recursal/SuperWikiNEXT-32B huggingface dataset:
Η **Μακεδονική Πατριωτική Οργάνωση** (ΜΠΟ) είναι η παλαιότερη οργάνωση Αμερικανών και Καναδών σλαβικής καταγωγής από την Μακεδονία. Ιδρύθηκε στο Φορτ Γουέιν, Ιντιάνα, στις ΗΠΑ το 1922, από μετανάστες που προέρχονταν κυρίως από την ελληνική Μακεδονία. Αρχικά ονομάστηκε **Μακεδονική Πολιτική Οργάνωση** αλλά άλλαξε το όνομά της στο ισχύον παρόν το 1952.

Ο αρχικός στόχος της ΜΠΟ ήταν να υποστηρίξει την επίλυση του Μακεδονικού Ζήματος με τη μορφή ενός ανεξάρτητου Μακεδονικού κράτους στο οποίο όλες οι εθνοτικές ομάδες θα απολάμβαναν ίσα ανθρώπινα δικαιώματα και ελευθερίες. Κατά τη διάρκεια των δεκαετιών, η ΜΠΟ εξελιχθηκε σημαντικά, και σήμερα είναι μια μη κερδοσκοπική εταιρεία που προωθεί και διαφυλάσσει τα έθιμα, την ιστορία και τις παραδόσεις των Σλαβομακεδόνων-Αμερικανών και των Σλαβομακεδόνων-Καναδών. Στο παρελθόν, ο οργανισμός προώθησε γενικά την άποψη ότι οι Σλάβοι της Μακεδονίας είναι Βούλγαροι, αλλά σήμερα ενώνει και Βουλγάρους Μακεδόνες και Σλαβομακεδόνες. Η ΜΠΟ στηρίζει την ανεξάρτητη Βόρεια Μακεδονία και συμμετέχει στην φιλομακεδονική προπαγάνδα στις ΗΠΑ και τον Καναδά.

Από το 1926, η ΜΠΟ δημοσιεύει τον Μακεδονικό Υπερασιστή (Macedonian Tribune), η οποία είναι η παλαιότερη σλαβομακεδονική εφημερίδα που κυκλοφορεί χωρίς διακοπή παγκοσμίως. Αν και αρχικά δημοσιευόταν στα βουλγαρικά, Ο Μακεδονικός Υπερασπιστής άρχισε σταδιακά να περιλαμβάνει άρθρα γραμμένα στα αγγλικά, πριν τελικά μεταβεί στην παρούσα, μόνο αγγλική μορφή της, στις αρχές της δεκαετίας του 1990.

Παραπομπές
----------

1. ↑   «Tumbling Walls Revisited» από τον Ivan Lebamoff. Μακεδονικός Υπερασπιστής. 22 Φεβρουαρίου 1990
2. ↑  «Macedonian Patriotic Organization - History». *www.macedonian.org*. Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 6 Δεκεμβρίου 2018. Ανακτήθηκε στις 30 Ιανουαρίου 2019.
3. ↑  PAGE ONE: Major Events of the 20th Century. Central Committee of the Macedonian Patriotic Organization. Φορτ Γουέιν, Ιντιάνα. 1999.
4. ↑   The Macedonian Conflict: Ethnic Nationalism in a Transnational World, Page 87 by Loring M. Danforth.
5. ↑   «MPO – 90 Years of Struggle for a Macedonian State». Dr. Lubomir Todorov. 91th Annual MPO Convention in Fort Wayne, Indiana. 2 Σεπτεμβρίου 2012.
6. ↑  «New Energy, Old Values». Jordan Lebamoff. Μακεδονικός Υπερασπιστής, 8 Ιανουαρίου 2015. Σελίδα 2
7. ↑  «Macedonian Patriotic Organization - Media Center - MPO Advocacy». *www.macedonian.org*. Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 21 Σεπτεμβρίου 2017. Ανακτήθηκε στις 30 Ιανουαρίου 2019.
8. ↑  Pelisterski, Hristo (17 Φεβρουαρίου 1927). «Our Oath». *Μακεδονικός Υπερασπιστής* **1** (9): 1.
9. ↑  Panov, Lou (1 Νοεμβρίου 1991). «Macedonians May Now Speak Out». *Μακεδονικός Υπερασπιστής* **64** (3081): 1.
10. ↑  North Macedonia - the controversy continues (an editorial), Nick (2 Αυγούστου 2018). «Stefanoff». *Μακεδονικός Υπερασπιστής* **92** (3488): 1.
Η **Μαρία** (γεννημένη περίπου το 1020) ήταν Λομβαρδή, συνκυβερνήτης στην Κομητεία του Ακουίνο από το γάμο της και συνυβερνήτης του Δουκάτου της Γκαέτα για τον γιο της το 1062–65.

Ήταν κόρη του Πανδόλφου Δ΄ της Κάπουα και της Μαρίας, ήταν σύζυγος (πριν το 1038) του Ατενούλφου Α΄, ενώ η αδερφή της Σιλκεγκάιτα ήταν σύζυγος του αδερφού του Ατενούλφου, Λάντο. Σύμφωνα με τον Αμάτο του Μόντεκασσίνο, ο Ατενούλφος υποστηρίχθηκε από τον Πανδόλφο για τη θέση του δούκα του δουκάτου της Γκαέτα από τον Ασκλεττίνο, μετά τον θάνατο του Ράινουλφ Ντρένγκοτ το 1045.

Ο μεγαλύτερος γιος της ήταν αρραβωνιασμένος με μια κόρη του Ριχάρδου Α΄ της Κάπουα το 1058, αλλά πέθανε πριν γίνει ο γάμος. Ο Ριχάρδος ζήτησε το *morgengab* αλλά ούτως ή άλλως η Γκαέτα έγινε φέουδο της Κάπουα.

Ως σενατρίξ και δούκισσα της Γκαέτα, η Μαρία κυβέρνησε ως συνκυβερνήτης για αυτήν και τον γιο της Ατενούλφο μετά το θάνατο του συζύγου της στις 2 Φεβρουαρίου 1062. Την 1η Ιουνίου, επιβεβαιώθηκε ένα σύμφωνο μεταξύ της Μαρίας και των κομητειών του Τραέττο, της Μαρανόλα και του Σούιο. Οι σύμμαχοι δεσμεύονταν από το να σχηματίσουν οποιοδήποτε σύμφωνο με τους Νορμανδούς και ορκίστηκαν για την προστασία της επικράτειας του Δουκάτου της Γκαέτα. Η συνθήκη οριστικοποιήθηκε στο Τραέττο και θα διαρκούσε για ένα χρόνο. Η συμμαχία αυτή κατάφερε να εμποδίσει τον Ριχάρδο της Κάπουα να επεκτείνει τις κατακτήσεις του κατά τη διάρκεια του έτους. Ωστόσο, ο Ριχάρδος διαπραγματεύτηκε επιδέξια για να αποτρέψει την ανανέωση του συμφώνου και στις 28 Ιουνίου 1063, είχε στην κατοχή του την Γκαέτα.

Η Μαρία παντρεύτηκε δεύτερη φορά με τον Γκιγιώμ ντε Μοντρέιγ ο οποίος χώρισε τη σύζυγό του για να την παντρευτεί, στα τέλη του 1064. Τον Φεβρουάριο του 1065, η Μαρία και ο Γκιγιόμ εκδιώχθηκαν από τη Γκαέτα. Ο Ριχάρδος προσφέρθηκε να την αποζημιώσει παντρεύοντας την με τον γιο του Ζουρντέν.

Παραπομπές
----------

1. ↑  Amatus, II.41, σ.  83
2. ↑  *Codex diplomaticus Caietanus*, t. II, σ.  41–43
3. ↑  Ferdinand Chalandon, σ.  217
4. ↑  Amatus VI.1.
5. ↑  Amatus V.1, σ.  148–150

Πηγές
-----

* (Αγγλικά) John Julius Norwich, *The Normans in the South 1016-1130*. Longmans, London, 1967.
* (Γαλλικά) Chalandon, Ferdinand, *Histoire de la domination normande en Italie et en Sicilie*, Paris, 1907.
* (Αγγλικά) Site MedLands *DUKES of GAETA 1043-1111*
Ο **λορίτης** (αγγλ. laurite) είναι θειούχο ορυκτό του ρουθηνίου. Το όνομά του αποδόθηκε από τον Βέλερ (Wöhler) ο οποίος ήθελε να τιμήσει την Λόρα Τζόι (Laura R. Joy), σύζυγο του Αμερικανού χημικού Τσαρλς Τζόι (Charles A. Joy) του Πανεπιστημίου Κολούμπια.

Εμφάνιση, παραγενέσεις
----------------------

Είναι ορυκτό εμφανιζόμενο κατά κύριο λόγο εντός υπερβασικών συμπλεγμάτων και στις εξ αυτών προκύπτουσες αποθέσεις. Σχηματίζει παραμικτική σειρά με τον ερλιχμανίτη (Erlichmanite) (OsS2).

Ορυκτά με τα οποία συνδέεται είναι ο κουπερίτης, ο μπραγκίτης, ο σπερρυλίτης, ο χρωμίτης και άλλα σπάνια ορυκτά της ομάδας των PGE (μετάλλων ομάδας λευκοχρύσου).

Ανευρίσκεται στο Καλιμαντάν της νήσου Βόρνεο (όπου και αποτελεί χαρακτηριστικό ορυκτό, type locality, TL), στον ορίζοντα Μερένσκι του συμπλέγματος Bushveld στη Νότια Αφρική (Ρούστενμπουργκ, Γιούνιον, Ντρίκοπ και Όνβερβαχτ), στο σύμπλεγμα Στιλλγουώτερ της νότιας Μοντάνα των ΗΠΑ, στην Καλιφόρνια και την Αλάσκα. Επίσης στον Καναδά (Βρετανική Κολομβία), στη Σιέρρα Λεόνε (σε ορυχεία χρωμίτη), στην ασπίδα "Aldan" της Ρωσίας, σε χρωμιτικές αποθέσεις στην Ουκρανία και στη Νέα Ζηλανδία. Ανευρίσκεται, επίσης, στα χρωμιτικά κοιτάσματα του όρους Τρόοδος στην Κύπρο. Υπάρχει και σε πολλές άλλες περιοχές αλλά σε ήσσονες εμφανίσεις.

Στην Ελλάδα απαντάται στο ορυχείο χρωμίτη στο Ξηρολίβαδο του Βούρινου όρους, στο οφιολιθικό σύμπλεγμα της Όρθρυος του Νομού Φθιώτιδας και στο μεταλλείο «Καστράκι».

Πηγές
-----

* Handbook of Mineralogy
* Mindat.org
* Webmineral.com

Δείτε επίσης
------------

* Κατάλογος ορυκτών

Βιβλιογραφία
------------

* James Dwight Dana, *Manual of Mineralogy and Lithology, Containing the Elements of the Science of Minerals and Rocks*, READ BOOKS, 2008 ISBN 1443742244
* Frederick H. Pough, Roger Tory Peterson, Jeffrey (PHT) Scovil, *A Field Guide to Rocks and Minerals*, Houghton Mifflin Harcourt, 1988 ISBN 039591096X
* Walter Schumann, R. Bradshaw, K. A. G. Mills, *Handbook of Rocks, Minerals and Gemstones*, Houghton Mifflin Harcourt, 1993 ISBN 0395511372

Σημειώσεις
----------

1. ↑  Το όνομα αποδόθηκε το 1866, pre-IMA, "grandfathered".
Ν-Ακετυλογαλακτοζαμίνη
Η **Ν-Ακετυλογαλακτοζαμίνη** (**GalNAc**) είναι παράγωγο αμινοσακχάρου της γαλακτόζης.

Λειτουργία
----------

Στον άνθρωπο είναι ο τελικός υδατάνθρακας που σχηματίζει το αντιγόνο της ομάδας αίματος Α.

Είναι τυπικά ο πρώτος μονοσακχαρίτης που συνδέει τη σερίνη ή τη θρεονίνη σε συγκεκριμένες μορφές της πρωτεΐνης Ο-γλυκοζυλίωσης.

Η Ν-Ακετυλογαλακτοζαμίνη είναι απαραίτητη για τη διακυτταρική επικοινωνία, και είναι συγκεντρωμένη στις αισθητήριες νευρικές δομές και των ανθρώπων και των ζώων.

Η GalNAc χρησιμοποιείται επίσης ως σύμπλοκο στόχευσης σε ερευνητικά αντινοηματικά ολιγονουκλεοτίδια και σε θεραπευτικές αγωγές siRNA στοχευμένες στο ήπαρ, όπου δεσμεύεται στους ασιαλογλυκοπρωτεϊνικούς υποδοχείς στα ηπατοκύτταρα.

Παραπομπές
----------

1. ↑  Donald M. Marcus; Elvin A. Kabat; Gerald Schiffman (1964). «Immunochemical Studies on Blood Groups. XXXI. Destruction of Blood Group A Activity by an Enzyme from Clostridium tertium Which Deacetylates N-Acetylgalactosamine in Intact Blood Group Substances». *Biochemistry* **3** (3): 437–443. doi:10.1021/bi00891a023.
2. ↑  Nair, Jayaprakash K; Willoughby, Jennifer L. S; Chan, Amy; Charisse, Klaus; Alam, Md. Rowshon; Wang, Qianfan; Hoekstra, Menno; Kandasamy, Pachamuthu *και άλλοι*. (2014). «Multivalent N-Acetylgalactosamine-Conjugated siRNA Localizes in Hepatocytes and Elicits Robust RNAi-Mediated Gene Silencing». *Journal of the American Chemical Society* **136** (49): 16958–16961. doi:10.1021/ja505986a. PMID 25434769. .
Η **Λιουντμίλα Νικολάεβνα Ένκβιστ** (σουηδικά: *Ludmila Engquist*‎, ρωσικά: *Людмила Николаевна Энквист*‎, γενν. 21 Απριλίου 1964, χωριό Μπελομέστναγια Κριούσα, Ταμπόφσκαγια όμπλαστ, ΡΣΟΣΔ, ΕΣΣΔ) είναι Ρωσο-Σουηδή αθλήτρια του στίβου, η οποία αγωνίστηκε με την Σοβιετική Ένωση στους Ολυμπιακούς Αγώνες του 1988 και με την Ενιαία Ομάδα της Κοινοπολιτείας Ανεξαρτήτων Κρατών στους Ολυμπιακούς Αγώνες του 1992. Επίσης, αγωνίστηκε και στους Ολυμπιακούς Αγώνες του 1996 με τη Σουηδίας. Σήμερα ζει στην Ισπανία με το σύζυγό της, Γιόχαν Ένκβιστ.

Καριέρα
-------

Γεννήθηκε στο χωριό Μπελομέστναγια Κριούσα της περιφέρειας (όμπλαστ) του Ταμπόφ, στις 21 Απριλίου του 1964. 
Κέρδισε χρυσά μετάλλια στα 100 μ. με εμπόδια στο Παγκόσμιο πρωτάθλημα στίβου του 1991 και σε εκείνο του 1997, όπως επίσης και στους Θερινούς Ολυμπιακούς Αγώνες του 1996 στην Ατλάντα. Για τη νίκη της στο παγκόσμιο πρωτάθλημα του 1997, το οποίο έγινε στην Αθήνα, η αθλήτρια τιμήθηκε με Χρυσό Μετάλλιο στη Σουηδία (Svenska Dagbladet). Ήταν η πρώτη μη Σουηδή που βραβεύτηκε με το εν λόγω μετάλλιο.

Το 1999 διαγνώστηκε με καρκίνο του μαστού και υποβλήθηκε σε χημειοθεραπεία. Το 2002 για δεύτερη φορά στην καριέρα της βρέθηκε να έχει κάνει χρήση απαγορευμένων ουσιών και τιμωρήθηκε με αποκλεισμό. Έτσι. δεν μπόρεσε να λάβει μέρος στους Χειμερινούς Ολυμπιακούς Αγώνες του 2002 στο διθέσιο μπόμπσλεϊ γυναικών.

Τίτλοι
------

* 1991: χρυσό μετάλλιο στα 60 μ. με εμπόδια (Παγκόσμιο πρωτάθλημα κλειστού στίβου, Σεβίλλη Ισπανίας) και χρυσό μετάλλιο στα 100 μ. με εμπόδια στο παγκόσμιο πρωτάθλημα του Τόκιο.
* 1996, Θερινοί Ολυμπιακοί Αγώνες στην Ατλάντα: χρυσό μετάλλιο στα 100 μ. με εμπόδια.
* 1997: Παγκόσμιο πρωτάθλημα στίβου, Αθήνα, χρυσό μετάλλιο στα 100 μ. μ εεμπόδια.
* 1999: Παγκόσμιο πρωτάθλημα στίβου, Σεβίλλη, χάλκινο μετάλλιο στα 100 μ. με εμπόδια.

Παραπομπές
----------

1. ↑  www.sporting-heroes.net/athletics/u-s-s-r/ludmila-engquist-960/100m-hurdles-gold-at-1991-worlds\_a07986/.
2. ↑  *World Athletics Database*. 61345.
3. ↑  www.iaaf.org/WIC08/news/Kind=2/newsId=43097.html.
4. ↑  www.iaaf.org/news/news/kallur-in-pursuit-of-record-wishes-for-a-long.

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
--------------------

* Βιογραφία
* Over hurdles on to ice (Άρθρο στην εφημερίδα *The Observer*)
* Her Biggest Hurdle
Ο **ποταμός Λογκάρ** είναι ποταμός του Αφγανιστάν. Δίνει το όνομά του στην κοιλάδα του Λογκάρ και στην περιφέρεια Λογκάρ. Στην περιφέρεια Μαϊντάν Bαρντάκ από όπου ο ποταμός πηγάζει, αυτός ονομάζεται **ποταμός Τσακ**. Το φράγμα Τσάκι Bαρντάκ βρίσκεται στον ποταμό στην ομώνυμη επαρχία.

Ο ποταμός Λογκάρ έχει ευρεία λεκάνη απορροής, από την περιφέρεια Μαϊντάν Βαρντάκ στις νότιες παρυφές της οροσειράς Σανγκλάχ και έχει πολλούς παραποτάμους από λόφους στην επαρχία Χαρουάρ, βορειοανατολικά του Γκαζνί. Συμβάλει με τον ποταμό Καμπούλ λίγα χιλιόμετρα από την πόλη της Καμπούλ. Η εύφορη κοιλάδα του Λογκάρ, έχει μήκος περίπου 64 χιλιόμετρα και πλάτος 19 χιλιόμετρα. Η κοιλάδα, η οποία βρίσκεται κοντά στην πρωτεύουσα, συμβάλει σημαντικά στην προμήθεια τροφίμων της πόλης.

Πηγές
-----

1. 1 2  
 Το παρόν λήμμα ενσωματώνει κείμενο από έκδοση που είναι πλέον κοινό κτήμα: Chisholm, Hugh, επιμ.. (1911) «Logar» *Εγκυκλοπαίδεια Μπριτάννικα* **16** (11η έκδοση) Cambridge University Press, σελ. 867

Συντεταγμένες: 34°32′20″N 69°17′40″E﻿ / ﻿34.53889°N 69.29444°E﻿ / 34.53889; 69.29444

|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
| Καθιερωμένοι όροι | 
* VIAF: 137289325

 |

 |
Η **Μπέιτ Σεάν** ή **Μπετ Σεάν** (εβραϊκά: בֵּית שְׁאָן‎), ιστορικά γνωστή ως **Σκυθόπολις**, είναι πόλη στο Βόρειο Διαμέρισμα του Ισραήλ, η οποία έχει διαδραματίσει σημαντικό ρόλο στην ιστορία λόγω της γεωγραφικής της θέσης στη συμβολή της κοιλάδας του ποταμού Ιορδάνη και της κοιλάδας Γεζρεέλ.

Στη Βιβλική αφήγηση της μάχης των Ισραηλιτών εναντίον των Φιλισταίων στο όρος Γκιλμποά, τα σώματα του Βασιλιά Σαούλ και τριών γιων του κρεμάστηκαν στα τείχη του Μπέιτ Σεάν (1 Σαμουήλ 31:10-12). Στα ρωμαϊκά χρόνια, η Σκυθόπολις ήταν η κορυφαία πόλη της Δεκαπόλεως, μιας ένωσης παγανιστικών πόλεων.

Ο πληθυσμός της πόλης άλλαξε εντελώς το 1948-50· οι κάτοικοι της πόλης ήταν αποκλειστικά μουσουλμάνοι και χριστιανοί μέχρι τη μάχη για την πόλη κατά τη διάρκεια της επιχείρησης Γεδεών που τους οδήγησε σε φυγή και οι υπόλοιποι εκδιώχθηκαν. Το νέο ισραηλινό κράτος αντικατέστησε τον πληθυσμό με Εβραίους μετανάστες τους επόμενους μήνες.

Στη σύγχρονη εποχή, το Μπέιτ Σεάν χρησιμεύει ως περιφερειακό κέντρο για τους οικισμούς στην κοιλάδα Μπέιτ Σεάν. Τα ερείπια της αρχαίας πόλης προστατεύονται τώρα στο εθνικό πάρκο Μπέιτ Σεάν.

Παραπομπές
----------

1. ↑  «Šnatôn statîstî le-Yisra'el». (πολλαπλές γλώσσες) *Statistical Yearbook for Israel*. Κεντρικό Γραφείο Στατιστικής του Ισραήλ. Ανακτήθηκε στις 3  Μαΐου 2020.
2. ↑  Was King Saul Impaled on the Wall of Beth Shean?
3. ↑  Beit She'an, Archaeology in Israel

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
--------------------

* Πολυμέσα σχετικά με το θέμα  Bet She'an στο Wikimedia Commons

  


|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
| Καθιερωμένοι όροι | 
* VIAF: 125509724
* SUDOC: 066838029

 |

 |
Το «**Λογοτεχνικό Καφέ**» (ρωσ. *Λιτερατούρναγια Καφέ*), το πιο ιστορικό «καφέ» της Αγίας Πετρούπολης, βρίσκεται στον αριθμό 18 της Λεωφόρου Νέφσκι (*Nevskii Prospekt*), της κεντρικότερης οδικής αρτηρίας της πόλης, λίγο πριν από το κανάλι του ποταμού Μόικα (Moyka). Ιδρύθηκε το 1835, αρχικά ως ζαχαροπλαστείο με την επωνυμία «Βολφ και Μπεραντζέ» (*Wolff et Berange*).

Το κτίριο, με έντονες ιταλικές και γαλλικές αρχιτεκτονικές επιρροές, το έχτισε το 1815 ο Ρώσος αρχιτέκτονας Βασίλι Στάσοφ (*Vassili Stassov*, 1769 - 1848).

Διάσημοι θαμώνες
----------------

Το «Λογοτεχνικό Καφέ» της Αγίας Πετρούπολης, γνωστό για την κοσμική πελατεία του, ήταν τόπος συνάντησης προσωπικοτήτων της εποχής και δημοφιλές στέκι των λογοτεχνικών κύκλων στις αρχές του 19ου αιώνα. 

Διάσημοι θαμώνες του ήταν, μεταξύ άλλων, οι ποιητές Αλεξάντερ Πούσκιν και Μιχαήλ Λέρμοντοφ, οι συγγραφείς Φιόντορ Ντοστογιέφσκι και Μιχαήλ Σαλτυκόφ - Στσεντρίν, ο συγγραφέας μύθων Ιβάν Κρυλόφ, ο κριτικός Βισαριόν Μπελίνσκι και άλλοι.

Το «Λογοτεχνικό Καφέ» και ο Πούσκιν
-----------------------------------

Αίθουσα στο "Λογοτεχνικό Καφέ", με προτομή του Πούσκιν
Το «Λογοτεχνικό Καφέ» της Αγίας Πετρούπολης συνδέεται με τον Αλεξάντρ Πούσκιν (*Alexander Pushkin, 1799 - 1837*), το μεγαλύτερο ποιητή της Ρωσίας. Από εδώ έφυγε ο Πούσκιν για τη μοιραία μονομαχία του. Εδώ πήρε ο Πούσκιν το τελευταίο γεύμα του. Εδώ συνάντησε ο Πούσκιν τον μάρτυρά του Κονσταντίν Ντάνζας (*Konstantin Danzas*), πριν ξεκινήσει για τον τόπο της μονομαχίας.

Τον Νοέμβριο του 1836 ο Πούσκιν έλαβε μια ανώνυμη επιστολή, που του απένειμε το «Δίπλωμα των Απατημένων Συζύγων». Ο νεαρός βαρώνος Ζωρζ ντ' Αντ (*Georges d' Anthes*), αξιωματικός του ρωσικού ιππικού γαλλικής καταγωγής, «γνωστός για τις εύκολες κατακτήσεις του ανάμεσα στις κυρίες της Πετρούπολης», είχε αρχίσει να ερωτοτροπεί με την όμορφη γυναίκα του Πούσκιν, τη Ναταλία Γκοντσάροβα. Αυτό ανάγκασε τελικά τον Πούσκιν να καλέσει τον ντ' Αντ σε μονομαχία.

Η μονομαχία πραγματοποιήθηκε στις 27 Ιανουαρίου 1837 στα χιονισμένα περίχωρα της Αγίας Πετρούπολης. Ο Πούσκιν τραυματίστηκε θανάσιμα στη δεξιά κάτω κοιλία. Πέθανε σε ηλικία 38 ετών δύο ημέρες αργότερα, στις 2:45 μ.μ. της 29ης Ιανουαρίου 1837.

Πηγές
-----

* Noel Riley Fitch: *The Grand Literary Cafes of Europe*, New Holland Publishers (UK) Ltd, London 2006
* Sergei Nekrasov (Edit.): *Alexander Pushkin: The Life and the Muse*, ABRIS Publishers, Saint Petersburg 1999
* Μήτσος Αλεξανδρόπουλος: *Πέντε Ρώσοι Κλασικοί*, Εκδ. ΕΛΛΗΝΙΚΑ ΓΡΑΜΜΑΤΑ, Αθήνα 2006.
Ο **Ντάρον Γκίμπσον** είναι Ιρλανδός ποδοσφαιριστής γεννήθηκε στις 25 Οκτωβρίου 1987 στην πόλη Ντέρι στην Βόρεια Ιρλανδία αγωνίζεται ως μέσος στην Πρέμιερ Λιγκ και στην Έβερτον αλλά και στην Εθνική ομάδα της Ιρλανδίας.

Καριέρα σε ομάδες
-----------------

Ο Ντάρον Γκίμπσον ξεκίνησε την καρίερα του το 2003 από την Βόρειο Ιρλανδική ομάδα Ινστιτούτ μετακινήθηκε στην Μάντσεστερ Γιουνάιτεντ το 2004.Το 2005 υπέγραψε επαγγελματικό συμβόλαιο με την Μάντσεστερ Γιουνάιτεντ.Ο Γκίμπσον ήταν ένας από τους πολλούς παίκτες Μάντσεστερ Γιουνάιτεντ οποίος πέρασε την σεζόν 2006-07 με τη μορφή δανείου στην Ρουαγιάλ Αντβέρπ ΦΚ Τον Οκτώβριο του 2007, πήγε δανεικός στην Γούλβερχαμπτον Γουόντερερς, όπου πέρασε το μεγαλύτερο μέρος της σεζόν 2007-08. στην Γούλβερχαμπτον Γουόντερερς σκόραρε μια φορά, κατά Μπέρνλεϊ Φ.Κ. στις 8 Δεκεμβρίου 2007.Επέστρεψε στην Μάντσεστερ Γιουνάιτεντ το 2008 όπου την πρώτη σεζόν οι συμμετοχές του ήταν περιορισμένες.Αυξήθηκαν την επόμενη σεζόν 2009-10. Την σεζόν 2010-11 κατέκτησε το πρωτάθλημα με την Μάντσεστερ Γιουνάιτεντ.Το 2012 ακολούθησε την συμβουλή του ομοσπονδιακού προπονητή της Ιρλανδίας Τζιοβάνι Τραπατόνι και πήρε μεταγραφή στην Έβερτον όπου κατάφερε άμεσα να καθιερωθεί στην ομάδα του Λίβερπουλ

Εθνική Ιρλανδίας
----------------

Το 2007 ο Γκίμπσον, ο οποίος γεννήθηκε στο Ντέρι στην Βόρεια Ιρλανδία, ήταν στο επίκεντρο της διαφοράς μεταξύ της Ποδοσφαιρικής Ομοσπονδίας της Ιρλανδίας και της Βόρειας Ιρλανδίας , αφού επέλεξε να παίξει για την Δημοκρατία της Ιρλανδίας, αντί της Βόρειας Ιρλανδίας.Το ζήτημα παραπέμφθηκε στη FIFA και συζητήθηκε στη Συνέλευση της Βόρειας Ιρλανδίας. Τελικά το θέμα λύθηκε το 2010, όταν αποφασίστηκε οι πολίτης της Βόρειας Ιρλανδίας να δικαιούνται παίξει είτε για τη Ιρλανδία και τη Βόρεια Ιρλανδία.

Εξωτερικοί συνδεσμοι
--------------------

* Το προφίλ του Γκιμπσον στο site της Έβερτον
* Το προφίλ του Γκιμπσον στο transfermarkt.co.uk
Ο **Ντάριο Βίντοσιτς** είναι διεθνής Αυστραλός ποδοσφαιριστής κροατικής καταγωγής. Γεννήθηκε στις 8 Απριλίου του 1987 στο Όσιγιεκ της Κροατίας, τότε ενιαίας Γιουγκοσλαβίας, παίζει στο χώρο της μεσαίας γραμμής και συγκεκριμένα στη θέση του επιθετικού μέσου και έχει ύψος 185 εκατοστά. Γεννήθηκε στην Γιουγκοσλαβία και μετανάστευσε το 1988 μαζί με την οικογένειά του στο Μπρισμπέιν της Αυστραλίας, όπου απέκτησε την αυστραλιανή υπηκοότητα.

Καριέρα
-------

Πραγματοποίησε τα πρώτα του ποδοσφαιρικά βήματα στα τμήματα υποδομής της Κουίνσλαντ Λάιονς και έπειτα φοίτησε στο Αυστραλιανό Αθλητικό Ινστιτούτο. Το 2006 υπέγραψε επαγγελματικό συμβόλαιο με την Μπρίσμπειν Ρόουρ και έπειτα από μία σεζόν στο πρωτάθλημα της Αυστραλίας, όπου κατάφερε να πετύχει 5 γκολ σε 17 συμμετοχές, πήρε μεταγραφή για την Ευρώπη και συγκεκριμένα για την γερμανική ΦΚ Νυρεμβέργη. Κατά την πρώτη του χρονιά στην ομάδα της Νυρεμβέργης είχε μόλις 4 συμμετοχές και την δεύτερη, κατά την οποία ταλαιπωρήθηκε από έναν σοβαρό τραυματισμό που τον άφησε έξι μήνες εκτός δράσης, 11 συμμετοχές και τρία γκολ. Την περίοδο 2009-10 αγωνίστηκε τη μισή σεζόν στην Νυρεμβέργη, μετρώντας 9 συμμετοχές και την άλλη μισή στην ΜΣΦ Ντούισμπουργκ με τη μορφή δανεισμού, έχοντας 12 συμμετοχές και σημειώνοντας ένα τέρμα. Ακολούθησε νέος δανεισμός, αυτή τη φορά στην Αρμίνια Μπίλεφελντ ενώ από τη σεζόν 2011/12 αγωνίζεται στην Αντελάιντ Γιουνάιτεντ.

Ο **Βίντοσιτς** είναι διεθνής με την Εθνική Αυστραλίας από το 2009, μετρώντας 14 συμμετοχές και ένα γκολ στη νικηφόρα με σκορ 2-1 φιλική αναμέτρηση με τη Νέα Ζηλανδία τον Μάιο του 2010. Την 1 Ιουνίου του 2010 ανακοινώθηκε η κλήση του στην 23άδα της Αυστραλίας για το Μουντιάλ 2010.

Παραπομπές
----------

1. ↑  (πολλαπλές γλώσσες) *Transfermarkt*. 43192. Ανακτήθηκε στις 9  Οκτωβρίου 2017.
2. ↑  (πολλαπλές γλώσσες) *FBref.com*. 99c13b3c.
3. ↑  «As» (Ισπανικά) Grupo PRISA. Μαδρίτη. vidosic/19045.

Πηγές
-----

|  |  |
| --- | --- |
| εικονίδιο Ποδόσφαιρο | Πύλη Ποδόσφαιρο |

* Στατιστικά
* Επίσημη ισιοσελίδα ποδοσφαιριστή

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
--------------------

* Πολυμέσα σχετικά με το θέμα  Dario Vidosic στο Wikimedia Commons

  


|  |  |  |  |  |
| --- | --- | --- | --- | --- |
| 

| π • σ • ε
Εθνική Αυστραλίας – Μουντιάλ 2010 |
| --- |
|  |
|  | 
* 1 Σβάρτσερ
* 2 Νιλ (c)
* 3 Μουρ
* 4 Κέιχιλ
* 5 Κουλίνα
* 6 Μπόσαμπ
* 7 Έμερτον
* 8 Γουίλκσιρ
* 9 Κένεντι
* 10 Κιούελ
* 11 Τσίπερφιλντ
* 12 Φεντερίτσι
* 13 Γκρέλα
* 14 Χόλμαν
* 15 Τζέντινακ
* 16 Βαλέρι
* 17 Ρουκαβίτσια
* 18 Γκαλέκοβιτς
* 19 Γκαρσία
* 20 Μίλιγκαν
* 21 Κάρνεϊ
* 22 Βίντοσιτς
* 23 Μπρεσιάνο
* Προπονητής: Φερμπέικ
 |

 |

|  |  |  |  |  |
| --- | --- | --- | --- | --- |
| 

| π • σ • ε
Εθνική Αυστραλίας – Μουντιάλ 2014 |
| --- |
|  |
|  | 
* 1 Ράιαν
* 2 Φράνιτς
* 3 Ντέιβιντσον
* 4 Κέιχιλ
* 5 Μίλιγκαν
* 6 Σπιράνοβιτς
* 7 Λέκι
* 8 Ράιτ
* 9 Τάγκαρτ
* 10 Χάλοραν
* 11 Όαρ
* 12 Λάνγκερακ
* 13 Μπόζανιτς
* 14 Τροίζι
* 15 Τζέντινακ (c)
* 16 Χόλαντ
* 17 ΜακΚέι
* 18 Γκαλέκοβιτς
* 19 ΜακΓκόουαν
* 20 Βίντοσιτς
* 21 Λουόνγκο
* 22 Ουίλκινσον
* 23 Μπρεσιάνο
* Προπονητής: Ποστέκογλου
 |

 |
Συντεταγμένες: 41°22′43″N 22°51′19″E﻿ / ﻿41.37861°N 22.85528°E﻿ / 41.37861; 22.85528

Το **Μοκρίνο** (σλαβομακεδονικά: *Мокрино*) είναι χωριό του δήμου Νόβο Σέλο της Βόρειας Μακεδονίας. Βρίσκεται 20 χιλιόμετρα ανατολικά της Στρώμνιτσας στις πλαγιές της οροσειράς του Μπέλες. Στην απογραφή του 2002 είχε 748 κατοίκους.

Ιστορία
-------

Στην περιοχή γύρω από το χωριό Μοκρίνο βρίσκεται ο αρχαιολογικός χώρος «Κεραμιδαριό» (Ќерамидарка) του 3ου- 4ου μ.Χ. αιώνα. 

Σύμφωνα με την καταγραφή του D.M Brancoff το Μοκρίνο το 1905 είχε 800 κατοίκους Χριστιανούς που υπάγονταν στο Πατριαρχείο της Κωνσταντινούπολης και στο χωριό λειτουργούσε Ελληνικό Σχολείο. Στο Μοκρίνο σκοτώθηκε το 1907 ο μακεδονομάχος Παντελής Παπαϊωάννου, καθώς και οι Θανάσης από το Βαλδέτφτσι (Βόρεια Μακεδονία) και Στοΐλης από τη Βαρδαρόφτσα (Αξιοχώρι) σε συμπλοκή με Οθωμανικό στρατιωτικό απόσπασμα.

Αξιοθέατα
---------

Στο χωριό υπάρχει η εκκλησία των «Αγίων Κωνσταντίνου και Ελένης» που χτίστηκε το 1876.

Παραπομπές
----------

1. ↑  Κωνσταντίνος Αποστόλου Βακαλόπουλος, Ο ένοπλος αγώνας στη Μακεδονία 1904-1908, εκδόσεις Ηρόδοτος, Θεσσαλονίκη, 1999, σσ. 108, 286, 287
2. ↑  Ιωάννης Σ. Κολιόπουλος (επιστημονική επιμέλεια), Αφανείς, γηγενείς Μακεδονομάχοι, Εταιρεία Μακεδονικών Σπουδών, University Studio Press, Θεσσαλονίκη, 2008, σελ. 30

Πηγές
-----

* Κρατική Υπηρεσία Στατιστικής της Βόρειας Μακεδονίας, Απογραφή 2002
* Municipality Novo Selo - The Kjeramidarka Archeological Site
* D.M Brancoff, La Macédoine et sa Population Chrétienne, Paris 1905

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
--------------------

* Δήμος Νόβο Σέλο
Η **διοικητική περιφέρεια Ντάρμστατ** (γερμανικά: *Regierungsbezirk Darmstadt*) είναι μια από τις τρεις διοικητικές περιφέρειες του γερμανικού ομόσπονδου κρατιδίου της Έσσης και βρίσκεται στο νότιο μέρος του κρατιδίου. Η δομή της περιοχής είναι κυρίως αστική. Τέσσερις ανεξάρτητες αστικές περιφέρειες (*Kreisfreie Städte*) βρίσκονται στην έκτασή της. Έχει 3.772.906 κατοίκους  (31 Δεκεμβρίου 2006) και έκταση 7.444,88 χμ². Περισσότερο από το μισό του πληθυσμού της Έσσης ζει εδώ.

Γειτονικές περιφέρειες και κρατίδια
-----------------------------------

Η διοικητική περιφέρεια Ντάρμστατ συνορεύει στο βορρά με τη διοικητική περιφέρεια Γκίσεν και βορειοανατολικά με την διοικητική περιφέρεια Κάσελ. Στη δύση έχει σύνορα με τη Ρηνανία-Παλατινάτο, στο νότο με τη Βάδη-Βυρτεμβέργη και στην ανατολή με τη Βαυαρία.

Διοικητική διαίρεση
-------------------

Το κτίριο του Περιφερειακού Συμβουλίου του Ντάρμστατ, Außenstelle Rheinstraße 62
Από τις 1 Ιανουαρίου 1981 η διοικητική περιφέρεια Ντάρμστατ διαιρείται σε δέκα επαρχίες (*Kreise*). Πέραν αυτών υπάρχουν τέσσερις ανεξάρτητες αστικές περιφέρειες (*Kreisfreie Städte*), ανεξάρτητες των επαρχιών.

| Επαρχίες | Ανεξάρτητες αστικές περιφέρειες |
| --- | --- |
| * Μπέργκστράσσε
* Ντάρμστατ-Ντίμπουργκ
* Γκρός-Γκεράου
* Χόχτάουνουςκράις
* Μάιν-Κίντζινγκ-Κράις
* Μάιν-Τάουνους-Κράις
* Όντενβαλντκράις
* Όφενμπαχ
* Ράινγκαου-Τάουνους-Κράις
* Βέτεραουκράις
 | * Βίσμπαντεν
* Ντάρμστατ
* Όφενμπαχ
* Φραγκφούρτη
 |

Παραπομπές
----------

1. ↑  Πληθυσμός βάσει Κρατιδιακής Υπηρεσίας Στατιστικής Αρχειοθετήθηκε 2008-11-16 στο Wayback Machine. *Hessisches Statistisches Landesamt*, ανακτήθηκε 27 Σεπτεμβρίου 2008

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
--------------------

* Πολυμέσα σχετικά με το θέμα  Regierungsbezirk Darmstadt στο Wikimedia Commons
* Επίσημη ιστοσελίδα Αρχειοθετήθηκε 2021-02-26 στο Wayback Machine.

  


|  |  |  |  |  |
| --- | --- | --- | --- | --- |
| 

| π • σ • ε
Διοικητικές περιφέρειες της Έσσης |
| --- |
|  |
| Σημαία της ΈσσηςΣημαία της Έσσης | 
* Γκίσεν
* Κάσσελ
* Ντάρμστατ
 |

 |

|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
| Καθιερωμένοι όροι | 
* WorldCat
* VIAF: 148983267
* LCCN: n85040937
* GND: 4011080-1

 |

 |

|  |  |
| --- | --- |
| 

|  |
| --- |
| * Πύλη:Γεωγραφία
* Πύλη:Ευρώπη
* Πύλη:Γερμανία
 |

 |
Οι **Μικτές Ομάδες Μηχανημάτων Ανασυγκροτήσεως** (κοινώς γνωστή με το ακρωνύμιο **ΜΟΜΑ**) ήταν ελληνική στρατιωτική οργάνωση κατασκευαστικού χαρακτήρα η οποία ήταν ενεργή από το 1957 έως το 1992. 

Οι ΜΟΜΑ ιδρύθηκαν το 1957 με τμήματα στην Αθήνα, στη Θεσσαλονίκη, στο Ηράκλειο, στη Πάτρα, στη Λαμία, στη Λάρισα και στα Ιωάννινα. Οι ΜΟΜΑ δεν αποτελούνταν μόνο από μόνιμο και κληρωτό προσωπικό του τμήματος μηχανικών του Ελληνικού Στρατού, αλλά εκεί απασχολούνταν και πολιτικοί μηχανικοί, οδηγοί, εργάτες και άλλο προσωπικό με σύμβαση. Ο κύριος σκοπός της οργάνωσης ήταν η ανακατασκευή των υποδομών (γέφυρες, αεροδρόμια, δρόμοι κλπ.) της χώρας μετά τις εκτεταμένες καταστροφές που προκάλεσε ο Β΄ Παγκόσμιος Πόλεμος, η γερμανική κατοχή της Ελλάδας και ο Ελληνικός Εμφύλιος Πόλεμος. Οι ΜΟΜΑ καταργήθηκαν το 1992, αλλά το 2015 ιδρύθηκε μια παρόμοια υπηρεσία, η Μονάδα Μελετών και Κατασκευών (ΜΟΜΚΑ).

Παραπομπές
----------

1. ↑  Lina Giannarou (26 July 2015). «Η ΜΟΜΑ επανήλθε από την αποστρατεία» (στα Greek). Kathimerini.. Ανακτήθηκε στις 12 August 2018.
2. ↑  «Ολοκλήρωση Εργασιών της ΜΟΜΚΑ στο Δήμο Θέρμου Αιτωλοακαρνανίας geetha.mil.gr». Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 13 Νοεμβρίου 2019. Ανακτήθηκε στις 17 Μαρτίου 2020.
Ο **Μίλοραντ Μπ. Πρότιτς** (σερβ. Милорад Б. Протић, 19 Σεπτεμβρίου 1911 – 29 Οκτωβρίου 2001) ήταν Σέρβος και Γιουγκοσλάβος αστρονόμος, που ανακάλυψε κομήτες και αστεροειδείς, ενώ διετέλεσε τρεις φορές διευθυντής του Αστεροσκοπείου του Βελιγραδίου.

Ο Πρότιτς γεννήθηκε στο Βελιγράδι (τότε πρωτεύουσα του Βασιλείου της Σερβίας). Πιστώνεται με την ανακάλυψη 7 αστεροειδών, από το 1936 έως το 1952. Ο πρώτος αστεροειδής που ανεκάλυψε ο Πρότιτς ήταν ο 1564 Σερβία και ο τελευταίος ο 2244 Τέσλα. Μεταξύ των ανακαλύψεών του συγκαταλέγεται ο 2348 Μίτσκοβιτς, ένας σπάνιος αστεροειδής της Οικογένειας της Ηριγόνης. Ανακάλυψε επίσης ανεξάρτητα τον κομήτη C/1947 Y1.

Ο Μίλοραντ Πρότιτς απεβίωσε στο Βελιγράδι σε ηλικία 90 ετών. Ο αστεροειδής της Κύριας Ζώνης 22278 Πρότιτς, που ανακαλύφθηκε από τον Ανρί Ντεμπεόν το 1983, ονομάσθηκε έτσι προς τιμή του Μίλοραντ Πρότιτς λίγο μετά τον θάνατό του, στις 30 Δεκεμβρίου 2001.

Επιπλέον όμως, ο αστεροειδής 1724 Βλαντιμίρ ονομάσθηκε έτσι από το όνομα του εγγονού τού Μ. Πρότιτς, ενώ στον αστεροειδή 5397 Βοϊσλάβα δόθηκε το όνομα της κόρης του, της Βόισλαβα Πρότιτς-Μπένισεκ. Η Βόισλαβα υπήρξε μέλος της ερευνητικής ομάδας του πατέρα της από το 1972, και συνέχισε το έργο του πατέρα της στην ουράνια μηχανική και στους αστεροειδείς, μαζί με τον γιο της.

Παραπομπές
----------

1. 1 2  pantheon.world/profile/person/Milorad\_B.\_Protić. Ανακτήθηκε στις 9  Οκτωβρίου 2017.
2. 1 2 3  Schmadel, Lutz D. (2007). «(22278) Protitch». *Dictionary of Minor Planet Names – (22278) Protitch*. Springer Berlin Heidelberg. σελ. 869. doi:10.1007/978-3-540-29925-7\_9705. ISBN 978-3-540-00238-3.
3. ↑  «Minor Planet Discoverers (by number)». *Minor Planet Center*. 22 Ιουνίου 2016. Ανακτήθηκε στις 20 Ιουλίου 2016.
4. ↑  «2348 Michkovitch (1939 AA)». *Minor Planet Center*. Ανακτήθηκε στις 20 Ιουλίου 2016.
5. ↑  «MPC/MPO/MPS Archive». *Minor Planet Center*. Ανακτήθηκε στις 20 Ιουλίου 2016.

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
--------------------

* Νεκρολογία του Πρότιτς στο *Serb. Astron. J.*, no. 164 (2001)
Η **Λουίζα Σοφία φον Φέρσεν*, γεννηθείσα ως* Πάιπερ** (Σουηδικά: **Lovisa Sofia von Fersen, née Piper**) (26 Οκτωβρίου 1777 - 4 Ιανουαρίου 1849), ήταν Σουηδή Κόμισσα και αυλική. Ήταν η κόρη του Αυλικού Στεν Αμπραχάμ Πάιπερ και της Κατερίνας Έρενσβαρντ, η οποία άλλαξε το επώνυμο της σε Χόφφροκεν πριν από το γάμο της. Η Λουίζα υπηρέτησε ως κυρία των τιμών της πριγκίπισσας Σοφίας Αλβερτίνας της Σουηδίας τα έτη 1794-1797.

Παντρεύτηκε τον Κόμη Φαβιανός Ρεϊνχολντ φον Φέρσεν το 1797. Με το γάμο αυτό, έγινε η νύφη του φημισμένου Σουηδού πολιτικού και διπλωμάτη Άξελ φον Φέρσεν του Νεότερου καθώς και της Σοφίας Πάιπερ, η οποία παντρεύτηκε τον αδελφό της Κάρολο Πάιπερ. Τα παιδιά της Λουίζας Σοφίας ήταν: ο Άξελ φον Φέρσεν (1798–1839), ο Φαβιανός φον Φέρσεν (1800-1800), ο Γουσταύος Χανς φον Φέρσεν ( 1802-1839) και η Λουίζα φον Φέρσεν (1816-1879), από τα οποία όλοι οι γιοι πέθαναν επισήμως άτεκνοι (αν και ο Γουσταύος Χανς είχε στην πραγματικότητα αρκετά εξώγαμα παιδιά με την Καρολίνα Μπράνστρομ), και ήταν οι τελευταίοι απόγονοι που έφεραν το επώνυμο της οικογένειας φον Φέρσεν. 

Υπηρέτησε ως «hovmästarinna» (αναπληρώτρια κύρια επί των ενδυμάτων) τα έτη 1804-1805 και överhovmästarinna (κύρια επί των ενδυμάτων) τα έτη 1805-1809 στη βασίλισσα Φρειδερίκη, και κύρια επί των ενδυμάτων στη βασίλισσα Καρλόττα τα έτη 1809-1810.

Ο Κόμης Χανς Γκάμπριελ Τρολ-Γουάκσμαϊστερ της είπε ότι «*ήταν η πιο όμορφη φιγούρα της Γιούνο (Ρωμαϊκή Θεότητα) που θα μπορούσε κανείς να δει [...] και αναμφίβολα η πιο επιτυχημένη γυναίκα στην υψηλή κοινωνία*».

Αναφορές
--------

1. ↑  Gustaf Elgenstierna, Den introducerade svenska adelns ättartavlor. 1925-36. Tillägg och rättelser ur supplementband 1 - 2 / Carl Szabad.
2. ↑  Fabian Reinhold Fersen, von, Svenskt biografiskt lexikon (art av Bengt Hildebrand.), hämtad 2015-02-17.

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
--------------------

* Γενεαλογικό δέντρο της οικογένειας Πάιπερ(Στα Σουηδικά)
Εθνόσημο του Νιζνεκάμσκ το 1975
Το **Νιζνεκάμσκ**(ρωσικά: Нижнекамск‎; Ταταρικά Κυριλλικά: Түбән Кама, ταταρικά λατινικά: Tübän Qama) είναι πόλη της Δημοκρατίας του Ταταρστάν στη Ρωσία, η οποία βρίσκεται νότια του ποταμού Κάμα, ανάμεσα στο Ναμπερέζνιε Τσέλνι και το Τσιστοπόλ. Σύμφωνα με την απογραφή του 2010, η πόλη είχε πληθυσμό 234.044 κατοίκων, στην απογραφή του 2002 είχε πληθυσμό 225.399 κατοίκων, ενώ στην απογραφή του 1989 η πόλη είχε πληθυσμό 190.793 κατοίκων.

Ιστορία
-------

Ιδρύθηκε το 1961, ως ο εργασιακός οικισμός του Νιζνεκάμσκι (Нижнекамский). Καθώς ο πληθυσμός του αυξήθηκε, ωθούμενος από την κατασκευή του πετροχημικού βιομηχανικού συγκροτήματος Νιζνεκαμσκνεφτεχίμ, το καθεστώς πόλης χορηγήθηκε το 1966.

Διοικητική και δημοτική κατάσταση
---------------------------------

Εντός του πλαισίου των διοικητικών διαιρέσεων, το Νιζνεκάμσκ είναι το διοικητικό κέντρο της Επαρχίας Νιζνεκάμσκι, αν και δεν αποτελεί μέρος της. Ως διοικητική διαίρεση, είναι ενσωματωμένη στην πόλη δημοκρατικής σημασίας του Νιζνεκάμσκ μαζί με τρεις αγροτικές κοινότητες και έχει ισοδύναμο καθεστώς με αυτό των επαρχιών. Ως δημοτική διαίρεση, η πόλη δημοκρατικής σημασίας του Νιζνεκάμσκ είναι ενσωματωμένη στην Δημοτική Επαρχία Νιζνεκάμσκι, ως **Αστικός Οικισμός του Νιζνεκάμσκ**.

Οικονομία
---------

Η πόλη παραμένει σημαντικό κέντρο της πετροχημικής βιομηχανία (εργοστάσιο της Νιζνεκαμσκνεφτεχίμ). Εξυπηρετείται από το αεροδρόμιο του Μπεγκίσεβο.

Δημογραφικά στοιχεία
--------------------

Σύμφωνα με την απογραφή του 1989, η εθνική σύνθεση είναι η εξής: ως τις 1989[update]

* Τάταροι: 46,5%
* Ρώσοι: 46,1%
* Τσουβάς: 3,0%
* Ουκρανοί: 1,0%
* Μπασκίρ: 1,0%
* Τούρκοι: 1,0%

Αθλητισμός
----------

Η ΧΚ Νεφτεχιμίκ Νιζνεκάμσκ είναι μια ομάδα χόκεϊ επί πάγου ομάδα με έδρα το Νιζνεκάμσκ, η οποία αγωνίζεται στην Κοντινένταλ Χόκεϊ Λιγκ.

Παραπομπές
----------

1. ↑  e-nizhnekamsk.ru/raion/History/history.php.
2. ↑  www.gks.ru/free\_doc/doc\_2017/bul\_dr/mun\_obr2017.rar.
3. ↑  Order #01-02/9
4. ↑  Law #31-ZRT

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
--------------------

* Ανεπίσημη ιστοσελίδα του Νιζνεκάμσκ Αρχειοθετήθηκε 2021-02-26 στο Wayback Machine. (Ρωσικά)
* Άρθρο για το Νιζνεκάμσκ και τη γύρω περιοχή (Αγγλικά)

  


|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
| Καθιερωμένοι όροι | 
* WorldCat
* VIAF: 158630673
* LCCN: no2005025229

 |

 |
Η **Μίλντρεντ Ελίζαμπεθ Γκίλλαρς** (*Mildred Elizabeth Gillars*, 29 Νοεμβρίου 1900 - 25 Ιουνίου 1988), πιο γνωστή με το ψευδώνυμο **Axis Sally** (= *Η Σάλυ του Άξονα*) που της είχαν προσδώσει οι Αμερικανοί στρατιώτες, ήταν Αμερικανίδα εκφωνήτρια ναζιστικής προπαγάνδας στο γερμανικό ραδιόφωνο κατά τη διάρκεια του Β' Παγκοσμίου Πολέμου.

Γεννήθηκε στο Πόρτλαντ του Μέιν. Αρχικά είχε ξεκινήσει σπουδές θεάτρου τις οποίες δεν ολοκλήρωσε. Μετά από μια αποτυχημένη θεατρική καριέρα στην Αμερική, εγκαταστάθηκε το 1935 στη Γερμανία και έγινε εκφωνήτρια και παραγωγός στο *Radio Berlin* το 1940. Επέλεγε μουσική με θεματολογία τον νόστο για το αγγλόφωνο προπαγανδιστικό πρόγραμμα *Home Sweet Home* το οποίο απευθυνόταν σε Αμερικανούς στρατιώτες που υπηρετούσαν στην Ευρώπη και τη Βόρεια Αφρική, μακριά από τη χώρα και τις αγαπημένες τους, προσπαθώντας να κάμψει έτσι το ηθικό τους, ενώ παράλληλα εκφωνούσε προπαγανδιστικά ανακοινωθέντα. Μερικοί Αμερικανοί αλεξιπτωτιστές που άκουγαν το πρόγραμμα της ενόσω στρατωνίζονταν σε αγγλικά αεροδρόμια τις παραμονές της απόβασης στη Νορμανδία τον Ιούνιο του 1944, την άκουσαν χαρακτηριστικά να λέει ότι *οι Γερμανοί τους περίμεναν*, κάτι το οποίο εκλήφθηκε ως αστείο από τους ακροατές.

Μετά το τέλος του πολέμου συνελήφθη στο Βερολίνο και στάλθηκε στην Αμερική όπου δικάστηκε και καταδικάστηκε για προδοσία το 1949. Παρέμεινε 12 χρόνια στη φυλακή και αποφυλακίστηκε το 1961. Το 1973 ολοκλήρωσε τις σπουδές θεάτρου που είχε ξεκινήσει το 1918. Δίδαξε Γερμανικά και Γαλλικά στο υπόλοιπο της ζωής της. Πέθανε το 1988.

Παραπομπές
----------

1. 1 2  (Αγγλικά) *SNAC*. w6m361gd. Ανακτήθηκε στις 9  Οκτωβρίου 2017.
2. 1 2  (Αγγλικά) *Find A Grave*. 23000. Ανακτήθηκε στις 9  Οκτωβρίου 2017.
3. ↑  (Αγγλικά) *Library of Congress Authorities*. Βιβλιοθήκη του Κογκρέσου. n2004031405. Ανακτήθηκε στις 25  Μαρτίου 2020.
4. ↑  Antony Beevor, D-DAY: The Battle for Normandy, Penguin/Viking, ISBN 978-0-670-91809-6, p.23
5. ↑  People, Jun. 25, 1973 Αρχειοθετήθηκε 2010-10-27 στο Wayback Machine. – TIME Magazine, Jun. 25, 1973

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
--------------------

* Διασκευασμένο ανακοινωθέν της Axis Sally όπως χρησιμοποιήθηκε στο Brothers in Arms: Hell's Highway

  


|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
| Καθιερωμένοι όροι | 
* WorldCat
* VIAF: 1037513
* LCCN: n2004031405
* ISNI: 0000 0000 3709 2392
* GND: 12755145X
* SUDOC: 158688341
* BIBSYS: 1634286305764
* NKC: mzk2018993342

 |

 |
Η **Μοροζίνα Μοροζίνι** (1545 - 21 Ιανουαρίου 1614) ήταν Βενετή πατρίκια και δόγισσα της Βενετίας (1595 - 1606) μέσω του γάμου της με τον δόγη Μαρίνο Γκριμάνι. Η Μοροζίνα Μοροζίνι ήταν κόρη του βαθύπλουτου Βενετού πατρικίου Αντρέα Μοροζίνι μέλους της Οικογένειας Μοροζίνι που μέλη της διετέλεσαν Δόγηδες της Βενετίας και Αρμοστές της Κρήτης.

Η τελευταία στέψη δόγισσας
--------------------------

Μετά την εκλογή του συζύγου της (1595) ακολούθησε και η δική της στέψη τον Μάιο του 1597 που γιορτάστηκε με μεγαλοπρεπείς τελετές και παρελάσεις. Η Μοροζίνα Μοροζίνι ήταν η τελευταία δόγισσα της Βενετίας που εορτάστηκε η στέψη της, η Δημοκρατία της Βενετίας θα απαγορεύσει στην συνέχεια τις γιορτές στην στέψη της δόγισσας για οικονομικούς λόγους. Μετά την Μοροζίνα μονάχα η Ελισάβετ Κουερίνι τον επόμενο αιώνα θα μπορέσει να γιορτάσει την στέψη της και αυτή θα είναι οριστικά η τελευταία. Οι τελετές της Μοροζίνας ξεπέρασαν σε μεγαλοπρέπεια όλες τις προηγούμενες δόγισσες με μεγάλες παρελάσεις από γόνδολες, ξένους πρίγκιπες και πρέσβεις, ο παπικός απεσταλμένος της πρόσφερε ένα χρυσό τριαντάφυλλο.

Η δόγισσα Μοροζίνα περιγράφεται φιλόδοξη, ευγενική και φιλόξενη, προστάτευσε την βιομηχανία δαντέλας στο νησί Μουράνο και ίδρυσε σχολή για να προωθήσει την τέχνη σε γυναίκες των ανώτερων κοινωνικών τάξεων στην Βενετία. Επέζησε μετά τον σύζυγο της και πέθανε σε ηλικία 69 ετών, δεν αποσύρθηκε σε μοναστήρι μετά τον θάνατο του συζύγου της όπως οι υπόλοιπες δόγισσες και αφοσιώθηκε σε φιλανθρωπικά έργα, επιδιόρθωσε την εκκλησία του Αγίου Σεβαστιανού στην Βενετία με την προσωπική της περιουσία.

Παραπομπές
----------

1. ↑

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
--------------------

* Οι δόγισσες της Βενετίας

  


|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
| Καθιερωμένοι όροι | 
* VIAF: 5905148122904395200009
* SUDOC: 195696654

 |

 |
Συντεταγμένες: 53°58′38″N 14°48′56″E﻿ / ﻿53.97722°N 14.81556°E﻿ / 53.97722; 14.81556

Ο **Νιεμίτσα** (πολωνικά: Niemica) είναι ποταμός στη βορειοδυτική Πολωνία, παραπόταμος του ποταμού Σφίνιετς. Έχει μήκος 27 χλμ. και μέγεθος λεκάνης απορροής 112,6 χλμ2. Η πηγή του βρίσκεται νότια της λίμνης Ζάμπιε.

Αρχικά, ο ποταμός ρέει με νοτιοδυτική κατεύθυνση προς τη λίμνη Στσούτσε, στην οποία ρέει στις λιμνούλες δίπλα στη νοτιοανατολική ακτή της λίμνης. Αφήνει τη λίμνη στη βόρεια όχθη της και μετά από περίπου 250 μέτρα εισέρχεται στη λίμνη Οκόνιε. Στη συνέχεια, ρέει από τη βορειοδυτική όχθη της λίμνης Οκόνιε και ρέει με βορειοδυτική κατεύθυνση προς τα ανατολικά του χωριού Νιεμίτσα, μετά συνεχίσει βορειότερα μέσω του χωριού Σουμιόντσα και στη συνέχεια προς βορειοδυτική κατεύθυνση, όπου διέρχεται από το χωριό Μοκραβίτσα. Ρέοντας στο τελευταίο του τμήμα κατά μήκος της ακτής Τσεμπιατόφσκι, χύνεται στον ποταμό Σφίνιετς στα ανατολικά του χωριού Γκραμπόβο, κοντά στο Κάμιεν Πομόρσκι.

Το όνομα *Niemica* χρησιμοποιείται επίσημα από το 1948, αντικαθιστώντας το παλαιότερο γερμανικό όνομα του ποταμού *Niemitz Bach* (όλη η περιοχή έγινε και πάλι μέρος της Πολωνίας το 1945, ως μέρος των εδαφικών αλλαγών της Πολωνίας αμέσως μετά τον Β΄ Παγκόσμιο Πόλεμο, και σε τους προηγούμενους αιώνες βρισκόταν σε διάφορες εποχές υπό πολωνική, δανική, πρωσική και γερμανική κυριαρχία).

Το 1958, ένας οικισμός της Εποχής του Χαλκού (ή πιθανώς της Πρώιμης Εποχής του Σιδήρου) ανακαλύφθηκε στη δεξιά όχθη του ποταμού, δίπλα στο δρόμο προς το χωριό Μπενίτσε. Ήταν μέρος του λουσάτιου πολιτισμού.

Εικόνες
-------

* The Niemica River flowing next to a path and under a bridge in Golczewo.Ο ποταμός Νιεμίτσα που διέρχεται από το Γκολτσέβο, κοντά στη λίμνη Στσούτσε.
* Φωτογραφία του ποταμού ΝιεμίτσαΦωτογραφία του ποταμού Νιεμίτσα
* A black-and-white photograph of bridges over the Niemica River.Μια ιστορική εικόνα του ποταμού Νιεμίτσα, τραβηγμένη πριν από το 1945.

Δείτε επίσης
------------

* Κατάλογος ποταμών της Πολωνίας

Παραπομπές
----------

|  |  |
| --- | --- |
| Commons logoCommons logo | Τα Wikimedia Commons έχουν πολυμέσα σχετικά με το θέμα   **Νιεμίτσα (ποταμός)** |

1. ↑   (στα πολωνικά) ﻿Rastrowa Mapa Podziału Hydrograficznego Polski﻿ (Report). Τμήμα Υδρογραφίας και Μορφολογίας Κοιτών Ποταμών, Εθνική Διοίκηση Υδάτων. October 2007. Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 2018-06-12.. Ανακτήθηκε στις 2022-08-31.
2. ↑   (στα πολωνικά) ﻿Rozporządzenie Ministrów Administracji Publicznej i Ziem Odzyskanych z dnia 1 października 1948 r.﻿ (Report). Online Database of Legal Acts. 1 Οκτωβρίου 1948, p. 22. .
Ο **Λευκός Τίμοκ** (*σερβικά : Бели Тимок*), είναι ένα ποτάμι στην ανατολική Σερβία παραπόταμος του Τίμοκ. Δημιουργείται στη Κνιέζεβατς με την συγχώνευση του Σεβρλίσκι Τίμοκ και του Τριγκόβιτσκι Τίμοκ, εκεί ρέει παράλληλα με τα σύνορα της Σερβίας και της Βουλγαρίας. Στην πόλη της Ζάγετσαρ συναντά τον Μαύρο Τίμοκ και συνεχίζουν μαζί ως Τίμοκ. Ο Λευκός Τίμοκ έχει μήκος 49 χλμ και η λεκάνη απορροής του καλύπτει μια έκταση 1.096 τετραγωνικά χλμ.

Η κοιλάδα του είναι πυκνοκατοικημένη με πλάτος που υπερβαίνει τα 1.500 μέτρα. Κοντά στο χωριό Βρατανίτσα σχηματίζει φαράγγι μήκους 5 χλμ. και 190 μέτρων βάθος. Το υδρογραφικό δίκτυο της λεκάνης απορροής του Λευκού Τίμοκ είναι 873 m / km ², και μεγάλος αριθμός των παραποτάμων του ξεραίνονται το καλοκαίρι.

Αναφορές
--------

* *Mala Prosvetina Enciklopedija*, Third edition (1985); Prosveta; ISBN 86-07-00001-2
* Jovan Đ. Marković (1990): *Enciklopedijski geografski leksikon Jugoslavije*; Svjetlost-Sarajevo; ISBN 86-01-02651-6


|  |  |
| --- | --- |
| CC-BY-SA Μετάφραση | Στο λήμμα αυτό έχει ενσωματωθεί κείμενο από το λήμμα Бели Тимок  της Σερβικής Βικιπαίδειας, η οποία διανέμεται υπό την GNU FDL και την CC-BY-SA 4.0. (ιστορικό/συντάκτες). |
Συντεταγμένες: 24°28′0″N 39°36′0″E﻿ / ﻿24.46667°N 39.60000°E﻿ / 24.46667; 39.60000

Η **Μεδίνα** (και **Μαδίνα**, Αραβ. المدينة) είναι πόλη στην περιοχή της Χετζάζης στη δυτική Σαουδική Αραβία και πρωτεύουσα της επαρχίας Μαντίνα (Madinah). Στην αρχαιότητα ονομαζόταν *Γιαθρίμπ*, από την ομώνυμη όαση που βρισκόταν εκεί κοντά.

Αποτελεί τη δεύτερη ιερότερη πόλη για τους Μουσουλμάνους (μετά τη Μέκκα) και τόπο ταφής του προφήτη Μωάμεθ. Υπήρξε ο δεύτερος τόπος διαμονής του Μωάμεθ μετά τη φυγή του (αραβ. *χίτζρα*, *εγίρα*) από τη Μέκκα και ο τόπος από τον οποίο άρχισε η αντεπίθεσή του για την τελική επικράτηση της νεοπαγούς θρησκείας του επί των ομοφύλων του.

Στη Μεδίνα βρίσκεται το δεύτερο πιο ιερό τέμενος για το Ισλάμ, το Τέμενος του Προφήτη, στο οποίο βρίσκεται ο τάφος του Μωάμεθ, καθώς και των πρώτων χαλίφηδων Αμπού Μπακρ και Ουμάρ. Επίσης, στη Μεδίνα βρίσκονται τα τρία παλαιότερα τζαμιά, τα οποία χτίστηκαν την εποχή του Μωάμεθ: το Τέμενος του Προφήτη, το Τζαμί Κούμπα (το παλαιότερο τέμενος στο κόσμο) και το Μασγίντ αλ-Κιπλαταΐν (το τέμενος των δύο Κίπλα), το τζαμί στο οποίο η κατεύθυνση προσευχής (κίπλα) άλλαξε από την Ιερουσαλήμ στη Μέκκα.

Όπως και στη Μέκκα, η πρόσβαση στο ιερό κέντρο της πόλης επιτρέπεται μόνο στους Μουσουλμάνους, ενώ μη Μουσουλμάνοι δεν επιτρέπεται να μπουν ή περάσουν μέσα από αυτό.

Βλέπε επίσης
------------

* Μέκκα
* Μεντίνα (πολεοδομικό σχήμα)

Παραπομπές
----------

1. ↑  «Masjid Quba' – Hajj». Σαουδική Αραβία: Hajinformation.com. Ανακτήθηκε στις 26 Μαρτίου 2013.
2. ↑  Esposito, John L. (2011). *What everyone needs to know about Islam*. Oxford University Press. σελ. 25. Mecca, like Medina, is closed to non-Muslims
3. ↑  Η καταγραφή της προσπάθειας της Σάντρα Μακέι να εισέλθει στη Μέκκα στο Mackey, Sandra (1987). *The Saudis: Inside the Desert Kingdom*. W. W. Norton & Company. σελίδες 63–64. ISBN 0-393-32417-6.
4. ↑  Cuddihy, Kathy (2001). *An A To Z Of Places And Things Saudi*. Stacey International. σελ. 148. ISBN 1-900988-40-2.

|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
| Καθιερωμένοι όροι | 
* WorldCat
* VIAF: 157115328
* LCCN: n81058909
* GND: 4038240-0
* SUDOC: 027707296
* BNF: cb11969226h (data)
* NDL: 00629324
* NKC: ge129987

 |

 |

|  |  |
| --- | --- |
| 

|  |
| --- |
| * Πύλη:Γεωγραφία
* Πύλη:Ασία
* Πύλη:Θρησκεία
 |

 |
Ο όρος **λευκός σωτήρας** αναφέρεται σε ένα λευκό άτομο, το οποίο παρέχει βοήθεια σε μη-λευκά άτομα έχοντας ιδιοτελείς σκοπούς. Ο ρόλος αυτός θεωρείται μια σύγχρονη εκδοχή της περιγραφής του λευκού ατόμου από τον Ράντγιαρντ Κίπλινγκ στο ποίημα του "The White Man's Burden" (1899). Ο όρος είναι συσχετισμένος με την Αφρική και ορισμένοι χαρακτήρες σε ταινίες και σειρές εχουν χαρακτηριστεί ως λευκοί σωτήρες.

Συσχετισμός με την Αφρική
-------------------------

Η Αφρική έχει ιστορία δουλείας και αποικιοκρατίας. Ο Damian Zane του BBC News ανέφερε ότι, λόγω αυτής της ιστορίας, οι Αφρικανοί βρίσκουν τη φιγούρα του λευκού σωτήρα προσβλητική. Ακομή προσθέτει: "Κάποιοι υποστηρίζουν ότι η βοήθεια, που προσφέρει ο λευκός σωτήρας, μπορεί να είναι αντιπαραγωγική, καθώς σημαίνει ότι οι αφρικανικές χώρες θα συνεχίσουν να βασίζονται σε εξωτερική βοήθεια." 

Για δεκαετίες, η βρετανική φιλανθρωπική οργάνωση Comic Relief έστελνε διασημότητες σε αφρικανικές χώρες για να μαγνητοσκοπήσουν τις συναισθηματικές τους αντιδράσεις σε συνθήκες φτώχειας στο πλαίσιο της αίτησης χρημάτων από το κοινό. Το 2020, ανέστειλαν αυτή την πρακτική, έπειτα από κριτική ότι διαιωνίζουν το στερεότυπο του λευκού σωτήρα.

Ο "λευκός σωτήρας" στον κινηματογράφο
-------------------------------------

Στις ταινίες, "λευκός σωτήρας" είναι ο λευκός χαρακτήρας, ο οποίος σώζει μη-λευκά άτομα απο την δυστυχία τους. Ο λευκός σωτήρας είναι συχνά άντρας, απεικονίζεται ως μεσσιανική φιγούρα και συχνά ανακαλύπτει κάτι για τον εαυτό του κατα την διάρκεια της ταινίας. Το *Screen Saviors: Hollywood Fictions of Whiteness* χαρακτηρίζει τις ιστορίες αυτές ως "πομπώδεις, επιδεικτικές και ναρκισσιστικές φαντασιώσεις". Αυτές οι ιστορίες συχνά περιλαμβάνουν λευκούς να ταξιδεύουν σε "εξωτικές" ασιατικές τοποθεσίες, λευκούς να πολεμάνε ενάντια στο ρατσισμό στον αμερικάνικο νότο ή λευκούς πρωταγωνιστές με βοηθούς άλλης φυλής.

Παραπομπές
----------

1. 1 2  Zane, Damian (May 1, 2016). «Barbie challenges the 'white saviour complex'». BBC News.. Ανακτήθηκε στις February 21, 2017.
2. ↑  Jenny Singer. «Don't Watch 'The Help'…Or These Other White-Savior Movies». *Glamour* (στα Αγγλικά). Ανακτήθηκε στις 25 Μαρτίου 2021.
3. ↑  Waterson, Jim (October 27, 2020). «Comic Relief stops sending celebrities to African countries». *The Guardian*.. Ανακτήθηκε στις October 30, 2020.
4. ↑  «Matthew W. Hughey: The White Savior Film». *temple.edu*. Temple University. Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 2 Οκτωβρίου 2016. Ανακτήθηκε στις 1 Οκτωβρίου 2014.
5. ↑  Vera, Hernán· Gordon, Andrew M. (2003). «The Beautiful White American: Sincere Fictions of the Savior». *Screen Saviors: Hollywood Fictions of Whiteness*Απαιτείται δωρεάν εγγραφή. Rowman & Littlefield Publishers. σελίδες 32–33. ISBN 978-1-4616-4286-2.
Ο **Μαξιμίλιαν Ρούντολφ Στάνφους** (γερμανικά: *Maximilian Rudolph Standfuss*) (6 Ιουνίου 1854 – 22 Ιανουαρίου 1917) ήταν Γερμανός-Ελβετός εντομολόγος, ο οποίος ειδικευόταν στα λεπιδόπτερα.

Ζωή
---

Ο Στάντφους σπούδασε θεολογία στο Πανεπιστήμιο του Χάλλε, και φυσικές επιστήμες στο Πανεπιστήμιο του Μπρέσλαου, όπου το 1879 έλαβε το διδακτορικό του στη ζωολογία. Για πολλά χρόνια, ήταν επιμελητής και αργότερα διευθυντής των συλλογών στο εντομολογικό μουσείο του Ελβετικού Ομοσπονδιακού Ινστιτούτου Τεχνολογίας Ζυρίχης. Το 1892 απέκτησε την υφηγεσία του και στη συνέχεια εργάστηκε ως λέκτορας στο Πολυτεχνείο και στο Πανεπιστήμιο της Ζυρίχης. Το 1915 έλαβε τον τίτλο του καθηγητή. Το 1908-10 υπηρέτησε ως πρόεδρος της Κοινωνίας Φυσικών Επιστημών (*Naturforschenden Gesellschaft*) στη Ζυρίχη.

Μνημονεύεται καλύτερα για τα πειράματα αναπαραγωγής του με πεταλούδες και νυχτοπεταλούδες υπό τεχνητές συνθήκες, όπως π.χ. λήψη κουκουλιών από πεταλούδες της Κεντρικής Ευρώπης και αναπαραγωγή τους σε διάφορες θερμοκρασίες. Ανακάλυψε ότι όταν η θερμοκρασία ήταν πολύ χαμηλή, η πεταλούδα έβγαινε από το κουκούλι με χρωματισμό διαφορετικό από το είδος της Κεντρικής Ευρώπης, αλλά παρόμοιο με τις ποικιλίες αυτού του είδους που βρέθηκαν σε ψυχρότερα κλίματα — όταν η θερμοκρασία ήταν υψηλή, τα ίδια ευρωπαϊκά κουκούλια παρήγαγαν ποικιλίες που βρέθηκαν σε τροπικές περιοχές.

Επιλεγμένα έργα
---------------

* *Lepidopterologisches*, 1884 – Λεπιδοπτερολογία.
* *Handbuch für Sammler der europäischen Grossschmetterlinge*, 1891 – Εγχειρίδιο για συλλέκτες μακρολεπιδόπτερων.
* *Handbuch der paläarktischen Gross-Schmetterlinge für Forscher und Sammler*, 1896 – Εγχειρίδιο παλαιοαρκτικών μακρολεπιδόπτερων για ερευνητές και συλλέκτες
* *Experimentelle zoologische Studien mit Lepidopteren*, 1898 – Πειραματικές ζωολογικές μελέτες στα λεπιδόπτερα.

Παραπομπές
----------

1. ↑  Ανακτήθηκε στις 10  Ιουλίου 2019.
2. ↑  Standfuss, Max Historischen Lexikon der Schweiz
3. ↑  Appleton's Magazine, Volume 6
4. ↑  Most widely held works about Max Standfuss WorldCat Identities

|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
| Καθιερωμένοι όροι | 
* VIAF: 57386302
* ISNI: 0000 0000 1031 4389
* GND: 117208892
* SUDOC: 164049975
* HDS: 028948

 |

 |