recursal/SuperWikiNEXT-32B huggingface dataset:
Ο **Μανόλης Καρέλλης** (1932 - 27 Φεβρουαρίου 2014) ήταν Έλληνας δημοσιογράφος και πολιτικός, που υπηρέτησε ως Δήμαρχος Ηρακλείου Κρήτης (1975-1989) και ως ευρωβουλευτής από το 1993 έως το 1994. Υπήρξε ο μακροβιότερος δήμαρχος Ηρακλείου, υπηρετώντας επί 14 έτη.

Βιογραφία
---------

### Πρώτα χρόνια και αντίσταση

Γεννημένος στο Ηράκλειο, ο Καρέλλης σπούδασε νομικά. Εργάστηκε ως δημοσιογράφος.
Το 1961 εξέδωσε την ημερήσια εφημερίδα "Η Αλλαγή" και έξι χρόνια μετά εξαναγκάστηκε να διακόψει την έκδοσή της, λόγω της χούντας των συνταγματαρχών. Την περίοδο της χούντας (οπότε φυλακίστηκε για την αντιδικτατορική του δράση) ήταν μέλος του ΠΑΚ και μεταπολιτευτικά του ΠΑΣΟΚ.

Σταδιοδρομία
------------

Η θητεία του στην Τοπική Αυτοδιοίκηση ξεκίνησε το 1964, όταν εξελέγη δημοτικός σύμβουλος με δήμαρχο τον Ανδρέα Καλοκαιρινό. Στις δημοτικές εκλογές του 1975 εξελέγη Δήμαρχος Ηρακλείου από τον πρώτο γύρο και επανεξελέγη το 1978 (με 56,5% από τον πρώτο γύρο), το 1982 (με 53,45% από τον πρώτο γύρο)) και το 1986 (στον δεύτερο γύρο με 53,84%). Ανάμεσα στα άλλα, ήταν ο άνθρωπος που θεσμοθέτησε τον "Πολιτιστικό Αύγουστο", εμπνεύστηκε και οργάνωσε το Φεστιβάλ Ηρακλείου, που διοργανώνεται στο Κηποθέατρο Νίκος Καζαντζάκης. Κατά την περίοδο της δημαρχίας του ανεγέρθηκε το δημοτικό κτίριο επί της οδού Ανδρόγεω. Το 1989 αντικαταστάθηκε ως δήμαρχος από τον Κώστα Κληρονόμο.

Υπήρξε πρόεδρος της ΤΕΔΚ Ηρακλείου και αντιπρόεδρος της ΚΕΔΚΕ το δεύτερο μισό της δεκαετίας του '70.

Για μικρό χρονικό διάστημα υπηρέτησε και ως ευρωβουλευτής, το 1993-94, σε αντικατάσταση του Γιώργου Ρωμαίου.

Θάνατος
-------

Ο Μανόλης Καρέλης απεβίωσε το 2014, έπειτα από καρδιακό επεισόδιο, στο πανεπιστημιακό νοσοκομείο του Ηρακλείου.

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
--------------------

* Αίθουσα της Ανδρόγεω θα λέγεται… Μανώλης Καρέλλης, Creta Post, 13-2-2016.

Παραπομπές
----------

1. ↑  "Έφυγε\" ο μακροβιότερος Δήμαρχος Ηρακλείου Μανόλης Καρέλλης, Crete Plus, 27-2-2014, ανάκτηση 27-2-2016.
2. ↑  Μανόλης Καρέλλης, Τασούλα Μαρκομιχελάκη, Ιστορικά σημειώματα για την Κρήτη: από την Επανάσταση του 1866 ως την Κατοχή, Πανεπιστημιακές Εκδόσεις Κρήτης, 2005.
3. ↑  ΜΑΝΟΛΗΣ ΚΑΡΕΛΛΗΣ, ΕΝΑΣ ΠΟΛΙΤΙΚΟΣ – ΔΗΜΟΣΙΟΓΡΑΦΟΣ, Αλκμάν, 23-5-2013, ανάκτηση 27-2-2016.
4. 1 2  Πέθανε ο ιστορικός δήμαρχος Ηρακλείου Μανόλης Καρέλλης, Τα Νέα, 27-2-2014, ανάκτηση 27-2-2016.
5. ↑  Ελληνική Εταιρεία Τοπικής Ανάπτυξης και Αυτοδιοίκησης[*νεκρός σύνδεσμος*], Αποτελέσματα δημοτικών εκλογών στο Δ. Ηρακλείου από το 1978, ανάκτηση 27-2-2016.
Παρνασσία η ελοχαρής (*Parnassia palustris*), Όρος Βόρας, Ν. Πέλλας
Το είδος Παρνασσία η ελοχαρής (*Parnassia palustris*), ανήκει στην οικογένεια Parnassiaceae (Παρνασσιίδες), που περιλαμβάνει μόνο το γένος *Parnassia*, με περίπου 50 είδη στην Κίνα και στην περιοχή των Ιμαλαΐων .Το όνομα του γένους προέρχεται από το λατ. "Parnassus" = "Παρνασσός", το βουνό που κατά την ελληνική μυθολογία θεωρείται η έδρα της ομορφιάς και της χάρης, σε συνάρτηση με την ομορφιά αυτού του φυτού, καθώς και του ότι απαντάται σε μεγάλο υψόμετρο. Το όνομα του είδους, επίσης από το λατ. "palustris"= "ελώδης", αναφέρεται στο βιότοπο του. Είναι ευρωσιβηρικό είδος που κατανέμεται στην ηπειρωτική Ελλάδα, εκτός από τη Θεσσαλία, σε όχθες ρεμάτων, σε πηγές και σε υγρές βραχώδεις θέσεις στην ορεινή ζώνη, μεταξύ 500-2000 μ.. Είναι φυτό πολυετές, ύψους 10-30 cm, με φύλλα μακρόμισχα και καρδιοειδή που φύονται σε ρόδακα στη βάση του φυτού. Ο ανθοφόρος βλαστός έχει ένα μοναδικό άνθος με πέντε λευκά πέταλα με πασιφανείς νευρώσεις, τα οποία φέρουν στη βάση τους, αδενώδες λέπι με 9-15 μακριές, πρασινοκίτρινες, αδενοφόρες βλεφαρίδες. Ανθίζει από τον Ιούλιο μέχρι το Σεπτέμβριο.

Πηγές
-----

Καββαδάς Σ. 1956, Εικονογραφημένον Βοτανικόν - Φυτολογικόν Λεξικόν: Τόμος ΣΤ΄, Εκδόσεις Πελεκάνος

Lafranchis T. & Sfikas G. 2001, Flowers of Greece (Vol. I).

Strid A. 1980, Φυτά του Ολύμπου.

Strid A. & Tan K. 2002, Flora Hellenica (Vol. 2).

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
--------------------

http://www.greekflora.gr/el/flowers/0966/Parnassia-palustris

http://portal.cybertaxonomy.org/flora-greece/cdm\_dataportal/taxon/f0bc72c5-6f9e-46db-8735-0f4f5f614f3d

https://euromed.luomus.fi/euromed\_map.php?taxon=305120&size=medium

https://floraolympus.blogspot.com/2013/09/parnassia-palustris-l.html

Παραπομπές
----------
Ο **Αναστάσιος "Τάσος" Σπυρόπουλος** ( γεννήθηκε στις 1 Απριλίου 1995) είναι Έλληνας επαγγελματίας καλαθοσφαιριστής της Λάρισας της Ελληνικής Α1 Κατηγορίας. Είναι ένας πάουερ φόργουορντ - σέντερ ύψους 2,08 μέτρων.

Επαγγελματική σταδιοδρομία
--------------------------

Ο Σπυρόπουλος ξεκίνησε την επαγγελματική σταδιοδρομία του στις 9 Μαρτίου 2011, κατά τη διάρκεια της περιόδου 2010-11,  στην Ελληνική Α1 Κατηγορία με τον ΠΑΟΚ.  Εντάχθηκε στον Πανιώνιο στην πρώτη κατηγορία το 2012. Στη συνέχεια έπαιξε στην Α2 Εθνική Κατηγορία με τον Δούκα, την περίοδο 2015–16.

Μετακινήθηκε στην Λάρισα της Α2 Εθνικής Κατηγορίας, για τη χρονιά 2016–17. Εντάχθηκε στον Χολαργό στην Α2 Εθνική Κατηγορία, για την περίοδο 2017–18.

Πορεία στην Εθνική ομάδα
------------------------

Με τις μικρές εθνικές ομάδες της Ελλάδας, ο Σπυρόπουλος έπαιξε στο Ευρωπαϊκό Πρωτάθλημα κάτω των 16 του 2011 της FIBA, στο Ευρωπαϊκό Πρωτάθλημα κάτω των 18 του 2013 της FIBA και στο Ευρωπαϊκό Πρωτάθλημα κάτω των 20 του 2015 της FIBA .

Παραπομπές
----------

1. ↑  9 Μαρτίου 2011 06:00 | ΠΑΟΚ SPORTS ARENA (in Ελληνική).
2. ↑  Κανονική Περίοδος (in Ελληνική).
3. ↑  Anastasios SPYROPOULOS (GRE).

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
--------------------

* Προφίλ στο EuroCup
* Προφίλ στο αρχείο της FIBA
* Προφίλ στη FIBA Ευρώπης
* Προφίλ στο Eurobasket.com
* Προφίλ στην Α1 ΕΣΑΚΕ (in English)
* Προφίλ στην Α1 ΕΣΑΚΕ (in Greek)
Ο **Σεγκυέν Α΄**, γαλλ.: *Seguin I Lupo*  ήταν δούκας της Γασκώνης από το 812 έως το 816,  όταν ο Λουδοβίκος Α΄ ο Ευσεβής τον καθαίρεσε «λόγω της απεριόριστης αλαζονείας και των πονηρών τρόπων του», σύμφωνα με τους σύγχρονους Φράγκους χρονικογράφους.  Οι «Βάσκοι πέρα από τον Γαρούνα (Garonne) και γύρω από τα Πυρηναία» επαναστάτησαν ενάντια στην απομάκρυνση τού δούκα τους, αλλά ο Φράγκος βασιλιάς έλαβε την υποταγή των επαναστατών στο Νταξ.  Ο αυτοκράτορας διέσχισε τα Πυρηναία και «τακτοποίησε θέματα» στην Παμπλόνα (σύμφωνα με τον *Βίο Χλωδοβίκου [Vita Hludovici]*).  Αυτό θα μπορούσε να σημαίνει ότι η Γασκώνη της εποχής του Σεγκυέν ήταν πέραν των Πυρηναίων, δηλαδή περιλάμβανε εδάφη και στις δύο πλευρές των βουνών.

Ένας κόμης του Μπορντώ (ηγεμόνας της «χώρας των Βουρδιγάλων», ή *pagus Burdegalensis*) που διορίστηκε από τον Καρλομάγνο το 778 είχε το ίδιο όνομα, Σεγκυέν, και μπορεί να ήταν το ίδιο πρόσωπο. Ο δούκας ήταν πιθανώς καταγωγής Γασκώνων (Βάσκων), αν και ο *Βίος Χλωδοβίκου* τον αποκαλεί "της φυλής των Φράγκων "(*ex gente Francorum*). Αφού υπέταξε τους Βάσκους και έλαβε την υποταγή του δούκα Λούπου το 768–769, ο Καρλομάγνος επινόησε το 778 μία εδαφική αναδιοργάνωση, με σκοπό να υπονομεύσει το εγγενές τάγμα της Βασκωνίας (Γασκώνης) και την εξουσία του Λούπου Β΄ με την (επαν)ίδρυση κομητειών. Ο Σεγκυέν διορίστηκε κόμης στο Μπορντώ, πιθανώς από αντίπαλη οικογένεια του δούκα Λούπους Β'. Μπορεί να ήταν αδελφός του Σάντσο Α΄, του Λούπου Γ΄ και του Γκαρσάντ (ή Γκαρσεάντ) και πιθανότατα ήταν ο πατέρας του Σεγκυέν Β΄. Δεν ήταν, όπως έχει υποστηριχθεί κατά καιρούς, ο προπάτορας της Οίκου των Χιμένεθ, που κυβέρνησε το βασίλειο της Ναβάρρας (905–1234).

Σημειώσεις
----------

1. ↑  Ο Seguin δεν είναι παρά μία από τις πολλές πιθανές παραλλαγές του ονόματος αυτού του δούκα. Το Seguin μπορεί να είναι φράγκικο όνομα, από το γερμανικό sig-, δηλαδή «νίκη», βλ. σύγχρονη γερμανική sieg, και -win, δηλαδή «φίλος», που σχετίζεται με τη σύγχρονη αγγλική «win»). Οι εναλλακτικές ορθογραφίες είναι Sigiwinus, Siguvinus, Siguinus, Siguin, Sigiwin, Sigwin ή Sigoin. Σύμφωνα με τον Jean de Jaurgain που παραθέτει την κύρια πηγή του Αγίου Ανδρέα του Μπορντό, το αρχικό όνομα Vascon γραμμένο στα λατινικά ήταν Sihiminum, που σχετίζεται με το βασκικό Seme(no), που σημαίνει «γιος» (πρβλ. αρχαία Ακουιτανικά βασκικά «seni» που σημαίνει «αγόρι» > σύγχρονο "sehi"). Γράφεται επίσης Scimin, Skimin, Scemenus, Semen, Semeno, Xemen ή Ximen και προκάλεσε το καστιλιανό Ximeno και Jimeno. Τόσο το Semen όσο και το Seguin, άσχετα ονόματα, βρίσκονται σε πηγές. Το Lupo είναι Lupus στα Λατινικά, Loup στα Γαλλικά, Lop στα Gascony, Otsoa Basque και Lobo ή Lope στα Ισπανικά.
2. ↑  Monlezun gives 814/815.
3. 1 2 3  Collins, Roger (1990). *The Basques*. Cambridge, Ma: Basil Blackwell. σελίδες 127–28. ISBN 0-631-17565-2.

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
--------------------

* Monlezun, Jean Justin. *Histoire de la Gascogne*. 1846.
Συντεταγμένες: 42°29′31.99″N 21°35′56.00″E﻿ / ﻿42.4922194°N 21.5988889°E﻿ / 42.4922194; 21.5988889

Το **Ράνιλουγκ** (σερβικά: *Ранилуг*) είναι χωριό και δήμος που βρίσκεται στην περιφέρεια Γκνιλάνε του Κοσσυφοπεδίου και Μετοχίων. Ο δήμος αποτελείται από 12 χωριά και από το 2015 έχει πληθυσμό 5.800 κατοίκους.
Μέχρι το 2010, το Ράνιλουγκ αποτελούσε τμήμα του ευρύτερου δήμου Καμένιτσα. Στις 5 Ιανουαρίου 2010 πραγματοποιήθηκε η ιδρυτική δημοτική συνέλευση και το Ράνιλουγκ ιδρύθηκε ως νέος, αυτόνομος δήμος. Αν και ο νέος δήμος κατοικείται κυρίως από Σέρβους, αυτή η κίνηση δεν αναγνωρίστηκε άμεσα από την κυβέρνηση της Σερβίας, η οποία δεν αναγνωρίζει τη Δημοκρατία του Κοσσυφοπεδίου, και ως εκ τούτου τις διοικητικές του αλλαγές.
Ωστόσο, μετά τη Συμφωνία των Βρυξελλών του 2013 μεταξύ των κυβερνήσεων του Κοσσυφοπεδίου και της Σερβίας, η Σερβία αναγνώρισε τελικά τους δήμους και τη διακυβέρνηση της επικράτειας από το Κοσσυφοπέδιο και συμφώνησε να δημιουργήσει την Κοινότητας Σερβικών Δήμων, η οποία θα λειτουργεί εντός του νομικού πλαισίου του Κοσσυφοπεδίου.

Δημογραφικά στοιχεία
--------------------

Ο δήμος Ράνιλουγκ κατοικείται κατά μεγάλο βαθμό από Σέρβους του Κοσσυφοπεδίου (98,5%), με μια μικρή μειονότητα Αλβανών του Κοσσυφοπεδίου (1,4%). Οι Αλβανοί κατοικούν σε δύο χωριά: το Βέλικο Ροπότοβο και το Ντόνιε Κορμίνιανε.

Οικονομικά στοιχεία
-------------------

Η οικονομία του Ράνιλουγκ βασίζεται κυρίως στις μικρές επιχειρήσεις, την παραγωγή γαλακτοκομικών προϊόντων και τη γεωργία.

Παραπομπές
----------

1. ↑  «Ranilug». *osce.org*. OSCE. Ανακτήθηκε στις 21 Αυγούστου 2017.
Ο **Ντίνος Φισεντζίδης** (Λεμεσός 13 Ιουνίου 1941), είναι παλαίμαχος Κύπριος διεθνής καλαθοσφαιριστής και διοικητικός παράγοντας του ΑΠΟΕΛ.

Ο Ντίνος Φισεντζίδης γεννήθηκε στη Λεμεσό όπου έκανε και τα πρώτα του βήματα στην καλαθόσφαιρα στο Λανίτειο γυμνάσιο. Σπούδασε αρχιτεκτονική στην Αγγλία και παράλληλα με τις σπουδές του ήταν μέλος της ομάδας καλαθοσφαίρισης του πανεπιστημίου του Κεντ κατακτώντας 4 φορές το αντίστοιχο αγγλικό πρωτάθλημα. Ήταν 4 φορές διεθνής με την εθνική Κύπρου.

Αγωνίστηκε στο ΑΠΟΕΛ 23 χρόνια, από το 1957 έως το 1979, και διετέλεσε αρχηγός της ομάδας απο το 1964. Παράλληλα με τη καλαθόσφαιρα είχε αγωνιστεί με το ΑΠΟΕΛ στη πετόσφαιρα και στον στίβο. Μετά το τέλος της αθλητικής του καριέρας ασχολήθηκε με τα διοικητικά του συλλόγου. Διετέλεσε αντιπρόεδρος του ΑΠΟΕΛ το 1983 - 1991 , αναπληρωτής πρόεδρος το 1999-2001 και πρόεδρος το 2001.

Σταματώντας τον αθλητισμό συνέχισε να προσφέρει εώς και σήμερα στον σύλλογο από διοικητικές θέσεις. Διετέλεσε πρόεδρος του ΑΠΟΕΛ τη περίοδο 2000 - 2004 .

Τίτλοι
------

* Πρωταθλήματα Κύπρου : 1976, 1979
* Κύπελλα Κύπρου : 1973, 1979
* Ασπίδες Κύπρου : 1972, 1976

Αναφορές
--------

1. ↑  «Όλοι οι πρόεδροι του ΑΠΟΕΛ». Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 6 Δεκεμβρίου 2008. Ανακτήθηκε στις 20 Νοεμβρίου 2008.

Πηγές
-----

* *ΑΠΟΕΛ 1926 - 2001 75 χρόνια ένδοξης πορείας*, Λευκωσία 2002.
Το **Κάστρο του Καστρίου Αγιάς** είναι ερειπωμένο σήμερα βυζαντινό κάστρο και οικισμός στο χωριό Καστρί Λάρισας κοντά στην κωμόπολη Αγιά. 

Το φρούριο και ο οικισμός είναι χτισμένα πάνω σε ερείπια νεολιθικής και ελληνιστικής εποχής. Το κάστρο έλεγχε τον κάμπο της Λάρισας και την πεδιάδα της Αγιάς και τον μεσαιωνικό παράλιο δρόμο της εποχής. Μέσα στο κάστρο διασώζεται ο ναός του Αγίου Γεωργίου του 12-13ου αιώνα. Ο οικισμός που πιστεύται ότι λεγόταν "Κέστριτζα" οχυρώθηκε τον 6ο αιώνα από τον Ιουστινιανό για την προφύλαξη του πληθυσμού από τις σλαβικές επιδρομές. Μετά την πτώση της Κωνσταντινούπολης στους Λατίνους το 1204 το κάστρο πέρασε στην κατοχή του Δεσποτάτου της Ηπείρου, έπειτα στο Δουκάτο Νέων Πατρών όπου καταλήφθηκε τον 14ο αιώνα από αρβανίτες. Από τους Αρβανίτες το απελευθέρωσε ο βυζαντινός στρατηγός Μιχαήλ Μονομάχος.

Το κάστρο και ο οικισμός διατηρήθηκαν κι επί τουρκοκρατίας.

Παραπομπές
----------

1. ↑  «Δήμος Αγιάς, Καστρί». Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 24 Ιουλίου 2014. Ανακτήθηκε στις 21 Αυγούστου 2014.
2. ↑  Καστρολόγος
3. ↑  Εφημερίδα Ελευθερία, Η αλβανική εισβολή στη Θεσσαλία (14ος αι.) και οι τοπάρχες
Συντεταγμένες: 54°02′57″N 159°26′49″E﻿ / ﻿54.04917°N 159.44694°E﻿ / 54.04917; 159.44694

Το **Καρίμσκι** (ρώσικα: Карымская сопка) είναι ενεργό στρωματόηφαίστειο στην χερσόνησο Καμτσάτκα. Το βουνό ύψους 1.486 μέτρων είναι ένας συμμετρικός κώνος ο οποίος βρίσκεται μέσα σε μια καλντέρα διαμέτρου 5 με 6 χιλιομέτρων. Η καλντέρα σύμφωνα με αποτέλεσματα ραδιοχρονολόγησης δημιουργήθηκε πριν 7.600 με 7.700 χρόνια. Η έκρηξη αυτή είχε ισχύ 6 στην κλίμακα VEI. Ο σημερινός κώνος του Καρίμσκι άρχισε να αναπτύσεται 2.000 χρόνια μετά την δημιουργία της καλντέρας. Σήμερα είναι από τα ενεργότερα ηφαίστεια στην ανατολική ζώνη της Καμτσάτκας.

Η συνολική δραστηριότητα του Καρίμσκι χωρίζεται σε δύο εκρηκτικούς κύκλους, από 4100-800 π.Χ. και 1500 μέχρι σήμερα. Κατά το μεσοδιάστημα των 2.300 ετών το Καρίμσκι ήταν ανενεργό. Κατά το πρώτο κύκλο οι εκρήξεις ήταν ισχυρές με μάγμα βασαλτικής ανδεσιτικής-δακιτικής σύστασης. Σήμερα η εκρηκτική δραστηριότητα του Καρίμσκι περιλαμβάνει εκρήξεις βουλκανικού ή βουλκανικού-στρομπολικού τύπου, με μέτριας ισχύος εκρήξεις και πιο σπάνια ροές λάβας από ανδεσίτη.

Οι ηφαιστειακοί κίνδυνοι που συνδέονται με το Καρίμσκι είναι η πτώση ηφαιστειακής στάχτης, οι ροές λάβας, οι πυροκλαστικές ροές και οι κατολίσθεις. Οι εκρηκτικές στήλες φτάνουν συνήθως σε ύψος 2,5 με 3 χιλιόμετρα, αλλά έχουν καταγραφεί στήλες ύψους 10 χιλιομέτρων. Η δραστηριότητά του μπορεί να προκαλέσει προβλήματα στις τοπικές αεροπορικές συνδέσεις. Το Καρίμσκι απέχει 115 χιλιόμετρα από το Πετροπάβλοφσκ Καμτσάτσκι, τη μεγαλύτερη πόλη της Καμτσάτκας.

Παραπομπές
----------

1. ↑  "Karymsky" Αρχειοθετήθηκε 2012-12-03 στο Wayback Machine. Global Volcanism Program, Smithsonian Institution.
2. ↑  Ο A Braitseva, I V Melekestsev (Απρίλιος 1991). «Eruptive history of Karymsky volcano, Kamchatka, USSR, based on tephra stratigraphy and 14C dating». *Bulletin of Volcanology* **53** (3): 195-206.. Ανακτήθηκε στις 12 Δεκεμβρίου 2012.
3. ↑  Karymsky volcano Αρχειοθετήθηκε 2012-11-29 στο Wayback Machine. Kscnet.ru. Ανακτήθηκε την 12 Δεκεμβρίου 2012
Ο **Δημήτριος Γ. Ακάκιος** (1866-;) από τη Λήμνο διετέλεσε βουλευτής του Κόμματος Φιλελευθέρων την περίοδο 1923 ως 1926.

Βιογραφικό
----------

Ο Δημήτριος Ακάκιος γεννήθηκε το 1866 στο Κάστρο Λήμνου (σημερινή Μύρινα) από εύπορη οικογένεια. Μετά την εγκύκλιο εκπαίδευση πήγε στην Αθήνα, όπου φοίτησε στο Β΄ Γυμνάσιο. Τον Οκτώβριο του 1884 γράφτηκε στη Νομική Σχολή Αθηνών, σε ηλικία 18 ετών, ως απόφοιτος του Β΄ Γυμνασίου Αθηνών με βαθμό 2. Δήλωσε περιουσία 100.000 δρχ. και είχε κηδεμόνα τον Α. Παπαδάκη, Λήμνιο εγκατεστημένο στη Σύρο από το 1862. Αποφοίτησε το 1891 και επέστρεψε στο νησί, όπου αναφέρεται σε κοινοτικά έγγραφα του 1896 ως *Δημήτριος Ακακίου* ως μέλος της Κεντρικής Επιτροπής Εκπαιδευτικών Καταστημάτων Λήμνου. Υπήρξε επιτυχημένος νομικός και δικηγόρος στο Κάστρο της Λήμνου. 

Πολιτεύτηκε για πρώτη φορά στις εκλογές της 1ης Νοεμβρίου 1920, στην εκλογική περιφέρεια Λέσβου-Λήμνου, ως ανεξάρτητος βενιζελικός συνεργαζόμενος με το φιλελεύθερο συνδυασμό του Γεωργίου Παπανδρέου. Πήρε 8.337 ψήφους αλλά δεν εκλέχτηκε. Έμεινε τέταρτος επιλαχών.
Στις επόμενες εκλογές της 16ης Δεκεμβρίου 1923 συμμετείχε πάλι με τον πολιτικό συνδυασμό του Γ. Παπανδρέου "Δημοκρατικοί-Φιλελεύθεροι", που ήταν μια τοπική παραλλαγή του Κόμματος Φιλελευθέρων του Ελευθερίου Βενιζέλου. Αυτή τη φορά έλαβε 19.376 ψήφους και εκλέχτηκε βουλευτής στη Δ΄ Εθνοσυνέλευση (1923-1926) ως δέκατος τρίτος από τους δεκαπέντε που εξέλεξε το κόμμα αυτό στο νομό Λέσβου. Ο Δημήτριος Ακάκιος δεν πολιτεύτηκε ξανά.

Πηγές
-----

1. Γεώργιος Θ. Παπαπαναγιώτου, "Πολιτικά της Λέσβου 1915-1936", Αιολικά Χρονικά Δ΄, Μυτιλήνη 2002, σελ. 97-138.
2. Γεώργιος Θ. Παπαπαναγιώτου, "Πολιτικά νομού Λέσβου, επισκόπηση-πίνακες", Αιολικά Χρονικά Ι΄, Μυτιλήνη 2008, σελ. 57-73.
3. Γεώργιος Θ. Παπαπαναγιώτου, "Οι βουλευτές του νομού Λέσβου 1915-1964", Αιολικά Χρονικά ΙΑ΄, Μυτιλήνη 2009, σελ. 76-116.
4. Θεόδωρος Μπελίτσος, "Τα Κοινοτικά Σχολεία της Λήμνου", Αθήνα 1997.
Χάρτης της Γιουγκοσλαβίας τον Νοέμβριο του 1999 από το χαρτογραφικό τμήμα του Ο.Η.Ε.
Το εθνόσημο της Ο.Δ. Γιουγκοσλαβίας έως το 1993 ήταν αυτό της Σ.Ο.Δ. Γιουγκοσλαβίας
Η **Ομοσπονδιακή Δημοκρατία της Γιουγκοσλαβίας** (σερβικά: Савезна Република Југославија-СРЈ, Savezna Republika Jugoslavija-SRJ) ή απλά Γιουγκοσλαβία ήταν ανεξάρτητο κράτος της Ευρώπης που σχηματίστηκε τον Απρίλιο του 1992 με απόφαση του Ομοσπονδιακού Εκτελεστικού Συμβουλίου της Σοσιαλιστικής Ομοσπονδιακής Δημοκρατίας της Γιουγκοσλαβίας και τα εναπομείναντα μέλη της, Σερβίας και Μαυροβουνίου (μαζί με τις αυτόνομες περιοχές της Βοϊβοντίνας και του Κοσσυφοπεδίου), μετά την απόσχιση των υπολοίπων μελών από το ενιαίο κράτος.

Τον Μάρτιο του 2002, οι εκπρόσωποι της Ομοσπονδιακής Δημοκρατίας της Γιουγκοσλαβίας και των ομόσπονδων δημοκρατιών της Σερβίας και του Μαυροβουνίου, με την παρουσία του Ύπατου Εκπροσώπου της Ευρωπαϊκής Ένωσης, υπογράφουν την αναδιάταξη των σχέσεων μεταξύ της Σερβίας και του Μαυροβουνίου η οποία, μεταξύ άλλων, ορίζει ότι η Ομοσπονδιακή Δημοκρατία της Γιουγκοσλαβίας θα φέρει το όνομα Σερβία και Μαυροβούνιο. Τον Φεβρουάριο του 2003, το κοινοβούλιο της Ομοσπονδιακής Δημοκρατίας της Γιουγκοσλαβίας αποφασίζει τη σύσταση Συνομοσπονδίας, στη θέση της έως τότε Ομοσπονδίας, με το όνομα Ένωση Κρατών Σερβίας και Μαυροβουνίου.

Διοικητική διαίρεση
-------------------

Η Ο.Δ. Γιουγκοσλαβίας διαιρούνταν σε δύο Δημοκρατίες και σε δύο Αυτόνομες Επαρχίες που ανήκαν στη Δημοκρατία της Σερβίας.

| **Όνομα** | **Πρωτεύουσα** | **Σημαία** | **Εθνόσημο** | **Τοποθεσία** |
| --- | --- | --- | --- | --- |
| Σερβία
Κοσσυφοπέδιο
Βοϊβοντίνα | Βελιγράδι
Πρίστινα
Νόβι Σαντ |  |  |  |
| Μαυροβούνιο | Ποντγκόριτσα |  |  |  |

Παραπομπές
----------

1. ↑  Πέθανε ο σέρβος συγγραφέας και πολιτικός Ντόμπριτσα Τσόσιτς, "...που διετέλεσε και πρόεδρος (1992-1993) της Ομοσπονδιακής Δημοκρατίας της Γιουγκοσλαβίας." 19/05/2014, tovima.gr
2. ↑  Ομοσπονδιακή Δημοκρατία της Γιουγκοσλαβίας, Βρυξέλλες, 22 Δεκεμβρίου 1999, europa.eu
3. ↑  Το χρονικό της διάλυσης της Τιτοϊκής Γιουγκοσλαβίας Αρχειοθετήθηκε 2016-03-05 στο Wayback Machine. 22/05/2006, skai.gr

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
--------------------

* Πολυμέσα σχετικά με το θέμα  Federal Republic of Yugoslavia στο Wikimedia Commons

  


|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
| Καθιερωμένοι όροι | 
* VIAF: 151848213
* SUDOC: 261913131
* BNF: cb16720829j (data)

 |

 |
Η **Παναγιώτα "Γιώτα" Κούρτη**, γεννημένη στις 7 Αυγούστου 1968, είναι Ελληνίδα πρώην διεθνής πρωταθλήτρια της καλαθοσφαίρισης. Με ύψος 1.90 αγωνιζόταν στην θέση της φόργουορντ. Ήταν αθλήτρια αρχικά του Πιερικού κι έπειτα του Απόλλωνα Καλαμαριάς, 70 συμμετοχές με την εθνική ομάδα γυναικών κατέκτησε μαζί της το χάλκινο μετάλλιο στους μεσογειακούς αγώνες του 1991. 

Από τον Πιερικό πήρε μεταγραφή το 1991, την διεκδίκησαν οι καλύτερες ομάδες της εποχής, Σπόρτιγκ και Παναθηναικός αλλά προτίμησε την Καλαμαριά. Με τον Απόλλωνα Καλαμαριάς ήταν πρωταθλήτρια Ελλάδος το 1992 και κυπελλούχος το 1997. Μετά το τέλος της καριέρας της το 1998 διετέλεσε έφορος στο τμήμα καλαθοσφαίρισης γυναικών του Απόλλωνα Καλαμαριάς.

Με την εθνική ομάδα είχε 3 συμμετοχές με την εθνική κορασίδων και 35 πόντους, 14 με την εθνική νεανίδων και 150 πόντους , με την εθνική γυναικών 70 συμμετοχές και 638 πόντους.

Παραπομπές
----------

1. ↑  basket.gr/index.php/playerview?playerid=276.
2. 1 2 3 4  Ελληνική Ομοσπονδία Καλαθοσφαίρισης-Κούρτη Παναγιώτα Αρχειοθετήθηκε 2018-03-26 στο Wayback Machine. ανακτήθηκε 26 Μαρτίου 2018
3. ↑  Sportime, φύλλο 12-09-1996, σελ. 27[*νεκρός σύνδεσμος*]
4. ↑  Το μοναδικό μετάλλιο σε διεθνείς αγώνες της Εθνικής Μπάσκετ Γυναικών, ανακτήθηκε 26 Μαρτίου 2018
5. ↑  Αθλητική Ηχώ, φύλλο 30-06-1991, σελ. 5[*νεκρός σύνδεσμος*]
6. ↑  Sportime, φύλλο 18-10-1998, σελ. 25[*νεκρός σύνδεσμος*]
Προτομή του βασιλιά Πύρρου, Εθνικό Αρχαιολογικό Μουσείο της Νάπολι.
**Πύρρειος** ή **Καδμεία νίκη** ονομάζεται μεταφορικά το αποτέλεσμα μιας μάχης κατά την οποία ο ήρωας αναδεικνύεται μεν νικητής, όμως έχει υποστεί τόσο βαριές απώλειες, που μελλοντικά θα του είναι δύσκολο ή αδύνατο να συνεχίσει να αγωνίζεται για την επίτευξη των στόχων του.

Προέλευση
---------

Αμφότερες οι εκφράσεις, οι οποίες μάλιστα έχουν καθιερωθεί διεθνώς, προέρχονται από την αρχαία ελληνική γραμματεία:

* ***Καδμεία*** ήταν η νίκη των Θηβαίων (αλλιώς *Καδμείων*, δηλαδή των απογόνων του Κάδμου) επί των Αργείων που περιγράφεται στο Θηβαϊκό Κύκλο και συνέβη κατά τη μυκηναϊκή εποχή. Σύμφωνα με τον Παυσανία, «όλο το στράτευμα των Αργείων -εκτός του Αδράστου - καταστράφηκε. Όμως κι οι Θηβαίοι δεν απέφυγαν τις μεγάλες απώλειες, γι' αυτό έκτοτε ονομάζουν καδμεία τη νίκη που συνοδεύεται από τον όλεθρο αυτών που επικράτησαν».

* ***Πύρρειος*** ήταν η νίκη του Πύρρου στο Άσκλον (σημερινό Άσκολι Σατριάνο, Φότζια) το 279 π.Χ. επί των Ρωμαίων. Αν και τυπικά ο Μολοσσός βασιλιάς αναδείχθηκε νικητής, έχασε πολλούς άνδρες και τους πιο επίλεκτους αξιωματικούς του - αναγκάστηκε έτσι να μεταβάλει τα αρχικά σχέδιά του, τα οποία προέβλεπαν πορεία προς τη Ρώμη. Ο Πλούταρχος γράφει πως όταν ένας στρατιώτης πλησίασε τον Πύρρο για να τον συγχαρεί, αυτός του απάντησε αυτοσαρκαστικά, *«Μια ακόμα νίκη επί των Ρωμαίων και θα χαθούμε εντελώς»*.

Νεότερη Ιστορία
---------------

Ένα παράδειγμα του όρου αποτελεί η Μάχη της Κρήτης:

Στις 20 Μαΐου 1941 χιλιάδες Γερμανοί αλεξιπτωτιστές (*Γερμανικά: Fallschirmjäger*) επιτέθηκαν στην Κρήτη. Ήταν η έναρξη της Μάχης της Κρήτης, της μεγαλύτερης γερμανικής αερομεταφερόμενης επιχείρησης του Β' Παγκοσμίου Πολέμου. Οι Γερμανοί πίστευαν ότι θα δαπανούσαν μόνο λίγες μέρες για την κατάληψη της νήσου, σκεπτόμενοι ότι για την κατάκτηση της Γαλλίας είχαν χρειαστεί για την κατάληψη του Παρισιού 7 μέρες. Δεν είχαν υπολογίσει την αντίσταση σε μάχη μέχρις εσχάτων των κατοίκων του νησιού από όλες τις ηλικίες, κάτι που τους ανάγκασε να δαπανήσουν 11 μέρες για την κατάληψη του νησιού σε μια πύρρειο νίκη μιας και οι Γερμανικές απώλειες επέδειξαν 6.200 – 22.000 νεκρούς, τραυματίες ή αιχμαλώτους και 370 κατεστραμμένα αεροσκάφη.

Συγγενικοί όροι
---------------

Μια σχετική έκφραση, που επίσης έχει καθιερωθεί διεθνώς, είναι «ενώ κέρδισε την μάχη, έχασε τον πόλεμο», όταν κάποιος, λόγω κακής στρατηγικής, κερδίζει έναν λιγότερο καθοριστικό στόχο, αλλά τελικώς χάνει τον μεγαλύτερο και πλέον καθοριστικό στόχο.

Επίσης, μεγάλη απήχηση διεθνώς έχουν και οι όροι «κούφια νίκη» και «άδεια νίκη», όταν ο νικητής αποκομίζει ελάχιστο ή κανένα κέρδος.

Πηγές
-----

|  |  |
| --- | --- |
| Commons logoCommons logo | Τα Wikimedia Commons έχουν πολυμέσα σχετικά με το θέμα   **Πύρρειος νίκη** |

1. ↑  Παυσανίας, Ελλάδος περιήγησις: Βοιωτικά, κεφ. ΙΧ, §3
2. ↑  Πλούταρχος, Βίοι Παράλληλοι: Πύρρος, κεφ. ΧΧΙ, §9
3. ↑  «The 11th Day (2005)». *IMDb* (στα Αγγλικά). Ανακτήθηκε στις 3 Μαΐου 2014.
Το **Κόπα Αμέρικα 2024** θα είναι η 48η έκδοση του Κόπα Αμέρικα, του πρωταθλήματος ποδοσφαίρου εθνικών ομάδων ανδρών που διοργανώνεται από την ΚΟΝΜΕΜΠΟΛ κάθε τέσσερα χρόνια.

Διοργανώτρια χώρα
-----------------

Το Κόπα Αμέρικα 2024 είχε αρχικά προγραμματιστεί να φιλοξενηθεί από το Εκουαδόρ λόγω της απόφασης του προέδρου της ΚΟΝΜΕΜΠΟΛ.Ωστόσο, ο πρόεδρος της ΚΟΝΜΕΜΠΟΛ Αλεχάντρο Ντομίνγκες είπε ότι το Εκουαδόρ είχε προταθεί αλλά δεν είχε ακόμη επιλέξει να οργανώσει το κύπελλο. Το Νοέμβριο του 2022 το Εκουαδόρ ανακοίνωσε ότι αρνείται να διοργανώσει το τουρνουά. Το Περού εξέφρασε ενδιαφέρον για τη διοργάνωση. Επίσης,ως μέρος της προετοιμασίας για το Παγκόσμιο Κύπελλο Ποδοσφαίρου 2026 οι Ηνωμένες Πολιτείες Αμερικής σε συνεργασία με τον Καναδά εξέφρασαν ενδιαφέρον για τη φιλοξενία της διοργάνωσης. Το Κόπα Αμέρικα 2024 είχε αρχικά προγραμματιστεί για το 2023, αλλά μεταφέρθηκε στο 2024 για να συμπέσει με το Ευρωπαϊκό Πρωτάθλημα Ποδοσφαίρου 2024.

Ομάδες
------

Και οι δέκα εθνικές ομάδες CONMEBOL έχουν δικαίωμα συμμετοχής:

* Αργεντινή (Σημερινός κάτοχος)
* Βολιβία
* Βραζιλία
* Χιλή
* Κολομβία
* Ισημερινός
* Παραγουάη
* Περού
* Ουρουγουάη
* Βενεζουέλα

Κάποιες από τις παρακάτω χώρες-μέλη της ΚΟΝΚΑΚΑΦ φημολογείται ότι θα είναι καλεσμένες στη διοργάνωση:

* Μπελίζ
* Καναδάς
* Κόστα Ρίκα
* Ελ Σαλβαδόρ
* Γουατεμάλα
* Γουιάνα
* Ονδούρα
* Τζαμάικα
* Μεξικό
* Νικαράγουα
* Παναμάς
* Σουρινάμ
* Ηνωμένες Πολιτείες

Από την Ασιατική Συνομοσπονδία Ποδοσφαίρου οι ακόλουθες χώρες-μέλη έχουν εκφράσει ενδιαφέρον για να είναι καλεσμένες και βρίσκονται σε συζητήσεις για να συμμετέχουν στη διοργάνωση:

* Αυστραλία
* Ιαπωνία
* Κατάρ

Αναμένεται ότι θα διεξαχθούν αγώνες 16 ομάδων, με έξι ομάδες από το εξωτερικό της ΚΟΝΜΕΜΠΟΛ.

Πόλεις
------

Ο Ισημερινός έχει ήδη ξεκινήσει μελέτες για τον εκσυγχρονισμό των σταδίων του τουρνουά.

Παραπομπές
----------

1. ↑
2. ↑  «Copa América to run in parallel with Euros from 2020». Diario online de deportes. 19 Μαρτίου 2017.
3. ↑
4. ↑  «Ecuador comenzó estudios para modernizar los estadios para 2023». Diario El Universo. 14 Ιουνίου 2012.
5. ↑  «La Copa América 2023 ya puso a trabajar a Ecuador». Diario El Comercio. 20 Φεβρουαρίου 2014.
6. ↑  «Conmebol inspeccionará los estadios del país». Teleamazonas. 31 Ιουλίου 2018. [*νεκρός σύνδεσμος*]

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
--------------------

* Επίσημος ιστότοπος
Η 2η Πολεμική Μοίρα του Βρετανικού Βασιλικού Ναυτικού στη διάρκεια του Α' Παγκοσμίου Πολέμου. Από τα αριστερά προς τα δεξιά διακρίνονται τα πλοία *King George V*, *Thunderer*, *Monarch* και *Conqueror*.
**Ναυτική μοίρα** ονομάζεται ομάδα πολεμικών πλοίων της αυτής κατηγορίας που συμπλέουν σε στολοδρομία. Το αντίστοιχο στην αγγλική γλώσσα «Ντιβίζιον» ή «Squadron».

Γενικά
------

Συνήθως κάθε ναυτική μοίρα αποτελείται από 4 πλοία και κατά το μάλλον δυνατόν του αυτού τύπου πλοίων που διοικείται από ανώτερο ή ανώτατο αξιωματικό Πλοίαρχο ή αρχιπλοίαρχο, ή Υποναύαρχο, που επιβαίνει της **μοιραρχίδας**, του πλοίου έδρας του ναυτικού μοιράρχου και επί του κυρίου ιστού του οποίου φέρεται το ειδικό διακριτικό σήμα.

Δύο ή περισσότερες μοίρες συγκροτούν στόλο, ενώ κάθε μοίρα υποδιαιρείται σε δύο «υπομοίρες».

Διάκριση
--------

Παλαιότερα οι ναυτικές μοίρες διακρίνονται σε τρεις βασικές κατηγορίες τις:

1. **Τακτικές**: λέγονται εκείνες με τις οποίες συγκροτείται μόνιμα ένας στόλος
2. **Έκτακτες**: λέγονται εκείνες που σχηματίζονται κατά τις πολεμικές περιόδους, κυρίως για κάλυψη έκτακτης ανάγκης με επαύξηση της δύναμης ενός στόλου και
3. **Ανεξάρτητες**: λέγονται εκείνες που δεν υπάγονται σε στόλο και κινούνται για κάλυψη περιορισμένων αναγκών, π.χ. περιπολίες, αναγνωρίσεις, νηοψίες, ή κάλυψη ειδικών αποστολών. Τέτοιες μπορεί να υπάρχουν επίσης μόνιμες και έκτακτες.

Πολλές φορές η λέξη Μοίρα χρησιμοποιήθηκε και χρησιμοποιείται εσφαλμένα αντί των όρων στόλος ή «ομάδα» ή «δύναμη» οι οποίες όμως υποδηλώνουν συγκρότηση πλοίων πολλών κατηγοριών που τελούν υπό διοίκηση ενός αρχηγού συγκεκριμένης αποστολής. Τέτοια λανθασμένη χρήση ήταν η παλαιότερη έκφραση "μοίρα γυμνασίων".

Σύγχρονοι όροι
--------------

Σήμερα στο Ελληνικό Πολεμικό Ναυτικό χρησιμοποιείται ευρύτατα και ο όρος "στολίσκος" για σκάφη της αυτής κατηγορίας π.χ. Πυραυλακάτων, τορπιλακάτων, ναρκαλιευτικών κλπ. ή Διοίκηση Μοίρας π.χ. Αντιτορπιλικών, (ΔΜΑ/1, ΔΜΑ/2, ΔΜΑ/3 κλπ), ή των ταχυπλόων σκαφών π.χ. **Σ**(τολίσκος) **ΤΑ**(χυπλόων) **Σ**(καφών) ΣΤΑΣ/1, ΣΤΑΣ/2 κλπ.
Ο **Αλέξανδρος Π. Καλλιδόπουλος** (Αθήνα, 1926 - Θεσσαλονίκη, 15 Σεπτεμβρίου 1993) ήταν Έλληνας δικηγόρος και πολιτικός. Υπηρέτησε ως βουλευτής και μεταξύ άλλων ήταν πρόεδρος της Ευρωπαϊκής Λέσχης Μακεδονίας-Θράκης. Τιμήθηκε με τον τίτλο του *Δίκαιου των Εθνών* για τη συμβολή του στη διάσωση διωκόμενων Εβραίων στη διάρκεια της Κατοχής.

Βιογραφία
---------

Γεννήθηκε το 1926 στην Αθήνα. Ήταν γιος του στρατηγού Περικλή Καλλιδόπουλου(1872-1950) και της Αικατερίνης Φωτιάδου (1899-1986). 

Σπούδασε νομικά στο Αριστοτέλειο Πανεπιστήμιο Θεσσαλονίκης και άσκησε τη δικηγορία στη συμπρωτεύουσα. Από νεαρή ηλικία πήρε μέρος στην Εθνική Αντίσταση. Πολιτεύτηκε στη Θεσσαλονίκη, αρχικά με την ΕΔΑ και στη συνέχεια με την Ένωση Κέντρου. Εξελέγη βουλευτής Α΄ Θεσσαλονίκης το 1958 με την ΕΔΑ.

Το 1974 πολιτεύτηκε ξανά με την Ένωση Κέντρου-Νέες Δυνάμεις, λαμβάνοντας 5.656 ψήφους. Αργότερα ήταν υποψήφιος βουλευτής και με το ΠΑΣΟΚ.

Τιμήθηκε με το ανώτατο μετάλλιο του τίτλου του Δίκαιου των Εθνών (the title of the Righteous among the Nations, Yad Washem, Jerusalem) της κυβέρνησης του Ισραήλ, για την διάσωση Εβραίων της Θεσσαλονίκης κατά τη διάρκεια της Ναζιστικής Κατοχής.

Πέθανε από καρκίνο σε ηλικία 67 ετών στη Θεσσαλονίκη το 1993 και κηδεύτηκε στις 16 Σεπτεμβρίου από τον ιερό ναό της Αναλήψεως. Ήταν παντρεμένος με τη Μαρία Καλλιδοπούλου και απέκτησαν έναν γιο και μία κόρη.

Παραπομπές
----------

1. 1 2 3  «The Righteous Among the Nations Database» (Αγγλικά)
2. ↑  Ελληνικόν Who's Who 1962, Έκδοση Ελληνικών Who's Who, σελ. 200.
3. 1 2  Μακεδονία, Κηδεύεται σήμερα ο δικηγόρος και πρώην βουλευτής Αλ. Καλλιδόπουλος, 16-9-1993, σελ. 7.
4. ↑  Λάζαρος Λασκαρίδης, 11 Μαίου 1958- Οι εκλογές που έκαναν την αριστερά αξιωματική αντιπολίτευση και ο Παπαδόπουλος.
5. ↑  Πολιτευτές στις εκλογές του 1974 Αρχειοθετήθηκε 2017-08-18 στο Wayback Machine. ανάκτηση 5-11-2017.
6. ↑  Αλεξανδρή, Λιάνα (1990). *Στρατηγός Περικλής Καλλιδόπουλος*. Θεσσαλονίκη: Παναγ. & Αλεξ. Καλλιδόπουλος. σελ. 126-127.
7. 1 2  Μακεδονία, Κοινωνικά, 16-9-1993, σελ. 3.
Συντεταγμένες: 41°34′N 14°40′E﻿ / ﻿41.567°N 14.667°E﻿ / 41.567; 14.667

Το **Καμπομπάσο** (ιταλικά: *Campobasso*, λατινικά: *Campus vassorum*) είναι πόλη στην Ιταλία, πρωτεύουσα της ομώνυμης επαρχίας και της περιφέρειας Μολίζε. Υπολογίζεται ότι το 2013 είχε 48.436 κατοίκους. Η πόλη είναι κτισμένη σε υψόμετρο 700 μέτρων, κατατάσσοντάς την την τρίτη ορεινότερη ανάμεσα στις πρωτεύουσες περιφερειών, μετά την Ποτέντσα και την Λ' Άκουιλα, ψηλά στην κοιλάδα του ποταμού Μπιφέρνο, στους πρόποδες των Απεννίνων.

Δεν είναι γνωστό πότε ιδρύθηκε. Στο λόφο πάνω από τη σύγχρονη πόλη υπήρχε ένας οικισμός του αρχαίου λαού των Σαμνιτών. Περίπου 15 χιλιόμετρα νότια της πόλης βρίσκεται ο αρχαιολογικός χώρος της ρωμαϊκής πόλης Σαέπινουμ. Η σημερινή πόλη ιδρύθηκε κατά πάσα πιθανότητα από τους Λομβαρδούς. Η πρώτη αναφορά της γίνεται το 878. Η πόλη αναπτύχθηκε ως εμπορικό κέντρο. Όταν η πόλη βρισκόταν υπό την κυριαρχία της οικογένειας Μονφόρτε κατασκευάστηκε το Καστέλο Μονφόρτε το 1459. Η αρχική πόλη στη συνέχεια εγκαταλείφθηκε το 1732 και κατασκευάστηκε σε χαμηλότερο υψόμετρο. Η παλαιά πόλη αποτελείται σήμερα από το Καστέλο Μονφόρτε και τους ναούς των αγίων Βαρθολομαίου και Γεωργίου.

Σήμερα η πόλη είναι σημαντικό αγροτικό κέντρο, διάσημο για τα μπιζέλια και το ημίσκληρο τυρί του. Στην πόλη λειτουργεί αρχαιολογικό μουσείο για τους αρχαίους λαούς της περιοχής. Ο μητροπολιτικός ναός, αφιερωμένος στην Αγία Τριάδα αρχικά κατασκευάστηκε το 1504, αλλά μετά την καταστροφή του από σεισμό ανακατασκευάστηκε το 1829 σε νεοκλασσικό ρυθμό. Στην πόλη έχει την έδρα του το πανεπιστήμιο του Μολίζε.

Παραπομπές
----------

1. ↑  «Campobasso». Encyclopaedia Britannica. Ανακτήθηκε στις 22 Ιανουαρίου 2013.

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
--------------------

|  |  |
| --- | --- |
| wiktionary logowiktionary logo | Το *Βικιλεξικό* έχει σχετικό λήμμα:  **Καμπομπάσο**  |

* Πολυμέσα σχετικά με το θέμα  Campobasso στο Wikimedia Commons

|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
| Καθιερωμένοι όροι | 
* WorldCat
* VIAF: 132509102
* LCCN: n79039955
* GND: 4216181-2
* NKC: ge1155774

 |

 |

|  |  |
| --- | --- |
| 

|  |
| --- |
| * Πύλη:Γεωγραφία
* Πύλη:Ευρώπη
* Πύλη:Ιταλία
 |

 |
Η **Off Piotrkowska** (στυλιζαρισμένο: **OFF Piotrkowska**) είναι εναλλακτικό πολυλειτουργικό συγκρότημα που βρίσκεται στο Λοτζ της Πολωνίας, στις εγκαταστάσεις του πρώην κλωστοϋφαντουργείου του Φραντσίσεκ Ράμις στην Οδό Πιοτρκόφσκα 138/140.

Η εγκατάσταση περιλαμβάνεται στον κατάλογο των επτά νέων θαυμάτων της Πολωνίας, η οποία δημιουργήθηκε το 2014 με βάση τα αποτελέσματα ενός δημοψηφίσματος με τη συμμετοχή των αναγνωστών του «National Geographic Traveller». Το συγκρότημα στεγάζει αρχιτέκτονες, σχεδιαστές μόδας και στούντιο σχεδιασμού, καθώς και μουσικά κλαμπ, εστιατόρια, εκθεσιακούς χώρους, αίθουσες πρόβας, καταστήματα concept και μπαρ καφέ. Η Off Piotrkowska φιλοξενεί επίσης μαζικές εκδηλώσεις, συμπεριλαμβανομένου του ετήσιου φεστιβάλ μουσικής Domoffon Festiwal.

Ιστορία
-------

Στα τέλη του 19ου και του 20ού αιώνα, τα κτίρια του εργοστασίου στέγαζαν το εργοστάσιο ύφανσης και βαμβακιού του Φραντσίσεκ Ράμις.

Κατά τη διάρκεια της Λαϊκής Δημοκρατίας της Πολωνίας, στην περιοχή του πρώην εργοστασίου κλωστοϋφαντουργίας του Φραντσίσεκ Ράμις, άνοιξε το Εργοστάσιο Βιομηχανικής Κλωστοϋφαντουργίας του Λοτζ, και αργότερα το εργοστάσιο βιομηχανίας βαμβακιού. Από το 1999, τα μεταβιομηχανικά κτίρια χρησιμοποιήθηκαν από διάφορες εταιρείες. Στην αυλή στην οδό Πιοτρκόφσκα 138/140 υπήρχε μια συστάδα υπόστεγων με ασιατικά τρόφιμα, που ονομάζονταν από τους κατοίκους του Λοτζ «China Town». Στο τέλος του 2011, η OPG Orange Property Group, ο ιδιοκτήτης της έκτασης, ξεκίνησε το έργο Off Piotrkowska. Ο δημιουργός και ο τρέχων συντονιστής του έργου της Off Piotrkowska είναι ο Μίχαου M. Στις, Αντιπρόεδρος του Διοικητικού Συμβουλίου της OPG Property Professionals. Η συνολική έκταση της Off Piotrkowska είναι 12.898 μ2, ενώ η ωφέλιμη επιφάνεια είναι 6.537 μ2.

Παραπομπές
----------

1. 1 2  *Spacer pierwszy. Ulica Piotrkowska*. Λοτζ: Wydawnictwo Jacek Kusiński. ISBN 978-83-927666-4-3.
2. ↑  «7 nowych cudów Polski. Wyjątkowe miejsca, które warto odwiedzić». *forbes.pl* (στα Πολωνικά). 30 Οκτωβρίου 2014.
3. 1 2  «Historia fabryki». *archive.is*. Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 19 Νοεμβρίου 2015. Ανακτήθηκε στις 27 Σεπτεμβρίου 2021. CS1 maint: Unfit url (link)
4. ↑  «Off Piotrkowska: budki z jedzeniem wracają na podwórko po China Town». *dzienniklodzki.pl* (στα Πολωνικά). 24 Ιουνίου 2015.

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
--------------------

|  |  |
| --- | --- |
| Commons logoCommons logo | Τα Wikimedia Commons έχουν πολυμέσα σχετικά με το θέμα   **Off Piotrkowska** |

* Επίσημος ιστότοπος της OFF Piotrkowska
Η νότια πλευρά του εργοστασίου. 
Το **Λευκό Εργοστάσιο** (πολωνικά: *Biała Fabryka*) είναι ένα κλασσικιστικό κτήριο στο Γουντς της Πολωνίας, που κατασκευάστηκε το 1835-1839 για να φιλοξενήσει ένα εργοστάσιο κλωστοϋφαντουργίας, που ανήκε στον Λούντβικ Γκέιερ. Σήμερα φιλοξενεί το Κεντρικό Μουσείο Κλωστοϋφαντουργίας και τη μπάντα παραδοσιακών χορών Harnam. Θεωρείται ένα εξαιρετικό παράδειγμα πρώιμης βιομηχανικής αρχιτεκτονικής στο Γουντς. Το κτήριο βρίσκεται στο νότιο άκρο της οδού Πιοτρκόφκσα, νότια του κέντρου της πόλης.

Ιστορία
-------

Στο πρώτο μισό του 19ου αιώνα, το Γουντς, που ήταν μέρος της Ρωσικής Αυτοκρατορίας και προηγουμένως μία μικρή πόλη, γνώρισε ταχεία οικονομική και βιομηχανική ανάπτυξη. Η πόλη ήταν ανοιχτή για μετανάστες και ο Γκέιερ, ένας Γερμανός με καταγωγή από τη Σαξονία, μετακόμισε στην πόλη για να ξεκινήσει την παραγωγή κλωστοϋφαντουργικών προϊόντων. Το κτίριο ανακατασκευάστηκε αρκετές φορές μετά το 1830, αλλά διατηρεί το αρχικό του σχέδιο. Το 1955, λήφθηκε η απόφαση να φιλοξενηθεί το Κεντρικό Μουσείο Κλωστοϋφαντουργίας στο κτίριο και το 1958 ξεκίνησαν οι εργασίες ανακατασκευής που έκαναν το κτίριο κατάλληλο ως μουσείο. Το μουσείο ιδρύθηκε ως ανεξάρτητο ίδρυμα το 1960. Ταυτόχρονα, το κτίριο χρησιμοποιήθηκε ακόμη ως εργοστάσιο μέχρι το 1990, όταν σταμάτησε η παραγωγή στην ανατολική πτέρυγα. Η πτέρυγα μεταφέρθηκε στο μουσείο το 2002, ολοκληρώνοντας τη μεταφορά ολόκληρου του συγκροτήματος.

Το Λευκό Εργοστάσιο είναι ένα τετραπτέρυγο κτήριο με αυλή. Η παλαιότερη πτέρυγα είναι η δυτική, με θέα στην οδό Πιοτρκόφσκα. Η βόρεια πτέρυγα είναι από το 1838, η νότια είναι από το 1847 και η ανατολική πτέρυγα χτίστηκε το 1886. Στην αυλή, είναι χτισμένο το Παλαιό Οίκημα Βρασμού. Το συγκρότημα διαθέτει υψηλή καμινάδα, δύο πύργους σκόνης και δύο πύργους νερού, κάτι που αποτελεί ασυνήθιστη λύση για το πρώτο μισό του 19ου αιώνα. Νότια του κτιρίου, έχει δημιουργηθεί μία λίμνη. Δίπλα στο Λευκό Εργοστάσιο, που εξακολουθεί να βρίσκεται σε βιομηχανικό έδαφος, άνοιξε το Υπαίθριο Μουσείο Αρχιτεκτονικής Ξύλου του Γουντς το 2009.

Το κτίριο έχει χαρακτηριστεί ως μνημείο πολιτιστικής κληρονομιάς.

Παραπομπές
----------

1. ↑  *register of objects of cultural heritage in Poland*. www.nid.pl/pl/Informacje\_ogolne/Zabytki\_w\_Polsce/rejestr-zabytkow/zestawienia-zabytkow-nieruchomych/. Ανακτήθηκε στις 31  Ιουλίου 2023.
2. 1 2 3  Όκο, Μάρτσιν. «The White Factory». Κεντρικό Μουσείο Κλωστοϋφαντουργίας. Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 17 Νοεμβρίου 2016. Ανακτήθηκε στις 19 Σεπτεμβρίου 2013.
3. ↑  «The Open Air Museum of Łódź Timber Architecture». Open Air Museums in Poland. Ανακτήθηκε στις 2 Οκτωβρίου 2013.
4. ↑  «Zabytki w regionie» (στα Πολωνικά). National Heritage Board of Poland. Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 29 Σεπτεμβρίου 2020. Ανακτήθηκε στις 18 Σεπτεμβρίου 2013.
Ο **Μαλίκ Σαχ Β΄** (περσικά: *ملک شاه دوم‎*‎) ή **Μουίζ αλ-ντιν Μαλίκ Σαχ Β΄** (1099 - 1105), ήταν Σελτζούκος σουλτάνος της Βαγδάτης (1105). 

Ήταν εγγονός του σουλτάνου Μαλίκ Σαχ Α΄ (1053-1092) της Αυτοκρατορίας των Σελτζούκων, διαδέχθηκε τον πατέρα του Μπερκιαρούκ. 

Από θεωρητική άποψη, ήταν επικεφαλής του οίκου των Μεγάλων Σελτζούκων, μολονότι ο θείος του Αχμάντ Σαντζάρ που ασκούσε την εξουσία στο Χορασάν μάλλον είχε στα χέρια του μεγαλύτερη ισχύ από αυτόν. 

Ο Μαλίκ Σαχ ανατράπηκε από τον θείο του Μουχάμαντ Α΄ των Μεγάλων Σελτζούκων (1082-1118), που ανήλθε στο θρόνο, και δολοφονήθηκε.

Παραπομπές
----------

1. 1 2 3  «WEST ASIA, TURKS». *fmg.ac*. Ανακτήθηκε στις 3 Σεπτεμβρίου 2023.

|  |
| --- |
| Μαλίκ Σαχ Β΄ **Οίκος των Σελτζούκων****Γέννηση:** 1099 **Θάνατος:** 1105 |
| ΠροκάτοχοςΜπερκιαρούκ | **Μεγάλος Σουλτάνος των Σελτζούκων1105** | ΔιάδοχοςΜουχάμαντ Α΄ |
Από που προέρχεται ο όρος
-------------------------

Ο όρος **Γαληνικό Εργαστήριο** αναφέρεται στο εργαστήριο του φαρμακείου προς τιμήν του αρχαίου έλληνα ιατρού Κλαύδιου Γαληνού. (Πέργαμος 129 μ.Χ. - Ρώμη 199 μ.Χ.)

Ποιος ήταν ο Γαληνός
--------------------

Ο Γαληνός ήταν ο δεύτερος σπουδαιότερος Έλληνας ιατρός της αρχαιότητας μετά τον Ιπποκράτη και ο τελευταίος χρονικά από όλους τους σημαντικούς ιατρούς του ελληνορωμαϊκού κόσμου. Δεν υπάρχει σχεδόν ιατρικός κλάδος που να μην απασχόλησε τον Γαληνό. Οι εμπεριστατωμένες μελέτες του αναφέρονται στην ανατομική, τη φυσιολογία, τη χειρουργική, την οφθαλμολογία, την μαιευτική, την υγιεινή, την φαρμακολογία.

Τα πολυσύνθετα φαρμακευτικά σκευάσματα, που ο ίδιος παρασκεύαζε, είναι γνωστά στη βιβλιογραφία ως «γαληνικά» και η αντίστοιχη φαρμακοτεχνία ονομάζεται «γαληνική φαρμακευτική».

Νομοθεσία
---------

Το εργαστήριο του φαρμακείου είναι ο μοναδικός χώρος πλην της βιομηχανίας, ο οποίος εξουσιοδοτείται από τη νομοθεσία να παρασκευάζει και να χορηγεί εξατομικευμένο γαληνικό φάρμακο. Αυτό συμβαίνει σε περιπτώσεις στις οποίες δεν καλύπτονται οι ασθενείς από τα υπάρχοντα φαρμακευτικά σκευάσματα.

Τι Παρασκευάζει
---------------

Τέτοιες περιπτώσεις μπορεί να είναι:

* Φάρμακα που έχει σταματήσει η κυκλοφορία τους, αλλά επιτρέπεται η παρασκευή τους από καθαρή πρώτη ύλη, δραστική ουσία (API Active Pharmaceutical Ingredient)
* Φάρμακα που δεν κυκλοφορούν στην επιθυμητή φαρμακοτεχνική μορφή.
* Φάρμακα που κυκλοφορούν, αλλά όχι στην συγκέντρωση που επιθυμούμε.
* Κτηνιατρικά φάρμακα, όταν αυτά δεν κυκλοφορούν στην επιθυμητή φαρμακοτεχνική μορφή ή στην επιθυμητή συγκέντρωση.
* Ομοιοπαθητικά φάρμακα
* Φυτοθεραπευτικά (βάμματα, έλαια, κρέμες, αλοιφές, σιρόπια κλπ)

Ο επιστήμονας φαρμακοποιός είναι ο μόνος αρμόδιος να παραγάγει γαληνικό φάρμακο και ο μόνος χώρος που επιτρέπεται η παρασκευή του είναι το Γαληνικό Εργαστήριο του φαρμακείου.

Παραπομπές
----------

1. ↑  Οδηγία 65/65/ΕΟΚ

Πηγές
-----

* Αρχειοθετήθηκε 2018-03-26 στο Wayback Machine.
Ο **Γιώργος Κυριακόπουλος** (5 Φεβρουαρίου 1996) είναι Έλληνας διεθνής ποδοσφαιριστής, ο οποίος αγωνίζεται ως αριστερή πλάγιος αμυντικός για τη Σασσουόλο.

Σταδιοδρομία σε συλλόγους
-------------------------

Ο Κυριακόπουλος γεννήθηκε στην Πάτρα. Ως παιδί, έπαιξε στην Θύελλα Πατρών μέχρι το 2011. 

### Αστέρας Τρίπολης

Στην ηλικία των 14 ετών, μετακόμισε στον Αστέρα Τρίπολης, όπου ήταν βασικό μέλος των ομάδων U17 και U20.

Υπέγραψε το πρώτο του επαγγελματικό συμβόλαιο με τον Αστέρα Τρίπολης το 2013. 

Έπαιξε ως δανεικός στις ομάδες της Φούτμπολ Λιγκ, Εργοτέλη και Λαμία. 

Στις 2 Σεπτεμβρίου 2019, μετακινήθηκε με δανεισμό στη Σασσουόλο της Σέριε Α, με κόστος δανεισμού ύψους 200.000 ευρώ και δικαίωμα αγοράς ύψους 1 εκατ. ευρώ για το καλοκαίρι του 2020, το οποίο ενεργοποιήθηκε στις 22 Ιουνίου 2020.

Διεθνής σταδιοδρομία
--------------------

Ο Κυριακόπουλος έχει αγωνιστεί στις «μικρές» εθνικές ομάδες της Ελλάδας (U18, U19 και U21).

Το ντεμπούτο του με την Ανδρών πραγματοποιήθηκε στις 7 Οκτωβρίου 2020 σε έναν φιλικό αγώνα εναντίον της Αυστρίας.

Παραπομπές
----------

1. ↑  (πολλαπλές γλώσσες) *Transfermarkt*. 311178. Ανακτήθηκε στις 9  Οκτωβρίου 2017.
2. ↑  (πολλαπλές γλώσσες) *FBref.com*. 0a483542.
3. ↑  «As» (Ισπανικά) Grupo PRISA. Μαδρίτη. kyriakopoulos/26571.
4. ↑  (Αγγλικά) Προφίλ Γιώργος Κυριακόπουλος στο Soccerway
5. ↑  Αστέρας Τρίπολης: Στη Σασσουόλο ο Κυριακόπουλος;Received 2 Σεπτεμβρίου 2019
6. ↑  «Από τον Αστέρα Τρίπολης στην ιταλική U.S. Sassuolo ο Κυριακόπουλος». Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 29 Ιουνίου 2020. Ανακτήθηκε στις 24 Ιουνίου 2022.
7. ↑  «National Team». *www.transfermarkt.com*.
8. ↑  «Austria v Greece game report». ESPN. 7 Οκτωβρίου 2020.

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
--------------------

* Γιώργος Κυριακόπουλος – Επιδόσεις στις διοργανώσεις της UEFA
* Προφίλ στο Transfermarkt.com
* Γιώργος Κυριακόπουλος (ποδοσφαιριστής) Στατιστικά καριέρας στο Soccerbase
Ρεβανί
Το **ρεβανί**, (τουρκ: revani προερχόμενο από την περσική روغنى ravġanī), γνωστό κι ως ριβανί, είναι παραδοσιακό γλύκισμα της Μέσης Ανατολής. Παρασκευάζεται από σιμιγδάλι, αυγά και γιαούρτι και αφού ψηθεί στο φούρνο, περιχύνεται με σιρόπι. Δεν πρέπει να συγχέεται με το σάμαλι. Το ρεβανί της Βέροιας είναι παραδοσιακό γλυκό της πόλης και έχει ιδιαίτερη φήμη σε όλη την Ελλάδα. Στην νότια Ελλάδα κυρίως μπορεί να το συναντήσει κανείς και ως *ραβανί*.

Το ίδιο γλυκό παρασκευάζεται και στην Τουρκία, φέροντας το ίδιο όνομα με τα ελληνικά (revani), στον Αραβικό κόσμο όπου αποκαλείται **μπασμπούσα**, αλλά και σε όλη την υπόλοιπη ανατολική Μεσόγειο φέροντας διάφορα ονόματα. Σε κάποιες παραλλαγές, στα υλικά προστίθεται και τριμμένη καρύδα και σε κάποιες άλλες μπορεί να συνδυαστεί με καϊμάκι (παγωτό).

|  |  |
| --- | --- |
| wiktionary logowiktionary logo | Το *Βικιλεξικό* έχει σχετικό λήμμα:  **ρεβανί**  |



1. ↑  «Ραβανί… αφρός! – ηχωμαγειρέματα». 30 Ιουλίου 2019. Ανακτήθηκε στις 3 Σεπτεμβρίου 2023.
Ο **Εξώστης** (Παλαιά ονομασία: Μερζές) είναι ένα μικρό πεδινό χωριό του Νομού Αργολίδας, του Δήμου Ναυπλιέων.

Τοποθεσία
---------

Βρίσκεται σε απόσταση ενός χιλιομέτρου από την Άρια στα βόρεια του Ναυπλίου.

Ιστορία
-------

Ο οικισμός, που παλιότερα λεγόταν Μερζές, κατοικείται τουλάχιστον από την περίοδο της Ενετοκρατίας, όπου αναφέρεται σαν *ζευγολατειό Μερζέ*. 

Ο οικισμός Εξώστης συμπεριλαμβάνεται στην Άρια. Είναι αμφιθεατρικά χτισμένος και τις τελευταίες δεκαετίες παρουσιάζει μεγάλη οικιστική ανάπτυξη λόγω της πανοραμικής του θέας.

Εκκλησίες
---------

* **Αγίων Αναργύρων** Γιορτάζει: (1 Ιουλίου.)

Παραπομπές
----------

1. 1 2 3  «ΕΕΤΑΑ-Διοικητικές Μεταβολές των Οικισμών». *www.eetaa.gr*. Ανακτήθηκε στις 30 Αυγούστου 2023.
Η **Beko** (μερικές φορές στυλιζάρεται ως **beko**) είναι τουρκική εταιρεία παραγωγής ηλεκτρονικών ειδών και τηλεοράσεων, που ανήκει στην τουρκική Arçelik A.Ş. της Koç Holding.

Ιστορία
-------

Η Beko Elektronik A.Ş. ιδρύθηκε από τον Vehbi Koç, τον ιδρυτή της Koç Holding (ο οποίος ίδρυσε επίσης την Arçelik A.Ş. τη μητρική εταιρεία της Beko το 1955) και τον Leon Bejerano στην Κωνσταντινούπολη, το 1967. Το όνομα της εταιρείας είναι ένας συνδυασμός του πρώτου δύο γράμματα των επωνύμων των ιδρυτών.

Το 2004, η Beko Elektronik αγόρασε τη γερμανική εταιρεία ηλεκτρονικών ειδών Grundig και μέχρι τον Ιανουάριο του 2005, η Beko και η ανταγωνιστική Vestel αντιστοιχούσαν σε περισσότερες από τις μισές από όλες τις τηλεοράσεις που κατασκευάζονται στην Ευρώπη. Τον Απρίλιο του 2008, το τμήμα ηλεκτρονικών ειδών του Beko μετονομάστηκε σε Grundig Elektronik A.Ş.

Κατά την Έκτακτη Γενική Συνέλευση των Μετόχων της Arçelik A.Ş. στις 29 Ιουνίου 2009, αποφασίστηκε η συγχώνευση της Arçelik A.Ş. με τη θυγατρική εταιρεία της Grundig Elektronik A.Ş. (που θα διατεθεί απευθείας από την Arçelik A.Ş. της Koç Holding) με την ανάληψη όλων των περιουσιακών στοιχείων και υποχρεώσεων της Grundig στο σύνολό της.

Η Beko κατασκευάζει προϊόντα όπως τηλεοράσεις, ψυγεία, πλυντήρια ρούχων και πλυντήρια πιάτων, κουζίνες και άλλες λευκές συσκευές.
Η Beko άλλαξε το παλιό λογότυπό της για νέο, τον Ιούνιο του 2014.

Χορηγίες
--------

Η Beko είναι ο επίσημος χορηγός των πρωταθλημάτων μπάσκετ της Τουρκίας και της Λιθουανίας, καθώς και στο Παγκόσμιο Κύπελλο Μπάσκετ της FIBA ​​το 2014 στην Ισπανία. Η Beko είναι εταίρος του ισπανικού ποδοσφαιρικού συλλόγου Μπαρτσελόνα από το 2014 και του τουρκικού ποδοσφαιρικού συλλόγου Μπεσίκτας, του ποδοσφαιρικού συλλόγου ΦΚ ΧΤΤΟΥ από το Τουρκμενιστάν και είναι ένας από τους μεγαλύτερους διαφημιζόμενους στην αγγλική Premier League από το 2008 και επίσημος χορηγός του Αγγλικού Κυπέλλου..

Παραπομπές
----------

1. ↑  «Arçelik A.Ş.: Brands». Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 23 Οκτωβρίου 2020. Ανακτήθηκε στις 29 Δεκεμβρίου 2018.
2. ↑  FC Barcelona: "FC Barcelona and Beko sign global sponsorship agreement"
3. ↑  «FIBA: "FIBA and Beko sign global partnership leading up to 2014 Basketball World Cup"». Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 4 Μαρτίου 2016. Ανακτήθηκε στις 29 Δεκεμβρίου 2018.
4. ↑  «FC Barcelona extends sponsorship agreement with Beko | FC Barcelona». *FC Barcelona* (στα Αγγλικά). Ανακτήθηκε στις 15 Φεβρουαρίου 2018.
5. ↑  Fanatik: "Beşiktaş Beko ile imzaladı"
6. ↑  SportsPro: "Beko teams up with The Football League"
7. ↑  «Arçelik A.Ş.: "Beko becomes a sponsor to the oldest football cup in the world"». Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 6 Αυγούστου 2020. Ανακτήθηκε στις 29 Δεκεμβρίου 2018.

  


|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
| Καθιερωμένοι όροι | 
* VIAF: 4285156012436649700008

 |

 |