recursal/SuperWikiNEXT-32B huggingface dataset:
Ο **Δημήτρης Μουσιάρης** (1959 - 1979) ήταν Έλληνας ποδοσφαιριστής που υπήρξε διεθνής με τις εθνικές ομάδες Νέων και Ελπίδων. Γεννήθηκε το 1959 και καταγόταν από το Δαμάσι Λάρισας. Έχασε τη ζωή του σε αυτοκινητικό δυστύχημα στις 6 Σεπτεμβρίου του 1979 μαζί με τον συμπαίκτη του στην Λάρισα και στις μικρές εθνικές ομάδες, Δημήτρη Κουκουλίτσιο. Αγωνιζόταν ως επιθετικός.

Καριέρα
-------

Ξεκίνησε το ποδόσφαιρο από τον τοπικό Δαμασιακό και αποκτήθηκε το 1976 από την Λάρισα έναντι 150.000 δραχμών. Αρχικά στελέχωσε το ερασιτεχνικό τμήμα του συλλόγου και την περίοδο 1977/78 έγινε επαγγελματίας. Την ίδια σεζόν είχε σημαντική συμβολή στην άνοδο της Λάρισας στην Α' Εθνική, ενώ την επόμενη χρονιά κατάφερε να κάνει αισθητή την παρουσία του στη μεγάλη κατηγορία πραγματοποιώντας εξαιρετικές εμφανίσεις με τέσσερα γκολ σε 31 συμμετοχές. Παράλληλα πέτυχε να αναγνωριστεί ως ένα από τα μεγαλύτερα ταλέντα του ελληνικού ποδοσφαίρου.

Ο θάνατος
---------

Στις 6 Σεπτεμβρίου του 1979 και ενώ ο Μουσιάρης κατευθυνόταν μαζί με τους συμπαίκτες του στην Λάρισα, Δημήτρη Κουκουλίτσιο και Γιάννη Βαλαώρα οδικώς προς την Αθήνα με σκοπό να ενσωματωθούν στην αποστολή της Εθνικής Ελπίδων για τη φιλική αναμέτρηση με το αντίστοιχο συγκρότημα της Σοβιετικής Ένωσης, 111 χλμ. έξω από την Αθήνα, κοντά στη Θήβα, το αυτοκίνητο που οδηγούσε ο Μουσιάρης ξέφυγε από την πορεία του λόγω ταχύτητας αλλά και ολισθηρότητας του οδοστρώματος (λίγες ώρες νωρίτερα είχε βρέξει) με αποτέλεσμα να συγκρουστεί πλαγιομετωπικά με το επερχόμενο ΚΤΕΛ Αθηνών-Λαμίας. Από την σύγκρουση σκοτώθηκαν επιτόπου ο Μουσιάρης με τον Κουκουλίτσιο, ενώ ο Βαλαώρας τραυματίστηκε σοβαρά, αποφεύγοντας ωστόσο τον κίνδυνο.

Η είδηση του θανάτου του Μουσιάρη και του Κουκουλίτσιου προκάλεσε το θρήνο ολόκληρου του φίλαθλου ποδοσφαιρικού κοινού της Ελλάδας και κυρίως της κοινωνίας της Λάρισας, από την οποία προέρχονταν τα δύο θύματα.

Τιμές μετά θάνατον
------------------

Κάθε χρόνο πραγματοποιείται το ποδοσφαιρικό τουρνουά «Κουκουλίτσιος-Μουσιάρης» προς τιμήν του Μούσιαρη και του συμπαίκτη του Κουκουλίτσιου, ενώ το γήπεδο του Δαμασίου φέρει το όνομα το όνομα του (μαζί με το όνομα ενός άλλου ποδοσφαιριστή της ΑΕΛ που πέθανε σε νεαρή ηλικία, ονόματι Ζέρμα).

Παραπομπές
----------

1. 1 2 3  *Αθλητική Ηχώ,* 7 Σεπτεμβρίου 1979*,* σελ. 1, 3.
2. ↑  Μαστρογιαννόπουλος, Αλέξανδρος (24 Απριλίου 2003). «Greece 1978/79». *rsssf.com*. The Rec.Sport.Soccer Statistics Foundation. Ανακτήθηκε στις 7 Δεκεμβρίου 2017.
3. ↑  «Αυτοί που έφυγαν πολύ νωρίς...». *Active by SportDay* (105 (07)): 80. 11 Αυγούστου 2007.

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
--------------------

|  |  |
| --- | --- |
| εικονίδιο Ποδόσφαιρο | Πύλη Ποδόσφαιρο |

* Στατιστικά αγωνιστικής περιόδου 1978/79
* "Χάθηκαν οι ελπίδες της ΑΕΛ"
Το **Αρχοντικό ή Παλάτι της Παλαιολογίνας** είναι βυζαντινό κτίριο του 15ου αιώνα στην πόλη των Καλαβρύτων στην Αχαΐα. Σήμερα λειτουργεί ως χώρος συνεδρίων και πολιτιστικό κέντρο του Δήμου Καλαβρύτων. Το κτήριο έχει εμβαδόν 530 τ.μ. και τρεις ορόφους, πλήρως ανακατασκευασμένο σήμερα

Το κτίριο αναφέρεται ότι κατασκευάστηκε από τον Θωμά Παλαιολόγο γύρω στα 1430, κύριο τότε της περιοχής, έπειτα, κάπου στα 1440, πέρασε στον αδελφό του Κωνσταντίνο κι αυτός το δώρισε στην νύφη του, σύζυγο του Θωμά, Αικατερίνη που από αυτήν προέρχεται η σημερινή ονομασία του. Σε όλα αυτά τα χρόνια άλλαξε πολλούς ιδιοκτήτες με τον τελευταίο να το δωρίζει στον Δήμο Καλαβρύτων για να το διασώσει.

Παραπομπές
----------

1. ↑  www.kalavrytapress.gr/καλαβρυτα-το-αρχοντικό-της-παλαιολογ/.
2. ↑  kalavryta press-Το Αρχοντικό της Παλαιολογίνας Αρχειοθετήθηκε 2017-09-23 στο Wayback Machine. ανακτήθηκε 26 Ιανουαρίου 2019
3. ↑  ekalavrita-Το Αρχοντικό της Παλαιολογίνας Αρχειοθετήθηκε 2021-05-10 στο Wayback Machine. ανακτήθηκε 26 Ιανουαρίου 2019
Το ταφικό μνημείο στο μνήμα του Μπωζούρ
Ο **Λουί Ωγκύστ Φελίξ ντε Μπωζούρ** (γαλλ. *Louis-Auguste Félix de Beaujour*, 1765-1836) υπήρξε Γάλλος διπλωμάτης του 19ου αιώνα. Υπηρέτησε εκτός των άλλων ως πρέσβης του Ναπολέοντα στις ΗΠΑ.

Βιογραφία
---------

Γεννήθηκε στις 28 Δεκεμβρίου 1765 στην Καλάς (Callas) της Βαρ (Var). Σπούδασε στο Πανεπιστήμιο της Προβηγκίας Aix-Marseille και στο Παρίσι και μπήκε στη διπλωματική υπηρεσία. Υπηρέτησε το 1790 ως γραμματέας της αποστολής του Δούκα Καρλ Τέοντορ στο Μόναχο και το 1791 του Φρειδερίκου Α' στη Δρέσδη. Από το 1787 ως το 1797 ήταν Γενικός Πρόξενος στην τότε τουρκοκρατούμενη Θεσσαλονίκη. Το 1799 διορίστηκε εκπρόσωπος του Γουστάβου Δ' της Σουηδίας στη Στοκχόλμη. Το 1800 συνδέθηκε με τον Emmanuel Joseph Sieyès στο Παρίσι και διορίστηκε Γραμματέας αργότερα Πρόεδρος του Tribunat. Τα επόμενα διορίστηκε από τον Ναπολέοντα ως γενικός πληρεξούσιος στην Αμερική με αποστολή την είσπραξη των χρεών του Μεξικού προς τη Γαλλία. Επέστρεψε στη Γαλλία το 1814 και τιμήθηκε με το μετάλλιο του Τάγματος της Τιμής. Ο Σαρλ-Μωρίς ντε Ταλλεϋράν-Περιγκόρ (Charles-Maurice de Talleyrand-Périgord) τον απέστειλε το 1816 ως γενικό πρόξενο στη Σμύρνη. Τιμήθηκε και με το μετάλλιο του Τάγματος του Ιερού Τάφου του Ιησού. Μετά από τη Σύνοδο της Βιέννης το 1815 διορίστηκε το 1817 Γενικός διευθυντής της Γαλλίας στην Ανατολή. Συνέχισε σε διάφορα υψηλά αξιώματα. Έγινε μέλος της Ακαδημίας ηθικών και πολιτικών επιστημών, ενώ ένα βραβείο οικονομίας ονομάστηκε προς τιμή του.

Απεβίωσε στις 1 Ιουλίου 1836 στο Παρίσι.

Συγγραφικό έργο
---------------

Ο Μπωζούρ επιδόθηκε ως αρθρογράφος οικονομικού περιεχομένου. Εξέδωσε επανειλημμένα τις εμπορικές συνθήκες στην Ελλάδα και Θεσσαλονίκη. Τα άρθρα του δημοσιεύθηκαν στη Βαϊμάρη.

Παραπομπές
----------

1. 1 2  (Γαλλικά) *Sycomore*. www.assemblee-nationale.fr/sycomore/index.asp. Ανακτήθηκε στις 9  Οκτωβρίου 2017.
2. 1 2  (Αγγλικά) *SNAC*. w64r06nn. Ανακτήθηκε στις 9  Οκτωβρίου 2017.
3. 1 2  *FINA Wiki*. Αυστριακή Ακαδημία Επιστημών. 1555. Ανακτήθηκε στις 3  Δεκεμβρίου 2020.
4. ↑  A. Henry: «Le Père Lachaise historique, monumental et biographique» (Γαλλικά) A. Henry. Παρίσι. 1852. σελ. 102.
5. ↑  www.appl-lachaise.net/beaujour-louis-auguste-feris-dit-baron-felix-de-1765-1836/.
6. ↑  Εθνική Βιβλιοθήκη της Γαλλίας: (Γαλλικά) *καθιερωμένοι όροι της Εθνικής Βιβλιοθήκης της Γαλλίας*. data.bnf.fr/ark:/12148/cb11890803s. Ανακτήθηκε στις 10  Οκτωβρίου 2015.
7. ↑  «catalogue.nla.gov.au». Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 4 Μαρτίου 2016. Ανακτήθηκε στις 29 Ιουνίου 2012.

  


|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
| Καθιερωμένοι όροι | 
* WorldCat
* VIAF: 22138231
* **ΕΒΕ**: 121512
* **AA**: 13188
* LCCN: n85240647
* ISNI: 0000 0000 8363 3022
* GND: 171969227
* SUDOC: 02671244X
* BNF: cb11890803s (data)
* CiNii: DA15560304

 |

 |
Στην Αρχαία ελληνική μυθολογία ο **Ιππομέδων** ήταν ένας από τους αρχηγούς στην εκστρατεία Επτά επί Θήβες, ζούσε στην Πελοποννησιακή Λέρνη.
 Ο Παυσανίας έδειξε τα θεμέλια της οικείας του που υπήρχαν στην εποχή του. Σύμφωνα με άλλη παράδοση πάντως, κατοικούσε στις Μυκήνες. Ο Ευριπίδης στην τραγωδία του Ικέτιδες τον περιγράφει σαν πρόσωπο που αντιπαθούσε την άνεση και τις πολυτέλειες, αγαπούσε την σκληραγωγία ώστε να είναι κάθε στιγμή έτοιμος για μάχη.
Ο πατέρας του ήταν ο Ταλαός πατέρας του Άδραστου ή ο Αριστόμαχος του Ταλαού ή ο Μνησίμαχος. Στην περίπτωση που ήταν ο Μνησίμαχος η μητέρα του ήταν η Μετιδίκη κόρη του Ταλαού, ο Άδραστος συνεπώς ήταν θείος του. Με την κόρη του Έλατου Ευανίππη απέκτησε τον Πολύδωρο, έναν από τους Επιγόνους. Η σύζυγος του επίσημα ήταν η Νεάλκη και ο γιος του ο Δημοφών.

Ο Αισχύλος στην τραγωδία του Επτά επί Θήβας παρουσιάζει τον Ιππομέδων με την παράσταση του φλεγόμενο Τυφώνα στην ασπίδα του, επιτέθηκε στην Ογκαίη Πύλη όπου αντιμετώπισε τον γιο του Οινοπέως Υπέρβειο. Ο Ευριπίδης στην τραγωδία του Φοίνισσαι τον παρουσιάζει με την εικόνα του Άργου του Πανόπτη στην ασπίδα του να επιτίθεται στην Ογκαίς πύλη. Η Βιβλιοθήκη Απολλόδωρου αναφέρει ότι σκοτώθηκε σε μάχη με τον Ίσμερο, γιο του Άστακου. Ο Ρωμαίος ποιητής Στάτιος προλογίζει τον Ιππομέδοντα στο έργο του Θηβαίς. Στο Βιβλίο 9 του έργου πολεμά πάνω από το σώμα του Τυδέως για να το πάρει πίσω αλλά αποτυγχάνει, στην πορεία του για τον ποταμό Ισμηνό σκοτώνει τον έναν αντίπαλο πίσω από τον άλλον για να εκδικηθεί τον θάνατό του. Το ένα από τα θύματα του ήταν ο νεαρός Κραναεύς γιος του θεού Πανός και της Νύμφης Ισμηνίδας. Η Ισμηνίδα βρήκε τη σωρό του γιου της και παρακάλεσε τον πατέρα της τον ποταμό Ισμηνό να εκδικηθεί. Ο ποταμός Ισμηνός σήκωσε τα νερά του και παραλίγο να πνίξει τον Ιππομέδοντα μέχρι την στιγμή που η Ήρα παρακάλεσε τον Δία να επέμβει για να σωθεί. Ο ποταμός τον ξέβγαλε τότε δέχτηκε μια σκληρή επίθεση με βέλη από τους εχθρούς του και βρήκε τον θάνατο, ο Υψεύς πήρε το κράνος του σαν τρόπαιο και προανήγγειλε τον θάνατο του στους συμπολεμιστές του πριν τον σκοτώσει ο Καπανέας. Ο Παυσανίας γράφει (Ι΄ 10, 3) ότι οι Αργείοι αφιέρωσαν άγαλμα του Ιππομέδοντα στους Δελφούς.

Παραπομπές
----------

1. ↑  Βιβλιοθήκη Απολλοδώρου, 3.6.3
2. ↑  Ευριπίδης, Φοίνισσαι, 125
3. ↑  Ευριπίδης, Ικέτιδες, 881 - 887
4. ↑  Βιβλιοθήκη Απολλοδώρου, 3.6.3
5. ↑  Γάιος Ιούλιος Υγίνος, Fabulae, 70
6. ↑  Γάιος Ιούλιος Υγίνος, Fabulae, 70
7. ↑  Παυσανίας, *"Περιγραφή της Ελλάδος"*, 10.10.3
8. ↑  Γάιος Ιούλιος Υγίνος, Fabulae, 71
9. ↑  Παυσανίας, *"Περιγραφή της Ελλάδος"*, 2.20.5
10. ↑  Στάτιος, *"Θηβαίδα"*, 12. 122
11. ↑  Ευριπίδης, Φοίνισσαι, 126
12. ↑  Αισχύλος, Επτά επί Θήβας, 486 - 505
13. ↑  Ευριπίδης, Φοίνισσαι, 1113 - 1118
14. ↑  Βιβλιοθήκη Απολλοδώρου, 3.6.8
15. ↑  Στάτιος, *"Θηβαίδα"*, 9. 90 - 569

Πηγές
-----

* Emmy Patsi-Garin,Επίτομο λεξικό Ελληνικής Μυθολογίας, εκδ. οίκος *Χάρη Πάτση*, Αθήνα 1969
* Γεώργιος Σιέττος, Ήρωες και Αγίοι στην Αρχαιοελληνική και Χριστιανική Λατρεία, εκδ. Πύρινος Κόσμος, σελ 175.
Ο **Γιώργος Σιδηρόπουλος** (Ελασσόνα, Ιούλιος 25 Ιουνίου 1949 - Γερμανία, 31 Δεκεμβρίου 2015) ήταν Έλληνας διεθνής ποδοσφαιριστής, ο οποίος αγωνιζόταν ως τερματοφύλακας.

Καριέρα
-------

### Σε συλλογικό επίπεδο

Τα πρώτα του ποδοσφαιρικά βήματα τα έκανε στην ομάδα της ιδιαίτερης πατρίδας του την Ελασσόνα και το 1968 εντάχθηκε στα Τρίκαλα όπου έγινε ευρύτερα γνωστός αγωνιζόμενος στη μεγάλη κατηγορία. Στις 12 Μαρτίου 1972 υπερασπιζόμενος την εστία των Τρικάλων υπήρξε ο πρώτος Έλληνας τερματοφύλακας που σκόραρε με πέναλτι στον νικηφόρο εντός έδρας αγώνα (2-1) εναντίον του Παναθηναϊκού, ενώ το επανέλαβε και την επόμενη περίοδο (1972-73) σημειώνοντας το μοναδικό τέρμα της ομάδας του στην εκτός έδρας ήττα από τον Πανιώνιο με 1-2. Από τη θεσσαλική ομάδα αποχώρησε το 1973 μετά τον υποβιβασμό της.

Στη συνέχεια διακρίθηκε με τα χρώματα της ΑΕΚ, με την οποία αγωνίστηκε επί μία πενταετία, από το 1973 μέχρι και τα μισά της περιόδου 1977-78. Υπήρξε μέλος των "κιτρινόμαυρων" στην πορεία μέχρι τα ημιτελικά του κυπέλλου ΟΥΕΦΑ την περίοδο 1976-77, καθώς και στην κατάκτηση του πρωταθλήματος και του κυπέλλου την περίοδο 1977-78. Τo 1976 κράτησε ανέπαφη την εστία του για 700 συνεχή λεπτά και έγινε ο τερματοφύλακας με την πλέον μακρόχρονη ανέπαφη εστία στην ιστορία της ΑΕΚ και 7ος στην Α’ Εθνική, ενώ το σχετικό ρεκόρ κατέχει ακόμη μέχρι σήμερα ο Τάκης Οικονομόπουλος από το 1965, όταν αγωνιζόμενος στον Παναθηναϊκό διατήρησε ανέπαφη την εστία του επί 1.088 λεπτά.

Το 1976 τραυματίστηκε σοβαρά όταν σε ένα ντέρμπι με τον Ολυμπιακό συγκρούστηκε με τον Μάικ Γαλάκο και έκτοτε έχασε τη θέση του ως βασικός τερματοφύλακας. Τελευταία του συμμετοχή στην ΑΕΚ υπήρξε την περίοδο 1977-78, στα μισά της οποίας αποχώρησε για να συνεχίσει στη Λάρισα. Τη διετία 1979-1981 αγωνίστηκε με τα χρώματα του Ατρόμητου Αθηνών και το 1982 πήγε στον Διαγόρα Ρόδου όπου και έκλεισε την καριέρα του. Την περίοδο 1985-86 ήταν παίκτης - προπονητής του Π.Ο. Ελασσόνας.

### Στις εθνικές ομάδες

Με την Ελλάδα αγωνίστηκε μία φορά την 1η Απριλίου 1975 στον εκτός έδρας νικηφόρο (2-1) φιλικό αγώνα εναντίον της Κύπρου, όταν ξεκίνησε βασικός υπό τις οδηγίες του Αλκέτα Παναγούλια.

Προσωπική ζωή
-------------

Τα τελευταία χρόνια ζούσε στη Γερμανία, όπου και πέθανε την παραμονή της Πρωτοχρονιάς του 2016 σε ηλικία 67 ετών, από καρκίνο.

Τίτλοι
------

* Πρωτάθλημα Ελλάδας: 1 (1977-78)
* Κύπελλο Ελλάδας: 1 (1977-78)

Παραπομπές
----------

1. ↑  Φύλλο εφημερίδας "Αθλητική Ηχώ" της 12 Ιανουαρίου του 1986, σελ. 7: "Κους-Κους απ' όλη την Ελλάδα"
2. ↑  Ο τερματοφύλακας γκολτζής των Τρικάλων, www.fatsimare.gr
3. ↑  Η πορεία της ΑΕΚ στο ΟΥΕΦΑ το '77, www.uefa.com
4. ↑  Για 700 συνεχή λεπτά δεν δέχτηκε γκολ, www.vivasports.gr[*νεκρός σύνδεσμος*]
5. ↑  Ιπτάμενος και τζέντλεμαν, www.aek-live.gr
6. ↑  "Αθλητική Ηχώ", ο. π.
7. ↑  Κύπρος - Ελλάδα 1.4.1975, www.epo.gr
8. ↑  Έχασε τη μάχη με τον καρκίνο ο Γιώργος Σιδηρόπουλος, www.kathimerini.gr
9. ↑  "Έφυγε" ο Γιώργος Σιδηρόπουλος, www.sport-fm.gr

Πηγές
-----

* Ο Γιώργος Σιδηρόπουλος στο aekpedia
* Συμμετοχές - Γκολ στο epo.gr
* Το προφίλ του Γιώργου Σιδηρόπουλου στο national football teams
Ο Γιώργος Κατσικογιάννης

Ο **Γιώργος Κατσικογιάννης** (γεν. Αθήνα, 5 Σεπτεμβρίου 1988) είναι Έλληνας ποδοσφαιριστής, που αγωνίζεται στη θέση του μέσου. Προέρχεται από γνωστή ποδοσφαιρική οικογένεια του Αιγάλεω, αφού είναι γιος του Γιάννη Κατσικογιάννη και ανηψιός του Παναγιώτη Κατσικογιάννη, οι οποίοι έκαναν μεγάλη καριέρα στο πρωτάθλημα της Α΄Εθνικής κατά τη δεκαετία του '80, με τα χρώματα του Εθνικού Πειραιά. Στο ξεκίνημά του θεωρήθηκε ως ένας από τους ταλαντούχους και ανερχόμενους νέους ποδοσφαιριστές.

Ξεκίνησε από τις "Ακαδημίες" του Ολυμπιακού Πειραιά σε ηλικία 12 ετών και το καλοκαίρι του 2007 υπέγραψε επαγγελματικό συμβόλαιο, λαμβάνοντας μέρος στο πρωτάθλημα της Σούπερ Λίγκας της ίδιας περιόδου (2007-2008), όταν οι Πειραιείς κατάκτησαν το νταμπλ. Την επόμενη διετία αγωνίσθηκε με την ομάδα του Λεβαδειακού επίσης στη Σούπερ Λίγκα, ενώ τον Ιανουάριο του 2010 παραχωρήθηκε σαν δανεικός στον ΟΦΗ όπου έμεινε για για μιάμιση χρονιά, κερδίζοντας την άνοδο στην Α΄ Εθνική μέσω της διαδικασίας των Πλέι-Οφ. Μετά τον ΟΦΗ επέστρεψε στη Σούπερ Λίγκα με τη φανέλα της Δόξα Δράμας (περίοδος 2011-12) και από το καλοκαίρι του 2012 αγωνίστηκε για λογαριασμό της Καλλιθέας, στη Football League. Το καλοκαίρι του 2019 υπέγραψε συμβόλαιο με το Αιγάλεω, την ομάδα που έπαιξε επί σειρά ετών ο θείος του. Το 2020 αγωνίζεται με τα χρώματα του Μαρκό.

Πηγές
-----

|  |  |
| --- | --- |
| εικονίδιο Ποδόσφαιρο | Πύλη Ποδόσφαιρο |

* Αθλητική ιστοσελίδα
* Αρχείο αθλητικής εφημερίδας "*ΦΩΣ ΤΩΝ ΣΠΟΡ*"

Παραπομπές
----------

1. ↑  (πολλαπλές γλώσσες) *FBref.com*. 70d67bf3.
2. ↑  Αιγάλεω: "Σεφτέ με Κατσικογιάννη" Ανακτήθηκε στις 7/9/2019
Η **Ομοσπονδία Καλαθοσφαίρισης Πουέρτο Ρίκο** (ισπανικά: *Federación de Baloncesto de Puerto Rico*, CB) είναι το όργανο διοίκησης της καλαθοσφαίρισης στο Πουέρτο Ρίκο. Εδρεύει στο Σαν Χουάν και είναι μέλος της Διεθνούς Ομοσπονδίας Καλαθοσφαίρισης (FIBA). Διοργανώνει εθνικά ερασιτεχνικά πρωταθλήματα ανδρών, γυναικών και νέων, εποπτεύει το επαγγελματικό πρωτάθλημα ανδρών, ενώ είναι υπεύθυνη και για τη διεξαγωγή του κυπέλλου της χώρας. Συντονίζει επίσης τις δραστηριότητες των εθνικών ομάδων ανδρών, γυναικών και νέων του Πουέρτο Ρίκο.

Παραπομπές
----------

1. ↑  Puerto Rico (PUR) Αρχειοθετήθηκε 2016-07-07 στο Wayback Machine. fiba.com

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
--------------------

* Επίσημος ιστότοπος
Οι **Ανιχνευτές Σέλους** (Selous Scouts) ήταν επίλεκτη Μονάδα Ειδικών Δυνάμεων του Στρατού της Ροδεσίας (σημερινή Ζιμπάμπουε), η οποία επιχείρησε από το 1973 έως το 1980. Πήραν το όνομά τους προς τιμήν του Βρετανού εξερευνητή Φρέντερικ Κόρτνεϊ Σέλους (1851-1917) και το σύνθημά τους ήταν 'pamwe chete', που στην τοπική γλώσσα Σόνα σημαίνει 'όλοι μαζί' ή 'μόνο μαζί' ή 'πάμε μαζί'. Οι Σέλους Σκάουτς (Ανιχνευτές) αποτέλεσαν ένα από τα καλύτερα σώματα Ειδικών Δυνάμεων που έδρασαν ποτέ και φημίζονταν για την ανυπέρβλητη μαχητική τους αξία, απόρροια της σκληρότερης και απαιτητικότερης ίσως εκπαίδευσης μονάδας Ειδικών Δυνάμεων.

Εκπαίδευση
----------

Τμήμα της λίμνης Καρίμπα με το φράγμα της-Τεχνητή λίμνη στο μέσον της ζούγκλας και του ποταμού Ζαμβέζη, κέντρο εκπαίδευσης των Ανιχνευτών Σέλους
Οι Ανιχνευτές Σέλους εκπαιδεύονταν για να επιχειρούν σε μικρές ομάδες ικανές να διαβιώσουν στη ζούγκλα και τη σαβάνα για εβδομάδες και να μπορούν να διεισδύουν στον τοπικό πληθυσμό και τις αντάρτικες ομάδες. Όλα τα μέλη τους ήταν εθελοντές και ήταν άντρες με εξαιρετικά σωματικά και ψυχικά χαρίσματα, απαραίτητα για την εκπλήρωση των αποστολών. Οι Ανιχνευτές Σέλους επιζητούσαν στις τάξεις τους άντρες ικανούς να εργαστούν ως ομάδα αλλά και ατομικά με εξαιρετική επιτυχία.
Η επιλογή ήταν σχεδόν απάνθρωπη. Όταν οι εθελοντές κατέφθαναν στο Wafa Wafa, το στρατόπεδο εκπαίδευσης των Ανιχνευτών, στις όχθες της λίμνης Καρίμπα, είχαν ήδη περπατήσει 25 χιλιόμετρα στον καυτό αφρικάνικο ήλιο κουβαλώντας τις αποσκευές τους για να φτάσουν σε αυτή καθώς είχαν αφεθεί μακρύτερα, δοκιμασία-πρόγευση τού τι θα ακολουθούσε. Όταν έμπαιναν στη βάση δεν υπήρχαν στρατώνες ούτε καμιά σκηνή υποδοχής, μόνο κάτι σαν καλύβες και μια μικρή φωτιά που ψυχορραγούσε. Κανένα φαγητό δεν τους δινόταν. Ο σκοπός της εκπαίδευσης σε αυτό το στάδιο ήταν να μικρύνει η λίστα με αποχωρήσεις των περισσότερων, μέσω της πείνας, της εξάντλησης και της επίδρασης του στρες του ανταγωνισμού μεταξύ τους. Στο στάδιο αυτό περίπου 40-50 άτομα από 60 εθελοντές εγκατέλειπαν μέσα σε δυο μέρες. Το στάδιο της επιλογής κρατούσε 17 μέρες. Στη συνέχεια στο στάδιο εκπαίδευσης οι εκπαιδευόμενοι από τα χαράματα μέχρι τις 7 το απόγευμα περνούσαν από εξαντλητική άσκηση ταχείας και θεαματικής βελτίωσης της φυσικής κατάστασης. Ολοκληρώνοντας αυτό το στάδιο ακολουθούσε η εκπαίδευσή τους σε τεχνικές αυτοάμυνας και τεχνικές και τακτικές μάχης. Επίσης έκαναν πορείες διασχίζοντας μεγάλες εκτάσεις κατά τη διάρκεια των οποίων πολλές φορές έτρεχαν επί πολλά χιλιόμετρα, πλήρεις εξαρτύσεων. Όταν έπεφτε η νύχτα ξεκινούσε η νυχτερινή εκπαίδευση. Τις πρώτες 5 ημέρες του προγράμματος εκπαίδευσης δεν τους δινόταν φαγητό παρά μόνο τούς επιτρεπόταν να τρώνε νεκρά ζώα σε διαδικασία αποσύνθεσης. Μάθαιναν επίσης να επιβιώνουν μόνοι στη ζούγκλα, αντίπαλοι με τα άγρια θηρία, τα δηλητηριώδη ερπετά, την πείνα, τη ζέστη της σαβάνας, τις τεράστιες αποστάσεις, τον ίδιο τον εαυτό τους με τις φοβίες του. Η φιλοσοφία ήταν ότι για να πολεμήσει κάποιος και να επιβιώσει σε ακραίες συνθήκες πρέπει να εκπαιδευτεί το ίδιο ακραία.

Επιχειρήσεις στη δεκαετία του 1970 - Πόλεμος στη Ροδεσία
--------------------------------------------------------
Ο ορισμός **ταινίες exploitation** (exploitation: εκμετάλλευση στα αγγλικά) αποτελεί μία ανεπίσημη ετικέτα, η οποία μπορεί να εφαρμοστεί σε οποιαδήποτε ταινία που γενικά θεωρείται ότι είναι τόσο χαμηλού προϋπολογισμού και χαμηλής ηθικής ή καλλιτεχνικής αξίας, και ως εκ τούτου προφανώς προσπαθεί να κερδίσει την οικονομική επιτυχία με την "εκμετάλλευση" μιας τρέχουσας τάσης ή ένα είδος εξειδικευμένης ή μια επιθυμία για μακάβριο θέμα. Ο όρος "exploitation" είναι κοινός σε μάρκετινγκ ταινιών για την προώθηση ή τη διαφήμιση οποιουδήποτε είδους ταινίας. Οι ταινίες τότε πρέπει κάτι να εκμεταλλευτούν, όπως ένα γνωστό αστέρα, ειδικά εφέ, το sex, τη βία, τον ρομαντισμό. Μια "ταινία exploitation", ωστόσο, λόγω του χαμηλού προϋπολογισμού της, στηρίζεται σε μεγαλύτερο βαθμό από το συνηθισμένο στην "εκμετάλλευση". Πολύ συχνά, οι ταινίες exploitation ευρέως θεωρούνται ότι είναι χαμηλής ποιότητας, και είναι γενικά "B-movies", αν και μερικές έχουν αποκτήσει κάποια ιστορική αξία. Ακόμα κι έτσι, μερικές φορές προσελκύουν την προσοχή των κριτικών και γίνονται cult. Μερικές ταινίες που μπορούν εύκολα να επισημανθούν ως "ταινίες exploitation" έχουν γίνει ρυθμιστές τάσης και ιστορικής σημασίας από μόνες τους, όπως *Η νύχτα των ζωντανών νεκρών* (1968). Μερικές ταινίες επίσης, μπορεί να διαφημίζονται από τους ίδιους τους παραγωγούς ως "ταινίες exploitation", προκειμένου να κεντρίσουν το ενδιαφέρον όσων αναζητούν ταινίες αυτού του είδους.

Αναφορές
--------

1. ↑  Schaefer 1999, pp. 42–43, 95
2. ↑  Zinoman, Jason (1 Μαρτίου 2008). «How 'Night of the Living Dead' Ushered in a New Golden Era of Horror». *Vanity Fair*.
Ο **Ράτιμπορ Β΄**, γερμαν. Ratibor II (απεβ. μετά το 1223) από τον Οίκο των Γκρίφιφνς-Ρατιμποριδών ήταν δούκας της Πομερανίας.

Βιογραφία
---------

Ήταν γιος τού Μπόγκισλαβ (γιου τού Ράτιμπορ Α΄ δούκα της Πομερανίας). Ο Μπόγκισλαβ ήταν εξάδελφος τού Μπόγκισλαβ Α΄, τού Καζιμίρ Α΄ δουκών της Πομερανίας και τού Βάρτισλαβ Σβαντιμπόριτς.

Εξάδελφός του ήταν ο Μπόγκισλαβ, εγγονός τού Ράτιμπορ Α΄. Ο Ράτιμπορ Β΄ ήταν ο τελευταίος τού κλάδου του και όταν απεβίωσε μετά το 1223, οι περιοχές του Σλάβε και Στολπ διεκδικήθηκαν από τους Οίκους των Γκρίφφινς (κύριο κλάδο) και των Σαμμποριδών δουκών της Πομερελίας.

Πηγές
-----

* Das historische Pommern. Personen, Orte, Ereignisse, Köln/Weimar 2007, pp. 141 ff.
* Werner Buchholz, Pommern, Berlin 1999, p. 38.
Στην **Κλασική εξαρτημένη μάθηση**, τα μωρά διαμορφώνουν προσδοκίες για ερεθίσματα γεγονότων στο περιβάλλον, αλλά δεν επηρεάζουν τα ερεθίσματα που εμφανίζονται. Το είδος της εξαρτημένης μάθησης που δημιουργεί νέες και πιο σύνθετες συμπεριφορές είναι η **Συντελεστική εξαρτημένη μάθηση**, κατά την οποία οι συμπεριφορές διαμορφώνονται από τις συνέπειες τους. Στη **Συντελεστική εξαρτημένη μάθηση**, οι οργανισμοί τείνουν να επαναλαμβάνουν συμπεριφορές που οδηγούν σε ενίσχυση και να εγκαταλείπουν συμπεριφορές που οδηγούν σε τιμωρία. Ένα ερέθισμα που αυξάνει την εμφάνιση μιας συμπεριφοράς λέγεται ενίσχυση. Για παράδειγμα, το γλυκό υγρό ενισχύει την αντίδραση πιπιλίσματος στα νεογέννητα. Η απομάκρυνση ενός επιθυμητού ερεθίσματος ή η παρουσίαση ενός δυσάρεστου ερεθίσματος, ώστε να μειωθεί η εμφάνιση μιας συμπεριφοράς λέγεται τιμωρία. Ένα υγρό με ξινή γεύση τιμωρεί την αντίδραση πιπιλίσματος των νεογέννητων, προκαλώντας τα να σουφρώσουν τα χείλη τους και να σταματήσουν εντελώς το πιπίλισμα.

Πολλά ερεθίσματα εκτός από την τροφή μπορούν να λειτουργήσουν ως ενισχυτές της βρεφικής συμπεριφοράς. Για παράδειγμα, τα νεογνά θα πιπιλίσουν πιο γρήγορα μια θηλή όταν ο ρυθμός πιπιλίσματος τους παράγει ενδιαφέροντα θεάματα και ήχους, όπως οπτικά σχέδια, μουσική ή ανθρώπινες φωνές. Όπως υποδηλώνουν αυτά τα ευρήματα, η συντελεστική εξαρτημένη μάθηση αποτελεί ένα ισχυρό εργαλείο για να μάθουμε ποια ερεθίσματα μπορούν να αντιληφθούν τα μωρά και ποια προτιμούν.

Η συντελεστική εξαρτημένη μάθηση παίζει επίσης ζωτικό ρόλο στη διαμόρφωση των κοινωνικών σχέσεων. Καθώς το μωρό κοιτάζει τον ενήλικα στα μάτια, ο ενήλικας το κοιτάζει και του χαμογελά και τότε το βρέφος τον κοιτάει και χαμογελάει ξανά. Καθώς η συμπεριφορά του ενός ενισχύει τη συμπεριφορά του άλλου, συνεχίζουν και οι δύο την ευχάριστη αλληλεπίδραση. Αν σκεφτούμε ότι το βρέφος έχει στόχο την προσοχή των γονιών, τότε συντελεστική εξαρτημένη μάθηση σημαίνει να μαθαίνεις μια συγκεκριμένη συμπεριφορά που οδηγεί στην επίτευξη ενός συγκεκριμένου στόχου.

Παραπομπές
----------

1. ↑  Berk, Laura E. (2018). *Development Through the Lifespan, Seventh Edition*. Athens: Kritiki. σελ. 199. ISBN 978-960-586-302-9.
2. 1 2 3  Cynthia Lightfoot· Michael Cole· Sheila R. Cole (2009). *The Development of Children*. New York: Worth Publishers. σελίδες 234–235. ISBN 978-960-01-1582-6.
3. ↑  Rita L. Atkinson· Richard C. Atkinson· Edward E. Smith· Daryl J. Bem· Susan Nolen-Hoeksema (2003–2004). *Hilgard's Introduction to Psychology (13th Edition)*. Athens: Papazisis. σελ. 461. ISBN 960-02-1702-5.
Η **Αραιθυρέα** ήταν η πανάρχαια πρωτεύουσα της Φλειούς στην αρχαία Αργολίδα. Ο Παυσανίας γράφει ότι το αρχικό της όνομα ήταν *"Αραντία"* από τον μυθικό ιδρυτή Άραντα, κατόπιν πήρε το όνομα *"Αραιθυρέα"* από την κόρη του Άρα Αραιθυρέα. Το όνομα του ιδρυτή της Άραντα διατηρείται την εποχή του Παυσανία από τον λόφο Αραντίνο. Την Αραιθυρέα την καταγράφει ο Όμηρος στον Νεών κατάλογος της Ιλιάδας. Οι κάτοικοι της όπως αναφέρει ο Στράβων εγκατέλειψαν την Αραιθυρέα και εγκαταστάθηκαν στην νέα πόλη της Φλειούς σε 30 Στάδια απόσταση από την προηγούμενη πόλη.
Οι ιστορικοί συμφωνούν ομόφωνα ότι οι ονομασίες *"Αραιθυρέα"* και *"Αραντία"* ήταν οι αρχαίες ονομασίες της Φλειούς. Η ακριβής τοποθεσία της αρχαίας πόλης δεν έχει διευκρινιστεί ακόμα.

Παραπομπές
----------

1. ↑
2. ↑  Όμηρος. Ιλιάδα. Τομ. 2.571
3. ↑  Στράβων. Γεωγραφικά. Τομ.8. σ. 382
4. ↑  Στέφανος ο Βυζάντιος. Ethnica. Vol. s. vv. Φλιοῦς, Ἀραντία
5. ↑  Richard Talbert, ed. (2000). Barrington Atlas of the Greek and Roman World. Princeton University Press. σ. 58

Πηγές
-----

* Richard Talbert, ed. (2000). Barrington Atlas of the Greek and Roman World. Princeton University Press.
Ο **Ηρακλής Τσάλλης** (1840 - 1912) ήταν Έλληνας γεωπόνος, κτηματίας και πολιτικός.

Βιογραφικά στοιχεία
-------------------

Ήταν γιος του Χρήστου Τζάλλε (εξελληνισμένο: Τσάλλης) από την Κορυτσά Αλβανίας. Ο πατέρας του μαζί με άλλους συγγενείς είχε αγοράσει από οθωμανούς μπέηδες τσιφλίκι στην Ανθήλη Φθιώτιδας, τότε ονομαζόμενη Ιμίρμπεη ή Εμίρμπεη, υπολογιζόμενο σε 20.000 στρέμματα. Στις εκτάσεις αυτές εργάζονταν κολλήγοι καθώς και κτηνοτρόφοι Βλάχοι,

Σπούδασε γεωπόνος και ασχολήθηκε με την καλλιέργεια των κτημάτων του καθώς και με τραπεζικές εργασίες. Επί δεκαετίες υπήρξαν αμφιβητήσεις και βίαιες συγκρούσεις σχετικά με την έκταση του τσιφλικιού (που επεκτείνονταν αυθαίρετα σε προσχώσεις του Σπερχειού) και τις διεκδικήσεις αγροτικής μεταρρύθμισης. Διέμενε στη Λαμία, τότε Ζητούνι, σε τριώροφο αρχοντικό στη σημερινή πλατεία Διάκου (σημερινό ξενοδοχείο "Σαμαρά"), όπου φιλοξένησε πολιτικά πρόσωπα, συμπεριλαμβανομένου και του Γεωργίου Α`.

Στις εκλογές του 1885 εξελέγη βουλευτής Φθιώτιδος με το κόμμα του Χαρίλαου Τρικούπη.

Ήταν παντρεμένος και είχε αποκτήσει παιδιά. Η κόρη της αδελφής του Κλεοπάτρας, Μαρία Αντωνιάδη, ήταν σύζυγος του Κωνσταντίνου Τρικούπη.

Αναφορές
--------

1. 1 2  Μπαλωμένος, Κωνσταντίνος (Ιούλιος 2015). «ιστορία οικογένειας Τσάλλη» (PDF). Λαμιακός Τύπος.
2. 1 2  Δαβανέλλος Νίκος, *Λαμία, τα πρόσωπα (1760 - 1930)*, Λαμία 2003, σελ. 53 - 55
3. ↑  Βουλή των Ελλήνων, Μητρώον Πληρεξουσίων, Γερουσιαστών και Βουλευτών. 1822-1935, Αθήνα 1986, σελ. 168 - 169 (pdf)
Ο **Τζον Σι Ράιλι John** Christopher Reilly (γεννημένος στις 24 Μαΐου 1965) είναι Αμερικανός ηθοποιός, κωμικός, μουσικός, συγγραφέας και παραγωγός. Είναι γνωστός ως ηθοποιός χαρακτήρων που παίρνει πρωταγωνιστικούς και δεύτερους ρόλους σε ανεξάρτητες δραματικές ταινίες και κωμωδίες. Κέρδισε την δημοσιότητά του μέσα από τους δεύτερους ρόλους του στις ταινίες του Πολ Τόμας Άντερσον *Το παιχνίδι της τύχης* (1996), Ξέφρενες νύχτες (1997) και Μανόλια (1999) και *Οι Συμμορίες της Νέας Υόρκης* (2002) και *Ιπτάμενος Κροίσος* (2004) του Μάρτιν Σκορσέζε. Ο Ράιλι ήταν υποψήφιος για το Όσκαρ Β' Ανδρικού Ρόλου και το αντίστοιχο Βραβείο Χρυσής Σφαίρας για τον ρόλο του στη μιούζικαλ ταινία *Σικάγο* (2002). Άλλες αξιοσημείωτες ταινίες του Reilly περιλαμβάνουν *Άγριος ποταμός* (1994), *Η λεπτή κόκκινη γραμμή* (1998) και *Οι Ώρες* (2002).

Ο Ράιλι κέρδισε εξέχουσα θέση για τους ρόλους του σε ταινίες κωμωδίας όπως το *Ένας Θρύλος για Γέλια* (2007), *Ο ελεεινός ιππότης της ασφάλτου* (2006) και *Αδέλφια για... Κλάματα* (2008). Χάρισε την φωνή του στον χαρακτήρα του Ραλφ στη σειρά ταινιών *Ραλφ εναντίον ίντερνετ* (2012–⁠2018) και έπαιξε στις ανεξάρτητες ταινίες *Cyrus*, *Πρέπει να μιλήσουμε για τον Κέβιν* και *Ο Θεός της Σφαγής* (όλα το 2011), *Ο Αστακός* (2015) και *Οι Αδερφοί Σίστερς* (2018). Υποδύθηκε τον κωμικό Όλιβερ Χάρντι στη βιογραφική ταινία Σταν *και Όλι* (2018) κερδίζοντας υποψηφιότητες για το Βραβείο Χρυσής Σφαίρας και το Βραβείο Επιλογής Κριτικών.  

Ο Ράιλι είναι επίσης γνωστός για τη δουλειά του στην τηλεόραση. Δημιούργησε και πρωταγωνίστησε σε μια κωμική σειρά Showtime *Moonbase 8* (2020) και ηγήθηκε ενός συνόλου καστ για την αθλητική δραματική σειρά του HBO *Winning Time: The Rise of the Lakers Dynasty* (2022). Ο Ράιλι παίζει με το συγκρότημα του *John Reilly and Friends.* Για τον ρόλο του στην αναβίωση του Μπρόντγουεϊ στο έργο του Σαμ Σέπαρντ *True West* (2000) προτάθηκε για το βραβείο Tony για τον καλύτερο ηθοποιό σε θεατρικό έργο .

Παραπομπές
----------

1. ↑  Εθνική Βιβλιοθήκη της Γερμανίας: (Γερμανικά, Αγγλικά) *Gemeinsame Normdatei*. Ανακτήθηκε στις 27  Απριλίου 2014.
2. ↑  (Αγγλικά) *SNAC*. w6xp9snj. Ανακτήθηκε στις 9  Οκτωβρίου 2017.
3. ↑  (Αγγλικά) *Internet Broadway Database*. 76408. Ανακτήθηκε στις 9  Οκτωβρίου 2017.
4. ↑  Εθνική Βιβλιοθήκη της Γερμανίας: (Γερμανικά, Αγγλικά) *Gemeinsame Normdatei*. Ανακτήθηκε στις 11  Δεκεμβρίου 2014.
5. ↑  Ανακτήθηκε στις 4  Μαρτίου 2021.
6. ↑  «Winners & Nominees - John C. Reilly». *goldenglobes.com*. Ανακτήθηκε στις 28 Μαΐου 2020.
7. ↑  «Critics' Choice Awards: 'Roma,' 'Americans,' 'Mrs. Maisel' Top Winners». *The Hollywood Reporter*. 13 Ιανουαρίου 2019. Ανακτήθηκε στις 29 Μαΐου 2020.
8. ↑  «John C. Reilly». *Playbill.com*. Ανακτήθηκε στις 29 Μαΐου 2020.

|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
| Καθιερωμένοι όροι | 
* WorldCat
* VIAF: 85555609
* LCCN: no98092173
* ISNI: 0000 0001 1489 3792
* GND: 135511364
* SUDOC: 069323232
* BNF: cb14037714n (data)
* MusicBrainz: eca1f3d1-2f85-44db-b008-382cb97efce3
* NKC: xx0040645
* BNE: XX1416495

 |

 |
Ο **Ένιο Ταρντίνι** (8 Σεπτεμβρίου 1879 – 16 Αυγούστου 1923) ήταν Ιταλός δικηγόρος που παρέθεσε τα σχέδια για το Στάδιο Ένιο Ταρντίνι κατά τη διάρκεια της προεδρίας του στην Πάρμα. Η ολοκλήρωση της κατασκευής του σταδίου έγινε μετά τον θάνατο του. Συμμετείχε επίσης στο δημοτικό συμβούλιο κατά τη διάρκεια της διοίκησης του Λουζινιάν, καθώς το πάθος του για τον αθλητισμό βρισκόταν στη φιλελεύθερη πολιτική, όπου αυτός ήταν στο επίκεντρο της μεγάλης αγροτικής απεργίας του 1908, προάγγελος των μαχών των συνδικάτων, που διήρκησαν από το 1919, μέχρι το 1921, και οδήγησε στις αγροτικές συμφωνίες.

Βιβλιογραφικές αναφορές
-----------------------

1. ↑  «Lo Stadio Ennio Tardini» [The Ennio Tardini Stadium]. *La Storia del Parma Calcio*. Ανακτήθηκε στις 13 Δεκεμβρίου 2010.
Ο **Καζιμίρ Α΄**, γερμαν. Casimir I (μετά το 1130 - φθινόπωρο τού 1180) από τον Οίκο των Γκρίφφινς ήταν δούκας της Πομερανίας-Ντεμμίν (1156-80).

Βιογραφία
---------

Ήταν ο δευτερότοκος γιος τού Βάρτισλαβ Α΄ δούκα της Πομερανίας.

Το 1135 απεβίωσε ο Βάρτισλαβ Α΄ και άφησε δύο γιους, τον πενταετή Μπόγκισλαβ Α΄ 5 ετών και τον μικρότερο Καζιμίρ Α΄. Επίτροπος της αρχής ανέλαβε ο θείος τους Ράτιμπορ Α΄, που απεβίωσε το 1156 και τον διαδέχθηκαν. Ο Μπόγκισλαβ Α΄ είχε έδρα το Στεττίν και ο Καζιμίρ Α΄ το Ντεμμίν.

Στην εξέγερση των Οβοτριτών εναντίον τού Ερρίκου Γ΄ της Σαξονίας έλαβαν το μέρος των πρώτων, αλλά στη μάχη τού Βέρχεν ηττήθηκαν το 1164. Ο Ερρίκος ΙΓ΄ τούς απέδωσε τα δουκάτα ως φέουδα, μάλιστα ο Καζιμίρ Α΄ έλαβε το 1/3 τού Βόλγκαστ. Ως υποτελείς ακολούθησαν τον Ερρίκο ΙΓ΄ στον πόλεμο, που έκανε μαζί με τη Δανία, εναντίον τού πριγκιπάτου τού Ρύγκεν το 1168. Ο Καζιμίρ Α΄κατάφερε να λάβει την Κιρκιπάνια και έτσι να επεκτείνει την Πομερανία δυτικά.

Συμμετείχε και σε άλλες εκστρατείες τού Ερρίκου ΙΓ΄, όπως σε αυτήν των ετών 1178-80 στη Λουσατία και το Γύτερμπορκ. Στη μάχη εναντίον τού Όθωνα Α΄ των Ασκάνια μαργράβου τού Βρανδεμβούργου, ο Καζιμίρ Α΄ απεβίωσε το 1180. Δεν είχε τέκνα και το Ντεμμίν περιήλθε στον αδελφό του. Το 1187 απεβίωσε ο Μπόγκισαβ Α΄, που άφησε το Στεττίν στον γιο του Μπόγκισλαβ Β΄ και το Ντεμμίν στον νεότερο γιο του Καζιμίρ Β΄.

Ο Καζιμίρ Α΄ ίδρυσε τις μονές της Μπρόντα το 1170 και τού Μπέλμπουκ το 1177. Συμμετείχε στην ίδρυση της μονής Νταργκούν το 1173 και παραχώρησε προνόμια στον επίσκοπο τού Βολλίν ο 1178. Ο τελευταίος, λόγω των εκστρατειών των Δανών, μετακίνησε την έδρα της επισκοπής του στο Καμμίν (νυν Καμιέν Πομόρσκι).

Οικογένεια
----------

Νυμφεύτηκε την Πριλοτάβα, αλλά δεν απέκτησαν απογόνους.

Παραπομπές
----------

1. ↑  Εθνική Βιβλιοθήκη της Γερμανίας: (Γερμανικά, Αγγλικά) *Gemeinsame Normdatei*. Ανακτήθηκε στις 30  Μαρτίου 2015.
2. ↑  Εθνική Βιβλιοθήκη της Γερμανίας: (Γερμανικά, Αγγλικά) *Gemeinsame Normdatei*. 137808070. Ανακτήθηκε στις 14  Οκτωβρίου 2015.
3. ↑  dw.1082.

Πηγές
-----

* Die regierenden Herzöge The Griffins' family tree

|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
| Καθιερωμένοι όροι | 
* VIAF: 85988943
* GND: 137808070

 |

 |
Το **Λύκειο Γαλατασαράι** (τουρκικά: *Galatasaray Lisesi*, γαλλικά: *Lycée de Galatasaray*) είναι ένα από τα πιο επιφανή και σημαίνοντα κέντρα μέσης εκπαίδευσης στη σύγχρονη Τουρκία. Ιδρύθηκε το 1481 και είναι το παλαιότερο κέντρο μέσης εκπαίδευσης στην Κωνσταντινούπολη και ο δεύτερος αρχαιότερος Τουρκικός εκπαιδευτικός θεσμός στην πόλη μετά το Πανεπιστήμιο της Κωνσταντινούπολης το οποίο ιδρύθηκε το 1453. 

Η ονομασία Γαλατασαράι σημαίνει Παλάτι Γαλατά, καθώς το σχολείο βρίσκεται κοντά στον Γαλατά, το γενοβέζικο φρούριο στα βόρεια του Χρυσούν Κέρατος, το οποίο ήταν επίσης γνωστό με το εναλλακτικό όνομα Πέρα (*Πέρα εν Συκαίς*). Από τον 19ο αιώνα, το όνομα "Πέρα" αποδίδεται κυρίως στο μεγαλύτερο προάστιο Μπεγιόγλου που επίσης περικλείει τη συνοικία του Γαλατά. Η ομώνυμη ποδοσφαιρική ομάδα ιδρύθηκε από μαθητές του σχολείου και τον προπονητή τους, Αλί Σαμί Γιεν.

Εκπαίδευση
----------

Η εκπαίδευση είναι κυρίως στα Γαλλικά και τα Τουρκικά. Επίσης διδάσκονται ως δεύτερες γλώσσες τα Αγγλικά και τα Ιταλικά. Μέσα από τις τάξεις της Λογοτεχνίας και των Θρησκευτικών γίνεται μικρή διδασκαλία και των Οθωμανικών Τουρκικών, των Περσικών και των Αραβικών, ενώ μέσα από τις τάξεις των Γαλλικών διδάσκονται λίγο Λατινικά και Ελληνικά.

Σύνθημα
-------

*"J'aime la qualité, j'aime la superiorité, alors j'aime mon Lycée."*

Γαλλικά για: "Αγαπώ την ποιότητα, αγαπώ την ανωτερότητα, επομένως αγαπώ το Λύκειό μου".

Διάσημοι απόφοιτοι
------------------

Το Λύκειο Γαλατασαράι
Μεταξύ των πολλών διασήμων αποφοιτησάντων από το Λύκειο Γαλατασαράι συγκαταλέγονται οι:

* Τεβφίκ Φικρέτ, ποιητής
* Αχμέτ Χασίμ, ποιητής
* Ναζίμ Χικμέτ, ποιητής
* Αμπντί Ιπεκτσί, δημοσιογράφος
* Αχμέτ Ζόγου, βασιλιάς της Αλβανίας
* Γιτζάκ Μπεν-Ζβι, 2ος Πρόεδρος του Ισραήλ
* Σουάτ Χαϋρί Ουργουπλού, Πρωθυπουργός της Τουρκίας
* Νιχάτ Ερίμ, Πρωθυπουργός της Τουρκίας

Παραπομπές
----------

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
--------------------

|  |  |
| --- | --- |
| Commons logoCommons logo | Τα Wikimedia Commons έχουν πολυμέσα σχετικά με το θέμα   **Λύκειο Γαλατασαράι** |

* Λύκειο Γαλατασαράι
* Πανεπιστήμιο Γαλατασαράι
* Δημοτικό Γαλατασαράι

  


|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
| Καθιερωμένοι όροι | 
* WorldCat
* VIAF: 143196501
* LCCN: n90635932
* ISNI: 0000 0000 9686 4954
* GND: 4222467-6

 |

 |
Ο **Παβέλ Πούμπρλα**(γεννημένος στις 13 Ιουνίου 1986) είναι Τσέχος επαγγελματίας παίκτης μπάσκετ για την Μπάσκετμπολ Νύμπουρκ της Τσεχικής Εθνικής Λίγκας Μπάσκετ .

Επαγγελματική Σταδιοδρομία
--------------------------

Παίζοντας για την Μπάσκετμπολ Νύμπουρκ έλαβε διάκριση βρισκόμενος στην δεύτερη καλύτερη ομάδα του Γιούροκαπ το 2012. 

Τον Αύγουστο του 2012, υπέγραψε με την Ομπραντόιρο της Ισπανίας για την περίοδο 2012-13.  Τον Απρίλιο του 2013, επανασυνδέθηκε μαζί τους για μια ακόμα χρονιά. 

Στις 8 Οκτωβρίου 2015, υπέγραψε με τον βελγικό σύλλογο Σπιρού Σαρλερουά.  Στις 10 Φεβρουαρίου 2016, έφυγε από την Σαρλερουά και υπέγραψε με την Εστουδιάντες για το υπόλοιπο της χρονιάς. 

Στις 19 Αυγούστου 2016, ο Πούμπρλα επέστρεψε στην Μπάσκετμπολ Νύμπουρκ.

Τσεχική εθνική ομάδα
--------------------

Ο Πούμπρλα έπαιξε για την εθνική ομάδα μπάσκετ της Τσεχίας στο Ευρωμπάσκετ 2013 .

Βιβλιογραφικές αναφορές
-----------------------

1. ↑  «2011-12 All-Eurocup Second Team». *eurocupbasketball.com*. April 4, 2012.. Ανακτήθηκε στις March 31, 2014.
2. ↑  «Obradoiro signs Ben Dewar, Pavel Pumprla, Rafa Luz». *sportando.com*. August 6, 2012.. Ανακτήθηκε στις March 31, 2014.
3. ↑  «Pavel Pumprla extends with Obradoiro for one more season». *sportando.com*. April 3, 2013. Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 2017-01-18.. Ανακτήθηκε στις March 31, 2014.
4. ↑  Pavel Pumprla moves to Spirou Charleroi
5. ↑  Estudiantes signs Pavel Pumprla
6. ↑  CEZ Nymburk inks Pavel Pumprla

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
--------------------

* Προφίλ ACB.com
* Προφίλ FIBA.com Αρχειοθετήθηκε 2012-12-18 στο Wayback Machine.
Ο **Μητροπολίτης Αμβρόσιος**, κατά κόσμο **Σακελλάρης Τσάπος** (1863 ή 1864 – 27 Ιανουαρίου 1928), ήταν Μητροπολίτης Φωκίδος.

Γεννήθηκε στην Κάλυμνο και σπούδασε στη Ριζάρειο Εκκλησιαστική Σχολή και στη Θεολογική Σχολή του Πανεπιστημίου Αθηνών, αποφοιτώντας από τη δεύτερη το 1892. Είχε ήδη χειροτονηθεί διάκονος από τον συντοπίτη του Επίσκοπο Πλαταμώνος Αμβρόσιο και υπηρέτησε στην ελληνική πρεσβεία της Αγίας Πετρουπόλεως το 1889-1890, και μετά ως ιεροκήρυκας στον Νομό Τρικάλων. Το 1893 χειροτονήθηκε πρεσβύτερος από τον Επίσκοπο Θαυμακού Μισαήλ και ως ιερέας διετέλεσε προσωρινός ηγούμενος στην Ιερά Μονή Αγάθωνος. Το 1899 διορίσθηκε ιεροκήρυκας και εφημέριος του Βασιλικού Ναυστάθμου. Στις 8 Ιουλίου 1901 χειροτονήθηκε Επίσκοπος Φωκίδος στον Ναό Αγίου Γεωργίου Καρύτση στην Αθήνα. Η επισκοπική του θητεία σημαδεύθηκε όμως δυσάρεστα και διακόπηκε δύο φορές από τα γεγονότα του Εθνικού Διχασμού: Στις 3 Οκτωβρίου 1917 καθαιρέθηκε με απόφαση του Ανωτάτου Εκκλησιαστικού Δικαστηρίου («εξέπεσε») επειδή με αρκετούς άλλους ιεράρχες είχαν αναθεματίσει τον Ελευθέριο Βενιζέλο. Επανήλθε στη θέση του μετά την παλινόρθωση του Βασιλέως Κωνσταντίνου, με βασιλικό διάταγμα, στις 16 Νοεμβρίου 1920. Το 1922 απέκτησε τον τίτλο του «Μητροπολίτη», όπως και οι υπόλοιποι επίσκοποι της Εκκλησίας της Ελλάδος. Στις 3 Δεκεμβρίου 1922 επανήλθε σε ισχύ η απόφαση της εκπτώσεώς του από τον μητροπολιτικό θρόνο, αλλά αποκαταστάθηκε οριστικά με απόφαση Μείζονος Συνόδου στις 2 Ιανουαρίου 1923. Πέντε έτη αργότερα απεβίωσε αιφνιδίως από περιτονίτιδα στην Αθήνα, σε ηλικία 63 ή 64 ετών. Στον μητροπολιτικό θρόνο της Φωκίδος τον διαδέχθηκε τον Νοέμβριο του 1930, μετά από ένα διάστημα τοποτηρητού, ο Ιωακείμ Αλεξόπουλος.

Παραπομπές
----------

1. ↑  «Ο Σεβασμιώτατος Μητροπολίτης Φωκίδος κυρός Αμβρόσιος»
2. ↑  Όπ. π.

Πηγές
-----

* Το λήμμα «Αμβρόσιος Τσάπος» στη *Νέα Ελληνική Εγκυκλοπαίδεια* «Χάρη Πάτση», τόμος 4, σελ. 712
Ο **Γιάννης Τομαράς** είναι πρώην διεθνής ποδοσφαιριστής.

Βιογραφικό
----------

Γεννήθηκε στην Αθήνα το 1947. Μεγάλωσε στην περιοχή Θυμαράκια στα Κάτω Πατήσια και ξεκίνησε το ποδόσφαιρο από τον Α.Ο. Θυμαρακίων από τον οποίο το 1969 μεταγράφηκε στον Παναθηναϊκό. 

Αγωνίστηκε στον Παναθηναϊκό έως το 1978, αρχικά ως μεσοεπιθετικός και κατόπιν στη θέση του δεξιού αμυντικού και ήταν μέλος της ομάδας που αγωνίστηκε στον τελικό του Κυπέλλου Πρωταθλητριών Ευρώπης το 1971. Συμμετείχε σε όλους τους ευρωπαϊκούς αγώνες της περιόδου. Ωστόσο, σε αγώνα του Παναθηναϊκού με τη Νασιονάλ Μοντεβιδέο για το Διηπειρωτικό Κύπελλο του 1971, ο Ουρουγουανός Χούλιο Μοράλες, αν και παίκτης της επίθεσης, σε ένα σκληρό μαρκάρισμα έσπασε το πόδι του Τομαρά με αποτέλεσμα, λόγω του τραυματισμού, η ποδοσφαιρική σταδιοδρομία σχεδόν να τελειώσει.

Τελευταία ομάδα της καριέρας του ήταν ο Ήφαιστος Περιστερίου, όπου αγωνίστηκε το διάστημα 1978-1980.

Τίτλοι
------

Με τον Παναθηναϊκό κέρδισε τέσσερα πρωταθλήματα: 1969, 1970, 1972, 1977.

Διεθνής
-------

Το 1967 χρίστηκε διεθνής με την Ολυμπιακή Εθνική ομάδα στους δύο αγώνες για το προολυμπιακό τουρνουά με την Αν. Γερμανία.

Επίσης, πριν από τον τραυματισμό του, αγωνίστηκε τρεις φορές με την Εθνική Ελλάδος το 1970-1971.

Παραπομπές
----------

1. ↑  *Μου ξανάρχονται ένα-ένα χρόνια δοξασμένα...*, gazzetta.gr
2. ↑  *Μου ξανάρχονται ένα-ένα χρόνια δοξασμένα...*, gazzetta.gr

  


|  |  |  |  |
| --- | --- | --- | --- |
| 

| π • σ • ε
Παναθηναϊκός Α.Ο. - Τελικός Κυπέλλου Πρωταθλητριών 1971 |
| --- |
|  |
| 
1 Τάκης Οικονομόπουλος  · 2 Γιάννης Τομαράς  · 3 Γιώργος Βλάχος  · 4 Κώστας Ελευθεράκης  · 5 Αριστείδης Καμάρας  · 6 Φραγκίσκος Σούρπης  · 7 Χάρης Γραμμός  · 8 Τότης Φυλακούρης  · 9 Αντώνης Αντωνιάδης  · 10 Μίμης Δομάζος  · 11 Άνθιμος Καψής  · 12 Βασίλης Κωνσταντίνου  · 13 Μήτσος Δημητρίου  · 14 Βίκτωρ Μητρόπουλος  · C Φέρεντς Πούσκας |

 |
Η **Ελληνική Κομμουνιστική Νεολαία «Ρήγας Φεραίος» - Β΄ Πανελλαδική** ήταν Ελληνική πολιτική νεολαία. Δημιουργήθηκε τον Μάρτιο του 1978 και διαλύθηκε το 1981.

Ιστορία
-------

Η οργάνωση δημιουργήθηκε μετά τη διάσπαση της *ΕΚΟΝ Ρήγας Φεραίος*, η οποία ήταν νεολαία του Κ.Κ.Ε. Εσωτερικού, το Μάρτιο του 1978. Η Β΄ Πανελλαδική πήρε το όνομά της από τη Β΄ πανελλαδική συνδιάσκεψη της οργάνωσης, την οποία δεν ενέκρινε η ηγετική ομάδα του Κ.Κ.Ε. Εσωτερικού. Η παράταξη απέσπασε το 65% των μελών της ΕΚΟΝ Ρήγας Φεραίος και λειτούργησε μέχρι το 1981, οπότε και αυτοδιαλύθηκε.

Θέσεις
------

Η Β' Πανελλαδική πήρε μαζί της τη γενιά μελών του Ρήγα που είχε πολιτικοποιηθεί μέσω του Πολυτεχνείου και της μεταπολίτευσης και εντάχθηκε στην οργάνωση ευελπιστώντας σε μια αριστερή κριτική στη θεωρία των σταδίων του Κ.Κ.Ε. καθώς και στην κατάσταση που είχε περιέλθει το σοσιαλιστικό στρατόπεδο. Η γενιά αυτή του Ρήγα επηρεασμένη από τα κινήματα του Μάη του 1968 έδινε στον ευρωκομμουνισμό ένα αριστερό και μη διαχειριστικό περιεχόμενο και πίστευε ότι η ανανέωση της αριστεράς θα ερχόταν αν στη βάση της γκραμσιανής στρατηγικής της ηγεμονίας οι κομμουνιστές θα εμπλούτιζαν το περιεχόμενο της σοσιαλιστικής χειραφέτησης πέρα από τον στείρο οικονομισμό της *ανάπτυξης* των παραγωγικών δυνάμεων προς μια ριζική έμπρακτη κριτική του καπιταλισμού μέσα από την αντιπαράθεσή τους με την επέλαση του καπιταλιστικού εκσυγχρονισμού. 

Υπέρμαχοι της *επιστροφής* στις ρίζες ήλθαν σε επαφή με τις ιδέες του Λουί Αλτουσσέρ και της κριτικής του στο Γαλλικό Κομμουνιστικό Κόμμα.

Πολιτική δράση
--------------

Στην εγχώρια πολιτική σκηνή, ήλθαν σε ρήξη με την ηγετική ομάδα του Κ.Κ.Ε. Εσωτερικού με αφορμή αρχικά την τακτική της ΕΑΔΕ, που καλούσε όλες τις *αντιδικτατορικές δυνάμεις* μέχρι τη Ν.Δ. να ενωθούν για να αποτρέψουν τον κίνδυνο μιας νέας δικτατορίας, και στη συνέχεια με αφορμή τη σταδιακά ευμενή στάση απέναντι στο ΠΑ.ΣΟ.Κ.. 

Στο κίνημα της νεολαίας πρωτοστάτησαν στην ανατροπή του νόμου 815/1978 για τα πανεπιστήμια και συγκρότησαν μαζί με άλλες οργανώσεις και ανένταχτους αριστερούς τα σχήματα που αργότερα ενοποιήθηκαν ως *Αριστερές Συσπειρώσεις Φοιτητών*. Στην πορεία του Πολυτεχνείου το 1980, η Β' Πανελλαδική μαζί με άλλες δυνάμεις πρωτοστάτησε στην πορεία αμφισβήτησης της απαγόρευσης για κατεύθυνση προς την αμερικάνικη πρεσβεία, στην οποία σκοτώθηκαν οι Ιάκωβος Κουμής και Σταματίνα Κανελλοπούλου. 

Εξέδιδε το περιοδικό *"Αγώνας για την κομμουνιστική ανανέωση"* και για ένα διάστημα εξέδωσε και το έντυπο *"Αυθαίρετα"*.

Προτεινόμενη βιβλιογραφία
-------------------------

* *Ο φάκελος της Β΄ Πανελλαδικής*, Ιός, Ελευθεροτυπία, 19 Ιανουαρίου 2003

|  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| 

| π • σ • ε
Ελληνικές Φοιτητικές παρατάξεις |
| --- |
|  |
| Ενεργές | 
Δ.Α.Π. - Ν.Δ.Φ.Κ. **·**  ΔΙΚΤΥΟ **·**  Ε.Α.Α.Κ. - ΑΡ.ΕΝ. **·** Ε.Α.Α.Κ. **·**  Ε.Φ.Ε.Κ. **·** Π.Ο.Φ.Ε.Ν. **·**  Π.Α.Σ.Π. **·** ΠΚΣ

|  |  |
| --- | --- |
| Υποπαρατάξεις | 
ΑΡ.ΕΝ. **·** ΑΡ.ΔΙ.Ν. **·** Δ.Α.Ρ.Α.Σ. **·** ΔΡΑΣΙΣ-Κ.Ε.Σ. **·**  Δημοκρατική Κίνηση Κυπρίων Φοιτητών «ΑΓΩΝΑΣ» |

 |
|  |
| Ανενεργές | 
ΕΚΟΝ **·** ΕΚΟΝ - Β **·**  Π.Π.Σ.Π. |

 |
Ο **Αιγάν** ήταν ένα βυζαντινός στρατηγός, Ουνικής καταγωγής, κατά τη διάρκεια της βασιλείας του αυτοκράτορα Ιουστινιανού (527-565).

Το όνομα του χαρακτηριζεται ως ιρανικής καταγωγής από τον Ferdinand Justi και από τον Otto Maenchen-Helfen. Ο Justi δεν ακολουθεί μια ετυμολογία για τη λέξη, αλλά ταξινομεί το όνομα μεταξύ άλλων με καταλήξεις σε -an ή gan. Ο Maenchen-Helfen προτείνει ότι προέρχεται από την τουρκική και ίσως ήταν ένα από τα έξι παιδιά του Ογκούζ Χαν.

Αναφέρεται για πρώτη φορά τον Ιούνιο του 530, στη Μάχη του Δάρας, όπου πήρε μέρος μαζί με τον Σουνίκα και 600 Ιππείς υπό τις διαταγές του Βελισάριου. Βοήθησαν να κρατήσουν την αριστερή περσική πτέρυγα και στη συνέχεια να ενισχύσουν τη βυζαντινή δεξιά πτέρυγα που ήταν υπό τη διοίκηση των Σίμμα και Ασκάνης. Το 533 ο Αιγάν ήταν μέρος της προσωπικής φρουράς του Βελισάριου που τον έδωσε κύρος στο στρατό.

Το 533 ήταν από τους τέσσερις αρχηγούς των ιππέων που έστειλε ο Βελισάριος σε μια εκστρατεία εναντίον των Βανδάλων. Οι άλλοι ήταν ο Ρουφίνο, ο Πάππος και ο Βάρβαρος. Συμμετείχε στη μάχη του Τρικαμάρο ως ένας από τους διοικητές της δεξιάς Βυζαντινής πλευράς. Το καλοκαίρι του 534, όταν ο Βελισάριος επέστρεψε στην Κωνσταντινούπολη, ο Αιγάν παρέμεινε στην Αφρική, κοντά στον Ρουφίνο, υπό τις διαταγές του Σολομών. Αργότερα το ίδιο έτος κατά πάσα πιθανότητα ως διοικητής του ιππικού μαζί με τον Ρουφίνο έστησαν ενέδρα στον βανδαλικό στρατό, κερδίζοντας την μάχη και την απελευθέρωση των κρατουμένων τους. Σε αντίποινα, οι βανδαλικές δυνάμεις ανασυντάχθηκαν και ξεκίνησαν νέα επίθεση εναντίον των βυζαντινών στην οποία σκοτώθηκε ο Αιγάν.

Παραπομπές
----------

1. ↑  Justi 1895, σελ. 11, 522-523.
2. ↑  Maenchen-Helfen 1973, σελ. 412.
3. ↑  Martindale 1992 σελ 32
4. ↑  Martindale 1992 σελ 33

Πηγές
-----

* Justi, Ferdinand (1895). Iranisches Namenbuch. Marburgo: N. G. Elwertsche Verlagsbuchhandlung
* Maenchen-Helfen, Otto J. (1973). The World of the Huns: Studies in Their History and Culture. Berkeley, Los Angeles e Londres: University of California Press. ISBN 9780520015968
* Martindale, John R.; Jones, Arnold Hugh Martin; Morris, John (1992). «Aigan». The Prosopography of the Later Roman Empire - Volume III, AD 527–641. Cambridge e Nova Iorque: Cambridge University Press. ISBN 0-521-20160-8
Το θεώρημα Νάγκελ για το τρίγωνο {\displaystyle \mathrm {AB\Gamma } }.
Στην γεωμετρία, το **θεώρημα Νάγκελ** (αναφέρεται συχνά ως **θεώρημα Nagel**) λέει ότι σε κάθε τρίγωνο {\displaystyle \mathrm {AB\Gamma } } όπου {\displaystyle \mathrm {AH\_{A}} }, {\displaystyle \mathrm {BH\_{B}} } και {\displaystyle \mathrm {\Gamma H\_{\Gamma }} } τα ύψη του τριγώνου, και {\displaystyle \mathrm {O} } το κέντρο του περιγεγραμμένου κύκλου, ισχύει ότι:125

{\displaystyle \mathrm {H\_{A}} \mathrm {H\_{B}} \perp \mathrm {O\Gamma } }, {\displaystyle \quad \mathrm {H\_{B}} \mathrm {H\_{\Gamma }} \perp \mathrm {OA} \quad } και {\displaystyle \quad \mathrm {H\_{A}} \mathrm {H\_{\Gamma }} \perp \mathrm {OB} }.
Το θεώρημα παίρνει το όνομά του από τον Κρίστιαν Χάινριχ φον Νάγκελ.

Απόδειξη
--------

Σχήμα απόδειξης θεωρήματος Νάγκελ.
Θεωρούμε {\displaystyle \mathrm {BH\_{B}} } και {\displaystyle \mathrm {\Gamma H\_{\Gamma }} } τα δύο ύψη του τριγώνου. Θα αποδείξουμε ότι {\displaystyle \mathrm {OA} \perp \mathrm {H\_{B}H\_{\Gamma }} }.

Θεωρούμε την εφαπτομένη {\displaystyle \mathrm {xA} } στον κύκλο {\displaystyle (\mathrm {O} ,\mathrm {A} )} και επομένως, {\displaystyle \mathrm {OA} \perp \mathrm {xA} } και {\displaystyle \angle \mathrm {xAB} ={\hat {\mathrm {\Gamma } }}}. Επίσης {\displaystyle \mathrm {H\_{B}H\_{\Gamma }B\Gamma } } είναι εγγράψιμο (καθώς {\displaystyle \angle \mathrm {BH\_{B}\Gamma } =\angle \mathrm {\Gamma H\_{\Gamma }B} =90^{o}}). Συνεπώς, η {\displaystyle \mathrm {\Gamma } } είναι παραπληρωματική της {\displaystyle \mathrm {BH\_{\Gamma }H\_{B}} } και έτσι {\displaystyle \mathrm {H\_{B}H\_{\Gamma }A} ={\hat {\mathrm {\Gamma } }}}. Επομένως, η {\displaystyle \mathrm {H\_{B}H\_{\Gamma }} } είναι παράλληλη της {\displaystyle \mathrm {xA} } και έτσι {\displaystyle \mathrm {H\_{B}} \mathrm {H\_{\Gamma }} \perp \mathrm {OA} }.

Δείτε επίσης
------------

* Ύψος τριγώνου
* Περιγεγραμμένος κύκλος

Παραπομπές
----------

1. ↑  Ταβανλης, Χ. *Επίπεδος Γεωμετρία*. Αθήνα: Ι. Χιωτελη.