recursal/SuperWikiNEXT-32B huggingface dataset:
Με την ονομασία **Κλουκινοχώρια** ή και *Κλουκίνες* ή *Χωριά της Νωνάκριδος* είναι γνωστό ένα σύνολο χωριών της πρώην Επαρχίας Καλαβρύτων στην ορεινή Αχαΐα. Τα χωριά αυτά είναι: η Αγία Βαρβάρα, το Αγρίδι, ο Σόλος, το Μεσορρούγι, η Περιστέρα, η Ζαρούχλα, τα Χαλκιάνικα και το Βουνάκι. 

Στα όρια της περιοχής βρίσκεται η Νεραϊδόραχη (2.340 μ.) -μία από τις υψηλότερες κορυφές του Χελμού- και τα Ύδατα της Στυγός.

Ιστορία
-------

Η ονομασία "Κλουκινοχώρια" ("Κλουκίνες") προέρχεται από την εποχή της Φραγκοκρατίας, όπου η περιοχή και τα χωριά γύρω από την Ακράτα και στον δρόμο προς τα Καλάβρυτα που είναι κτισμένα στους πρόποδες του Χελμού ήταν φέουδο του Λατίνου αρχιεπίσκοπου Πάτρας. Πρώτος αρχιεπίσκοπος της Βαρωνίας της Πάτρας ήταν ο Αντέλμος του Κλουνύ και του δόθηκαν φέουδο το 1204 αυτός έπειτα παραχώρησε τα χωριά στο Αβαείο του Κλουνύ όπου από το όνομά της ονομάστηκαν Κλουκινοχώρια. Η ονομασία "Χωριά της Νωνάκριδος" προέρχεται από της αρχαία πόλη Νωνάκριδα που βρισκόταν στην περιοχή.

Φημισμένοι υπήρξαν οι "καλαβρυτινοί μάστοροι" από τα χωριά της περιοχής, οι οποίοι όμως ήδη από το 1890 είχαν χάσει την παλιά τους αίγλη. Τα Κλουκινοχώρια είχαν αρχίσει να ερημώνουν με τη μόνιμη εγκατάσταση των κατοίκων τους στα παραλιακά και πιο εύφορα μέρη της Αχαΐας λόγω των περισσότερων επιλογών και διεξόδων στις προσοδοφόρες αγροτικές καλλιέργειες απ' ό,τι τους παρείχε ο βίος στον ορεινό χώρο. Μέσα σε αυτό το κλίμα οι φημισμένοι μάστοροι της περιοχής εγκατέλειψαν και αυτοί την περιοχή τους και έγιναν εργάτες γης, αφού οι "λαγκαδινοί μάστοροι" ήταν αυτοί που επιλέγονταν περισσότερο πια ως παραδοσιακοί κτίστες.

Δείτε επίσης
------------

* Δήμος Νωνάκριδος

Παραπομπές
----------

1. ↑  Κωνσταντινόπουλος 1987, σελ. 105-111.

Πηγές
-----

* Χρήστος Γ. Κωνσταντινόπουλος, *Η μαθητεία στις κομπανίες των χτιστών της Πελοποννήσου*, Ιστορικό Αρχείο Ελληνικής Νεολαίας/Γενική Γραμματεία Νέας Γενιάς, Αθήνα 1987. (ιδίως το 6ο κεφάλαιο, σελ. 105-117)
* Βασίλης Χριστόπουλος, *Αχαΐα*, σειρά: "Ελληνική Παραδοσιακή Αρχιτεκτονική", εκδ. Μέλισσα, Αθήνα 1984.

Βιβλιογραφία
------------

* Θεόδωρος Η. Λουλούδης, *Αχαΐα. Οικισμοί, οικιστές, αυτοδιοίκηση*, Νομαρχιακή Επιχείρηση Πολιτιστικής Ανάπτυξης Ν.Α. Αχαΐας, Πάτρα 2010.

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
--------------------

* Φάνης Ζουρόπουλος, «Κλουκινοχωρίτες και Βαρβαρίτες!... Οι λαϊκοί χτίστες της Αχαΐας», tovimatisaigialeias.gr. 16 Σεπτεμβρίου 2017. Ανακτήθηκε: 04/10/2017.
* Νίκος Κυριαζής, «Παραδοσιακή αρχιτεκτονική - Πετροπελεκητάδες και τα «Μαστοροχώρια» των Καλαβρύτων», kalavrytanews.com. Ανακτήθηκε: 11/04/2016.
* Τουριστικός οδηγός Νομού Αχαΐας - Παραδοσιακή αρχιτεκτονική, nea.gr. Ανακτήθηκε από το αρχειοθετημένο πρωτότυπο: 18/09/2016.
Το **διυδρίδιο του πλουτωνίου** είναι η χημική ένωση με τον τύπο H2Pu. Είναι το ένα από τα δύο χαρακτηριστικά υδρίδια του πλουτωνίου, το άλλο είναι το PuH3. Το H2Pu είναι μη-στοιχειομετρικό με μια ευρεία σύνθεση απο H2Pu - H2,7Pu. Επιπρόσθετα μετασταθερές στοιχειομετρίες με περίσσεια υδρογόνου (H2,7Pu - H3Pu) μπορούν να παραχθούν. Το υδρίδιο του πλουτωνίου έχει κυβική κρυσταλλική δομή. Παράγεται άμεσα από τα στοιχεία του σε 1 atm σε θερμοκρασία 100 - 200°C :

Pu + H2 → PuH2

Έρευνες για την αντίδραση του μέταλλου πλουτωνίου με υγρό αέρα στην θερμοκρασία των 200 - 350°C έδειξε την παρουσία κυβικού υδριδίου του πλουτωνίου στην επιφάνεια μαζί με Pu2O3, PuO2 και ενός υψηλότερου οξειδίου προσδιορισμένου από περίθλαση ακτίνων-Χ και από ακτίνες φωτοηλεκτρονίων φασματοσκοπίας ως μικτής φάσης σθένους PuIV3−xPuVIxO6+x. Διερεύνηση της αντίδρασης που εκτελείται χωρίς θέρμανση υποδηλώνει ότι η αντίδραση του Pu και του υγρού αέρα που παράγει PuO2 και υψηλότερου οξειδίου μαζί με το προσροφημένο υδρογόνο, το οποίο ενώνεται καταλυτικά με το Ο2 για να σχηματίσει νερό .

Το Διυδρίδιο του πλουτωνίου στην επιφάνεια του υδριδιωμένου πλουτωνίου δρα ως καταλύτης για την οξείδωση του μετάλλου με την κατανάλωση των O2 και N2 από τον αέρα .

Παραπομπές
----------

1. 1 2 3  Gerd Meyer, 1991, Synthesis of Lanthanide and Actinide Compounds Springer, ISBN 0-7923-1018-7.
2. ↑  J. L. Stakebake, D. T. Larson, J. M. Haschke: Characterization of the Plutonium-water Reaction II: Formation of a Binary Oxide containing Pu(VI), Journal of Alloys and Compounds, 202, 1–2, 1993, 251–263, doi:10.1016/0925-8388(93)90547-Z.
3. ↑  J. M. Haschke, T. H. Allen, L. A. Morales: Surface and Corrosion Chemistry of Plutonium, Los Alamos Science, 2000, 252.
4. ↑  John M. Haschke Thomas H. Allen: Plutonium Hydride, Sesquioxide and Monoxide Monohydride: Pyrophoricity and Catalysis of Plutonium Corrosion, Journal of Alloys and Compounds, 320, 1, 2001, 58–71, doi:10.1016/S0925-8388(01)00932-X.

|  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| 

| π • σ • ε
Ενώσεις πλουτωνίου |
| --- |
|  |
| Ενώσεις με βαθμό οξείδωσης πλουτωνίου +2 | 
Διυδρίδιο του πλουτωνίου  · Διβοριούχο πλουτώνιο |
|  |
| Ενώσεις με βαθμό οξείδωσης πλουτωνίου +3 | 
Τριυδρίδιο του πλουτωνίου  · Βοριούχο πλουτώνιο  · Τριχλωριούχο πλουτώνιο  · Τριφθοριούχο πλουτώνιο |
|  |
| Ενώσεις με βαθμό οξείδωσης πλουτωνίου +4 | 
Καρβίδιο του πλουτωνίου  · Τετραφθοριούχο πλουτώνιο  · Διοξείδιο του πλουτωνίου |
|  |
| Ενώσεις με βαθμό οξείδωσης πλουτωνίου +6 | 
Εξαφθοριούχο πλουτώνιο |

 |
Η **Τίγρε** (ισπανικά: *Club Atlético Tigre*,  ισπανική προφορά ΔΦΑ: ˈkluβ aˈtletiko ˈtiɣɾe) είναι ποδοσφαιρικό σωματείο που εδρεύει στη Βικτόρια, μια περιφερειακή πόλη του Μπουένος Άιρες. 

Ανήκει στις μικρές δυνάμεις του αργεντίνικου ποδοσφαίρου, έχοντας μονάχα σποραδικές παρουσίες στην Α' Κατηγορία - καλύτερες επιδόσεις της είναι η 2η θέση στην Απερτούρα 2007 και η 6η θέση στο Καμπεονάτο του 1955. Μεγαλύτερος παίκτης στην ιστορία της είναι ο στράικερ Χουάν Μαρβέτσι, ο οποίος μέτρησε 173 συμμετοχές και 116 γκολ με τη μπλε φανέλλα από το 1937 έως το 1942. 

Την σεζόν 2018-19 υποβιβάστηκε στη δεύτερη κατηγορία Αργεντινής, Το παρατσούκλι της ομάδας είναι *matadores,* που σημαίνει δολοφόνοι. Επίσης, το 2019 κατέκτησε και το πρώτο σημαντικό τρόπαιο της ιστορίας της, το Κόπα ντε λα Σουπερλίγκα, μια νέα διοργάνωση που παραπέμπει στα εγχώρια ευρωπαϊκά λιγκ καπ. Με τον τίτλο αυτό η Τίγκρε την επόμενη σεζόν θα αγωνίζεται στο Κόπα Λιμπερταδόρες αν και θα είναι ομάδα Β' Κατηγορίας στην Αργεντινή.

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
--------------------

* Πολυμέσα σχετικά με το θέμα  Club Atlético Tigre στο Wikimedia Commons
* Επίσημη ιστοσελίδα Αρχειοθετήθηκε 2009-10-05 στο Wayback Machine.

  


|  |  |
| --- | --- |
| 

|  |
| --- |
| * Πύλη:Ποδόσφαιρο
 |

 |

|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
| Καθιερωμένοι όροι | 
* WorldCat
* VIAF: 6015152563116815560003
* LCCN: n2018024847

 |

 |
Ως **κλιματικό έτος** χαρακτηρίζεται ο καιρός, (οι καιρικές συνθήκες), περιόδου ενός έτους, ορισμένου μετεωρολογικού σταθμού, κατά μία από τις γνωστές κλιματολογικές ταξινομήσεις.

Για παράδειγμα αν σε κάποιο μετεωρολογικό σταθμό ο καιρός που επικράτησε στην περίοδο του έτους ήταν ασυνήθως γλυκύς και βροχερός που προσομοιάζει με το τροπικό κλίμα, (κατά την ταξινόμηση του Κέππεν), τότε λέγεται ότι ο συγκεκριμένος σταθμός είχε τροπικό έτος, ανεξάρτητα του χαρακτηρισμού του κλίματος του τόπου που βρίσκεται.

Πολλές φορές συμβαίνει ο όρος ν΄ αναφέρεται όχι μόνο για κάποιο σταθμό αλλά και για αρκετούς άλλους σταθμούς ευρύτερης περιοχής, οπότε ο όρος αναφέρεται στη συγκεκριμένη περιοχή. Τα κλιματικά έτη λαμβάνονται υπόψη στον προσδιορισμό των τοπικών κλιμάτων.

Το κλιματικό έτος δεν θα πρέπει να συγχέεται με το κλιματολογικό έτος που αναφέρεται στο κοινό δωδεκάμηνο ημερολογιακό έτος.

Πηγές
-----

* Μεγάλη Ελληνική Εγκυκλοπαίδεια τ.Γ΄ \*συμπλήρωμα) σ.359.
Ο **Frederick Charles "Freddy" Krueger** (προφορά: Φρέντερικ Τσαρλς "Φρέντυ" Κρούγκερ) είναι φανταστικός χαρακτήρας, ο κύριος πρωταγωνιστής της ταινίας *Εφιάλτης στο Δρόμο με τις Λεύκες* (1984) και της ομώνυμης σειράς ταινιών που ακολούθησαν. Εμφανίζεται ως ένας παραμορφωμένος κατά συρροή δολοφόνος, ο οποίος χρησιμοποιεί ένα γάντι οπλισμένο με ξυράφια για να σκοτώσει τα θύματά του στα όνειρά τους, προκαλώντας έτσι το θάνατό τους και στον πραγματικό κόσμο. Τον Freddy, και στις επτά ταινίες της σειράς, ενσαρκώνει ο ηθοποιός Ρόμπερτ Ίνγκλαντ.

Το γάντι του Freddy από την τέταρτη ταινία της σειράς.
Ο Freddy έχει εκδικητικό πνεύμα και επιτίθεται στα θύματά του μέσα από τα όνειρά τους. Αναγνωρίζεται από το καμένο, παραμορφωμένο πρόσωπό του, το σκούρο κοκκινοπράσινο ριγέ πουλόβερ του, το καφέ καπέλο, και το χαρακτηριστικό καφέ δερμάτινο γάντι του, με τις μεταλλικές λεπίδες στο δεξί του χέρι. Ενώ στη φυσική του μορφή είναι νεκρός, το πνεύμα του ζει στα μυαλά των εφήβων που μένουν στην παλιά του γειτονιά, στην Elm Street (Οδός των Λευκών), και τους οποίους εξολοθρεύει έναν-έναν, μπαίνοντας στα όνειρά τους. Αν και στο τέλος της πρώτης ταινίας φαίνεται ότι τον σκοτώνει η Νάνσυ Τόμπσον, στην τελευταία σκηνή φαίνεται τελικά να έχει επιζήσει. Έτσι συνεχίζει να δολοφονεί έφηβους στις υπόλοιπες έξι συνέχειες της ταινίας. Στο ριμέικ της πρώτης ταινίας που έγινε το 2010, ο Freddy περιγράφεται ως παιδεραστής που είχε κακοποιήσει σεξουαλικά τους έφηβους πρωταγωνιστές της ταινίας, όταν ήταν παιδιά. Όταν οι γονείς τους το έμαθαν, του έβαλαν φωτιά και τον σκότωσαν. 

Στο *Φρέντυ εναντίον Τζέισον* (2003), ο Freddy πολέμησε τον εξίσου τρομερό Jason Voorhees από τη σειρά ταινιών *Παρασκευή και 13*. Το τέλος της ταινίας παραμένει ασαφές ως προς το εάν ή όχι είναι πραγματικά νεκρός: Παρά το γεγονός ότι αποκεφαλίστηκε, κλείνει το μάτι στους θεατές, ενώ κρατά το κεφάλι του ο Jason.

Τραγούδι
--------

Τα παιδιά στο σύμπαν των ταινιών της σειράς τραγουδούν ένα στιχάκι σχετικά με τον Freddy, που πρόκειται για παραλλαγή του παιδικού τραγουδιού *One, Two, Buckle My Shoe*. Είναι το εξής:

One-two, Freddy's coming for you (Ένα-δύο, Ο Φρέντυ έρχεται για εσένα)

Three-four, better lock your door (Τρία-τέσσερα, Καλύτερα κλείδωσε την πόρτα σου)

Five-six, grab a crucifix (πέντε-έξι, Πιάσε ένα σταυρό)

Seven-eight, gonna stay up late (Επτά-οκτώ, Να μείνεις ξύπνιος ως αργά)

Nine-ten, never sleep again (Εννέα-δέκα, Μην κοιμηθείς ξανά)

Παραπομπές
----------

1. 1 2 3  «A Nightmare on Elm Street» (Αγγλικά) 1984.

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
--------------------

|  |  |
| --- | --- |
| Commons logoCommons logo | Τα Wikimedia Commons έχουν πολυμέσα σχετικά με το θέμα   **Φρέντυ Κρούγκερ** |

* Freddy Krueger στη Wikia
Η **Κλουμπ Ατλέτικο Λανούς** (ισπανικά: *Club Atlético Lanús*) είναι αθλητικό σωματείο της Αργεντινής. Εδρεύει στο Λανούς, μια πόλη στα νότια όρια του Μπουένος Άιρες.

Ποδοσφαιρικό τμήμα
------------------

Ο σύλλογος είναι γνωστός κυρίως για την ποδοσφαιρική ομάδα του, η οποία παραδοσιακά συγκαταλέγεται στους «μικρούς» του πρωταθλήματος με συχνούς υποβιβασμούς στη Β' Κατηγορία. Μάλιστα το 1978 είχε υποβιβασθεί στα ερασιτεχνικά πρωταθλήματα λόγω χρεών περίπου 2.000.000 δολαρίων, αλλά σύντομα επανήλθε. Από το 1929 αγωνίζεται στο δημοτικό στάδιο *Νέστορ Ντίας Πέρες*.

Τα τελευταία χρόνια η Λανούς θεωρείται ανερχόμενη δύναμη του αργεντίνικου ποδοσφαίρου, έχοντας κατακτήσει δύο πρωταθλήματα (Απερτούρα '07, 2016) και χάνοντας άλλα δύο (Απερτούρα '08, Κλαουσούρα '09) με διαφορά 2 βαθμών. Έχει επίσης κατακτήσει το (σήμερα κατηργημένο) Κόπα ΚΟΝΜΕΜΠΟΛ του 1996 - ο τίτλος αυτός υπήρξε το «διαβατήριο» για την ευρωπαϊκή καριέρα του τότε άγνωστου προπονητή Έκτορ Ραούλ Κούπερ.

### Τίτλοι

* **Πρωτάθλημα Αργεντινής (2)**

Απερτούρα 2007, 2016
* **Κόπα ΚΟΝΜΕΜΠΟΛ (1)**

1996
* **Κόπα Σουδαμερικάνα  (1)**

2013
* **Κόπα ντελ Μπισεντενάριο (1)**

2016

Άλλα αθλήματα
-------------

Το μπασκετικό τμήμα της αγωνίζεται επίσης στην Α' Κατηγορία Αργεντινής, χωρίς να έχει επιτύχει κάποια διάκριση.

Παραπομπές
----------

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
--------------------

|  |  |
| --- | --- |
| εικονίδιο Ποδόσφαιρο | Πύλη Ποδόσφαιρο |

* Επίσημη Ιστοσελίδα
Ο **Φερνάντο Ντάνιελ Μπελούτσι** (γεννημένος στο Λος Κιρκίρντσος της Αργεντινής στις 10 Σεπτεμβρίου του 1983) είναι διεθνής ποδοσφαιριστής από την Αργεντινή που αγωνίζεται στο χώρο του κέντρου.

Καριέρα
-------

Ο Μπελούτσι ξεκίνησε την ποδοσφαιρική του καριέρα στις ακαδημίες της Club Atlético Newell's Old Boys δείχνοντας από πολύ νωρίς τις δυνατότητές του και την άψογη τεχνική του κατάρτιση, με αποτέλεσμα στα 19 του χρόνια να προωθηθεί στην πρώτη ομάδα. Στη Club Atlético Newell's Old Boys παρέμεινε μέχρι το 2005 (90 εμφανίσεις και 25 γκολ), χρονιά την οποία πήρε μεταγραφή στην Club Atlético River Plate, στην οποία για δύο χρόνια αποτελούσε μέλος της βασικής ενδεκάδας της ομάδας, καθώς και αρχηγός της.

Οι εξαιρετικές του εμφανίσεις στο Πρωτάθλημα της Αργεντινής προκάλεσε το ενδιαφέρον μεγάλων ομάδων κυρίως της Ευρώπης. Ο Ολυμπιακός έκανε την έκπληξη και κατάφερε να τον κάνει δικό του τον Ιανουάριο του 2008 μετά από πρόταση ύψους 7.500.000 ευρώ για το 50% των δικαιωμάτων του. Στον Ολυμπιακό έδειξε τη μεγάλη του κλάση από το ντεμπούτο του, με αντίπαλο τον Άρη σε αγώνα του Ελληνικού Πρωταθλήματος.

Με τον Ολυμπιακό αγωνίστηκε μέχρι το καλοκαίρι του 2009, έχοντας αγωνιστεί σε Πρωτάθλημα Ελλάδος, Κύπελλο Ελλάδος, Europa League αλλά και Champions League, πραγματοποιώντας κατά διαστήματα πολύ καλές εμφανίσεις (52 εμφανίσεις, 9 γκολ, 7 ασίστ) προκαλώντας το ενδιαφέρον αρκετών ομάδων, με εντονότερο αυτό της Πορτογαλικής FC Porto, η οποία και τον απέκτησε μετά από πρόταση ύψους 5.000.000 ευρώ. Η FC Porto έβαλε στο συμβόλαιό του ρήτρα ύψους 30.000.000 ευρώ.

Στην Πόρτο αγωνίστηκε μέχρι το 2012 έχοντας πραγματοποιήσει 112 εμφανίσεις, πετυχαίνοντας 9 γκολ και μοιράζοντας 29 ασίστ. Στην μεταγραφική περίοδο του Ιανουαρίου εν έτει 2012, ο Μπελούτσι δόθηκε δανεικός στην ιταλική Genoa CFC, στην οποία παρέμεινε για ένα εξάμηνο, δίχως ωστόσο να καταφέρει να διακριθεί (14 εμφανίσεις, 1 γκολ).

Στις 24 Αυγούστου του 2012, η Πόρτο δέχθηκε πρόταση ύψους 2.500.000 ευρώ από την τουρκική Bursaspor, την οποία και αποδέχθηκε. Στην ομάδα τηγς Τουρκίας έχει πραγματοποιήσει μέχρι στιγμής 33 εμφανίσεις και έχει πετύχει και 6 γκολ. 

Από τον Ιανουάριο του 2016 αποτελεί μέλος της ένδοξης Σαν Λορέντσο του Αλμάγρο.

Διεθνείς συμμετοχές
-------------------

Ο Φερνάντο Μπελούτσι είναι 5 φορές διεθνής με την Εθνική Αργεντινής.

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
--------------------

* 
* 
*
Η **Ενωμένη Αντιπολίτευση** (μερικές φορές ονομάζεται **η από κοινού Αντιπολίτευση**) ήταν μια ομάδα που σχηματίστηκε στο Πανενωσιακό Κομμουνιστικό Κόμμα (Μπολσεβίκοι) το 1926 από τους Λέοντα Τρότσκι, Λεβ Κάμενεφ και Γκριγκόρι Ζινόβιεφ ενάντια στον Ιωσήφ Στάλιν. Ζητούσε, ανάμεσα σε άλλα, μεγαλύτερη ελευθερία έκφρασης μέσα στο Κόμμα (στην πραγματικότητα, άρση της Απαγόρευσης των Φραξιών που επιβλήθηκε από τον Λένιν ως προσωρινό μέτρο το 1921) και λιγότερη γραφειοκρατία. Μέχρι αυτή την στιγμή, οι υποστηρικτές του Στάλιν είχαν ήδη ψηφίσει την έξοδο του Τρότσκι από το Πολιτμπιρό.

Η ομαδοποίηση προτάθηκε από την Ομάδα των 15, μια μικρή φράξια γύρω από τον Βλαντιμίρ Σμιρνόφ, που υποστήριζε ότι η Σοβιετική Ένωση δεν ήταν πια εργατικό κράτος. Ένωσαν την Αριστερή Αντιπολίτευση του Τρότσκι και την Αντιπολίτευση Ζινόβιεφ του 1925. Προσχώρησαν επίσης πολλοί πρώην υποστηρικτές της Εργατικής Αντιπολίτευσης.

Η ομάδα του Σμιρνόφ σύντομα έφυγε, λόγω διαφορών μεταξύ αυτών και των υποστηρικτών των Κάμενεφ και Ζινόβιεφ. Πολλοί από την ομάδα Κάμενεφ και Ζινόβιεφ, καθώς επίσης και οι περισσότεροι από την ομάδα της Εργατικής Αντιπολίτευσης είχαν φύγει μέχρι το μέσον του 1927, δίνοντας υποστήριξη στον Στάλιν.

Τον Νοέμβριο του 1927 η Ενωμένη Αντιπολίτευση έκανε διαδήλωση στην Ερυθρά Πλατεία της Μόσχας, μαζί με την χήρα του Λένιν, Κρούπσκαγια. Ωστόσο, η Αντιπολίτευση δεν ήταν σε θέση να κερδίσει την υποστήριξη περισσότερων από μια μικρή μειοψηφία του κόμματος, και διαγράφηκαν τον Δεκέμβριο του 1927 για σύσταση φράξιας. Ο Τρότσκι σχημάτισε την Διεθνή Αριστερή Αντιπολίτευση με τους υπόλοιπους υποστηρικτές, και η Ομάδα των 15 συνέχισε επίσης την αντιπολίτευσή της. Οι υποστηρικτές αυτών των ομάδων σύντομα εξορίστηκαν ή φυλακίστηκαν, και μέχρι το 1940, οι περισσότεροι πρώην υποστηρικτές της Ενωμένης Αντιπολίτευσης, είτε την είχαν αποκηρύξει είτε όχι, εκτελέστηκαν με διαταγές του Στάλιν.

Παρά τις διάφορες προσπάθειες συμφιλίωσης, η Διεθνής Αριστερή Αντιπολίτευση και η Ομάδα των 15 δεν μπόρεσαν να συμφωνήσουν σε μια περαιτέρω πλατφόρμα.

Πηγές
-----

* Isaac Deutscher. The Prophet Unarmed: Trotsky 1921–1929. Oxford University Press, 1959, ISBN 1-85984-446-4. p. 279.

Δείτε επίσης
------------

* «Η ΠΛΑΤΦΟΡΜΑ ΤΗΣ ΕΝΩΜΕΝΗΣ ΑΝΤΙΠΟΛΙΤΕΥΣΗΣ – 1927». Avantgarde. Ανακτήθηκε στις 15 Μαΐου 2016.
Η **Φωτιά της Ανατολίας** (στα τουρκικά **Anadolu Ateşi**) είναι τουρκικό χορευτικό συγκρότημα που στις παραστάσεις του συνδυάζει παραδοσιακούς χορούς με το κλασικό και το σύγχρονο μπαλέτο. Η ιδέα για τη δημιουργία του ανήκει στον Μουσταφά Ερντογάν (Mustafa Erdoğan), που είναι ο γενικός διευθυντής της, και ο οποίος πραγματοποίησε μελέτες για τους παραδοσιακούς χορούς στο Πανεπιστήμιο Bilkent.

Ο Μουσταφά Ερντογάν δημιούργησε το 1999 τη χορευτική ομάδα *Sultans of the Dance*. Από τα 750 άτομα που υπέβαλαν αίτηση για να συμμετάσχουν στην ομάδα ο Ερντογάν διάλεξε 90, τα οποία διδάχτηκαν μπαλέτο, παραδοσιακούς χορούς και σύγχρονο χορό. Η ομάδα αυτή έδωσε την πρώτη της παράσταση το 2001.Την επόμενη χρονιά, ως *Φωτιά της Ανατολίας* πλέον, ξεκίνησε την πρώτη της παγκόσμια περιοδεία. Σήμερα έχει 120 χορευτές.

Έχει δώσει παραστάσεις σε πολλές χώρες μεταξύ των οποίων στις Η.Π.Α, στη Ρωσία, στη Γερμανία, στη Γαλλία, στο Κατάρ, στην Κίνα, στην Ιαπωνία και στην Ελλάδα. Στις 9 Φεβρουαρίου το 2003 εμφανίστηκε στο CCTV New Year's Gala.

Οι κύριοι χορογράφοι της είναι: ο Μουσταφά Ερντογάν, που είναι υπεύθυνος για τον χορό halay και τους χορούς της Νοτιοανατολικής Ανατολίας (Southern region of Turkey), ο Αλπέρ Ακσόι (Alper Aksoy), για τους χορούς από το διαμέρισμα του Αιγαίου και ο Οκτάι Κερεστετζί (Oktay Keresteci), που είναι ένας από τους πιο γνωστούς Τούρκους χορευτές και δασκάλους μπαλέτου και ο οποίος στη Φωτιά της Ανατολίας διδάσκει σύγχρονο χορό και μπαλέτο.

Η Φωτιά της Ανατολίας έχει κερδίσει δύο βραβεία Γκίνες: ένα για την ταχύτερη εκτέλεση χορού, με 241 βήματα το λεπτό, και το άλλο για το μεγαλύτερο κοινό (400.000 άτομα), στο Ereğli, στην Μαύρη Θάλασσα.

Παραπομπές
----------

1. ↑
2. ↑

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
--------------------

* 


|  |  |
| --- | --- |
| CC-BY-SA Μετάφραση | Στο λήμμα αυτό έχει ενσωματωθεί κείμενο από το λήμμα Fire of Anatolia  της Αγγλικής Βικιπαίδειας, η οποία διανέμεται υπό την GNU FDL και την CC-BY-SA 4.0. (ιστορικό/συντάκτες). |
Η **Χελένα Γκονσιενίτσα Ντάνιελ-Λεβαντόφσκα** (πολωνικά: Helena Gąsienica Daniel-Lewandowska) (15 Απριλίου 1934 – 23 Νοεμβρίου 2013) ήταν Πολωνή αθλήτρια της χιονοδρομίας αντοχής. Γνώρισε επιτυχία από νεαρή ηλικία, κερδίζοντας δύο χρυσά μετάλλια στα εθνικά πρωταθλήματα της Πολωνίας στα 16 της: κέρδισε συνολικά 10 χρυσά και 4 αργυρά μετάλλια στα εθνικά πρωταθλήματα. Αγωνίστηκε στους Χειμερινούς Ολυμπιακούς Αγώνες του 1956 και στους Χειμερινούς Ολυμπιακούς Αγώνες του 1960. Στους Αγώνες του 1956 τερμάτισε στην 24η θέση στα 10 χλμ. ενώ στους Αγώνες του 1960 τερμάτισε 21η στα 10 χλμ. και, μαζί με τη Στεφάνια Μπιέγκουν και τη Γιουζέφα Τσερνιάφσκα, ήταν μέλος της πολωνικής ομάδας που τερμάτισε 4η στην σκυταλοδρομία 3 x 5 χλμ.

Της απονεμήθηκε ο Αργυρός Σταυρός της Αξίας. Ήταν η αδερφή των συναδέλφων Ολυμπιονικών Μάρια Γκονσιενίτσα Ντάνιελ-Σατκόφσκα, Άντζεϊ Γκονσιενίτσα Ντάνιελ και Γιούζεφ Γκονσιενίτσα Ντάνιελ, καθώς και του συναθλητή σκιέρ Φρανσίσεκ Γκονσιενίτσα Ντάνιελ.

Παραπομπές
----------

1. 1 2 3  «Nie żyje Helena Gąsienica Daniel-Lewandowska» [Helena Gąsienica Daniel-Lewandowska is dead]. *onet.pl* (στα Πολωνικά). 25 Νοεμβρίου 2013. Ανακτήθηκε στις 9 Ιανουαρίου 2019.
2. ↑  Evans, Hilary· Gjerde, Arild· Heijmans, Jeroen· Mallon, Bill· και άλλοι. «Helena Gąsienica Daniel Olympic Results». *Olympics at Sports-Reference.com*. Sports Reference LLC. Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 4 Δεκεμβρίου 2016. Ανακτήθηκε στις 5 Φεβρουαρίου 2018.
3. ↑  «W Zakopanem pożegnano olimpijkę Helenę Gąsienicę Daniel-Lewandowską» [In Zakopane, the Olympian Helena Gąsienica Daniel-Lewandowska was bid farewell]. *onet.pl* (στα Πολωνικά). 26 Νοεμβρίου 2013. Ανακτήθηκε στις 9 Ιανουαρίου 2019.
Ο **Ελία Φιλίππο Φραντσέσκο Τζουζέππε Μαρία Μιλλόσεβιτς** (ιταλ. *Elia Filippo Francesco Giuseppe Maria Millosevich*, 5 Σεπτεμβρίου 1848 – 5 Δεκεμβρίου 1919) ήταν Ιταλός αστρονόμος. Ειδικεύθηκε στον υπολογισμό των τροχιών κομητών και αστεροειδών, με σημαντικότερο παράδειγμα την τροχιά του αστεροειδή 433 Έρως. Ο ίδιος ανεκάλυψε δύο αστεροειδείς, τον 303 Ιωσηφίνα και τον 306 Ενότης.

Γεννήθηκε στη Βενετία και σπούδασε στο Πανεπιστήμιο της Πάδοβας. Οι πρώτες του δημοσιευμένες εργασίες, με θέμα τις τότε επικείμενες διαβάσεις της Αφροδίτης το 1874 και το 1882, προσέλκυσαν προσοχή και του εξασφάλισαν τη θέση του καθηγητή της Ναυτικής Αστρονομίας στο Βασιλικό Ινστιτούτο Εμπορικής Ναυτιλίας της Βενετίας (*Reale Istituto di Marina Mercantile a Venezia*). Το 1879 του προσφέρθηκε η θέση του υποδιευθυντή του Αστεροσκοπείου του Collegio Romano στη Ρώμη, την οποία και αποδέχθηκε. Από το 1902, μετά την παραίτηση του Πιέτρο Τακκίνι, ο Μιλλόσεβιτς ανέλαβε τη θέση του διευθυντή του αστεροσκοπείο μέχρι τον θάνατό του. Ο Μιλλόσεβιτς δημοσίευσε περισσότερες από 450 επιστημονικές εργασίες και μεγάλο αριθμό μεμονωμένων παρατηρήσεων πλανητών και κομητών. Απεβίωσε στη Ρώμη σε ηλικία 71 ετών.

Για τον υπολογισμό της τροχιάς του Έρωτος ο Ελία Μιλλόσεβιτς τιμήθηκε το 1898 και το 1904 με το Βραβείο για την Αστρονομία (*Premio per l’Astronomia*) της Εθνικής Βασιλικής Ακαδημίας των Λυγκέων. Επίσης, το 1911 πήρε το Βραβείο Ποντεκουλάν (*Prix Gustave de Pontécoulant*) της Γαλλικής Ακαδημίας Επιστημών. Τον Ιούλιο του 2004 ένας αστεροειδής, που είχε ανακαλυφθεί από Ιταλούς αστρονόμους στις 15 Νοεμβρίου 1998, ονομάσθηκε στη μνήμη του, από το επώνυμό του, **69961 Μιλόσεβιτς** (69961 Millosevich).

Παραπομπές
----------

1. 1 2 3 4 5 6  «Dizionario Biografico degli Italiani». (Ιταλικά) *Dizionario Biografico degli Italiani*. 1960. elia-millosevich. Ανακτήθηκε στις 23  Σεπτεμβρίου 2021.
2. ↑  Astronomi italiani - M  
- La matematica italiana 1800-1950  
- boka - 0.indd
3. ↑  Schmadel, Lutz D. (2006). «(69961) Millosevich [1.92, 0.07, 17.9]». *Dictionary of Minor Planet Names – (69961) Millosevich, Addendum to Fifth Edition: 2003–2005*. Springer. σελ. 227. doi:10.1007/978-3-540-34361-5\_2702. ISBN 978-3-540-34361-5.
4. ↑  «MPC/MPO/MPS Archive». *Minor Planet Center*. Ανακτήθηκε στις 22 Ιουνίου 2016.

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
--------------------

* Πολυμέσα σχετικά με το θέμα  Elia Millosevich στο Wikimedia Commons

  


|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
| Καθιερωμένοι όροι | 
* VIAF: 30303081
* ISNI: 0000 0000 8110 0230
* GND: 11704444X
* SUDOC: 169626261
* ICCU: VEAV005370
* CiNii: DA10428026

 |

 |
Η **Κοστάνζα Καλαμπρέζε** (ιταλικά: Costanza Calabrese), (6 Νοεμβρίου 1979), είναι Ιταλίδα δημοσιογράφος βελγικής καταγωγής.

Βιογραφία
---------

Γεννημένη στο Ετερμπέεκ του Βελγίου το 1979, είναι κόρη του Πιέτρο Καλαμπρέζε και της Φρανσέσκας Ρουτιλιάνο.

Αποφοίτησε το 2005 με πτυχίο στις Επιστήμες της Επικοινωνίας από το Πανεπιστήμιο Σαπιένζα της Ρώμης. Την ίδια χρονιά έγινε επαγγελματίας δημοσιογράφος.

Η καριέρα της ως δημοσιογράφος ξεκίνησε το 1998 στο περιοδικό Talk. Από το 1998 έως το 2003 εργάστηκε στη εφημερίδα La Repubblica. Το 2003 έκανε το ντεμπούτο της στον όμιλο της Mediaset, όπου εργάστηκε ως δημοσιογράφος πρώτα στο Rete 4, στη συνέχεια στο Canale 5. Στο τελευταίο αυτό δίκτυο άρχισε να εργάζεται στο TG5, αρχικά ως ανταποκρίτρια, μετά ως αρχισυντάκτρια και τελικά ως παρουσιάστρια, από το 2009 έως το 2017, στο δελτίο ειδήσεων των 1:00 μ.μ, και στη συνέχεια τον Μάιο του ίδιου έτους στο δελτίο των 20:00.

Παραπομπές
----------

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
--------------------

* Η Κοστάνζα Καλαμπρέζε στο Marathi.tv (Ιταλικά)
Ο ***καταστολέας lac*** είναι DNA-δεσμευτική πρωτεΐνη που αναστέλλει την έκφραση των γονιδίων που κωδικοποιούν πρωτεΐνες οι οποίες εμπλέκονται στο μεταβολισμό της λακτόζης σε βακτήρια. Τα γονίδια αυτά είναι καταπιεσμένα, όταν η λακτόζη δεν είναι διαθέσιμη στο κύτταρο, εξασφαλίζοντας ότι το βακτήριο επενδύει μόνο ενέργεια στην παραγωγή των μηχανημάτων που απαιτούνται για την πρόσληψη και την αξιοποίηση της λακτόζης, όταν η λακτόζη είναι παρούσα. Όταν η λακτόζη είναι διαθέσιμη, μετατρέπεται σε αλλολακτιόζη, η οποία αναστέλλει την ικανότητα δέσμευσης DNA από το καταστολέα lac, αυξάνοντας την έκφραση των γονιδίων.

Ανακάλυψη
---------

Ο καταστολέας *lac* απομονώθηκε για πρώτη φορά από τους Βάλτερ Γκίλμπερτ και Μπένο-Μίλερ Χιλλ το 1966. Έδειξαν ότι *in vitro* η πρωτεΐνη που δεσμεύεται σε DNA περιέχει τον οπερώνα *lac*, και απελευθέρωνε το DNA όταν γινόταν προσθήκη του IPTG (ένα ανάλογο της αλλολακτόζης).

Παραπομπές
----------

1. ↑  
«Isolation of the lac repressor». *Proceedings of the National Academy of Sciences of the United States of America* **56** (6): 1891–8. December 1966. doi:10.1073/pnas.56.6.1891. PMID 16591435.
Ο **Φερνάντο Κλαουντίν Πόντες** (ισπ. *Fernando Claudín Pontes*) ήταν Ισπανός κομμουνιστής ιδεολόγος και ιστορικός, περισσότερο γνωστός για το δίτομο έργο του *Η κρίση του παγκόσμιου κομμουνιστικού κινήματος: Από την Κομιντέρν στην Κομινφόρμ*.

Βιογραφία
---------

Ο Φερνάντο Κλαουντίν Πόντες γεννήθηκε στις 21 Αυγούστου 1915 στη Σαραγόσα της Αραγωνίας. Αργότερα, μετακόμισε στη Μαδρίτη, όπου γράφτηκε στην Ανώτατη Σχολή Αρχιτεκτονικής. Το 1932 έγινε μέλος της Ένωσης Κομμουνιστικών Νεολαιών της Ισπανίας, ενώ το 1936 εξελέγη στην ηγεσία της Ενοποιημένης Σοσιαλιστικής Νεολαίας και ορίστηκε υπεύθυνος για το περιοδικό *Ahora*. Κατά τη διάρκεια του Ισπανικού εμφυλίου πολέμου, ορίστηκε επικεφαλής του γραφείου τύπου του Συμβουλίου Άμυνας της Μαδρίτης από τον Σαντιάγο Καρίγιο.

Ύστερα από την ήττα της Δημοκρατικής παράταξης από τις δυνάμεις του Φρανθίσκο Φράνκο το 1939, ο Κλαουντίν έζησε στη Μόσχα, στη Γαλλία, στο Μεξικό, στην Κούβα, στη Χιλή και στην Αργεντινή. Από το 1943 μέχρι το 1945 εργάστηκε στα γραφεία του Κομμουνιστικού Κόμματος Ισπανίας στην Αργεντινή. Το 1945 μετακόμισε στη Γαλλία, ενώ από το 1947 μέχρι το 1954 εκπροσωπούσε τους Ισπανούς κομμουνιστές στη Μόσχα. Το 1955 επέστρεψε στη Γαλλία όντας μέλος της εκτελεστικής γραμματείας του Κομμουνιστικού Κόμματος Ισπανίας.

Ύστερα από το 20ο Συνέδριο του Κομμουνιστικού Κόμματος της Σοβιετικής Ένωσης το 1956, ο Κλαουντίν συγκρούστηκε με την επίσημη κομματική γραμμή η οποία υποστήριζε την πολιτική της Σοβιετικής Ένωσης εκείνη την περίοδο. Ο ίδιος διεγράφη από το κόμμα το 1965 λόγω της ανοιχτής διαφωνίας του με τη γραμμή του κόμματος. Τον Ιούνιο του 1975, ο Κλαουντίν επέστρεψε μυστικά στην Ισπανία ώστε να εργαστεί στις εκδόσεις *Siglo XXI* μέχρι το 1980, οπότε και ορίστηκε διευθυντής του *Ιδρύματος Πάμπλο Ιγλέσιας*. Αργότερα έγινε μέλος του Ισπανικού Σοσιαλιστικού Εργατικού Κόμματος και ορίστηκε πρόεδρος του Ιδρύματος το 1988. Πέθανε στη Μαδρίτη στις 16 Μαΐου 1990.

Δημοσιεύσεις
------------

Ο Φερνάντο Κλαουντίν έγραψε, μεταξύ άλλων, το δίτομο έργο *Η κρίση του παγκόσμιου κομμουνιστικού κινήματος: Από την Κομιντέρν στην Κομινφόρμ* (ισπ. *La crisis del movimiento comunista. De la Komintern al Kominform*), το οποίο εκδόθηκε για πρώτη φορά το 1970 και συνιστά μια κριτική μαρξιστική ιστορία του κομμουνιστικού κινήματος.

Παραπομπές
----------

1. ↑  Εθνική Βιβλιοθήκη της Γαλλίας: (Γαλλικά) *καθιερωμένοι όροι της Εθνικής Βιβλιοθήκης της Γαλλίας*. data.bnf.fr/ark:/12148/cb11896958s. Ανακτήθηκε στις 10  Οκτωβρίου 2015.
2. ↑  «Gran Enciclopèdia Catalana» (Καταλανικά) Grup Enciclopèdia. 0018146.
3. ↑  Εθνική Βιβλιοθήκη της Γαλλίας: (Γαλλικά) *καθιερωμένοι όροι της Εθνικής Βιβλιοθήκης της Γαλλίας*. data.bnf.fr/ark:/12148/cb11896958s. Ανακτήθηκε στις 10  Οκτωβρίου 2015.
4. ↑  Claudín Pontes ... MCN Biografías.
5. 1 2 3 4  Fernando Claudín Pontes ... La Vanguardia.
6. ↑  Volodarsky 2014, σελ. 199.

|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
| Καθιερωμένοι όροι | 
* WorldCat
* VIAF: 61543882
* LCCN: n50041900
* ISNI: 0000 0001 0906 8747
* GND: 124326021
* SUDOC: 026790491
* BNF: cb11896958s (data)
* NKC: uk2011660086
* BNE: XX1073639

 |

 |
Η **Επισκοπή Μαγνησίας Μαιάνδρου** ή **προς Μαίανδρον** ή **της προς τω Μαιάνδρω** είναι πρώην εκκλησιαστική επαρχία του Οικουμενικού Πατριαρχείου. Βρισκόταν στην Καρία της Μικράς Ασίας με έδρα την πόλη Μαγνησία του Μαιάνδρου, ερείπια της οποίας έχουν ανακαλυφθεί κοντά στο σημερινό Γκερμεντζίκ. Εκκλησιαστικά ανήκε στην Μητρόπολη Εφέσου, της οποίας ήταν τρίτη εν τάξη επισκοπή.

Στα τακτικά η Επισκοπή αναφέρεται από τον 7ο ως και τον 13ο αιώνα, και πάντα τρίτη στην τάξη μετά την Επισκοπή Τράλλεων. Η επισκοπή καταργήθηκε πιθανότατα τον 13ο αιώνα όταν και όλη η Καρία περιήλθε στους Οθωμανούς. 

Από χωριό της Μαγνησίας, και στα όρια της επισκοπής, καταγόταν ο Όσιος Λάζαρος ο Γαλησιώτης. Στην επισκοπή σύμφωνα με μαρτυρίες υπήρχε και η Ιερά Μονή Καλαθών χωρίς τίποτα άλλο να είναι γνωστή γι' αυτή .

Πρώτος γνωστός της επίσκοπος είναι ο Δάφνος όπου υπέγραψε τα πρακτικά της Γ΄ Οικουμενικής Συνόδου της Εφέσου.

### Επισκοπικός κατάλογος

| Όνομα | Έτη | Σημειώσεις |
| --- | --- | --- |
| Δάφνος | 5ος αιώνας | Το 431 πήρε μέρος στην Γ΄ Οικουμενική Σύνοδο |
| Πατρίκιος | 7ος αιώνας | Το 692 πήρε μέρος στην Πενθέκτη Οικουμενική Σύνοδος |
| Βασίλειος |  |  |
| Λεόντιος |  |  |

Παραπομπές
----------

1. 1 2  Μάρκος Μάρκου-Μητρόπολη Εφέσου
2. 1 2 3 4 5  Ραγιά, Ευθυμία (2004, Εθνικό και Καποδιστριακό Πανεπιστήμιο Αθηνών (ΕΚΠΑ)), Η κοιλάδα του Μαιάνδρου (7ος-13ος αι.): γεωγραφία και ιστορία, σελ. 134 έως 136
3. ↑  Patrologiae cursus completus, seu bibliotheca universalis, integra... Τόμος 98, σελ. 204
4. ↑  Αγίαι Οικουμενικοί σύνοδοι της Καθολικής εκκλησίας... σελ. 108
Ανδρική κοσοβορότκα
Η **κοσοβορότκα** (ρωσικά: косоворо́тка‎), γνωστό στη Δύση ως **πουκάμισο Ζιβάγκο,** **ρώσικο πουκάμισο του χωρικού** ή **πουκάμισο Τολστόι,** είναι ρωσικό πουκάμισο ασύμμετρου γιακά. Η λέξη προέρχεται από το *κόσο* - ασύμμετρος, και βόροτ - γιακάς.

Περιγραφή
---------

Ένας άντρας ντυμένος με το πουκάμισο κοσοβορότκα.
Η κοσοβορότκα είναι παραδοσιακό ρωσικό πουκάμισο, που έχει μακριά μανίκια και φτάνει μέχρι το μέσο του μηρού. Δεν έχει κουμπιά μέχρι το τέλος του στο μηρό αλλά έχει πολλά κουμπιά στο γιακά (αποκολλούνται όταν το ρούχο είναι τραβιέται πάνω από το κεφάλι του χρήστη), αν και αυτά τοποθετούνται μακριά σε μια πλευρά (τα περιφερειακά στυλ διαφέρουν μεταξύ αριστερά και δεξιά), αντί για το κεντρικό, όπως συνηθίζεται με το τυπικό ανδρικό πουκάμισο του 20ού και του 21ού αιώνα. Ο γιακάς και τα μανίκια του κοσοβορότκα ήταν συχνά διακοσμημένα με παραδοσιακό Σλαβικό στολίδι.

Η συντριπτική πλειοψηφία των Ρώσων ήταν αγρότες, που συχνά δούλευαν κατευθύνοντας το σώμα τους προς το έδαφος. Σχεδόν όλοι τους φορούσαν ένα Χριστιανικό σταυρό. Ο γιακάς του πουκάμισου έχει σχεδιαστεί έτσι ώστε να εμποδίζει το σταυρό από το να πέσει έξω από κάτω από το πουκάμισο. Αυτή περιόριζε την ενόχληση και βοηθούσε στην αύξηση της παραγωγικότητας του αγρότη.

Το ανδρικό ένδυμα φοριέται χαλαρά και δεν μπαίνει στο παντελόνι αλλά χρησιμοποιείται είτε με μια συμβατική ζώνη, σχοινί είτε γραβάτα που μοιάζει με σχοινί. Οι ουρές των ενδυμάτων κρεμόταν πάνω από το παντελόνι. Τα γυναικεία πουκάμισα ήταν χωμένα μέσα στην φούστα ή φοριούνται κάτω από το σαραφάνι, και η γραμμή στο γυναικείο πουκάμισο είναι στη μέση και όχι στο πλάι. Τα παιδικά πουκάμισα ήταν συχνά πολύ μεγάλα για εκείνα που τα φορούσαν και ήταν το μόνο κομμάτι της ένδυσης για τα μικρά αγόρια και κορίτσια στην αρχαιότητα.

Ένα σχέδιο από τον Γιούλι Γκαντ, 1923.
Γενικά το *kosovorotka* φοριέται από αγρότες και αστούς από διάφορες κοινωνικές κατηγορίες στις αρχές του 20ου αιώνα, όταν ήταν ραγδαία εκτοπιστεί ως ένα καθημερινό ένδυμα από την πιο αποτελεσματική και λιγότερο περίτεχνα ρούχα μετά την Επανάσταση των Μπολσεβίκων του 1917. Το ένδυμα είναι επίσης γνωστό ως *tolstovka*, ή ο Τολστόι-shirt, επειδή ο συγγραφέας Λέων Τολστόι συνήθως τη φορούσε στα τελευταία του χρόνια. Από τα τέλη του 20ου αιώνα *kosovorotkas* εμφανίζονται ως επί το πλείστον ως αναμνηστικά και ως ενδύματα από ρωσική λαϊκή μουσική, τραγούδι και χορό σύνολα. Το *kosovorotka* είναι επίσης δει φοριούνται από τον Ομάρ Σαρίφ, όπως ο Γιούρι Ζιβάγκο, David Lean"s 1965 ταινία *Δόκτωρ Ζιβάγκο*.

Παραπομπές
----------

1. ↑  «National Russian Dress: Basic costume garments :: Manners, Customs and Traditions :: Culture & Arts :: Russia-InfoCentre». *russia-ic.com*. Ανακτήθηκε στις 10 Σεπτεμβρίου 2018.
Ο **Φερνάντο Γκαλέτο** (Fernando Galetto) είναι πρώην ποδοσφαιριστής γεννημένος στις 13 Απριλίου του 1971 στην πόλη Μόντε Κρίστο της Κόρντομπα στην Αργεντινή. Αγωνιζόταν ως αμυντικός μέσος.

Καριέρα
-------

Ξεκίνησε την καριέρα του το 1990 από τη Ράσινγκ ντε Κόρδοβα και εν συνεχεία το 1992 μεταπήδησε στην Κλουμπ Ατλέτικο Ταγιέρες της Κόρντομπα. Επόμενος σταθμός της καριέρας του το 1993 ήταν η Κλουμπ Ατλέτικο Λανούς για ένα έτος.
Για τα επόμενα 5 έτη αγωνίστηκε στη Σαν Λορένσο ντε Αλμάγρο με την οποία αναδείχθηκε Πρωταθλητής Κλαουζούρα για το 1995. Την ίδια χρονιά κλήθηκε για να αγωνιστεί ως διεθνής με την εθνική ομάδα της Αργεντινής.

Το 1999 μεταγράφηκε στον Παναθηναϊκό με τη φανέλα του οποίου διακρίθηκε τόσο στην Ελλάδα όσο και στους ευρωπαϊκούς αγώνες για το κύπελλο ΟΥΕΦΑ και το Τσάμπιονς Λιγκ. Η προσφορά του υπήρξε ουσιαστική και σταθερή για το Παναθηναϊκό καθώς αγωνίστηκε σε μια θέση που μοιράστηκε με αθλητές όπως ο Πάολο Σόουζα και ο Άγγελος Μπασινάς. Σημείωσε 2 γκολ με τον Παναθηναϊκό ενάντια στον Ολυμπιακό και τη Λα Κορούνια ενώ τροφοδότησε τον Γιώργο Νασίοπουλο ώστε να σημειώσει το γκολ που έδωσε μια νίκη αναγκάια για την πρόκριση απέναντι στο Αμβούργο στους ομίλους του Τσάμπιονς Λιγκ ενώ αγωνίστηκε επάξια στην επικράτηση επί της Γιουβέντους με 3-1 αντικαθιστώντας τον Πάολο Σόουζα.

Το 2002 επέστρεψε στην Αργεντινή για να αγωνιστεί εκ νέου στην Κλουμπ Ατλέτικο Λανούς για ένα έτος και την επόμενη χρονιά φόρεσε ξανά τη φανέλα της Ράσινγκ ντε Κόρδοβα με την οποία ολοκλήρωσε την καριέρα του το 2004.

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
--------------------

* (Ισπανικά) Argentine Primera statistics
* Φερνάντο Γκαλέτο στην ιστοσελίδα National-Football-Teams.com
* Ο Φερνάντο Γκαλέτο στο SPORT 24[*νεκρός σύνδεσμος*]
Ο **Κορνέλις Γιοχάνες φαν Χάουτεν** (ολλανδικά: *Cornelis Johannes van Houten*) (Χάγη, 18 Φεβρουαρίου 1920 - 24 Αυγούστου 2002) ήταν Ολλανδός αστρονόμος. Μερικές φορές το όνομά του δίνεται επίσης στη βιβλιογραφία ως **Κέις φαν Χάουτεν** (*Kees van Houten*).

Βιογραφία
---------

Με εξαίρεση ένα σύντομο διάστημα ως βοηθός στο Αστεροσκοπείο Γιερκς στις ΗΠΑ (1954 έως 1956), ο φαν Χάουτεν πέρασε ολόκληρη την επαγγελματική του σταδιοδρομία στο Πανεπιστήμιο του Λέιντεν.

Ως αποτέλεσμα του Δεύτερου Παγκοσμίου Πολέμου, έπρεπε να διακόψει τις σπουδές του και δεν ήταν σε θέση να κάνει το διδακτορικό του παρά το 1952.

Παντρεύτηκε την αστρονόμο Ίνχριντ Χρόνεφελντ (που πήρε το όνομα Ίνχριντ φαν Χάουτεν-Χρόνεφελντ). Ο φαν Χάουτεν, η σύζυγός του και ο αστρονόμος Tom Gehrels σχημάτισαν μια πολύ επιτυχημένη επιστημονική τριάδα που ανακάλυψε συνολικά 4.329 αστεροειδείς στο πλαίσιο της έρευνας Palomar-Leiden. Πήρε εκτεταμένες φωτογραφίες του ουρανού με την κάμερα 48 "- Schmidt του Αστεροσκοπείο του Πάλομαρ στις ΗΠΑ. Οι φωτογραφικές πλάκες στάλθηκαν στην Ολλανδία και αναλύθηκαν στο Πανεπιστήμιο του Λέιντεν για τον προσδιορισμό των αστεροειδών. Η στατιστική κατανομή των τροχιών τους έδειξε ότι οι αστεροειδείς περιστρέφονται γύρω από τον Ήλιο σε ομάδες.

Ο φαν Χάουτεν μελέτησε επίσης τις ακτινικές ταχύτητες των κοντινών δυαδικών αστέρων.

Μέχρι τον θάνατό του δημοσίευσε άρθρα για αστεροειδείς και την έκλειψη δυαδικών αστέρων. Ο αστεροειδής (1673) φαν Χάουτεν πήρε το όνομά του.

Παραπομπές
----------

1. ↑  *Czech National Authority Database*. mub2015880205. Ανακτήθηκε στις 1  Μαρτίου 2022.

|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
| Καθιερωμένοι όροι | 
* VIAF: 286067668
* ISNI: 0000 0003 9207 6020
* GND: 1219236349
* MGP: 112546
* NKC: mub2015880205

 |

 |
Η **Επιπόλη** ήταν πρόσωπο της ελληνικής μυθολογίας, και συγκεκριμένα κόρη του Τραχίωνα από την Κάρυστο. Σύμφωνα με τη σχετική μυθολογική παράδοση, η Επιπόλη ντύθηκε με ανδρικά ρούχα και έλαβε μέρος προσποιούμενη τον άνδρα πολεμιστή στην εκστρατεία των Ελλήνων κατά της Τροίας. Αλλά ο Παλαμήδης ανεκάλυψε το πραγματικό της φύλο, οπότε οι Αχαιοί την καταδίκασαν σε θάνατο και τη λιθοβόλησαν. 

Η μόνη αρχαία πηγή που αναφέρει για την Επιπόλη είναι ο Αλεξανδρινός γραμματικός και μυθογράφος Πτολεμαίος Χέννος, όπως αναφέρει ο Μέγας Φώτιος στη *Μυριόβιβλο* (cod. 190).

Παραπομπές
----------

1. ↑   Βιβλιοθήκη του Φωτίου cod. 190:

Πηγές
-----

* Leonhard Schmitz: το αντίστοιχο λήμμα στο έργο του W. Smith *Dictionary of Greek and Roman Biography and Mythology* (1870).
Ο **Ελίγια Μουντέντα** (*Elijah Haatuakali Kaiba Mudenda*, 6 Ιουνίου 1927 - 2 Νοεμβρίου 2008) ήταν πολιτικός από τη Ζάμπια. Υπήρξε πρωθυπουργός στη χώρα, για το διάστημα από το 1975 ως το 1977.

Βιογραφία
---------

Γεννήθηκε στο χωριό Μάτσα, κοντά στην Τσόμα, στις 6 Ιουνίου του 1927. Ήταν ένας από τους πρώτους πολιτικούς στη Ζάμπια που έλαβε ανώτατη εκπαίδευση. Απέκτησε πτυχίο Μάστερ από πανεπιστήμιο στη Νότια Αφρική και επίσης έκανε σπουδές Γεωργικών Επιστημών στο Ηνωμένο Βασίλειο. Ειδικεύτηκε στις καλλιέργειες φυτών.

Πολιτική καριέρα
----------------

Η κάθοδός του στα πολιτικά έγινε το 1962. Το 1964, έπειτα από την ανακήρυξη της ανεξαρτησίας της χώρας του, έγινε Υπουργός Γεωργίας επί προεδρίας Κένεθ Καούντα. Στη συνέχεια υπηρέτησε ως υπουργός Οικονομικών (1965-69), Εξωτερικών (1969 και 1970-73) και στις 27 Μαΐου του 1975 έγινε πρωθυπουργός. Διατηρήθηκε στο αξίωμα αυτό ως τις 20 Ιουλίου του 1977 και αντικαταστάθηκε στην πρωθυπουργία από τον προκάτοχό του, Μάινζα Τσόνα. Παρέμεινε ενεργός στην πολιτική ζωή του τόπου του ως τα βαθιά του γηρατειά. Απεβίωσε στις 2 Νοεμβρίου του 2008.

Παραπομπές
----------

1. 1 2  (Γερμανικά) *Munzinger Personen*. 00000012412. Ανακτήθηκε στις 9  Οκτωβρίου 2017.
2. ↑  allafrica.com/stories/200811070848.html.
3. ↑  "Zambia: Country Inters Mudenda", *The Times of Zambia* (allAfrica.com), 7 Νοεμβρίου 2008.

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
--------------------

* Βιογραφία του πολιτικού
Κουμπάροι με τους νεόνυμφους
**Κουμπάροι** ονομάζεται, συνήθως, το ζευγάρι ή οι άνθρωποι που επιλέγονται να συνοδεύσουν τους μελλόνυμφους και να αλλάξουν τα στέφανα σε εκκλησιαστικό γάμο. Στον πολιτικό γάμο επικρατεί ο όρος **μάρτυς**. Συνήθως, οι κουμπάροι αναλαμβάνουν και πνευματικοί γονείς. 

Επιπλέον, οι κουμπάροι αναλαμβάνουν τον σχεδιασμό της τελετής, τον διάκοσμο του μπάτσελορ πάρτι και την οργάνωση της δεξίωσης. Η Λεία και η Ραχήλ, νύμφες του Ιακώβ, αναφέρεται να είχαν ένα είδους κουμπάρας, αν και περισσότερο ήταν δούλες.

Παραπομπές
----------

1. ↑  Post, Emily (1922). *Etiquette in Society, in Business, in Politics and at Home'*. Funk & Wagnalls Company. σελίδες 335–337.
2. ↑  «Wedding Cars». wedding Limo. Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 5 Μαρτίου 2016. Ανακτήθηκε στις 12 Ιανουαρίου 2016.
3. ↑  Γένεσις29:24, 46:18
Ο **Φερντινάν Ζυλ Κενισσέ** (*Ferdinand Jules Quénisset*), (Παρίσι, 1872 – Ζυβιζί-συρ-Ορζ, 1951) ήταν Γάλλος αστρονόμος και αστροφωτογράφος.

Βιογραφία
---------

Ο **Φερντινάν Κενισσέ** γεννήθηκε στο Παρίσι την 8 Αυγούστου 1872 και απεβίωσε στο Ζυβιζί-συρ-Ορζ την 8 Απριλίου 1951. Ήταν Γάλλος αστρονόμος που ειδικεύτηκε στην αστροφωτογραφία.

Δεν είναι ευρύτερα γνωστός, καθώς ελάχιστα έχουν γραφεί για αυτόν και το έργο του και διότι έζησε υπό τη σκιά του φημισμένου αστρονόμου Καμίγ Φλαμμαριόν. Έχει μάλιστα χαρακτηρισθεί ως *πιστός συνεργάτης*, *βοηθός*, *εκπρόσωπος*, *ακούραστη δεξιά χειρ*, *ακόλουθος*, *διάδοχος*, *πιστότατος μαθητής και συνεργάτης* ή απλώς *φίλος* του Φλαμμαριόν.

Εργάστηκε ως παρατηρητής με τον Καμίγ Φλαμμαριόν στο Αστεροσκοπείο Ζυβιζί-συρ-Ορζ της Γαλλίας, από το 1906 έως το 1951, όπου είχε ήδη προηγουμένως εργαστεί από το 1892 έως το 1893. Προκάτοχος της θέσης του ήταν ο διάσημος Έλληνας αστρονόμος Ευγένιος Αντωνιάδης, ο οποίος επέστρεψε στη γενέτειρα χώρα του, Ελλάδα, το 1902 για να παντρευτεί και το 1908 επέστρεψε στη Γαλλία για να εργαστεί στο Αστεροσκοπείο των Παρισίων.

Ο Κενισσέ έκανε πολλές παρατηρήσεις και τράβηξε πολλές φωτογραφίες της Σελήνης και των πλανητών Αφροδίτη, Άρη, Δία. Ανακάλυψε τους κομήτες C/1893 N1 και C/1911 S2.

Μετά τον θάνατό του, το 1973, η Διεθνής Αστρονομική Ένωση αποφάσισε την ονοματοθέτηση ενός κρατήρα του Άρη με το επώνυμό του, γνωστού ως Κενισσέ.

Παραπομπές
----------

1. ↑  Εθνική Βιβλιοθήκη της Γερμανίας, Κρατική Βιβλιοθήκη του Βερολίνου, Βαυαρική Κρατική Βιβλιοθήκη, Εθνική Βιβλιοθήκη της Αυστρίας: (Γερμανικά, Αγγλικά) *Gemeinsame Normdatei*. 11631785X. Ανακτήθηκε στις 12  Αυγούστου 2015.
2. 1 2  (Γαλλικά) *Répertoire des artistes*. 63628. Ανακτήθηκε στις 9  Οκτωβρίου 2017.
3. 1 2  *Photographers’ Identities Catalog*. 342062. Ανακτήθηκε στις 9  Οκτωβρίου 2017.
4. ↑  Εθνική Βιβλιοθήκη της Γαλλίας: (Γαλλικά) *καθιερωμένοι όροι της Εθνικής Βιβλιοθήκης της Γαλλίας*. 10921154k.
5. ↑  James S. Curlin, *Ferdinand Quénisset: Pioneering Astrophotographer*, Παρίσι, 2022, σελ. xiii-xiv. ISBN 978-2-9576244-0-9.
6. ↑  James S. Curlin, *Ferdinand Quénisset: Pioneering Astrophotographer*, Παρίσι, 2022, σελ. xiii. ISBN 978-2-9576244-0-9.
7. ↑  Ferdinand Jules Quénisset, *L'Astronomie*, 1951, τ. 65, σελ. 357.
8. ↑  P. Véron, Λεξικό των Γάλλων αστρονόμων (dictionnaire des astronomes français) 1850-1950.

Βιβλιογραφία
------------

James S. Curlin, *Ferdinand Quénisset: Pioneering Astrophotographer*, Παρίσι, 2022. ISBN 978-2-9576244-0-9

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
--------------------

* Astronomes de Juvisy (in γαλλική)

  


|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
| Καθιερωμένοι όροι | 
* VIAF: 289111823
* ISNI: 0000 0003 9460 2442
* GND: 11631785X
* SUDOC: 164615636
* BNF: cb10921154k (data)

 |

 |
Η **Επισκοπή Μασταύρων Καρίας** είναι πρώην εκκλησιαστική επαρχία του Οικουμενικού Πατριαρχείου. Βρισκόταν στην Καρία της Μικράς Ασίας με έδρα την πόλη Μάσταυρα, ερείπια της οποίας έχουν ανακαλυφθεί κοντά στο σημερινό χωριό Ναζιλί. Εκκλησιαστικά ανήκε στην Μητρόπολη Εφέσου, της οποίας ήταν αρχικά 8η και αργότερα 9η και 10η εν τάξη επισκοπή ανάμεσα σε άλλες 34 και 40 επισκοπές.

Στα τακτικά η Επισκοπή αναφέρεται από τον 7ο ως και τον 13ο αιώνα, και πάντα εν τάξη μετά την Επισκοπή Γαργάρων. Η επισκοπή καταργήθηκε πιθανότατα τον 13ο αιώνα όταν και όλη η Καρία περιήλθε στους Οθωμανούς. 

Από το 1928 η Ρωμαιοκαθολική εκκλησία διορίζει καθολικούς τιτουλάριους επίσκοπους, από το 1968 η θέση χηρεύει

### Επισκοπικός κατάλογος

| Όνομα | Έτη | Σημειώσεις |
| --- | --- | --- |
| Θεοδόσιος | 5ος αιώνας | πήρε μέρος το 449 στη Σύνοδο της Εφέσου |
| Σαββάτιος |  | πήρε μέρος στην σύνοδο της Χαλκηδόνας το 451 |
| Θεόδωρος | 8ος αιώνας | πήρε μέρος στη Δεύτερη Σύνοδος της Νίκαιας το 787 |
| Κωνσταντίνος |  |  |

Παραπομπές
----------

1. 1 2  Μάρκος Μάρκου-Μητρόπολη Εφέσου
2. ↑  catholic-hierarchy-Mastaura in Asia
3. ↑  Ραγιά, Ευθυμία (2004, Εθνικό και Καποδιστριακό Πανεπιστήμιο Αθηνών (ΕΚΠΑ)), Η κοιλάδα του Μαιάνδρου (7ος-13ος αι.): γεωγραφία και ιστορία, σελ. 134 έως 136
4. ↑  Patrologiae cursus completus, seu bibliotheca universalis, integra... Τόμος 98, σελ. 204
Το **Φωτιά και Τσεκούρι** είναι βιβλίο του Ευάγγελου Αβέρωφ, πρώην Υπουργού Εθνικής Άμυνας και θεωρείται κλασικό έργο στην βιβλιογραφία του Εμφυλίου Πολέμου, εντασσόμενο με την πλευρά των νικητών.

Ιστορική αναδρομή
-----------------

Το βιβλίο γράφτηκε κατόπιν παραγγελίας του Γαλλικού Εκδοτικού Οίκου "Breteuil". Κυκλοφόρησε αρχικά στα γαλλικά το 1974 και από τότε επανεκδόθηκε επανειλημμένα μέχρι σήμερα. Στα ελληνικά δημοσιεύτηκε σε μετάφραση του δικηγόρου Μιλτιάδη Σινιόσογλου-Τοσίτσα στην καθαρεύουσα και αργότερα στη δημοτική από τον Εμμανουήλ Χ. Κάσδαγλη.

Περιεχόμενο
-----------

Το βιβλίο περιγράφει συνοπτικά την πολιτική, διπλωματική και στρατιωτική ιστορία της Ελλάδας τη δεκαετία του 1940. Ξεκινάει με τα αίτια των γεγονότων και παραθέτει τις επιπτώσεις τους στο μέλλον. Αφηγείται τις μάχες και τα βασικά πολιτικά και στρατιωτικά γεγονότα με χρονολογική σειρά. Από τις συγκρούσεις με την Ιταλία στο Αλβανικό μέτωπο ως τη γερμανική κατοχή της Ελλάδας, καθώς και τον Ελληνικό Εμφύλιο μέχρι τις τελικές συγκρούσεις στο Γράμμο και το Βίτσι.

Πηγές
-----

* Ηλίας Μαγκλίνης: «Φωτιά και τσεκούρι», τότε και τώρα[*νεκρός σύνδεσμος*], Η Καθημερινή, 22 Σεπτεμβρίου 2010
* Νίκος Mαραντζίδης: Η πάλη τοπική, το παιχνίδι παγκόσμιο, Το Βήμα, 31 Οκτωβρίου 2010
Αργυρό κέρμα των 4 φράγκων του 1812
Το **φράγκο** ήταν το νόμισμα του ελβετικου καντονίου Άαργκαου. Έπαψε να εκδίδεται το 1831 και αντικαταστάθηκε από το ελβετικό φράγκο το 1850. Υποδιαιρέσεις του ήταν: 1 φραγκο =10 Batzen = 40 Kreuzer = 100 Rappen.

Ιστορία
-------

Το 1798 Γαλλία εισβάλει στην Ελβετία  αλλά δεν την προσαρτά. Επιβάλλει νέο πολιτειακό καθεστώς αντικαθιστώντας την έως τότε χαλαρή συνομοσπονδία με ένα ενιαίο, συγκεντρωτικό κράτος  ιδρύοντας την Ελβετική Δημοκρατία. Ταυτόχρονα υιοθετείται ως κοινό νόμισμα το ελβετικό φράγκο το οποίο αντικαθιστά τα επιμέρους νομίσματα των καντονιών. Λίγα χρόνια μετά, το 1803, εν μέσω ταραχών και εξελίξεων, το ελβετικό φράγκο παύει να εκδίδεται οπότε το καντόνι του Άαργκαου την περίοδο 1805 -1831 προχώρησε στην έκδοση του φράγκου του Άαργκαου.

Το 1848 τίθεται σε ισχύ νέο σύνταγμα στην Ελβετία το οποίο επαναφέρει το σύστημα της ομοσπονδίας  Το 1850 υιοθετείται εκ νέου ως ενιαίο νόμισμα το ελβετικό φράγκο το οποίο αντικαθιστά το φράγκο του Άαργκαου με ισοτιμία 1½ ελβετικό φράγκο = 1 φράγκο του Άαργκαου.

Κέρματα
-------

Εκδόθηκαν κέρματα με ονομαστικές αξίες των 1, 2, 2½ και 5 Rappen, ½ και 1 Batzen, και αργυρά των 5, 10 και 20 Batzen και 4 φράγκων. Το κερμα των 2½ Rappen ήταν γνωστό και ως 1 Kreuzer.

Πηγές
-----

* Krause, Chester L. and Clifford Mishler (1991). Standard Catalog of World Coins: 1801–1991 (18th ed. ed.). Krause Publications. ISBN 0873411501.

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
--------------------

Εικόνες με νομίσματα των ελβετικών καντονίων

Παραπομπές
----------

1. 1 2  Ο Καποδίστριας, πρωταγωνιστής με κομβικό ρόλο στην ιστορία της Ελβετίας[*νεκρός σύνδεσμος*]. Άρθρο της ιστοσελίδας Ακαδημία Θεσμών και Πολιτισμών. Ανάκτηση 20 Ιουνίου 2012.
2. 1 2  Το νέο Ελβετικό Ομοσπονδιακό Σύνταγμα Αρχειοθετήθηκε 2007-10-28 στο Wayback Machine. Διμηνιαία επιθεώρηση "Το Σύνταγμα". Ανάκτηση 20 Ιουνίου 2012.

|  |  |
| --- | --- |
| CC-BY-SA Μετάφραση | Στο λήμμα αυτό έχει ενσωματωθεί κείμενο από το λήμμα Aargau frank  της Αγγλικής Βικιπαίδειας, η οποία διανέμεται υπό την GNU FDL και την CC-BY-SA 4.0. (ιστορικό/συντάκτες). |
Το **φιλλέρ** (ουγγρικά: fillér) ήταν το όνομα διαφόρων κερμάτων σε όλη την ιστορία της ουγγαρίας. Ήταν η υποδιαίρεση 1 προς 100 της αυστροουγγρικής και ουγγρικής κορώνας, του πενγκό και του φιορινιού. Το όνομα προέρχεται από τη γερμανική λέξη *Vierer* που σημαίνει "νούμερο τέσσερα" στα ελληνικά. Αρχικά ήταν το όνομα του κέρματος τέσσερων κρόιτσερ. Λόγω σημαντικού πληθωρισμού που έλαβε χώρα μετά την πτώση του κομμουνισμού, τα νομίσματα του φιλλέρ δεν κυκλοφορούν σήμερα. Το τελευταίο κέρμα φιλλέρ, αξίας 50 φιλλέρ (0.5 φιορίνια), απομακρύνθηκε από την κυκλοφορία του το 1999. Ωστόσο, εξακολουθεί να χρησιμοποιείται σε υπολογισμούς, όπως για παράδειγμα στην τιμή της βενζίνης (π.χ. 310.9 φιορίνια), ή στις τιμές των τηλεφωνικών κλήσεων.

Δείτε επίσης
------------

* Νομίσματα της Αυστροουγγρικής κορώνας
* Νομίσματα του ουγγρικού πενγκό
* Νομίσματα του ουγγρικού φιορινιού