recursal/SuperWikiNEXT-32B huggingface dataset:
Η **Βουλή των Αντιπροσώπων της Ζανζιβάρης** είναι το ημιαυτόνομο νομοθετικό σώμα της Ζανζιβάρης

Η τρέχουσα Βουλή των Αντιπροσώπων σχηματίστηκε μετά της εκλογές της 30ης Οκτωβρίου 2005 και έχει συνολικά 81 μέλη. Τα 50 μέλη εκλέγονται απευθείας σε μονοεδρικές περιφέρειες με απλό πλειοψηφικό σύστημα. Ο Πρόεδρος της Ζανζιβάρης διορίζει 10 επιπλέον μέλη και 5 έδρες φυλάσσονται για διορισμένους από την κυβέρνηση περιφερειακούς επιτρόπους. 15 έδρες προορίζονται για γυναίκες και συμπληρώνονται σε κομματική βάση. Η 81η έδρα καταλαμβάνεται από τον Γενικό Εισαγγελέα.

Σύνθεση
-------

| Πολιτικό κόμμα | Έτος |
| --- | --- |
|
| 1995 | 2000 | 2005 |
| Chama Cha Mapinduzi (CCM) | 26 | 34 | 30 |
| Civic United Front (CUF) | 24 | 16 | 19 |
| **Total** | **50** | **50** | **49** |

**Σημείωση**: Τα αποτελέσματα παραπάνω συμπεριλαμβάνουν μόνο ευθέως εκλεγόμενες έδρες. Το 2005 τα αποτελέσματα σε μία περιφέρεια ακυρώθηκαν. Έγιναν επαναληπτικές εκλογές στις 14 Δεκεμβρίου 2005 αλλά το αποτέλεσμα δεν είναι διαθέσιμο.

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
--------------------

* Ιστότοπος της Βουλής των Αντιπροσώπων της Ζανζιβάρης
Η βιογραφία του
---------------

Ο Αντώνιος Καμπάνης γεννήθηκε το 1857 ,είχε καταγωγή από την Άνδρο και σκοτώθηκε στη μάχη του Κιλκίς- Λαχανά το 1913 στο Β΄ Βαλκανικό Πόλεμο.

Καταγόταν από μεγάλη και αρχοντική οικογένεια της Άνδρου και είχε συγγένεια με το Νικόλαο Μαυρογένους ,ηγεμόνα της Βλαχίας .

Την αγάπη για την πατρίδα του την κληρονόμησε από τον πατέρα του Δημήτριο Καμπάνη ο οποίος είχε πολεμήσει στην επανάσταση του 1821 και κατόπιν συμμετείχε ενεργά στις εθνικές συνελεύσεις της Τροιζήνας , της Επιδαύρου και του Άργους. Αργότερα έγινε γερουσιαστής στην κυβέρνηση Καποδίστρια ενώ επί της Βασιλείας του Όθων Α΄ της Ελλάδας υπήρξε σύμβουλος επικρατείας.

Το 1877 κατατάσσεται εθελοντικά στον ελληνικό στρατό , γίνεται Ανθυπολοχαγός Πεζικού (1882) και φτάνει στο βαθμό του Συνταγματάρχη και Διοικητή του 8ου Συντάγματος. Συμμετείχε επίσης στον πόλεμο του 1897.

Μετέφρασε το σύγγραμμα του Αυστριακού Στρατηγού VonKuhn «Ο ορεινός πόλεμος» ενώ έγραψε και άλλα βιβλία.

Ο θάνατός του
-------------

Η μάχη Κιλκίς - Λαχανά στην οποία έπεσε ο Συνταγματάρχης Αντώνιος Καμπάνης ,θεωρείται από τις πιο φονικές της ελληνικής νεότερης ιστορίας. Στη μάχη του Κιλκίς οι απώλειες για την ελληνική πλευρά ήταν 5,662 νεκροί και τραυματίες. Ο μεγάλος αυτός αριθμός ήταν αποτέλεσμα των μετωπικών επιθέσεών σε ακάλυπτο έδαφος με τις Βουλγαρικές και Αυστριακές Δυνάμεις .

Ο Καμπάνης έπεσε μαχόμενος την 21 Ιουνίου 1913 (Ελληνοβουλγαρικός πόλεμος) στο ύψωμα 272 λίγες ώρες πριν καταληφθεί οριστικά και απελευθερωθεί η πόλη του Κιλκίς.

Συγκεκριμένα αποφάσισε να θυσιαστεί ο ίδιος, πηγαίνοντας πάνω σε ένα λόφο για να καταδείξει την θέση του εχθρού.

Φαίνεται να είπε χαρακτηριστικά: «Κάντε στην άκρη. Εγώ έζησα αρκετά. Εσείς είστε μικροί ακόμη. Σας περιμένουν οι οικογένειές σας».

Η θυσία του έδειξε τον δρόμο προς την απελευθέρωση της πόλης του Κιλκίς. Το όνομα του έγινε θρύλος στην τοπική κοινωνία. Το χωριό Καμπάνη, όπου έπεσε ηρωικά έχει πάρει προς τιμή του το Επώνυμο του.

....Έπειτα καταδεικνύοντας την θέση του εχθρού είπε: «Ιδού ο δρόμος προς την νίκη». Τότε θραύσματα οβίδος τον χτύπησαν στις διόπτρες του (κιάλια) και πριν προλάβει να αντιδράσει, έσκασε δίπλα του άλλη μια οβίδα και τον αποτελείωσε...

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
--------------------

1.

Παραπομπές
----------

1. ↑  Μαυραγάνης, Κώστας (21 Μαρτίου 2016). ««Δια της λόγχης!» : Η φονικότερη σύγκρουση των Βαλκανικών Πολέμων- ο ελληνικός στρατός στη Μάχη του Κιλκίς- Λαχανά». *www.huffingtonpost.gr*.
2. ↑  Σαραντόπουλος, Φώτης Μ. (2012). «19/21 Ιουνίου: Μάχη του Κιλκίς, 4η Μεραρχία». *Εμπρός δια της λόγχης*. Εκδόσεις Νίδα. σελ. 183. ISBN 9786188022201.
Το **Κοινοβούλιο της Δημοκρατίας του Καζακστάν**(καζακικά: Қазақстан Республикасының Парламенті‎, *Qazaqstan Respuwblïkasınıñ Parlamenti*) είναι το διθάλαμο νομοθετικό σώμα του Καζακστάν, σύμφωνα με το Σύνταγμα του Καζακστάν, από το 1995. Η κάτω βουλή, που αποτελεί την Μαζιλίς, έχει 107 έδρες, (98 έδρες εκλέγονται από τον λαό, 9 από την Συνέλευση του Λαού) και έχουν θητεία τεσσάρων χρόνων

Η άνω βουλή είναι η Γερουσία, που έχει 47 μέλη. 

Τον Ιανουάριο του 2007, το 10% των αντιπροσώπων του κοινοβουλίου ήταν γυναίκες και το 19% των υπαλλήλων τοπικών και δημοτικών συμβουλίων ήταν γυναίκες.

Ο προκάτοχός του ήταν το Ανώτατο Σοβιέτ.

Εκλογές
-------

Οι εκλογές για την Γερουσία (Μαζιλίς) διεξήχθησαν στις 1 Οκτωβρίου 2014. Σύμφωνα με την Κεντρική Εκλογική Επιτροπή του Καζακστάν, ήταν "μια ανοικτή και δημοκρατική εκλογική διαδικασία". Ο ΟΑΣΕ δήλωσε ότι "οι Προετοιμασίες για τις εκλογές στις 26 Απριλίου χορηγήθηκαν αποτελεσματικά, ωστόσο, απαραίτητες μεταρρυθμίσεις για δημοκρατικές εκλογές, πρέπει να υλοποιηθούν. Η κυρίαρχη θέση του απερχόμενου και η έλλειψη πραγματικής αντιπολίτευσης περιορίζει την επιλογή των ψηφοφόρων. Ένα περιορισμένο περιβάλλον στα μέσα ενημέρωσης ασφυκτιούν την δημόσια συζήτηση και την ελευθερία του λόγου.

Περίπου 250 παρατηρητές από την Κοινοπολιτεία των Ανεξάρτητων Κρατών και τον Οργανισμό Συνεργασίας της Σαγκάης ήταν παρόντες κατά την ψηφοφορία. Τέσσερις γυναίκες ήταν μεταξύ στους 80 υποψήφιους που συναγωνίστηκαν για τις 16 ανοιχτές έδρες της Γερουσίας. Τα αποτελέσματα θα ανακοινωθούν στις 7 Οκτωβρίου 2014.

Δείτε επίσης
------------

* Κατάλογος των Προέδρων του Ανώτατου Σοβιέτ της Σοβιετικής Σοσιαλιστικής Δημοκρατίας του Καζακστάν
* Πολιτική του Καζακστάν
* Κατάλογος των νομοθετικών σωμάτων ανά χώρα
* Λίστα των πολιτικών κομμάτων στο Καζακστάν

Παραπομπές
----------

1. ↑  Kazakhstan: Presidential adviser spells out advances by women RadioFreeEurope/RadioLiberty
2. ↑  «Kazakhstan holds Senate elections "without incident"». Fox News Latino. .
3. ↑  «OSCE ELECTION OBSERVATION MISSION Republic of Kazakhstan - Early Presidential Election , 2 April 2015 STATEMENT OF PRELIMINARY FINDINGS AND CONCLUSIONS». Ανακτήθηκε στις 15 Μαρτίου 2016.

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
--------------------

* Πολυμέσα σχετικά με το θέμα  Parliament of Kazakhstan στο Wikimedia Commons
* Ιστοσελίδα του Κοινοβουλίου

  


|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
| Καθιερωμένοι όροι | 
* WorldCat
* VIAF: 136393794
* LCCN: no2004089676

 |

 |
Η **Ανατίναξη στο Κούγκι** διεξήχθη στις 12 Δεκεμβρίου 1803, στο Κούγκι, μεταξύ των Σουλιωτών και του Αλή Πασά.

Υπόβαθρο
--------

Κατά την διάρκεια των πολέμων του Αλή πασά για να τις βενετικές επικράτειες, οι Σουλιώτες δεν πήραν μέρος γιατί ο Γιώργης Μπότσαρης, ένας από τους μεγαλύτερους πολέμαρχους του Σουλίου, είχε λάβει μεγάλη χρηματική αμοιβή από τον Αλή πασά, το οποίο προκάλεσε έριδες μεταξύ τους. Αργότερα ο Μπότσαρης, μπροστά στις έντονες αντιδράσεις των συμπατριωτών του, κατέφυγε στον Αλή, ο οποίος του επέτρεψε να μείνει στα Τζουμέρκα και στο Ραδοβίζι με διορία 2 ετών. Εις αντάλλαγμα, ο Μπότσαρης τον συμβούλευσε να διεξάγει επίθεση εναντίον του Σουλίου και να το καταλάβει. Ο πασάς των Ιωαννίνων, αφού τρομοκράτησε τους Παργινούς να μην λάβουν μέρος στις επικείμενες συγκρούσεις, επιστράτευσε Έλληνες αρματολούς εναντίον των Σουλιωτών και αναχαίτισε Αλβανούς αντιπάλους του, πολιόρκησε στενά το Σούλι.

Η ανατίναξη
-----------

Περίπου στις αρχές του 1803 οι Σουλιώτες υπέφεραν από έλλειψη προμηθειών και από έριδες μεταξύ τους. Αργότερα ο Σουλιώτης Πήλιος Γούσης πρόδωσε το Σούλι και ο Αλή πασάς περικύκλωσε το Σούλι. Πολλοί κατέβηκαν στην οχυρή θέση του Κουγκίου, όπου ο ηρωικός καλόγερος Σαμουήλ και τετρακόσιοι περίπου άντρες αμύνονταν εναντίον των Τουρκαλβανών.

Στις 12 Δεκεμβρίου του 1803, εξουθενωμένοι από την πείνα και τις κακουχίες, μερικοί Σουλιώτες διεξήγαγαν έφοδο με σπαθιά στα χέρια και κατάφεραν να σωθούν. Ωστόσο, οι υπόλοιποι παρέδωσαν τις θέσεις τους υπό τον όρο να φύγουν ένοπλοι όπου εκείνοι επιθυμούσαν. Αλλά ο καλόγερος Σαμουήλ, μαζί με άλλους πέντε άνδρες, όταν ήρθε η ώρα να παραδώσουν την αποθήκη με τις υπόλοιπες προμήθειες, ανατίναξε τις πυριτιδαποθήκες μαζί με πολλούς άνδρες του Αλή πασά.

Τα ακόλουθα γεγονότα
--------------------

Ο Αλή πασάς θεώρησε την ανατίναξη του Κουγκίου ως καταπάτηση των όρων της συνθήκης, οπότε επιτέθηκε εναντίον των Σουλιωτών που κατευθύνονταν στην Πάργα και στο Ζάλογγο. Οι Σουλιώτες κατευθυνόμενοι στην Πάργα κατόρθωσαν ύστερα από σκληρές μάχες να φθάσουν στον προορισμό τους. Εκατό οικογένειες όμως, που κατευθύνονταν στο Ζάλογγο, πολιορκήθηκαν από τους Τουρκαλβανούς και μόνο ένα τμήμα Σουλιωτών υπό τον Κίτσο Μπότσαρη κατάφερε να διασωθεί. Οι υπόλοιποι σκοτώθηκαν και αιχμαλωτίστηκαν, ενώ 22 γυναίκες και 6 άνδρες αυτοκτόνησαν από τα υψώματα με τα παιδιά τους. Η καταστροφή των Σουλιωτών ολοκληρώθηκε με την μάχη του Σέλτσου.

Μνήμη
-----

Η ανατίναξη στο Κούγκι έχει απαθανατιστεί στην ταινία Σουλιώτες (1972), σε παραγωγή Τζέιμς Πάρις και σε σκηνοθεσία Δημήτρη Παπακωνσταντή. Τον ρόλο του καλόγερου Σαμουήλ ερμήνευσε ο Λαυρέντης Διανέλλος.

Δείτε επίσης
------------

* Σουλιώτες
* Μάχη του Σέλτσου

Παραπομπές
----------

1. 1 2 3 4  Απόστολος Βακαλόπουλος, «Επιθέσεις του Αλή εναντίον των Σουλιωτών. Κούγκι - Ζάλογγο (1803)», *Ιστορία του Ελληνικού Έθνους*, Εκδοτική Αθηνών, τομ. ΙA, 1975, σσ. 406-407.
2. ↑  «Σουλιώτες (ταινία)». *Βικιπαίδεια*. 2022-01-06. .

Βιβλιογραφικές πηγές
--------------------

* Απόστολος Βακαλόπουλος, «Επιθέσεις του Αλή εναντίον των Σουλιωτών. Κούγκι - Ζάλογγο (1803)», *Ιστορία του Ελληνικού Έθνους*, Εκδοτική Αθηνών, τομ. ΙA, 1975, σσ. 406-407.
Η **Γερουσία της Ιορδανίας** είναι ο ανώτερος θάλαμος του κοινοβουλίου της Ιορδανίας το οποίο, μαζί με τη Βουλή των Αντιπροσώπων, συναποτελούν το νομοθετικό σώμα της Ιορδανίας. Όλα τα μέλη της Γερουσίας της χώρας επιλέγονται από τον βασιλιά της Ιορδανίας με βασιλικό διάταγμα, αλλά πρέπει να ακολουθούν τους όρους του Συντάγματος της Ιορδανίας. Ο Πρόεδρος της Γερουσίας έχει ανανεώσιμη θητεία δύο ετών. Ωστόσο, ένας τακτικός βουλευτής της Γερουσίας έχει τετραετή θητεία, η οποία μπορεί επίσης να είναι ανανεώσιμη. Οι συνεδριάσεις της Γερουσίας ισχύουν για όσο διάστημα όλοι βρίσκονται στη συνεδρίαση. Οι αποφάσεις που λαμβάνονται καθορίζονται από τον αριθμό των ψήφων, χωρίς τον Πρόεδρο. Αλλά αν υπάρχει ισοπαλία στις ψήφους, ο Πρόεδρος μπορεί να ψηφίσει και να καθορίσει εάν η πρόταση θα εγκριθεί ή απορριφθεί.

Παραπομπές
----------

1. ↑  «About the Senate». *THE JORDANIAN SENATE THE HASEMITE KINGDOM OF JORDAN*. Ανακτήθηκε στις 21 Μαρτίου 2017.
Σκηνές από τα επεισόδια το βράδυ της 29ης Ιουνίου
**Μια σειρά από συνεχιζόμενες διαμαρτυρίες και ταραχές ξεκίνησαν στη Γαλλία, στις 27 Ιουνίου 2023 μετά τη δολοφονία του Ναέλ Μερζούκ**. Στη Ναντέρ, οι κάτοικοι ξεκίνησαν μια διαμαρτυρία έξω από το αρχηγείο της αστυνομίας στις 27 Ιουνίου, η οποία αργότερα εξελίχθηκε σε ταραχές καθώς οι διαδηλωτές έκαψαν αυτοκίνητα, κατέστρεψαν στάσεις λεωφορείων και να εκτόξευσαν πυροτεχνήματα κατά της αστυνομίας. Στη Βιρί-Σατιγιόν, ακριβώς νότια του Παρισιού, μια ομάδα νεαρών φέρεται να πυρπόλησε ένα λεωφορείο.

Στη Μαντ-λα-Ζολί, μια πόλη 40 χλμ. βορειοδυτικά του Παρισιού, το δημαρχείο πυρπολήθηκε μετά από βομβιστική επίθεση Οι συγκρούσεις συνεχίστηκαν όλη τη νύχτα σε όλη τη Γαλλία, συμπεριλαμβανομένης της Τουλούζης και της Λιλ. Αναταραχές αναφέρθηκαν επίσης σε Ανιέρ-συρ-Σεν, Κολόμπ, Συρέν, Ωμπερβιλιέ, Κλισί-σου-Μπουάκαι Μαντ-λα-Ζολί.

Μέχρι τις 29 Ιουνίου, περισσότερα από 150 άτομα είχαν συλληφθεί,] 24 αστυνομικοί είχαν τραυματιστεί και 40 αυτοκίνητα είχαν πυρποληθει. Φοβούμενος μεγαλύτερη αναταραχή, ο Gérald Darmanin, υπουργός Εσωτερικών της Γαλλίας, ανέπτυξε 1.200 αστυνομικούς και χωροφύλακες. μέσα και γύρω από το Παρίσι, προσθέτοντας αργότερα επιπλέον 2.000. Στις 29 Ιουνίου, ο Darmanin ανακοίνωσε ότι η κυβέρνηση θα αναπτύξει 40.000 αστυνομικούς σε όλη τη χώρα.

Παραπομπές
----------

1. ↑  «France braces for further protests after police kill teenager» (στα αγγλικά). *Al Jazeera*. Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 29 June 2023.. Ανακτήθηκε στις 28 June 2023.
2. ↑  Breeden, Aurelien; Méheut, Constant (28 June 2023). «Anger Flares in France After Police Shoot and Kill Teenage Driver» (στα αγγλικά). *The New York Times*. ISSN 0362-4331. Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 30 June 2023.. Ανακτήθηκε στις 28 June 2023.
3. ↑  Rabemanantsoa, Anna; Winsor, Morgan. «Teenager's death during police traffic stop sparks violent unrest in Paris suburb» (στα αγγλικά). *ABC News*. Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 29 June 2023.. Ανακτήθηκε στις 29 June 2023.
4. ↑  Mortimer, Gavin (28 June 2023). «France erupts in violence after police shoot dead a teenager» (στα αγγλικά). *The Spectator*. Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 29 June 2023.. Ανακτήθηκε στις 29 June 2023.
5. ↑  «Anger in Paris after police kill teen in traffic stop» (στα αγγλικά). *BBC News*. 27 June 2023. Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 29 June 2023.. Ανακτήθηκε στις 28 June 2023.
6. ↑  «France to deploy 40,000 officers in wake of riot» (στα αγγλικά). *Deutsche Welle*. Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 30 June 2023.. Ανακτήθηκε στις 29 June 2023.
Ο **Αντώνιος Καρπούζας** του Ευαγγέλου (γενν. στην Κατερίνη στις 7 Μαΐου 1946) είναι Έλληνας ελεύθερος επαγγελματίας και πολιτικός. Εξελέγη βουλευτής με τη Νέα Δημοκρατία στην Πιερία το 2004 και το 2007. Σύζυγός του είναι η Σμαρώ Μοσχονά με την οποία απέκτησε 2 γιους. .

Βιογραφία
---------

### Σπουδές

Υπηρέτησε τη στρατιωτική του θητεία ως έφεδρος αξιωματικός ΛΟΚ και έγινε πρόεδρος των Εφέδρων Αξιωματικών Πιερίας και μέλος της Λέσχης των Καταδρομέων και της Λέσχης Αλεξιπτωτιστών Πιερίας. Είναι διπλωματούχος μηχανικός αρχιτέκτων του Τεχνικού Πανεπιστημίου του Βερολίνου και έχει επίσης δίπλωμα πολιτικού μηχανικού από το ειδικό Πανεπιστήμιο του Αμβούργου. Έγινε ελεύθερος επαγγελματίας το 1976.

### Πολιτική σταδιοδρομία

Εντάχθηκε στο κόμμα της ΝΔ. Υπηρέτησε ως νομαρχιακός σύμβουλος, εκλεγείς το 1994. Υπηρέτησε επίσης ως πρόεδρος του Γενικού Νοσοκομείου της γενέτειράς του. Εξελέγη για πρώτη φορά βουλευτής στις εκλογές του 2004 και επανεξελέγη στις εκλογές του 2007

Έχει μετάσχει σε πολλές επιτροπές της Βουλής, ανάμεσα στις οποίες είναι η ειδική Μόνιμη Επιτροπή Ελληνισμού της Διασποράς και η Διαρκής Επιτροπή Κοινωνικών Υποθέσεων.

Παραπομπές
----------

1. ↑  Βουλή των Ελλήνων. 9070e681-0761-4490-aa21-8742dff58b77. Ανακτήθηκε στις 23  Απριλίου 2022.
2. 1 2 3  Βιογραφικό του Αντωνίου Καρπούζα[*νεκρός σύνδεσμος*] στην ιστοσελίδα της Νέας Δημοκρατίας, ανάκτηση 12-8-2013.
3. ↑  Θητεία του βουλευτή Αρχειοθετήθηκε 2016-03-05 στο Wayback Machine. ιστότοπος της Βουλής των Ελλήνων, ανάκτηση 12-8-2013.
Οι Αρχάνθρωποι
Το συγκρότημα **Αρχάνθρωποι** κινείται στον ευρύτερο χώρο του ροκ συνδυάζοντας όμως και πολλά μουσικά είδη όπως το εναλλακτικό ποπ - ροκ, τη funk, τα blues, το swing. Όπως φαίνεται και από τις τρεις δουλειές που έχουν κυκλοφορήσει, δίνουν ιδιαίτερο βάρος στο στίχο. Κάποιες από τις θεματικές που συναντώνται στα τραγούδια τους αφορούν στη ζωή και τα σύγχρονα κοινωνικά προβλήματα, υπαρξιακές και μεταφυσικές αναζητήσεις, χωρίς να λείπει το ερωτικό στοιχείο, έχοντας πρωταγωνιστές, καταραμένους ήρωες, μπλεγμένους πολλές φορές σε παραβατικές καταστάσεις. 

Τους Αρχανθρώπους δημιούργησε ο Αλέξανδρος Ζαχαριάδης το 1997 στη Θεσσαλονίκη. Το σχήμα αποτελείται από τους Αλέξανδρο Ζαχαριάδη (φωνή, κιθάρα, σύνθεση, στίχοι), Κρυστάλλη Βουζάκη (κιθάρα), Κωνσταντίνο Σακαλή (πλήκτρα), Ελισάβετ Μήτσα (βιολί) και Νίκο Βοζίκη (κρουστά).

Δισκογραφία
-----------

* Η ΠΤΗΣΗ ΤΟΥ ΙΚΑΡΟΥ 1998
* ΑΙΝΙΓΜΑΤΑ ΚΑΙ ΜΥΣΤΙΚΑ 2002
* ΕΦΗΜΕΡΟΙ ΕΡΑΣΤΕΣ 2006

Συμμετοχές
----------

* ΦΑΚΕΛΟΣ ROCK 1999

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
--------------------

* archanthropoi.gr - Επίσημος διαδικτυακός τόπος
Χαρακτηριστική αφίσα προώθησης βοντβίλ παράστασης (1894)
Το **Βοντβίλ** (γαλ. *vaudeville*) είναι θεατρικό είδος που γνώρισε μεγάλη δημοφιλία στις Ηνωμένες Πολιτείες Αμερικής και στον Καναδά από τα τέλη του 19ου αιώνα μέχρι τις αρχές της δεκαετίας του 1930.

Η ετυμολογία του όρου δεν είναι γνωστή με βεβαιότητα. Θεωρείται πως προέρχεται από τη γαλλική έκφραση *val-de-Vire* (ή *vau-de-Vire*) που σημαίνει «πεδιάδα του Βιρ» και αναφέρεται στον ομώνυμο ποταμό της Νορμανδίας. Αυτός ήταν και ο τόπος γέννησης του ποιητή Ολιβιέ Μπασελέν ο οποίος συνέθετε λαϊκά τραγούδια που αποκαλούσε «τραγούδια του βο ντε Βιρ» (γαλ. *chansons du vau-de-Vire*). Στα τέλη του 17ου αιώνα, τέτοιου είδους μουσικές συνθέσεις, διανθισμένες με θεατρικά δρώμενα αποτελούσαν τα λεγόμενα βοντβίλ. Σύμφωνα με μια διαφορετική ετυμολογία, ο όρος προέρχεται από την έκφραση «φωνές της πόλης» (γαλ. *voix de ville*) και κατ’ επέκταση οι ρίζες του βοντβίλ εντοπίζονται στο Παρίσι.

Τον 18ο αιώνα ο όρος δήλωνε ένα θεατρικό έργο το οποίο ξεφεύγοντας από τα παραδοσιακά πλαίσια πρότυπα, σατίριζε τα ήθη. Ο ίδιος ο Μότσαρτ χαρακτήρισε βοντβίλ το μελόδραμά του *Απαγωγή από το Σεράι*, ενώ τον 19 αιώνα σήμαινε μια σπινθηροβόλα κωμωδία στην οποία διέπρευσε ο Ζωρζ Φεντώ.

Στα τέλη του 19ου αιώνα εξελίχθηκε σε δημοφιλέστατο είδος του αμερικανικού λαϊκού θεάτρου, που συνδύαζε μουσική, χορό, ταχυδακτυλουργίες, ακροβατικά και θεατρικά σκετς, μικρή όμως συσχέτιση φαίνεται να είχε με το γαλλικό είδος ως προς το περιεχόμενό του.

Παραπομπές
----------

1. ↑  Cullen (2007), σελ. xi-xii
2. ↑  Εγκυκλοπαίδεια Δομή, τόμ. 5, σ. 510 ISBN 960-8177-55-3
3. ↑  "Vaudeville" Αρχειοθετήθηκε 2012-01-18 στο Wayback Machine. American Studies, University of Virginia, accessed 22 September 2009
4. ↑  Cullen (2007), σελ. xii

Πηγές
-----

* Cullen, Frank (2007), *Vaudeville, old and new: an encyclopedia of variety performers in America*, Routledge

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
--------------------

|  |  |
| --- | --- |
| Commons logoCommons logo | Τα Wikimedia Commons έχουν πολυμέσα σχετικά με το θέμα   **Βοντβίλ** |

* University of Washington Libraries Digital Collections – J. Willis Sayre Photographs
* University of Washington Libraries Digital Collections – Prior and Norris Troupe Photographs
* University of Washington libraries Digital Collections - 19th Century Actors Photographs
* University of Iowa Libraries Special Collections - Keith/Albee Vaudeville Theater Collection
* Ruckus! American Entertainments at the Turn of the Twentieth Century Συλλογή Βιβλιοθήκης σπανίων βιβλίων και χειρογράφων Μπέινεκε

  


|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
| Καθιερωμένοι όροι | 
* WorldCat
* LCCN: sh85142419
* GND: 4187453-5
* NKC: ph587407

 |

 |
Η **Βορειοανατολική Γερμανική Ποδοσφαιρική Ένωση** (γερμανικά: *Nordostdeutscher Fußballverband*, NOFV) είναι περιφερειακό διοικητικό όργανο όσον αφορά το άθλημα του ποδοσφαίρου στη Γερμανία. Η έδρα της βρίσκεται στο Βερολίνο. H NOFV αποτελεί ένα από τα 5 περιφερειακά μέλη της Γερμανικής Ποδοσφαιρικής Ομοσπονδίας.

Ιστορία
-------

Ο οργανισμός συστάθηκε στις 20 Νοεμβρίου 1990 στη Λειψία για να αντικαταστήσει τη Γερμανική Ποδοσφαιρική Ένωση (DFV), η οποία διαλύθηκε αμέσως πριν από τη δημιουργία της νέας ποδοσφαιρικής ένωσης στην ίδια θέση. Η DFV ήταν το ποδοσφαιρικό διοικητικό όργανο της Ανατολικής Γερμανίας, το οποίο έπαυσε να υφίσταται μετά τη γερμανική επανένωση στις 3 Οκτωβρίου 1990.

Υπαγόμενες ενώσεις
------------------

Στην περιφερειακή ένωση υπάγονται οι εξής ενώσεις κρατιδίων:

* Ποδοσφαιρική Ένωση Βρανδεμβούργου
* Ποδοσφαιρική Ένωση Βερολίνου
* Ποδοσφαιρική Ένωση Μεκλεμβούργου-Δυτικής Πομερανίας
* Ποδοσφαιρική Ένωση Σαξονίας
* Ποδοσφαιρική Ένωση Σαξονίας-Άνχαλτ
* Ποδοσφαιρική Ένωση Θουριγγίας

Παραπομπές
----------

1. ↑  Verband Αρχειοθετήθηκε 22 September 2008 στο Wayback Machine. (Γερμανικά) *NOFV* website, accessed: 7 April 2015

Eξωτερικοί σύνδεσμοι
--------------------

|  |  |
| --- | --- |
| εικονίδιο Ποδόσφαιρο | Πύλη Ποδόσφαιρο |

* Επίσημος ιστότοπος
Ο **Αντιφάνης ο Δήλιος**, υπήρξε σημαντικός ιατρός καθώς μνημονεύεται από τον Γαληνό, τον Καίλιο Αυρηλιανό και τον Κλήμη τον Αλεξανδρέα. Ελάχιστα είναι γνωστά για τη ζωή και το έργο του. Πιστεύεται ότι έδρασε πριν ή κατά τη διάρκεια του πρώτου μισού του 2ου αι. μ.Χ. καθώς ο Καίλιος Αυρηλιανός αναφέρεται σε μια ιατρική πραγματεία του Αντιφάνη με τίτλο *Πανόπτης*. Σύμφωνα με τον Κλήμεντα τον Αλεξανδρέα, ο Αντιφάνης θεωρούσε ότι η μόνη αιτία των νόσων του ανθρώπου είναι η μεγάλη ποικιλία των τροφών. "*᾿Αντιφάνης δὲ ὁ Δήλιος ἰατρὸς καὶ μίαν τῶν νόσου αἰτιῶν ταύτην εἴρηκεν τῶν ἐδεσμάτων τὴν πολυειδίαν*" .

Το μοναδικό απόσπασμα από έργο του Αντιφάνη διασώζεται μέσω της γαληνικής ιατρικής πραγματείας *Περὶ συνθέσεως φαρμάκων τῶν κατὰ τόπους* και αφορά μια οδοντική φαρμακοθεραπεία.

Πηγές
-----

Κουτρούμπας Δ. Η Οδοντιατρική στον Αρχαίο Κόσμο. Ερευνητική Μονογραφία. Αθήνα: Ε.Κ.Π.Α. 2016.

Αναφορές
--------

1. ↑  Κουτρούμπας, Δημήτριος (2016). *Η Οδοντιατρική στον Αρχαίο Κόσμο. Ερευνητική Μονογραφία*. Αθήνα: Ε.Κ.Π.Α. σελ. 197 - 200. ISBN 978-960-93-8402-5.

  


|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
| Καθιερωμένοι όροι | 
* VIAF: 280823063
* ISNI: 0000 0004 1979 8411
* GND: 102380155

 |

 |
Ο **Αναγνώστης Κορδής** ήταν αγωνιστής της Επανάστασης του 1821.

Βιογραφικά στοιχεία
-------------------

Καταγόταν από το χωριό Περιθώρι της Αχαΐας. Στις 16 Μαρτίου 1821, μαζί με τον Νικόλαο Σολιώτη και άλλους κλέφτες, έστησαν ενέδρα και χτύπησαν στην τοποθεσία *«Πόρτες»* κοντά στο χωριό Αγρίδι της Αχαΐας τρεις γυφτοχαρατζήδες και τρεις ταχυδρόμους που μετέφεραν επιστολές του καϊμακάμη της Τριπολιτσάς Μεχμέτ Σαλίχ στον Χουρσίτ πασά στα Ιωάννινα, κατόπιν παρότρυνσης του Σωτήρη Χαραλάμπη. Αυτή ήταν μια από τις πρώτες ένοπλες συγκρούσεις της επανάστασης. Αναφέρεται ότι στην ορκωμοσία των αγωνιστών στις 17 Μαρτίου 1821 στην Αγία Λαύρα, ήταν σημαιοφόρος του Αναγνώστη Στριφτόμπολα. Κατά τη διάρκεια της επανάστασης, συμμετείχε σε διάφορες μάχες και πολιορκίες όπως των Καλαβρύτων, του Λεβιδίου, της Τριπολιτσάς και άλλες. Για την προσφορά του στον Αγώνα τιμήθηκε με τον βαθμό του Χιλιάρχου.

Παραπομπές
----------

1. ↑  Φραντζής, Αμβρόσιος (1841). *Επιτομή της ιστορίας της αναγεννηθείσης Ελλάδος*. **4**. Αθήνα. σελ. 169.
2. ↑  Φιλήμων, Ιωάννης (1860). *Δοκίμιον ιστορικόν περί της ελληνικής Επαναστάσεως*. **3**. Αθήνα. σελ. 64.
3. ↑  Α.Κ. (1850). *Απαντήσεις και παρατηρήσεις εις το ανωνύμως εκδοθέν αχρονολόγητον φυλλάδιον επωνομαζόμενον «Ιστορικαί Αλήθειαι ή η Πετιμεζαϊκή οικογένεια»*. Ναύπλιο. σελ. 7. Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 5 Μαρτίου 2016.
4. ↑  Φραντζής, Αμβρόσιος (1841). *Επιτομή της ιστορίας της αναγεννηθείσης Ελλάδος*. **4**. Αθήνα. σελ. 170.
Ο **Δον Αντόνιο ντε Αραούζο ε Αζεβέδο** (14 Μαΐου 1754 - 21 Ιουλίου 1817) ήταν Πορτογάλος πολιτικός, συγγραφέας και ερασιτέχνης βοτανολόγος.

Καριέρα
-------

Αφού συνέβαλε στην ίδρυση της Ακαδημίας των Επιστημών (Academia de Ciências) στη Λισαβόνα διετέλεσε πρέσβης της Πορτογαλίας στην Ολλανδία, Γαλλία, Πρωσία και Ρωσία.

Ήταν ο πρώτος υπουργός του Ιωάννη ΣΤ΄ της Πορτογαλίας, τον οποίο ακολούθησε όταν η βασιλική οικογένεια κατέφυγε στη Βραζιλία μετά την κατάληψη της χώρας του από τον Ναπολέοντα το 1807. Τότε διορίστηκε υπουργός ναυτικού και εξωτερικών. Έκανε προσπάθειες για τη βελτίωση της εκπαίδευσης και της βιομηχανίας στη χώρα του. Ήταν ο ιδρυτής ενός εργοστασίου πορσελάνης στο Ρίο ντε Τζανέιρο.

Έργα
----

Ο Αντώνιο ντε Αραούζο διηύθυνε επιστημονικές μελέτες και πειράματα στην έπαυλη και στον ιδιωτικό βοτανικό κήπο του. Ήταν ο πρώτος που εισήγαγε την καλλιέργεια τσαγιού στη Βραζιλία.

Ως συγγραφέας τα έργα του περιλαμβάνουν δύο τραγωδίες και τη μετάφραση των βουκολικών του Βιργιλίου.

Παραπομπές
----------

1. ↑  «Identifiants et Référentiels». (Γαλλικά) *IdRef*. Agence bibliographique de l'enseignement supérieur. Ανακτήθηκε στις 13  Μαΐου 2020.

* Enciclopédia Luso-Brasileira, vol. 4. Lisboa, 1965.

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
--------------------

* Πολυμέσα σχετικά με το θέμα  António de Araújo e Azevedo στο Wikimedia Commons

  


|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
| Καθιερωμένοι όροι | 
* WorldCat
* VIAF: 6374746
* LCCN: n85202783
* ISNI: 0000 0000 6741 5615
* GND: 105283650X
* SUDOC: 050622706
* BNF: cb12653752d (data)

 |

 |
Κατά την διάρκεια του Α΄ Παγκοσμίου Πολέμου θρηνούμε ανά εθνικότητα τους εξής πληθυσμούς:

Στρατιωτικές απώλειες
---------------------

Μέσα στις παρενθέσεις υπάρχει το επί τοις εκατό ποσοστό των απωλειών προς το σύνολο των δυνάμεων της χώρας.

Σημείωση: Στα δεδομένα έχουμε μόνο αριθμούς θανάτων, όχι απώλειες γενικά, δηλαδή δεν συμπεριλαμβάνονται και οι τραυματίες και οι νεκροί.

### Στρατιώτες των Συμμαχικών Δυνάμεων που έχασαν τη ζωή τους

πλήθος των στρατιωτών των Συμμαχικών Δυνάμεων που έχασαν τη ζωή τους, από κάθε χώρα
* Βέλγιο: 13.700 (5.14%)
* Βρετανική Αυτοκρατορία: 908.000 (10.20%)
	+ Αυστραλία: 60.000
	+ Ηνωμένο Βασίλειο: 715.000
	+ Ινδία: 25.000
	+ Καναδάς: 60.000
	+ Νέα Γη: 1.254
	+ Νέα Ζηλανδία: 16.000
	+ Νότιος Αφρική: 7.000
* Γαλλία: 1.375.000 (16.36%)
	+ γαλλικές αποικίες: 100.000
* Ελλάδα: 5.000 (2.17%)
* ΗΠΑ: 126.000 (2.89%)
* Ιταλία: 650.000 (11.58%)
* Ιαπωνία: 300 (0.04%)
* Μαυροβούνιο: 3.000 (6.00%)
* Πορτογαλία: 7.200 (7.22%)
* Ρουμανία: 336.000 (44.76%)
* Ρωσία: 1.700.000 (14.17%)
* Σερβία: 45.000 (6.36%)

  

Σύνολο στρατιωτών των συμμαχικών δυνάμεων που σκοτώθηκαν: περίπου 5,17 εκατομμύρια.

### Στρατιώτες των Κεντρικών Δυνάμεων που έχασαν τη ζωή τους

πλήθος των στρατιωτών των Κεντρικών Δυνάμεων που έχασαν τη ζωή τους, από κάθε χώρα
* Αυστροουγγαρία: 1.200.000 (15.38%)
* Βουλγαρία: 87.500 (7.29%)
* Γερμανία: 1.800.000 (16.12%)
* Οθωμανική Αυτοκρατορία: 325.000 (11.40%)

  

Σύνολο στρατιωτών των κεντρικών δυνάμεων που σκοτώθηκαν: περίπου 3,4 εκατομμύρια.   

Σύνολο στρατιωτών που σκοτώθηκαν παγκοσμίως: περίπου 8,6 εκατομμύρια.

Πολίτες που έχασαν τη ζωή τους
------------------------------

* Αυστροουγγαρία: 300.000
* Βέλγιο: 30.000
* Βουλγαρία: 275.000
* Γαλλία: 40.000
* Γερμανία: 760.000
* Ελλάδα: 132.000
* Ηνωμένο Βασίλειο: 31.000
* Νορβηγία: 1.900 ναυτικοί πέθαναν, οι περισσότεροι όταν τορπιλίστηκαν τα σκάφη τους από Γερμανικά υποβρύχια.
* Ρουμανία: 275.000
* Ρωσία: 3.000.000
* Σερβία: 650.000
* Οθωμανική Αυτοκρατορία: 1.000.000
* Ισπανική Γρίπη: 50 εκατομμύρια (1)

Σύνολο πολιτών που σκοτώθηκαν: περίπου 56,5 εκατομμύρια.  

Σύνολο ανθρώπων που σκοτώθηκαν στον Α' Παγκόσμιο Πόλεμο: περίπου 66 εκατομμύρια.

  

(1) - Υπάρχουν διαφωνίες για το αν πρέπει να συμπεριληφθούν οι έμμεσοι θάνατοι, όπως όσοι πέθαναν από Ισπανική Γρίπη. Αν ναι, 25 ως 50 εκατομμύρια επιπλέον πολίτες θα πρέπει να προστεθούν στο φόρο αίματος του Α' ΠΠ.

(2) Πέραν των απωλειών κατά τη διάρκεια του Α' ΠΠ, κατά τη διάρκειά του σημειώθηκε έλλειμμα γεννήσεων, το οποίο εκτιμάται σε 776 χιλ. άτομα στην Αγγλία, 911 χιλ. άτομα στη Γαλλία, 1.348 χιλ. άτομα στην Ιταλία και 3.705 χιλ. άτομα στη Γερμανία. Επίσης, ο Α΄ΠΠ ανέστειλε την πρόοδο στις συνθήκες υγιεινής με αποτέλεσμα την άνοδο της παιδικής θνησιμότητας.

Δείτε Επίσης
------------

* Απώλειες κατά τον Β' Παγκόσμιο Πόλεμο
* Α' Παγκόσμιος Πόλεμος

Αναφορές
--------

* Trenches on the Web
Η θέση και έκταση του Βασιλείου των Αραμαίων
Οι **Αραμαίοι** ήταν αρχαίος νομαδικός βιβλικός λαός με σημιτική γλώσσα και πολύ συγγενικός με τους Εβραίους, τους αρχαίους Ισραηλίτες, που απλώνονταν μέσα σε ολόκληρη τη Μεσοποταμία και τη βόρεια Συρία γύρω από τη Χαρράν κατά το τελευταίο μέρος της 2ης χιλιετίας π.Χ..  
 Έτσι στην αρχή της 1ης χιλιετηρίδας π.Χ. οι Αραμαίοι βρέθηκαν να κατέχουν πολλές συριακές περιοχές και πόλεις, όπως τη Δαμασκό και την Αιμάθ (Χαμάθ στα Εβραϊκά της Βίβλου). Πρόκειται για τους «*Αριμού*» των σφηνοειδών επιγραφών και τους «*Αρλαμί*» των πινακίδων της Αμάρνας.

Γενάρχης του λαού αυτού φέρεται ο «περιπτότοκος» γιος του Σημ, ο Αράμ.

Όνομα
-----

Το εβραϊκό όνομα «*Αράμ*» (= υψηλός και υψηλή χώρα, οροπέδιο), που σήμερα φέρεται επίσης και ως μουσουλμανικό κύριο όνομα, μεταφράζεται ως «Συρία», πλην όμως η ονομασία Συρία είναι ελληνική που εμφανίζεται και στην Καινή Διαθήκη. Το όνομα Αράμ, ως γεωγραφικός όρος, αντιδιαστέλλεται με το όνομα Χαναάν (= χαμηλή χώρα, βαθύπεδο).

Χώρα
----

Η χώρα των Αραμαίων κατά τους χρόνους της μεγαλύτερης εξάπλωσής τους οριζόταν από μεν προς βορρά από την οροσειρά του Ταύρου, ΝΔ. από έρημο, δυτικά από την Παλαιστίνη και τον σημερινό Λίβανο και ανατολικά από τη Χαμπούρ (Μεσοποταμία).  
 Επιμέρους τμήματα αυτής που αναφέρονται στην Παλαιά Διαθήκη είναι η «*Αράμ Ναχαρείμ*» (= Αράμ των δύο ποταμών), που ήταν η ανατολικότερη επαρχία, η «*Αράμ Μοαχά*», η «*Αράμ Νταμέσσεκ*» (= Αράμ της Δαμασκού), η «*Αράμ Μπεθ Ρεχόμπ*» και η «*Αράμ Σομπά*».

Θρησκεία
--------

Η θρησκεία των Αραμαίων προσδιορίζεται ως συμβολική φυσιολατρία. Ανώτερη θεότητα αυτών ήταν ο *Χαντάντ*, με αντίστοιχη θεά την *Αταρατά*, την οποία οι αρχαίοι Έλληνες την αποκαλούσαν *Ατάργατις* και που αργότερα ταυτιζόταν με την Αστάρτη.

Σύγχρονοι Αραμαίοι - Νεοαραμαϊκές διάλεκτοι
-------------------------------------------

Σήμερα οι περισσότεροι Αραμαίοι έχουν αφομοιωθεί από τους Άραβες. Υπάρχουν όμως και κοινωνικές ομάδες που έχουν κρατήσει την αραμαϊκή τους ταυτότητα. Στη Δυτική Συρία, στην οροσειρά του Αντιλιβάνου, οι κάτοικοι της μικρής πόλης Μααλούλα είναι Χριστιανοί Ελληνορθόδοξοι και μιλάνε Δυτικά Νεο-Αραμαϊκά. Επίσης στο βορειοανατολικό άκρο της Συρίας, στα σύνορα με την Τουρκία και το Ιράκ, στο Καμισλί και στο Μαρντίν της Τουρκίας, η φυλή Τουρ Αμπντίν μιλάει μια Νεοαραμαΐκή διάλεκτο, την Τουρόγιο, και υπάγεται στη Συριακή Ορθόδοξη Εκκλησία. Επίσης άλλοι λαοί που μιλάνε Νεοαραμαϊκές διαλέκτους είναι οι στενά συνδεδεμένοι με τους Αραμαίους, Ασσύριοι, οι Καθολικοί Χαλδαίοι, και οι Εβραίοι της Μεσοποταμίας. Συνολικά υπολογίζεται ότι τα Νεοαραμαϊκά ομιλούνται σήμερα από μισό εκατομμύριο ανθρώπους παγκοσμίως.

Σημειώσεις
----------

(\*) *Δευτερονόμιο 26:5*.

Δείτε επίσης
------------

* Κίλικες

Πηγές
-----

* «Εγκυκλοπαίδεια Πάπυρος Larousse Britannica» τομ.10ος, σελ.296.
* David and Patt Alexander «Το εκπληκτικό Εγχειρίδιο της Βίβλου», Εκδόσεις Πέργαμος, Αθήνα 1993, σελ.660.

Βιβλιογραφία
------------

* A. Dupont-Sommer, «Les Arameens» (1949)
Ο **Αρίστων ο Χίος** ήταν αρχαίος Έλληνας στωικός φιλόσοφος από τη Χίο του 3ου αιώνα π.Χ.. Λεγόταν επίσης και *Αρίστων ο Φάλανθος* (= φαλακρός), φέροντας επίσης το προσωνύμιο *Σειρήνα*, για τη γοητεία της διδασκαλίας του.

Η φιλοσοφία του
---------------

Στην αρχή ο Αρίστων υπήρξε μαθητής του Ζήνωνα του Κυτιέα, φίλος του Κλεάνθη  και επειδή όπως λέγονταν δεν ήταν καλός και φρόνιμος μαθητής κάποια μέρα αναγκάσθηκε ο δάσκαλός του να πει προς αυτόν το περίφημο εκείνο: *«...αδύνατον εί μή σέ ο πατήρ μεθύων εγέννησεν»* (κατά μαρτυρία του Διογένη του Λαέρτιου).

Δεν άργησε όμως να συμμορφωθεί και τελικά να καταστεί ευγενικός και ομιλητικός προς όλους. Αργότερα απομακρύνθηκε από τις θεωρίες της Στοάς του Ζήνωνα και ανέπτυξε δική του θεωρία προς τον Κυνισμό (*«ο την αδιαφορίαν εισηγησάμενος»* σύμφωνα με τον Διογένη Λαέρτιο). Θεωρούσε δηλαδή τη Διαλεκτική και τη Λογική ως επιστήμες ανωφελείς, ενώ αντίθετα τη Φυσική ως «υπερτέρα» της ανθρώπινης νόησης. Έναντι του αρνητικού αυτού υπόβαθρου της διδασκαλίας του αντέτασσε τη θετική θεωρία κατά την οποία τα πάντα είναι αδιάφορα εκτός της αρετής και κακίας. Κατ΄ εκείνον η διδασκαλία της αρετής δεν ανήκει στη Φιλοσοφία αλλά στην Παιδαγωγική. Αρετή θεωρούσε την υγεία του πνεύματος και ως επιμέρους είδη αυτής τη φρόνηση, τη δικαιοσύνη κ.λπ. Στο τέλος των ομιλιών του ο Αρίστων συγκεφαλαίωνε τις θεωρίες του με την παροιμιώδη σύγκριση κατά την οποία: «οι λόγοι είναι όπως και το λουτρό που όταν δεν καθαρίζει καθίσταται περιττό».

Τα έργα του
-----------

Δεν έχουν διασωθεί τα συγγράμματά του, παρά μόνον επιστολές του προς τον Κλεάνθη, ο οποίος διαδέχθηκε τον Ζήνωνα στη διεύθυνση της στωικής σχολής του. Του αποδίδονται τα έργα: *"Προτρεπτικών β΄", "Περί Ζήνωνος δογμάτων διάλογοι", "Σχολών στ΄", "Περί σοφίας διατριβών ζ΄", "Ερωτικαί διατριβαί", "Υπομνήματα υπέρ κενοδοξίας", "Υπομνημάτων κε΄", "Απομνημονευμάτων", "Χρειών ια΄", "προς τους ρήτορας", "Προς τας Αλεξίνου αντιγραφάς", "προς τους διαλεκτικούς γ΄", "Προς Κλεάνθην επιστολών δ΄"*.

Παραπομπές
----------

1. 1 2 3 4  *Εγκυκλοπαίδεια Νέα Δομή*. Αθήνα: Τεγόπουλος - Μανιατέας. 1996. σελ. 110, τομ. 5.
2. 1 2  Laertius, Diogenes (1828). *De vitis, dogmatis et apophthegmatis clarorum philosophorum, libri decem*. C.F. Koehlerus.
3. ↑  «Αρίστων ο Χίος (3ος αι. π.Χ.) - Εκδοτική Αθηνών Α.Ε.». *www.greekencyclopedia.com*. Ανακτήθηκε στις 31 Ιουλίου 2017.
4. ↑  Blastos, Alexander-M. (1840). *Chiaka, etoi historia tes nesu Chiu (etc.) (Chiensia seu historia insula Chios (etc.) (Neograece)*. G. Polymeres.
5. ↑  Ritter, Heinrich (1838). *The History of Ancient Philosophy*. D. A. Talboys.

|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
| Καθιερωμένοι όροι | 
* WorldCat
* VIAF: 4915249
* **AA**: 71796
* LCCN: n83180710
* ISNI: 0000 0000 2341 1794
* GND: 102381518
* SELIBR: 301711
* SUDOC: 119871327
* BNF: cb12062034g (data)
* BIBSYS: 94010522

 |

 |
Οι **Γαζναβίδες** ή **Γκαζναβίδες** (περσικά: غزنویان) ήταν μουσουλμανική δυναστεία πρώην σκλάβων (Mαμελούκοι) τουρκικής καταγωγής, που κυβέρνησαν διαδοχικά ένα μεγάλο τμήμα της Περσίας, την Υπερωξιανή και τα βόρεια μέρη της ινδικής υποηπείρου, από το 975 έως το 1186 μ.Χ. Η δυναστεία ιδρύθηκε από τον Αλπ Τιγκίν, έναν αποσκιρτήσαντα πρώην στρατηγό των Σαμανιδών από την πόλη Μπαλχ, βόρεια του Ινδοκούς στο Χορασάν, που ανέλαβε με τη δύναμη των όπλων τη διακυβέρνηση της επαρχίας Γκάζνα στο Αφγανιστάν.

Τον Αλπ Τιγκίν διαδέχθηκε για λίγο ο γιος του, και όταν πέθανε, ο γαμπρός του, Σεμπουκτιγκίν, που ίδρυσε την Αυτοκρατορία των Γαζναβιδών. Αν και η δυναστεία είχε τουρκικές ρίζες, σταδιακά εκπερσίστηκε από άποψη γλώσσας, πολιτισμού, λογοτεχνίας και εθίμων και για το λόγο αυτό θεωρείται δικαίως από αρκετούς ως περσική δυναστεία, παρά τουρκική.

Ο γιος του Σεμπουκτιγκίν, Μαχμούντ, επέκτεινε την Αυτοκρατορία των Γαζναβιδών στην περιοχή ανάμεσα στον ποταμό Ώξο (Αμού Ντάρια), στον Ινδό ποταμό και τον Ινδικό Ωκεανό, ενώ δυτικά έφτασε στις πόλεις Ρέι και Χαμαντάν (αρχ. Εκβάτανα) του σημερινού Ιράν. Υπό την ηγεσία του, το αχανές κράτος του εκτεινόταν από τις πεδιάδες του ποταμού Γάγγη μέχρι την Κασπία Θάλασσα.

Υπό την ηγεσία του Μασούντ Α΄, γιου του Μαχμούντ, οι Γαζναβίδες άρχισαν να χάνουν τον έλεγχο στις δυτικές επαρχίες τους από τους Σελτζούκους Τούρκους μετά την ήττα τους στη μάχη της Νταντανακάν, περιοριζόμενοι έτσι στις περιοχές του σημερινού Αφγανιστάν, Δυτικού Παντζάμπ και Βαλουχιστάν. Το 1151, ο σάχης Βαχράμης απώλεσε την επαρχία Γκάζνα από τον Αλαουντίν Χουσαΐν της Γκουρ, ενώ το 1155 οι Σελτζούκοι κυρίευσαν την πόλη της Γκάζνας, τελευταίο προπύργιο της αυτοκρατορίας στην ομώνυμη επαρχία, περιορίζοντας τους Γαζναβίδες στην Ινδική, όπου κατάφεραν να διατηρηθούν έως το 1186, οπότε και εκτοπίστηκαν από τη δυναστεία των Γουριδών (ή Γκουριδών, από την επαρχία Γκουρ του σημερινού Αφγανιστάν).

Παραπομπές
----------


|  |  |
| --- | --- |
| Commons logoCommons logo | Τα Wikimedia Commons έχουν πολυμέσα σχετικά με το θέμα   **Γαζναβίδες** |


|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
| Καθιερωμένοι όροι | 
* VIAF: 54945714
* GND: 118859951

 |

 |


|  |  |
| --- | --- |
| CC-BY-SA Μετάφραση | Στο λήμμα αυτό έχει ενσωματωθεί κείμενο από το λήμμα Ghaznavids  της Αγγλικής Βικιπαίδειας, η οποία διανέμεται υπό την GNU FDL και την CC-BY-SA 4.0. (ιστορικό/συντάκτες). |
Το **Αράσατε** ή **Μοντραγόν** (βασκική μορφή Arrasate, ισπανική μορφή Mondragón, επίσημα Arrasate/Mondragón) είναι πόλη και δήμος της επαρχίας της Γκιπούθκοα στη Χώρα των Βάσκων στη βόρεια Ισπανία, στην κομάρκα του Άνω Ντέμπα και στα σύνορα με τη Βισκαΐα. Βρίσκεται στην κομάρκα του Άνω Ντέμπα, στην κοιλάδα που σχηματίζει ο ομώνυμος ποταμός μεταξύ υψηλών σχετικά κορυφών που φτάνουν τα 1000μ. στην οδό που ενώνει την Βιτόρια με την ακτή. Ιστορικά αποτέλεσε σημαντικό πυρήνα της βασκικής μεταλλουργίας και του βασκικού συνεταιριστικού κινήματος, στα πλαίσια του οποίου ιδρύθηκε το Πανεπιστήμιο του Μοντραγόν ενώ σήμερα συνεχίσει να ελκύει μεγάλο αριθμό εργατών στις βιομηχανίες του.

Παραπομπές
----------

1. ↑  Εθνικό Ινστιτούτο Στατιστικών της Ισπανίας: «Municipal Register of Spain of 2022» 16  Μαΐου 2022. σελ. 1,235.
2. ↑  «Resolución de 19 de enero de 2011, del Director de Registros Administrativos y de Régimen Local, sobre publicidad de los nombres oficiales de los municipios de la Comunidad Autónoma» (PDF). *Boletín Oficial del País Vasco* (27): 2011/677(1-8). 9 de febrero de 2011
3. ↑  «Historia — Ayuntamiento de Mondragón». *www.arrasate.eus* (στα Ισπανικά). Ανακτήθηκε στις 7 Αυγούστου 2018.

|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
| Καθιερωμένοι όροι | 
* WorldCat
* VIAF: 131348709
* LCCN: n80094122
* GND: 4289625-3
* BNF: cb123266354 (data)
* NKC: ge1079791
* BNE: XX452682

 |

 |
Το **αχινοσκυλόψαρο** (επιστημονική ονομασία: *Echinorhinus brucus*) είναι το ένα από τα δύο μέλη της οικογένειας Εχινορινίδες. Το άλλο είναι το είδος Echinorhinus cookei. Απαντάται στο Δυτικό Ειρηνικό ωκεανό, καθώς και σε τροπικά και εύκρατα νερά παγκοσμίως, συμπεριλαμβανομένης της Μεσογείου. Αυτός ο καρχαρίας κολυμπάει κοντά στο βυθό, σε βάθος συνήθως 400 με 900 μέτρων, αν και έχει βρεθεί σε ρηχότερα νερά. Το αχινοσκυλόψαρο έχει ογκώδες σώμα, με δύο μικρά ραχιαία πτερύγια, στο αρκετά πίσω στο σώμα και δεν έχει πρωκτικό πτερύγιο. Αναγνωρίζεται από τα αγκαθοειδή δερματικά δόντια που βρίσκονται σε όλο του το σώμα, μερικά από τα οποία έχουν συνενωθεί μεταξύ τους. Είναι μωβ καφέ ή μαύρο και φτάνει σε μήκος μέχρι τα 3,1 μέτρα, αν και συνήθως έχει μήκος 2 μέτρα.

Η διατροφή του αχινοσκυλόψαρου περιλαμβάνει μικρότερους καρχαρίες, οστεϊχθύες και καβούρια, τα οποία αυτό το αργοκίνητο είδος μπορεί να πιάσει ρουφώντας. Είναι ωοζωοτόκα, με τα θηλυκά να γεννούν κάθε φορά 15 με 52 μικρά. Είναι ακίνδυνο για τους ανθρώπους. Είναι συχνά παραπίπτον αλίευμα, και περιστασιακά χρησιμοποιείται ως ψαροτροφή ή για το λάδι που εξάγεται από το συκώτι του. Η IUCN προς το παρόν δεν έχει αρκετές πληροφορίες για να εντάξει το ψάρι σε κάποιο καθεστώς διατήρησης. Ο πληθυσμός έχει μειωθεί σημαντικά στο βόρειο Ατλαντικό από το 18ο και 19ο αιώνα, πιθανότατα εξαιτίας της υπεράλιευσης.

Παραπομπές
----------

1. 1 2  Paul, L. (SSG Australia & Oceania Regional Workshop, March 2003) (2003). *Echinorhinus brucus*  *στην Κόκκινη Λίστα Απειλούμενων Ειδών της IUCN*. Έκδοση 2013.2. Διεθνής Ένωση Προστασίας της Φύσης (IUCN). Ανακτήθηκε 14 Μαρτίου 2014.
2. ↑  Αχινοσκυλόψαρο uBio.org. Ανακτήθηκε την 22 Ιουλίου 2012
Αραιόμετρο Μπωμέ
Το **αραιόμετρο** ή **πυκνόμετρο**, λέγεται και "υδρόμετρο", είναι ειδική συσκευή - όργανο που χρησιμεύει στο προσδιορισμό της πυκνότητας των διαφόρων υγρών. Η λειτουργία της συσκευής αυτής βασίζεται στην αρχή του Αρχιμήδη, όπου ένα σώμα που βυθίζεται μέσα σε υγρό φέρεται να επιπολάζει (να ισορροπεί) μέχρι του σημείου που το βάρος του εκτοπιζομένου υγρού να ισούται με το βάρος αυτού του σώματος (εν προκειμένω του οργάνου).

Το πυκνόμετρο ή υδρόμετρο, είναι ένα όργανο που χρησιμεύει στο προσδιορισμό της πυκνότητας των διαφόρων υγρών (υδατικά διαλύματα, ποτά, διάφορα έλαια, πετρελαιοειδή, καύσιμα κλπ.). Χρησιμοποιείται κυρίως για μετρήσεις βιομηχανικές αλλά και εργαστηριακές.

Γενικά τα αραιόμετρα διακρίνονται σε δύο βασικές κατηγορίες:  

α) στα "*αραιόμετρα σταθερού όγκου και μεταβλητού βάρους*" στα οποία ανήκουν τα αραιόμετρα Νίκολσον και Φαρενάιτ και  

β) στα "*αραιόμετρα σταθερού βάρους και μεταβλητού όγκου*", στα οποία ανήκουν το "αραιόμετρο Μπωμέ" και το αλκοολόμετρο "Γκαι-Λυσάκ". Στη κατηγορία αυτή μπορούν να δημιουργηθούν και οποιαδήποτε άλλα αυθαίρετα, δηλαδή με αυθαίρετη βαθμονόμηση.

Τα αραιόμετρα χρησιμοποιούνται κυρίως σε βιομηχανικές μετρήσεις σειράς εκ του γεγονότος ότι παρουσιάζουν αναπόφευκτα σφάλματα ανάγνωσης που οφείλονται κυρίως σε τριχοειδή φαινόμενα. Προκειμένου για εργαστηριακές μετρήσεις ακριβείας της πυκνότητας ενός υγρού ακολουθούνται άλλες ακριβέστερες μέθοδοι, όπως η ζύγιση μιας ογκομετρικής φιάλης σε ζυγό ακριβείας.

Παραπομπές
----------

1. ↑  Πρότυπο:Cite hola web

Βιβλιογραφία
------------

* ASTM D-1289/IP-160: "Standard Test Method for Density, Relative Density (Specific Gravity), or API Gravity of Crude Petroleum and Liquid Petroleum Products by Hydrometer Method" (1999).
Η **Ασλί Ταντογάν** (*Aslı Tandoğan*, 2 Απριλίου 1979) είναι Τουρκάλα ηθοποιός και επαγγελματίας αρπίστρια. 

Αποφοίτησε από το Μουσικό Ωδείο του Πανεπιστημίου Χατζέττεπε. Πρώτα, επέλεξε βιολί στο ωδείο για ένα χρόνο και μετά επέλεξε άρπα. Αργότερα εντάχθηκε στη Συμφωνική Ορχήστρα της Αττάλειας. 

Ίδρυσε το "Bana Göz Kulak Ol" με την Οζγκέ Οζντέρ. Ο πατέρας της και η θεία της είναι χορευτές μπαλέτου. Ασχολείται με Γουίν Τσουν, τοξοβολία, καταδύσεις, αναρρίχηση, τένις, ιππασία, σκι.

Παραπομπές
----------

1. ↑  (Αγγλικά) *Internet Movie Database*. nm1703536. Ανακτήθηκε στις 14  Ιουλίου 2016.

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
--------------------

* Ασλί Ταντογάν στην IMDb
*Το αρκτικόλεξο CRC το οποίο αναφέρεται στον αλγόριθμο ανίχνευσης σφαλμάτων Cyclic Redundancy Check κατευθύνει εδώ. Για τον ομώνυμο κωδικό χώρας ΔΟΕ βλ. Κόστα Ρίκα.*
Με τον όρο **ανίχνευση και διόρθωση σφαλμάτων** αναφερόμαστε σε ένα σύνολο μεθόδων οι οποίες επιτρέπουν την αποτίμηση της ακεραιότητας κάποιων δεδομένων, τα οποία π.χ. έχουν μεταδοθεί μέσω κάποιου τηλεπικοινωνιακού καναλιού, και προαιρετικά την επιδιόρθωση των δεδομένων αυτών σε περίπτωση που εντοπιστεί βλάβη της ακεραιότητάς τους. Υπάρχουν πολλαπλοί τρόποι και αλγόριθμοι για να επιτευχθεί κάτι τέτοιο, συνήθως μαθηματικά θεμελιωμένοι στη θεωρία πληροφοριών, οι οποίοι όπως είναι φανερό βρίσκουν μεγάλη εφαρμογή στις τηλεπικοινωνίες και στην πληροφορική.

Δείτε επίσης
------------

* Κυκλικός Έλεγχος Πλεονασμού
Το ακρωτήριο **Αχλάδες** αποτελεί το νοτιότατο άκρο της νήσου Ίου των Κυκλάδων. Βρίσκεται σε γεωγραφικές συντεταγμένες πλάτος 36°38΄32΄΄ Βόρειο και μήκος 25°21΄22΄΄ Ανατολικό. Στα βορειοανατολικά του ανοίγεται ο όρμος Μαγγανάρι (ή Μαγγανάρη) με τον ομώνυμο οικισμό. Σχεδόν ακριβώς προς τα νότια, σε απόσταση 18 χιλιομέτρων (9,7 ναυτικών μιλίων) από τις Αχλάδες βρίσκεται το Ακρωτήριο Μαυρόπετρα, που είναι το βορειότερο σημείο της νήσου Σαντορίνης.

36°38′32″N 25°21′22″E﻿ / ﻿36.64222°N 25.35611°E﻿ / 36.64222; 25.35611Συντεταγμένες: 36°38′32″N 25°21′22″E﻿ / ﻿36.64222°N 25.35611°E﻿ / 36.64222; 25.35611

Πηγές
-----

* *Ελλάς: οδικοί-τουριστικοί χάρτες*, έκδ. Ν. & Ι. Φώτης, 33η έκδοση, Αθήνα 2005/6
* Google Earth
Ο **Ασκληπιάδης** υπήρξε ιατρός γνωστός ως ο **Νεώτερος** ή ο **Φαρμακίων**. Η δράση του τοποθετείται στα τέλη του 1ου ή στις αρχές του 2ου αι. μ.Χ. καθώς στα σωζόμενα αποσπάσματα του έργου του γίνεται μνεία στον Ανδρόμαχο (τέλη 1ου αι. μ.Χ.), τον Διοσκουρίδη (1ος αι. μ.Χ.) και τον Σκριβώνιο Λάργο (α΄ μισό 1ου αι. μ.Χ.), ενώ ο ίδιος αναφέρεται συστηματικά από τον Γαληνό (129 – 210 μ.Χ.).

Ελάχιστα είναι γνωστά για το βίο και το έργο του. Φαίνεται ότι υπήρξε ο συγγραφέας ενός φαρμακολογικού έργου το οποίο απαρτίζονταν από δέκα βιβλία. Δυστυχώς ο τίτλος του δεν έχει διασωθεί και σύμφωνα με τον Γαληνό, τα φάρμακα που περιελάμβανε διακρίνονταν ανάλογα με τη χρήση τους σε δύο μεγάλες κατηγορίες: α) στα εξωτερικά εφαρμοζόμενα φάρμακα (τὰ ἐκτός). Αυτά τα φάρμακα καταγράφονταν στα πέντε πρώτα βιβλία και συνολικά έφεραν τον τίτλο "Μαρκέλλας" και β) στα εσωτερικά εφαρμοζόμενα φάρμακα (τὰ ἐντός). Αυτά καταγράφονταν στα υπόλοιπα πέντε βιβλία υπό τον τίτλο Μνάσων ή Ἄσωνος. Επίσης φέρεται να έχει συγγράψει βιβλία αναφερόμενα ως θηριακά αλλά και γυναικεῖα. Αποσπάσματα των έργων του διασώζονται κυρίως στο φαρμακολογικό έργο του Γαληνού. Ωστόσο, σε ό,τι αφορά στοματολογικά ζητήματα, αποσπάσματα εντοπίζονται επίσης στον Αέτιο τον Αμιδηνό και τον Νεόφυτο Προδρομηνό, οι οποίοι κι αυτοί με τη σειρά τους τα αντλούν από τον Γαληνό.

Παραπομπές
----------

1. ↑  Κουτρούμπας, Δημήτριος (2016). *Η Οδοντιατρική στον Αρχαίο Κόσμο. Ερευνητική Μονογραφία*. Αθήνα: Ε.Κ.Π.Α. σελ. 165-168. ISBN 978-960-93-8402-5.

Πηγές
-----

* Κουτρούμπας Δ. Η Οδοντιατρική στον Αρχαίο Κόσμο. Ερευνητική Μονογραφία. Αθήναː Ε.Κ.Π.Α. 2016

  


|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
| Καθιερωμένοι όροι | 
* VIAF: 5317567
* **ΕΒΕ**: 151409
* GND: 102382212

 |

 |
**Αναίδεια** είναι η προσωποποίηση της ασπλαχνίας, της αισχρότητας και της σκληρότητας στην ελληνική μυθολογία. Είναι η σύντροφος της Ύβρεως . Οι Αθηναίοι την έκαναν θεότητα, που συμβολιζόταν με πέρδικα  .

Το αντίθετο
-----------

Όπως συμβαίνει συχνά με τις προσωποποιήσεις, η Αναιδεία έχει μια αντίθετη θεότητα. Στην περίπτωση της Αναιδείας, το αντίθετό της είναι ο Έλεος, η θεά του ελέους.

Λατρεία
-------

Μια λατρεία στην Αθήνα αναφέρεται ήδη από τον Ξενοφώντα στο *συμπόσιο* του, που επιτρέπει στον Σωκράτη να συγκρίνει τους Αθηναίους με τους Σπαρτιάτες. Έτσι, σε αντίθεση με τους Αθηναίους που λατρεύουν την Αναιδεία, οι Σπαρτιάτες λατρεύουν την Αιδώ, η σεμνότητα προσωποποιήθηκε  .

Ο Θεόφραστος αναφέρει την ύπαρξη βωμού της Αναιδείας δίπλα σε βωμό της Ύβρης στην Αθήνα  .

Σε μεταγενέστερες ερμηνείες, οι βωμοί περιγράφονται ότι ανάγονται στον ιερέα και φιλόσοφο Επιμενίδη. Πράγματι, ο Κικέρων εξηγεί ότι ο Επιμενίδης έχτισε έναν ναό για εκείνη και για περηφάνια (Ύβρης) μετά τον λιθοβολισμό του Κύλωνα στο βωμό της Αθηνάς, γεγονός που περιγράφεται στην αθηναϊκή ιστοριογραφία ως «ιεροσυλία του Κύλωνα»  .

Οι βωμοί πιστεύεται ότι ήταν οι δύο ακατέργαστες πέτρες του Αρείου Πάγου, πάνω στους οποίους, όπως μας λέει ο Παυσανίας στην *Περιγραφή της Ελλάδας*, ο κατηγορούμενος και ο ενάγων έπρεπε να σταθούν ενώπιον δικαστηρίου:

*«Τις άξεστες πέτρες [στον Άρειο Πάγο των Αθηνών] στις οποίες στέκονται οι κατηγορούμενοι και οι εισαγγελείς, τις ονομάζουν πέτρα της Ύβρεως και της* Αναίδειας *».*

Φιλοσοφία
---------

Η Αναίδεια ως φιλοσοφική αρχή αποτελεί ένα από τα τρία θεμελιώδη χαρακτηριστικά της μορφής των κυνικών φιλοσόφων, με αδιάφορα (αδιαφορία) και παρρησία (ειλικρίνεια και ελευθερία έκφρασης)  .

Είναι η αναιδέα που οδηγεί στη σύγκριση αυτών των φιλοσόφων με τα σκυλιά, από όπου προέρχεται η λέξη κυνικός. αφού όπως εκείνα τα ζώα που ζουν με τους ανθρώπους αλλά διατηρούν τις φυσικές τους συνήθειες, οι κυνικοί φιλόσοφοι συμπεριφέρονται ξεδιάντροπα, ασεβώς, ακολουθώντας την ικανοποίηση των αναγκών τους τόσο σωματικά όσο και πνευματικά  , .

Παραπομπές
----------

1. ↑  Anaideia sur Theoi.com
2. ↑  Curotto, Ernesto: *Dizionario della mitologia universale*, Società editrice internazionale, 1958.
3. ↑  Xenophon, *Symposion* 8, 35.
4. ↑  Théophraste par Zénobios 4, 36.
5. ↑  Cicéron: *De legibus* 2, 28.
6. ↑  Branham, R. B. y M.-O. Goulet-Cazé (eds): *Los Cínicos*, 2000
7. ↑  Onfray, Michel: *Cinismos. Retrato de los filósofos llamados perros*. Editions Paidos, 2002.
8. ↑  García Gual, Carlos: *La secta del perro: vidas de los filósofos cínicos.* Madrid: Alianza, 2005. (ISBN 84-206-7767-1).