Ο **σ (σίγμα) Λέοντος** (σ Leo, Sigma Leonis) είναι αστέρας στον ζωδιακό αστερισμό Λέοντα, ορατός με γυμνό μάτι από τοποθεσίες μακριά από πόλεις, χαμηλά στα πίσω πόδια του λέοντα που απεικονίζει ο αστερισμός (στο νοτιοανατολικό τμήμα του). Απέχει περίπου 210 έτη φωτός από τη Γη, καθώς εμφανίζει μία ετήσια ηλιοκεντρική παράλλαξη ίση με 15,24 χιλιοστά του δευτερολέπτου της μοίρας. Η απόσταση αυτή μειώνεται με ταχύτητα 5,3 χιλιόμετρα ανά δευτερόλεπτο (19 χιλιάδες χιλιόμετρα την ώρα).

Οι Chini κ.ά. (2012) το χαρακτηρίζουν φασματοσκοπικώς διπλό αστέρα χωρίς διπλές φασματικές γραμμές. Το ορατό μέλος του συστήματος έχει φασματικό τύπο B9.5 Vs, δηλαδή είναι λευκός-γαλανόλευκος αστέρας της Κύριας ακολουθίας, με δείκτη χρώματος B−V = −0,06. Πιθανότατα είναι μαγνητικός αστέρας Ap, που δείχνει ανώμαλα υψηλή περιεκτικότητα σε πυρίτιο. Σύμφωνα με εκτιμήσεις, ο σ Λέοντος έχει περίπου 2,76 φορές τη μάζα του Ήλιου και 3,3 φορές τη διάμετρό του, δηλαδή έχει όγκο 36 φορές μεγαλύτερο από τον όγκο του Ήλιου. Η ηλικία του σ Λέοντος εκτιμάται σε περίπου 293 εκατομμύρια έτη. Ο αστέρας ακτινοβολεί με 133 φορές τη φωτιστική ισχύ του Ήλιου, που αντιστοιχεί σε απόλυτο μέγεθος −0,10, καθώς η επιφανειακή θερμοκρασία του φθάνει τους 10.250 βαθμούς K.

Ονομασίες
---------

Στην παραδοσιακή κινεζική αστρονομία η ονομασία 太微右垣 (Tài Wēi Yòu Yuán), που σημαίνει «το δεξί τείχος του Ανώτατου Ανακτόρου», αναφέρεται σε μια ομάδα αστέρων (συνάστρωση) που αποτελείται από τους σ Λέοντος, β Παρθένου, ι Λέοντος, θ Λέοντος και δ Λέοντος. Ο ίδιος ο σίγμα Λέοντος είναι έτσι γνωστός ως 太微右垣二 (Tài Wēi Yòu Yuán èr), δηλαδή «ο δεύτερος (αστέρας) του δεξιού τείχος του Ανώτατου Ανακτόρου».

Παραπομπές
----------

1. ↑  Cousins, A.W.J. (1984), «Standardisation of broad band photometry of equatorial standards», *South Africa Astronomical Observatory Circular* **8**: 59–67
2. ↑  Wilson, Ralph Elmer (1953). *General Catalogue of Stellar Radial Velocities*. Washington: Carnegie Institution of Washington. Bibcode:1953GCRV..C......0W.
3. ↑  Chini, R.; Hoffmeister, V.H.; Nasseri, A.; Stahl, O.; Zinnecker, H. (Αύγουστος 2012), «spectroscopic survey on the multiplicity of high-mass stars», *Monthly Notices of the Royal Astronomical Society* **424** (3): 1925–1929, doi:10.1111/j.1365-2966.2012.21317.x
4. ↑  Johnson, H.L.; Iriarte, B.; Mitchell, R.I.; Wisniewskj, W.Z. (1966). «UBVRIJKL photometry of the bright stars». *Communications of the Lunar and Planetary Laboratory* **4** (99). Bibcode: 1966CoLPL...4...99J.
5. ↑  Wraight, K.T.; Fossati, L.; Netopil, M.; Paunzen, E.; Rode-Paunzen, M.; Bewsher, D.; Norton, A.J.; White, Glenn J. (Φεβρουάριος 2012), «A photometric study of chemically peculiar stars with the STEREO satellites - I. Magnetic chemically peculiar stars», *Monthly Notices of the Royal Astronomical Society* **420** (1): 757–772, doi:10.1111/j.1365-2966.2011.20090.x
6. 1 2  David, Trevor J.; Hillenbrand, Lynne A. (2015), «The Ages of Early-Type Stars: Strömgren Photometric Methods Calibrated, Validated, Tested, and Applied to Hosts and Prospective Hosts of Directly Imaged Exoplanets», *The Astrophysical Journal* **804** (2): 146, doi:10.1088/0004-637X/804/2/146
7. 1 2  Lipski, Ł.; Stȩpień, K. (Μάρτιος 2008). «Effective temperatures of magnetic chemically peculiar stars from full spectral energy distributions». *Monthly Notices of the Royal Astronomical Society* **385** (1): 481–492. doi:10.1111/j.1365-2966.2008.12856.x. Bibcode: 2008MNRAS.385..481L.
8. ↑  Anderson, E.; Francis, Ch. (2012), «XHIP: An extended Hipparcos compilation», *Astronomy Letters* **38** (5): 331, doi:10.1134/S1063773712050015
9. ↑  *中國星座神話*, του 陳久金, έκδοση 台灣書房出版有限公司, 2005, ISBN 978-986-7332-25-7
10. ↑  香港太空館 - 研究資源 - 亮星中英對照表 Αρχειοθετήθηκε 2010-08-19 στο Wayback Machine. Μουσείο Διαστήματος του Χονγκ Κονγκ. Ανακτήθηκε on line στις 23 Νοεμβρίου 2010.

|  |  |
| --- | --- |
| 

|  |
| --- |
| * Πύλη:Αστρονομία
 |

 |