recursal/SuperWikiNEXT-32B huggingface dataset:
Ο **Μελέτης Κανιάρης** (Καλλιθέα Βοιωτίας, 1915 - 19 Απριλίου 2007) ήταν Έλληνας αντιστασιακός και βουλευτής με την ΕΔΑ.

Νεανικά χρόνια και διώξεις
--------------------------

Ο Μελέτης Κανιάρης γεννήθηκε στην Καλλιθέα Βοιωτίας το 1915. Καταγόταν από αγροτική οικογένεια και είχε άλλα 6 αδέρφια. Γονείς του ήταν ο Αθανάσιος και η Ασήμω Κανιάρη. Ολοκλήρωσε το Γυμνάσιο στη Θήβα και σπούδασε Νομική Σχολή του Πανεπιστημίου Αθηνών. Από τα μαθητικά του χρόνια οργανώθηκε σε αριστερές οργανώσεις και στην ΟΚΝΕ. Έλαβε μέρος σε αγροτικές κινητοποιήσεις, με αποτέλεσμα να δικαστεί και να φυλακιστεί για τη δράση του.

Κατοχή - Αντίσταση - Εξορία
---------------------------

Οργανώθηκε στο ΚΚΕ το 1941 και ανέλαβε να οργανώσει το ΕΑΜ στην ευρύτερη περιοχή της ανατολικής και βόρειας Θήβας. Το 1944 εξελέγη επικεφαλής του επαρχιακού συμβουλίου και το 1947 συνελήφθη και εξορίστηκε στην Ικαρία. Μετά την απελευθέρωσή του εργάστηκε στο ΕΑΜ της Αθήνας και το 1948 πιάστηκε και εκτοπίστηκε ξανά, αυτή τη φορά στη Λήμνο και την επόμενη χρονιά στη Μακρόνησο και στον Άγιο Ευστράτιο. Απελευθερώθηκε από την εξορία τον Φεβρουάριο του 1957, συνδέθηκε με την ΚΟΑ Αθήνας και εντάχθηκε στην ΕΔΑ, όπου εργάστηκε στον κομματικό μηχανισμό της.

Πολιτική σταδιοδρομία
---------------------

Εξελέγη βουλευτής με την ΕΔΑ στο νομό Βοιωτίας στις εκλογές του 1958. Με την εγκαθίδρυση της χούντας κατάφερε να διαφύγει τη σύλληψη και κατέφυγε στο εξωτερικό, από όπου οργάνωσε τον αγώνα για την αποτίναξη του χουντικού καθεστώτος. Μετά την πτώση της χούντας επέστρεψε στην Ελλάδα.

Εξελέγη μέλος της κεντρικής επιτροπής του ΚΚΕ από το 9ο συνέδριο του κόμματος και επενεξελέγη στα επόμενα συνέδρια. Παρέμεινε ενεργός μέχρι και το 13ο Συνέδριο του ΚΚΕ. 

Πέθανε στην Αθήνα στις 19 Απριλίου 2007 και κηδεύτηκε από το νεκροταφείο Καισαριανής με πολιτική κηδεία.

Πηγές
-----

* Άρθρο στην εφημερίδα "Ριζοσπάστης" για το θάνατό του, 20/4/2007.
Η **Αυρηλία Κόττα** (*Aurelia Cotta*, 21 Μαΐου 120 π.Χ. – 31 Ιουλίου 54 π.Χ.) ήταν η μητέρα του Ρωμαίου δικτάτορα Ιουλίου Καίσαρα (100 π.Χ.-44 π.Χ.).

Η οικογένεια
------------

Η Αυρηλία Κόττα ήταν Ρωμαία αριστοκράτισσα, καταγόμενη από το διακεκριμένο γένος των Αυρηλίων. Ήταν κόρη τού Λεύκιου Αυρήλιου Κόττα, ή τού αδελφού του Μάρκου Αυρήλιου Κόττα. Τα τρία αδέλφια της: Γάιος, Μάρκος και Λεύκιος, εκλέχθηκαν ύπατοι. Ήταν σύζυγος του Γάιου Ιουλίου Καίσαρα ΙΙΙ κυαίστορα, πραίτορα και ανθύπατου της Ασίας.

Παρά τη μαρτυρία του Πλινίου του Πρεσβυτέρου, είναι μάλλον απίθανο να έφερε στον κόσμο τον γιο της με καισαρική τομή, καθώς έζησε πολλά χρόνια μετά τη γέννησή του. Απέκτησε ακόμη δύο κόρες, την Ιουλία την Πρεσβύτερη και την Ιουλία τη Νεότερη, που επιβίωσαν μέχρι την ενηλικίωση και το γάμο τους.

Ο Τάκιτος κατατάσσει την Αυρηλία ανάμεσα στις γυναίκες πρότυπα, σε ό,τι αφορά τη μόρφωση που παρείχε στα παιδιά της, ενώ ο Πλούταρχος τη μνημονεύει ως ιδιαίτερα ενάρετη γυναίκα.

Ο σύζυγός της Γάιος Ιούλιος Καίσαρ ΙΙΙ, απεβίωσε στο σπίτι του περίπου το 85 π.Χ. Παρέμεινε χήρα για την υπόλοιπη ζωή της, εφόσον επέλεξε να μην ξαναπαντρευτεί και να μείνει στο σπίτι τού γιου της. Σε μία αφήγηση τού Πλουτάρχου συνοδεύει με δάκρυα τον γιο της ως την πόρτα του σπιτιού τους, καθώς εκείνος αναχωρεί, προκειμένου να διεκδικήσει το αξίωμα του Pontifex Maximus (Αρχιερέα)  το 63 π.Χ. Πάντα σύμφωνα με τον Πλούταρχο, παρακολουθούσε στενά τις συναναστροφές της νύφης της, Πομπηίας, και ήταν εκείνη που ανακάλυψε τον Πόπλιο Κλόδιο, όταν εισήλθε μεταμφιεσμένος στο σπίτι τους για να συναντήσει την Πομπήια κατά τη διάρκεια των τελετών προς τιμήν της Μπόνα Ντέα (Καλής Θεάς).

Η Αυρηλία Κόττα απεβίωσε λίγο καιρό πριν τη δολοφονία του Ποοπλίου Κλοδίου, το 54 π.Χ.

Οικογένεια
----------

Παντρεύτηκε τον Γάιο Ιούλιο Καίσαρα ΙΙΙ και είχε τέκνα:

* Ιουλία η Πρεσβύτερη (αδελφή του Καίσαρα) πριν το 101 - μετά το 61 (;), παντρεύτηκε πρώτα τον Λεύκιο Πινάριο και έπειτα τον Κόιντο Πέντιο.
* Ιουλία η Νεότερη (αδελφή του Καίσαρα) 101 - 51 π.Χ. παντρεύτηκε τον Μάρκο Άτιο Βάλβο πραίτορα και κυβερνήτη της Σαρδηνίας.
* Γάιος Ιούλιος Καίσαρ ΙV 100 - 44 π.Χ. δικτάτορας της Ρώμης, στρατηγός, ιστορικός.

Σημειώσεις
----------

1. ↑  Ουίλλιαμ Σμιθ, *A Dictionary of Greek and Roman Biography and Mythology*, σελ. 435 Αρχειοθετήθηκε 2011-08-05 στο Wayback Machine.-436 Αρχειοθετήθηκε 2012-10-20 στο Wayback Machine. Λονδίνο: Taylor & Walton (1844-1849), τ.1, 2, 3
2. ↑  Πλίνιος ο Πρεσβύτερος, *«Φυσική Ιστορία»*, Βιβλίο VII
3. ↑  Τάκιτος, *«Dialogus de oratoribus»*, 28, 6
4. 1 2  Πλούταρχος, *«Βίοι Παράλληλοι: Καίσαρ»*, 10
5. ↑  Πλίνιος ο Πρεσβύτερος, *«Φυσική Ιστορία»*, Βιβλίο VII, 53
6. ↑  Πλούταρχος, *«Βίοι Παράλληλοι: Καίσαρ»*, 7
7. ↑  Σουητώνιος, *«Βίοι των Δώδεκα Καισάρων: Καίσαρ»*, 26
Ο **Μελέτιος Χορτάκης** ήταν έλληνας λόγιος του 17ου αιώνα. Γεννήθηκε στο Ρέθυμνο και εκπαιδεύτηκε στην Ιταλία. Εγκαταστάθηκε στη Βενετία και χειροτονήθηκε ιεροκήρυκας και διδάσκαλος της ελληνικής κοινότητας (1655). Εκλέχτηκε μητροπολίτης Φιλαδελφείας και αρχιεράτευσε επί εικοσαετίας (1657-1677). Ήταν γνώστης της λατινικής και αξιόλογος θεολόγος. Συνέγραψε μεταξύ άλλων περί του αξιώματος της ιερωσύνης, για το οποίο τιμήθηκε από την ενετική σύγκλητο με ετήσιο επίδομα 180 φλωρίων και με ισόβιο εισόδημα του Αγίου Ιωάννη των Μωραϊτών.

Παραπομπές
----------

1. ↑  Κωνσταντίνος Σάθας, Βιογραφίαι των εν τοις γράμμασι διαλαμψάντων Ελλήνων από της καταλύσεως της Βυζαντινής Αυτοκρατορίας μέχρι της Ελληνικής Εθνεγερσίας 1453-1821, εκδ. Κουλτούρα,1990, σελ. 338

Πηγές
-----

* Νέος Ποιμήν, 1922, τεύχος 10-11, σσ. 609-610
* Κωνσταντίνος Σάθας, Βιογραφίαι των εν τοις γράμμασι διαλαμψάντων Ελλήνων από της καταλύσεως της Βυζαντινής Αυτοκρατορίας μέχρι της Ελληνικής Εθνεγερσίας 1453-1821, εκδ. Κουλτούρα,1990, σελ.338-339
Η **μελέτη της Ικαρίας** είναι μια μικρής κλίμακας έρευνα της Ιατρικής Σχολής του Πανεπιστημίου Αθηνών σχετικά με τη διατροφή και τον τρόπο ζωής των Ελλήνων άνω των 80 ετών στο νησί της Ικαρίας. Η μελέτη διαπίστωσε ότι η Ικαριακή διατροφή περιλαμβάνει τα εξής τρόφιμα: ελαιόλαδο, κόκκινο κρασί, ψάρι, καφέ, τσάι από βότανα, μέλι, πατάτες, ρεβίθια, μαυρομάτικα φασόλια, φακές και περιορισμένη ποσότητα κρέατος, ζάχαρης και γαλακτοκομικών προϊόντων, εκτός από το κατσικίσιο γάλα.. 

Τα δεδομένα έδειξαν ότι οι άνθρωποι στην Ικαρία πέτυχαν επιτυχή γήρανση μειώνοντας τη συναισθηματική και γνωστική δυσλειτουργία ενώ διατηρούσαν τις σωματικές τους δραστηριότητες στα γεράματα.

Δείτε επίσης
------------

* Μεσογειακή διατροφή

Παραπομπές
----------

1. 1 2 3  Stefanadis, C. I (2011). «Unveiling the secrets of longevity: The Ikaria study». *Hellenic Journal of Cardiology* **52** (5): 479–80. PMID 21940302. .

Περαιτέρω ανάγνωση
------------------

* Chrysohoou, Christina; Tsitsinakis, George; Siassos, Gerassimos; Psaltopoulou, Theodora; Galiatsatos, Nikos; Metaxa, Vasiliki; Lazaros, George; Miliou, Antigoni *και άλλοι*. (2011). «Fish Consumption Moderates Depressive Symptomatology in Elderly Men and Women from the IKARIA Study». *Cardiology Research and Practice* **2011**: 219578. doi:10.4061/2011/219578. PMID 21197433.
* Panagiotakos, Demosthenes B; Chrysohoou, Christina; Siasos, Gerasimos; Zisimos, Konstantinos; Skoumas, John; Pitsavos, Christos; Stefanadis, Christodoulos (2011). «Sociodemographic and Lifestyle Statistics of Oldest Old People (>80 Years) Living in Ikaria Island: The Ikaria Study». *Cardiology Research and Practice* **2011**: 679187. doi:10.4061/2011/679187. PMID 21403883.
* Buettner, Dan (October 24, 2012). «The Island Where People Forget to Die». *The New York Times*.. Ανακτήθηκε στις November 12, 2012.
Ο **Αρκεσίλαος Δ´** (4ος αιώνας - 440 π.Χ.) ήταν ο όγδοος και τελευταίος Έλληνας βασιλιάς της Κυρήνης, της δυναστείας των Βαττιαδών. Το βασίλειό του υπήρξε υποτελές σε αυτό των Αχαιμενιδών της Περσίας.

Ιστορία
-------

Ο Αρκεσίλαος Δ΄ ήταν ο μοναδικός απόγονος τού Βάττου Δ´ και όταν ο τελευταίος απεβίωσε το 465 π.Χ. ο Αρκεσίλαος έγινε ο νέος βασιλιάς. Το 462 π.Χ. αναδείχθηκε νικητής στην αρματοδρομία με τέθριππο στους Πύθιους αγώνες, που τελούνταν στους Δελφούς χρησιμοποιώντας άλογα από τη Κυρήνη για το άρμα του. Ο σύγχρονός του ποιητής Πίνδαρος τον εξύμνησε αφιερώνοντάς του τον τέταρτο και πέμπτο Πυθιόνικο ύμνο του, ενώ παράλληλα τον συμβούλευσε μέσω των γραπτών του να συμβιβαστεί με τούς πολιτικούς αντιπάλους του, και καθησυχάζοντάς τον αναφέροντας πως η εξουσία του είχε ιδιαίτερη βαρύτητα, καθώς η οικογένειά του κυβερνούσε την Κυρήνη για 8 γενεές. Το 460 π.Χ. ο Αρκεσίλαος αναδείχθηκε νικητής ξανά στο τέθριππο, αυτή τη φορά στους 80ούς Ολυμπιακούς αγώνες στην Ολυμπία.

Η βασιλεία του ωστόσο γινόταν όλο και πιο δεσποτική, και αφότου εξόρισε την αριστοκρατία της Κυρήνης, έφερε μισθοφορικά στρατεύματα για να υποστηρίξουν την εξουσία του. Ακολούθησε εξέγερση τού λαού, και ο Αρκεσίλαος Δ΄ αναγκάστηκε να καταφύγει στις Ευεσπερίδες (σημερινή Βεγγάζη, πιθανώς υπήρξε ο ιδρυτής της) με τον γιό του Βάττο Ε´. Δεν είναι γνωστό εάν συνελήφθη ο Αρκεσίλαος Δ΄, ωστόσο ο Βάττος Ε΄ αιχμαλωτίστηκε από τους εξεγερμένους Κυρηναίους, οι οποίοι τον θανάτωσαν και κατόπιν τον αποκεφάλισαν και πέταξαν το κεφάλι του στη θάλασσα, τερματίζοντας πλέον οριστικά την δυναστική γραμμή των Βαττιαδών.

Παραπομπές
----------

1. ↑  www.sportolimpico.it/dmdocuments/GO-ANTICHI-2.pdf. Ανακτήθηκε στις 15  Απριλίου 2017.
2. 1 2  «A Dictionary of Greek and Roman biography and mythology, Arcesilaus IV». *www.perseus.tufts.edu*. Ανακτήθηκε στις 12 Ιουλίου 2016.
3. ↑  «Πίνδαρος, Πυθιόνικοι, 4». *www.perseus.tufts.edu*. Ανακτήθηκε στις 12 Ιουλίου 2016.
4. ↑  (Αγγλικά) Golden, Mark (2003). *Sport in the ancient world from A to Z*. London: Routledge. σελ. 14. ISBN 0-203-49732-5.
Το **Νέο Μελί** αποτελεί συνοικισμό των Μεγάρων Αττικής. Δημιουργήθηκε από Μικρασιάτες πρόσφυγες που κατέφυγαν στην περιοχή των Μεγάρων μετά τη Μικρασιατική Καταστροφή το 1922. Καθώς οι πρόσφυγες προέρχονταν από το Μελί της Ερυθραίας της Μικράς Ασίας, έδωσαν στον οικισμό τους το ίδιο όνομα με την παλιά τους πατρίδα. Επίσης, σε ανάμνηση του ναού του Αγίου Ιωάννη του Θεολόγου στο παλιό Μελί, έκτισαν τον ομώνυμο ιερό ναό στο Μελί Μεγάρων, όπου φυλάσσεται και η εικόνα του αγίου, φερμένη και αυτή από τους πρόσφυγες ως κειμήλιο. Ο οικισμός καταργήθηκε ως διοικητική δομή το 1951 και ενσωματώθηκε στην πόλη των Μεγάρων, με την οποία είναι ενωμένος.

Παραπομπές
----------

1. ↑  «Μελί Ν. Αττικής». *Διοικητικές μεταβολές Οικισμών των ΟΤΑ*. ΕΕΤΑΑ. Ανακτήθηκε στις 17 Σεπτεμβρίου 2014. [*νεκρός σύνδεσμος*]

Πηγές
-----

* 
* Τζήκας Γιάννης, *Αρχαία Ερυθραία. Το Μελί και η περιοχή*, Κάτω Χαλάνδρι Αττικής, 1979.
* Βαγιανός Μανώλης, *Μελί Καραπούρνων* *Ερυθραίας Μικράς Ασίας*, Μέγαρα, 1981.
* Προοδευτικός και Πολιτιστικός Σύλλογος "Άγιος Ιωάννης ο Θεολόγος", *Για το Μελί της μικρασιατικής Ερυθραίας*, Μέγαρα, 2008.
* Προοδευτικός και Πολιτιστικός Σύλλογος "Άγιος Ιωάννης ο Θεολόγος", *Μελί, όσα δεν σβήνει ο χρόνος*, Μέγαρα, 2009.
Στα μαθηματικά η μοίρα είναι μια μονάδα μέτρησης επίπεδων γωνιών και τμημάτων περιφέρειας (τόξων). Μια μοίρα είναι το 1/360 μιας περιφέρειας.

μια μοίρα (με κόκκινο) και   
ενενήντα μοίρες (σε μπλε)
Η **μοίρα** (πλήρως: **μοίρα ενός τόξου**, **μοίρα τόξου** ή και μοίρα περιφέρειας), συμβολίζεται με **°** (το σύμβολο των μοιρών), 
είναι μονάδα μέτρησης μιας επίπεδης γωνίας, που αναπαριστά 1⁄360 μιας πλήρους περιστροφής. Μια μοίρα είναι ισοδύναμη με π/180 rad.

Η μοίρα υποδιαιρείται σε 60 λεπτά (60') και κάθε λεπτό σε 60 δεύτερα ή δευτερόλεπτα (60''). Έτσι η γραφή 10º 30' 15' ' διαβάζεται δέκα μοίρες, τριάντα πρώτα λεπτά και δεκαπέντε δεύτερα λεπτά.

Το σύμβολο της μοίρας/βαθμού στο Ελληνικό πληκτρολόγιο εισάγεται με τον συνδυασμό πλήκτρων `Alt Gr`+`0` ή `Ctrl`+`Alt`+`0`.
Ενώ από το λατινικό πληκτρολόγιο απλά επιλέγεται από το το πλήκτρο του όμικρον στην μορφή του εκθέτη.
Αρκεβούζια στο ανάκτορο Τοπ Καπί, στη Κωνσταντινούπολη.
Το **Αρκεβούζιο** ήταν ένα παλαιό πυροβόλο όπλο, τύπου τυφεκίου που εμφανίσθηκε στις αρχές του 15ου αιώνα και χρησιμοποιήθηκε μέχρι το τέλος του 16ου αιώνα.

Ήταν βαρύ εμπροσθογεμές τυφέκιο που στηριζόταν στον ώμο και πυροδοτούνταν με εξωτερική σφύρα (λύκο) στην οποία προηγουμένως προσαρμοζόταν αναμμένη θρυαλλίδα. Αργότερα αυτή αντικαταστάθηκε με σύστημα πυροδότησης δια σπινθήρων που προκαλούνταν από οδοντωτό τροχό πάνω σε τεμάχιο πυρίτη που γινόταν είτε με ελατήριο είτε με μοχλό.

Το αρκεβούζιο ήταν ο πρόδρομος των σημερινών τυφεκίων που παρεχώρησε περί το 1570 τη θέση του στο λεγόμενο μουσκέτο, το οποίο είχε ήδη αρχίσει να εμφανίζεται από το 1520.
Οι ακτηρίδες (κοντάκια) των αρκεβουζίων έφεραν υπέροχες διακοσμήσεις από ελεφαντοστό και μάργαρο (σιντέφι). Τα δε καλλίτερα του είδους αυτού τυφεκίων κατασκευάζονταν στη Γερμανία, στο Πεδεμόντιο, και την Λομβαρδία.

Πηγές
-----

* "Νεώτερον Εγκυκλοπαιδικόν Λεξικόν Ηλίου" τομ. 3ος, σελ. 595
Ο **Μιχάλης Βουτσαράς** (γενν. 1935, Ρουφ) είναι Έλληνας παλαίμαχος διεθνής ποδοσφαιριστής που αγωνιζόταν ως τερματοφύλακας.

Καριέρα
-------

### Συλλογική καριέρα

Ξεκίνησε το ποδόσφαιρο το 1952, στην ηλικία των 17 ετών, από την Άμυνα Ρουφ, ανεξάρτητη ομάδα από την περιοχή Αθήνας που γεννήθηκε και μεγάλωσε, το Ρουφ. Το 1954 μεταγράφηκε στη Δόξα Πειραιά, με τη φανέλα της οποίας αγωνίστηκε με επιτυχία για 2 χρόνια στα επίσημα Πειραϊκά πρωταθλήματα. Το 1956 μεταγράφηκε στον Παναθηναϊκό, με τη φανέλα του οποίου αγωνίστηκε μέχρι και το 1967, όποτε και τερμάτισε την καριέρα του στην ηλικία των 31 ετών, βιώνοντας τις καλύτερες στιγμές της ποδοσφαιρικής σταδιοδρομίας του. Στα πρώτα του φιλικά με τον Παναθηναϊκό, υπέστη σοβαρό τραυματισμό και έμεινε 6 μήνες εκτός δράσης. Το 1957 καθιερώθηκε στην πρώτη ομάδα και μέχρι το 1963 ήταν βασικός, όμως με τον ερχομό των Τάκη Οικονομόπουλου και Ηρακλή Βόμβα, έπαιζε βασικός κυριότερα στους εκτός έδρας αγώνες. Με τον Παναθηναϊκό αναδείχθηκε 5 φορές πρωταθλητής Ελλάδας (1960, 1961, 1962, 1964, 1965) και 1 φορά κυπελλούχος (1967).

### Εθνική ομάδα

Με την Εθνική Ελλάδας είχε μία συμμετοχή, στον εκτός έδρας αγώνα με τη Γερμανία, στις 22-10-1961, για τα προκριματικά του Παγκοσμίου Κυπέλλου.

Παραπομπές
----------

1. ↑  *Πορτραίτα νέων ποδοσφαιριστών: Μιχαήλ Βουτσαράς, ο λαμπρός τερματοφύλαξ του Παναθηναϊκού*, εφ. Αθλητική Ηχώ, φύλλο 15/12/1956, σελ. 3
2. ↑  *ΜΙΧΑΛΗΣ ΒΟΥΤΣΑΡΑΣ «Ο ΤΑΝΑΛΙΑΣ», μιλάει αποκλειστικά στην ΚΟΙΝΩΝΙΚΗ – Το ποδόσφαιρο τη δεκαετία του ’60 και τα γεγονότα που σημάδεψαν την καριέρα του*, koinoniki.gr
3. ↑  *Μιχάλης Βουτσαράς: Ένας από τους ιστορικότερους γκολκίπερ του Παναθηναϊκού*, peiraiotika.gr
Ο **Μιχάλης Αργυράκης** γεννήθηκε το 1939 στη Ελιά Πεδιάδος Ηρακλείου Κρήτης και ήταν ιδρυτής του Αργυράκειου Εθνολογικού Πολεμικού Μουσείου. Ήταν γιος του Ιωάννη Αργυράκη και της Καλλιόπης Αργυράκη. Πέθανε στις 24 Απριλίου του 2011. Ο ίδιος έζησε τη φρίκη της Γερμανικής κατοχής κατά το Βʼ Παγκόσμιο Πόλεμο όπου έχασε τους γονείς του. Ο πατέρας του εκτελέστηκε το Φεβρουάριο του 1942 στις φυλακές Αγιάς Χανίων από τους Γερμανούς και η μητέρα βασανίστηκε και πέθανε αφού την έκαψαν στους φούρνους του στρατοπέδου συγκέντρωσης του Άουσβιτς όπου την είχαν μεταφέρει. Ο ίδιος ο Μιχάλης Αργυράκης είχε ένα γυάλινο μάτι.Όταν οι Γερμανοί βασάνιζαν την μητέρα του και εκείνος ήταν παιδί ένας Γερμανός στρατιώτης βασανιστής της μητέρας του, του έβγαλε το ένα μάτι μπροστά στη μητέρα του, για να τρομοκρατήσει και να βασανίσει ακόμα περισσότερο ψυχολογικά την μητέρα του και να αποκαλύψει όσα της ζητούσαν οι βασανιστές της. Εκείνη όμως δεν αποκάλυψε τίποτα.  ===

Έργο
----

Ίδρυσε το Αργυράκειο Εθνολογικό Πολεμικό Μουσείο το 1994 στην Επισκοπή Ηρακλείου Κρήτης, θέλοντας να τιμήσει τόσο τη μνήμη των εθνομαρτύρων γονιών του όσο και όσων έπεσαν στο όνομα της ελευθερίας.
Το ίδρυμα αυτό είναι μη κερδοσκοπικού χαρακτήρα που αφορά κυρίως την περίοδο της Μάχης της Κρήτης 1940-1945 και της Εθνικής Αντίστασης. Αφιέρωσε όλη τη ζωή του σε αυτό το έργο, συγκεντρώνοντας υλικό ανυπολόγιστης ιστορικής αξίας όπως συλλογές, τεκμήρια και μαρτυρίες αλλά και πολεμικό υλικό όπως όπλα, στρατιωτικά οχήματα, κανόνια, βόμβες κ.λ.π. Επίσης στο μουσείο υπάρχει εθνολογικό και λαογραφικό υλικό όπως αντικείμενα καθημερινής χρήσης εκείνης αλλά και προγενέστερης περιόδου του Κρητικού πολιτισμό, καθώς και προσωπικά αντικείμενα ηρώων. Κάποια από τα αντικείμενα που ξεχώριζε ο ίδιος ήταν ο πομπός της μητέρας του και το αυτοκίνητο του Παναγούλη. Τα παιδιά του Ιωάννης και Καλλιόπη Αργυράκη είναι συνεχιστές του έργου του.

Διακρίσεις
----------

Τιμήθηκε με εκατοντάδες διακρίσεις και μετάλλια για τις δραστηριότητες και το έργο του από την Ακαδημία Αθηνών, το Πολυτεχνείο Χανίων Κρήτης, τον Οικουμενικό Πατριάρχη Βαρθολομαίο, τους Αρχηγούς ΓΕΝ, ΓΕΣ, ΓΕΑ, ΓΕΕΘΑ, από εκατοντάδες στρατιωτικές μονάδες, το Σέρβο Πρόεδρο Μιλόσεβιτς, τη Μονή Αρκαδίου όπου του απονεμήθει το χρυσό μετάλλιο, τους Βετεράνους της Μάχης της Κρήτης, τους Νομάρχες, Δημάρχους Θεσσαλονίκης, Κομοτηνής, Ξάνθης, Κιλκίς, Μεσολογγίου, Ιλίου, Επισκοπής, Ελιάς, Στρατηγούς, τις Ειδικές δυνάμεις καταδρομών που τον έκαναν επίτιμο μέλος τους κ.α. Επίσης είχε ανακηρυχθεί επίτιμος δημότης Τήλου.

Παραπομπές
----------

1. ↑  «Στερνό αντίο στο Μιχάλη Αργυράκη». Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 5 Ιουνίου 2015. Ανακτήθηκε στις 8 Νοεμβρίου 2015.
2. 1 2 3  «Αργυράκειο Εθνολογικό Πολεμικό Μουσείο - Ιδρυτής». Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 29 Ιανουαρίου 2016. Ανακτήθηκε στις 8 Νοεμβρίου 2015.
3. 1 2 3  ««Έφυγε» ο Μιχάλης Αργυράκης». 25 Απριλίου 2011.
4. 1 2 3  Κατερίνα Μυλωνά. «Το Αργυράκειο Πολεμικό Mουσείο». Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 4 Μαρτίου 2016. Ανακτήθηκε στις 8 Νοεμβρίου 2011.
5. 1 2  «Μιχάλης Αργυράκης - Ενας χρόνος χωρίς το μαχητή της τοπικής Ιστορίας». Ανακτήθηκε στις 9 Νοεμβρίου 2015. [*νεκρός σύνδεσμος*]
Ο **Αντώνιος Τασσόγλου** (1843 - 1892) ήταν Έλληνας ηθοποιός, από τους πρώτους του νεότερου ελληνικού θεάτρου.

Γεννήθηκε στην Κωνσταντινούπολη το 1843. Ερχόμενος στην Αθήνα συνεργάσθηκε με το θίασο του Διον. Ταβουλάρη και Δημ. Αλεξιάδη όπου και διακρίθηκε σε ρόλους ιδίως του ραδιούργου, τους ίδιους ρόλους που έπαιξε μεταγενέστερα ο σύγχρονος Αρτέμης Μάτσας. Ο Αντώνιος Τασσόγλου είχε και ωραία μελωδική φωνή και υπήρξε ο πρώτος που τραγούδησε από σκηνής άσματα σε κωμειδύλλια, όπως τους περίφημους "Μυλωνάδες" (1870).

Το 1886 σχημάτισε δικό του θίασο και έδωσε παραστάσεις στη Θεσσαλονίκη στην Κωνσταντινούπολη και σε άλλες πόλεις, τουρκοκρατούμενες ακόμη, του ελλαδικού χώρου. Πέθανε στην Αθήνα το 1892.

Πηγές
-----

* *Νεώτερον Εγκυκλοπαιδικόν Λεξικόν Ηλίου* τ.17ος, σ.594
Ο **Αντώνης Παπαδάκης**, γνωστότερος ως *Καρεκλάς* (1893 - 1980) ήταν Κρητικός μουσικός, διάσημος για το παίξιμο της λύρας του. Ονομαστή ήταν η σούστα του, με τα πολλά γυρίσματα, εκτελούμενη σε σταφιδιανό συρτό.

Βιογραφία
---------

Γεννήθηκε στα Περβόλια Ρεθύμνου και άρχισε να παίζει λύρα από παιδί. Θεωρείται από τους σημαντικούς μουσικούς της Κρήτης των αρχών του 20ού αιώνα. Πρωτοεμφανίστηκε ως λυράρης γύρω στα 1928 στο πλευρό του λαουτιέρη Ψυλλάκη ή Ψύλλου. Ήταν από τους πρώτους που άρχισε περιστασιακά να χρησιμοποιεί το έγχορδο μπουλγαρί ως όργανο για τη συνοδεία της λύρας, προτού καθιερωθεί το λαούτο ως συνοδευτικό μουσικό όργανο στην Κρήτη. Από τη δεκαετία του 1930 άρχισε να ηχογραφεί τραγούδια, με πρώτα τα περίφημα Ρεθεμνιώτικα πεντοζάλια.
Εξαιτίας της δεξιοτεχνίας του στη λύρα έγινε πλούσιος. Ωστόσο, έγινε επίσης γνωστός για την μποέμικη ζωή του και τα τελευταία χρόνια της ζωής του χαρακτηρίστηκαν από την ανέχεια και την φτώχεια. Απεβίωσε σε ηλικία 87 ετών στα Χανιά σε άσυλο ανιάτων, το 1980.

Πηγές
-----

* Βιογραφία στο Κρητικό διαδικτυακό ραδιόφωνο.
* Αντώνης Παπαδάκης (Καρεκλάς) - Ο Μάγος της Σούστας και όχι μόνο!
Η **Αουρόρα Πάβλοβνα Ντεμίντοβα ντι Σαν Ντονάτο** (2/3 Νοεμβρίου 1873 στο Κίεβο – 28 Ιουνίου (OS: 16 Ιουνίου) 1904 στο Τορίνο) ήταν Ρωσίδα ευγενής και εκ γενετής μέλος του Οίκου Ντεμίντοφ.

Νεαρή ηλικία
------------

Η Αουρόρα γεννήθηκε ως η μεγαλύτερη κόρη του Πάβελ Πάβλοβιτς Ντεμίντοφ, 2ου πρίγκιπα του Σαν Ντονάτο και της δεύτερης συζύγου του, της πριγκίπισσας Έλενα Πέτροβνα Τρουμπετσκόυ (1853-1917). Ο πατέρας της ήταν ο γιος της Σουηδοφιλανδέζας φιλανθρώπου Αουρόρα Στγέρνβαλ φον Βαλέεν και του Ρώσου συζύγου της, Πάβελ Νικολαίεβιτς Ντεμίντοφ. Η μητέρα της ήταν κόρη του Πρίγκιπα Πέτρου Νικητίτς Τρουμπέτσκι (1826-1880) και της Πριγκίπισσας Ελισάβετ Μπελοσέλσκι-Μπελοζέρσκι.

Πρώτος γάμος
------------

Παντρεύτηκε τον Πρίγκιπα Αρσένιο της Σερβίας, στην Αγία Πετρούπολη την 1η Μαΐου 1892. Είχαν έναν γιο, τον πρίγκιπα Παύλο της Γιουγκοσλαβίας, ο οποίος αργότερα έγινε ο αντιβασιλέας της Γιουγκοσλαβίας. Αυτή και ο Αρσένιος χώρισαν το 1896 λόγω της περιπέτειας της Αουρόρα με έναν νεαρό βαρόνο φον Μέγιεντορφ-Ουέξκουλ. Ο καρπός αυτής της «περιπέτειας» ήταν η γέννηση των διδύμων, του Νικολάι (1895-1933) και του Σεργκέι (1895-1912). Ο Νικολάι είναι, επίσης, θαμμένος δίπλα στη μητέρα του στο ρωσικό νεκροταφείο της Νίκαιας.

Δεύτερος γάμος
--------------

Παντρεύτηκε έναν Ιταλό τον Κόμη Νικολά Τζιοβάνι Μαρί ντι Νογκέρα (Έμπολι, 15 Ιουνίου 1875 - Γένοβα 1η Απριλίου 1944) στις 4 Νοεμβρίου 1897, με τον οποία είχε τέσσερα παιδιά: Έλενα Αουρόρα, Αλμπέρτο, Τζιοβάνι και Αμεντέο ντι Νογκέρα.

Θάνατος
-------

Πέθανε στις 16 Ιουνίου 1904 στο Τορίνο και θάφτηκε στο Ρωσικό Ορθόδοξο Κοιμητήριο, Νίκαια (Γαλλία).

Παραπομπές
----------

1. ↑  Darryl Roger Lundy: (Αγγλικά) *The Peerage*. p11494.htm#i114932.
2. 1 2  p11494.htm#i114932. Ανακτήθηκε στις 7  Αυγούστου 2020.
3. 1 2 3  Darryl Roger Lundy: (Αγγλικά) *The Peerage*.

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
--------------------

* 
* 

  


|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
| Καθιερωμένοι όροι | 
* VIAF: 77144648389801299145

 |

 |
Το **μεγαμπάιτ** είναι πολλαπλάσιο της μονάδας μπάιτ για ψηφιακές πληροφορίες. Το συνιστώμενο σύμβολο της μονάδας είναι **MB**. Το πρόθεμα της μονάδας *μέγα* είναι πολλαπλάσιο του 1.000.000 (106) στο Διεθνές Σύστημα Μονάδων (SI). Επομένως, ένα μεγαμπάιτ είναι ένα εκατομμύριο μπάιτς πληροφοριών. Ο ορισμός αυτός έχει ενσωματωθεί στο Διεθνές Σύστημα Ποσοτήτων.

Ωστόσο, στα πεδία των υπολογιστών και της τεχνολογίας της πληροφορίας, χρησιμοποιούνται διάφοροι άλλοι ορισμοί που προέκυψαν για ιστορικούς λόγους ευκολίας. Μια κοινή χρήση είχε ως στόχο να ορίσει ένα μεγαμπάιτ ως 1.048.576 μπάιτς (220 B), μια μέτρηση που εκφράζει βολικά τα δυαδικά πολλαπλάσια που είναι εγγενή στις αρχιτεκτονικές της ψηφιακής μνήμης υπολογιστή. Ωστόσο, οι περισσότεροι φορείς τυποποίησης έχουν απορρίψει αυτήν τη χρήση υπέρ μιας σειράς δυαδικών προθεμάτων, όπου η ποσότητα αυτή ορίζεται από τη μονάδα μεμπιμπάιτ (MiB). Λιγότερο κοινή είναι μια σύμβαση που χρησιμοποίησε το μεγαμπάιτ για να σημαίνει 1000×1024 (1.024.000) μπάιτς.

Παραπομπές
----------

1. ↑  «Archived copy». Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 7 Ιουνίου 2007. Ανακτήθηκε στις 1 Ιουνίου 2007.
2. 1 2  «Definitions of the SI units: The binary prefixes». Εθνικό Ινστιτούτο Προτύπων και Τεχνολογίας.
Σύμφωνα με το διεθνές ναυτικό δίκαιο αλλά και με το εσωτερικό δίκαιο των Χωρών **ανώνυμο** πλοίο, χωρίς δηλαδή όνομα, είναι αδύνατον να υπάρξει (εκτός των παράνομων πειρατικών) αφού το όνομα είναι ένα από τα ουσιώδη στοιχεία που χαρακτηρίζουν την έννοια του πλοίου. Γεγονός πάντως είναι πως σε μια Χώρα με μεγάλη ναυτιλία όπως η Ελλάδα, είναι δυνατόν να συμβούν και τα περισσότερα ναυτικά ευτράπελα όπως και η παρακάτω ιστορία της ελληνικής πολεμικής ημιολίας «Ανώνυμου».

Το 1836 ναυπηγήθηκαν στον Πόρο για τις ανάγκες του τότε ελληνικού στόλου τρία όμοια ξύλινα σκάφη στο τύπο της ημιολίας. Στα δύο από τα τρία σκάφη δόθηκαν τα ονόματα «Ματθίλδη» και «Ναυπλία», ενώ το τρίτο ή λησμόνησαν να το βαπτίσουν (!), ή λόγω διαμάχης δεν αποφάσιζαν ή για άλλους λόγους παρέμενε σε εκκρεμότητα. Έτσι το τρίτο αυτό σκάφος το αποκαλούσαν όλοι απλά «βασιλική γολέτα». Αυτό συνεχίσθηκε μέχρι το 1843, όταν Κυβερνήτης του σκάφους ανέλαβε ο Δημήτριος Νικολάρας, ένας θυμόσοφος Ψαριανός που είτε είχε βαρεθεί ν΄ ακούει το «βασιλική γολέτα» αντί ονόματος, είτε το θεώρησε υποτιμητικό να κυβερνά πλοίο χωρίς όνομα. Έτσι στη πρώτη του σηματική αναφορά «θέσης πλοίου» προς το «Υπουργείον Ναυτικών» έγραψε στην οικεία θέση: «*εν όρμω Λαυρίου και επί της βασιλικής ημιολίας «*Ανώνυμος*» τη .....».*

Όταν παραλήφθηκε το σήμα γεγονός ήταν ότι θορύβησε την τότε Ηγεσία αλλά και δημιούργησε και άλλα ευτράπελα. Πάντως το σήμα αυτό ήταν η αιτία η μεν «βασιλική γολέτα» να λάβει αμέσως το όνομα «Μεθώνη» ο δε Κυβερνήτης Δ. Νικολάρας «αργία» με πρόσκαιρη παύση «*δι΄ άκαιρον και άσκοπον αστειότητα*».

Δείτε επίσης
------------

* Όνομα πλοίου
O **Αντώνιος-Φερδινάνδος**, ιταλ. *Antonio Ferrante*, (9 Δεκεμβρίου 1687 - 16 Απριλίου 1729) από τον Οίκο των Γκοντζάγκα, ήταν δούκας της Γκουαστάλα (1714-1729).

Βιογραφία
---------

Ήταν ο πρωτότοκος γιος του Βικέντιου δούκα της Γκουαστάλα και της Μαρίας-Βικτορίας Γκοντζάγκα, κόρης του Φερράντε Γ΄ δούκα της Γκουαστάλα.

Αδελφή του ήταν η Ελεονόρα-Λουίζα, σύζυγος του Φραντσέσκο-Μαρία των Μεδίκων.
Θέλησε να νυμφευτεί τη Μαρία-Καρολίνα Σομπιέσκι, εγγονή του Ιωάννη Γ΄ της Πολωνίας, αλλά αυτή αρνήθηκε. Τελικά νυμφεύτηκε τη Μαργαρίτα Τσεζαρίνι και έπειτα τη Θεοδώρα του Έσσε-Ντάρμστατ.

Απεβίωσε από ατύχημα το 1729 άτεκνος και τον διαδέχθηκε ο νεότερος αδελφός του Ιωσήφ.

Οικογένεια
----------

Νυμφεύτηκε πρώτα τη Μαργαρίτα Τσεζαρίνι.

Το 1727 έκανε δεύτερο γάμο με τη Θεοδώρα του Έσσε, κόρη του Φιλίππου πρίγκιπα του Έσσε-Ντάρμστατ. Δεν απέκτησε απογόνους ούτε από αυτόν τον γάμο.

Υποσημειώσεις
-------------

1. ↑  O Φραντσέσκο-Μαρία ήταν γιος του Φερντινάντο Β΄ μεγάλου δούκα της Τοσκάνης και αδελφός του Κόζιμο Γ΄ μεγάλου δούκα της Τοσκάνης.

Πηγές
-----

* Marek, Miroslav. «Genealogy euweb». Genealogy.EU. Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 4 Μαΐου 2008. Ανακτήθηκε στις 25 Φεβρουαρίου 2017.

  


|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
| Καθιερωμένοι όροι | 
* VIAF: 302597357
* GND: 1035040115

 |

 |
Η **μεγαλύτερη ανθρώπινη σημαία της Ινδίας** ήταν μια εκδήλωση που διοργανώθηκε για να σχηματιστεί η μεγαλύτερη στον κόσμο ανθρώπινη εθνική σημαία στο Τσενάι στο Ταμίλ Ναντού της Ινδίας. Διοργανώθηκε, στις 7 Δεκεμβρίου 2014 από το Διεθνές Ρόταρυ στην Ινδία με σύνθημα Rotary My Flag My India. Περισσότερα από 40.000 Ινδοί συγκεντρώθηκαν στη YMCA Grounds, στο Τσεννάι για να σχηματίσουν τη μεγαλύτερη στον κόσμο ανθρώπινη εθνική σημαία.

Είναι η επίσημη προσπάθεια να σπαστεί το προηγούμενο παγκόσμιο ρεκόρ που ήταν στο όνομα του Αθλητικού συλλόγου της Λαχόρης στο Πακιστάν. Τότε είχε σχηματιστεί η εθνική τους σημαία από 28.957 άτομα τον Φεβρουάριο του 2014.

Ο αξιωματούχος των Γκίνες Σιέντα Σουμπάσι-Γκεμίκι, κριτής του Βιβλίου Γκίνες, παρουσίασε τη πιστοποιητική επικύρωση της προσπάθειας.

Παραπομπές
----------

1. ↑  «Largest human national flag». Guinness World Records. 7 Δεκεμβρίου 2014. Ανακτήθηκε στις 1 Δεκεμβρίου 2016.
2. ↑  Tuesday, Dec 09, 2014. «India set new world record for largest human flag». Deccanchronicle.com. Ανακτήθηκε στις 9 Δεκεμβρίου 2014. CS1 maint: Πολλαπλές ονομασίες: authors list (link)
3. ↑  «Together, they fly Guinness flag». The Hindu. Ανακτήθηκε στις 9 Δεκεμβρίου 2014.
4. ↑  «India set new world record for largest human flag, beating Pakistan | Zee News». Zeenews.india.com. Ανακτήθηκε στις 9 Δεκεμβρίου 2014.
Συντεταγμένες: 54°36′36″N 1°16′12″W﻿ / ﻿54.61000°N 1.27000°W﻿ / 54.61000; -1.27000

Το **Μπίλιγχαμ** είναι κωμόπολη στο County Durham στη βορειοανατολική Αγγλία, με πληθυσμό 35765 κατοίκους (2006). Ιδρύθηκε από Σάξονες. Στη σύγχρονη ιστορία της στηρίζεται στη Χημική βιομηχανία και συγκεκριμένα στην εταιρεία Imperial Chemical Industries που παίζει σημαντικό ρόλο στην ανάπτυξη του Μπίλιγχαμ.

Αθλητισμός
----------

### Μπίλιγχαμ Σινθόνια ΦΚ

Στο Μπίλιγχαμ υπάρχει μια ποδοσφαιρική ομάδα, η Μπίλιγχαμ Σινθόνια ΦΚ. Ιδρύθηκε το 1923. Έδρα της ομάδας είναι το The Glamal Engineering Stadium, χωρητικότητας 4200 θεατών. Συμμετέχει στη Νόρδερν Φούτμπολ Λιγκ.

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
--------------------

|  |  |
| --- | --- |
| Commons logoCommons logo | Τα Wikimedia Commons έχουν πολυμέσα σχετικά με το θέμα   **Μπίλιγχαμ** |

* Billingham Town Council homepage
* Billingham International Festival site
* Billingham Town Council page on Stockton Borough Council site
* Billingham Weather Site

|  |  |
| --- | --- |
| 

|  |
| --- |
| * Πύλη:Γεωγραφία
* Πύλη:Αγγλία
 |

 |

|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
| Καθιερωμένοι όροι | 
* WorldCat
* VIAF: 125509954
* LCCN: n82064045

 |

 |
Ο **Μελεάγρου Χάραξ** ή **Μελεάγρον** (σημαίνει «το οχυρό του Μελέαγρου») ήταν ελληνιστικό φρούριο στις όχθες του ποταμού Αφρίν (αρχ. Οινοπάρας, παραπόταμος του Ορόντη), κοντά στην Αντιόχεια. Πιθανότατα πρόκειται για σελευκιδικό κτίσμα προς τιμήν κάποιου Μελεάγρου (το όνομα απαντά σε βασιλείς της αρχαίας Μακεδονίας, αλλά και στον αρχαίο ήρωα από την Καλυδώνα). 

Το φρούριο αυτό έγινε γνωστό από τη μάχη που διεξήχθη ανάμεσα στον ηγεμόνα της πτολεμαϊκής Αιγύπτου, Πτολεμαίο ΣΤ΄ Φιλομήτορα και τους Σελευκίδες υπό τον Αλέξανδρο Α΄ Βάλα. Το γεγονός αυτό το αναφέρει ο Στράβων στο έργο του *Γεωγραφικά*: 

> *«Ὑποπίπτει μὲν οὖν ταῖς Πάγραις τὸ τῶν Ἀντιοχέων πεδίον, δι´ οὗ ῥεῖ ὁ Ἄρκευθος ποταμὸς καὶ ὁ Ὀρόντης καὶ ὁ Λαβώτας. Ἐν δὲ τούτῳ ἐστὶ τῷ πεδίῳ καὶ ὁ **Μελεάγρου χάραξ** καὶ ὁ Οἰνοπάρας ποταμός, ἐφ´ ᾧ τὸν Βάλαν Ἀλέξανδρον μάχῃ νικήσας ὁ φιλομήτωρ Πτολεμαῖος ἐτελεύτησεν ἐκ τραύματος»*.
> 
> 

Η θέση του ελληνιστικού αυτού οχυρού είναι στο σημερινό Gündüzlü στα σύνορα Συρίας - Τουρκίας.

Πηγές
-----

* Getzel M. Cohen, *The Hellenistic Settlements in Syria, the Red Sea Basin, and North Africa*.

Παραπομπές
----------

1. ↑  Liddell, Scott, *Μέγα Λεξικό της Ελληνικής Γλώσσης*, λήμμα «Χάραξ»
2. ↑  Στράβων, *«Γεωγραφικά»*, 16.2.8
3. ↑  *Barrington Atlas of the Greek and Roman world, Map 67, Antiochia*
Η **Απάμεια** ήταν αρχαία ελληνική πόλη της Καππαδοκίας της Μικράς Ασίας. 

Η μοναδική αναφορά για την πόλη γίνεται από τον Πλίνιο τον Πρεσβύτερο. Βρισκόταν στα σύνορα Καππαδοκίας, Καταονίας, Κιλικίας και Αρμενίας. Λεγόταν αλλιώς και **Δαμέα**, αλλά ο Σέλευκος Νικάτωρ την μετονόμασε σε Απάμεια, προς τιμήν της συζύγου του Απάμης. Στην ευρύτερη περιοχή της καππαδοκικής Απαμείας, κατοικούσαν οι υποτεταγμένες άγριες φυλές των Αρινέων και Καπρεατών. 

Άγνωστη είναι η σημερινή της τοποθεσία, μάλλον θα βρισκόταν στη σημερινή Τουρκία.

Παραπομπές
----------

1. ↑  Ex Asia interisse gentes tradit Eratosthenes Solymorum, Lelegum, Bebrycum, Colycantiorum, Tripsedorum, Isidorus Arieneos et Capreatas, ubi sit **Apamea** condita a Seleuco rege inter Ciliciam, Cappadociam, Cataoniam, Armeniam, et quoniam ferocissimas gentes domuisset, initio Dameam vocatam.

Πηγές
-----

* Caphtor/Keftiu: a new investigation του John Strange.
Ο **Ανόβ της Αρμενίας** ήταν πρίγκηπας της βασιλικής οικογένειας των Αρσακιδών της Αρμενίας που έζησε τον 4ο αιώνα. Μεγαλύτερος γιος του βασιλιά της Αρμενίας Αρσάκη Β' (350 - 368) από άγνωστη μητέρα και εγγονός του βασιλιά Τιράν (339 - 350). Πληροφορίες γι'αυτόν έχουμε από τον Αρμένιο ιστορικό του 5ου αιώνα Φαύστο του Βυζαντίου. Ο Ανόμπ αν και μεγαλύτερος γιος του Αρσάκη δεν τον διαδέχθηκε στον θρόνο επειδή ήταν νόθος διάδοχος ήταν ο μικρότερος αδελφός του Πάπ της Αρμενίας, ο Ανόβ θα παντρευτεί μια άσημη γυναίκα με την οποία θα αποκτήσει γιό τον Βαρασδάτη ο οποίος θα γίνει βασιλιάς της Αρμενίας (374 - 378) όταν διαδεχθεί τον θείο του Παπ.

Πηγές
-----

* *Faustus of Byzantium, History of the Armenians, 5th Century*
* *Encyclopaedia Iranica: Armenia and Iran II. The pre-Islamic period*
* *R.G. Hovannisian, The Armenian People From Ancient to Modern Times, Volume I: The Dynastic Periods: From Antiquity to the Fourteenth Century, Palgrave Macmillan, 2004*
* *V.M. Kurkjian, A History of Armenia, Indo-European Publishing, 2008*
Η **Μπήτρος Συμμετοχική Α.Ε.** είναι η κορυφή της πυραμίδας των εταιρειών του ομίλου "Μπήτρος". Ιδρύθηκε στον Πειραιά το 1945, από τον Ιωάννη Μπήτρο, με τη μορφή της ατομικής επιχείρησης εμπορίας προϊόντων σιδήρου.

Ιστορία
-------

Με τη νομική μορφή της ανώνυμης εταιρείας λειτουργεί από το 1957, υπό την επωνυμία "ΜΠΗΤΡΟΣ Α.Ε.Β.Ε.". Κατά την 72χρονη ιστορία της διέγραψε μια αξιοσημείωτη αναπτυξιακή τροχιά με αποτέλεσμα να κατακτήσει μια από τις κορυφαίες θέσεις μεταξύ των ελληνικών επιχειρήσεων, που δραστηριοποιούνται στον κλάδο της κατεργασίας και εμπορίας χαλυβουργικών προϊόντων Το 1990 η Εταιρεία εισήχθη στο Χρηματιστήριο Αξιών Αθήνας και από το 2000 στο Χρηματιστήριο Αθηνών. Από το 2010 η εταιρεία βρίσκεται σε πτώση λόγω των υπέρογκων οφειλών της προς τις τράπεζες (110.000.000 ευρώ) για αυτό το λόγο συζητιέται η εξαγορά της εταιρείας από την εισηγμένη εταιρεία ΣΙΔ.ΜΑ Α.Ε.

Πηγές
-----
Το **Απάου-γιε Κιούν** ή **Απάου Γιε Κιούν** είναι νησί στα ανοικτά των ακτών της πολιτείας Ραχίν στη Μιανμάρ (πρώην Βιρμανία).

Γεωγραφία
---------

Το Απάου-γιε Κιούν είναι νησί με μήκος 1.4 χιλιομέτρων και πλάτος 0.4 χιλιομέτρων. Χωρίζεται από την ακτή του Ραχίν από ένα στενό πλάτους 500 μέτρων (0.5 χιλιόμετρα).

Το νησί είναι κατάφυτο και έχει μέγιστο ύψος 90 μέτρα. Υπάρχουν ηφαίστεια λάσπης περίπου 2 χιλιόμετρα δυτικά και ΒΔ του νησιού.

Δείτε επίσης
------------

* Κατάλογος νησιών της Βιρμανίας

Παραπομπές
----------

1. ↑  Google Earth
2. ↑  *Prostar Sailing Directions 2005 India & Bay of Bengal. Enroute.* National Geospatial-intelligence Agency (Feb 1, 2007). p. 168

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
--------------------

* Why Kitesurfing Could Soon Soar in Myanmar
Ο **Αντώνιος Φιξ** (1899 - 20 Ιανουαρίου 1962) ήταν Έλληνας πολιτικός και βιομήχανος.

Βιογραφικά στοιχεία
-------------------

Γεννήθηκε στην Αθήνα και ήταν γιος του Καρόλου Φιξ, βιομηχάνου και γόνου της οικογένειας Φιξ. Ασχολήθηκε με την οικογενειακή επιχείρηση μπύρας Φιξ. Μετά όμως τον θάνατο του αδερφού του, Ιωάννη, ο έλεγχος της εταιρείας πέρασε στα χέρια του ανηψιού του, Καρόλου Φιξ, με αποτέλεσμα ο ίδιος να αποχωρήσει στις αρχές της δεκαετίας του 1950 και να δημιουργήσει εργοστάσιο παγοποιίας και αποθήκες ψυγείων στην οδό Πέτρου Ράλλη. Το 1961 κυκλοφόρησε την μπύρα "Άλφα". Στις εκλογές του 1932 εξελέγη βουλευτής με το Κόμμα Φιλελευθέρων.

Απεβίωσε από συγκοπή καρδιάς το 1962 και κηδεύτηκε από το ναό του Αγίου Διονυσίου των Καθολικών. Ήταν παντρεμένος και είχε παιδιά.

Παραπομπές
----------

1. 1 2  Απέθανεν αιφνιδίως ο βιομήχανος Κ. Α. Φιξ, Ελευθερία, 21-1-1962, σελ. 12[*νεκρός σύνδεσμος*]
2. 1 2  Βουλή των Ελλήνων, Μητρώον Πληρεξουσίων, Γερουσιαστών και Βουλευτών. 1822-1935, Αθήνα 1986, σελ. 290 - 291 (pdf)
3. 1 2 3 4  Εριδες και πάθη για την μπίρα, από την εφημερίδα Το Βήμα
Μελέτη καθιστής Ανατολίτισσας
**Μελέτη καθιστής Ανατολίτισσας** είναι σπουδή του Συμεών Σαββίδη.

Πληροφορίες
-----------

**Μελέτη καθιστής Ανατολίτισσας** είναι σχέδιο από κάρβουνο και μολύβι δημιουργημένο στα 1908. Οι διαστάσεις του 51,7 × 41,7 εκ.Η γυναικεία καθιστή μορφή παρουσιάζεται από την πλάτη σε μιαενδιαφέρουσα στάση σε σχήμα S και καλυμμένη με πέπλο.. Προφανώς πρόκειται για άσκηση στο δύσκολο αυτό σχήμα μέσα από το οποίο διαρθρώνονται τα διαφορετικά είδη υφασμάτων, η φούστα, το σάλι με τα κρόσια γύρω από τη μέση, το μακρυμάνικο γιλέκο και το κάλυμμα της κεφαλής.

Παραπομπές
----------

1. ↑  Κασιμάτη 2006, σελ. 353
2. ↑  Κασιμάτη 2006, σελ. 148

Πηγές
-----

* Κασιμάτη, Μαριλένα (2006). *Σαββίδης*. Αθήνα: Εκδόσεις Αδάμ - Πέργαμος.
Το **μπεκερέλ** (**Bq**) είναι η μονάδα μέτρησης της ραδιενέργειας ενός ραδιενεργού υλικού, στο διεθνές σύστημα μονάδων  (SI). Ένα μπεκερέλ αντιστοιχεί σε μια διάσπαση πυρήνα ανά δευτερόλεπτο, κατά μέσο όρο, σε ένα ραδιενεργό άτομο ({\displaystyle 1Bq=1s^{-1}}). Ονομάστηκε έτσι από τον Ανρί Μπεκερέλ, ο οποίος μοιράστηκε με τον Πιερ και τη Μαρία Κιουρί το βραβείο Νόμπελ, για την εργασία τους στην ραδιενέργεια.

Συσχέτιση με το κιουρί
----------------------

Το μπεκερέλ αντικατέστησε το *κιουρί* (Ci), μια παλιότερη μονάδα ραδιενέργειας που δεν ανήκε στο SI, βασιζόμενη στη μετρούμενη ραδιενέργεια ενός γραμμαρίου του στοιχείου ράδιο-226. Το κιουρί ορίζεται ως 3.7·1010 s−1 ή 37 GBq.

Μετατροπές:

1 Ci = 3,7·e10 Bq = 37 GBq
1 μCi = 37000 Bq = 37 kBq
1 Bq = 2,7·e-11 Ci = 2,7·e-5 µCi
1 GBq = 0,027 Ci

Μέτρηση ραδιενέργειας
---------------------

Για ορισμένη μάζα m (σε γραμμάρια) ενός ισοτόπου ατομικής μάζας {\displaystyle m\_{a}} (σε g/mol) και χρόνου ημιζωής {\displaystyle t\_{1/2}} (σε s), το ποσό της ραδιενέργειας υπολογίζεται ως εξής:

{\displaystyle A\_{Bq}={\frac {m}{m\_{a}}}N\_{A}{\frac {\ln(2)}{t\_{1/2}}}}

Με {\displaystyle N\_{A}}=6.022 141 79(30) e23 mol−1, τον αριθμό Αβογκάντρο.

Αφού ο λόγος m/ma μετράται σε mols (n), το ποσό ραδιενέργειας A μπορεί να υπολογιστεί από:

{\displaystyle A\_{Bq}=nN\_{A}{\frac {\ln(2)}{t\_{1/2}}}}

Παραπομπές
----------

1. ↑  Cottingham· Greenwood. *Εισαγωγή στην Πυρηνική Φυσική*. ISBN 9607643186.
2. ↑  «BIPM - Table 3». BIPM. Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 18 Ιουνίου 2007. Ανακτήθηκε στις 24 Οκτωβρίου 2012.
3. ↑  «BIPM - Becquerel». BIPM. Ανακτήθηκε στις 24 Οκτωβρίου 2012.
4. ↑  Είχε υιοθετηθεί από το BIPM το 1975 αποτέλεσμα 8 από το 15ο συνέδριο CGPM
5. ↑  Allisy, A. (1995), «From the curie to the becquerel», *Metrologia* **32** (6): 467–479, doi:10.1088/0026-1394/31/6/006

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
--------------------

|  |  |
| --- | --- |
| wiktionary logowiktionary logo | Το *Βικιλεξικό* έχει σχετικό λήμμα:  **μπεκερέλ**  |

|  |  |  |  |  |  |  |  |  |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| 

| π • σ • ε
Διεθνές σύστημα μονάδων (SI) |
| --- |
|  |
| Βασικές Μονάδες | 
* Αμπέρ (A)
* Γραμμομόριο (mol)
* Δευτερόλεπτο (s)
* Καντέλα (cd)
* Κέλβιν (Κ)
* Μέτρο (m)
* Χιλιόγραμμο (kg)
 | SI base unit |
|  |
| Μονάδες με ξεχωριστά ονόματα και σύμβολα | 
* ακτίνιο
* Ανρί
* βαθμός Kελσίου
* Βατ
* Βέμπερ
* Βολτ
* Γκρέυ
* Ζίμενς
* κατάλ
* Κουλόμπ
* Λούμεν
* Μπεκερέλ
* Νιούτον
* Πασκάλ
* στερακτίνιο
* Τέσλα
* Τζάουλ
* Φαράντ
* Χερτζ
* Ωμ
* lux
* sievert
 |

 |
**Το Μπεζιμιγιάνι**(ρωσικά: Безымя́нный‎, σημαίνει ανώνυμος, Γιακούτ: Безымяннай) είναι μια αστική περιοχή (οικισμός αστικού τύπου) στην επαρχία Αλντάνσκι, της δημοκρατίας των Σαχά στη Ρωσία, και βρίσκεται 112 χιλιόμετρα (70 μίλια) από το Αλντάν, το διοικητικό κέντρο της επαρχίας. Στην απογραφή του 2010, το χωριό δεν είχε κανένα κάτοικο, σε σχέση με 111 το 2002 και 537 κατοίκους το 1989.

Ιστορία
-------

Το χωριό απέκτησε καθεστώς οικισμού αστικού τύπου το 1981.

Διοικητικές και δημοτικής κατάστασης
------------------------------------

Εντός του πλαισίου των διοικητικών διαιρέσεων,ο οικισμός αστικού τύπου του Μπεζιμγιάννι είναι ενσωματωμένη στην επαρχία Αλντάνσκι, ως **οικισμός του Μπεζιμγιάννι**. Ως δημοτική διαίρεση, τα εδάφη του οικισμού του Μπεζιμγιάννι και της πόλης Τομμότ είναι ενσωματωμένα στη δημοτική επαρχία Αλντάνσκι ως αστικός οικισμός Τομμότ.

Παραπομπές
----------

1. ↑  *Registry of the Administrative-Territorial Divisions of the Sakha Republic*
2. ↑  Russian Federal State Statistics Service (2011). «Всероссийская перепись населения 2010 года. Том 1» [2010 All-Russian Population Census, vol. 1]. *Всероссийская перепись населения 2010 года (2010 All-Russia Population Census)* (στα Ρωσικά). Federal State Statistics Service. Ανακτήθηκε στις 29 Ιουνίου 2012.
3. ↑  According to Article 7 of the Law #77-I, lower-level administrative divisions with the status of a settlement have their administrative centers in an inhabited locality with the status of an urban-type settlement.
4. ↑  Law #173-Z 353-III

Πηγές
-----

* Επίσημη ιστοσελίδα της Sakha Republic. *Μητρώου των Διοικητικών-Εδαφικές Διαιρέσεις της Sakha Republic*. Aldansky Περιοχή. (Ρωσικά)
* *Αυτό το άρθρο αντιστοιχεί στα μυθικά πρόσωπα. Για το ομώνυμο πουλί, βλ. μελεαγρίς.*

Στην Ελληνική Μυθολογία με το όνομα **Μελεαγρίδες** φέρονταν 4 νέες γυναίκες, συνήθως αναφερόμενες ως αδελφές του Καλυδώνιου ήρωα Μελεάγρου, και επομένως κόρες του βασιλιά της Καλυδώνας Οινέως και της Αλθαίας. Τα ονόματά τους ήταν Γόργη, Δηιάνειρα, Ευρυμήδη και Μελανίππη. Οι Μελεαγρίδες, θρηνώντας τον θάνατο του αδελφού τους, συνεχώς και αδειάλειπτα, αναγκάσθηκαν οι Ολύμπιοι θεοί από οίκτο να τις μεταμορφώσουν σε ομώνυμα πουλιά, οι γνωστοί ινδιάνοι ή γαλοπούλες συνεχίζοντας και έτσι τη θρηνώδη κραυγή τους. 
Κατ΄ άλλη εκδοχή αυτές μεταμορφώθηκαν από τη θεά Άρτεμι στα ομώνυμα πτηνά, τις **Μελεαγρίδες όρνιθες**. (Υπάρχει και ομώνυμη υπο-οικογένεια, οι Meleagridinae), τις οποίες στη συνέχεια τις απέστειλε στη Λέρο ή ακόμα μακρύτερα στις Ινδίες απ΄ όπου και έρχονταν από καιρού εις καιρό για να θρηνήσουν τον αδελφό τους πάνω από τον τάφο του.

Ωστόσο, κατά μία άλλη εκδοχή, όπως σημειώνει ο Νίκανδρος, (γραμματικός του 2ου αιώνα), μετά από παράκληση του θεού Διονύσου, δύο από αυτές, η Γόργη και η Δηιάνειρα, ή απέφυγαν την μεταμόρφωση ή κατάφεραν την απορνέωση οπότε και επανέκτησαν την ανθρώπινη μορφή τους. Οι άλλες δύο Μελεαγρίδες πουλιά ήταν εκείνα που μεταφέρθηκαν από την Άρτεμι στη νήσο Λέρο.  
 
Κάποιος όμως άλλος, Ανώνυμος μυθογράφος αναβιβάζει τις Μελεαγρίδες σε έξι τις οποίες και ονομάζει: Φοίβη, Ευριδίκη, Μενεστώ, Ερατώ, Αντιόπη και Ιπποδάμεια.

Η Δηιάνειρα έγινε αργότερα η αιτία θανάτου του Ηρακλή, κατ' άλλους όμως αυτή ήταν διαφορετικό πρόσωπο, κόρη του Δεξαμενού.

Πηγές
-----

* "Νεώτερον Εγκυκλοπαιδικόν λεξικόν Ηλίου" τομ.13ος, σελ.202
*Να μη συγχέεται με την Αντωνία την Πρεσβύτερη και την Αντωνία τη Νεότερη, κόρες τού Μ. Αντωνίου από την Οκταβία τη νεότερη.*

Η **Αντωνία Πρίμα** (γενν. 50 π.Χ.) ήταν Ρωμαία ευγενής, από το γένος των Αντωνίων. Έζησε στη Σμύρνη.

Βιογραφία
---------

Ήταν κόρη τού Μάρκου Αντωνίου και της εξαδέλφης του Αντωνίας Υβρίδας της Νεότερης. Ο Μ. Αντώνιος είχε πέντε συζύγους: από την Οκταβία τη Νεότερη είχε άλλες δύο κόρες με το όνομα Αντωνία, την Αντωνία την Πρεσβύτερη και την Αντωνία τη Νεότερη. Αυτή εδώ λεγόταν Αντωνία Πρίμα (prima = πρώτη).

Η Αντωνία ήταν το πρώτο τέκνο τού Μ. Αντωνίου. Γεννήθηκε και μεγάλωσε στη Ρώμη. Το 47 π.Χ. οι γονείς της χώρισαν, διότι η μητέρα της κοιμήθηκε με τον φίλο τού Μ. Αντωνίου, τον τριβούνο Π. Κορνήλιο Δολαβέλλα.

Ο Μάρκος Αντώνιος, πατέρας της Αντωνίας. Προτομή των ετών 69-96, Μουσεία Βατικανού, Μουσείο Κιαραμόντι.
Το 44 π.Χ. ο πατέρας της κανόνισε τον αρραβώνα της με τον Μάρκο Αιμίλιο Λέπιδο τον Νεότερο, γιο τού Μάρκου Αιμιλίου Λεπίδου της Β΄ Τριανδρίας. Πάντως ο αρραβώνας αργότερα χάλασε, για άγνωστο λόγο. Έπειτα ταξίδευσε με τον πατέρα της και το 36 π.Χ. παντρεύτηκε τον Πυθόδωρο τον Τραλλιανό, Έλληνα της Μ. Ασίας. Ήταν βαθύπλουτος και φίλος τού Γ. Πομπηίου της Α΄ Τριανδρίας. Ο Πυθόδωρος ήταν 20 έτη μεγαλύτερός της· ο Μ. Αντώνιος ήλπιζε, ότι έτσι θα βοηθηθεί στα έξοδα της εκστρατείας, που σχεδίαζε εναντίον των Πάρθων.

Αυτό είναι απόδειξη της ανατολικής προοπτικής της Μ. Αντωνίου, ο οποίος την εποχή εκείνη παντρεύτηκε την Κλεοπάτρα Ζ΄ της Αιγύπτου και ζούσε μαζί της στο ανάκτορό της στην Αλεξάνδρεια.

Ο γάμος της Αντωνίας με τον Πυθόδωρο, το κίνητρο τού πατέρα της για τον γάμο του και τα επερχόμενα αποτελέσματά του, τρόμαξαν τη Σύγκλητο και ιδιαίτερα τον Οκταβιανό. Αυτοί ήταν μερικοί από τους λόγους, που ο Οκταβιανός το 31 π.Χ. κήρυξε πόλεμο με τον Μ. Αντώνιο και την Κλεοπάτρα Ζ΄. Όταν οι δύο τους ηττήθηκαν από τον Οκταβιανό στο Άκτιο, αυτοκτόνησαν και ο Οκταβιανός κατέλαβε την Αίγυπτο.

Η Αντωνία και ο Πυθόδωρος εγκαταστάθηκαν στη Σμύρνη και το 30/29 π.Χ. γεννήθηκε η Πυθοδωρίδα. Έπειτα από αυτό δεν γνωρίζουμε κάτι άλλο για την Αντωνία. Η Πυθοδωρίδα μεγάλωσε στη Σμύρνη και με τους γάμους της έγινε βασίλισσα τού Πόντου και της Καππαδοκίας.

Οικογένεια
----------

Παντρεύτηκε το 36 π.Χ. τον βαθύπλουτο Πυθόδωρο τον Τραλλιανό και είχε τέκνο:

* Πυθοδωρίς 30/29 π.Χ. - 38 μ.Χ. παντρεύτηκε πρώτα τον Πολέμωνα Α΄ του Πόντου και μετά τον Αρχέλαο της Καππαδοκίας.
Ο **Μιχάλης Ατταλίδης** είναι διακεκριμένος Κύπριος ακαδημαϊκός, πρώην δημόσιος υπάλληλος, κοινωνιολόγος και διπλωμάτης της Κύπρου. Σήμερα είναι εκλεγμένος πρύτανης του Πανεπιστημίου Λευκωσίας στη Λευκωσία.

Μετά την αποφοίτησή του από τη Σχολή Οικονομικών του Λονδίνου με πτυχίο στα οικονομικά, έχει λάβει μεταπτυχιακό και, το 1966, Διδακτορικό στην Κοινωνιολογία από το Πανεπιστήμιο Πρίνστον.

Έχει εκπροσωπήσει την Κυπριακή Δημοκρατία ως Πρέσβης σε διάφορες πρωτεύουσες, μεταξύ των οποίων το Παρίσι, το Λονδίνο και την Ευρωπαϊκή Ένωση (στις Βρυξέλλες), πριν διοριστεί Μόνιμος Γραμματέας του Υπουργείου Εξωτερικών. Επίσης, εκπροσώπησε την Κυπριακή Κυβέρνηση στην Ευρωπαϊκή Σύμβαση για το Μέλλον της Ευρώπης.

Μετά την αποχώρησή του από τη δημόσια υπηρεσία, έχει διατελέσει Κοσμήτορας της Σχολής Ανθρωπιστικών σπουδών, Κοινωνικών Επιστημών και Δικαίου στο Διακολέγιο, Λέκτορας Κοινωνιολογίας στο Πανεπιστήμιο του Λέστερ και επισκέπτης καθηγητής στο Ελεύθερο Πανεπιστήμιο του Βερολίνου.

Σήμερα είναι ο Πρύτανης του Πανεπιστημίου Λευκωσίας, παλαιότερα γνωστό ως Διακολλέγιο. Υπηρετεί στο Συμβούλιο και τη Σύγκλητο του Πανεπιστημίου.

Έχει δημοσιεύσει πολλά βιβλία, όπως τα *Κύπρος: Εθνικισμός και Διεθνή Πολιτική* και *Κοινωνική Αλλαγή και Αστικοποίηση στην Κύπρο*. Έχει δημοσιεύσει μια σειρά από άρθρα σχετικά με την κοινωνία και την πολιτική στην Κύπρο και την Ελλάδα.

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
--------------------

* Profile of Professor Michael Attalides, Rector of the University of Nicosia. University of Nicosia official website.
* Profile of Michael Attalides, Rector of Intercollege. Intercollege official website.
* Right of Reply : Michael Attalides. The Independent, 21 July 1999.

Παραπομπές
----------

1. 1 2  european-convention.europa.eu/pdf/cvs/ATTALIDES.pdf.
2. ↑  «Identifiants et Référentiels». (Γαλλικά) *IdRef*. Agence bibliographique de l'enseignement supérieur. Ανακτήθηκε στις 5  Μαρτίου 2020.
**Πλοίαρχος Μελετόπουλος (Κανονιοφόρος) 37, Ρ-57**
Κανονιοφόρος τύπου PGM (Patrol Gunboat, Motor)

Πρώην ‘USS PGM 22’. Πρώην ‘PC 1553’.

Κατασκευάστηκε στα ναυπηγεία ‘USA – Consolidated Shipbuilding Corp. New York, N.Y. Καθελκύστηκε στις 19 Δεκεμβρίου 1943. Στην ενεργεία από τις 22 Αυγούστου 1944.

Παρελήφθη στις 11 Δεκεμβρίου 1947 από το αμερικανικό Ναυτικό (Νορφολκ, Βιγίνιας). Του ιδίου τύπου πλοία : Αρσλάνογλου, ‘ΜΠΛΕΣΣΑΣ’, ‘ΠΕΖΟΠΟΥΛΟΣ’, ‘Μελετόπουλος’, ‘Χατζηκωνσταντής’ και ‘Λάσκος Ι’. Ονομάστηκε προς τιμή του Κυβερνήτη του Πλωτού Νοσοκομείου ‘ΑΤΤΙΚΗ’ έφεδρου Πλοιάρχου Μ. Μελετόπουλου, ο οποίος χάθηκε στο Ναυάγιο του πλοίου (Καφηρέας 11 Απριλίου 1941 Ημερολόγιο Πολέμου). Χρησιμοποιήθηκε εντατικά στις επιχειρήσεις τον περίοδο του εμφυλίου και στη συνέχεια σαν περιπολικό στο Ανατολικό Αιγαίο και τα Δωδεκάνησα. Παροπλίστηκε την 1 Φεβρουαρίου 1971.

Πηγές
-----

* Information On WWII PGMs
* Uboat - USS PGM-22 (PGM-22)
Ο **Μιχάλης Γκαζές** (ή Μισέλ Καζές) (1905-1942) ήταν Έλληνας εβραϊκής καταγωγής από τη Θεσσαλονίκη, τυπογράφος και βουλευτής του ΚΚΕ. Εκτελέστηκε από τους Γερμανούς το 1942.

Βιογραφικό
----------

### Νεανικά χρόνια

Ο Μιχάλης Γκαζές γεννήθηκε στη Θεσσαλονίκη (κατ΄ άλλους στην Καστοριά) το 1905. Το επάγγελμά του ήταν τυπογράφος και από νεαρή ηλικία εντάχθηκε στο ΚΚΕ.
Στις εκλογές του Σεπτεμβρίου 1932 εξελέγη βουλευτής Θεσσαλονίκης με το Ενιαίο Μέτωπο Εργατών Αγροτών από τις ξεχωριστές λίστες της Ισραηλιτικής κοινότητας.
Το 1933 μετέβη στη Σοβιετική Ένωση και σπούδασε στο Κομμουνιστικό Πανεπιστήμιο Εθνικών Μειονοτήτων Δύσης (KUNMZ)

Τον Ιούλιο του 1934 ο Γκαζές συνελήφθη με το Ιδιώνυμο και εκτοπίστηκε στην Ανάφη.

### Δικτατορία Μεταξά

Κατά τη δικτατορία του Μεταξά πέρασε στην παρανομία και ήταν από τους υπεύθυνους του παράνομου εκδοτικού μηχανισμού του Ριζοσπάστη στην Αθήνα. Συνελήφθη τον Οκτώβριο του 1939, φυλακίστηκε στην Ακροναυπλία και αργότερα στην Κέρκυρα στην Ακτίνα Θ΄. Εκεί έγραψε αναλυτική έκθεση για την ανακάλυψη από την Ασφάλεια των δύο παράνομων τυπογραφείων του ΚΚΕ στην Αθήνα, στην οδό Μιχαήλ Βόδα 227 και στην Ηλιούπολη.
Αυτή την έκθεση χρησιμοποίησε ο Νίκος Ζαχαριάδης το 1950 για να ενοχοποιήσει τον Γιώργη Σιάντο. 

Ο Γκαζές καταγγέλθηκε από την Παλιά Κεντρική Επιτροπή του ΚΚΕ ως ο χαφιές για τη σύλληψη από την Ασφάλεια του Σιάντου και του Σκαφίδα τον Νοέμβριο του 1939, ένα μήνα μετά τη σύλληψή του. Η καταγγελία αυτή δημοσιεύτηκε στον Ριζοσπάστη στις 25-12-1939

### Κατοχή και εκτέλεση

Στις αρχές του 1940 υπέγραψε δήλωση μετανοίας και αποφυλακίστηκε. Ο Γκαζές φέρεται ότι έκανε τη δήλωση για να αποφυλακιστεί και να ανατρέψει τις κατηγορίες των συντρόφων του ως "χαφιέ της Ασφάλειας". Μετά την αποφυλάκισή του επέστρεψε στην Αθήνα, αλλά δεν κατάφερε να ανατρέψει τις εις βάρος του καταγγελίες και στην Κατοχή που επακολούθησε εγκαταστάθηκε στη Θεσσαλονίκη. 

Στα τέλη του 1941 συνελήφθη από τους Γερμανούς και κλείστηκε σtις φυλακές Παύλου Μελά στη Θεσσαλονίκης.
Στις 30-12-1942 εκτελέστηκε στη Θεσσαλονίκη από τους Γερμανούς ως αντίποινα σε αντιστασιακή ενέργεια.

Πηγές
-----

1. Δοκίμιο Ιστορίας του ΚΚΕ, Α΄ τόμος 1919-1949, εκδόσεις Σύγχρονη Εποχή, Αθήνα 2012
2. Το ΚΚΕ, επίσημα κείμενα, τόμοι Δ', εκδόσεις Σύγχρονη Εποχή, Αθήνα 1975
3. Άγγελος Ελεφάντης "Η επαγγελία της αδύνατης επανάστασης", Εκδόσεις Θεμέλιο, Αθήνα 1976
4. Βασίλης Νεφελούδης "Ακτίνα Θ'", Εκδόσεις της Εστίας, Αθήνα 2007
5. Περικλής Ροδάκης: "Νίκος Ζαχαριάδης", Εκδόσεις Επικαιρότητα, Αθήνα 2007

Παραπομπές
----------

1. ↑  Δοκίμιο Ιστορίας του ΚΚΕ (2012), σελ. 239-240
2. ↑  Ελεφάντης (1976), σελ. 422 κ.ε
3. ↑  Ροδάκης 2007), σελ. 116-117
4. ↑  ΚΚΕ Τα επίσημα κείμενα, τόμος Δ' (1975), σελ. 476
5. ↑  Νεφελούδης (2007), σελ. 171
6. ↑  Ροδάκης (2007), σελ. 128-130