recursal/SuperWikiNEXT-32B huggingface dataset:
Με τον όρο **εποπτικό μέσο διδασκαλίας**, αναφέρεται οτιδήποτε μπορεί να χρησιμοποιηθεί κατά τη διάρκεια μιας διαδικασίας διδασκαλίας-μάθησης με σκοπό να αυξήσει ή να αλλάξει τα αισθητηριακά κανάλια που αυτή χρησιμοποιεί, θεωρώντας ότι κάτι τέτοιο βελτιώνει το μαθησιακό αποτέλεσμα.

Παραδείγματα εποπτικών μέσων είναι εικόνες, ταινίες, διαδραστικά περιβάλλοντα, μοντέλα, ηχογραφημένες ομιλίες και φυσικά αντικείμενα.

Οι υπερασπιστές της άποψης ότι "εποπτικά μέσα διδασκαλίας βελτιώνουν το μαθησιακό αποτέλεσμα" είναι πολλοί. Και επεκτείνονται από τους απλούς μετέχοντες στη σχολική τάξη ("αμα δεν τους δείξεις κάτι, δεν πρόκειται να το θυμούνται") έως τους εκπροσώπους της διδακτικής της εκάστοτε επιστήμης.

Πηγές
-----

  

* G.G.Weaver-E.W.Bollinger, *Εποπτικά Μέσα Διδασκαλίας*, Εκδόσεις Μ. ΠΕΧΛΙΒΑΝΙΔΗΣ & ΣΙΑ Α.Ε.
*Aelurodon stirtoni*
Η υποοικογένεια **Bοροφαγίνες** είναι εξαφανισμένη ομάδα κυνιδών αποκαλούμενοι «σκύλοι θραύσης οστών» οι οποίοι ήταν ενδημικοί στη Βόρεια Αμερική κατά τη διάρκεια του Ολιγόκαινου προς το Πλειόκαινο και έζησαν περίπου 36-2,5 εκατομμύρια χρόνια πριν και υπήρξαν για περίπου 33,5 εκατομμύρια χρόνια.

Προέλευση
---------

Οι Bοροφαγίνες προφανώς κατάγονται από την υποοικογένεια Εσπεροκυνίνες. Ο πρωιμότερος και πιο πρωτόγονος βοροφαγίνης είναι το γένος *Αρχαιοκύων*, ο οποίος είναι ένα μικρό ζώο με μέγεθος αλεπούς που ευρίσκετο κυρίως στα στρώματα απολιθωμάτων στη δυτική Βόρεια Αμερική. Οι βοροφαγίνες σύντομα επεκτάθηκαν σε διάφορες μεγάλες ομάδες. Εξελίχθηκαν ώστε να γίνουν ιδιαίτερα μεγαλύτεροι από τους προκάτοχούς τους, και γέμισαν ένα ευρύ φάσμα οικοθέσης στην ύστερη Καινοζωική Βόρεια Αμερική, από μικρά παμφάγα μέχρι ισχυρά, με μέγεθος αρκούδας σαρκοφάγα, όπως ο *Επικύων*.

Παραπομπές
----------

1. 1 2  Postanowicz, Rebecca. «Lioncrusher's Domain: Canidae». Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 19 Μαρτίου 2006. Ανακτήθηκε στις 12 Απριλίου 2006.
2. ↑  Wang, Xiaoming; Tedford, Richard; Taylor, Beryl (1999-11-17). «Phylogenetic systematics of the borophaginae». *Bulletin of the American Museum of Natural History* **243**.
Ο όρος **βραχυχρόνια μίσθωση** περιγράφει επιπλωμένα αυτόνομα διαμερίσματα ή οικίες που ενοικιάζονται για σύντομες χρονικές περιόδους. Συνήθως θεωρούνται ως εναλλακτική λύση αντί ξενοδοχείων. Αποτελούν παρακλάδι της αγοράς εταιρικών κατοικιών και προσφέρονται επίσης από ιδιώτες και επενδυτές μέσω διαδικτυακών πλατφορμών όπως η Airbnb.

Θεωρείται ως η πιο προσιτή επιλογή για διαμονές ενός μήνα. Μπορεί να είναι 25–50% φθηνότερα από ένα δωμάτιο ξενοδοχείου. Τα διαμερίσματα προσφέρουν συνήθως πρόσθετες ανέσεις, όπως κουζίνα/μικρές κουζίνες, πλυντήριο και στεγνωτήριο. Ορισμένες εταιρείες επιτρέπουν τα κατοικίδια. Οι διαδικασίες κράτησης μπορεί να περιλαμβάνουν πιστωτικούς ελέγχους και καταθέσεις κράτησης και τέλη. Οι ενοικιάσεις από διαδικτυακές πλατφόρμες όπως η Airbnb είναι μια κοινή μορφή πρόσβασης σε αυτές τις ενοικιάσεις. Συνιστάται η επαφή με τον ιδιοκτήτη ή τον αντιπρόσωπο, καθώς οι φωτογραφίες και οι περιγραφές στο διαδίκτυο ενδέχεται να είναι παραπλανητικές.

Ο πολλαπλασιασμός των βραχυχρόνιων μισθώσεων μπορεί να επηρεάσει εκείνους στην περιοχή που αναζητούν μακροχρόνιες ενοικιάσεις, όπως η ραγδαία αύξηση των ενοικίων ή των αντικειμενικών αξιών της περιοχής.

Παραπομπές
----------

1. ↑  Sas, Nick (28 Δεκεμβρίου 2022). «The influence of Airbnb on Australia's rental crisis, as experts call for focus on 'real issues' at play». *ABC News*. Australian Broadcasting Corporation. Ανακτήθηκε στις 28 Δεκεμβρίου 2022.
2. ↑  Levin, Ann. «Vacation rental? Ask questions». *NBC News*.. Ανακτήθηκε στις 11 July 2010.
3. ↑  «Most Airbnb-style short rentals in Tasmania used to be long-term leases, study finds». *the Guardian* (στα Αγγλικά). 28 Δεκεμβρίου 2022. Ανακτήθηκε στις 29 Ιανουαρίου 2023.
Το **Ράλι Ακρόπολις του 1951** ήταν ο πρώτος του Ράλλυ Ακρόπολις .

Ο αγώνας έγινε απο μια ιδέα που είχε μια παρέα φίλων με βάση τον Γύρο Γαλλίας και Ιταλίας,και έγινε με την βοήθεια της SHELL. Η διαδρομή ήταν 1923 χιλιόμετρα ,τα αυτοκίνητα θα ξεκινούσαν απο την Αθήνα και περνουσε απο τις πόλεις Τρίπολη , Άγιοι Θεώδοροι, Λάρισα, Θεσσαλονίκη, Σέρρες, Καβάλα, Θεσσαλονίκη , Λάρισα και τερματισμό στην Αθήνα μετά από 43 ώρες συνεχούς οδήγησης. 

Στον αγώνα συμμετείχαν μόλις 10 αυτοκίνητα και τα τρία είχαν γυναικεία πληρώματα. Πρώτος τερμάτισε ο **Π. Περατικός** με Φίατ 1400,δεύτερος ο **Κ. Σπηλιωτάκης** με τζάγκουαρ και τρίτη ήταν η **Ρένα Κουρτσή** με Ντότζ.

Ο αγώνας είχε μεγάλη επιτυχία με αποτέλεσμα την επόμενη χρονιά να αναλάβει την διοργάνωση του η ΕΛΠΑ.
Ο **Ρικάρδο Ενρίκε Μποτσίνι** (*Ricardo Enrique Bochini*, γεννήθηκε 25 Ιανουαρίου 1954) είναι Αργεντινός πρώην ποδοσφαιριστής και εμβληματική μορφή της Ιντεπεντιέντε, με την οποία αγωνίστηκε σε 703 επίσημους αγώνες σε 19 χρόνια. Μικρόσωμος επιθετικός μέσος, που μπορούσε να αγωνιστεί και ως δεξιός ακραίος επιθετικός, έχει μείνει στην ιστορία για την ικανότητά του να τροφοδοτεί τους κεντρικούς επιθετικούς με μακρινές κάθετες πάσες στην πλάτη της άμυνας, γνωστές και ως *πάσες μποτσινέσκο*.

Μολονότι δεν είναι ιδιαίτερα γνωστός στην Ευρώπη, θεωρείται ως ένας από τους θρύλους του αργεντίνικου ποδοσφαίρου - σε είκοσι χρόνια καριέρας (όλα στην Ιντεπεντιέντε) κατέκτησε 4 εθνικά πρωταθλήματα, ισάριθμα Κόπα Λιμπερταδόρες και δύο Διηπειρωτικά. Κατέχει το ρεκόρ συμμετοχών με μία ομάδα στην Α' Κατηγορία - συνολικά 634 αγώνες και 97 γκολ, από το 1972 έως το 1991. Εάν συνυπολογισθούν και οι συμμετοχές των «κόκκινων διαβόλων» στις διεθνείς διοργανώσεις, φθάνει τους 740 αγώνες. 

Παρά τα σπουδαία κατορθώματά του, δεν ευτύχησε να έχει ανάλογη καριέρα με την εθνική ομάδα, ευρισκόμενος στη σκιά αρχικά των Αμέρικο Γκαγιέγο και Νορμπέρτο Αλόνσο και μετά του Ντιέγκο Μαραντόνα. Πρωτοφόρεσε τη φανέλα των «μπιανκοτσελέστε» το 1977 και μέτρησε συνολικά 28 συμμετοχές, κυρίως σε αγώνες μικρής σημασίας (11 επίσημα και 17 φιλικά ματς). Τελευταία εμφάνισή του με το εθνόσημο ήταν ο ημιτελικός του Μουντιάλ του Μεξικού (1986), όταν αγωνίσθηκε λίγα λεπτά εναντίον του Βελγίου.

Λίγους μήνες μετά την αποχώρησή του το 1991 κατόπιν τραυματισμού, ανέλαβε διευθυντής του συλλόγου.

Διακρίσεις
----------

* **Παγκόσμιος πρωταθλητής (1)**

Παγκόσμιο Κύπελλο Ποδοσφαίρου 1986
* **Πρωταθλητής Αργεντινής (4)¹** - οι ονομασίες αναφέρονται στα διαφορετικά συστήματα διεξαγωγής, όλοι οι τίτλοι είναι ισοδύναμοι

Νασιονάλ: 1977, 1978
Μετροπολιτάνο: 1983
Πριμέρα Ντιβιζιόν: 1988-9
* **Κόπα Λιμπερταδόρες (4)¹**

1973, 1974, 1975, 1984
* **Διηπειρωτικό Κύπελλο (2)**

1973, 1984
* **Κόπα Ιντεραμερικάνα (3)** (κατηργημένο)

1973, 1974, 1975
¹ Δεν συμπεριλαμβάνεται το Μετροπολιτάνο του 1971 και το Κόπα Λιμπερταδόρες του 1972, όπου είχε δηλωθεί αλλά δεν αγωνίσθηκε ούτε λεπτό.

Παραπομπές
----------

1. 1 2  «MITOS Y VERDADES DE LA GENERACIÓN DEL 86'». Ανακτήθηκε στις 1 Νοεμβρίου 2022.

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
--------------------

|  |  |
| --- | --- |
| εικονίδιο Ποδόσφαιρο | Πύλη Ποδόσφαιρο |

* Ιστοσελίδα θαυμαστών Αρχειοθετήθηκε 2009-02-14 στο Wayback Machine.

* Στατιστικά από το futbolpasion.com
Η **Σιαράβα** είναι ιστορική συνοικία των Ιωαννίνων.

Ιστορία
-------

Μετά την αποτυχημένη επανάσταση του Διονυσίου Φιλόσοφου, του επονομαζόμενου Σκυλόσοφου, μια λαϊκή εξέγερση του 1611 στα χωριά της Ηπείρου, με τελικό στόχο την κατάληψη των Ιωαννίνων, οι Οθωμανοί οδήγησαν τους Έλληνες κατοίκους του κάστρου της πόλης σε έξωση. Οι καστρινοί οδηγήθηκαν έξω από τα τείχη και εγκαταστάθηκαν στις συνοικίες της Σιαράβας,της Καραβατιάς και της Καλούτσιανης, δίνοντάς τους νέα πνοή. Ειδικότερα, η Σιαράβα χρωστά το όνομά της σε κάποιον παλιό άρχοντα των Ιωαννίνων, ο οποίος ζούσε στην περιοχή πριν ακόμη από την τουρκική κατάκτηση. Στου «Σιαράβα» ήταν εγκατεστημένα τα ταμπάκικα, δηλαδή τα βυρσοδεψεία, που η ατμόσφαιρα και ο μαρασμός τους περιγράφονται στο "Σιούλα τον ταμπάκο" στο "τέλος της μικρής μας πόλης" του Δ. Χατζή, αλλά και τα «σφαγεία» και το λιμανάκι της «σκάλας». Αργότερα η περιοχή ήταν γεμάτη ξυλάδικα, κάποια ως σήμερα, τα περισσότερα μασκαρεμένα πια σε χώρους διασκέδασης. Το τρίστρατο της σκάλας αποτέλεσε φυσικό σκηνικό σε πολλές ταινίες του Θ. Αγγελόπουλου, ενώ απέναντι από τα θρυλικά ναυτάκια, έναν παλιό ξύλινο καφενέ, έπαιξαν νοητά ποδόσφαιρο ο Στρ. Παχής και ο Β. Καζάν στην ταινία "κυνηγοί". 

Εκεί, σήμερα βρίσκεται το πάρκο Κατσάρη, που φιλοξενεί τα παιδιά που άλλοτε έπαιζαν στους χωματόδρομους της γειτονιάς αλλά και πολιτιστικές δραστηριότητες. Ο Χρήστος Κατσάρης, αδελφός του Κώστα Κατσάρη, δωρητή του Πνευματικού Κέντρου της Εταιρείας Ηπειρωτικών Μελετών, άφησε κληροδότημα στον Δήμο Ιωαννιτών, το οποίο οδήγησε στη δημιουργία του ομώνυμου πάρκου στην παραλίμνια περιοχή. Πλάι του στο χώρο των παλιών σφαγείων βρίσκεται σήμερα πολιτιστικός πολυχώρος του Πνευματικού Κέντρου. Η συνοικία περιλαμβάνει σήμερα τις οδούς Ιεράρχου Γερβασίου, Μετσόβου, Γαριβάλδη, Ζαλοκώστα και τέμνεται από τη Γιωσέφ Ελιγιά.
Ο **Ράιφ Ντιζντάρεβιτς** (*βοσνιακά : Raif Dizdarević*) (Φιόβιτσα 9 Δεκεμβρίου 1926) είναι Βόσνιος πρώην Γιουγκοσλάβος διπλωμάτης και πολιτικός. Κατά τη διάρκεια του Β΄ παγκοσμίου πολέμου συμμετείχε στην ένοπλη αντίσταση των Παρτιζάνων.

Μετά τον πόλεμο, ως μέλος του Κομμουνιστικού κόμματος και συνεργάτης του Γιόσιπ Μπροζ Τίτο κατείχε υψηλά πολιτικά αξιώματα. Από το 1945 ήταν μέλος του Τμήματος κρατικής ασφάλειας.

Χρημάτισε διπλωμάτης της Γιουγκοσλαβίας που υπηρέτησε σε πρεσβείες στη Βουλγαρία (1951-1954), Σοβιετική Ένωση (1956-1959), και την Τσεχοσλοβακία (1963-1967). Το 1978-1982 ήταν πρόεδρος της Βοσνίας και Ερζεγοβίνης, το 1982-1983 πρόεδρος της Ομοσπονδιακής εθνοσυνέλευσης. Το 1984-1988 ήταν υπουργός εξωτερικών της Γιουγκοσλαβίας και πρόεδρος της χώρας το 1988-1989. Κατά τη διάρκεια που ήταν επικεφαλής του κράτους, η Γιουγκοσλαβία είχε ένα εξωτερικό χρέος πάνω από 21 δισεκατομμύρια δολάρια δολάρια και ένα ετήσιο ποσοστό πληθωρισμού από 217 τοις εκατό. τον Μάρτιο του 1989 αναγκάστηκε να ακυρώσει ένα ταξίδι του στο εξωτερικό και τη Βραζιλία, την Ουρουγουάη και τη Σενεγάλη εν μέσω αναταραχής από την αλβανική πλειοψηφία στην επαρχία του Κοσσυφοπεδίου.

Ο Ντιζντάρεβιτς προσπάθησε να κρατήσει τη γιουγκοσλαβική ομοσπονδία ενωμένη, αλλά έχασε την πολιτική επιρροή του με την έναρξη των γιουγκοσλαβικών πολέμων. Αργότερα έζησε στο Σεράγεβο και δημοσίευσε τα απομνημονεύματά του. Ο γιος του Πρέντραγκ ζει στις Ηνωμένες Πολιτείες , ενώ η κόρη του Τζασμίνκα ζει στο Βελιγράδ.

Παραπομπές
----------

1. ↑  (Γερμανικά) *Munzinger Personen*. 00000017386. Ανακτήθηκε στις 9  Οκτωβρίου 2017.
2. ↑  Ανακτήθηκε στις 20  Ιουνίου 2019.
3. ↑
4. ↑  Yugoslavia's President Says Crisis Harms the Country's Reputation
5. ↑  *Yugoslav crisis hits president's foreign tour*. The Glasgow Herald - 11 March 1989.
6. ↑  Znameniti Fojničani: Raif Dizdarević

  


|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
| Καθιερωμένοι όροι | 
* WorldCat
* VIAF: 64223228
* LCCN: n80025096
* ISNI: 0000 0000 8143 8848
* GND: 17398097X
* SUDOC: 124827462
* BNF: cb14423698r (data)
* NKC: xx0002550

 |

 |


|  |  |
| --- | --- |
| CC-BY-SA Μετάφραση | Στο λήμμα αυτό έχει ενσωματωθεί κείμενο από το λήμμα Raif Dizdarević  της Αγγλικής Βικιπαίδειας, η οποία διανέμεται υπό την GNU FDL και την CC-BY-SA 4.0. (ιστορικό/συντάκτες). |
Στην Αρχαία ελληνική μυθολογία ο **Ερυσίχθονας ο Αθηναίος** ή **Ερυσίχθων** ήταν γιος του Κέκροπα και της Αγλαύρου. Ο Ερυσίχθονας πέθανε νέος και χωρίς να αφήσει πίσω του απογόνους. Ο Ερυσίχθονας πέθανε στις αρχαίες Πρασιές, σημερινό Πόρτο Ράφτη στην ανατολική Αττική όταν επέστρεφε από την ιερή νήσο Δήλο, από όπου πήρε για να φέρει στην Αθήνα ένα παλαιό άγαλμα της θεότητας Ειλειθυίας. Η μία από τις τρεις ξύλινες θεότητες που βρισκόταν στον ναό της θεάς Αθηνάς ακούγεται ότι είναι το ίδιο το άγαλμα της θεότητας που έφερε ο Ερυχθίσονας από την Δήλο όταν πέθανε. Ο Παυσανίας γράφει ότι ο τάφος του Ερυσίχθονα βρισκόταν στις Πρασιές, η ταφή του έγινε όταν αποβιβάστηκε το πλοίο στο λιμάνι.

Παραπομπές
----------

1. ↑  Βιβλιοθήκη Απολλοδώρου, 3.14.2
2. ↑  Παυσανίας, *"Περιγραφή της Ελλάδος"*, 1. 2. 6, 1. 18. 5, 1. 31. 2

Πηγές
-----

* Emmy Patsi-Garin: «Επίτομο λεξικό Ελληνικής Μυθολογίας», εκδ. οίκος *Χάρη Πάτση*, Αθήνα 1969
* Apollodorus, The Library with an English Translation by Sir James George Frazer, F.B.A. F.R.S. in 2 Volumes, Cambridge, MA, Harvard University Press; London, William Heinemann Ltd. 1921.
* Pausanias, Description of Greece with an English Translation by W.H.S. Jones, Litt.D. and H.A. Ormerod, M.A. in 4 Volumes. Cambridge, MA, Harvard University Press; London, William Heinemann Ltd. 1918.
* Pausanias, Graeciae Descriptio. 3 vols. Leipzig, Teubner. 1903. Greek text available at the Perseus Digital Library.
Δύο νομίσματα από την Ολβία Ποντική (3ος-1ος αιώνας π.Χ.) που απεικονίζουν το γενειοφόρο κεφάλι του θεού του ποταμού Βορυσθένη
**Βορυσθένης** είναι γεωγραφική ονομασία από την κλασική αρχαιότητα. Ο όρος αναφέρεται συνήθως στον ποταμό Δνείπερο και τον ομώνυμο ποτάμιο θεό του, αλλά φαίνεται επίσης ότι ήταν ένα εναλλακτικό όνομα για την Ολβία Ποντική, μια πόλη που βρίσκεται κοντά στις εκβολές του ίδιου ποταμού στην ακτή της Μαύρης Θάλασσας ή τον παλαιότερο οικισμό στη νήσο Μπερεζάν.

Ο αρχαίος Έλληνας ιστορικός Ηρόδοτος περιγράφει τόσο τον ποταμό όσο και την πόλη με κάποιες λεπτομέρειες στο τέταρτο βιβλίο των *Ηροδότου Ιστορίαι* του:

> Ο Βορυσθένης, ο δεύτερος μεγαλύτερος από τους σκυθικούς ποταμούς, είναι, κατά τη γνώμη μου, ο πιο πολύτιμος και παραγωγικός όχι μόνο από τους ποταμούς σε αυτό το μέρος του κόσμου, αλλά οπουδήποτε αλλού, με μόνη εξαίρεση τον ποταμό Νείλο...Παρέχει το καλύτερο και πιο άφθονο βοσκότοπο, μακράν την πλουσιότερη προσφορά των καλύτερων ειδών ψαριών και το πιο εξαιρετικό νερό για πόσιμο - καθαρό και φωτεινό... δεν αναπτύσσονται πουθενά καλύτερες καλλιέργειες παρά στις όχθες του, και όπου δεν σπέρνονται σιτηρά, το γρασίδι είναι το πιο πλούσιο στον κόσμο. (IV.53)
> 
> 
> 

Αυτό είναι το όνομα που επιλέγει ο Ηρόδοτος στις Ηροδότου Ιστορίαι του για να μιλήσει για την Όλβια. Υποτίθεται ότι αρχικά ήταν το όνομα ενός άλλου οικισμού που βρισκόταν στη νήσο Μπερεζάν που βρίσκεται στις εκβολές του Δνείπερου και κοντά στην Όλβια.

Στην ελληνική μυθολογία, ο Βορυσθένης απέκτησε μια νύμφη κόρη, την Βορυσθενίδα και έναν γιο τον Θόα, ο οποίος έγινε βασιλιάς των Ταύρων.

Ο Βορυσθένης αναφέρεται πολλές φορές στην *Ιστορία της παρακμής και της πτώσης της Ρωμαϊκής Αυτοκρατορίας* του Έντουαρντ Γκίμπον. Χρησιμοποιήθηκε ως διαδρομή προς τη Μαύρη Θάλασσα, μεταξύ άλλων, από τους Γότθους.

Παραπομπές
----------

1. ↑  Sear, David R. (1978). *Greek Coins and Their Values*. Volume I: Europe (σελ. 168, coin # 1685). Seaby Ltd. Λονδίνο. (ISBN 0 900652 46 2)
2. ↑  *Herodotus: The Histories*Απαιτείται δωρεάν εγγραφή. Μτφρ. de Sélincourt, Aubrey (New έκδοση). Λονδίνο: Penguin Books. 1996. σελίδες 232-3. ISBN 0-14-044638-9.  (iv.53).
3. ↑  *Τέταρτος δὲ Βορυσθένης ποταμός, ὃς ἐστί τε μέγιστος μετὰ Ἴστρον τούτων καὶ πολυαρκέστατος κατὰ γνώμας τὰς ἡμετέρας οὔτι μοῦνον τῶν Σκυθικῶν ποταμῶν ἀλλὰ καὶ τῶν ἄλλων ἁπάντων, πλὴν Νείλου τοῦ Αἰγυπτίου: τούτῳ γὰρ οὐκ οἷά τε ἐστὶ συμβαλεῖν ἄλλον ποταμόν: τῶν δὲ λοιπῶν Βορυσθένης ἐστὶ πολυαρκέστατος, ὃς νομάς τε καλλίστας καὶ εὐκομιδεστάτας κτήνεσι παρέχεται ἰχθύας τε ἀρίστους διακριδὸν καὶ πλείστους, πίνεσθαι τε ἥδιστος ἐστί, ῥέει τε καθαρὸς παρὰ θολεροῖσι, σπόρος τε παρ᾽ αὐτὸν ἄριστος γίνεται, ποίη τε, τῇ οὐ σπείρεται ἡ χώρη, βαθυτάτη.*
4. ↑  Braund, David· Kryzhitskiy, S.D. (2007). *Classical Olbia and the Scythian world: from the Sixth Century BC to the Second Century AD* (1η έκδοση). Οξφόρδη: Oxford University Press. σελίδες 48. ISBN 9780197264041.
5. ↑  Αντωνίνος Λιβεράλις, *Μεταμόρφωση* 27.
Χάρτης με την ατμοσφαιρική πίεση. Η κόκκινη περιοχή υποδεικνύει τον Σιβηρικό αντικυκώνα.
Ο **Σιβηρικός αντικυκλώνας** αποτελεί τη μαζική συγκέντρωση ψυχρού αέρα στην ΒΑ περιοχή της Ευρασίας μεταξύ Σεπτέμβρη και Απρίλιο, συνήθως γύρω από τη λίμνη Βαϊκάλη. Στο κέντρο του κατά τον χειμώνα φτάνει τις χαμηλότερες θερμοκρασίες (<−40 °C), με την ατμοσφαιρική πίεση να ξεπερνά τα 1.040 μιλιμπάρ. Αποτελεί τη μεγαλύτερη ημιμόνιμη συγκέντρωση περιοχών υψηλού βαρομετρικού και είναι υπεύθυνο τόσο για το ρεκόρ χαμηλότερης θερμοκρασίας στο βόρειο ημισφαίριο (−67.8 °C στις 15 Ιανουαρίου 1885) στο Βερχογιάνσκ όσο και της υψηλότερης πίεσης (1083.8 mbar στην Αγκάτα του Κρασνογιάρσκ Κράι στις 31 Δεκεμβρίου 1968). Η ξηρότητα (έλλειψη υετού) και η δριμύτητα του χειμώνα σε μεγάλο μέρος της Σιβηρίας, Μογγολίας και Κίνας οφείλονται επίσης σε αυτόν ενώ επηρεάζει και τη διαμόρφωση των μουσώνων στην ΝΑ Ασία. Επίσης, ο σιβηριανός αέρας είναι κατά κανόνα ψυχρότερος του αρκτικού, δεδομένου ότι η ηπειρωτική βάση πάνω από την οποία διαμορφώνεται εκπέμπει μικρότερο ποσοστό ηλιακού φωτός σε σχέση με τους αρκτικούς πάγους.

Ο αντικυκλώνας της Σιβηρίας συνήθως υφίσταται μεταξύ τελών Αυγούστου και τελών Απριλίου, φτάνοντας στην κορύφωσή του τον χειμώνα. Δημιουργείται στα τέλη του αρκτικού κύκλου λόγω της σύγκλισης στην περιοχή ρευμάτων αέρα που προέρχονται από το εσωτερικό της Ασίας που υπόκεινται σε μια όλο και ισχυρότερη ψύξη όσο ελαττώνεται η διάρκεια της μέρας.

Παραπομπές
----------

1. ↑  Pukhraj Rakhecha, Vijay P. Singh (2009): *Applied Hydrometeorology*. Springer Science & Business Media. σελ. 104.
Μια **Βορειοκορεατική πυραυλική δοκιμή (1993)** έγιναν στις 29 και 30 Μαίου το 1993. Η Βόρεια Κορέα εκτόξευσε ένα πύραυλο Νόντονγκ-1 στη Θάλασσα της Ιαπωνίας (Ανατολική Θάλασσα της Κορέας), από μια βάση στη κομητεία Χουάντε κοντά στο Βόνσαν στη Βόρεια Κορέα. Ο στόχος ήταν μια σημαδούρα που επέπλεε στη Θάλασσα της Ιαπωνίας. Η Βόρεια Κορέα πραγματοποίησε δοκιμές πυραύλων ώστε να τους εξάγει στο Ιράν σε αντάλλαγμα για πετρέλαιο.[1] Η Ιαπωνία και οι Ηνωμένες Πολιτείες περίμεναν λίγες μέρες πριν την αποκάλυψη της εκτόξευσης του πυραύλου. Στη συνέχεια η Βόρεια Κορέα επιβεβαίωσε τη δέσμευσή της για τη μη διάδοση των Πυρηνικών όπλων.

Οι εκτοξεύσεις πυραύλων ήταν το αποκορύφωμα πολλών μηνών σχεδιασμού και διαπραγματεύσεων με το Ιράν. Προτάθηκε ότι ήταν συνωμοσία μεταξύ του Ιράν και της Βόρειας Κορέας για να αναπτύξουν όπλα ικανά να χτυπήσουν την Ιαπωνία. Ξεκινώντας τον Μάρτιο του 1993, η Βόρεια Κορέα άρχισε να λαμβάνει διάφορες αποστολές "μετάλλων" για την κατασκευή μαξιλαριών εκτόξευσης.[2]

Παραπομπές
----------

1. ↑  Sanger, David E. (June 12, 1993). «Missile is Tested by North Koreans». *The New York Times*. Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις April 6, 2017. .
2. ↑  CNS-Χρονολόγιο της Βόρειας Κορέας δοκιμές πυραύλων
Μια βουνοπλαγιά με τυπικά σαλέ στις ελβετικές Άλπεις
Ο όρος **σαλέ** (γαλλ. *chalet*) αναφέρεται σε τύπο σπιτιού ή άλλου κτιρίου, ο οποίος απαντάται κυρίως στις ορεινές περιοχές της κεντρικής Ευρώπης. Τα σαλέ κατασκευάζονται συνήθως από ξύλο και διαθέτουν χαρακτηριστικές επικλινείς στέγες, ώστε να απομακρύνεται εύκολα το χιόνι που συσσωρεύεται λόγω του μεγάλου υψομέτρου. Στα ελληνικά ο όρος χρησιμοποιείται συχνά για να υποδηλώσει οποιονδήποτε τύπο μεγάλης εξοχικής κατοικίας σε ορεινή περιοχή και είναι εν πολλοίς συνώνυμος του αρχοντικού.

Από ιστορικής πλευράς τα πρώτα σαλέ εμφανίζονται στις ελβετικές Άλπεις, στα σύνορα Γαλλίας - Ελβετίας. Ως λέξη το *σαλέ* προέρχεται από το λατινικό *calittum*, το οποίο με τη σειρά του ανάγεται στο σανσκριτικό *cala*, που σημαίνει *στέγη* ή *καταφύγιο*. Τα σαλέ αρχικά δεν είναι παρά ξύλινες καλύβες, που χρησιμοποιούν οι βοσκοί της περιοχής ως θερινή κατοικία, καθώς τους χειμερινούς μήνες οι χαμηλές θερμοκρασίες καθιστούν τη μόνιμη παραμονή αδύνατη.

Με την άνοδο της τουριστικής δραστηριότητας κατά τα τέλη του 19ου αιώνα, πολλά σαλέ ανακατασκευάζονται και χρησιμοποιούνται ως θερινές κατοικίες. Αργότερα, όταν η ορειβασία και το σκι αποκτούν ενθουσιώδες κοινό, τα σαλέ αρχίζουν να χρησιμοποιούνται ως ξενοδοχεία, προσφέροντας άμεση πρόσβαση σε πίστες και χιονισμένες βουνοκορφές. 

Μετά τον Β΄ Παγκόσμιο Πόλεμο το σαλέ ως οικοδομικός τύπος είναι πλέον δημοφιλής σε πολλά μέρη του κόσμου με παρόμοια κλιματικά χαρακτηριστικά, όπως τη βόρεια Αμερική και την ανατολική Ευρώπη, όπως επίσης και -παραδόξως- στον Λίβανο, το Μαρόκο κλπ.
Ο **Ζηνόβιος Πωπ** ήταν Έλληνας αρχαιολόγος και λόγιος, ο οποίος γεννήθηκε το 1778 στη Βενετία. Έγραψε πολλά συγγράμματα, αλλά ιδιαίτερα αξιομνημόνευτο είναι το δίτομο και πολυσέλιδο Περί μετρικής και αρχαίας ελληνικής ποιήσεως (Βιέννη 1803). Το 1814 γράφτηκε συνδρομητής στη Φιλόμουσο Εταιρεία Βιέννης, όπως προέκυψε από πρόσφατη έρευνα του ιστορικού Πολυχρόνη Ενεπεκίδη σε αρχεία του Αυστριακού κράτους.

Πέθανε το 1854 στη Βενετία.

Παραπομπές
----------

1. 1 2  «Academic - Enacdemic.com».
2. ↑  Πολυχρόνης, Ενεπεκίδης (1 Δεκεμβρίου 2018). «Η ίδρυση και οι δραστηριότητες της "Φιλόμουσου Εταιρείας" της Βιέννης».

  


|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
| Καθιερωμένοι όροι | 
* VIAF: 216378127
* ISNI: 0000 0001 3966 4638
* GND: 100550487
* SUDOC: 144708515
* ICCU: VEAV534142

 |

 |
Ο **Σιαλεαταόνγκο Τουιβακάνο** (*Sialeʻataonga Tuʻivakanō*, τίτλος **Λόρδος Τουιβακάνο**, γενν. 15 Ιανουαρίου 1952) ήταν ο πρωθυπουργός της Τόνγκα από τις 22 Δεκεμβρίου 2010 ως τις 29 Δεκεμβρίου 2014.

Πρώτα χρόνια
------------

Σπούδασε σε σχολεία της Τόνγκα (Tonga Side School και Tonga High School) και στη συνέχεια ακολούθησε παιδαγωγικές σπουδές στη Νέα Ζηλανδία. Εργάστηκε ως δάσκαλος και ως υπάλληλος του υπουργείου παιδείας της Τόνγκα. Ύστερα απέκτησε μπάτσελορ από το Πανεπιστήμιο Φλάιντερς της Νοτίου Αυστραλίας. Τον Ιανουάριο του 1986 απέκτησε τον τίτλο Tuʻivakanō (στην κυριολεξία: *βασιλιάς της δανεισμένης βάρκας*).

Ο Tuʻivakanō είναι εγγονός του πρώην προέδρου της Νομοθετικής Συνέλευσης, *Siosiua Niutupu'ivaha Tu'ivakano*.

Πολιτική καριέρα
----------------

Ο Tuʻivakanō εξελέγη ως αντιπρόσωπος των ευγενών για το νησί Τονγκατάπου στις γενικές εκλογές του 1996. Από τον Ιούλιο του 2002 ως το 2004 υπηρέτησε ως πρόεδρος της Νομοθετικής Συνέλευσης. Τον Μάρτιο του 2005 διορίστηκε υπουργός εργασίας. Ο ανασχηματισμός που έγινε τον Μάιο του 2006 τον βρήκε να κατέχει τα χαρτοφυλάκια της Εκπαίδευσης, Απασχόλησης, Νεολαίας και Αθλητισμού.

Στις εκλογές του 2010 επανεξελέγη αντιπρόσωπος των ευγενών στο Τονγκατάπου.

Πρωθυπουργός
------------

Εξελέγη πρωθυπουργός σε μυστική ψηφοφορία στις 21 Δεκεμβρίου 2010. Έπειτα από συνταγματικές αλλαγές, ήταν η πρώτη φορά που ο Πρωθυπουργός εξελέγη από το Κοινοβούλιο και δεν διορίστηκε από τον Μονάρχη. Ο μοναδικός αντίπαλός του για την πρωθυπουργία ήταν ο βουλευτής Ακιλίσι Ποχίβα, αρχηγός του Δημοκρατικού Κόμματος των Νήσων της Φιλίας, το οποίο είχε 12 έδρες στο Κοινοβούλιο. Ο Ποχίβα έλαβε 12 ψήφους έναντι 14 για τον Tuʻivakanō, ο οποίος και εξελέγη. Ορκίστηκε και ανέλαβε καθήκοντα στις 22 Δεκεμβρίου.

Παραπομπές
----------

1. 1 2 3 4 5  «Tu'ivakano». Genealogical Gleanings. Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 23 Ιουλίου 2010. Ανακτήθηκε στις 9 Δεκεμβρίου 2010.
2. ↑  «Tonga puts popularly-elected MPs in Cabinet for first time». Radio New Zealand International. 21 Μαρτίου 2005. Ανακτήθηκε στις 9 Δεκεμβρίου 2010.
3. ↑  «A cabinet reshuffle takes place in Tonga». Radio New Zealand International. 17 Μαΐου 2006. Ανακτήθηκε στις 9 Δεκεμβρίου 2010.
4. ↑  «Vaea and Tuʻilakepa to enter House in Nobles seats». Matangi Tonga. 25 Νοεμβρίου 2010. Ανακτήθηκε στις 26 Νοεμβρίου 2010.
5. ↑  «Tu'ivakano became Prime Minister Designate». Matangi Tonga. 21 Δεκεμβρίου 2010. Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 30 Νοεμβρίου 2011. Ανακτήθηκε στις 21 Δεκεμβρίου 2010.
6. ↑  «Lord Tu'ivakano becomes new Tongan prime minister». BBC. 21 Δεκεμβρίου 2010.
Οι **Βρετανικές Ινδίες** (αγγλικά: *British Raj*) ήταν ένα κράτος του Βρετανικού Στέμματος στην ινδική χερσόνησο μεταξύ 1858 και 1947. Η de facto πολιτική συγχώνευση ονομάστηκε επίσης Ινδική αυτοκρατορία και μετά το 1876 εξέδωσε διαβατήρια με αυτό το όνομα. Ως Ινδία, υπήρξε ιδρυτικό μέλος της Κοινωνίας των Εθνών, συμμετέχουσα χώρα στους θερινούς Ολυμπιακούς Αγώνες το 1900, 1920, 1928, 1932 και 1936 και ιδρυτικό μέλος των Ηνωμένων Εθνών στο Σαν Φρανσίσκο το 1945.

Αυτό το σύστημα διακυβέρνησης υιοθετήθηκε στις 28 Ιουνίου 1858, μετά την Ινδική Επανάσταση του 1857. Διήρκεσε μέχρι το 1947, όταν η Ινδική Αυτοκρατορία της Μεγάλης Βρετανίας χωρίστηκε σε δύο κυριαρχικά κράτη: την Ένωση της Ινδίας (αργότερα Δημοκρατία της Ινδίας) και η Ένωση του Πακιστάν (αργότερα Ισλαμική Δημοκρατία του Πακιστάν, στην ανατολική πλευρά ανακήρυξε ανεξαρτησία η Λαϊκή Δημοκρατία του Μπαγκλαντές). Κατά την έναρξη του βασιλείου το 1858, η Κάτω Βιρμανία ήταν ήδη μέρος της Βρετανικής Ινδίας. Η Άνω Βιρμανία προστέθηκε το 1886. Το 1937 έγινε αυτόνομη-ξεχωριστή βρετανική αποικία, και ανεξάρτητο κράτος το 1948, η Βιρμανία. Για νομισματική μονάδα είχε τις Ρουπίες.

Γεωγραφική έκταση
-----------------

Οι Βρετανικές Ινδίες είχαν επεκταθεί σχεδόν σε όλη τη σημερινή Ινδία, το Πακιστάν και το Μπαγκλαντές, εκτός από τις μικρές εκμεταλλεύσεις άλλων ευρωπαϊκών εθνών όπως η Γκόα και η Ποντιτσέρι. Επιπλέον, σε διάφορες χρονικές περιόδους, συμπεριλάμβανε το Άντεν (από το 1858 έως το 1937), την Κάτω Βιρμανία (από το 1858 έως το 1937), την Άνω Βιρμανία (από το 1886 έως το 1937), τη Βρετανική Σομαλιλάνδη, από το 1858 έως το 1867 και από το 1884 έως το 1898. Η Βιρμανία διαχωρίστηκε από την Ινδία και διοικείτο άμεσα από το Βρετανικό Στέμμα από το 1937 έως την ανεξαρτησία της το 1948. Τα Κράτη Ανακωχής του Περσικού Κόλπου και τα κράτη που βρίσκονταν στον Περσικό Κόλπο ήταν θεωρητικά ηγεμονικά κράτη καθώς και επαρχίες της Βρετανικής Ινδίας μέχρι το 1947.

Η Κεϋλάνη ήταν μέρος της Προεδρίας του Μαντράς μεταξύ 1793 και 1798. Τα βασίλεια του Νεπάλ και του Μπουτάν, που πολέμησαν με τους Βρετανούς, υπέγραψαν στη συνέχεια συνθήκες μαζί τους και αναγνωρίστηκαν από τους Βρετανούς ως ανεξάρτητα κράτη. Το βασίλειο του Σικίμ ιδρύθηκε ως πριγκιπάτο κράτος μετά τη συνθήκη του 1861. Ωστόσο, το ζήτημα της κυριαρχίας έμεινε απροσδιόριστο. Οι Μαλδίβες ήταν ένα βρετανικό προτεκτοράτο από το 1887 έως το 1965, αλλά όχι μέρος της Βρετανικής Ινδίας.
Ο **Ρικ Κράις** (ολλανδικά: Rick Kruys) είναι Ολλανδός ποδοσφαιριστής, γεννημένος στις 9 Μαΐου 1985 στην Ουτρέχτη της Ολλανδίας και αγωνίζεται στην ΣΜΦ Εξέλσιορ.

Καριέρα
-------

### Ουτρέχτη και Μάλμε

Ο Κράις ξεκίνησε την επαγγελματική του καριέρα από την Ουτρέχτη το 2003. Αγωνίστηκε στον σύλλογο της πόλης όπου γεννήθηκε για 5 χρόνια, έπαιξε σε 103 αγώνες και πέτυχε 3 γκολ

Το 2008 ο Κράις πήρε μεταγραφή στην Μάλμε. Την πρώτη σεζόν αγωνίστηκε μόνο σε 4 ματς, λόγω ενός τραυματισμού. Το 2009 έπαιξε σε 13 αγώνες, αλλά ξανατραυματίστηκε. Το 2010 αγωνίστηκε πάλι σε 4 αγωνιστικές αφού για άλλη μια φορά είχε πολλά προβλήματα με τραυματισμούς. Δεν πέτυχε κανένα γκολ στις 21 εμφανίσεις που πραγματοποίησε.

### Φόλενταμ και Εξέλσιορ

Ο Κράις πήγε σαν δανεικός στη Φόλενταμ αρχικά για 1 χρόνο. Όταν η σύμβαση έληξε, ο Κράις δεν ήταν στα πλάνα του προπονητή της Μόλμε, οπότε ξαναδόθηκε σαν δανεικός πάλι στη Φόλενταμ μέχρι τον Ιούνιο του 2012. Συνολικά αγωνίστηκε σε 37 ματς και σκόραρε 4 γκολ.

Στις 13 Ιουλίου 2012 υπέγραψε 2ετές συμβόλαιο με την Εξέλσιορ.

Εθνική Ομάδα U21
----------------

Ο Κράις έχει εκπροσωπήσει την Εθνική Ολλανδίας U21 16 φορές, ενώ έχει σκοράρει 1 γκολ.

Παραπομπές
----------

1. ↑  Ο Κράις στη Μάλμε(Ολλανδικά) rtvutrecht.nl
2. ↑  Ο Κράις δανεικός στην Φόλενταμ Αρχειοθετήθηκε 2011-01-31 στο Wayback Machine.(Σουηδικά) mff.se
3. ↑  Ο Κράις ξανά δανεικός στη Φόλενταμ Αρχειοθετήθηκε 2011-09-30 στο Wayback Machine.(Ολλανδικά) jupilerleague.nl

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
--------------------

* Ο Κράις στην επίσημη ιστοσελίδα της Εξέλσιορ (Ολλανδικά)
Ο **Σαδάλας Β΄** ήταν Ασταίος πρίγκιπας της Θράκης κατά τον 1ο αι. π.Χ. και βασιλιάς των Οδρυσών από το 48 έως το 42 π.Χ. Είναι γιος του Κότυ ΣΤ΄, τού προκατόχου του, και ίσως ο πατέρας τού Σαδάλα Γ΄, διαδόχου του, και σίγουρα τού Κότυ Ζ΄, βασιλιά το 31 π.Χ.

Μοιραζόταν την εξουσία με τον πατέρα του. Κατά τη διάρκεια των ρωμαϊκών εμφυλίων πολέμων, ο Κότυς ΣΤ΄ τάχθηκε στο πλευρό του Πομπήιου και τού έστειλε ένα σώμα 500 ανδρών στη Θεσσαλία, υπό τις διαταγές του Σαδάλα (Β΄). Ο πρίγκιπας διακρίθηκε για το θάρρος του και για την αφοσίωση που έδειξε στον Πομπήιο σε αυτόν τον πόλεμο. Ενημερωμένος για την πορεία του, ο Ιούλιος Καίσαρας στέλνει έναν από τους υπολοχαγούς του να καταλάβει τη Θεσσαλία. Ο Σκιπίωνας εγκατέλειψε αμέσως τη Μακεδονία για να τού αντιταχθεί και ο Σαδάλας προσχώρησε μαζί του. Είχαν τόση ορμή σε αυτή την αποστολή, που όταν ο Κάσσιος επιτέθηκε απροσδόκητα, υπέστη πλήρη καταστροφή. Ο Σαδάλας (Β΄) έδειξε την ίδια αξία στο πεδίο των Φαρσάλων , αλλά δεν μπόρεσε να αντισταθεί στην τύχη του Καίσαρα: αναγκάστηκε να αποσυρθεί στην επικράτειά του, μετά την ήττα τού Πομπήιου, φέροντας τουλάχιστον τους επαίνους τού νικητή Ι. Καίσαρα, ο οποίος μαρτυρεί ιδιαίτερα την εκτίμησή του για αυτόν.

Ο Σαδάλας Β΄ διαδέχθηκε τον πατέρα του γύρω στο έτος 48 π.Χ. και στη συνέχεια απεβίωσε λίγα χρόνια αργότερα, γύρω στο έτος 42 π.Χ. αφήνοντας την επικράτειά του στους Ρωμαίους. Αυτοί την επέστρεψαν στους πρίγκιπες της ίδιας οικογένειας: ο Mάρκος Αντώνιος την παραχώρησε στον Σαδάλα Γ΄, πιθανώς γιο του Σαδάλα Β΄, και στη συνέχεια ο Aύγουστος τού αφαίρεσε την επικράτεια υπέρ του Κότυος Ζ΄, γιου του Σαδάλα Β΄.

Παραρτήματα
-----------

### Σημειώσεις και παραπομπές

1. ↑  *Guerre des Gaules*, III, 36.
2. ↑  *Guerre des Gaules*, III, 95.

### Μερικές πηγές

* « Sadalès II », Charles Weiss, Biographie universelle, ou Dictionnaire historique contenant la nécrologie des hommes célèbres de tous les pays, 1841 [détail des éditions].
* (Αγγλικά) Ian Mladjov, de l'Université du Michigan, liste des rois odrysiens de Thrace.
* (Αγγλικά) Site hourmo.eu, collection of Greek Coins of Thrace, Index des rois.

### Σχετικά Άρθρα

* Βασίλειο των Οδρυσών
* Κατάλογος Βασιλέων της Θράκης
Το **Επαρχιακό Συμβούλιο της Γαελικής Αθλητικής Ομοσπονδίας στη Βρετανία** (ιρλανδικά: *Cumann Lúthchleas Gael na Breataine*, αγγλικά: *Provincial Council of Britain GAA*, Britain GAA) είναι το μοναδικό επαρχιακό συμβούλιο της Γαελικής Αθλητικής Ομοσπονδίας εκτός Ιρλανδίας και είναι υπεύθυνο για το γαελικό αθλητισμό στη Μεγάλη Βρετανία. Το συμβούλιο είναι επίσης υπεύθυνο για τις διακομητειακές ομάδες του γαελικού ποδοσφαίρου, του χέρλινγκ, του καμόγκι και του γαελικού ποδοσφαίρου γυναικών.

Το Λονδίνο μετέχει στη Νάσιοναλ Χέρλινγκ Λιγκ και στο Πανιρλανδικό Κύριο Πρωτάθλημα Ποδοσφαίρου (ως μέλος της Κόνατ) και στη Νάσιοναλ Φούτμπολ Λιγκ στο γαελικό ποδόσφαιρο. Από την αναδιοργάνωση των πρωταθλημάτων χέρλινγκ σε 3 επίπεδα, το Λονδίνο παίζει τώρα στο 2ου επιπέδου Κράιστι Ρινγκ Καπ, ενώ το Γουόρικσαϊρ και το Λάνκασαϊρ παίζουν στο 4ου επιπέδου Λόρι Μέχερ Καπ.

Το Επαρχιακό Συμβούλιο είναι υπεύθυνο για τις επτά επαρχίες της Γαελικής Αθλητικής Ομοσπονδίας στη Βρετανία: Γκλόστερσαϊρ, Χέρτφορντσαϊρ, Λάνκασαϊρ, Λονδίνο, Σκωτία, Γουόρικσαϊρ και Γιόρκσαϊρ. Οι κομητείες της GAA καλύπτουν ευρύτερες περιοχές από ό τι υποδηλώνουν οι ονοματασίες τους. Το Συμβούλιο της Κομητείας Χέρτφορντσαϊρ, για παράδειγμα, επιβλέπει τους συλλόγους στο Χέρτφορντσαϊρ, στο Μπέντφορντσαϊρ, στο Κέμπριτζσαϊρ και στο Όξφορντσαϊρ. Το Συμβούλιο της Κομητείας Γκλόστερσαϊρ φθάνει ως τη Νότια Ουαλία, το Συμβούλιο της Κομητείας Γουόρικσαϊρ περιλαμβάνει το Σταφορντσαϊρ και το Μπέρμιγχαμ και ούτω καθεξής. Το πιο δημοφιλές άθλημα είναι το γαελικό ποδόσφαιρο και ορισμένοι σύλλογοι είναι αποκλειστικά αφιερωμένοι σε αυτό το άθλημα.

Ιστορία
-------

Η ιστορία του Επαρχιακού Συμβουλίου της Γαελικής Αθλητικής Ομοσπονδίας στη Βρετανία χρονολογείται από το 19ο αιώνα. Ο Σαμ Μαγκουάιρ ξεκίνησε την καριέρα του εδώ. Το παλιό Στάδιο Γουέμπλεϊ φιλοξένησε πολλούς αγώνες γαελικού ποδοσφαίρου και χέρλινγκ, ενώ ο πρώτοε αγώνας έλαβε χώρα το 1958.

Εγκαταστάσεις
-------------

Ενώ πολλά παιχνίδια της εβδομάδας και της Κυριακής παίζονται σε γήπεδα ράγκμπι ή αυτοσχέδια πάρκα, υπάρχουν ειδικοί γαελικά γήπεδα στην Αγγλία για τελικούς κυπέλλου και σημαντικούς διαεπαρχιακούς αγώνες. Τα δύο κυριότερα είναι το Emerald GAA Grounds, στο Ράισλιπ του Λονδίνου και το Πάιρκ να Εϊρέαν, στο Σόλιχαλ, κοντά στο Μπέρμιγχαμ.

Παραπομπές
----------

1. ↑  «CLG na Breataine - súil siar agus ar aghaidh». Beo!. 2010. Ανακτήθηκε στις 28 Μαΐου 2012.

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
--------------------

* Επίσημος ιστότοπος


|  |  |
| --- | --- |
| CC-BY-SA Μετάφραση | Στο λήμμα αυτό έχει ενσωματωθεί κείμενο από το λήμμα British GAA  της Αγγλικής Βικιπαίδειας, η οποία διανέμεται υπό την GNU FDL και την CC-BY-SA 4.0. (ιστορικό/συντάκτες). |
Το λαγωνικό σκυλί. Έργο του Βαβούρη, Αθήνα
Ο **Ευριπίδης Βαβούρης** (Άργος, 29 Νοεμβρίου 1911 - Αθήνα, 1987) ήταν Έλληνας γλύπτης. Σπούδασε γλυπτική στην Ανωτάτη Σχολή Καλών Τεχνών (Α.Σ.Κ.Τ.) της Αθήνας, κοντά στο Θωμά Θωμόπουλο.

Η καλλιτεχνική δημιουργία του Βαβούρη επικεντρώνεται στην απόδοση γλυπτών με θέμα κατοικίδια κυρίως ζώα (γάτες, σκύλους, κατσίκια κλπ) σε χαρακτηριστικές εκφράσεις και στάσεις, που φιλοτεχνεί με ρεαλιστικό ύφος σε μάρμαρο, χαλκό ή τερακότα.

Ανάμεσα στα γλυπτά του Βαβούρη με θέμα διάφορα ζώα είναι: «Τα Γελάδια» (1935, μάρμαρο, Δήμος Αθηναίων), «Γαϊδουράκι» (1935, χαλκός, Υπουργείο Παιδείας), «Κατσίκα» (1940, χαλκός, Δήμος Πειραιά). Ένα από τα πιο γνωστά υπαίθρια έργα του Βαβούρη είναι το «Λαγωνικό Σκυλί» (1940), ολόσωμο από μάρμαρο γλυπτό, μήκους 1.65 μέτρων, που κοσμεί το δενδρόφυτο πεζόδρομο της Φωκίωνος Νέγρη στην Αθήνα.

Ο Βαβούρης ασχολήθηκε επίσης με γλυπτά ανθρώπινων μορφών, μεταξύ των οποίων τις προτομές από μάρμαρο του «Χρ. Παπαϊκονόμου» (1955, Φιλολογικός Σύνδεσμος «Δαναός», Άργος), του «Σπ. Μουσουλόπουλου» (1958, Γυμνάσιο Άργους), του «Αντ. Λιγνού» (1961, Ιστορικό Αρχείο Ύδρας).

Ο Ευριπίδης Βαβούρης παρουσίασε το έργο του σε ατομικές και ομαδικές εκθέσεις στην Ελλάδα και στο εξωτερικό. Ήταν μέλος του Επιμελητηρίου Εικαστικών Τεχνών Ελλάδος (ΕΕΤΕ) και της Ομάδας «Ελεύθεροι Καλλιτέχνες».

Πηγές
-----

* Στέλιος Λυδάκης: «Οι Έλληνες Γλύπτες – Η νεοελληνική γλυπτική: ιστορία – τυπολογία – λεξικό γλυπτών», τόμ. 5ος, σελ. 282, Εκδοτικός οίκος «ΜΕΛΙΣΣΑ», Αθήνα, 1981.

* Ζέττα Αντωνοπούλου: «Τα γλυπτά της Αθήνας: Υπαίθρια γλυπτική 1834 – 2004», σελ. 135 & 201, α΄ έκδοση, Εκδόσεις «Ποταμός», Αθήνα, 2003.
Τα **Βρετανικά Αγγλικά** (επίσης γνωστά ως **Παραδοσιακά Αγγλικά**, αγγλικά: British English) είναι η επίσημη διάλεκτος της αγγλικής γλώσσας στο Ηνωμένο Βασίλειο. Με άλλα λόγια, τα Βρετανικά Αγγλικά είναι τα αγγλικά όπως ομιλούνται και γράφονται στο Ηνωμένο Βασίλειο. Τα επίσημα, γραπτά αγγλικά εντός των περιοχών του Ηνωμένου Βασιλείου ποικίλουν. Για παράδειγμα, ορισμένες περιοχές της Σκωτίας, της βορειοανατολικής Αγγλίας, της Ιρλανδίας (και περιστασιακά στο Γιόρκσαϊρ) χρησιμοποιούν σχεδόν αποκλειστικά το επίθετο wee (μικρός, λίγος), ενώ οι υπόλοιπες περιοχές του Ηνωμένου Βασιλείου και του υπόλοιπου κόσμου χρησιμοποιούν συνήθως το little, το οποίο έχει την ίδια σημασία. Παρ'όλα αυτά, η γραπτή μορφή των αγγλικών στο Ηνωμένο Βασίλειο είναι γενικά ομοιόμορφη. Ωστόσο, η προφορική μορφή των Αγγλικών στο Ηνωμένο Βασίλειο διαφέρει σημαντικά από περιοχή σε περιοχή. Έτσι, ο ενιαίος όρος Βρετανικά Αγγλικά μπορεί να χρησιμοποιηθεί εύκολα για τη γραπτή μορφή των Αγγλικών στο Ηνωμένο Βασίλειο, ενώ δεν ισχύει το ίδιο για τη προφορική μορφή.

Παραπομπές
----------

1. ↑  «British English; Hiberno-English»Απαιτείται δωρεάν εγγραφή. *Oxford English Dictionary* (2 έκδοση). Oxford, England: Oxford University Press. 1989.
2. ↑  *British English*, Cambridge Academic Content Dictionary
3. ↑  The *Oxford English Dictionary* applies the term to English as "spoken or written in the British Isles; esp[ecially] the forms of English usual in Great Britain", reserving "Hiberno-English" for the "English language as spoken and written in Ireland". Others, such as the *Cambridge Academic Content Dictionary*, define it as the "English language as it is spoken and written in England".
4. ↑  Jeffries, Stuart (27 March 2009). «The G2 Guide to Regional English». *The Guardian*: section G2, p. 12. .
Στην ελληνική μυθολογία ο **Σάωνας** (***Σάων***) ήταν ένας ήρωας από τη Βοιωτία. Ο Σάων πήγε κάποτε στο Μαντείο των Δελφών για να πάρει ένα χρησμό επειδή μία ξηρασία είχε πλήξει τη χώρα του. Η Πυθία τον παρέπεμψε στο Μαντείο Τροφωνίου, στη Λειβαδιά. Αλλά όταν ο Σάων έφθασε στη Λειβαδιά συνειδητοποίησε ότι κανένας δεν ήξερε πού ήταν το Μαντείο του Τροφωνίου. Σε μια στιγμή είδε ένα σμήνος από μέλισσες. Το ακολούθησε και έφθασε σε μια σπηλιά, στο εσωτερικό της οποίας συνάντησε τον Τροφώνιο. Ο Τροφώνιος έδωσε τότε στον Σάωνα λεπτομερείς οδηγίες για να ιδρύσει μαντείο του και να εγκαινιάσει τη λατρεία του.

Πηγές
-----

* Emmy Patsi-Garin: *Επίτομο λεξικό Ελληνικής Μυθολογίας*, εκδ. οίκος «Χάρη Πάτση», Αθήνα 1969
Ο **Σαδόρα** (ισπανικά και βασκικά Zadorra, εναλλακτική απόδοση **Θαδόρα**) είναι ποταμός της βόρειας Ισπανίας, παραπόταμος του Έβρου, που διαρρέει την βασκική επαρχία της Άλαβα και την ίδια τη βασκική πρωτεύουσα Βιτόρια-Γκάστεις. Έχει μήκος 78 χμ πηγάζει στο όρος Ουρμπάσα και διαρρέι την πεδιάδα της Άλαβα. Στην πορεία του εντοπίζεται η τεχνητή λίμνη του Ουλιμπάρι η οποία, μαζί με τη γειτονική τεχνητή λίμνη του Ουρούναγα τροφοδοτεί με πόσιμο νερό τόσο την Άλαβα όσο και το Μπιλμπάο εξ ου και η σημασία του. Καταλήγει στα σύνορα της Χώρας των Βάσκων με την Καστίλη-Λεόν στην κωμόπολη Μιράντα δελ Έβρο.

Παραπομπές
----------

1. ↑  VV. AA.: «Subcuenca del río Zadorra». Confederación hidrográfica del Ebro.

|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
| Καθιερωμένοι όροι | 
* VIAF: 315528700

 |

 |
Η **Βριτόμαρτις** ή **Βριτάμαρπις** ήταν θεότητα της ελληνικής μυθολογίας, προστάτιδα των ψαράδων, που λατρευόταν στην Κρήτη.

Η Βριτόμαρτις ήταν μια νέα και όμορφη κοπέλα από την αρχαία Γόρτυνα, κατά μία εκδοχή ήταν κόρη του Δία και της Κάρμης από την αρχαία πόλη Τάρρα. Πέφτοντας κάποια μέρα στη θάλασσα, σώθηκε από τα δίχτυα ψαράδων. Όταν πέθανε, θεοποιήθηκε και προστάτευε τους ψαράδες. Μια άλλη εκδοχή του μύθου λέει ότι ήταν νύμφη της Αρτέμιδας, καθώς μια μέρα κυνηγούσε την είδε ο Μίνωας και την ερωτεύτηκε. Επί 9 μήνες την κυνηγούσε, αλλά αυτή κρυβόταν και, στο τέλος, η Βριτομάρτις, για να γλιτώσει, έπεσε στη θάλασσα από το βουνό Δίκτη. Ψαράδες που βρίσκονταν εκεί την έσωσαν και από τότε τους προστάτευε. Από τότε ονομαζόταν και Δίκταιννα ή Δίκτυννα, από το όρος από το οποίο έπεσε στη θάλασσα. Στην Κρήτη υπήρχαν πολλά ιερά της, τα Δύκταιννα όπως λέγονταν.

Παραπομπές
----------

1. ↑  «Πως συγχωνεύθηκε η λατρεία της νύμφης Βριτόμαρτις, της Δίκτυννας και της Αρτέμιδος στην Κρήτη - Ιστορίες, Ρεπορτάζ, Σχολιασμός Κρήτης Blog | e-storieskritis.gr». *www.e-storieskritis.gr*. Ανακτήθηκε στις 18 Μαΐου 2020.
2. ↑  Kakridēs, I. Th (1986). *Hellēnikē mythologia*. Athens: Ekdotikē Athēnōn. ISBN 960-213-152-7. 219886003.
Ο **Σάσα Προντάνοβιτς** (*σερβικά : Јаша Продановић*) (Cacak, 23 Απριλίου 1867 - Βελιγράδι, 1 Ιουνίου 1948) ήταν πολιτικός της Σερβίας, δημοσιογράφος και συγγραφέας.

Βιογραφία
---------

Αποφοίτησε από το Α΄ Γυμνάσιο Βελιγραδίου. Διετέλεσε υπουργός παιδείας στο Βασίλειο της Σερβίας, ως μέλος του Ανεξάρτητου Κόμματος. Το 1910 ως υπουργός εθνικής οικονομίας όπου εισήγαγε νομοθεσία για την προστασία των εργαζομένων. Το 1919 ήταν ένας από τους ιδρυτές του Δημοκρατικού κόμματος και την ίδια χρονιά μαζί με τον Λιούμπο Στογιάνοβιτς αντιτάχθηκαν στη δικτατορία του βασιλιά Αλέξανδρου Καραγιόργεβιτς.

Τον Μάρτιο του 1945 διορίστηκε υπουργός της Σερβίας στην προσωρινή κυβέρνηση της Λαϊκής Ομοσπονδιακής Γιουγκοσλαβίας , και αργότερα ήταν ο αναπληρωτής πρωθυπουργός της Ομοσπονδιακής Δημοκρατίας της Γιουγκοσλαβίας.

Το 1890 ήταν ο εκδότης του "Народну мисао", από το 1903 έως το 1912 του "Одјек" (Ηχώ), από το 1921 έως το 1923 του "Гласник Професорског друштва" (Δελτίο του Συλλόγου Καθηγητών). Έγραψε πολιτικά φυλλάδια, επιμελήθηκε δύο ανθολογίες δημοτικών τραγουδιών και τις ιστορίες, τα Άπαντα του Γιόβαν Γιοβάνοβιτς, Γιόβαν Ίλιτς, Σβετίσλαβα Βουλόβιτσα και του Λάζα Λαζάρεβιτς. Υπήρξε ιδρυτικό μέλος και στην συντακτική επιτροπή του "Дела" (έργα) και του "Српског књижевног гласника", και εργάστηκε σε λογοτεχνικά και πολιτικά περιοδικά.

Από τον Φεβρουάριο του 1936 ήταν ο συνεργάτης, και από το 1948 πλήρες μέλος της Σερβικής Ακαδημίας Επιστημών και Τεχνών.

Επιλεγμένα έργα του
-------------------

* *Уставни развитак и уставне борбе у Србији*
* *Вук Караџић и Милош Обреновић*
* *Наши и страни*
* *Наша народна књижевност*
* *Историја политичких странак и струја у Србији*

Παραπομπές
----------

1. 1 2  www.beogradskatvrdjava.co.rs/%D1%81%D0%BF%D0%BE%D0%BC%D0%B5%D0%BD-%D0%B1%D0%B8%D1%81%D1%82%D0%B0-%D1%98%D0%B0%D1%88%D0%B8-%D0%BF%D1%80%D0%BE%D0%B4%D0%B0%D0%BD%D0%BE%D0%B2%D0%B8%D1%9B%D1%83/?lang=en.
2. ↑  Εθνική Βιβλιοθήκη της Γαλλίας: (Γαλλικά) *καθιερωμένοι όροι της Εθνικής Βιβλιοθήκης της Γαλλίας*. 11567915m.
3. ↑  *Czech National Authority Database*. js20191051098. Ανακτήθηκε στις 1  Μαρτίου 2022.
4. 1 2  *Czech National Authority Database*. js20191051098. Ανακτήθηκε στις 19  Δεκεμβρίου 2022.

Πηγές
-----

* *Мала енциклопедија Просвета*, Београд 1959. година

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
--------------------

* Πολυμέσα σχετικά με το θέμα  Jaša Prodanović στο Wikimedia Commons

  


|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
| Καθιερωμένοι όροι | 
* WorldCat
* VIAF: 74919033
* LCCN: nr89018303
* ISNI: 0000 0001 0916 638X
* GND: 128990759
* SUDOC: 130071897
* BNF: cb11567915m (data)
* NKC: js20191051098

 |

 |
Συντεταγμένες: 38°05′29″N 23°55′04″E﻿ / ﻿38.091261°N 23.917873°E﻿ / 38.091261; 23.917873



Το **Γερμανικό στρατιωτικό νεκροταφείο Διονύσου - Ραπεντόζης 1939-1945** (Deutscher Soldatenfriedhof 1939-1945 Dionyssos - Rapendoza) είναι ένα από τα δύο νεκροταφεία στα οποία βρίσκονται οι τάφοι Γερμανών στρατιωτών που έχασαν τη ζωή τους στην Ελλάδα κατά το Β' Παγκόσμιο Πόλεμο. Το άλλο νεκροταφείο είναι το Γερμανικό στρατιωτικό νεκροταφείο στο Μάλεμε, στην Κρήτη. Ενώ στο Βούρκο υπάρχουν αλλά 5 τέτοια νεκροταφεία .

Βρίσκεται σε σημείο που αρχικά ήταν αρκετά απομονωμένο, στη βόρεια πλευρά της Πεντέλης, στο Διόνυσο, κοντά στην Ραπεντώσα.

Στο κοιμητήριο αυτό βρίσκονται οι τάφοι 9.973 στρατιωτών του Γερμανικού Στρατού σε τρεις διαφορετικούς χώρους. Το Νεκροταφείο ιδρύθηκε στις 28 Σεπτεμβρίου 1975 και στο χώρο αυτό τάφηκαν Γερμανοί στρατιώτες από όλα τα μέρη της Ελλάδας.

Η φροντίδα του κοιμητηρίου γίνεται από τον Σύνδεσμο Φροντίδας Γερμανικών Τάφων Πολέμου, έναν ιδιωτικό σύλλογο με έδρα το Κάσσελ, με εντολή της Γερμανικής Κυβέρνησης. Ο σύλλογος έχει αναλάβει τη φροντίδα παρόμοιων νεκροταφείων σε όλο τον κόσμο.

Αναφορές
--------

1. ↑  Διαχείριση Νεκροταφείων Μέσω Τεχνικών GIS & Διαδικτύου Αρχειοθετήθηκε 2012-03-08 στο Wayback Machine. Σαρρής Α. Ηλβανίδου Μ. Καρίμαλη Ε. Καστανιώτη Μ. Κατηφόρη Μ. Κοκκινάκη Μ. Λαζαρίδου Ο. Περάκη Ε. Τρίγκας Β. Χαβιαράς Γ. & Χατζογιαννάκη Ν. 9ο Εθνικό Συνέδριο Χαρτογραφίας "Χαρτογραφία Δικτύων - Χαρτογραφία μέσω Δικτύων", 2-4/11/2006
2. ↑  Ενημερωτικό έντυπο του Συνδέσμου Φροντίδας Γερμανικών Τάφων Πολέμου, διαθέσιμο στο χώρο του νεκροταφείου.

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
--------------------

|  |  |
| --- | --- |
| Commons logoCommons logo | Τα Wikimedia Commons έχουν πολυμέσα σχετικά με το θέμα   **Γερμανικό στρατιωτικό νεκροταφείο Διονύσου - Ραπεντόζης** |
Ο Βέρμπας στην Μπάνια Λούκα
Ο **Βέρμπας** (*βοσνιακά : Vrbas*) είναι ποταμός της Βοσνίας και Ερζεγοβίνης, παραπόταμος του Σάβα. Πηγάζει από το όρος Ζετς (μτφ : λαγός) και μετά από 250 χιλιόμετρα εκβάλει στον ποταμό Σάβα κοντά στην πόλη Σέρμπατς στα 96 μέτρα πάνω από την επιφάνεια της θάλασσας. Η περιοχή της λεκάνης απορροής του ποταμού είναι περίπου 5.900 τετραγωικά χλμ και στις όχθες του ζουν περίπου 500 χιλιάδες κάτοικοι. 

Πριν από την Μπάνια Λούκα ο Βέρμπας περνά μέσα από φαράγγι το οποίο είναι προστατευόμενο από το 1955. Το μέσο υψόμετρο είναι 690 m.n.v. και το υψηλότερο σημείο της λεκάνης του είναι περίπου 2100 m.n.v. Η μέση ετήσια βροχόπτωση που κυμαίνεται από περίπου 800 Ε/ιώ2 στο στόμα των Βέρμπας και Σάβα και περίπου 1500 l/m2 στο νότιο τμήμα της λεκάνης.

Έχει 36 παραποτάμους με σημαντικότερους τον Τσρνα, Πλίβα και τον Βέρμπανια. Ο Βέρμπας και οι παραπόταμοι του είναι γνωστοί για τον πλούτο των ιχθυαποθεμάτων τους, μόνο ο Βέρμπας έχει 22 είδη ψαριών.

Στις όχθες του ποταμού Βέρμπα στη Μπάνια Λούκα πραγματοποιήθηκε το Παγκόσμιο Πρωτάθλημα Ράφτινγκ του 2008, και το Ευρωπαϊκό Πρωτάθλημα στο ράφτινγκ το 2005.

Αναφορές
--------

* *Мала енциклопедија Просвета*, Треће издање (1985); Београд: „Просвета"; ISBN 86-07-00001-2, στα σερβικά
* Јован Ђ. Марковић (1990): *Енциклопедијски географски лексикон Југославије* Сарајево: „Свјетлост"; ISBN 86-01-02651-6, στα σερβικά

|  |  |
| --- | --- |
| Commons logoCommons logo | Τα Wikimedia Commons έχουν πολυμέσα σχετικά με το θέμα   **Βρμπας (ποταμός)** |

  


|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
| Καθιερωμένοι όροι | 
* VIAF: 247366504
* GND: 1048174131

 |

 |
Η **σαλάτα σαμπίτς** (εβραϊκά: סלט סביח‎) είναι σαλάτα που εφευρέθηκε στο Ισραήλ, και είναι η αγροτική παραλλαγή του Ισραηλινού πιάτου Σαμπίτς, αλλά χρησιμεύει ως σαλάτα και είναι ξεχωριστό από το γνωστό πιάτο μέσα στην πίτα.

Υλικά και συνταγή
-----------------

### Συστατικά

Τα συστατικά του τροφίμου περιλαμβάνουν μελιτζάνα, βραστά αυγά, ταχίνι, Ισραήλ σαλάτα, πατάτες, μαϊντανό και αμπά.

### Συνταγή

Πρώτα ανακατεύουνται τα λαχανικά μαζί, στη συνέχεια προστίθονται τα αυγά στην σαλάτα και μετά από αυτό, προστίθεται αμπά και το ταχίνι. Το
ρους ή ζα'ατάρ μπορεί επίσης να προστεθούν στη σαλάτα μετά την ολοκλήρωση.

Δείτε επίσης
------------

* Σαμπίτς
* Ισραηλινή κουζίνα
* Κατάλογος σαλατών
"Le e satira l'epistole di ΙΖ Orazio Flacco", τυπωμένο το 1814.
Η **σάτιρα** (εσφαλμένα **σάτυρα**) επιχειρεί τον εμπαιγμό κάποιας έννοιας ή γεγονότος που χαρακτηρίζει ένα πρόσωπο, που ο σατιρικός καλλιτέχνης θεωρεί ότι αξίζει τέτοια αντιμετώπιση με σκοπό συχνά τη βελτίωση του αντικειμένου. Γίνεται μέσω μεθόδων όπως η παρωδία, η υπερβολή, η σύγκριση, η αναλογία και η ειρωνεία. 

Ο σατιρικός, εστιάζει σε γεγονότα και στιγμές προσώπων χωρίς να έχει προσβλητική διάθεση απέναντι στη προσωπικότητα και στα χαρακτηριστικά των σατιριζόμενων.

Σάτιρα στην Ελλάδα
------------------

### Αρχαία Ελλάδα

* Αρχίλοχος
* Αριστοφάνης

### Νεότερη Ελλάδα

* Γιάννης Βηλαράς
* Αλέξανδρος Σούτσος
* Ανδρέας Λασκαράτος
* Εμμανουήλ Ροΐδης
* Γεώργιος Σουρής
* Κώστας Καρυωτάκης
* Κωστής Παλαμάς (σατιρικά στοιχεία)

### 20ος και 21ος αιώνας

* Χάρρυ Κλυνν
* Τζίμης Πανούσης
* Σωτήρης Μουστάκας
* Λάκης Λαζόπουλος
* Ιεροκλής Μιχαηλίδης
* Δημήτρης Σταρόβας
* Γιάννης Ζουγανέλης
* Αντώνης Κανάκης
* Σωτήρης Καλυβάτσης
* Γιάννης Σερβετάς
* Μάρκος Σεφερλής
* Γιώργος Μητσικώστας
* Αλέξανδρος Τσουβέλας
* Αποστόλης Μπαρμπαγιάννης
* Χριστόφορος Ζαραλίκος
* Σίλας Σεραφείμ
* Αρκάς

### Σατιρικές Ιστοσελίδες

* Το Βατράχι
* Το Κουλούρι

Διαφορά Σάτιρας και Κωμωδίας
----------------------------

Η απλή κωμωδία σαν βασικό και μοναδικό της στόχο έχει το γέλιο και τη διασκέδαση του κοινού, ενώ η σάτιρα πρέπει να γεννά τον προβληματισμό και αρκετές φορές προδίδει μια μάλλον πικρή διάθεση ("πικρή σάτιρα"). Ο λογοτέχνης με το σατιρικό του έργο έχει την δυνατότητα να στραφεί ενάντια στην ανθρώπινη συμπεριφορά, τόσο σε ατομικό όσο και σε συλλογικό επίπεδο. Μπορεί να επικρίνει και στηλιτεύει τόσο τα ανθρώπινα ελαττώματα όσο και τα κακώς κείμενα της κοινωνίας, ενώ συχνά καυτηριάζει ξεπερασμένες καταστάσεις, ιδέες ή αντιλήψεις, που έχουν σαν αποτέλεσμα να κρατούν δέσμιο τον άνθρωπο και την κοινωνία του.

Επιρροή της Σάτιρας κοινωνικά
-----------------------------

Ενώ η σάτιρα μπορεί να αποτελέσει μέσο διασκέδασης, γι' αυτό και συχνά είναι βάση του χιούμορ και συνεπώς συστατικό της κωμωδίας, δεν περιορίζεται στον τομέα της ψυχαγωγίας.
Η Αθηναϊκή δημοκρατία θεωρείται ότι αναπτύχθηκε σε υγιέστερη μορφή λόγω της κοινωνικής σάτιρας της θεατρικής κωμωδίας του Αριστοφάνη.

Παραπομπές σημειώσεις
---------------------

1. ↑  Είδος σκωπτικού ποιήματος. Βλ. επίσης Βοσταντζόγλου Θ. 1962, Αντιλεξικόν, Αθήνα σσ. 1051, 964 και 1334.
2. ↑  Η γραφή *σάτυρα* είναι εσφαλμένη και προέρχεται από παρετυμολογία, δηλαδή λανθασμένη σύνδεση με τη λέξη σάτυρος και το σατυρικό δράμα.
3. 1 2  Λεξικό Λογοτεχνικών Όρων από το ebooks.edu.gr.

Δείτε επίσης
------------

|  |  |
| --- | --- |
| wiktionary logowiktionary logo | Το *Βικιλεξικό* έχει σχετικό λήμμα:  **σάτιρα**  |

|  |  |
| --- | --- |
| Wikiquote logoWikiquote logo | Στα Βικιφθέγματα υπάρχει υλικό σχετικό με το λήμμα:   **Σάτιρα** |

|  |  |
| --- | --- |
| Commons logoCommons logo | Τα Wikimedia Commons έχουν πολυμέσα σχετικά με το θέμα   **Σάτιρα** |

* Κωμωδία
* Ψυχαγωγία
* Χιούμορ

|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
| Καθιερωμένοι όροι | 
* WorldCat
* LCCN: sh85117645
* GND: 4051752-4
* NKC: ph125426

 |

 |