Η Κροατία διαθέτει ένα καθολικό σύστημα υγειονομικής περίθαλψης, οι απαρχές του οποίου μπορούν να εντοπιστούν στον Ουγγροκροατικό Κοινοβουλευτικό Νόμο του 1891, με την παροχή μιας μορφής υποχρεωτικής ασφάλισης όλων των βιομηχανικών εργατών και τεχνιτών.  Ο κροατικός πληθυσμός καλύπτεται από ένα βασικό πρόγραμμα ασφάλισης υγείας που παρέχεται διά νόμου, ενώ την προαιρετική ασφάλιση διαχειρίζεται το Κροατικό Ταμείο Ασφάλισης Υγείας. Το 2012, η ετήσια υποχρεωτική δαπάνη για την υγειονομική περίθαλψη ανερχόταν στο ποσό των 21,0 δισεκατομμύρια κούνα (που αντιστοιχεί περίπου σε 2,8 δις ευρώ).

Δημόσια δαπάνη
--------------

Η δημόσια δαπάνη για την υγειονομική περίθαλψη αντιστοιχεί σε ποσοστό 0,6% ιδιωτικών ασφαλίσεων υγείας και δημόσιας δαπάνης.  Το 2012, η Κροατία δαπάνησε το 6,8% του Ακαθάριστου Εγχώριου Προϊόντος της στην υγειονομική περίθαλψη, κάτω από το περίπου 8% που είναι η αντίστοιχη εκτίμηση για το έτος 2008, όταν το 84% της δαπάντης για την υγειονομική περίθαλψη προερχόταν από το δημόσιο ταμείο.  Η Κροατία κατατάχθηκε περίπου στην 50ή θέση σε παγκόσμιο επίπεδο, με προσδόκιμο ζωής τα 73 χρόνια για τους άνδρες και τα 79 χρόνια για τις γυναίκες, ενώ είχε χαμηλά ποσοστά βρεφικής θνησιμότητας, τα οποία αντιστοιχούσαν σε 6 θανάτους ανά 1.000 γεννήσεις .

Φορείς υγειονομικής περίθαλψης
------------------------------

Υπάρχουν εκατοντάδες φορείς υγειονομικής περίθαλψης στην Κροατία, μεταξύ των οποίων 79 νοσοκομεία και κλινικές με 25.285 κλίνες, που περιθάλπουν περισσότερους από 760.000 ασθενείς κάθε χρόνο.  Η ιδιοκτησία νοσοκομείων μοιράζεται μεταξύ του κεντρικού κράτους και των Επαρχιών της Κροατίας.  Υπάρχουν 5.792 ιδιωτικά ιατρεία και 46.020 συνολικά επαγγελματίες υγείας σε όλη χώρα, από τους οποίους 10.363 είναι ιατροί.  Υπάρχουν, επίσης, 79 μονάδες ιατρικών υπηρεσιών έκτακτης ανάγκης, οι οποίες, ενδεικτικά, κατά το 2012 πραγματοποίησαν περισσότερες από ένα εκατομμύριο παρεμβάσεις. 

Ο ευρωδείκτης καταναλωτών για την υγεία τοποθέτησε τη χώρα στην 16η θέση στην Ευρώπη, σχολιάζοντας ότι τα πήγε καλά στις μεταμοσχεύσεις νεφρών, πραγματοποιώντας περισσότερες από 50 ανά εκατομμύριο κάθε χρόνο, ενώ σχολίασε ότι θα μπορούσε να γίνει προορισμός ιατρικού τουρισμού.

Υγεία
-----

Η κύρια αιτία θανάτου το 2011 ήταν οι καρδιαγγειακές παθήσεις με ποσοστά 41,7% για τους άνδρες και 55,4% για τις γυναίκες αντίστοιχα, ακολουθούμενες από τους όγκους, με ποσοστά 31,7% για τους άνδρες και στο 22,8% για τις γυναίκες αντίστοιχα.  Το 2012, είκοσι μόνο Κροάτες είχαν μολυνθεί από HIV / AIDS, ενώ έξι από αυτούς κατέληξαν από αυτήν την ασθένεια.  Το 2008, εκτιμήθηκε από τον Παγκόσμιο Οργανισμό Υγείας (ΠΟΥ) ότι το 27,4% των Κροατών άνω των 15 ετών είναι καπνιστές.  Σύμφωνα με τα στοιχεία του ΠΟΥ για το 2003, το 22% του ενήλικου πληθυσμού της Κροατίας είναι παχύσαρκο.  Η χώρα κατείχε το δεύτερο χαμηλότερο ποσοστό θανάτων από μολυσματικές ασθένειες στην Ευρώπη (12 θάνατοι ανά 100.000 κατοίκους) το 2015.

Η παρουσία του COVID-19 στην Κροατία το 2020
--------------------------------------------

Στις 25 Φεβρουαρίου του 2020, η Κροατία επιβεβαίωσε το πρώτο της κρούσμα του COVID-19. Ένας 26χρονος άνδρας που είχε μείνει στο Μιλάνο της Ιταλίας από τις 19 έως τις 21 Φεβρουαρίου, διαγνώστηκε ως θετικός και νοσηλεύτηκε στο Πανεπιστημιακό Νοσοκομείο Λοιμωδών Νοσημάτων Δρ. Φραν Μιχάλιεβιτς στο Ζάγκρεμπ της Κροατίας.  Στις 26 Φεβρουαρίου του ίδιου έτους, επιβεβαιώθηκαν δύο νέα κρούσματα. Το δεύτερο κρούσμα αφορούσε τον δίδυμο αδελφό του πρώτου κρούσματος, ο οποίος εισήχθη επίσης στο ίδιο νοσοκομείο.  Τέλος, το τρίτο κρούσμα αφορούσε έναν Κροάτη που εργαζόταν στην Πάρμα της Ιταλίας, ο οποίος νοσηλεύτηκε στη Ριέκα. 

Από τις 29 Φεβρουαρίου του 2020, καταγράφηκαν επτά επιβεβαιωμένα κρούσματα του COVID-19 στην Κροατία.  Από τις 4:10 μ.μ. της 17ης Μαρτίου του 2020, καταγράφηκαν 65 κρούσματα. Επί του παρόντος, έχει γίνει γνωστό ότι έχουν θεραπευθεί τέσσερις από τους ασθενείς.

Δείτε επίσης
------------

* Πανδημία COVID-19 στην Κροατία

Παραπομπές
----------

1. ↑  Siniša Zrinščak (February 2003). «Socijalna politika u kontekstu korjenite društvene transformacije postkomunističkih zemalja [Social Policy in the Context of Thorough Social Transformation of Post-Communist Countries]» (στα hr). *Revija za socijalnu politiku* **10** (2): 135–159. doi:10.3935/rsp.v10i2.124. ISSN 1330-2965.. Ανακτήθηκε στις 12 October 2011.
2. ↑  2013 Statistical Yearbook of the Republic of Croatia
3. ↑  Marijana Matković (27 September 2011). «Ulaskom u EU Hrvatska će imati najveću potrošnju za zdravstvo» (στα hr). *Vjesnik*. Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 14 June 2012.. Ανακτήθηκε στις 12 October 2011.
4. ↑  Etibar Jafarov· Victoria Gunnarsson (Μαΐου 2008). «Government Spending on Health Care and Education in Croatia: Efficiency and Reform Options» (PDF). International Monetary Fund. Ανακτήθηκε στις 7 Νοεμβρίου 2011.
5. ↑  «Croatia». *who.int*. World Health Organization. Ανακτήθηκε στις 10 Μαΐου 2015.
6. ↑  2013 Statistical Yearbook of the Republic of Croatia
7. ↑  «Croatia». *European Observatory on Health Systems and Policies*. Ανακτήθηκε στις 9 Φεβρουαρίου 2016.
8. ↑  2013 Statistical Yearbook of the Republic of Croatia
9. ↑  2013 Statistical Yearbook of the Republic of Croatia
10. ↑  «Outcomes in EHCI 2015». Health Consumer Powerhouse. 26 January 2016. Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 6 June 2017.. Ανακτήθηκε στις 27 January 2016.
11. ↑  2013 Statistical Yearbook of the Republic of Croatia
12. ↑  2013 Statistical Yearbook of the Republic of Croatia
13. ↑  Marija Crnjak (10 Ιανουαρίου 2008). «U Hrvatskoj se puši manje nego u EU» [Fewer smokers in Croatia than in the EU] (στα Κροατικά). Poslovni dnevnik. Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 19 Ιανουαρίου 2012. Ανακτήθηκε στις 12 Οκτωβρίου 2011.
14. ↑  «Croatia». World Health Organization. Ανακτήθηκε στις 12 Οκτωβρίου 2011.
15. ↑  Ballas, Dimitris· Dorling, Danny (2017). *The Human Atlas of Europe*. Bristol: Policy Press. σελ. 66. ISBN 9781447313540.
16. ↑  «Croatia latest European country to confirm coronavirus case». The Guardian. 25 February 2020. .
17. ↑  «Croatia confirms third case of coronavirus infection». *N1 HR* (στα Κροατικά). Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 26 Φεβρουαρίου 2020. Ανακτήθηκε στις 26 Φεβρουαρίου 2020.
18. ↑  «Zagreb and Rijeka take safety measures after three confirmed cases of Coronavirus in Croatia». *www.themayor.eu*. Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 28 Φεβρουαρίου 2020. Ανακτήθηκε στις 28 Φεβρουαρίου 2020.

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
--------------------

* Ευρωπαϊκό Παρατηρητήριο Συστημάτων Υγείας και Πολιτικές - Countrypage Κροατία
* Džakula A, Sagan A, Pavić N, Lončarek K και Sekelj-Kauzlarić K. Κροατία: Αναθεώρηση συστήματος υγείας. Αρχειοθετήθηκε 2018-11-25 στο Wayback Machine. Health Systems in Transition, 2014; 16 (3): 1–162. Αρχειοθετήθηκε 2018-11-25 στο Wayback Machine. ISSN 1817-6127
* Κυβέρνηση της Δημοκρατίας της Κροατίας. Αρχειοθετήθηκε 2014-10-06 στο Wayback Machine. Εθνική στρατηγική υγειονομικής περίθαλψης 2012-2020 Αρχειοθετήθηκε 2014-10-06 στο Wayback Machine.
* Κροατικό Ινστιτούτο Ασφάλισης Υγείας (στα κροατικά)
* Υπουργείο Υγείας και Κοινωνικής Φροντίδας της Κροατίας (στα κροατικά)
* «Razvoj zdravstvenih ustanova u Hrvatskoj do Prvoga svjetskog rata» (στα Κροατικά). Ανακτήθηκε στις 23 Αυγούστου 2012.
* «Zdravstvena politika Hrvatske. U vrtlogu reformi i suvremenih društvenih izazova» [The Croatian Health Policy. In the Whirlpool of Reforms and Contemporary Social Challenges] (στα Κροατικά). Ανακτήθηκε στις 23 Αυγούστου 2012.