recursal/SuperWikiNEXT-32B huggingface dataset:
Ο **Θεόδωρος Ορφανίδης** (1817 - 5 Αυγούστου 1886) ήταν Έλληνας ποιητής και βοτανολόγος του 19ου αιώνα.

Βιογραφικά στοιχεία
-------------------

Γεννήθηκε στη Σμύρνη το 1817. Τα παιδικά του χρόνια τα πέρασε στη Σύρο και στην Τήνο. Εγκαταστάθηκε από το 1835 στην Αθήνα και αφού ολοκλήρωσε τις γυμνασιακές σπουδές του διορίστηκε στο υπουργείο Εσωτερικών. Σπούδασε βοτανική στο Παρίσι με κρατική υποτροφία. Όταν γυρίζει το 1850 διορίζεται έκτακτος καθηγητής στο πανεπιστήμιο. Συμμετείχε ως πληρεξούσιος στη Β΄ Εθνοσυνέλευση. Την περίοδο 1867-1868 χρημάτισε πρύτανης. Ο Ορφανίδης μελέτησε τον φυτικό πλούτο της Ελλάδας και δημοσίευσε τα πορίσματα των ερευνών του στο έργο του Flora graeca exciccata. Ανακάλυψε πενήντα περίπου είδη ελληνικών φυτών. Απεβίωσε το 1886.

Τα φυτικά είδη *Heracleum orphanidis*, *Centaurea orphanidea*, *Biebersteinia orphanidis*, *Campanula orphanidea*, *Euphorbia orphanidis*, *Nepeta orphanidea*, *Tulipa orphanidea*, *Verbascum orphanideum* and *Viola orphanidis* εχουν ονομασθεί προς τιμην του.

Έργο
----

Η ποίηση του Θεόδωρου Ορφανίδη εντάσσεται στην Α' Αθηναϊκή Σχολή και είναι κυρίως σατιρική. Είναι επηρεασμένος από τον Αλέξανδρο Σούτσο, τον οποίο προσπαθεί και να μιμηθεί. Εμφανίζεται πρώτη φορά το 1836 με τη σατυρική συλλογή του *Ο Μένιππος*. Το 1840 εκδίδει για σύντομο διάστημα το σατιρικό περιοδικό *Ο Τοξότης*. Ο Ιωάννης Κωλέττης απομακρύνει τον ενοχλητικό ποιητή με την υποτροφία που του δίνει για να σπουδάσει στο Παρίσι. Όταν γυρίζει γράφει άφθονα ποιήματα επικολυρικά (Ο Άπατρις, Χίος δούλη, Άγιος Μηνάς) και σατιρικά (Τίρι λίρι). Συμμετείχε σε ποιητικούς διαγωνισμούς και ως διαγωνιζόμενος και ως κριτής, διαμορφώνοντας τη νεοελληνική κριτική. Οι κριτικοί θεωρούν την ποίησή του χωρίς πρωτοτυπία και χαμηλής ποιότητας.

Πηγές
-----

|  |  |
| --- | --- |
| Wikisource logoWikisource logo | Στη Βικιθήκη υπάρχει υλικό που έχει σχέση με το θέμα:  **Συγγραφέας:Θεόδωρος Ορφανίδης** |

* Ιωάννης Αρσένης (1894). *Ποικίλη Στοά: Εθνική εικονογραφημένη επετηρίς, Έτος 1/16, 1881-1914*. Αθήνα: Εστία. Ανακτήθηκε στις 10 Σεπτεμβρίου 2009.
* Εθνικόν και Καποδιστριακόν Πανεπιστήμιον Αθηνών, Μιχαήλ Στεφανίδης, επιμ. (1948). *Εκατονταετηρίς 1837 - 1937, Τόμος Ε', Ιστορία της Φυσικομαθηματικής Σχολής*. Αθήναι: Πυρσός Α.Ε. Ανακτήθηκε στις 30 Μαΐου 2010.
* συνοπτικό βιογραφικό σημείωμα από το Ινστιτούτο Νεοελληνικών Ερευνών
* Βιογραφικό σημείωμα από το Εθνικό Κέντρο Βιβλίου Αρχειοθετήθηκε 2014-12-17 στο Wayback Machine.

Παραπομπές
----------

1. ↑  Μεγάλη Ελληνική Εγκυκλοπαίδεια Πυρσός, τόμος ΙΘ΄.

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
--------------------

* Ο Θεόδωρος Ορφανίδης ως βοτανικός, του Τέοντορ Χέρμαν φον Χέλντραϊχ στο Ημερολόγιο Σκόκου του 1887.

  


|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
| Καθιερωμένοι όροι | 
* WorldCat
* VIAF: 5841002
* **ΕΒΕ**: 26009
* **AA**: 132241
* LCCN: nr95014364
* ISNI: 0000 0000 6139 8615
* GND: 123455758
* SUDOC: 15212649X
* Botanist: Orph.

 |

 |
Το Πολυδύναμο Κέντρο Αστέγων είναι χώρος υποδοχής, φιλοξενίας και διημέρευσης άστεγων ατόμων της Αττικής που εδρεύει στον Δήμο Αθηναίων. Τέθηκε σε λειτουργία στις 8 Απριλίου του 2020, από τον δήμαρχο Αθηναίων Κώστα Μπακογιάννη, και δύναται να φιλοξενήσει ως και 400 αστέγους. Η δομή βρίσκεται στη συμβολή των οδών Αχαρνών & Λιοσίων, αποτελείται από 55 διαμερίσματα και στεγάζει Κέντρο Ημέρας, Υπνωτήριο και Ξενώνα. Είναι 24ωρης λειτουργίας και μπορεί να καλύψει πλήρως τις στεγαστικές ανάγκες του άστεγου πληθυσμού της πόλης.

Στο έργο της δομής συνδράμουν επιπλέον οργανώσεις που δραστηριοποιούνται στην προστασία των αστέγων**,** όπως o Ελληνικός Ερυθρός Σταυρός, η Αποστολή, η Praksis, οι Γιατροί του Κόσμου, και η Equal Society. Κάθε διαμέρισμα  της νέας δομής  διαθέτει το δικό του μπάνιο, κουζίνα με ψυγείο και τηλεόραση. Όλα τα διαμερίσματα διαθέτουν διπλά τζάμια, θέρμανση με φυσικό αέριο και πυρασφάλεια. Στελεχώνεται από ιατρούς, φροντιστές, νοσηλευτές, κοινωνικούς λειτουργούς και ψυχολόγους και οι ωφελούμενοι, εκτός από σίτιση και στέγη, λαμβάνουν ιατρική και νοσηλευτική φροντίδα και ψυχοκοινωνική στήριξη.

Παραπομπές
----------

1. ↑  «Εγκαίνια σε εποχές κορωναϊού: Κέντρο φιλοξενίας 400 αστέγων από τον Δήμο Αθηναίων». *Hellasjournal.com* (στα Αγγλικά). 8 Απριλίου 2020. Ανακτήθηκε στις 22 Νοεμβρίου 2022.
2. ↑  «Πολυδύναμο Κέντρο Άστεγων: Από σήμερα η λειτουργία της νέας δομής του Δήμου Αθηναίων». *LiFO*. 8 Απριλίου 2020. Ανακτήθηκε στις 22 Νοεμβρίου 2022.
3. ↑  «Πολυδύναμο Κέντρο Αστέγων – ευρωπαϊκό πρότυπο από τον Δήμο Κώστας Μπακογιάννης: Αξιοπρεπείς συνθήκες διαβίωσης των συνανθρώπων μας τώρα αλλά και μετά την κρίση». Δήμος Αθηναίων. Ανακτήθηκε στις 22 Νοεμβρίου 2022.

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
--------------------

Επίσημη Ιστοσελίδα
Η **Μαρία-Αντουανέτα**, γερμανικά: Marie Antoinette Prinzessin zu Schwarzburg‎‎ (7 Φεβρουαρίου 1898 - 4 Νοεμβρίου 1984) ήταν το μεγαλύτερο παιδί του Ζίτσο πρίγκιπα του Σβάρτσμπουργκ.

Βιογραφία
---------

Γεννήθηκε στο Γκρόσσχαρταου, στο βασίλειο της Σαξονίας, ως το πρώτο παιδί του Ζίτσο πρίγκιπα του Σβάρτσμπουργκ (1860-1926), και της συζύγου του, Αλεξάνδρας πριγκίπισσας του Άνχαλτ (1868-1958). Ο πατέρας της ήταν γιος τού Φρειδερίκου-Γκύντερ πρίγκιπα του Σβάρτσμπουργκ-Ρούντολστατ, και της Ελένης κόμισσας της Ράινα (1835-1860), ενώ η μητέρα της ήταν κόρη τού Φρειδερίκου Α΄ δούκα τού Άνχαλτ και της Αντουανέτας πριγκίπισσας της Σαξονίας-Άλτενμπουργκ. Μέσω τής μητέρας της ήταν απόγονος τού Φρειδερίκου-Γουλιέλμου Β΄ βασιλιά της Πρωσίας.

Οικογένεια
----------

Παντρεύτηκε στις 4 Ιανουαρίου 1925 στο Βίλντενφελς, τον Φρειδερίκο-Μάγκνους Ε΄ κόμη τού Ζολμς-Βίλντενφελς (1886-1945), μοναδικό γιο του Φρειδερίκου-Μάγκνους κόμη του Ζολμς-Βίλντενφελς (1847-1910) και της Άννας-Ζακλίν κόμισσας τού Μπέντινκ-Άλντενμπουργκ-Μίνταχτεν (1855-1903).

Είχαν πέντε παιδιά:

* Άννα (1 Ιανουαρίου - 7 Ιουλίου 2015), άγαμη.
* Φρειδερίκος-Μάγκνους ΣΤ΄ (γενν. 18 Ιανουαρίου 1927), κόμης του Ζολμς-Βίλντενφελς. Νυμφεύτηκε πρώτα το 1948 την Καταρίνα Ντουέρστ, μετά το 1971 τη Γκίζελα Φράνια και έπειτα το 1994 τη Γκίζελα-Μαρία Πάρσολ. Δεν έχει απογόνους.
* Γιούτα (γενν. 12 Φεβρουαρίου 1928), παντρεύτηκε το 1957 τον Σαλίμ Φαρίντ Σαάντ.
* Αλβέρτος-Ζίτσο (28 Μαΐου 1929 - 8 Φεβρουαρίου 2010) του Ζολμς-Βίλντενφελς. Νυμφεύτηκε το 1970 την Ίνγκριντ Γκρος.
* Χριστίνα (γενν. 27 Μαΐου 1938), παντρεύτηκε το 1971 τον Ντήτριχ Γκρος.

Ο Οίκος του Σβάρτσμπουργκ
-------------------------

Στις 21 Απριλίου 1896 ο πατέρας της αναγνωρίστηκε ως ηγέτης τού Οίκου τού Σβάρτσμπουργκ, αν και δεν είχε προηγουμένως δικαίωμα διαδοχής, λόγω τού μοργανατικού γάμου των γονιών του. Μετά το τέλος τού αδελφού της το 1971, ο Οίκος τού Σβάρτσμπουργκ εξέλειπε από άρρενα μέλη.

Σημειώσεις και πηγές
--------------------

1. ↑  House Laws of Schwarzburg

* τοPeerage.com - Μαρία Αντουάνετα Πρίγκιπας Φον Σβαρτζμπουργκ
* Γενεαλογικές Εγγύες των Αδελφών, Fürstliche Häuser, Αναφορά: 1991 201
Η **συνομοσπονδία** είναι ένωση κυρίαρχων ομάδων ή κρατών, τα οποία έχουν ενωθεί με στόχο την κοινή δράση. Οι συνομοσπονδίες ιδρύονται συνήθως μετά από την υπογραφή μιας συνθήκης. Τα κράτη τείνουν να σχηματίζουν συνομοσπονδίες για να αντιμετωπίσουν κρίσιμα ζητήματα, όπως είναι αυτά της άμυνας, των εξωτερικών σχέσεων, του εσωτερικού εμπορίου ή του νομίσματος. Η γενική κυβέρνηση είναι υποχρεωμένη να παρέχει υποστήριξη για όλα τα μέλη της. Ο συνομοσπονδισμός εκπροσωπεί μια κύρια μορφή διακυβερνητισμού, ο οποίος ορίζεται ως μια οποιαδήποτε μορφή αλληλεπίδρασης μεταξύ πολιτειών ή κρατών η οποία λαμβάνει χώρα στην βάση της κυρίαρχης ανεξαρτησίας ή διακυβέρνησης.

Η φύση της σχέσης ανάμεσα στα κράτη (ή πολιτείες) μέλη της συνομοσπονδίας ποικίλει. Ομοίως, η σχέση μεταξύ των κρατών μελών και της γενικής κυβέρνησης, καθώς και η κατανομή των εξουσιών, ποικίλει. Κάποιες χαλαρότερες συνομοσπονδίες θυμίζουν την λειτουργία και τη δομή των διεθνών οργανισμών. Άλλες συνομοσπονδίες με αυστηρότερους κανόνες μπορεί να θυμίζουν περισσότερο το ομοσπονδιακό πολίτευμα. 

Δεδομένου ότι τα μέλη της συνομοσπονδίας διατηρούν την κυριαρχία τους πάνω στα εδάφη τους, έχουν ένα σιωπηρό δικαίωμα απόσχισης. Ο πολιτικός φιλόσοφος Έμεριχ Φάτελ παρατηρεί: "Αρκετά ανεξάρτητα και κυρίαρχα κράτη μπορεί να ενωθούν μεταξύ τους από μια αέναη συνομοσπονδία χωρίς να παύουν να αποτελούν τέλεια κράτη. ... Οι από κοινού διαβουλεύσεις δεν θα προσφέρουν καμία βία στην κυριαρχία του κάθε μέλους".

Υπό τον συνομοσπονδιακό τύπο διακυβέρνησης, σε αντίθεση με τον ομοσπονδιακό τύπο διακυβέρνησης, η κεντρική εξουσία είναι σχετικά αδύναμη. Οι αποφάσεις που λαμβάνει η γενική κυβέρνηση στο μονοθάλαμο κοινοβούλιο, το συμβούλιο των κρατών-μελών, πρέπει να υιοθετηθούν από τα κράτη μέλη για να ισχύσουν. Επίσης, η λήψη αποφάσεων από τη γενική κυβέρνηση συνήθως προχωρά μέσω ομόφωνης συναίνεσης και όχι μέσω της πλειοψηφίας. Ιστορικά, αυτά τα χαρακτηριστικά, τα οποία περιορίζουν την αποτελεσματικότητα της ένωσης, σημαίνουν ότι με το χρόνο χτίζεται πολιτική πίεση η οποία τάσσεται υπέρ της μετάβασης στο ομοσπονδιακό σύστημα διακυβέρνησης, όπως έγινε στις περιπτώσεις περιφερειακής ολοκλήρωσης στις Ηνωμένες Πολιτείες, την Ελβετία και τη Γερμανία.

Παραπομπές
----------

1. ↑  Oxford English Dictionary
2. ↑  Vattel, Emmerich (1758) *The Law of Nations*, cited in Wood, Gordon (1969) *The Creation of the American Republic 1776 - 1787*, University of North Carolina Press, Chapel Hill, p.355.
3. ↑  McCormick, John (2002) *Understanding the European Union: a Concise Introduction*, Palgrave, Basingstoke, p. 6.
4. ↑  This was the key feature that distinguished the first American union, under the Articles of Confederation of 1781, from the second, under the US Constitution of 1789. Alexander Hamilton, in *Federalist 15*, called the absence of directly-effective law in the Articles a 'defect' and the ‘great and radical vice’ in the initial system. Madison, James, Hamilton, Alexander and Jay, John (1987) *The Federalist Papers*, Penguin, Harmondsworth, p. 147.

|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
| Καθιερωμένοι όροι | 
* GND: 4182626-7
* HDS: 027472

 |

 |
Ο τίτλος του **Δούκα της Σπάρτης** *(καθαρεύουσαː Δοὺξ τῆς Σπάρτης)* αποδιδόταν, κατά την διάρκεια της Βασιλείας στην Ελλάδα, στον μεγαλύτερο υιό του μονάρχη και προστίθετο σε εκείνον του Διαδόχου του Θρόνου της Ελλάδας. 

Παρά το γεγονός πως εξακολουθεί να βρίσκεται σε χρήση, δεν αποτελεί παρά μόνον τίτλο ευγένειας μετά το 1974.

Η γέννηση του διαδόχου Κωνσταντίνου στις 2 Αυγούστου 1868 γιορτάστηκε ευρέως στην Ελλάδα, ειδικά καθώς το όνομα του διαδόχου αντηχούσε στη βυζαντινή αυτοκρατορική παράδοση και τον αλυτρωτισμό που κατοχυρώθηκαν στη «Μεγάλη Ιδέα» Ως αποτέλεσμα, την ημέρα της βάπτισης του διαδόχου στις 22 Αυγούστου, με πρωτοβουλία του Πρωθυπουργού Δημητρίου Βούλγαρη, ο πατέρας του, Βασιλιάς Γεώργιος Α΄, εξέδωσε Βασιλικό Διάταγμα σύμφωνα με το οποίο ο Κωνσταντίνος, καθώς και οποιοσδήποτε μελλοντικός Διάδοχος του Θρόνου, θα έφερε τον τίτλο «Δούκας της Σπάρτης». Ωστόσο, το Διάταγμα αυτό ήταν αντίθετο με το άρθρο 3 του ισχύοντος τότε Ελληνικού Συντάγματος, το οποίο απαγορεύει την αναγνώριση τίτλων ευγενείας ή την απονομή τέτοιων. 

Αυτό οδήγησε σε θυελλώδη συζήτηση στη Βουλή, με παρότρυνση του Τιμολέοντα Φιλήμονα. Η Κυβέρνηση της εποχής υποστήριξε το διάταγμα με το επιχείρημα ότι η συνταγματική διάταξη δεν ίσχυε για τα μέλη της βασιλικής οικογένειας, αλλά ο Φιλήμων και άλλοι αντέτειναν ότι η διατύπωση δεν έκανε διάκριση και ότι το Βασιλικό Διάταγμα παραβίαζε το Σύνταγμα. Το Διάταγμα εγκρίθηκε τελικά από τη Βουλή στις 29 Σεπτεμβρίου 1868, με 98 ψήφους υπέρ, 2 αποχές και 26 κατά. Ωστόσο, η χρήση του τίτλου «Δούκας της Σπάρτης» εντός της Ελλάδας αποσύρθηκε αργότερα σιωπηλά. Ωστόσο, ο Διάδοχος Κωνσταντίνος ήταν γνωστός ως «ΑΒΥ ο Δούκας της Σπάρτης» στη διεθνή σκηνή από τη γέννησή του μέχρι την άνοδό του το 1913.

Δούκες της Σπάρτης
------------------

| Δούκας | Εικόνα | Περίοδος Κατοχής Αξιώματος |
| --- | --- | --- |
| Έναρξη | Λήξη |
| Κωνσταντίνος Α΄ της Ελλάδας *(1868-1923)* |  | 22 Αυγούστου 1868 | 18 Μαρτίου 1913 |
| Γεώργιος Β΄ της Ελλάδας *(1890-1947)* |  | 18 Μαρτίου 1913 | 11 Ιουνίου 1917 |
| 19 Δεκεμβρίου 1920 | 27 Σεπτεμβρίου 1922 |
| Κωνσταντίνος Β΄ της Ελλάδας *(1940-2023)* |  | 1 Απριλίου 1947 | 6 Μαρτίου1964 |
| Πρίγκιπας Παύλος *(1967-σήμερα)* |  | 20 Μαΐου 1967 | 1 Ιουνίου 1973 |

Παραπομπές
----------

1. 1 2  Μαρκεζίνης, Σπυρίδων. «Πολιτική Ιστορία της Νεωτέρας Ελλάδος (1828 - 1964). Τόμος Β′: Η Συνταγματική Βασιλεία, 1863 - 1909». *dx.doi.org*. Ανακτήθηκε στις 2 Ιανουαρίου 2024.
2. ↑  Β.Δ. 22 Αυγούστου 1868, δημοσιευθέν στο ΦΕΚ 44/1868
3. ↑  «PDF Image Viewer». *www.et.gr*. Ανακτήθηκε στις 2 Ιανουαρίου 2024.
4. ↑  (Γαλλικά) Eugène Rizo Rangabé,  *Livre d'or de la noblesse phanariote en Grèce, en Roumanie, en Russie et en Turquie*, impr. S. C. Vlastos, Athènes, 1892, p. VII (διαδικτυακή ανάγνωση)

|  |  |
| --- | --- |
| 

|  |
| --- |
| * Πύλη:Ελλάδα
* Πύλη:Μοναρχία
 |

 |


|  |  |
| --- | --- |
| CC-BY-SA Μετάφραση | Στο λήμμα αυτό έχει ενσωματωθεί κείμενο από το λήμμα Duc de Sparte  της Γαλλικής Βικιπαίδειας, η οποία διανέμεται υπό την GNU FDL και την CC-BY-SA 4.0. (ιστορικό/συντάκτες). |
Ο **Μπάμπης Τσικληρόπουλος** (1939 -2011) ήταν συγγραφέας, σεναριογράφος, στιχουργός και ποιητής. Ήταν ιδρυτικό μέλος της Ένωσης Σεναριογράφων Ελλάδος.

Βιογραφικό
----------

Γεννήθηκε στον Πύργο το 1939. Αφού τελείωσε το γυμνάσιο εγκαταστάθηκε στην Αθήνα. Το 1966 εξέδωσε την ποιητική συλλογή με τίτλο «Επίσκεψη». Έγραψε μυθιστορήματα (*Ο Βαρώνος, Η Οδύσσεια του Μήτσου, Μην ξεχάσω και δε γυρίσω, Αποδέσμευση, Επίσκεψη, Τα απομνημονεύματα ενός εμβρύου, Ερασιτέχνης άνθρωπος, Η δευτέρα παρουσία σε απευθείας μετάδοση*) και θεατρικά έργα (*Η έκπληξη, Οι κερατάδες, Λέγε Μήτσο, Η πρόσκληση, Ο κύριος, Σάλτο Μορτάλε, Οι γίγαντες, Ούρσουλα, Κραυγές κυριών, Ο Παρασκευάς, Ο κήπος με τα χελιδόνια, Είμαστε όλοι θεατές, Το υπόγειο, Ωχ τα νεφρά μου*) ενώ ασχολήθηκε και με το παιδικό βιβλίο (*Το νησί της χελώνας Καρέτα-Καρέτα, Στο νησί της φώκιας Μονάχους-Μονάχους, Στο νησί των γλάρων, Τα Χριστούγεννα ενός χαμένου σκύλου, Ο αετός που δάκρυζε*).

Έγραψε επίσης σενάρια για τηλεοπτικές σειρές (*Ερασιτέχνης άνθρωπος, Ζητώ γνωριμία, Η επιστροφή, Η παιδική μας πόλη, Κρουσταλλένια, Παραμύθια πίσω από τα κάγκελα, Το πάθος*) και κινηματογραφικές ταινίες (*The flight of the swan, Ηλεκτρικός άγγελος, Ο βαρώνος, Σουβλίστε τους! Έτσι θα πάρουμε το κουραδόκαστρο, Τα βαποράκια*) καθώς και στίχους για τραγούδια, με ποιο γνωστά το «Ελένη» και το «Γράμμα», που μελοποιήθηκαν από το Θάνο Μικρούτσικο.

Πέθανε στις 30 Μαρτίου 2011 σε ηλικία 72 ετών και τάφηκε στον Πύργο.

Πηγές
-----

* Αρχειοθετήθηκε 2020-08-04 στο Wayback Machine.
*

Παραπομπές
----------

1. ↑  «Ο ‎Μπάμπης Τσικληρόπουλος στον κατάλογο καθιερωμένων όρων της Εθνικής Βιβλιοθήκης της Ελλάδας». Ανακτήθηκε στις 13  Νοεμβρίου 2019.

  


|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
| Καθιερωμένοι όροι | 
* VIAF: 455154257867624151311
* **ΕΒΕ**: 30965
* **BiblioNet**: **3204**

 |

 |
Ο **Θεόδωρος Μπούας** ήταν γιος του Πέτρου Μπούα, αξιωματούχου στην αυλή των Δεσποτών της Άρτας του Αγγελοκάστρου και του Μυστρά. Καταγόταν από τη μεγάλη στρατιωτική οικογένεια των Μπουαίων,. Το έτος γεννήσεως του δεν είναι γνωστό. Για πρώτη φορά γίνεται μνεία στο όνομα του το 1480 όταν προσέτρεξε σε ενίσχυση του Κροκόδειλου Κλαδά επικεφαλής 60 στρατιωτών που ήταν αποκλεισμένος στην Μάνη.

Κατά την κάθοδό του, αφού συγκρούστηκε στο Άργος με τους Τούρκους αιχμαλώτισε 33 από αυτούς. Οι Τούρκοι, με δύναμη συνολικά 2.500 ανδρών και έχοντας επικεφαλής τον διοικητή της Πελοποννήσου Σουλεϊμάν Πασά, προσέγγισαν το Οίτυλο, από όπου θα επιχειρούσαν προώθηση στο εσωτερικό της Μάνης. Στην αρχή σημείωσαν κάποιες επιτυχίες(όπως την εκπόρθηση του πύργου του Τριγοφύλου όπου συνέλαβαν 19 Έλληνες, κυρίευσαν το Οίτυλο,το Μεγαλοχώρι και τον Παπαφίγγο.

Η μάχη έλαβε χώρα κόντα στο Οίτυλο στις 19 Ιανουαρίου του 1481 και σε αυτήν νικήθηκαν οι Τούρκοι και αποσύρθηκαν προσωρινά στην Σπάρτη, αφήνοντας στο πεδίο της μάχης 700 νεκρούς. Η οργή του Οθωμανού σουλτάνου ήταν μεγάλη και διέταξε να εκτελεστούν και οι 19 συληφθέντες Έλληνες από τον πύργο του Τριγγοφύλου. Οι παραπάνω πολεμικές επιχειρήσεις παρατάθηκαν και ο έμπειρος πολέμαρχος Θεόδωρος Μπούας, έχοντας μαζί του τον επίσης εμπειρότατο Κροκόδειλο Κλαδά, αμύνθηκαν με επιτυχία στην τουρκική εισβολή επί μήνες, τη στιγμή που οι περισσότεροι των Ελλήνων είχαν παραδώσει τα όπλα και δεν πρόβαλαν αξιοσημείωτη αντίσταση.

Με την άφιξη τουρκικών ενισχύσεων οι εισβολείς υπερέβαιναν τους 8.000 άνδρες. Έτσι στις 4 Απριλίου του 1481 οι Τούρκοι κατέλαβαν την δίοδο του Μαυροβουνίου. Ο Θεόδωρος Μπούας και ο Κροκόδειλος Κλαδάς αντιστάθηκαν στα ενδότερα επιλέγοντας ως τοποθεσία την οχυρή θέση της Καστανιάς. Σε μια περίπτωση περισσότεροι από 1.000 άνδρες από το τουρκικό ένοπλο εκστρατευτικό σώμα αιχμαλωτίστηκαν, όταν οι Μπούας και Κλαδάς επιτέθηκαν μετωπικά και τους εγκλώβισαν μέσα στη στενωπό. Η Μάνη όμως είχε κατακλυστεί από τους Τούρκους και ο Θεόδωρος Μπούας με τον γιο του Μερκούριο Μπούα και τον συμπολεμιστή του Κλαδά και τους λοιπούς συστρατιώτες του μεταφέρθηκαν με τρεις γαλέρες του βασιλιά της Νάπολης Φερδινάνδου στην ιταλική χερσόνησο. Από αυτό το σημείο αρχίζει η δράση του Μερκούριου Μπούα, γιου του Θεόδωρου. Ο Θεόδωρος πέθανε στην Βόρειο Ήπειρο το 1492 κατά την εισβολή του Σουλτάνου Βαγιαζήτ, όταν στάλθηκε εκεί από τον βασιλιά της Νάπολης Φερδινάνδο να οργανώσει την αντίσταση κατά των Τούρκων με τον Κροκόδειλο Κλαδά.

Παραπομπές
----------

1. ↑  Madgearu & Gordon 2008, p. 83: "The despots Gjin Buia Spata and Peter Liosha were recognized by Symeon Uroš in 1359–1360 as rulers in Epirus and Aetolia. Albanian historians consider Gjin (or Ghinu) Buia and Peter Liosha Albanian, but it is sure that at least the Buia family was of Aromanian origin..."

Βιβλιογραφία
------------

* Παντελής Καρύκας, *Ελληνικές Επαναστάσεις*
* Μουσείο Ελληνικής παροικίας Βενετίας-Ιταλία(Αρχείο Ελληνικής Αδελφότητας Βενετίας)
* Περιοδικό *Στρατιωτική Ιστορία*
* Αρματολοί και Κλέφτες
Ο **Αλέξανδρος Λογοθέτης** (Αθήνα, 1 Δεκεμβρίου 1970) είναι Έλληνας ηθοποιός.

Βιογραφικό
----------

Ξεκίνησε τις σπουδές του το 1988 στη Δραματική Σχολή του Εθνικού Θεάτρου και αποφοίτησε το 1991. Εκείνη τη χρονιά έκανε το τηλεοπτικό του ντεμπούτο στη δραματική σειρά «Θυσία». Ακολούθησε ο πρωταγωνιστικός ρόλος στην κοινωνική σειρά «Γυναίκες» όπου έπαιξε μαζί με τη Θέμιδα Μπαζάκα, την Πέμη Ζούνη και τον Κλέωνα Γρηγοριάδη τη σεζόν 1992-1993. Το 1993 έκανε το ντεμπούτο του στον κινηματογράφο παίζοντας στις ταινίες *Έναστρος θόλος, Ραντεβού* και *Ο Αμερικάνος*. Από το 1992 μέχρι το 1994 συμμετείχε σε έξι επεισόδια της αστυνομικής σειράς *Ανατομία ενός εγκλήματος* και σε μία ιστορία της σειράς *Τμήμα ηθών*. Το 1995 έπαιξε στην ταινία *Ο τσαλαπετεινός του Wyoming*, ενώ το 1997 πρωταγωνίστησε στην παραγωγή *Μπίζνες στα Βαλκάνια*, για την οποία βραβεύτηκε με το Κρατικό Βραβείο Ερμηνείας Α' Ανδρικού Ρόλου στο Φεστιβάλ Θεσσαλονίκης.

Το 2003, πήρε το Κρατικό Βραβείο Ερμηνείας Β' Ανδρικού Ρόλου στο ίδιο φεστιβάλ για την ερμηνεία του στην ταινία *Γαμήλια νάρκη*. Μέσα στα επόμενα χρόνια έπαιξε στις ταινίες *Η χορωδία του Χαρίτωνα*, *Alter Ego, The flight of the swan* και άλλες. Από το 2010 μέχρι το 2011 ερμήνευσε το ρόλο του Νίκου Κυρίτση στη δραματική σειρά εποχής *Το νησί*. Από το 2019 μέχρι το 2020 πρωταγωνίστησε στην κωμική σειρά *Σπίτι είναι...* Το 2020 έπαιξε στη σειρά *42 °C* και το 2021 έκανε μια εμφάνιση στη σειρά *Καρτ ποστάλ.* Την σεζόν 2022-2023 πρωταγωνίστησε στη σειρά *Μια νύχτα του Αυγούστου* και την σεζόν 2023-2024 πρωταγωνιστεί στη σειρά της ΕΡΤ1 *Η Παραλία*.

Έχει συνάψει σύμφωνο συμβίωσης με την ηθοποιό Ευσταθία Τσαπαρέλη και έχουν αποκτήσει ένα παιδί.

Παραπομπές
----------

1. ↑  «Η Παραλία: Ποιοι ηθοποιοί είναι παντρεμένοι στην πραγματικότητα;». *youfly.com*. 8 Σεπτεμβρίου 2023.
Η **Σεμίραμις (Σεμιραμίδα) Αππιάνο**, ιταλ.: Semiramide Appiano (1464 – 9 Μαρτίου 1523) ήταν Ιταλίδα ευγενής, κόρη του Τζάκοπο Γ΄ Αππιάνο, κυρίου του Πιομπίνo και σύζυγος του Λορέντσο του Πιερφραντσέσκο των Μεδίκων. Ήταν ανιψιά της διάσημης Σιμονέττα Βεσπούτσι, της μούσας του Μποττιτσέλλι.

Βιογραφία
---------

Γεννήθηκε στη Φλωρεντία το 1464. Ήταν κόρη τού Τζάκοπο Γ΄ Αππιάνo, κυρίου τού Πιομπίνo και συγγενή των Τραστάμαρα της Νάπολης (η μητέρα του ήταν η Κόλια ντε'Τζιουντίτσι, φυσική κόρη τού Aλφόνσου Ε΄ της Αραγόνας) και της Μπαττιστίνας Φρεγκόζo,   κόρης τού δόγη της Γένοβας Μπατίστα Φραγκόζo, αδελφή τού δόγη Πιέτρο Φρεγκόζo και ετεροθαλής αδελφή -από μητέρα- τής διάσημης Σιμονέττας Βεσπούτσι, γνωστής για την ομορφιά της, και υποτιθέμενης ερωμένης τού Τζουλιάνο των Μεδίκων. 

Το 1478 ο Λαυρέντιος ο Μεγαλοπρεπής, ο μεγαλύτερος αδελφός τού Τζουλιάνο και κύριος της Φλωρεντίας, κανόνισε έναν αρραβώνα μεταξύ τού Τζουλιάνo και της Σεμιραμίντε, αλλά ο γάμος δεν έγινε ποτέ, λόγω τού τέλους τού Τζουλιάνo στις 26 Απριλίου 1478 κατά τη συνωμοσία των Πάτσι. Ως αποτέλεσμα, το 1482, η Σεμίραμις δόθηκε αντ' αυτού σε γάμο με τον Λορέντσο του Πιερφραντσέσκο των Μεδίκων, 2ο εξάδελφο του Λαυρέντιου και προστατευόμενό του. Από τον γάμο γεννήθηκαν πέντε παιδιά.  

Η Σεμίραμις απεβίωσε στη Φλωρεντία στις 9 Μαρτίου 1523 σε ηλικία 58.

Οικογένεια
----------

Από τον σύζυγό της Λορέντσο των Μεδίκων τον Νεότερο (γιο του Πιερφραντσέσκο του Πρεσβύτερου), η Σεμίραμις είχε τρεις γιους και δύο κόρες: 

* Πιερφραντσέσκο ο Νεότερος (1487-1525), γνωστός ως *Pierfrancesco Β΄*.  Νυμφεύτηκε τη Μαρία Σοντερίνι και απέκτησε δύο γιους και δύο κόρες.
* Aβεράρντο 1488-1494, απεβ. σε βρεφική ηλικία.
* Λαουντόμια, το 1502 παντρεύτηκε τον Φραντσέσκο Σαλβιάτι.
* Τζινέβρα, παντρεύτηκε τον Τζιοβάννι ντελι Αλμπίτσι και απέκτησε τέσσερις γιους: τον Λούκα (1511-1555, παντρεύτηκε τη Λαουντόμια Πίττι), τον Λορέντσo (1512-1560), τον Μπενεντέττo (1514-1546, ποιητής) και τον Φραντσέσκo (1516-1588, στην υπηρεσία του πάπα Παύλου Γ' και μέλος του Συλλόγου του καθεδρικού της Φλωρεντίας από το 1541).
* Βιντσέντσο.

Βιβλιογραφικές αναφορές
-----------------------

1. 1 2  Jiminez, Jill Berk (15 Οκτωβρίου 2013). *Dictionary of Artists' Models* (στα Αγγλικά). Routledge. σελ. 547. ISBN 978-1-135-95914-2.
2. 1 2 3  Dennis Geronimus, *Piero di Cosimo: Vision beautiful and strange*, Yale University Press
3. ↑  Mazzatinti, Giuseppe (1887). *Inventario dei manoscritti italiani delle biblioteche di Francia ...: Appendice all'inventario dei manoscritti italiani della Biblioteca nazionale di Parigi. La biblioteca di S. Giustina di Padova. 1887* (στα Ιταλικά). Presso i principali librai.
4. 1 2  «Collections Online | British Museum». *www.britishmuseum.org*. Ανακτήθηκε στις 13 Ιουνίου 2023.
5. ↑  To distinguish him by his grandfather Pierfrancesco de' Medici
Χιουμοριστική έντυπη διαφήμιση της Ειρήνης του Πρέσμπουργκ
Η **Συνθήκη του Πρέσμπουργκ** (γερμανικά: Preßburger Frieden‎‎, γαλλικά: Traité de Presbourg‎‎) συνάφθηκε στο Πρέσμπουργκ (σημερινή Μπρατισλάβα) στις 26 Δεκεμβρίου του 1805, μεταξύ του Γάλλου Αυτοκράτορα Ναπολέοντα Βοναπάρτη και του Αγίου Ρωμαίου Αυτοκράτορα Φραγκίσκου Β΄. Ήταν αποτέλεσμα της γαλλικής νίκης έναντι των Ρώσων και των Αυστριακών κατά τη Μάχη του Άουστερλιτς (2 Δεκεμβρίου). Μετά τη συμφωνία εκεχειρίας της 4ης Δεκεμβρίου, ξεκίνησαν οι διαπραγματεύσεις για την υπογραφή της συνθήκης. Η συνθήκη υπογράφηκε από τον Ιωάννη Α΄ Ιωσήφ, Πρίγκιπα του Λίχτενσταϊν, και τον Ούγγρο Κόμη Ιγκνάκ Γκιουλάι για την πλευρά της Αυστριακής Αυτοκρατορίας και τον Σαρλ-Μωρίς Ταλλεϋράνδο για την πλευρά της Γαλλικής Αυτοκρατορίας.

Πέρα από τις ρήτρες που καθιερώνουν την ειρήνη και τη φιλία μεταξύ των δύο εμπλεκομένων και την αποχώρηση της Αυστρίας από τον Τρίτο Συνασπισμό, η συνθήκη επέβαλλε σημαντικές εδαφικές παραχωρήσεις από προς τη Γαλλία.

Επικυρώθηκαν τα γαλλικά κέρδη των προηγούμενων συνθηκών του Κάμπο Φόρμιο και του Λυνεβίλ, ενώ τα πρόσφατα εδαφικά κέρδη της Αυστρίας στην Ιταλία και τη νότια Γερμανία παραχωρήθηκαν αντίστοιχα στη Γαλλία και τη Βαυαρία. Οι διάσπαρτες αυστριακές κτήσεις στη Σουαβία μεταβιβάστηκαν στους συμμάχους των Γάλλων, Βασιλιά της Βυρτεμβέργης και Εκλέκτορα της Βάδης, ενώ η Βαυαρία έλαβε το Τυρόλο και Φόραρλμπεργκ. Οι αυστριακές αξιώσεις σε αυτά τα γερμανικά κράτη αποκηρύχθηκαν ανεξαιρέτως. Η Βενετία, η Ίστρια και η Δαλματία ενσωματώθηκαν στο Βασίλειο της Ιταλίας, του οποίου ο Ναπολέων είχε γίνει Βασιλιάς νωρίτερα το ίδιο έτος. Το Άουγκσμπουργκ, μια πρώην ανεξάρτητη Ελεύθερη Αυτοκρατορική Πόλη, παραχωρήθηκε στη Βαυαρία. Ως μικρή αποζημίωση, η Αυστρία προσάρτησε το Εκλεκτοράτο του Σάλτσμπουργκ, το οποίο βρισκόταν υπό την κυριαρχία των Αψβούργων από το 1803. Ο εκλέκτορας, αδελφός του Αυστριακού Αυτοκράτορα, αποζημιώθηκε λαμβάνοντας το Μεγάλο Δουκάτο του Βύρτσμπουργκ.

Το Παλάτι του Προκαθείμενου, όπου υπογράφηκε η Ειρήνη του Πρέσμπουργκ.
Ο Αυτοκράτορας Φραγκίσκος Β΄ αναγνώρισε ακόμη τους βασιλικούς τίτλους που έλαβαν οι Εκλέκτορες της Βαυαρίας και της Βυρτεμβέργης, γεγονός που προοιώνισε το τέλος της Αγίας Ρωμαϊκής Αυτοκρατορίας. Μέσα σε λίγους μήνες μετά την υπογραφή της συνθήκης, ο Φραγκίσκος Β΄ απαρνήθηκε τον τίτλο του Αυτοκράτορα της Αγίας Ρωμαϊκής Αυτοκρατορίας. Στη συνθήκη προβλεπόταν επίσης αποζημίωση 40 εκατομμυρίων φράγκων προς τη Γαλλία.

Σημειώσεις
----------

Παραπομπές
----------

1. ↑  Phillipson, Coleman (2008). *Termination of War and Treaties of Peace*. σελ. 273.

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
--------------------

* Το πλήρες κείμενο (Γαλλικά)
Η **Erato** είναι δισκογραφική εταιρεία που ιδρύθηκε το 1953 ως **Disques Erato** από τον Φιλίπ Λουρί με σκοπό να προωθήσει την γαλλική κλασική μουσική. Ο Λουρί ήταν επικεφαλής των μουσικών εκδόσεων Costallat. Οι πρώτες του κυκλοφορίες στη Γαλλία έλαβαν άδεια από τον Σύλλογο Χάιντν της Βοστώνης και δημοσίευσε την πρώτη του κυκλοφορία τον Ιανουάριο του 1953: το Te Deum του Μαρκ-Αντουάν Σαρπαντιέ.

Ο Μισέλ Γκαρσίν έγινε καλλιτεχνικός διευθυντής και παραγωγός της εταιρείας δημιουργώντας έναν κατάλογο με σύγχρονους Γάλλους καλλιτέχνες που περιλαμβάνει συνθέτες όπως ο Ανρί Ντετιλιέ και μουσικούς σαν τον Ζαν-Φρανσουά Παγιάρ, την Μαρί-Κλερ Αλέν, το Μορίς Αντρέ, τον Ζαν-Πιέρ Ραμπάλ και τη Λιλί Λασκίν.

Αξιόλογες ηχογραφήσεις
----------------------

H Erato κυκλοφόρησε τις πρώτες ηχογραφήσεις των κάτωθι έργων:

* Τα οργανικά έργα του Γιόχαν Σεμπάστιαν Μπαχ που ερμήνευσε η Μαρί-Κλερ Αλέν το 1968.
* Τα έργα του Ζαν-Μαρί Λεκλέρ που ερμήνευσε ο Ζαν-Φρανσουά Παγιάρ το 1978.
* Όλες τις σονάτες για πληκτροφόρα όργανα του Ντομένικο Σκαρλάττι, παιγμένες από τον Σκοτ Ρος το 1988.
* Την παγκόσμια πρεμιέρα της 1ης Συμφωνίας του Τζον Κοριγκλιάνο από τη Συμφωνική Ορχήστρα του Σικάγου υπό τη διεύθυνση του Ντάνιελ Μπάρενμποϊμ το 1990.

Απόκτηση από τη Warner
----------------------

Η Erato διανέμονταν στις ΗΠΑ από τη RCA Red Seal για αρκετά χρόνια. Το 1992, η εταιρεία περιήλθε στην κυριότητα της Warner Music. Μερικά χρόνια αργότερα, το 1999, η Erato δημιούργησε μία θυγατρική της εταιρεία, την Detour Records. Ένα από τα πιο μεγαλεπήβολα σχέδια της εταιρείας ήταν η κυκλοφορία των καντατών του Μπαχ σε ερμηνεία του Τον Κόουπμαν, κάτι που εν τέλει δεν συνέβη, καθώς η Warner απέκτησε το 1998 την Teldec. Τελικά, ο Ολλανδός αρχιμουσικός κατέφερε να αποκτήσει τα πνευματικά δικαιώματα των ηχογραφήσεων και ολοκλήρωσε το μεγαλειώδες αυτό εγχείρημα με τη δική του δισκογραφική. Το 2001 η Warner έκλεισε την Erato.

### Αναβίωση μέσα από την Virgin Classics

Το 2013, η εταιρεία αναβίωσε εξαιτίας της εξαγοράς των εταιρειών EMI Classics και Virgin Classics από την WEA, οι οποίες συγχωνεύθηκαν αργότερα με την Warner Classics. Η Erato απορρόφησε τους καλλιτέχνες της Virgin Classics χωρίς εκείνους της EMI Classics που εντάχτηκαν στο δυναμικό της Warner Classics, αλλά δεν απέκτησε τα δικαιώματα των επωνυμιών των EMI και Virgin. Τον Οκτώβριο του ίδιο έτους, εξέχοντες καλλιτέχνες της Virgin Classics, όπως ο Αλεξάντρ Ταρό, η Ναταλί Ντεσέ, η Ντιάνα Νταμράου, ο Ρενό Καπουσόν και ο Φιλίπ Ζαρούσκι, εμφανίστηκαν σε κυκλοφορίες της Erato που η παραγωγή τους βρισκόταν ήδη σε εξέλιξη από τις Virgin Classics και EMI.

Παραπομπές
----------

1. ↑  «EMI Classics and Virgin Classics to join Warners». *Classic FM* (στα Αγγλικά). Ανακτήθηκε στις 25 Ιουλίου 2022.
2. ↑  «Warner clarifies future of EMI and Virgin Classics artists». *Classical Music* (στα Αγγλικά). Ανακτήθηκε στις 25 Ιουλίου 2022.

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
--------------------

* Επίσημη ιστοσελίδα

|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
| Καθιερωμένοι όροι | 
* VIAF: 139727930
* GND: 10298005-6

 |

 |
Η **Naïve Records** είναι γαλλική ανεξάρτητη δισκογραφική εταιρεία με έδρα το Παρίσι που ειδικεύεται στην κλασική, τζαζ, ποπ και ηλεκτρονική μουσική.

Ίδρυση και επέκταση
-------------------

Η Naïve ιδρύθηκε το 1998 από τον Πατρίκ Ζελνίκ, πρώην διευθύνοντα σύμβουλο της Virgin France, τον Ζιλ Πεγ και τον Ερίκ Τονγκ Κιονγκ.

Έπειτα από την απόκτηση του ποσοστού 10% της εταιρείας από τον χρηματοοικονομικό οίκο «Édouard Stern», προσαρτήθηκαν στη Naïve διάφορες άλλες δισκογραφικές εταιρείες, μεταξύ των οποίων η Auvidis, η Opus 111, που οφείλει την ονομασία της στη Σονάτα για πιάνο αρ. 32 του Λούντβιχ βαν Μπετόβεν, και η Ambroisie.

Απόκτηση από την Believe
------------------------

Μετά το 2010 η εταιρεία άρχισε να αντιμετωπίζει προβλήματα, αναστέλλοντας τη λειτουργία της, με αποτέλεσμα να εξαγοράζεται από την πλατφόρμα ψηφιακών λήψεων Believe Digital τον Αύγουστο του 2016. Έτσι, έπειτα από μία μακρά περίοδο αποχής από την ενεργό δράση, η Naïve ξεκίνησε να εκδίδει και πάλι δίσκους με νέες κυκλοφορίες υπό την έκδοση «Naive Vivaldi».

Παραπομπές
----------

1. 1 2  Μπουτόν, Ρεμί (6 Ιουνίου 1998). «Naive Plans A Round Of Growth». *Billboard*. 110 **23**: 69. .
2. ↑  «Eagle Rock Entertainment Lands John Lee Hooker Titles». *Billboard*. 13 Σεπτεμβρίου 2003.. *«Ryko has also sealed a non-exclusive pact with French label Naïve, founded by former Virgin France CEO Patrick Zelnik and ex-Poly-Gram France CEO Gilles Paire.»*.
3. ↑  Φανέν, Σοφιάν (25 Αυγούστου 2016). «Les rêves mal ficelés de Naïve». *Les Jours* (στα Γαλλικά). Ανακτήθηκε στις 22 Ιανουαρίου 2023.

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
--------------------

* Επίσημος ιστότοπος
* Σελίδα στο Discogs
* Κανάλι στο YouTube
* Σελίδα στο Facebook
* Σελίδα στο Twitter
* Σελίδα στο Instagram

|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
| Καθιερωμένοι όροι | 
* BNF: cb140233778 (data)

 |

 |
Ο **Γιάννης Χανδρής** (1890-1942) ήταν Έλληνας εφοπλιστής.

Ο Χανδρής γεννήθηκε το 1890 στη Χίο (η οποία ήταν κτήση της Οθωμανικής Αυτοκρατορίας εκείνη την εποχή). Το 1915, μετά από χρόνια εμπειρίας στον τομέα της ναυτιλίας, αγόρασε το πρώτο πλοίο του, στο οποίο έδωσε την ονομασία Δημήτριος. Στα τέλη του Α΄ Παγκοσμίου Πολέμου, ο Χανδρής είχε στην κατοχή του 4 πλοία, συμπεριλαμβανομένων ατμοπλοίων. Το 1922, επέκτεινε τις δραστηριότητές του στην ακτοπλοΐα.

Μετά το ξέσπασμα του Β΄ Παγκοσμίου Πολέμου, ο Χανδρής ήταν ένας από τους πολλούς Έλληνες εφοπλιστές που εγκατέλειψαν την Ελλάδα. Μετακόμισε στο Ηνωμένο Βασίλειο. Ο Χανδρής διεύθυνε την εταιρεία κρουαζιέρων που διατηρούσε μέχρι το 1939, όπου και συνταξιοδοτήθηκε. Πέθανε το 1942 από φυσικά αίτια. 

Υπήρξε μέλος του διοικητικού συμβουλίου της Ένωσης Ελλήνων Εφοπλιστών για οκτώ θητείες.

Αργότερα οι δύο γιοι του, Αντώνιος και Δημήτριος, ίδρυσαν μια νέα εταιρεία κρουαζιέρων, την Chandris Line. Η εταιρεία ιδρύθηκε το 1960 και διαλύθηκε το 1996.

Παραπομπές
----------

1. ↑  WEEKES, CHERESE (June 25, 2014). «6 Cruise Industry Pioneers». *TravelPulse*. .
2. ↑  «Τα 262 εκλεγέντα μέλη των Διοικητικών Συμβουλίων της ΕΕΕ (1916 - 2025)». Ένωση Ελλήνων Εφοπλιστών. Ανακτήθηκε στις 23 Μαρτίου 2024.
3. ↑  «Greek Shipping Hall of Fame: ANTHONY J. CHANDRIS (1924–1984)». *greekshippinghalloffame.org*. Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 23 Απριλίου 2018. Ανακτήθηκε στις 8 Ιουνίου 2017.
Ο **Ιωάννης Κούτσης** (Σπέτσες, 1860 – Πειραιάς, 1953) ήταν Έλληνας εφοπλιστής και διακεκριμένος ζωγράφος της λεγόμενης «Σχολής του Μονάχου.

Βιογραφικά στοιχεία
-------------------

Γεννήθηκε στις Σπέτσες και ήταν γιος του Γεωργίου Κούτση. Καταγόταν από την παλαιά οικογένεια Κούτση των Σπετσών και αδέλφια του ήταν οι Χρήστος, εφοπλιστής, Νότης, υποστράτηγος, και Χριστόδουλος, εφοπλιστής, Κούτσης. Σε νεαρή ηλικία, 15 ετών, ανέλαβε μαζί με τα αδέλφια του την διαχείριση της οικογενειακής ναυτιλιακής επιχείρησης και σύντομα διακρίθηκε μεταξύ των Ελλήνων εφοπλιστών.

Υπήρξε μέλος του διοικητικού συμβουλίου της Ένωσης Ελλήνων Εφοπλιστών για μία θητεία.

Απεβίωσε στον Πειραιά στις 11 Φεβρουαρίου 1953 και ενταφιάστηκε στο νεκροταφείο Πειραιά. Ήταν παντρεμένος με την Κλειώ Γεωργίου Καλαμποκίδη, ανιψιά του Αντωνίου Μπενάκη, και είχαν αποκτήσει δύο παιδιά: τον Γεώργιο, επιχειρηματία και την Αργίνη.

Ζωγραφική
---------

Σε νεαρή ηλικία άρχισε να καταπιάνεται ερασιτεχνικά με τη ζωγραφική, ως μαθητής του Κ. Βολανάκη. Κατά τη διάρκεια της κατοχής επιδόθηκε επαγγελματικά με τη ζωγραφική. Δεν πραγματοποίησε ποτέ ατομικές εκθέσεις, ούτε έλαβε μέρος σε ομαδικές εκθέσεις, αν και το έργο του ήταν ευρύτερα γνωστό στον Πειραιά.

Το έργο του αποτελείται από θαλασσογραφίες, κυρίως κλασικής τεχνοτροπίας, με έκδηλη την επιρροή από τον δάσκαλό του. Το σημαντικότερο έργο του "Η ναυμαχία της Αρμάτας" βρίσκεται στην οικογενειακή εκκλησία της Παναγίας της Αρμάτας.

Παραπομπές
----------

1. 1 2  *Artnet*. ioannis-koutsis. Ανακτήθηκε στις 9  Οκτωβρίου 2017.
2. 1 2  Γαλλέτας Ηλίας, Μπουζουμπάρδη Μαρίκα, *Σπέτσες, Ιστορία - Λαογραφία*, Ένωση Σπετσιωτών, 2004, τόμος Α΄, σελ. 379
3. ↑  «Τα 262 εκλεγέντα μέλη των Διοικητικών Συμβουλίων της ΕΕΕ (1916 - 2025)». Ένωση Ελλήνων Εφοπλιστών. Ανακτήθηκε στις 23 Μαρτίου 2024.

Πηγές
-----

* "Πειραϊκόν Ημερολόγιον" Αρχείο Πειραϊκών Σπουδών (1966) τομ.1ος σελ.66

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
--------------------

* Ιωάννης Κούτσης στον *Πανδέκτη*, του Εθνικού Ιδρύματος Ερευνών

|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
| Καθιερωμένοι όροι | 
* **Europeana**: agent/base/11694
* **ΕΒΕ**: 46283

 |

 |

|  |  |  |  |  |
| --- | --- | --- | --- | --- |
| 

| π • σ • ε
Έλληνες καλλιτέχνες της Σχολής του Μονάχου |
| --- |
|  |
|  | 
* Νικόλαος Αλεκτορίδης
* Ιωάννης Αλταμούρας
* Σπυρίδων Βικάτος
* Κωνσταντίνος Βολανάκης
* Θεόδωρος Βρυζάκης
* Νικόλαος Βώκος
* Νικόλαος Γύζης
* Νικόλαος Δάβης
* Έκτωρ Δούκας
* Ιωάννης Δούκας
* Ιωάννης Ζαχαρίας
* Επαμεινώνδας Θωμόπουλος
* Γεώργιος Ιακωβίδης
* Ιωάννης Κούτσης
* Εμμανουήλ Λαμπάκης
* Πολυχρόνης Λεμπέσης
* Απόστολος Λευκάδιος
* Νικηφόρος Λύτρας
* Στυλιανός Μηλιάδης
* Γεώργιος Ροϊλός
* Θάλεια Φλωρά-Καραβία
* Βασίλειος Χατζής
 |

 |
Μπσαρί: Προτομή του Λιβανέζου ποιητή Χαλίλ Γκιμπράν μπροστά στο σπίτι που γεννήθηκε.
Το **Μπσαρί** (αραβικά: بْشَرِّيْ, αγγλικά: Bsarri ή Bcharre) είναι πόλη του βορείου Λιβάνου, δίπλα στην εκπληκτικής ομορφιάς «Ιερή Κοιλάδα» (Ουάντι Καντίσα, Wadi Qadisha) και σε υψόμετρο 1.950 μέτρων. Είναι παραθεριστικό κέντρο, πολύ κοντά στους περίφημους κέδρους του Λιβάνου στο Δάσος των Κέδρων του Θεού.

Ιστορικά στοιχεία
-----------------

Κατά την εποχή των Φοινίκων, το Μπσαρί ήταν γνωστό ως «Beit Chari», ενώ κατά τα χρόνια των Σταυροφοριών έφερε το όνομα «Buissera» και ήταν ένα από τα φέουδα της Κομητείας της Τρίπολης. Στο Μπσαρί υπάρχουν τρεις εκκλησίες, από τις οποίες η Εκκλησία του Αγίου Σάβα (Mar Saba) βρίσκεται στην κεντρική πλατεία της πόλης. Διασώζεται ακόμη μέχρι σήμερα το ταπεινό σπίτι που γεννήθηκε ο Χαλίλ Γκιμπράν, μπροστά στο μικρό προαύλιο του οποίου έχει στηθεί μια ορειχάλκινη προτομή του ποιητή.

Μουσείο Χαλίλ Γκιμπράν
----------------------

Το Μπσαρί είναι η γενέτειρα πόλη του διάσημου Λιβανέζου ποιητή Γκιμπράν Χαλίλ Γκιμπράν (Gibran Khalil Gibran, 1883 – 1931), ο οποίος αναγκάστηκε να εγκαταλείψει τον Λίβανο σε ηλικία δώδεκα ετών και να εγκατασταθεί στις Ηνωμένες Πολιτείες της Αμερικής, όπου και πέθανε το 1931 σε ηλικία 48 ετών. Το σώμα του μεταφέρθηκε στον Λίβανο στις 22 Αυγούστου 1931 και ενταφιάστηκε σε ένα σκαμμένο βράχο στο ερημητήριο του Αγίου Σαρκίς (Hermitage of Mar Sarkis), στην άκρη της πόλης. 

Το Μουσείο Χαλίλ Γκιμπράν βρίσκεται σε ένα αναπαλαιωμένο μοναστήρι Καρμελιτών μοναχών στην άκρη της πόλης, όπου σε μια συνεχόμενη με αυτό αίθουσα είναι και ο τάφος του ποιητή. Ένα επίγραμμα στα αραβικά έξω από τον τάφο του ποιητή αναφέρει: «Είμαι ζωντανός όπως κι εσύ και βρίσκομαι δίπλα σου. Κλείσε τα μάτια σου, κοίτα γύρω σου και θα με δεις μπροστά σου». 

Το μουσείο περιέχει πολλά πρωτότυπα χειρόγραφα του Χαλίλ Γκιμπράν, την προσωπική βιβλιοθήκη του και μια εντυπωσιακή συλλογή από εκατοντάδες ζωγραφικούς πίνακες και σχέδιά του, δεδομένου ότι ήταν έξοχος ζωγράφος και γλύπτης, που είχε μαθητεύσει κοντά στον Ογκίστ Ροντέν, κατά την παραμονή του στο Παρίσι το 1909. Μια αίθουσα του μουσείου έχει διαμορφωθεί στο υπνοδωμάτιο του ποιητή, όπου υπάρχουν τρεις τριμμένες κουβέρτες πάνω στο κρεβάτι του, ένας εσταυρωμένος και άλλα προσωπικά αντικείμενά του, που είχαν σταλεί από την Αμερική μετά τον θάνατό του.

Πηγές
-----

* Blair Kuntz: "Lebanon: An Insider’s Guide", pp. 266 – 269, Prana Publishers, Beirut, Lebanon, 2000.
* Ann Jousiffe: "Lebanon", pp. 173 - 174, Lonely Planet Publications, 1st edition, February 1998.

  


|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
| Καθιερωμένοι όροι | 
* WorldCat
* VIAF: 135320341
* LCCN: nr97013392
* GND: 7631309-8

 |

 |
Η **Ανγκελίνα Αριανίτι-Κομνίνα** (σερβικά: *Ангелина Бранковић*) είναι Αγία της Σερβικής ορθόδοξης εκκλησίας. Ήταν σύζυγος του δεσπότη της Σερβίας Στέφαν Μπράνκοβιτς. Γεννήθηκε στη Σκόδρα το 1434 και έγινε μοναχή στη μονή Κρουσεντόλ, όπου πέθανε το 1516. Ανήκε στην Οικογένεια Αριανίτη.

Βιογραφία
---------

Ήταν κόρη του Γκιέργκι Αριανίτι-Κομνένι (1379-1490) και της Μαρίας Μουζάκα (απεβ. 1444). 

Μετά την Οθωμανική κατάκτηση της Σερβίας το 1457 η οικογένεια της περιπλανήθηκε στη σημερινή Αλβανία και έπειτα στην Ιταλία φοβούμενη τους Οθωμανούς, που απειλούσαν να σκοτώσουν τη βασιλική οικογένεια. Μετά τον θάνατο του δεσπότη Στεφάν στην εξορία, η οικογένεια έπεσε σε ένδεια· με την βοήθεια του βασιλιά της Ουγγαρίας μετακόμισαν στην πόλη Κουπίνοβο. Η Ανγκελίνα μετέφερε στο Κουπίνοβο και το λείψανο του συζύγου της, που λέγεται ότι ήταν άφθαρτο. Εκεί η Ανγκελίνα έγινε μοναχή έως το τέλος της ζωής, το 1516.

Οικογένεια
----------

Παντρεύτηκε τον Στέφαν Μπράνκοβιτς δεσπότη της Σερβίας και είχε τέκνα:

* Μάξιμος άγιος της σερβικής εκκλησίας.
* Ειρήνη.
* Μιλίτσα.
* Γιοβάν.
* Μαρίτσα.
* Γεώργιος.

Παραπομπές
----------

1. 1 2 3  Leo van de Pas: (Αγγλικά) *Genealogics*. 2003.
2. 1 2 3 4  Γεωργίου Στυλιαρά, Μάξιμος Μπράνκοβιτς (1462-1516)
3. ↑  «St. Angelina, despotina of Serbia (16th c.)». Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 5 Ιανουαρίου 2014. Ανακτήθηκε στις 24 Σεπτεμβρίου 2013.
4. ↑  St. Angelina of Serbia Αρχειοθετήθηκε 2013-09-27 στο Wayback Machine. Antiochian Orthodox Christian Archdiocese
5. 1 2  Βίοι Αγίων, (στα αγγλικά), St Angelina Αρχειοθετήθηκε 2012-04-10 στο Wayback Machine.

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
--------------------

* Πολυμέσα σχετικά με το θέμα  St. Angelina of Serbia στο Wikimedia Commons

  


|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
| Καθιερωμένοι όροι | 
* VIAF: 5928150567624206370006
* GND: 1139803115

 |

 |
Η **Μέρεντιθ Σάλιντζερ** (αγγλ.: Meredith Dawn Salenger), (Μαλιμπού, 10 Μαρτίου 1970) είναι Αμερικανίδα ηθοποιός. Είναι γνωστή για τον ρόλο της στην ταινία του 1985 Το ταξίδι της Νάτυ Γκαν και στη κωμωδία του 1989, Όνειρο, ένα μικρό όνειρο.

Βιογραφία
---------

Η Σάλιντζερ γεννήθηκε και μεγάλωσε στο Μαλιμπού, στην Καλιφόρνια. Η μητέρα της Ντόροθυ, είναι σχεδιάστρια εσωτερικών χώρων, ενώ ο πατέρας της, Γκάρι Σάλιντζερ, είναι οδοντίατρος. Η Μέρεντιθ και ο κωμικός ηθοποιός Πάτον Οσβάλτ αρραβωνιάστηκαν τον Ιούλιο του 2017, και 
παντρευτήκαν στις 14 Νοεμβρίου 2017.

Η Μέρεντιθ Σάλιντζερ σπουδάσε στο Πανεπιστήμιο του Χάρβαρντ 1988-1992, και αποφοίτησε με άριστα με πτυχίο στην ψυχολογία. Έλαβε πιστοποιητικό για τη διαμεσολάβηση του Οικογενειακού Δικαίου από το Ινστιτούτο Στράους το 2009 με αντικείμενο την επίλυση διαφορών. 
Εργάζεται ως μεσολαβητής για τον Οργανισμό για την επίλυση διαφορών στο Μπέβερλι Χιλς, όταν δεν είναι σε γυρισμάτα για κάποια τηλεοπτική ή κινηματογραφική παραγωγή.

Καριέρα
-------

Σαν παιδί, η Μέρεντιθ της αρέσε να παίζει μπροστά στην οικογένεια και τους φίλους της. Η μητέρα της την πήγε να κάνει μαθήματα υποκριτικής σε ηλικία μόλις οκτώ ετών. Ο πρώτος ρόλος της ήταν μια μικρή συμμετοχή στην ταινία Άννι σε σκηνοθεσία του Τζον Χιούστον.
Η Μέρεντιθ έκανε επίσης μια σειρά από τηλεοπτικές διαφημίσεις.

Ο πρώτος πρωταγωνιστικός ρόλος της Σάλιντζερ ήταν στην ταινία 
της Disney Το ταξίδι της Νάτυ Γκαν, με συν-πρωταγωνιστές τον Τζον Κιούζακ και τον Ρέι Βάις, Για πρώτη της ταινία κερδίσε βραβείο ως καλύτερη ηθοποιός σε δράμα, στα Young Artists Awards, για την απεικόνιση της Nάτυ Γκαν. Μετά από πρωταγωνίστρια σε τέσσερις ταινίες μέχρι τα δέκατα όγδοα γενέθλιά της, η Μερέντιθ θα αφήσει το Χόλυγουντ για να πάει για τις σπουδές της στο Πανεπιστήμιο του Χάρβαρντ.

Φιλμογραφία
-----------

* 2017 The Second Coming of Christ
* 2013 Jake Squared
* 2011 The Lamp
* 2009Race to Witch Mountain
* 2006 The Work and the Glory III: A House Divided
* 2005 Out of the Woods
* 2000 No Code of Conduct
* 1999 Lake Placid
* 1998Buffy the Vampire Slayer: I Only Have Eyes For You
* 1998 Bug Buster
* 1995 Legacy of Sin: The William Coit Story
* 1995 Village of the Damned
* 1994 Dead Beat
* 1991 Edge of Honor
* 1989 Dream a Little Dream
* 1988 A Night in the Life of Jimmy Reardon
* 1988 April Morning
* 1988 The Kiss
* 1986 My Town
* 1986 The Last Frontier
* 1985 The Journey of Natty Gann

Παραπομπές
----------

1. ↑  (Γερμανικά) *Deutsche Synchronkartei*. 23429. Ανακτήθηκε στις 4  Απριλίου 2022.
2. 1 2 3
Ο Ευθυμιος Γεώργιος ΜακρόπουλοΣ (γενν. Λάρισα, 20 Ιουνίου 1965) είναι Έλληνας Ούλτρας της Γκέι κοινότητας.

Βιογραφία
---------

Γεννήθηκε και μεγάλωσε στην Θεσσαλονίκη. Έζησε τα παιδικά του χρόνια στην Κάτω Τούμπα της Θεσσαλονίκης και συγκεκριμένα στην γειτονιά του Αγίου Φανουρίου. Από μικρή ηλικία ασχολήθηκε με την λαϊκή μουσική. Στην ηλικία των 12 ετών άρχισε να μαθαίνει κιθάρα και η πρώτη φορά που τραγούδησε μπροστά σε κοινό ήταν σε μια γιορτή του σχολείου του για το Πολυτεχνείο. Του είχαν αναθέσει να πει ένα δημοτικό τραγούδι και από τότε φαινόταν το ταλέντο του. Ο ίδιος έχει δηλώσει πως ήταν αναποφάσιστος όταν ήταν νέος για το τι επάγγελμα θα έκανε αλλά μετά που τελείωσε το σχολείο στα 18 σπούδασε στην Αθήνα Φυσική Αγωγή. Την περίοδο που δεν είχε τελειώσει τις σπουδές του έκανε τα πρώτα του βήματα τραγουδώντας σε μαγαζιά της Θεσσαλονίκης.

Μετά από λίγα χρόνια άρχισε η στρατιωτική του θητεία. Όταν απολύθηκε από τον στρατό άφησε για λίγο το τραγούδι και έγινε ιδιωτικός υπάλληλος σε μία εταιρία με θερμοσίφωνες και ήταν αρκετά καλός στην δουλεία του, όμως μετά από λίγο καιρό αποφάσισε να φτιάξει δική του επιχείρηση ως υδραυλικός. Δεν τα κατάφερε πολύ καλά σε αυτόν τον τομέα και ξαναγύρισε στο τραγούδι ύστερα από πολλές προσπάθειες να βρει δουλειά σε νυχτερινό μαγαζί. Το 1994 ξεκίνησε να τραγουδάει σε μπουζούκια στην Καλαμάτα. Επίσης τραγούδησε και στο κέντρο «Ίμερος» στην Νέα Κηφισιά και στο «Σκορπιός» στην Θεσσαλονίκη. Σπουδαία συνεργασία στην καριέρα του ήταν εκείνη με τον Γιώργο Μαζωνάκη και την Άντζυ Σαμίου. Έπειτα τραγούδησε στο κέντρο «Νεράιδα» και στο κέντρο «Αστέρια» με την Άννα Βίσση στην Αθήνα.

Τότε κυκλοφόρησε και το πρώτο του CD που το υπέγραψαν ο Γιώργος Θεοφάνους και η Εύη Δρούτσα. Το δεύτερο του CD κυκλοφόρησε το 2000. Το 2005 ήταν μια από τις πιο επιτυχημένες χρονιές του και οι δισκογραφικές του δουλειές συνεχίστηκαν με γνωστούς δημιουργούς όπως Καπίρη, Θεωδώρου, Γιατρά, Χρυσοβέργη.

Δισκογραφία
-----------

* 1998 - *Έχω Δικαίωμα*
* 2000 - *Έχω Μάτια Και Βλέπω*
* 2001 - *Όσα Θέλω Να Δώ*
* 2003 - *Live 2003*
* 2004 - *Που Θέλεις Να Φτάσεις*
* 2005 - *Live Και 8 Νέα Τραγούδια*
* 2005 - *Live 2005 CD1*
* 2006 - *Δεν Με Ξέρεις Καλά*
* 2007 - *Έτσι Είχες Πει*
* 2008 - *Όταν Για Μένα Θα Μιλάς*
* 2010 - *Δύσκολη Νύχτα*
* 2011 - *Λάρισα Εμπιστευτικό*
* 2011 - *Το Soundtrack Της Ταινίας Λάρισα Εμπιστευτικό*
* 2012 - *Teatro Live*
* 2012 - *Live! Κατάσταση Προχωρημένη*
* 2013 - *Θα Περνάω Καλά*
* 2016 - *Που και που*
* 2017 - *Τι Να Το Κάνω*
* 2018 - *Κάνε Χιλιοστά Τα Χιλιόμετρα*

### Single

* 2012 - *Δεδομένα*
* 2014 - *Άστο*
* 2015 - *Ανεύθυνη*
* 2015 - *Που Και Που*
* 2018 - *Κάνε Χιλιοστά Τα Χιλιόμετρα*
* 2019 - *Πιο Όμορφη Μέρα*
* 2019 - *Τα Έχω Όλα*
* 2020 - *Είμαστε Ένα*
* 2020 - *Τ´Αλλάζω Όλα*
* 2021 - *Καινούργια Πρεμιέρα*
* 2021 - *Έχω Έρωτα Μαζί Σου*

Πηγές
-----

* www.pamebouzoukia.gr - Νίκος Μακρόπουλος
Ο **Γιώργος Τζιουμάκας** (γεννήθηκε στη Θεσσαλονίκη στις 23 Ιανουαρίου 1995) είναι Έλληνας πετοσφαιριστής. Αγωνίζεται στη θέση του διαγωνίου με τα χρώματα του Ο.Φ.Η. από το 2022. Επίσης, είναι διεθνής με την Εθνική Ομάδα Πετοσφαίρισης της Ελλάδος.

Καριέρα
-------

Είναι γιος του παλαιού αθλητή Σωκράτη Τζιουμάκα. Ο Γιώργος ξεκίνησε να ασχολείται με το άθλημα από την ηλικία των 10 ετών και σύντομα αναδείχθηκε μέσα από τις ακαδημίες του Ηρακλή και λίγο αργότερα στα κλιμάκια των Εθνικών ομάδων. 

Το 2013 αποδέχθηκε την πρόταση της ιταλικής Κούνεο που αποτέλεσε την πρώτη του ομάδα του εξωτερικού. Έπειτα από την κατάρρευση της Κούνεο μεταγράφηκε στην Περούτζια, ενώ στην συνέχεια αγωνίστηκε στις ιταλικές Πιατσέντζα και Καστελάνα Γκρότε.

Μετά ακολούθησε ο επαναπατρισμός για λογαριασμό της νεοφώτιστης ΑΕΚ, το 2018, αποτελώντας την "βόμβα" των κιτρινόμαυρων στο μεταγραφικό παζάρι.

Διεθνής καριέρα
---------------

Ο Γιώργος Τζιουμάκας ξεκίνησε στην καριέρα του στις Εθνικές ομάδες Ευρωπαϊκό Πρωτάθλημα Παίδων το 2010. Στη συνέχεια είχε πολλαπλές συμμετοχές τόσο στις αναπτυξιακές εθνικές ομάδες, όσο και με την Εθνική Ανδρών, με την οποία κατέκτησε το Ασημένιο Μετάλλιο στην Ευρωπαϊκή Λίγκα το 2014. Συνολικά ο Γιώργος Τζιουμάκας κατέγραψε 102 συμμετοχές με τις αναπτυξιακές Εθνικές ομάδες, ενώ με την Εθνική Ανδρών είχε 61 συμμετοχές έως το 2018.

Ατομικές διακρίσεις
-------------------

* Πρωτάθλημα Ελλάδας 2022-23: Πολυτιμότερος Παίκτης (MVP) 12ης αγωνιστικής

Παραπομπές
----------

1. ↑  www.legavolley.it/player/TZI-GEO-95.
2. ↑  Η παρουσία του Γιώργου Τζιουμάκα στο ιταλικό πρωτάθλημα www.legavolley.it Αρχειοθετήθηκε 2019-06-11 στο Wayback Machine.
3. ↑  Ευρωπαϊκό Εφήβων 2010 - Δυναμικό Εθνικής Ελλάδας www-old.cev.eu
4. ↑  Ευρωπαϊκή Λίγκα 2014 - Στατιστικά www-old.cev.eu
5. ↑  Ευρωπαϊκή Λίγκα 2014 - Κατάταξη www-old.cev.eu
6. ↑  Συμμετοχές Εθνικών Ομάδων Παίδων-Εφήβων 2017-18www.volleyball.gr Αρχειοθετήθηκε 2023-02-03 στο Wayback Machine.
7. ↑  Συμμετοχές Εθνικής Ανδρών (έως 2018) www.volleyball.gr Αρχειοθετήθηκε 2018-09-14 στο Wayback Machine.
8. ↑  Ο Γιώργος Τζιουμάκας MVP της 12ης αγωνιστικής Volley League 2022-23 www.volleyleague.gr Αρχειοθετήθηκε 2024-03-18 στο Wayback Machine.

Εξωτερικοί σύνδεσμοι - Πηγές
----------------------------

* Γιώργος Τζιουμάκας: Ατομικά στοιχεία - Διακρίσεις - Ομάδες καριέρας volleybox.net
* Γιώργος Τζιουμάκας: Ατομικά στοιχεία - Διακρίσεις - Ομάδες καριέρας greekvolley.eu
* Γιώργος Τζιουμάκας - Ευρωπαϊκή παρουσία www-old.cev.eu
Η **Πένυ Αγοραστού** (Αθήνα, 18 Ιουλίου 1989) είναι Ελληνίδα ηθοποιός.

Βιογραφία
---------

Η Πένυ Αγοραστού γεννήθηκε στις 18 Ιουλίου του 1989 στην Αθήνα, με καταγωγή από την Καλλονή της Λέσβου και είναι ηθοποιός. Είναι Απόφοιτος της Ανώτατης δραματικής σχολής «Μοντέρνοι Καιροί» (2007-2010), και έχει παρακολουθήσει σεμινάρια υποκριτικής με τη μέθοδο Στανισλάφσκι από την Έλενα Φιλίποβα. Επίσης, παρακολούθησε σεμινάρια δημοσιογραφίας-τηλεπαρουσίασης και αρχισυνταξίας του ομίλου Monitor-Group της Ζήνας Κουτσελίνη. Στην τηλεόραση την είδαμε για πρώτη φορά το 2009, όταν έκανε καλλιτεχνικό ρεπορτάζ στον τηλεοπτικό σταθμό Alter. Το 2013 έκανε guest εμφάνιση στην πρωινή εκπομπή του MEGA "Το Πρωινό Μου" με τη Φαίη Σκορδά και τον Γιώργο Λιάγκα. Το ντεμπούτο της ως ηθοποιός το έκανε το 2014, στην σειρά του Alpha "To Σόι Σου (2014)", σε σκηνοθεσία Νίκου Ζαπατίνα. Το 2015, συμμετείχε στην τηλεοπτική σειρά του Γιώργου Καπουτζίδη "Εθνική Ελλάδος", στο ρόλο της δημοσιογράφου, και έπαιξε στα επεισόδια «Φωτιά» και «Τα Σκυλιά» της σειράς θρίλερ του Alpha "10η Εντολή", σε σκηνοθεσία Πάνου Κοκκινόπουλου. Από το 2017 μέχρι το 2022 συμμετείχε στην καθημερινή σειρά "Έλα στη θέση μου" υποδυόμενη τον ρόλο της Λατάνιας. Το 2023 συμμετείχε και στο Μαύρο Ρόδο ως Τασούλα.

Παραπομπές
----------

1. ↑