recursal/SuperWikiNEXT-32B huggingface dataset:
Η **Ανριέτ Λοριμιέ** (*Henriette Lorimie*r, 1775 - 1854) ήταν δημοφιλής Γαλλίδα ζωγράφος που έδρασε στο Παρίσι κατά την αρχική περίοδο του ρομαντισμού.

Βιογραφικά στοιχεία
-------------------

Γεννήθηκε το 1775 στο Παρίσι και ήταν ανιψιά του τοπιογράφου Ετιέν ντε Λοριμιέ. Σπούδασε την τέχνη της ζωγραφικής πλάι στον ζωγράφο Ζαν-Μπατίστ Ρενό. Οι δημιουργίες της αφορούσαν κατά κύριο λόγο πορτραίτα ή σκηνές της καθημερινής ζωής. Από το 1800 ως το 1814 εξέθεσε με επιτυχία τις δημιουργίες της στο Σαλόνι του Παρισιού και μάλιστα το 1806 έλαβε μετάλλιο α' τάξης για πίνακα της σχετικό με την Ιωάννα Γ' της Ναβάρρας. Την ίδια περίοδο γνώρισε τον διπλωμάτη Φρανσουά Πουκεβίλ με τον οποίο αποτέλεσε ζευγάρι μέχρι το θάνατο του τελευταίου, το 1838 και του οποίου φιλοτέχνησε πορτραίτο το 1830. Η Λοριμιέ αποτέλεσε σημαντική προσωπικότητα της κοινωνικής ζωής της γαλλικής πρωτεύουσας ενώ κατά την ναπολεόντια περίοδο αλλά και την περίοδο της Παλινόρθωσης γνωρίστηκε και απέκτησε επαφές με σημαντικά πρόσωπα της εποχής όπως ο Σατωμπριάν, ο Ενγκρ, ο Αραγκό κ.ά.

Σημαντικοί πίνακες της πέρα από την *Ιωάννα της Ναβάρρας* και τον *Φρανσουά Πουκεβίλ* είναι η Τροφός κατσίκα (1804), δύο αυτοπροσωπογραφίες (1801 και 1807), το πορτραίτο της *κυρίας ντε Μαρζολί* κλπ. Από αυτά, το πορτραίτο του Πουκεβίλ κληροδοτήθηκε το 1854 στο μουσείο των Βερσαλλιών. Η Λοριμιέ επικρίθηκε από τους κριτικούς τέχνης για την επιλογή της θεματολογίας της, με το σκεπτικό πως δεν απομακρύνθηκε από την *χαρούμενη* και γοτθικού τύπου θεματολογία, αποφεύγοντας να καταπιαστεί με πιο απαιτητικά θέματα. Πέθανε το 1854.

Γκαλερί
-------

* Η Ιωάννα της Ναβάρρας και ο γιος της Αρθούρος στον τάφο του συζύγου της, έργο του 1806.Η Ιωάννα της Ναβάρρας και ο γιος της Αρθούρος στον τάφο του συζύγου της, έργο του 1806.
* Ο Φρανσουά Πουκεβίλ με φόντο τα Ιωάννινα. Έργο του 1830.Ο Φρανσουά Πουκεβίλ με φόντο τα Ιωάννινα. Έργο του 1830.
* Η κυρία ντε Μαρζολί.Η κυρία ντε Μαρζολί.
* Η κυρία Ντεσμάρ.Η κυρία Ντεσμάρ.

Παραπομπές
----------

1. 1 2  *Roglo*. p=henriette;n=de+lorimier.
2. ↑  (Ολλανδικά) *RKDartists*. rkd.nl/explore/artists/50938. Ανακτήθηκε στις 7  Ιουλίου 2020.
3. 1 2 3 4 5  *Η Ελληνική Επανάσταση ο Ντελακρουά και οι Γάλλοι ζωγράφοι*. Αθήνα: Εθνική Πινακοθήκη και Μουσείο Αλέξανδρου Σούτζου. 1997. σελ. 194. ISBN 960-7791-00-2.

|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
| Καθιερωμένοι όροι | 
* VIAF: 96026173
* **Europeana**: agent/base/21145
* ULAN: 500051737
* RKD: 50938

 |

 |
Συντεταγμένες: 78°14′23″N 15°29′43″E﻿ / ﻿78.23972°N 15.49528°E﻿ / 78.23972; 15.49528

  

Η **Παγκόσμια τράπεζα σπόρων Σβάλμπαρντ** είναι ίσως μια από τις σημαντικότερες τράπεζες σπόρων που συμμετέχουν στο παγκόσμιο δίκτυο αποθήκευσης σπόρων το οποίο δημιουργήθηκε με τη Διεθνή Συνθήκη Γενετικών Πόρων Φυτών του 2004.

Βρίσκεται στο νησί Σπιτσβέργη του Νορβηγικού αρχιπελάγους Σβάλμπαρντ, το οποίο βρίσκεται αρκετά κοντά στον Βόρειο Πόλο, σε μια απόσταση 1120 χλμ.

Η κατασκευή της κόστισε $8 εκ. δολάρια ΗΠΑ και χρηματοδοτήθηκε από τη Νορβηγική κυβέρνηση. Η λειτουργία της άρχισε στις αρχές του 2008 και στόχος της είναι να βοηθήσει στη συντήρηση της βιοποικιλότητας στον πλανήτη και να αποτρέψει την εξαφάνιση καλλιεργούμενων ειδών μετά από κάποιον πόλεμο, φυσική καταστροφή ή πανδημία. Οι σπόροι, αντιπροσωπεύουν 12.000 χρόνια ανθρώπινης γεωργίας.

Περιτριγυρισμένη από χιόνι και πάγο, στο εσωτερικό της είναι αποθηκευμένοι 1,2 εκατομμύρια σπόροι από κάθε «γωνιά» του πλανήτη. Διοικείται μετά από τριμερή συμφωνία από τη Νορβηγική κυβέρνηση, τον διεθνή οργανισμό Global Crop Diversity Trust και το Nordic Genetic Resource Center (Κέντρο Γενετικών Πόρων των Σκανδιναυικών χωρών).

Η Τράπεζα ανοίγει τρεις φορές το χρόνο και δέχεται κιβώτια σπόρων απ’ όλο τον κόσμο για ασφαλή και μακροχρόνια αποθήκευση σε ψυχρούς και στεγνούς θαλάμους. Βρίσκεται 120 μέτρα μέσα σε ένα βουνό από ψαμμίτη και φυλάσσεται από αξιόπιστα συστήματα ασφαλείας. Οι σπόροι συσκευάζονται σε ειδικά τριπλά φύλλα αλουμινίου και σφραγίζονται με θερμότητα ώστε να απαγορεύουν στην υγρασία του περιβάλλοντος να εισέλθει.

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
--------------------

* Η ιστοσελίδα της Παγκόσμιας τράπεζας σπόρων Σβάλμπαρντ (Αγγλικά)
Η **Παγκόσμια Ομάδα του 20ού αιώνα**, αναφερόμενη στον ελληνικό τύπο και ως **Ενδεκάδα του 20ού Αιώνα**, επιλέχθηκε το 1998 και περιλαμβάνει τους καλύτερους ποδοσφαιριστές του 20ού αιώνα. Η πρωτοβουλία ανήκε στη FIFA και η ομάδα περιλαμβάνει ένα τερματοφύλακα, τέσσερις αμυντικούς, τρεις μέσους και τρεις επιθετικούς.

Η ομάδα ανακοινώθηκε στις 10 Ιουνίου 1998 με την τελετή έναρξης του Παγκόσμιου Κυπέλλου του 1998 στη Γαλλία. Η ομάδα επιλέχθηκε από μία πολυεθνή επιτροπή 250 δημοσιογράφων, που πρώτα εξέλεξαν τις καλύτερες ομάδες για την Ευρώπη και τη Νότια Αμερική και στη συνέχεια επέλεξαν την παγκόσμια ομάδα. Μικρότερες επιτροπές εξέλεξαν τις ομάδες για τις υπόλοιπες ηπείρους (Βόρεια και Κεντρική Αμερική, Αφρική, Ασία και Ωκεανία).

Η Παγκόσμια Ομάδα
-----------------

### Τερματοφύλακας

* ΕΣΣΔ Λεβ Γιάσιν (ΕΣΣΔ)

### Αμυντικοί

* Βραζιλία Κάρλος Αλμπέρτο Τόρες (Βραζιλία)
* Βραζιλία Νίλτον Σάντος (Βραζιλία)
* Αγγλία Μπόμπι Μουρ (Αγγλία)
* Γερμανία Φραντς Μπεκενμπάουερ (Γερμανία)

### Μέσοι

* Γαλλία Μισέλ Πλατινί (Γαλλία)
* Ολλανδία Γιόχαν Κρόιφ (Ολλανδία)
* Αργεντινή Αλφρέδο Ντι Στέφανο (Αργεντινή)

### Επιθετικοί

* Αργεντινή Ντιέγκο Μαραντόνα (Αργεντινή)
* Βραζιλία Πελέ (Βραζιλία)
* Βραζιλία Γκαρίντσα (Βραζιλία)

Εικόνες
-------

* ΓιάσινΓιάσιν

* Αλμπέρτο ΤόρεςΑλμπέρτο Τόρες
* ΣάντοςΣάντος
* ΜουρΜουρ
* ΜπεκενμπάουερΜπεκενμπάουερ

* ΠλατινίΠλατινί
* ΚρόιφΚρόιφ
* Ντι ΣτέφανοΝτι Στέφανο

* ΜαραντόναΜαραντόνα
* ΠελέΠελέ
* ΓκαρίντσαΓκαρίντσα

Παραπομπές
----------

1. ↑  «World Team of the 20th Century» (στα Αγγλικά). Ανακτήθηκε στις 11 Μαΐου 2021.
2. ↑  «FIFA World Team of the Century» (στα Αγγλικά). Ανακτήθηκε στις 11 Μαΐου 2021.
3. ↑  «Η καλύτερη 11άδα του 20ού αιώνα». Ανακτήθηκε στις 10 Ιουνίου 2021.

|  |  |
| --- | --- |
| εικονίδιο Ποδόσφαιρο | Πύλη Ποδόσφαιρο |
Συντεταγμένες: 52°14′54″N 21°0′26″E﻿ / ﻿52.24833°N 21.00722°E﻿ / 52.24833; 21.00722

Η **Εθνική Ακαδημία Δραματικής Τέχνης «Αλεξάντερ Ζελβερόβιτς»** (πολωνικά: Akademia Teatralna im. Aleksandra Zelwerowicza‎) είναι δημόσιο ίδρυμα τριτοβάθμιας εκπαίδευσης στη Βαρσοβία της Πολωνίας. Η εστίασή του είναι στις τέχνες του θεάτρου. Έχει την έδρα του στο Collegium Nobilium, ένα κτήριο του 18ου αιώνα που στεγαζόταν παλαιότερα ένα ελίτ οικοτροφείο δευτεροβάθμιας εκπαίδευσης, το οποίο διοικούνταν από Πιαριστές μοναχούς.

Ιστορία
-------

Ιδρύθηκε στο Λοτζ το 1946 και μετακόμισε στη Βαρσοβία το 1949. Συνεχίζει την παράδοση του Εθνικού Ινστιτούτου Θεατρικών Τεχνών (*Państwowy Instytut Sztuki Teatralnej*) που ιδρύθηκε στο Λοτζ το 1932. Ιδρύθηκε ως **Εθνική Ανώτατη Σχολή Θεάτρου** (*Państwowa Wyższa Szkoła Teatralna*) και έλαβε προστάτη (Αλεξάντερ Ζελβερόβιτς) το 1955. Το 1962 έλαβε πιστοποίηση ως ανώτατο εκπαιδευτικό ίδρυμα. Έλαβε το σημερινό του όνομα το 1996. Οι καθηγητές της Εθνικής Ακαδημίας Δραματικής Τέχνης της Βαρσοβίας είναι κατά κύριο λόγο επαγγελματίες στους τομείς τους. Οι πιο αξιόλογοι από αυτούς που έχουν διδάξει είναι οι: Λέον Σίλερ, Έρβιν Άξερ, Αλεξάντερ Μπαρντίνι, Στανισουάβα Βισότσκα, Χένρικ Έλσενμπεργκ, Στανίσουαφ Οσόφσκι, Ζόφια Λίσσα, Έντμουντ Βιερτσίνσκι, Γιαν Κρέτσμαρ, Στέφαν Γιάρατς, Μάγια Κομορόφσκα, Μπόχνταν Κοζενιέφσκι, Άντζεϊ Γουαπίτσκι, Ζόφια Μροζόφσκα, Γιανίνα Μιετσίνσκα, Μάριαν Βιζικόφσκι, Ιγκνάτσι Γκογκολέφσκι, Λούντβικ Σεμπολίνσκι, Καζίμιες Ρούτσκι, Ζμπίγκνιεφ Ζαπασιέβιτς, Γιαν Ένγκλερτ, Βιέσουαφ Κομάσα, Ταντέους Γουομνίτσκι, Γκούσταφ Χολόουμπεκ, Ζίγκμουντ Χύμπνερ και Άννα Σένιουκ.

Πρυτάνεις
---------

 Ιστορικός πίνακας που απεικονίζει το Collegium Nobilium (τώρα η έδρα της Εθνικής Ακαδημίας Δραματικής Τέχνης), του Ζίγκμουντ Βόγκελ
* 1946–1949: Λέον Σίλερ
* 1949–1967: Γιαν Κρέτσμαρ
* 1967–1970: Βουαντίσουαφ Κρασνοβιέτσκι
* 1970–1981: Ταντέους Γουομνίτσκι
* 1981–1987 και 1993–1996: Άντζεϊ Γουαπίτσκι
* 1987–1993 και 1996–2002: Γιαν Ένγκλερτ
* 2002–2008: Λεχ Σλιβόνικ
* 2008–2016: Άντζεϊ Στσελέτσκι
* 2016–: Βόιτσεχ Μαλάικατ

Δείτε επίσης
------------

* Πολωνικό θέατρο

Παραπομπές
----------

1. ↑  grid.445470.6.
2. ↑  «Historia» (στα Πολωνικά). 22 Σεπτεμβρίου 2014. Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 25 Μαρτίου 2023. Ανακτήθηκε στις 29 Μαΐου 2023.
3. ↑  «Historia». *Akademia Teatralna*. 14 Σεπτεμβρίου 2014. Ανακτήθηκε στις 3 Μαΐου 2020.

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
--------------------

|  |  |
| --- | --- |
| Commons logoCommons logo | Τα Wikimedia Commons έχουν πολυμέσα σχετικά με το θέμα   **Εθνική Ακαδημία Δραματικής Τέχνης «Αλεξάντερ Ζελβερόβιτς» της Βαρσοβίας** |

* Επίσημος ιστότοπος (πολωνικά)

|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
| Καθιερωμένοι όροι | 
* WorldCat
* VIAF: 146426261
* LCCN: n2001041485
* ISNI: 0000 0001 2179 2025
* BNF: cb147090185 (data)
* NKC: ko2003207787

 |

 |
Οι **περισσομματίδες** (*Perissommatidae*) είναι οικογένεια εντόμων της τάξεως δίπτερα, που εισάχθηκε το 1962 από τον Ντόναλντ Κόλες (*Donald H. Colless*) με βάση το είδος *Perissomma fusca*, που ανεκάλυψε στην Αυστραλία. Σήμερα στην οικογένεια αυτή ταξινομούνται δύο γένη (το περίσσομμα και το παλαιοπερίσσομα) με μόνο 5 είδη: τα τέσσερα από την Αυστραλία και ένα από τη Χιλή. Οι περισσομματίδες είναι ασυνήθιστες επειδή εμφανίζονται να έχουν τέσσερα αντί δύο σύνθετα μάτια, από όπου και η ονομασία τους, από τις αρχαίες ελληνικές λέξεις *περισσόν* = επιπλέον και *όμμα* = μάτι, οφθαλμός. Αυτό είναι τόσο ιδιαίτερο, ώστε οι εντομολόγοι δημιούργησαν μια ξεχωριστή *ανθυπόταξη*, τα **περισσομματόμορφα** (*Perissommatomorpha*), που περιλαμβάνει ως μοναδική οικογένεια τις περισσομματίδες. Τα περισσομματόμορφα υπάγονται στην καθιερωμένη από παλιά υπόταξη νηματόκερα (*Nematocera*) των δίπτερων εντόμων.

Οι περισσομματίδες έχουν μικρό και κομψό σώμα, με μήκος μικρότερο των 2 χιλιοστών του μέτρου. Οι πτέρυγές τους είναι μεγάλες σε σχέση με το σώμα τους και το πέταγμά τους είναι ασθενικό. Προτιμούν ως κατοικία τα δάση μεγάλου υψομέτρου και τα ενήλικα πετούν μόνο τον χειμώνα. Οι προνύμφες τους ζουν σε υγρό περιβάλλον, ανάμεσα σε σάπια φύλλα του δάσους. Μερικά είδη πιθανολογείται ότι συνδέονται με μύκητες. Στην περίπτωση του είδους *Perissomma macalpinei*, πολλά ενήλικα άτομα έχουν παρατηρηθεί να συγκεντρώνονται σε συστάδες φυλλώματος και να υψώνονται σε σύντομες πτήσεις ζιγκ-ζαγκ στο ηλιόφως πάνω από τις συστάδες για λίγο, προτού κατέλθουν.

Υπάρχει ένα απολίθωμα από την Κίνα, ηλικίας 164 έως 165 εκατομμυρίων ετών, που έχει ταξινομηθεί στην οικογένεια, ως είδος με ονομασία *Perissordes pilosus*, το ίδιο και απολιθωμένα γένη της ανατολικής Ρωσίας («Υπερβαϊκαλίας») και της Μογγολίας.: τα κολέσομμα (*Collessomma*), γκουρβανιέλλα (*Gurvaniella*) και λιμνόρυφος (*Limnorhyphus*).

Παραπομπές
----------

1. ↑  Colless, D.H. (1962). «A new Australian genus and family of Diptera (Nematocera: Perissommatidae)». *Australian Journal of Zoology* **10** (3): 519. doi:10.1071/ZO9620519.
2. ↑  McAlpine, David K. (1987). «Note on aerial swarming of 'Perissomma' (Diptera: Perissommatidae).». *Australian Entomologist* **14** (1-2): 29-30.
3. ↑  Colless, D.H. (1969). «The genus Perissomma (Diptera : Perissommatidae) with new species from Australia and Chile». *Australian Journal of Zoology* **17** (4): 719. doi:10.1071/ZO9690719.
4. ↑  Lukashevich, Elena D.; Huang, Di-Ying; Lin, Qi-Bin (2006). «Rare families of lower Diptera (Hennigmatidae, Blephariceridae, Perissommatidae) from the Jurassic of China». *Studia dipterologica* **13**: 127–143. Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 2014-11-09.. Ανακτήθηκε στις 2023-04-22.
5. ↑  Lukashevich, Elena D.; Blagoderov, Vladimir A. (2020). «Review of Mesozoic Perissommatidae (Insecta: Diptera).». *Zootaxa* **4718** (4): 481–496. doi:10.11646/zootaxa.4718.4.3. PMID 32230004.

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
--------------------

* Πολυμέσα σχετικά με το θέμα  Perissommatidae στο Wikimedia Commons
* Σύντομη περιγραφή από τον Neal L. Evenhuis
To **Από μακριά** (πρωτότυπος τίτλος: **Desde allá**) είναι βενεζουελάνικη ταινία του 2015 σε σκηνοθεσία και σενάριο του Λορένσο Βίγας.

Είναι η πρώτη ταινία μεγάλου μήκους του σκηνοθέτη.

Πλοκή
-----

Ο Αρμάντο είναι ένας ευκατάστατος μεσήλικας που προσφέρει χρήματα σε νεαρούς άντρες για να έρθουν στο σπίτι του και να γδυθούν, χωρίς να τους αγγίξει. Μία μέρα, καλεί στο σπίτι του με αυτόν τον σκοπό έναν νεαρό που κλέβει και προκαλεί φασαρίες στο δρόμο, τον Έλντερ.

Διανομή
-------

| Ηθοποιός | Ρόλος |
| --- | --- |
| Αλφρέδο Κάστρο | Αρμάντο |
| Λουίς Σίλβα | Έλντερ |
|

Βραβεία/Διακρίσεις
------------------

Η ταινία κέρδισε τον Χρυσό Λέοντα στο 72o Διεθνές Φεστιβάλ Κινηματογράφου Βενετίας, καθώς και το Βραβείο Σεναρίου στο 56o Φεστιβάλ Κινηματογράφου Θεσσαλονίκης.  

Ήταν η επίσημη υποβολή της Βενεζουέλας για την καλύτερη ξενόγλωσση ταινία στα 89α βραβεία Όσκαρ και ήταν υποψήφια για το Βραβείο Γκόγια Καλύτερης Ιβηροαμερικανικής Ταινίας.

Παραπομπές
----------

1. ↑  'From Afar' wins Venice Biennale's Golden Lion(Αγγλικά)
2. ↑  56ο ΦΕΣΤΙΒΑΛ ΚΙΝΗΜΑΤΟΓΡΑΦΟΥ ΘΕΣΣΑΛΟΝΙΚΗΣ[*νεκρός σύνδεσμος*]
3. ↑  Oscars: Venezuela Selects 'From Afar' for Foreign-Language Category(Αγγλικά)
4. ↑  «Latin American Films and Talent Nominated for Spain's Goya Awards» (στα αγγλικά). *Cinema Tropical*.. Ανακτήθηκε στις 2017-02-10.
Στην ελληνική μυθολογία ο **Αρχιτέλης** ήταν ο Φθιωτός γιος, ή εγγονός, του Αχαιού. Μαζί με τον αδελφό του, τον Άρχανδρο, ήταν ήρωες των Αχαιών. Κατέβηκαν στο Άργος, όπου πήραν για συζύγους τις δύο από τις κόρες του Δαναού: την Αυτομάτη και τη Σκαιά. Οι δύο αδελφοί στη συνέχεια κυριάρχησαν στο Άργος και στη Σπάρτη, με αποτέλεσμα να δώσουν στους κατοίκους τους το κοινό όνομα «Αχαιοί».

Σύμφωνα με άλλη εκδοχή ήταν γιοι του Ακάστου, που μαζί με τον πατέρα τους έδιωξαν από τη Φθία τον Πηλέα.

Πηγές
-----

* Emmy Patsi-Garin: *Επίτομο λεξικό Ελληνικής Μυθολογίας*, εκδ. οίκος «Χάρη Πάτση», Αθήνα 1969, σελ. 200

|  |  |
| --- | --- |
| 

|  |
| --- |
| * Πύλη:Βιογραφίες
* Πύλη:Ελληνική μυθολογία
 |

 |
Συντεταγμένες: 37°58′47″N 23°43′21″E﻿ / ﻿37.9797°N 23.7225°E﻿ / 37.9797; 23.7225

Το νεοκλασικό **Αρχοντικό του Αλέξανδρου Κουμουνδούρου**, σημαντικής προσωπικότητας της πολιτικής ζωής της χώρας, είχε χτιστεί στα μέσα του 19ου αιώνα. Βρίσκεται στην πλατεία που έχει σήμερα το όνομά του, την Πλατεία Κουμουνδούρου (νυν *Πλατεία Ελευθερίας*), στο σύνορο που χωρίζει την παλιά πόλη της Τουρκοκρατίας από τη νεότερη της οθωνικής εποχής.

Το Αρχοντικό του Κουμουνδούρου ήταν κέντρο κοινωνικής επαφής της πολιτικής και πνευματικής ελίτ της Αθήνας, γνωστό για τις πολιτικές συναθροίσεις, αλλά και τις περιβόητες δεξιώσεις και τις χοροεσπερίδες. 

Απέναντι από το Μέγαρο του Κουμουνδούρου, στην οδό Κραναού αριθ. 5, είναι και το αρχοντικό που χτίστηκε το 1840 από τον Γεώργιο Αργυρόπουλο, γόνο βυζαντινής οικογένειας, που σώζεται μέχρι σήμερα. 

Πριν από τον Β΄ Παγκόσμιο Πόλεμο έως το 1973, το μέγαρο του Κουμουνδούρου στέγασε το 9ο Γυμνάσιο Αρρένων Αθηνών, από το οποίο αποφοίτησαν αξιόλογα πρόσωπα της δημόσιας και πνευματικής ζωής της χώρας. Ανάμεσά τους ο Δημήτριος Κόρσος, καθηγητής του Δικαίου στο Πάντειο Πανεπιστήμιο, ο Γεώργιος Μπαμπινιώτης, καθηγητής γλωσσολογίας στο Πανεπιστήμιο Αθηνών, ο Σταμάτιος Πατάπης, καθηγητής φυσικής στο Πανεπιστήμιο Αθηνών, ο Σταύρος Πάνος, καθηγητής φιλοσοφίας στο Πανεπιστήμιο της Χαϊδελβέργης, ο Δημήτριος Σφήκας, Γενικός Επιθεωρητής Δημόσιας Διοίκησης, ο Ευάγγελος Φλωράτος, αντεισαγγελέας του Αρείου Πάγου και άλλοι. 

Το ιστορικό αρχοντικό του Κουμουνδούρου κατεδαφίστηκε το 1978. Μερικοί τοίχοι του υπάρχουν ακόμα, σαν απομεινάρια μιας άλλης εποχής. Στο σπίτι αυτό της Πλατείας Κουμουνδούρου πέθανε ο πρωθυπουργός Αλέξανδρος Κουμουνδούρος στις 26 Φεβρουαρίου 1883 και τάφηκε στο Α΄ Νεκροταφείο Αθηνών. Μια χαρακτηριστική προσωπογραφία του Κουμουνδούρου έχει φιλοτεχνηθεί από τον Κεφαλλονίτη ζωγράφο Σπύρο Βικάτο, που βρίσκεται στο Εθνικό Ιστορικό Μουσείο της Αθήνας.

Πηγές
-----

* Εγκυκλοπαίδεια *Πάπυρος - Λαρούς - Μπριτάνικα*, λήμμα *«Κουμουνδούρος Αλέξανδρος»*, τόμος 35, Εκδόσεις Πάπυρος, Αθήνα 1996.
* Βασίλη Αγγελίδη: *«Μεταξουργείο - Κολωνός»* (με πρόλογο Γιάννη Καιροφύλα), Εκδόσεις Φιλιππότη, Αθήνα 1992.
Συντεταγμένες: 11°19′N 84°42′W﻿ / ﻿11.317°N 84.700°W﻿ / 11.317; -84.700

Το Αρχιπέλαγος Σολεντινάμε
Το **Αρχιπέλαγος Σολεντινάμε** είναι ίσως το μοναδικό στον κόσμο λιμναίο αρχιπέλαγος. 

Βρίσκεται μέσα στη λίμνη Νικαράγουα στην ομώνυμη Χώρα και ανήκει στο διαμέρισμα Ρίο Σαν Χουάν. Απαρτίζεται από 36 κατάφυτες νησίδες και βραχονησίδες στο νότιο τμήμα της λίμνης κοντά στα σύνορα με την Κόστα Ρίκα. Σημαντικότεροι νήσοι του αρχιπελάγους είναι το Μανκαρρόν, το βορειότερο και υψηλότερο με υψόμετρο 257 μ. το Μακαρρονσίτο, δυτικά της προηγουμένης, το Σαν Φερνάντο, ΝΑ. της πρώτης, και το Λα Βενάδα , Ν.ΝΑ. των προηγουμένων. Το Αρχιπέλαγος Σολεντινάμε έχει χαρακτηριστεί εθνικό μνημείο και αποτελεί μία από τις 78 προστατευόμενες περιοχές της Νικαράγουας. Η δε χλωρίδα και η πανίδα του είναι τροπική.

Το Μανκαρρόν αποτελεί το τρίτο μεγαλύτερο νησί της Νικαράγουας.

Το αρχιπέλαγος αυτό ήταν άλλοτε η έδρα της επανάστασης εναντίον της δικτατορίας του Σομόσα.  
 
Σήμερα τα νησιά του, αποτελούν το ιδανικότερο ίσως καταφύγιο φυσιολατρών ιδίως ζωγράφων "ναΐφ" καθώς τόσο η χλωρίδα όσο και η πανίδα αποτελούν πηγές έμπνευσης.

Άποψη του Αρχιπελάγους Σολεντινάμε
Όπως σημειώνει σε σχετική δημόσια δήλωσή του ο Μιγκέλ ντ΄ Αγκόστο, επίτιμο μέλος της Ένωσης Καλλιτεχνών της Νικαράγουας,: "*Το αρχιπέλαγος εμπνέει τους "πριμιτιβιστές" ζωγράφους, πρωτόγονους, απλοϊκούς που τολμούν απλά να εκφράσουν τα όνειρα και τις ελπίδες τους. Ο κόσμος της παραδοσιακής αυτής τέχνης είναι περισσότερο ένας κόσμος μελλοντικός, αθώος και καθαρός. Οι "ναΐφ" καλλιτέχνες αρνούμενοι βαρβαρικές εκδοχές της πραγματικότητας, μπορεί να θεωρηθεί ότι υπηρετούν μια επαναστατική μορφή τέχνης*".

Κατά την ανατολή αλλά και τη δύση του ήλιου τα νησιά αυτά φαντάζουν σαν πολύτιμες πέτρες στο γαλάζιο της λίμνης αλλά και σαν αντιστάσεις στον ψυχοφθόρο υλισμό και τα κατασκευάσματα του σύγχρονου πολιτισμού.
Αληθινή χώρα του "πριμιτιβισμού" όπως απεικονίζει στα έργα του ο Πωλ Γκωγκέν.

Πολλά από τα νησιά αυτά είναι κατοικήσιμα με ενοικιαζόμενα δωμάτια και μικρές ψαροταβέρνες που ως πρώτο πιάτο σερβίρουν μαγειρεμένη χελώνα.

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
--------------------

|  |  |
| --- | --- |
| Commons logoCommons logo | Τα Wikimedia Commons έχουν πολυμέσα σχετικά με το θέμα   **Αρχιπέλαγος Σολεντινάμε** |

* Φωτογραφίες

  


|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
| Καθιερωμένοι όροι | 
* VIAF: 78145857819623021069

 |

 |
Τοπογραφικός χάρτης της Ιαπωνίας
Δορυφορική εικόνα της Ιαπωνίας
Το **Αρχιπέλαγος της Ιαπωνίας** (ιαπωνικά: 日本列島, Νιχόν Ρεττόου) είναι μια συστάδα 6.852 νησιών, που σχηματίζουν την Ιαπωνία. Η Υπηρεσία Γεωχωρικών Πληροφοριών της Ιαπωνίας ανακοίνωσε ότι ο επίσημος αριθμός των νησιών της Ιαπωνίας είναι 14.215 και όχι περίπου 7.000 όπως πιστευόταν παλιότερα. Στο συμπέρασμα αυτό κατέληξε κάνοντας χρήση των πιο σύγχρονων μεθόδων ψηφιακής χαρτογράφησης.

Το αρχιπέλαγος της Ιαπωνίας εκτείνεται σε ένα μήκος, που ξεπερνά τα 3.000 χιλιόμετρα, από την Οχοτσκική Θάλασσα μέχρι την Θάλασσα των Φιλιππίνων κατά μήκος της ανατολικής ακτής της Ευρασίας. Αποτελείται από νησιά, που ανήκουν στο τόξο της Σαχαλίνης, από νησιά, που ανήκουν στο τόξο της Βορειοανατολικής Ιαπωνίας, τις νήσους Ριουκιού και τις νήσους Νάνποου. 

Τα μεγαλύτερα νησιά της Ιαπωνίας είναι από βορρά προς νότο το Χοκκάιντο, το Χονσού, το Σικόκου, το Κιούσου και η Οκινάουα. Το Χονσού είναι το μεγαλύτερο νησί και θεωρείται ως η Ιαπωνική ενδοχώρα.

Η Ιαπωνία είναι η μεγαλύτερη νησιωτική χώρα της Ανατολικής Ασίας και η 4η μεγαλύτερη νησιωτική χώρα στο κόσμο με έκταση 377.975,24 τ.χλμ. Η αποκλειστική οικονομική ζώνη της Ιαπωνίας έχει έκταση 4.470.000 τ.χλμ.

Δείτε επίσης
------------

* Γεωγραφία της Ιαπωνίας

Παραπομπές
----------

1. ↑  «Iαπωνία: Μέσα σε 35 χρόνια διπλασιάστηκαν τα νησιά της, ξεπερνώντας τις 14.000». *MSN*. Ανακτήθηκε στις 17 Φεβρουαρίου 2023.
2. ↑  «Water Supply in Japan». Ministry of Health, Labour and Welfare. Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο (website) στις 26 Ιανουαρίου 2018. Ανακτήθηκε στις 26 Σεπτεμβρίου 2018.
3. ↑  «Japanese Archipelago». *TheFreeDictionary.com*. Ανακτήθηκε στις 17 Φεβρουαρίου 2023.
4. ↑  «Island Countries Of The World». WorldAtlas.com. Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 7 Δεκεμβρίου 2017. Ανακτήθηκε στις 10 Αυγούστου 2019.
5. ↑  «令和元年全国都道府県市区町村別面積調（１０月１日時点）, Reiwa 1st year National area of each prefecture municipality (as of October 1)» (στα Ιαπωνικά). Geospatial Information Authority of Japan. 26 Δεκεμβρίου 2019. Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 15 Απριλίου 2020. Ανακτήθηκε στις 2 Ιανουαρίου 2020.
6. ↑  «日本の領海等概念図». 海上保安庁海洋情報部. Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 12 Αυγούστου 2018. Ανακτήθηκε στις 12 Αυγούστου 2018.

  


|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
| Καθιερωμένοι όροι | 
* WorldCat
* VIAF: 258174637
* LCCN: sh85068537
* NDL: 00644728

 |

 |
Ο **Αρχοντέλης Σωτήρχος,** Έλληνας προπονητής,γεννημένος στη Μυτιλήνη (καταγωγή από το χωριό Ακράσι πρώην επαρχίας Πλωμαρίου Λέσβου) στις 5 Μαρτίου του 1960. Διατέλεσε προπονητής της γυναικείας ομάδας βόλεϋ του  Ολυμπιακού τις περιόδους 2007-2008 το 2011-2013 αλλά διάφορες συγκυρίες τον ανάγκασαν να διακόψει την συνεργασία του. Με την γυναικεία ομάδα βόλεϋ κατάκτησε δύο κύπελλα Ελλάδας (2012, 2013).

Βιογραφικά στοιχεία
-------------------

Ξεκίνησε ως αθλητής από τον ΓΑΣ Λ παίζοντας βόλεϋ και όταν τελείωσε το σχολείο πήγε το 1989 στον Ιωνικό Ν.Φ και συνέχισε από την θέση του προπονητή. Έμεινε έως το 1992 και ακολούθως δούλεψε στα Βριλήσια (1992-95) στη Νήαρ Ηστ (1995-96) στην Κάντζα (1996-97) στα Γλυκά Νερά (1997-98) στην Ανδρική ομάδα του Βύρωνα (2000-07) και από το 2008 και για τρία συνεχόμενα χρόνια διατέλεσε προπονητής στον πάγκο του Πανιωνίου.
Από το 2011 μέχρι και σήμερα, είναι προπονητής στην γυναικεία ομάδα βόλεϋ του Ολυμπιακού, με την οποία μάλιστα κατέκτησε το πρώτο της Πανελλήνιο Πρωτάθλημα το 2013, μετά την επικράτηση επί της ΑΕΚ με 3-1 σετ στον 5ο τελικό.

Επιπλέον, ο Σωτήρχος υπήρξε για πολλά χρόνια προπονητής στην Εθνική Ενόπλων Δυνάμεων των Γυναικών (1998-2010), με την οποία κατέκτησε το χάλκινο μετάλλιο στο Παγκόσμιο πρωτάθλημα Ενόπλων το 2009 (Ρίο Ντε Τζανέιρο) και το ασημένιο στην Στρατιωτική Ολυμπιάδα το 2003 (Κατάνια).

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
--------------------

* 
*
Ο **Εθνικός Δημοκρατικός Συναγερμός** (αραβικά: التجمع الوطني الديمقراطي‎, γαλλικά: Rassemblement National Démocratique‎, ή RND) είναι πολιτικό κόμμα της Αλγερίας. Στην ηγεσία του βρίσκεται ο Αχμέτ Ουγιαχία. Το κόμμα διοργάνωσε το δεύτερο συνέδριό του στις 15 – 17 Μαΐου 2003.

Ιστορικά στοιχεία
-----------------

Το κόμμα ιδρύθηκε στις 21 Φεβρουαρίου 1997 εν μέσω του αλγερινού εμφυλίου πολέμου από υποστηρικτές του Λιαμίν Ζερουάλ, πρώην επικεφαλής των χερσαίων δυνάμεων του αλγερινού στρατού, ο οποίος είχε εκλεγεί πρόεδρος λιγότερο από δύο χρόνια πριν (16 Νοεμβρίου 1995). Ο Ζερουάλ είχε θέσει υποψηφιότητα ως ανεξάρτητος και έλαβε το 60% των ψήφων. Στις κοινοβουλευτικές εκλογές της Αλγερίας που πραγματοποιήθηκαν στις 5 Ιουνίου 1997, το κόμμα έλαβε περισσότερες ψήφους από οποιοδήποτε άλλο κόμμα και 156 από τις 380 έδρες. Στις επόμενες κοινοβουλευτικές εκλογές πέντε χρόνια αργότερα, κατέληξε στην τρίτη θέση συγκαταλέγοντας μόλις το 9,5% των ψήφων, λαμβάνοντας 47 από τις 380 έδρες στο κοινοβούλιο της Αλγερίας. Στις εκλογές του 2007 έλαβε το 10,33% των ψήφων και 61 από τις 389 έδρες. Είναι μέρος της **προεδρικής συμμαχίας**, μιας τριμερούς πολιτικής συμμαχίας που δημιουργήθηκε το 2005, ενώ τα άλλα δύο κόμματα είναι το πρώην μοναδικό νομικό κόμμα, το Εθνικό Απελευθερωτικό Μέτωπο (FLN) και το Κοινωνικό Κίνημα για την Ειρήνη (*Χαμάς*).

Το Κέντρο Μπέρκλεϊ του Πανεπιστημίου του Τζωρτζτάουν περιγράφει το RND ότι «αντικαταστάτη» του Εθνικού Απελευθερωτικού Μετώπου ως το «κρατικό κόμμα» της Αλγερίας προσωρινά για τις εκλογές 1995 και 1997 «μετά την ήττα του Εθνικού Απελευθερωτικού Μετώπου από το Ισλαμικό Μέτωπο Σωτηρίας (FIS) στις εκλογές της εθνικής νομοθετικής περιόδου 1991-1992». Οι εκλογές αυτές ακυρώθηκαν με στρατιωτικό πραξικόπημα και ο εμφύλιος πόλεμος που ακολούθησε είχε ως αποτέλεσμα τον θάνατο έως και 200.000 Αλγερινών, αλλά μόλις οι ισλαμιστές αντάρτες πραγματοποίησαν εκεχειρία σε μεγάλο βαθμό, το «Εθνικό Απελευθερωτικό Μέτωπο ανέκτησε τη θέση του ως το πλειοψηφικό και κυβερνών κόμμα».

Ο Γενικός Γραμματέας του κόμματος Αχμέτ Ουγιαχία διορίστηκε πρωθυπουργός στις 23 Ιουνίου 2008.

Παραπομπές
----------

1. ↑  «Επανεξελέγη το FΝL στην Αλγερία». *Ειδήσεις - νέα - Το Βήμα Online*. 25 Νοεμβρίου 2008. Ανακτήθηκε στις 5 Ιουλίου 2020.
2. ↑  "RND - Historique" Αρχειοθετήθηκε 2017-02-07 στο Wayback Machine. RND website, 10 Οκτωβρίου 2006 (in γαλλική).
3. ↑  Naylor, Phillip C. (2015). *Historical Dictionary of Algeria*. Lanham: Rowman & Littlefield. σελ. 224. ISBN 978-0-8108-7919-5.
4. ↑  Ajami, Fouad (2010-01-27). «The Furrows of Algeria». *New Republic*.. Ανακτήθηκε στις 2020-07-05.
5. ↑  «National Rally for Democracy (RND)». *Berkley Center*. Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 19 Ιουνίου 2015. Ανακτήθηκε στις 5 Ιουλίου 2020.
6. ↑  "Ahmed Ouyahia Secrétaire Général du RND Chef du Gouvernement" Αρχειοθετήθηκε 2008-09-01 στο Wayback Machine. RND website, 24 June 2008 (in γαλλική).
Ο **Αθλητικός Ποδοσφαιρικός Όμιλος Εθνικός Αμαλιάδας** αποτελούσε ποδοσφαιρικό σωματείο από την πόλη της Αμαλιάδας. Η ομάδα δραστηριοποιήθηκε από τις αρχές τις δεκαετίας του 1930 και είχε βασικό ανταγωνιστή την έτερη ομάδα της πόλης Λευκό Αστέρα, καθώς και τις ομάδες Ηρακλή και Εθνικό Πύργου. Οι αγώνες μεταξύ των δύο ομάδων χώριζαν την πόλη στα δύο καθώς και οι δύο ομάδες είχαν τους φίλους τους, μάλιστα τον Εθνικό προτιμούσαν και αρκετοί εθνικόφρονες σύμφωνα με μαρτυρίες των παλαιότερων. Την περίοδο 1962-63 οι ομάδες της Αμαλιάδας θα ενωθούν σχηματίζοντας τον Κόροιβο, μετά από λίγο καιρό όμως η ομάδα του Εθνικού θα επαναλειτουργήσει. Η ομάδα του Εθνικού πρωταγωνίστησε στο τοπικό ποδόσφαιρο, η πρώτη διάκριση θα ερχόταν την περίοδο 1979-80 όταν και θα κατακτούσε το κύπελλο Ηλείας νικώντας στον τελικό την ομάδα του Παμβουπρασιακού Βάρδας με σκορ 4-1. Την περίοδο 1983-84 θα τερματίσει πρώτος στον δεύτερο όμιλο της Α κατηγορίας Ηλείας και θα αντιμετωπίσει τον Εθνικό Πύργου '79, ο οποίος είχε τερματίσει πρώτος στον πρώτο όμιλο, σε αγώνα μπαράζ στο γήπεδο της Ζαχάρως τον οποίο και θα νικήσει με σκορ 1-0 κατακτώντας έτσι το πρωτάθλημα Ηλείας. Ο Εθνικός έχει επίσης συμμετάσχει 3 φορές στην Δ εθνική κατηγορία, την περίοδο 1982-83 (4ος όμιλος), 1984-85 (4ος όμιλος) και 1985-86 (4ος όμιλος). 

Η τελευταία παρουσία του Εθνικού στα πρωταθλήματα ήταν τη σεζόν 2015-16, αγωνιζόμενος στο πρωτάθλημα της Α2 Κατηγορίας Ηλείας. Έκτοτε παραμένει ανενεργός.

Παραπομπές
----------

1. ↑  Καταγραφή αθλητικών σωματείων, επίσημη σελίδα Φυσικής Αγωγής ΥΠΕΠΘ
2. ↑  ΠΙΝΑΚΑΣ-ΑΝΑΚΗΡΥΞΗΣ-Α1-A2-B-και-Γ-ΚΑΤΗΓΟΡΙΑΣ-2015-2016, επίσημη σελίδα ΕΠΣ Ηλείας

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
--------------------

* iliakopodosfairo.blogspot.gr
* επίσημη ιστοσελίδα Ε.Π.Σ. Ηλείας
Πρόκειται για το διεθνές συνέδριο καταλογογράφων που διοργάνωσε η IFLA (International Federation Library Association) το 1969 στην Κοπεγχάγη, και είχε ως όραμα τη δημιουργία ενός διεθνούς συστήματος ανταλλαγής πληροφοριών, από το οποίο θα μπορεί μια βιβλιογραφική περιγραφή κάθε τεκμηρίου, να διαμοιραστεί σε όλες τις βιβλιοθήκες που ανήκουν σε κάποια συγκεκριμένη περιοχή ενός εθνικού φορέα.[*ασαφές*]

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
--------------------

  

* IFLA, International Federation of Library Associations and Institutions

Βιβλιογραφία
------------

  

* PRYTHERCH, R.1995. Harrod’s librarians’ glossary: 9,000 terms used in information management, library science, publishing, the book trades and archive management. London: Hartnolls Ltd.
Η **Αποθήκη Αιγαίου πελάγους** (Ἀποθήκη Αἰγαίου πελάγους) ήταν ανεξάρτητη διοικητική και οικονομική μονάδα της Βυζαντινής Αυτοκρατορίας στο Αιγαίο πέλαγος.

Η διοικητική μονάδα εμφανίζεται στις πηγές τον 8ο αιώνα  και μας είναι γνωστή από σφραγίδες που έχουν ανευρεθεί. Πιστεύεται ότι η διοικητική μονάδα μετεξελίχθηκε πολύ σύντομα στον Δρούγο Αιγαίου πελάγους και τον επόμενο αιώνα στο Θέμα Αιγαίου Πελάγους. Οι "αποθήκες" σαν διοικητικές μονάδες είχαν σύντομη διάρκεια, η αντίστοιχη Αποθήκη Ελλάδος μετεξελίχθηκε σύντομα στο Θέμα Ελλάδος. Περιελάμβανε όλα τα νησιά του Αιγαίου πελάγους και την διοίκηση της την είχε αξιωματούχος με το αξίωμα του Κομμερκιάριου.

Παραπομπές
----------

1. 1 2 3  Λουϊζίδης, σελ. 12
2. 1 2  Λουϊζίδης, σελ. 135

Πηγές
-----

* Λουϊζίδης, Κίμων (2003, Πανεπιστήμιο Ιωαννίνων), *Η Βυζαντινή Λέσβος (330-1355)*, που διανέμεται με άδεια (CC BY-SA 4.0)
Οι **αποδέκται** (πολυτ.: *ἀποδέκται*) ήταν δημόσιοι λειτουργοί (φοροσυλλέκτες) στην Αρχαία Αθήνα που αντικατέστησαν την περίοδο του Κλεισθένη τους Κωλακρέτες.
Ήταν δέκα στον αριθμό, ένας υπεύθυνος για κάθε αθηναϊκή φυλή και το καθήκον τους ήταν να μαζεύουν τους συνήθεις φόρους και να τους διαμοιράζουν στους επιμέρους κλάδους της διοίκησης.

Είχαν καταλόγους με τα πρόσωπα που χρωστούσαν στο κράτος, έκαναν εγγραφές όλων των χρημάτων που καταβάλλονταν και έσβηναν τα ονόματα των οφειλετών από τους καταλόγους. Ακόμη, είχαν την εξουσία να επιλύουν οικονομικές διαφορές έως 10 δραχμές. Για μεγαλύτερο ποσό έπρεπε να παραπέμπουν το ζήτημα στα τακτικά δικαστήρια.

Παραπομπές
----------

1. ↑  Smith, William (1870), «Apodectae», στο: Smith, William, επιμ. *Dictionary of Greek and Roman Antiquities*, Boston: Little, Brown and Company, σελ. 103, ανακτήθηκε στις 2022-12-14
2. ↑  Rhodes, P. J. (1996), «Apodektai», στο: Hornblower, Simon, επιμ. *Oxford Classical Dictionary*, Oxford: Oxford University Press

Πηγές
-----

* Ἀποδέκται
**Αρμαγεδδών** ή **Αρμαγεδδώνας** αποτελεί απόδοση στα Ελληνικά του εβραϊκού όρου *αρ-Μαγεδών* (הַר מְגִדּוֹ‎), που σημαίνει «Όρος της Μεγιδδώ» ή «Όρος Σύναξης Στρατευμάτων».

Βιβλική χρήση του όρου
----------------------

Η αναφορά του όρου *Αρμαγεδδών* γίνεται στην Αγία Γραφή και συγκεκριμένα στην *Αποκάλυψη* του Ιωάννη. (16:16) Πρόκειται για προφητικό "τόπο" ή κατάσταση μεγάλου πολεμικού πεδίου όπου συγκεντρωμένες οι δυνάμεις "των βασιλέων τῆς οἰκουμένης ὅλης" υπό τον έλεγχο των "πνεύματων δαιμονίων" θα διεξαγάγουν την τελική μάχη εναντίον των θεϊκών δυνάμεων, "τὸν πόλεμον τῆς ἡμέρας ἐκείνης τῆς μεγάλης τοῦ Θεοῦ τοῦ παντοκράτορος". (16:14) 

Ο όρος προφανώς ετυμολογείται από την σημαντική πόλη της Μεγιδδώ, η οποία βρισκόταν 90 χλμ βόρεια της Ιερουσαλήμ και αναφέρεται στην Παλαιά Διαθήκη ως τόπος ιδιαίτερα φονικών μαχών. Αυτό συνέβαινε καθώς βρισκόταν στο πιο κρίσιμο ορεινό πέρασμα του αρχαίου Ισραήλ, στους πρόποδες του όρους Κάρμηλος.

Άλλες χρήσεις του όρου
----------------------

Ο όρος αυτός χρησιμοποιήθηκε και στη σύγχρονη εποχή, ιδιαίτερα στον Α' Παγκόσμιο Πόλεμο, προκειμένου έτσι να σημανθεί ο όλεθρος και το μέγεθος καταστροφής του πολέμου. Έκτοτε χρησιμοποιείται, κυρίως δημοσιογραφικά, στις περιγραφές γεγονότων μεγάλων καταστροφών και αιματοχυσίας, συνήθως εκ πολέμου.

Το 1998 γυρίστηκε ομώνυμη κινηματογραφική ταινία, ενώ το 2003 τηλεοπτική σειρά στις ΗΠΑ.

Πηγές
-----

* David and Patt Alexander "Το εκπληκτικό Εγχειρίδιο της Βίβλου", Εκδόσεις Πέργαμος, Αθήνα 1993, σελ. 670.

Βιβλιογραφία
------------

* *The Anchor Bible Dictionary*, Τόμος 1, 1992, Doubleday, στην αγγλική.
* *Ενόραση στις Γραφές*, Τόμος 1, 1989, Β. & Φ. Ε. Σκοπιά, στην αγγλική.
**Η παγκόσμια κρίση της αυτοκινητοβιομηχανίας** ήταν ενα γεγονός που επηρέασε αρνητικά τις σχετικές εταιρείες απο το 2008 έως το 2010. Επιπλέον, ήταν απο τις σημαντικές επιπτώσεις που προκλήθηκαν κατά την οικονομική ύφεση του 2008. Το μεγαλύτερο βάρος υπέστη η Αμερικάνικη αυτοκινητοβιομηχανία και, σε μικρότερο βαθμό, η αντίστοιχη της Ευρώπης.

Ο κλάδος της αυτοκινητοβιομηχανίας άρχισε να παρουσιάζει σημαντικές μεταβολές κατα τη δεκαετία του 2000, όπου είχε επικρατήσει και το γεγονός της ενεργειακής κρίσης εκείνη την εποχή. Οι κύριες δυνάμεις του κλάδου στην Αμερική (General Motors, Chrysler, Ford Motor Company) εξ αιτίας της ενεργειακής κρίσης, δόθηκε η σημασία της οικονομίας καυσίμου πιστεύοντας πως θα υπήρχε κέρδος. Παρολα αυτά, όμως εξ αιτίας της οικονομικής κρίσης όλου αυτού του διαστήματος, η ανταπόκριση του κόσμου μειώθηκε οδηγώντας στην παραγωγική παρακμή που επηρέασε τις εταιρείες. Εντός του 2008, παρατηρήθηκε μείωση εσόδων κατα 34,5% στην Ford, 32.8% στην Chrysler, 32.3% στην Toyota και 24% στην Honda. Οι εκτιμήσεις έδειξαν τα αποτελέσματα ήταν τα χειρότερα της τελευταίας 15ετίας.

Στην Κίνα, μια απο τις γνωστές αυτοκινητοβιομηχανίες στον κόσμο η Chery, είχε μείωση κατα 6.56% το 2008. Για το 2009 είχε θέσει σε στόχο την αύξηση κατα 17.7% που σημαίνει ότι η επιθυμητή παραγωγή ήταν στα 419,000 μοντέλα έναντι των 356,000 που έγιναν την περασμένη χρονιά. Η αυτοκινητοβιομηχανία της Geely είχε θέσει τον στόχο αύξησης κατα 25%, μετά την μικρή πτώση που είχε στο μερίδιο αγοράς κατα 0,6%. Οι αναλυτές ισχυρίστηκαν πως έπαιξε ρόλο η φορολογία των αυτοκινήτων στην χώρα όπου μειώθηκε κατα το ήμισυ.

Παραπομπές
----------

1. ↑  «Gas prices put Detroit The Crisis mode». NBC. 6 Ιανουαρίου 2008. Ανακτήθηκε στις 22 Μαρτίου 2017.
2. ↑  «Hazardous conditions for the Auto Indusrty». New York Times. 1 Οκτωβρίου 2008.  Text "accessdat22 Μαρτίου 2017" ignored (βοήθεια)
3. ↑  «China's Cher 2008 car sales drop». Reuters. 7 Ιανουαρίου 2009. Ανακτήθηκε στις 22 Μαρτίου 2017.
4. ↑  «Geely China auto sales figures». Car Sales Base. Ανακτήθηκε στις 22 Μαρτίου 2017.
5. ↑  «China's Chery Auto aims for 18pct car sales growth». Reuters. 16 Φεβρουαρίου 2009. Ανακτήθηκε στις 22 Μαρτίου 2017.
Αντιπρόσωποι της οικογένειας των ΠεριπλοκοειδώνΤο είδος *Κονβόλβουλος ο αρουραίος* (Conovolvulus arvensis) είναι κοινό κι ενοχλητικό ζιζάνιο των χωραφιών και των κήπων, γνωστό με το κοινό όνομα περιπλοκάδα.

|  |  |  |
| --- | --- | --- |
|  |  |  |
| 
Άνθος γλυκοπατάτας (Ipomoea batatas) και κόνδυλοι |

Τα **Περιπλοκοειδή** (Λατ: *Convolvulaceae*) είναι οικογένεια αγγειοσπέρμων δικοτυλήδονων φυτών στην οποία ανήκουν η περιπλοκάδα (*Cuscuta europea*), η γλυκοπατάτα, τα χωνάκια (*Ipomoea pyrpurea*) κ.α. Περιλαμβάνει περίπου 60 γένη, με περισσότερα από 1.600 είδη πολυετών ποοδών φυτών ή θάμνων, σπανιότερα μικρών δένδρων.

Περιγραφή
---------

Η κουσκούα η ευρωπαία παρασιτώντας σε φυτό τσουκνίδας
Έχουν φύλλα απλά, σπανιότερα πτεροειδή, κατ΄ εναλλαγή. Επίσης υπάρχουν φυτά που είναι χωρίς φύλλα (άφυλλα), χωρίς χλωροφύλλη και ζούν παρασιτικά, προσκολλημένα πάνω σε άλλα είδη. Τα άνθη τους έχουν στεφάνη χοανοειδή πενταμερή με ποικίλα χρώματα και συμμετρία ακτινωτή. Οι στήμονες είναι πέντε και προσφύονται στη στεφάνη. Η Ωοθήκη είναι επιφυής με 1-3 καρπόφυλλα, δίχωρη. Ο καρπός είναι κάψα.

Γνωστότεροι αντιπρόσωποι της οικογένειας
----------------------------------------

Στην οικογένεια αυτή ανήκουν πολλά φυτά που καλλιεργούνται ως διακοσμητικά, επίσης πολλά για τις φαρμακευτικές τους ιδιότητες και μερικά γιατί είναι χρήσιμα στη διατροφή του ανθρώπου. Ανάμεσα στους γνωστότερους αντιπροσώπους της οικογένειας είναι τα γένη Convolvulus και Calystegia, κοινά και στη ευρωπαϊκή χλωρίδα. Τα φυτά αυτά, όπως και το τροπικό γένος Ipomoea, συναντώνται αυτοφυή και άλλα καλλιεργούνται ως καλλωπιστικά. Τα καλλωπιστικά είδη, γνωστά με διάφορες κοινές ονομασίες, όπως *θαλασσί*, *κόκκινο*, *μοβ* ή *λευκό χωνάκι*, αναρριχώνται καλύπτοντας τοίχους και πέργολες ή κρέμονται από ζαρντινιέλες που τοποθετούνται κάτω από το περβάζι των παραθύρων. Στο γένος Ipomoea ανήκει και το είδος Ipomea batatas, που παράγει εδώδιμους κονδύλους.

Κύριο λήμμα: Περίπλοκον το τρίχρωμον
Περίπλοκον το τρίχρωμον (*Convolvulus tricolor*)
Αξιόλογο είδος του γένους, αυτοφυές και στην Ελλάδα, είναι το *Convolvulus tricolor*. Πρόκειται για μονοετή, έρπουσα, τριχωτή πόα, με ωειδώς λογχοειδή ή αντωειδή φυλλα· τα άνθη του είναι μονήρη, με κυανή στεφάνη, λευκή-κίτρινη στο κέντρο. Με αφετηρία το αυτοφυές αυτό είδος έχουν δημιοργηθεί πολλές μόνόχρωμες ή ποικιλόχρωμες ποικιλίες, που καλλιεργούνται στους κήπους για καλλωπιστικούς σκοπούς. Σπέρνονται τον Απρίλιο και ανθίζουν από τον Ιούλιο μέχρι το Σεπτέμβριο. Ευδοκιμούν σε ηλιόλουστες περιοχές.

Παραπομπές
----------

1. ↑  Ζωολογία, Φυτολογία, τόμ 10, σ. 152 εκδοτική Αθηνών, 1983
2. ↑  Εγκυκλοπαίδεια Δομή, τόμ. 15, σ. 34 ISBN 960-8177-65-0
3. ↑  Εγκυκλοπαίδεια Δομή, όπ.π. σ. 35

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
--------------------

|  |  |
| --- | --- |
| Commons logo | Τα Wikimedia Commons έχουν πολυμέσα σχετικά με το θέμα   **Περιπλοκοειδή** |
To **Περιστερονήσι**, ή **Περιστέρι**, ή **Πράσο**, ή **Πράσος**, είναι ακατοίκητη και άγονη νησίδα της Χαλκιδικής στον Τορωναίο κόλπο στην Σιθωνία κοντά στο χωριό Τορώνη Χαλκιδικής. Βρίσκεται απέναντι από την ακρόπολη της αρχαίας Τορώνης, σε απόσταση 150 μέτρων από την ακτή, έχει απόκρημνες ακτές και ομαλή επιφάνεια περίπου ένα στρέμμα.

Η νησίδα έχει ίχνη κατοίκησης πιθανότατα μονής ή ναού, λείψανα κτιρίου, μαρμάρινα θραύσματα, και απομεινάρια υδατοδεξαμενής.

Παραπομπές
----------

1. 1 2 3 4  Παπάγγελος, Ιωακείμ (2000, Αριστοτέλειο Πανεπιστήμιο Θεσσαλονίκης (ΑΠΘ)), *Η Σιθωνία κατά τους βυζαντινούς χρόνους: ιστορία - μνημεία - τοπογραφία* Αρχειοθετήθηκε 2021-01-20 στο Wayback Machine. σελ, 85
Το Αρμενικό Μοναστήρι και Ιεροδιδασκαλείο του Αρμά
Ο **Αρμάς** (αρμενικά: Արմաշ) ήταν μικρή αρμενική πόλη η οποία βρισκόταν στην Οθωμανική Αυτοκρατορία, κοντά στη Θάλασσα του Μαρμαρά. Με το ιεροδιδασκαλείο και το μοναστήρι Τσαρχαπάν Σουρμπ Αστβατσατσίν (Παναγία Θεοτόκος Καταστροφέας του Κακού), ο Αρμάς χρησίμευσε ως πνευματικό κέντρο των Αρμενίων στη δυτική Μικρά Ασία μέχρι το 1915, όταν οι κάτοικοί του συγκεντρώθηκαν και στάλθηκαν σε πορείες θανάτου στην έρημο της Συρίας με διαταγές των ηγετών του κόμματος της Επιτροπής Ένωσης και Προόδου.

Παραπομπές
----------

1. ↑  Kévorkian, Raymond. *The Armenian Genocide: A Complete History*. London: I.B. Tauris, 2011, pp. 551-52.
Ο **Αμάρο Ροδρίγκεθ Φελίπε ι Τεχέρα Ματσάδο** (Ισπανική γλώσσα: *Amaro Rodríguez Felipe y Tejera Machado*) περισσότερο γνωστός ως **Αμάρο Πάργο** (Ισπανική γλώσσα: *Amaro Pargo*), 3 Μαΐου 1678 - 4 Οκτωβρίου 1747 ήταν διάσημος Ισπανός κουρσάρος που γεννήθηκε στην πόλη του Αγίου Χριστοφόρου του Λα Λαγούνα στην Τενερίφη (Κανάρια Νησιά). Ήταν ένας από τους πιο διάσημους πειρατές της χρυσής εποχής της πειρατείας.

Ο βίος του
----------

Στα νιάτα του επηρεάστηκε από την παρουσία και την ανάπτυξη της πειρατείας στις Κανάριες Νήσους. Ήταν ο φόβος για κάποιους και θαυμαζόταν από άλλους. Προσάρμοσε τα αμπάρια των πλοίων για να μεταφέρουν τους σκλάβους που χρησιμοποιούνταν στις φυτείες της Καραϊβικής. Είχε μεγάλη περιουσία, αλλά και λόγω της φιλίας του με τη μοναχή Μαρία του Λεόν Μπέγιο και Ντελγάδο άρχισε να εκτελεί φιλανθρωπικό έργο και αφοσιώθηκε με ιδιαίτερο ζήλο στην ανακούφιση της φτώχειας. Ο Αμάρο Πάργο είδε πολλά θαύματα της μοναχής.

Τάφος του Αμάρο Πάργκο
Χρόνια πριν από το θάνατό του, ανακηρύχθηκε *Ιδάλγο* (ευγενής), στη Μαδρίτη. Πέθανε στις 4 Οκτωβρίου του 1747 στον Άγιο Χριστόφορο του Λα Λαγούνα. Θάφτηκε στο μοναστήρι του Αγίου Δομίνικου της πόλης. Λόγω του συνεχούς αγώνα του για τα συμφέροντα του Ισπανικού Στέμματος εναντίον εχθρικών δυνάμεων, ο Αμάρο Πάργο θεωρήθηκε εθνικός ήρωας στην εποχή του. Ήταν ένας ξεχωριστός χαρακτήρας της εποχής του και είχε παρόμοια φήμη και δημοτικότητα όπως ο Μαυρογένης και ο Φράνσις Ντρέικ.

Εκταφή
------

Το 2013 η εκταφή των λειψάνων του έγινε από μια ομάδα αρχαιολόγων και εγκληματολόγων από το Αυτόνομο Πανεπιστήμιο της Μαδρίτης, προκειμένου να εκπονηθεί μελέτη σχετικά με τον πειρατή. Πραγματοποιήθηκαν αναλύσεις DNA καθώς επίσης και προσπάθεια ανάπλασης του προσώπου του. Η εκταφή χρηματοδοτήθηκε από τη γαλλική εταιρεία Ubisoft ώστε να κάνει τον Πάργο έναν από τους κύριους χαρακτήρες στο βιντεοπαιχνίδι Assassin's Creed IV: Black Flag.

Παραπομπές
----------

1. 1 2  mdc.ulpgc.es/cdm/ref/collection/coloquios/id/1321. Ανακτήθηκε στις 12  Ιουλίου 2016.
2. 1 2  Amaro Pargo
3. 1 2  «Una empresa de videojuegos exhuma los huesos del corsario Amaro Pargo». *La Opinión de Tenerife*

Εξωτερικές σύνδεσμοι
--------------------

* El corsario Amaro Pargo

  


|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
| Καθιερωμένοι όροι | 
* WorldCat
* VIAF: 792152261516717180004
* LCCN: n2018017645
* GND: 1176065114
* BNE: XX5330769

 |

 |
Οι **Αργυράσπιδες** αποτελούσαν μία μοίρα του Μακεδονικού στρατού του Αλεξάνδρου Γ¨ του *Μεγάλου*, που καλούνταν έτσι, διότι έφεραν αργυρές ασπίδες. Ήταν εκλεκτοί άνδρες, που τους διοικούσε ο Νικάνωρ, γιος του Παρμενίωνα, και διατηρήθηκαν σε μεγάλη τιμή από τον Αλέξανδρο. Ήταν Υπασπιστές, που άλλαξαν το όνομά τους σε Αργυράσπιδες, όταν ήταν στην Ινδία υπό τον Αλέξανδρο Γ΄. Έπειτα από το τέλος του Αλεξάνδρου Γ΄ (το 323 π.Χ.) ακολούθησαν τον Ευμένη. Ήταν βετεράνοι και, αν και οι περισσότεροι ήταν πάνω από 60, ήταν φοβεροί και αξιοσέβαστοι, λόγω της επιδεξιότητάς τους και της εμπειρίας τους.

Οι Αργυράσπιδες προερχόταν από τους Υπασπιστές.
Στη μάχη της Γαβιηνής το 316 π.Χ. εγκαταστάθηκαν με τον Αντίγονο Α΄ τον *Μονόφθαλμο*, όταν αυτός κατάφερε να καταλάβει τις άμαξες με τις αποσκευές τους. Αυτές είχαν τις οικογένειές τους και τη λεία 40 ετών. Ένας από τους διοικητές τους, ο Τεύταμος, διαπραγματεύτηκε με τον Αντίγονο για να κερδίσει την επιστροφή των πραγμάτων τους, αλλά ως αντάλλαγμα παρέδωσαν τον στρατηγό τους Ευμένη σε αυτόν. 

Ο Αντίγονος σύντομα διέσπασε το σώμα, καθώς το βρήκε πολύ ταραχώδες για να το διαχειριστεί και εκτέλεσε έναν άλλον διοικητή τους, τον Αντιγένη. Κατά τη διάρκεια των Πολέμων των Διαδόχων ο Αντίγονος είχε αναπτύξει έντονο μίσος για τη μοίρα αυτή των βετεράνων, λόγω του ότι κόντεψαν να σκοτωθούν σε μία ανταρσία που προκλήθηκε από αυτούς και επίσης είχαν συντριβεί στη μάχη πολλές φορές από τους Διαδόχους. Τους έστειλε στον Σιβύρτιο, τον Μακεδόνα σατράπη της Αραχωσίας, με εντολή να τους στέλνει σε μικρές ομάδες 2-3 ατόμων σε επικίνδυνες αποστολές, ώστε ο αριθμός τους να μειωθεί σύντομα. Ωστόσο άλλοι ίσως να είχαν αποσυρθεί σε Μακεδονικές εγκαταστάσεις στην Ασία. 

Οι Σελευκίδες της Συρίας χρησιμοποίησαν ένα σώμα φάλαγγας πεζικού με το ίδιο όνομα. Στη μάχη της Ράφιας (Γάζας) το 217 π.Χ. η δύναμη των 10.000 Αργυράσπιδων ανδρών έλαβε θέση απέναντι στη φάλαγγα των Πτολεμαίων. Ήταν άνδρες επιλεγμένοι από όλο το βασίλειο και εξοπλισμένοι με τον Μακεδονικό τρόπο. Η θέση τους δίπλα στον βασιλιά στη μάχη της Μαγνησίας το 190 π.Χ. δηλώνει, ότι ήταν η πρώτη μονάδα φρουράς πεζικού στον στρατό των Σελευκιδών. Στην παρέλαση της Δάφνης που έγινε για τον Αντίοχο Δ΄ *Επιφανή* το 166 π.Χ. οι Αργυράσπιδες ήταν μία δύναμη 5.000 ανδρών. Ωστόσο το σώμα των ανδρών, που περιγράφεται από τον Πολύβιο ότι είχε εξοπλιστεί και ντυθεί με τον Ρωμαϊκό τρόπο, αριθμούσε 5.000 και ο Μπαρ-Κόχβα προτείνει ότι αυτοί οι άνδρες, που περιγράφονται πρώτοι σε θέση, ίσως είναι μία διαίρεση των Αργυράσπιδων, ώστε το σύνολό τους να είναι πάλι δύναμη 10.000 ανδρών. Ο Λίβιος αναφέρει ένα σώμα ιππικού, που λεγόταν *αργυράσπιδες*, ως ένα βασιλικό σύνταγμα στον στρατό του Αντιόχου Γ΄ του *Μεγάλου* στη Μαγνησία.

Ο Ρωμαίος Αυτοκράτορας Αλέξανδρος Σεβήρος, ανάμεσα σε άλλους τρόπους που μιμήθηκε τον Αλέξανδρο τον Μεγάλο, είχε στον στρατό του μοίρα ανδρών, που καλούνταν *αργυράσπιδες* και *χρυσάσπιδες*.

Πηγές
-----

* Smith, William, ed. (1870). "Argyraspides". Dictionary of Greek and Roman Antiquities. Boston: C. Little, and J. Brown.
Η **Αργυρή Βασιλάκου** είναι Ελληνίδα εικαστικός και χαράκτρια. Σπούδασε ζωγραφική στην Ανωτάτη Σχολή Καλών Τεχνών (ΑΣΚΤ) στο Β΄ Εργαστήριο με καθηγητή τον Χρόνη Μπότσογλου το διάστημα 1995-2000 και χαρακτική στο Β΄ Εργαστήριο με καθηγητές τους Β. Τσαλαματά και Α. Πειρουνίδη το 2010-2014. Πήρε την Υποτροφία Σπουδών στη Ζωγραφική του έτους 1996-97.

Συμμετείχε στο συνθετικό έργο *Ισταμπούλ: Ξανασκεπτόμενοι την παλίμψηστη Πόλη*, που οργανώθηκε από το "Πανεπιστήμιο Καλών Τεχνών Μιμάρ Σινάν", το "Β΄ Εργαστήριο Χαρακτικής της ΑΣΚΤ" και το "Tuncer Camakli Architects (TCA)", που έγινε στην Κωνσταντινούπολη το 2014.

Έχει επιμεληθεί και οργανώσει Εικαστικές Εκθέσεις από το 2012 ως το 2016. Έχει πραγματοποιήσει τέσσερις ατομικές εκθέσεις και πήρε μέρος σε πολλές ομαδικές στην Ελλάδα και στο εξωτερικό.

Μαζί με τους ζωγράφους-χαράκτες Δημήτρη Σπανόπουλο και Μιχαήλ Φαλκώνη ίδρυσαν το 2014 την εικαστική ομάδα *Χωρο-Χρόνος*, που πραγματοποίησε τις εκθέσεις:

* Το Κοινό στη Διαφορετικότητα, Τεχνοχώρος Art Gallery, Αθήνα 2015.
* Η Τέχνη διαμέσου των ορίων, Φεστιβάλ Τεχνών Κορώνης, 2015.
* Αποκλίσεις, 3ο Διεθνές Φεστιβάλ Χαρακτικής και Εκτυπώσεων Abracadabre, Booze Cooperativa, Αθήνα 2016.
* Ασκήσεις Ψυχικής Έντασης & Ορμής, Μουσείο Σύγχρονης Τέχνης Χανίων - Ελαιουργείο, το διάστημα 6 Μαΐου - 2 Ιουνίου 2017.

Διεθνείς Διετείς (Biennale) Εκθέσεις Χαρακτικής:

* 2012 Fifth International Prints for Peace, Art/Human Development, Monterrey, Mexico 2012.
* 2014 Secrets of Gold Sea, Ex libris Gdansk, Miejska Biblioteka Publiczna, Gliwice, Poland.
* 2014 The 4th Student International small print show, SIPS 15, Cairo, Egypt.
* 2014 3rd Graphic Art Biennial of Szeklerland, Stantu Gheorghe, Romania.
* 2015 2nd Printmaking studio ASFA/Greece - Tuncer Cakmakli Architects/Turkey, Art Athina 2015, Athens Greece.
* 2015 2nd Global Print 2015, Douro, Portugal.
* 2015 Litho - Kielce 2015, Kielche Poland.
* 2016 8th International Printmaking Biennial of Douro 2016, Douro, Portugal.
* 2016 The 7th KIWA exhibition 2016, Kyoto, Japan.

Χαρακτήρας του έργου της
------------------------

Η εργασία της είναι αφιερωμένη στην αφαίρεση. Χρησιμοποιεί πληθώρα διαφορετικών μέσων, όπως λάδι σε καμβά, κάρβουνο σε χαρτί, μεταξοτυπία και ξυλογραφία, ψηφιακή εκτύπωση, κά. Οι συνθέσεις της είναι μεστές και πληθωρικές. Η επιφάνεια γεμίζει με γραφήματα και μικρές, διακεκομμένες, έντονες γραμμές. Μεγάλες γραμμές χωρίζουν τη σύνθεση σε δύο ή τρία μέρη: ο εαυτός και ο άλλος έχουν σχέση αντιπαράθεσης, αλλά και ευθύνης. Η υποκειμενικότητα υπάρχει ως αποτέλεσμα πρωταρχικού χωρισμού, σύγκρουσης, απώλειας. Σκούρα, γήινα χρώματα κοσμούνται κατά διαστήματα με λεπτές κίτρινες, κόκκινες, πράσινες γραμμές. Η καλλιτέχνης εξερευνά τη μονοχρωματική αφαίρεση μινιμαλιστικού τύπου.

Πηγές
-----

* Κωνσταντίνος Β. Πρώιμος, Ιωάννης Ν. Αρχοντάκης: "Ασκήσεις Ψυχικής Έντασης & Ορμής", Εικαστική Ομάδα Χωρο-Χρόνος, έκδ. Μουσείου Εικαστικών Τεχνών Ηρακλείου 2017.
Η **Δυτική Σιβηρία** (ρωσικά: Западная Сибирь‎) είναι μέρος της ευρύτερης Σιβηρίας. Εκτείνεται μεταξύ των Ουραλίων και του Γενισέι που χωρίζουν τη Σιβηρία σε δύο μέρη.

Η περιοχή της Δυτικής Σιβηρίας καταλαμβάνει 2.5 εκατομμύρια τετραγωνικά χιλιόμετρα. Σχεδόν το 80% της Δυτικής Σιβηρίας βρίσκεται εντός της Δυτικής Σιβηρικής Πεδιάδας. Τα μεγαλύτερα ποτάμια της περιοχής είναι ο Ιρτίς και ο Ομπ.

Μεγαλύτερες πόλεις
------------------

Η πιο πυκνοκατοικημένη πόλη της Δυτικής Σιβηρίας είναι η πόλη του Νοβοσιμπίρσκ. Άλλες μεγάλες πόλεις περιλαμβάνουν:

* Ομσκ
* Τιουμέν
* Σουργκούτ
* Μπαρναούλ
* Τομσκ
* Κεμέροβο
* Νοβοκουζνέτσκ
* Κουργκάν
* Παβλοντάρ
* Πετροπάβλ
* Σεμέι
* Οσκεμέν

Παραπομπές
----------

1. ↑  «Western Siberia». Geographical encyclopedia.
2. ↑  С. Р. Муратова. «На страже рубежей Сибири».