεται περισσότερο καθώς ενώνεται με τους παραποταμούς Καρακόλ και Ουλάν. Καθ’όλη τη ροή του, μικροί και μεγαλύτεροι παραπόταμοι ενώνονται με το βασικό ποτάμι. Κοντά στο χωριό Κουλανάκ, ο ποταμός διακλαδώνεται σε μικρότερες ροές και σχηματίζει μικρά νησάκια ενώ στις όχθες του σχηματίζονται μικρά δάση. Με την είσοδο του στην κοιλάδα Φεργκάνα συγχωνεύεται με το ποταμό Καρά Νταρία (κοντά στο Ναμανγκάν) για να σχηματίσει το Συρ Ντάρια.
Ο ποταμός Ναρίν έχει συνολικό μήκος 807 χιλιόμετρα (501 μίλια) μήκος και λεκάνη απορροής 59.100 τετραγωνικά χιλιόμετρα (22.800 τετραγωνικά μίλια).  Με ετήσια εκροή 13,7 κυβικά χιλιόμετρα (11.100.000 στρέμματα), ο ποταμός τροφοδοτεί πολλούς ταμιευτήρες που είναι σημαντικοί για την παραγωγή υδροηλεκτρικής ενέργειας. Ο μεγαλύτερος από αυτούς είναι ο ταμιευτήρας Τοκτογκούλ στο Κιργιστάν που παρακρατεί 19,9 κυβικά χιλιόμετρα (16.100.000 στρέμματα) νερού. 
Κατά τη ροή του ο ποταμός διασχίζει διαδοχικά στο Κιργιστάν: το Καρά-Σάι, την Περιφέρεια Ναρίν, την πόλη Ναρίν, το Ντοστούκ, την Περιφέρεια Τζαλάλ-Αμπάντ, το Κάζαρμαν, τον ταμιευτήρα Τοκτογκούλ, το Καρά-Κολ και το Τας-Κομούρ.

Παραπομπές
----------

1. ↑  Нарын (река), Great Soviet Encyclopedia

Εξωτερικές πηγές
----------------

* Δίκτυο ποταμών - webmap

Η σύζευξη των ποταμών Ναρίν και Καρά Ντάρια όπως φαίνεται από το διάστημα
Χάρτης της λίμνης Αράλης, Συρ Ντάρια, Αμού Ντάρια  και Ναρίν (επάνω δεξιά)

|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
| Καθιερωμένοι όροι | 
* VIAF: 42148570651824311243

 |

 |
Το **Τσεράγκι Παχάρ** είναι πολιτιστικό και ιστορικό μέρος που βρίσκεται στο Τσιταγκόνγκ του Μπαγκλαντές. Οι περισσότερες από τις πολιτιστικές δραστηριότητες του Τσιταγκόνγκ και συναφείς δραστηριότητες διεξάγονται στο χώρο. Ορισμένα τμήματα της περιοχής Δρόμος Μομίν αποτελούν μέρος του Τσεράγκι Παχάρ.

Πολιτιστικές δραστηριότητες
---------------------------

*Έκθεση Τεχνών Τσεράγκι 2*, μια έκθεση για τον χώρο στο Τσεράγκι Παχάρ το 2013
Οι ποιητές, συγγραφείς, περιοδικοί ακτιβιστές, καλλιτέχνες, μουσικοί, δημοσιογράφοι, δραματουργοί, μοντέλα και εργαζομένοι στον πολιτιστικό τομέα συγκεντρώνονται στον κύκλο Τσεράγκι Παχάρ κάθε μέρα. Το Ποχέλα Μποϊσάχ και το Ποχέλα Φαλγκούν εορτάζονται κάθε χρόνο σε αυτό το μέρος.

Το 2012, μια έκθεση τέχνης για το χώρο που φιλοξενείται στο χώρο, όπου οι νέοι καλλιτέχνες και επιμελητές πειραματίστηκαν με νέες μορφές τέχνης και μέσα ενημέρωσης στις εκθέσεις τους.

Μέσα μαζικής ενημέρωσης και επικοινωνίας
----------------------------------------

Πολλές εφημερίδες, συμπεριλαμβανομένων και των ημερήσιων εφημερίδων, των εφημερίδων της αντιπολίτευσης και των εφημερίδων για επιχειρήσεις που εδρεύουν στην Τσιταγκόνγκ δημοσιεύονται από το χώρο. Διάφορα μικρά περιοδικά επίσης δημοσιεύονται και διανέμονται από το Τσεράγκι Παχάρ. Εκτός από τα γραφεία εφημερίδων, πολιτιστικά καταστήματα και καταστήματα βιβλίων μπορούν επίσης να βρεθούν εδώ.

### Εφημερίδες που δημοσιεύονται

* The Daily Azadi
* The Daily Bhorer Kagoj

Γκαλερί
-------

* Πλατεία ΤσεράγκιΠλατεία Τσεράγκι
* Έκθεση Τεχνών Τσεράγκι 2, 2013Έκθεση Τεχνών Τσεράγκι 2, 2013

Παραπομπές
----------

1. ↑  «Cheragi Pahar, Jamal khan». wikimapia.org. Ανακτήθηκε στις 21 Ιουνίου 2013.
2. ↑  «Cheragee Pahar Circle Locations». en.wikigogo.org. Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 17 Δεκεμβρίου 2014. Ανακτήθηκε στις 21 Ιουνίου 2013.
3. ↑  «Cheragi Pahar». *bd.geoview.info*. bd.geoview.info. Ανακτήθηκε στις 9 Ιουνίου 2016.
4. ↑  «Addaru gathering at Cheragi». daily-sun.com. 11 Ιανουαρίου 2011. Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 20 Μαΐου 2014. Ανακτήθηκε στις 21 Ιουνίου 2013.
5. ↑  «Pahela Falgun celebrated in Chittagong». bssnews.net. 13 Φεβρουαρίου 2013. Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 24 Ιουνίου 2013. Ανακτήθηκε στις 21 Ιουνίου 2013.
6. ↑  Fayeka Zabeen Siddiqua (January 9, 2015). «Taking on the Art World». *The Daily Star (Bangladesh)*.. Ανακτήθηκε στις June 9, 2016.
Ένα κιργιζικό νταστορκόν ετοιμάζεται για ένα απογευματινό γεύμα (παλού (πιλάφι), δεν απεικονίζεται) κατά τη διάρκεια του Νεβρόζ.
Ένα **νασταρχάν** (Καζακικά: дастарқан, Ουζμπεκικά: дастурхон, Ντάρι: dastarkhawan, Ούρντου: دسترخوان‎, Πάστο: دسترخوان‎, Τατζικικά: дасторхон, dastarkhān, Αζερικά: dəstərxan, Κιργιζικά: дасторкон, dastorqon) είναι το όνομα που χρησιμοποιείται σε όλη την Κεντρική Ασία και τους Μουσουλμάνους της Ινδίας, στον παραδοσιακό χώρο, όπου τρώγεται το φαγητό. Ο όρος μπορεί να αναφέρεται στο τραπεζομάντιλο που απλώνεται στο πάτωμα, το πάτωμα ή το τραπέζι και χρησιμοποιείται ως υγιεινή επιφάνεια για τα τρόφιμα, αλλά επίσης χρησιμοποιείται γενικά για να αναφερθεί σε ολόκληρο το στρώσιμο του γεύματος. Είναι μέρος της παραδοσιακής κεντρικής ασιατικής κουζίνας. Ο όρος εισήχθη στην Ινδική υποήπειρο από τους Τούρκους άρχοντες από την Κεντρική Ασία.

Η λέξη ντασταρχάν είναι Τουρκική λέξη που σημαίνει "τραπεζομάντιλο" ή "μεγάλη εξάπλωση".

Το φαγητό τοποθετείται σε ένα ντασταρχάν που κυμαίνεται από απλό τσάι και ψωμί (για μικρά γεύματα που μοιράζονται από μια οικογένεια) σε διάφορες σαλάτες, ξηρούς καρπούς, καραμέλες, σόρπα, και το κρέας που καθορίζεται για μια γιορτή.

Μια μεγάλη πολιτιστική σημασία τοποθετείται στο ντασταρχάν μεταξύ των διαφόρων ομάδων, και ως εκ τούτου, διάφορες παραδόσεις, έθιμα, αξίες, και  απαγορεύσεις περιβάλλουν τη χρήση του ντασταρχάν. Αυτά περιλαμβάνουν, για παράδειγμα, ότι υπάρχει συνήθως ένα στόμιο ειδικού ποτού (συνήθως για τσάι) το οποίο δεν πρέπει να βρίσκεται ποτέ στο ντασταρχάν.

Παραπομπές
----------

1. ↑  Ken Albala. *Food Cultures of the World Encyclopedia: Four Volumes* ABC-CLIO, 25 mei 2011 (ISBN 978-0313376276) p 49
2. ↑  Suad Joseph, Afsāna Naǧmābādī. *Encyclopedia of Women & Islamic Cultures: Family, Body, Sexuality And Health, Volume 3* BRILL, 2003 (ISBN 978-9004128194) p 285
3. ↑  Glenn Randall Mack, Asele Surina. *Food Culture in Russia and Central Asia* Greenwood Publishing Group, 1 jan. 2005 (ISBN 978-0313327735) p 39
4. ↑  Suad Joseph, Afsāna Naǧmābādī. *Encyclopedia of Women & Islamic Cultures: Family, Body, Sexuality And Health, Volume 3* BRILL, 2003 (ISBN 978-9004128194) p 285
5. ↑  Glenn Randall Mack, Asele Surina. *Food Culture in Russia and Central Asia* Greenwood Publishing Group, 1 jan. 2005 (ISBN 978-0313327735) p 39
6. ↑  Ken Albala. *Food Cultures of the World Encyclopedia: Four Volumes* ABC-CLIO, 25 mei 2011 (ISBN 978-0313376276) p 49
7. ↑  Glenn Randall Mack, Asele Surina. *Food Culture in Russia and Central Asia* Greenwood Publishing Group, 1 jan. 2005 (ISBN 978-0313327735) p 39
Ο **Γιώργος Πανταζής** είναι Έλληνας παλαίμαχος ποδοσφαιριστής, πρώτος σκόρερ στην ιστορία του Πανσερραϊκού με **70** συνολικά τέρματα και πρωταθλητής της Β΄Εθνικής, την περίοδο 1979-80, όπως και πρώτος σκόρερ του Βορείου Ομίλου της, την ίδια περίοδο, με 25 γκολ.

Γεννήθηκε στις Σέρρες και αγωνίσθηκε επί δέκα συνεχόμενα έτη στον Πανσερραϊκό (1976-1984). Το Δεκεμβριο του 1984 μετεγγράφηκε στον Αιγάλεω Α.Ο. με τον οποίο συμμετείχε τόσο στην Α΄Εθνική (1 γκολ), όσο και στη Β΄Εθνική, τη σεζόν 1985-86 (7 γκολ). Ακολούθως και για 6 μήνες (περίοδος 1986-87) έπαιξε στη Δόξα Δράμας, ενώ ολοκλήρωσε τη σταδιοδρομία του στο σύλλογο "Σέρρες '85".Αγωνιζόταν σαν ηγετικός μεσοεπιθετικός, με έφεση στο σκοράρισμα ακόμη και με κεφαλιές, παρά το σχετικά μικρό του ανάστημα. Κύρια προσόντα του ήταν η ευελιξία μέσα στην αντίπαλη περιοχή και η μεγάλη ταχύτητα. Είναι μέλος του Συλλόγου βετεράνων ποδοσφαιριστών του Πανσερραϊκού.

Παραπομπές
----------

1. ↑  Στατιστικά στοιχεία της διεθνούς αθλητικής ιστοσελίδας rsssf.com Ανακτήθηκε στις 21/10/2021

Πηγές
-----

* Διεθνής στατιστική ιστοσελίδα για το παγκόσμιο ποδόσφαιρο
* Γεώργιος Παγιωτέλης, "Το Έπος της Α΄Εθνικής" (ένθετο περιοδικού "ΟΙ ΠΑΓΚΟΣΜΙΟΙ", τεύχη ετών 1994-1998)
* "40 Χρόνια Ποδόσφαιρο & ΠΡΟ-ΠΟ", έκδοση εφημερίδας 'ΠΡΟΠΟΡΑΜΑ', Αθήνα, 2000
Η **Δομιτία**, λατιν. Domitia (άκμασε τον 1ο αι.) από το γένος των Δομιτίων Κορβούλο, ήταν Ρωμαία ευγενής, αδελφή της Δομιτίας Λογγίνας και ανιψιά της Μιλωνίας Καισωνίας.

Βιογραφία
---------

Ήταν κόρη τού Γναίου Δομιτίου Κορβούλο, υπάτου και στρατηγού, και της Κασσίας Λογγίνας, κόρης τού Γαΐου Κασσίου Λογγίνου υπάτου το 30. Μητέρα της Κασσίας Λογγίνας ήταν η Ιουνία Λεπίδα, κόρη της Αιμιλίας Λεπίδας, που με τη σειρά της ήταν κόρη της Ιουλίας της Νεότερης.

Μικρότερη αδελφή της ήταν η Δομιτία Λογγίνα, σύζυγος τού Δομιτιανού Αυτοκράτορα των Ρωμαίων. Η εκ πατρός θεία της ήταν η Μιλωνία Καισωνία, σύζυγος τού Καλιγούλα. Η Δομιτία γεννήθηκε προς τα μέσα τού 1ου αι. Το έτος 63 ο σύζυγός της Βινικιανός ήταν διοικητής στρατού στον Ευφράτη υπό τον πεθερό του. Το 66 ο Βινικιανός και ο πεθερός του αναμείχθηκαν σε μία συνωμοσία για τον εκτοπισμό του Νέρωνα. Όταν αυτή αποκαλύφθηκε, ο Βινικιανός αρνήθηκε να μιλήσει ή να αποδείξει την αθωότητά του στον Αυτοκράτορα και έγινε αυτόχειρας το 67.

Δεν γνωρίζουμε πότε απεβίωσε η Δομιτία.

Οικογένεια
----------

Ως το 63 είχε παντρευτεί τον Λούκιο Άννιο Βινικιανό, συγκλητικό. Ο ιστορικός Σουητώνιος αναφέρει, ότι η Δομιτία και ο Βινικιανός είχαν έναν γιο.

Παραπομπές
----------

1. 1 2 3  «Nero: An emperor loved by the people». *web.archive.org*. 15 Μαΐου 2003. Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 15 Μαΐου 2003. Ανακτήθηκε στις 28 Αυγούστου 2023. CS1 maint: Unfit url (link)
2. 1 2 3  Πλίνιος ο Πρεσβύτερος. «Historia Naturalis, Βιβλίο Ε', κεφ. 44». *www.perseus.tufts.edu*. Ανακτήθηκε στις 28 Αυγούστου 2023.
3. ↑  Πλίνιος ο Πρεσβύτερος. «Historia Naturalis, Βιβλίο Ζ', κεφ. 4». *www.perseus.tufts.edu*. Ανακτήθηκε στις 28 Αυγούστου 2023.
Ο **Έντουαρντ Νίνιο Ερνάντες** (*Edward Niño Hernández*, γεννημένος στις 10 Μαΐου 1986)  είναι ο κοντύτερος εν ζωή άντρας στον κόσμο με την ικανότητα να βαδίζει. Πιστοποιήθηκε στις 4 Σεπτεμβρίου 2010 από το Βιβλίο Γκίνες. Σε ηλικία 24 ετών ο Χερνάντεζ είχε ύψος μόλις 0,7 μέτρα και ζύγιζε 10 κιλά. Ζει στην Μπογκοτά της Κολομβίας. 

Προηγούμενος κάτοχος του τίτλου, ήταν ο Χε Πινγκπίνγκ από την Εσωτερική Μογγολία, ο οποίος ήταν ψηλότερος από τον Χερνάντεζ κατά μόλις 38 εκατοστά. Ο Πινγκπινγκ πέθανε στις 13 Μαρτίου 2010 στη Ρώμη της Ιταλίας, όπου γύριζε το τηλεοπτικό πρόγραμμα *Lo show dei record*. Ο Χερνάντεζ έπαψε ωστόσο να είναι ο κοντύτερος εν ζωή άντρας στις 14 Οκτωβρίου 2010, όταν ο Καγκέντρα Θάπα Μάγκαρ από το Νεπάλ έγινε 18 ετών. Έγινε όμως και πάλι ο κάτοχος του ρεκόρ μετά το θάνατο του Μάγκαρ στις 17 Ιανουαρίου 2020.

Παραπομπές
----------

1. ↑  «New record holder for the world's shortest man living confirmed as Edward Niño Hernández of Colombia». *Guinness World Records* (στα Αγγλικά). 12 Μαΐου 2020. Ανακτήθηκε στις 21 Αυγούστου 2020.
2. ↑  BBC: Colombian declared world's shortest man
3. ↑  "World's shortest man named as 27ins tall Colombian" *Telegraph*
4. ↑  «Νεπάλ: Πέθανε ο πιο κοντός άνθρωπος στον κόσμο». *naftemporiki.gr*. 2020-01-18. Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 2020-10-31.. Ανακτήθηκε στις 2020-12-27.
Οι **γλώσσες Μούντα** είναι γλωσσική οικογένεια με εννέα περίπου εκατομμύρια ομιλητές στην ανατολική Ινδία και το Μπανγκλαντές. Συνιστούν κλάδο των αυστροασιατικών γλωσσών και θεωρούνται συνήθως ως κλάδος ο αντίποδας των επίσης αυστροασιατικών γλωσσών Μον-Χμερ της ΝΑ Ασίας, που σημαίνει ότι είναι μακρινοί συγγενείς της Βιετναμικής. Η προέλευση των γλωσσών Μούντα δεν είναι γνωστή, αν και πιστεύεται γενικώς ότι είναι αυτόχθονες γλώσσες της ανατολικής Ινδίας. Η Χο, η Μουντάρι και η Σαντάλι είναι αξιοσημείωτες γλώσσες αυτής της ομάδας.

Οι γλώσσες Μούντα έχουν δεχθεί επίδραση από άλλες ινδικές γλώσσες όπως η Σανσκριτική και οι Δραβιδικές γλώσσες, στις οποίες θεωρείται ότι έχουν εξίσου ασκήσει σημαντική επίδραση. Η οικογένεια γενικώς διαιρείται σε δύο κλάδους: τις βόρειες Μούντα, που μιλούνται στα υψίπεδα της Χότα Ναγκπούρ του Τζαρκάντ, στη Βεγγάλη και την Ορίσα και τις νότιες, που μιλούνται στην κεντρική Ορίσα και στα σύνορά της με το Άντρα Πραντές. 

Σημαντικότερες θεωρούνται οι βόρειες Μούντα, από τις οποίες κύρια είναι η Σαντάλι. Οι γλώσσες της μιλούνται περίπου από το 90% των ομιλητών των γλωσσών Μούντα. Δεύτερη κατατάσσονται σε αριθμό ομιλητών οι γλώσσες Μουντάρι και Χο ακολουθούμενες από τις γλώσσες Κόρκου και Σόρα. Οι υπόλοιπες γλώσσες Μούντα μιλούνται από μικρές, απομονωμένες ομάδες ατόμων και είναι λίγο γνωστές. 

Στα χαρακτηριστικά των γλωσσών Μούντα περιλαμβάνονται οι αριθμοί ενικός, δυικός και πληθυντικός, δύο γένη και η χρήση προθεμάτων ή βοηθητικών ρημάτων που υποδεικνύουν χρόνο. Στο φωνητικό σύστημα των γλωσσών Μούντα δεν είναι συχνές οι σειρές συμφώνων παρά μόνον στο μέσον της λέξης.

Ταξινόμηση
----------

### Diffloth (1974)

Αναφέρεται ευρέως στη βιβλιογραφία η διμερής ταξινόμηση Diffloth (1974:

* Βόρειες Μούντα
	+ Κόρκου
	+ **Χερβάρι**
		- κλάδος Χερβάρι: Αγκαρίγια, Μπιγιόρι, Κοράκου
		- κλάδος Μουντάρι: Μουντάρι, Μπ(χ)ουμίτζ, Ασουρί, Κόντα, Χο, Μπιρχόρ
		- κλάδος Σαντάλι: Σαντάλι, Μαχάρι, Τούρι
* Νότιες Μούντα
	+ **Χάρια-Γιουάνγκ**: Χάρια, Γιουάνγκ
	+ **Κοραπούτ Μούντα**
		- κλάδος Ρέμο: Γκάτα (Γκτα), Μπόντο (Ρέμο), Μπόντο Γκαντάμπα (Γουτόμπ)
		- κλάδος Σαβάρα: Παρένγκι (Γκόρουμ) [στην Περιφέρεια Γκοραπούτ] , Σόρα (Σαβάρα), Γιουρέυ, Λόντι

### Diffloth (2005)

Η ταξινόμηση Diffloth (2005) δείχνει μια πιο σύνθετη εικόνα:

* Πυρηνικές γλώσσες Μούντα

* Βόρειες γλώσσες Μούντα

*Κόρκου*
**Χεβάρι**
* **Χάρια-Γιουάνγκ**

* **Κοραπούτ**

Οι κλάδοι που καταγράφονται με έντονη γραφή θεωρούνται αδιαμφισβήτητες ομάδες.

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
--------------------

* Βιβλίογραφία

  


|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
| Καθιερωμένοι όροι | 
* WorldCat
* LCCN: sh85088412
* GND: 4297449-5
* BNF: cb119783409 (data)
* NKC: ph521470

 |

 |