recursal/SuperWikiNEXT-32B huggingface dataset:
Η **Δόμνα Παπάζογλου** (1902-1982) ήταν ελληνίδα κομμουνίστρια και στέλεχος του ΚΚΕ.

Βιογραφία
---------

Γεννήθηκε το 1902 στην Κωνσταντινούπολη από εύπορη οικογένεια. Ήρθε με την οικογένειά της στην Ελλάδα το 1920 και σπούδασε στη Νομική Σχολή του Πανεπιστημίου Αθηνών, όπου γνώρισε και τον πρώτο σύζυγό της Γιώργο Κολοζώφ, στέλεχος της ΟΚΝΕ. Εντάχθηκε στην ΟΚΝΕ το 1924 και αργότερα έγινε μέλος του ΚΚΕ.

Εργάστηκε στην Εθνική Τράπεζα της Ελλάδας, θέση που εγκατέλειψε για να αφοσιωθεί στο κομμουνιστικό κίνημα. Ανέλαβε θέση γραμματέα στον μηχανισμό της Κ.Ε του ΚΚΕ.
Το 1931 ο άνδρας της Γιώργος Κολοζώφ δραπέτευσε στη Σοβιετική Ένωση. Το 1932 παντρεύτηκε το στέλεχος του ΚΚΕ Γιάννη Ιωαννίδη, αφού είχε χωρίσει με τον Κολοζώφ.

Κατά τη διάρκεια της δικτατορίας Μεταξά πέρασε στην παρανομία και συνελήφθη στις αρχές του 1938 στη Θεσσαλονίκη, μαζί με τον Πέτρο Ρούσο και τη Χρύσα Χατζηβασιλείου.
Εκτοπίστηκε μαζί με τους συντρόφους της στην Κίμωλο.

Η γερμανική κατοχή την βρήκε εξόριστη στην Κίμωλο, απ' όπου δραπέτευσε μαζί με τους 36 άλλους πολιτικούς κρατούμενους του νησιού στις 20 Απρίλη του 1941. Κατέφυγε μαζί με τους περισσότερους συντρόφους της στην Αθήνα και εργάστηκε για την ανασυγκρότηση του ΚΚΕ και παράλληλα τη δημιουργία και συγκρότηση του ΕΑΜ (Εθνικό Απελευθερωτικό Μέτωπο).

Κατά τη διάρκεια του εμφυλίου πολέμου εντάχθηκε στις τάξεις του ΔΣΕ και στα τέλη του 1949 βρέθηκε πολιτική εξόριστη στην Βουδαπέστη και κατόπιν στο Βουκουρέστι.
Επέστρεψε στην Ελλάδα το 1975 και μέχρι το τέλος της ζωής της ήταν μέλος του ΚΚΕ.

Παραπομπές
----------

1. ↑  Μαρία Καραγιώργη (2007) σελ. 219
2. ↑  Μαρία Καραγιώργη (2007) σελ. 217
3. ↑  Τσιντζιλώνης (1989) σελ. 79
4. ↑  Βασίλης Νεφελούδης (2007) σελ. 167
5. ↑  Πέτρος Ρούσος, "*Η Μεγάλη Πενταετία*" (β΄έκδοση, Αθήνα, 1978) βιβλίο Α': "*Το ξεκίνημα 1940-1941*", σελ. 37: "*Ο πόλεμος ξεσπά στην Ελλάδα*": "...Στην Κίμωλο βρίσκονταν τότε εκτοπισμένα δεκάδες στελέχη του κομμουνιστικού κόμματος, όπως η Χρύσα Χατζηβασιλείου (γραμματέας της κομματικής ομάδας των εξορίστων) μέλος της Κ.Ε. του Κ.Κ.Ε. ο Πέτρος Ρούσος..." κλπ
6. ↑  Ιστορία τη Αντίστασης 1940-45 (1979), σελ.201

Πηγές
-----

1. Δοκίμιο Ιστορίας του ΚΚΕ, Α' τόμος 1919-1949, εκδόσεις Σύγχρονη Εποχή, Αθήνα 2012
2. Ιστορία της Αντίστασης 1940-45, εκδόσεις Αυλός, Αθήνα 1979
3. "Η Μεγάλη Πενταετία", Πέτρος Ρούσος, εκδόσεις Σύγχρονη Εποχή, Αθήνα 1976
4. "Ακτίνα Θ'", Βασίλης Νεφελούδης, εκδόσεις της Εστίας, Αθήνα 2007
5. "Μέχρι την απόδραση", Καραγιώργη Μαρία, εκδόσεις: Φυτράκης, Αθήνα 1989
6. "ΟΚΝΕ 1922-1943", Χρήστος Ν. Τσιντζιλώνης, εκδόσεις Σύγχρονη Εποχή, Αθήνα 1989
O **Χορός των Μαχαιριών** ή αλλιώς «**Πιτσάκ**» είναι ένοπλος χορός που έχει τις ρίζες του στην αρχαία Ελλάδα. Ποντιακός χορός, η πλοκή του οποίου είναι παρόμοια με αυτή που αναφέρει και ο Ξενοφών στην «Κύρου Ανάβαση».

Για πολλούς ο Χορός των Μαχαιριών ή αλλιώς Πιτσάκ κλείνει τον Πυρρίχιο χορό. Αφού τα δύο πιο δυνατά παλικάρια που έμεναν ακούραστα, συνέχιζαν με τον χορό αυτό. Οι δύο χορευτές (Πυρριχιστές) ξέφευγαν από τον κύκλο και συνέχιζαν με έναν χορό στον οποίο κρατούσαν μαχαίρια. Με τα οποία αυτοσχεδιάζουν, μιμούμενοι επίθεση και άμυνα. Οι παλαιότεροι πετούσαν το μαχαίρι στον αέρα και μάλιστα μερικοί το έπιαναν με το στόμα. Το τέλος του χορού μας δίνει ζωντανή την εικόνα της μάχης.

Το Πιτσάκ είναι ένας ελεύθερος Ποντιακός χορός και βασίζει το ρυθμό του στον «πυρρίχιο πόδα». Ένα μουσικό μέτρο σύντομο, γι’ αυτό και σαν ρυθμός είναι έντονος και ζωηρός.

Τον χορό αυτό μπορεί να τον συναντήσετε και με τις ονομασίες: «Tη μαχαιρί» ή «Πιτσάκ οϊνί» η Τούρκικη ονομασία του χορού.

Ξενοφώντος Κύρου Ανάβαση
------------------------

Όπως αναφέρθηκε, ο Χορός των Μαχαιριών είναι γνωστός χορός στον Πόντο από την αρχαία εποχή και η πλοκή του είναι παρόμοια με αυτήν που παρουσιάζει ο Ξενοφών. Συγκεκριμένα, ο Ξενοφών στην «Κύρου Ανάβαση» περιγράφει τη δεξίωση που έδωσε για τους Παφλαγόνες και τον χορό Πιτσάκ ως εξής:

«Δύο Θράκες, στα Κοτύωρα, χόρεψαν ένα χορό με συνοδεία φλογέρας, φορτωμένοι με τον οπλισμό τους.

Επέδειξαν δε μεγάλη ευλυγισία στα πηδήματα και στον χειρισμό των σπαθιών τους. Στο τέλος ένας από τους δύο, όπως πίστεψαν οι καλεσμένοι, χτύπησε θανατηφόρα τον άλλο. Ο οποίος έπεσε καταγής, μιμούμενος με πολλή πειστικότητα τον πεθαμένο».

Όπως και τότε, έτσι και στον Πόντο, ο χορός χορευόταν από 2 χορευτές που κρατούσαν μαχαίρια, με κατάληξη τον εικονικό θάνατο του ενός. Ο νικητής της διαμάχης κέρδιζε την καρδιά μιας νέας κοπέλας, για χάρη της οποίας και δίδονταν αυτή η μάχη.

Σημερινή παραλλαγή του Πιτσάκ
-----------------------------

Στη σημερινή παραλλαγή αυτού του Χορού των Μαχαιριών, οι δύο χορευτές μετά την διαμάχη τους πετούν τα μαχαίρια και αγκαλιάζονται, δίνοντας ένα μήνυμα συμφιλίωσης.

Παραπομπές
----------

1. ↑  Πιτσάκ – Χορός των Μαχαιριών
Κατασκευή της περιβάλλουσας μιας οικογένειας καμπυλών
Στα μαθηματικά, **περιβάλλουσα** ονομάζεται η καμπύλη ή η επιφάνεια που *περιβάλλει* όλες τις καμπύλες ή επιφάνειες τις οποίες παριστάνει μια εξίσωση, όταν η παράμετρος που υπάρχει μέσα σ` αυτήν την εξίσωση, παίρνει όλες τις δυνατές τιμές.

Στη γεωμετρία, η περιβάλλουσα μιας οικογένειας καμπυλών στο επίπεδο είναι μια καμπύλη, η οποία είναι εφαπτόμενη  σε κάθε μέλος της οικογένειας σε ένα σημείο. Κλασικά ένα σημείο πάνω στην περιβάλλουσα μπορεί να θεωρηθεί ως η τομή δύο "γειτονικών" καμπυλών, εννοώντας το όριο των τομών των κοντινών καμπυλών. Αυτή η ιδέα γενικεύεται σε μια περιβάλλουσα των επιπέδων στο χώρο κοκ σε μεγαλύτερες διαστάσεις.

Περιβάλλουσα οικογένειας καμπυλών
---------------------------------

Έστω ότι κάθε καμπύλη *C**t* στην οικογένεια δίνεται από *f**t*(*x*, *y*)=0, όπου *t* είναι μία παράμετρος. Γράφουμε *F*(*t*, *x*, *y*)=*f**t*(*x*, *y*) και υποθέτουμε ότι η *F* είναι παραγωγίσιμη.

Η περιβάλλουσα της οικογένειας *C**t* ορίζεται τότε ως το σύνολο των σημείων για τα οποία

{\displaystyle F(t,x,y)={\partial F \over \partial t}(t,x,y)=0}
για κάποια τιμή του *t*,

όπου {\displaystyle \partial F/\partial t} είναι η μερική παράγωγος της *F* ως προς το *t*.

Να σημειωθεί ότι αν *t* και*u*, *t*≠*u* είναι δυο τιμές της παραμέτρου τότε η τομή των καμπυλών *C**t* και *C**u* δίνεται από

{\displaystyle F(t,x,y)=F(u,x,y)=0\,}
η ισάξια 

{\displaystyle F(t,x,y)={\frac {F(u,x,y)-F(t,x,y)}{u-t}}=0.}
Έχοντας u→t παίρνουμε τον παραπάνω ορισμό.

Μια σημαντική ειδική περίπτωση συμβαίνει όταν η *F*(*t*, *x*, *y*) είναι ένα πολυώνυμο στο *t*. Αυτό περιλαμβάνει με την απαλοιφή των παρονομαστών, την περίπτωση που *F*(*t*, *x*, *y*) είναι μια ρητή συνάρτηση στο *t*. Σε αυτή την περίπτωση ο ορισμός ισοδυναμεί με το *t* να είναι η διπλή ρίζα της *F*(*t*, *x*, *y*), ώστε η εξίσωση της περιβάλλουσας μπορεί να βρεθεί θέτοντας τη διακρίνουσα της *F* στο 0.

Για παράδειγμα, έστω ότι *C**t* είναι η ευθεία της οποίας οι τομές με *x* και *y* είναι *t* και 1−*t*, αυτό φαίνεται από την εικόνα επάνω. Η εξίσωση της *C**t* είναι

{\displaystyle {\frac {x}{t}}+{\frac {y}{1-t}}=1}
ή, απαλείφοντας τα κλάσματα

{\displaystyle x(1-t)+yt-t(1-t)=t^{2}+(-x+y-1)t+x=0.\,}
Η εξίσωση της περιβάλλουσας είναι τότε

{\displaystyle (-x+y-1)^{2}-4x=(x-y)^{2}-2(x+y)+1=0.\,}
Συχνά όταν η *F* δεν είναι ρητή συνάρτηση της παραμέτρου μπορεί να περιοριστεί σε αυτή την περίπτωση από μία κατάλληλη αντικατάσταση. Για παράδειγμα αν η οικογένεια δίνεται από τον τύπο *C*θ με μια εξίσωση της μορφής 

*u*(*x*, *y*)cosθ+*v*(*x*, *y*)sinθ=*w*(*x*, *y*), 

μετά θέτοντας *t*=*e**i*θ, cosθ=(*t*+1/*t*)/2, sinθ=(*t*-1/*t*)/2*i* αλλάζουμε την εξίσωση της καμπύλης σε 

{\displaystyle u{1 \over 2}(t+{1 \over t})+v{1 \over 2i}(t-{1 \over t})=w}
ή 

{\displaystyle (u-iv)t^{2}-2wt+(u+iv)=0.\,}
Η εξίσωση της περιβάλλουσας δίνεται τότε με το να θέσουμε τη διακρίνουσα ίση με 0:

{\displaystyle (u-iv)(u+iv)-w^{2}=0\,}
ή 

{\displaystyle u^{2}+v^{2}=w^{2}.\,}

Παραπομπές
----------



|  |  |
| --- | --- |
| 

|  |
| --- |
| * Πύλη:Μαθηματικά
 |

 |
Οι Αγωνιστικές Κινήσεις είναι ένα αριστερό φοιτητικό σχήμα που παρεμβαίνει σε Φοιτητικούς Συλλόγους στην Ελλάδα.

Ιστορικό
--------

Οι Αγωνιστικές Κινήσεις συγκροτήθηκαν και ξεκίνησαν να παρεμβαίνουν στα πανεπιστήμια και τα ΚΑΤΕΕ το 1983 μέσα από κοινή συμπόρευση της σπουδάζουσας του ΚΚΕ (μ-λ) και ανένταχτων αγωνιστών με τη διακήρυξη Τα 10 σημεία ενότητας των Αγωνιστικών Κινήσεων. 

Οι Αγωνιστικές Κινήσεις παρεμβαίνουν στις σχολές με κατεύθυνση την αγωνιστική ανασυγκρότηση του Φοιτητικού Κινήματος και των Φοιτητικών Συλλόγων σε αντιπαράθεση με τον έλεγχό τους από το κράτος και τους μηχανισμούς του. Παρεμβαίνουν στις σχολές με μια κατεύθυνση Αντικαπιταλιστική, ενάντια στην κλοπή του πλούτου που παράγουν οι εργαζόμενοι από το κεφάλαιο. Αντιιμπεριαλιστική, ενάντια στους πολέμους και την εξάρτηση της Ελλάδας από τους Ευρωπαίους και Αμερικάνους ιμπεριαλιστές. Αντιδιαχειριστική, ενάντια κάθε μορφής συν ιαχείρισης των προβλημάτων του λαού μέσα στα πλαίσια του συστήματος, και φυσικά της εκπαίδευσης του. Αντιφασιστική, ενάντια στην φασιστικοποίηση της δημόσιας ζωής, στην καταστολή του φοιτητικού και λαϊκού κινήματος, τις διώξεις των αγωνιστών του, στο χτύπημα από τους μηχανισμούς καταστολής των φοιτητικών και λαϊκών αγώνων.

Οι Αγωνιστικές Κινήσεις παλεύουν ενάντια στους ταξικούς φραγμούς στην εκπαίδευση, ενάντια στα ιδιωτικά πανεπιστήμια για δημόσια και δωρεάν παιδεία για όλους χωρίς αποκλεισμούς και πτυχία με επαγγελματικά δικαιώματα. Παλεύουν για τη μαζική εμπλοκή των φοιτητών στις συλλογικές διαδικασίες. Παλεύουν για την συγκρότηση ενός πανεκπαιδευτικού μετώπου φοιτητών, εκπαιδευτικών και μαθητών που σε σύνδεση με το υπόλοιπο λαϊκό κίνημα θα παλεύει για δικαιώματα και ελευθερίες.

Οι Αγωνιστικές Κινήσεις εκδίδουν 2 φορές το χρόνο το περιοδικό Έναυσμα.
Στο Πόκερ, ο όρος "ποτ" αναφέρεται στο συνολικό ποσό των χρημάτων που έχουν στοιχηματίσει οι παίκτες κατά την διάρκεια ενός μοναδικού γύρου ή παιχνιδιού, βάσει των κανόνων στοιχηματισμού της εκάστοτε παραλλαγής που επιλέγεται να παιχτεί. Είναι δυνατόν η ονομασία "ποτ" να συνδέεται ή να προέκυψε από την έννοια του "jackpot".

Στην κορύφωση ενός γύρου, είτε επειδή όλοι πλην ενός παίκτη έχουν πετάξει τα χαρτιά τους (αναδίπλωση), είτε λόγω της τελικής αναμέτρησης (showdown), το ποτ διεκδικείται ή κατανέμεται στον ή τους παίκτες με τα νικητήρια φύλλα. Υπάρχουν περιπτώσεις όπου το ποτ μπορεί να κοινοποιηθεί ανάμεσα σε διάφορους παίκτες. Αυτό συμβαίνει συχνά σε παιχνίδια με κανόνες για την υψηλότερη ή χαμηλότερη αξία χεριών, όπου όχι μόνο το καλύτερο χέρι μπορεί να κερδίσει, αλλά και το χειρότερο υπό συγκεκριμένες προϋποθέσεις, μπορεί να αποσπάσει ένα μέρος του ποτ.

Για περισσότερες πληροφορίες σχετικά με τις πλευρικές δοχεία, ανατρέξτε στο ""Όλοι μέσα"".

Βλέπε επίσης
------------

* Γλωσσάρι όρων πόκερ

Πρότυπο:Poker footer
Τοιχογραφία με ιστορική σκηνή, η πρώτη τέτοια στις αρχαίες ρωμαϊκές τοιχογραφίες.
Η **Νεκρόπολη του Εσκουιλίνου** (ιταλ.: *Necropoli dell' Esquilino*) ήταν μία προϊστορική νεκρόπολη στον Eσκουιλίνο λόφο στη Ρώμη, σε χρήση μέχρι το τέλος του 1ου αι. μ.Χ..

Χρησιμοποιήθηκε, όταν η νεκρόπολη της Αγοράς περιέπεσε σε αχρηστία στα μέσα του 8ου αι. π.Χ. (εκτός από ταφές παιδιών, που συνεχίστηκαν εκεί μέχρι τα τέλη του 7ου αι. π.Χ.) και μαρτυρεί την επέκταση της Ρώμης προς τον Βέλιο λόφο. Οι ταφές της έχουν πλουσιότερα ταφικά αντικείμενα και είναι καλύτερα εφοδιασμένες με όπλα, χαρακτηριστικό μίας αριστοκρατικής πλέον τάξης πολεμιστών, όπως ήδη υπήρχε σε άλλες περιοχές κατά μήκος των ακτών της Τυρρηνικής θάλασσας όπως η Ετρουρία και η Καμπανία. Όσον αφορά την πρωτοϊστορική περίοδο, οι ταφές είναι της προχωρημένης «δεύτερης φάσης» και -πιο τυπικές- της «τρίτης φάσης», η οποία χαρακτηρίζεται από πιο συμπιεσμένα (και όχι σφαιρικά) αγγεία, με πιο επιμήκεις λαβές προς την κορυφή και περισσότερο διακόσμηση «με πλευρές» (costolature) παρά χυτή ή σκαλιστή.

Τάφος 99
--------

* Τοιχογραφία με ιστορική σκηνή αποχαιρετισμού.

Βιβλιογραφία
------------

* Ranuccio Bianchi Bandinelli και Mario Torelli, L'arte dell'antichità classica, Etruria-Roma, Utet, Τορίνο 1976.

Δείτε επίσης
------------

* Προϊστορικοί τάφοι στο
	+ Αψίδα του Αυγούστου (φάση «Υπο-Απεννίνια»)
	+ Ναός Αντωνίνου και Φαυστίνας (πρώτη φάση "Λατινική", δεύτερη φάση "Ρωμαϊκή")
* Παλατίνικες καλύβες

Αναφορές σε πηγές
-----------------
**Η κομητεία Randolph** βρίσκεται μεταξύ των βουνών Ozark και του Δέλτα του Αρκάνσας στην πολιτεία του Αρκάνσας των ΗΠΑ. Η κομητεία πήρε το όνομά της από τον Τζον Ράντολφ, έναν Αμερικανό γερουσιαστή από τη Βιρτζίνια με επιρροή στην απόκτηση έγκρισης από το Κογκρέσο για την Αγορά της Λουιζιάνα, η οποία περιλαμβάνει τη σημερινή κομητεία Ράντολφ. Δημιουργήθηκε ως η 32η κομητεία του Αρκάνσας στις 29 Οκτωβρίου 1835, η κομητεία Randolph έχει δύο ενσωματωμένες πόλεις, συμπεριλαμβανομένης της Ποκαχόντας, της έδρας της κομητείας και της πολυπληθέστερης πόλης. Η κομητεία είναι επίσης η τοποθεσία πολλών μη ενσωματωμένων κοινοτήτων και πόλεων φαντάσματα .

Η κομητεία Randolph καταλαμβάνει 656,04 square miles (169,910 ha) και περιείχε πληθυσμό 18.571 κατοίκων σύμφωνα με την Απογραφή του 2020. 

  

Σύμφωνα με το Γραφείο Απογραφής των ΗΠΑ, η κομητεία έχει συνολική έκταση 656,04 square miles (1,699,1 km2) , εκ των οποίων 651,83 square miles (1,688,2 km2) είναι ξηρά και 4,21 square miles (10,9 km2) (0,6%) είναι νερό.

1. ↑  «Census - Geography Profile: Randolph County, Arkansas». Ανακτήθηκε στις 21 Ιανουαρίου 2023.
Η **Σάρβαρ** (γερμανικά: Kotenburg‎‎ ή Rotenturm an der Raab; λατινικά: Bassiana‎‎; σλοβενικά: Mala Sela‎‎) είναι πόλη στην επαρχία Βας, στην Ουγγαρία.

Το Σάρβαρ βρίσκεται στις όχθες του ποταμού Ράμπα στο Κεμενεσάτ. Έχει σχεδόν 16.000 κατοίκους. Η πόλη έχει γίνει ένα τουριστικό κέντρο διεθνούς φήμης.

Ετυμολογία
----------

Το Sár σημαίνει "λάσπη" στα Ουγγρικά, και το *vár* σημαίνει "κάστρο". Το δεύτερο τμήμα της λέξης είναι ένα συνηθισμένο επίθεμα για τα ονόματα των οικισμών.

Ιστορία
-------

Κατά τη διάρκεια του Β' Παγκοσμίου Πολέμου, το Σάρβαρ χρησιμοποιήθηκε ως κέντρο φυλάκισης Πολωνών στρατιωτών που είχαν φτάσει στην Ουγγαρία το 1939. Αργότερα στον πόλεμο, το Σάρβαρ χρησιμοποιήθηκε ως στρατόπεδο συγκέντρωσης για τον εγκλεισμό χιλιάδων Σερβικών οικογενειών, που εκδιώχθηκαν από Ούγγρους στρατιώτες από τα σπίτια τους στη βόρεια Σερβία το 1941.Τώρα, υπάρχει ένα μνημείο και ένα νεκροταφείο για εκατοντάδες Σέρβους, που πέθαναν στο στρατόπεδο συγκέντρωσης του Σάρβαρ.

Αξιοθέατα
---------

Τα αξιοθέατα του Σάρβαρ περιλαμβάνουν το σπα (με τα διάσημα ιαματικά νερά), μια Μπαρόκ εκκλησία, έναν αμπελώνα, το δάσος του πάρκου και τη λίμνη Σονακάζο. Αρκετά σπάνια εκθέματα παρουσιάζονται στις αίθουσες του Μουσείου Φέρεντς Νάντοσντι.

### Κάστρο

Εναέρια άποψη του κάστρου
Εξαιτίας της οικογένειας Νάντοσντι, το κάστρο του Σάρβαρ, που ονομάζεται τώρα Κάστρο Νάντοσντι, έπαιξε σημαντικό ρόλο στην πρόοδο του ουγγρικού πολιτισμού κατά τον 16ο και τον 17ο αιώνα. Το πρώτο βιβλίο της Ουγγρικής γλώσσας, *Η Καινή Διαθήκη* του 1541, εκτυπώθηκε εδώ. Η αίθουσα του ιππότη του κάστρου είναι διακοσμημένη με σκηνές μάχης του κόμη Φέρεντς Νάντοσντι (ο οποίος παντρεύτηκε την φημισμένη Ελισάβετ Μπάτορι) και με σκηνές από την Παλαιά Διαθήκη.

Το κάστρο και το συγκρότημα κατοικιών του Νάντοσντι αργότερα έγιναν ιδιοκτησία των βασιλιάδων της Βαυαρίας, και ο πρώην βασιλιάς Λουδοβίκος Γ' πέθανε εκεί το 1921, τρία χρόνια μετά την ανατροπή του. Ο τελευταίος ιδιοκτήτης του οποίου η περιουσία απαλλοτριώθηκε το 1945 ήταν ο πρίγκιπας Φραντς της Βαυαρίας, γιος του Λουδοβίκου Γ ́. Ο εγγονός του Λουδοβίκου, ο Πρίγκιπας Αλβέρτος της Βαυαρίας, έζησε στην εξορία στη Βουδαπέστη μεταξύ του 1939 και του 1944 και επισκέφθηκε περιστασιακά τον θείο του Φραντς με την οικογένειά του πριν συλληφθούν από την Γκεστάπο και απελαθούν σε στρατόπεδα συγκέντρωσης στη Γερμανία. Ο πρίγκιπας Φραντς είχε δημιουργήσει ένα αγροτικό εκτροφείο αλόγων εδώ. Τα άλογα αυτά τα πήρε μαζί του στο Κάστρο Λοϊτστέτεν στη Βαυαρία όταν έφυγε. Πολλοί από τους υπαλλήλους του κάστρου επίσης κατέφυγαν εκεί.

Δίδυμες πόλεις - αδελφές πόλεις
-------------------------------

Το Σάρβαρ είναι αδελφοποιημένο με: 

* Σέινι, Ρουμανία
* Σόνταγκμπεργκ, Αυστρία
* Στάινχαϊμ αν ντερ Μουρ, Γερμανία
* Ούχερσκε Χραντίστε, Τσεχική Δημοκρατία

Παραπομπές
----------

1. ↑  «Susret preživelih logoraša "Šarvara"».
2. ↑  «Susret preživelih logoraša "Šarvara"».
3. ↑  *Encyclopædia Britannica: a new survey of universal knowledge*, vol. 14 (1961), p. 413
4. ↑  «Testvérvárosok». *sarvarvaros.hu* (στα Ουγγρικά). Sárvár. Ανακτήθηκε στις 9 Απριλίου 2021.
***Οι Άβυσσοι*** είναι μια γαλλική ταινία του 1963 σε σκηνοθεσία Νίκου Παπατάκη. Πρόκειται για ένα βίαιο και σουρεαλιστικό μείγμα φάρσας και κοινωνικού σχολιασμού, με ιστορία που βασίστηκε στην πραγματική υπόθεση των αδελφών Παπέν.

Πλοκή
-----

Η Μισέλ και η Μαρί-Λουίζ (τις οποίες ενσαρκώνουν οι αδελφές Φρανσίν και Κολέτ Μπερζέ) είναι μόνες στην εξοχική κατοικία που ανήκει στους εργοδότες τους. Δεν τους έχει καταβληθεί κανένας μισθός επί σειρώ τριών ετών, αλλά οι εργοδότες τους υποσχέθηκαν την ιδιοκτησία του ορνθοτροφείου που είναι ιδιοκτησία τους. Τώρα, όμως, σκοπεύουν να πουλήσουν το ορνθοτροφείο, αφήνοντας τα κορίτσια χωρίς καθόλου χρήματα. Η Μισέλ και η Μαρί-Λουίζ τσακώνονται και τα ξαναβρίσκουν, ενώ στο μεταξύ αφήνουν το σπίτι να καταρρεύσει. Ξαφνικά επιστρέφουν οι εργοδότες νωρίτερα από το αναμενόμενο. Τα κορίτσια επαναστατούν, παρακούοντας τους εργοδότες και βασανίζοντάς τους, ειδικά την ενήλικη κόρη τους Ελίζαμπεθ, η οποία φαίνεται να έχει λεσβιακή προσκόλληση με τη Μαρί-Λουίζ, αν και είναι παντρεμένη. Κάποια στιγμή, έρχεται ο σύζυγός της, Φιλίπ, φέρνοντας μαζί του αγοραστές για το σπίτι. Η Μισέλ και η Μαρί-Λουίζ Μαρί-Λουίζ να σερβίρουν καφέ την ώρα που υπογράφεται η συμφωνία. Μόλις γίνει αυτό, όμως, ξεσπούν ξανά. Πρώτα, κλειδώνονται στην κουζίνα και στη συνέχεια επιτίθενται στην Ελίζαμπεθ και τη μητέρα της και δολοφονώντας τους με ένα κουζινομάχαιρο και ένα σίδερο. Η ταινία τελειώνει με μια λεζάντα, που κάνει ρητή αναφορά στην πραγματική ιστορία των αδελφών Παπέν.

Διανομή
-------

* Φρανσίν Μπερζέ ως Μισέλ
* Κολέτ Μπερζέ ως Μαρί-Λουίζ
* Πασκάλ ντε Μποϊσόν ως Ελίζαμπεθ Λαπέρ
* Κολέτ Ρεζί ως κυρία Λαπέρ
* Πολ Μπονιφάρ ως κύριος Λαπέρ
* Ζαν-Λουί λε Γκοφ ως Philippe

Προβολές
--------

Η ταινία συμμετείχε στο Φεστιβάλ των Καννών το 1963.  Το 2005, το 46ο Φεστιβάλ Κινηματογράφου Θεσσαλονίκης *Οι ισορροπιστές* προβλήθηκαν σε ειδικό αφιέρωμα στον Νίκο Παπατάκη.

Παραπομπές
----------

1. ↑  www.imdb.com/title/tt0188388/. Ανακτήθηκε στις 15  Απριλίου 2016.
2. 1 2  www.allocine.fr/film/fichefilm\_gen\_cfilm=32.html. Ανακτήθηκε στις 15  Απριλίου 2016.
3. 1 2 3 4 5  www.imdb.com/title/tt0188388/releaseinfo.
4. ↑  (Αγγλικά) *Internet Movie Database*. tt0188388.
5. ↑  «Festival de Cannes: Les Abysses». *festival-cannes.com*. Ανακτήθηκε στις 25 Φεβρουαρίου 2009.
6. ↑  Κιτροέφ, Μαίρη (2005). *46ο Φεστιβάλ Κινηματογράφου Θεσσαλονίκης*. Αθήνα: Υπουργείο Πολιτισμού. σελ. 211.

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
--------------------

* Οι άβυσσοι στην IMDb (Αγγλικά)Edit on Wikidata

* Οι άβυσσοι στο AllMovie (Αγγλικά)Edit on Wikidata

* Οι άβυσσοι στο TCMDB (Αγγλικά)Edit on Wikidata

* Οι άβυσσοι στο AlloCine (Γαλλικά)Edit on Wikidata

* Οι άβυσσοι στο Cine.gr (αρχειοθετημένος)Edit on Wikidata

* Οι άβυσσοι στο Βρετανικό Ινστιτούτο Κινηματογράφου (Αγγλικά)Edit on Wikidata
Συντεταγμένες: 35°15′15″N 26°15′53″E﻿ / ﻿35.25417°N 26.26472°E﻿ / 35.25417; 26.26472

Το **Φοινικόδασος του Βάι** βρίσκεται στην βόρεια Κρήτη, στο νομό Λασιθίου. Βρίσκεται στο ανατολικό άκρο της Κρήτης δίπλα στη θάλασσα, συγκεκριμένα στις κρητικές ακτές του Καρπάθιου πελάγους, λίγο βορειότερα από το χωριό Παλαίκαστρο και σε απόσταση 20 περίπου χιλιομέτρων από τη Σητεία. Είναι ένα απο τα 19 Αισθητικά Δάση της Ελλάδας στα οποία εντάχθηκε το 1973. Ο λόγος ένταξής του στην κατηγορία προστατευόμενων φυσικών περιοχών είναι η ύπαρξη του ενδημικού Κρητικού φοίνικα. Ο συγκεκριμένος φοίνικας είναι γνωστός από τη Μινωική εποχή και ονομάζεται φοίνικας του Θεόφραστου (*Phoenix theophrastii*).

Η έκταση του δάσους είναι 30 εκτάρια και η ονομασία του προέρχεται από την τοπική διάλεκτο, στην οποία οι φοίνικες ονομάζονται Βάγιες ή Βάγια → Βάι. Είναι η πιο μεγάλη έκταση φοινίκων Phoenix theophrastii που υπάρχει στην Κρήτη, καθώς στις άλλες περιοχές του νησιού (περίπου 20) απαντώνται μόνο μικρές συστάδες ή άλση (Πρέβελη, Άγιος Νικήτας), δεν υπάρχει όμως εκτεταμένο δάσος. Το φοινικόδασος είναι περιφραγμένο. Στην περιφραγμένη περιοχή υπάρχει μία μικρή πηγή, η οποία τροφοδοτεί ένα, επίσης μικρό, ρυάκι. Στο ανατολικό άκρο του, προς την παραλία, υπάρχουν αμμοθίνες, έδαφος ιδιαίτερα ευνοϊκό για την ανάπτυξη των φοινίκων. Η τοποθεσία του Βάι είναι ιδιαίτερα σημαντική για όλη την Ευρώπη, λόγω της μοναδικότητάς της: πουθενά αλλού στην Ευρώπη δεν είναι γνωστό δάσος από Phoenix theophrasti. Επίσης η περιοχή είναι μοναδική στην Ευρώπη λόγω του τροπικού κλίματος της.

Παραπομπές
----------

1. ↑  «Υπουργείο Τουριστικής Ανάπτυξης: Ορισμός και πίνακας των Αισθητικών Δασών στην Ελλάδα». Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 14 Ιανουαρίου 2009. Ανακτήθηκε στις 8 Νοεμβρίου 2008.
Η **χρωστική αζουρόλη S**, ή αλλιώς στην αγγλική **chrome azurol S** (συντομογραφικά, CAS), είναι αρωματική οργανική ένωση με μοριακό τύπο C23H13Cl2Na3O9S, η οποία αποτελεί χρωστική ένωση της ιστολογίας και χρησιμοποιείται ευρέως στην βιοϊατρική έρευνα.

Η χρωστική CAS είναι κοινό ραδιοφασματομετρικό χημικό αντιδραστήριο για την ανίχνευση ορισμένων μετάλλων, όπως π.χ. του αλουμινίου, που μπορεί να είναι τοξικό σε υπερβολικά υψηλή περιεκτικότητα και μπορεί να προκαλέσει στον άνθρωπο νευροεκφυλιστικές διαταραχές.

Χρησιμοποιείται πρόσθετα για την παροχή ποσοτικών και ποιοτικών δεδομένων και στοιχειομετρικών μετρήσεων, σχετικών με μόρια σημαντικής σπουδαιότητας όπως το αργίλιο και τα σιδηρόφορα (λ.χ. αερομπακτίνη, σιδηρομπακτίνη). Τα σιδηροφόρα δεσμεύουν χηλικά τα μέταλλα γενικότερα και τα διατηρούν σε διάλυση. 

Διάφορα σιδηρόφορα έχουν συσχετιστεί με διαφορετικές εστίες λοίμωξης στον ανθρώπινο οργανισμό. Ο ποιοτικός έλεγχος τροφών είναι έτσι εφικτός σε ειδικά εργαστήρια και τέτοιες χρωστικές βοηθούν την έγκαιρη διάγνωση. Χρησιμοποιείται ωστόσο και σε ιστολογικές εξετάσεις ρουτίνας.

Παραπομπές
----------

1. ↑  Berger, Selman A.; McKay, J. Brian (July 1974). «The photometric titration of Fe(III) with EDTA using tiron indicator». *Microchimica Acta* **62** (4): 665–670. doi:10.1007/bf01218204. PMID 4216747.
2. ↑  Alexander, D.; Zuberer, David (1991-09-01). «Use of chrome azurol S reagents to evaluate siderophore production by rhizosphere bacteria». *Biology and Fertility of Soils* **12**: 39–45. doi:10.1007/BF00369386. .
3. ↑  Ngarisan, Noor Izyan; Ngah, Che Wan Zanariah Che Wan; Ahmad, Musa; Kuswandi, Bambang (2014-11-01). «Optimization of polymer inclusion membranes (PIMs) preparation for immobilization of Chrome Azurol S for optical sensing of aluminum(III)» (στα αγγλικά). *Sensors and Actuators B: Chemical* **203**: 465–470. doi:10.1016/j.snb.2014.07.023. ISSN 0925-4005. .
4. ↑  Himpsl, Stephanie D.· Mobley, Harry L. T. (2019). «Siderophore Detection Using Chrome Azurol S and Cross-Feeding Assays». *Proteus mirabilis*. Methods in Molecular Biology. **2021**. σελίδες 97–108. ISBN 978-1-4939-9600-1.
Το **GAZ-3110** ήταν μεσαίο επιβατικό αυτοκίνητο που παράχθηκε από τη ρωσική αυτοκινητοβιομηχανία GAZ από τον Νοέμβριο του 1996 μέχρι το 2004, με μια ελαφρά ανανέωση που υπέστη το 2002, αν και η έκδοση στέισον βάγκον, που εισήχθη στην παραγωγή το 1997, συνέχισε να κατασκευάζεται μέχρι το 2010. Το μοντέλο αυτό, παρήχθη στο Νίζνι Νόβγκοροντ στη Ρωσία και στη Συμφερόπολη της Ουκρανίας. 

Το GAZ-310221, μια έκδοση στέισον βάγκον του 3110, ενδιαφέρον είναι να πούμε πως το πίσω τμήμα είναι σχεδόν ίδιο με αυτό από τα παλιά βάγκον της γκάμας GAZ-24 του 1970, αυτό προφανώς έγινε επειδή οι πωλήσεις αυτής της έκδοσης δεν ήταν αρκετά μεγάλες για να αξίζουν περαιτέρω έξοδα για ανάπτυξη στο αμάξωμα
Το GAZ-3110 ήταν ένα βαριά εκσυγχρονισμένο και με περαιτέρω λίφτινγκ GAZ-31029, το ίδιο ένα αναβαθμισμένο GAZ-24 της δεκαετίας του 1970, και έκανε πολλές αναβαθμίσεις στα προβλήματα αξιοπιστίας και σέρβις του προηγούμενου οχήματος.

Αν και το αμάξωμα ήταν σχετικά στιβαρό, η ακαμψία του αποδείχθηκε πρόβλημα για την ασφάλεια. Το 2002 το μοντέλο απέσπασε 0 στα 4 αστέρια στη δοκιμή μετωπικής πρόσκρουσης του ρωσικού οργανισμού ARCAP, με σκορ μόλις 1,4 στους 16 πόντους, λόγω ολικής ανυπαρξίας προεντατήρων στις μπροστινές ζώνες ασφαλείας, περιοριστών δύναμης στις μπροστινές ζώνες ασφαλείας, και αερόσακων, τα οποία δεν προσφέρονταν ούτε ως έξτρα.

Ένα ταξί GAZ-3110 χρησιμοποιήθηκε στην τελευταία καταδίωξη της ταινίας *Στη Σκιά των Κατασκόπων* (2004), οπού ο πρωταγωνιστής της ταινίας το χρησιμοποιεί για να δραπετεύσει από την Ρωσική αστυνομία, τη Ομοσπονδιακή Υπηρεσία Ασφαλείας της Ρωσικής Ομοσπονδίας, αλλά και τον δολοφόνο Kirill, ο οποίος χρησιμοποεί ένα Mercedes-Benz G-Class. Το συγκεκριμένο όχημα που χρησιμοποιήθηκε στην ταινία ενισχύθηκε ελαφρώς στο πλαίσιο και έλαβε κινητήρα BMW 3 λίτρων.

* GAZ-3110 σεντάν του 1997-2004GAZ-3110 σεντάν του 1997-2004
* GAZ-3110 σεντάν, πίσω μέροςGAZ-3110 σεντάν, πίσω μέρος
* Volga μετά του 2002, σε χρήση από το Υπουργείο Πολιτικής Άμυνας, Έκτακτης Ανάγκης και Αντιμετώπισης ΚαταστροφώνVolga μετά του 2002, σε χρήση από το Υπουργείο Πολιτικής Άμυνας, Έκτακτης Ανάγκης και Αντιμετώπισης Καταστροφών

Αναφορές
--------

1. ↑  «ГАЗ Волга 3110». *Авторевю*. Ανακτήθηκε στις 1 Ιουνίου 2017.

|  |  |
| --- | --- |
| Commons logoCommons logo | Τα Wikimedia Commons έχουν πολυμέσα σχετικά με το θέμα   **Volga GAZ-3110** |
{{WikidataCoord}} – missing coordinate data

Αυτό το λήμμα αφορά το χωριό της ΤΔΒΚ.  Για το χωριό της Κυπριακής Δημοκρατίας, δείτε: Κώμα του Γιαλού.  

Το **Κούμγιαλι** είναι χωριό της επαρχίας Ισκέλε στην Τουρκική Δημοκρατία Βορείου Κύπρου. 

Το έδαφος της κοινότητας ανήκει εκ του νόμου (de jure) στην Κυπριακή Δημοκρατία, σύμφωνα με την οποία το χωριό ονομάζεται Κώμα του Γιαλού. Ωστόσο, μετά την τουρκική εισβολή του 1974, το χωριό δεν ελέγχεται από την Κυπριακή Δημοκρατία και εκ των πραγμάτων (de facto) ανήκει στο μη αναγνωρισμένο κράτος της Τουρκικής Δημοκρατίας Βορείου Κύπρου.

Στην απογραφή του 1831 καταγράφηκαν μόνο 7 Τουρκοκύπριοι. Το Κούμγιαλι, του οποίου ο πληθυσμός αυξήθηκε το πρώτο μισό του 20ού αιώνα σε 1.090 άτομα το 1946, έχασε τον πληθυσμό του στη συνέχεια και καταγράφηκε ότι ο πληθυσμός του το 1973 αποτελούνταν από 818 Ελληνοκύπριους.

Κατά τη διάρκεια της Επιχείρησης Αττίλας το 1974, η πλειοψηφία του ελληνικού πληθυσμού του χωριού μετακόμισε στα νότια του νησιού για να αποφύγει τον τουρκικό Στρατό. Ωστόσο, κάποιοι Ελληνοκύπριοι προσπάθησαν να μείνουν στο χωριό (το 1975 αναφέρθηκε η παρουσία 147 Ελληνοκυπρίων εκεί). Τον Σεπτέμβριο του 1977, αυτοί οι τελευταίοι Ελληνοκύπριοι που είχαν απομείνει στάλθηκαν στα νότια του νησιού.

Οι εκτοπισμένοι Ελληνοκύπριοι αντικαταστάθηκαν από Τουρκοκύπριους, που μετανάστευσαν από τον νότο, και Τούρκους εσωτερικούς μετανάστες κυρίως από τα Άδανα και το Γκαζιαντέπ το 1976-1977. Οι Τουρκοκύπριοι, που εγκαταστάθηκαν στο Κούμγιαλι, κατοικούσαν αρχικά στα χωριά Φάλια, Φασούλα, Σταυροκόννου, Αξύλου και Ακουρσό στην επαρχία Πάφου στα νότια.

Παραπομπές
----------

1. 1 2 3  «PRIO». *www.prio-cyprus-displacement.net*. Ανακτήθηκε στις 14 Απριλίου 2023.

Πηγές
-----

* «Koma tou Gialou». *www.prio-cyprus-displacement.net*. Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 28 Σεπτεμβρίου 2018. Ανακτήθηκε στις 28 Σεπτεμβρίου 2018.

|  |  |  |  |
| --- | --- | --- | --- |
| 

| π • σ • ε
Επαρχία Ισκελέ |
| --- |
|  |
| 
* Αγιλλάρ
* Αϊγκιούν
* Αλτίνοβα
* Αντάτσαϊ
* Αρνταχάν
* Άβτεπε
* Γενί Ερένκιοϊ
* Γεντικονούκ
* Γεσίλκιοϊ
* Γιάρκιοϊ
* Γκελιντζίκ
* Εργκάζι
* Εσένκιοϊ
* Ζεϊμπέκκιοϊ
* Ζιγιαμέτ
* Ισκελέ
* Καλέμπουρνου
* Καλετζίκ
* Καντάρα
* Καπλίτζα
* Κιλίτκαγια
* Κουζουκούκ
* Κουμιάλι
* Κουρουόβα
* Κουρτουλούς
* Μερσινλίκ
* Μεχμετσίκ
* Μπαλαλάν
* Μπάφρα
* Μπαχτσελέρ
* Μπογάζ
* Μπογαζίτσι
* Μπογαζτεπέ
* Μπολτασλί
* Μπουγιούκ Κονούκ
* Ντερίντζε
* Ντιπκαρπάζ
* Οτούκεν
* Παμουκλού
* Σαζλικόι
* Σινιρουστού
* Σιπάχι
* Τασλίκα
* Τοπσούκιογιου
* Τουζλούσα
* Τουρναλάρ
* Τσαγίροβα
 |

 |
Η **Επαρχία Αμαρίου** ήταν μία από τις τέσσερις επαρχίες του Νομού Ρεθύμνης της Κρήτης καταλαμβάνοντας το ΝΑ. τμήμα του. Αντιστοιχεί ακριβώς στον σημερινό Δήμο Αμαρίου. Καταργήθηκε το 1997, όταν τότε καταργήθηκε ο θεσμός των επαρχιών στην Ελλάδα, με το σχέδιο Καποδίστριας όπως τροποποιήθηκε αργότερα με το νεότερο σχέδιο Καλλικράτης.

Γεωγραφία
---------

Συνόρευε βόρεια με την επαρχία Ρεθύμνης κατά το ανατολικό μέρος της, βορειοανατολικά και ανατολικά με την Επαρχία Μυλοποτάμου και με την Επαρχία Πυργιωτίσσης του Νομού Ηρακλείου και νότια και δυτικά με την Επαρχία Αγίου Βασιλείου. Πρωτεύουσα της επαρχίας ήταν το Αμάριο εξ ου και η ονομασία της. Η συνολική έκτασή της ήταν 277 τ.χλμ. από τα οποία τα 237 κάλυπταν ορεινό έδαφος, 10 πεδινό και τα υπόλοιπα 30 ημιορεινό.  

Γενικά η επαρχία καταλάμβανε την κοιλάδα που σχηματίζεται μεταξύ του Ψηλορείτη (ανατολικά) και των ορεινών υψωμάτοων του Κέδρου (δυτικά), ενώ στον ίδιο χώρο υψώνονται οι κορυφές Κατσονήσι και Σάμιτος. Ειδικότερα ο Σάμιτος χωρίζει τις δύο κοιλάδες του νομού που καλούνται η μεν βόρεια παρά το Αμάρι Ασωμαθιανός κάμπος και η νότια ο Σμιλιανός κάμπος. Την επαρχία διαρρέουν ο Σφακορύακας, ή Σφακορύακο που εκβάλει στο Κρητικό πέλαγος και ο Αμαριανός ποταμός που σχηματίζεται από τους παραποτάμους, (ρέματα), Σμιλιανός ή Καλαμαύκα και Λυγιώτης.

Ιστορία
-------

Η Επαρχία Αμαρίου ιδρύθηκε το 1899 ως επαρχία της Κρητικής Πολιτείας. Όταν προσαρτήθηκε η Κρήτη στην Ελλάδα περιελάμβανε τις κοινότητες Αμαρίου, Αγ. Ιωάννη, Άνω Μέρους, Αποδούλου, Αποσετίου, Αποστόλων, Βιζαρίου, Βισταγής (ή Μπισταγής), Γερακαρίου, Καλογέρου, Κουρούτων, Μέρωνα, Μοναστηρακίου, Νιθαύρεως (Νίθαυρης), Παντανάσσης, Πλατανίων, Πλατάνου, Σμίλων και Φουρφουρά. Σήμερα πολλές από τις παραπάνω κοινότητες έχουν καταργηθεί και σχεδόν όλες τροποποιηθεί διοικητικά.

Πληθυσμός
---------

Ο πληθυσμός της επαρχίας Αμαρίου κατά το 1881 ήταν 7.890 κάτοικοι και το 1940 αριθμούσε 9.632 παρουσιάζοντας χαρακτηριστική αύξηση. Το 1951 ήταν 9.128, στη συνέχεια με την εσωτερική και εξωτερική μετανάστευση κυρίως Δ. Γερμανία, ΗΠΑ και Αυστραλία, που παρατηρήθηκε επί κυβερνήσεων ΕΡΕ η περιοχή άρχισε να ερημώνεται. Έτσι στην απογραφή του 1971 ο πληθυσμός ήταν 6.579 κάτοικοι και στην απογραφή του 1981 ήταν 6.048.

Στην επαρχία δεν υφίστανται βιομηχανίες ή αξιόλογες βιοτεχνίες. Οι κάτοικοι ασχολούνται κυρίως με την γεωργία και την κτηνοτροφία μικρών κοπαδιάρικων ζώων. Κύριες καλλιέργειες αποτελούν αμπέλια, δημητριακά, ελιές, ζωοτροφές και διάφορα καρποφόρα δένδρα.

Πηγές
-----

* "Εγκυκλοπαίδεια Πάπυρος Larousse Britannica" τομ.7ος, σελ.267.
Ο **Θανάσης Σκορδαλός** (Σπήλι Ρεθύμνης, 10 Δεκεμβρίου 1920 - Ηράκλειο Κρήτης, 22 Απριλίου 1998) ήταν Έλληνας λυράρης.

Βιογραφία
---------

Γεννήθηκε στις 10 Δεκεμβρίου του 1920 στο Σπήλι Ρεθύμνου, πρωτεύουσα της Επαρχίας Αγίου Βασιλείου. 

Ο ίδιος άρχισε να μαθαίνει μόνος του να παίζει λύρα, σε ηλικία 9 ετών. Μόλις στα δώδεκα του χρόνια, έκανε το πρώτο του γλέντι στο χωριό Χαμαλεύρι Ρεθύμνης. Έχει συνεργαστεί με πάρα πολλούς λαουτιέρηδες, όπως το Γιάννη Μαρκογιαννάκη που κατάγεται επίσης από το Σπήλι, το Γιάννη Μπερνιδάκη (Μπαξεβάνη), το Νίκο Μανιά και πολλούς άλλους. 

Το δισκογραφικό του έργο είναι πάρα πολύ πλούσιο και περιέλαβε πολύ γνωστά τραγούδια όπως το *Φιλεντέμ*, *Μόνο εκείνος π'αγαπά*, *Ένας καινούργιος άνεμος*, *Ποιος ουρανός ποια θάλασσα* *Συ μ'έμαθες πως αγαπούν*, *Ένας ψαράς*, *Όνειρα βλέπω μυστικά*, και πολλά άλλα.

Διορίστηκε υπάλληλος στην τράπεζα της Ελλάδος από τον Σοφοκλή Βενιζέλο και κατόπιν αφιερώθηκε στη λύρα. Εμφανίστηκε στην Αμερική, τον Καναδά, την Αυστραλία και την Αφρική παίζοντας για μετανάστες από την Κρήτη. 

Μαζί με τον Κώστα Μουντάκη, θεωρείται ως ένας από τους μεγαλύτερους δασκάλους της λύρας. 

Απεβίωσε σε ηλικία 78 ετών την Τετάρτη 22 Απριλίου 1998 και ώρα 09:30 π.μ. στο Βενιζέλειο Γενικό νοσοκομείο του Ηρακλείου. Η σορός του, τέθηκε για έξι ώρες σε λαϊκό προσκύνημα στο παρεκκλήσι του Ιερού Ναού Αγίου Μηνά στο Ηράκλειο και κατόπιν ακολούθησε πομπή συγγενών και φίλων του μέχρι το χωριό του. Ενταφιάστηκε στο χωριό του, το Σπήλι Ρεθύμνης, στις 23 Απριλίου 1998. 

Υπάρχει αντίστοιχη Σελίδα στην εφαρμογή facebook  η οποία και κρατάει και δημοσιεύει αρχείο φωτογραφιών και ήχου απο το αρχείο του ίδιου του Δημιουργού Αθανασίου Ιωάννη Σκορδαλού και τη Διαχειρίζεται ο Γιώργος. Εμμ.Καρπουτζάκης

Ενδεικτική δισκογραφία
----------------------

* *Από τη Στεία στα Χανιά 1946*
* *Κρητικά τραγούδια και χοροί* 1965
* *Έτσι τραγουδάει η Κρήτη* 1968
* *Αθανάσιος Σκορδαλός* 1973
* *Χοροί και σκοποί της Κρήτης* 1974
* *Η ιστορία μου* 1977
* *Ο χρυσός δίσκος του Σκορδαλού* 1979
* *Για πάντα* 1985
* *Μουσική και χοροί της Κρήτης* 1985
* *Η μεγάλη συνάντηση* 1988
* *Μουσική άνοιξη* 1995
* *Σαν της Μαδάρας το βουνό* 1996
* *Υπάρχω* 1997
* *Η χρυσή λύρα* 1998 Ολοκληρωμένη Δισκογραφία- Θανάσης Σκορδαλός www.facebook.com/notes/κρητική-δισκογραφία/θανάσης-σκορδαλός-δισκογραφία/17311737667129586

Παραπομπές
----------

1. ↑  «Θανάσης Σκορδαλός». *www.agios-vasilios.gr*. Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 24 Ιανουαρίου 2016. Ανακτήθηκε στις 3 Δεκεμβρίου 2015.
Το μοντέλο **GAZ-3102 Volga** βγήκε στην αγορά το 1982 ως μια πιο πολυτελή και εκσυγχρωνισμένη έκδοση του GAZ-24 Volga και πωλήθηκε (επίσημα) μόνο στη Σοβιετική Ένωση. Στη σειρά επιβατικών αυτοκινήτων GAZ, τοποθετήθηκε ανάμεσα από το GAZ-24 και το μεγαλύτερο GAZ-14. Διαφέρει από το 24 Volga στα νέα εμπρός και πίσω τμήματα, ένα τροποποιημένο εσωτερικό με νέο ταμπλό και τριάκτινο τιμόνι, καθώς και χωνευτές εξωτερικές χειρολαβές θυρών. Αρχικά, εγκαταστάθηκε το ZMZ-4022, ένας τετρακύλινδρος στρωματοποιημένος εν σειρά κινητήρας φόρτισης με 105 ίππους (78 kW), παρόμοιος με τη διαδικασία Honda CVCC, αλλά ο οποίος αποδείχθηκε επιρρεπής σε αποτυχία λόγω έλλειψης συντήρησης, και ως εκ τούτου αντικαταστάθηκε από τον φθηνότερο ZMZ-402.10 με 100 ίππους (73 kW).

GAZ-3102 καμπριολέ σε παρέλαση του Ρωσικού στρατού
Ο κινητήρας V8 ZMZ-505 5,53 λίτρων με 195 ίππους (143 kW) ήταν ακόμα διαθέσιμος για τις δυνάμεις ασφαλείας. Ορισμένες λεπτομέρειες του 3102 υιοθετήθηκαν στα τέλη της δεκαετίας του 1980 ως μέρος του λίφτινγκ για το 24 Volga (πλέον Volga GAZ-2410), π.χ. Β. το εσωτερικό και οι αλλαγμένες πόρτες. Μέσα στα επόμενα χρόνια, το GAZ-3102 παρέμεινε ως το πολυτελές μοντέλο στην γκάμα Volga, πιο πάνω από τα ακόλουθα GAZ-31029, GAZ-3110, και GAZ-31105.

Έγιναν μερικές προσπάθειες να αντικατασταθεί το παλιό GAZ-3102 με ένα εντελώς νέο και πιο σύγχρονο όχημα, όπως με το GAZ-3105 και μετά με το GAZ-3111, αλλά χωρίς μεγάλη επιτυχία, και έτσι το GAZ-3102 συνέχιζε να παράγεται μέχρι το 2009.

Αναφορές
--------

|  |  |
| --- | --- |
| Commons logoCommons logo | Τα Wikimedia Commons έχουν πολυμέσα σχετικά με το θέμα   **GAZ-3102** |

1. ↑

Εξωτερικοί Σύνδεσμοι
--------------------

* Επίσημη ιστοσελίδα
Ο **Μιχάλης Διακομιχάλης** (Νίσυρος, 04 Νοεμβρίου 1959) είναι οικονομολόγος με ειδίκευση στα ζητήματα που αφορούν τον τουρισμό. 

Έχει σπουδές στα πανεπιστήμια City University of New York & State University of New York και στο Πανεπιστήμιο Αιγαίου. Είναι διδάκτωρ στη Οικονομική του Τουρισμού και την Λογιστική Εθνικών Λογαριασμών. Είναι Καθηγητής στο Τμήμα Οικονομικών Επιστημών του Διεθνούς Πανεπιστημίου Ελλάδος από το 2023, ενώ ήταν Καθηγητής του Τμήματος Λογιστικής και Χρηματοοικονομικής του Πανεπιστημίου Ιωαννίνων, με Γνωστικό Αντικείμενο τη "Λογιστική του Εθνικολογιστικού Συστήματος και Ειδικές Λογιστικές", καθώς και ιδρυτής και πρώτος διευθυντής του Προγράμματος Μεταπτυχιακών Σπουδών στη Λογιστική-Χρηματοοικονομική και Διοικητική επιστήμη. Διετέλεσε επισκέπτης καθηγητής στο Πανεπιστήμιο Parthenope της Νάπολη το 2018 και διδάσκει στο πρόγραμμα ΔΕΟ του Ελληνικού Ανοικτού Πανεπιστημίου ενώ επιβλέπει διπλωματικές διατριβές στα προγράμματα ΔΤΕ, ΤΡΑ και ΜΒΑ. Έχει περί τις 150 δημοσιεύσεις σε επιστημονικά περιοδικά, σε πρακτικά συνεδρίων και σε έντυπα και ηλεκτρονικά μέσα, καθώς και πλήθος αναφορών στο έργο του. 

Στον Οδήγό με θέμα "*Η μέτρηση της απασχόλησης στις τουριστικές βιομηχανίες - Οδηγός με βέλτιστες πρακτικές*"  που εκδίδεται από τα ***Ηνωμένα Έθνη – Παγκόσμιο Οργανισμό Τουρισμού**,* σε συνεργασία με το ***Διεθνή Οργανισμό Εργασίας**, -*στη σελίδα Acknowledgments*,* αποδίδονται ευχαριστίες στον Μιχάλη Διακομιχάλη*,* για τα «ουσιώδη στοιχεία που του ζητήθηκαν και τις περιεκτικές και εμπνευσμένες συμβουλές που παραχώρησε κατά την προετοιμασία αυτού του έργου». 

Είναι συγγραφέας (μόνος ή με άλλους) των παρακάτω επιστημονικών βιβλίων, ορισμένα εκ των οποίων διδάσκονται σε ελληνικά πανεπιστήμια:

* *ΕΛΕΓΚΤΙΚΗ Θεωρία και Ασκήσεις με τις Λύσεις τους (2003),* (ψηφιοποιημένο σε CD-ROM)
* *Ο Θαλάσσιος Τουρισμός και οι οικονομικές επιδράσεις του (2009)*
* *Σύστημα Εθνικής Λογιστικής (2012)*
* *Ειδικές-Κλαδικές Λογιστικές (2013)*
* *Δορυφόρος Λογαριασμός Τουρισμού: Η Εθνική Λογιστική του Τουρισμού και μία εμπειρική εφαρμογή στην Ελλάδα. (2012)*
* *Αιτίες φοροδιαφυγής και φοροαποφυγής στην Ελλάδα: Έρευνα σε Εφοριακούς, επιχειρηματίες και Λογιστές. (2019),* (με 2.789 Ερωτηματολόγια)
* *Λογιστική του Τουρισμού με ΕΓΛΣ και ΕΛΠ. (2020)*
* *FINANCIAL AND QUANTITATIVE ISSUES IN TOURISM: Evidence from Greece.* E-book library online. (2020)
* *Banking Sector, Non-Performing Loans, Financial Crisis: Evidence from Greece (2022)*
* *Administration or Finance Positions vs Teaching. Seeking Work Satisfaction and Professional Development (2022)*
* *Χρηματοοικονομική Ανάλυση (Finance) με Εφαρμογές στον Τουρισμό και  τη Ναυτιλία*

Έχει εκδώσει επίσης τα παρακάτω έργα:  

* *Σκιρτήματα* (1989) Ποιήματα
* *Το νισύρικο πέλαγος* (2001) Ποιήματα και πεζά
* *Μεσοπέλαγα του νου* (2021) Ποιήματα
* *"Παρακαλούσα το θάνατο - Το ημερολόγιο του αιχμαλώτου Stalag IVF 2371"*. (2012), Μαρτυρία από τον 2ο Παγκόσμιο Πόλεμο.
Η **ναπολιτάνικη όπερα** είναι μια κατηγορία όπερας που δημιουργήθηκε στη Νάπολη τον 18ο αιώνα με κύριο εκπρόσωπο τον Αλεσάντρο Σακαρλάττι. Αποτελείται από μια σειρά άριες που τις συνδέουν ρετσιτατίβα. Επειδή περιελάμβανε πολλές άριες, η ναπολιτάνικη όπερα λεγόταν και όπερα-κοντσέρτο.

Με τη ναπολιτάνικη σχολή και με την ανανέωση της φωνητικής τεχνικής το τραγούδι σόλο φτάνει στο απόγειο του.

Μελωδία από συλλογή που αποδίδεται στον Σκαρλάττι και παρουσιάζει τα κυριότερα και τα ωραιότερα χαρακτηριστικά του στυλ του.Η επιβολή της ναπολιτάνικης όπερας ήταν τόσο μεγάλη που οι Γερμανοί συνθέτες δέχτηκαν την επίδραση της σε τέτοιο βαθμό, ώστε να μιμούνται σχεδόν κατά γράμμα τους Ιταλούς.

Πολλές όπερες σε στυλ ναπολιτάνικο έγραψε ο Χαίντελ, ο Γκλουκ, πριν κάνει τη μεταρρύθμιση του, ο Χάυντν, ακόμα και ο Μότσαρτ.

Παραπομπές
----------

* Nef, K. (1960b) ‘Η Ναπολιτάνικη Όπερα - Α. Σκαρλάττι’, in *Ιστορία της Μουσικής*. 1st edn. Αθήνα, Ελλάδα: Εκδόσεις Απόλλων (1), pp. 369–380.

Βλέπε επίσης
------------

* Όπερα
* Όπερα Μπούφα
* Όπερα σέρια
Ο **Αντώνης Γιαννίδης** (πραγματικό όνομα: Αντώνης Ιωαννίδης, Ταταύλα Κωνσταντινούπολης, 1901 – Μόσχα, 1968) ήταν Έλληνας ηθοποιός.

Βιογραφία
---------

Έπαιξε πρώτη φορά στο θέατρο μαζί ερασιτεχνικά συμμετέχοντας στο χορό του Οιδίποδα Τυράννου, σε μια παράσταση που είχε δώσει ο Αιμίλιος Βεάκης στην Κωνσταντινούπολη στις 4/12/1921. Το 1922 έπαιξε σε παραστάσεις της «Δραματικής Σχολής Κωνσταντινουπόλεως». 

Μετά το 1922 κατέφυγε μαζί με τους φίλους του Βακαλό και Καστανάκη στο Παρίσι, όπου παρέμεινε τέσσερα χρόνια σπουδάζοντας στη Σχολή Ανατολικών Γλωσσών και παίρνοντας μαθήματα υποκριτικής και σκηνοθεσίας. Το 1926 ήρθε στην Αθήνα, και δούλεψε με τους μεγάλους θιάσους της εποχής για περίπου 20 χρόνια. Κατά τη διάρκεια της κατοχής υπήρξε μέλος του ΕΑΜ. Το 1946 ίδρυσε μαζί με το Βεάκη και τον Σεβαστίκογλου τον θίασο "Ενωμένοι Καλλιτέχνες". 

Ξαναγύρισε για λίγο στο Παρίσι το 1947 μετά ως μέλος θιάσου στην Πράγα, στη Γιουγκοσλαβία, στη Ρουμανία και τη Βουλγαρία. Το 1948-49, περιόδευσε σε περιοχές που έλεγχε ο ΔΣΕ. Η πολιτική του στράτευση αυτή τον οδήγησε μετά τη λήξη του εμφυλίου πολέμου στην Τασκένδη όπου συνέχισε τις θεατρικές σπουδές του. Εκεί συμμετείχε με μεγάλη επιτυχία σε παραστάσεις του Γιώργου Σεβαστίκογλου. Από το 1956 και μέχρι το θάνατό του εργάστηκε ως ραδιοφωνικός εκφωνητής στη Μόσχα.

Παραστασιογραφία
----------------

Άμεση ενημέρωση καταλόγου
Αυτός ο κατάλογος ενημερώνεται περιοδικά με μηχανικό τρόπο από ένα bot. Επεξεργασίες σε αυτό τον κατάλογο από χρήστες με το συνηθισμένο «χειροκίνητο» τρόπο θα αναιρεθούν με την επόμενη ανανέωση από το bot!

WQS | PetScan | YASGUI | Βρείτε εικόνες

| σεζόν | παράσταση | ρόλος | θίασος | θέατρο | σκηνοθέτης |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| *Ελληνική Θεατρική Περίοδος 1925/1926* | *Ο μαικήνας* | Γρηγόρης | *Θίασος των Νέων* | *Θέατρο Κυβέλης* | Κώστας Μουσούρης |
| *Ελληνική Θεατρική Περίοδος 1934/1935* | *Ο μπαμπάς εκπαιδεύεται* | Ένας ΕργατικόςΣτρατηγός Στασινός | *Θίασος Αλίκης Νορ - Βασίλη Λογοθετίδη - Κώστα Μουσούρη* | *Θέατρο Αλίκης (θερινό)* | Κώστας Μουσούρης |
| *Ελληνική Θεατρική Περίοδος 1935/1936* | *Ο μπαμπάς εκπαιδεύεται* | Ένας ΕργατικόςΣτρατηγός Στασινός | *Θίασος Αλίκης Νορ - Κώστα Μουσούρη - Χριστόφορου Νέζερ* | *Θέατρο Αλίκης* | Κώστας Μουσούρης |
| *Ελληνική Θεατρική Περίοδος 1937/1938* | *Όλα θ' αλλάξουν* | θείος Πετράκης | *Θίασος Κοτοπούλη* | *Θέατρο Rex* | *Γιαννούλης Σαραντίδης* |

Τέλος αυτόματα δημιουργημένου καταλόγου.
Όλες οι πληροφορίες προέρχονται από το έντυπο πρόγραμμα της κάθε παράστασης ή/και από σχετικά δελτία τύπου.

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
--------------------

* Μαρτυρία της Ζωρζ Σαρρή για τους ενωμένους καλλιτέχνες (απόσπασμα από το βιβλίο "Τότε")
* Ο Γιώργος Σεβαστίκογλου και ο θίασος πολιτικών προσφύγων Τασκένδης[*νεκρός σύνδεσμος*] της Κωνσταντίνας Ζηροπούλου, Ριζοσπάστης, 12/10/03
* Ο κυρ - Κώστας, ο τσαγκάρης, έριξε καλό σπόρο... [*νεκρός σύνδεσμος*], Αρ. ΕΛ. Ριζοσπάστης, 2/3/03
**Ο Περικλής Λιπόσογλου** (αγγλ. ***body fat***) ονομάζεται το σύνολο των λιπιδίων στους ιστούς του ανθρώπινου σώματος. Δημιουργείται μετά από ένα σύνολο διαδικασιών στον ανθρώπινο οργανισμό, οι οποίες μετασχηματίζουν, αποθηκεύουν ή αποβάλλουν τα συστατικά που λαμβάνονται από τις τροφές. Κλειδί για την αποθήκευση σωματικού λίπους είναι η ορμόνη ινσουλίνη. Το σωματικό λίπος είναι απαραίτητο για την προστασία των οργάνων του ανθρώπινου σώματος και την αποθήκευση των λιποδιαλυτών βιταμινών. Το ποσοστό σωματικού λίπους καταγράφεται με λιπομέτρηση.

Συσσώρευση
----------

Επίδραση της ινσουλίνης κατά τη γλυκόλυση.
Απορρόφηση και αποθήκευση του λίπους, όταν λόγω της γλυκόζης εκκρίνεται ινσουλίνη.
Ο ρόλος της ινσουλίνης στη συσσώρευση σωματικού λίπους έχει μελετηθεί ιδιαίτερα σε σχέση με την παχυσαρκία και το διαβήτη τύπου 2, όπου πρωτοπαρατηρήθηκε η ορμόνη. Όταν εκκρίνεται, η ινσουλίνη επιδρά στο μεταβολισμό των υδατανθράκων, των λιπών και των πρωτεϊνών που λαμβάνονται από την τροφή, ώστε

* να εισάγεται ενέργεια στα κύτταρα (γλυκογόνο στους μύες, λιπαρά στο λιπώδη ιστό)
* να προτιμάται η γλυκόζη ως πηγή ενέργειας (μπλοκάρει το μεταβολισμό του σωματικού λίπους)

Η έκκριση ινσουλίνης πυροδοτείται ανάλογα με τα επίπεδα σακχάρων στο αίμα και προκαλεί αύξηση της αποθήκευσης λίπους:

* Κατά το μεταβολισμό της γλυκόζης βοηθά στο σχηματισμό λιπαρών (τριγλυκεριδίων) και εν συνεχεία επιδρά ώστε να εισάγονται στα λιποκύτταρα. Τα λιποκύτταρα αναγνωρίζονται πλέον ως ενδοκρινικό όργανο και θεωρείται πως συμβάλλουν στην έκκριση της ινσουλίνης ανάλογα με το λιπώδη ιστό.

* Κατά το μεταβολισμό των λιπαρών η ινσουλίνη ενεργοποιεί και ρυθμίζει τη λιποπρωτεϊνική λιπάση (ένα ένζυμο που προάγει την εναπόθεση λίπους).

Παραπομπές
----------

1. 1 2  Alison B. Evert και Amy Hess-Fischl, *Pediatric diabetes* (American Dietetic Association, 2006), σελ. 64.
2. ↑  Πρέπει να κάνω λιπομέτρηση;, *Vita* Μάιος (2003).
3. 1 2 3  Leonard V. Crowley, *An introduction to human disease* (Jones & Bartlett Learning, 2007), σελ. 609.
4. 1 2  Barbara C. Hansen και George A. Bray, *The metabolic syndrome* (Springer, 2008), σελ. 288.
5. ↑  Daniel Porte, Robert S. Sherwin και Alain Baron, *Ellenberg and Rifkin's diabetes mellitus* (McGraw-Hill Professional, 2003), σελ. 156.
6. ↑  *Deciphering the relationship between obesity and insulin resistance* – (Monash University).
7. ↑  C. N. Sadur και R. H. Eckel, Insulin stimulation of adipose tissue lipoprotein lipase. Use of the euglycemic clamp technique. *The Journal of Clinical Investigation* **69**:(5).
8. ↑  J. Espinal, *Understanding Insulin Action* (Springer, 1989).
Η ***Κιζιλορντίνσκιγιε βέστι*** (ρωσικά: *Кызылординские вести*‎‎
: Οι ειδήσεις της Κιζιλορντά[ς]) είναι εφημερίδα στη ρωσική γλώσσα η οποία εκδίδεται στην Περιφέρεια Κιζιλορντά του Καζακστάν. Η εφημερίδα ιδρύθηκε την 1η Ιανουαρίου 1930 με το όνομα *Λένινσκι πουτ* (Ленинский путь, *Ο δρόμος του Λένιν*). Εμπνευστής της δημιουργίας της εφημερίδας ήταν ο Αμπντουλά Αχμέτοβιτς Ροζιμπακίεφ (Абдулла Ахметович Розыбакиев), πρώτος γραμματέας της επιτροπής του Κομμουνιστικού κόμματος στην περιοχή της Κιζιλορντάς. Καθώς ο αγροτικός πληθυσμός της περιοχής ήταν κατά βάση καζακόφωνος, στις αρχές της κυκλοφορίας της, η εφημερίδα είχε περιορισμένη επιρροή σε αντίθεση με την καζακόφωνη *Σιρ Μπόιι* (Сыр бойы) η οποία εκ των πραγμάτων είχε κατά κύριο λόγο αγροτική θεματολογία, αφού απευθύνονταν σε αγροτικό κοινό. Όταν έπαυσε τη λειτουργία της από τις 15 Σεπτεμβρίου 1930 έως 23 Οκτωβρίου 1932 λόγω διοικητικής αναδιάρθρωσής της περιοχής και από τις 2 Φεβρουαρίου 1933 έως το 1938 για οικονομικούς λόγους, κυκλοφορούσε ως παράρτημα της *Σιρ Μπόιι*. Το 1938 άρχισε ξανά η επανέκδοσή της όταν συστάθηκε η περιφέρεια της Κιζιλορντάς και η πόλη έγινε διοικητικό κέντρο, και λειτούργησε ως κομματικό και διοικητικό όργανο. Την περίοδο αυτή η αναγνωσιμότητά της αυξήθηκε και έφτασε να διανέμεται και εκτός περιφέρειας. Η έκδοση διακόπηκε προσωρινά το 1964 μέχρι το 1965 οπότε άρχισε ξανά να εκδίδεται με το όνομα *Πουτ Λένινα* (Путь Ленина, *Ο δρόμος του Λένιν*). Μετά την διάλυση της Σοβιετικής Ένωσης η έκδοση της εφημερίδας συνεχίστηκε με το όνομα *Κιζιλορντίνσκιγιε βέστι*. Η εφημερίδα έχει βραβευτεί με τιμητικό δίπλωμα του ανωτάτου Σοβιέτ της Καζάκικης ΣΣΔ το 1975 και με το Μετάλιο της τιμής (Знак Почета) στις 22 Ιανουαρίου 1980.

Παραπομπές
----------

1. ↑  «О нас — ИСТОРИЯ НАШЕЙ ГАЗЕТЫ» (στα Ρωσικά). Ανακτήθηκε στις 26 Νοεμβρίου 2021.
2. 1 2 3 4 5 6 7  «Кызылординские вести» газеті: қасиетті өлкенің қазыналы шежіресі» (στα Καζακικά). Сыр медиа. 28 Νοεμβρίου 2019. Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 26 Νοεμβρίου 2021. Ανακτήθηκε στις 26 Νοεμβρίου 2021.
3. 1 2  Нагиятова, Лаззат Бермахановна (2012). *Функционально-типологические и жанровые особенности региональной печати постсоветского Казахстана:(по материалам печати Кызылординской области)* [*Λειτουργικές-τυπολογικές και ειδικές ιδιαιτερότητες του περιφερειακού τύπου στο μετασοβιετικό Καζαχστάν (με υλικό από τον τύπο της περιφέρειας της Κιζιλόρντα)*] (Διδακτορική διατριβή) (στα Ρωσικά). Ομοσπονδιακό Πανεπιστήμιο του Καζάν.

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
--------------------

* «О нас — ИСТОРИЯ НАШЕЙ ГАЗЕТЫ» [Για μας — Η ιστορία της εφημερίδας μας] (στα Ρωσικά).  Σύντομο ιστορικό της εφημερίδας στον ιστότοπό της.

|  |  |
| --- | --- |
| 

|  |
| --- |
| * Πύλη:Καζακστάν
 |

 |
Η **Λίβερπουλ Φούτμπολ Κλουμπ** (ισπανικά: *Liverpool Fútbol Club*) είναι ποδοσφαιρικός σύλλογος της Ουρουγουάης, με έδρα το Μοντεβιδέο. Το 1919 εντάχθηκε στην ανώτατη κατηγορία ποδοσφαίρου της χώρας. Πήρε το όνομα του από το Λίβερπουλ, καθώς υπάρχουν πολλοί πολιτιστικοί δεσμοί μεταξύ των δύο πόλεων: η πλειονότητα των πλοίων που έφταναν στο Μοντεβιδέο έρχονταν από το λιμάνι του Λίβερπουλ Έδρα της ομάδας είναι το Estadio Belvedere, χωρητικότητας 10.000 θεατών. Έχει μια συμμετοχή στο Κόπα Λιμπερταδόρες (2011) και 2 στο Κόπα Σουδαμερικάνα (2009, 2012). Το 2023 κατέκτησε για πρώτη φορά το Πρωτάθλημα Ουρουγουάης.

Τίτλοι
------

Πρωτάθλημα Ουρουγουάης: 1

* 2023

Παραπομπές
----------

1. ↑  History Αρχειοθετήθηκε 2009-03-31 στο Wayback Machine.. Official LFC Montevideo website. Retrieved on 2009-04-05.

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
--------------------

* Official Liverpool Fútbol Club web site Αρχειοθετήθηκε 2013-01-01 στο Wayback Machine. (Ισπανικά)
* Unofficial Liverpool Fútbol Club web site (Ισπανικά)
* Website charting Liverpool F.C. in England and Uruguay Αρχειοθετήθηκε 2017-06-12 στο Wayback Machine. (Ισπανικά)