recursal/SuperWikiNEXT-32B huggingface dataset:
Το **Μεταβατικό Στρατιωτικό Συμβούλιο** (CMT) ήταν η κυβερνητική μεταβατική στρατιωτική κυβέρνηση του Τσαντ από το 2021 έως τη διάλυσή της το 2022. Ανακοίνωσε το θάνατο του πρώην προέδρου Ίντρις Ντεμπί στις 20 Απριλίου 2021 και δήλωσε ότι θα αναλάβει την κυβέρνηση του Τσαντ και θα συνεχίσει τις εχθροπραξίες εναντίον των ανταρτών FACT στο βόρειο τμήμα της χώρας. Πρόεδρος Είναι ο Μαχαμάτ Ντεμπί Ίτνο, γιο του αείμνηστου Προέδρου, καθιστώντας τον *de facto* πρόεδρο του Τσαντ.

Σχηματισμός
-----------

Στις 20 Απριλίου 2021, ο εκπρόσωπος του CMT, στρατηγός Αζέμ Μπερμαντόα Αγκούνα, ανακοίνωσε τη δημιουργία του στην κρατική τηλεόραση. Την ίδια ημέρα, ο Μαχαμάτ Ντέμπι Ίτνο ονόμασε 15 στρατηγούς, συμπεριλαμβανομένου του εαυτού του που θα είναι μέλη του Συμβουλίου και 14 άλλους που ήταν πιστοί στον πατέρα του.   Είπε ότι το Συμβούλιο θα αναλάβει την εξουσία για δεκαοκτώ μήνες και μετά θα διεξαχθούν εκλογές.

Το Ρόιτερς ανέφερε ότι το Συμβούλιο αντικατέστησε το Σύνταγμα του Τσαντ με νέο χάρτη, παραχωρώντας στον Μαχαμάτ την προσωρινή προεδρία και καθιστώντας τον ηγέτη των ενόπλων δυνάμεων. 

Το συμβούλιο διαλύθηκε στις 10 Οκτωβρίου 2022, έπειτα από έναν "εθνικό διάλογο" με τον οποίο ορίστηκε μεταβατικός πρόεδρος ο Ντεμπί και το συμβούλιο αντικαταστάθηκε με μια μεταβατική κυβέρνηση διορισμένη από τον ίδιο.

Δείτε επίσης
------------

* Ιντρίς Ντεμπί
* Μαχαμάτ Ντεμπί

Παραπομπές
----------

1. ↑  «Tchad: un conseil militaire dirigé par son fils remplace le président Déby». *Courrier international* (στα Γαλλικά). 20 Απριλίου 2021. Ανακτήθηκε στις 20 Απριλίου 2021.
2. ↑  Irfan, Muhammad. «Chad Sets Up Transitional Military Council Headed By Son Of Late President - Reports». *Urdu Point*. Urdu Point.
3. 1 2  «Slain Chad leader Deby's son named 'president of the republic'». *Al Jazeera*. 21 April 2021.. Ανακτήθηκε στις 21 April 2021.
4. ↑  «Tchad : décès du président Idriss Déby Itno, tué au combat selon l'armée – Jeune Afrique». *JeuneAfrique.com* (στα Γαλλικά). 20 Απριλίου 2021. Ανακτήθηκε στις 20 Απριλίου 2021.
5. ↑  «Tchad: le fils du défunt Déby nomme les 15 généraux de son Conseil militaire de transition». *Paris Match*. AFP. 20 April 2021. .
6. ↑  «Chad's President Idriss Déby dies after clashes with rebels» (στα αγγλικά). *BBC News*. 2021-04-20.. Ανακτήθηκε στις 2021-04-20.
7. ↑  Ramadane, Madjiasra Nako, Mahamat (2021-04-21). «Chad in turmoil after Deby death as rebels, opposition challenge military» (στα αγγλικά). *Reuters*.. Ανακτήθηκε στις 2021-04-21.
8. ↑  Ramadane, Mahamat (2 October 2022). «Junta set to stay in power after Chad delays elections by two years». *Reuters* (N'Djamena).. Ανακτήθηκε στις 20 October 2022.
9. ↑  Ilunga, Patrick (10 October 2022). «Chadian junta leader Mahamat Deby sworn in as President». *The East African*.. Ανακτήθηκε στις 20 October 2022.
10. ↑  «Chad Ruler Raises Hackles with Drawn-Out 'Transition'». *Agence France-Presse*. Voice of America (Libreville, Gabon). 12 October 2022.. Ανακτήθηκε στις 20 October 2022.
Το **Πατμπινγκσού** (팥빙수) είναι δημοφιλές Κορεάτικο επιδόρπιο, που τρώγεται κυρίως το καλοκαίρι.

Είδη
----

Το *Bingsu* διατίθεται σε διάφορες γεύσεις. Το πράσινο τσάι και ο καφές είναι από τις συνηθέστερες γεύσεις.

Διαθεσιμότητα
-------------

Το *Patbingsu* βρίσκεται σε όλα τα φαστ-φουντ στην Κορέα, ειδικά το καλοκαίρι. Πωλείται κυρίως από τον Μάιο μέχρι τον Σεπτέμβριο.

Είναι επίσης πολύ διαδεδομένο όχι μόνο στην Κορέα αλλά και στην Αμερική, στο Λος Άντζελες, στη Νέα Υόρκη και στις κορεάτικες γειτονιές που βρίσκονται στην Αμερική.

Εικόνες
-------

* bingsu από γιαούρτι στο Κορεάτικο Red Mango (μαγαζί με παγωτά και διάφορα επιδόρπια. *bingsu* από γιαούρτι στο Κορεάτικο Red Mango (μαγαζί με παγωτά και διάφορα επιδόρπια.

Αναφορές
--------

1. ↑  «A game of top this in frozen yogurt wars - Los Angeles Times». Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 4 Απριλίου 2009. Ανακτήθηκε στις 17 Ιουνίου 2021.
Ο **Πράβιντ Τζάγκνοτ** (*Pravind Kumar Jugnauth*, γεννήθηκε στη Λα Καβέρν στις 25 Δεκεμβρίου 1961) είναι πολιτικός από τον Μαυρίκιο και πρωθυπουργός και υπουργός Οικονομικών από τον Ιανουάριο του 2017. Είναι αρχηγός του Ριζοσπαστικού Σοσιαλιστικού Κινήματος (MSM), το οποίο διαθέτει την πλειοψηφία εδρών στην εθνοσυνέλευση από τον Δεκέμβριο του 2014.

Σπούδασε νομικά στο Πανεπιστήμιο του Μπάκιγχαμ και μετά έγινε μέλος του Λίνκολνς Ιν και δικηγόρος. Συνέχισε τις σπουδές του στη Γαλλία.

Κατά τα προηγούμενα χρόνια υπηρέτησε ως υπουργός Τεχνολογίας, Επικοινωνιών και Καινοτομίας, έπειτα από τη νίκη της συμμαχίας του LEPEP στις γενικές εκλογές του 2014 από τον Δεκέμβριο του 2014 ως τον Ιούλιο του 2015. Χρημάτισε υπουργός Γεωργίας από το 2000 ως το 2003, αναπληρωτής πρωθυπουργός και υπουργός Οικονομικών από το 2003 ως το 2005 και ξανά από το 2010 ως το 2011, οπότε παραιτήθηκε εν μέσω σκανδάλου με την εμπλοκή ενός υπουργού του MSM. Είναι επίσης βουλευτής. Αποχώρησε από την κυβέρνηση συνασπισμού και έγινε αρχηγός της αντιπολίτευσης τον Σεπτέμβριο του 2014 μέχρι τον διορισμό του ως υπουργού στην κυβέρνηση του πατέρα του.

Στις 30 Ιουνίου 2015 κρίθηκε ένοχος για "σύγκρουση συμφέροντος" με βάση του Άρθρο 13 της Πράξη του 2002 για την Καταπολέμηση της Διαφθοράς (PoCA). Ωστόσο, προσέφυγε στο Εφετείο και τελικά δικαιώθηκε.

Είναι μοναχογιός του Σερ Άνρουντ Τζάγκνοτ και της Σαρογίνι Μπάλα. Το 2000 εξελέγη βουλευτής στην εκλογική περιφέρεια No 9, Rose Belle και Vieux Grand Port.

Στις 23 Ιανουαρίου 2017 διορίστηκε από τον πατέρα του στην πρωθυπουργία της χώρας, μετά την παραίτηση του πρώτου.
Επανεξελέγη με μεγάλη πλειοψηφία στις βουλευτικές εκλογές του Νοεμβρίου του 2019.

Είναι παντρεμένος με 3 κόρες.

Παραπομπές
----------

1. ↑  Ανακτήθηκε στις 10  Ιουλίου 2019.
2. ↑  «Prime Minister's Office | List of Ministers». (Αγγλικά) Ανακτήθηκε στις 3  Δεκεμβρίου 2021.
3. ↑  «Prime Minister's Office | List of Ministers». (Αγγλικά) Ανακτήθηκε στις 3  Δεκεμβρίου 2021.
4. ↑  «Prime Minister's Office | List of Ministers». (Αγγλικά) Ανακτήθηκε στις 3  Δεκεμβρίου 2021.
5. ↑  «Gender and Politicised Religion (PDF Download Available)». *ResearchGate*. Ανακτήθηκε στις 11 Δεκεμβρίου 2017.
6. ↑  «Mauritius's Jugnauth to Hold Briefing After Resign Report». *Bloomberg.com*. 26 Ιουλίου 2011. Ανακτήθηκε στις 11 Δεκεμβρίου 2017.
7. ↑  «Pravind Jugnauth found guilty of conflict of interests in the MedPoint case». *Indian Ocean Times*. Indian Ocean Times. Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 7 Ιουλίου 2017. Ανακτήθηκε στις 1 Ιουλίου 2015.
Σύγχρονος μενετρέλος (2003)
Αρχικά, με το όνομα **Μενεστρέλοι** (**γαλ**: Ménestrel) ονομάζονταν οι υπηρέτες Ευγενών της Δύσης. Αργότερα, κατά τον 14ο αιώνα, με το όνομα αυτό φέρονταν οι ποιητές και στιχουργοί που διέμεναν στους πύργους των Ευγενών και διασκέδαζαν αυτούς και τους καλεσμένους τους.

Από τον 14ο όμως αιώνα άρχισαν να οργανώνονται σε σωματεία. Μάλιστα, οι Μενεστρέλοι των Παρισίων έφθασαν στη περίοδο της Αναγέννησης να έχουν και δικό τους Ηγεμόνα (τιμής ένεκεν) που διορίζονταν από τον ίδιο τον Βασιλέα της Γαλλίας. Η οργάνωσή τους υπήρξε αξιοθαύμαστη αφού έφθασαν στο σημείο να διατηρούν δικούς τους Ναούς, Νοσοκομεία κλπ (τελείως πρωτόγνωρα στοιχεία επαγγελματικής ασφάλισης).

Το σωματείο εκείνο των Μενεστρέλων υπήρξε ιστορικά και ο πρόδρομος των καλλιτεχνικών σωματείων (στιχουργών, μουσικών, τραγουδιστών κλπ) που υπάρχουν σήμερα σε κάθε χώρα.

|  |  |
| --- | --- |
| wiktionary logowiktionary logo | Το *Βικιλεξικό* έχει σχετικό λήμμα:  **μενεστρέλος**  |

|  |  |
| --- | --- |
| εικονίδιο Μεσαίωνας | Πύλη Μεσαίωνας |
Τα πολυπέταλα συμπεριλαμβάνουν νεραγκούλες *(Ranunculus)*.
Τα **πολυπέταλα** *(polypetalae)* ήταν μια ομάδα ταξινόμησης που χρησιμοποιείται για τον εντοπισμό των φυτών, αλλά τώρα θεωρείται ότι είναι τεχνητή ομάδα, η οποία δεν αντανακλά την εξελικτική ιστορία. Η ομαδοποίηση βασίστηκε στα παρόμοια μορφολογικά χαρακτηριστικά των φυτών. Τα πολυπέταλα *(polypetalae)*, καθορίστηκε πως περιλαμβάνουν τα φυτά με τα ελεύθερα από τη βάση πέταλα ή μόνο τα ελαφρώς συνδεόμενα.

Παραπομπές
----------

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
--------------------

* (Αγγλικά) For an illustrated summary of polypetalae, see botanic gardens information
* (Αγγλικά) John Shaffner's key (1911)in the *Ohio Naturalist*

  



|  |  |
| --- | --- |
| CC-BY-SA Μετάφραση | Στο λήμμα αυτό έχει ενσωματωθεί κείμενο από το λήμμα Polypetalae (έκδοση 609224901) της Αγγλικής Βικιπαίδειας, η οποία διανέμεται υπό την GNU FDL και την CC-BY-SA 4.0. (ιστορικό/συντάκτες). |
Πολυμερής πηλός
Ο **πολυμερής πηλός** (εναλλακτικά: πολυμερικός πηλός, αγγλικά: polymer clay) είναι είδος συνθετικού πηλού μοντελισμού και πλαστικής (δηλαδή, γλυπτικής), ο οποίος σκληρύνεται με το ψήσιμο. Βασίζεται στο πολυβινυλοχλωρίδιο (PVC). Συνήθως, δεν περιέχει ορυκτά πηλού, αλλά, όπως ο ορυκτός πηλός, προστίθεται σε αυτόν ρητίνες σε υγρή μορφή προκειμένου να στεγνώσει τα μόρια και να προσδοθεί ιδιότητα που θυμίζει γέλη. Ομοίως, το κομμάτι αυτό τοποθετείται σε κλίβανο για να σκληρυνθεί με όπτηση (ψήσιμο), γι' αυτό και αποκαλείται πηλός, στην καθομιλουμένη.
Χρησιμοποιείται, γενικότερα, για τη δημιουργία ινδαλμάτων (μοντέλων, μακετών), πλαστικής και τεχνουργημάτων χειροτεχνίας. Έργα από πολυμερή πηλό εκτίθενται σε χώρους τέχνης (εκθεσιακούς & μουσειακούς χώρους).

Παραπομπές
----------

1. ↑   Roche, Nan (1992). The New Clay. Gaithersburg, MD 20883 USA: Flower Valley Press. ISBN 0-9620543-4-8.
2. ↑  Moses, Monica (October–November 2011). "How Polymer Hit the Big Time". American Craft Magazine. Retrieved 3 May 2014.

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
--------------------

* Πληροφορίες για τον πολυμερή πηλό (αγγλικά)

|  |  |
| --- | --- |
| Commons logoCommons logo | Τα Wikimedia Commons έχουν πολυμέσα σχετικά με το θέμα   **Πολυμερής πηλός** |
Ο **Μπόρις Αλεξάντροβιτς Πέλικαν** (ρωσικά: *Борис Александрович Пеликан*), (1861, Οδησσός - 1931, Βελιγράδι) - Ρώσος μοναρχικός, πολιτικός και δήμαρχος της Οδησσού (1913-1917).

Ο Πέλικαν ασκούσε την δικηγορία στην Οδησσό.. Από το 1905 συμμετείχε ενεργά στο μοναρχικό κίνημα στην Οδησσό και αμέσως ανέλαβε ηγετικούς ρόλους. 

Στις εκλογές για την Δούμα της πόλης της Οδησσού στις 19 Μαΐου 1913, ο Πέλικαν κέρδισε μια συντριπτική νίκη και έγινε δήμαρχος της Οδησσού.

Κατά τη διάρκεια του Πρώτου Παγκοσμίου Πολέμου, ο Πέλικαν έπαιξε μεγάλο ρόλο στη συγκρότηση της Σερβικής Μεραρχίας Εθελοντών. για υπηρεσίες του στη Σερβία, του απονεμήθηκε το παράσημο του Αγίου Σάββα.

Το 1917 συνελήφθη. Ωστόσο, κατάφερε να δραπετεύσει από τη Ρωσία, διέφυγε στη Σερβία όπου έζησε εώς τον θάνατο του.

Παραπομπές
----------

1. ↑  Список должностных лиц Одессы - Судебное ведомство
2. ↑  Борис Александрович Пеликан (1913-1917 гг.)
3. ↑  ПЕЛИКАН Борис Александрович (1861—1931, март), присяжный поверенный, Одесский городской голова, один из руководителей патриотического движения в Одессе.
Το «Πολυδεύκης» ανακατευθύνει εδώ. Για άλλες χρήσεις, δείτε: Πολυδεύκης (αποσαφήνιση).
**Πολυδεύκης Ι (Κότερο)**

Το 1837 ναυπηγήθηκε στον Ναύσταθμο Πόρου. Ιδίου τύπου με το Κάστωρ. Εκτοπίσματος 7 τόνων. Ναυάγησε στις 14 Οκτωβρίου 1852 (την ίδια μέρα ναυάγησε και η κορβέτα ‘ΑΜΑΛΙΑ’) κοντά στη Μονεμβασιά. Ανελκύθηκε όμως με μέσα του Ν. Πόρου και συνέχισε τα ταξίδια του. Τον Φεβρουάριο του 1860 διατάχθηκε η διάλυση του λόγω παλαιότητας. Χρησιμοποιήθηκε για την ταχυπλοϊκή υπηρεσία μεταξύ Ναυστάθμου Πόρου και Πειραιά και για την καταδίωξη των λαθρεμπόρων. Αντικαταστάθηκε από ομώνυμο Κέρκουρο.
Ο **Μπόρισαβ "Μπόρα" Ντόρντεβιτς** (σερβικά κυριλλικά: Борисав-Бора Ђорђевић‎), γνωστός και ως Μπόρα Τσόρμπα (σερβικά κυριλλικά: Бора Чорба), είναι Σέρβος τραγουδιστής, τραγουδοποιός και ποιητής. Είναι γνωστότερος ως ο τραγουδιστής του σερβικού και γιουγκοσλαβικού ροκ συγκροτήματος Riblja Čorba.

Πρόωρη ζωή
----------

### Χρόνια στο Τσάτσακ

Ο Ντόρντεβιτς γεννήθηκε στο Τσάτσακ το 1952 από τον πατέρα μηχανικό Ντράγκολιουμπ  και τη μητέρα Νεράντζα, καθηγητή της Σερβικής γλώσσας. 

Σε ηλικία 15 χρονών ο Ντόρντεβιτς άρχισε να γράφει πoιήματα. Ο Ντόρντεβιτς έπαιξε με πολλά συγκροτήματα στο Τσάτσακ: **Vesnici Ljubavi**, **Safiri**, **Dečaci sa Morave** και **Čačanski Plemići.** Για ένα διάστημα, ήταν μέλος του **PORS** με τον Ράντομιρ Μιχαήλοβιτς Τότσακ στην κιθάρα.

Ταυτόχρονα, ο έφηβος Ντόρντεβιτς, μαζί με μια ομάδα φίλων, άρχισε να ζει σε διαμερίσματα γύρω από την πατρίδα του Τσάτσακ. Μερικά από τα κλεμμένα χρήματα που αποκτήθηκαν με αυτόν τον τρόπο χρησιμοποιήθηκαν για την αγορά μουσικού εξοπλισμού. Ο Ντόρντεβιτς πέρασε επτά ημέρες στη φυλακή πριν αφεθεί ελεύθερος για να περιμένει την καταδίκη.

Παραπομπές
----------

1. ↑  *Czech National Authority Database*. js2014809157. Ανακτήθηκε στις 1  Μαρτίου 2022.
2. ↑  *CONOR.SI*. 13311587.
3. 1 2 3  *Czech National Authority Database*. js2014809157. Ανακτήθηκε στις 16  Δεκεμβρίου 2022.
4. ↑  Vulić, Zorica (9 June 2000). «Ko je ovaj čovek? Borislav – Bora Đorđević (Antizvezda s Moravu)». Glas javnosti.. Ανακτήθηκε στις 12 March 2016.
5. ↑  Vučićević, Sonja (21 March 2012). «Bora Đorđević: Ne živim više na slepom koloseku». Blic Puls.. Ανακτήθηκε στις 12 March 2016.

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
--------------------

* Πολυμέσα σχετικά με το θέμα  Bora Đorđević στο Wikimedia Commons

  


|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
| Καθιερωμένοι όροι | 
* WorldCat
* VIAF: 51534216
* **Europeana**: agent/base/55876
* LCCN: nr89002271
* ISNI: 0000 0000 4936 1879
* GND: 1204611564
* MusicBrainz: 313f9c0e-a2fa-4298-a35f-f7ca6992e04d
* NKC: js2014809157

 |

 |
Ο **Μελάμπους** εικάζεται πως ήταν εξελληνισμένος Αιγύπτιος ιερογραμματέας του 3ου π.Χ. αιώνα. Διασώθηκαν δύο μικρές του πραγματείες που απευθύνονται προς τον βασιλιά Πτολεμαίο (πιθανώς τον **Φιλάδελφο**). Η πρώτη *(Περί παλμών μαντική)* πραγματευόταν την μαντική διάσταση των αυτόματων ακούσιων κινήσεων του σώματος και η δεύτερη *(Περί ελαιών του σώματος)* την μαντική και την φυσιογνωμική διάσταση των ελιών του δέρματος). Πρωτοεκδόθηκαν το 1545 (μόνο το αρχαιοελληνικό κείμενο) και το 1552 (με λατινική μετάφραση). Αργότερα μεταφράσθηκαν στα γαλλικά και γερμανικά.

Σύγχρονοι ερευνητές ωστόσο πιστεύουν ότι τα έργα γράφτηκαν μάλλον από κάποιο *ψευδο-Μελάμποδα* (έναν άγνωστο συγγραφέα που θέλησε να εκμεταλλευτεί την αίγλη του ονόματος του μεγάλου μάντη της μυθικής εποχής) και ίσως ήταν κεφάλαια ενός μεγαλύτερου έργου με τίτλο *Περί τεράτων και σημείων* που μνημονεύει ο Αρτεμίδωρος στα *Ονειροκριτικά* του.

Παραπομπές
----------

1. ↑  *Μεγάλη ελληνική εγκυκλοπαίδεια* Π. Δρανδάκη.
2. ↑  J. G. Franz, *Scriptores Physiognomiae veteres (1780)*, σελ. 449 - 504. google books
3. ↑  W. Smith, *A dictionary of Greek and Roman biography and mythology (1867)*,"Melampus", σελ. 1013, τόμος II. Ancient library Αρχειοθετήθηκε 2013-08-28 στο Wayback Machine.
4. ↑  V. Dasen, "Le langage divinatoire du corps", στο: V. Dasen & J. Wilgaux , *Langages et métaphores du corps* (Cahiers d’histoire du corps antique 3), Rennes, PUR, 2008, 223-242. academia.edu

|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
| Καθιερωμένοι όροι | 
* VIAF: 61941609
* GND: 10239881X
* ICCU: BVEV035862

 |

 |
Ο **Μιχάλης Σοφοκλέους** (7 Ιουνίου 1972) είναι Ελληνοκύπριος πολιτικός. Διετέλεσε βουλευτής στην Εκλογική Περιφέρεια Λευκωσίας εκλεγμένος με τον Δημοκρατικό Συναγερμό.

Βιογραφικά στοιχεία
-------------------

Ο Μιχάλης Σοφοκλέους γεννήθηκε στις 7 Ιουνίου 1972 στη Λευκωσία. Μέχρι το 2017 εργαζόταν ως διευθυντής στο οικογενειακό αρχιτεκτονικό γραφείο «Τάκης Σοφοκλέους Αρχιτέκτονες» αλλά και ως Σύμβουλος Στρατηγικής και Επικοινωνίας. Σήμερα είναι Εκτελεστικός Διευθυντής του Ινστιτούτου Γλαύκος Κληρίδης.

Πολιτική διαδρομή
-----------------

Στα μαθητικά του χρόνια ήταν πρόεδρος της Μαθητικής Κίνησης του ΔΗΣΥ. Σε ηλικία 16 ετών αποτέλεσε το νεαρότερο μέλος του Ανωτάτου Συμβουλίου του ΔΗΣΥ. Ακολούθως, διετέλεσε οργανωτικός και πρόεδρος της Πρωτοπορίας Αθηνών. Στη συνέχεια διετέλεσε πρόεδρος της εκτελεστικής επιτροπής της ΦΠΚ Πρωτοπορία.

Κατά τις προεδρικές εκλογές του 2003 διετέλεσε συντονιστής του Επιτελείου Συνεργαζόμενων Δυνάμεων και Προσωπικοτήτων του Γλαύκου Κληρίδη ενώ στις προεδρικές εκλογές του 2008 διετέλεσε συντονιστής της προεκλογικής εκστρατείας του Ιωάννη Κασουλίδη.

Το 2017 ανέλαβε διευθυντής του Γραφείου του Προέδρου της Δημοκρατίας, επί προεδρίας Νίκου Αναστασιάδη. Στο πλαίσιο της προεκλογικής εκστρατείας για τις προεδρικές εκλογές του 2018, ανέλαβε τον καταρτισμό του προγράμματος διακυβέρνησης της χώρας του Νίκου Αναστασιάδη.

Συμμετείχε στις βουλευτικές εκλογές του 2016 στην Εκλογική Περιφέρεια Λευκωσίας με τον ΔΗΣΥ αλλά δεν εκλέχτηκε. Ωστόσο, το 2019, ο βουλευτής Εκλογικής Περιφέρειας Λευκωσίας του ΔΗΣΥ, Νίκος Νουρής, διορίστηκε Υπουργός Εσωτερικών στην Κυβέρνηση Νίκου Αναστασιάδη. Επόμενος επιλαχών για τη θέση του στη βουλή ήταν ο Μιχάλης Σοφοκλέους, ο οποίος ανέλαβε καθήκοντα βουλευτή στις 6 Δεκεμβρίου 2019 για την ΙΑ΄ Κοινοβουλευτική Περίοδο.

Διεκδίκησε επανεκλογή στις βουλευτικές εκλογές του 2021 αλλά δεν επανεκλέγηκε.

Παραπομπές
----------

1. 1 2 3 4 5 6 7 8  «Σοφοκλέους Μιχάλης – Δημοκρατικός Συναγερμός». Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 14 Φεβρουαρίου 2021. Ανακτήθηκε στις 14 Φεβρουαρίου 2021.
2. 1 2  «Στη θέση του Υπουργού Εσωτερικών, ο Κωνσταντίνος Πετρίδης». 8 Μαΐου 2017. Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 14 Φεβρουαρίου 2021. Ανακτήθηκε στις 14 Φεβρουαρίου 2021.
3. 1 2  «Εκλογές 22ας Μαΐου 2016». *www.parliament.cy*. Βουλή των Αντιπροσώπων (Κύπρος). Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 8 Φεβρουαρίου 2020. Ανακτήθηκε στις 8 Φεβρουαρίου 2020.
4. ↑  «Και επίσημα στα έδρανα οι τρεις νέοι βουλευτές του ΔΗΣΥ». Ο Φιλελεύθερος. 6 Δεκεμβρίου 2019. Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 9 Φεβρουαρίου 2020. Ανακτήθηκε στις 8 Φεβρουαρίου 2020.
5. ↑  «Οι 14 πρώην Βουλευτές που δεν επανεκλέγονται - Ονόματα έκπληξη». 31 Μαΐου 2021. Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 10 Ιουνίου 2021. Ανακτήθηκε στις 10 Ιουνίου 2021.

Πηγές
-----

* «Σοφοκλέους Μιχάλης – Δημοκρατικός Συναγερμός». Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 14 Φεβρουαρίου 2021. Ανακτήθηκε στις 14 Φεβρουαρίου 2021.
Για ομώνυμα λήμματα, δείτε: Μελάνθιος (αποσαφήνιση).  
Ο ιστορικός **Μελάνθιος** αναφέρεται από τον Αρποκρατίωνα και το Λεξικό της Σούδας ως συγγραφέας μιας Ατθίδος αποτελούμενης από δύο τουλάχιστον βιβλία.  

Ένα ακόμη έργο του με τίτλο *Περί των εν Ελευσίνι μυστηρίων* μνημονεύεται από τον Αθήναιο και τον Σχολιαστή του Αριστοφάνους.

Καμιά άλλη πληροφορία δεν είναι γνωστή για τον Μελάνθιο ούτε καν η εποχή στην οποία έζησε. 
Από τα έργα του διασώθηκαν πέντε αποσπάσματα (ένα από την *Ατθίδα* και τέσσερα από το *Περί μυστηρίων*).

Παραπομπές
----------

1. ↑  Αρποκρατίων, λήμμα *Γρυπάνιον* (***Μελάνθιος ἐν β΄Ἀτθίδος** εἰπὼν σεισμὸν γεγονέναι φησί· «Καὶ ἔγρυπεν ἡ γῆ»*).  

 Σουίδας, λήμμα *Γρυπάνιον*, όπου επαναλαμβάνεται η φράση του Αρποκρατίωνα.
2. ↑  F. Jacoby, *Atthis: The Local Chronicles of Ancient Athens*, Oxford, Clarendon Press, 1949. (έκδοση 1988)
3. ↑  Müller, *Fragmenta Historicorum Graecorum (Αποσπάσματα Ελλήνων Ιστορικών)*, τόμος IV, σελ. 444. **Melanthius**
Ο **Μουράτ Σαπαρμουράντοβιτς Νιγιάζοφ** (τουρκμενικά: *Myrat Saparmuradowiç Niýazow*‎, ρωσικά: *Мурад Сапармурадович Ниязов*‎, γενν. 18 Απριλίου 1967, Λένινγκραντ, ΡΣΟΣΔ, ΕΣΣΔ) είναι ο γιος του πρόεδρου του Τουρκμενιστάν Σαπαρμουράτ Νιγιάζοφ και της συζύγου του, Μούζα Σοκόλοβα. Έχει μεικτή Ρωσική, Τουρκμενική και Εβραϊκή καταγωγή. Ο πατέρας του ήταν γενικός γραμματέας της Τουρκμενικής ΣΣΔ από το 1985 μέχρι το 1991 και μετά πρόεδρος του Τουρκμενιστάν από το 1991 έως τον θάνατό του το 2006. 

Προσπάθησε να πείσει το Τουρκμενιστάν να μην κάνει συμφωνίες για αγωγούς πετρελαίου με την εταιρεία Μπρίντας. Προσπάθησε να χαλαρώσει την συμμετοχή των ΗΠΑ στο ιρανικό πετρέλαιο, και να δώσουν πιο πολύ προσοχή στο Τουρκμενιστάν αλλά απέτυχε να έχει ευκαιρία να συναντηθεί με προέδρους των ΗΠΑ.

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
--------------------

* Η βιογραφία του στα (στα ρωσικά): :\* Google Μετάφραση, βιογραφία:
Ο **Παναγιώτης (Πότης) Στρατίκης** (Κοπανάκι Μεσσηνίας, 1926-2019) ήταν Έλληνας αντιστασιακός, εκδότης, συγγραφέας και δημοσιογράφος. Στο περιοδικό Μικρός Σερίφης υπέγραφε ως **Κώστας Φωτεινός**.

Βιογραφία
---------

###### Νεανικά χρόνια

Γεννήθηκε το 1926 και μεγάλωσε στο Κοπανάκι Μεσσηνίας. Παρόλο που η οικογένειά του ήταν φτωχή, ο ίδιος ήταν άριστος μαθητής. Ενώ φοιτούσε στο Γυμνάσιο Κυπαρισσίας, ξέσπασε ο Β΄ Παγκόσμιος Πόλεμος και προσχώρησε στην Ε.Π.Ο.Ν. λαμβάνοντας έτσι ενεργό ρόλο στην Εθνική Αντίσταση. Μετά την απελευθέρωση ο Πότης Στρατίκης πήγε στην Αθήνα. 

Το 1946, πέτυχε στις εισαγωγικές εξετάσεις της Παντείου Σχολής, αλλά διέκοψε τα μαθήματα λίγους μήνες μετά επειδή δεν μπορούσε να αντεπεξέλθει στις οικονομικές απαιτήσεις των σπουδών. 

###### Λογοτεχνία

Ασχολήθηκε με τις μεταφράσεις που έκανε για τα περιοδικά Χτυποκάρδι και Τραστ του γέλιου, ενώ δούλεψε και στην παραγωγή του Μικρού Ήρωα. Ακολούθησε η Μάσκα, του Απόστολου Μαγγανάρη στην οποία εργάστηκε αρχικά σαν διορθωτής κειμένων, όμως αργότερα μετέφραζε αστυνομικά και γουέστερν διηγήματα. Στη συνέχεια άρχισε να γράφει και ο ίδιος κείμενα με πρωταγωνιστές τους γνωστούς ήρωες του περιοδικού, όπως ο Ζορρό και το Τσακάλι. Ακολούθησαν οι συνεργασίες του με διάφορα μεγάλα περιοδικά της εποχής όπως τα Ρομάντσο, Πρώτο, Θεατής, Γυναίκα, Φαντασία, Ελληνίδα, Πάνθεον, Βεντέττα, πότε σαν συντάκτης, πότε σαν μεταφραστής και πότε σαν μόνιμος συνεργάτης στα κείμενα. Παράλληλα ασχολήθηκε πολύ και με τη μετάφραση λογοτεχνικών κειμένων. 

Το 1962 προχώρησε ο ίδιος στην έκδοση ενός παιδικού περιοδικού. Έτσι την Τρίτη 13 Νοεμβρίου του 1962 σε όλα τα περίπτερα της Αθήνας εμφανίστηκε το νέο περιοδικό: ο Μικρός Σερίφης. Η επιτυχία του περιοδικού αυτού ήταν μεγάλη, του οποίου τα κείμενα υπέγραφε σαν «**Κώστας Φωτεινός**». 

Απόκτησε επίσης, τα δικαιώματα για την ελληνική έκδοση ενός επιτυχημένου ξένου κόμικ: του Λούκυ Λουκ. Λίγα χρόνια αργότερα θα ιδρύσει τον Εκδοτικό Οίκο Αδελφοί Στρατίκη, σε συνεργασία με τα αδέλφια του Πέτρο και Χρήστο. Έχει γράψει περισσότερα από είκοσι βιβλία με θέμα την Αρχαία ελληνική ιστορία, ενώ προσκαλούταν συχνά σε συζητήσεις φιλολογικού περιεχομένου.

### Αποτίμηση

Τον Ιούνιο του 2006 τιμήθηκε από την Ένωση Συντακτών Περιοδικού και Ηλεκτρονικού Τύπου για την προσφορά του, ενώ ένα χρόνο αργότερα (Ιούνιος 2007), το Ίδρυμα Προαγωγής Δημοσιογραφίας Αθανασίου Β. Μπότση τον τίμησε για την επιτυχημένη διαδρομή του στον Περιοδικό Τύπο, αλλά και για το συγγραφικό και μεταφραστικό του έργο.

Πέθανε στις 9 Ιουνίου του 2019.

Πηγές
-----

* «ΠΑΝΑΓΙΩΤΗΣ (ΠΟΤΗΣ) ΣΤΡΑΤΙΚΗΣ», Συλλογικό (Ένωση Συντακτών Περιοδικού και Ηλεκτρονικού Τύπου, 2008)
* Παναγιώτης Πλαφουτζής, Λεύκωμα «Μικρός Σερίφης, από το μύθο στο θρύλο» (Εκδόσεις «Λαγουδέρα», Αθήνα 2009)
* http://www.stratikis.gr/%CE%B7-%CE%B5%CF%84%CE%B1%CE%B9%CF%81%CE%B5%CE%AF%CE%B1-%CE%BC%CE%B1%CF%82

Παραπομπές
----------

1. ↑  library.voroklini.org/cgi-bin/koha/opac-authoritiesdetail.pl?marc=1&authid=1116.
2. ↑

|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
| Καθιερωμένοι όροι | 
* VIAF: 215072191
* **ΕΒΕ**: 29941
* **AA**: 152162
* **BiblioNet**: **14823**
* SUDOC: 113654960

 |

 |
Ο **Πολύβιος Κορύλλος** (2 Νοεμβρίου 1881 - 26 Ιουλίου 1937) ήταν Έλληνας ιατρός.

Βιογραφικά στοιχεία
-------------------

Γεννήθηκε στις 2 Νοεμβρίου του 1881 στην Πάτρα και ήταν γιος του Νικόλαου Κορύλλου, δικηγόρου και αδερφού του πολιτικού Χρήστου Κορύλλου, και της Βασιλικής Σταμπαδού. Σπούδασε ιατρική στην Αθήνα και το Παρίσι.

Το 1918 διορίστηκε καθηγητής της χειρουργικής στο πανεπιστήμιο Αθηνών ενώ ιστορική ήταν η διαμάχη του με τον ιατρό Μαρίνο Γερουλάνο. Η κόντρα των δύο αυτών αντρών ξεκινούσε από το 1910 αλλά κορυφώθηκε στις αρχαιρεσίες της ιατρικής εταιρείας του 1920. Ο Κορύλλος αντιπολιτευόμενος του Γερουλάνου συγκρούστηκε αρκετές φορές χωρίς όμως να καταφέρει να εκλεγεί ο ίδιος πρόεδρος σε αντίθεση με τον Γερουλάνο. Τελικά τον ίδιο χρόνο παραιτήθηκε από μέλος της ιατρικής εταιρείας και ιδιώτευσε μέχρι το 1922. Το 1922, όντας ακραιφνής βενιζελικός, φυλακίστηκε για συνωμοσία κατά του βασιλέα. Ύστερα από αυτό το περιστατικό αναχώρησε για την Νέα Υόρκη, όπου διετέλεσε στο εκεί πανεπιστήμιο καθηγητής χειρουργικής, θέση την οποία διατήρησε μέχρι θανάτου του.

Είχε στην κατοχή του τον πίνακα με την ορκωμοσία του Θεόδωρου Κολοκοτρώνη, έργο του Διονυσίου Τσόκου, τον οποίο τελικά δώρησε στο μουσείο της ιστορικής και εθνολογικής εταιρείας.

Απεβίωσε στις 26 Ιουλίου 1937 στη Νέα Υόρκη και ήταν παντρεμένος με τη Λόη Ράλλη, κόρη του Αντωνίου Ράλλη, γόνου της ιστορικής οικογένειας των Ράλληδων. Σύζυγός του είχε υπάρξει και η Ελένη Ουράνη, το γένος Νεγρεπόντη, μετέπειτα σύζυγος του ποιητή Κώστα Ουράνη και γνωστή με το φιλολογικό ψευδώνυμο Άλκης Θρύλος. Τη βιβλιοθήκη του και τα χειρουργικά του εργαλεία τα δώρισε με την διαθήκη του στο δημοτικό νοσοκομείο Πατρών.

Πηγές
-----

* Αριστοτέλης Κουζής, *Εθνικόν και Καποδιστριακόν Πανεπιστήμιον Αθηνών. Εκατονταετηρίς 1837-1937*, Τόμος Γ', *Η ιστορία της Ιατρικής σχολής*, Αθήναι "Τύποι Πυρσού" 1939.

|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
| Καθιερωμένοι όροι | 
* VIAF: 2041158792808739040004
* **ΕΒΕ**: 250873

 |

 |
Το μνημείο αφιερωμένο στο γεγονός
**Η μουριά του Καραγιώργη** (*σερβικά : Карађорђев дуд*) είναι ένα φυσικό μνημείο στην πόλη Σμεντέρεβο της Σερβίας. Η μουριά του μνημείου θεωρείται ότι είναι πάνω από 300 ετών.

Κάτω από το δέντρο στις 8 Νοεμβρίου του 1805 ο ηγέτης της πρώτης σερβικής εξέγερσης Καραγιώργης Πέτροβιτς με την παρουσία άλλων Σέρβων επαναστατών παρέλαβαν τα κλειδιά του φρουρίου της πόλης από τον Οθωμανό διοικητή της Μουχάραμ Γκούζο. Η παράδοση των κλειδιών πραγματοποιήθηκε με επισημότητα, ενώ οι Οθωμανοί άφησαν στους Σέρβους πολλά όπλα και πυρομαχικά. Ο Καραγιώργης τους έδωσε τη δυνατότητα να βγουν από το Σμεντέρεβο με στρατιωτικές τιμές και τα φορητά όπλα τους. Οι Οθωμανοί οδηγήθηκαν στον Δούναβη απ' όπου μεταφέρθηκαν με πλοία στο Βιντίν της Βουλγαρίας.

Πηγές
-----

* Учионица историје
* Politika online
* Putopis - Smederevo


|  |  |
| --- | --- |
| CC-BY-SA Μετάφραση | Στο λήμμα αυτό έχει ενσωματωθεί κείμενο από το λήμμα Карађорђев дуд  της Σερβικής Βικιπαίδειας, η οποία διανέμεται υπό την GNU FDL και την CC-BY-SA 4.0. (ιστορικό/συντάκτες). |

Η Πλατεία του μνημείου με την μουριά
Ο **Πότε Σαράσιν** (Pote Sarasin, 25 Μαρτίου 1905 - 28 Σεπτεμβρίου 2000, พจน์ สารสิน, Phot Sarasin) ήταν διπλωμάτης και πολιτικός από την Ταϊλάνδη, από την οικογένεια Σαράσιν. Υπηρέτησε ως υπουργός Εξωτερικών την περίοδο από το 1949 ως το 1951 και εν συνεχεία ήταν πρεσβευτής στις ΗΠΑ. Το Σεπτέμβριο του 1957 όταν ο Σαρίτ Θαναράτ κατέλαβε την εξουσία με στρατιωτικό πραξικόπημα, διόρισε τον Πότε στο αξίωμα του υπηρεσιακού πρωθυπουργού. Παραιτήθηκε το Δεκέμβριο του 1957. Ο Πότε υπηρέτησε επίσης ως ο πρώτος γενικός γραμματέας του Οργανισμού Συμφώνου Νοτιοανατολικής Ασίας (ΣΕΑΤΟ) από το Σεπτέμβριο του 1957 ως το 1964.

Βιογραφία
---------

Η οικογένειά του ήταν παλαιά και ασχολείτο με το εμπόριο. Είχαν επίσης μεγάλες εκτάσεις γης στην ιδιοκτησία τους. Ο πατέρας του ήταν γιατρός. και έμπορος ρυζιού. Ο ίδιος ο Πότε σπούδασε Νομικά στην Ακαδημία Γουιλμπράχαμ της Μασαχουσέτης και μετά στο Μιντλ Τεμπλ του Λονδίνου. Έγινε μέλος της ένωσης δικηγόρων της Αγγλίας. Από το 1933 ως το 1945 εργάστηκε στο δικηγορικό επάγγελμα στην Μπανγκόκ.

Υπήρξε στενός φίλος του πρωθυπουργού Πλαέκ Φιμπουνσονγκράμ. Ο Πότε διορίστηκε υφυπουργός Εξωτερικών το 1948.
Ως υπουργός Εξωτερικών ο Πότε αντιτάχθηκε στην αναγνώριση του καθεστώτος του Μπάο Ντάι στο Βιετνάμ. Στο τέλος, ο Πλαέκ αψήφησε όλες τις παραινέσεις του υπουργού και αναγνώρισε επίσημα τις βασιλικές κυβερνήσεις του Λάος, της Καμπότζης και του Βιετνάμ στις 28 Φεβρουαρίου. Ο Πότε φανερά ενοχλημένος από τις εξελίξεις, παραιτήθηκε. Ήταν η μοναδική φορά που ένας υπουργός Εξωτερικών στην Ταϊλάνδη παραιτήθηκε για λόγους αρχής.Αμέσως μετά ανέλαβε ξανά πρεσβευτής στην Ουάσινγκτον.

Το 1957 μετά την εγκαθίδρυση νέας κυβέρνησης με πραξικόπημα του στρατού, ο Πότε επιλέχθηκε ως επικεφαλής, εξαιτίας των καλών σχέσεων που είχε με τους Αμερικανούς. Επί της πρωθυπουργίας του Σαράσιν διεξήχθησαν κατά πολύ ελεύθερες και δίκαιες εκλογές το Δεκέμβριο. Παραιτήθηκε από την πρωθυπουργία και ανέλαβε γενικός γραμματέας του SEATO.

Παραπομπές
----------

1. ↑  «Mr. Pote Sarasin». Government of Thailand. Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 9 Απριλίου 2013. Ανακτήθηκε στις 29 Δεκεμβρίου 2011.
2. ↑  Ανακτήθηκε στις 4  Μαρτίου 2021.
3. ↑  Chris Baker, Pasuk Phongpaichit (2005). *A History of Thailand*. Cambridge University Press. σελ. 98. ISBN 0-521-81615-7.
4. ↑  The Encyclopedia of the Chinese Overseas, Thailand– Changes in its economic future, σελ. 220
5. ↑  *The New York Times*, 14-2-1950
6. ↑  Konthi Suphamongkhon. *Thai Foreign Policy*. Thammasat University Press (1984).
7. ↑  Konthi.
8. ↑  Fineman, Daniel. A Special Relationship: The United States and Military Government in Thailand 1947-1958

|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
| Καθιερωμένοι όροι | 
* WorldCat
* VIAF: 34163413
* LCCN: no2004029654
* ISNI: 0000 0000 4880 552X
* GND: 1277802289
* SUDOC: 139910662

 |

 |
| Τμήμα μιας σειράς λημμάτων Ελληνική Δικαιοσύνη |
| --- |
|  |
| Ειδικά δικαστήριαΑνώτατο Ειδικό Δικαστήριο
Ειδικό Δικαστήριο
Δικαστήριο Αγωγών Κακοδικίας
Μισθοδικείο |
| Διοικητικά δικαστήριαΣυμβούλιο της Επικρατείας
Ελεγκτικό Συνέδριο
Διοικητικό Εφετείο
Διοικητικό Πρωτοδικείο |
| Πολιτικά δικαστήριαΆρειος Πάγος
Εφετείο
Πολυμελές Πρωτοδικείο
Μονομελές Πρωτοδικείο
Ειρηνοδικείο |
| Ποινικά δικαστήριαΆρειος Πάγος
Πενταμελές Εφετείο
Τριμελές Εφετείο
Μονομελές Εφετείο
Τριμελές Πλημμελειοδικείο
Μονομελές Πλημμελειοδικείο
Πταισματοδικείο

---

**Ολομέλειες δικαστηρίων**
Ολομέλεια Αρείου Πάγου
Ολομέλεια Εφετών
Ολομέλεια Πρωτοδικών

---

**Δικαστικά συμβούλια**
Συμβούλιο Αρείου Πάγου
Συμβούλιο Εφετών
Συμβούλιο Πλημμελειοδικών

---

**Ορκωτά δικαστήρια**
Μικτό Ορκωτό Εφετείο
Μικτό Ορκωτό Δικαστήριο |
| Δικονομικό ΔίκαιοΔιοικητική Δικονομία
Πολιτική Δικονομία
Ποινική Δικονομία |
| Σχετικά λήμματαΔικαστικός έλεγχος της συνταγματικότητας των νόμων
Χρηματιστηριακό δικαστήριο
Στρατιωτικά δικαστήρια
Εκκλησιαστικό δικαστήριο |
| Δικαιοσύνη |
| * π
* σ
* ε
 |

Το **Μεικτό Ορκωτό Εφετείο** (ΜΟΕ) είναι δευτεροβάθμιο Ποινικό Δικαστήριο. Συγκροτείται από έναν Πρόεδρο Εφετών ως πρόεδρο, δύο Εφέτες και τέσσερις ενόρκους. Εκδικάζει εφέσεις κατά αποφάσεων του Μεικτού Ορκωτού Δικαστηρίου (ΜΟΔ).

Οι ένορκοι κληρώνονται από κατάλογο που καταρτίζεται κάθε χρόνο, από το Συμβούλιο Εφετών του κάθε Εφετείου, μετά από πρόταση του οικείου Εισαγγελέα. Ικανοί να είναι ένορκοι στο ΜΟΕ είναι, όπως και στο Μεικτό Ορκωτό Δικαστήριο, οι Έλληνες πολίτες και των δύο φύλων που κατοικούν ή διαμένουν μόνιμα στην έδρα του Εφετείου όπου συγκροτείται το ΜΟΕ και δεν έχουν στερηθεί τα πολιτικά τους δικαιώματα. Επιπλέον πρέπει να είναι μεταξύ 40 και 70 ετών (αντί 30 στο ΜΟΔ) και να έχουν τουλάχιστον απολυτήριο λυκείου (αντί από τη βασική εκπαίδευση στο ΜΟΔ). Κατά τα άλλα, για τη λήψη αποφάσεων, ισχύει ότι και στο ΜΟΔ.

Οι αποφάσεις του υπόκεινται μόνο στο ένδικο μέσο της αναίρεσης ενώπιον του Αρείου Πάγου.

Η θέσπιση δεύτερου βαθμού δικαιοδοσίας στα κακουργήματα (δυνατότητα έφεσης) έγινε δυνατή μετά την κατάργηση του αμιγούς ορκωτού Κακουργιοδικείου το 1967, με την εισαγωγή του Μεικτού Ορκωτού Δικαστηρίου και τη συμμετοχή τακτικών δικαστών. Πλέον είναι δυνατόν να συσταθεί ένα ανώτερο δικαστήριο με συμμετοχή ενόρκων και δικαστών..

Παραπομπές
----------

1. ↑   Νικόλαος Ανδρουλάκης, *Θεμελιώδεις έννοιες της ποινικής δίκης*, 2η Έκδ. Αντ. Ν. Σάκκουλας 1994, σελ. 203.
Το **Μουραβλένκο** (ρωσικά: Муравленко‎) είναι πόλη στον Αυτόνομο θύλακα των Γιαμάλων Νένετς στη Ρωσία, η οποία βρίσκεται 480 χιλιόμετρα νοτιοανατολικά του Σάλεχαρντ. Σύμφωνα με την απογραφή του 2010, η πόλη είχε πληθυσμό 33.391 κατοίκων, μειωμένος σε σύγκριση με τους 35.926 κατοίκους στην απογραφή του 2002.

Ιστορία
-------

Η πόλη ιδρύθηκε ως ο οικισμός εξαγωγής πετρελαίου του Μουραβλενκόβσκι (Муравленковский) το 1984. Το καθεστώς πόλης χορηγήθηκε στις 6 Αυγούστου 1990.

Διοικητικό και δημοτικό καθεστώς
--------------------------------

Εντός του πλαισίου των διοικητικών διαιρέσεων, είναι ενσωματωμένο ως πόλη θυλακιακής σημασίας του Μουραλένκο, μια διοικητική μονάδα με ισοδύναμο καθεστώς με αυτό των επαρχιών. Ως δημοτική διαίρεση, η πόλη θυλακιακής σημασίας του Μουραβλένκο είναι ενσωματωμένη ως **Αστικό Οκρούγκ του Μουραβλένκο**.

Αδερφοποιημένες πόλεις
----------------------

* Κλέιρμορ, Οκλαχόμα, Ηνωμένες Πολιτείες

Παραπομπές
----------

1. ↑  (Ρωσικά) *OKTMO*. www.gks.ru/metod/classifiers.html. Ανακτήθηκε στις 11  Μαρτίου 2016.
2. ↑  tumstat.gks.ru/wps/wcm/connect/rosstat\_ts/tumstat/resources/9fcb3e8040a749889b4c9fa3e1dde74c/ЧИСЛЕННОСТЬ+ЯМАЛ.htm. Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 18  Ιουλίου 2017. Ανακτήθηκε στις 18  Ιουλίου 2017.
3. ↑  Law #42-ZAO
4. ↑  Law #61-ZAO

  


|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
| Καθιερωμένοι όροι | 
* WorldCat
* VIAF: 151233954
* LCCN: n00033029

 |

 |
Ο **Μουράτ Ουναλμίς** (*Murat Ünalmış*), είναι Τούρκος ηθοποιός.

Βιογραφία
---------

Ο Μουράτ Ουναλμίς γεννήθηκε στις 23 Απριλίου του 1981 στην Καισάρεια της Καππαδοκίας, το σύγχρονο Καϊσερί. Στην εφηβεία του ασχολήθηκε με το μπάσκετ, παίζοντας επαγγελματικά στη Φενέρ μπαχτσέ. Τελειώνοντας το σχολείο σπούδασε Οικονομικά στο Πανεπιστήμιο του Μαρμαρά. Έχει συμμετάσχει σε πολλές Τούρκικες παραγωγές για την τηλεόραση και το cinema και στη χώρα του είναι ιδιαίτερα δημοφιλής.

Κατάλογος Ταινιών
-----------------

* Μιναρέδες στην Νέα Υόρκη *Newyork'ta Beş Minare* (2010) - Πρόεδρος Ιδεαλιστών
* Είδα τον Ήλιο *Günesi Gördüm* (2009) - Μάμο
* Τα Φτερά της Νύχτας *Gecenin Kanatları* (2009) - Γιουσούφ

Κατάλογος Σειρών
----------------

* Η αγάπη στα φτερά του πουλιού *Sevda Kuşun Kanadında* (2016) - Αρίφ Ουνλού (σε εξέλιξη)
* 32 Ώρες στο Σεντούλ Μπαχίρ *Seddülbahir 32 Saat* (2016) - Μαχμούτ Σαμπρί (4 επεισόδια)
* Να ζεις από πείσμα *İnadına Yaşamak* (2013 - 2014) Αλί (6 επεισόδια)

* Πατεράδες και Γιοί *Babalar ve Evlatlar* (2012) - Μπουρχάν (4 επεισόδια)
* Λάλε, Έρωτας στην Κωνσταντινούπολη *Lale Devri* (2011) - Γιουσούφ Χαντζίογλου ♦ (έκτακτη εμφάνιση)
* Ρώτα την Αγάπη *Yer Gök Aşk* (2010 - 2012) - Γιουσούφ Χαντζίογλου ♦ (86 επεισόδια)
* Η πόλη *Kasaba* (2009 - 2010) - Χαϊντάρ (20 επεισόδια)
* Άνεμος *Rüzgar* (2008) - Ποϊράζ (4 επεισόδια)
* Σαν Μυστικό *Sır Gibi* (2007) - Μεχμέτ (3 επεισόδια)
* Φήμη *Şöhret* (2005 - 2007) - Μερτ Ερντέμ (71 επεισόδια)
* Τρεις Γυναίκες *Üç Kadın* (2005)
* Ο τρελός Ντουράν *Deli Duran* (2005) - Ηγεμόνας Μουχιτίν
* Αναστατωμένος Έρωτας *Sınırlı Aşk* (2003)
* Τραύμα από όπλο *Kursun Yarası* (2003) - Σεγίτ

♦ Έχουν προβληθεί στην Ελλάδα

Προσωπική Ζωή
-------------

Τον Μάιο του 2011, ο Ουναλμίς παντρεύτηκε με την συνάδελφό του στη σειρά Ρώτα την Αγάπη, Μπιρτζέ Ακαλάι. Τον Δεκέμβριο του 2012 αποφάσισαν να χωρίσουν τους δρόμους τους, και πήραν διαζύγιο. Ωστόσο, μετά από τέσσερις μήνες, το ζευγάρι έσμιξε ξανά αλλά ξαναχώρισαν, αυτή τη φορά οριστικά. Δεν υπάρχουν ελπίδες επανασύνδεσης καθώς η 29χρονη Ακαλάι παντρεύτηκε με τον συνάδελφό της, Σαρπ Λεβέντογλου.

Μουράτ Ουναλμίς και Ελλάδα
--------------------------

Ο Ουναλμίς έγινε γνωστός στη χώρα μας, μέσα από τη σειρά Ρώτα την Αγάπη, την οποία πρόβαλε ο τηλεοπτικός σταθμός Alpha TV. Η σειρά, λόγω των χαμηλών ποσοστών τηλεθέασης διέκοψε τη προβολή της, έχοντας προβληθεί μόνο ο πρώτος από τους τρεις κύκλους της σειράς. Η σειρά Ρώτα την Αγάπη συνέχισε στην Τουρκία (3ος Κύκλος), χωρίς, όμως, τον Μουράτ Ουναλμίς και την σύζυγό του, Μπιρτζέ Ακαλάι.

Πηγές
-----

 - Φιλμογραφία στα Τούρκικα   

 - Βιογραφία στα Ελληνικά
Η **Προσωρινή Κυβέρνηση της Συρίας** αποτελεί εναλλακτική κυβέρνηση στη Συρία, η οποία σχηματίστηκε από τον ευρύ συνασπισμό αντιπολίτευσης, τον Εθνικό Συνασπισμό για τις Συριακές Επαναστατικές και Αντιπολιτευτικές Δυνάμεις. Η προσωρινή κυβέρνηση ελέγχει έμμεσα ορισμένες περιοχές της χώρας και ισχυρίζεται ότι είναι η μόνη νόμιμη κυβέρνηση εκ μέρους της συριακής αντιπολίτευσης περιφρονώντας το Συμβούλιο Υπουργών της Αραβικής Δημοκρατίας της Συρίας. Τα κεντρικά γραφεία της προσωρινής κυβέρνησης στη Συρία βρίσκονται στην πόλη Αζάζ στο Κυβερνείο του Χαλεπίου.

Παραπομπές
----------

1. ↑  Lister, Charles (31 Οκτωβρίου 2017). «Turkey's Idlib incursion and the HTS question: Understanding the long game in Syria». *War on the Rocks*. Ανακτήθηκε στις 3 Νοεμβρίου 2017.
2. ↑  «Russia and Turkey Have Agreed to Create 'Safe Zones' in Syria, But Rebels Are Unimpressed». *Time*. Associated Press. 3 Μαΐου 2017. Ανακτήθηκε στις 3 Νοεμβρίου 2017. [*νεκρός σύνδεσμος*]
Ο **Μιγκέλ Αμπρόσιο Ζαραγκόσα** (ισπανικά: *Miguel Ambrosio Zaragoza*), γνωστότερος με το ψευδώνυμο **Άμπρος** (*Ambros*) (31 Αυγούστου 1913, Αλμπουισέκ - 30 Νοεμβρίου 1992, Βαρκελώνη) ήταν διακεκριμένος Ισπανός καλλιτέχνης, εικονογράφος και δημιουργός κόμικς. Μαζί με το σεναριογράφο Βίκτορ Μόρα δημιούργησαν το φανταστικό χαρακτήρα Καπετάν Τρουένο το 1956, με το ομώνυμο εβδομαδιαίο περιοδικό να καταγράφεται στα χρονικά έως η πλέον ευπώλητη σειρά του είδους της στη χώρα, όλων των εποχών. Αποσύρθηκε οριστικά το 1981, ενώ για τη μεγάλη του συνεισφορά στην «9η Τέχνη» τιμήθηκε με το βραβείο Gran Premio del Salon del Comic (1989). Πέθανε σε ηλικία 79 ετών.

Πρώιμος βίος
------------

Ο Αμπρόσιο Ζαραγκόσα εργάστηκε αρχικά ως διορισμένος δάσκαλος, αλλά, μετά την επικράτηση του Φρανθίσκο Φράνκο στον εμφύλιο πόλεμο το 1939 δήλωσε παραίτηση από τη θέση του για πολιτικούς και ηθικούς λόγους, καθώς δεν επιθυμούσε να μετάσχει στην προπαγάνδα της δικτατορίας και μαζί με τα υπόλοιπα μέλη της οικογένειάς του, έπιασε δουλειά ως γεωργός. Λίγα χρόνια αργότερα, το 1946, γνωρίστηκε με τον εκδότη Juan Puerto, δημιουργό της εταιρείας Valenciana και του έδειξε δείγματα από το έργο του, το οποίο ετοίμαζε, με τίτλο *El Guerrero del Antifaz* (*Ο Μασκοφόρος Πολεμιστής*), τα οποία εντυπωσίασαν τον επιχειρηματία. Έτσι, ο δρόμος άνοιξε για τον Ambros, ώστε να εισέλθει στη βιομηχανία των κόμικς, για τη συγκεκριμένη εταιρεία, στο εβδομαδιαίο περιοδικό Chispa. Το ίδιο έτος, ο καλλιτέχνης εγκαταστάθηκε στη Βαρκελώνη, όπου ξεκίνησε την επαγγελματική του σταδιοδρομία στο χώρο, συνεχίζοντας αργότερα, στην εκδοτική Bruguera. Από το 1960 έως το 1964 εργάσθηκε ως ζωγράφος, χωρίς ιδιαίτερη επιτυχία, στο Παρίσι και εν-συνεχεία επέστρεψε στην εικονογράφηση.

El Capitan Trueno
-----------------

Το περιοδικό γνώρισε τεράστια επιτυχία στην Ισπανία, ωστόσο οι αμοιβές που λάμβανε για αυτό ο καλλιτέχνης ήταν χαμηλές. Τη σειρά εικονογράφησαν, μετά τον Ambros, πολλοί συνάδελφοί του, όπως οι Martinez Osete, Nadal, Cosmos, Ζεσούς Ρεντόντο κ.α.

Επιλεγμένη εργογραφία
---------------------

* *Dos Yanquis en Africa* (Bergis Mundial)
* *El Caballero Fantasma* (Grafidea, σενάριο: Federico Amoros)
* *El Jinete Fantasma*
* *La Nave del Tiempo* (Pulgarcito)
* *El Corsario de Hierro*

Παραπομπές
----------

1. ↑  (Αγγλικά, Ολλανδικά) *Lambiek Comiclopedia*. Lambiek. 1  Νοεμβρίου 1999. a/ambros. Ανακτήθηκε στις 9  Οκτωβρίου 2017.
2. 1 2  (Γαλλικά) *BD Gest'*. 19670. Ανακτήθηκε στις 9  Οκτωβρίου 2017.
3. ↑  «Artists of the World Online» (Γερμανικά, Αγγλικά) K. G. Saur Verlag, Walter de Gruyter. Βερολίνο. 2009. 40480229.
4. ↑  John M. Burns y Victor Mora, Cómo nació El Capitán Trueno - La reina bruja de Anubis, Ediciones B, Barcelona, 1991, ISBN 84-406-2302-X
5. ↑  Ambros (Miguel Ambrosio Zaragoza) - Lambiek Comiclopedia

|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
| Καθιερωμένοι όροι | 
* WorldCat
* VIAF: 46564675
* **Europeana**: agent/base/52559
* LCCN: no2008028687
* ISNI: 0000 0000 6639 2431
* BNE: XX984233

 |

 |
Το **Προτάσοβο**(Протасово) είναι ένας οικισμός στην περιφέρεια Βόλογκντα, στην επαρχία Μεζντουρετσένσκ.

Πληθυσμός
---------

|  |
| --- |
| Ο πληθυσμός είναι ο εξής: |
| 2002 | 2010 |
| 32 | 20 |

Ζώνη ώρας
---------

Το Προτάσοβο, όπως και η περισσότερη Ευρωπαϊκή Ρωσία, χρησιμοποιεί την ώρα Μόσχας, UTC+3. Είναι μια ώρα μπροστά τον χειμώνα από την Ελλάδα, και 0 το καλοκαίρι, αφού η θερινή ώρα δεν εφαρμόζεται.

Παραπομπές
----------

1. 1 2  «2002 2010 шш». Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 15 Ιουνίου 2018. Ανακτήθηκε στις 24 Δεκεμβρίου 2016.

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
--------------------

* Междуреченскан кӀоштан индексаш

Кеп:Междуреченскан кӀошт
Η **Μπεατρίξ ντε Κουρτεναί** (αποβιώσασα μετά το 1245) ήταν Τιτουλάρια Κόμισσα της Έδεσσας και Κομητειακή Σύζυγος του Χένεμπεργκ ως σύζυγος του Όττο φον Μπότενλαουμπεν. Ήταν η μεγαλύτερη κόρη της Ανιές ντε Μιγί και του Ζοσλέν Γ΄ της Έδεσσας, ο οποίος και παραχώρησε τα κάστρα Νεφ και Τορόν στην Μπεατρίξ. Έλαβε το όνομά της από την μητέρα του Ζοσλέν.

Η Μπεατρίξ νυμφεύθηκε αρχικά τον Γουλιέλμο της Βαλένθια. Κατά το 1208, η Μπεατρίξ νυμφεύθηκε τον Όττο, με τον οποίο και απέκτησε δύο υιούς, τον Όττο και τον Χάινριχ.

Ο Όττο και η Μπεατρίξ ίδρυσαν το Μοναστήρι των Κιστερκιανών του Φράουενροτ το 1231, όπου και οι δυο τους ετάφησαν. Σύμφωνα με τον θρύλο, το πέπλο της Μπεατρίξ παρασύρθηκε από τον άνεμο όταν η ίδια και ο σύζυγός της πραγματοποιούσαν περίπατο στα περίχωρα του Κάστρου του Μπότενλαουμπεν, με την ίδια να υπόσχεται την ανέγερση μοναστηριού στην θέση όπου θα έπεφτε το πέπλο.

Παραπομπές
----------

1. ↑  Women in power
2. ↑  Arthur Collins, Sir Egerton Brydges, *Peerage of England*
3. ↑  *Lignages d'Outremer*
4. ↑  R. L. Nicholson, *Joscelyn III and the Fall of the Crusader States, 1134–1199*. Leiden, 1973.
5. ↑  Hans E. Mayer: *Die Seigneurie de Joscelin und der Deutsche Orden.* In: Josef Fleckenstein/Manfred Hellmann: *Die geistlichen Ritterorden Europas.* Vorträge und Forschungen 26. Sigmaringen 1980, S. 171–216.
Αυτό το άρθρο αναφέρεται στον **πολιτισμό του Βελιγραδίου** στη Σερβία.

Το Βελιγράδι φιλοξενεί πολλές πολιτιστικές εκδηλώσεις ετησίως, συμπεριλαμβανομένων των FEST (Φεστιβάλ Ταινιών του Βελιγραδίου), BITEF (Φεστιβάλ Θεάτρου του Βελιγραδίου), BELEF (Καλοκαιρινό Φεστιβάλ του Βελιγραδίου), BEMUS (Φεστιβάλ Μουσικής του Βελιγραδίου), την Έκθεση Βιβλίου του Βελιγραδίου και το Φεστιβάλ Μπύρας του Βελιγραδίου. Ο βραβευμένος με Νόμπελ συγγραφέας Ίβο Άντριτς έγραψε το πιο γνωστό του έργο, Το γεφύρι του Δρίνου, στο Βελιγράδι. Άλλοι εξέχοντες συγγραφείς από το Βελιγράδι περιλαμβάνουν τους Μίλος Τσρνιάνσκι, Μπόρισλαβ Πέκιτς, Μίλοραντ Πάβιτς και Μέσα Σελίμοβιτς. Μερικοί από τους εξέχοντες καλλιτέχνες από το Βελιγράδι με διεθνή απήχηση είναι: Μαρίνα Αμπράμοβιτς και Μίλοβαν Ντεστίλ Μάρκοβιτς. Το μεγαλύτερο μέρος της βιομηχανίας κινηματογράφου της Σερβίας βασίζεται στο Βελιγράδι, και μία από τις πιο αξιόλογες ταινίες που δημιουργήθηκαν εκεί ήταν η Υπόγεια, που κέρδισε τον Χρυσό Φοίνικα το 1995, σε σκηνοθεσία Εμίρ Κουστουρίτσα. Η πόλη ήταν ένα από τα κύρια κέντρα του Γιουγκοσλαβικού νέου κύματος της δεκαετίας του 1970: οι VIS Idoli, Εκαταρίνα Βελίκα και Σάρλο Ακρομπάτα ήταν από το Βελιγράδι. Άλλα αξιοσημείωτες δράσεις ροκ περιλαμβάνουν τις Ρίμπλια Τσόρμπα, Μπαγιάγκα ι Ινστρουκτόρι και άλλες. Κατά τη διάρκεια της δεκαετίας του 1990, η πόλη ήταν το κύριο κέντρο (στην πρώην Γιουγκοσλαβία) του μουσικού ύφους γνωστό ως τουρμποφόλκ. Σήμερα, είναι το κέντρο της σκηνής χιπ χοπ της Σερβίας, με μπάντες όπως τις Μπεογκράντσκι Σιντικάτ, Σκάμπο, Μαρτσέλο, και οι περισσότερα από τους Bassivity Music κατάγονται ή ζουν στην πόλη.

Υπάρχουν πολλά ξένα πολιτιστικά ιδρύματα, στο Βελιγράδι. Το Ινστιτούτο Θερβάντες, το Ινστιτούτο Γκαίτε και το Γαλλικό Πολιτιστικό Κέντρο βρίσκονται στο κεντρικό πεζόδρομο, την οδό Κνεζ Μιχαήλοβα. Άλλα πολιτιστικά κέντρα στο Βελιγράδι είναι η Αμερικανική Γωνιά, το Αυστριακό Πολιτιστικό Φόρουμ (*Österreichischen Kulturforums*), το Βρετανικό Συμβούλιο, το Ινστιτούτο Κομφούκιος, το Καναδικό Πολιτιστικό Κέντρο, το Ιταλικό Πολιτιστικό Ινστιτούτο (*Istituto Italiano di Cultura*), το Πολιτιστικό Κέντρο της Ισλαμικής Δημοκρατίας του Ιράν, το Αζερικό Κέντρο Πολιτισμού και το Ρωσικό Κέντρο για την Επιστήμη και τον Πολιτισμό (*Российский центр науки и культуры*).

Παραπομπές
----------

1. ↑  City of Belgrade - Culture and Art (Cultural Events)
2. ↑  «Задужбина Иве Андрића - Биографија Иве Андрића». Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 15 Ιανουαρίου 2012. Ανακτήθηκε στις 24 Ιουνίου 2018.
Συντεταγμένες: 42°47′57″S 72°26′45″W﻿ / ﻿42.79917°S 72.44583°W﻿ / -42.79917; -72.44583

Το ηφαίστειο Μιτσινμαουίδα είναι ορατό στο κέντρο αυτής της εικόνας, πίσω από τη στήλη τέφρας του εκρηγνυόμενου ηφαιστείου Τσαϊτέν.
Το **Μιτσινμαουίδα** (ισπανικά: *Michinmahuida*, ισπανική  προφορά ΔΦΑ: [mitʃinmaˈwiða]), επίσης γνωστό ως **Minchinmávida** (**Μιντσινμάβιδα**) είναι ένα καλυμμένο με πάγους στρωματοηφαίστειο, που βρίσκεται στην Περιφέρεια Λος Λάγος της Χιλής. Βρίσκεται περίπου 15 χιλιόμετρα ανατολικά του ηφαιστείου Τσαϊτέν, και καλύφθηκε εκτενώς με τέφρα κατά τη διάρκεια της έκρηξης του 2008 του Τσαϊτέν. Το ηφαίστειο βρίσκεται πάνω από την επαρχιακή ζώνη του ρήγματος Λικίνιε Όφκι. Έχει υψόμετρο κορυφής 2.450 μέτρα πάνω από την επιφάνεια της θάλασσας.

Πηγές
-----

1. ↑  «Argentina and Chile, Southern: Patagonia Ultra-Prominences» (στα Αγγλικά). Argentina and Chile, Southern: Patagonia Ultra-Prominences. Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 9 Απριλίου 2015. Ανακτήθηκε στις 1 Ιανουαρίου 2015.

* "Minchinmávida". Global Volcanism Program. Smithsonian Institution
* "Volcán Minchinmavida, Chile" on Peakbagger
* "South American Summits Ranked by Re-ascent"

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
--------------------

* Πολυμέσα σχετικά με το θέμα  Michinmahuida στο Wikimedia Commons

  


|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
| Καθιερωμένοι όροι | 
* VIAF: 705145858283223022801

 |

 |
Ο **Μπεργαδής**, ή **Μπεργαής** αγνώστου λοιπού ονόματος ήταν Έλληνας ποιητής του 16ου αιώνα. Έγραψε το ποίημα «ο απόκοπος», στο οποίο σε 558 ομοιοκατάληκτους στίχους περιγράφει την κάθοδό του στον Άδη.

Ο απόκοπος
----------

Οι σκιές ρωτάν τον ποιητή, τι γίνεται στον κόσμο, και αν κελαρίζουν ακόμα οι σκιές, αν κελαηδούνε τα πουλιά και αν οι θνητοί θρηνούνε τους νεκρούς τους. Το ζήτημα αυτό αναπτύσσεται σε εκτεταμένο διάλογο. Αξιοπερίεργο γνώρισμα του ποιήματος είναι η δριμεία επίθεση του ποιητή κατά της πλεονεξίας των μοναχών. Το ποίημα δείχνει χαρακτηριστικά της νεοελληνικής περί Χάρου ποίησης, και συγγένεια με την ιταλική τέχνη, ιδίως την «Κόλαση» του Δάντη..

Οι πρώτοι στίχοι, όπου φαίνεται και η έκφραση «από κόπου», από την οποία ονομάστηκε και το ποίημα:

Μιὰν ἀπὸ κόπου ἐνύσταξα, νὰ κοιμηθῶ ἐθυμήθην·
ἔθεκα στὸ κλινάρι μου κ' ὕπνον ἀποκοιμήθην.
Ἐφάνιστή μου κ' ἔτρεχα 'ς λιβάδιν ὡραιωμένον,
φαρὶν ἐκαβαλλίκευγα σελλοχαλινωμένον·
κ' εἶχα στὴν ζῶσιν μου σπαθίν, στὴν χέρα μου κοντάριν,
ζωσμένος ἤμουν ἅρματα, σαγίττες καὶ δοξάριν·
κ' ἔφάνη μὲ ὀκ' ἐδίωχνα μὲ θράσος ελαφίνα·
ὧρες ἐκοντοστένετον καὶ ὧρες μὲ βιὰν εκίνα.

|  |  |
| --- | --- |
| Wikisource logoWikisource logo | Στη Βικιθήκη υπάρχει υλικό που έχει σχέση με το θέμα:  **Συγγραφέας:Μπεργαδής** |

Παραπομπές
----------

1. ↑  Γιάνης Κορδάτος, Ιστορία της Νεοελληνικής λογοτεχνίας. Από το 1453 ως το 1961, τόμος πρώτος,εκδ.Επικαιρότητα, Αθήνα, 1983, σελ.65

Πηγές
-----

* Karl Krumbacher (1897–1900). *Ιστορία της Βυζαντηνής [sic] λογοτεχνίας / Κρουμβάχερ, μεταφρασθείσα υπό Γεωργίου Σωτηριάδου. Τόμος Γ’*. Εν Αθήναις: Τύποις Π. Δ. Σακελλαρίου. Ανακτήθηκε στις 15 Φεβρουαρίου 2011.
* Γιάνης Κορδάτος, Ιστορία της Νεοελληνικής λογοτεχνίας. Από το 1453 ως το 1961, τόμος πρώτος,εκδ.Επικαιρότητα, Αθήνα, 1983

Βιβλιογραφία
------------

* Κακριδής Ι. Θ. *Ερμηνευτικά στον Απόκοπο του Μπεργαδή*, Κρητικά Χρονικά, τομ. 7 (1953), σελ. 409-413
* Παναγιωτάκης Ν. Μ. «Το κείμενο της πρώτης έκδοσης του «Αποκόπου». Τυπογραφική και φιλολογική διερεύνηση», Θησαυρίσματα / Thesaurismata, τομ. 21 (1991),σελ. 89-209

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
--------------------

* Σπουδαστήριο νέου Ελληνισμού

|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
| Καθιερωμένοι όροι | 
* WorldCat
* VIAF: 289573039
* **ΕΒΕ**: 36859
* **BiblioNet**: **6932**
* LCCN: n85039024
* ISNI: 0000 0003 9491 1544
* GND: 100954146
* SUDOC: 067059201
* BNF: cb135762346 (data)
* NLA: 36490336
* BNE: XX972520

 |

 |