Ο **Ότοκαρ Δ΄**, γερμ.: *Ottokar IV* (19 Αυγούστου 1163 - 8 Μαΐου 1192), μέλος της δυναστείας των Oτοκαριδών, ήταν μάργραβος της Στυρίας από το 1164 και δούκας από το 1180, όταν η Στυρία, προηγουμένως υπαγόμενη στο αρχικό δουκάτο της Βαυαρίας, ανήλθε στο καθεστώς ενός ανεξάρτητου δουκάτου.

Βιογραφία
---------

Ήταν ο μόνος γιος του Ότοκαρ Γ΄ μαργράβου της Στυρίας (1124–1164) και της συζύγου του Κουνιγούντε (απεβ. 1184), κόρης του Βαυαρού Ντήπολντ Γ΄ μαργράβου του Βόχμπουργκ και κουνιάδα του βασιλιά Φρειδερίκου Α΄ της Γερμανίας. Ο πατέρας του τού κληροδότησε εκτεταμένα κτήματα, που εκτείνονταν από τον Δούναβη κάτω από τον ποταμό Μουρ μέχρι τη μαρκιωνία της Καρνιόλας. Στα μέσα του 12ου αι. οι Oτακαρίδες μετέφεραν την κατοικία τους από το Στάυρ στο Κάστρο του Λόφου (*Schlossberg*) στο Γκρατς.

Ανήλικος, μετά το τέλος του πατέρα του σε μία Σταυροφορία το 1164, ο Ότοκαρ Δ΄ μεγάλωσε υπό την κηδεμονία της μητέρας του Kουνιγκούντε και τους υπουργούς (*ministeriales)* της Στυρίας. Ο νεαρός μάργραβος μπήκε σε αρκετές συγκρούσεις με τους γειτονικούς Μπάμπενμπεργκ δούκες της Αυστρίας και επίσης με τον Ερμάνος των Σπόνχαϊμ δούκα της Καρινθίας. Υποστηριζόμενος από τον εκ μητρός θείο του βασιλιά Φρειδερίκο Α΄ της Γερμανίας, κατέβαλε μεγάλες προσπάθειες για να εξασφαλίσει τα βασιλικά σύνορα ενάντια στο βασίλειο της Ουγγαρίας στα ανατολικά. Ανοικοδόμησε την κατοικία του στο Γκρατς και έκτισε το φρούριο Φύρστενφελντ περί το 1170. Όταν στη Βασιλική Συνέλευση (Dieta) του Γκέλνχαουζεν το 1180, ο βασιλιάς κήρυξε έκπτωτο τον επαναστατημένο Ερρίκο ΙΒ΄ τον Λέοντα δούκα της Βαυαρίας, απέσπασε τη μαρκιωνία της Στυρίας από το δουκάτο και ανέδειξε τον Ότοκαρ σε δούκα της Στυρίας.

Άτεκνος και βαρειά άρρωστος, ο Ότοκαρ Δ΄ που είχε προσβληθεί από λέπρα κατά τη Σταυροφορία, ήταν ο πρώτος, αλλά και ο τελευταίος δούκας των Oτακαριδών. Με τη συγκατάθεση του βασιλιά, συνήψε το Σύμφωνο Γκέοργενμπεργκ με τον Λεοπόλδο Ε΄ δούκα της Αυστρίας το 1186: και οι δύο δούκες συναντήθηκαν στο Eννς και συμφώνησαν ότι ο Ότοκαρ θα παραχωρούσε το δουκάτο του στον Λεοπόλδο Ε΄ και στον γιο του Φρειδερίκο Α΄, υπό τον όρο ότι η Αυστρία και η Στυρία θα παρέμενε στο εξής αδιαίρετη. Το συμβόλαιο κληρονομιάς έθεσε τη Στυρία υπό κοινή κυριαρχία με το δουκάτο της Αυστρίας, μετά το τέλος του Ότακαρ το 1192.

Τάφηκε στο ίδρυμα του πατέρα του στο Ζάιτς. Το 1827 τα λείψανά του μεταφέρθηκαν στο αβαείο Ράιν.

Παραπομπές
----------

1. 1 2 3 4  Ανακτήθηκε στις 11  Ιουλίου 2019.
2. 1 2 3 4 5 6 7  Ανακτήθηκε στις 11  Ιουλίου 2019.
3. 1 2 3 4  Εθνική Βιβλιοθήκη της Γερμανίας: (Γερμανικά, Αγγλικά) *Gemeinsame Normdatei*. portal.dnb.de/opac.htm?method=simpleSearch&cqlMode=true&query=nid%3D142372382. Ανακτήθηκε στις 11  Ιουλίου 2019.
4. 1 2 3 4  data.cerl.org/thesaurus/cnp01272600. Ανακτήθηκε στις 11  Ιουλίου 2019.
5. 1 2 3 4  Ανακτήθηκε στις 11  Ιουλίου 2019.
6. ↑  Ανακτήθηκε στις 11  Ιουλίου 2019.
7. ↑  (πολλαπλές γλώσσες) *Virtual International Authority File*. OCLC. Dublin. viaf.org/viaf/135641533/. Ανακτήθηκε στις 11  Ιουλίου 2019.
8. 1 2 3  Ανακτήθηκε στις 11  Ιουλίου 2019.

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
--------------------

* Πολυμέσα σχετικά με το θέμα  Ottokar IV of Styria στο Wikimedia Commons

  


|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
| Καθιερωμένοι όροι | 
* VIAF: 135641533
* GND: 142372382

 |

 |