recursal/SuperWikiNEXT-32B huggingface dataset:
Η **Σιλβάνα Τζιακομπίνι** (ιταλικά: Silvana Giacobini), 27 Φεβρουαρίου 1939) είναι
Ιταλίδα δημοσιογράφος, συγγραφέας και παρουσιάστρια τηλεόρασης.

Καριέρα
-------

Η Τζιακομπίνι ξεκίνησε την καριέρα της ως δημοσιογράφος τη δεκαετία του '70, δουλεύοντας για την Rusconi Editore στα περιοδικά "Eva Express" και "Gioia", της οποίας έγινε διευθύντρια για αρκετά χρόνια.

Το 1994 σχεδίασε και διευθύνε το εβδομαδιαίο περιοδικό Chi για την Arnoldo Mondadori Editore και στη συνέχεια επικεφαλής του περιοδικού "Diva and Donna", ενός περιοδικού που δημιουργήθηκε και δημοσιεύθηκε από τον Cairo Editore. Με τα χρόνια η Τζιακομπίνι έχει συνομιλήσει με προσωπικότητες του διαμετρήματος του Τζιάνι Βερσάτσε, της Χιλάρυ Κλίντον, της Ελιζαμπεθ Τέιλορ και του Τζορτζ Κλουνει.

Συγγραφικό έργο
---------------

Η Τζιακομπίνι έχει γράψει επίσης αρκετά μυθιστορήματα, όπως το La Signora della Città (1994) και το Unacqua la darkness (1999), και τα δύο εκδόθηκαν από τον Arnoldo Mondadori Editore και στις δύο περιπτώσεις τα μυθιστορήματα έχουν προσαρμοστεί σε ταινίες για την τηλεόραση, εκ των οποίων η Τζιακομπίνι έχει επεξεργαστεί το σενάριο. 

Το 2003 δημοσίευσε επίσης τη συλλογή ποιημάτων Λουλούδια στο παρμπρίζ και το 2007 το μυθιστόρημα 
Κλείστε τα μάτια του. Το 2009 δημοσίευσε το μυθιστόρημα "Know your secret" , το οποίο ακολούθησε το 2011 μυθιστορημα "η έβδομη ψυχή ". Η Τζιακομπίνι δημοσίευσε και επιμελήθηκε επίσης τις βιογραφίες της Σοφία Λώρεν και του Αλμπέρτο Σόρντι.

Τηλεοπτικές εκπομπές
--------------------

* *Il corrierino della musica* (Programma Nazionale, 1966)
* *Lettere a Silvana* (Quinta Rete, 1977)
* *Insieme con Gioia* (Antenna Nord, 1978)
* *Aspettando Mezzogiorno* (Rai 1, 1990)
* *Gente comune* (Canale 5, 1990-1991)
* *Chi c'è... c'è* (Rete 4, 1995-1996)
* *Celebrità* (Canale 5, 2000-2002)
* *Nessuno è perfetto* (Canale 5, 2003)

Παραπομπές
----------

1. ↑  (Αγγλικά) *Discogs*. 2123512. Ανακτήθηκε στις 9  Οκτωβρίου 2017.

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
--------------------

* Η Σιλβάνα Τζιακομπίνι στην IMDb

|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
| Καθιερωμένοι όροι | 
* WorldCat
* VIAF: 90300291
* LCCN: nb2001011947
* ISNI: 0000 0000 6262 782X
* NKC: xx0125877
* ICCU: RAVV087390
* BNE: XX1708917

 |

 |
Ο **Ρόμπερτ Νιλ Μπάτλερ** (*Robert Neil Butler*, 1927-2010) ήταν Αμερικανός γιατρός και γεροντολόγος ο αποκαλούμενος και *πατέρας της γεροντολογίας*.

Πρώτα Βήματα
------------

Ο Ρόμπερτ Νιλ Μπάτλερ γεννιέται στην Πενσιλβάνια των Ηνωμένων Πολιτειών της Αμερικής και μεγάλωσε μαζί με τους παππούδες του αντί με τους γονείς του τους οποίους έχασε σε τροχαίο δυστύχημα όταν ήταν μωρό.Οι παππούδες του του έμαθαν όλα γύρω από την αγροτική ζωή αλλά ο Μπάτλερ είχε αποφασίσει να γίνει γιατρός.

Σταδιοδρομία
------------

Μετά το τέλος των σπουδών του το 1957 προσλαμβάνεται σε ένα νοσοκομείο της περιοχής όπου μεγάλωσε. Εκεί μαθαίνει τα βασικά γύρω απο την ιατρική και τότε αρχίζει η *χρυσή* πορεία του στην ιατρική. Το 1975 γίνεται διευθυντής στο Εθνικό Ινστιτούτο Γήρανσης και θα μείνει εκεί μέχρι τον θάνατο του το 2010.

Τιμητικές Διακρίσεις
--------------------

Με την έκδοση το 1975 του βιβλίου του Γιατί να επιβιώσει? τιμήθηκε την ίδια χρονιά με το βραβείο Πούλιτζερ. Παρά το μέγεθος της δουλειάς του πέρα από το Πούλιτζερ δεν τιμήθηκε με άλλο βραβείο.

Θάνατος
-------

Ο Ρόμπερτ Νιλ Μπάτλερ πέθανε στο σπίτι του στην Πενσιλβάνια στις 5 Ιουνίου 2010 σε ηλικία 83 ετών.

Παραπομπές
----------

1. 1 2  (Αγγλικά) *SNAC*. w6q829jr. Ανακτήθηκε στις 9  Οκτωβρίου 2017.
2. 1 2  (Αγγλικά) *Find A Grave*. 54631470. Ανακτήθηκε στις 9  Οκτωβρίου 2017.
3. ↑  (Γαλλικά) *Base biographique*. 19740.
4. ↑  www.latimes.com/news/obituaries/la-me-robert-butler-20100707,0,6726206.story.

  


|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
| Καθιερωμένοι όροι | 
* WorldCat
* VIAF: 107538861
* LCCN: n80015438
* ISNI: 0000 0001 0930 5634
* GND: 1042697833
* SUDOC: 031670253
* BNF: cb122841371 (data)
* NKC: xx0130798
* BNE: XX1126577

 |

 |
Ο **Ντέρογκ Γκιούρα** (Derog Gioura, 1 Σεπτεμβρίου 1932 – 25 Σεπτεμβρίου 2008) ήταν πολιτικός από το Ναουρού και υπηρέτησε ως υπηρεσιακός πρόεδρος του Ναουρού το 2003.

Πολιτικός ρόλος
---------------

Ήταν αντίπαλος του Κέναν Αντέανγκ για μία έδρα στη Βουλή στην εκλογική περιφέρεια Ουμπενίντε. Η διαμάχη αυτή τερματίστηκε όταν αμφότεροι άρχισαν να εκλέγονται από το 1980 και μετά. 

Στη διάρκεια του ταραγμένου έτους 2003, το αξίωμα του Προέδρου άλλαξε χέρια 6 φορές. Οι πολιτικοί αποσκοπούσαν στο να αποφύγουν μία πρόταση μομφής (καθώς οι αλλαγές στην προεδρία έγιναν με τον τρόπο αυτό), με βάση και τη βεβαρημένη υγεία του προέδρου Μπέρναρντ Ντοουιγιόγκο.

### Πρόεδρος

Το 2003, όταν πέθανε ο πρόεδρος Ντοουιγιόγκο, ο Γκιούρα ανέλαβε υπηρεσιακός πρόεδρος από τις 10 Μαρτίου ως τις 29 Μαΐου 2003. Ένα από τα αποτελέσματα της βραχύβιας θητείας του Γκιούρα ήταν να ανοίξει το έδαφος του διαδόχου του, Λούντβιχ Σκότι. Έπειτα από μία ανάπαυλα αρκετών μηνών επέστρεψε η πολιτική σταθερότητα στη χώρα.

Προβλήματα υγείας
-----------------

Στη διάρκεια της βραχύβιας θητείας του, ο Γκιούρα διήνυσε μια περίοδο αναγκαστικής απουσίας από τη χώρα, καθώς υπήρχαν ανησυχίες για την υγεία του. Στην Αυστραλία υποβλήθηκε σε σειρά ιατρικών εξετάσεων.

Ως το έτος 2007 οι πολιτικοί της γενιάς του Γκιούρα έμειναν κάπως στην αφάνεια εξαιτίας νεότερων σε ηλικία πολιτικών. Το Δεκέμβριο του 2007 ο ανερχόμενος πρόεδρος Μάρκους Στίβεν ήταν σχεδόν 4 δεκαετίες νεότερος από τον Γκιούρα. Ενώ έγιναν πολλές αλλαγές προέδρων από το 2003, ο Γκιούρα δεν επέστρεψε ποτέ στην εξουσία μετά την αποχώρησή του από αυτήν εκείνο το χρόνο.

Παραπομπές
----------

1. ↑  Forbes, Mark (11-3-2003). «President's death adds to Nauru woes». *The Age*.. Ανακτήθηκε στις 26-2-2011.

|  |  |  |  |
| --- | --- | --- | --- |
| 

| π • σ • ε
Πρόεδροι του Ναουρού |
| --- |
|  |
| 
* Χάμερ ντε Ρομπίρτ
* Μπέρναρντ Ντοουιγιόγκο
* Λάγκουμοτ Χάρις
* Χάμερ ντε Ρομπίρτ
* Κέναν Αντέανγκ
* Χάμερ ντε Ρομπίρτ
* Κέναν Αντέανγκ
* Χάμερ ντε Ρομπίρτ
* Κένας Αρόι
* Μπέρναρντ Ντοουιγιόγκο
* Λάγκουμοτ Χάρις
* Μπέρναρντ Ντοουιγιόγκο
* Κέναν Αντέανγκ
* Ρούμπεν Καν
* Κίνζα Κλοντούμαρ
* Μπέρναρντ Ντοουιγιόγκο
* Ρενέ Χάρις
* Μπέρναρντ Ντοουιγιόγκο
* Ρενέ Χάρις
* Μπέρναρντ Ντοουιγιόγκο
* Ρενέ Χάρις
* Μπέρναρντ Ντοουιγιόγκο
* Ντέρογκ Γκιούρα
* Λούντβιχ Σκόττι
* Ρενέ Χάρις
* Λούντβιχ Σκόττι
* Μάρκους Στίβεν
* Φρέντερικ Πίτσερ
* Σπρεντ Νταμπουίντο
* Μπάρον Γουάκα
* Λάιονελ Αϊνγκιμέα
* Ρας Καν
 |

 |
Η **Σαλμώνη** ήταν πόλη των αρχαίων Ηλείων. O Στράβων έγραψε ότι σύμφωνα με την Αρχαία ελληνική μυθολογία το όνομα της το έδωσε ο Σαλμωνεύς. Η Σαλμώνη ήταν πόλη της Πίσας, μία από τις 8 πόλεις της κοντά στην Ηράκλεια, δίπλα σε ένα πηγάδι με το ίδιο όνομα κοντά στην σημερινή Λεστινίτσα. Βρισκόταν στον δρόμο ανάμεσα στην Ολυμπία και την Ήλιδα αλλά η ακριβής της θέση ήταν άγνωστη, πιθανότατα στο χωριό Καράτουλα στις πηγές της Λεστινίτσας.

Παραπομπές
----------

1. ↑  Στράβων, Γεωγραφικά, Τομ. 8.3.31-32
2. ↑  Juan José Torres Esbarranch (2001). Estrabón, Geografía libros VIII-X (in Spanish). Madrid: Gredos. σ. 93
3. ↑  Lund University. Digital Atlas of the Roman Empire
4. ↑  Richard Talbert, ed. (2000). Barrington Atlas of the Greek and Roman World. Princeton University Press. σ. 58

Πηγές
-----

* Juan José Torres Esbarranch (2001). Estrabón, Geografía libros VIII-X (in Spanish). Madrid: Gredos.
* Richard Talbert, ed. (2000). Barrington Atlas of the Greek and Roman World. Princeton University Press.
Ο **σαλναμές** (τουρκικά: *salname*), επίσης γνωστός ως **νεβσάλ** (τουρκικά: *nevsal*), ήταν η ονομασία των επίσημων κρατικών χρονικών της Οθωμανικής Αυτοκρατορίας κατά τη διάρκεια του 19ου αιώνα. Ο όρος «σαλναμές» αποτελεί σύνθετη λέξη, περσικής προελεύσεως και αποτελούμενη από τα συνθετικά *σαλ*, το οποίο αποδίδεται ως «έτος», και *ναμέ*, το οποίο αποδίδεται ως «επιστολή».

Ιστορία
-------

Η έκδοση του πρώτου σαλναμέ χρονολογείται στο 1847. Συνεγράφη από τους Αχμέτ Βεφίκ Πασά, Αχμέντ Τζεβντέτ Πασά και Χαϊρουλάχ. Η συγγραφή του υποστηρίχθηκε σε οικονομικό επίπεδο από τον μέγα βεζίρη Μουσταφά Ρεσίτ Πασά, γνωστό μεταρρυθμιστή.

Είδη
----

Σημαντικότερος εκ των σαλναμέδων ήταν ο κρατικός σαλναμές. Με σημείο εκκίνησης το 1866, οι τοπικές διοικητικές αρχές των βιλαετίων προχώρησαν στην έκδοση τοπικού χαρακτήρα σαλναμέδων. Παράλληλα, ανάλογες εκδόσεις προήλθαν και από άλλες αρχές, υπαγόμενες στο κράτος ή ανεξάρτητες από αυτό. Οι τοπικού επαρχιακού χαρακτήρα σαλναμέδες φαίνεται να ήταν οι σημαντικότεροι μεταξύ αυτών, καθώς επέτρεπαν στις διοικητικές αρχές να έχουν πλήρη επίγνωση των πόρων και της καταστάσεως της κάθε επαρχίας.

Παραπομπές
----------

1. ↑  (Τουρκικά) «Salname». *E-Tarih*. Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 30 Ιουνίου 2016. Ανακτήθηκε στις 19 Ιανουαρίου 2021.
2. ↑  (Αγγλικά) Agoston, Gabor; Masters, Bruce. «Salname». *Encyclopedia of the Ottoman Empire*, σελ. 501-502. ISBN 0-8160 6259-5.

|  |  |
| --- | --- |
| 

|  |
| --- |
| * Πύλη:Ιστορία
* Πύλη:Οθωμανική Αυτοκρατορία
 |

 |
Ο **Νικολάι Ζελιάσκοφ** (*Nikolay Jeliazkov*, γεννημένος στις 26 Φεβρουαρίου 1970) είναι πρώην διεθνής πετοσφαιριστής με καταγωγή από τη Βουλγαρία. Έχει ύψος 2.00 μ. και αγωνιζόταν ως κεντρικός.

Καριέρα
-------

Ο Νικολάι Ζελιάσκοφ θεωρείται ένας από τους καλύτερους κεντρικούς που πέρασαν από το βουλγαρικό βόλεϊ. Ως αθλητής ξεκίνησε την καριέρα του από την ΤΣΣΚΑ Σόφιας. Την περίοδο 1990-1994 κατέκτησε τρια πρωταθλήματα Βουλγαρίας και τέσσερα κύπελλα. Στη συνέχεια αγωνίστηκε στη Βραζιλία με τη Φλαμένγκο, ενώ το το καλοκαίρι του 1998 πήρε μεταγραφή στην ομάδα του Ολυμπιακού. Με τους ερυθρόλευκους κέρδισε τρία πρωταθλήματα Ελλάδας και τέσσερα κύπελλα. Την επόμενη χρονιά μεταπήδησε στον Π.Α.Ο.Κ. ενώ την περίοδο 2002-2003 αγωνίστηκε στην Α.Ε. Νικαίας με την οποία κατέκτησε το κύπελλο. Ο Ζελιάσκοφ, έκλεισε την καριέρα του στον Ηρακλή κατακτώντας το κύπελλο.

Διεθνείς συμμετοχές
-------------------

Ο Νικολάι Ζελιάσκοφ αγωνίστηκε με την εθνική ομάδα πετοσφαίρισης της Βουλγαρίας από το 1990.

Τίτλοι
------

* **3 Πρωταθλήματα Βουλγαρίας:**
	+ 1990, 1993, 1994
* **4 Κύπελλα Βουλγαρίας:**
	+ 1990, 1991, 1992, 1993
* **3 Πρωταθλήματα Ελλάδας:**
	+ 1999, 2000, 2001
* **4 Κύπελλα Ελλάδας:**
	+ 1999, 2001, 2003, 2004

Πηγές
-----

* Νικολάι Ζελιάσκοφ[*νεκρός σύνδεσμος*]
* Βιογραφικό Ζελιάσκοφ[*νεκρός σύνδεσμος*]
* Nikolay Jeliazkov
Ο  **Nικολάι Σάκωφ** (ρωσ. Николай Ставрович Саков 1889 - 1930) ήταν Ρώσος χειριστής αεροπλάνου ελληνικής καταγωγής. Υπηρέτησε υπό την ελληνική σημαία στη Μάχη του Μπιζανίου.

Βιογραφία
---------

Ο Nικολάι Στάβροβιτς Σάκωφ γεννήθηκε το 1889 στο Λίπετσκ της Ρωσίας. 
Ο πατέρας του ήταν Έλληνας από την  Οινόη του Πόντου. 
Πολέμησε ως εθελοντής στους Βαλκανικούς πολέμους με τον ελληνικό Λόχο Αεροπορίας και διακρίθηκε στην Μάχη του Μπιζανίου. 
Έλαβε μέρος στον Α' Παγκόσμιο Πόλεμο με την ρωσική Πολεμική Αεροπορία και στον Ρωσικό Εμφύλιο Πόλεμο. Μετά την επάνοδο του Έλληνα Βασιλιά Κωνσταντίνου Α΄ το 1920, ο Σάκωφ επανήλθε στην Ελλάδα και έγινε προσωπικός πιλότος του Κωνσταντίνου. 
Μετά το Κίνημα της 11ης Σεπτεμβρίου 1922 και την παραίτηση του Βασιλιά Κωνσταντίνου Α΄ υπέρ του Διαδόχου, ο Σάκωφ έφυγε για το Παρίσι, όπου και πέθανε το 1930.

Παραπομπές
----------

1. ↑  «Αρχειοθετημένο αντίγραφο». Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 6 Μαρτίου 2016. Ανακτήθηκε στις 30 Δεκεμβρίου 2015.
2. ↑  «Αρχειοθετημένο αντίγραφο». Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 25 Απριλίου 2021. Ανακτήθηκε στις 30 Δεκεμβρίου 2015.
3. ↑   Σόλων Γρηγοριάδης, Οί Βαλκανικοί Πόλεμοι, Φυτράκης, σελ.224
4. ↑  «Aviation in War» (PDF). *flightglobal.com*. Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 14 Ιουλίου 2012. Ανακτήθηκε στις 3 Μαΐου 2010.
5. ↑  Baker (1994), p. 61
6. ↑
Ο **Σίκο (Α΄)**, *Sico* (π. 758 – 832)  ήταν ο Λομβαρδός πρίγκιπας του Μπενεβέντο από το 817 μέχρι το τέλος του. Ο Σίκo έχει μερικές φορές τον αριθμό "Σίκο Α΄" και ο Σίκο του Σαλέρνο τον αριθμό "Σίκο Β΄".

Βιογραφία
---------

Πριν γίνει πρίγκιπας του Μπενεβέντο, ήταν ο γασταλδος της Ατσερέντσα. Μετά τη δολοφονία του Γριμοάλδου Δ΄, ο Σίκο τον διαδέχθηκε στον πριγκιπικό θρόνο. Έκανε τις ίδιες κενές υποσχέσεις φόρου υποτέλειας και πίστης στον Λουδοβίκο Α΄ τον *Ευσεβή* βασιλιά των Φράγκων, που είχε κάνει ο Γριμοάλδος Δ΄.

Ο Σίκο προσπάθησε να επεκτείνει το πριγκιπάτο σε βάρος της Ρωμαϊκής/Βυζαντινής Αυτοκρατορίας. Πολιόρκησε τη Νάπολη σε άγνωστη ημερομηνία (ίσως γύρω στο 831), αλλά δεν μπόρεσε να καταλάβει την πόλη. Ωστόσο, αφαίρεσε το σώμα του Ναπολιτάνου πολιούχου Σαν Τζενάρο, ο οποίος καταγόταν από το Μπενεβέντο. Ήταν επίσης ο Σίκο, που ίδρυσε μία σειρά ηγεμόνων στην Κάπουα, παραχωρώντας αυτό το αρχαίο φρούριο στον Λανδούλφο Α΄ ως γαστάλδο. Ο Λανδούλφος Α΄ τίμησε τον ευεργέτη του, ονομάζοντας το πρώτο του κάστρο Σικόπολις.

Ο σόλιδος του Σίκο έχει επιγραφές: SICO - - PRINCE[P]S / MICHAEL ARCHANGELVS CONO[Β] και κόπηκε κατά τα πρότυπα των Βυζαντινών νομισμάτων. Στη μία όψη ροτομή του Σικο, γενειοφόρου, κατ' ενώπιον, φέρει στέμμα με σταυρό, μανδύα και χιτώνα. Στην άλλη όψη ο αρχάγγελος Μιχαήλ ολόσωμος, κρατεί στο δεξί ποιμενική ράβδο και στο αριστερό σφαίρα σταυροφόρο. Είναι των ετών 817-832 και ζυγίζει 1,17 γραμ.

Οικογένεια
----------

Όταν απεβίωσε ο Σίκο, τον διαδέχθηκε ο γιος του:

* Σικάρδος. Η κόρη του:
* Ίτα (επίσης γράφεται Iτάνα) παντρεύτηκε τον Γουίδωνα Α΄ δούκα του Σπολέτo.
* Σικονόλφος δούκας του Σαλέρνο.
	+ Σίκο Β΄ δούκας του Σαλέρνο.

Βιβλιογραφικές αναφορές
-----------------------

1. 1 2 3 4  «Dizionario Biografico degli Italiani». (Ιταλικά) *Dizionario Biografico degli Italiani*. 1960.
2. ↑  "Early Medieval Italy", p. 160, Retrieved 21 oct 2009.
Ο **Σάιμον Λε Μπον** (*Simon John Charles Le Bon*, 27 Οκτωβρίου 1958) είναι Άγγλος καλλιτέχνης, ο οποίος είναι ευρέως γνωστός ως ο κύριος τραγουδιστής, στιχουργός και μουσικός του συγκροτήματος Duran Duran και του παρακλαδιού τους, των Arcadia.

Νεαρή Ηλικία
------------

Ο Σάιμον Λε Μπον ήταν ο πρώτος γιος του John Le Bon και της Ann-Marie, οι οποίοι στη συνέχεια έκαναν άλλα δυο παιδιά τον David και τον Jonathan. Η μητέρα του τον βοήθησε να ανακαλύψει το καλλιτεχνικό του ταλέντο όταν ακόμα ήταν έξι ετών, όταν τον δήλωσε σε μια οντισιόν για μια τηλεοπτική διαφήμιση του απορρυπαντικού Persil. Εκείνος κέρδισε τον ρόλο και πρωταγωνίστησε σε αυτήν.
Από μικρή ηλικία, ήταν μέλος της εκκλησιαστικής χορωδίας αλλά παράλληλα εκπαιδευόταν και σαν ηθοποιός.
Πήγε στο ίδιο σχολείο με τον Έλτον Τζον, ο οποίος είχε ολοκληρώσει την φοίτηση του, λίγα χρόνια νωρίτερα.

Ξεκίνημα στους Duran Duran
--------------------------

Οι Duran Duran σχηματίστηκαν από τους παιδικούς φίλους John Taylor και Nick Rhodes μαζί με τον τραγουδιστή/συνθέτη Stephen Duffy το 1978, αλλά ο Duffy αποχώρησε έναν χρόνο μετά, πεπεισμένος πως το συγκρότημα δεν είχε μέλλον και εξέλιξη. Έτσι οι Duran Duran έμειναν χωρίς τραγουδιστή.
Η πρώην ερωμένη του Λε Μπον, Fiona Kemp εργαζόταν ως σερβιτόρα στο νυχτερινό μπαρ στο οποίο οι Duran Duran έκαναν πρόβες, τον σύστησε στο συγκρότημα τον Μάιο του 1980, προτείνοντας τον ως πιθανό τραγουδιστή.
Εκείνος άκουσε τα μουσικά κομμάτια που οι άλλοι δύο είχαν συνθέσει μόνοι τους, και προσπάθησε να ταιριάξει κάποια στιχάκια που ο ίδιος είχε συνθέσει, μέσα στην μουσική. Έτσι συμφώνησε να δοκιμάσει με τους Duran Duran για το καλοκαίρι. Μέσα σε διάστημα έξι εβδομάδων, το συγκρότημα έπαιζε σταθερά σε διάφορες περιοχές του Μπέρμιγχαμ, του Λονδίνο και του Νότιγχαμ .

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
--------------------

* Πολυμέσα σχετικά με το θέμα  Simon Le Bon στο Wikimedia Commons
* Duran Duran official website

  


|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
| Καθιερωμένοι όροι | 
* WorldCat
* VIAF: 103142714
* **Europeana**: agent/base/62223
* LCCN: no2005057335
* ISNI: 0000 0000 7825 7261
* GND: 13444129X
* BNF: cb139646093 (data)
* MusicBrainz: c53f2749-4c19-48fa-b99b-5f4c11297b2c
* NKC: xx0108625
* BNE: XX1554768

 |

 |
Ο **Αθανάσιος *(Σάκης)* Κουβάς** (γεννημένος το 1946), είναι Έλληνας παλαίμαχος διεθνής ποδοσφαιριστής που αγωνιζόταν στη θέση του επιθετικού.

Καριέρα
-------

### Σε συλλογικό επίπεδο

Αγωνίστηκε κατά κύριο λόγο στον Βύζαντα Μεγάρων. Στον Βύζαντα Μεγάρων χαρακτηρίστηκε ως παίκτης - σύμβολο για την ομάδα, ενώ μέχρι σήμερα θεωρείται ένας από τους μεγαλύτερους ποδοσφαιριστές που έχουν περάσει από τον σύλλογο. Κατά την πρώτη περίοδο που αγωνίστηκε στην ομάδα (1966-1971), ο Βύζας με αυτόν ως κύριο ηγέτη κατάφερε να ανέβει στην Α' Εθνική και να σημειώσει ιστορικές νίκες απέναντι σχεδόν σε όλες τις ισχυρές ομάδες. Στις 7 Απριλίου 1968, στον αγώνα Βύζας - Ολυμπιακός Λευκωσίας 5-1, ο Σάκης Κουβάς σημείωσε και τα 5 γκολ του Βύζαντα και έγινε ένας από τους ελάχιστους αθλητές που το έχουν καταφέρει στο ελληνικό πρωτάθλημα.

Για μία μόνο αγωνιστική περίοδο (1971-72), αγωνίστηκε στον Παναθηναϊκό. Με τον Παναθηναϊκό κατέκτησε το πρωτάθλημα Ελλάδας σημειώνοντας 8 γκολ σε 28 συμμετοχές ενώ ήταν και φιναλίστ του Κυπέλλου Ελλάδας. Αγωνίστηκε και στους δύο αγώνες του Διηπειρωτικού κυπέλλου με αντίπαλο τη Νασιονάλ Μοντεβίδεο σε Αθήνα και Μοντεβιδέο. Μετά από έναν χρόνο επέστρεψε και πάλι πίσω στο Βύζαντα Μεγάρων, όπου και έκλεισε την καριέρα του, το 1982.

### Στις εθνικές ομάδες

Στο ενεργητικό του καταγράφεται και μία εμφάνιση με τη φανέλα της εθνικής Ελλάδας, σ' έναν φιλικό αγώνα με αντίπαλο το Μεξικό στο γήπεδο της Τούμπας (30 Σεπτεμβρίου 1971). Σημαντικότερος τίτλος του το Παγκόσμιο Κύπελλο Ποδοσφαίρου Ενόπλων 1968 με την εθνική ενόπλων στη Βαγδάτη, που ήταν βασικός και στους τρεις αγώνες της ομάδας.

Επίσης, αγωνίστηκε στην εθνική Ελπίδων, με την οποία το 1969 κατέκτησε το Βαλκανικό Κύπελλο.

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
--------------------

|  |  |
| --- | --- |
| εικονίδιο Ποδόσφαιρο | Πύλη Ποδόσφαιρο |

* Εφημερίδα Άποψη - Αφιέρωμα στο Σάκη Κουβά
Ο **Νικόλαος Ι. Καρμίρης** (1930 - 31 Δεκεμβρίου 1977) ήταν Έλληνας θεολόγος, ιστορικός και φιλόλογος. Υπηρέτησε ως υπουργός των υπηρεσιακών κυβερνήσεων του Ιωάννη Παρασκευόπουλου. Πατέρας του ήταν ο διακεκριμένος θεολόγος Ιωάννης Καρμίρης.

Βιογραφία
---------

Γεννήθηκε το 1930 στη Λαμία και ήταν γιος του ακαδημαϊκού καθηγητή Ηθικής και Ιστορίας των Δογμάτων Ιωάννη Καρμίρη. Φοίτησε αρχικά στη Φιλοσοφική Σχολή του Πανεπιστημίου Αθηνών και στη συνέχεια πραγματοποίησε μεταπτυχιακές σπουδές στη Σορβόνη με αντικείμενα σπουδών την κλασική φιλολογία και την αρχαία Ιστορία. Ταυτόχρονα σπούδασε θεολογία στο ρωσικό Ινστιτούτο *Άγιος Σέργιος* του Παρισιού. Έπειτα συνέχισε τις μεταπτυχιακές του σπουδές στη Χαϊδελβέργη και τη Φρανκφούρτη, ενώ το 1958 αναγορεύτηκε διδάκτορας της Φιλοσοφικής Σχολής του Πανεπιστημίου Αθηνών. Το 1965 εκλέχτηκε σε αυτήν τη Σχολή υφηγητής στην έδρα της αρχαίας Ιστορίας και το επόμενο έτος εκλέχτηκε τακτικός καθηγητής στη Θεολογική Σχολή του Αριστοτελείου Πανεπιστημίου όπου δίδασκε το μάθημα του πρωτοχριστιανικού πνευματικού βίου. Το 1969 μετακλήθηκε στο πανεπιστήμιο Αθηνών και κατέλαβε, με ευρεία αποδοχή, την κενή έδρα της Αρχαίας Ιστορίας. Η ερευνητική του δραστηριότητα επικεντρώθηκε στην εξωτερική πολιτική της αρχαίας Αθηναϊκής Δημοκρατίας.

Μετά τη Μεταπολίτευση κατηγορήθηκε για συνεργασία με το δικτατορικό καθεστώς της 21ης Απριλίου και έπειτα από απόφαση του Ειδικού Δικαστηρίου τέθηκε σε αργία 18 μηνών, γεγονός που επηρέασε αρνητικά την ψυχολογία του. Επανήλθε στα καθήκοντά του μετά τη λήξη της ποινής του, απεβίωσε όμως μετά από σύντομο χρονικό διάστημα.

Πολιτικά αξιώματα
-----------------

Κατά τη δεκαετία του 1960, ο Καρμίρης συμμετείχε δύο φορές σε υπηρεσιακές κυβερνήσεις, και τις δύο υπό τον Ιωάννη Παρασκευόπουλο. Συγκεκριμένα, ανέλαβε υφυπουργός Γεωργίας στην υπηρεσιακή κυβέρνηση Παρασκευόπουλου από τις 3 Σεπτεμβρίου ως τις 28 Σεπτεμβρίου 1963 ενώ από τις 22 Δεκεμβρίου 1966 ως τις 3 Απριλίου του 1967, συμμετείχε στην υπηρεσιακή κυβέρνηση ως υπουργός παρά τη Προεδρία της Κυβερνήσεως.

Παραπομπές
----------

1. 1 2 3 4  Πρωτοψάλτης, Εμμανουήλ (1977-1978). «Νικόλαος Ι. Καρμίρης (1930 - 1947)». *Επιστημονική Επετηρίς Φιλοσοφικής Σχολής Πανεπιστημίου Αθηνών* **ΚΣΤ΄**: 586 - 590.. Ανακτήθηκε στις 9 Αυγούστου 2016.
2. ↑  Καρμίρης, Νικόλαος (1968). *Συμβολαί εις την ιστορία της εξωτερικής πολιτικής των Αρχαίων Αθηνών*. Αθήνα.
3. ↑  *Μακεδονία*, 10 Μαρτίου 1976, σελ. 12.
4. ↑  Ανδρέας Γ. Δημητρόπουλος (2004). *Οι Ελληνικές Κυβερνήσεις 1843-2004* (PDF). Αθήνα. σελ. 78. Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο (PDF) στις 12 Αυγούστου 2011. Ανακτήθηκε στις 3 Μαρτίου 2015.
5. ↑  *Μακεδονία*, 23 Δεκεμβρίου 1966, σελ. 7.
6. ↑  κυβέρνηση Παρασκευόπουλου 1967, από την ιστοσελίδα της Γενικής Γραμματείας Κυβέρνησης
Ο **Νικόλαος Καποδίστριας** ήταν Κερκυραίος ευγενής.

Βιογραφικά στοιχεία
-------------------

Γεννήθηκε στην Κέρκυρα το 1655 και ήταν γιος του Βιάρου Καποδίστρια (1623 - 1711), γόνου της παλιάς κερκυραϊκής οικογένειας Καποδίστρια. Ύστερα από μία μονομαχία με τον Κατσαΐτη εξορίστηκε από την Κέρκυρα και εγκαταστάθηκε στην Κωνσταντινούπολη, όπου εξαγόρασε πολλούς σκλάβους από την Κρήτη.

Αυτός και ο αδελφός του Αντώνιος είχαν τιμηθεί με τον τίτλο του Κόμη από τον Κάρολο-Εμμανουήλ Β΄ δούκα της Σαβοΐας.

Ήταν νυμφευμένος και είχε αποκτήσει παιδιά. Μικρανιψιός του (εγγονός του Αντωνίου) ήταν ο Αντώνιος-Μαρία, πατέρας του Ιωάννη Καποδίστρια κυβερνήτη της Ελλάδας.

Παραπομπές
----------

1. 1 2  Εγκυκλοπαίδεια Πάπυρος Λαρούς Μπριτάννικα, εκδοτικός Οργανισμός Πάπυρος, τόμος 32, σελίδα 47
Ο **Νικόλαος Καττάμης**, ήταν ο γενάρχης των σημερινών Καττάμηδων της Κυθρέας. Ο μύλος Αλακάτα άνnκε στον Νικόλαο Καττάμη που είχε χρnματίσει­ πρώτος δnμαρχος Κυθρέας το 1915 μέχρι το 1919, όταν είχε τότε ιδρυθεί ο Δnμος Κυθρέας. Ο Νι­κόλαος Καττάμnς τον είχε αγορόσει από τους Λεμεσιανούς Γιάννn και Μήτσο Βα­σιάδn που τον κατείχαν από τις πρώτες δεκαετίες του αιώνα.

Ο Νικόλαος Καττάμης παντρεύτηκε την Ευφροσύνη Αντωνιάδη, το γένος Γενά εκ Κυθρέας και μαζί απέκτησαν 8 παιδία: Την Μαρίτσα, Τον Χρίστο (διετέλεσε Δήμαρχος Κυθρέας 2 θητείες. Γεννήθηκε το 1891 και απέθανε το 1948), Τον Γεώργιο, τον Γιάγκο, τα δίδυμα Κώστα και Χαρίλαο (Ο χαρίλαος πέθανε σε βρεφική ηλικία), τον Αντώνη και τον Ζήνωνα.

Οι νεότερες γενεές Καττάμηδων συμπεριλαμβάνουν ονόματα στους τομείς των επιχειρήσεων, Ιατρικής, Φυσικής και νομικής!

Φημολογείται οτι η προέλευση του ονόματος Καττάμη εκ Κυθρέας προέρχεται από Ιταλό διπλωμάτη που εγκαταστάθηκε και παντρεύτηκε στη Κύπρο τον 18ο αιώνα.
Οι **Μπορίς και Γκλεμπ**, ουκρανικά: Борис и Глѣб (απεβ. 24 Ιουλίου (Π.Η.) / 6 Αυγούστου (Ν.Η.) 1015-19) από τον Οίκο των Ρουρικιδών ήταν οι πρώτοι άγιοι των Ρώσων τού Κιέβου (Ρως) έπειτα από τον εκχριστιανισμό των Ρώσων. Είχαν βαπτιστεί Ρόμαν και Νταβίντ αντίστοιχα· η εορτή τους τιμάται στις 24 Ιουλίου / 6 Αυγούστου.

Βιογραφία
---------

Σύμφωνα με δύο *Βίους των Μπόρις και Γκλεμπ* τού 11ου αι. που αποδίδονται στους Νέστορα τον Χρονικογράφο και Ιάκωβο τον Μοναχό, ήταν τα νεότερα τέκνα τού Βλαδίμηρου Α΄ μεγάλου πρίγκιπα τού Κιέβου, που τα αγαπούσε περισσότερο από τα άλλα παιδιά του. Το *Πρώτο Χρονικό* αναφέρει ότι η μητέρα τους ήταν η Αντέλα από τη Βουλγαρία ή η Άννα η Πορφυρογέννητη, κόρη τού Ρωμανού Β΄ των Μακεδόνων Αυτοκράτορα των Ρωμαίων, αλλά οι πιο πολλοί λόγιοι αναφέρουν ότι ήταν από διαφορετική μητέρα: ο Μπόρις ήταν μεγαλύτερος, νυμφευμένος, πρίγκιπας τού Ροστόβ και μάλλον διάδοχος τού Κιέβου, ενώ ο Γκλεμπ ήταν μικρότερος και πρίγκιπας τού Μούρομ, της πιο ανατολικής πόλης.

Και οι δύο φονεύθηκαν κατά τους ζηλόφθονους πολέμους των ετών 1015-19. Το *Πρώτο Χρονικό* κατηγορεί τον Σβιατοπόλκ Α΄ του Κιέβου τον *αθεόφοβο*, ότι σχεδίασε τη δολοφονία τους. Όταν ο Μπόρις επέστρεψε με τον στρατό των Ρως από την Άλτα, έμαθε το τέλος τού πατέρα του και ότι ο Σβιατοπόλκ έσπευσε να τον αντικαταστήσει στο θρόνο. Τότε είπε ο Μπόρις: "Ας μην είναι σε εμένα να κινηθώ εναντίον του μεγαλύτερου αδελφού μου· τώρα που ο πατέρας μου έφυγε, εκείνος ας πάρει τη θέση του στην καρδιά μου". Αν και παραμέρισε, ο Σβιατοπόλκ επέμεινε να τον εκτελέσει: έστειλε τον Πουτσχά και τους βογιάρους τού Βισέγκοροντ για την εκτέλεσή του. Ο Μπόρις με τον υπηρέτη του κοιμόταν στη σκηνή, όταν μαχαιρώθηκαν. Βρέθηκε να αναπνέει ακόμη· μεταφέρθηκε μέσα σε ένα τσουβάλι στο Κίεβο, όπου οι Βάραγγοι τον αποτέλειωσαν με ξίφος.

Ο Γκλεμπ, με την εντύπωση ότι ο πατέρας του δεν είχε ακόμη αποβιώσει, εστάλει από τον Σβιατοπόλκ εσπευσμένα στην επιθανάτιο κλίνη τού πατέρα του. Στη διαδρομή ο αδελφός του Γιαροσλάβ Α΄ έμαθε την προδοσία τού Σβιατοπόλκ και προειδοποίησε τον Γκλεμπ να μην τον συναντήσει. Καθώς ο Γκλεμπ προσευχόταν για τον σκοτωμένο αδελφό του Μπόρις, ο μάγειράς του Τορτσίν με ένα μαχαίρι κουζίνας τού έκοψε τον λαιμό.

Πηγές
-----

* Critical examination of Boris and Gleb's story
* Princes Boris and Gleb: Proto-martyrs and Passion-Bearers of Old Russia
* Nestor: The Martyrdom of Boris and Gleb
* Martyrs and Passion-Bearers Boris and Gleb Orthodox icon and synaxarion for July 24
* Translation of the relics of the Holy Passionbearer Boris and Gleb May 2
* "The Transfer of the Relics of the Holy Passion-Bearers, Princes of Russia Boris and Gleb, -- in Holy Baptism Roman and David", St. Luke the Evangelist Orthodox Church
Ο **Νίκος Γραμματικός** (Πειραιάς, 13 Οκτωβρίου 1969) είναι Έλληνας πρώην διεθνής αθλητής της χειροσφαίρισης.

Ήταν από του κορυφαίους Έλληνες αθλητές του χάντμπολ .Ξεκίνησε την καριέρα του από τον *Κυχρέα Σαλαμίνας*, και αργότερα έπαιξε στις Ιωνικό ΝΦ(***Πρωταθλήματα '92,'93/Κύπελλο '93***), Ε.Σ.Ν. Βριλησσίων*(**Νταμπλ 1996**),* *Κολέγιο Αθηνών*, ΑΣΕ Δούκας(***Πρωτάθλημα 2001***), Πανελλήνιο(***Πρωτάθλημα 2004***) και στις Γερμανικές *Φρέντεμπεκ* και *Ντίσελντορφ*, και στην Ελβετική *Βίντερτουρ*. 

Υπήρξε διεθνής με την εθνική αντρών και αρχηγός της έως το 2006. Με την εθνική κατέλαβε την 6η θέση στους Ολυμπιακούς Αγώνες της Αθήνας το 2004, και την 6η θέση στο παγκόσμιο πρωτάθλημα του 2005.

Σταματώντας το χάντμπολ έγινε προπονητής περνώντας από τον πάγκο του Αθηναϊκού, Πανελληνίου,Ε.Σ.Ν. Βριλήσσια(***Κύπελλο 2011***), Ποσειδώνα Λουτρακίου και ΑΕΚ.

Τίτλοι
------

Ως αθλητής:

* **5** Πρωταθλήματα Ελλάδος : 1992, 1993, 1996, 2001, 2004.
* **2** Κύπελλα Ελλάδος : 1993, 1996.

Ως προπονητής:

* Βριλήσσια
	+ **1** Κύπελλο Ελλάδας : 2011
* ΑΕΚ
	+ Τσαλεντζ Καπ Φιναλίστ 2018
	+ Handball Premier Φιναλίστ 2018, 19\*
	+ Κύπελλο Ελλάδας 2019

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
--------------------

* Βιογραφικό του Γραμματικού στη ιστοσελίδα του Συλλόγου Ελλήνων Ολυμπιονικών

Αναφορές
--------

1. ↑  Το Βήμα[*νεκρός σύνδεσμος*]
Το **Ναχαγιέ Ούζιτσκα ή Ούζιτσε** (*σερβικά : Ужичка нахија*) ήταν Ναχαγιέ - επαρχία της Οθωμανικής Αυτοκρατορίας και του Πριγκιπάτου της Σερβίας που δημιουργήθηκε με την διοικητική διαίρεση του 1819 και διατηρήθηκε έως το 1833 όπου καταργήθηκε. 

Η περιοχή κατακτήθηκε από τους Οθωμανούς το 1459 όταν και καταλύθηκε το Δεσποτάτο της Σερβίας. Μέχρι τα τέλη του 15ου αιώνα ανήκε στο Καντιλούκ της Μπρέβνικ όταν και δημιουργήθηκε το Καντιλούκ του Ούζιτσε και το Ναχαγιέ του Ούζιτσε το οποίο διοικητικά ανήκε στο Σαντζάκι του Σμεντέρεβο και αυτό αρχικά στο Βιλαέτι της Ρούμελης έπειτα από το 1551 στο Βιλαέτι της Βούδα. Τον 14ο αιώνα η περιοχή αναφέρεται με 200 περίπου χωριά ενώ το 1572 ήταν περίπου 130. Από Οθωμανικό κατάλογο φαίνεται κύρια ασχολία των κατοίκων η γεωργία και στην αγορά της Βούδα πωλούνταν δέρματα ζώων από το ναχαγιέ. Σε οθωμανική απογραφή τον 16ο αιώνα είχε 200 χωριά περίπου 17.000 κατοίκους, 3.650 σπίτια χριστιανών, και 68 σπίτια μουσουλμάνων.

Το 1819 όταν το Πριγκιπάτο της Σερβίας αυτονομήθηκε το ναχαγιέ παρέμεινε διοικητική διαίρεση έως το 1833 με 2 Κνεζίνες και 120 χωριά. Έδρα του ήταν η πόλη Ούζιτσε, το 1809 διοικητής του ναχαγιέ ήταν ο Βασίλιγιε Τζόβιτς.

Παραπομπές
----------

1. ↑  Mikica Ilić, Selo Bosut u Sremu : (1706-2006) : monografija
2. ↑  Архив Србије, 2005, Књажеска канцеларија, Ужичка нахија: Књ. 1. 1816-1830
3. 1 2 3 4  Ужице у време турске власти и развитак кас[*νεκρός σύνδεσμος*]
**Ρυθμιστικό διάλυμα** είναι το διάλυμα στο οποίο αν προστεθεί μικρή αλλά υπολογίσιμη ποσότητα ισχυρής βάσης ή ισχυρού οξέος δεν μεταβάλλει το pH του(To pH παραμένει πρακτικά σταθερό. Αν προσθεθεί μεγάλη ποσότητα οξέος/βάσης θα μεταβληθεί ανάλογα). Το pH δεν μεταβάλλεται ακόμα κι αν το αραιώνουμε με νερό σε όρια. Ένα χαρακτηριστικό ρυθμιστικό διάλυμα είναι αυτό που περιέχει ΝΗ4Cl-NH3.

Τα ρυθμιστικά διαλύματα αποτελούνται από ένα ασθενές οξύ σε μορφή άλατος και τη συζυγή βάση του (πιο κοινή σύνθεση) ή από μια ασθενή βάση πάλι σε μορφή άλατος και το συζυγές οξύ της (λιγότερο κοινή σύνθεση). Έχουν την ικανότητα να διατηρούν τη συγκέντρωση Η+ και ΟΗ- σταθερή, αν αραιωθούν ή προστεθεί σε αυτά μικρή ποσότητα οξέος ή βάσεως.

Τύπος ασθενούς οξέος με ισχυρή βάση: 
{\displaystyle p\,H=p\,K\_{a}+log{\frac {[A^{-}]}{[HA]}}}

Τύπος ασθενούς βάσεως με ισχυρό οξύ: 
{\displaystyle p\,OH=p\,K\_{b}+log{\frac {[B^{+}]}{[BOH]}}}

Παραπομπές
----------

*
Ο **Ξενοφών - Ροδόλφος Μορώνης** (1943 - 4 Ιουνίου 2019) ήταν Έλληνας δημοσιογράφος και συγγραφέας.

Βιογραφικά στοιχεία
-------------------

Γεννήθηκε το 1943 στην Αθήνα και σπούδασε στο Πάντειο Πανεπιστήμιο. Εργάστηκε ως δημοσιογράφος σε εφημερίδες («Μεσημβρινή», «Τα Νέα», «Βραδυνή») ενώ κατά καιρούς έχει αναλάβει διευθυντικές θέσεις σε τηλεοπτικά κανάλια. Υπήρξε συντονιστής ειδήσεων στην Eurovision, Γενικός Διευθυντής της ΕΤ-1 (1989 - 1990), μέλος του ΕΣΡ (2002 - 2005), καθώς και αναπληρωτής διευθύνων σύμβουλος της ΝΕΡΙΤ (20/5/2014 - 11/9/2014). Πρόεδρος του Ινστιτούτου Οπτικοακουστικών Μέσων -ΙΟΜ (2005-2011) και Πρόεδρος του European Audiovisual Observatory (2010).

Την περίοδο 1995 - 2000 δίδαξε τηλεοπτική δημοσιογραφία στο Πάντειο Πανεπιστήμιο.

Τον Αύγουστο-Σεπτέμβριο του 2007 κατά την προεκλογική περίοδο ανέλαβε υπουργός Επικρατείας στην κυβέρνηση Καραμανλή, ενώ στις 28 Αυγούστου 2015, κατά τον διορισμό της υπηρεσιακής κυβέρνησης Βασιλικής Θάνου από τον Πρόεδρο της Ελληνικής Δημοκρατίας Προκόπη Παυλόπουλο, ανέλαβε τη θέση του κυβερνητικού εκπροσώπου και του υφυπουργού παρά τω Πρωθυπουργώ, μέχρι τη διενέργεια εκλογών στις 20 Σεπτεμβρίου 2015.

Το 2019 διετέλεσε αντιπρόεδρος του Εθνικού Συμβουλίου Ραδιοτηλεόρασης.

Είχε συγγράψει δύο βιβλία και είχε μεταφράσει θεατρικά έργα, («Πινγκ Πονγκ» του Αρτύρ Ανταμώφ, «Ένας άνθρωπος για όλες τις εποχές» του Ρόμπερτ Μπολτ, «Μιλούσαμε για τριαντάφυλλα» του Φρανκ Γκιλρόυ).

Παραπομπές
----------

1. 1 2 3  Βιογραφικό Μορώνη Αρχειοθετήθηκε 2015-08-31 στο Wayback Machine. από την ιστοσελίδα της Εθνικής Επιτροπής Τηλεπικοινωνιών & Ταχυδρομείων
2. ↑  Νέος αναπληρωτής διευθύνων σύμβουλος Αρχειοθετήθηκε 2014-05-21 στο Wayback Machine. από την ιστοσελίδα star.gr
3. ↑  «Παραιτήθηκαν Μακρυδημήτρης και Μορώνης από τη ΝΕΡΙΤ!». Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 13 Απριλίου 2016. Ανακτήθηκε στις 15 Οκτωβρίου 2019.
4. ↑  Κυβέρνηση Καραμανλή, από την ιστοσελίδα της Γενικής Γραμματείας Κυβέρνησης
Συντεταγμένες: 44°19′48″N 02°37′12″E﻿ / ﻿44.33000°N 2.62000°E﻿ / 44.33000; 2.62000

Το **Ρουέργκ** (Γαλλικά: Rouergue, οξιτανικά: Roergue) είναι μια πρώην επαρχία της Γαλλίας, που αντιστοιχεί περίπου στο σύγχρονο νομό Αβερόν. Η ιστορική πρωτεύουσα της περιοχής είναι το Ροντέζ.

Περιγραφή
---------

Θέση του Ρουέργκ στο χάρτη της Γαλλίας
Το Ρουέργκ οριοθετείται στα βόρεια από την Ωβέρνη, στα νότια και νοτιοδυτικά από το Λανγκεντόκ, στα ανατολικά από το Ζεβωντάν και στα δυτικά από το Κερσί. Βρίσκεται στο κέντρο ενός τριγώνου που σχηματίζεται από τις κοινότητες Κλερμόν-Φεράν, Μονπελιέ και Τουλούζη.
Πριν από τη ρωμαϊκή κατάκτηση, η περιοχή κατοικήθηκε από τους Ρουτένους, έναν κελτικό λαό της Κεντρικής Ευρώπης.

Το έμβλημα της Ρουέργκ
Κατά τη διάρκεια του Μεσαίωνα, η επαρχία άλλαξε κυρίαρχο αρκετές φορές. Ήταν κάποτε περιοχή των κομήτων της Τουλούζης, έγινε μέρος του Βασιλείου της Γαλλίας το 1271 πριν παραδοθεί στην Αγγλία, μετά τη Συνθήκη του Μπρετινί το 1360 για 8 χρόνια. Ανάμεσα στους ηγεμόνες της ήταν ο οίκος των Αρμανιάκ και το Λανγκεντόκ.

Με τη δημιουργία των νομών στη Γαλλία το 1790, η περιοχή έγινε νομός και μετονομάστηκε σε Αβερόν, παίρνοντας το όνομα από τον ποταμό Αβερόν που τη διασχίζει. Με τη δημιουργία του νομού Ταρν-ε-Γκαρόν το 1808, το καντόνι του Σαιντ-Αντονέν-Νομπλ-Βαλ αποσπάστηκε από το δυτικό άκρο του Αβερόν και μεταφέρθηκε διοικητικά στον νέο νομό.

Η επαρχία Ρουέργκ είχε έκταση 9.007 χμ². Κατά την απογραφή του 1999 υπήρχαν 269.774 κάτοικοι στην επικράτειά της, με πυκνότητα μόλις 30 κατοίκους ανά τετραγωνικό χιλιόμετρο. 

Οι μεγαλύτερες αστικές περιοχές είναι το Ροντέζ, πρωτεύουσα του νομού Αβερόν, με 24.057 κατοίκους το 2017, οι δύο υπονομαρχίες του νομού το Μιγιώ με 22.109 κατοίκους το 2017και η Βιλφράνς-ντε-Ρουέργκ με 11.867 κατοίκους το 2017και η Ντεκαζβίλ με 5.360 κατοίκους το 2017.

Στην περιοχή υπάρχουν πολλά κάστρα που θυμίζουν το ηρωικό παρελθόν της.

Παραπομπές
----------

1. ↑ . «larousse.fr/encyclopedie/autre-region/Rouergue».
2. ↑ . «Encyclopædia Britannica/Rouergue».
3. ↑ . «frenchmoments.eu/rouergue/».
4. ↑ . «insee.fr/fr/statistiques/4269674?geo=COM-12145».
5. ↑ . «insee.fr/fr/statistiques/4269674?geo=COM-12300».
6. ↑ . «seigneurs-du-rouergue.fr/en/Castles in Rouergue».

|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
| Καθιερωμένοι όροι | 
* WorldCat
* VIAF: 130198586
* LCCN: n81114396
* GND: 4117126-3
* SUDOC: 028622073

 |

 |
Ο **Σίμων** (1093 - 1105) ήταν κόμης της Σικελίας (1101-1105) από την Οίκο των Ωτβίλ. Ήταν πρωτότοκος υιός του Ρογήρου Α' κόμη της Σικελίας και της Αδελαΐδας των Αλεράμιτσι, κόρης του Μάνφρεντ ντελ Βάστο.

Βιογραφία
---------

Ήταν αδελφός του μεγαλεπήβολου Ρογήρου Β' που έκανε τη Σικελία βασίλειο. Ο χρονικογράφος Αλέξανδρος του Τελέζε αναφέρει: 

"Καθώς τα δύο παιδιά έπαιζαν ένα παιχνίδι, άρχισαν να διαπληκτίζονται και όταν ο καθένας έφερε και τους φίλους του, μάλωσαν μεταξύ τους και νίκησε ο Ρογήρος. Είπε τότε στον Σίμωνα: θα ήταν πολύ καλύτερο να έχω την τιμή να διοικήσω εγώ θριαμβευτικά μετά το θάνατο του πατέρα μας, παρά εσύ. Όταν το καταφέρω θα σε κάνω επίσκοπο, θα είσαι πιο καλός σε αυτό!"

Διαδέχθηκε τν πατέρα του 8ετής και απεβίωσε τέσσερα έτη έπειτα, το 1105. Τον διαδέχθηκε ο νεότερος αδελφός του Ρογήρος Β' που θα επεξέτεινε την κομητεία της Σικελίας σε όλη τη Ν. Ιταλία.

Πηγές
-----

* Alexander of Telese, The Deeds Done by King Roger of Sicily.


|  |  |
| --- | --- |
| CC-BY-SA Μετάφραση | Στο λήμμα αυτό έχει ενσωματωθεί κείμενο από το λήμμα Simon of Sicily  της Αγγλικής Βικιπαίδειας, η οποία διανέμεται υπό την GNU FDL και την CC-BY-SA 4.0. (ιστορικό/συντάκτες). |

|  |
| --- |
| Σίμων της Σικελίας **Οίκος των Ωτβίλ****Γέννηση:** 1093 **Θάνατος:** 1105 |
| ΠροκάτοχοςΡογήρος Μπόσο | **Κόμης της Σικελίας**1101 - 1105 | ΔιάδοχοςΡογήρος Β΄ |
Οι **Σερανίδες** ή **Σερρανίδες** (Seranides ή Serranidae) αποτελούν μεγάλη οικογένεια ψαριών που χαρακτηρίζονται και *θαλασσινές πέρκες*. Ζουν σε αβαθείς ακτές, συνηθέστερα θερμών θαλασσών καθώς και εύκρατων περιοχών. Αν και μοιάζουν πολύ με την πέρκα του γλυκού νερού εντούτοις αποτελούν ξεχωριστή οικογένεια που περιλαμβάνει περί τα 20 γένη με συνολικά περίπου 500 είδη.

Το σώμα των ψαριών αυτών είναι ατρακτοειδές καλυμμένο με πολλά κτενοειδή (δαντελωτά) λέπια που κάνουν το δέρμα τραχύ. Το στόμα τους είναι σχετικά μεγάλο με πολλά δόντια. Κάποια είδη αυτών έχουν μόνο ένα ραχιαίο πτερύγιο όπως ο *σεράνος επινέφελος*, ενώ άλλα έχουν δύο, όπως η μορώνη, το κοινώς λαβράκι. Το ραχιαίο πτερύγιο στα δεύτερα έχει ένα μέρος αγκαθωτό και ένα μέρος μαλακό. ¨Όλα σχεδόν τα γένη της οικογένειας αυτής είναι φαγώσιμα, ενώ το κρέας ορισμένων ειδών είναι εκλεκτό όπως, το γνωστό λαβράκι του γένους μορώνη, ή εκείνα του ίδιου γένους που ζουν ανοικτά των κινεζικών και ιαπωνικών ακτών.  
 
Τα πιο πολλά απ΄ αυτά έχουν μήκος από 35 εκ. μέχρι το 1 μέτρο. Πρόκειται για ωραία ψάρια και λίγο τραχιά στην αφή. Όταν είναι μικρά κολυμπούν κοπαδιαστά, όταν όμως μεγαλώσουν κινούνται μεμονωμένα. Χαρακτηριστική είναι η αδηφαγία τους που τα αναγκάζει να κυνηγούν τη λεία τους σε μεγάλες εκτάσεις.

Άλλο χαρακτηριστικό γένος της οικογένειας αυτής είναι ο *επινέφελος ο γίγας*, ο κοινώς ροφός, ενώ επιμέρους είδος είναι ο *επινέφελος ο χαλκούς*, κοινώς σφυρίδα, καθώς και ο *στερεολέπις ο γίγας* που λέγεται και "σφυρίδα της Αμερικής", που πρόκειται για το μεγαλύτερο είδος της οικογένειας αφού φθάνει σε μήκος και τα 2 μέτρα. Επίσης ο *κεντρόπωμος* που είναι άφθονος στο κόλπο του Μεξικού. Πολλές φορές οι σερανίδες εισέρχονται και στα γλυκά νερά των ποταμών όπου και μπορούν να προσαρμοστούν σ΄ αυτούς, όπως είναι ο *λάτης ο Νειλαίος*, που λέγεται και "καπετάνιος του Νείλου". Γενικά οι σερανίδες είναι προσεκτικά ψάρια και κυνηγούν συνηθέστερα τη νύκτα.

Ταξινόμηση
----------

Οι Σερανίδες ανήκουν στην υπόταξη των Περκοειδών.

Πηγές
-----

1. ↑  From the genus Grammistes (Γραμμιστής)
2. ↑  «Grammistes sexlineatus». *Fishbase* (στα Αγγλικά). Ανακτήθηκε στις 13 Σεπτεμβρίου 2012.
3. ↑  From the genus Liopropoma (Λειοπροπώμα)
4. ↑  «Liopropoma longilepis. Liopropoma. Etymology from the Greek, leio = smooth, pro = in front, poma, -atos = cover, operculum». *Fishbase* (στα Αγγλικά). Ανακτήθηκε στις 13 Σεπτεμβρίου 2012.
Το **Ρεσέν** (αλβανικά: Rrëshen‎) είναι μικρή πόλη και πρώην δήμος στον νομό της Λέζα, στη βόρεια Αλβανία.

Ιστορία
-------

Στη μεταρρύθμιση της τοπικής αυτοδιοίκησης του 2015, το Ρεσέν έγινε δημοτική ενότητα και έδρα του δήμου Μιρντίτα. Ήταν η διοικητική έδρα της πρώην επαρχίας Μιρντίτα. Ο πληθυσμός κατά την απογραφή του 2011 ήταν 8.803 κάτοικοι.

Η πόλη
------

Ως διοικητική έδρα, η πόλη έχει σχολεία και νοσοκομείο. Μετά την κομμουνιστική εποχή, νέες υποδομές όπως ξενοδοχεία, εστιατόρια και πολιτιστικά κέντρα κατασκευάστηκαν στην περιοχή. Η κύρια οδική σύνδεση από τα σύνορα του Κοσσυφοπεδίου στα Τίρανα και το Δυρράχιο περνά από το Ρεσέν, παρέχοντας καλή συγκοινωνία με την πρωτεύουσα και την Αδριατική. Πριν από τον Β΄ Παγκόσμιο Πόλεμο, η πόλη χαρακτηριζόταν ως μικρός οικισμός, αλλά οι διοικητικές αλλαγές και η άνοδος της εξορυκτικής βιομηχανίας ενίσχυσαν το καθεστώς της πόλης, μολονότι από την πτώση του κομμουνισμού και έπειτα, τα περισσότερα από τα ορυχεία έχουν τεθεί σε αχρηστία. Αυτό έχει ως αποτέλεσμα μαζική μετανάστευση προς τα Τίρανα και άλλα βιομηχανικά κέντρα της χώρας.

Θρησκεία
--------

Στην πόλη βρίσκεται καθεδρικός ναός, επισκοπική έδρα της Ρωμαιοκαθολικής Επισκοπής του Ρεσέν, η οποία δημιουργήθηκε το 1996.

Αξιοσημείωτοι κάτοικοι
----------------------

* Αρμπάν Περλάλα (γενν. 1981), καλλιτέχνης χιπ χοπ, συγγραφέας και ηθοποιός
* Εουτζέντ Μπουσπέπα (γενν. 1984), τραγουδιστής και τραγουδοποιός

Παραπομπές
----------

1. ↑  Νόμος 115/2014 Αρχειοθετήθηκε 2015-09-24 στο Wayback Machine.
2. ↑  Αποτελέσματα απογραφής 2011 Αρχειοθετήθηκε 2015-09-24 στο Wayback Machine.
3. ↑  «Rrëshen (Latin (or Roman) Diocese) [Catholic-Hierarchy]». *www.catholic-hierarchy.org*. Ανακτήθηκε στις 30 Μαΐου 2019.

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
--------------------

|  |  |
| --- | --- |
| Commons logoCommons logo | Τα Wikimedia Commons έχουν πολυμέσα σχετικά με το θέμα   **Ρεσέν** |

* Δήμος Ρεσέν
* Πύλη τουρισμού της Μιρντίτα

  


|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
| Καθιερωμένοι όροι | 
* WorldCat
* VIAF: 158483346
* LCCN: n2005039014

 |

 |
Ο **Νεάλκης** ήταν αρχαίος Έλληνας ζωγράφος από τη Σικυώνα, που άκμασε τον 3ο αιώνα π.Χ..

Ο Νεάλκης ήταν προσωπικός φίλος του στρατηγού της Αχαϊκής Συμπολιτείας Αράτου, που ηταν συμπολίτης του. Αναφέρεται ότι μετά την απελευθέρωση της Σικυώνας το 251 π.Χ. ο Νεάλκης παρενέβη για να διασώσει ένα υψηλής τέχνης ζωγραφικό έργο του ζωγράφου Μελανθίου, που παρίστανε τον πρώην τύραννο Αρίστρατο μαζί με τη θεά Νίκη πάνω σε ένα άρμα. Επειδή ο Άρατος επέμενε να καταστραφεί το έργο, ο Νεάλκης κραύγασε με δάκρυα στα μάτια και τελικώς προσφέρθηκε να σβήσει το πρόσωπο του Αριστράτου με το δικό του χέρι προκειμένου να σωθεί το υπόλοιπο έργο. Κατόπιν ο Νεάλκης ζωγράφισε έναν φοίνικα στη θέση όπου στεκόταν ο τύραννος, αλλά ξέχασε τα πόδια του, τα οποία παρέμειναν ορατά κάτω από το άρμα.

Τα γνωστότερα από τα έργα του ίδιου του Νεάλκη, κατά τον Πλίνιο, ήταν μια προσωπογραφία της θεάς Αφροδίτης και μια «Ναυμαχία στον Νείλο» μεταξύ Περσών και Αιγυπτίων, με μια περίφημη λεπτομέρεια που έδειχνε ένα γαϊδουράκι στην όχθη του ποταμού να δέχεται επίθεση από έναν κροκόδειλο.

Θυγατέρα του Νεάλκη ήταν η επίσης ζωγράφος Αναξάνδρα, ενώ βοηθός του (τού έτριβε τα χρώματα) ήταν ο Ηριγόνος, που με τη σειρά του υπήρξε δάσκαλος του ζωγράφου Παυσία.

Πηγές
-----

* Πλουτάρχου *Βίοι Παράλληλοι*, «`Αρατος», 13
* Πλινίου Πρεσβυτέρου *Naturalis Historia*, 35, 142

|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
| Καθιερωμένοι όροι | 
* VIAF: 96509283
* ULAN: 500110431

 |

 |
Η **Πόρσια Σίμσον Μίλερ** (Portia Simpson-Miller, γεννήθηκε στις 12 Δεκεμβρίου του 1945) είναι πολιτικός, η πρώτη γυναίκα Πρωθυπουργός στην Τζαμάικα. Υπηρέτησε στο αξίωμα από το 2006 ως το 2007 και ξανά από τον Ιανουάριο του 2012 ως τον Μάρτιο του 2016, έπειτα από την νίκη του κόμματός της στις εκλογές του 2011.

Συμπεριλήφθη στη λίστα που εξέδωσε το περιοδικό *Time* για τα *«Πρόσωπα με τη Μεγαλύτερη Επιρροή Παγκοσμίως»* για το έτος 2012.

Καριέρα
-------

Έγινε Πρωθυπουργός στις 30 Μαρτίου 2006 και διαδέχθηκε στο αξίωμα τον Πέρσιβαλ Τζ. Πάτερσον, ενώ είναι επίσης Πρόεδρος του Εθνικού Κόμματος του Λαού. Εξελέγη πρόεδρος του κόμματος στις 26 Φεβρουαρίου 2006, λαμβάνοντας 1.775 ψήφους στις εσωκομματικές εκλογές, έναντι 1.538 για τον αντίπαλό της, Dr. Peter Phillips. Το 2002 έγινε Υπουργός για θέματα αθλητισμού. Το 1989-95 χρημάτισε Υπουργός Εργασίας και αργότερα για τη Δημόσια Ασφάλεια και τον Αθλητισμό. Παντρεύτηκε τον Έραλντ Μίλερ και παράλληλα με την πρωθυπουργία, ανέλαβε το 2006 το Υπουργείο Άμυνας. Ηττήθηκε οριακά από το Εργατικό Κόμμα στις εκλογές του 2007 και δύο ημέρες μετά τη διεξαγωγή των εκλογών, στις 5 Σεπτεμβρίου του 2007 παραδέχθηκε την ήττα της. Την διαδέχθηκε στην πρωθυπουργία ο Μπρους Γκόλντινγκ.

Εκλογική νίκη και επάνοδος στην πρωθυπουργία
--------------------------------------------

Η Μίλερ επανήλθε στην πρωθυπουργία, έπειτα από την νίκη της στις εκλογές που διεξήχθησαν το Δεκέμβριο του 2011. Ανέλαβε καθήκοντα στις 5 Ιανουαρίου 2012 και εξήγγειλε την επικείμενη αλλαγή του πολιτεύματος σε Δημοκρατία, με την οριστική κατάργηση της Μοναρχίας.

Παραπομπές
----------

1. ↑  (Γερμανικά) *Εγκυκλοπαίδεια Μπρόκχαους*. simpson-miller-portia-lucretia. Ανακτήθηκε στις 9  Οκτωβρίου 2017.
2. ↑  (Γερμανικά) *Munzinger Personen*. 00000029014. Ανακτήθηκε στις 9  Οκτωβρίου 2017.
3. ↑  Portia Simpson Miller Αρχειοθετήθηκε 2013-08-14 στο Wayback Machine. The 100 Most Influential People in the World, Time Magazine, Απρίλιος 2012.

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
--------------------

* Επίσημο προφίλ
H **Άνα Σολεδάδ Ορόσκο Γκαρσία** (*Ana Soledad Orozco García*, 13 Οκτωβρίου 1904 - 28 Αυγούστου 1996) ήταν η σύζυγος του Προέδρου του Μεξικού Μανουέλ Άβιλα Καμάτσο.

Βιογραφία
---------

Γεννήθηκε στις 13 Οκτωβρίου 1904 στο Σαπόπαν, και ήταν κόρη του Αντόνιο Ορόσκο Ερνάντες και της Έβα Γκαρσία Άλβαρες ντε Καστίγιο. Ως κόρη ενός εύπορου ζευγαριού, εκπαιδεύτηκε στα καλύτερα σχολεία. 

Την δεκαετία του 1920 η οικογένεια Ορόσκο μετακόμισε στα νότια του Χαλίσκο, στη Σαγιούλα. Εκεί συναντήθηκε με τον Μανουέλ Άβιλα Καμάτσο, ο οποίος εκείνη την εποχή εκπαιδευόταν ως στρατιωτικός, και στις 16 Δεκεμβρίου 1925, παντρεύτηκαν στη Σαγιούλα. Το ζευγάρι δεν απέκτησε παιδιά.

Η οικογένειά της δεν συμφώνησε ότι η κόρη τους παντρεύτηκε έναν στρατιώτη κακού κύρους, οπότε η μητέρα της Έβα δεν παρευρέθηκε στο γάμο. Μόλις παντρεύτηκαν, εγκαταστάθηκαν στην Πόλη του Μεξικού, στην πολυτελή γειτονιά του Λας Λόμας ντε Τσαπουλτεπέκ.

Παρακολούθησε σχεδόν όλες τις επίσημες εκδηλώσεις, συνόδευσε τον σύζυγο της σε περιοδείες στις πολιτείες του Μεξικού και εμφανιζόταν συχνά στις κοινωνικές ενότητες των εφημερίδων.

Φορούσε ωραία κοστούμια, με γούνες που της άρεσαν πάρα πολύ, επίσης εντυπωσιακά καπέλα, υπερβολικά σε μέγεθος, με διακόσμηση λουλουδιών και φτερών που δημιούργησαν αστεία και περίεργα ανέκδοτα.

Συμμετείχε σε επίσημες και κοινωνικές εκδηλώσεις, αλλά ηγήθηκε του έργου φροντίδας για γυναίκες, παιδιά, ηλικιωμένους και άτομα με ειδικές ανάγκες.

Πέθανε στις 28 Αυγούστου 1996 στη Πόλη του Μεξικού σε ηλικία 91 ετών. 

  


| Επίτιμοι τίτλοι
 |
| --- |
| ΠροκάτοχοςΑμαλία Σολορσάνο ντε Καρδένας | **Πρώτη Κυρία του Μεξικού**1940-1946 | ΔιάδοχοςΜπεατρίς Βελάσκο ντε Αλεμάν |

|  |  |
| --- | --- |
| Commons logoCommons logo | Τα Wikimedia Commons έχουν πολυμέσα σχετικά με το θέμα   **Σολεδάδ Ορόσκο** |
Faustus Socinus.
Ο **Σοκινιανισμός** είναι μορφή του Αντιτριαδισμού που δεν αναγνωρίζει την προΰπαρξη του Χριστού, αλλά δέχεται την πίστη στην γέννηση εκ παρθένας.

Προέρχεται από το επώνυμο ιταλού θεολόγου Φαύστου Σοκίνου (Fausto Sozzini, 1539-1604). Ο Σοκίνος ένωσε τα διαιρεμένα τμήματα των Ουνιταριανών στην Πολωνία. Αποκαλούνταν "Πολωνοί Αδελφοί", και η "Ρακοβιανή Κατήχηση" εξέφραζε τις απόψεις του. Οι Σοκινιανοί που τελικά βρήκαν προσωρινό καταφύγιο στην Πολωνία δεν πίστευαν σε Τριαδικό Θεό, ούτε στη θεότητα του Ιησού.

Βλέπε επίσης
------------

* Ιάκωβος Παλαιολόγος (1520–1585)
* Λαίλιος Σοκίνος (1525-1562)

Πηγές
-----

1. ↑  Catholic Encyclopedia - Socinianism
Η **σολιάνκα** (ρωσικά: соля́нка‎, αρχικά: *селя́нка*, στα ελληνικά «σούπα των εποίκων») είναι παχιά, πικάντικη και ξινή σούπα ρωσικής προέλευσης, η οποία είναι δημοφιλής στη Ρωσία, την Ουκρανία, και άλλα κράτη της Σοβιετικής Ένωσης και ορισμένα τμήματα του πρώτου Ανατολικό Μπλοκ. Ήταν ένα από τα πιο δημοφιλή πιάτα στην πρώην Ανατολική Γερμανία (γερμανικά: Soljanka(-Suppe)‎).

Επισκόπηση
----------

Υπάρχουν τρεις βασικοί τύποι σολιάνκας, με το κύριο συστατικό να είναι είτε το κρέας, το ψάρι, ή το μανιτάρι. Όλα αυτά περιέχουν γεμιστά αγγούρια με άλμη, και συχνά λάχανο, αλατισμένο μανιτάρι, πατάτα, σμέτανα (ξινή κρέμα), και άνηθο. Η σούπα παρασκευάζεται με το μαγείρεμα των αγγουριών με άλμη πριν προστεθούν τα υπόλοιπα συστατικά στο ζωμό. 

* Για τη σολιάνκα με κρέας, κόβονται ωραία μαζί κομμάτια από βοδινό κρέας, γαλοπούλα, λουκάνικο, στήθος κοτόπουλου μαζί με τουρσί αγγουριού, ντομάτα, κρεμμύδι, ελαιόκαρπο, κάπαρη, μπαχάρι, μαϊντανό, και άνηθο και αναμειγνύονται σε μια κατσαρόλα. Ο ζωμός προστίθεται και θερμαίνεται για μικρό χρονικό διάστημα στη σόμπα, χωρίς να βραστεί.
* Η σολιάνκα με ψάρι παρασκευάζεται ομοίως, αλλά τα λαχανικά της σούπας μαγειρεύονται στο ζωμό. Το κρέας αντικαθίσταται με ψάρια όπως είναι ο οξύρρυγχος, ο σολομός και οι καραβίδες του γλυκού νερού. Τέλος, προστίθεται χυμός λεμονιού στη σούπα.
* Η σολιάνκα με μανιτάρι αποτελείται κομμένο λάχανο που θερμαίνεται σε βούτυρο μαζί με ξύδι, ντομάτες, τουρσιά αγγούρι, και λίγη άλμη. Ξεχωριστά, τα μανιτάρια και τα κρεμμύδια θερμαίνονται και προστίθεται τριμμένο ξύσμα λεμονιού. Το λάχανο και τα μανιτάρια προστίθενται σε στρώματα, προστίθενται ψωμιά και βούτυρο και η σούπα ψήνεται για λίγο.

Η Σολιάνκα είναι δημοφιλές πιάτο στην πρώην Ανατολική Γερμανία (στα σημερινά γερμανικά κρατίδια του Βρανδεμβούργου, του Μεκλεμβούργο-Προπομερανίας, της Σαξονίας, της Σαξονίας-Άνχαλτ, και της Θουριγγίας, όπως και το ανατολικό μισό του Βερολίνου), όπου βρίσκεται συνήθως σε εστιατόρια και διατίθεται σε κονσερβοποιημένη μορφή σε παντοπωλεία. Η πρακτική αυτή πηγάζει από την εποχή που τα Σοβιετικά στρατεύματα σταθμεύονταν στη ΛΔΓ και η Σολιάνκα διαδόθηκε σε πολλά εστιατόρια της πρώην Ανατολικής Γερμανίας. Η γερμανίδα Καγκελάριος Άνγκελα Μέρκελ, η οποία μεγάλωσε στην Ανατολική Γερμανία, είναι λάτρης της Σολιάνκα.

Δείτε επίσης
------------

* Μπορς
* Ρασσόλνικ
* Σι

Παραπομπές
----------

1. ↑  Похлёбкин, Вильям (1983). *Национальные кухни наших народов*. σελ. 9.
2. ↑  Георгієвський, Микола (1967). *Українська кухня*. σελ. 6.
3. ↑  Connolly, Kate (28 September 2010), «Angela Merkel reveals her East German food stockpiling habit», *The Guardian* (Berlin), ανακτήθηκε στις 2014-07-17
Οι **Μυρμιδόνες** ήταν αρχαίος πολεμικός λαός που κατοικούσε, σύμφωνα με τον Όμηρο, στη Φθία, δηλαδή τη σημερινή νοτιοανατολική Θεσσαλία και την περιοχή της βορειοανατολικής Φθιώτιδας, και ήταν υπήκοοι του Αχιλλέα. Σύμφωνα με άλλη παράδοση, αρχικά οι Μυρμιδόνες ήταν κάτοικοι της Αίγινας. Αυτοί δημιουργήθηκαν από τον Δία, μεταμορφώνοντας σε ανθρώπους τα μυρμήγκια του νησιού, για να μην είναι μόνος εκεί ο γιος του Αιακός και χωρίς υπηκόους.

Κατά τον Όμηρο οι Μυρμιδόνες ήταν πολεμικός λαός με αρχηγό τον Αχιλλέα. Το βασίλειό τους εκτεινόταν από τα Φάρσαλα, τον Σπερχειό ως τη Μελιταία, τη Φθία και την Αλόπη.