recursal/SuperWikiNEXT-32B huggingface dataset:
O ***Σκουριασμένος σουγιάς*** (Ιαπωνικά:錆びたナイフ, Sabita naifu) είναι γκανγκστερική δραματική ταινία Ιαπωνικής παραγωγής του 1958 σε σκηνοθεσία του Τόσιο Μασούντα και σενάριο των Μασούντα και Σιντάρο Ισιχάρα. Πρωταγωνιστούν οι Γιουχίρο Ισιχάρα, Μίε Κιταχάρα, Ακίρα Κομπαγιάσι και ο Τζο Σισίντο.

Η ταινία ήταν μέρος της σειράς των ιαπωνικών φιλμ νουάρ του στούντιο Νικάτσου, φτιαγμένη για να ανταγωνιστεί με δημοφιλείς αμερικανικές και γαλλικές ταινίες στο ιαπωνικό box office.

Πλοκή
-----

Η πόλη Ουντάκα μαστίζεται από το οργανωμένο έγκλημα και ο εισαγγελέας Καρίτα μάταια προσπαθεί να βρει στοιχεία για να κλείσει στη φυλακή τα μεγάλα αφεντικά της Γιακούζα. Όταν όμως στην εισαγγελεία φτάνει μιά ανώνυμη επιστολή που περιγράφει ένα έγκλημα που κουκουλώθηκε ως αυτοκτονία, το κουβάρι αρχίζει να ξετυλίγεται και να αποκαλύπτει φρικτά εγκλήματα και αρχιμαφιόζους πέραν πάσης υποψίας. Ο μετανιωμένος για το εγκληματικό του παρελθόν Γιουκιχίκο Τατσιμπάνα, όντας ένα από τα πρόσωπα-κλειδιά για την εξάρθρωση της σκληρής συμμορίας, θα εμπλακεί στην υπόθεση σε μιά προσπάθειά του να ξεπλύνει την ντροπή που νιώθει ως φονιάς. Το βαρύ παρελθόν του όμως τον κρατάει δέσμιο των συμμοριών και ύποπτο στα μάτια της αστυνομίας.

Διανομή ρόλων
-------------

* Γιουχίρο Ισιχάρα ως Γιουκιχίκο Τατσιμπάνα.
* Μίε Κιταχάρα ως Κέικο Νισίντα.
* Σότζι Γιασούι ως εισαγγελέας Καρίτα.
* Μαρί Σιράκι ως Γούρι.
* Τζο Σισίντο ως Σιμαμπάρα.
* Ακίρα Κομπαγιάσι ως Μακότο Τεράντα.
* Μασάο Σιμίτζου ως Σίντζο Μάνο
* Νοάκι Σουτζιούρα ως Σέιτζι Κατσουμάτα
* Τόσιο Τακαχάρα ως Τακάισι

Παραπομπές
----------

1. ↑  (Αγγλικά) *Internet Movie Database*. tt0360946.
2. ↑  Blakeslee, David (25 Οκτωβρίου 2010). «A Journey Through The Eclipse Series: Toshio Masuda's Rusty Knife». *CriterionCast*. Ανακτήθηκε στις 28 Αυγούστου 2017.
3. ↑  «Eclipse Series 17: Nikkatsu Noir». *The Criterion Collection*. Ανακτήθηκε στις 28 Αυγούστου 2017.

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
--------------------

* *Σκουριασμένος σουγιάς*   στην IMDb

|  |  |
| --- | --- |
| 

|  |
| --- |
| * Πύλη:Τέχνη
* Πύλη:Κινηματογράφος
 |

 |
Η **Αναστασία Σεργκέιβνα Παβλιουτσένκοβα** (ρωσικά: *Анастаси́я Серге́евна Павлюче́нкова*; γεννημένη στις 3 Ιουλίου 1991) είναι Ρωσίδα επαγγελματίας τενίστρια. Κέρδισε τρεις τίτλους junior Grand Slam και συνέχισε την επιτυχία της ως ενήλικη φτάνοντας στην 13η θέση στη παγκόσμια κατάταξη στις 4 Ιουλίου 2011.

Η Παβλιουτσένκοβα κατατάσσεται συνεχώς μέσα στις 50 πρώτες θέσεις της κατάταξης από τις 3 Νοεμβρίου 2008, όταν και μπήκε για πρώτη φορά στην καριέρα της. Μεταξύ του French Open 2008 και του Australian Open 2020, συμμετείχε σε 48 συνεχόμενα τουρνουά Grand Slam.

Η Παβλιουτσένκοβα έχει κερδίσει 12 τίτλους στα μονά και πέντε στα διπλά στην WTA Tour, καθώς και πέντε τίτλους στα single και οκτώ στα διπλά στην ITF Circuit. Οι μεγαλύτεροι τίτλοι της μέχρι στιγμής είναι αυτοί στα τουρνουά των Open GDF Suez 2014 και 2014 Kremlin Cup. Έφτασε στον πρώτο της τελικό Grand Slam στο Γαλλικό Όπεν του 2021, έχοντας προηγουμένως φτάσει σε έξι άλλους προημιτελικούς Grand Slam στο Γαλλικό Όπεν 2011, το Open US 2011, το Wimbledon 2016 και τα Αυστραλιανά Opens 2017, 2019 και 2020.

Η ίδια έχει σημειώσει επίσης σημαντική επιτυχία και στα διπλά, φτάνοντας στην θέση Νο. 21 ως την υψηλότερη κατάταξη της στις 16 Σεπτεμβρίου 2013, φτάνοντας συνολικά σε έξι προημιτελικούς και στα τέσσερα Grand Slams (στο Australian Open το 2013, το French Open το 2013 και 2021, Wimbledon το 2014, και το US Open το 2015 και 2018), καθώς κέρδισε και έναν τίτλο Premier Mandatory το 2013 στο τουρνουά Mutua Madrid Open μαζί με τη Λούσι Σαφάροβα.

Παραπομπές
----------

1. ↑  «Billie Jean King Cup- Players». *www.billiejeankingcup.com*. Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 31 Ιουλίου 2021. Ανακτήθηκε στις 12 Ιουνίου 2021.
2. ↑  «Anastasia Pavlyuchenkova». *Wilson Australia* (στα Αγγλικά). Ανακτήθηκε στις 12 Ιουνίου 2021.
3. ↑  «Anastasia Pavlyuchenkova Bio | Bio & Career – WTA Official». *Women's Tennis Association* (στα Αγγλικά). Ανακτήθηκε στις 12 Ιουνίου 2021.
Ο **Ίβαρ (Ivar)** είναι ένας γεωπλήσιος αστεροειδής με απόλυτο μέγεθος (όπως αυτό ορίζεται για το Ηλιακό Σύστημα) 12,905. Ανακαλύφθηκε το 1929 από τον Δανό αστρονόμο Έιναρ Χέρτζσπρουνγκ, που παρατηρούσε από το Γιοχάνεσμπουργκ και του έδωσε το όνομα ενός αδελφού του.

Εξαιτίας της πολύ μεγάλης εκκεντρότητας της τροχιάς του, ο Ίβαρ διασχίζει την τροχιά του πλανήτη Άρη και πλησιάζει κατά καιρούς τη Γη, παρότι δεν τέμνει τη δική της τροχιά. Κατά τη χρονική περίοδο από το έτος 1900 ως το έτος 2100, η κοντινότερη προσέγγιση του Ίβαρ στη Γη θα είναι σε απόσταση 21,1 εκατομμύρια χιλιόμετρα και θα σημειωθεί το έτος 2074.

Παρατηρήσεις ραντάρ του Ίβαρ δείχνουν ότι έχει δίλοβο σχήμα και ίσως να αποτελείται από δύο σώματα που βρίσκονται σχεδόν σε επαφή μεταξύ τους.

Φυσικά χαρακτηριστικά
---------------------

Η μέση διάμετρος του Ίβαρ εκτιμάται σε 9,12 χιλιόμετρα. Ο φασματικός τύπος του είναι **S** (λιθώδης), ενώ το γεωμετρικό άλβεδό του είναι περίπου 0,15. Ο Ίβαρ περιστρέφεται γύρω από τον εαυτό του μία φορά κάθε 4 ώρες και 48 λεπτά.

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
--------------------

* Τροχιά από το JPL (Java) / Εφημερίδα

Αστεροειδείς| 1626 Σαντέγια | 1627 Ίβαρ | 1628 Στρόμπελ |
**Ο Δρόμος Προς τη Θυσία** (γερμ. **Opfergang**) είναι γερμανικό ερωτικό μελόδραμα του 1944 σε σκηνοθεσία Φάιτ Χάρλαν και με πρωταγωνίστρια την Κριστίνα Σέντερμπαουμ.

Πλοκή
-----

Ο Άλμπρεχτ είναι αρραβωνιασμένος με την εξαδέλφη του, την Οκτάβια και πρόκειται να την παντρευτεί. Θα γνωρίσει όμως την Ελς, για την οποία θα αναπτύξει τρυφερά αισθήματα. Η Ελς αν και βαριά άρρωστη, αψηφά τις συμβουλές του γιατρού και ζει έντονη ζωή. Ο Άλμπρεχτ και η Οκτάβια παντρεύονται και μετακομίζουν, αλλά επιστρέφουν. Η υγεία της Ελς έχει χειροτερέψει. Ο Άλμπρεχτ περνάει κάθε μέρα έξω από το σπίτι της Ελς και την χαιρετάει από μακρυά, κάνοντάς την σιγά σιγά να αναρρώσει. Το παράνομο ειδύλλιο μεταξύ του Άλμπρεχτ και της Ελς δυναμώνει και δεν κρύβεται πλέον, ούτε και από την Οκτάβια. Μια μέρα που ο Άλμπρεχτ είναι άρρωστος βαριά από τύφο και δεν μπορεί να συναντήσει την Ελς, η γυναίκα του αναλαμβάνει την βαριά θυσία να τον αναπληρώσει. Η Οκτάβια ντύνεται με τα ρούχα του Άλμπρεχτ και πάει στο ραντεβού. Η Ελς είναι άρρωστη βαριά στο κρεβάτι, βλέπει από το παράθυρο την Οκτάβια, και νομίζει ότι είναι ο αγαπημένος της που από μακρυά την χαιρετάει. Ανταποδίδει τον χαιρετισμό αφήνοντας την τελευταία της πνοή. Ο Άλμπρεχτ θα αναρρώσει και αυτός, και μαθαίνοντας για την αυτοθυσία της γυναίκας του θα την αγαπήσει για όλη του την υπόλοιπη ζωή.

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
--------------------

* Opfergang στο filmportal.de
* *Opfergang*  στην IMDb

  


|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
| Καθιερωμένοι όροι | 
* VIAF: 304941661
* GND: 1037488369
* BNF: cb16461113s (data)

 |

 |
Ο **Ρενώ**, γαλλ.: Reginald of Bar, επίσης γνωστός ως Renaud de Mouçon, ήταν επίσκοπος του Σαρτρ από το 1182 μέχρι το τέλος του το 1217.

Βιογραφία
---------

Γονείς του ήταν ο Ρενώ Β΄ κόμης του Μπαρ] και η σύζυγός του Αδέλα των Μπλουά, κόρη του Θεοβάλδου Β΄ κόμη της Καμπανίας. 

Μέσω της μητέρας του, ήταν εξάδελφος του Φιλίππου Β΄ της Γαλλίας], ο οποίος διευκόλυνε τη σταδιοδρομία του. Έγινε μέλος του Συλλόγου του καθεδρικού και *θησαυροφύλακας* (ταμίας) του Σαιν Μαρτίν του Τουρ και στη συνέχεια εξελέγη επίσκοπος του Σαρτρ το 1182. Έπαιξε σημαντικό ρόλο στη Γαλλία και την Καμπανία και συμμετείχε στην Γ΄ Σταυροφορία. 

Επιστρέφοντας στη Γαλλία, το 1199 διαπραγματεύτηκε τον γάμο τού εξαδέλφου του Θεοβάλδου Γ΄ κόμη της Καμπανίας (εγγονού του Θεοβάλδου Β΄) με τη Λευκή των Χιμένεθ κόρη του βασιλιά της Ναβάρρας. Μετά το τέλος του Θεοβάλδου Γ΄ και κατά τη διάρκεια της επιτροπείας της Λευκής, άσκησε μεγάλη επιρροή στην Αυλή της Καμπανίας. Κατά τη διάρκεια του Πολέμου Διαδοχής της Καμπανίας ήταν μέλος ενός δικαστηρίου, επιφορτισμένου να αποφασίσει σχετικά με τη διαδοχή. Το 1210 ηγήθηκε ενός αποσπάσματος των σταυροφόρων στην Σταυροφορία εναντίον των Αλβιγινών και συμμετείχε στην πολιορκία του Τερμ.

Βιβλιογραφικές αναφορές
-----------------------

1. ↑  «Catholic-Hierarchy.org» (Αγγλικά) Ηνωμένες Πολιτείες Αμερικής.
2. ↑  *lapidarium*.
3. ↑  «Catholic-Hierarchy.org» (Αγγλικά) Ηνωμένες Πολιτείες Αμερικής. dbarren. Ανακτήθηκε στις 11  Οκτωβρίου 2021.
4. ↑  dbarren.
5. 1 2 3  Charles Cawley: «Medieval Lands». (Αγγλικά) *Charles Cawley, "Medieval Lands", 2006-2020*. Ανακτήθηκε στις 9  Φεβρουαρίου 2016.
6. ↑  Charles Cawley: «Medieval Lands». (Αγγλικά) *Charles Cawley, "Medieval Lands", 2006-2020*. Ανακτήθηκε στις 9  Φεβρουαρίου 2016.
7. ↑  Margot Elsbeth Fassler, *The Virgin of Chartres: Making History Through Liturgy and the Arts*, (Yale University Press, 2010), 457 note6.
8. ↑  Kathleen Thompson, *Power and Border Lordship in Medieval France*, (Boydell & Brewer, 2002), 133, 223.
9. ↑  Jonathan Sumption, *The Albigensian Crusade*, (Faber and Faber, 1999), 122-123.
|  |
| --- |
| *S3t Ḥwt Ḥr Jwnt**Κόρη της Αθώρ στα Δένδερα* |
| **Σιταθωριουνέτ σε ιερογλυφικά** |

Στέμμα της Σιταθωριουνέτ, Μουσείο Αιγυπτιακών Αρχαιοτήτων Καΐρου
Εγκόλπιο του Σέσωστρι Β΄ (τάφος της Σιταθωριουνέτ)
Η **Σιταθωριουνέτ** (το όνομά της σημαίνει "κόρη της Αθώρ από τα Δένδερα") ήταν *κόρη του βασιλιά* της Δωδέκατης Δυναστείας, γνωστή κυρίως από τον τάφο της στο Ελ Λαχούν, όπου βρέθηκε θησαυρός κοσμημάτων. Ήταν πιθανόν κόρη του Σέσωστρι Β΄, καθώς ο τάφος της βρέθηκε δίπλα ακριβώς από την πυραμίδα αυτού του βασιλιά. Αν είναι έτσι συμπεριλαμβάνεται στα πέντε γνωστά παιδιά και μία από τις τρεις κόρες του Σέσωστρι Β΄, τα άλλα είναι οι Σέσωστρις Γ΄, Senusretseneb, Itakait και Νοφρέτ.

Η Σιταθωριουνέτ τάφηκε στο συγκρότημα πυραμίδων του Λαχούν. Πρέπει να πέθανε όταν Φαραώ ήταν ο Αμενεμχέτ Γ΄, καθώς βρέθηκαν στον τάφο της αντικείμενα με το όνομά του. Το όνομα και οι τίτλοι της διατηρήθηκαν στα κανωπικά αγγεία της και ένα αλαβάστρινο αγγείο που βρέθηκαν στον τάφο της.

Ο τάφος της ανασκάφηκε το 1914 από τον Πέτρι και τον Guy Brunton. Είχε συληθεί κατά την αρχαιότητα, αλλά μία κόγχη στον ταφικό χώρο είχε διαφύγει της προσοχής των συλητών. Σε αυτή την κόγχη βρέθηκαν τα υπολείμματα πολλών κιβωτίων γεμάτων με κοσμήματα και αντικείμενα καλλωπισμού, όπως ξυράφια, καθρέφτης και βάζα. Τα κοσμήματα θεωρούνται από τα πιο εξαιρετικά δείγματα υψηλής ποιότητας που βρέθηκαν σε αρχαίους Αιγυπτιακούς τάφους. Βρέθηκαν επίσης δύο εγκόλπια, το ένα με το όνομα του Σέσωστρι Β΄ και το άλλο με το όνομα του Αμενεμχέτ Γ΄, όπως και ένα στέμμα και αρκετά βραχιόλια που φέρανε το όνομα του Αμενεμχέτ Γ΄. Τα περισσότερα αντικείμενα ήταν από χρυσό στολισμένο με πολύτιμες πέτρες και σμάλτο. Σήμερα το μεγαλύτερο μέρος των ευρημάτων βρίσκονται στο Μητροπολιτικό Μουσείο Τέχνης (Νέα Υόρκη), αν και το στέμμα είναι στο Μουσείο Αιγυπτιακών Αρχαιοτήτων Καΐρου.

Παραπομπές
----------

1. 1 2 3  Aidan Dodson & Dyan Hilton, The Complete Royal Families of Ancient Egypt, Thames & Hudson (2004) ISBN 0-500-05128-3, p.99
2. ↑  Dodson & Hilton, p.92
3. ↑  Brunton: *Lahun I*, p. 43
4. ↑  Dodson & Hilton, p.94
5. ↑  Brunton: *Lahun I*, pl. XIV, XV (canopic jars); F. Petrie, G. Brunton, M. Murray: *Lahun II*, London 1926, pl. 26 (alabaster vessel)
6. ↑  Cyril Aldred: *Jewels of the Pharaohs, Egyptian Jewellery of Dynastic Period*, London 1971 ISBN 0-500-23138-9, p. 192

Βιβλιογραφία
------------

|  |  |
| --- | --- |
| Commons logoCommons logo | Τα Wikimedia Commons έχουν πολυμέσα σχετικά με το θέμα   **Σιταθωριουνέτ** |

* G. Brunton: *Lahun I: The Treasure* (BSAE 27 en ERA 20 (1914)), London 1920 the book online
* H. E. Winlock: *The Treasure of el Lahun*, New York 1973
Ο **Σοφοκλής Πιλάβιος** (γεννημένος στις 13 Ιανουαρίου 1966) ήταν ο πρόεδρος της Ε.Π.Ο. από το 2009 έως το 2012.

Σπουδές
-------

Έχει φοιτήσει στη Σχολή Μωραΐτη και έχει αποφοιτήσει με σπουδές στη Νομική (στο Πανεπιστήμιο Αθηνών) και στο Διεθνές Εμπορικό Δίκαιο (στο αγγλικό Πανεπιστήμιο του Σαουθάμπτον). Αφού τελείωσε με τις σπουδές του, απασχολήθηκε με τη δικηγορία, ιδρύοντας ένα δικό του Δικηγορικό Γραφείο, με ειδίκευση στο Εμπορικό, στο Αστικό και στο Αθλητικό Δίκαιο.

Σταδιοδρομία και δικαστικές υποθέσεις
-------------------------------------

Ήταν ένα από τα μέλη της Επιτροπής Διεθνών Σχέσεων της Ελληνικής Ποδοσφαιρικής Ομοσπονδίας για 12 χρόνια, από το 1997 έως το 2009. Έχει διατελέσει μέλος της Π.Α.Ε. Παναθηναϊκός, εφόσον ήταν στο Διοικητικό Συμβούλιο και παράλληλα, Νομικός Σύμβουλος, από το 2000 έως το 2004. Επίσης, ήταν και στην Ομάδα Νομικών Εμπειρογνώμων της UEFA από το 2002 μέχρι το 2004 και στο Dispute Resolution Chamber της FIFA. Ήταν επικεφαλής των δικηγόρων pro bono του CAS για την Ολυμπιάδα της Αθήνας.

Από το 2007 είναι εκπρόσωπος της UEFA και από το 2012 ως σήμερα είναι ένα από τα μέλη της Ποδοσφαιρικής Επιτροπής της FIFA. Επίσης, το διάστημα μεταξύ του 2006 και του 2009 διετέλεσε Πειθαρχικός Επιθεωρητής της UEFA, από το 2009 ως σήμερα διατελεί 3ος Αντιπρόεδρος της Επιτροπής Διοργανώσεων Συλλόγων της UEFA και από το έτος 2009 έως το 2012 Πρόεδρος της ΕΠΟ.

Τον Μάρτιο του 2019 του επιβλήθηκε ποινή κάθειρξης πέντε ετών και στέρηση πολιτικών δικαιωμάτων για δύο χρόνια, η οποία αφορά το αδίκημα της απιστίας επειδή ζημίωσε μαζί με άλλους πρώην προέδρους την περιουσία της ΕΠΟ με 13 εκατομμύρια ευρώ.

Είναι ένα από τα ιδρυτικά στελέχη και ένα από τα μέλη του Διοικητικού Συμβουλίου στο ίδρυμα Κάνε μια Ευχή Ελλάδος. Έχει γνώσεις στην αγγλική και στην γερμανική γλώσσα.

Παραπομπές
----------

1. ↑  «Ποδόσφαιρο: Κάθειρξη με αναστολή για την «κάρτα υγείας» | Kathimerini». *www.kathimerini.gr*. Ανακτήθηκε στις 11 Μαρτίου 2019.

Πηγές
-----

*
Το **Κεντρικό Στάδιο** (ρωσικά: Центральный стадион, μεταγραφή: Τσεντράλνι Σταντιόν) είναι ένα γήπεδο πολλαπλών χρήσεων στην Αικατερινούπολη της Ρωσίας. Η χωρητικότητα του σταδίου είναι 27.000 και είναι ένα από τα 11 γήπεδα που θα φιλοξενήσουν τους αγώνες του Παγκοσμίου Κυπέλλου της FIFA 2018 στη Ρωσία.

Ιστορία
-------

Ποδηλατοδρόμιο στα περίχωρα της Αικατερινούπολης το 1913
Γήπεδα τένις εντός του ποδηλατοδρομίου το 1913
Τιμώντας τον Νικολάι Ντουράκωφ
Το *Τσεντράλνι Σταντιόν* χτίστηκε το 1957. Παλαιότερα σε αυτή την περιοχή της πόλης υπήρχαν και αθλητικές εγκαταστάσεις από το 1900 Ποδηλατοδρόμιο, από το 1928 Περιφερειακό Στάδιο, και από το 1936 το γήπεδο "Μεταλλουργείο της Ανατολής". Το Στάδιο φιλοξενεί χιλιάδες αθλητικές και ψυχαγωγικές εκδηλώσεις. Κατά τα πρώτα έτη μετά το άνοιγμα, το στάδιο έχει γίνει ένα από τα παγκόσμια πιο σημαντικά στάδια του πατινάζ ταχύτητας, ενώ το 1959 εκεί έγινε το Παγκόσμιο Πρωτάθλημα πατινάζ ταχύτητας, καθώς και τα έτη 1958, 1962, 1964, 1966, έγιναν και πρωταθλήματα της ΕΣΣΔ (με πολλαπλά παγκόσμια ρεκόρ), και στις χρονιές 1964-1973, περίοδο πολλών αγώνων μεταξύ των ισχυρότερων εθνικών ομάδων του κόσμου (Σοβιετική Ένωση, Νορβηγία, Σουηδία και Φινλανδία), περίπου την εποχή που η ΣΚΑ Σβερντλόφσκ ήταν μία από τις καλύτερες ομάδες στον κόσμο. Το στάδιο φιλοξένησε το 1962, 1966, 1974 και 1978 τις Σπαρτακιάδες της ΕΣΣΔ (ταυτόχρονα αυτοί οι αγώνες ήταν και πρωταθλήματα της ΕΣΣΔ) και άλλες ρωσικές και διεθνείς διοργανώσεις.

Το 2004 το γήπεδο άρχισε να διαχειρίζεται δημόσια εταιρεία με την επωνυμία АО «Центральный стадион» και από το Σεπτέμβριο του 2006 με 2011, ολοκλήρωσε μια μεγάλης κλίμακας ανοικοδόμηση.

Ανακαίνιση
----------

Η χωρητικότητα του σταδίου μετά την ανακαίνιση θα είναι 44.130 θεατές. Το γήπεδο θα παρέχει τρεις τύπους των καθισμάτων, συμπεριλαμβανομένου ειδικού χώρου για άτομα με ειδικές ανάγκες και ξεχωριστές κερκίδες για τους οπαδούς. Οι ανατολικές και δυτικές κερκίδες θα βρίσκονται κατά το 30% των καθησμάτων τους τοποθετημένες κάτω από έναν θόλο. Η τοποθέτηση συστημάτων ασφάλειας και επιτήρησης, τηλεπικοινωνιών και οπτικοακουστικού εξοπλισμού θα επιτρέψει στο Κεντρικό Στάδιο την παροχή υψηλού επιπέδου εξυπηρέτησης και ασφάλειας.

Εικόνες
-------

* Εξωτερική όψη το 2011Εξωτερική όψη το 2011
* Εξωτερική όψη το 2017Εξωτερική όψη το 2017

Παραπομπές
----------

1. ↑  Ανακτήθηκε στις 1  Ιουλίου 2019.
2. ↑  «2018 FIFA World Cup™ to be played in 11 Host Cities». Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 24 Ιουνίου 2021. Ανακτήθηκε στις 19 Σεπτεμβρίου 2015.
3. 1 2  Sverdlovsk sports. - Sverdlovsk: Middle-Ural Publishing House, 1978.
4. ↑  «print RBC - RBC». Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 6 Δεκεμβρίου 2010. Ανακτήθηκε στις 19 Σεπτεμβρίου 2015.

|  |  |
| --- | --- |
| εικονίδιο Ποδόσφαιρο | Πύλη Ποδόσφαιρο |


|  |  |
| --- | --- |
| CC-BY-SA Μετάφραση | Στο λήμμα αυτό έχει ενσωματωθεί κείμενο από το λήμμα Central Stadium (Yekaterinburg)  της Αγγλικής Βικιπαίδειας, η οποία διανέμεται υπό την GNU FDL και την CC-BY-SA 4.0. (ιστορικό/συντάκτες). |
Ο **Γκουντιατσβίλι (Gudiachvili)** είναι ένας είναι ένας από τους πλέον σκουρόχρωμους αστεροειδείς της Κύριας Ζώνης Αστεροειδών, με απόλυτο μέγεθος (όπως ορίζεται για το Ηλιακό Σύστημα) 12,20. Ανακαλύφθηκε το 1979 από τον Δανό αστρονόμο Ρίτσαρντ Μάρτιν Γουέστ, που παρατηρούσε από το Ευρωπαϊκό Νότιο Αστεροσκοπείο, στην κορυφή Λα Σίγια των χιλιανών Άνδεων, και πήρε το όνομά του προς τιμή του Γεωργιανού ζωγράφου Λάντο Γκουντιατσβίλι (ლადო გუდიაშვილი, 1896-1980).

Φυσικά χαρακτηριστικά
---------------------

Η μέση διάμετρος του Γκουντιατσβίλι εκτιμάται σε 32,3 χιλιόμετρα, ενώ το γεωμετρικό άλβεδό του είναι 0,0223, δηλαδή η επιφάνειά του είναι πιο μαύρη από ένα κομμάτι κάρβουνο. Ο Γκουντιατσβίλι περιστρέφεται γύρω από τον εαυτό του πιθανώς μία φορά κάθε 4,7 ώρες.

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
--------------------

* Τροχιά από το JPL (Java) / Εφημερίδα

Αστεροειδείς| 2594 Ακάμας | 2595 Γκουντιατσβίλι | 2596 Βαϊνού Μπαπού |
Το **Υπουργείο Εμπορικής Ναυτιλίας** (Υ.Ε.Ν.) (1944-1971, 1973-2007) ήταν για πολλά χρόνια ο αρμόδιος κρατικός φορέας διοίκησης της ελληνικής εμπορικής ναυτιλίας.

Ιστορικό
--------

Ιδρύθηκε αρχικά ως υφυπουργείο το 1936, μετά τον αποχωρισμό από το μέχρι τότε υφιστάμενο Υπουργείο Ναυτικών και ονομάσθηκε υπουργείο με τον Α.Ν. 3268/44 το 1944. 

Με το όνομα αυτό (Υ.Ε.Ν.) παρέμεινε μέχρι το 1971 οπότε και συγχωνεύτηκε με το Υπουργείο Συγκοινωνιών και ονομάσθηκε Υπουργείο Ναυτιλίας, Μεταφορών και Επικοινωνιών για να επανέλθει ξανά το 1973 στην αυτοτέλειά του ως Υπουργείο Εμπορικής Ναυτιλίας. 

Τον Σεπτέμβριο του 2007 συγχωνεύτηκε με το Υπουργείο Αιγαίου σε νέο φορέα με το όνομα Υπουργείο Εμπορικής Ναυτιλίας, Αιγαίου και Νησιωτικής Πολιτικής (Υ.Ε.Ν.Α.Ν.Π.).

Στις 21 Ιουνίου του 2012, συστάθηκε υπό την ονομασία Υπουργείο Ναυτιλίας ενώ στις 17 Ιουλίου μετονομάστηκε με Προεδρικό Διάταγμα σε Υπουργείο Ναυτιλίας και Αιγαίου.

Έδρα του υπουργείου
-------------------

Από της ιδρύσεώς του ως αυτόνομο υφυπουργείο εγκαταστάθηκε στον Πειραιά στη λεωφόρο Βασιλίσσης Σοφίας, σημερινή Γρηγορίου Λαμπράκη, κοντά στον λιμένα Ζέας (Πασαλιμάνι). Αργότερα μετεγκαταστάθηκε σε νέο πολυώροφο κτήριο στην ακτή Βασιλειάδη μετά από μετασκευή παλαιάς αποθήκης του Ο.Λ.Π..

Αρμοδιότητες
------------

Το νέο κτήριο του Υ.Ε.Ν. στον Πειραιά
Το τρίπτυχο του αντικειμένου του ΥΕΝ ήταν κράτος – πλοίο – ναυτικός. Στην έννοια του κράτους περιλαμβάνονται η ναυτιλιακή πολιτική, η ναυτιλιακή υποδομή, λιμένες – επικοινωνίες – ναυπηγεία κ.λπ. στην έννοια του πλοίου υπάγονται οι πλοιοκτήτες – εφοπλιστές και αυτά καθ΄ αυτά τα πλοία ως οικονομικές μονάδες (και για τις τρεις επιμέρους έννοιες), ενώ στην έννοια του ναυτικού υπάγονται η ναυτική εκπαίδευση, η ναυτολόγηση,(η επάνδρωση των πλοίων), η εξέλιξη και η ασφάλιση των ναυτικών. Είναι καταφανές ότι πρόκειται για ένα επαγγελματικό χώρο με τεράστια συμφέροντα που τις περισσότερες φορές αλληλοσυγκρούονται και που καλείται αυτό το Υπουργείο να διατηρεί συνεχώς την μέγιστη δυνατή ισορροπία επ΄ ωφελεία όλων των εμπλεκομένων.

Η σύγχρονη ανάπτυξη της ναυτιλίας, μέσα στα πλαίσια της Ευρωπαϊκής Ένωσης αλλά και των διεθνών συνεργασιών απαιτεί ιδιαίτερους χειρισμούς σε συνεργασία πάντα με επαγγελματικούς αλλά και κοινωνικούς φορείς. Το δε πλήθος τομέων δραστηριότητας του ΥΕΝ είναι τόσο μεγάλο που η κάθε του σχεδόν διεύθυνση δίνει την εικόνα ενός επιμέρους «υπουργείου» συνθέτοντας έτσι ένα Υπερ-υπουργείο που σπάνια συναντάται σε άλλη ναυτιλιακή χώρα.

Τέλος το Υ.Ε.Ν. - στελεχωμένο με στρατιωτικό (Λιμενικό Σώμα) και πολιτικό προσωπικό - εποπτεύει και όλα τα Ιδρύματα του Εμπορικού Ναυτικού, τον ναυτικό συνδικαλισμό, καθώς και τους Οργανισμούς Λιμένων Πειραιώς, Θεσσαλονίκης και άλλων παρεμφερών υπηρεσιών των λιμένων της Χώρας.

Παραπομπές
----------

1. ↑  «Εγκρίθηκε από το ΣτΕ το Προεδρικό Διάταγμα για τη συγχώνευση υπουργείων». *in.gr*. 2007-09-18. .

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
--------------------

* Υπουργείο Θαλασσίων Υποθέσεων, Νήσων και Αλιείας
Το κτίριο του Υπουργείο Θαλάσσιων Υποθέσεων, Νήσων και Αλιείας στην ακτή Βασιλειάδη στον Πειραιά
Το **Υπουργείο Θαλάσσιων Υποθέσεων, Νήσων και Αλιείας** (ΥΘΥΝΑΛ) (7 Σεπτεμβρίου 2010 - Ιούνιος 2011) ήταν κρατικός φορέας διοίκησης της ελληνικής εμπορικής ναυτιλίας.

Ιστορικό
--------

Στις 7 Σεπτεμβρίου 2010 δημιουργήθηκε με το όνομα «Υπουργείο Θαλάσσιων Υποθέσεων, Νήσων και Αλιείας» με κατάργηση του προηγούμενου Υπουργείου Οικονομίας, Ανταγωνιστικότητας και Ναυτιλίας. 

Τον Ιούνιο του 2011, το υπουργείο συγχωνεύτηκε με το Υπουργείο Οικονομίας, Ανταγωνιστικότητας και Ναυτιλίας στο Υπουργείο Ανάπτυξης, Ανταγωνιστικότητας και Ναυτιλίας μετά από ανασχηματισμό της κυβέρνησης του Γιώργου Παπανδρέου.

Διατελέσας Υπουργός
-------------------

| Όνομα | Έναρξη Θητείας | Λήξη Θητείας | Κυβέρνηση | Σημειώσεις |
| --- | --- | --- | --- | --- |
| Γιάννης Διαμαντίδης | 7 Σεπτεμβρίου 2010 | 17 Ιουνίου 2011 | Κυβέρνηση Γεωργίου Α. Παπανδρέου 2009 |  |
|

Τοποθεσία
---------

Το Υπουργείο στεγαζόταν σε πολυώροφο κτίριο στην ακτή Βασιλειάδη μετά από μετασκευή παλαιάς αποθήκης του Ο.Λ.Π..

Παραπομπές
----------

1. ↑  Καταργείται το Υπουργείο Θαλάσσιων Υποθέσεων Νήσων και Αλιείας, Παρασκευή, 17 Ιουνίου 2011, ΕΡΑ Αιγαίου
2. ↑  Υπ. Ναυτιλίας. Στη συνταγή αποτυχίας του 2009, Ελευθεροτυπία, Σάββατο 18 Ιουνίου 2011

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
--------------------

* Υπουργείο Θαλάσσιων Υποθέσεων, Νήσων και Αλιείας Αρχειοθετήθηκε 2003-08-06 στο Wayback Machine.
Η **Αλεξάνδρα Ασημάκη** είναι Ελληνίδα αθλήτρια της υδατοσφαίρισης και συγκεκριμένα στον Άλιμο ΝΑΣ betsson. Έχει στεφτεί Παγκόσμια Πρωταθλήτρια με την Εθνική Ελλάδος στο Παγκόσμιο Πρωτάθλημα της Σανγκάης το 2011 και έχει αναδειχτεί Καλύτερη Παίκτρια του Κόσμου (FINA World Water Polo Player of the Year) αλλά και της Ευρώπης (LEN European Water Polo Player of the Year) την ίδια χρονιά.

Βιογραφία
---------

Η Ασημάκη είναι γεννημένη στις 28 Ιουνίου του 1988. Αγωνίζεται στη θέση του φουνταριστού (central forward) στον Ολυμπιακό Αλίμου, ενώ έχει αγωνιστεί στον ΝΟ Βουλιαγμένης, του Ολυμπιακού, αλλά και στην Εθνική ομάδα υδατοσφαίρισης.

Με τα χρώματα του Ολυμπιακού αγωνίστηκε από το 2014 έως και το 2020, με τον οποίο κατέκτησε το Πρωτάθλημα Ευρώπης και Ελλάδας το 2015. Στο παρελθόν αγωνίστηκε στον Ναυτικό Όμιλο Βουλιαγμένης, με τον οποίο κατέκτησε 2 Πρωταθλήματα Ευρώπης, 3 Σούπερ Καπ Ευρώπης και 5 Πρωταθλήματα Ελλάδας, ενώ τη σεζόν 2006–07 είχε αγωνιστεί στην ισπανική Αλκορκόν, με την οποία κατέκτησε το Κύπελλο Ισπανίας.

Συλλογικές Διακρίσεις
---------------------

* 3 **LEN Euroleague - Πρωταθλήματα Ευρώπης**
	+ 2009, 2010, 2015
* **3 Σούπερ Καπ Ευρώπης**
	+ 2009, 2010, 2015
* **11 Πρωταθλήματα Ελλάδος**
	+ 2005, 2006, 2010, 2012, 2013, 2015, 2016, 2017, 2018, 2019, 2020
* **2 Κύπελλα Ελλάδας**
	+ 2018, 2020

### Αλκορκόν

* **1 Κύπελλο Ισπανίας**
	+ 2007

Εθνικές Διακρίσεις
------------------

Η Ασημάκη έχει να επιδείξει πάρα πολλές επιτυχίες με την Εθνική ομάδα, καθώς αποτέλεσε βασικό μέλος της κατάκτησης τού χρυσού μεταλλίου στο Παγκόσμιο Πρωτάθλημα της Σανγκάης το 2011. 

Πιο συγκεκριμένα: 

* 8η θέση στους Ολυμπιακούς Αγώνες του 2008, Πεκίνο
* 2η θέση στο Ευρωπαϊκό Πρωτάθλημα του Ζάγκρεμπ, 2010
* 1η θέση στο Παγκόσμιο Πρωτάθλημα της Σανγκάης, 2011
* 2η θέση στο Ευρωπαϊκό Πρωτάθλημα του Αϊντχόβεν, 2012

Βραβεύσεις
----------

Χάρη στις εκπληκτικές εμφανίσεις της με τα χρώματα της Ελλάδας, η Ασημάκη βραβεύτηκε το 2011 ως η καλύτερη πολίστρια στην Ευρώπη, ενώ στην αντίστοιχη παγκόσμια ψηφοφορία, βρέθηκε και πάλι στην πρώτη θέση της λίστας για το 2011.

Πηγές
-----

* Ιστοσελίδα Ολυμπιακού Συνδέσμου Φιλάθλων Πειραιώς, *Στον Ολυμπιακό η Αλεξάνδρα Ασημάκη*

Παραπομπές
----------

1. ↑  2011 FINA Awards Αρχειοθετήθηκε 2012-01-04 στο Wayback Machine. www.fina.org, 05/12/2011
2. ↑  LEN European Athlete of the Year - Previous winners: 2011 MEN - Stefano Tempesti (ITA) / WOMEN - Alexandra Asimaki (GRE) Αρχειοθετήθηκε 2013-12-06 στο Wayback Machine. Waterpoloworld.com, 02/12/2013 (στα αγγλικά)
Το **Semovente da 75/46** ήταν ιταλικός καταστροφέας αρμάτων που αναπτύχθηκε και χρησιμοποιήθηκε στον Δεύτερο Παγκόσμιο Πόλεμο. Παρήχθη σε πολύ μικρούς αριθμούς (11 ή 13 οχήματα) που αξιοποιήθηκαν αποκλειστικά από την *Wehrmacht*.

Σχεδιασμός και ανάπτυξη
-----------------------

Μετά από την ιταλική συνθηκολόγηση του Σεπτεμβρίου του 1943, η κεντρική και η βόρεια Ιταλία πέρασε στον έλεγχο των Γερμανών. Το 1944 οι γερμανικές δυνάμεις ζήτησαν την ανάπτυξη ενός καταστροφέα αρμάτων με βάση το αυτοκινούμενο πυροβόλο Semovente da 105/25. Αποτέλεσμα της προσπάθειας αυτής ήταν το Semovente da 75/46, που σε γερμανική υπηρεσία ονομάζονταν Sturmgeschütz M 43 mit 75/46 (852) (i).

Το 75/46 είχε το σασί του 105/25 και το πυροβόλο L46 των 75 mm που μπορούσε να διατρήσει ως και 90 mm θωράκισης σε απόσταση 500 m.
Ο καταστροφέας αρμάτων είχε επίσης ανώτερη θωράκιση συγκριτικά με την έκδοση αυτοκινούμενου πυροβόλου.

Παραπομπές
----------

1. 1 2 3  Pignato, Nicola (2004). *Italian Armored Vehicles of World War Two*. Squadron/Signal publications. ISBN 0-89747-475-9. , p. 51
2. ↑  Guglielmi, Daniele (2013). *Semoventi M 41 & M 42*. Model Centrum PROGRES. ISBN 978-83-60672-03-7. , p. 64
3. 1 2 3  Pignato, Nicola (1974), in *Bellona Military Vehicle Prints, series 36*. Model & Allied Publications LTD. p. 13, 18-20
4. ↑  Cappellano, F.· Battistelli, P.P (2012). *Italian medium tanks: 1939-45*. Oxford: Osprey Publ. σελ. 36. ISBN 9781849087759. Ανακτήθηκε στις 7 Ιουνίου 2015.

|  |  |
| --- | --- |
| 

|  |
| --- |
| * Πύλη:Πόλεμος
* Πύλη:Δεύτερος Παγκόσμιος Πόλεμος
 |

 |
Για άλλες χρήσεις, δείτε: Ήφαιστος (αποσαφήνιση).

Ο **Ήφαιστος (Hephaistos)** είναι ένας Απολλώνειος αστεροειδής με απόλυτο μέγεθος (όπως ορίζεται για το Ηλιακό Σύστημα) 13,044. Ανακαλύφθηκε το 1978 από τη Σοβιετική αστρονόμο Λιουντμίλα Ιβάνοβνα Τσερνίχ, που παρατηρούσε από το Ναουτσνί της Κριμαίας, και πήρε το όνομά του από τον αρχαιοελληνικό θεό Ήφαιστο.

Ως Απολλώνειος αστεροειδής, ο Ήφαιστος περνά κατά καιρούς σχετικώς κοντά από τη Γη. Η πλησιέστερη προσέγγισή του για αυτό και τον επόμενο αιώνα θα είναι σε απόσταση 17.691.000 χλμ. στις 23 Σεπτεμβρίου 2166. Ακόμα περισσότερο από αυτό, ωστόσο, μπορεί να πλησιάσει τον πλανήτη Ερμή: 4.759.000 χλμ.

Φυσικά χαρακτηριστικά
---------------------

Η μέση διάμετρος του Ηφαίστου εκτιμάται σε 5,7 χλμ. περίπου, ενώ ο φασματικός τύπος του είναι **SG** (κατά Tholen). Ο Ήφαιστος περιστρέφεται γύρω από τον εαυτό του πιθανώς μία φορά κάθε 20 και πλέον ώρες.

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
--------------------

* Τροχιά από το JPL (Java) / Εφημερίδα

Αστεροειδείς| 2211 Χανουμάν | 2212 Ήφαιστος | 2213 Μεΰς |
Ο **Βενσάν Μπρασιγκλιανό** (γεννημένος το 1958) είναι Γάλλος πρώην επαγγελματίας ποδοσφαιριστής, ο οποίος αγωνιζόταν στην θέση του μέσου.

Βιογραφία
---------

Έχοντας αναδειχθεί ποδοσφαιρικά στην ΦΚ Μετς, σύντομα εξελίχθηκε σε βασικό στέλεχος της ομάδας. Το 1984 κατέκτησε το Κύπελλο Γαλλίας , ενώ την αμέσως επόμενη χρονιά συμμετείχε στο Κύπελλο Κυπελλούχων Ευρώπης του 1985, όπου και ήταν μέλος της ενδεκάδας η οποία απέκλεισε την ΦΚ Μπαρτσελόνα στα πλαίσια του πρώτου γύρου της διοργάνωσης.

Έπειτα από διάστημα παραμονής σχεδόν 10 ετών στην πρώτη ομάδα του συλλόγου, μεταγράφηκε στην ΦΚ Ναντ. Η πρώτη του σεζόν, το 1985-1986, ολοκληρώθηκε με την κατάληψη της δεύτερης θέσης του πρωταθλήματος και πορεία ως τα προημιτελικά του Κυπέλλου ΟΥΕΦΑ της σεζόν 1985-1986.

Το 1989, μεταγράφηκε στην Νιμ Ολιμπίκ, η οποία αγωνιζόταν, τότε, στην δεύτερη κατηγορία, ενώ ήταν στέλεχος της ομάδας η οποία, το 1991, πήρε την άνοδο για την πρώτη κατηγορία του γαλλικού ποδοσφαίρου. Αποχώρησε από τον σύλλογο μετά το πέρας της σεζόν 1991-1992.

Το 2000, εντάχθηκε στο τεχνικό επιτελείο της ΦΚ Ναντ, όπου και ανέλαβε χρέη υπευθύνου μεταγραφικού σχεδιασμού.

Στις 3 Δεκεμβρίου 2009, ανέλαβε χρέη βοηθού προπονητή του Ζαν-Μαρκ Φυρλάν, ο οποίος αντικατέστησε τον Γκέρνοτ Ρορ στην τεχνική ηγεσία της πρώτης ομάδας του συλλόγου.

Είναι θείος του πρώην επαγγελματίας τερματοφύλακα, Τζενάρο Μπρασιγκλιάνο.

Διακρίσεις
----------

* **Πρωτάθλημα Γαλλίας**  :
	+ Δευτεραθλητής: 1986 με την ΦΚ Ναντ

* **Κύπελλο Γαλλίας**  :
	+ **Κυπελλούχος**: 1984 με την ΦΚ Μετς

Παραπομπές
----------

1. ↑   Αρχειοθετήθηκε 2012-06-23 στο Wayback Machine. Résultats Nîmes Olympique saison 91-92
2. ↑  Communiqué du FC Nantes

Εξωτερικοί Σύνδεσμοι
--------------------

* (Γαλλικά) «Προφίλ του Βενσάν Μπρασιγκλιανό». *footballdatabase.eu*.
* Συνέντευξη του Βενσάν Μπρασιγκλιανό στην επίσημη ιστοσελίδα της ΦΚ Ναντ

|  |  |
| --- | --- |
| 

|  |
| --- |
| * Πύλη:Γαλλία
* Πύλη:Μοζέλ
* Πύλη:Ποδόσφαιρο
 |

 |


|  |  |
| --- | --- |
| CC-BY-SA Μετάφραση | Στο λήμμα αυτό έχει ενσωματωθεί κείμενο από το λήμμα Vincent Bracigliano  της Γαλλικής Βικιπαίδειας, η οποία διανέμεται υπό την GNU FDL και την CC-BY-SA 4.0. (ιστορικό/συντάκτες). |
Ο **Νουρεντίν Ζενγκί** (11 Φεβρουαρίου 1118 - 15 Μαΐου 1174, αραβικά: Νουρ αντ-Ντιν Ζενγκί, πλήρες όνομα Νουρ αντ-Ντιν Αμπού αλ-Κασίμ Μαχμούντ ιμπν Ιμάντ αντ-Ντιν Ζενγκί, τουρκικά: Νουρεντίν Ζενγκί), ήταν Τούρκος εμίρης της Συρίας της Αυτοκρατορίας των Σελτζούκων από το 1146 έως το 1174.

Ήταν ο δευτερότοκος γιος του Ιμαντεντίν Ζενγκί (αραβικά: Ιμάντ αντ-Ντιν Ζενγκί), Τούρκου αταμπέκου του Χαλεπιού και της Μοσούλης, που ήταν αφοσιωμένος εχθρός των Σταυροφόρων στη Συρία. Μετά τη δολοφονία του πατέρα του από έναν ευνούχο υπηρέτη το 1146, ο Νουρεντίν και ο μεγαλύτερος αδελφός του Σεφεντίν, μοίρασαν την ηγεμονία μεταξύ τους, με τον Νουρεντίν να παίρνει το Χαλέπι και τον Σεφεντίν τη Μοσούλη. Το σύνορο μεταξύ των δύο ηγεμονιών ήταν ο ποταμός Χαμπούρ, παραπόταμος του Ευφράτη. Αργότερα ο Νουρεντίν κατέλαβε και τη Δαμασκό. 

Ο Νουρεντίν υπήρξε ηγέτης τεράστιου κύρους. Ήταν άντρας εγκρατής, ταπεινός και περιφρονούσε τον πλούτο. Κυβέρνησε πολλά χρόνια με θαυμαστή επιδεξιότητα και ικανότητα. Πέθανε το 1174 από μόλυνση στο λαιμό.
Η **Α΄ κατηγορία καλαθοσφαίρισης Ρωσίας** (ρωσικά: Суперлига 1, πρώην Суперлига А) είναι επαγγελματικό πρωτάθλημα καλαθοσφαίρισης ανδρών, που αποτελούσε την ανώτατη κατηγορία της ρωσικής επαγγελματικής καλαθοσφαίρισης μέχρι το 2010. Επί του παρόντος, είναι η δευτέρου επιπέδου κατηγορία της ρωσικής επαγγελματικής καλαθοσφαίρισης. Το πρωτάθλημα διοργανώνεται από τη Ρωσική Ομοσπονδία Καλαθοσφαίρισης.

Ιστορία
-------

Η Σουπερλίγκα 1 υποβιβάστηκε σε δευτέρου επιπέδου κατηγορία της ρωσικής επαγγελματικής καλαθοσφαίρισης μετά την περίοδο 2009–10, οπότε και αντικαταστάθηκε με ένα διαφορετικό πρωτάθλημα, αρχής γενομένης από την περίοδο 2010–11. Το διάδοχο πρωτάθλημα δεν διεξάγονταν από τη Ρωσική Ομοσπονδία Καλαθοσφάιρισης, όπως η Σουπερλίγκα 1, αλλά από ένα ξεχωριστό όργανο που ονομαζόταν Επαγγελματική Καλαθοσφαιρική Λίγκα (ПБЛ).

Από την περίοδο 2010–11 και μετά, Σουπερλίγκα Α και Σουπερλίγκα Β (η προηγούμενη δευτέρου επιπέδου κατηγορία της ρωσικής καλαθοσφαίρισης) ενώθηκαν σε ένα ενιαίο πρωτάθλημα, τη Σουπερλίγκα 1, ως δευτέρου επιπέδου κατηγορία της ρωσικής καλαθοσφαίρισης. Την εναρκτήρια περίοδο 2010-11, συμμετείχαν στην κατηγορία 11 σύλλογοι.

Παραπομπές
----------

1. ↑  «Клубы приняли решение о ликвидации баскетбольной Суперлиги» (στα Ρωσικά). Russian Basketball Federation. 15 Ιουνίου 2010. Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 10 Ιουλίου 2010. Ανακτήθηκε στις 22 Ιουνίου 2010.
2. ↑  «Сергей Панов: Клубам предстоит решить – играть по-честному или по-старому» (στα Ρωσικά). BC Nizhny Novgorod. 15 Ιουνίου 2010. Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 2 Μαρτίου 2012. Ανακτήθηκε στις 19 Ιουλίου 2010.
3. ↑  «Дмитрий Сватковский: "Главный принцип Совета лиги - прозрачность принятия решений"» (στα Ρωσικά). BC Nizhny Novgorod. 21 Ιουνίου 2010. Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 2 Μαρτίου 2012. Ανακτήθηκε στις 19 Ιουλίου 2010.

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
--------------------

* Επίσημος ιστότοπος
Ο **Ξεναγόρας**, γιος του Πραξιλάου, ήταν Κάρας που αναφέρεται από τον Ηρόδοτο ως διοικητής και συνάδερφος του Μασίστη, γιου του Δαρείου Α'. Ο Ξεναγόρας παρενέβη κατά τη διάρκεια σύγκρουσης μεταξύ του Μασίστη και του Αρταύντη, αποτρέποντας τον Αρταύντη να σκοτώσει τον Μασίστη. Τότε, ο Ξεναγόρας κέρδισε την εύνοια του Ξέρξη, βασιλέα της Περσίας και αδερφού του Μασίστη, ο οποίος τον όρισε βασιλέα της Κιλικίας. Ωστόσο, μεταγενέστεροι μελετητές δηλώνουν πως η Κιλικία δεν ήταν σατραπεία της Περσικής Αυτοκρατορίας και πως κυβερνιόταν από τον οίκο του Συέννεση, οπότε ο Ξεναγόρας ήταν υπόλογος στον ντόπιο βασιλέα.

Παραπομπές
----------

1. ↑  Ηρόδοτος, *Ιστορίαι*, Βιβλίο *Καλλιόπη*, σημ. 107
2. ↑  Herodotus (1897). James Grant, Arthur, επιμ. *Herodotus: The Text of Canon Rawlinson's Translation, with the Notes Abridged* (στα Αγγλικά). **2**. Μτφρ. Rawlinson, George. J. Murray. σελ. 330. Ανακτήθηκε στις 2 Ιανουαρίου 2015.
3. ↑  Briant, Pierre (2002). *From Cyrus to Alexander: A History of the Persian Empire* (στα Αγγλικά). Eisenbrauns. σελίδες 559–560. ISBN 9781575061207. Ανακτήθηκε στις 2 Ιανουαρίου 2015.
Για άλλες χρήσεις, δείτε: Ντέμπα (αποσαφήνιση).
Ο **Ντέμπα** (γραφή: Deba στα βασκικά και Deva στα ισπανικά, κοινή προφορά ['deβ̞a] είναι ποταμός της Χώρας των Βάσκων στη βόρεια Ισπανία. Παρότι πηγάζει στην επαρχία της Άλαβα διαρρέει κατά κύριο λόγο την Γκιπούθκοα. Διαχρονικά αποτελεί έναν από τους σημαντικότερους ποταμούς του Εουσκάδι. Έως πρόσφατα ήταν πλωτός μέχρι την Ελγόιμπαρ, λιμένας από τον οποίο εξάγωνταν κατά τον μεσαίωνα το πρόβειο μαλλί της Καστίλης, προϊόν που ανταλλάσονταν με αγγλικό σίδηρο που τροφοδοτούσε τη σιδηρουργία της κοιλάδας του ποταμού. Στις όχθες του επομένως άνθησε η μεταλλουργική βιομηχανία της Χώρας των Βάσκων με κέντρα το Έιμπαρ και το Ελγόιμπαρ (αστικά κέντρα που από τη δεκατία του 1960 είδαν επίσης να πολλαπλασιάζεται ο πληθυσμός τους) έχοντας ως αποτέλεσμα την υποβάθμιση της ποιότητας των υδάτων. Εντούτοις, οι προσπάθειες των τελευταίων ετών φαίνονται να αποδίδουν καρπούς με τη σταδιακή επαναφορά του υδάτινου οικοσυστήματος. Το όνομά του είναι κελτικής προέλευσης και ανάλογοι ποταμοί υφίστανται στην Κανταβρία και την Γαλικία.

Παραπομπές
----------

1. ↑  «Cuenca del Deba - Obra Hidraulikoak». *ORAIN Gipuzkoa* (στα Ισπανικά). Ανακτήθηκε στις 21 Ιουλίου 2018.
2. ↑  Hubert, Henri (1988). *Los celtas y la civilización celta*. Madrid: Akal Universitaria.
Το "**All of the Lights**" είναι τραγούδι του Αμερικανού ράπερ Κάνιε Γουέστ, το οποίο κυκλοφόρησε ως το τέταρτο single του πέμπτου στούντιο δίσκου του, *My Beautiful Dark Twisted Fantasy* (2010). Παράχθηκε από τον Γουέστ και περιλαμβάνει επιπρόσθετα φωνητικά άλλων μουσικών, περιλαμβάνοντας τους Drake, Τζον Λέτζεντ, The-Dream, Αλίσια Κιζ, Fergie, Έλτον Τζον, Ράιαν Λέσλι, Τσάρλι Γουίλσον, Τόνι Γουίλιαμς, La Roux, Άλβιν Φιλντς, Κεν Λιούις, Kid Cudi και Ριάνα, με τους δύο τελευταίους να αναφέρονται στο επίσημο μουσικό βίντεο και στο επίσημο single, αλλά όχι στην εκδοχή δίσκου του τραγουδιού.

Το "All of the Lights" έλαβε παγκόσμια αναγνώριση από τους κριτικούς. Ήταν μεγάλη επιτυχία παγκοσμίως, φτάνοντας στο νούμερο 18 στο *Billboard* Hot 100 και ήταν το 59ο πιο δημοφιλές τραγούδι του 2010. Κέρδισε το Βραβείο Γκράμι Καλύτερου Τραγουδιού Ραπ και έλαβε υποψηφιότητα για Τραγούδι της Χρονιάς στα Βραβεία Γκράμι του 2012. Μέχρι τον Δεκέμβριο του 2011, το τραγούδι είχε πουλήσει πάνω από 1,561,000 ψηφιακά αντίτυπα στις Ηνωμένες Πολιτείες Αμερικής.

Παραπομπές
----------

1. ↑  «Kanye West Behind the Scenes of 'All Of The Lights' Music Video Shoot». *web.archive.org*. 7 Φεβρουαρίου 2011. Ανακτήθηκε στις 13 Ιανουαρίου 2024.
2. ↑  «Week Ending Dec. 4, 2011. Songs: Katy Goes On Sale». *Yahoo Entertainment* (στα Αγγλικά). 8 Δεκεμβρίου 2011. Ανακτήθηκε στις 13 Ιανουαρίου 2024.
Αυτό το λήμμα αφορά το φυτό.  Για το συμπυκνωμένο πικρό ποτό, δείτε: Angostura bitters.  

Η **Αγγοστούρα** είναι θαμνοειδές της οικογένειας των ρουτιδών, ιθαγενές των δασών του Ορινόκο στη Βενεζουέλα. Λέγεται και **Αγγοστύρα**, ενώ η επιστημονική της ονομασία είναι **Αγγοστύρα η τρίφυλλος** *(**Angostura trifoliata**)*. Ο φλοιός της Αγγοστούρας είναι χυμώδης, μαλακός, πρασινωπός ή καστανοκίτρινος στο εσωτερικό και κίτρινος στο εξωτερικό, ενώ περιέχει διάφορα αλκαλοειδή, μια πικρή ουσία, που ονομάζεται αγγοστυρίνη, και ένα αιθέριο έλαιο. Η οσμή του είναι ισχυρή και δυσάρεστη, η δε γεύση του πικρή.

Η Αγγοστύρα η τρίφυλλος, είναι φαρμακευτικό φυτό εγγενές στη Νότια Αμερική. Ο φλοιός της συνήθως θεωρείται, λανθασμένα, πως χρησιμοποιείται στην εμπορική μάρκα *«Angostura bitters»*, η οποία έχει λάβει το όνομά της όχι από το φυτό, αλλά από την πόλη *Angostura* (Σιουδάδ Μπολίβαρ, Βενεζουέλα).

Χρήση
-----

Στη φαρμακευτική χρησιμοποιείται ως σκόνη, βάμμα ή εκχύλισμα. Σε οινοπνευματικό διάλυμα με αλκοόλη 60 βαθμών σχηματίζει ένα πικρό τονωτικό, με στυπτικές και αντιπυρετικές ιδιότητες, που χρησιμοποιείται ως φάρμακο στις δυσπεπτικές λοιμώξεις και στη δυσεντερία. Στην ποτοποιία χρησιμοποιείται ευρέως ως υποκατάστατο του εκχυλίσματος φλοιού της κίνας. Παλαιότερα κυκλοφορούσε στο εμπόριο ανάμεικτη με φλοιό στρύχνου του εμετικού ως ψευδοαγγοστύρα.

Ο στρύχνος, που προέρχεται από τις ίδιες περιοχές, δεν διαφέρει εξωτερικά από την Αγγοστούρα, είναι όμως πολύ δηλητηριώδης, γιατί περιέχει στρυχνίνη και βρυκίνη. Από τα σπέρματα και τους φλοιούς διαφόρων ειδών στρύχνου, οι ιθαγενείς του Ορινόκο και του Ρίο Νέγκρο έπαιρναν το δηλητήριο με το οποίο έβρεχαν τα βέλη τους. Η ψευδοαγγοστύρα αναγνωρίζεται αν της προσθέσουμε μια σταγόνα πυκνό νιτρικό oξύ, οπότε και θα πάρει αιματέρυθρη χροιά (αντίδραση βρυκίνης).

Ωστόσο, ο φλοιός της Αγγοστούρας χρησιμοποιείται σε μια σειρά άλλων πικρών αρωματικών ουσιών, όπως τα Πικρά (ή Μπίττερς - *Bitters*) της *Abbott*.

Σημειώσεις
----------

1. ↑   Οι περισσότερες πηγές, αναφέρουν το φυτό ως Α**γγ**οστ**ύ**ρα (με διπλό γάμμα) και με ύψιλον. Αντιθέτως, το Α**νγκ**οστ**ού**ρα ή Α**γκ**οστ**ού**ρα, απαντά πιο συχνά, αλλά όχι ως επιστημονική ονομασία.

Παραπομπές σημειώσεων

Παραπομπές
----------

1. ↑  *Angostura trifoliata* at Germplasm Resources Information Network
2. ↑  «Αρχειοθετημένο αντίγραφο». Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 21 Νοεμβρίου 2014. Ανακτήθηκε στις 21 Μαρτίου 2016.

|  |  |
| --- | --- |
| CC-BY-SA Μετάφραση | Στο λήμμα αυτό έχει ενσωματωθεί κείμενο από το λήμμα Angostura trifoliata (έκδοση 578696871) της Αγγλικής Βικιπαίδειας, η οποία διανέμεται υπό την GNU FDL και την CC-BY-SA 4.0. (ιστορικό/συντάκτες). |
**Η Ωραία της Ημέρας** (γαλλικά: *Belle de Jour*‎‎) είναι γαλλική δραματική ταινία του 1967 σε σκηνοθεσία του Λουίς Μπουνιουέλ και με πρωταγωνιστές τους Κατρίν Ντενέβ, Ζαν Σορέλ και Μισέλ Πικολί.

Πλοκή
-----

Η νεαρή Σεβερίν Σερίζ (Κατρίν Ντενέβ), Παριζιάνα μεσοαστή, είναι παντρεμένη με τον γιατρό Πιερ (Ζαν Σορέλ) και έχουν μεγάλη οικονομική άνεση. Η Σεβερίν αγαπάει τον άντρα της, αλλά δεν την ελκύει ερωτικά. Ο αδηφάγος ερωτισμός της βρίσκει διέξοδο σε ερωτικές φαντασιώσεις και σε σαδομαζοχιστικά ερωτικά παιχνίδια. Επιχειρεί να βρει διέξοδο, πηγαίνοντας να δουλέψει τα απογεύματα στον οίκο ανοχής της Μαντάμ Αναΐ (Ζενεβιέβ Παζ). Στον χώρο αυτό παίρνει το όνομα «η Ωραία της Ημέρας». Απορροφημένος από τις δραστηριότητες που επιτάσσει η μικροαστική καθημερινότητα, ο άνδρας της δεν υποψιάζεται τίποτε. Τα πράγματα όμως θα δυσκολέψουν και τα προσχήματα θα είναι δύσκολο να κρατηθούν, όταν ένας πελάτης της, την ερωτεύεται...   

Η ταινία παρουσιάζει έναν κόσμο όπου η πραγματικότητα έχει πολλές όψεις, περισσότερες απ' όσες φαντάζεται ο θεατής και τίποτα δεν είναι όπως φαίνεται. Βασίζεται στο ομώνυμο μυθιστόρημα του Ζοζέφ Κεσέλ.  

Στο Διεθνές Φεστιβάλ Κινηματογράφου Βενετίας το 1967, *Η Ωραία της Ημέρας* απέσπασε το Λέοντα του Αγίου Μάρκου (βραβείο καλύτερης ταινίας).

Παραπομπές
----------

1. ↑  *Unifrance*. 774. Ανακτήθηκε στις 29  Σεπτεμβρίου 2020.
2. ↑  *Μεγάλες ταινίες - Μεγάλα βραβεία*, Ιστορικό Λεύκωμα 1967, σελ. 153, Καθημερινή (1997)

|  |  |  |  |
| --- | --- | --- | --- |
| 

| π • σ • ε
Φιλμογραφία Λουίς Μπουνιουέλ |
| --- |
|  |
| 
* Το Σκοτεινό Αντικείμενο του Πόθου
* Το Φάντασμα της Ελευθερίας
* Η Κρυφή Γοητεία της Μπουρζουαζίας
* Τριστάνα
* Ο Γαλαξίας
* Η Ωραία της Ημέρας
* Ο Σίμων της Ερήμου
* Εξολοθρευτής Άγγελος
* Βιριδιάνα
* Μετά το Βιασμό
* Ο Πυρετός Ανεβαίνει στο Ελ Πάο
* Ναζαρέν
* Οι πέντε φυγάδες
* Εραστές του αύριο
* El río y la muerte
* Η Εγκληματική Ζωή του Αρτσιμπάλντο ντε λα Κρουθ
* Ροβινσών Κρούσος
* Abismos de pasión
* La ilusión viaja en tranvía
* Αυτός
* Το Κτήνος
* Una mujer sin amor
* Ανέβασμα στον ουρανό
* La hija del engaño
* Κυλισμένη στο βούρκο
* Ξεχασμένοι από την Κοινωνία
* El Gran Calavera
* Γκραν Καζινό
* Γη Χωρίς Ψωμί
* Χρυσή Εποχή
* Ανδαλουσιανός σκύλος
 |

 |
Η **Sportradar AG** είναι μια πολυεθνική εταιρεία με έδρα το Σανκτ Γκάλεν της Ελβετίας, που συλλέγει και αναλύει δεδομένα που αφορούν τον αθλητισμό. Η Sportradar παρέχει υπηρεσίες σε εταιρείες στοιχημάτων, εθνικές ποδοσφαιρικές ομοσπονδίες και διεθνείς αθλητικές οργανώσεις όπως η ΟΥΕΦΑ και η ΔΟΕ. Από τον Ιανουάριο του 2016, η εταιρεία διαθέτει 35 γραφεία σε 24 χώρες σε όλο τον κόσμο, όπως στο Τρόντχαϊμ, το Λονδίνο και τη Λιουμπλιάνα. Τα προϊόντα της Sportradar περιλαμβάνουν ζωντανά αποτελέσματα και στατιστικά στοιχεία αθλητικού περιεχομένου. Μέσω της μάρκας «Betradar», η Sportradar λειτουργεί μια γκάμα εργαλείων για πράκτορες στοιχημάτων (bookmakers), συμπεριλαμβανομένων των στοιχηματικών αποδόσεων αθλητικών αγώνων, με αποτέλεσμα, την παρακολούθηση της αγοράς και των υπηρεσιών συναλλαγών.

Μέσω της θυγατρικής στις ΗΠΑ, «Sportradar US», η Sportradar είναι ο επίσημος πάροχος δεδομένων των αθλητικών ομοσπονδιών NFL, NHL και NASCAR. Στο τέλος του 2015 η Sportradar ανανέωσε τη συνεργασία με τη Διεθνή Ομοσπονδία Αντισφαίρισης ως επίσημος συνεργάτης υπηρεσίας συλλογής των δεδομένων της.

Από το 2005, η εταιρεία είχε μια συνεργασία με τη Γερμανική Ποδοσφαιρική Ομοσπονδία για την ανίχνευση της απάτης και των στημένων αγώνων. Το σύστημα αναπτύχθηκε αργότερα και ξεκίνησε ως Σύστημα Ανίχνευσης Απάτης (Fraud Detection System). Εκτός από την ανίχνευση της απάτης, η Sportradar διοργανώνει εργαστήρια ακεραιότητας μαζί με τις ομοσπονδίες όπως η MLS, η Σέριε Α και η Διεθνής Ομοσπονδία Χόκεϊ επί πάγου. Τα εργαστήρια αυτά διδάσκουν στους συλλόγους και τους παίκτες για το πώς λειτουργεί η αγορά στοιχημάτων, οι διάφορες μορφές των στημένων αγώνων και πώς ανιχνεύεται η χειραγώγηση ενός αγώνα.

Παραπομπές
----------

1. 1 2  «Protecting the game». *UEFA*. Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 5 Μαρτίου 2016. Ανακτήθηκε στις 21 Νοεμβρίου 2015.
2. ↑  «Sportradar, IOC Sign Deal To Share Info About Betting In Olympic Sports». *Sports Business Daily*. Ανακτήθηκε στις 17 Δεκεμβρίου 2015.
3. ↑  «Tennis Gamblers' Demand for Live Betting Nets ITF Data Deal». *Washington Post Business Page*. Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 27 Δεκεμβρίου 2015. Ανακτήθηκε στις 12 Φεβρουαρίου 2016.
4. ↑  «Manipulationsverdacht: DFB zeigt Hoyzer an». *Spiegel Online*. Ανακτήθηκε στις 24 Δεκεμβρίου 2015.
5. ↑  «MLS tools up in the war against match fixing with Sportradar extension». *Inside World Football*. Ανακτήθηκε στις 12 Δεκεμβρίου 2015.
6. ↑  «Lega Pro: al terzo tentativo approvato dall'assemblea dei club il bilancio 2013-2014». *Repubblica*. Ανακτήθηκε στις 12 Δεκεμβρίου 2015.
7. ↑  «Match-fixers beware». *International Ice Hockey Federation*. Ανακτήθηκε στις 12 Δεκεμβρίου 2015.
8. ↑  «Do Fantasy Sports Spell The End Of Corruption In Athletics?». *TechCrunch*. Ανακτήθηκε στις 29 Νοεμβρίου 2015.

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
--------------------

* Επίσημος ιστότοπος
* «Σημαντικό βήμα κατά της χειραγώγησης», ΕΠΟ


|  |  |
| --- | --- |
| CC-BY-SA Μετάφραση | Στο λήμμα αυτό έχει ενσωματωθεί κείμενο από το λήμμα Sportradar  της Αγγλικής Βικιπαίδειας, η οποία διανέμεται υπό την GNU FDL και την CC-BY-SA 4.0. (ιστορικό/συντάκτες). |
Για άλλες χρήσεις, δείτε: Πρωτόκολλο του Λονδίνου (αποσαφήνιση).

|  |
| --- |
| Τμήματα της Χερσονήσου της Γιουτλάνδης
  Βόρεια Γιουτλανδική Νήσος (Δανική)
  Βόρεια Γιουτλάνδη (Δανική)
  Βόρειο Σλέσβιχ (Δανικό έως το 1864, Γερμανικό από το 1864 έως το 1920 και Δανικό από το 1920)
  Νότιο Χόλσταϊν (Δανικό έως το 1864 και Γερμανικό από το 1864)
  Χόλσταϊν
 |

Το **Πρωτόκολλο του Λονδίνου** υπογράφηκε στις 8 Μαΐου 1852, μετά το πέρας του Πρώτου Πολέμου του Σλέσβιχ. Η συγκεκριμένη διεθνής συνθήκη αποτελούσε αναθεώρηση προγενέστερου πρωτοκόλλου, το οποίο είχε επικυρωθεί στις 2 Αυγούστου 1850, από τις σημαντικότερες γερμανικές κρατικές οντότητες, την Αυστρία και την Πρωσία. Το δεύτερο Πρωτόκολλο του Λονδίνου έγινε αποδεκτό από τις πέντε σημαντικότερες ευρωπαϊκές δυνάμεις, την Αυστρία, τη Γαλλία, την Πρωσία, τη Ρωσία, καθώς και το Ηνωμένο Βασίλειο, όπως επίσης και τις σημαντικότερες βαλτικές δυνάμεις, τη Δανία και τη Σουηδία.

Το Πρωτόκολλο επιβεβαίωνε την ακεραιότητα των εδαφών της Δανίας ως «ευρωπαϊκή αναγκαιότητα και αρχή». Αναλόγως, τα δουκάτα του Σλέσβιχ (Δανικό φέουδο), του Χόλσταϊν και του Λάουενμπουργκ (Γερμανικά φέουδα) προσαρτήθηκαν μέσω προσωπικής ένωσης από το Βασίλειο της Δανίας. Ωστόσο, ο Φρειδερίκος Ζ΄ της Δανίας ήταν άτεκνος, με αποτέλεσμα μια μεταβολή ως προς τη δυναστεία να είναι προσεχής και οι γραμμές διαδοχής των δουκάτων και της Δανίας να διαφοροποιηθούν. Το γεγονός αυτό σήμαινε πως, αντιθέτως ως προς το Πρωτόκολλο, ο νέος Βασιλέας της Δανίας δεν θα ήταν, επίσης, Δούκας του Χόλσταϊν και Δούκας του Λάουενμπουργκ. Για τον συγκεκριμένο λόγο, η γραμμή διαδοχής των δουκάτων τροποποιήθηκε. Επιπλέον, επιβεβαιώθηκε πως τα δουκάτα θα παρέμεναν ως ανεξάρτητες οντότητες, καθώς και πως το Σλέσβιχ δεν θα είχε μεγαλύτερη συνταγματική σχέση με τη Δανία, συγκριτικά με το Χόλσταϊν.

Οι μεγάλες δυνάμεις επιθυμούσαν, αρχικώς, να διασφαλίσουν, μέσω της εκ μέρους τους εγγύησης της εδαφικής ακεραιότητας της Δανίας, πως το στρατηγικής σημασίας λιμάνι του Κίελου δεν θα έπεφτε στα χέρια των Πρώσων. Έντεκα χρόνια αργότερα, η συγκεκριμένη συνθήκη αποτέλεσε την αφορμή για το ξέσπασμα του Γερμανικού-Δανικού Πολέμου του 1864. Η Πρωσία και Αυστρία διακήρυξαν πως η Δανία είχε παραβιάσει το Πρωτόκολλο μέσω της έκδοσης του Νοεμβριανού Συντάγματος, το οποίο υπεγράφη από τον Χριστιανό Θ΄ της Δανίας, στις 18 Νοεμβρίου 1863. Έπειτα από μια αρχική περίοδο από κοινού Αυστριακής και Πρωσικής διοίκησης, το Κίελο, τελικώς, παραχωρήθηκε στην Πρωσία, το 1867.

Παραπομπές
----------

1. ↑  (Αγγλικά) Hjelholt, Holger (1971). *Great Britain, the Danish–German conflict and the Danish succession 1850–1852: From the London Protocol to the Treaty of London (the 2nd of August 1850 and the 8th of May 1852)*. Κοπεγχάγη, Δανία: Munksgaard. σελ. 38.
2. ↑  Holt & Chilton 1917, σελίδες 75–76.

Πηγές
-----

* (Αγγλικά) Holt, Lucius Hudson· Chilton, Alexander Wheeler (1917). *The History of Europe from 1862 to 1914: From the Accession of Bismarck to the Outbreak of the Great War*. Macmillan.  Ανακτήθηκε διαδικτυακά στο Google Books.

  


|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
| Καθιερωμένοι όροι | 
* VIAF: 198065697
* GND: 4120687-3

 |

 |