recursal/SuperWikiNEXT-32B huggingface dataset:
Η **Πετρονίλλα της Ακουιτανίας** (1125 – 1190) ήταν δεύτερη κόρη του δούκα Γουλιέλμου Ι΄ της Ακουιτανίας και της Άενορ του Σατελλερώ, αδελφή της βασίλισσας της Αγγλίας και της Γαλλίας Ελεονώρας της Ακουιτανίας. Το βαπτιστικό της όνομα ήταν Πετρονίλλα, αλλά μετά τον γάμο της ονομάστηκε *"Αλίκη"*.
Συνόδευσε τη μεγάλη της αδελφή στη Γαλλική αυλή όπου γνώρισε τον ξάδελφο του γαμπρού της βασιλιά της Γαλλίας Λουδοβίκου τον Νεώτερου Ραούλ Α΄ του Βερμαντουά, ο οποίος χώρισε τη σύζυγό του προκειμένου να την παντρευτεί. Ο γάμος έφερε τον αφορισμό του πάπα Ιννοκέντιου Β΄ (1143) οι εχθρότητες ξέσπασαν όταν ο Λουδοβίκος Ζ΄ έκαψε το Βιτρί-λε-Φρανσουά. Με τον θάνατο του πάπα Ιννοκέντιου Β΄ ο διάδοχος του Πάπας Κελεστίνος Β΄ κατάργησε τον αφορισμό στο *"Συμβούλιο της Ρεμς"* (1144). Η Πετρονίλλα και ο Ραούλ Α΄ ωστόσο χώρισαν (1151), ο Ραούλ παντρεύτηκε ξανά την επόμενη χρονιά με τη Λωρέτ της Φλάνδρας (1152). Η Πετρονίλλα παρέμεινε μέλος της βασιλικής Γαλλικής αυλής στη συνοδεία της αδελφής της Ελεονώρας μέχρι την εποχή που φυλακίστηκε από τον δεύτερο σύζυγο της βασιλιά της Αγγλίας Ερρίκο Β΄. Μετά τον θάνατο του Ερρίκου Β΄ (1189) η Ελεονώρα της Ακουιτανίας ελευθερώθηκε, η αδελφή της Πετρονίλλα σχεδίαζε να επιστρέψει στη Γαλλία. Οι πληροφορίες σχετικά με την Πετρονίλλα είναι σπάνιες μετά το 1189, οι περισσότεροι πιστεύουν ότι πέθανε σε ένα ταξίδι επιστροφής από την Αγγλία στη Γαλλία πριν φτάσει στο λιμάνι (1190)

Οικογένεια
----------

Με τον σύζυγό της Ραούλ Α΄ του Βερμαντουά κόμη του Βερμαντουά, απέκτησε τρία παιδιά:

* Ελισάβετ του Βερμαντουά 1143-1183, παντρεύτηκε τον Φίλιππο Α΄ του Οίκου της Λωρραίνης κόμη της Φλάνδρας.
* Ραούλ Β΄ 1145-1167, κόμης του Βερμαντουά, νυμφεύτηκε τη Μαργαρίτα Α΄ κόμισσα της Φλάνδρας.
* Ελεονώρα του Βερμαντουά 1148/49-1213, παντρεύτηκε πρώτα τον Γοδεφρείδο του Οίκου της Φλάνδρας, κόμη του Όστερβαντ, μετά τον Γουλιέλμο Δ΄ κόμη του Νεβέρ, έπειτα τον Ματθαίο του Οίκου της Λωρραίνης κόμη του Μπουλόν και τέλος τον Ματθαίο Γ΄ κόμη του Μπωμόν.

Παραπομπές
----------

1. ↑  Ffiona Swabey (2004). Eleanor of Aquitaine, Courtly Love, and the Troubadours. Greenwood Publishing Group. σ. 34
2. ↑  Elizabeth Missing Sewell (1876). Popular history of France, to the death of Louis xiv. σ. 86

Πηγές
-----

* Ffiona Swabey (2004). Eleanor of Aquitaine, Courtly Love, and the Troubadours. Greenwood Publishing Group.
* Elizabeth Missing Sewell (1876). Popular history of France, to the death of Louis xiv.
Τα σύμβολα της κομητείας του Ναμύρ
Οι **Κόμητες του Ναμύρ** και οι **Μαργράβοι (μαρκήσιοι) του Ναμύρ** κυβέρνησαν την Κομητεία του Ναμύρ, που αναβαθμίστηκε σε μαργραβάτο (μαρκιωνία). Το Ναμύρ δεν ήταν τα περισσότερα χρόνια ανεξάρτητο κρατίδιο, αλλά υποτελές στην Κομητεία του Αινώ, στην Κομητεία της Φλάνδρας και στο Δουκάτο της Βουργουνδίας.

Κατάλογος κομήτων του Ναμύρ
---------------------------

### Οίκος του Ναμύρ

* Ροβέρτος Α΄
* Αλβέρτος Α΄
* Ροβέρτος Β΄
* Αλβέρτος Β΄
* Αλβέρτος Γ΄
* Γοδεφρείδος Α΄
* Ερρίκος Α΄
	+ Αλίκη του Ναμύρ, σύζυγος του Βαλδουίνου Δ΄ κόμη τού Αινώ, ο οποίος κυβέρνησε ως Βαλδουίνος Α΄ το Ναμύρ.

Κατάλογος μαργράβων του Ναμύρ
-----------------------------

Οι Κάτω Χώρες το 1477
### Οίκος της Φλάνδρας

* Βαλδουίνος Α΄
* Φίλιππος Α΄
* Γιολάντα, σύζυγος του Πέτρου Β΄ του Κουρτεναί

### Οίκος του Κουρτεναί

* Φίλιππος Β΄
* Ερρίκος Β΄
* Μαργαρίτα
* Βαλδουίνος Β΄

### Οίκος του Λουξεμβούργου

* Ερρίκος Γ΄

### Οίκος του Νταμπιέρ

* Γκυ Α΄
* Ιωάννης Α΄
* Ιωάννης Β΄
* Γκυ Β΄
* Φίλιππος Γ΄
* Γουλιέλμος Α΄
* Γουλιέλμος Β΄
* Ιωάννης Γ΄

Ο Ιωάννης Γ΄ πώλησε τη μαρκιωνία στον Φίλιππο Γ΄ τον Καλό δούκα της Βουργουνδίας.

### Οίκος της Βουργουνδίας

* Ιωάννης Δ΄
* Φίλιππος Δ΄
* Κάρολος Α΄
* Μαρία, σύζυγος του Μαξιμιλιανού Α΄ των Αψβούργων

### Οίκος των Αψβούργων

* Μαξιμιλιανός
* Κάρολος Β΄

Ο Κάρολος Κουίντος με την Πραγματιστική Κύρωση (1549) ένωσε το Ναμύρ και όλες τις υπόλοιπες κομητείες στις Κάτω Χώρες σε ένα προσωπικό βασίλειο. Μετά τον θάνατό του το κράτος της αυτοκρατορίας των Αψβούργων στις Κάτω Χώρες μοιράστηκε στους διαδόχους του: το Ναμύρ ππεριήλθε στον γιο του Φίλιππο Β΄ της Ισπανίας του Ισπανικού κλάδου των Αψβούργων.

* Φίλιππος Ε΄
* Ισαβέλλα Κλάρα Ευγενία
* Φίλιππος ΣΤ΄
* Κάρολος Γ΄

Το Ναμύρ δέχτηκε επίθεση από τους Άγγλους και τους Ολλανδούς, όταν ξεκίνησε ο Πόλεμος της Ισπανικής Διαδοχής (1706 - 1714). Η κομητεία διεκδικήθηκε από τους Οίκους των Αψβούργων και των Βουρβόνων. Το Λουξεμβούργο και το Ναμύρ παραχωρήθηκαν από τους Γάλλους συμμάχους στον Μαξιμιλιανό Β΄ Εμμανουήλ (1712) αλλά με τη Συνθήκη της Ουτρέχτης ο Μαξιμιλιανός ανήλθε στη θέση του εκλέκτορα της Βαυαρίας. Με την ίδια Συνθήκη η μαρκιωνία του Ναμύρ και οι υπόλοιπες Ισπανικές Κάτω Χώρες πήγαν στον Αυστριακό κλάδο του Οίκου των Αψβούργων.

* Κάρολος Δ΄
* Μαρία Θηρεσία
* Ιωσήφ

Ο τίτλος χάθηκε, όταν μετά τη Γαλλική Επανάσταση οι Γάλλοι κατέκτησαν το Ναμύρ και το προσάρτησαν στη Γαλλία· διεκδικήθηκε όμως από τον αυτοκράτορα Λεοπόλδο Β΄ και τους απογόνους του μέχρι τον Κάρολο Α΄ της Αυστρίας

* Λεοπόλδος
* Φραγκίσκος
* Φερδινάνδος
* Φραγκίσκος-Ιωσήφ
Το **δολάριο των Βερμούδων** (*Bermudian dollar*) είναι το νόμισμα στις Βερμούδες. Ο κωδικός του (ISO 4217 είναι: *BMD* και κανονικά γράφεται συντομογραφημένα με το σύμβολο του δολαρίου (*$* ) ή εναλλακτικά με το *BD$* με σκοπό να διακρίνεται από δολάρια άλλων χωρών. Υποδιαιρείται σε 100 λεπτά (cents). Δε χρησιμοποιείται για συναλλαγές εκτός Βερμούδων.

Ιστορία
-------

Το δολάριο εισήχθη το 1970, αντικαθιστώντας τη Λίρα των Βερμούδων, σε ισοτιμία του 1 δολαρίου προς 8 σελλίνια και 4 πένες (δηλ. 100 πένες). Αυτή η ισοτιμία επιλέχθηκε για να διευκολύνει την «κλειδωμένη» ισοτιμία του δολαρίου των Βερμούδων με το Δολάριο ΗΠΑ, καθώς πρώτα 1 λίρα ήταν ίση με 2,4 δολάρια ΗΠΑ.

Κέρματα
-------

Το 1970 κυκλοφόρησαν κέρματα σε ονομαστικές αξίες των 1, 5, 10, 25 και 50 σεντ. Το 1 σεντ ήταν από χαλκό, ενώ τα υπόλοιπα κέρματα φτιάχτηκαν από χαλκονικέλιο. Το 1983 εμφανίστηκαν κέρματα του 1 και των 5 δολαρίων και έγιναν μεταβολές στο υλικό τους.

Σήμερα κυκλοφορούν τα εξής κέρματα:

* 1 σεντ
* 5 σσντς
* 10 σεντς
* 25 σεντς
* 1 δολάριο

Τραπεζογραμμάτια
----------------

Το 1970 η κυβέρνηση εισήγαγε τραπεζογραμμάτια σε αξίες των 1, 5, 10, 20 και 50 δολαρίων. Από το 1974 την παραγωγή και εκτύπωση χαρτονομισμάτων ανέλαβε η Νομισματική Αρχή των Βερμούδων, η οποία εισήγαγε τα χαρτονομίσματα των 100 δολαρίων το 1982 και των 20 δολαρίων το 1988, όπότε το χαρτονόμισμα του 1 δολαρίου αντικαταστάθηκε από κέρμα.

Σήμερα είναι σε κυκλοφορία τα εξής χαρτονομίσματα:

* 2 δολάρια
* 5 δολάρια
* 10 δολάρια
* 20 δολάρια
* 50 δολάρια
* 100 δολάρια

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
--------------------

* Νομισματική Αρχή των Βερμούδων
* Στοιχεία για το νόμισμα


|  |  |
| --- | --- |
| CC-BY-SA Μετάφραση | Στο λήμμα αυτό έχει ενσωματωθεί κείμενο από το λήμμα Bermudian dollar  της Αγγλικής Βικιπαίδειας, η οποία διανέμεται υπό την GNU FDL και την CC-BY-SA 4.0. (ιστορικό/συντάκτες). |
Η **Ανύψωση Μουτσουάρ** (στα Γαλλικά *Mouchoir* σημαίνει *μαντήλι χεριού*, στα Ισπανικά λέγεται επίσης και *Banco de Pañuelo Blanco* δηλαδή *Ανύψωση λευκού μαντηλιού χειρός*) βρίσκεται νοτιοανατολικά των Νήσων Τερκς στις γεωγραφικές συντεταγμένες 20°57′Β, 70°42′Δ, και γεωγραφικά είναι συνέχεια του Αρχιπελάγους των Μπαχάμας (ή Λουκάγιαν). Είναι τμήμα των Νήσων Τερκς και Κέικος και πέφτουν εντός της Αποκλειστικής Οικονομικής Ζώνης τους. Το μεγαλύτερο τμήμα της βόρειας πλευράς της πλυμμηρίζεται από 2 ομάδες κοραλλιογεννών υφάλων. Ένας βράχος βάθους 1,8 μέτρων βρίσκεται ανάμεσα στις 2 ομάδες. Υπάρχουν πολυάριθμα ρηχά τμήματα στην ανύψωση όπου σπάει το κύμα. Ο Βορειοανατολικός Κυματοθραύστης είναι ένας επικίνδυνος βράχος στα βορειοανατολικά.

Το Πέρασμα Μουτσουάρ, που χωρίζει την Ανύψωση Μουτσουάρ από τις Νήσους Τερκς, είναι περίπου 26 χμ πλατύ και πολύ βαθύ. Το Πέρασμα της Ασημένιας Ανύψωσης χωρίζει την Ανύψωση Μουτσουάρ από την Ασημένια Ανύψωση μακρύτερα στα νοτιοανατολικά, που ανήκει στην Δομινικανή Δημοκρατία.
Το **Κύπελλο Τεξάκο** (*αγγλ.:Texaco Cup*) ήταν μια διεθνής ποδοσφαιρική διοργάνωση που διεξαγόταν στις αρχές της δεκαετίας του ’70. Συμμετείχαν ομάδες από το Ηνωμένο Βασίλειο και την Ιρλανδία που δεν είχαν εξασφαλίσει τη συμμετοχή τους στις ευρωπαϊκές διοργανώσεις.

Ιστορία
-------

Το Κύπελλο Τεξάκο ξεκίνησε την περίοδο 1970-71 και διεξήχθη μόνο πέντε σεζόν. Την ονομασία του οφείλει στην αμερικανική εταιρεία πετρελαίου Texaco, που ήταν χορηγός της διοργάνωσης.

Τις δυο τελευταίες περιόδους (1973-74, 1974-75) οι ομάδες από την Ιρλανδία και τη Βόρεια Ιρλανδία αποχώρησαν και συμμετείχαν σε ένα ξεχωριστό κύπελλο, αποκλειστικά ιρλανδικό. Έτσι το αρχικό κύπελλο μετατράπηκε σε καθαρά αγγλοσκοτσέζικη διοργάνωση.

Το 1975 η Texaco έπαψε να υποστηρίζει οικονομικά το τουρνουά κι έτσι το Κύπελλο Τεξάκο καταργήθηκε. Στη θέση του καθιερώθηκε το Αγγλοσκοτσέζικο Κύπελλο.

Νικητές
-------

Και στις πέντε διοργανώσεις νικήτριες αναδείχθηκαν αγγλικές ομάδες. Μάλιστα, εκτός από τις δύο πρώτες σεζόν που φιναλίστ ήταν ομάδες της Σκοτίας, στις άλλες τρεις οι τελικοί ήταν αποκλειστικά αγγλική υπόθεση.

Η μοναδική ομάδα με δυο κατακτήσεις ήταν η Νιούκασλ Γιουνάιτεντ (1974, 1975).

Τα δυο ξεχωριστά ιρλανδικά Κύπελλα Τεξάκο κατέκτησαν μία ομάδα από την Ιρλανδία και μια από τη Βόρεια Ιρλανδία.

Τελικοί
-------

* 1971:
	+ **Γουλβς** -  Χαρτ οφ Μιντλόθιαν: 3-2
* 1972:
	+ **Ντέρμπι Κάουντι** -  Ερντριόνιανς: 2-1
* 1973:
	+ **Ίπσουιτς Τάουν** -  Νόργουιτς Σίτι: 4-2
* 1974:
	+ **Νιούκασλ Γιουνάιτεντ** -  Μπέρνλεϊ ΦΚ: 2-1
	+ **Πορταντάουν** -  Μποέμιανς Δουβλίνου: 5-3
* 1975:
	+ **Νιούκασλ Γιουνάιτεντ** -  Σαουθάμπτον: 3-1
	+ **Γουότερφορντ Γιουν.** -  Λίνφιλντ ΦΚ: 1-0

Πηγές
-----

|  |  |
| --- | --- |
| εικονίδιο Ποδόσφαιρο | Πύλη Ποδόσφαιρο |


|  |  |
| --- | --- |
| CC-BY-SA Μετάφραση | Στο λήμμα αυτό έχει ενσωματωθεί κείμενο από το λήμμα Texaco Cup  της Αγγλικής Βικιπαίδειας, η οποία διανέμεται υπό την GNU FDL και την CC-BY-SA 4.0. (ιστορικό/συντάκτες). |
Η υποδοχή **Socket S1** είναι μια προδιαγραφή που συμπεριλαμβάνει τις μηχανικές και ηλεκτρικές ιδιότητες της πρίζας που χρησιμοποιείται για τους μικροεπεξεργαστές τύπου Turion 64, Athlon 64 Mobile και Sempron της κατασκευαστικής εταιρείας AMD.

Χαρακτηριστικά
--------------

Περιλαμβάνει την υποστήριξη μνήμης δύο καναλιών DDR2 SDRAM, επεξεργαστές με διπλό πυρήνα για λάπτοπ, και την τεχνολογία εικονικοποίησης (αγγλ. *virtualization*), για να ανταγωνιστεί την σειρά επεξεργαστών Intel Core 2 της Intel.

Ιστορία
-------

Η εφαρμογή του ξεκίνησε με τον επεξεργαστή Turion 64 X2 το 2006.

Η υποδοχή *Socket S1* που έχει 638 βελόνες, αντικαθιστά την υποδοχή Socket 754 σε κινητούς προσωπικούς υπολογιστές λάπτοπ.
Ίσως κυκλοφορήσουν μητρικές κάρτες ακόμα και για σταθερούς υπολογιστές γραφείου με την υποδοχή αυτή.

Αποτελεί μέλος της νέας γενεάς σύγχρονων υποδοχών για επεξεργαστές από την AMD, μαζί με την υποδοχή Socket F (για κεντρικούς υπολογιστές) και την υποδοχή Socket AM2 (για σταθερούς υπολογιστές γραφείου).

Παραπομπές
----------

* AMD Comparison

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
--------------------

* AMD Preps to Switch to Socket S1, Socket M2, Socket F Αρχειοθετήθηκε 2016-12-11 στο Wayback Machine.
* AMD-Roadmap mit Sockel AM2


|  |  |
| --- | --- |
| CC-BY-SA Μετάφραση | Στο λήμμα αυτό έχει ενσωματωθεί κείμενο από το λήμμα Socket S1  της Αγγλικής Βικιπαίδειας, η οποία διανέμεται υπό την GNU FDL και την CC-BY-SA 4.0. (ιστορικό/συντάκτες). |

|  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| 

| π • σ • ε
Υποδοχές μικροεπεξεργαστών AMD |
| --- |
|  |
| Επεξεργαστές επιτραπέζιων Η/Υ | 
* Super Socket 7
* Slot A
* Socket A
* Socket 754
* Socket 939
* Socket 940
* Socket AM2
* Socket F
* Socket AM2+
* Socket F+
* Socket AM3
 |  |
|  |
| Επεξεργαστές φορητών | 
* Socket A
* Socket 563
* Socket 754
* Socket S1
 |
|  |
| Επεξεργαστές εξυπηρετητών | 
* Socket A
* Socket 940
* Socket F
* Socket F+
 |

 |
Ο **Έρου Ιλούβαταρ** (πρωτότυπο όνομα:*Eru Ilúvatar*) είναι ένας φανταστικός χαρακτήρας του Τζ. Ρ. Ρ. Τόλκιν. Στο έργο του, ο Ιλούβαταρ «πατέρας των πάντων» (Θεός), που ονομάζεται επίσης και Έρου («ο Ένας»), είναι ο δημιουργός της Eä. Ο συγγραφέας δεν τον θεωρεί θεότητα της εφεύρεσής του, αλλά μάλλον ως αναπαράσταση του Χριστιανικού Θεού.

Ιστορία
-------

Ο Ιλούβαταρ είναι ο δημιουργός θεός, ο οποίος κατοικεί στις διαχρονικές αίθουσες. Δημιουργεί το Ainur με την Αδιαπέραστη Φλόγα. Τους ανοίγει ένα μέρος του μυαλού του και αποκαλύπτει σε καθέναν από αυτούς ένα ρόλο. Στη συνέχεια, καθώς τραγουδούν τα μεγάλα θέματα του Ainulindalë ("Μουσική των Ainur" στην Quenya),τους δίνει τρία σημαντικά θέματα που αντικατοπτρίζουν το μέλλον, συμπεριλαμβανομένης της δημιουργίας τουArda,της Γης. Στο τέλος του τραγουδιού, ο Ilúvatar γεννά τον κόσμο που έχει αναλωθεί, και μερικοί από τους Ainur κατεβαίνουν εκεί για να εκτελέσουν το τραγούδι τους.

Ωστόσο, ο Έρου Ιλούβαταρ δεν αποκαλύπτει τα πάντα στους Αίνουρ, με αποτέλεσμα ορισμένα σημαντικά πράγματα, όπως την δημιουργία ξωτικών και ανθρώπων, το πεπρωμένο των ανθρώπων και το τέλος του κόσμου ούτε οι ίδιοι οι Αίνουρ να τα γνωρίζουν. Αυτό είναι κυρίως το θέμα των ιστοριών του Σιλμαρίλλιον.

Στην ιστορία της Eä, ο Έρου Ιλούβαταρ παρενέβη μόνο τρεις φορές. Η πρώτη φορά ήταν για να αγιοποιηθεί η δημιουργία των Νάνων από την Aulë.Η δεύτερη φορά ήταν που τροποποίησε τη μορφολογία της Arda κατόπιν αιτήματος του Valar όταν οι Númenóreans πάτησαν το πόδι τους στο Aman στο τέλος της Δεύτερης Εποχής: άρπαξε τον Valinor από την Arda και βύθισε το Νούμενορ, το νησί των Επαναστατημένων Ανθρώπων. Η τρίτη φορά, τελικά, ήταν να αναστήσει τον Ολόριν (έχοντας χαθεί ενάντια στον Χαμό του Ντούριν )και να τον στείλει πίσω για να ολοκληρώσει το έργο του στη Μέση-γη σε μια νέα μορφή, ονόματι αυτήν την φορά ως Γκάνταλφ ο Λευκός.

Αλλά σύμφωνα με τον ίδιο τον Τόλκιν, ο ίδιος παρενέβη και τέταρτη φορά: μέσω της παρέμβασής του το Γκόλουμ έπεσε στην λάβα του Βουνού του Χαμού, καταστρέφοντας έτσι το Ένα Δαχτυλίδι.

Παραπομπές
----------

Εξωτερικοί Σύνδεσμοι
--------------------

* Eru Ilúvatar στο the Lord of the Rings Wiki
Ο **Μεταλλουργικός Συνεταιρισμός Azovstal** είναι μια από τις μεγαλύτερες εταιρείες έλασης χάλυβα στην Ουκρανία.

Ιστορικό
--------

Ιδρύθηκε το 1930 με απόφαση του Προεδρείου του Ανώτατου Σοβιέτ της Εθνικής Οικονομίας στη Μαριούπολη και τέθηκε σε λειτουργία τρία έτη αργότερα. Τον Ιανουάριο του 1935, τέθηκε σε λειτουργία η παραγωγή χάλυβα στο Azovstal, ο πρώτος στην ΕΣΣΔ ανακλινόμενος κλίβανος ανοιχτής εστίας 250t τέθηκε σε λειτουργία

Κατά τη διάρκεια του Β' Παγκοσμίου Πολέμου, όταν η Γερμανία κατέλαβε την πόλη, σταμάτησε να λειτουργεί και ετέθη σε λειτουργία ξανά το 1943 όταν απελευθερώθηκε η πόλη και το εργοστάσιο ανοικοδομήθηκε.

Το 2005, το εργοστάσιο παρήγαγε 5,906 εκατομμύρια τόνους χάλυβα.

Τον Μάρτιο του 2022, κατά την πολιορκία της πόλης, οι υποδομές υπέστησαν σοβαρές ζημίες, με τον Ουκρανό βουλευτή Serhiy Taruta να δηλώνει ότι οι ρωσικές δυνάμεις είχαν «πρακτικά καταστρέψει το εργοστάσιο».

Στις 16 Απριλίου, έγινε ο τελευταίος θύλακας αντίστασης στην πολιορκία. Οι ρωσικές δυνάμεις έδωσαν στους υπερασπιστές μέχρι τις 6 το πρωί ώρα Μόσχας στις 17 Απριλίου διορία να παραδοθούν. Η Ρωσία ισχυρίστηκε ότι αν άφηναν πίσω τα όπλα τους θα εγγυόνταν τη ζωή τους. Το τελεσίγραφο απορρίφθηκε.

Στις 17 Μαίου 2022 μετά από εβδομάδες αντίστασης οι τελευταίοι υπερασπιστές του αζοφσταλ παραδόθηκαν στις ρωσικές δυνάμεις. Πλέον οι Ρώσοι έχουν υπό τον έλεγχο τους ολόκληρη τη Μαριούπολη.

Παραπομπές
----------

1. ↑  «МЕТИНВЕСТ :: About us :: Our history».
2. ↑  «In Mariupol, Azovstal fully halts operations, first time since 1941» (στα αγγλικά).. Ανακτήθηκε στις 2022-04-07.
3. ↑  «Азовсталь» (στα Ουκρανικά). Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 8 Ιουνίου 2007. CS1 maint: Unfit url (link)
4. ↑  «One Of Europe's Biggest Steel Works Damaged in Ukraine's Mariupol». *AFP*. 20 Μαρτίου 2022. Ανακτήθηκε στις 20 Μαρτίου 2022.
5. ↑  «Russia offers Mariupol defence a surrender window». *BBC*. 16 Απριλίου 2022. Ανακτήθηκε στις 17 Απριλίου 2022.

  


|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
| Καθιερωμένοι όροι | 
* WorldCat
* VIAF: 236589805
* LCCN: no2014144958
* GND: 4997139-6
* NKC: xx0302992

 |

 |
To **έμβλημα της Αντιγκέας** καθιερώθηκε από τη νεοσύστατη δημοκρατία στις 24 Μαρτίου του 1992. Η επίσημη περιγραφή του αναφέρεται στα ρωσικά, στην επίσημη ιστοσελίδα. 

Απεικονίζει τον ήρωα Σαουσρίκο με μία δάδα στο δεξί του χέρι επάνω σε ένα άλογο με φλόγες. Ο εν λόγω ήρωας αναφέρεται στο έπος της Αντιγκέας «Ναρτ» (*Nart*). Δημιουργός του είναι ο Ντ. Μ. Μερετούκοφ. Τα χρώματα στο εθνόσημο ποικίλλουν και δεν αναφέρονται ούτε οι λόγοι ούτε τι συμβολίζουν αυτά στην επίσημη περιγραφή.

Πηγές
-----

* Το έμβλημα της Αντιγκέας στις **Σημαίες του Κόσμου**.

Παραπομπές
----------

1. ↑  «Επίσημος ιστότοπος της Αντιγκέας». Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 13 Δεκεμβρίου 2007. Ανακτήθηκε στις 23 Ιανουαρίου 2008.
Το **Μνημείο της Μητέρας Ουκρανίας** (ουκρανικά: Україна-мати), γνωστό ως **μνημείο της Μητέρας Πατρίδας** ως τον Αύγουστο του 2023, είναι ένα μεγαλειώδες άγαλμα στο Κίεβο, την πρωτεύουσα της Ουκρανίας. Το γλυπτό αποτελεί μέρος του *Εθνικού Μουσείου Ιστορίας της Ουκρανίας κατά τον Δεύτερο Παγκόσμιο Πόλεμο*. Το άγαλμα είναι κατασκευασμένο από ανοξείδωτο χάλυβα, και το ύψος του είναι 62 μ. ενώ συνολικά μαζί με το βάθρο έχει ύψος 102 μ. Το βάρος του γλυπτού είναι 560 τόνοι. Το ξίφος στο δεξί χέρι του γλυπτού έχει μήκος 16 μέτρα και βάρος 9 τόνους, ενώ στα αριστερά κρατά μια ασπίδα διαστάσεων 13x8 μέτρων με το Κρατικό Έμβλημα της Δημοκρατίας της Ουκρανίας .

Μέσα στο βάθρο υπάρχει μια αίθουσα μνήμης, επενδυμένη με μαρμάρινες πλάκες με τα ονόματα περισσότερων από 11.000 στρατιωτών και 200 ​​εργατών που έλαβαν τους τίτλους του Ήρωα της Σοβιετικής Ένωσης και του Ήρωα της Σοσιαλιστικής Εργασίας. Στους λοφίσκους γύρω από το μουσείο, παραδοσιακά κατατίθενται λουλούδια και στεφάνια. Το μνημείο είναι καταχωρημένο στη λίστα του Κρατικού Μητρώου Μνημείων Ακίνητης Περιουσίας της Ουκρανίας με τον αριθμό 80-382-0200.

Τον Αύγουστο του 2023, εν μέσω της ρωσικής εισβολής στην Ουκρανία και της απορωσοποίησης της Ουκρανίας, το εθνόσημο της Σοβιετικής Ένωσης στην ασπίδα αντικαταστάθηκε με το ουκρανικό εθνόσημο.

Παραπομπές
----------

1. ↑  «Kirilenko Museum of the Great Patriotic War renamed». PDA Pravda. Ανακτήθηκε στις 9 Σεπτεμβρίου 2016.
2. ↑   *Національний\_музей\_історії\_України\_у\_Другій\_світовій\_війні*, ανακτήθηκε στις 2020-11-04
3. ↑  Newsroom (1 Αυγούστου 2023). «Κίεβο: «Κατεβαίνει» το σφυροδρέπανο από το μνημείο Μητέρας Πατρίδας». *Η ΚΑΘΗΜΕΡΙΝΗ* (στα greek). Ανακτήθηκε στις 3 Οκτωβρίου 2023. CS1 maint: Μη αναγνωρίσιμη γλώσσα (link)
*Να μην συγχέεται με τον Κάρολο των Βουρβόνων, δούκα του Μπερρύ.*

Ο **Κάρολος των Βαλουά**, (Γαλλική γλώσσα : *Charles*, 26 Δεκεμβρίου 1446 - 24 Μαΐου 1472) από τον Οίκο των Βαλουά ήταν δούκας του Μπερρύ και μετά της Νορμανδίας και της Ακουιτανίας. Πέρασε το μεγαλύτερο μέρος της ζωής του σε σύγκρουση με τον μεγαλύτερο αδελφό του Λουδοβίκο ΙΑ΄ της Γαλλίας.

Βιογραφία
---------

Ήταν ο δευτερότοκος (επιζήσας) γιος του Καρόλου Ζ΄ της Γαλλίας και της Μαρίας των Βαλουά, κόρης του Λουδοβίκου Β΄ δούκα του Ανζού.

Γεννήθηκε στην Τουρ. Ο μεγαλύτερος αδελφός του Λουδοβίκος (ΙΑ΄), τότε δελφίνος, ήταν συνέχεια σε διαμάχη με τον πατέρα του και από το 1456 ζούσε εξόριστος στην Αυλή της Βουργουνδίας. Έτσι μερικοί περίμεναν το στέμμα να περάσει στον Κάρολο. Ωστόσο, όταν το 1461 απεβίωσε ο Κάρολος Ζ΄, τον διαδέχθηκε ο Λουδοβίκος ΙΑ΄.

Έπειτα από τη διαδοχή, ο Λουδοβίκος ΙΑ΄ χορήγησε στον μικρότερο αδελφό του το δουκάτο του Μπερρύ ως πρόσοδο (appanage). Ο Κάρολος δυσαρεστήθηκε και προσχώρησε με τον Κάρολο διάδοχο της Βουργουνδίας, τότε κόμη του Σαρολαί και με άλλους ισχυρούς ευγενείς, όπως ο Φραγκίσκος Β΄ δούκας της Βρετάνης, στην *Ένωση της Δημόσιας Ευημερίας* τον Μάιο του 1465. Αυτό ξεκίνησε τον Τρελό Πόλεμο, ο οποίος τελείωσε τον Οκτώβριο με τη συνθήκη του Κονφλάν μεταξύ του Λουδοβίκου ΙΑ΄ και του Καρόλου κόμη του Σαρολαί.

Παραπομπές
----------

1. ↑  «Identifiants et Référentiels». (Γαλλικά) *IdRef*. Agence bibliographique de l'enseignement supérieur. Ανακτήθηκε στις 23  Μαΐου 2020.
2. 1 2  Darryl Roger Lundy: (Αγγλικά) *The Peerage*.
3. ↑  Jean Favier, Louis XI, Paris, Fayard, 2001, 1019

Πηγές
-----

* Hanawalt, Barbara (1998). The Middle Ages: An Illustrated History. New York: Oxford University Press.
* Jean Favier, Louis XI, Paris, Fayard, 2001, 1019

|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
| Καθιερωμένοι όροι | 
* WorldCat
* VIAF: 263006661
* LCCN: nb2007021446
* ISNI: 0000 0000 3937 967X
* SUDOC: 073270288
* NKC: jo2017953300

 |

 |
Ο **Μιχάλης Δασκαλάκης** (1914 - 1 Φεβρουαρίου 2004) ήταν Έλληνας τραγουδιστής, τραγουδοποιός και οργανοπαίκτης της ρεμπέτικης μουσικής.

Βιογραφικό
----------

Γεννήθηκε το 1914 στον Πειραιά. 

Αποφοίτησε από το Σχολαρχείο στο Χατζηκυριάκειο και έπειτα έπιασε δουλειά, ενώ στον ελεύθερο χρόνο του πήγαινε στην ταβέρνα της οικογένειας του «Ο Δασκαλάκης», όπου βρίσκονταν κοντά στην εκκλησία του Αγίου Νικολάου στο λιμάνι του Πειραιά. Εκεί στην ταβέρνα άκουγε τους μουσικούς που ερχόντουσαν και αγάπησε το μπουζούκι.

Το 1943 άνοιξε μαζί με τον αδελφό του Γιάννη, μαγαζί στην Αθήνα με την ονομασία «Το Καρέ του Άσσου». Μετά την λήξη του Β’ Παγκόσμιου Πολέμου και την Απελευθέρωση, εργάστηκε σε πολλά λαϊκά μουσικά κέντρα της Αθήνας, όπως στο «Μπουκέτο» στο Μενίδι και στην «Πίνδο» στη Νέα Φιλαδέλφεια. 

Το 1963 άνοιξε δικό του μαγαζί στον Γέρακα και το 1968 μετακόμισε σε νέο κέντρο στο Πικέρμι, όπου μέχρι και το 1996 που έκλεισε, εμφανιζόταν ο ίδιος στο πάλκο μαζί με ορχήστρα και έπαιζε πάντοτε δίχως ηλεκτρικό ήχο και με το δικό του γνήσιο προσωπικό στυλ σε παίξιμο και ερμηνεία. 

Κάποια από τα τραγούδια που δημιούργησε είναι «Βλάμης από το Μιλάνο», «Ναζιάρα Μαριγούλα», «Όταν πεθάνω βάλτε με», «Νύχτωσε πάλι», ενώ έχει ηχογραφήσει και πολλά γνωστά τραγούδια άλλων λαϊκών καλλιτεχνών όπως «Εγώ κακός δεν ήμουνα», «Αντιλαλούν οι φυλακές», «Το μινόρε της αυγής», «Τον Χάρο τον αντάμωσαν», «Άνθρωπε μου», «Η αλεπού», «Δυό πόρτες έχει η ζωή», «Ο ζητιάνος», «Το θαμπό φανάρι», «Ο ψαράς», «Θα βρω μουρμούρη μπαγλαμά». 

Απεβίωσε την 1η Φεβρουαρίου του 2004, σε ηλικία 90 ετών και κηδεύτηκε στα Καλύβια Αττικής.

Παραπομπές
----------

1. 1 2 3 4 5 6 7  ΤΑ ΝΕΑ - Μιχάλης Δασκαλάκης (1914-2004).
2. 1 2  ΤΑ ΝΕΑ - Συνέντευξη Μ. Δασκαλάκη (1990).

Πηγές
-----

* Εφημερίδα «Τα Νέα» : Μιχάλης Δασκαλάκης - Έφυγε ο τζέντλεμαν του ρεμπέτικου. Tanea.gr.
* Εφημερίδα «Τα Νέα» - Συνέντευξη Μ. Δασκαλάκη στον Π. Γεραμάνη τον Φεβρουάριο του 1990 : «Μάγκας σημαίνει τζέντλεμαν». Tanea.gr.

Εξωτερικοί συνδέσμοι
--------------------

* Discogs.gr : Μιχάλης Δασκαλάκης.
Οι **μεταβλητοί δι' εκλείψεων αστέρες** είναι η μόνη περίπτωση για την οποία τα αίτια των μεταβολών στην λαμπρότητα των αστέρων είναι γνωστά με βεβαιότητα.

Τα δύο σώματα που αποτελούν το σύστημα περιφέρονται γύρω από το κοινό κέντρο μάζας τους λόγω βαρυτικής έλξης και, εφόσον το επίπεδο στο οποίο ανήκουν οι τροχιές τους περιέχει την ευθεία παρατήρησης (ή σχηματίζει μικρή γωνία με αυτή), πότε ο ένας και πότε ο άλλος αστέρας παρεμβάλλεται μεταξύ του παρατηρητή και του δεύτερου αστέρα, οπότε το φως που φτάνει ως τον παρατηρητή ελαττώνεται. Αυτό συμβαίνει με καλά καθορισμένη περίοδο, καθώς η περιφορά γύρω από το κέντρο μάζας είναι σταθερή, τουλάχιστον σε χρονικά διαστήματα πολύ μεγαλύτερα από την περίοδο. Βέβαια, ακόμα και στην περίπτωση των μεταβλητών δι' εκλείψεων αστέρων, είναι δυνατόν να παρατηρούνται μεταβολές φωτός στη διάρκεια μιας περιόδου του συστήματος, οι οποίες να οφείλονται όχι στην έκλειψη, αλλά σε άλλες φυσικές αιτίες, οι οποίες να αναδεικνύονται εξαιτίας της περιφοράς του συστήματος στον χώρο και την αλλαγή της θέσης του ως προς τον παρατηρητή. Τέτοιοι φυσικοί λόγοι είναι τα φαινόμενα της αμαύρωσης χείλους, της αμαύρωσης λόγω βαρύτητας, της ανάκλασης, καθώς και οι κηλίδες. Οι μεταβλητοί λόγω εκλείψεων αστέρες είναι λοιπόν ένα πολύ καλό αντικείμενο μελέτης των φαινομένων αυτών.

Κατηγορίες
----------

Οι εκλειπτικοί μεταβλητοί ανάλογα με τη μορφή της καμπύλης φωτός τους χωρίζονται στις εξής τρεις κατηγορίες:

1. Τύπου Αλγκόλ: Στην καμπύλη φωτός αυτών παρατηρείται ένα βαθύ πρωτεύον ελάχιστο, ενώ ένα δευτερεύον ελάχιστο μπορεί να υπάρχει ή να είναι ελάχιστα ορατό. Στο μεταξύ των ελάχιστων διάστημα το μέγεθος του αστέρα παραμένει σχεδόν σταθερό.
2. Τύπου β Λύρας: Η καμπύλη φωτός αυτού του τύπου μεταβάλλεται ομαλά και συνεχώς, χωρίς να παρουσιάζει σταθερά τμήματα. Υπάρχει πάντα δευτερεύον ελάχιστο, που είναι κατά κανόνα φωτεινότερο του πρωτεύοντος.
3. Τύπου W Μεγάλης Άρκτου (W UMa): Η καμπύλη φωτός παρουσιάζει ίδιο ή περίπου ίδιο βάθος στα δύο ελάχιστα, ενώ πάλι μεταβάλλεται συνεχώς και ομαλά, χωρίς «αιχμές» ή σταθερά τμήματα.

Παραπομπές
----------

Βιβλιογραφία
------------

* Πανταζής, Γεώργιος: *Συμβολή στη μελέτη του φαινομένου αμαύρωσης λόγω βαρύτητας στα στενά εκλειπτικά συστήματα του τύπου W UΜa*, διδακτορική διατριβή, Αθήνα 2000
* Shu, F.H.: *Αστροφυσική*, Πανεπιστημιακές Εκδόσεις Κρήτης, Ηράκλειο 1991
Το Μείζον έμβλημα της Βάδης-Βυρτεμβέργης.
Το Μικρότερο έμβλημα της Βάδης-Βυρτεμβέργης.
Το **έμβλημα της Βάδης-Βυρτεμβέργης** καθορίστηκε έπειτα από την ένωση των πρώην κρατιδίων της Γερμανίας, τη Βάδη, τη Βυρτεμβέργη-Βάδη και τη Βυρτεμβέργη-Χοεντσόλερν οι οποίες είχαν διαιρεθεί εξαιτίας των διαφορετικών δυνάμεων κατοχής μετά το Δεύτερο Παγκόσμιο Πόλεμο. Η ένωση έγινε το 1952. Υπάρχουν δύο εμβλήματα: το Μείζον, που είναι πιο επίσημο και το μικρότερο. Το έμβλημα περιέχεται στη μη αστική σημαία της Βάδης-Βυρτεμβέργης.

Περιγραφή
---------

Στο θυρεό εικονίζονται τρία μαύρα λιοντάρια με κόκκινες γλώσσες σε φόντο χρυσό. Το σύμβολο αυτό ήταν το έμβλημα του Δουκάτου της Σουαβίας και θεωρείται ότι έχει κοινή προέλευση και για τα δύο κρατίδια. Τα δύο ζώα που βαστούν το έμβλημα υποδηλώνουν και τα δύο κρατίδια: ο τάρανδος συμβολίζει τη Βυρτεμβέργη και ο γρύπας τη Βάδη.

Τα έξι μικρά εμβλήματα που βρίσκονται στην κορυφή συμβολίζουν τις ρίζες ορισμένων τμημάτων της Βάδης-Βυρτεμβέργης.

Από αριστερά προς τα δεξιά είναι:

* Φραγκονία: για τις πρώην φραγκονικές περιοχές στα βορειοανατολικά
* Οίκος των Χοεντσόλερν: για την ομώνυμη επαρχία
* Βάδη
* Βυρτεμβέργη
* Παλατινάτο: για την περιοχή γύρω από το Μανχάιμ και τη Χαϊδελβέργη
* Αυστρία: για την Άπω Αυστρία στο Νότο.

Πηγές
-----

* Σημαίες του Κόσμου


|  |  |
| --- | --- |
| CC-BY-SA Μετάφραση | Στο λήμμα αυτό έχει ενσωματωθεί κείμενο από το λήμμα Coat of arms of Baden-Württemberg  της Αγγλικής Βικιπαίδειας, η οποία διανέμεται υπό την GNU FDL και την CC-BY-SA 4.0. (ιστορικό/συντάκτες). |
Η **Νίνα Γιεφίμοβα** (γύρω στο 1971 — 9 Μαΐου 1996, Ρωσία, Τσετσενίας, Γκρόζνι) ήταν δημοσιογράφος για την Βοζροζντένιε ("Αναγέννηση"), μια τοπική ρωσόφωνη εφημερίδα της Τσετσενικής πρωτεύουσας Γκρόζνι. Ήταν η 18η δημοσιογράφος που σκοτώθηκε στην Τσετσενία από τότε που οι μάχες κλιμακώθηκαν τον Δεκέμβριο του 1994.

Στις 9 Μαΐου του 1996, η Νίνα Γιεφίμοβα, 25 ετών, βρέθηκε νεκρή από πυροβολισμό στο πίσω μέρος του κεφαλιού. Η 73χρονη μητέρα της σκοτώθηκε, αφού και οι δύο είχαν απαχθεί από το διαμέρισμά τους στα περίχωρα του Γκρόζνι. Το πτώμα της βρέθηκε του την επομένη το πρωί στην επαρχία Λενίνσκι του Γκρόζνι, ενώ η μητέρα της είχε βρεθεί εκείνο το βράδυ σε ένα έρημο εργοστάσιο κονσερβοποιημένων τρόφιμων στο Γκρόζνι.

Δημοσιογράφοι στο Γκρόζνι και Μόσχα πιστεύουν ότι η δολοφονία της ήταν συνδεδεμένη με ιστορίες που είχε δημοσιεύσει σχετικά με την εγκληματικότητα στην Τσετσενία. Ένας τοπικός αξιωματούχος επιβολής του νόμου αρνήθηκε να δώσει στους δημοσιογράφους το όνομά του υποστήριξε ότι η δολοφονία διεπράχθη "για προσωπικούς λόγους." Η εφημερίδα της Γιεφίμοβα περιγράφεται με "σχετική αυτονομία" από το Ίδρυμα Άμυνας Γκλάσνοστ, ομάδα φύλαξης των μέσων στη Μόσχα. Εκείνη τη στιγμή, όλα τα μέσα μαζικής ενημέρωσης στην Τσετσενία ελέγχονταν από τη κυβέρνηση του Ντόκου Ζαβγκάγιεβ στη Μόσχα.

Δείτε επίσης
------------

* Ναντέζντα Τσαϊκόβα
* Άννα Πολιτκόφσκαγια

Παραπομπές
----------

1. ↑  en.unesco.org/sites/default/files/unesco\_condemns\_killing\_of\_journalists\_1993-1999\_en.pdf.
2. ↑  «ANOTHER JOURNALIST KILLED IN CHECHNYA». Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 18 Ιουνίου 2018. Ανακτήθηκε στις 15 Αυγούστου 2018.
3. ↑  «Russia: Journalist killed». Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 13 Οκτωβρίου 2006. Ανακτήθηκε στις 15 Αυγούστου 2018.
4. ↑  Journalist Nina Yefimova killed[*νεκρός σύνδεσμος*]
5. ↑  Committee to Protect Journalists (13 Μαΐου 1996). «Journalist Nina Yefimova killed». *IFEX*. Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 18 Ιουνίου 2018. Ανακτήθηκε στις 18 Ιουνίου 2018.

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
--------------------

* Journalist and her mother killed in Chechnya - International Press Institute
Το **δηνάριο** (αραβικά: دينار) είναι το νόμισμα της Λιβύης. Ο κωδικός του ISO 4217 είναι «LYD» και υποδιαιρείται σε 1000 ντιρχάμ (*dirham*) (درهم). Εισήχθη το 1971 και αντικατέστησε τη Λίρα Λιβύης, με την οποία είχε ίδια αξία. Εκδίδεται από την Κεντρική Τράπεζα της Λιβύης, η οποία συντονίζει ολόκληρο το τραπεζικό σύστημα στη χώρα. Το 1972 η Διεθνής Αραβική Τράπεζα της Λιβύης για να ασχοληθεί με τις υπερπόντιες επενδύσεις.

Κέρματα
-------

Ως το 1975 τα παλιά νομίσματα είχαν αξίες σε μιλέμ (milliemes), ίδια με τα ντιρχάμ. Τη χρονιά εκείνη εισήχθησαν κέρματα σε ονομαστική αξία των 1, 5, 10, 20, 50 και 100 ντιρχάμ, που έφεραν το εθνόσημο της Ομοσπονδίας Αραβικών Δημοκρατιών. Αυτά ακολουθήθηκαν από δεύτερη σειρά κερμάτων σε ίδιες αξίες, με έναν καβαλάρη σε άλογο. Το 2004 κυκλοφόρησαν κέρματα του ¼ και του ½ δηναρίου. 

Τα κέρματα των 1, 5, 10 και 20 χρησιμοποιούνται σπάνια αλλά παραμένουν νόμιμα στις συναλλαγές.

Τραπεζογραμμάτια
----------------

Τραπεζογραμμάτια αξίας ¼, ½, 1, 5 και 10 δηναρίων κυκλοφόρησαν το 1971. Το 2002 προστέθηκαν τα χαρτονομίσματα των 20 δηναρίων. Ανάμεσα στα θέματα των χαρτονομισμάτων είναι και το πορτρέτο του Μουαμάρ Καντάφι, που απεικονίζεται στην εμπρόσθια όψη του χαρτονομίσματος 1 δηναρίου της 4ης σειράς.

### Φωτογραφίες

* Εμπρόσθια όψη χαρτονομίσματος του μισού δηναρίου.Εμπρόσθια όψη χαρτονομίσματος του μισού δηναρίου.
* Πίσω όψη χαρτονομίσματος του μισού δηναρίου.Πίσω όψη χαρτονομίσματος του μισού δηναρίου.
* Μπροστινή όψη των 5 δηναρίων.Μπροστινή όψη των 5 δηναρίων.
* Πίσω όψη των 5 δηναρίων.Πίσω όψη των 5 δηναρίων.
* Δεσμίδα όλων των παραπάνω χαρτονομισμάτωνΔεσμίδα όλων των παραπάνω χαρτονομισμάτων

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
--------------------

Κεντρική Τράπεζα της Λιβύης
Συντεταγμένες: 56°39′12″N 161°21′42″E﻿ / ﻿56.65333°N 161.36167°E﻿ / 56.65333; 161.36167

To **Σιβελούτς** (ρωσικά: Шивелуч) είναι το βορειότερο ενεργό ηφαίστειο στην Καμτσάτκα, στην ανατολική Ρωσία. Είναι ένας απομονωμένος ορεινός όγκος και ένα από τα μεγαλύτερα και πιο ενεργά ηφαίστεια της Καμτσάτκας. Είναι το ηφαίστειο που έχει παράγει τις περισσότερες ισχυρές εκρήξεις (VEI 4+) από οποιοδήποτε άλλο στο Ολόκαινο, σχεδόν διπλάσιες από το επόμενο στην κατάταξη.

Το Σιβελούτς άρχισε να σχηματίζεται πριν 60 με 70 χιλιάδες χρόνια και έχει παράγει τουλάχιστον 60 ισχυρές εκρήξεις στο Ολόκαινο. Σε αυτή την περίοδο η πιο έντονη ηφαιστειακή δραστηριότητα, που περιελάμβανε μεγάλου και μεσαίου μεγέθους εκρήξεις, έλαβε χώρα περίπου το 6.500-6.400 π.Χ. 2.250-2.000 π.Χ. και 50-650 μ.Χ. Αυτές οι χρονικές περίοδοι συμπίπτουν με αυξημένη δραστηριότητα και σε άλλα ηφαίστεια της Καμτσάκας. Από τότε ισχυρές εκρήξεις λαμβάνουν χώρα κάθε 50 με 400 χρόνια. Καταστροφικές εκρήξεις έλαβαν χώρα το 1854 και 1956, όταν μεγάλο μέρος του ηφαιστειακού δόμου του Σιβελούτς κατέρρευσε, δημιουργώντας μεγάλες κατολισθήσεις. Η πιο πρόσφατη έκρηξη του Σιβελούτς ξεκίνησε το 1999 και συνεχίζεται μέχρι σήμερα.

Το ηφαίστειο αποτελείται από τρία στοιχεία, το στρωματοηφαίστειο *Παλιό Σιβελούτς* (Старый Шивелуч), το οποίο είναι η ψηλότερη κορυφή του Σιβελούτς με ύψος 3.283 μέτρα, μια αρχαία καλντέρα και το *Νεαρό Σιβελούτς* (Молодой Шивелуч), το οποίο έχει ύψος περίπου 2.800 μέτρα. Το στρωματοηφαίστειο αποτελείται από εναλλασόμενα στρώματα στερεοποιημένης σπονδού, λάβας και ηφαιστειακών πετρωμάτων.

|  |  |
| --- | --- |
| Commons logoCommons logo | Τα Wikimedia Commons έχουν πολυμέσα σχετικά με το θέμα   **Σιβελούτς** |

Παραπομπές
----------

1. ↑  Heavy Hitters of Holocene Volcanism wired.com. 25 Οκτωβρίου 2012, τα αποτέλεσμα βασίζονται σε λίστα του Global Volcanism Program Αρχειοθετήθηκε 2012-01-17 στο Wayback Machine. του ινστιτούτο Σμιθσόνιαν
2. 1 2  «Global Volcanism Program». Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 26 Ιανουαρίου 2009. Ανακτήθηκε στις 27 Σεπτεμβρίου 2012.
3. ↑  «Holocene Eruptive History of Shiveluch Volcano, Kamchatka Peninsula, Russia». Geophysical monograph. 2007. Ανακτήθηκε στις 20 Σεπτεμβρίου 2009.
4. ↑  «Kamchatka volcano Shiveluch emitted a 7-km column of ash». Vesti.ru. 27 Απριλίου 2009. Ανακτήθηκε στις 20 Σεπτεμβρίου 2009.
5. ↑  Holocene Volcanoes in Kamchatka / Shiveluch
6. ↑  «Shiveluch Volcano». NASA. 29 Μαρτίου 2007. Ανακτήθηκε στις 20 Σεπτεμβρίου 2009.
Χρυσές πλακέτες με χαρακτικό φτερωτών γυναικών-μελισσών, πιθανώς των Θριών (7ος αι. π.Χ.). Βρέθηκαν στην Κάμειρο της Ρόδου και φυλάσσονται στο Βρετανικό Μουσείο.
Στην ελληνική μυθολογία με το συλλογικό όνομα **Θριές** (***Θριαί***) ήταν γνωστές τρεις Νύμφες που έμεναν στον Παρνασσό και τις θεωρούσαν κόρες του θεού Απόλλωνα, καθώς και οι τρεις είχαν μαντικές ικανότητες.

Παράδοση
--------

Σύμφωνα με μία άλλη παράδοση (από σπάραγμα του Φιλοχόρου), οι Θριές ήταν θυγατέρες του Δία και τροφοί του Απόλλωνα, του οποίου ιέρειες παρέμειναν. Στις Θριές απέδιδαν την επινόηση να μαντεύουν το μέλλον από τα χαλίκια, που τα έριχναν μέσα σε ένα κανάτι. Τα χαλίκια αυτά ονομάζονταν επίσης *«θριαί»*. Το ίδιο πράγμα είχε διδάξει και ο Απόλλων στον θεό Ερμή.

Συμβολισμός
-----------

Οι Θριές είχαν τα ονόματα Μέλαινα, Κλεοδώρα (= περίφημη για τα δώρα ή τα χαρίσματά της) και Δάφνις. Τους απέδιναν τον χαρακτηρισμό *«Σεμναί»*.

Οι Θριές αγαπούσαν πολύ το μέλι και γι' αυτό όταν πήγαιναν να τις ρωτήσουν τα μελλοντικά γεγονότα τους προσέφεραν μέλι. Ο «Ομηρικός Ύμνος» στον Ερμή τις αναφέρει ως φτερωτές και γράφει: *«Από την κατοικία τους πετούν πότε εδώ και πότε εκεί, τρεφόμενες με μέλι... Και όταν εμπνέονται τρώγοντας το κίτρινο μέλι, είναι πρόθυμες να πουν την αλήθεια. Αλλά αν στερηθούν το γλυκό φαΐ των θεών, τότε λένε ψέματα»*.

Με άλλα λόγια, οι Θριές είναι προσωποποιήσεις μελισσών, αφού και τα κεφάλια τους περιγράφονται ως λευκά (όπως κάποτε των μελισσών από τη γύρη). Στον ομηρικό ύμνο συγχέονται και με τις Κωρύκειες, Νύμφες των «προφητικών πηγών» του Παρνασσού.

Στο «Λεξικό της Σούδας» υπάρχει ένα σχόλιο ότι «αποκαλούν την τρέλα των ποιητών θρίασιν».

Παραπομπές
----------

1. ↑  «Pausanias, Description of Greece, Phocis and Ozolian Locri, chapter 6, section 4». *www.perseus.tufts.edu*. Ανακτήθηκε στις 26 Οκτωβρίου 2022.
2. 1 2  «Ομηρικοί Ύμνοι/IV. Εις Ερμήν - Βικιθήκη». *el.wikisource.org*. σελ. στ. 550 κ.ε. Ανακτήθηκε στις 26 Οκτωβρίου 2022.
3. 1 2  «THRIAE (Thriai) - Prophetic Bee Nymphs of Greek Mythology». *www.theoi.com*. Ανακτήθηκε στις 26 Οκτωβρίου 2022.
4. ↑  Rosen, Brenda (2009). *The mythical creatures bible : the definitive guide to legendary beings*. New York: Sterling. ISBN 978-1-4027-6536-0. 244063992.

Πηγές
-----

* Emmy Patsi-Garin: «Επίτομο λεξικό Ελληνικής Μυθολογίας», εκδ. οίκος *Χάρη Πάτση*, Αθήνα 1969


|  |  |
| --- | --- |
| CC-BY-SA Μετάφραση | Στο λήμμα αυτό έχει ενσωματωθεί κείμενο από το λήμμα Thriae  της Αγγλικής Βικιπαίδειας, η οποία διανέμεται υπό την GNU FDL και την CC-BY-SA 4.0. (ιστορικό/συντάκτες). |
Η **Κάρεν Βικτόρια Σίλβστεντ** (*Karen Victoria Silvstedt*, 19 Σεπτεμβρίου 1974) είναι μοντέλο και ηθοποιός από τη Σουηδία. Είναι επίσης παρουσιάστρια και τραγουδίστρια.

Βιογραφία
---------

Η Βικτόρια Σίλβστεντ γεννήθηκε στις 19 Σεπτεμβρίου του 1974 σε μια μικρή πόλη στη βόρεια Σουηδία. Έχει μια μεγαλύτερη αδελφή, τη Βερόνικα, και έναν μικρότερο αδερφό.

Από μικρή της άρεσε το σκι, και έγινε μέλος της Σουηδικής ομάδας σκι. Έχει ακόμη και κατέλαβε την τέταρτη θέση στους Ολυμπιακούς. Η καριέρα της στο σκι τελειωσε όταν είχε μια σοβαρή ζημία στον ώμο που οφείλεται σε πτώση.

Καριέρα
-------

Αναδείχτηκε Μις Σουηδία το 1993. Την επόμενη χρονιά εκπροσώπησε τη χώρα της στο Μις Κόσμος. Το 1994, ξεκίνησε να εργάζεται ως μοντέλο στο Παρίσι.

Η Σίλβστεντ το 2001 ηχογράφησε ένα άλμουμ που ονομάζετεn *Girl on the Run*.

Αυτή τη στιγμή συμπαρουσιάζει το ριάλιτι *Ο Τροχός της Τύχης* .

Έκανε μικρές εμφανίσης σε Χολυγουντιανές ταινίες συμπεριλαμβανομενων των *Boat Trip*, *The Independent*, *BASEketball*, και *Out Cold*, όπου στο τελευταία έπαιξε τον εαυτό της. Η Σίλβστεντ πρωταγωνιστεί σε ευρωπαϊκές και Αμερικάνικες ταινίες.

Η Σίλβστεντ εμφανίζεται σε ένα ριάλιτι στο E! με τον τιτλο *My perfect Life* που ασχολειτε με την ζωή της και μεταδιδετε σε ολοκληρο τον κοσμο.
Η Βικτόρια Σίλβστεντ μιλά άπταιστα σουηδικά, αγγλικά, γαλλικά και ιταλικά.

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
--------------------

* Επίσημος ιστότοπος Αρχειοθετήθηκε 2020-07-28 στο Wayback Machine.
* Βικτόρια Σίλβστεντ στην IMDb
* Βικτόρια Σίλβστεντ στο Playboy Online

|  |  |
| --- | --- |
| Commons logoCommons logo | Τα Wikimedia Commons έχουν πολυμέσα σχετικά με το θέμα   **Βικτόρια Σίλβστεντ** |


|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
| Καθιερωμένοι όροι | 
* VIAF: 226419330
* **Europeana**: agent/base/151275
* ISNI: 0000 0001 0655 1522
* GND: 135323126
* BNF: cb16243796p (data)
* MusicBrainz: f7108bf2-c411-45cc-8029-a8ea1c57ce10

 |

 |
Ο **Φλάβιος Ρουφίνος** (*Flavius Rufinus*, 335 – 27 Νοεμβρίου 395) ήταν γαλατικής καταγωγής αξιωματούχος της Ανατολικής Ρωμαϊκής Αυτοκρατορίας, ο οποίος υπηρέτησε ως Ύπαρχος τον αυτοκράτορα Θεοδόσιο Α', καθώς και τον γιο του Αρκάδιο, κάτω από τους οποίους ο Ρουφίνος ήταν η πραγματική δύναμη πίσω από το θρόνο.

Ο Ρουφίνος υπηρέτησε ως ύπατος (*consul*) το 392 πριν γίνει ύπαρχος της αυλής (*praefectus praetorio*) στην Κωνσταντινούπολη. Κατά την περίοδο μετά τον θάνατο του Θεοδόσιου τον Ιανουάριο του 395 ο Ρουφίνος έγινε ουσιαστικά ο κυβερνήτης της ανατολικής ρωμαϊκής αυτοκρατορίας αφού είχε πολύ μεγάλη επιρροή στον νεαρό και άβουλο αυτοκράτορα Αρκάδιο. Προσπάθησε να δημιουργήσει και συγγένεια μαζί του παντρεύοντας την κόρη του με τον Αυτοκράτορα, όμως το σχέδιό του ανατράπηκε από έναν άλλο αυτοκρατορικό σύμβουλο, τον Ευτρόπιο. 

Έδειχνε αφοσιωμένος, ήταν όμως προδότης. Στις αρχές του 395 είχε κρυφή συνάντηση με τον Αλάριχο, αρχηγό των Βησιγότθων έξω από την Κωνσταντινούπολη. Σύντομα εμφανίστηκαν ο Αλάριχος και οι Βησιγότθοι του να κάνουν επιδρομές και λεηλασίες στη Θράκη, εξαιρώντας όμως πάντα τα κτήματα του Ρουφίνου. Ο ρωμαϊκός στρατός, προφανώς κάτω από τις διαταγές του Ρουφίνου, δεν αντέδρασε στις επιδρομές του Αλάριχου ο οποίος μετακίνησε τα στρατεύματά του δυτικά (395). Η αρνητική επίδραση του Ρουφίνου στην ανατολική ρωμαϊκή αυτοκρατορία τέλειωσε με βίαιο τρόπο, όταν ο Ρουφίνος δολοφονήθηκε από τους Γότθους μισθοφόρους του Γαϊνά. 

Ο Ρουφίνος έτρεφε μίσος για τον ανώτατο στρατιωτικό διοικητή της δυτικής ρωμαϊκής αυτοκρατορίας Στιλίχωνα και με την επιρροή του στον Αρκάδιο τον εμπόδισε να δώσει το οριστικό χτύπημα στους Βησιγότθους όταν είχε την ευκαιρία. Ο Στυλίχων είχε παγιδέψει τον Αλάριχο στην Ελλάδα (395), όμως διατάχθηκε από τον Αρκάδιο να πάρει τον στρατό του από την ανατολική αυτοκρατορία όπου είχε εισβάλλει καταδιώκοντας τους Βησιγότθους. Ο Στυλίχων υπάκουσε και μετακίνησε τα στρατεύματά του πέρα από τα σύνορα στα δυτικά.

Ο Ρουφίνος είχε μια αδελφή, τη Συλβανία, που έγραψε κάποιους ύμνους και ένα μικρό ταξιδιωτικό διήγημα στην Ανατολή, τα οποία ανακαλύφθηκαν στο Αρέτζο (*Arezzo*) το 1895.

Παραπομπές
----------

1. ↑  (Ιταλικά) *Sapere.it*. De Agostini Editore. 2001. Rufino,+Flàvio.
2. ↑  Ανακτήθηκε στις 20  Ιουνίου 2019.

  


|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
| Καθιερωμένοι όροι | 
* WorldCat
* VIAF: 14591091
* LCCN: no2008125815
* ISNI: 0000 0000 5065 0838
* GND: 1031547509

 |

 |
Η **Μπλερ Γουίλιαμς**, γεννήθηκε στις 28 Μαρτίου του 1994 και είναι Αμερικανίδα ηθοποιός ερωτικών ταινιών.

Νεαρή ηλικία
------------

Γεννήθηκε στις 28 Μαρτίου του 1994 στην Λόμα Λίντα της Καλιφόρνια των Η.Π.Α. Φοίτησε σε ιδιωτικό χριστιανικό σχολείο και στη συνέχεια σε καθολικό γυμνάσιο του Λος Άντζελες, από όπου και αποφοίτησε .Η Μπλερ πριν από την εισχώρησή της στον χώρο του πορνό, ήταν νηπιαγωγός και για 3 χρόνια ήταν δασκάλα στο κατηχητικό της ενορίας της, όπου ασχολούνταν με παιδιά ηλικίας 1-6 ετών. Ορισμένες από τις δραστηριότητές της στον συγκεκριμένο χώρο περιελάμβαναν την ανάγνωση χωρίων από τη Βίβλο και την παρακολούθηση σχετικών βίντεο.

Η συμμετοχή στο The Sex Factor
------------------------------

Η Μπλερ Γουίλιαμς, δεν είχε φιλήσει κανένα αγόρι μέχρι την ηλικία των δεκατεσσάρων ετών, ενώ η πρώτη της φορά που έκανε σεξ ήταν στην ηλικία των δεκαεννέα ετών. Πριν ξεκινήσει την καριέρα της στη βιομηχανία του πορνό και σε ηλικία είκοσι δύο ετών, η Μπλερ συμμετείχε (και αργότερα κέρδισε) στο ριάλιτι σόου, The Sex Factor. Το The Sex Factor ήταν μια τηλεοπτική σειρά-ριάλιτι, όπου παρουσίαζε η πορνοστάρ Άσα Ακίρα και οι διαγωνιζόμενοι αγωνίζονταν για το τελικό έπαθλο του ενός εκατομμυρίου δολαρίων.

Καριέρα
-------

Το 2015, μόλις ολοκληρώθηκε το ριάλιτι σόου όπου συμμετείχε και κέρδισε η Μπλερ, ξεκίνησε να συμμετέχει σε ταινίες πορνό. Τα είδη ταινιών πορνό όπου έχει συμμετάσχει είναι hardcore, threesome, POV, teen, lesbian, work και striptease. Μερικές από τις πιο διάσημες ταινίες της είναι η Paranormal Sexperiments(2016) και ο Dare Dorm(2016). Επίσης έχει συνεργαστεί με πολλές γνωστές εταιρίες και ιστοσελίδες της βιομηχανίας του πορνό, όπως Brazzers, Vixen, Swallowed.com, BAEB.COM, Evil Angel, Tushy.com και BANG.com. Το 2017 είχε δύο υποψηφιότητες στα βραβεία ερωτικών ταινιών AVN Awards. Έχει κερδίσει ένα βραβείο AVN και ένα Digital Playground Award στην κατηγορία του Deeper Deepthroat. Η Μπλερ Γουίλιαμς έχει ενισχύσει τα στήθη της με επιθέματα σιλικόνης και δεν έχει κανένα τατουάζ πάνω της. Διαθέτει ένα καλογυμνασμένο και καλλίγραμμο σώμα, με μετρήσεις 36D-29-38 και διαθέτει επίσης ένα ζευγάρι γαλάζιων ματιών.

Παραπομπές
----------

1. ↑  (Τσεχικά) *Česko-Slovenská filmová databáze*. 2001. 264883. Ανακτήθηκε στις 6  Αυγούστου 2021.
2. 1 2  (Αγγλικά) *Pornhub*. 66.254.114.41. Ανακτήθηκε στις 6  Αυγούστου 2021.
3. ↑  *Adult Film Index*. adultfilmindex.com/actor/16671/blair-williams.
4. ↑  «Babesdirectory»
5. ↑  anideacame.com/blair-williams/.

Πηγές
-----

* Αρχειοθετήθηκε 2018-03-02 στο Wayback Machine.
Η **Αναστασία** και η **Βασίλισσα** (λατιν. *Anastasia et Basilissa*, 1ος αι. μ.Χ.) ήταν ανάμεσα στις πρώτες Χριστιανές που μαρτύρησαν ποτέ στη Ρώμη, με τη θανάτωσή τους να τοποθετείται επί του διωγμού του Νέρωνος. Ασφαλώς ήταν ανάμεσα στους πρώτους που ασπάσθηκαν τον Χριστιανισμό στην πόλη.

Η Βασίλισσα και η Αναστασία περιγράφηκαν ως «Ρωμαίες ματρώνες υψηλής κοινωνικής τάξεως και με μεγάλο πλούτο». Υπήρξαν μαθήτριες των Αποστόλων Πέτρου και Παύλου, οι οποίοι ίσως να τις είχαν βαπτίσει.. Είναι πιθανό ότι οι δύο γυναίκες φρόντισαν να έχουν «αξιοπρεπείς ταφές» οι δύο Απόστολοι μετά το μαρτύριό τους στη Ρώμη την ίδια ημέρα του έτους 67 μ.Χ.. Η θέση των δύο τάφων ανεγέρθηκαν αργότερα η Βασιλική του Αγίου Πέτρου και η Βασιλική του Αγίου Παύλου εκτός των Τειχών. Η φροντίδα για τις ταφές των Αποστόλων εξέθεσε την Αναστασία και τη Βασίλισσα στον διωγμό των Χριστιανών και συνελήφθησαν για τη συλλογή των σορών άλλων Χριστιανών που είχαν μαρτυρήσει και την ταφή τους. Αφού αρνήθηκαν να απαρνηθούν τη χριστιανική πίστη τους, αποκεφαλίσθηκαν με ξίφη με διαταγή του Νέρωνα το 68 μ.Χ. (λίγους μήνες μόλις πριν την αυτοκτονία του ίδιου του Νέρωνα). Σύμφωνα με το συναξάρι τις βασάνισαν πρώτα, ξερριζώνοντάς τους τη γλώσσα, γδέρνοντας το δέρμα τους, καίγοντάς τις με φωτιά κ.ά.. Τα λείψανα των δύο γυναικών μαρτύρων βρίσκονται σήμερα στον ναό Σάντα Μαρία ντελλα Πάτσε (δηλαδή «Παναγία της ειρήνης»), στη Ρώμη.

Θωρούνται άγιες τόσο από την Ορθόδοξη Εκκλησία όσο και από τη Ρωμαιοκαθολική Εκκλησία και η μνήμη τους τιμάται στις 15 Απριλίου, ενώ τιμώνται και ως προστάτισσες των ραπτών. Ανάμεσα στα 140 αγάλματα αγίων πάνω στην κιονοστοιχία της Πλατείας του Αγίου Πέτρου στο Βατικανό, βρίσκεται και ένα άγαλμα της Βασιλίσσης, έργο του γλύπτη Τζοβάννι Μπαττίστα Αντονίνι.

Παραπομπές
----------

1. 1 2 3 4 5 6  «Saints Basilissa and Anastasia». Monza, Italy: Daily Compass. 15 Απριλίου 2020. Ανακτήθηκε στις 19 Ιουλίου 2020.
2. 1 2 3  Holweck, Frederick George (1924). *A Biographical Dictionary of the Saints*. **1**. Λονδίνο: B. Herder Book Company. σελ. 138.
3. 1 2  Dunbar, Agnes B.C. (1901). *A Dictionary of Saintly Women*. **1**. Λονδίνο: George Bell & Sons.
4. ↑  «Ss. Basilissa and Anastasia of Rome». Englewood, New Jersey: Antiochian Orthodox Christian Archdiocese. Ανακτήθηκε στις 19 Ιουλίου 2020.
5. ↑  «Sts Anastasia and Basilissa of Rome». Aleteia. Ανακτήθηκε στις 19 Ιουλίου 2020.

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
--------------------

* Οι Αγίες Αναστασία και Βασίλισσα στον *Ορθόδοξο συναξαριστή*
* Το άγαλμα της Αγίας Βασιλίσσης στην Πλατεία του Αγίου Πέτρου (με πληροφορίες)
Ο **Λόφα** (*Lofa* ή και *Loffa*) είναι ποταμός της ανατολικής Λιβερίας στην Αφρική, με τις πηγές του και ελάχιστο τμήμα του ρου του να βρίσκονται στο έδαφος του γειτονικού κράτους της Γουινέας. Ιστορικά ήταν γνωστός με την αγγλική ονομασία Λίτλ Κέιπ Μάουντ Ρίβερ.

Το συνολικό μήκος του Λόφα είναι 410 χιλιόμετρα, ενώ η λεκάνη απορροής του έχει έκταση 10.612 τετραγωνικά χιλιόμετρα. Ρέει σε γενική νότια-νοτιοδυτική κατεύθυνση και εκβάλλει στον Ατλαντικό Ωκεανό, σε θέση με 6° 34′ 6″ Βόρειο πλάτος και 11° 2′ 55″ Δυτικό μήκος.

Παρά τη σημαντική μέση παροχή του, που την εποχή των βροχών ανέρχεται σε 700 και πλέον κυβικά μέτρα ανά δευτερόλεπτο (m³/sec), με ένα ιστορικό μέγιστο 1.314 m³/sec στις 9 Σεπτεμβρίου 2013, ο Λόφα δεν είναι μόνιμα πλωτός σε κανένα μέρος του ρου του.

Πηγές
-----

* J.W. Lugenbeel: The republic of Liberia: its geography, climate, soil and productions, with a history of its early settlements. G.S. Stockwell, New York 1868, S. 299

  


|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
| Καθιερωμένοι όροι | 
* VIAF: 146635293

 |

 |