recursal/SuperWikiNEXT-32B huggingface dataset:
Το **Σπούτνικ 10**, γνωστό και σαν *Korabl-Sputnik 5*, ήταν το πέμπτο μη επανδρωμένο διαστημόπλοιο Βοστόκ που εκτοξεύτηκε. Ήταν η τελευταία αποστολή διαστημοπλοίου Βοστόκ πριν το ιστορικό ταξίδι του κοσμοναύτη Γιούρι Γκαγκάριν στο διάστημα. Όπως και στις προηγούμενες μη επανδρωμένες αποστολές του προγράμματος Βοστόκ, κύριος στόχος ήταν ο έλεγχος των διαφόρων συστημάτων και λοιπών παραμέτρων προκειμένου να καταστεί δυνατή η αποστολή ανθρώπου στο διάστημα.

Αποστολή
--------

Το προφίλ της αποστολής ήταν παρόμοιο με του προηγούμενου Σπούτνικ 9. Το Σπούτνικ 10 εκτοξεύθηκε από το κοσμοδρόμιο του Μπαϊκονούρ στις 25 Μαρτίου 1961 και μπήκε επιτυχώς σε τροχιά γύρω από τη Γη. Στην κάψουλα επέβαιναν ένας σκύλος, ονόματι Zvezdochka, καθώς και μια κούκλα που προσομοίωνε τον κοσμοναύτη. Μετά από μια μόλις τροχιά, η κάψουλα επανεισόδου επέστρεψε με επιτυχία πίσω στη Γη.

Παραπομπές
----------

1. 1 2  McDowell, Jonathan. «Launch Log». Jonathan's Space Page. Ανακτήθηκε στις 11 Φεβρουαρίου 2014.
2. 1 2  Wade, Mark. «Vostok». Encyclopedia Astronautica. Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 29 Ιουνίου 2011. Ανακτήθηκε στις 11 Φεβρουαρίου 2014.
3. 1 2 3  «Sputnik 10 (NSSDC/COSPAR ID: 1961-009A)». NSSDC (NASA). Ανακτήθηκε στις 26 Σεπτεμβρίου 2013.

|  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| 

| π • σ • ε
Πρόγραμμα Βοστόκ |
| --- |
|  |
| Αποστολές | 

|  |  |
| --- | --- |
| Μη επανδρωμένες | 
* Σπούτνικ 4
* Σπούτνικ 5
* Σπούτνικ 6
* Σπούτνικ 9
* Σπούτνικ 10
 |
|  |
| Επανδρωμένες | 
* Βοστόκ 1
* Βοστόκ 2
* Βοστόκ 3
* Βοστόκ 4
* Βοστόκ 5
* Βοστόκ 6
 |

 |
|  |
| 
* Κατηγορία Κατηγορία
* Commons page Κοινά
 |

 |
H **Χοσεφίνα Ορτίζ ι Ορτίζ** (*Josefina Ortiz y Ortiz*, 13 Φεβρουαρίου 1892 - 18 Ιουλίου 1983) ήταν η σύζυγος του Προέδρου του Μεξικού Πασκουάλ Ορτίζ.

Βιογραφία
---------

Γεννήθηκε στις 13 Φεβρουαρίου1892 στο Κοπάνταρο του Μιτσοακάν, και ήταν κόρη του Λιμπράδο Ορτίζ και της Μαρία Ορτίζ Ρόα.

Στις 13 Αυγούστου 1920, η Χοσεφίνα παντρεύτηκε με πολιτικό γάμο τον μηχανικό Πασκουάλ Ορτίζ στη Πόλη του Μεξικού. Μαζί απέκτησαν τρία παιδιά την Οφέλια, τον Πασκουάλ και τον Εουχένιο. Συνόδευσε τον σύζυγό της στις διάφορες δημόσιες θέσεις που κατείχε στο εσωτερικό και στο εξωτερικό, ως πρέσβης στη Γερμανία και τη Βραζιλία.

Στις 5 Φεβρουαρίου 1930, κατά την διάρκεια μιας διαμαρτυρίας, και κατά την έξοδο από το παλάτι, ο Πασκουάλ δέχτηκε επίθεση και τραυματίστηκε, μαζί την Χοσεφίνα και την ανιψιά του. Ως Πρώτη Κυρία, εμφανίστηκε στο πλευρό του συζύγου της σε αφιερώματα, εγκαίνια, συμπόσια και επίσημες τελετές. Και συνέχισε με το έργο πρόνοιας του "La Gota de Leche", καθώς και ένα αποκλειστικό σύστημα, τη διανομή πρωινού κάθε Κυριακή σε ιθαγενή παιδιά.

Στις 2 Σεπτεμβρίου 1932, ο σύζυγός της παραιτήθηκε από την προεδρία και μετακόμισαν στις Ηνωμένες Πολιτείες. Επέστρεψαν στο Μεξικό όταν ο Πρόεδρος Καρδένας έστειλε τηλεγράφημα στον Πασκουάλ, ο οποίος, μόλις εγκαταστάθηκε, φρόντισε ορισμένες προεδρικές εργασίες και τις προσωπικές του επιχειρήσεις.

Μετά το θάνατο του συζύγου της, αφιέρωσε τη ζωή της στη φροντίδα των εγγονιών και των δισεγγονιών της. Πέθανε στις 18 Ιουλίου 1983 στη Πόλη του Μεξικού σε ηλικία 91 ετών.

Παραπομπές
----------

1. ↑  Pascual Ortiz Rubio (1981). «Memorias». *Universidad Michoacana de San Nicolás de Hidalgo* (στα Ισπανικά). σελίδες 213–217, 247. OCLC 28937599. Ανακτήθηκε στις 29 Μαΐου 2018.
2. ↑  Sara Sefchovich (2002). *La suerte de la consorte : las esposas de los gobernantes de México : historia de un olvido y relato de un fracaso* (στα Ισπανικά). Océano. σελίδες 255–258. ISBN 9706516433. OCLC 51744451.

|  |  |
| --- | --- |
| Commons logoCommons logo | Τα Wikimedia Commons έχουν πολυμέσα σχετικά με το θέμα   **Χοσεφίνα Ορτίζ** |


| Επίτιμοι τίτλοι
 |
| --- |
| ΠροκάτοχοςΚάρμεν Γκαρσία Γκονσάλες ντε Πορτές Χιλ | **Πρώτη Κυρία του Μεξικού**1930-1932 | ΔιάδοχοςΑϊντα Σαλιβάν ντε Ροδρίγκες |
Ο Δρ. **Ροβέρτος Δαρβίνος** (**Robert Waring Darwin**, F.R.S. (30 Μαΐου 1766 — 13 Νοεμβρίου 1848) ήταν γιος του Εράσμου Δαρβίνου και πατέρας του Κάρολου Δαρβίνου.

Βιογραφία
---------

Έγινε Διδάκτωρ Ιατρικής στο Πανεπιστήμιο του Λέιντεν, και τελείωσε τις ιατρικές του σπουδές στο Εδιμβούργο το 1786, σε ηλικία μόλις 20 ετών.

Το 1787, όταν ήταν ακόμη κάτω των 20 ετών, ξεκίνησε πρακτική στο Shrewsbury. Λέγεται ότι οδηγήθηκε εκεί από τον πατέρα του που του έδωσε £ 20, λέγοντας του, «Πες μου αν χρειαστείς περισσότερα, και εγώ θα σου στείλω». Ένα περιστατικό απογείωσε τη φήμη του και έτσι μέσα σε μόλις έξι μήνες, ο Δαρβίνος είχε ήδη πενήντα ασθενείς.
Ο Ρομπέρτος Δαρβίνος παρατήρησε αν και στην αρχή εμπειρικά ότι είναι αδύνατο κανείς να κρατήσει το μάτι του σταθερό καθώς πραγματοποιούνται μικρές κινήσεις που ο άνθρωπος δεν μπορεί να ελέγξει. Την παρατήρηση αυτή την διατύπωσε κατά τον πρώτο χρόνο του στην ιατρική σχολή κατά τη διεξαγωγή ενός πειράματος και μάλιστα κατέληξε ότι από την αστάθεια του οφθαλμού ένα μέρος του αμφιβληστροειδή καταπονείται ιδιαίτερα από την έκθεση στο λευκό.

Στις 18 Απριλίου 1796 νυμφεύτηκε την Συζάνα Γουέτζγουντ (Susannah Wedgwood]), στον ναό της St. Marylebone, Μίντλσεξ, και απέκτησαν έξι παιδιά:

* Marianne Darwin (1798 — ;), παντρεύτηκε τον Henry Parker (1788 — 1858) το 1824.
* Caroline Sarah Darwin (1800 — 1888) παντρεύτηκε τον Josiah Wedgwood.
* Susan Elizabeth Darwin (1803 — 1866)
* Erasmus Alvey Darwin (1804 — 1881)
* Κάρολος Ροβέρτος Δαρβίνος (1809 — 1882)
* Emily Catherine Darwin (1810 — ;)

Εκλέχτηκε μέλος (Fellow) της Βασιλικής Εταιρείας (Royal Society) στις 21 Φεβρουαρίου 1788.

Αντέδρασε για το ταξίδι του γιου του με το Μπηγκλ, όμως τελικά πείστηκε. Μεγαλόσωμος άντρας που έφτανε τα 1,88 m, σύμφωνα με αναφορές σταμάτησε να ζυγίζεται όταν έφτασε τα 152 kg. Ανάγκαζε τον αμαξά του να δοκιμάζει το πάτωμα των σπιτιών που επισκεπτόταν και διέθετε ειδικά, φτιαγμένα για αυτόν, πέτρινα σκαλοπάτια για να ανεβαίνει στην άμαξα του.

Παραπομπές
----------

1. 1 2  Εθνική Βιβλιοθήκη της Γερμανίας, Κρατική Βιβλιοθήκη του Βερολίνου, Βαυαρική Κρατική Βιβλιοθήκη, Εθνική Βιβλιοθήκη της Αυστρίας: (Γερμανικά, Αγγλικά) *Gemeinsame Normdatei*. Ανακτήθηκε στις 27  Απριλίου 2014.
2. 1 2  (Αγγλικά) *SNAC*. w62j95qv. Ανακτήθηκε στις 9  Οκτωβρίου 2017.
3. 1 2  Darryl Roger Lundy: (Αγγλικά) *The Peerage*. p45294.htm#i452940. Ανακτήθηκε στις 9  Οκτωβρίου 2017.

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
--------------------

* 

  


|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
| Καθιερωμένοι όροι | 
* WorldCat
* VIAF: 15509456
* LCCN: nr91028926
* ISNI: 0000 0000 5068 6435
* GND: 116028025
* SUDOC: 124288650

 |

 |
Ο **Χοσβάιν φαν ντερ Βάιντεν** (φλαμανδικά: **Goswin van der Weyden** (αναφέρεται και ως Goossen), 1455–1543) ήταν Φλαμανδός ζωγράφος της Αναγέννησης, ο οποίος δραστηριοποιήθηκε στην Αμβέρσα.

Βιογραφία
---------

Ο Χοσβάιν φαν ντερ Βάιντεν γεννήθηκε το 1455 στις Βρυξέλλες. Ήταν γιος του Πέτερ και εγγονός του Ρόχιερ φαν ντερ Βάιντεν. Το 1497 έγινε πολίτης της Λίερ, αλλά τελικά εγκαταστάθηκε στην Αμβέρσα, όπου καταγράφεται, από το 1503 ως το 1530, ως μέλος στη Συντεχνία του Αγίου Λουκά της πόλης, στην οποία και απεβίωσε.

Ζωγράφισε μια σειρά έργων για την μονή του Tongerlo, συμπεριλαμβανομένου ενός ρετάμπλ, το οποίο είχε παραγγείλει ο Ηγούμενος της μονής Αντόνιους Τσχρόοτεν ( Antonius Tsgrooten) για το παρεκκλήσιο της Αγίας Ντύμφνα (*Dymphna*). Επίσης, το τρίπτυχο *Colibrant* (1516), το οποίο βρίσκεται στην εκκλησία του Αγίου Χομμάρους (Sint-Gummaruskerk) του Λίερ αποδίδεται σε αυτόν. Το τρίπτυχό του *Ο Ιησούς στον Ναό* βρίσκεται σήμερα στο Εθνικό Μουσείο Αρχαίας Τέχνης της Λισαβόνας.

Δείτε επίσης
------------

* Κατάλογος Φλαμανδών ζωγράφων

Παραπομπές
----------

1. 1 2  *Czech National Authority Database*. mub20211129132. Ανακτήθηκε στις 17  Νοεμβρίου 2021.
2. ↑  *Czech National Authority Database*. mub20211129132. Ανακτήθηκε στις 29  Ιανουαρίου 2023.
3. ↑  *Art UK*. goswijn-van-der-weyden. Ανακτήθηκε στις 14  Αυγούστου 2015.
4. ↑  Goswin van der Weyden[*νεκρός σύνδεσμος*] in the RKD

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
--------------------

 Πολυμέσα σχετικά με το θέμα  Goswin van der Weyden στο Wikimedia Commons

* Paintings by Goswin van der Weyden στον ιστότοπο Art UK
* Goswin van der Weyden[*νεκρός σύνδεσμος*] στο Artnet
* Goswijn van der Weyden στο Μητροπολιτικό Μουσείο Τέχνης

  


|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
| Καθιερωμένοι όροι | 
* WorldCat
* VIAF: 96538747
* LCCN: n90699363
* ISNI: 0000 0000 2879 7825
* GND: 123723930
* SUDOC: 083690875
* BNF: cb14453973v (data)
* BPN: 04747145
* ULAN: 500115539
* NKC: mub20211129132
* RKD: 83960

 |

 |

|  |  |
| --- | --- |
| 

|  |
| --- |
| * Πύλη:Βιογραφίες
* Πύλη:Τέχνη
* Πύλη:Ζωγραφική
 |

 |
Η **Στοά των Αθηναίων** ήταν στοά στο ιερό του Απόλλωνα στους Δελφούς. Ανεγέρθηκε από τους Αθηναίους, προς τιμήν των νικηφόρων μαχών τους.

Περιγραφή
---------

Η στοά βρίσκεται κάτω από τη νοτιοανατολική πλευρά του ναού του Απόλλωνα, μπροστά από τον Πολυγωνικό τοίχο, καλύπτοντας μάλιστα το ανατολικό του τμήμα, που χρησίμευε ως οπίσθιος τοίχος της στοάς. Η Στοά βρισκόταν επίσης επάνω από την Άλω στην οποία τελούνταν διάφορα θρησκευτικά δρώμενα, όπως το ιερό δράμα Σεπτήριον κάθε οκτώ χρόνια. 

Κτίστηκε περί το 478 με 470 π.Χ. στις αρχές της κλασσικής εποχής. Στην πρόσοψή της έφερε επτά μονόλιθους ραβδωτούς κίονες ιωνικού ρυθμού από πεντελικό μάρμαρο, με βάσεις από παριανό μάρμαρο ύψους 3, 31 μ. στην πρόσοψη και μία πυκνή σειρά πεσσών, που ακουμπούσαν στον πολυγωνικό τοίχο. Οι επτά κίονες υποστήριζαν ξύλινο θριγκό και ξύλινη στέγη. Η στοά είχε μήκος τουλάχιστον 26,5 μ. και πλάτος 3,10 μ. Κατά μήκος της στοάς υπήρχε κτιστό βάθρο, επάνω στο οποίο είχαν στηθεί τα αναθήματα. Ο στυλοβάτης της ήταν κατασκευασμένος από ασβεστόλιθο της περιοχής. 

Μέσα στη στοά οι Αθηναίοι εξέθεσαν λάφυρα μαχών. Έχουν διατυπωθεί διάφορες θεωρίες για το ποιες μάχες ήταν αυτές. Ο Παυσανίας υποστηρίζει ότι επρόκειτο για τις μάχες του Πελοποννησιακού πολέμου, άλλοι μελετητές θεωρούν ότι επρόκειτο συλλήβδην για τις μάχες της Πεντηκονταετίας και του Πελοποννησιακού. Πιθανή εκδοχή παραμένει η οικοδόμηση της στοάς μετά τις ναυτικές επιτυχίες επί των Περσών στη Μυκάλη και τη Σηστό κατά το 478 π.Χ. Στην πρόσοψη, στην υψηλότερη, τρίτη βαθμίδα του στυλοβάτη, βρίσκεται χαραγμένη αναθηματική επιγραφή με αττικά γράμματα, η οποία περιγράφει και το αρχικό περιεχόμενο της στοάς: ΑΘΗΝΑΙΟΙ ΑΝΕΘΕΣΑΝ ΤΗΝ ΣΤΟΑΝ ΚΑΙ ΤΑ ΗΟΠΛΑ ΚΑΙ ΤΑΚΡΟΤΕΡΙΑ ΕΛΟΝΤΕΣ ΤΩΝ ΠΟΛΕΜΙΩΝ. 

Τα *«όπλα»* που μνημονεύονται στην επιγραφή ήταν σχοινιά πλοίων. Τα δε *«ακρωτήρια»* ήταν τα ακρόπρωρα των Περσικών πλοίων. Στη στοά με τον καιρό προστέθηκαν λάφυρα και από άλλες ναυτικές επιτυχίες των Αθηναίων. Μεταξύ αυτών, λάφυρα από τις ναυμαχίες στη Μυκάλη, τη Σηστό, τη Σαλαμίνα και τον Ελλήσποντο.

Βιβλιογραφία
------------

* Amandry, P. *La Colonne des Naxiens et le Portique des Athéniens*. Paris: Fouilles de Delphes II, 11. σελ. 1953.
* Bommelaer, J.-F. (1991). *Guide de Delphes :. le site*. Paris.
* Bommelaer, J.-F. « Les Portiques de Delphes », RA 1993, 33-51.
* Umholz, G. "Architraval Arrogance? Dedicatory Inscriptions in Greek Architecture of the Classical Period", Hesperia 71, 2002, 261-293.
* Walsh, J. « The Date of the Athenian Stoa at Delphi», AJA 90, 1986, 319-336.
Κινούμενη εικόνα που δείχνει τον νόμο των συγκοινωνούντων δοχείων
**Συγκοινωνούντα δοχεία** ονομάζονται δοχεία που συγκοινωνούν με σωλήνα, ή με οποιοδήποτε άλλο τρόπο. Αν σ' αυτά υπάρχει το ίδιο υγρό, η οριζόντια επιφάνεια είναι στο ίδιο επίπεδο. Σε αντίθετη περίπτωση που τα υγρά είναι διαφορετικής πυκνότητας, η επιφάνεια του πιο πυκνού είναι χαμηλότερη από το αραιότερο. Ο λόγος των αποστάσεων της επιφάνειας είναι αντίστροφος προς το λόγο της πυκνότητας των δυο υγρών.

Αν οι πυθμένες δύο ή περισσότερων δοχείων διαφορετικού σχήματος και μεγέθους συγκοινωνούν μεταξύ τους με σωλήνα, το σύστημα αυτό λέγεται "συγκοινωνούντα δοχεία". Τότε, αν ρίξουμε στο ένα δοχείο νερό, το νερό θα περάσει και στα άλλα δοχεία και θα σταματήσει σε όλα στο ίδιο ύψος. Η ιδιότητα αυτή των υγρών λέγεται "νόμος των συγκοινωνούντων δοχείων". Εφαρμογή της αρχής αυτής έχουμε στα υδραγωγεία των πόλεων, στα συντριβάνια κλπ.

Παραπομπές
----------

1. ↑  «Συγκοινωνούντα ποτήρια - Μεταγγίζοντας υγρά».
Ο **Ροβέρτος Α'**  (απεβ. 1107) ήταν κόμης του Λοριτέλο (1061-1107) από τον Οίκο των Ωτβίλ. Ήταν ο πρωτότοκος υιός του Γοδεφρείδου κόμη του Καπιτανάτου και της πρώτης συζύγου του από τη Νορμανδία.

Βιογραφία
---------

Ο πατέρας του τον έκανε το 1061 κόμη του Λοριτέλο, περιοχής στα ΒΔ σύνορα του Καπιτανάτου και επέκτεινε τα σύνορα αυτά καταλαμβάνοντας το Γκίσι από το παπικό κράτος. Την πολιτική αυτή συνέχισε και ο Ροβέρτος Α' εισβάλλοντας στην περιοχή Αμπρούτζι και προχωρώντας ως την πόλη Ορτόνα (1069). Το επόμενο έτος απεβίωσε ο πατέρας του. Ο πάπας Γρηγόριος Ζ', όπως αναμενόταν αφόρισε "τον άθεο αυθάδη". Επίσης ο εξάδελφός του Ιορδάνης Α'πρίγκιπας της Κάπουα είχε επιτυχίες. Ως το 1075 ο Ροβέρτος Α' είχε φθάσει ως το Κιέτι, που το έδωσε ως κομητεία στον αδελφό του Ντρόγκο, και ο Ιορδάνης Α' ως τη λίμνη Φουσίνο. Ο θείος του Ροβέρτος Γυϊσκάρδος τον ενίσχυσε με στρατό και έτσι κατέλαβε την Ορτόνα και προχώρησε πιο ΒΔ ως την Πεσκάρα. Οι τοπικοί Λομβαρδοί ευγενείς του έδιναν υποτέλεια. Είχε 500 ιππότες υπό τις διαταγές του και έστειλε βοήθεια στον εξάδελφό του Αβελάρδο (υιό του Ονφρουά) στη Σαντ' Άγκατα της Απουλίας.

Το 1080 ο Γρηγόριος Ζ' αναγνώρισε τις κατακτήσεις του Ιορδάνη Α' και του Ροβέρτου Α' ως το Φέρμο. Όταν ο πάπας πολιορκήθηκε από τον Ερρίκος Δ' Σαλίων βασιλιά της Γερμανίας στο κάστρο Σαντ' Άντζελο της Ρώμης, παρακάλεσε τη βοήθεια του Ροβέρτου Γυϊσκάρδου. Ο Ροβέρτος Α' τον ακολούθησε και ο πάπας σώθηκε. Επίσης ακολούθησε το θείο του και στην 2η εκστρατεία του στην Ελλάδα (1084-85). Ήταν δίπλα του όταν απεβίωσε στην Κεφαλλονιά και όταν επιλέχθηκε ως διάδοχός του ο Ρογήρος Μπόρσα πήρε το μέρος του. 

Συνέχισε τις εκστρατείες επέκτασης και όταν απεβίωσε το σύνορο της περιοχής του, που ήταν αρχικά ο ποταμός Φορτόρε και η πόλη Μποβίνο, είχε πάει ως τον ποταμό Τρόντο και την πόλη Άσκολι Πιτσένο. Τον διαδέχθηκε ο υιός του 

* Ροβέρτος Β', απεβ. 1134/7, κόμης του Λοριτέλο.

Πηγές
-----

* Chalandon, Ferdinand (1907). Histoire de la domination normande en Italie et en Sicile. Paris.
* Norwich, John Julius (1967). The Normans in the South 1016-1130. London: Longmans.

Παραπομπές
----------

1. ↑  ηταν υιός της Φρεσέντας Ωτβίλ, ετεροθαλούς αδελφής του Γοδεφρείδου του Καπιτανάτου
Ο **Σούνια** (*κροατικά : Sunja*) είναι ποταμός στην κεντρική Κροατία, παραπόταμος του Σάβα. Έχει μήκος 69 χιλιόμετρα (43 μίλια) και η λεκάνη απορροής του καλύπτει έκταση 462 τετραγωνικών χιλιομέτρων (178 τετραγωνικά μίλια).

Ο Σούνια πηγάζει στις ορεινές δασώδεις περιοχές της Ζρίνσκα Γκόρα νότια του χωριού Λόβτσα. Ρέει προς το βορρά μέχρι να γυρίσει νοτιοανατολικά στο Κομογκόβινα, και στη συνέχεια ρέει βόρεια και πάλι κοντά στο Μάιουρ. Συνεχίζει ανατολικά κοντά στο χωριό Σούνια και συνεχίζει μέσα από το Λόνσκο Πόλιε μέχρι να εκβάλει στον Σάβα ανατολικά της Κράπιε.

Παραπομπές
----------

1. ↑  «Geographical and meteorological data» (PDF). *Statistical Yearbook*. Croatian Bureau of Statistics. 2009. Ανακτήθηκε στις 1 Ιουνίου 2011.

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
--------------------

* Πολυμέσα σχετικά με το θέμα  Sunja (river) στο Wikimedia Commons

  


|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
| Καθιερωμένοι όροι | 
* VIAF: 69145424509886831046

 |

 |
Ο **Σερλόν Β'**  (μετά το 1027/35 - 1072) ήταν κύριος του Ωτβίλ, μέλος του Οίκου των Ωτβίλ. Ήταν υιός του Σερλόν Α' κυρίου του Ωτβίλ και της συζύγου του, κυρίας του Πιρού.

Βιογραφία
---------

Ακολούθησε τον θείο του Ρογήρο Α' στη Ν. Ιταλία, αναζητώντας την τύχη του το 1056, όπως και τόσα άλλα μέλη των Ωτβίλ. Το 1060 είναι μαζί του στην Καλαβρία και τον ακολούθησε στη Σικελία, όπου έκανε τους Σαρακηνούς να απομονωθούν στο ακρωτήριο Φάρο, αντί να υποχωρήσουν στη Μεσσήνη. Αλλά η εκστρατεία αυτή έληξε χωρίς επιτυχία. Τον συνόδευσε και στην εκστρατεία του 1065 στη Σικελία, όπου του ανατέθηκε η φύλαξη της πόλης Σεράμι, ενώ ο στρατός προχώρησε στο Παλέρμο. Όταν οι Σαρακηνοί τους εξέπληξαν πολιορκώντας την, κράτησε την πόλη περιμένοντας ενισχύσεις· στο μεταξύ έπεσε το Παλέρμο στα χέρια των Νορμανδών (1071). 

To 1072 προχωρούσε με μια μικρή ομάδα ανδρών κοντά στη Νικοζία της κεντρικής Σικελίας, όταν τους αιφνιδίασε με ενέδρα πολύς στρατός των Σαρακηνών. Οι Νορμανδοί αναρριχήθηκαν στην επίπεδη κορυφή ενός μεγάλου βράχου και έδωσαν μάχη, ως τον τελευταίο άνδρα. Ένας σταυρός φτιάχθηκε σε ανάμνηση του γεγονότος επάνω στο *βράχο του Σερλόν*, όπως ονομάστηκε.

Είχε γίνει κύριος των Γκεράσε και Σεράτα της Καλαβρίας, και Σεράμι της Σικελίας, αλλά ποτέ δεν άσκησε εξουσία σε αυτά.

Οικογένεια
----------

Νυμφεύτηκε την Αλτρούντα, κόρη του Ροδόλφου κόμη του Μποϊάνο. Είχε τέκνα:

* Σερλόν Γ'
* Ελιούζα.

Όταν απεβίωσε η σύζυγός του παντρεύτηκε τον Ινγκελμάριο.

Πηγές
-----

* Cawley, Charles, Serlo II of Hauteville in Medieval Lands, Medieval Lands database, Foundation for Medieval Genealogy, retrieved August 2012
* Le origine della "Rocca di Sarro" (Serlo's Rock)


|  |  |
| --- | --- |
| CC-BY-SA Μετάφραση | Στο λήμμα αυτό έχει ενσωματωθεί κείμενο από το λήμμα Serlo II of Hauteville  της Αγγλικής Βικιπαίδειας, η οποία διανέμεται υπό την GNU FDL και την CC-BY-SA 4.0. (ιστορικό/συντάκτες). |
Το **Ραδιόφωνο και Τηλεόραση του Μαυροβουνίου** (σερβικά: *Radio i televizija Crne Gore / Радио и телевизија Црне Горе ή **RTCG**, РТЦГ*) είναι ο δημόσιος ραδιοτηλεοπτικός φορέας του Μαυροβουνίου. Πρόκειται για κρατική επιχείρηση με έδρα την Ποντγκόριτσα, που αποτελείται από το «Ράδιο Μαυροβούνιο» (**RCG** - *Radio Crne Gore*) και την «Τηλεόραση του Μαυροβουνίου» (**TVCG** - *Televizija Crne Gore*). Τον Ιούλιο του 2001, το RTCG έγινε συνδεδεμένο μέλος της Ευρωπαϊκής Ραδιοτηλεοπτικής Ένωσης (EBU), και, μετά τη διακήρυξη της ανεξαρτησίας του Μαυροβουνίου το 2006, έγινε πλήρες μέλος της.

Ιστορία
-------

Ο πρώτος ραδιοφωνικός σταθμός στα Βαλκάνια και τη Νοτιοανατολική Ευρώπη δημιουργήθηκε στο Μαυροβούνιο με την έναρξη λειτουργίας ενός πομπού που βρισκόταν στο λόφο Βολουτζίτσα, κοντά στο Μπαρ, από τον Βασιλιά Νικόλαο Α΄ στις 3 Αυγούστου 1904. Το Ράδιο Τσετίνιε ξεκίνησε τις εκπομπές του στις 27 Νοεμβρίου 1944 και το 1949 δημιουργήθηκε το Ράδιο Τίτογκραντ. Το 1990 άλλαξε το όνομά του σε Ράδιο Crna Gora.

Η πρώτη κεραία τηλεόρασης τοποθετήθηκε στο όρος Λοβτσέν το 1957. Ήταν σε θέση να λάβει εικόνα από την Ιταλία. Το RTV Τίτογκραντ ιδρύθηκε το 1963 για την παραγωγή τηλεοπτικών προγραμμάτων. Το RTV Τίτογκραντ αργότερα μετονομάστηκε σε RTCG. Η πρώτη εκπομπή της Τηλεόρασης του Μαυροβουνίου (TVCG) στο Βελιγράδι μετέδιδε ειδησεογραφικό πρόγραμμα (1964).

Τον Οκτώβριο του 2002, το RTCG έγινε μέλος της EGTA (Ευρωπαϊκή Ομάδα Τηλεοπτικής Διαφήμισης). Ο σταθμός εκπέμπει επίσης στην Αυστραλία και τη Νέα Ζηλανδία μέσω του δορυφόρου Optus D2 της UBI World TV.

Διοίκηση
--------

Η λειτουργία του RTCG ρυθμίζεται από το Νόμο για τις Δημόσιες Υπηρεσίες Ραδιοφωνίας-Διάχυσης, που απαιτεί από αυτό να εξυπηρετεί τα συμφέροντα όλων των πολιτών του Μαυροβουνίου, ανεξάρτητα από την πολιτική, θρησκευτική, πολιτιστική, φυλετική ή έμφυλη σχέση τους.

Το RTCG διοικείται από ένα 9μελές συμβούλιο, το οποίο διορίζεται από το Κοινοβούλιο με απλή πλειοψηφία. Αν και η διαδικασία διορισμού θα πρέπει να διασφαλίζει την ανεξαρτησία του συμβουλίου, το γεγονός ότι ορισμένοι από τους φορείς που προτείνουν τους συμβούλους λαμβάνουν κρατική χρηματοδότηση έχει οδηγήσει τον ΟΑΣΕ και το Συμβούλιο της Ευρώπης να εκφράσουν ανησυχία σχετικά με την ανεξαρτησία τους από την εκάστωτε κυβέρνηση. Το συμβούλιο διορίζει τον γενικό διευθυντή του RTCG.

Παραπομπές
----------

1. ↑
2. ↑
3. ↑
4. ↑
5. ↑
6. ↑
7. ↑  Elda Brogi, Alina Dobreva, and Pier Luigi Parcu, "Freedom of Media in the Western Balkans", study for the European Parliament's Subcommittee on Human Rights, October 2014, EXPO/B/DROI/2013/16
8. ↑  AIM and Methodology of the Research (2012), Citizens’ Views on Media Freedoms in Montenegro. Report.
9. ↑  OSCE, PACE (2013), Montenegro, Presidential Election, 7 April 2013: Statement of Preliminary Findings and Conclusions. Podgorica: OSCE, PACE.
Ο **Σέφης Αναστασάκος** (1942 - 25 Ιανουαρίου 2010) υπήρξε Έλληνας δικηγόρος, πολιτικός και συγγραφέας. Ήταν βιογράφος του Πλαστήρα και εξελέγη βουλευτής με το ΠΑΣΟΚ την περίοδο από το 1981 ως το 1989.

Βιογραφία
---------

Γεννήθηκε στον Αμάραντο Καρδίτσας το 1942 και σπούδασε νομικές και πολιτικές επιστήμες.

Από τα φοιτητικά του χρόνια ήταν πρωταγωνιστής στους αγώνες εναντίον της χούντας και έγινε δικηγόρος στον Άρειο Πάγο κι στο Ευρωπαϊκό Δικαστήριο, όπου παρέμεινε ως το τέλος της ζωής του. Ήταν επίσης πρόεδρος του Ελληνικού Ινστιτούτου Δανειοληπτών.

Τη δεκαετία του ' 80 κέρδισε δύο εκλογικές αναμετρήσεις (1981 και 1985) και εξελέγη με το ΠΑΣΟΚ στην εκλογική περιφέρεια Καρδίτσας. Την ίδια περίοδο προώθησε τα εθνικά ζητήματα όντας μέλος της Κοινοβουλευτικής Συνέλευσης του Συμβουλίου της Ευρώπης.

Πέθανε τον Ιανουάριο του 2010 από καρκίνο και κηδεύτηκε από το ναό της Αγίας Φωτεινής στη Νέα Σμύρνη.

Συγγραφικό έργο
---------------

Ο Αναστασάκος συνέγραψε το τρίτομο έργο "Ο Πλαστήρας και η Εποχή του". Εκτός από ιστορικά έργα έγραψε και δοκίμια, ποιήματα , όπως και άρθρα που δημοσιεύτηκαν στον Τύπο, ενώ ασχολήθηκε και με τη μετάφραση ξένων έργων.

Επιλεγμένα έργα
---------------

### Ιστορικά και πολιτικά

* "Ο Πλαστήρας και η εποχή του, 1878-1922" (3 τόμοι)
* "Θύελλα στην Αθήνα"
* "Μύθος και Πραγματικό της νέας Γιάλτας"
* "Επιστολή στον Χένρυ Κίσσιγκερ"

### Ποιήματα

Ποιητικές συλλογές
------------------

* "Άβατα", Αρμός. (1999)
* "Δραπέτες" , Το Ροδακιό. (2002)
* "Μεθόριος", Γαβριηλίδης. (2005)
* "Στη σκιά των ανεμόμυλων", Γαβριηλίδης (2005)

Παραπομπές
----------

1. ↑  www.assembly.coe.int/nw/xml/AssemblyList/MP-Details-EN.asp?MemberID=2237.
2. 1 2  Πέθανε ο Σέφης Αναστασάκος, Ελευθεροτυπία, 25-1-2010, ανάκτηση 25-1-2016.
3. 1 2  Απεβίωσε ο Σέφης Αναστασάκος, greekamericannewsagency.com, 27-1-2010, ανάκτηση 25-1-2016.

|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
| Καθιερωμένοι όροι | 
* **ΕΒΕ**: 53185
* **AA**: 2618
* **BiblioNet**: **15724**

 |

 |
Ωμή βέγκαν «γαλοπούλα» των ευχαριστιών.
**Ωμοφαγία** είναι η διατροφική τακτική της κατανάλωσης μόνο ή κυρίως άψητων και ακατέργαστων τροφίμων. Ανάλογα με τη δεοντολογία ή τον τύπο του τρόπου ζωής και τα επιθυμητά αποτελέσματα, η ωμοφαγική διατροφή μπορεί να περιλαμβάνει ποικιλία φρούτων, λαχανικών, ξηρών καρπών, σπόρων, αυγών, ψαριών, κρέατος και γαλακτοκομικών προϊόντων. Η διατροφή μπορεί επίσης να περιλαμβάνει απλά επεξεργασμένα τρόφιμα, όπως διάφορα είδη βλαστημένων σπόρων, τυρί και τρόφιμα που έχει υποστεί ζύμωση όπως γιαούρτια, κεφίρ, κομπούχα ή ξινολάχανο, αλλά γενικά όχι τρόφιμα που έχουν παστεριωθεί, ομογενοποιηθεί ή παραχθεί με τη χρήση συνθετικών φυτοφαρμάκων, λιπασμάτων, διαλυτών και τροφικών πρόσθετων.

Οι ιατρικές αρχές έχουν περιγράψει την ωμοφαγία ως διατροφική τάση. Η ωμοφαγική διατροφή, συγκεκριμένα ο ωμός βεγκανισμός, δεν είναι σε θέση να παρέχει βασικά μέταλλα και θρεπτικά συστατικά όπως ασβέστιο, σίδηρο και πρωτεΐνες. Οι ισχυρισμοί των υποστηρικτών της ωμοφαγίας είναι ψευδοεπιστημονικοί.:44

Παραπομπές
----------

1. ↑  Wong, Cathy (17 Σεπτεμβρίου 2007). «Raw Food Diet». About.com. Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 20 Μαΐου 2005. Ανακτήθηκε στις 1 Οκτωβρίου 2009.
2. 1 2  "Are Fad Diets Just a Fad?" Αρχειοθετήθηκε 2019-08-22 στο Wayback Machine.. *Pharmacy Times*. Retrieved August 22, 2019.
3. ↑  "Fad diets" Αρχειοθετήθηκε 2019-08-22 στο Wayback Machine.. British Dietetic Association. Retrieved August 22, 2019.
4. ↑  "Dangers of a Raw Food Diet". Livestrong. Retrieved August 22, 2019.
5. ↑  "Reality Check: 5 Risks of a Raw Vegan Diet". *Scientific American*. Retrieved August 22, 2019.
6. ↑  Fitzgerald M (2014). *Diet Cults: The Surprising Fallacy at the Core of Nutrition Fads and a Guide to Healthy Eating for the Rest of US*. Pegasus Books. ISBN 978-1-60598-560-2.
Ο **Τελματόβιος ο σάκος** (λατ.) Telmatobius culeus (ασκός) κοινώς γνωστός ως βάτραχος στα νερά της Τιτικάκα είναι ένα πολύ μεγάλο και άκρως απειλούμενο είδος βατράχου στη λίμνη Τιτικάκα και τα ποτάμια που εκβάλλουν σε αυτή. Το μήκος του μπορεί να φθάσει το μισό μέτρο και το βάρος του το ένα κιλό· διαθέτει τεράστια πίσω πόδια.

Το περίεργο είναι ότι, αν και θεωρητικά είναι αμφίβια ζώα και έχουν πνεύμονες, δεν χρειάζεται να ανέβουν στον αέρα για να αναπνεύσουν, επειδή έχουν συνηθίσει να προσλαμβάνουν το οξυγόνο που χρειάζονται μέσα από το νερό με το δέρμα τους. Κατά τον Κουστώ, η προσμαργογή αυτή οφείλεται στο ότι έτσι κι αλλιώς η ατμόσφαιρα είναι πολύ αραιή σε τέτοιο υψόμετρο (3.854μ.) και η χρήση των πνευμόνων θα ήταν δύσκολη, αν δεν αυξανόταν υπερβολικά το μέγεθός τους, ενώ η απευθείας παραλαβή του οξυγόνου είναι απλούστερη.

Παραπομπές
----------

1. ↑  Javier Icochea, Steffen Reichle, Ignacio De la Riva, Ulrich Sinsch, Jörn Köhler (2004). *Telmatobius culeus*  *στην Κόκκινη Λίστα Απειλούμενων Ειδών της IUCN*. Έκδοση 2013.2. Διεθνής Ένωση Προστασίας της Φύσης (IUCN). Ανακτήθηκε 18 Μαρτίου 2014.
2. ↑  Rosa Inconcesa: culeus
3. ↑  My etymology: culeus
4. ↑  Glosbe σάκκος:culeus
5. ↑  Ζακ-Υβ Κουστώ, Ο κόσμος της σιωπής (The world of silence), 1970

Πηγές
-----

* Stuart Hoffman, Chancon, Cox, Berrige, Romani (συλλογική εργασία), Απειλούμενα είδη, 2008 ISBN 9788496553415

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
--------------------

* Video footage and photographs Ο Τελματόβιος και τα νερά της λίμνης Τιτικάκα
Η **Σουζάνα-Μαργαρίτα**, γερμ.: Susanna-Margarete von Anhalt-Dessau (Dessau, 23 Αυγούστου 1610 - Babenhausen, 13 Οκτωβρίου 1663) του Οίκου των Ασκάνια ήταν κόρη του πρίγκιπα του Άνχαλτ-Ντέσαου και με τον γάμο της έγινε κόμισσα του Χάναου-Λίχτενμπεργκ.

Βιογραφία
---------

Ήταν η όγδοη κόρη (5η από τον 2ο γάμο) του Ιωάννη-Γεωργίου Α΄ πρίγκιπα του Άνχαλτ-Ντέσαου και της δεύτερης συζύγου του Δωροθέας των Βίττελσμπαχ, κόρης του Ιωάννη-Κάζιμιρ πρίγκιπα του Παλατινάτου-Ζίμμερν.

Το 1641, σε ηλικία 31 ετών, η Σουζάνα-Μαργαρίτα μνηστεύθηκε με τον Ιωάννη-Ερνέστο κόμη του Χάναου-Μύντσενμπεργκ-Σβάρτσενφελς, τον τελευταίο άρρενα του κλάδου του Χάναου-Μύνσενμπεργκ. Ωστόσο, αυτός απεβίωσε από ευλογιά λίγο πριν από τον γάμο το 1642.

Οικογένεια
----------

Στο Μπούσβαϊλερ στις 16 Φεβρουαρίου 1651 η Σουζάνα-Μαργαρίτα παντρεύτηκε τον Ιωάννη-Φίλιππο του Χάναου-Λίχτενμπεργκ, μικρότερο αδελφό του κυβερνώντος κόμη Φρειδερίκου-Κάζιμιρ, σύζυγο της μεγαλύτερης αδελφής της, Σίβυλλας-Χριστίνας. 

Πιθανώς λόγω της σημαντικής ηλικιακής διαφοράς μεταξύ των συζύγων (η Σουζάνα-Μαργαρίτα ήταν 16 έτη μεγαλύτερη από τον Ιωάννη-Φίλιππο), ο γάμος ήταν άτεκνος.

Βιβλιογραφικές αναφορές
-----------------------

1. 1 2  Darryl Roger Lundy: (Αγγλικά) *The Peerage*. p4110.htm#i41099. Ανακτήθηκε στις 9  Οκτωβρίου 2017.
2. ↑  p4110.htm#i41099. Ανακτήθηκε στις 7  Αυγούστου 2020.

|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
| Καθιερωμένοι όροι | 
* VIAF: 5667147312832237970007
* GND: 1112624201

 |

 |
Το **Σέφιλντ Χάλλαμ** (αγγλ. ***Sheffield Hallam***) είναι εκλογική περιφέρεια της Βουλής των Κοινοτήτων του Ηνωμένου Βασιλείου. Εκτείνεται δυτικά της πόλης του Σέφιλντ στο Νότιο Γιόρκσαϊρ στη βόρεια Αγγλία.

Από το 2005, η έδρα αντιπροσωπεύεται από τον Νικ Κλεγκ, πρώην ηγέτη των Φιλελεύθερων Δημοκρατών και πρώην Αναπληρωτή Πρωθυπουργό στην πρώτη κυβέρνηση του Ντέιβιντ Κάμερον.

Βουλευτές
---------

| Έτος | Όνομα | Κόμμα |
| --- | --- | --- |
| 1922 | Φρέντερικ Σάικς | Συντηρητικοί |
| 1928\* | Λούις Σμιθ | Συντηρητικοί |
| 1939\* | Ρόλαντ Τζένινγκς | Συντηρητικοί |
| 1959 | Τζον Όσμπορν | Συντηρητικοί |
| 1987 | Ίρβιν Πάτνικ | Συντηρητικοί |
| 1997 | Ρίτσαρντ Άλλαν | Φιλελεύθεροι Δημοκράτες |
| 2005 | Νικ Κλεγκ | Φιλελεύθεροι Δημοκράτες |

\*Αναπληρωματική εκλογή

Εκλογές
-------

Γενικές Εκλογές 2015

Παραπομπές
----------

1. ↑  «Sheffield Hallam parliamentary constituency - Election 2015 - BBC News». *www.bbc.co.uk*. Ανακτήθηκε στις 18 Φεβρουαρίου 2016.
Η σήμανση CE σε φορτιστή κινητού
Η πιστοποίηση CE (γαλλικά:**conformité européenne**, Ευρωπαϊκή συμμόρφωση) δίδεται σε εμπορικά προϊόντα για να δηλώσει ότι ο κατασκευαστής ή ο εισαγωγέας επιβεβαιώνει τη συμμόρφωση του αγαθού με τα ευρωπαϊκά πρότυπα υγείας, ασφάλειας και προστασίας του περιβάλλοντος.  Δεν αποτελεί δείκτη ποιότητας.  Η σήμανση CE απαιτείται για προϊόντα που πωλούνται ή εισάγονται στον Ευρωπαϊκό Οικονομικό Χώρο , αλλά βρίσκεται επίσης σε προϊόντα που πωλούνται αλλού και έχουν κατασκευαστεί σύμφωνα με τα πρότυπα του ΕΟΧ. Το σήμα CE υποδηλώνει ότι το προϊόν μπορεί να πωληθεί ελεύθερα σε οποιοδήποτε μέρος του Ευρωπαϊκού Οικονομικού Χώρου, ανεξάρτητα από τη χώρα προέλευσής του. Αποτελείται από το λογότυπο CE και, κατά περίπτωση, τον τετραψήφιο αριθμό αναγνώρισης του κοινοποιημένου οργανισμού που συμμετέχει στη διαδικασία αξιολόγησης της συμμόρφωσης. 

Αποτελεί νομική υποχρέωση των κατασκευαστών να αναγνωρίσουν το σύνολο της Νομοθεσίας που τους αφορά (Ευρωπαϊκές Οδηγίες, Εναρμονισμένα ή Μη Πρότυπα, λοιπές Τεχνικές Προδιαγραφές, κτλ) και τελικά να συντάξουν και να υπογράψουν σχετική ΔΗΛΩΣΗ ΣΥΜΜΟΡΦΩΣΗΣ ή ΕΠΙΔΟΣΗΣ (η οποία περιλαμβάνεται στον Τεχνικό Φάκελο) που ουσιαστικά αποτελεί το διαβατήριο του προϊόντος για τη Νόμιμη κυκλοφορία του εντός της Ε.Ε. (Ε.Ο.Χ.) αλλά και στα περισσότερα σημεία του πλανήτη.

Παραπομπές
----------

1. ↑  VDE Association for Electrical, Electronic & Information Technologies. «CE Telephone». Ανακτήθηκε στις 12 Σεπτεμβρίου 2020.
2. ↑  «Σήμανση CE». *ISO Experts*. Ανακτήθηκε στις 1 Ιουνίου 2022.
Το Τιρόλο τεμαχισμένο το 1918. Τα εναπομείναντα στην Αυστρία τμήματα ονομάζονταν Βόρειο Τιρόλο (Nordtirol) και Ανατολικό Τιρόλο (Osttirol), τμήματα του ομόσπονδου κράτους του Τιρόλου
Περιοχές που υποσχέθηκε η Τριπλή Αντάντ στην ανατολική Αδριατική, την Αυστρία και τη Δαλματία
Η **Συνθήκη του Λονδίνου 1915** (ιταλικά: *Patto di Londra*), ήταν μυστική συμφωνία μεταξύ της Τριπλής Αντάντ και της Ιταλίας, που υπογράφηκε στο Λονδίνο στις 26 Απριλίου 1915 από το Ηνωμένο Βασίλειο, τη Γαλλία, τη Ρωσική αυτοκρατορία, και το Βασίλειο της Ιταλίας. Παρά την αντίθεση της πλειοψηφίας των Ιταλών που επιθυμούσαν την ουδετερότητα, η Ιταλία βάσει της συνθήκης ένωσε τις δυνάμεις της με τους συμμάχους κατά της Αυστροουγγαρίας τον Μάιο του ίδιου έτους.

Σύμφωνα με τη συνθήκη, η Ιταλία ήταν υποχρεωμένη να εγκαταλείψει την Τριπλή Συμμαχία και να ενωθεί με την Τριπλή Αντάντ. Επίσης, όφειλε να κηρύξει πόλεμο εναντίον της Γερμανίας και της Αυστροουγγαρίας σε ένα μήνα (τούτο συνέβη κατά της Αυστροουγγαρίας σε ένα μήνα, αλλά μόλις το 1916 εναντίον της Γερμανίας). Θεωρώντας βέβαιη τη νίκη κατά της Γερμανίας και των συμμάχων της, η Τριπλή Αντάντ υποσχέθηκε στην Ιταλία την προσάρτηση εδαφών στο τέλος του πολέμου. Βάσει της συνθήκης οι συμμαχικές δυνάμεις εκχώρησαν στην Ιταλία την πλήρη κυριαρχία επί της Λιβύης και επί των Δωδεκανήσων καθώς και ζώνη επιρροής στη Μικρά Ασία.

Η υπαναχώρηση των συμμάχων
--------------------------

Παρά τη συμφωνία των Συμμάχων οι όροι της συνθήκης προκάλεσαν στη συνέχεια προβλήματα στη Διάσκεψη Ειρήνης των Παρισίων το 1919. Οι ιταλικές εδαφικές απαιτήσεις περιλάμβαναν τις γιουγκοσλαβικές περιοχές που βρίσκονταν τότε υπό την επικυριαρχία της Αυστροουγγαρίας και αυτό σήμαινε πως η Ιταλία έπρεπε να διαπραγματευτεί τα μελλοντικά σύνορά της με δύο από τους συμμάχους της, τη Σερβία και το Μαυροβούνιο. Η Ιταλία αρνήθηκε τη διαπραγμάτευση αλλά συμφώνησε τελικά με τις διαπραγματεύσεις υπό την πίεση του προέδρου των ΗΠΑ Γούντροου Ουίλσον. Τελικά η Ιταλία έλαβε το Τρεντίνο, την Τεργέστη, (το γερμανόφωνο) Νότιο Τιρόλο και την Ίστρια. Έχασε ωστόσο τη Δαλματία, όπως και το Φιούμε. Το ίδιο έγινε για τα αποικιακά εδάφη στην Αφρική ή την Ασία και για την Αλβανία. Οι εθνικιστές υποστήριξαν ότι η Ιταλία είχε πέσει θύμα ληστείας από τα νόμιμα κέρδη της.

Σημειώσεις παραπομπές
---------------------

1. ↑  Baker, Ray Stannard. *Woodrow Wilson and World Settlement, Volume I* Doubleday, Page, and Company, 1923. pages 52–55
2. ↑  «Treaty of London: European history [1915»]. *Encyclopædia Britannica. Encyclopædia Britannica Online*.. Ανακτήθηκε στις 06 Σεπτεμβρίου 2015.
3. ↑  «Ο Α΄ Παγκόσμιος Πόλεμος και η νέα «μοιρασιά» της Μέσης Ανατολής». Ημεροδρόμος. Ανακτήθηκε στις 6 Σεπτεμβρίου 2015.
4. ↑  «Primary Documents - Treaty of London, 26 April 1915». First World War. Ανακτήθηκε στις 6 Σεπτεμβρίου 2015.
Ο **ρεμερίτης** (αγγλ. römerite) είναι ένυδρο θειικό ορυκτό του σιδήρου. Το όνομα τού αποδόθηκε προς τιμήν του Φρίντριχ Άλφρεντ Ρέμερ (Friedrich Adolph Römer ,1809–1869), Γερμανού γεωλόγου Διευθυντή της Σχολής Ορυκτολογίας στο Clausthal της Γερμανίας.

Εμφάνιση, παραγενέσεις
----------------------

Ο ρεμερίτης αποτελεί δευτερογενές ορυκτό προερχόμενο από πρώιμες εξαλλοιώσεις σιδηροπυρίτη και πυρροτίτη. Έχει επίσης ανευρεθεί (σπάνια) και ως προϊόν ηφαιστειακών αναθυμιάσεων (φουμαρόλες). Είναι ορυκτό διαλυτό στο νερό και έχει μεταλλική γεύση.

Ορυκτά με τα οποία σχετίζεται είναι ο κοπιαπίτης, ο μελαντερίτης, ο βολταΐτης, ο αλοτριχίτης, ο σιδεροτίλης και ο αλουνίτης. Επίσης τα πολύ σπανιότερα κορνελίτης, ροζενίτης και σομολνοκίτης (szomolnokite).

Απαντάται σε αρκετά σημεία της Γης. Κυριότερες εμφανίσεις του είναι στη Γερμανία (όρη Χαρτς (Rammelsberg), όπου αποτελεί και χαρακτηριστικό ορυκτό (type Locality, TL) και Βαυαρία), στην Τσεχία, τη Ρωσία (Ουράλια όρη και ηφαίστεια της χερσονήσου Καμτσάτκα), την Ουγγαρία, το Ιράν, τη Χιλή (Καταμάρκα, Αντοφαγάστα, Ατακάμα), το Κουήνσλαντ στην Αυστραλία, στη Γροιλανδία και τις Πολιτείες Αριζόνα, Γιούτα και Καλιφόρνια των ΗΠΑ.

Στην Ελλάδα ανευρίσκεται σχεδόν σε όλα τα μεταλλεία Λαυρίου.

Πηγές
-----

* Handbook of Mineralogy
* Mindat.org
* Webmineral.com

Δείτε επίσης
------------

* Κατάλογος ορυκτών
* Κατάλογος ορυκτών των μεταλλείων Λαυρίου

Βιβλιογραφία
------------

* James Dwight Dana, *Manual of Mineralogy and Lithology, Containing the Elements of the Science of Minerals and Rocks*, READ BOOKS, 2008 ISBN 1443742244

Σημειώσεις
----------

1. ↑  Όνομα αποδοθέν το 1858, συνεπώς pre-IMA, "grandfathered"
2. ↑  Εξαλλοίωση: Λέξη που εδώ υποδηλώνει την αργή γεωλογική μεταβολή.
Ο **Σελινούς** ήταν αρχαία ελληνική πόλη στον νομό Λιβύης των αρχαίων χρόνων (όχι της Λιβύης με την σημερινή γεωγραφική έκταση).

Την πόλη αναφέρει ο γεωγράφος των Ρωμαϊκών χρόνων Κλαύδιος Πτολεμαίος. Τοποθετείται στα παραλιακά μέρη της Λιβύης ανάμεσα στις πόλεις Ζυγρίς και Άπις, ενώ στα βόρεια βρίσκονταν οι Τυνδάριοι σκόπελοι και τα νησιά Αινήσιππα και Φωκούσαι. Από την ονομασία συμπεραίνεται ότι υπήρξε ελληνική αποικία, όπως και οι γειτονικές πόλεις και νήσοι. Δεν γνωρίζουμε όμως εάν ήταν μια αποικία της **ομώνυμης Σικελικής πόλεως** ή κάποιας άλλης.

Είναι άγνωστη η σημερινή της τοποθεσία αλλά πιθανότατα βρισκόταν εντός του κράτους της σημερινής Αιγύπτου.

Πηγές
-----

* Κλαυδίου Πτολεμαίου *Γεωγραφική υφήγησις*.

|  |  |
| --- | --- |
| 

|  |
| --- |
| * Πύλη:Αρχαιολογία
* Πύλη:Ιστορία
* Πύλη:Λιβύη
 |

 |
Με τον όρο **στίγμα αγκυροβολίας** (anchor position) χαρακτηρίζεται το γεωγραφικό στίγμα στο οποίο έχει ποντίσει την άγκυρά του ένα πλοίο. 

Στην περίπτωση αγκυροβολίας με δύο άγκυρες (δύο σημεία) και ανεξάρτητα αν έχει γίνει με αμφιδέτηση, (ενωμένες οι καδένες με αμφιδετικό στρεπτήρα), *στίγμα αγκυροβολίας* χαρακτηρίζεται η θέση της πλώρης του πλοίου με το συνοδευτικό χαρακτηρισμό "περίπου" (περ.). 

Το στίγμα αγκυροβολίας σημειώνεται στο ναυτικό χάρτη με την ένδειξη της ώρας Γκρήνουϊτς (GMT) ή τοπικής ώρας (LMT) και καταγράφεται στο Ημερολόγιο Γεφύρας του πλοίου. Η καταχώρηση αυτή είναι πολύ σημαντική τόσο με οικονομική σημασία (άφιξη, αναμονή, σταλίες, κ.λπ.), όσο και σε θέματα ασφάλειας ναυσιπλοΐας όπου αλλάζουν οι υποχρεώσεις του αγκυροβολημένου πλοίου με εκείνου του θαλασσοπλοούντος.

Σε περιπτώσεις προβλεπόμενου παρατεταμένου χρόνου αγκυροβολίας απαιτείται προηγουμένως ενημέρωση της αρμόδιας τοπικής λιμενικής Αρχής, ή της Αρχής εκμετάλλευσης του λιμένος για λήψη οδηγιών προσδιορισμού στίγματος αγκυροβολίου.

* Το στίγμα αγκυροβολίας δεν πρέπει να συγχέεται με τον κύκλο αναπρώρησης που αφορά χώρο ασφαλούς περιστροφής πλοίου "επ΄ αγκύρα".
**Σεληνιακός κύκλος**, ή **κύκλος Σελήνης** ονομάζεται η περίοδος 235 συνοδικών μηνών (Σελήνης), η οποία και είναι ίση προς 19 περίπου τροπικά έτη των 365,25 ημερών. Η περίοδος αυτή ονομάζεται επίσης **Κύκλος του Μέτωνος** προς τιμή του Μέτωνος που την ανακάλυψε.

Συγκεκριμένα ο αρχαίος Έλληνας Μέτων ο Αθηναίος (περί το 433 π.Χ.) παρατήρησε το γεγονός ότι 235 σεληνιακοί μήνες ισούνται σχεδόν ακριβώς με 19 ηλιακά έτη. Εισάγοντας τις σημερινές τιμές της βιβλιογραφίας, βρίσκουμε:

{\displaystyle 19~{\acute {\epsilon }}\tau \eta ~=~19\times {\frac {365.2425~\eta \mu {\acute {\epsilon }}\rho \epsilon \varsigma }{{\acute {\epsilon }}\tau o\varsigma }}\times {\frac {\sigma \epsilon \lambda \eta \nu \iota \alpha \kappa {\acute {o}}\varsigma ~\mu {\acute {\eta }}\nu \alpha \varsigma }{29.53059~\eta \mu {\acute {\epsilon }}\rho \epsilon \varsigma }}}
{\displaystyle =234.997~\sigma \epsilon \lambda \eta \nu \iota \alpha \kappa o{\acute {\iota }}~\mu {\acute {\eta }}\nu \epsilon \varsigma }
Η σχεδόν τέλεια σύμπτωση των δύο περιόδων οφείλεται στο ότι το 235/19 είναι ο 6ος όρος στη σειρά σύγκλισης του λόγου του σεληνιακού μήνα προς το ηλιακό έτος (365.2425/29.53059).

Αυτός ο σεληνιακός κύκλος των 19 ετών **(εννεαδεκαετηρίς)** έγινε γνωστός ως **Μετωνικός κύκλος** ή **Κύκλος του Μέτωνος** ή **«Μέτωνος ενιαυτός»**, και αποτέλεσε τη βάση για το Ελληνικό Ημερολόγιο, μέχρι την υιοθέτηση του Ιουλιανού Ημερολογίου το 46 π.Χ.. Εφόσον 12 σεληνιακοί μήνες ισούνται με 354,367 ημέρες, περίπου 11 ημέρες λιγότερες από ένα ηλιακό έτος, προσέθεταν {\displaystyle 235-19\times 12~=~7} σεληνιακούς μήνες στο τέλος του κύκλου για να αποφευχθεί η συσσώρευση του σφάλματος. Έτσι τα έτη 3,6,8,11,14,17 και 19 του κύκλου είχαν 13 αντί για 12 μήνες.

Η ανακάλυψη αυτή του Μέτωνος συσχετίζει το σεληνιακό και το ηλιακό έτος διευκολύνοντας τον υπολογισμό των φάσεων της σελήνης. 
Ο κύκλος του Μέτωνα χρησιμοποιήθηκε στον μηχανισμό των Αντικυθήρων για τον υπολογισμό των ημερομηνιών διεξαγωγής των Ολυμπιακών αγώνων.

|  |  |
| --- | --- |
| wiktionary logowiktionary logo | Το *Βικιλεξικό* έχει σχετικό λήμμα:  **σεληνιακός κύκλος**  |
Η **Τίφανι Θίσεν** (*Tiffani Amber Thiessen*, 23 Ιανουαρίου 1974) είναι Αμερικανίδα ηθοποιός γνωστή από τους ρόλους της ως Κέλι Καπόφσκι στη σειρά *Πριν χτυπήσει το κουδούνι* και ως Βάλερι Μαλόουν στη σειρά *Χτυποκάρδια στο Μπέβερλι Χιλς*. Είναι γνωστή και με το πλήρες όνομά της **Τίφανι Άμπερ Θίσεν**.

Βιογραφία
---------

Γεννήθηκε στο Λονγκ Μπιτς της Καλιφόρνιας, από πατέρα γερμανικής καταγωγής και σχεδιαστή πάρκων στο επάγγελμα, ενώ η μητέρα της είναι ελληνικής, τουρκικής και ουαλικής καταγωγής. Σε μικρή ηλικία συμμετείχε σε διαγωνισμούς ομορφιάς και το 1987 στέφθηκε Miss Junior America, ενώ την επόμενη χρονιά κέρδισε τον διαγωνισμό αναζήτησης μοντέλων του περιοδικού *Teen Magazine* όπου έγινε και εξώφυλλο. Το 1989 έκανε το πρώτο μεγάλο βήμα της στην αμερικάνικη τηλεόραση με τον ρόλο της Κέλι Καπόφσκι στη νεανική κωμική σειρά *Πριν χτυπήσει το κουδούνι*. Από το 1992 κάνει την εμφάνισή της με πρωταγωνιστικούς ρόλους στις πρώτες της ταινίες, κυρίως τηλεοπτικές, ενώ η καριέρα της εκτοξεύτηκε με τον ρόλο της Βάλερι Μαλόουν στην επιτυχημένη δραματική νεανική σειρά *Χτυποκάρδια στο Μπέβερλι Χιλς*, όπου συμπεριλήφθηκε αμέσως στο πρωταγωνιστικό καστ το 1994, στον πέμπτο κύκλο της σειράς, μετά την αποχώρηση της Σάνεν Ντόχερτι, ενώ αποχώρησε και η ίδια κατά τη διάρκεια του ένατου κύκλου το 1998. Παράλληλα με αυτόν τον ρόλο, συνέχιζε να πρωταγωνιστεί σε τηλεταινίες, ενώ αμέσως μετά την αποχώρησή της επικεντρώθηκε για ένα διάστημα στη συμμετοχή της σε κινηματογραφικές ταινίες, με πιο γνωστές την παρωδία *Θες να μάθεις τι έκανα πέρσι Παρασκευή και 13;* και την ταινία του Γούντι Άλεν *Παίζοντας στα τυφλά* (*Hollywood Ending*).

Το 2001, ο παραγωγός της σειράς *Οι μάγισσες*, Άαρον Σπέλινγκ, που ήταν επίσης παραγωγός του *Χτυποκάρδια στο Μπέβερλι Χιλς*, της προτείνει να υποδυθεί τον ρόλο της Πέιτζ Χάλιγουελ που ήταν η χαμένη αδερφή των τριών μαγισσών, ως αντικαταστάτρια για ακόμη μία φορά της Σάνεν Ντόχερτι που αποχώρησε στο τέλος του τρίτου κύκλου της σειράς, αλλά η Θίσεν αρνήθηκε. Το 2002 πρωταγωνιστεί στην αστυνομική σειρά *Fastlane*, ενώ πρωταγωνιστικό ρόλο έχει στην επίσης αστυνομική τηλεοπτική σειρά *White Collar* που προβάλλεται από τον Οκτώβριο του 2009 στις ΗΠΑ και παρουσιάζει μεγάλη επιτυχία.

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
--------------------

|  |  |
| --- | --- |
| Commons logoCommons logo | Τα Wikimedia Commons έχουν πολυμέσα σχετικά με το θέμα   **Τίφανι Θίσεν** |

* Επίσημη ιστοσελίδα

|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
| Καθιερωμένοι όροι | 
* WorldCat
* VIAF: 78563214
* LCCN: no2007095322
* ISNI: 0000 0001 1677 6434
* GND: 1019614927
* BNE: XX4924516

 |

 |
Ο **Σωτήρης Αλημίσης** (1926 - 2013) ήταν σημαντικός παράγοντας του ελληνικού ποδοσφαίρου, συνιδρυτής και πρώτος πρόεδρος του Αθλητικού Ομίλου Καβάλας, και δύο φορές πρόεδρος της Ελληνικής Ποδοσφαιρικής Ομοσπονδίας (ΕΠΟ). Ασχολήθηκε και με την πολιτική, ως στέλεχος του ΠΑΣΟΚ, ενώ διετέλεσε και πρόεδρος του ΟΠΑΠ.

Βιογραφικό
----------

Γεννήθηκε το 1926 στην Καβάλα, όπου και μεγάλωσε. Σπούδασε ιατρική και πήρε την ειδικότητα του οφθαλμίατρου. Το 1965 πρωτοστάτησε στη συγχώνευση των τριών μεγαλύτερων σωματείων της Καβάλας, των Φιλίππων, του Ηρακλή και της ΑΕΚ, και την ίδρυση του Αθλητικού Ομίλου Καβάλας, του οποίου ανέλαβε και την προεδρία, αφού πρώτα εγκρίθηκε το καταστατικό από το Πρωτοδικείο. Η απόφαση για την συγχώνευση ήταν δύσκολη, καθώς ορισμένοι παράγοντες των παραπάνω ομάδων διατηρούσαν αρκετές επιφυλάξεις, που ξεπεράστηκαν με την επιτυχημένη διαμεσολάβηση του Αλημίση και του τότε δημάρχου Καβάλας Κώστα Τσολάκη.

Ασχολήθηκε με την πολιτική αρχικά ως στέλεχος των «*Δημοκρατικών Συνδέσμων*» του Ανδρέα Παπανδρέου (1965 - 1967) και το 1974 ως ιδρυτικό μέλος του ΠΑΣΟΚ.

Από τον Σεπτέμβριο του 1985 μέχρι τον Αύγουστο του 1991, ο Σωτήρης Αλημίσης είχε την πρώτη του θητεία ως πρόεδρος της ΕΠΟ, με ισχυρή στήριξη από τον τότε υφυπουργό Αθλητισμού Σήφη Βαλυράκη. Από τον Νοέμβριο του 1997 έως και τον Ιανουάριο του 2000 ήταν πρόεδρος της ΕΠΟ για δεύτερη φορά, μάλιστα ηγήθηκε του ψηφοδελτίου που υποστηριζόταν από τον Σωκράτη Κόκκαλη και τον Θωμά Μητρόπουλο στις εκλογές της Αλεξανδρούπολης. Αντίθετα, στην πρώτη του προεδρική θητεία, ήταν ευνοούμενος του Γιώργου Βαρδινογιάννη και του Παναθηναϊκού.

Στην δεύτερη θητεία του ως πρόεδρος της ΕΠΟ, είχε γενικό γραμματέα τον Βασίλη Γκαγκάτση.

Το 1996 ορίστηκε πρόεδρος του ΟΠΑΠ από τον υφυπουργό Αθλητισμού Ανδρέα Φούρα, θέση που κατείχε μέχρι το 2000.

Πέθανε στις 14 Σεπτεμβρίου του 2013, σε ηλικία 87 ετών. Σε ανακοίνωσή της η ΕΠΟ ανέφερε ότι «*η απώλεια του Σωτήρη Αλημίση αφήνει μεγάλο και δυσαναπλήρωτο κενό στο ελληνικό ποδόσφαιρο.[...] Η ποδοσφαιρική οικογένεια έχασε έναν άνθρωπο με πηγαία αφοσίωση στις αξίες, εγγενή ευγένεια και ακέραια ηθική*».

Για να τιμηθεί η μνήμη του, τηρήθηκε ενός λεπτού σιγή σε όλους τους αγώνες της Super League που έγιναν την εβδομάδα μετά το θάνατό του.

Παραπομπές
----------

1. 1 2
2. 1 2  «Αρχειοθετημένο αντίγραφο». Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 10 Αυγούστου 2015. Ανακτήθηκε στις 18 Οκτωβρίου 2015.
3. ↑
4. 1 2
Σωσίβια λέμβος
Σωσίβια λέμβος
**Σωσίβια λέμβος** είναι η λέμβος ειδικής κατασκευής μετά στεγανών διαμερισμάτων, προς πρώρα και προς πρύμνη. Έχει τόσο μεγάλο περιθώριο θετικής πλευστότητας, ώστε δεν βυθίζεται, ακόμη και αν κατακλυσθεί από κύματα. Η όλη κατασκευή και το σχήμα των παρειών και των ισχίων της λέμβου παρέχει ναυτική αρετή[*ασαφές*], εξασφαλίζοντάς την από κινδύνους ανατροπής. Τα πολεμικά πλοία έχουν μία ή δύο σωσίβιες λέμβους, κυρίως προς διάσωση ανδρών πεσόντων στη θάλασσα. Τα εμπορικά όμως και τα μεγάλα επιβατηγά, φέρουν αριθμό σωσίβιων λέμβων επαρκή, ώστε να περιλάβουν το πλήρωμα και τους επιβάτες. Η καθαίρεση των σωσίβιων τούτων λέμβων επιτυγχάνεται δι' ειδικού τύπου επωτίδων, που μπορούν να λειτουργήσουν ακόμη και αν το πλοίο έχει λάβει μεγάλη κλίση. Συνήθως είναι τοποθετημένες στα καταστρώματα των πλοίων, για να χρησιμοποιηθούν παράλληλα με τα σωσίβια, σε περίπτωση ναυαγίου. Σε αυτές βρίσκονται αποθηκευμένα συμπυκνωμένα τρόφιμα και διάφορα αντικείμενα, χρήσιμα για τη διάσωση των ναυαγών όπως: φακοί, σφυρίχτρες, φωτοβολίδες, κιτ αλιείας, κουβέρτες, νερό και αποθηκευμένα τρόφιμα.
Για άλλα άτομα με την ίδια ονομασία, δείτε: Σωτάδης (αποσαφήνιση).  
Ο **Σωτάδης** ήταν Αρχαίος Έλληνας λογοτέχνης από την Μαρώνεια Ροδόπης ή την Κρήτη που έζησε τον 3ο αιώνα π.Χ. Την εποχή που ήταν βασιλιάς της Αιγύπτου ο Πτολεμαίος Β΄ Φιλάδελφος (285 π.Χ. - 246 π.Χ.) έζησε στην Αλεξάνδρεια που ήταν διάσημη ως κέντρο λογοτεχνίας, επιστημών και πολιτισμού με την Βιβλιοθήκη της Αλεξάνδρειας. Από το έργο του σώθηκαν μόνο μερικά αποσπάσματα τα οποία ο Ιωάννης Στοβαίος θεωρεί πλαστά. Ο Έννιος μετέφρασε μερικά από τα ποιήματα που ανήκαν στο είδος του, είχε έναν γιο τον Απολλόδωρο για τον οποίο χρεώνεται ότι ανακάλυψε την Καρκινική γραφή. Ο Σωτάδης ήταν ο βασικός εκπρόσωπος στην Ποιητική Σάτιρα που ασχολήθηκε με την Παιδεραστία, έγραψε στην Ιωνική διάλεκτο, τα έργα του αποτελούσαν μυθολογικές παρωδίες όπως η "Εις Άδου κατάβασις", ο "Πρίηπος", η "Αμαζών" κ.ά. Οι κωμωδίες του, των οποίων μόνο οι τίτλοι έχουν διασωθεί, ονομάζονταν "Φλύακες" και "Κίναιδοι". Και όμως η ποίηση αυτή του Σωτάδη επαινείται γενικά από τους παλαιούς ως ευφυής και «χαρίεσσα». Σε ένα από τα ποιήματα του σατύρισε με βαρύτατους χαρακτηρισμούς τον ίδιο τον βασιλιά Πτολεμαίο Β΄ για τον γάμο του με την αδελφή του Αρσινόη Β΄ της Αιγύπτου με την φράση *"ρίχνει το καβλί σου σε μιά ανίερη τρύπα"*. Θ Σωτάδης φυλακίστηκε αλλά κατόπιν δραπέτευσε στην νήσο του Καύνου, τον συνέλαβε ο Πάτροκλος, (ο στρατηγός του Πτολεμαίου), αφού τον έκλεισε σε μολύβδινο κιβώτιο τον πόντισε στο πέλαγος. Ο Βρετανός εξερευνητής Σερ Ρίτσαρντ Φράνσις Μπάρτον (1821–1890), μια γεωγραφική περιοχή που επιτρεπόταν η παιδεραστία στους γηγενείς κατοίκους, πήρε το όνομα της από τον Σωτάδη.

Παραπομπές
----------

1. ↑  *Perseus Project*. catalog.perseus.org/catalog/urn:cite:perseus:author.1318. Ανακτήθηκε στις 11  Φεβρουαρίου 2020.
2. ↑  Λεξικό της Σούδας, σ. 781
3. ↑  Fontaine, M. "Before Pussy Riot: Free Speech and Censorship in the Age of Plautus". σ. 14
4. ↑  Plutarch, On the Education of Children, 11a; Athenaeus, xiv. 621a. Translation from Graham Shipley, The Greek World After Alexander, 323-30 π.Χ. σ. 185
5. ↑  Waitt, Gordon; Kevin Markwell (2008). "The Lure of the 'Sotadic Zone'". Gay & Lesbian Review Worldwide. 15 (2).

Πηγές
-----

* Fontaine, M. "Before Pussy Riot: Free Speech and Censorship in the Age of Plautus".
* Waitt, Gordon; Kevin Markwell (2008). "The Lure of the 'Sotadic Zone'". Gay & Lesbian Review Worldwide. 15 (2).

|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
| Καθιερωμένοι όροι | 
* WorldCat
* VIAF: 12149106003168490478
* LCCN: n85354953
* ISNI: 0000 0000 2885 1860
* GND: 102406472
* BIBSYS: 10014853
* BNE: XX4900066

 |

 |
Ο **Σισίνιος ο Τριφύλλης** ( ? - 26 Ιουλίου 811) ήταν βυζαντινός πατρίκιος και στρατιωτικός επί αυτοκράτορα ´Νικηφόρου Α´.

Ο Σισίνιος πήρε μέρος στην εκστρατεία του Νικηφόρου κατά των Βουλγάρων και του Κρούμου το 811. Σε αυτή την εκστρατεία ο Κρούμος μην μπορώντας να αντιμετωπίσει το πολυάριθμο βυζαντινό στρατό υποχωρούσε διαρκώς και ζητούσε ειρήνη από τον Νικηφόρο Α΄αλλά αυτός αρνούνταν. Σε κάποιο σημείο της εκστρατείας τα βυζαντινά στρατεύματα πήγαιναν ασύνταχτα και σκορπισμένα έτσι βρήκαν την ευκαιρία οι Βούλγαροι να τους επιτεθούν. Ο αυτοκράτορας, μαζί ο Σισίνιος περικυκλώθηκαν στο στρατόπεδο τους με αποκλεισμένες όλες τις προσβάσεις, και στις 26 Ιουλίου οι Βούλγαροι επιτέθηκαν σκοτώνοντας πολλούς βυζαντινούς, τον αυτοκράτορα και τον Σισίνιο.

παραπομπές
----------

1. 1 2 3 4 5  Θεοφάνη, *Χρονογραφία, σελ. 764*