recursal/SuperWikiNEXT-32B huggingface dataset:
Το ***Αίμα στο Χιόνι*** (Πρωτότυπος τίτλος: Les Granges Brûlées) γνωστή και με τον τίτλο *Καμένοι Αχυρώνες* είναι αστυνομική δραματική ταινία Γαλλικής παραγωγής του 1973 σε σκηνοθεσία Ζαν Σαπό και πρωταγωνιστούν οι Αλέν Ντελόν, Σιμόν Σινιορέ και ο Πωλ Κροσέ.

Πλοκή
-----

Μια νεαρή γυναίκα δολοφονείται άγρια και το πτώμα της ανακαλύπτεται μέσα στα χιόνια πλησίον της φάρμας "Καμένοι Αχυρώνες" σε μια ορεινή τοποθεσία της ανατολικής Γαλλίας. Η φάρμα είναι ιδιοκτησία της Ρόουζ (Σιμόν Σινιορέ) η οποία μαζί με τον άνδρα της Πιερ (Πωλ Κροσέ) και τα τρία παιδιά της Πολ, Λουί και Φρανσουάζ, πιστοί στην παράδοση και τους θεσμούς μιας αγροτικής οικογένειας, αγωνίζονται σκληρά κάτω από δύσκολες καιρικές συνθήκες για να επιβιώσουν.
Από τις έρευνες που θα διεξάγει η τοπική αστυνομία θα διαπιστωθεί ότι εκλάπησαν 7.000 φράγκα από τη τσάντα της νεκρής και καθώς θα αποδειχθεί αδυναμία διαλεύκανσης της υπόθεσης, θα κληθεί 
από το Παρίσι ο ειδικός ανακριτής Πιέρ Λαρσέ (Αλέν Ντελόν) ο οποιος θα αναλάβει να εξιχνιάσει την μυστηριώδη δολοφονία. Ο ανακριτής θα υποπτευθεί τα μέλη της οικογένειας του αγροκτήματος, αλλά μετά από ανακρίσεις θα διαπιστώσει ότι όλοι τους έχουν άλλοθι και θα ισχυριστούν, ότι δεν είδαν και δεν άκουσαν τίποτα. Ο εκνευρισμός και η απογοήτευση του ανακριτή 
από την αναποτελεσματικότητα των ερευνών, σταδιακά θα αντικατασταθεί από τον θαυμασμό στο πρόσωπο της Ρόουζ για τον τρόπο με τον οποίο καταφέρνει να κρατά σφιχτά ενωμένη την οικογένειά της.
Ο εντοπισμός των κλεμμένων χρημάτων στην ντουλάπα του Πολ και η κατάρριψη του άλλοθι που προέβαλε ο αδελφός του Λουί θα φέρουν σε δύσκολη θέση την Ρόουζ αλλά και τον ίδιο τον ανακριτή που έχει αρχίσει να τη συμπαθεί.
Όλα δείχνουν ότι η εξιχνίαση του εγκλήματος είναι στην τελική ευθεία αλλά ένα νέο γεγονός θα ανατρέψει τα πάντα. Τελικά, η πίστη της Ρόουζ στην αθωότητα των γιων της ανταμείβεται, 
αλλά μόνο όταν αυτή και η οικογένειά της αναγκάζονται να αντιμετωπίσουν κάποιες δυσάρεστες αλήθειες.

Διανομή ρόλων
-------------

* Σιμόν Σινιορέ ως Ρόουζ Κατό
* Αλέν Ντελόν ως Πιερ Λαρσέ
* Πωλ Κροσέ ως Πιερ Κατό, συζυγος της Ρόουζ
* Μπερνάρντ Λε Κοζ ως Πολ Κατό, γιος της Ρόουζ
* Πιέρ Ρουσό ως Λουί Κατό, γιος της Ρόουζ
* Κατρίν Αλεγκρέ ως Φρανσουάζ Κατό, κόρη της Ρόουζ
* Μιού-Μιού ως Μονίκ, νύφη της Ρόουζ
* Μπεατρις Κονσταντίν ως Λουσίλ Κατό
* Ζαν Μπουίς ως ρεπόρτερ
* Ρενάτο Σαλβάτορι ως ξενοδόχος

box office
----------

Η ταινία κατά την διάρκεια προβολής της στις γαλλικές κινηματογραφικές 
αίθουσες έκοψε συνολικά 961,000 εισητήρια

Παραπομπές
----------

1. ↑  www.imdb.com/title/tt0070133/. Ανακτήθηκε στις 16  Απριλίου 2016.
2. 1 2 3 4 5  www.allocine.fr/film/fichefilm\_gen\_cfilm=44354.html. Ανακτήθηκε στις 16  Απριλίου 2016.
3. 1 2  (Τσεχικά) *Česko-Slovenská filmová databáze*. 2001.
4. 1 2 3 4 5 6 7 8 9 10 11  www.imdb.com/title/tt0070133/releaseinfo.
5. ↑  πληροφορίες για το Box office της ταινίας στο Box Office story

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
--------------------

* *Αίμα στο χιόνι*   στην IMDb
* *Αίμα στο χιόνι* στο AllMovie
* *Αίμα στο χιόνι* στο AlloCine
Η **Διεπαφή Προγραμματισμού Εφαρμογών** (αγγλ. API, από το **application programming interface**), γνωστή και ως **Διασύνδεση Προγραμματισμού Εφαρμογών** (για συντομία *διεπαφή* ή *διασύνδεση*), είναι η διεπαφή των προγραμματιστικών διαδικασιών που παρέχει ένα λειτουργικό σύστημα, ή κάποιες εφαρμογές προκειμένου να γίνονται αιτήσεις από άλλα προγράμματα προς αυτά.

Περιγραφή
---------

Ένας από τους βασικούς σκοπούς της διεπαφής είναι να ορίζει και να διατυπώνει το σύνολο των λειτουργιών-υπηρεσιών που μπορεί να παρέχει μια βιβλιοθήκη ή ένα λειτουργικό σύστημα σε άλλα προγράμματα, χωρίς να επιτρέπει πρόσβαση στον κώδικα που υλοποιεί αυτές τις υπηρεσίες. Η διεπαφή, ένα **«συμβόλαιο κλήσης»** μεταξύ καλούντος και καλούμενου, διαχωρίζει την προγραμματιστική υλοποίηση κάποιων υπηρεσιών από τη χρήση τους.

Π.χ. το ταχυδρομείο παρέχει την υπηρεσία της αποστολής γραμμάτων. Οι κανόνες οι οποίοι πρέπει να ακολουθηθούν για την υποβολή ενός αιτήματος αποστολής (φορμά διεύθυνσης παραλαβής, γραμματόσημο και τα λοιπά) είναι ευπρόσδεκτοι, αλλά το πώς θα υλοποιηθεί στην πράξη αυτό το αίτημα αφορά έναν ολόκληρο μηχανισμό υπαλλήλων εν πολλοίς αθέατο στον χρήστη της υπηρεσίας. Στο εν λόγω παράδειγμα διεπαφή είναι οι υπηρεσίες που παρέχονται στους πελάτες οι οποίες συνήθως είναι γραμμένες σε ένα φυλλάδιο, τη διεπαφή του ταχυδρομείου προς τους χρήστες του.

Έτσι π.χ. το λειτουργικό σύστημα Windows έχει τη δική του διεπαφή (κλήσεις συστήματος), η φόρμα της οποίας διατίθεται από την κατασκευάστρια εταιρεία Microsoft, και η οποία περιγράφει τους τρόπους αξιοποίησης από προγράμματα χρήστη του συνόλου των υπηρεσιών που παρέχει το λειτουργικό. Το τμήμα του λειτουργικού συστήματος το οποίο υλοποιεί τις υπηρεσίες που περιγράφονται στη διεπαφή, συνήθως στον πυρήνα του, λέμε ότι είναι η **υλοποίηση της διεπαφής.**

|  |  |
| --- | --- |
| wiktionary logowiktionary logo | Το *Βικιλεξικό* έχει σχετικό λήμμα:  **διεπαφή προγραμματισμού εφαρμογών**  |

|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
| Καθιερωμένοι όροι | 
* WorldCat
* LCCN: sh98004527
* GND: 4430243-5
* BNF: cb13337425v (data)

 |

 |

|  |  |
| --- | --- |
| 

|  |
| --- |
| * Πύλη:Προγραμματισμός
 |

 |
**Η Αδυναμία του Μπολσεβίκου** (ισπανικά: *La flaqueza del bolchevique*) είναι ισπανική Δράμα (κινηματογράφος και τηλεόραση) παραγωγής του 2003. Βασίζεται στο ομώνυμο βιβλίου του Λορένθο Σίλβα.

Υπόθεση
-------

Η ταινία λαμβάνει χώρα στην Ισπανία, όπου ένας μεσήλικας άνδρας οδηγεί και τρακάρει την άκρη του αυτοκινήτου μιας γυναίκας, ονόματι Σονσόλες. Οι δύο τους τσακώνονται και τότε ο εξοργισμένος επιχειρηματίας αρχίζει να την παρενοχλεί κάνοντας άσεμνα σχόλια στο τηλέφωνό της. Αρχίζει να την παρακολουθεί, γεγονός που τον οδηγεί στο σχολείο που φοιτά η μικρή αδελφή της, η Μαρία. Την ακολουθεί και της συστήνεται με ψεύτικο όνομα και επάγγελμα. Αρχίζουν να περνάνε χρόνο μαζί, πηγαίνοντας στο πάρκο και έπειτα στην πισίνα. Αργότερα η Μαρία μαθαίνει ότι το αληθινό του όνομα είναι Πάμπλο Λόπεθ. Ωστόσο, ενώ αρχικά είναι διστακτική, εν τέλει υποχωρεί και συνεχίζουν να βλέπουν ο ενας τον άλλον. Ο Πάβλο αρχίζει να τρέφει τρυφερά αισθήματα για τη Μαρία. Εν τω μεταξύ, ο πρώην εραστής της Σονσόλες επισκευάζει τη συσκευή στο σταθερό τηλέφωνό της, με σκοπό να εντοπίζει αγνώστους αριθμούς και έτσι μαθαίνει ότι πίσω από τις κλήσεις κρυβόταν ο Πάμπλο. Παρόλα αυτά, δε γνωρίζει την σχεση της αδελφής της μαζί του, συνεπώς προσλαμβάνει τρεις μπράβους για να του επιτεθούν και να πάρει το μάθημά του. Η ιστορία όμως λαμβάνει μια δυσάρεστη τροπή, όταν οι αλήτες εντοπίζουν τον Πάμπλο, η Μαρία είναι μαζί του και πέφτει θύμα κακοποίησης από εκείνους. Ραρόλο που ο Πάμπλο προσπαθεί σκληρά να τη σώσει, εκείνοι τον εμποδίζουν. Όταν η Μαρία προσπαθεί να σώσει τον εαυτό της με το να αμυνθεί, κλωτσάει τον έναν από τους μπράβους και εκείνος με τη σειρά του τη σπρώχνει σε έναν βράχο και εκείνη πεθαίνει. Ο Πάμπλο καταβεβλημένος από θλίψη και πόνο μένει δίπλα της μέχρις ότου φθάσει η αστυνομία και τον συλλάβει. Στη φυλακή, του έρχεται μια ανάμνηση της Μαρίας και αρχίζει να αισθάνεται χαρούμενος.

Ηθοποιοί και χαρακτήρες
-----------------------

* Λουίς Τοσάρ ως Πάμπλο Λόπεθ
* Μαρία Βαλβέρδε ως Μαρία
* Μαρία Ρεχέρας ως Σονσόλες
* Νάταλι Πόθα ως Εύα
* Μανόλο Σόλο ως Φρανθίσκο
* Ρουβέν Οτσανδιάνο ως Μάνου
* Χόρδι Δάουδερ ως Αλφρέδο
* Ενρικέτα Καρβαγιέιρα ως Ντολόρες
* Γιοράνα Σερράνο ως Άλμπα

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
--------------------

* *Η Αδυναμία του Μπολσεβίκου*   στην IMDb
Ο **Αιγινήτας** ήταν αρχαίος Έλληνας πηλοπλάστης (λατ. *fictor*, κάποιος που φιλοτεχνεί έργα από πηλό ή από άλλο εύπλαστο υλικό), αναφερόμενος από τον Ρωμαίο συγγραφέα Πλίνιο τον Πρεσβύτερο. Μερικοί μελετητές είχαν υποθέσει παλαιότερα ότι η λέξη *Aeginetae* στο κείμενο του Πλινίου υπεδήλωνε απλώς τον τόπο καταγωγής (τη νήσο Αίγινα) του καλλιτέχνη, του οποίου το όνομα ήταν άγνωστο. Ωστόσο σήμερα η ομοφωνία των ειδικών απορρίπτει αυτή την υπόθεση και πιστεύεται γενικώς ότι το «Αιγινήτας» ήταν το όνομα του συγκεκριμένου άνδρα.

Ο αδελφός του Αιγινήτα, ονόματι Παυσίας ή Πασίας, ήταν ζωγράφος με κάποια φήμη και μαθητής του Ηριγόνου, βοηθού του ζωγράφου Νεάλκη. Ο Πλούταρχος αναφέρει ότι με τη σειρά του ο Νεάλκης ήταν φίλος του Αράτου, που εκλέχθηκε για πρώτη φορά στρατηγός της Αχαϊκής Συμπολιτείας το έτος 243 π.Χ.. Αυτό καθιστά πιθανό ο Αιγινήτας και ο αδελφός του να άκμασαν περί το 220 π.Χ..

Παραπομπές
----------

1. ↑  Πλινίου Πρεσβυτέρου *Naturalis Historia*, xxxv. 1.1. s. 40
2. ↑  Πλουτάρχου *Άρατος*, 13
3. ↑  Mason, Charles Peter (1867), «Aegineta», στο: Smith, William, επιμ. *Dictionary of Greek and Roman Biography and Mythology*, **1**, Βοστώνη, σελ. 26, ανακτήθηκε στις 2022-04-20

|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
| Καθιερωμένοι όροι | 
* **Europeana**: agent/base/158034

 |

 |
Ο **Πώλος ο Αιγινήτης** (4ος αιώνας π.Χ.) ήταν διάσημος ηθοποιός τραγωδιών της αρχαιότητας με καταγωγή από την Αίγινα. Ήταν γιος του Αθηναίου πολιτικού Χαρικλή, και μαθήτευσε υπό τον Αρχία τον Θούριο. Σύμφωνα με τον Πλούταρχο, ο Πώλος πέθανε στην ηλικία των 70 ετών, και λίγο πριν τον θάνατο του έλαβε μέρος ως ηθοποιός σε 8 τραγωδίες σε διάστημα 4 ημερών. Αναφορά στον ηθοποιό γίνεται και από τον Ρωμαίο συγγραφέα Αύλο Γέλλιο, όπου περιγράφει πως κατά την παράσταση της Ηλέκτρας στην σκηνή όπου θρηνείται ο Ορέστης με την τεφροδόχο της στάχτης του, ο Πώλος πρωταγωνίστησε κρατώντας την τεφροδόχο με τις στάχτες του γιου του.

Παραπομπές
----------

1. ↑  «A Dictionary of Greek and Roman biography and mythology, Polus». *www.perseus.tufts.edu*. Ανακτήθηκε στις 4 Νοεμβρίου 2018.
2. ↑  «Πλούταρχος, Ηθικά, 3 (αγγλική μετάφραση)». *www.perseus.tufts.edu*. Ανακτήθηκε στις 4 Νοεμβρίου 2018.
3. ↑  *Brill's Companion to the Reception of Sophocles*. BRILL. 3 Απριλίου 2017. σελ. 479. ISBN 9789004300941.
Η **Στάμπεκ ΙΦ** (νορβηγικά: *Stabæk IF*) είναι νορβηγικός αθλητικός σύλλογος από το Μπέρουμ, ένα δήμο που συνορεύει στα δυτικά με το Όσλο. Διαθέτει τμήματα ποδοσφαίρου, μπάντι, χειροσφαίρισης και αλπικού σκι. Ενώ η ποδοσφαιρική ομάδα είναι η πιο σημαντική, η ομάδα μπάντι των ανδρών έχει κατακτήσει πολλά εθνικά πρωταθλήματα.

Η ομάδα χειροσφαίρισης των γυναικών αγωνίζεται στην πρώτη κατηγορία της νορβηγικής χειροσφαίρισης, ενώ η ομάδα των ανδρών στην τρίτη κατηγορία. Ο σύλλογος είχε παλαιότερα τμήματα για στίβου, σκοποβολή και προσανατολισμού. Στις αρχές του 2009, δημιουργήθηκε μία νέα ομάδα ποδοσφαίρου γυναικών και ονομάστηκε Στάμπεκ Φούτμπολ Κβίνερ, η οποία στην πραγματικότητα προέκυψε από τη μετεγκατάσταση της ομάδας γυναικών του συλλόγου Άσκερ.

Ιστορία
-------

Ο σύλλογος ιδρύθηκε στις 16 Μαρτίου του 1912, ως συνέχεια του συλλόγου Στάμπεκ ΣΦΚ του 1908.

Ονομασία
--------

Η ονομασία της ομάδας προέρχεται από το προαστιακό κέντρο Στάμπεκκ.

Παραπομπές
----------

1. ↑  *Stabæk Idrætsforening 75 år* (στα Norwegian). Stabekk: Stabæk IF. 1987. σελ. 7. CS1 maint: Μη αναγνωρίσιμη γλώσσα (link)

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
--------------------

* Επίσημος ιστότοπος


|  |  |
| --- | --- |
| CC-BY-SA Μετάφραση | Στο λήμμα αυτό έχει ενσωματωθεί κείμενο από το λήμμα Stabæk IF  της Αγγλικής Βικιπαίδειας, η οποία διανέμεται υπό την GNU FDL και την CC-BY-SA 4.0. (ιστορικό/συντάκτες). |
Η **Ένωση της Νοτίου Αφρικής** (ολλανδικά: *Unie van Zuid-Afrika* Αφρικάανς: *Unie van Suid-Afrika*) είναι ο ιστορικός προκάτοχος της σημερινής Δημοκρατίας της Νοτίου Αφρικής. Ιδρύθηκε στις 31 Μαΐου 1910 με την ενοποίηση της αποικίας του Ακρωτηρίου, του Νατάλ, του Τράνσβααλ και του Ελεύθερου Κράτους της Οράγγης. Περιλάμβανε τα εδάφη που παλαιότερα αποτελούσαν μέρος της Νοτιοαφρικανικής Δημοκρατίας και της Ελεύθερης Επικράτειας του Οράγγη.

Μετά τον Α΄ Παγκόσμιο Πόλεμο, η Ένωση της Νοτίου Αφρικής ήταν υπογράφουσα της Συνθήκης των Βερσαλλιών και έγινε ένα από τα ιδρυτικά μέλη της Κοινωνίας των Εθνών. Ανατέθηκε στη διοίκησή της η Νοτιοδυτική Αφρική (η σημερινή Ναμίμπια) κατ’ εντολήν της Κοινωνίας των Εθνών. Διοικητικά, αποτελούσε επαρχία της Ένωσης αλλά ποτέ δεν προσαρτήθηκε επίσημα.

Όπως ο Καναδάς και η Αυστραλία, η Ένωση ήταν μια αυτοδιοικούμενο ντομίνιον της Βρετανικής Αυτοκρατορίας. Η πλήρης κυριαρχία του επιβεβαιώθηκε με τη Διακήρυξη Μπάλφουρ του 1926 και το Καταστατικό του Ουεστμίνστερ του 1931. Κυβερνήθηκε υπό μια μορφή συνταγματικής μοναρχίας, με το Στέμμα να εκπροσωπείται από έναν γενικό κυβερνήτη. Η Ένωση με τη θέσπιση του συντάγματος του 1961, με το οποίο το πολίτευμα έγινε η δημοκρατία και αποχώρησε από την Κοινοπολιτεία.

Η Ένωση της Νοτίου Αφρικής ήταν ένα ενιαίο κράτος και όχι μια ομοσπονδία όπως ο Καναδάς και η Αυστραλία, με τα κοινοβούλια κάθε αποικίας να καταργούνται και να αντικαθίστανται με επαρχιακά συμβούλια. Δημιουργήθηκε ένα διθάλαμο κοινοβούλιο, αποτελούμενο από τη Βουλή και τη Γερουσία, με τα μέλη του κοινοβουλίου να εκλέγονται κυρίως από τη λευκή μειονότητα της χώρας.

Σημειώσεις
----------

1. ↑  Remained the royal anthem until 1961.

Παραπομπές
----------

1. ↑  «South Africa Will Play Two Anthems Hereafter». *The New York Times*. New York. 3 Ιουνίου 1938. σελ. 10. Ανακτήθηκε στις 31 Οκτωβρίου 2018.
2. ↑  South Africa Act, 1909, Part V, sections 68 to 94.
3. ↑  «The South Africa Act, 1909». *The American Journal of International Law*. 1 January 1910. .
***Η πορεία προς τον Φύρερ*** (γερμ. *Der Marsch zum Führer*) είναι η τελευταία κινηματογραφική ταινία της Ναζιστικής Γερμανίας με θέμα τα Κομματικά συνέδρια της Νυρεμβέργης. Στο έργο αυτό εικονίζονται οι πορείες της νεολαίας από όλα τα μέρη της Γερμανίας με κοινό προορισμό τη Νυρεμβέργη με σκοπό να παρευρεθούν στο συνέδριο και να ακούσουν τον Χίτλερ να ομιλεί. Η ταινία γυρίστηκε το 1940, όταν τα συνέδρια του Εθνικοσοσιαλιστικού κόμματος είχαν πάψει πλέον να διεξάγονται, και μέσα στον φρικτό πόλεμο που ο Χίτλερ είχε εξαπολύσει εναντίον της Ευρώπης και όλου του κόσμου.

Πλοκή
-----

Το έργο ξεκινά στο μνημείο των πεσόντων «Χανς Μάλλον» στη νήσο Ρίγκεν. Εκεί ομιλεί ο φον Σίραχ στους έφηβους που ξεκινούν την πορεία τους. Στην εξέλιξη του έργου ακολουθούν και άλλες ομάδες νεολαίας, από όλα τα μέρη της Γερμανίας. Πορεύονται τραγουδώντας και αψηφώντας τις καιρικές συνθήκες. Πορεύονται πεζή κρατώντας σημαίες, παίζοντας ταμπούρλο και σουραύλι, τραγουδώντας ή σφυρίζοντας τον ρυθμό. Συγκεντρώνονται στους καταυλισμούς, συνομιλούν, ζευγαρώνουν, συζητούν και διασκεδάζουν. Προορισμός τους είναι το συνέδριο του Εθνικοσοσιαλιστικού κόμματος. Εκεί τελικά βρίσκουν τον προορισμό τους. Παρακολουθούν την ομιλία του Χίτλερ και συνεχίζουν τον δρόμο τους προς το Λάντσμπεργκ, όπου ο Χίτλερ είχε εκτίσει την ποινή του ύστερα από το Πραξικόπημα της μπιραρίας.

Βραβεία
-------

Το έργο τιμήθηκε στη Γερμανία με πολλά βραβεία.

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
--------------------

* παρουσίαση του έργου στο filmportal.de[*νεκρός σύνδεσμος*]
* δείτε το έργο
Η **Αιγιναία** (15 Μαρτίου 1831-15 Σεπτεμβρίου 1831), ήταν εφημερίδα «Φιλολογική, Επιστημονική και Τεχνολογική», η οποία εκδιδόταν στην Αίγινα από τον Γεώργιο Αποστολίδη Κοσμητή. Το κύριο μέρος της θεματολογίας της αφορά την ελληνική εκπαίδευση. Άλλοτε με τη δημοσίευση επίσημων κειμένων σχετικών με τη σύσταση και τη λειτουργία σχολείων, άλλοτε με άρθρα τα οποία αφορούν γενικότερα το εκπαιδευτικό σύστημα. Τα τεύχη του περιοδικού συμπληρώνονται από επιστημονικά θέματα. Με την εφημερίδα συνεργάζονται οι Ιωάννης Κοκκώνης και ο έφορος της παιδείας Ανδρέας Μουστοξύδης. Θα υπογράφουν κάθε συνεργασία τους με τα αρχικά των νομάτων τους, αντίστοιχα : *Ι.Κ*. *Α.Μ.*
Η γλώσσα του εντύπου είναι η *καθαρεύουσα*, ενώ είναι «συντηρητικό στη δομή του». Επρόκειτο για ένα «όργανο συστηματικής προβολής της εκπαιδευτικής πολιτικής του Καποδίστρια»
Η έκδοσή του διακόπτεται αιφνιδιαστικά με τη δολοφονία του Καποδίστρια. Το τελευταίο φύλλο κυκλοφορεί μια εβδομάδα πριν από τη δολοφονία του.
Από την άποψη της διάρθρωσης της ύλης θέλησε να συνεχίσει τα προεπαναστατικά περιοδικά, αλλά απέτυχε. Η αποτυχία της συνδεόταν με την απουσία ευρωπαϊκών πηγών άντλησης πληροφοριών αλλά και των κατάλληλων συνεργατών και φυσικά του ανάλογου αναγνωστικού κοινού.

Παραπομπές
----------

1. ↑  Αικατερίνη Κουμαριανού, «Ο τύπος από το 1828 ως το 1832», Ιστορία του Ελληνικού Έθνους, Εκδοτική Αθηνών, τομ. ΙΒ, 1975, σελ. 587
2. ↑  Γιούλα Κουτσοπανάγου, «Η Αιγιναία», στο: Λουκία Δρούλια-Γιούλα Κουτσοπανάγου (επίμ.), Εγκυκλοπαίδεια του Ελληνικού Τύπου,τομ.1ος, Ινστιτούτο Νεοελληνικών Ερευνών-Εθνικό Ίδρυμα Ερευνών, Αθήνα, 2008, σελ.146
3. ↑  Γιάννης Καράς, «Τα προεπαναστατικά περιοδικά έντυπα»,στο:Εθνικό Ίδρυμα Ερευνών/Κέντρο Νεοελληνικών Ερευνών, Ιστορία και φιλοσοφία των επιστημών στον Ελληνικό χώρο (17ος-19ος αι.), εκδ.Μεταίχμιο,Αθήνα, 2003, σελ.648,υποσ.1

Πηγές
-----

* Αικατερίνη Κουμαριανού: «Ο τύπος από το 1828 ως το 1832», Ιστορία του Ελληνικού Έθνους, Εκδοτική Αθηνών, τόμ. ΙΒ΄, 1975, σελ. 587
* Γιούλα Κουτσοπανάγου: «Η Αιγιναία», στο: Λουκία Δρούλια-Γιούλα Κουτσοπανάγου (επίμ.), Εγκυκλοπαίδεια του Ελληνικού Τύπου, τόμ. 1ος, Ινστιτούτο Νεοελληνικών Ερευνών-Εθνικό Ίδρυμα Ερευνών, Αθήνα 2008, σελ. 145-146
* Γιάννης Καράς: «Τα προεπαναστατικά περιοδικά έντυπα»,στο:Εθνικό Ίδρυμα Ερευνών/Κέντρο Νεοελληνικών Ερευνών, Ιστορία και φιλοσοφία των επιστημών στον Ελληνικό χώρο (17ος-19ος αι.), εκδ. Μεταίχμιο, Αθήνα 2003, σελ. 648-654
Το **Σπήλαιο Δράκαινας** βρίσκεται στον Πόρο Κεφαλονιάς.

Περιγραφή
---------

Το σπήλαιο βρίσκεται στο Νοτιοανατολικό μέρος της Κεφαλονιάς, στο φαράγγι του Βόχυνα και σε υψόμετρο 70 μ. Η δημιουργία του οφείλεται σε τεκτονικές διαδικασίες και στη χημική διάβρωση του μητρικού ασβεστολιθικού πετρώματος. Έχει με εμβαδόν 190 τ.μ. και βορειοδυτικό προσανατολισμό.

Ιστορία
-------

Αρχαιολογικές ανασκαφές που έγιναν από το 1992 φανέρωσαν τη χρήση του σε διάφορες περίοδους στο πέρασμα της ιστορίας. Πρώτα από τη Νεότερη Νεολιθική Περίοδο μέχρι την Πρώιμη Εποχή του Χαλκού και μετά ως αρχαίος ελληνικός ναός από το τέλος του 7ου αιώνα π.Χ. μέχρι το 2ο αιώνα π.Χ. Στη σύγχρονη εποχή χρησιμοποιήθηκε για λόγους κτηνοτροφίας.

Ανακάλυψη και βελτίωση
----------------------

Από το 1992 γίνονται ανασκαφές στο χώρο του σπηλαίου της Δράκαινας υπό την αιγίδα του Υπουργείου Πολιτισμού και Αθλητισμού. Αρχικά έγιναν εργασίες βελτίωσης της κατάστασης εξαιτίας παράνομων ανασκαφών και από το 1994 γίνεται συστηματική ανασκαφή. Τα αποτελέσματα αυτών των εργασιών έχουν δημοσιευτεί σε συνέδρια και επιστημονικά περιοδικά.

Διαχείριση
----------

Το σπήλαιο Δράκαινας υπάγεραι στην Εφορεία Παλαιοανθρωπολογίας - Σπηλαιολογίας. Δεν επιτρέπεται η πρόσβαση σε επισκέπτες.

Δείτε επίσης
------------

* Κεφαλονιά

Παραπομπές
----------

1. 1 2 3 4  «Drakaina Cave». *www.drakainacave.gr*. Ανακτήθηκε στις 19 Νοεμβρίου 2021.
2. 1 2 3  «Υπουργείο Πολιτισμού και Αθλητισμού | Σπήλαιο Δράκαινας». *odysseus.culture.gr*. Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 19 Νοεμβρίου 2021. Ανακτήθηκε στις 19 Νοεμβρίου 2021.
3. ↑  «Η ανάδειξη της Δράκαινας». *Αρχαιολογία Online*. 27 Ιουνίου 2012. Ανακτήθηκε στις 19 Νοεμβρίου 2021.
4. ↑  «Υπουργείο Πολιτισμού και Αθλητισμού | Σπήλαιο Δράκαινας». *odysseus.culture.gr*. Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 19 Νοεμβρίου 2021. Ανακτήθηκε στις 19 Νοεμβρίου 2021.

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
--------------------

* Welcome to Drakaina Cave
* Υπουργείο Πολιτισμού και Αθλητισμού Αρχειοθετήθηκε 2008-02-14 στο Wayback Machine.
Η **Λαοκρατική Δημοκρατία της Υεμένης** (αραβικά: جمهورية اليمن الديمقراطية الشعبية, *Jumhūrīyat al-Yaman ad-Dīmuqrāṭīyah ash-Sha‘bīyah*), η οποία αναφέρεται επίσης ως **Νότια Υεμένη**, **Δημοκρατική Υεμένη** ή **Υεμένη** (**Άντεν**), ήταν ένα κομμουνιστικό κράτος στη νότια και ανατολικές επαρχίες της μετέπειτα Δημοκρατίας της Υεμένης, συμπεριλαμβανομένης της νήσου Σοκότρα. Ενοποιήθηκε με την Αραβική Δημοκρατία της Υεμένης (κοινώς γνωστή ως «Βόρεια Υεμένη») στις 22 Μαΐου του 1990 σχηματίζοντας τη Δημοκρατίας της Υεμένης. Μετά από τέσσερα χρόνια ωστόσο, η Νότια Υεμένη κήρυξε την απόσχισή της, γεγονός το οποίο είχε ως αποτέλεσμα την κατάληψη της Νότιας Υεμένης και τον εμφύλιο πόλεμο του 1994.

Κυβερνεία
---------

Μετά την ανεξαρτησία, τη Νότια Υεμένη ήταν χωρισμένη σε έξι κυβερνεία. Από το 1967 έως το 1978, κάθε κυβερνείο είχε ως ονομασία έναν αριθμό. Το 1979 δόθηκαν στα κυβερενία επίσημες ονομασίες. Τα νησιά: Καμαράν (μέχρι το 1972, όταν κατελήφθη από τη Βόρεια Υεμένη), Περίμ (Μεγιούν), Σοκότρα, Αμπντ-ελ-Κουρί, Σάμπα (κατοικημένα), Νταρσά και άλλα ακατοίκητα από το αρχιπέλαγος Σοκότρα ανήκαν στην περιοχή (μαριγιά) του πρώτου Κυβερνείου Άντεν υπό τον Πρωθυπουργό της κρατικής εποπτείας.

|  |  |  |  |  |
| --- | --- | --- | --- | --- |
| Αρ. | Ονομασία | Κατά προσέγκιση (km.²) | Πρωτεύουσα | Χάρτης με τα κυβερνεία |
| I | Άντεν | 6.980 | Άντεν |
| II | Λαχίτζ | 12.766 | Λαχίτζ |
| III | Αμπιάν | 21.489 | Ζιντζιμπάρ |
| IV | Σαμπουάχ | 73.908 | Ατάκ |
| V | Χαντραμαούτ | 155.376 | Αλ Μουκαλά |
| VI | αλ-Μαχρά | 66.350 | Αλ Γκαιντά |

Δείτε επίσης
------------

* Υεμένη

Παραπομπές
----------

1. ↑  Clark, Victoria. *Yemen: Dancing on the Heads of Snakes*, Yale University Press: 2010, page 112-130.
2. ↑  Ismael, Tareq Y.· Jacqueline S. Ismael (Οκτωβρίου 1986). *The People's Democratic Republic of Yemen: Politics, Economics, and Society; The Politics of Socialist Transformation*. Lynne Rienner Pub. ISBN 0-931477-96-4.

|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
| Καθιερωμένοι όροι | 
* WorldCat
* VIAF: 160448415
* LCCN: n50002560
* ISNI: 0000 0001 2196 7032
* GND: 4073008-6
* SUDOC: 026405660
* BNF: cb11865894h (data)
* NDL: 00567663

 |

 |
Ο **Θανάσης Παπαγιάννης** είναι Έλληνας πρώην ποδοσφαιριστής και ποδοσφαιρικός παράγοντας, ο οποίος αγωνίστηκε στις ομάδες του Άρη Θεσσαλονίκης, της Δόξας Δράμας και του Ολυμπιακού Βόλου.

Καριέρα
-------

Ο Παπαγιάννης ξεκίνησε από την ομάδα της Δόξας Δράμας και αγωνίστηκε στην Β΄ Εθνική, πριν μεταπηδήσει στον Άρη, όπου ήταν αναπληρωματικός του Άγγελου Σπυρίδωνα.

Στη συνέχεια, μεταπήδησε στην ομάδα του Ολυμπιακού Βόλου και αγωνίστηκε στην Α' εθνική μέχρι το 1975, καταγράφοντας 104 συμμετοχές και τρία γκολ.

Μετά το τέλος της ποδοσφαιρικής του καριέρας, έφθασε ως την θέση του προέδρου της ομάδας του Βόλου και της Ε.Π.Σ. Θεσσαλίας. Διετέλεσε αντιπρόεδρος της ΕΠΟ στα τέλη της δεκαετίας του '90 και στις αρχές της επόμενης δεκαετίας. Το 2009, αθωώθηκε για τις κατηγορίες της απιστίας και της πλαστογραφίας από κοινού και κατ' εξακολούθηση εις βάρους του Δημοσίου. Τον Φεβρουάριο του 2015 καταδικάστηκε σε επταετή κάθειρξη για υπόθεση αφορούσε τη χρονική περίοδο από το 1999 έως το 2002 και ο ίδιος κάθισε στο εδώλιο με την κατηγορία της υπεξαίρεσης χρηματικού ποσού 180.000 ευρώ. Αφέθηκε ελεύθερος οκτώ μήνες αργότερα.

Παραπομπές
----------

1. ↑  Παλιά Δράμα Οι Μαυραετοί του 1968 - Πρωινός Τύπος
2. ↑  «Στη φυλακή ο Θανάσης Παπαγιάννης! | AllAboutARIS.com». Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 13 Μαΐου 2019. Ανακτήθηκε στις 2 Μαρτίου 2021.
3. ↑  Greece 1974/75 - RSSSF
4. ↑  Greece 1973/74 - RSSSF
5. ↑  Greece 1972/73 - RSSSF
6. ↑  Greece 1971/72 - RSSSF
7. ↑  Στη φυλακή ο Θανάσης Παπαγιάννης! | SDNA
8. ↑  Στις φυλακές οδηγήθηκε ο Θανάσης Παπαγιάννης - e-thessalia
9. ↑  Ελεύθερος ο πρώην πρόεδρος της ΕΠΣΘ Θαν. Παπαγιάννης

Πηγές
-----

|  |  |
| --- | --- |
| εικονίδιο Ποδόσφαιρο | Πύλη Ποδόσφαιρο |

* Βασίλης [άγνωστο επίθετο], *Την καρδιά αν ρωτήσεις ποτέ...Αυτοί που μας έφτασαν ως τα εκατό*, αυτοέκδοση, 2014. ISBN 978-960-93-5927-6
To Pickwick Theatre στην Παρκ Ριτζ
Η **Παρκ Ριτζ** είναι πόλη των ΗΠΑ στο ΒΑ. τμήμα (Κουκ Κάουντρυ) της Πολιτείας Ιλινόις. Βρίσκεται σε απόσταση 15 μιλίων ΒΔ. του κέντρου του Σικάγου, του οποίου αποτελεί σημαντικό προάστιο, κοντά στο διεθνές αεροδρόμιο Ο΄ Χέαρ.

Το όνομα της πόλης προέρχεται από την κορυφογραμμή της γεωγραφικής της θέσης. Αποτελεί σπουδαίο οικιστικό και εκπαιδευτικό κέντρο μέσης εκπαίδευσης. Το έδαφος της γύρω περιοχής είναι πλούσιο σε πηλό εκ του οποίου και έχει αναπτύξει σπουδαία βιομηχανία κατασκευής τούβλων και κεραμικής. Το προηγούμενο όνομα της πόλης ήταν Πέννυβιλ προς τιμή σπουδαίου βιοτέχνη που δημιούργησε τεράστια βιομηχανία κεραμικής. Η συνολική της έκταση είναι περίπου 18 τ.χλμ. ενώ ο πληθυσμός της πόλης φθάνει περίπου τους 38.000 κατοίκους.

Αξιοθέατα
---------

Από τα σπουδαιότερα αξιοθέατα της πόλης είναι το παλαιό "Πικ Γουίκ θήατερ", κινηματοθέατρο και χώρος συναυλιών, κατασκευής 1928, σε στυλ «αρτ ντεκό», μονόπυργο, 1400 θέσεων, που αποτελεί και το σήμα κατατεθέν της πόλης, καθώς και η Δημοτική Βιβλιοθήκη που ιδρύθηκε και εγκαινιάσθηκε το 1913 με επιχορήγηση του ιδρύματος Καρνέτζι

Από την πόλη αυτή κατάγεται η Χίλαρι Κλίντον, άλλοτε πρώτη κυρία των ΗΠΑ.

Παραπομπές
----------

Πηγές
-----

* "Εγκυκλοπαίδεια Πάπυρος Larousse Britannica" τομ.48ος, σελ.210

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
--------------------

* Πολυμέσα σχετικά με το θέμα  στο Wikimedia Commons
* Επίσημη ιστοσελίδα της Παρκ Ριτζ
* Park Ridge κοινοτικό δίκτυο από τη Δημόσια Βιβλιοθήκη
* Μια ιστορία της Park Ridge, Illinois
* Δημόσια Βιβλιοθήκη της Παρκ Ριτζ

  


|  |  |
| --- | --- |
| 

|  |
| --- |
| * Πύλη:Γεωγραφία
* Πύλη:Αμερική
* Πύλη:Ηνωμένες Πολιτείες
 |

 |

Συντεταγμένες: 42°00′43″N 87°50′30″W﻿ / ﻿42.01194°N 87.84167°W﻿ / 42.01194; -87.84167
Η **Σύριγξ (Syrinx)** είναι ένας αστεροειδής που τέμνει την τροχιά της Γης, και συγκεκριμένα ένας Απολλώνειος αστεροειδής. Το απόλυτο μέγεθός του (όπως ορίζεται για το Ηλιακό Σύστημα) είναι 15,994. Ανακαλύφθηκε το 1981 από τους Αμερικανούς αστρονόμους Έλινορ Χέλιν και Ρ. Σκοτ Ντάνμπαρ, που παρατηρούσαν με το τηλεσκόπιο Schmidt του Αστεροσκοπείου του Πάλομαρ. Ο αστεροειδής πήρε το όνομά του από την ομώνυμη Νύμφη της ελληνικής μυθολογίας. Το όνομα δόθηκε τον Νοέμβριο του 2006 και μέχρι τότε ο «3360» ήταν ο αστεροειδής με τον μικρότερο αύξοντα αριθμό που δεν είχε ακόμα ιδιαίτερο όνομα.

Προσεγγίσεις στη Γη
-------------------

Εξαιτίας της πολύ μεγάλης εκκεντρότητας της τροχιάς της, η Σύριγξ τέμνει και τις τροχιές των πλανητών Άρη και Αφροδίτης εκτός από αυτή της Γης. Ωστόσο, η σημαντική κλίση τροχιάς της Σύριγγος ως προς αυτές των πλανητών, αποτρέπει τις πολύ κοντινές προσεγγίσεις της σε πλανήτες. Π.χ. κατά την πλησιέστερη προσέγγισή της στη Γη σε ολόκληρο τον 20ό αιώνα, που σημειώθηκε στις 10 Μαΐου 1962, πέρασε σε ελάχιστη απόσταση 0,1474 AU (22,05 εκατομμύρια χιλιόμετρα) από τον πλανήτη μας, ενώ κατά την πλησιέστερη προσέγγισή της στη Γη τους δύο επόμενους αιώνες, θα περάσει σε απόσταση 0,09625 AU (14,40 εκατομ. χιλιόμετρα) από τον πλανήτη μας.

Φυσικά χαρακτηριστικά
---------------------

Η μέση διάμετρος της Σύριγγος εκτιμάται σε 1,8 χιλιόμετρο περίπου. Το γεωμετρικό άλβεδό της είναι 0,17, ενώ ο φασματικός τύπος της είναι άγνωστος.

Εξωτερικοί σύνδεσμοι-πηγές
--------------------------

* Τροχιά από το JPL (Java) / Εφημερίδα

Αστεροειδείς| 3359 Πουρκάρι | 3360 Σύριγξ | 3361 Ορφεύς |
Το **φράγκο** (αραβικά: فرنك) είναι το επίσημο νόμισμα του Τζιμπουτί.Ο κωδικός ISO 4217 για το νόμισμα είναι *DJF*. Υποδιαιρείταο εδώ και πολλά χρόνια σε 100 σαντίμ (*centimes*).

Ιστορία
-------

100 φράγκα Τζιμπουτί.
Από το 1884, όταν το Τζιμπουτί αποτέλεσε γαλλικό προτεκτοράτο, το γαλλικό φράγκο ήταν σε κυκλοφορία όπως και η ρουπία της Ινδίας και το ταλέρ της Μαρίας Θηρεσίας (Maria Theresa thaler). Αυτά συνυπήρχαν ως εξής: τα 2 φράγκα = 1 ρουπία και 4,2 φράγκα = 1 ταλέρ.

Από το 1908 τα φράγκα που ήταν σε κυκλοφορία στο Τζιμπουτί απέκτησαν νόμιμα ίδια αξία με την αξία του γαλλικού φράγκου. Αρχής γενομένης από το 1910, άρχισε η έκδοση τραπεζογραμματίων για την αποικία από την τράπεζα της Ινδοκίνας, σε ονομαστικές αξίες των 5, των 20 και των 100 φράγκων. Έπειτα από τον Πρώτο Παγκόσμιο Πόλεμο και την υποτίμηση του γαλλικού φράγκου, εισήχθησαν τα χαρτονομίσματα των 500 και των 1000 φράγκων τα έτη 1927 και 1938, αντίστοιχα.

  

Το 1948 έκαναν την εμφάνισή τους τα πρώτα κέρματα (1, 2 και 5 φράγκων) στο όνομα του "Côte Française des Somalis". Το 1949 εμφανίστηκε ένα νέο φράγκο του Τζιμπουτί και το τοπικό νόμισμα απέκτησε ισοτιμία με το Δολάριο των ΗΠΑ ως εξής: 1 δολάριο = 214,392 φράγκα. Ως αποτέλεσμα αυτού, η οικονομία της αφρικανικής χώρας δεν επηρεάστηκε από τις μετέπειτα υποτιμήσεις του γαλλικού φράγκου.

Αργότερα εμφανίστηκαν και τραπεζογραμμάτια των 5.000 φράγκων. Ως το 1965, είχαν εισαχθεί τα κέρματα των 10 και των 20 φράγκων, ενώ τα χαμηλότερα σε αξία χαρτονομίσματα ήταν αυτά των 50 φράγκων. Το 1967 η Γαλλική Σομαλία άλλαξε το όνομά της σε "Αφάρ και Ισά" και αυτό είχε την επίδρασή του και στα νομίσματα. Τα κέρματα των 50 και των 100 φράγκων κυκλοφόρησαν για πρώτη φορά το 1970 και αντικατέστησαν τα αντίστοιχης αξίας χαρτονομίσματα. Το 1971 και 1973 η αξία του φράγκου αναπροσαρμόστηκε έναντι του αμερικανικού δολαρίου (1 δολάριο=177,721 φράγκα), ισοτιμία που παραμένει ως σήμερα.

Έπειτα από την ανεξαρτησία του 1977, άλλαξε επιπλέον το σχέδιο στο νόμισμα. Την έκδοση χαρτονομισμάτων ανέλαβε η Κεντρική Τράπεζα και το 1984 εισήχθη το χαρτονόμισμα των 10.000 φράγκων. Το 1989 ένα κέρμα αντικατέστησε το χαρτονόμισμα των 500 φράγκων.

Κέρματα
-------

* αλουμίνιο 1, 2 και 5 φράγκα
* αλουμίνιο χαλκός 10 και 20 φράγκα
* χαλκονικέλιο 50 και 100 φράγκα
* αλουμίνιο χαλκός 500 φράγκα

Χαρτονομίσματα
--------------

1000, 2.000, 5.000 και 10.000 φράγκα

Βιβλιογραφία
------------

1. Krause, Chester L. and Clifford Mishler (1991). Standard Catalog of World Coins: 1801-1991 (18η εκδ. ed.). Krause Publications. ISBN 0-87341-150-1.
2. Pick, Albert (1994). Standard Catalog of World Paper Money: General Issues. Colin R. Bruce II and Neil Shafer (εκδότες) (7tη εκδ. ed.). Krause Publications. ISBN 0-87341-207-9.


|  |  |
| --- | --- |
| CC-BY-SA Μετάφραση | Στο λήμμα αυτό έχει ενσωματωθεί κείμενο από το λήμμα Djiboutian franc  της Αγγλικής Βικιπαίδειας, η οποία διανέμεται υπό την GNU FDL και την CC-BY-SA 4.0. (ιστορικό/συντάκτες). |
Ο **Κούριερ 1Β** (αγγλ. *Courier*, αγγελιοφόρος) ήταν ο πρώτος δορυφόρος που είχε την δυνατότητα αναμετάδοσης σημάτων.
Εκτοξεύτηκε στις 4 Οκτωβρίου 1960.
Κατασκευαστής ήταν η εταιρεία WDL στο Πάλο Άτλο της Καλιφόρνια. 

Η πρόταση κατασκευής του έγινε από το Σώμα U.S. Army Signal Corps τον Σεπτέμβριο του 1958, και η εκτόξευση του έγινε το 1960.

Ο πρώτος δορυφόρος του προγράμματος, ο Κούριερ 1A, ανατινάχτηκε 2,5 λεπτά μετά από την εκτόξευση του πυραύλου.

Ήταν εξοπλισμένος με περίπου 19.000 ηλιακά κύτταρα για την παραγωγή ηλεκτρικής ενέργειας και για πρώτη φορά χρησιμοποιήθηκαν μπαταρίες καδμίου νικελίου.
Είχε χωρητικότητα μετάδοσης μηνυμάτων 55.000 bit/s.
Μετά από την πρώτη τροχιά του, διαβίβασε ένα μήνυμα από τον Πρόεδρο Αϊζενχάουερ στα Ηνωμένα Έθνη από την περιοχή Deal Test Site, ένα σταθμό μετάδοσης έξω από την βάση του Fort Monmouth, και αναμεταδόθηκε σε έναν επίγειο σταθμό στο Πουέρτο Ρίκο.

Μετά από 228 τροχιές σε 17 ημέρες, το έδαφος έχασε τον έλεγχο του δορυφόρου. Θεωρείται ότι οι κωδικοί πρόσβασης που βασίζονταν σε ρολόι αποσυγχρονίστηκαν, επομένως ο δορυφόρος δεν αποκρίνονταν καθώς ερμήνευε τις εντολές ως αναρμόδιες ή πλαστές.

Εξωτερικοί δεσμοί
-----------------

* Gunter's Space Page - information on Courier 1A, 1B
* Αρχειοθετήθηκε 2007-09-28 στο Wayback Machine.


|  |  |
| --- | --- |
| CC-BY-SA Μετάφραση | Στο λήμμα αυτό έχει ενσωματωθεί κείμενο από το λήμμα Courier 1B  της Αγγλικής Βικιπαίδειας, η οποία διανέμεται υπό την GNU FDL και την CC-BY-SA 4.0. (ιστορικό/συντάκτες). |
Το **Ουράνιο Τόξο** ήταν παιδική τηλεοπτική εκπομπή, η οποία προβαλλόταν από την ΕΤ1 τα διαστήματα 1986-1989 και 2001-2013, και την οποία παρουσίαζε ο Χρήστος Δημόπουλος.

Ιστορικό
--------

Το 1986, το τμήμα παιδικών εκπομπών της ΕΡΤ, αποφάσισε να εντάξει όλες τις παιδικές εκπομπές σε μία, δημιουργώντας μια άκρως παιδική εκπομπή με παιδικό δελτίο ειδήσεων και δικούς της παρουσιαστές. Η πρώτη εκπομπή βγήκε στον «αέρα» τη Δευτέρα, 29 Σεπτεμβρίου 1986 και την ανήγγειλε η παρουσιάστρια Νάκυ Αγάθου. Οι πρώτοι παρουσιαστές της εκπομπής ήταν ο Χρήστος Δημόπουλος και Άννυ Χριστοφιδάκη. Χρέη μετωρολόγου στο δελτίο ειδήσεων της εκπομπής, εκτελούσε ο Φώντας Λαδοπρακόπουλος, μια κούκλα που αγαπήθηκε πολύ από τα παιδιά και που την έπαιζε ο Κώστας Λαδόπουλος. Αργότερα, η Ρένα Μάλλιου αντικατέστησε την Άννυ Χριστοφιδάκη, και έμεινε μόνιμη συμπαρουσιάστρια μέχρι το 1989. Η εκπομπή μεταδιδόταν αρχικά ζωντανά, αλλά αργότερα μαγνητοσκοπημένα για να ικανοποιούνται οι ανάγκες της ΕΡΤ. 

12 χρόνια μετά, το 2001 η εκπομπή επανήλθε. Η εκπομπή ανανεωμένη πλέον άρχισε να μεταδίδεται στην ΕΤ1. Πλέον η εκπομπή δεν είχε ως κεντρικό θέμα ένα παιδικό δελτίο ειδήσεων, φιλοξενούσε παιδιά ως καλεσμένους, με τον παρουσιαστή να τους κάνει διάφορες ερωτήσεις. Ο Χρήστος Δημόπουλος στον 2ο γύρο της σειράς μάλιστα, υποδύθηκε στην εκπομπή 2 καθηγητές, έναν φιλόλογο και έναν περιβαλλοντολόγο και μετά υποδύθηκε οι 2 παραμυθάδες η Φιλία Δενδρινού και Ανθή Βασιλοπούλου κι έλεγαν ιστορίες και παραμύθια, ενώ ύστερα στην εκπομπή έπαιζε και ο "Πιπιτάου", μία κούκλα που υποδυόταν η Βάσω Γιαρένη. 

Από το 2019, η εκπομπή άρχισε να προβάλλεται εκ νέου, με το όνομα "Χίλια χρώματα του Χρήστου" στην ΕΡΤ2. 

**Βραβεύσεις**

Η σειρά μετράει 2 βραβεία "καλύτερης παιδικής εκπομπής", το 2005 και το 2008.

Παραπομπές
----------

1. ↑
2. ↑  «Λίγα λόγια για την εκπομπή | Χρήστος Δημόπουλος». Ανακτήθηκε στις 29 Αυγούστου 2022.
3. ↑  «Χρήστος Δημόπουλος: «Τα παιδιά θέλουν αγάπη, χρόνο και… μακαρόνια με κιμά!»». *Athinorama.gr*. Ανακτήθηκε στις 29 Αυγούστου 2022.
4. ↑  «1000 χρώματα του Χρήστου - ERT.GR». *www.ert.gr*. 31 Ιανουαρίου 2021. Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 29 Αυγούστου 2022. Ανακτήθηκε στις 29 Αυγούστου 2022.
Η υποδοχή **Socket F** είναι μια μια προδιαγραφή που συμπεριλαμβάνει τις μηχανικές και ηλεκτρικές ιδιότητες της πρίζας που χρησιμοποιείται για τους μικροεπεξεργαστές της οικογένειας Opteron της κατασκευαστικής εταιρείας AMD. Εγκαινιάστηκε στις 15 Αυγούστου του 2006. Έχει 1.207 επαφές για βελόνες.

Η υποδοχή *Socket F* είναι προορισμένη για χρήση κυρίως σε επαγγελματικούς υπολογιστές, και θεωρούνται ότι ανήκουν στην ίδια γενεά υποδοχών μαζί με την υποδοχή Socket AM2, η οποία θα χρησιμοποιηθεί για τους επεξεργαστές Athlon 64 και Athlon 64 X2, όπως και την υποδοχή Socket S1, που χρησιμοποιείται για τους επεξεργαστές Turion 64 και Turion 64 X2. Οι υποδοχές αυτές προορίζονται για χρήση με μνήμη τύπου DDR2.

Η υποδοχή *Socket F* δεν μπορεί να λειτουργήσει σε συνδυασμό με μνήμη τύπου Fully Buffered DIMM.
Έτσι, οι επεξεργαστές που προορίζονται για αυτήν την υποδοχή πιθανώς να απαιτούν μνήμη τύπου DDR3 ή και άλλη παρεμφερή τεχνολογία, όπως π.χ. XDR-DRAM.

Αυτό ίσως να είναι ένα πλεονέκτημα, αφού η εφαρμογή μνήμης τέτοιου τύπου σε δίαυλο FB είναι εφικτή χωρίς καμία αλλαγή στην μητρική κάρτα, δεδομένου ότι για όλες τις μνήμες FB-DIMM ο τύπος υποδοχής είναι ο ίδιος.

Η πλατφόρμα AMD Quad FX
-----------------------

Η υποδοχή *Socket F* είναι η βάση για την πλατφόρμα του επεξεργαστή AMD Quad FX, που εγκαινιάστηκε από την AMD στις 30 Νοεμβρίου του 2006.
Αυτή η τροποποιημένη έκδοση της υποδοχής, που ονομάζεται ***Socket 1207 FX*** (AMD), και υποδοχή ***Socket L1*** (NVIDIA), επιτρέπει τον συνδυασμό διπλής υποδοχής επεξεργαστών διπλού πυρήνα, έτσι ώστε να παρατίθενται τέσσερις πυρήνες σε σταθερό υπολογιστή γραφείου, ενώ μελλοντικά ο αριθμός αυτός μπορεί να αυξηθεί στους οκτώ πυρήνες.

Παραπομπές
----------

1. ↑  Press Release

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
--------------------

* Tweakers.net: First benchmarks of Socket F Opterons in databasetest
* Tweakers.net: Pictures of the socket (Dutch language)
* Dailytech: AMD's Next-gen Socket F Revealed
* PCstats: Socket F Near Term Roadmap


|  |  |
| --- | --- |
| CC-BY-SA Μετάφραση | Στο λήμμα αυτό έχει ενσωματωθεί κείμενο από το λήμμα Socket F  της Αγγλικής Βικιπαίδειας, η οποία διανέμεται υπό την GNU FDL και την CC-BY-SA 4.0. (ιστορικό/συντάκτες). |

|  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| 

| π • σ • ε
Υποδοχές μικροεπεξεργαστών AMD |
| --- |
|  |
| Επεξεργαστές επιτραπέζιων Η/Υ | 
* Super Socket 7
* Slot A
* Socket A
* Socket 754
* Socket 939
* Socket 940
* Socket AM2
* Socket F
* Socket AM2+
* Socket F+
* Socket AM3
 |  |
|  |
| Επεξεργαστές φορητών | 
* Socket A
* Socket 563
* Socket 754
* Socket S1
 |
|  |
| Επεξεργαστές εξυπηρετητών | 
* Socket A
* Socket 940
* Socket F
* Socket F+
 |

 |
Τα **Αιγόσθενα** ήταν αρχαία πόλη των Μεγαρέων. Ήταν κτισμένα στους πρόποδες του Κιθαιρώνα, κοντά στην αρχαία, επίσης Μεγαρική πόλη Παγές στην θέση που βρίσκεται σήμερα το χωριό Πόρτο Γερμενό. Η στρατηγική θέση των Αιγοσθένων έγινε αιτία να τα διεκδικήσουν από τους Μεγαρείς οι Βοιωτοί και οι Αθηναίοι. Τον 4ο αιώνα π.Χ. στα Αιγόσθενα έγιναν μεγάλα οχυρωματικά έργα με την βοήθεια των Αθηναίων για την αντιμετώπιση τοι Βοιωτικού κινδύνου, επειδή τότε οι Μεγαρείς είχαν συμμαχήσει με την Αθήνα. Τα τείχη αυτά σώζονται σήμερα σε καλή κατάσταση. Για λίγες δεκαετίες προς το τέλος του 2ου αι. π.Χ. ήταν στην κατοχή των του Κοινού των Βοιωτών και ανεξάρτητο μέλος της Αχαϊκής Συμπολιτείας από το 192 π.Χ. ως τη ρωμαϊκή κατάκτηση.

Τα Αιγόσθενα ήταν το κέντρο της λατρείας του μάντη και θεραπευτή ήρωα Μελάμποδα και χάρη στο σχετικό ιερό τα αναφέρει και ο αρχαίος περιηγητής Παυσανίας. Στην ετήσια γιορτή του ιερού τελούνταν αγώνες. Στα πρωτοχριστιανικά χρόνια ο οικισμός πρέπει να είχε μια σχετική άνθηση, αν κρίνει κανείς από τα θεμέλια της βασιλικής που απέμειναν. Κατά την Τουρκοκρατία η περιοχή ήταν σχεδόν τελείως έρημη κι έτσι το οχυρό διατηρείται σε πολύ καλή (σε σχέση με την παλαιότητά του) κατάσταση, καθώς τα υλικά του δε χρησιμοποιήθηκαν για το χτίσιμο κάποιου νεώτερου οικισμού. Εντός του αρχαίου φρουρίου υπάρχουν τα ερείπια κελιών, καθώς και το καθολικό της μονής, αφιερωμένο στον Άγιο Γεώργιο.

Παραπομπές
----------

|  |  |
| --- | --- |
| wiktionary logowiktionary logo | Το *Βικιλεξικό* έχει σχετικό λήμμα:  **Αιγόσθενα**  |

1. ↑  Βικιθήκη Παυσανία, Ελλάδος περιήγησις/Αττικά.ἐν ᾗ Μεγαρεῦσι Παγαὶ πόλις, ἑτέρα δὲ Αἰγόσθενα ᾤκισται. ἰοῦσι δὲ ἐς τὰς Παγὰς ἐκτραπομένοις ὀλίγον τῆς λεωφόρου πέτρα δείκνυται διὰ πάσης
2. ↑  «Υπουργείο πολιτισμού, τα Αιγόσθενα». Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 29 Ιουλίου 2010. Ανακτήθηκε στις 3 Οκτωβρίου 2009.
3. ↑  «Υπουργείο Πολιτισμού και Αθλητισμού | Αρχαίο Φρούριο Αιγοσθένων». *odysseus.culture.gr*. Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 25 Οκτωβρίου 2018. Ανακτήθηκε στις 24 Σεπτεμβρίου 2020.

  


|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
| Καθιερωμένοι όροι | 
* VIAF: 104148570702824312273
* SUDOC: 18218675X

 |

 |
Ο **Στέφανος Φραγκιάδης** (8 Μαΐου 1845 - 1922) ήταν Έλληνας τραπεζίτης και επιχειρηματίας.

Βιογραφικά στοιχεία
-------------------

Γεννήθηκε στο Λονδίνο και ήταν γιος του Εμμανουήλ Φραγκιάδη, πλούσιου εμπόρου της διασποράς με καταγωγή από τη Χίο, και της Μαριγώς Ροδοκανάκη, μέλους της χιώτικης οικογένειας Ροδοκανάκη. 

Δραστηριοποιήθηκε στο εμπόριο και στις χρηματιστικές εργασίες στο Λονδίνο και το 1891 εγκαταστάθηκε οικογενειακώς στην Αθήνα. Ασχολήθηκε με τις τραπεζικές επιχειρήσεις διατελώντας κατά την περίοδο 1893 - 1913, μέλος, αντιπρόεδρος και πρόεδρος του διοικητικού συμβουλίου της Τράπεζας Αθηνών. Χρημάτισε, επίσης, μέλος του διοικητικού συμβουλίου του ΗΣΑΠ, της Ελληνικής Εταιρείας Χημικών Προϊόντων και Λιπασμάτων, της Εθνικής Ατμοπλοϊκής Εταιρείας, της Ελληνικής Εταιρείας Οίνων και Οινοπνευμάτων κ.α.

Υπήρξε ιδρυτικό μέλος και πρώτος πρόεδρος του Εθνικού Γυμναστικού Συλλόγου καθώς και μέλος, ταμίας, αντιπρόεδρος και πρόεδρος του διοικητικού συμβουλίου του Δρομοκαΐτειου.

Κατά τη διάρκεια της ζωής του προχώρησε σε πλήθος δωρεών σε κοινωφελείς οργανισμούς μεταξύ των οποίων στο Οφθαλμιατρείο Αθηνών, στο οποίο ανακηρύχθηκε και ευεργέτης, στο Δρομοκαΐτειο κ.α.

Απεβίωσε στην Αθήνα το 1922. Ήταν παντρεμένος με την Δέσποινα Σκαραμαγκά και είχαν αποκτήσει έξι παιδιά μεταξύ των οποίων και τον Γεώργιο Φραγκιάδη, χρηματιστή και επίσης πρόεδρο του Δρομοκαΐτειου.

Παραπομπές
----------

1. 1 2  Σελέκου, Ολυμπία (2004). *Η Καθημερινή ζωή των Ελλήνων της διασποράς*. Αθήνα: Εθνικό Κέντρο Κοινωνικών Ερευνών. σελίδες 85 – 87.
2. ↑  Καραμανωλάκης, Βαγγέλης (1998). [file:///Users/bebitos/Downloads/8360-565-15336-1-10-20140219.pdf «Το Δρομοκαΐτειο φρενοκομείο: 1887 - 1903. Όψεις της εγκατάστασης ενός ιδρυματικού θεσμού»]. *Μνήμων* **20**: 45 - 66. file:///Users/bebitos/Downloads/8360-565-15336-1-10-20140219.pdf. Ανακτήθηκε στις 14 Νοεμβρίου 2023.
3. ↑  «Η ίδρυση 1893». Εθνικός Γυμναστικός Σύλλογος. Ανακτήθηκε στις 14 Νοεμβρίου 2023.
4. 1 2  Σελέκου, Ολυμπία (2004). *Η Καθημερινή ζωή των Ελλήνων της διασποράς*. Αθήνα: Εθνικό Κέντρο Κοινωνικών Ερευνών. σελίδες 214 – 215.
Πύργος στο φρούριο Πλακωτό
Το **Πλακωτό** ή αλλιώς **Κάστρο** ή **Χτίριο**, είναι αρχαίο φρούριο στην Μαγούλα Αττικής.Βρίσκεται σε μια κορυφή ΒΑ της Μαγούλας, πάνω από το Χάνι Καμπόλη. Σύμφωνα με τον ιστορικό Ober το μνημείο αποτελεί τμήμα της αρχαίας οχύρωσης των Αθηνών για την προστασία της Αθήνας από τους Βοιωτούς και τους Μεγαρείς και χρονολογείται από το 400-350 π.Χ

Στο φρούριο σώζεται πέτρινος κυκλικός πύργος ύψους 2 μέτρων και περιβάλλεται από διπλά τείχη.

Η είσοδος του φρουρίου έχει ύψος 3 μέτρων και σώζεται σχεδόν ατόφια.

Η λιθοδομή του φρουρίου είναι επιμελής και σύμφωνα με την γεωλογική μορφολογία του σημείου που είναι χτισμένο, για την κατασκευή του έχουν χρησιμοποιηθεί σχιστόλιθοι της περιοχής.

Στο σημείο υπάρχει σήμανση της αρχαιολογικής υπηρεσίας που αναφέρει αρχαίο φρούριο. 

Το φρούριο έχει θαυμάσια ορατότητα προς ολόκληρο το Θριάσιο Πεδίο, τη Βοιωτία και τη Μεγαρίδα.

Παραπομπές
----------

1. ↑   *Plakoto the forgotten ancient fortress*, ανακτήθηκε στις 2019-12-17
Η σημαία των Ολλανδικών Αντιλλών ως τη διάλυση τους, το 2010. Λόγος σημαίας: 2:3
Η **σημαία των Ολλανδικών Αντιλλών** ήταν λευκή με μία οριζόντια μπλε λωρίδα στο κέντρο που καταλαμβάνει το ένα τρίτο από το παρίστιο της σημαίας, ενσωματωμένη σε μια κάθετη κόκκινη λωρίδα ιδίου μεγέθους, και αυτή στο κέντρο. Σε σχέδιο πενταγώνου είναι στοιχισμένα πέντε λευκά αστέρια με πέντε ακτίνες στο κέντρο της γαλάζιας λωρίδας. Τα πέντε αστέρια συμβόλιζαν τα πέντε κύρια νησιά στις Ολλανδικές Αντίλλες: Μποναίρ, Κουρασάο, Σάμπα, Άγιος Ευστάθιος και Άγιος Μαρτίνος.

Σημαία του Κυβερνήτη
--------------------

Η σημαία του Κυβερνήτη των Ολλανδικών Αντιλλών, σε χρήση ως το 2010
Ο Κυβερνήτης των Ολλανδικών Αντιλλών είχε επίσης τη δική του, στρατιωτική, σημαία.

Η σημαία του Κυβερνήτη πριν το 1986

Σημαία ως το 1986
-----------------

1959-1986: Η σημαία με τα 6 αστέρια
Μέχρι την απόσπαση της Αρούμπας το 1986, η τελευταία εκπροσωπούνταν επίσης στη σημαία. Για το λόγο αυτό η τότε σημαία των Ολλανδικών Αντιλλών είχε 6 αστέρια.

Στις 10 Οκτωβρίου 2010 οι Ολλανδικές Αντίλλες σταμάτησαν να υφίστανται.

Βλέπε επίσης
------------

* Σημαία του Μποναίρ
* Σημαία του Κουρασάο
* Σημαία του Αγίου Μαρτίνου (Ολλανδικές Αντίλλες)
Στις 22 Ιανουαρίου 2020 διεξήχθη η πρώτη έμμεση ψηφοφορία για την ανάδειξη Προέδρου της Δημοκρατίας στην Ελλάδα. Ο απερχόμενος Πρόεδρος Προκόπης Παυλόπουλος, ο οποίος εξελέγη από το Κοινοβούλιο στις 18 Φεβρουαρίου 2015, ήταν επιλέξιμος για επανεκλογή, ωστόσο δεν είχε προταθεί από κάποιο κόμμα. Εξελέγη η Κατερίνα Σακελλαροπούλου με 261 ψήφους.

Κατά το άρθρο 32 του Συντάγματος γίνονται 5 ψηφοφορίες: στις δύο πρώτες απαιτούνται 200 ψήφοι για την εκλογή προέδρου και στην τρίτη 180 ενώ, σε περίπτωση που μετά από 3 ψηφοφορίες δεν εκλεγεί ο πρόεδρος, στην τέταρτη απαιτούνται 151 ψήφοι στη πιθανή περίπτωση πέμπτου γύρου η εκλογή του/της γίνεται κατά πλειοψηφία.

Την Τετάρτη 15 Ιανουαρίου ο πρωθυπουργός Κυριάκος Μητσοτάκης ανακοίνωσε την υποστήριξη της υποψηφιότητας της προέδρου του ΣτΕ Κατερίνας Σακελλαροπούλου.

Την επόμενη μέρα, ο ΣΥΡΙΖΑ και το ΚΙΝΑΛ υποστήριξαν την υποψηφιότητά της. Το ΜέΡΑ25 ανακοίνωσε ότι δεν θα στηρίξει τη Σακελλαροπούλου και πρότεινε τη Μάγδα Φύσσα, μητέρα του ράπερ Παύλου Φύσσα. Αργότερα το ίδιο βράδυ, η Φύσσα δήλωσε ότι δεν είχε ενημερωθεί για την πρόταση του Γιάνη Βαρουφάκη, και απέρριψε την υποψηφιότητα.

Αποτελέσματα ψηφοφορίας
-----------------------

| Ψήφοι | Αποτελέσματα 22 Ιανουαρίου 2020 |
| --- | --- |
| Αικατερίνη Σακελλαροπούλου | **261** |
| Παρών | 33 |
| Απών | 6 |
| Σύνολο | 300 |
| Απαιτούμενες ψήφοι | 200 |

Παραπομπές
----------

1. ↑  eretikos.gr (25 Νοεμβρίου 2019). «Πώς θα εκλέγεται ο Πρόεδρος της Δημοκρατίας». *eretikos.gr*. Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 14 Δεκεμβρίου 2019. Ανακτήθηκε στις 14 Δεκεμβρίου 2019.
2. ↑  «Ο ΣΥΡΙΖΑ λέει «ναι» στη Σακεαροπούλου, ανακοινώνει στις 2:00 ο Τσίπρας». *ethnos.gr*. 16 Ιανουαρίου 2020. Ανακτήθηκε στις 12 Μαΐου 2023.
3. ↑  «ΠτΔ: Ναι και από το ΚΙΝΑΛ για την Σακελλαροπούλου». *dikaiologitika.gr*. 16 Ιανουαρίου 2020. Ανακτήθηκε στις 12 Μαΐου 2023.
4. ↑  «Η Μάγδα Φύσσα απέρριψε την πρόταση Βαρουφάκη για ΠτΔ». *kathimerini.gr*. 16 Ιανουαρίου 2020. Ανακτήθηκε στις 12 Μαΐου 2023.

|  |  |  |  |  |  |  |  |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| 

| π • σ • ε
 Ελληνικές προεδρικές εκλογές |
| --- |
|  |
| Δεύτερη Ελληνική Δημοκρατία | 
* 1924
* 1926
* 1929
* 1933
 |
|  |
| Τρίτη Ελληνική Δημοκρατία | 
* 1974
* 1975
* 1980
* 1985
* 1990
* 1995
* 2000
* 2005
* 2010
* 2014–15
* 2020
 |

 |
Το **Κώνειο** (Conium) είναι ένα γένος ανθοφόρων φυτών της οικογένειας Σκιαδοφόρων, που έχει έξι έως οκτώ είδη, εκ των οποίων μόνο ένα, το Κώνειον το στικτόν (Conium maculatum), υπάρχει στην Ευρώπη. 

Όλα τα είδη του γένους είναι δηλητηριώδη για τον άνθρωπο. Οφείλει την ονομασία του στο ρήμα "κωνάω", που σημαίνει "περιστρέφω" (αρχ. ελλ. παράγωγο "κώνος" = σβούρα). Παράγεται από το φυτό κώνειον το στικτόν (Conium maculatum). Το φυτό είναι πολύ κοινό στην Ελλάδα, από τα αρχαία χρόνια έως σήμερα. Στην Αρχαία Αθήνα χρησιμοποιούνταν για τις ναρκωτικές του ιδιότητες από τους ιεροφάντες (ως αναφροδισιακό). 

Η δραστική ουσία του κωνείου είναι το αλκαλοειδές κωνεΐνη (αναλγητικές ιδιότητες). Θεωρείται, μαζί με την νικοτίνη, το ισχυρότερο των φυτικών δηλητηρίων. Το βασικό της μειονέκτημα είναι ότι είναι ισχυρά πτητική ένωση και, κατά συνέπεια, μη πρόσφατα παρασκευάσματα χάνουν σταδιακά την δηλητηριώδη ισχύ τους.Έχει αναλγητικές ιδιότητες και χρησιμοποιείται στην θεραπευτική το εκχύλισμα των καρπών και υπό μορφήν εμπλάστρων σε νευραλγίες και πόνους από καρκίνο.

Η κατάποση εκχυλίσματος (κυρίως φύλλων και βλαστών) κωνείου προκαλεί ανώδυνο θάνατο. Στην αρχή τα αισθητήρια νεύρα νεκρώνονται από την περιφέρεια προς το κέντρο. Υπάρχει απώλεια των μυικών δυνάμεων, αμβλύνονται οι περιφερειακές αισθήσεις, το ανακλαστικό τόξο του νωτιαίου μυελού προκαλεί τρόμο και σπασμούς. Τέλος, επέρχεται ύπνος, εγκεφαλική νάρκη και, τελικά, θάνατος.

Με παρασκεύασμα κωνείου θανατώθηκε ο Αθηναίος φιλόσοφος Σωκράτης και ο Θηραμένης, Αθηναίος πολιτικός και ένας από τους Τριάκοντα Τυράννους.

Είδη
----

Στο γένος Κώνειον υπάγονται μεταξύ άλλων και τα ακόλουθα είδη:

* Κώνειον το στικτόν Conium maculatum
* Κώνειον το διεστώς Conium divaricatum
* Κώνειον το χαιροφυλλοειδές Conium chaerophylloides

Παραπομπές
----------

1. ↑  Γ.Φωκά, *Μαθήματα Φαρμακογνωσίας*, σελ. 403

Πηγές
-----

|  |  |
| --- | --- |
| Commons logoCommons logo | Τα Wikimedia Commons έχουν πολυμέσα σχετικά με το θέμα   **Κώνειο** |

* Iama.gr
* Wisconsin Department of Natural Resources[*νεκρός σύνδεσμος*]

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
--------------------

* "Κώνειο το στικτόν" από την Ελληνική Εταιρεία Εθνοφαρμακολογίας
Ο **Μελέτιος Γημαράκης** (Κωνσταντινούπολη 1791 - Πάτρα 1840) ήταν ορθόδοξος επίσκοπος του 19ου αιώνα.

Γεννήθηκε στην Κωνσταντινούπολη το 1791 με το κοσμικό όνομα Εμμανουήλ Γημαράκης ή Γημάρης, θείοι του ήταν ο Πατριάρχης Αλεξανδρείας Γεράσιμος Γ΄ και ο Επίσκοπος Μετρών Σωφρόνιος.

Ο Μελέτιος χρημάτισε αρχικά το 1816 Επίσκοπος Μετρών, έπειτα την περίοδο Σεπτέμβριος 1828 – 10 Φεβρουαρίου 1830 Επίσκοπος Καλαβρύτων και Κερνίκης. Την ίδια περίοδο 1828-1830 ήταν τοποτηρητής των Μητροπόλεως Άργους και Κάτω Νεχαγιέ και της Επισκοπής Ωλένης.

Ως Επίσκοπος Καλαβρύτων διασώζεται η κατάσταση που συνέταξε με όλους τους μοναχούς της Επισκοπικής του επαρχίας.

Από τις 21 Νοεμβρίου 1833 έως τις 20 Ιανουαρίου 1840 που απεβίωσε χρημάτισε Μητροπολίτης Παλαιών Πατρών. Στην θητεία του στην μητρόπολη αυτή ο Μελέτιος αντιμετώπισε προβλήματα με τον κλήρο που ήταν "απαίδευτος" και τις έριδες μεταξύ των ιερέων. Επίσης ασχολήθηκε με τα προβλήματα των μονών και των μοναχών.

Παραπομπές
----------

1. 1 2 3  Δαμασκηνός Νικόλαος Πετράκος, Η Ιερά Μητρόπολις Ηλείας, ιστορική εξέλιξη και σημερινή κατάσταση, Θεσσαλονίκη 2014, σελ. 179
2. ↑  Επισκοπικός κατάλογος Ιεράς Μητρόπολης Πατρών
3. ↑  Αθανασόπουλος, Ιωάννης Φ. «Συμβολή στην Επισκοπική Ιστορία των Πατρών». Εφημερίδα "Ο ΕΚΚΛΗΣΙΟΛΟΓΟΣ". Ανακτήθηκε στις 7 Νοεμβρίου 2023.
4. 1 2  Ευάγγελος Πριγκιπάκης, H Εκκλησιαστική Οργάνωση στις περιοχές της Αχαΐας και της Ηλείας από το 1833 μέχρι το 1901

| τίτλοι της Ορθόδοξης Εκκλησίας |
| --- |
| ΠροκάτοχοςΑγαθάγγελος | **Μητροπολίτης Πατρών**1833-1840 | ΔιάδοχοςΘεοδώρητος |