recursal/SuperWikiNEXT-32B huggingface dataset:
Ο **Αλέξανδρος**, γεωργιανά: ალექსანდრე, *Alek'sandre,* ή Eσκαντάρ-Μιρζά, περσικά: اسکندرمیرزا‎, ( π. 1688 – 27 Σεπτεμβρίου 1711) ήταν Γεωργιανός βασιλικός *πρίγκιπας* (μπατονισβίλι) τού Οίκου των Μπαγκρατιόνι-Μουχράνι τού Κάρτλι. Σκοτώθηκε πολεμώντας στον στρατό των Σαφαβιδών τού Ιράν εναντίον των Αφγανών ανταρτών.

Βιογραφία
---------

Σύμφωνα με τον ιστορικό τού 18ου αι. και στενό συγγενή τού Αλέξανδρου, πρίγκιπα Βαχούστι, ο Αλέξανδρος ήταν γιος του πρίγκιπα Λουαρσάμπ, γιου τού βασιλιά Βαχτάνγκ Ε΄ τού Κάρτλι (Σαχ-Ναβάζ Χαν).  Εναλλακτικά, με βάση την αφήγηση τού Σαεχνία Τσχέιτζε, ενός σύγχρονου ιστορικού και συντρόφου των Γεωργιανών βασιλέων στο Ιράν, ο Αλέξανδρος θεωρείται από τους ιστορικούς Mαρί-Φελισιτέ Μπροσέ και Κύριλ Τουμάνοφ, ότι ήταν γιος του Λέβαν τού Κάρτλι (Σαχ-Κουλί Χαν), ο άλλος γιος τού Βαχτάνγκ Ε΄. 

Εκείνη την εποχή το βασίλειο τού Κάρτλι βρισκόταν υπό την υποτέλεια των Σαφαβιδών και αρκετοί Γεωργιανοί βασιλείς κατέλαβαν σημαντικές θέσεις στον ιρανικό στρατό. Το ίδιο έκανε και ο Αλέξανδρος, ο οποίος υπηρέτησε ως υπολοχαγός τού θείου του Γεωργίου ΙΑ΄ (Γκουργκίν Χαν), αρχιστράτηγου των στρατών των Σαφαβιδών, πρώτα στο Κερμάν και μετά στο Αφγανιστάν, όπου μία αντι-ιρανική εξέγερση των φυλών των Παστούν και των Μπαλούχ ήταν σε εξέλιξη. Ο ηγέτης των ανταρτών Mιρ Ουάις Χοτάκ εκμεταλλεύτηκε την απουσία των γεωργιανών στρατευμάτων υπό τον Αλέξανδρο σε μία επιδρομή σε μία απείθαρχη φυλετική περιοχή, δολοφόνησε τον Γκουργκίν Χαν στην Κανταχάρ και πήρε τον έλεγχο αυτής της πόλης τον Απρίλιο του 1709. Το απόσπασμα υπό τον Αλέξανδρο μπόρεσε να πολεμήσει τον δρόμο του πίσω στο Ιράν μέσω τού Χορασάν.  Το 1711 η κυβέρνηση των Σαφαβιδών έστειλε έναν ακόμη βασιλιά της Γεωργίας, τον Καϊχοσρό του Κάρτλι (Κάυ Χουσράου Χαν), γιο τού Γεωργίου ΙΑ΄, επικεφαλής ενός νέου στρατού, στον οποίο ο Αλέξανδρος διοικούσε ένα γεωργιανό απόσπασμα 2.000 ανδρών. Αυτός ο στρατός πολιόρκησε τους αντάρτες στην Κανταχάρ, αλλά οι Αφγανοί αντιστάθηκαν με επιτυχία. Ο Αλέξανδρος σκοτώθηκε κατά τη διάρκεια της πολιορκίας και ο Καϊχοσρό έπεσε στην καταστροφική του υποχώρηση από την Κανταχάρ. Την ίδια μοίρα θα είχε και ένα άλλο μέλος της οικογένειας τού Αλεξάνδρου, ο Ροστόμ (Ρουστάμ Χαν), το 1722 .

Βιβλιογραφικές αναφορές
-----------------------

1. ↑  Ανακτήθηκε στις 28  Νοεμβρίου 2018.
2. ↑  Metreveli, Roin, επιμ. (2003). *ბაგრატიონები. სამეცნიერო და კულტურული მემკვიდრეობა* (στα Georgian και English). Tbilisi: Neostudia. ISBN 99928-0-623-0. CS1 maint: Μη αναγνωρίσιμη γλώσσα (link)
3. ↑  Toumanoff, Cyrille (1990). *Les dynasties de la Caucasie Chrétienne: de l'Antiquité jusqu'au XIXe siècle: tables généalogiques et chronologique* (στα French). Rome. σελίδες 144–146. CS1 maint: Μη αναγνωρίσιμη γλώσσα (link)
4. 1 2  Lang, David Marshall (1952). «Georgia and the Fall of the Ṣafavī Dynasty». *Bulletin of the School of Oriental and African Studies* **14** (3): 532–538. doi:10.1017/s0041977x00088492.
Συντεταγμένες: 52°31′10″N 13°23′54″E﻿ / ﻿52.51944°N 13.39833°E﻿ / 52.51944; 13.39833

Η **Ανάγλυφη κεφαλή του Ακενατόν** είναι αρχαιολογικό εύρημα από την Αίγυπτο. Βρέθηκε το 1920 στις αρχαιολογικές ανασκαφές της Deutsche Orient-Gesellschaft στον *Οίκο 47,15* στην Τελ ελ-Αμάρνα και αγοράστηκε από τον Τζέιμς Σάιμον ο οποίος το δώρισε στο Αιγυπτιακό Μουσείο του Βερολίνου, όπου φυλάγεται με τον αριθμό ευρετηρίου *Berlin 21863.*

Περιγραφή
---------

Το ανάγλυφο παριστάνει τον Φαραώ Ακενατόν. Οι γενικές γραμμές του σχεδίου είναι αρμονικές και καλοσχηματισμένες. Η κεφαλή είναι καλυμμένη με μαντήλι που πέφτει στον αυχένα. Ο ουραίος είναι ημιτελής. Τα χείλη είναι ελαφρώς ανοικτά, ενώ τα βλέφαρα μισοκλεισμένα. Η μύτη καταλήγει στρογγυλή, το πηγούνι επιβλητικό, και ο λαιμός τεντωμένος. Το αυτί είναι τρυπημένο για σκουλαρίκι.

Ερμηνεία
--------

Πρόκειται προφανώς για κάποιο προσχέδιο, όπως διάφορα άλλα ευρήματα στο ίδιο εργαστήριο του γλύπτη Θούτμοση.

Ιστορική τοποθέτηση
-------------------

Η τεχνοτροπία είναι χαρακτηριστική για την αρχαία αιγυπτιακή τέχνη του 14ου αιώνα.

Πηγές
-----

|  |  |
| --- | --- |
| εικονίδιο Αρχαιολογία | Πύλη Αρχαιολογία |

* Caris-Beatrice Arnst: *Reliefskizze mit Kopf des Echnaton* in *Das Ägyptische Museum Berlin*, van Zabern, Mainz, S. 106 ISBN 3-8053-1184-2
Η **συν-τροπικότητα** είναι μια έννοια που εισήγαγε η Ευρωπαϊκή Επιτροπή το 2006 στον τομέα της πολιτικής μεταφορών, προκειμένου να καθορίσουν την προσέγγιση της ολοκλήρωσης των τρόπων μεταφοράς και των συνδυασμών τους. Για την Ευρωπαϊκή Επιτροπή η συν-τροπικότητα αποτελεί την «χρήση των διαφόρων μέσων μεταφοράς, μεμονωμένα και σε συνδυασμό με στόχο να επιτύχει τη βέλτιστη και βιώσιμη χρήση των πόρων». 

Η έννοια αυτή εισάγει μια νέα προσέγγιση για την ευρωπαϊκή πολιτική μεταφορών κατά την οποία κάποιος δεν αποσκοπεί, όπως στη Λευκή Βίβλο του 2001, να αντιτάξει τα μέσα μεταφοράς, δηλαδή αντιτάσσοντας τις οδικές μεταφορές έναντι των εναλλακτικών μέσων, αλλά να βρεθεί η βέλτιστη αξιοποίηση των μέσων και των συνδυασμών τους.

|  |  |
| --- | --- |
| εικονίδιο Ευρωπαϊκή Ένωση | Πύλη Ευρωπαϊκή Ένωση |
Σμύριδα
Η **σμύριδα** (αγγλ. emery, γαλλ. émeri), το κοινώς λεγόμενο "σμυρίγλι" (ή "σμυρίγδι"), είναι πέτρωμα που αποτελείται κυρίως από κορούνδιο (Al2O3) με ανάμιξη μαγνητίτη και προϊόντων χημικής αποσάθρωσης του τελευταίου, δηλαδή αιματίτη και λειμωνίτη. Ως επουσιώδη συστατικά μπορεί να περιέχει χαλαζία, σιδηροπυρίτη, μοσχοβίτη, τουρμαλίνη, βιοτίτη κ.ά.

Ιδιότητες
---------

Το χρώμα της σμύριδας είναι κυανόμαυρο ή, ορισμένες φορές, κατάμαυρο με πολύ μεγάλη σκληρότητα που πλησιάζει το 9 στην κλίμακα Mohs (λόγω του κορουνδίου που περιέχει). Απαντάται σε κρυσταλλοσχιστώδεις περιοχές συνήθως σε μορφή κοίτης (λεκάνης), φωλεάς ή και φλέβας. Τα κοιτάσματά της ως επί το πλείστον εντοπίζονται εντός στρωμάτων μαρμάρου και δολομίτη. Από τους αρχαιότατους χρόνους ήταν γνωστές οι ιδιότητες του πετρώματος αυτού και χρησιμοποιείτο ως λειαντικό και στιλβωτικό μέσο.

Η εμπορική αξία της σμύριδας εξαρτάται από την ομοιογένεια της μάζας της και κυρίως από την περιεκτικότητα σε κορούνδιο που θα πρέπει να κυμαίνεται από 54 – 82%. Με πρώτη ύλη αυτό, κυκλοφορεί στο εμπόριο σε μορφή σκόνης (για λείανση και στίλβωση υάλων, μαρμάρων, λίθων και μετάλλων) και με αυτήν κατασκευάζονται σμυριδόπανα, σμυριδοτροχοί και σμυριδοακόνια.

Χρήση
-----

Οι ιδιότητες της σμύριδας είχαν ήδη χρησιμοποιηθεί στην αρχαιότητα. Το πέτρωμα αυτό χρησιμοποιούνταν για την κατασκευή μυλοπετρών σε αλευρόμυλους. Κονιοποιημένο (κόκκοι διαφορετικών μεγεθών), χρησιμοποιείται ευρέως ως λειαντικό: στίλβωση λίθων όταν βρέχεται με νερό, ή μέταλλων όταν αναμειγνύεται με λάδι. Η κονιοποιημένη σμύριδα χρησιμοποιείται για κατασκευή σμυριδόπανου ή γυαλόχαρτου όταν χρησιμοποιείται σε επιφάνειες που καλύπτονται με κόλλα.

Σαν σκόνη η σμύριδα αναμιγνύεται με ένα υγρό (νερό, έλαιο) για να δημιουργήσει μια πάστα που χρησιμοποιείται για το βούλωμα των δοχείων: το γυάλινο πώμα και το εσωτερικό του δοχείου προσαρμόζονται και με την πάστα σμύριδας η επαφή γίνεται τέλεια. Ένα μπουκάλι ή δοχείο βουλωμένο με σμύριδα σφραγίζεται, στην κυριολεξία. ερμητικά.

Στον Ελληνικό χώρο τα πλουσιότερα κοιτάσματα και τα καλύτερα από πλευράς ποιότητας, βρίσκονται στο βόρειο τμήμα της ανατολικής πλευράς της Νάξου απ' όπου και εξορύσσεται και εξάγεται η γνωστή Σμύριδα Νάξου. Κοιτάσματα σμύριδας έχουν ανακαλυφθεί στα νησιά του Αιγαίου και ειδικά στις Κυκλάδες. Ομοίως στις νοτιοδυτικές ακτές της Μικράς Ασίας καθώς και στην Ιταλία.

Παραπομπές
----------

1. ↑  «Τα σμυριδορυχεία της Νάξου».

|  |  |
| --- | --- |
| wiktionary logowiktionary logo | Το *Βικιλεξικό* έχει σχετικό λήμμα:  **σμύριδα**  |

|  |  |
| --- | --- |
| Commons logoCommons logo | Τα Wikimedia Commons έχουν πολυμέσα σχετικά με το θέμα   **Σμύριδα** |
Στην συλλογή του παλαιού αρχαιολογικού Μουσείου του Βερολίνου εκτίθεται με αριθμό ευρετηρίου 731 ανάγλυφο που βρέθηκε στην περιοχή Πικρομυγδαλιά στα Χρύσαφα κοντά στην Σπάρτη.

Περιγραφή
---------

Είναι λαξευμένο πάνω σε γκριζογάλαζη πέτρα της περιοχής. Είναι ακέραιο και διατηρείται σε άριστη κατάσταση. Έχει σχήμα τετράγωνο, με ακανόνιστες γραμμές στα άκρα. Η όπισθεν άποψη είναι ακατέργαστη. Παρουσιάζει δύο θεότητες σε θρόνο, και δύο πιστούς μπροστά από τις θεότητες. Ο θρόνος είναι πολυτελέστατος με διακοσμητικούς φοίνικες και πόδια σε απομίμηση λιονταριού. Στον θρόνο κάθονται μια ανδρική και μια γυναικεία θεότητα. Ο άνδρας έχει στραμμένο το πρόσωπο στον παρατηρητή. Φοράει μακρύ χιτώνα και ιμάτιο. Στο δεξί του χέρι κρατάει έναν κάνθαρο, ενώ έχει υψωμένο το αριστερό χέρι με την παλάμη στραμμένη στον παρατηρητή. Στα πόδια φοράει σανδάλια. Πίσω από τον άνδρα είναι καθιστή μια γυναίκα. Φοράει παπούτσια και μακρύ χιτώνα. Το δεξί της χέρι ακουμπάει στο γόνατο και κρατάει ένα ρόδι. Έχει στραμμένο το πρόσωπο σε προφίλ προς τα δεξιά. Μπροστά από τις δύο θεότητες, και ακριβώς κάτω από το σημείο που βρίσκεται ο κάνθαρος, εικονίζονται δύο πιστοί, ένας άνδρας και μία γυναίκα. Ο άνδρας κρατεί στο δεξί χέρι έναν πετεινό, και στο αριστερό χέρι ένα αντικείμενο ωοειδούς σχήματος. Η γυναίκα κρατεί έναν ανθό με κοντό μίσχο στο δεξί χέρι και ένα ρόδι στο αριστερό. Πίσω από τον θρόνο ορθώνεται ένα φίδι.

Ερμηνεία και ιστορική τοποθέτηση
--------------------------------

Το ανάγλυφο είναι αριστουργηματικό έργο αρχαίου καλλιτέχνη από την Σπάρτη. Η απόδοση των γραμμών και σχημάτων είναι τέλεια. Η σύνθεση της εικόνας είναι γεμάτη δύναμη και διαφέρει πολύ από τις στατικές εικόνες προγενέστερων καλλιτεχνημάτων. Το θέμα που παρουσιάζει το ανάγλυφο είναι αρχαιότατο, και η απόδοσή του είναι προϊόν συνεχούς εξέλιξης στην πάροδο των αιώνων. Το ανάγλυφο ήταν ανάθημα ιδιωτικού τάφου, και βρισκόταν τοποθετημένο στην γη. Τα σύμβολα που περιέχει, το φίδι, ο πετεινός, το αυγό, ο ανθός και το ρόδι είναι διονυσιακά και χθόνια θρησκευτικά σύμβολα. Ο κάνθαρος συμβολίζει την γονιμότητα της γης. Οι δύο θεότητες είναι ο Άδης με την Δήμητρα. 
Είναι έργο του πρώτου ημίσεος του 5ου αιώνα π.Χ.

Πηγές
-----

|  |  |
| --- | --- |
| εικονίδιο Αρχαιολογία | Πύλη Αρχαιολογία |

* Sparta Museum· Marcus Niebuhr Tod· Alan John Bayard Wace (1906). *A catalogue of the Sparta Museum*. Oxford: Clarendon Press. Ανακτήθηκε στις 24 Φεβρουαρίου 2011.
* Χάινριχ Ντρέσελ· Άρτουρ Μιλχόφερ (1878). *Die antiken kunstwerke aus Sparta und umgebung beschrieben*. K. Wilberg. Ανακτήθηκε στις 24 Φεβρουαρίου 2011.

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
--------------------

* παρουσίαση του ανάγλυφου
Οι **Συνάξεις** ή **Συναθροίσεις του Θεού** (αγγλ.: *Assemblies of God*), είναι το μεγαλύτερο Πεντηκοστιανικό Χριστιανικό δόγμα παγκοσμίως. Αριθμούν 357,760 εκκλησίες σε πάνω από 212 χώρες, με 66,383,778 μέλη. Είναι το τέταρτο μεγαλύτερο Χριστιανικό δόγμα παγκοσμίως, μετά την Καθολική την Ορθόδοξη και Αγγλικανική Εκκλησία. Οι Συνάξεις προτιμούν να εμφανίζονται ως αδελφότητα εκκλησιών, παρά ως ένα δόγμα.

Όντας ένας ευαγγελιστικός και ιεραποστολικός συνεταιρισμός εκκλησιών, οι Συνάξεις του Θεού ιδρύθηκαν το 1914 στο Χοτ Σπρινγκς του Αρκάνσας, από μια ομάδα ανεξάρτητων εργατών του Ευαγγελίου. Αν και οι μορφές λατρείας ποικίλλουν, τα άρθρα της πίστης περιλαμβάνουν τη σωτηρία μέσω της μετάνοιας και της πίστης προς τον Ιησού Χριστό, το βάπτισμα στο Άγιο Πνεύμα που συνοδεύεται με ομιλία σε ξένες γλώσσες, τη Θεία θεραπεία, και την «Αρπαγή της Εκκλησίας». Κάθε τοπική εκκλησία είναι κυρίαρχη στη διαχείριση των τοπικών υποθέσεων. Τα περιφερειακά θέματα αντιμετωπίζονται από τις συνόδους περιοχής, και μια γενική σύνοδος γίνεται κάθε δύο χρόνια. Ένα εκτελεστικό δεκαπενταμελές πρεσβυτέριο διατηρεί τα γραφεία στο Σπρίνγκφιλντ του Μιζούρι, όπου βρίσκεται και το διεθνές κέντρο των Συνάξεων του Θεού.

Υποσημειώσεις
-------------

1. ↑   Αρχειοθετήθηκε 2013-10-14 στο Wayback Machine. Assemblies of God World Missions Research Office - *AGWM Current Facts and Highlights* (2012)
2. ↑   Αρχειοθετήθηκε 2010-06-19 στο Wayback Machine. AG Statistical Reports (the full one is for U.S. adherence, the summary is for worldwide)
3. ↑  World Christian Database, Asia Pacific Mission Office
4. ↑  adherents.com (18 Απριλίου 2007). «Religious Bodies of the World with at Least 1 Million Adherents». Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 5 Οκτωβρίου 2013. Ανακτήθηκε στις 18 Ιανουαρίου 2009.
5. ↑  «Resolution #10 - Voluntary Cooperative Fellowship». Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 24 Ιανουαρίου 2009. Ανακτήθηκε στις 25 Αυγούστου 2009.

Βλέπε επίσης
------------

* Εκκλησία Hillsong
* Αποστολική Εκκλησία Πεντηκοστής
* Πεντηκοστιανισμός
* Γλωσσολαλιά

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
--------------------

* Επίσημη ιστοσελίδα των Συνάξεων του Θεού
Το ***Σμύρνη, η καταστροφή μιας κοσμοπολίτικης πόλης, 1900-1920***, είναι ένα ιστορικό ντοκιμαντέρ του 2012, σε σκηνοθεσία της Μαρίας Ηλιού.

Παραγωγή
--------

Το ντοκιμαντέρ, που είχε μεγάλη επιτυχία, φέρνει στο φως άγνωστο οπτικό αρχειακό υλικό για τη Σμύρνη των αρχών του 20ού αιώνα από αρχεία της Αμερικής και της Ευρώπης. Φέρνει συγχρόνως μια νέα ματιά στην ιστορία της πόλης κρατώντας αποστάσεις τόσο από εθνικιστικές αφηγήσεις όσο και από αφηγήσεις που ωραιοποιούν τις δραματικές στιγμές της καταστροφής της κοσμοπολίτικης πόλης. Επίσης συνδυάζει την ιστορία με προσωπικές αφηγήσεις από απογόνους της χριστιανικής, μουσουλμανικής και αρμένικης κοινότητας. Ιστορικός σύμβουλος του ντοκιμαντέρ είναι ο ιστορικός Αλέξανδρος Κιτροέφ. Μιλούν στο ντοκιμαντέρ: Ζιλ Μίλτον (συγγραφέας του βιβλίου *Χαμένος Παράδεισος*), Αλέξανδρος Κιτροέφ (Haverford College), Θάνος Βερέμης (Πανεπιστήμιο Αθηνών), Βικτωρία Σολομωνίδου (Fellow, Kings College, δεύτερη γενιά με καταγωγή από τη Σμύρνη), Βικτώρια Σολομωνίδου, Ελένη Μπαστέα (University of New Mexico, τρίτη γενιά με καταγωγή από τη Σμύρνη), Λειλά Νεϊζί (Sabanci University), Τζακ Ναλμπατιάν (γεννημένος στη Σμύρνη). Η παραγωγή είναι των μη κερδοσκοπικών οργανισμών Proteus NY Inc & Πρωτέας.

H προβολή του ντοκιμαντέρ ξεκίνησε στο Μουσείο Μπενάκη τον Ιανουάριο του 2012, όπου προβαλλόταν καθημερινά για τρεις μήνες, παράλληλα με μια φωτογραφική έκθεση σε επιμέλεια της Μαρίας Ηλιού. Επίσης κυκλοφόρησε φωτογραφικό λεύκωμα με τον ίδιο τίτλο και με την επιμέλεια των ίδιων συνεργατών. (Εκδόσεις Μουσείου Μπενάκη και Μίνωας).

Παραπομπές
----------

1. ↑  Δημήτρης, Δανίκας (12 Σεπτεμβρίου 2012). «Οι όμορφες εικόνες όμορφα καίγονται». *Τα Νέα*. Ανακτήθηκε στις 12 Ιουνίου 2023.
Το **Ακασβάνι** (Ākāśavāni, आकाशवाणी) είναι λέξη Σανσκριτικής προέλευσης που σημαίνει "ουράνια ανακοίνωση" ή "φωνή από τον ουρανό/παράδεισο".

Οι συνθετικές λέξεις είναι οι εξής:

* आकाश (ākāśa) "ουρανός"
* वाणि (vāṇi) "φωνή, ομιλία"

Το "ακασβάνι" χρησιμοποιήθηκε για πρώτη φορά στο πλαίσιο του ραδιοφώνου από τον Μ.Β. Γκοπαλασουάμι αφού δημιούργησε τον πρώτο ιδιωτικό ραδιοφωνικό σταθμό της Ινδίας στην κατοικία του, τον Βιτάλ Βιχάρ το 1936. Το Πανινδικό Ραδιόφωνο, ο δημόσιος φορέας ραδιοφώνου της χώρας, υιοθέτησε το Ακασβάνι ως όνομα μετάδοσης το 1956, αφού θεώρησαν ότι ήταν πιο κατάλληλος όρος για ραδιοφωνικές μεταδόσεις.

Παραπομπές
----------

1. ↑  *Dreams, Illusion, and Other Realities By Wendy Doniger O'Flaherty*. 1986. σελ. 330.
2. ↑  «Mysore Akashavani is now 75 years old». Business Standard. .
Σμήνος σε πρόχειρη θέση μετά τη σμηνουργία
**Αφεσμός**, επίσης σμηνουργία, αποκαλείται στη μελισσοκομία το σμήνος μελισσών το οποίο κατά την άνοιξη, από τον Φεβρουάριο έως τον μήνα Μάιο είναι δυνατόν να εγκαταλείψει την κυψέλη μαζί με την παλαιά *βασίλισσα*, οδεύοντας προς τη δημιουργία μιας καινούργιας αποικίας. Προκαλείται από συνδυασμό ερεθισμάτων. Σε ό,τι αφορά στους φυσικούς «άγριους» πληθυσμούς, η σμηνουργία είναι η απαραίτητη φυσική διαδικασία για την επιβίωση των μελισσιών. Στη σύγχρονη, παραγωγική μελισσοκομία, προκαλείται τις περισσότερες φορές από αμέλεια του μελισσοκόμου και θεωρείται εν μέρει επιβλαβής, διότι παράγεται διάσπαση της δύναμης του μελισσιού.

Στην πρωταρχική ή *πρώτη σμηνουργία* περίπου το 60% των εργατριών εγκαταλείπει την αρχική κυψέλη. Ένας τέτοιο σμήνος είναι δυνατόν να διαθέτει πληθυσμό χιλιάδων μελισσών. Η σμηνουργία είναι το φυσικό μέσο αναπαραγωγής των αποικιών μελισσών. Λίγο πριν βγει από το κελί της η νέα *βασίλισσα*, η παλαιά εγκαταλείπει την κυψέλη. Την παλαιά βασίλισσα ακολουθεί τμήμα των *εργατριών* και των *κηφήνων*, σε μία προσωρινή εγκατάσταση, συνήθως κάποιο κλαδί δέντρου ή προφυλαγμένη θέση -κάποια καμινάδα. Το σμήνος των μελισσών συγκεντρώνεται σε σφαιρική διάταξη καλύπτοντας τη βασίλισσα, έως ότου οι *εργάτριες* βρουν την οριστική θέση εγκατάστασης της νέας αποικίας.

Οι δευτερεύουσες σμηνουργίες -επίσης μετασμηνουργίες- είναι σχετικά σπάνιες. Ο πληθυσμός τους είναι μικρότερος και συνοδεύονται συνήθως από μία ή περισσότερες μη γονιμοποιημένες βασίλισσες. Ενίοτε η κυψέλη προχωρά σε διαδοχικές σμηνουργίες, έως ότου μειωθεί ο πληθυσμός των εργατριών δραστικά

Οι εντομολόγοι θεωρούν την αποικία υπεροργανισμό, καθώς η μέλισσα ως άτομο δεν μπορεί να επιβιώσει επί μακρόν αφενός, αφετέρου η αποικία πρέπει να έχει δεδομένο μέγεθος προκειμένου να αναπαραχθεί. Κατά τη διαδικασία της σμηνουργίας η αρχική αποικία αναπαράγεται σε δύο ή περισσότερες αποικίες

Σημειώσεις-παραπομπές
---------------------

1. ↑  Blackiston, Howland. 2009. *Beekeeping For Dummies*. Wiley Publishing. σ. 166.
2. ↑  Τσαγκαράκης Αντώνιος Ε. 2004. *Παραδόσεις μαθήματος «Μελισσοκομία»*, Αθήνα σ. 11.
3. ↑  Villa, José D. (2004). «Swarming Behavior of Honey Bees (Hymenoptera: Apidae) in Southeastern Louisiana». *Annals of the Entomological Society of America* **97** (1): 111–116. doi:10.1603/0013-8746(2004)097[0111:SBOHBH]2.0.CO;2.
4. ↑  Avitabile, A.; Morse, R. A.; Boch, R. (November 1975). «Swarming honey bees guided by pheromones». *Annals of the Entomological Society of America* **68** (6): 1709–1082. .
5. ↑  Miller, Peter. «Swarm Theory». National Geographic. Ανακτήθηκε στις 6 Απριλίου 2013.

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
--------------------

Για περισσότερες πληροφορίες πάνω στους βιοχημικούς παράγοντες που καθορίζουν τη σμηνουργία δείτε: apis newsletter July 2003 (αγγλικά) και Σμηνουργία θεματική κάλυψη (ελληνικά)

* Αποτροπή σμηνουργίας]. (ελληνικά)
* Αντιμετώπιση αφεσμών Αρχειοθετήθηκε 2013-10-18 στο Wayback Machine.. (ελληνικά)
* Πρόληψη σμηνουργίας — Αφεσμοί σε θάμνους (αγγλικά).
* Πρόληψη σμηνουργίας — MAAREC. (αγγλικά).
* Βοήθεια για τη σμηνουργία στην Αυστραλία. (αγγλικά).
* Βοήθεια για τη σμηνουργία στο Ηνωμένο Βασίλειο. (αγγλικά).
Το ***Αθώο αίμα*** (*Innocent Blood*) είναι μυθιστόρημα του 2005 γραμμένο από τον Βρετανό συγγραφέα Γκράχαμ Μάστερτον (*Graham Masterton*).

Περίληψη
--------

Ύστερα από το τρομοκρατικό χτύπημα που πλήττει ιδιωτικό σχολείο στο Χόλιγουντ και προκαλεί το θάνατο των παιδιών πολλών διάσημων ηθοποιών και παραγωγών, δημιουργείται ένα σκηνικό φρίκης. Ανάμεσα στα θύματα βρίσκεται και ο Ντάνι Μπελ, ο γιος του επιτυχημένου σεναριογράφου κωμικών σειρών Φρανκ Μπελ.

Την ευθύνη για το χτύπημα αναλαμβάνει μια ομάδα που ακούει στο όνομα Νταρ Ταρίκι Ταρικάτ, και η οποία θέλει να καταστρέψει τα διεφθαρμένα πλέον μέσα μαζικής ενημέρωσης και ψυχαγωγίας του Δυτικού κόσμου. Η συνάντηση του Φρανκ όμως με μια κοπέλα που επέζησε από την έκρηξη, την αλλόκοτη και γοητευτική Άστριντ, θα τον γεμίσει ερωτηματικά για το αν πρόκειται όντως τελικά για τρομοκρατικό χτύπημα.

Καθώς όλο και περισσότερες βόμβες θα σκορπίζουν τον πανικό στα χολιγουντιανά στούντιο, ο Φρανκ θα επιστρατεύσει τη βοήθεια της Άστριντ και ενός διάσημου ερευνητή μέντιουμ, για να αρχίσει να αποκαλύπτει σιγά σιγά το τραγικό μυστικό που κρύβεται πίσω από αυτή την εκστρατεία τρόμου. Σύντομα, μπροστά στα έκπληκτα μάτια του θα αποκαλυφτεί ένας κόσμος όπου οι νεκροί κυκλοφορούν ανάμεσα στους ζωντανούς και οι ψυχές τους δεν αναπαύονται ποτέ...
Ο ***Σμιλόδων*** (λατινικά: *Smilodon*) είναι γένος της εξαφανισμένης υποοικογένειας μαχαιροδόντων αιλουριδών. Έζησε στην ήπειρο της Αμερικής κατά την εποχή του Πλειστόκαινου (2,5 εκατομμύρια - 10.000 χρόνια πριν). Το γένος ονομάστηκε το 1842 βάσει απολιθωμάτων από τη Βραζιλία· η ονομασία που του δόθηκε συνδιάζει τις αρχαίες ελληνικές λέξεις «σμίλη» και «οδούς», δηλαδή δόντι. Τρία είδη αναγνωρίζονται σήμερα: οι **S. gracilis**, **S. fatalis** και **S. populator**. Τα δύο τελευταία είδη πιθανότατα κατάγονταν από τον *S. gracilis*, ο οποίος πιθανότατα εξελίχτηκε από το γένος *Μεγαντερέων*. Τα εκατοντάδες άτομα που ελήφθησαν από το Ράντσο Λα Μπρέα στο Λος Άντζελες αποτελούν τη μεγαλύτερη συλλογή απολιθωμάτων Σμιλοδόντων.

Σε γενικές γραμμές, ο *Σμιλόδων* ήταν δυνατότερος από οποιονδήποτε υφιστάμενο αίλουρο, με ιδιαιτέρως καλά ανεπτυγμένα μπροστινά άκρα και εξαιρετικά μακριούς άνω κυνόδοντες. Το σαγόνι του είχε μεγαλύτερο άνοιγμα από αυτό των σύγχρονων αίλουρων και οι άνω κυνόδοντές του ήταν λεπτοί και εύθραυστοι, προσαρμοσμένοι για θανάτωση ακριβείας. Ο *S. gracilis* ήταν το μικρότερο είδος με 55 έως 100 κιλά βάρος. Ο *S. fatalis* είχε βάρος από 160 έως 280 κιλά και ύψος 100 εκ. Και τα δύο αυτά είδη είναι κυρίως γνωστά από τη Βόρεια Αμερική, αλλά σε αυτά έχουν αποδοθεί και απολιθώματα από τη Νότια Αμερική. Ο *S. populator* από τη Νότια Αμερική ήταν το μεγαλύτερο είδος, με 220 έως 436 κιλά βάρος και εκατοστά ύψος, και ήταν μεταξύ των μεγαλύτερων γνωστών αιλουροειδών. Το σχέδιο του τριχώματος του *Σμιλόδοντος* είναι άγνωστο, αλλά έχει αποκατασταθεί καλλιτεχνικώς με απλά ή πιτσιλωτά σχέδια.

Στη Βόρεια Αμερική, ο *Σμιλόδων* κυνηγούσε μεγάλα φυτοφάγα ζώα, όπως βίσονες και καμήλωπες, και παρέμεινε επιτυχημένος ακόμα και όταν συνάντησε νέα είδη θηραμάτων στη Νότια Αμερική. Πιστεύεται ότι σκότωνε το θήραμά του κρατώντας το ακίνητο με τα μπροστινά του άκρα και δαγκώνοντάς το, αλλά δεν είναι σαφές με ποιον τρόπο επιτυγχανόταν το ίδιο το δάγκωμα. Οι επιστήμονες συζητούν αν ο *Σμιλόδων* είχε κοινωνικό ή μοναχικό τρόπο ζωής· η ανάλυση της συμπεριφοράς των σύγχρονων αρπακτικών καθώς και των απολιθωμάτων του *Σμιλόδοντος* θα μπορούσε να ερμηνευθεί ως υποστήριξη κάθε άποψης. Ο *Σμιλόδων* πιθανότατα ζούσε σε κλειστούς οικοτόπους όπως δάση και θαμνότοπους, που παρείχαν κάλυψη για ενέδρες στο θήραμα. Ο *Σμιλόδων* πέθανε την ίδια στιγμή που εξαφανίστηκε η περισσότερη μεγαπανίδα της Βορείου και Νοτίου Αμερικής, περίπου 10.000 χρόνια πριν. Η εξάρτησή του από μεγάλα ζώα έχει προταθεί ως αιτία της εξαφάνισής του, μαζί με την κλιματική αλλαγή και τον ανταγωνισμό με άλλα είδη, αλλά η ακριβής αιτία είναι άγνωστη.
Η **αθυροστομία** ή **αθυρογλωττία** (< α + θύρα + στόμα), indiscretion, ribaldry, Frechheit· είναι η έλλειψη κάθε μέτρου στη γλώσσα (η αδυναμία συγκράτησης, ο μη περιορισμός και η ακράτεια της γλώσσας), αδιακρισία, αυθάδεια, απρέπεια, ξετσιπωσιά, βωμολοχία, ακατάσχετη φλυαρία (βλ. πίεση ομιλίας).

Ο αθυρόστομος, αφού δεν θέτει φραγμούς στα λόγια του, πολλές φορές μεγαλοποιεί γεγονότα, υπερβάλλει μέσω τής φαντασίας του και επομένως ψεύδεται. Έτσι, οι αθυρόστομοι διαπρέπουν στην κατάκριση (βλ. κατάλαλο) και την αισχρολογία (βλ. αδυσώπητο, λαβρόστομο, αναιδή), αφού αγνοούν τη σημασία τής αιδούς και της συστολής. Συχνά, μάλιστα, ο θρασύγλωσσος για να έχει υλικό να ομιλεί, μεταξύ όλων των ανάρμοστων, χρησιμοποιεί και χονδροειδή ή/και αηδή αστεία, ανέκδοτα, κακότεχνες ευτραπελίες, βαρείς χαρακτηρισμούς.

Συνέπεια της αθυροστομίας είναι η αχαλίνωτη πολυλογία.

ΒΙΒΛΙΟΓΡΑΦΙΑ: 

* Αβούρης Σ. Ν. «Αθυροστομία», ΘΗΕ 1 (1962) 848.
Ο **σμιθσονίτης** (κοινώς **καλαμίνα**, αγγλ. smithsonite ή zinc spar) είναι ανθρακικό ορυκτό του ψευδαργύρου. Οφείλει το όνομα «σμιθσονίτης» στον Βρετανό ορυκτολόγο Τζέιμς Σμίθσον (James Smithson) (1765 - 1829), ο οποίος ήταν ο ιδρυτής και κύριος χρηματοδότης του Ιδρύματος που φέρει το όνομά του (Smithsonian Institution) και βρίσκεται στην Ουάσιγκτον των ΗΠΑ.

Η ονομασία «καλαμίνα» προέκυψε από την αραβική λέξη *kalmeia*, η οποία χαρακτήριζε τα μεταλλεύματα του ψευδαργύρου. Η ονομασία «καλαμίνα» δεν χρησιμοποιείται πλέον στην Ορυκτολογία, επειδή παλαιότερα χαρακτήριζε τόσο τον σμιθσονίτη όσο και τον ημιμορφίτη (Zn4[(OH)2|Si2O7]. H2O), με αποτέλεσμα να δημιουργούνται συγχύσεις.

Το απολύτως καθαρό ορυκτό είναι διαφανές, άχρωμο έως λευκό. Οι ποικίλες αποχρώσεις του οφείλονται σε μερική αντικατάσταση του ψευδαργύρου από άλλα μέταλλα: Έτσι, η κίτρινη ή κιτρινοπράσινη παραλλαγή του οφείλει το χρώμα της σε προσμίξεις καδμίου, ενώ η γαλαζοπράσινη - πρασινωπή (και μερικές φορές ροδόχρους) σε προσμίξεις χαλκού, οι καστανές αποχρώσεις σε προσμίξεις σιδήρου, οι ροδόχροες σε προσμίξεις κοβαλτίου.

Είναι δευτερογενές ορυκτό και σχηματίζεται από την εξαλλοίωση των πρωτογενών ορυκτών του ψευδαργύρου στις ζώνες οξείδωσης.

Ο σμιθσονίτης αποτελεί ένα από τα σημαντικότερα μεταλλεύματα ψευδαργύρου. Ορισμένες φορές, ανάλογα με την στιλπνότητα, το χρώμα και την διαφάνειά του, χρησιμοποιείται και ως διακοσμητικό υλικό, με την ονομασία **«μποναμίτης»** (bonamite).

Είναι ευρέως διαδεδομένος ανά τον κόσμο και ανευρίσκεται στην Ελλάδα, κυρίως στα μεταλλεία του Λαυρίου, υπό μορφή βοτρυοειδών μαζών ή επιφλοιώσεων. Απαντά, επίσης, στην Νότια Ιταλία (Σαρδηνία), Ισπανία, Βρετανία, ΗΠΑ, Μεξικό, Αφρική (όπου και ανευρέθησαν ιδιάζοντες κρύσταλλοι).

Δείτε επίσης
------------

* Κατάλογος ορυκτών
* Κατάλογος ορυκτών των μεταλλείων Λαυρίου

Πηγές
-----

* Τμήμα Γεωλογίας Αριστοτελείου Πανεπιστημίου Θεσσαλονίκης
* Mindat.org
* Minerals.net
* Webmineral.com
* Büro für angewandte Mineralogie

Βιβλιογραφία
------------

* Frederick H. Pough, Roger Tory Peterson, Jeffrey (PHT) Scovil, *A Field Guide to Rocks and Minerals*, Houghton Mifflin Harcourt, 1988 ISBN 039591096X
* Walter Schumann, R. Bradshaw, K. A. G. Mills, *Handbook of Rocks, Minerals and Gemstones*, Houghton Mifflin Harcourt, 1993 ISBN 0395511372
* S.S. Augustithis, *Atlas of the textural patterns of ore minerals and metallogenic proccesses*, Walter de Gruyter, ISBN 3110136392
Ο Σταύρος Παπαδόπουλος (γεννημένος στις 6 Σεπτεμβρίου 1953) είναι Κύπριος προπονητής ποδοσφαίρου και πρώην ποδοσφαιριστής.

Βιογραφικά Στοιχεία
-------------------

Γεννηθείς στην Κυπριακή πόλη Λάρνακα, ο Σταύρος Παπαδόπουλος ξεκίνησε τα πρώτα του ποδοσφαιρικά βήματα στον Πεζοπορικό Λάρνακας. Πραγματοποίησε την πρώτη του εμφάνιση στην Α' ομάδα του Πεζοπορικού την περίοδο 1970 - 1971 αγωνιζόμενος στην θέση του σέντερ φορ.

Το καλοκαίρι του 1974 πήρε μεταγραφή στον Εθνικό Πειραιώς, ο οποίος τότε αγωνιζόταν στην Α Εθνική Κατηγορία. Το παράδοξο ήταν πως, ενώ στον Πεζοπορικό αγωνιζόταν ως επιθετικός, στον Εθνικό Πειραιώς καθιερώθηκε στην θέση του κεντρικού αμυντικού.

Λίγα χρόνια αργότερα, και συγκεκριμένα στην καλοκαιρινή μεταγραφική περίοδο του 1977, ο Σταύρος Παπαδόπουλος πήρε μεταγραφή στον Ολυμπιακό Πειραιώς, με τον οποίο κατέκτησε 4 Πρωταθλήματα Ελλάδος.

Το 1986, μετά από ένα πετυχημένο πέρασμα από την Ελλάδα αγωνιζόμενος στον Εθνικό και τον Ολυμπιακό, ο Σταύρος Παπαδόπουλος επέστρεψε στην Κύπρο και τον Πεζοπορικό Λάρνακας, με τον οποίο κατέκτησε το Πρωτάθλημα Κύπρου το 1988.

Το καλοκαίρι του 1989, στην ηλικία των 36 ετών, αποφάσισε να κρεμάσει τα ποδοσφαιρικά του παπούτσια και να ασχοληθεί με το ποδόσφαιρο από το πόστο του προπονητή.

Προπονητική Καριέρα
-------------------

Ο Σταύρος Παπαδόπουλος έχει υπάρξει προπονητής της Εθνικής Ομάδας της Κύπρου, του Ερμή Αραδίππου και της Αλκής Λάρνακας.

Εξωτερικές Πηγές
----------------
Το **ακετοϋδροξαμικό οξύ** (αγγλικά: ***A**ceto**H**ydroxamic **A**cid*, ***AHA*** ή ***Lithostat*)** είναι οργανική χημική ένωση, που περιέχει άνθρακα, υδρογόνο, άζωτο και οξυγόνο με μοριακό τύπο **C2H5NΟ2**. Είναι μια φαρμευτική δραστική ένωση, που είναι ισχυρός και μη αναστρέψιμος αναστολέας της βακτηριακής και της φυτικής ουρεάσης, το οποίο χρησιμοποιείται, συνήθως, για την αντιμετώπιση λοιμώξεων του ουροποιητικού συστήματος. Το μόριο της ένωσης είναι χημικά παρόμοιο με το αντίστοιχο της ουρίας, και περισσότερο όμοιο με αυτό της υδροξυουρίας, αλλά δεν υδρολύεται από το ένζυμο ουρεάση. Από την υδροξυουρία διαφέρει ως προς την παρουσία μεθυλομάδας αντί της δεύτερης αμινομάδας. Η Ν-υδροξυφορμυλομάδα φαίνεται ότι είναι υπεύθυνη για την αναστολή της δράσης της ουρεάσης. Στις κανονικές συνθήκες περιβάλλοντος, η χημικά καθαρή ένωση, είναι στερεά, σε μορφή σκόνης, με άχρωμους ή λευκούς κόκκους. Είναι ευδιάλυτο στο νερό, σε pH < 9,39, και στην αιθανόλη, πρακτικώς αδιάλυτη στην προπανόνη. 

Για την ταυτοποίησή του προστίθενται σε 10 ml διαλύματος του δείγματος δύο σταγόνες 2% διαλύματος υπερμαγγανικού καλίου: το ροζ χρώμα του υπερμαγγανικού εξαφανίζεται, αν το δείγμα είναι θετικό στην παρουσία ακετοϋδροξαμικού οξέος. 

Ο ποσοτικός προσδιορισμός εκτελείται με τη χρησιμοποίηση ενός χρωματομετρικού διαλύματος ακετοϋδροξαμικού οξέος (250 mg) σε 500 ml 0,1 Ν υδροχλωρικού οξέος και με αντίδραση με διάλυμα τριχλωριούχου σιδήρου 2%. Το φωτόμετρο ρυθμίζεται στα 502 nm.

«Ορφανό φάρμακο»
----------------

Το 1983, η Αμερικανική Υπηρεσία Τροφίμων και Φαρμάκων ενέκρινε ακετοϋδροξαμικό οξύ (AHA) ως ορφανό φάρμακο για την πρόληψη της νεφρολιθίασης, οπότε τέθηκαν σε ισχύ γι' αυτό οι διατάξεις του σχετικού αμερικανικού νόμου. Το AHA δεν μπορεί να κατοχυρωθεί με δίπλωμα ευρεσιτεχνίας, επειδή πρόκειται απλά μια τυπική χημική ένωση.

Δείτε επίσης
------------

* Σαλικυλυδροξαμικό οξύ
* Αλοφουγκινόνη
* Καναλίνη
* Αιθαναμίδιο

Σημειώσεις και αναφορές
-----------------------

1. ↑  W. Fishbein; P. Carbone (June 1965). «Urease catalysis. ii. Inhibition of the enzyme by hydroxyurea, hydroxylamine, and acetohydroxamic acid». *J Biol Chem* **240**: 2407–14.
2. ↑  Marwick, Charles (1983). «New drugs selectively inhibit kidney stone formation». *The Journal of the American Medical Association* **240**: 321–322. doi:10.1001/jama.1983.03340030003001.

|  |  |
| --- | --- |
| CC-BY-SA Μετάφραση | Στο λήμμα αυτό έχει ενσωματωθεί κείμενο από το λήμμα Acetohydroxamic acid  της Αγγλικής Βικιπαίδειας, η οποία διανέμεται υπό την GNU FDL και την CC-BY-SA 4.0. (ιστορικό/συντάκτες). |

|  |  |
| --- | --- |
| CC-BY-SA Μετάφραση | Στο λήμμα αυτό έχει ενσωματωθεί κείμενο από το λήμμα Acido acetoidrossamico  της Ιταλικής Βικιπαίδειας, η οποία διανέμεται υπό την GNU FDL και την CC-BY-SA 4.0. (ιστορικό/συντάκτες). |
Ο **σταχτοκαρχαρίας** (*Carcharhinus plumbeus*) είναι είδος καρχαρία που ανήκει στην οικογένεια των Καρχαρινιδών, του οποίου κύριο χαρακτηριστικό είναι το ψηλό πρώτο ραχιαίο πτερύγιο και η ακρολοφία ανάμεσα στα δύο ραχιαία πτερύγια. Διαθέτει επίσης μεγάλα θωρακικά πτερύγια. Τα θηλυκά έχουν μήκος 2 με 2,8 μέτρα και τα αρσενικά μέχρι περίπου 1,8 μέτρα, γεγονός που τους κατατάσσει ανάμεσα στα μεγαλύτερα παράκτια είδη καρχαριών. Απαντάται σε ζεστές και τροπικές θάλασσες, ανάμεσα στις οποίες και η Μεσόγειος. Τα θηλυκά ενηλικιώνονται μετά από 13 έτη, όταν έχουν μήκος περίπου 1,5 μέτρο. Είναι ζωοτόκο. Συγγενεύει με τον σκοτεινό καρχαρία, τον ταυροκαρχαρία και το μεγαλόρυγχο καρχαρίνο. Τρέφεται κυρίως με οστεϊχθύες, μικρούς καρχαρίες, κεφαλόποδα και γαρίδες.

Ο σταχτοκαρχαρίας θεωρείται σε παγκόσμιο επίπεδο εκτεθειμένος σε κίνδυνο εξαφάνισης, ενώ στη Μεσόγειο το είδος θεωρείται ότι κινδυνεύει. Αντιθέτως στη Χαβάη θεωρείται ελαχίστης σημασίας. Ο κύριος κίνδυνος που αντιμετώπιζει αυτό το είδος είναι η παράκτια αλιεία, καθώς αποτελεί σημαντικό μέρος των αλιευμάτων. Περίπου το 2-3 % των πτερυγίων καρχαρία που πωλούνται στο Χονγκ Κονγκ προέρχονται από αυτό το είδος. Το είδος θεωρείται ότι έχει χαμηλό αναπαραγωγικό ρυθμό, αν και ζει πολύ, και για αυτό το λόγο θεωρείται ότι απειλείται λόγω της υπεραλιείας, ενώ έχει παρατηρηθεί ότι ο πληθυσμός του παγκοσμίως έχει μειωθεί. Εξαίρεση αποτελεί η Χαβάη, όπου ο καρχαρίας δεν αλιεύεται. Στην Αυστραλία έχουν παρθεί μέτρα για να μη μειωθεί περισσότερο ο πληθυσμός.

Παραπομπές
----------

1. ↑  «Carcharhinus plumbeus» (PDF). cretaquarium. Ανακτήθηκε στις 3 Ιουνίου 2013. [*νεκρός σύνδεσμος*]

Πηγές
-----

* Froese, Rainer & Pauly, Daniel, επιμ. (2014). "*Carcharhinus plumbeus*" στην FishBase. Έκδοση: Μάρτιος 2014.
* Musick, J.A. Stevens, J.D. Baum, J.K. Bradai, M. Clò, S. Fergusson, I. Grubbs, R.D. Soldo, A. Vacchi, M. & Vooren, C.M. (2009). *Carcharhinus plumbeus*  *στην Κόκκινη Λίστα Απειλούμενων Ειδών της IUCN*. Έκδοση 2013.2. Διεθνής Ένωση Προστασίας της Φύσης (IUCN). Ανακτήθηκε 18 Μαρτίου 2014.
Ο **Αλί Μοχάμεντ Γκεντί** (*Cali maxamed Geedi*, 2 Οκτωβρίου 1952) ήταν πρωθυπουργός της Σομαλίας, αρχηγός της προσωρινής κυβέρνησης στη χώρα από το 2004 ως το 2007.

Πρώτα χρόνια
------------

Γεννήθηκε το 1952 και ανήκει στη φατρία Χαουίγιε. Γιος συνταγματάρχη, ο Γκεντί σπούδασε στο Πανεπιστήμιο της Μογκαντίσου κτηνίατρος και συμπλήρωσε τις σπουδές του στην Πίζα της Ιταλίας. Για ένα διάστημα εργάστηκε για λογαριασμό του μη κυβερνητικού οργανισμού Terra Nuova.

Μεταφορά της κυβέρνησης
-----------------------

Στη διάρκεια του εμφυλίου πολέμου, εργάστηκε για τη συμφιλίωση των αντίπαλων παρατάξεων. Το 2004 έγινε Πρωθυπουργός, επικεφαλής της προσωρινής κυβέρνησης. Έπειτα από μία αποτυχημένη δολοφονική απόπειρα εναντίον του, η κυβέρνηση πήγε σε εξορία, στην Κένυα. Το 2005 εγκαταστάθηκε στο Τζογουόρ , μία από τις δύο προσωρινές πρωτεύουσες, μαζί με την Μπαϊντόα.

Εμφύλιος και νίκες
------------------

Το Μάρτιο του 2006 ξέσπασαν συγκρούσεις ανάμεσα στη Συμμαχία για την Αποκατάσταση της Ειρήνης και της Αντιτρομοκρατίας (ARPCT) και στην Ένωση Ισλαμικών Δικαστηρίων (ICU) για τον έλεγχο του Μογκαντίσου, οι οποίες εντάθηκαν το Μάιο του ιδίου έτους. Η έδρα της κυβέρνησης μεταφέρθηκε στην Μπαϊντόα και κάθε έκκληση για εκεχειρία από τον Γκεντί έπεσε στο κενό. Μάλιστα, απολύθηκαν όλοι οι φιλοπόλεμοι υπουργοί.

Στα τέλη του 2006, ο στρατός της Σομαλίας, υποβοηθούμενος από το στρατό της Αιθιοπίας σημείωσε πολλές νίκες εναντίον των ισλαμιστών και μπήκε στη Μογκαντίσου, όπου ο Γκεντί έγινε δεκτός με ενθουσιασμό, σε αντίθεση με τους Αιθίοπες συμμάχους.

Ελπίδες για ειρήνη
------------------

Την Πρωτοχρονιά του 2007 ανακοίνωσε ότι είχε παρέλθει η εποχή των πολεμοχαρών ηγετών και έπειτα από την κήρυξη στρατιωτικού νόμου για ένα τρίμηνο, ο πρωθυπουργός ζήτησε τον αφοπλισμό των παραστρατιωτικών ομάδων. Στη συνέχεια προέβη στο διορισμό νέων δικαστών.

Δεύτερη δολοφονική απόπειρα και παραίτηση
-----------------------------------------

Στις 3 Ιουνίου του 2007 ο Γκεντί έγινε για δεύτερη φορά στόχος δολοφονικής απόπειρας, που κόστισε τη ζωή σε 7 άτομα. Ο ίδιος κατηγόρησε την Αλ Κάιντα για την επίθεση αυτή, η οποία συνέβη με παγιδευμένο αυτοκίνητο.

Στις 29 Οκτωβρίου του 2007 παραιτήθηκε από την πρωθυπουργία.

Παραπομπές
----------

1. ↑  Ανακτήθηκε στις 8  Ιουλίου 2019.
2. ↑  «Profile: Ali Mohamed Ghedi». BBC. 04-11-2004.. Ανακτήθηκε στις 29-01-2006.
3. ↑  «Somalia's Tangled Web Becomes Contorted'». Somaliland Times. 26-05-2006.. Ανακτήθηκε στις 29-01-2007.
4. ↑  «Profile: Somali PM survives attack on home». ABC News. 04-06-2007. Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 2008-04-20.. Ανακτήθηκε στις 04-06-2007.
5. ↑  Relief Web Net[*νεκρός σύνδεσμος*], Somali premier resigns as crisis deepens, 29 Οκτωβρίου 2007.
Συντεταγμένες: 13°15′16″N 59°38′27″W﻿ / ﻿13.25444°N 59.64083°W﻿ / 13.25444; -59.64083

Η **Σπάιτσταουν** (αγγλικά: Speightstown), γνωστό, επίσης, και ως **Λιτλ Μπρίστολ** (Little Bristol) είναι μια κωμόπολη του Μπαρμπάντος. Είναι η δεύτερη μεγαλύτερη πόλη μετά την πρωτεύουσα Μπρίτζταουν. Είναι η πρωτεύουσα της ενορίας του Αγίου Πέτρου. Βρίσκεται περίπου 12 μίλια βόρεια της πρωτεύουσας Μπρίτζταουν. Έχει πληθυσμό περίπου 3.636 κατοίκων (2005).

Προέλευση του ονόματος
----------------------

Η Σπάιτσταουν πήρε το όνομά της από τον Γουίλλιαμ Σπάιτ.

Γεωγραφία
---------

Η Σπάιτσταουν βρίσκεται βόρεια του Μπαρμπάντος και κεντρο-δυτικά του Αγίου Πέτρου. Βρίσκεται νότια της Ντουγκλάς, δυτικά της Δε Γουίμ και βορειοδυτικά της Γουόρλεϊ.

Σημαντικά πρόσωπα
-----------------

Η Σπάιτσταουν ήταν η γενέτειρα της Κλωντέν Κολμπέρ (Claudette Colbert).

Αδελφομένες πόλεις
------------------

* Αγγλία ! Αγγλία Ρίντινγκ, Αγγλία, Ηνωμένο Βασίλειο
* ΗΠΑ Τσάρλεστον, Νότια Καρολίνα, ΗΠΑ

Εικόνες
-------

* Δρόμος της ΣπάιτσταουνΔρόμος της Σπάιτσταουν
* Δρόμος της ΣπάιτσταουνΔρόμος της Σπάιτσταουν
* Δρόμος της ΣπάιτσταουνΔρόμος της Σπάιτσταουν
* Δρόμος της ΣπάιτσταουνΔρόμος της Σπάιτσταουν
* 
* 
* 
* 
* 
* Δρόμος της ΣπάιτσταουνΔρόμος της Σπάιτσταουν

Δείτε επίσης
------------

* Κατάλογος οικισμών του Μπαρμπάντος
Ο **Αγαθάγγελος Παπαδάκης** (1859 – 11 Ιουνίου 1928) ήταν επίσκοπος της Εκκλησίας της Κρήτης.

Ο **Ανδρέας** Παπαδάκης, όπως ήταν το κατά κόσμο όνομά του, γεννήθηκε στα Σελλιά Ρεθύμνης. Το 1876 εκάρη μοναχός στην Ιερά Μονή Ασωμάτων Αμαρίου και το επόμενο έτος χειροτονήθηκε διάκονος. Το 1877 χειροτονήθηκε Διάκονος. Σπούδασε θεολογία στο Πανεπιστήμιο Αθηνών, απεφοίτησε το 1891 και το ίδιο έτος (26 Ιουνίου) χειροτονήθηκε πρεσβύτερος Κατόπιν υπηρέτησε ως καθηγητής σε γυμνάσια της Κρήτης. Το 1896 χειροτονήθηκε επίσκοπος και τον Μάρτιο εξελέγη στην Επισκοπή Χερρονήσου. Τον Σεπτέμβριο του 1900, λίγο πριν τη συγχώνευση της Επισκοπής Χερσονήσου με τη Μητρόπολη Κρήτης, ο Αγαθάγγελος εξελέγη επίσκοπος της Επισκοπής Λάμπης και Σφακίων, διαδεχόμενος τον Ευμένιο Ξηρουδάκη (επίσης μετέπειτα Μητροπολίτη Κρήτης). Αυτή την επισκοπή διεποίμανε μέχρι την ημέρα του θανάτου του στις 11 Ιουνίου 1928, με την εξαίρεση μιας περιόδου τα έτη 1919-1920, οπότε είχε εκτοπισθεί στη Χίο ως φιλοβασιλικός. Επίσης στις 31 Μαρτίου 1921 ανέλαβε τοποτηρητής της Μητροπόλεως Κρήτης μέχρι τον Φεβρουάριο του 1922. Στην επισκοπή τον διαδέχθηκε ο Ευμένιος Φανουράκης.

Πηγές
-----

* Ομώνυμο λήμμα στην *Εγκυκλοπαίδεια Πάπυρος-Larousse-Britannica*, έκδοση 2006, τόμος 1, σελ. 152
Η **Αγία Αναστασία η Ρωμαία**, σύμφωνα με τον Συμεών τον Μεταφραστή, έζησε στη εποχή του Δέκιου ή του Διοκλητιανού. Αντίθετα από την Αγία Αναστασία τη Φαρμακολύτρια, η οποία έζησε επίσης στη Ρώμη και η μνήμη της εορτάζεται στις 22 Δεκεμβρίου, η Αγία Αναστασία η Ρωμαία εορτάζει στις **29 Οκτωβρίου**.

Βίος
----

Οι αντιφατικές πληροφορίες για τον βίο της οφείλονται κυρίως στο γεγονός ότι ο βίος της αγίας Αναστασίας της Ρωμαίας σώζεται σε τριάντα περίπου χειρόγραφα, που χρονολογούνται από τον 9ο μέχρι και τον 19ο αιώνα. Ο Συμεών ο Μεταφραστής είναι ο συγγραφέας του ενός βίου με τίτλο «Βίος και Πολιτεία και Μαρτύριον της αγίας Οσιομάρτυρος Αναστασίας της Ρωμαίας», στα τέλη του 10ου μ.Χ. Κατά τον Συμεών υπάρχουν δύο Αναστασίες εκ των οποίων η μία ανήκε σε σημαντική ρωμαϊκή οικογένεια και υπήρξε για μικρό χρονικό διάστημα παντρεμένη. Χηρεύοντας, μοίρασε την πατρική της περιουσία και εγκαταστάθηκε σε κάποια μονή. Φέρεται μάλιστα ότι μαρτύρησε δια πυρός. 

Η δεύτερη, εγκαταλείποντας γονείς και τα εγκόσμια εκάρη μοναχή από την ηγουμένη μιας γυναικείας μονής, τη Σοφία, σε ηλικία περίπου 20 ετών. Φέρεται πως δοκιμάστηκε δια μαρτυρίου από τον ηγεμόνα Πρόβο. Το σώμα της απέσπασε η γερόντισσα Σοφία με τη βοήθεια δύο χριστιανών, προκειμένου να ταφεί, μετά από λίγες ημέρες.

Άλλοι βίοι της αγίας Αναστασίας της Ρωμαίας περιέχονται στους κώδικες *Athonensis Protati 2* και *Mosquensis 176*, αντίγραφα του 11ου αιώνα, καθώς και το *Συναξάριο* Νικοδήμου του Αγιορείτου, περίπου του 19ου αι. Η σειρά των μαρτυρίων της απεικονίζεται σε έναν εικονογραφικό κύκλο παλαιοχριστιανικού κοιμητηριακού ναού, που βρίσκεται στο Γεννάδι της νήσου Ρόδου

Τόπος προσκύνησης
-----------------

Το μισό περίπου λείψανό της βρίσκεται στη μονή Οσίου Γρηγορίου στο Άγιο Όρος

Εκκλησίες αφιερωμένες
---------------------

* Ψυχικού, Φιλεκεπαιδευτική Εταιρεία
* Μαρία Ζάννε Σιγάλα «Ο ΕΙΚΟΝΟΓΡΑΦΙΚΟΣ ΚΥΚΛΟΣ ΤΗΣ ΑΓΙΑΣ ΑΝΑΣΤΑΣΙΑΣ ΤΗΣ ΡΩΜΑΙΑΣ ΣΤΟΝ ΟΜΩΝΥΜΟ ΝΑΟ ΣΤΟ ΓΕΝΝΑΔΙ ΤΗΣ ΡΟΔΟΥ»[*νεκρός σύνδεσμος*]

Παραπομπές σημειώσεις
---------------------

1. ↑  Ο Νικόδημος ο Αγιορείτης ἀναφέρει πως μαρτύρησε επί ∆εκίου, συγχέοντάς τη μάλλον με άλλη αγία Αναστασία, που γιορτάζει στις 12 Οκτωβρίου.
2. ↑  Συμεὼν τοῦ Μεταφραστοῦ *Μαρτύριον τῆς ἁγίας ἐνδόξου ὁσιοπαρθενομάρτυρος Ἀναστασίας τῆς Ῥωμαίας*
3. ↑  St. Anastasia the Roman
4. ↑  «Τῇ ΚΘ Μηνός ᾿Οκτωβρίου, μνήμη τῆς ἁγίας ἐνδόξου ὁσιοπαρθενομάρτυρος ᾿Αναστασίας τῆς Ρωμαίας». Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 18 Σεπτεμβρίου 2009. Ανακτήθηκε στις 20 Αυγούστου 2009.
5. ↑  Μαρία Ζάννε Σιγάλα «Ο εικονογραφικός κύκλος της αγίας Αναστασίας»[*νεκρός σύνδεσμος*]
6. ↑  Ιερά Μονή Αγίας Αναστασίας Της Ρωμαίας
Η γυναίκα του Πόντιου Πιλάτου, η **Αγία Πρόκλα** ή **Αγία Κλαυδία**, της οποίας η μνήμη εορτάζεται στις 27 Οκτωβρίου από την Ελληνική Ορθόδοξη Εκκλησία και στις 25 Ιουνίου από την Αιθιοπική Ορθόδοξη Εκκλησία, είναι αυτή που, όπως αναφέρεται στην Καινή Διαθήκη, προσπάθησε να εμποδίσει τον Πόντιο Πιλάτο, να καταδικάσει τον Ιησού σε θάνατο εξαιτίας ενός ονείρου που είχε δει.

Βίος
----

Ελάχιστα είναι γνωστά για την ζωή της Αγίας. Η μοναδική της αναφορά στην Καινή Διαθήκη είναι στο Κατά Ματθαίον Ευαγγέλιον, όταν ζητά από τον σύζυγό της να μην καταδικάσει τον Ιησού σε θάνατο. 

«Όπως εκείνος καθόταν στη δικαστική του έδρα, η γυναίκα του, του έστειλε με κάποιον ετούτο το μήνυμα: Μην κάνεις κάτι εναντίον αυτού του αθώου, γιατί πολύ ταλαιπωρήθηκα απόψε στ’ όνειρό μου εξαιτίας του». Εκεί δεν αναφέρεται το όνομά της. Σύμφωνα με μια απόκρυφη επιστολή του Πιλάτου, η γυναίκα του ονομάζεται Πρόκλα.

Σύμφωνα με την παράδοση, η γυναίκα του Πιλάτου είδε έναν άγγελο που τής είπε ότι ο Χριστός ήταν αθώος.
Τον 3ο αιώνα, ο Ωριγένης πρότεινε στις Ομιλίες του για τον Ματθαίο ότι η σύζυγος του Πιλάτου είχε γίνει Χριστιανή ή τουλάχιστον ότι ο Θεός της έστειλε το όνειρο που ανέφερε ο Ματθαίος για να μετατραπεί. Την εκδοχή αυτή συμμερίζονταν αρκετοί θεολόγοι της Αρχαιότητας και του Μεσαίωνα. Άλλοι θεολόγοι είχαν διαφορετική άποψη: ισχυρίστηκαν ότι το όνειρο στάλθηκε από τον Σατανά σε μια προσπάθεια να αναχαιτιστεί η σωτηρία που επρόκειτο να προκύψει από το θάνατο του Χριστού.

Μετά τον θάνατο του Πιλάτου, η γυναίκα του φέρεται να έγινε Χριστιανή και να ονομάζεται Πρόκλα (αρχικά την έλεγαν Κλαυδία) κι εργάστηκε για τη διάδοση του Ευαγγελίου μέχρι το ειρηνικό τέλος της ζωής της. 

* Το όνειρο της ΚλαύδιαςΤο όνειρο της Κλαύδιας
* Το μήνυμα της γυναίκας του ΠιλάτουΤο μήνυμα της γυναίκας του Πιλάτου
* Behold the ManBehold the Man

Παραπομπές
----------

1. ↑
2. ↑  Κατά Ματθαίον Ευαγγέλιον, 27 κεφάλαιο ()
3. ↑   Ehrman and Pleše 2011, p. 519
4. ↑
5. ↑   Paul L. Maier. Pontius Pilate: A Biographical Novel. Kregel Publications, 1995, ISBN 0-8254-3296-0, p. 370 (endnotes to Chapter 26)
6. ↑   Sticca 1970, p. 98
7. ↑   Ulrich Luz, Helmut Koester (contributor), James E. Crouch (translator). Matthew 21-28: A Commentary. Fortress Press, Minneapolis, 2005, ISBN 0-8006-3770-4, p. 499
8. ↑   Sticca 1970, p. 98
9. ↑   Ulrich Luz, Helmut Koester (contributor), James E. Crouch (translator). Matthew 21-28: A Commentary. Fortress Press, Minneapolis, 2005, ISBN 0-8006-3770-4, p. 499
10. ↑
11. ↑  «Αρχειοθετημένο αντίγραφο». Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 29 Νοεμβρίου 2017. Ανακτήθηκε στις 3 Μαρτίου 2018.

|  |  |
| --- | --- |
| CC-BY-SA Μετάφραση | Στο λήμμα αυτό έχει ενσωματωθεί κείμενο από το λήμμα Pontius Pilate's wife  της Αγγλικής Βικιπαίδειας, η οποία διανέμεται υπό την GNU FDL και την CC-BY-SA 4.0. (ιστορικό/συντάκτες). |

Σύνδεσμοι
---------

 Πολυμέσα σχετικά με το θέμα  Claudia Procula στο Wikimedia Commons

|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
| Καθιερωμένοι όροι | 
* WorldCat
* VIAF: 15922690
* LCCN: n90725562
* ISNI: 0000 0004 4886 2742
* GND: 132131110
* NKC: mzk2007394933

 |

 |
**Τοπολογικός χάρτης** ονομάζεται ένας χάρτης ο οποίος έχει υποστεί γενίκευση των δεδομένων του σε τόσο μεγάλο βαθμό που διατηρούνται μόνο τα απολύτως απαραίτητα στοιχεία του. Σε αυτούς τους χάρτες η κλίμακα και ο προσανατολισμός των στοιχείων έχουν παραμορφωθεί, ενώ όμως παράλληλα διατηρούνται οι σχετικές θέσεις μεταξύ των σημείων.  

Το γνωστότερα ίσως παραδείγματα τοπολογικών χαρτών είναι οι χάρτες που απεικονίζουν τις γραμμές του μετρό. Σε αυτούς η γεωγραφική πραγματικότητα απεικονίζεται αρκετά απλοποιημένη, ενώ η σχετική θέση μεταξύ των γραμμών των συρμών και η θέση των σταθμών κατά μήκος των γραμμών παραμένουν οι σωστές.  

Η κατηγορία αυτή των χαρτών παίρνει το όνομά της από την έννοια της τοπολογίας των Μαθηματικών.
Ο **Αθανάσιος Νικολάου Μπαρμπεράκης** (1841- 1925) ήταν Κρητικός αγωνιστής και οπλαρχηγός από την Ιεράπετρα, γνωστός ως Καπετάν Θανάσης. Συναγωνιστής του Λακέρδα και του καπετάν Γιακουμή, συμμετείχε στις κρητικές επαναστάσεις του 1866-69, του 1878, του 1889 και του 1896-97.

Αγωνιστική δράση
----------------

Φέρεται να είχε γεννηθεί στο χωριό Πισκοπή του Ηρακλείου. Διέμενε μόνιμα στην Ανατολή Λασιθίου. Το Μάιο του 1868 διορίστηκε διακοσίαρχος από το Γενικό Αρχηγείο των 6 ανατολικότερων επαρχιών της Κρήτης, σε αναγνώριση της προσφοράς του. Το 1878 προήχθη σε οπλαρχηγό και το 1889 συνεχίζει να πολεμά και συνεργάζεται με τον οπλαρχηγό Μπαριτάκη. Το Φεβρουάριο του 1897 συμμετείχε στην πολιορκία του φρουρίου της Ιεράπετρας. Την ίδια χρονιά διορίστηκε αρχηγός της πολιτοφυλακής στην περιφέρεια Ανατολής και Καλαμαύκας (απόφαση 17/7/1897) και διορίστηκε οπλαρχηγός από την Επαρχιακή Διοικητική Επιτροπή της Ιεράπετρας.

Το 1900, όταν είχε κλείσει πια τα 60 χρόνια, κατέστη ανίκανος να εργαστεί (εξαιτίας των κακουχιών που υπέστη κατά την πολεμική του δράση) με βεβαίωση από το Δήμο Ανατολής.

Το 1909 ο Μπαρμπεράκης κατατάχθηκε στην Α΄ Τάξη των αγωνιστών, από την "Προς Κατάταξιν των Αγωνιστών Επιτροπεία". Την αίτηση την είχε κάνει ο ίδιος, με ημερομηνία 27/8/1908.

Θάνατος
-------

Ο Αθανάσιος Μπαρμπεράκης με βάση τα έγγραφα από το Δήμο Ανατολής της επαρχίας Ιεράπετρας, ήταν εν ζωή τον Αύγουστο του 1908. Η ανδρεία του καταγράφτηκε σε λαϊκά ποιήματα τοπικών ποιητών.

"Και πιάνει στην ομπρός μερά ο καπετάν Θανάσης
κι εκεί που επήδα στο χορό σ' έκανε να τα χάσεις
κι ήβγαλε από τη μέση ντου το κρητικό μαχαίρι,
που τροχισμένο το'χενε κι ήκοβγε σα νυστέρι."
(Αγγελάκης Μιχάλης, "Παλιές Αναμνήσεις" σελ. 25-26)

Παιδιά
------

Γιος του ήταν ο Νικόλαος Μπαρμπεράκης, περισσότερο γνωστός στους ντόπιους ως "Μπαρμπερονικολής".

Πηγές
-----

* Φαρσάρη Εμμανουήλ, *Ανατολή Ιεράπετρας- Σπουδαίο πνευματικό κέντρο επί Βενετοκρατίας Σημαντική επαναστατική εστία επί Τουρκοκρατίας Τεκμήρια Ιστορίας*, Έκδοση Πολιτιστικού και Φυσιολατρικού Συλλόγου Ανατολής Ιεράπετρας, Ιεράπετρα 2008.

Παραπομπές
----------

1. 1 2  Πρακτικό αρ. 17, Δημοτικό Συμβούλιο Δήμου Ανατολής, 2/5/1900.
2. ↑  Εμμανουήλ Φαρσάρης, Η Ανατολή των αγώνων και των θυσιών, σελ. 26, ISBN 978-960-93-2152-5.
3. ↑  εφημερίς της Κρητικής Πολιτείας, Τεύχος Γ΄, αρ. φύλλου 34, σελ, 174, έτος 1909.
Συντεταγμένες: 40°32′2″N 23°1′27″E﻿ / ﻿40.53389°N 23.02417°E﻿ / 40.53389; 23.02417

| **Αεροδρόμιο Σέδες** |
| --- |
| Γενικά |
| IATA | --- | ICAO | LGSD |
| Τύπος Αεροδρομίου | Στρατιωτικό |
| Χειριστής | Ελληνική Πολεμική Αεροπορία |
| Εξυπηρετεί | Θεσσαλονίκη |
| Γεωγραφικές Συντεταγμένες | 40°32'01.83"Βόρεια
23°01'26.83"Ανατολικά |
| Υψόμετρο | 34 μέτρα |
| Διάδρομος |
| Κατεύθυνση | Μήκος | Επιφάνεια |
| Πόδια | Μέτρα |
| 13 / 31 | 4.200x100 | 1.280x30,5 | Μεταλλικά πλέγματα PSP |

Το **Αεροδρόμιο Σέδες** (συντομογραφία ICAO: **LGSD**) είναι στρατιωτικό αεροδρόμιο της Θέρμης, 15 χιλιόμετρα ανατολικά της Θεσσαλονίκης, και 3 χιλιόμετρα βορειοανατολικά του Κρατικού Αερολιμένα Θεσσαλονίκης «Μακεδονία». Το αεροδρόμιο ξεκίνησε τη λειτουργία του κατά τη διάρκεια των Βαλκανικών Πολέμων και από τότε χρησιμοποιείται αποκλειστικά από την Πολεμική Αεροπορία.

Ιστορικό
--------

Η ιστορία του αεροδρομίου ξεκινά από την περίοδο των Βαλκανικών Πολέμων. Τότε χρησιμοποιήθηκε από τις γαλλικές και τις ελληνικές δυνάμεις. Στον χώρο του αεροδρομίου, υπό γαλλική διοίκηση, βρισκόταν το Διασυμμαχικό Κέντρο Εκπαίδευσης στην Ανατολή (*Centre d’entraînement des armées alliées en Orient*). Σύμφωνα με μια θεωρία η ονομασία του προέρχεται από τη σύντμηση του γαλλικού Centre D’ Entrainement (CE, D, E), στην οποία προστέθηκε το τελικό Σ. Ο διάδρομος του είναι ο μοναδικός σε χρήση διάδρομος στην Ευρώπη που είναι στρωμένος με μεταλλικά πλέγματα PSP, που αποτελούσαν ενίσχυση του Σχεδίου Μάρσαλ.

Υποδομή
-------

Το αεροδρόμιο βρίσκεται σε υψόμετρο 34 μέτρων (110 πόδια) από τη στάθμη της θάλασσας. Διαθέτει έναν διάδρομο επιφάνειας με μεταλλικά πλέγματα PSP, διαστάσεων 1.280x30,5 μέτρων (4.200x100 πόδια). Η διεύθυνση του διαδρόμου είναι 13/31.

Παραπομπές
----------

1. ↑  «SkyVector». Ανακτήθηκε στις 13 Νοεμβρίου 2016.
2. ↑  «Πολεμική Αεροπορία - 113 ΠΜ, Ιστορία Α/Δ Σέδες». 26 Απριλίου 2007. Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 26 Απριλίου 2007. Ανακτήθηκε στις 9 Μαΐου 2016. CS1 maint: Unfit url (link)
3. ↑  «ΣΕΔΕΣ (Αεροδρόμιο στρατιωτικό) ΘΕΣΣΑΛΟΝΙΚΗ - GTP». *www.gtp.gr*. Ανακτήθηκε στις 8 Μαρτίου 2016.
4. ↑  «LGSD @ OurAirports». *ourairports.com*. Ανακτήθηκε στις 2 Ιανουαρίου 2020.