recursal/SuperWikiNEXT-32B huggingface dataset:
Ο **Λεοπόλδο "Πούτσο" Φερνάντεζ (Leopoldo "Pucho" Fernández II)** (2 Σεπτεμβρίου 1927 - 29 Ιουλίου 2008) ήταν Κουβανός - Πουερτορικανός κωμικός. Ήταν γιος του παλαίμαχου Κουβανέζου κωμικού Λεοπόλφο Φερνάντεζ, γνωστού ως Tres Patines.

Βιογραφία
---------

Ο Φερνάντεζ γεννήθηκε το 1927 στην Αβάνα της Κούβας. Άρχισε να δουλεύει στο θέατρο στην Κούβα όταν ήταν μόλις 13 ετών κάνοντας αρκετές μικρές δουλειές στα παρασκήνια. Ωστόσο, άρχισε σύντομα να παίζει με τον πατέρα του στην παράσταση *La Tremenda Corte* .

Το 1954 πήγε στο Πουέρτο Ρίκο και γρήγορα προσλήφθηκε ως συντονιστής για το κανάλι Telemundo επειδή μιλούσε αγγλικά και ισπανικά. Ήταν επίσης ο τεχνικός συντονιστής στο *El caso de la mujer asesinadita*, ενός από τα πρώτα τηλεοπτικά σήριαλ του Πουέρτο Ρίκο. Εργάστηκε επίσης με τους παραγωγούς Henry Lafont, Gaspar Pumarejo, Luis Vigoreaux, Marta Silva και Fernando Hidalgo. Αργότερα άρχισε να παίζει σε τηλεοπτικά κωμικά σκετς.

Ένας από τους πιο γνωστούς ρόλους του Φερνάντεζ ήταν στο *El Barrio Cuatro Calles*, όπου έπαιξε το ρόλο του Pepón, ενός από τους ιδιοκτήτες δύο αρτοποιείων που ανταγωνίζονται. Αργότερα, η κωμωδία πήρε μια άλλη διαδρομή, όπου ο Φερνάντεζ έγινε "Superpan", μια παρωδία υπερήρωα, όπως Chespirito.

Στα τέλη της δεκαετίας του 1980, ο Φερνάντεζ έπαιξε στην κωμική σειρά *El Cuartel de la Risa*, με πρωταγωνιστές την Carmen Dominicci, τον Rafael José και τον Antonio Sánchez "El Gangster". Άλλοι ρόλοι με τους οποίους έγινε γνωστός ήταν οι Machito Pichón, Poncito, Cabo Blanco, και 20/20 (μια λατινική εκδοχή του Mr. Magoo ). Αργότερα, συνεργάστηκε σε παραστάσεις όπως το *Con Lo Que Cuenta Este País* και σε μερικές από τις παρουσιάσεις του Héctor Marcano .

Ο Φερνάντεζ ήταν επίσης stand-up κωμικός, σεναριογράφος και σκηνοθέτης. Στα τέλη της ζωής του αποχώρησε από την ηθοποιία και αφιερώθηκε στο γράψιμο.

Πέθανε στις 29 Ιουλίου 2008 σε έναν οίκο για ηλικιωμένους στο Σαν Χουάν του Πουέρτο Ρίκο. Πέθανε από πνευμονικό εμφύσημα εξαιτίας του εθισμού στο κάπνισμα. Ο γιος του, ο Leo Fernández III, είναι γνωστός δημοσιογράφος και παπαράτσι στο Πουέρτο Ρίκο. Ο Πούτσο είχε άλλα τέσσερα παιδιά από δύο διαφορετικούς γάμους, τους Leonardo, Hector, Leandro, Μαρία Βικτώρια και Marisol.

Παραπομπές
----------

1. ↑  LEOPOLDO FERNÁNDEZ: "Trespatines" / "Pototo", Comedian. (Video/Photos), www.thecubanhistory.com, 26-6-2014

|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
| Καθιερωμένοι όροι | 
* **Europeana**: agent/base/112075

 |

 |
Η **Λέβσκι Σόφιας** (βουλγαρικά: СК Левски София) είναι ένα αθλητικό σωματείο από τη Σόφια της Βουλγαρίας. Ιδρύθηκε το 1914. Ο σύλλογος πήρε το όνομά του από τον Βασίλ Λέβσκι, εθνικό ήρωα της Βουλγαρίας. Το ποδοσφαιρικό τμήμα του, ΠΦΚ Λέβσκι Σόφιας, είναι το πιο δημοφιλές. Άλλα σημαντικά τμήματα είναι η ομάδα καλαθοσφαίρισης ΜΚ Λέβσκι Σόφιας, και η ομάδα πετοσφαίρισης ΒΚ Λέβσκι Σόφιας. Ο σύλλογος αναπτύσσει 40 είδη του αθλημάτων.

Η Λέβσκι είναι η μοναδική βουλγαρική ομάδα που έχει κερδίσει το Κύπελλο Πρωταθλητριών Ευρώπης, σε δύο διαφορετικά ομαδικά αθλήματα - καλαθοσφαίριση και πετοσφαίριση. Μέχρι σήμερα, η ομάδα έχει φτάσει σε 19 ευρωπαϊκούς τελικούς και έχει κερδίσει έξι τίτλους - μία Ευρωλίγκα, ένα CEV Τσάμπιονς Λιγκ, δύο τίτλους EuroCup, και δύο τίτλους Balkan League. Επίσης έχει παίξει σε τέσσερις τελικούς CEV Champions League, έξι τελικούς CEV Cup Winners Cup, ένα τελικό EuroCup, και δύο τελικούς Balkan League.

Οι αθλητές του συλλόγου Λέβσκι έχουν κερδίσει σχεδόν 1.000 μετάλλια από Ολυμπιακούς Αγώνες, Παγκόσμια και Ευρωπαϊκά Πρωταθλήματα.

Τμήματα
-------

* ΠΦΚ Λέβσκι Σόφιας, ομάδα ποδοσφαίρου
* ΜΚ Λέβσκι Σόφιας, ομάδα καλαθοσφαίρισης
* ΒΚ Λέβσκι Σόφιας, ομάδα πετοσφαίρισης
* ΧΚ Λέβσκι Σόφιας, ομάδα χόκεϊ επί πάγου

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
--------------------

* Επίσημη ιστοσελίδα


|  |  |
| --- | --- |
| CC-BY-SA Μετάφραση | Στο λήμμα αυτό έχει ενσωματωθεί κείμενο από το λήμμα Levski Sofia (sports club)  της Αγγλικής Βικιπαίδειας, η οποία διανέμεται υπό την GNU FDL και την CC-BY-SA 4.0. (ιστορικό/συντάκτες). |
Το **εθνόσημο της Χιλής** χρονολογείται από το 1834 και σχεδιάστηκε από το Βρετανό καλλιτέχνη Τσαρλς Γουντ Τέιλορ.

Περιγραφή
---------

Αποτελείται από ένα θυρεό δίχρωμο (οριζόντια) κατά το ήμισυ με όριζόντιες μπλε γραμμοσκιάσεις άνω και κόκκινες κάθετες γραμμοσκιάσεις κάτω. Στο κέντρο του θυρεού φέρεται πεντάκτινο αστέρι σε απόχρωση λευκού μαύρου. Παραστάτες του θυρεού φέρονται στη μία πλευρά ένας κόνδορας, το κυριότερο θήραμα στη χώρα και στην άλλη το ουεμούλ (ισπ. huemul) , το μοναδικό και πλέον σπάνιο θηλαστικό του εδάφους της Χιλής. Και οι δύο παραστάτες φέρονται εστεμμένοι με χρυσά ανοικτά στέμματα του Ναυτικού, και δουκικού χαρακτήρα ως σύμβολα των ηρωικών κατορθωμάτων του Ναυτικού της Χιλής στον Ειρηνικό Ωκεανό.

Στο άνω μέρος του θυρεού φέρονται τρία ευμεγέθη λοφία μπλέ λευκό και κόκκινο που αντιπροσωπεύουν τα χρώματα των πρώην Προέδρων της Χώρας.Ο θυρεός και οι παραστάτες εδράζουν σε περίτεχνη ανθοφόρα βάση επί της οποίας φέρεται μια άσπρη λωρίδα, με το ρεαλιστικό ρητό: "Por la Razón o la Fuerza" ("Με το Δίκαιο ή με τη Δύναμη").

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
--------------------

|  |  |
| --- | --- |
| Commons logoCommons logo | Τα Wikimedia Commons έχουν πολυμέσα σχετικά με το θέμα   **Εθνόσημο της Χιλής** |

* Πινακοθήκη εθνοσήμων της Χιλής
* Heraldry

  


|  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| 

| π • σ • ε
Εθνόσημα των χωρών της Νότιας Αμερικής |
| --- |
|  |
| Ανεξάρτητα Κράτη | 
* Αργεντινή
* Βενεζουέλα
* Βολιβία
* Βραζιλία
* Γουιάνα
* Ισημερινός
* Κολομβία
* Ουρουγουάη
* Παναμάς
* Παραγουάη
* Περού
* Σουρινάμ
* Χιλή
 |  |
|  |
| Εξαρτημένα εδάφη | 

|  |  |
| --- | --- |
| Γαλλία | 
* Γαλλική Γουιάνα
 |
|  |
| Ολλανδία | 
* Αρούμπα
* Κουρασάο
* Μποναίρ
 |
|  |
| Ηνωμένο Βασίλειο | 
* Νήσοι Φώκλαντ
* Νότιος Γεωργία και Νότιοι Σάντουιτς Νήσοι
 |

 |

 |
Η **Τζιζάν** (αραβικά: جيزان) είναι πόλη-λιμένας και πρωτεύουσα της επαρχίας Τζιζάν, η οποία βρίσκεται στη νοτιοδυτική άκρη της Σαουδικής Αραβίας. Η πόλη Τζιζάν βρίσκεται στην ακτή της Ερυθράς Θάλασσας και εξυπηρετεί μια μεγάλη αγροτική εστία που έχει πληθυσμό 319.119 κατοίκους από το 2021 και πάνω από 1,5 εκατομμύριο, εντός της μητροπολιτικής περιοχής. Καθώς η πόλη είναι η πρωτεύουσα της επαρχίας, διαθέτει το επαρχιακό αεροδρόμιο καθώς και τον λιμένα Τζιζάν. Η περιοχή φημίζεται για την υψηλής ποιότητας παραγωγή φρούτων όπως μάνγκο, σύκα, παπάγιες, δαμάσκηνα και καφέ.

Η Τζιζάν διαθέτει μια από τις μεγαλύτερες αγορές μεγάλων έργων στο βασίλειο με σημαντικά έργα υποδομής αξίας πολλών δισεκατομμυρίων δολαρίων. Η Saudi Aramco κατασκευάζει ένα διυλιστήριο 400.000 βαρελιών με συνεταιρικές τερματικές εγκαταστάσεις στην Ερυθρά Θάλασσα κοντά στην πόλη.

Οι κάτοικοι της Τζιζάν είναι Άραβες και χωρίζονται μεταξύ Σουνιτών Μουσουλμάνων και Σιιτών Μουσουλμάνων που ζουν στην περιοχή της Τζιζάν.

Παραπομπές
----------

1. ↑  «Fruit production in Jazan flourishes during Ramadan».
2. ↑  «2019 Report on International Religious Freedom: Saudi Arabia». *Office of International Religious Freedom*. U.S. Department of State. Pockets of Zaydis, members of another branch of Shia Islam, numbering a total of approximately 20,000, reside primarily in the provinces of Jizan and Najran along the border with Yemen
Ο **Μητροπολίτης Αμβρόσιος**, κατά κόσμο **Κωνσταντινίδης** (1841 – Αύγουστος 1885), ήταν μητροπολίτης του Οικουμενικού Πατριαρχείου Κωνσταντινουπόλεως σε μητροπόλεις που ανήκουν σήμερα στις λεγόμενες «Μητροπόλεις των Νέων Χωρών» της ελληνικής επικράτειας.

Ο Αμβρόσιος γεννήθηκε στο προάστιο Βαφειοχώρι (Μπογιατζήκιοϊ) της Κωνσταντινούπολης και ήταν νεότερος αδελφός του Μητροπολίτη Σερρών και μετέπειτα Κυζίκου Νικοδήμου, αλλά και συγγενής από την πλευρά της μητέρας του του καταγόμενου από τη Χίο Οικουμενικού Πατριάρχη Ιωακείμ Β΄.

Ο Αμβρόσιος σπούδασε στη Θεολογική Σχολή της Χάλκης και το 1868, σε ηλικία μόλις 27 ετών, χειροτονήθηκε επίσκοπος και του δόθηκε ο τίτλος του τιτουλάριου Επισκόπου Λαμψάκου. Το 1872 εξελέγη Μητροπολίτης Σισανίου και Σιατίστης, ενώ το 1877 εξελέγη Μητροπολίτης Χίου, διαδεχόμενος τον Γρηγόριο Γ΄. Στη Χίο αναδείχθηκε ιδίως με τις δράσεις αρωγής του μετά τον καταστρεπτικότατο σεισμό της Χίου την άνοιξη του 1881 (ο πλέον πολύνεκρος σεισμός στον ελλαδικό χώρο από το 1870 μέχρι σήμερα). Αλλά και παντού επέδειξε ζήλο και μεγάλη δραστηριότητα. Τον Αύγουστο του 1881 ο Αμβρόσιος τοποθετήθηκε από τον Πατριάρχη Ιωακείμ Γ΄ στη Μητρόπολη Νικοπόλεως και Πρεβέζης, αμέσως μετά την ανεξαρτητοποίησή της από τη Μητρόπολη Άρτης και Πρεβέζης (τη σημερινή Μητρόπολη Άρτης), την οποία και διεποίμανε μέχρι τον θάνατό του. Από το έργο του εκεί αξιολογότερη ήταν η ανέγερση του μητροπολιτικού μεγάρου, το οποίο ωστόσο καταστράφηκε από τους βομβαρδισμούς της Πρέβεζας κατά τον Β΄ Παγκόσμιο Πόλεμο (το 1940). Ο Αμβρόσιος απεβίωσε ξαφνικά σε ηλικία 44 ετών ενώ βρισκόταν στη Λευκάδα και η σορός του μεταφέρθηκε στην Πρέβεζα, όπου και τάφηκε στο προαύλιο του ναού του Αγίου Χαραλάμπους.

* Στη Μητρόπολη Χίου τον διαδέχθηκε ο (φέρων το ίδιο ιερατικό όνομα) Αμβρόσιος, κατά κόσμο Χρηστίδης.

Παραπομπές
----------

1. ↑  «Ο Πανιερώτατος Μητροπολίτης Νικοπόλεως και Πρεβέζης κυρός Αμβρόσιος»

Πηγές
-----

* Το ομώνυμο λήμμα στη *Νέα Ελληνική Εγκυκλοπαίδεια* «Χάρη Πάτση», τόμος 4, σσ. 710-711
Ο **Βασίλης Τερκεσίδης** (γενν. Παλαιά Κοκκινιά, 1924 - 2013) ήταν ποδοσφαιριστής που αγωνιζόταν ως αμυντικός και μέσος τις δεκαετίες του '40 και τέλη του '50 και μετέπειτα προπονητής.

Βιογραφία
---------

Μεγάλωσε στις φτωχογειτονιές της Παλαιάς Κοκκινιάς και πρωτοέπαιξε ποδόσφαιρο από νεαρή ηλικία, στις χωμάτινες αλάνες της Αγίας Σωτήρας. Την ποδοσφαιρική του καριέρα ξεκίνησε από τον Άρη Πειραιώς και κατόπιν, το 1951 πήρε μεταγραφή στον Ολυμπιακό, με τον οποίο αγωνίστηκε μέχρι το 1955. Το 1955 μεταπήδησε στην αγαπημένη του Προοδευτική, με την οποία αγωνίστηκε μέχρι το 1958, όπου και σταμάτησε την ποδοσφαιρική του καριέρα. 

Έπειτα το τέλος της ποδοσφαιρικής του καριέρας, εργάστηκε ως προπονητής σε διάφορους συλλόγους, μεταξύ αυτών η Προοδευτική, η Ζάκυνθος, ο Ατρόμητος Πειραιώς, ο Ήφαιστος Νίκαιας κ.α. και στη συνέχεια αφιερώθηκε για χρόνια στο σύλλογο της Προοδευτικής, αποτελώντας προπονητής στα τμήματα υποδομών της, όπου από τα χέρια του πέρασαν πολλοί σπουδαίοι ποδοσφαιριστές, με καριέρα στην Προοδευτική ή και σε άλλους συλλόγους. 

Αξιοσημείωτο είναι πως ήταν ένας από τους ανθρώπους που αποφάσισαν να αρχίσει ο θέσμος Βραδυποριακός - Ταλαιπωριακός, ανάμεσα στους παλαίμαχους του Ολυμπιακού και της Προοδευτικής αντίστοιχα, όπου συμμετείχε συνεχώς. 

Επίσης δραστηριοποιήθηκε με τον Σύλλογο Βετεράνων Ποδοσφαιριστών Προοδευτικής, στον οποίο συμμετείχε και αγωνίστηκε επί χρόνια, σε αρκετές δραστηριότητες του. Αποτέλεσε και υπάλληλος τον γραφείων του συλλόγου.

Παραπομπές
----------

1. ↑  Μπρατσόλης: Καλό ταξίδι κυρ Βασίλη...- Θα θυμάμαι για πάντα τα λόγια σου.. stoplekto.gr
2. ↑  "*Επιπλέον ο Άρης (της Νεάπολης των Γερμανικών) υπήρξε αιμοδότης των μεγάλων του ελληνικού ποδοσφαίρου, αφού παίκτες της αξίας του Αντώνη Δερμάτη, του Τάσου Βασιλείου τίμησαν τα χρώματα του Απόλλωνα Αθήνας και στη συνέχεια του Ολυμπιακού και της AEK, ενώ από αυτή τη γειτονιά ξεκίνησαν ο Μπάμπης Ταουξής που αγωνίστηκε στην εθνική ομάδα καθώς και οι Κοπανίδης, Τερκεσίδης που πήγαν στην Προοδευτική.*", 3 Δεκεμβρίου 2004 tanea.gr
3. ↑  εφ. Αθλητική Ηχώ, 04/07/1951, σελ. 1
4. ↑  ΠΡΟΟΔΕΥΤΙΚΗ: «Έφυγε» ο Βασίλης Τερκεσίδης – Ήταν προπονητής και στη Ζάκυνθο, imerazante.gr
Ο **Γιάννης Στέφας** (28 Οκτωβρίου 1948 – 17 Ιουλίου 2010) ήταν Έλληνας ποδοσφαιριστής που αγωνιζόταν σαν τερματοφύλακας. Ξεκίνησε την καριέρα του από την Κόρινθο σε μικρή ηλικία και το καλοκαίρι του 1972 μετεγγράφηκε στον ΠΑΟΚ Θεσσαλονίκης. 

Με την ομάδα του "Δικέφαλου του Βορρά" έπαιξε για τρεις συνεχόμενες σεζόν (1972-73 έως και 1974-75) στην Α΄ Εθνική κατηγορία συμπληρώνοντας *49 συμμετοχές σε επίσημους αγώνες πρωταθλήματος*. Επέστρεψε το καλοκαίρι του 1975 στην Κόρινθο για να την ενισχύσει στο πρωτάθλημα της Β΄Εθνικής παραμένοντας σε αυτήν σαν βασικός της τερματοφύλακας για τα επόμενα χρόνια, μέχρι το 1982 που τερμάτισε την αγωνιστική του σταδιοδρομία. Με την Κόρινθο έπαιξε ακόμη τρεις χρονιές στην Α΄Εθνική (1979-80 έως και 1981-82), προσθέτοντας επιπλέον *63 αγώνες* στο ενεργητικό του.

Συνολικά έλαβε μέρος σε **112** παιχνίδια της μεγάλης κατηγορίας, κατά τη διάρκεια 6 σεζόν. Κατέκτησε ένα Κύπελλο Ελλάδας με τον ΠΑΟΚ στα 1974, στη διαδικασία των πέναλτι (4-3, συνολικό σκορ 6-5), όταν δύο από τους αντιπάλους ποδοσφαιριστές του φιναλίστ Ολυμπιακού έστειλαν τη μπάλα άουτ. Επίσης, αναδείχθηκε πρωταθλητής Νότιου Ομίλου Β΄Εθνικής με την Κόρινθο, το 1979.

Ήταν παντρεμένος και έχει δυο κόρες. Πέθανε 61 ετών από καρκίνο.

Πηγές
-----

|  |  |
| --- | --- |
| εικονίδιο Ποδόσφαιρο | Πύλη Ποδόσφαιρο |

* Διεθνής στατιστική ιστοσελίδα ποδοσφαίρου
* "*ΕΛΕΥΘΕΡΟΤΥΠΙΑ*", ηλεκτρονική έκδοση, Σάββατο 17-7-2010
Η **Καλαθοσφαίριση 3x3** (αγγλικά: *3x3 basketball*) είναι μια παραλλαγή της καλαθοσφαίρισης και παίζεται με δύο αντίπαλες ομάδες των τριών παικτών, σε μία μπασκέτα, στο μισό γήπεδο. Σύμφωνα με έρευνα του ESSEC Business School, η οποία ανατέθηκε από την Διεθνή Ολυμπιακή Επιτροπή, η 3x3 καλαθοσφαίριση αποτελεί το πιο διαδεδομένο ομαδικό «άθλημα του δρόμου» (αγγλικά: *urban team sport*) στον κόσμο. Ως άθλημα είναι δομημένο και αντιπροσωπεύεται από την Διεθνή Ομοσπονδία Καλαθοσφαίρισης (FIBA), έχοντας και τους δικούς του θεσμοθετημένους κανονισμούς. Πλέον αποτελεί και ολυμπιακό άθλημα, καθώς έχει εισαχθεί στο πρόγραμμα των Ολυμπιακών Αγώνων και έκανε την πρώτη του εμφάνιση σε αυτούς στους Θερινούς Ολυμπιακούς Αγώνες 2020.

Ιστορία
-------

Η καλαθοσφαίριση 3x3 παιζόταν, με μία πιο ανεπίσημη μορφή, εδώ και πολλά χρόνια σε γήπεδα και γυμναστήρια όλου του κόσμου. Το 1992, η Adidas ξεκίνησε το τουρνουά καλαθοσφαίρισης 3x3 streetball, που έχει πλέον διακοπεί. Στα τέλη της δεκαετίας του 2000, οι κανόνες του παιχνιδιού άρχισαν να τυποποιούνται στις Ηνωμένες Πολιτείες της Αμερικής, κυρίως μέσω των τουρνουά Gus Macker και Hoop it up που διεξήγαγαν μεγάλες εκδηλώσεις σε όλη την χώρα με παίκτες και ομάδες όλων των επιπέδων ικανοτήτων. Από τότε, ο αριθμός των εκδηλώσεων και τουρνουά 3x3 αυξάνεται συνεχώς σε όλο τον κόσμο.

Η FIBA πήρε την απόφαση να δοκιμάσει για πρώτη φορά την καλαθοσφαίριση 3x3 στους Ασιατικούς Αγώνες κλειστού στίβου του 2007 στο Μακάο. Περαιτέρω δοκιμαστικές εκδηλώσεις πραγματοποίησε τον Απρίλιο του 2008 στη Δομινικανή Δημοκρατία και τον Οκτώβριο του 2008 στην Ινδονησία. Την πρώτη του διεθνή εμφάνιση, ως άθλημα, πραγματοποίησε στους Ασιατικούς Αγώνες Νέων του 2009: 19 ομάδες αγωνίστηκαν στο τουρνουά αγοριών και 16 ομάδες στων κοριτσιών. Όλοι οι αγώνες διεξήχθησαν στο Anglican High School στην Tanah Merah της Σιγκαπούρης. Η καλαθοσφαίριση 3x3 έκανε την πρώτη της εμφάνιση σε παγκόσμιο ανταγωνιστικό επίπεδο στους Θερινούς Ολυμπιακούς Αγώνες Νέων του 2010 στη Σιγκαπούρη. Στον διαγωνισμό συμμετείχαν 20 ομάδες σε κατηγορίες αγοριών και κορασίδων. Έκτοτε διεξάγονται τακτικά παγκόσμια πρωταθλήματα τόσο στην κατηγορία ενηλίκων όσο και στην κατηγορία K18.

Η FIBA ​​ξεκίνησε ένα πλήρες πρόγραμμα για να κάνει την καλαθοσφαίριση 3x3 ένα αυτόνομο παιχνίδι με τη δική της μορφή και με τακτικές διοργανώσεις. Το 3x3 έκανε το ντεμπούτο του ως Ολυμπιακό άθλημα στους Θερινούς Ολυμπιακούς Αγώνες του 2020, όπως προαναφέρθηκε.

Δείτε επίσης
------------

* Καλαθοσφαίριση

Παραπομπές
----------

1. ↑  «Κανονισμοί | 3X3 GNN STREETBALL». *www.gnnstreetball.gr*. Ανακτήθηκε στις 11 Νοεμβρίου 2021.

Πηγές
-----

* Επίσημη σελίδα 3x3 της ΕΟΚ
* Επίσημη σελίδα 3x3 της FIBA Αρχειοθετήθηκε 2021-11-15 στο Wayback Machine.
* Hoop it up tournament
* Ολυμπιακό άθλημα Αρχειοθετήθηκε 2021-11-15 στο Wayback Machine.
Ο **Αμόρ (Amor)** είναι ένας μικρός γεωπλήσιος (near-Earth) αστεροειδής με απόλυτο μέγεθος (όπως ορίζεται για το Ηλιακό Σύστημα) 17,7. Ανακαλύφθηκε το 1932 από τον Βέλγο αστρονόμο Εζέν Ζοζέφ Ντελπόρτ, που παρατηρούσε από την Υκλ του Βελγίου, και πήρε το όνομά του από τον θεό του έρωτα στη Ρωμαϊκή μυθολογία, γνωστότερο ως **Κουπίδο**. Υπάρχουν και οι ουσιαστικά συνώνυμοι αστεροειδείς 763 Κουπίδο και 433 Έρως.

Ο Αμόρ έδωσε το όνομά του στην ομάδα των «Αστεροειδών Αμόρ», στην οποία ανήκει. Αυτοί οι αστεροειδείς πλησιάζουν τη Γη, κινούμενοι συνήθως κατά το περιήλιό τους ανάμεσα στις τροχιές της Γης και του πλανήτη Άρη, χωρίς όμως να φθάνουν ποτέ στην τροχιά της Γης. Κατά την ανακάλυψή του, ο Ντελπόρτ φωτογράφησε τον Αμόρ όταν ο τελευταίος βρισκόταν σε απόσταση 16 εκατομμυρίων χιλιομέτρων από τον πλανήτη μας (περίπου 40 φορές η απόσταση Γης-Σελήνης). Αυτή ήταν η πρώτη φορά που ένας αστεροειδής παρατηρήθηκε να πλησιάζει τη Γη τόσο πολύ. Αλλά μόλις ένα μήνα αργότερα, ο αστεροειδής 1862 Απόλλων παρατηρήθηκε να διασχίζει την τροχιά της Γης και οι επιστήμονες ξαφνικά συνειδητοποίησαν τον κίνδυνο για μια πιθανή σύγκρουση αστεροειδούς με τον πλανήτη μας.

Φυσικά χαρακτηριστικά
---------------------

Η μέση διάμετρος του Αμόρ εκτιμάται σε 1,5 περίπου χιλιόμετρο. Η μάζα του εκτιμάται σε 3,5 δισεκατομμύρια τόνους για μέση πυκνότητα 2 gr/cm³. Για αυτή την πυκνότητα, η μέση επιτάχυνση της βαρύτητας στην επιφάνειά του υπολογίζεται σε 0,042 cm/sec² (23 χιλιάδες φορές μικρότερη από την αντίστοιχη γήινη), ενώ η μέση ταχύτητα διαφυγής σε 0,79 m/sec (2,8 χιλιόμετρα την ώρα).

Ο φασματικός τύπος του Αμόρ είναι **C** (ανθρακούχος) ή **S** (λιθώδης), ενώ το γεωμετρικό άλβεδό του είναι 0,15. Η μέση θερμοκρασία στην επιφάνειά του εκτιμάται σε 75 περίπου βαθμούς Κελσίου κάτω από το μηδέν, αλλά με μεγάλες διακυμάνσεις ανάμεσα στο περιήλιο και στο αφήλιο. Δεν είναι γνωστό αν και με ποια περίοδο περιστρέφεται ο Αμόρ γύρω από τον εαυτό του.

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
--------------------

* Τροχιά από το JPL (Java) / Εφημερίδα

Αστεροειδείς| 1220 Κρόκος | 1221 Αμόρ | 1222 Τίνα |
Το αρχικό **εθνόσημο της Νέας Ζηλανδίας** παραχωρήθηκε από το Βασιλέα Γεώργιο Ε' στη χώρα στις 26 Αυγούστου 1911, ενώ η σημερινή του μορφή εγκρίθηκε από τη Βασίλισσα Ελισάβετ Β΄ του Ηνωμένου Βασιλείου, το 1956. Σήμερα το εθνόσημο αυτό χρησιμοποιείται και ως εθνόσημο στο Νιούε.

Ιστορία και σχέδιο
------------------

Ως το 1911 η Νέα Ζηλανδία χρησιμοποιούσε το ίδιο εθνόσημο με εκείνο του Ηνωμένου Βασιλείου. Το δικό της έμβλημα απέκτησε το 1911 και έγιναν μικρές αλλαγές το 1956.

Από το 1911 ο κεντρικός θυρεός παραμένει αμετάβλητος: ο θυρεός είναι χωρισμένος στα τέσσερα. Το πρώτο τέταρτο δείχνει 4 αστέρια, που συμβολίζουν το Σταυρό του Νότου, όπως εικονίζεται και στη σημαία της Νέας Ζηλανδίας, με τα αστέρια όμως σε διαφορετικό μέγεθος. Στο δεύτερο τμήμα υπάρχει μαλλί προβάτου σε χρυσό χρώμα, που αντιπροσωπεύει τη βιομηχανία μαλλιού. Στο τρίτο τμήμα η γεωργία συμβολίζεται με ένα στάχυ από σιτάρι και στο τέταρτο δύο σφυριά αντιπροσωπεύουν την εξόρυξη μετάλλων και τη βιομηχανία. Πάνω από αυτά βρίσκεται μια κάθετη λωρίδα με τρία πλοία που συμβολίζουν τη σημασία του θαλασσινού εμπορίου και τη μεταναστευτική φύση όλων των Νεοζηλανδών.

Διαφορές με το παλαιό εθνόσημο
------------------------------

Πριν από το 1956, ο θυρεός ήταν ίδιος , με διαφορετικά όμως στοιχεία. Ανάμεσα στα άλλα υπήρχε το άνω μισό ενός αδέσποτου λιονταριού, που κρατούσε τη βρετανική σημαία με μία περγαμηνή φέρουσα το εθνικό ρητό της χώρας "Onward", που σημαίνει "Εμπρός, συνεχίστε". 

Οι αρχικοί υποστηρικτές του εθνόσημου ήταν επίσης διαφορετικοί. Η γυναίκα είχε καστανοκόκκινα μαλλιά και τα δύο πρόσωπα (γυναίκα και άνδρας Μαορί) κοιτούσαν μπροστά και όχι προς το θυρεό. 

Το σημερινό θυρεό κρατούν δύο πρόσωπα, μια ξανθή Ευρωπαία (πακέχα, Pākehā), η οποία μάλιστα βαστάει τη σημαία της Νέας Ζηλανδίας και ένας πολεμιστής αυτόχθων (Μαορί), ο οποίος κρατάει ένα ταϊάχα. Το στέμμα του Αγίου Εδουάρδου βρίσκεται πάνω από το θυρεό και από κάτω υπάρχουν δύο φύλλα από ασημένια φτέρη και μια περγαμηνή που γράφει "New Zealand".

Στο εθνόσημο αυτό βασίζεται και το βασιλικό οικόσημο.

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
--------------------

|  |  |
| --- | --- |
| Commons logoCommons logo | Τα Wikimedia Commons έχουν πολυμέσα σχετικά με το θέμα   **Εθνόσημο της Νέας Ζηλανδίας** |

* Σελίδα για το εθνόσημο Αρχειοθετήθηκε 2011-08-17 στο Wayback Machine.
* To εθνόσημο στην Εγκυκλοπαίδεια της Νέας Ζηλανδίας του 1966

  


|  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| 

| π • σ • ε
Εθνόσημα των χωρών της Ωκεανίας |
| --- |
|  |
| Ανεξάρτητα κράτη | 
* Αυστραλία
* Βανουάτου
* Ινδονησία
* Κιριμπάτι
* Ναουρού
* Νέα Ζηλανδία
* Νήσοι Μάρσαλ
* Νήσοι Σολομώντα
* Ομόσπονδες Πολιτείες της Μικρονησίας
* Παλάου
* Παπούα Νέα Γουινέα
* Σαμόα
* Τόνγκα
* Τουβαλού
* Φίτζι
 |
|  |
| Κράτη συνδεδεμένα με τη Νέα Ζηλανδία | 
* Νήσοι Κουκ
* Νιούε
 |
|  |
| Εξαρτημένα εδάφη | 
* Αμερικανικές Σαμόα
* Νήσος των Χριστουγένων
* Νησιά Κόκος
* Νήσος του Πάσχα
* Γαλλική Πολυνησία
* Γκουάμ
* Νέα Καληδονία
* Νήσος Νόρφολκ
* Βόρειες Μαριάνες Νήσοι
* Νήσοι Πίτκαιρν
* Τοκελάου
* Ουώλλις και Φουτούνα
 |

 |
Η **Μάγδα Γιαννίκου** είναι ελληνικής καταγωγής συνθέτρια, τραγουδίστρια, πιανίστα και ακορντεονίστα και Ηθοποιός φωνής.

Βιογραφία
---------

Η Γιαννίκου γεννήθηκε στις 27 Ιανουαρίου 1981 στην Αθήνα.  Δίδαξε σε ελληνικά δημοτικά σχολεία και συνέθεσε μουσική για τηλεοπτικές και θεατρικές παραγωγές στην Αθήνα.  Στην Ελλάδα συμμετείχε σε περισσότερες από 50 παιδικές παραγωγές και ξεκίνησε την εκπαίδευσή της στην κλασική μουσική και την τζαζ.  Η Γιαννίκου αποφοίτησε από το Εθνικό Ωδείο της Ελλάδος με άριστα. Σπούδασε επίσης στο Ωδείο Φίλιππος Νάκας στην Αθήνα. 

Η Γιαννίκου συνέχισε τις σπουδές της στο Μουσικό Κολέγιο Μπέρκλι στη Βοστώνη της Μασαχουσέτης στις Η.Π.Α. όπου αποφοίτησε το 2008.

Καριέρα
-------

Τη δεκαετία του 2000, η Γιαννίκου ερμήνευσε τα τραγούδια τίτλων αρχής σε δημοφιλές παιδικές τηλεοπτικές σειρές της εποχής: «Digimon», «One Piece», και «Οι Τριδυμούλες».
Το 2010, η Γιαννίκου σχημάτισε τους Banda Magda, ένα συγκρότημα με έδρα τη Νέα Υόρκη.  Η πολύγλωσση μουσική τους είναι επηρεασμένη από λατινοαμερικάνικα στιλ (όπως η σάμπα), τα γαλλικά σανσόν και η ελληνική λαϊκή μουσική. Οι Banda Magda έχουν περιοδεύσει σε 22 χώρες.  Το άλμπουμ τους *Amour, t'es la?* (2013) έφτασε στο #9 στα Top World Music Albums του Billboard. 

### Φιλμογραφία

Η Γιαννίκου έχει συνθέσει μουσική για πολλές ταινίες και για μια τηλεοπτική εκπομπή: 

* 2014: *Watchers of the Sky*
* 2012: *Louie*
* 2011: *Natural Selection (Φυσική επιλογή)*
* 2010: *La tropa de trapo en el país donde siempre brilla el sol*

Παραπομπές
----------

1. ↑  Ανακτήθηκε στις 4  Ιουνίου 2022.
2. 1 2  «Giannikou Magda». *JazzOnline.gr*. Ανακτήθηκε στις 18 Αυγούστου 2017.
3. ↑  «Magda Giannikou Bio» (PDF). *Jefferson Center*. Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο (PDF) στις 18 Φεβρουαρίου 2015. Ανακτήθηκε στις 18 Αυγούστου 2017.
4. ↑  «Magda Giannikou». *Onassis Foundation USA*. Ανακτήθηκε στις 18 Αυγούστου 2017.
5. 1 2  «Magda Giannikou». *Berklee College of Music*. Ανακτήθηκε στις 18 Αυγούστου 2017.
6. ↑  «Summer Thursdays: Banda Magda». *Museum of Modern Art*. 2017. Ανακτήθηκε στις 18 Αυγούστου 2017.
7. ↑  «World Music: Top World Albums Chart». *Billboard*. Ανακτήθηκε στις 18 Αυγούστου 2017.
8. ↑  «Magda Giannikou». *IMDb*. Ανακτήθηκε στις 18 Αυγούστου 2017.

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
--------------------

|  |  |
| --- | --- |
| Commons logoCommons logo | Τα Wikimedia Commons έχουν πολυμέσα σχετικά με το θέμα   **Μάγδα Γιαννίκου** |

* Βιογραφικό (επίσημος ιστότοπος Banda Magda) Αρχειοθετήθηκε 2022-01-30 στο Wayback Machine.
* Κριτική συναυλίας Banda Magda (WGBH.com, 2017)

  


|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
| Καθιερωμένοι όροι | 
* WorldCat
* VIAF: 1438152381753501950007
* LCCN: no2018046192
* GND: 1235011704
* MusicBrainz: c520064b-bd35-4baf-922a-efa6c7c07187

 |

 |
Ο **Κούκουλα (Cucula)** είναι ένας σκουρόχρωμος αστεροειδής της Κύριας Ζώνης Αστεροειδών, με απόλυτο μέγεθος (όπως ορίζεται για το Ηλιακό Σύστημα) 10,70. Ανακαλύφθηκε το 1982 από τον Ελβετό αστρονόμο Πάουλ Βιλντ, που παρατηρούσε από το αστεροσκοπείο του Πανεπιστημίου της Βέρνης στο Τσίμερβαλντ, και πήρε το όνομά του από την επιστημονική ονομασία της οικογένειας του πουλιού κούκος.

Κατά το αφήλιο της τροχιάς του ο Κούκουλα φθάνει ως τα εξώτατα όρια της Κύριας Ζώνης (προς την πλευρά του Δία).

Φυσικά χαρακτηριστικά
---------------------

Η μέση διάμετρος του Κούκουλα εκτιμάται σε 50,88 χιλιόμετρα. Ο φασματικός τύπος του είναι άγνωστος, ενώ το γεωμετρικό άλβεδο του είναι 0,0358. Ο Κούκουλα περιστρέφεται γύρω από τον εαυτό του μία φορά κάθε 45 ως 80 ώρες περίπου, μία πολύ αργή περιστροφή για αστεροειδή.

Εξωτερικοί σύνδεσμοι-πηγές
--------------------------

* Τροχιά από το JPL (Java) / Εφημερίδα

Αστεροειδείς| 2730 Μπαρκς | 2731 Κούκουλα | 2732 Βιτ |
Η **Άρτεμη Θεριάκη** (γεννήθηκε 14 Οκτωβρίου 1986) ήταν Ελληνίδα αθλήτρια της άρσης βαρών.

Γεννήθηκε στις 14 Οκτωβρίου 1986 στην Πάτρα, είναι αθλήτρια του Πέλοπα Πατρών και ξεκίνησε την Άρση Βαρών το 2002. Πολλάκις πρωταθλήτρια Ελλάδας και κάτοχος ρεκόρ, μέλος και της εθνικής ομάδας.
Πρωταθλήτρια Ελλάδος γυναικών στα 69 κιλά το 2006 καταρρίπτοντας την προηγούμενη δική της επίδοση σηκώνοντας 84 κιλά στο αρασέ, 96 κιλά στο ζετέ και στο σύνολο 180 κιλά. Το 2006 στο Πρωτάθλημα Ευρωπαϊκής Ένωσης στη Λα Κορούνια κατέκτησε το χάλκινο μετάλλιο στα 69 κιλά σηκώνοντας 81 κιλά στο αρασέ, 98 στο ζετέ και 179 στο σύνολο. Το 2007 κατέκτησε έξι μετάλλια στα 63 κιλά στο πανελλήνιο πρωτάθλημα. Έφυγε από τη ζωή στις 31/12/2023 ενώ έδινε για μήνες μάχη για τη ζωή στο νοσοκομείο του Ρίου.

Τίτλοι
------

* Πρωταθλήματα Ελλάδος :

Χρυσό:2005 (69 κ.) με Ρεκορ, 2006 (69 κ) με ρεκόρ, 2007 (63 κ) 
* Πρωτάθλημα Ευρωπαϊκής Ένωσης  :

Χάλκινο:2006 (69κ), 2010 (63 κ)

Αναφορές
--------

1. ↑  Εφημερίδα *Πελοπόννησος* φύλλο Δευτέρας 17 Δεκεμβρίου 2007 σελ. 31
2. 1 2  Εφημερίδα *Πελοπόννησος* φύλλο Δευτέρας 17 Δεκεμβρίου 2007, σελ. 31
3. ↑  «sports.pathfinder». Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 14 Νοεμβρίου 2007. Ανακτήθηκε στις 17 Δεκεμβρίου 2007.
4. ↑  «sports.pathfinder». Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 8 Δεκεμβρίου 2007. Ανακτήθηκε στις 17 Δεκεμβρίου 2007.
5. ↑  Ελληνική Ομοσπονδία Άρσης Βαρών Ολοκληρώθηκε το Πανελλήνιο Πρωτάθλημα Ανδρών - Γυναικών 05/12/2010[*νεκρός σύνδεσμος*]
**Skypix** (προφ. *Σκάιπιξ*) είναι το όνομα μιας γλώσσας σήμανσης που χρησιμοποιείται για την κωδικοποίηση περιεχομένου γραφικών, όπως μεταβλητές γραμματοσειρές, ελεγχόμενες από το ποντίκι ενέργειες, κινούμενα σχέδια και ήχο στο bulletin board system. Το σύστημα γράφτηκε από τον Μάικλ Κοξ σε Η/Υ Amiga το 1987 και αρχικά φιλοξένησε το σύστημα Atredes BBS, το οποίο αργότερα μετονομάστηκε σε Skyline. Το Skypix επέτρεπε στον επεξεργαστή BBS να δημιουργήσει διαδραστικά συστήματα BBS με γραφικά, γραμματοσειρές, ελεγχόμενες από το ποντίκι ενέργειες, κινούμενα σχέδια και ήχο. 

Το Skypix χρησιμοποίησε μια επέκταση του συστήματος γραφικών ANSI, το οποίο πρόσθετε νέες οδηγίες. Τα γραφικά συνήθως δημιουργήθηκαν χρησιμοποιώντας το Skypaint, το οποίο θα μπορούσε να δημιουργήσει αρχεία Skypix απευθείας από ένα οικείο πρόγραμμα ζωγραφικής. Τα αρχεία μπορούσαν να τοποθετηθούν στο σύστημα και οποιοδήποτε πρόγραμμα τερματικού με δυνατότητα Skypix θα παρατηρούσε την κωδικοποίηση και την αναδημιουργία των γραφικών. 

Το λογισμικό BBS μπορούσε να προγραμματιστεί στη γλώσσα ARexx (μία παραλλαγή της REXX για την Amiga). Αυτό οδήγησε σε μια ενθουσιώδη ομάδα χομπιστών του Skypix. 

Το Skypix ήταν διαθέσιμο μόνο σε υπολογιστή Amiga, φιλοξενούταν στο Skyline BBS και είχε πρόσβαση χρησιμοποιώντας τον εξομοιωτή τερματικού Skyterm. Η υποστήριξη Skypix υλοποιήθηκε αργότερα στο JR-Comm από τον Τζόναθαν Ράντιγκαν. Κάποτε πάνω από χίλια συστήματα Skyline λειτουργούσαν σε όλο τον κόσμο. Ο ίδιος ο εφευρέτης της Amiga Τζέι Μάινερ έτρεξε για λίγο ένα σύστημα Skyline.

Παραπομπές
----------

1. ↑  Σκοτ Λι. «BBSDocumentary, An Overview of BBS Programs». Τζέισον Σκοτ για το περιοδικό Wired. Ανακτήθηκε στις 5 Δεκεμβρίου 2017.
2. ↑  «MAGazine, vol 7 ,num 9, 1991». επίσημο περιοδικό της Memphis Amiga Group. Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 31 Ιουλίου 2018. Ανακτήθηκε στις 5 Δεκεμβρίου 2017.

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
--------------------

* «BBS: Το ντοκιμαντέρ, Μια επισκόπηση των προγραμμάτων BBS», εκτεταμένη προβολή. Αυτό το έγγραφο αποτελεί μέρος της δημιουργίας του DVD.
* (Ripscrip Graphic Protocol Specs που αναφέρει συνοπτικά το Skypix ως πρωτόγονη γλώσσα σήμανσης)
* Το περιοδικό MC MIcroComputer αριθ. 97, Ιούνιος 1990, Ιταλία. Συλλογή PDF του περιοδικού Computer MC-Microcomputer (στην ιταλική γλώσσα) αναφέροντας εν συντομία το Skypix ως αναδυόμενη υποσχόμενη γλώσσα για το BBS.
* "Οι υπολογιστές δεν είναι πλέον διασκεδαστικές", μια συζήτηση του 2003 στο [ http://forums.randi.org/forumindex.php JREF Forum ] (Εκπαιδευτικό Ίδρυμα James Randi) με τον συγγραφέα του Skyline BBS που συμμετείχε στη συζήτηση.
* Ansi / Skypix Χαρακτηριστικά και Tutorials στο Amiga Aminet επίσημο αποθετήριο (σε μορφή AmigaGuide και κειμένου).
Ο **Κέρβερος (Cerberus)** είναι ένας απολλώνειος αστεροειδής με απόλυτο μέγεθος (όπως ορίζεται για το Ηλιακό Σύστημα) 16,616. Ανακαλύφθηκε το 1971 από τον Τσέχο αστρονόμο Λούμπος Κόχουτεκ, που παρατηρούσε από το Μπέργκεντορφ του Αμβούργου, και πήρε το όνομά του από το όνομα του τερατόμορφου σκύλου που φρουρούσε την είσοδο του Κάτω Κόσμου στην ελληνική μυθολογία.

Ο Κέρβερος πέρασε ή θα περάσει κατά τη διάρκεια του εικοστού και του 21ου αιώνα σε απόσταση μικρότερη των 30 εκατομμυρίων χιλιομέτρων από τη Γη 7 φορές συνολικά, στις οποίες η ελάχιστη απόσταση κυμαίνεται από 24,4 μέχρι 25,7 εκατομ. χιλιόμετρα.

Φυσικά χαρακτηριστικά
---------------------

Η μέση διάμετρος του Κέρβερου εκτιμάται σε 1,2 χιλιόμετρο περίπου. O φασματικός τύπος του είναι **S** (λιθώδης), ενώ το γεωμετρικό άλβεδό του είναι 0,22. Ο Κέρβερος περιστρέφεται γύρω από τον εαυτό του μία φορά κάθε 6 ώρες 48 λεπτά και 14 δευτερόλεπτα.

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
--------------------

* Τροχιά από το JPL (Java) / Εφημερίδα

Αστεροειδείς| 1864 Δαίδαλος | 1865 Κέρβερος | 1866 Σίσυφος |
Συντεταγμένες: 42°3′1.55″N 13°59′29.44″E﻿ / ﻿42.0504306°N 13.9915111°E﻿ / 42.0504306; 13.9915111

Το **Πατσέντρο** (*Pacentro*) είναι χωριό και δήμος στο Αμπρούτσο, στην κεντρική Ιταλία. Ο νόμιμος πληθυσμός του είναι 1.130 κάτοικοι όσον αφορά τον Ιανουάριο του 2020. Είναι γνωστό για την πολύ καλά διατηρημένη μεσαιωνική, αναγεννησιακή και μπαρόκ αρχιτεκτονική του και θεωρείται ένα από τα ομορφότερα χωριά της Ιταλίας.

Η περιοχή φαίνεται να κατοικήθηκε τον 8ο ή 9ο αιώνα μ.Χ. και η παλαιότερη μνεία στο χωριό γίνεται το 1170, όπου αναφέρεται ότι ο Μαλέριο, "dominator Pacentri", δώρησε το ναό του Σαν Άντζελο στο Βετούλι στην επισκοπή της Σουλμόνα. Το Πατσέντρο ακολούθησε την πορεία του βασιλείου της Νάπολης. Το κάστρο Καλντορέσκο κατασκευάστηκε από τους κόμητες της Βάλβα στα τέλη του 14ου με τις αρχές του 15ου αιώνα και στο τέλος του 15ου αιώνα ενισχύθηκε με κυκλικούς πύργους από τους Ορσίνι. Ένας εκ των δύο πύργων του κάστρου είναι πλέον επισκέψιμος.

Στην Πιάτσα ντελ Πόπολο βρίσκεται συντριβάνι του 17ου αιώνα και πίσω του βρίσκεται ο ενοριακός ναός της Σάντα Μαρία Ματζόρε ή ντέλα Μιζερικόρντια, ο οποίος χρονολογείται από τον ύστερο 16ο αιώνα και χαρακτηρίζεται από την πέτρινη πρόσοψή του, η οποία διαχωρίζεται με κίονες σε τρία μέρη. Άλλος ενδιαφέροντας ναός είναι η Άμωμος Σύλληψη, του 1589, όπου υπάρχουν τοιχογραφίες του Φλαμανδού ζωγράφου Μπαρτολομέους Σπράνγκερ. Ο παλαιότερος ναός είναι ο ναός του Σαν Μαρτσέλο, του 1047, αν και ο σημερινός ναός χρονολογείται από το 1166, καθώς ο πρώτος καταστράφηκε από πυρκαγιά.

Κάθε χρόνο την πρώτη Κυριακή του Σεπτέμβρη λαμβάνει χώρα ο παραδοσιακός αγώνας ντελ Τσινγκάρι, δηλαδή των ξυπόλυτων.

Παραπομπές
----------

1. ↑  «Statistiche demografiche ISTAT». *demo.istat.it*. Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 24 Ιουλίου 2019. Ανακτήθηκε στις 4 Μαρτίου 2020.
2. 1 2 3  «Pacentro, borgo più bello d'Italia». *www.comune.pacentro.gov.it*. Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 28 Ιανουαρίου 2021. Ανακτήθηκε στις 4 Αυγούστου 2020.

|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
| Καθιερωμένοι όροι | 
* VIAF: 130168030
* GND: 7651538-2

 |

 |
Για άλλα πρόσωπα με το όνομα , δείτε: Γεώργιος Αναστασόπουλος.
Ο **Γεώργιος Αναστασόπουλος** (1859-1940) ήταν Έλληνας πολιτικός και δικηγόρος.

Βιογραφία
---------

Γιος του Αναστασίου, γεννήθηκε το 1859 και πέθανε στην Αθήνα στις 16 Ιανουαρίου 1940, αφήνοντας δύο τέκνα, την Κλειώ και τον Αναστάσιο. Διαπρεπής δικηγόρος της εποχής του, ανέλαβε πολλές υποθέσεις που απασχόλησαν τις πρώτες σελίδες των εφημερίδων, ενώ οι αγορεύσεις του στα Ποινικά Δικαστήρια, ήταν παροιμιώδεις.

Σταδιοδρομία
------------

Διετέλεσε βουλευτής Μεγαρίδος (7/2/1899 έως 22/12/1904), Αττικοβοιωτίας (20/2/1905 έως 1/2/1906) και Αττικής (8/8/1910 έως 12/10/1910, 6/12/1915 έως 30/6/1917 και 1/11/1920 έως 21/9/1922). 

Υπήρξε ένας από τους μεγαλύτερους ρήτορες του ελληνικού κοινοβουλίου. Χαρακτηριστικό είναι το απόσπασμα από πρωτοσέλιδο της εφημερίδας ΕΜΠΡΟΣ στις 2 Νοεμβρίου 1902 : 

> Δὲν εἶναι μόνη ἡ εὐγλωττία τοῦ ἀνδρός, ἧτις τὸν καθιστᾷ ἔν τῶν ἐπιφανεστάτων μελῶν τοῦ σώματος τῶν Ἑλλήνων δικηγόρων. Ἡ μεγάλη του ἐπιστημονικὴ καὶ ἐγκυκλοπαιδικὴ μόρφωσις, ἡ σπανία ὀξύτης τῆς ἀντιλήψεώς του, ἡ παρρησία μεθ᾿ ἣς ἐκφέρει τὰς γνώμας του, ἡ ἀκάθεκτος ὁρμὴ του εἰς τὰς ἐπιθέσεις του καὶ ἒν γένει ἡ χάρις τοῦ λόγου, ἡ ὁποία δὲν τοῦ λείπει ἐνίοτε καὶ εἰς τὰς τραγικωτάτας στιγμὰς τῶν ἀγορεύσεών του, ἐπὶ πᾶσι δὲ χαρακτῆρος ἀδαμάντινος, λάμψις καὶ καρδίας, παιδικὴ ἀγαθότης, ἐξασφάλισαν αὐτῷ  ὑπέροχον θέσιν μεταξὺ τῶν μελῶν τοῦ Κοινοβουλίου.
> 
>

Παραπομπές
----------

|  |  |
| --- | --- |
| Wikisource logoWikisource logo | Στη Βικιθήκη υπάρχει υλικό που έχει σχέση με το θέμα:  **Συγγραφέας:Γεώργιος Αναστασόπουλος** |

1. ↑  Θεοδώρου Δράκου-Ἡ Καμαρίνα καὶ ὁ Ἑλληνοτουρκικός πόλεμος τοῦ 1897, ἐκδόσεις Νέα Θέσις, Ἀθῆναι 2014
Η **σαλιγκαροτροφία** (εκτροφή σαλιγκαριών) είναι αγροτοκτηνοτροφική δραστηριότητα για την οποία εκδηλώνεται σημαντικό ενδιαφέρον τα τελευταία χρόνια. Εμφανίστηκε αρχικά στη Γαλλία εδώ και 2 δεκαετίες ενώ στη συνέχεια γνώρισε σημαντική ανάπτυξη στη Ιταλία που σήμερα αποτελεί και τη μεγαλύτερη παραγωγό χώρα σε παγκόσμιο επίπεδο. Το κυριότερο εκτρεφόμενο είδος είναι το Helix aspersa που έχει καλή προσαρμοστικότητα, υψηλή γεννητικότητα, ικανοποιητική ζήτηση και τιμές πώλησης.
Υπάρχουν 3 μέθοδοι εκτροφής, η ανοικτού τύπου (Ιταλική μέθοδος), η κλειστού τύπου(Γαλλική μέθοδος) και η μικτού που είναι συνδυασμός των δύο προηγουμένων.

Εκτροφή ανοικτού τύπου
----------------------

Η εκτροφή ανοικτού τύπου πραγματοποιείται σε ανοιχτούς περιφραγμένους χώρους όπου καλλιεργείται και η τροφή των σαλιγκαριών (ραδίκια, τριφύλλια, κοκκινογούλια,τεύτλα,ηλίανθοι και διάφορα αλλα φυτά ή λαχανικά). Η μέθοδος παρουσιάζει πλεονεκτήματα όπως καλή ποιότητα προϊόντος, σχετικά μικρό ύψος επένδυσης και χαμηλό κόστος παραγωγής αλλά και μειονεκτήματα όπως οι μη ελεγχόμενες συνθήκες παραγωγής και η μικρότερη παραγωγικότητα. Υπό φυσιολογικές συνθήκες η παραγωγή ανά στρέμμα είναι 800 με 1.000 κιλά.

Εκτροφή κλειστού τύπου
----------------------

Η εκτροφή κλειστού τύπου γίνεται σε κλειστούς προστατευμένους χώρους σαν θερμοκήπια (διχτυοκήπια) όπου τα σαλιγκάρια τρέφονται με ειδικές τροφές (φυράματα) και συμπληρωματικά με διάφορα φυτά. Η αναπαραγωγή και η επώαση των σαλιγκαριών γίνεται σε ειδικούς χώρους με ελεγχόμενες συνθήκες ενώ στη συνέχεια τα μικρά σαλιγκάρια μεταφέρονται για πάχυνση στα διχτυοκήπια. Η μέθοδος έχει το πλεονέκτημα της υψηλής παραγωγικότητας και της μικρότερης εξάρτησης από τις κλιματικές συνθήκες ή άλλους αστάθμητους παράγοντες αλλά απαιτεί υψηλότερη επένδυση και μεγαλύτερο κόστος παραγωγής. Η παραγωγή στα εκτροφεία κλειστού τύπου με καλή τεχνογνωσία είναι 3-4.000 κιλά/στρέμμα ή και μεγαλύτερη.

Στη Ελλάδα σύμφωνα με το Υπουργείο Αγροτικής ανάπτυξης υπήρχαν το 2012, 255 εκτροφεία συνολικής έκτασης 1.389,3 στρεμμάτων, αλλά ο πραγματικός αριθμός τους πρέπει είναι μεγαλύτερος. Η εκτροφή ανοικτού τύπου κάλυπτε το 85,4% της συνολικής έκτασης και το
56,9% του αριθμού των εκτροφείων ενώ τα 4/5 περίπου της συνολικής έκτασης βρίσκονταν στη Βόρεια Ελλάδα.

Πηγές-Εξωτερικοί σύνδεσμοι
--------------------------

|  |  |
| --- | --- |
| Commons logoCommons logo | Τα Wikimedia Commons έχουν πολυμέσα σχετικά με το θέμα   **Σαλιγκαροτροφία** |

* Η εκτροφή των σαλιγκαριών στην Ελλάδα

* Ανάλυση Κλάδου Σαλιγκαροτροφίας
Η **Σερβέτ** (γαλλικά: *Servette Football Club 1890 SA*) είναι επαγγελματικό ποδοσφαιρικό σωματείο με έδρα την Γενεύη της Ελβετίας. Τα χρώματα της ομάδας είναι το βυσσινί και το λευκό.

Ιστορία
-------

Η Σερβέτ Γενεύης το 1900 με τον Παναγή Βρυώνη που εισήγαγε το ποδόσφαιρο στην Ελλάδα
Η Σερβέτ ιδρύθηκε στις 20 Μαρτίου 1890,στο γαλλόφωνο καντόνι της Γενεύης και έχει κατακτήσει 17 Πρωταθλήματα Ελβετίας και 7 Κύπελλα Ελβετίας, γεγονός που την καθιστά την 2η πιο πολυνίκη ομάδα της χώρας έχοντας λιγότερα τρόπαια μόνο από την Γκρασχόπερς. Επίσης έχει κατακτήσει το *Torneo Internazionale Stampa Sportiva* το 1908, μια από τις πρώτες διεθνείς ποδοσφαιρικές διοργανώσεις. Επί έναν αιώνα (1902-2002), η Σερβέτ αγωνίζονταν στο μυθικό γήπεδο *Des Charmilles*, που βρίσκεται σε ένα εργατικό προάστειο της Γενεύης. Έπειτα μετακόμισε στο Στάδιο της Γενεύης, που βρίσκεται στα όρια της Κοινότητα της Lancy.

Η χρυσή περίοδος στην ιστορία της ομάδας υπήρξε η διετία 1978-79 όταν υπό την καθοδήγηση των Umberto Barberis και Claude "Didi" Andrey, κατέκτησε το νταμπλ και έφτασε μέχρι τα προημιτελικά του Κυπέλλου Κυπελλούχων Ευρώπης όπου και αποκλείστηκε με 2 ισοπαλίες από την γερμανική Φορτούνα Ντίσελντορφ, (φιναλιστ του θεσμού εκείνη την χρονιά).

Πτώχευση
--------

Το 2003 η Σερβέτ έφτασε στα όρια της χρεωκοπίας και τελικά πωλήθηκε στον Γάλλο Μαρκ Ρογιέρ, ο οποίος προχώρησε σε σειρά δαπανηρών και αμφιβόλου αποτελεσματικότητας μεταγραφών. Εξαιτίας των οικονομικών ατασθαλιών, η Σερβέτ ξεκίνησε το πρωτάθλημα της σεζόν 2004/05 με μείον 3 βαθμούς .Ωστόσο έπειτα από σειρά νέων λανθασμένων οικονομικών χειρισμών του προέδρου της, στις 4 Φεβρουαρίου 2005 κηρύχθηκε τελικά σε πτώχευση , έχοντας χρέη άνω των 10 εκατομμυρίων ελβετικών φράγκων και έχοντας απλήρωτους τους παίκτες της από τον προηγούμενο Σεπτέμβριο. Ως λογικό επακόλουθο της πτώχευσης, σημειώθηκε ομαδική έξοδος των επαγγελματιών παικτών από την ομάδα, η Σερβέτ υποβιβάστηκε 2 κατηγορίες και αναγκάστηκε να αγωνίζεται χρησιμοποιώντας την ομάδα των Νέων της (κάτω των 21 ετών). Παρά τις αντιξοότητες, η Σερβέτ κατόρθωσε (σεζόν 2005/06) να ανέβει στην 2η Εθνική Ελβετίας, όπου και αγωνίζεται μέχρι σήμερα. Αξιοσημείωτο είναι το γεγονός ότι μέχρι τα γεγονότα του 2005 η Σερβέτ ήταν το μοναδικό σωματείο που δεν είχε υποβιβαστεί ποτέ από την Α' Εθνική Ελβετίας.

Τίτλοι
------

* **Ελβετικά πρωταθλήματα** : **17**
	+ 1907, 1918, 1922, 1925, 1926, 1930, 1933, 1934, 1940, 1946, 1950, 1961, 1962, 1979, 1985, 1994, 1999

* **Ελβετικά Κύπελλα** : **7**
	+ 1928, 1949, 1971, 1978, 1979, 1984, 2001

* **Κύπελλο Άλπεων**: **4**
	+ 1973, 1975, 1976, 1979

* **Ελβετικό Λιγκ Καπ**: **3**
	+ 1977, 1979, 1980

* **Torneo Internazionale Stampa Sportiva**: **1**
	+ 1908

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
--------------------

|  |  |
| --- | --- |
| Commons logoCommons logo | Τα Wikimedia Commons έχουν πολυμέσα σχετικά με το θέμα   **Σερβέτ Γενεύης** |

* Επίσημη ιστοσελίδα

  


|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
| Καθιερωμένοι όροι | 
* VIAF: 151848437

 |

 |


1. ↑  www.acgf.ch/desktopdefault.aspx/tabid-1241/v-919207/.
Ο **Ολγιάτο (Oljato)** είναι ένας Απολλώνειος αστεροειδής με απόλυτο μέγεθος (όπως ορίζεται για το Ηλιακό Σύστημα) 14,922. Ανακαλύφθηκε το 1947 από τον Αμερικανό αστρονόμο Χένρυ Λη Τζίκλας, που παρατηρούσε από το Αστεροσκοπείο Λόουελ, στο Φλάγκσταφ της Αριζόνα, και πήρε το όνομά του από την ινδιάνικη (Ναβάχο) ονομασία (σημαίνει «Νερό στο Φεγγαρόφωτο») για την Κοιλάδα των Μνημείων στην Αριζόνα.

Ως Απολλώνειος, ο Ολγιάτο περνά κατά καιρούς σχετικώς κοντά από τη Γη. Η πλησιέστερη προσέγγισή του τον 21ο αιώνα θα είναι σε απόσταση 12.699.000 χλμ. στις 17 Δεκεμβρίου 2072.

Φυσικά χαρακτηριστικά
---------------------

Η μέση διάμετρος του Ολγιάτο εκτιμάται σε 1,80 ± 0,1 χλμ. Ο φασματικός τύπος του Ολγιάτο είναι **Sq** (κατά SMASSII), ενώ το γεωμετρικό άλβεδό του είναι 0,433 ± 0,030. Ο Ολγιάτο περιστρέφεται γύρω από τον εαυτό του μία φορά κάθε 18 ως 34 ώρες περίπου, μία μάλλον αργή περιστροφή.

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
--------------------

* Τροχιά από το JPL (Java) / Εφημερίδα

Αστεροειδείς| 2200 Πασαντένα | 2201 Ολγιάτο | 2202 Πελέ |
Συντεταγμένες: 55°5′S 67°40′W﻿ / ﻿55.083°S 67.667°W﻿ / -55.083; -67.667

Η **νήσος Ναυαρίνο** (ισπανικά: Isla Navarino‎‎) είναι νησί στη Χιλή, το οποίο βρίσκεται μεταξύ της Γης του Πυρός και του Ακρωτηρίου Χορν. Το νησί αποτελεί μέρος της κοινότητας του Κάμπο ντε Χόρνος, η οποία είναι η νοτιότερη κοινότητα στη Χιλή και τον κόσμο. Ανήκει στην επαρχία της Χιλιανής Ανταρκτικής, στην Περιοχή XII του Μαγαγιάνες και η Χιλιανή Ανταρκτική.

Ο πληθυσμός του νησιού βρίσκεται κυρίως στη πρωτεύουσα Πουέρτο Ουίλιαμς, ενώ υπάρχουν και μικροί οικισμοί όπως οι Πουέρτο Ναυαρίνο, Ρίο Γκουανάκο και Πουέρτο Τόρο. Το υψηλότερο σημείο είναι το πίκο Ναβαρίνο σε υψόμετρο 1.195 μέτρων.

Οι αυτόχθονες κάτοικοι είναι οι Γιαγκάν, οι οποίοι μετανάστευσαν στη Γη του Πυρός πάνω από 10.000 χρόνια πριν, χάρη σε μια χερσαία γέφυρα η οποία έχει βυθιστεί. Από τότε, πήγαιναν σε άλλα νησιά με κανό.

Ιστορία
-------

Η ιστορία και αρχαιολογία είναι ο σημαντικότερος πόρος της νήσου Ναυαρίνο και των κοντινών νησιών.

Παραπομπές
----------

1. ↑  Lafferty, Jamie (March 28, 2017). «Chile: fly-fishing at the end of the world». *Financial Times*.. Ανακτήθηκε στις March 30, 2017.

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
--------------------

* Πολυμέσα σχετικά με το θέμα  Isla Navarino στο Wikimedia Commons

  


|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
| Καθιερωμένοι όροι | 
* VIAF: 248313159

 |

 |
Η **Ποδοσφαιρική Ομοσπονδία Νήσου Μαν** (αγγλικά: *Isle of Man Football Association*) είναι αρμόδια για το άθλημα του ποδοσφαίρου στη Νήσο Μαν. Εδρεύει στο Ντάγκλας και είναι μέλος της Ποδοσφαιρικής Ομοσπονδίας Αγγλίας. Είναι υπεύθυνη για τη διεξαγωγή του τοπικού πρωταθλήματος. Συντονίζει επίσης τις δραστηριότητες της εθνικής ομάδας ανδρών νήσου η οποία αγωνίζεται στους Νησιωτικούς Αγώνες, όπως και τη μικτή αντιπροσωπευτική ομάδα που μετέχει στο Νάσιοναλ Λιγκ Σίστεμ Καπ.

Ιστορία
-------

Ιδρύθηκε το 1905 με σκοπό την οργάνωση του αθλήματος στη Νήσο Μαν και προσχώρησε στην Ποδοσφαιρική Ομοσπονδία Αγγλίας ως μία από τις κομητειακές ποδοσφαιρικές ομοσπονδίες της χώρας.

Τον Οκτώβριο του 2008, η Όνκαν έγινε η ενδέκατη ομάδα της Νήσου Μαν η οποία πέτυχε το καθεστώς *The Football Association Charter Standard*, το σύστημα της Ποδοσφαιρικής Ομοσπονδίας Αγγλίας για τη διασφάλιση της ποιότητας. Έπειτα από αυτό το γεγονός, η Ποδοσφαιρική Ομοσπονδία Νήσου Μαν έθεσε ως στόχο την αναβάθμιση όλων των ομάδων της στο συγκεκριμένο επίπεδο.

Παραπομπές
----------

1. ↑  «County FA contact details». The Football Association. 2006-03-09. Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 2007-10-29.. Ανακτήθηκε στις 2008-09-19.
2. ↑  «Onchan AFC achieves Charter Standard status». Isle of Man Newspapers. 29 Οκτωβρίου 2008. Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 14 Φεβρουαρίου 2016. Ανακτήθηκε στις 10 Νοεμβρίου 2008.

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
--------------------

* Επίσημος ιστότοπος
*Κορίτσι με Μονόκερω*, φρέσκο του Ντομενικίνο, περίπου 1602
Ο **Μονόκερως** είναι μυθικό ον, συνήθως άγριο ζώο αδύνατο να πιαστεί, με τη μορφή αλόγου με ένα κέρατο στο μέτωπο. Αναφέρεται από τον Έλληνα ιατρό και ιστορικό Κτησία στο έργο του Περσικά. Έχει ταυτιστεί με την αγνότητα ενώ στον Μεσαίωνα συμβόλιζε το Άγιο Πνεύμα αλλά και τον Διάβολο. Στον μεσαιωνικό Ελληνικό Φυσιολόγο αναφέρονται συμβουλές πως μπορεί να συλληφθεί και αυτό γίνεται γιατί πέφτει στην παγίδα της λαγνείας. Μια κοπέλα στέκεται στο ξέφωτο και τραγουδά. Το πλάσμα μαγεύεται από την μελωδία και οδηγείται στην αγκαλιά της. 

Οι αναφορές για την μορφή του πολλές: Ζώο με σώμα αλόγου, κεφάλι ελαφιού, ουρά αρκούδας και πόδια ελέφαντα. Στο κέντρο του μετώπου έχει ένα μεγάλο κέρατο. Πολλές φορές τον συναντάμε και με φτερά. Άλλοτε είχε γενειάδα όπως του τράγου και στριφογυριστό κέρατο, από τη μέση και πίσω άλογο και τα μπροστινά πόδια αντιλόπης. Το κέρατο του είχε μαντικές ικανότητες με ένα μόνο κτύπημα του μπορούσε να σκοτώσει ελέφαντα. Επίσης αν σπάσει το κέρας του μπορεί να σχηματίσει στον αέρα εικόνες. Εχθρός του μονόκερω αναφέρεται ο πάνθηρας, ο οποίος με την μυρωδιά του προσελκύει τα πλάσματα. Ο μονόκερως επιτίθεται με το κέρας του αλλά ο πάνθηρας με άλμα τον αποφεύγει με σάλτο. Το θήραμα του καρφώνει το κέρας του σε ένα δέντρο και παγιδεύεται.
Στην περιοχή της Ινδίας είχε τη μορφή γαϊδάρου είχε άσπρο τρίχωμα γαλανά μάτια και πορφυρό κεφάλι, το κέρας στο κέντρο του μετώπου είχε στη βάση άσπρο χρώμα, μαύρο στη μέση και κόκκινο στην άκρη. Στην ίδια περιοχή αναφέρεται και με πράσινο τρίχωμα ανθρώπινη ομιλία που όταν μιλούσε έδινε χρησμούς.

Στην Κινεζική μυθολογία ήταν ένα από τα τέσσερα ζώα που έφερναν καλό και το σπουδαιότερο από όλα τα ζώα ενώ ζούσε χίλια χρόνια. Είχε το σώμα ελαφιού ουρά βοδιού και οπλές αλόγου, το τρίχωμα στην πλάτη του ήταν πολύχρωμο και η κοιλιά του κίτρινη ή καφέ. Ήταν ήρεμο ζώο και τόσο καλοκάγαθο που περπατούσε έτσι ώστε να μην πατήσει κάποιο ζωντανό πλάσμα. Τρεφόταν με πτώματα ζώων και όχι με χορτάρι. 

Ο μονόκερως ήταν το ον που έφεραν τα πνεύματα πέντε πλανητών στη μητέρα του Κομφούκιου λίγο πριν τον γεννήσει. Ο μονόκερως αυτός είχε την μορφή αγελάδας με άκρα δράκοντα, 70 χρόνια μετά τον μονόκερω αυτόν τον σκότωσαν κυνηγοί και στο κέρατο του ακόμα είχε τη κορδέλα που του είχε δέσει η μητέρα του Κομφούκιου.

Πηγές
-----

|  |  |
| --- | --- |
| Commons logoCommons logo | Τα Wikimedia Commons έχουν πολυμέσα σχετικά με το θέμα   **Μονόκερως (μυθολογία)** |

* Χόρχε Λουίς Μπόρχες, *Το βιβλίο των Φανταστικών όντων*, μετάφραση Γιώργος Βέης, εκδόσεις LIBRO, Αθήνα 1983

  


|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
| Καθιερωμένοι όροι | 
* WorldCat
* LCCN: sh85139671
* GND: 4129167-0
* BNF: cb11949262z (data)
* NDL: 00616912
* NKC: ph621777
* BNE: XX528321

 |

 |
Ο **`Αχτι (Ahti)** είναι ένας αστεροειδής που περιφέρεται στην εξωτερική (δηλαδή την προς τον Δία) περιοχή της Κύριας Ζώνης Αστεροειδών και έχει απόλυτο μέγεθος (όπως ορίζεται για το Ηλιακό Σύστημα) 10,80. Ανακαλύφθηκε το 1939 από τον Φινλανδό αστρονόμο Ούργιο Βάισαλα, που παρατηρούσε από το Τούρκου, και πήρε το όνομά του από το όνομα του θεού της θάλασσας στη φινλανδική μυθολογία.

Φυσικά χαρακτηριστικά
---------------------

Η μέση διάμετρος του `Αχτι εκτιμάται σε 36,71 χιλιόμετρα. Ο φασματικός τύπος του είναι άγνωστος, ενώ το γεωμετρικό άλβεδό του είναι 0,0628 ± 0,010. Ο `Αχτι περιστρέφεται γύρω από τον εαυτό του πιθανώς μία φορά κάθε 24 ώρες περίπου.

Εξωτερικοί σύνδεσμοι-πηγές
--------------------------

* Τροχιά από το JPL (Java) / Εφημερίδα

Αστεροειδείς| 2825 Κρόσμπυ | 2826 Άχτι | 2827 Βέλαμο |
| Λότι |
| --- |
| Χώρα: | Λεσότο Λεσότο  |
| Υποδιαίρεση: | 100 λιζέντε (*lisente* ) |
| Κωδικός ISO 4217: | LSL |
| Συντομογρ.: | L |
|

Το **λότι**  (**loti**, πληθυντικός: *μαλότι* - *maloti*) είναι το νόμισμα του Βασιλείου του Λεσότο. Υποδιαιρείται σε 100 λιζέντε ( *lisente* ή *sente*). Αυτό έχει ίδια αξία με το Ραντ της Νότιας Αφρικής σε αναλογία 1:1 και στο Λεσότο και τα δύο γίνονται δεκτά στις συναλλαγές. Το λότι τυπώθηκε για πρώτη φορά το 1966 και το 1980 κόπηκαν τα πρώτα νομίσμστα για να αντικαταστήσουν το ραντ, ως τότε νόμιμο νόμισμα.

Κέρματα
-------

Το 1980 εισήχθησαν κέρματα με ημερομηνία 1979 σε ονομαστικές αξίες του 1 και των 2, 5, 10, 25 και 50 λισέντε όπως επίσης και του 1 λότι. Το 1996 κυκλοφόρησαν κέρματα των 2 και 5 μαλότι και ακολουθήθηκαν από αυτά των 20 λισέντε το 1998.

Κέρματα σε κυκλοφορία:

* 5 λισέντε
* 10 λισέντε
* 20 λισέντε
* 50 λισέντε
* 1 λότι
* 2 μαλότι
* 5 μαλότι

Τραπεζογραμμάτια
----------------

Το 1980 εισήχθησαν τραπεζογραμμάτια με ημερομηνία 1979 σε ονομαστικές αξίες των 2, 5 και 10 μαλότι. Ακολούθησε η κυκλοφορία των χαρτονομισμάτων των 20 και 50 μαλότι το 1981, καθώς επίσης των 100 και 200 μαλότι το 1994.

Τραπεζογραμμάτια σε κυκλοφορία

* 10 μαλότι
* 20 μαλότι
* 50 μαλότι
* 100 μαλότι
* 200 μαλότι

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
--------------------

* Κεντρική Τράπεζα του Λεσότο