recursal/SuperWikiNEXT-32B huggingface dataset:
Η ταινία **Candy Candy Movie** είναι remake της αυθεντικής τηλεοπτικής σειράς anime και manga *Κάντυ Κάντυ* που προβλήθηκε από το 1976 μέχρι το 1979. Προβλήθηκε το 1992 στην Ιαπωνία και παρουσιάζει αρκετές ομοιότητες και διαφορές με την τηλεοπτική σειρά. Οι βασικές διαφορές είναι ότι στην ταινία έχουμε ευτυχισμένο τέλος με την Κάντυ να μένει κοντά στον Άντονυ, η Κάντυ δεν συναντά τον πρίγκιπα του λόφου ενώ η Άννυ παρευρίσκεται στον χορό όπου τα ξαναβρίσκει με την Κάντυ.

Πλοκή
-----

Η Κάντυ Γουάιτ είναι ένα νεαρό κορίτσι που βρέθηκε όταν ήταν μόλις ένα βρέφος στην πόρτα του ορφανοτροφείου, το σπίτι του Μικρού Αλόγου. Η Αδερφή Μαρία και η Κυρία Πόνυ της έδωσαν το όνομα της από μία κούκλα που είχε στο καλάθι της με το όνομα "Κάντυ" γραμμένο πάνω και το επώνυμο της από το χιόνι που την έσωσαν. Όταν η Κάντυ μεγαλώνει αρχίζει να αναρωτιέται γιατί δεν την υιοθετούν όπως έγινε με τους φίλους της. Έρχεται η Αδερφή Μαρία και της λέει πως έχουν έρθει να την "υιοθετήσουν" όμως η Κάντυ πιστεύει πως θα αποκτήσει επιτέλους μαμά και μπαμπά. Απογοητεύεται όταν η Κυρία Πόνυ της λέει πως έχουν έρθει από την πλούσια οικογένεια Ράγκαν γιατί ζητούν μία κοπέλα να συνοδεύει την νεαρή δεσποινίδα της οικογένειας τους. Η Κάντυ αρχικά διστάζει αλλά τελικά δέχεται μιας και δεν μπορεί να μείνει για πάντα στο σπίτι του Μικρού Αλόγου. Φτάνοντας στο μέγαρο τους τα δύο παιδιά της οικογένειας , η Ελίζα και ο Νηλ, την καταβρέχουν και εκείνη νιώθει άβολα. Παρόλα αυτά η τραγωδία αρχίζει να την χτυπάει αφού ο Νηλ και η Ελίζα της κάνουν την ζωή κόλαση με τα παιχνίδια που της παίζουν. Μια μέρα όμως η Κάντυ συναντά "το πνεύμα των λουλουδιών" ενώ κλαίει. Στο πρόσωπο του είναι ένα όμορφο νεαρό αγόρι που της λέει να μην κλαίει γιατί είναι πιο όμορφη όταν χαμογελάει. Η Κάντυ παίρνοντας κουράγιο και βάζοντας στην καρδιά της αυτό το αγόρι επιστρέφει στο μέγαρο. Η Ελίζα της λέει πως θα πάνε σε ένα χορό που γίνεται στο σπίτι της οικογένειας Άρντλεϋ και της ζητάει την γνώμη της για το φόρεμα που θα φορέσει. 

Έρχεται η μέρα που πηγαίνουν στον χορό και η Κάντυ συνοδεύει την Ελίζα φορώντας ένα απλό καθημερινό φόρεμα. Στην πόρτα του μεγάρου συναντάει το αγόρι που συνάντησε που είναι στην πραγματικότητα ο Άντονυ Μπράουν, γόνος της πλούσιας οικογένειας των Άρντλεϋ. Στην συνέχεια πραγματοποιείται το δείπνο με τα μέλη της οικογένειας Άρντλεϋ και Ράγκαν να είναι παρόντες. Η Ελίζα ζηλεύει βλέποντας τον Άντονυ, τον Στήαρ και τον Άρτσι να προτιμούν την Κάντυ και αποφασίζει να την διώξει οπωσδήποτε με την βοήθεια του Νηλ. Η Κάντυ κλειδώνεται σε ένα δωμάτιο εξαιτίας τους αλλά σύντομα ο Άντονυ μαζί με την Άννυ την βγάζουν από εκεί. Η Άννυ που βρέθηκε και αυτή στο χορό ζητά από την Κάντυ να την συγχωρέσει που δεν της μιλούσε από δειλία και γίνονται πάλι φίλες. Η ταινία τελειώνει με τον Άντονυ και την Κάντυ να χορεύουν μαζί μπροστά στο αμίλητο πλήθος. Η Κάντυ είναι γεμάτη χαρά και ευτυχία.

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
--------------------

* animenewsnetwork
* animenfo
Στη θεωρητική φυσική, η **θεωρία βαθμωτών πεδίων** μπορεί να αναφερθεί ως κλασική ή ως κβαντική θεωρία βαθμωτών πεδίων. Ένα πεδίο που μένει αμετάβλητο κάτω από κάθε Μετασχηματισμό Λόρεντς (Lorentz) λέγεται "βαθμωτό", σε αντίθεση με ένα διανυσματικό πεδίο ή ένα τανυστικό πεδίο. Τα κβάντα του κβαντισμένου βαθμωτού πεδίου είναι σωματίδια μηδενικού σπιν και τέτοια δύνανται να είναι μόνο μποζόνια.

Κανένα θεμελιώδες βαθμωτό πεδίο δεν έχει παρατηρηθεί στη φύση, αν και το πεδίο Χιγκς (Higgs) ίσως αποδειχτεί το πρώτο παράδειγμα. Όμως, βαθμωτά πεδία παρουσιάζονται στη θεωρία ισοδύναμων πεδίων που περιγράφουν πολλά φυσικά φαινόμενα. Ένα παράδειγμα είναι το "π μεσόνιο" (pion),που είναι στην πραγματικότητα "ψευδοβαθμωτό", που σημαίνει ότι δεν είναι αμετάβλητο κάτω από μετασχηματισμούς ισότητας που αντιστρέφουν τις χωρικές διευθύνσεις, διαφορετικό από ένα πραγματικό βαθμωτό, που είναι αμετάβλητο (parity-invariant). Εξαιτίας της σχετικής απλότητας των μαθηματικών, τα βαθμωτά πεδία συχνά είναι τα πρώτα πεδία στα οποία εισάγεται ένας φοιτητής κλασικής ή κβαντικής θεωρίας.

Oρισμός
-------

Μαθηματικά, ένα βαθμωτό πεδίο σε μία περιοχή *U* είναι μία πραγματική ή μιγαδική ανάλυση ή κατανομή στην *U*. Η περιοχή *U* μπορεί να είναι ένα σύνολο σε μερικούς Ευκλείδιους χώρους, χώρους Μινκόβσκι (Minkowski), ή γενικότερα ένα υποσύνολο μιας πολλαπλότητας και είναι τυπικό στα μαθηματικά να επιβάλλονται περαιτέρω συνθήκες στο πεδίο, τέτοιες ώστε να είναι συνεχές ή συχνά συνεχώς παραγωγίσιμη μέχρι κάποια τάξη. Ένα βαθμωτό πεδίο είναι τανυστικό πεδίο μηδενικής τάξης και ο όρος "βαθμωτό πεδίο" μπορεί να χρησιμοποιηθεί για να διαχωριστεί μία συνάρτηση αυτού του είδους από ένα πιο γενικό τανυστικό πεδίο, πυκνότητα, ή παραγωγίσιμη μορφή.

Φυσικά, ένα βαθμωτό πεδίο διαχωρίζεται επιπλέον έχοντας μονάδες μέτρησης σχετικές με αυτό. Σε αυτό το ευρύτερο πλαίσιο, ένα βαθμωτό πεδίο πρέπει επίσης να είναι ανεξάρτητο από το σύστημα συντεταγμένων που χρησιμοποιείται για να περιγράψει το φυσικό σύστημα. Αυτό σημαίνει, ότι για δύο οποιουσδήποτε παρατηρητές που χρησιμοποιούν τις ίδιες μονάδες πρέπει να συμφωνούν στην αριθμητική τιμή του βαθμωτού πεδίου σε οποιοδήποτε δοθέν σημείο του φυσικού χώρου. Τα βαθμωτά πεδία έρχονται σε αντίθεση με άλλες φυσικές ποσότητες, όπως τα διανυσματικά πεδία που συνδέουν ένα διάνυσμα με κάθε σημείο μιας περιοχής, όπως επίσης και τα τανυστικά πεδία ή τα πεδία spinor.  Πιο ανεπαίσθητα, τα βαθμωτά πεδία έρχονται συχνά σε αντίθεση με τα ψευδοβαθμωτά πεδία.

Παραπομπές
----------

1. ↑  Apostol, Tom (1969), *Calculus, Volume II* (2nd έκδοση), Wiley
2. ↑  Hazewinkel, Michiel, επιμ.. (2001), «Scalar», *Encyclopedia of Mathematics*, Springer, ISBN 978-1-55608-010-4,
3. ↑  Hazewinkel, Michiel, επιμ.. (2001), «Scalar field», *Encyclopedia of Mathematics*, Springer, ISBN 978-1-55608-010-4,

|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
| Καθιερωμένοι όροι | 
* GND: 4181618-3

 |

 |
Η **Φθία** (4ος αιώνας π.Χ.) ήταν βασίλισσα της Ηπείρου με καταγωγή από τη Θεσσαλία, μέλος της Δυναστείας των Αιακιδών.

Βιογραφία
---------

Ήταν κόρη του Μένονος, ιππάρχου από τα Φάρσαλα, ενός άνδρα που διακρίθηκε κατά τη διάρκεια του Λαμιακού Πολέμου. Νυμφεύθηκε τον βασιλιά της Ηπείρου κατά την περίοδο 330 π.Χ. έως 313 π.Χ. τον Αιακίδη.

Το ζευγάρι απέκτησε δύο κόρες, τη Δηιδάμεια και την Τρωάδα, καθώς και ένα γιο, που έμεινε γνωστός στην ιστορία ως Πύρρος της Ηπείρου, έναν από τους σπουδαιότερους ηγεμόνες της πρώιμης Ελληνιστικής περιόδου. Για τη ζωή της δεν γνωρίζουμε ιδιαίτερες λεπτομέρειες, πέρα από μια σύντομη αναφορά που κάνει σε εκείνη ο βιογράφος του γιου της, ο Πλούταρχος. Δεν είναι γνωστό πόσα χρόνια έμεινε στο πλευρό του συζύγου της κι αν τον ακολούθησε όταν εκείνος έχασε προσωρινά τον θρόνο του. Ο γιος της υιοθετήθηκε σε ηλικία δύο ετών από τον βασιλιά των Ιλλυριών, τον Γλαυκία, και τη σύζυγό του. Ωστόσο ο τελευταίος έκοψε αργότερα νομίσματα με τη μορφή της. Η κόρη της Δηιδάμεια αρραβωνιάστηκε ακόμη ανήλικη τον γιο του Αλεξάνδρου του Μέγα, Αλέξανδρο Δ', ενώ όταν ενηλικιώθηκε παντρεύτηκε τον Δημήτριο τον Πολιορκητή.

Παραπομπές
----------

1. 1 2 3  Πλούταρχος, *«Βίοι Παράλληλοι: Πύρρος»*, §1
2. ↑  Παυσανίας, *«Ελλάδος περιήγησις»*, 1.11
3. ↑  Πλούταρχος, *«Βίοι Παράλληλοι: Πύρρος»*, §2
4. ↑  Διόδωρος ο Σικελιώτης, *«Ιστορική Βιβλιοθήκη»*, 19.36
5. 1 2  Marcus Junianus Justinus, *«Επιτομή του Πομπήιου Τρόγου»*, 17.3
6. ↑  Πλούταρχος, *«Βίοι Παράλληλοι: Πύρρος»*, §3
7. ↑  Sir William Smith, *«Dictionary of Greek and Roman Biography and Mythology»*, (1870), Λήμμα: Phthia Αρχειοθετήθηκε 2005-10-26 στο Wayback Machine.
8. ↑  Πλούταρχος, *«Βίοι Παράλληλοι: Πύρρος»*, §4

Δείτε επίσης
------------

* Δυναστεία των Αιακιδών
* Αρχαία Ήπειρος
* Ελληνιστική περίοδος

  


|  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| 

| π • σ • ε
Δυναστεία των Αιακιδών |
| --- |
|  |
| Βασιλείς | 
* Άδμητος
* Θαρύπας
* Αλκέτας Α΄
* Νεοπτόλεμος Β΄
* Αρύββας
* Αλέξανδρος Α΄
* Αιακίδης
* Αλκέτας Β΄
* Πύρρος Α΄
* Νεοπτόλεμος Γ΄
* Αλέξανδρος Β΄
* Πύρρος Β΄
* Πτολεμαίος Β΄
 |  |
|  |
| Βασίλισσες | 
* Φθία Α΄
* Τρωάδα Α΄
* Κλεοπάτρα
* Φθία Β΄
* Αντιγόνη
* Λάνασσα
* Βιρκέννα
* Ολυμπιάδα
* Δηιδάμεια Β΄
 |
|  |
| Άλλα μέλη | 
* Ολυμπιάδα
* Καδμεία
* Δηιδάμεια Α΄
* Τρωάδα Β΄
* Αλέξανδρος
* Τεύκρος
* Εσιονεύς
* Νίσος
* Πτολεμαίος Α΄
* Έλενος
* Νηρηΐς
* Φθία
 |

 |
Η χερσόνησος της Τηλλυρίας.
Η  **Τηλλυρία** είναι ορεινή χερσόνησος της Κύπρου στο βορειοδυτικό μέρος του νησιού ανάμεσα στον Kόλπο Χρυσοχούς και τον Kόλπο της Μόρφου, και έχει μήκος 6 χιλιόμετρα και πλάτος 30. Το μεγαλύτερο μέρος της βρίσκεται στην επαρχία Λευκωσίας, ενώ μέρος της στην Πάφου και στην κατεχόμενη Κύπρο. Στην περιοχή της Τηλλυρίας βρίσκεται και το χωριό των Κοκκίνων η μόνη κατεχόμενη περιοχή που είναι περίκλειστη από εδάφη της Κυπριακής Δημοκρατίας.

Η μορφολογία του εδάφους είναι απότομα ορεινή με υψόμετρο μέχρι και 800 μέτρα σε μικρή απόσταση από τα παράλια. Τα χωριά της Τηλλυρίας είναι ο Κάτω Πύργος, το μεγαλύτερο, Πάνω Πύργος, Παχύαμμος, Πηγαίνια, Πωμός, Παλιάμπελα, Κόκκινα, Αμμαδιές, Ξερόβουνος, Λουτρός, Λιμνίτης, Γαληνή, Ποταμός του Κάμπου , Άγιο Γιωργούδι, Άγιος Θεόδωρος, Σελέμανι , Άγιος Ιωάννης , Αλεύκα, Βαρίσεια, Μανσούρα, Μοσφιλερή (Μοσφίλι) , Σελλάδιν τ’ Άππη, και Χαλερί. 

Τον Αύγουστο του 1964 έγινε επιδρομή και βομβαρδισμός από την Τουρκική αεροπορία. Τα Κόκκινα ήταν τουρκοκυπριακός θύλακας και οι Τουρκοκύπριοι τον χρησιμοποιούσαν για λαθραίες εισαγωγές όπλων και στρατιωτών στην Κύπρο από την Τουρκία. Αρχές Αυγούστου δυνάμεις της Εθνικής Φρουράς επιτέθηκαν στον θύλακα με διαταγή του Γρίβα. Η ενέργεια αυτή ήταν αμφιλεγόμενη, διότι ταυτόχρονα διεξάγονταν διαπραγματεύσεις για το σχέδιο Άτσεσον. Η Τουρκία αντέδρασε βίαια βομβαρδίζοντας τις ελληνοκυπριακές θέσεις και τα χωριά με βόμβες ναπάλμ. Από τους βομβαρδισμούς σκοτώθηκαν 55 άνθρωποι (Ελληνοκύπριοι και Έλληνες), μεταξύ των οποίων 28 πολίτες, ενώ τραυματίστηκαν 125 (69 στρατιώτες και 56 πολίτες).

Η περιοχή της Τηλλυρίας εκκλησιαστικά υπάγεται στην Ιερά Μητρόπολη Κύκκου και Τηλλυρίας και στην Χωροεπισκοπή Αρσινόης.

Παραπομπές
----------

1. ↑  Tillyria: Cyprus
2. ↑  Αγία Τηλλυρία
3. ↑  Τηλλυρία Το φυσικό και ανθρωπογενές περιβάλλον της περιοχής.
4. ↑  Γραφείο Τύπου και Πληροφοριών της Κυπριακής Δημοκρατίας [*νεκρός σύνδεσμος*]
5. ↑  Φιλελεύθερος on line
6. ↑  Μητροπολιτικές Περιφέρειες Εκκλησίας Κύπρου
Η **Σύνοδος της Καρχηδόνας** έλαβε χώρα το 411 (ή το 412) εντός της πόλεως της Καρχηδόνας, κατόπιν σχετικού διατάγματος του αυτοκράτορα Ονώριου.

Στην συγκεκριμένη σύνοδο συμμετείχαν συνολικά 286 εκπρόσωποι του επίσημου Χριστιανισμού και 279 εκπρόσωποι του Δονατισμού, υπό την εποπτεία του αυτοκρατορικού επιτρόπου Φλάβιου Μαρκελλίνου. 

Ωστόσο, αντί ο διάλογος να γίνει επί του γενικού ζητήματος των υποχρεώσεων του ιερατείου, καθώς και της ορθότητας των ιερατικών ορισμένων, οι οποίοι προέρχονταν από αμαρτάνοντες ιερείς, οι Δονατιστές περιορίστηκαν στην αμφισβήτηση της ορθότητας της εκλογής του επισκόπου Καικίλιου, διένεξη η οποία, ήδη, είχε επιλυθεί έναν αιώνα νωρίτερα.

Η σύνοδος ολοκληρώθηκε με την απόρριψη του Δονατισμού.

Παραπομπές
----------

1. ↑  (Γαλλικά) Edward Gibbon (1819). *Histoire de la décadence et de la chute de l'Empire romain*. **6**. Lefèvre. σελ. 217.

|  |  |
| --- | --- |
| 

|  |
| --- |
| * Πύλη:Χριστιανισμός
* Πύλη:Αρχαία Ρώμη
 |

 |

|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
| Καθιερωμένοι όροι | 
* WorldCat
* VIAF: 143824413
* LCCN: n94055507
* ISNI: 0000 0000 9725 1180
* SUDOC: 026519518
* BNF: cb118752435 (data)
* NKC: xx0267668
* ICCU: CFIV334002

 |

 |
Συντεταγμένες: 39°47′59″S 71°33′19″W﻿ / ﻿39.79972°S 71.55528°W﻿ / -39.79972; -71.55528

Η **λίμνη Επουλάφκεν** (ισπανικά: *Epulafquen*‎, Ισπανική προφορά: epuˈlafken) είναι λίμνη στην επαρχία Νεουκέν, στην Παταγονία της Αργεντινής. Αυτή η παγετωνική λίμνη βρίσκεται στα βουνά των Άνδεων στο Εθνικό Πάρκο Λανίν. Υδρολογικά σχηματίζει μία λίμνη μαζί με τη λίμνη Χουετσουλάφκεν και στη συνέχεια θεωρείται ένας βραχίονας της. Χωρίζεται από τη λίμνη Χουετσουλάφκεν με ένα μικρό κανάλι που σχηματίστηκε λόγω της ανάδυσης ενός μικρού ηφαιστειακού κώνου κατά τη διάρκεια της Ολόκαινου. Ένα από τα σημαντικότερα χαρακτηριστικά της λίμνης είναι μια μεγάλη ροή λάβας που σχηματίζει δέλτα από το ηφαίστειο Χουανκιχουέ στη νότια όχθη της.

Παραπομπές
----------

1. ↑  Alvarez, Gregorio (1972). *Neuquén: su historia, su geografía, su toponimia*. Provincia del Neuquén.
Ο **Μενέδημος** (3ος αιώνας π.Χ.) ήταν Κυνικός φιλόσοφος, μαθητής του επικούρειου φιλοσόφου Κολώτη του Λαμψακηνού. Ο Διογένης ο Λαέρτιος γράφει ότι ο Μενέδημος συνήθιζε να περιφέρεται ντυμένος σαν Ερινύα, διακηρύσσοντας ότι ήταν ένα είδος κατασκόπου από τον Κάτω Κόσμο:

> *...με την εμφάνιση μιας Ερινύας περιφερόταν λέγοντας πως είχε έρθει από τον Άδη για να σημειώσει όλους τους αδικοπραγούντες, προκειμένου να κατεβεί πάλι στον Κάτω Κόσμο και να δώσει την αναφορά του στις θεότητες που ζουν εκεί. Και η ενδυμασία του ήταν η εξής: ένας σκουρόχρωμος χιτώνας που έφθανε μέχρι τους αστραγάλους του, μία πορφυρή ζώνη στη μέση του, ένας αρκαδικός πίλος στο κεφάλι του με κεντημένα τα 12 ζώδια πάνω του, και κοθόρνους. Διατηρούσε μια υπερβολικά μακριά γενειάδα και κρατούσε ένα σταχτί ραβδί στο χέρι του.*
> 
> 

Ωστόσο, ο Wilhelm Crönert ισχυρίσθηκε ότι η παραπάνω περιγραφή είχε αντληθεί στην πραγματικότητα από μία από τις σάτιρες (τη *Νεκρομαντεία*) του Μενίππου (πράγματι, το Λεξικό του Σούδα αναφέρει αυτή την περιγραφή της «Ερινύας» για τον Μένιππο και όχι για τον Μενέδημο) και ότι αντίστοιχες ιστορίες μπορούν να βρεθούν στους διαλόγους του Λουκιανού, οι οποίοι βασίζονται σε αυτούς του Μενίππου.

Δύο πάπυροι από την Ηράκλεια της Καμπανίας υποδεικνύουν ότι ο Μενέδημος αντιδικούσε με τον Κολώτη σχετικώς με τις επικούρειες γνώμες για την ποίηση. Αυτό ενισχύει την άποψη ότι ο Μενέδημος υπήρξε αρχικώς μαθητής του Κολώτη.

Παραπομπές
----------

1. 1 2  Διογένους Λαερτίου *Βίοι φιλοσόφων*, vi. 102
2. ↑  Crönert, W.: *Kolotes and Menedemos*, Μόναχο 1906
3. ↑  Herculaneum Papyri, 208, 1082.

|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
| Καθιερωμένοι όροι | 
* VIAF: 17614411
* **BiblioNet**: **68369**
* GND: 102399190

 |

 |
Η **Εθνική Εταιρεία Ελλήνων Λογοτεχνών** ιδρύθηκε το 1948, μετά από διάσπαση της Εταιρείας Ελλήνων Λογοτεχνών, συσπειρώνοντας στους κόλπους της λογοτέχνες κυρίως του κεντροδεξιού πολιτικού χώρου, με αντικείμενο την προάσπιση των δικαιωμάτων των συγγραφέων.  Στα ιδρυτικά μέλη της περιλαμβάνονταν οι Στρατής Μυριβήλης, Ηλίας Βενέζης, Τάσος Αθανασιάδης, Άγγελος Δόξας, Άλκης Θρύλος, Ιωάννα Μπουκουβάλα-Αναγνώστου, Ι.Μ. Παναγιωτόπουλος, Άγγελος Τερζάκης, Πέτρος Χάρης και άλλοι σπουδαίοι νεοέλληνες συγγραφείς και ποιητές.

Το πρώτο διοικητικό συμβούλιό της, το 1948, αποτέλεσαν οι Κ. Τσάτσος, Στρατής Μυριβήλης, Κώστας Ουράνης, Άγγελος Τερζάκης, Αντρέας Καραντώνης, Μ. Καραγάτσης, Σπ. Παναγιωτόπουλος, Γεώργιος Θεοτοκάς και Μιχ. Περάνθης.

Η ίδρυση της ΕEΕΛ
-----------------

Στις 20 Οκτωβρίου 1948, κατά την πρώτη μετά την ίδρυση της Εταιρίας, συνεδρίαση του Διοικητικού Συμβουλίου, συγκροτήθηκε αυτό σε σώμα ως εξής: Πρόεδρος: Κώστας Ουράνης, Αντιπρόεδροι: Στρατής Μυριβήλης και Άγγελος Τερζάκης, Γεν. Γραμματεύς: Νίκος Προεστόπουλος, Ταμίας:  Μιχάλης Περάνθης, Έφορος: Ανδρέας Καραντώνης. Από τις πρώτες αποφάσεις που πήρε το Διοικητικό Συμβούλιο ήταν πως «τα μέλη της Εταιρίας θέτουν στη διάθεση της Κυβερνήσεως τις υπηρεσίες τους για την ενίσχυση της πνευματικής επιστρατεύσεως του Έθνους κατά τη σημερινή κρίσιμη ώρα της Πατρίδας». Η Εταιρεία αρχικά στεγάστηκε μαζί με το Καλλιτεχνικό Επιμελητήριο και άλλα λογοτεχνικά σωματεία στη Στέγη Γραμμάτων και Τεχνών, στην οδό Μητροπόλεως 38. Από εκεί μεταφέρθηκε στη σημερινή έδρα της, στην οδό Ιπποκράτους 63, σε διαμέρισμα που δώρισε η Μαρία Οικονόμου, ενώ επεκτάθηκε και στο διπλανό διαμέρισμα, με δωρεά της Λουκίας Χουρμουζιάδη.

  

Τα γραφεία της βρίσκονται στον 3ο όροφο της οδού Ιπποκράτους 63, Αθήνα.

Παραπομπές
----------

1. ↑  Γιαλαμάς, Δημήτρης (5 Μαρτίου 2016). «Ταξίδια Ελλήνων λογοτεχνών στην ΕΣΣΔ». *web.archive.org*. Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 5 Μαρτίου 2016. Ανακτήθηκε στις 19 Μαΐου 2023. CS1 maint: Unfit url (link)
2. ↑  Ριζοσπάστης, 12 Ιουλίου 2006.

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
--------------------

* Ελευθεροτυπία
* Επίσημη ιστοσελίδα ΕΕΕΛ
Ο **Τασφίν ιμπν Αλί** (πέθανε στις 23 Μαρτίου 1145, ή στις 25 Μαρτίου 1145 μ.Χ.) ήταν ο 6ος βασιλιάς των Αλμοραβίδων, βασίλεψε από το 1143 εώς το 1145.

Βιογραφία
---------

Ο Τασφίν ιμπν Αλί διορίστηκε Κυβερνήτης της Γρανάδας και της Αλμερίας το 1129, καθώς και της Κόρδοβας το 1131, κατά την διάρκεια της βασιλείας του πατέρα του, Αλί ιμπν Γιουσούφ. Διαδέχτηκε τον πατέρα του το 1143. Το 1145, πήγε σε πόλεμο με τους Αλμοάδες, οι οποίοι ήταν υπό την ηγεσία του Αμπντ αλ-Μουμίν, στην περιοχή του Οράν. Πολιορκήθηκε για αρκετές ημέρες από τις δυνάμεις τών Αλμοάδων και τελικά επέλεξε τη διαφυγή από θάλασσα. Στη συνέχεια κάλεσε ένα στόλο από την Αλμερία, έκαψε το στρατόπεδό του και προσπαθώντας να μπει στο λιμάνι το βράδυ ιππεύοντας, έπεσε από ένα γκρεμό και πέθανε τον Μάρτιο του 1145. Τον διαδέχθηκε πρώτα ο γιος του, ο Ιμπραήμ ιμπν Τασφίν, που ήταν ακόμα βρέφος, και σύντομα μετά ο αδελφός του, ο Ισάκ ιμπν Αλί.

Αναφορές
--------

1. 1 2  Vasily Vasilyevich Grigoryev: «Альморавиды» (Ρωσικά)
2. ↑  Ibn Khaldun, Abderahman (1377). *تاريخ ابن خلدون: ديوان المبتدأ و الخبر في تاريخ العرب و البربر و من عاصرهم من ذوي الشأن الأكبر*. Τεύχος 6. دار الفكر. σελ. 308.
3. ↑  Unknown author (1312). *كتاب مفاخر البربر*. Hassan II university of Casablanca. σελ. 151.
4. ↑  Extrait de la Chronique intitulée Kamel-Altevarykh par Ibn-Alatyr, RHC Historiens orientaux I, σελ. 413.

  


|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
| Καθιερωμένοι όροι | 
* VIAF: 72201257
* GND: 119311062

 |

 |
Το **ηλιοτρόπιο** (αστρονομικό όργανο) είναι ένα από τα πρώτα αστρονομικά όργανα που χρησιμοποίησε ο άνθρωπος. Είναι ένα είδος τελειοποιημένου γνώμονα. Μία από τις κύριες χρήσεις του γνώμονα ήταν και η μέτρηση του μήκους της σκιάς του. Η μέτρηση του μήκος της σκιάς του γνώμονα δεν μπορεί να γίνει με μεγάλη ακρίβεια διότι υπάρχει η παρασκιά. Για να ξεπεράσουν αυτή τη δυσκολία οι αρχαίοι Έλληνες τοποθέτησαν στην κορυφή του γνώμονα μια μικρή σφαίρα και μετρούσαν το μήκος της σκιάς μέχρι το κέντρο της σφαίρας αποφεύγοντας έτσι τα σφάλματα που οφείλονταν στην παρασκιά.

Τον 5ο π.Χ. αιώνα ο Αθηναίος αστρονόμος Μέτωνας χρησιμοποιώντας ένα ηλιοτρόπιο κατάφερε να υπολογίσει με ακρίβεια τα ηλιοστάσια και τις ισημερίες και διαπίστωσε ότι οι τέσσερις εποχές έχουν άνισα χρονικά διαστήματα. Ο Μέτωνας είχε τοποθετήσει το ηλιοτρόπιο στο λόφο της Πνύκας εκεί όπου σήμερα βρίσκεται το Εθνικό Αστεροσκοπείο Αθηνών.

Βιβλιογραφία
------------

* Στράτος Θεοδοσίου-Μάνος Δανέζης (1996). *Μετρώντας τον άχρονο χρόνο*. Αθήνα: Δίαυλος. ISBN 960-7140-38-9.
* Στράτος Θεοδοσίου-Μάνος Δανέζης (1995). *Η Οδύσσεια των Ημερολογίων-Αναζητώντας τις ρίζες της γνώσης A΄ τόμος*. Αθήνα: Δίαυλος. ISBN 9789607140807.
* Στράτος Θεοδοσίου-Μάνος Δανέζης (1995). *Η Οδύσσεια των Ημερολογίων-Αναζητώντας τις ρίζες της γνώσης Β΄ τόμος*. Αθήνα: Δίαυλος. ISBN 960-7140-81-8.

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
--------------------

* Αφιέρωμα στον λαβύρινθο του χρόνου,Καθημερινή 27-12-98 Επτά Ημέρες σελ.18
* Μέτων ο Αθηναίος
* Εθνικό Αστεροσκοπείο Αθηνών
***Numberblocks*** είναι βρετανική σειρά κινουμένων σχεδίων που από τον θαλάσσιο βιολόγο και κινηματογραφιστή Joe Elliot for CBeebies. Η σειρά εξιστορεί τις περιπέτειες του ομώνυμου χαρακτήρα και των διάφορων φίλων του στην πλασματική υποβρύχια πόλη του Νάμπερμπλοκς. Η δημοτικότητα της σειράς την μετέτρεψε σε εμπορική δικαιόχρηση, καθώς επίσης και στη σειρά με την υψηλότερη τηλεθέαση που έχει προβληθεί από το CBeebies και την πιο διαδεδομένη παραγωγή της Blue-Zoo Productions. 

Η σειρά έχει παραγάγει πάνω από 60 επεισόδια. Η σειρά έκανε πρεμιέρα στις 23 Ιανουαρίου 2017. Το κινούμενο σχέδιο έχει σχέση με το Alphablocks το οποίο παράγεται από την ίδια εταιρεία. Η εκπομπή διδάσκει στα παιδιά πως να μετρούν και απλή αριθμητική.

Παραπομπές
----------

1. ↑  «Blue Zoo Animation's ‘Numberblocks’ Launching on CBeebies» (στα αγγλικά). *Animation World Network*.. Ανακτήθηκε στις 2017-01-26.
Ο **Λιούτολντ**, γερμ.: *Liutold von Eppenstein* (π. 1050 - 12 Μαΐου 1090) ήταν δούκας της Καρινθίας και μάργραβος της Βερόνας από το 1077 μέχρι το τέλος του.

Βιογραφία
---------

Ήταν ο δεύτερος γιος του Mάρκβαρτ, κόμη του Έπενσταϊν (απεβ. 1076) και της συζύγου του Λιούτμπιργκ, κόρης του κόμη Λιούτολντ του Πλάιν. Ο παππούς του Aδαλβέρτος του Έπενσταϊν ήταν ήδη δούκας της Καρινθίας, έως ότου καθαιρέθηκε από τον βασιλιά Κορράδο Β΄ της Γερμανίας το 1035. Ωστόσο, ο Οίκος του Έπενσταϊν της Άνω Στυρίας είχε παραμείνει ισχυρός στα εδάφη της Καρινθίας, καθιστώντας δύσκολο για τους ξένους ηγεμόνες που διορίστηκαν από τον βασιλιά να επικρατήσουν έναντι των τοπικών ευγενών.

Ο Λίουτολντ ανέκτησε τον τίτλο του δουκάτου, όταν ο προκάτοχός του δούκας Μπέρτολντ Β΄ των Τσέρινγκεν είχε υποστηρίξει τον Γερμανό αντιβασιλιά Ροδόλφο του Ράινφελντεν κατά τη διάρκεια της δέριδας της Περιβολής και ως εκ τούτου καθαιρέθηκε από τον βασιλιά Ερρίκο Δ΄ το 1077. Ο βασιλιάς, έχοντας επιστρέψει από την Κανόσα, διόρισε τον Λίουτολντ αντ' αυτού, ο οποίος του παρείχε ασφαλή μετακίνηση στο πέρασμα του Πρέντιλ και στις κτήσεις του στην Καρινθία, στον δρόμο του πίσω στη Γερμανία. Οι περιοχές του Έπενσταϊν ωστόσο περιορίστηκαν σημαντικά, καθώς ο Ερρίκος Δ΄ έδωσε την περιοχή του Βερονέζου Φρίουλι και την Ιστρίας στο νεοσύστατο Patria del Friuli (πατριαρχείο της Ακουιλέια), ενώ η Καρινθιακή μαρκιωνία της Στυρίας παρέμεινε υπό την κυριαρχία των Οτακαριδών.

Ο Λιούτολντ συνόδευσε αργότερα τον Ερρίκο Δ΄ στη στέψη του στη Ρώμη και επίσης ξανάκτισε το κάστρο του Έπενσταϊν. Αν και είχε νυμφευτεί δύο φορές, απεβίωσε χωρίς απογόνους. Τον διαδέχθηκε ο μικρότερος αδελφός του Ερρίκος Γ΄. Ο Λιούτολντ ετάφηκε στο αβαείο του Αγίου Λάμπρεχτ στη Στυρία.

Πηγές
-----

* Dienst, Heide (1985). *"Liutold" in Neue Deutsche Biographie (NDB)* (στα Γερμανικά). Berlin: Duncker & Humblot. σελ. 724. ISBN 3-428-00195-8.

Παραπομπές
----------

1. ↑  www.deutsche-biographie.de/sfz52000.html. Ανακτήθηκε στις 9  Οκτωβρίου 2017.

|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
| Καθιερωμένοι όροι | 
* VIAF: 81036153
* GND: 136742459

 |

 |
Συντεταγμένες: 40°21′41″N 36°38′30″E﻿ / ﻿40.361301°N 36.641655°E﻿ / 40.361301; 36.641655

Τα **Κόμανα** ήταν πόλη του Πόντου, στη Μικρά Ασία. Βρισκόταν επί του ποταμού Ίριος (σημ. Γεσίλ Ιρμάκ) και λεγόταν *Ποντική* για να διακρίνεται από την ομώνυμη πόλη της Καππαδοκίας. Ο αρχαιολογικός χώρος των Κομάνων βρίσκεται κοντά στο χωριό Kılıçlı (πρώην Gümenek), 13 χλμ. από την πόλη Τοκάτ, στον ομώνυμο νομό της Τουρκίας.

Φημιζόταν για τη λατρεία της θεάς Ενυούς και της Χιττικής θεάς Μα, της οποίας ο αρχιερέας τοποθετούνταν, κατ' αξίωμα, αμέσως μετά τον βασιλιά του Πόντου. Πριν από τη ρωμαϊκή κυριαρχία, η πόλη ονομάζονταν Ιεροκαισάρεια. Η ιστορία των Κομάνων αρχίζει το 40 π.Χ..

Τα Κόμανα ήταν έδρα του επισκόπου Νεοκαισάρειας και εκεί μαρτύρησαν ο Άγιος Βασιλίσκος και ο Ιωάννης ο Χρυσόστομος.

Πηγές
-----

* Barclay Vincent Head (1844-1914), μετάφραση Ιωάννης Σβορώνος (1863-1923), επιμ. (1898). *Ιστορία των νομισμάτων*. Αθήνα: Π. Δ. Σακελλαρίου, βιβλιοπωλείο Καρόλου Μπεκ. σελίδες Τόμος Β'. Ανακτήθηκε στις 12 Οκτωβρίου 2009.

Παραπομπές
----------

1. ↑  *Barrington Atlas of the Greek and Roman World*, Χάρτης 87, B4 και Map-by-Map Directory, σ. 1231.
2. ↑  Ορθόδοξος Συναξαριστής Άγιος Βασιλίσκος
3. ↑  Αποστολική Διακονία της Ελλάδος
O **Ιωάννης**, Jean (μετά το 1410 - 1485) από τον Οίκο των Γκραγύ ήταν ο πρώτος κόμης τού Κανντάλ (1446-85), περιοχής στην Κούμπρια της βόρειας Αγγλίας. Χρίστηκε ιππότης τού Τάγματος της Περικνημίδος.

Ο θυρεός των Φουά-Γκραγύ: ερυθρές και χρυσές λωρίδες (Φουά), ζεύγος βοών (Μπεάρν) και σταυρός με αχιβάδες (Γκραγύ).

Βιογραφία
---------

Ήταν ο μόνος (νόμιμος) γιος τού Γκαστόν πρωτεύοντα τού Μπυς (captal de Bruch) και της Μαργαρίτας ντ' Αλμπρέ, κόρης τού Αρνώ-Αμανιέ κυρίου τού Αλμπρέ.

Το 1446 έγινε ιππότης τού Τάγματος της Περικνημίδος, όπως είχε γίνει και ο πατέρας του. Έδρασε κατά την άμυνα της πόλης τού Μπορντώ και την ανόρθωσή της που ακολούθησε. Το 1453, μαζί με τον Τάλμποτ 1ο κόμη τού Σριούσμπερυ, πολέμησε τις Γαλλικές δυνάμεις στη μάχη τού Καστιγιόν. Εκεί ο Τάλμποτ και ένας γιος του σκοτώθηκαν, ενώ ο Ιωάννης αιχμαλωτίστηκε. Ο Κάρολος Ζ΄ της Γαλλίας έστειλε τον Ιωάννη στο κάστρο Ταγιεμπούρζ, όπου τον κράτησε φυλακισμένο ο Ολιβιέ ντε Κετινύ, σενεσάλης τού Γκυγιέν. Ο Ιωάννης διαπραγματεύτηκε απ' ευθείας με τον Ολιβιέ για τα λύτρα και επτά έτη μετά, τον Ιανουάριο τού 1460, ελευθερώθηκε. Υποσχέθηκε να πληρώσει 23.850 εκύς (écus). Με την απελευθέρωσή άφησε τη Γαλλία για την Αγγλία, μετά όμως από τη μάχη τού Νόρθαμπτον (Ιούλιος τού 1460) φυλακίστηκε στον Πύργο τού Λονδίνου. Τέθηκε στην ακολουθία τού Ριχάρδου Νέβιλ κόμη τού Γουόρικ και επέστρεψε με αυτόν στη Γαλλία.

Όταν ο Κάρολος Ζ΄ απεβίωσε το 1461, Ο Ιωάννης όφειλε ακόμη στον Ολιβιέ ντε Κετινύ 18.000 εκύς, αλλά ο νέος βασιλιάς Λουδοβίκος ΙΑ΄ της Γαλλίας, που μισούσε βαθιά όποιον είχε υπηρετήσει τον πατέρα του, εξανάγκασε τον Ολιβιέ να ακυρώσει το χρέος· τώρα ο Ιωάννης εισήλθε στην υπηρεσία τού Λουδοβίκου ΙΑ΄. Ίσως είχε παραιτηθεί από το Τάγμα της Περικνημίδος το 1462, αλλά η οικογένειά του συνέχισε να χρησιμοποιεί τον τίτλο τού κόμη τού Κανντάλ (αγγλ. Kendal, γαλλ. Candall) ως το τέλος τού Ερρίκου-Φραγκίσκου ντε Φουά-Κανντάλ (1640-1714), δούκα τού Ρανντάν.

Οικογένεια
----------

Νυμφεύτηκε το 1446 τη Μαργαρίτα Κέρντεστον, κόρη τού σερ Τόμας Κέρντεστον και της Ελισάβετ ντε λα Πολ (αδελφής τού Γουλιέλμου δούκα τού Σάφφολκ). Είχαν τέκνα:

* Γκαστόν 1448-1500, κόμης τού Κανντάλ.
* Ιωάννης απεβ. 1521, κόμης τού Γκουρσόν, Φλεΐς & Μεγιέ.
* Αικατερίνη απεβ. 1510, παντρεύτηκε τον Κάρολο κόμη τού Αρμανιάκ.
* Μαργαρίτα 1473-1536, παντρεύτηκε τον Λουδοβίκο Β΄ μαρκήσιο τού Σαλούτσο (από τον Οίκο των Αλεράμιτσι-ντελ Βάστο).

Παραπομπές
----------

1. ↑  p65108.htm#i651074. Ανακτήθηκε στις 7  Αυγούστου 2020.
2. 1 2  Leo van de Pas: (Αγγλικά) *Genealogics*. 2003.

Πηγές
-----

* Lodge, Eleanor C. (1907). Poole, Reginald Lane (ed.). "The Barony of Castelnau, in the Medoc, during the Middle Ages". The English Historical Review. Longmans, Green and Co. Vol. XXII.
* Richardson, Douglas. Plantagenet Ancestry.
* Marchegay, Paul. La rançon d'Olivier de Coëtivy, seigneur de Taillebourg et sénéchal de Guyenne, 1451–1477 (in French). 38. Bibliothèque de l'École des Chartes, année 1877. pp. 5–48.
Συντεταγμένες: 37°4′25.39″N 22°21′57.46″E﻿ / ﻿37.0737194°N 22.3659611°E﻿ / 37.0737194; 22.3659611

Η **Εκκλησία Αγίας Σοφίας** είναι βυζαντινή εκκλησία στο Μυστρά της Ελλάδας. Αποτελεί τμήμα του ευρύτερου αρχαιολογικού τόπου του Μυστρά, ο οποίος είναι χαρακτηρισμένος ως Μνημείο Παγκόσμιας Κληρονομιάς από την UNESCO.

Εσωτερική άποψη του τρούλου της εκκλησίας της Αγίας Σοφίας.
Άποψη τοιχογραφιών της εκκλησίας.
Η συγκεκριμένη εκκλησία ανεγέρθηκε κατά τα μέσα του 14ου αιώνα. Αρχικώς, αποτελούσε τμήμα μοναστηριού του οποίου ιδρυτής ήταν ο πρώτος Δεσπότης του Μορέως, Μανουήλ Καντακουζηνός. Κατά τη διάρκεια της οθωμανικής περιόδου, το συγκεκριμένο κτίριο μετατράπηκε σε τζαμί. Η εκκλησία βρίσκεται επί της βόρειας πλαγιάς της καστροπολιτείας του Μυστρά, πλησίον της άνω πύλης του φρουρίου και του Παλατιού του Μυστρά.

Η εκκλησία είναι εγγεγραμμένη σταυροειδής με τρούλο και μεγάλου μεγέθους κωδωνοστάσιο και νάρθηκα επί της δυτικής πλευράς της. Παράλληλα, η εκκλησία περιλαμβάνει κοιμητηριακό παρεκκλήσιο, με υπόγεια κρύπτη, καθώς και τρία επιπλέον παρεκκλήσια επί της νότιας πλευράς της. Εντός του εσωτερικού της, η εκκλησία ήταν πλούσια διακοσμημένη με τοιχογραφίες, τμήματα μόνον εκ των οποίων, ωστόσο, έχουν διατηρηθεί έως σήμερα, ιδίως εντός των παρεκκλησίων της.

Παραπομπές
----------

1. ↑  5η Εφορεία Βυζαντινών Αρχαιοτήτων. «Αρχαιολογικός Χώρος του Μυστρά: Περιγραφή». *odysseus.culture.gr*. Υπουργείο Πολιτισμού και Αθλητισμού. Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 17 Αυγούστου 2016. Ανακτήθηκε στις 28 Νοεμβρίου 2016.
2. 1 2  5η Εφορεία Βυζαντινών Αρχαιοτήτων. «Αγία Σοφία Μυστρά». *odysseus.culture.gr*. Υπουργείο Πολιτισμού και Αθλητισμού. Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 23 Νοεμβρίου 2017. Ανακτήθηκε στις 28 Νοεμβρίου 2016.

Εξωτερικοί Σύνδεσμοι
--------------------

 Πολυμέσα σχετικά με το θέμα  Agia Sophia (Mystras) στο Wikimedia Commons

|  |  |
| --- | --- |
| 

|  |
| --- |
| * Πύλη:Αρχαιολογία
* Πύλη:Ιστορία
* Πύλη:Ελλάδα
 |

 |

|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
| Καθιερωμένοι όροι | 
* VIAF: 233895909

 |

 |
Η **Εκκλησία Προφήτη Ηλία**, παλαιότερα γνωστή ως **Εκκλησία της Παναγίας των Καταλανών**, ήταν εκκλησία στη Ρωμαϊκή Αγορά της Αθήνας, επίσης γνωστής ως «σιταροπάζαρο» κατά τη διάρκεια της μεσαιωνικής περιόδου, η οποία κατεδαφίσθηκε το 1843 κατά τη διάρκεια αρχαιολογικών ανασκαφών που έλαβαν χώρα εντός της ευρύτερης περιοχής. Σήμερα, από τη συγκεκριμένη εκκλησία σώζεται μόνον τοιχογραφική αναπαράσταση της Παναγίας, η οποία και φυλάσσεται στο Βυζαντινό και Χριστιανικό Μουσείο.

Ιστορία και περιγραφή
---------------------

Βρισκόταν στη Ρωμαϊκή Αγορά της Αθήνας, κοντά στην πύλη της Αθηνάς. Ο ναός μας είναι γνωστός από ένα σχέδιο του Πωλ Ντυράν (Paul Duran), στο οποίο εικονίζεται ένας σταυροειδής εγγεγραμμένος ναός *αθηναϊκού τύπου*, δηλ. ο τρούλος του είναι οκταγωνικός με κολονάκια στις ακμές, του 10ου αι. Το μόνο που σώζεται είναι μια τοιχογραφία με την Παναγία καθήμενη σε κυλινδρικό μαξιλάρι, μεταξύ δένδρων και φυτών, που δηλώνουν τον Παράδεισο. Η τεχνοτροπία είναι βυζαντινή με δυτικές επιρροές (φραγκοβυζαντινή). Εκατέρωθεν της Παναγίας υπάρχουν θυρεοί και τα αρχικά FA (Φραντσέσκο Ατσαγιόλι) και LC (Λεονάρντο Κονταρίνι). Ο Φραντσέσκο Α΄ ήταν δούκας των Αθηνών τον 15ο αι. και η οικογένειά του είχαν γίνει Κύριοι των Αθηνών μετά τους Καταλανούς. Ο Λεονάρντο ήταν γενουάτης ευγενής και ίσως ο ναός να είχε δοθεί στη γενουατική κοινότητα της πόλης. Η τοιχογραφία θα βρισκόταν εσωτερικά στο τύμπανο άνω της θύρας του ναού. Οι θυρεοί θεωρήθηκαν από τους κατοίκους Καταλανικοί και έτσι από την τοιχογραφία αυτή ο ναός απεκαλείτο εσφαλμένα "Παναγία των Καταλανών". Κατά την οθωμανική περίοδο στην περιοχή γινόταν εμπόριο σιταριού (σιταροπάζαρο).

Κατά τις ανασκαφές του χώρου της Ρωμαϊκής αγοράς και προκειμένου να ολοκληρωθεί η αρχαιολογική έρευνα, ο ερειπωμένος ναός κατεδαφίσθηκε το 1843 από τον Λ. Καυταντζόγλου. Πιο πριν αποκόλλησε την τοιχογραφία της Παναγίας, η οποία έμεινε στην κατοχή του Μετσόβιου Πολυτεχνείου. Αργότερα παραδόθηκε στη Χριστιανική Αρχαιολογική Εταιρεία και τώρα εκτίθεται στο Βυζαντινό Μουσείο Αθηνών. Έχει διαστάσεις 117 Χ 157 εκ.

Παραπομπές
----------

1. ↑  «Τοιχογραφία της "Παναγίας των Καταλανών"». *odysseus.culture.gr*. Υπουργείο Πολιτισμού και Αθλητισμού. Ανακτήθηκε στις 5 Απριλίου 2023. [*νεκρός σύνδεσμος*]
2. ↑  Πανσελήνου Ναυσικά, Βυζαντινή Αθήνα, Αθήνα 2004, σ. 51-52..
3. ↑  Sinos S. Die Sogenannte Kirche der H. Elias zu Athen, BZ 64 (1971), σ. 360-361.

|  |  |
| --- | --- |
| 

|  |
| --- |
| * Πύλη:Ιστορία
* Πύλη:Αρχαιολογία
* Πύλη:Ελλάδα
 |

 |
Ο **Πτολεμαίος ο Νιος**, αποτελεί πιθανό μέλος της Δυναστείας των Πτολεμαίων, η οποία κυβέρνησε την Αίγυπτο καθ’ όλη τη διάρκεια της ελληνιστικής περιόδου. Η ταυτότητά του είναι ίσως η πιο αμφιλεγόμενη στη γενεολογία των Πτολεμαίων.

Βιογραφικά Στοιχεία
-------------------

Υπήρξε συμβασιλέας της Αιγύπτου με τον Πτολεμαίο Β΄ τον Φιλάδελφο κατά την περίοδο 267 – 259 π.Χ. Η συμβασιλεία αυτή έλαβε τέλος εξαιτίας της επανάστασης που υποκίνησε από κοινού με τον Τίμαρχο της Μιλήτου, κατά το έτος 259 π.Χ. Πιθανώς να πρόκειται για γιο της Αρσινόης Β΄ από τον βασιλιά της Θράκης, Λυσίμαχο, ο οποίος γεννήθηκε μεταξύ 299 και 286 π.Χ. Ο τελευταίος πρέπει να ήταν υποψήφιος για βασιλεύς της Μακεδονίας το 281 π.Χ. από την Κασσάνδρεια όπου διέμενε με τη μητέρα του. Κατά μια εκδοχή ταυτίζεται και με τον Πτολεμαίο Επίγονο, που κυβέρνησε την Τελμεσσό. Πέθανε μετά το 240 π.Χ. αφήνοντας απογόνους.

Πηγές
-----

* Βιογραφία από τον Christopher Bennett Αρχειοθετήθηκε 2008-03-09 στο Wayback Machine..

Δείτε επίσης
------------

* Δυναστεία των Πτολεμαίων
* Αρχαία Αίγυπτος
* Ελληνιστική Περίοδος
Η **Czech Airlines** (συντομογραφία: **ČSA**, τσεχικά: České Aerolinie, a.s.‎ «Τσεχικές Αερογραμμές») είναι ο εθνικός αερομεταφορέας της Τσεχικής Δημοκρατίας. Η έδρα της βρίσκεται στην Πράγα και το κέντρο της βρίσκεται στο αεροδρόμιο Václav Havel της Πράγας. Η εταιρεία εκτελεί κυρίως προγραμματισμένες πτήσεις και εξυπηρετεί 22 προορισμούς από το 2021. Η Czech Airlines μετέφερε 2,26 εκατομμύρια επιβάτες το 2016, αύξηση 13% σε σύγκριση με το 2015. Η Czech Airlines Technics ήταν υπεύθυνη για τη συντήρηση αεροσκαφών.

Όταν, το 2018, το 97,74% της Czech Airlines εξαγοράστηκε από την εταιρία Smartwings, η CSA έγινε μέλος του Smartwings Group. Η αεροπορική εταιρεία εκτελεί πρόγραμμα συχνών πτήσεων με το όνομα "OK Plus" σύμφωνα με τις προδιαγραφές της Διεθνούς Ένωσης Αερομεταφορών. Το **OK** ενσωματώθηκε επίσης εμφανώς στο προηγούμενο σήμα της, και είναι το πρόθεμα ταξινομήσεων των αεροσκαφών της Τσεχικής Δημοκρατίας. Ήταν μέλος της συμμαχίας SkyTeam. Το υπόλοιπο 2,26% του CSA ανήκε στην ασφαλιστική εταιρεία Česká Pojišťovna.

Η CSA είναι η πέμπτη παλαιότερη αεροπορική εταιρεία στον κόσμο μετά την ολλανδική KLM (1919), την Κολομβιανή Avianca (1919), την Αυστραλιανή Qantas (1920) και τη Σοβιετική / Ρωσική Aeroflot (1923). Ήταν η πρώτη αεροπορική εταιρεία στον κόσμο που πραγματοποίησε τακτικές πτήσεις με αεροπλάνα (μεταξύ Πράγας και Μόσχας).

Παραπομπές
----------

1. ↑  Flight International, 3 Απριλίου 2007
2. ↑  csa.cz - Destinations, ανακτήθηκε 10 Φεβρουαρίου 2021
3. ↑  «České aerolinie zvýšily zisk na čtvrt miliardy korun. Mají více obsazená letadla». *Aktuálně.cz* (στα Τσεχικά).
4. ↑  JOHNSTON, RAYMOND. «TRAVEL SERVICE BUYS CZECH AIRLINES». *Prague TV*. Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 1 Αυγούστου 2021. Ανακτήθηκε στις 1 Απριλίου 2021.
5. ↑
6. ↑  Zeman 2003, σελ. 70
Το ρυθμικό μοτίβο της ζίγκας.
Η **ζίγκα** ή **ζιγκ** (ιτ. *giga*, γαλλ. *gigue*) είναι ζωηρός χορός της εποχής του Μπαρόκ, με καταγωγή από τη βρετανική *jig*. Εισήχθη στη Γαλλία στα μέσα του 17ου αιώνα  και έλαβε τη θέση της ως κατακλείδα της σουίτας. Πιθανότατα να μην υπήρξε ποτέ αυλικός χορός, ωστόσο ήταν παρούσα στις κοινωνικές εκδηλώσεις των ευγενών. Αρκετοί προκλασικοί συνθέτες, αλλά και μετέπειτα, έγραψαν ζίγκες, είτε ως μέρος μιας σουίτας, είτε ως αυτόνομο κομμάτι.

Στο πρώιμο αγγλικό θέατρο ήταν συνηθισμένο να κλείνει η παράσταση με μια ζίγκα, παίζοντας και χορεύοντας επί σκηνής.

Ο ρυθμός της ζίγκας είναι τρίσημος, με πιο χαρακτηριστική τη διάταξη των 3/8· συχνά προτιμούνται οι παράγωγοι σύνθετοι ρυθμοί, όπως 6/8, 9/8 και 12/8, αν και ορισμένες ζίγκες είναι γραμμένες σε άλλο ρυθμό, όπως για παράδειγμα η ζίγκα από την πρώτη *Γαλλική Σουίτα* (BWV 812) του Μπαχ, η οποία είναι σε ρυθμό 4/4. Συχνά η υφή τους είναι αντιστικτική, ενώ ο χαρακτηριστικός τονισμός της τρίτης κίνησης του μέτρου την καθιστά ως έναν πολύ ζωηρό παραδοσιακό χορό.

Γνωστές ζίγκες περιέχονται σε πολλά έργα (κυρίως σουίτες) του Μπαχ και του Χαίντελ, τόσο για οργανικά σύνολα, όσο και σε σολιστικές συνθέσεις.

Εναλλακτικό ρυθμικό μοτίβο της ζίγκας.

Ετυμολογία
----------

Ο όρος *giga* εμφανίζεται ως πρώιμος ιταλικός χορός, δανειζόμενος το όνομά του από κάποιο συνοδευτικό έγχορδο μουσικό όργανο, με το ίδιο όνομα. Ο ιστορικός Charles Read Baskerville ισχυρίζεται ότι ο συσχετισμός του όρου με την ιδιότητα του χορού λαμβάνει χώρα πρώτα στην Αγγλία και κατόπιν στην υπόλοιπη ευρωπαϊκή ήπειρο. Κατ' άλλους, η ιρλανδική *jig* προέρχεται ετυμολογικά από το γαλλικό ρήμα *giguer*  (=πηδώ), ενώ η ιταλική της προέλευση ενδέχεται διάφορες άλλες ερμηνείες.

Δείτε επίσης
------------

* Σουίτα
* Τζιγκ (παραδοσιακός χορός)
* Λουρέ (αργή ζίγκα της μπαρόκ μουσικής)

Παραπομπές
----------

1. 1 2  Blatter, Alfred (2007). *Revisiting music theory: a guide to the practice*, p.28. ISBN 0-415-97440-2.
2. ↑  Bellingham, Jane, "gigue." The Oxford Companion to Music. Ed. Alison Latham. Oxford Music Online. 6 Jul. 2008
3. 1 2 3  Louis Horst, *Pre-Classic Dance Forms*, (Princeton, NJ: Princeton Book Company, 1987), 54-60.
4. ↑  J. Ling, L. Schenck, R. Schenck, A History of European Folk Music (Boydell & Brewer, 1997), p. 194.

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
--------------------

* Πολυμέσα σχετικά με το θέμα  Gigue στο Wikimedia Commons

  


|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
| Καθιερωμένοι όροι | 
* GND: 4364277-9
* NKC: ph224342

 |

 |
Χέλενα Χέλμερσον
Η **Χέλενα Χέλμερσον** (γεννημένη το 1973) είναι Σουηδέζα στέλεχος επιχείρησης. Από τον Ιανουάριο του 2020, είναι διευθύνουσα σύμβουλος στη σουηδική εταιρεία λιανικής ένδυσης H&M. Είναι η πρώτη φορά που αναλαμβάνει τη θέση αυτή γυναίκα και η πρώτη φορά που η κάτοχος της θέσης δεν είναι μέλος της οικογένειας του ιδρυτή της εταιρείας.

Βιογραφία
---------

Γεννημένη στη Σκελεφτέα στα βόρεια της Σουηδίας, η Χέλμερσον μεγάλωσε με την οικογένειά της (γονείς και δύο αδελφές της) και αποφοίτησε με μεταπτυχιακό τίτλο στη διεθνή διοίκηση επιχειρήσεων στη Σχολή Επιχειρήσεων και Οικονομικών της Ουμέα το 1997. Με την ένταξή της στην H&M το 1997, έγινε διευθύντρια τμήματος στο γραφείο αγορών προτού πάει στη Ντάκα του Μπανγκλαντές το 2007 όπου ήταν διευθύντρια παραγωγής της H&M. Μετά από μία περαιτέρω περίοδο, ως διευθύντρια τμήματος για την παραγωγή εσωρούχων στο Χονγκ Κονγκ μέχρι το 2010, επέστρεψε στη Στοκχόλμη για να αναλάβει διευθύντρια κοινωνικής ευθύνης και προμήθειας.

Από τις 30 Ιανουαρίου 2020 έχει διοριστεί Διευθύνουσα Σύμβουλος της H&M. Οι τρέχουσες αρμοδιότητες της Χέλμερσον καλύπτουν τη βελτίωση της κοινωνικής και περιβαλλοντικής βιωσιμότητας του εφοδιασμού, συμβάλλοντας στη στρατηγική αειφορίας της H&M που εφαρμόστηκε αρχικά τη δεκαετία του 1990.

Στις 5 Μαρτίου του 2014, η Χέλμερσον εξελέγη «Η πιο ισχυρή γυναίκα στις επιχειρήσεις» της Σουηδίας από το εβδομαδιαίο επιχειρηματικό περιοδικό *Veckans Affärer.* Η τιμή ήρθε ως απόλυτη έκπληξη. Σε συνέντευξη της στον Άλαν Άτκισον της *GreenBiz*, σχολίασε: "Είμαι πολύ περήφανη και πολύ χαρούμενη. Υπάρχει ένα τεράστιο ποσό ομαδικής εργασίας πίσω από ό,τι κάνουμε και το παίρνω ως απόδειξη ότι είναι ορατό."

Παραπομπές
----------

1. ↑  Newsroom. «Μια γυναίκα στο τιμόνι της σουηδικής Η&Μ | Η ΚΑΘΗΜΕΡΙΝΗ». *www.kathimerini.gr*. Ανακτήθηκε στις 3 Απριλίου 2021.
2. 1 2  «Alumna from Umeå University is named most powerful woman in business». Umeå University. Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 5 Μαρτίου 2016. Ανακτήθηκε στις 11 Σεπτεμβρίου 2015. "Alumna from Umeå University is named most powerful woman in business" Αρχειοθετήθηκε 2016-03-05 στο Wayback Machine.. Umeå University. Retrieved 11 September 2015.
3. ↑  «Helena Helmersson: Chief Sustainability Officer, H&M». Business of Fashion. Ανακτήθηκε στις 11 Σεπτεμβρίου 2015.
4. ↑  «Speaker: Helena Helmersson». BSR. Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 5 Σεπτεμβρίου 2014. Ανακτήθηκε στις 11 Σεπτεμβρίου 2015.
5. ↑  «Helena Helmersson: Head of Sustainability – H&M». Nordic Fashion Association. Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 4 Μαρτίου 2016. Ανακτήθηκε στις 12 Σεπτεμβρίου 2015.
6. ↑  Atkisson, Alan (29 Απριλίου 2014). «How She Leads: H&M's Helena Helmersson». GreenBiz. Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 21 Οκτωβρίου 2019.
Ο **Φλοριάν Τοβέν** (*Florian Thauvain*, 26 Ιανουαρίου 1993) είναι Γάλλος επαγγελματίας ποδοσφαιριστής που παίζει ως πλάγιος επιθετικός για την Τίγρες ΟΑΝΛ και την εθνική ομάδα της Γαλλίας.

Έκανε το επαγγελματικό του ντεμπούτο στη Γκρενόμπλ το 2011, προχωρώντας στην Μπαστιά όπου κέρδισε το πρωτάθλημα της Λιγκ 2 στην πρώτη του σεζόν και ανακηρύχθηκε Νέος Παίκτης της Χρονιάς της Λιγκ 1 ένα χρόνο αργότερα. Τον Ιανουάριο του 2013 αποκτήθηκε από τη Λιλ για 3,5 εκατομμύρια ευρώ όμως ως τμήμα της συμφωνίας επέστρεψε στην Μπαστιά. Εξαιτίας των καλών εμφανίσεών του, το καλοκαίρι του 2013, αποκτήθηκε από την Ολυμπίκ ντε Μαρσέιγ για 15 εκατομμύρια ευρώ, πραγματοποιώντας πάνω από 230 εμφανίσεις και σκοράροντας πάνω από 75 γκολ σε δύο περιόδους στην ομάδα. Στο ενδιάμεσο αποκτήθηκε από την Νιουκάστλ Γιουνάιτεντ της Πρέμιερ Λιγκ έναντι 12 εκατομμυρίων λιρών όπου όμως αγωνίστηκε μισή σεζόν προτού δοθεί δανεικός στη Μαρσέιγ. Το 2021 αποκτήθηκε από τη μεξικανική Τίγρες.

Ο Τοβέν έχει πραγματοποιήσει 30 εμφανίσεις και σημείωσε 14 γκολ εκπροσωπώντας τη Γαλλία στο επίπεδο κάτω των 18 έως το 21, κερδίζοντας το Παγκόσμιο Κύπελλο FIFA U-20 του 2013. Πραγματοποίησε το ντεμπούτο του με την εθνική αντρών τον Ιούνιο του 2017 και ήταν μέρος της ομάδας που κατέκτησε το Παγκόσμιο Κύπελλο το 2018.

Παραπομπές
----------

1. ↑  (πολλαπλές γλώσσες) *Transfermarkt*. 184892. Ανακτήθηκε στις 9  Οκτωβρίου 2017.
2. ↑  *GeneaStar*. thauvinflor.
3. ↑  (Ισπανικά) *Argentine Soccer Database*. 66553.
4. ↑  (Αγγλικά) *ESPN FC*. 156898. Ανακτήθηκε στις 4  Απριλίου 2022.
5. ↑  «IBRAHIMOVIC TAKES PLAYER OF YEAR GONG». *Ligue 1*. Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 29 Μαρτίου 2016.
6. ↑  «Official: Marseille clinch €15m Thauvin deal | Goal.com». *www.goal.com*. Ανακτήθηκε στις 8 Οκτωβρίου 2020.
7. ↑  «Newcastle sign French winger Thauvin» (στα αγγλικά). *BBC Sport*.. Ανακτήθηκε στις 2020-10-08.
8. ↑  «Thauvin Returns To Marseille On Loan». *Newcastle United Football Club* (στα Αγγλικά). Ανακτήθηκε στις 8 Οκτωβρίου 2020.
9. ↑  161385360554578 (17 Μαΐου 2018). «Chelsea, Man United and Man City stars named in France's World Cup squad». *talkSPORT* (στα Αγγλικά). Ανακτήθηκε στις 8 Οκτωβρίου 2020.

|  |  |  |  |
| --- | --- | --- | --- |
| 

| π • σ • ε
Εθνική Γαλλίας – Μουντιάλ 2018 (2ος τίτλος) |
| --- |
|  |
| 
* 1 Λιορίς Αρχηγός Τερματοφύλακας
* 2 Παβάρ
* 3 Κιμπεμπέ
* 4 Βαράν
* 5 Ουμτιτί
* 6 Πογκμπά
* 7 Γκριεζμάν
* 8 Λεμάρ
* 9 Ζιρού
* 10 Εμπαπέ
* 11 Ντεμπελέ
* 12 Τολισό
* 13 Καντέ
* 14 Ματουϊντί
* 15 Ν'Ζονζί
* 16 Μανταντά Τερματοφύλακας
* 17 Ραμί
* 18 Φεκίρ
* 19 Σιντιμπέ
* 20 Τοβέν
* 21 Ερναντές
* 22 Μεντί
* 23 Αρεολά Τερματοφύλακας
* Προπονητής: Ντεσάν
 |

 |
Το **Κρατικό Πανεπιστήμιο του Κουμπάν** (*ρωσ*. Кубанский государственный университет) είναι ίδρυμα τριτοβάθμιας εκπαίδευσης στο Κρασνοντάρ της Ρωσίας, στην ιστορική περιοχή Κουμπάν του Βόρειου Καυκάσου. Είναι ένα από τα μεγαλύτερα και παλαιότερα πανεπιστήμια στη νότια Ρωσία.

Το πανεπιστήμιο ιδρύθηκε το 1920 στο Κρασνοντάρ.

Το 1994, το πανεπιστήμιο κατατάχθηκε ως ένα από τα κορυφαία ιδρύματα τριτοβάθμιας εκπαίδευσης στη Ρωσία.

Το 2004 και το 2005, το πανεπιστήμιο κατατάχθηκε μεταξύ των 100 κορυφαίων ιδρυμάτων τριτοβάθμιας εκπαίδευσης στη Ρωσία και του απονεμήθηκε το χρυσό μετάλλιο για την ευρωπαϊκή ποιότητα.

Το 2008, ο Μιχαήλ Αστάποφ, πρώην επικεφαλής του περιφερειακού τμήματος εκπαίδευσης του Κρασνοντάρ, διορίστηκε πρύτανης του πανεπιστημίου.

Το Κρατικό Πανεπιστήμιο του Κουμπάν εκπαιδεύει ξένους ειδικούς από το 1970. Οι ξένοι απόφοιτοί του προέρχονται από περισσότερες από 120 χώρες. Επί του παρόντος, το πανεπιστήμιο συνεχίζει να εκπαιδεύει φοιτητές από την Ασία, την Αμερική, την Αφρική και την Ευρώπη.

Παραπομπές
----------

1. ↑  «Обучение иностранных граждан | Кубанский государственный университет». *web.archive.org*. 15 Αυγούστου 2022. Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 15 Αυγούστου 2022. Ανακτήθηκε στις 3 Αυγούστου 2023. CS1 maint: Unfit url (link)

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
--------------------

|  |  |
| --- | --- |
| Commons logoCommons logo | Τα Wikimedia Commons έχουν πολυμέσα σχετικά με το θέμα   **Κρατικό Πανεπιστήμιο του Κουμπάν** |

* Επίσημος ιστότοπος

  


|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
| Καθιερωμένοι όροι | 
* WorldCat
* VIAF: 131360269
* LCCN: n81092051
* ISNI: 0000 0000 9000 3133
* NKC: kn20140411006

 |

 |
Ο **Δημόφιλος του Διαδρόμου ο Θεσπιεύς** (Θεσπιές, 5ος αιώνας π.Χ. - Θερμοπύλες, Αύγουστος ή Σεπτέμβριος 480 π.Χ.) ήταν αρχαίος Έλληνας που υπήρξε στρατιωτικός ηγέτης της Μάχης των Θερμοπυλών￼￼. Σκοτώθηκε μαζί με τον έτερο αρχηγό της μάχης, τον Λεωνίδα, ενώ οι πληροφορίες που έχουν σωθεί για το πρόσωπό του είναι ελάχιστες. 
Ήταν ο διοικητής των 700 Θεσπιέων που έμειναν στο πλευρό των 300 Σπαρτιατών στις Θερμοπύλες, το 480 π.Χ. όταν τους κύκλωσαν οι Πέρσες. Αυτό πιθανόν σημαίνει ότι ήταν επιφανής πολίτης στην πόλη του. Μαζί του στάλθηκαν για να βοηθήσουν στη διοίκηση του σώματος ο Ξενοκρατίδης, ο Πρωτοκρέοντας και ο Διθύραμβος του Αρματίδη. 

Ο Ηρόδοτος αναφέρει την απόφαση των Θεσπιέων πολεμιστών να μείνουν εθελοντικά και να πεθάνουν στις Θερμοπύλες μαζί με τον βασιλιά Λεωνίδα και τους άντρες του (Η, 222).

Ο λόγος που ο βασιλιάς Λεωνίδας κράτησε τους Θηβαίους μαζί του ήταν γιατί είχανε "μηδίσει", είχανε δηλώσει υποταγή δηλαδή στον Ξέρξη, ενώ φοβόταν ότι εάν τους αφήσουν να φύγουν μπορεί να τους επιτεθούν μαζί με τους Πέρσες. Αντίθετα τους Θεσπιείς τους κράτησε μαζί του γιατί είχαν διακριθεί τις δύο προηγούμενες μέρες στη μάχη, αλλά και γιατί όπως οι Λακεδαιμόνιοι έτσι και αυτοί κατάγονταν από τον ημίθεο Ηρακλή, σύμφωνα με τις δοξασίες τους.

Μετά τη Μάχη των Θερμοπυλών οι Έλληνες τοποθέτησαν επιγράμματα για τους νεκρούς κάθε πόλης. Για τους Θεσπιείς το επίγραμμα έγραφε:
*"Άνδρες τοι ποτ' έναιον υπό κροτάφοις Ελικώνος,*
λήματα των αυχεί Θεσπιάς ευρύχορος."
Δηλαδή:
"Αυτοί οι άνδρες κατοικούσαν στους πρόποδες του Ελικώνα, για το θάρρος του περηφανεύεται ο πλατύς κάμπος των Θεσπιών".

Πηγές
-----

* Ηρόδοτος, *Ιστορίαι*, βιβλία 1-9, μετάφραση Πανέτσος Ε. εκδόσεις Ζαχαρόπουλος/ βιβλία V-IX, μετάφραση Σπυρόπουλος Η. εκδόσεις Γκοβόστη, 1995
* Κωτούλας Ι. Μπελέζος Δ. ΣΤΡΑΤΙΩΤΙΚΗ ΙΣΤΟΡΙΑ, σειρά Μεγάλες Μάχες, *ΘΕΡΜΟΠΥΛΕΣ*, εκδόσεις ΠΕΡΙΣΚΟΠΙΟ, 2005
Το **αλπικό στιλ** είναι τρόπος ή στιλ αναρρίχησης, σύμφωνα με τον οποίο ο ορειβάτης ανεβαίνει συχνά με τον απολύτως απαραίτητο εξοπλισμό, ελάχιστη τροφή και νερό, θυσιάζοντας την άνεση, τη ζέστη, τον ύπνο και τη διατροφή, χάριν της επίτευξης του αντικειμενικού στόχου της κορυφής. Το αλπικό στιλ αντιπαρατίθεται στο στιλ πολιορκίας του βουνού που εφαρμόζουν οι μεγάλες αποστολές και ο όρος προέρχεται από τις ευρωπαϊκές Άλπεις, όπου οι ορειβάτες του 1800 σκαρφάλωναν κλασικές διαδρομές με ένα σακίδιο στην πλάτη, χρησιμοποιούσαν μία σκηνή τόσο στην ανάβαση όσο και στην κατάβαση. Το αλπικό στιλ χρησιμοποποίησαν ορειβάτες όπως ο Βάλτερ Μπονάτι, ο Ράινχολντ Μέσνερ και ο Στιβ Χάους, προωθώντας την τεχνοτροπία σε τέτοια επίπεδο, ώστε να αναφέρεται ως «γοργή και ελαφριά» αναρρίχηση.

Το αλπικό στιλ θεωρείται από πολλούς ορειβάτες η αγνότερη μορφή ορειβασίας, ωστόσο μειώνει τα περιθώρια ασφαλείας, λόγω του μειωμένου εξοπλισμού και προμηθειών. Σημαντική ανάβαση στα Ιμαλάια σε αλπικό στιλ έγινε από τους Ράινχολντ Μέσνερ και Πίτερ Χάμπελερ στο Γκασερμπρούμ Α΄ χωρίς συσκευές οξυγόνου το 1975.

Παραπομπές
----------

1. ↑  Szalay, Andrew (31 Οκτωβρίου 2011). «What is Alpine Style?». The Suburban Mountaineer. Ανακτήθηκε στις 5 Αυγούστου 2014.
2. ↑  Soles,, Clyde· Powers, Phil (2003). *Climbing: Expedition Planning*. The Mountaineers Books. σελίδες 27–29. ISBN 978-0-89886-770-1.
Ο **Βερνάρδος Α'** ο *Αλλήθωρος*, γαλλ.: *Bernard I le Louche,* (απεβ. το 995), ήταν ο πρώτος κόμης του Αρμανιάκ.

Βιογραφία
---------

Ήταν ο δεύτερος γιος του Γουλιέλμου Γκαρθές κόη του Αρμανιάκ. Όταν ο Γουλιέλμος απεβίωσε το 960, μοίρασε την κομητεία του, δίνοντας το Φεζανσάκ (Fézensac) στον μεγαλύτερο γιο του Όντο, το Aρμανιάκ (Armagnac) στον Bερνάρδο Α΄ και την κομητεία του Γκωρ (Gaure) στον μικρότερο γιο Φρεντελόν.

Για τις πολλές αμαρτίες του, ο Bερνάρδος Α΄ σχεδίασε ένα προσκύνημα στην Ιερουσαλήμ, αλλά ποτέ δεν ολοκλήρωσε το κατόρθωμα. Αντ'αυτού ίδρυσε μία βασιλική αφιερωμένη στον Άγιο Οράν (Orens, Oρέντιο) του Ως (Auch). Τον διαδέχθηκε ο γιος του Γεράρδος Α΄.

Πηγές
-----

* Monlezun, Jean Justin. *Histoire de la Gascogne*. 1846.

1. 1 2 3 4 5 6  Charles Cawley: «Medieval Lands». (Αγγλικά) *Charles Cawley, "Medieval Lands", 2006-2020*.
Συντεταγμένες: 40°37′S 71°45′W﻿ / ﻿40.617°S 71.750°W﻿ / -40.617; -71.750

Η **λίμνη Εσπέχο** (ισπανικά: *Espejo*‎, «Λίμνη καθρέφτης» στα ισπανικά) είναι μια λίμνη τεκτονικής προέλευσης από παγετώνες που βρίσκεται στη νότια επαρχία Νεουκέν της Αργεντινής. Η λίμνη βρίσκεται κοντά στην πόλη Βίγια Λα Ανγκοστούρα, στη διαδρομή που είναι γνωστή ως Δρόμος των Επτά Λιμνών.

Το όνομά της αναφέρεται στα καθαρά και ήσυχα νερά της, τα οποία αντανακλούν το τοπίο σαν καθρέφτης. Η λίμνη τροφοδοτείται από πολυάριθμα ρυάκια που φέρνουν το χιόνι και το λιώσιμο των πάγων από τα κοντινά βουνά. Οι όχθες της λίμνης εναλλάσσονται μεταξύ παραλιών με ηφαιστειακή άμμο, βούρλα και βραχώδη τοιχώματα.

Μεταξύ των πιο συνηθισμένων δραστηριοτήτων στην περιοχή είναι η ορεινή ποδηλασία, το αθλητικό ψάρεμα, η ιστιοσανίδα, η πεζοπορία και η οδήγηση BMX.

Η νότια όχθη της λίμνης Εσπέχο φαίνεται από την εθνική οδό 231.

Παραπομπές
----------

1. ↑  Noel, Broda. «Lago Espejo - Argentina». *getnofilter.com* (στα Ισπανικά). Ανακτήθηκε στις 6 Αυγούστου 2023.