recursal/SuperWikiNEXT-32B huggingface dataset:
Στην κοινωνιολογία, τη γλωσσολογία, τις μελέτες των μέσων ενημέρωσης και επικοινωνίας, η αλληλεπίδραση **πρόσωπο με πρόσωπο** θεωρείται η πιο άμεση κοινωνική αλληλεπίδραση που πραγματοποιείται χωρίς διαμεσολάβηση. Η αλληλεπίδραση πρόσωπο με πρόσωπο ορίζεται ως η αμοιβαία επίδραση της άμεσης φυσικής παρουσίας των ατόμων με τη γλώσσα του σώματός τους.  Αποτελεί ένα από τα βασικά στοιχεία της επικοινωνίας των ανθρώπων και σημαντικό μέρος της κοινωνικοποίησής τους.

Παραπομπές
----------

1. ↑  Goffman, Erving (1980) [1959]. *The Presentation of Self in Everyday Life*. New York: Anchor Books: A Division of Random House, Inc. σελ. 15. ISBN 978-0-385-094023. [(]face-to-face interaction) may be roughly defined as the reciprocal influence of individuals upon one another’s actions when in one another’s immediate physical presence
Το **Πρότυπο σκαφος Νηογνωμόνων** ή **Πρότυπο πλοίο** είναι ένα σχεδιαστικό πρότυπο που λαμβάνεται υπόψη ως μονάδα σύγκρισης στη ναυπήγηση πλοίων.

Συγκεκριμένα με αυτό προσδιορίζονται η καμπύλη σιμότητας, η καμπύλη καταστρώματος καθώς και ο καθορισμός του ύψους εξάλων του υπό ναυπήγηση πλοίου ή σε περίπτωση μετασκευής ή επί οποιασδήποτε αναγκαίας τροποποίησης κατόπιν νέας ναυπηγικής επιθεώρησης.  

Στο *πρότυπο σκάφος* η καμπύλη καταστρώματος είναι μια παραβολική γραμμή της οποίας ο άξονας συμμετρίας συμπίπτει με την κεντρική γραμμή του σκάφους, ενώ το βέλος καταστρώματος (camber), (δηλαδή το ύψος του κυρτώματος), στη μέση τομή του σκάφους είναι ίσo προς το 1/50 του πλάτους του νομέα. Η παραβολή αυτή, ολισθαίνουσα κατά μήκος του σκάφους, τόσο από το μέσον προς τη πλώρη, όσο και από το μέσον του πλοίου προς τη πρύμνη, διατηρώντας πάντα τον άξονα συμμετρίας στη κεντρική γραμμή, δημιουργεί το σχήμα του κυρίου καταστρώματος.

Η καμπύλη σιμότητας κατ΄ αυτό τον τρόπο απαρτίζεται από δύο παραβολές, μια για το πρωραίο τμήμα και μια για το πρυμναίο οι οποίες και τελικά έχουν κοινό άξονα συμμετρίας και κοινή κορυφή επί της μέσης καθέτου του σκάφους με τις ακόλουθες συντεταγμένες:

Τα στοιχεία δίδονται από πρυμναία (ΠΜ) κάθετο προς πρωραία (ΠΡ) κάθετο.

Στη Πρυμαία κάθετο ορίζεται σιμότητα = 8,33 L + 254 mm
Στο 1/6 L από ΠΜ καθέτου, η σιμότητα = 3,70 L + 113 mm
Στο 1/3 L από ΠΜ καθέτου, η σιμότητα = 0,92 L + 28,25 mm
Στο 1/2 L, η σιμότητα = 0
Στο 1/3 L από ΠΡ καθέτου, η σιμότητα = 1,85 L + 56,50 mm
Στο 1/6 L από ΠΡ καθέτου, η σιμότητα = 7,40 L + 226 και
Στη Πρωραία κάθετο ορίζεται σιμότητα = 16,66 L + 508 mm, δηλαδή διπλάσια της πρυμναίας.
* L = Μήκος μεταξύ των καθέτων
«**Πρωινές Χειρηλασίες**» ήταν ο τίτλος της πολύ επιτυχημένης πρωινής τότε ραδιοφωνικής εκπομπής του στιχουργού και θεατρικού συγγραφέα Γιάννη Καλαμίτση την οποία επιμελήθηκε ο ίδιος μαζί με την Κατερίνα Σερέτη (η εκπομπή συνεχίστηκε στον αέρα με την ραδιοφωνική εκπομπή «**Δεν εμβαθύνεις**» και πάλι μαζί με την Κατερίνα Σερέτη).

Η εκπομπή ξεκίνησε από το ραδιόφωνο του ΑΝΤ1 (μετέπειτα Easy 97.2 FM), στις αρχές της δεκαετίας του '90 και αποτελεί μια από τις μακροβιότερες εκπομπές του ελληνικού ραδιοφώνου. Τον Οκτώβρη του 2006, μετά από μερικούς μήνες «εκτός αέρα», μετακινήθηκε στη ΝΕΤ 105.8 της κρατικής ραδιοφωνίας (μετέπειτα ΕΡΑ Πρώτο Πρόγραμμα και ΕΔΡ), ενώ από τις 12 Ιανουαρίου 2009 «ακούστηκε» από το REAL FM 97.8 απ' όπου και μεταδιδόνταν καθημερινά και κράτησε μέχρι το φθινόπωρο του 2013. Η αλλαγή «ραδιοφωνικής στέγης» της εκπομπής έχει αναφερθεί σε εφημερίδες μεγάλης κυκλοφορίας και θεωρήθηκε σημαντική ραδιοφωνική «μεταγραφή». 

Η εκπομπή αναμιγνύει σατυρικά στοιχεία με σχολιασμό και ενημέρωση σχετικά με την επικαιρότητα, ενώ ο τίτλος της έχει ανάλογο χαρακτήρα (Χειρηλασία = η διεργασία της κινήσεως και τραβήγματος, με το χέρι). Κατά τη διάρκειά της έχουν φιλοξενηθεί (συνήθως τηλεφωνικά) πολιτικοί και καλλιτέχνες. Επίσης έχει προβεί σε σημαντικές αποκαλύψεις. 

Στις 28 Ιουνίου του 2001 η εκπομπή αυτή μαζί με την προπορευόμενη εκπομπή του Τέρενς Κουΐκ πήραν τα δύο πρώτα πρόστιμα που επέβαλε σε ραδιοφωνική εκπομπή το Εθνικό Συμβούλιο Ραδιοτηλεόρασης.

Αναφορές
--------

1. ↑  Ραδιόφωνο Alpha 98,9, 14/09/2006 *Συνέντευξη Γιάννη Καλαμίτση για την αποχώρηση από τον ANT1 97.2 FM*.
2. ↑  Πρωινές Χειρηλασίες Τέλος, «28/06/2006».
3. ↑  Μακεδονικό Πρακτορείο Ειδήσεων 16/5/1997, «Συνέντευξη του Δ. Αβραμόπουλου στην εκπομπή "Πρωινές Χειρηλασίες"».
4. ↑  Μακεδονικό Πρακτορείο Ειδήσεων, «28/6/2001».
Το **Μπρτσκο** (σερβικά: Брчко ή Brčko) είναι πόλη και διοικητική έδρα της περιφέρειας Μπρτσκο, στη βόρεια Βοσνία και Ερζεγοβίνη. Βρίσκεται στις όχθες του ποταμού Σάβα απέναντι από την Κροατία. Από το 2013 έχει πληθυσμό 39.893 κατοίκους.

Το Μπρτσκο είναι η μόνη πλήρως αυτοδιοικούμενη ελεύθερη πόλη που υπάρχει αυτή τη στιγμή στην Ευρώπη.

Ονομασία
--------

Το όνομα της πόλης είναι πολύ πιθανό να συνδέεται με τους Βρεύκους, μια υποφυλή των Παννονικών φυλών των Ιλλυριών που μετανάστευσαν στην περιοχή γύρω από το σημερινό Μπρτσκο από τα εδάφη του πολιτισμού Γιάμναγια την 3η χιλιετία π.Χ. Οι Βρεύκοι αντιστάθηκαν πολύ στους Ρωμαίους, αλλά κατακτήθηκαν τον 1ο αιώνα π.Χ. και πολλοί πουλήθηκαν ως σκλάβοι μετά την ήττα τους. Άρχισαν να λαμβάνουν τη ρωμαϊκή υπηκοότητα επί Τραϊανού.

Αρκετοί Βρεύκοι μετανάστευσαν και εγκαταστάθηκαν στη Δακία, όπου μια πόλη ονόματι Μπέρετσκ ή Μπρέτσκου, ένας ποταμός ονόματι Μπρέτσκου, και ένα βουνό ονόματι Μπρετσκουλούι στη σημερινή Ρουμανία πήραν τα ονόματά τους από αυτούς.

Παραπομπές
----------

1. ↑  «Census of Population, Households and Dwellings in Bosnia and Herzegovina» (PDF). 2019. Ανακτήθηκε στις 24 Νοεμβρίου 2020.
2. ↑  Welcome to Brčko, Europe’s only free city and a law unto itself.
3. ↑  Kiss Lajos: Földrajzi nevek etimológiai szótára Akadémiai Kiadó, Budapest 1978 (ISBN 963 05 1490 7) 103. oldal **Bereck**-szócikk

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
--------------------

* Πολυμέσα σχετικά με το θέμα  Brčko στο Wikimedia Commons

  


|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
| Καθιερωμένοι όροι | 
* WorldCat
* VIAF: 168248899
* LCCN: n97072995
* GND: 4399097-6
* SUDOC: 117461741
* NKC: ge1095498

 |

 |
Η **Πόρτα Σαβοΐα** είναι ρωμαϊκή πύλη, που βρίσκεται δίπλα στον καθεδρικό ναό του Σαν Τζιόυστο, στη Σούσα, στη μητροπολιτική πόλη του Τορίνου, στη βόρεια Ιταλία. Αποτελεί χαρακτηριστικό δείγμα στρατιωτικής ρωμαϊκής αρχιτεκτονικής στη περιοχή της Βάλε ντι Σούσα. 

Αριστερά και δεξιά της πύλης υπάρχουν δύο μεγάλοι κυλινδρικοί πύργοι, οι οποίοι μέχρι περίπου το ύψος των έξι μέτρων δεν έχουν παράθυρα ενώ ψηλότερα έχουν τρεις σειρές με μονά κλιμακωτά ανοίγματα. Στο τμήμα του κτίσματος ανάμεσα στους πύργους και πάνω από την αψίδα υπάρχουν τέσσερις σειρές ανοίγματα. Ειδικότερα η πρώτη και η τρίτη έχουν από τρία ανοίγματα ενώ οι άλλες από δύο. Το 1750 έγιναν εργασίες για να μεγαλώσει το άνοιγμα και το ύψος της πύλης. 

Η Πιάτσα Σαβοΐα μπροστά στη Πόρτα Σαβοΐα και τον καθεδρικό της Σούσα
Από τη Πόρτα Σαβοΐα ξεκινούσε ο δρόμος που οδηγούσε μέσω του περάσματος Colle del Moncenisio στη περιοχή της Σαβοΐας, γεγονός στο οποίο οφείλεται το όνομα της. Μπροστά στη Πόρτα Σαβοΐα βρίσκεται η πλατεία Σαβοΐα.

Παραπομπές
----------

1. ↑
2. ↑  Micaela Viglino Davico, Andrea Bruno jr, Enrico Lusso, Gian Giorgio Massara, Francesco Novelli, Atlante Castellano. Strutture fortificate della Provincia di Torino, Istituto Italiano dei Castelli Sezione Piemonte Valle d'Aosta, Ed. Celid, Torino 2007, σελ. 331-333
Συντεταγμένες: 38°11′8.16″N 34°12′25.92″E﻿ / ﻿38.1856000°N 34.2072000°E﻿ / 38.1856000; 34.2072000

Η ***Μώκισσος*** ή **Μωκησός** ήταν πόλη της αρχαίας Καππαδοκίας νοτιοανατολικά της Κολωνείας. Οι Ρωμαίοι ονόμαζαν την πόλη «Μοκίσους» ή «Μοκίσσους» και «Μοκίσιουμ», και μετά την ανοικοδόμηση της πόλης από τον Βυζαντινό αυτοκράτορα Ιουστινιανό (527-565), μετονομάστηκε σε «Ιουστινιανόπολη» (Ιουστινιανούπολις). Ο Ιουστινιανός έκανε την Μώκισσο πρωτεύουσα της επαρχίας της Καππαδοκίας Τερτίας, και ανέβασε την επισκοπή της στην τάξη της εκκλησιαστικής μητρόπολης, με δικαιοδοσία που εκτείνεται νότια του ποταμού Άλυος (Τουρκικά: Kızılırmak), 
ο οποίος είναι ο μεγαλύτερος ποταμός της Μικράς Ασίας. Το όνομα «Ιουστινιανόπολη» διατηρήθηκε μέχρι το τέλος της βυζαντινής κυριαρχίας. Ο Στέφανος ο Βυζάντιος αποκαλεί την πόλη ««Μούκισσος». Στο Synecdemus, το όνομα εμφανίζεται ως «Ρεγεμουκισός» (Rhegemoukisos) και «Ρεγεκουκισός» (Rhegekoukisos), το αργότερο προφανώς είναι λάθος.
Η τοποθεσία βρίσκεται κοντά στο Βιρανσεχίρ, της Ασιατικής Τουρκίας..

Μητρόπολη Μωκισσού
------------------

Η Μητρόπολη Μωκισσού, γνωστή κατά την πρώιμη Βυζαντινή περίοδο και ως μητρόπολη Ιουστινιανουπόλεως, και υπαγόταν στην επαρχία της Καππαδοκίας ΙΙ. Ιδρύθηκε γύρω στο 536 μ.Χ. από τον αυτοκράτορα Ιουστινιανό Α' (527-565), αποτελώντας βασικό τμήμα της εκκλησιαστικής περιφέρειας της Νέας Ιουστινιανής. Σήμερα είναι μια πλέον ανενεργή Επισκοπή της Ελληνικής Ορθόδοξης Εκκλησίας. 
Ο σημερινός Επίσκοπος Μωκίσσου είναι ο Δημήτριος, ο οποίος είναι πρωτοσύγκελλος της 
Ελληνικής Ορθόδοξης Μητρόπολης του Σικάγου.

Παραπομπές
----------

1. ↑  Talbert, Richard (επιμ.). *Barrington Atlas of the Greek and Roman World*, Princeton University Press, 2000, σελ. 63. ISBN 0-691-03169-X.
2. ↑  Παπακοσμά, Κωνσταντίνα (16 Σεπτεμβρίου 2003). «Μωκισσού Μητρόπολις». *Εγκυκλοπαίδεια Μείζονος Ελληνισμού - Εύξεινος Πόντος*. Ίδρυμα Μείζονος Ελληνισμού. Ανακτήθηκε στις 24 Οκτωβρίου 2020.

|  |  |
| --- | --- |
| 

|  |
| --- |
| * Πύλη:Αρχαιολογία
* Πύλη:Ιστορία
* Πύλη:Τουρκία
 |

 |
Στην ελληνική μυθολογία, η **Μύρινα** (αρχαία ελληνικά: Μύρινα) ή ίσως πιο σωστά **Μυρτέα** (αρχαία ελληνικά: Μυρτέα) είναι μια δευτερεύουσα μυθολογική φιγούρα που συνδέεται με τη μυρτιά και τη θεά Αφροδίτη. Η ιστορία της μαρτυρείται στα έργα δύο συγγραφέων, του Μαύρου Σέρβιου Ονοράτου, Λατίνου γραμματικόυ των αρχών του πέμπτου αιώνα μ.Χ. και του ανώνυμου δεύτερου μυθογράφου του Βατικανού, το έργο του οποίου σώζεται σε ένα μόνο χειρόγραφο που βρέθηκε το 1401.

Μυθολογία
---------

Η Μύρινα ήταν μια εξαιρετικά όμορφη κοπέλα που την απήγαγαν ληστές και την κράτησαν σε μια σπηλιά ενώ έκαναν λήστευαν το σπίτι της, αλλά αυτή κατάφερε να δραπετεύσει και να επιστρέψει στο σπίτι της. Ευχαριστώντας τους θεούς την ασφάλεια και την ελευθερία της, αποφάσισε να αφοσιωθεί στην Αφροδίτη, τη θεά του έρωτα, και έγινε ιέρεια της. Αλλά ο προηγούμενος μνηστήρ της ήρθε στον ναό και την άρπαξε παρ' όλ' αυτά, έτσι τον σκότωσε. Στη συνέχεια μετατράπηκε σε μυρτιά. Επειδή ήταν τόσο πιστή ιέρεια, η Αφροδίτη έδωσε ευώδες άρωμα στη μυρτιά και την έκανε ιερό δέντρο της, σε μύθο που εξηγεί τη σχέση της μυρτιάς με την Αφροδίτη.

Ο Σέρβιος, που την αποκαλεί **Μυρήνη**, προσθέτει ότι ως ιέρεια, μια μέρα αναγνώρισε έναν από τους απαγωγείς της ανάμεσα στο πλήθος και τον έσυρε στη μέση του πλήθους. Ο άνδρας ομολόγησε και κατέδωσε τα ονόματα των συνεργατών του. Ένας νεαρός άνδρας, που αγαπούσε τη Μύρινα, ανέλαβε να κυνηγήσει τους ληστές. Όταν επέστρεψε επιτυχής, ζήτησε αμοιβή και οι κάτοικοι της πόλης του επέτρεψαν να πάρει γυναίκα του τη Μύρινα, παρ' όλο που ήταν ιέρεια. Όμως η Αφροδίτη δυσαρεστήθηκε, σκότωσε αυτόν και μετέτρεψε τη Μύρινα σε μυρτιά.

Δείτε επίσης
------------

* Άδωνις
* Δάφνη

Σημειώσεις
----------

1. ↑  Όπως γράφει ο Richard E. Pepin, Μυρτέα ειναι πιο σωστή λέξη για το δέντρο, το αρχαίο κείμενο όμως σίγουρα γράφει "Μύρινα".

Αναφορές
--------

1. ↑  Pepin 2008, σελ. 338.
2. ↑  Vatican Mythographer II 41
3. ↑  Servius, *On Virgil's Aeneid* 3.23
4. ↑  Hünemörder, Christian (Hamburg), "Myrtle", in *Brill's New Pauly*. Antiquity volumes edited by: Hubert Cancik and, Helmuth Schneider, English Edition by: Christine F. Salazar, Classical Tradition volumes edited by: Manfred Landfester, English Edition by: Francis G. Gentry. Consulted online on 09 January 2023

Βιβλιογραφία
------------

* Μαύρος Σέρβιος Ονοράτος, *In Vergilii carmina comentarii.* *Servii Grammatici qui feruntur in Vergilii carmina commentarii;* recensuerunt Georgius Thilo et Hermannus Hagen. Γεώργιος Θήλο. Λειψία. BG Teubner. 1881. Ηλεκτρονική έκδοση στην Ψηφιακή Βιβλιοθήκη Περσέα.
* \* Pepin, Ronald E. (2008). *The Vatican Mythographers*. New York City: Fordham University Press. ISBN 978-0-8232-2892-8.
Ο **Μύρων** (έδρασε περ. 480–440 π.Χ.) ήταν Έλληνας γλύπτης.

Βιογραφία
---------

Γεννήθηκε στις Ελευθερές, μια πόλη στα σύνορα της Αττικής με την Βοιωτία. Σύμφωνα με τον Πλίνιο ήταν μαθητής του Αγέλαδου από το Άργος, ο οποίος για ένα μεγάλο διάστημα ήταν κορυφαίος γλύπτης της πελοποννησιακής γλυπτικής σχολής με ειδίκευση στον αθλητισμό.

Έργα του
--------

Δούλευε σχεδόν αποκλειστικά σε μπρούντζο και δημιούργησε πολλούς ανδριάντες θεών και ηρώων. Ο περιηγητής Παυσανίας μας αναφέρει ότι έργα του Μύρωνα υπήρχαν και ήταν ακόμα στην θέση τους τον 2ο αι. μ.Χ. Τα πιο φημισμένα του έργα παριστάνουν αθλητές την στιγμή της επίδοσής τους, με τελειότητα στάσης, λεπτομερειών και αναλογίας. Ο Πλίνιος αναφέρει ότι τα έργα του Μύρωνα ήταν περισσότερα μα και πιο επιμελέστερα των έργων του Πολύκλειτου. Οι διασημότερες εργασίες του σύμφωνα με τον Πλίνιο απεικόνιζαν τον Μινώταυρο, τον Κέρβερο, τον Περσέα, τον σάτυρο Μαρσύα, τον Ηρακλή, έναν αθλητή της δισκοβολίας και τον Απόλλωνα της Εφέσου.

Ένας από τους Πάπυρους της Οξυρρύγχου μας δίνει τις ημερομηνίες των νικητών στην Ολυμπία των οποίων ο Μύρων κατασκεύασε ανδριάντες. Ήταν ο Τιμάνθης στην Ολυμπιάδα του 456 π.Χ. ο Λαδάς πιθανόν το 476 π.Χ. ο Λύκινος που νίκησε το 448 και 444 π.Χ.. Από αυτές τις χρονολογίες συμπεραίνουμε ότι ο Μύρων πρέπει να ήταν σύγχρονος, αλλά και γηραιότερος του Φειδία και του Πολύκλειτου.

Δείτε επίσης
------------

* Αθηνά και Μαρσύας (Μουσεία Βατικανού)
* Δισκοβόλος του Μύρωνα

Παραπομπές
----------

1. ↑  Παυσανίας: (αρχαία ελληνικά) *Ελλάδος περιήγησις*.
2. ↑  Παυσανίας: (αρχαία ελληνικά) *Ελλάδος περιήγησις*.
3. ↑  Παυσανίας: (αρχαία ελληνικά) *Ελλάδος περιήγησις*.
4. ↑  Παυσανίας: (αρχαία ελληνικά) *Ελλάδος περιήγησις*.
5. ↑  *Czech National Authority Database*. jo20191050863. Ανακτήθηκε στις 8  Ιουνίου 2022.
6. ↑  *"numerosior in arte quam Polyclitus et in symmetria diligentior"*

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
--------------------

|  |  |
| --- | --- |
| Commons logoCommons logo | Τα Wikimedia Commons έχουν πολυμέσα σχετικά με το θέμα   **Μύρων** |

* Ernest Arthur Gardner (1862-1939) (1911). «Six Greek sculptors» (στα Αγγλικά). Duckworth, London. Ανακτήθηκε στις 26 Αυγούστου 2009.

|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
| Καθιερωμένοι όροι | 
* WorldCat
* VIAF: 146218593
* **Europeana**: agent/base/147211
* LCCN: n85116992
* ISNI: 0000 0000 9863 5127
* SUDOC: 166592749
* ULAN: 500120889
* NKC: jo20191050863

 |

 |
Στην αιγυπτιακή μυθολογία, ο **Νεχεμπκαού** (ο οποίος επίσης λέγεται Nehebu-Kau και Neheb Ka) ήταν αρχικά η εξήγηση της αιτίας της δέσμευσης των Ka και Ba μετά τον θάνατο. Έτσι το όνομά του, που σημαίνει (αυτός που) συγκεντρώνει το Ka. Δεδομένου ότι αυτές οι πτυχές της ψυχής λέγεται ότι δεσμεύονται μετά το θάνατο, ο Nehebkau λέγεται ότι έχει φυλάξει την είσοδο στον Duat, τον υπόκοσμο.

Ήταν ένα από τα πιο σημαντικά glyphs στο όνομά του και παρόλο που ήταν τεχνικά μια παραλλαγή του glyph για δύο χέρια ανυψωμένα στην προσευχή, μοιάζει επίσης με ένα φίδι με δύο κεφαλές και έτσι ο Nehebkau απεικονίστηκε στην τέχνη ως φίδι με δύο κεφαλές (περιστασιακά με μόνο ένα). Ως φίδι με δύο κεφαλές, θεωρήθηκε άγριος, ικανός να επιτεθεί από δύο κατευθύνσεις και χωρίς να φοβάται πολλές αντιπαραθέσεις. Κατά συνέπεια, μερικές φορές λέγεται ότι ο Atum, ο αρχηγός θεός στις περιοχές αυτές, έπρεπε να κρατήσει το χέρι του για να εμποδίσει τον Nehebkau να ξεφύγει από τον έλεγχο. Εναλλακτικά, σε περιοχές όπου ο Ρα ήταν ο κύριος θεός, λέγεται ότι ο Νεχεμπκάου ήταν ένας από τους πολεμιστές που παρείχαν προστασία στο Ra ενώ βρισκόταν στον υπόκοσμο, κατά τη διάρκεια του νυχτερινού ταξιδιού του Ρα, ως θεός του ήλιου κάτω από τη γη.

Όταν θεωρήθηκε ως φίδι, θεωρήθηκε επίσης ότι έχει κάποια εξουσία πάνω στα δαγκώματα των φιδιών και, κατ 'επέκταση, άλλα δηλητηριώδη τσιμπήματα, όπως εκείνα των σκορπιών, έτσι μερικές φορές ταυτίζονται με τον γιο της Σέρκετ, της θεάς σκορπιού. Εναλλακτικά, ως φίδι, δεδομένου ότι συνδέθηκε με μια πτυχή της ψυχής, μερικές φορές θεωρήθηκε ως ο γιος του Renenutet, μιας θεάς φιδιού, που διέθεσε το Ren, μια άλλη πτυχή της ψυχής και της γης (Geb), την οποία φίδια σέρνουν.

Το Κα είναι επίσης η αιγυπτιακή λέξη για τροφή και συνδέεται με το πνεύμα.

  


|  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| 

| π • σ • ε
Αιγυπτιακή μυθολογία |
| --- |
|  |
| Εννεάδα της Ηλιούπολης | 
* Ατούμ
* Σου
* Τεφνούτ
* Γκεμπ
* Νουτ
* Όσιρις
* Ίσις
* Σετ
* Νέφθυς
 |
|  |
| Ογδοάδα της Ερμούπολης | 
* Νουν / Νουνέτ
* Άμων / Αμουνέτ
* Κουκ / Κοκέτ
* Χε / Χεκέτ
 |
|  |
| Τριάδα της Ελεφαντίνης | 
* Κνουμ
* Σατέτ
* Ανουκέτ
 |
|  |
| Τριάδα των Θηβών | 
* Άμων
* Μουτ
* Χονσού
 |
|  |
| Τριάδα της Μέμφιδας | 
* Πτα
* Σεκχμέτ
* Νεφερτέμ
 |
|  |
| Άλλες Θεότητες | 
* Άθωρ
* Ακέρ
* Αμμούτ
* Απέπ
* Άπις
* Άνουβις
* Ατόν
* Βησά
* Θωθ
* Ιάχ
* Ιμχοτέπ
* Ίχυ
* Ιμσέτ
* Κεμπεχσενούφ
* Κεπερά
* Κετές
* Μά'ατ
* Μεσκνέτ
* Μιν
* Μάαχες
* Μοντού
* Μπαστέτ
* Μπατ
* Μερετσεγκέρ
* Ουατζέτ
* Νηίθ
* Νεκχεμπέτ
* Νεχεμπκαού
* Ντουαμουτέφ
* Όνουρις
* Ουπουαούτ
* Ρα
* Ρενενουτέτ
* Σελκέτ
* Σέραπις
* Σεσχάτ
* Σία
* Σεκέρ
* Σομπέκ
* Σοπντέτ
* Σοπντού
* Ταουρέτ
* Χαπί
* Χαπύ
* Χέκα
* Χου
* Ώρος
 |
|  |
| Κείμενα | 
* Κείμενα των Πυραμίδων
* Κείμενα των Σαρκοφάγων
* Αιγυπτιακή Βίβλος των Νεκρών
 |
|  |
| 
**Αρχαία αιγυπτιακή θρησκεία** |

 |
Το **Πρότυπο Πειραματικό Γενικό Λύκειο Μυτιλήνης του Πανεπιστημίου Αιγαίου** βρίσκεται στο κέντρο της πόλης της Μυτιλήνης, στην αρχή του εμπορικού δρόμου της Ερμού. Στο ίδιο κτίριο στεγάζεται και το 2ο Λύκειο Μυτιλήνης και το 1ο Δημοτικό σχολείο.

Ιστορία
-------

Ιδρύεται το 1839 μετά από έρανο μεταξύ επιφανών Μυτιληνιών στο χώρο του «Μεγάλου Περιβολιού» και εγκαινιάζεται το 1841 ως **Ελληνική Σχολή Μυτιλήνης**. Το δύο πρώτα χρόνια δεν λειτουργεί λόγω έλλειψης διδακτικού προσωπικού, το 1843 προσκαλείται από την Αθήνα ο Νικόλαος Αργυριάδης ως Γυμνασιάρχης που θα προσέφερε πολλά στο σχολείο μέχρι το 1847. Ακολουθούν ο Χριστόφορος Λαίλιος και ο λόγιος Γεώργιος- Αριστείδης Πάπης με μεγάλη προσφορά στο Γυμνάσιο και γενικότερα πνευματική κίνηση και ζωή της Μυτιλήνης. Με την παραίτηση του Γ. Αρ. Πάπη κλείνει η πρώτη περίοδος του Γυμνασίου (1840-1863). Το Γυμνάσιο της Μυτιλήνης ήταν πλέον επανδρωμένο με το αναγκαίο διδακτικό προσωπικό, με επαρκή αριθμό μαθητών, με καλά εξοπλισμένη βιβλιοθήκη και με εργαστήριο φυσικών οργάνων ικανό για την σπουδή των φυσικών επιστημών.
Το κτίριο του σχολείου θα πληγεί από τον καταστροφικό σεισμό του 1867.
Κατά τα έτη 1886-1891 χτίστηκε το σημερινό νεοκλασικό κτίριο του Γυμνασίου, με εργαστήριο Φυσικής, αίθουσα τελετών, βιβλιοθήκη και Μουσείο, σε σχέδια του Λέσβιου αρχιτέκτονα Αργύρη Αδαλή. Το νέο καλλιμάρμαρο κτίριο θα καλύψει έκταση 1.800 τ.μ. με ρυθμό δωρικό στο ισόγειο και ιωνικό στον πάνω όροφο.
Μετά την απελευθέρωση της Λέσβου από τους Τούρκους, το 1913 το Γυμνάσιο χρησιμοποιήθηκε ως στρατιωτικό νοσοκομείο καθώς και στην περίοδο της Μικρασιατικής εκστρατείας.

Βιβλιογραφία
------------

* Αναγνώστου Στρατής, Ο Ευστράτιος Ι. Δράκος περιγράφει τη Μυτιλήνη του 1907, στα Λεσβιακά, Δελτίον της Εταιρείας Λεσβιακών Μελετών, τ. ΙΔ΄, Μυτιλήνη 1993: 24-39.
* Τάξης Σταύρος, Οικονόμος, Συνοπτική Ιστορία της Λέσβου και Τοπογραφία αυτής, Κάιρο 1909, (φωτομηχανική ανατύπωση, Πανεπιστήμιο Αιγαίου, Μυτιλήνη 1994).
* Τσιτιμάκη Μαίρη, Το Γυμνάσιο Μυτιλήνης και ο Αργύριος Αδαλής, στα Λεσβιακά , τ. ΚΑ΄, Μυτιλήνη 2006: 271-294.
* Τσιτιμάκη Μαίρη, Παραδοσιακή Ναοδομία στη Λέσβο (18ος και 19ος αι.), διδακτορική διατριβή στη Σχολή Αρχιτεκτόνων Μηχανικών, Εθνικό Μετσόβιο Πολυτεχνείο, Αθήνα 2005.
* Χατζηλίας Χρήστος, Η Λέσβος και ο Πολιτισμός της πέτρας (1850 - 1950), Η περίπτωση του Σκαλοχωρίου και της Ανεμότιας, Διδακτορική διατριβή, Μυτιλήνη 2009.

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
--------------------

* Ιστοσελίδα του σχολείου, Πρότυπο Πειραματικό Γενικό Λύκειο Μυτιλήνης
Ο **Πρόχορος** ήταν ένας εκ των Επτά Διακόνων οι οποίοι επελέγησαν για την φροντίδα των πτωχών της Χριστιανικής κοινότητας της Ιερουσαλήμ (Πράξεις Acts 6:5). Σύμφωνα με την ύστερη παράδοση ήταν, επίσης, ένας εκ των Εβδομήκοντα Αποστόλων οι οποίοι εστάλησαν από τον Ιησού, όπως αυτό αναφέρεται στο Ευαγγέλιο του Λουκά.

Ο Πρόχορος και ο Άγιος Ιωάννης, σε αναπαράσταση εντός αρμενικού χειρόγραφου ευαγγελίου του 1609.
Η παράδοση αναφέρει τον Πρόχορο ως τον ανιψιό του Στέφανου του Πρωτομάρτυρα. Ο Άγιος Πρόχορος συνόδευσε τον Άγιο Απόστολο Πέτρο, ο οποίος τον χειροτόνησε ως επίσκοπο της πόλεως της Νικομήδειας. Πιστεύεται, επίσης, πως ήταν σύντροφος του Ιωάννη του Απόστολου, ο οποίος τον χειροτόνησε ως Επίσκοπο της Νικομήδειας στη Βιθυνία. Πιστεύεται, εσφαλμένα, ως ο συγγραφέας των απόκρυφων Πράξεων του Ιωάννη, οι οποίες χρονολογούνται, από σημερινούς μελετητές, στα τέλη του 2ου αιώνα. Σύμφωνη με την ύστερη παράδοση, ήταν Επίσκοπος της Αντιόχειας, ενώ απεβίωσε ως μάρτυρας στην Αντιόχεια, στα τέλη του 1ου αιώνα.

Στην Ορθόδοξη εικονογραφία αναπαριστάται πάντοτε ως γραφέας του Ιωάννη του Ευαγγελιστή.

Παραπομπές
----------

1. ↑  Feasts and Saints – OCA
2. ↑  *Seven Deacons* – Catholic Encyclopedia
3. ↑  Ehrman, Bart D. (2003). *Lost scriptures : books that did not make it into the New Testament* (Pbk. έκδοση). New York: Oxford Univ. Press. σελίδες 94. ISBN 978-0-19-514182-5.
4. ↑  «The Ecole Glossary». Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 4 Φεβρουαρίου 2013. Ανακτήθηκε στις 9 Νοεμβρίου 2017.
5. ↑  Martyrologium Romanum ad Novam Kalendarii
6. ↑  Ekkart Sauser. «Πρόχορος (διάκονος)». *Biographisch-Bibliographisches Kirchenlexikon (BBKL)* (στα Γερμανικά). cols. 0–-0.

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
--------------------

|  |  |
| --- | --- |
| Commons logoCommons logo | Τα Wikimedia Commons έχουν πολυμέσα σχετικά με το θέμα   **Πρόχορος (διάκονος)** |

* Prochorus – *Ökumenisches Heiligenlexikon*
* Ekkart Sauser. «Πρόχορος (διάκονος)». *Biographisch-Bibliographisches Kirchenlexikon (BBKL)* (στα Γερμανικά). cols. 0–-0.

  


|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
| Καθιερωμένοι όροι | 
* VIAF: 323144647682223556996

 |

 |
Οι Χόπι είναι φυλή ιθαγενών της Αμερικής που ζουν στις νοτιοδυτικές Ηνωμένες Πολιτείες.

Οι Θεοί
-------

Ο **Κοκοπέλλι** είναι ένας θεός που λατρεύεται από πολλές φυλές στα νοτιοδυτικά. Είναι καμπούρης και παίζει φλογέρα. Οι Χόπι πίστευαν ότι αυτός έφερνε τα μωρά στις εγκύους, ενώ έχει σχέση με πολλές τελετές που σχετίζονται με το γάμο.

Ο **Μουγίνγκουα** είναι *καχίνα*, πνεύμα που αναπαρίσταται με μια κούκλα από τους Χόπι. Είναι ο θεός της βλάστησης των καρπών.

Ο **Ταϊόβα** είναι ο θεός-δημιουργός. Δημιούργησε τον πρώτο άνθρωπο, τον **Σοτουκνάγκ**, και τον διέταξε να δημιουργήσει το σύμπαν. Ο πρώτος κόσμος ονομάστηκε Τοκπέλα και περιελάμβανε γη, νερό και αέρα, καθώς και την **Κογιανγκβούτι**, τη Γυναίκα Αράχνη, που έκανε τους δίδυμους Παλονγκαχόγια και **Ποκανγκχόγια**, αρχηγό της αρχαίας φυλής των Ανασάζι. Αυτοί δημιούργησαν τους ποταμούς, τα βουνά και τους ωκεανούς. Η Κογιανγκβούτι ύστερα δημιούργησε όλα τα ζωντανά πλάσματα, αλλά οι περισσότεροι άνθρωποι δεν υπάκουαν τους θεούς κι έτσι ο Σοτουκνάγκ τους σκότωσε με έναν κατακλυσμό. Άλλοι δυο "κακοί" κόσμοι δημιουργήθηκαν και καταστράφηκαν, ενώ τώρα βρισκόμαστε στον τέταρτο κόσμο, τον Tuwaqachi.

Οι **καχίνα** είναι κούκλες με μάσκες, οι οποίες συμβολίζουν τα πνεύματα των νεκρών.

Η Μέρα του Εξαγνισμού
---------------------

Οι Χόπι πιστεύουν ότι ένας μεγάλος πνευματικός δάσκαλος, γνωστός ως "Γηραιός Αδελφός" ή "Αληθινός Λευκός Αδελφός", θα έρθει ως "Ανατέλλων Ήλιος" και θα ενώσει τα δυο κομμάτια του κόσμου που είχαν χωριστεί στο μακρινό παρελθόν. Ο Γηραιός Αδελφός θα έρθει μετά τους δυο μεγάλους πολέμους για να εγκαινιάσει τη μελλοντική εποχή: τη Μέρα του Εξαγνισμού. 

|  |  |  |  |
| --- | --- | --- | --- |
| 

| π • σ • ε
Μυθολογία: Βόρεια Αμερική |
| --- |
|  |
| 
* Αμπενάκι
* Αλγκονκίν
* Μπλάκφουτ
* Τσιπέβα
* Κρικ
* Κρόου
* Χάιντα
* Χο Τσανκ
* Χόπι
* Ινουΐτ
* Ιροκουά
* Χουρόν
* Κουακιούτλ
* Λακότα
* Λένι Λενάπε
* Ναβάχο
* Νούτκα
* Παουνί
* Σαλίς
* Σενέκα
* Τσιμσιάν
* Ούτε
* Ζούνι
 |

 |
Ο **Ρήσος** είναι τίτλος τραγωδίας του Ευριπίδη.

Η πατρότητα του έργου αμφισβητείται από πολλούς ειδικούς ήδη απο την αρχαιότητα. Το έργο θεωρείται πολύ μεταγενέστερο και λόγω του τρόπου γραφής και αισθητικής του και λόγω των ιδιομορφιών του (μοιάζει με χρονικογράφημα).

Μια πρόσφατη θεωρία είναι ότι ο *Ρήσος* είναι έργο αγνώστου συγγραφέα στην αυλή του Φίλιππου Β΄ της Μακεδονίας ή του Μεγάλου Αλέξανδρου στο τέλος του 4ου αιώνα ΠΚΕ.

Υπόθεση
-------

Το έργο αυτό ανάγεται στην ραψωδία Κ' της Ιλιάδας (Δολώνια). 

Ξεκινάει με την είσοδο του χορού, που αποτελείται από Τρώες στρατιώτες, οι οποίοι πληροφορούν τον Έκτορα πως οι Έλληνες συγκεντρώθηκαν στην σκηνή του Αγαμέμνονα. Αποφασισμένος να τους επιτεθεί, αναχαιτίζεται από τον Αινεία, και στέλνει τον Δόλωνα ώστε να τους κατασκοπεύσει. Ένας βοσκός αναγγέλει την άφιξη του Ρήσου, ο οποίος υπόσχεται στον Έκτορα την νίκη των Τρώων και πως θα πολιορκήσει την Ελλάδα ως αντίποινα. Αφού αποχωρήσουν ο Ρήσος και ο Έκτορας, αποχωρεί και ο χορός. Οι Οδυσσέας και Διομήδης, πληροφορούνται από την Αθηνά την άφιξη του Ρήσου και τον δολοφονούν, ενώ η Αθήνα, παίρνοντας την μορφή της Αφροδίτης, ξεγελάει τον Πάρη, ο οποίος έρχεται να πληροφορήσει τον αδερφό του, επειδή μπήκαν Έλληνες στο στρατόπεδο. Ο χορός επιστρέφει, και ο Ηνίοχος του Ρήσου αναγγέλει τον θάνατο του, ενώ η Μούσα μητέρα του, θρηνεί τον γιο της.

Την τραγωδία αυτή απομιμήθηκε αργότερα ο Ρωμαίος Λούκιος Άττιος και έγραψε το δράμα *Nyctegersia* («Νυκτεγερσία»).

Παραπομπές
----------

1. ↑  B. M. W. Knox, "Minor Tragedians", pp. 87–93, in P. E. Easterling & B. M. W. Knox (eds.), *The Cambridge History of Classical Literature, vol. I: Greek Literature*, CUP, Cambridge, 1989, pp. 90–91.
2. ↑  «Internet History Sourcebooks Project: Ancient History». *sourcebooks.fordham.edu*. Ανακτήθηκε στις 1 Ιουλίου 2023.
3. ↑  Ritchie, William (3 Ιανουαρίου 1964). *The Authenticity of the Rhesus of Euripides*. CUP Archive. ISBN 978-0-521-06093-6.
4. ↑  Liapis, Vayos (2009). «Rhesus revisited: the Case for a Fourth-Century Macedonian Context». *The Journal of Hellenic Studies* **129**: 71–88. doi:10.1017/S0075426900002974. ISSN 0075-4269. .

|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
| Καθιερωμένοι όροι | 
* WorldCat
* VIAF: 137152138572110981470
* **ΕΒΕ**: 67275
* LCCN: n91082958
* GND: 4258759-1
* SUDOC: 09211556X
* BNF: cb12351605m (data)
* BNE: XX5053251

 |

 |
Συντεταγμένες: 34°49′49″N 0°9′6″E﻿ / ﻿34.83028°N 0.15167°E﻿ / 34.83028; 0.15167

Η **Σαϊντά** (αραβικά: سعيدة‎) είναι η πρωτεύουσα της ομώνυμης επαρχίας της Αλγερίας. Σύμφωνα με την απογραφή του 2008 έχει 128.413 κατοίκους, από 115.166 το 1998, σημειώνοντας ετήσια αύξηση 1,12%.

Τοποθεσία
---------

Η Σαϊντά βρίσκεται στη βορειοδυτική Αλγερία, στις νότιες πλαγιές της οροσειράς Τελλ του Άτλαντα στο βόρειο άκρο των Υψηλών Οροπεδίων. Η πόλη βρίσκεται στη δεξιά όχθη του Ουαντί Σαϊντά, περικυκλωμένη από βουνά καλυμμένα με δάση στην απέναντι όχθη που φτάνουν σε υψόμετρο περίπου 1.000 μέτρων.

* Σαϊντά, ΑλγερίαΣαϊντά, Αλγερία
* Σαϊντά, ΑλγερίαΣαϊντά, Αλγερία
* Σαϊντά, ΑλγερίαΣαϊντά, Αλγερία

Ιστορία
-------

Η τοποθεσία της πόλης έχει στρατιωτική σημασία από τη στιγμή που οι Ρωμαίοι κατασκεύασαν ένα οχυρό στην περιοχή. Η Σαϊντά ήταν οχυρό του Αμπντ αλ-Καντίρ, του εθνικού ηγέτη της Αλγερίας, που έκαψε την πόλη καθώς οι γαλλικές δυνάμεις πλησίαζαν το 1844. 

Η σύγχρονη Σαϊντά ιδρύθηκε ως γαλλικό στρατιωτικό φυλάκιο το 1854 και κάποτε αποτελούσε έδρα ένος συντάγματος της Γαλλικής Λεγεώνας των Ξένων. Η ανάπτυξή της ενθαρρύνθηκε από την κατασκευή του σιδηροδρόμου Οράν-Μπεσάρ το 1862. 

Έχει το παρατσούκλι *της πόλης των υδάτων*, λόγω των άφθονων υπόγειων πηγών. Η περιοχή είναι καλυμμένη από δάση και τα κύρια προϊόντα της πόλης είναι τα σιτηρά, το μαλλί, το δέρμα και τα εμφιαλωμένα μεταλλικά νερά.

Παραπομπές
----------

1. ↑  «Saïda (Province Capital, Saïda, Algeria) - Population Statistics, Charts, Map and Location». Ανακτήθηκε στις 31  Ιανουαρίου 2020.
2. ↑  «Saïda (Province Capital, Saïda, Algeria) - Population Statistics, Charts, Map and Location». *citypopulation.de*. Ανακτήθηκε στις 31 Ιανουαρίου 2020.
3. 1 2 3  «Saïda | Algeria». *Encyclopedia Britannica* (στα Αγγλικά). Ανακτήθηκε στις 31 Ιανουαρίου 2020.

|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
| Καθιερωμένοι όροι | 
* WorldCat
* LCCN: n2006074808
* GND: 4844547-2
* NKC: ge1183021

 |

 |
Τα αποδιδόμενα όπλα του βασιλιά Ρίενς.
Ο **Βασιλιάς Ρίενς**, που γράφεται επίσης Ράιενς, Ράιονς, είναι χαρακτήρας της Αρθουριανής μυθολογίας, εχθρός του Βασιλιά Αρθούρου στα πρώτα χρόνια της βασιλείας του.

Το βασίλειό του Ρίενς ποικίλλει, ωστόσο στο έργο του Τόμας Μάλορυ «Ο Θάνατος του Αρθούρου», περιγράφεται ως βασιλιάς της Βόρειας Ουαλίας, της Ιρλανδίας και "πολλών νήσων". Στο έργο του Μάλορυ αναφέρεται η συνήθειά του να στολίζει τον χιτώνα του με τα γένια των βασιλιάδων που έχει σκοτώσει (11) ενώ το ίδιο προσπαθεί να πετύχει και με τον Βασιλιά Αρθούρο. 

Από αυτήν την αναφορά ταυτίζεται με τον γίγαντα Ράιθο που εμφανίζεται στην «Ιστορία των Βασιλέων της Βρετανίας» του Τζέφρεϊ του Μονμάουθ, ο οποίος είχε τον ίδιο τρόπο δράσης και σκοτώθηκε επίσης από τον Αρθούρο.  

Ο Μάλορυ να παρουσιάζεται να απάγεται τον Σερ Μπαλίν και τον αδελφό του Σερ Μπαλάν, να υποτάσσεται στον Αρθούρο και να εξαφανίζεται από τη διήγηση. Παλαιότερες ιστορίες, όπως το τμήμα για τον μάγο Μέρλιν του κύκλου Lancelot-Grail, τον παρουσιάζουν να σκοτώνεται σε μάχη εναντίον του Αρθούρου.  

Λόγω της ομοιότητας των ονομάτων τους, ορισμένοι συγγραφείς, όπως ο Άλφρεντ Τέννυσον, τον ταυτίζουν με τον βασιλιά Ούριενς.

Πηγή
----

* Arthurian infopedia

Παραπομπές
----------

1. ↑

|  |  |  |  |  |  |  |  |  |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| 

| π • σ • ε
Αρθουριανός κύκλος |
| --- |
|  |
| Το περιβάλλον του Αρθούρου | 
* Στρογγυλή Τράπεζα
* Εξκάλιμπερ
* Άγιο Δισκοπότηρο
* Κάμελοτ
* Άβαλον
* Μέρλιν ο Μάγος
* Γκουίνεβιρ
* Ούθερ Πεντράγκον
* Μόρντρεντ
* Ιγκρέιν
* Μοργκάνα λε Φέι
* Μοργκάουζ
* Κυρά της Λίμνης
* Ρίενς
 |  |
|  |
| Ιππότες της Στρογγυλής Τραπέζης | 
* Άγκλοβαλ
* Άγκραβαϊν
* Γκάγουεν
* Γκάρεθ
* Γκάλαχαντ
* Γκρίφλετ
* Σερ Έκτορ
* Σερ Κέι
* Λάμορακ
* Λάνσελοτ
* Λεόντεγκρανς
* Λάιονελ
* Λούκαν
* Μάλαγκαντ
* Μπέντβιρ
* Σερ Μπορς
* Ούριενς
* Πέλλινορ
* Πέρσιβαλ
 |

 |
Συντεταγμένες: 47°13′0″N 9°34′0″E﻿ / ﻿47.21667°N 9.56667°E﻿ / 47.21667; 9.56667

Το **Σάανβαλντ** (γερμανικά: *Schaanwald*) είναι χωριό του Λίχτενσταϊν, το οποίο ευρίσκεται εντός του Δήμου του Μάουρεν.

Γεωγραφία
---------

Το χωριό ευρίσκεται εντός του βόρειου-κεντρικού τμήματος του Λίχτενσταϊν, πλησίον των συνόρων με την Αυστρία στο Φέλντκιρχ, επί της κύριας οδού η οποία ξεκινά από το Σάαν και η οποία συνδέει την χώρα με το Μπουχς (Ελβετία) και το Φέλντκιρχ. Πλησιέστερες τοποθεσίες στο Σάανβαλντ είναι το Μάουρεν, το Φέλντκιρχ και το Νέντελν.

Μεταφορές
---------

Σε επίπεδο σιδηροδρομικών μεταφορών, το Σάανβαλντ διαθέτει σιδηροδρομικό σταθμό, ο οποίος ευρίσκεται επί της Γραμμής Φέλντκιρχ-Μπουχς. Στα όρια του χωριού ευρίσκεται τελωνείο με την Αυστρία.

Πρόσωπα
-------

* Μελίτα Μάρξερ

Παραπομπές
----------

1. ↑  240060684 Schaanwald στο OpenStreetMap

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
--------------------

* Πολυμέσα σχετικά με το θέμα  Schaanwald στο Wikimedia Commons

|  |  |
| --- | --- |
| 

|  |
| --- |
| * Πύλη:Γεωγραφία
* Πύλη:Λίχτενσταϊν
 |

 |

|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
| Καθιερωμένοι όροι | 
* VIAF: 234339468

 |

 |
Ο **Ρίλεϊ Σάλμον** (γεννημένος 2 Ιουλίου 1976) είναι Αμερικανός διεθνής πετοσφαιριστής. Έχει ύψος 197εκ και αγωνίζεται ως διαγώνιος.

Καριέρα
-------

Ο Ρίλεϊ Σάλμον υπέγραψε το πρώτο του επαγγελματικό συμβόλαιο το 1999 με την ιταλική Σαρπλάστ Λιβόρνο, στην οποία παρέμεινε για δύο σεζόν.

Το 2001 ταξίδεψε στην Ελλάδα για λογαριασμό του ΠΑΟΚ Θεσαλλονίκης.

Το 2003 μετεγγράφει στη ρωσική Λοκομοτίβ Μπέλγκοροντ και ένα χρόνο μετά επέστρεψε στην Ελλάδα, αυτήν τη φορά για λογαριασμό του Ολυμπιακού Πειραιώς. Με την ομάδα του Πειραιά κατέκτησε το Κύπελλο Κυπελλούχων Ευρώπης του 2005.

Την περίοδο 2006-07 αγωνίστηκε στην Βκρετ Ντόμεξ Τσεστοχόβα, ομάδα της Πολωνίας.

Τη διετία 2007-09 αγωνίστηκε στην Ιταλία και συγκεκριμένα στην Αντρεόλι Λατίνα (2007-08) και στη Σίσλεϊ Τρεβίζο (2008-09).

Το 2009 ταξίδεψε στη Βραζιλία για λογαριασμό της Βίβο Μίνας, στην οποία παρέμεινε για δύο χρόνια.

Από το 2011 αγωνίζεται στην Ουάνς Ούνιδος, ομάδα της Αργεντινής.

Διεθνείς συμμετοχές
-------------------

Ο Ρίλεϊ Σάλμον έχει πραγματοποιήσει αρκετές συμμετοχές με την Εθνική ομάδα πετοσφαίρισης των ΗΠΑ.

Μεταξύ άλλων, έχει αγωνιστεί στους Ολυμπιακούς Αγώνες του 2004 στους Ολυμπιακούς Αγώνες του 2008 καθώς και στο Παγκόσμιο Πρωτάθλημα Πετοσφαίρισης του ίδιου έτους. Στους Ολυμπιακούς Αγώνες του 2008, βοήθησε την εθνική ομάδα των ΗΠΑ να κερδίσει το χρυσό μετάλλιο.

Τίτλοι
------

* 1 Κύπελλο Κυπελλούχων Ευρώπης: 2005

Παραπομπές
----------

1. ↑  Ανακτήθηκε στις 4  Μαρτίου 2021.
2. ↑  (Ιταλικά) *www.legavolley.it*. SAL-RAI-76. Ανακτήθηκε στις 7  Μαΐου 2022.

Πηγές
-----

* ΟΛΥΜΠΙΑΚΟΣ 2004-2005[*νεκρός σύνδεσμος*], Greekvolley.com
Συντεταγμένες: 47°12′N 9°33′E﻿ / ﻿47.200°N 9.550°E﻿ / 47.200; 9.550

Το **Νέντελν** (γερμανικά: *Nendeln*) είναι χωριό του Λίχτενσταϊν, το οποίο ευρίσκεται εντός του Δήμου του Έσεν.

Γεωγραφία
---------

Το χωριό ευρίσκεται εντός του βόρειου-κεντρικού τμήματος του Λίχτενσταϊν, επί της κύριας οδού μεταξύ Σάαν-Σάανβαλντ, η οποία συνδέει την χώρα με το Μπουχς (Ελβετία) και το Φέλντκιρχ (Αυστρία). Πλησιέστερα χωριά στο Νέντελντ είναι το Σάανβαλντ, το Μάουρεν, το Έσεν και το Πλάνκεν.

Μεταφορές
---------

Σε επίπεδο σιδηροδρομικών μεταφορών, το Νέντελν διαθέτει σιδηροδρομικό σταθμό, ο οποίος ευρίσκεται επί της Γραμμής Φέλντκιρχ-Μπουχς.

Παραπομπές
----------

1. ↑  240046176 Nendeln στο OpenStreetMap

Εξωτερικοί Σύνδεσμοι
--------------------

 Πολυμέσα σχετικά με το θέμα  Nendeln στο Wikimedia Commons

|  |  |
| --- | --- |
| 

|  |
| --- |
| * Πύλη:Γεωγραφία
* Πύλη:Λίχτενσταϊν
 |

 |

|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
| Καθιερωμένοι όροι | 
* WorldCat
* VIAF: 129447222
* LCCN: nr87000620
* GND: 4654482-3

 |

 |
Ο **Ρωσσαγγλογάλλος** είναι έμμετρη σάτιρα του 1812 με πολιτικές, κοινωνικές και ηθικές επισημάνσεις της περιόδου που οδήγησε στην ελληνική επανάσταση του 1821. Η έμμετρη σάτιρα εξελίσσεται σε διάλογο μεταξύ δύο φανταστικών χαρακτήρων, του *Φιλέλληνα* και του *Ρωσσαγγλογάλλου* ως εκπροσώπου των Μεγάλων Δυνάμεων. Ο Τάσος Βουρνάς θεωρεί το κείμενο αποτέλεσμα πολιτικής ζύμωσης που κτυπά με αποφασιστικότητα τους εκμεταλλευτές των σκλαβωμένων Ελλήνων και ανάλογο της πολιτικής σάτιρας που διαμόρφωσε σε μεγάλο βαθμό την εριστική πολιτική φιλολογία, μετά την γαλλική επανάσταση.

Το κεντρικό νόημα της σάτιρας
-----------------------------

Στην εξέλιξη του κειμένου ο *Ρωσσαγγλογάλλος* αντιπαραθέτει σκωπτικά το ένδοξο παρελθόν των Ελλήνων με το οδυνηρό παρόν προκειμένου να τους υποβαθμίσει σε βαθμό γελοιοποίησης, αμφισβητώντας επί της ουσίας τη σχέση των υποτελών ραγιάδων με τους ένδοξους προγόνους τους. 

Ο Φιλέλληνας απαντά πως η Ελλάδα πράγματι υπήρξε μεγάλη στο παρελθόν, αλλά σήμερα είναι άθλια και ανάξια εξαιτίας της αμάθειας, προβάλλοντας επί της ουσίας το κεντρικό πρόταγμα του νεοελληνικού διαφωτισμού για *εκπαίδευση* των νεοελλήνων προκειμένου να γνωρίσουν την παράδοσή τους. Επίσης, αναφέρεται σε όλους αυτούς που έχουν μεν τη δυνατότητα να βοηθήσουν, αλλά τελικά την καταβαραθρώνουν, όπως και κάθε έννοια ελευθερίας, ώστε να διασφαλίσουν τα δικά τους συμφέροντα, υπονοώντας τις μεγάλες δυνάμεις.

Φιλολογική και πολιτική κριτική
-------------------------------

Σύμφωνα με τον Κ.Θ Δημαρά, που το θεωρεί λόγιο αν και άτεχνο φιλολογικά έργο, για οποιαδήποτε απόπειρα φιλολογικής κριτικής θα πρέπει να ληφθεί υπόψιν το γενικότερο πολιτικό και κοινωνικό εννοιολογικό πλαίσιο μέσα στο οποίο κινείται το κείμενο, κάτι που πρέπει να αποτελεί φροντίδα του ιστορικού που θα επιχειρήσει να αναλύσει το περιεχόμενο της σάτιρας

Το έργο φαίνεται να αντανακλά τη μεταστροφή της συμπεριφοράς των Ελλήνων, που εγκαταλείποντας τις προσδοκίες τους για μια έξωθεν παρέμβαση, στρέφονται στην προοπτική μιας αυτοδύναμης εξέγερσης για την εθνική ανεξαρτησία. Επίσης, το γενικότερο περιεχόμενο των διαλόγων μεταξύ του Φιλέλληνα και του Ρωσσοαγγλογάλλου υποδεικνύει γνώση της διπλωματικής και της πολεμικής σκηνής στο ευρύτερο ευρωπαϊκό γίγνεσθαι της περιόδου.

Σημειώσεις παραπομπές
---------------------

1. ↑  Βουρνάς, Τάσος (1997). *Ιστορία της Νεώτερης και Σύγχρονης Ελλάδας*. **Α΄**. Αθήνα: Πατάκης. σελ. 44.
2. ↑  Δημαράς, Κ. Θ. (1990). *Ό Ρωσσαγγλογάλλος: κριτική έκδοση μέ επιλεγόμενα*. Αθήνα: Πορεία,. σελ. 41.
3. ↑  Παναγιωτόπουλος, Βασίλης (1994). «Γύρω στον «Ρωσσοαγγλογάλλο»». *Επιστημονική συνάντηση στη μνήμη του Κ.Θ. Δημαρά*. Κέντρο Νεοελληνικών Ερευνών του Ιδρύματος Νεοελληνικών Σπουδών. σελ. 83. ISBN 960-7094-23-9.
Ο **Ναρσής** ήταν ο έβδομος βασιλιάς της Περσίας από τη δυναστεία των Σασανιδών (293-302). Ήταν γιος του κορυφαίου Σασσανίδη βασιλιά της Περσίας Σαπώρη Α΄.

Βιογραφία
---------

Κατά τη βασιλεία του πατέρα του ο Ναρσής υπηρέτησε ως αντιβασιλέας του Σιστάν (Sistan), του Μπαλουχιστάν (Baluchistan) και του Σιντ (Sindh), πριν γίνει βασιλιάς έφερε τον τίτλο του Μεγάλου Βασιλέα της Αρμενίας. Ο Ναρσής καθαίρεσε τον αντιδημοφιλή βασιλέα μικρανεψιό του Βαράμη Γ΄ το 293 με την υποστήριξη των ευγενών. Η ιστορία της ανόδου του Ναρσή στην εξουσία περιγράφεται στην επιγραφή Paikuli. 

Στα χρόνια της βασιλείας του αυτοκράτορας της Ρωμαϊκής Αυτοκρατορίας ήταν ο Διοκλητιανός. Έπειτα από μάχες εναντίον του Διοκλητιανού και του Γαλέριου, με σκοπό την απόκτηση νέων εδαφών, ο Ναρσής ηττήθηκε στα Σάταλα το 298.

Μετά την ήττα του από τους Ρωμαίους και την ταπεινωτική συνθήκη παραιτήθηκε του θρόνου το 301 μ.Χ.. Τον διαδέχτηκε ο γιος του Ορμίσδας Β΄.

  



|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| Προκάτοχος:**Βαράμης Γ’** | **Μέγας βασιλιάς της Περσίας293–303** | Διάδοχος:**Ορμίσδας Β’** |

|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
| Καθιερωμένοι όροι | 
* VIAF: 107274015
* GND: 140595449

 |

 |
Ο **Νασρ Ελ Ντιν Αμπάς** (αραβικά: نصر الدين عباس, γεννήθηκε 13 Αυγούστου 1944), είναι Σουδανός πρώην ποδοσφαιριστής που αγωνιζόταν ως επιθετικός μέσος. Είναι πρώτος σκόρερ στην ιστορία της Εθνικής Σουδάν με 27 γκολ.

Βιογραφία
---------

Οι σουδανικές γενιές της δεκαετίας του 1960 και του 1970 συνδέουν στο μυαλό τους το ποδόσφαιρο με τον Νασρ Ελ Ντιν Αμπάς, ευρέως γνωστός για το προσωνύμιο «Τζάκσα». Ένας ποδοσφαιριστής που κάποτε πίστευαν ότι ήταν ο Πελέ της Αφρικής για το μοναδικό του ταλέντο στους ελιγμούς, στο σκοράρισμα και στη δημιουργία παιχνιδιού. Ψηλός, εμφανίσιμος και καλοσχηματισμένος, είχε κερδίσει τις καρδιές των Σουδανών. Με την Αλ Χιλάλ της πατρίδας του κέρδισε τέσσερα συνεχόμενα πρωταθλήματα (1964–67). Η φήμη του διέσχισε επίσης χώρες και ακόμη και ηπείρους με τις οποίες φλέρταρε να αγωνιστεί, όπως η Μπόκα Τζούνιορς και η Μπάγερν Μονάχου. Συμμετείχε στο Κύπελλο Εθνών Αφρικής το 1963 και το 1970, διοργάνωση στην οποία το Σουδάν κέρδισε τον τίτλο και στους Θερινούς Ολυμπιακούς Αγώνες του 1972 στο Μόναχο.

Παρέμεινε στο χώρο του ποδοσφαίρου και μετά την αποχώρησή του από την ενεργό δράση αρχικά ως προπονητής και αργότερα δημιουργώντας Ακαδημία ποδοσφαίρου (χωρίς επιτυχία). Το 2007 στην ψηφοφορία της Αφρικανικής Συνομοσπονδία Ποδοσφαίρου για την ανάδειξη των καλύτερων ποδοσφαιριστών της ηπείρου ψηφίστηκε 30ός Αφρικανός και κορυφαίος της πατρίδας του.

Δείτε επίσης
------------

* Κατάλογος κορυφαίων διεθνών σκόρερ ποδοσφαίρου ανδρών ανά χώρα

Παραπομπές
----------

1. ↑  «Sudan - Record International Players». Ανακτήθηκε στις 1 Φεβρουαρίου 2022.
2. 1 2 3  «Football Legend Jaksa Says Still Unmatched». Ανακτήθηκε στις 1 Ιανουαρίου 2022.
3. ↑  «Abbas, Nasreldin 'Jaxa'». Ανακτήθηκε στις 1 Ιανουαρίου 2022.
4. ↑  «African Nations Cup 1970». Ανακτήθηκε στις 1 Ιανουαρίου 2022.
5. ↑  «Song Voted 29th Best African Footballer». Ανακτήθηκε στις 1 Ιανουαρίου 2022.
Ο **Πύργος Eurosky** είναι ουρανοξύστης που έχει τη διάκριση ότι είναι το υψηλότερο κτίσμα στη Ρώμη, το μόνο υψηλότερο από τη Βασιλική του Αγίου Πέτρου στο Βατικανό. Είναι επίσης ένα από τα υψηλότερα κτήρια κατοικίας σε ολόκληρη την Ιταλία.

Ο Πύργος έχει ύψος 155 μέτρα (120 χωρίς την κεραία) και βρίσκεται στη συνοικία κατοικιών Τορρίνο (Torrino), δίπλα στην περιοχή EUR. Σχεδιάστηκε από τον αρχιτέκτονα Φράνκο Πουρίνι (γενν. 1941), που άντλησε έμπνευση και από τους μεσαιωνικούς πύργους της παλαιάς πόλεως της Ρώμης, όπως είναι ο Τόρρε ντελε Μιλίτσιε. Η κατασκευή του άρχισε το 2010, ολοκληρώθηκε το 2012 και εγκαινιάσθηκε το 2013. Διαθέτει 30 ορόφους συν δύο υπόγεια επίπεδα, ενώ το εμβαδό όλων των ορόφων ανέρχεται σε 800 χιλιάδες τετραγωνικά μέτρα. Εκτός από διαμερίσματα κατοικίας, φιλοξενεί και γραφεία. Βρίσκεται κοντά στον παρόμοιου ύψους Πύργο Europarco (120 μέτρα).

Πηγές
-----

* Ruggero Lenci (επιμ.): *L'enigma di Eurosky*, εκδ. Gangemi, Ρώμη 2014, ISBN 978-88-492-2928-8
Ο **Πύργος UniCredit** (ιταλ. *Torre UniCredit*) είναι ουρανοξύστης 31 ορόφων στο Μιλάνο. Με ύψος 231 μέτρα είναι το υψηλότερο κτήριο σε ολόκληρη την Ιταλία. Η κατασκευή του, που άρχισε το 2009, κόστισε περίπου 2,1 δισεκατομμύρια € και οι υποδομές του έως το 2015 2,7 δισεκατομμύρια €.

Το κτήριο σχεδιάσθηκε από τον Αργεντινό αρχιτέκτονα Σέζαρ Πέλλι σε μεταμοντέρνο ρυθμό και έφθασε στο πλήρες ύψος του στις 15 Οκτωβρίου 2011, όταν προστέθηκε το αρχιτεκτονικό βέλος στην κορυφή. Ο Πύργος στεγάζει την έδρα της μεγαλύτερης τράπεζας της Ιταλίας, της UniCredit, και αποτελεί μέρος μιας ευρύτερης αναπτύξεως νέων οικιστικών και επιχειρηματικών δομών στην περιοχή Πόρτα Νουόβα του Μιλάνου, κοντά στον σιδηροδρομικό σταθμό Πόρτα Γκαριμπάλντι. Ο Πύργος UniCredit ήρθε όγδοος στον διαγωνισμό για το Βραβείο Emporis του 2012 (έτος κατά το οποίο ο Πύργος άρχισε να χρησιμοποιείται), μια διάκριση που απονέμεται σε ουρανοξύστες με τον καλύτερο αισθητικό και λειτουργικό σχεδιασμό. Τα επίσημα εγκαίνια έγιναν μόλις στις 11 Φεβρουαρίου 2014.

Ο Πύργος της Allianz, επίσης στο Μιλάνο, με ύψος 209 μέτρα, παραμένει το κτήριο με τον υψηλότερο χρηστικό όροφο σε όλη την Ιταλία, καθώς ο Πύργος UniCredit έχει τον τελευταίο όροφο σε ύψος μόλις 145 μέτρων.

Το βέλος
--------

Το αρχιτεκτονικό βέλος στην κορυφή του Πύργου είναι καλυμμένο ολόκληρο με LED, και εκτός από τον σταθερό νυκτερινό φωτισμό του μπορεί να πάρει διαφορετικό χρώμα ανάλογα με την περίσταση. Π.χ. κατά τα Χριστούγεννα του 2013 φωτίσθηκε πράσινο ώστε να θυμίζει χριστουγεννιάτικο δέντρο, ενώ τη νύκτα 14 προς 15 Ιουνίου 2014 φωτίσθηκε κόκκινο για την επέτειο των 150 ετών από την ίδρυση του Ιταλικού Ερυθρού Σταυρού. Συχνότερα φωτίζεται με τον συνδυασμό χρωμάτων της ιταλικής σημαίας, ενώ το βράδυ της 14ης Νοεμβρίου 2015 το βέλος φωτίσθηκε για πρώτη φορά με τα χρώματα της γαλλικής σημαίας, σε φόρο τιμής για τα 129 θύματα των τρομοκρατικών επιθέσεων της προηγούμενης νύκτας στο Παρίσι.

Παραπομπές
----------

1. ↑  «Αρχειοθετημένο αντίγραφο». Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 17 Δεκεμβρίου 2012. Ανακτήθηκε στις 12 Φεβρουαρίου 2021.
2. ↑  «Meet the world's new skyscraper». .
3. ↑  «IlluminaMI Natale 2013». 30 December 2013.. Ανακτήθηκε στις 2 March 2014.

|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
| Καθιερωμένοι όροι | 
* VIAF: 313475752
* GND: 1066464790

 |

 |
Συντεταγμένες: 13°50′33″S 172°07′45″W﻿ / ﻿13.8424°S 172.1293°W﻿ / -13.8424; -172.1293

| Nu'ulopa Νούουλοπα |
| --- |
| CENTRE |
|
| Συνταγμένες: | 13.8424°Ν 172.1293°Δ |
|
| Χώρα: | Σαμόα |
|
| Διαμέρισμα: | Αϊγκα-ι-λε-Τάι |
|
| Πρωτεύουσα: | - |
|
| Πληθυσμός : | ακατοίκητο |

Η **Νούουλοπα** (σαμόα: Nu'ulopa) είναι ένα μικρό ακατοίκητο νησί των νησιών Σαμόα. Ανήκει στο Αϊγκα-ι-λε-Τάι. Βρίσκεται δυτικά της Απολίμα και ανατολικά του Μανόνο.

Γεωγραφία
---------

Η Νούουλοπα βρίσκεται κεντρικά των Σαμόα, δυτικά του Ουπόλου και δυτικά της Αϊγκα-ι-λε-Τάι. Βρίσκεται δυτικά της Απολίμα και ανατολικά του Μανόνο.

Είναι περίπου 50 μέτρα ψηλή. Είναι πλούσια σε δάση. Ξεχωριστή είναι η ύπαρξη ινδικής καρύδας.

Εικόνες
-------

|  |  |  |  |  |
| --- | --- | --- | --- | --- |
| Η Νούουλοπα, όπως φαίνεται από μια βάρκα. Η Απολίμα Τάι βρίσκεται στα δεξιά, ενώ το Σαβάι πιο μακριά |  | Βάρκα κοντά στο νησί |  | Επισκέπτης του νησιού |

Δείτε επίσης
------------

* Κατάλογος νησιών των Σαμόα

Παραπομπές
----------

1. ↑   Αρχειοθετήθηκε 2012-01-31 στο Wayback Machine. Manono, Apolima and Nuulopa Cultural Landscape, Unesco. Retrieved 25 Οκτωβρίου, 2009

|  |  |  |  |
| --- | --- | --- | --- |
| 

| π • σ • ε
Νησιά των Σαμόα |
| --- |
|  |
| 
* Απολίμα
* Ναμούα
* Νούουλουα
* Νούουλοπα
* Νούουσαφε'ε
* Νούουτελε
* Μανόνο
* Ουπόλου
* Σαβάι
* Φανουατάπου
 |

 |
Το **Σαχτούρης ΙΙΙ / D-214** ήταν αντιτορπιλικό στόλου τύπου GEARING, πρώην ‘USS A. ISBELL DD 869’.

Το 1945 ναυπηγήθηκε στα ναυπηγεία ‘USA – Bathelehen Steel Cop. Staten Island, NY’. Καθελκύστηκε στις 6 Αυγούστου 1945. Στην ενεργεία στις 25 Ιανουαρίου 1946. Ύψωση της Ελληνικής Σημαίας στις 4 Δεκεμβρίου 1973. Παραχωρήθηκε από τις Η.Π.Α. στα πλαίσια στρατιωτικής βοήθειας.

Εκτόπισμα : 2425 – 3520 ΤΝ. – Διαστάσεις 119Χ12,4Χ5,8 μέτρα. – Ταχύτητα 33 κόμβοι. – Πρόωση : ατμοστρόβιλοι. – Πλήρωμα : 274 άνδρες. – Οπλισμός : 4 πυροβόλα 5’’/38 σε δύο δίδυμους πύργους, οκταπλός εκτοξευτήρας Α/Υ τορπίλων τύπου ‘ASROC’ και Τ/Σ ΜΚ 32 (ΤΛΜΚ 44-46).

Ιδίου τύπου πλοία : ‘ Κανάρης IV’, ‘Σαχτούρης ΙΙΙ’, ‘ΤΟΜΠΑΖΗΣ ΙΙΙ’ και ‘ΚΟΥΝΤΟΥΡΙΩΤΗΣ ΙΙΙ’.

Στις 1 Δεκεμβρίου 1973 στο LONG BEACH των Η.Π.Α. παρελήφθη από τον Αντιπλοίαρχο Χ. Τραγέα. Για τη βελτίωση της Α/Α προστασίας του, προστέθηκε ΠΡ ένα πυροβόλο 40 χιλιοστών / L.70 και το Φθινόπωρο του 1976, στο δάπεδο του Ε/Κ, ένα πυροβόλο OTOMELARA 76/62 με ιδιαίτερο σύστημα βολής. Προϊστάμενη αρχή : Διοίκηση Αντιτορπιλικών.
Το **Σατώ Φροντενάκ** (*Château Frontenac*) είναι μεγάλο ξενοδοχείο στην πόλη του Κεμπέκ, Καναδάς. Το ξενοδοχείο λόγω της θέσης που κατέχει στον ορίζοντα της πόλης, έχει ανακηρυχθεί από το βιβλίο Γκίνες ως το πιο φωτογραφημένο ξενοδοχείο στο κόσμο. Το ξενοδοχείο ολοκληρώθηκε το 1893, ενώ ο κεντρικός πύργος κατασκευάστηκε αργότερα. Το 1980 ανακηρύχθηκε εθνικός ιστορικός τόπος του Καναδά. Σήμερα λειτουργεί ως *Fairmont Le Château Frontenac*.

Ιστορία
-------

Το Σατώ είναι κτισμένο κοντά στο ιστορικό κάστρο του Κεμπέκ, του οποίου την κατασκευή άρχισε ο Λουί ντε Μπουάντ ντε Φροντενάκ, κυβερνήτη της Νέας Γαλλίας, στα τέλη του 17ου αιώνα. Πριν την κατασκευή του ξενοδοχείο στη θέση βρισκόταν το Σατώ Σαιν-Λουί, το οποίο ήταν η επίσημη κατοικία του Βρετανού κυβερνήτη του Κάτω Καναδά και του Κεμπέκ.

Το Σατώ Φροντενάκ σχεδιάστηκε από τον αμερικανό αρχιτέκτονα Μπρους Πράις, ως ένα από το ξενοδοχεία που μοιάζουν με σατώ που κατασκευάστηκαν για την Canadian Pacific Railway (CPR) στα τέλη του 19ου και τις αρχές του 20ού αιώνα. Πιο πρόσφατες προσθήκες στο ξενοδοχείο, συμπεριλαμβανομένου του κεντρικού πύργου, σχεδιάστηκαν από τον Γουίλλιαμ Σάδερλαντ Μάξγουελ. Η πολιτική της CPR ήταν να προωθήσει τον τουρισμό πολυτελείας, προσελκύοντας εύπορους τουρίστες. Το Σατώ Φροντενάκ άνοιξε το 1893, έξι χρόνια μετά το ξενοδοχείο Μπανφ Σπριγκς, το οποίο ανήκε στην ίδια εταιρία και είχε παρόμοιο σχεδιασμό.

Η σύσκεψη του Κεμπέκ το 1943, στην οποία ο Γουίνστον Τσόρτσιλ, ο Φραγκλίνος Ρούσβελτ και ο Μακένζι Κινγκ συζήτησαν για την στρατηγική για τον Β΄ΠΠ, έλαβε χώρα στο Σατώ Φροντενάκ. Τμήμα της ταινίας του Άλφρεντ Χίτσκοκ του 1953 Η Εξομολόγηση γυρίστηκε στο ξενοδοχείο.

Αν και πολλά κτίρια στη Πόλη του Κεμπέκ είναι ψηλότερα, το ξενοδοχείο βρίσκεται στην κορυφή ενός ψηλού ακρωτηρίου πάνω από τον Άγιο Λαυρέντιο, και έχει θέα για αρκετά χιλιόμετρα. Το κτίριο είναι το πιο εξέχον χαρακτηριστικό της πόλης, όπως φαίνεται από την απέναντι όχθη του ποταμού. Έχει ύψος 77 μέτρα, 18 ορόφους και 618 δωμάτια.

Παραπομπές
----------

1. ↑  World's Most Photographed Hotel. SkyscraperCity. Retrieved on 2013-07-12.
2. ↑  Château Frontenac[*νεκρός σύνδεσμος*], Directory of Designations of National Historic Significance of Canada, Parks Canada
3. ↑  Château Frontenac National Historic Site of Canada, Canadian Register of Historic Places
4. ↑  Le Château Frontenac emporis.com
5. ↑  «Hébergement». Fairmont Le Château Frontenac. Ανακτήθηκε στις 27 Μαΐου 2012.

|  |  |
| --- | --- |
| CC-BY-SA Μετάφραση | Στο λήμμα αυτό έχει ενσωματωθεί κείμενο από το λήμμα Château Frontenac  της Αγγλικής Βικιπαίδειας, η οποία διανέμεται υπό την GNU FDL και την CC-BY-SA 4.0. (ιστορικό/συντάκτες). |