recursal/SuperWikiNEXT-32B huggingface dataset:
Αντίγραφο μεταλλίου και αυτόγραφου του Σάρμαχ στη Λεωφόρο Αθλητών Αστέρων στο Ντζίβνουφ
Ο **Άντζεϊ Σάρμαχ** (πολωνικά: Andrzej Szarmach) ( γενν. 3 Οκτωβρίου 1950) είναι Πολωνός πρώην ποδοσφαιριστής, ο οποίος αγωνιζόταν ως επιθετικός και προπονητής.

Καριέρα
-------

Έπαιξε στην Εθνική Πολωνίας κατά τη διάρκεια της «χρυσής εποχής» της τη δεκαετία του 1970. Με τον Γκζέγκος Λάτο στα δεξιά του, τον Ρόμπερτ Γκαντόχα στα αριστερά του και τον Καζίμιες Ντέινα να τους υποστηρίζει, ο Σάρμαχ επωφελήθηκε από την απουσία του Βουοντζίμιες Λουμπάνσκι και ηγήθηκε της πολωνικής επίθεσης, της καλύτερης στο Παγκόσμιο Κύπελλο του 1974, με 16 γκολ. Ενώ ο Λάτο τερμάτισε πρώτος σε γκολ στο Κύπελλο με 7, ο Σάρμαχ με 5 γκολ άφησε το αποτύπωμά του στη διοργάνωση. Επιβεβαίωσε την ιδιότητά του δύο χρόνια αργότερα στους Ολυμπιακούς Αγώνες του 1976 στο Μόντρεαλ, κερδίζοντας το αργυρό μετάλλιο και τον τίτλο του καλύτερου παίκτη της διοργάνωσης, με 9 γκολ.

Με κόκκινα μάγουλα και μουστάκι, ο Πολωνός επιθετικός είχε γαλατική ποιότητα και έτσι ταίριαξε εύκολα στην ΑΖ Οσέρ. Κέρδισε την εύνοια του Γκυ Ρου και του κοινού της Βουργουνδίας, σκοράροντας 94 γκολ μεταξύ 1980 και 1985. Μετά από μια σύντομη θητεία στην Αν Αβάν ντε Γκενγκάν και συνολικά 32 γκολ σε 61 αγώνες με την εθνική ομάδα της Πολωνίας, ο Σάρμαχ ξεκίνησε την καριέρα του ως προπονητής, κυρίως με την Κλερμόν Φουτ 63 και στη συνέχεια με τη Σατορού στη δεύτερη κατηγορία, καθώς και με την Ζαγκουένμπιε Λούμπιν.

Παραπομπές
----------

1. ↑  www.footballdatabase.eu/football.joueurs.andrzej.szarmach.42934.fr.html.
2. ↑  (πολλαπλές γλώσσες) *Transfermarkt*. 132458. Ανακτήθηκε στις 9  Οκτωβρίου 2017.
3. 1 2  (Πολωνικά) *90minut.pl*. 8114. Ανακτήθηκε στις 23  Σεπτεμβρίου 2022.
4. ↑  Ανακτήθηκε στις 7  Ιανουαρίου 2022.
5. ↑  «France - Trainers of First and Second Division Clubs». Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 30 Απριλίου 2008. Ανακτήθηκε στις 17 Απριλίου 2008.

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
--------------------

|  |  |
| --- | --- |
| Commons logoCommons logo | Τα Wikimedia Commons έχουν πολυμέσα σχετικά με το θέμα   **Άντζεϊ Σάρμαχ** |

* (Αγγλικά) Άντζεϊ Σάρμαχ στο WorldFootball.net

|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
| Καθιερωμένοι όροι | 
* VIAF: 62146635452941981597
* GND: 1251596398

 |

 |
Ο **Γεώργιος** ήταν βυζαντινός στρατηγός, αρμενικής καταγωγής, κατά τον 7ο αιώνα που αυτομόλησε στους άραβες.

Ο Γεώργιος ήταν με τον βυζαντινό στρατό στον ποταμό Ιερμουχθά, σημερινός Γιαρμούκ, απέναντι από τον Αραβικό στρατό λίγο πριν την Μάχη του Ιερμουχθά το 636. Πιθανότατα είχε πάρει μέρος και στις πρότερες αψιμαχίες και μάχες με τους Άραβες. Πριν την μάχη ο Γεώργιος βγήκε από την παράταξη του και ζήτησε να μιλήσει με τον Άραβα στρατηγό Χαλίντ Ιμπν αλ Ουαλίντ, συνομίλησαν μάλιστα μπροστά στους δύο στρατούς. Ο Άραβας στρατηγός έπεισε τον Γεώργιο για την θρησκεία του και αυτός αποφάσισε να γίνει μουσουλμάνος αυτομολώντας στους άραβες. Στην συνέχεια έμαθε τις μουσουλμανικές προσευχές και πολέμησε με τους άραβες ενάντια στους βυζαντινούς.

Από σύγχρονους ταυτίχεται με έναν άλλο Γεώργιο τουρμάχη Αρμενιακών.

Παραπομπές
----------

1. 1 2  Τζίμα, σελ. 125
2. 1 2 3 4  Τζίμα, σελ. 83

Πηγές
-----

* Τζίμα, Ιωάννα, Εθνικό και Καποδιστριακό Πανεπιστήμιο Αθηνών (ΕΚΠΑ)), Περί αυτομολιών: προσχωρήσεις από το βυζαντινό στο αραβικό στρατόπεδο (7ος - 10ος αι.), 2014, που διανέμεται με άδεια (CC BY-SA 4.0), ανακτήθηκε 9 Ιανουαρίου 2019
Η **Μπριγκίτε Χόφμαν** (γερμανικά: *Brigitte Hoffmann*‎, γενν. 7 Αυγούστου 1943), ήταν Γερμανίδα πρωταθλήτρια της αντισφαίρισης στην Ανατολική Γερμανία.

Η Χόφμαν ξεκίνησε την καριέρα της στον σύλλογο της πόλης της *SG Eintracht Neuruppin* και σπούδασε στο HSG Πανεπιστήμιο Humboldt του Βερολίνου όπου πήρε δίπλωμα στην ιστορία και τον αθλητισμό. Στην αντισφαίριση γνώρισε τις πρώτες επιτυχίες μετά το 1967 το 1967, όταν εμφανίστηκε στον τελικό του διπλού γυναικών της Ανατολικής Γερμανίας.

Ήταν πρωταθλήτρια Ανατολικής Γερμανίας στο απλό το 1971, 1973, 1974, 1975, 1976, 1977 και το 1979.

Διορίστηκε σαν προπονήτρια και γυμναστής σε αθλητικά σωματεία του Ανατολικού Βερολίνου και το 1977 πήρε το διδακτορικό της με θέμα την κωπηλασία. Το 1979, κέρδισε τον τελευταίο ατομικό τίτλο της σε ηλικία 36 ετών κι ένα χρόνο αργότερα, της απονεμήθηκε ο τίτλος "Master of Sports".
Μετά τη σειρά της έβαλε και πάλι την τάξη της στη διεθνή σκηνή. Το 1993 μετά την επανένωση της Γερμανίας συμμετείχε σε διεθνή τουρνουά παλαιμάχων, ήταν παγκόσμια πρωταθλήτρια στο διπλό μεικτό το 1998 και και το 2003.

Πηγές
-----

* R. Streppelhoff: *Tennis als Leistungssport in der DDR.* In: *Stadion. Internationale Zeitschrift für Geschichte des Sports.* 23 (2007), 2, S. 243-264
Συντεταγμένες: 37°6′37.07″N 25°22′20.14″E﻿ / ﻿37.1102972°N 25.3722611°E﻿ / 37.1102972; 25.3722611

Η **Πορτάρα** είναι η τεράστια μαρμάρινη πύλη ενός εκατόμπεδου ναού που ξεκίνησε να χτίζεται τον 6ο π.Χ. αιώνα, πιθανότατα προς τιμήν του θεού Απόλλωνα, στη νήσο Νάξο. Βρίσκεται στο νησάκι «παλάτια», ή «νησί του Βάκχου», στο βόρειο άκρο του λιμανιού της Νάξου. Σύμφωνα με τη μυθολογία, σε αυτό το νησάκι ο Θησέας εγκατέλειψε την Αριάδνη, την οποία μετά απήγαγε ο Διόνυσος με την ακολουθία του. Το νησάκι δεν συνδεόταν με τη Νάξο μέχρι το 1919, χρονιά κατά την οποία κατασκευάστηκε ο μίσχος που το συνδέει με το υπόλοιπο νησί.

Την κατασκευή του ναού, γύρω στο 530 π.Χ, ξεκίνησε ο τύραννος Λύγδαμις, ο οποίος φιλοδοξούσε να δημιουργήσει έναν ναό παρόμοιο με τον ναό του ολυμπίου Διός στην Αθήνα. Το 524 π.Χ. ο Λύγδαμις αποκαθηλώνεται από την εξουσία του από τους Λακεδαιμόνιους, τα έργα σταματούν και έτσι ο ναός μένει ημιτελής. Μια πιθανή αιτία που δεν ολοκληρώθηκε ποτέ η κατασκευή αυτού του ναού είναι ο πόλεμος που ξέσπασε ανάμεσα στη Σάμο και τη Νάξο. Πολύ αργότερα, οι χριστιανοί έχτισαν εκκλησία πάνω στα ερείπια του αρχαίου ναού, ενώ κατά την περίοδο της ενετοκρατίας πολλά κομμάτια του ναού χρησιμοποιήθηκαν για το χτίσιμο του κάστρου της Νάξου.

Πηγές
-----

* Καριώτης, Παναγιώτης. Νάξος η αιώνια. Αθήνα: Ινστιτούτο Επεξεργασίας του Λόγου, 2004
* Κωτσάκης, Αθανάσιος. Η Νάξος κατά την Ενετοκρατία. Αθήνα: Πελασγός, 2001
* Νάξος : Αρχαιολογικοί χώροι· μουσεία· φύση· ιστορία· αρχιτεκτονική· αξιοθέατα· παραλίες· διαμονή· χάρτες: Ένας πλήρης ταξιδιωτικός οδηγός. Μηνακάκης, Βασίλης; Σιγάλα, Νέλη [Επιμ.]. Αθήνα:Explorer,2007
* Πορτάρα
* Πορτάρα: το μνημείο - σύμβολο της Νάξου Αρχειοθετήθηκε 2015-02-28 στο Wayback Machine.
* Νίκος Ζερβονικολάκης: Πορτάρα
Ο **Βαγγέλης Καρασάββας** (γεν. Δράμα 20 Μαρτίου 1967) είναι Έλληνας βετεράνος ποδοσφαιριστής που αγωνιζόταν στη θέση του τερματοφύλακα. Αγωνίστηκε τη δεκαετία του '80 και του '90 και αγωνίστηκε και σε επίπεδο Α' Εθνικής κατηγορίας. Πλέον ασχολείται ως προπονητής και γυμναστής τερματοφυλάκων. Ο μεγαλύτερος αδερφός του Βαγγέλη, Σταύρος Καρασάββας υπήρξε επίσης ποδοσφαιριστής που αγωνίστηκε στη θέση του τερματοφύλακα, τη δεκαετία του '70 και του '80.

Καριέρα
-------

Ξεκίνησε το ποδόσφαιρο από τα τμήματα υποδομών της Δόξας Δράμας. Ο Γερμανός προπονητής της Δόξας Δράμας Γκερντ Πρόκοπ τον προώθησε στην ανδρική στην οποία έγινε επαγγελματίας και αγωνίστηκε μέχρι και το 1989. Κατόπιν πήρε μεταγραφή στον Εθνικό Πειραιώς όπου αγωνίστηκε μέχρι και το 1996 και τον Ιανουάριο του 1996 ακολούθησε η μεταγραφή του στη Παναχαϊκή. Το έτος αυτό έφτασε κοντά στην μεταγραφή του στην Α.Ε.Κ. Αθηνών. Το καλοκαίρι του 1998 πήρε μεταγραφή στην Προοδευτική, με τη φανέλα της οποίας αγωνίστηκε 1,5 χρόνο στην Α' Εθνική μέχρι και το 2000. Τον Ιανουάριο του 2000 πήρε μεταγραφή στον Εθνικό Πειραιώς, και στη συνέχεια αγωνίστηκε για 1,5 χρόνο στον Πανσερραϊκό μέχρι το 2002. Ακολούθως αγωνίστηκε στην Γ.Σ. Προσοτσάνη στα πρωταθλήματα Δ' και Γ' Εθνικής και τερμάτισε επαγγελματικά το ποδόσφαιρο στον Πανδραμαϊκό.

Παραπομπές
----------

1. ↑  εφ. Αθλητική Ηχώ, 11 Ιουλίου 1998
2. ↑  εφ. Αθλητική Ηχώ, 14 Ιανουαρίου 2000
3. ↑  Το πάρε - δώσε των 18 ομάδων rizospastis.gr
4. ↑  Mεταγραφές Γενάρη rizospastis.gr

Πηγές
-----

* Αφιέρωμα Βαγγέλη Καρασάββα Αρχειοθετήθηκε 2020-12-30 στο Wayback Machine.
* Προφίλ και στατιστικά Βαγγέλη Καρασάββα transfermarkt.com
* Οι "άσοι" που λατρέψαμε στα 90s sport24.gr
Ο **Ναός του Δία στο Σπλiτ** (στα κροατικά: **Jupiterov hram**) βρίσκεται δεξιά του Παλατιού του Διοκλητιανού, δίπλα στο Περιστύλιο, τη κεντρική πλατεία του αυτοκρατορικού συγκροτήματος. 

Χτίστηκε ανάμεσα στο 295 και 305 μ.Χ. και πιθανόν μετατράπηκε σε Βαπτιστήριο του Αγίου Ιωάννη του Προδρόμου τον 6ο αιώνα όταν χτίστηκε και η κρύπτη που είναι αφιερωμένη στον Απόστολο Θωμά. Μπροστά στην είσοδο του ναού βρίσκεται μια από τις δώδεκα Σφίγγες που έφερε από την Αίγυπτο ο αυτοκράτορας Διοκλητιανός.

Παραπομπές
----------

1. ↑
2. ↑  «Αρχειοθετημένο αντίγραφο». Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 11 Απριλίου 2020. Ανακτήθηκε στις 11 Απριλίου 2020.

|  |  |
| --- | --- |
| Commons logoCommons logo | Τα Wikimedia Commons έχουν πολυμέσα σχετικά με το θέμα   **Ναός του Δία (Σπλιτ)** |
Ο **Άντριου Γκράχαμ** (*Andrew Graham*, 8 Απριλίου 1815 – 5 Νοεμβρίου 1908), γεννημένος στην Κομητεία Φέρμαναγκ της Ιρλανδίας, ήταν ένας Ιρλανδός αστρονόμος με ειδικότητα στους αστρονομικούς υπολογισμούς.

Ο Γκράχαμ ανεκάλυψε τον αστεροειδή 9 Μήτις τον Απρίλιο του 1848 ως υπάλληλος του Αστεροσκοπείου του Markree Castle (ήταν η μοναδική ανακάλυψη αστεροειδούς από τον Γκράχαμ και η μοναδική που έγινε ποτέ από την Ιρλανδία).

Αργότερα ο Γκράχαμ εργάσθηκε για τη σύνταξη του *Καταλόγου Markree*, που περιέχει παρατηρήσεις περίπου 60.000 αστέρων κατά μήκος της εκλειπτικής που πραγματοποιήθηκαν από τις 8/8/1848 μέχρι τις 27/3/1856 και δημοσιεύθηκε σε 4 τόμους (το 1851, 1853, 1854 και 1856 αντιστοίχως). Ταυτόχρονα, ο Γκράχαμ ανέπτυξε ένα τύπο μικρομέτρου που αύξησε σημαντικά την αποτελεσματικότητα των προσδιορισμών των θέσεων ουράνιων σωμάτων (ορθή αναφορά και απόκλιση).

Κατά το δεύτερο μισό της ζωής του ο Γκράχαμ εργάσθηκε ως Πρώτος Βοηθός στο Αστεροσκοπείο του Κέμπριτζ, στην Αγγλία (από το 1864 μέχρι το 1903), όπου συμμετείχε στη σύνταξη του *Καταλόγου του Κέμπριτζ*, από πολλές απόψεις μία επέκταση της δουλειάς του στο Markree σε νότιους αστέρες, που εκδόθηκε το 1897.

Παραπομπές
----------

1. 1 2  Εθνική Βιβλιοθήκη της Γερμανίας, Κρατική Βιβλιοθήκη του Βερολίνου, Βαυαρική Κρατική Βιβλιοθήκη, Εθνική Βιβλιοθήκη της Αυστρίας: (Γερμανικά, Αγγλικά) *Gemeinsame Normdatei*. Ανακτήθηκε στις 27  Απριλίου 2014.
2. 1 2  «Oxford Dictionary of National Biography» (Αγγλικά) Oxford University Press. Οξφόρδη. 2004.

Πηγές
-----

* "Mr. Andrew Graham, M.A.: In Memoriam". *The Christian Advocate*, 18 Δεκεμβρίου 1908

  


|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
| Καθιερωμένοι όροι | 
* VIAF: 69710709
* ISNI: 0000 0000 1054 5734
* GND: 117553212
* SUDOC: 174644663

 |

 |
Το ψηφιδωτό δάπεδο του ναού
Άποψη του ναού
Ο **Ναός του Ποσειδώνα** βρίσκεται στο Ταίναρο, στο άκρο της χερσονήσου της Μάνης. Ήταν αφιερωμένος στον Ποσειδώνα «Ασφάλειο», τον Ποσειδώνα της Ασφάλειας.

Πληροφορίες
-----------

Ο Στράβων, ανέφερε τον ναό ως "ιερό άλσος" με κοντινή σπηλιά. Ο γεωγράφος Παυσανίας περιέγραψε τον ναό σαν σπήλαιο με άγαλμα του Ποσειδώνα στην είσοδό του. Στην αρχαιότητα, το σπήλαιο αυτό θεωρούνταν η είσοδος στον Άδη. Όταν η Σπάρτη καταστράφηκε από σεισμό το 464 π.Χ. λέγεται ότι η αιτία, ήταν η εκδίκηση του Ποσειδώνα από τους Σπαρτιάτες έφορους, που σκότωσαν είλωτες που είχαν βρει καταφύγιο στον ιερό ναό. Ο ναός στο Ταίναρο χρονολογείται σε μια εποχή που οι είλωτες ήταν ακόμη ανεξάρτητοι, πριν υποταχθούν στην Σπάρτη. 

#### Μύθος

Γεωγραφική θέση του ιερού ναού.
Ο μύθος λέει ότι ένα δελφίνι διέσωσε τον Ποσειδώνα από βέβαιο πνιγμό και τον μετέφερε στο ναό του Ποσειδώνα στο Ταίναρο. Έτσι, στην είσοδό του βρισκόταν ένα ορειχάλκινο άγαλμα του κιθαρωδού Αρίωνα (γνωστό και ως Ωρίωνα), καθισμένο σε ένα δελφίνι και μια μικρή πηγή. Σύμφωνα με τον μύθο, όποιος κοιτούσε μέσα της, έβλεπε θάλασσες και πλοία.

Στον ιερό τόπο σήμερα υπάρχει και το εκκλησάκι του Ασωμάτου. H πρώτη εκτίμηση, είναι ότι ο αρχαίος ναός, κατείχε ακριβώς τη θέση της χριστιανικής εκκλησίας. H νέα έρευνα όμως διέψευσε κάτι τέτοιο. Ο ναός του Ποσειδώνα, μάλλον βρισκόταν λίγο πιο πέρα από το εκκλησάκι του Ασωμάτου, για την οικοδόμηση του οποίου χρησιμοποιήθηκαν υλικά από τον ναό.

Δείτε επίσης
------------

* Κατάλογος αρχαίων ελληνικών ναών
* Αρχιτεκτονική της Αρχαίας Ελλάδας

Παραπομπές
----------

1. ↑  «Ο ναός του Ποσειδώνα». *Tainaron Blue*. 2 Οκτωβρίου 2015. Ανακτήθηκε στις 2 Ιουλίου 2022.
2. ↑  «ΝΑΟΣ ΤΑΙΝΑΡΙΟΥ ΠΟΣΕΙΔΩΝΟΣ ΚΑΙ ΝΕΚΡΟΜΑΝΤΕΙΟ | Λακωνία | Πελοπόννησος | Golden Greece». *golden-greece.gr*. Ανακτήθηκε στις 2 Ιουλίου 2022.
Συντεταγμένες: 40°37′53.789″N 22°57′6.703″E﻿ / ﻿40.63160806°N 22.95186194°E﻿ / 40.63160806; 22.95186194

Ο **ναός της Υπαπαντής** είναι χριστιανικός ναός ο οποίος βρίσκεται στη Θεσσαλονίκη, απέναντι από την Αψίδα του Γαλέριου και την Παναγία Δέξια.

Περιγραφή
---------

Ο σημερινός ναός χρονολογείται από το 1841. Είναι τρίκλιτη βασιλική με πεταλοειδή γυναικωνίτη, μια μορφή συνηθισμένη στις μεταβυζαντινές εκκλησίες της βόρειας Ελλάδας. Τα κλίτη χωρίζονται με ξύλινους κίονες.

Ο σύγχρονος ναός βρίσκεται στη θέση μονής αφιερωμένης στην Παναγία, γνωστή ως Μονή του κυρ Ιωήλ σε πατριαρχικά έγγραφα του 16ου αιώνα. Η μονή πιθανόν ιδρύθηκε τον 10ο αιώνα, κοντά στο βόρειο άκρο του ιπποδρόμου και το ανακτορικό συγκρότημα. Η μικρή αυτή μονή ήταν μετόχι της μονής Αγίας Αναστασίας στη Χαλκιδική και το 1531 αναφέρεται ότι ήταν ερειπωμένη. Τότε την ανακαίνισε ο μοναχός και μετέπειτα μητροπολίτης Θεσσαλονίκης Θεωνάς. Ο ναός υπέστη ριζική ανακαίνιση το 1841. Ο ναός εξακολουθούσε να ανήκει σε μοναστήρι μέχρι το 1863, οπότε και τον κατέλαβαν με τη βία οι ενορίτες, και παρά τις διαμάχες με το μοναστήρι, ο ναός πέρασε οριστικά στην κυριαρχία της ενορίας το 1865.

Ο ανατολικός τοίχος του ναού αποτελείται από προσεγμένη λαξευμένη τοιχοποιία από πέτρες και πλίνθους. Παρόμοια είναι η τοιχοποιία του κάτω τμήματος του νότιου και του βόρειου τοίχου. Στο βόρειο τοίχο έχουν επίσης ενσωματωθεί ρωμαϊκά και βυζαντινά spolia, ανάμεσα στα οποία βρίσκεται μια επιγραφή του 1272. Ο ξυλόγλυπτος διάκοσμος του ναού, συμπεριλαμβανομένου του άμβωνα, του δεσποτικού θρόνου και των προσκυνηταρίων, χρονολογείται από τον 19ο αιώνα.

Ανάμεσα στις εικόνες του τέμπλου ξεχωρίζει η εικόνα του Χριστού, η οποία προέρχεται από το παλαιότερο, προ του 1841, τέμπλο του ναού. Η εικόνα του Χριστού έχει συσχετιστεί με την εικόνα του Αγίου Δημητρίου η οποία βρίσκεται στο Βυζαντινό Μουσείο Αθήνας και την Παναγία της Οδηγήτριας στο Πατριαρχείο Κωνσταντινούπολης. Στην ίδια καλλιτεχνική οντότητα ανήκει και το βημόθυρο που σήμερα έχει ενσωματωθεί στην Ωραία Πύλη του ναού. Θεωρούνται ότι αποτελούν έργα του Φράγκου Κατελάνου, του 16ου αιώνα.

Παραπομπές
----------

1. 1 2  «Ι. Ν. Υπαπαντής του Χριστού - Δυτική & Κεντρική Μακεδονία». *www.religiousgreece.gr*. Ιερά Αρχιεπισκοπή Αθηνών. Ανακτήθηκε στις 14 Ιανουαρίου 2021.
2. ↑  Θεοχαρίδης, Γ. Ι. (1956-01-01). «Η νέα μονή Θεσσαλονίκης». *Μακεδονικά* **3**: 334. doi:10.12681/makedonika.1107. ISSN 2241-2018.. Ανακτήθηκε στις 2021-01-14.
3. 1 2  Σιωμκος, Νικόλαος Δ. (2011-07-06). «Εικόνες από το αρχικό τέμπλο του ναού της Υπαπαντής στη Θεσσαλονίκη. Ανασύνθεση ενός συνόλου του 16ου αιώνα». *Δελτίον Χριστιανικής Αρχαιολογικής Εταιρείας* **45**: 321. doi:10.12681/dchae.492. ISSN 2241-2190. . [*νεκρός σύνδεσμος*]
Ο **Ναός της Ομόνοιας** είναι ένας αρχαίος Ελληνικός ναός στην Κοιλάδα των ναών του Ακράγαντα, στη νότια ακτή της Σικελίας. Είναι ο μεγαλύτερος και καλύτερα διατηρημένος δωρικός ναός της Σικελίας και ένας από τους πιο καλοδιατηρημένους ελληνικούς ναούς, ιδιαίτερα μεταξύ των δωρικών.

Ο ναός της Ομόνοιας, από την κοιλάδα των επτά ναών του Ακράγαντα.

Ιστορία
-------

Ο ναός κτίστηκε το 440-430 π.Χ. Η καλοδιατηρημένη περίσταση των 6 Χ 13 κιόνων στηρίζεται επάνω σε ένα κρηπίδωμα τεσσάρων βαθμίδων, το οποίο έχει διαστάσεις 39,42 Χ 16,92 μ. και 8,93 μ. ύψος. Οι κίονες έχουν ύψος 6 μ. έχουν 20 αυλακώσεις και ένταση (λεπτότεροι στην κορυφή και πιο κυρτοί περίπου στη μέση) για πιο αρμονικό αισθητικό αποτέλεσμα. Διαθέτει πρόναο *εν παραστάσι* και *οπισθόδομο εν παραστάσι*.

Όπως και ο γειτονικός ναός της Ήρας, κατασκευάστηκε σε συμπαγή βάση, που σχεδιάστηκε για να διορθώσει την ανομοιομορφία του βραχώδους εδάφους. Εκεί κοντά βρέθηκε μία επιγραφή, που αναφέρεται στην Concordia και ο ναός ονομάστηκε συμβατικά *της Ομόνοιας*, αν και η επιγραφή δεν συνδέεται με τον ναό.

Αν ήταν ακόμη σε λειτουργία ως τον 4ο-5ο μ.Χ. αι. τότε θα είχε σχέση με τις εκτελέσεις των ειδωλολατρών, όταν η Ρωμαϊκή Αυτοκρατορία έγινε χριστιανική. Ο ναός μετατράπηκε σε χριστιανική βασιλική τον 6ο αι. αφιερωμένος στους αποστόλους Πέτρο και Παύλο, από τον άγιο Γρηγόριο ντελλε Ράπε επίσκοπο του Ακράγαντα. Έτσι επιβίωσε της καταστροφής των τόπων λατρείας, που είχαν οι ειδωλολάτρες. Τότε στο κενό μεταξύ των κιόνων κτίστηκε τοίχος, κάτι που άλλαξε την αρχική μορφή του. Η διαίρεση σε σηκό και οπισθόδομο καταστράφηκε· οι τοίχοι του σηκού κόπηκαν, ώστε να σχηματιστούν αψίδες.

Το 1785 έγινε αποκατάσταση του μνημείου και οι χριστιανικές επεμβάσεις αφαιρέθηκαν: ο Γαβριήλ Λαντσιλλόττο Καστέλο πρίγκιπας της Τορρεμούτσα μετέφερε τον χριστιανικό βωμό κάπου αλλού και το 1788 άρχισε η αποκατάσταση του κλασικού κτηρίου. Eίναι -μετά από τον Παρθενώνα- ο καλύτερα σωζόμενος δωρικός ναός του κόσμου.

Πινακοθήκη
----------

* 
* 
* 
* 
* Κάτοψη του ναού: πρόναος, σηκός, οπισθόδομος.Κάτοψη του ναού: πρόναος, σηκός, οπισθόδομος.
* Άποψη του ναού της Ομονοίας, Σταρλς Γκορ, 1777Άποψη του ναού της Ομονοίας, Σταρλς Γκορ, 1777
* Άποψη των ναών της Ομονοίας και της Ήρας, Τσαρλς Λοκ Ε΄στλαϊκ, π. το 1818Άποψη των ναών της Ομονοίας και της Ήρας, Τσαρλς Λοκ Ε΄στλαϊκ, π. το 1818
* Ξυλογραφία π. το 1885Ξυλογραφία π. το 1885
* Φωτογραφία π. το 1888Φωτογραφία π. το 1888
* Γουίλιαμ Χένρυ Γκούντγιαρ, 1895Γουίλιαμ Χένρυ Γκούντγιαρ, 1895
* Ζόζεφ Πέννελλ, Ο ναός από τη θάλασσα, 1913Ζόζεφ Πέννελλ, Ο ναός από τη θάλασσα, 1913

Δείτε επίσης
------------

* Ναός του Ολυμπίου Διος (Ακράγαντας)
* Ναός της Ήρας Λακινίας (Ακράγαντας)
* Ναός του Ηρακλή (Ακράγαντας)

Παραπομπές
----------

1. ↑  (Γερμανικά, Αγγλικά, Γαλλικά, Ισπανικά, Ιταλικά) *archINFORM*. 11699. Ανακτήθηκε στις 31  Ιουλίου 2018.
2. ↑  (Γερμανικά, Αγγλικά, Γαλλικά, Ισπανικά, Ιταλικά) *archINFORM*. Ανακτήθηκε στις 30  Ιουλίου 2018.

|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
| Καθιερωμένοι όροι | 
* VIAF: 240129906
* GND: 7608908-3

 |

 |
Συντεταγμένες: 41°54′2″N 12°28′43″E﻿ / ﻿41.90056°N 12.47861°E﻿ / 41.90056; 12.47861

Ο **Ναός των Νυμφών** ήταν ναός στην αρχαία Ρώμη αφιερωμένος στις Νύμφες, που αποδεικνύεται σε διάφορες πηγές και γενικά ταυτίζεται με τα ερείπια σε αυτό που είναι τώρα η οδός Βοτέγκε Οσκούρε.

Ο ναός ιδρύθηκε τον 3ο αιώνα π.Χ. ή στις αρχές του 2ου αιώνα π.Χ. Υπέστη ζημιές από πυρκαγιά στα μέσα του 1ου αιώνα π.Χ. και πιθανότατα επηρεάστηκε και από την πυρκαγιά που ξέσπασε σε όλη την πόλη το 80 μ.Χ. Αυτός ο ναός ήταν στο Άρεως Πεδίον. Εάν εξακολουθούσε να χρησιμοποιείται τον 4ο αιώνα, ο ναός θα είχε κλείσει κατά τη διάρκεια της δίωξης των ειδωλολατρών στην ύστερη Ρωμαϊκή Αυτοκρατορία, όταν οι Χριστιανοί Αυτοκράτορες εξέδωσαν διατάγματα που απαγόρευαν κάθε μη χριστιανική λατρεία και ιερά.

Παραπομπές
----------

1. ↑  R. MacMullen, "Christianizing The Roman Empire A.D.100-400, Yale University Press, 1984, (ISBN 0-300-03642-6)

Βιβλιογραφία
------------

* Daniele Manacorda, sv «Nymphae, aedes», στο Eva Margareta Steinby (επιμ. ), Lexicon topographicum urbis Romae, III, Ρώμη 1996, σελ. 350–351.
Ο **Άγιος Πατρίκιος της Ιρλανδίας** (*Naomh Pádraig*) ήταν χριστιανός ιεραπόστολος και επίσκοπος. Θεωρείται ο προστάτης Άγιος και φωτιστής της Ιρλανδίας, μαζί με την Αγία Μπρίγκιντα του Κιλντέρ και τον Άγιο Κολουμβανό, επονομαζόμενος "Σούκατ". Άσκησε τα ιεραποστολικά και επισκοπικά του καθήκοντα περί το δεύτερο μισό του 5ου αιώνα. 

Γεννήθηκε στα τέλη της ρωμαϊκής κυριαρχίας επί της Βρετανίας. Ο τόπος γέννησής του δεν είναι εξακριβωμένος. Σύμφωνα με παραδόσεις γεννήθηκε είτε στην Αγγλία (Γκλαννοβέντα ή Μπίρντοσγουολντ ή κοντά στο Καρλάιλ) είτε στη Σκωτία (στο Κιλπάτρικ, σύμφωνα με την Καθολική Εγκυκλοπαίδεια) από πατέρα Ρωμαίο άποικο με το όνομα Καλπόρνιος (*Calpornius*). Σε νεαρή ηλικία απήχθηκε από πειρατές στο Άντριμ της Ιρλανδίας όπου και εργάσθηκε επί 6 χρόνια ως αγρότης του εκεί ευπατρίδη Μίλιουκ. Δραπετεύοντας αργότερα στη Γαλλία έγινε μαθητής του Αγίου Μαρτίνου της Τουρ και το 432 μ.Χ. χειροτονήθηκε επίσκοπος με το όνομα *Πατρίκιος*. Τότε στάλθηκε από την Αγία Έδρα στην Ιρλανδία προκειμένου να καταπολεμήσει την αίρεση των Πελαγιανών (οπαδών του θεολόγου Πελαγίου), αλλά και για την περαιτέρω διάδοση του Χριστιανισμού. Παρέμεινε εκεί για πολλά χρόνια ως επίσκοπος της Αρμάχ, ζώντας υποδειγματικό βίο και λατρευόμενος από το πνευματικό του ποίμνιο.

Έχουν διασωθεί δυο επιστολές του, καθώς και μεταγενέστερες αγιογραφίες από τον 7ο αιώνα και μετά. Αν και δεν υπάρχει απόλυτη βεβαιότητα για το χρόνο της δράσης του, σύμφωνα με κάποιες πηγές ο Άγιος Πατρίκιος έζησε μεταξύ των ετών 373 και 493, ενώ κατ΄ άλλες δίδαξε το Χριστιανισμό στη Βόρειο Ιρλανδία από το 433 μέχρι και το θάνατό του, πιθανώς το 460.

Ο Άγιος Πατρίκιος Ιρλανδίας θεωρείται άγιος από την Ορθόδοξη, την Καθολική, τη Λουθηρανική και την Αγγλικανική εκκλησία, ενώ η μνήμη του γιορτάζεται στις 17 Μαρτίου, όπου ιδιαίτερα στην Ιρλανδία πραγματοποιούνται πάνδημες και μεγαλοπρεπείς τελετές. Η ημέρα του Αγίου Πατρικίου είναι κατάσταση αργίας στη Βόρεια Ιρλανδία, στην Καναδική επαρχία της Νέας Γης και Λαμπραντόρ. Γιορτάζεται γενικά στις Ηνωμένες Πολιτείες και σε πολλές άλλες χώρες.

Πηγές
-----

* *Νεώτερον Εγκυκλοπαιδικόν Λεξικόν Ηλίου* τ. 15ος, σ. 617
* *Πάπυρος Λαρούς Μπριττάνικα* τ. 48ος, σ. 260

Παραπομπές
----------

1. ↑  Εθνική Βιβλιοθήκη της Γερμανίας, Κρατική Βιβλιοθήκη του Βερολίνου, Βαυαρική Κρατική Βιβλιοθήκη, Εθνική Βιβλιοθήκη της Αυστρίας: (Γερμανικά, Αγγλικά) *Gemeinsame Normdatei*. 118641514. Ανακτήθηκε στις 15  Οκτωβρίου 2015.
2. ↑  «Calendarium Romanum» (λατινική γλώσσα) Βατικανό. 1969. σελ. 25.
3. ↑  «*St Patrick the Bishop of Armagh and Enlightener of Ireland*». Ανακτήθηκε στις 11 Νοεμβρίου 2007.
4. ↑  «Η εξάπλωση του Χριστιανισμού στη Δυτική Ευρώπη» (PDF). eclass.sch.gr. σελ. 9. [*νεκρός σύνδεσμος*]

|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
| Καθιερωμένοι όροι | 
* WorldCat
* VIAF: 4934807
* **ΕΒΕ**: 95656
* LCCN: n80104029
* ISNI: 0000 0001 1781 1326
* GND: 118641514
* SELIBR: 197170
* SUDOC: 02706025X
* BNF: cb11918774g (data)
* BIBSYS: 1010498
* NLA: 49682362
* NKC: jn20000701379
* CiNii: DA04331178

 |

 |
Συντεταγμένες: 35°20′24.439″N 25°8′5.071″E﻿ / ﻿35.34012194°N 25.13474194°E﻿ / 35.34012194; 25.13474194

Ο **ναός του Αγίου Τίτου** είναι ορθόδοξη εκκλησία στο Ηράκλειο, Κρήτη, αφιερωμένη στον Άγιο Τίτο. Ο σημερινός ναός κατασκευάστηκε το 1869 ως Γενί Τζαμί και το 1925 αποδόθηκε στη χριστιανική λατρεία. Ο ναός ανακηρύχθηκε το 2013 καθεδρικός ναός της αρχιεπισκοπής Κρήτης. Το κτίριο είναι εκλεκτικού ρυθμού τετρακιόνιος ναός με τρούλο. Στην εξωτερική πλευρά του ναού κυριαρχούν τα κατακόρυφα στοιχεία, ενώ στην κορυφή του υπάρχει λιθόγλυπτη επίστεψη.

Ιστορία
-------

Μετά την ανακατάληψη της Κρήτης από τους Βυζαντινούς το 961, η έδρα της επισκοπής μεταφέρθηκε από τη Γόρτυνα στον Χάνδακα (σημερινό Ηράκλειο), ο οποίος έγινε η πρωτεύουσα του νησιού. Τότε κατασκευάστηκε στον Χάνδακα ο νέος μητροπολιτικός ναός, αφιερωμένος στον απόστολο Τίτο, τον πρώτο επίσκοπο Κρήτης. Ο ναός ήταν μονόχωρος δρομικός. Στο ναό μεταφέρθηκαν διάφορα κειμήλια, ανάμεσα στα οποία η Τιμία Κάρα του Τίτου και η εικόνα της Παναγιάς της Μεσοπαντίτισσας. Το 1210, η Κρήτη πέρασε στην κατοχή των Ενετών και στον ναό εγκαταστάθηκε ο λατίνος αρχιεπίσκοπος. Ο ναός υπέστη ορισμένες τροποποιήσεις, όπως τη διάνοιξη κυκλικού φεγγίτη και την κατασκευή κωδωνοστασίου. Αυτός ο πρώτος ναός καταστράφηκε πριν τα μέσα του 15ου αιώνα.

Ο ναός ξαναχτίστηκε σε ρυθμό τρίκλιτης βασιλικής και εγκαινιάστηκε από τον αρχιεπίσκοπο Κρήτης Φαντίνο Ντάντολο στις 3 Ιανουαρίου 1446. Αν και υπέστη ελαφρές ζημιές από τον σεισμό του 1508, καταστράφηκε από πυρκαγιά στις 3 Απριλίου 1544, από την οποία όμως διασώθηκαν τα κειμήλια και λείψανα του ναού. Ο ναός επανακατασκευάστηκε στον ίδιο ρυθμό το 1557. Μετά την κατάκτηση του Χάνδακα από τους Τούρκους το 1669, τα κειμήλιά του φυγαδεύτηκαν στην Βενετία και ο ναός μετατράπει σε μουσουλμανικό τέμενος, αφιερωμένο στον Ζαδέ Φαζίλ Αχμέτ Κιοπρουλή, πορθητή του Χάνδακα. Το τέμενος ήταν γνωστό ως Βεζίρ Τζαμί. Το κτίριο καταστράφηκε από τον σεισμό του 1856.

Το σημερινό κτίριο άρχισε να κατασκευάζεται το 1869 σε σχέδιο Αθανασίου Μούση, ο οποίος έχει σχεδιάσει μεταξύ άλλων τον μητροπολιτικό ναό του αγίου Μηνά. Το νέο τέμενος έγινε γνωστό ως Γενί Τζαμί, αν και διατηρούσε το παλιό του όνομα. Μετά την ένταξη της Κρήτης στην Ελλάδα και την ανταλλαγή των πληθυσμών, το κτίριο επισκευάστηκε από την Εκκλησία της Κρήτης και αποδόθηκε στην ορθόδοξη χριστιανική λατρεία στις 3 Μαΐου 1925. Ο μιναρές του τεμένους κατεδαφίστηκε. Στις 15 Μαΐου 1966 επεστράφη στο ναό η κάρα του Αγίου Τίτου από τη Βενετία.

Από το 1974 μέχρι το 1988 πραγματοποιήθηκαν εργασίες στερέωσης και αποκατάστασης του ναού.

Το 2013, ο ναός του αγίου Τίτου ανακηρύχθηκε από τον αρχιεπίσκοπο Κρήτης Ειρηναίο καθεδρικός ναός της αρχιεπισκοπής Κρήτης.

Παραπομπές
----------

1. 1 2 3 4  Νίκη Κριτσωτάκη. «Ιερός Ναός του Αγίου Τίτου». Ιερός Ναός του Αγίου Τίτου. Ανακτήθηκε στις 2 Ιουνίου 2016.
2. ↑  «Καθεδρικός ναός της Κρήτης ο Άγιος Τίτος στο Ηράκλειο». amen.gr. 29 Αυγούστου 2013. Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 5 Μαΐου 2018. Ανακτήθηκε στις 2 Ιουνίου 2016.

|  |  |
| --- | --- |
| 

|  |
| --- |
| * Πύλη:Ιστορία
* Πύλη:Αρχαιολογία
* Πύλη:Ελλάδα
 |

 |
Ο **Άγιος Πατρίκιος επίσκοπος Προύσης** έζησε τον 3ο μ.Χ. αιώνα στην Προύσα της Βιθυνίας, στη Μικρά Ασία. Η μνήμη του τιμάται στις 19 Μαΐου.

Βίος
----

Ο άγιος Πατρίκιος ήταν πρόσωπο με μεγάλη θεολογική κατάρτιση και αναδείχθηκε επίσκοπος Προύσας στη Μικρά Ασία. Από τη θέση αυτή αγωνίστηκε για την επιστροφή πολλών ανθρώπων από την ειδωλολατρία. Διάλεξε τρεις συνεργάτες, τον Ακάκιο, το Μένανδρο και τον Πολύαινο, με την βοήθεια των οποίων πολλοί ειδωλολάτρες ασπάστηκαν τον Χριστιανισμό. Αυτό όμως εξόργισε τους ιερείς των ειδώλων, οι οποίοι τον κατήγγειλαν στον άρχοντα Ιουλιανό τον Υπατικό, ο οποίος διέταξε την σύλληψή τους.

Ο άρχοντας προσπάθησε στην αρχή ανεπιτυχώς με θεολογικές συζητήσεις, να πείσει τον Πατρίκιο ότι ο Χριστός δεν είναι Θεός.

Ο άγιος Πατρίκιος με ρητορική δεινότητα απάντησε στον τοπικό άρχοντα πως ο Χριστός είναι ο ένας και αληθινός Θεός. Βλέποντας τη διαλεκτική συντριβή, ο άρχοντας διέταξε τον αποκεφαλισμό του Πατρικίου και των συνεργατών του Ακακίου, Μενάνδρου και Πολυαίνου.

Παραπομπές
----------

1. ↑  Ιερά Μητρόπολις Αυστρίας, μνήμη Ἁγίου Ἱερομάρτυρος Πατρικίου, Ἐπισκόπου Προύσης, καί τῶν σύν αὐτῷ Ἀκακίου, Μενάνδρου καί Πολυαίνου
2. ↑  Ποιος ήταν ο Άγιος Πατρίκιος που τιμάται σήμερα, sinidisi.gr
3. ↑  Ο Άγιος Πατρίκιος εορτάζει στις 19 Μαΐου
4. ↑  «Άγιος Πατρίκιοςεπίσκοπος Προύσης Ιερομάρτυς και συν αυτών Ακάκιος, Μένανδρος και Πολύαινος, imkythiron.gr». Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 29 Ιουλίου 2020. Ανακτήθηκε στις 29 Ιουλίου 2020.
5. ↑  Ιερομάρτυς Πατρίκιος επίσκοπος Προύσης, pemptousia.gr
Ο Άισυ Μπέυ με την εκβολή ενός εκ των παγετώνων
O **Άισυ Μπέυ** (*Icy Bay*, δηλαδή «Παγωμένος όρμος») είναι σώμα νερού στη Νοτιοανατολική Αλάσκα, στον μυχό του Κόλπου της Αλάσκας, που σχηματίσθηκε βαθμιαία από τις αρχές του 20ού αιώνα μέχρι σήμερα εξαιτίας της ταχείας υποχωρήσεως τριών παγετώνων: των Γκιγιό (Guyot), Γιάτσε (Yahtse) και Τύντωλ (Tyndall). Η είσοδος του όρμου ή κόλπου βρίσκεται σε γεωγραφικές συντεταγμένες πλάτος 59°56′ Βόρειο και μήκος 141°32′ Δυτικό. Αποτελεί μέρος της Φυσικής Περιοχής Βράνγκελ-Σαιν Ελάιας, μέρους του Εθνικού Πάρκου Βράνγκελ-Σαιν Ελάιας, του μεγαλύτερου σε έκταση Εθνικού Πάρκου των ΗΠΑ.

Στις αρχές του 20ού αιώνα η είσοδος του όρμου ήταν μονίμως φραγμένη από μια τεράστιου πλάτους πρόσοψη (εκβολή) παγετώνα, της ενώσεως των τριών παραπάνω, από τον οποίο αποκόπτονταν παγόβουνα απευθείας στον Κόλπο της Αλάσκας. Τη δεκαετία του 1960 ο σημερινός όρμος χαρακτηριζόταν ως «πορθμός», καθώς είχε ανοίξει μία στενή θαλάσσια δίοδος προς το εσωτερικό της ξηράς, μήκους 19,2 χιλιομέτρων. Μετά όμως από μία συνολικώς εκατονταετή υποχώρηση των παγετώνων, έχει πλέον δημιουργηθεί ένας βαθύς όρμος, ο μυχός του οποίου έχει 4 βραχίονες, που στην ουσία είναι μικρά φιόρδ. Στον ανατολικότερο βραχίονα, που είναι και ο πιο μακρύς, το μέτωπο του πάγου βρίσκεται πια σε απόσταση 34 περίπου χιλιομέτρων από την είσοδο του όρμου.

Στη δυτική είσοδο του όρμου υπάρχει μικρό ομώνυμο ιδιωτικό αεροδρόμιο (Icy Bay Airport), με διάδρομο μήκους ενός μιλίου (1,6 χιλιόμετρο), που εξυπηρετεί κυρίως μισθωμένες πτήσεις αεροταξί από το χωριό Γιακουτάκ στα ανατολικά (απόσταση περίπου 120 χιλιόμετρα). Ο όρμος αποτελεί δημοφιλή προορισμό για τους λάτρεις του θαλάσσιου καγιάκ.

Παραπομπές
----------

1. ↑  Λήμμα «Άισυ Μπαίυ» στη *Νέα Ελληνική Εγκυκλοπαίδεια* «Χάρη Πάτση», τόμ. 3 (1967)

Εξωτερικοί σύνδεσμοι-πηγές
--------------------------

|  |  |
| --- | --- |
| Commons logoCommons logo | Τα Wikimedia Commons έχουν πολυμέσα σχετικά με το θέμα   **Άισυ Μπέυ** |

* Sea Kayaking in Icy Bay
* Official National Park Service website
Ο **Ναός του Αγίου Βαλεντίνου** (πλήρης ονομασία **Βασιλική των Αγίων Διονυσίου και Βαλεντίνου**) είναι ναός γοτθικού ρυθμού, ο οποίος βρίσκεται στο Κίντριχ, στο κρατίδιο της Έσσης, στη Γερμανία. Το 2010 ονομάστηκε ελάσσονα βασιλική.

Ο ναός
------

Ο Ναός του Αγίου Βαλεντίνου χτίστηκε στα τέλη του 15ου αιώνα. Εκείνη την εποχή στους περισσότερους ναούς δεν υπήρχαν στασίδια και οι πιστοί παρακολουθούσαν τη λειτουργία όρθιοι. Στη συγκεκριμένη εκκλησία, επειδή προσέρχονταν και πολλοί επιληπτικοί, καθώς ο Άγιος Βαλεντίνος θεωρείται και προστάτης των ανθρώπων που πάσχουν από επιληψία, υπήρχαν ξύλινα στασίδια, που διασώζονται μέχρι σήμερα. Πολλά από αυτά φέρουν διακοσμητικά στοιχεία, όπως λουλούδια, και επιγραφές σε γοτθικό αλφάβητο. Σε ένα από τα στασίδια είναι σκαλισμένο σε σπειρωματική διάταξη, με κεφαλαία γράμματα, ένα ποίημα, (*Gerechtigkeitsspirale* -*Σπείρα της δικαιοσύνης*), έργο του ξυλουργού Έρχαρτ Φάλκενερ (Erhart Falckener), από το 1510.Το ποίημα διαβάζεται από το κέντρο προς τα έξω:


| Γερμανικά | Ελληνικά |
| --- | --- |
| DIE GERECHTIKEIT LIT IN GROSER NOT 
DIE WARHEIT IST GESCHLAGEN DOT 
DER GLAVBEN HAT DEN STRIT VER LORN 
DIE FALSCHEIT DIE IST HOCH GEBORN 
DAS DVT GOT DEM HERN ZORN 
O MENSCH LAS AB 
DAS DV NIT WERDES EWIGLICH VERLORN 
LOBT GERECHTIKEIT | Η δικαιοσύνη υποφέρει στη μεγάλη ανάγκη
Η αλήθεια χτυπιέται μέχρι θανάτου
Η πίστη έχει χάσει τη μάχη
Τα ψέματα αυξάνονται πάρα πολύ
Αυτό εξαγριώνει τον Κύριο τον Θεό μας
Ω ανθρωπότητα σταμάτα
Προκειμένου να μη χαθείς για πάντα
Δόξασε τη δικαιοσύνη |

Η κεντρική είσοδος του ναού βρίσκεται στη δυτική πλευρά του κτιρίου. Στο τύμπανο πάνω από την πόρτα υπάρχει ανάγλυφη απεικόνιση της Ανάληψης και της Στέψης της Παναγίας. Το εκκλησιαστικό όργανο του ναού είναι ένα από τα παλαιότερα σωζόμενα εκκλησιαστικά όργανα, που συνεχίζουν να χρησιμοποιούνται μέχρι σήμερα. Στον ναό υπάρχει και ένα ξύλινο, επιχρυσωμένο άγαλμα της Παναγίας, που χρονολογείται το 1330.

Φωτογραφίες
-----------

* Το τύμπανο πάνω από την κεντρική είσοδο του ναού]Το τύμπανο πάνω από την κεντρική είσοδο του ναού]
* Το εσωτερικό του ναούΤο εσωτερικό του ναού
* Το εσωτερικό του ναούΤο εσωτερικό του ναού
* Το εσωτερικό και τα βιτρό του ναούΤο εσωτερικό και τα βιτρό του ναού
* Το GerechtigkeitsspiraleΤο Gerechtigkeitsspirale
* Το εκκλησιαστικό όργανο του ναούΤο εκκλησιαστικό όργανο του ναού

Παραπομπές
----------

1. 1 2 3  (Γερμανικά, Αγγλικά, Γαλλικά, Ισπανικά, Ιταλικά) *archINFORM*. 20011. Ανακτήθηκε στις 31  Ιουλίου 2018.
2. 1 2  «HISTORISCHES GEBÄUDE NR. 9 - Katholische Pfarrkirche». *Förderkreis Kiedricher Geschichts- und Kulturzeugen e.V*. 11 Αυγούστου 2011. Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 3 Φεβρουαρίου 2014.
3. ↑  Kremer, Werner (2010). 500 Jahre Laiengestühl 1510 – 2010 in der St. Valentinuskirche Kiedrich im Rheingau geschaffen von Erhart Falckener. Kiedrich.
4. ↑  «Passion 2013: Sönndag Judica». *www.plattpartu.de*. Ανακτήθηκε στις 3 Φεβρουαρίου 2022.
5. ↑  McLachlan, Gordon (2004). The Rough Guide to Germany. Rough Guides. σελ. 401
Συντεταγμένες: 22°48′5″N 32°32′44″E﻿ / ﻿22.80139°N 32.54556°E﻿ / 22.80139; 32.54556

O ελληνορωμαϊκός αιγυπτιακός **ναός της Ντάκκα** χτίστηκε στην n αρχαία πόλη Ψέλχις στην Κάτω Νουβία, 56 χλμ. νότια του Ασουάν αφιερωμένος στον Θωθ, τον θεό της σοφίας στο αρχαίο αιγυπτιακό πάνθεον. Ο ναός ήταν αρχικά ένα μικρό κτήριο με μία αίθουσα, που οικοδομήθηκε για πρώτη φορά τον 3ο αιώνα π.Χ. από έναν Μεροΐτη βασιλιά ονόματι Εργαμένης Β' σε συνεργασία με τον Πτολεμαίο Δ' ο οποίος πρόσθεσε έναν προθάλαμο και μια δομή πύλης. Ο Πτολεμαίος Θ ́ «διηύρυνε στη συνέχεια τον ναό προσθέτοντας έναν πρόναο με δύο σειρές πιθανώς τριών κιόνων». Κατά τη ρωμαϊκή περίοδο, οι αυτοκράτορες Αύγουστος και Τιβέριος διηύρυναν περαιτέρω τη δομή με «την προσθήκη, στο πίσω μέρος, ενός δεύτερου ιερού καθώς και εσωτερικού και εξωτερικού περιβόλου με μεγάλο πυλώνα. Το ιερό περιείχε έναν ναό από γρανίτη». Ο **Ναός της Ντάκκα** μετατράπηκε σε φρούριο ναού από τους Ρωμαίους και περιβαλλόταν από πέτρινο τοίχο, μήκους 270 επί 444 μέτρα, με είσοδο κατά μήκος του Νείλου.

Παραπομπές
----------

1. ↑  Dieter Arnold, Nigel Strudwick & Sabine Gardiner, The Encyclopaedia of Ancient Egyptian Architecture, I.B. Tauris Publishers, 2003. p.65
2. 1 2  Arnold, Strudwick & Gardiner, p.65
3. ↑  Dieter Arnold, Temples of the Last Pharaohs, Oxford University Press, 1999. p.244

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
--------------------

* Πολυμέσα σχετικά με το θέμα  Temple of Dakka στο Wikimedia Commons

  


|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
| Καθιερωμένοι όροι | 
* VIAF: 8213154923720563780009

 |

 |
Συντεταγμένες: 38°05′31″N 22°32′43″E﻿ / ﻿38.09194°N 22.54528°E﻿ / 38.09194; 22.54528

Το **Άνω Λουτρό** είναι οικισμός της τοπικής κοινότητας Κάτω Λουτρού, της δημοτικής ενότητας (τέως δήμου) Ξυλοκάστρου, του δήμου Ξυλοκάστρου - Ευρωστίνης, της περιφερειακής ενότητας (τέως νομού) Κορινθίας, στην περιφέρεια Πελοποννήσου, σύμφωνα με το πρόγραμμα *Καλλικράτης*, καθώς και των μεταβολών μετά από αυτό το πρόγραμμα.  Πριν το σχέδιο *Καποδίστριας* και το πρόγραμμα *Καλλικράτης*, ανήκε στην επαρχία και νομό Κορινθίας, στο γεωγραφικό διαμέρισμα Πελοποννήσου.

Γεωγραφία
---------

Το Άνω Λουτρό είναι πεδινός οικισμός στο βορειοδυτικό τμήμα του νομού Κορινθίας. Βρίσκεται στις βορειοδυτικές παρυφές της κορυφής «Κούτσα» (αρχ. *Δονούσσα*, 731μ.) και πολύ κοντά στην έξοδο του ρέματος Φόνισσας στον Κορινθιακό κόλπο, πάνω στην εθνική οδό Κορίνθου-Πατρών και σε μέσο σταθμικό υψόμετρο 210. Απέχει 50 χλμ. περίπου ΒΔ. της Κορίνθου.

Πληθυσμός
---------

Διοικητικές μεταβολές μέχρι τον «Καλλικράτη»
--------------------------------------------

Ο οικισμός αναγνωρίστηκε το 1908 και προσαρτήθηκε στον δήμο Ευρωστίνης του νομού Κορινθίας. Το 1909 εντάχθηκε στον -τέως- νομό Αργολίδος & Κορινθίας και το 1949 υπήχθη οριστικά στον νομό Κορινθίας. Το 1952 προσαρτήθηκε στην κοινότητα Κάτω Λουτρού. Με το ΦΕΚ 244Α - 04/12/1997 αποσπάστηκε από την κοινότητα Κάτω Λουτρού και προσαρτήθηκε στον δήμο Ξυλοκάστρου. Με το ΦΕΚ 87Α - 07/06/2010 αποσπάστηκε από τον δήμο Ξυλοκάστρου και προσαρτήθηκε στον δήμο Ξυλοκάστρου-Ευρωστίνης.

Παραπομπές
----------

1. ↑  (Ελληνικά) *Βάση δεδομένων της Ελληνικής Στατιστικής Αρχής*.
2. ↑
3. 1 2
4. 1 2  ΠΛ 9:540
5. 1 2  ΠΛΜ 39:269
6. ↑  Εκδόσεις «Ελλάδα»
7. ↑  «Διακοπές», σ. 492
8. ↑  Google Earth

Πηγές
-----

* Εγκυκλοπαίδεια Πάπυρος Λαρούς Μπριτάνικα, 1996, 2006 (ΠΛΜ)
* Εγκυκλοπαίδεια Πάπυρος Λαρούς, εκδ. 1964 (ΠΛ)
* Οργανισμός εκδόσεων «Ελλάδα», χάρτες (εκδ. Βαρελάς)
* Περιοδικό «Διακοπές», εκδ. Δ.Ο.Λ. 2010
* eetaa.gr

|  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| 

| π • σ • ε
Οικισμοί του Δήμου Ξυλοκάστρου - Ευρωστίνης |
| --- |
|  |
| Δημοτική Ενότητα Ευρωστίνης | 
* Άνω Αιγιαλός
* Δερβένι
* Εβροστίνα
* Ελληνικό
* Καλλιθέα
* Κουμαριάς
* Λυγιά
* Λυκοποριά
* Μαύρα Λιθάρια
* Μεντουργιάνικα
* Πεταλού
* Πύργος
* Ροζενά
* Σαρανταπηχιώτικα
* Σαραντάπηχο
* Σκουπαίικα
* Στόμιο
* Χελυδόρι
 |
|  |
| Δημοτική Ενότητα Ξυλοκάστρου | 
* Αμφιθέα
* Άνω Λουτρό
* Άνω Πιτσά
* Άνω Τρίκαλα
* Βάλτος
* Γελινιάτικα
* Γεωργανταίικα
* Δένδρο
* Ζεμενό
* Ζήρεια
* Θαλερό
* Θροφάρι
* Καμάρι
* Καριώτικα Καμαρίου
* Καριώτικα Καρυάς
* Καρυά
* Κάτω Λουτρό
* Κάτω Πιτσά
* Κάτω Συνοικία Τρικάλων
* Κορφιώτισσα
* Λαγκαδαίικα
* Μάννα
* Μελίσσι
* Μερτικαίικα
* Μέση Συνοικία Τρικάλων
* Νέες Βρυσούλες
* Ξανθοχώρι
* Ξυλόκαστρο
* Οικοδομικός Συνεταιρισμός Υπαλλήλων ΔΕΗ
* Παναρίτι
* Πελλήνη
* Ρέθι
* Ρίζα
* Σιγερίτσα
* Σοφιανά
* Σπαρτιναίικα
* Στύλια
* Συκιά
* Χαρτσιάνικα
 |
|  |
| 
* Έδρα: Ξυλόκαστρο
 |

 |
Ο **Αβραάμ (Άκης) Καλλινικίδης**, γεν. Αθήνα, 8 Σεπτεμβρίου 1977), είναι Έλληνας εν ενεργεία καλαθοσφαιριστής, που αγωνίζεται στη θέση του φόργουορντ έχοντας ύψος 1,97 μ.

Καριέρα
-------

Ξεκίνησε την αθλητική του σταδιοδρομία από το εφηβικό τμήμα της ομάδας μπάσκετ του Πανελληνίου και σε ηλικία 18 ετών παραχωρήθηκε δανεικός στον *Τυφώνα*, εντυπωσιάζοντας στο πρωτάθλημα της Α΄Κατηγορίας Ε.Σ.Κ.Α. την περίοδο 1995-96.

Το καλοκαίρι του ΄96 υπέγραψε στον Αιγάλεω Α.Ο. και συνέχισε μαζί του έως και 13 χρόνια αργότερα. Στο διάστημα αυτό κατάκτησε έναν τίτλο Α΄Αθηνών (1997), 2 τίτλους Γ΄Εθνικής (1999 και 2001), ένα τίτλο Β΄Εθνικής (2004) και μια άνοδο σαν δευτεραθλητής της Α2 (2006), για την Α1 Ανδρών ΕΣΑΚΕ.

Οδήγησε την ομάδα του Αιγάλεω -σαν αρχηγός της- και στην Α1, για μια τριετία, κερδίζοντας την ένατη θέση στην κατάταξη, το 2008. Μετά τον υποβιβασμό του Αιγάλεω, υπέγραψε στην ΑΕΚ, όπου έπαιξε με επιτυχία, τη διετία 2010-2011. Από το 2011-2012 έως και το 2013-14 ήταν παίκτης του Α.Γ.Ο. Ρεθύμνου, ενώ το καλοκαίρι του 2014 υπέγραψε στον Αρκαδικό Τρίπολης. Το 2016 υπέγραψε στον Χολαργό. Τον Αύγουστο του 2017 ο Καλλινικίδης επέστρεψε στην ομάδα που τον ανέδειξε. Με το Αιγάλεω κατέκτησε δυο πρωταθλήματα (Α΄ ΕΣΚΑ και Γ΄ Εθνική) και ένα κύπελλο ΕΣΚΑ.

Στις 8 Αυγούστου 2019, ανακοινώθηκε από τον Οίακα Ναυπλίου.

Για ένα σύντομο διάστημα (1999), ο Καλλινικίδης αγωνίστηκε στη Φινλανδία, με τα χρώματα της Aura Basket.

Εκτός παρκέ
-----------

Ο Καλλινικίδης έχει έντονη κοινωνική προσφορά και δράση, ενώ έχει πάρει θέση αρκετές φορές για εθνικά και κοινωνικά ζητήματα, ενώ έχει αναφερθεί κατά του νεοναζισμού.

Πηγές - Παραπομπές
------------------

1. ↑  "*Στον Αρκαδικό Καλλινικίδης και Τζόρτζεβιτς*"
2. ↑  Τέλος εποχής: Η Basket League δεν πρόλαβε τα 70's, sport24.gr, 29/08/2016.
3. ↑  *"Μπαμ" με Καλλινικίδη το Αιγάλεω*
4. ↑  «Αβραάμ Καλλινικίδης: Ο δικός μας... Βινς Κάρτερ συνεχίζει στον Οίακα». *Eurohoops*. 8 Αυγούστου 2019. Ανακτήθηκε στις 8 Αυγούστου 2019.
5. ↑  «Ο Καλλινικίδης, το συλλαλητήριο και η εγκληματική οργάνωση». *www.contra.gr*. Ανακτήθηκε στις 8 Αυγούστου 2019.
6. ↑  Μπούτσικος, Δημήτρης· μήνες, Πριν από 8. «Ο Αβραάμ Καλλινικίδης παίζει man to man τον φασίστα της διπλανής πόρτας». *www.oneman.gr* (στα Αγγλικά). Ανακτήθηκε στις 8 Αυγούστου 2019.
Ο **ναός της Αρχηγέτιδος** βρίσκονταν στη Χαλκίδα.

Δεν είναι γνωστό σε ποια θεά ήταν αφιερωμένος. Πιθανόν να ήταν αφιερωμένος στην Αθηνά, αφού η μυθική ίδρυση της Χαλκίδας ανάγεται στους Αθηναίους. Μπορεί και να ήταν αφιερωμένος στην Ήρα, σύμφωνα με τα νομίσματα της πόλης. Λιγότερο πιθανόν ήταν η αφιέρωσή της στη θεά Αρέθουσα, την οποία επίσης τιμούσαν οι Χαλκιδαίοι. 

Σημαντική άνθηση γνώρισε ο ναός κατά τη θητεία του νεωκόρου Αυρήλιου Ερμόδωρου, ο οποίος ανακαίνησε και διεύρυνε τις εγκαταστάσεις του ναού και ανταμείφθηκε με το κληρονομικό προνόμιο του ισόβιου νεωκόρου.

Πηγές
-----

* Σπυρίδων Λάμπρος (1851-1919) (1881). Γερμανικό Αρχαιολογικό Ινστιτούτο Αθηνών, επιμ. *Mitteilungen, Τόμος 6*. Αθήνα. σελίδες 167-173.
Ο **Ναός του Αγίου Νικολάου** (γερμ. *St.-Nikolai-Kirche*) στο Αμβούργο της Γερμανίας ήταν καθεδρικός ναός σε νεογοτθικό αρχιτεκτονικό ρυθμό, κάποτε ένας από τους 5 λουθηρανικούς *Hauptkirchen* (κύριους ναούς) της πόλεως. Το αρχικό κτίσμα ήταν ένας ξύλινος μεσαιωνικός ναός, που ολοκληρώθηκε το 1195. Αυτός αντικαταστάθηκε από έναν ναό με τοίχους από τούβλα τον 14ο αιώνα, ο οποίος καταστράφηκε από πυρκαγιά το 1842. Ο ναός ανακατασκευάσθηκε εξ αρχής, με ολοκλήρωση το 1874 και επί δύο χρόνια ήταν το υψηλότερο κτήριο σε ολόκληρο τον κόσμο, μέχρι το 1876, καθώς είχε μέγιστο ύψος 147 μέτρα. Αυτός ο ναός σχεδιάσθηκε από τον Άγγλο αρχιτέκτονα Τζωρτζ Γκίλμπερτ Σκοτ.

Ο βομβαρδισμός του Αμβούργου στον Β΄ Παγκόσμιο Πόλεμο κατέστρεψε τον κυρίως όγκο του ναού. Μετά τον καθαρισμό των ερειπίων παρέμειναν μόνο η κρύπτη και ο πύργος του ναού, στο μεγαλύτερο μέρος του κούφιος, εκτός από το μεγάλο σύνολο από καμπάνες. Ο ναός δεν ανακατασκευάσθηκε και τέταρτη φορά στην ίδια θέση, και σήμερα αυτά τα ερείπια συνεχίζουν να αποτελούν μνημείο και σημαντικό αρχιτεκτονικό τοπόσημο: όταν οι κάτοικοι του Αμβούργου μιλούν για τη «Nikolaikirche», αναφέρονται γενικώς σε αυτόν τον ναό και όχι στον νέο *Hauptkirche*, αφιερωμένο επίσης στον Άγιο Νικόλαο, που βρίσκεται στο διαμέρισμα Χαρβέστεχούντε. Ο πύργος του παλαιού ναού είναι ακόμα και σήμερα το δεύτερο υψηλότερο κτίσμα στο Αμβούργο, μετά τον Πύργο Χάινριχ Χερτς. Το 2005 εγκαταστάθηκε ένας ανελκυστήρας, που ανεβάζει μέχρι μια εξέδρα σε ύψος 75,3 μέτρα.

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
--------------------

* Το κωδωνοστάσιο του Ναού του Αγίου Νικολάου
Το σκάφος 8,145 τόνων MV Nisshin Maru (日新 丸) είναι το κύριο σκάφος του ιαπωνικού στόλου φαλαινοθηρίας και είναι και το μοναδικό. Είναι επίσης το μεγαλύτερο μέλος και η ναυαρχίδα του πενταμελούς φαλαινοθηρικού στόλου, με επικεφαλής τον ερευνητή ηγέτη Shigetoshi Nishiwaki. Το πλοίο είναι εγκατεστημένο στην Ιαπωνία στο λιμάνι Shimonoseki και ανήκει στην εταιρεία, με έδρα το Τόκυο, Kyodo Senpaku Kaisha Ltd, η οποία είναι θυγατρική του Ινστιτούτου Κτηνιατρικών Ερευνών.

ιστορία
-------

Έχουν υπάρξει πολλά ιαπωνικά φαλαινοθηρικά πλοία που ονομάζονται Nisshin Maru. Μετά το επίθεση του ναυτικού στόλου του αμερικανικού ναυτικού στο Περλ Χάρμπορ στις 7 Δεκεμβρίου 1941, όλα τα ιαπωνικά εργοστασιακά πλοία άρχισαν σύντομα να υπηρετούν στην πολεμική προσπάθεια μέχρι να βυθιστούν ή μέχρι το τέλος του Β Παγκοσμίου Πολέμου το 1945.

### Σκάνδαλο

Στις 20 Δεκεμβρίου 1987 το Νισίν Μάρου έλαβε παράνομη άδεια για να ταξιδέψει ως την Ανταρκτική για φαλαινοθηρία με κυβερνήτη τον Τοσίρο Τανιφούτζι. Τα ξημερώματα της επόμενης μέρας, της 21ης Δεκεμβρίου 1987 τέσσερα ταχύπλοα σκάφη, που έπλεαν με τη σημαία του Ουράνιου Τόξου μπλόκαραν την έξοδο στην προκυμαία Μιτσουμπίσι της Γιοκοχάμα με μία φουσκωτή φάλαινα σε φυσικό μέγεθος. Τότε τα ταχύπλοα άρχισαν να φέρνουν σβούρες γύρω από το Νισίν. Η περιπέτεια αυτή κράτησε τριάντα ώρες. Τα ταχύπλοα άλλαζαν βάρδιες για να ανεφοδιαστούν με καύσιμα. Στις 22 Δεκεμβρίου στις 15:00 η Διεθνής Επιτροπή για τις Φάλιανες (CBI) ακύρωνε την άδεια και εφιστούσε στην Ιαπωνική κυβέρνηση να τηρίσει τη διεθνή νομοθεσία. Ταυτόχρονα στις ευρωπαϊκές πρωτεύουσες τα μέλη της Greenpeace εγκρίνονταν και διαδήλωναν
Ο **Ανδρέας Βασίλειος (Άκης) Ζήκος** (Αθήνα, 1 Ιουνίου 1974) είναι Έλληνας διεθνής παλαίμαχος ποδοσφαιριστής, ο οποίος αγωνιζόταν στο χώρο του κέντρου κυρίως με ανασταλτικά καθήκοντα.

Καριέρα ποδοσφαιριστή
---------------------

### Σε συλλογικό επίπεδο

#### Skoda Ξάνθη

Προερχόμενος από τον ΑΣ Παπάγου, ξεκίνησε την καριέρα του στην Α΄ Εθνική αγωνιζόμενος στην Skoda Ξάνθη το 1993.

#### ΑΕΚ (1998-2002)

Το 1998 πήρε μεταγραφή στην ΑΕΚ, με την οποία αγωνίστηκε 99 φορές σε 5 περιόδους (1998-2002) και κατέκτησε 2 κύπελλα Ελλάδας το 2000 και το 2002.

#### Μονακό

Το καλοκαίρι του 2002 πήγε στη Γαλλία και υπέγραψε συμβόλαιο 3 ετών με τη Μονακό. Την πρώτη χρονιά η παρουσία του εκεί τερματίστηκε πρόωρα μετά τον τραυματισμό του στο γόνατο, τον Φεβρουάριο του 2003, πανηγύρισε ωστόσο την κατάκτηση του γαλλικού Λιγκ Καπ. Μετά το χειρουργείο και το διάστημα αποθεραπείας που ακολούθησε, επανήλθε στην ενεργό δράση την περίοδο 2003-04, κατά τη διάρκεια της οποίας έγινε ο πρώτος Έλληνας ποδοσφαιριστής που συμμετείχε σε τελικό Champions League (με τη Μονακό), στην ήττα της ομάδας του από την Πόρτο με 0-3.

#### ΑΕΚ (2006-2008)

Ο Ζήκος επέστρεψε στην Ελλάδα τον Αύγουστο του 2006 υπογράφοντας συμβόλαιο διάρκειας δυο ετών με την ΑΕΚ. Οι δηλώσεις του κατά της διαιτησίας έπειτα από το ντέρμπι με τον Ολυμπιακό στις 16 Δεκεμβρίου του 2007 στο γήπεδο Καραϊσκάκη προκάλεσαν θύελλα αντιδράσεων και συζητήσεων και οδήγησαν στην ποινή τριών αγωνιστικών. Ο τελευταίος αγώνας της καριέρας του ήταν στις 20 Απριλίου 2008 εναντίον του Αστέρα Τρίπολης όπου αποθεώθηκε από τους 45.000 οπαδούς της ΑΕΚ μέσα στο ΟΑΚΑ.

### Διεθνής καριέρα

Με την Εθνική Ελλάδας έχει αγωνιστεί 18 φορές συνολικά, από το 1996 μέχρι το 2001, χωρίς να πετύχει κάποιο γκολ.

Καριέρα τεχνικού διευθυντή
--------------------------

Το καλοκαίρι του 2013 ανακοινώθηκε η πρόσληψή του ως τεχνικός διευθυντής των ακαδημιών (τμημάτων υποδομής) της ΑΕΚ, θέση από την οποία αποχώρησε τον Αύγουστο του 2015.

Παραπομπές
----------

1. ↑  Greece 1993/94 • παίκτες A.O. Skoda Xanthi, Αλέξανδρος Μαστρογιαννόπουλος, Rec.Sport.Soccer Statistics Foundation (RSSSF) (Αγγλικά)
2. ↑  Δηλώσεις Άκη Ζήκου, www.newsfilter.gr
3. ↑  Διευθυντής Ακαδημιών στην ΑΕΚ ο Ζήκος
4. ↑  Παραιτήθηκε από την ΑΕΚ ο Ζήκος, www.sport-fm.gr

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
--------------------

* Η καριέρα του Άκη Ζήκου στο national-football-teams
* Το προφίλ του Άκη Ζήκου στο transfermarkt

|  |  |
| --- | --- |
| εικονίδιο Ποδόσφαιρο | Πύλη Ποδόσφαιρο |
Αρχική δομή μιας βολταϊκής στήλης. Οι αρχικές στήλες του Βόλτα περιείχαν έναν επιπλέον δίσκο ψευδαργύρου στο κάτω μέρος και έναν επιπλέον δίσκο χαλκού στην κορυφή. Αυτά αργότερα αποδείχθηκαν περιττά.
Μια βολταϊκή στήλη στο Τέμπιο Βολτιάνο (ναός του Βόλτα), κοντά στο σπίτι του Βόλτα στο Κόμο της Ιταλίας. 
Η **βολταϊκή στήλη** ήταν η πρώτη ηλεκτρική μπαταρία που θα μπορούσε να παρέχει συνεχώς ηλεκτρικό ρεύμα σε ένα κύκλωμα. Εφευρέθηκε από τον Ιταλό φυσικό Αλεσάντρο Βόλτα, ο οποίος δημοσίευσε τα πειράματά του το 1799. Η βολταϊκή στήλη επέτρεψε τότε μια γρήγορη σειρά άλλων ανακαλύψεων συμπεριλαμβανομένης της ηλεκτρικής αποσύνθεσης του νερού σε οξυγόνο και υδρογόνο από τους Ουίλιαμ Νίκολσον και Άντονι Καρλάιλ (1800). Επίσης, οδήγησε στην ανακάλυψη ή απομόνωση των ακόλουθων χημικών στοιχείων: νάτριο (1807), κάλιο (1807), ασβέστιο (1808), βόριο (1808), βάριο (1808) και στρόντιο (1808).

Ολόκληρη η βιομηχανία ηλεκτρικού ρεύματος του 19ου αιώνα τροφοδοτήθηκε από συσσωρευτές που σχετίζονται με τη βολταϊκή στήλη μέχρι την εμφάνιση του δυναμό (ηλεκτρογεννήτρια) στη δεκαετία του 1870.

Παραπομπές
----------

1. ↑  Russell, Colin (August 2003). «Enterprise and electrolysis...». *Chemistry World*. .