recursal/SuperWikiNEXT-32B huggingface dataset:
Στη γραμματική της Αρχαίας Ελληνικής, συμπεριλαμβανομένου της ελληνιστικής κοινής, ο **αόριστος** είναι ο χρόνος ο οποίος εκφράζει κάτι που έγινε κάποια άγνωστη στιγμή στο παρελθόν. Ο αόριστος, όπως και ο ενεστώτας και ο παρακείμενος, μαρτυράται σε όλες τις διαθέσεις και τις φωνές.

Ο αόριστος έχει δύο παραλλαγές, οι οποίες μαρτυρώνται σε ορισμένα ρήματα: τον δεύτερο ή β΄ αόριστο, αλλά και τον παθητικό αόριστο.

Ορολογία
--------

Στην παραδοσιακή γραμματική ορολογία, ο αόριστος είναι ένας "χρόνος", ο οποίος σχηματίζεται ομαλά σε όλα τα πρόσωπα και διαθέσεις. Αντίθετα, στη θεωρητική γλωσσολογία, ο χρόνος αντιμετωπίζεται σαν μια μονάδα η οποία προσδιορίζει κάποια χρονική κατάσταση (π.χ. παρελθόν, παρόν, μέλλον).

Τα λογοτεχνικά ελληνικά της Αθήνας του πέμπτου και τέταρτου αιώνα π.Χ. δηλαδή αυτό που σήμερα είναι γνωστό σαν αττική διάλεκτος, ήταν η επίσημη μορφή των ελληνικών που μάθαιναν οι Έλληνες για αιώνες. Αυτό το άρθρο λοιπόν περιγράφει κυρίως την κλίση του αορίστου στην αττική διάλεκτο, περιγράφοντας τις παραλλαγές σε άλλες εποχές και σε άλλες διαλέκτους εφόσον αυτό καθίσταται αναγκαίο. Τα ποιήματα του Ομήρου μελετήθηκαν στην Αθήνα και μπορεί να έχουν δημοσιευτεί για πρώτη φορά πλήρως εκεί. Τα ομηρικά ελληνικά που χρησιμοποίησε ο Όμηρος για να γράψει τα έπη του είναι ένα τεχνητό μείγμα που συμπεριλαμβάνει πολλές διαλέκτους πέρα από την αττική. Ο ομηρικός αόριστος διαφέρει στη μορφολογία από τον αττικό αόριστο, αλλά οι μορφωμένοι Αθηναίοι μιμήθηκαν την ομηρική σύνταξη. 

Αντίθετα, η ελληνιστική κοινή ήταν ένα μείγμα πολλών διαλέκτων μετά τις κατακτήσεις του Αλεξάνδρου. Τα περισσότερα από τα γραπτά κείμενα που σώζονται στην Κοινή μιμούνται την Αττική διάλεκτο που διδάσκεται στα σχολεία σε μεγαλύτερο ή μικρότερο βαθμό, αλλά η προφορική γλώσσα φαίνεται να έχει απλοποιηθεί, ενώ μερικά από τα χαρακτηριστικά της αττικής σύνταξης του 4ου αιώνα π.Χ. μαρτυρώνται πολύ λιγότερο στην ελληνιστική εποχή.

Βιβλιογραφία
------------

* Albert Rijksbaron, *Syntax and Semantics of the Verb in Classical Greek: An Introduction* (2002).
* Herbert Weir Smyth, *A Greek grammar for colleges* (1916).
Ο **Βασίλειος Εξαμιλίτης** (έδρασε το 956) ήταν Βυζαντινός στρατιωτικός ηγέτης ο οποίος συνέτριψε τον ναυτικό στόλο της Ταρσού το 956.

Βιογραφία
---------

Καθώς το ψευδώνυμό του καταδεικνύει, καταγόταν από το Εξαμίλιον της Ανατολικής Θράκης.

Προς το 955 ήταν *πατρίκιος* και στρατιωτικός κυβερνήτης (*στρατηγός*) του ναυτικού Θέματος Κιβυρραιωτών. Από τους Συνεχιστές του Θεοφάνη αναφέρεται πως ήταν νεαρής ηλικίας, αν και έμπειρος και ικανός στρατιωτικός διοικητής. Από τα τέλη του 9ου αιώνα, ο στόλος του συνοριακού εμιράτου της Ταρσού στην Κιλικία αποτελούσε σημαντικό κίνδυνο για το Βυζάντιο. Την εποχή του Εξαμιλίτη, η πόλη της Ταρσού είχε τεθεί υπό τον έλεγχο του Χαμδανίδη εμίρη του Χαλεπίου, Σαΐφ αλ-Ντάουλα. Παρά το γεγονός ότι διέθετε μικρότερο αριθμό πλοίων, ο Εξαμιλίτης οδήγησε τον στόλο του εναντίον των Ταρσιτών, καταποντίζοντας αριθμό εκ των πλοίων τους χάρη στο υγρό πυρ - γεγονός το οποίο πιθανώς να καταδεικνύει πως οι δυνάμεις του είχαν ενισχυθεί με πλοία προερχόμενα από τον κεντρικό αυτοκρατορικό στόλο - και προκαλώντας τους σημαντικές απώλειες σε νεκρούς και αιχμαλώτους. Σύμφωνα με τον Μουσουλμάνο ιστορικό Ιμπν αλ-Αθίρ, η συγκεκριμένη δράση έλαβε χώρα τον Σεπτέμβριο/Οκτώβριο του 956, ενώ οι νεκροί από την πλευρά των Ταρσιτών έφτασαν τους 1.800.

Η συγκεκριμένη νίκη ήταν ύψιστης σημασίας για το Βυζάντιο, καθώς κατέστρεψε τον στόλο των Ταρσιτών και άνοιξε για τον δρόμο για την πραγματοποίηση της εκστρατείας η οποία οδήγησε στην ανακατάληψη της Κρήτης, υπό τον Νικηφόρο Φωκά, το 960-961.

Παραπομπές
----------

1. 1 2 3 4  PmbZ, Basileios Hexamilites (#20972).
2. ↑  Pryor & Jeffreys 2006, σελ. 62.
3. ↑  Pryor & Jeffreys 2006, σελ. 72.

Πηγές
-----

* Lilie, Ralph-Johannes; Ludwig, Claudia; Zielke, Beate και άλλοι. επιμ. (2013) (στα γερμανικά). *Prosopographie der mittelbyzantinischen Zeit Online. Berlin-Brandenburgische Akademie der Wissenschaften. Nach Vorarbeiten F. Winkelmanns erstellt*. De Gruyter. .
* Pryor, John H.· Jeffreys, Elizabeth M. (2006). *The Age of the ΔΡΟΜΩΝ: The Byzantine Navy ca. 500–1204*. Leiden: Brill Academic Publishers. ISBN 978-90-04-15197-0.


|  |  |
| --- | --- |
| CC-BY-SA Μετάφραση | Στο λήμμα αυτό έχει ενσωματωθεί κείμενο από το λήμμα Basil Hexamilites  της Αγγλικής Βικιπαίδειας, η οποία διανέμεται υπό την GNU FDL και την CC-BY-SA 4.0. (ιστορικό/συντάκτες). |
**Βουλευτικές εκλογές στην Γαλλική Πολυνησία** διεξήχθησαν στις 21 Απριλίου[1] και στις 5 Μαΐου 2013. Το αποτέλεσμα ήταν η νίκη του κόμματος Tahoera'a Huiraatira, το οποίο κέρδισε 38 επί συνόλου 57 εδρών στη Συνέλευση.

Εκλογικό σύστημα
----------------

Οι εκλογές διεξήχθησαν με το σύστημα των δύο γύρων. Στον πρώτο γύρο, τα κόμματα απαιτείτο να συγκεντρώσουν ποσοστό τουλάχιστον 12,5% προκειμένου να συμμετάσχουν στον δεύτερο γύρο.[2] Ωστόσο, τα κόμματα που συγκέντρωσαν ποσοστό μεταξύ 5% και 12,5% επιτράπηκε να σχηματίσουν έναν συνασπισμό για τον 2ο γύρο με ένα κόμμα που δεν συγκέντρωσαν το απαιτούμενο ποσοστό.[3] Στον δεύτερο γύρο η κατανομή 38 εδρών γίνεται αναλογικά, με το κόμμα που συγκεντρώνει τις περισσότερες ψήφους να κερδίζει επιπλέον 19 έδρες.[2]

Αποτελέσματα
------------

| Κόμμα | Πρώτος γύρος | Δεύτερος γύρος |
| --- | --- | --- |
| Ψήφοι | % | Ψήφοι | % | Έδρες | +/– |
| Tahoera'a Huiraatira | 51.316 | 40,16 | 62.340 | 45,11 | 38 | +28 |
| Ένωση για τη Δημοκρατία | 30.781 | 24,09 | 40.441 | 29,26 | 11 | –8 |
| A Tia Porinetia | 25.453 | 19,92 | 35.421 | 25,63 | 8 | Νέο |
| Όλοι οι Πολυνήσιοι | 7.293 | 5,71 |  |
| Ia Tura to'u Femus | 4.553 | 3,56 |
| Te Ara Ti'a | 3,956 | 3,10 |
| Te Hiti Tau Api | 3.079 | 2,41 |
| Συναγερμός για το Σεβασμό του Πολυνησιακού Πληθυσμού | 885 | 0,69 |
| Amuitahiraa Huiraatira | 452 | 0,35 |
| Άκυρα/λευκά | 1.621 | – | 1.412 | – | – | – |
| **Σύνολο** | **129.389** | **100** | **139.614** | **100** | **57** | **0** |
| Εγγεγραμμένοι/συμμετοχή | 195.835 | 66,07 | 191.799 | 72,79 | – | – |
| Πηγή: Tahiti News, Tahiti News[*νεκρός σύνδεσμος*] |

Παραπομπές
----------

1. ↑  Tahoeraa dominates first round of French Polynesia election Αρχειοθετήθηκε 2010-09-24 στο Wayback Machine. RZNI, 22 Απριλίου 2013
2. 1 2  Election Profile IFES
3. ↑  Tahoeraa dominates first round of French Polynesia election Αρχειοθετήθηκε 2010-09-24 στο Wayback Machine. RZNI, 22 Απριλίου 2013
**Βουλευτικές εκλογές** διεξήχθησαν στην Γκάμπια στις 6 Απριλίου 2017. Ήταν οι πρώτες εκλογές για κοινοβούλιο από την ανάληψη της προεδρίας από τον Αντάμα Μπάροου. Κέρδισε σαρωτική νίκη το νεοσύστατο Ενωμένο Δημοκρατικό Κόμμα, εξασφαλίζοντας τις 31 από τις συνολικά 53 έδρες της Εθνοσυνέλευσης.

Εκλογικό σύστημα
----------------

Τα 53 μέλη της Εθνοσυνέλευσης εξελέγησαν σε μονοεδρικές εκλογικές περιφέρειες με το πλειοψηφικό σύστημα.

Διεξαγωγή
---------

Έπειτα από πρόσκληση της Ανεξάρτητης Εκλογικής Επιτροπής, η Ευρωπαϊκή Ένωση έστειλε στις 13 Μαρτίου μια αντιπροσωπεία από εκλογικούς παρατηρητές (EU EOM) στην Γκάμπια, προκειμένου να προετοιμαστούν οι βουλευτικές εκλογές. Η αποστολή ανέλαβε επίσημα καθήκοντα στις 22 Μαρτίου 2017 με επικεφαλής τον ανώτατο παρατηρητή Μίροσλαβ Πότσε, έναν Τσέχο ευρωβουλευτή. Συνολικά, η αποστολή περιελάμβανε γύρω στους 50 παρατηρητές από κράτη-μέλη της ΕΕ, όπως και από τον Καναδά, την Ελβετία και τη Νορβηγία. Στις 3 Απριλίου η EU EOM παρέταξε 14 παρατηρητές για σύντομη παραμονή ανά την Γκάμπια.

Αποτελέσματα
------------

| Κόμμα | Ψήφοι | % | Έδρες | +/– |
| --- | --- | --- | --- | --- |
| Ενωμένο Δημοκρατικό Κόμμα | 142.146 | 37,47 | 31 | Νέο |
| Δημοκρατικό Κογκρέσο της Γκάμπια | 65.938 | 17,38 | 5 | Νέο |
| Συνασπισμός για Πατριωτικό Επαναπροσανατολισμό και Συγκρότηση | 60.331 | 15,91 | 5 | –38 |
| Λαϊκή Δημοκρατική Οργάνωση για Ανεξαρτησία και Σοσιαλισμό | 33.894 | 8,94 | 4 | Νέο |
| Κόμμα Εθνικής Συμφιλίωσης | 23.755 | 6,26 | 5 | +4 |
| Λαϊκό Προοδευτικό Κόμμα | 9.503 | 2,51 | 2 | Νέο |
| Ηθικό Κογκρέσο της Γκάμπια | 4.458 | 1,18 | 0 | Νέο |
| Κόμμα Εθνικής Σύμβασης | 1.773 | 0,47 | 0 | Νέο |
| Κόμμα της Γκάμπιας για Δημοκρατία και Πρόοδο | 1.271 | 0,34 | 0 | Νέο |
| Ανεξάρτητοι | 36.251 | 9,56 | 1 | –3 |
| **Σύνολο** | **379.320** | **100** | **53** | **+5** |
| Εγγεγραμμένοι ψηφοφόροι/συμμετοχή | 886.578 | 42,78 | – | – |
| Πηγή: IEC |

Παραπομπές
----------

1. ↑  «Chief Observer Miroslav Poche presented the European Union Election Observation Mission to The Gambia 2017». *European External Action Service*. 22 Μαρτίου 2017. Ανακτήθηκε στις 4 Απριλίου 2017.
2. ↑  «EU deploys 14 election observers across the country». *The Point*. 2017-04-04.. Ανακτήθηκε στις 2017-04-04.
Το ***Ρουχνάμα*** (***Το Βιβλίο της Ψυχής***) είναι βιβλίο του Σαπαρμουράτ Νιγιαζόφ, προέδρου του Τουρκμενιστάν από το 1990 έως το 2006. Το βιβλίο συνδυάζει στοιχεία πνευματικής/ηθικής καθοδήγησης, αυτοβιογραφίας και αναθεωρητικής ιστορίας, αν και μεγάλο μέρος των περιεχομένων του βιβλίου αμφισβητούνται. Το κείμενο περιλαμβάνει πολλές ιστορίες και ποιήματα, μεταξύ άλλων ποίηση από τον Σούφι ποιητή Μαγκτιμγκουλί Πιραγκί. Ο στόχος του βιβλίου ήταν η "πνευματική καθοδήγηση του έθνους" και θεωρείται βάση των τεχνών και της λογοτεχνίας του έθνους. Θέλει να δημιουργήσει μια θετική εικόνα για τους Τουρκμένους, μια ηρωική ερμηνεία της ιστορίας, η αναθεώρηση του τουρκμενικών εθίμων και τον ορισμό της έννοιας "ηθικά, οικογενειακά, κοινωνικά και θρησκευτικά πρότυπα για τον σύγχρονο Τουρκμένο".

Το Ρουχνάμα εισήχθη σταδιακά στη χώρα, αλλά με διάχυτο τρόπο. Ο Νιγιάζοφ αρχικά προσέθεσε αντίγραφα του βιβλίου σε σχολεία και βιβλιοθήκες. Στο απόγειο της δημοτικότητας του βιβλίου, οι υποψήφιοι οδηγοί εξετάζονταν ακόμη και στις γνώσεις τους στο Ρουχνάμα. Η ανάγνωση του Ρουχνάμα σε σχολεία, πανεπιστήμια και κυβερνητικές οργανώσεις ήταν υποχρεωτική. Οι υποψήφιοι υπάλληλοι της κυβέρνησης επίσης εξετάζονταν για τις γνώσεις τους πάνω στο Ρουχνάμα.

Τον Μάρτιο του 2006, ο Νιγιάζοφ ισχυρίστηκε ότι όποιος είχε διαβάσει το βιβλίο τρεις φορές είχε εξασφαλισμένη θέση στο παράδεισο. Μετά το θάνατο του Νιγιαζόφ τον Δεκέμβριο του 2006, η δημοτικότητά του βιβλίου παραμένει υψηλή. Ωστόσο, στα χρόνια που ακολούθησαν, ο νέος πρόεδρος Κουρμπανγκουλί Μπερντιμουχαμέντοφ αφαίρεσε το βιβλίο από το πρόγραμμα σπουδών στα σχολεία ενώ το ίδιο συνέβη και για τους υποψήφιους φοιτητές πανεπιστημίων.

Παραπομπές
----------

1. ↑  Kalder, Daniel (29 December 2006). «A dictator's guide to the universe». *The Guardian*.. Ανακτήθηκε στις 20 August 2016.
2. ↑  «Read My Words, Go to Heaven, Leader Says». *Los Angeles Times*. March 21, 2006.. Ανακτήθηκε στις 25 May 2012.
3. ↑  Kjuka, Deana (13 Αυγούστου 2013). «Closing The Book On Turkmenbashi's 'Rukhnama'». *RadioFreeEurope/RadioLiberty* (στα Αγγλικά). Ανακτήθηκε στις 19 Νοεμβρίου 2018.
4. ↑  Hay, Mark (31 Ιουλίου 2014). «Turkmenistan Is Finally Putting the 'Ruhnama' Behind Them». Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 20 Μαρτίου 2015. Ανακτήθηκε στις 19 Νοεμβρίου 2018.
Ο **Ερνέστος-Αύγουστος ΣΤ΄**, γερμ. Ernst-August VI (γενν. 19 Ιουλίου 1983) από τον Οίκο των Γουέλφων-Αννοβέρου είναι πρίγκιπας (τιτουλάριος διάδοχος) του Αννοβέρου.

Βιογραφία
---------

Είναι ο πρωτότοκος γιος του Ερνέστου-Αυγούστου Ε΄ πρίγκιπα (τιτουλάριου βασιλιά) του Αννοβέρου και της Σαντάλ Χοκουλί ιδιοκτήτριας Ελβετικής Σοκολατοποιΐας, κόρης Ελβετού επιχειρηματία ακινήτων. Ο πατέρας του είναι επικεφαλής του Οίκου των Γουέλφων· είναι απόγονος του Γουλιέλμου Β΄ αυτοκράτορα της Γερμανίας, της Βικτωρίας της Βρετανίας, του Γεωργίου Γ΄ της Βρετανίας, του Χριστιανού Θ΄ της Δανίας, κ.ά.

Ο Ερνέστος Αύγουστος Ανδρέας Φίλιππος Κωνσταντίνος Μαξιμιλιανός Ρολφ Στέφανος Λουδοβίκος Ροδόλφος γεννήθηκε, όπως και ο νεότερος αδελφός του Χριστιανός, στο Χίλντεσχαϊμ της Κάτω Σαξονίας. Βαπτίστηκε τρεις μήνες μετά στο κάστρο Μαρίενμπουρκ και -μετά το Ερνέστος- έλαβε τα ονόματα των αναδόχων του: του Φιλίππου ΣΤ΄ της Ισπανίας, του Κωνσταντίνου Β΄ της Ελλάδας (εξαδέλφου τού πατέρα του), κ.ά.

Με τη λήξη του Α΄ Παγκοσμίου Πολέμου, το 1918 η οικογένειά του έχασε το δουκάτο του Μπράουνσβαϊγκ, αλλά κράτησε την περισσότερη από την προσωπική της περιουσία. Ο πάππος του Ερνέστος-Αύγουστος Δ΄ έκανε στη Βρετανία χρήση της πράξης τού 1705 για την απόκτηση Αγγλικής ιθαγένειας των απογόνων της Σοφίας των Βίττελσμπαχ, μητέρας του Γεωργίου Α΄ της Βρετανίας. Έτσι μετά τον Β΄ Παγκόσμιο Πόλεμο μπόρεσε να μείνει στη Βρετανία και να κάνει επιχειρήσεις. Οι γονείς του Ερνέστου-Αυγούστου ΣΤ΄ ζούσαν στο Χάρλινγκχαμ Λοτζ.

Παραπομπές
----------

1. ↑  Darryl Roger Lundy: (Αγγλικά) *The Peerage*. p10170.htm#i101691.
2. ↑  p10170.htm#i101691. Ανακτήθηκε στις 7  Αυγούστου 2020.
3. 1 2 3 4  Darryl Roger Lundy: (Αγγλικά) *The Peerage*.

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
--------------------

* Πολυμέσα σχετικά με το θέμα  Ernst August von Hannover, 1983 στο Wikimedia Commons
* Official site of the House of Welf (in German)

|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
| Καθιερωμένοι όροι | 
* VIAF: 302704496
* GND: 1034742922

 |

 |
**Βουλευτικές εκλογές** διεξήχθησαν στη Ρουάντα στις 3 Σεπτεμβρίου 2018, με τους ψηφοφόρους της διασποράς να προσέρχονται στις κάλπες μία ημέρα πριν. Το αποτέλεσμα ήταν η νίκη για τον συνασπισμό υπό το Πατριωτικό Μέτωπο της Ρουάντα, ο οποίος κέρδισε τις 40 από τις συνολικά 53 έδρες που αποφασίστηκαν στις εκλογές, ενώ το Δημοκρατικό Κόμμα των Πρασίνων και το Σοσιαλιστικό Κόμμα Ιμπερακουρί αμφότερα κέρδισαν έδρες για πρώτη φορά. Με τις 49 επί συνόλου 80 εδρών στο νεοεκλεγέν κοινοβούλιο να καταλαμβάνονται από γυναίκες (ποσοστό 61%), οι εκλογές διατήρησαν τη θέση της Ρουάντα ως τη χώρα με την υψηλότερη αναλογία γυναικών-βουλευτών διεθνώς.

Εκλογικό σύστημα
----------------

Η Βουλή των Αντιπροσώπων εκλέγεται με δύο μεθόδους: 53 έδρες εκλέγονται άμεσα από κλειστή λίστα με αναλογική εκπροσώπηση σε μία ενιαία πανεθνική εκλογική περιφέρεια με όριο το 5% για να εκλεγεί κάποιο πρόσωπο βουλευτής.Η κατανομή των εδρών γίνεται με τη χρήση της μεθόδου του μεγαλύτερου υπόλοιπου, δηλαδή με τη χρήση λίστας κομμάτων (αναλογία: σύνολο ψήφων προς σύνολο εδρών). Οι υπόλοιπες 27 έδρες εκλέγονται έμμεσα από τα τοπικά και εθνικά συμβούλια και σε εκείνες συμπεριλαμβάνονται και οι 24 έδρες που προεπιλέγονται για τις γυναίκες (οι έξι από την Ανατολική Επαρχία, την Νότια και την Δυτική, 4 από τη Βόρεια και δύο από την Κιγκαλί.Επίσης εκλέγονται δύο βουλευτές από τους αντιπροσώπους της νεολαίας και ένας από τους αναπήρους.

Αποτελέσματα
------------

H σύνθεση της εκλεγμένης βουλής
Γύρω στα 7,1 εκατομμύρια ψηφοφόροι έλαβαν μέρος στιις εκλογές. Ως αντιπρόσωποι της νεολαίας εξελέγησαν οι Ερνέστ Καμανζί και Κλαρίς Μανιριό. Αντιπρόσωπος των ΑΜΕΑ εξελέγη ο Εζέν Μισολινί.

  


| Κόμμα | Ψήφοι | % | Έδρες | +/– |
| --- | --- | --- | --- | --- |
|  | συνασπισμός Πατριωτικό Μέτωπο της Ρουάντα | Πατριωτικό Μέτωπο της Ρουάντα |  |  | 36 | –1 |
| Κεντρώο Δημοκρατικό Κόμμα | 1 | 0 |
| Ιδανικό Δημοκρατικό Κόμμα | 1 | 0 |
| Κόμμα για την Πρόοδο και την Ομόνοια | 1 | 0 |
| Δημοκρατική Ένωση του Λαού της Ρουάντα | 1 | +1 |
|  | Σοσιαλδημοκρατικό Κόμμα |  |  | 5 | –2 |
|  | Φιλελεύθερο Κόμμα |  |  | 4 | –1 |
|  | Δημοκρατικό Κόμμα Πρασίνων |  |  | 2 | Νέο |
|  | Σοσιαλιστικό Κόμμα Ιμπερακουρί |  |  | 2 | +2 |
|  | Έμμεσα εκλεγμένα μέλη | – | – | 27 | – |
| **Σύνολο** |  |  | **80** | **0** |
| Εγγεγραμμένοι ψηφοφόροι/προσέλευση |  |  | – | – |
| Πηγή: NEC |

Παραπομπές
----------

1. ↑  Legislative elections: Parties applaud peaceful process The New Times, 3-9-2018
2. ↑  Editorial: Go out and cast your vote! The New Times, 3-9-2018
3. ↑  Women to take 61 per cent of seats in the next Chamber of Deputies The New Times, 5-9- 2018
4. ↑  Women in national parliaments IPU
5. 1 2  Electoral system IPU
6. ↑  Rwandans vote in parliamentary elections Al Jazeera, 16-9-2013
7. ↑  Legislative elections: Voters, stakeholders weigh in on polls Αρχειοθετήθηκε 2018-09-04 στο Wayback Machine. The New Times, 4-9-2018
8. ↑  Kamanzi, Maniriho are the youth representatives in Parliament The New Times, 5-9-2018
9. ↑  Elected MPs NEC
Η **Επιτροπή Σκεπτικιστικής Έρευνας** (**CSI**), παλαιότερα γνωστή ως **Επιτροπή για την Επιστημονική Έρευνα των Αξιώσεων του Παραφυσικού** (**CSICOP**), είναι ένα πρόγραμμα εντός του ερευνητικού κέντρου CFI, ένας Αμερικανικός μη κερδοσκοπικός οργανισμός, του οποίου δεδηλωμένος στόχος είναι να «ενθαρρύνει την κριτική έρευνα του παραφυσικού και την επιστημονική αξίωση για υπεύθυνη, επιστημονική άποψη και διάδοση τεκμηριωμένων πληροφοριών σχετικά με τα αποτελέσματα των ερευνών στην επιστημονική κοινότητα και το κοινό.

Η επιτροπή ιδρύθηκε το 1976 από τον Πολ Κουρτς (Paul Kurtz) προκειμένου να αντιμετωπιστεί αυτό που θεωρούσε άκριτη αποδοχή και υποστήριξη, παραφυσικών αξιώσεων τόσο από τα μέσα μαζικής ενημέρωσης και την κοινωνία γενικότερα. Η φιλοσοφική θέση του είναι ο επιστημονικός σκεπτικισμός. Στους υπότροφους της Επιτροπής περιλαμβάνονται επιστήμονες, νομπελίστες, φιλόσοφοι, ψυχολόγοι, παιδαγωγοί και συγγραφείς. Η Επιτροπή Σκεπτικιστικής Έρευνας έχει την έδρα της στο Άμχερστ, στην Νέα Υόρκη.

Παραπομπές σημειώσεις
---------------------

1. ↑  «CSICOP website». CSICOP. Ανακτήθηκε στις 21 Ιουνίου 2006.  Statement from the heading of the website.
2. ↑  Kurtz, Paul. (1996). *Skepticism and the Paranormal*. In Gordon Stein (Ed.). *The Encyclopedia of the Paranormal*. σσ. 684-701. Prometheus Books. ISBN 1-57392-021-5

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
--------------------

* Επίσημος ιστότοπος
* Επίσημος ιστότοπος του Skeptical Inquirer
* «About CSICon Conference». Committee for Skeptical Inquiry. Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 24 Μαρτίου 2013. Ανακτήθηκε στις 22 Μαρτίου 2013.
* "CSICOP and the Skeptics: An Overview" - An essay on the organization by the American Society for Psychical Research, a pro-paranormal organization.
* Point Of Inquiry - Radio show and podcast for CSICOP's Center for Inquiry.
* True Disbelievers - Former CSICOP member Richard Kammann's account of the *Mars effect* controversy.
* The New Skepticism
* The Creation of CSICOP Αρχειοθετήθηκε 2015-11-06 στο Wayback Machine.
* Name change to Committee for Skeptical Inquiry
* James Randi comments on Mars Effect controversy
Ο **Βεϋζέλ μπέης Ντίνο** ήταν ο μεγαλύτερος γιος του Αχμέτ Ντίνο και Οθωμανός πολιτικός.

Βιογραφικό
----------

Γεννήθηκε στην Πρέβεζα του βιλαετίου Ιωαννίνων της Οθωμανικής Αυτοκρατορίας. Είναι γόνος ενός κλάδου της γνωστής οικογένειας Ντίνο. Στις εκλογές που διεξήχθησαν στις 27 Δεκεμβρίου 1876, εξελέγη βουλευτής και συμμετείχε στην πρώτη οθωμανική βουλή κατά το διάστημα από 19 Μαρτίου 1877 έως 28 Ιουνίου 1877.

Μετά την ανάρρηση του Αμπντούλ Χαμίτ Β΄ στον σουλτανικό θρόνο, επιταχύνθηκαν οι εξελίξεις της ψήφισης νέου οθωμανικού Συντάγματος και διοργανώθηκαν εσπευσμένα εκλογές για την ανάδειξη βουλευτών. Στο βιλαέτι των Ιωαννίνων αναλογούσαν έξι βουλευτές από τους οποίους οι τρεις έπρεπε να είναι μουσουλμάνοι. Στις εκλογές της 27.12.1876 εκλέχτηκαν: ο Μουσταφά μπέης του Αχμέτ Πασά, από τα Γιάννενα, ο Νακή μπέης του Μαλίκ Πασά από το Λιμπόχοβο, ο *Βεϋζέλ μπέης Ντίνο* από την Πρέβεζα, ο Νικόλας εφέντης Τσανάκας από το Μέτσοβο, ο Αλκιβιάδης Λιάμπεης από τα Γιάννενα και ο Αργύρης εφέντης Κανταρτζής από το Βόλο.

Πηγές
-----

* (Αγγλικά) Hoiberg, Dale H. επιμ. (2010). «Abdulhamid II». *Encyclopedia Britannica*. **I: A-ak Bayes** (15η έκδοση). Chicago, IL: Encyclopedia Britannica Inc. σελ. 22. ISBN 978-1-59339-837-8.

Παραπομπές
----------

1. ↑  Hoiberg 2010, σελ. 22.
To **Πρωτάθλημα ράγκμπι λιγκ Γαλλίας** (γαλλικά: *Championnat de France de rugby à XIII*), το οποίο αναφέρεται και ως **Ελίτ 1** (Élite 1), είναι η ανώτατη κατηγορία των επαγγελματικών πρωταθλημάτων ράγκμπι λιγκ στη Γαλλία. Δημιουργήθηκε το 1934 και διοργανώνεται από τη Γαλλική Ομοσπονδία Ράγκμπι Λιγκ, μέσω της LER XIII.

Το πρωτάθλημα αποτελείται από δέκα ομάδες. Για αρκετά χρόνια, ο τελικός του πρωταθλήματος διεξαγόταν στο Σταντιούμ ντε Τουλούζ, πλέον όμως δεν υπάρχει σταθερός χώρος διεξαγωγής. Το 2017, ο τελικός πραγματοποιήθηκε στο Παρκ ντε Σπορ εν ντε λ'Αμιτιέ στη Ναρμπόν. Το πρωτάθλημα διεξάγεται τη χειμερινή περίοδο, από το φθινόπωρο έως τον Ιούνιο. Η πρωταθλήτρια κατακτά το τρόπαιο *Bouclier Max-Rousié*.

Δύο γάλλικοί σύλλογοι δεν λαμβάνουν μέρος σ' αυτό το πρωτάθλημα, είναι η Ντραγκόν Καταλάν που αγωνίζεται στη Σούπερ Λιγκ από το 2006 και η Τουλούζ Ολιμπίκ που αγωνίζεται στην Τσάμπιονσιπ (ένα επίπεδο κάτω απο τη Σούπερ Λιγκ) από το 2016. Παρ' όλ' αυτά, και οι δύο ομάδες εκπροσωπούνται στο πρωτάθλημα της Γαλλίας μέσω των ομάδων υποδομής τους, της Σαιντ-Εστέβ Καταλάν και της Τουλούζ Μπρονκός.

Σύμβολα
-------

### Τρόπαιο του πρωταθλήματος

Το τρόπαιο
Μετά τον τελικό του πρωταθλήματος Γαλλίας το 1960, ένα τρόπαιο απονέμεται στην ομάδα που κερδίζει. Πρόκειται για μια συμβολική ασπίδα σε μια ξύλινη σανίδα στην οποία έχει τοποθετηθεί η επιγραφή «Fédération Française de Rugby à XIII» και ένα μεγάλο μενταγιόν χαραγμένο με την εικόνα του Μαξ Ρουσιέ, διάσημου παίκτη και πρεσβευτή του κινήματος ράγκμπι λιγκ, όπως και ο κατάλογος των νικητών από την έναρξή του. Αυτό ονομάζεται κοινώς, το «planchot» (λέξη που προέρχεται από την οξιτανική *planchòt* και την καταλανική *planxot*)

Ενώ στο παρελθόν απονέμονταν ένα κύπελλο στην πρωταθλήτρια Γαλλίας, η Γαλλική Ομοσπονδία Ράγκμπι Λιγκ αποφάσισε μετά από το θάνατο του Μαξ Ρουσιέ να δημιουργήσει αυτό το τρόπαιο στη μνήμη του. Έτσι, στις 7 Μαΐου 1960 παρουσιάστηκε στην Τουλούζη, κατά τη διάρκεια μιας συντονιστικής επιτροπής μέσω Γενικού Γραμματέα της ομοσπονδίας, το νέο τρόπαιο. Το κύπελλο τοποθετήθηκε στον τάφο του Ρουσιέ ως ένα μπολ με λουλούδια. Αυτό το τρόπαιο από τότε παρουσιάζεται κάθε χρόνο στην πρωταθλήτρια Γαλλίας.

Παραπομπές
----------

1. ↑  Ligue Elite Rugby XIII (LER XIII) reglements generaux Αρχειοθετήθηκε 2017-03-25 στο Wayback Machine. ffr13.fr
2. ↑   (Γαλλικά) Louis Bonnery (1996). Cano et Franck, επιμ. «Le rugby à XIII, le plus français du monde».  H παράμετρος `|url=` είναι κενή ή απουσιάζει (βοήθεια)

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
--------------------

* Επίσημος ιστότοπος


|  |  |
| --- | --- |
| CC-BY-SA Μετάφραση | Στο λήμμα αυτό έχει ενσωματωθεί κείμενο από το λήμμα Championnat de France de rugby à XIII  της Γαλλικής Βικιπαίδειας, η οποία διανέμεται υπό την GNU FDL και την CC-BY-SA 4.0. (ιστορικό/συντάκτες). |
Ο **Αρίνος** είναι ποταμός στη Βραζιλία. Βρίσκεται ανατολικά του ποταμού Ζουρουένα και εκβάλλει σε αυτόν. Μερικοί από τους Ινδιάνους Σουγιά, ενός λαού που ομιλεί τις γλώσσες Ζε της κεντρικής Βραζιλίας, μετανάστευσαν από την πολιτεία Μαρανιάο σε αυτόν τον ποταμό.

Οι μεγαλύτερες πόλεις που βρίσκονται στις όχθες του ποταμού είναι η Ζουάρα (35.000 άτομα), το Νόβου Οριζόντι ντου Νόρτι (3.760 άτομα), και το το Πόρτου ντους Γκάουσους (6.383 άτομα).

Παραπομπές
----------

1. ↑  *Merriam-Webster's Geographical Dictionary*Απαιτείται δωρεάν εγγραφή (3rd έκδοση). Merriam-Webster. 1998. σελ. 560. ISBN 978-0-87779-546-9. Arinos River Brazil.
2. ↑  Stephen Blum· Philip V. Bohlman· Daniel M. Neuman, επιμ. (1993). *Ethnomusicology and Modern Music History*. University of Illinois Press. σελ. 24. ISBN 978-0-252-06343-5.
Ο **ποταμός Γκομάλ** (ούρντου: دریائے گومل‬‎, παστού: ګومل سیند، ګومل دریاب) είναι ποταμός μήκους 400 χιλιομέτρων στο Αφγανιστάν και το Πακιστάν.

Ο ποταμός αναφέρεται στη Ραμαγιάνα, ως ποταμός Γκομάτι. Ο ποταμός δίνει το όνομά του στο Πανεπιστήμιο Γκομάλ στο Ντέρα Ισμαΐλ Χαν και την επαρχία Γκομάλ στο Αφγανιστάν.

Ρους
----

Ο ποταμός Γκομάλ πηγάζει νοτιοανατολικά του Γκαζνί. Οι πηγές που σχηματίζουν τον κύριο κλάδο του Γκομάλ συγκλίνουν πλησίον του οχυρού στο Μπαμπακαρκόλ στο Καταουάζ, μία περιοχή που κατοικείται από παστούν στο Αφγανιστάν. Ο άλλος κλάδος του Γκομάλ, ο «Δεύτερος Γκομάλ», εκβάλει στον κύριο ποταμό περίπου 22 χιλιόμετρα από τις πηγές του. Ο Γκομάλ ρέει νοτιοανατολικά στην επαρχία Γκίλτζι για περίπου 177 χιλιόμετρα προτού ενωθεί με τον ποταμό Ζομπ, τον κυριότερο παραπόταμό του, πλησίον του Χατζούρι Καχ.

Εντός του Πακιστάν, ο ποταμός Γκομάλ περικυκλώνει το Νότιο Ουαζιριστάν και σχηματίζει τα όρια μεταξύ του Χιμπέρ-Παχτούνκουα και Μπαλοτσιστάν. Από το Νότιο Ουαζιριστάν, ο ποταμός εισέρχεται στην Κοιλάδα Γκομάλ στην επαρχία του Τανκ, σε μία περιοχή γνωστή ως Γκιρντάβι η οποία κατοικείται από τη φυλή Μιάνι. Στην περιοχή αυτή κυρίως τα νερά του Γκομάλ χρησιμοποιούνται για την άρδευση της κοιλάδας μέσω του συστήματος Ζαμ. Ο ποταμός περνά από την πεδιάδα Νταμάαν στο Κουλάτσι Τεχσίλ και αργότερα από το Ντέρα Ισμαΐλ Χαν Τεχσιλ, προτού εκβάλει στον Ινδό ποταμό 32 χιλιόμετρα από το Ντέρα Ισμαΐλ Χαν.

Φράγμα Γκομάλ Ζαμ
-----------------

Το Φράγμα Γκομάλ Ζαμ εγκαινιάστηκε το 2013.
Η κατασκευή φράγματος σε αυτόν τον ποταμό στην περιοχή Χατζούρι Κατς αποτελούσε όραμα από το 1898. Η κυβερνητική έγκριση για την κατασκευή του φράγματος ήρθε το 1963, αλλά τα έργα στο φράγμα Γκομάλ Ζαμ σταμάτησαν το 1965. Τα έργα ξεκίνησαν ξανά το 2001 κατά τη διακυβέρνηση του Περβέζ Μουσάραφ, και ολοκληρώθηκαν το 2013.

Παραπομπές
----------

1. ↑  "Natural Geography of Pakistan: 5- Hydrology: 5-1- Rivers: Gomal River" ECO Geoscience Database
2. ↑  MacGregor, Charles Metcalfe (1871) *Central Asia, pt. 2: A Contribution Toward the Better Knowledge of the Topography, Ethnology, Resources, and History of Afghanistan* Office of the Superintendent of Government Printing, Calcutta, OCLC 48604589 reprinted by Barbican Publishing Co. Petersfield, England, in 1995, σελ. 308
3. ↑  MacGregor, σσ. 308-9
4. 1 2  *Gazetteer of Afghanistan VI* (Farah), fourth ed. Calcutta, 1908, σελ. 238
5. ↑  The Nation, Lahore, August 28; 2001 and Tareekh i Sarzameen i Gomal (ISBN 978-969-37-0270-5); National Book Foundation Islamabad σσ. 433-34

 
Η Βικιθήκη έχει το κείμενο της *Encyclopædia Britannica*, 11η έκδοση (1911), για το λήμμα ***Gomal***.
Συντεταγμένες: 31°36′53″N 70°50′46″E﻿ / ﻿31.61472°N 70.84611°E﻿ / 31.61472; 70.84611

|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
| Καθιερωμένοι όροι | 
* WorldCat
* VIAF: 245416109
* LCCN: sh2009007881
* GND: 4641432-0

 |

 |
Michał Jan Hube, *Το βιβλίο της φυσικής* 1792
*Το βιβλίο της άλγεβρας*, 1782
Η **Επιτροπή Σχολικών Βιβλίων** (πολωνικά : *Towarzystwo do Ksiąg Elementarnych* ; 1775-92) ήταν ένας οργανισμός που δημιουργήθηκε από την Επιτροπή Εθνικής Παιδείας της Πολωνίας (*Komisja Edukacji Narodowej*) στη Βαρσοβία το 1775.

Στόχοι
------

Ο κύριος στόχος της επιτροπής αυτής ήταν να σχεδιάζει τα σχολικά προγράμματα και τα σχολικά εγχειρίδια στα νεοϊδρυθέντα σχολεία.

Βιβλιογραφία
------------

* T. Wierzbowski: *Komisja Edukacji Narodowej 1773-1794. Monografia historyczna*, t. 1: A. Opracowania i źródła drukowane, B. Źródła archiwalne, Warszawa 1911.
* A. Jobert: *La Commission d'Éducation Nationale en Polgne (1773-1794). Son oeuvre d'instruction civique*, Paryż 1941, s. 1-24.
Ο **Βασίλειος Θεοδωροκάνος** ήταν βυζαντινός στρατηγός και Κατεπάνω της Ιταλίας από τον Φεβρουάριο έως την άνοιξη του 1043. Ήταν αριστοκράτης πρώην φίλος και συμπολεμιστής του Γεωργίου Μανιάκη, όταν διορίστηκε για να πάει στη βυζαντινή Απουλία και την Καλαβρία και να αντιμετωπίσει τις εξεγέρσεις των Μανιάκη και Αργυρού το 1042 αντικαθιστώντας τον Πάρδο. 

Τον Φεβρουάριο του 1043 αποβιβάστηκε στο Μπάρι. Ο Αργυρός και οι Νορμανδοί προσπάθησαν να περικυκλώσουν το Οτράντο αλλά ο στόλος του Θεοσωρόκανου τους εμπόδισε. Ο Μανιάκης, όμως, έφυγε και αποβιβάστηκε στο Δυρράχιο με το στρατό του. Ο Αργυρός έκανε τελικά ειρήνη με τους βυζαντινούς και ο Θεοδωρόκανος αντικαταστάθηκε από τον Ευστάθιο Παλατινό. Στη συνέχεια, οδήγησε τον Βυζαντινό στόλο εναντίον της επιδρομής των Ρως τον Ιούλιο του 1043.

Πηγές
-----

* Gay, Jules, *L'Italie méridionale et l'empire Byzantin: Livre II*, Burt Franklin: New York, 1904.
* Chalandon, Ferdinand, *Histoire de la domination normande en Italie et en Sicile*, Paris, 1907.

  


1. ↑  Ανακτήθηκε στις 27  Νοεμβρίου 2018.
Η **Ιταλική Κοινοβουλευτική Επιτροπή Καταπολέμησης της Μαφίας** (ιταλικά: Commissione parlamentare antimafia), γνωστή και ως "Επιτροπή Αντιμαφίας" είναι μια μεικτή επιτροπή του ιταλικού κοινοβουλίου, η οποία αποτελείται από μέλη της Βουλής των Αντιπροσώπων και της Γερουσίας. Η πρώτη επιτροπή, που σχηματίστηκε το 1963, ιδρύθηκε ως ένα σώμα έρευνας με αντικείμενο την διερεύνηση του "φαινομένου της Σικελικής μαφίας". 
Οι επακόλουθες επιτροπές επέκτειναν το πεδίο δράσης τους για να ερευνήσουν το σύνολο του «οργανωμένου εγκλήματος τύπου μαφίας», το οποίο περιελάμβανε και άλλες μεγάλες εγκληματικές οργανώσεις στην Ιταλία όπως η Καμόρα, η Ντραγκέτα και η Σάκρα Κορόνα Ουνιτά.

Ο στόχος της Επιτροπής είναι να μελετήσει το φαινόμενο του οργανωμένου εγκλήματος σε όλες τις μορφές του και να μετρήσει την επάρκεια των υφιστάμενων νομοθετικών και διοικητικών μέτρων κατά των εγκλημάτων, ανάλογα με τα αποτελέσματά τους.

Κατάλογος μελών της Επιτροπής
-----------------------------

* Pino Arlacchi, vice-president 1994–1996
* Abdon Alinovi, president 1983–1987
* Rosy Bindi, president 2013–present
* Luigi Carraro, president 1972–1976
* Francesco Cattanei, president 1968–1972
* Roberto Centaro, president 2001–2006
* Gerardo Chiaromonte, vice-president 1972–1976; president 1988–1992
* Ottaviano Del Turco, president 19 96–2000
* Antonio Di Pietro, 2008–
* Francesco Forgione, president 2006–2008
* Antonio Gullotti, vice-president 1963–1968
* Nicola La Penta, president 1982–1983
* Pio La Torre, 1972–1976
* Girolamo Li Causi, vice-president 1963–1972
* Giuseppe Lumia, 2000–, president 2000–2001; vice-president 2006–2008
* Giovanni Matta
* Filippo Mancuso, vice-president 1996–2000
* Achille Occhetto, 1983–1987
* Donato Pafundi, president 1963–1968
* Tiziana Parenti, president 1994–1996
* Ferruccio Parri, 1962–1968
* Beppe Pisanu, president 2008–2013
* Paolo Rossi, president 1963
* Oscar Luigi Scalfaro
* Leonardo Sciascia, 1982–1983
* Cesare Terranova, 1972–1976
* Walter Veltroni, 2008
* Nichi Vendola, vice-president 2001–2005
* Luciano Violante, 1983–1994; president 1992–1994
* Claudio Vitalone, vice-president 1983–1987
* Carlo Vizzini, 2001–2009

Παραπομπές
----------

1. ↑  «Ανακοινώσεις της Επιτροπής Αντιμαφίας του Ιταλικού Κοινοβουλίου». La Republica. Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 10 Οκτωβρίου 2019. Ανακτήθηκε στις 13 Νοεμβρίου 2019.  (Αγγλικά)

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
--------------------

* Η Επιτροπή Αντιμαφίας Αρχειοθετήθηκε 2016-03-03 στο Wayback Machine. στον επίσημο ιστότοπο της Ιταλικής Βουλής (Ιταλικά)
**Πλατύφυλλα δένδρα** (αγγλ. *Hardwood trees, Flowering plants*) είναι τα δένδρα που ανήκουν, από βοτανικής άποψης, στα Αγγειόσπερμα. Είναι είδη που μπορεί να είναι φυλλοβόλα ή αειθαλή. 

Αποτελούν την πιο ποικιλόμορφη κατηγορία δένδρων στο φυτικό βασίλειο, με 416 διαφορετικές οικογένειες και περίπου 300.000 γνωστά είδη (tree species). Ονομάζονται και *Αγγειόσπερμα*, από τις ελληνικές λέξεις *-αγγείο* και *-σπέρμα*. Η ονομασία σημαίνει δένδρα που έχουν αγγεία τα οποία περικλείουν μέσα σπέρματα (=σπόρους). Τα δένδρα αυτά παράγουν καρπούς σε ετήσια συνήθως βάση.

Τα δένδρα αυτής της κατηγορίας φέρουν «πλατιά φύλλα», διαφορετικού σχήματος κάθε φορά, και αυτό τα διαχωρίζει από τα Κωνοφόρα δένδρα, τα οποία πάντοτε φέρουν «βελόνες» ως φύλλωμα. Τυπικά Ευρωπαϊκά πλατύφυλλα είδη είναι οι δρύες, η καστανιά, η οξιά, το πλατάνι, η λεύκη, το σφενδάμι (ή σφένδαμος), η φτελιά, η ακακία, η ελιά, το φλαμούρι, ο ευκάλυπτος, η ιτιά, η σημύδα, ο φράξος και πολλά άλλα. Η όλη εξωτερική μορφολογία των πλατύφυλλων δένδρων είναι συνήθως τυπική, με το χαρακτηριστικό "στέμμα" της κόμης, στις περισσότερες των περιπτώσεων.

Στη χώρα μας, σημαντικά δασικά είδη που συνθέτουν την παραμεσογειακή βλάστηση φυλλοβόλων είναι η οξιά, οι δρύες (*Quercus spp.*), η καστανιά (*Castanea sativa*), η οστριά (*Ostrya carpinifolia*), ο ανατολικός γαύρος (*Carpinus orientalis*), η φλαμουριά (*Tilia tomentosa*), ο φράξος (*Fraxinus ornus*) και άλλα είδη.

Παραπομπές
----------

1. ↑
2. ↑
**Πλατύπνοια (Platypnea ή platypnoea)** είναι η δύσπνοια που ανακουφίζεται όταν το άτομο ξαπλώνει και χειροτερεύει όταν κάθεται ή είναι όρθιο. Είναι το αντίθετο της ορθόπνοιας. Η κατάσταση πρωτοπεριγράφηκε το 1949 και ονομάστηκε το 1969.

Μια σχετική κατάσταση, η ορθοδεοξία, περιγράφει το κλινικό εύρημα του χαμηλού κορεσμένου οξυγόνου σε όρθια θέση, που βελτιώνεται στην οριζόντια θέση.

Η πλατύπνοια και η ορθοδεοξία μπορεί να συνυπάρχουν και αυτός ο συνδυασμός ονομάζεται σύνδρομο πλατύπνοιας-ορθοδεοξίας (platypnea-orthodeoxia syndrome). Το σύνδρομο θεωρείται πολύ σπάνιο.

Αίτια
-----

Η πλατύπνοια οφείλεται είτε στο ηπατοπνευμονικό σύνδρομο (hepatopulmonary syndrome) ή σε ανατομικό καρδιαγγειακό ελάττωμα που αυξάνει τη διαφυγή της θέσης από δεξιά προς τα αριστερά (τη ροή του αίματος από το δεξιό προς το αριστερό μέρος του κυκλοφορικού συστήματος) όπως ένα ανοικτό ωοειδές τρήμα (patent foramen ovale). Αυτά τα ελαττώματα περιλαμβάνουν σπάνια σύνδρομα στα οποία το φλεβικό αίμα από το ήπαρ δεν περνάει μέσω των πνευμόνων, ή εάν το φλεβικό αίμα από την πυλαία κυκλοφορία φτάνει στην κάτω κοίλη φλέβα (inferior vena cava) χωρίς να περνά μέσα από το ήπαρ (δυσπλασία Abernethy, τύπος 1).

Ετυμολογία
----------

Η λέξη *πλατύπνοια* χρησιμοποιεί δύο ελληνικές λέξεις *πλατυ-* + *-πνοια*.

Παραπομπές
----------

1. ↑  *Dorland's Illustrated Medical Dictionary* (32 έκδοση). Elsevier Saunders. 2012. σελ. 1459. ISBN 978-0-8089-2418-0.
2. ↑  «An analysis of platypnea-orthodeoxia syndrome including a 'new' therapeutic approach». *Chest* **112** (6): 1449–51. 1997. doi:10.1378/chest.112.6.1449. PMID 9404736. .
3. ↑  *Dorland's Illustrated Medical Dictionary* (32 έκδοση). Elsevier Saunders. 2012. σελ. 1337. ISBN 978-0-8089-2418-0.
4. 1 2  «Mechanisms of platypnea-orthodeoxia: what causes water to flow uphill?». *Circulation* **105** (6): e47. 2002. PMID 11839642. .
5. ↑  «Platypnoea-orthodeoxia syndrome». *Heart* **83** (2): 221–3. 2000. doi:10.1136/heart.83.2.221. PMID 10648502.
Ο **Πρωταθλητής**
Ο **Πρωταθλητής** (Champion) είναι ανορθόδοξος πεσσός στο σκάκι που εφευρέθηκε από τον Dan MacDonald το 1998 για το παιχνίδι του Ωμέγα σκάκι.

Κίνηση
------

Ο πρωταθλητής συνδυάζει τις κινήσεις του Βεζίρη, του Ελέφαντα και του Τανκ. Πιο συγκεκριμένα, ο πρωταθλητής έχει μία από τις δύο παρακάτω επιλογές:

- μπορεί να μετακινηθεί κατά ένα τετράγωνο σε οποιαδήποτε ορθογώνια κατεύθυνση.

- μπορεί να μετακινηθεί δύο τετράγωνα σε οποιαδήποτε ορθογώνια ή διαγώνια κατεύθυνση, ανεξάρτητα από τα ενδιάμεσα κομμάτια (δηλαδή τα υπερπηδάει, όπως ο ίππος).

Ο πρωταθλητής αιχμαλωτίζει καθώς κινείται.

Διάγραμμα
---------

Στο διάγραμμα δεξιά, ο Πρωταθλητής συμβολίζεται με ένα κομμάτι που έχει το γράμμα Τ στη μέση. Αυτή η εικόνα χρησιμεύει επίσης ως ένα είδος διαγράμματος της κίνησής του. Οι άσπρες κουκκίδες αντιπροσωπεύουν τις τέσσερις ορθογώνιες κινήσεις του Πρωταθλητή, ενώ οι μαύρες κουκκίδες αντιπροσωπεύουν τα άλματά του.


|  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- |
|  | α | β | γ | δ | ε | ζ | η | θ |  |
| 8 | α8
β8
γ8
δ8
ε8
ζ8
η8
θ8
α7
β7 μαύρος κύκλος
γ7
δ7 μαύρος κύκλος
ε7
ζ7 μαύρος κύκλος
η7
θ7
α6
β6
γ6
δ6 λευκός κύκλος
ε6
ζ6
η6
θ6
α5
β5 μαύρος κύκλος
γ5 λευκός κύκλος
δ5 λευκός πρωταθλητής
ε5 λευκός κύκλος
ζ5 μαύρος κύκλος
η5
θ5
α4
β4
γ4
δ4 λευκός κύκλος
ε4
ζ4
η4
θ4
α3
β3 μαύρος κύκλος
γ3
δ3 μαύρος κύκλος
ε3
ζ3 μαύρος κύκλος
η3
θ3
α2
β2
γ2
δ2
ε2
ζ2
η2
θ2
α1
β1
γ1
δ1
ε1
ζ1
η1
θ1
 | 8 |
| 7 | 7 |
| 6 | 6 |
| 5 | 5 |
| 4 | 4 |
| 3 | 3 |
| 2 | 2 |
| 1 | 1 |
|  | α | β | γ | δ | ε | ζ | η | θ |  |

Ο **Πρωταθλητής** συνδυάζει τις κινήσεις του Βεζίρη, του Ελέφαντα και του Τανκ

Παρατηρήσεις
------------

Ακόμη και ένα κομμάτι με τις συνδυασμένες κινήσεις του Ελέφαντα και του Τανκ μπορεί να φτάσει μόνο το ένα τέταρτο των τετραγώνων στο ταμπλό. Αυτό το πρόβλημα λύνεται προσθέτοντας τις κινήσεις του Βεζίρη στον πρωταθλητή.

Ο Πρωταθλητής μπορεί γενικά να κάνει ματ εναντίον του αντίπαλου Βασιλιά, με τη βοήθεια του δικού του Βασιλιά.

Βιβλιογραφία
------------

Παραπομπές
----------

|  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| 

| π • σ • ε
Ανορθόδοξοι πεσσοί |
| --- |
|  |
| 

|  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- |
|  | Πρίγκιπας |  | ΑμαζόναΑκρίδα |  | ΒεζίρηςΚαταπέλτηςΤανκ |  | ΦερζΕλέφαντας |  | ΕφιάλτηςΚαμήλαΦοίνικας |  | ΑντιπιόνιΛοχίας |
|  | ΠριγκίπισσαΑρχιεπίσκοποςΚαρδινάλιος |  | ΑυτοκράτειραΚαγκελλάριοςΣτρατάρχης |  | ΚαμηλοπάρδαληΚιρίν |  | Ταξιδευτής |  | ΜονόκερωςΡινόκεροςΚοράκι |  | Ζέβρα |
|  |  |  |  | ΤζόκερΤρελλός |  | Πρωταθλητής |  | Μάγος |

 |
|  |
| 
Σκάκι · Ορθόδοξοι πεσσοί |

 |
Ο **Βασίλειος Γκιώνης** (Λάμποβο, τέλη 19ου αι. - Κορυτσά, 29 Μαρτίου 1914) ήταν Έλληνας ιερέας, Μακεδονομάχος και ηγετική προσωπικότητα της εξέγερσης της Κορυτσάς κατά τη διάρκεια του Βορειοηπειρωτικού Αγώνα την άνοιξη του 1914.

Βίος
----

Ο Βασίλειος Γκιώνης γεννήθηκε στο χωριό Λάμποβο της επαρχίας Τεπελενίου (περιοχή Βορείου Ηπείρου), που βρίσκεται στη σημερινή Αλβανία. Αποφοίτησε από την ιερατική σχολή της νήσου των Ιωαννίνων το 1900.

Έλαβε μέρος στον Μακεδονικό Αγώνα. Μετά το τέλος των Βαλκανικών Πολέμων και την επιδίκαση της πατρίδας του στο νεοσύστατο αλβανικό κράτος προσέτρεξε και έλαβε μέρος στον αγώνα των Βορειοηπειρωρών για αυτοδιάθεση.

Ο Γκιώνης ως διάκος στην πόλη της Κορυτσάς, υπήρξε από τους ηγέτες του επαναστατικού κινήματος που ξέσπασε εκεί λίγες ημέρες μετά την εγκαθίδρυση της αλβανικής χωροφυλακής. Με το ξέσπασμα της εξέγερσης της Κορυτσάς τέθηκε επικεφαλής της περιοχής του Ιερού Ναού του Αγίου Γεωργίου (δηλαδή στον καθεδρικό ναό της πόλης). Και κατάφερε επιτυχώς να απωθήσει τα όποια εχθρικά τμήματα.

Δύο ώρες μετά τη συμφωνία προσωρινής κατάπαυσης του πυρός ομάδα Αλβανών ελεύθερων σκοπευτών, σε παράβαση των όρων της συμφωνίας τον εκτέλεσε στο προαύλιο του Αγίου Γεωργίου. Το γεγονός προκάλεσε και την επανέναρξη των συμπλοκών στην Κορυτσά.

Υστεροφημία
-----------

Ο λόγιος και μετέπειτα βουλευτής Κορυτσάς (1915-1917), Κωνσταντίνος Σκενδέρης, επαίνεσε τη συμβολή και τη θυσία του διάκου Γεώργιου Γκιώνη στους εθνικούς αγώνες και την συνέκρινε με αυτή του Αθανάσιου Διάκου στην Επανάσταση του 1821.

Παραπομπές
----------

1. ↑  *Ηπειρωτική Εστία* (20): olympias.lib.uoi.gr.. Ανακτήθηκε στις 10 December 2018.
2. ↑  Απόστολος Βακαλόπουλος. Ιστορία της Ηπείρου: Από τις αρχές της Οθωμανοκρατίας ως της Ημέρες μας. Ηρόδοτος
3. 1 2 3  Ιωάννης Καφετζόπουλος, Χαράλαμπος Φλώκας Αγγελική Δήμα-Δημητρίου. Βορειοηπειρωτικός Αγώνας. Γενικό Επιτελείο Στρατού. Διεύθυνσις Ιστορίας Στρατού, Αθήνα 1997, σελ. 175, 574
4. 1 2  Σάββας Ιακωβίδης. Το Αυτονομιστικό Κίνημα στη Βόρεια Ήπειρο (1914). Αριστοτέλειο Πανεπιστήμιο Θεσσαλονίκης, 2011, σελ 66-67.
5. ↑  Κωνσταντίνου Χ. Σκενδέρη, *Ιστορία της αρχαίας και συγχρόνου Μοσχοπόλεως*, Έκδοσις δευτέρα. Επηυξημένη μετά πολλών εικόνων, Τύποις Ι. Βάρτσου, Εν Αθήναις 1928
Η **Επιτροπή Ποντιακών Μελετών** είναι ένα επιστημονικό σωματείο, μη κερδοσκοπικού χαρακτήρα, που ιδρύθηκε στην Αθήνα στις 26 Μαΐου του 1927  από ομάδα Ποντίων διανοουμένων και παραγόντων της δημόσιας και κοινωνικής ζωής με τη θερμουργό πρωτοβουλία του ιατρού Θεοφύλακτου Θεοφύλακτου και την αποφασιστική ηγεσία του τελευταίου Μητροπολίτη Τραπεζούντας Χρύσανθου Φιλιππίδη, μετέπειτα Αρχιεπισκόπου Αθηνών και πάσης Ελλάδος. 

Σκοπός του σωματείου, σύμφωνα με το καταστατικό του, είναι η συγκέντρωση, μελέτη και δημοσίευση πάσης φύσεως υλικού (ιστορικού, γλωσσικού, λαογραφικού κ.λπ.) που αναφέρεται στον Πόντο και ειδικότερα στον Ελληνισμό του Πόντου.

Ιδρυτές ήταν ο Μητροπολίτης Τραπεζούντας Χρύσανθος, μετέπειτα αρχιεπίσκοπος Αθηνών και πάσης Ελλάδος, ο Αρχιμανδρίτης Άνθιμος Παπαδόπουλος,ο φιλόλογος Δημοσθένης Οικονομίδης, ο Χρήστος Καλαντίδης, ο Λεωνίδας Ιασονίδης, ο Αβραάμ Πολυχρονιάδης, ο Χρυσόστομος Μυρίδης, ο Θεμιστοκλής Παστιάδης, ο Σταύρος Νικολαΐδης, ο Κωνσταντίνος Κανσήζ, ο Λάμπρος Λαμπριανίδης και ο Λάζαρος Θεοδωρίδης.

Σήμερα εδρεύει στη Νέα Σμύρνη (Αγνώστων Μαρτύρων 73) που φέρει την ονομασία «Στέγη κειμηλίων του Ελληνισμού του Πόντου» Στο ιδιόκτητο κτίριο της Επιτροπής υπάρχει αίθουσα διαλέξεων, βιβλιοθήκη, και το Μουσείο Ποντιακού Ελληνισμού

Πρόεδροι της Ε.Π.Μ.
-------------------

* 1927-1949. Μητροπολίτης Τραπεζούντας Χρύσανθος (1881-1949), Αρχιεπίσκοπος Αθηνών και πάσης Ελλάδος (1938-1941).
* 1949-1962. Αρχιμανδρίτης Άνθιμος Παπαδόπουλος (1878-1962), Διευθυντής του Ιστορικού Λεξικού της Ακαδημίας Αθηνών (1932-1945).
* 1962-1989. Οδυσσέας Λαμψίδης (1917-2006), Δρ Φιλολογίας, Βυζαντινολόγος.
* 1990. Ισαάκ Λαυρεντίδης (1911-1997), Νομικός, Βουλευτής, Αντιπρόεδρος της Βουλής των Ελλήνων.
* 1990-2010. Δημήτριος Τομπαΐδης (1933- ), Ομότιμος Καθηγητής Γλωσσολογίας.
* 2010-σήμερα. Χρήστος Γαλανίδης (1940- ), Οικονομολόγος, Πολιτικός Μηχανικός, Ε.Δ.Ε.

Η Επιτροπή Ποντιακών Μελετών εκδίδει το περιοδικό «Αρχείον Πόντου» του οποίου ο πρώτος τόμος εκδόθηκε το 1928. Έκτοτε έχουν εκδοθεί πάνω από 50 τόμοι που περιλαμβάνουν μελέτες που αφορούν στον πολιτισμό των Ελλήνων του Πόντου.

Παραπομπές
----------

1. ↑  "Εγκυκλοπαίδεια Πάπυρος Λαρούς Μπριτάννικα" τομ.50ος, σελ.184.

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
--------------------

* Η ιστοσελίδα της Επιτροπής Ποντιακών Μελετών www.epm.gr
Ο **Πόλ Έντουαρντ Γιοστ** (*Paul Edward Yost*, 30 Ιουνίου 1919-27 Μαΐου 2007) θεωρείται από πολλούς ως ο "πατέρας του σύγχρονου αερόστατου με ζεστό αέρα".

Εφευρέτης
---------

Ο Γιοστ από τα πρώτα του χρόνια ασχολήθηκε με την αεροπορία. Το 1960 δημιούργησε το πρώτο αερόστατο με ζεστό αέρα, στα πρότυπα αυτού των αδερφών Μονγκολφιέ, σχεδόν 150 χρόνια μετά το αερόστατο των τελευταίων.

Το πρώτο σύγχρονο αερόστατο με ζεστό αέρα σχεδιάστηκε και δημιουργήθηκε το 1960, από τον Γιοστ. Αυτός ήταν που πέταξε πρώτος με ένα τέτοιο αερόστατο στο Μπράνιγκ της Νεμπράσκα των ΗΠΑ, στις 22 Οκτωβρίου του 1960. Αρχικά ήταν εξοπλισμένο με ένα φάκελο από πλαστικό και καύσιμα κηροζίνης. Στη συνέχεια όμως ο Γιοστ χρησιμοποίησε προπάνιο για τη θέρμανση του αέρα και ελαφρύ ύφασμα από νάιλον αντί για το υλικό φακέλου.

Ο Γιοστ απεβίωσε στις 27 Μαΐου 2007 στο Νέο Μεξικό των ΗΠΑ.

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
--------------------

* Διεθνές Μουσείο Αερόστατου Albuquerque
* Διεθνής Εορτή Αερόστατου Albuquerque

Παραπομπές
----------

1. 1 2  (Αγγλικά) *Find A Grave*. 19595454. Ανακτήθηκε στις 9  Οκτωβρίου 2017.
2. ↑  www.iht.com/articles/ap/2007/05/30/america/NA-GEN-US-Obit-Ed-Yost.php.
3. ↑  Kim, Seung Min (31 Ιουλίου 2004). «"Hot-air balloons to take flight"». Des Moines Register. σελίδες 1B. Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 18 Μαρτίου 2008. Ανακτήθηκε στις 8 Νοεμβρίου 2007.
4. ↑  Hevesi, Dennis. "Ed Yost, 87, Father of Modern Hot-Air Ballooning, Dies", *The New York Times*, 2007-06-04. Retrieved on 2007-10-31.
Συντεταγμένες: 50°53′42″N 4°20′28″E﻿ / ﻿50.8949°N 4.3412°E﻿ / 50.8949; 4.3412

Κατασκευασμένο για την Παγκόσμια Έκθεση των Βρυξελλών (Expo '58), το ύψους 103 μέτρων μνημείο **Ατόμιουμ** (**Atomium**) αναπαριστά την κυψελίδα ενός κρυστάλλου σιδήρου, μεγεθυμένη κατά 165 δισεκατομμύρια φορές, με κάθετο σώμα διαγώνια, σωλήνες κατά μήκος των 12 άκρων του κύβου και από τις 8 κορυφές προς το κέντρο. 

Εννέα σφαίρες από ατσάλι διαμέτρου 18 μέτρων συνδέονται μέσω σωλήνων που περιέχουν κυλιόμενες σκάλες μέχρι 35 μέτρων, μεταξύ των μεγαλύτερων στην Ευρώπη. Παράθυρα στην κορυφαία σφαίρα παρέχουν μια πανοραμική άποψη των Βρυξελλών. Άλλες σφαίρες έχουν εκθέσεις της δεκαετίας του 1950. Τρεις ανώτερες σφαίρες που δεν διαθέτουν κάθετη υποστήριξη δεν είναι ανοιχτές στο κοινό για λόγους ασφαλείας. 

Το Atomium

Ο Πύργος του Άιφελ των Βρυξελλών
--------------------------------

Σχεδιασμένο αρχικά για να διαρκέσει μόνο έξι μήνες, το σχέδιο του αρχιτέκτονα Αντρέ Βατερκέυν επέζησε και κατέστη δημοφιλές τουριστικό θέλγητρο, σε σημείο που μερικοί πιστεύουν πως είναι ένα εθνικό σύμβολο του Βελγίου που ανταγωνίζεται το Μάννεκεν Πις. Βρίσκεται στο βόρειο τμήμα των Βρυξελλών, δίπλα στο Στάδιο Βασιλιά Βαλδουίνου στο Πάρκο Χέυζελ (50.8948° Β, 4.3415° Α). Κοντά του βρίσκονται επίσης ένα συνεδριακό κέντρο, το πάρκο Mini Europe και ένα από τα πρώτα πολυσινεμά στον κόσμο, το Kinepolis.

Κυλιόμενες σκάλες στο εσωτερικό του Atomium.

Ανακαίνιση
----------

Ξεκινώντας τον Μάρτιο του 2004, οι ανακαινιστικές εργασίες περιέλαβαν την αντικατάσταση των φθαρμένων ελασμάτων από αλουμίνιο που κάλυπταν τις σφαίρες με ανοξείδωτο ατσάλι. Για να καλυφθεί η δαπάνη των ανακαινίσεων, το παλιό αλουμίνιο πουλήθηκε στο κοινό ως σουβενίρ. Ένα τριγωνικό κομμάτι μήκους περίπου 2 μέτρων πωλήθηκε για 1.300$. Το Ατόμιουμ παρέμεινε κλειστό για το κοινό από τον Οκτώβριο του 2004 μέχρι τον Φεβρουάριο του 2006. Έκτοτε το Atomium έχει δεχθεί περισσότερους από 2.000.000 επισκέπτες .

Δείτε επίσης
------------

* Βρυξέλλες

Παραπομπές
----------

1. ↑  (Γερμανικά, Αγγλικά, Γαλλικά, Ισπανικά, Ιταλικά) *archINFORM*. Ανακτήθηκε στις 30  Ιουλίου 2018.
2. ↑  atomium.be/the\_shape\_of\_the\_atomium#:~:text=In-,1954,-nam%20Baron%20Moens. Ανακτήθηκε στις 17  Απριλίου 2022.
3. ↑  Deux millions de visiteurs à l'Atomium depuis la réouverture - Actu24.be

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
--------------------

* Πολυμέσα σχετικά με το θέμα  Atomium στο Wikimedia Commons
* Επίσημος Διαδυκτιακός Τόπος του Ατόμιουμ
* Structurae
* Brussels Discovery[*νεκρός σύνδεσμος*]
* Webcam Atomium
* Ατόμιουμ

  


|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
| Καθιερωμένοι όροι | 
* VIAF: 140590435

 |

 |
Η Ατόλη από το διάστημαΗ **Ατόλη Κάρτερετ** ή Νήσοι Κάρτερετ (Carteret Islands) είναι νησιά της Παπούα Νέα Γουινέα που βρίσκονται 86 χλμ βόρειο ανατολικά της Μπούκανβιλ στο Νότιο Ειρηνικό. Η ατόλλη αυτή είναι μια συστάδα νησιών με πεταλοειδή μορφή που φτάνη τα 30 χλμ με κατεύθυνση Βορρά - Νότο, με έναν συνολικό έδαφος 0,6 τετραγωνικών χιλιόμετρα και μια μέγιστη ανύψωση 1,5 μ επάνω από τη μέση στάθμη της θάλασσας. Τα κύρια τμήματα της ατόλης αποτελούν τα νησιά Han, Jangain, Yesila, Yolasa και Piul, και ονομάστηκε έτσι από τον Βρετανό πλοίαρχο Φίλιπ Κάρτερετ (Philip Carteret) που τους ανακάλυψε το 1767, τα νησιά έχουν 1000 κατοίκους, η δε νήσος Han είναι το σημαντικότερο νησί .

Τα νησιά απειλούνται από την άνοδο της στάθμης της θάλασσας. Ήδη σημειώνονται αρκετές πλημμύρες ενώ καταστρέφεται σταδιακά και ο ελάχιστος υδροφόρος ορίζοντας. Χαρακτηριστική περίπτωση αποτελεί η νήσος Huene που έχει χωριστεί στα δύο από την άνοδο της στάθμης της θάλασσας. Στις 25 Νοεμβρίου του 2003 η κυβέρνηση της Παπούα Νέας Γουινέας ενέκρινε και χρηματοδότησε ένα πρόγραμμα σταδιακής μετεγκατάστασης των κατοίκων των νησιών αυτών σε άλλες περιοχές.

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
--------------------

|  |  |
| --- | --- |
| Commons logoCommons logo | Τα Wikimedia Commons έχουν πολυμέσα σχετικά με το θέμα   **Ατόλη Κάρτερετ** |

* God Help Me and My People Περιγραφή από κάτοικοι του νησιού.
* ABC TV - ρεπορτάζ για τα νησιά από το Steve Marshall 13 Μαρτίου 2007
* Τεκτονικές πλάκες στην περιοχή - Πανεπιστήμιο Βόρειας Ντακότας.
* Estimation of current plate motions in Papua New Guinea from GPS observations - Research School of Earth Sciences, The Australian National University,Canberra, A.C.T. Australia
* Pacific Atlantis: first climate change refugees - The Guardian 25 Νοεμβρίου 2005
* Islands battle rising seas for survival - Reuters Alertnet 23 Νοεμβρίου 2005
* Islanders face rising seas with nowhere to go - Sydney Morning Herald 30 Μαρτίου 2002
* Photographs taken on Tulun in 1960 - Εθνική Βιβλιοθήκη της Αυστραλίας
* Kilinailau Islands στο oceandots.com
* στο cnn.com
* 

  


|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
| Καθιερωμένοι όροι | 
* GND: 4464801-7

 |

 |

Συντεταγμένες: 4°45′S 155°24′E﻿ / ﻿4.750°S 155.400°E﻿ / -4.750; 155.400
Συντεταγμένες: 52°11′48.73″N 17°46′19.24″E﻿ / ﻿52.1968694°N 17.7720111°E﻿ / 52.1968694; 17.7720111

Ο **Βζεσνίτσα** (πολωνικά: Wrześnica) είναι ποταμός της Πολωνίας, δεξιός (ή βόρειος) παραπόταμος του Βάρτα. Έχει μήκος 49 χιλιομέτρων και έκταση λεκάνης απορροής 355 χλμ2. Έχει την πηγή του κοντά στο Πιεκάρι, ένα προάστιο του Γκνιέζνο. Συναντά τον Βάρτα κοντά στο χωριό Σαμαζέβο. Σημαντικές πόλεις κατά μήκος του ποταμού Βζεσνίτσα περιλαμβάνουν τις Τσερνιεγέβο και Βζέσνια.

Κοντά στην πόλη Βζέσνια, δημιουργήθηκε η τεχνητή λίμνη Βζεσίνσκιε στον ποταμό, που στην καθομιλουμένη ονομάζεται επίσης Δεξαμενή Λιπούφκα.

Παραπομπές
----------

1. ↑  «LIST OF NAMES OF FLOWING WATERS» (PDF) (στα Πολωνικά). Commission on Standardization of Geographical Names Outside the Republic of Poland (KSNG). Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο (PDF) στις 3 Νοεμβρίου 2019. Ανακτήθηκε στις 18 Ιουλίου 2019.
2. ↑  «Września - Dzieje miast - Region Wielkopolska - a must see». *regionwielkopolska.pl* (στα Πολωνικά). Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 11 Ιουλίου 2019. Ανακτήθηκε στις 2 Αυγούστου 2019.