recursal/SuperWikiNEXT-32B huggingface dataset:
Η **Βίρθα** ή **Μακεδονόπολις** ήταν αρχαία πόλη της Μεσοποταμίας, αρχικά ελληνιστική αποικία που ιδρύθηκε από τους αρχαίους Μακεδόνες.

Το όνομα στα αραμαϊκά σημαίνει κάστρο, όπως επιβεβαιώνουν οι αρχαίοι συγγραφείς (βλ. Ιεροκλής, 715, 2). 

Βίρθα Μεσοποταμίας
Βρισκόταν στην αριστερή όχθη του Ευφράτη, 62 μίλια δυτικά της Ούρφας και 95 μίλια βορείως του Χαλεπίου. Πιστεύεται ότι η σύγχρονη πόλη Μπιρετζίκ (Birejik, αρχαίο Ζεύγμα) προέρχεται από τη Βίρθα. Δεν αποκλείεται να αποτελούσε το προπύργιο της αιρέσεως των Μανιχαίων που την καλούσαν και *Μακεδονία*, η οποία βρισκόταν στη Μικρά Αρμενία.

Σύμφωνα με την παράδοση ο Μέγας Αλέξανδρος ανακαίνισε την πόλη ως Μακεδονόπολη. Το γεγονός ότι η πόλη της Βίρθας και η Μακεδονόπολη είναι η μία και αυτή αποδεικνύεται από τις συνδρομές στην Οικουμενική Σύνοδο της Νικαίας, όπου σε λίστες στην αραβική και στην αραμαϊκή (συριακή) γλώσσα απαντά ο τύπος *Μακεδονόπολις* (Gelzer, Patrum Niceænorum διορισμου[*ασαφές*], 242). Μάλιστα, κατά τη Σύνοδο της Χαλκηδόνος το 451, παρών ήταν ο επίσκοπος της πόλεως Μαρέας.

Από τον 6ο αιώνα μ.Χ. και ύστερα επικρατεί η αραμαϊκή ονομασία. Ο βυζαντινός αυτοκράτωρ Αναστάσιος μετά τη νίκη του κατά των Περσών (505 μ.Χ.), ανέθεσε στον επίσκοπο της πόλεως Σέργιο την ανοικοδόμησή της που ολοκληρώθηκε επί Ιουστινιανού (Προκόπιος, *Περί κτισμάτων* Just. II, 4). Το αρχαιότερο *Τακτικόν* του πατριαρχείου Αντιοχείας που εξεδόθη από τον πατριάρχη Αναστάσιο Α΄ (599) τοποθετεί τη Μακεδονόπολη κοντά στην Έδεσσα (σημ. Ούρφα). Σε μεταγενέστερη εποχή αναφέρεται ως Byrte και σε παλαιότερη λατινική μετάφραση ως Virchi. Η πόλη κατεστράφη από τον Ταμερλάνο τον 14ο αιώνα. Επί οθωμανικής περιόδου ανασυστήθηκε ως οικισμός με το όνομα Μπιρετζίκ στο βιλαέτι του Χαλεπιού με 10.000 κατοίκους – εκ των οποίων 1.500 χριστιανοί Αρμένιοι και Ουνίτες.

Ο Κλαύδιος Πτολεμαίος (V, xviii, xix) μνημονεύει δύο πόλεις με το όνομα Βίρθα, τη μια στον Τίγρη στην νότια Μεσοποταμία και την άλλη στον Ευφράτη, νότια της Αμφιπόλεως. Αν και η τοποθεσία της πρώτης τυγχάνει άγνωστη, η δεύτερη ταυτίζεται με το Εντ-Ντεΐρ.

Παραπομπές
----------

1. ↑  Αμμιανός Μαρκελλίνος, *Res Gestae*, XX, vii, 17
2. ↑  Georgius Cyprius, n. 899
3. ↑  Wright, ed. *The Chronicle of Joshua the Stylite*, XCI, lxx
4. ↑  Tobler και Molinier, *Itinera Hierosolymitana*, I, 322
5. ↑  Ritter, *Erdkunde*, XI, 691
Το **Samsung Galaxy A72** είναι ένα έξυπνο τηλέφωνο μεσαίας κατηγορίας Android που αναπτύχθηκε και κατασκευάστηκε από τη Samsung Electronics. Το τηλέφωνο ανακοινώθηκε παράλληλα με το Galaxy A52 στη διαδικτυακή παρουσίαση *Awesome Unpacked* στις 17 Μαρτίου 2021 διαδέχοντας το Galaxy A71. Το Galaxy A72 διατηρεί πολλά από τα χαρακτηριστικά της προηγούμενης γενιάς του, αλλά περιλαμβάνει επίσης μια αναβαθμισμένη μπαταρία 5.000 mAh, πιστοποίηση IP67 για αντοχή σε νερό και σκόνη, ταχύτερο επεξεργαστή και βελτιωμένη κάμερα.

Προδιαγραφές
------------

### Σχεδιασμός

Το Galaxy A72 έχει παρόμοιο σχεδιασμό με τον προκάτοχό του. Διαθέτει οθόνη Infinity-O με εγκοπή στο κέντρο για την μπροστινή κάμερα όπως και το Galaxy A71. Ωστόσο, η συσκευή διαθέτει ματ χρωματικές επιλογές αντί για γυαλιστερά ντεγκραντέ φινιρίσματα στο Galaxy A71. Είναι διαθέσιμο με επιλογές χρώματος Awesome Black, Awesome White, Awesome Violet και Awesome Blue. Η οθόνη προστατεύεται από Corning Gorilla Glass 3 ενώ ο σκελετός και το πίσω πλαίσιο είναι κατασκευασμένα από πλαστικό. Διαθέτει πιστοποίηση IP67 για αντοχή στο νερό και τη σκόνη.

### Υλικό

Το Galaxy A72 έχει οθόνη μεγέθους 6,7 ιντσών Super AMOLED με ανάλυση 1080x2400 pixels. ρυθμό ανανέωσης 90Hz και φωτεινότητα έως 800 nits.

Το τηλέφωνο τροφοδοτείται από τον επεξεργαστή Snapdragon 720G της Qualcomm. Εμπεριέχεται ο οκταπήρυνος CPU Kryo 465 και ο GPU Adreno 618.

Το Galaxy A72 διαθέτει Bluetooth 5.0, Wi-Fi 802.11 a/b/g/n/ac, υποδοχή ακουστικών 3,5 mm και NFC. Διαθέτει μη αφαιρούμενη μπαταρία 5000 mAh με υποστήριξη γρήγορης φόρτισης 25W. Υπάρχει ένας φορτιστής 25W στο κουτί σε αντίθεση με το Galaxy A52 που αποστέλλεται με φορτιστή 15W.

Το τηλέφωνο περιέχει τετραπλό σύστημα πίσω κάμερα με ευρυγώνιο φακό 64MP με οπτική σταθεροποίηση εικόνας (OIS), τηλεφακό 8 MP με οπτική σταθεροποίηση εικόνας και 3x οπτικό ζουμ, υπερευρυγωνίο φακό 12 MP και φακό macro 5 MP. Επιπλέον, υποστηρίζει ζουμ έως 30x και η έχει μπροστινή κάμερα 32 MP.

Υπάρχουν δύο στερεοφωνικά ηχεία και υποστήριξη Dolby Atmos. Επίσης, υπάρχει θύρα ακουστικών 3.5mm.

### Λογισμικό

Το τηλέφωνο λειτουργεί με OneUI 3/3.1, βασισμένο σε Android 11. Μπορεί να αναβαθμιστεί σε Android 12 με OneUI 4.0. Το 2023, λαμβάνει ενημερώσεις ασφαλείας τέσσερις φορές τον χρόνο.

Παραπομπές
----------

1. ↑  Peter. «Samsung announces Galaxy A52, Galaxy A52 5G and Galaxy A72». *GSMArena.com* (στα Αγγλικά). Ανακτήθηκε στις 20 Ιουλίου 2023.
2. ↑  Wilde, Damien (17 Μαρτίου 2021). «Samsung Galaxy A52, A52 5G, and A72 officially launch». *9to5Google* (στα Αγγλικά). Ανακτήθηκε στις 17 Μαρτίου 2021.
3. ↑  «Samsung Galaxy A72 - Full phone specifications». *www.gsmarena.com*. Ανακτήθηκε στις 20 Ιουλίου 2023.
4. ↑  «[Infographic] Do More, More Seamlessly with the Galaxy A72». *news.samsung.com* (στα Αγγλικά). Ανακτήθηκε στις 20 Ιουλίου 2023.
5. ↑  Michail. «Samsung Galaxy A72 and A52 star in unboxing and promo videos». *GSMArena.com* (στα Αγγλικά). Ανακτήθηκε στις 20 Ιουλίου 2023.
6. ↑  «Samsung Mobile Security». *security.samsungmobile.com*. Ανακτήθηκε στις 20 Ιουλίου 2023.
Ο πέμπτος χάρτης της Ασίας του Πτολεμαίου (έκδοση του Αρνόλδου Μπούκινκ 1478), σημειώνεται η τοποθεσία της Κωμοπόλεως
Η **Κωμόπολις** ήταν οικισμός στην Ασσυρία, την οποία αναφέρει ο Πτολεμαίος στο έργο του, Γεωγραφική Υφήγησις. Την αναφέρει στο κεφάλαιο της Ασσυρίας, όχι με τους οικισμούς στο τμήμα του Τίγρη, αλλά στο τμήμα «εν δε τη λοιπή χώρα μέση» ανάμεσα στις παρακάτω πόλεις (από 34 πόλεις της Ασσυρίας στο σύνολό τους), όπως φαίνεται παρακάτω:

* Ὄροβα
* Δηγία
* *Κωμόπολις*
* Δόσα
* Γαυγάμηλα

Ο Χέφερ περιγράφει ότι αυτές οι 34 πόλεις υπήρχαν κατά την περίοδο της ζωής του Πτολεμαίου, της Ασσυρίας των Σελευκιδών και των Αρσακιδών, καθώς δεν αναφέρει αρχαίες πόλεις που ήταν ερειπωμένες για πολύ καιρό.

Ο Άτλας Μπάρινγκτον αναφέρει ότι η πόλη (με μικρότερη βεβαιότητα) ανήκει στην ελληνιστική και ρωμαϊκή περίοδο (330 π.Χ. - 30 π.Χ.), ή με βεβαιότητα στην πρώιμη Ρωμαϊκή Αυτοκρατορία (30 π.Χ.-300 μ.Χ.).

Στο κείμενό του για τις ονομασίες των πόλεων κατά τη διάρκεια της αυτοκρατορίας των Σελευκιδών, ο Ουίλιαμ Γούντθορπ Ταρν (1996) πιστεύει ότι αρκετές πόλεις αναφέρονταν με ψευδώνυμα και όχι με τις επίσημες ονομασίες τους, και σε ορισμένες περιπτώσεις, (συμπεριλαμβανομένης της Κωμοπόλεως μεταξύ αυτών) «περιγραφές τόπων σαν να ήταν ονομασίες», ένα σημείωμα που αναφέρεται επίσης από τον Γκετζέλ Κοέν (2006).

Παραπομπές
----------

1. ↑  Γεωγραφική Υφήγησις, Πτολεμαίος, στ.1.5.
2. ↑  L'Univers: histoire et description de tous les peuples, Ferd. Hoefer, ed. Paris, Firmin Didot fréres, 1852, p. 150
3. ↑  Barrington Atlas: BAtlas 89 Komopolis (Creators: S.E. Kroll, M. Roaf, St J. Simpson, T. Sinclair Contributors: R. Talbert, T. Elliott, sgilles, CC-BY-3.0), retrieved 10/12/2016 and S.E. Kroll, M. Roaf, St J. Simpson, T. Sinclair, R. Talbert, T. Elliott, and S. Gillies, 'Komopolis: a Pleiades place resource', Pleiades: A Gazetteer of Past Places, 2012
4. ↑  Tarn, W.W. (2010) [²1966]. *The Greeks in Bactria and India*. Cambridge: Cambridge University Press. σελ. 13. ISBN 9781108009416.
5. ↑  Cohen, Getzel M. (2006). *The Hellenistic Settlements in Syria, the Red Sea Basin, and North Africa*. Berkeley and Los Angeles: University of California Press. σελ. 55. ISBN 9780520241480.
**Ο Sebastiano Caracciolo** (1922–2013) ήταν ένας σημαντικός Τέκτονας και Μαρτινιστής. Υπηρέτησε ως μέλος της διοίκησης του Τεκτονικού τάγματος Le Droit Humain στην Ιταλία, αλλά αργότερα αφοσιώθηκε στον Τύπο Misraim - Memphis. Το 1981 έγινε ο Κυρίαρχος Μέγας Γενικός Ιεροφάντης του Αρχαίου και Αρχέγονου Ανατολικού Τύπου Μισραΐμ και του Μέμφις διαδεχόμενος τον Γκαστόνε Βεντούρα. Επίσης, την ίδια χρονιά ανέλαβε και την Κυρίαρχη Μεγάλη Διδασκαλεία του Μαρτινιστικού Ταγματος.

Αναλυτικά:

Ο **Sebastiano Caracciolo** γεννήθηκε την 1-1-1922 και πέρασε στην Αιώνια Ανατολή την 4-4-2013. Υπηρέτησε από πολύ νωρίς τον Εσωτερισμό, εντασσόμενος στον Τεκτονισμό και τον Μαρτινισμό.

Το 1981 είχε διαδεχθεί την Μεγάλη Ιεροφανεία του Μισραΐμ Μέμφις από τον Gastone Ventura, καθώς και την Κυρίαρχη Μεγάλη Διδασκαλεία του Μαρτινιστικού Τάγματος.

Υπηρέτησε τον Παραδοσιακό Τεκτονισμό με πάθος, ενάντια στις δυνάμεις που πάντοτε, ακόμη και σήμερα προσπαθούν να τον συμβιβάσουν με το επίπεδο ενός σωματείου. Δεν συμβιβάσθηκε και συγκρούσθηκε όταν χρειάσθηκε για να διατηρήσει τον Παραδοσιακό χαρακτήρα των Μυητικών Οργανισμών. 

Κέρδισε τον διεθνή σεβασμό για το έργο του και την προσήλωση στις αρχές του.

Εγραψε τα:

Η Ερμητική Παράδοση στον Ελευθεροτεκτονισμό

* Η Γυναικεία Μύηση στον Τεκτονισμό
* Ο Εσωτερισμός στον "Εμπορο της Βενετίας" του W.Shakespeare
* Πληθώρα άρθρων στην έντυπη και μετέπειτα ηλεκτρονική έκδοση «Η Μυητική Αφύπνιση» καθώς και στην ηλεκτρονική έκδοση «ο Ερημίτης» του Ιταλικού Μαρτινιστικού Τάγματος
Ο **Μητροπολίτης πρώην Λευκάδος και Ιθάκης Δωρόθεος** (κατά κόσμον Διονύσης Παλλαδινός, 1888 - 28 Ιανουαρίου 1977 ήταν Έλληνας θεολόγος και επίσκοπος.

Γεννήθηκε στη Ζάκυνθο το 1888 και αποφοίτησε από τη θεολογική σχολή Αθηνών το 1915. Διάκονος χειροτονήθηκε στις 16 Δεκεμβρίου 1914 από τον μητροπολίτη Ζακύνθου Διονύσιο και το 1917 πρεσβύτερος. Υπηρέτησε ως ιεροκήρυκας Ζακύνθου (1915-1917), Γυθείου και Οιτύλου (1918-1921) και Πατρών (1921-1940). Χειροτονήθηκε μητροπολίτης Λευκάδος στις 26 Σεπτεμβρίου 1940.

Καταγόμενος ο ίδιος από οικογένεια βιοπαλαιστών, ίδρυσε γηροκομείο στη Λευκάδα για τη διαβίωση των πτωχών ηλικιωμένων με δική του δαπάνη («Δωρόθειον Ίδρυμα»).

Στις 25 Ιουνίου 1968 αποχώρησε από μητροπολίτης Λευκάδος με τον νόμο υποχρεωτικής αποχώρησης λόγω ορίου ηλικίας που υφίστατο επί δικτατορίας.

Απεβίωσε στη Λευκάδα στις 28 Ιανουαρίου 1977 σε ηλικία 89 ετών.

Παραπομπές
----------

1. ↑  «Ο Μητροπολίτης Λευκάδος και Ιθάκης Δωρόθεος (Παλλαδινός) και η σχέση του με τη Κύπρο». *diakonima.gr*. 19 Ιουνίου 2014.
2. ↑  Ο Μητροπολίτης Λευκάδος και Ιθάκης Δωρόθεος (Παλλαδινός), aromalefkadas.gr
Ο **Ρίο Γκράντε δε Λοΐσα** (ισπαν. *Rio Grande de Loíza*, αγγλ. *Great River of Loíza*, *Grande de Loíza River*, ή απλώς *Loíza River*) είναι ποταμός στο μεγάλο νησί του Πουέρτο Ρίκο. Είναι ο μεγαλύτερος ποταμός του Πουέρτο Ρίκο σε ποσότητα ροής νερού και ο δεύτερος σε μήκος, μετά τον Río de la Plata. Ρέει από νότο προς βορρά και εκβάλλει στη βόρεια ακτή της νήσου, στον Ατλαντικό Ωκεανό, μερικά χιλιόμετρα ανατολικά της πρωτεύουσας του νησιού, του Σαν Χουάν.

Ο ποταμός έχει μήκος περίπου 64 χιλιόμετρα. Πηγάζει στον Δήμο του Σαν Λορένσο, σε υψόμετρο 1.073 μέτρα πάνω από την επιφάνεια της θάλασσας (και 625 μ. η κύρια πηγή). Διαρρέει τους δήμους Σαν Λορένσο, Κάγουας, Γκουράβο, Τρουχίγιο Άλτο, Καρολίνα, Κανόβανας και Λοΐσα, σχηματίζοντας την ομώνυμη τεχνητή Λίμνη Λοΐσα στη διαδρομή του.

Παραπομπές
----------

1. ↑  «Los Ríos». *Hojas de Nuestro Ambiente* (Puerto Rico: DRNA). February 1, 2007. Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 2012-04-01.. Ανακτήθηκε στις February 22, 2019.
Ο **Βίκτορ Κλάσον** (2 Ιανουαρίου 1992) είναι Σουηδός ποδοσφαιριστής ο οποίος αγωνίζεται ως δεξιός πλάγιος επιθετικός ή μέσος για λογαριασμό της Κρασνοντάρ και της εθνικής ομάδας της Σουηδίας. Είναι γνωστός για την ικανότητά του να πασάρει και στα στημένα.

Ο Κλάεσον ξεκίνησε την καριέρα του από την ΙΦΚ Βέρναμο και το 2012 αποκτήθηκε από την ΙΦ Έλφσμποργκ. Το 2017 αποκτήθηκε από την Κρασνοντάρ υπογράφοντας συμβόλαιο διάρκειας 3,5 ετών. Έχασε ολόκληρη τη σαιζόν 2019-20 λόγω τραυματισμού στο γόνατο.

Ο Κλάεσον ήταν μέλος της αποστολής της Σουηδίας στο Μουντιάλ 2018 και στο Euro 2020.

Παραπομπές
----------

1. ↑  (πολλαπλές γλώσσες) *Transfermarkt*. 116598. Ανακτήθηκε στις 9  Οκτωβρίου 2017.
2. ↑  ««Краснодар» укрепил ряды Виктором Классоном». *Официальный сайт ФК «Краснодар»* (στα Ρωσικά). Ανακτήθηκε στις 6 Σεπτεμβρίου 2021.
3. ↑  «Revealed: Every World Cup 2018 squad - Final 23-man lists | Goal.com». *www.goal.com* (στα Αγγλικά). Ανακτήθηκε στις 6 Σεπτεμβρίου 2021.
Η **Ερμιόνη Βάλενταϊν Γκούλιφορντ**  είναι Αγγλίδα ηθοποιός, γεννημένη στο Σόμερσετ της Νοτιοδυτικής Αγγλίας. Εκπαιδεύτηκε στην Κεντρική Σχολή Ομιλίας και Δράματος του Λονδίνου (Central School of Speech and Drama) και αποφοίτησε το 1994.

Έχει εργαστεί στο θέατρο, εμφανιζόμενη στον «Έμπορο της Βενετίας», στον «Οθέλλο» και το «Όνειρο Θερινής Νυκτός» και ως Κυρία Καπουλέτου στο «Ρωμαίος και Ιουλιέτα» στο Βασιλικό Θέατρο Σαίξπηρ (Royal Shakespeare Theatre) στο Λονδίνο το 2019.

Η τηλεοπτική της δράση ως ηθοποιός περιλαμβάνει ένα επεισόδιο της κωμικης σειρας «The IT Crowd» , τον ρόλο της Kim στην Βρετανική σειρά «Oktober,», της Σόφι στην μίνι τηλεοπτική σειρά «Τζέιν Έιρ», της Ερμιόνης Τραμπίνγκτον-Μπόνετ στη δραματικη σειρά «Monarch of the Glen», της Κάρολ Έμερσον στην δραματική σειρά «Heartbeat» και ως Ελίζαμπεθ Άντις στην δραματική σειρά «Foyle's War»(2015).

Κάποιες από τις κινηματογραφικές της συμμετοχές είναι στις ταινίες "Επιχείρηση Περιδέραιο" του 2001 , ως Νικόλ Λεγκαί ντ' Ολιβά και στο "Ωραίο Φύλο" του 2004 ως Kα Μπάρι.

Στις 2 Απριλίου 2013, έκανε μια έκτακτη εμφάνιση ως νευροχειρουργός Ρωξάνα Μακμίλαν στην δραματικη σειρα «Holby City», επαναλαμβανόμενη έως τις 26 Απριλίου. Η Γκούλιφορντ επανέλαβε τον ρόλο ως μόνιμος πλέον χαρακτήρας στην σειρά από τον Οκτώβριο του 2017 έως τις 25 Σεπτεμβρίου 2018.

Παραπομπές
----------

1. ↑
2. ↑  Programme for *Romeo and Juliet* - Shakespeare's Globe - 6 March 2019 - Glenn Christodoulou Collection

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
--------------------

* Ερμιόνη Γκούλιφορντ στην IMDb
* British Theatre Guide profile
Ο **Πέτρος Πανόπουλος** είναι Έλληνας πρώην ποδοσφαιριστής γεννημένος στις 22 Ιανουαρίου του 1944. Αγωνιζόταν στη θέση του τερματοφύλακα.

Ξεκίνησε την καριέρα του από την Παλαμιακή ως επιθετικός και στη συνέχεια καθιερώθηκε στη θέση του τερματοφύλακα. 
Αγωνίστηκε στον Α.Σ. Λαμία από τον πρώτο χρόνο της ίδρυσης του και υπηρέτησε την ομάδα ως ποδοσφαιριστής, προπονητής και παράγοντας. Το 1968 ανακηρύχθηκε κορυφαίος τερματοφύλακας της Β' Εθνικής.

Υπήρξε μεταγραφικός στόχος του Μάρτον Μπούκοβι στον Ολυμπιακό κάνοντας προπονήσεις στο Ρέντη αλλά τελικά μεταγράφηκε μαζί με τον Αντώνη Αντωνιάδη στον Παναθηναϊκό το 1968. Στον Παναθηναϊκό αγωνίστηκε έως το 1972. Υπήρξε μέλος της ομάδας που συμμετείχε στον τελικό του Κυπέλλου Πρωταθλητριών το 1971. Δεν κατάφερε να καθιερωθεί ως βασικός στην ομάδα καθώς βρέθηκε στη σκιά δυο τερματοφυλάκων που υπήρξαν από τους κορυφαίους της ιστορίας του Παναθηναϊκού, του Τάκη Οικονομόπουλου και του Βασίλη Κωνσταντίνου. 

Στη συνέχεια μεταπήδησε στο Βύζαντα Μεγάρων και στα Χανιά ολοκληρώνοντας την καριέρα του το 1979.

Πολύ μεγάλη υπήρξε η προσφορά του στο τεχνικό επιτελείο του Παναθηναϊκού καθώς τη δεκαετία του 80 εργάσθηκε ως γυμναστής και βοηθός προπονητή ως προσωπική επιλογή του Γιώργου Βαρδινογιάννη. Δούλεψε στο πλευρό του Βασίλη Δανιήλ, του Γκίντερ Μπένγκτσον, του Κρίστο Μπόνεφ και του Ίβιτσα Όσιμ. Κατέκτησε Πρωταθλήματα και Κύπελλα έχοντας προπονήσει παίκτες όπως οι Σαραβάκος, Ζάετς, Ρότσα, Σαργκάνης, Βαζέχα. Ανέλαβε στο ξεκίνημα της καριέρας του τον Αντώνη Νικοπολίδη.

Ήταν εκείνος που ανακάλυψε και πίστεψε στο ταλέντο της Νίκης Μπακογιάννη και την έπεισε να ασχοληθεί με το άλμα εις ύψος στα 12 έτη της.

Παραπομπές
----------

1. ↑  Αθλητές του παναθηναϊκού γεννημένοι στις 22/1
2. ↑  Πέτρος Πανόπουλος: Ο ζωντανός μύθος της ποδοσφαιρικής Λαμίας
3. ↑  Πέτρος Πανόπουλος: Ο ζωντανός μύθος της ποδοσφαιρικής Λαμίας
4. ↑  Πέτρος Πανόπουλος: Ο ζωντανός μύθος της ποδοσφαιρικής Λαμίας
Τα ***Παιδιά του Ντουνέρα*** (*The Dunera Boys*) είναι τίτλος μικρού μήκους τηλεοπτικής σειράς (παράχθηκαν 2 δίωρα επεισόδια που προβλήθηκαν από το κανάλι *Network Ten*, στις 3 Οκτωβρίου 1985) Αυστραλιανής παραγωγής που γυρίστηκε το 1985, με παραγωγό το Bob Weis και σε σκηνοθεσία του Ben Lewin (γεν. 1944 στην Πολωνία), έχοντας ως βασικό πρωταγωνιστή τον Μπομπ Χόσκινς. Στη σειρά απαθανατίζεται η εξορία στην Αυστραλία, περισσότερων των 2.500 ανδρών ηλικίας από 16 έως 66 ετών, που μεταφέρθηκαν εκεί από τη Μεγάλη Βρετανία δια θαλάσσης, φυλακισμένοι υπό απάνθρωπες συνθήκες στα αμπάρια ενός επιταγμένου από το Βρετανικό Πολεμικό Ναυτικό, εμπορικού πλοίου με το όνομα «*Ντουνέρα*» («*Dunera*»).

Υπόθεση
-------

Η επιχείρηση είχε οργανωθεί από τις Βρετανικές Αρχές κατά τη διάρκεια του Β’ Π.Π. το καλοκαίρι του 1940, στο πλαίσιο προστασίας από ενδεχόμενη Γερμανική εισβολή στα βρετανικά νησιά. Οι εκτοπισθέντες ήταν, στην πλειοψηφία τους, Γερμανο-Εβραϊκής καταγωγής οι οποίοι είχαν βρει καταφύγιο στο Ηνωμένο Βασίλειο καθ’ όλη τη διάρκεια της δεκαετίας του ’30, μετά την άνοδο των Ναζί στην εξουσία. Μεταξύ τους συμπεριλαμβάνονταν γνωστοί διανοούμενοι, άνθρωποι του πνεύματος και των τεχνών, όπως φιλόσοφοι, συνθέτες, ποιητές, συγγραφείς, αλλά και γνωστοί αθλητές, τεχνοκράτες και επιστήμονες. Ωστόσο, οι Βρετανικές αρχές έκριναν σκόπιμο να συμπεριλάβουν στην αποστολή αυτή και περίπου 200 αιχμάλωτους Ιταλούς φασίστες, όπως και περίπου 250 κρατούμενους Γερμανούς στρατιώτες, πρώην άνδρες της Βέρμαχτ.

Αντιδράσεις και συνέπειες
-------------------------

Αφού πρώτα όλα τα ατομικά τους είδη κατασχέθηκαν από τους Βρετανούς ναύτες, οι εξορισμένοι ταξίδεψαν επί 57 μέρες έως ότου τελικά φτάσουν στον προορισμό τους και εγκατασταθούν σε διάφορα στρατόπεδα εκπαίδευσης σε πόλεις της Αυστραλίας. Η πρόσβασή τους σε πόσιμο νερό και η διατροφή τους υπήρξε ιδιαίτερα πλημμελής, ενώ δεν τους επιτρεπόταν η επαφή με τον καθαρό αέρα. Όταν έγιναν γνωστές οι συνθήκες κράτησής τους κατά τη διάρκεια του ταξιδιού τους, και κατόπιν επερώτησης την οποία κατέθεσε στη Βουλή των Κοινοτήτων ο συνταγματάρχης και βουλευτής των Συντηρητικών, Βίκτορ Κάζαλετ, τον Αύγουστο του 1940, οι βρετανικές αρχές παρενέβησαν και ο υπεύθυνος πλοίαρχος, συνταγματάρχης Ουίλιαμ Σκοτ, μαζί με άλλους τρεις βαθμοφόρους του πληρώματος του «*Ντουνέρα*», υποχρεώθηκαν σε πειθαρχικές ποινές και καταβολή αποζημιώσεων προς τα θύματα, ενώ ορισμένοι αποτάχθηκαν οριστικά από την υπηρεσία τους. Ο ίδιος ο Ουίνστον Τσώρτσιλ παραδέχτηκε πως η επιχείρηση αποτέλεσε «ένα άθλιο, λυπηρό, ασυγχώρητο σφάλμα».

Πηγές
-----

* Σίσσυ Αλωνιστιώτου στην εφημερίδα *Η Καθημερινή* της 2 Αυγούστου 2020, στήλη «*Τέχνες & Γράμματα – Αφηγήσεις*»: «*Το πλωτό... Άουσβιτς των Βρετανών* – *Μία άγνωστη ιστορία του Β’ Παγκοσμίου με ‘θύματα’ Γερμανοεβραίους*».

Παραπομπές
----------

1. ↑  Η σειρά στο imdb Ανακτήθηκε στις 11/8/2020
2. ↑  "The Dunera Boys synopsis". IMDB. Ανακτήθηκε στις 23-11-2007
3. ↑  Mario Cacciottolo (10 Ιουλίου 2010). "The Dunera Boys - 70 years on after notorious voyage". BBC News. The vessel was crammed with some 2,000 mostly Jewish refugees, aged 16 to 60 Ανακτήθηκε στις 11/8/2020
Συντεταγμένες: 43°50′49.9″N 20°4′23.5″E﻿ / ﻿43.847194°N 20.073194°E﻿ / 43.847194; 20.073194

Ο **Δυτικός Μοράβας** (*σερβικά : Западна Морава*) είναι ποταμός της Σερβίας, ο μεγαλύτερος, με μήκος 308 χιλιόμετρα χλμ, από τα δύο ποτάμια που συνθέτουν το Μεγάλο Μοράβα. Ανήκει στην λεκάνη απορροής του Μεγάλου Μοράβα και του Δούναβη.

Πηγάζει ανατολικά της Ποζέγκε της Γκολίσκε Μοραβίτσε και της Τζετίνιε όπου ενώνεται με άλλους μικρούς ποταμούς και θεωρείται η αρχή του ποταμού. Στην Τζετίνιε ενώνονται οι Τζιετίνια Σκαπέζ, μετά από 23 χιλιόμετρα, με τον Γκολίσκε Μοραβίτσε. Ρέι από από δυτικά προς ανατολικά και έχει 85 παραποτάμους με μεγαλύτερο τον Ιμπάρ. Έχει μέση ροή 125 m 3 / s, αλλά χαρακτηρίζεται από ακραίες διακυμάνσεις, η οποίες χαρακτηρίζονται από σοβαρές πλημμύρες. Η λεκάνη του Δυτικού Μοράβα καταλαμβάνει έκταση 15.849 τετραγωνικά χλμ (42,3% του συνόλου της λεκάνης απορροής του μεγάλου Μοράβα), ανήκει στη λεκάνη της Μαύρης Θάλασσας, και είναι πλωτός.

Αναφορές
--------

* *Мала енциклопедија Просвета*, Треће издање (1985); Београд: „Просвета"; ISBN 86-07-00001-2, στα σερβικά
* Јован Ђ. Марковић (1990): *Енциклопедијски географски лексикон Југославије* Сарајево: „Свјетлост"; ISBN 86-01-02651-6, στα σερβικά

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
--------------------

* Πολυμέσα σχετικά με το θέμα  West Morava στο Wikimedia Commons

  


|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
| Καθιερωμένοι όροι | 
* WorldCat
* LCCN: sh98004028
* GND: 4621509-8

 |

 |
Συντεταγμένες: 44°49′0.1″N 20°28′0.1″E﻿ / ﻿44.816694°N 20.466694°E﻿ / 44.816694; 20.466694

Η **Πόλη του Βελιγραδίου** (σερβικά: Град Београд) είναι διοικητική περιοχή της Δημοκρατίας της Σερβίας. Περιλαμβάνει την πόλη, στην πραγματικότητα τον Δήμο, του Βελιγραδίου κι έχει την ιδιότητα ξεχωριστής εδαφικής μονάδας τοπικής αυτοδιοίκησης στη Σερβία. Το έδαφος της διοικητικής περιοχής χωρίζεται σε 17 δήμους ή αστικές περιοχές, ο καθένας με τη δική του τοπική αυτοδιοίκηση. Η διοικητική περιοχή καταλαμβάνει το 3,6% της επικράτειας της Δημοκρατίας της Σερβίας, και σε αυτό ζει το 21% των πολιτών της Σερβίας (εκτός Κοσσυφοπέδιο και Μετόχια). Το Βελιγράδι είναι επίσης το οικονομικό κέντρο της Σερβίας το κέντρο του σερβικού πολιτισμού, της εκπαίδευσης και της επιστήμης. Σύμφωνα με το Νόμο περιφερειακής ανάπτυξης, το Βελιγράδι έχει και το καθεστώς στατιστικής περιοχής.

Πληθυσμός
---------

Σύμφωνα με τις εκτιμήσεις της εθνικής στατιστικής υπηρεσίας της Σερβίας του 2008, στο έδαφος του Βελιγραδίου ζουν 1.621.396 κάτοικοι, από αυτούς οι 1.322.629 ζουν σε αστικές περιοχές και οι 298.767 σε αγροτικές περιοχές. Η ορθόδοξη κοινότητα είναι μακράν η μεγαλύτερη με 1.429.170 πιστούς, υπάρχουν 20.366 μουσουλμάνοι και 16.305 καθολικοί. Υπήρχε μια μεγάλη εβραϊκή κοινότητα, αλλά μετά από τη ναζιστική κατοχή το 1941 μετανάστευσαν στο Ισραήλ και ο αριθμός τους μειώθηκε σε 415, το Βελιγράδι έχει επίσης 3.796 Προτεστάντες.

Παραπομπές
----------

1. ↑  *2022 Serbia Census*.
2. ↑  Град Београд - Градска власт
3. ↑  Град Београд - Градске општине
4. ↑  «Републички завод за статистику - - Градски показивачи». Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 13 Νοεμβρίου 2009. Ανακτήθηκε στις 22 Φεβρουαρίου 2014.
5. ↑  B92 - Vesti - Uvedeno sedam statističkih regiona
6. ↑  Први резултати пописа 2011. приступљено на дан 27.11.2011.
7. ↑  «Републички завод за статистику, Процена становништва из 2008». Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 14 Αυγούστου 2009. Ανακτήθηκε στις 22 Φεβρουαρίου 2014.
8. ↑  „Књиге резултата Пописа 2002": „Књига 3: Вероисповест, матерњи језик и национална или етничка припадност према старости и полу - подаци по општинама" Αρχειοθετήθηκε 2009-03-24 στο Wayback Machine. pp. 12, Републички завод за статистику Србије, 2003

  


|  |  |
| --- | --- |
| 

|  |
| --- |
| * Πύλη:Γεωγραφία
* Πύλη:Σερβία
 |

 |

|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
| Καθιερωμένοι όροι | 
* ISNI: 0000 0004 0474 7013

 |

 |
Ο **Βλαντίμιρ Μιχάηλοβιτς Κομαρόφ** (ρωσικά: *Влади́мир Миха́йлович Комаро́в*, ΔΦΑ: [vlɐˈdʲimʲɪr mʲɪˈxaɪləvʲɪtɕ kəmɐˈrof], 16 Μαρτίου 1927 – 24 Απριλίου 1967) ήταν Σοβιετικός πιλότος δοκιμών, αεροναυπηγός και κοσμοναύτης στην πρώτη ομάδα κοσμοναυτών που επιλέχθηκαν το 1960. Ήταν ένας από τους εμπειρότερους και καλύτερα καταρτισμένους υποψηφίους που γίνανε δεκτοί στο "Air Force Group One".
Ο Κομαρόφ κρίθηκε ιατρικά ακατάλληλος για εκπαίδευση ή διαστημική πτήση δύο φορές ενώ ήταν στο πρόγραμμα, αλλά η επιμονή του και η ανώτερη επιδεξιότητά του ως μηχανικού του επέτρεψαν να συνεχίσει να παίζει ενεργό ρόλο. Κατά τη διάρκεια της εργασίας του στο Κέντρο Εκπαίδευσης Κοσμοναυτών, ρωσ. *«Центр подготовки космонавтов»*, συνεισέφερε στον σχεδιασμό διαστημικών οχημάτων, στην εκπαίδευση και στην αξιολόγηση κοσμοναυτών και στις δημόσιες σχέσεις. Επιλέχθηκε ως επικεφαλής στην πρώτη Σοβιετική διαστημική πτήση με πολυμελές πλήρωμα -Βοσχόντ 1 που εισήγαγε μια σειρά από τεχνικές καινοτομίες στη Διαστημική Κούρσα. Ο Κομαρόφ επιλέχθηκε αργότερα για την απαιτητική θέση του κυβερνήτη του Σογιούζ 1 στα πλαίσια της προσπάθειας της Σοβιετικής Ένωσης να φτάσει πρώτη στη Σελήνη.
Με την πτήση με το Σογιούζ έγινε ο πρώτος κοσμοναύτης που πέταξε στο διάστημα πάνω από μία φορά.

Στις 24 Απριλίου του 1967, ο σαραντάχρονος συνταγματάρχης Βλαντίμιρ Κομαρόφ έγινε το πρώτο θύμα της σοβιετικής διαστημικής εποποιίας. Ο αρχαιότερος Σοβιετικός κοσμοναύτης, παγκοσμίως γνωστός ύστερα από την πτήση του Βοσχόντ, τον Οκτώβριο του 1964, εκτοξεύτηκε από το κοσμοδρόμιο του Μπαϊκονούρ για να δοκιμάσει ένα καινούργιο διαστημόπλοιο, τύπου Σογιούζ 1. Από την αρχή φαινόταν ότι κάτι δεν πήγαινε καλά. Έπειτα από 16 περιστροφές γύρω από τη Γη, ο Κομαρόφ επιχείρησε να μπει στην ατμόσφαιρα αλλά απέτυχε. Εκτέλεσε άλλες δύο περιστροφές και επιχείρησε νέα διείσδυση, αυτή τη φορά με καλύτερη τύχη. Η μοιραία εμπλοκή ήρθε τη στιγμή που βρισκόταν σε απόσταση μόλις 7 χιλιομέτρων από την επιφάνεια της Γης. Το αλεξίπτωτο δεν άνοιξε και το διαστημόπλοιο συνετρίβη με μεγάλη ταχύτητα στο έδαφος, χωρίς ο Κομαρόφ να καταφέρει να χρησιμοποιήσει -άγνωστο γιατί- το σύστημα αυτόματης εκτόξευσης του καθίσματός του. Ήταν η πρώτη διαστημική τραγωδία σε συνθήκες πτήσης. Ο τιμημένος με το βραβείο Λένιν κοσμοναύτης κηδεύτηκε με τιμές ήρωα της Ε.Σ.Σ.Δ. στις 26 Απριλίου και η σορός του ενταφιάστηκε στο τείχος του Κρεμλίνου. Το σοβιετικό κράτος τίμησε έτσι ένα από τα σύμβολα της ισχύος του.

Παραπομπές
----------

1. ↑  Lawrence W. Baker, επιμ. (2005). «Almanac, Vol 1». *Space Exploration Reference Library*.
2. ↑  *Η πρώτη σοβιετική τραγωδία στο διάστημα*, Ιστορικό Λεύκωμα 1967, σελ. 140-141, Καθημερινή (1997)

|  |  |
| --- | --- |
| Commons logoCommons logo | Τα Wikimedia Commons έχουν πολυμέσα σχετικά με το θέμα   **Βλαντίμιρ Κομαρόφ** |


|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
| Καθιερωμένοι όροι | 
* WorldCat
* VIAF: 99734223
* LCCN: n00114492
* ISNI: 0000 0000 7052 9648
* SUDOC: 202464822

 |

 |
Η **Σημαία της Ατόλης Μίντγουαιη** είναι η ανεπίσημη σημαία που χρησιμοποιείται από την ομώνυμη ατόλη, που αποτελεί μία μη ενσωματωμένη περιοχή των Η.Π.Α. και τμήμα των απομακρυσμένων νησίδων των Ηνωμένων Πολιτειών, και, σύμφωνα με επίσημες εκτιμήσεις του 2019, έχει 39 μόνιμους κατοίκους. Βέβαια, αφού η Ατόλη Μίντγουαιη είναι αμερικανική επικράτεια, η επίσημη σημαία της είναι η σημαία των Ηνωμένων Πολιτειών.

Ιστορία
-------

Η Σημαία της Ατόλης Μίντγουαιη κατασκευάστηκε από το προσωπικό του Εθνικού Καταφυγίου Άγριας Ζωής της Ατόλης Μίντγουαιη *( Midway Atoll National Wildlife Refuge)*, με τη σημαντικότατη βοήθεια ενός υπαλλήλου της Υπηρεσίας Εθνικών Πάρκων *(National Park Service)*, του Στιβ Ντράιντεν. Η αφορμή για τη δημιουργία της σημαίας, ήταν ο εορτασμός της *Memorial Day*, κατά το έτος 2000, γεγονός που έλαβε χώρα στο θωρηκτό USS Arizona.

Περιγραφή
---------

Μία ομάδα από άλμπατρος στην ατόλη Μίντγουαιη.
Η σημαία της ατόλης Μίντγουαιη διαθέτει τρεις δυσανάλογες λωρίδες: μία σκούρου μπλε χρώματος *(επάνω)*, μία λευκή *(στη μέση)* και μία ανοικτού μπλε χρώματος *(κάτω)*. Στην πρώτη λωρίδα *(αυτή του σκούρου μπλε χρώματος)*, που είναι και η μεγαλύτερη, είναι τοποθετημένο ένα άλμπατρος, θαλασσοπούλι που εμφανίζεται συχνά στην ατόλη.

Παραπομπές
----------

1. ↑  «The Midway Atoll You Might Not Know | U.S. Fish & Wildlife Service». *FWS.gov* (στα Αγγλικά). 11 Μαΐου 2021. Ανακτήθηκε στις 28 Μαΐου 2022.
2. ↑  «Midway Islands (U.S. Minor Outlying Islands)». *www.crwflags.com*. Ανακτήθηκε στις 28 Μαΐου 2022.
3. ↑  «Millions of Albatrosses Now Lead-free on Midway». *American Bird Conservancy* (στα Αγγλικά). 17 Αυγούστου 2018. Ανακτήθηκε στις 28 Μαΐου 2022.
Ο **Ετιέν (Στέφανος) Αλίγκρ** (*Étienne Ier d'Aligre*, 1559 – 11 Δεκεμβρίου 1635) ήταν Γάλλος ανώτατος δικαστικός και «Μέγας Σφραγιδοφύλακας» (*Garde des sceaux*) της Γαλλίας το 1624.

église Saint-Germain-l'Auxerrois
Ο Αλίγκρ γεννήθηκε στη Σαρτρ και διετέλεσε πρόεδρος του Ανωτάτου Δικαστηρίου. Εξορίσθηκε όμως το 1626 από τον πρωθυπουργό Καρδινάλιο Ρισελιέ και αποσύρθηκε στα κτήματά του, στο Πονγκουέν (σήμερα χωριό στον Νομό Ερ-ε-Λουάρ), όπου και απεβίωσε σε ηλικία 76 ετών, αφήνοντας τη φήμη *«ενός εκ των τιμιωτέρων ανδρών της δικαστικής τηβέννου»*.

Ο Αλίγκρ άφησε επιφανείς απογόνους: Ο συνώνυμος γιος του Ετιέν (1592-1677) έγινε επίσης Σφραγιδοφύλακας, πρόεδρος δικαστηρίου και πρεσβευτής της Γαλλίας στη Βενετία, ενώ ο άλλος γιος του Λουί (Λουδοβίκος) έγινε υποστράτηγος. Μακρινότερος απόγονός του ήταν ο Ετιέν-Φρανσουά Αλίγκρ (1727-1798), ο πρώτος πρόεδρος του παρισινού κοινοβουλίου.

Παραπομπές
----------

1. ↑  *Faceted Application of Subject Terminology*. 180595. Ανακτήθηκε στις 9  Οκτωβρίου 2017.

Πηγές
-----

* Το λήμμα «Αλίγκρ Στέφανος» στη *Νέα Ελληνική Εγκυκλοπαίδεια* «Χάρη Πάτση», τόμος 4, σελ. 206

  


|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
| Καθιερωμένοι όροι | 
* WorldCat
* VIAF: 21161812
* LCCN: n86069930
* ISNI: 0000 0000 6697 3842
* BNF: cb12062865z (data)

 |

 |
Κατά τη διάρκεια των εορτασμών το βράδυ της παραμονής της Πρωτοχρονιάς 2015/2016, έγιναν σε διάφορες γερμανικές πόλεις εκατοντάδες σεξουαλικές επιθέσεις εις βάρος γυναικών. 

Οι περισσότερες επιθέσεις πραγματοπoιήθηκαν μπροστά στο σιδηροδρομικό σταθμό της Κολωνίας. Επιθέσεις καταγράφηκαν και στο Αμβούργο, στο Μπίλεφελντ, στη Φρανκφούρτη, στο Ντόρτμουντ, στο Ντύσσελντορφ και στη Στουτγκάρδη. Αντίστοιχες επιθέσεις καταγράφηκαν και σε άλλες ευρωπαϊκές χώρες

Τα θύματα δέχτηκαν επίθεση αφού περικυκλώθηκαν, σε ανοιχτούς χώρους, από ομάδες ανδρών (πολλοί από τους οποίους ήταν μεθυσμένοι), κυρίως αραβικής ή βορειοαφρικανικής καταγωγής, σύμφωνα και με τις μαρτυρίες των ίδιων των θυμάτων. 

Η γερμανική αστυνομία δέχτηκε επικρίσεις για τη στάση της τόσο κατά τη διάρκεια των επιθέσεων κυρίως στην Κολωνία, όσο και τις αμέσως επόμενες ημέρες. Tην 1η Ιανουαρίου 2016, το γραφείο τύπου της αστυνομίας της Κολωνίας εξέδωσε ανακοίνωση στην οποία έκανε λόγω για γενικά ειρηνικό εορτασμό κατά τη διάρκεια της αλλαγής του χρόνου. 

Τις πρώτες μέρες μετά τα γεγονότα, δεν υπήρχαν αναφορές στις επιθέσεις σε πολλά γερμανικά μέσα ενημέρωσης. Αναφορές άρχισαν να γίνονται όταν άρχισε να φαίνεται η έκταση των επιθέσεων κυρίως από τις συνεχώς αυξανόμενες καταγγελίες στα μέσα κοινωνικής δικτύωσης. Η καθυστερημένη αναφορά στις επιθέσεις από τα μέσα ενημέρωσης, είχε ως αποτέλεσμα να κατηγορηθούν τόσο τα ίδια όσο και οι αρχές της Γερμανίας ότι προσπάθησαν να κρύψουν τα γεγονότα και την έκτασή τους για να αποφύγουν την κριτική σχετικά με την πολιτική που ακολουθείται σχετικά με την παροχή ασύλου και τη μετανάστευση. 

Μέχρι τον Ιούλιο του 2016 τέσσερις από τους δράστες είχαν καταδικαστεί. Κατηγορίες εκκρεμούν για άλλα 120 άτομα εκ των οποίων οι μισοί δεν έχουν γερμανική υπηκοότητα και πήγαν πρόσφατα στη Γερμανία. Περισσότερες από 1200 γυναίκες δέχτηκαν επίθεση σε διάφορες γερμανικές πόλεις ενώ περισσότεροι από 2.000 άνδρες πιστεύεται ότι συμμετείχαν σ’ αυτές.

Παραπομπές
----------

1. ↑
2. ↑
3. ↑
4. ↑
5. ↑
6. ↑  «Αρχειοθετημένο αντίγραφο». Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 21 Φεβρουαρίου 2018. Ανακτήθηκε στις 9 Οκτωβρίου 2016.
7. ↑
8. ↑
9. ↑
10. ↑
11. ↑
12. ↑
13. ↑
Ο **άγιος Ηρωδίων**  (ή *Ἡρωδιανός*, ή *Ῥοδίων*) ήταν χριστιανός απόστολος, ένας από τους Εβδομήκοντα, μάρτυρας και άγιος, ο οποίος έζησε κατά τον 1ο αιώνα.

Ήταν συνεργάτης του Απόστολου Παύλου και κάποιοι τον θεωρούν συγγενή του. Ανέπτυξε μεγάλη χριστιανική δράση και για αυτόν τον λόγο οι Ιουδαίοι και Ειδωλολάτρες τον βασάνισαν, λιθοβόλησαν και στο τέλος τον έσφαξαν. Κατά την παράδοση, τον άφησαν θεωρώντας ότι πέθανε, αλλά αυτός συνήλθε και συνέχισε το αποστολικό του έργο.

Θεωρείται επίσκοπος των Πατρών. Σε κάποια συναξάρια θεωρείται ο πρώτος Επίσκοπος μετά τον Απόστολο Ανδρέα, ενώ σε άλλες πηγές δεύτερος μετά τον Στρατοκλή. Σύγχυση επικρατεί για το εάν ίδρυσε την Εκκλησία της Υπάτης (Νέων Πατρών) και μαρτύρησε εκεί, όπως θέλει η τοπική παράδοση. Τρίτη εκδοχή τον θεωρεί επίσκοπο Πατάρων της Λυκίας.

Ως προς τον μαρτυρικό του θάνατο, υπάρχει και η εκδοχή ότι αυτός συνέβη στη Ρώμη, όπου βρήκε αποκεφαλίστηκε επί Νέρωνος το 54 μ.Χ. μαζί με τον Ολυμπά.

Ο Ηρωδίων είναι άγιος της Ορθόδοξης και της Καθολικής Εκκλησίας. Η Καθολική Εκκλησία τιμά τη μνήμη του στις 8 Απριλίου και η Ορθόδοξη στις 28 Μαρτίου, στις 10 Νοεμβρίου μαζί με τους άλλους Αποστόλους από τους Εβδομήκοντα Ολυμπά, Σωσίπατρο, Τέρτιο, Έραστο και Κουάρτο, αλλά και στις 4 Ιανουαρίου, Σύναξη των Εβδομήκοντα Αποστόλων.

Υποσημειώσεις και παραπομπές
----------------------------

### Υποσημειώσεις

1. ↑  Αναφέρεται ως συγγενής του Αποστόλου Παύλου διότι στην προς Ρωμαίους επιστολή του γράφει «*ἀσπάσασθε Ἡροδίωνα τὸν συγγενῆ μου*». Πλην όμως, σε άλλο σημείο της ίδιας επιστολής γράφει: «*τῶν συγγενῶν μου κατὰ σάρκα· οἵτινές εἰσιν Ἰσραηλῖται*». Χρησιμοποιεί δηλαδή τον όρο «συγγενείς» για όλους τους Ισραηλίτες, καθώς είναι «από το ίδιο γένος».
2. ↑  Ο ιστότοπος της Εκκλησίας της Ελλάδος τον αναφέρει ως «επίσκοπο νέων Πατρών», αλλά στο βίο του λέει ότι «έγινε επίσκοπος στην εκκλησία της Πάτρας» και μαρτύρησε εκεί.

### Παραπομπές

1. ↑  Ιστοσελίδα Οικουμενικού Πατριαρχείου Αρχειοθετήθηκε 2007-03-03 στο Wayback Machine.
2. 1 2 3 4 5  Εκκλησία της Ελλάδος, Συναξαριστής: 28 Μαρτίου
3. ↑  Ρωμ. ιστ΄ 16
4. ↑  Ρωμ. θ΄ 3-4
5. ↑  «Μητροπολίτης Φθιώτιδος: Υπάρχουν σήμερα Άγιοι στην Υπάτη;». Orthodox Times. 17 Αυγούστου 2023. Ανακτήθηκε στις 22 Φεβρουαρίου 2024.
6. ↑  Συναξαριστής των δώδεκα μηνών του ενιαυτού
7. ↑  Εκκλησία της Ελλάδος, Συναξαριστής: 10 Νοεμβρίου
8. ↑  Εκκλησία της Ελλάδος, Συναξαριστής: 4 Ιανουαρίου

  


|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| ΠροκάτοχοςΣτρατοκλής | **Επίσκοπος Πατρών** | Διάδοχος*άγνωστος* |
Το **προσδόκιμο ζωής μιας γάτας** είναι συνήθως 12-15 χρόνια. Ωστόσο, μερικές γάτες μπορεί να φτάσουν την ηλικία των 21 ετών ή και περισσότερο. Συγκριτικά, ο μέσος όρος του προσδόκιμου ζωής των ανθρώπων στις Ηνωμένες Πολιτείες το 2014 ήταν 79,56 χρόνια. Ένας χρόνος μιας γάτας είναι περίπου συγκρίσιμος, από αναπτυξιακής άποψης, με 15 ανθρωπινά χρόνια. Τα επόμενα έτη της ζωής μιας γάτας προσθέτουν προοδευτικά λιγότερα χρόνια σε ισοδύναμο της ανθρώπινης ηλικίας, έτσι ώστε μια γάτα 15 ετών είναι περίπου συγκρίσιμη, αναπτυξιακά, με έναν άνθρωπο 76 ετών. Η μεγαλύτερη ηλικία επίσημα καταγεγραμένη από κτηνιάτρους στην Ελλάδα είναι από μια αρσενική στειρωμένη 28 ετών, η οποία ήταν και αιμοδότης στο Νοσοκομείο Ζώων Άγιος Μόδεστος στην Εκάλη.

Ο παρακάτω πίνακας παρουσιάζει την αντιστοιχία μεταξύ της χρονολογικής ηλικίας της γάτας και την ηλικία ενός ανθρώπου σε συγκρίσιμο στάδιο ανάπτυξης.

  


| Έτη μιας γάτας |
| --- |
| 1 |
| 2 |
| 3 |
| 4 |
| 5 |
| 6 |
| 7 |
| 8 |
| 9 |
| 10 |
| 11 |
| 12 |
| 13 |
| 14 |
| 15 |
| 16 |
| 17 |
| 18 |
| 19 |
| 20 |
| 21 |
| 22 |
| 23 |
| 24 |
| 25 |
| 26 |
| 27 |
| 28 |
| 29 |
| 30 |
| 31 |
| 32 |
| 33 |
| 34 |
| 35 |
| 36 |
| 37 |
| 38 |
| 39 |
| 40 |
| 41 |
|

Η γηραιότερη γάτα που έχει καταγραφεί ποτέ ήταν η Creme Puff, η οποία πέθανε το 2005, έχοντας συμπληρώσει την ηλικία των 38 χρόνων και 3 μερών(που ισοδυναμεί με την ανθρώπινη ηλικία των 168 χρόνων).

Δείτε επίσης
------------

* Creme Puff (γάτα)
* Tiffany Two

Παραπομπές
----------

1. ↑  "What is the life span of the common cat?" Αρχειοθετήθηκε 2015-09-06 στο Wayback Machine. About.com.
2. ↑  CIA - The World Factbook -- Rank Order - Life expectancy of humans at birth Αρχειοθετήθηκε 2018-12-26 στο Wayback Machine..
3. ↑  "Cats Age Conversion Chart" Αρχειοθετήθηκε 2015-03-15 στο Wayback Machine. About.com.

|  |  |  |  |  |  |  |  |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| 

| π • σ • ε
Κατοικίδιες γάτες |
| --- |
|  |
| Γατολογία | 
* Οι γάτες στην αρχαία Αίγυπτο
* Οι γάτες στο Ισλάμ
* Ανατομία της γάτας
* Γενετική της γάτας
* Νανισμός της γάτας
* Γατάκι
* Δίκορες γάτες
 |
|  |
| Ράτσες γάτας(Πλήρης λίστα) | 
Πλήρως εξημερωμένες
Γάτα της Αβησσυνίας
Γάτα της Αβάνας
Αιγυπτιακή Μάου
Αμερικανική κοντότριχη
Γάτα Ιμαλαΐων
Γάτα Τάμπι
Γάτα του Σιάμ
Ρωσική μπλέ γάτα
Όσικατ
Υβρίδια
Γάτα Βεγγάλης
Γάτα της Σαβάνας
Γάτα Σερενγκέτι |

 |
Η **Ομοσπονδία Καλαθοσφαίρισης Ινδίας** (αγγλικά: *Basketball Federation of India*, BFI) είναι το όργανο διοίκησης της καλαθοσφαίρισης στην Ινδία. Εδρεύει στο Νέο Δελχί και είναι μέλος της Διεθνούς Ομοσπονδίας Καλαθοσφαίρισης (FIBA). Διοργανώνει εθνικά ερασιτεχνικά πρωταθλήματα ανδρών, γυναικών και νέων, ενώ είναι υπεύθυνη και για τη διεξαγωγή του κυπέλλου της χώρας. Συντονίζει επίσης τις δραστηριότητες των εθνικών ομάδων ανδρών, γυναικών και νέων της Ινδίας.

Ιστορία
-------

Η πρώτη εθνική διοργάνωση καλαθοσφαίρισης στην Ινδία πραγματοποιήθηκε το 1934. Η εθνική ομάδα καλαθοσφαίρισης της Ινδίας έγινε μέλος της Διεθνούς Ομοσπονδίας Καλαθοσφαίρισης (FIBA) το 1936. Το διοικητικό όργανο, η Ομοσπονδία Καλαθοσφαίρισης Ινδίας, ιδρύθηκε το 1950.

Παραπομπές
----------

1. ↑  Σαν σήμερα 9 Απριλίου Αρχειοθετήθηκε 2016-04-13 στο Wayback Machine. athensvoice.gr
2. ↑  «India (IND): Profile». *National Federations & Leagues*. FIBA. Ανακτήθηκε στις 28 Ιουνίου 2016. [*νεκρός σύνδεσμος*]
3. 1 2 3  «About the BFI». BFI. Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 12 Απριλίου 2014. Ανακτήθηκε στις 30 Ιανουαρίου 2013.

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
--------------------

* Επίσημος ιστότοπος
Υπερορθόδοξοι Ιουδαίοι αναγιγνώσκουν την Τορά
**Ορθόδοξος Ιουδαϊσμός** είναι συλλογικός όρος που θεολογικά, ορίζεται κυρίως από την Τορά, τόσο γραπτή όσο και προφορική, όπως αποκαλύπτεται από τον Γιαχβέ στον Μωυσή στο Όρος Σινά και έκτοτε μεταδίδεται πιστά.

Ο Ορθόδοξος Ιουδαϊσμός λοιπόν υποστηρίζει την απαρέγκλιτη τήρηση της Χαλάκα, του Εβραϊκού νόμου, ο οποίος πρέπει να ερμηνευθεί αποκλειστικά με την κληρονομιά. Περισσότερο από οποιοδήποτε θεωρητικό ζήτημα, η τήρηση της αργίας του Σαββάτου, η διατροφή, η ηθική είναι το σήμα κατατεθέν του Ορθοδόξου Ιουδαϊσμού. Άλλοι βασικοί κανονισμοί περιλαμβάνουν την πίστη σε μια μελλοντική ανάσταση των νεκρών, θεϊκή ανταμοιβή και τιμωρία για τους δίκαιους και τους αμαρτωλούς, την επιλογή του Ισραήλ ως λαού που δεσμεύεται από μια διαθήκη με τον Θεό και την έλευση ενός μελλοντικού Μεσσία.

Ο Ορθόδοξος Ιουδαϊσμός δεν αποτελεί δόγμα. Οι σχέσεις μεταξύ των διαφόρων υποομάδων είναι μερικές φορές τεταμένες και τα ακριβή όρια του Ορθοδόξου Ιουδαϊσμού αποτελούν αντικείμενο έντονης συζήτησης. Πολύ χονδρικά, μπορεί να χωριστεί μεταξύ του Υπερορθοδόξου Ιουδαϊσμού, ο οποίος είναι πιο συντηρητικός και του Σύγχρονου Ορθοδόξου Ιουδαϊσμού, ο οποίος είναι σχετικά ανοικτός στην πρόοδο.

Παραπομπές
----------

1. ↑  Tatyana Dumova· Richard Fiordo (30 Σεπτεμβρίου 2011). *Blogging in the Global Society: Cultural, Political and Geographical Aspects*. Idea Group Inc (IGI). σελ. 126. ISBN 978-1-60960-744-9. Haredim regard themselves as the most authentic custodians of Jewish religious law and tradition which, in their opinion, is binding and unchangeable. They consider all other expressions of Judaism, including Modern Orthodoxy, as deviations from God's laws.
2. ↑  «Orthodox Judaism». Berkley Center for Religion, Peace & World Affairs. Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 16 Μαΐου 2012. Ανακτήθηκε στις 18 Ιουλίου 2021. Orthodox Judaism claims to preserve Jewish law and tradition from the time of Moses.
Τμήμα της Ποπίλιας οδού στην επαρχία Ρέτζιο Καλάμπρια
Η **Ποπίλια οδός** (*λατ.* Via Popilia) είναι το όνομα δύο αρχαίων ρωμαϊκών δρόμων που ξεκίνησαν επί υπατίας του Πούμπλιου Ποπίλιου Λαένα. 

Ο πρώτος δρόμος ήταν μια επέκταση της Φλαμίνιας οδού από το  Αρίμινο προς τα βόρεια παράλληλα της Αδριατικής θάλασσας στη σημερινή Βενετία. Το όνομα του δρόμου υπάρχει ακόμα στο σύγχρονο Ρίμινι, που αποτελεί σημείο συνάντησης της Φλαμίνιας οδού από τη Ρώμη, της Αιμίλιας οδού παράλληλα προς την κοιλάδα του Πάδου και της βόρειας Ποπίλιας οδού. Ο δεύτερος δρόμος ταξίδευε από την Καπούα στο Ρήγιο, ως τα Στενά της Μεσσίνας. 

Αρχαιολογικές ανασκαφές έφεραν στο φως έναν ρωμαϊκό ταξιδιωτικό χάρτη (itinerarium) χαραγμένο πάνω σε πέτρα, που μας βοήθησε να μάθουμε περισσότερα για την Ποπίλια. Την οδό διέσχιζε μία τουλάχιστον ρωμαϊκή γέφυρα, η Ponte sul Savuto.

Πηγές
-----

* The Polla Tablet
* Omnes Viae: Via Popilia on the Peutinger Map Αρχειοθετήθηκε 2018-12-09 στο Wayback Machine.
Το **Χονσού** (ιαπωνικά: 本州‎‎, ακριβέστερα **Χόνσ'ου**) είναι το μεγαλύτερο νησί της Ιαπωνίας. Βρίσκεται νοτίως του Χοκκάιντο, βορείως του Σικόκου και βορειοανατολικά του Κιούσου. Είναι το έβδομο μεγαλύτερο νησί του κόσμου και το δεύτερο με το μεγαλύτερο πληθυσμό μετά την Ιάβα.

Το νησί έχει περίπου 1.300 χλμ. μήκος ενώ το εύρος του εκτείνεται από 50 σε 230 χλμ. και η συνολική έκτασή του είναι 227.943 τετραγωνικά χιλιόμετρα, καλύπτοντας το 60% της συνολικής έκτασης της Ιαπωνίας. Είναι μεγαλύτερο από το νησί της Μεγάλης Βρετανίας. Διαθέτει επίσης ακτογραμμή μήκους 10.084 χλμ.

Ορεινή και ηφαιστειογενής περιοχή, το Χονσού πλήττεται συχνά από σεισμούς. Η υψηλότερη κορυφή του είναι το ενεργό ηφαίστειο του Φούτζι στα 3.776 μέτρα. Διαρέεται από πολλούς ποταμούς, μεταξύ των οποίων και ο ποταμός Σινάνο, ο μεγαλύτερος της Ιαπωνίας. Το κλίμα του ποικίλει από τον ψυχρό βορρά μέχρι τον υποτροπικό νότο.

Ο πληθυσμός του είναι 103.000.000 (2005), συγκεντρωμένος στις διαθέσιμες πεδινές περιοχές, κυρίως στην πεδιάδα Κάντο, όπου το 25 % του πληθυσμού διαμένει εντός ή γύρω από το Τόκυο και τη Γιοκοχάμα. Άλλες πόλεις περιλαμβάνουν τις Κυότο, Οσάκα, Κόμπε, Χιροσίμα, Σέννται και Νάγκογια. Το νησί χωρίζεται σε πέντε περιοχές και εμπεριέχει 34 περιφέρειες, μεταξύ των οποίων και η μητροπολιτική περιφέρεια του Τόκυο.

Τα τρία τέταρτα των βασικών, σημαντικών και σύγχρονων πόλεων της Ιαπωνίας βρίσκονται στο Χονσού όπως οι Τόκυο, Γιοκοχάμα, Ναγκόγια, Κόμπε, Κυότο, Άκιτα, Σεντάι, Φουκουσίμα, Νιιγκάτα και Χιροσίμα. Επίσης, εδώ βρίσκονται και σημαντικά πολιτιστικά κέντρα όπως το Κυότο, η Νάρα και η Καμακούρα.

Το νησί περιλαμβάνει και σημαντικές αγροτικές περιοχές. Η Νιιγκάτα θεωρείται ως σημαντικός παραγωγός ρυζιού, οι πεδιάδες του Κάντο και του Νόμπι παράγουν ρύζι και λαχανικά, το Γιαμαμάσι είναι μείζων φρουτο-παραγωγή περιοχή και το Αομόρι είναι γνωστό για τα μήλα του.

Μια σειρά από βουνά διατρέχουν κατά μήκος το νησί του Χονσού. Εκτός από το βουνό Φούτζι («Φούτζι-σαν» ή «Φούτζι-γιάμα», το υψηλότερο όλης της Ιαπωνίας), στο Χονσού βρίσκονται και οι Ιαπωνικές Άλπεις. Η ύπαρξη των βουνών ευθύνονται και για τις σημαντικές κλιματολογικές διαφορές μεταξύ της νότιας ή ανατολικής πλευράς και της δυτικής ή βόρειας.

Παραπομπές
----------

1. 1 2  Επίσημα στοιχεία

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
--------------------

|  |  |
| --- | --- |
| Commons logoCommons logo | Τα Wikimedia Commons έχουν πολυμέσα σχετικά με το θέμα   **Χονσού** |

* Χονσού, Εγκυκλοπαίδεια Μπριτάνικα] (Αγγλικά)

  


|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
| Καθιερωμένοι όροι | 
* WorldCat
* VIAF: 240423304
* LCCN: sh86004882
* GND: 4240123-9
* BNF: cb11981340t (data)

 |

 |

|  |  |
| --- | --- |
| 

|  |
| --- |
| * Πύλη:Γεωγραφία
* Πύλη:Ασία
* Πύλη:Ιαπωνία
 |

 |
Οι επαρχίες του Βασιλείου Σέρβων, Κροατών και Σλοβένων 1918-1922
Η **επαρχία του Μαυροβουνίου** (*σερβικά : Покрајина Црна Гора*) ήταν Διοικητική διαίρεση του Βασιλείου Σέρβων, Κροατών και Σλοβένων από το 1918 έως το 1922. Η κατάργηση της είχε προγραμματιστεί με το Σύνταγμα Βιντοβντάν του 1921. Σύμφωνα με την απογραφή του 1921 είχε 199.227 κατοίκους με έκταση 9.668 τετραγωνικά χλμ.

Ιστορία
-------

Με την Συνέλευση της Ποντγκόριτσα που έγινε στις 28 Νοεμβρίου 1918 εξελέγη εθνική εκτελεστική επιτροπή η οποία λειτούργησε ως προσωρινή κυβέρνηση της επαρχίας. Το συμβούλιο που εκλέγει αποτελείται από τους: Στέβο Βούκοτιτς , Σπάσογιε Πίλετιτς, Λαζάρ Νταμιάνοβιτς, Ρίστο Γογίτς και πρόεδρος ο Μάρκο Ντάκοβιτς. Τον Απρίλιο του 1919 στη κυβέρνηση της επαρχίας στάλθηκε βασιλικός επίτροπος Ίβο Παβίτσεβιτς, η θητεία του έληξε τον Απρίλιο του 1922.

Διοικητική διαίρεση
-------------------

* Οκρούγκ Αντριγιέβιτσκι
* Οκρούγκ Μπάρσκι
* Οκρούγκ Κολασίν
* Οκρούγκ Νίκσιτς
* Οκρούγκ Ποντγκόριτσα
* Οκρούγκ Τσετίνιε

Αναφορές
--------

* Резултати Пописа становништва Краљевине СХС 1921
Σαλάμι αέρος
Το **σαλάμι** είναι αλλαντικό και ο όρος χρησιμοποιείται για μια ποικιλία από ζυμωμένα και ξεραμένα στον αέρα λουκάνικα που παρασκευάζονται από διάφορα κρέατα. Παραδοσιακά το σαλάμι ήταν δημοφιλές στους Νοτιοευρωπαίους αγρότες γιατί μπορεί να διατηρηθεί για αρκετές μέρες σε θερμοκρασία δωματίου και γιατί ήταν φθηνό και εύκολα διαθέσιμο. Σε όλη την Ευρώπη παρασκευάζονται πολυάριθμες ποικιλίες από σαλάμι. Το όνομα του σαλαμιού προέρχεται από την ιταλική λέξη *sale* που σημαίνει αλάτι και αναφέρεται στο αλάτισμα (πάστωμα) ως μέσο διατήρησης του κρέατος.

Παρασκευή
---------

Το παραδοσιακό σαλάμι παρασκευάζεται από αλεσμένο κρέας (μοσχαρίσιο, χοιρινό ή από πουλερικά) και αλάτι, μπαχαρικά, σκόρδο, κρασί, διάφορα βότανα και ξύδι.

Τα υλικά αναμειγνύονται και αφήνονται να ζυμωθούν για μια μέρα. Κατόπιν, το μείγμα τυλίγεται με ζωική ή μη φαγώσιμη συνθετική (από κυτταρίνη) μεμβράνη και αφήνεται στον αέρα να ξεραθεί. Για την επιτάχυνση της ζύμωσης και για να ξεκινήσει η διαδικασία ξήρανσης χρησιμοποιείται Θερμική επεξεργασία (γύρω στους 40°C). Υψηλότερες θερμοκρασίες (περίπου 60°C) χρησιμοποιούνται για να σταματήσει η ζύμωση όταν επιτευχθεί το επιθυμητό pH, αλλά τo προϊόν δεν μαγειρεύεται πλήρως (η θερμοκρασία φθάνει τους 70°C). Στη μεμβράνη προστίθενται ορισμένες φορές εξωτερικά φαγώσιμοι μύκητες (πενικίλιο) προκειμένου να προσθέσουν γεύση, να διευκολύνουν την ξήρανση και να παρεμποδίσουν την αλλοίωση.

Δείτε επίσης
------------

* Λουκάνικο
* Παστουρμάς

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
--------------------

* Πολυμέσα σχετικά με το θέμα  Salami στο Wikimedia Commons
* Λεξιλογικός ορισμός του σαλάμι  στο Βικιλεξικό

  


|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
| Καθιερωμένοι όροι | 
* GND: 4502763-8

 |

 |
Οι **εσωκομματικές εκλογές του ΠΑΣΟΚ του 2004** πραγματοποιήθηκαν στις 8 Φεβρουαρίου. Μόνο ένας υποψήφιος διεκδίκησε την προεδρία, ο Γιώργος Παπανδρέου, που συγκέντρωσε το 99,70% των ψήφων. Στις εκλογές συμμετείχαν 1.020.145 μέλη και φίλοι του κόμματος, ρεκόρ συμμετοχής για εσωκομματικές εκλογές στην Ελλάδα.

Ιστορικό και μετέπειτα γεγονότα
-------------------------------

Τον Ιανουάριο του 2004, ο Κώστας Σημίτης παραιτήθηκε από την ηγεσία του ΠΑΣΟΚ και μοναδικός υποψήφιος για τη θέση ήταν ο γιος του Ανδρέα Παπανδρέου, Γιώργος.

Μετά την εκλογική ήττα το 2004, το Μάρτιο του 2005 διεξήχθη το 7ο Συνέδριο του ΠΑΣΟΚ, με σκοπό την ανασυγκρότηση του κόμματος, την επικαιροποίηση του καταστατικού και την εκλογή νέων οργάνων. Γραμματέας του Εθνικού Συμβουλίου, όπως μετονομάστηκε η Κεντρική Επιτροπή, εξελέγη η Μαριλίζα Ξενογιαννακοπούλου. Το ΠΑΣΟΚ ξεκίνησε μια διαδικασία ανασυγκρότησης του κόμματος σε όλα τα επίπεδα και προσαρμογής της οργανωτικής του δομής με έμφαση στη συμμετοχή του πολίτη, την αποκέντρωση και τη χρήση νέων τεχνολογιών. Το 2006 ο Παπανδρέου προχώρησε στην αναδιάρθρωση της οργανωτικής δομής του κόμματος. Στο πλαίσιο αυτό, γραμματέας του Εθνικού Συμβουλίου ανέλαβε ο Νίκος Αθανασάκης.

Τον Μάιο του 2007 διοργανώθηκε Προγραμματικό Συνέδριο, με σκοπό τον καθορισμό και την εξειδίκευση του προγράμματος του κόμματος. Ωστόσο, στις πρόωρες εκλογές που διεξήχθησαν στις 16 Σεπτεμβρίου 2007, το κίνημα δεν μπόρεσε να τις κερδίσει. Στις εκλογές έλαβε το 38,1% των ψήφων και 102 έδρες. Μετά το αρνητικό αποτέλεσμα, ο Παπανδρέου ζήτησε την ανανέωση της εμπιστοσύνης στο πρόσωπό του. Ο Ευάγγελος Βενιζέλος ανακοίνωσε την ίδια ημέρα των εκλογών την υποψηφιότητά του για τη θέση του προέδρου. Υποψήφιος στις εκλογές ανάδειξης προέδρου του κόμματος, που διεξήχθησαν στις 11 Νοεμβρίου, ήταν ο Κώστας Σκανδαλίδης. Επανεξελέγη ο Γιώργος Παπανδρέου με ποσοστό 55% έναντι 38% τουΒενιζέλου.

Παραπομπές
----------

1. ↑  Αρχίζει την Πέμπτη το 7ο τακτικό συνέδριο του ΠΑΣΟΚ
2. ↑  Η Μ. Ξενογιαννακοπούλου Γραμματέας του ΠΑΣΟΚ
3. ↑  Ο Νίκος Αθανασάκης γραμματέας του ΠΑΣΟΚ – Τα μέλη του νέου Πολιτικού Συμβουλίου
4. ↑  Συνέδριο νέας εποχής για το ΠαΣοΚ
5. ↑  ΠΑΣΟΚ. ΠΡΟΓΡΑΜΜΑΤΙΚΟ ΣΥΝΕΔΡΙΟ
6. ↑  Τρίτος πόλος ο Σκανδαλίδης
7. ↑  Καθαρή νίκη Γ.Παπανδρέου στις εκλογές για την προεδρία του ΠΑΣΟΚ

|  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| 

| π • σ • ε
Εσωκομματικές εκλογές ΠΑΣΟΚ και ΚΙΝΑΛ |
| --- |
|  |
| ΠΑΣΟΚ | 
* 19961
* 2004
* 2007
* 2012
* 2015
 |
|  |
| ΚΙΝΑΛ | 
* 2017
* 2021
* *2025*
 |
|  |
| 
1  Οι εκλογές δεν πραγματοποιήθηκαν με καθολική ψηφοφορία των μελών του κόμματος αλλά από τους συνέδρους του κόμματος |

 |

|  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| 

| π • σ • ε
Εσωκομματικές εκλογές στην Ελλάδα |
| --- |
|  |
| ΝΔ | 
* 2009
* 2015-16
 |
|  |
| ΠΑΣΟΚ | 
* 2004
* 2007
* 2012
* 2015
 |
|  |
| ΚΙΝΑΛ | 
* 2017
* 2021
* *2025*
 |
|  |
| ΣΥΡΙΖΑ | 
* 2022
* 2023
 |

 |