Το **λέτσο** (ουγγρικά: *lecsó*, τσεχικά και σλοβακικά: *lečo*, γερμανικά: *letscho*, πολωνικά: *leczo*, ρώσικα και ουκρανικά: лечо) είναι ουγγρικό παχύ ραγκού ή στιφάδο λαχανικών, το οποίο περιλαμβάνει ρητά κίτρινες μυτερές πιπεριές, ντομάτα, κρεμμύδι, αλάτι και αλεσμένη γλυκιά ή/και καυτερή πάπρικα ως βασική συνταγή. Τα κρεμμύδια και οι πιπεριές συνήθως σοτάρονται σε λαρδί, λίπος μπέικον ή ηλιέλαιο. Το σκόρδο μπορεί επίσης να είναι ένα παραδοσιακό συστατικό. Θεωρείται επίσης παραδοσιακό φαγητό στην τσεχική, σλοβακική και στην πρώην γιουγκοσλαβική κουζίνα και είναι επίσης πολύ διαδεδομένο στην Πολωνία, την Αυστρία και το Ισραήλ.

Οι περισσότερες ουγγρικές συνταγές προτείνουν την πιο ήπια παραλλαγή ουγγρικής πιπεριάς, η οποία είναι την εποχή Αύγουστο-Οκτώβριο, τότε επίσης που οι ντομάτες χωραφιού είναι στα καλύτερά τους. Άλλες συνταγές προτείνουν τη χρήση τόσο της πιπεριάς όσο και της πιπεριάς μπανάνας ως εναλλακτικές.

Ποικιλίες
---------

Υπάρχει μια μεγάλη ποικιλία από πιάτα λέτσο, όπου η βάση όλων είναι ένα μείγμα από ντομάτες και πιπεριές (γλυκές και καυτερές), κρεμμύδια, καρυκευμένα με αλάτι, μερικές φορές κόκκινη πάπρικα σε σκόνη και συχνά σκόρδο. Ορισμένες συνταγές μπορεί επίσης να χρησιμοποιούν φύλλο δάφνης, αλεσμένο μαύρο πιπέρι ή θυμάρι, αλλά αυτές δεν είναι πρωτότυπες. Για να φτιάξετε την τέλεια βάση για λέτσο, πρέπει να κάνετε το λαρδί από το καπνιστό μπέικον (αν χρησιμοποιείται αντί για λάδι, που είναι επίσης συνηθισμένο) και να τηγανίσετε τις φέτες κρεμμυδιού μέχρι να ροδίσουν ελαφρώς οι άκρες. Στη συνέχεια πρέπει να προστεθούν οι φέτες πιπεριάς και να τηγανιστούν μέχρι να γίνουν τραγανές. Οι ντομάτες έρχονται τελευταία γιατί, αν προστεθούν στην αρχή, θα μουλιάσουν τα κρεμμύδια και τις πιπεριές.

Το λέτσο μπορεί να γίνει με μαγειρεμένο ρύζι ή ομελέτα. Το να σερβίρεις ένα ζεστό πιάτο - για παράδειγμα τηγανητό ψάρι - με ξινή κρέμα ή σε τηγανίτα, ως γέμιση είναι επίσης συνηθισμένο. Οι περισσότερες συνταγές είναι με λουκάνικο μπέικον ή φρανκφούρτης. Μερικά είναι διακοσμημένα με φέτες βρασμένου αυγού ή παχύρρευστα με χτυπημένα αυγά. Αν προστεθεί κρέας, μπορεί να προστεθεί πρώτα και να τηγανιστεί με τα κρεμμύδια και τις φέτες πιπεριάς.

Το λέτσο, όπως και το γαλλικό κάπως παρόμοιο ρατατούι, συχνά στέκεται μόνο του ως μεσημεριανό πιάτο, οπότε καταναλώνεται συχνά με ψωμί. Το απλό λέτσο μπορεί να σερβιριστεί ως συνοδευτικό με διάφορα κύρια πιάτα, για παράδειγμα ψητό κοτόπουλο, φασιανό, χοιρινό, μοσχάρι ή μπριζόλα Εστερχάζι. Στην Ουγγαρία πιστεύεται ευρέως ότι το καλύτερο λέτσο φτιάχνεται σε ανοιχτή φωτιά σε ένα «bogrács» (ένα καζάνι), ένα μπάρμπεκιου ουγγρικού στιλ. Στην Ουγγαρία το πιάτο είναι πολύ δημοφιλές, και έχει ακόμη και τα δικά του φεστιβάλ.

Στη Γερμανία, το λέτσο αναφέρεται ως *Letscho* και χρησιμοποιείται συχνά ως το κύριο συστατικό μιας σάλτσας που χρησιμοποιείται με πολλά διαφορετικά γεύματα. Συνήθως φτιάχνεται από ντομάτες, πιπεριές και κρεμμύδια μεταξύ άλλων τοπικών προσθηκών.

Στην Πολωνία, το λέτσο (που ονομάζεται leczo) παρασκευάζεται συνήθως από κόκκινη πιπεριά, κολοκυθάκια, ντομάτες, κρεμμύδι και σκόρδο, λουκάνικο και καρυκευμένο με πιπεριά τσίλι σε σκόνη. Το λέτσο πρέπει να σερβίρεται ζεστό και πικάντικο. Πιθανότατα ήρθε στην Πολωνία από την Ουγγαρία.

Παραπομπές
----------

1. ↑  Authentic Hungarian lecsó
2. ↑  Gundel, Karoly (1992). *Gundel's Hungarian cookbook*. Βουδαπέστη: Corvina. ISBN 963-13-3600-X. page 100
3. ↑  Cooking Czech lečo recipe
4. ↑  «traditional Slovak food». Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 6 Οκτωβρίου 2008. Ανακτήθηκε στις 6 Οκτωβρίου 2008.
5. ↑  Békéscsaba, Lecsófesztivál