recursal/SuperWikiNEXT-32B huggingface dataset:
Ο **Ανδριάντας Πατριάρχη Γρηγορίου Ε΄** είναι έργο του γλύπτη Γεώργιου Φυτάλη.

Ιστορία του ανδριάντα
---------------------

Ο ανδριάντας αποδίδει τον Πατριάρχη μετωπικά με ελαφρά στροφή του κεφαλιού δεξιά. Με το αριστερό χέρι κρατάει την πομαντορική ράβδο και απλώνει το δεξί στα πλήθη, όπου έχει στραμένο το βλέμμα του. Προβάλει το αριστερό του πόδι με με το οποιο πατάει το σκοινί του μαρτυρίου του. Κλειστά τα περιγράμματα στην αριστερή πλευρά και ανοικτά στη δεξιά, δίνουν εσωτερική βεβαιότητα και εξωτερική αποφασιστικότητα. Πρόκειται για έργο με επισημότητα, βαρύτητα, επιβλητικότητα. Αρχικά προβλεπόταν στη θέση του να τοποθετηθεί άγαλμα αρχαίου έλληνα φιλοσόφου. Η αντικατάσταση του με εκείνο του Γρηγορίου Ε΄αντανακλούσε το «τέλος της ειδυλλιακής σχέσης των Νεοελληνών με την αρχαιότητα»Εγγραφόταν στην ανάπτυξη της ιδέας εκείνη την περίοδο για τη δημιουργία ενός εθνικού πανθέου με την τοποθέτηση ανδριάντων και προτομών ηρώων της Επανάστασης στα προπύλαια του Πανεπιστημίου.
Το έργο στήθηκε στις 25 Μαρτίου 1872με δαπάνες του Γεώργιου Αβέρωφ αλλά η επεξεργασία του πρέπει να ξεκίνησε πολύ νωρίτερα. Η καθυστερηση οφειλόταν στο γεγονός ότιο Γεώργιος Φυτάλης προβληματιζόταν πάνω στα προσωπογραφικά χαρακτηριστικά του Γρηγορίου. Γρλαφτηκε πως απευθύνθηκε ακόμα και στο Άγιον Όρος προκειμένου να βρει πιστή εικόνα του. Τελικά μάλλον η καθυστερησή του οφειλόταν σε άλλους λόγους:σε τεχνικά προβλήματα ή σε φόρτο παραγγελιών.

Παραπομπές
----------

1. ↑  Χρύσανθος Χρήστου-Μυρτώ Κουμβακάλη-Αναστασιάδη, Νεοελληνική Γλυπτική 1800-1940,εκδ. Εμπορική Τράπεζας της Ελλάδας, Αθήνα, 1982, σελ.42
2. ↑  Ηλίας Μυκονιάτης, Νεοελληνική γλυπική, Εκδοτική Αθηνών, Αθήνα, 1996, σελ.182
3. ↑  Χάρης Εξερτζόγλου, «Πολιτικές τελετουργίες στην νεότερη Ελλάδα.Η μετακομιδή των οστών του Γρηγορίου Ε΄και η πεντηκονταετηρίδα της Ελληνικής Επανάστασης», Μνήμων τομ. 23 (2001), σελ.160
4. ↑  Ηλίας Μυκονιάτης, «Οι ανδριάντες του Ρήγα και του Γρηγορίου Ε΄στα προπύλαια του Πανεπιστημίου της Αθήνας και το πρώτο κοινό τους», Ελληνικα, τομ.35 (1984), σελ.355, 364-365

Πηγές
-----

* Ηλίας Μυκονιάτης, «Οι ανδριάντες του Ρήγα και του Γρηγορίου Ε΄στα προπύλαια του Πανεπιστημίου της Αθήνας και το πρώτο κοινό τους», Ελληνικα, τομ.35 (1984), σελ.355-370
* Χρύσανθος Χρήστου-Μυρτώ Κουμβακάλη-Αναστασιάδη, Νεοελληνική Γλυπτική 1800-1940,εκδ. Εμπορική Τράπεζας της Ελλάδας, Αθήνα, 1982.
* Ηλίας Μυκονιάτης, Νεοελληνική γλυπική, Εκδοτική Αθηνών, Αθήνα, 1996
* Χάρης Εξερτζόγλου, «Πολιτικές τελετουργίες στην νεότερη Ελλάδα.Η μετακομιδή των οστών του Γρηγορίου Ε΄και η πεντηκονταετηρίδα της Ελληνικής Επανάστασης», Μνήμων τομ. 23 (2001), σελ. 153-182
Ο **Αμπντελκαντέρ Μπεν Μπουαλί** (γεννημένος στις 25 Οκτωβρίου 1912 στην Ταμεντραρά, στην κοινότητα του Σεντζάς, στην Αλγερία και αποβιώσας στις 23 Φεβρουαρίου 1997 στο Αλγέρι) ήταν πρώην Γάλλος ποδοσφαιριστής, αλγερινής καταγωγής, ο οποίος αγωνιζόταν στην θέση του αριστερού αμυντικού.

Καριέρα
-------

Αγωνίστηκε για μία φορά με την Εθνική Γαλλίας το 1937, ενώ αγωνιζόταν στην Ολιμπίκ Μαρσέιγ. Η μοναδική του αυτή διεθνής συμμετοχή έλαβε χώρα στις 23 Μαΐου 1937 με αντίπαλο την Ιρλανδία σε φιλική αναμέτρηση η οποία διεξήχθη στο Σταντ Ολιμπίκ Υβ-ντυ-Μανουάρ στην Κολόμπ (ήττα με σκορ 2-0 των *Bleus*). Ο Μπεν Μπουαλί αποτέλεσε στέλεχος της αποστολής της Εθνικής Γαλλίας που έλαβε μέρος στο Παγκόσμιο Κύπελλο του 1938, ωστόσο δεν αγωνίστηκε σε καμία από τις δύο αναμετρήσεις των *Bleus*.

Σε συλλογικό επίπεδο, αγωνίστηκε μεταξύ άλλων στην Ρασίνγκ Ουνιβερσιτέρ ντ'Αλζέ και την Ολιμπίκ Μαρσέιγ (1935-1938). Αναδείχτηκε πρωταθλητής Γαλλίας το 1937 (28 συμμετοχές επί συνόλου 30 αναμετρήσεων την σεζόν 1937-38) και κατέκτησε το Κύπελλο Γαλλίας το 1938 με την Ολιμπίκ Μαρσέιγ.

Απεβίωσε σε ηλικία 84 ετών, στις 23 Φεβρουαρίου 1997, στο Νοσοκομείο Μουσταφά Πασά του Αλγερίου.

Σταδιοδρομία
------------

* 1933-1935 :  ΣΟ Μονπελιέ
* 1935-1936 :  ΦΚ Σετ
* 1936-1938 :  Ολιμπίκ Μαρσέιγ
* 1938-1939 :  Ρασίνγκ Κλαμπ ντε Φρανς

Παραπομπές
----------

1. 1 2  «Joueur - Abdelkader BEN BOUALI - FFF».. Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 29 Ιανουαρίου 2018. Ανακτήθηκε στις 5 Φεβρουαρίου 2014.  Εξωτερικός σύνδεσμος στο `|publisher=` (βοήθεια).

Εξωτερικοί Σύνδεσμοι
--------------------

* Προφίλ - Γαλλική Ομοσπονδία Ποδοσφαίρου Αρχειοθετήθηκε 2018-01-29 στο Wayback Machine.
* Προφίλ - Eu-Football Info




  

|  |  |
| --- | --- |
|  | *Αυτό το λήμμα σχετικά με το **γαλλικό** ποδόσφαιρο χρειάζεται επέκταση. Βοηθήστε τη Βικιπαίδεια επεκτείνοντάς το!*. |
Η **Αμάτ-Μαμού** ήταν Βαβυλώνια ιέρεια και λόγια που έζησε στο Σιπάρ γύρω στο 1750 π.Χ..

Ήταν ιέρεια του θεού Ούτου και ζούσε σε ένα είδος μοναστηριού που ονομάζονταν *γκαγκούμ*. Τα *γκαγκούμ* ήταν μοναστικές κοινότητες γυναικών που προέρχονταν από εξέχουσες οικογένειες. Στα *γκαγκούμ* οι γυναίκες δεν χρειάζονταν να παντρευτούν αν και δεν είναι σαφές αν απαγορεύονταν να το κάνουν. Σε κάθε περίπτωση όμως απαγορεύονταν να κάνουν παιδιά και γι΄αυτό ονομάζονταν *ναντίτου*, δηλαδή άτεκνες. Οι *ναντίτου* διέθεταν μεγάλη περιουσία σε γη και ασήμι, διοικούσαν επιχειρήσεις και έπαιζαν σημαντικό οικονομικό ρόλο δίνοντας δάνεια και ενοικιάζοντας χωράφια. Μπορούσαν να υπογράψουν συμβόλαια, να έχουν επιχειρήσεις και διέθεταν μεγάλες προίκες που δεν επιτρέπονταν να μεταβιβάσουν σε κάποιον αρσενικό συγγενή τους. Η προίκα μιας *ναντίτου* ήταν αποζημίωση για τον αποκλεισμό της από την οικογενειακή κληρονομιά που κανονικά μονοπωλούσαν τα αρσενικά μέλη της. Επειδή οι *ναντίτου* ήταν εξαιρετικά μορφωμένες και διέθεταν την ελευθερία και την οικονομική ανεξαρτησία ώστε να μπορούν να ασχοληθούν με ό,τι τις ενδιέφερε, συχνά εργάζονταν ως γραφείς σε ναούς και εξελίσσονταν σε σημαντικές λόγιες και ισχυρές ιέρειες, αφού μία ιέρεια συνήθως ήταν ένα άτομο με επιρροή και εξουσία που συχνά παρήγαγε σημαντικό λογοτεχνικό έργο όπως π.χ. η Ενχεντουάννα.

Σήμερα γνωρίζουμε τη*ν ναντίτου* Αμάτ-Μαμού από τις πήλινες ταμπλέτες με σφηνοειδή γραφή που έχουν ανακαλυφθεί και περιέχουν τα κείμενά της μαζί με το όνομά της. Η Αμάτ-Μαμού ήταν μία από τις οκτώ λόγιες που εργάζονταν στο *γκαγκούμ* της Σιπάρ και η καριέρα της εκτείνεται στη βασιλεία τριών βασιλέων: του Χαμουραμπί (1792-1750 π.Χ.), του Σαμσού-Ιλουνά (1749-1712 π.Χ.) και του Αμπί Εσού (1711-1684 π.Χ.).

Η Αμάτ-Μαμού αναφέρεται στο έργο της Τζούντι Σικάγο "Το Δείπνο" στο σερβίτσιο της Ιστάρ.

Παραπομπές
----------

1. 1 2  Leick, Gwendolyn (2002). *Who's who in the Ancient Near East*. London: Routledge. ISBN 0-203-28747-9. 50553358.
2. 1 2  «History of Mesopotamia - Ur III in decline». *Encyclopedia Britannica* (στα Αγγλικά). Ανακτήθηκε στις 23 Ιουλίου 2021.
3. 1 2 3 4  Tetlow, Elisabeth Meier (2005). *Women, crime, and punishment in ancient law and society*. New York: Continuum. ISBN 0-8264-1628-4. 56608178.
4. ↑  Radner, Karen· Robson, Eleanor (2011). *The Oxford handbook of cuneiform culture*. Oxford: Oxford University Press. ISBN 978-0-19-955730-1. 646111382.
Ο **Αμπντάλα μπιν Νασέρ αλ Χαλίφα Αλ Θανί** (**Sheikh Abdullah bin Nasser bin Khalifa Al Thani**, αραβικά: سعادة الشيخ عبدالله بن ناصر بن خليفة آل ثاني) είναι μέλος της Βασιλικής Δυναστείας του Κατάρ και ήταν πρωθυπουργός από τις 26 Ιουνίου 2013 ως τις 28 Ιανουαρίου 2020, οπότε και παραιτήθηκε. Προηγουμένως ήταν υπουργός Προεδρίας επί των Εσωτερικών από το 2005 ως το 2013. Είναι παντρεμένος με 6 παιδιά.

Προφίλ
------

Ο Αμπντάλα είναι τρίτος ξάδερφος του προηγούμενου εμίρη , Χαμάντ μπιν Χαλίφα Αλ Θανί. Ο πατέρας του Αμπντάλα είναι ο Νασέρ μπιν Χαλίφα Αλ Θανί.

Αποφοίτησε από το Ντέραμ (Ηνωμένο Βασίλειο), από όπου απέκτησε μπάτσελορ στις πολιτικές επιστήμες. Το 1995 απέκτησε τίτλο μπάτσελορ στη νομοθεσία από το Αραβικό Πανεπιστήμιο της Βηρυτού.

Καριέρα
-------

Ο Αλ Θανί διορίστηκε αξιωματικός περιπολίας στο τμήμα της Αστυνομικής Ομάδας Διάσωσης το 1985. Το 1989 διορίστηκε υπεύθυνος ασφαλείας για τα γήπεδα στο Τμήμα Υψίστης Ασφαλείας. Εν συνεχεία ανέλαβε σε άλλες παρόμοιες θέσεις.

Στις 15 Φεβρουαρίου 2005 διορίστηκε υπουργός Προεδρίας για εσωτερικά θέματα. Διορίστηκε πρωθυπουργός του Κατάρ στις 26 Ιουνίου 2013, στη θέση του Χαμάντ ιμπν Τζαμπρ αλ Θανί.

Παραπομπές
----------

1. ↑  «The Qatari Emir accepts the resignation of the Prime Minister and appoints successor». *Up News Info*. Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 28 Ιανουαρίου 2020. Ανακτήθηκε στις 28 Ιανουαρίου 2020.
2. ↑
3. ↑  «Qatar PM replaced in cabinet reshuffle». *Albawaba*. 26 Ιουνίου 2013.. Ανακτήθηκε στις 27 Ιουνίου 2013.

|  |  |
| --- | --- |
| CC-BY-SA Μετάφραση | Στο λήμμα αυτό έχει ενσωματωθεί κείμενο από το λήμμα Abdullah bin Nasser bin Khalifa Al Thani  της Αγγλικής Βικιπαίδειας, η οποία διανέμεται υπό την GNU FDL και την CC-BY-SA 4.0. (ιστορικό/συντάκτες). |
Η **Αμέρικα Τζορτζίν Φερρέρα** (Αγγλικά: *America Georgin Ferrera*, 18 Απριλίου 1984, Καλιφόρνια, ΗΠΑ) είναι Αμερικανίδα ηθοποιός, ηθοποιός φωνής, παραγωγός και σκηνοθέτης. Γεννημένη στο Λος Άντζελες της Καλιφόρνια, από γονείς με καταγωγή από την Ονδούρα, η Φερρέρα ανέπτυξε ένα ενδιαφέρον για την υποκριτική από νεαρή ηλικία, συμμετέχοντας σε αρκετές σχολικές θεατρικές παραστάσεις. Έκανε την πρώτη της εμφάνιση στον κινηματογράφο το 2002 στην κωμωδία-δράμα *Real Women Have Curves*, λαμβάνοντας επαίνους για την ερμηνεία της. Η Φερρέρα έχει λάβει αρκετά βραβεία, συμπεριλαμβανομένων ενός βραβείου Έμμυ, μιας Χρυσής Σφαίρας και ενός βραβείου Screen Actors Guild.

Η Φερρέρα έλαβε μια μέτρια επιτυχία στην αρχή της καριέρας της με ρόλους σε ταινίες όπως στην Disney *Gotta Kick It Up!* (2002) και στο δράμα *The Sisterhood of the Traveling Pants* (2005) ; η τελευταία τής χάρισε το βραβείο Imagen Καλύτερης Ηθοποιού και την πρώτη υποψηφιότητα στα βραβεία ALMA. Αργότερα έκανε στροφή στην τηλεόραση με τον πρωταγωνιστικό ρόλο στην κωμωδία-δράμα του ABC *Ugly Betty* (2006–2010). Η Φερρέρα έλαβε τα θετικά σχόλια των κριτικών για τον ρόλο της ως πρωταγωνίστρια της σειράς, της Betty Suarez, και κέρδισε βραβεία Καλύτερης Ηθοποιού σε αρκετές τελετές απονομής βραβείων το 2007, συμπεριλαμβανομένων της Χρυσής Σφαίρας, του Screen Actors Guild Award και του βραβείου Έμμυ, το πρώτο που δόθηκε σε Λατίνα ηθοποιό στην κατηγορία αυτή.

Άλλες σημαντικές ταινίες της περιλαμβάνουν το δράμα *The Dry Land* (2010), την ρομαντική κωμωδία *Our Family Wedding* (2010) και το δράμα *End of Watch* (2012). Χάρισε την φωνή της στην Astrid Hofferson στην ταινία *How to Train Your Dragon*, συμπεριλαμβανομένων των τριών ταινιών και της τηλεοπτικής σειράς *Dreamworks Dragons*. Πρόσφατα έκανε την συμπαραγωγή και πρωταγωνίστησε ως Amy Sosa στην κωμική σειρά του NBC *Superstore* (2015-2021).

Το περιοδικό *Time* την κατέταξε στην λίστα με τους 100 ανθρώπους με την περισσότερη επιρροή στον κόσμο το 2007.

Παραπομπές
----------

1. ↑  Katz, Celeste (1 Νοεμβρίου 2018). «America Ferrera: We Have to Fix Our Democracy Before We Lose It». *Glamour*. Ανακτήθηκε στις 13 Φεβρουαρίου 2021. I'm a registered Democrat.

Βιβλιογραφία
------------

* «America Ferrera 1984–». *Biography Today* (Omnigraphics, Inc.) **16** (3): 78. 2007. ISBN 9780780809741.

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
--------------------

* Πολυμέσα σχετικά με το θέμα  America Ferrera στο Wikimedia Commons
* Αμέρικα Φερρέρα στην IMDb

  


|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
| Καθιερωμένοι όροι | 
* WorldCat
* VIAF: 43988196
* LCCN: no2003063189
* ISNI: 0000 0001 0799 7040
* GND: 174000499
* SUDOC: 106997173
* BNF: cb14596573g (data)
* BIBSYS: 15002118
* BNE: XX1702451

 |

 |
Η **Διονυσόπολις** ήταν αρχαία ελληνική πόλη της Φρυγίας. 

Ήταν κτισμένη στις όχθες του ποταμού Μαιάνδρου, στα ανατολικά της σελευκιδικής Νύσας. Νότιά της βρισκόταν η επαρχία της Καρίας. Επρόκειτο για ελληνιστικό κτίσμα, το οποίο ιδρύθηκε από τους Ατταλίδες βασιλείς Άτταλο Β΄ και Ευμένη Β΄, προς τιμήν του Διονύσου, διότι στο σημείο εκείνο ανακάλυψαν ξόανό του. Έκοψε νομίσματα με την επιγραφή ΔΙΟΝΥΣΟΠΟΛΙΤΩΝ. Εμπορικός δρόμος ένωνε την εν λόγω πόλη με τα Μότελλα, τα Μόσσυνα και τη Λαοδίκεια. 

Στα βυζαντινά χρόνια ήταν έδρα επισκόπου. Γνωστοί επίσκοποι της Διονυσοπόλεως υπήρξαν ο Αλέξανδρος (553) και ο Βασίλειος που έλαβε μέρος στη Ζ΄ Οικουμενική σύνοδο το 787. 

Όπως και στην Ιεράπολη και τη Λαοδίκεια, έτσι και εδώ λατρευόταν ο Απόλλων Λαιρβηνός. Από τα νομίσματα της πόλεως που έκοψε, μαθαίνουμε ότι κύρια θεότητα υπήρξε ο Διόνυσος. Λατρευόταν επίσης η Κυβέλη, όπως και ο Ζεύς Πότηος. Από τα νομίσματα πάλι μαθαίνουμε ότι η Διονυσόπολις κυβερνάτο από τη σύγκλητο, τον δήμο και τον στρατηγό. 

Πρόκειται για τη σημερινή Ορτάκιοϊ, ή το Uckuyular, ή το Bahadınlar. Πάντως τα αμπέλια της κοιλάδας του Μαιάνδρου προδίδουν την ύπαρξη της Διονυσοπόλεως.

Πηγές
-----

* Johann Gustav Droysen, *Ιστορία των επιγόνων του Μεγάλου Αλεξάνδρου*, εκδ. ελεύθερη σκέψις.
* Απόλλων Λαιρβηνός[*νεκρός σύνδεσμος*].
* William Ramsay, *The Cities And Bishoprics Of Phyrgia: Being An Essay Of The Local History Of Phrygia From The Earliest Times To The Turkish Conquest*.

Παραπομπές
----------

1. ↑  Στεφάνου Βυζαντίου *Εθνικά* στο λήμμα Διονυσόπολις: *κτίσμα Αττάλου και Ευμένους ξόανον ευρόντων περί τους τόπους*
Οι **Πανελλήνιες Εκθέσεις** είναι καλλιτεχνικός θεσμός που καθιερώθηκε το 1938, επί καθεστώτος Ιωάννη Μεταξά, και αποσκοπούσε στην αντιπροσωπευτική  παρουσίαση της σύγχρονης εικαστικής παραγωγής στην Ελλάδα.

Οργάνωση Εκθέσεων
-----------------

Την οργάνωση των εκθέσεων αναλάμβανε το υπουργείο Θρησκευμάτων και Εθνικής Παιδείας με τη συνεργασία της «Ενώσεως Σωματείων Εικαστικών Τεχνών». Προβλεπόταν η σύσταση οργανωτικής και κριτικής επιτροπής, η οποία διοριζόταν από τον υπουργό και αποτελούνταν από τρεις εκπροσώπους του κράτους, τρεις καλλιτέχνες μέλη της «Ενώσεως Σωματείων Εικαστικών Τεχνών» και έξι καλλιτέχνες εκλεγόμενους από τα σωματεία της Ε.Σ.Ε.Τ.  Διαφορετική επιτροπή, αποτελούμενη καθηγητές της Α.Σ.Κ.Τ, τον πρόεδρο της Ε.Σ.Ε.Τ και έναν καλλιτέχνη προοριζόταν για την κρίση των καλλιτεχνών που δεν ήταν μέλη των παραπάνω σωματείων. Μια τρίτη επιτροπή, η οποία θα διοριζόταν με Β.Δ και θα αποτελούνταν από δυο εκπροσώπους του υπουργείου, έναν ακαδημαϊκό, τον διευθυντή της Α.Σ.Κ.Τ, τον διευθυντή της Εθνικής Πινακοθήκης και δυο καλλιτέχνες, προοριζόταν για την αγορά και την βράβευση έργων. Στην Πανελλήνιο του 1940 η κριτική-οργανωτική επιτροπή περιορίστηκε σε εννέα μέλη, ενώ στην πρώτη μεταπολεμική Πανελλήνιο, το 1948 διαφοροποιήθηκε η οργανωτική (δεκαμελής) από την κριτική (ενδεκαμελή) επιτροπή και προβλέφθηκε μια τρίτη επιτροπή για την απονομή των βραβείων. Η έκθεση του 1948 οργανώθηκε από το Εθνικό Ίδρυμα  με την συνεργασία του υπουργείου Παιδείας και του Καλλιτεχνικού Επιμελητηρίου. Έως το 1967 την διοργάνωση των εκθέσεων αναλάμβανε το υπουργείο Παιδείας, ενώ από το 1969 ανέλαβαν διαδοχικά το υπουργείο Προεδρίας της Κυβερνήσεως (1969,1971) και το  Υπουργείο Πολιτισμού και Επιστημών (1973, 1975).

Διάρθρωση-περιεχόμενο εκθέσεων
------------------------------

Οι εκθέσεις διαρθρώνονταν συνήθως σε τέσσερις ενότητες. Στο ΤΜΗΜΑ ΖΩΓΡΑΦΙΚΗΣ παρουσιάζονταν ελαιογραφίες, σχέδια, κρητιδογραφίες, υδατογραφίες, μικρογραφίες και φορητές νωπογραφίες. Το ΤΜΗΜΑ ΓΛΥΠΤΙΚΗΣ περιελάμβανε έργα γλυπτικής, μεταλλιοτεχνίας και λιθοχαρακτικής, το ΤΜΗΜΑ ΧΑΡΑΚΤΙΚΗΣ ξυλογραφίες, χαλκογραφίες και λιθογραφίες, ενώ το ΤΜΗΜΑ ΔΙΑΚΟΣΜΗΤΙΚΗΣ έργα μεταλλοτεχνίας, χρυσοχοϊκής, κεραμικής, υαλουργίας, σμάλτα και φορητά μωσαϊκά. 

Οι Πανελλήνιες πραγματοποιούνταν στο Ζάππειο Μέγαρο. Για κάθε έκθεση τυπωνόταν κατάλογος με τους τίτλους και τις τιμές των έργων ανά τμήμα. 

Η πρώτη ετήσια Πανελλήνιος Έκθεση έγινε το 1938. Ο πόλεμος είχε ως συνέπεια την διακοπή του θεσμού και η πρώτη μεταπολεμική Πανελλήνιος διοργανώθηκε καθυστερημένα το 1948. Πανελλήνιες εκθέσεις διοργανώνονταν έως το 1975 (1948, 1952, 1957, 1960, 1963, 1965, 1967, 1969, 1971, 1973). Ακολούθησε μια μεμονωμένη Πανελλήνια Καλλιτεχνική Έκθεση το 1987 υπό τη αιγίδα του Υπουργείου Πολιτισμού και του Εικαστικού Επιμελητηρίου.

Πηγές
-----

* ΜΑΤΘΙΟΠΟΥΛΟΣ Ευγένιος Δ. *Η Συμμετοχή της Ελλάδος στην Μπιεννάλε της Βενετίας 1934-1940.*  Αδημοσίευτη διδακτορική διατριβή, Κρήτη, 1997, τ.Β΄, σ. 726-732.
* ΖΙΑΣ Νίκος. *Ανασκόπηση των Προηγούμενων Εκθέσεων. Ζυγός* (Μάιος 1965), σ.36-42.
* Κανονισμός Πρώτης Ετησίας Πανελληνίου Εκθέσεως, Αθήνα 1938.
Η **Αργυρία** ήταν αρχαία πόλη της Μυσίας, στη Μικρά Ασία. 

Την αναφέρει ο Στράβων στα γεωγραφικά του (ΙΒ, 552). Βρισκόταν στην αριστερή όχθη του Αισήπου ποταμού, βορειοανατολικά του πεδίου της Θήβης και μεταξύ της Σαρδησσού και της Περιχαράξεως. Την ονομασία της όφειλε στα αργυρωρυχεία, μιας και η περιοχή της κεντρικής Μυσίας ήταν άφθονη σε μεταλλεύματα, λόγω των πολλών της ποταμών. Πρόκειται για τη σημερινή Γκιουμούς Μαντέν (Gümüş Maden) της Τουρκίας.

Πηγές
-----

* Στράβωνος Γεωγραφικά.
* Richard J. A. Talbert (επιμ.), *Barrington Atlas of the Greek and Roman World - Map by Map Directory - Map 56 Pergamum*, Princeton University Press, 2000, ISBN 9780691049458.
Το Ελληνικό πολεμικό πλοίο **Αργυρόκαστρο Ν/Κ 58** ήταν ξύλινο ναρκαλιευτικό τύπου MMS (πρώην *MMS 58* ή *1558*). Ναυπηγήθηκε στα ναυπηγεία *Lebanon – Beirvt*. Ήταν ένα από τα σκάφη που παραχωρήθηκαν στο Ελληνικό Πολεμικό Ναυτικό το 1945 από το Βρετανικό Βασιλικό Ναυτικό για την εκτέλεση του προγράμματος ναρκαλιείας των ελληνικών θαλασσών που άρχισε το 1946. Ήταν όμοιου τύπου με τα Άνδρος, Κορυτσά, Μύκονος, Σύρος ΙΙΙ, Τεπελένι, Τήνος και Χειμάρρα. Μετά το πέρας των εργασιών το 1952 επεστράφη στο Βρετανικό Ναυτικό.

Είχε εκτόπισμα 250 τόνων, μήκος 36 μέτρα, πλάτος 3,9 και βύθισμα 2,35 μέτρα. Έφερε 2 κύριες μηχανές Ντίζελ, ισχύος 250 ίππων εκάστη (συνολική ισχύς 480 ίπποι), που του έδιναν ταχύτητα 9-10 κόμβων. Ο οπλισμός του σκάφους περιελάμβανε 2 αντιαεροπορικά πυροβόλα των 20 χιλιοστών και 2 πολυβόλα. Επίσης έφερε εγκατεστημένο πλήρη εξοπλισμό μαγνητικής ναρκαλιείας. Το πλήρωμά του ήταν 20 άνδρες.
Το **Διεθνές Αεροπορικό Κέντρο Ρόσουελ** (ROW, KROW) είναι αεροδρόμιο που βρίσκεται 11 χιλιόμετρα νότια του Ρόσουελ, στη κομητεία Τσάβες στο Νέο Μεξικό.

Εγκαταστάσεις
-------------

Το αεροδρόμιο καλύπτει 5.029 στρέμματα και έχει δύο πλακόστρωτους αεροδιαδρόμους.

Το 2013 εξυπηρέτησε 53.030 αεροσκάφη (συνολικές λειτουργίες), κατά μέσο όρο 145 ανά ημέρα: 17% γενική αεροπορία, 71% στρατιωτικά αεροσκάφη, 11% αεροταξί και <1% άλλα. 34 αεροσκάφη έδρευαν στο αεροδρόμιο: 76% μονοκινητήρια, 15% πολυκινητήρια και 8% αεριωθούμενα.

Παρακάτω παρουσιάζονται οι ετήσεις συνολικές λειτουργίες αεροσκαφών για την περίοδο 2009-2013 από το Σύστημα Δραστηριοτήτων Εναέριας Κυκλοφορίας της Ομοσπονδιακής Αρχής Αεροπορίας. Η μέση ετήσια αύξηση ήταν 5.11% τα τελευταία 5 χρόνια.

Λειτουργίες αεροσκαφών 2009–2013| Ημερολογιακό έτος | Λειτουργίες αεροσκαφών | % |
| --- | --- | --- |
| 2009 | 48.726 |  |
| 2010 | 51.958 | 6.63% |
| 2011 | 35.673 | −31.34% |
| 2012 | 34.671 | −2.81% |
| 2013 | 53.075 | 53.08% |

Παραπομπές
----------

1. ↑  www.faa.gov/airports/airport\_safety/airportdata\_5010/.
2. 1 2  «Air Traffic Activity System». Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις Οκτωβρίου 4, 2014. Ανακτήθηκε στις Οκτωβρίου 29, 2014.
Το διεθνές αεροδρόμιο Εχτερντίνγκεν (γερμ. *Flughafen Stuttgart-Echterdingen*) της Στουτγκάρδης στη Γερμανία απέχει 13 χλμ. νότια από το κέντρο της πόλης. Το Εχτερντίνγκεν είναι το έβδομο σημαντικότερο αεροδρόμιο της Γερμανίας και το βασικό του κρατιδίου της Βάδης-Βυρτεμβέργης με 9,2 εκ. επιβάτες το 2010. Κατασκευάστηκε το 1939 για να αντικαταστήσει το αεροδρόμιο του Μπέμπλιγκεν (Böblingen).

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
--------------------

|  |  |
| --- | --- |
| Commons logoCommons logo | Τα Wikimedia Commons έχουν πολυμέσα σχετικά με το θέμα   **Διεθνές Αεροδρόμιο Εχτερντίνγκεν** |

* Επίσημη ιστοσελίδα του αεροδρομίου

  


|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
| Καθιερωμένοι όροι | 
* VIAF: 236951723
* GND: 4311325-4

 |

 |
Το **Πανεπιστήμιο του Σάσσεξ** είναι ένα δημόσιο ερευνητικό ίδρυμα εκπαίδευσης στο Φάλμερ κοντά στο Μπράιτον του ανατολικού Σάσσεξ. Το πανεπιστήμιο έλαβε το βασιλικό διάταγμα (Royal Charter) τον Αύγουστο του 1961 και ήταν ιδρυτικό μέλος της ομάδας του 1994 για την προαγωγή πανεπιστημίων με εντατική ερευνητική δραστηριότητα, άριστη έρευνα και διδασκαλία.

Το Σάσσεξ μετράει 3 νομπελίστες, 14 μέλη της Βασιλικής Κοινότητας, 6 μέλη της Βρετανικής Ακαδημίας και έναν κάτοχο βραβείου Crafoord. Στις τελευταίες κατατάξεις το πανεπιστήμιο τοποθετείται στη θέση 149 των κορυφαίων του κόσμου (2016-17) και στη θέση 68 της Ευρώπης (2017) - ανάμεσα σε 1.000 πανεπιστήμια - σύμφωνα με την Times Higher Education- ενώ στην Βρετανία βρίσκεται στη 19ή θέση στο University League Tables 2018 του The Complite University Guide. Το QS Top Universities κατατάσσει τη σχολή Αναπτυξιακών Σπουδών (Development Studies) πρώτη παγκοσμίως, πάνω από Ηarvard, Oxbridge και LSE.


|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
| Καθιερωμένοι όροι | 
* WorldCat
* VIAF: 151949757
* LCCN: n79061169
* ISNI: 0000 0004 1936 7590
* GND: 1025891-7
* SUDOC: 026601796
* BNF: cb11881814g (data)
* NKC: ko2011657393
* CiNii: DA01103552

 |

 |
Το **Διονήσι** ή **Διονύσι** ή **Θειονήσι** ή **Δίας**, είναι ακατοίκητη νησίδα που βρίσκεται στην νήσο Κεφαλλονιά, απέναντι από την Παραλία Παλαιολινού δυτικά του ακρωτηρίου Λάκκα. 

Κατά τον Ηλία Τσιτσέλη υπάρχει η παράδοση ότι το όνομα προέρχεται από κάποιο ιερό ή βωμό του Δία που υπήρχε στην νησίδα στην αρχαιότητα. Στην νησίδα βρίσκεται σήμερα το ξωκλήσι της Παναγίας της Διώτισσας, χτισμένο στη θέση της μονής της Παναγίας των Βλαχερνών που ήταν γνωστή σαν *η Παναγιά του Διός* και η νησίδα σαν *της Κυράς αφ' το Δία,*. Στην νησίδα έζησε εξόριστος ο αγιογράφος και ιερέας Νικόλαος Καντούνης ο οποίος αγιογράφησε και την εκκλησία.

Παραπομπές
----------

1. ↑  Διονήσι (Θειονήσι)[*νεκρός σύνδεσμος*]
2. 1 2 3 4  Συλλογή ονοματοθεσιών της νήσου Κεφαλληνίας : Μετά ιστορικών, τοπογραφικών και αρχαιολογικών σημειώσεων / Ηλία Α. Τσιτσέλη. Εν Αθήναις :Εκ του Τυπογραφείου "Παρνασού",1877, σελ. 14 και 15
3. ↑  «Με λαμπρότητα γιορτάστηκε σήμερα η Παναγία η Διώτισσα στο νησάκι του Δία». Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 31 Ιουλίου 2019. Ανακτήθηκε στις 5 Μαρτίου 2020.
Στην ελληνική μυθολογία ο **Διοκλής ο Μεγαρεύς** ήταν ήρωας των Μεγάρων. Τόσο πολύ σέβονταν τη μνήμη του οι Μεγαρείς, ώστε επικαλούνταν το όνομά του όταν ήθελαν να δώσουν κύρος στα λεγόμενά τους. Προς τιμή του Διοκλή τελούσαν αγώνες στην αρχή κάθε άνοιξης, τα λεγόμενα **Διόκλεια**.

Ωστόσο, ο ομηρικός ύμνος στη Δήμητρα (153, 474) τον συγκαταλέγει ανάμεσα στους 4 ή 6 βασιλείς της Ελευσίνας (και όχι των Μεγάρων). Μεταγενέστεροι συγγραφείς αναφέρουν τον Διοκλή ως άρχοντα της Ελευσίνας μεν, που καταγόταν όμως από τα Μέγαρα, και εκδιώχθηκε από τον Θησέα όταν ο τελευταίος πήγε να καταλάβει την Ελευσίνα.

Πηγές
-----

* *Νέα Ελληνική Εγκυκλοπαίδεια* (Χάρη Πάτση), τόμος 11, σελ. 211.
Το **Πανεπιστήμιο «Άλντο Μόρο» του Μπάρι** (ιταλ. *Università degli Studi di Bari «Aldo Moro»*, λατ. *Universitatis Barensis*), γνωστό απλώς ως «Πανεπιστήμιο του Μπάρι», είναι δημόσιο πανεπιστήμιο στην πόλη Μπάρι της νότιας Ιταλίας, που ιδρύθηκε τον Ιανουάριο του 1925 ως *Αδριατικό Πανεπιστήμιο «Μπενίτο Μουσολίνι»* (*Università Adriatica «Benito Mussolini»*).

Γενικά
------

Το Πανεπιστήμιο του Μπάρι προσφέρει πολλά μαθήματα, τόσο προπτυχιακά, όσο και μεταπτυχιακά. Εκτός από τη διδασκαλία, το ίδρυμα εστιάζει και στην επιστημονική έρευνα στο διδακτορικό επίπεδο, με ερευνητικά κέντρα με μεγάλο βαθμό διαδραστικότητας, που έχουν διασυνδέσεις με διάφορα τμήματα, άλλα πανεπιστήμια και ερευνητικά κέντρα.

Είναι ένα από τα υψηλότερου κύρους Α.Ε.Ι. της νότιας Ιταλίας και ένα από τα δέκα μεγαλύτερα σε φοιτητικό πληθυσμό σε όλη την Ιταλία, με 43.215 φοιτητές και φοιτήτριες το 2018. Μια σχετικώς πρόσφατη μεταβολή της ονομασίας του, το 2008, προσέθεσε το όνομα του δολοφονημένου πρωθυπουργού της Ιταλίας Άλντο Μόρο (1916-1978), που φοίτησε σε αυτό έως το 1939 και κατόπιν δίδαξε σε αυτό ως τακτικός καθηγητής της Φιλοσοφίας του Δικαίου και του Ποινικού Δικαίου.

Σχολές και τμήματα
------------------

Το Πανεπιστήμιο έχει δύο σχολές, την Ιατρική και τη Σχολή Φυσικών Επιστημών και Τεχνολογίας. Σήμερα διαθέτει τα ακόλουθα 23 τμήματα:

* Βιολογίας
* Βιοεπιστημών και Βιοτεχνολογίας
* Χημείας
* Φαρμακευτικής
* Φυσικής
* Μαθηματικών
* Νομικής
* Πληροφορικής
* Οικονομίας
* Οικονομικών και Διοικήσεως Επιχειρήσεων
* Διεπιστημονικής Ιατρικής
* Νομικών και Οικονομικών Συστημάτων της Μεσογείου
* Γραμμάτων, γλωσσών, ιταλικών και συγκριτικών σπουδών
* Γεωργικών και περιβαλλοντικών Επιστημών (Di.S.A.A.T)
* Εδαφολογίας, Βοτανικής και Τροφίμων (Di.S.S.P.A.)
* Αναπτυξιακών Επιστημών, Ψυχολογίας και Επικοινωνιών
* Γεωεπιστημών και Γεωπεριβάλλοντος
* Βασικών ιατρικών Επιστημών, Νευροεπιστήμης και αισθητηρίων οργάνων
* Βιοϊατρικών Επιστημών και Ανθρώπινης Ογκολογίας
* Ιατρικής Επειγόντων και Μεταμοσχεύσεων
* Κτηνιατρικής
* Πολιτικών Επιστημών
* Ανθρωπιστικών Σπουδών

Το Πανεπιστήμιο έχει επίσης Βοτανικό Κήπο και φιλοξενεί, στο Τμήμα Χημείας του, έναν από τους 4 τομείς του Ινστιτούτου Φυσικοχημικών Διεργασιών, που ανήκει στο Τμήμα Υλικών και Συσκευών του Εθνικού Συμβουλίων Ερευνών της Ιταλίας.

Δείτε επίσης
------------

* Μπάρι

Παραπομπές
----------

1. ↑  Ateneo in Cifre
2. ↑  «La storia e le origini». Ανακτήθηκε στις 23 Μαΐου 2016.

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
--------------------

* Επίσημος ιστότοπος
* Το Πανεπιστημιακό Αθλητικό Κέντρο (CUS Bari)

|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
| Καθιερωμένοι όροι | 
* WorldCat
* VIAF: 138255390
* LCCN: n79043334
* ISNI: 0000 0001 0120 3326
* GND: 1021361-2
* SUDOC: 026430460
* BNF: cb11867935r (data)
* NLA: 36513049
* NKC: ko2003182705
* BNE: XX130255
* CiNii: DA12625888

 |

 |
Το Διεθνές Αεροδρόμιο της Πουέμπλα (ισπανικά. Aeropuerto Internacional de Puebla) (IATA: PBC, ICAO: MMPB) είναι το αεροδρόμιο της Πουέμπλα των αγγέλων ή Ερόικα Πουέμπλα ντε Σαραγόσα, Μεξικό. Βρίσκεται 23 χλμ. βορειοδυτικά του ιστορικού κέντρου.

Το αεροδρόμιο εγκαινιάστηκε τη Δευτέρα 18 Νοεμβρίου 1985 με πτήση Boeing 727-200 της "Compañía Mexicana de Aviación" (Μεξικανική Εταιρεία Αεροπορίας).

Το αεροδρόμιο Πουέμπλα σχεδιάστηκε για να αποσυμφορήσει τις λειτουργίες του διεθνούς αεροδρομίου της Πόλης του Μεξικού, ωστόσο η χωρητικότητά του εξακολουθεί να χρησιμοποιείται ελάχιστα, παρά το ότι έχει τη δυνατότητα να εξυπηρετήσει μια μητροπολιτική περιοχή με περισσότερα από τρία εκατομμύρια άτομα.

Το αεροδρόμιο διαθέτει ασφαλτοστρωμένο διάδρομο προσγειώσεων και απογειώσεων, τον 17/35 με διαστάσεις 3.600 μέτρα μήκος και 45 μέτρα πλάτος.

Το αεροδρόμιο διαθέτει ασφαλτόδρομο προσγείωσης, 17/35 με διαστάσεις 3.600 μέτρα μήκος και 45 μέτρα πλάτος.

Είναι σε θέση να χειρίζονται αεροσκάφη ευρείας ατράκτου , όπως το Boeing 747

Το έτος 2019 αυτό το αεροδρόμιο διακίνησε όγκο 761.575 επιβατών.
Η **Διονυσία - Θεοδώρα Αυγερινοπούλου** (10 Σεπτεμβρίου 1975) είναι Ελληνίδα πολιτικός.

Γεννήθηκε στην Πάτρα, μεγάλωσε στη Ζαχάρω, Ν. Ηλείας, και σπούδασε νομικά στο Πανεπιστήμιο Αθηνών. Πραγματοποίησε μεταπτυχιακές σπουδές στο Georgetown Law Center και διδακτορικές σπουδές στη Columbia University School of Law. Στις βουλευτικές εκλογές του Οκτωβρίου 2009 εξελέγη βουλευτής Επικρατείας με το ψηφοδέλτιο της Νέας Δημοκρατίας. Διετέλεσε Αναπληρώτρια Γραμματέας Εθελοντισμού της Νέας Δημοκρατίας και Αναπληρώτρια Τομεάρχης Περιβαλλοντικής Πολιτικής. Εξελέγη Βουλευτής Ν. Ηλείας τόσο στις Εκλογές Μάη 2012 και στις Εκλογές Ιουνίου 2012. Διετέλεσε Πρόεδρος της Μόνιμης Ειδικής Επιτροπής Περιβάλλοντος και της Υποεπιτροπής Υδατικών Πόρων της Βουλής, Πρόεδρος της Επιτροπής Άμυνας και Εξωτερικών Υποθέσεων της Βουλής και Πρόεδρος της Επιτροπής για τα Ηνωμένα Έθνη της Διακοινοβουλευτικής Ένωσης (IPU.) To 2015 ήταν υποψήφια για τη θέση του Εκτελεστικού Διευθυντή του Περιβαλλοντικού Προγράμματος των Ηνωμένων Εθνών. 

Είναι δικηγόρος και Πρόεδρος του Ευρωπαϊκού Ινστιτούτου Δικαίου, Επιστήμης και Τεχνολογίας (EILST), καθώς επίσης και Πρόεδρος του Κύκλου Βουλευτών της Μεσογείου για την Αειφόρο Ανάπτυξη (COMPSUD), καθώς και μέλος της Διοικούσας Επιτροπής του Παγκοσμίου Οργανισμού Συνεργασίας για το Νερό (GPWO.)

Το 2011 συγκαταλέχθηκε ανάμεσα στους «Νέους Παγκόσμιους Ηγέτες» του Παγκόσμιου Οικονομικού Φόρουμ (World Economic Forum). Την ίδια χρονιά αναγνωρίστηκε ανάμεσα στους 40 νέους ηγέτες της Ευρώπης κάτω από την ηλικία των 40 (40Under40), ενώ έλαβε και το Βραβείο "Green Star" του ΟΗΕ για τη συμβολή της στην αντιμετώπιση φυσικών και ανθρωπογενών καταστροφών. To 2010 έλαβε το Βραβείο του Παγκόσμιου Πολίτη για τις Διεθνείς Πρωτοβουλίες σε Ανθρωπιστικά Ζητήματα, ενώ το ίδιο έτος έλαβε «Ειδική Αναγνώριση από το [Αμερικανικό] Κογκρέσο» για την εκπροσώπηση των Ελλήνων Φοιτητών στην Αμερική και για την προστασία του περιβάλλοντος. Το 2009 τιμήθηκε με το Διεθνές Βραβείο «Άρτεμις» από το Ευρω-Αμερικανικό Συμβούλιο Γυναικών.

Παραπομπές
----------

1. ↑  *Ελληνικός*.
2. ↑  f4625b5a-b4af-41cd-8d92-a042827dbc7f. Ανακτήθηκε στις 23  Απριλίου 2022.
3. ↑  Βουλή των Ελλήνων. f4625b5a-b4af-41cd-8d92-a042827dbc7f. Ανακτήθηκε στις 23  Απριλίου 2022.

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
--------------------

* Νέα Δημοκρατία, Βιογραφία της Αυγερινοπούλου
* World Economic Forum Dionysia-Theodora Avgerinopoulou
Η **Διονυσία** (234 - Λάμψακος, 250 ή 251), με καταγωγή από την Ανατολία, ήταν μεταξύ των θυμάτων των διωγμών κατά των χριστιανών που διεξήγαγε ο  Δέκιος. Τιμάται ως αγία και μάρτυρας από την Καθολική Εκκλησία κι εορτάζεται στις 15 Μαΐου.

Η Διονυσία συνελήφθη για την πίστη της από τον ανθύπατο Όπτιμο και στην συνέχεια παραδόθηκε σε στρατιώτες για την βιάσουν, αλλά οι βιαστές της είπαν ότι εμποδίστηκαν από θαύμα. Τέλος αποκεφαλίστηκε για την πίστη της στην Λάμψακο. 

Τα λείψανα της Διονυσίας μεταφέρθηκαν το 1922 στο Αβαείο της Flône στο Βέλγιο και τοποθετήθηκαν μέσα σε ένα κέρινο άγαλμα που απεικονίζει το σώμα της αγίας, ανάμεσα στα λείψανα υπήρχε ένα βάζο που περιείχε το κρυσταλλωμένο αίμα της. Στη σαρκοφάγο υπάρχει μαρμάρινη πλάκα, ίσως προερχόμενη από τις ρωμαϊκές κατακόμβες, που φέρει την επιγραφή: ΔΙΟΝΙΣΕ, V.M..IO.IN.P VIX. A. XXIX (Διονυσία εορτάζουσα παρθένος και μάρτυς αναπαύεται εν ειρήνη. Έζησε 29 χρόνια).

Παραπομπές
----------

1. ↑  Martyrologium Romanum (Libreria Editrice Vaticana 2001 ISBN 88-209-7210-7)
2. ↑  Amat, Lib.IV, Cap.II, pp. 123-124
3. 1 2  (Γαλλικά)Le site officiel du Comité des Fêtes de Yernawe Αρχειοθετήθηκε 2009-04-03 στο Wayback Machine.
4. ↑  (Γαλλικά)Introduction historique Αρχειοθετήθηκε 2008-03-02 στο Wayback Machine.
Το τείχος εκείνο περιέτρεχε γύρω - γύρω τη χερσόνησο, από Ζέα και έφθανε μέχρι του νοτίου στομίου του κεντρικού λιμένα.
Η **Πειραϊκή χερσόνησος** στην αρχαιότητα ταυτιζόταν με την **Ακτή** όπως την αποκαλούσαν τότε οι Αθηναίοι.

Ιστορικά στοιχεία
-----------------

Από τα λατομεία της Πειραϊκής χερσονήσου κτίσθηκε ο αρχαίος Πειραιάς και οικοδομήθηκαν τα μεγάλα της εποχής εκείνης λιμενικά έργα του. Μέχρι τη δεκαετία του 1960 υπήρχαν σε λειτουργία κάποια λατομεία που τ΄ αποκαλούσαν "*τ΄ αγκωνάρια του Πειραιά*", τα ίδια που οι αρχαίοι κάτοικοι τ΄ αποκαλούσαν "ακτίτης λίθος"(¹) (= λίθος εκ της Ακτής).

Στην Πειραϊκή χερσόνησο σώζονται ακόμη τμήματα του περίφημου τείχους με ίχνη των κατά διαστήματα πύργων του. Το τείχος εκείνο περιέτρεχε γύρω - γύρω όλη τη χερσόνησο και έφθανε μέχρι του νοτίου στομίου του κεντρικού λιμένα. 

Εικάζεται πως τα Πειραϊκά τείχη διακόπτονταν σε τρία σημεία της Πειραϊκής, σχηματίζοντας μικρές πύλες με εξόδους προς τη θάλασσα, πιθανώς στις θέσεις Φραττύδα, Λουβιάρη και Μπαϊκούτση. Σύμφωνα με τον λόγο του Λυκούργου "κατά Λεωκράτους" (17-55) μάλλον από τη σημερινή θέση Λουβιάρη φέρεται ν΄ απέδρασε ο πλούσιος Αθηναίος Λεωκράτης, κάποια νύκτα(²) του 338 π.Χ. μαζί με την ερωμένη του Ειρηνίδα, όπου στην αρχή με βάρκα και μετά με πλοίο, απέπλευσε για τη Ρόδο.

Πολλοί από τους ιστορικούς μελετητές της αρχαίας "Ακτής" υπεστήριξαν την άποψη, που όμως αποδείχθηκε τελικά εσφαλμένη, ότι το ύψωμα της πειραϊκής χερσονήσου ήταν ο λόφος της Μουνιχίας και ότι κατά συνέπεια ο λιμένας της Μουνιχίας δεν ήταν το σημερινό Μικρολίμανο (Τουρκολίμανο) αλλά ο σημερινός λιμένας Ζέας (Πασαλιμάνι).

Ακτογραφία και όρμοι
--------------------

Η ακτογραφία της Πειραϊκής περιλαμβάνει αρκετούς ορμίσκους που δεν φαίνονται όμως να χρησιμοποιήθηκαν ιδιαίτερα από τους αρχαίους, ίσως επειδή βρίσκονταν εκτός των τειχών αφενός, και αφετέρου, δεν παρείχαν ασφάλεια σε νότιους ανέμους, καθιστάμενα έτσι ακατάλληλα για προσέγγιση πλοίων. 

Τέσσερις είναι οι σχηματιζόμενοι όρμοι της Πειραϊκής χερσονήσου και αυτοί (με τη σημερινή ονομασία τους) είναι οι:

1. "Όρμος Σχολής Ναυτικών Δοκίμων", ή "όρμος του Καλαμπάκα" (παλαιότερα), ή κοινώς κατά τους Πειραιώτες "Τηλέγραφος", (πιο παλιά ακόμη), επειδή από εκεί έβγαιναν θαλάσσια τηλεγραφικά καλώδια.
2. Όρμος του Μπαϊκούτση
3. Όρμος του Λουβιάρη και ο
4. Όρμος της Φρεαττύδας (αρχαία: Φρεαττύς, Φρεαττύος). Αυτός ο όρμος ήταν και ο σημαντικότερος, αφού φέρεται να χρησιμοποιήθηκε πολλαπλά από τους αρχαίους κατοίκους.

Σημειώσεις
----------

(¹) Ενώ ως προς τον "Ακτίτη λίθο" συμφωνούν ο Αρποκρατίων και ο Σουίδας, ο Ησύχιος στη λέξη "*Ακτή*" αναφέρει ότι "ακτίτης λίθος" είναι το μάρμαρο που έφθανε από την Πελοπόννησο.
(²) Φοβούμενος τις συνέπειες μετά τη Χαιρώνεια ήττα.
* Ο όρος "Πειραϊκή" είναι σύγχρονος.

Δείτε επίσης
------------

* Μουνιχία
* Ηετιώνεια
Αεροφωτογραφία του αεροδρομίου το 2014.
Το **Διεθνές Αεροδρόμιο του Λος Άντζελες** (IATA: LAX, ICAO: Klax) είναι το κύριο αεροδρόμιο που εξυπηρετεί την ευρύτερη περιοχή του Λος Άντζελες, που είναι η δεύτερη πιο πυκνοκατοικημένη μητροπολιτική περιοχή στις Ηνωμένες Πολιτείες. Συνήθως αναφέρεται από την ΙΑΤΑ με τον κωδικό αεροδρόμιο LAX, με τα γράμματα να προφέρονται ξεχωριστά.

Είναι το μεγαλύτερο αεροδρόμιο και το πλέον πολυσύχναστο της ευρύτερης περιοχής και ένα από τα πλέον πολυσύχναστα παγκοσμίως. Βρίσκεται στη νοτιοδυτική ευρύτερη περιοχή του Λος Άντζελες, κατά μήκος της ακτής του Ειρηνικού, στη συνοικία Westchester, 16 μίλια / 26 χιλιόμετρα από το κέντρο του Λος Άντζελες. Ανήκει στο Λος Άντζελες Παγκόσμια Αεροδρόμια, μια υπηρεσία της κυβέρνησης της πόλης του Λος Άντζελες, γνωστή παλαιότερα ως Τμήμα Αεροδρομίων.

Το 2014, η συνολική επιβατική του κίνηση ήταν 70.622.212 επιβάτες, ξεπερνώντας κατά πολύ το προηγούμενο ρεκόρ των 67.300.000 ταξιδιωτών που είχε επιτευχθεί το 2000. Το αεροδρόμιο κατέχει τον ανεπίσημο τίτλο «το πιο πολυσύχναστα αεροδρόμιο στην προέλευση κόσμου και προορισμού» (Ο & D) το 2011, που σημαίνει ότι είχε το πιο μη-γραμμών διασύνδεσης, και το τρίτο πιο πολυσύχναστο στον κόσμο με τις κινήσεις των αεροσκαφών. Είναι επίσης το μοναδικό αεροδρόμιο με αυτή την κατάταξη μεταξύ των κορυφαίων πέντε αεροδρομίων των ΗΠΑ τόσο για την κυκλοφορία επιβατών όσο και εμπορευμάτων.

Ενώ το Διεθνές Αεροδρόμιο του Λος Άντζελες είναι το πιο πολυσύχναστο αεροδρόμιο στην ευρύτερη περιοχή του Λος Άντζελες, αρκετά άλλα αεροδρόμια εξυπηρετούν επίσης την περιοχή. Μεταξύ αυτών, είναι τα αεροδρόμια Bob Hope Airport, John Wayne Airport, Αεροδρόμιο Λονγκ Μπιτς, και Διεθνές Αεροδρόμιο του Λος Άντζελες Οντάριο. Επίσης, το Διεθνές Αεροδρόμιο του Λος Άντζελες είναι αξιοσημείωτο και λόγω του ότι είναι ένα από τα λίγα αεροδρόμια των ΗΠΑ με τέσσερις παράλληλους διαδρόμους.

Το Διεθνές Αεροδρόμιο του Λος Άντζελες χρησιμεύει ως κομβικό σημείο για τις αεροπορικές εταιρείες American Airlines, Delta Air Lines, United Airlines, Alaska Airlines, Horizon Air και Great Lakes Airlines. Το αεροδρόμιο εξυπηρετεί επίσης ως πόλη εστίασης τις αεροπορικές εταιρείες Southwest Airlines, Virgin America, Allegiant Air, Air New Zealand, Qantas και Volaris. LAX είναι το μοναδικό αεροδρόμιο για να χρησιμεύσει ως ένα κομβικό σημείο για όλες τις τρεις αεροπορικές εταιρείες των ΗΠΑ κληρονομιά (American, η Delta και United).

Παραπομπές
----------

1. ↑  www.faa.gov/airports/airport\_safety/airportdata\_5010/.

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
--------------------

* Πολυμέσα σχετικά με το θέμα  Los Angeles International Airport στο Wikimedia Commons

  


|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
| Καθιερωμένοι όροι | 
* WorldCat
* VIAF: 127877495
* LCCN: n83046921
* SUDOC: 174611293

 |

 |
Το **Πανεπιστήμιο του Νότιγχαμ** (αγγλ. *University of Nottingham*) είναι δημόσιο ερευνητικό Πανεπιστήμιο, με έδρα το Νότιγχαμ της Αγγλίας στο Ηνωμένο Βασίλειο. Ιδρύθηκε με την ονομασία «Πανεπιστημιακό Κολλέγιο του Νότιγχαμ» το 1881. Έχει περίπου 44.000 φοιτητές και 9.000 άτομα προσωπικό με συνολική περιουσία 689,80 εκατομμύρια ευρώ κατά την περίοδο 2014/15, έσοδα εκ των οποίων τα 138,89 εκ. προέρχονται από επιχορηγήσεις για έρευνα και συμβάσεις. Τον Νότιγχαμ χωρίζεται σε πέντε βασικές σχολές στις οποίες περιλαμβάνονται πάνω από 50 σχολές, τμήματα ειδκοτήτων, ερευνητικά κέντρα και ινστιτούτα. Πολλά από τα προγράμματα σπουδών που προσφέρει κατατάσσονται συχνά στο ΤΟΡ 10 του Ηνωμένου Βασιλείου όπως αυτά των Οικονομικών, Νομικής και Ιατρικής. Το Πανεπιστήμιο ανήκει σε ένα από τα 12 ελίτ Ινστιτούτα Εκπαίδευσης, φιλοξενώντας κάποιους από τους καλύτερους φοιτητές της χώρας. Στο ιστορικό του συμπεριλαμβάνονται 3 Νομπελίστες, ένας με Βραβείο Τέρνερ και ένας με Βραβείο "Gabor Medal". Είναι μέλος των *the Association of Commonwealth Universities*, *the Virgo Consortium*, *the European University Association*, *the Russell Group*, *Universities UK*, *Universitas 21* και συμμετέχει στο *Sutton Trust* Summer School Programme ως μέλος του *Sutton 13*. Για το έτος 2017 βρίσκεται στη 21η θέση ανάμεσα σε 127 Πανεπιστήμια του Ηνωμένου Βασιλείου ενώ για τις Επιστήμες των Οικονομικών στην 9η και της Νομικής στην 10η. Έκτος από την έδρα του στην Αγγλία διαθέτει και παραρτήματα σε Κίνα και Μαλαισία.


|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
| Καθιερωμένοι όροι | 
* WorldCat
* VIAF: 159103458
* LCCN: n80032813
* ISNI: 0000 0004 1936 8868
* GND: 39247-9
* SUDOC: 028903927
* BNF: cb12064307w (data)
* NKC: ko2007393435
* ICCU: UBOV106366

 |

 |
**Η Εθνική Οδός 89** είναι ένας δρόμος στην Ανατολική Αττική της Ελλάδας. Συνδέει τον Γέρακα, ένα ανατολικό προάστιο της Αθήνας, με το Σούνιο, μέσω του Κορωπίου και του Λαυρίου. Μεταξύ του Γέρακα και του Κορωπίου έχει χάσει τη σημασία του μετά το άνοιγμα του Αυτοκινητοδρόμου 6. Προβλέπεται η αναβάθμιση του τμήματος μεταξύ Κορωπίου και Λαυρίου σε πρότυπο αυτοκινητοδρόμων, με την κατασκευή διασταυρώσεων για την αντικατάσταση των σηματοδοτών και γενικά την αναβάθμιση του δρόμου. Αυτός ο νέος δρόμος θα φέρει τον χαρακτηρισμό Α61.

Διαδρομή
--------

Σύμφωνα με την Εφημερίδα της Κυβερνήσεως το 1963, η Eθνική Οδός 89 τρέχει από τον Σταυρό (κοντά στο Γέρακα) στο Σούνιο, μέσω του Λαυρίου. Η παρούσα ευθυγράμμιση της Εθνικής Οδού 89 παρακάμπτει το Κορωπί, το Μαρκόπουλο, την Κερατέα, αν και η αρχική διαδρομή έτρεχε μέσα από αυτούς τους οικισμούς: επιπλέον, η αρχική ευθυγράμμιση έτρεχε από την Κερατέα στο Λαύριο μέσω του χωριού της Πλάκας, αντί της Δυπηλίζας. Ο δρόμος συνεχίζει να διέρχεται από τα Γλυκά Νερά και την Παιανία, καθώς ο A6 τα παρακάμπτει. 

Η διαδρομή αυτή τη στιγμή έχει συνδέσεις με: 

* Την Eθνική Οδό 54 στο Σταυρό (Γέρακας)
* Οι Αυτοκινητόδρομος 6 και A62 σε ξεχωριστές διασταυρώσεις κοντά στο Κορωπί
* Την Εθνική Οδό 85 στην Κερατέα
* Την Εθνική Οδό 91 στο Σούνιο

Βιβλιογραφικές αναφορές
-----------------------

1. ↑  Motorways-Exits
2. ↑  «Ministerial Decision Γ25871» (στα Greek). *Government Gazette (ΦΕΚ)* (National Printing House) **Β**: 2500–2501. 23 July 1963.
3. ↑  Athanasopoulos, Dem. (Μαΐου 1975). *Atlas of Greece*. Athens: Hellenic Statistical Authority. σελ. 5.

Περαιτέρω πληροφορίες
---------------------

Πρότυπο:OSM relation
| Δολάριο |
| --- |
| Χώρα: |  Νήσοι Σολομώντα  |
| Υποδιαίρεση: | σεντς (cents) |
| Κωδικός ISO 4217: | SBD |
| Συντομογρ.: | $, SI$ |
|

Το **δολάριο** (κωδικός ISO 4217: *SBD*) είναι το νόμισμα των νησιών του Σολομώντα από το 1977. Κανονικά βραχυγραφείται με το διεθνές σύμβολο του δολαρίου, το "$" ή, εναλλακτικά με το "SI$" ώστε να ξεχωρίζει από τα υπόλοιπα νομίσματα που είναι σε ονομαστικές αξίες του δολαρίου. Υποδιαιρείται σε 100 σεντς (*cents*).

Ιστορία
-------

Τα νησιά χρησιμοποιούσαν παλιότερα τη λίρα των Νήσων του Σολομώντα και τη λίρα της Ωκεανίας. 

Το δολάριο εισήχθη στα νησιά το 1977 , έπειτα από την ανακήρυξη της ανεξαρτησίας τους, και αντικατέστησε το Δολάριο της Αυστραλίας , με το οποίο είχε ίση αξία. Ως το 1979 τα δύο δολάρια είχαν ίδια αξία. Έπειτα από περιόδο πέντε μηνών, το δολάριο των Νήσων του Σολομώντα απέκτησε ισοτιμία με το αυστραλιανό δολάριο της στα 1,05 Δολάρια Νήσων του Σολομώντα προς 1 αυστραλιανό δολάριο.

Τα επόμενα 28 χρόνια και ιδιαίτερα την περίοδο του εμφυλίου πολέμου (2000-2003) η αύξηση του πληθωρισμού ήταν αλματώδης και το εθνικό νόμισμα έγινε ίσο σήμερα με 20 αυστραλιανά σεντς.

Κέρματα
-------

Το 1977 εισήχθησαν κέρματα σε ονομαστική αξία των 1, 2, 5, 10 και 20 σεντς και του 1 δολαρίου. Τα κέρματα των σεντς ήταν όλα ίδια στο μέγεθος και στη σύνθεση όπως τα αντίστοιχα αυστραλιανά κέρματα, ενώ το 1 δολάριο ήταν φτιαγμένο από χαλκονικέλιο. Η σύνθεση άλλαξε τις επόμενες δεκαετίες. Το 1990 κυκλοφόρησαν τα χαλκονικέλινα κέρματα των 50 σεντς, τα οποία μάλιστα ήταν δωδεκαγωνικά. Το 1987 κυκλοφόρησαν τα τελευταία κέρματα του 1 και των 2 σεντς, τα οποία πλέον έχουν αποσυρθεί από την κυκλοφορία.

Σε όλα τα κέρματα της νησιωτικής χώρας υπάρχει το πορτρέτο της Βασίλισσας Ελισάβετ Β΄.

Τραπεζογραμμάτια
----------------

Τα χαρτονομίσματα των 2, 5 και των 10 δολαρίων κυκλοφόρησαν το 1977. Το 1981 ακολούθησαν τα τραπεζογραμμάτια των 20 δολαρίων και το 1986 και 2006 αυτά των 50 και των 100 δολαρίων αντίστοιχα.. ΄Ενα πολυμερές χαρτονόμισμα των 2 δολαρίων τυπώθηκε το 2001 και αντικατέστησε τη σειρά που ήταν φτιαγμένη από ίνες βαμβακιού, για να επανέλθει στην αρχική του σύνθεση το 2006.

Παραπομπές
----------

1. ↑  Nachthund (23 Σεπτεμβρίου 2006). «Update - Solomon Is». Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 27 Σεπτεμβρίου 2007. Ανακτήθηκε στις 2 Οκτωβρίου 2006.
| Δολάριο |
| --- |
| Χώρα: | Τζαμάικα Τζαμάικα  |
| Υποδιαίρεση: | 100 λεπτά (cents) |
| Κωδικός ISO 4217: | JMD |
| Συντομογρ.: | J$ , JA$ |

Το **δολάριο** είναι το νόμισμα της Τζαμάικας από το 1969. Ο κωδικός του (ISO 4217) είναι: *JMD* και κανονικά γράφεται συντομογραφημένα με το σύμβολο του δολαρίου (*J$* ) ή εναλλακτικά με το *JA$* με σκοπό να διακρίνεται από δολάρια άλλων χωρών. Υποδιαιρείται σε 100 λεπτά (*cents*).

Ιστορία
-------

Η Βουλή των Αντιπροσώπων στην Τζαμάικα αποφάσισε να εισαγάγει το δολάριο στις 30 Ιανουαρίου του 1968 ίσο σε αξία 10 σελλινίων. Έτσι, αντικατέστησε τη Λίρα Τζαμάικας. Στις 8 Σεπτεμβρίου του 1969 κυκλοφόρησαν τα κέρματα και τα τραπεζογραμμάτια.

Κέρματα
-------

Την εποχή που εισήχθησαν, υπήρχαν τα κέρματα του 1 σεντ (1,2 πένες, 5 σεντς (6 πένες), 10 σεντς (1 σελλίνι), 20 σεντς (2 σελλίνια) και 25 σεντς (2 σελλίνια 6 πένες). Με εξαίρεση τα κέρματα του 1 σεντ, τα μεγέθη των κερμάτων ήταν ίδια με αυτών που αντικατέστησαν.

Το 1976 είδε την εισαγωγή των κερμάτων των 50 σεντς, η κυκλοφορία των οποίων σταμάτησε το 1989, όπως και αυτών των 20 σεντς. Το 1990 κυκλοφόρησαν κέρματα του 1 δολαρίου, το 1994 των 5 δολαρίων, το 1999 των 10 και το 2000 κέρματα των 20 δολαρίων.

Τα κέρματα που είναι σήμερα σε κυκλοφορία είναι:

* 1 σεντ
* 10 σεντ
* 25 σεντ
* $1
* $5 (είναι μαγνητικό)
* $10
* $20

Τραπεζογραμμάτια
----------------

Το 1969 εισήχθησαν τραπεζογραμμάτια των 50 σεντς (5 σελλινιών), του 1 δολαρίου (10 σελλινιών), των 2 δολαρίων (£1) και των 10 δολαρίων (£5). Το χαρτονόμισμα των 5 δολαρίων κυκλοφόρησε το 1970 και ακολουθήθηκε από αυτά των 20 (το 1976) και των 100 δολαρίων (το 1986). Τα 50 δολάρια αντικαταστάθηκαν από κέρμα το 1976. Τα χαρτονομίσματα των 50 δολαρίων επέστρεψαν το 1988. Το χαρτονόμισμα των 2 δολαρίων αποσύρθηκε το 1989 και τον επόμενο χρόνο το τραπεζογραμμάτιο του 1 δολαρίου αντικαταστάθηκε από ένα κέρμα. Το 1994 τα χαρτονομίσματα των 5 δολαρίων αντικαταστάθηκαν από κέρματα και εισήχθησαν τραπεζογραμμάτια των 500 δολαρίων. Σταδιακά, τα κέρματα αντικατέστησαν τραπεζογραμμάτια των 10 δολαρίων και των 20. Το 2000 εισήχθησαν χαρτονομίσματα των 1000 δολαρίων.

Τα τραπεζογραμμάτια που κυκλοφορούν σήμερα είναι:

* $50
* $100
* $500
* $1000

Χρήση εκτός Τζαμάικας
---------------------

Το Δολάριο Τζαμάικας δε χρησιμοποιήθηκε μόνο στη χώρα αυτή αλλά και στην πρώην (ως το 1972) κτήση της, τις Νήσους Κέιμαν. Τη χρονιά εκείνη τα νησιά υιοθέτησαν δικό τους νόμισμα, το Δολάριο Νησιών Κέιμαν.

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
--------------------

* Ιστορία της Τράπεζας της Τζαμάικας
* Τραπεζογραμμάτια
* Κέρματα από την Τράπεζα της Τζαμάικας
Ανθρωπιστική βοήθεια της UNICEF, έτοιμη προς διανομή. Αυτή μπορεί να περιλαμβάνει τρόφιμα, ταμπλέτες καθαρισμού νερού ή ιατροφαρμακευτικό υλικό.
Φάρμακα που παραδίδονται στην Ακτή Ελεφαντοστού το 2015.
Η **ανθρωπιστική βοήθεια** είναι η υλική και η υλικοτεχνική βοήθεια σε άτομα που χρειάζονται βοήθεια. Παρέχεται συνήθως βραχυπρόθεσμα μέχρι να αντικατασταθεί μακροπρόθεσμα από την κυβέρνηση της χώρας και άλλους θεσμούς. Οι ανθρώποι στους οποίους παρέχεται είναι οι άστεγοι, οι πρόσφυγες και τα θύματα φυσικών καταστροφών, πολέμων και λιμών. Παρέχεται για ανθρωπιστικούς σκοπούς που περιλαμβάνουν φυσικές καταστροφές και ανθρωπογενείς καταστροφές. Ο πρωταρχικός στόχος της ανθρωπιστικής βοήθειας είναι να σώσει ζωές, να ανακουφίσει τον πόνο και να διατηρήσει την ανθρώπινη αξιοπρέπεια. Ως εκ τούτου, διαφοροποιείται σε σχέση με την αναπτυξιακή βοήθεια, η οποία επιδιώκει να αντιμετωπίσει τους υποκείμενους κοινωνικοοικονομικούς παράγοντες που μπορεί να έχουν οδηγήσει σε κρίση ή έκτακτη ανάγκη.

Η ανθρωπιστική βοήθεια θεωρείται «μια θεμελιώδης έκφραση της οικουμενικής αξίας της αλληλεγγύης μεταξύ των ανθρώπων και μια ηθική επιταγή». Μπορεί να προέλθει είτε από τοπικές είτε από διεθνείς κοινότητες. Σε διεθνές επίπεδο, το Γραφείο Συντονισμού Ανθρωπιστικών Υποθέσεων (OCHA) των Ηνωμένων Εθνών (ΟΗΕ) είναι αρμόδιο για τον συντονισμό σε καταστάσεις έκτακτης ανάγκης. Απευθύνεται στα διάφορα μέλη της Μόνιμης Διυπηρεσιακής Επιτροπής, τα μέλη της οποίας είναι υπεύθυνα για την παροχή βοήθειας έκτακτης ανάγκης. Οι τέσσερις οντότητες του ΟΗΕ που έχουν πρωταρχικούς ρόλους στην παροχή ανθρωπιστικής βοήθειας είναι το Πρόγραμμα των Ηνωμένων Εθνών για την Ανάπτυξη (UNDP), η Ύπατη Αρμοστεία του ΟΗΕ για τους Πρόσφυγες (UNHCR), το Διεθνές Ταμείο Επείγουσας Βοήθειας των Ηνωμένων Εθνών για τα Παιδιά (UNICEF) και το Παγκόσμιο Πρόγραμμα Σίτισης (WFP).

Παραπομπές
----------

1. ↑  «Expert warns against coupling humanitarian aid with other development goals». *D+C* (στα Αγγλικά). Ανακτήθηκε στις 28 Φεβρουαρίου 2022.
2. ↑  «Development Aid and Economic Growth: A Positive Long-Run Relation» (PDF). *imf.org*. Ανακτήθηκε στις 28 Φεβρουαρίου 2022.
3. ↑  «The State of Art of Humanitarian Action» (PDF). *euhap.eu*. Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 15 Φεβρουαρίου 2017. Ανακτήθηκε στις 28 Φεβρουαρίου 2022. CS1 maint: Unfit url (link)
4. ↑  «Humanitarian Aid». *Red Cross EU Office* (στα Αγγλικά). Ανακτήθηκε στις 28 Φεβρουαρίου 2022.
5. ↑  «OCHA». *web.archive.org*. 19 Μαρτίου 2018. Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 19 Μαρτίου 2018. Ανακτήθηκε στις 28 Φεβρουαρίου 2022. CS1 maint: Unfit url (link)
6. ↑  Nations, United. «Deliver Humanitarian Aid». *United Nations* (στα Αγγλικά). Ανακτήθηκε στις 28 Φεβρουαρίου 2022.