recursal/SuperWikiNEXT-32B huggingface dataset:
Ο **θρησκευτικός πόλεμος** ή **ιερός πόλεμος** (λατινικά: *bellum sacrum*) είναι ένας πόλεμος που προκαλείται ή δικαιολογείται κυρίως από τις διαφορές στη θρησκεία. Στη σύγχρονη εποχή, οι συζητήσεις είναι κοινές σχετικά με το βαθμό στον οποίο οι θρησκευτικές, οικονομικές ή εθνοτικές πτυχές μιας σύγκρουσης κυριαρχούν σε έναν δεδομένο πόλεμο. Κάποιοι υποστηρίζουν ότι δεδομένου ότι η ίδια η έννοια της «θρησκείας» είναι μια σύγχρονη εφεύρεση, ο όρος «θρησκευτικός πόλεμος» δεν ισχύει για τους περισσότερους πολέμους στην ιστορία. Σύμφωνα με την Encyclopedia of War, από όλες τις γνωστές / καταγεγραμμένες ιστορικές συγκρούσεις, μόνο το 7% είχε ως βασική αιτία τη θρησκεία και το ποσοστό αυτό ήταν 4% σχετικό με το Ισλάμ. Σε πολλές συγκρούσεις, μεταξύ των οποίων η ισραηλινοπαλαιστινιακή σύγκρουση, ο συριακός εμφύλιος πόλεμος και οι πόλεμοι στο Αφγανιστάν και στο Ιράκ, τα θρησκευτικά επιχειρήματα είναι εμφανώς παρόντα αλλά χαρακτηρίζονται ποικιλοτρόπως ως φονταμενταλισμός ή θρησκευτικός εξτρεμισμός, ανάλογα με τις συμπάθειες του παρατηρητή. Ωστόσο, οι μελέτες σε αυτές τις περιπτώσεις συχνά καταλήγουν στο συμπέρασμα ότι οι εθνοτικές εχθρότητες οδηγούν σε πολλές από τις συγκρούσεις.

Παραπομπές
----------

1. ↑  Cavanaugh, William T. (2009). *The Myth of Religious Violence : Secular Ideology and the Roots of Modern Conflict*. Oxford: Oxford University Press. ISBN 978-0-19-538504-5.
2. ↑  Omar, Irfan· Duffey, Michael (επιμ.). «Introduction». *Peacemaking and the Challenge of Violence in World Religions*. Wiley-Blackwell. σελ. 1. ISBN 9781118953426.

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
--------------------

|  |  |
| --- | --- |
| Commons logoCommons logo | Τα Wikimedia Commons έχουν πολυμέσα σχετικά με το θέμα   **Θρησκευτικός πόλεμος** |

* Wars of Religion
* Maps of War, History of Religion
Στην ελληνική μυθολογία η **Κυλλήνη** ήταν μία Νύμφη, και πιο συγκεκριμένα μία *Ορεάς* (Νύμφη των βουνών). Από αυτή πήρε το όνομά του το δεύτερο υψηλότερο βουνό της Πελοποννήσου, η Κυλλήνη ή Ζήρεια. Η Κυλλήνη θεωρείται θυγατέρα του Δία και της Καλλιστώς. Από άλλες πηγές η Κυλλήνη θεωρείται σύζυγος του Λυκάονα και από άλλες μητέρα του, ενώ πατέρας του Λυκάονα ήταν ο Πελασγός. Μία παράδοση εξάλλου αναφέρει ότι η Κυλλήνη υπήρξε τροφός του θεού Ερμή, αφού ο Ερμής είχε γεννηθεί στο όρος Κυλλήνη.

Πηγές
-----

* Το αντίστοιχο άρθρο της αγγλόγλωσσης Wikipedia
* Emmy Patsi-Garin: «Επίτομο λεξικό Ελληνικής Μυθολογίας», εκδ. οίκος *Χάρη Πάτση*, Αθήνα 1969
Μια ηχοβολιστική συσκευή που περιέχει καταγραφικό χαρτί.
Η **Ηχοβολιστική συσκευή** (αγγλικά: *echo sounder*), γνωστή και ως **βυθόμετρο**, είναι το ηλεκτρονικό ναυτικό όργανο μέσω του οποίου ο ναυτικός ενημερώνεται για το βάθος της θάλασσας κάτω από την τρόπιδα του πλοίου. Η λειτουργία της συσκευής βασίζεται στην εκπομπή ηχητικών κυμάτων κάτω από την τρόπιδα, κατακόρυφα προς το βυθό. Τα εκπεμπόμενα ηχητικά κύματα ταξιδεύουν προς τον πυθμένα, προσπίπτουν σε αυτόν και ακολούθως είτε απορροφώνται, είτε διαχέονται, είτε ανακλώνται προς διάφορες κατευθύνσεις. Αρκετή από την ανακλώμενη ηχητική ενέργεια θα επιστρέψει με τη μορφή ηχούς προς την πηγή από όπου εκπέμφθηκε. Με κατάλληλα προγραμματισμένο κύκλο λειτουργίας η ηχοβολιστική συσκευή εναλλάσσει τη λειτουργία της από πομπό ηχητικών κυμάτων σε δέκτη. Η συσκευή, μετρώντας με ακρίβεια το μεσολαβήσαντα χρόνο από την έναρξη εκπομπής του ηχητικού κύματος μέχρι τη λήψη της ανακλάσεώς του, βρίσκει, μέσω του υπολογισμού της σχέσης ταχύτητας-διαστήματος-χρόνου, το βάθος της θάλασσας.

Οι περισσότερες ηχοβολιστικές συσκευές εντάσσονται στην κατηγορία της μίας ηχητικής δέσμης. Ωστόσο, υπάρχουν και άλλες κατηγορίες ηχοβολιστικών συσκευών και συστημάτων, οι οποίες χρησιμοποιούνται σε άλλες πλην της ναυσιπλοΐας εξειδικευμένες εφαρμογές, όπως οι ηχοβολιστικές συσκευές διπλής ηχητικής δέσμης, πλάγιας ηχητικής δέσμης και πολλαπλής ηχητικής δέσμης.

Τα κύρια μέρη της συσκευής είναι ο πομπός, ο μεταγωγικός διακόπτης εκπομπής-λήψεως, ο μορφοτροπέας, ο δέκτης και ο καταγραφέας. Στις παλαιότερες ηχοβολιστικές συσκευές, το ηχόγραμμα με την απεικόνιση της μορφολογίας του βυθού, αλλά και των ηχητικών ανακλάσεων σε ψάρια, πλαγκτόν κλπ, απεικονιζόταν σε θερμικό καταγραφικό χαρτί. Ωστόσο, στις σύγχρονες συσκευές δεν χρησιμοποιείται πλέον το καταγραφικό χαρτί, καθώς το ηχόγραμμα απεικονίζεται σε μονόχρωμη ή έγχρωμη ψηφιακή οθόνη.

Τα μετρούμενα με τις ηχοβολιστικές συσκευές βάθη περιέχουν αρκετά σφάλματα, για τα οποία πρέπει να γίνονται κατάλληλες διορθώσεις. Τα κυριότερα από αυτά τα σφάλματα είναι τα εξής:

1. Σφάλμα βυθίσματος μορφοτροπέα
2. Σφάλμα λόγω επιδράσεως κυματισμού
3. Σφάλμα καθιζήσεως και δυναμικής διαγωγής
4. Σφάλμα ταχύτητας του ήχου
5. Σφάλματα οργάνων

Δείτε επίσης
------------

* Ωκεανογραφία

Παραπομπές
----------

1. ↑  «Αρχειοθετημένο αντίγραφο». Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 14 Φεβρουαρίου 2015. Ανακτήθηκε στις 1 Μαρτίου 2015.
2. ↑  «Αρχειοθετημένο αντίγραφο». Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 24 Απριλίου 2015. Ανακτήθηκε στις 1 Μαρτίου 2015.
3. 1 2 3 4
Το Τζαμί Σουλτάν Ομάρ Αλί Σαϊφουντίν την νύχτα. 
Μεταξύ των **θρησκειών στο Μπρουνέι**, το Σουνιτικό Ισλάμ είναι η κυρίαρχη θρησκεία. Το 67% του πληθυσμού είναι Μουσουλμάνοι. Ωστόσο, οι άλλες θρησκείες έχουν επίσης μια σημαντική θέση στη χώρα. Το 13% του πληθυσμού του Μπρουνέι είναι Βουδιστές και ένα άλλο 10% είναι Χριστιανοί. Το υπόλοιπο 10% είναι πιστεύουν σε διάφορες θρησκείες, συμπεριλαμβανομένων αυτοχθόνων θρησκειών.

Το ισλάμ είναι η κρατική θρησκεία του Μπρουνέι, αλλά η ελευθερία της θρησκείας είναι εγγυημένη. Το δικαίωμα της εξάσκησης των κατοίκων δίνεται μια πληθώρα από θρησκείες. Επιπλέον, ορισμένες μη Ισλαμικές γιορτές, όπως τα Χριστούγεννα, αναγνωρίζονται. Ωστόσο, τα δικαιώματα αυτά είναι περιορισμένα: η θρησκευτική εκπαίδευση ελέγχεται, ακόμη και στα ιδιωτικά σχολεία, όπου κάθε μη Ισλαμικό θρησκευτικό υλικό που διανέμεται υπόκεινται σε κατάσχεση.

Το κρατικό μαντχάμπ του Ισλάμ είναι η σχολή σάφι της νομολογίας του Σουνιτικό Ισλάμ. Οι περισσότεροι μουσουλμάνοι στο Μπρουνέι είναι εγγεγραμμένοι στην σχολή σάφι, η οποία είναι μιαμια σημαντική πηγή δικαίου για τη χώρα. Ωστόσο, με άδεια από τον Σουλτάνο, οι νομοθέτες μπορούν επίσης να συμβουλεύονται άλλες τρεις Σουνιτικές σχολές του φικ.

Δείτε επίσης
------------

* Ινδουισμός στο Μπρουνέι
* Χριστιανισμός στο Μπρουνέι
* Βουδισμός στο Μπρουνέι
* Ισλάμ στο Μπρουνέι
* Ελευθερία της θρησκείας στο Μπρουνέι

Παραπομπές
----------

1. ↑  «Brunei». *The World Factbook*. Central Intelligence Agency. Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 21 Ιουλίου 2015. Ανακτήθηκε στις 8 Μαΐου 2011.
2. ↑  «Brunei». *Background Notes*. United States State Department. Ανακτήθηκε στις 8 Μαΐου 2011.
3. ↑  «Brunei». *emory.edu*. Emory. Ανακτήθηκε στις 11 Μαΐου 2011.
Το **σερβικό κλίμα** είναι ηπειρωτικό στο βορρά, με κρύους χειμώνες και ζεστά, υγρά καλοκαίρια με καλά κατανεμημένες βροχοπτώσεις, και ένα κλίμα με περισσότερη επιρροή από την Αδριατική στο νότο, με ζεστά, ξηρά καλοκαίρια και φθινόπωρα και σχετικά ψυχρούς χειμώνες με έντονες εσωτερικές χιονοπτώσεις. Οι διαφορές στο υψόμετρο, η απόσταση από την Αδριατική Θάλασσα και οι μεγάλες λεκάνες απορροής, καθώς και η έκθεση στους ανέμους είναι οι αιτίες στις κλιματικές διαφορές στη χώρα.
Η Βόρεια Σερβία έχει τυπικό ηπειρωτικό κλίμα, με αέριες μάζες από τη βόρεια και δυτική Ευρώπη που διαμορφώνουν το κλιματικό προφίλ. Η Νότια και Δυτική Σερβία υπόκειται σε Μεσογειακές επιρροές. Ωστόσο, οι Δειναρικές Άλπεις και άλλες οροσειρές συμβάλουν στην ψύξη του μεγαλύτερου μέρος των μαζών θερμού αέρας. Οι χειμώνες είναι αρκετά σκληροί στην περιοοχή της Ράσκα λόγω των βουνών που περιβάλλουν το οροπέδιο. Μεσογειακές μικροπεριοχές υπάρχουν σε ολόκληρη τη νότια Σερβία, στο Ζλάτιμπορ και την επαρχία Πτσίνια γύρω από την κοιλάδα και το ποταμό Πτσίνια. Η μέση ετήσια θερμοκρασία του αέρα για την περίοδο 1961-90 για την περιοχή, με υψόμετρο μέχρι 300 μέτρα είναι 10.9 °C. Οι περιοχές με υψόμετρο από 300 έως 500 μέτρα έχουν μια μέση ετήσια θερμοκρασία γύρω στους 10.0 °C, και οι περιοχές με πάνω από 1.000 μέτρα έχουν μέση ετήσια θερμοκρασία γύρω στους 6.0 °C. Η χαμηλότερη καταγεγραμμένη θερμοκρασία στη Σερβία ήταν −39.5 °C (13 Ιανουαρίου 1985, στο Καραγιουκίτσα Μπουνάρι στο Πεστέρ), και η υψηλότερη ήταν στους +44.9 °C (24 Ιουλίου, 2007, Σμεντέρεβσκα Παλάνκα).

Παραπομπές
----------

1. ↑  «Serbia :: Climate». Encyclopædia Britannica Online. 2007. σελίδες 5 of 71.
2. ↑  Radovanović, M and Dučić, V, 2002, Variability of Climate in Serbia in the Second Half of the 20th century, EGS XXVII General Assembly, Nice, 21 April to 26 April 2002, abstract #2283, **27**:2283–, provided by the Smithsonian / NASA Astrophysics Data System
3. ↑  «The World Factbook». *Cia.gov*. Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 24 Δεκεμβρίου 2018. Ανακτήθηκε στις 14 Απριλίου 2016.
4. ↑  «Archived copy». Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 15 Μαρτίου 2012. Ανακτήθηκε στις 30 Νοεμβρίου 2010.
5. ↑  «Archived copy». Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 18 Σεπτεμβρίου 2009. Ανακτήθηκε στις 10 Φεβρουαρίου 2010.
6. ↑  «Basic Climate Characteristics for the Territory of Serbia». Republic Hydrometeorological Service of Serbia. Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 10 Οκτωβρίου 2017. Ανακτήθηκε στις 8 Ιουλίου 2018.
Ο **Τίτος Κορνήλιος Κέλσος**, λατιν.: *Titus Cornelius Celsus*, είναι ένας υποτιθέμενος Ρωμαίος σφετεριστής, που επαναστάτησε εναντίον του Γαλλιηνού. Ήταν ένας από τους λεγόμενους Τριάντα Τυράνους, που απαριθμεί ο Tρεβέλιος Πολίων. Η ιστορικότητά του αμφισβητείται από ορισμένους μελετητές, οι οποίοι τον θεωρούν εφεύρεση της *Ιστορίας των Αυγούστων*. 

Σύμφωνα με την *Ιστορία των Αυγούστων*, το δωδέκατο έτος της βασιλείας του Γαλλιηνού (265), όταν οι σφετεριστές ξεφυτρώνουν σε κάθε τέταρτο του ρωμαϊκού κόσμου, κάποιος Κέλσος, που ποτέ δεν είχε ανέβει υψηλότερα στην υπηρεσία τού κράτους από τον βαθμό τού στρατιωτικού τριβούνου, ο οποίος ζούσε ήσυχα στα εδάφη του στην Αφρική, με κανέναν τρόπο αξιοσημείωτος παρά μόνο ως άνθρωπος με ορθή ζωή και επιβλητικό πρόσωπο, ανακηρύχθηκε ξαφνικά αυτοκράτορας από τον Βίβιο Πασιηνό ανθύπατο της επαρχίας και τον Φάβιο Πομπονιανό στρατηγό των λιβυκών συνόρων. Ήταν τόσο ξαφνική η κίνηση, που δεν είχαν παρασχεθεί τα κατάλληλα διάσημα εξουσίας, και τα χέρια της Γαλιήνας, μίας εξαδέλφης τού νόμιμου μονάρχη, επένδυσαν τον νέο πρίγκιπα με ένα ένδυμα, που πήραν από το άγαλμα μίας θεάς. 

Η πτώση του Κέλσου δεν ήταν λιγότερο γρήγορη από την ανύψωσή του: σκοτώθηκε την έβδομη μέρα, το σώμα του καταβροχθίστηκε από σκυλιά και οι πιστοί κάτοικοι της Σίκας μαρτύρησαν την αφοσίωσή τους στον βασιλεύοντα ηγεμόνα, επινοώντας μία προσβολή στη μνήμη τού αντιπάλου του, πρωτόγνωρη πριν από εκείνη την εποχή. Το ομοίωμα τού προδότη υψώθηκε επάνω σε έναν σταυρό, γύρω από τον οποίο χόρευε θριαμβευτικά το πλήθος.

Δείτε επίσης
------------

* Σφετεριστές τού Γαλλιηνού

Βιβλιογραφικές αναφορές
-----------------------

1. ↑  Syme, R. *Ammianus and the Historia Augusta* (1968), pp. 54-56
2. ↑  *Historia Augusta*, *Tyranni Triginta*, 29:1-3
3. ↑  Smith, W. *Dictionary of Greek and Roman Biography and Mythology*, Vol. 1 (1870), p. 659
Διαφορές στην στάθμη του νερού, λόγω μίας κυματανάπαλσης στην λίμνη Erie. Καταγράφηκε μεταξύ του Buffalo, Νέα Υόρκη (*κόκκινο*) και του Toledo, Οχάιο (*μπλε*) στις 14 Νοεμβρίου 2003.
Ο επίσημος ελληνικός όρος **κυματανάπαλση** (διεθνώς: *seiche*, προφέρεται *σέις*) είναι ωκεανογραφικός και ναυτιλιακός όρος με τον οποίο χαρακτηρίζεται η ρυθμική ταλάντωση του νερού που παρατηρείται είτε σε λίμνη, είτε σε κάπως κλειστή εγκόλπωση ακτής, όπως συμβαίνει σε κλειστούς όρμους, κόλπους ή και λιμένες.

Η κυματανάπαλση μπορεί να διαρκέσει από λίγα λεπτά της ώρας (συνηθέστερα), μέχρι λίγες ώρες ή ακόμα και 2-3 ημέρες (σπανιότερα). Το φαινόμενο αυτό πρωτοπαρατηρήθηκε τον 18ο αιώνα στη λίμνη Λεμάν της Γενεύης όπου και μελετήθηκε ιδιαίτερα. Κύρια αιτία δημιουργίας της είναι οι καταβατικοί άνεμοι, οι σεισμικές δονήσεις, αλλά και ως συνέπεια προηγουμένης εκδήλωσης τσουνάμι.

Από τις μελέτες που έχουν γίνει κατά καιρούς συνάγεται ότι μόλις διαταραχθεί η επιφάνεια του νερού, προσπαθώντας αυτή να επανέλθει στην οριζόντια θέση λόγω της βαρύτητας, δημιουργεί μια αρμονική κατακόρυφη κίνηση που διατρέχει όλο το μήκος της επιφάνειας, με ταχύτητα που εξαρτάται από το μήκος της περίκλειστης επιφάνειας και το βάθος του βυθού (της λεκάνης), αντανακλώντας από την ακτή προς το κέντρο κατ΄ επανάληψη δημιουργώντας έτσι και συμβολή κυμάτων. Επαναλαμβανόμενο αυτό το φαινόμενο δημιουργεί ακόμη και στάσιμα κύματα με ένα ή δύο δεσμούς, όπου δεν υπόκεινται σε κατακόρυφη κίνηση.

Η κυματανάπαλση γενικά δημιουργεί αρκετά προβλήματα στη ναυσιπλοΐα ως γενεσιουργός αιτία αναστροφικών θαλασσίων ρευμάτων ειδικότερα κατά την είσοδο ή έξοδο από τους λιμένες και κλειστούς κόλπους όπου και απαιτείται ιδιαίτερη προσοχή λόγω του περιορισμένου χώρου. Αλλά και επίσης και στα αγκυροβόλια μπορεί να προκαλέσουν ακόμα και ανάσπαση των αγκυρών των αγκυροβολημένων πλοίων από το βυθό με κίνδυνο να σέρνονται οι άγκυρες και ν΄ ακολουθήσει προσάραξη.  
 
Επίσης και στα πλοία που βρίσκονται ελλιμενισμένα δημιουργούνται προβλήματα στα μέσα πρόσδεσης (σχοινιά) που καταπονούνται με επαναλαμβανόμενες ανατάσεις.

Τέλος η κυματανάπαλση μπορεί να καταστεί πολύ επικίνδυνη και να προκαλέσει ακόμα και πνιγμούς σε ανύποπτους ανθρώπους που στέκονται στις άκρες προβλητών ή σε αποβάθρες ή κυρίως σε χαμηλές βραχώδεις ακτές. Στη θέαση αυτού του φαινομένου θα πρέπει αμέσως να απομακρυνθούν από τη παραλία τουλάχιστον τα μικρά παιδιά, που θα πρέπει πάντα να επιτηρούνται.

Σημειώσεις
----------

* Ο όρος *κυματανάπαλση* δεν θα πρέπει να συγχέεται με το λεγόμενο κοινώς "βουβό κύμα" ή "σουέλ" που αφορά την αποθαλασσία, της οποίας γενεσιουργός αιτία είναι άλλη.
* Επίσης την κυματανάπαλση που προέρχεται από σεισμικές δονήσεις πολλοί την αποκαλούν "παλιρροιακό κύμα", αυτό όμως είναι λάθος δεδομένου ότι δεν πρόκειται για παλιρροιακό φαινόμενο, (κατά περιοδικότητα και αιτία).
* Στη κοινή γλώσσα των Ελλήνων ναυτικών αντί του όρου αυτού ή της "ρεστίας", ειδικότερα για εντός λιμένων, χρησιμοποιείται ο όρος "*αναμάμαλο*" ή "*αντιμάμαλο*".
Θερμόμετρο που δείχνει βαθμούς Ρεωμύρου (αριστερά) και βαθμούς Κελσίου (δεξιά).
Η **κλίμακα Ρεωμύρου** (Réaumur) είναι θερμομετρική κλίμακα, την οποία επινόησε ο Γάλλος Ρενέ Αντουάν Φερσό ντε Ρεομίρ το έτος 1730. Τοποθετεί το μηδέν της στην συνύπαρξη νερού και πάγου (σημείο τήξεως του πάγου ή πήξεως του νερού, όσο και στην κλίμακα Κελσίου) σε Κανονικές Συνθήκες (ατμοσφαιρική πίεση 1 ατμόσφαιρας) και τους 80 βαθμούς στη συνύπαρξη νερού και υδρατμών (σημείο ζέσης του νερού ή υγροποίησης των υδρατμών) και πάλι σε Κανονικές Συνθήκες.

Η μετατροπή της στην κλίμακα Κελσίου γίνεται σύμφωνα με τη σχέση:

C/5 = R/4
όπου C η θερμοκρασία στην κλίμακα Κελσίου και R η θερμοκρασία στην κλίμακα Ρεωμύρου.

Χρήση
-----

Η κλίμακα θερμοκρασίας Ρεωμύρου χρησιμοποιήθηκε ευρέως στην Ευρώπη τον 19ο αιώνα, ειδικά στη Γαλλία και στη Γερμανία, αλλά αντικαταστάθηκε σταδιακά από την κλίμακα Κελσίου. Η επίσημη μέτρηση της θερμοκρασίας άλλαξε από βαθμούς Ρεωμύρου σε βαθμούς Κελσίου το 1901 και μετά η κλίμακα θερμοκρασίας Ρεωμύρου έμεινε χωρίς χρήση. Ανεπίσημα, αναφέρεται ότι εξακολουθεί να χρησιμοποιείται στην παραγωγή αλπικού τυριού στην Ελβετία και στην Ιταλία και για την ταξινόμηση των ραφιναρισμένων σακχάρων.
**Η θεραπεία με βλαστοκύτταρα** είναι η χρήση βλαστοκυττάρων για τη θεραπεία ή την πρόληψη μιας ασθένειας ή πάθησης.  Ως τις 2016[update] , η μόνη καθιερωμένη θεραπεία η οποία χρησιμοποιεί βλαστοκύτταρα είναι η μεταμόσχευση αιμοποιητικών βλαστοκυττάρων.  Αυτό συνήθως λαμβάνει τη μορφή μεταμόσχευσης μυελού των οστών, αλλά τα κύτταρα μπορούν επίσης να προέρχονται από αίμα ομφάλιου λώρου. Γίνεται έρευνα για την ανάπτυξη διαφόρων πηγών για βλαστοκύτταρα καθώς και για την εφαρμογή θεραπειών με βλαστοκύτταρα για νευροεκφυλιστικές ασθένειες  και καταστάσεις όπως ο διαβήτης και οι καρδιακές παθήσεις .

Η θεραπεία με βλαστοκύτταρα έχει γίνει αμφιλεγόμενη μετά από εξελίξεις όπως η ικανότητα των επιστημόνων να απομονώνουν και να καλλιεργούν εμβρυϊκά βλαστοκύτταρα, να δημιουργούν βλαστοκύτταρα χρησιμοποιώντας πυρηνική μεταφορά σωματικών κυττάρων και τη χρήση τεχνικών για τη δημιουργία επαγόμενων πολυδύναμων βλαστοκυττάρων. Αυτή η διαμάχη σχετίζεται συχνά με την πολιτική των αμβλώσεων και με την ανθρώπινη κλωνοποίηση. Επιπλέον, οι προσπάθειες για την εμπορία θεραπειών οι οποίες βασίζονται στη μεταμόσχευση αποθηκευμένου αίματος ομφάλιου λώρου ήταν αμφιλεγόμενες.

Έρευνα
------

 Ασθένειες και καταστάσεις όπου η θεραπεία με βλαστοκύτταρα είναι πολλά υποσχόμενη ή εμφανίζεται
Τα βλαστοκύτταρα μελετώνται για διάφορους λόγους. Τα μόρια και τα εξωσώματα τα οποία απελευθερώνονται από βλαστοκύτταρα μελετώνται επίσης σε μια προσπάθεια παρασκευής φαρμάκων.  Εκτός από τις λειτουργίες των ίδιων των κυττάρων, παρακρινικοί διαλυτοί παράγοντες οι οποίοι παράγονται από βλαστοκύτταρα, γνωστοί ως έκκριμα βλαστοκυττάρων, έχουν βρεθεί ότι είναι ένας άλλος μηχανισμός με τον οποίο οι θεραπείες βασισμένες σε βλαστοκύτταρα διαμεσολαβούν τα αποτελέσματά τους σε εκφυλιστικές, αυτοάνοσες και φλεγμονώδεις ασθένειες. .

Παραπομπές
----------

1. ↑  «Stem cells application in regenerative medicine and disease threpeutics». *International Journal of Cell Biology* **2016** (7): 1–24. 2016. doi:10.1155/2016/6940283. PMID 27516776.
2. ↑  Müller, Albrecht M.; Huppertz, Sascha; Henschler, Reinhard (July 2016). «Hematopoietic Stem Cells in Regenerative Medicine: Astray or on the Path?». *Transfusion Medicine and Hemotherapy* **43** (4): 247–254. doi:10.1159/000447748. ISSN 1660-3796. PMID 27721700.
3. ↑  Lyon, Louisa (2018-10-01). «Stem cell therapies in neurology: the good, the bad and the unknown» (στα αγγλικά). *Brain* **141** (10): e77. doi:10.1093/brain/awy221. ISSN 0006-8950. PMID 30202947.
4. ↑  Maguire, G (12 May 2016). «Therapeutics from Adult Stem Cells and the Hype Curve.». *ACS Medicinal Chemistry Letters* **7** (5): 441–43. doi:10.1021/acsmedchemlett.6b00125. PMID 27190588.
5. ↑  Teixeira, Fábio G.; Carvalho, Miguel M.; Sousa, Nuno; Salgado, António J. (2013-10-01). «Mesenchymal stem cells secretome: a new paradigm for central nervous system regeneration?» (στα αγγλικά). *Cellular and Molecular Life Sciences* **70** (20): 3871–3882. doi:10.1007/s00018-013-1290-8. ISSN 1420-682X. PMID 23456256. .
Το Ελληνικό πολεμικό πλοίο **Κορυτσά** (Ν/Κ 53) ήταν ξύλινο ναρκαλιευτικό τύπου MMS (πρώην "MMS 53" ή "1553"). Ήταν ένα από τα 8 όμοια σκάφη που παραχωρήθηκαν στην Ελλάδα το 1945 από το Βρετανικό Βασιλικό Ναυτικό για την εκτέλεση του μεγάλου τότε προγράμματος ναρκαλιείας των ελληνικών θαλασσών που άρχισε το 1946. μετά το πέρας των εργασιών το 1952 επεστράφη στο Βρετανικό Ναυτικό.

Χαρακτηριστικά
--------------

Εκτόπισμα 250 τόννοι, διαστάσεις σε μέτρα 36/3,9/2.35 (ή 105/23/9,5 πόδια). Έφερε 2 κύριες μηχανές Ντήζελ 250 ΗΡ εκάστη, συνολική 480 ΗΡ που έδιναν ταχύτητα 9-10 κόμβοι. Ο οπλισμός του σκάφους περιελάμβανε 2 αντιεροπορικά πυροβόλα των 20 χιλ. και 2 πολυβόλα. Επίσης έφερε εγκατεστημένο πλήρη εξοπλισμό μαγνητικής ναρκαλιείας. Το πλήρωμά του ήταν 20 άνδρες.
Το **Κεσάμπ** (αραβικά: كسب, αρμενικά: Քեսապ) είναι πόλη η οποία κατοικείται κυρίως από Αρμένιους στη βορειοδυτική Συρία, διοικητικά τμήμα του Κυβερνείου της Λαττάκειας, σε απόσταση 59 χιλιομέτρων βόρεια της Λαττάκειας. Βρίσκεται κοντά στα σύνορα με την Τουρκία στην πλαγιά του Κάσιου όρους, 800 μέτρα πάνω από την επιφάνεια της θάλασσας. Σύμφωνα με το Κεντρικό Γραφείο Στατιστικής της Συρίας, το Κεσάμπ είχε πληθυσμό 1.754 κατοίκους στην απογραφή του 2004. Μαζί με τα γύρω χωριά, η υποπεριφέρεια Κεσάμπ έχει συνολικό πληθυσμό περίπου 2.500 κατοίκους.

Με το ήπιο, υγρό κλίμα και την περικύκλωση από δασώδη καταπράσινα βουνά και βαθιές κοιλάδες, το Κεσάμπ αποτελεί αγαπημένο θέρετρο διακοπών για Σύριους, κυρίως από το Χαλέπι και τη Λαττάκεια.

Παραπομπές
----------

1. ↑  www.genocide-museum.am/rus/28.03.2014.php.
2. 1 2  *Guide Arabe Pour Le Commerce, L'industrie & Les Professions Libérales Dans Les Pays Arabes*. (1972). Page 12.
3. ↑  General Census of Population and Housing 2004. Syria Central Bureau of Statistics (CBS). Latakia Governorate. (in Arabic)
4. ↑  «Kessab nahiyah population». Cbssyr.org. Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 12 Ιανουαρίου 2013. Ανακτήθηκε στις 20 Ιουνίου 2012.

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
--------------------

* Πολυμέσα σχετικά με το θέμα  Kesab στο Wikimedia Commons

  


|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
| Καθιερωμένοι όροι | 
* WorldCat
* VIAF: 129155910
* LCCN: n93078926
* GND: 7607361-0

 |

 |
Ο **Θανάσης (Σάκης) Ζελίδης** ήταν Έλληνας διεθνής ποδοσφαιριστής, ο οποίος ξεκίνησε από τον Πανσερραϊκό και συνέχισε στον Άρη και την Κόρινθο. Τον τελευταίο χρόνο της ζωής του αγωνιζόταν στην Τριανταφυλλιά Σερρών, ως παίκτης και προπονητής.

Καριέρα
-------

Ο Ζελίδης ξεκίνησε την καριέρα του από τον Πανσερραϊκό το 1973, σε ηλικία δεκαεννέα ετών. Αφού έπαιξε σε 29 παιχνίδια και σκόραρε τέσσερα γκολ, κλήθηκε στην εθνική νέων της Ελλάδας, με την οποία έφθασε ως την ημιτελική φάση του ευρωπαϊκού πρωταθλήματος νέων του 1974.

Συνέχισε να αγωνίζεται στην πρώτη εθνική κατηγορία για τα επόμενα τρία χρόνια με τον Πανσερραϊκό, γράφοντας περισσότερες από εκατό συμμετοχές σε πρωτάθλημα και κύπελλο, με καλύτερη θέση την δωδέκατη που κατέκτησε το 1974-75.

Το καλοκαίρι του 1977 μεταγράφηκε στον Άρη, όπου παρέμεινε ως τον Δεκέμβριο του 1980. Με τους "κίτρινους" αγωνίστηκε σε 81 αγώνες και έπαιξε για μία και μοναδική φορά σε αγώνα ευρωπαϊκής διοργάνωσης, όταν μπήκε ως αλλαγή στον εντός έδρας αγώνα απέναντι στην Ίπσουιτς το φθινόπωρο του 1980.

Συνέχισε στην Κόρινθο, παίζοντας στην πρώτη κατηγορία ως το 1982 και συνεχίζοντας για άλλον ένα χρόνο στην Β' Εθνική.

Τις τελευταίες σεζόν της καριέρας του, ήταν ποδοσφαιριστής και προπονητής της ομάδας του Α.Ο. Τριανταφυλλιάς Σερρών και άφησε την τελευταία του πνοή στο γήπεδο, στις 10 Μαρτίου 1985, από καρδιακή προσβολή.

Στατιστικά με τον Άρη
---------------------

| Διοργάνωση | Αγώνες | Γκολ |
| --- | --- | --- |
| Α' Εθνική | 66 | - |
| Κύπελλο Ελλάδας | 11 | 1 |
| Ευρωπαϊκοί αγώνες | 1 | - |
| Βαλκανικό Κύπελλο | 3 | - |
| **Σύνολο** | **81** | **1** |

Παραπομπές
----------

1. ↑  Sakis Zelidis - Player profile | Transfermarkt
2. ↑  Greece 1973/74 - RSSSF
3. ↑  Εφημερίδα Μακεδονία, 1/6/1974, Σελίδα: 4
4. ↑  Greece 1974/75 - RSSSF
5. ↑  Aris Saloniki - Ipswich Town 3:1 (Europa League 1980/1981)
6. ↑  Greece 1980/81 - RSSSF
7. ↑  PAS Korinthos - Club profile 81/82 | Transfermarkt
8. ↑  Greece 1981/82 - RSSSF
9. ↑  Εφημερίδα Αθλητική Ηχώ, Τρίτη 12 Μαρτίου 1985 σελ. 6 (σελ. 352 στην αναζήτηση) - Ψηφιακή Βιβλιοθήκη της Βουλής των Ελλήνων[*νεκρός σύνδεσμος*]

Πηγές
-----

|  |  |
| --- | --- |
| εικονίδιο Ποδόσφαιρο | Πύλη Ποδόσφαιρο |

* Βασίλης [άγνωστο επίθετο], *Την καρδιά αν ρωτήσεις ποτέ...Αυτοί που μας έφτασαν ως τα εκατό*, αυτοέκδοση, 2014. ISBN 978-960-93-5927-6
Ο **Θεοφύλακτος ο Αβάστακτος ή Αβάσταγος ή Αβάκτιστος** ήταν βυζαντινός στρατηγός υπό τον αυτοκράτορα Μιχαήλ Γ΄ και Βασίλειο Α΄.

Ο Θεοφύλακτος ήταν πατέρας του μετέπειτα αυτοκράτορα Ρωμανού Α΄ και ο γενάρχης της οικογένειας Λεκαπηνών ή Λακαπηνών. Σε μία εκστρατεία κατά των Αράβων και παυλικανών στην Τεφρική ο αυτοκράτορας Βασίλειος περικυκλώθηκε από εχθρούς και κινδύνευε άμεσα η ζωή του, με επέμβαση του Θεοφύλακτου σώθηκε. Ο Βασιλέας έπειτα αναζήτησε τον σωτήρα του μην γνωρίζοντας ποιος είναι, όλοι του έλεγαν "εγώ είμαι", τέλος όταν ο Βασίλειος τον αναγνώρισε τον τίμησε δωρίζοντας του μεγάλη έκταση στην Λακάπη. Πήρε μέρος σε πολλές μάχες με τους δύο αυτοκράτορες και στην εκστρατεία στην Κρήτη.

Στα λαϊκά δημοτικά τραγούδια του Διγενή Ακρίτα αναφέρεται σε κάποιο και ο Θεοφύλακτος ο οποίος ανέλαβε μία δύσκολη αποστολή από τον αυτοκράτορα και χάρη στην γενναιότητα του την έφερε σε πέρας παρά την δυσκολία και τις μικρές πιθανότητες που είχε, σύμφωνα με σύγχρονους ερευνητές πιστεύεται ότι μιλά για πραγματικό γεγονός.

Παραπομπές
----------

1. ↑  *Ο Διγενής Ακρίτας: η Βυζαντινή εποποιία συην ιστορία και την ποίηση*, Henri Grégoire, Panos Paul Morphopoulos, National Herald, 1942, ανακτήθηκε 23 Δεκεμβρίου 2018
2. ↑  *Γλωσικά μελετήματα*, Κωνσταντίνος Ιωάννου Άμαντος, τυπογραφείον αδελφών Μυτίδη, 1964, σελ. 428, ανακτήθηκε 23 Δεκεμβρίου 2018
3. ↑  *Patrologiae cursus completus: seu bibliotheca universalis ... Τόμος 110*, Jacques-Paul Migne, Ferdinand Cavallera, σελ. 1076, ανακτήθηκε 23 Δεκεμβρίου 2018
4. ↑  *Επιτομή ιστοριών*, Ζωναράς, σελ. 24, ανακτήθηκε 23 Δεκεμβρίου 2018
5. ↑  *Ιστορ́ια τ͂ης νεοελληνικ͂ης λογοτεχν́ιας κάι ζῶης : ̓απ́ο τ́ις πρ͂ωτες ρ́ιζες ̔́ως τ́ην ̓Επαν́ασταση : 1000-1821*,Μιχάλης Περάνθης, Καστανίωτης, 2006, σελ. 102, ανακτήθηκε 23 Δεκεμβρίου 2018
6. ↑  *Επιτομή ιστοριών, τόμος 4*, Ζωναράς, σελ. 24, ανακτήθηκε 23 Δεκεμβρίου 2018
7. ↑  *Ελληνικά δημοτικά τραγούδια*, Ι. Ν. Ζαχαρόπουλου,1958, σελ. 51, ανακτήθηκε 23 Δεκεμβρίου 2018
Ο **Θανάσης Χατζής** (Αμύνταιο, 1905 - Αθήνα, 16 Νοεμβρίου 1982) ήταν ηγετικό στέλεχος του ΚΚΕ και του ΕΑΜ, αντιστασιακός και μαχητής του ΔΣΕ.

Βιογραφικό
----------

Ο Θανάσης Χατζής γεννήθηκε το 1905 στο Αμύνταιο της Φλώρινας. Η οικογένειά του, αγροτική και σχετικά εύπορη, ήταν δοσμένη εκείνα τα χρόνια στον Μακεδονικό Αγώνα για την υπεράσπιση των ελληνικών πληθυσμών από τη βουλγαρική εθνικιστική δράση. Αποτέλεσμα της έκθεσής της στα μάτια των οθωμανικών αρχών ήταν να διωχθεί από τους Τούρκους και να βρεθεί φτωχή στη Θεσσαλονίκη.

Ο Χατζής τελείωσε το Γυμνάσιο στη Θεσσαλονίκη όπου ήρθε σε επαφή με τις σοσιαλιστικές ιδέες. Έγινε μέλος του ΚΚΕ και έπειτα πήγε στην Αθήνα για να σπουδάσει στη οδοντιατρική Σχολή. Αναδείχθηκε στις μεγάλες φοιτητικές απεργίες του 1929-30 σαν ηγετικό στέλεχος της νεολαίας. Στη συνέχεια, σαν επαγγελματικό στέλεχος του ΚΚΕ, δούλεψε σε οργανώσεις της Αθήνας, του Πειραιά και της επαρχίας.

Για την επαναστατική του δράση φυλακίστηκε και την περίοδο της Μεταξικής Δικτατορίας στάλθηκε στην Ακροναυπλία. Δραπέτευσε στις αρχές της Κατοχής και εργάστηκε για την οργανωτική αναγέννηση του ΚΚΕ. Εντάχθηκε στο ΕΑΜ από την ίδρυσή του και αργότερα εξελέγη γενικός γραμματέας της Κεντρικής Επιτροπής του ΕΑΜ. Τη θέση αυτή διατήρησε μέχρι τον Αύγουστο του 1944, όταν διαφώνησε με τη Συνθήκη του Λιβάνου και αντικαταστάθηκε από τον Παρτσαλίδη.

Ο Χατζής έλαβε μέρος στα Δεκεμβριανά και μετά στάλθηκε σαν υπεύθυνος του ΚΚΕ στη Στερεά Ελλάδα και στη συνέχεια στη Θεσσαλονίκη, όπου έγινε γραμματέας της Κομμουνιστικής Οργάνωσης Μακεδονίας-Θράκης. Το καλοκαίρι του 1946 συνελήφθη και εξορίστηκε στην Ικαρία μαζί με άλλα στελέχη της Αριστεράς. Το 1947 δραπέτευσε από την Ικαρία και πέρασε στο Δημοκρατικό Στρατό Ελλάδας (ΔΣΕ). Στην 5η Ολομέλεια της Κεντρικής Επιτροπής του ΚΚΕ, τον Δεκέμβριο του 1948, διαφώνησε με την ηγεσία του κόμματος και απομακρύνθηκε από την Κεντρική Επιτροπή. 

Μετά τον Εμφύλιο Πόλεμο εγκαταστάθηκε σαν πολιτικός πρόσφυγας στη Σοβιετική Ένωση, όπου ήρθε σε ρήξη με τον Ζαχαριάδη και διαγράφηκε από το ΚΚΕ. Μετά τη καθαίρεση του Ζαχαριάδη το 1956 επανήλθε ενεργά στο κόμμα για να διαγραφεί και πάλι στην 8η Ολομέλεια της ΚΕ του ΚΚΕ (1958). Επαναπατρίστηκε στην Ελλάδα το 1974 και πέθανε στην Αθήνα στις 16 Νοεμβρίου 1982. Κηδεύτηκε στο Πρώτο Νεκροταφείο Αθηνών στις 18 Νοεμβρίου. Συνέγραψε το τετράτομο έργο *Η νικηφόρα επανάσταση που χάθηκε*.

Πηγές
-----

1. *Δοκίμιο Ιστορίας του ΚΚΕ*. Τόμ. 1: 1919-1949. Αθήνα: Σύγχρονη Εποχή, 2012.
2. *Ιστορία της Αντίστασης, 1940-45*. Αθήνα: Αυλός, 1979.
3. Ρούσσος, Πέτρος. *Η μεγάλη πενταετία". Αθήνα: Σύγχρονη Εποχή, 1976.*
4. Χατζής, Θανάσης. *Η νικηφόρα επανάσταση που χάθηκε*. 3 τόμ. Αθήνα: Εκδόσεις Παπαζήση, 1983.

Παραπομπές
----------

1. ↑  data.nlg.gr/resource/authority/record32146.
2. ↑  Τα Νέα, "Πέθανε ο Θ. Χατζής, γραμματέας του ΕΑΜ", 17-11-1982, σελ. 18.
Για άλλες χρήσεις, δείτε: Θεόκλητος Καριπίδης.

Ο **Θεόκλητος Καρυπίδης** (γεννημένος στις 18 Ιανουαρίου 1980) είναι Έλληνας διεθνής πετοσφαιριστής. Έχει ύψος 198εκ και αγωνίζεται στη θέση του ακραίου.

Καριέρα
-------

Ο Θεόκλητος Καρυπίδης υπέγραψε το πρώτο του επαγγελματικό συμβόλαιο με τον Ηρακλή Θεσσαλονίκης, στον οποίο παρέμεινε μέχρι το 2003 έχοντας καταφέρει προηγουμένως να κατακτήσει ένα πρωτάθλημα (2002) και δύο Κύπελλα Ελλάδος (2000 και 2002).

Το 2003 αποφάσισε να αφήσει τον Ηρακλή και την Ελλάδα γενικότερα και να ταξιδέψει στην Ιταλία, στην οποία παρέμεινε για σχεδόν τέσσερα χρόνια αγωνιζόμενος στις: Σίσλει Τρεβίζο (2003-04), Σίρα Ανκόνα (2004-05), Λάντσα Βερόνα (2005), Φιορέσε Μπασάνο (2005-06) και Κοριλιάνο (2006).

Το 2006 επέστρεψε στην Ελλάδα για λογαριασμό του ΠΑΟΚ, στον οποίο παρέμεινε για περίπου ένα χρόνο. Επόμενο σταθμό στην καριέρα του αποτέλεσε ο Ολυμπιακός Πειραιώς, με τον οποίο κατέκτησε το εγχώριο νταμπλ του 2009

Το 2009 μετεγγράφη στην ΑΕΚ, ενώ τον Ιανουάριο του 2011 μεταπήδησε στον Α.Ο. Κηφησιάς. Επόμενο και τελευταίο σταθμό της μέχρι τώρα καριέρας του Καρυπίδη αποτέλεσε ο Παναθηναϊκός.

Διεθνείς συμμετοχές
-------------------

Ο Θεόκλητος Καρυπίδης ήταν για πολλά χρόνια διεθνής με την ελληνική εθνική ομάδα πετοσφαίρισης πραγματοποιώντας περισσότερες από 100 συμμετοχές.

Τίτλοι
------

* 2 Πρωταθλήματα Ελλάδος: 2002, 2009
* 3 Κύπελλα Ελλάδος: 2000, 2002, 2009

Πηγές
-----

* Το βιογραφικό του Καρυπίδη
* Στον ΠΑΟΚ ο Καρυπίδης[*νεκρός σύνδεσμος*]
* Στην Κηφησιά ο Καρυπίδης
* Παίκτης του Παναθηναϊκού ο Καρυπίδης



1. ↑  (Ιταλικά) *www.legavolley.it*. KAR-THE-80. Ανακτήθηκε στις 7  Μαΐου 2022.
Ο **Καρλ Λι Πέρκινς** (*Carl Lee Perkins*, 9 Απριλίου 1932 — 19 Ιανουαρίου 1998) ήταν Αμερικανός μουσικός του rockabilly. Ηχογράφησε τα περισσότερα τραγούδια του στο στούντιο Sun Records στο Μέμφις του Τενεσί των Ηνωμένων πολιτειών. Ξεκινώντας την καριέρα του κατά την διάρκεια της δεκαετίας του 50' (συγκεκριμένα το 1954) ηχογράφησε πολλά επιτυχημένα κομμάτια όπως το *Blue Suede Shoes*.

Σύμφωνα με τον Τσάρλι Ντάνιελς, «τα τραγούδια του Κάρλ Πέρκινς προσωποποίησαν την γενιά της Ροκαμπίλυ, και ο "ήχος" του Καρλ Πέρκινς μόνο, προσωποποίησε τον ήχο της ρoκαμπίλυ περισσότερο από οποιοδήποτε άλλο που ασχολήθηκε με αυτή». Τα τραγούδια του Πέρκινς εκτελέστηκαν από διάσημους καλλιτέχνες με μεγάλη επιρροή στο κοινό όπως ο Έλβις Πρίσλεϊ, οι Μπιτλς, ο Τζίμι Χέντριξ και ο Τζόνι Κάς, οι οποίοι στην συνέχεια στερέωσαν τα θεμέλια του στην ιστορία της διάσημης αυτής μουσικής. Ακόμη και ο Πόλ Μακάρτενεϊ (Paul McCartney τραγουδιστής των Μπιτλς) υποστήριξε πως «αν δεν υπήρχε ο Κάρλ, δεν θα υπήρχαν οι Μπίτλς».

Έλαβε πολυάριθμα βραβεία και του αποδόθηκε το παρατσούκλι "the King of rockabilly" (ο Βασιλιάς της Ροκαμπίλυ).

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
--------------------

|  |  |
| --- | --- |
| Commons logoCommons logo | Τα Wikimedia Commons έχουν πολυμέσα σχετικά με το θέμα   **Καρλ Πέρκινς** |


|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
| Καθιερωμένοι όροι | 
* WorldCat
* VIAF: 68147266979135482781
* LCCN: n88613660
* ISNI: 0000 0001 1844 6199
* GND: 119500051
* SUDOC: 082121338
* BNF: cb13898373s (data)
* MusicBrainz: 068bd7ab-c38e-4fae-8ed2-cb0c153ed68f
* NKC: xx0022543
* ICCU: DDSV001319
* BNE: XX842354
* CiNii: DA10008723

 |

 |


|  |  |
| --- | --- |
| CC-BY-SA Μετάφραση | Στο λήμμα αυτό έχει ενσωματωθεί κείμενο από το λήμμα Carl Perkins (έκδοση 556279331) της Αγγλικής Βικιπαίδειας, η οποία διανέμεται υπό την GNU FDL και την CC-BY-SA 4.0. (ιστορικό/συντάκτες). |
Ο **Θεόκτιστος** ήταν Βυζαντινός δουξ της Νάπολης από το 818 έως το 821. 

Μετά τον θάνατο του Άνθιμου, στη Νάπολη ξέσπασε πόλεμος διαδοχής μεταξύ των αξιωματούχων. Ο Άνθιμος δεν είχε δώσει τη συγκατάθεσή του στην αριστοκρατία να εκλέξει τον διάδοχό του και έτσι η Νάπολη έμεινε χωρίς δούκα μετά τον θάνατό του. Ο λαός, βλέποντας την αριστοκρατία να μην μπορεί να εκλέξει κάποιον για τη θέση, εισέβαλε στο Πραιτώριο με την υποστήριξη των ανώτερων στρωμάτων της στρατιωτικής ιεραρχίας και ανάγκασε τους αριστοκράτες να στείλουν μια αντιπροσωπεία στη Σικελία για να ζητήσουν έναν νέο δούκα από τον πατρίκιο εκεί, Γρηγόριο, διοικητής του Θέματος Σικελίας, ο οποίος είχε εξουσία επί του Δουκάτου της Νάπολης.

Με το διορισμό του Θεόκτιστου στην κενή θέση, η Νάπολη πέρασε πάλι στην άμεση βυζαντινή επιρροή. Ο Θεόκτιστος ήταν στρατιωτικός και άνοιξε μια περίοδο πολέμων για το δουκάτο. Ωστόσο, αντικαταστάθηκε από έναν άλλο δούκα από τη Σικελία, τον Θεόδωρο Β΄, ο οποίος έφτασε στη Νάπολη το 821.

Πηγές
-----

* Schipa, Michelangelo. *Storia del Ducato Napolitano*. Napoli, 1895.
* Cassandro, Giovanni. *Il Ducato bizantino in Storia di Napoli Vol I*. Napoli, 1975.
Στην ελληνική μυθολογία με το όνομα **Κρίνακος** ή **Κρηνάκος** είναι γνωστός ένας γιος του Δία και πατέρας του Μακαρέα ή ένας γιος του Υριέα και πατέρας του Μάκαρος. 

Ήταν βασιλιάς της Αχαϊκής πόλης Ώλενος την εποχή του κατακλυσμού του Δευκαλίωνα, ο δεύτερος βασιλιάς της πόλης και διάδοχος του Ώλενου, ίσως και γιος του. Διάδοχος του Κρηνάκου ήταν ο Πέλοπας έως να πάρει μέρος στους αγώνες στην Ηλεία και γίνει βασιλιάς στην Πίσα.

Οι δύο αυτές εκδοχές μαζί επιμαρτυρούν πανάρχαιες σχέσεις μεταξύ Βοιωτών, Λεσβίων και Αχαΐας, μια και ο Υριέας είναι ο επώνυμος ήρωας της Υρίας στην ανατολική Βοιωτία, ο Μάκαρ ήταν βασιλιάς της Λέσβου, ενώ ο Μακαρέας καταγόταν από την Ώλενο της Αχαΐας. Οι αρχαίοι Έλληνες πάντως θεωρούσαν το όνομα του Κρινάκου ως βαρβαρικό. Αναφέρεται ότι σύζυγος του Κρινάκου ήταν η Μυτιλήνη.

Παραπομπές
----------

1. 1 2 3  Ιωάννου Παπαδημητρίου, *Το Μαζαράκι των Πείρων και της Παναχαΐας, και το Μαζαράκι των Πάτρων και της Ωλενίας, από το 1600 ως σήμερον*, Πάτρα 2000
2. ↑  Κώστας Τριανταφύλλου, Ιστορικό λεξικό των Πατρών, Εκ του τυπογραφείου Πέτρου Κούλη, Πάτρα 1995, λήμμα Κρίνακος
3. 1 2 3  Emmy Patsi-Garin: «Επίτομο λεξικό Ελληνικής Μυθολογίας», εκδ. οίκος *Χάρη Πάτση*, Αθήνα 1969

|  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| 

| π • σ • ε
Μυθικοί βασιλείς της αρχαίας Αχαΐας |
| --- |
|  |
| Μυθικοί Βασιλείς των Αιγιαλέων | 
* Αιγιαλέας
* Πέλοπας
* Σελινούντας
* Ίωνας
* Εύμηλος
* Τισαμενός
* Δαμασίας
* Τέλλις
* Δαϊμένης
* Σπάρτων
* Λεοντομένης
 |
|  |
| Μυθικοί βασιλείς της Ώλενου | 
* Ώλενος
* Κρίνακος
* Δεξαμενός
* Ιππόνοος
 |
|  |
| Μυθικοί βασιλείς της Πάτρας | 
* Πατρέας
* Πρευγένης
 |
|  |
| Μυθικοί βασιλείς της Πελλήνης | 
* Υπεράσιος
 |

 |
Ο νεομάρτυρας **Θεόδωρος ο Βυζάντιος** έζησε στα τέλη του 18ου αιώνα.

Βιογραφικά
----------

Ο Θεόδωρος γεννήθηκε το 1774 στο Νεοχώριο της Κωνσταντινούπολης εξ ου και το επώνυμο «Βυζάντιος». Οι γονείς του ονομάζονταν Αναστάσιος και Σμαραγδή και είχε τουλάχιστον άλλα δυο αδέρφια, τον Αντώνιο και τον Γεώργιο. Ο τελευταίος χειροτονήθηκε και έγινε μητροπολίτης Αδριανουπόλης με το όνομα Γρηγόριος. 

Ο Θεόδωρος από πολύ νέος μαθήτευσε ζωγράφος στο πλευρό ενός χριστιανού ζωγράφου που εργαζόταν στα ανάκτορα του Σουλτάνου. Εκεί επηρεάστηκε κι έγινε μουσουλμάνος. Τρία χρόνια αργότερα, όταν μια επιδημία πανώλης θέριζε τον πληθυσμό της Πόλης, μεταμελήθηκε και επιχείρησε να φύγει κρυφά από τα ανάκτορα πηδώντας τον ψηλό τοίχο. Αλλά έγινε αντιληπτός και έκτοτε τελούσε υπό την προσοχή των φρουρών.

Όμως, αυτός είχε πάρει την απόφασή του. Με τη βοήθεια ενός φίλου του, που ήταν γουναράς στο επάγγελμα, προμηθεύτηκε ναυτικά ρούχα και προσποιούμενος ότι μεταφέρει σταμνιά βγήκε από την πύλη χωρίς να γίνει αντιληπτός. Πήγε στην παραλία και με πλοιάριο μετέβη στο σπίτι κάποιας θείας του. Εκεί μετά από λίγες ημέρες εξομολογήθηκε σε κάποιον ιερέα και έλαβε ξανά το χρίσμα με το άγιο μύρο. 

Κατόπιν μεταμφιεσμένος και κρυφά από τους Τούρκους που τον αναζητούσαν, δραπέτευσε στη Χίο, όπου βρήκε καταφύγιο σε ένα μοναστήρι κοντά στο Βροντάδο. Εκεί γνωρίστηκε με τον πρώην επίσκοπο Κορίνθου Μακάριο και το μοναχό Νεόφυτο, τους αποκαλούμενους «κολλυβάδες». 

Έχοντας τύψεις για την αρνησιθρησκία του αποφάσισε να μεταβεί στη Μυτιλήνη και να ομολογήσει στις τουρκικές αρχές ότι ξανάγινε Χριστιανός. Αφού κοινώνησε, ντύθηκε με τούρκικα ρούχα και έχοντας επίγνωση τι τον περιμένει, αποχαιρέτησε με δάκρυα το Νεόφυτο που τον είχε συνοδεύσει ως τη Μυτιλήνη. Παρουσιάστηκε στον κριτή της πόλης και αποκήρυξε τον μουσουλμανισμό πετώντας από πάνω του τα ρούχα και το οθωμανικό σαρίκι. Αμέσως συνελήφθη από τους Τούρκους. 

Βασανίστηκε φρικτά, του προσφέρθηκαν δώρα για να αλλάξει γνώμη αλλά εκείνος έμεινε πιστός στην απόφασή του. Τελικά απαγχονίστηκε στις 17 Φεβρουαρίου του 1795. 

Ο νεομάρτυρας Θεόδωρος ο Βυζάντιος είναι πολιούχος της Μυτιλήνης και στην πόλη αυτή φυλάσσεται το λείψανό του. Η μνήμη του εορτάζεται από την Ορθόδοξη Εκκλησία στις 17 Φεβρουαρίου και η ανακομιδή των λειψάνων του την Κυριακή του Παραλύτου.

Πηγές
-----

* Εγκυκλοπαίδεια Δομή, έκδοση 2004, τόμος 12ος: σελ. 235-236: λήμμα «Θεόδωρος. Όνομα αγίων της Ανατ. Ορθόδοξης Εκκλησίας»
* Γεωργίου Σωτηρίου, «Ο νεομάρτυς άγιος Θεόδωρος ο Βυζάντιος πολιούχος Μυτιλήνης», Μυτιλήνη 1983.

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
--------------------

* pigizois.net
**Κρίση μέσης ηλικίας** ονομάζεται το σύνολο των αλλαγών στην ταυτότητα του ανθρώπου που πιθανώς παρουσιάζεται κατά τη μετάβαση στη μέση ηλικία, συνήθως από 45 μέχρι 65 χρονών. Το φαινόμενο περιγράφεται ως ψυχολογική κρίση που προκαλείται από γεγονότα, όπως η γήρανση, η έλευση του θανάτου και η έλλειψη επιτευγμάτων και εμπειριών στη ζωή. Αυτό μπορεί να προκαλέσει συναισθήματα μείζονος κατάθλιψης, τύψεων και υψηλών επιπέδων άγχους ή την επιθυμία ανάκτησης της νεανικότητας σε συνδυασμό με δραστικές αλλαγές στον τρόπο ζωής τους και την επιθυμία της αλλαγής ληφθεισών αποφάσεων του παρελθόντος.

Μελέτες δείχνουν ότι είναι λιγότερο διαδεδομένη από ό,τι πιστεύεται. Ο όρος επινοήθηκε από τον Elliott Jaques το 1965.

Παραπομπές
----------

1. ↑  «Definition of MIDDLE AGE». *www.merriam-webster.com*.
2. ↑  Midlife Crisis? OER Services
Ο **Καρλ-Χάιντς Μπρούνερ** (*Karl-Heinz Brunner*, Μόναχο, 14 Μαρτίου 1953) είναι Γερμανός πολιτικός, βουλευτής του Σοσιαλδημοκρατικού Κόμματος της Γερμανίας (SPD).

Ζωή
---

Μετά το απολυτήριο λυκείου ο Μπρούνερ σπούδασε διοίκηση επιχειρήσεων, οικονομικά και δίκαιο στο Ρόιτλιγκεν, Μόναχο, Στάρνμπεργκ και στη Μπρατισλάβα. Από το 2005 εργάζεται ως ελεύθερος νομικός σύμβουλος και διευθύνον μέλος της εταιρείας "Illertiser Sonnenschein GmbH". Ο Μπρούνερ είναι συνεκδότης του πολιτικού περιοδικού "Berliner Republik". Είναι εθελοντής του Ερυθρού Σταυρού της Βαυαρίας από το 1970 και του φιλανθρωπικού ιδρύματος "Arbeiterwohlfart". Ο Μπρούνερ είναι παντρεμένος και έχει δύο ενήλικα παιδιά. Από το 2011 δίνει διαλέξεις στο θέμα "Δημόσιος και ιδιωτικός τομέας" στο Μπίμπεραχ αν ντερ Ρις.

Πολιτική καριέρα
----------------

Ο Μπρούνερ είναι μέλος του SPD από το 1982. Από το 1985 ασχολείται με την πολιτική της τοπικής αυτοδιοίκησης. Από το 1990 μέχρι το 2002 ήταν δήμαρχος του Ιλλέρτισσεν, ενώ από το 1996 ανήκει στο συμβούλιο της Κομητείας της Νέας Ουλμ.

Το 2009 και το 2013 έθεσε υποψηφιότητα για την εκλογική περιφέρεια της Νέας Ουλμ. Το 2013 κέρδισε μία βουλευτική θέση από τον εκλογικό συνδυασμό υποψηφίων βουλευτών του SPD.

Ως βουλευτής είναι τακτικό μέλος στην Επιτροπή Άμυνας του Μπούντεσταγκ, στην Επιτροπή Δικαίου και Προστασίας του Καταναλωτήκαι στην Υποεπιτροπή Αφοπλισμού, Ελέγχου Οπλισμού και Μη Διάδοσης των Πυρηνικών Όπλων της Επιτροπής Εξωτερικών. Στην Επιτροπή Άμυνας είναι ανταποκριτής της κοινοβουλευτικής του ομάδας για τον τομέα της πολεμικής αεροπορίας. Στην Επιτροπή Δικαίου είναι υπεύθυνος για το πτωχευτικό δίκαιο όπως επίσης και για την εξασφάλιση ίσως δικαιωμάτων των ομοφυλόφιλων. Είναι ο εκπρόσωπος για θέματα άμυνας της βαυαρικής κοινοβoυλευτικής ομάδας του SPD και αντιπρόεδρος των γερμανοαυστριακών κοινοβουλευτικών σχέσεων. 

Εξάλλου είναι μέλος του Σοσιαλδημοκρατικού Κόμματος της Αυστρίας και του Τσεχικού Σοσιαλδημοκρατικού Κόμματος.

Από το 2015 είναι αντιπρόεδρος του συλλόγου εφέδρων της Bundeswehr.

Παραπομπές
----------

1. ↑  «*Mitglieder des Verteidigungsausschusses*». Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 18 Μαΐου 2015. Ανακτήθηκε στις 9 Ιουνίου 2016.
2. ↑  «*Mitglieder des Ausschusses für Recht und Verbraucherschutz*». Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 22 Ιουνίου 2015. Ανακτήθηκε στις 9 Ιουνίου 2016.

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
--------------------

|  |  |
| --- | --- |
| Commons logoCommons logo | Τα Wikimedia Commons έχουν πολυμέσα σχετικά με το θέμα   **Καρλ-Χάιντς Μπρούνερ** |

* Eπίσημη ιστοσελίδα (στα γερμανικά)
* Βιογραφία στην ιστοσελίδα του Γερμανικού Κοινοβουλίου (στα γερμανικά)

  


|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
| Καθιερωμένοι όροι | 
* VIAF: 675150647095010860003
* GND: 1140021699

 |

 |
Συντεταγμένες: 52°8′24″N 6°11′42″E﻿ / ﻿52.14000°N 6.19500°E﻿ / 52.14000; 6.19500

Το **Ζούτφεν** (ολλανδικά: *Zutphen* ολλανδική προφορά (βοήθεια·πολυμέσα)) είναι πόλη και δήμος στην επαρχία Χέλντερλαντ της Ολλανδίας. Ο δήμος το 2020 είχε 39.705 κατοίκους. Είναι κτισμένο στην ανατολική όχθη του ποταμού Άισσελ, στην συμβολή του με τον Μπέρκελ.

Κατά τον Μεσαίωνα, το Ζούτφεν ήταν η έδρα των κομητών του Ζούτφεν. Απέκτησε δικαιώματα πόλης μεταξύ του 1191 και του 1196, γεγονός που την κατατάσσει ως την τρίτη παλαιότερη στη χώρα, μετά την Ουτρέχτη και το Ντέβεντερ. Έχοντας οχυρωθεί, η πόλη άντεξε πολλές πολιορκίες, ειδικά κατά τη διάρκεια των πολέμων ανεξαρτησίας που διεξήγαγαν οι Ολλανδοί. Η πιο γνωστή μάχη ήταν αυτή τον Σεπτέμβριο του 1586 όταν ο Σερ Φίλιπ Σίντνεϊ τραυματίστηκε θανάσιμα. Οι Ισπανοί το κατέλαβαν το 1587, αλλά ανακτήθηκε από τον Μαυρίκιο της Οράγγης το 1591, και εκτός από δύο σύντομες περιόδους, μία το 1672 και μία κατά τη διάρκεια των Ναπολεόντειων Πολέμων, παρέμεινε μέρος της Ηνωμένης Ολλανδίας. Η πόλη βομβαρδίστηκε κατά τη διάρκεια του β΄ΠΠ λόγω της στρατηγικής γέφυράς της. Παρά τους βομβαρδισμούς, το μεγαλύτερο τμήμα του ιστορικού κέντρου της πόλης διασώζεται μέχρι σήμερα.

Η πόλη διατηρεί σε μεγάλο βαθμό το ιστορικό κέντρο. Το πιο σημαντικό κτήριο είναι η Χρότε Κερκ (Groote Kerk, Μεγάλη Εκκλησία), αφιερωμένη στην Αγία Βαλπουργία, η οποία χρονολογείται από τον 12ο αιώνα και περιέχει μνημεία των πρώην κόμητων του Ζούτφεν. Διασώζονται επίσης, τμηματικά τα τείχη της παλιάς πόλης, τα οποία κατεδαφίστηκαν το 1874. Άλλα αξιοθέατα περιλαμβάνουν τον Ντρογκεναπστόρεν (πύργος του 1444-46), τον Βαϊνχάουστορεν (πύργος του 17ου αιώνα), τον Μπουργκονιεστόρεν (οχυρωματικός πύργος του 1457) και την πύλη Μπέρκελ (1320). Σώζονται επίσης πολλά παλιά σπίτια, κτισμένα μεταξύ 14ου και 17ου αιώνα.

Παραπομπές
----------

1. ↑  «Woonplaatsen in Nederland 2021». Ανακτήθηκε στις 14  Ιουνίου 2022.
2. 1 2   Μία ή περισσότερες προτάσεις από το προηγούμενο κείμενο ενσωματώνει κείμενο από έκδοση που είναι πλέον κοινό κτήμα: Chisholm, Hugh, επιμ.. (1911) «Zutphen» *Εγκυκλοπαίδεια Μπριτάννικα* **28** (11η έκδοση) Cambridge University Press, σελ. 1060

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
--------------------

|  |  |
| --- | --- |
| Commons logoCommons logo | Τα Wikimedia Commons έχουν πολυμέσα σχετικά με το θέμα   **Ζούτφεν** |

* Η ιστοσελίδα του δήμου

|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
| Καθιερωμένοι όροι | 
* VIAF: 137193682
* GND: 4119265-5
* BNF: cb122427210 (data)
* NKC: ge672022

 |

 |
Η **Κλουμπ ντε Κάμπο Βίγια ντε Μαδρίδ** (ισπανικά: *Club de Campo Villa de Madrid*, CCVM) είναι αθλητικός σύλλογος που εδρεύει στη Μαδρίτη της Ισπανίας. Ιδρύθηκε το 1929 και θεωρείται ως ένας από τους πιο διάσημους συλλόγους στη χώρα. Διαθέτει ευρύ φάσμα αθλητικών εγκαταστάσεων, όπως γήπεδα γκολφ, χόκεϊ επί χόρτου, αντισφαίρισης και πισίνες.

Χόκεϊ επί χόρτου
----------------

Ο σύλλογος φιλοξένησε το Παγκόσμιο Κύπελλο Γυναικών 2006, το οποίο κέρδισε η Ολλανδία.

### Επιτυχίες

*Τελευταία ενημέρωση: 13 Ιουλίου 2017*
#### Χόκεϊ ανδρών

* **Κόπα ντελ Ρέι**

Κυπελλούχος (13): 1934, 1935, 1936, 1940, 1953, 1954, 1956, 1977, 1978, 2004, 2005, 2011, 2012
* **Ευρωπαικό Πρωτάθλημα Χόκεϊ**

Νικήτρια (1): 2004-05
#### Χόκεϊ γυναικών

* **Ντιβισιόν ντε Ονόρ Φεμενίνα**

Πρωταθλήτρια (20): 1974, 1975, 1976, 1984, 1987, 1988, 1989, 1990, 1991, 1992, 1995, 2004, 2007, 2009, 2010, 2015, 2017
* **Κόπα ντελ Ρέινα**

Κυπελλούχος (14): 1989, 1991, 1992, 1995, 1999, 2006, 2008, 2009, 2010, 2011, 2012, 2014, 2016, 2017

Γκολφ
-----

Η σειρά μαθημάτων *Negro* του Χαβιέρ Αράνα άνοιξε το 1956 και είναι ο τόπος διεξαγωγής του τρέχοντος ευρωπαϊκού τουρνουά, των *Madrid Masters*, ενώ φιλοξένησε πολλές φορές το *Open de Madrid* και το *Open de España*.

Αντισφαίριση
------------

Ο σύλλογος φιλοξένησε τον τελικό του Fed Cup του 2008, όταν η Ρωσία νίκησε την Ισπανία με 4–0.

Παραπομπές
----------

1. ↑  «Russia cruise to Fed Cup defence». BBC Sport. 14 Σεπτεμβρίου 2008.. Ανακτήθηκε στις 2008-10-28.

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
--------------------

|  |  |
| --- | --- |
| Commons logoCommons logo | Τα Wikimedia Commons έχουν πολυμέσα σχετικά με το θέμα   **Κλουμπ ντε Κάμπο Βίγια ντε Μαδρίδ** |

* Επίσημος ιστότοπος

  


|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
| Καθιερωμένοι όροι | 
* VIAF: 129126756

 |

 |
Η **Κομητεία Χένεπιν** (αγγλικά: *Hennepin County, Minnesota*), είναι κομητεία των ΗΠΑ, και μία από τις 87 κομητείες της πολιτείας της Μινεσότας. Αποτελεί την μεγαλύτερη σε πληθυσμό κομητεία στη Μινεσότα, καθώς και την 33η μεγαλύτερη σε πληθυσμό στις Ηνωμένες Πολιτείες.

Ο πληθυσμός της κομητείας Χένεπιν (σύμφωνα με εκτιμήσεις για το 2021), ανέρχεται σε 1.281.680 κατοίκους. Έδρα και μεγαλύτερη πόλη της κομητείας Χένεπιν, είναι η Μινεάπολη. Επίσης, η κομητεία, περιλαμβάνεται στην μητροπολιτική περιοχή της Μινεαπόλεως-Σαιντ Πολ.

Η έκταση της κομητείας Χένεπιν, ανέρχεται συνολικά, σε 1,570 τετραγωνικά χιλιόμετρα (km2). Βρίσκεται στα νότια κεντροανατολικά της πολιτείας της Μινεσότας.

Παραπομπές
----------

1. ↑  «Hennepin County Minnesota». 16 Μαΐου 2021.
2. ↑  «Hennepin County, Minnesota Population 2021». *worldpopulationreview.com*. Ανακτήθηκε στις 16 Μαΐου 2021.

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
--------------------

* Πολυμέσα σχετικά με το θέμα  Hennepin County, Minnesota στο Wikimedia Commons

  


|  |  |
| --- | --- |
| 

|  |
| --- |
| * Πύλη:Γεωγραφία
* Πύλη:Ηνωμένες Πολιτείες
 |

 |

|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
| Καθιερωμένοι όροι | 
* WorldCat
* VIAF: 127850616
* LCCN: n81054142
* ISNI: 0000 0004 0434 2809
* GND: 4302409-9

 |

 |
Συντεταγμένες: 55°40′15″N 35°3′12″E﻿ / ﻿55.67083°N 35.05333°E﻿ / 55.67083; 35.05333

Το **Κλούσινο** (ρωσικά: Клу́шино‎) είναι ένα χωριόe στην Όμπλαστ του Σμολένσκ, Ρωσία. Βρίσκεται στον παλιό δρόμο μεταξύ Vyazma και Mozhaysk, όχι μακριά από το Γκιάτσκ (που τώρα ονομάζεται Γκαγκάριν), και ήταν η τοποθεσία μιας σημαντικής μάχης κατά τη διάρκεια του Πολωνικού-Μοσχοβίτικου Πόλεμου (1605-1618).

Το χωριό είναι περισσότερο γνωστό σαν η γενέτειρα του Γιούρι Γκαγκάριν, του πρώτου Σοβιετικού αστροναύτη και του πρώτου ανθρώπου στο διάστημα, ο οποίος γεννήθηκε το 1934. Το σπίτι του Γκαγκάριν έχει μετατραπεί σε μουσείο.

Παραπομπές
----------

1. ↑  Katia Moskvitch (11 Απριλίου 2011). «Yuri Gagarin's Klushino: Forgotten home of space legend». BBC. Ανακτήθηκε στις 26 Φεβρουαρίου 2016.
2. ↑  Sergey Panarin (31 Μαρτίου 2017). «Yuri Gagarin: tour to the birthplace». Medium. Ανακτήθηκε στις 27 Φεβρουαρίου 2020.

|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
| Καθιερωμένοι όροι | 
* WorldCat
* VIAF: 136256692
* LCCN: n2006057951

 |

 |
Ο **Ιάφεθ** ήταν πρόσωπο της Βίβλου, μικρότερος γιος του βιβλικού Νώε, μικρότερος αδελφός του Σημ και του Χαμ και γενάρχης των Κούρδων, των Αρμενίων και των Ελλήνων. Σύμφωνα με την Βίβλο **(Γένεσις 10 : 1 – 2)** είχε 8 γιους τους : Γαμέρ, Μαγώγ, Μαδαί, Ιωύαν, Θοβέλ, Μοσόχ και Θείρας. Οι ερμηνείες της Βίβλου γύρω από το πρόσωπο του είναι αμφιλεγόμενες. Κατά την επικρατούσα άποψη είναι ο μικρότερος από τους τρεις γιους του Νώε αλλά μερικές φορές ερμηνεύεται σαν ο μεγαλύτερος. Σύμφωνα με το βιβλίο των Ιωβηλαίων ο Σημ γεννήθηκε 1205 έτη μετά την δημιουργία του κόσμου, ο Χαμ 1209 και ο Ιάφεθ 1211. Το όνομα του έγινε αντικείμενο μελέτης από όλους τους Ευρωπαϊκούς λαούς μετά την καθιέρωση του χριστιανισμού. Τον 7ο αιώνα ο Ισίδωρος της Σεβίλης στο έργο του δημιούργησε το γενεαλογικό δέντρο όλων των λαών της Ευρώπης με γενάρχη όλων τον Ιάφεθ. Στους Ισλαμικούς θρύλους αναφέρεται μόνο επιγραμματικά λόγω του ότι οι λαοί που δέχθηκαν τον μουσουλμανισμό ανήκαν στην συντριπτική τους πλειοψηφία στους Σημίτες και τους Χαμίτες.

Παραπομπές
----------

1. 1 2 3 4 5 6 7  «בְּרֵאשִׁית» (Εβραϊκά της Βίβλου)
2. ↑  Ανακτήθηκε στις 2  Οκτωβρίου 2016.
3. 1 2 3  «בְּרֵאשִׁית» (Εβραϊκά της Βίβλου)

Πηγές
-----

* The 1557 Anno Mundi birthdate for Japheth is based on the standard Massoretic text as represented in the Authorized Version. Septuagint and Samaritan texts have different values. See Chronology of the Bible
* Colin Kidd, British Identities before Nationalism; Ethnicity and Nationhood in the Atlantic World, 1600-1800, Cambridge University Press, 1999, p. 29
* Susan Reynolds, "Medieval origines gentium and the community of the realm," History, 68, 1983, pp. 375–90
* Matthew Poole, Commentary on the Holy Bible (1685), vol.1, 26