recursal/SuperWikiNEXT-32B huggingface dataset:
Χαλκόκοτα (Plegadis falcinellus)**Χαλκόκοτα** (*Plegadis falcinellus*)
Η **Χαλκόκοτα** (*Plegadis falcinellus*) (Λινναίος 1766) ανήκει στην οικογένεια των Θρησκειορνιθιδών (*Threskiornithidae*) και θεωρείται προστατευόμενο είδος που κινδυνεύει με εξαφάνιση. Είναι μεταναστευτικό είδος που ξεχειμωνιάζει νότια της Σαχάρας και επιστρέφει στην Ευρώπη στα μέσα του Απρίλη. Σχηματίζει μικρές αποικίες φωλιάζοντας σε πυκνούς καλαμιώνες ή συστάδες δέντρων. Γεννά 3 με 6 αυγά που τα επωάζει κυρίως το θηλυκό για 21 περίπου ημέρες. Τρέφεται κυρίως με υδρόβια έντομα, βδέλλες, σκουλήκια, μικρά καρκινοειδή και σπάνια με μικρά ψάρια και αμφίβια.

Περιγραφή
---------

Έχει σκούρο καστανοκόκκινο φτέρωμα που από μακριά μοιάζει με μαύρο. Την αναπαραγωγική περίοδο αποκτά κυανοπορφυρές μεταλλικές ανταύγειες στα καλυπτήρια των φτερούγων της. Διαθέτει μακρύ ράμφος κυρτό προς τα κάτω. Πετάει πάντα με το λαιμό τεντωμένο, τα πόδια απλωμένα και το μέγεθος της φτάνει τα 56 εκατοστά.

Βιότοπος
--------

Φωλιάζει σε υγροβιότοπους γλυκού νερού με πυκνή υδροχαρή βλάστηση, καλαμιώνες μαζί με ερωδιούς.

Γεωγραφική εξάπλωση
-------------------

Απαντάται. συνήθως στους υγροβιότοπους Λίμνες Πρέσπες, λίμνη Κερκίνη και στον Αμβρακικό κόλπο. Κατά την ανοιξιάτικη μετανάστευση απαντάται και στον Αξιό ή στη Λέσβο ενώ τόσο μεταναστευτικά άτομα όσο και φωλιάζοντα απαντώνται και στη Νάξο.

Αναπαραγωγή
-----------

Στην Ελλάδα το 1994 είχαν παρατηρηθεί 5–15 αναπαραγωγικά ζέυγη.

Υποείδη
-------

Υπάρχει ένα Υποείδος:

* Plegadis falcinellus falcinellus

Εικόνες
-------

|  |  |
| --- | --- |
| Commons logoCommons logo | Τα Wikimedia Commons έχουν πολυμέσα σχετικά με το θέμα   **Χαλκόκοτα** |


|  |  |
| --- | --- |
| Wikispecies logoWikispecies logo | Τα Βικιείδη έχουν πληροφορίες για το θέμα:   **Plegadis falcinellus** |

* 
* 
* Museum specimen - Bitola, MacédoineMuseum specimen - Bitola, Macédoine
* Patseas Thomas 2022 - Plegadis falcinellus, Karla lake, GreeceΧαλκόκοτα στην λίμνη Κάρλα, Ελλάδα.
* Patseas Thomas 2022 - Plegadis falcinellus, Karla lake, GreeceΧαλκόκοτα στη Λίμνη Κάρλα, Ελλάδα
* Patseas Thomas 2022 - Plegadis falcinellus, Karla lake, GreeceΧαλκόκοτες στην λίμνη Κάρλα, Ελλάδα
Ο **Σαρλ Κονάν-Μπανί** (*Charles Konan Banny*, 11 Νοεμβρίου 1942 - 10  Σεπτεμβρίου 2021) ήταν πολιτικός από την Ακτή Ελεφαντοστού. Έγινε πρωθυπουργός της χώρας το 2005 και ηγήθηκε κυβερνήσεως εθνικής ενότητας έως το 2007.

Καριέρα
-------

Γεννήθηκε στις 11 Νοεμβρίου του 1942. Το 1976 άρχισε να εργάζεται στην Κεντρική Τράπεζα των Δυτικοαφρικανικών Κρατών (BCEAO) και σύντομα ανέλαβε διάφορα αξιώματα. Μετά το διορισμό του Αλασάν Ουαταρά στην πρωθυπουργία, ο Μπανί έγινε προσωρινός διοικητής της Τράπεζας στις 4 Δεκεμβρίου του 1990. Το 1993 διορίστηκε διοικητής και ανέλαβε επίσημα καθήκοντα την 1η Ιανουαρίου του 1994. Επαναδιορίστηκε για ακόμη μία εξαετή θητεία ως διοικητής στις 17 Ιουνίου του 1999, με τη δεύτερη θητεία να ξεκινά την 1η Ιανουαρίου του 2000.

Πρωθυπουργός
------------

Στις 5 Δεκεμβρίου του 2005 ανακοινώθηκε ότι ο Μπανί ήταν επιλογή του προέδρου Λοράν Γκμπαγκμπό για αντικατάσταση του προσωρινού πρωθυπουργού Σεϊντού Ντιαρά. Ο Μπανί ανέλαβε πρωθυπουργός προσωρινά στις 7 Δεκεμβρίου του 2005. Εξαιτίας του πρωθυπουργικού αξιώματος, εμποδίστηκε από το να διεκδικήσει την προεδρία.

Το 2006 η θητεία του ανανεώθηκε με εντολή του Ο.Η.Ε. Παρέμεινε στην πρωθυπουργία μέχρι το 2007, χρονιά κατά την οποία αντικαταστάθηκε από τον Γκιγιόμ Σορό
Τον Μάρτιο του 2007 ο Σορό διορίστηκε με βάση τη συμφωνία για τον εμφύλιο πόλεμο και ανέλαβε καθήκοντα στις 4 Απριλίου.

Απεβίωσε σε ηλικία 78 ετών στις 10 Σεπτεμβρίου 2021 στη Γαλλία από επιπλοκές του COVID-19 μετά την απομάκρυνσή του από τη χώρα του.

Παραπομπές
----------

1. 1 2  www.gouv.ci/\_anciens-premiers-details.php?recordID=5.
2. 1 2  «Fichier des personnes décédées». *Fichier des personnes décédées*. Ανακτήθηκε στις 15  Οκτωβρίου 2021.
3. ↑  www.lemonde.fr/afrique/article/2021/09/10/l-ancien-premier-ministre-ivoirien-charles-konan-banny-est-mort\_6094251\_3212.html.
4. ↑  www.france24.com/fr/afrique/20210910-l-ancien-premier-ministre-ivoirien-charles-konan-banny-est-mort-du-covid-19.
5. ↑  www.wakatsera.com/cote-divoire-atteint-de-covid-19-charles-konan-banny-evacue-en-france/.
6. 1 2  *France 24 website*. www.france24.com/fr/afrique/20210910-l-ancien-premier-ministre-ivoirien-charles-konan-banny-est-mort-du-covid-19. Ανακτήθηκε στις 11  Σεπτεμβρίου 2021.
7. 1 2  business.abidjan.net/qui/2-gouvernement/745-konan-banny-feu-charles.
8. 1 2  Βιογραφία στον ιστότοπο της BCEAO.
9. ↑  «Basic texts and milestones», bceao.int.
10. ↑  «Former rebel leader takes over as Ivory Coast's prime minister», Associated Press (*International Herald Tribune*), 4 Απριλίου 2007.
11. ↑  «Côte d'Ivoire : âgé de 78 ans, l'ancien Premier ministre Charles Konan Banny est mort du Covid-19». *RTBF Info* (στα Γαλλικά). 10 Σεπτεμβρίου 2021. Ανακτήθηκε στις 11 Σεπτεμβρίου 2021.

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
--------------------

* Ρεπορτάζ για το διορισμό του Μπανί στην πρωθυπουργία
Ο **Σαρλ Ραμπεμανανζαρά** (*Charles Rabemananjara*, 9 Ιουνίου 1947) είναι στρατιωτικός και πολιτικός από τη Μαδαγασκάρη. Υπηρέτησε ως πρωθυπουργός της νησιωτικής χώρας από το 2007 ως το Μάρτιο του 2009.

Βιογραφία
---------

Γεννήθηκε στις 9 Ιουνίου του 1947. Προέρχεται από τη φυλή Μερινά, όπως ο Μαρκ Ραβαλομανάνα.

Πολιτική καριέρα
----------------

Ορκίστηκε Πρωθυπουργός στις 20 Ιανουαρίου του 2007. Στη διάρκεια της πρώτης προεδρικής θητείας του Μαρκ Ραβαλομανάνα ήταν Αρχηγός του Στρατού, μέχρι το 2005, οπότε και έγινε Υπουργός Εσωτερικών. Έφτασε στο βαθμό του Στρατηγού και ο διορισμός του στην πρωθυπουργία έγινε έπειτα από την αποτυχημένη απόπειρα πραξικοπήματος, το Νοέμβριο του 2006.

Μετά τη διεξαγωγή των βουλευτικών εκλογών, το Σεπτέμβριο του 2007, διορίστηκε νέα κυβέρνηση από τον πρόεδρο, όπου ο Ραμπεμαναζαρά διατηρήθηκε στη θέση του πρωθυπουργού, όπως επίσης και του Υπουργού Εσωτερικών, στις 27 Οκτωβρίου του 2007. Στις 30 Απριλίου του 2008 έγινε επιπλέον υπουργός αρμόδιος για θέματα αποκέντρωσης, στη 19μελή κυβέρνηση που διορίστηκε εκείνη την ημέρα. Ως πρωθυπουργός είναι *ex officio* μέλος του εθνικού Πολιτικού Γραφείου του κυβερνώντος κόμματος *Tiako i Madagasikara* (TIM) και για το λόγο αυτό παρέμεινε μέλος του Πολιτικού Γραφείου κατά το συνέδριο του κόμματος, το Μάιο του 2008.

Τον διαδέχθηκε στην πρωθυπουργία ο Μονζά Ροϊντεφό.

Παραπομπές
----------

1. ↑  "Madagascar President Appoints New Prime Minister", VOA News, 20 Ιανουαρίου 2007.
2. ↑  "Le général Charles Rabemananjara, Premier ministre; La surprise continue", *Madagascar Tribune*, N° 5466, 22 Ιανουαρίου 2007 (στα γαλλικά).
3. ↑  "Remaniement ministeriel a Madagascar" Αρχειοθετήθηκε 2008-06-25 στο Wayback Machine. Xinhua (Sobika.com), 27 Οκτωβρίου 2007 (Γαλλικά).
4. ↑  "Remaniement; Radavidson et Laporte limogés", *Madagascar Tribune*, 2 Μαΐου 2008 (Γαλλικά).
5. ↑  "Bureau politique du TIM; Rajemison écarté", *Madagascar Tribune*, 22 Μαΐου 2008 (Γαλλικά).
**Χημική τροποποίηση** είναι οποιαδήποτε χημική διεργασία, ή σειρά χημικών διεργασιών, οι οποίες αποσκοπούν στη μεταβολή της χημικής δομής και σύστασης είτε μορίων, είτε κυρίως πολυμερών.

Η χημική τροποποίηση, στην περιοχή της Χημείας, αναφέρεται και περιγράφει τη μετατροπή μακρομορίων (macromolecules) διαμέσου μιας χημικής αντίδρασης ή μιας σειράς χημικών αντιδράσεων.

Χημική τροποποίηση ηλεκτροδίων
------------------------------

Χημικώς τροποποιημένα ηλεκτρόδια είναι ηλεκτρόδια των οποίων οι επιφάνειες έχουν χημικώς τροποποιηθεί με στόχο να αλλάξουν, προς το καλύτερο, τις ίδιες ιδιότητες του, ήτοι: φυσικές, χημικές, ηλεκτροχημικές, οπτικές, και ηλεκτρικές ιδιότητες ή/και τα χαρακτηριστικά αγωγιμότητάς των.
Στη συνέχεια, αυτά τα τροποποιημένα ηλεκτρόδια δύνανται να αξιοποιηθούν σε εφαρμογές έρευνας, με υψηλή προστιθέμενη αξία.

Βιοχημεία
---------

Στην περιοχή της βιοχημείας, η χημική τροποποίηση είναι μια τεχνική με την οποία, δομικά αντιδρούν μία πρωτεϊνη ή ένα νουκλεϊκό οξύ μαζί με ένα ή περισσότερα αντιδραστήρια. Έτσι, αποκτώντας γνώσεις από την εργαστηριακή μελέτη διά της τροποποίησης, είναι εφικτό να γίνουν εφαρμογές, όπως λ.χ.

* να αναγνωριστούν τμήματα του μορίου που εκτίθενται και είναι πιθανώς αντιδρώντα,
* να καθοριστούν ποια παραπροϊόντα είναι σημαντικά για έναν συγκεκριμένο φαινότυπο, λ.χ. για μια ενζυματική διαδικασία,
* να εισαχθούν νέες δραστικές ομάδες εντός ενός συγκεκριμένου μακρομορίου, ή/και
* να υλοποιηθούν σταυροσυνδέσεις (crosslinks) σε μακρομόρια.

Χημική τροποποίηση πλευρικών ομάδων σε πρωτεϊνες
------------------------------------------------

* Ιωδοακεταμίδιο
* Ιωδοξικό οξύ, (ICH2CO2H)
* Υποσερικό δισουλφοηλεκτριμιδύλιο
* Ν-αιθυλομαλεϊμίδιο
* Μεθανοθειοσουλφονικό μεθύλιο
* MTSL

Χημική τροποποίηση νανοσωλήνων άνθρακα
--------------------------------------

Εφαρμογή χημικών «στρατηγικών» στη σύνθεση νέων υβριδικών συστημάτων νανοσωλήνων άνθρακα.

Χημική τροποποίηση του ξύλου
----------------------------

Το ξύλο ως πολυμερές υλικό δύναται να υποστεί χημικής τροποποίησης, υπό συγκεκριμένες συνθήκες υψηλής πίεσης και θερμοκρασίας, με τελικό στόχο τη βελτίωση των ιδιοτήτων του (φυσικών – χημικών – βιολογικών) με χημική αντίδραση της λιγνίνης και της κυτταρίνης, με ενώσεις όπως:

* Οξικό ανυδρίτη
* Φουρφουρυλική αλκοόλη

Παραπομπές
----------

1. ↑
2. ↑
3. ↑  Durst, R. Baumner, A. Murray, R. Buck, R. & Andrieux, C. "Chemically modified electrodes: Recommended terminology and definitions (PDF)", IUPAC, 1997, pp 1317–1323.
4. ↑
5. ↑
6. ↑
7. ↑  «Αρχειοθετημένο αντίγραφο» (PDF). Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο (PDF) στις 4 Μαΐου 2017. Ανακτήθηκε στις 16 Φεβρουαρίου 2021.
8. ↑
9. ↑
Με τον όρο **Πλωτό συνεργείο** ή **Πλοίο συνεργείο** (Repair Ship ή Repair Vessel) χαρακτηρίζεται τύπος πλοίου που είναι εξοπλισμένο με κατάλληλα μηχανήματα και εργαλεία και επανδρωμένο με κατάλληλο προσωπικό, που χρησιμοποιείται κυρίως σε επισκευές σε άλλα πολεμικά πλοία .

Συνήθως αυτά τα πλοία είναι τύπου φορτηγού με κατάλληλους χωρους μηχανουργείων, ηλεκτρολογείων ακόμη και ελασματουργείων και με αποθηκευτικούς χώρους πλείστων ανταλλακτικών μηχανών, μηχανημάτων, ελίκων, αγκυρών κ.λπ.

Χαρακτηριστικό τέτοιο πλοίο του ελληνικού Πολεμικού Ναυτικού ήταν το Πλ/Σ Ήφαιστος.

Τα πλωτά συνεργεία του Ελληνικού Πολεμικού Ναυτικού είναι:

* Χίος IV (πλωτό συνεργείο)
Τα **χειλικοποιημένα ουρανικά σύμφωνα** είναι αυτά που κάνουν παράλληλη χρήση χειλικών και ουρανικών ήχων. Στις περιπτώσεις αυτές η στρογγυλότητα φωνηέντων συμπιέζεται, κατά τρόπο παρόμοι με το [[y]], αντί να εξέχει όπως το [[u]]. Στο Διεθνές Φωνητικό Αλφάβητο αυτή η δευτερεύουσα άρθρωση συμβολίζεται ως ⟨[ᶣ]⟩ -υπερκείμενο του χαρακτήρα ⟨[ɥ]⟩- ως το σύμβολο για χειλικοποιημένα ουρανικά προσεγγιστικά σύμφωνα. Εάν οι ήχοι αυτοί συνδυάζονται με άλλου χειλικοποιημένα φωνήεντα, τότε μπορούν επίσης να αναπαρασταθούν ως ουρανικά φωνήεντα μαζί με χειλικοποίηση ως ⟨[ʷ]⟩, για παράδειγμα το [[sʲʷ]] = [[sᶣ]] της Αμπχαζικής γλώσσας ή το [[nʲʷ]] = [[nᶣ]] της γλώσσας Ακάν.

Το χειλικοποιημένο ουρανικό [[ɥ]] συνήθως εμφανίζεται στα Μανδαρινικά κινεζικά και στα γαλλικά, αλλά δεν είναι κοινό σε άλλες γλώσσες καθώς η εμφάνιση του εξαρτάται γενικά από την παρουσία πρόσθιων φωνηέντων όπως ø και y τα οποία εν γένει είναι σπάνια. Η εξαίρεση στην περίπτωση αυτοί είναι οι συνδυασμοί που εμφανίζοντι σε κάποιες γλώσσες του Καυκάσου και της Δυτικής Αφρικής χωρίς πρόσθια στρογγυλεμένα σύμφωνα, όπως τα Αμπχαζικά, και ως αλλόφωνα χειλικοποιημένων συμφώνων πριν το [/i/], συμπεριλαμβάνοντας το [[tsᶣ]] στην αρχή. Στα ρωσικά, τα [/o/] και [/u/] προκαλούν την χειλικοποίηση του όποιου συμφώνου προηγείται, κάτι που συμπεριλαμβάνει και τα ουρανικά σύμφωνα, έτσι η λέξη *нёс* (*κουβάλησε*) φωνητικά αποδίδεται ως [[nᶣɵs]]. Επίσης, η γλώσσα Ιάαϊ διαθέτει το άφωνο χειλικοποιημένο ουρανικό προσεγγιστικό [/ɥ̊/].

Σε ότι αφορά τα χειλικοουρανικά σύμφωνα όπως τα [[p͡c, b͡ɟ, m͡ɲ]] η εμφάνιση τους είναι θεωρητικά δυνατή. Ωστόσο, οι πλησιέστεροι ήχοι που έχουν παρατηρηθεί στις γλώσσες ανά τον κόσμο είναι οι χειλικοί μεταουρανικοί ήχοι της γλώσσας Γέλε στην Νέα Γουινέα, οι οποίοι μερικές φορές μεταγράφονται ως χειλικοουρανικοί.

Παραπομπές
----------

1. ↑  Maddieson, Ian; **Patterns of Sounds** (Cambridge Studies in Speech Science and Communication); p. 95; (ISBN 0-521-26536-3)
2. ↑  Maddieson, Ian; **Patterns of Sounds**; pp. 92 and 292
3. ↑  Segmental phonology (see pp. 7–8)

| Σημεία προφορικής άρθρωσης  |
| --- |
| 

|  | Προφορική άρθρωση |
| --- | --- |
| 1 | Εξωχειλική |  | 10 | Φαρυγγική |
| 2 | Ενδοχειλική | 11 | Γλωττιδική |
| 3 | Οδοντική | 12 | Επιγλωττιδική |
| 4 | Φατνιακή | 13 | Ριζογλωττιδική |
| 5 | Μεταφατνιακή | 14 | Οπισθογλωττιδική |
| 6 | Προουρανική | 15 | Μεταγλωττιδική |
| 7 | Ουρανική | 16 | Επιγλωττιδική |
| 8 | Υπερωική | 17 | Κορυφογλωττιδική |
| 9 | Μεταϋπερωική | 18 | Υπογλωττιδική |

 |
Ένα σώμα νερού, όπως ποτάμι, κανάλι ή λίμνη, είναι **πλωτό** εάν είναι βαθύ, φαρδύ και αρκετά αργό για να περάσει ένα πλοίο. Κατά προτίμηση υπάρχουν λίγα εμπόδια όπως πέτρες ή δέντρα για να αποφευχθούν. Οι γέφυρες πρέπει να έχουν επαρκή απόσταση. Υψηλή ταχύτητα νερού μπορεί να κάνει ένα κανάλι απροσπέλαστο. Τα νερά μπορεί να είναι απροσπέλαστα λόγω πάγου, ιδιαίτερα το χειμώνα. Η πλοήγηση εξαρτάται από το πλαίσιο: ένας μικρός ποταμός μπορεί να είναι πλωτός για μικρότερα σκάφη, όπως ένα μηχανοκίνητο σκάφος ή ένα καγιάκ, αλλά να είναι απροσπέλαστο από ένα κρουαζιερόπλοιο. Τα ρηχά ποτάμια μπορούν να γίνουν πλεύσιμα με την εγκατάσταση κλειδαριών που αυξάνουν και ρυθμίζουν το βάθος του νερού ή με βυθοκόρηση.

Δείτε ακόμη
-----------

* Διώρυγα
* Εμπορικό πλοίο

Παραπομπές
----------

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
--------------------

* International Transport Forum
Στη Χημεία με τον όρο **χημική συγγένεια** χαρακτηρίζεται γενικά η δύναμη που φέρεται να συγκρατεί ενωμένα τα άτομα μιας χημικής ένωσης.

Ιστορικό
--------

Πρώτος που εισήγαγε την έννοια της χημικής συγγένειας στη Χημεία ήταν ο Ολλανδός χημικός και ιατρός Χέρμαν Μπούρχαφε. Τις ιδέες αυτού επεξεργάστηκε στη συνέχεια ο Γάλλος χημικός Ετιέν Ζοφρουά δημοσιεύοντας το 1718 πίνακα χημικών συγγενειών που έφερε τον τίτλο "*Πίνακας παρατηρηθέντων σχέσεων μεταξύ διαφόρων ουσιών*". Τούτου έλαβε γνώση και ο Νεύτων ο οποίος και τον θεώρησε ως ειδική περίπτωση της παγκόσμιας έλξης.  
 
Ο Γάλλος χημικός Κλωντ Μπερτολέ μελετώντας περισσότερο τις σχέσεις αυτές κατέληξε στο συμπέρασμα ότι οι εν λόγω δυνάμεις έλξης ή άπωσης στις χημικές ουσίες καθώς και οι κατά βάρος ποσότητες των αντιδρώντων σωμάτων ουσιών διαδραματίζουν σπουδαίο και καθοριστικό ρόλο στη γενικότερη εξέλιξη των χημικών φαινομένων.  

Αργότερα όταν ο Βρετανός χημικός Χάμφρεϋ Ντέιβυ πέτυχε την παρασκευή αλκαλίων με ηλεκτρόλυση τηγμάτων των υδροξειδίων τους η χημική συγγένεια θεωρήθηκε από αρκετούς μελετητές, μεταξύ των οποίων και από τον Σουηδό χημικό Ιωάννη Μπερτσέλιους, ότι είναι αποτέλεσμα ηλεκτρικών έλξεων.

Σύγχρονη άποψη
--------------

Κατά τις σύγχρονες αντιλήψεις της Χημείας η χημική συγγένεια αποτελεί μετρήσιμο μέγεθος. Συνήθης εκδήλωσή της είναι η έκλυση θερμότητας, που συνοδεύει μια χημική αντίδραση. Συνεπώς το ποσόν της θερμότητας αποτελεί εν προκειμένω μέτρο της χημικής συγγένειας. Η μέθοδος όμως αυτή προσδιορισμού της χημικής συγγένειας δεν είναι γενικής ισχύος από το γεγονός ότι υφίστανται και χημικές αντιδράσεις που αντίθετα απορροφούν θερμότητα. Εξάλλου στις περιπτώσεις χημικής ισορροπίας σε αμφίδρομες αντιδράσεις είναι αδύνατος αυτός ο προσδιορισμός. Κατά συνέπεια η εν λόγω χημική ισορροπία δημιουργεί μια σταθερή κατάσταση που έχει να κάνει, σύμφωνα και με την θερμοδυναμική, με την ενθαλπία και μάλιστα με την ελάχιστη τιμή της.

Μέτρηση
-------

Επομένως ως μέτρο της χημικής συγγένειας μπορεί να ληφθεί η μείωση της ελεύθερης ενθαλπίας ενός συστήματος μεταξύ της αρχικής κατάστασης της αντίδρασης και της τελικής επί των προϊόντων τη αντίδρασης εκφραζόμενη σε μονάδες τζάουλ.

Πηγές
-----

* "Εγκυκλοπαίδεια Πάπυρος Larousse Britannica" τομ.55ος, σελ.346.

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
--------------------

* "Ίδρυση και ανάπτυξη της ιδέας του χημική συγγένεια". Ιστορία των επιστημονικών ιδεών. 2:15 ff.
* Χημική συγγένεια και το Απόλυτο μηδέν - 1920 βραβείο Νόμπελ στη Χημεία Ομιλία Παρουσίαση από τον Gerard de Geer
* "Στοιχεία, Αρχές και η αφήγηση της Affinity - Αναθεώρηση Δοκίμιο"
Η **Χειμερινή ώρα δυτικών Σαμόα** είναι η χειμερινή ώρα των Δυτικών Σαμόα. Στην χώρα χρησιμοποιούν θερινή ώρα, με αποτέλεσμα η χειμερινή ώρα να χρησιμοποιείται από την πρώτη Κυριακή του Απριλίου στις 4:00 το πρωί μέχρι την τελευταία Κυριακή του Σεπτέμβρη, στις 3 το πρωί. Στη Σαμόα η χειμερινή ώρα είναι η UTC+13:00, μία ώρα μετά τη Νέα Ζηλανδία. Στις 29 Δεκεμβρίου 2011, η χώρα έκανε το πέρασμα από το ανατολικό στο δυτικό κομμάτι της Διεθνούς Γραμμής Ημερομηνίας. Πριν τις 29-12-2011, η χειμερινή ώρα ήταν η ίδια με αυτή των Αμερικανικών Σαμόα, η UTC-11:00. Την περίοδο θερινής ώρας η χώρα έχει την ίδια ώρα με το Κιριτιμάτι, UTC+14.
Η **Ρουσουδάν** (γενν. 1158) από τον βασιλικό Οίκο των Βαγρατιδών γεννήθηκε πριγκίπισσα της Γεωργίας και έγινε πριγκίπισσα της Ρωμανίας μετά τον γάμο της με τον Μανουήλ Κομνηνό, γιο του Ανδρονίκου Α΄ Αυτοκράτορα των Ρωμαίων.

Βιογραφία
---------

Ήταν η νεότερη κόρη του βασιλιά Γεωργίου Γ΄ της Γεωργίας και της συζύγου του Μπουρντουχάν της Αλανίας. Αδελφή της ήταν η Τάμαρ, που διαδέχτηκε τον πατέρα τους και έγινε βασίλισσα της Γεωργίας.

Γεννημένη γύρω στο 1158/1160, η Ρουσουδάν παντρεύτηκε, ίσως το 1180, τον σεβαστοκράτορα Μανουήλ Κομνηνό (γενν. 1145), μεγαλύτερο γιο του Ανδρόνικου Α΄ Αυτοκράτορα των Ρωμαίων από το 1183 ως το 1185. Ο Μανουήλ και η Ρουσουδάν είχαν δύο γιους, τον Αλέξιο, ιδρυτή της αυτοκρατορίας της Τραπεζούντας και τον Δαυίδ (1184-1214).

Όταν ο Ανδρόνικος Α΄ σκοτώθηκε, ο Μανουήλ τυφλώθηκε και απεβίωσε από τις πληγές του. Τότε η Ρουσουδάν έφυγε από την Κωνσταντινούπολη με τους γιους της, καταφεύγοντας είτε στη Γεωργία είτε στην πρώην βυζαντινή επαρχία του Πόντου.

Ενώ οι σταυροφόροι της Δ΄ Σταυροφορίας κατασκήνωσαν έξω από την Κωνσταντινούπολη από το 1203 και το 1204 κατέλαβαν την πόλη, η αδελφή της και βασίλισσα της Γεωργίας Θαμάρ έστειλε Γεωργιανά στρατεύματα για να βοηθήσουν τον Αλέξιο και τον Δαυίδ να πάρουν τον έλεγχο του Πόντου τον Απρίλιο του 1204. Σε συνδυασμό με τις πρόσθετες κατακτήσεις τους, δημιουργήθηκε η νέα Αυτοκρατορία της Τραπεζούντας Ο Αλέξιος έγινε ο Αλέξιος Α΄ της Τραπεζούντας, διεκδίκησε τον αυτοκρατορικό τίτλο και άλλαξε το επώνυμό του από Κομνηνός σε Μέγας Κομνηνός. Οι απόγονοί του θα κυβερνήσουν για τις επόμενες οκτώ γενεές, το κράτος που δημιούργησε.

Οικογένεια
----------

Παντρεύτηκε τον Μανουήλ Κομνηνό σεβαστοκράτορα και είχε τέκνα:

* Αλέξιος Α΄ 1182-1222, πρώτος αυτοκράτορας της Τραπεζούντας, ιδρυτής του κλάδου των Μεγάλων Κομνηνών.
* Δαυίδ 1184-1212, συνιδρυτής και συναυτοκράτορας της Τραπεζούντας.

Παραπομπές
----------

1. ↑  «Byzant 1». *genealogy.euweb.cz*. Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 19 Οκτωβρίου 2017. Ανακτήθηκε στις 25 Ιανουαρίου 2018.

Βιβλιογραφία
------------

* Βαρζός, Κωνσταντίνος (1984). *Η Γενεαλογία των Κομνηνών* (PDF). **B**. Θεσσαλονίκη: Κέντρο Βυζαντινών Ερευνών. OCLC 834784665. , σ. 515 σημ. 24.
* Κυρίλ Τουμάνοφ, "On the relationship between the founder of the Empire of Trebizond and the Georgian Queen Thamar" in *Speculum* vol. 15 (1940) pp. 299–312.
Ο **Ρωμανός** (απεβ. το 470) ήταν Ρωμαίος σφετεριστής στη Δυτική Ρωμαϊκή Αυτοκρατορία, που επαναστάτησε ανεπιτυχώς εναντίον του Αυτοκράτορα Ανθέμιου το 470. Μετά εκτελέστηκε στη Ρώμη.

Σταδιοδρομία
------------

Ο Ρωμανός ήταν Ρωμαίος συγκλητικός και πατρίκιος , που είχε επιτύχει τον βαθμό τού μαγίστρου των αξιωμάτων κατά τις τελευταίες δεκαετίες της Δυτικής Ρωμαϊκής Αυτοκρατορίας.  Ήταν γνωστός υποστηρικτής τού Ρικίμερ, τού μαγίστρου τού στρατού,  και αυτό τον έφερε σε σύγκρουση με τον Αυτοκράτορα Ανθέμιο, ο οποίος δυσπιστούσε και αντιπαθούσε τον Ρικίμερ. 

Το 470 ο Ανθέμιος αρρώστησε βαριά και φημολογήθηκε ότι είχαν χρησιμοποιηθεί μάγια για να ταλαιπωρήσουν τον Αυτοκράτορα.  Ο Ρικίμερ είδε την ευκαιρία να εγκαταστήσει έναν νέο αυτοκράτορα-μαριονέτα και άρχισε να θέτει τις βάσεις για την άνοδο του Ρωμανού στον αυτοκρατορικό θρόνο.  Ωστόσο ο Ανθέμιος τελικά ανάρρωσε και κατηγόρησε αρκετούς υποστηρικτές του Ρικίμερ, ότι χρησιμοποίησαν μαγεία για να επιφέρουν τον θάνατό του, συμπεριλαμβανομένου τού Ρωμανού, τον οποίο επίσης κατηγόρησε ότι επιδίωκε να σφετεριστεί τον θρόνο του.  Διέταξε τον αποκεφαλισμό τού συγκλητικού το 470, μία πράξη που ήλπιζε ότι θα εξασφάλιζε τον θρόνο του. 

Στην πραγματικότητα, προκάλεσε το αντίθετο: ο Ρικίμερ έγινε έξαλλος για τον θάνατο τού Ρωμανού και ήταν το έναυσμα, που χρησιμοποίησε για να κινηθεί εναντίον τού Ανθέμιου, τον οποίο καθαίρεσε το 472 .

Πηγές
-----

* Mathisen, Ralph W. "Anthemius (12 Απριλίου 467 - 11 Ιουλίου 472 μ.Χ.)", *De Imperatoribus Romanis*, 1998
* Jones, AHM, Martindale, JR *The Prosopography of the Later Roman Empire, Vol.* *II: AD395-527*, Cambridge University Press, 1980
* MacGeorge, Penny, *Late Roman Warlords*, Oxford University Press, 2002

Βιβλιογραφικές αναφορές
-----------------------

1. ↑  Mathisen, *Anthemius*; Jones, pg. 947
2. ↑  Jones, pg. 947
3. ↑  Mathisen, *Anthemius*
4. ↑  MacGeorge, pg. 246
5. ↑  MacGeorge, pg. 246; Mathisen, *Anthemius*
6. ↑  MacGeorge, pg. 246
7. ↑  Mathisen, *Anthemius*
8. ↑  Jones, pg. 947
9. ↑  Mathisen, *Anthemius*; MacGeorge, pgs. 246-247
**Πλύση εγκεφάλου** ονομάζεται η κατάσταση αλλαγής σκέψης, και ο έλεγχός της, ενός ατόμου ή πλήθους με ορισμένες ψυχολογικές τεχνικές. Η πλύση εγκεφάλου μειώνει την ικανότητα των ατόμων να σκέφτονται κριτικά και ανεξάρτητα.

Ο όρος "πλύση εγκεφάλου" χρησιμοποιήθηκε για πρώτη φορά στα Αγγλικά από τον Έντουαρντ Χάντερ το 1950. Στη δεκαετία του 1970, αυξήθηκε το ενδιαφέρον επί αυτού του θέματος και έλκυσε την προσοχή των μέσων ενημέρωσης, σχετικά με τη δυνατότητα πλύσης εγκεφάλου να αποτελέσει παράγοντα προσηλυτισμού των νέων σε νέα θρησκευτικά κινήματα.

Παραπομπές
----------

1. ↑  Wright, Stuart (December 1997). «Media coverage of unconventional religion: Any "good news" for minority faiths?». *Review of Religious Research* **39** (2): 101–115. doi:10.2307/3512176.
2. ↑  Melton, J. Gordon (10 Δεκεμβρίου 1999). «Brainwashing and the Cults: The rise and fall of a theory». Center for Studies on New Religions (CESNUR). Ανακτήθηκε στις 5 Σεπτεμβρίου 2009. Since the late 1980s, though a significant public belief in cult-brainwashing remains, the academic community-including scholars from psychology, sociology, and religious studies-have shared an almost unanimous consensus that the coercive persuasion / brainwashing thesis proposed by Margaret Singer and her colleagues in the 1980s is without scientific merit.
Συντεταγμένες: 45°31′40″N 20°18′17″E﻿ / ﻿45.52778°N 20.30472°E﻿ / 45.52778; 20.30472

Η λίμνη Ρουσάντα
Η **Ρουσάντα** (*σερβικά : Русанда*) είναι αλμυρή λίμνη στην Βοϊβοντίνα της βόρειας Σερβίας. Η λίμνη είναι πρώην μαίανδρος, κοίτη, ελιγμός - στροφή, του ποταμού Τίσα. Το μήκος της είναι περίπου 5,5 χιλιόμετρα, το πλάτος της 200 έως 600 μέτρα, το βάθος ανάλογα με την εποχή του χρόνου μπορεί να κυμαίνεται μεταξύ 0,5 και 1,5 μέτρων και η λίμνη καταλαμβάνει έκταση 4 τετραγωνικών χλμ.

Ο πυθμένας της καλύπτεται με λάσπη, κυρίως από ανόργανα υλικά με έντονη μυρωδιά υδροθείου. Έχει υψηλή περιεκτικότητα σε αλάτι, η οποία αλλάζει όλο το χρόνο ανάλογα με τις βροχοπτώσεις και την εξάτμιση. Παρά το γεγονός ότι ολόκληρη η περιοχή χαρακτηρίζεται από χαμηλή βροχόπτωση προς τα τέλη του καλοκαιριού και στις αρχές του φθινοπώρου η αλατότητα βρίσκεται στο υψηλότερο επίπεδο και την άνοιξη στο χαμηλότερο. Η χημική σύνθεση της Ρουσάντα είναι από αλκαλικό νερό με το χαρακτηριστικό του χλωριούχου νατρίου και θειικού νατρίου. Το νερό έχει χρώμα σκούρο πράσινο με ελαφρά διαφάνεια.

Τα νερά της Ρουσάντα έχουν θεραπευτικές ιδιότητες, στη βορειοανατολική παράκτια ζώνη της λίμνης είναι χτισμένο από 1867 τα ιαματικά λουτρά Μπάνια Ρουσάντα. Στην περιοχή της λίμνης και το άμεσο περιβάλλον της ζουν περίπου 210 είδη μεταναστευτικών πουλιών. Στο χώρο των λουτρών μεταξύ άλλων χρησιμεύουν για τη θεραπεία ρευματικών νοσημάτων και άλλων ειδικών τύπων με λασπόλουτρα που εξάγονται από την αλμυρή λίμνη.

Η λαϊκή παράδοση αναφέρει μια γυναίκα που ονομαζόταν "Ρουσάντα" και κάποια ημέρα έχασε τις χήνες της που βοσκούσαν συνήθως στην κοντινή λίμνη. Ψάχνοντας τις χήνες έπεσε μέσα στην λάσπη και θεραπεύτηκε με αυτόν τον τρόπο από ρευματισμούς που είχε, έτσι ανακαλύφθηκε η ιατρική χρήσης της λάσπης.

Παραπομπές
----------

1. 1 2 3 4  Друштво за заштиту и проучавање птица Србије: Преглед фауне птица језера Русанда, Шћибан М, Ружић М, Радишић Д, Рајковић Д. Јанковић М. 2010 Αρχειοθετήθηκε 2015-09-21 στο Wayback Machine. στα σερβικά
2. 1 2  Бања Русанда: О нама, στα σερβικά
3. ↑  Janez Jelen: *Beteglátogatóban Jó Pásztor vasárnapján Rusandán*, Hírvívő 28. IV. 2013 (Тотово село), 10. стр.: *Fészeklakók*, στα σερβικά

Αναφορές
--------

* *Мала енциклопедија Просвета*, Треће издање (1985); Београд: „Просвета"; ISBN 86-07-00001-2, στα σερβικά
* Јован Ђ. Марковић (1990): *Енциклопедијски географски лексикон Југославије* Сарајево: „Свјетлост"; ISBN 86-01-02651-6, στα σερβικά

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
--------------------

* Бања Русанда, Република Србија, στα σερβικά


|  |  |
| --- | --- |
| CC-BY-SA Μετάφραση | Στο λήμμα αυτό έχει ενσωματωθεί κείμενο από το λήμμα Русанда  της Σερβικής Βικιπαίδειας, η οποία διανέμεται υπό την GNU FDL και την CC-BY-SA 4.0. (ιστορικό/συντάκτες). |
Το **Χαλού** είναι ένα χωριό στην περιφέρεια Καπουρθαλά της πολιτείας Παντζάμπ, Ινδία. Βρίσκεται 11 kilometres (6,8 mi) από την Καπουρθαλά, η οποία είναι διοικητική περιφέρεια και υποπεριφέρεια του Χαλού. Το χωριό διοικείται από έναν Σαρπάντς που είναι εκλεγμένος εκπρόσωπος του χωριού σύμφωνα με το Σύνταγμα της Ινδίας και το Παντζαγιάτι Ρατζ .

Δημογραφία
----------

Σύμφωνα με την έκθεση που δημοσίευσε η Απογραφή της Ινδίας το 2011, το Χαλού έχει 229 σπίτια με συνολικό πληθυσμό 1.184 ατόμων εκ των οποίων 621 είναι άρρενες και 563 θήλεις. Το ποσοστό αλφαβητισμού του Χαλού είναι 63,39%, χαμηλότερο από το μέσο όρο του κράτους 75,84%. Ο πληθυσμός των παιδιών στην ηλικιακή ομάδα 0-6 ετών είναι 176, δηλαδή το 14,86% του συνολικού πληθυσμού. Ο λόγος γένους παιδιού είναι περίπου 934, υψηλότερος από τον πολιτειακό μέσο όρο των 846.

Πληθυσμιακά δεδομένα
--------------------

| Λεπτομέρειες | Σύνολο | Άρρενες | Θήλεις |
| --- | --- | --- | --- |
| Συνολικός αριθμός κατοικιών | 229 | - | - |
| Πληθυσμός | 1,184 | 621 | 563 |
| Παιδί (0-6) | 176 | 91 | 85 |
| Πρόγραμματισμένη κάστα | 117 | 62 | 55 |
| Πρόγραμματισμένη φυλή | 0 | 0 | 0 |
| Αλφαβητισμός | 63,39% | 67,55% | 58,79% |
| Σύνολο Εργαζομένων | 418 | 343 75 |
| Κύριοι Εργαζόμενοι | 255 | 0 | 0 |
| Μερικής απασχόλησης εργαζόμενοι | 163 | 109 | 54 |
|

Παραπομπές
----------

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
--------------------

* Χωριά στην Καπουρθαλά
* Λίστα χωριών Καπουρθαλά
Ο **Χοσρόης Β' της Αρμενίας**, ήταν βασιλιάς της Αρμενίας υποτελής στη Ρώμη (252), γιος και διάδοχος του βασιλιά της Αρμενίας Τιριδάτη Β'. Πριν ανέβει στο θρόνο συμμετείχε ενεργά στις εκστρατείες του πατέρα του εναντίον του Πέρση βασιλιά Αρταξέρξη Α' ιδρυτή της δυναστείας των Σασσανιδών ανατρέποντας τους Αρσακίδες, τη δυναστεία που ανήκε ο ίδιος ο Χοσρόης. Λίγους μήνες αργότερα μετά την άνοδο του στον θρόνο δολοφονήθηκε από τον Άνακα ευγενή πρίγκηπα της οικογένειας των Αρσακιδών ύστερα από προτροπή των βασιλέων της Περσίας Αρταξέρξη Α' και του διαδόχου του Σαπώρ Α'. Ο Άναξ με την οικογένεια του δολοφονήθηκαν από τους εξαγριωμένους ευγενείς αλλά επιβίωσε ένας γιος του, ο Γρηγόριος ο πεφωτισμένος ιδρυτής της Ιεραποστολικής εκκλησίας της Αρμενίας, ο άνθρωπος που θα επιβάλει τον χριστιανισμό στην Αρμενία. Ο Χοσρόης Β' με μια άγνωστη γυναίκα απέκτησε δύο παιδιά ανάμεσα στα οποία τον βασιλιά Τιριδάτη Γ'. Ο διάδοχος του, ηλικίας 2 ετών, όταν δολοφονήθηκε ο πατέρας του μεταφέρθηκε στην Ρώμη όπου τέθηκε υπό την προστασία των αυτοκρατόρων, θα επανέλθει (287) στην Αρμενία ως βασιλιάς.

Πηγές
-----

ΙΣΤΟΡΙΑ ΤΩΝ ΑΡΜΕΝΙΩΝ
ΑΡΣΑΚΙΔΕΣ ΤΗΣ ΑΡΜΕΝΙΑΣ

|  |  |  |  |  |
| --- | --- | --- | --- | --- |
| 

| π • σ • ε
Δυναστεία των Αρσακιδών της Αρμενίας |
| --- |
|  |
| 
* Τιριδάτης Α΄ 52-58, 62-68
* Τιγράνης ΣΤ΄ 59-62
* Σανατρούκης 88-110
* Παρθαμάσιρις 113-114
* Βολογέσης Α΄ 117/8-144
* Σόαιμος 144-161, 164-186
* Μπακούρ 161-164
* Βολογέσης Β΄ 186-198
* Χοσρόης Α΄ 198-217
* Τιριδάτης Β΄ 217-222
* Χοσρόης Β΄ π. 252
* Τιριδάτης Γ΄ 287-330
* Χοσρόης Γ΄ 330-339
* Τιγράνης Ζ΄ 339-π. 350
* Αρσάκης Β΄ π. 350-368
* Παπ 370-374
* Βαρασδάτης 374-378
* Αρσάκης Γ΄ 378-387
* Βολογέσης Γ΄ 378-386 (συμβασιλιάς)
* Χοσρόης Δ΄ 387-389
* Βραχμασαπώρ 389-414
* Αρταξίας Δ΄ 422-428
 |  |

 |
Ο **Φλαμίνιο Παλαιολόγος** (Καζάλε Μονφεράτο, 1518 - Γκόιτο, 24 Μαΐου 1571) ήταν Ιταλός στρατιωτικός, απόγονος της οικογένειας των Παλαιολόγων και γενάρχης του κλάδου των Παλαιολόγων του Οριούντι που διατηρείται έως τις μέρες μας.

Ήταν νόθος γιος του Ιωάννη-Γεώργιου του Μομφερράτου, τελευταίου Μαρκησίου του Μονφεράτου της δυναστείας των Παλαιολόγων. Μετά το θάνατό του, που συνέβη το 1533, άνοιξε διαμάχη για την διαδοχή του, ο αυτοκράτορας Κάρολος Ε΄ το 1536 υποστήριξε κι έδωσε την Μαρκωνία στην Μαργαρίτα Παλαιολογίνα η οποία από το 1531 είχε παντρευτεί στην Μάντοβα τον Φρειδερίκο Β΄της Μάντοβα, Δούκα της Μάντοβα.

Ο Αυτοκράτορας δεν δέχτηκε τους ισχυρισμούς του Φλαμίνιο επειδή, επειδή ήταν παράνομος γιος, άρα δεν μπορούσε να προσβλέπει στη διαδοχή του Μονφεράτου. Είχε όμως λάβει από το 1532 στην κατοχή του το Σαν Τζιορτζιο Μονπεράτο και το Καλούσο από τον πατέρα του. Υπό τον εξουσία του Γουλιέλμου Γκοντζάγκα, δούκα της Μάντουας και του Μαρκησκίου του Μονφεράτου, ο Φλαμίνιο διορίστηκε διοικητής του Μονφεράτου.
Το 1567 με αφορμή μία λαϊκή εξέγερση συνωμότησε κατά των Γκοντζάκα, συνελήφθη και φυλακίστηκε στο φρούριο Γκόιτο, όπου δηλητηριάστηκε από τον Αγκοστίνο Βάλλα, κυβερνήτης της Μάντοβα, στις 24 Μαΐου 1571. 

Ο Φλαμίνιο παντρεύτηκε τη Λουσίντα ντελλα Τόρε με την οποία απέκτησε επτά παιδιά:

* ο Θεόδωρος, ο οποίος συμμετείχε στη συνωμοσία εναντίον των Γκονζάγκα,
* ο Τζιοβάνι,
* η Λάουρα
* η Μαργαρίτα,
* η Ισαβέλα,
* η Ελεονόρα
* και ο Φερδινάνδος.

Παραπομπές
----------

1. ↑  «Comune di San Giorgio Monferrato. Cenni storici». Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 17 Σεπτεμβρίου 2017. Ανακτήθηκε στις 25 Ιανουαρίου 2019.
2. ↑  «Caluso». Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 27 Μαρτίου 2016. Ανακτήθηκε στις 25 Ιανουαρίου 2019.
3. ↑  «Notizie storiche della città di Casale Monferrato» (PDF).
4. ↑   (στα es) *Revista Hidalguía número 150. Año 1978*. Ediciones Hidalguia.. Ανακτήθηκε στις 2016-03-22.
5. ↑  Geneall. Flaminio Paleologo, signore di San Giorgio e Caloso.

Βιβλιογραφία
------------

* (στα ιταλικά) *Prigionia e morte di Flaminio Paleologo (1568-1571). Narrazione storica su documenti*. *Rivista di storia, arte, archeologia della provincia di Alessandria periodico semestrale della commissione municipale di Alessandria* (στα Ιταλικά). Tip. Jacquemod. 1912.
* (στα ιταλικά) VALERANI, Flavio (1912). *Prigionia e morte di Flaminio Paleologo (1568-1571). Narrazione storica su documenti* [*Imprisonment and death of Flaminio Palaeologus (1568-1571)*] (στα Ιταλικά). Alessandria, Gazzotti.
* Laura Turchi (2014). *PALEOLOGO, Flaminio*. *Dizionario Biografico* (στα Ιταλικά). **80**. Ανακτήθηκε στις 11 Μαΐου 2023.
Ο Ιάσων δαμάζει τους Χαλκόταυρους σε πίνακα του Jean François de Troy **Χαλκόταυροι** (*Ταύροι Χαλκαίοι*) είναι μυθικά πλάσματα που εμφανίζονται στον μύθο του Ιάσονα και του Χρυσόμαλλου Δέρατος. Είναι δύο τεράστιοι ταύροι με χάλκινες οπλές και χάλκινα στόματα από τα οποία ανασαίνουν φωτιά. Στα *Αργοναυτικά*, ο βασιλιάς Αιήτης υπόσχεται στον Ιάσονα το Δέρας ως βραβείο, αν πρώτα μπορέσει να ζεύξει τους *Χαλκόταυρους* και να τους χρησιμοποιήσει για να οργώσει το χωράφι. Το χωράφι έπρεπε να σπαρθεί αργότερα με δόντια δράκου.

Ο Ιάσων επιβίωσε από τις φλόγες των χάλκινων ταύρων καπνίζοντας ένα μαγικό φίλτρο που τον προστάτεψε από τη φωτιά. Του το παρείχε η Μήδεια, η ίδια η κόρη του βασιλιά Αιήτη, η οποία είχε ερωτευτεί τον Ιάσονα.

Οι Χαλκόταυροι ήταν δώρο του σιδηρουργού των θεών Ηφαίστου στον βασιλιά Αιήτη. 

> 
> *Αυτός, ο Ήφαιστος, επίσης είχε κατασκευάσει γι' αυτόν τον Αιήτη, βασιλέα της Κολχίδος, ταύρους με πόδια από χαλκό, τους Χαλκόταυρους, και με χάλκινα στόματα από τα οποία η ανάσα έβγαινε με μορφή φλόγας, λαμπερή και τρομερή. Και είχε σφυρηλατήσει ένα άροτρο από αποσκληρυμένο ατσάλι, ολόκληρο σε ένα κομμάτι.* - Απολλώνιος Ρόδιος, Αργοναυτικά 3.215
> 
> 
>

Ταινία
------

```
* Στην εκδοχή του Nick Willing *Ο Ιάσων και οι Αργοναύτες* εμφανίζεται ένα πλάσμα, με το όνομα Μηναίος Ταύρος, μισό ταύρος και μισό μηχανή, το οποίο ο Ιάσων έπρεπε να δαμάσει. Και σ' αυτή την εκδοχή, όμως, ανασαίνει φλόγες και χρησιμοποιείται από τον Ιάσονα για την άροση των αγρών.
```
Συντεταγμένες: 37°21′54.61″N 24°24′2.30″E﻿ / ﻿37.3651694°N 24.4006389°E﻿ / 37.3651694; 24.4006389

Τα **Φλαμπούρια**, επίσης γνωστά ως **Φλαμπουριάνι**, είναι παραθαλάσσιος οικισμός της Κύθνου στη Τοπική Κοινότητα Δρυοπίδας στο Νομό Κυκλάδων. Βρίσκεται στο δυτικό τμήμα του νησιού και απέχει 14 χιλιόμετρα από το Μέριχα, 6,5 χιλιόμετρα από τη Δρυοπίδα και 11 χιλιόμετρα από τη Χώρα (Κύθνος). Αποτελείται από παλαιά κτίσματα αλλά και από καινούριες κατοικίες. Σύμφωνα με την απογραφή του 1991 ο πληθυσμός τους ήταν στους 3 μόνιμους κατοίκους. Με την απογραφή του 2001 τα Φλαμπούρια ανήλθαν στους 8 μόνιμους κατοίκους. Με την απογραφή του 2011 ο πληθυσμός ανήλθε στους 16 μόνιμους κατοίκους.

Ιστορικά Στοιχεία
-----------------

Σε τοποθεσία κοντά στη παραλία Κάστελλα έχουν βρεθεί λείψανα αρχαίων οχυρώσεων.

Πολιτιστικά Στοιχεία
--------------------

Στην παραλία του οικισμού βρίσκεται η εκκλησία της Παναγίας της Φλαμπουριανής, η οποία είναι σημαντικό αξιοθέατο. Κάθε χρόνο, στις 23 Αυγούστου στη συγκεκριμένη εκκλησία διοργανώνεται πανηγύρι. Η Παναγία Φλαμπουριανή αναφέρεται στο ποίημα του Κωστή Παλαμά που ονομάζεται *Οι τρεις αδελφές*, μαζί με άλλες δύο σημαντικές εκκλησίες της Κύθνου, την Παναγία Κανάλα και την Παναγία Στρατηλάτισσα.

Δημογραφία
----------

| Απογραφή | 1991 | 2001 | 2011 |
| --- | --- | --- | --- |
| **Πληθυσμός** | 3 | 8 | 16 |

Παραπομπές
----------

1. ↑  (Ελληνικά) *Βάση δεδομένων της Ελληνικής Στατιστικής Αρχής*.
2. 1 2 3  «Φλαμπούρια». *KythnosInfo*. Ανακτήθηκε στις 13 Ιουνίου 2019.
3. 1 2  «ΕΦΗΜΕΡΙΔΑ ΤΗΣ ΚΥΒΕΡΝΗΣΕΩΣ» (PDF). *www.eetaa.gr*. 6 Δεκεμβρίου 1993. σελ. 9531. Ανακτήθηκε στις 20 Ιουνίου 2019.
4. 1 2  «ΠΡΑΓΜΑΤΙΚΟΣ ΠΛΗΘΥΣΜΟΣ ΤΗΣ ΕΛΛΑΔΟΣ» (PDF). *e-demography.gr*. 2003. σελ. 149. Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο (PDF) στις 16 Αυγούστου 2016. Ανακτήθηκε στις 13 Ιουνίου 2019.
5. 1 2  «ΕΦΗΜΕΡΙΔΑ ΤΗΣ ΚΥΒΕΡΝΗΣΕΩΣ». *statistics.gr*. 20 Μαρτίου 2014. σελ. 10843. Ανακτήθηκε στις 13 Ιουνίου 2019.
6. ↑  «Εκκλησίες». *KythnosInfo*. Ανακτήθηκε στις 13 Ιουνίου 2019.
7. ↑  Ιωαννίδης, Γιάννης. «Η Παναγιά η Κανάλα, η Παναγιά των κρίνων…». *KifisiaNews*. Ανακτήθηκε στις 13 Ιουνίου 2019.

|  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| 

| π • σ • ε
Οικισμοί και νησίδες του Δήμου Κύθνου |
| --- |
|  |
| Τοπική Κοινότητα Δρυοπίδος | 
* Άγιος Δημήτριος
* Άοσα
* Γαντρομάντρα\*
* Δρυοπίς
* Επισκοπή
* Καλό Λιβάδι\*
* Κανάλα
* Λεύκες
* Λιοτρίβι\*
* Μέριχας
* Πιπέρι (νησίδα)\*
* Σκύλος
* Φλαμπούρια
 |
|  |
| Τοπική Κοινότητα Κύθνου | 
* Αγία Ειρήνη
* Άγιος Στέφανος
* Απόκριση
* Κύθνος
* Λουτρά
 |
|  |
| 
* Έδρα: Κύθνος (Χώρα)
* \*(Οικισμοί με μη μόνιμο πληθυσμό)
 |

 |

|  |  |
| --- | --- |
| 

|  |
| --- |
| * Πύλη:Γεωγραφία
* Πύλη:Ελλάδα
 |

 |
Η **ραδιοφωνία** είναι μια μονόδρομη ασύρματη μετάδοση ήχου μέσω ραδιοκυμάτων, που προορίζεται για ευρύ κοινό. Σήμερα η ραδιοφωνία πραγματοποιείται και καλωδιακά μέσα από αντίστοιχα ραδιοφωνικά ή τηλεοπτικά δίκτυα, μέσω δορυφόρου και μέσω του ίντερνετ.

Υπό την έννοια της ασύρματης μετάδοσης μέσω ραδιοκυμάτων, δεν περιλαμβάνονται στον όρο, τόσο οι ιδιωτικές όσο και οι στρατιωτικές και άλλες ιδιαίτερου χαρακτήρα ραδιοφωνικές εκπομπές, που απευθύνονται σε πρόσωπα ή περιορισμένο κοινό.

Κύριοι σκοποί της ραδιοφωνίας είναι η ενημέρωση, η ψυχαγωγία και η εκπαίδευση, με στόχο τη μεγαλύτερη δυνατή ακροαματικότητα.

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
--------------------

|  |  |
| --- | --- |
| wiktionary logowiktionary logo | Το *Βικιλεξικό* έχει σχετικό λήμμα:  **ραδιοφωνία**  |

|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
| Καθιερωμένοι όροι | 
* WorldCat
* LCCN: sh85110448
* BNF: cb119604993 (data)
* BNE: XX526671

 |

 |
Συντεταγμένες: 42°21′22″N 23°55′6″E﻿ / ﻿42.35611°N 23.91833°E﻿ / 42.35611; 23.91833

Ερείπια του φρουρίου της Πύλης του Τραϊανού σήμερα.
Η **Πύλη του Τραϊανού** (βουλγαρικά: Траянови врата‎, δηλ. Τραϊαόνι Βράτα) είναι ιστορικό ορεινό πέρασμα της Βουλγαρίας, κοντά στη επαρχιακή πόλη Ιχτιμάν. Πήρε την ονομασία του από τον Ρωμαίο αυτοκράτορα Τραϊανό, ο οποίος κατασκεύασε στη διάβαση αυτή φρούριο με την ονομασία *Stipon*, στα όρια των ρωμαϊκών επαρχιών της Θράκης και της Μακεδονίας. 

Η διάβαση είναι κυρίως γνωστή για τη μάχη που διαδραματίστηκε στις 17 Αυγούστου 986, μεταξύ του βυζαντινού στρατού με επικεφαλής τον αυτοκράτορα Βασίλειο Β´ και των βουλγαρικών στρατευμάτων υπό τον τσάρο Σαμουήλ. Η συντριπτική ήττα των Βυζαντινών ματαίωσε τα σχέδια ανακατάληψης των βουλγαρικών εδαφών.

Σήμερα μια ομώνυμη οδική σήραγγα του Θρακικού αυτοκινητοδρόμου διέρχεται σε κοντινή απόσταση από το φρούριο του Τραϊανού. Με την ίδια ονομασία ονομάζεται σήμερα ένα διάσελο στη γη του Γκράχαμ στην Ανταρκτική.

Πηγές
-----

|  |  |
| --- | --- |
| Commons logoCommons logo | Τα Wikimedia Commons έχουν πολυμέσα σχετικά με το θέμα   **Πύλη του Τραϊανού** |

* Norwich, John Juluis (1998). *A Short History of Byzantium*. Vintage. ISBN 978-0-679-77269-9.
* Димитров, Божидар (2004-08-23). «При Самуил стигаме до Коринт и Далмация» (στα Bulgarian). Стандарт.
Tο **χιλιανό φλαμίνγκο** (Phoenicopterus chilensis) ένα μεγάλων διαστάσεων υποείδος του φοινικόπτερου με ύψος 110–130 cm, συγγενικό με το αμερικανικό φλαμίνγκο και το μεγάλο φλαμίνγκο. Σύμφωνα με την IUNC είναι σχεδόν απειλούμενο. Απαντά στη Νότια Αμερική, από το Εκουαδόρ και το Περού, ως τη Χιλή και την Αργεντινή και ανατολικά στη Βραζιλία. Όπως όλα τα φοινικόπτερα, έτσι κι αυτό γεννάει ένα αβγό πάνω σε λάσπη. Τα φλαμίνγκο συνήθως κατοικούν σε αλμυρές λίμνες αλλά αυτές μολύνονται κι έτσι χάνεται ο βιότοπός τους.

Το φτέρωμα του χιλιανού φλαμίνγκο είναι πιο ροζ από το ελαφρώς μεγαλύτερο φλαμίνγκο, αλλά λιγότερο από το φλαμίνγκο της Καραϊβικής. Μπορεί να διαφοροποιηθεί από αυτά τα είδη με γκρίζα πόδια με ροζ αρθρώσεις (κνημιαία άρθρωση), αλλά και με το μεγαλύτερο ποσό μαύρου στον λογαριασμό (πάνω από το μισό). Οι νεαροί νεοσσοί δεν έχουν κανένα σημάδι ροζ χρώματος, αλλά αντιθετως παραμένουν γκρίζοι.
Ο **Χαλκοσκλοδοβσκίτης** (αγγλ. cuprosklodowskite) είναι δευτερεύον ορυκτό του χαλκού και του ουρανίου. Πήρε το όνομά του από την εσφαλμένη πεποίθηση πως το ορυκτό ήταν το χαλκούχο ανάλογο του Σκλοδοβσκίτη (Mg[(UO2)(SiO2OH)]2•5(H2O)), ο οποίοw με τη σειρά του ονομάστηκε προς τιμή της Μαρί Κιουρί (το γένος Maria Sklodowska) (1867-1934). Ανακαλύφθηκε το 1933 στο κοίτασμα Kalongwe στην επαρχία Κατάνγκα του Ζαΐρ (όπου και αποτελεί χαρακτηριστικό ορυκτό, type locality TL)

Εμφάνιση, παραγενέσεις
----------------------

Ο Χαλκοσκλοδοβσκίτης είναι νησοπυριτικό ορυκτό, με χρώμα πράσινο χόρτου έως σκούρο πράσινο και σχηματίζει κρυστάλλους συνήθως ινώδεις, επίπεδους λεπιδοειδείς ή βελονοειδείς. Eίναι έντονα ραδιενεργό ορυκτό, που σχηματίζεται από τις εξαλλοιώσεις πρωτογενών ορυκτών του ουρανίου. Ο χημικός του τύπος είναι Cu[(UO2)(SiO2OH)]2•6(H2O).

Ορυκτά με τα οποία σχετίζεται είναι ο μπεκερελίτης, ο βροσαντίτης, ο ουρανοφανής, ο καζολίτης και ο βαντενμπραντεΐτης.

Σημειώσεις
----------

1. ↑  Το όνομα αποδόθηκε το 1933 από τον Buttgenbach, αποδεκτό από την ΙΜΑ (pre-IMA, "grandfathered")

Πηγές
-----

* Mindat
* Webmineral
* Handbook of Mineralogy

Δείτε επίσης
------------

* Κατάλογος ορυκτών
Ο **Πιέρ Κουσταίν** (γαλλ.: **Pierre Coustain**, φλαμανδικά: **Pieter Coustens**) ήταν ζωγράφος και γλύπτης στην αυλή του Φιλίππου Γ΄ του Καλού, δούκα της Βουργουνδίας.

Αναφέρεται για πρώτη φορά το 1448 και ήταν εναλλάξ δραστηριοποιούμενος στην Μπρυζ (όπου φαίνεται πιθανόν να γεννήθηκε) και στις Βρυξέλλες. Το 1450 αναφέρεται επίσης στα αρχεία της Συντεχνίας του Αγίου Λουκά (των ζωγράφων) της Μπρυζ το 1450 ως «Βασιλικός ζωγράφος» (*Paintre Royal*). 

Από τις 3 Ιανουαρίου 1454 ονομάστηκε *valet de chambre* του Φιλίππου του Καλού και αργότερα του Καρόλου της Βουργουνδίας και της συζύγου του Μαρίας της Βουργουνδίας. Ο Κουσταίν ήταν επίσημος ζωγράφος της αυλής. Για ειδικές περιστάσεις σχεδίασε οικόσημα, αγάλματα, σημαίες και άλλες διακοσμήσεις, όπως π.χ. για τον γάμο του Καρόλου το 1468 και την άφιξη της Μαρίας της Βουργουνδίας το 1477. Σχεδίασε επίσης στρατιωτικές σημαίες, λάβαρα και μικρά σημαιάκια. Κατά τη διάρκεια των πολέμων της Βουργουνδίας συνελήφθη από τους Ελβετούς, οι οποίοι εξέθεσαν ως τρόπαια, που ονομάζονται *Burgunderbeute*, στη χώρα τους ορισμένες από τις εργασίες του.

Επίσης ζωγράφισε θυρεούς μάχης για τους Ιππότες του Τάγματος του Χρυσόμαλλου Δέρατος. Δραστηριοποιήθηκε, επίσης, ως ζωγράφος σε γυαλί (βιτρώ).

Απεβίωσε πιθανόν το 1477.

Εικονοθήκη
----------

Παραπομπές
----------

1. 1 2  (Ολλανδικά) *RKDartists*. rkd.nl/explore/artists/355790. Ανακτήθηκε στις 4  Σεπτεμβρίου 2022.
2. ↑  (Ολλανδικά) *RKDartists*. rkd.nl/explore/artists/355790. Ανακτήθηκε στις 26  Αυγούστου 2017.

Πηγές
-----

* Bryan's Dictionary of Painters and Engravers by Michael Bryan, edited by Robert Edmund Graves and Sir Walter Armstrong, έκδοση 1886–1889 (σήμερα κοινό κτήμα).
* *Biografische gegevens* του Ινστιτούτου Ιστορίας της Τέχνης της Ολλανδίας (RKD)

  


|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
| Καθιερωμένοι όροι | 
* VIAF: 125396969
* **Europeana**: agent/base/41256
* BPN: 49454438
* ULAN: 500183940
* RKD: 355790

 |

 |

|  |  |
| --- | --- |
| 

|  |
| --- |
| * Πύλη:Βιογραφίες
* Πύλη:Τέχνη
* Πύλη:Ζωγραφική
* Πύλη:Γλυπτική
 |

 |
Ο **χαλκοσίνης**, ή **χαλκοσίτης** (αγγλ. chalcocite), ή **χαλκολαμπρίτης** (αγγλ. copper glance) είναι θειούχο ορυκτό ένα από τα βασικότερα μεταλλεύματα του χαλκού. Το όνομά του προέρχεται από την ελληνική λέξη «χαλκός» λόγω της σύστασής του.

Εμφάνιση, παραγενέσεις
----------------------

Είναι γνωστός από πολύ παλιά και εκμετάλλευσή του γίνεται επί αιώνες, γι' αυτό και τα παλαιότερα ορυχεία του (Κορνουάλλη, Κονέκτικατ) έχουν, πλέον, εξαντληθεί. Είναι από τα βασικότερα μεταλλεύματα του χαλκού, καθώς το περιεχόμενο μέταλλο ανέρχεται σε ποσοστό 80% του βάρους του μεταλλεύματος.

Σπανιότατα ως πρωτογενές ορυκτό, απαντά στις ζώνες εμπλουτισμού χαλκούχων μεταλλευμάτων, σχηματιζόμενος από την εξαλλοίωση χαλκούχων ορυκτών από το ατμοσφαιρικό οξυγόνο σε ζώνες υπεράνω του υδροφόρου ορίζοντα. Το (εμπλουτισμένο σε οξυγόνο) διάλυμα που προκύπτει αντιδρά εκ νέου με χαλκούχα ορυκτά, σχηματίζοντας τον χαλκοσίνη. Αυτό έχει ως συνέπεια ο χαλκοσίνης να εμφανίζει ψευδομορφώσεις του βορνίτη, του κοβελλίνη, του χαλκοπυρίτη, του σιδηροπυρίτη, του γαληνίτη και του σφαλερίτη.

Η διδυμία του είναι χαρακτηριστική και δημιουργεί αστρόσχημους κρυστάλλους. Οι κρύσταλλοι συνήθως φέρουν βαθιές ραβδώσεις, ενώ ενίοτε καλύπτονται από χρώμα επιπολής, το οποίο προσδίδει στο ορυκτό ισχυρό θάμπωμα της λάμψης του.

Απαντά σε πολλά μέρη του κόσμου. Βρίσκεται και στην Ελλάδα στο ορυχείο «Σκουριές» της Χαλκιδικής. Επίσης στην Τουρκία, τη Σλοβακία, σε αρκετές περιοχές της Βρετανίας, στη Ρωσία (χερσόνησοι Κόλα και Ταϊμίρ - Σιβηρία), στην Γκάνα, τη Ναμίμπια και τη Νότια Αφρική, την Ινδονησία, την Αυστραλία και Νέα Ζηλανδία, το Περού, τη Βολιβία, την Αργεντινή και σε πολλές περιοχές των ΗΠΑ.

Δείτε επίσης
------------

* Κατάλογος ορυκτών

Πηγές
-----

* Handbook of Mineralogy
* Mindat.org
* Galleries.com
* Webmineral.com

Βιβλιογραφία
------------

* James Dwight Dana, *Manual of Mineralogy and Lithology, Containing the Elements of the Science of Minerals and Rocks*, READ BOOKS, 2008 ISBN 1-4437-4224-4
* Frederick H. Pough, Roger Tory Peterson, Jeffrey (PHT) Scovil, *A Field Guide to Rocks and Minerals*, Houghton Mifflin Harcourt, 1988 ISBN 0-395-91096-X
* Walter Schumann, R. Bradshaw, K. A. G. Mills, *Handbook of Rocks, Minerals and Gemstones*, Houghton Mifflin Harcourt, 1993 ISBN 0-395-51137-2

Σημειώσεις
----------

1. ↑  Αποκτά συμμετρία εξαγωνικού συστήματος με θέρμανση σε θερμοκρασίες άνω των 105° C
2. ↑  Ως ψευδομόρφωση εννοείται ότι το ορυκτό διατηρεί το αρχικό σχήμα των κρυστάλλων, ενώ η χημική του σύσταση μετατρέπεται σε αυτή του χαλκοσίνη
Ο **Χατζί Μοχαμάντ Τσαμκανί** (1947–2012) ήταν Αφγανός πολιτικός που κατείχε τη θέση του προσωρινού Προέδρου του Αφγανιστάν κατά την περίοδο της υποστηριζόμενης από τους Σοβιετικούς Λαϊκής Δημοκρατίας του Αφγανιστάν. Προηγουμένως, διετέλεσε αναπληρωτής αρχηγός κράτους ή αλλιως αντιπρόεδρος του Επαναστατικού Συμβουλίου υπό τον Μπαμπράκ Καρμάλ.

Ανήλθε στο αξίωμα αυτό μετά την παραίτηση του Μπαμπράκ Καρμάλ. Όντας μη-κομματικό μέλος, αλλά φυλετικός ηγέτης με εξουσία και συνδέσεις σε σημαντικές περιοχές επαρχιών που συνορεύουν με το Πακιστάν, η επιρροή του επεκτάθηκε και στο Πακιστάν. Ωστόσο, ο Μοχαμάντ Νατζιμπουλάχ διακυβερνούσε τη χώρα, λόγω των ισχυρών του αξιωμάτων ως διευθυντή της Κρατικής Υπηρεσίας Πληροφοριών και ως Γενικού Γραμματέα του Λαϊκού Δημοκρατικού Κόμματος του Αφγανιστάν. Κατά τη διάρκεια της διακυβέρνησής του η Ένωση Σοβιετικών Σοσιαλιστικών Δημοκρατιών επέδειξε την προθυμία να διαπραγματευτεί και να απομακρύνει μερικά στρατεύματα της από το Αφγανιστάν. Η θητεία του χαρακτηρίστηκε επίσης από τη δημιουργία ενός νέου Συντάγματος.

Παραπομπές
----------

1. ↑  rohi.af/fullstory.php?id=22472.
2. ↑  «د سلاکار وزیر او پکتیا والی ډګر جنرال جمعه خان همدرد د خواشینۍ پیغام». *Rohi*. 11 Αυγούστου 2012. Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 2018-12-25.. Ανακτήθηκε στις 9 Μαρτίου 2019.
3. 1 2  "Afghan Tribal Leader Named Acting President." (24 Νοεμβρίου 1986). *The New York Times.* Section A.
4. ↑  *The Europa World Year Book 2003*. London: Taylor & Francis Group. 2004. σελ. 399.

  


| Πολιτικά αξιώματα
 |
| --- |
| ΠροκάτοχοςΓκουλ Ακά | **Αντιπρόεδρος του Επαναστατικού Συμβουλίου του Αφγανιστάν**Νοέμβριος 1986 - Απρίλιος 1988 | ΔιάδοχοςΑμπντούλ Ραχίμ Χατίφ |
|
| ΠροκάτοχοςΜπαμπράκ Καρμάλ | **Επικεφαλής του Προεδρείου του Επαναστατικού Συμβουλίου του Αφγανιστάν**1986 – 1987 | ΔιάδοχοςΜοχαμάντ Νατζιμπουλάχ |
|
Ο **Σβιατοσλάβ Γ΄ Βσεβολοντόβιτς**, ρωσ. Святослав III Всеволодович (27 Μαρτίου 1196 - 3 Φεβρουαρίου 1252) από τον Οίκο των Ρουρικιδών ήταν πρίγκιπας τού Νόβγκοροντ (1200-05, 07-10) και μεγάλος πρίγκιπας τού Βλαντίμιρ-Σούζνταλ (1246-48).

Βιογραφία
---------

Ήταν ο έκτος γιος τού Βσέβολοντ Γ΄ τού *πολύτεκνου* (bolshojé gnezdó) και της Μαρίας Σβαρνόβνας, με καταγωγή μάλλον από τη Γεωργία. Είχε άλλα 13 αδέλφια.

Όταν μοιράστηκαν οι γαίες του πατέρα του, έλαβε την πόλη Γιουρίεβ-Πόλσκι. Το 1220 ο Σβιατοσλάβ λεηλάτησε το Ασλί των Βουλγάρων τού Βόλγα. Αυτός παρήγγειλε το κτίσιμο το 1230-34 τού καθεδρικού ναού τού Αγ. Γεωργίου, σημαντικότερου μνημείου της πόλης.

Το 1246 έγινε πρίγκιπας στο Βλαντίμιρ, όπου η διακυβέρνησή του ήταν σύντομη και ομαλή. Το 1248 ο ανιψιός του Μιχαήλ ο *γενναίος* (Хоробрит) πρίγκιπας της Μόσχας, εγκαταλείποντας το για αιώνες ισχύον *Σύστημα διαδοχής* των Ρως, κατέλαβε το Βλαντίμιρ και εκτόπισε τον Σβιατοσλάβ στο Γιουρίεβ-Πόλσκι. Δύο έτη μετά ο Σβιατοσλάβ και ο γιος του επισκέφθηκαν τη Χρυσή Ορδή, παρακαλώντας τον χάνο της να τον αποκαταστήσει στον θρόνο. Απεβίωσε το 1252 και τάφηκε στο Γιουρίεβ-Πόλσκι.

Πηγές
-----

* "Medieval lands" by Charles Cawley.

1. 1 2  «Святослав (Гавриил) Всеволодович» (Ρωσικά) 1904.
2. ↑  «Святослав (Гавриил) Всеволодович» (Ρωσικά) 1904.


|  |  |
| --- | --- |
| CC-BY-SA Μετάφραση | Στο λήμμα αυτό έχει ενσωματωθεί κείμενο από το λήμμα Sviatoslav III of Vladimir  της Αγγλικής Βικιπαίδειας, η οποία διανέμεται υπό την GNU FDL και την CC-BY-SA 4.0. (ιστορικό/συντάκτες). |