recursal/SuperWikiNEXT-32B huggingface dataset:
Ο **Φιλόκαλο Ναβιγκαγιόζο**, λατιν.: *Filocalo Navigajoso* (απεβ. το 1214) ήταν Βενετός (ή πιθανώς μικτής ελληνικής και βενετικής καταγωγής ) ευγενής και πρώτος Λατίνος ηγεμόνας τού νησιού της Λήμνου (γνωστού ως Stalimene στα ιταλικά) στην Ελλάδα.

Μετά την Δ΄ Σταυροφορία (1203–1204), τα περισσότερα από τα νησιά τού Αιγαίου κατανεμήθηκαν στη Δημοκρατία της Βενετίας κατά τη διάσπαση της Βυζαντινής Αυτοκρατορίας. Διάφοροι Βενετοί ευγενείς εγκαταστάθηκαν εκεί και διεκδίκησαν την κυριαρχία αυτών των νησιών ως φέουδα και υποτελείς τού Λατίνου αυτοκράτορα στην Κωνσταντινούπολη. Ο Φιλόκαλο έλαβε την κυριαρχία της Λήμνου και τον τίτλο, δανεισμένος από τον βυζαντινό αυλικό τίτλο, τού *μεγαδούκα* της Λατινικής Αυτοκρατορίας. Κυβέρνησε το νησί από το φρούριο τού Κάστρου ή Παλαιοκάστρου (σημερινή Μύρινα) μέχρι το τέλος του το 1214. Τότε το νησί μοιράστηκε στους κληρονόμους του: o γιος του

* Λεονάρντο έλαβε την κυριαρχία τού μισού νησιού με το Κάστρο και οι
* δύο κόρες του έλαβαν από ένα τέταρτο η καθεμία, με τα κάστρα τού Μούδρου και τού Κότσινου.

Η κυριαρχία της οικογένειας στο νησί κράτησε μέχρι το 1278.

Βιβλιογραφικές αναφορές
-----------------------

1. ↑  Van Tricht (2011), pp. 112, 130, 144

Πηγές
-----

* Hendrickx, Benjamin (2015). «Les duchés de l’Empire latin de Constantinople après 1204: origine, structures et statuts [The Duchies of the Latin Empire of Constantinople after 1204. Origin, Structures and Statutes]» (στα French). *Revue belge de philologie et d'histoire* **93** (2): 303–328. doi:10.3406/rbph.2015.8837. .
* Saint-Guillain, Guillaume (2001). «Deux îles grecques au temps de l’Empire latin: Andros et Lemnos au XIIIe siècle [Two Greek Islands at the Time of the Latin Empire: Andros and Lemnos in the 13th Century]» (στα French). *Mélanges de l'École française de Rome: Moyen Âge* **113** (1): 579–620. .
* Van Tricht, Filip (2011). The Latin Renovatio of Byzantium: The Empire of Constantinople (1204–1228). Leiden: Brill. ISBN 978-90-04-20323-5.
Στις 3 Σεπτεμβρίου 1974 έλαβε χώρα ένα **συνταγματικό δημοψήφισμα** στο Νιούε. Το δημοψήφισμα εγκρίθηκε από τη Συνέλευση του Νιούε στις 16 Ιουλίου 1974. Το νέο σύνταγμα θα έδινε στο Νιούε καθεστώς αυτόνομης περιοχής υπό την κυριαρχία της Νέας Ζηλανδίας, ενώ οι κάτοικοι του Νιούε θα γίνονταν υπήκοοι της Ν. Ζηλανδίας και θα είχαν δικαίωμα να μεταναστεύσουν ελεύθερα στην Ν. Ζηλανδία. Το σύνταγμα εγκρίθηκε από το 65.4% των ψηφοφόρων και τέθηκε σε ισχύ στις 19 Οκτωβρίου.

Αποτελέσματα
------------

> Επιθυμείτε αυτοδιοίκηση για το Νιούε σε ελεύθερη σύνδεση με τη Νέα Ζηλανδία με βάση το Σύνταγμα και το συνταγματικό νόμο του Νιούε του 1974;
> 
> 

| Επιλογή | Ψήφοι | % |
| --- | --- | --- |
| Για | 887 | 65.40 |
| Κατά | 469 | 34.60 |
| Άκυρα/λευκά ψηφοδέλτια | 28 | – |
| **Συνολικά** | **1.384** | **100** |
| Εγγεγραμμένοι ψηφοφόροι/προσέλευση |  |  |
| Πηγή: Άμεση Δημοκρατία |

Παραπομπές
----------

1. 1 2  Niue, 3 September 1974: Constitution Direct Democracy (Γερμανικά)
Ένα **συνταγματικό δημοψήφισμα** πραγματοποιήθηκε στη Λαϊκή Δημοκρατία του Κονγκό στις 18 και 19 Δεκεμβρίου του 2005. Οι ψηφοφόροι κλήθηκαν να εγκρίνουν το προτεινόμενο νέο σύνταγμα, κάτι που έπραξαν σε ποσοστό 84%. Οι γενικές εκλογές που ακολούθησαν το επόμενο έτος, πραγματοποιήθηκαν στο πλαίσιο του νέου αυτού συντάγματος.

Υπόβαθρο
--------

Το νέο σύνταγμα, πριν τεθεί σε δημοψήφισμα, εγκρίθηκε από τη Γερουσία και την Εθνοσυνέλευση, καθώς και από όλες τις παρατάξεις που εμπλέκονταν στο Δεύτερο Πόλεμο του Κονγκό. Σε περίπτωση έγκρισης του συντάγματος και από τον λαό, τότε αυτό θα αντικαθιστούσε το προσωρινό σύνταγμα του 2002.

Χαρακτηριστικά του συντάγματος
------------------------------

Το νέο σύνταγμα εισήγαγε περιορισμό δύο θητειών για το αξίωμα του προέδρου και ένα όριο ηλικίας στα 30 έτη για τους υποψήφιους προέδρους (μειούμενο από τα 35), κάτι που επέτρεψε στον μετέπειτα πρόεδρο Ζοζέφ Καμπιλά να καταλάβει το αξίωμα. Επίσης, χορήγησε υπηκοότητα σε όλες τις εθνοτικές ομάδες που ήταν παρούσες στη χώρα κατά το χρόνο της ανεξαρτησίας της, το 1960, και αύξησε τον αριθμό των επαρχιών από 10 σε 26, καθώς και εξασφάλισε δωρεάν πρωτοβάθμια εκπαίδευση.

Διεξαγωγή
---------

Το δημοψήφισμα είχε αρχικά προγραμματιστεί να διεξαχθεί μόνος στις 17 Δεκεμβρίου, όμως παρατάθηκε και για τις 18 Δεκεμβρίου, εξαιτίας των δυσμενών καιρικών συνθηκών που επικρατούσαν στη χώρα και των ελλιπών εκλογικών καταλόγων. Παρατηρητές από την Ευρωπαϊκή Ένωση δήλωσαν ότι η ψηφοφορία ήταν «σε μεγάλο βαθμό ελεύθερη και δίκαιη» και ότι διεξήχθη σε ειρηνική ατμόσφαιρα.

Αποτελέσματα
------------

| Επιλογή | Ψήφοι | % |
| --- | --- | --- |
| Υπέρ | 12.461.001 | 84,31 |
| Κατά | 2.319.074 | 15,69 |
| Άκυρες/λευκές ψήφοι | 725.735 | – |
| **Σύνολο** | **15.505.810** | **100** |
| Εγγεγραμμένοι ψηφοφόροι/προσέλευση | 25.021.703 | 61,97 |
| Πηγή: African Elections Database |

Παραπομπές
----------

1. 1 2 3 4  New DR Congo constitution backed BBC News, 14 Μαΐου 2005
2. ↑  Q&A: DR Congo vote BBC News, 16 Δεκεμβρίου 2005
3. 1 2  DR Congo 'backs new constitution' BBC New, 21 Δεκεμβρίου 2005
Ο **Φρανσέσκ (Φράνσι) ντε Καστελβί και Βικ** (καταλανικά: *Francesc (Franci) de Castellví i de Vic*, ισπανικά: *Francisco* (**Φρανθίσκο**), – 6 Σεπτεμβρίου 1506) ήταν ποιητής, ευγενής και πολιτικός από το μεσαιωνικό Βασίλειο της Βαλένθια.

Σκάκι της Αγάπης
----------------

Ο Φράνσι ντε Καστελβί ήταν ένας από τους συγγραφείς του ποιήματος *Scachs d'amor* (*Σκάκι της Αγάπης*), το οποίο βασίζεται σε μια παρτίδα σκάκι ανάμεσα στον ίδιο (ως Άρης) και τον Ναρσίς Μπινιόλες (ως Αφροδίτη), ενώ ο Μπέρνατ Φενολιά (ως Ερμής) σχολιάζει την παρτίδα και θέτει τους κανόνες. Είναι η πρώτη παρτίδα που, μέσω του ποιήματος αυτού, επιβεβαιώνεται ότι παίχτηκε με τους σύγχρονους σκακιστικούς κανόνες.

Παραπομπές
----------

1. ↑  Ανακτήθηκε στις 14  Ιουνίου 2019.
2. ↑  «Scachs d'Amor». www.scachsdamor.org. Ανακτήθηκε στις 20 Ιουλίου 2015.

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
--------------------

|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
| Καθιερωμένοι όροι | 
* VIAF: 87200792
* ISNI: 0000 0000 6052 8537
* BNE: XX1460844

 |

 |
Η Συνοριακή Γέφυρα Τουμέν, από την Κίνα το χειμώνα 
Η Συνοριακή Σιδηροδρομική Γέφυρα Τουμέν το καλοκαίρι
Η **Συνοριακή Γέφυρα Τουμέν** (κινεζικά: 图们国境大桥) είναι γέφυρα πάνω από το Ποταμό Τουμέν που συνδέει την πόλη Τουμέν στο Τζιλίν της Κίνας με την Κομητεία Ονσόνγκ (Ναμγιάνγκ), στην Επαρχία Βόρειου Χάμγκιονγκ στη Βόρεια Κορέα.  Χτίστηκε το 1941 από τους Ιάπωνες και είναι 515 μέτρα μακριά, 6 μέτρα ψηλή και 6 μέτρα πλατιά. Το Συνοριακό Φυλάκιο Τουμέν βρίσκεται εκεί. Λίγο πάνω βρίσκεται η Συνοριακή Σιδηροδρομική Γέφυρα Τουμέν. 

Κατά τη διάρκεια του Πόλεμου της Κορέας, ήταν ένα από τα συνοριακά φυλάκια από τα οποία ο Κινεζικός Λαϊκός Εθελοντικός Στρατός μπήκε στη Βόρεια Κορέα.

Δείτε επίσης
------------

* Γέφυρα του Ποταμού Τουμέν (Πόλη του Χουντσούν)

Παραπομπές
----------

1. 1 2 3  worldmap.harvard.edu/data/geonode:border\_crossings\_phv.
2. ↑  Ταξιδεύοντας στη Συνοριακή Γέφυρα Τουμέν Αρχειοθετήθηκε 2015-01-18 στο Wayback Machine. (στα Ιαπωνικά)
3. ↑  Συνοριακό Φυλάκιο Τουμέν (Σινοκορεατική Γέφυρα Φιλίας) Αρχειοθετήθηκε 2018-10-03 στο Wayback Machine. (στα Κινεζικά)
Η **Συνομοσπονδία Χόκεϊ Αργεντινής** (ισπανικά: *Confederación Argentina de Hockey*) είναι το επίσημο όργανο διοίκησης του χόκεϊ επί χόρτου στην Αργεντινή. Διοργανώνει εθνικά πρωταθλήματα ανδρών και γυναικών. Συντονίζει επίσης τις δραστηριότητες των εθνικών ομάδων ανδρών, γυναικών και νέων της χώρας.

Ένας μεγάλος αριθμός περιφερειακών ενώσεων (άνω των 30) συνδέονται με τη Συνομοσπονδία Χόκεϊ Αργεντινής, καλύπτοντας τις σημαντικότερες επαρχίες της Αργεντινής. Τα τοπικά πρωταθλήματα, όπως το Τορνέο Μετροπολιτάνο ανδρών και γυναικών, διοργανώνονται από το Σύνδεσμο Χόκεϋ Μπουένος Άιρες (AHBA).

Ιστορία
-------

Η Συνομοσπονδία Χόκεϊ Αργεντινής ιδρύθηκε στις 26 Αυγούστου του 1908 και συγκροτήθηκε από τρία σωματεία: την Κλουμπ Ατλέτικο Σαν Ισίδρο, την Μπελγράνο Αθλέτικ και την Πασίφικ Ρέιλγουεϊ. Ο πρώτος πρόεδρος ήταν ο Τόμας Μπελ, ιδιοκτήτης της *Buenos Aires Herald*, εφημερίδας της βρετανικής κοινότητας της Αργεντινής. Η Συνομοσπονδία καταχωρήθηκε στην Ομοσπονδία Χόκεϊ Αγγλίας (που ιδρύθηκε το 1875).

Το 1909 η Συνομοσπονδία Χόκεϊ Αργεντινής επέτρεψε στις γυναικείες ομάδες να προσχωρήσουν σ' αυτή. Η πρώτη ομάδα που καταγράφηκε ήταν η Μπελγράνο Λέιντις, που αγωνίστηκε στο εναρκτήριο παιχνίδι της στις 25 Αυγούστου εναντίον της Σεν Κάθρινς Σκουλ, επικρατώντας με 1–0.

Παραπομπές
----------

1. ↑  Nuestras asociadas, cahockey.org.ar
2. ↑  "Historia del Hockey, I Parte: Una trilogía para la historia", by Eric Weil, *Todo Nuestro Hockey, N° 1, Buenos Aires, 1997*

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
--------------------

* Επίσημος ιστότοπος


|  |  |
| --- | --- |
| CC-BY-SA Μετάφραση | Στο λήμμα αυτό έχει ενσωματωθεί κείμενο από το λήμμα Argentine Hockey Confederation  της Αγγλικής Βικιπαίδειας, η οποία διανέμεται υπό την GNU FDL και την CC-BY-SA 4.0. (ιστορικό/συντάκτες). |
**Φράνκι Ζαπάτα** (γαλλικά: *Franky Zapata*‎; Μαρσέιγ, 27 Σεπτεμβρίου 1978) είναι Γάλλος εφευρέτης. Κατάφερε να διασχίσει τη Μάγχη με Flyboard Air.

Είναι ιδρυτής της Zapata Racing. Από το 2012 οι προσπάθειες του Ζαπάτα επικεντρώνονται στην ανάπτυξη και κατασκευή προσωπικών ιπτάμενων συσκευών για χρήση σε χερσαίες και θαλάσσιες περιοχές. Το ταξίδι του στη Μάγχη έγινε με συνοδεία διαφόρων γαλλικών ελικοπτέρων και πολεμικών πλοίων. Στις 4 Αυγούστου 2019 ο Ζαπάτα διένυσε τη Μάγχη σε Flyboard Air, ενώ έκανε στάση για καύσιμα στη μέση της πορείας.

Παραπομπές
----------

1. ↑
2. ↑  «Franky Zapata: French hoverboard inventor successfully crosses the Channel for the first time». *Sky News*.
3. ↑  «French inventor Franky Zapata has successfully crossed the English Channel on a jet-powered hoverboard». Telegraph Media Group Limited. 4 August 2019. .

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
--------------------

* Πολυμέσα σχετικά με το θέμα  Franky Zapata στο Wikimedia Commons
Αυτό το λήμμα αφορά την ταξινομική βαθμίδα phylum που βρίσκεται κάτω από το Βασίλειο.  Για την ταξινομική βαθμίδα tribus που βρίσκεται πάνω από το Γένος, δείτε: Φύλο (βιολογία).  

The various levels of the scientific classification system.The various levels of the scientific classification system.

---

Η ιεραρχία των οκτώ κύριων ταξινομικών βαθμίδων στην Συστηματική ταξινόμηση. Ένα βασίλειο περιέχει μία ή περισσότερες συνομοταξίες. Οι ενδιάμεσες βαθμίδες δεν συμπεριλαμβάνονται στο σχεδιάγραμμα .
Στη βιολογία, **συνομοταξία** (Λατινικά: *phylum* = **φύλο**, δηλαδή φυλή) ονομάζεται η ταξινομική βαθμίδα που βρίσκεται κάτω από το Βασίλειο και πάνω από την Ομοταξία.

Αν και η χρήση του όρου συχνά χρησιμοποιείται σαν να πρόκειται για μία ξεκάθαρα ορισμένη βιολογική κατηγορία, δεν υπάρχει ακόμη κάποιος ευρέως αποδεκτός ορισμός της λέξης. Θεωρείται πολλές φορές και ως ακυρολεξία που επιδεικνύει την άγνοια του πομπού. Κατά συνέπεια, η χρήση του όρου ποικίλει ανάλογα με τον συγγραφέα.

Παραπομπές
----------

1. ↑  Bengtson, S. (1986). «Introduction: The problem of the problematica». Στο: Hoffman, A.· Nitecki, M. H. *Problematic Fossil Taxa*. Oxford: Oxford University Press. σελίδες 3–11.

  


| π • σ • εΤαξινομικές βαθμίδες |
| --- |
|  |  |  |  | Μεγατάξη |  |  |  |  |
| **Επικράτεια/Υπερβασίλειο** | Υπερσυνομοταξία | Υπερομοταξία |  | Υπερτάξη | Υπεροικογένεια |  |  | Υπερείδος |
| **Βασίλειο** | **Συνομοταξία** | **Ομοταξία** | Λεγεώνα | **Τάξη** | **Οικογένεια** | Φύλο | **Γένος** | **Είδος** |
| Υποβασίλειο | Υποσυνομοταξία | Υφομοταξία | Κοόρτις  | Υποτάξη | Υποοικογένεια | Υποφύλο | Υπογένος | Υποείδος |
| Ανθυποβασίλειο | Ανθυποσυνομοταξία | Ανθυφομοταξία |  | Ανθυποτάξη |  |  | Τμήμα (βοτ.) | Ανθυποείδος |
|  | Μικροσυνομοταξία | Μικρομοταξία |  | Μικροτάξη |  |  |  |  |

|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
| Καθιερωμένοι όροι | 
* GND: 4182865-3

 |

 |
Μια **στρατιωτική βάση** είναι μια εγκατάσταση που ανήκει άμεσα και λειτουργεί από ή για το στρατό ή έναν από τους κλάδους του, που προφυλάσσει στρατιωτικό εξοπλισμό και προσωπικό, ενώ διευκολύνει την εκπαίδευση και τις επιχειρήσεις. Σε γενικές γραμμές, μια στρατιωτική βάση παρέχει καταλύματα για μία ή περισσότερες μονάδες, αλλά μπορεί επίσης να χρησιμοποιηθεί ως κέντρο διοίκησης ή εκπαίδευσης. Στις περισσότερες περιπτώσεις, μια στρατιωτική βάση στηρίζεται σε κάποια εξωτερική βοήθεια προκειμένου να λειτουργήσει. Ωστόσο, ορισμένες σύνθετες βάσεις μπορούν να είναι αυτόνομες για μεγάλα χρονικά διαστήματα, επειδή είναι σε θέση να παρέχουν τροφή, νερό και άλλες ανάγκες υποστήριξης του προσωπικού που διαμένει σ' αυτές, σε περίπτωση που βρίσκεται υπό πολιορκία.

Παραπομπές
----------

1. ↑  Military Base, collinsdictionary.com

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
--------------------

* Πολυμέσα σχετικά με το θέμα  Military bases στο Wikimedia Commons

  


|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
| Καθιερωμένοι όροι | 
* WorldCat
* LCCN: sh85085159
* GND: 4169972-5
* BNF: cb119496653 (data)
* NDL: 00562628

 |

 |
Ο **Φρανς Τσαγκάρης** του Λουκά (Λαμία, 24 Ιουνίου 1937 - Λαμία, 18 Αυγούστου 2013) ήταν Έλληνας γιατρός, ο οποίος υπηρέτησε ως βουλευτής στη Φθιώτιδα από το 1989 ως το 1993 με τη Νέα Δημοκρατία. Μεταξύ άλλων, διετέλεσε αντιπρόεδρος του Ιατρικού Συλλόγου Φθιώτιδας.

Σταδιοδρομία
------------

Ήταν ο δευτερότοκος γιος του μαιευτήρα και ιδρυτή της ομώνυμης Κλινικής Τσαγκάρη στη Λαμία, Λουκά Χρ. Τσαγκάρη, από τη Μάκρη Φθιώτιδος. Ακολούθησε σπουδές Ιατρικής στο Κίελο της Γερμανίας και ειδικεύτηκε στη μαιευτική-γυναικολογία. Σε ηλικία 27 ετών έλαβε διδακτορικό δίπλωμα. Έναν χρόνο μετά επέστρεψε στην Ελλάδα και εργάστηκε μαζί με τον αδερφό του σε ιδιωτική κλινική στη γενέτειρά του. Στις δημοτικές εκλογές του 1986 εξελέγη δημοτικός σύμβουλος και ήταν πρώτος σε ψήφους.

Βουλευτής
---------

Εξελέγη για πρώτη φορά στις εκλογές του Ιουνίου του 1989 και επανεξελέγη σε εκείνες του Νοεμβρίου τον ίδιο χρόνο. Ακολούθησε και νέα εκλογική νίκη του, στις εκλογές του 1990. Η κοινοβουλευτική του θητεία τερματίστηκε το Σεπτέμβριο του 1993.

Το 2000 διαγνώστηκε με καρκίνο, ασθένεια από την οποία πέθανε τον Αύγουστο του 2013.

Παραπομπές
----------

1. 1 2  "Έφυγε" ο Φρανς Τσαγκάρης... Lamia Report, 19-8-2013.
2. ↑  Κοινοβουλευτική θητεία του Φρανς Τσαγκάρη, ιστότοπος Βουλής των Ελλήνων, ανάκτηση 19-8-2013.
Ο **Τζόρτζε Παύλοβιτς** (σερβικά : Ђорђе М. Павловић*) (Σμεντέρεβο 1838 - Βελιγράδι 28 Οκτωβρίου 1921), ήταν Σέρβος νομικός και πολιτικός του Βασιλείου της Σερβίας.* 

Σπούδασε νομικά στο Παρίσι και έπειτα έγινε καθηγητής αστικού δικαίου. Το 1871 ήταν ιδρυτικό μέλος και πρώτος διευθυντής της Πιστωτικής τράπεζας το Σμεντέρεβο. 

Χρημάτισε υπουργός εξωτερικών από τις 26 Σεπτεμβρίου 1875 έως τις 24 του Απριλίου 1876, υπουργός εθνικής οικονομίας από 7 Φεβρουαρίου έως 9 Δεκεμβρίου 1884. Ήταν επίσης υπουργός δικαιοσύνης από τις 2 Μαΐου 1885 έως τις 23 Μαρτίου 1886 και τέλος πρόεδρος του Αρείου πάγου την περίοδο 1903 - 1908 .

Πηγές
-----

* Βιογραφία του στην σελίδα του υπουργείου εξωτερικών της Σερβίας Αρχειοθετήθηκε 2014-04-20 στο Wayback Machine. στα σερβικά
Η **Τεγέα** ήταν αρχαία ελληνική πόλη στην επαρχία της Βυζακηνής της βορείου Αφρικής.

Βρισκόταν περίπου στα νότια της Καρχηδόνας, νοτιοδυτικά του Αδρυμήτου και δυτικά της μικράς Λέπτιδος. Είναι η *Τέγη* του Κλαυδίου Πτολεμαίου. Η ονομασία ανακαλεί την Τεγέα της Κρήτης και της Αρκαδίας. Πολύ πιθανόν η αφρικανική Τεγέα να ήταν αποικία των Κρητών που είχαν συνοδεύσει τον **Ηρακλή** στους άθλους του κατά των Εσπερίδων. Επομένως μητρόπολη ήταν η Τεγέα στον Κίσσαμο της Κρήτης. Η άποψη αυτή ενισχύεται από το γεγονός ότι ο ίδιος ο Ηρακλής είχε εκστρατεύσει προς την ΒΔ Αφρική και εκεί κοντά στην Τεγέα είχε ιδρύσει την Εκατόμπυλο (σημερινή Κάφσα της Τυνησίας).

Στην θέση της αρχαίας Τεγέας βρίσκεται η σημερινή El Bourdjine της Τυνησίας.

Πηγές
-----

* Κλαυδίου Πτολεμαίου *Γεωγραφική υφήγησις*.
* The Greek Myths, 1955 του Ρόμπερτ Γκρέιβς (Οι ελληνικοί μύθοι, μετάφρ. Λεωνίδας Ζενάκος, 2 τόμ. Αθήνα: Κάκτος, 1998).
* Βυζακηνής.
*
Ο **Τζόρτζε Σίμιτς** (*σερβικά: Ђорђе Симић*) (Βελιγράδι 28 Φεβρουαρίου 1843 - Ζεμούν 11 Οκτωβρίου 1921) ήταν πολιτικός και διπλωμάτης της Σερβίας, δύο φορές πρωθυπουργός του Βασιλείου της Σερβίας.

Βιογραφία
---------

Ήταν ο γιος του Στόγιαν Σίμιτς πολιτικός και επιχειρηματίας. Μετά την αποφοίτησή του στο Βελιγράδι σπούδασε στο Βερολίνο στη Χαϊδελβέργη και στο Παρίσι.

Εργάστηκε ως υπάλληλος του υπουργείου εξωτερικών της Σερβίας και επικεφαλής του πολιτικού τμήματος της από το 1867 μέχρι το 1882. Ήταν γενικός πρόξενος στη Σόφια από το 1887 έως τη δεκαετία του 1890. Έπειτα ήταν στην Αγία Πετρούπολη και τη δεκαετία του 1890 μέχρι το 1894 διπλωματικός αντιπρόσωπος στη Βιέννη.

Πρώτη φορά ήταν πρωθυπουργός από τις 12 Ιανουαρίου έως τις 21 Μαρτίου του 1894. Η κυβέρνηση ήρθε γρήγορα στην κρίση και έπεσε εξαιτίας του πολιτικού προσανατολισμού των βασιλέων Αλεξάνδρου και Μίλαν όπου ο Σίμιτς και πολλά μέλη της κυβέρνησης διαφωνούσαν με τις ενέργειες τους.

Και πάλι στη διπλωματική αντιπροσωπία στη Βιέννη από το 1894 μέχρι το 1896. Έπειτα δεύτερη φορά πρωθυπουργός και υπουργός εξωτερικών από τις 17 Δεκεμβρίου 1896 έως τις 11 Οκτωβρίου 1897. Γερουσιαστής και πρόεδρος του συμβουλίου της επικρατείας το 1901. Διπλωματικός αντιπρόσωπος στην Κωνσταντινούπολη την περίοδο 1903-1906 και στη Βιέννη από το 1906 μέχρι το 1912. 

Ένας από τους ιδρυτές του Ερυθρού Σταυρού στη Σερβία και πολλά χρόνια πρόεδρος του. Είχε παντρευτεί την πριγκίπισσα Έλενα Καραγιόργεβιτς.

Πηγές
-----

* Ана Столић, *Ђорђе Симић: последњи српски дипломата XIX века*, Београд : Историјски институт ; [Бон] : Михаило Жикић фондација, 2003.

  


|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
| Καθιερωμένοι όροι | 
* WorldCat
* VIAF: 18285244
* LCCN: n2009049456
* ISNI: 0000 0000 8361 6257
* GND: 129298697

 |

 |
Κατά την διάρκεια του 2016, οι Συριακές Δημοκρατικές Δυνάμεις έχουν δημιουργήσει 3 ξεχωριστά στρατιωτικά συμβούλια στην περιοχή Shahba, προκειμένου να διευκολύνουν την οργάνωση και την διεξαγωγή στρατιωτικών επιχειρήσεων στην περιοχή. Από τα τέλη του 2016, τα τρία στρατιωτικά συμβούλια είναι το στρατιωτικό συμβούλιο της Μανμπίτζ, το στρατιωτικό συμβούλιο της Αλ Μπαμπ, και το στρατιωτικό συμβούλιο της Τζαραμπλούς.

Στρατιωτικά συμβούλια ανά περιοχή
---------------------------------

### Μανμπίτζ

Το στρατιωτικό συμβούλιο της Μανμπίτζ είναι ένας συνασπισμός που δημιουργήθηκε από επτά μονάδες του SDF που ανήκουν στη μονάδα "Στρατος των Επαναστατών" στις 2 Απριλίου 2016 κοντά στο φράγμα Tishrin του Ευφράτη. Το στρατιωτικό συμβούλιο είχε ως στόχο να ανακαταλάβει την πόλη Manbij δυτικά του ποτάμιου από το ISIL και πολλά από τα μέλη του συμβουλίου είναι μαχητές από τις γύρω περιοχές.

### Αλ Μπαμπ

Το Στρατιωτικό Συμβούλιο της Αλ Μπαμπ ιδρύθηκε στις 14 Αυγούστου του 2016 από επτά μικρές παρατάξεις συνδεδεμένες με το SD με στόχο την ανακατάληψη της πόλης al-Bab, δυτικά της Manbij. 

Στις 31 Οκτωβρίου του 2016, ένα τάγμα αποτελούμενο αποκλειστικά από γυναίκες μαχητές ιδρύθηκε εντός του Στρατιωτικού Συμβουλίου της al-Bab.

### Τζαραμπλούς

Το**Στρατιωτικό Συμβούλιο της** Τζαραμπλούς είναι ένας συνασπισμός του SDF στην περιοχή Shaba που απαρτίζεται μαχητές καταγόμενους από την πόλη Jarabulus και τις γύρω περιοχές που έφυγαν όταν το ISIL τις κατέλαβε.

Ο Abdel Sattar al-Jader, αρχικός ηγέτης του Στρατιωτικού Συμβουλίου και διοικητής των ταξιαρχιών του Ευφράτη-Jarabulus, δολοφονήθηκε λίγο πριν την τουρκική στρατιωτική επέμβαση στο Συριακό Εμφύλιο Πόλεμο, και το SDF, κατηγορεί την τουρκική στρατιωτική υπηρεσία πληροφοριών για την οργάνωση της δολοφονίας.

Αναφορές
--------

1. ↑  «Αρχειοθετημένο αντίγραφο». Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 5 Νοεμβρίου 2016. Ανακτήθηκε στις 24 Νοεμβρίου 2016.
2. ↑  «Kurdish-backed council says Turkey's intervention to make Syrian town "grave for Erdogan troops"». ARA News. 26 August 2016. Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 2016-08-26.. Ανακτήθηκε στις 26 August 2016.
3. ↑  «Turkey's Syria offensive aimed at Kurdish YPG». Deutsche Welle. 24 August 2016.. Ανακτήθηκε στις 24 August 2016.
Ένα **Τηλεφωνικό Σχέδιο Αριθμοδότησης** (ή **τηλεφωνικός κώδικας**) είναι ένας είδος αριθμητικού σχήματος που χρησιμοποιείται στις Τηλεπικοινωνίες για την εκχώρηση αριθμών τηλεφώνου σε τηλέφωνα συνδρομητών ή σε άλλα σημεία τηλεφωνίας. Οι τηλεφωνικοί αριθμοί είναι οι διευθύνσεις των συμμετεχόντων σε ένα τηλεφωνικό δίκτυο, οι οποίες είναι προσβάσιμες από ένα σύστημα δρομολόγησης κώδικα περιορισμού. Τα τηλεφωνικά σχέδια αριθμοδότησης ορίζονται για κάθε διοικητική περιοχή από το Δημόσιο τηλεφωνικό δίκτυο μεταγωγής (PSTN) και είναι επίσης παρόντα σε ιδιωτικά τηλεφωνικά δίκτυα. Για σύστημα δημόσιων αριθμών, η γεωγραφική θέση παίζει ρόλο στην ακολουθία αριθμών που αντιστοιχούν σε κάθε συνδρομητή τηλεφώνου.

Δείτε ακόμη
-----------

* Κατάλογος κωδικών κλήσεων χωρών

Παραπομπές
----------

1. ↑  Nunn, W.H. (1952). «Nationwide Numbering Plan». *Bell System Technical Journal* **31** (5): 851.

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
--------------------

* List of ITU-T Recommendation E.164 assigned country codes
* List of ITU-T Recommendation E.164 Dialling Procedures
Το ***Τζανγκούκ-τζουκ*** (장국죽) είναι ένα *τζουκ* (χυλός βρώμης) φιαγμένος από βραστό ρύζι σε μάλγκουν-τζάνγκουκ (맑은장국), σάλτσα σούπας σόγιας με βάση το βοδινό ζωμό φτιαγμένο με καρυκευμένο κιμά ανακατευμένο και τηγανισμένο σε σησαμέλαιο. Το κουάκερ είναι αναφέρεται ως *ουγιούκ-τζουκ* (우육죽, "χυλός βόειου κρέατος") σ*το Τζούνγκμπο σαλλίμ γκιονγκτζέ*, βιβλίο του 1766.

Προετοιμασία
------------

Για να δημιουργηθεί το τζανγκούκ, βόειο κρέας καρυκεύεται με ψιλοκομμένα φρέσκα κρεμμυδάκια,  ψιλοκομμένο σκόρδο, σούπα, σάλτσα σόγιας, σησαμέλαιο, και μαύρο πιπέρι, και μετά ανακατεύεται και τηγανίζεται σε λάδι. Το νερό προστίθεται στο μοσχάρι και τον αφρό ή το υπερβολικό λάδι αφαιρείται. Όταν ο ζωμός είναι πλήρως αρωματισμένος, προστίθεται εμποτισμένο ρύζι και βράσει μέχρι ο χυλός να φτάσει στην επιθυμητή συνοχή.

Προτιμάται άπαχο κρέας όπως το στρογγυλό μοσχάρι, και ο χυλός πρέπει να είναι απαλά καρυκευμένος. Είναι καλό για την ανάρρωση των ασθενών και των ηλικιωμένων.

Δείτε επίσης
------------

* Κόνγκι
* *Τζόνμποκ-τζουκ*
* Κουζίνα της κορεατικής βασιλικής αυλής
* Κατάλογος χυλών

Παραπομπές
----------

1. ↑  «jangguk-juk» 장국죽. *Standard Korean Language Dictionary* (στα Κορεατικά). National Institute of Korean Language. Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 15 Απριλίου 2017. Ανακτήθηκε στις 14 Απριλίου 2017.
2. ↑  «malgeun-jangguk» 맑은장국. *Standard Korean Language Dictionary* (στα Κορεατικά). National Institute of Korean Language. Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 15 Απριλίου 2017. Ανακτήθηκε στις 14 Απριλίου 2017.
3. ↑  Yu, Jungrim· Hong, Manseon (1766). *Jeungbo sallim gyeongje*. Joseon Korea.
4. ↑  Yoon, Seo Seok. «jangguk-juk» 장국죽. *Encyclopedia of Korean Culture* (στα Κορεατικά). Ανακτήθηκε στις 14 Απριλίου 2017.
Η **Frieda S. Robscheit-Robbins** (8 Ιουνίου 1888 – 18 Δεκεμβρίου 1973) ήταν Γερμανο-Αμερικανίδα παθολόγος που συνεργάστηκε στενά με τον George Hoyt Whipple στη διεξαγωγή έρευνας σχετικά με τη χρήση ιστού του ήπατος για τη  θεραπεία της κακοήθους αναιμίας, συμμετέχοντας σε 21 μελέτες μεταξύ του 1925 και του 1930. Ο Whipple έλαβε το Βραβείο Νόμπελ το 1934, για αυτήν την εργασία, αλλά η Robscheit-Ρόμπινς δεν αναγνωρίστηκε σε αυτό το βραβείο, αν και ο Whipple μοιράστηκε μαζί της το χρηματικό έπαθλο.

Η Robscheit-Robbins περιγράφεται το 1981, ως μια γυναίκα με "αξιοσημείωτη παρουσία", που συχνά κυκλοφορούσε φορώντας  διαμάντια και με "κομψά χτενισμένα" μαλλιά.

Το 2002, ένα άρθρο του περιοδικού Discover με τίτλο "Οι 50 Πιο Σημαντικές Γυναίκες στην Επιστήμη", σημείωσε, ότι στις συνεισφορές της Robscheit-Robbins "θα πρέπει να δοθεί μεγαλύτερη σημασία".

Πρώιμη ζωή και Σπουδές
----------------------

Η Robscheit-Robbins γεννήθηκε στη Γερμανία και μετακόμισε στις Ηνωμένες Πολιτείες όταν ήταν παιδί. Έλαβε το πτυχίο της από το Πανεπιστήμιο του Σικάγο, το Μεταπτυχιακό της από το Πανεπιστήμιο της Καλιφόρνια, και το Διδακτορικό της δίπλωμα από το Πανεπιστήμιο του Ρότσεστερ.

Έρευνα
------

Προκαταρκτική έρευνα διεξήχθη στις αρχές της δεκαετίας του 1920 στο Ίδρυμα *the George William Hooper* , στο  Πανεπιστήμιο της Καλιφόρνια, όπου τα βερίκοκα βρέθηκαν να είναι πολύτιμα για τη θεραπεία τεχνητά προκαλόμενης αναιμίας στα σκυλιά. Αυτό το αποτέλεσμα ήταν τόσο μεγάλη έκπληξη για τους ερευνητές, που δεν δημοσιεύθηκε. Ωστόσο, το έργο συνεχίστηκε στο Πανεπιστήμιο του Ρότσεστερ, στη Νέα Υόρκη από το 1922, όπου οι ερευνητές συνέκριναν την αποτελεσματικότητα των διαφόρων ουσιών στη θεραπεία της αναιμίας.

Η Robscheit-Robbins άρχισε να εργάζεται με τον Whipple το 1917, και ήταν η συνεργάτιδα του στην έρευνα για 18 χρόνια. Ήταν η πρώτο-ονομαζόμενη, συγγραφέας στην πιο σημαντική μελέτη του Whipple (ο πρώτος συγγραφέας είναι συνήθως αυτός ο οποίος είναι υπεύθυνος για το έργο στο οποίο βασίζεται το βιβλίο, και σε πολλούς ερευνητικούς τομείς, ο τελευταίος συγγραφέας είναι ο διευθυντής του εργαστηρίου ή ο κύριος ερευνητής υπεύθυνος για την κατεύθυνση του έργου). Από τα 23 έγγραφα που ο Whipple ανέφερε στην προσφώνηση του για το βραβείο Νόμπελ , η Robscheit-Robbins ήταν συν-συγγραφέας σε δέκα από αυτά.

Προσωπική ζωή
-------------

Η Robscheit-Robbins παντρεύτηκε τον O. V. Sprague. Πέθανε το Δεκέμβριο του 1973 στο Tucson, Αριζόνα, στις ΗΠΑ.

Παραπομπές
----------

1. 1 2 3 4 5  «Robscheit-Robbins, Frieda (1888–1973)». *Dictionary of Women Worldwide: 25,000 Women Through the Ages*. HighBeam. Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 11 Ιουνίου 2014. Ανακτήθηκε στις 6 Μαρτίου 2014.
2. 1 2  «Frieda Robscheit-Robbins». *Scribd.com*. Scribd. Ανακτήθηκε στις 6 Μαρτίου 2014.
3. ↑  Davenport, HW. George Η Whipple, *The Physiologist*, Vol 24, 2, 1981, p. 2
4. ↑  «The 50 Most Important Women in Science». *Discover*. Kalmbach Publishing Co. Ανακτήθηκε στις 6 Μαρτίου 2014.
5. ↑  Robscheit-Robbins, F.; Elden, C.A.; Sperry, W.M.; Whipple, G.H.. *Journal of Biological Sciences* **79**: 563–576.
Ο **Τζόρτζε Σένιτς** (*σερβικά: Ђорђе Ценић* ) (Βελιγράδι, 25 Ιανουαρίου 1825 - Βιέννη, 24 Σεπτεμβρίου 1903 ) ήταν σέρβος νομικός, καθηγητής και πολιτικός.

Σπούδασε νομικά στη Γερμανία και μετά την αποφοίτησή του έγινε καθηγητής ποινικού δικαίου στο Βελιγράδι και από το 1853 πρόεδρος του πρωτοδικείου. Διετέλεσε πρωθυπουργός του πριγκιπάτου της Σερβίας από 3 Ιουνίου 1868 έως 8 Αυγούστου 1869. Ήταν υπουργός Δικαιοσύνης το 1860 στην κυβέρνηση του Φιλίπ Χρίστιτς, το 1873 και 1874 στη κυβέρνηση Μαρινόβιτσα. Το 1868 και 1869 ήταν πρόεδρος του συμβουλίου και του υπουργού δικαιοσύνης. 

Ως υπουργός κατέβαλε προσπάθειες για να εκσυγχρονίσει τα κέντρα κράτησης στη Σερβία, το 1873 κατάργησε τη σωματική τιμωρία (ράβδισμα). Βοήθησε στη θέσπιση νέων νόμων χωρίς να λαμβάνεται υπόψη το τουρκικό σύνταγμα του 1838. Έγραψε το 1866 το βιβλίο *Објашњење казнителног закона за Књажевство Србију*. Πιστεύεται ότι η εργασία αυτή έθεσε τις βάσεις της ποινική θεωρίας του νόμου στη Σερβία, και μακρά χρησίμευσε ως βάση για την άσκηση της ποινικής δικαιοσύνης στη Σερβία.

Παραπομπές
----------

1. ↑  Εθνική Βιβλιοθήκη της Γαλλίας: (Γαλλικά) *καθιερωμένοι όροι της Εθνικής Βιβλιοθήκης της Γαλλίας*. 13564760f.

Πηγές
-----

* Текст др Јанка Таховића унив. проф. Правни факултет Београд у ''Γιουγκοσλαβική εγκυκλοπαίδεια'', Ζάγκρεμπ 1982, τόμος 2, σελίδα 637
* Βιογραφικό του στο САНУ

  


|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
| Καθιερωμένοι όροι | 
* WorldCat
* VIAF: 61713072
* LCCN: n90709656
* ISNI: 0000 0000 3405 3822
* BNF: cb13564760f (data)

 |

 |
Ο **Φρίντριχ Αλεξάντερ Γκραφ Φον ντερ Πάλεν** (ρωσικά: *Фёдор Петрович Пале*), (2 Σεπτεμβρίου 1780 Μιτάου – 8 Ιανουαρίου 1863 Αγία Πετρούπολη) ήταν Γερμανός διπλωμάτης και διοικητής στην υπηρεσία του Ρώσου τσάρου.

Βιογραφία
---------

Ο Φρίντριχ ήταν ο νεότερος γιος του Πέτερ Λούντβιχ Φον ντερ Πάλεν, ενός εξέχοντος Ρώσου αυλικού. Εργάστηκε σε ρωσικές διπλωματικές αποστολές στη Σουηδία, τη Γαλλία και τη Μεγάλη Βρετανία. Το 1809–1811 ήταν πρέσβης της Αυτοκρατορικής Ρωσίας στις Ηνωμένες Πολιτείες, το 1811–1815 ήταν πρέσβης στη Βραζιλία και το 1815–1822 ήταν πρέσβης στη Βαυαρία.

Αργότερα, έγινε Γενικός Κυβερνήτης της Νοβορωσίας και αναπληρωτής της Βεσσαραβίας, τότε επαρχίες της Ρωσικής Αυτοκρατορίας,και δήμαρχος της Οδησσού τις περιόδους 1826-1828, και 1830-1832. Ήταν επίσης μέλος του κρατικού συμβουλίου της Αυτοκρατορικής Ρωσίας. Στο πλαίσιο του Ρωσοτουρκικού Πολέμου του 1828–1829, υπηρέτησε ως κυβερνήτης των Παραδουνάβιων Πριγκηπάτων, τα οποία διοικούνταν από τη Ρωσία εν αναμονή της πληρωμής των πολεμικών αποζημιώσεων από την Οθωμανική Αυτοκρατορία (ο επίσημος τίτλος του ήταν αυτός του Πληρεξουσίου Προέδρου των Ντιβανών στη Μολδαβία και τη Βλαχία). αντικαταστάθηκε στις 2 Φεβρουαρίου 1829.

Στην εβραϊκή ιστορία, ο Πάλεν πιστώνεται το άνοιγμα του πρώτου κοσμικού εβραϊκού σχολείου στην Οδησσό.

Παραπομπές
----------

1. ↑  «BBLD - Baltisches biografisches Lexikon digital» (Γερμανικά) Ανακτήθηκε στις 9  Οκτωβρίου 2017.
2. ↑  Giurescu, p.122
3. ↑  Sem40.ru Αρχειοθετήθηκε 2006-10-09 στο Wayback Machine.

Πηγές
-----

* (Ρωσικά) Genealogia.ee, bio
* (Ρωσικά) Alexpolenov.chat.ru, Genealogy of Pahlens
* (Ρωσικά) Pahlens on wikiZnanie.ru
* Constantin C. Giurescu, *Istoria Bucureștilor. Din cele mai vechi timpuri pînă în zilele noastre*, Ed. Pentru Literatură, Bucharest, 1966

  


|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
| Καθιερωμένοι όροι | 
* VIAF: 134153954862505680002
* GND: 1168854113
* SUDOC: 245234063

 |

 |
Ο **Τζερί Μπουτσιελέ** (γεννήθηκε στο Κουρκουρόν, στις 20 Απριλίου 1994) είναι Γάλλος καλαθοσφαιριστής που ανήκει επί του παρόντος στην ομάδα ΑΣ Μονακό Μπασκέτ, της Pro A, του Γαλλικού Πρωταθλήματος. Με ύψος 2,07 μέτρων παίζει στη θέση σέντερ.

Σταδιοδρομία
------------

### Πρώτα χρόνια

Εκπαιδεύτηκε στην Ακαδημία Νέων της JSF Ναντέρ, έκανε την πρώτη εμφάνισή του με την πρώτη ομάδα στο Γαλλικό Πρωτάθλημα την περίοδο 2012-2013, αγωνιζόμενος ως δανεικός στην ΣΦΟ Ρουέν Μπασκέτ τον Οκτώβριο του 2013 .

### ΣΦΟ Ρουέν Μπασκέτ

Έπαιξε το μεγαλύτερο μέρος της περιόδου 2013-2014 ως δανεικός στην ΣΦΟ Ρουέν Μπασκέτ της Pro B, της δεύτερης κατηγορίας Γαλλίας.

Έπαιξε 24 αγώνες πρωταθλήματος με την ομάδα της Ρουέν, με μέσο όρο 1,9 πόντους (57,6 % στα δίποντα) και 1,5 ριμπάουντ σε 9,8 λεπτά κατά μέσο όρο.

### Ντενάν ΑΣΚ Βολτέρ

Μετά την αποχώρησή του από την JSF Ναντέρ, υπέγραψε για την περίοδο 2014-2015 για την Ντενάν ΑΣΚ Βολτέρ, ομάδα που ήταν επίσης από την Δεύτερη Κατηγορία (Pro B). Τον Ιούνιο του 2015 ανανέωσε για δύο χρόνια με τη γαλλική ομάδα, έχοντας ρήτρα αποχώρησης σε περίπτωση προσφοράς από ομάδα Πρώτης Γαλλίας (Pro A), ρήτρα που εκτέλεσε στο τέλος της περιόδου 2015-2016.

Στην πρώτη του χρονιά, έπαιξε 34 αγώνες στην κανονική περίοδο και 7 στα πλέι οφ, και έγινε δεύτερος στα πλέι οφ για την άνοδο στην Πρώτη Κατηγορία (Pro A) μετά την ήττα με 2-0 στην ισοπαλία απέναντι στην Ολυμπίκ ντ'Αντίμπ. Στο πρωτάθλημα είχε μέσο όρο 5,2 πόντους (58,6 % στα δίποντα και 69,7 % στις ελεύθερες βολές) και 3,7 ριμπάουντ σε 15 λεπτά, ενώ στα πλέι οφ είχε μέσο όρο 7 πόντους (60 % στα δίποντα και 70,4 % στις ελεύθερες βολές) και 4,7 ριμπάουντ σε 19 λεπτά κατά μέσο όρο.

Στη δεύτερη και τελευταία του χρονιά με την ομάδα του Ντενέν, έπαιξε 33 αγώνες πρωταθλήματος, με μέσο όρο 7,4 πόντους (56,8 % στα δίποντα, 6,3 ριμπάουντ, 1 ασίστ και σχεδόν μία τάπα ανά παιχνίδι σε 21,7 λεπτά. Ολοκλήρωσε την περίοδο ως ο 7ος σκόρερ στην Δεύτερη Κατηγορία (Pro B).

Έπαιξε συνολικά 67 παιχνίδια πρωταθλήματος με την ομάδα της Ντενέν μεταξύ των δύο χρόνων, με μέσο όρο 6,3 πόντους (57,7 % στα δίποντα και 65,4 % στις ελεύθερες βολές) και 5 ριμπάουντ σε 18,3 λεπτά κατά μέσο όρο.

### Σολέ Μπασκέτ

Στις 3 Ιουνίου 2016, η Σολέ Μπασκέτ της Πρώτης Κατηγορίας (Pro A), ανακοίνωσε την υπογραφή του για δύο χρονιές.

### Λιμόζ ΣΣΠ

Το 2018 υπέγραψε στην Λιμόζ ΣΣΠ της Πρώτης Κατηγορίας (Pro A), στην οποία θα έπαιζε για 3 χρόνια.

### ΑΣ Μονακό

Την περίοδο 2021-22, υπέγραψε στην ΑΣ Μονακό Μπασκέτ της Πρώτης Κατηγορίας (Pro A).

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
--------------------

* Αρχείο στο Eurobasket.com
* Αρχείο στο Real. GM
* Αρχείο στο LNB
* Αρχείο στο FIBA.com
* Αρχείο στο DraftExpress
* Αρχείο στο NBADraft.net
* Αρχείο στο L`Equipe
Η **Τζαράμπουλους** (αραβικά: جَرَابُلُس) είναι συριακή πόλη που διοικητικά ανήκει στο Κυβερνείο του Χαλεπίου, υπό τον de facto έλεγχο της Συριακής Αντιπολίτευσης. Η Τζαράμπουλους βρίσκεται στη δυτική όχθη του ποταμού Ευφράτη. Στην απογραφή του 2004, η πόλη είχε πληθυσμό 11.570 κατοίκους. Ο πληθυσμός έχει αυξηθεί σημαντικά κατά τη διάρκεια του συριακού εμφυλίου πολέμου.

Βρίσκεται βόρεια της λίμνης Άσσαντ, ακριβώς νότια των συνόρων Συρίας-Τουρκίας και της τουρκικής πόλης Καρκάμις.

Ιστορία
-------

Στην Εποχή του Χαλκού και του Σιδήρου, ο αρχαιολογικός χώρος που βρισκόταν ακριβώς βόρεια της Τζαράμπουλους (το μισό της οποίας βρίσκεται τώρα στην Τουρκία) ονομαζόταν «Καρχεμίς», στους ελληνικούς και ρωμαϊκούς χρόνους το αρχαίο όνομα της πόλης ήταν **Ευρωπός** (πολυτονικώς Εὐρωπός)· το οποίο πρέπει να αποτελεί την προέλευση της σύγχρονης μορφής του τοπωνυμίου Τζέραμπις.

Η αρχική μορφή του τοπωνυμίου του 18ου αιώνα φαίνεται να ήταν «Ντζέραμπις», που αργότερα βρέθηκε ωστόσο ως «Ντζεράμπουλος» ή «Τζεράμπλους», πιθανότατα προερχόμενη από την **Ιεράπολη** (σημερινή Μανμπίτζ, στα νοτιοδυτικά).

Παραπομπές
----------

1. ↑  (Αγγλικά) *GeoNames*. 2005.

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
--------------------

* Πολυμέσα σχετικά με το θέμα  Jarabulus στο Wikimedia Commons

  


|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
| Καθιερωμένοι όροι | 
* VIAF: 305338161
* GND: 1043763724

 |

 |
Η **Φρίντα Σελίνα Πίντο** (18 Οκτωβρίου 1984) είναι Ινδή ηθοποιός που εμφανίζεται κυρίως σε αμερικανικές και βρετανικές ταινίες. Γεννημένη και μεγαλωμένη στο Μουμπάι της Ινδίας, αποφάσισε σε νεαρή ηλικία να γίνει ηθοποιός. Ως φοιτήτρια στο St. Xavier's College στο Μουμπάι, συμμετείχε σε ερασιτεχνικές παραστάσεις. Μετά την αποφοίτηση, εργάστηκε για σύντομο διάστημα ως μοντέλο και έπειτα ως τηλεοπτική παρουσιάστρια.

Απέκτησε φήμη μετά την πρώτη της εμφάνιση στον κινηματογράφο στην δραματική ταινία *Slumdog Millionaire* (2008), που βασίστηκε στο μυθιστόρημα *Q & A* (2005) του Ινδού συγγραφέα Βίκας Σουάρουπ. Ήταν υποψήφια για βραβείο BAFTA Καλύτερης Ηθοποιού σε Υποστηρικτικό Ρόλο, για MTV Movie Award Καλύτερης Εμφάνισης Πρωτοεμφανιζόμενης και για Teen Choice Award Καλύτερης Ηθοποιού σε Ταινία - Δράμα ενώ κέρδισε το βραβείο Καλύτερης Πρωτοεμφανιζόμενης Ηθοποιού στο Διεθνές Φεστιβάλ Κινηματογράφου του Παλμ Σπρινγκς για το *Slumdog Millionaire*. Η μεγαλύτερη εμπορική επιτυχία ήρθε με την ταινία επιστημονικής φαντασίας *Rise of the Planet of the Apes* (2011). Η ερμηνεία της ως ο ομώνυμος χαρακτήρας στην ταινία *Trishna* (2011) τής χάρισε ευρεία αναγνώριση και θετικά σχόλια. Ενσάρκωσε την Κρητικιά πριγκίπισσα Φαίδρα στην επική ταινία δράσης και φαντασίας *Immortals* (2011), ήταν η αφηγήτρια στο ντοκιμαντέρ *Girl Rising* (2013) και πρωταγωνίστησε στο βιογραφικό δράμα *Desert Dancer* (2014), για το οποίο έλαβε θετικά σχόλια. Το 2017, πρωταγωνίστησε στην μίνι σειρά *Guerrilla* και το 2018 πρωταγωνίστησε στο δράμα *Love Sonia* και στην περιπέτεια φαντασίας *Mowgli: Legend of the Jungle*.

Παρόλο που τα μέσα ενημέρωσης της Ινδίας αναφέρουν ότι η Πίντο δεν παρουσιάζει την στερεοτυπική εικόνα μιας Ινδής στις ξενόγλωσσες ταινίες, συνεχίζει να αποτελεί σημαντική φυσιογνωμία στον ινδικό κινηματογράφο και σπάνια εμφανίζεται σε σημαντικές παραγωγές στην Ινδία. Μαζί με την κινηματογραφική της καριέρα, προωθεί ανθρωπιστικές δράσεις και ασχολείται με την ενδυνάμωση των γυναικών.

Παραπομπές
----------

1. ↑  Lindzi, Scharf (May 2012). «What's now! Parties». *InStyle* (Time Inc.): 108. ISBN 7-09-921064-5.
2. ↑  «Identifiants et Référentiels». (Γαλλικά) *IdRef*. Agence bibliographique de l'enseignement supérieur. Ανακτήθηκε στις 1  Μαΐου 2020.

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
--------------------

* Δισκογραφία Φρίντα Πίντο στο Discogs
* Freida Pinto, επίσημος λογαριασμός στο Facebook.
* Freida Pinto στην IMDb
* Φρίντα Πίντο, επίσημος λογαριασμός στο Twitter.
Η αρχή της Op. 25 No. 3
Η **Σπουδή Op. 25, No. 3** σε Φα μείζονα είναι σπουδή του Φρεντερίκ Σοπέν, γραμμένη το 1836. Πρώτη φορά δημοσιεύτηκε το 1837. Πρόκειται για μία σπουδή που εστιάζει στον ρυθμό. Η σπουδή είναι γνωστή ως **The Horseman** (Ο Καβαλάρης), εξ αιτίας πιθανώς από την εντύπωση καλπασμού που δίνει το κομμάτι. Ωστόσο, ποτέ ο συνθέτης δεν έδωσε αυτόν τον τίτλο στη σπουδή, ο οποίος κιόλας δεν του άρεσε καθόλου. Η σπουδή διαθέτει τέσσερις φωνές, οι οποίες ο παίχτης πρέπει να της εκτελέσει με ποικίλματα και λεπτότητα. Μία μέση εκτέλεση της διαρκεί περίπου 90 δευτερόλεπτα.

Παραπομπές
----------

1. ↑  Από την έκδοση Dover and Schirmer.

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
--------------------

* Analysis of Chopin Etudes at Chopin: the poet of the piano

  

  


|  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| 

| π • σ • ε
Σπουδές του Φρεντερίκ Σοπέν |
| --- |
|  |
| Opus 10 | 
* No. 1 (*Waterfall*)
* No. 2 (*Chromatique*)
* No. 3 (*Tristesse/L'Adieu*)
* No. 4 (*Torrent*)
* No. 5 (*Black Keys*)
* No. 6 (*Andante*)
* No. 7 (*Toccata*)
* No. 8 (*Sunshine/Encore*)
* No. 9
* No. 10
* No. 11 (*Arpeggio*)
* No. 12 (*Revolutionary*)
 |
|  |
| Opus 25 | 
* No. 1 (*Aeolian Harp*)
* No. 2 (*The Bees*)
* No. 3 (*The Horseman*)
* No. 4
* No. 5 (*Wrong Notes*)
* No. 6 (*Thirds*)
* No. 7 (*Cello*)
* No. 8 (*Double Sixths*)
* No. 9 (*Butterfly*)
* No. 10 (*Octaves*)
* No. 11 (*Winter Wind*)
* No. 12 (*Ocean*)
 |
|  |
| *Trois nouvelles études* | 
* *Trois nouvelles études*
 |

 |

|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
| Καθιερωμένοι όροι | 
* VIAF: 179268064
* BNF: cb14817960b (data)

 |

 |
Το **Τζαρντίνι Ντι Κορκόλλε**, στα ιταλικά Giardini di Corcolle, είναι τμήμα του δήμου Ρώμης που αποτελεί την 11η συνοικία Σαν Βιττορίνο. Βρίσκεται στην έκτη δημοτική ενότητα, στα ιταλικά Municipio Roma VI.
Η συνοικία πήρε το όνομα από τις ελιές, όπου, κατά την χριστιανική παράδοση, η Παναγία σταμάτησε μπροστά σ'ένα ελαιόδεντρο, κοντά στην Εκκλησία Αγίου Μιχαήλ Αρχάγγελου, τη μοναδική εκκλησία του χωριού.

Τα σημαντικά αξιοθέατα του χωριού είναι τα εξής
-η σύγχρονη εκκλησία Αγίου Μιχαήλ Αρχάγγελου, στν οδό Μόντε Πραντόνε
- το πάρκο στην Οδό Ματέλικα (Via Matelica), γνωστότερο ώς Βίλλα Ντέι Τζιαρντίνι Ντι Κορκόλλε (Villa dei Giardini di Corcolle)

Όλοι οι δρόμοι του χωριού αφιερώσαν στους δήμους της περιφέρεια των Μάρκε, regione Marche, όπως Σαντ'Ελπίντιο α Μάρε, Μοντάβιο, Σπινέτολι, Σέρρα Σαν Κουίρικο, Οφφάνια, Μοντοττόνε κ.ά.

Στο χωριό βρίσκονται όλα τα μικρά καταστήματα, καθώς και ταχυδρομείο, τράπεζα, και δύο σουπερμάρκετ όπου οι κατοικοι ψωνίζουν τρόφιμα και είδη οικιακής χρήσεως.
O **Τζανκάρλο (Ιωάννης-Κάρολος)**, ιταλ. *Giancarlo*, (24 Ιουλίου 1611 - 23 Ιανουαρίου 1663) από τον Οίκο των Μεδίκων, ήταν καρδινάλιος.

Βιογραφία
---------

Γεννήθηκε στη Φλωρεντία και ήταν ο δεύτερος γιος του Κόζιμο Β΄ μεγάλου δούκα της Τοσκάνης και της Μαρίας-Μαγδαληνής των Αψβούργων, κόρης του Καρόλου Β΄ αρχιδούκα της Έσω Αυστρίας.

Ακολούθησε από νέος την εκκλησιαστική σταδιοδρομία. Το 1620 έγινε ιππότης του Αγ. Ιωάννου της Μάλτας και μέγας ιερέας στην Πίζα. Το 1638 ονομάστηκε στρατηγός των Ισπανών για τη Μεσόγειο Θάλασσα. Το 1644 ο πάπας Ιννοκέντιος Ι΄ Πάμφιλι τον έκανε καρδινάλιο-διάκονο ως δείγμα αγάπης προς τους Μεδίκους. Δυσκολεύτηκε να αφήσει τη στρατιωτική θέση του στρατηγού και να συνηθίσει το νέο, θρησκευτικό τρόπο ζωής.

Το 1655 συμμετείχε στο Κονκλάβιο καρδιναλίων (Conclavium) για την εκλογή νέου πάπα. Ο Πάπας Αλέξανδρος Ζ΄ τον έθεσε το 1655 υπεύθυνο για την υποδοχή της Χριστίνας των Βάζα βασίλισσας της Σουηδίας, της Διαμαρτυρόμενης που μεταστράφηκε στον Καθολικισμό και τον όρισε πνευματικό της καθοδηγητή. Ο Τζανκάρλο ήταν νέος και πολύ όμορφος και όταν ανακαλύφθηκε ότι ήρθαν πολύ κοντά, ο πάπας τον έστειλε στη Φλωρεντία. 

Εκεί απέκτησε πολλές ερωμένες· παρ' όλα αυτά ο αδελφός του Φερδινάνδος Β΄ μεγάλος δούκας της Τοσκάνης του ανέθεσε τη διαχείριση των οικονομικών υποθέσεων. Ήταν προστάτης των Επιστημών και των Τεχνών, μάλιστα της μουσικής. Ίδρυσε την Ακαδημία των Ιμμόμπιλι και συνέβαλλε στην οικοδόμηση του Θεάτρου της Πέργκολα και στον εμπλουτισμό της Βασιλικής Πινακοθήκης του παλάτσο Πίττι.

Αργότερα δώρισε τη σημαντική συλλογή του έργων τέχνης στην Πινακοθήκη του Πίττι. Σε ηλικία 51 ετών έπαθε αποπληξία και απεβίωσε. Τάφηκε στο παρεκκλήσιο των Μεδίκων, στο ναό του Σαν Λορέντσο, στη Φλωρεντία. Τέσσερα έτη αργότερα ο νεότερος αδελφός του Λεοπόλδος έγινε καρδινάλιος.

Παραπομπές-Υποσημειώσεις
------------------------

1. ↑  Young, *The Medici: Volume II*, pp. 424 – 425.
2. ↑  Acton, Harold: *The Last Medici*, p 46.
3. ↑  Acton, Harold: *The Last Medici*, p 47.
4. ↑  Acton, Harold: *The Last Medici*, p 48.
5. ↑  Young, *The Medici: Volume II*, p 434.
6. ↑  Miranda, Salvador. "Medici, Giancarlo de'", The Cardinals of the Holy Roman Church
7. ↑  Young, *The Medici: Volume II*, p 444.
8. ↑  Young, *The Medici: Volume II*, p 452.

Πηγές
-----

* Acton, Harold: *The Last Medici*, Macmillan, London, 1980, ISBN 0-333-29315-0
* Young, G.F.: *The Medici: Volume II*, John Murray, London, 1920

  


|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
| Καθιερωμένοι όροι | 
* WorldCat
* VIAF: 47020795
* LCCN: nr98025029
* ISNI: 0000 0000 6137 2052
* GND: 129593370
* SUDOC: 086188666
* BNF: cb146456384 (data)
* ULAN: 500353788
* BNE: XX1586147
* RKD: 441367

 |

 |
Γενικά σημαίνει «τελικός όρος» και απαντάται σήμερα ως όρος στο Διεθνές Δίκαιο.

Ειδικότερα το **τελεσίγραφο** αποτελεί διπλωματικό έγγραφο διά του οποίου ένα κράτος διαβιβάζει τις τελικές του αξιώσεις προς έτερο κράτος σε περίπτωση διαφορών, απαιτώντας άμεση απάντηση επ΄ αυτών.

Στο τελεσίγραφο είναι δυνατόν να αναφέρεται και η αίρεση της κήρυξης πολέμου ή και να περιλαμβάνει προθεσμία αποδοχής του ή των όρων. Εκ του χαρακτήρα του αυτού το τελεσίγραφο θεωρείται ως μέσον απειλής και πίεσης.

Η Σύμβαση της Χάγης ορίζει σαφώς ότι τρόπος κήρυξης πολέμου είναι η προαποστολή τελεσιγράφου που θα περιέχει τον όρο αυτόν (δηλαδή την κήρυξη πολέμου επί μη αποδοχής του).

Τούτο όμως δεν τηρήθηκε κατά τον Β’ Παγκόσμιο Πόλεμο από τη Γερμανία και την Ιαπωνία οι οποίες προέβησαν σε πολεμικές ενέργειες εναντίον άλλων χωρών χωρίς να προηγηθεί τελεσίγραφο και επίσημη κήρυξη πολέμου. Σε τέτοιες περιπτώσεις η πολεμική επιχείρηση χαρακτηρίζεται «αιφνίδιος πόλεμος».

Σημειώνεται ότι στην επίθεση της Ιταλίας κατά της Ελλάδος το 1940 προηγήθηκε τελεσίγραφο το οποίο όμως αν και περιελάμβανε απαιτήσεις δεν περιείχε τον όρο της κήρυξης πολέμου, ο δε χρόνος αποδοχής ή όχι αυτών ήταν ελάχιστος έως ανύπαρκτος. Στη δε επίθεση της Γερμανίας κατά της Ελλάδος (1941) δεν προηγήθηκε τελεσίγραφο.

Σήμερα με τον όρο αυτόν ταυτίζονται και οι αποφάσεις του Συμβουλίου Ασφαλείας του Ο.Η.Ε. ως μέσον πίεσης και αποτροπής ενδεχομένων πολεμικών επιχειρήσεων.

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
--------------------

|  |  |
| --- | --- |
| wiktionary logowiktionary logo | Το *Βικιλεξικό* έχει σχετικό λήμμα:  **τελεσίγραφο**  |

|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
| Καθιερωμένοι όροι | 
* WorldCat
* LCCN: sh85139462
* GND: 4186707-5
* SUDOC: 028714814
* BNF: cb12049449w (data)
* NDL: 00569988

 |

 |
Ο **Σπονσιανός**, λατιν.: *Sponsianus* (άκμασε από το 244 και μετά) πιστεύεται ότι ήταν ένας Ρωμαίος σφετεριστής, ο οποίος προσπάθησε να καταλάβει τον θρόνο κατά τη δεκαετία του 240, πιθανότατα κατά τη διάρκεια της κυριαρχίας του Φιλίππου του Άραβα. Η μόνη απόδειξη για την ύπαρξή του είναι ένα *χρυσό νόμισμα* (aureus) αμφιβόλου ποιότητας.

Απόδειξη
--------

Τα μόνα στοιχεία που βρέθηκαν για την ύπαρξή του ήταν από έναν μόνο *aureus*, που βρέθηκε το 1713 στην Τρανσυλβανία, ανάμεσα σε νομίσματα που έφεραν την επιγραφή του Φίλιππου του Άραβα και του Γορδιανού Γ΄, που έφεραν την επιγραφή του Σπονσιανού. Ο νομισματολόγος Ανρί Κοέν πίστευε ότι ήταν «πολύ κακής ποιότητας πλαστογραφίες της εποχής μας». Ωστόσο σύμφωνα με τον αρχαίο νομισματολόγο Γουάιν Σάιλς, καθώς οι σφετεριστές και οι Αυτοκράτορες της εποχής ήταν συχνά εφήμεροι, η έλλειψη νομισμάτων δεν πρέπει να θεωρείται ως απόδειξη ότι ο Σπονσιανός δεν υπήρχε στην πραγματικότητα.  Τα προβλήματα με τον *aureus* είναι δύο: πρώτον η εμπρόσθια όψη του νομίσματος είναι «βάρβαρη και παράξενη» σύμφωνα με τα ευρήματα της Ρωμαϊκής Αυτοκρατορικής Νομισματοκοπίας και η πίσω όψη του νομίσματος φαίνεται να είναι αντίγραφο ενός δημοκρατικού δηναρίου που κόπηκε το 135 π.Χ.

Ιστορία
-------

Με βάση τη θέση του *aureus*, εάν είναι νόμιμη, θα τοποθετούσε την περίοδο διακυβέρνησης τού Σπονσιανού κάποια στιγμή στη δεκαετία του 240.  Πιστεύεται ότι αυτό θα είχε λάβει χώρα εξ ολοκλήρου στην κυριαρχία του Φιλίππου του Άραβα (244–249 μ.Χ.).  Με βάση την τοποθεσία του *aureus* του Σπονσιανού, πιστεύεται ότι οργάνωσε την εξέγερσή του στην Παννονία.

Βιβλιογραφικές αναφορές
-----------------------

### Αναφορές

1. ↑  Sayles 2007, σελ. 121.
2. ↑  Vagi 2000, σελ. 331.
3. ↑  Hartmann 1982, σελ. 121.
4. ↑  Mennen 2011, σελ. A1.
5. ↑  Goldsworthy 2009, σελ. 427.

### Bibliography

* Goldsworthy, Adrian (2009). *How Rome Fell: Death of a Superpower*Απαιτείται δωρεάν εγγραφή. Yale University Press. ISBN 9780300155600.
* Hartmann, Felix (1982). *Herrscherwechsel und Reichskrise : Untersuchungen zu den Ursachen und Konsequenzen der Herrscherwechsel im Imperium Romanum der Soldatenkaiserzeit (3. Jahrhundert n. Chr.)*Απαιτείται δωρεάν εγγραφή. P. Lang. ISBN 978-3820461954.
* Mennen, Inge (2011). *Power and Status in the Roman Empire, AD 193–284*. Brill. ISBN 9789004203594.
* Sayles, Wayne G. (2007). *Ancient Coin Collecting III: The Roman World*. KP. ISBN 9780896894785.
* Vagi, David L. (2000). *Coinage and History of the Roman Empire, c. 82 B.C.- A.D. 480*. Fitzroy Dearborn. ISBN 9781579583163.
Ο **Τζόρτζε Πρότιτς** (*σερβικά: Ђорђе Протић*), (Bela Crkva 1793 - Βελιγράδι 7 Δεκεμβρίου 1857). Ήταν σέρβος πολιτικός όπου διετέλεσε εκπρόσωπος του πρίγκιπα, σημερινός πρωθυπουργός, σε μια εποχή που η Σερβία ήταν μια αυτόνομη ηγεμονία εντός της Οθωμανικής Αυτοκρατορίας.

Στο πλαίσιο της βασιλείας του πρίγκιπα Μίλος Ομπρένοβιτς ο Πρότιτς εργάστηκε σαν νομικός έως το 1829.

Το 1835, πέρασε μερικούς μήνες σαν μέλος του Διοικητικού Συμβουλίου και έπειτα του προέδρου του δικαστηρίου του Βελιγραδίου.

Από το 1837 ήταν μέλος της αρμόδιας επιτροπής για την προετοιμασία της νομοθεσίας.

Από τις 15 Μαΐου 1840 έως τις 7 Σεπτεμβρίου 1842 ήταν ο εκπρόσωπος του πρίγκιπα Μιχαήλ, το ισοδύναμο σήμερα ενός πρωθυπουργού.

Το 1842 όμως ο πρίγκιπας Μιχαήλ ανατράπηκε από μια εξέγερση με επικεφαλής τον Τομά Βούσιτς Πέρισιτς, ηγέτη των «υπερασπιστών του συντάγματος». Εξαιτίας αυτής της εξέγερσης η οικογένεια Καραγιώργεβιτς ήρθε στην εξουσία στο πρόσωπο του πρίγκιπα Αλέξανδρου. Πιστός στον Ομπρένοβιτς ο Πρότιτς εγκατάλειψε τη Σερβία. Έζησε στην εξορία από το 1842 στο 1857 που επέστρεψε στη Σερβία.

Αναφορές
--------

* Υπουργείο Εξωτερικών της Σερβίας, Βιογραφικό του Αρχειοθετήθηκε 2011-09-06 στο Wayback Machine.


|  |  |
| --- | --- |
| CC-BY-SA Μετάφραση | Στο λήμμα αυτό έχει ενσωματωθεί κείμενο από το λήμμα Đorđe Protić  της Γαλλικής Βικιπαίδειας, η οποία διανέμεται υπό την GNU FDL και την CC-BY-SA 4.0. (ιστορικό/συντάκτες). |