recursal/SuperWikiNEXT-32B huggingface dataset:
Η **οικογένεια Σκυλίτση** (Schilizzi) είναι παλιά οικογένεια εμπόρων της Χίου.

Ιστορικό
--------

Υποστηρίζεται ότι είναι βυζαντινής οικογένειας. Τον 18ο και 19ο αιώνα τα μέλη της εγκαταστάθηκαν σε διαφορετικά μέρη της Ευρώπης δημιουργώντας κλάδους στην Κωνσταντινούπολη, το Λονδίνο, τη Σμύρνη, τη Σύρο, τη Μασσαλία, τον Πειραιά κ.α. Ο κλάδος του Πειραιά ανέδειξε τους πολιτικούς και δημάρχους Πειραιά, Πέτρο Ομηρίδη, Αριστείδη τον πρεσβύτερο, Δημοσθένη Ομηρίδη και Αριστείδη Σκυλίτση. Ο κλάδος που εγκαταστάθηκε στο Λονδίνο αποτελούσε μιας από τις πλουσιότερες οικογένεις της ελληνικής παροικίας. Από αυτόν κατάγεται η Έλενα Στεφάνοβιτς - Σκυλίτση, δεύτερη σύζυγος του Ελευθερίου Βενιζέλου.

Μέλη
----

Εμμανουήλ

Θεόδωρος 1610-1680, σύζυγος Μαρία Καλαργύρου
Στεφανής 1635-1700, σύζυγος Φιλομήλη Μαυρογορδάτου
Ιωάννης 1660-1730, σύζυγος Πομπέτα Σοφιανού
Πέτρος 1685;-1752;, σύζυγος Σκυλίτση
Δημήτριος 1710-1773, σύζυγος Αριέτα Σίμπα
Πέτρος 1735-1808;, σύζυγος Οριέτα Σκυλίτση
* Εμμανουήλ 1760-1843, σύζυγος Ενριέτα Κάπαρη
* Δημήτριος 1763-1843, σύζυγος Λούλα Μαξίμου
* Κωνσταντίνος 1766-1822, σύζυγος Ζωή-Ελισάβετ **Ομήρου**. Οι απόγονοι αυτού του κλάδου πρόσθεσαν το *Ομηρίδης* στο επώνυμό τους.

* Πέτρος Ομηρίδης Σκυλίτσης 1784-1872· δήμαρχος Πειραιά
* Στέφανος Σκυλίτσης 1786-1849, σύζυγος Αννέτα Σπάρταλη

* Αριστείδης Σκυλίτσης (πρεσβύτερος) 1836-1890, σύζυγος Ελένη Νικολάου· δήμαρχος Πειραιά

* Δημοσθένης Ομηρίδης Σκυλίτσης 1862-1935, σύζυγος Μελπομένη Αραβαντινού· δήμαρχος Πειραιά
* Στέφανος 1865-1928

* Αριστείδης Σκυλίτσης 1907-2006· δήμαρχος Πειραιά
Οι **ιζηματογενείς λεκάνες** είναι περιοχές της Γης που έχουν υποστεί μακροχρόνια καθίζηση, δημιουργώντας χώρο ώστε να πληρωθούν με ιζήματα. Η καθίζηση μπορεί να οφείλεται σε ποικίλες αιτίες που περιλαμβάνουν: την λέπτυνση του υποκείμενου φλοιού, ιζηματογενείς, ηφαιστειακές και τεκτονικές διεργασίες και αλλαγές στο πάχος ή την πυκνότητα της προσκείμενης λιθόσφαιρας. Οι ιζηματογενείς λεκάνες εμφανίζονται σε διάφορες γεωλογικές δομές που συνήθως σχετίζονται με την τεκτονική των πλακών. Η βασική ταξινόμηση μεταξύ των λεκανών είναι σε ποιο καθεστώς στα περιθώρια των τεκτονικών πλακών δημιουργήθηκαν (αποκλίνοντα, συγκλίνοντα, μετασχηματισμού), η εγγύτητα των λεκανών στα ενεργά περιθώρια των πλακών, και ποιος τύπος φλοιού (ωκεάνιος, ηπειρωτικός) βρίσκεται κάτω από αυτές. Οι λεκάνες που σχηματίζονται σε διάφορα τεκτονικά καθεστώτα διαφέρουν ως προς την ικανότητα διατήρησής τους. Στον ωκεάνιο φλοιό, οι λεκάνες πιθανόν να υποβυθιστούν, ενώ οι ηπειρωτικές λεκάνες μπορεί εν μέρει να διατηρηθούν και οι ενδοκρατονικές ηπειρωτικές λεκάνες έχουν μεγάλη πιθανότητα να διατηρηθούν. Καθώς τα ιζήματα θάβονται, υποβάλλονται σε αυξανόμενη πίεση όπου και αρχίζει η διαδικασία της λιθοποίησης.

Παραπομπές
----------

1. ↑  Allen, Philip A.· John R. Allen (2008). *Basin analysis : principles and applications* (2. ed. [Nachdr.] έκδοση). Malden, MA [u.a.]: Blackwell. ISBN 978-0-6320-5207-3.
2. ↑  Cathy J. Busby and Raymond V. Ingersoll, επιμ. (1995). *Tectonics of sedimentary basins*. Cambridge, Massachusetts [u.a.]: Blackwell Science. ISBN 978-0865422452.
3. ↑  Dickinson, William R. (1974). *Tectonics and Sedimentation*. Special Publications of the Society for Sedimentary Geology.
Η **Κέλλ Λι Κάρλσον** (αγγλικά: *Kelly Lee Carlson*, 17 Φεβρουαρίου 1976) είναι Αμερικανίδα ηθοποιός. Είναι περισσότερο γνωστή για τη συμμετοχή της στην τηλεοπτική σειρά *Πλαστική Ομορφιά* (Nip/Tuck) όπου υποδύεται το ρόλο της Kimber Henry.

Βιογραφία / Σταδιοδρομία
------------------------

Η Κέλλυ γεννήθηκε στη Μινεάπολις της Μινεσότα και φοίτησε στο μεικτό Καθολικό σχολείο *Academy of Holy Angels*. Εκτός από την καριέρα της σαν ηθοποιός έχει υπάρξει και μοντέλο συμμετέχοντας στις διαφημιστικές καμπάνιες εταιρειών όπως οι : Miller Lite (μπύρα), Rembrandt (λευκαντικά δοντιών) και Oliver People (γυαλιά ηλίου). Το 2001 ήταν στην λίστα του περιοδικού *Tear Sheet Magazine* με τις 50 πιο όμορφες γυναίκες, ενώ η καριέρα της απογειώθηκε με την συμμετοχή της στη σειρά *Πλαστική Ομορφιά* που στην Ελλάδα προβάλλεται από το συνδρομητικό κανάλι *Filmnet*.

Έχει κάνει φωτογραφίσεις σε πολλά διάσημα περιοδικά με πιο χαρακτηριστικές αυτές στο Maxim (Αύγουστος 2004) και *Stuff* (Οκτώβριος 2004). Η Κέλλυ έχει ύψος 1,65 μ. και το αγαπημένο της άθλημα είναι η ιππασία. Από το 2004 κατοικεί στο Λος Άντζελες.

Είναι εκπρόσωπος της ανθρωπιστικής οργάνωσης *Smile Network*, η οποία προσφέρει ιατρικές υπηρεσίες σε εξαθλιωμένα παιδιά και εφήβους από αναπτυσσόμενες χώρες.

Φιλμογραφία
-----------

* Dead of Winter (2007)
* Player 5150 (2007)
* CSI: Miami (2007, 1 επεισόδιο)
* Shadowbox (2007)
* Nip/Tuck (2003-2006, 38 επεισόδια)
* WWE Cyber Sunday (2006)
* The Marine (2006)
* WWE No Mercy (2006)
* Break-In (2006)
* CSI: Las Vegas (2006, 1 επεισόδιο)
* Everwood (2004-2006, 3 επεισόδια)
* Head Cases (2005, 1 επεισόδιο)
* Paparazzi (2004)
* Starship Troopers 2: Hero of the Federation (2004)
* 3000 Miles to Graceland (2001)

Παραπομπές
----------

1. ↑  (Γερμανικά) *Deutsche Synchronkartei*. 13537. Ανακτήθηκε στις 4  Απριλίου 2022.

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
--------------------

|  |  |
| --- | --- |
| Commons logoCommons logo | Τα Wikimedia Commons έχουν πολυμέσα σχετικά με το θέμα   **Κέλλυ Κάρλσον** |

* Συνέντευξη στο περιοδικό Stuff

  


|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
| Καθιερωμένοι όροι | 
* WorldCat
* VIAF: 42168156
* LCCN: no2007012521
* ISNI: 0000 0001 1629 1250
* SUDOC: 25023288X
* BNF: cb15658164c (data)
* BNE: XX4617819

 |

 |
Η **Ελιά** (του Δ.Δ. Αγίου Νικολάου), ανήκει στον δήμο Σιθωνίας της Περιφερειακής Ενότητας Χαλκιδικής που βρίσκεται στην Περιφέρεια Κεντρικής Μακεδονίας, σύμφωνα με τη διοικητική διαίρεση της Ελλάδας όπως διαμορφώθηκε με το πρόγραμμα "Καλλικράτης".

Η επίσημη ονομασία είναι *"η Ελιά"*. Έδρα του δήμου είναι η Νικήτη και ανήκει στο γεωγραφικό διαμέρισμα Μακεδονίας.

Κατά τη διοικητική διαίρεση της Ελλάδας με το σχέδιο "Καποδίστριας", μέχρι το 2010, η Ελιά ανήκε στο Τοπικό Διαμέρισμα Αγίου Νικολάου, του πρώην Δήμου Σιθωνίας του Νομού Χαλκιδικής.

Πανοραμική όψη της Ελιάς
Ο πληθυσμός της νήσου, σύμφωνα με την απογραφή του 2011 αριθμείται σε 0 κατοίκους.

Παραπομπές
----------

1. ↑  «Διοικητική διαίρεση Περιφέρειας Κεντρικής Μακεδονίας». *Βικιπαίδεια*. 2020-11-08. .
2. ↑  «Ελιά (του Δ.Δ. Αγίου Νικολάου) ΧΑΛΚΙΔΙΚΗΣ, Δήμος ΣΙΘΩΝΙΑΣ | buk.gr». *buk.gr*. Ανακτήθηκε στις 4 Απριλίου 2021.
3. ↑  «Απογραφή Πληθυσμού-Kατοικιών 2011 - ELSTAT». *www.statistics.gr*. Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 7 Δεκεμβρίου 2020. Ανακτήθηκε στις 4 Απριλίου 2021.
Ο **βαρώνος Φρειδερίκος Έντουαρντ φον Ράινεκ** (γερμ. *Baron Friedrich Eduard von Rheineck*, 1796-1854) υπήρξε Γερμανός στρατιωτικός και φιλέλληνας.

Βιογραφία
---------

Γεννήθηκε στις 2 Νοεμβρίου 1796 στο Πότσνταμ της Πρωσίας. Πολέμησε αρχικά στους Ναπολεόντειους Πολέμου εναντίον του Ναπολέοντα. Το 1822 ήρθε στην Κόρινθο φέρνοντας οικονομική βοήθεια που είχαν συγκεντρώσει οι φιλέλληνες του Κόμπλεντς για την ενίσχυση της Ελληνικής Επανάστασης. Έγινε υπασπιστής του Αλέξανδρου Μαυροκορδάτου και πήρε μέρος στην υπεράσπιση του Μεσολογγίου. Τιμήθηκε για την ανδρεία του και έγινε συνταγματάρχης του Ελληνικού στρατού. Το 1828 στάλθηκε από τον Καποδίστρια με στρατό στην Κρήτη. Εκεί διηύθηνε την Επανάσταση μέχρι το 1829. Προάχθηκε σε υποστράτηγο. 

Απεβίωσε στις 26 Οκτωβρίου 1854 στην Αθήνα και κηδεύτηκε στο Πρώτο Νεκροταφείο Αθηνών. Η κόρη του Βιλελμίνη παντρεύτηκε τον Αριστείδη Μπαλτατζή (1831-1887) δημαρχο Βοσπόρου.

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
--------------------

* pandektis.ekt.gr
* pandektis.ekt.gr
* openarchives.gr[*νεκρός σύνδεσμος*]
* thesaurus.cerl.org
* Bernd Sösemann: *Mit Homer im Tornister...* bei dggb.de

  


|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
| Καθιερωμένοι όροι | 
* VIAF: 25355266
* ISNI: 0000 0000 1358 6793
* GND: 116499508

 |

 |
Η μάχη του Λίνκολν
Ο **Άλαν της Βρετάνης, 1ος κόμης του Ρίτσμοντ** (πριν το 1100 – 1146) ήταν ο τρίτος γιος του Στεφάνου, κόμητος του Τρεγκιέ και της Αουίς του Μπλουά, κόρης του Θεοβάλδου Γ΄ του Μπλουά και της Αδελαΐδας του Βαλουά, ο παππούς του ήταν ο Εύδης της Βρετάνης. Πολέμησε για λογαριασμό του βασιλιά της Αγγλίας Στεφάνου. Την Κομητεία του Ρίτσμοντ ίδρυσε ο θείος του Άλαν κόμης Άλαν Ρούφος που πέθανε άτεκνος, τον κληρονόμησε ο μικρότερος αδελφός του Άλαν ο Μελανός και αυτόν με την σειρά του ένας ακόμα μικρότερος αδελφός ο κόμης Στέφανος πατέρας του Άλαν. Με τον θάνατο του κόμητος Στεφάνου τα Βρετονικά εδάφη κληρονόμησε ο μεγαλύτερος γιος του Γοδεφρείδος, τα Αγγλικά εδάφη που αποτελούσαν την κομητεία του Ρίτσμοντ ο ίδιος ο Άλαν. 

Στον εμφύλιο που ακολούθησε, την Αναρχία ο Γοδεφρείδος υποστήριξε την Αυτοκράτειρα Ματθίλδη και τον σύζυγο της Γοδεφρείδο Πλανταγενέτη, ο Άλαν αντίθετα συμμάχησε με τον βασιλιά Στέφανο. Ο Άλαν παντρεύτηκε την Μπέρτα της Βρετάνης κόρη του Κόναν Γ΄ της Βρετάνης για πολιτικούς λόγους, ήθελε να στρέψει την Βρετάνη υπέρ του Στέφανου και εναντίον της αυτοκράτειρας Ματθίλδης. Ο βασιλιάς Στέφανος έστεψε τον Άλαν 1ο κόμη του Ρίτσμοντ για να τον ευχαριστήσει για τις υπηρεσίες του, τον αναγνώρισε επίσης κόμη της Κορνουάλλης θέση που κατείχε ο θείος του Μπράιαν. Μετά την μάχη του Λίνκολν (1141) ο Άλαν συνελήφθη από τον Ρανούλφο του Ζερνόν 2ο κόμη του Ζερμόν και βασανίστηκε μέχρι που αναγκάστηκε να παραιτηθεί από την κομητεία της Κορνουάλης. Με τη σύζυγο του Μπέρτα της Βρετάνης απέκτησε το διάδοχο του Κόναν Δ΄ της Βρετάνης και δύο κόρες, ενώ είχε τέσσερις εξώγαμους γιους. Μετά το θάνατό του το 1146, η Μπέρτα συνέχισε την συμμαχία της με τον βασιλιά της Αγγλίας Στέφανο.

Παραπομπές
----------

1. ↑  www.genealogics.org/getperson.php?personID=I00046734&tree=LEO.
2. ↑  p4047.htm#i40468. Ανακτήθηκε στις 7  Αυγούστου 2020.
3. 1 2  Darryl Roger Lundy: (Αγγλικά) *The Peerage*.
4. ↑  Cokayne 1945, σ. 791
5. ↑  Morvan 2009, σ. Πιν.3
6. ↑  Cokayne 1945, σ. 788

Πηγές
-----

* Barlow, Frank (1955) The Feudal Kingdom of England 1042–1216, London: Longmans, Green.
* Cokayne, G. E. (1945). White, Geoffrey H. (ed.). The Complete Peerage. Vol. x. London: H. A. Doubleday & Lord Howard de Walden.
* Galliou, Patrick, & Jones, Michael (1991) The Bretons, Oxford: Blackwell.
* Morvan, Frederic (2009). La Chevalerie bretonne et la formation de l'armee ducale, 1260-1341 (in French). Presses Universitaires de Rennes.
***Ο ιατρός Μαυρίδης*** είναι θεατρικό έργο του Δημήτρη Μπόγρη.

Υπόθεση
-------

Κεντρικό πρόσωπο του έργου είναι ένας επιστήμονας ερευνητής ιατρός, ο οποίος εργάζεται μέρα-νύχτα στο εργαστήριό του με σκοπό να αναζητήσει το αντίδοτο για ένα θανατηφόρο ιό που πλήττει τις Ινδίες. Έχει ανακαλύψει ένα φάρμακο σε πειραματικό στάδιο που καταστρέφει τον ιό, όμως είναι τόσο ισχυρό που η καρδιά δεν το αντέχει. Στα ποντίκια που το έχει χορηγήσει τα πιο πολλά πέθαναν από ανακοπή καρδιάς. Ο γιατρός είναι ερωτευμένος με τη νεαρή Νιόκα, η οποία είναι όμως ερωτευμένη με έναν πλούσιο νέο, τον Κλαύδιο Καλλίνη. Αυτό τον κάνει να μην την συναναστρέφεται μετά τον αρραβώνα της. Κάποια μέρα θέλει η Νιόκα με τον αρραβωνιαστικό της να τον επισκεφθεί στο εργαστήριό του. Σε μια στιγμή απροσεξίας η Νιόκα πιάνει μια φιάλη με τον θανατηφόρο ιό, πέφτει πάνω στο φόρεμά της και τη λερώνει. Ο γιατρός της ζητά να βγάλει το φόρεμά της με σκοπό να το καθαρίσει αλλά είναι και ανήσυχος σχετικά με την υγεία της. Η Νιόκα έχει τραυματιστεί τελικά από το γυαλί, με αποτέλεσμα να μολυνθεί από τον ιό.

Τότε ο γιατρός Μαυρίδης σκέπτεται να της χορηγήσει το φάρμακο που έχει εφεύρει σε πειραματικό στάδιο. Μετά από έντονες εσωτερικές συγκρούσεις αποφασίζει να της χορηγήσει το εμβόλιο με κίνδυνο να πεθάνει και ο ίδιος να πάει φυλακή. Τελικά της το χορηγεί και εκείνη σώζεται. Ο Μαυρίδης πετυχαίνει διεθνή αναγνώριση αλλά έχει ξεκινήσει έναν άσωτο βίο, αποτέλεσμα του ότι δεν μπορούσε να παντρευτεί την αγαπημένη του. Ο συνεργάτης του Μαυρίδη παρακαλεί την Νιόκα να βοηθήσει τον Μαυρίδη να δεχθεί πρόσκληση της Ακαδημίας του Βερολίνου να εργαστεί εκεί. Τότε η Νιόκα του στέλνει επιστολή με την οποία του εξηγεί πως αναγκάστηκε να παντρευτεί τον Καλλίνη διότι η μητέρα της ήταν πόρνη και την εκβίαζαν, έτσι ο Καλλίνης λειτούργησε σαν *σανίδα σωτηρίας.* Τελικά ο Μαυρίδης συνειδητοποιεί πως την αδίκησε.

Πληροφορίες
-----------

Το έργο δημοσιεύθηκε το 1920 και το 1921 παρουσιάστηκε για πρώτη φορά από τον Θωμά Οικονόμου στην αίθουσα του *Βασιλικού Θεάτρου.* Είναι το πρώτο θεατρικό έργο του Μπόγρη.

Παραπομπές
----------

1. ↑  Ριτσάτου, Κωνσταντίνα (2020). «Από τις αναμνήσεις του Διονυσίου Ταβουλάρη στην αναζήτηση του περιθωρίου στη δραματουργία του Δημήτρη Μπόγρη». *Δημήτρης Μπόγρης, ο Θαλασσογράφος του ελληνικού θεάτρου, Σαλαμίνα - Ελλάδα, 13/04/2019-14/04/2019*. .

Πηγές
-----

* Βάλτερ Πούχνερ: «Ο ιατρός Μαυρίδης», *Ανθολογία Νεοελληνικής Δραματουργίας*, τόμ. Β, βιβλίο 2, (Από την Επανάσταση του 1821 ως την Μικρασιατική Καταστροφή), εκδ. Μ.Ι.Ε.Τ. Αθήνα 2006, σσ. 821-835
Ο «**Παγασητικός Βόλου**» ήταν ιστορικός ποδοσφαιρικός σύλλογος με έδρα τον Βόλο.

Ιδρύθηκε το 1945 από συγχώνευση του «Κεραυνού Βόλου» (έτος ίδρυσης 1930) και του «Απόλλωνα Βόλου» (έτος ίδρυσης 1937). Από την ίδρυσή του αγωνίστηκε ανελλιπώς στα επίσημα πρωταθλήματα της Ε.Π.Σ. Θεσσαλίας, έχοντας πρωταγωνιστικό ρόλο. Τη σεζόν 1946-47 συμμετείχε στην πρώτη μεταπολεμική διοργάνωση του Κυπέλλου Ελλάδας, έχοντας έκτοτε συνεχή παρουσία, ενώ την περίοδο 1951-52 έφτασε μέχρι τη φάση των 8 όπου και αποκλείστηκε από τον Ολυμπιακό Πειραιώς με 3-1 εντός έδρας στις 10 Φεβρουαρίου του 1952.. Το 1950 έδωσε φιλικό αγώνα με την ομάδα του Παναθηναϊκού από την οποία έχασε με 7-3. Το 1961 συγχωνεύτηκε με τον «Κένταυρο Βόλου» (έτος ίδρυσης 1928) και δημιούργησαν τον **Μαγνησιακό Α.Σ. Βόλου**.

Αυτό αποτέλεσε και το τέλος του ιστορικού Παγασητικού Βόλου, ο όποιος δεν πρέπει να συγχέεται με τον «Α.Σ. Παγασητικό Αλυκών» της ομώνυμης περιοχής, που ιδρύθηκε το 1993.

Παραπομπές
----------

1. ↑  εφ. Αθλητική Ηχώ, 11/02/1952
2. ↑  Ομάδες-Θρύλοι της Μαγνησίας : Κένταυρος Αθλητικός Όμιλος Βόλου toxotisvolou.ucoz.com
3. ↑  Επαναδραστηριοποίηση του Α.Σ. Παγασητικός Αλυκών toxotisvolou.ucoz.com
4. ↑  Επαναδραστηριοποίηση του Α.Σ. Παγασητικός Αλυκών toxotisvolou.ucoz.com
Το **Εκλεκτοράτο του Ανόβερου** (γερμανικά: *Kurfürstentum Hannover*) ήταν εκλεκτοράτο της Αγίας Ρωμαϊκής Αυτοκρατορίας, που βρισκόταν στη βορειοδυτική Γερμανία και πήρε το όνομά του από την πρωτεύουσα του Ανόβερου. Ήταν επίσημα γνωστό ως **Εκλεκτοράτο του Μπράουνσβαϊγκ-Λύνεμπουργκ**. Για το μεγαλύτερο μέρος της ύπαρξής του, το εκλεκτοράτο κυβερνήθηκε σε προσωπική ένωση με τη Μεγάλη Βρετανία και την Ιρλανδία μετά τη διαδοχή του Ανόβερου.

Το Δουκάτο του Μπράουνσβαϊγκ-Λύνεμπουργκ είχε χωριστεί το 1269 μεταξύ διαφορετικών κλάδων του Οίκου των Γουέλφων. Το Πριγκιπάτο του Κάλενμπεργκ, που κυβερνήθηκε από έναν δόκιμο κλάδο, αναδείχθηκε ως το μεγαλύτερο και ισχυρότερο από τα κράτη Μπράουνσβαϊγκ-Λύνεμπουργκ. Το 1692, Αυτοκράτορας της Αγίας Ρωμαϊκής Αυτοκρατορίας, αναβάθμισε τον Πρίγκιπα του Κάλενμπεργκ στο Κολλέγιο των Εκλογών, δημιουργώντας το νέο Εκλεκτοράτο του Μπράουνσβαϊγκ-Λύνεμπουργκ. 

Οι περιουσίες του εκλεκτοράτου συνδέθηκαν με εκείνες της Μεγάλης Βρετανίας από τον Nόμο διακανονισμού 1701 και τον Nόμο της Ένωσης 1707, οι οποίοι διευθέτησαν τη διαδοχή του βρετανικού θρόνου στον πλησιέστερο προτεστάντη συγγενή της βασίλισσας Άννας, την Εκλέκτειρα Σοφία του Ανόβερου και τους απογόνους της.

Ο Πρίγκιπας-Εκλέκτορας του Ανόβερου έγινε Βασιλιάς της Μεγάλης Βρετανίας το 1714. Κατά συνέπεια, μια απρόθυμη Βρετανία αναγκάστηκε ξανά και ξανά να υπερασπιστεί τα γερμανικά υπάρχοντα του Βασιλιά και η χώρα έπρεπε να υπογράψει μια συνθήκη με τη Μεγάλη Βρετανία κάθε φορά που τα στρατεύματα του Ανόβερου πολέμησαν στη βρετανική πλευρά ενός πολέμου. Συγχωνεύτηκε από Ναπολέοντα Βασίλειο της Βεστφαλίας το 1807, ιδρύθηκε ξανά ως Βασίλειο του Ανόβερου το 1814 και η προσωπική ένωση με το βρετανικό στέμμα κράτησε μέχρι το 1837.

Παραπομπές
----------

1. ↑  Heide Barmeyer. «Hannover und die englische Thronfolge» (PDF). H-Soz-Kult. Ανακτήθηκε στις 20 Μαρτίου 2020.
2. ↑  Nick Harding (2007). *Hanover and the British Empire, 1700-1837*. Boydell & Brewer. σελ. 110. ISBN 978-1-84383-300-0.

Πηγές
-----

* Wilson, Peter H. (2016). *Heart of Europe: A History of the Holy Roman Empire*. Harvard University Press. ISBN 978-0674058095.
* Ford, Guy Stanton (1903). *Hanover and Prussia 1795-1803: A Study in Neutrality*. Columbia University Press.

  


|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
| Καθιερωμένοι όροι | 
* VIAF: 242560277
* GND: 4094703-8

 |

 |
Ο **Χάρης (Χαρίσιος) Γρηγορόπουλος** (Αθήνα ,10 Φεβρουαρίου 1964) είναι Έλληνας ηθοποιός.

Βιογραφικό
----------

Έκανε τις πρώτες του εμφανίσεις στην τηλεόραση στις αρχές τις δεκαετίας του 1990 κάνοντας εμφανίσεις σε διάφορες σειρές μεταξύ των οποίων *Οι απάραδεκτοι*, *Μπελάδες για δύο* και *Αχ! Ελένη*. Τη σεζόν 1993-1994 πρωταγωνίστησε στην κωμική σειρά *Βαρβαρότητες* στον ANT1 ενώ ακολούθησαν κάποιες εμφανίσεις στις σειρές *Τμήμα ηθών* και *Τα χαμένα γράμματα*. Την σεζόν 1998-1999 έλαβε μέρος στην δραματική σειρά *Το σημάδι του έρωτα* ενώ την επόμενη σεζόν συμμετείχε στο βασικό καστ των κωμικών σειρών *Κρις κρος* και *Μη μαδάς τη Μαργαρίτα*.

Έγινε ευρύτερα γνωστός το 2003 μέσω της συμμετοχής της στην κωμική σειρά του Χάρη Ρώμα και της Άννας Χατζησοφιά *Το καφέ της Χαράς*. Εκεί για τρεις σεζόν υποδύθηκε τον Τρελαντώνη, που αποτελεί έναν από τους πιο δημοφιλείς χαρακτήρες της σειράς. Από το 2016 μέχρι σήμερα είχε ένα από τους πρωταγωνιστικούς ρόλους στην καθημερινή κωμική σειρά *Έλα στη θέση μου* υποδυόμενος τον Θόδωρο Αντύπα. Τη σεζόν 2019-2021, πέρα από την παρουσία του στον τέταρτο και πέμπτο κύκλο του *Έλα στη θέση μου*, συμμετείχε στον νέο κύκλο επεισοδίων της σειράς *Το καφέ της Χαράς* για 6 επεισόδια, επαναφέροντας τον χαρακτήρα του Τρελαντώνη. Το 2022 ανακοινώθηκε ότι θα συμμετάσχει στη σειρά *Τρία μίλια* η οποία θα προβληθεί στο Star Channel. 

Στον κινηματογράφο συμμετείχε το 1994 στη ταινία *Μεταίχμιο* και το 1996 στην ταινία *Ο οργασμός της αγελάδας*. Το 1999 συμμετείχε στην επιτυχημένη ταινία των Μιχάλη Ρέππα και Θανάση Παπαθανασίου *Safe Sex*. Το 2001 συνεργάστηκε και πάλι με το συγγραφικό δίδυμο Ρέππα-Παπαθανασίου στην ταινία *Το κλάμα βγήκε απ' τον παράδεισο*.

Έχει ασχοληθεί και με την μεταγλώττιση από το 1990.

Προσωπική ζωή
-------------

Είναι παντρεμένος με την ηθοποιό Φωτεινή Ντεμίρη και έχουν 2 παιδιά.

Φιλμογραφία
-----------

| Έτος | Τίτλος | Ρόλος |
| --- | --- | --- |
| 1994 | *Μεταίχμιο* |  |
| 1996 | *Ο οργασμός της αγελάδας* | καθηγητής |
| 1997 | *Βασιλική* | Χρήστος Κουμενίδης |
| 1999 | *Safe Sex* | Ανέστης |
| 2001 | *Ροζ ολοταχώς* |  |
| *Το κλάμα βγήκε απ' τον Παράδεισο* | Αρίστος Μπισμπίκης |
| 2005 | *Το όνειρο του Ίκαρου* | Μαύρος |
| 2006 | *Η φυγή* | πατέρας |

Παραπομπές
----------

1. ↑  ΕΡΤ (18 Αυγούστου 2018). «Μεταίχμιο». *ertnews.gr*. Ανακτήθηκε στις 4 Νοεμβρίου 2023.
2. ↑  «Ο οργασμός της αγελάδας - retroDB». *www.retrodb.gr*. Ανακτήθηκε στις 4 Νοεμβρίου 2023.
3. ↑  «Ροζ Ολοταχώς - retroDB». *www.retrodb.gr*. Ανακτήθηκε στις 4 Νοεμβρίου 2023.
4. ↑  «Το Όνειρο του Ίκαρου - retroDB». *www.retrodb.gr*. Ανακτήθηκε στις 4 Νοεμβρίου 2023.
Τα **Κινηματοθέατρα Λάμπρος Κωνσταντάρας – Ρένα Βλαχοπούλου** είναι συγκρότημα δύο ξεχωριστών αιθουσών, που στεγάζονται στη συμβολή των οδών Κουντουρώτου 40 & Μυριοφύτου 55, στο Αιγάλεω Αττικής. Το κτίριο κατασκευάστηκε το 1965 και αρχικά λειτούργησε ως Κινηματογράφος. Το 2004 η μία του αίθουσα (151 θέσεων) ανακαινίστηκε και, κατόπιν πρωτοβουλίας του ηθοποιού Χάρη Ρώμα μετονομάστηκε σε Κινηματοθέατρο Ρένας Βλαχοπούλου, σε μνήμη της σπουδαίας καλλιτέχνιδος. Το Δεκέμβριο του 2008 ακολούθησε η ονοματοδοσία και της δεύτερης αίθουσας (406 θέσεων) σε Λάμπρος Κωνσταντάρας. Τα πρώτα χρόνια οι δύο αίθουσες λειτουργούσαν σας θεατρικές σκηνές, ενώ από το 2015 σε αυτές προβάλλονται και κινηματογραφικές ταινίες.

Παραπομπές
----------

Πηγή
----

* Επίσημη ιστοσελίδα των Κινηματοθεάτρων
***Η Λίζα το 'σκασε*** είναι ασπρόμαυρη ελληνική αισθηματική κωμική ταινία του 1959 σε σκηνοθεσία του Σωκράτη Καψάσκη και σενάριο του Γιάννη Μαρή. Πρωταγωνιστούν οι Ξένια Καλογεροπούλου, Κώστας Κακκαβάς, Διονύσης Παπαγιαννόπουλος, Μαρίκα Κρεβατά και ο Κώστας Χατζηχρήστος. 

Η υπόθεση της ταινίας περιστρέφεται γύρω από την νεαρή Λίζα (Ξένια Καλογεροπούλου), την οποία ο πατέρα της θέλει να παντρέψει με έναν εύπορο γαμπρό από το Παρίσι. Καθώς μεταβαίνουν αεροδρόμιο της Αθήνας να υποδεχτούν τον υποψήφιο γαμπρό η Λίζα θα το σκάσει κάνοντας οτοστόπ για να γυρίσει στην πόλη κι έτσι θα γνωριστεί με τον όμορφο οδηγό του αυτοκινήτου, τον Γιώργο (Κώστα Κακκαβά). Ωστόσο στη συνέχεια θα το σκάσει και απ’ αυτόν και θα αρχίσει να αναζητά τον αδελφό της μητέρας της, τον Ιορδάνη (Κώστα Χατζηχρήστο), τον οποίο δεν έχει δει ποτέ της. Ανήσυχος ο πατέρας της Λίζας θα δημοσιεύσει μια φωτογραφία της στις εφημερίδες, υποσχόμενος αμοιβή εκατό χιλιάδων δραχμών σε όποιον τη βρει την κόρη του. Βλέποντας την φωτογραφία της στις εφημερίδες, η Λίζα ανήσυχη ότι ο καθένας μπορεί να την αναγνωρίσει, κρύβεται σε μια ομάδα τουριστών, την οποία, χωρίς εκείνη να το ξέρει, ξεναγεί ο θείος της, ο Ιορδάνης. Λίγο αργότερα την εντοπίζει ο Γιώργος, ο οποίος την αναζητούσε για να μάθει γιατί τον εγκατέλειψε ξαφνικά, την ξαναπαίρνει στο αυτοκίνητό του, και οι δύο νέοι περνούν μαζί το βράδυ. Τη μεθεπομένη μέρα, ο Ιορδάνης βρίσκει τη Λίζα η οποία στο μεταξύ έχει ερωτευτεί τον Γιώργο κι έτσι οι τρεις μαζί πηγαίνουν στον κύριο Παπαδέα (Διονύση Παπαγιαννόπουλο) και του φέρνουν τα ευχάριστα νέα.

Η ταινία έκανε πρεμιέρα στις 26 Σεπτεμβρίου 1959 στις κινηματογραφικές αίθουσες Άστρον, Έλλη, Ριβόλι και Σελέκτ στην Αθήνα,ενώ αργότερα άρχισε να προβάλλεται και στους κινηματογράφους Αττικόν της Καβάλας και Παλλάς της Θεσσαλονίκης.

Παραπομπές
----------

1. ↑  «*Η Λίζα το 'σκασε'*». *tainiothiki.gr*. Ταινιοθήκη της Ελλάδος. Ανακτήθηκε στις 16 Δεκεμβρίου 2023.
2. ↑  «*Η ζωή της πόλεως*» (PDF). *Ψηφιακό Αρχείο Εφημερίδων και Περιοδικού Τύπου - Εθνική Βιβλιοθήκη της Ελλάδος*. Εφημερίδα Ελευθερία. 25 Σεπτεμβρίου 1959. σελ. 3η. Ανακτήθηκε στις 16 Δεκεμβρίου 2023.
3. ↑  «*Μακεδονικά ημερονύκτια*» (PDF). *Ψηφιακό Αρχείο Εφημερίδων και Περιοδικού Τύπου - Εθνική Βιβλιοθήκη της Ελλάδος*. Μακεδονία. 13 Οκτωβρίου 1959. σελ. 2η. Ανακτήθηκε στις 16 Δεκεμβρίου 2023.
4. ↑  «*Μακεδονικά ημερονύκτια*» (PDF). *Ψηφιακό Αρχείο Εφημερίδων και Περιοδικού Τύπου - Εθνική Βιβλιοθήκη της Ελλάδος*. Μακεδονία. 1 Δεκεμβρίου 1959. σελ. 2η. Ανακτήθηκε στις 16 Δεκεμβρίου 2023.

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
--------------------

* *Η Λίζα το 'σκασε*   στην IMDb
* *Η Λίζα το 'σκασε* στην Ταινιοθήκη της Ελλάδος

|  |  |
| --- | --- |
| 

|  |
| --- |
| * Πύλη:Τέχνη
* Πύλη:Κινηματογράφος
* Πύλη:Ελλάδα
 |

 |
Ο **Αριοβαρζάνης Α΄ Φιλορωμαίος** ήταν Βασιλιάς της Καππαδοκίας από το 93 έως το 91, καθώς και από το 90 έως το 89, και, τέλος, από το 88 έως το 63 π.Χ..

Βιογραφία
---------

Ευγενής από την Καππαδοκία, τοποθετήθηκε στον θρόνο το 95 π.Χ. από τους εκπροσώπους της Συγκλήτου της Ρωμαϊκής Δημοκρατίας στην θέση του Αριαράθη Θ΄ Φιλοπάτορος, υιού του Μιθριδάτη ΣΤ΄ του Πόντου. Ο νέος βασιλιάς σύντομα καθαιρέθηκε από δύο στρατηγούς του Τιγράνη Β΄ του Μεγάλου της Αρμενίας, συμμάχου και γαμπρού τού Μιθριδάτη ΣΤ΄, ο οποίος, μετά την προσάρτηση της Σωφηνής, απέκτησε κοινά σύνορα με την Καππαδοκία.

Η Γερουσία απέστειλε άμεσα τον Σύλλα, ο οποίος απεκατέστησε τον Αριοβαρζάνη Α΄ στον θρόνο του, το 92 π.Χ.. Από το επόμενο, κιόλας, έτος, ο Αριοβαρζάνης εκδιώχθηκε εκ νέου από τον Μιθριδάτη και υποχρεώθηκε σε εξορία στην Ρώμη. Απεκατεστάθη εκ νέου το 89 μέσω αποστολής της Γερουσίας, της οποίας ηγήθηκε ο Μ. Ακουίλιος.

Εκδιωχθείς από τον Μιθριδάτη και έχων βρει καταφύγιο στην Ρώμη, για ακόμη μια φορά, κατά την διάρκεια του Α΄ Μιθριδατικού Πολέμου (88 - 84 π.Χ.), απεκατεστάθη στον θρόνο του μετά την Συνθήκη του Δαρδάνου.

Πάντοτε πιστός σύμμαχος των Ρωμαίων ενάντια στον Μιθριδάτη ΣΤ΄, έλαβε την Μικρή Αρμενία από τον Λούκουλλο και κατέστη υποτελής του Πομπήιου κατά την επέμβαση του τελευταίου στην Ανατολή.

Ο Αριοβαρζάνης Α΄ όρισε τον υιό και ομώνυμό του, Αριοβαρζάνη Β΄ Φιλοπάτωρα, ως διάδοχό του.

Παραπομπές
----------

1. ↑  Édouard Will, *Histoire politique du monde hellénistique (323-30 av. J.-C.)*, Annales de l'Est, Nancy, 1967, σελ. 380.
2. ↑  Édouard Will, *op. cit.*, σελ. 397.
3. ↑  Édouard Will, *op. cit.*, σελ. 400.
4. ↑  Appien, *Guerre mithridatique*, chapitre XV, § 105 cité par Édouard Will, *op. cit.*, σελ. 420-421.

Πηγές
-----

* Édouard Will, *Histoire politique du monde hellénistique (323-30 av. J.-C.)*, Annales de l'Est, Nancy, 1967.

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
--------------------

* Πολυμέσα σχετικά με το θέμα  Ariobarzanes I στο Wikimedia Commons

  


|  |  |  |  |  |  |  |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| 

| π • σ • ε
Δυναστεία των Αριαραθιδών |
| --- |
|  |
| 
* Δατάμης
* Αριαράμνης Α΄
* Αριαράθης Α΄
* Αριαράθης Β΄
* Αριαράμνης Β΄
* Αριαράθης Γ΄
* Αριαράθης Δ΄
* Αριαράθης Ε΄
* Οροφέρνης
* Αριαράθης ΣΤ΄
* Αριαράθης Ζ΄
* Αριαράθης Η΄
* Αριαράθης Θ΄
* Αριοβαρζάνης Α΄
* Αριοβαρζάνης Β΄
* Αριοβαρζάνης Γ΄
* Αριαράθης Ι΄
* Αρχέλαος
 |  |
|  |
| 
* Κατηγορία Κατηγορία
* Commons page Πολυμέσα
 |

 |

|  |  |
| --- | --- |
| 

|  |
| --- |
| * Πύλη:Αρχαία Ρώμη
* Πύλη:Αρχαία Ελλάδα
 |

 |
Συντεταγμένες: 40°50′55″N 25°42′50″E﻿ / ﻿40.8485180809°N 25.7138769966°E﻿ / 40.8485180809; 25.7138769966

Η Ιερά Μονή **Κοίμηση Θεοτόκου** ή **Ιερά Μονή Παναγίας Έβρου** ή Μονή Κοίμησης της Θεοτόκου Μάκρης βρίσκεται στην Θράκη, στην παραλία της Μάκρης σε απόσταση 16 χλμ. δυτικά από την Αλεξανδρούπολη. Είναι κτισμένη ανάμεσα στους οικισμούς Παραλία Δικελλών και Πανόραμα, ενώ στα βόρεια περνάει η Εγνατία Οδός.

Ιστορία
-------

Η Μονή είναι γυναικεία, ιδρύθηκε το 1980, λειτουργεί από το 1983 και υπάγεται στην Ιερά Μητρόπολη Αλεξανδρουπόλεως, Τραϊανουπόλεως και Σαμοθράκης. Μεταξύ 1978 και 1981 κτίστηκαν οι βασικοί χώροι και το καθολικό όπου υπάρχει εφέστιος εικόνα της "Παναγίας του Έβρου", φιλοτεχνημένη επάνω σε κατεστραμμένο ξύλο παλαιότερης εικόνας από το Άγιο Όρος. Ο Μικρασιατικής καταγωγής π. Πολύκαρπος Μαντζάρογλου αποδεχόμενος την πρόσκληση του τότε Μητροπολίτου Αλεξανδρουπόλεως Ανθίμου ανέλαβε να επανδρώσει και να καθοδηγήσει πνευματικά τη Μονή Παναγίας του Έβρου, καθώς στην Μητρόπολη Αλεξανδρουπόλεως δεν υπήρχε έως τότε καμία μονή. Διετέλεσε πνευματικός πατέρας της Αδελφότητας από το 1983 μέχρι την κοίμησή του το 2012. Η Μονή είναι αφιερωμένη στην Κοίμηση της Θεοτόκου, πανηγυρίζει στις 23 Αυγούστου. Οι μοναχές απασχολούνται με την αγιογραφία, την ιερορραπτική, την κεντητική, την κηροπλαστική, την κηπουρική καθώς και άλλες δραστηριότητες.

Διοικητικά
----------

Η μονή απογράφεται με την ονομασία *Κοίμηση Θεοτόκου* ως ξεχωριστός οικισμός από το 1981 και σύμφωνα με το Σχέδιο Καλλικράτης διοικητικά, υπάγεται στην τοπική κοινότητα Μάκρης που ανήκει στη δημοτική ενότητα Αλεξανδρούπολης του Δήμου Αλεξανδρούπολης ενώ με την απογραφή 2011 έχει πληθυσμό 40 μοναχές.

Παραπομπές
----------

1. 1 2  «Διοικητικές Μεταβολές Οικισμών». *ΕΕΤΑΑ*. Ανακτήθηκε στις 26 Μαρτίου 2020.
2. ↑  «ΙΕΡΑ ΜΟΝΗ ΠΑΝΑΓΙΑΣ ΤΟΥ ΕΒΡΟΥ». *Μοναστήρια της Ελλάδος*. 1 Νοεμβρίου 2012. Ανακτήθηκε στις 26 Μαρτίου 2020.
3. ↑  «Μονή Κοιμήσεως Θεοτόκου». *mythotopia.eu*. Ινστιτούτο Επεξεργασίας του Λόγου. Ανακτήθηκε στις 30 Σεπτεμβρίου 2023.
4. ↑  «ΦΕΚ αποτελεσμάτων ΜΟΝΙΜΟΥ πληθυσμού απογραφής 2011», σελ. 10486 (σελ. 13 του pdf)

|  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| 

| π • σ • ε
Οικισμοί του Δήμου Αλεξανδρούπολης |
| --- |
|  |
| Δημοτική ενότητα Αλεξανδρούπολης | 
* Άβαντας
* Αγνάντια
* Αισύμη
* Αλεξανδρούπολη
* Αμφιτρίτη
* Ατάρνη
* Αύρα
* Δίκελλα
* Έννατο
* Λεπτοκαρυά
* Κίρκη
* Κοίμηση Θεοτόκου
* Κόμαρος
* Μάκρη
* Μεσημβρία
* Μέστη
* Πανόραμα
* Παραλία Δικελλών
* Πέραμα
* Πλάκα
* Συκορράχη
 |
|  |
| Δημοτική ενότητα Τραϊανούπολης | 
* Αετοχώρι
* Άνθεια
* Αρίστηνο
* Δωρικό
* Λουτρά Τραϊανούπολης
* Λουτρός
* Νίψα
* Πεύκα
 |
|  |
| Δημοτική ενότητα Φερών | 
* Αρδάνιο
* Βρυσούλα
* Γεμιστή
* Δορίσκος
* Ιτέα
* Καβησός
* Κήποι
* Κοίλα
* Μελία
* Μοναστηράκι
* Πέπλος
* Πόρος
* Πυλαία
* Τριφύλλι
* Φέρες
 |
|  |
| 
* Έδρα: Αλεξανδρούπολη - Ιστορική έδρα η Βήρα
* \*(Οικισμοί με μη μόνιμο πληθυσμό)
 |

 |
**Ηλεκτρολύτης** είναι οποιαδήποτε ουσία που σε υδατικό διάλυμα παρέχει ελεύθερα κινούμενα ιόντα και έτσι καθίσταται ηλεκτρικά αγώγιμο. Τα υδατικά ηλεκτρολυτικά διαλύματα είναι γνωστά ως **ιοντικά διαλύματα**. Υπάρχουν όμως, πέρα από υγρά διαλύματα, τηγμένοι ηλεκτρολύτες, σε μορφή τζελ (συναντώνται σε μπαταρίες) και στερεοί ηλεκτρολύτες (συναντώνται στους ηλεκτρολυτικούς πυκνωτές).

Αρχές
-----

Οι ηλεκτρολύτες γενικά υπάρχουν ως διαλύματα οξέων, βάσεων ή αλάτων. Επιπλέον, ορισμένα αέρια μπορούν να δράσουν ως ηλεκτρολύτες σε συνθήκες υψηλής θερμοκρασίας ή χαμηλής πίεσης. Ηλεκτρολυτικά διαλύματα μπορούν επίσης να προκύψουν από την διάλυση μερικών βιολογικών (π.χ. DNA) και συνθετικών πολυμερών (π.χ. πολυστερίνη), πολυηλεκτρολυτών, που περιέχουν πολλαπλά φορτισμένες χαρακτηριστικές ομάδες.

Ηλεκτρολυτικά διαλύματα κανονικά δημιουργούνται, όταν διαλύεται ένα άλας σε έναν διαλύτη, όπως νερό, και τα ξεχωριστά τμήματα διαχωρίζονται λόγω θερμοδυναμικών αλληλεπιδράσεων μεταξύ του διαλύτη και της διαλυμένης ουσίας, σε μια διεργασία που ονομάζεται διάλυση. Για παράδειγμα όταν διαλυθεί μαγειρικό αλάτι σε νερό, το μόριο του αλατιού διίσταται στα συστατικά του μέρη σύμφωνα με την εξίσωση διάστασης:
  

NaCl(s) → Na+(aq) + Cl−(aq).
Είναι επίσης δυνατό κάποιες ουσίες να αντιδρούν με το νερό, όταν προστίθενται σε αυτό, παράγοντας ιόντα. Για παράδειγμα το διοξείδιο του άνθρακα διαλύεται στο νερό και παράγει ένα διάλυμα που περιέχει ιόντα υδροξωνίου, ανθρακικού άλατος, και ανθρακικού οξέος. 

Επίσης, τα λιωμένα άλατα μπορούν να είναι ηλεκτρολύτες. Για παράδειγμα, όταν το χλωριούχο νάτριο (μαγειρικό αλάτι) είναι λιωμένο, τότε το ρευστό άγει τον ηλεκτρισμό.
Το **Μέτωπο Καλίνιν** ήταν μέτωπο του Σοβιετικού Στρατού κατά την διάρκεια του Β' Παγκοσμίου Πολέμου. 

Το Μέτωπο Καλίνιν σχηματίστηκε επίσημα με διαταγή της Στάβκα στις 17 Οκτωβρίου 1941 και περιείχε 3 στρατιές, την 22η, την 29η και την 30η. Τον Μάιο του 1942 οι αεροπορικές δυνάμεις του Μετώπου Καλίνιν αναδιοργανώθηκαν ως 3η Αεροπορική Στρατιά, αποτελούμενες από 3 μοίρες μαχητικών, 2 μοίρες επιθετικών κατά εδάφους, και μία μοίρα βομβαρδιστικών. Η στρατιωτική σύνθεση ωστόσο του Σοβιετικού Στρατού για την 1η Ιουνίου 1942 δείχνει ότι η τρίτη στρατιά αποτελούνταν από την 209η και 210η Μεραρχίες Μαχητικών Αεροπορίας Στρατού, την 211η και 212η Μικτές Μεραρχίες Αεροπορίας Στρατού, την 684η και 695η Τάγματα Ελαφρών Βομβαρδστικών Αεροπορίας Στρατού, τα 195ο, 708ο, 881ο, 882ο, 883ο, 884ο, 885ο και 887ο Μικτά Τάγματα Αεροπορίας Στρατού και το 3ο Αναγνωριστικό Σμήνος Αεροπορίας Στρατού.

Τον Νοέμβριο του 1942 μαζί με το Δυτικό Μέτωπο, το Μέτωπο Καλίνιν εξαπέλυσε την Επιχείρηση Άρης εναντίον των γερμανικών αμυντικών θέσεων στην προεξοχή Ρζεφ/Βγιάζμα. Η 3η Στρατιά Εφόδου, που ανήκε πλέον στο μέτωπο Καλίνιν, ξεκίνησε την επιχείρηση στις 24 Νοεμβρίου επιτιθέμενη στην Τρίτη Στρατιά Πάντσερ στο Βελίκιγιε Λούκι, και την επόμενη μέρα τα μέτωπα Καλίνιν και Δυτικό επιτέθηκαν σε ολόκληρη την περίμετρο της προεξοχής στο Ρζεφ. Στην επίθεση ενεπλάκησαν οι 41η, η 22η, η 39η, η 31η, η 20η και 29η στρατιά και από τα δύο μέτωπα. Αργότερα το μέτωπο ενεπλάκη στην Μάχη του Βελίκιγιε Λούκι τον Ιανουάριο-Μάρτιο 1943. Η 3η Αεροπορική Στρατιά υποστήριξε και τις δύο επιχειρήσεις αλλά αργότερα εμφανίζεται να έχει μεταφερθεί στο Νοτιοδυτικό Μέτωπο για λίγο ώστε να καλύψει το προγεφύρωμα στο Ντεμιγιάνσκ.

Κατά την διάρκεια της επιχείρησης στο Νέβελ και Γκόροντοκ, στις 6 Οκτωβρίου - 31 Δεκεμβρίου, το μέτωπο, που στο μεταξύ άλλαξε όνομα, αποτελούνταν από τις 3η και 4η Στρατιά Εφόδου, τις 11η Στρατιά Φρουρών και 43η Στρατιά και την 3η Αεροπορική Στρατιά. Η Αρχική του δύναμη ήταν 198.000 άνδρες, ενώ οι απώλειές του ήταν 43.551 νεκροί και αγνοούμενοι και 125.351 τραυματίες και άρρωστοι.

Μετονομάστηκε 1ο Βαλτικό Μέτωπο κατά τον Οκτώβριο-Δεκέμβριο 1943.

Σημειώσεις
----------

1. ↑  Το μέτωπο ήταν στρατιωτικός σχηματισμός παρόμοιου μεγέθους με την Ομάδα Στρατιών. Δεν ταυτίζεται με τον γενικότερο στρατιωτικό όρο του μετώπου που σημαίνει μια συγκεκριμένη περιοχή κατά την διάρκεια ενός πολέμου, αν και ένα σοβιετικό μέτωπο μπορεί να επιχειρούσε εντός συγκεκριμένων ορίων

Παραπομπές
----------

1. ↑  Keith Bonn/David Glantz, 'Slaughterhouse: the Handbook of the Eastern Front,' Aberjona Press, Bedford, PA, 2005, p.336
2. ↑  Combat Composition of the Soviet Army Αρχειοθετήθηκε 2012-02-08 στο Wayback Machine. 1 June 1942
3. ↑  G. F. Krivosheev, Russia and the USSR in the wars of the 20th century: losses of the Armed Forces. A Statistical Study, (in Russian), via axishistoryforum at .
4. ↑  Δείτε  Αρχειοθετήθηκε 2009-09-30 στο Wayback Machine..

Πηγές
-----

* John Erickson, The Road to Stalingrad, 1975
* David Glantz, Colossus Reborn: The Red Army at War 1941-43, University Press of Kansas, 2005, σ.495
Ο **Έμπερχαρντ**, γερμ.: *Eberhard von Bayern* (άκμασε 933-940) από τον Οίκο των Λεοπολδιδών ήταν ο μεγαλύτερος γιος και διάδοχος του Αρνούλφου δούκα της Βαυαρίας (907–937). Ωστόσο η εξουσία του στο δουκάτο ήταν σύντομη, διότι εξορίστηκε από τον βασιλιά Όθωνα Α΄ της Γερμανίας το 938.

Βιογραφία
---------

Το 933 ή το 934, στον Έμπερχαρντ, λόγω του ότι από τη μητέρα του ήταν απόγονος των Ουνρουοχιδών. προσφέρθηκε το σιδηρούν στέμμα της Λομβαρδίας από υποστηρικτές του βασιλιά Ροδόλφος Β΄ της Βουργουνδίας, στη σύγκρουση με τον αντίπαλο Ούγο της Αρλ. Αφού ο ίδιος ο Ροδόλφος είχε αποκηρύξει όλες τις αξιώσεις στον ιταλικό θρόνο, ο Βαυαρός δούκας συμμάχησε με τον επίσκοπο Ραθέριο και βάδισε εναντίον της Βερόνας, αλλά η εκστρατεία απέτυχε. Το 935 ο Έμπερχαρντ ορίστηκε από τον πατέρα του ως διάδοχός του στο δουκάτο. Ο δούκας Aρνούλφος επέτυχε τη συγκατάθεση του βασιλιά Ερρίκου Α΄ της Γερμανίας και έκανε επίσης τους Βαυαρούς ευγενείς να αποτίσουν φόρο τιμής στον γιο του στο Ράιχενχαλ τον Ιούλιο. Περίπου αυτή την εποχή, ο Έμπερχαρντ νυμφεύτηκε τη Λιούτγκαρντ.

Μετά το τέλος του πατέρα του, τον διαδέχθηκε αθόρυβα, αλλά γρήγορα ήρθε σε σύγκρουση με τον γιο του Ερρίκου Α΄, τον βασιλιά Όθωνα Α΄, ο οποίος αντιτάχθηκε στα προνόμια που είχε κερδίσει ο αποβιώσας δούκας Αρνούλφος από τον πατέρα του. Τέτοιο ήταν το προνόμιο του διορισμού επισκόπων, που οδήγησε σε εξέγερση τον Έμπερχαρντ, η οποία δεν συγκέντρωσε την πλήρη υποστήριξη της Βαυαρίας, αλλά έκανε τον Έμπερχαρντ δούκα της Φραγκονίας να επαναστατήσει δίπλα στον Έμπερχαρντ.  Σε δύο εκστρατείες το 938, την άνοιξη και το φθινόπωρο, ο Όθωνας νίκησε τον Έμπερχαρντ και τον έδιωξε. Στη θέση του διόρισε τον πιστό θείο εκείνου Μπέρτολντ. Ο τόπος εξορίας και η ημερομηνία τέλους του Έμπερχαρντ είναι άγνωστα. Μπορεί να παπεβίωσε γύρω στο 940 ή μπορεί να είχε καταφύγει στην Ουγγαρία, βοηθώντας ακόμη και τους επαναστάτες τού 953.

Βιβλιογραφικές αναφορές
-----------------------

1. ↑  Darryl Roger Lundy: (Αγγλικά) *The Peerage*.
2. ↑  Duckett, Eleanor Shipley (1967). *Death and Life in the Tenth Century* (στα Αγγλικά). University of Michigan Press. σελίδες 64-65. ISBN 9780472061723. Ανακτήθηκε στις 29 Αυγούστου 2019.

|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
| Καθιερωμένοι όροι | 
* VIAF: 62741299
* GND: 133573338

 |

 |
Ο **Κεκλιμένος δρόμος του Σκάουρι**, λατιν.: Clivus Scauri, ήταν ένας αρχαίος ρωμαϊκός δρόμος, που αρχικά διακλαδιζόταν από τον δρόμο που συνέδεε τον Μέγιστο Ιππόδρομο με το Κολοσσαίο κατά μήκος του κοιλώματος μεταξύ των λόφων Παλατίνου και Καίλιου της Ρώμης. Ακολουθούσε την ανατολική πλευρά του τελευταίου, μέχρι την κορυφή του, που σήμερα είναι γνωστή ως Πιάτσα ντελα Ναβιτσέλα. Στο αρχικό τμήμα ο δρόμος έχει διατηρήσει την παλιά ονομασία. Γίνεται *Βία ντι Σ. Πάολο ντελα Κρότσε* πιο επάνω στο λόφο.

Ο Κλίβους Σκάουρι.
Ο Κλίβους Σκάουρι ξεκινά τώρα από την εκκλησία του Σαν Γκρεγκόριο αλ Τσέλιο και προχωρά κατά μήκος και κάτω από τα στηρίγματα της Βασιλικής των Σάντι Τζιοβάννι ε Πάολο αλ Τσέλιο. Το όνομα της οδού εμφανίζεται μόνο σε έγγραφα του 6ου και 10ου αι. αλλά είναι πιθανώς αρχαίο και μπορεί να είναι το *Βίκους Σκάουρι* μίας επιγραφής. Πιθανότατα οφείλει την προέλευσή του στην οικογένεια των Αιμιλίων Σκάουρι, πιθανώς στον Mάρκο Αιμίλιο Σκάουρο.

Ο δρόμος έχει διατηρήσει αρκετά μία αρχαία εμφάνιση, με ορισμένα τμήματα να πλαισιώνονται από σπίτια από την εποχή της Ρωμαϊκής Αυτοκρατορίας και μεγάλα τμήματα των προσόψεων να διατηρούνται και να συνδέονται μεταξύ τους. Στα δεξιά απέναντι από την Πιάτσα Σάντι Τζιοβάννι ε Πάολο υπάρχουν υπολείμματα κτιρίων από πλίνθους του 3ου αι. που αποτελούνται από μία σειρά από ταβέρνες (μικρά καταστήματα), με ίχνη δεύτερου ορόφου. Στην πλατεία, στη βάση του καμπανίλε, υπάρχουν ερείπια του ναού του θεϊκού Κλαυδίου. Το τελευταίο τμήμα του δρόμου οδηγεί στην Πόρτα Καιλιμοντάνα, που διατηρείται ως η Αψίδα των Δολαμπέλλα και Σιλανού. Ο αρχικός σκοπός αυτής της αψίδας ήταν πιθανώς να υποστηρίξει έναν κλάδο του Άκουα Μάρκια.

Βιβλιογραφικές αναφορές
-----------------------

1. ↑  Platner, Samuel Ball (1929). *A Topographical Dictionary of Ancient Rome,*. London: OUP. σελ. 125.
2. ↑  Platner, Samuel Ball (1929). *A Topographical Dictionary of Ancient Rome,*. London: OUP. σελ. 38.

|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
| Καθιερωμένοι όροι | 
* VIAF: 316394032

 |

 |
Η ταινία ***Καμίλ Κλωντέλ*** (**γαλλ. Camille Claudel**), είναι βιογραφικό δράμα παραγωγής 1988 σε σκηνοθεσία Μπρούνο Νουιτέν. Η ταινία είναι βασισμένη στο βιογραφικό βιβλίο που έγραψε η Ρενέ-Μαρί Παρί, εγγονή του διπλωμάτη και ποιητή Πολ Κλοντέλ, αδελφού της γαλλίδας γλύπτριας Καμίλ Κλωντέλ. Πρωταγωνιστές της ταινίας είναι η Ιζαμπέλ Ατζανί στο ρόλο της Κλοντέλ και ο Ζεράρ Ντεπαρντιέ στο ρόλο του Ωγκύστ Ροντέν.

Η Αντζανί προτάθηκε για Όσκαρ Α' Γυναικείου Ρόλου και η ταινία για Όσκαρ Καλύτερης Ξενόγλωσσης Ταινίας.

Πλοκή
-----

Η ταινία αφηγείται την ταραχώδη ζωή της γαλλίδας γλύπτριας Καμίλ Κλωντέλ (Ιζαμπέλ Ατζανί) και τη μακρά σχέση της με το θρυλικό γάλλο γλύπτη Ογκίστ Ροντέν (Ζεράρ Ντεπαρντιέ). Το 1885, η νεαρή Καμίλ Κλωντέλ, αδελφή του ποιητή και διπλωμάτη Πολ Κλωντέλ (Λωραν Γκρεβίλ), γνωρίζεται με το διάσημο γλύπτη Ογκίστ Ροντέν, ο οποίος την προσλαμβάνει ως βοηθό του κι ως μούσα του. Σύντομα η Καμίλ δημιουργεί γλυπτά κυρίως για λογαριασμό του Ροντέν και γίνεται ερωμένη του παρά τη διαφορά ηλικίας τους. Με τον καιρό η Καμίλ προσπαθεί να ανεξαρτητοποιηθεί από τον Ροντέν κι όταν μένει έγκυος από εκείνον τον πιέζει να αφήσει την από χρόνια αγαπημένη του. Εκείνος αρνείται και οι δυο τους χωρίζουν. Τότε η Καμίλ ξεκινά ένα ταξίδι προς την παράνοια και για τα χρόνια που πρόκειται να ακολουθήσουν μέχρι και τον εγκλεισμό της σε άσυλο, χαρίζει στην ανθρωπότητα μερικές από τις ιδιοφυέστερές της δημιουργίες.

Υποδοχή & Βραβεία
-----------------

Η ταινία έκοψε 2.717.000 εισιτήρια στη Γαλλία και έκανε εισπράξεις άνω των 23 εκατομμυρίων παγκοσμίως. H ερμηνεία της Ατζανί εκθειάστηκε από τους κριτικούς και θεωρήθηκε η δεύτερη καλύτερή της μετά την *Ιστορία της Αντέλ Ουγκώ (L'histoire d'Adele H. 1975)*, όπου είχε σκηνοθετηθεί από τον Φρανσουά Τρυφώ. Η ταινία απέσπασε 5 βραβεία Σεζάρ το 1988, συμπεριλαμβανομένων κι εκείνων *Καλύτερης Ταινίας* και *Καλύτερης Ηθοποιού*, ενώ προτάθηκε επίσης για δυο Όσκαρ: Α' Γυναικείου Ρόλου, το οποίο η Ατζανί έχασε από τη Τζόντι Φόστερ για την ταινία *Οι Κατηγορούμενοι (The Accused, 1988)* και *Καλύτερης ξενόγλωσσης ταινίας* το οποίο πήγε τελικά στην ταινία από τη Δανία *Πελέ ο Κατακτητής (Pelle the Conqueror)*. Η ηθοποιός τιμήθηκε επίσης με την αργυρή άρκτο στο Διεθνές Φεστιβάλ Κινηματογράφου Βερολίνου.

### Βραβεία Ακαδημίας Κινηματογράφου

**Υποψηφιότητα:**

* Α' Γυναικείου Ρόλου – Ιζαμπέλ Ατζανί
* Ξενόγλωσσης Ταινίας - Ιζαμπέλ Ατζανί & Κριστιάν Φεκνέρ

Παραπομπές
----------

1. ↑  flickfacts.com/movie/5308/camille-claudel.
2. ↑  www.timeout.com/london/film/camille-claudel.
3. ↑  JP. «Camille Claudel (1988)- JPBox-Office». *www.jpbox-office.com*. Ανακτήθηκε στις 3 Μαρτίου 2018.
4. ↑  «The 62nd Academy Awards (1990) Nominees and Winners». *oscars.org*. Ανακτήθηκε στις 6 Σεπτεμβρίου 2015.
5. ↑  «Berlinale: 1989 Prize Winners». *berlinale.de*. Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 15 Οκτωβρίου 2013. Ανακτήθηκε στις 10 Μαρτίου 2011.

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
--------------------

* *Καμίλ Κλωντέλ (ταινία)*  στην IMDb

  


|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
| Καθιερωμένοι όροι | 
* VIAF: 221763970
* GND: 7600753-4

 |

 |
Ο **Ζντένο Στρμπα** ή **Στερμπά** (σλοβακικά: *Zdeno Štrba*) είναι Σλοβάκος διεθνής ποδοσφαιριστής που αγωνίζεται ως αμυντικός μέσος και ανήκει στο δυναμικό της Ξάνθης. Γεννήθηκε στις 9 Ιουνίου του 1976 και έχει ύψος 1,87.

Καριέρα
-------

Ο Στρμπα ξεκίνησε το ποδόσφαιρο από την Ντούκλα Μπάνσκα Μπίστριτσα και το 1998 πήρε μεταγραφή στην Ματαντόρ Πούχοφ όπου έμεινε για 4,5 περιόδους.Επόμενος σταθμός της καριέρας του ήταν η ΜΣΚ Ζίλινα στην οποία έμεινε ως το καλοκαίρι του 2009 σημειώνοντας 9 γκολ σε 191 συμμετοχές και πανηγυρίζοντας την κατάκτηση 3 πρωταθλημάτων και 3 Σούπερ Καπ Σλοβακίας.Τον Ιούνιο του 2009 αποκτήθηκε από την Σκόντα Ξάνθη υπογράφοντας συμβόλαιο διετούς διάρκειας.Κατά την πρώτη του χρονιά στην ακριτική ομάδα είχε 27 συμμετοχές,ξεκινόντας 23 φορές βασικός,και πέτυχε 4 γκολ βοηθώντας την ομάδα να αποφύγει τον υποβιβασμό.

Ο **Στρμπα** είναι από το 2003 διεθνής με την Εθνική Σλοβακίας μετρώντας 23 συμμετοχές ενώ είναι μέλος της αποστολής που συμμετέχει στο Μουντιάλ του 2010 που διεξέγεται στα γήπεδα της Νότιας Αφρικής.Μάλιστα έπαιξε ως βασικός στην πρεμιέρα με αντίπαλο τη Νέα Ζηλανδία αλλά και στον αγώνα της δεύτερης αγωνιστικής της φάσης των ομίλων με αντίπαλο την Παραγουάη.

Παραπομπές
----------

1. ↑  (πολλαπλές γλώσσες) *Transfermarkt*. 48608. Ανακτήθηκε στις 9  Οκτωβρίου 2017.
2. ↑  (Ισπανικά) *Argentine Soccer Database*. 55636.
3. ↑  (Ισπανικά) *Argentine Soccer Database*. 55636. Ανακτήθηκε στις 4  Απριλίου 2022.

Πηγές
-----

|  |  |
| --- | --- |
| εικονίδιο Ποδόσφαιρο | Πύλη Ποδόσφαιρο |

* Ανακοίνωσε Στρμπα και Κόλμπας
* Ξάνθη 2009/10
Η **Σνιαντεκία (Sniadeckia)** είναι ένας αστεροειδής που περιφέρεται στην εξωτερική περιοχή της Κύριας Ζώνης Αστεροειδών και έχει απόλυτο μέγεθος (όπως ορίζεται για το Ηλιακό Σύστημα) 10,104. Ανακαλύφθηκε το 1933 από τον Βέλγο αστρονόμο Συλβαίν Αρέντ, που παρατηρούσε από την Υκλ του Βελγίου, και πήρε το όνομά της προς τιμή του Πολωνού μαθηματικού, φιλοσόφου και αστρονόμου Γιαν Σνιαντέκι.

Αξιοσημείωτη είναι η πολύ μικρή εκκεντρότητα της τροχιάς της Σνιανεκίας, τροχιά η οποία είναι σχεδόν κυκλική.

Φυσικά χαρακτηριστικά
---------------------

Η μέση διάμετρος της Σνιαντεκίας εκτιμάται σε 51,50 χιλιόμετρα. Ο φασματικός τύπος της είναι **C** (ανθρακούχος), ενώ το γεωμετρικό άλβεδό της είναι 0,0529. Η Σνιαντεκία περιστρέφεται γύρω από τον εαυτό της μία φορά κάθε 17 ώρες και 34 λεπτά, μία μάλλον αργή περιστροφή για αστεροειδή.

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
--------------------

* Τροχιά από το JPL (Java) / Εφημερίδα

Αστεροειδείς| 1261 Λεγκία | 1262 Σνιαντεκία | 1263 Βαρσοβία |
Ο **Σπυρίδων Δενδρινός** ήταν Έλληνας προξενικός υπάλληλος του 19ου αιώνα.

Βιογραφία
---------

Γεννήθηκε το 1811 στην Κωνσταντινούπολη. Ο πατέρας του χρημάτισε εκεί αντιπρόσωπος, δηλαδή πρεσβευτής της Επτανησιακής Πολιτείας. Το 1821 με τις σφαγές των Χριστιανών η οικογένειά του ακολούθησε τη Ρωσική πρεσβεία και κατέφυγε στην Οδησσό για να σωθούν. Εκεί ο Σπυρίδων πήγε στο σχολείο. Το 1839 1830 διορίστηκε από τον πληρεξούσιο πρόεδρο των Ηγεμονιών Κόμη Κίσσελφ, και εργάστηκε στην εφαρμογή των νέων οργανικών νόμων και μεταρρυθμίσεων. Μετά την εκλογή των ηγεμόνων (Οσποδάρων) ο Δενδρινός έμεινε στο Βουκουρέστι ως γραμματέας στο εκεί Γενικό Προξενείο της Ρωσίας. Το 1850 διορίστηκε πρόξενος στην Τραπεζούντα. 

Μετά την έκρηξη του πολέμου κατέφυγε στην Τιφλίδα, επέστρεψε αργότερα στην Τραπεζούντα και διορίστηκε Γενικός Πρόξενος στη Βραζιλία, από εκεί στην Ήπειρο, και αργότερα στην Κρήτη.

Πηγές
-----

* Ανδρέας Παπαδόπουλος Βρετός. *Βιογραφικαί σημειώσεις περί των εικονογραφηθέντων προσώπων εν τω παρόντι ημερολογίω*. Ανακτήθηκε στις 23 Σεπτεμβρίου 2009.
Ο **Πασχάλης Τσαρούχας** (Αθήνα, 6 Ιουνίου 1966) είναι Έλληνας ηθοποιός, τραγουδιστής και συγγραφέας. Έχει βραβευτεί ως καλύτερος ηθοποιός στο Φεστιβάλ της Θεσσαλονίκης το 1997, του Καΐρου το 1998 και της Αργεντινής το 1998 ενώ έχει λάβει το βραβείο *Αγαπημένου Ηθοποιού* στην Ελλάδα το 2003. Το 2002 βραβεύτηκε για το συγγραφικό έργο παίρνοντας συγκεκριμένα το Ελληνικό Βραβείο Παιδικού Βιβλίου το 2002.

Πρώτα Χρόνια
------------

Γεννήθηκε το 1966 στην Αθήνα όπου και μεγάλωσε ενώ η καταγωγή του είναι από το Σουφλί και την Κεφαλονιά. Σε ηλικία δεκαοκτώ ετών ξεκίνησε τις σπουδές του στην Δραματική Σχολή Θεάτρου Τέχνης, από όπου αποφοίτησε κάποια χρόνια. Στις αρχές της δεκαετίας του 1990 έκανε τις πρώτες του εμφανίσεις στην τηλεόραση με μικρούς ρόλους στις σειρές "Αστυνόμος Θανάσης Παπαθανάσης", "Ο κίτρινος φάκελος", "Η Εκτέλεση" και "Τμήμα Ηθών".

Καριέρα
-------

### Τηλεοπτικοί ρόλοι

Έγινε ευρύτερα γνωστός τη σεζόν 1997-1998 όταν είχε έναν από τους βασικούς ρόλους στη δραματική σειρά του Μανούσου Μανουσάκη *Ψίθυροι καρδιάς*. Την ίδια χρονιά έπαιξε και στη σειρά *"Για σένα"*. Την επόμενη σεζόν έπαιξε τον πρώτο του πρωταγωνιστικό ρόλο στη σειρά "*Χωρικά Ύδατα",* ενώ την περίοδο 1999-2000 πρωταγωνίστησε στη σειρά "*Φύγαμε"*. Ακολούθησαν οι σειρές "*Ερασιτέχνης άνθρωπος"* και "*Πρόκληση"* στις οποίες είχε και πάλι πρωταγωνιστικό ρόλο τη σεζόν 2001-2002.

Το 2003 γνώρισε μεγάλη επιτυχία η συμμετοχή του στη σειρά "*Το Παιχνίδι της Συγγνώμης"* όπου συμπρωταγωνίστησε με την Τζίνα Αλιμόνου, ενώ είχε συμμετοχή και στο σενάριο της σειράς. Ακολούθησαν συμμετοχές στις σειρές *Φάε τη σοκολάτα σου*, *Τζένη και Ευανθία*, *Το καφέ της Χαράς* και *Το Κόκκινο Δωμάτιο* μέσα στα επόμενα χρόνια όπως επίσης συμμετείχε και σε διάφορες τηλεταινίες. Τη σεζόν 2006-2007 πρωταγωνίστησε στις σειρές "*Για την καρδιά ενός αγγέλου"* και "*Η γη της Ευαγγελίας".* Τη σεζόν 2020 πρωταγωνίστησε στις σειρές *Αν Ήμουν Πλούσιος* και *Η τούρτα της μαμάς*

Από το 2014 δραστηριοποιείται επαγγελματικά ως ηθοποιός και στην κυπριακή τηλεόραση. Εκεί έχει λάβει μέρος στις σειρές "*Όμικρον θετικό"* τη σεζόν 2014-2015, "*Καταιγίδα"* (2015-2016) και "*Σαν Οικογένεια"* (2016-2017). Το 2019 έλαβε μέρος στον πέμπτο κύκλο του show μεταμφιέσεων *Your Face Sounds Familiar* όπου κατέλαβε την ένατη θέση. Τη σεζόν 2021-σήμερα πρωταγωνιστεί στην καθημερινή δραματική σειρά του Mega "Η Γη της Ελιάς".

### Συγγραφικό έργο

Το 1999, παράλληλα με την ενασχόληση του με την υποκριτική, ξεκίνησε να ασχολείται με την συγγραφή βιβλίων. Μέχρι σήμερα έχει γράψει 17 συνολικά βιβλία, μεταξύ των οποίων είναι:

* Πολιτείες
* Το παραμύθι είναι…
* Η φωνή του δάσους
* Δον Κιχώτης
* Εκείνοι/Εμείς
* Η παράσταση αρχίζει τώρα
* Και να σκεφτείς, είχαμε σχεδόν νικήσει...
* Ο άλλος και ο άνθρωπος
* Σκούνα Κοραλλία
* Ω, τι κόσμος παιδιά

Προσωπική ζωή
-------------

Από το 2006 μέχρι το 2013 υπήρξε παντρεμένος με την επίσης ηθοποιό Θεοφανία Παπαθωμά με την οποία απέκτησαν ένα γιο, τον Αχιλλέα. Το 2016 ήρθε στον κόσμο η κόρη του Αλεξάνδρα από την τότε σχέση του.

Παραπομπές
----------

* **Εργογραφία**