recursal/SuperWikiNEXT-32B huggingface dataset:
Ο **Βολοντάρ Γκλεμπόβιτς**, ρωσ.: *Володарь Глебович Минский*, (12ος αι.) από τον Οίκο των Ρουρικιδών ήταν πρίγκιπας του Μινσκ, που ανήκε στον λεγόμενο κλάδο του Πολότσκ (Polotski) από την πόλη και το πριγκιπάτο του Πολότσκ, από όπου προερχόταν. Ήταν γιος του Γκλεμπ Βσεσλάβιτς του Μινσκ (απεβ. 1119) και της Aναστασίας, κόρης του Γιαροπόλκ Ιζιασλάβιτς. Ο Βολοντάρ απεβίωσε μετά το 1167, πιθανώς το 1176.

Βιογραφία
---------

Η οικογένεια του Βολοντάρ βρισκόταν από καιρό σε σύγκρουση με τον μεγάλο πρίγκιπα του Κιέβου, Βλαδίμηρο Β΄ Μονομάχο, ο οποίος το 1113 (σύμφωνα με ορισμένες πληροφορίες 1119) κατέκτησε το Μινσκ από τον πατέρα τού Βολοντάρ. Αργότερα, οι υπόλοιπες κτήσεις της δυναστείας Πολότσκ είχαν κατακτηθεί από τον γιο του Βλαδίμηρου Β΄, Mστισλάβ Α΄ του Κιέβου και τα μέλη της αναγκάστηκαν να καταφύγουν, μεταξύ άλλων, στην Κωνσταντινούπολη. Ωστόσο, μετά το τέλος του Mστισλάβ το 1132, η αυτοκρατορία του Κιέβου κατέρρευσε σιγά σιγά και η δυναστεία Πολότσκ μπορούσε να επιστρέψει στη ρωσική πολιτική σκηνή.

Οικογένεια
----------

Ο Βολοντάρ νυμφεύτηκε στις 5 Ιουνίου 1135 (πιθανότατα ενώ ήταν εξόριστος στην Πολωνία) με τη Ρίκισσα της Πολωνίας, βασίλισσα της Σουηδίας, κόρη του Μπολέσλαφ Γ΄ του Στραβόστομου και χήρα του Δανού πρίγκιπα και βραχύβιου βασιλιά Mάγκνους Α΄ της Σουηδίας, ο οποίος έπεσε τον προηγούμενο χρόνο στη μάχη του Φότεβικ. Ο Βολοντάρ και ο Ρίκισσα απέκτησαν μία κόρη, τη:

* Σοφία του Μινσκ, η οποία αργότερα παντρεύτηκε τον Βαλντεμάρ Α΄ τον Μεγάλο της Δανίας.

Ο γάμος του Βολοντάρ και της Ρικίσσας ήταν μία πολιτική κίνηση τού πατέρα της, που στρέφεται ενάντια στην τότε συμμαχία μεταξύ του Ερρίκου Β΄ της Δανίας και των απογόνων του Moνομάχου. Επειδή αρκετά κεντρικά πρόσωπα σε αυτή τη σύγκρουση απεβίωσαν και η θέση των Μονομάχων στη Ρωσία αποδυναμώθηκε πολύ, τα θεμέλια του γάμου έπεσαν επίσης: λύθηκε με διαζύγιο, μετά το οποίο η Ρίκισσα παντρεύτηκε τον Σβέρκερ Α' της Σουηδίας.

Παρανόηση
---------

Στην έρευνα της αρχαίας ιστορίας, ο Voλοντάρ συνήθως συγχέονταν (μεταξύ άλλων από τον Nικολάι φον Μπάουμγκαρτεν) με τον ημι-μυθικό πρίγκιπα Βλαντίμιρ Βσεβολόντιτς του Νόβγκοροντ.

Παραπομπές
----------

1. ↑  p11287.htm#i112870. Ανακτήθηκε στις 7  Αυγούστου 2020.

Βιβλιογραφικές αναφορές
-----------------------

* Τζον Λιντ «Οι ρωσικοί γάμοι. Δυναμικοί και Πολιτικοί Συνασπισμοί Κατά τον Δανικό Εμφύλιο Πόλεμο της δεκαετίας του 1130» στο (Δανέζικο) *Ιστορικό Περιοδικό* Νο. 2 1992.
Χημική δομή ακετυλοχολίνης
Η **ακετυλοχολίνη** είναι ένας από τους νευροδιαβιβαστές. Ανάλογα με τους υποδοχείς του μετασυναπτικού κυττάρου η δράση της μπορεί να είναι τόσο διεγερτική όσο και ανασταλτική. Βοηθά τον ακουστικό φλοιό στην αναγνώριση ομιλίας από θορυβώδη ηχητική πληροφορία\*.

Παράγεται στο κυτταρόπλασμα των νευρικών κυττάρων από χολίνη, η οποία εισάγεται στο κύτταρο μέσω ενός ειδικού μεταφορέα και το ακετυλοσυνένζυμο Α (CoA), το οποίο χρησιμεύει ως δότης της ακετυλικής ομάδας. Το ένζυμο που καταλύει την αντίδραση είναι η ακετυλο-τρανσφεράση της χολίνης.

Ο νευροδιαβιβαστής αυτός απελευθερώνεται από τις απολήξεις προγαγγλιακών συμπαθητικών και παρασυμπαθητικών ινών, από τις απολήξεις των μεταγαγγλιακών παρασυμπαθητικών ινών, από τις απολήξεις των κινητικών νεύρων και από ορισμένες μεταγαγγλιακές απολήξεις που νευρώνουν ιδρωτοποιούς αδένες και αγγεία σκελετικών μυών.

Οι συνάψεις στις οποίες απελευθερώνεται ακετυλοχολίνη ονομάζονται **χολινεργικές**.

Οι υποδοχείς τους οποίους διεγείρει η ακετυλοχολίνη διακρίνονται σε **μουσκαρινικούς** και **νικοτινικούς**. Το όνομα αυτό οφείλεται στο γεγονός ότι η νικοτίνη φαίνεται να έχει τις ίδιες επιδράσεις επάνω στους μυς με την ακετυλοχολίνη.

Επίσης, οι υποδοχείς μπορεί να παρεμποδιστούν προκαλώντας κινητικές διαταραχές. Αναστολείς της ακετυλοχολίνης ενδεικτικά είναι το κουράριο και η ατροπίνη.

  


|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
| Καθιερωμένοι όροι | 
* WorldCat
* LCCN: sh85000467
* GND: 4141256-4
* BNF: cb12264930d (data)
* NKC: ph499525

 |

 |
Η Γέφυρα Χωρίς Επιστροφή, διακρίνεται στο βάθος της εικόνας.
Η αποκαλούμενη **Γέφυρα Χωρίς Επιστροφή** (κορεατικά: 돌아올 수 없는 다리, RR: *Doraol su eomneun dari*, MR: *Toraol su ŏmnŭn tari*) βρίσκεται στον Κοινό Χώρο Ασφάλειας και διασχίζει την Αποστρατιωτικοποιημένη Ζώνη της Κορέας, χωρίζοντας τη Βόρεια Κορέα και τη Νότια Κορέα.

Περιστατικά
-----------

Ο αρχικός της λόγος λειτουργίας ήταν για την ανταλλαγή κρατουμένων του Πολέμου της Κορέας, αρχής γενομένης από το τέλος του, το 1953. Το όνομα της γέφυρας προήλθε, ουσιαστικά, από τη μοίρα των κρατουμένων, οι οποίοι είτε θα έμεναν εκεί που θα ήταν αιχμάλωτοι είτε διέσχιζαν τη γέφυρα χωρίς να υπάρχει περίπτωση επιστροφής.

Το τελευταίο περιστατικό ανταλλαγής αιχμαλώτων που διεξήχθη στη γέφυρα έγινε το 1968, όταν η Βόρεια Κορέα, ελευθέρωσε το πλήρωμα του αμερικανικού πλοίου *USS Pueblo*, το οποίο διατάχθηκε να περάσει τα σύνορα από αυτή τη γέφυρα. Η Βόρεια Κορέα, χρησιμοποιούσε ενεργά τη γέφυρα, μέχρι και το περιστατικό του 1976, όπου πέθαναν δύο αμερικανοί στρατιώτες, μετά κατόπιν εντολής των Ηνωμένων Εθνών το καθεστώς άλλαξε εκεί. Έτσι, οι βορειοκορεάτες, απομακρύνθηκαν και έφτιαξαν μια δεύτερη γέφυρα μέσα σε 72 ώρες, η οποία πήρε το όνομά της από αυτόν τον χρόνο. Κι έτσι, σταμάτησε οριστικά η χρησιμοποίηση της γέφυρας. Ωστόσο, υπάρχουν στρατιώτες κι από τις δύο πλευρές, στην άκρη της γέφυρας στα αντίστοιχα σύνορα της κάθε χώρας. 

Έχουν ειπωθεί περιστατικά, ότι αρκετοί στρατιώτες των Ηνωμένων Εθνών, έχουν πάει να παρθούν αιχμάλωτοι από την πλευρά της Βόρειας Κορέας. Το προσωπικό, λοιπόν, που εργάζεται εκεί, συχνά αποκαλεί το μέρος εκεί ως τη «Μοναχικότερη Σκοπιά στον Κόσμο». Περί το 2003, θεωρήθηκε ότι χρήζει επισκευής. Σύμφωνα με το CNN, η αμερικανική κυβέρνηση έχει προτείνει να την επισκευάσει ή, ακόμα, και να την αντικαταστήσει, αίτημα, που έχει απορριφθεί από τη Βόρεια Κορέα.

Στη γέφυρα, επίσης, επιτρέπεται σε Αμερικανούς στρατιώτες, που έχουν στρατοπεδεύσει στο Bonifas ή στo καμπ της Καμπάνας της Ελευθερίας, να κάνουν τελετές - όπως προαγωγή - στη μέση της γέφυρας.

Δείτε επίσης
------------

* Διχοτόμηση της Κορέας
* Αποστρατιωτικοποιημένη Ζώνη Κορέας

Παραπομπές
----------

1. ↑  Bernstein, Barton. "The Struggle over the Korean Armistice: Prisoners of Repatriation?" in *Child of Conflict: The Korean-American Relationship 1943–1953*, ed. Bruce Cumings (1983).
2. ↑  U.S. Army Forces, Far East, 8086th Army Unit, Military History Detachment. *Operation Little Switch*, 4 vols. n.d.
3. ↑  FC Schumacher and GC Wilson (1971). *Bridge of No Return: The Ordeal of the USS Pueblo*, Harcourt Brace Jovanovich, New York.
4. ↑  «Dangerous divide». *CNN transcripts September 2003*. Ανακτήθηκε στις 14 Ιανουαρίου 2006.

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
--------------------

* Pictures
* lifeinkorea.com (3 pictures)
* Michael J Downey's song and video "Bridge of No Return" (2006)
Το **Νησί Αχταμάρ** (αρμενικά: Ախթամար· τουρκικά: Akdamar· κουρδικά: Axtamar) είναι το δεύτερο μεγαλύτερο από τα τέσσερα νησιά στη λίμνη Βαν, την αρχαία Θωσπίτιδα, στην ανατολική Τουρκία. Έχει μέγεθος περίπου 0,7 km² και βρίσκεται περίπου 3 χλμ από την ακτή. Στο δυτικό άκρο του νησιού, ένας σκληρός, γκρίζος, ασβεστολιθικός βράχος υψώνεται 80 μέτρα πάνω από το επίπεδο της λίμνης (1.912 μέτρα πάνω από την επιφάνεια της θάλασσας). Το νησί κατηφορίζει προς τα ανατολικά σε μια επίπεδη τοποθεσία όπου μια πηγή παρέχει άφθονο νερό.

Φιλοξενεί τον Αρμενικό Καθεδρικό Ναό του Τιμίου Σταυρού του 10ου αιώνα, ο οποίος ήταν η έδρα του Αρμενικού Αποστολικού Καθολικάτου (Πατριαρχείου) του Αγταμάρ από το 1116 έως το 1895.

Ετυμολογία
----------

Ένα άγαλμα της πριγκίπισσας Ταμάρ που περιμένει τον έρωτά της, κοντά στη λίμνη Σεβάν, Αρμενία. Δημιουργός είναι ο Αρμενιο-αμερικανός γλύπτης Ραφαέλ Πετροσιάν.
Η προέλευση και η σημασία του ονόματος του νησιού είναι άγνωστη, αλλά υπάρχει μια λαϊκή ετυμολογική εξήγηση, βασισμένη σε έναν παλαιό αρμενικό μύθο. Σύμφωνα με τον θρύλο, μια Αρμένια πριγκίπισσα ονόματι *Ταμάρ* ζούσε στο νησί και ήταν ερωτευμένη με έναν κοινό πολίτη. Το αγόρι αυτό κολυμπούσε από την ακτή προς το νησί κάθε βράδυ, καθοδηγούμενο από ένα φως που του άναβε αυτή. Ο πατέρας της έμαθε για τις επισκέψεις του αγοριού. Ένα βράδυ, καθώς περίμενε τον αγαπημένο της να φτάσει, ο πατέρας της έσπασε το φως, αφήνοντας το αγόρι στη μέση της λίμνης χωρίς οδηγό να του δείχνει προς ποια κατεύθυνση να κολυμπήσει. Πνίγηκε και το σώμα του ξεβράστηκε στη στεριά και, όπως καταλήγει ο μύθος, φάνηκε σαν να ήταν παγωμένα στα χείλη του οι λέξεις «*Αχ, Ταμάρ*». Ο θρύλος ήταν η έμπνευση για ένα πολύ γνωστό ποίημα του 1891 του Οβανές Τουμανιάν.

Παραπομπές
----------

1. ↑  Sirarpe Der Nersessian, "Aght'amar, Church of the Holy Cross", page 1.
2. ↑  «Multicultural Pasts as a Problem in the Construction of National Programs of Cultural Heritage in Modern Southeast Europe, paper read at the 10th Annual Kokkalis Program Workshop at Harvard University, February 7–8, 2007» (PDF). σελ. 2. [*νεκρός σύνδεσμος*]
3. ↑  (in Armenian) Dzotsikian, S. M. *Արեւմտահայ Աշխարհ* (*The World of the Western Armenian*). New York: S. M. Dzotsikian Jubilee Committee, 1947, pp. 678-79.
4. ↑  Kudian, Mischa. *Soviet Armenian Poetry*. London: Mashtots Press, 1974, p. 4.
5. ↑  (in Armenian) Tumanyan, Hovhannes. *Ախթամար* (*Akhtamar*). Yerevan: Hayastan Publishing, 1969.

  


|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
| Καθιερωμένοι όροι | 
* VIAF: 237763424
* GND: 4206254-8

 |

 |
Τοποθεσία της Γέφυρας του Πρόβου σε χάρτη της αρχαίας Ρώμης.
Η **Γέφυρα του Πρόβου**, λατιν.: Pons Probi, ήταν μία γέφυρα επάνω από τον ποταμό Τίβερη στην Αρχαία Ρώμη, ακριβώς νότια της Πόρτα Τριγκεμίνα.

Η Γέφυρα του Πρόβου συνέδεε τον Αβεντίνο λόφο με το Tραστέβερε. Η ρωμαϊκή γέφυρα κατασκευάστηκε πιθανώς κατά τη διάρκεια της βασιλείας του Αυτοκράτορα Πρόβου (276–282). Πιθανόν να κτίστηκε λόγω των μεταρρυθμίσεων για τα σιτηρά του Αυρηλιανού, του προκατόχου του Πρόβου, που απαιτούσαν έναν αριθμό υδραγωγείων για τους υδρόμυλους σε αυτήν την περιοχή του Τραστέβερε και μία γέφυρα για τη μεταφορά των σιτηρών από αυτούς, διαμέσου του Τίβερη, στο κέντρο της πόλης.

Το 374 σημειώθηκε μία ισχυρή πλημμύρα στον Τίβερη και είναι πιθανό ότι αυτή προκάλεσε σημαντικές ζημιές στη γέφυρα. Μεταξύ 381 και 387 η γέφυρα ανακαινίστηκε ή ξανακτίστηκε πλήρως υπό τους Αυτοκράτορες Θεοδόσιο Α΄ και Βαλεντινιανό Β΄. Στον Μεσαίωνα η γέφυρα έγινε γνωστή ως *Νέα Γέφυρα* (Pons Novus) και *Μαρμάρινη Γέφυρα του Θεοδοσίου* (Pons Marmoreus Theodosii). 

Η γέφυρα κτίστηκε πάλι τον 11ο αι. και αργότερα καταστράφηκε μερικώς. Τα ερείπια κατεδαφίστηκαν πλήρως το 1484 με εντολή του πάπα Σίξτου Δ'. Τα υπολείμματα των αρχαίων βάσεων της γέφυρας ήταν ορατά μέχρι τη δεκαετία του 1870, όποτε η στάθμη του νερού στον Τίβερη ήταν χαμηλή. Οι βάσεις της Γέφυρας του Πρόβου αφαιρέθηκαν τελικά το 1878, για να περνούν τα σκάφη με ασφάλεια.

Δείτε επίσης
------------

* Κατάλογος ρωμαϊκών γεφυρών

Βιβλιογραφικές αναφορές
-----------------------

1. ↑  *Wiki Loves Monuments Italia*.
2. 1 2  Samuel Ball Platner (as completed and revised by Thomas Ashby): *A Topographical Dictionary of Ancient Rome*, London: Oxford University Press, (1929) pg 401

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
--------------------

* Το Pons Probi στον ποταμό Τίβερη, τις γέφυρες του Τίβερη και το νησί του Τίβερη στη Ρώμη
* Taylor, Rabun *Tiber River Bridges and the Development of the Ancient City of Rome*
Γαπαμά με μικρή κολοκύθα
Το  **γαπαμά**(αρμενικά: ղափամա‎) είναι μια αρμενική συνταγή γεμιστής κολοκύθας, συνηθέστερη κατά τα Χριστούγεννα.

Παρασκευάζεται αφαιρώντας το εσωτερικό της κολοκύθας και γεμίζοντάς το με βρασμένο ρύζι και αποξηραμένα φρούτα όπως ψιλοκομμένα αμύγδαλα, μήλο, κράνα, βερίκοκο, δαμάσκηνα, χουρμάδες, βερίκοκα και σταφίδες. Συνηθίζεται επίσης το μέλι και κανέλα ή ζάχαρη.

Η κολοκύθα στη συνέχεια ψήνεται μέχρι να γίνει μαλακή και, στη συνέχεια, κόβεται σε τεμάχια και σερβίρεται.

|  |  |
| --- | --- |
| Commons logoCommons logo | Τα Wikimedia Commons έχουν πολυμέσα σχετικά με το θέμα   **Γαπαμά** |

Παραπομπές
----------

1. ↑  «Ghapama». *Glendale News Press*. Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 24 Σεπτεμβρίου 2015. Ανακτήθηκε στις 3 Ιουλίου 2015.

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
--------------------

* Armeniapedia - Γκαπαμά
* Ianyan Magazine - Ghapama: A Very Armenian-American Thanksgiving
Ο **Αμερτίκης**, απόδοση του ονόματος του από τους βυζαντινούς, ήταν μουσουλμάνος, τούρκος ή άραβας, μισθοφόρος του 11ου αιώνα.

Ο Αμερτίκης είχε προσληφθεί, μαζί με το μισθοφορικό του σώμα που αποτελούνταν από άραβες και τούρκους, από τον αυτοκράτορα Ρωμανό Δ΄ Διογένη αλλά λόγω αδυναμίας του τελευταίου κάποια στιγμή να τον πληρώσει πήρε το στρατιωτικό του σώμα και πήγε στους άραβες.

Πηγαίνοντας στους άραβες δραστηριοποιήθηκε στην περιοχή της Αντιόχειας και δημιουργούσε μεγάλα προβλήματα στην βυζαντινή επικράτεια.. Ήταν στο Χαλέπι όταν ο Διογένης το κατέλαβε αλλά το εγκατέλειψε νωρίτερα μαζί με τον υπόλοιπο αραβικό στρατό αποφεύγοντας την σύγκρουση. Έπειτα ακολούθησε τον βυζαντινό στρατό παρακολουθώντας τις κινήσεις του.

Παραπομπές
----------

1. 1 2 3  Βασιλακίδου, σελ. 70

Πηγές
-----

* Βασιλακίδου Ελισάβετ Ιωάννη, *Η βασιλεία του Ρωμανού Δ' Διογένη (1068-1071)*  που διανέμεται με άδεια χρήσης: (CC BY-SA 3.0 GR), Αριστοτέλειο Πανεπιστήμιο Θεσσαλονίκης, Φιλοσοφική Σχολή, Τμήμα Ιστορίας και Αρχαιολογίας, 2009, ανακτήθηκε 2 Ιανουαρίου 2019
Γανωματής στην Ασία
**Γανωματής** ή **γανωματάς** ή **γανωτής** ή **γανωτζής** ή **καλατζής** ονομάζεται ο τεχνίτης που επικαλύπτει τα χάλκινα σκεύη με κασσίτερο. 

Ο γανωματής είναι ένα από τα πιο παλιά επαγγέλματα. Παλαιότερα, τα περισσότερα σκεύη που χρησιμοποιούσαν οι άνθρωποι για τις καθημερινές τους δουλειές και ιδιαίτερα για τη μαγειρική ήταν χάλκινα (μπακιρένια). Αυτά με τον καιρό και με τη μεγάλη χρήση οξειδώνονταν και γίνονταν επικίνδυνα για δηλητηριάσεις. Έπρεπε λοιπόν να γανωθούν, να καλυφθεί δηλαδή η επιφάνειά τους για προστασία με ένα ειδικό μέταλλο, το καλάι (κράμα κασσίτερου).

Η εργασία του γανωτή
--------------------

Ο γανωτής πρώτα έπρεπε να καθαρίσει τα σκεύη από τη γανάδα, δηλαδή την πράσινη σκουριά των χάλκινων σκευών, και γενικά από τις σκουριές τα άλλα μεταλλικά αντικείμενα, όπως τα κουτάλια που δεν ήταν χάλκινα αλλά γανώνονταν. Στην πρώτη φάση της εργασίας του ο γανωτής άλειφε την επιφάνεια, που ήθελε να γανώσει με σπίρτο, για να διασπαστούν οι γανάδες κι οι σκουριές της και να καθαριστεί. Στη δεύτερη φάση, έτριβε το σκεύος με άμμο, για να απομακρύνει τα υλικά της διάσπασης που προηγήθηκε. Στη συνέχεια, αν ήθελε να κάνει καλή δουλειά, ζέσταινε το σκεύος και το έτριβε με πανί για να καθαρίσει το καλάι από το παλιό γάνωμα. Στην τρίτη φάση έπιανε το σκεύος με τη μασιά, το έβαζε πάνω από τη φωτιά, το ζέσταινε καλά και άπλωνε μέσα το νισαντήρι (χλωριούχο αμμώνιο). Για να στρώσει καλύτερα το καλάι, έλεγαν οι γανωτήδες. Κι έστρωνε καλύτερα γιατί το προϊόν της διάσπασης του χλωριούχου αμμωνίου διασπούσε και τα τελευταία υπολείμματα από τις σκουριές και τις γανάδες. Για ένα τελευταίο καθάρισμα άλειφε την επιφάνεια του σκεύους με σπίρτο που το είχε αραιωμένο με νερό και το είχε καλά σβησμένο με τσίγκο (Το σβήσιμο του σπίρτου με τσίγκο, δίνει χλωριούχο ψευδάργυρο, που σημαίνει ότι στην ουσία αυτό το υλικό χρησιμοποιούσαν για τον τελευταίο καθαρισμό). Στη συνέχεια, το σκούπιζε καλά και μετά άπλωνε το καλάι σε όλη την επιφάνειά του. Για το άπλωμα, έτριβε πάνω στη ζεστή επιφάνεια το στερεό καλάι που είχε για το γάνωμα και το έστρωνε χρησιμοποιώντας βαμβάκι. Και τελείωνε το γάνωμα με το κρύωμα, που έκανε στα σκεύη ακουμπώντας τη βάση τους, από την εξωτερική πλευρά, στο νερό. Κρύωνε έτσι το σκεύος, και το έτριβε με βαμβάκι για να γυαλίσει περισσότερο..

Σήμερα, η δουλειά του γανωτή σχεδόν δεν υπάρχει, αφού τα μαγειρικά σκεύη είναι πλέον ανοξείδωτα και δεν χρειάζονται γάνωμα. Κάποιοι ελάχιστοι επιμένουν, περιπλανώμενοι από τόπο σε τόπο να μαζεύουν για γάνωμα[1] από τα υπολείμματα χάλκινων σκευών, αυτά που ξέμειναν στα χέρια όσων επιμένουν να αντιστέκονται στη σύγχρονη εποχή, που επέβαλε τα ανοξείδωτα και τα εμαγιέ σκεύη. Προσφέρουν, όμως, αυτοί οι ελάχιστοι και μια άλλη υπηρεσία: Κάνουν σαν καινούρια τα χάλκινα σκεύη που προορίζονται μόνο για να διακοσμήσουν ιδιωτικές συλλογές ή για συμπληρώσουν τις προθήκες των λαογραφικών μουσείων.

Παραπομπές
----------

1. ↑
2. ↑

Πηγές
-----

|  |  |
| --- | --- |
| Commons logoCommons logo | Τα Wikimedia Commons έχουν πολυμέσα σχετικά με το θέμα   **Γανωματής** |

* 
* 
* ΠΑΡΑΔΟΣΙΑΚΑ ΕΠΑΓΓΕΛΜΑΤΑ ΣΤΗ ΝΙΓΡΙΤΑ ΚΑΙ ΤΗΝ ΤΕΡΠΝΗ, Νίκος Λ. Πασχαλούδης]
Τα **Βόρεια Υψίπεδα** είναι ορεινή βιογεωγραφική περιοχή της βόρειας Μαδαγασκάρης. Η περιοχή περιλαμβάνει την Ορεινή Μάζα Τσαρατανανά (με το υψηλότερο βουνό της Μαδαγασκάρης, το Μαρομοκότρο) και τις μικρότερες γειτονικές όρεινές μάζες όπως το Μαροζέζι, το Ανζαναρίμπε-Σουντ και το Μανονγκαρίβο. Το Παράθυρο Μαντριτσάρα χωρίζει τα Βόρεια από τα Κεντρικά Υψίπεδα και λειτουργεί ως όριο για τη βιολογική διασπορά μεταξύ των δύο υψιπέδων, οδηγώντας στην ύπαρξη ζευγών ειδών όπως το *Voalavo gymnocaudus* (Βόρεια Υψίπεδα) και το *Voalavo antsahabensis* (Κεντρικά Υψίπεδα). Κανένα από τα ενδημικά είδη του Τσαρατανανά δεν βρίσκεται στις κύριες ορεινές μάζες των Κεντρικών Υψιπέδων.

Παραπομπές
----------

1. ↑  Goodman et al. 2006, σελ. 395
2. ↑  Goodman et al. 2005, σελ. 872
3. ↑  Raxworthy and Nussbaum, 1998, πίνακας 2

Βιβλιογραφία
------------

* Goodman, S.M. Rakotondravony, D. Randriamanantsoa, H.N. and Rakotomalala-Razanahoera, M. 2005. A new species of rodent from the montane forest of central eastern Madagascar (Muridae: Nesomyinae: *Voalavo*). Proceedings of the Biological Society of Washington 118(4):863–873.
* Goodman, S.M. Raxworthy, C.J. Maminirina, C.P. and Olson, L.E. 2006. A new species of shrew tenrec (*Microgale jobihely*) from northern Madagascar. Journal of Zoology 270:384–398.
* Raxworthy, C.J. and Nussbaum, R.A. 1996. Montane amphibian and reptile communities in Madagascar (απαιτείται εγγραφή). Conservation Biology 10(3):750–756.
Ο **Γιάννης Πετρίδης** γεννήθηκε στην Αθήνα και είναι ένας από τους παλαιότερους μουσικούς παραγωγούς στην Ελλάδα.

Καριέρα
-------

Το 1975 ξεκίνησε στην Ελληνική Ραδιοφωνία την εκπομπή ‘’Ποπ Club’’ όπου αργότερα μετονομάστηκε σε ‘’από τις 4 στις 5’’ και κατάφερε να μείνει στον αέρα για 39 χρόνια στην ίδια συχνότητα, από Δευτέρα έως Παρασκευή από τις 4 έως τις 5 το απόγευμα, με αποτέλεσμα να χαρακτηριστεί ως η μακροβιότερη καθημερινή μουσική εκπομπή όχι μόνο στην Ελλάδα αλλά και στον υπόλοιπο κόσμο.

Έχει πάρει συνεντεύξεις από πολλούς γνωστούς Έλληνες αλλά και ξένους καλλιτέχνες στην εκπομπή του από τις 4 στις 5, όπως ο Ντέιβιντ Μπερν, οι Dire Straits, ο Τζον Μπάρι, ο Έννιο Μορικόνε, ο Τζο Κόκερ, ο Νικ Κέιβ, οι Roxy Music, ο Ρόρυ Γκάλαχερ και πολλοί άλλοι.

Το 1978 δημιούργησε μαζί με τον Κώστα Ζουγρή το περιοδικό ΠΟΠ & ΡΟΚ που αφορούσε όλες τις μουσικές εξελίξεις της ξένης κυρίως μουσικής μέχρι το 1998 όπου και αποχώρησε.

Έχει συνεργασθεί κατά καιρούς με μεγάλες Ελληνικές εφημερίδες, όπως η Μεσημβρινή, η Ελευθεροτυπία και το περιοδικό ΕΠΙΚΑΙΡΑ στην πρώτη του μορφή.

Διετέλεσε διευθυντής της Virgin Ελλάδας για 22 περίπου χρόνια. Έτσι είχε την ευκαιρία να γνωρίσει ακόμα περισσότερους καλλιτέχνες όπως τον Έλτον Τζον, Ρομπέρτα Φλαγκ, Λεντ Ζέπελιν, Τζορτζ Μάικλ, Τζάνετ Τζάκσον, κ.α.

### Συγγραφικό έργο

Είναι συγγραφέας μαζί με τον Κώστα Ζουγρή 6 βιβλίων, "Τα τραγούδια του αιώνα", "Τα άλμπουμ του αιώνα", "Γιάννης Πετρίδης 30 χρόνια απογεύματα στην ΕΡΤ", "Soundtracks ο ήχος της οθόνης" και "Από την κλασική στην Ροκ" τα οποία περιλαμβάνουν την μουσική ιστορία των τελευταίων 100 ετών.

Το 2006 είχε ξεκινήσει νέα συνεργασία με το Τρίτο Πρόγραμμα της ΕΡΤ, κάθε απόγευμα στις 5 όπου έπαιζε τις μουσικές του επιλογές συνδυασμένες με την κλασική μουσική. Στην συνέχεια στην τρέχουσα δεκαετία η δεύτερη αυτή εκπομπή μεταφέρθηκε στο πρόγραμμα του KOSMOS.

Το 2009 η σκηνοθέτης Νικόλ Αλεξανδροπούλου γύρισε το ντοκιμαντέρ Once In A Lifetime, που αναφέρεται στην καριέρα του.

Η συλλογή του
-------------

Είναι κάτοχος μίας από τις μεγαλύτερες ιδιωτικές μουσικές συλλογές στον κόσμο και οι γνώσεις του καλύπτουν πολλά μουσικά είδη καθώς έχει αφιερώσει τη ζωή του στην μουσική καταφέρνοντας να αποκτήσει δικαίωμα ψήφου στο Rock and Roll Hall of Fame. Μετά το κλείσιμο της ΕΡΤ το 2013, και για 4 χρόνια είχε εκπομπή στον ΒήμαFM καθημερινά 6 με 8 το απόγευμα. Μετά από 4 χρόνια απουσίας, ο Γιάννης Πετρίδης επέστρεψε στην κρατική Ραδιοφωνία, από τις 24.07.2017. Μεταδίδει στη συχνότητα του Πρώτου Προγράμματος την καθημερινή εκπομπή "Από τις 4 στις 5" και από 10.09.2017 στη συχνότητα του Kosmos κάθε Κυριακή 18:00-20:00.

Παραπομπές
----------

1. ↑  «Ο Γιάννης Πετρίδης επιστρέφει στο Α' Πρόγραμμα της ΕΡΤ».. Ανακτήθηκε στις 2018-08-02.
2. ↑  Κακολύρη, Ασπασία (2017-09-09). «Ο Γιάννης Πετρίδης στο Kosmos 93,6 και 107,0». *ert.gr*. Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 2018-01-17.. Ανακτήθηκε στις 2018-08-02.

|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
| Καθιερωμένοι όροι | 
* **ΕΒΕ**: 204887
* **BiblioNet**: **46221**

 |

 |
| Αστρολογία |
| --- |
| Αστρολογικός χάρτης νέας χιλιετίας |
| 
Υπόβαθρο |
| * Ιστορία της αστρολογίας
* Αστρολογία και αστρονομία
* Αστρολογία και επιστήμη
* Αστρική και τροπική
* Παραδόσεις, είδη και συστήματα
 |
| 
Παραδόσεις |
| * Βαβυλωνιακή
* Ελληνιστική
* Ισλαμική
* Δυτική
* Ινδική
* Κινεζική
 |
| 
Κλάδοι |
| * Γενέθλια
* Επιλεκτική
* Ωριαία
 |
|  Αστρολογία |
| π • σ • ε
 |

Στην αστρολογία, **ακμή** είναι η φανταστική γραμμή που χωρίζει ένα ζευγάρι διαδοχικών ζωδίων στον ζωδιακό κύκλο ή στους οίκους στο ωροσκόπιο.

Επειδή ο ηλιακός δίσκος έχει διάμετρο περίπου μισού βαθμού, είναι πιθανό ο Ήλιος να διαπεράσει την ακμή καθώς μετακινείται στον ουρανό. Όταν συμβαίνει αυτό τη στιγμή της γέννησης κάποιου, ένα τέτοιο πρόσωπο λέγεται ότι είναι "γεννημένο στην ακμή" και κάποιοι πιστεύουν ότι η ζωή του επηρεάζεται από τα χαρακτηριστικά και των δύο ζωδίων. Για παράδειγμα, εάν ένα άτομο γεννήθηκε όταν ο Ήλιος (κατά σύμβαση το σημείο στο κέντρο του ηλιακού δίσκου) βρισκόταν σε 29 μοίρες, 50 λεπτά στο Δίδυμο, τότε θα μπορούσε κανείς να πει ότι γεννήθηκε στην ακμή του Διδύμου και του Καρκίνου. Μεγάλο μέρος του ηλιακού δίσκου ήταν στην πραγματικότητα στον Καρκίνο, παρόλο που το κέντρο ήταν στο Δίδυμο.
Ο **Γιάννης Παντακίδης** (γεννημένος στις 5 Φεβρουαρίου του 1985) είναι Έλληνας πετοσφαιριστής που αγωνιζόταν στην ομάδα του Π.Α.Ο.Κ. στη θέση του κεντρικού μέχρι και τον Ιούνιο 2018, όταν και ανακοίνωσε το τέλος της καριέρας του. Πλέον αγωνίζεται στον Αριστοτέλη Σκύδρας, ενώ έχει αναλάβει χρέη προπονητή στις ακαδημίες του Φ.Ο. Αριδαίας.

Καριέρα ως αθλητής
------------------

Ο Γιάννης Παντακίδης ξεκίνησε την καριέρα του από τον Αριστοτέλη Σκύδρας το 2005, και την επόμενη χρονιά πήρε μεταγραφή για τον Π.Α.Ο.Κ.. Ουσιαστικά αγωνίστηκε για την ομάδα της Θεσσαλονίκης σε όλη του την καριέρα με ένα διάλειμμα την περίοδο 2011-2012, όπου φόρεσε τη φανέλα της Λαμίας. Έχει συνδυάσει το όνομά του με τις επιτυχίες του Π.Α.Ο.Κ. κατακτώντας το νταμπλ του 2015, τα πρωταθλήματα του 2016 και 2017 και το κύπελλο του 2018. Τον Ιούνιο του 2018 ανακοίνωσε το τέλος της καριέρας του εξαιτίας τραυματισμού, και πλέον έχει επιστρέψει στον Αριστοτέλη Σκύδρας, αγωνιζόμενος στο πρωτάθλημα της Β' Εθνικής (ΕΣΠΕΜ).

Καριέρα ως προπονητής
---------------------

Στις 22 Αυγούστου 2018, ανακοινώθηκε από τον Φ.Ο. Αριδαίας ότι ο Γιάννης Παντακίδης θα είναι προπονητής στις ακαδημίες της ομάδας.

Τίτλοι και Διακρίσεις
---------------------

* **3 Πρωταθλήματα Ελλάδας:**
	+ 2015, 2016, 2017
* **2 Κύπελλα Ελλάδας:**
	+ 2015, 2018

Παραπομπές
----------

1. 1 2  Έναρξη συνεργασίας με τον πρώην παίκτη βόλεϊ και αρχηγό του ΠΑΟΚ Γιάννη Παντακίδη Αρχειοθετήθηκε 2018-11-19 στο Wayback Machine. ανακοίνωση του Φ.Ο. Αριδαίας στο blog foaridaias.gr, 22 Αυγούστου 2018
2. ↑  Γιάννη, σε ευχαριστούμε! Αρχειοθετήθηκε 2018-06-23 στο Wayback Machine. άρθρο από τον ιστότοπο paok24.com, 21 Ιουνίου 2018

Πηγές
-----

* Γιάννης Παντακίδης
**Γαμήλια Ανταλλαγή** (Ρωσικά: Свадьба по обмену) είναι ρωσική ταινία του 2010, (που κυκλοφόρησε το 2011), στο είδος κωμωδία. Στην ταινία πρωταγωνιστεί η Γεκατερίνα Βιλκόβα, ο Μαξίμ Ματβέγεφ, ο Φιόντορ Μπονταρτσούκ και η Μαρία Κοζέβνικοβα.

Πλοκή
-----

Η Σόνια είναι Ρωσίδα τοπ-μόντελ, ονειρεύεται μια ήσυχη οικογενειακή ευτυχία με τον πολλά χρόνια σύντροφό της Ρουσλάν, ο οποίος είναι παρουσιαστής σε εκπομπή μαγειρικής. Αλλά ο ίδιος δεν συμμερίζεται τα όνειρά της, ονειρεύεται μόνο να γίνει διάσημος, έτσι κάνει πρόταση γάμου στη Σόνια μπροστά από ένα πλήθος δημοσιογράφων. 

Για να τον εκδικηθεί, η Σόνια αποφασίζει να παντρευτεί με έναν συνηθισμένο τραπεζική υπάλληλος, τον Σάσα. Εκείνος συμφωνεί, για να εκδικηθεί τη δικιά του σύντροφο, την Κριστίνα. Και ενώ γίνεται γνωστή η σχέση τους, προσπαθούν να δείξουν στα φώτα της δημοσιότητας ότι είναι ένα ευτυχισμένο και ερωτευμένο ζευγάρι, κρύβοντας το αμοιβαίο μίσος. 

Ωστόσο, από το μίσος στην αγάπη[*ασαφές*]

Διανομή
-------

Ολόκληρος ο κατάλογος των ηθοποιών βρίσκεται εδώ:

* Γεκατερίνα Βιλκόβα - Σόνια Ολχόφσκαγια
* Μαξίμ Ματβέγεφ - Σάσα
* Φιόντορ Μπονταρτσούκ - Ρουσλάν Μπογκουσλάφσκι
* Μαρία Κοζέβνικοβα - Κριστίνα
* Ξένια Καταλύμοβα - Ρίτα
* Αραράτ Κεσιάν - Γκάρικ
* Αντρέι Μαλάχοφ - ο ίδιος (κάμεο)
* Ντάρια Σουμπότινα
* Αλεξάντρ Σαμόιλενκο

Σκηνοθέτης της ταινίας ήταν ο Ντμίτρι Γκρατσιόφ.

Πηγές
-----

* 
* 

  


|  |  |
| --- | --- |
| 

|  |
| --- |
| * Πύλη:Τέχνη
* Πύλη:Κινηματογράφος
 |

 |
Οι **Βόρειες Ηνωμένες Πολιτείες** (γνωστές και με τις ονομασίες **Αμερικανικός Βορράς**, οι **Βόρειες Πολιτείες**, ή απλά **ο Βορράς**) είναι μια γεωγραφική ή ιστορική περιοχή των Ηνωμένων Πολιτειών.

Γεωγραφικά, ο όρος περιλαμβάνει τις πολιτείες και τις περιοχές των Ηνωμένων Πολιτειών που βρίσκονται στο βόρειο τμήμα της χώρας. Περιλαμβάνει αρκετές πολιτείες κατά μήκος των αμερικανοκαναδικών συνόρων.

Το Γραφείο Απογραφών των Ηνωμένων Πολιτειών εντάσσει τμήμα των βόρειων ΗΠΑ σε δύο στατιστικές περιφέρειες, την Μεσοδυτική Περιοχή και την Βορειοανατολική Περιοχή. Το Γραφείο Απογραφών εντάσσει τις βορειότερες πολιτείες των βορειοδυτικών ΗΠΑ στην Δυτική Περιοχή.

Παραπομπές
----------

1. ↑  «Census Regions and Divisions of the United States» (PDF). United States Census Bureau. Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο (PDF) στις 7 Ιανουαρίου 2013. Ανακτήθηκε στις 27 Οκτωβρίου 2009.
Ο **Βαρρονιανός** ήταν ανώτατος αυτοκρατορικός αξιωματούχος της πρώιμης Βυζαντινής αυτοκρατορίας, έζησε στα τέλη του 3ου αρχές 4ου αιώνα. 

Ο Βαρρονιανός ήταν ο πατέρας Ρωμαίου αυτοκράτορα Ιοβιανού, είχε το αξίωμα του Κόμη των δομεστίκων (comes domesticorum) διορισμένος στην Παννονία όπου καταγόταν κιόλας, το αξιωμά του ήταν διοικητής της αυτοκρατορικής φρουράς του Κωνστάντιου Β΄. Πιστεύεται ότι ήταν "βάρβαρης" καταγωγής από κάποιο νομαδικό λαό που είχε εγκατασταθεί σε εδάφη της αυτοκρατορίας. Μάλιστα έδωσε στον γιο του Ιοβιανό το όνομα της λεγεώνας που διοικούσε, της Ιοβιανής (Iouiani).

Παραπομπές
----------

1. ↑  John Vanderspoel - 1995 -Themistius and the Imperial Court: Oratory, Civic Duty, and Paideia from ...
2. ↑  Εγκυκλοπαίδεια Μείζωνος Ελληνισμού-Ιοβιανός
3. ↑  Carl Deroux - 1998 -Studies in Latin Literature and Roman History - Τόμος 244 - Σελίδα 472
**Προεδρικές εκλογές** έγιναν στην Αρμενία στις 2 Μαρτίου 2018. Ως αποτέλεσμα του δημοψηφίσματος που διεξήχθη το 2015, αυτή ήταν η πρώτη φορά στην ιστορία της χώρας, που ο πρόεδρος εξελέγη από την Εθνική Συνέλευση, αντί της λαϊκής ψήφου. Άλλο αποτέλεσμα του δημοψηφίσματος ήταν ότι ο νεοεκλεγείς πρόεδρος θα εκτελεί πλέον έναν τελετουργικό ρόλο καθώς η χώρα βρίσκεται σε μετάβαση από ένα ημι-προεδρικό σύστημα σε μια κοινοβουλευτική δημοκρατία. Ο απερχόμενος πρόεδρος Σερζ Σαρκσιάν είχε κώλυμα από το Σύνταγμα της Αρμενίας να θέσει υποψηφιότητα για τρίτη συνεχόμενη θητεία. Ο μοναδικός υποψήφιος, Αρμέν Σαρκισιάν, εξελέγη πρόεδρος χωρίς αντίπαλο, καθώς κανένα άλλο κόμμα δεν πρότεινε κάποιον άλλο δικό του υποψήφιο. Ο Σαρκισιάν κέρδισε εύκολα τις εκλογές στον πρώτο γύρο με 90 ψήφους. Ο νέος πρόεδρος ορκίστηκε και ανέλαβε τα καθήκοντά του στις 9 Απριλίου του 2018.

Αποτελέσματα
------------

| Υποψήφιος | Πρώτος γύρος |
| --- | --- |
| Ψήφοι | % |
| **Αρμέν Σαρκισιάν** | **90** | **90,00** |
| Κατά | 10 | 10,00 |
| Άκυρα/λευκά ψηφοδέλτια | 1 | - |
| **Συνολικά** | **101** | **96,19** |
| Εγγεγραμμένοι ψηφοφόροι | 105 | 100 |
| Πηγή: Tert.am Αρχειοθετήθηκε 2018-03-03 στο Wayback Machine. |

Παραπομπές
----------

1. ↑  «Armen Sarkisian (No Relation) Elected Next Armenian President». *RadioFreeEurope/RadioLiberty* (στα Αγγλικά). Ανακτήθηκε στις 2 Μαρτίου 2018.
2. ↑  «RIAC report: Armenia and Azerbaijani 2018 presidential elections to renew contradictions on Karabakh». *news.am* (στα Αγγλικά). Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 9 Ιανουαρίου 2018. Ανακτήθηκε στις 9 Ιανουαρίου 2018.
3. ↑  Hairenik (2017-02-28). «Elections in Armenia Explained: New Rules, New Voting, New Powers» (στα αγγλικά). *The Armenian Weekly*.. Ανακτήθηκε στις 2018-01-09.
4. ↑  «Ruling party may put forward current president for position of Prime Minister» (στα αγγλικά). *JAMnews*. 2017-12-22. Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 2018-01-09.. Ανακτήθηκε στις 2018-01-09.
Συντεταγμένες: 40°53′10″N 21°15′36″E﻿ / ﻿40.8860°N 21.2600°E﻿ / 40.8860; 21.2600

Ο **Βαρνούντας** (και Περιστέρι, σλαβομακεδονικά: Баба‎, *Μπάμπα* - θηλυκό ή γιαγιά) είναι βουνό που βρίσκεται στην Π.Ε. Φλώρινας. Συνεχίζεται και πέρα από τα σύνορα στη Δημοκρατία της Βόρειας Μακεδονίας, ενώ στα νότια-νοτιοδυτικά συνδέεται με το Τρικλάριο Όρος. Το μέγιστο ύψος του εντός ελληνικού εδάφους είναι η κορυφή Δεσποτικό ή Κίτσεβο (2.334 μέτρα), στα σύνορα Ελλάδας και της Δημοκρατίας της Βόρειας Μακεδονίας. Η ψηλότερη κορυφή του είναι το Περιστέρι (σλαβομακεδονικά: Пелистер, *Πελιστέρ*), με 2.601 μέτρα, εντός της γειτονικής χώρας.

Άλλες κορυφές
-------------

Άλλες ψηλές κορυφές του βουνού είναι η Μπελαβόδα (2.179 μ.), το Κίρκο (2.155 μ.), η Κότσυφα ή Ποτίστρες (2.065 μ.) και άλλες. Γενικά επικρατεί σύγχυση γύρω από τις ονομασίες και τα ακριβή υψόμετρα των κορυφών στους διάφορους χάρτες αλλά και σε ορειβατικούς κύκλους.

Μονοπάτια
---------

Διασχίζεται από το διεθνές ορειβατικό μονοπάτι Ε6. Πολύωρες αναβάσεις για την ψηλότερη κορυφή μπορούν να πραγματοποιηθούν από τον Άγιο Γερμανό Πρεσπών και από τη Βίγλα Πισοδερίου.

Οικολογία
---------

Καλύπτεται από εκτεταμένα δάση βελανιδιάς, οξιάς και κατά τόπους ελάτης και σημύδας, ενώ υποαλπική βλάστηση απαντάται στις ψηλότερες κορυφές του βουνού. Η πανίδα του Βαρνούντα είναι πλούσια και περιλαμβάνει μεγάλα θηλαστικά όπως αρκούδες, λύκοι, ζαρκάδια και αγριογούρουνα, ενώ έχει αναφερθεί και η παρουσία αγριόγιδου. Το δυτικό τμήμα του βουνού εντός της λεκάνης απορροής των Πρεσπών είναι τμήμα του Εθνικού Πάρκου Πρεσπών.

Παραπομπές
----------

1. ↑  «Τοπογραφία του νομού Φλώρινας». Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 17 Οκτωβρίου 2012. Ανακτήθηκε στις 25 Φεβρουαρίου 2012.
2. ↑  «Αρκτούρος, Βαρνούντας». Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 14 Δεκεμβρίου 2007. Ανακτήθηκε στις 14 Δεκεμβρίου 2007.
3. ↑  «archive.in.gr, Βουνά του νομού Φλώρινας». Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 31 Ιανουαρίου 2012. Ανακτήθηκε στις 25 Φεβρουαρίου 2012.

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
--------------------

* Πολυμέσα σχετικά με το θέμα  Baba Mountain στο Wikimedia Commons
* Αρκτούρος, Βαρνούντας

  


|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
| Καθιερωμένοι όροι | 
* VIAF: 16146937792413831922
* GND: 110640517X

 |

 |
Η **Βόρεια Πικηνική** είναι αρχαία γλώσσα, η οποία πιστεύεται ότι ομιλούταν σε μέρος της κεντροανατολικής Ιταλίας. Τα στοιχεία για τη γλώσσα αποτελείται από τέσσερις επιγραφές που χρονολογούνται από την 1η χιλιετία π.Χ. με τρεις να έχουν γραφτεί σε μικρά θραύσματα. Είναι γραμμένο σε παραλλαγή του παλιού ιταλικού αλφαβήτου. Ενώ τα κείμενα τους μεταγράφονται εύκολα, κανένα δεν έχει μεταφραστεί μέχρι στιγμής. Δεν είναι δυνατόν να προσδιοριστεί το αν έχει σχέση με οποιαδήποτε άλλη γνωστή γλώσσα. Παρά το γεγονός ότι έχει παρόμοιο όνομα, δεν φαίνεται ότι η Βόρεια Πισενική είναι στενά συνδεδεμένη με τη Νότια Πισενική, και μπορεί να μην σχετίζονται καθόλου. Ο συνολικός αριθμός των λέξεων στις επιγραφές είναι περίπου 60. Δεν είναι καν βέβαιο ότι οι επιγραφές είναι όλες σε μία γλώσσα.

Ο πρόδρομος του όρου Βόρεια Πικηνική δημιουργήθηκε το 1933 από τον γλωσσολόγο Τζόσουα Γουάτμαου, στο Προϊταλικές διάλεκτοι της Ιταλίας, ένα κατάλογο με κείμενα στις ιταλικές γλώσσες. Ενώ ούτε η πικηνική γλώσσα θα μπορούσε να διαβαστεί με οποιαδήποτε εμπιστοσύνη στο χρόνο, ο Γουάτμαου διέκρινε έξι επιγραφές σε κεντροανατολική ιταλική γλώσσα και όλες τις υπόλοιπες στα νότια. Αργότερα η βόρεια έχασε τρεις και κέρδισε ένα. Πριν από αυτό το έργο όλες οι επιγραφές ενώνονταν κάτω από μια ποικιλία από ονόματα, π.χ. με τον όρο "Σαβελλικά."

Παραπομπές
----------

1. ↑  Calvelli, Alberto. «Lingua e Scrittura». *I Piceni* (στα Italian). antiqui. Ανακτήθηκε στις 8 Σεπτεμβρίου 2010. CS1 maint: Μη αναγνωρίσιμη γλώσσα (link)
2. ↑
Ο **Γιάννης Πατάκης** του Δημητρίου (Νίκαια Λάρισας, 1940 - Λάρισα, 10 Απριλίου 2009) ήταν Έλληνας αγροτοσυνδικαλιστής. Υπηρέτησε ως βουλευτής και ευρωβουλευτής με το ΚΚΕ και ήταν ο πρώτος αγρότης που εξελέγη σε αυτές τις θέσεις. Το όνομά του συνδέθηκε με τις δυναμικές κινητοποιήσεις των αγροτών στην εθνική οδό, πρώτα στον κόμβο της "Βιοκαρπέτ" και έπειτα στα Τέμπη.

Βιογραφία
---------

Γεννήθηκε στη Νίκαια της Λάρισας και ξεκίνησε να ασχολείται με τον αγροτοσυνδικαλισμό προδικτατορικά. Υπηρέτησε ως πρόεδρος της Κοινότητας Νίκαιας για αρκετές θητείες, κερδίζοντας τις εκλογές των ετών 1982, 1986 και 1990.

Διετέλεσε πρόεδρος επί μακρόν της Ενωτικής Ομοσπονδίας Αγροτικών Συλλόγων Νομού Λάρισας, μέχρι το 2006, οπότε παραιτήθηκε προκειμένου να αφήσει χώρο στους νεότερους συναδέλφους. Ήταν επίσης μέλος της Πανθεσσαλικής Συντονιστικής Επιτροπής Αγώνα, μέλος του Δ.Σ. του Συνεταιρισμού Νίκαιας και νομαρχιακός σύμβουλος Λάρισας.

Εξελέγη βουλευτής Λαρίσης στις εκλογές του 2000 με το ΚΚΕ.
Μετά την παραίτηση του ευρωβουλευτή Γιάννη Θεωνά παραιτήθηκε από βουλευτής την 1η Φεβρουαρίου 2001 και έγινε ευρωβουλευτής με το ΚΚΕ. Την έδρα του στο Κοινοβούλιο κατέλαβε ο Δημήτρης Τσιόγκας.

Ήταν παντρεμένος με τη Μιμίκα Πατάκη και είχε έναν γιο, το Δημήτρη.
Πέθανε από καρκίνο σε ηλικία 69 ετών και κηδεύτηκε στη γενέτειρά του.

Παραπομπές
----------

1. ↑  www.europarl.europa.eu/meps/pl/6020/IOANNIS\_PATAKIS/history/5.
2. ↑  *www.europarl.europa.eu*. 6020. Ανακτήθηκε στις 20  Απριλίου 2022.
3. ↑  www.europarl.europa.eu/meps/en/6020.
4. 1 2  Την τελευταία του πνοή άφησε ο αγροτοσυνδικαλιστής Γιάννης Πατάκης, in.gr, 10-4-2009, ανάκτηση 21-8-2013.
5. 1 2  Λύγισε η αγροτική «σημαία», Ελευθερία, 11-4-2009, ηλεκτρονική έκδοση, ανάκτηση 21-8-2014.
6. 1 2 3  «Εφυγε» ο Γιάννης Πατάκης, Ριζοσπάστης, 11-4-2009, ηλεκτρονική έκδοση, ανάκτηση 21-8-2014.
7. ↑  Υποψήφιοι ευρωβουλευτές, Μακεδονικό Πρακτορείο Ειδήσεων, ανάκτηση 21-8-2014.
8. 1 2  Κοινοβουλευτική θητεία Γιάννη Πατάκη, στην ιστοσελίδα του Ελληνικού Κοινοβουλίου, ανάκτηση 21-8-2014.
**Αρματωλός Ι (Ναρκαλιευτικό) / 42, Μ-12, Α-12**. Ναρκαλιευτικό ανοιχτής θαλάσσης τύπου ‘Algerine Class Minesweeper’, πρώην 'ΑΜ-327', πρώην ‘HMS Aries (J 284)’.

Ναυπηγήθηκε στα ναυπηγεία του Καναδά : ‘Canada – Redferm Construction Co Ltd, Torondo. Ομοίου τύπου πλοία ' Αρματωλός Ι', ‘Μαχητής’, ‘Ναυμάχος Ι’, ‘Πολεμιστής Ι’, και ‘Πυρπολητής Ι’. Στις 23 Μαρτίου 1942 έγινε η έναρξη ναυπήγησης από την εταιρεία 'Toronto Shipbuilding, Ltd. Toronto, Ontario, Canada (Μετονομάστηκαν σε 'Redfern Construction Company' τον Αύγουστο του 1943. Στις 19 Σεπτεμβρίου 1942 καθελκύθηκε. Στις 17 Μαρτίου 1943 ολοκληρώθηκε και μεταβιβάστηκε στο Βρετανικό Ναυτικό με το όνομα HMS Aries (J 284).

Στις 17 Ιουλίου 1943 μπήκε στην ενεργεία. Το 1946 επεστράφει στις Η.Π.Α. Το 1947 πουλήθηκε στν Ελλάδα. Στις 27 Ιουλίου 1948 έγινε η ύψωση Ελληνικής Σημαίας στον Ναύσταθμο Σαλαμίνας. Στις 12 Φεβρουαρίου 1976 παροπλίστηκε.

Στις 24 Μαΐου 1977 βυθίστηκε σε άσκηση. Χρησιμοποιήθηκε σαν στόχος κατά την διάρκεια επιτυχημένης βολής βλήματος EXOCET της ΤΠΚ ‘ΛΑΣΚΟΣ’.
Φοίνικας Αλεξανδρούπολης
Ο **Γυμναστικός Σύλλογος Φοίνικας** είναι ελληνικό αθλητικό σωματείο με έδρα δραστηριοτήτων του την πόλη της Αλεξανδρούπολης. Πρόκειται για νεοσύστατο σύλλογο, που ιδρύθηκε το Νοέμβριο του 2012, από ανθρώπους που αγαπούν τον αθλητισμό. Στα μέλη του, συνυπάρχουν τρεις μεγάλοι αθλητές του στίβου: ο ακοντιστής Κώστας Γκατσιούδης, η Πηγή Δεβετζή και η ακοντίστρια, Αντιγόνη Βουρδόλη.

Τμήμα γυναικείας πετοσφαίρισης
------------------------------

Το γυναικείο τμήμα πετοσφαίρισης είναι και το πρώτο τμήμα που δημιουργήθηκε την ίδια περίοδο που ιδρύθηκε ο σύλλογος. Με μεγάλο, ωστόσο, αριθμό αθλητριών και με πολλά όνειρα και προσδοκίες επιδιώκει την καταξίωση στο ελληνικό γυναικείο βόλει, βαδίζοντας στα χνάρια  Εθνικού Αλεξανδρούπολης.. Η πρώτη εμφάνιση της ομάδας γίνεται στο περιφερειακό πρωτάθλημα της Ανατολικής Μακεδονίας και Θράκης, στη λεγόμενη Β' Εθνική, στις 2 Νοεμβρίου εκτός έδρας με αντίπαλο τη Θύελλα Φερών, όπου και ηττάται. Η συνέχεια είναι ανάλογη καθώς χάνει και τα δύο ματς απέναντι στον Ερμή Δράμας, για το πρωτάθλημα και το κύπελλο αντίστοιχα.. Μετά από ανεπιτυχή αποτελέσματα και χωρίς να γευτεί τη νίκη στο πρωτάθλημα, αρχές Δεκεμβρίου αλλάζει προπονητή έχοντας πλέον στον πάγκο μια μεγάλη μορφή του  Εθνικού Αλεξανδρούπολης, και πασαδόρο της για χρόνια τον Γ.Ανδραβίζο. . Στις 22 Φεβρουαρίου γράφει ιστορία πετυχαίνοντας την πρώτη της νίκης απέναντι στη Νέα Βύσσα με 3-2 σετ εντός έδρας στο κλειστό "Μιχάλης Παρασκευόπουλος" για την 10η αγωνιστική του Δ' Ομίλου της Β' Εθνικής Γυναικών.

Παραπομπές
----------

1. ↑  Γ.Σ. ΦΟΙΝΙΚΑΣ Αλεξανδρούπολης[*νεκρός σύνδεσμος*]
2. ↑  «Το ξεκίνημα του Φοίνικα Αλεξ/πόλης». Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 3 Νοεμβρίου 2013. Ανακτήθηκε στις 19 Ιουλίου 2014.
3. ↑  «Ήττα με 0-6 για τον Φοίνικα στο διπλό ματς με Ερμή». Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 13 Νοεμβρίου 2013. Ανακτήθηκε στις 19 Ιουλίου 2014.
4. ↑  Φοίνικας Αλεξ/πολης – Ερμής Δράμας
5. ↑  «Καινούριος προπονητής στον Φοίνικα». Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 21 Φεβρουαρίου 2014. Ανακτήθηκε στις 19 Ιουλίου 2014.
6. ↑  Ανδραβίζος στον πάγκο του Φοίνικα
7. ↑  «Έγραψε ιστορία ο Φοίνικας Αλεξανδρούπολης». Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 10 Μαρτίου 2014. Ανακτήθηκε στις 19 Ιουλίου 2014.

  

|  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| 

| π • σ • ε
Ομάδες Α2 Εθνικής Κατηγορίας Πετοσφαίρισης Γυναικών [3ο Επίπεδο] 2021-2022 |
| --- |
|  |
| Α1 Όμιλος | 
* Αγία Παρασκευή
* Απόλλων Πατρών
* Απολλώνιος Κερατσινίου
* Ε.Α. Πατρών
* Ηρακλής Κηφισιάς
* Μίλων Νέας Σμύρνης
 |  |
|  |
| Α2 Όμιλος | 
* Αμπελόκηποι
* Αργυρούπολη
* Ένωση Βύρωνα
* Ηράκλειο
* Πετρούπολη
* Ρέθυμνο
 |
|  |
| Β1 Όμιλος | 
* Γαία Δράμας
* Ελπίς Αμπελοκήπων
* Ίκαρος Έδεσσας
* Καβάλα
* Νέα Γενιά Ασβεστοχωρίου
* Νίκη Αλεξανδρούπολης
* Φοίνικας Αλεξανδρούπολης
 |
|  |
| Β2 Όμιλος | 
* Αργώ Βόλου
* Ασκληπιός Τρικάλων
* Γιάννενα
* Ε.Α. Λάρισας
* Ηρακλής Θεσσαλονίκης
* Πρέβεζα
* Σταυρούπολη
* Φιλαθλητικός Λαρισαϊκός
 |

 |
Η **βιοπεριφέρεια** είναι ταυτόχρονα μία οικολογική και γεωγραφική περιοχή, εντός της οποίας εξασφαλίζεται η αρμονική συνύπαρξη του φυσικού περιβάλλοντος – οικοσυστήματος της περιοχής, των κοινοτήτων των ανθρώπων που κατοικούν εντός της και του συνόλου των παραγωγικών δραστηριοτήτων που λαμβάνουν χώρα.

Δεν ταυτίζεται με τις διοικητικές περιφέρειες, όπως αυτές ορίζονται τόσο θεσμικά όσο και γεωγραφικά από το κράτος, ούτε απόλυτα με τις γεωγραφικές περιφέρειες σε μία περιοχή. Επίσης, η βιοπεριφέρεια είναι συνήθως μεγαλύτερη από μία οικοπεριοχή ή ένα οικοσύστημα και μικρότερη από μία οικοζώνη, όπως ορίζονται από την επιστήμη της οικολογίας. Επιπλέον, επειδή δεν αποτελεί μια μορφή κρατικής διαίρεσης, μπορεί να εκτείνεται και εκτός των συνόρων ενός κράτους και να ενώνει περιοχές και ανθρώπους (Κολέμπας, 2015).

Η βιοπεριφέρεια είναι μία περιοχή με κοινές φυσικές και γεωγραφικές συνθήκες, ικανή να υποστηρίξει τη ζωή των ανθρώπινων και μη κοινοτήτων εντός της, αλλά και την ανανέωση των πόρων, της ενέργειας και των υλικών, όπως και τη διαχείριση των αποβλήτων, καθώς χαρακτηρίζεται από μεγάλο βαθμό αυτάρκειας.

Επίσης, χαρακτηρίζεται από μία ενιαία ταυτότητα λόγω των κοινών ιστορικών καταβολών και των ηθικών αξιών, των ανθρώπων που κατοικούν σε κοινότητες εντός της και οι οποίοι καθορίζουν την πορεία με την οποία αναπτύσσεται (Κολέμπας, 2015).

Μία βιοπεριφέρεια αυξάνει τον βαθμό σταθερότητάς της μέσα από τη μείωση των εισαγωγών και εξαγωγών και την παράλληλη αύξηση της αυτάρκειας και της αυτοδυναμίας εντός της. Για τον λόγο αυτό, οι βιοπεριφέρειες χαρακτηρίζονται από τον τρόπο που ενσωματώνονται οι ανθρώπινες κοινωνίες εντός του φυσικού της περιβάλλοντος και αναπτύσσονται πάνω σε μία ανθρώπινη κλίμακα, εξασφαλίζοντας όχι μόνο την επιβίωση αλλά τη συλλογική ευημερία από κοινό με το ατομικό ευ ζειν (Λυμπέρη, 2018).

Η οικονομία εντός της βιοπεριφέρειας χαρακτηρίζεται από δομές συνεργατικής αυτοδιαχείρισης στην εργασία, στην παραγωγή και γενικά στην κάλυψη των αναγκών και από αυξημένη συμμετοχή και συλλογική δράση των ατόμων εντός της, με θεσμούς άμεσης δημοκρατίας και κοινωνικής συνεργασίας (enallaktikos.gr. 2018)

Παραπομπές
----------

1. 1 2  Κολέμπας, Γ. (2015). Βιοπεριφέρεια και αυτο-διοίκηση. Στο *Ευημερία χωρίς ανάπτυξη. Προτάσεις για έναν άλλο κόσμο από κοινού*. Αθήνα: Ελεύθερες Εκδόσεις Ηλιόσποροι, pp.76-84.
2. ↑  Λυμπέρη, Τ. (2018). «Η αίσθηση του τόπου». *Όμορφη Ζωή*. Ανακτήθηκε στις 18 Δεκεμβρίου 2018.
3. ↑  «Η Άμεση Δημοκρατία στα πλαίσια μιας αποαναπτυξιακής, τοπικοποιημένης και κοινοτικής κοινωνίας». *enallaktikos.gr*. 2018. Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 19 Νοεμβρίου 2019. Ανακτήθηκε στις 18 Δεκεμβρίου 2018.
Συντεταγμένες: 41°00′16″N 28°57′40″E﻿ / ﻿41.0045°N 28.9612°E﻿ / 41.0045; 28.9612

Αρμένιος Πατριάρχης Κωνσταντινουπόλεως το 1878.
Η εκκλησία *Σουρπ Ασντβαντζάντζιν'* μέσα στο Αρμενικό Πατριαρχείο.
Το **Αρμενικό Πατριαρχείο Κωνσταντινουπόλεως** (Αρμενική γλώσσα:Պատրիարքութիւն Հայոց Կոստանդնուպոլսոյ), είναι ένα από τα μικρότερα Πατριαρχεία των Προχαλκηδόνιων Εκκλησιών και βρίσκεται στην περιοχή Κουμκαπί (Τουρκικά: Kumkapı) της Κωνσταντινούπολης (επί Βυζάντιο η περιοχή ήταν γνωστή ως *Κοντοσκάλιον*). Στο παρελθόν στην περιοχή του Κουμκαπί υπήρχε μεγάλη χριστιανική κοινότητα Αρμενίων και Ελλήνων. 

Η Αρμενική εκκλησία *Σουρπ Ασντβαντζάντζιν* μέσα στο Πατριαρχείο είναι πρώην Βυζαντινή ελληνορθόδοξη εκκλησία. Την εκκλησία την κληροδότησαν Αρμένιοι μετά την άλωση της Πόλης και αποτελεί το καθεδρικός ναός του πατριαρχείου από το 1461. Το σημερινό κτήριο της εκκλησίας χρονολογείται από το 1828. Ο παλαιότερος ναός καταστράφηκε από φωτιά.

Παραπομπές
----------

1. ↑  John Freely (2011). *Blue Guide Istanbul* (6η έκδοση). Somerset Books Company. σελίδες 192–193. ISBN 978-1-905131-40-2.

|  |  |
| --- | --- |
| Commons logoCommons logo | Τα Wikimedia Commons έχουν πολυμέσα σχετικά με το θέμα   **Αρμενικό Πατριαρχείο Κωνσταντινουπόλεως** |
Γενικά με τον όρο **βιομηχανία του τρόμου**, ή **της τρομοκρατίας**, χαρακτηρίζεται το σύνολο των μεθόδων και αναλύσεων που εφαρμόζουν διάφορα πρόσωπα κρατικών υπηρεσιών, ινστιτούτων, εταιριών ασφαλείας κ.λπ. ειδικότερα της Δύσης, προκειμένου να χαρακτηρίσουν και να παρουσιάσουν μία πράξη ως τρομοκρατική.

Κύριο χαρακτηριστικό αυτών των μεθόδων και αναλύσεων είναι η διασπορά υπερβολικής δόσης δυνατοτήτων που μπορεί ν΄ αναπτύξουν κάποιες ομάδες ή πρόσωπα σε κάποιους χώρους προσδιορίζοντας ακόμη θύτες και θύματα, προχωρώντας και στο καταλογισμό πράξεων πριν ακόμα επέμβει η Δικαιοσύνη. Στόχος όλων αυτών είναι αναμφισβήτητα η συγκαλυμμένη πολιτική σκοπιμότητα που εξυπηρετείται επιλεκτικά (ειδικά όταν πρόκειται για κρατικές τρομοκρατίες), για ένα ενιαίο τρόπο αντιμετώπισης της όποιας πιθανής εκδήλωσης τρομοκρατίας.

Το έργο των φορέων της βιομηχανίας του τρόμου συνδράμουν είτε εκούσια είτε ακούσια (υπό μορφή ειδήσεων) τα Μέσα Μαζικής Ενημέρωσης ασκώντας έτσι και συμπληρώνοντας μια μαύρη προπαγάνδα επί του αντικειμένου.

Ο όρος "βιομηχανία του τρόμου" άρχισε να καθιερώνεται στη δεκαετία του 1980 από τους γνωστούς ανένταχτους και προοδευτικούς Αμερικανούς ερευνητές - αναλυτές δημοσιογράφους Έντουαρντ Χέρμαν (Edward S. Herman) και Τζέρυ Ο΄Σάλιβαν (Gerry O'Sullivan), τους οποίους ακολούθησαν και άλλοι. Σήμερα είναι ευρύτατα διαδεδομένος και στις διάφορες μυστικές υπηρεσίες και Αρχές όπου και αποτελεί τροχοπέδη σε αυθαίρετες αναλύσεις, προσδιορισμούς και πορίσματα.
Αεροσκάφος εναέριου ανεφοδιασμού τύπου IAF Ilyushin Il-78MKI τροφοδοτεί δύο Mirage-2000.
Το **Αεροσκάφος εναέριου ανεφοδιασμού** είναι ένα αεροσκάφος το οποίο τροφοδοτεί με καύσιμα ένα άλλο αεροσκάφος κατά την διάρκεια της πτήσης. Αυτή η διαδικασία επιτρέπει στο αεροσκάφος που τροφοδοτείται να παραμένει στον αέρα για περισσότερο χρόνο.

Χώρες που το διαχειρίζονται
---------------------------

Αλγερία Αλγερία
Αργεντινή Αργεντινή
 Αυστραλία
Βραζιλία Βραζιλία
Καναδάς Καναδάς
Χιλή Χιλή
Κίνα Κίνα
Κολομβία Κολομβία
 Γαλλία
 Γερμανία
Ελλάδα Ελλάδα
Ιράν Ιράν
Ινδονησία Ινδονησία
 Ισραήλ
 Ιταλία
Ινδία Ινδία
Νότια Κορέα Νότια Κορέα
Ιαπωνία Ιαπωνία
Μαλαισία Μαλαισία
 Ολλανδία
Πακιστάν Πακιστάν
 Ρωσία
Σιγκαπούρη Σιγκαπούρη
 Ισπανία
 Σουηδία
 Τουρκία
Ηνωμένα Αραβικά Εμιράτα Ηνωμένα Αραβικά Εμιράτα
Ηνωμένο Βασίλειο Ηνωμένο Βασίλειο
Σαουδική Αραβία Σαουδική Αραβία
 ΗΠΑ
Βενεζουέλα Βενεζουέλα
Ο **Γεώργιος Κοφινάς** (1869 - 1949) ήταν Έλληνας πολιτικός και ανώτατο στέλεχος του υπουργείου οικονομικών.

Βιογραφικά στοιχεία
-------------------

Γεννήθηκε στην Τρίπολη το 1869, σπούδασε νομικά και το 1893 εντάχθηκε στο δυναμικό του υπουργείου Οικονομικών. Ως στέλεχος του υπουργείου οικονομικών ανέλαβε την περίοδο 1909 - 1910 την σύνταξη των νομοθετημάτων για την φορολογική μεταρρύθμιση που προωθήθηκαν από τον Στρατιωτικό Σύνδεσμο. 

Τον Νοέμβριο του 1912 στάλθηκε στη Θεσσαλονίκη, που μόλις είχε περιέλθει στον έλεγχο της Ελλάδας δικαίω κατοχής, προκειμένου να ρυθμίσει την οικονομική διίκηση της Μακεδονίας. Αποτελεί κατόρθωμα ότι το 1913 οι εισπράξεις της Ελλάδας από τη Μακεδονία ήταν ίσες με τις εισπράξεις του οθωμανικού κράτους στα τελευταία προπολεμικά χρόνια. Επίσης, ο Κοφινάς μας άφησε κατατοπιστικές αναφορές για την οικονομία της Μακεδονίας (εμπόριο, βιομηχανία, γεωργία, κτηνοτροφία), οι οποίες εκδόθηκαν σε τόμο από το Εθνικό Τυπογραφείο το 1914. Πλούσιες σε πληροφορίες είναι και οι επιστολές που έστειλε στον Υπουργό Οικονομικών Αλ. Διομήδη.

Το 1915 ανέλαβε διευθυντής Εμμέσων Φόρων του υπουργείου οικονομικών και το 1922 έγινε γενικός γραμματέας του ίδιου υπουργείου.

Τον Δεκέμβριο του ίδιου έτους ανέλαβε το υπουργείο οικονομικών στην κυβέρνηση κυβέρνηση Γονατά, θέση στην οποία παρέμεινε μέχρι την 11η Ιανουαρίου 1924. Στις εκλογές της 16.12.1923 απέτυχε να εκλεγεί βουλευτής. Στην κυβέρνηση Θεόδωρου Πάγκαλου ανέλαβε υπουργός Οικονομικών στο χρονικό διάστημα 26 Ιουνίου ως 6 Νοεμβρίου 1925.

Απεβίωσε το 1949.

Παραπομπές
----------

1. 1 2 3  Βιογραφικό Κοφινά Αρχειοθετήθηκε 2013-05-06 στο Wayback Machine. από την ιστοσελίδα arcadonxronoi.gr
2. 1 2 3 4 5  Βερέμης Θάνος, *Οικονομία και Δικτατορία, Η συγκυρία 1925 - 1926*, Μορφωτικό Ίδρυμα Εθνικής Τραπέζης, 1982
3. ↑  Κοφινάς, Γεώργιος (1914). *Τα Οικονομικά της Μακεδονίας*. Αθήναι: Εθνικό Τυπογραφείο.
4. ↑  Χεκίμογλου, Ευάγγελος (1989). *Κοφινάς προς Διομήδη*. Θεσσαλονίκη: Τύποις Αθανασίου Αλτιντζή.
5. 1 2  Κυβέρνηση Γονατά, από την Γενική Γραμματεία Κυβερνήσεως
6. ↑  Κυβέρνηση Πάγκαλου, από την Γενική Γραμματεία Κυβερνήσεως
Γενικά στη Βιολογία **αερόβιος**, (aerobe), χαρακτηρίζεται τυπικά οποιοσδήποτε μικροοργανισμός, ή πολυκύτταρος οργανισμός που είναι ικανός για μεταβολισμό μόνο με την παρουσία οξυγόνου, δηλαδή που λαμβάνει ελεύθερο μόριο οξυγόνου που απαιτείται για αεροβική αναπνοή. Αερόβιοι οργανισμοί είναι σχεδόν όλοι οι πολυκύτταροι οργανισμοί, όπως ζώα και φυτά με εξαίρεση κάποια κατώτερης μορφής παρασίτων, τα ενδοπαράσιτα.

Επειδή ως επί το πλείστον το οξυγόνο λαμβάνεται από τον αέρα, ως κύριο συστατικό του, εξ αυτού καθιερώθηκε και η ονομασία του όρου, που ετυμολογικά θεωρείται εκ της αγγλικής αντιδάνειο. - Αντίθετος όρος είναι ο *αναερόβιος*.

Κατ΄ επέκταση ο όρος χρησιμοποιείται γενικότερα σε χαρακτηρισμούς δραστηριοτήτων παρουσία του αέρα.

Δείτε επίσης
------------

* Αεροβόρος