recursal/SuperWikiNEXT-32B huggingface dataset:
*Το παρόν λήμμα αφορά τον πρώην καποδιστριακό δήμο Νίκου Καζαντζάκη.*

*Για τον σημερινό δήμο βλέπε: Δήμος Αρχανών-Αστερουσίων.*Συντεταγμένες: 35°10′N 25°10′E﻿ / ﻿35.167°N 25.167°E﻿ / 35.167; 25.167

Το ΚΕΠ του Δήμου Νίκου Καζαντζάκη, στην έδρα του Δήμου, Πεζά.
Ο **Δήμος Νίκου Καζαντζάκη** ήταν δήμος του Νομού Ηρακλείου που λειτούργησε την περίοδο 1994 -2010. Συστάθηκε το 1994, με τη συνένωση παλαιότερων κοινοτήτων της περιοχής, οι οποίες απετέλεσαν τα δημοτικά διαμερίσματα (Δ.δ.) του δήμου, ενώ με την εφαρμογή του Προγράμματος Καποδίστριας διευρύνθηκε, με την προσάρτηση των κοινοτήτων Μεταξοχωρίου και Δαμανίων. Καταργήθηκε το 2011, με την εφαρμογή του Προγράμματος Καλλικράτης και εντάχθηκε στον νέο Δήμο Αρχάνων-Αστερουσίων. Βρισκόταν στο κέντρο του Νομού Ηρακλείου και κατελάμβανε έκταση 102.201 στρεμμάτων.
Ωε έδρα είχε οριστεί ο οικισμός Πεζά. Σύμφωνα με την Απογραφή του 2001, ο δήμος είχε πληθυσμό 7.171 κατοίκων. 

Περιελάμβανε 14 δημοτικά διαμερίσματα:

 **Δ.δ. Αγίου Βασιλείου**  -- ο Άγιος Βασίλειος
 **Δ.δ. Αγιών Παρασκιών** 
* οι Αγιές Παρασκιές
* τα Κελιά

 **Δ.δ. Αλαγνίου**  -- το Αλάγνι
 **Δ.δ. Αστρακών**  -- οι Αστρακοί
 **Δ.δ. Αστριτσίου**  -- το Αστρίτσι
 **Δ.δ. Δαμανίων** 
* τα Δαμάνια
* το Αρκάδι
* το Μελιδοχώρι

 **Δ.δ. Καλλονής**  -- η Καλλονή
 **Δ.δ. Καταλαγαρίου**  -- το Καταλαγάρι
 **Δ.δ. Κουνάβων**  -- οι Κουνάβοι
 **Δ.δ. Μελεσσών** 
* οι Μελέσες
* τα Φιλίσια

 **Δ.δ. Μεταξοχωρίου** 
* το Μεταξοχώρι
* τα Αρμανώγεια
* η Μονή Αγίου Γεωργίου Επανωσήφη
* το Παρθένι

 **Δ.δ. Μυρτιάς (Βαρβάρων)** -- η Μυρτιά
 **Δ.δ. Πεζών**  -- τα Πεζά
 **Δ.δ. Χουδετσίου**  -- το Χουδέτσι

Παραπομπές
----------

1. ↑  Διοικητικές μεταβολές ΟΤΑ, Δήμος Νίκου Καζαντζάκη[*νεκρός σύνδεσμος*]

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
--------------------

* Στοιχεία για τον δήμο Νίκου Καζαντζάκη από το Υπουργείο Εσωτερικών, Δημόσιας Διοίκησης και Αποκέντρωσης Αρχειοθετήθηκε 2007-11-03 στο Wayback Machine.

|  |  |  |  |
| --- | --- | --- | --- |
| 

| π • σ • ε
Σχέδιο Καποδίστριας: Διοικητική διαίρεση του νομού Ηρακλείου |
| --- |
|  |
| 
Αγίας Βαρβάρας · Αρκαλοχωρίου · Αρχανών · Αστερουσίων · Βιάννου · Γαζίου · Γοργολαΐνη · Γόρτυνας · Γουβών · Επισκοπής · Ζαρού · Θραψανού · Ηρακλείου · Καστελλίου · Κόφινα · Κρουσώνα · Μαλίων · Μοιρών · Νέας Αλικαρνασσού · Νίκου Καζαντζάκη · Παλιανής · Ρούβα · Τεμένους · Τυλίσου · Τυμπακίου · Χερσονήσου |

 |
Ο  **Γκρίγκορ Βούκοβιτς Μπράνκοβιτς** (*σερβικά : Гргур Вуковић Бранковић*) (; -13 Μαρτίου 1408), ήταν ο πρωτότοκος γιος του Βούκ Μπράνκοβιτς και εγγονός του πρίγκιπα Λάζαρ. 

Συμμετείχε στη μάχη του Κοσσυφοπεδίου στο πλευρό του πατέρα του. Όταν ο Σουλτάνος Βαγιαζήτ Α΄ εξόρισε τον πατέρα του με επακόλουθο τον θάνατο του το 1398 , η περιοχή του πέρασε υπό την εξουσία του Στεφάν Λαζάρεβιτς. Μετά από μερικά χρόνια με τα χρήματα που είχαν απομείνει από τον Βούκ η οικογένεια κατάφερε να ανακτήσει το μεγαλύτερο μέρος της επικράτειας με υποχρέωση υποτέλειας στον Σουλτάνο. 

Ο Γκριγκόρ και ο αδελφός του Τζούρατζ συμμετείχαν σύμμαχοι των Οθωμανών στην Μάχη της Άγκυρας όπου συνελήφθη από τους Μογγόλους, αλλά πλήρωσε λύτρα ο αδελφός του κι ελευθερώθηκε.

Αργότερα κρατήθηκε όμηρος του Σουλτανου στην Κωνσταντινούπολη κατά πάσα πιθανότητα από τη δυσπιστία του Σουλτάνου κατά των Μπράνκοβιτς. Μετά την επιστροφή του στη Σερβία έχει αποφασίσει να αποχωρήσει από την πολιτική και έγινε μοναχός, πέθανε λίγο αργότερα ως μοναχός "Γερασίμ" στην μονή Χιλανδρίου στο Άγιο όρος στις 13 Μαρτίου του 1408.

Παραπομπές
----------

1. 1 2 3  Грб и родослов Бранковића › Порекло
Ο **Δήμος Λειβαθούς** (γραμμ. ονομαστική: η **Λειβαθώ**) ήταν ένας από τους επτά δήμους και μία κοινότητα, στους οποίους διαιρούνταν διοικητικά η Κεφαλονιά την περίοδο που ίσχυσε το πρόγραμμα Καποδίστριας. Λειτούργησε την περίοδο 1999 -2010 οπότε και καταργήθηκε με την εφαρμογή του προγράμματος Καλλικράτης και εντάχθηκε στον νέο δήμο Κεφαλονιάς. Βρισκόταν στην νότια ακτή του νησιού. Αποτελούνταν από 11 δημοτικά διαμερίσματα και είχε (πραγματικό) πληθυσμό 4.663 κατοίκους. Έδρα του ήταν οι Κεραμειές. Τελευταίος Δήμαρχος ήταν ο Μιχαλάτος Θεόφιλος. 

Στο δήμο περιλαμβάνονταν 11 Δημοτικά διαμερίσματα:

 **Δ.δ. Κεραμειών**  -- οι Κεραμειές [ 379 ]
 **Δ.δ. Βλαχάτων Εικοσιμίας**  [ 728 ]
* τα Βλαχάτα [ 578 ]
* τα Σιμωτάτα [ 150 ]

 **Δ.δ. Καραβάδου**  -- ο Καραβάδος [ 244 ]
 **Δ.δ. Λακήθρας**  [ 426 ]
* η Λακήθρα [ 396 ]
* τα Μενεγάτα [ 30 ]

 **Δ.δ. Λουρδάτων**  -- τα Λουρδάτα [ 160 ]
 **Δ.δ. Μεταξάτων**  -- τα Μεταξάτα [ 493 ]
 **Δ.δ. Μουσάτων**  -- τα Μουσάτα [ 197 ]
 **Δ.δ. Περατάτων**  [ 564 ]
* τα Περατάτα [ 505 ]
* το Κάστρον [ 55 ]
* η Μονή Αγίου Ανδρέου [ 4 ]

 **Δ.δ. Πεσάδας**  [ 327 ]
* η Πεσάδα [ 231 ]
* τα Δοριζάτα [ 58 ]
* τα Κουντουράτα [ 38 ]

 **Δ.δ. Σβορωνάτων**  -- τα Σβορωνάτα [ 674 ]
 **Δ.δ. Σπαρτιών**  [ 471 ]
* τα Σπαρτιά [ 350 ]
* τα Κλείσματα [ 66 ]
* τα Κοριάννα [ 55 ]

|  |  |  |  |  |  |  |  |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| 

| π • σ • ε
Σχέδιο Καποδίστριας: Διοικητική διαίρεση του Νομού Κεφαλληνίας |
| --- |
|  |
| Δήμοι | 
* Αργοστολίου
* Ελειού-Πρόννων
* Ερίσου
* Ιθάκης
* Λειβαθούς
* Παλλικής
* Πυλαρέων
* Σάμης
 |
|  |
| Κοινότητες | 
Ομαλών |

 |
Συντεταγμένες: 35°17′N 24°20′E﻿ / ﻿35.283°N 24.333°E﻿ / 35.283; 24.333

Ο **Δήμος Λαππαίων** ήταν δήμος του Νομού Ρεθύμνης, που συστάθηκε με το πρόγραμμα Καποδίστριας από τη συνένωση παλαιότερων κοινοτήτων της περιοχής, οι οποίες αποτέλεσαν στη συνέχεια τα δημοτικά διαμερίσματα του δήμου. Λειτούργησε την περίοδο 1999-2010 οπότε και καταργήθηκε με την εφαρμογή του προγράμματος Καλλικράτης και εντάχθηκε στον νέο Δήμο Ρεθύμνης. Βρισκόταν στα δυτικά του Νομού Ρεθύμνης και είχε ως έδρα το χωριό Επισκοπή. Σύμφωνα με την απογραφή του 2001 ο δήμος είχε συνολικά 2.628 κατοίκους και έκταση 41.532 στρέμματα.

Ο δήμος περιλάμβανε τα εξής 8 δημοτικά διαμερίσματα και 13 οικισμούς:

**Δ.δ. Επισκοπής**
* η Επισκοπή
* ο Πύργος

**Δ.δ. Αργυρουπόλεως** -- η Αργυρούπολις
**Δ.δ. Αρχοντικής** -- η Αρχοντική
 **Δ.δ. Βιλανδρέδου** 
* το Βιλανδρέδο
* οι Αλώνες
* το Αρολίθι(ο)
* το Ρουμπάδο

**Δ.δ. Καρωτής** -- η Καρωτή
**Δ.δ. Κάτω Πόρου** -- ο Κάτω Πόρος
**Δ.δ. Κούφης** -- η Κούφη
**Δ.δ. Μυριοκεφάλων**
* τα Μυριοκέφαλα
* η Μαρουλού

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
--------------------

* Στοιχεία για τον δήμο Λαππαίων από το Υπουργείο Εσωτερικών, Δημόσιας Διοίκησης και Αποκέντρωσης Αρχειοθετήθηκε 2007-11-03 στο Wayback Machine.

|  |  |  |  |
| --- | --- | --- | --- |
| 

| π • σ • ε
Σχέδιο «Καλλικράτης»: Διοικητική διαίρεση του νομού Ρεθύμνης |
| --- |
|  |
| 
Δήμοι Ανωγείων · Μυλοποτάμου · Αμαρίου · Αγίου Βασιλείου · Ρεθύμνης |

 |
**Γραμματέας** είναι ο τίτλος που χρησιμοποιείται συχνά σε οργανισμούς για να υποδείξει ένα άτομο που έχει ορισμένο βαθμό εξουσίας, δύναμης ή σημαντικότητας στον οργανισμό. Οι γραμματείς ανακοινώνουν σημαντικά γεγονότα και επικοινωνούν με τον οργανισμό. Ο αγγλικός όρος *secretary* προέρχεται από τη λατινική λέξη *secernere*, «διακρίνω» ή «ξεχωρίζω», την παθητική μετοχή (*secretum*) που σημαίνει «διαχωρίζομαι», ή εν τέλει κάτι ιδιωτικό ή εμπιστευτικό, όπως με την αγγλική λέξη *secret*. Ο γραμματέας ήταν ένα άτομο, επομένως, που εκτελούσε τις λειτουργίες εμπιστευτικά, συνήθως για ένα ισχυρό άτομο (βασιλέα, πάπα, κ.λπ.).

Σε ορισμένες χώρες, όπως οι Ηνωμένες Πολιτείες, ο όρος γραμματέας χρησιμοποιείται για να δηλώσει τον κάτοχο μιας θέσης σε επίπεδο υπουργικού συμβουλίου. Υπάρχουν πολλές δημοφιλείς παραλλαγές του τίτλου που χρησιμοποιούνται για να υποδείξουν ότι ο εν λόγω γραμματέας έχει υψηλό βαθμό εξουσίας, όπως *general secretary* (ή, με τη χρήση στη νορμανδική γλώσσα, *secretary-general*), πρώτος γραμματέας και **Εκτελεστικός Γραμματέας**.

Γενικός Γραμματέας
------------------

**Γενικός Γραμματέας** είναι ο τίτλος μιας υπουργικής θέσης εξουσίας που βρίσκεται σε διάφορους οργανισμούς, όπως συνδικάτα, κομμουνιστικά και σοσιαλιστικά κόμματα και διεθνείς μη κυβερνητικές οργανώσεις.

Παραπομπές
----------
Τα στατιστικά φορτία του πολωμένου δεσμού άνθρακα - φθορίου
Ο **δεσμός άνθρακα - φθορίου** (C-F) είναι ένας πολωμένος ομοιοπολικός δεσμός ανάμεσα σε ένα άτομο άνθρακα και ένα άτομο φθορίου, που βρίσκεται σε όλες τις οργανοφθοριούχες ενώσεις. Είναι ο ισχυρότερος απλός χημικός δεσμός στην οργανική χημεία και σχετικά βραχύς, εξαιτίας του μεγάλου ποσοστού του ιονικού χαρακτήρα του. Ο δεσμός επίσης ενισχύεται και βραχύνεται επιπλέον με την προσθήκη και άλλων ατόμων φθορίου στο ίδιο άτομο άνθρακα μιας χημικής ένωσης. Ως τέτοια, τα φθοραλκάνια όπως ο τετραφθοράνθρακας, είναι κάποιες από τις λιγότερο δραστικές οργανικές ενώσεις.

Ηλεκτραρνητικότητα και ισχύς δεσμού
-----------------------------------

Η υψηλή ηλεκτραρνητικότητα του φθορίου (3,98 κατά Pauling, σε σύγκριση με την αντίστοιχη του άνθρακα, που είναι 2,55) δίνει στο δεσμό άνθρακα - φθορίου μια σημαντική διπολική ροπή. Η ηλεκτρονιακή πυκνότητα επικεντρώνεται γύρω από το άτομο του φθορίου, αφήνοντας το άτομο του άνθρακα με σχετική έλλειψη ηλεκτρονιακής πυκνότητας. Το γεγονός αυτό δίνει στο δεσμό άνθρακα - φθορίου ένα μεγάλο ποσοστό ιονικού χαρακτήρα και στα άτομα που διαθέτει στατιστικό ηλεκτρικό φορτίο της μορφής Cδ+— Fδ-. Λόγω του ετερόνυμου στατιστικού φορτίου τα δυο ατομα υφίστανται, εκτός από τη συνηθισμένη έλξη λόγω ομοιοπολικού δεσμού, επιπλέον ηλεκτροστατική έλξη, με αποτέλεσμα την ασυνήθιστα μεγάλη ισχύ του δεσμού άνθρακα - φθορίου. Είναι ο ισχυρότερος απλός δεσμός που σχηματίζει ο άνθρακας. Η ενέργεια διάσπασής του ανέρχεται ως 544 kJ/mol. Ειδικότερα, οι ενέργειες διάσπασης σε ένωση γενικού τύπου CH3X είναι αντίστοιχα: 481,4 kJ/mol, για X = F, 439,1 kJ/mol για X = H, 350,4 kJ/mol για X = Cl, 301,8 kJ/mol για X = Br και 241,1 kJ/mol για X = I..

Aναφορές και σημειώσεις
-----------------------

1. ↑  O'Hagan D (February 2008). "Understanding organofluorine chemistry. An introduction to the C–F bond". Chem Soc Rev 37 (2): 308–19. doi:10.1039/b711844a. PMID 18197347.
2. ↑  Lemal DM. "Perspective on Fluorocarbon Chemistry" J Org Chem. 2004, volume 69, p 1–11. doi:10.1021/jo0302556
3. ↑  Blanksby SJ, Ellison GB (April 2003). "Bond dissociation energies of organic molecules". Acc. Chem. Res. 36 (4): 255–63. doi:10.1021/ar020230d. PMID 12693923.
Η **Επίθεση στα Μπαράνοβιτσι** ήταν πολεμική επιχείρηση που έλαβε χώρα τον Ιούλιο του 1916 στο Ανατολικό Μέτωπο του Πρώτου Παγκοσμίου Πολέμου. Παρά το εξαπλάσιο αριθμητικό πλεονέκτημα των Ρώσων, η μάχη έληξε με νίκη των Γερμανών και με μεγάλες απώλειες για τον ρωσικό στρατό.

Υπόβαθρο
--------

Ταυτόχρονα με την επίθεση του Ρωσικού Νοτιοδυτικού Μετώπου, το Ρωσικό Δυτικό Μέτωπο ανέλαβε μια επίθεση (με τις δυνάμεις της 4ης Στρατιάς και της 10ης Στρατιάς) στην κατεύθυνση της Βίλνα. Τότε, το σχέδιο άλλαξε - αντί για επίθεση στη Βίλνα, οι Ρώσοι ανέλαβαν να επιτεθούν στην περιοχή των Μπαράνοβιτσι. Στις αρχές Ιουνίου του 1916, οι δυνάμεις του Νοτιοδυτικού Μετώπου προχώρησαν σε επίθεση, διέσπασαν τις θέσεις του αυστροουγγρικού στρατού και προωθήθηκαν στη Γαλικία (Ουκρανία). Ωστόσο, ο Διοικητής του Δυτικού Μετώπου, Στρατηγός Πεζικού Έβερτ, ανέβαλε δύο φορές την επίθεση, αρχικά στις 31 Μαΐου και μετά στις 4 Ιουνίου, ενώ αργότερα προσπάθησε να ακυρώσει την επιχείρηση. Ωστόσο, μετά από κατηγορηματική διαταγή του Ρωσικού Γενικού Επιτελείου στις 3 Ιουνίου, το Δυτικό Μέτωπο έλαβε διαταγή να επιτεθεί στο εχθρικό μέτωπο στην κατεύθυνση Νοβογκόντεκ-Μπαράνοβιτσι.

Μάχη
----

Η πρώτη επίθεση της 4ης Ρωσικής Στρατιάς ξεκίνησε στις 2 Ιουλίου με προώθηση 3 σωμάτων στρατού, αλλά κατά τις 3 Ιουλίου, η επίθεση σταμάτησε γύρω από το γερμανικό μέτωπο. Στις 4 Ιουλίου, οι Ρώσοι προχώρησαν σε νέα επίθεση και οι μάχες συνεχίστηκαν και την επόμενη μέρα, ωστόσο, οι ρωσικές επιθέσεις έληξαν με αποτυχία. Τη νύχτα της 8ης Ιουλίου, οι Ρώσοι προχώρησαν για τρίτη φορά σε επίθεση, αλλά κατά τη διάρκεια της 9ης Ιουλίου, όλες οι ρωσικές επιθέσεις αναχαιτίστηκαν. Στις 14 Ιουλίου, οι Γερμανοί αντεπιτέθηκαν και ανακατέλαβαν τις χαμένες θέσεις. Στις 25 Ιουλίου, οι Ρώσοι προχώρησαν σε νέα επίθεση, η οποία διήρκησε μέχρι τις 29 Ιουλίου και έληξε ξανά με αποτυχία.

Αποτελέσματα
------------

Παρά την προετοιμασία και το εξαπλάσιο αριθμητικό πλεονέκτημα σε άνδρες και πυροβόλα, οι Ρώσοι δεν κατάφεραν να διασπάσουν το οχυρωμένο γερμανικό μέτωπο, παρά μονάχα την πρώτη γραμμή οχυρώσεων σε μερικά σημεία. Καμία ρωσική μονάδα δεν κατάφερε να φθάσει στην τρίτη γραμμή άμυνας του γερμανικού στρατού. Επιπλέον, η δυνατή και γρήγορη αντεπίθεση των Γερμανών ανάγκασε τους Ρώσους να υποχωρήσουν στις αρχικές τους θέσεις.

Παραπομπές
----------

1. ↑  Залесский К. А. Кто был кто в Первой мировой войне. — М:Астрель. АСТ, 2003. - σελ. 699.
2. ↑  Залесский К. А. , 2003. - σελ. 699.

Βιβλιογραφία
------------

* John Keegan: *Der erste Weltkrieg. Eine europaische Tragodie.* Rowohlt-Taschenbuch-Verlag, Reinbek bei Hamburg 2001, ISBN 3-499-61194-5
* Norman Stone: *The Eastern Front 1914–1917.* Penguin Books Ltd. London 1998, ISBN 0-14-026725-5
* Christian Zentner: *Der erste Weltkrieg. Daten, Fakten, Kommentare.* Moewig, Rastatt 2000, ISBN 3-8118-1652-7


|  |  |
| --- | --- |
| CC-BY-SA Μετάφραση | Στο λήμμα αυτό έχει ενσωματωθεί κείμενο από το λήμμα Baranovichi Offensive  της Αγγλικής Βικιπαίδειας, η οποία διανέμεται υπό την GNU FDL και την CC-BY-SA 4.0. (ιστορικό/συντάκτες). |
Ο **γραμματέας** ή προσωπικός βοηθός είναι ένα άτομο του οποίου η εργασία συνίσταται στην υποστήριξη της διοίκησης, συμπεριλαμβανομένων των στελεχών, χρησιμοποιώντας μια ποικιλία δεξιοτήτων διαχείρισης έργου, επικοινωνίας ή οργάνωσης. Ωστόσο, αυτός ο ρόλος δεν πρέπει να συγχέεται με τον ρόλο ενός εκτελεστικού γραμματέα, ο οποίος διαφέρει από έναν προσωπικό βοηθό.

Τα καθήκοντα ενός προσωπικού βοηθού μπορεί να εκτελούνται εξ ολοκλήρου για να βοηθήσουν έναν άλλο υπάλληλο ή μπορεί να είναι προς όφελος περισσότερων του ενός. Σε άλλες περιπτώσεις, ο γραμματέας είναι ένα στέλεχος μιας κοινωνίας ή οργάνωσης που ασχολείται με την αλληλογραφία, δέχεται νέα μέλη και οργανώνει επίσημες συναντήσεις και εκδηλώσεις.

Παραπομπές
----------

1. ↑  «Secretary Job Information | National Careers Service». Nationalcareersservice.direct.gov.uk. 27 Ιανουαρίου 2012. Ανακτήθηκε στις 3 Φεβρουαρίου 2014.
2. ↑  Robert, Henry M.· και άλλοι. (2011). *Robert's Rules of Order Newly Revised* (11th έκδοση). Philadelphia, PA: Da Capo Press. σελίδες 458–460. ISBN 978-0-306-82020-5.
3. ↑  Robert III, Henry M.· και άλλοι. (2011). *Robert's Rules of Order Newly Revised In Brief* (2nd έκδοση). Philadelphia, PA: Da Capo Press. σελίδες 142–151. ISBN 978-0-306-82019-9. Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 16 Αυγούστου 2017. Ανακτήθηκε στις 7 Ιανουαρίου 2022.
Ο **Δημήτριος Προμπονάς** (1874 - 6 Μαΐου 1949), του Ηλία, ήταν Έλληνας γιατρός και πολιτικός.

Βιογραφικά στοιχεία
-------------------

Γεννήθηκε στη Νάξο σε ηλικία 16 ετών εγκαταστάθηκε στην Αθήνα, για να γίνει βοηθός φαρμακοποιού. Έπειτα από πολλές δυσκολίες, εγγράφηκε στο Γυμνάσιο και μετά σπούδασε στο Πανεπιστήμιο, αποκτώντας πτυχίο Φαρμακευτικής το 1909. Άνοιξε δικό του φαρμακείο στην οδό Πειραιώς.

Εξελέγη βουλευτής Κυκλάδων το 1946 με τον συνδυασμό της Εθνική Πολιτική Ενώσεως (Κόμμα Βενιζελικών Φιλελευθέρων), λαμβάνοντας 2.007 ψήφους.

Απεβίωσε στις 6 Μαΐου 1949 ενώ ήταν εν ενεργεία βουλευτής και την κενωθείσα έδρα του κατέλαβε ο Δημήτριος Ρεδιάδης. Η κηδεία του έγινε την επομένη από τον ιερό ναό Αγίου Κωνσταντίνου Ομονοίας.

Μετά τον θάνατό του κληροδότησε στο δήμο της Αθήνας έκταση 40 περίπου στρεμμάτων και το μεγαλύτερο τμήμα της περιουσίας του δωρήθηκε στην Πολεμική Αεροπορία (έθεσε ως μοναδικό όρο στη διαθήκη του να γίνει ένα πάρκο αναψυχής για τους Αθηναίους).

Παραπομπές
----------

1. 1 2  «Μητρώο Γερουσιαστών και Βουλευτών (αρ. 996, σελ. 91)» (PDF). *hellenicparliament*. Ελληνικό κοινοβούλιο. Ανακτήθηκε στις 25 Ιουλίου 2017.
2. 1 2 3  «Ο κήπος του γιατρού Προμπονά». Αστυρίες. 29 Μαρτίου 2017. Ανακτήθηκε στις 25 Ιουλίου 2017.
3. ↑  «ΕΚΛΟΓΕΣ 1946 - ΟΙ 1.538 ΠΟΛΙΤΕΥΤΕΣ». 7 Μαΐου 2012. Ανακτήθηκε στις 25 Ιουλίου 2017.
4. ↑  «Κοινωνικά». Το Βήμα. 7 Μαΐου 1949. σελ. 2.
ΤΟ ΜΕΓΑ ΑΛΦΑΒΗΤΑΡΙΟΝ «νῦν τό τέταρτον» τύποις καί ἀναλώμασι [ἐξοδοις] τοῦ χρησιμωτάτου Κυρίου Δημητρίου Σακελλαρίου τοῦ ἐκ Καστορίας» που τυπώθηκε το 1818 στη Βούδα. Εν τύποις τοῦ Πανδιδακτηρίου
Ο **Δημήτριος Σακελλάριος** τέλη του 18ου αι. δεύτερο ήμισυ του 19ου αι. γεννήθηκε στην Καστοριά και δραστηριοποιήθηκε στο Βουκουρέστι. Οι πληροφορίες είναι ελλιπείς. Αναφέρεται το 1836 από τον Κωνσταντίνο Μπέλιο να ασκεί τα καθήκοντά του προξένου στο Βουκουρέστι, αλλά και από τον ιστορικό A. Horvth. Έπαιξε αποφασιστικό ρόλο στην επάνοδο, κατά την Οθωνική περίοδο, στα πάτρια εδάφη του Φιλικού Εμμανουήλ Ξάνθου.

Παραπομπές
----------

1. ↑  A. Horvth «Eκπολιτιστική δράση της ελληνικής διασποράς». *Νέα Εστία* 28 (1940) σσ. 926-931

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
--------------------

Ημερολόγιο Κωνσταντίνου Μπέλιου «Σεβαστή Ξάνθου»
Ο **δίσκος του Ιφίτου** ήταν ένας χάλκινος δίσκος με χαραγμένο πάνω του το κείμενο της εκεχειρίας, που τηρούσαν οι πόλεις - κράτη κατά τη διάρκεια των  Ολυμπιακών αγώνων στην αρχαιότητα. Το *ιερό κειμένο*, όπως αναφέρεται από ορισμένους, δεν ήταν γραμμένο σε ευθείες γραμμές αλλά κυκλικά όπως η περιφέρεια του δίσκου. Σύμφωνα με τον Παυσανία, όταν αυτός επισκέφθηκε την Ολυμπία, το 174 μ.Χ. ο δίσκος εφυλάσσετο στο ναό της Ήρας. Ο δίσκος και το κείμενο πρέπει να προέκυψε μετά από τη συνεργασία του Ηλείου Ίφιτου, του Λυκούργου της Σπάρτης και τον Κλεοσθένη της Πίσας όταν αυτοί συμφώνησαν, το 776 π.Χ. να ανασυστήσουν τους Ολυμπιακούς αγώνες με βάση την Ολυμπιακή εκεχειρία.

Παραπομπές
----------

1. ↑  *Ο δε του **Ιφίτου δίσκος** την εκεχειρίαν, ην επί τοις Ολυμπίοις επαγγέλουσιν Ηλείοι. Ταύτην ουκ ες ευθύ έχει γεγραμμένην, αλλά εις κύκλον σχήμα περίεισιν, επί τω δίσκω τα γράμματα.* Παυσανία Ηλιακά Α΄
2. ↑  *χρόνῳ δὲ ὕστερον Ἴφιτος, γένος μὲν ὢν ἀπὸ Ὀξύλου, ἡλικίαν δὲ κατὰ Λυκοῦργον τὸν γράψαντα Λακεδαιμονίοις τοὺς νόμους, τὸν ἀγῶνα διέθηκεν ἐν Ὀλυμπίᾳ πανήγυρίν τε Ὀλυμπικὴν αὖθις ἐξ ἀρχῆς καὶ ἐκεχειρίαν κατεστήσατο, ἐκλιπόντα ἐπὶ χρόνον ὁπόσος δὴ οὗτος ἦν: αἰτίαν δὲ δι' ἥντινα ἐξέλιπε τὰ Ὀλύμπια, ἐν τοῖς ἔχουσιν ἐς Ὀλυμπίαν τοῦ λόγου δηλώσω.* Παυσανία Ηλιακά Α΄

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
--------------------

* "Ολυμπιακή εκεχειρία" από το Ίδρυμα Μείζονος Ελληνισμού
* Ο δίσκος του Ιφίτου[*νεκρός σύνδεσμος*]
Στην ελληνική μυθολογία με το όνομα **Δαΐφρονας** (αρχ. ελλ. ***Δαΐφρων***, που σημαίνει «σκεπτόμενος τον πόλεμο») αναφέρονται δύο από τους 50 γιους του Αιγύπτου, τους «Αιγυπτιάδες». Ο μεγαλύτερος στην ηλικία Δαΐφρονας είχε μητέρα την Αργυφίη και 5 ομοθαλείς αδελφούς, ενώ ο νεότερος είχε μητέρα την Ηφαιστίνη και είχε επίσης 5 ομοθαλείς αδελφούς.

Οι δύο Δαΐφρονες πήραν ως συζύγους δύο από τις 50 Δαναΐδες (κόρες του Δαναού, δίδυμου αδελφού τού Αιγύπτου), επίσης ετεροθαλείς αδελφές: Ο μεν πρώτος Δαΐφρων τη Σκαιή (κόρη της Ευρώπης), ο δε δεύτερος την Αδιάντη (κόρη της Έρσης). Αμφότεροι οι Δαΐφρονες δολοφονήθηκαν από τις συζύγους τους την πρώτη νύχτα του γάμου τους, όπως και οι άλλοι 47 από τους αδελφούς τους (διασώθηκε μόνο ο Λυγκέας).

Η παραπάνω είναι η κυρίαρχη παράδοση. Σύμφωνα ωστόσο με άλλες παραδόσεις, όλοι οι γιοι του Αιγύπτου, συνεπώς και οι δύο Δαΐφρονες, είχαν μητέρα την Ευρυρρόη, θυγατέρα του ποτάμιου θεού Νείλου, ή την Ισαία, θυγατέρα του Αγήνορα.

Παραπομπές
----------

1. 1 2  *Βιβλιοθήκη Απολλοδώρου*, 2.1.5
2. ↑  Ι. Τζέτζη *Χιλιάδες*, 7.37

Πηγή
----

* Emmy Patsi-Garin: *Επίτομο λεξικό Ελληνικής Μυθολογίας*, εκδ. οίκος «Χάρη Πάτση», Αθήνα 1969, σελίδα 293
Ως **ελαφρά μέταλλα** χαρακτηρίζονται γενικά τα μέταλλα εκείνα που παρουσιάζουν μικρή πυκνότητα. 

Πρόκειται για μέταλλα ευρύτατα διαδεδομένα στη φύση, περίπου 20% κατά μάζα, που λόγω όμως της υψηλής χημικής δραστικότητας που παρουσιάζουν εντοπίζονται μόνο σε εξαιρετικά ισχυρές χημικές ενώσεις. Στην κατηγορία των ελαφρών μετάλλων υπάγονται, τα ακόλουθα 12 μέταλλα, κατά σειρά ατομικού αριθμού, το Λίθιο, το Βηρύλλιο, .το Νάτριο, το Μαγνήσιο, το Αργίλιο, το Κάλιο, το Ασβέστιο, το Τιτάνιο, το Ρουβίδιο, το Στρόντιο, το Καίσιο και το Βάριο.

Η μεταλλουργία των ελαφρών μετάλλων ξεκίνησε μόλις τον 19ο αιώνα. Κυριότεροι μέθοδοι παραγωγής των ελαφρών μετάλλων που ακολουθούνται είναι η ηλεκτρόλυση τηγμένων αλάτων αυτών, η μεταλλοθερμία και η ηλεκτροθερμία. Τα ελαφρά μέταλλα χρησιμοποιούνται κυρίως στη παραγωγή ελαφρών κραμάτων, σημαντικότερα των οποίων είναι των αργιλίου, μαγνησίου, τιτανίου, βηρυλλίου και λιθίου.

Πηγές
-----

* "Μεγάλη Ελληνική Εγκυκλοπαίδεια" τομ.Θ΄, σελ.897.
* "Μεγάλη Σοβιετική Εγκυκλοπαίδεια" τομ.10ος, σελ.442.
Συντεταγμένες: 38°11′21″N 22°11′36″E﻿ / ﻿38.1892°N 22.1933°E﻿ / 38.1892; 22.1933

Ο **Δήμος Ακραιφνίας** ήταν δήμος του νομού Βοιωτίας που συστάθηκε με το πρόγραμμα Καποδίστριας από τη συνένωση παλαιότερων κοινοτήτων της περιοχής, που αποτέλεσαν στη συνέχεια τα δημοτικά διαμερίσματα του δήμου. Λειτούργησε την περίοδο 1999 -2010 οπότε και καταργήθηκε με την εφαρμογή του προγράμματος Καλλικράτης και εντάχθηκε στον νέο δήμο Ορχομενού. Ο δήμος Ακραιφνίας είχε (πραγματικό) πληθυσμό 3.230 κατοίκους. Στον δήμο περιλαμβάνονταν τα εξής δημοτικά διαμερίσματα: το Ακραίφνιο (1256 κατ.), το Κάστρο (1267 κατ.), το Κόκκινο (1042 κατ.).
Στο Κάστρο περιλαμβάνονταν οι οικισμοί:

* Κάστρο (883)
* Στροβίκιο (49),

ενώ στο Κόκκινο οι οικισμοί:

* Κόκκινο (806)
* Άγιος Ιωάννης (189)
* Μονή Πελαγίας (17)
* Σκροπονέρια (30)

Γεωγραφική θέση
---------------

Ο δήμος συνόρευε με τους δήμους Ορχομενού, Αλιάρτου, Θεσπιέων, Βαγίων, Θηβαίων, και με τους δήμους Ανθηδόνος του νομού Ευβοίας και Οπουντίων του νομού Φθιώτιδας.

Οικονομία
---------

Ο Δήμος Ακραιφνίας έχει σαν σημείο αναφοράς τη μεγάλη επιχείρηση της ΛΑΡΚΟ. Πόλος ανάπτυξης βιομηχανικής από τη δεκαετία του 1960, είναι η μοναδική εταιρεία παραγωγής σιδηρονικελίου στην Ελλάδα αλλά και στην Ευρώπη, από αποκλειστικά εγχώρια μεταλλεύματα.

  


|  |  |  |  |  |  |  |  |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| 

| π • σ • ε
Σχέδιο Καποδίστριας: Διοικητική διαίρεση του νομού Βοιωτίας |
| --- |
|  |
| Δήμοι | 
* Λεβαδέων
* Θηβαίων
* Ακραιφνίας
* Αλιάρτου
* Αράχωβας
* Βαγίων
* Δαύλειας
* Δερβενοχωρίων
* Διστόμου
* Θεσπιέων
* Θίσβης
* Κορώνειας
* Οινοφύτων
* Ορχομενού
* Πλαταιών
* Σχηματαρίου
* Τανάγρας
* Χαιρώνειας
 |
|  |
| Κοινότητες | 
* Αντίκυρας
* Κυριακίου
 |

 |
Εκτός από τα φωνήεντα της ελληνικής αλφαβήτου που συμβολίζονται με μόνο ένα γράμμα, υπάρχουν και συνδυασμοί αυτών των υπαρχόντων φωνηέντων που προφέρονται με μόνο έναν ήχο, και στους περισσότερους αυτούς ο ήχος ήδη συμβολίζεται με ένα φωνήεν της αλφαβήτου. Αυτοί οι συνδυασμοί λέγονται ***''δίψηφα φωνήεντα'',*** και η προέλευση τους είναι από τα αρχαία ελληνικά, όταν προφέρονταν ως δίφθογγοι. Όμως, όσο η γλώσσα εξελισσόταν, απλοποιήθηκαν και έγιναν μονόφθογγοι.

Προφορά
-------

|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| **Δίψηφα φωνήεντα** | **Προφορά** | **Σημειώσεις** |
| αι | [e] | Προφέρεται σαν το ε. |
| ει | [i] | Προφέρεται σαν το ι, η και υ. |
| οι | [i] | Προφέρεται σαν το ι, η και υ. |
| υι (σπάνιο) | [i] | Προφέρεται σαν το ι, η και υ. |
| ου | [u] |  |

Εκτός από αυτούς τους συνδυασμούς, υπάρχουν και δύο άλλοι συνδυασμοί, που αποτελούνται από δύο φωνήεντα της αλφαβήτου, που λέγονται *''συνδυασμοί **αυ** και **ευ'**'.* Αυτοί οι συνδυασμοί προφέρονται ως **αβ** και **εβ***,* όταν ακολουθούνται από φωνήεν ή *ηχηρό σύμφωνο* (π.χ. **ευ**ανάγνωστος, **αυ**γή, ν**ευ**ριάζω), και ως **αφ** και **εφ** όταν ακολουθούνται από *άηχο σύμφωνο*. (π.χ. κ**αυ**τός, **εύ**κολος)
Η πόλη **Δαίδαλα** ήταν αρχαία ελληνική στρατιωτική αποικία στην Ινδία ή, κατ' άλλη αρχαία πηγή, στο σημερινό Πακιστάν. 

Κατά τον Κλαύδιο Πτολεμαίο, βρισκόταν μεταξύ του Ινδού ποταμού και του όρους Βίνδυος (σημ. Vindhya) και ανήκε στο ελληνοϊνδικό βασίλειο του Μενάνδρου. Από τις πληροφορίες του Πτολεμαίου και του Στεφάνου του Βυζαντίου (ο οποίος αναφέρει την ύπαρξη τέτοιας πόλης στην Ινδία), φαίνεται πιο πιθανό πως ήταν αποικία Κρητών μισθοφόρων του Μεγάλου Αλεξάνδρου, αν και υπάρχει το ενδεχόμενο αυτοί να προέρχονταν από τη Λυκία. Δεν είναι βέβαιο αν ο οικισμός απέκτησε ποτέ τα χαρακτηριστικά πόλεως.

Σύμφωνα με μαρτυρία του Ρωμαίου ιστορικού Κουρτίου, οικισμός με αυτό το όνομα βρισκόταν δυτικά του Ινδού, στους Παροπαμισάδες, στη θέση της σημερινής Bajaur του Πακιστάν. Κατά τον Ιουστίνο, ο οποίος φαίνεται να αντλεί πληροφορίες από τον Κούρτιο, από την πόλη ονομάστηκε και η γύρω περιοχή των Παροπαμισαδών *Δαίδαλα* και το κοντινά όρη Δαιδάλια.

Παραπομπές
----------

1. ↑  «Dictionary of Greek and Roman Geography (1854), DAAE, DAAE, DAE DALA». *www.perseus.tufts.edu*. Ανακτήθηκε στις 8 Φεβρουαρίου 2016.
2. 1 2  Tarn 2010, σελ. 249-250

Πηγές
-----

* Tarn, William Woodthorpe (2010) [1951]. *The Greeks in Bactria and India*. Cambridge University Press. ISBN 1-108-00941-7.
* Κλαυδίου Πτολεμαίου *Γεωγραφική υφήγησις*
Η **Ευανθία Γαλάνη** είναι Ελληνοαμερικανίδα καθηγήτρια ογκολογίας, γονιδιακής θεραπείας και μοριακής ιατρικής στη διεθνώς αναγνωρισμένη κλινική Mayo Clinic, που εδρεύει στη Μινεσότα των ΗΠΑ, έχει ασχοληθεί εκτεταμένα με νέες τεχνικές γονιδιακής καταπολέμησης του καρκίνου και το ερευνητικό έργο της έχει σημαντική διεθνή αναγνώριση.

Βιογραφία
---------

Γεννήθηκε στην Καρδίτσα το 1965.

Εκπλήρωσε τις εγκύκλιες σπουδές της στο 1ο Γενικό Λύκειο της Καρδίτσας, από όπου αποφοίτησε με άριστα.

Σταδιοδρομία & διακρίσεις
-------------------------

Σπούδασε στην Ιατρική Σχολή του Πανεπιστημίου Αθηνών και αποφοίτησε το 1990 με τον υψηλότερο βαθμό πτυχίου.

Στη συνέχεια μετά από σπουδές στην παθολογία χρίστηκε διδάκτωρ της Ιατρικής Σχολής του Πανεπιστημίου Αθηνών (1993) και εκπόνησε την ειδικότητα της παθολογίας καθώς και της αιματολογίας-ογκολογίας στην κλινική *Mayo Clinic* στις ΗΠΑ. Το 1998 εκλέχθηκε διευθύντρια του τμήματος Ογκολογίας στην εν λόγω κλινική και το 2008 εκλέχθηκε τακτική καθηγήτρια Ογκολογίας και τιμητικά κατέλαβε την ερευνητική έδρα *Sandra J. Schultze*. 

Το 2009 εκλέχθηκε ως επικεφαλής του προγράμματος γονιδιακής θεραπείας και ιοθεραπείας του καρκίνου των ΗΠΑ. Πρόσθετα το 2015 ορίστηκε ως πρόεδρος της ερευνητικής ομάδας του Εθνικού Αντικαρκινικού Ινστιτούτου των Ηνωμένων Πολιτειών Αμερικής για την έρευνα της καρκινικής νόσου του γλοιοβλαστώματος. Το 2019 εκλέχθηκε Πρύτανης της Mayo Clinic και το 2020 τιμήθηκε με τον τίτλο της διακεκριμένης ερευνήτριας της Mayo Clinic.

Το 2013 υπήρξε η πρώτη γιατρός που ενεργοποίησε την πρώτη κλινική μελέτη -παγκοσμίως- για τη χρήση βλαστοκυττάρων για τη μεταφορά ογκολυτικών ιών στη θεραπεία του καρκίνου του παχέος εντέρου και άλλων καρκίνων.

Τον Φεβρουάριο 2023 τιμήθηκε με τον τίτλο της *επίτιμης διδάκτωρος* της Ιατρικής Σχολής του ΕΚΠΑ, για το διακεκριμένο ερευνητικό έργο και τις δράσεις κατά του καρκίνου.

Παραπομπές
----------

1. ↑  Stephen J. Russell, Ευανθία Γαλάνη: «Treatment of medulloblastoma with a modified measles virus» (Αγγλικά) Οκτώβριος 2010. σελ. 1034-42.
2. ↑  «Evanthia Galanis, MD». *‪Google Scholar‬*. Ανακτήθηκε στις 11 Φεβρουαρίου 2023.
3. ↑  «Evanthia Galanis, M.D.». *Mayo Clinic*. 11 Νοεμβρίου 2020. Ανακτήθηκε στις 11 Φεβρουαρίου 2023.
4. ↑  Επτακοίλη, Τασούλα (23 Ιουλίου 2019). «Ευανθία Γαλάνη στην «Κ»: O καρκίνος θα γίνει χρόνια νόσος». *Η ΚΑΘΗΜΕΡΙΝΗ*. Ανακτήθηκε στις 11 Φεβρουαρίου 2023.
5. ↑  «Ευανθία Γαλάνη: Επίτιμη διδάκτωρ Ιατρικής του ΕΚΠΑ η Ελληνίδα ογκολόγος που διαπρέπει στις ΗΠΑ». *Η ΚΑΘΗΜΕΡΙΝΗ*. 6 Φεβρουαρίου 2023. Ανακτήθηκε στις 11 Φεβρουαρίου 2023.

|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
| Καθιερωμένοι όροι | 
* ORCID: 0000-0001-8014-786X

 |

 |
Ο **Δήμος Θεστιέων**  Αιτωλοακαρνανίας συστάθηκε με το νόμο 2539/97 και έπαψε να υφίσταται το 2010 με την ψήφιση και εφαρμογή του νόμου για την τοπική αυτοδιοίκηση με την ονομασία "Καλλικράτης". Αρχικά από το 1994, με το νόμο 1416/86, είχαν συσταθεί σε δήμο οι κοινότητες Καινούργιου και Προσηλίων, οι οποίες παρέμειναν ως δημοτικά διαμερίσματα και στις οποίες προστέθηκαν, και οι κοινότητες Παναιτωλίου και Νέας Αβόρανης. Όλα τα δημοτικά διαμερίσματα του τέως Δήμου Θεστιέων, εντάχθηκαν στον διευρυμένο Δήμο Αγρινίου. Έδρα του Δήμου Θεστιέων ήταν το Καινούργιο. Βορειοανατολικά του Καινούριου υψώνεται ο κώνος του Βλοχού, η ακρόπολη των Θεστιέων στην αρχαιότητα. 

Η πόλη έφερε το όνομα του μυθικού βασιλιά Θέστιου. Ο Βλοχός στα βυζαντινά χρόνια ήταν οχυρό κάστρο. Δόθηκε κι αυτό ως προίκα το 1294 στο Φίλιππο του Τάραντα. Από του Τούρκους καταλήφθηκε το 1450, για να ερημωθεί στη συνέχεια. Σήμερα σώζονται υπολείμματα της οχύρωσης της. Σε πλάτωμα νότια της κορυφής βρίσκεται η Μονή Βλοχού του 18ου αιώνα. Το τέμπλο του ναού είναι αξιομνημόνευτο. Στη Μονή ασκήθηκε ο διδάσκαλος του γένους Γιαννούλης ο Αιτωλός (1595-1682). 

Στην έξοδο του Καινουρίου, αριστερά του δρόμου, βρίσκεται τετράκρουνη πηγή του 4ου π.Χ. αιώνα. Στο Δήμο Θεστιέων, κατά την διάρκεια του καλοκαιριού, γίνονται οι πολιτιστικές και αθλητικές εκδηλώσεις "Θέστια".

Διαίρεση
--------

Αναλυτικά τα δημοτικά διαμερίσματα και οι οικισμοί του δήμου (σε παρένθεση ο πληθυσμός σύμφωνα με την απογραφή του 2001)

 **Δ.δ. Καινουργίου**  [3.091]
* το Καινούργιο [2.991]
* ο Άνω Βλοχός [87]
* ο Κακαβάς [13]
* τα Καρραίικα [0]

 **Δ.δ. Νέας Αβόρανης**  -- η Νέα Αβόρανη [904]
 **Δ.δ. Παναιτωλίου**  -- το Παναιτώλιο [3.022]
 **Δ.δ. Προσηλίων**  [70]
* τα Προσήλια [35]
* οι Λάσπες [35]

|  |  |  |  |
| --- | --- | --- | --- |
| 

| π • σ • ε
Σχέδιο Καποδίστριας: Διοικητική διαίρεση του Νομού Αιτωλοακαρνανίας |
| --- |
|  |
| 
Αγγελοκάστρου · Αγρινίου · Αιτωλικού · Αλυζίας · Αμφιλοχίας · Ανακτορίου · Αντιρρίου · Αποδοτίας · Αρακύνθου · Αστακού · Θέρμου · Θεστιέων · Ινάχου · Κεκροπίας · Μακρυνείας · Μεδεώνος · Μενιδίου · Μεσολογγίου · Ναυπάκτου · Νεάπολης · Οινιάδων · Παναιτωλικού · Παραβόλας · Παρακαμπυλίων · Πλατάνου · Πυλήνης · Στράτου · Φυτειών · Χάλκειας |

 |
Το λογότυπο Blu-ray
*Ένας Υπερσύμπακτος Δίσκος Blu-ray.*
Ο δίσκος **Blu-ray** (επίσης γνωστός ως BD) είναι οπτικός δίσκος υψηλής πυκνότητας για την αποθήκευση ψηφιακών πληροφοριών, συμπεριλαμβανομένου υψηλής ευκρίνειας βίντεο. To όνομα του προέρχεται από το μπλε-ιώδες λέιζερ που χρησιμοποιείται για να διαβάσει και να γράψει αυτόν τον τύπο οπτικού δίσκου. 

Λόγω του πιο μικρού μήκους κύματός του (405 NM), μπορούν να αποθηκευτούν περισσότερα στοιχεία σε έναν δίσκο Βlu-ray απ' ό,τι στο πρότυπο του DVD, το οποίο χρησιμοποιεί κόκκινο λέιζερ (650 NM). Ένας μονής στρώσης δίσκος Βlu-ray μπορεί να αποθηκεύσει 25 gigabytes (GB), πάνω από πέντε φορές την ικανότητα αποθήκευσης ενός μονής στρώσης DVD που ανέρχεται στα 4,7 GB. Ένας δίσκος Βlu-ray διπλής στρώσης μπορεί να αποθηκεύσει 50 GB, σχεδόν έξι φορές την ικανότητα ενός DVD διπλής στρώσης που ανέρχεται στα 8,5 GB. Το Βlu-ray αναπτύχθηκε από την *Ένωση Δίσκου Βlu-ray* (αγγλικά: Blu-ray Disc Association), μια ομάδα από επιχειρήσεις που αντιπροσωπεύουν τα ηλεκτρονικά είδη ευρείας κατανάλωσης, το υλικό υπολογιστών, και την παραγωγή ταινιών. Τα πρότυπα καλύπτονται από διάφορα διπλώματα ευρεσιτεχνίας που ανήκουν στις διάφορες επιχειρήσεις. Τον Μάρτιο του 2007, δεν είχε οριστικοποιηθεί ακόμα μια κοινή συμφωνία χορήγησης αδειών για όλα τα σχετικά διπλώματα ευρεσιτεχνίας. Μέχρι τις 20 Σεπτεμβρίου 2008, είχαν κυκλοφορήσει στην αγορά των Ηνωμένων Πολιτειών περισσότεροι από 850 τίτλοι ταινιών σε δίσκο Βlu-ray και περισσότεροι από 500 τίτλοι στην Ιαπωνική αγορά. Τα πρότυπο Βlu-ray επικράτησε τελικά στον εμπορικό πόλεμο με αντίπαλο τον τύπο οπτικού δίσκου HD-DVD, καθώς η εταιρεία Toshiba που ήταν ο κύριος υποστηρικτής του δεύτερου, ανακοίνωσε στις 19 Φεβρουαρίου 2008 ότι σταματά την ανάπτυξη, κατασκευή και πώληση συσκευών HD-DVD. Αυτό είχε ως αποτέλεσμα να την ακολουθήσουν σύντομα σχεδόν όλες οι υπόλοιπες εταιρείες που υποστήριζαν τον συγκεκριμένο τύπο.

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
--------------------

|  |  |
| --- | --- |
| Commons logoCommons logo | Τα Wikimedia Commons έχουν πολυμέσα σχετικά με το θέμα   **Δίσκος Blu-ray** |

* Blu-ray Disc Association Αρχειοθετήθηκε 2010-01-10 στο Wayback Machine.
* Blu-ray Disc Association's Technical White Papers Αρχειοθετήθηκε 2013-08-17 στο Wayback Machine.
* Blu-ray Disc License Office
* AACS LA

|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
| Καθιερωμένοι όροι | 
* WorldCat
* LCCN: sh2010007700
* GND: 7597887-8
* NDL: 01076562

 |

 |
Το **Δίχως Θεό** είναι μυθιστόρημα του Άγγελου Τερζάκη, που η κριτική το χαρακτήρισε από τα λαμπρότερα δείγματα της νεοελληνικής λογοτεχνίας. Αφηγείται την ιστορία ενός ανθρώπου σκεπτόμενου, επαναστάτη κάποτε, που επιφορτίζεται με την ανατροφή δυο ορφανών ανιψιών του.

Σύνοψη
------

Ο Παραδείσης θα αγωνιστεί να τα μεγαλώσει με τις πλατιές αντιλήψεις του, που δεν χωρούν σε δογματισμούς. Τα δυο παιδιά θ' ακολουθήσουν δρόμο περίεργο, αυτόν που ονομάζαμε άλλοτε κακό.

Το Δίχως Θεό είναι κατά βάση μυθιστόρημα της μικροαστικής πραγματικότητας· απεικονίζει μια περιθωριακή και συνοικιακή ζωή, που λιμνάζει άδοξα μέσα στην πνιγερή και θλιβερή ρουτίνα που ξετυλίγεται στα τελευταία μεσοπολεμικά χρόνια και τελειώνει όταν αρχίζει ο πόλεμος του 1939.

Παραπομπές
----------

1. ↑  Τετράδια Ευθύνης, «Προσφορά στον Άγγελο Τερζάκη για τα εβδομήντα χρόνια του» τεύχ.4, 1977
2. ↑  Απόστολος Σαχίνης «Πεζογράφοι του καιρού μας»

Επανεκδόσεις
------------

Εκδ. οίκος ΕΣΤΙΑ, 1999 ISBN 960-05-0177-7

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
--------------------

* απόσπασμα
Ο **δίψακος ο δασικός** (*Dipsacus fullonum* παλαιότερα *Dipsacus sylvestris*), με κοινή ονομασία νεράγκαθο ανήκει στην οικογένεια Dipsacaceae (Διψακώδη). Είναι είδος με κεντροευρωπαϊκή-μεσογειακή κατανομή, που απαντά στην ηπειρωτική Ελλάδα σε άκρες δρόμων, χαλάσματα και χώρους απορριμάτων, μεταξύ 0-1400 μ. Ο δίψακος από την αρχαιότητα τράβηξε το ενδιαφέρον εξαιτίας των μικρών κυπελοειδών κοιλοτήτων που σχηματίζονται στη βάση των φύλλων. Επίσης, το όνομα «δίψακος» είναι το αρχαίο όνομα της ασθένειας του διαβήτη, ένα σύμπτωμα του οποίου, είναι η δίψα. Η σύνδεση του φυτού με τη δίψα έχει να κάνει με τις κοιλότητες στη βάση των φύλλων, όπου συγκεντρώνεται και παραμένει μια ποσότητα του νερού της βροχής για να ξεδιψάνε οι κουρασμένοι ταξιδιώτες. Η σημασία των κοιλοτήτων μπορεί να είναι προστατευτική επειδή ίσως εμποδίζει κάποια έντομα όπως οι αφίδες να ανέβουν στο στέλεχος. Ο Δαρβίνος συνέδεσε την ύπαρξη των κοιλοτήτων με φαινόμενο σαρκοφαγίας και ένα πρόσφατο πείραμα έδειξε μεγαλύτερη ανάπτυξη εάν προστεθούν νεκρά έντομα σε αυτές τις κοιλότητες. Ο Δίψακος ο δασικός χαρακτηρίζεται από τα καμπυλωτά βράκτια που αγκαλιάζουν και φτάνουν πάνω από την ταξιανθία και τα πριονωτά-σεγαριστά ως ακέραια φύλλα του βλαστού. Ανθίζει από Ιούνιο μέχρι Αύγουστο και τα άνθη είναι χρώματος ροζ.

* Δίψακος ο δασικόςΔίψακος ο δασικός
* Αποξηραμένα άνθη δίψακουΑποξηραμένα άνθη δίψακου
* Φύλλα δίψακουΦύλλα δίψακου
* Σπορόφυτα δίψακουΣπορόφυτα δίψακου

Πηγές
-----

* Μπάουμαν Ε. 1984, Η ελληνική χλωρίδα στο μύθο, στην τέχνη, στη λογοτεχνία
* Pignatti S. 1982, Flora d’ Italia (Vol. II).
* Tutin et al. 2005, Flora Europaea Vol 4, Cambridge University Press

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
--------------------

* 
* 
*

Παραπομπές
----------

1. ↑  «Dipsacus fullonum L. 1753». *www.greekflora.gr*. Ανακτήθηκε στις 20 Αυγούστου 2021.
Ο **Γουίλιαμ Άντερς** (*William Alison "Bill" Anders*, 17 Οκτωβρίου 1933) είναι Αμερικανός πρώην αξιωματικός της Αμερικανικής Πολεμικής Αεροπορίας, ηλεκτρολόγος μηχανικός, πυρηνικός μηχανικός, αστροναύτης της NASA και επιχειρηματίας. Ο Άντερς, μαζί με τους συνεργάτες του στο Απόλλων 8 Φρανκ Μπόρμαν και Τζιμ Λόβελ, είναι ένα από τα τρία πρώτα πρόσωπα που άφησαν την τροχιά της Γης και ταξίδεψαν προς τη Σελήνη.

Η ζωή του
---------

Στις 21 Δεκεμβρίου 1968, μαζί με τους Φρανκ Μπόρμαν και Τζιμ Λόβελ, υπήρξε μέλος του πληρώματος του Απόλλων 8, το οποίο εκτοξεύθηκε από το Διαστημικό Κέντρο Κένεντι στη Φλόριντα και αποτέλεσε την πρώτη αποστολή ανθρώπων προς τη Σελήνη. Ο Άντερς έβγαλε τη «Ανατολή της Γης», μια από τις διασημότερες φωτογραφίες που τραβήχτηκαν τον 20ό αιώνα..

Παραπομπές
----------

1. ↑  Το 1968 εκτοξεύεται το Apollo 8 Newsbeast
2. ↑  H «Ανατολή της Γης»: Η 45χρονη ιστορία μιας εμβληματικής διαστημικής φωτογραφίας iefimerida

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
--------------------

* Σελήνη: η φωτεινή πλευρά του ανθρώπου Το Βήμα


|  |  |
| --- | --- |
| CC-BY-SA Μετάφραση | Στο λήμμα αυτό έχει ενσωματωθεί κείμενο από το λήμμα William Anders (έκδοση 802452838) της Αγγλικής Βικιπαίδειας, η οποία διανέμεται υπό την GNU FDL και την CC-BY-SA 4.0. (ιστορικό/συντάκτες). |

|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
| Καθιερωμένοι όροι | 
* WorldCat
* VIAF: 66297129
* LCCN: no2008168749
* ISNI: 0000 0000 4728 7900
* MusicBrainz: bcbf48c0-da59-454d-b0ed-66b30a4ec61c
* RKD: 412325

 |

 |
Ο **Ευγένης Χαραλαμπίδης** (Τραπεζούντα, Πόντος Οθωμανική Αυτοκρατορία, 1907 - Κέρκυρα, 22 Ιουλίου 1948) ήταν Έλληνας αντιστασιακός, μέλος της ΟΚΝΕ και του ΚΚΕ και διορισμένος δήμαρχος Περιστερίου από το ΕΑΜ.

Βιογραφικό
----------

### Tα πρώτα χρόνια

Ο Ευγένης Χαραλαμπίδης έφτασε με την οικογένειά του από τον τόπο καταγωγής του, τον Πόντο, στην Ελλάδα σε ηλικία 18 ετών και εγκαταστάθηκε με την οικογένειά του στο Περιστέρι Αττικής. Εντάχθηκε από πολύ νωρίς στις τάξεις του ΚΚΕ, ενώ κατά τη διάρκεια της Κατοχής προσχώρησε στο ΕΑΜ και ανέπτυξε έντονη αντιστασιακή δράση. Ασχολήθηκε με τη σύνταξη αντιστασιακού Τύπου (εφημερίδα "Ξύπνημα"), ενώ μετέφρασε ρωσική ποίηση και λογοτεχνία για τον "Ριζοσπάστη" και για τα "Ελληνικά Γράμματα".

### Λαϊκός Δήμαρχος Περιστερίου

Στις 12 Οκτωβρίου του 1944 εκλέχθηκε "δια βοής" δήμαρχος Περιστερίου, ύστερα από πάνδημη συνέλευση των κατοίκων της πόλης στην κεντρική πλατεία της περιοχής. Μετά τα Δεκεμβριανά παύθηκε και κατηγορήθηκε σαν ηθικός αυτουργός για τη δολοφονία του κατοχικού διοικητή του αστυνομικού τμήματος Περιστερίου Γερόσταθου (που λυντσαρίστηκε από διαδηλωτές το βράδυ της 4ης Δεκεμβρίου 1944), μαζί με ακόμη 31 μέλη του ΕΑΜ Περιστερίου και δικάστηκε από το Κακουργιοδικείο. Στην απολογία του υποστήριξε ότι ο πραγματικός λόγος που δικαζόταν ήταν επειδή πήρε μέρος στην Εθνική Αντίσταση και διότι ο λαός του Περιστερίου τον είχε αναδείξει λαϊκό δήμαρχο.

Καταδικάστηκε σε θάνατο και μεταφέρθηκε κατά σειρά στις φυλακές Καπνεργοστασίου, Μουσείου, Αβέρωφ, Αίγινας και, εν τέλει, Κέρκυρας ("Λαζαρέτο") όπου και εκτελέστηκε στις 22 Ιουλίου 1948, αφού πρώτα αρνήθηκε την πρόταση του δικηγόρου του να υπογράψει "δήλωση μετανοίας", προκειμένου να σώσει τη ζωή του. Την ημέρα της εκτέλεσης του Χαραλαμπίδη, οι υπόλοιποι 320 θανατοποινίτες της Κέρκυρας κήρυξαν 8μερη απεργία πείνας για να τιμήσουν τη μνήμη του και να προβάλλουν στον ελληνικό και διεθνή Τύπο τις συνθήκες κράτησής τους.

Η αρθρογραφία και η αλληλογραφία του, όπως και ρεπορτάζ εφημερίδων από τη δίκη του διασώθηκαν και εκτέθηκαν σε πολιτική-πολιτιστική εκδήλωση που έλαβε χώρα το Σάββατο 28 Νοεμβρίου του 2015 στο "Θέατρο Πολιτών" του Περιστερίου.

Πηγές
-----

* «Αύριο η εκδήλωση τιμής για τον κομμουνιστή λαϊκό δήμαρχο Ευγένη Χαραλαμπίδη». Ριζοσπάστης. 27 Νοεμβρίου 2015. Ανακτήθηκε στις 25 Ιανουαρίου 2016.

Παραπομπές
----------
**Δίφθογγος** , η, (θηλ.) ονομάζεται η ακολουθία δύο φωνηέντων που συμπροφέρονται σε μία συλλαβή με αποτέλεσμα το ένα από αυτά να λαμβάνει τον χαρακτήρα ημίφωνου. Διακρίνονται σε ανοικτές και κλειστές διφθόγγους: στις πρώτες το ημίφωνο εντοπίζεται στην έμβαση της συλλαβής (π.χ. ισπανικά, viaje ['bja.xe]) ενώ στις δεύτερες στην έξοδο (π.χ. ελληνικά: γάιδαρος ['ɣaj.ða.ɾos]. Διαφέρουν από τις μονοφθόγγους, τις τριφθόγγους (την ταυτόχρονη ένταξη στην ίδια συλλαβή τριών φωνηέντων: ισπανικά, *Paraguay* [pa.ɾa.'gwaj]) και τη χασμωδία (την προφορά δύο συνεγγών φωνηέντων σε διαφορετικές συλλαβές: *φάει* /'fa.i/). Στο ΔΦΑ οι δίφθογγοι ορίζονται είτε με την παρουσία του ημιφώνου είτε με το διακριτικό ⟨◌̯⟩ που ορίζει τη μη συλλαβικότητα.

Ελληνική
--------

### Αρχαία Ελληνική

Στην αρχαία ελληνική γλώσσα απαντώνται οι ακόλουθες δίφθογγοι : /yi̯/ <υι>, /ei̯/, <ει>, /eu̯/ <ευ>, /oi̯/ <οι>, /ou̯/ <ου>, /ai̯/ <αι>, /au̯/ <ᾰυ>, /ɛːi̯/ <ῃ>, /ɛːu̯/ <ηυ>, /ɔːi̯/ <ῳ>, /ɔːu̯/ <ωυ>, /aːi̯/ <ᾳ> και /aːu̯/ <ᾱυ>. Επειδή η αρχαία γλώσσα είχε και μακρά φωνήεντα, ο χρόνος προφοράς τους θα μπορούσε να διαφέρει από τη νέα ελληνική. Από αυτές, ορισμένες έχουν μετατραπεί σε μονόφθογγους με την εξέλιξη της φωνητικής της αττικής ελληνικής παρότι ορθογραφικά αποδίδονται με δίγραφα, ενώ άλλες έχουν μεταβάλει το ημιφωνήεν σε σύμφωνο (/eu̯/>/ef/).

### Νέα Ελληνική

Η νέα ελληνική διαθέτει μόνο κλειστές διφθόγγους, όπως το [aj] και το [oj]. Έτερες είναι αρκετά σπάνιες με την πρώτη να εμφανίζεται σε λέξεις όπως ***γάι**δαρος* και ***αη**δόνι* και τη δεύτερη στο ***ρόι**δι*. Ορθογραφικώς δεν υφίσταται κάποιο ιδιαίτερο γράφημα που να συμβολίζει τα ημίφωνα ενώ δεν υφίσταται ένας σταθερός κανόνας που να προβλέπει την εμφάνισή του. Επομένως για παράδειγμα οι λέξεις *πάει* ή *λέει* αποτελούνται από δύο συλλαβές /pa.i, le.i/.

Συχνά σε γραμματικές εμφανίζεται ο ανακριβής όρος «καταχρηστικές δίφθογγοι» που περιγράφει τα ζεύγη /σύμφωνο + i + ταυτοσυλλαβικό φωνήεν/ (π.χ. /ðia.'va.zo/, /'ftia.xno/) που πραγματώνονται με συμφωνιοποίηση του ουρανικού φωνήεντος σε ουρανικό τριβόμενο ηχηρό ή άηχο ανάλογα με την ηχηρότητα του αρχικού συμφώνου ([ðʝa.'va.zo], ['ftça.xno]). Οι παραπάνω περιπτώσεις δεν αποτελούν διφθόγγους δεδομένου ότι απουσιάζουν τα δύο φωνήεντα στη φωνητική πραγμάτωσή τους.

Αγγλική
-------

Η επίσημη βρετανική αγγλική γλώσσα έχει δέκα διφθόγγους: [əʊ̯] l**ow**, [aʊ̯] l**ou**d, [aɪ̯] l**ie**d, [eɪ̯] l**ay**, [ɔɪ̯] l**oi**n, [ʊu̯] l**oo**n, [ɪi̯] l**ea**n, [ɪə̯] l**ee**r, [ɛə̯] l**ai**r, [ʊə̯] l**u**re.

Παραπομπές
----------

1. 1 2 3  Μποτίνης, Α. (2011): *Φωνητική της ελληνικής*. ISEL. σελ. 31.
2. ↑  IPA (1999): *Handbook of the IPA*. Cambridge University Press.
3. ↑  Comrie, B. (2009): The World's Major Languages. Routledge. σελ. 354.
4. ↑  Roach, Peter (2004), "British English: Received Pronunciation", *Journal of the International Phonetic Association*, 34 (2): 239–245.

|  |  |
| --- | --- |
| wiktionary logowiktionary logo | Το *Βικιλεξικό* έχει σχετικό λήμμα:  **δίφθογγος**  |
Ο **Δήμος Σαγιάδας** ήταν δήμος του νομού Θεσπρωτίας. Με την εφαρμογή το σχεδίου Καλλικράτης εντάχθηκε στον νέο δήμο Φιλιατών. Βρισκόταν στο βορειοδυτικό τμήμα του νομού, στις ακτές του Ιονίου και στα σύνορα με την Αλβανία. Αποτελούνταν από 5 δημοτικά διαμερίσματα, καταλάμβανε έκταση 87,8 τ.χλμ. και είχε συνολικό πληθυσμό 2.160 κατοίκους σύμφωνα με την απογραφή του 2001. Έδρα του δήμου ήταν το Ασπροκκλήσι.

Στον δήμο περιλαμβάνονταν τα παρακάτω δημοτικά διαμερίσματα και οικισμοί (σε αγκύλες ο πληθυσμός σύμφωνα με την απογραφή του 2001):

 **Δ.δ. Ασπροκκλησίου**  -- το Ασπροκκλήσιον [ 562 ]
 **Δ.δ. Κεστρίνης**  -- η Κεστρίνη [ 314 ]
 **Δ.δ. Ραγίου**  -- το Ράγι [ 161 ]
 **Δ.δ. Σαγιάδας**  -- η Σαγιάδα [ 879 ]
 **Δ.δ. Σμέρτου**  -- ο Σμέρτος [ 244 ]

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
--------------------

* Υπουργείο Εσωτερικών, δήμοι του σχεδίου Καποδίστριας Αρχειοθετήθηκε 2009-09-24 στο Wayback Machine.

  


|  |  |  |  |  |  |  |  |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| 

| π • σ • ε
Σχέδιο Καποδίστριας: Διοικητική διαίρεση του νομού Θεσπρωτίας |
| --- |
|  |
| Δήμοι | 
* Ηγουμενίτσας
* Αχέροντα
* Μαργαριτίου
* Παραμυθιάς
* Παραποτάμου
* Σαγιάδας
* Συβότων
* Φιλιατών
 |
|  |
| Κοινότητες | 
* Πέρδικας
* Σουλίου
 |

 |
Ο **Ευάγγελος Σέκερης** υπήρξε Υπουργός Παιδείας και Θρησκευμάτων στην εξόριστη κυβέρνηση Τσουδερού (1941 - 1943).

Βιογραφικά στοιχεία
-------------------

Καταγόταν από το Τολό και ήταν γιος του Γεωργίου Σέκερη και της Καλλιόπης Τσουδερού. Από την πλευρά του πατέρα του καταγόταν από την οικογένεια Σέκερη και ήταν απόγονος του Αθανάσιου Σέκερη, εύπορου εμπόρου που μαζί με τα αδέλφια του υπήρξαν οι βασικοί χρηματοδότες της Φιλικής Εταιρείας.

Με την εισβολή των γερμανικών δυνάμεων στην Ελλάδα, ακολούθησε την ελληνική κυβέρνηση στην Κρήτη και εν συνεχεία στην Αίγυπτο αναλαμβάνοντας στην κυβέρνηση Τσουδερού το χαρτοφυλάκιο του υπουργείου Παιδείας και Θρησκευμάτων (1941 - 1943).

Διετέλεσε επίσης πρόεδρος του Ανωτάτου Εκπαιδευτικού Συμβουλίου και στη θέση του Υπουργού Παιδείας.

Υπήρξε παντρεμένος με την Πολυξένη Ευλαμπίου - Σέκερη με την οποία απέκτηκε τέσσερα τέκνα, τον Γεώργιο Σέκερη, διπλωμάτη, τον Κωνσταντίνο Σέκερη, τον Θανάση Σέκερη και την Καλλιόπη Σέκερη.

Αναφορές
--------

1. ↑  Κυβέρνηση Τσουδερού, από την ιστοσελίδα της Γενικής Γραμματείας Κυβερνήσεως
Ο **Δήμος Σκαλτσάς** (ή Σκαλτσοδήμος) ήταν οπλαρχηγός της Ελληνικής Επανάστασης από την Ανατολική Στερεά Ελλάδα.

Βιογραφικό
----------

Γεννήθηκε στην Αρτοτίνα Φωκίδας και όταν ήταν νέος υπηρέτησε στην Αυλή του Αλή Πασά. Στις 28 Μαρτίου του 1821 ξεκίνησε την επανάσταση στην ιδιαίτερη πατρίδα του μαζί με τους Αναγνώστη Λιδωρίκη και παπα-Γιώργη Πολίτη. Τον Μάιο του 1821, ύστερα από την Μάχη της Γραβιάς, μαζί με τον Γιάννη Γκούρα και τον Αντρίτσο Σαφάκα, κατέλαβε τη θέση *Αετός* για να χτυπήσει τους Τούρκους στην Υπάτη, κυκλώθηκε όμως με τους άντρες του από 1.500 Τουρκαλβανούς και αναγκάστηκε να υποχωρήσει. Στις 2 Απριλίου του 1822 μαζί με τον Σαφάκα, τον Δυοβουνιώτη και τον Μήτσο Κοντογιάννη νίκησε το Δράμαλη στην περιοχή της Υπάτης ενώ διακρίθηκε και στην Μάχη της Άμπλιανης.

Γιος του ήταν ο Βασίλειος Σκαλτσοδήμος.

Πηγή
----

* Εγκυκλοπαίδεια Πάπυρος Λαρούς Μπριτάννικα, τ.46

Αναφορές
--------

1. ↑  Γιαννακοπούλου Ελένη, Η διαμόρφωση του κοινωνικού ιστού στο Βραχώρι (19ος - α΄ μισό του 20ού αιώνα) Αρχειοθετήθηκε 2019-12-22 στο Wayback Machine. από την ιστοσελίδα epoxi.gr
Ο τέως **Δήμος Υρίας** ήταν παλαιός Δήμος της Πάρου που υπάγονταν στην Επαρχία Νάξου στο Νομό Κυκλάδων και υπήρξε μέχρι το 1912. Το όνομα του δήμου προέρχεται από το «*Υρία*», ένα από τα αρχαία ονόματα της Πάρου. Πρωτεύουσα του Δήμου Υρίας ήταν οι Λεύκες Πάρου στον οποίο συμπεριλαμβάνονταν τα χωριά Αγγυριά ή Αγκαιριά, Αλυκή, Ανερατζιά, Βούνια, Καμάρι, Κάμπος, Λαγκάδα, Μάλτες και Μαράθι.

Ο παραπάνω Δήμος από της εφαρμογής του νόμου ΔΝΖ΄/1912 «*Περί Δήμων και Κοινοτήτων*» μετατράπηκε σε κοινότητα Λευκών.

Πηγές
-----

* Μεγάλη Ελληνική Εγκυκλοπαίδεια τομ. ΚΓ΄, σελ.746
* "Διαδρομές Πάρου και Αντιπάρου" έκδοση Εμπορικού Συλλόγου Πάρου
* Εγκυκλοπαιδικόν Λεξικόν Ελευθερουδάκη, τόμος 12ος, 1931, Αθήνα, Εκδ. Οίκος Ελευθερουδάκης, λήμμα «Υρίας δήμος»
Ο **Δημάνος** αναφέρεται χωριό, Βυζαντινός οικισμός, της Χαλκιδικής εγκαταλελειμμένο σήμερα.

Αναφέρεται πρώτη φορά το 1318 όταν αναφέρεται η οδός που συνέδεε το χωριό με το χωριό Ψαλίδα. Το χωριό γειτόνευε με τον Σιγγιτικό κόλπο, νότια με τους Φούρνους , και νοτιοδυτικά με το Νεακίτο. Η ακριβής θέση του οικισμού σήμερα είναι άγνωστη ενώ τελευταία φορά αναφέρεται το 1338, σήμερα σώζονται τα τοπωνυμία Δημανιώτικα και Παλιοκκλησιά όπου πρέπει να ταυτίζονται με τον οικισμό. 

Οι κάτοικοι του χωριού αναφέρεται ότι είχαν πολλά αμπέλια και τουλάχιστον έναν υδρόμυλο. Άγνωστο πότε καταστράφηκε και εγκαταλείφθηκε, πιθανότατα την περίοδο της τουρκοκρατίας όπου οι κάτοικοί του συνοικίστηκαν στον  Άγιος Νικόλαος Σιθωνίας Χαλκιδικής.

Παραπομπές
----------

1. 1 2 3 4  Παπάγγελος, Ιωακείμ (2000). *Η Σιθωνία κατά τους βυζαντινούς χρόνους: ιστορία - μνημεία - τοπογραφία*. Αριστοτέλειο Πανεπιστήμιο Θεσσαλονίκης (ΑΠΘ). σελ. 190-191.
Η **Ευάγγελος Τσάνταλης Α.Ε.** ήταν ελληνική εταιρία παραγωγής οίνου και ποτών. Η οικογένεια δραστηριοποιούνταν ήδη από την Ανατολική Θράκη (τώρα μέρος της Τουρκίας) και παρήγαγε αρχικά ούζο και τσίπουρο. Μετά τη μετακίνησή της προς τα δυτικά προς τη Μακεδονία, επικεντρώθηκε ολοένα και περισσότερο στην παραγωγή κρασιού, η οποία εώς το 2005 αντιπροσώπευε περίπου τα τέσσερα πέμπτα του όγκου παραγωγής της και λίγο λιγότερο από το ήμισυ των εσόδων της, καθιστώντας την μία από τις δύο μεγάλες οινοποιητικές εταιρείες της Μακεδονίας (μαζί με τον Μπουτάρη). Ως το 2005, κατείχε 260 εκτάρια αμπελώνων και είχε άλλα 1.250 εκτάρια με σύμβαση και παρήγαγε 16–20 εκατομμύρια λίτρα κρασιού ετησίως. Από τις εξαγωγές της, περίπου το 65% πήγαινε στη Γερμανία. Η εταιρεία είχε ιδιαίτερη φήμη για την αναβίωση των στυλ κρασιού με ιστορικές ενώσεις, από τις οποίες οι γραμμές Ραψάνη και Άγιο Όρος ήταν οι πιο επιτυχημένες. 

Μετά τον θάνατο του Ευάγγελου Τσάνταλη (1996) ιδιοκτήτες παρέμειναν οι κόρες του (από 37.5% η Χάιδω και η Ιωάννα Τσάνταλη) καθώς και ο ανηψιός του (25% Dr. Γεώργιος Τσάνταλης), ενώ Διευθύνων Σύμβουλος ήταν ο Άγγελος Δημητριάδης

Βιβλιογραφικές Αναφορές
-----------------------


1. ↑  Konstantinos Lazarakis (2005). *The Wines of Greece*. Sterling Publishing Company. σελίδες 162–164. ISBN 1-84000-897-0.

Εξωτερικοί Σύνδεσμοι
--------------------

* Ιστοσελίδα Τσάνταλη