recursal/SuperWikiNEXT-32B huggingface dataset:
Η  **Περ Ουαντιέτ** ήταν αρχαία κώμη της Αιγύπτου στην Άνω Αίγυπτο και την 10η νομή. Στην ελληνορωμαϊκή περίοδο ήταν γνωστή σαν **Αφροδιτώ** ή **Αφροδιτόπολις**. Ο αρχαιολογικός χώρος βρίσκεται στο σημερινό χωριό Κομ Ισκακάου. Σήμερα ταυτίζεται από πολλούς και με την ίδια τη Βουτώ που ήταν στη Κάτω Αίγυπτο.

Στη κώμη λατρευόταν η Άθωρ και η τοπική θεά Ουαντιέτ η οποία απεικονιζόταν με κεφάλι, δύο άλλες φορές, κόμπρας, είχε ναό που ήταν και μαντείο αλλά έδωσε και το όνομα της στη πόλη. Στη ελληνορωμαϊκή εποχή υπολογίζεται ότι είχε 15.000 περίπου κατοίκους ενώ βρέθηκαν δύο εργαστήρια αγγειοπλαστικής και ένα εργαστήριο για το ελαιόλαδο. Η κώμη αναφέρεται και επί Βυζαντινής Αυτοκρατορίας όπου αναφέρονται προστριβές μεταξύ γαιοκτημόνων.

Παραπομπές
----------

1. ↑  Trismegistos Georef, Egypt, U10a - Aphrodito (Kom Ishgau)
2. ↑  «Wadjet». Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 30 Οκτωβρίου 2014. Ανακτήθηκε στις 29 Ιανουαρίου 2015.
3. ↑  Leslie S. B. Mac Coul: *Dioscorus of Aphrodito: His Work and his World.* University of California Press, Berkeley/ Los Angeles/ London 1988, ISBN 0520062264, S. 6-7.
4. ↑  Peter Sarris: *Social Relations and the Land: The early Period.* In: John Haldon (Herausgeber): *A Social History of Byzantium.* Malden, Oxford/ Chichester 2009, ISBN 9781405132411, S. 105-106.

Πηγές
-----

* Farouk Gomaà: *Kom Ischqau.* In: Wolfgang Helck, Eberhard Otto: *Lexikon der Ägyptologie.* Bd. III, Wiesbaden 1980, ISBN 3447021004, S. 674-675.
Ο **Μίλαν Α' Ομπρένοβιτς** (*σερβικά : Милан Обреновић (војвода)*) (1767 - 1810) ήταν Σέρβος επαναστάτης και πολιτικός, ετεροθαλής αδελφός (από άλλον πατέρα) του πρίγκιπα Μίλος. Αν και δεν έγινε ο ίδιος πρίγκιπας, αριθμείται ως Α' μέσα στην οικογένεια. Το Ομπρένοβιτς είναι πατρωνυμικό, μια και πατέρας του ήταν ο Ομπρέν.

Γεννήθηκε στο Μπρουσνίκα και ήταν γιος της Βίσνγια Ουρόσεβιτς από τον πρώτο της γάμο με τον Ομπρέν Μαρτίνοβιτς. Ασχολήθηκε με το εμπόριο ζώων μαζί με τα αδέλφια του. Η μητέρα του, όταν χήρεψε, παντρεύτηκε τον Τέοντορ Μιχαήλοβιτς και έκανε παιδιά τον Μίλος και τον Γιεβρέμ. Όταν ο ετεροθαλής αδελφός του Μίλος έγινε πρίγκιπας της Σερβίας, ο ίδιος έγινε πρώτος στην διαδοχή του θρόνου. Με την έναρξη της πρώτης Σερβικής επανάστασης πήρε μέρος στην Συνέλευση της Οστρουζνίτσα το 1804 στο Βελιγράδι και αργότερα ήταν μέλος του Διοικητικού συμβουλίου των Σέρβων, της πρώτης Σερβικής κυβέρνησης. 

Συμμετείχε σε πολλές μάχες μέχρι το 1809 που πήγε στο Βουκουρέστι για να στρατολογήσει εθελοντές για την επανάσταση. Εκεί μάζεψε 4-5.000 Κοζάκους, αλλά το 1810 δολοφονήθηκε ενώ βρισκόταν ακόμα στο Βουκουρέστι, άγνωστο από ποιους.

Ήταν νυμφευμένος με την Στόγια και απέκτησαν γιο τον Χρίστιφορ Ομπρένοβιτς, ο οποίος έζησε στη Ρωσία και σταδιοδρόμησε ως στρατιωτικός.

Ο ετεροθαλής αδελφός του Μίλος κράτησε το επώνυμο του Μίλαν, δηλ. το Ομπρένοβιτς. Του άλλου ετεροθαλούς αδελφού του Γιεβρέμ εγγονός ήταν ο Μίλαν Γ' πρίγκιπας και αργότερα βασιλιάς της Σερβίας.

Αναφορές
--------

* Први српски устанак („Вечерње новости"), Приступљено
* Бора Чекеринац: Лазар Војновић, Скица за портрет професора Велике школе, „Museum", ISSN 1450-8540, 5/2004, Шабац, 2004. године, стране 95 - 102.
* Бора Чекеринац: Лазар Војновић, Скица за портрет професора Велике школе, „Museum", ISSN 1450-8540, 5/2004, Шабац, 2004. године, стране 95 - 102.
* Милорад Бошњак, Слободан Јаковљевић: Обреновићи, сакривена историја, ЛИО, Горњи Милановац 2006, ISBN 86-83697-33-9

  


|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
| Καθιερωμένοι όροι | 
* VIAF: 5741893
* GND: 119466570

 |

 |
Συντεταγμένες: 52°14′56.58″N 21°0′17.50″E﻿ / ﻿52.2490500°N 21.0048611°E﻿ / 52.2490500; 21.0048611

 Μέρος της Πλατείας Κρασίνσκι μπροστά από το Παλάτι Κρασίνσκι, ένα αριστούργημα της πολωνικής μπαρόκ αρχιτεκτονικής
Η **Πλατεία Κρασίνσκι** (πολωνικά: plac Krasińskich‎) είναι πλατεία στην κεντρική συνοικία της Βαρσοβίας, στην Πολωνία. Η ίδια η πλατεία βρίσκεται δίπλα στην Παλιά Πόλη της Βαρσοβίας και διαθέτει κτίρια μεγάλης ιστορικής και εθνικής σημασίας.

Ιστορία
-------

Η πλατεία σχηματίστηκε στα τέλη του 18ου αιώνα από την αυλή του Παλατιού Κρασίνσκι. Κατά την εποχή της Πολωνίας του Συνεδρίου, χρησίμευε ως αγορά για μαλλί. Ως αποτέλεσμα, δύο σιδερένια πηγάδια κατασκευάστηκαν το 1823. Το 1838 κατασκευάστηκε το Παλάτι Μπαντένι στην πλατεία. Από τα τέλη του 19ου αιώνα έως το 1939, η πλατεία, μαζί με την οδό Μιοντόβα, χρησίμευαν ως δικαστική περιοχή. Την περίοδο του μεσοπολέμου το Παλάτι Μπαντένι στέγαζε το Εφετείο, ενώ το Παλάτι Κρασίνσκι το Ανώτατο Δικαστήριο. Κατά τη διάρκεια του Β΄ Παγκοσμίου Πολέμου, η πλατεία χρησίμευσε ως ζώνη ασφαλείας μεταξύ του Γκέτο της Βαρσοβίας και του υπόλοιπου τμήματος της πόλης. Εξαιτίας αυτού καταστράφηκαν τα περισσότερα κτίρια στην περιοχή της πλατείας.

Τα ορόσημα στην πλατεία περιλαμβάνουν το Παλάτι Κρασίνσκι, το Μνημείο Εξέγερσης της Βαρσοβίας, το σύγχρονο κτίριο του Ανωτάτου Δικαστηρίου και τον Καθεδρικό Ναό του Πολωνικού Στρατού. Ο κήπος Κρασίνσκι βρίσκεται σε κοντινή απόσταση. Το Παλάτι Μπαντένι που κάποτε βρισκόταν στην πλατεία πριν από τον Β΄ Παγκόσμιο Πόλεμο κατεδαφίστηκε ολοσχερώς από τους Γερμανούς το 1944.

Παραπομπές
----------

|  |  |
| --- | --- |
| Commons logoCommons logo | Τα Wikimedia Commons έχουν πολυμέσα σχετικά με το θέμα   **Πλατεία Κρασίνσκι (Βαρσοβία)** |

1. 1 2  «Krasiński Square Map - Warsaw, Poland». *mapcarta.com*.
Ο **Μαξίμ Γιούργιεβιτς Ρομάστσενκο** (ρωσικά: *Максим Юрьевич Ромащенко*‎, προφέρεται: *Ραμάστσενκα*· ουκρανικά: *Максим Юрійович Ромащенко*‎· στα λευκορωσικά: *Максім Юр’евіч Рамашчанка*‎: **Ραμάστσανκα**· γεννήθηκε 31 Ιουλίου 1975) είναι Λευκορώσος πρώην ποδοσφαιριστής που αγωνιζόταν ως επιθετικός μέσος. Είναι πρώτος σκόρερ στην ιστορία της Εθνικής Λευκορωσίας με 20 γκολ.

Καριέρα
-------

Γεννήθηκε στην Ουκρανία και έμαθε την ποδοσφαιρική τέχνη στην ακαδημία νέων DOSHISP. Ξεκίνησε την επαγγελματική του πορεία στην Ουκρανία αλλά στη συνέχεια αγωνίστηκε σε αρκετές ομάδες της τέως ΕΣΣΔ καθώς και στην Τουρκία. Σημαντικό κομμάτι της καριέρας του ήταν η παρουσία του στην Ντιναμό Μόσχας, όπου με διαλείμματα συνολικά συμμετείχε σε 116 αγώνες και σημείωσε 22 γκολ. Το 2004 αγωνιζόμενος με την Τραμπζονσπόρ κατέκτησε το Κύπελλο Τουρκίας και την ίδια χρονιά ψηφίστηκε καλύτερος Λευκορώσος ποδοσφαιριστής της χρονιάς. 

Με την εθνική ομάδα της Λευκορωσίας αγωνίστηκε για μία δεκαετία σε 63 αγώνες και πέτυχε 20 γκολ. Σκόραρε στο ντεμπούτο του στις 7 Αυγούστου 1998 με αντίπαλο τη Λιθουανία (αποτέλεσμα 5–0).

Τίτλοι και διακρίσεις
---------------------

**ΦΚ Σλάβια-Μοζίρ**

* Πρωτάθλημα Λευκορωσίας : 1996
* Κύπελλο Λευκορωσίας : 1996

**Τραμπζονσπόρ**

* Κύπελλο Τουρκίας : 2004

**Ατομικές διακρίσεις**

* Λευκορώσος ποδοσφαιριστής της χρονιάς : 2004

Δείτε επίσης
------------

* Κατάλογος κορυφαίων διεθνών σκόρερ ποδοσφαίρου ανδρών ανά χώρα

Παραπομπές
----------

1. 1 2  «Ромащенко Максим Юрьевич». Ανακτήθηκε στις 6 Ιανουαρίου 2022.
2. ↑  «Ramashchanka, Maksim». Ανακτήθηκε στις 6 Ιανουαρίου 2022.
3. ↑  «Maksim Romashchenko – Goals in International Matches». Ανακτήθηκε στις 6 Ιανουαρίου 2022.
Ο **Μαξίμ Αλεξέγιεβιτς Πουρκάγιεφ** (ρωσικά: Максим Алексеевич Пуркаев‎, Αυγούστου 14 (26), το 1894, στο χωριό Nalitovo, ρωσική Αυτοκρατορία – 1 Ιανουαρίου, 1953, Μόσχας) ήταν Σοβιετικός στρατιωτικός ηγέτης, φθάνοντας μέχρι το αξίωμα του στρατηγού.

Βιογραφία
---------

Ο Πουρκάγιεφ προσχώρησε στον Αυτοκρατορικό ρωσικό Στρατό το 1915 και ανέβηκε μέχρι το αξίωμα του πράπορστσικ πριν γίνει μέλος του Κόκκινου Στρατού το 1918. Έγινε μέλος του Κομμουνιστικού Κόμματος το 1919. Κατά τη διάρκεια του ρωσικού Εμφυλίου Πολέμου υπηρέτησε και ως διοικητής τάγματος. Από το 1923, υπηρέτησε ως διοικητής συντάγματος (24ο Στράτευμα Τουφεκιών, αξιωματικός και διοικητής της μεραρχίας, μέχρι το 1936, όταν ξεκίνησε να σπουδάζει στη Στρατιωτική Ακαδημία Φρούνζε).

Από το 1938 ο Πουρκάγιεφ υπηρέτησε ως επιτελάρχης της Στρατιωτικής Επαρχίας της Λευκορωσίας, ως ο Σοβιετικός στρατιωτικός ακόλουθος στο Βερολίνο κατά την έναρξη του Β΄ Παγκοσμίου Πολέμου το 1939, ενώ συμμετείχε και στο σχεδιασμό της Σοβιετικής εισβολής στην Πολωνία. Από τον Ιούλιο του 1940, ο Πουρκάγιεφ υπηρέτησε ως Αρχηγός του Επιτελείου της Ειδικής Στρατιωτικής Επαρχίας του Κιέβου , ενώ από την αρχή του σοβιετογερμανικού πολέμου υπηρέτησε ως Επιτελάρχης στο Νοτιοδυτικό μέτωπο (Ιούνιος–Ιούλιος 1941), και αργότερα στην 60η Στρατιά και τον 3ο Στρατό Σοκ. Το 1942-43 υπηρέτησε ως διοικητής του μετώπου Καλίνιν, ενώ από τον Απρίλιο του 1943, το Άπω Ανατολικό Μέτωπο (από το 1945 ήταν γνωστό ως 2ο Άπω Ανατολικό Μέτωπο). Από το Σεπτέμβριο του 1945 έως τον Ιανουάριο του 1947 ο Πουρκάγιεφ υπηρέτησε ως διοικητής της Στρατιωτικής Επαρχίας της Άπω Ανατολής, όπου ήταν υποψήφιος στο Υψηλότερο Σοβιέτ της ΕΣΣΔ (1946-1950).

Από τον Ιούνιο του 1947 ο Πουρκάγιεφ ήταν Επιτελάρχης και 1ος Αναπληρωτής Διοικητής των Δυνάμεων της Άπω Ανατολής. Από τον Ιούλιο του 1952 μέχρι το θάνατό του ο Πουρκάγιεφ υπηρέτησε ως Επικεφαλής της Διεύθυνσης Τριτοβάθμιας Εκπαίδευσης του Υπουργείου Άμυνας της ΕΣΣΔ.

Τιμητικές διακρίσεις και βραβεία
--------------------------------

Ο Πουρκάγιεφ τιμήθηκε δύο φορές με το Τάγμα του Λένιν (14 Νοεμβρίου του 1943, "Για την υποδειγματική τήρηση της κινητοποίησης, σύστασης, απόκτησης και εκπαίδευσης μονάδων και σχηματισμών από την ηγεσία του Κόκκινου Στρατού"), τέσσερα Τάγμα του Κόκκινου Λάβαρου, Τάγμα του Σουβόροφ (1η τάξη), Τάγμα του Κουτούζοφ (1η τάξη), και πολλά μετάλλια.

Πηγές
-----

* Zalessky, K.A. Stalin's Empire: Biographical encyclopaedic dictionary, Moscow, Veche, 2000, (ρωσικά: Залесский К.А. Империя Сталина. Биографический энциклопедический словарь. Москва, Вече, 2000‎)

Παραπομπές
----------

1. 1 2  «Большая советская энциклопедия» (Ρωσικά) Η Μεγάλη Ρωσική Εγκυκλοπαίδεια. Μόσχα. 1969. Ανακτήθηκε στις 28  Σεπτεμβρίου 2015.

|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
| Καθιερωμένοι όροι | 
* WorldCat
* VIAF: 27153288270632650924
* LCCN: nb2018014563

 |

 |
Ο **Μίλαν Γιούρισιτς** (γεννημένος στις 21 Αυγούστου 1978 στην πόλη Κλάντοβο της Σερβίας) είναι Σέρβος πετοσφαιριστής που αγωνίστηκε στον Ολυμπιακό Πειραιώς στη θέση του κεντρικού απο το 2012 εως το 2015.

Καριέρα
-------

Ο Μίλαν Γιούρισιτς ξεκίνησε την καριέρα του σε ηλικία 17 ετών στη σερβική Φούτογκ Νόβι Σαντ, στην οποία παρέμεινε μέχρι το 1998. Το καλοκαίρι του 1998 μεταπήδησε στη Μπόρατς Πάντσοβο, με τα χρώματα της οποίας αγωνιζόταν μέχρι το 2001.

Το 2001, άλλαξε ομάδα, αλλά όχι και χώρα. Συγκεκριμένα, μεταπήδησε στη Βοϊβοντίνα στην οποία παρέμεινε μέχρι το 2005, με την οποία κατέκτησε αρκετούς τίτλους.

Το 2005 ταξίδεψε στην Πορτογαλία προκειμένου να αγωνιστεί στην Εσμορίζ. Στην ομάδα της Πορτογαλίας έμεινε μόνο για ένα χρόνο.

Το 2006 ήρθε για πρώτη φορά στην Ελλάδα και αγωνίστηκε αρχικά για ένα χρόνο στον Εθνικό Αλεξανδρούπολης (αγωνιστική περίοδος 2006-07) και για ένα χρόνο στην Ε.Α. Πατρών (αγωνιστική περίοδος 2007-08)

Το 2008 άφησε την Ελλάδα και ταξίδεψε στο Μαυροβούνιο προκειμένου να αγωνιστεί στη Μπούντβα. Στην ομάδα του Μαυροβουνίου έμεινε μέχρι το 2011 κατέκτησε αρκετούς τίτλους, ενώ αγωνίστηκε και στο Champions League.

Την αγωνιστική περίοδο 2011-12 αγωνίστηκε για δεύτερη φορά με τα χρώματα της ΕΑΠατρών και το καλοκαίρι του 2012 μεταπήδησε στον Ολυμπιακό. Η επιλογή του κρίθηκε άκρως επιτυχημένη, μιας και το τέλος της αγωνιστικής περιόδου 2012-13 βρήκε τον Ολυμπιακό τρεμπλούχο στις εγχώριες διοργανώσεις. Το 2014 κατέκτησε με τον Ολυμπιακό το Κύπελλο Ελλάδας.

Τίτλοι
------

### Ολυμπιακός

* 1 Πρωτάθλημα Ελλάδας (2013)
* 2 Κύπελλο Ελλάδας (2013, 2014)
* 1 Λιγκ Καπ Ελλάδας (2013)

### Βοϊβοντίνα

* 3 Πρωταθλήματα Σερβίας (2003, 2004, 2005)
* 1 Κύπελλο Σερβίας (2004)

### Μπούντβα

* 3 Πρωταθλήματα Μαυροβουνίου (2009, 2010, 2011)
* 2 Κύπελλα Μαυροβουνίου (2010, 2011)
Η **Μαρία Φελίσιτα της Σαβοΐας** (*Maria Felicita di Savoia*, 19 Μαρτίου 1730 - 13 Μαΐου 1801) ήταν κόρη του Κάρολου Εμμανουήλ Γ΄ της Σαρδηνίας.

Βιογραφία
---------

Η *Μαρία Φελίσιτα Βικτωρία* γεννήθηκε στις 1730 στο Βασιλικό Παλάτι του Τορίνο, και ήταν το τέταρτο παιδί και η τρίτη κόρη του Κάρολου Εμμανουήλ Γ΄ της Σαρδηνίας και της δεύτερης συζύγου του Πολυξένης της Έσσης-Ρότενμπουργκ.

Σε ηλικία τεσσάρων έχασε την μητέρα της και το 1737 ο πατέρας της παντρεύτηκε την Ελισάβετ Θηρεσία της Λωρραίνης. Η Ελισάβετ Θηρεσία αγάπησε τα παιδιά και τα μεγάλωσε σαν δικά της. 

Η Μαρία Φελίσιτα δεν παντρεύτηκε ποτέ. Περιγράφεται ως μια πολύ θρησκευόμενη γυναίκα. Ίδρυσε, με τον Τζιοβάννι Μπαττίστα Καναβέρι, ένα σπίτι στο Τορίνο για χήρες και άπορες ευγενείς γυναίκες το "Οικοτροφείο Πριγκίπισσα Μαρία Φελίσιτα της Σαβοΐας". Αυτό κατέστη δυνατό χάρη σε μια πράξη που είχε εφαρμόσει ο αδερφός της, για τις ανύπαντρες και χήρες γυναίκες στο Βασίλειο της Σαρδηνίας.

Πέθανε στις 13 Μαΐου 1801 στη Ρώμη σε ηλικία 71 ετών. Είναι θαμμένη στη Βασιλική της Σουπέργκα στο Τορίνο.

Τίτλοι
------

* 19 Μαρτίου 1730 – 13 Μαΐου 1801: *Η Βασιλική Υψηλότητα* Πριγκίπισσα Μαρία Φελίσιτα της Σαβοΐας

Παραπομπές
----------

1. ↑  *Genealogie ascendante jusqu'au quatrieme degre inclusivement de tous les Rois et Princes de maisons souveraines de l'Europe actuellement vivans* [*Genealogy up to the fourth degree inclusive of all the Kings and Princes of sovereign houses of Europe currently living*] (στα Γαλλικά). Bourdeaux: Frederic Guillaume Birnstiel. 1768. σελ. 25.
2. ↑  «Cenni storici». Convitto Principessa Maria Felicita di Savoia. Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 25 Απριλίου 2012. Ανακτήθηκε στις 5 Νοεμβρίου 2011.

|  |  |
| --- | --- |
| Commons logoCommons logo | Τα Wikimedia Commons έχουν πολυμέσα σχετικά με το θέμα   **Μαρία Φελίσιτα της Σαβοΐας** |
Συντεταγμένες: 52°30′33″N 13°23′19″E﻿ / ﻿52.50917°N 13.38861°E﻿ / 52.50917; 13.38861

Πλατεία της εκκλησίας της Βηθλεέμ, Μίττε, 2012
Η  **Πλατεία της εκκλησίας της Βηθλεέμ** (γερμ. *Bethlehemkirchplatz*) είναι πλατεία στην περιοχή Μίττε του Βερολίνου, που φέρει τον τίτλο του εθνικού μνημείου. Ονομάστηκε έτσι από την εκκλησία που υπήρχε εκεί μέχρι το 1943, οπότε και καταστράφηκε στο βομβαρδισμό του Βερολίνου. Η ιστορία της πλατείας είναι αρχαιότερη, ενώ το όνομα της ορίστηκε στις 1 Ιανουαρίου 1999. Η πλατεία έχει σχήμα τριγωνικό και εσωκλείεται από τις οδούς *Κράουζενστρασσε* στον βορά, στην οποία βρίσκεται η Βουλγαρική πρεσβεία, την *Μάουερστρασσε* από δυτικά, και το κτίριο Φίλιπ-Τζόνσον στα ανατολικά. Το πλακόστρωμα της πλατείας περιέχει μωσαϊκό που διαιωνίζει τα θεμέλια της πρώην εκκλησίας. Στο κέντρο της πλατείας βρίσκεται το γλυπτό Houseball των σύγχρονων γλυπτών Κλες Όλντενμπουργκ και Κούσγιε φαν Μπρούγγεν.

Η εκκλησία της Βηθλεέμ
----------------------

Άποψη της οδού Μάουερστρασσε περί τα 1776, στο βάθος η εκκλησία. Χαλκογραφία του J.G.Rosenberg)
Η εκκλησία το 1910
Το όνομα της πλατείας μνημονεύει την παλιά εκκλησία της Βηθλεέμ, την επίσης λεγόμενη Βοημική. Είχε κτιστεί για τον εκκλησιασμό των διαρρυθμισμένων χριστιανών που είχαν καταφύγει πρόσφυγες από την Βοημία, και από το 1735 κατοικούσαν στο μέρος αυτό. Οι άνθρωποι αυτοί ήταν ως επί το πλείστον υφαντουργοί. Η εκκλησία κτίστηκε το 1737 υπό την διεύθυνση του Φρίντριχ Βίλχελμ Ντίτεριχς. Το όνομα της εκκλησίας μνημονεύει το ομώνυμο εκκλησάκι στην Πράγα.

Παραπομπές
----------

1. ↑  «Bethlehemkirchplatz». Ανακτήθηκε στις 20 Απριλίου 2019.

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
--------------------

|  |  |
| --- | --- |
| Commons logoCommons logo | Τα Wikimedia Commons έχουν πολυμέσα σχετικά με το θέμα   **Πλατεία της εκκλησίας της Βηθλεέμ** |

* Παρουσίαση της πλατείας Bethlehemkirchplatz στο Straßennamenlexikon des Luisenstädtischen Bildungsvereins[*νεκρός σύνδεσμος*]
* Καταχώρηση της πλατείας στον κατάλογο εθνικών μνημείων του Βερολίνου Αρχειοθετήθηκε 2007-09-29 στο Wayback Machine.
Συντεταγμένες: 39°38′40″S 72°19′50″W﻿ / ﻿39.64444°S 72.33056°W﻿ / -39.64444; -72.33056

Το **Πανγκιπούγι** (ισπανικά: *Panguipulli*) είναι πόλη και κοινότητα στην επαρχία Βαλδίβια, νότια Χιλή, διαχειρίζεται από το δήμο Πανγκιπούγι. Η πόλη είναι γνωστή για τη φυσική ομορφιά της και ονομάζεται "Πόλη των Ρόδων" (Ισπανικά: La Ciudad de las rosas). Το Πανγκιπούγι βρίσκεται στη δυτική άκρη της Λίμνης Πανγκιπούγι, και είναι σε έναν Λιθώνα στην κεντρική κοιλάδα της Χιλής. Το μεγαλύτερο μέρος της κοινότητας βρίσκεται στα βουνά των Άνδεων και τις κοιλάδες.

Οι πρώτοι καταγραμμένοι κάτοικοι του Πανγκιπούγι ήταν ιθαγενείς Μαπούτσες.

Δεν ήταν μέχρι το 1946 ότι η πόλη ιδρύθηκε επίσημα.

Ο δήμος χρησιμοποιεί τις κοντινές επτά λίμνες κυρίως στις τουριστικές προσφορές του. Μερικά κοντινά τουριστικά αξιοθέατα περιλαμβάνουν: οι ιαματικές πηγές, το ηφαίστειο Μότσο-Τσοσουένκο, και το Βιολογικό Καταφύγιο Ουίλο-Ουίλο.

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
--------------------

* Πολυμέσα σχετικά με το θέμα  Panguipulli στο Wikimedia Commons
* (Ισπανικά) Δήμος του Πανγκιπούγι
* (Ισπανικά) Τουριστική ιστοσελίδα του Πανγκιπούγι
* Δορυφορική εικόνα του Πανγκιπούγι
* Indicadores comunales de Panguipulli en la Biblioteca del Congreso Nacional de Chile Κοινοτικοί δείκτες του Πανγκιπούγι στη βιβλιοθήκη του Κογκρέσου της Χιλής (Ισπανικά)

  


|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
| Καθιερωμένοι όροι | 
* VIAF: 171562850

 |

 |

  



1. ↑  Ανακτήθηκε στις 14  Νοεμβρίου 2018.
Ο **Μίλαν Πετρόνιεβιτς** (*σερβικά : Милан Петронијевић*) (1830-1914) ήταν Σέρβος πολιτικός, υπουργός και διπλωμάτης. 

Ήταν γιος του Αβραάμ Πετρόνιεβιτς και ήταν παντρεμένος με την Κλεοπάτρα Καρατζόρτζεβιτς αδελφή του πρίγκιπα Αλεξάνδρου. Ήταν πρέσβης στην Κωνσταντινούπολη την περίοδο 1854-1861, έπειτα στο Βουκουρέστι το 1873-1880, στο Βερολίνο το 1880-1888, στη Βιέννη το 1889-1890 και τελος στην Αγία Πετρούπολη το 1890-1897.

Χρημάτισε υπουργός εξωτερικών της Σερβίας από τις 21 Νοεμβρίου 1867 έως τις 21 Ιουνίου 1868.

Πηγές
-----

* Υπουργείο εξωτερικών της Σερβίας, Βιογραφικά Αρχειοθετήθηκε 2014-04-20 στο Wayback Machine. όλων των υπουργών εξωτερικών της Σερβίας.
Η **Παναγία Μπενουά** είναι πίνακας του Λεονάρντο ντα Βίντσι, ελαιογραφία σε καμβά, που χρονολογείται στην περίοδο μεταξύ 1478 και 1482. Εκτίθεται στο Ερμιτάζ της Αγίας Πετρούπολης.

Περιγραφή του έργου
-------------------

Το έργο απεικονίζει την Παναγία με τον μικρό Χριστό μέσα σε ένα σκοτεινό δωμάτιο, ενώ στο φόντο υπάρχει ένα δίλοβο παράθυρο απ’ όπου φαίνεται ο ουρανός. Η Μαρία χαμογελαστή, είναι καθισμένη και κρατάει στα γόνατα της το θείο βρέφος προσφέροντας του ένα λουλουδάκι. Άξια αναφοράς είναι η καρφίτσα που φοράει η Παναγία, όπου αντικατοπτρίζεται το λουλούδι και που την βλέπουμε να την φοράει και στην «Παναγία με το Γαρύφαλλο», αλλά και στην «Παναγία των Βράχων», τόσο του Παρισιού, όσο και του Λονδίνου. Υπάρχει μια στενή στοργική σχέση ανάμεσα στις δύο μορφές. Η στάση του σώματος της Παναγίας είναι στροφική, ένα από τα χαρακτηριστικά του Ντα Βίντσι. Ένα άλλο χαρακτηριστικό του, που μπορούμε να παρατηρήσουμε στον πίνακα, είναι οι πολλαπλές πτυχές στο ρούχο της Παναγίας. Πρέπει να σημειωθεί ότι ο καλλιτέχνης έκανε πολλά σκίτσα-μελέτες που αφορούσαν τις πτυχές των ρούχων. Μάλιστα ο Τζόρτζο Βαζάρι αναφέρει ότι ο Ντα Βίντσι ξεκινούσε να σχεδιάζει τις πτυχές πάνω σε πολύ λεπτό καμβά με την άκρη του πινέλου του, πράγμα που αναδείκνυε την μοναδικότητα του. Οι «Παναγίες» του Ντα Βίντσι συμβαδίζουν ηλικιακά μαζί του. Η συγκεκριμένη είναι πολύ νεαρή, επομένως μπορούμε να συμπεράνουμε ότι την ζωγράφισε όταν και ο ίδιος ήταν σε νεαρή ηλικία.

Η φιγούρα του μωρού είναι ρεαλιστική.

Το σχήμα του λουλουδιού με τα τέσσερα πέταλα που μοιάζουν με σταυρό, παραπέμπει σε μια αλληγορία της μελλοντικής σταύρωσης του Χριστού και μια αποκάλυψη για το μέλλον. Υπάρχει και η άποψη ότι ο Ντα Βίντσι χρησιμοποίησε αυτό το λουλουδάκι γιατί θυμίζει τα λουλουδάκια που υπήρχαν ζωγραφισμένα στο οικόσημο των Μεδίκων.

Το έργο είναι ημιτελές και μπορούμε να το συμπεράνουμε από το γεγονός ότι η Παναγία δεν έχει δόντια.

Παραπομπές
----------

1. ↑  Madonna Benois | work by Leonardo da Vinci | Britannica.com

Πηγές
-----

* Benois Madonna - Leonardo DaVinci
* *"Storia dell' Arte italiana"*, Giulio Carlo Argan, έκδοση *RCS Libri*, Μιλάνο Ιούλιος 2008, ISBN 978-88-383-1914-3

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
--------------------

* Leonardo da Vinci : anatomical drawings from the Royal Library, Windsor Castle
Η **Μαρία Τεμριούκοβνα** (c. 1544 – 1 Σεπτέμβρη του 1569) ήταν μία Κιρκασιανή Τσαρίνα του Βασιλείου της Ρωσίας και τη δεύτερη σύζυγος του Ιβάν του Τρομερού.

Ζωή
---

Η κόρη του Τεμριούκ (Τιμούρ ή Τεϋμούρ) της Καμπάρντια, η Μαρία (αρχικά ονομαζόταν **Κούτσενεϊ μπιντ Τευμούρ** πριν από τη βάπτιση της) παρουσιάστηκε στον Ιβάν στη Μόσχα μετά το θάνατο της πρώτης συζύγου του, Αναστασία Ρομάνοβνα. Η ρωσική λαογραφία λέει για το πώς η πρώτη γυναίκα του Ιβάν, πριν πεθάνει, τον προειδοποίησε να μην πάρει ειδωλολάτρισσα ως γυναίκα. Ο Ιβάν ήταν τόσο χτυπημένος από την ομορφιά της Μαρίας, που αποφάσισε να την παντρευτεί αμέσως. Στις 21 Αυγούστου 1561, παντρεύτηκαν, τέσσερις ημέρες πριν από τα 31α γενέθλια του Ιβάν. Ο γάμος πραγματοποιήθηκε αφού ναυάγησαν οι διαπραγματεύσεις γάμου μεταξύ του Ιβάν και της Αικατερίνης Γιαγκελλόνων.

Ο Ιβάν σύντομα ήρθε να μετανιώσει για την απόφαση να την παντρευτεί, λόγω του ότι η νέα του σύζυγος θεωρείτο αναλφάβητη και εκδικητική. Ποτέ δεν εντάχθηκε πλήρως στον τρόπο ζωής των Μοσχοβιτών και θεωρήθηκε φτωχή μητριά των δύο γιων του, Ιβάν και του Φιοντόρ. Γέννησε έναν γιο με το όνομα Βασιλή, που πήρε το όνομά του από τον πεθερό τηε στις 21 Μαρτίου 1563, αν και πέθανε στις 3 Μαΐου την ίδια χρονιά. Τη Μαρία την μισούσαν γενικά οι υπηκόοι της, που την θεωρούσαν χειραγωγική και σαν μάγισσα στη συμπεριφορά της. Μερικοί ιστορικοί γράφουν ότι ήταν εκείνη που υποκίνησε για πρώτη φορά τον σύζυγό της για να σχηματίσει το *οπριντσίκ*.

Πέθανε την 1η Σεπτεμβρίου 1569 σε ηλικία 25 ετών. Φημολογήθηκε ότι είχε δηλητηριαστεί από τον σύζυγό της. Ο Τσάρος δεν παραδέχτηκε ποτέ κάτι τέτοιο και είχε βασανίσει πολλούε ανθρώπους με την υποψία δολοφονίας της Τσαρίνας.

Παραπομπές
----------

1. ↑  p11489.htm#i114882. Ανακτήθηκε στις 7  Αυγούστου 2020.
2. ↑  Andrey Ekzemplyarsky: «Василий Иоаннович» (Ρωσικά) 1892.
3. ↑  Perrie, Maureen; Pavlov, Andrei (2014-07-10). *Ivan the Terrible*. doi:10.4324/9781315844374. .

Βιβλιογραφικές αναφορές
-----------------------

* Troyat, Henri *Ivan le Terrible*. Flammarion, Παρίσι, 1982
* de Madariaga, Isabel *Ivan the Τρομερός*. Giulio Einaudi editorore, 2005
Ο **Μάικ Ουΐλκινσον**, γεννημένος στις 1 Οκτωβρίου 1981 στο Μπλου Μάουντς του Ουισκόνσιν, είναι Αμερικανός πρώην καλαθοσφαιριστής, ο οποίος αγωνιζόταν στη θέση του πάουερ φόργουορντ.

Καριέρα
-------

Ο Ουΐλκινσον φοίτησε στο λύκειο Ουισκόνσιν Χάιτς και κατά το τελευταίο του έτος αναδείχθηκε αθλητής της χρονιάς για την πολιτεία του Ουισκόνσιν. Στη συνέχεια, σπούδασε στο πανεπιστήμιο του Ουισκόνσιν από το 2001 μέχρι το 2005, έχοντας μέσο όρο 14,3 πόντους.

Μετά το τέλος της κολεγιακής του καριέρας, υπέγραψε στον Άρη Θεσσαλονίκης, με τον οποίο κατέκτησε την τρίτη θέση του ελληνικού πρωταθλήματος για δύο συνεχόμενες σεζόν, και οδηγώντας την ομάδα στη διοργάνωση της Ευρωλίγκα μετά από δεκαπέντε χρόνια. Επίσης, συμμετείχε στον τελικό του ULEB Cup του 2006, όπου ο Άρης ηττήθηκε από τη ρωσική Ντιναμό Μόσχας με 73-60.

Το καλοκαίρι του 2007, μεταγράφηκε στη Ρωσία και τη Χίμκι, με την οποία είχε μέσους όρους 7,9 πόντων και 4,0 ριμπάουντ σε τριάντα αγώνες πρωταθλήματος. Την επόμενη χρονιά, οι επιδόσεις του μειώθηκαν με αποτέλεσμα το 2009-10 να υπογράψει στην τουρκική Γαλατάσαραϊ, με την οποία είχε 13,8 πόντους και 6,7 ριμπάουντ.

Ακολούθησε η συνεργασία του με τη Λοκομοτίβ Κουμπάν, ενώ από το 2011 ως το 2013 φόρεσε τη φανέλα της Ούνικς Καζάν, με την οποία είχε 8,4 πόντους σε δώδεκα παιχνίδια της Ευρωλίγκα το 2012 και 7,0 πόντους σε οκτώ παιχνίδια για το Eurocup το 2013.

Το 2014, υπέγραψε στη Λέφσκι Σόφιας στη Βουλγαρία για το δεύτερο μισό της σεζόν 2013-14. Έκτοτε, δεν έχει αγωνιστεί σε κάποιο πρωτάθλημα, ενώ έχει παίξει στην εθνική ομάδας Βόρεια Μακεδονίας, έχοντας λάβει την υπηκοότητα για να αγωνιστεί ως κοινοτικός.

Παραπομπές
----------

1. ↑  WHERE IS MIKE WILKINSON NOW?
2. ↑  Α1: Συνεχίζει ο Ουΐλκινσον στον Άρη
3. ↑  Είπε «αντίο» με ψηλά το κεφάλι[*νεκρός σύνδεσμος*]
4. ↑  Εχασε, αλλά δεν ηττήθηκε ο Αρης - Contra.gr
5. ↑  Khimki adds size with Wilkinson
6. ↑  Wilkinson to Galatasaray
7. ↑  Unics Kazan tabs Mike Wilkinson - Sportando
8. ↑  Levski Sofia, firmato Mike Wilkinson
9. ↑  «Former Badger star chases hoop dream across the world». Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 21 Σεπτεμβρίου 2013. Ανακτήθηκε στις 13 Οκτωβρίου 2015.

Πηγές
-----

* WILKINSON, MIKE - Welcome to Eurocup
* Mike Wilkinson Stats, Bio - ESPN
**Παναγία βρεφοκρατούσα** είναι βυζαντινή εικόνα του 14ου αι. εκτεθημένη στο Βυζαντινό και Χριστιανικό Μουσείο.

Περιγραφή
---------

Η Παναγία Βρεφοκρατούσα είναι βυζαντινή εικόνα διαστάσεων 82Χ58 εκ. και εκτίθεται στο Βυζαντινό και Χριστιανικό Μουσείο. Ο καλλιτέχνης επιχειρεί να αποδώσει τα πρόσωπα πιο ζωντανά παρά για την ομορφιά τους.Χαρακτηριστική είναι η αντίθεση των ρόδινων χρωμάτων και των πράσινων σκιών.

Παραπομπές
----------

1. ↑  Μανόλης Χατζηδάκης, Βυζαντινό Μουσείο Αθηνών-Εικόνες, Αθήνα, Εκδόσεις *Απόλλων*,χ.χ. σελ.22

Πηγές
-----

* Μανόλης Χατζηδάκης, Βυζαντινό Μουσείο Αθηνών-Εικόνες, Αθήνα, Εκδόσεις *Απόλλων*,χ.χ
Τα **μεγαλιθικά μνημεία της Θράκης** του πολυλιθικού τύπου ντολμέν με τη βρετονική έννοια της λέξης ως "πέτρινα τραπέζια" και του μονολιθικού τύπου μενίρ "μόνιμες πέτρες" είναι γνωστά από το 19ο Αιώνα, αλλά ως τώρα λίγα έχουν μελετηθεί. Παρόμοιες δομές βρίσκονται πάλι μόνο στην Αμπχαζία (Γεωργία).

Γεωγραφική διασπορά
-------------------

Μόνο 25% των μνημείων είναι ακόμα καλοδιατηρημένα. Τα μνημεία βρίσκονται στα ελληνικά, βουλγαρικά και τουρκικά τμήματα της Θράκης.

Πολιτιστική και χρονολογική κατάταξη
------------------------------------

Η κεραμική που βρέθηκε στα μνημεία αυτά είναι κεραμική του πολιτισμού Ćatalka και Pšeničevo. Τα πλείστα μνημεία είναι τάφοι. Κατατάσσωνται στην Ύστερη Εποχή του Χαλκού, ακόμα και στην αρχή της Εποχής του Σιδήρου (2400-1300 π.Χ.). Μερικά μνήματα χρησιμοποιούνταν μέχρι τον 6ο π.Χ. Αιώνα.

Βουλγαρία
---------

Περίπου 200 μεγαλιθικές δομές (ντολμέν, μενίρ και δυο κρόμλεχ· βρετ. "πέτρινοι κύκλοι") βρίσκονται στη Βουλγαρία. Είναι κτισμένες από γνεύσιο και γρανίτη.

Τουρκία
-------

Ακριβώς 56 ντολμέν είναι καταγραμμένα. Από το 1990 έχουν χαρτογραφηθεί και τεκμηριώθηκαν.

γα ντολμέν και τα αμέτρητα μενίρ στο ελληνικό τμήμα των βουνών της Ροδόπης είναι εντελώς ανεξερεύνητα.

Βιβλιογραφία
------------

* Murat Akman: Megalithbauten im türkischen Thrakien In: K. W. Beinhauer (Hrsg.) Studien zur Megalithik - Forschungsstand und ethnoarchäologische Perspektiven 1999 S. 239 - 250
* Георги Нехризов:  *"Тракийски култов мегалитен паметник (кромлех) при с. Долни Главанак."* - Известия на Историческия музей в Хасково, кн. 2, 2003, стр. 23-139. (Georgi Nechiezov: Thrakisches Kult-Megalith-Denkmal (Cromlech) bei dem Dorf Dolni Glavanak." - Bekanntmachungen des Historischen Museums Chaskowo, Band 2, 2003, S. 23-139)
* Dirk Paul Mielke: Gräber aus Granit und Gneis In: Archäologie in Deutschland, Heft 1/2007 S. 58 - 59
* A. Fol (Hrsg.): Megalithi Thraciae II [1982]

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
--------------------

* Εξηγήσεις (τουρκ.) και Εικόνες
***Μαουτχάουζεν*** (*The Balad of Mauthausen*) ονομάστηκε ο κύκλος τραγουδιών του Μίκη Θεοδωράκη, τα οποία αποτελούν μελοποίηση -κατά κύριο λόγο- του αφηγηματικού έργου *Μαουτχάουζεν* του Ιάκωβου Καμπανέλλη, στο οποίο περιγράφεται ο έρωτας δύο κρατουμένων στο ομώνυμο στρατόπεδο συγκέντρωσης.

Κατά τη διάρκεια του Β' Παγκοσμίου Πολέμου ο ποιητής Ιάκωβος Καμπανέλλης φυλακίστηκε στο στρατόπεδο συγκέντρωσης του Μαουτχάουζεν. Το 1965 έγραψε τέσσερα ποιήματα που αφορούσαν εκείνη την περίοδο και ζήτησε από τον καλό του φίλο και συνθέτη Μίκη Θεοδωράκη να τα μελοποιήσει. Ο Θεοδωράκης, ο οποίος είχε φυλακιστεί και ο ίδιος κατά τη διάρκεια της Γερμανικής κατοχής σε γερμανικές και ιταλικές φυλακές, δημιούργησε όμορφες και αξέχαστες μελωδίες που αναδεικνύουν τα συγκινητικά ποιήματα του Καμπανέλλη. Εκείνα τα ποιήματα έγιναν έκτοτε παγκοσμίως γνωστά ως η τριλογία του Μαουτχάουζεν. Η συμβολή της τραγουδίστριας Μαρίας Φαραντούρη ήταν καθοριστική.

Στην αρχική ελληνική έκδοση του έργου, που ηχογραφήθηκε το 1966, περιλαμβάνονται τέσσερα μελοποιημένα ποιήματα του Καμπανέλλη (*«Άσμα ασμάτων»*, *«Ο Αντώνης», «Ο δραπέτης»* και *«Όταν τελειώσει ο πόλεμος»*) καθώς και άλλων ποιητών (*«Κουράστηκα να σε κρατώ»* του Δημήτρη Χριστοδούλου, *«Ο ίσκιος έπεσε βαρύς»* του Γεράσιμου Σταύρου, *«Πήρα τους δρόμους του ουρανού»* του Τάσου Λειβαδίτη, και *«Στου κόσμου την ανηφοριά»*, *«Το εκκρεμές»* και *«Τ' όνειρο καπνός»* του Νίκου Γκάτσου). Τραγουδάει η Μαρία Φαραντούρη.

Στην γερμανική έκδοση (Pläne) του έργου (*"Mauthausen Trilogy"*), που ηχογραφήθηκε μεταξύ των ετών 1995 και 1999, περιλαμβάνονται τα τέσσερα μελοποιημένα ποιήματα του Καμπανέλλη σε τρεις γλώσσες: την Ελληνική, την Εβραϊκή και την Αγγλική. Το ύφος των τραγουδιών ποικίλει ανάμεσα στις γλωσσικές αποδόσεις μεταξύ της τζαζ και της κλασικής μουσικής. Τραγουδάνε η Μαρία Φαραντούρη, η Ελινόαρ Μοάβ Βενιάδη και η Νάντια Βάινμπεργκ. Στο τέλος αυτής της έκδοσης περιλαμβάνονται τα λόγια ενός επιζήσαντα από το Ολοκαύτωμα, του Σιμόν Βίσενταλ, ο οποίος ήταν κρατούμενος στο Μαουτχάουζεν.

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
--------------------

* Ιστοσελίδα αφιερωμένη στο Μίκη Θεοδωράκη που περιλαμβάνει σύντομη ανάλυση του συγκεκριμένου έργου.

  


|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
| Καθιερωμένοι όροι | 
* WorldCat
* VIAF: 186077201
* LCCN: n2011053941
* GND: 300688865
* BNF: cb14036909c (data)

 |

 |
Η **συνάρτηση επιμερισμού** χρησιμοποιείται στην κβαντομηχανική για την κανονικοποίηση της συνάρτησης πιθανότητας. Το άθροισμα των επιμέρους πιθανοτήτων πρέπει να είναι 1. Κανονικοποίηση λέγεται η «ρύθμιση» της συνάρτησης πιθανότητας (π.χ. διαίρεση με κατάλληλη ποσότητα) ώστε να εξασφαλίζεται ότι η συνολική πιθανότητα είναι ίση με τη μονάδα.

Στη στατιστική μηχανική η συνολική ενέργεια ενός συστήματος είναι ο μέσος όρος των ενεργειών των διαφορετικών καταστάσεων στις οποίες μπορεί να βρίσκεται το σύστημα. Εκφράζεται ως το άθροισμα των επιμέρους ενεργειών σταθμισμένων με την πιθανότητα εμφάνισης κάθε κατάστασης,

{\displaystyle \ E=\sum \_{j}E\_{j}P\_{j}}.
Η κανονικοποιημένη συνάρτηση πιθανότητας είναι,

{\displaystyle P\_{j}={\frac {1}{\mathcal {Z}}}e^{-\beta E\_{j}}.}.
Όπου {\mathcal {Z}} είναι η συνάρτηση επιμερισμού.

Στην περίπτωση κβαντισμένου συστήματος (δηλαδή συστήματος που λαμβάνει διακριτές τιμές ενέργειας)

Η γενικευμένη συνάρτηση επιμερισμού {\mathcal {Z}} ιδανικού κβάντου γράφεται:

{\displaystyle {\mathcal {Z}}=\sum \_{N=0}^{\infty }\,\sum \_{\{n\_{i}\}}\,\prod \_{i}e^{-\beta n\_{i}(\epsilon \_{i}-\mu )}}

Η μεγαλοκανονική συνάρτηση επιμερισμού στην ελληνική βιβλιογραφία αναφέρεται και ως μεγαλοκανονική ολότητα, μεγαλοκανονική κατανομή καθώς και συνάρτηση μεγαλεπιμερισμού.
Η **μεγαλακρία** ή **ακρομεγαλία** είναι πάθηση των ενηλίκων που προκαλείται από τη, σε υπερβολικό βαθμό, έκκριση της αυξητικής ορμόνης. Η ορμόνη προέρχεται από τα σωματοτρόπα αδενώματα του εγκεφάλου, που είναι καλοήθεις όγκοι οι οποίοι αναπτύσσονται στην πρόσθια υπόφυση.

Ορολογία
--------

Η ετυμολογία του όρου προέρχεται από τις λέξεις: "μεγάλος" + "άκρος", και σημαίνει μεγέθυνση των άκρων (δηλαδή των χεριών, των ποδιών, αλλά και του προσώπου). Ο αγγλικός όρος *acromegaly* είναι ένα γλωσσικό δάνειο από την ελληνική γλώσσα.

Σχέση με γιγαντισμό
-------------------

Από την ετυμολογία του όρου διαπιστώνεται και η σχέση με τον γιγαντισμό: Όταν ένα σωματοτρόπο αδένωμα αναπτυχθεί σε ένα παιδί (που δεν έχει περάσει την εφηβική ηλικία), τότε η νόσος που προκαλείται λέγεται "γιγαντισμός" και προκαλεί πολύ πιο εντυπωσιακές εξωτερικές αλλαγές. Αντίθετα, όταν ένα τέτοιο αδένωμα αρχίζει να εκκρίνει την ορμόνη αφού έχει επιτευχθεί το τελικό ύψος (σε έναν ενήλικα), τότε οι διαφορές είναι εντοπισμένες και προκαλούν τη *μεγαλακρία*. Σε αυτήν την περίπτωση, τη διάγνωση βοηθά η μελέτη μιας παλαιότερης φωτογραφίας του ασθενούς (τα πιο χαρακτηριστικά σημεία που συνήθως εντοπίζονται είναι η μεγέθυνση της γλώσσας και των υπερόφρυων τόξων και η αύξηση της διαμέτρου των δακτύλων).

Τα συμπτώματα της πάθησης και η αντιμετώπισή της μοιάζουν με αυτά του γιγαντισμού. Ωστόσο, στην μεγαλακρία οι αλλαγές είναι λιγότερο εμφανείς και το ύψος του ατόμου δεν αυξάνει.

Πηγές
-----

* McPhee, "*Παθολογική φυσιολογία*", ιατρικές εκδόσεις Λίτσας, 2η έκδοση, 2000. ISBN 960-372-035-6

|  |  |
| --- | --- |
| Commons logoCommons logo | Τα Wikimedia Commons έχουν πολυμέσα σχετικά με το θέμα   **Μεγαλακρία** |
Απόσπασμα για το μύθο
  
ὡς δ' ὅτε Πανδαρέου κούρας ἀνέλοντο θύελλαι·
  
τῇσι τοκῆας μὲν φθεῖσαν θεοί, αἱ δ' ἐλίποντο
  
ὀρφαναὶ ἐν μεγάροισι, κόμισσε δὲ δῖ' Ἀφροδίτη
  
τυρῷ καὶ μέλιτι γλυκερῷ καὶ ἡδέϊ οἴνῳ·
  
Ἥρη δ' αὐτῇσιν περὶ πασέων δῶκε γυναικῶν
  
εἶδος καὶ πινυτήν, μῆκος δ' ἔπορ' Ἄρτεμις ἁγνή,
  
ἔργα δ' Ἀθηναίη δέδαε κλυτὰ ἐργάζεσθαι.
  
εὖτ' Ἀφροδίτη δῖα προσέστιχε μακρὸν Ὄλυμπον,
  
κούρῃσ' αἰτήσουσα τέλος θαλεροῖο γάμοιο,
  
ἐς Δία τερπικέραυνον, - ὁ γάρ τ' ἐῢ οἶδεν ἅπαντα,
  
μοῖράν τ' ἀμμορίην τε καταθνητῶν ἀνθρώπων, -
  
τόφρα δὲ τὰς κούρας Ἅρπυιαι ἀνηρέψαντο

  
καί ῥ' ἔδοσαν στυγερῇσιν Ἐρινύσιν ἀμφιπολεύειν·
Ομήρου Οδύσσεια, υ

Στην ελληνική μυθολογία ο **Πανδάρεως** ήταν γιος του Μέροπα και της Νύμφης Εχεμείας. Ο Πανδάρεως πήρε ως σύζυγό του την Αρμοθόη και μαζί απέκτησαν δύο ή τρεις κόρες: την Καμειρώ και την Κλυτίη, ή την Κλεοθήρα και τη Μερόπη, ή την Κλεοθήρα, τη Μερόπη και την Αηδόνα.

Ο μύθος
-------

Ο Πανδάρεως έκλεψε τον χρυσό σκύλο που φύλαγε το ιερό του Δία στην Κρήτη και τον έδωσε στον Τάνταλο να τον κρύψει στη Λυδία. Ο Δίας μεταμόρφωσε τον Πανδάρεω σε βράχο. Σύμφωνα με άλλη εκδοχή, ο θεός Ερμής ήταν αυτός που ανακάλυψε τον σκύλο που είχε κρύψει ο Τάνταλος και το ανακοίνωσε στον Δία. Φοβισμένος τότε ο Πανδάρεως βρήκε καταφύγιο μαζί με τη σύζυγο και τις κόρες του στην Αθήνα και μετά στη Σικελία. Αλλά ο Δίας τον βρήκε και τον σκότωσε, όπως και την Αρμοθόη, ενώ τις κόρες τους τις άρπαξαν οι Άρπυιες. 

Σε μία αναλυτικότερη παράδοση αναφορικά με τις θυγατέρες αυτές, μετά τον θάνατο των γονιών τους ανατράφηκαν από τις θεές Αφροδίτη, Ήρα, Αθηνά και Άρτεμη, οι οποίες τις προίκισαν με πολλά χαρίσματα: η Ήρα τους έδωσε σοφία και ομορφιά, η Άρτεμις χάρη, η Αθηνά επιδεξιότητα στα χέρια. Αλλά όταν πια μεγάλωσαν, η Αφροδίτη έκανε το μοιραίο λάθος (ή είχε το θράσος) και ανέβηκε στον θρόνο του Δία στον Όλυμπο και του ζήτησε τους κατάλληλους συζύγους για αυτές. Τότε οι Άρπυιες άρπαξαν τις κόρες του Πανδάρεω και τις παρέδωσαν ως δούλες στις Ερινύες, στον Άδη.

Πηγές
-----

* Ομήρου Οδύσσεια, ραψωδία υ.

Συνδέσεις
---------

* Αρχαία Μίλατος - Μύθοι, θρύλοι, αρχαιολογία - Sabine Beckmann[*νεκρός σύνδεσμος*]
Το έργο **Περί ποιητικής** του Αριστοτέλη είναι το παλαιότερο σωζόμενο έργο για την δραματική ποίηση. Είναι το πρώτο σωζόμενο φιλοσοφικό έργο που ασχολείται κατά κύριο λόγο με την λογοτεχνική θεωρία. Σε αυτό το κείμενο ο Αριστοτέλης περιγράφει την ποιητική τέχνη, όρος ο οποίος αναφέρεται στη ποίηση και προέρχεται από τη λέξη ποιητής. Ο Αριστοτέλης χωρίζει την τέχνη της ποίησης σε στιχομυθία (σε αυτό ανήκουν τα είδη της κωμωδίας, της τραγωδίας και του σατυρικού έργου), σε λυρική και της επική ποίηση. Όλα τα είδη μιμούνται την πραγματική ζωή, αλλά διαφέρουν σε τρία πράγματα:

1. Διαφορές στο ρυθμό της μουσικής, στην αρμονία, στο μέτρο και τη μελωδία.
2. Διαφορές στη καλοσύνη των χαρακτήρων.
3. Διαφορές στον τρόπο παρουσίασης της αφήγησης: αφήγηση μιας ιστορίας ή αναπαραγωγή της.

Το σωζόμενο βιβλίο της Ποιητικής ασχολείται πρωτίστως με το δράμα και η ανάλυση της τραγωδίας αποτελεί τον πυρήνα της συζήτησης που διεξάγει ο Αριστοτέλης στο έργο.

Αν και το κείμενο είναι παγκοσμίως αναγνωρισμένο στη δυτική κριτική παράδοση, «σχεδόν κάθε λεπτομέρεια αυτού του σημαντικού έργου έχει δημιουργήσει διιστάμενες απόψεις». Μεταξύ των ακαδημαϊκών συζητήσεων που προσπαθούν να ορίσουν και να εξηγήσουν το κείμενο, οι έννοιες της κάθαρσης και της αμαρτίας (αυτές είναι οι πιο γνωστές) αλλά και το ερώτημα γιατί ο Αριστοτέλης φαίνεται να αντιφάσκει μεταξύ των κεφαλαίων 13 και 14 είναι αυτές που έχουν προκαλέσει την περισσότερη ακαδημαϊκή συζήτηση.

Παραπομπές
----------

1. ↑  Janko (1987, ix).
2. ↑  Aristotle *Poetics* 1447a13 (1987, 1).
3. ↑  Battin, M. Pabst (1974). «Aristotle's Definition of Tragedy in the Poetics». *The Journal of Aesthetics and Art Criticism* **33** (2): 155–170. doi:10.2307/429084. ISSN 0021-8529. .
4. ↑  Carlson (1993, 16).
5. ↑  John Moles, 'Notes on Aristotle, Poetics 13 and 14,'
The Classical Quarterly 1979 Vol. 29, No. 1 1979, pp. 77-94
6. ↑  Sheila Murnaghan, 'Sucking the Juice without Biting the Rind: Aristotle and Tragic Mimēsis,' New Literary History Autumn 1995 ol. 26, No. 4, pp. 755-773.

  


|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
| Καθιερωμένοι όροι | 
* WorldCat
* VIAF: 252203200
* **ΕΒΕ**: 62649
* LCCN: n81030927
* GND: 4134651-8
* SELIBR: 343146
* SUDOC: 028216865
* BNF: cb12009718m (data)
* NLA: 36405153
* NDL: 01207771
* NKC: aun2006372201
* BNE: XX2367045

 |

 |
**Παράβλημα** είναι ο επίσημος όρος του κοινώς λεγόμενου στη ναυτική γλώσσα μπαλόνι ή στρωμάτσο\*. Πρόκειται για κατασκεύασμα που ανακρεμάται στα πλευρά των πλοίων ή λέμβων για τη προφύλαξή τους από πρόσκρουση ή τριβή κατά τη παραβολή τους σε άλλο πλωτό ή στη προκυμαία.

Τα παραβλήματα κατασκευάζονται από πλέγμα σχοινιού ή από καραβόπανο γεμισμένο με τρίμματα φελλού ή στουπιών ή από ξύλο κυλινδρικό. Σήμερα τα περισσότερα είναι πλαστικά. Ως ευκολότερη κατασκευή είναι τα ελαστικά από ρόδες αυτοκινήτων που προηγουμένως "πατρονάρονται" με σχοινί.  
 
Όλα τα παραβλήματα είναι αφαιρετά και κρεμιούνται σε κατάλληλο ύψος από τη θάλασσα όταν παρίσταται ανάγκη.

Μέγα παράβλημα προστασίας
Σε ακάτους ναύδετα και σε λιμενικές εγκαταστάσεις φέρονται περιφερειακά σε μόνιμη εγκατάσταση.

Τα δεξαμενόπλοια και τα Ωκεάνια Ναυαγοσωστικά φέρουν τα μεγαλύτερα μπαλόνια που απαντώνται σήμερα στο εμπόριο, διαμέτρου μέχρι και 2 μέτρων.

(\*) Στρωμάτσο λέγεται ιδιαίτερα το παράβλημα που τοποθετείται στην άκρη του καταπέλτη των πορθμείων για την ανετότερη φορτοεκφόρτωση των οχημάτων.
Οι **Περούτσι** (ιταλικά: *Peruzzi*) ήταν μία πολύ παλαιά ιστορική οικογένεια της Ιταλίας. Πολλά μέλη, γόνοι, της οικογένειας υπήρξαν ονομαστοί τραπεζίτες στην εποχή τους, ειδικά στη Φλωρεντία, πλούσιοι έμποροι, διπλωμάτες, πολιτικοί καθώς και καλλιτέχνες. Η καταγωγή της οικογένειας Περούτσι φέρεται από την Τοσκάνη και ήταν αντίπαλος της οικογένειας των Μεδίκων από την οποία και εξορίστηκε το 1434 καταφεύγοντας στη Γαλλία, στην οποία και παρέμεινε για τρεις περίπου αιώνες.  
 
Η λεγόμενη «Βίλα Περούτσι» είναι ο ονομαστός πύργος της οικογένειας που δεσπόζει σήμερα σε μία περιοχή της Φλωρεντίας.

Κυριότερα μέλη της οικογένειας Περούτσι ήταν οι:

* Βαλτάσαρ Περούτσι (1481-1536) αρχιτέκτονας και ζωγράφος.
* Τζοβάνι Περούτσι γιος του προηγουμένου, αρχιτέκτονας.
* Σίμων Περούτσι (1790-1847), τραπεζίτης και πολιτικός.
* Ουμπαλντίνο Περούτσι (1822-1891), μεταλλειολόγος, Βουλευτής και υπουργός εσωτερικών.

Σπουδαία πηγή περί της αρχής της εξέλιξης της οικογένειας Περούτσι είναι οι ιστορικές σημειώσεις του σπουδαίου Ιταλού χρονογράφου, του 13ου αιώνα Τζιοβάνι Βιλάνι.

Πηγές
-----

* "Μεγάλη Ελληνική Εγκυκλοπαίδεια" τομ.Κ΄, σελ.66-67.
Η **παραλία Θόλου** βρίσκεται στην Κοινότητα Καβουσίου του Δήμου Ιεράπετρας, 29 χλμ ανατολικά του Αγίου Νικολάου στον νομό Λασιθίου στην Κρήτη, 19 χλμ βορειοανατολικά της Ιεράπετρας και περίπου 4 χλμ βόρεια του χωριού Καβούσι.

Το Θόλος είναι μια ήσυχη παραλία με πράσινα νερά και βότσαλα. Σχηματίζεται στην έξοδο μιας κοιλάδας με τεράστιους ελαιώνες η οποία φτάνει μέχρι την άμμο. Επίσης, στην παραλία υπάρχουν αρκετά και πολύ μεγάλα αλμυρίκια που προσφέρουν σκιά στους επισκέπτες της.

Η θάλασσα, συνήθως είναι ταραγμένη με μεγάλα κύματα, αν και η νήσος Ψείρα, που βρίσκεται απέναντι τα μετριάζει ελαφρώς. Η αριστερά πλευρά της παραλίας ωστόσο είναι λίγο πιο προστατευμένη από τους ανέμους.

Εξωτερικοί Σύνδεσμοι
--------------------

* Θόλος ierapetra.net
* Παραλία Θόλος (στο Καβούσι) cretanbeaches.com Αρχειοθετήθηκε 2012-07-06 στο Wayback Machine.
* Παραλία Θόλος ή Καβούσι στο Λασίθι greekhotel.com
* Παραλίες στο Λασίθι crete.gr
Η **Πηγάδα** είναι μία από τις παλαιότερες συνοικίες του Πειραιά. Ευρίσκεται επί μικρού λόφου σχεδόν στο κέντρο της Πειραϊκής χερσονήσου προς την Καλλίπολη. Το όνομά της οφείλεται από ένα μεγάλο φρέαρ που ανοίχτηκε εκεί κατά τις πρώτες εγκαταστάσεις δεξαμενών ποσίμου ύδατος, που για αρκετό χρόνο παρέμενε ανοικτό δίνοντας την εικόνα ενός τεράστιου πηγαδιού. 

Όταν άρχισε να κατοικείται ο Πειραιάς η τοποθεσία της συνοικίας αυτής παρέμενε σχεδόν πάντα έρημη, αποτελούσε βοσκότοπο, και μόνο τρεις μύλοι υπήρχαν με κάποια ελάχιστα δένδρα στη κορυφή του. Σιγά - σιγά άρχισε να οικοδομείται και αυτός ο χώρος και να διαμορφώνεται σε συνοικία παρά τις οδούς δεξαμενής και Χατζηκυριάκου προς την περιοχή του Αγίου Βασιλείου. 

Σήμερα στον άλλοτε χώρο της δεξαμενής έχει διαμορφωθεί ωραία δενδρόφυτη πλατεία με κεντρική οδική διασταύρωση προς Μαρίνα Ζέας, Άγιο Βασίλειο, Χατζηκυριάκειο, και βεβαίως προς το κέντρο του Πειραιά και τον λιμένα του.

Πηγές
-----

|  |  |
| --- | --- |
| wiktionary logowiktionary logo | Το *Βικιλεξικό* έχει σχετικό λήμμα:  **Πηγάδα**  |

* "Μεγάλη Ελληνική Εγκυκλοπαίδεια Δρανδάκη" τομ.Κ΄, σελ.152.

|  |  |  |  |
| --- | --- | --- | --- |
| 

| π • σ • ε
Συνοικίες και περιοχές του Δήμου Πειραιώς |
| --- |
|  |
| 
* Αγιά Σοφιά (Μανιάτικα)
* Άγιος Βασίλειος
* Άγιος Νείλος
* Βούρλα
* Βρυώνη
* Βώκος
* Γούβα του Βάβουλα
* Δημοτική αγορά
* Ευαγγελίστρια
* Ζέα (Πασαλιμάνι)
* Ηλεκτρικός (Λεμονάδικα)
* Καμίνια
* Καλλίπολη
* Καρβουνιάρικα
* Κοπή
* Καστέλλα
* Λεύκα
* Μικρολίμανο
* Νέο Φάληρο
* Ξαβέρη
* Παλαιά Κοκκινιά
* Παλιατζήδικα
* Παπαστράτος
* Πειραϊκή
* Πηγάδα
* Καστέλλα (Προφ. Ηλίας)
* Ταμπούρια
* Τερψιθέα
* Τρούμπα
* Υδραίικα
* Φρεαττύδα
* Χατζηκυριάκειο
* Ψυττάλεια
 |

 |
Το **παλιρροιόμετρο** είναι ένα απλό όργανο σταθερής βάσης με το οποίο μετράται και παρακολουθείται η καθ' ύψος μεταβολή της στάθμης της θάλασσας. Πρόκειται για μεταλλικό (συνήθως από αλουμίνιο) ή ξύλινο βαθμολογημένο κανόνα (σανίδα) ανά 2 εκατοστά, που στερεώνεται μόνιμα σε κρηπίδωμα ή ειδικό φρεάτιο, όπως του Παλιρροιογράφου, προκειμένου να διασφαλίζεται η ήρεμη επιφάνεια από άλλους παράγοντες (άνεμος, κυματισμός κ.λπ.).

Η αρχή μέτρησης στο παλιρροιόμετρο, δηλαδή το «σημείο 0», καθορίζεται σε συνάρτηση σταθερού τοπογραφικού σημείου. Ο παρατηρητής αυτού καταγράφει τις διάφορες ενδείξεις της στάθμης σε καθορισμένα τακτά χρονικά διαστήματα του εικοσιτετραώρου και τελικά διαμορφώνει το παλιρροιογράφημα.

Παλιρροιόμετρα βρίσκονται εγκατεστημένα σε όλους τους κύριους λιμένες, ιδιαίτερα σε εκείνους που παρατηρείται μεγάλη μεταβολή, καθώς επίσης και σε διαύλους με έντονα παλιρροιακά φαινόμενα. Στην Ελλάδα, εκτός από τον Ευβοϊκό Κόλπο που παρουσιάζει και έντονο παλιρροιακό ρεύμα, όλες οι άλλες περιοχές δεν παρουσιάζουν ιδιαίτερα σημαντική παλίρροια, που όμως λαμβάνεται υπόψη από προσεγγίζοντα πλοία με μεγάλο βύθισμα. Γενικές πληροφορίες για τις κατά τόπους (λιμένες) παλίρροιες περιλαμβάνονται στα διάφορα ναυτιλιακά βοηθήματα (βιβλία) όπως και σε όλους τους Πλοηγούς (βιβλία).

Δείτε επίσης
------------

* Προφήτης της παλίρροιας
* Παλιρροιοδείκτης
* Παγοπαλιρροιόμετρο

Πηγές
-----

* *Νεώτερον Εγκυκλοπαιδικόν Λεξικόν Ηλίου* τόμ. 15ος, σελ. 369
*Για τον συνονόματό του εγγονό δείτε Παντελής Λ. Κουντουριώτης ο νεότερος.*

Ο **Παντελής Λ. Κουντουριώτης** (1814 - 1880) ήταν Έλληνας αξιωματικός του Βασιλικού Ναυτικού της Ελλάδας και πολιτικός.

Βιογραφικά στοιχεία
-------------------

Γεννήθηκε στην Ύδρα το 1814 και ήταν γιος του Λάζαρου Κουντουριώτη. Καταγόταν από την Οικογένεια Κουντουριώτη και αδέλφια του ήταν οι Δημήτριος Κουντουριώτης και Μαρία Κουντουριώτη, σύζυγος του Δημητρίου Βούλγαρη. Υπηρέτησε στο Πολεμικό Ναυτικό φτάνοντας μέχρι τον βαθμό του Πλωτάρχη.

Στις εκλογές του 1853 εξελέγη βουλευτής Ύδρας και επανεξελέγη σε αυτές του 1856. Το 1859 διορίστηκε στη θέση του δημάρχου Ύδρας.

Απεβίωσε το 1880 και κηδεύτηκε στην Αθήνα την 13η Αυγούστου του 1880. Είχε αποκτήσει δύο παιδιά: τον Λάζαρο και την Ματίνα, σύζυγο του Δημητρίου Χορν. Εγγονοί του ήταν οι Παντελής Λ. Κουντουριώτης και Παντελής Χορν.

Παραπομπές
----------

1. ↑  Βουλή των Ελλήνων, Μητρώον Πληρεξουσίων, Γερουσιαστών και Βουλευτών. 1822-1935, Αθήνα 1986, σελ. 51 (pdf)
2. ↑  Δήμαρχοι Ύδρας, από την ιστοσελίδα του Δήμου Ύδρας

Πηγές
-----

* Ιωάννης Αρσένης, Μιχαήλ Ραφαήλοβιτς, επιμ. (1881). *Ποικίλη Στοά: Εθνική εικονογραφημένη επετηρίς, Έτος 1/16, 1881-1914*. Αθήνα: Εστία. Ανακτήθηκε στις 22 Μαρτίου 2010.
Ο **Παναγιώτης Κοϊβέρογλου** (γεν. Καβάλα, 11 Μαΐου 1954, ύψος 1,78 μ.) είναι Έλληνας παλαίμαχος ποδοσφαιριστής που αγωνιζόταν στη θέση του γκολκίπερ, ο οποίος πραγματοποίησε 169 επίσημες συμμετοχές στο πρωτάθλημα της Α΄ Εθνικής κατηγορίας.

Ο Κοϊβέρογλου ξεκίνησε τη σταδιοδρομία του από την ομάδα του Α.Ο. Καβάλας το καλοκαίρι του 1973, παραμένοντας στην ομάδα επί οκτώ συνεχόμενες σεζόν μέχρι το 1981 και λαμβάνοντας μέρος σε 139 αγώνες πρωταθλήματος Α΄ Εθνικής. Την τριετία 1979-1981 απουσίασε από μόλις δύο επίσημους αγώνες, ενώ το 1975-76 αναδείχθηκε πρωταθλητής του Βορείου Ομίλου της Β΄ Εθνικής.

Τη σεζόν 1981-82 αγωνίσθηκε με τη φανέλα του ΟΦΗ σε 11 αγώνες. Το Δεκέμβριο του 1982 μεταπήδησε στην ομάδα της Καστοριάς, όπου έκλεισε την καριέρα του πραγματοποιώντας 19 συμμετοχές.

Πηγές
-----

* Γεώργιος Παγιωτέλης, "Το Έπος της Α΄Εθνικής", ένθετη έκδοση περιοδικού "ΟΙ ΠΑΓΚΟΣΜΙΟΙ", τεύχη ετών 1994-1996
* "40 Χρόνια Ποδόσφαιρο & ΠΡΟ-ΠΟ", έκδοση εφημερίδας "Προπόραμα", 2000
* Διεθνής στατιστική ιστοσελίδα για το ποδόσφαιρο

Παραπομπές
----------

1. ↑  "Ποδόσφαιρο 1982", έκδοση "Panini", σελ. 24
Ο **Μάικ Ντ' Αντόνι** (*Michael Andrew D'Antoni*, 8 Μαΐου 1951) είναι Αμερικανός πρώην καλαθοσφαιριστής, που αγωνιζόταν στη θέση του πλέι μέικερ και μετέπειτα προπονητής.

Απόφοιτος του κολεγίου Marshall University, επιλέχτηκε από τους Kansas City-Omaha Kings στα ντραφτ του 1973, με τους οποίους αγωνίσθηκε για 2 χρόνια στο NBA, για να μεταπηδήσει στη συνέχεια στο ΑΒΑ και τους St. Lewis Spirits (1975-76) αλλά και τους Σαν Αντόνιο Σπερς.
Από το 1977 έως το 1990 ήταν στέλεχος της Ιταλικής Ολίμπια Μιλάνο με την οποία έκανε μεγάλη καριέρα στο Κύπελλο Πρωταθλητριών Ευρώπης κατακτώντας δυο τρόπαια, στα 1987 και 1988. Είχε το προσωνύμιο "*πλέι - μέικερ κομπιούτερ*", λόγω του "εγκεφαλικού" τρόπου με τον οποίο οργάνωνε το παιχνίδι της ομάδας του. Επίσης τον έλεγαν και Αρσέν Λουπέν, λόγω της ικανότητάς του στο κλέψιμο της μπάλας από τους αντιπάλους του.

Από το 1990 που εγκατέλειψε την ενεργό δράση, εργάζεται σαν προπονητής. Αρχικά στους ιταλικούς συλλόγους Ολίμπια Μιλάνο (1990-1994), Μπένετον Τρεβίζο (1994-1997)
και ακολούθως σε Ντένβερ Νάγκετς (1998-1999), βοηθός σε Πόρτλαντ Τρέιλ Μπλέιζερς (2000-2001), Μπένετον Τρεβίζο (2001-2002), Φοίνιξ Σανς (2003-2008), Νιου Γιορκ Νικς (2008-2012) και από το 2012 έως το 2014 στους Λος Άντζελες Λέικερς, από τους οποίους αποχώρησε την 1 Μαΐου 2014.

Τίτλοι και διακρίσεις
---------------------

### Παίκτης

* 5 πρωταθλήματα Ιταλίας
* 2 Ευρωπαϊκά Κύπελλα Πρωταθλητριών
* 2 κύπελλα Ιταλίας
* Κύπελλο Κόρατς (1985)
* Διηπειρωτικό Κύπελλο (1987)
* 50 Σπουδαιότεροι Συνεισφέροντες της Ευρωλίγκα (2008)

### Προπονητής

* Προπονητής της χρονιάς 2005 στο NBA
* Προπονητής της χρονιάς 2017 στο NBA
* Προπονητής σε αγώνα NBA All-Star Game (2007) (2018)
* 2 Πρωταθλήματα Ιταλίας
* Κύπελλο Κόρατς (1993)
* Κύπελλο Ιταλίας

Παραπομπές
----------

1. 1 2  *College Basketball at Sports-Reference.com*. Ανακτήθηκε στις 28  Ιουλίου 2020.
2. ↑  *RealGM*. 1852. Ανακτήθηκε στις 4  Απριλίου 2022.
3. ↑  Lakers' Mike D'Antoni steps down
4. ↑  «50 GREATEST CONTRIBUTORS LIST». Ανακτήθηκε στις 7 Νοεμβρίου 2021.

Πηγές
-----

|  |  |
| --- | --- |
| Commons logoCommons logo | Τα Wikimedia Commons έχουν πολυμέσα σχετικά με το θέμα   **Μάικ Ντ' Αντόνι** |

* Michael Andrew D'Antoni in Basketball-Reference.com Αρχειοθετήθηκε 2011-03-08 στο Wayback Machine.