Η ***Μπάια Παταράια*** (Γεωργιανά: ბაია პატარაია; γεννημένη το 1982) είναι μια κορυφαία φεμινίστρια, ακτιβίστρια και δικηγόρος για τα ανθρώπινα δικαιώματα στη Γεωργία. Είναι η διευθύντρια της οργάνωσης για τα δικαιώματα των γυναικών Σάπαρι.

Πρώτα χρόνια και εκπαίδευση
---------------------------

Γεννήθηκε στην Τιφλίδα το 1982, και σπούδασε διεθνές δίκαιο και οικονομικά στο κρατικό πανεπιστήμιο της Τιφλίδας, όπου αποφοίτησε το 2004 και στη συνέχεια απέκτησε μεταπτυχιακό δίκαιο στον τομέα των ανθρωπίνων δικαιωμάτων από το Πανεπιστήμιο της Κεντρικής Ευρώπης στην Ουγγαρία το 2006.

Καριέρα και ακτιβισμός
----------------------

Ξεκινώντας το 2008, η Παταράια έγινε επισκέπτρια λέκτορας στο Κρατικό Πανεπιστήμιο της Τιφλίδας και στο Ελεύθερο Πανεπιστήμιο της Τιφλίδας. Εργάστηκε στο Υπουργείο Δικαιοσύνης της Γεωργίας από το 2009 έως το 2013.  Εκεί, βοήθησε στη σύνταξη του νέου νόμου του άρθρου 126, το οποίο ορίζει επισήμως το έγκλημα της ενδοοικογενειακής βίας στη Γεωργία. Η δουλειά της περιελάμβανε επίσης τη διασφάλιση ότι η σεξουαλική παρενόχληση καλύπτεται από τον νόμο για την ισότητα των φύλων. Άφησε τελικά την κυβέρνηση για να επικεντρωθεί στον ακτιβισμό με πλήρη απασχόληση.

Ενώ εργάστηκε για να βοηθήσει στην αποκατάσταση των θυμάτων βασανιστηρίων το 2007, προσλήφθηκε από τη φεμινίστρια ακτιβίστρια Ναταλία Ζαζασβίλι για να ενταχθεί στο Σάπαρι, μια νεοσυσταθείσα οργάνωση για τα ανθρώπινα δικαιώματα στη Γεωργία. Η Σάπαρι αρχικά επικεντρώθηκε στη βοήθεια γυναικών που αντιμετώπιζαν ενδοοικογενειακή βία.  Στη συνέχεια θα να γίνει διευθύντρια της οργάνωσης και η αποστολή της θα επεκταθεί ώστε να περιλαμβάνει τον αγώνα για την πολιτική χειραφέτηση των γυναικών και κατά των διακρίσεων.

Η Παταράια συμμετέχει σε μεγάλο βαθμό ως ηγέτιδα στο φεμινιστικό κίνημα της χώρας της από το 2012, όταν άρχισε να οργανώνεται με την ανεξάρτητη ομάδα φεμινιστών. Για λογαριασμό της, οι πρώτες ακτιβίστριες στη Γεωργία δεν περιέγραψαν ρητά τον εαυτό τους ως «φεμινίστριες», αλλά αυτό άλλαξε στις αρχές του 2010. Το 2014, ηγήθηκε μιας εθνικής εκστρατείας κατά των γυναικείων αυτοκτονίων ως απάντηση σε μια φαινομενική αύξηση της ενδοοικογενειακής βίας. Είναι επίσης πρόεδρος του Human Rights House Tbilisi και ιδρυτής του ημι-επίσημου γυναικείου κινήματος της Γεωργίας.

Οι επικριτές αμφισβήτησαν την ανεξαρτησία της Παταράια ως ακτιβίστρια λόγω της προηγούμενης εργασίας της στην ομοσπονδιακή κυβέρνηση, αλλά αυτή υποστηρίζει ότι αυτή η εμπειρία την έχει καταστήσει πιο αποτελεσματική υποστηρίκτρια. Υπήρξε επίσης στόχος απειλών κατά της ζωής της και παρενόχλησης στο δρόμο για τη δουλειά της.

Παραπομπές
----------

1. 1 2 3 4 5 6  «ბაია პატარაია (1982)». *Georgian Biographical Dictionary* (στα Georgian). Ανακτήθηκε στις 5 Απριλίου 2021. CS1 maint: Μη αναγνωρίσιμη γλώσσα (link)
2. 1 2 3 4 5 6 7 8  Gamisonia, Nino (21 Οκτωβρίου 2020). «Baia Pataraia, 38 years old, Tbilisi». *Women of Georgia* (στα Αγγλικά). Ανακτήθηκε στις 5 Απριλίου 2021.
3. 1 2 3 4 5  «Baia Pataraia». *Heinrich-Böll-Stiftung* (στα Αγγλικά). 30 Απριλίου 2015. Ανακτήθηκε στις 5 Απριλίου 2021.
4. 1 2 3 4 5 6  «"We had to create a movement"». *Human Rights House Foundation* (στα Αγγλικά). 13 Δεκεμβρίου 2019. Ανακτήθηκε στις 5 Απριλίου 2021.
5. ↑  Ghvaladze, Nana (5 Νοεμβρίου 2012). «Georgia: Criminalization of Domestic Violence». *Global Legal Monitor*. Ανακτήθηκε στις 5 Απριλίου 2021.
6. 1 2  «Georgian Court Upholds First Sexual Harassment Ruling». *RadioFreeEurope/RadioLiberty* (στα Αγγλικά). 13 Δεκεμβρίου 2018. Ανακτήθηκε στις 5 Απριλίου 2021.
7. ↑  Bacchi, Umberto (2019-06-14). «Georgian baywatch: First female lifeguards make a splash for equality» (στα αγγλικά). *Reuters*.. Ανακτήθηκε στις 2021-04-05.
8. ↑  «Baia Pataraia». *Front Line Defenders* (στα Αγγλικά). 31 Ιουλίου 2017. Ανακτήθηκε στις 5 Απριλίου 2021.

|  |  |
| --- | --- |
| 

|  |
| --- |
| * Πύλη:Βιογραφίες
 |

 |