recursal/SuperWikiNEXT-32B huggingface dataset:
Το **ντίξιλαντ** (*dixieland*) είναι είδος της τζαζ μουσικής που αναπτύχθηκε στις αρχές του 20ού αιώνα, στην Αμερική και κυρίως στη Νέα Ορλεάνη. Έχει χαρακτηριστεί ως το πρώτο είδος της τζαζ που εμφανίστηκε και σήμερα αποτελεί τύπο της *παραδοσιακής* τζαζ, όπου αυτοσχεδιάζουν μικρά συγκροτήματα και χρησιμοποιείται για να χαρακτηρίσει την παραδοσιακή τζαζ που παίζεται όμως κυρίως από λευκούς μουσικούς.

Ντίξιλαντ

Ετυμολογία
----------

Η ετυμολογία του όρου ανάγεται στις αρχές του 19ου αιώνα, όταν μια γαλλική τράπεζα της Νέας Ορλεάνης εξέδωσε ένα καινούργιο χαρτονόμισμα των δέκα δολαρίων όπου αναγραφόταν ο αριθμός στα γαλλικά (*dix*). Πολύ γρήγορα, οι κάτοικοι των γύρω περιοχών άρχισαν να αποκαλούν την πόλη της Νέας Ορλεάνης και ολόκληρη την πολιτεία της Λουιζιάνα *«γη των dix»* (*land = γη*, τόπος) και γενικότερα, *dixieland*.

Έτσι, καθώς το όνομα Ντίξιλαντ (Dixieland) επικράτησε να λέγεται για τις νότιες πολιτείες, η μουσική που ξεπήδησε από τις πολιτείες αυτές πήρε το ίδιο όνομα.

Ύφος
----

Το στυλ ντίξιλαντ πρωτοεμφανίστηκε στις αρχές του 20ού αιώνα, όταν οι λευκοί μουσικοί άρχισαν να μιμούνται τους νέγρους συναδέλφους τους. Λίγοι όμως κατάφερναν να αφομοιώσουν τον τρόπο ερμηνείας των μαύρων. Οι περισσότεροι πήραν απλώς το μουσικό ρεπερτόριο τους και το έπαιζαν διαφορετικά, επηρεασμένοι από τη δική τους ιδιοσυγκρασία. Επίσης, πολλοί που είχαν μουσική μόρφωση, συχνά αντικαθιστούσαν τον αυτοσχεδιασμό με μουσική γραμμένη από πριν, κάτι πού έκανε τη μουσική τους λιγότερο ευέλικτη από των νέγρων.

Τελικά, η τάση τους να θέσουν σε μουσικές φόρμες τα κομμάτια που έπαιζαν, έγινε αιτία να δημιουργηθεί ένα ορισμένο στυλ εκτέλεσης, με κύρια χαρακτηριστικά τη συγκοπή, τον περιορισμένο αυτοσχεδιασμό, την πλούσια ρυθμική κίνηση, καθώς και τη δημιουργία ενός είδους αντίστιξης. Οι μουσικοί αφού έπαιζαν πρώτα όλοι μαζί τη μελωδία και ακολουθούσαν τα σόλο, στο τέλος αυτοσχεδίαζαν όλοι μαζί πάνω στη σύνθεση, ενώ το πιάνο κρατούσε ρυθμικά τις βασικές συγχορδίες.

Οι μουσικοί του ντίξιλαντ καινοτόμησαν και στον ρυθμό των τεσσάρων τετάρτων. Δεν τόνιζαν μόνο το πρώτο και το τρίτο μέρος, όπως συνηθιζόταν παλαιότερα, αλλά το δεύτερο και το τέταρτο, δημιουργώντας έτσι το δικό τους τρόπο ρυθμικής συγκοπής ενώ αντικαθιστούσαν συχνά τον κανονικό τονισμό του μέτρου προσθέτοντας τεχνικούς και απροσδόκητους τονισμούς. Αυτό ακριβώς αποτελεί ένα κύριο χαρακτηριστικό του στυλ αυτού.

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
--------------------

* Διεθνές Φεστιβάλ Ντίξιλαντ, Δρέσδη
* Ιστοσελίδα για το Ντίξιλαντ

  


|  |  |  |  |
| --- | --- | --- | --- |
| 

| π • σ • ε
Τζαζ |
| --- |
|  |
| 
* Ράγκταϊμ
* Τζαζ Νέας Ορλεάνης
* Ντίξιλαντ
* Μπούγκι
* Σουίνγκ
* Μπίμποπ
* Κουλ τζαζ
* Χαρντ μποπ
* Φρι τζαζ
* Φιούζον
* Άσιντ τζαζ
* Έθνο-τζαζ
* Λάτιν τζαζ
 |

 |
**Το Νταστάκ-ε-Σισάχτ** (περσικά: دشتك سي سخت‎ επίσης λατινοποιημένο ως **Dashtak-e Sīsakht**, γνωστή και ως **Νταστάκ**και **Νταστάκ-ε Ντελχαβάς**) είναι ένα χωριό στην αγροτική επαρχία Ντάνα, της κεντρικής επαρχίας της κομητείας Ντάνα στην περιφέρεια Κοχγκιλουγιέχ και Μπογιέρ ΑχμάντΙράν. Κατά την απογραφή του 2006, η ύπαρξή του είχε επισημανθεί, αλλά ο πληθυσμός δεν αναφέρθηκε.

Παραπομπές
----------

1. ↑  Dashtak-e Sisakht can be found at Το Dashtak-e Sisakht μπορεί να βρεθεί στο *[GEOnet Names Server*, σε αυτό το σύνδεσμο, ανοίγοντας το κουτί Advanced Search, και εισάγοντας «-3059975» στη φόρμα «Unique Feature Id», και πατώντας στο «Search Database».
2. ↑  «Απογραφή της Ισλαμικής Δημοκρατίας του Ιράν, 1385 (2006)». Ισλαμική Δημοκρατία του Ιράν. Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο (Excel) στις 11 Νοεμβρίου 2011.
Στην ελληνική μυθολογία η **Νίκαια** ήταν μία Ναϊάδα, θυγατέρα του ποτάμιου θεού Σαγγαρίου και της θεάς Κυβέλης. Παρότι η Νίκαια ήταν ωραιότατη, απεχθανόταν τον έρωτα και αγαπούσε μόνο το κυνήγι. Κάποτε ο βοσκός `Υμνος από τη Φρυγία ερωτεύθηκε τη Νίκαια. Η Νίκαια όμως όχι μόνο απέκρουσε τον έρωτά του, αλλά και τον σκότωσε για να μη την ενοχλεί. Τότε ο θεός Έρως οργίσθηκε για τη βίαιη αυτή πράξη και ενέπνευσε σφοδρό πόθο για τη Νίκαια στον ίδιο τον θεό Διόνυσο. Αλλά η Νίκαια απέκρουσε ακόμα και τον Διόνυσο. Ο θεός μπόρεσε να την κατακτήσει μόνο όταν τη μέθυσε, μετατρέποντας σε κρασί το νερό κάποιας πηγής. Από την ένωσή τους γεννήθηκε η Τελετή. Η Νίκαια ήθελε στην αρχή να αυτοκτονήσει, αλλά τελικώς συμφιλιώθηκε με τον Διόνυσο και απέκτησαν μαζί ένα ακόμα παιδί, τον Σάτυρο. Προς τιμή της ο Διόνυσος ίδρυσε την πόλη Νίκαια στη Μικρά Ασία.

Πηγές
-----

* Emmy Patsi-Garin: «Επίτομο λεξικό Ελληνικής Μυθολογίας», εκδ. οίκος *Χάρη Πάτση*, Αθήνα 1969
Στην Ρωμαϊκή μυθολογία ο **Νουμίτωρ** ήταν βασιλιάς της Άλμπα Λόνγκα, 14ος απόγονος του Αινεία. Πατέρας του ήταν ο Πρόκας και καταγόταν από τον Αινεία, η κόρη του ήταν η Ρέα Σιλβία μητέρα των δίδυμων ιδρυτών της Ρώμης Ρωμύλου και Ρώμου. Ο Πρόκας πέθανε (794 π.Χ.) και όρισε διάδοχο του τον μεγαλύτερο γιο του Νουμίτωρα ως 14ο βασιλιά της Άλμπα Λόνγκα. Ο νεότερος αδελφός του, Αμούλιος, πήρε την εξουσία και σκότωσε τους γιους του. Την κόρη του Ρέα Σύλβια την ανάγκασε να γίνει μια από τις Εστιάδες Παρθένες, θεωρώντας πως έτσι εξασφάλιζε ότι η γενεά του Νουμίτορος δεν θα αποκτούσε άλλο διάδοχο. Η Ρέα ωστόσο ήρθε σε επαφή με τον θεό Μαρς, γέννησε τους δίδυμους Ρωμύλο και Ρώμο που ανέτρεψαν τον Αμούλιο και επανέφεραν στην εξουσία τον παππού τους Νουμίτωρα.

Παραπομπές
----------

1. ↑  «Rea Silvia» (Ρωσικά)
2. 1 2  «Numitor» (Ρωσικά)
3. ↑  «Procas Silvius» (Ρωσικά)
4. ↑
5. ↑  Διονύσιος ο Αλικαρνασσεύς, *"Ρωμαικές αρχαιότητες"*, 71.4
6. ↑  Τίτος Λίβιος, 3.10
7. ↑  Τίτος Λίβιος, 4.2
8. ↑  Διονύσιος ο Αλικαρνασσεύς, *"Ρωμαικές αρχαιότητες"*, 71.5

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
--------------------
Συντεταγμένες: 36°42′N 21°37′E﻿ / ﻿36.70°N 21.61°E﻿ / 36.70; 21.61
Οι **Μεσσηνιακές Οινούσσες** (και Πελοποννησιακές Οινούσσες) είναι νησιωτικό σύμπλεγμα που βρίσκεται στα νότια της Μεσσηνίας. Αναφέρονται με αυτό το όνομα από την αρχαιότητα, ενώ σε νεότερες εποχές αποκαλούνταν και Σαπιέντζες. Το σύμπλεγμα αποτελείται από τα νησιά Σχίζα, Σαπιέντζα, Βενέτικο, Αγία Μαριανή και τις βραχονησίδες Δύο Αδέλφια (νότια της Σαπιέντζας), Μπόμπα (ανατολικά της Σαπιέντζας) και Αυγό (νότια του Βενέτικου). Τα μεγαλύτερα νησιά του συμπλέγματος είναι η Σχίζα και η Σαπιέντζα, που καταλαμβάνουν περισσότερο από το 90% της συνολικής έκτασης του συμπλέγματος. Νότια των Μεσσηνιακών Οινουσσών βρίσκεται το βαθύτερο σημείο της Μεσογείου που είναι γνωστό ως τάφρος των Οινουσσών ή Φρέαρ των Οινουσσών με βάθος 5.267 μ.

Τα νησιά είναι ενταγμένα στο δίκτυο Natura 2000, μαζί με την περιοχή του ακρωτηρίου Ακρίτας, με τον κωδικό GR2550003.

Παραπομπές
----------

1. ↑  Παυσανία, Ελλάδος\_περιήγησις/Μεσσηνιακά, XXXIV-12 σταδίων δὲ τεσσαράκοντά ἐστιν ἐκ Κολωνίδων ἐς αὐτὴν ὁδός, τοσαύτη δὲ καὶ ἐκ τῆς Ἀσίνης πρὸς τὸν Ἀκρίταν καλούμενον. ἀνέχει δὲ ἐς θάλασσαν ὁ Ἀκρίτας, καὶ νῆσος Θηγανοῦσσά ἐστιν ἔρημος πρὸ αὐτοῦ: μετὰ δὲ τὸν Ἀκρίταν λιμήν τε Φοινικοῦς καὶ νῆσοι κατ' αὐτὸν Οἰνοῦσσαι.
2. ↑  Barale, Vittorio (2008). «The European Marginal and Enclosed Seas: An Overview». Στο: Vittorio Barale· Martin Gade. *Remote Sensing of the European Seas*. Springer Science+Business Media. σελίδες 3–22. ISBN 978-1-4020-6771-6. LCCN 2007942178. Ανακτήθηκε στις 30 Απριλίου 2015.
3. ↑  «Υπουργείο περιβάλλοντος, περιοχές Natura 2000, Σαπιέντζα, Σχίζα Ακρίτας». Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 23 Νοεμβρίου 2011. Ανακτήθηκε στις 21 Αυγούστου 2011.

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
--------------------

* Περιφέρεια Πελοποννήσου, Σύμπλεγμα Οινουσσών[*νεκρός σύνδεσμος*]
* Δήμος Μεθώνης, σύμπλεγμα Οινουσσών

|  |  |  |  |
| --- | --- | --- | --- |
| 

| π • σ • ε
Μεσσηνιακές Οινούσσες |
| --- |
|  |
| 
* Αγία Μαριανή
* Βενέτικο
* Σαπιέντζα
* Σχίζα
 |

 |
Οι **Νέωνες**, ή **Νέων**, ή **Νεών**, ήταν αρχαία ελληνική πόλη της Φωκίδας που βρισκόταν στους ανατολικούς πρόποδες της Τιθορέας μιας από τις κορυφές του Παρνασσού. 

Οι Νέωνες καταστράφηκαν από τον Ξέρξη και ανοικοδομήθηκαν αργότερα παραπλήσια της προηγουμένης θέσης τους όπου έλαβαν το όνομα Τιθορέα[1]. Τα ερείπια της αρχαίας πόλης βρίσκονται κοντά στη σημερινή Τιθορέα πρώην Βελίτσα.

Παραπομπές
----------

1. ↑  Βικιθήκη Ιστορίαι (Ηροδότου)/Βιβλίο Η ὡς δὲ ἐκ τῆς Δωρίδος ἐς τὴν Φωκίδα ἐσέβαλον, αὐτοὺς μὲν τοὺς Φωκέας οὐκ αἱρέουσι. οἳ μὲν γὰρ τῶν Φωκέων ἐς τὰ ἄκρα τοῦ Παρνησοῦ ἀνέβησαν. ἔστι δὲ καὶ ἐπιτηδέη δέξασθαι ὅμιλον τοῦ Παρνησοῦ ἡ κορυφή, κατὰ Νέωνα πόλιν κειμένη ἐπ᾽ ἑωυτῆς· Τιθορέα οὔνομα αὐτῇ· ἐς τὴν δὴ ἀνηνείκαντο καὶ αὐτοὶ ἀνέβησαν
Ο **Νουρί αλ Μαλίκι** (1950-) (αραβικά: نوري كامل محمّد حسن المالكي) είναι Ιρακινός πολιτικός. Σιίτης Μουσουλμάνος στο θρήσκευμα, έγινε πρωθυπουργός του Ιράκ το Μάιο του 2006 μέχρι τον Σεπτέμβριο του 2014.

Προφίλ
------

Γεννήθηκε στις 20 Ιουνίου του 1950 στην Al Hindiyah, στο νότιο Ιράκ, και το 1980 καταδικάστηκε σε θάνατο από το καθεστώς του Σαντάμ Χουσεΐν. Έπειτα έζησε εξόριστος στο Ιράν και τη Συρία και πολέμησε τον Σαντάμ από άλλες χώρες. Μετά την πτώση του τελευταίου επέστρεψε στη χώρα του και εξελέγη στην προσωρινή Εθνοσυνέλευση, τον Ιανουάριο του 2005.

Πρωθυπουργός
------------

Στις 22 Απριλίου του 2006, ο αλ Μαλίκι έλαβε εντολή σχηματισμού κυβέρνησης από τον Τζαλάλ Ταλαμπανί. Προέρχεται από το κόμμα Ντάα και διορίστηκε διάδοχος του Ιμπραχίμ αλ-Τζααφάρι. Το υπουργικό του συμβούλιο εγκρίθηκε και ανέλαβε καθήκοντα στις 20 Μαΐου του 2006.

Στις εκλογές του 2010, οι οποίες διεξήχθησαν το Μάρτιο, ο Συνασπισμός του Κράτους Δικαίου, του αλ Μαλίκι, κατέλαβε τη 2η θέση, με 89 έδρες. Οι εκλογές ήταν αμφιλεγόμενες.

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
--------------------

* Προφίλ του πολιτικού στο BBC.

Παραπομπές
----------

1. ↑  Ανακτήθηκε στις 10  Ιουλίου 2019.
2. ↑   *Iraq Recount Mired in a New Dispute*, 3 Μαΐου 2010,

|  |  |
| --- | --- |
| Commons logoCommons logo | Τα Wikimedia Commons έχουν πολυμέσα σχετικά με το θέμα   **Νουρί αλ Μαλίκι** |

  


|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
| Καθιερωμένοι όροι | 
* WorldCat
* VIAF: 63691776
* LCCN: no2003021158
* GND: 1207343242

 |

 |
Η **Νταντόλκ** (αγγλικά: Dundalk· ιρλανδικά: Dún Dealgan *Ντουν Ντιάλγκαν*) είναι πόλη και το διοικητικό κέντρο της κομητείας Λάουδ της Ιρλανδίας. Η πόλη βρίσκεται στον ποταμό Κάσλταουν, ο οποίος εκβάλλει στον κόλπο Νταντόλκ στην ανατολική ακτή της χώρας. Βρίσκεται στα μισά του δρόμου μεταξύ του Δουβλίνου και του Μπέλφαστ, κοντά στα σύνορα με τη Βόρεια Ιρλανδία. Είναι η όγδοη μεγαλύτερη αστική περιοχή στην Ιρλανδία, με πληθυσμό 39.004 κατοίκους από την απογραφή του 2016.

Έχοντας κατοικηθεί από τη νεολιθική περίοδο, το Νταντόλκ ιδρύθηκε ως νορμανδικό οχυρό τον 12ο αιώνα μετά την εισβολή των Νορμανδών στην Ιρλανδία και κατέστη το βορειότερο φυλάκιο του Πέιλ στον Όψιμο Μεσαίωνα. Η πόλη πήρε το παρατσούκλι «Ρωγμή του Βορρά» όπου το βορειότερο σημείο της επαρχίας Λένστερ συναντά την επαρχία Όλστερ. Η σύγχρονη ρυμοτομία χρονολογείται από τις αρχές του 18ου αιώνα και οφείλει τη μορφή της στον Τζέιμς Χάμιλτον (αργότερα 1ος κόμης του Κλανμπράσσιλ). Οι θρύλοι του μυθικού ήρωα πολεμιστή Κουχούλιν διαδραματίζονται στην περιοχή και το σύνθημα στο οικόσημο της πόλης είναι Mé do rug Cú Chulainn cróga, που σημαίνει «Γέννησα τον γενναίο Κουχούλιν».

Παραπομπές
----------

1. ↑  citypopulation.de/php/ireland.php. Ανακτήθηκε στις 20  Δεκεμβρίου 2018.

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
--------------------

* Πολυμέσα σχετικά με το θέμα  Dundalk στο Wikimedia Commons

  


|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
| Καθιερωμένοι όροι | 
* WorldCat
* VIAF: 128672626
* LCCN: n88238204
* GND: 5175146-X

 |

 |
Ένα **μεσόφιλο** είναι ένας οργανισμός που μεγαλώνει βέλτιστα σε μέτρια θερμοκρασία, ούτε πολύ θερμή, ούτε πολύ κρύα, συνήθως μεταξύ 20 και 45 °C (68 και 113 °F).[1] Ο όρος εφαρμόζεται κυρίως σε μικροοργανισμούς. Οι οργανισμοί που προτιμούν ακραία περιβάλλοντα είναι γνωστοί ως ακραιόφιλοι.

Τα ενδιαιτήματα αυτών των οργανισμών περιλαμβάνουν το τυρί και το γιαούρτι. Οι μεσόφιλοι οργανισμοί περιλαμβάνονται συχνά στις διεργασίες παρασκευής μπύρας και κρασιού. Επειδή η κανονική θερμοκρασία του ανθρώπινου σώματος είναι 37 °C, η πλειοψηφία των ανθρώπινων παθογόνων οργανισμών είναι μεσόφιλοι, καθώς είναι οι περισσότεροι των οργανισμών που περιλαμβάνονται στο ανθρώπινο μικροβίωμα.

Οι οργανισμοί που προτιμούν κρύα περιβάλλοντα ονομάζονται ψυχρόφιλοι, αυτοί που προτιμούν πιο υψηλές θερμοκρασίες ονομάζονται θερμόφιλοι ή θερμότροφοι και αυτοί που ακμάζουν σε ακραία θερμά περιβάλλοντα ονομάζονται υπερθερμόφιλοι. Οι υπερθερμόφιλοι είναι ένας τύπος των ακραιόφιλων.
Όλα τα βακτήρια έχουν το δικό τους άριστο περιβάλλον και θερμοκρασία στην οποία ακμάζουν περισσότερο.
Μια υπολογιστική προσέγγιση του ευρέως γονιδιώματος έχει σχεδιαστεί από τον Zheng,κ.α. για τη ταξινόμηση των βακτηρίων σε μεσόφιλα και θερμόφιλα.
[2]

Παραπομπές
----------

1. ↑  Willey, Joanne M. Linda Sherwood, Christopher J. Woolverton, and Lansing M. Prescott. Prescott, Harley, and Klein's Microbiology. New York: McGraw-Hill Higher Education, 2008. Print.
2. ↑  Hao Zheng and Hongwei Wu. Gene-centric association analysis for the correlation between the guanine-cytosine content levels and temperature range conditions of prokaryotic species. BMC Bioinformatics 2010, 11(Suppl 11):S7.
Συντεταγμένες: 27°42′03″N 85°18′43″E﻿ / ﻿27.7007°N 85.3119°E﻿ / 27.7007; 85.3119

Ο πύργος Νταραχάρα
Το **Νταραχάρα** (**Dharahara**, Νεπαλικά: धरहरा), που ονομαζόταν επίσης και **Πύργος Μπιμσέν** (**Bhimsen**), ήταν ένας πύργος εννέα ορόφων ύψους 61,88 μέτρων στο κέντρο της Σουντάρα στο Κατμαντού. Χτίστηκε το 1832 από τον τότε πρωθυπουργό του Νεπάλ Μπιμσέν Τάπα (Bhimsen Thapa). Ήταν ένα κτήριο ορόσημο στην αρχιτεκτονική του Κατμαντού που έχει αναγνωριστεί από την UNESCO.

Ο πύργος είχε μια σπειροειδή σκάλα που είχε 213 σκαλιά. Στον όγδοο όροφο είχε ένα κυκλικό μπαλκόνι για τους παρατηρητές και παρείχε μια πανοραμική θέα της κοιλάδας του Κατμαντού. Ο πύργος είχε έναν χάλκινο ιστό στην οροφή, ύψους 5,2 μέτρων. Ο πύργος ήταν ανοιχτός για τους επισκέπτες από το 2005 έως το 2015.

Στις 25 Απριλίου 2015 έγινε σεισμός στο Νεπάλ με αποτέλεσμα να καταρρεύσει ο πύργος σχεδόν ολοκληρωτικά.

Παραπομπές
----------

1. 1 2  «Bhimsen Tower on LonelyPlanet Guide». The Lonely Planet. Ανακτήθηκε στις 25 Απριλίου 2015.
2. ↑  Deepak Nagpal (2015-04-25). «LIVE: Two major quakes rattle Nepal; historic Dharahara Tower collapses, deaths reported in India».. Ανακτήθηκε στις 2015-04-25.
3. ↑  «Historic Dharahara tower collapses in Kathmandu after earthquake». 2015-04-25.. Ανακτήθηκε στις 2015-04-25.
Ένα από τα σύμβολα του Μεσσιανικού Ιουδαϊσμού
Ο **Μεσσιανικός Ιουδαϊσμός** είναι συγκρητικό θρησκευτικό κίνημα που αποτελείται από Εβραίους οι οποίοι πιστεύουν στον Ιησού Χριστό ως Μεσσία, τον οποίον αποκαλούν Γιεσούα (ישוע).

Ξεκίνησε την δεκαετία του 1960 στις ΗΠΑ και άρχισε να εξαπλώνεται μεταξύ των Εβραίων εκεί με αποτέλεσμα σήμερα να υπάρχει στις ΗΠΑ πληθυσμός Εβραίων -ο συντριπτικά μεγαλύτερος στον κόσμο- που ομολογούν πίστη στον Χριστό. Σήμερα υπάρχουν πάνω από 350.000 Μεσσιανικοί Ιουδαίοι, εκ των οποίων 15.000 με 20.000 ζουν στο Ισραήλ.

Η μορφή και η λειτουργία του Μεσσιανικού Ιουδαϊσμού δεν θεωρείται γνήσια χριστιανική, διότι απουσιάζει η αναφορά στην Τριαδικότητα του Θεού, στην Θεότητα του Χριστού, στην ίδρυση και αποστολή της χριστιανικής Εκκλησίας, στο βάπτισμα στο νερό και άλλα στοιχεία του Χριστιανισμού.

Παραπομπές
----------

1. ↑  Posner, Sarah (November 29, 2012). «Kosher Jesus: Messianic Jews in the Holy Land». *The Atlantic*.. Ανακτήθηκε στις September 10, 2015.
Η **"Νέα Ζωή"**, μηνιαίο λογοτεχνικό περιοδικό, εκδόθηκε στην Αλεξάνδρεια της Αιγύπτου το Σεπτέμβριο του 1904 έως το 1927 από τον ομώνυμο φιλολογικό σύλλογο και έπαιξε σπουδαίο ρόλο στην εξέλιξη των ελληνικών γραμμάτων στην Αίγυπτο. Στο περιοδικό δημοσίευσαν κείμενά τους τα σπουδαιότερα ονόματα της ελληνικής γραμματείας, κάποια από αυτά μάλιστα χρωστούν σ΄αυτό την εμφάνισή τους στα Γράμματα.

Ψηφιοποίηση
-----------

Η ψηφιοποίηση έγινε από το Ε.Λ.Ι.Α. ( Ελληνικό Λογοτεχνικό και Ιστορικό Αρχείο )για τη Βιβλιοθήκη του Πανεπιστημίου Κύπρου.

Το περιοδικό εκδόθηκε σε 4 περιόδους σε 14 συνολικά τόμους και 117 τεύχη, μέχρι και το 1927.

Μεγάλοι λογοτέχνες συνεργάτες
-----------------------------

Ο Βάρναλης, το 1908 αποφοίτησε από τη Φιλοσοφική Σχολή και διορίστηκε ελληνοδιδάσκαλος στην Αμαλιάδα. Από εκεί έστειλε στο περιοδικό Νέα Ζωή της Αλεξάνδρειας το ποίημα "Θυσία". Μετά από άρνηση του περιοδικού να το δημοσιεύσει, μέλη της Νέας Ζωής αποχώρησαν και δημιούργησαν το αιρετικό περιοδικό *Γράμματα*, όπου και δημοσιεύτηκε η "Θυσία".

Ο Καβάφης, το ίδιο έτος, ίσως και λίγο πιο πριν, γνωρίζεται με το περιοδικό και αρχίζει να δημοσιεύει ποιήματά του σε αυτό και στο "Γράμματα'' για αρκετά χρόνια.

Δύο χρόνια αργότερα, το 1910, ο Παύλος Νιρβάνας δημοσιεύει στο περιοδικό το μονόπρακτο τριμερές θεατρικό του έργο: "Όταν σπάση τα δεσμά του''. Πλήθος άλλων μεγάλων ονομάτων επισκέφτηκαν λογοτεχνικά το περιοδικό, όπως :

Κώστας Ουράνης, Κωστής Παλαμάς, Κ. Ν. Κωνσταντινίδης, Κ. Γ. Καρυωτάκης, Ι. Ν. Γρυπάρης, Πέτρος Μάγνης, Σ. Σκίπης, Γ. Σκληρός, Δημοσθένης Ν. Βουτυράς, Ιωάννης Πολέμης, Μ. Τσιριμώκος, Γρηγ. Ξενόπουλος, Μ. Μαλακάσης, Κωσταντίνος Χατζόπουλος κλπ

Σημειώσεις
----------

1. ↑  Ποίημα: "Θυσία"

**Θυσία**

Τὸ μυτερό σου τὸ σκουφί,

Μίδ᾿ ἀπ᾿ τὴν ἄτριχη κορφὴ

πέτα κάτω

καὶ φέρε ἀπ᾿ τὸ χλωρὸ τ᾿ ἀχούρι

τὸ διχρονίτικο γαϊδούρι

τὸ βαρβάτο!

Ποῦ λάμπ᾿ ἡ πέτσα του γιαλὶ

καὶ κανεὶς δὲν τὸ καβαλλεῖ

καὶ τὴ νιότη

τὴν ἀπερνάει στὰ πισινά του

ὁλόρθο, κ᾿ εἶναι τ᾿ ἀχαμνά του

ὅλο ἀξιότη!

Φέρτο στὴ μέση τ᾿ ἁλωνιοῦ

καὶ στὸ ριζὸ τοῦ πλατανιοῦ

ρίχτο χάμου,

εἶν᾿ ἡ σειρά του νὰ δοξάσει

τοὺς γόνιμους θεούς, νὰ πιάσ᾿ ἡ

προσφορά του!

῾Πόψε παντρεύομαι, γι᾿ αὐτὸ

σοῦ ἄξιζε τέτοιο ἕνα σφαχτὸ

κοτσονάτο,

ἐσένα, Πρίαπε, ἀσκημομούρη,

ποὖσαι κι᾿ ἐσὺ σὰν τὸ γαϊδοῦρι,

τὸ βαρβάτο!

Παραπομπές
----------

1. ↑  «"Νέα Ζωή", Αλεξάνδρεια, 1904-1927 (ΕΛΙΑ) | Βιβλιοθήκη, Πανεπιστήμιο Κύπρου». *library.ucy.ac.cy*. Ανακτήθηκε στις 11 Δεκεμβρίου 2016.
2. ↑  «.:BiblioNet : Βάρναλης, Κώστας, 1884-1974». *www.biblionet.gr*. Ανακτήθηκε στις 11 Δεκεμβρίου 2016.
3. ↑  «Κωνσταντίνος Καβάφης: Χρονολόγιο». *www.greek-language.gr*. Ανακτήθηκε στις 11 Δεκεμβρίου 2016.

Δικτυακοί τόποι
---------------

* «Νέα Ζωή - Αρχείο τευχών». *Κοσμόπολις*. Βιβλιοθήκη & Κέντρο Πληροφόρησης - Πανεπιστήμιο Πατρών. Ανακτήθηκε στις 3 Απριλίου 2018.  (Ανοικτή πρόσβαση στο πλήρες κείμενο των άρθρων του περιοδικού.)
Γενικά
------

Ο **νταντσονίτης** (αγγλ. dadsonite) είναι θειούχο / χλωριούχο ορυκτό του μολύβδου και του αντιμονίου. Το όνομα τού αποδόθηκε προς τιμήν του Καναδού ορυκτολόγου Αλεξάντερ Στιούαρτ Ντάντσον (Alexander Stewart Dadson, 1906–1958).

Απαντάται κυρίως σε υδροθερμικές φλέβες μαζί με σουλφίδια μετάλλων και θειούχα ορυκτά του μολύβδου.

Ορυκτά με τα οποία σχετίζεται είναι ο μπουλανζερίτης, ο χαλκαντιμονίτης, ο βουρνονίτης και τα λιγότερο διαδεδομένα ρομπινσονίτης και τζεϊμσονίτης.

Δεν είναι ιδιαίτερα διαδεδομένο ορυκτό. Ανευρίσκεται στον Καναδά (Βορειοδυτικές περιοχές και Οντάριο), την Πολιτεία Νεβάδα στις ΗΠΑ, τα όρη Χαρτς στη Γερμανία, το Saint-Pons στη Γαλλία, την Τοσκάνη της Ιταλίας, τη Σλοβακία και στην Ελλάδα στα μεταλλεία Λαυρίου (περιοχή Καμάριζας).

Σημειώσεις
----------

1. ↑  Όνομα προ του 1959, "grandfathered"

Πηγές
-----

* Handbook of Mineralogy
* Mindat.org
* Webmineral.com

Δείτε επίσης
------------

* Κατάλογος ορυκτών
* Κατάλογος ορυκτών των μεταλλείων Λαυρίου

Βιβλιογραφία
------------

* James Dwight Dana, *Manual of Mineralogy and Lithology, Containing the Elements of the Science of Minerals and Rocks*, READ BOOKS, 2008 ISBN 1443742244
Το **Ελληνικό Μνημείο Γενοκτονίας στον Πειραιά** είναι μνημείο που βρίσκεται στο λιμάνι του Πειραιά και τιμά τη γενοκτονία των Ελλήνων του Πόντου. Το μνημείο βρίσκεται στην πλατεία Αλεξάνδρας στον Πειραιά. Το έργο αποτελείται από ένα γλυπτό που δημιουργήθηκε από τον καλλιτέχνη Παναγιώτη Τανιμανίδη. Παρουσιάστηκε επίσημα σε τελετή στον Πειραιά στις 21 Μαΐου 2017.   Η τελετή σηματοδότησε την πρώτη φορά που έλαβαν χώρα μνημειακές εκδηλώσεις για εις μνήμη της γενοκτονίας στον Πειραιά. 

Το μνημείο χρηματοδοτήθηκε από τον επιχειρηματία Βαγγέλη Μαρινάκη. 

Η γενοκτονία των Ποντίων, σύμφωνα με πολλά κράτη, διαπράχθηκε από την τουρκική κυβέρνηση, παράλληλα με τις γενοκτονίες των Αρμενίων και των Ασσυρίων. 

Αποτελείται από ένα τρισδιάστατο γλυπτό μήκους 15,50 μέτρων και ύψους 7,10 μέτρων. Είναι κατασκευασμένο από ανοξείδωτο χάλυβα και έχει λεπτομέρειες από ορείχαλκο. Στο εσωτερικό, το έργο κοσμείται με 17 γλυπτικές συνθέσεις, που αποτελούν διαδοχικές εικόνες που απεικονίζουν τη φυγή των κατοίκων από τον Πόντο και την άφιξή τους σε μια απροετοίμαστη πατρίδα που προσέφερε στέγη στους πρόσφυγες.

Παραπομπές
----------

1. 1 2  «Pontic Genocide Monument Unveiled». *Greek Reporter*. 21 Μαΐου 2017. Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 25 Αυγούστου 2018. Ανακτήθηκε στις 24 Ιανουαρίου 2018.
2. ↑  «Emotion in Piraeus for the Pontic Genocide Monument». *Gazzetta.gr*. 21 Μαΐου 2017. Ανακτήθηκε στις 24 Ιανουαρίου 2018.
3. ↑  «Monument to the Genocide of the Greeks of Pontus unveiled in Piraeus». *Protothema.gr*. 22 Μαΐου 2017. Ανακτήθηκε στις 27 Ιουνίου 2018.

Πειραιάς
Ο **Μπαντι-άλ Ζαμάν Μιρζά** ήταν πρίγκιπας των Σαφαβιδών, γιος τού εξέχοντος στρατιωτικού ηγέτη Μπαχράμ Μιρζά, ο οποίος ήταν ο νεότερος γιος τού Ισμαήλ Α΄, τού ιδρυτή της αυτοκρατορίας των Σαφαβιδών.

Ο Μπαντι-άλ Ζαμάν είχε δύο αδέλφια, που ονομάζονταν Iμπραχίμ Μιρζά και Σουλτάν Χουσαΐν Μιρζά.  Όταν ο πατέρας τού Μπαντι-άλ Ζαμάν απεβίωσε το 1549, αυτόν, μαζί με τα άλλα αδέλφια του φρόντισε ο θείος τους Tαχμάσπ Α΄ Σαφαβί, ο οποίος μάλιστα ανακοίνωσε τον Μπαντι-άλ Ζαμάν ως δικό του γιο. Ο Μπαντι-άλ Ζαμάν διορίστηκε κυβερνήτης τού Σιστάν το 1557 και νυμφεύτηκε την Παρί Χαν Χανούμ (η οποία ήταν τότε 10 ετών). Ωστόσο, επειδή ήταν η αγαπημένη κόρη τού Tαχμάσπ Α΄, δεν της επετράπη να πάει μαζί με τον σύζυγό της στο Σιστάν.  Σύμφωνα με τους άλλους ιστορικούς, ωστόσο, η Παρί Χαν Χανούμ αρραβωνιάστηκε μόνο με τον Μπαντι-άλ Ζαμάν, κάτι που σύμφωνα με τον Γκολσορκλί φαίνεται πιο πιστευτό. Φέρεται ότι ο γάμος δεν προχώρησε περισσότερο, αφού η Παρί Χαν Χανούμ επέλεξε μία γραφειοκρατική ζωή στην πρωτεύουσα, δίπλα στον πατέρα της, αντί για τον έγγαμο βίο στο Σιστάν. 

Στις 26 Μαρτίου 1577, ο Μπαντι-άλ Ζαμάν Μιρζά δολοφονήθηκε στην Κανταχάρ με εντολή του σάχη Ισμαήλ Β΄ (βασ. 1576–77), γιού τού Ταχμάσπ Α΄.

Πηγές
-----

* Soucek, P. (1988). "BAHRĀM MĪRZĀ". Encyclopaedia Iranica, Vol. III, Fasc. 5. pp. 523–524.
* Parsadust, Manuchehr (2009). "PARIḴĀN ḴĀNOM". Encyclopaedia Iranica.
* Mitchell, Colin P. (2009). *The Practice of Politics in Safavid Iran: Power, Religion and Rhetoric*. I.B.Tauris. σελίδες 1–304. ISBN 978-0857715883.
* Gholsorkhi, Shohreh (1995). *Pari Khan Khanum: A Masterful Safavid Princess*. **28**. Iranian Studies, vol. 28, no. 3/4. σελίδες 143–156. ISBN 0857731815.

Παραπομπές
----------

1. ↑  Soucek 1988.
2. ↑  Parsadust 2009.
3. ↑  Gholsorkhi 1995, σελ. 146.
Άτομα που κάνουν χρήση ξυλοπόδαρων
Τα **ξυλοπόδαρα**, σε παλαιότερες μορφές της ελληνικής γλώσσας γνωστά και ως *κωλόβαθρα* και *κωλοβαθριστής* αντίστοιχα*,* είναι πάσσαλοι, δοκοί ή τεχνητές προσθήκες που προσαρμόζονται στα πόδια των ανθρώπων και τους επιτρέπουν να βαδίζουν πιο ψηλά από το έδαφος. Δεν αποτελούνται απαραίτητα από ξύλο πάντα, αλλά η συστατική λέξη του *ξύλου* έχει επικρατήσει.

Περιγραφή
---------

### Ιστορικές χρήσεις

Η χρήση των ξυλοπόδαρων διαπιστώνεται σε διαφορετικές ιστορικές εποχές με διαφορετικές εφαρμογές, και ήταν υπαρκτή ήδη από την αρχαιότητα κατά τον 6ο αιώνα π.Χ. στην αρχαία Ελλάδα, όπου τα γνωστά ως *κωλόβαθρα* αποτελούνταν από το *κῶλον* το οποίο ήταν το άκρο/πόδι και το *βάθρον* η βάση του άκρου. Στην σύγχρονη εποχή, η λέξη χρησιμοποιείται ως η ετυμολογική ρίζα για την πάθηση της κωλοβαθιστροφοβίας ή κουλροφοβίας (φόβος των κλόουν).

Στο Βέλγιο υπήρχε παράδοση κατά τον Μεσαίωνα ως προς την μάχη επί ξυλοπόδαρων, κάτι που διατηρήθηκε και αργότερα ως παράδοση, ενώ οι πρακτικές χρήσεις των ξυλοπόδαρων χρησίμευαν για την διέλευση βαλτωδών εκτάσεων. 

### Σύγχρονη εποχή

Η πλέον συνήθης σύγχρονη χρήση ξυλοπόδαρων είναι για ψυχαγωγικούς σκοπούς όπως το τσίρκο ή προσωπικό χόμπι, και σπανιότερα για επαγγελματική χρήση κατά την διάρκεια εργατικών εργασιών. 

Από ιατρική σκοπιά, παρόμοια χρήση χωρίς όμως να διατυπώνεται ως *ξυλοπόδαρα*, γίνεται από άτομα τα οποία αντιμετωπίζουν έλλειψη των κάτω άκρων τους και κάνουν χρήση ειδικών προσθηκών για την αναπλήρωση των ποδιών για βιοποριστικούς ή και για αθλητικούς λόγους όπως κατά τον αθλητή του στίβου Όσκαρ Πιστόριους.

Φωτογραφικό υλικό
-----------------

* Ερυθρόμορφο αγγείο του 6ου αιώνα π.Χ. με παράσταση κωλοβαθριστώνΕρυθρόμορφο αγγείο του 6ου αιώνα π.Χ. με παράσταση κωλοβαθριστών
* Ταχυδρόμος με ξυλοπόδαραΤαχυδρόμος με ξυλοπόδαρα
* Ξυλοπόδαρος στην διαδρομή απο το Παρίσι στη ΜόσχαΞυλοπόδαρος στην διαδρομή απο το Παρίσι στη Μόσχα
* Εργάτης με προσθήκες στα πόδιαΕργάτης με προσθήκες στα πόδια

Παραπομπές
----------

|  |  |
| --- | --- |
| Commons logoCommons logo | Τα Wikimedia Commons έχουν πολυμέσα σχετικά με το θέμα   **Ξυλοπόδαρα** |

1. ↑  «κωλόβαθρον - Dictionary». *end.translatum.gr*. Ανακτήθηκε στις 15 Οκτωβρίου 2016.
2. ↑  «Bailly, Dictionnaire Grec - Francais». *archive.org*. 1935. Ανακτήθηκε στις 15 Οκτωβρίου 2016.
3. 1 2  «Κωλοβαθριστοφοβία... - ThinkFree». *ThinkFree*. 2013-06-25.. Ανακτήθηκε στις 2016-10-15. [*νεκρός σύνδεσμος*]
4. ↑  κῶλον, Henry George Liddell, Robert Scott, *A Greek-English Lexicon*, on Perseus
5. ↑  βάθρον, Henry George Liddell, Robert Scott, *A Greek-English Lexicon*, on Perseus
6. ↑  «the definition of coulrophobia». *Dictionary.com*. Ανακτήθηκε στις 15 Οκτωβρίου 2016.
7. ↑  Les échasseurs namurois. "Stilt walkers of Namur : fights on stilts". *echasseurs.org*.
Vagonetto – Μεταλλευτικό Πάρκο Φωκίδας - 51ο χλμ. της εθνικής οδού Λαμίας – Άμφισσας, μεταξύ Γραβιάς και Άμφισσας.
Εξερεύνηση_ του_ Μεταλλευτικού_ ΠάρκουΤο\_ παλιό\_ ΒαγονέττοVagonetto – Μεταλλευτικό Πάρκο Φωκίδας, Xώρος εκθεμάτων
Το **Μεταλλευτικό Πάρκο Φωκίδας - Vagonetto**, είναι ένας χώρος γνωριμίας με την ιστορία της εξόρυξης του βωξίτη. Παλαιότερα ήταν στοά εξόρυξης, 200 μέτρα κάτω από τη γη. Βρίσκεται στο 51ο χλμ. της Εθνικής οδού Λαμίας-Άμφισσας, νότια της Γραβιάς Φωκίδας, στις εγκαταστάσεις της EB-European Bauxites S.A. και λειτουργεί από το 2003.

Η επίσκεψη ξεκινά με μια βόλτα στον υπαίθριο χώρο του πάρκου, όπου εκτίθενται μηχανήματα που χρησιμoπoιούνταν κυρίως σε υπόγειες εξορύξεις και μετά στη Στοά 850, το υπόγειο τούνελ εξόρυξης βωξίτη.

Η προσέγγιση εδώ γίνεται με το βαγονέτο, το τρενάκι που χρησιμοποιούσαν κάποτε οι μεταλλωρύχοι για να μεταφερθούν μέσα στο ορυχείο. Η επίσκεψη μεταφέρει τον επισκέπτη τριάντα χρόνια πριν, τότε που n στοά αντηχούσε τα παραγγέλματα των μεταλλωρύχων και τον θόρυβο των μηχανημάτων εξόρυξης. Η περιήγηση καταλήγει στον Εκθεσιακό Χώρο Μεταλλευτικής Ιστορίας και στην Πτέρυγα Ψηφιακής Τεχνολογίας, τα οποία στεγάζονται στα παλιά γραφεία των μεταλλείων. Στον εξωτερικό χώρο υπάρχει υπαίθρια έκθεση μηχανημάτων.

Πηγές
-----

* Επίσημη ιστοσελίδα του Μεταλλευτικού Πάρκου Φωκίδας
* http://www.huffingtonpost.gr/ Μου άρεσε το vagonetto μπαμπά!
* Η σημειολογία του vagonetto Αρχειοθετήθηκε 2016-03-04 στο Wayback Machine.
Το **Μετακεντρικό διάγραμμα** είναι ένας πίνακας που συντάσσεται από τον ναυπηγό σχεδιαστή κατά τη ναυπήγηση πλοίου που αφορά την εκάστοτε θέση του Μετάκεντρου στα διάφορα βυθίσματα που μπορεί (προβλέπεται) να λάβει το πλοίο.

Το σχεδιάγραμμα αυτό είναι συνήθως τετράγωνο όπου παρίστανται δύο άξονες, ο αριστερός κάθετος που παριστά τα επίπεδα **L** των διαφόρων ισάλων (βυθίσματα) και το οριζόντιο κάτω που παριστά το επίπεδο **K** της τρόπιδας του σκάφους. 

Ο σχεδιασμός του διαγράμματος αυτού γίνεται ως ακολούθως: Από το σημείο L της άνω δεξιάς γωνίας φέρεται η οριζόντια LL που παριστά σε κλίμακα τη σχεδιασθείσα για το μέγιστο φόρτο ίσαλο και η κάθετος LK που παριστά το σχεδιασθέν μέγιστο βύθισμα σε πόδες. Κάτω από την LL φέρονται σε παράλληλες ευθείες (οριζόντιες) και ίσες μεταξύ τους αποστάσεις τα σημεία L1, L2, L3, L4, L5 κ.λπ. που παριστούν επίπεδα άλλων ισάλων που χρησιμοποιούνται στον υπολογισμό.
Από το κάτω αριστερό άκρο Κ φέρεται διαγώνιος προς το άνω δεξιό άκρο του διαγράμματος, η **KL**. Από τα σημεία τομών της ΚL με τις οριζόντιες ευθείες των διαφόρων ισάλων φέρονται κατακόρυφοι προς τον κάτω άξονα Κ, έτσι επ΄ αυτού ορίζονται τα διάφορα σημεία Κ (ξεκινώντας την αρίθμησή τους από δεξιά προς τ΄ αριστερά) K1, K2, K3, K4 και K5 αντίστοιχα.

Υπολογίζοντας στη συνέχεια τη κάθετη απόσταση του Κέντρο άντωσης πλοίου που βρίσκεται κάτω από την εκάστοτε ίσαλο καθώς και την απόσταση του αντίστοιχου μετάκεντρου πάνω από κάθε ίσαλο υποτυπόνωνται αυτές πάνω και κάτω των αντιστοίχων ισάλων στο διάγραμμα με τα αντίστοιχα σημεία B1, B2, B3, B4, B5... και M1, M2, M3, M4, και M5. Στη συνέχεια χαράσσονται οι καμπύλες που διέρχονται από τα σημεία αυτών και που παριστούν τη καμπύλες των κέντρων Άντωσης και των Μετακέντρων.

Το Μετακεντρικό διάγραμμα είναι πολύχρήσιμο διότι δείχνει αμέσως το Μετακεντρικό ύψος από το αντίστοιχο Κέντρο Άντωσης και την τρόπιδα, για κάθε μία των ισάλων. Από το ίδιο δε διάγραμμα μπορεί εύκολα να υπολογισθεί το ύψος του μετάκεντρου από το κέντρο άντωσης και από την τρόπιδα για οποιοδήποτε ενδιάμεσο βύθισμα, αν χαραχθεί μια οριζόντια γραμμή με δεδομένο το μέσο βύθισμα του πλοίου, και από το σημείο που αυτή τέμνει τη διαγώνιο KL μια κατακόρυφη.

* Το σημείο που τέμνει αυτή η κατακόρυφος γραμμή τη καμπύλη των Μετακέντρων είναι η θέση του μετάκεντρου στο δεδομένο αυτό βύθισμα.

Δείτε επίσης
------------

* Καμπύλη ευστάθειας
* Πείραμα ευστάθειας
Ο όρος **νηφόρος** από τη λέξη "νηοφόρος" (Φέρω+νηες = οδηγώ, κατευθύνω την νηομπομπήν) μπορεί να αναφέρεται:

* Νηοφόρος "ο Πλοίαρχος του "επικεφαλής" πολεμικού σκάφους που σε καιρό πολέμου προστατεύει το άθροισμα εμπορικών σκαφών συνοδεύοντας τα. Την εποχή της "Ιστιοφόρου Θαλασσοπλοϊας" όπου ανθούσε η πειρατεία, ΄΄ολα τα εμπορικά πλοία σχημάτιζαν "νηομπομπές", συνόδευε ένα (ή περισσότερα) πολεμικό πλοιο-εννοείται-εξοπλισμένο. Ο επικεφαλής λοιπόν, της νηομπομπής (κυβερνήτης πλοίου) λεγόταν "Νηοφόρος" από το νηες+φέρω = οδηγώ=προστατεύω. Ο Νηοφόρος με αποβολή του όμικρον , έγινε Νηφόρος.

* Το '*επώνυμο* Νηφόρος απαντάται στην Ελλάδα κυρίως με την ορθογραφία Νιφόρος.

Μία ομάδα βρίσκεται στο νησί Κάλαμος Λευκάδας, όπου κατέφυγε τον 18ο αιώνα κυνηγημένη από τους Τούρκους και προερχόμενη μάλλον από το Μελιγαλά της Πελοπονήσου.

Ο Κάλαμος τότε ανήκε στην Αγγλία και έτσι πολλοί κατέφευγαν εκεί, μια και βρισκόταν πολύ κοντά στην Αιτωλοακαρνανία. Γνωστότερο παράδειγμα είναι η οικογένεια του Θεόδωρου Κολοκοτρώνη (το περιστατικό αναφέρεται σε ένα αναγνωστικό του δημοτικού της δεκαετίας του 50).

Άλλες οικογένειες βρίσκονται στο Μελιγαλά και άλλες στο Βόλο.

Με "η" καθιερώθηκε μάλλον από τον γιατρό ακτινολόγο Δημήτριο Νηφόρο (1906-1982) από τον Κάλαμο, σύμφωνα με την άποψη του καθηγητή του γνωστού φιλόλογου Θρασύβουλου Σταύρου όταν ήταν στο γυμνάσιο Λευκάδας γύρω στο 1920, και πολλοί από τους υπόλοιπους του Καλάμου ακολούθησαν.

  


|  |  |
| --- | --- |
| Εικονίδιο αποσαφήνισηςΑποσαφήνιση | Αυτή είναι μια σελίδα **αποσαφήνισης,** δηλαδή μια σελίδα που δείχνει άλλες που θα είχαν το ίδιο όνομα με αυτήν.Εάν ακολουθήσατε μια σύνδεση εδώ, μπορεί να θελήσετε να επιστρέψετε και να διορθώσετε τον σύνδεσμο για να συνδέει προς την κατάλληλη συγκεκριμένη σελίδα. |
Συντεταγμένες: 41°13′13.7741″N 47°51′30.0301″E﻿ / ﻿41.220492806°N 47.858341694°E﻿ / 41.220492806; 47.858341694

Το **Μπαζάρ-Ντιουζιού** (αζερikά: *Bazardüzü dağı*, λεζγκικά: *КичIен сув*, ρωσικά: *Базардюзю*) είναι βουνοκορφή της οροσειράς του ανατολικού Μεγάλου Καυκάσου, στα σύνορα μεταξύ Αζερμπαϊτζάν και Νταγκεστάν (Ρωσία). Με υψόμετρο 4.467 μέτρα πάνω από την επιφάνεια της θάλασσας, το Μπαζάρ-Ντουζού είναι το υψηλότερο σημείο του Αζερμπαϊτζάν, αλλά και του Νταγκεστάν. Επιπλέον, το νοτιότερο σημείο του Νταγκεστάν και ολόκληρης της Ρωσίας (Ευρωπαϊκής και Ασιατικής) βρίσκεται σε απόσταση περίπου 7 χιλιομέτρων νοτιοδυτικά από την κορυφή.

Ορειβασία
---------

Το όρος Μπαζάρ-Ντιουζιού όπως φαίνεται από την πόλη Γκαμπαλά του Αζερμπαϊτζάν.
Οι Τζ. Π. Μπέικερ και Γκ. Γιελντ ήταν οι πρώτοι άνθρωποι που έφθασαν στην κορυφή, το έτος 1890. Το καλοκαίρι θεωρείται η καταλληλότερη εποχή για την ανάβαση στο Μπαζάρ-Ντιουζιού. Υπάρχουν δύο διαδρομές για την κορυφή: η μία από τα βορειοανατολικά και η άλλη από τα νοτιοδυτικά. Η πρώτη διαδρομή μπορεί να αρχίσει από τα χωριά Χιναλίγκ και Λαζά. Η δεύτερη ξεκινά από τα χωριά Λαζά (συνώνυμο του προηγούμενου) και Γκαμαρβάν. Το μικρό υψίπεδο-λεκάνη που δημιούργησε ο χείμαρρος Γιατουχντάρα στα 2.800 μέτρα είναι η αφετηρία του τελικού σκέλους της διαδρομής προς την κορυφή.

Δείτε επίσης
------------

* Καύκασος
* Κατάλογος ακραίων υψομέτρων ανά χώρα

Παραπομπές
----------

1. ↑  «Bazarduzu». peakware.com. Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 13 Σεπτεμβρίου 2019. Ανακτήθηκε στις 3 Νοεμβρίου 2018.
2. ↑  «Mount Bazarduzu». *www.traildino.com*. Ανακτήθηκε στις 4 Σεπτεμβρίου 2017.

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
--------------------

* «Bazar Dyuzi, Azerbaijan/Russia» στον *Peakbagger.com*
Συντεταγμένες: 62°00′S 58°00′W﻿ / ﻿62.000°S 58.000°W﻿ / -62.000; -58.000

Για τα νησιά της Σκωτίας, δείτε: Σέτλαντ.  

Τα **Νότια Σέτλαντ** (αγγλικά: *South Shetland*), είναι αρχιπέλαγος που βρίσκεται περίπου 120 χιλιόμετρα βόρεια της Ανταρκτικής χερσονήσου της Ανταρκτικής με συνολική έκταση 3.687 τετραγωνικά χιλιόμετρα. Με τη Συνθήκη της Ανταρκτικής, το 1959, τα νησιά όπως και η Ανταρκτική θεωρούνται επιστημονική προστατευόμενη περιοχή, ελεύθερη για επιστημονική έρευνα και στην οποία απαγορεύεται κάθε στρατιωτική δράση.

Τα νησιά διεκδικούνται από το Ηνωμένο Βασίλειο από το 1908 και από το 1962 ως μέρος του Βρετανικού εδάφους της Ανταρκτικής. Επίσης διεκδικούνται από τη Χιλή (από το 1940, ως τμήμα της επαρχίας της Χιλιανής Ανταρκτικής Περιοχής) και από την Αργεντινή (από το 1943, ως μέρος της Ανταρκτικής της Αργεντινής, της επαρχίας της Γης του Πυρός).

Αρκετές χώρες διατηρούν ερευνητικούς σταθμούς στα νησιά. Οι περισσότεροι σταθμοί βρίσκονται στη νήσο Κινγκ Τζορτζ, και επωφελούνται από το αεροδρόμιο της Χιλιανής βάσης, Εδουάρδο Φρέι. Υπάρχουν δεκαέξι ερευνητικοί σταθμοί μέχρι σήμερα σε διάφορα μέρη των νησιών, με περισσότερους τους σταθμούς της Χιλής.

Τα Νότια Σέτλαντ και η Ανταρκτική χερσόνησος, φωτογραφία αστροναύτη 2011.
* 
* 
* 
*

Παραπομπές
----------

1. ↑  «South Shetland Islands». North Dakota State University. Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 7 Ιουνίου 2010. Ανακτήθηκε στις 21 Αυγούστου 2009.

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
--------------------

* Πολυμέσα σχετικά με το θέμα  South Shetland Islands στο Wikimedia Commons

  


|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
| Καθιερωμένοι όροι | 
* WorldCat
* VIAF: 315526814
* LCCN: sh86000478
* NKC: ge426661

 |

 |
Τόσο στη Μοριακή Βιολογία όσο και στη Βιοχημεία με τον όρο **μετουσίωση**, χαρακτηρίζεται το φαινόμενο της διάσπασης των δεσμών, στη δευτεροταγή, τριτοταγή ή τεταρτοταγή δομή και δεν αναφέρεται σε αλλαγές της πρωτοταγούς δομής, των πρωτεϊνών και των νουκλεϊκών οξέων.  
 
Κατά τη μετουσίωση οι δεσμοί που έχουν αναπτυχθεί μεταξύ των πλευρικών ομάδων των αμινοξέων σπάζουν, (αποκόπτονται), με συνέπεια την καταστροφή της τρισδιάστατης δομής της πρωτεΐνης και να χάνει έτσι τη λειτουργικότητά της.

Πρόκειται για ένα φαινόμενο ή διαδικασία που μπορεί να προκληθεί από διάφορους παράγοντες όπως είναι η υπερβολική θερμότητα, τα ισχυρά οξέα ή αλκάλια, οι οργανικοί διαλύτες, καθώς ακόμη και οι υπερηχητικές δονήσεις.  
 
Σε μερικές μάλιστα περιπτώσεις η *μετουσίωση* είναι μη αναστρέψιμη, όπως για παράδειγμα η θέρμανση του λευκώματος του αυγού που δίνει συμπαγές ασπράδι. Όταν συντελείται μετουσίωση στα ένζυμα, αυτά αδρανοποιούνται, με μεγάλες συνέπειες στους οργανισμούς.

Τα μετουσιωμένα νουκλεϊκά οξέα συχνά επανέρχονται στην αρχική τους διαμόρφωση με τη διαδικασία επαναφοράς στην αρχική μορφή τους.

Η θερμοκρασία του μέσου σημείου της καμπύλης θερμότητας της μετουσίωσης αναφέρεται και ως "σημείο τήξης" (να μη συγχέεται με τη θερμοκρασία αλλαγής φάσης των υλικών).

δείτε επίσης
------------

* Πρωτεόλυση

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
--------------------

|  |  |
| --- | --- |
| wiktionary logowiktionary logo | Το *Βικιλεξικό* έχει σχετικό λήμμα:  **μετουσίωση**  |
Ο όρος **Νησιωτική Βρετάνη**, μερικές φορές απαντώμενος και ως **νήσος της Βρετάνης**, είναι η ονομασία που έχει δοθεί από τους σύγχρονους ιστορικούς στην Μεγάλη Βρετανία για την ιστορική περίοδο μέχρι το τέλος της περιόδου του βρετανικού μεσαίωνα. Ο όρος αυτός αντικατέστησε τους απαρχαιωμένους όρους Αλβιώνα και Βριταννία.

Ο συγκεκριμένος όρος χρησιμοποιείται ακόμη και σήμερα από σύγχρονους ιστορικούς, αναφορικά με την μετανάστευση των νησιωτικών Βρετόνων από την ρωμαϊκή επαρχία της Βρετάνης.

Στα αγγλικά, προτιμάται η χρήση του όρου Κελτική Βρετάνη (*Celtic Britain*), Ρωμαϊκή Βρετάνη (*Roman Britain*) ή Μεσαιωνική Βρετάνη (*Medieval Britain*) ανάλογα με τις χρονικές περιόδους για τις οποίες γίνεται λόγος.

Σχετικά Λήμματα
---------------

* Βρετάνη (ρωμαϊκή επαρχία)

Βιβλιογραφία
------------

* Nora Kershaw Chadwick, *La colonisation de la Bretagne armorique depuis la Bretagne celtique insulaire*, Armeline 1999.

|  |  |
| --- | --- |
| εικονίδιο Αγγλία | Πύλη Αγγλία |
Ο **Ντέιβιντ Χότον** (*David Haughton*, γενν. 1 Αυγούστου 1991) είναι Αμερικανός επαγγελματίας καλαθοσφαιριστής, ο οποίος αγωνίζεται ως πάουερ φόργουορντ/σέντερ για το Ρέθυμνο.

Κολεγιακή σταδιοδρομία
----------------------

Ο Χότον έπαιξε κολεγιακή καλαθοσφαίριση στο SUNY Sullivan, από το 2010 έως το 2012. Στη συνέχεια, μετακινήθηκε στο Περτσέις Στέιτ, όπου έπαιξε από το 2012 έως το 2014. Κατά τη διάρκεια της πρώτης χρονιάς του με τους «πάνθηρες», ο Χότον είχε κατά μέσο όρο 7,4 πόντους, 6,7 ριμπάουντ και 0,6 τάπες ανά αγώνα. Ερχόμενος στη δεύτερη χρονιά του, ο Χότον έγινε αρχηγός και ήταν ένας από τους σημαντικότερους παίκτες της ομάδας. Βελτίωσε τους αριθμούς του και είχε μέσο όρο 9,3 πόντους ανά αγώνα, ήταν ο κορυφαίος ριμπάουντερ της ομάδας, έχοντας 10,8 ανά αγώνα και είχε επίσης 1,3 τάπες ανά αγώνα.

Επαγγελματική σταδιοδρομία
--------------------------

### Ράκβερε Τάρβας

Αφού δεν επιλέχθηκε στο NBA Ντραφτ 2014, ο Χότον υπέγραψε με την εσθονική Ράκβερε Τάρβας. Μετά από μία αρκετά καλή πρώτη σεζόν με τον σύλλογο, ανανέωσε το συμβόλαιο του για ένα ακόμη έτος.

### Τρίκαλα

Στις 4 Οκτωβρίου 2016, εντάχθηκε στα Τρίκαλα στην Α1 Εθνική. Έμεινε στην ομάδα για ένα χρόνο, όπου είχε κατά μέσο όρο 5,9 πόντους και 4,8 ριμπάουντ ανά αγώνα. 

### Μπάλκαν Μπότεβγκραντ

Στις 3 Αυγούστου 2017, ο Χότον μετακινήθηκε στη Μπάλκαν Μπότεβγκραντ του πρωταθλήματος Βουλγαρίας. Είχε κατά μέσο όρο 7.4 πόντους και 5.2 ριμπάουντ σε 19.4 λεπτά ανά αγώνα. 

### Βιένα

Στις 15 Ιουνίου 2018, ο Χότον εντάχθηκε στη φινλανδική Βίλπας Βάικινγκς. Δεν εμφανίστηκε ποτέ σε αγώνα για την ομάδα και ακολούθως εντάχθηκε στη Βιένα του πρωταθλήματος Αυστρίας.

### Ρέθυμνο

Στις 7 Ιουνίου 2019, υπέγραψε μονοετές συμβόλαιο με το Ρέθυμνο.

Παραπομπές
----------

1. ↑  *RealGM*. 81401. Ανακτήθηκε στις 4  Απριλίου 2022.
2. ↑  «In the Panther Spotlight: David Haughton». *purchasecollegeathletics.com*. 7 Νοεμβρίου 2012. Ανακτήθηκε στις 8 Οκτωβρίου 2016.
3. ↑  «Area college notebook: Purchase reaches new heights». *lohud.com*. 14 Δεκεμβρίου 2013. Ανακτήθηκε στις 8 Οκτωβρίου 2016.
4. ↑  «Where Are They Now? Haughton Signs Pro Contract». *purchasecollegeathletics.com*. 3 Νοεμβρίου 2014. Ανακτήθηκε στις 8 Οκτωβρίου 2016.
5. ↑  «Trikala BC announce David Haughton's signing». *sdna.gr*. 4 Οκτωβρίου 2016. Ανακτήθηκε στις 8 Οκτωβρίου 2016.
6. ↑  «Balkan adds Haughton to their roster, ex Trikalla». *hoopvideos.net*. 3 Αυγούστου 2017. Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 4 Σεπτεμβρίου 2017. Ανακτήθηκε στις 4 Σεπτεμβρίου 2017.
7. ↑  «David Haughton signs with Salon Vilpas». *sportando.com*. 15 Ιουνίου 2018. Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 17 Ιουνίου 2018. Ανακτήθηκε στις 17 Ιουνίου 2018.
8. ↑  BC Hallmann Vienna signs David Haughton.
9. ↑  «: Το Ρέθυμνο ανακοίνωσε τον Ντέιβιντ Χότον». *www.zougla.gr*. 7 Ιουνίου 2019.
Συντεταγμένες: 2°37′19″S 29°36′29″E﻿ / ﻿2.62194°S 29.60806°E﻿ / -2.62194; 29.60806

Η **Νότια Ρουάντα** είναι μια επαρχία της Ρουάντα από τη 1 Ιανουαρίου 2006. Έχει έκταση 6.118 τ.χλμ. και πληθυσμό 2.266.124 κατοίκων (2006). Πρωτεύουσα είναι η Νυάνζα.

Γεωγραφία
---------

Η Νότια Ρουάντα βρίσκεται νότια της Ρουάντα. Συνορεύει στα δυτικά με τη Δυτική, στα βόρεια με τη Βόρεια, στα βορειοανατολικά με την Επαρχία Κιγκάλι, στα κεντρο-ανατολικά με την Ανατολική και στα νότια, νοτιοδυτικά και νοτιοανατολικά με το Μπουρουντί. Έχει έκταση 6.118 τ.χλμ.. Είναι σε έκταση η δεύτερη μεγαλύτερη επαρχία της Ρουάντα μετά την Ανατολική.

Πόλεις
------

|  | Πόλη | Πληθυσμός | Δήμος |
| --- | --- | --- | --- |
| 1 | Γκιταράμα | 88.031 | Μουχάνγκα |
| 2 | Μπουτάρε | 77.449 | Χούγιε |
| 3 | Νυάνζα | 56.679 | Νυάνζα |
| 4 | Ρουχάνγκο | 54.104 | Ρουχάνγκο |
| 5 | Γκικονγκόρο | 33.832 | Ναμαγκάμπε |

Δήμοι
-----

Η Νότια Ρουάντα διαιρείται σε 8 δήμους:

* Δήμος Γκισαγκάρα
* Δήμος Καμόνι
* Δήμος Μουχάνγκα
* Δήμος Νυαμαγκάμπε
* Δήμος Νυάνζα
* Δήμος Νυαρουνγκουρού
* Δήμος Ρουχάνγκο
* Δήμος Χούγιε

Δημογραφία
----------

Η Νότια Ρουάντα έχει 2.266.124 κατοίκους (2006). Είναι σε πληθυσμό μεγαλύτερη επαρχία της Ρουάντα. Έχει πυκνότητα 370,5 κατοίκων ανά τ.χλμ.. Είναι κατά πυκνότητα η δεύτερη μεγαλύτερη επαρχία της Ρουάντα μετά την Επαρχία Κιγκάλι.

Δείτε επίσης
------------

* Επαρχίες της Ρουάντα

Παραπομπές
----------

1. ↑  Νότια Επαρχία, Ρουάντα

|  |  |  |  |  |
| --- | --- | --- | --- | --- |
| 

| π • σ • ε
Επαρχίες της Ρουάντα |
| --- |
|  |
| 
* Ανατολική
* Βόρεια
* Δυτική
* Κιγκάλι
* Νότια
 |  |

 |
Φακοειδείς λωρίδες («βελόνες») μαρτενσίτη σε κοινό χάλυβα με 0,35% κ.β. C, μετά από βαφή από τους 870°C.
Ο **μαρτενσίτης** είναι μετασταθής φάση που σχηματίζεται όταν ένας χάλυβας θερμανθεί σε υψηλή θερμοκρασία, ώστε να σχηματιστεί ωστενίτης (*γ*-Fe), και κατόπιν υποστεί απότομη ψύξη. 

Ο μαρτενσίτης έλαβε το όνομά του από τον γερμανό μεταλλουργό Άντολφ Μάρτενς (1850–1914), που πρώτος παρατήρησε την δομή του μαρτενσίτη στο μικροσκόπιο. 

Η δομή του μαρτενσίτη είναι βελονοειδής. Σε χάλυβες με λιγότερο από 0,4% κ.β. C, ο μαρτενσίτης έχει την μορφή λωρίδων, ενώ σε χάλυβες με περισσότερο από 0,6% κ.β. C, ο μαρτενσίτης έχει την μορφή πιο λεπτών πλακιδιών. Σε χάλυβες με περιεχόμενο άνθρακα μεταξύ 0,4 και 0,6% κ.β. παρατηρούνται φακοειδείς λωρίδες και λεπτά πλακίδια. Ο μαρτενσίτης παρουσιάζει επίσης εσωτερική δομή που χαρακτηρίζεται από διδυμίες και έντονη παρουσία διαταραχών (κρυσταλλικών ατελειών).

Η απότομη ψύξη του χάλυβα, που είναι γνωστή ως «βαφή», προκαλεί τον *μαρτενσιτικό μετατοπιστικό μετασχηματισμό*: τα άτομα του άνθρακα δεν προλαβαίνουν να μετακινηθούν από τις οκταεδρικές θέσεις του ωστενιτικού πλέγματος. Το πλέγμα μετασχηματίζεται από κυβικό εδροκεντρωμένο (*γ*-Fe) σε τετραγωνικό χωροκεντρωμένο, στο κέντρο του οποίου βρίσκεται ο άνθρακας. 

Σχηματική παράσταση της δημιουργίας φακοειδών λωρίδων («βελόνων») μαρτενσίτη μέσα σε κόκκους ωστενίτη.
Η παρουσία του άνθρακα σε οκταεδρικές θέσεις παρεμβολής προκαλεί ασύμμετρη παραμόρφωση στο κρυσταλλικό πλέγμα. Οι λωρίδες και τα πλακίδια του μαρτενσίτη έχουν πολύ μικρό μέγεθος σε σύγκριση με τους μητρικούς κόκκους του ωστενίτη, με συνέπεια την σημαντική αύξηση της σκληρότητας του χάλυβα. Επίσης, τα πολλά νέα όρια στην μικροδομή του μαρτενσίτη εμποδίζουν την μετακίνηση των διαταραχών και συμβάλλουν έτσι στην αύξηση της σκληρότητας του χάλυβα.

Η βαφή του χάλυβα προκαλεί συχνά παραμορφώσεις και μικρορωγματώσεις λόγω συσσώρευσης τοπικών τάσεων. Ο βαμμένος χάλυβας γίνεται ψαθυρός από τον περιεχόμενο μαρτενσίτη, και αυτό μπορεί να κάνει το υλικό ακατάλληλο για πολλές εφαρμογές. Γι' αυτό και η κατεργασία της βαφής συνήθως συνοδεύεται από επαναφορά σε θερμοκρασίες 150–650°C, ώστε να γίνει και πάλι ο χάλυβας όλκιμος με μικρή μείωση της σκληρότητάς του. 

Παρόμοιοι μαρτενσιτικοί μετασχηματισμοί παρατηρούνται και σε άλλα κράματα (π.χ. Cu–Zn, Cu–Sn, Ti–Mo, Au–Cu, κ.ά.), αλλά δεν συνοδεύονται από αύξηση της σκληρότητας του υλικού. Ο μαρτενσιτικός μετασχηματισμός είναι επίσης μεγάλης σημασίας για τα κράματα μνήμης σχήματος (Cu–Zn–Al, Cu–Al–Ni, Fe–Mn–Si, Ni–Ti, κ.ά.).

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
--------------------

* "Martensite and martensitic phase transformations" Αρχειοθετήθηκε 2006-09-24 στο Wayback Machine. από το Πανεπιστήμιο του Καίμπριτζ (Αγγλικά).

|  |  |  |  |  |  |  |  |  |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| 

| π • σ • ε
Φάσεις και μικροδομές στα κράματα σιδήρου-άνθρακα |
| --- |
|  |
| Φάσεις | 
* Φερρίτης (*α*-Fe ή *δ*-Fe)
* Ωστενίτης (*γ*-Fe)
* Σεμεντίτης (Fe3C)
* Μαρτενσίτης
 | Μικροδομή χυτοσιδήρου |
|  |
| Μικροδομές | 
* Περλίτης
* Λεδεβουρίτης
* Μπαινίτης
 |

 |
Ο **Ντέιβιντ Σκιου** (αγγλικά *David Sque*, γενν. στις 26 Απριλίου 1944) είναι Βρετανός ζωγράφος και σχεδιαστής κόμικς.

Γεννήθηκε στο *Bournemouth* της νότιας ακτής του Ηνωμένου Βασιλείου και σπούδασε στο *Bournemouth Art College*, από όπου έλαβε το εθνικό του δίπλωμα *Καλών Τεχνών και Σχεδίου*.

Εργογραφία
----------

Στα τέλη της δεκαετίας του 60 (1966) πρωτοεμφανίσθηκε στο περιοδικό *Buster*, όπου σχεδίασε την αθλητικού περιεχομένου (αγώνες ταχύτητας) εικονογραφημένη σειρά *The Skids Kids*. Ακολούθησαν τα περιπετειώδη *Quest of the Firebird*, *The Phantom Viking* για το περιοδικό *Lion* (1966), *The Slogger from Down Under* (*Tiger*, 1967), *Iron-Man Martin* (*Jag*, 1968), *Custer* (*Tiger & Jag*, 1969), *Philip Driver* (1970), *Martin's Marvellous Mini* (1971), ενώ από τον Ιανουάριο του 1975, κατόπιν παρότρυνσης του εκδότη Μπάρι Τόμλινσον, ανέλαβε την εικονογράφηση της σειράς Roy of the Rovers στο *Tiger*, έως και τον Αύγουστο του 1986.

Τεχνοτροπία
-----------

Αν και ο Σκιου δεν ήταν οπαδός του ποδοσφαίρου, εντούτοις πέτυχε να δημιουργήσει εξαιρετικά αληθοφανείς εικόνες και να είναι ένας από τους σημαντικότερους εικονογράφους της συγκεκριμένης σειράς. Τα επόμενα χρόνια επικεντρώθηκε περισσότερο στην καθαρά ζωγραφική τέχνη, δουλεύοντας παράλληλα τη σειρά *Scorer* στην εφημερίδα *The Mirror*.
Έχει δημιουργήσει πολλά έργα για λογαριασμό του *Royal National Lifeboat Institution*. Έζησε και εργάστηκε πολλά χρόνια στη Νότια Ισπανία, ενώ από το 2020 επέστρεψε στη Μεγάλη Βρετανία και ασχολείται με την εικονογράφηση των νέων ιστοριών του χαρακτήρα *Roy of the Rovers*, μετά την αναβίωση του ήρωα, από την εταιρεία Rebellion.

Παραπομπές
----------

1. ↑  Επίσημη ιστοσελίδα του καλλιτέχνη Ανακτήθηκε στις 3/7/2020
2. ↑  John Freeman, *Roy of the Rovers comic artist David Sque confirmed for Lancaster Comics Day – making a rare comics convention appearance* Ανακτήθηκε στις 3/7/2020
3. ↑  Ο Ντέιβιντ Σκιου στην Lambiek Comiclopedia Ανακτήθηκε στις 3/7/2020
4. ↑  David Sque Interview Ανακτήθηκε στις 3/7/2020
5. ↑  Νίκος Δημ. Νικολαΐδης, Γιώργος Πολ. Παπαδάκης, "*Ο Μπλεκ και οι ... άλλοι*" (έκδοση "Περιοδικός Τύπος", 2007), σελ. 80
6. ↑  Νίκος Δημ. Νικολαΐδης, Γιώργος Πολ. Παπαδάκης, "*70ς-80ς, τα Περιοδικά που Αγαπήσαμε*" (έκδοση "Ιστορικό Λαογραφικό Οικομουσείο Αιγάλεω", 2011), σελ. 175
7. ↑  "New Digs: A Roy of the Rovers Graphic Novel" Ανακτήθηκε στις 14/11/2021