Για άλλες χρήσεις του όρου, δείτε: Τιντινναμπούλουμ (αποσαφήνιση).  
Παράσταση πολυφαλικού Ερμή ο οποίος διαθέτει 4 επιπλέον φαλλούς στο κεφάλι, με τα κουδούνια να θεωρείται πως κρεμόταν από τους κρίκους στα άκρα των 2 μεγαλύτερων σε μέγεθος φαλλών, Πομπηία, Μουσείο της Νάπολης
Το **τιντινναμπούλουμ** (λατινικά: *tintinnabulum*, επίσης γνωστά και ως *tintinnum* / *τιντίννουμ*) στην αρχαία ρωμαϊκή κοινωνία αποτελούσε φαλλόσχημο μελωδό (μικρή κατασκευή που παράγει ήχο με την κίνηση του αέρα) ή συστοιχία κουδουνιών.

Περιγραφή
---------

Συνήθως διέθεταν την μορφή φαλλού (φασίνους) ο οποίος διέθετε μαγικές αποτροπαϊκές ιδιότητες ώστε να προστατεύει από το κακό μάτι και να προσφέρει ευδαιμονία. Τα *τιντινναμπούλα*, κρεμόταν στον εξωτερικό χώρο των κτηρίων σε τοποθεσίες όπως κήπους, στοές, αλλά και καταστήματα, όπου ο άνεμος τα έκανε να κουδουνίζουν.

Υπήρχαν επίσης και σε χειροκίνητη μορφή, με τέτοια δείγματα να έχουν ανακαλυφθεί σε ναούς και να θεωρείται πως διέθεταν και θρησκευτική χρήση. Παρόμοια δείγματα με περίτεχνη διακόσμηση έχουν βρεθεί και σε ετρουσκικές αρχαιολογικές τοποθεσίες, αναπαριστώντας γυναίκες οι οποίες πλέκουν. Τοποθετούνταν επίσης γύρω από τον λαιμό παραγωγικών ζώων όπως άλογα και πρόβατα ώστε να εντοπίζονται από τον ήχο των κουδουνιών, αλλά και ίσως επίσης ως αποτροπαϊκά σύμβολα.

Φωτογραφικό υλικό
-----------------

* Αναπαράσταση ανδρός ο οποίος παλεύει να κρατήσει το ανεξέλεγκτο ως θηρίο πέος του σε έλεγχο, 1ος αιώνας π.Χ. Μουσείο της ΝάποληςΑναπαράσταση ανδρός ο οποίος παλεύει να κρατήσει το ανεξέλεγκτο ως θηρίο πέος του σε έλεγχο, 1ος αιώνας π.Χ. Μουσείο της Νάπολης
* Ρωμαϊκό φαλλικό φυλαχτό, Μουσείο της ΠράγαςΡωμαϊκό φαλλικό φυλαχτό, Μουσείο της Πράγας
* Φτερωτός φαλλός με κουδούνια, Μουσείο της ΝάποληςΦτερωτός φαλλός με κουδούνια, Μουσείο της Νάπολης

Παραπομπές
----------

1. ↑  J.N. Adams, *The Regional Diversification of Latin, 200 BC–AD 600* (Cambridge University Press, 2007), p. 321.
2. ↑  «Bronze phallic wind chime (*tintinabulum*)». Highlights from the British Museum. Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 18 Οκτωβρίου 2015. Ανακτήθηκε στις 28 Σεπτεμβρίου 2017.
3. ↑  Duncan Fishwick, *Imperial Cult in the Latin West* (Brill, 1990), vol. II.1, pp. 504-5.
4. ↑  Larissa Bonfante, *Etruscan Life and Afterlife: A Handbook of Etruscan Studies* (Wayne State University Press, 1986), p. 252.
5. ↑  Adams, *Regional Diversification*, p. 321.

Σχετική βιβλιογραφία
--------------------

* *Sex or symbol: erotic images of Greece and Rome* by Catherine Johns, The British Museum Press (1982) (ISBN 0-7141-8042-4)
* *Eros in Pompeii: the erotic art collection of the Museum of Naples* by Michael Grant, Antonia Mulas, Museo nazionale di Napoli (1997)
* *Experiencing Rome: culture, identity and power in the Roman Empire* by Janet Huskinson, Routledge, (2000) p. 171
* *Herculaneum, Italy's buried treasure* by Joseph Jay Deiss (1989) p. 38
* *The Roman cultural revolution* by Thomas N. Habinek, Alessandro Schiesaro (1997) p. 171

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
--------------------

|  |  |
| --- | --- |
| Commons logoCommons logo | Τα Wikimedia Commons έχουν πολυμέσα σχετικά με το θέμα   **Τιντινναμπούλουμ (αρχαία Ρώμη)** |

* Βρετανικό Μουσείο: Lion-phallus, Αρχειοθετήθηκε 2015-10-18 στο Wayback Machine. winged phallus, Αρχειοθετήθηκε 2015-10-18 στο Wayback Machine. diphallic figure Αρχειοθετήθηκε 2015-10-18 στο Wayback Machine.
* Μητροπολιτικό Μουσείο Τέχνης Νέας Υόρκης: Bronze phallic ornament