recursal/SuperWikiNEXT-32B huggingface dataset:
Το πλοίο Έξοδος 1947
Στις 11 Ιουλίου 1947 το πλοίο ***Έξοδος 1947*** ξεκίνησε από τη Γαλλία, μεταφέροντας περισσότερους από 4.500 Εβραίους από την Ευρώπη στην Παλαιστίνη. Πολλοί από τους επιβαίνοντες στο πλοίο ήταν επιζώντες από τα ναζιστικά στρατόπεδα συγκέντρωσης. Το ταξίδι αυτό έγινε στα πλαίσια της Aliyah Bet, της παράνομης μετανάστευσης των Ευρωπαίων Εβραίων (1934-1948) προς την Παλαιστίνη, που τότε ήταν υπο Βρετανική Εντολή. Επτά ημέρες μετά την αναχώρηση, ενώ το πλοίο έπλεε 20 ναυτικά μίλια από τις ακτές της Παλαιστίνης, δυνάμεις του Βρετανικού Βασιλικού Ναυτικού το κατέλαβαν και το οδήγησαν στη Χάιφα. Εκεί οι επιβάτες επιβιβάστηκαν σε τρία άλλα πλοία και οδηγήθηκαν πίσω στη Γαλλία. Όμως οι γαλλικές αρχές δήλωσαν ότι θα επέτρεπαν την αποβίβαση μόνο σε όσους Εβραίους ήθελαν να αποβιβαστούν στη Γαλλία. Μετά την άρνηση τους να αποβιβαστούν οικιοθελώς, οι Εβραίοι επιβάτες του Έξοδος 1947 οδηγήθηκαν αρχικά στο Αμβούργο, που ήταν τότε στη Βρετανική Ζώνη Κατοχής, και στη συνέχεια σε στρατόπεδα εκτοπισθέντων κοντά στο Λίμπεκ (Lübeck) και στο Pöppendorf. 

Το ταξίδι του Έξοδος 1947 και ο τρόπος αντιμετώπισης των Εβραίων επιβατών από τη βρετανική πλευρά προκάλεσε έντονες αντιδράσεις τόσο στη Βρετανία όσο και σε άλλες χώρες. Σύμφωνα με ιστορικούς το γεγονός συνέβαλε στο να υπάρξει μεγαλύτερο ενδιαφέρον από την κοινή γνώμη για τους επιζώντες του Ολοκαυτώματος και να αυξηθεί ο αριθμός αυτών που υποστήριζαν την ανάγκη δημιουργίας του κράτους του Ισραήλ.

Βιβλιογραφία
------------

* Bell, J. Bowyer (1977). Terror out of Zion. New York: St. Martin's Press.
* Bethell, Nicholas (1979). The Palestine Triangle. London: André Deutsch.
* Gruber, Ruth (1999). Exodus 1947: The Ship That Launched a Nation. New York: Times Books.
* Halamish, Aviva (1998). The Exodus Affair: Holocaust Survivors and the Struggle for Palestine. London: Vallentine Mitchell.
* Hochstein, Joseph M.; Murray Greenfield (1999). The Jews' Secret Fleet. Jerusalem: Gefen.
* Holly, David C. (1995). Exodus 1947. Annapolis, Maryland: Naval Institute Press.
* Zertal, Idith (1998). From Catastrophe to Power: The Holocaust Survivors and the Emergence of Israel. Berkeley and Los Angeles, California: University of California Press.
* Fahlbusch, Jan Henrik (1999). Pöppendorf statt Palästina: Zwangsaufenthalt der Passagiere der "Exodus 1947" in Lübeck : Dokumentation einer Ausstellung (in German). Hamburg: Dölling und Galitz.

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
--------------------

|  |  |
| --- | --- |
| Commons logoCommons logo | Τα Wikimedia Commons έχουν πολυμέσα σχετικά με το θέμα   **Έξοδος 1947 (πλοίο)** |

* 
* 

  


|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
| Καθιερωμένοι όροι | 
* WorldCat
* VIAF: 125464067
* LCCN: n50079635
* ISNI: 0000 0001 2216 1575
* NKC: kn20050503037

 |

 |
Ο **Φραγκίσκος** (γαλλ. *Françoise d'Orléans*, 14 Αυγούστου 1818 - 16 Ιουνίου 1900) από τον Οίκο των Βουρβόνων-Ορλεάνης ήταν πρίγκιπας του Ζουανβίλ.

Βιογραφία
---------

Ο *Φραγκίσκος Φερδινάνδος Φίλιππος Λουδοβίκος Μαρία* ήταν ο τρίτος γιος του Λουδοβίκου Φιλίππου της Γαλλίας και της Μαρίας Αμαλίας των Βουρβόνων-Ισπανίας, κόρης του Φερδινάνδου Α΄ των Δύο Σικελιών.

Οικογένεια
----------

Το 1843 νυμφεύτηκε τη Φραγκίσκη των Μπραγκάνσα, κόρη του Πέτρου Α΄ της Βραζιλίας & (ως Πέτρου Δ΄) βασιλιά της Πορτογαλίας, και είχαν τέκνα:

* Φραγκίσκη 1844-1925, παντρεύτηκε τον εξάδελφό της Ροβέρτο, Δούκα του Σαρτρ.
* Πέτρος 1845-1919, Δούκας του Παντιέβρ.

Παραπομπές
----------

Πηγές
-----

* Chisholm, Hugh, ed. (1911). "Joinville, François Ferdinand Philippe Louis Marie, Prince de". Encyclopædia Britannica (11th ed.). Cambridge University Press.
Ο **Ίγκορ Βλαντίμιροβιτς Λέμπεντεφ** (ρωσικά: *Игорь Владимирович Лебедев*‎‎
, γεννηθείς **Ζιρινόφσκι** (ρωσικά: *Жириновский*‎‎
), 27 Σεπτεμβρίου 1972, Μόσχα, ΡΣΟΣΔ, ΕΣΣΔ) είναι Ρώσος πολιτικός, Βουλευτής της Κρατικής Δούμας, Αναπληρωτής Πρόεδρος της Κρατικής Δούμας, πρώην πρόεδρος της κοινοβουλευτικής ομάδας του ΦΔΚΡ της Ρωσικής Δούμας και της Οργάνωση Νεολαίας του ΦΔΚΡ. Παλαιότερα ήταν μέλος της Επιτροπής της Κρατικής Δούμας για Θέματα Προϋπολογισμού και Φόρων, και τώρα αποτελεί μέλος της Επιτροπής της Κρατικής Δούμας για την Κρατική Οικοδόμηση και Νομοθεσίας. Ο πατέρας του είναι ο Βλαντίμιρ Ζιρινόφσκι, πρόεδρος του ΦΔΚΡ. Αποφοίτησε από την Νομική Ακαδημία της Μόσχας το 1996.

Στις 12 Σεπτεμβρίου 2014, ο Λέμπεντεφ ήταν υπό κυρώσεις από την Ευρωπαϊκή Ένωση για την ψηφοφορία "... υπέρ του σχεδίου του Ομοσπονδιακού Συνταγματικού Νόμου "σχετικά με την αποδοχή της Δημοκρατίας της Κριμαίας στη Ρωσική Ομοσπονδία και το σχηματισμό νέων ομοσπονδιακών υποκειμένων στη Ρωσική Ομοσπονδία - η δημοκρατία της Κριμαίας και την Πόλη της Ομοσπονδιακής Καθεστώς της Σεβαστούπολης'."

Διαμάχη
-------

Μετά την υποστηρικτική βία που αφορούσε Ρώσους οπαδούς του Ευρωπαϊκού Πρωταθλήματος Ποδοσφαίρου 2016, ο Λέμπεντεφ έγραψε "δεν έγινε τίποτα λάθος με τους οπαδούς που πάλευαν" και "συνεχίστε την καλή δουλειά".

Τον Μάρτιο του 2017 ο Λέμπεντεφ πρότεινε τη νομιμοποίηση του χουλιγκανισμού και τη μετατροπή του σε άθλημα.

Παραπομπές
----------

1. ↑  U.S.–Russia Business Council
2. ↑  EU COUNCIL IMPLEMENTING REGULATION (EU) No 961/2014 of 8 September 2014 implementing Regulation (EU) No 269/2014 concerning restrictive measures in respect of actions undermining or threatening the territorial integrity, sovereignty and independence of Ukraine.
3. ↑  Vick, James (13 Ιουνίου 2016). «Euro 2016 violence: What do Russian fans say?». *BBC News*.
4. ↑  «Russian politician Igor Lebedev proposes legalising football hooliganism». *BBC News*. 5 Μαρτίου 2017.
5. ↑  West, Aaron (6 March 2017). «A Russian politician wants to make hooliganism an organized sport ahead of 2018 World Cup | FOX Sports». *FOX Sports*.. Ανακτήθηκε στις 9 March 2017.
6. ↑  «Russian politician suggests making fights between football hooligans a spectator sport». *Carlow Nationalist*. 6 March 2017. Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 2017-03-12.. Ανακτήθηκε στις 9 March 2017.
**Πυρηνική αντίδραση** ονομάζεται η διαδικασία οποιασδήποτε μετατροπής των πυρήνων των ατόμων ενός στοιχείου, που συμβαίνει κυρίως μέσα σε ειδικό χώρο αντιδραστήρα ή που μπορεί να συμβεί και εκτός (πυρηνικά όπλα). Η αντίδραση αυτή συμβαίνει μεταξύ του πυρήνα (ενός ατόμου) και ενός σωματιδίου - βλήματος που εισέρχεται σ΄ αυτό από την οποία και προκύπτει μετάπτωση του στοιχείου με διαφορετικό ατομικό πυρήνα (μεταστοιχείωση).

Διακρίνονται τρεις τύποι πυρηνικών αντιδράσεων:

* Η πυρηνική σχάση,
* Η πυρηνική σύντηξη και
* Η ραδιενεργός διάσπαση

Στις πυρηνικές αντιδράσεις οι πυρήνες των ατόμων είτε διασπώνται, οπότε γίνεται λόγος για σχάση, είτε συνενώνονται, οπότε γίνεται λόγος για σύντηξη, είτε μεταμορφώνονται, συνήθως λόγω βομβαρδισμού από άλλους πυρήνες ή σωματίδια τα νετρόνια. Επειδή τα σωματίδια του πυρήνα συγκρατούνται με ισχυρές ελκτικές δυνάμεις, μια πυρηνική αντίδραση είναι επόμενο να απελευθερώνει τεράστια ποσά ενέργειας.

Κοινό χαρακτηριστικό και των τριών τύπων πυρηνικών αντιδράσεων είναι η *μεταστοιχείωση* που συμβαίνει ανεξάρτητα της συνέχειας της αντίδρασης.

Οι "πυρηνικοί σταθμοί ισχύος" χρησιμοποιούν την ενέργεια των ελεγχόμενων πυρηνικών αντιδράσεων μέσα σε ένα πυρηνικό αντιδραστήρα προκειμένου να παράγουν ηλεκτρική ενέργεια.

Δείτε επίσης
------------

* Ραδιενέργεια
* Πυρηνική ενέργεια
* Θερμοπυρηνικός αντιδραστήρας
* Αναπαραγωγός αντιδραστήρας
* Πυρηνικά όπλα

|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
| Καθιερωμένοι όροι | 
* WorldCat
* LCCN: sh85093069
* GND: 4030343-3
* BNF: cb119786586 (data)
* NDL: 00562379
* NKC: ph135384
* BNE: XX526437

 |

 |
Το **Instant Clarity** είναι ο πρώτος προσωπικός δίσκος του Γερμανού τραγουδιστή Μίκαελ Κίσκε, ο οποίος κυκλοφόρησε στις 17 Αυγούστου 1996 μέσω της δισκογραφικής εταιρείας "Castle Entertaiment". Το εξώφυλλο του δίσκου δημιουργήθηκε από τον Χιου Γκίλμορ (Hugh Gilmour).

Στο άλμπουμ συμμετείχαν οι Άντριαν Σμιθ (Iron Maiden), Κάι Χάνσεν (ex-Helloween, Gamma Ray) και Κιριάκο Ταράξες ως ειδικοί καλεσμένοι. Το *Instant Clarity* συμπεριλαμβάνει μια ποικιλία από χαρντ ροκ και σοφτ ροκ μουσική, με τα μόνα χέβι μέταλ τραγούδια να είναι τα "The Calling" και "New Horizons", στα οποία συμμετέχουν οι Σμιθ και Χάνσεν. Ένα μουσικό βίντεο για την μπαλαντα "Always" (η οποία αφιερώθηκε στον πρώην ντράμερ των Helloween Ίνγκo Σβίχτενμπεργκ) γυρίστηκε στην Νέα Υόρκη.

Το 2006, το άλμπουμ επανεκδόθηκε απο την Frontiers Records και περιείχε τα επιπλέον κομμάτια "A Song Is Just a Moment", "I Don't Deserve Love", "Sacred Grounds" και "Can't Tell".

Τραγούδια
---------

1. **Be True to Yourself** *(Κίσκε)* - 4:40  

2. **The Calling** *(Κίσκε, Σμιθ)* - 4:00  

3. **Somebody Somewhere** *(Κίσκε, Ταράξες)* - 4:39  

4. **Burned Out** *(Ταράξες)* - 4:44  

5. **New Horizons** *(Κίσκε, Χάνσεν, Σμιθ)* - 4:25  

6. **Hunted** *(Κίσκε, Ταράξες)* - 4:25  

7. **Always** *(Κίσκε)* - 4:15  

8. **Thanx a Lot!** *(Κίσκε)* - 5:25  

9. **Time's Passing By** *(Ταράξες)* - 3:46  

10. **So Sick** *(Κίσκε)* - 4:30  

11. **Do I Remember a Life?** *(Κίσκε, Ταράξες)* - 10:20

Οι μουσικοί
-----------

Οι μουσικοί οι οποίοι συμμετείχαν στις ηχογραφήσεις του "*Instant Clarity*" είναι οι εξής:

* Μίκαελ Κίσκε - φωνητικά, κιθάρα, πλήκτρα
* Κιριάκο Ταράξες - κιθάρα
* Άντριαν Σμιθ - κιθάρα
* Κάι Χάνσεν - κιθάρα
* Τζένς Μένκλ - μπάσο
* Κάι Ρούντι Γουόλκε - τύμπανα

Πηγές
-----

|  |
| --- |
| * Βιογραφία Αρχειοθετήθηκε 2015-02-28 στο Wayback Machine.
* Classic-Rock-Bottom review
* Rockhard review

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* Η επίσημη ιστοσελίδα του Μίκαελ Κίσκε

 |
Η **Βασιλική Μιλλούση** (Αθήνα, 4 Μαΐου 1984) είναι Ελληνίδα αθλήτρια της ενόργανης γυμναστικής.

Καριέρα
-------

Έχει δέκα συμμετοχές σε Παγκόσμια Κύπελλα στην δοκό ισορροπίας και εκπροσώπησε την Ελλάδα στους Ολυμπιακούς Αγώνες του 2000, του 2012 και του 2016. Περιστασιακά αγωνίζεται στην ρυθμική γυμναστική αλλά ειδικεύεται στην δοκό ισορροπίας. Ήταν φιναλίστ στην δοκό ισορροπίας στο Ευρωπαϊκό Πρωτάθλημα Ενόργανης Γυμναστικής 2011. Κέρδισε επίσης στον τελικό της δοκού στο Artistics Gymnastics Olympic Test 2012 με την οποία εξασφάλισε την συμμετοχή της στους Ολυμπιακούς Αγώνες 2012 στο Λονδίνο.

Προσωπική ζωή
-------------

Είναι παντρεμένη με τον επίσης αθλητή της ενόργανης γυμναστικής Λευτέρη Πετρούνια από τον Ιούλιο 2019. Έχουν αποκτήσει μαζί δύο κόρες, την Σοφία (γενν. 4 Νοεμβρίου 2019) και την Ελένη (γενν. 3 Δεκεμβρίου 2020).

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
--------------------

* Sports Reference
Ο Χρήστος Παππούς είναι Έλληνας πολιτικός, Δήμαρχος του Δήμου Φυλής.

Βιογραφικά Στοιχεία
-------------------

Ο δήμαρχος Φυλής Χρήστος Παππούς γεννήθηκε τον Απρίλιο του 1967.

Είναι απόφοιτος του Φυσικού Τμήματος του Πανεπιστημίου Κρήτης και διατηρεί φροντιστήριο Μέσης Εκπαίδευσης, στα Άνω Λιόσια.

Είναι κάτοχος Μεταπτυχιακού διπλώματος στις Στρατηγικές Διαχείρισης Περιβάλλοντος – Περιβαλλοντική Εκπαίδευση (Environmental Management Strategies – Environmental Education).

Ασχολείται με την Τοπική Αυτοδιοίκηση από το 2003 και διετέλεσε Δημοτικός Σύμβουλος τις περιόδους 2003-2006 και 2011-2014.

Το 2006 εκλέχθηκε Δήμαρχος Άνω Λιοσίων και από το 2014 Δήμαρχος Φυλής. Επανεξελέγη το 2019 με ποσοστό 57,27% και το 2023 με ποσοστό 80,55%.

Είναι παντρεμένος με την Κωνσταντίνα Παπαδήμα και πατέρας δύο κοριτσιών.

Πολιτική σταδιοδρομία
---------------------

Έργο
----

Από την πρώτη μέρα της εκλογής του έως σήμερα, κατάφερε ο Δήμος Φυλής να είναι ο πρώτος Δήμος σε έργα σε ολόκληρη την Αττική. Τα έργα εκτείνονται σε ολόκληρο το φάσμα των έργων που αφορούν τη περιοχή, από κύριες υποδομές, τεράστιες ασφαλτοστρώσεις, αλλά κυρίως ενεργειακά - περιβαλλοντικά. Σημαντικότατη τομή ήταν η ρύθμιση του χρέους του Δήμου σε 2.129 χρόνια.

Παραπομπές
----------

1. ↑  «Αρχική σελίδα - Δήμος Φυλής». 13 Νοεμβρίου 2018. Ανακτήθηκε στις 10 Φεβρουαρίου 2022.
2. ↑  «Δήμαρχος - Δήμος Φυλής». 11 Δεκεμβρίου 2019. Ανακτήθηκε στις 10 Φεβρουαρίου 2022.
3. ↑  xtypos6 (24 Οκτωβρίου 2021). «Ο Χρήστος Παππούς στο Χ-τύπο: "Ο Δήμος Φυλής είναι η πρώτη σε έργα πόλη σε όλη τη χώρα"». *XΤΥΠΟΣ online*. Ανακτήθηκε στις 10 Φεβρουαρίου 2022.
4. ↑  «Επισκευάζονται 711 δρόμοι στη Φυλή, το Ζεφύρι και την Χασιά, έκτασης 152 χιλιομέτρων». *in.gr*. 17 Δεκεμβρίου 2021. Ανακτήθηκε στις 10 Φεβρουαρίου 2022.
5. ↑  «Δήμος Φυλής: Έπεσαν οι υπογραφές για τη μετατροπή της χωματερής σε Πάρκο Πρασίνου και Ανανεώσιμων Πηγών Ενέργειας». *e-OTA*. 20 Οκτωβρίου 2021. Ανακτήθηκε στις 10 Φεβρουαρίου 2022.
6. ↑  «Δήμος Φυλής: Πλούσιο έργο από την Δημοτική Αρχή του Χρήστου Παππού». [*νεκρός σύνδεσμος*]
Ο **Ερρίκος Β΄ του Ναμύρ** (1206 - 1229) Μαργράβος του Ναμύρ (1226 - 1229) ήταν μέλος του Οίκου των Καπετιδών του κλάδου των Κουρτεναί τρίτος γιος και όγδοο παιδί του Πέτρου Β΄ του Κουρτεναί και της Γιολάντας της Φλάνδρας. Ο μεγαλύτερος αδελφός του Φίλιππος Β΄ μαργράβος του Ναμύρ πέθανε (1226) χωρίς να αφήσει απογόνους και αφού ο δεύτερος αδελφός του Ροβέρτος του Κουρτεναί είχε ήδη ορκιστεί επόμενος Λατίνος αυτοκράτορας της Κωνσταντινούπολης το Ναμύρ πέρασε στον τρίτο αδελφό τους Ερρίκο, όταν ο αυτοκράτορας Ροβέρτος πέθανε πρόωρα (1228) ο ίδιος ο Ερρίκος κλήθηκε να ορκιστεί Λατίνος αυτοκράτορας της Κωνσταντινούπολης αλλά παραιτήθηκε για λογαριασμό του μικρότερου αδελφού τους Βαλδουίνου Β΄. Την επόμενη χρονιά (1229) πέθανε και ο ίδιος ο Ερρίκος Β΄ του Ναμύρ πολύ πρόωρα χωρίς απογόνους, η μαργραβία του Ναμύρ πέρασε στην μεγαλύτερη αδελφή τους Μαργαρίτα του Κουρτεναί-Ναμύρ η οποία είχε παντρευτεί τον Ερρίκο, κόμη του Βιαντέν.

Πηγές
-----

* Ch. Piot, « Henri de Courtenay », Académie royale de Belgique, Biographie nationale, vol. 9, p. 188

|  |
| --- |
| Ερρίκος Β΄ του Ναμύρ **Οίκος του Κουρτεναί**Νεότερος κλάδος του **Οίκου των Καπετιδών****Γέννηση:** 1206 **Θάνατος:** 1229 |
| Βασιλικοί τίτλοι |
| ΠροκάτοχοςΦίλιππος Β΄ | **Μαργράβος του Ναμύρ**1226 - 1229 | ΔιάδοχοςΜαργαρίτα |
Ο Οδυσσλλλλέας και η Καλυψώ στις σπηλιές τις Ωγυγίας. Πίνακας του Γιαν Μπρίγκελ του πρεσβύτερου (1568–1625)
Η **Ωγυγία** ή **Ωγυγίη** είναι νησί που αναφέρεται στην Ομήρου *Οδύσσεια* ως το σπίτι της νύμφης Καλυψoύς, κόρης του Τιτάνα Άτλαντος, επίσης γνωστή ως Ατλαντίς. Έχει ταυτιστεί με τη Γαύδο που βρίσκεται νοτιοδυτικά της Κρήτης. Στην Ομήρου *Οδύσσεια*, η Καλυψώ κράτησε τον Οδυσσέα στην Ωγυγία για επτά χρόνια και τον δέσμευσε από το να γυρίσει στο σπίτι του στην Ιθάκη, θέλοντας να τον παντρευτεί.

Η Αθηνά παραπονέθηκε για τις πράξεις της Καλυψούς στον Δία, ο οποίος έστειλε τον αγγελιοφόρο Ερμή στην Ωγυγία για να διατάξει την Καλυψώ να απελευθερώσει τον Οδυσσέα. Ο Ερμής είναι ο προπάππους του Οδυσσέα από την πλευρά της μητέρας του, μέσω του Αυτόλυκου. Τέλος, η Καλυψώ, αν και απρόθυμα, έδωσε εντολή στον Οδυσσέα να χτίσει μια μικρή σχεδία, του έδωσε φαγητό και κρασί και τον άφησε να εγκαταλείψει το νησί.

Η *Οδύσσεια* περιγράφει την Ωγυγία ως εξής:

> ...την βρήκε μέσα (ο Ερμής). Κόρωνε στη σχάρα μια φωτιά μεγάλη, και μοσκοβόλαγε ένα γύρο το νησί, που καίγονταν ο κέδρος ο καλόσχιστος κι η θούγια. Εκείνη εκεί: να τραγουδά με την ωραία φωνή της, υφαίνοντας στον αργαλειό με τη χρυσή σαΐτα. Γύρω από τη σπηλιά θρασομανούσε δάσος με λεύκες, σκλήθρες, κυπαρίσσια μυριστά. Πουλιά με τα φτερά τους τεντωμένα, τώρα πάνω στους κλώνους κούρνιαζαν: γεράκια, κουκουβάγιες και μακρύγλωσσες θαλασσινές κουρούνες, που ξόδεψαν τη μέρα τους στη θάλασσα. Κι εκεί μπροστά να περιβάλλει τη βαθιά σπηλιά μια νιούτσικη και καρπερή κληματαριά, σταφύλια φορτωμένη. Τέσσερεις κρήνες στη σειρά να τρέχουν, στο πλάι η μια της αλληνής, κι όμως η καθεμιά αλλού το γάργαρο νερό της να ξεδίνει. Στις δυό μεριές λιβάδια μαλακά μ᾽ άγριες βιολέτες κι άγρια σέλινα...
> 
> 

Πρωτότυπο κείμενο:

> ...τὴν δ᾽ ἔνδοθι τέτμεν ἐοῦσαν. πῦρ μὲν ἐπ᾽ ἐσχαρόφιν μέγα καίετο, τηλόθι δ᾽ ὀδμὴ κέδρου τ᾽ εὐκεάτοιο θύου τ᾽ ἀνὰ νῆσον ὀδώδει δαιομένων· ἡ δ᾽ ἔνδον ἀοιδιάουσ᾽ ὀπὶ καλῇ ἱστὸν ἐποιχομένη χρυσείῃ κερκίδ᾽ ὕφαινεν. ὕλη δὲ σπέος ἀμφὶ πεφύκει τηλεθόωσα, κλήθρη τ᾽ αἴγειρός τε καὶ εὐώδης κυπάρισσος. ἔνθα δέ τ᾽ ὄρνιθες τανυσίπτεροι εὐνάζοντο, σκῶπές τ᾽ ἴρηκές τε τανύγλωσσοί τε κορῶναι εἰνάλιαι, τῇσίν τε θαλάσσια ἔργα μέμηλεν. ἡ δ᾽ αὐτοῦ τετάνυστο περὶ σπείους γλαφυροῖο ἡμερὶς ἡβώωσα, τεθήλει δὲ σταφυλῇσι· κρῆναι δ᾽ ἑξείης πίσυρες ῥέον ὕδατι λευκῷ, πλησίαι ἀλλήλων τετραμμέναι ἄλλυδις ἄλλη. ἀμφὶ δὲ λειμῶνες μαλακοὶ ἴου ἠδὲ σελίνου θήλεον...
> 
>

Παραπομπές
----------

1. ↑  *Οδύσσεια* ε 58-74
Η αρχαία ελληνική ρηματική φράση «**Μολὼν λαβέ**» ήταν η απάντηση του Λεωνίδα, βασιλιά της Αρχαίας Σπάρτης στον Πέρση βασιλιά όταν ζήτησε να παραδοθούν οι Λακεδαιμόνιοι, λίγο πριν την μάχη των Θερμοπυλών.

Ιστορικά στοιχεία
-----------------

Η ρήση «Μολών Λαβέ» ως υπερκείμενο ρητό στο έμβλημα του Πρώτου Σώματος του Ελληνικού Στρατού.
Ήταν η απάντηση που δόθηκε στους κήρυκες του βασιλιά των Περσών Ξέρξη,όταν αυτός ζήτησε την παράδοση των όπλων των αμυνομένων Ελλήνων στο στενό των Θερμοπυλών.

ΑΡΗΣ ΜΟΝΟ ΛΕΩΝΙΔΑ 
Η απάντηση «μολὼν λαβέ» (=«*αφού / εφόσον έρθεις, πάρ'τα*» ή κατά την πιο γνωστή μετάφραση «*έλα να τα πάρεις*») φαίνεται πως εξόργισε τον Πέρση ηγεμόνα που διέταξε, αμέσως μετά, να ξεκινήσει η ιστορική μάχη των Θερμοπυλών το 480 π.Χ. Η φράση παραδίδεται από τον μεταγενέστερο αρχαίο Έλληνα συγγραφέα Πλούταρχο, στο έργο του *Ηθικά* (κεφάλαιο *Αποφθέγματα Λακωνικά*, *Λεωνίδας Αναξανδρίδου*, απόφθεγμα 11).

Σύμφωνα με τον Πλούταρχο
------------------------

Πηγή : Πλούταρχος -Ἀποφθέγματα Λακωνικά - Απὀ Βικιθήκη 


| Ἀποφθέγματα Λακωνικά | *Απόδοση* |
| --- | --- |
| **[225b-10 ]Ξέρξου δὲ γράψαντος αὐτῷ «Ἔξεστί σοι μὴ θεομα-**
 **χοῦντι, μετ´ ἐμοῦ δὲ τασσομένῳ τῆς Ἑλλάδος μοναρ-**
 **χεῖν» ἀντέγραψεν «Εἰ τὰ καλὰ τοῦ βίου γινώσκοις,** 
 **ἀπέστης ἂν τῆς τῶν ἀλλοτρίων ἐπιθυμίας• ἐμοὶ δὲ**
 **κρείσσων ὁ ὑπὲρ τῆς Ἑλλάδος θάνατος τοῦ μοναρχεῖν** 
 **τῶν ὁμοφύλων.».**
**Πάλιν δὲ τοῦ Ξέρξου γράψαντος «Πέμψον τὰ** 
**ὅπλα», ἀντέγραψε «μολὼν λαβέ.»** | *10. Όταν ο Ξέρξης του έγραψε: «Έχεις τη δυνατότητα*
 *να µην τα βάλεις µε τους θεούς, να ταχθείς µε το µέρος µου*
 *και να γίνεις μονάρχης στην Ελλάδα», του απάντησε µε*
 *επιστολή: «Αν ήξερες τι είναι το καλό στη ζωή, θα απείχες*
 *απὀ τα να επιθυμείς ξένα πράγματα. Για μένα, είναι κα-*
 *λύτερο να πεθάνω για την Ελλάδα παρά να είµαι μονάρχης*
 *στους ομόφυλούς µου».*
*Όταν πάλι ο Ξέρξης του έγραψε: «Στείλε τα όπλα*
*σου», απάντησε γραπτώς: «Έλα να τα πάρεις).* |

Ετυμολογία
----------

Ετυμολογικά οι λέξεις *μολών* και *λαβέ* παράγονται από τα αρχαία ρήματα *βλώσκω* «πηγαίνω, έρχομαι - φτάνω, περνώ», στη συγκεκριμένη περίπτωση από το θέμα *μολ-* του αορίστου β' του ρήματος) και *λαμβάνω* (τύπος προστακτικής τού αορίστου β΄).
Είναι αξιοσημείωτο ότι στην τσακωνική διάλεκτο το ρήμα *μόλω* επιβιώνει μέχρι σήμερα με τη σημασία «έρχομαι».

Εξωτερικοί Σύνδεσμοι
--------------------

* Corpus paroemiographorum graecorum, Τόμος 2

Υποσημειώσεις
-------------

1. ↑  Πλουτάρχου, *Ηθικά*, Λειψία, 1820, τόμος β', σ.142.
2. ↑  Απὀ Βικιθήκη -Πλούταρχος -Ἀποφθέγματα Λακωνικά
3. ↑  Montanari, Franco (2013). *Σύγχρονο λεξικό τής αρχαίας ελληνικής γλώσσας*. (μτφρ. του Vocabolario della Lingua Greca, 2013, γ΄ έκδ. Torino: Loescher Editore). Αθήνα: Παπαδήμας. σελ. 436. ISBN 978-960-206-567-9.
4. ↑  Θ. Κωστάκης, 1986: *Λεξικό τής τσακωνικής διαλέκτου*. Αθήνα: Ακαδημία Αθηνών, τόμ. 2, σελ. 246.
Ο **Ερρίκος Α΄ της Βαυαρίας** (περί το 920 - 1 Νοεμβρίου 955) ήταν δούκας της Βαυαρίας και προσωρινά Δούκας της Λωρραίνης (940 - 941). Ο Ερρίκος Α΄ ήταν δεύτερος γιος του Γερμανού βασιλιά Ερρίκου του κυνηγού και της συζύγου του, Ματθίλδης, κόρης του Ντήτριχ κόμη του Ρίνγκελχαϊμ. Νυμφεύτηκε την Ιουδήθ της Βαυαρίας και μαζί της έκανε τρία παιδιά: τον Ερρίκο Β΄ που γεννήθηκε το 951, την Γκέρμπεργκα του Γκάντερσχαϊμ που γεννήθηκε το 956 και τη Χεντβίγκα που γεννήθηκε το 994.

Βιογραφία
---------

Εξεγέρθηκε εναντίον του μεγαλύτερου αδελφού του, αυτοκράτορα Όθωνα Α΄, σε συμμαχία με τον Έμπερχαρντ της Φραγκονίας, πιστεύοντας ότι έχει ελπίδες να διεκδικήσει τον θρόνο. Ηττήθηκε (939) στο Μπίρτεν. Καταφεύγοντας στην αυλή του Γάλλου βασιλιά Λουδοβίκου Δ΄, λίγο αργότερα επέστρεψε στη Γερμανία και συμφιλιώθηκε με τον Όθωνα, που του παραχώρησε το δουκάτο της Λωρραίνης.

Δεν μπόρεσε να εδραιώσει την εξουσία του στη Λωρραίνη, με αποτέλεσμα να καθαιρεθεί (940) τοποθετήθηκε προσωρινά δούκας στη Λωρραίνη ο Όθων του Βερντέν. Ο Ερρίκος συνωμότησε να δολοφονήσει τον Όθωνα (941), αλλά αποκαλύφθηκε η συνωμοσία και φυλακίστηκε. Απελευθερώθηκε τα Χριστούγεννα του ίδιου έτους ύστερα από δήλωση μετάνοιας. Απέκτησε (948) το δουκάτο της Βαυαρίας με τον γάμο του με την ευγενή Ιουδήθ. Κατάφερε να υπερασπιστεί και στη συνέχεια να επεκτείνει το δουκάτο με τους πολέμους του με την Ουγγαρία. 

Σαν προξενητής έφερε για τον αδελφό του τη βασίλισσα Αδελαΐδα της Ιταλίας στην Παβία (951). Το 953/954 κατέστειλε μια εξέγερση του δούκα Λιούντολφ της Σουαβίας και του Κορράδου της Λωρραίνης,

Τον διαδέχθηκε ο γιος του, Ερρίκος Β΄, δούκας της Βαυαρίας.

Οικογένεια
----------

Νυμφεύτηκε τη Γιούντιτ/Ιουδήθ των Λουιτπολδιδών, κόρη του Αρνούλφου δούκα της Βαυαρίας και είχε τέκνα:

* Γκέρμπεργκα Β΄, ηγουμένη στο αβαείο του Γκάντερσχαϊμ.
* Χέντβιχ, παντρεύτηκε τον Μπούχαρντ Γ΄ των Χουνφριδιδών δούκα της Σουαβίας.
* Ερρίκος Β΄ 951-995, δούκας της Βαυαρίας.

Παραπομπές
----------

1. ↑  Εθνική Βιβλιοθήκη της Γερμανίας: (Γερμανικά, Αγγλικά) *Gemeinsame Normdatei*. Ανακτήθηκε στις 15  Δεκεμβρίου 2014.
2. ↑  p13299.htm#i132989.
3. ↑  p13299.htm#i132989. Ανακτήθηκε στις 7  Αυγούστου 2020.
4. 1 2  Darryl Roger Lundy: (Αγγλικά) *The Peerage*.

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
--------------------

|  |  |
| --- | --- |
| Commons logoCommons logo | Τα Wikimedia Commons έχουν πολυμέσα σχετικά με το θέμα   **Ερρίκος Α΄ της Βαυαρίας** |


|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
| Καθιερωμένοι όροι | 
* VIAF: 3673612
* **ΕΒΕ**: 156624
* GND: 133801772

 |

 |

|  |
| --- |
| Ερρίκος Α΄ της Βαυαρίας **Οίκος των Οθωνιδών****Γέννηση:** περί το 920 **Θάνατος:** 1 Νοεμβρίου 955 |
| Βασιλικοί τίτλοι |
| ΠροκάτοχοςΓιλβέρτος της Λωρραίνης | **Δούκας της Λωρραίνης**940-941 | ΔιάδοχοςΌθων της Λωρραίνης |

|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
| Καθιερωμένοι όροι | 
* VIAF: 3673612
* **ΕΒΕ**: 156624
* GND: 133801772

 |

 |
**Σολοικισμός** είναι η χρήση συντακτικών δομών που διαφοροποιούνται από την πρότυπη γλώσσα όπως διδάσκεται στο σχολείο με βάση τη ρυθμιστική γραμματική. Ο όρος υπονοεί αποδοκιμασία της χρήσης των συγκεκριμένων συντακτικών δομών. Η γλωσσολογία, όμως, απορρίπτει τη διάκριση των γλωσσικών δομών και τύπων σε λιγότερο ή περισσότερο «ποιοτικούς». Μάλιστα, η γλώσσα εξελίσσεται μέσα από τη διάδοση και την επικράτηση δομών που αρχικά θεωρούνταν λανθασμένες. Οι αποκλίσεις από την πρότυπη γλώσσα συνεχίζουν, όμως, να χρησιμοποιούνται για την υποτίμηση και τον αποκλεισμό όσων τις χρησιμοποιούν.

Παράδειγμα σολοικισμού, όπου φαίνεται απόκλιση στη σύνταξη, π.χ. «Το Μέγαρο Μαξίμου διαρρέει ότι θα γίνουν εκλογές σύντομα» (χρήση του αμετάβατου ρήματος ως μεταβατικού).

Ο σολοικισμός διαφέρει από τον βαρβαρισμό, που αφορά επιλογές στη φωνολογία ή τη μορφολογία που αποκλίνουν από την πρότυπη γλώσσα. Παράδειγμα βαρβαρισμού: «α**ρε**οπλάνο», «επιτίθ**ο**μαι» αντί «επιτίθεμαι».

> «Ιστέον διαφέρει το βαρβαρίζειν του σολοικίζειν, καθό το μεν βαρβαρίζειν περί μίαν λέξιν εστίν αμάρτημα, κατά τόνον μεν, ως όταν το άνθρωπος οξυτόνως είπομεν ανθρωπός, κατά κλίσιν δε, Αίας Αίου αντί Αίαντος, κατά σημασίαν, άθλον στη θέση του άθλος· το πρώτο σημαίνει «βραβείο, ενώ το δεύτερο σημαίνει «κατόρθωμα»»
> 
> 

  

Ο «σολοικισμός» προέρχεται από τη λέξη «Σόλοικοι», οι οποίοι ήταν Αθηναίοι άποικοι της πόλης Σόλοι της Κιλικίας και μιλούσαν ελληνικά με επιδράσεις από άλλες γλώσσες.

* Ο χαρακτηρισμός **σόλοικος** εκφράζει τον λανθασμένο γραπτό ή προφορικό λόγο με προέκταση ο απρεπής και ανάρμοστος.

Επιλογές βιβλιογραφίας
----------------------

* Λουκιανός, Ψευδοσοφιστής ή Σολοικιστής

Παραπομπές
----------

1. ↑  Μεγάλο Ετυμολογικό c 271, 49

Πηγές
-----

* Θεοφανοπούλου-Κοντού, Δ. 2001. 'Λάθη στη χρήση της γλώσσας: Αλήθεια και μύθος'[*νεκρός σύνδεσμος*]. Στο: Γ. Χάρης (επιμ.), *Δέκα Μύθοι για την Ελληνική Γλώσσα*. Αθήνα: Εκδόσεις Πατάκη.
* Bartsch, R.. 1987. *Norms of Language*. London: Longman.
* Μαρκόπουλος, Θοδωρής, 2006. «Η γλωσσική ιδεολογία του 'σωστού' και του 'λάθους'»
Τα σύμβολα της κομητείας των Παρισίων
Ο **Κόμης των Παρισίων** ήταν ένας τίτλος τοπικών ισχυρών ευγενών που κυβερνούσαν το Παρίσι και τα περίχωρα του την εποχή που ανέβηκε στον θρόνο των Φράγκων η Δυναστεία των Καρολιδών. Όταν εξελέγη βασιλιάς των Δυτικών Φράγκων ο Ούγος Καπέτος (987) ο τίτλος συγχωνεύτηκε με το στέμμα. Ο τίτλος αναβίωσε αργότερα τον 19ο αιώνα από τους Ορλεανιστές διεκδικητές του Γαλλικού θρόνου σε μία προσπάθεια να συνδέσουν τον εαυτό τους με τον Οίκο των Καπετιδών.

Δυναστεία των Καρολιδών
-----------------------

* Γκρίφο (751-753), γιος του Καρόλου Μαρτέλου και της δεύτερης συζύγου του Σβάνχιλντ των Αγκιλολφιδών.

Δυναστεία των Γιραλδιδών
------------------------

* Γεράρδος Α΄ των Παρισίων (752-778)
* Στέφανος των Παρισίων (778-811)
* Μπέγκο των Παρισίων (815–816), αδελφός του Στέφανου
* Λόιτχαρτ Α΄ των Παρισίων (816), αδελφός του Μπέγκο και του Στέφανου
* Γεράρδος Β΄ του Ρουσιγιόν (816), γιος του Λόιτχαρτ Α΄ και αδελφός του Αδαλάρδου του Σενεσάλη
* Λόιτχαρτ Β΄ των Παρισίων (από το 816), γιος του Μπέγκο
* Αδαλάρδος των Παρισίων (877), κόμης του Παλατινάτου, κόρη του ήταν η Αδελαΐδα των Παρισίων, δεύτερη σύζυγος του Λουδοβίκου του Τραυλού

Οίκος των Γουέλφων
------------------

* Κορράδος Α΄ του Ωσέρ (858-859)

Οίκος των Ροβερτιδών
--------------------

* Εύδης Α΄ της Γαλλίας (882-888), βασιλιάς των Δυτικών Φράγκων
* Ροβέρτος Α΄ της Γαλλίας (888-923), βασιλιάς των Δυτικών Φράγκων
* Ούγος ο Μέγας (923-956)
* Ούγος Καπέτος (956-996)

Οι Ορλεανιστές διεκδικητές
--------------------------

Στην Ιουλιανή Μοναρχία ο Λουδοβίκος Φίλιππος της Γαλλίας αναβίωσε τον τίτλο και τον παραχώρησε στον νεογέννητο εγγονό του Φιλίπ (1838). Μετά την παραίτηση του Λουδοβίκου Φιλίππου στην Γαλλική Επανάσταση του 1848 οι Ορλεανιστές μοναρχικοί θεωρούσαν τον Φιλίπ και τους απογόνους του σαν νόμιμους διαδόχους στον Γαλλικό θρόνο. Όταν ανακηρύχτηκε η Τρίτη Γαλλική Δημοκρατία συμφώνησαν να αναγνωρίσουν τον νόμιμο διεκδικητή Ερρίκο του Αρτουά αλλά επανέφεραν τα δικαιώματα του Φιλίπ με τον θάνατο του Ερρίκου (1883).

* Φίλιππος της Ορλεάνης (1838–1894)
* Ερρίκος της Ορλεάνης (1929–1999)
* Ερρίκος της Ορλεάνης (1999–2019)
* Ζαν (Ιωάννης) της Ορλεάνης (2019–)

Παραπομπές
----------

1. ↑  Le marquis de Flers (1889). Le comte de Paris. Translated by Constance Majendie. London: W. H. Allen & Co. σ. 6.
2. ↑

Πηγές
-----

* Le marquis de Flers (1889). Le comte de Paris. Translated by Constance Majendie. London: W. H. Allen & Co.

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
--------------------

* Ο πρίγκιπας Ιωάννης της Ορλεάνης
Η **ποσυρτή** είναι παραδοσιακό κυπριακό αλλαντικό, παρόμοιο με το μπέικον. Η παρασκευή της ήταν από τα παλιότερα χρόνια ιδιαίτερα δημοφιλής στις περιοχές της Τηλλυρίας, της Μαραθάσας, της Πάφου και της Πιτσιλιάς και ήταν συνυφασμένη με την γιορτή των Θεοφανίων που σηματοδοτούσε την ημέρα έναρξης των «σσοιροσφαών», δηλαδή του σφαγιασμού των οικόσιτων χοίρων με σκοπό την παραγωγή διάφορων κρεατικών (εκτός από την ποσυρτή παρασκευάζονταν λουκάνικα, λούντζα, ζαλατίνα, σούβλοι κλπ).

Παρασκευή
---------

Η ποσυρτή διακρίνεται σε δύο είδη, τη μικρή και τη μεγάλη. Αυτή η διαφοροποίηση έγκειται στο μέρος του χοιρινού κρέατος που χρησιμοποιείται κατά την παρασκευή. Συγκεκριμένα, για την παρασκευή της μικρής ποσυρτής λαμβάνεται το άνω τμήμα του λαιμού ενώ για τη μεγάλη ποσυρτή πραγματοποιείται λήψη κρέατος από την κοιλιά. Η επεξεργασία περιλαμβάνει πρώτα το αλάτισμα, στη συνέχεια το μαρινάρισμα του κρέατος με κρασί (συνήθως μαύρο ή μαραθεύτικο), κόλιανδρο, κύμινο, μαύρο πιπέρι κλπ. Έπειτα ακολουθεί το κάπνισμα του κρέατος για την ωρίμανση και η φύλαξη σε σκιερό μέρος για την αποξήρανση. Η ποσυρτή έχει σχετικά ορθογώνιο και επίπεδο σχήμα, χρώμα σκούρο κοκκινόμαυρο εσωτερικά και κόκκινο προς μοβ εξωτερικά καθώς και αλμυρή γεύση. Η κατανάλωση της είναι διαθέσιμη σε μικρότερα ή μεγαλύτερα κομμάτια, σε οποιοδήποτε πάχος και σχήμα.

Παραπομπές
----------

1. 1 2 3  «Ποσυρτή». Εικονικό Μουσείο Κυπριακών Τροφίμων και Διατροφής. Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 4 Μαρτίου 2016. Ανακτήθηκε στις 25 Νοεμβρίου 2015.
2. 1 2 3  «Αίτηση κατοχύρωσης ΠΓΕ» (PDF). Επίσημη Εφημερίδα της Κυπριακής Δημοκρατίας. 7 Φεβρουαρίου 2014. Ανακτήθηκε στις 25 Νοεμβρίου 2015. [*νεκρός σύνδεσμος*]
3. ↑  Νικολάου, Άγγελος (11 Φεβρουαρίου 2014). «Στα ευρωπαϊκά σαλόνια λούντζα και λουκάνικα». Ο Φιλελεύθερος. Ανακτήθηκε στις 25 Νοεμβρίου 2015.
Ο **Ερρίκος του Σβάινφουρτ** (*de Suinvorde*, (π. 970 – 18 Σεπτεμβρίου 1017) από τον Οίκο των Λεοπολδιδών-Σβάινφουρτ ήταν μάργαραβος του Nόρντγκαου από το 994 έως το 1004. Ονομάστηκε «δόξα της ανατολικής Φραγκονίας» από τον ίδιο τον εξάδελφό του, τον χρονικογράφο Tήτμαρ του Μέρσενμπουργκ.

Βιογραφία
---------

Ο Ερρίκος ήταν γιος του Berthold  και της Αϊλίκας (Αϊλισβίνθας ή Άιλας) του Βάλμπεκ. Η καταγωγή τού πατέρα του δεν είναι γνωστή με βεβαιότητα, αλλά ο Ερρίκος μπορεί να ήταν γιος του Aρνούλφου, δούκα της Βαυαρίας. Ο Ερρίκος ήταν Βαυαρός, όποιος και αν ήταν ο παππούς του.

Ο Ερρίκος κράτησε μία σειρά από κομητείες μετά το τέλος του πατέρα του το 980. Διορίστηκε *μαρκίων*, όπως και ο πατέρας του, του Βαυαρικού Nόρντγκαου το 994. Το 1003 εξεγέρθηκε εναντίον του Ερρίκου Β' των Οθωνιδών της Γερμανίας, ισχυριζόμενος ότι του είχαν υποσχεθεί το δουκάτο της Βαυαρίας ως αντάλλαγμα για την υποστήριξή του. Ο βασιλιάς είπε ότι οι Βαυαροί είχαν το δικαίωμα να εκλέγουν τον δικό τους δούκα. Ο Ερρίκος συμμάχησε με τον Μπολέσλαφ Α΄ βασιλιά της Πολωνίας και τον Μπολέσλαο Γ΄ δούκα της Βοημίας. Ωστόσο, η εξέγερσή του καταπνίγηκε, και ο ίδιος έμεινε για λίγο αιχμάλωτος. Ο βασιλιάς ίδρυσε την επισκοπή του Μπάμπεργκ για να αποτρέψει τυχόν περαιτέρω εξεγέρσεις στην περιοχή. Η νέα επισκοπή ανέλαβε την κοσμική εξουσία του μαργράβου στην περιοχή του Βαυαρικού Nόρντγκαου.

Τελικά, ήταν μόνο η κοινή πειθώ τόσο των κοσμικών όσο και των εκκλησιαστικών αρχόντων τού Βερνάρδου Α' των Μπίλουνγκ δούκα της Σαξονίας, και τού Ταγκίνο, αρχιεπισκόπου του Μαγδεμβούργου, που τον συμφιλίωσαν με τον Ερρίκο το 1004. Ο Ερρίκος του Σβάινφουρτ κέρδισε στη συνέχεια νέες και παλιές κομητείες πριν από το τέλος του το 1017. Τάφηκε στο Σβάινφουρτ.

Οικογένεια
----------

Νυμφεύτηκε τη Γκέρμπεργκα των Κορραδιδών του Γκλάιμπεργκ, κόρη του Χέρμπερτ κόμη του Βέτεραου. Είχαν τέκνα:

* Όθων Γ΄, έγινε δούκας της Σουαβίας.
* Αϊλίκα, παντρεύτηκε τον Βερνάρδο Β' των Μπίλουνγκ δούκα της Σαξονίας .
* Ιουδήθ (απεβ. 2 Αυγούστου 1058), παντρεύτηκε τον Μπρετίσλαφ Α΄ των Πρεμυσλιδών, δούκα της Βοημίας.
* Μπούρχαρντ Α΄, επίσκοπος του Χάλμπερστατ, καγκελάριος του βασιλιά Κορράδου Β΄ της Γερμανίας.
* Ερρίκος, κόμης στο Nόρντγκαου

Παραπομπές
----------

1. ↑  Εθνική Βιβλιοθήκη της Γερμανίας: (Γερμανικά, Αγγλικά) *Gemeinsame Normdatei*. 132304244. Ανακτήθηκε στις 14  Αυγούστου 2015.
2. ↑  p68186.htm#i681860.
3. 1 2  Darryl Roger Lundy: (Αγγλικά) *The Peerage*.
4. ↑  Leo van de Pas: (Αγγλικά) *Genealogics*. 2003.
5. ↑  Warner 2001, σελ. 227.
6. ↑  Wiszewski 2010, σελ. 484, 585.

Πηγές
-----

* Reuter, Timothy. *Η Γερμανία στον Πρώιμο Μεσαίωνα 800 – 1056*. Νέα Υόρκη: Longman, 1991.
* Warner, David, ed. (2001). Ottonian Germany: The Chronicon of Thietmar of Merseburg. Manchester University Press.
* Wiszewski, Przemyslaw (2010). Domus Bolezlai: Values and social identity in dynastic traditions of. Brill.

  


|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
| Καθιερωμένοι όροι | 
* VIAF: 11003376
* GND: 132304244

 |

 |
Η **Αστυνομία ηθών** (Περσικά: **گشت ارشاد**, gašt-e eršād) είναι σώμα επιβολής του νόμου, ισλαμική θρησκευτική αστυνομία, που υπάγεται στη Διοίκηση Επιβολής του Νόμου της Ισλαμικής Δημοκρατίας του Ιράν. Ιδρύθηκε το 2005 με σκοπό τη σύλληψη ατόμων που παραβιάζουν τον ισλαμικό κώδικα ενδυμασίας, όπως το χιτζάμπ. Είναι διάδοχος οργανισμός των παλαιότερων Επιτροπών.

Από την Ιρανική Επανάσταση του 1979, ο ιρανικός νόμος απαιτεί από όλες τις γυναίκες στο Ιράν να φορούν χιτζάμπ που καλύπτουν το κεφάλι και το λαιμό τους και να κρύβουν τα μαλλιά τους.

Στη δεκαετία του 1980, οι Επιτροπές της Ισλαμικής Επανάστασης υπηρέτησαν τη λειτουργία της ισλαμικής θρησκευτικής αστυνομίας στο Ιράν. Το 2005, η Αστυνομία Ηθών έγινε ο διάδοχός τους οργανισμός που υπάγεται στον Ανώτατο Ηγέτη του Ιράν Αγιατολάχ Αλί Χαμενεΐ.

Στις 16 Σεπτεμβρίου 2022, το σώμα συνέλαβε τη Μάχσα Αμίνι μια 22χρονη Ιρανή, επειδή φέρεται να φορούσε ακατάλληλα το χιτζάμπ της, με τρόπο που επέτρεπε μερικά από τα μαλλιά της να φαίνονται κάτω από αυτό. Οι μώλωπες στα πόδια και το πρόσωπό της υποδήλωναν σε πολλούς ότι την ξυλοκόπησαν, παρά την άρνηση της αστυνομίας ότι συνέβη αυτό. 

Ο Γενικός Εισαγγελέας του Ιράν, Mohammad Jafar Montazeri, δήλωσε στο Qom στις 3 Δεκεμβρίου 2022 ότι η Αστυνομία Ηθών δεν βρίσκεται υπό την επίβλεψη του δικαστικού συστήματος και βρισκόταν σε διαδικασία διάλυσης.

Παραπομπές
----------

1. ↑  Sharafedin, Bozorgmehr (20 April 2016). «Rouhani clashes with Iranian police over undercover hijab agents».. Ανακτήθηκε στις 12 August 2016.
2. ↑  «Calls Grow for Iran Morality Police to Change Course». *VOA*. 21 Ιουλίου 2022.
3. ↑  «Iran to disband morality police amid ongoing protests, says attorney general» (στα αγγλικά). *BBC News*. 2022-12-04.. Ανακτήθηκε στις 2022-12-04.
Η **Αΐδα Γιέσπικα** (*Aída Yéspica*) ισπανική  προφορά ΔΦΑ: [aˈiða ˈʝespika], γεννημένη στις 15 Ιουλίου 1982 στο Μπαρκισιμέτο, είναι βενεζουελανή τηλεοπτική προσωπικότητα, μοντέλο και πρώην διαγωνιζόμενη των καλλιστείων. 

Η καριέρα της Αΐδα Γιέσπικα άρχισε στο διαγωνισμό Μις Βενεζουέλα το 2002. Ως Μις Αμασόνας, αντιπροσώπευσε την πολιτεία του Αμασόνας. Αν και η Μαριάνχελ Ρουίς κέρδισε το διαγωνισμό, η Αΐδα Γιέσπικα έγινε η αγαπημένη ανάμεσα στον Τύπο. Το ύψος της (1,73 μ) και οι αναλογίες της 90 cm-60 cm-90 cm τράβηξαν την προσοχή.

Το 2003, η Γιέσπικα μετακόμισε στο Μιλάνο, Ιταλία, για να αρχίσει μια καριέρα στο μοντελισμό. Έγινε ένα μεγάλο αστέρι στην ιταλική επιχείρηση ψυχαγωγίας, κοσμώντας τα εξώφυλλα πολλών περιοδικών, συμπεριλαμβανομένων *GQ* και *Maxim*. Η Γιέσπικα εμφανίζεται τακτικά στην τηλεόραση, κάνοντας φωτογραφήσεις διαφημίσεις μόδας είτε ως παρουσιάστρια.

Η Γιέσπικα έγινε ένα αστέρι του ριάλιτι σόου μέσω του *L'isola dei Famosi* (η ιταλική έκδοση του *Celebrity Survivor*) και του *Supervivientes* (η ισπανική εκδοχή του *Survivor*). Άρχισε έπειτα να εργάζεται ως ηθοποιός, εμφανίζοντας στην τηλεοπτική ταινία *Domani è un'altra truffa*.

Ήταν η πρωταγωνίστρια στην ταινία *UnderSense*, ένα ταξίδι στο μυαλό της γυναίκας. Η Αΐδα απόλαυσε το έργο και έγινε επίσης η εκτελεστική παραγωγός.

Η Γιέσπικα έχει ζήσει στην Ισπανία από τον Απρίλιο του 2011.

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
--------------------

* Η Αΐδα Γιέσπικα στο IMDb
* Venezuelan Models - Photo Gallery & Profile - Αΐδα Γιέσπικα στο Models Rating
* Βιογραφία της Αΐδα Γιέσπικα στο biografias.es (Ισπανικά)
* Βιογραφία της Αΐδα Γιέσπικα στο El Universal México (Ισπανικά)
Η **σημαία της Κοινοπολιτείας των Εθνών** έχει στο κέντρο το σύμβολο της Κοινοπολιτείας σε χρώμα χρυσό, το οποίο βρίσκεται σε φόντο μπλε. Οι διαστάσεις της είναι 1:2. Τα ακόντια που περιβάλλουν την υδρόγειο σχηματίζουν το γράμμα 'C' για το 'Commonwealth', ωστόσο ο αριθμός τους (61) δεν έχει καμία ιδιαίτερη σημασία.

Η σημαία προήλθε από τριγωνικά σημαιάκια για αυτοκίνητα, που φτιάχτηκαν για πρώτη φορά για τη διάσκεψη των αρχηγών κυβερνήσεων από τις χώρες-μέλη του διεθνούς οργανισμού, το 1973 στην Οτάβα. Δύο Καναδοί ανέλαβαν την πρωτοβουλία να σχεδιάσουν τη σημαία: Ο Γενικός Γραμματέας της Κοινοπολιτείας Άρνολντ Σμιθ και ο Πρωθυπουργός Πιερ Τριντό.

Υψώνεται στο παλάτι του Μάρλμποροου στο Λονδίνο, την έδρα του Γραμματέα της Κοινοπολιτείας και για μικρό χρονικό διάστημα σε τόπους όπου διοργανώνονται συναντήσεις, όπως παραδείγματος χάρη σε συναντήσεις αρχηγών κυβερνήσεων.

Η ομοσπονδιακή κυβέρνηση του Καναδά τονίζει ότι η σημαία πρέπει να χρησιμοποιείται κατά τους εορτασμούς της Ημέρας της Κοινοπολιτείας και όχι η Σημαία της Ένωσης. Ωστόσο, η ίδια σημαία υψώνεται σε κυβερνητικό κτίριο στο Εδιμβούργο την Ημέρα της Κοινοπολιτείας.

Παραπομπές
----------

1. ↑  Department of Canadian Heritage: The Royal Union Flag

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
--------------------

* Το σύμβολο και η σημαία της Κοινοπολιτείας
Ο **Γιώργος Ζωγράφος** (4 Αυγούστου 1936 – βρέθηκε νεκρός στις 12 Αυγούστου 2005) ήταν Έλληνας ηθοποιός και τραγουδιστής, από τους πιο σημαντικούς εκπροσώπους του «Νέου Κύματος». Πατέρας του ήταν ο ηθοποιός του Εθνικού θεάτρου Νίκος Ζωγράφος και μητέρα του η ηθοποιός της Λυρικής Σκηνής Αλίκη Ζωγράφου. Ο ίδιος ήταν απόφοιτος της Δραματικής Σχολής του Θεάτρου Τέχνης Καρόλου Κουν.

Η πρώτη του εμφάνιση στην μουσική έγινε στην μπουάτ της Μυκόνου «Θαλάμη», ενώ αργότερα εμφανιζόταν σε διάφορες μπουάτ της Πλάκας, ανάμεσά τους και η μπουάτ «Συμπόσιο» όπου την περίοδο 1962-63 τραγουδούσε μαζί με τους Δήμο Μούτση, Ντόρα Γιαννακοπούλου και Διονύση Σαββόπουλο. Το 1965 εμφανίσθηκε στο Φεστιβάλ Θεσσαλονίκης με το τραγούδι *"Το χαμένο βράδυ"* σε μουσική και στίχους Γιώργου Κοντογιώργου.

Συνεργάστηκε με γνωστούς Έλληνες συνθέτες της εποχής του. Ανάμεσα στα γνωστά τραγούδια που ερμήνευσε είναι το *«Άκρη δεν έχει ο ουρανός»* του Νότη Μαυρουδή, το *«Πέρα από τη θάλασσα»* του Γιάννη Μαρκόπουλου, το *«Ο Ιρλανδός κι ο Ιουδαίος»* του Μάνου Χατζιδάκι, τα *«Μαουτχάουζεν»* και *«Γράμματα από τη Γερμανία»* του Μίκη Θεοδωράκη, τα *«Συλλογή ποιητών»* και *«Μπολιβάρ»* του Νίκου Μαμαγκάκη, το *«Μικρό παιδί σαν ήμουνα»* του Λίνου Κόκοτου και άλλα. Επίσης είχε λάβει μέρος στο θρυλικό θεατρικό έργο του Μάνου Χατζιδάκι *«Οδός Ονείρων»*, που ανέβαινε στο θέατρο «Metropolitan», με συμμετοχή στο τραγούδι *«Οι Αδελφές Τατά»* μαζί με τις Μάρω Κοντού, Ζωή Φυτούση, Σούλα Μπάστα και Νίκη Λεμπέση. Συνεργάστηκε με σημαντικούς καλλιτέχνες του νέου κύματος και της πρώτης φάσης του ελληνικού ροκ, όπως Αρλέτα, Λάκης Παππάς, Θανάσης Γκαϊφύλλιας, Καίτη Χωματά, κ.ά. 

Ο Ζωγράφος βρέθηκε νεκρός, μετά από δεκαπέντε μέρες όπου δεν είχε δώσει σημεία ζωής, στις 12 Αυγούστου του 2005, σε διαμέρισμα όπου έμενε μόνος τα τελευταία χρόνια της ζωής του.

Παραπομπές
----------

1. ↑  Δε «χώρεσε στο όνειρο»... Εφ. Ριζοσπάστης, 17 Αυγούστου 2005

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
--------------------

* Βιογραφικό σημείωμα από το sansimera.gr
* Στίχοι τραγουδιών που ερμήνευσε ο Γιώργος Ζωγράφος
* *«...Για τον Γιώργο Ζωγράφο»* - Κείμενο του Νότη Μαυρουδή με αφορμή τον θάνατο του Γ. Ζωγράφου, 1η Σεπτεμβρίου 2005, www.mavroudis.eu

  


|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
| Καθιερωμένοι όροι | 
* WorldCat
* VIAF: 218144782955859086600
* **Europeana**: agent/base/143794
* LCCN: n2016024500
* ISNI: 0000 0003 7273 8015
* GND: 1078453330
* MusicBrainz: 19449f07-7f9d-4990-a36d-6353c6a9979d

 |

 |
Η **Λαυσαϊκή Ιστορία** είναι ένα από τα αρχαιότερα ιστορικά-βιογραφικά έργα που αφορούν στις ζωές των ασκητών οι οποίοι έδρασαν τους πρώτους χριστιανικούς χρόνους. Οι περισσότεροι ασκητές έδρασαν στις περιοχές της Αιγύπτου, Συρίας, Ρώμης, Καμπανίας και Παλαιστίνης.

Συγγραφέας
----------

Συγγραφέας του έργου είναι ο ασκητής Παλλάδιος. Ο Παλλάδιος γεννήθηκε το 364 μ.Χ. στην Γαλατία. Μοναχός εκάρη σε ηλικία είκοσι ετών. Το 400 μ.Χ. χειροτονήθηκε επίσκοπος Ελενοπόλεως της Βιθυνίας. Το 417 μ.Χ. ανέλαβε επίσκοπος Ασπουτών της Γαλατίας. Περί το 431 μ.Χ. πέθανε.

Λειτουργική χρήση
-----------------

Στην Ορθόδοξη Εκκλησία (Βυζαντινά χρόνια) η Λαυσαϊκη Ιστορία διαβαζόταν κατά τις πρώτες ημέρες της Μεγάλης Τεσσαρακοστής ως πατερικά κείμενα.

Μεταφράσεις του έργου
---------------------

Η Λαυσαϊκή Ιστορία έχει μεταφραστεί: στα Λατινικά, Γαλλικά, Ισπανικά, Σερβικά και στα Νεοελληνικά.

Βιβλιογραφικές πηγές
--------------------

* Βυζαντινή Βιβλιοθήκη, Παλλαδίου, Λαυσαική Ιστορία α', Εκδόσεις Τήνος, Αθήναι, Έκδοση Β'.
* Βυζαντινή Βιβλιοθήκη, Παλλαδίου, Λαυσαϊκή Ιστορία β', Εκδόσεις Τσιβεριώτης, Αθήναι, 1972.

Παραπομπές
----------

1. ↑  Ελενοπόλεως, Παλλαδίου (1972). *Λαυσαική ιστορία*. Αθήναι. σελ. 78.
2. ↑  Λαυσαϊκη Ιστορία Α', σελ.15
3. ↑  Λαυσαϊκή Ιστορία Α', σελ.12

Εξωτερικός σύνδεσμος
--------------------

|  |  |
| --- | --- |
| Wikisource logoWikisource logo | Στη Βικιθήκη υπάρχει υλικό που έχει σχέση με το θέμα:  **Λαυσαϊκή Ιστορία** |
Ο **Λουδοβίκος-Ερρίκος ντε Λα Τουρ ντ'Ωβέρν** (γαλλ.: *Louis Henri de La Tour d'Auvergne,* 2 Αυγούστου 1679 – 3 Αυγούστου 1753) ήταν Γάλλος ευγενής και μέλος του Οίκου ντε Λα Τουρ ντ'Ωβέρν. Τού δόθηκε ο τίτλος τού Κόμη τού Εβρέ κατά τη γέννησή του και αργότερα έγινε υπολοχαγός των στρατών τού βασιλιά. Μερικές φορές αποκαλείται Ερρίκος-Λουδοβίκος. Δεν είχε απογόνους.

Βιογραφία
---------

Γεννήθηκε στο Παρίσι από τον Γοδεφρείδο-Μαυρίκιο ντε Λα Τουρ ντ'Ωβέρν, κυβερνήτη τού κυρίαρχου δουκάτου τού Μπουγιόν και την ιταλίδα σύζυγό του Mαρία-Άννα Μαντσίνι. Τα πρώτα εξαδέλφια του από τη μητέρα του ήταν οι διάσημοι στρατηγοί Ευγένιος πρίγκιπας της Σαβοΐας και Λουδοβίκος-Ιωσήφ των Βουρβόνων-Βαντόμ. Η μητέρα του ήταν ανιψιά τού καρδινάλιου Mαζαρέν.

Ήταν νυμφευμένος με τη Mαρία-Άννα Κροζά (1696–1729), τη μεγαλύτερη κόρη του Aντουάν Κροζά, *μαρκήσιου ντυ Σατέλ*, ιδρυτή μίας τεράστιας περιουσίας, ο οποίος ήταν ο πρώτος ιδιώτης ιδιοκτήτης της γαλλικής Λουιζιάνας από το 1712 έως το 1717.

Η τελετή έγινε στις 3 Αυγούστου 1707 και το ζευγάρι δεν είχε παιδιά. Ο θείος της Μαρίας-Άννας ήταν ο Πιέρ Κροζά, γνωστός συλλέκτης έργων τέχνης. Η Μαρία-Άννα είχε μία μικρή προίκα 15.000 λιβρών, ήταν δώδεκα ετών, ενώ ο Λουδοβίκος-Ερρίκος τριάντα δύο.

Ο Λουδοβίκος-Ερρίκος ήταν υπεύθυνος για την κατασκευή τού *μεγάρου ντ'Ελυζέ* (παλαιότερα ονομαζόταν μέγαρο ντ'Εβρέ) στο Παρίσι. Αγόρασε την τοποθεσία το 1718 από τον Aρμάν-Κλωντ Μολέ που διέθετε ένα ακίνητο μπροστά στο δρόμο προς το χωριό Ρουλ, δυτικά τού Παρισιού. Το 1718, ο Λουδοβίκος-Ερρίκος αγόρασε αυτό το ακίνητο και το μετέτρεψε σε ιδιωτική του κατοικία. Τελείωσε το 1722, χρησίμευσε ως κύρια κατοικία και έδρα κατά τη διάρκεια της αντιβασιλείας τού Φιλίππου της Ορλεάνης για το βρέφος Λουδοβίκο ΙΕ΄. Ο Λουδοβίκος-Φίλιππος και ο αντιβασιλιάς Φίλιππος ήταν καλοί φίλοι.

Μετά το τέλος του, το μέγαρό του πωλήθηκε στον Λουδοβίκο ΙΕ΄, ο οποίος το έδωσε στη μαντάμ ντε Πομπαντούρ. Αργότερα ήταν ιδιοκτησία της Βατθίλδη της Ορλεάνης, αδελφής τού Φιλίππου Ισότης.

Το 1720, ο διάσημος Υασίντ Ριγκώ απαθανάτισε τον Λουδοβίκο-Ερρίκο με έναν πίνακα (που φαίνεται παραπάνω). Τώρα εκτίθεται στις Βερσαλλίες.

Το 1721, ο πατέρας του απεβίωσε και ο μεγαλύτερος αδελφός τού Λουδοβίκου-Ερρίκου, ο Eμμανουήλ-Θεοδόσιος, τον διαδέχθηκε ως ηγέτης τού δουκάτου τού Μπουγιόν, το οποίο βρισκόταν στην οικογένεια από το 1594.

Μετά το τέλος τού Λουδοβίκου-Ερρίκου στο Παρίσι, η κομητεία Εβρέ επανήλθε στον Οίκο Λα Τουρ ντ'Ωβέρν ως ένας από τους μικρότερους τίτλους της.

Τα ανίψια του περιελάμβαναν την Aρμάνδη, σύζυγο του Λουί ντε Μελύν, τη Mαρία-Ορτανσία-Βικτώρια ντε Λα Τουρ ντ'Ωβέρν, σύζυγο τού Καρόλου-Αρμάνδου-Ρενέ ντε Λα Τρεμουάλ και την Άννα-Μαρία-Λουίζα, *πριγκίπισσα τού Σουμπίζ* και σύζυγο τού Σαρλ ντε Ροάν.

Η νεότερη ανιψιά του, Μαρία-Καρλόττα, που έμεινε ορφανή το 1737, ανατράφηκε από τον Λουδοβίκο-Ερρίκο και αργότερα παντρεύτηκε τον πρίγκιπα του Κραόν.

Παραπομπές και σημειώσεις
-------------------------

1. ↑  Ο Κόμης του Εβρέ είναι σήμερα ο Μισέλ ντε΄Ορλεάν, γιος του αείμνηστου Ανρί ντ'Ορλεάν

|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
| Καθιερωμένοι όροι | 
* VIAF: 228402045
* GND: 101877761X

 |

 |
Η **Κοινοτικά Υποστηριζόμενη Γεωργία** (ΚΥΓ) αποτελεί μία εναλλακτική μορφή οργάνωσης των  αγροτροφικών δικτύων και  αναφέρεται σε ένα σύνολο σχέσεων, που συνδέουν τη διακίνηση  αγροτικών αγαθών, από τον παραγωγό απευθείας στον καταναλωτή. Συγκεκριμένα, αποτελεί ένα σύστημα βάσει του οποίου διανέμεται στον καταναλωτή, συνήθως σε εβδομαδιαία βάση, ένα καλάθι, που περιλαμβάνει προϊόντα αγροτικής εκμετάλλευσης, όπως  φρέσκα φρούτα και λαχανικά, από έναν παραγωγό ή μία ομάδα παραγωγών που βρίσκεται σε κοντινή περιοχή. 

Τα συναλλασσόμενα μέρη, δηλαδή ο παραγωγός και ο καταναλωτής, συμφωνούν εξαρχής για την ποσότητα του καλαθιού,  τα είδη που θα περιλαμβάνει και σε ποια τιμή, ώστε η συναλλαγή να είναι δίκαιη και ωφέλιμη και για τα δύο μέρη.

Μέσω της ΚΥΓ, το ρίσκο της παραγωγής διαμοιράζεται μεταξύ παραγωγού και καταναλωτή, ενώ επιπλέον, ο παραγωγός δύναται να εξασφαλίσει ικανό μέρος του κεφαλαίου που απαιτείται για την παραγωγή, στις περιπτώσεις όπου συμφωνείται η προπληρωμή του καλαθιού.

Από τη μεριά του ο καταναλωτής εξασφαλίζει φρέσκα προϊόντα βιολογικής καλλιέργειας και υψηλής διατροφικής αξίας, σε χαμηλή τιμή, εφόσον δεν υπάρχει η διαμεσολάβηση μεσαζόντων. 

Στα ευρύτερα πλεονεκτήματα της ΚΥΓ περιλαμβάνονται η στήριξη των μικρών καλλιεργητών, η προώθηση πρακτικών καλλιέργειας με σεβασμό στο περιβάλλον και στη βιοποικιλότητα, ενώ  αναπτύσσονται δεσμοί μεταξύ παραγωγών και  καταναλωτών σε τοπικό επίπεδο, ενισχύοντας τις σχέσεις αλληλεγγύης σε μία κοινότητα.

Από την άλλη μεριά, τα προβλήματα που μπορεί να ανακύψουν μέσω της ΚΥΓ και έχουν αναφερθεί στη διεθνή βιβλιογραφία, αφορούν  την καθιέρωση εξαιρετικά χαμηλών τιμών, που καταλήγουν στην αυτό-εκμετάλλευση των παραγωγών, την ελλιπή συμμετοχή και το μικρό ενδιαφέρον των καταναλωτών, την αδυναμία πρόσβασης ορισμένων κοινωνικών στρωμάτων που βρίσκονται σε δυσμενή θέση κ.α.

Η ΚΥΓ, θεωρείται ότι έχει τις ρίζες της στην Ιαπωνία, μέσω του κινήματος Teikei, το οποίο οργανώθηκε τη δεκαετία του ’70 από μητέρες που ανησυχούσαν για την ποιότητα της τροφής που σίτιζαν τα παιδιά τους. Έτσι, συμφώνησαν με καλλιεργητές να προπληρώνουν τα προϊόντα τους, υπό την προϋπόθεση αυτά να είναι βιολογικά.

Εξαιτίας της ίδιας ανησυχίας για την ποιότητα της τροφής, το κίνημα αυτό εμφανίστηκε συγχρόνως και στην Ευρώπη, κυρίως την κεντρική, αργότερα κατά τα μέσα της δεκαετίας του ’80 στις ΗΠΑ, όπου υιοθετήθηκε και ο όρος Κοινοτικά Υποστηριζόμενη Γεωργία. Στη Γαλλία εμφανίστηκε το 2000, με τη μορφή των δικτύων AMAP,  ενώ στην Ελλάδα πρωτοεμφανίστηκε μόλις το  2010-2011.

Κατά τον D. Bollier, η Κοινοτικά Υποστηριζόμενη Γεωργία αποτελεί ένα εκ των ποικίλων και πολύμορφων κοινωνικών κοινών, τα οποία αποτελούν το αποτέλεσμα της φυσικής τάσης των ανθρώπων προς τη συνεργασία.

Πηγές
-----

1. ↑  Ανθοπούλου, Θ.· Παρταλίδου, Μ. (2015). *Εναλλακτικά αγροτροφικά δίκτυα και νέες αλληλέγγυες εταιρικότητες μεταξύ πόλης και υπαίθρου. Διερευνώντας την κοινοτικά υποστηριζόμενη γεωργία*. σελ. 13-23.
2. ↑  Καβουλάκος, Κάρολος-Ιωσήφ· Γρίτζας, Γιώργος (2015). *Εναλλακτικοί Οικονομικοί και Πολιτικοί Χώροι*. σελ. 35. ISBN 978-960-603-254-7.
3. ↑  Bollier, David (2016). *ΚΟΙΝΑ Μία σύντομη εισαγωγή*. σελ. 180-185. ISBN 978-618-82665-3-7.