recursal/SuperWikiNEXT-32B huggingface dataset:
Συντεταγμένες: 52°04′57″N 8°17′50″E﻿ / ﻿52.08250°N 8.29722°E﻿ / 52.08250; 8.29722

Ο **πύργος Ράβενσμπεργκ** (γερμανικά: *Burg Ravensberg*) είναι μεσαιωνικό κάστρο που βρίσκεται στην ομώνυμη γεωγραφική τοποθεσία στον Τευτοβούργιο δρυμό στο κρατίδιο της Βόρειας Ρηνανίας-Βεστφαλίας στη Γερμανία.

Κτίστηκε το 1080 από τον Δούκα Χέρμαν Β' φον Κάλβελάγκε και μέχρι το 1346 ήταν καθέδρα του Δούκα φον Ράβενσμπεργκ. Περιστοιχίζονταν από ισχυρό τοίχος, και εξωτερική ξηρή τάφρο, ενώ διαιρείτο σε δύο τμήματα, το εξωτερικό και το κυρίως κάστρο. Η είσοδος ήταν σε ειδική πύλη με αναρυσόμενη γέφυρα. Τα δύο τμήματα του κάστρου διέθεταν ιδιαίτερη αποθήκη τροφίμων, ενώ στο κυρίως κάστρο υπήρχε ανάκτορο, μπρούτζι, πηγή νερού, καθώς και ένα εκκλησάκι της Αγίας Μαγδαληνής. 

Το 1346 απεβίωσε ο τελευταίος Δούκας του Ράβενσμπεργκ και ο πύργος περιήλθε στην κληρονομιά που έλαβε ο οίκος Γύλιχ-Κλέβε-Μπέργκ, ενώ αργότερα περιήλθε στην περιουσία των Χόεντσόλερν. Την εποχή του τριακονταετή πολέμου ο πύργος άλλαξε χέρια, και ανακαινίστηκε, για να αποστρατιοποιηθεί τελικά το 1662. Το 1673 πολιορκήθηκε από τους στρατιώτες του Κρίστοφ Μπέρνχαρντ φον Γκάλεν, Μεγάλου Δούκα του Μίνστερ, και καταστράφησε σχεδόν ολόκληρος. Το 1695 έγινε εκ νέου καθέδρα του τοπικού άρχοντα, αλλά ερειπώθηκε σταδιακά και κατεδαφίστηκε το 1733 από τον Φρίντριχ Βίλχελμ Α' της Πρωσίας, για να χρησιμοποιηθούν τα οικοδομικά του υλικά στην κατασκευή ενός νεότερου οικήματος. Από το άλλοτε κάστρο παρέμεινε μόνο το μπρούτζι του. 

Το 1830 ανακαινίστηκε πάλι, και το 1868 κτίστηκε ένα σπιτάκι για το κυνήγι. Το 2003 ιδρύθηκε το ίδρυμα *Stiftung Burg Ravensberg* με σκοπό τη διάσωση του ιστορικού πύργου. Από τότε έγιναν διάφορα έργα ανακαίνισης και αναστήλωσης, καθώς και αρχαιολογικές ανασκαφές.

Παραπομπές
----------

1. ↑  (Γερμανικά, Αγγλικά, Γαλλικά, Ισπανικά, Ιταλικά) *archINFORM*. 18036. Ανακτήθηκε στις 9  Μαρτίου 2023.

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
--------------------

|  |  |
| --- | --- |
| Commons logoCommons logo | Τα Wikimedia Commons έχουν πολυμέσα σχετικά με το θέμα   **Πύργος Ράβενσμπεργκ** |


|  |  |
| --- | --- |
| Wikisource logoWikisource logo | Στη Βικιθήκη υπάρχει υλικό που έχει σχέση με το θέμα:  **Πύργος Ράβενσπεργκ (Γερμανικά)** |

* Επίσημη ιστοσελίδα του ιδρύματος Stiftung Burg Ravensberg
* Παρουσίαση στο NRW-Stiftung.de: Διάσωση του πύργου των ιπποτών
* Το χρονικό του πύργου στον ιστότοπο Burgenwelt.de
Βιογραφία
---------

Ο Χρήστος Φωτομάρας ήταν Έλληνας οπλαρχηγός και καπετάνιος και καταγόταν από την Πάργα της Ηπείρου. Πατέρας του ήταν ο Θανάσης ή Νάσης Φωτομάρας, ο οποίος μετά την πτώση του Σουλίου το 1822, πήγε στην Κέρκυρα και αργότερα στο Μοριά, όπου ο Κωλέττης τον διόρισε φρούραρχο στο Παλαμήδι. Ο Χρήστος πήρε για γυναίκα του την κόρη του Δημήτρη Πλαπούτα και έτσι έγινε γαμβρός του και οι Φωτομαραίοι έτσι ήρθαν σε επαφή με τον Κολοκοτρώνη.

Μάχες
-----

Ο Χρήστος Φωτομάρας μαζί με τον ξάδερφό του Κίτσο Τζαβέλλα στις 7 Αυγούστου 1825 μπήκαν στο πολιορκημένο Μεσολόγγι. Είχε υπό τις διαταγές του σώμα αγωνιστών 85 στρατιωτών. Πήρε μέρος στην έξοδο και κατάφερε να σωθεί, αναγκαζόμενος όμως να πετάξει τα άρματά του. Η εγκατάλειψη ρούχων ακόμη και όπλων κατά την Έξοδο ήταν συνηθισμένο φαινόμενο. Κατόπιν πήγε στο Ναύπλιο όπου ο πατέρας του ήταν φρούραρχος του Παλαμηδίου και αργότερα της Ακροναυπλίας.

Τον Άυγουστο του 1826 πήρε μέρος στη μάχη της Καρικαργιάς των Καλαβρύτων με σώμα Σουλιωτών υπό τις διαταγές του Δ. Πλαπούτα του οποίου την κόρη είχε παντρευτεί.

Μετά την επανάσταση
-------------------

Μετά την επανάσταση εγκαταστάθηκε στο Ναύπλιο. Όταν ο Κυβερνήτης Ιωάννης Καποδίστριας δολοφονήθηκε, ο Χρήστος Φωτομάρας άκουσε την φασαρία, βγήκε στο παράθυρο του και του έριξε την χαριστική βολή. Τότε, το πλήθος όρμησε κατά πάνω του και όταν τον σκότωσε, πέταξε το πτώμα του στην θάλασσα.

Παραπομπές
----------

1. ↑
2. ↑  Παλιούρα, Μίρκα. *Το λεύκωμα του ΄21*. σελ. 234.

Βιβλιογραφικές πηγές
--------------------

Συλλογικό Έργο, *Ιστορία του Ελληνικού Έθνους* (Εκδοτικής Αθηνών), τ. ΙΒ’, 1975.
Το **Παϊτακαράν** (αρμενικά: *Փայտակարան*‎), επίσης αναφερόμενο ως **Κασπιανή**, ήταν η ενδέκατη επαρχία της ιστορικής Αρμενίας σύμφωνα με τον Ανανία του Σιράκ, καθώς και ανατολικότερη του παλαιού βασιλείου. Ευρισκόμενη μεταξύ των κατώτερων ροών του Αράξη και του Κύρου, ανατολικά του Ουτίκ, σήμερα, αντιστοιχεί γεωγραφικά στο βορειοδυτικό τμήμα του Ιράν, καθώς και το νότιο τμήμα του Αζερμπαϊτζάν.

Ιστορία
-------

Η επαρχία ενσωματώθηκε εντός του Βασιλείου της Αρμενίας από τον Αρταξία Α΄ κατά τη διάρκεια του 2ου αιώνα π.Χ. προτού τεθεί, το 59 π.Χ. υπό ρωμαϊκό έλεγχο, κατόπιν σχετικής αποφάσεως του Πομπήιου, ο οποίος και προχώρησε στην αναδιοργάνωση της περιοχής. Στη συνέχεια, ανακατελήφθη και παρέμεινε υπό αρμενικό έλεγχο έως το 428, ημερομηνία διάλυσης του αρμενικού βασιλείου, όταν και ενσωματώθηκε εντός των εδαφών της Ατροπατηνής.

Διαμερίσματα
------------

Οι δεκαπέντε επαρχίες της ιστορικής Αρμενίας, με το Παϊτακαράν στα ανατολικά.
Η επαρχία ήταν διοικητικά διαιρεμένη σε έντεκα διαμερίσματα ή καντόνια (αρμενικά: *գավառ*, μτγ. *γκαβάρ*):

* Χρακότ-Περόζ/Ροτεστάκ (αρμενικά: *Հրաքոտ–Պերոժ*),
* Βαρντανακέρτ (αρμενικά: *Վարդանակերտ*),
* Οβτινπορακάν-Μπαγκίνκ (αρμενικά: *Յոթնփորակյան Բագինք*),
* Μπαγάν-Ροτ/Ροτ-ι Μπαγά (αρμενικά: *Ռոտ-ի-Բաղա*),
* Αρός (αρμενικά: *Առոս*),
* Πιτσάν (αρμενικά: *Պիճան*),
* Χανί (αρμενικά: *Հանի*),
* Ατσί-Μπαγκαβάν (αρμενικά: *Աթշի–Բագավան*),
* Σπανταράν-Περόζ (αρμενικά: *Սպանդարան-Պերոժ*),
* Ορμίζντ-Περόζ (αρμενικά: *Որմիզդ-Պերոժ*),
* Κβοεκάν (αρμενικά: *Քոեկյանը*),
* Αλεβάν (αρμενικά: *Ալևան*).

Παραπομπές
----------

1. ↑  Dédéyan 2007, σελ. 43
2. ↑  Hewsen 2001, σελ. 102
3. ↑  (Αγγλικά) Redgate, Ann Elizabeth (2000). *The Armenians*. The Peoples of Europe. Οξφόρδη: Blackwell Publishing. σελ. 71. ISBN 0-631-22037-2.
4. ↑  (Αρμενικά) Harutyunyan, Babken (1986). *Փայտակարան [Paytakaran]*. Soviet Armenian Encyclopedia. **XII**. Ερεβάν: Αρμενική Ακαδημία Επιστημών. σελ. 301-302.
5. ↑  Hewsen 2001, σελ. 103

Πηγές
-----

* (Γαλλικά) Dédéyan, Gérard, επιμ. (2007). *Histoire du peuple arménien*. Τουλούζ: Éditions Privat. ISBN 978-2-7089-6874-5.
* (Αγγλικά) Hewsen, Robert H. (2001). *Armenia: A Historical Atlas*. Σικάγο και Λονδίνο: The University of Chicago Press. σελ. 341. ISBN 0-226-33228-4.


|  |  |
| --- | --- |
| 

|  |
| --- |
| * Πύλη:Αρμενία
 |

 |
Οι Προσήνεμες Νήσοι.
Οι **Προσήνεμες Νήσοι** (αγγλικά: *Windward Islands*) είναι ομάδα νησιών στις Δυτικές Ινδίες. Στα αγγλικά, ο όρος αναφέρεται στα νότια νησιά των Μικρών Αντιλλών. Προσήνεμα νησιά ονομάζονται όλα τα νησιά νότια της Ντομίνικα μέχρι το Τρινιντάντ. Βρίσκονται εκεί όπου η νοτιοανατολική Καραϊβική Θάλασσα συναντά το δυτικό Ατλαντικό Ωκεανό. Ενώ Υπήνεμες Νήσοι ονομάζεται το βόρειο τμήμα των Μικρών Αντιλλών.

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
--------------------

* Πολυμέσα σχετικά με το θέμα  Windward Islands στο Wikimedia Commons

  


|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
| Καθιερωμένοι όροι | 
* WorldCat
* VIAF: 80144928705754440233
* LCCN: sh85146967
* GND: 14590-7
* NKC: ge867172

 |

 |
Συντεταγμένες: 35°10′18.8″N 33°21′41.4″E﻿ / ﻿35.171889°N 33.361500°E﻿ / 35.171889; 33.361500

Ο **Πύργος Σιακόλα** είναι πολυώροφο κτίριο και ουρανοξύστης, ο οποίος ολοκληρώθηκε το 1959. Χτίστηκε από τον Κώστα Μαγκλή και παλαιότερα ήταν γνωστός ως **πύργος Μαγκλή**. Στο κτίριο στεγάζονται τα γραφεία της Γενικής Μηχανικής και Ελληνικής Μεταλλευτικής Εταιρείας. Βρίσκεται στην παλιά πόλη της Λευκωσίας και είναι το έκτο ψηλότερο κτίριο της πόλης, καθώς και το δέκατο τρίτο ψηλότερο κτίριο στην Κύπρο. Οι πρώτοι πέντε όροφοι καταλαμβάνονται από πολυκαταστήματα H&M. Στον 6ο όροφο υπάρχει μια καφετέρια που προσφέρει μια πανοραμική θέα της παλιάς πόλης. Ο 11ος όροφος έχει παρατηρητήριο και μουσείο με θέα σε όλη την πρωτεύουσα. Υπάρχουν τηλεσκόπια, κιάλια και ηχογραφημένο βίντεο για την ιστορία της πρωτεύουσας.

Μουσείο και παρατηρητήριο
-------------------------

Αυτό το μουσείο συνδυάζει ένα σύγχρονο μουσείο με θέα σε ολόκληρη την πόλη και βρίσκεται στον 11ο όροφο του πύργου Σιακόλα. Η έκθεση - μια συνεργασία με το Λεβέντειο Μουσείο Λευκωσίας και την Ομάδα Ντέμπενχαμς, δείχνει φωτογραφίες και περιγραφές της Παλιάς Λευκωσίας και πολύγλωσσο μαγνητοσκοπημένο βίντεο.

Παραπομπές
----------

1. ↑  The Architecture of the Cypriots during British Rule 1886-1960 page 323 by Costas Georghiou
2. ↑  «Shacolas Tower - Nicosia». *Cyprus Island* (στα Αγγλικά). 24 Νοεμβρίου 2018. Ανακτήθηκε στις 1 Ιανουαρίου 2019.
Συντεταγμένες: 43°36′N 20°30′E﻿ / ﻿43.600°N 20.500°E﻿ / 43.600; 20.500

Το όρος **Τρόγκλαβ** (σερβικά κυριλλικά: *Троглав*, σερβικά λατινικά: *Troglav*) είναι βουνό στα νοτιοδυτικά της Σερβίας. Κορυφή του αποτελεί το Κομ, το οποίο βρίσκεται σε υψόμετρο 1.177 μέτρων.

Το Τρόγκλαβ αποτελεί τμήμα του ορεινού όγκου του Στάρι Βλαχ, στις Δειναρικές Άλπεις.

Το Τρόγκλαβ βρίσκεται εντός του νοτιοδυτικού τμήματος της Κεντρικής Σερβίας, μεταξύ του Ίμπαρ, της Λοπάτνιτσα και της Μπορόσνιτσα. Εκτείνεται επί εκτάσεως της τάξης, περίπου, των 10 χιλιομέτρων. Πέραν του Κομ, σημαντικότερες κορυφές του συγκεκριμένου βουνού αποτελούν το Μπούτσιε (1.084 μέτρα) και η Πάβλοβσκα Λίβαντα (1.150 μέτρα).

Δείτε επίσης
------------

* Κατάλογος βουνών της Σερβίας

Παραπομπές
----------

1. 1 2  (Αγγλικά) «Dinaric Alps». *www.summitpost.org*. SummitPost. Ανακτήθηκε στις 15 Μαΐου 2009.
2. ↑  (Αγγλικά) «Troglav, Serbia and Montenegro». *www.traveljournals.net*. Ανακτήθηκε στις 15 Μαΐου 2009. [*νεκρός σύνδεσμος*]
3. ↑  (Σερβικά) «Planine». *www.kraljevo.com*. Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 4 Φεβρουαρίου 2020. Ανακτήθηκε στις 15 Μαΐου 2009.

|  |  |
| --- | --- |
| 

|  |
| --- |
| * Πύλη:Γεωγραφία
* Πύλη:Σερβία
 |

 |
Ο **Φλάβιος Παύλος**, λατιν.: *Flavius Paulus*, (άκμασε το 496) ήταν πολιτικός της Ανατολικής Ρωμαϊκής Αυτοκρατορίας.

Βιογραφία
---------

Ο Παύλος ήταν αδελφός του Αναστασίου Α'. Η οικογένειά του ήταν Ιλλυρική  και ήταν γιος του Πομπήιου (γενν. π. 410 ), ενός ευγενούς από το Δυρράχιο, και της Αναστασία Κωνσταντίνας (γενν. π. 410), Αρειανής και εκ πατρός δισεγγονής τού Ρωμαίου *Καίσαρα* Κωνστάντιου Γάλλου και της συζύγου του Κωνσταντίνας (κόρης του Ρωμαίου Αυτοκράτορα Κωνσταντίνου Α΄ του *Μεγάλου*). 

Το 496 διορίστηκε ύπατος χωρίς συνάδελφο. Νυμφεύτηκε τη Mάγκνα και απέκτησαν κόρη την Ειρήνη, που παντρεύτηκε τον ύπατο Φλάβιο Ολύβριο, μέλος του ευρύτερου Οίκου τού Θεοδοσίου Α΄.

Αναφορές σε πηγές
-----------------

1. ↑  Croke, Brian (2001). *Count Marcellinus and his chronicle*. Oxford University Press. σελ. 89. ISBN 978-0-19-815001-5. Ανακτήθηκε στις 12 Οκτωβρίου 2010.
2. ↑  Settipani, Christian, Continuite Gentilice et Continuite Familiale Dans Les Familles Senatoriales Romaines, A L'Epoque Imperiale, Mythe et Realite. Linacre, UK: Prosopographica et Genealogica, 2000. ILL. NYPL ASY (Rome) 03-983.

Βιβλιογραφία
------------

* Brian Croke, *Count Marcellinus και το χρονικό του*, Oxford University Press, 2001,(ISBN 0-19-815001-6), σελ. 89.
Συντεταγμένες: 55°49′11″N 37°36′42″E﻿ / ﻿55.81972°N 37.61167°E﻿ / 55.81972; 37.61167

Ο **Πύργος Οστάνκινο** (ρωσικά: Останкинская телебашня, Οστάνκινσκαγια τελεμπάσνια, ΔΦΑ [ɐˈstankʲɪnskəjə tʲɪlʲɪˈbaʂnʲə]) είναι πύργος τηλεόρασης και ραδιοφωνίας στη Μόσχα της Ρωσίας. Το όνομά του το έχει από την περιοχή της Μόσχας Οστάνκινο στην οποία βρίσκεται. Ο πύργος σχεδιάστηκε από τον Νικολάι Νικίτιν και κατασκευάστηκε για την πεντηκοστή επέτειο της Οκτωβριανής Επανάστασης. Ο Πύργος Οστάνκινο παραμένει η ψηλότερη ελεύθερα στεκόμενη κατασκευή στην Ευρώπη εδώ και 42 χρόνια.

Η κατασκευή ξεκίνησε το 1963 και ολοκληρώθηκε το 1967. Το ύψος του είναι 540 μέτρα. Ο πύργος ήταν η πρώτη ελεύθερα στεκόμενη (δηλαδή χωρίς επιπλέον υποστήριξη, π.χ. από καλώδια) κατασκευή που υπερέβη τα 500 μέτρα, ξεπερνώντας στο ύψος το Εμπάιαρ Στέιτ Μπίλντινγκ. Είχε αυτό το ρεκόρ για εννέα χρόνια, μέχρι που ολοκληρώθηκε το 1976 στο Τορόντο του Καναδά ο Πύργος CN, που ξεπέρασε το ύψος του Πύργου Οστάνκινο κατά 13,3 μέτρα. Ο Πύργος Οστάνκινο παρέμεινε η δεύτερη ψηλότερη ελεύθερα στεκόμενη κατασκευή του κόσμου για άλλα 31 χρόνια, μέχρι που το Μπουρτζ Χαλίφα ξεπέρασε το 2007 και τα δύο στο ύψος.

Παραπομπές
----------

1. ↑  en.wikipedia.org/wiki/Ostankino\_Tower.
2. ↑  *d:Q18914453*.
3. ↑  Πίνακας ΔΦΑ για τη Ρωσική γλώσσα - Таблица МФА для русского языка

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
--------------------

|  |  |
| --- | --- |
| Commons logoCommons logo | Τα Wikimedia Commons έχουν πολυμέσα σχετικά με το θέμα   **Πύργος Οστάνκινο** |

* Πύργος Οστάνκινο
* Επίσκεψη στον ΄Πύργο Οστάνκινο στο redpenguin.net
* BBC: Moscow's TV tower saved
* Ostankino Tower στο *Structurae*
* Ostankino Tower Above the Clouds στο EnglishRussia.com
* Ostankino Tele Tower στο Skyscraperpage.com
* Building Tallest Tower στο EnglishRussia.com

|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
| Καθιερωμένοι όροι | 
* NKC: ge1124086

 |

 |
Συντεταγμένες: 50°6′32″N 7°14′21″E﻿ / ﻿50.10889°N 7.23917°E﻿ / 50.10889; 7.23917

Ο **Πύργος Μέττερνιχ** (γερμ. *Burg Metternich*) είναι μεσαιωνικό κάστρο που βρίσκεται χτισμένο επάνω από την κοιλάδα του ποταμού Μοζέλα στο Μπάιλσταϊν στο κρατίδιο Ρηνανία-Παλατινάτο της Γερμανίας.

Κτίστηκε το 1120 ως αρχοντική κατοικία του ιππότη *Κράφτο φον Μπάιλσταϊν* (γερμ. *Crafto von Beyhelstein*), ενώ μνημονεύεται γραπτώς το 1268 ως κάστρο, και ιδιοκτησία του *Γιόχαν φον Μπράουνσχορν* (γερμ. *Johann von Braunshorn*), φεουδάρχη της Αρχιεπισκοπής της Κολωνίας. Το 1363 περιήλθε στην ιδιοκτησία των *Κούνο* και *Γκέρλαχ φον Βίννεμπουργκ*. Κατελήφθη από Σουηδούς και Ισπανούς στον τριακονταετή πόλεμο, αλλά έμεινε ανέπαφη χωρίς αξιόλογες φθορές. Μετά την έκλειψη της οικογένειας των *φον Βίννεμπουργκ* το κάστρο περιήλθε στην ιδιοκτησία των *Μέττερνιχ* το 1637, από τους οποίους πήρε και το όνομα. Καταστράφηκε το 1689 από τους Γάλλους και έκτοτε είναι ερείπιο. Σήμερα είναι ιδιοκτησία της οικογένειας *Σπρένγκερ-Χέρτζερ*.

Πηγές
-----

* Stefan Ulrich: *Arras, Beilstein, Bernkastel, Cochem und Thurandt. Beobachtungen an einigen Moselburgen.* *Burgen und Schlösser. Zeitschrift für Burgenforschung und Denkmalpflege.* 49, Heft 3, 2008, ISSN 0007-6201, S. 154–160.

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
--------------------

* Πολυμέσα σχετικά με το θέμα  Burg Metternich (Mosel) στο Wikimedia Commons
* Επίσημη ιστοσελίδα
* Παρουσίαση του κάστρου στο *burgenwelt.de*
* Παρουσίαση του κάστρου στο *burgenreich.de*

  


|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
| Καθιερωμένοι όροι | 
* VIAF: 236590264

 |

 |
Ο **Τρόιντεν Β΄**, πολων. Trojden II (1403/6 – 25 Ιουλίου 1427) από τον Οίκο των Πιαστ ήταν δούκας της δυτικής Μαζοβίας: Πουότσκ, Ράβα Μαζοβιέτσκα, Γκοστύνιν, Σοχάτσζεφ, Μπελζ (1426-27) μαζί με τους αδελφούς του.

Βιογραφία
---------

Ήταν ο τέταρτος γιος τού Σιεμόβιτ Δ΄ δούκα της δυτικής Μαζοβίας και της Αλεξάνδρας των Γκεντιμινιδών, κόρης τού Αλγκίρντας μεγάλου δούκα της Λιθουανίας.

Το 1424 παραβρέθηκε, μαζί με τους αδελφούς του Σιεμόβιτ Ε΄, Καζιμίρ Β΄ και Βλάντισλαφ Β΄, στους γάμους τού Λαδισλάου Β΄ Γιαγκελόν με την 3η σύζυγό του Σοφία των Χάλσχανυ. Το 1426 απεβίωσε ο πατέρας του και ο Τρόιντεν Β΄ και οι αδελφοί του αποφάσισαν να μην διαιρέσουν και εξασθενήσουν την πατρική κτήση, αλλά να κυβερνήσουν από κοινού. Άλλος λόγος ήταν ότι δεν είχαν καλή σχέση με τη μητέρα τους και θα έπρεπε, αν διαιρούσαν τη δυτική Μαζοβία, να της δώσουν το *μερίδιο της χήρας*.

Παρά την κατ' όνομα συγκυβέρνηση, οι αδελφοί διοίκησαν χωριστά. Έγγραφα τού Τρόιντεν Β΄ δείχνουν, ότι έλαβε το Πουότσκ. Το 1426 μετέβη στο Σαντόμιες και δήλωσε υποτέλεια, μαζί με τον Σιεμόβιτ Ε΄ και τον Βλαντίσλαφ Α΄, στον βασιλιά της Πολωνίας. Απεβίωσε το 1427 άγαμος και μάλλον τάφηκε στον καθεδρικό τού Πουότσκ.

Πηγές
-----

* O. Balzer: Genealogia Piastów, Kraków 1895, pp. 506–507.
* K. Jasiński: Rodowód Piastów mazowieckich, Poznań – Wrocław 1998, pp. 130–132.
* M. Wilamowski: Siemowit V, [in:] K. Ożóg, S. Szczur (ed.), Piastowie. Leksykon biograficzny, Kraków 1999, p. 310.
* M. Wilamowski: Trojden II, [in:] K. Ożóg, S. Szczur (ed.), Piastowie. Leksykon biograficzny, Kraków 1999, p. 318.


|  |  |
| --- | --- |
| CC-BY-SA Μετάφραση | Στο λήμμα αυτό έχει ενσωματωθεί κείμενο από το λήμμα Trojden II of Płock  της Αγγλικής Βικιπαίδειας, η οποία διανέμεται υπό την GNU FDL και την CC-BY-SA 4.0. (ιστορικό/συντάκτες). |
Συντεταγμένες: 8°37′S 125°40′E﻿ / ﻿8.617°S 125.667°E﻿ / -8.617; 125.667

| Remexio  Ρεμέξιο |
| --- |
|   |
|
| Συνταγμένες: | 8°37′S 125°40′E |
|
| Χώρα: | Ανατολικό Τιμόρ |
|
| Διαμέρισμα: | Αϊλέου |
|
| Πρωτεύουσα: | Ρεμέξιο |
|
| Πληθυσμός (2010): | 10.055 κάτ. |

Η **Ρεμέξιο** (πορτογαλικά και τετούμ: Remexio) είναι μια από τις τέσσερις επαρχίες του διαμερίσματος Αϊλέου, Ανατολικού Τιμόρ. Πρωτεύουσα είναι η Ρεμέξιο. Έχει πληθυσμό 10.055 κατοίκων (απογραφή 2010). Βρίσκεται στα κεντρο-δυτικά του Ανατολικού Τιμόρ, δυτικά της Λόρο Μούνου και δυτικά του Διαμερίσματος.

Διαιρείται σε 8 δήμους: Ακουμάου, Φαδαμπλόκο, Φατουράσα, Χαουτόο, Λιουράι, Μαουμέτα, Τουλατακεο και Φαϊσόι.

Γεωγραφία
---------

Η Ρεμέξιο συνορεύει στα βόρεια με το Ντίλι, στα νότια με τη Λεκιντόε, στα βορειοδυτικά με τη Λαουλάρα, στα νοτιοδυτικά με την Αϊλέου και στα ανατολικά με το Μανατούτο.

Δήμοι
-----

Το Ρεμέξιο διαιρείται σε 8 δήμους:

1. Ακουμάου
2. Φαδαμπλόκο
3. Φατουράσα
4. Χαουτόο
5. Λιουράι
6. Μαουμέτα
7. Τουλατακεο
8. Φαϊσόι

Δείτε επίσης
------------

* Αϊλέου

Παραπομπές
----------

1. ↑  «Ministry of State Administration and Territorial Management: District profile summary - Aileu». Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 18 Μαρτίου 2012. Ανακτήθηκε στις 6 Μαρτίου 2012.
**Μελανή** (ή **Μαύρη**) περίοδος της Πολιόχνης, της προϊστορικής πόλης που ανακαλύφθηκε στην ανατολική Λήμνο, κοντά στο χωριό Καμίνια, ονομάστηκε η πρώτη φάση της πόλης, η προαστική, που αντιστοιχεί στην περίοδο 3500-3200 π.Χ. σύμφωνα με τη χρονολόγηση της Ιταλικής Αρχαιολογικής Σχολής Αθηνών.

Αρχαιολογικές πληροφορίες
-------------------------

Η προαστική φάση της Πολιόχνης είναι μακρόχρονη και περιλαμβάνει πολλά στρώματα. Οι αγρότες και κτηνοτρόφοι κάτοικοί της ζουν σε μεγάλες ωοειδείς ή κυκλικές καλύβες διαμέτρου ως και 7 μ. οι οποίες ανακατασκευάστηκαν πολλές φορές πάνω σε πέτρινα θεμέλια. Ο οικισμός τους βρισκόταν στη μέση ενός λοφίσκου και είχε έκταση γύρω στα 5 στρέμματα.

Οι κάτοικοι κατασκευάζουν αγγεία σκουρόχρωμα, από τα οποία προέρχεται και το όνομα της περιόδου, διακοσμημένα με λεπτές γραμμές, που θυμίζουν ανάλογα μικρασιατικά. Δεν γνωρίζουν ακόμα το χαλκό. Τα εργαλεία τους είναι λίθινα και οστέινα και είναι αρκετά εξελιγμένα. Βρισκόμαστε στην τελευταία νεολιθική περίοδος, λίγο πριν από την εισβολή της νέας τεχνολογίας των μετάλλων.

Εκτός από τον οικισμό, κάτοικοι υπήρχαν και στη γύρω αγροτική περιφέρεια, όπως προκύπτει από τρεις φτωχικούς τάφους που βρέθηκαν το 1930-31 στην περιοχή *Δερματά* ή *Αγία Τριάδα*, κοντά στην Πολιόχνη. Χρονολογικά ανήκουν στο μεταίχμιο ανάμεσα στη μαύρη και στην κυανή περίοδο. Το ενδιαφέρον είναι ότι εντοπίστηκαν εκεί θραύσματα κυκλαδικών ειδωλίων από λευκό μάρμαρο, κάτι που δηλώνει πρώιμες επαφές με το νότιο Αιγαίο πριν από τη δημιουργία της Πολιόχνης.

Την ίδια περίοδο στην υπόλοιπη Λήμνο ανθρώπινη δραστηριότητα έχει εντοπιστεί μόνο στη Μύρινα και είναι ανάλογου πολιτισμικού επιπέδου. Η Τροία ακόμα δεν υπάρχει. Στην περιοχή της Τρωάδας υπάρχει μόνο ένα νεολιθικό χωριό στο σημερινό Kum Tepe.

Πηγές
-----

* «Η πόλη της Πολιόχνης», Υπουργείο Πολιτισμού, 1987.
* «Η Πολιόχνη και η Πρώιμη Εποχή του Χαλκού στο Βόρειο Αιγαίο - Poliochni e l’ Antica Eta del Bronzo nell’ Egeo Settentrionale», Πρακτικά Διεθνούς Συνεδρίου, Αθήνα 22-25 Απριλίου 1996, Scuola Archeologica Italiana di Atene, Πανεπιστήμιο Αθηνών, Αθήνα 1997.
* Θ. Μπελίτσου, Η Λήμνος και τα χωριά της, 1994.
* Θ. Μπελίτσου, Τα Καμίνια της Λήμνου, 2004.
**Πολιτοφυλακή** γενικά είναι ένας στρατός ή άλλη μάχιμη μονάδα που αποτελείται από μη επαγγελματίες μαχητές, πολίτες ενός έθνους ή υποκείμενους ενός κράτους ή κυβέρνησης που μπορεί να κληθούν να ενταχθούν σε μια εμπόλεμη κατάσταση, σε αντίθεση με μια τακτική στρατιωτική δύναμη, με επαγγελματικό πλήρους ωραρίου στρατιωτικό προσωπικό, ή ιστορικά, τα μέλη της μάχιμης αριστοκρατίας (π.χ. ιππότες ή σαμουράι). Ανίκανοι να πολεμήσουν ενάντια σε κατάλληλα εκπαιδευμένες και εξοπλισμένες επαγγελματικές δυνάμεις, είναι σύνηθες για τους πολιτοφύλακες να συμμετάσχουν σε ανταρτοπόλεμο ή άμυνα αντί να χρησιμοποιούνται για ανοικτές επιθέσεις και επιθετικές ενέργειες.

Ωστόσο, ξεκινώντας ήδη από τα τέλη του 20ου αιώνα, κάποιες πολιτοφυλακές (ιδιαίτερα επίσημα αναγνωρισμένες και επικυρωμένες από κυβέρνηση πολιτοφυλακές) να ενεργούν ως επαγγελματικές δυνάμεις, ενώ εξακολουθούν να είναι «μερικής απασχόλησης» ή «εφεδρικές» οργανώσεις. Για παράδειγμα, τα μέλη ορισμένων Εθνικών Φρουρών του Αμερικανικού Στρατού και μονάδων της Αεροπορικής Εθνικής Φρουράς θεωρούνται επαγγελματίες στρατιώτες και οι αεροπόροι, αντιστοίχως, καθώς έχουν εκπαιδευτεί να διατηρούν, και διατηρούν τα ίδια πρότυπα με τους "πλήρους απασχόλησης" (εν ενεργεία) ομολόγους τους. Ως εκ τούτου, αυτοί οι επαγγελματίες πολιτοφύλακες της Εθνικής Φρουράς των ΗΠΑ είναι κοινώς γνωστοί ως «πολίτες-στρατιώτες» ή «πολίτες-αεροπόροι". Η ιστορική οπτική είναι όταν τρεις ή περισσότεροι πολίτες συγκεντρώνονται για την κοινή άμυνα της χώρας ή κράτους τους, αποτελούν μια πολιτοφυλακή.

  


|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
| Καθιερωμένοι όροι | 
* WorldCat
* LCCN: sh85085315
* GND: 4169980-4
* NKC: ph119542

 |

 |
Η **Φουστάτ** (επίσης Φοστάτ, Αλ Φουστάτ, Μισρ αλ-Φουστάτ και Φουστάτ-Μισρ, Αραβικά: الفسطاط, Κοπτικά: Ⲫⲩⲥⲧⲁⲧⲱⲛ, γνωστή στα ελληνικά ως Φουστάτη), ήταν η πρώτη πρωτεύουσα της Αιγύπτου υπό την ισλαμική εξουσία. Κτίστηκε από τον μουσουλμάνο στρατηγό Αμρ ιμπν αλ-Ας ακριβώς μετά τη μουσουλμανική κατάκτηση της Αιγύπτου το 641 μ.Χ. και χαρακτηριζόταν από το Τζαμί του Αμρ, τον πρώτο ισλαμικό ναό που κτίστηκε στην Αίγυπτο και στην Αφρική.

Η πόλη έφτασε στο ζενίθ της ακμής της τον 12ο αιώνα, οπότε και είχε 200.000 πληθυσμό. Ήταν κέντρο της διοικητικής εξουσίας στην Αίγυπτο, μέχρι που εκδόθηκε διαταγή να πυρποληθεί το 1168 από τον ίδιο τον βεζίρη, Σαουάρ, για να προστατέψει τον πλούτο του από τα χέρια των Σταυροφόρων εισβολέων. Τα υπολείμματα της πόλης τελικώς απορροφήθηκαν από το κοντινό Κάιρο, που είχε κτιστεί στα βόρεια της Φουστάτ το 969 όταν οι Φατιμίδες κατέκτησαν την περιοχή και δημιούργησαν μια νέα πόλη ως βασιλικό κατάλυμα του χαλίφη. Η περιοχή παρέμεινε ερειπωμένη για αιώνες και χρησιμοποιούταν ως σκουπιδότοπος.

Σήμερα, η Φουστάτ αποτελεί τμήμα του Παλαιού Καΐρου, με λίγα μόνο κτίσματα να παραμένουν από τις μέρες που ήταν η πρωτεύουσα της χώρας. Πολλές αρχαιολογικές ανασκαφές έχουν αποκαλύψει τον πλούτο του θαμμένου υλικού στην περιοχή. Πολλά αρχαία αντικείμενα που ανευρέθησαν κατά τις αρχαιολογικές ανασκαφές εκτίθενται σήμερα στο Μουσείο Ισλαμικής Τέχνης του Καΐρου.

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
--------------------

* Πολυμέσα σχετικά με το θέμα  Fustat στο Wikimedia Commons

  


|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
| Καθιερωμένοι όροι | 
* WorldCat
* VIAF: 153791355
* LCCN: n99034064
* GND: 4225633-1
* BNF: cb12286766r (data)
* NKC: ge754026

 |

 |
Το **Παγκόσμιο Κλασικό του Μπέιζμπολ** (World Baseball Classic - WBC) αποτελεί μια διεθνή διοργάνωση του μπέιζμπολ, η οποία διεξήχθη για πρώτη φορά το έτος 2006. Διοργανώνεται από την Διεθνή Ομοσπονδία Μπέιζμπολ (IBAF). Συστάθηκε από την Major League Baseball (MLB), και την Οργάνωση των Αθλητών του Major League (MLBPA) και επίσης από άλλες διεθνείς οργανώσεις του αθλήματος. Η Ιαπωνία κατέκτησε το 2ο Παγκόσμιο Κλασικό του Μπέιζμπολ, στις 23 Μαρτίου του 2009, για δεύτερη συνεχή φορά.
Το WBC είναι το πρώτο διεθνές τουρνουά για εθνικές ομάδα με τη συμμετοχή επαγγελματιών παικτών από συλλόγους πρώτης κατηγορίας (major leagues) ανά τον κόσμο.

Αποτελέσματα
------------

|  |  |  |  |  |  |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| Χρονιά | Τόπος τελικού |  | Τελικός |  | Προκρίθηκαν μέχρι τον ημιτελικό |
| Πρωταθλητές | Αποτέλεσμα | Φιναλίστ | 3η θέση | 4η θέση |
| *2006*  | ΗΠΑΣαν Ντιέγκο | **Ιαπωνία Ιαπωνία**  | 10–6 | Κούβα Κούβα  | Νότια Κορέα Νότια Κορέα  | Δομινικανή Δημοκρατία Δομινικανή Δημοκρατία  |
| *2009* | ΗΠΑΛος Άντζελες | Ιαπωνία Ιαπωνία  | 5–3(F/Extra innings 10) | Νότια Κορέα Νότια Κορέα  | Βενεζουέλα Βενεζουέλα  |  ΗΠΑ |

Ιστορία
-------

Ο αγώνας μεταξύ ΗΠΑ και Κορέας, το 2006.
Η διοργάνωση ανακοινώθηκε το Μάιο του 2005. Στο πρώτο Παγκόσμιο Κλασικό έλαβαν μέρος 16 ομάδες σε ένα τουρνουά, οι οποίες επιλέχθηκαν λόγω του ότι κρίθηκαν ως οι χώρες με τους καλύτερους παίκτες του μπέιζμπολ στον κόσμο. Δεν υπήρξαν αγώνες ομίλων για πρόκριση. Οι ίδιες 16 ομάδες έλαβαν μέρος και στην επόμενη διοργάνωση του 2009

Παραπομπές
----------

|  |  |
| --- | --- |
| Commons logoCommons logo | Τα Wikimedia Commons έχουν πολυμέσα σχετικά με το θέμα   **Παγκόσμιο Κλασικό του Μπέιζμπολ** |

1. ↑  «World Basball Classic». Ανακτήθηκε στις 24 Μαρτίου 2009.
2. ↑  Schwarz, A. «Baseball World Cup set for '06». *ESPN.com*. Ανακτήθηκε στις 24 Φεβρουαρίου 2007.
3. ↑  «About 2006 World Baseball Classic: FAQ». Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 17 Μαΐου 2009. Ανακτήθηκε στις 21 Μαρτίου 2009.
4. ↑  «MLB Network announces World Baseball Classic broadcast schedule». Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 7 Μαρτίου 2009. Ανακτήθηκε στις 24 Μαρτίου 2009.
Το όνομα **Φούλντα** (Fulda), εκτός από την ομώνυμη πόλη και ένα ποτάμι της Γερμανίας, ανήκει επίσης σε γερμανική εταιρεία κατασκευής ελαστικών.

Ιδρύθηκε το 1900 παράγοντας ελαστικά με στόχο τις ασφαλείς επιδόσεις σε διάρκεια χρόνου, διατηρώντας εξαιρετική τη σχέση κόστους και οφέλους. Με μερίδιο αγοράς περίπου 10%, η Φούλντα είναι σήμερα μια από τις ηγετικές μάρκες στη Γερμανία, προσφέροντας μια σειρά προϊόντων υψηλής ποιότητας και αξιοπιστίας για επιβατικά, ελαφρά φορτηγά και αγροτικά οχήματα.

Τα προϊόντα Φούλντα παράγονται σε 13 εργοστάσια στην Ευρώπη. Σχεδόν 10.000.000 ελαστικά πωλούνται κάθε χρόνο σε όλο τον κόσμο.

Η εταιρεία Φούλντα απασχολεί περίπου 1800 εργαζόμενους και καλύπτει περίπου 10% του μεριδίου αγοράς στη Γερμανία, όπου η πρώτη εγκατάσταση παραγωγής της Φούλντα από μόνη της παράγει πάνω από 7 εκατομμύρια ελαστικά ετησίως.
Η **Ρεμπέκα Μονστρόλε Λίζεμπεργκ** (γεννημένη στις 13 Μαΐου 1981) είναι μία πρώην Σουηδή ηθοποιός που πρωταγωνίστησε στη σουηδική ταινία Fucking Åmål, το 1998.

Πρώτα χρόνια και καριέρα
------------------------

Η Ρεμπέκα γεννήθηκε στο Τούρινγκε της Σουηδίας από μια 18χρονη Σουηδή μητέρα, την Κριστίνα και έναν 24χρονο Φιλανδό πατέρα, τον Γύρκι. Οι γονείς της χώρισαν όταν ήταν ενός έτους. Στην ηλικία των 9 ετών, η Λίζεμπεργκ ξεκίνησε την καριέρα της ως ηθοποιός όταν κέρδισε ρόλο στη σειρά Sunes jul. Μεταξύ του 1993 και του 1997, ασχολήθηκε με το ερασιτεχνικό θέατρο, το οποίο συνέχισε μέχρι να παίξει ρόλο στην ταινία Närkontakt αργότερα το 1997. Την επόμενη χρονιά, έγινε γνωστή από την ταινία Λούκας Μούντισον Fucking Åmål (1998). Εγκατέλειψε το γυμνάσιο για να κάνει την ταινία, η οποία τελικά της κέρδισε τα βραβεία Γκουλντμπάγκε 1999 για την καλύτερη ηθοποιό, μαζί με την Αλεξάντρα Ντάλστρεμ.

Μετά τους ρόλους της στο Fucking Åmål και Sherdil, η Λίζεμπεργκ ξεκίνησε μαθήματα εκπαίδευσης ενηλίκων για να αποφοιτήσει από το γυμνάσιο. Ενώ σπούδαζε, πρωταγωνίστησε επίσης στη σχετικά επιτυχημένη ταινία Bear's Kiss, η οποία ήταν η πρώτη και μοναδική αγγλόφωνη ταινία της και μεταγλώττισε έναν χαρακτήρα στη σουηδική έκδοση της ταινίας 3D IMAX T-Rex: Back to the Cretaceous. Το 2002, ολοκλήρωσε τα μαθήματα εκπαίδευσης ενηλίκων και συνέχισε σπουδάζοντας ιατρική στο Ινστιτούτο Καρολίνσκα στη Στοκχόλμη, ένα από τα μεγαλύτερα ιατρικά πανεπιστήμια στην Ευρώπη .

Προσωπική ζωή
-------------

Η Λίζεμπεργκ σταμάτησε την ηθοποιία μετά την ταινία της Bear's Kiss (2002) και τώρα εργάζεται ως παιδίατρος.  Ζει στη Στοκχόλμη.

Φιλμογραφία
-----------

* (1991) Sunes jul (τηλεοπτικές σειρές)
* (1997) Närkontakt (ταινία μικρού μήκους)
* (1998) Längtans blåa blomma (τηλεοπτικές σειρές)
* (1998) Show Me Love ( σουηδικά: Fucking Åmål‎ )
* (1998) Lithivm (μόνο βοηθός παραγωγής)
* (1999) Där regnbågen slutar
* (1999) Sherdil
* (1999-2000) Eva & Adam (τηλεοπτικές σειρές)
* (2000) Skärgårdsdoktorn (τηλεοπτικές σειρές)
* (2000) Födelsedagen
* (2002) Bear's Kiss

Βραβεία και υποψηφιότητες
-------------------------

Παραπομπές
----------

1. ↑  «Identifiants et Référentiels». (Γαλλικά) *IdRef*. Agence bibliographique de l'enseignement supérieur. Ανακτήθηκε στις 11  Μαΐου 2020.
2. ↑  Ανακτήθηκε στις 24  Ιουνίου 2019.
3. ↑  «Rebecca Liljeberg». *Swedish Film Database*. Swedish Film Institute. Ανακτήθηκε στις 31 Ιανουαρίου 2010.
4. ↑  «Rebecka Liljeberg». *Filmbug*. Ανακτήθηκε στις 29 Σεπτεμβρίου 2013.
5. ↑  «Biography for Rebecka Liljeberg». *IMDb*. Ανακτήθηκε στις 29 Σεπτεμβρίου 2013.

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
--------------------

* Ρεμπέκα Λίλιεμπεργκ στην IMDb

  


|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
| Καθιερωμένοι όροι | 
* WorldCat
* VIAF: 90620380
* LCCN: nr2004013502
* ISNI: 0000 0001 2321 2645
* GND: 135726409
* SUDOC: 083225498
* BNF: cb150391316 (data)
* NKC: xx0098228
* BNE: XX4820483

 |

 |
Η **πτεριδίνη** είναι ετεροκυκλική αρωματική ένωση, το μόριο της οποίας προέρχεται από συμπύκνωση ενός δακτυλίου πυριμιδίνης με έναν δακτύλιο πυραζίνης. Η πτεριδίνη αποτελεί τη μητρική ένωση για δύο μεγάλες οικογένειες βιοχημικά σημαντικών ενώσεων, των πτερινών και των φλαβινών. Επίσης, ο μοριακός σκελετός της πτεριδίνης, όπως και της συγγενικής της δικυκλικής ένωσης κιναζολίνης, χρησιμοποιείται ως αφετηρία για τη σύνθεση πολλών φαρμάκων και φυσικών προϊόντων.

Σύνθεση
-------

Η πτεριδίνη και τα υποκατεστημένα παράγωγά της συντίθενται κυρίως με αντιδράσεις συμπύκνωσης μεταξύ 4,5-διαμινοπυριμιδινών και α-δικαρβονυλικών ενώσεων (αντίδραση Gabriel-Colman) ή 4-αμινο-5-νιτροζοπυριμιδινών και α-καρβονυλομεθυλενικών ενώσεων (αντίδραση Timmis). Για παράδειγμα, η μη υποκατεστημένη πτεριδίνη μπορεί να συντεθεί με συμπύκνωση 4,5-διαμινοπυριμιδίνης με γλυοξάλη:

Παράδειγμα αντίδρασης τύπου Timmis είναι η συμπύκνωση 4-αμινο-5-νιτροζοπυριμιδίνης με υποκατεστημένες α-αιθυλοκετόνες:

Παραπομπές
----------

1. ↑  J. M. Berg, L. Stryer, J. L. Tymoczko (2005) *Βιοχημεία*, Πανεπιστημιακές Εκδόσεις Κρήτης.
2. ↑  T. L. Lemke (2012) *Review of Organic Functional Groups: Introduction to Medicinal Organic Chemistry*, 5η έκδοση, Lippincott Williams & Wilkins.
3. ↑  D. J. Brown (1988) *The Chemistry of Heterocyclic Compounds, Vol. 24, Part 3. Fused Pyrimidines: Pteridines*, Wiley-Interscience.
4. ↑  Α. Albert, D. J. Brown, G. Cheeseman (1951) *Pteridine studies. Part I. Pteridine, and 2- and 4-amino- and 2- and 4-hydroxy-pteridines*, J. Chem. Soc. **1951** 474-485.
Ο **Χάρολντ Έλις** (γεννήθηκε στις 7 Οκτωβρίου 1970) είναι πρώην Αμερικανός επαγγελματίας καλαθοσφαιριστής. Ως σούτινγκ γκαρντ ύψους 1,96 μέτρων από το κολέγιο Μούρχαουζ, ο Έλις δεν επιλέχτηκε ποτέ από ομάδα του ΝΒΑ, αλλά κατάφερε να παίξει για 3 χρονιές στο ΝΒΑ.

Επαγγελματική σταδιοδρομία
--------------------------

Μετά από μία διετή θητεία με τους Κούαντ Σίτι Θάντερ του CBA, ο Έλις έπαιξε με τους Λος Άντζελες Κλίπερς από το 1993 έως το 1995. Στη συνέχεια πήγε στην Ευρώπη και στην Ελληνική Α1 Κατηγορία για να παίξει στον Άρη την περίοδο 1995–96 και στον Απόλλωνα Πάτρας τη χρονιά 1996–97. Στη συνέχεια επέστρεψε στο ΝΒΑ για να παίξει στους Ντένβερ Νάγκετς κατά τη διάρκεια της περιόδου 1997-98 .

Στην πορεία του στο ΝΒΑ, ο Έλις έπαιξε σε 145 αγώνες και σημείωσε συνολικά 840 πόντους. Στις 14 Ιανουαρίου 1994, σημείωσε υψηλό σταδιοδρομίας 29 πόντων ως μέλος των Κλίπερς απέναντι στους Μπόστον Σέλτικς .

Πορεία στην Εθνική Ομάδα
------------------------

Ο Έλις ήταν μέλος της εθνικής ομάδας ΗΠΑ, που κέρδισε το χρυσό μετάλλιο στο Αμερικανικό Πρωτάθλημα Καλαθοσφαίρισης της FIBA του 1993 .

Προπονητική πορεία
------------------

Ο Έλις ήταν συντονιστής/ανιχνευτής παιχτών για τους Ατλάντα Χοκς  για έξι χρόνια, πριν από την πρόσληψή του στις 23 Ιουνίου 2008 ως βοηθός προπονητή στον νεοπροσληφθέντα επικεφαλής προπονητή των Ντιτρόιτ Πίστονς, Μάικλ Κάρι.  Από το 2009 έως το 2012 ήταν ανιχνευτής παιχτών των Πίστονς. Το 2012, ο Έλις διορίστηκε διευθυντής επαγγελματικής ανίχνευσης για τους Ορλάντο Μάζικ .

Παραπομπές
----------

1. ↑  HAWKS: Harold Ellis Bio
2. ↑  Curry picks former Raptors coach Walker as one of assistants
3. ↑  «2012-13 Orlando Magic media guide» (PDF). Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο (PDF) στις 4 Μαρτίου 2016. Ανακτήθηκε στις 2 Απριλίου 2022.

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
--------------------

* Προφίλ Basketball-Reference.com
* Προφίλ Eurobasket.com
Ο **Πολιτισμός του Κοσσυφοπεδίου** αναφέρεται στον πολιτισμό του Κοσσυφοπεδίου και κυρίως των Αλβανών και Σέρβων. Περιλαμβάνει την αρχαία κληρονομιά, την αρχιτεκτονική, τη λογοτεχνία, τις εικαστικές τέχνες, τη μουσική, τον κινηματογράφο, τον αθλητισμό και την κουζίνα του Κοσσυφοπεδίου. Λόγω της ιστορίας και γεωγραφίας της περιοχής, αντιπροσωπεύει ένα μείγμα από διαφορετικές πολιτιστικές σφαίρες, κυρίως του δυτικού και ανατολικού πολιτισμού. 

Η κοινωνία του Κοσσυφοπεδίου έχει υποστεί σημαντικές αλλαγές κατά τους τελευταίους αιώνες, με μία από τις πιο αξιοσημείωτες αλλαγές να είναι η αύξηση του επιπέδου της κοσμικότητας. Η εθνική ταυτότητα περιστρέφεται περισσότερο γύρω από τη γλώσσα και τον πολιτισμό παρά τη θρησκεία.

Η χώρα κατέχει ένα από τους μεγαλύτερους πολιτιστικούς θησαυρούς της περιοχής. Ωστόσο, τουλάχιστον 571 καταγεγραμμένα αντικείμενα "δανείστηκαν" στη Σερβία το 1998 και άλλα 677 αρχαιολογικά ευρήματα δανείστηκαν το 1999, σε μια εποχή κατά την οποία η αυτονομία του Κοσσυφοπεδίου ήταν ντε φάκτο ανύπαρκτη. Τα αντικείμενα δεν επιστράφηκαν ποτέ μετά την ανεξαρτησία του Κοσσυφοπεδίου το 2008.

Δείτε επίσης
------------

* Πολιτισμός της Αλβανίας
* Πολιτισμός της Σερβίας

Παραπομπές
----------

1. ↑  «Freedom of Thought 2014 report (map)». Freedom of Thought. Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 10 Οκτωβρίου 2017. Ανακτήθηκε στις 7 Οκτωβρίου 2018.
2. ↑  Judah, Tim. "Albanians." Kosovo: What Everyone Needs to Know. Oxford: Oxford UP, 2008.
3. ↑
"Παγκόσμιος Πίνακας Κλήσεων" του 1853 sπου δείχνει τις σχετικές ώρες πριν την υιοθέτηση της παγκόσμιας ώρας
Η **παγκόσμια ώρα** ή **παγκόσμιος χρόνος** (**UT**) είναι ένα πρότυπο του χρόνου που βασίζεται στην περιστροφή της Γης. Είναι μια σύγχρονη συνέχεια της ώρας Γκρίνουιτς (GMT), δηλαδή, η μέση ηλιακή ώρα για τον πρώτο μεσημβρινό στο Γκρίνουιτς. Στην πραγματικότητα, η έκφραση "Universal Time" είναι ασαφής (όταν απαιτείται ακρίβεια καλύτερη από λίγα δευτερόλεπτα), καθώς υπάρχουν αρκετές εκδόσεις του, η πιο συχνά χρησιμοποιούμενη είναι συντονισμένη παγκόσμια ώρα (UTC) και UT1. Όλες αυτές οι εκδόσεις του UT, εκτός από την UTC, βασίζονται στην περιστροφή της Γης σε σχέση με μακρινά ουράνια αντικείμενα (άστρα και τα κβάζαρ), αλλά με προσαρμογές για να ταυτίζονται περισσότερο με την ηλιακή ώρα. Ο UTC βασίζεται στον διεθνή ατομικό χρόνο και με άλμα δευτερόλεπτων βρίσκεται σε όριο εκτροπής 0,9 δευτερόλεπτα από τον **UT1**.

Παραπομπές σημειώσεις
---------------------

1. ↑  Guinot 2011, σελ. S181.

Βιβλιογραφία
------------

* Guinot, Bernard (July 2011). «Solar time, legal time, time in use». *Metrologia* **48** (4): S181–S185. doi:10.1088/0026-1394/48/4/S08.

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
--------------------

* *Time Lord* by Clark Blaise: a biography of Sanford Fleming and the idea of standard time
Ένα φωσφορυλιομένο κατάλοιπο της σερίνης (αμινοξύ)
Γενικά **φωσφορυλίωση**, (phosphorylation), χαρακτηρίζεται η διαδικασία (χημική αντίδραση) κατά την οποία μία ή περισσότερες φωσφορικές ομάδες (φωσφορυλομάδα) **PO43-** προστίθενται σ΄ ένα μόριο.

Οι αντιδράσεις αυτές συμβαίνουν τακτικά στα βιολογικά συστήματα. Για παράδειγμα στην αναεροβική αναπνοή η γλυκόζη φωσφορυλιώνεται κατά τη γλυκόλυση. Η ADP φωσφορυλιώνεται σε ATP στο επίπεδο υποστρώματος, μέσω του συστήματος μεταφοράς ηλεκτρονίων (ETS). Πρόκειται για διαδικασίες κατά τις οποίες ένα μεγάλο μέρος ενέργειας που περικλείουν οι τροφές διατηρείται και γίνεται διαθέσιμη για το κύτταρο οπότε και ονομάζεται *οξειδωτική φωσφορυλίωση*.  
 
Στα Φυτά η διαδικασία μετατροπής της φωτεινής ενέργειας σε χημική, κατά την οποία παράγεται η ATP, ονομάζεται φωτοφωσφορυλίωση.

* Η φωσφορυλίωση δεν θα πρέπει να συγχέεται με την φωσφορόλυση που αφορά άλλο είδος χημικής αντίδρασης.

Δείτε επίσης
------------

* Κύκλος του Κάλβιν
* Αντιδράσεις φωτός

Παραπομπές
----------

1. ↑  J. M. Berg· J. L. Tymoczko· G. J. Gatto· L. Stryer (2018). *Βιοχημεία*. Πανεπιστημιακές Εκδόσεις Κρήτης. σελ. 74. [*νεκρός σύνδεσμος*]

Βιβλιογραφία
------------

* Λεξικό Βιολογίας Collins, σ. 700 - Εκδόσεις Ι. Φλώρος - Αθήνα
Ο **Ρεμίσμουνδ** ή **Ριμίσμουνδ**, λατιν.: *Remismund, Rimismund*, (απεβ. το 469) ήταν ο Σουηβός βασιλιάς της Γαλισίας από το π. 464 μέχρι το τέλος του.

Βιογραφία
---------

Σύμφωνα με τον Ισίδωρο της Σεβίλλης, ο Ρεμίσμουνδ ήταν γιος του Μάλδρα.  Η πρώιμη σταδιοδρομία του Ρεμίσμουδ ήταν ως πρεσβευτής μεταξύ της Γαλιαίας και της Γαλατίας, το οποίο ταξίδι έκανε αρκετές φορές.  Μετά από μία μεσοβασιλεία περίπου τεσσάρων ετών (460 – 464), κατά τη διάρκεια της οποίας οι Σουηβοί που είχαν αναγνωρίσει προηγουμένως τον Mάλδρα ως βασιλιά οδηγήθηκαν από τον Φρούμαρ και εκείνοι που είχαν αναγνωρίσει τον Φράμτα ακολούθησαν τον Ριχίμουνδ, ενώ και οι δύο ηγέτες τους πολεμούσαν για τον θρόνο, ο Ρεμίσμουνδ, επιστρέφοντας από μία των πρεσβειών του, επέτυχε να αναγνωρίσει τον εαυτό του ως βασιλιά ενός ενοποιημένου λαού των Σουηβών.  Αυτό συνέβη μετά το τέλος του Φρούμαρ, αλλά οι μελετητές δεν είναι σίγουροι για τη σημασία αυτής της δήλωσης.  Είχε γίνει ο Φρούμαρ μοναδικός βασιλιάς; Ή μήπως ο Ρεμίσμουνδ διαδέχθηκε αρχικά τον Φρούμαρ μόνο σε μέρος του έθνους των Σουηβών; Επιπλέον, ο Ρεμίσμουνδ ταυτίζεται μερικές φορές με τον Ριχίμουνδ. 

Ο Ρεμίσμουνδ επιβεβαιώθηκε στη βασιλεία, όταν ο Βησιγότθος μονάρχης Θεοδώριχος Β' του έστειλε δώρα, συμπεριλαμβανομένων όπλων, και μόα Γότθα πριγκίπισσα ως σύζυγο.  Η εμπλοκή του Θεοδώριχου Β΄ στη διαδοχή του Ρεμίσμουνδ, ωστόσο, έχει μεγαλοποιηθεί από τον Ιορδάνη, ο οποίος ισχυρίζεται, ότι αφού ο Γότθος βασιλιάς κατέστειλε την εξέγερση και τον σφετερισμό του Aϊούλφ, επέτρεψε στους Σουηβούς να εκλέξουν έναν δικό τους βασιλιά, και αυτοί επέλεξαν τον Ρεμίσμουνδ.  Το 466, κατόπιν εντολής του Υδάτιου, ο Θεοδώριχος Β΄ έστειλε έναν απεσταλμένο, τον Σάλλα, στην αυλή του Ρεμίσμουνδ.  Ο Ρεμίσμουνδ μπορεί να έστειλε κάποιο Παλαγόριο, έναν ευγενή Γαλισιανό, ως απεσταλμένο στον Θεοδώριχο Β΄, αλλά είναι πιθανό ο Παλαγόριος να πήγε σε ιδιωτική αποστολή. 

Το 465 λεηλάτησε την Κοΐμπρα ή Κονιβρίγα και το 468 την κατέστρεψε, λεηλατώντας τα αγαθά μίας οικογένειας ευγενών, που ονομαζόταν Καντάβροι.  Το 469 η πόλη της Λισαβόνας προδόθηκε στους Σουηβούς από έναν εντόπιο Ρωμαίο, που ονομαζόταν Λουσίδιος. Επίσης το 469 ο Ρεμίσμουνδ ξεκίνησε διαπραγματεύσεις με τον Ρωμαίο Αυτοκράτορα Ανθέμιο μέσω μίας μεγάλης πρεσβείας των Σουηβών με επικεφαλής τον Λουσίδιο. 

Το 466 ζήτησε έναν Αρειανό ιεραπόστολο από τη Γοτθική αυλή και έλαβε τον Αίαντα, έναν Γαλάτη, ο οποίος προσηλύτισε τους Σουηβούς ευγενείς και ίδρυσε μία Αρειανή Εκκλησία στη Γαλισία.

Πηγές
-----

* Arias, Jorge C. "Identity and Interactions: The Suevi and the Hispano-Romans." University of Virginia: Spring 2007.
* Thompson, E. A. *Romans and Barbarians: The Decline of the Western Empire*. Madison: University of Wisconsin Press, 1982. (ISBN 0-299-08700-X).

Σημειώσεις
----------

1. ↑  Αλφόνσος Ι΄ της Καστίλης: (Μεσαιωνική ισπανική γλώσσα) *Estoria de España*. digibug.ugr.es/bitstream/handle/10481/55381/visigodosI.pdf?sequence=1&isAllowed=y#page=179&zoom=auto,-219,181.
2. ↑  Thompson, 218.
3. 1 2 3 4  Thompson, 167.
4. 1 2  Thompson, 168.
5. ↑  Thompson, 190.
6. 1 2  Thompson, 209.
7. ↑  Thompson, 201.
8. ↑  Arias, 21.
Δομή φωσφοράνιο με γενικό τύπο PR5.
Τα **φωσφοράνια** (πλήρης ονομασία κατά IUPAC **λ5-φωσφίνη**, αγγλικά: *phosphorane*) είναι μια σειρά ανόργανων και οργανικών χημικών ενώσεων, του πεντασθενούς φωσφόρου, με γενικό τύπο **PR5**. Το «μητρικό» υδρίδιο φωσφοράνιο (PH5) είναι (προς το παρόν) υποθετική ένωση, αλλά το πενταφαινυλοφωσφοράνιο (PhP5), είναι σταθερό.

Τα φωσφοράνια υιοθετούν μοριακή γεωμετρία τριγωνικής διπυραμίδας, που περιέχει δυο (2) «αξονικούς» και τρεις (3) «ισημερινούς» δεσμούς, με το άτομο του φωσφόρου στο κέντρο. Οι υπερσθενικοί δεσμοί περιγράφηκαν με την εμπλοκή και μη δεσμικών μοριακών τροχιακών, όπως ομοίως συμβαίνει και με το συγγενικό (δομικά) πενταφθοριούχο φωσφόρο (PF5).

Υπάρχουν και φωσφοράνια με γενικό τύπο **R3P=CR2**. Είναι πιο συνηθισμένα και πιο σημαντικά. Περιέχουν διπλό δεσμό φωσφόρου άνθρακα (P=C). Αυτές οι ενώσεις (δηλαδή τα φωσφοράνια με γενικό τύπο R3P=CR2) χρησιμοποιήθηκαν ως αντιδραστήρια στην αντίδραση Βίτινγκ (*Wittig reaction*). Παράδειγμα φωσφοράνιου με γενικό τύπο R3P=CR2 αποτελεί το μεθυλενοτριφαινυλοφωσφοράνιο (Ph3P=CH2). Τα φωσφοράνια (αυτά) υιοθετούν τετραεδρική μοριακή γεωμετρία, με το άτομο του φωσφόρου στο κέντρο και θεωρούνται, επίσης, ότι είναι μια από τις ταυτομερείς μορφές των υλιδίων (R3P+-−CR2). Π.χ:

Τέλος, στα φωσφοράνια ταξινομούνται και ετεροκυκλικές ενώσεις, αν αυτές περιέχουν πεντασθενή φωσφόρο σε ετεροκυκλικό δακτύλιο.

Δείτε επίσης
------------

* Οργανικές ενώσεις με φωσφόρο
* Φωσφίνη

Αναφορές
--------

1. ↑  *A Guide to Organophosphorus Chemistry* Louis D. Quin **2000** John Wiley & Sons ISBN 0-471-31824-8
2. ↑  G. L. Miessler and D. A. Tarr "Inorganic Chemistry" 3rd Ed, Pearson/Prentice Hall publisher, ISBN 0-13-035471-6.
Το **Πολιτσάν** (αλβανικά: *Poliçan*‎ ή *Poliçani*) είναι πόλη και δήμος που βρίσκεται στη νότια κεντρική Αλβανία. Δημιουργήθηκε κατά τη μεταρρύθμιση της τοπικής αυτοδιοίκησης του 2015 με τη συγχώνευση των πρώην δήμων Βερτόπ, Πολιτσάν και Τερπάν, που έγιναν δημοτικές ενότητες. Η έδρα του δήμου είναι η πόλη Πολιτσάν. Ο συνολικός πληθυσμός είναι 10.953 (απογραφή 2011) και η συνολική έκταση 272,02 χλμ2. Ο πληθυσμός του πρώην δήμου κατά την απογραφή του 2011 ήταν 4.318 κάτοικοι. Ιστορικά, το Πολιτσάν ανήκε στην επαρχία του Μπεράτ, εκτός από την περίοδο 1978-1991, όταν η πόλη προσαρτήθηκε στο Σκραπάρ λόγω πολιτικής πίεσης από το καθεστώς εκείνης της εποχής. Ιδρύθηκε ως βιομηχανικό κέντρο.

Γεωγραφία
---------

Η πόλη βρίσκεται 256 μ. πάνω από την επιφάνεια της θάλασσας, αλλά η γειτνίαση με τον ποταμό Οσούμ προσδίδει ένα τυπικό μεσογειακό κλίμα. Το Πολιτσάν περιβάλλεται από αρκετούς λόφους, από τους οποίους προέρχεται το όνομα του.

Ιστορία
-------

Η πόλη χτίστηκε τη δεκαετία του 1960 από την κομμουνιστική κυβέρνηση με σκοπό τη δημιουργία μιας βιομηχανικής πόλης για την παραγωγή όπλων και πυρομαχικών. Θεωρούνταν «πόλη φάντασμα» για μεγάλο διάστημα μιας και λίγα στοιχεία είχαν γίνει γνωστά για αυτή για λόγους ασφαλείας.

Οικονομία
---------

Η οικονομία της πόλης επικεντρώνεται στη βιομηχανία όπλων, αν και η κατάρρευση του κομμουνιστικού καθεστώτος το 1990 προκάλεσε τη μείωση της παραγωγής. Ο βιομηχανικός τομέας εκπροσωπείται επίσης μέσω ενός μικρού εργοστασίου παραγωγής μπίρας. 

Στις γεωργικές δραστηριότητες περιλαμβάνονται η καλλιέργεια σιταριού, καλαμποκιού, φασολιών και λαχανικών. 

Στους γύρω λόφους καλλιεργούνται επίσης ελιές, κάστανα, καρύδια, σύκα, κεράσια και σταφύλια. Τα σταφύλια καλλιεργούνται κυρίως για την παραγωγή ρακής.

Αξιοσημείωτοι κάτοικοι
----------------------

* Αλέξανδρος Κούρος, ποδοσφαιριστής

Παραπομπές
----------

1. ↑  (Αγγλικά) *GeoNames*. 2005. 781979.
2. ↑  Νόμος 115/2014 Αρχειοθετήθηκε 2015-09-24 στο Wayback Machine.
3. ↑  «Albania: Division (Municipalities and Municipal Units) - Population Statistics, Charts and Map». *www.citypopulation.de*. Ανακτήθηκε στις 12 Ιουνίου 2019.
4. ↑  Αποτελέσματα απογραφής 2011 Αρχειοθετήθηκε 2016-03-03 στο Wayback Machine.
5. ↑  Abrahams, Fred (2015). *Modern Albania: From Dictatorship to Democracy in Europe*. New York: NYU Press. σελ. 204. ISBN 9780814705117.
Στην ελληνική μυθολογία με το όνομα **Χάρμος** είναι γνωστός ένας γιος του Αρισταίου και της Αυτονόης, της κόρης του Κάδμου. Επομένως ο Χάρμος ήταν εγγονός του θεού Απόλλωνα (από την πλευρά του πατέρα του) και πρώτος εξάδελφος του θεού Διονύσου (από την πλευρά της μητέρας του). 

Αδελφοί του Χάρμου, ο οποίος γεννήθηκε και έζησε στη Βοιωτία, ήταν ο Ακταίωνας και ο Καλλίκαρπος.

Παραπομπές
----------

1. 1 2  «ARISTAEUS (Aristaios) - Greek God of Cheesemaking, Beekeeping & Olive-Growing». *www.theoi.com*. Ανακτήθηκε στις 17 Μαΐου 2023.
2. 1 2  «Διόδωρος ο Σικελιώτης, Ιστορική Βιβλιοθήκη, Βιβλίο Δ', κεφ. 82 - Βικιθήκη». *el.wikisource.org*. Ανακτήθηκε στις 17 Μαΐου 2023. γεννῆσαι δ’ ἐν αὐτῇ δύο παῖδας, Χάρμον καὶ Καλλίκαρπον.

Πηγές
-----

* Emmy Patsi-Garin: *Επίτομο λεξικό Ελληνικής Μυθολογίας*, εκδ. οίκος «Χάρη Πάτση», Αθήνα 1969, σελ. 704
Ο **Ρεζά Παχλαβί** (περσικά: *رضا پهلوی‎*) είναι ο διάδοχος του θρόνου του πρώην Αυτοκρατορικού Κράτους του Ιράν και o επικεφαλής του Οίκου των Παχλαβί, καθώς είναι ο πρωτότοκος γιος του Σάχη Μοχάμεντ Ρεζά Παχλαβί και της Σαχμπανού Φαράχ Παχλαβί.

Ο Παχλαβί είναι ο ιδρυτής και ηγέτης του αποκαλούμενου Εθνικού Συμβουλίου του Ιράν, μιας εξόριστης αντιπολιτευτικής ομάδας. Αποτελεί ηγετική μορφή ανάμεσα σε εκείνους που επικρίνουν το θεοκρατικό καθεστώς του Ιράν, όμως στερείται οργανωμένων υποστηρικτών στο Ιράν, καθώς εκεί απαγορεύεται κάθε μοναρχικό κίνημα. Έχει, επίσης, περιγραφεί ότι έχει «λίγα κοινά με τους διανοούμενους και τους σπουδαστές που αποτελούν τον πυρήνα του ιρανικού μεταρρυθμιστικού κινήματος».

Όντας διάδοχος του Ιράν, ο Ρεζά Παχλαβί εγκατέλειψε τη χώρα σε ηλικία 17 ετών, προκειμένου να εκπαιδευτεί στην Αεροπορική Βάση Ριζ του Τέξας, δύο χρόνια πριν από την λεγόμενη Ιρανική Επανάσταση.

Το 2011 ονομάστηκε ως το Ιρανικό Πρόσωπο της Χρονιάς από μία διαδικτυακή δημοσκόπηση, που διεξήγαγε το Ράδιο Farda και περιλάμβανε χιλιάδες Ιρανούς ερωτηθέντες τόσο εντός όσο και εκτός του Ιράν. Το Νοέμβριο του 2014 προχώρησε στην ίδρυση του δικού του τηλεοπτικού και ραδιοφωνικού σταθμού, του αποκαλούμενου OfoghIran.

Παραπομπές
----------

1. ↑
2. ↑
3. ↑
4. ↑
5. ↑  Kenneth M. Pollack, Daniel L. Byman, Martin S. Indyk, Suzanne Maloney (2009). "Toppling Tehran". Which Path to Persia?: Options for a New American Strategy toward Iran. Saban Center for Middle East Policy. Brookings Institution. σελ. 108. ISBN 9780815703792.
6. ↑
7. ↑
8. ↑  «Αρχειοθετημένο αντίγραφο». Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 6 Νοεμβρίου 2016. Ανακτήθηκε στις 2 Ιανουαρίου 2018.
Το **πτερύγιο ωτός** σχηματίζεται από σκελετό από ελαστικό χόνδρο, ο οποίος περιβάλλεται από δέρμα και απουσιάζει από το κάτω άκρου του πτερυγίου, το λοβίο. Η έξω επιφάνεια του κατά το πρόσθιο χείλος του ΕΑΠ εμφανίζει τον τράγο προς τα κάτω δε και πίσω από αυτόν τον αντίτραγο, από τον οποίο χωρίζεται με τη μεσοτράγια εντομή. Η περιφέρεια του πτερυγίου σχηματίζει την έλικα και επί τα ενός της την ανθέλικα, καταλείποντας μεταξύ τους τη σκαφοειδή αύλακα. 

Πίσω από την είσοδο του ΕΑΠ σχηματίζεται κοιλότητα που ονομάζεται κόγχη. Η κόγχη διαιρείται από το πρόσθιο άκρο της έλικας, το σκέλος της έλικας, σε δύο τμήματα, τη κύμβη προς τα πάνω και την κοιλότητα της κόγχης προς τα κάτω. Η νεύρωση του πτερυγίου προέρχεται από το προσωπικό νεύρο και αισθητικά από το ωτοκροταφικό και το μείζον ωτιαίο νεύρο. Η αγγείωση γίνεται με την πρόσθια ωτιαία αρτηρία, καθώς και κλάδους της οπίσθιας ωτιαίας και της ινιακής αρτηρίας. 

Η λειτουργία του συνίσταται στη συλλογή ακουστικών κυμάτων.

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
--------------------

|  |  |
| --- | --- |
| Commons logoCommons logo | Τα Wikimedia Commons έχουν πολυμέσα σχετικά με το θέμα   **Πτερύγιο ωτός** |
Αυτό το λήμμα αφορά το ναρκαλιευτικό του ΒΝ.  Για το ατμόπλοιο που ναυάγησε το 1947, δείτε: Ε/Γ Χειμάρρα.  

Το Ελληνικό πολεμικό πλοίο **Χειμάρρα N/K 1** ήταν ξύλινο ναρκαλιευτικό τύπου MMS (πρώην *MMS 1* ή *1501*). Ήταν ένα από τα 8 όμοια σκάφη που παραχωρήθηκαν στο Ελληνικό Βασιλικό Ναυτικό το 1945 από το Βρετανικό Βασιλικό Ναυτικό για την εκτέλεση του μεγάλου τότε προγράμματος ναρκαλιείας των ελληνικών θαλασσών που άρχισε το 1946. Ήταν όμοιου τύπου με τα Αργυρόκαστρο, Κορυτσά, Μύκονος, Σύρος ΙΙΙ, Τεπελένι, Τήνος και Άνδρος. Μετά το πέρας των εργασιών το 1952 επεστράφη στο Βρετανικό Ναυτικό.

Είχε εκτόπισμα 250 τόνων, μήκος 36 μέτρα, πλάτος 3,9 και βύθισμα 2,35 μέτρα. Έφερε 2 κύριες μηχανές Ντίζελ, ισχύος 250 ίππων εκάστη (συνολική ισχύς 480 ίπποι), που του έδιναν ταχύτητα 9-10 κόμβων. Ο οπλισμός του σκάφους περιελάμβανε 2 αντιαεροπορικά πυροβόλα των 20 χιλιοστών και 2 πολυβόλα. Επίσης έφερε εγκατεστημένο πλήρη εξοπλισμό μαγνητικής ναρκαλιείας. Το πλήρωμά του ήταν 20 άνδρες.