recursal/SuperWikiNEXT-32B huggingface dataset:
Συντεταγμένες: 40°42′0″N 20°8′0″E﻿ / ﻿40.70000°N 20.13333°E﻿ / 40.70000; 20.13333

Το **Όρος Τομόρ** (αλβανικά: Tomorr‎) είναι βουνό στη νότια Αλβανία με υψόμετρο 2.417 μ. από την στάθμη της θάλασσας. Το Τομόρ βρίσκεται στο Εθνικό Πάρκο Τομόρ, το οποίο είναι γνωστό για τα ποικίλα είδη φυλλοβόλων και κωνοφόρων δέντρων και τη μεγάλη ποικιλία χλωρίδας. Πολλά απειλούμενα είδη ζουν ελεύθερα σε αυτήν την περιοχή. Μεταξύ αυτών καφέ αρκούδες (Ursus arctos), γκρίζοι λύκοι (Canis lupus) και αρπακτικά πτηνά. Στο όρος Τομόρ πραγματοποιούνται διάφορες δραστηριότητες όπως πεζοπορία, ιππασία, κανό και σκι.

Ιστορία και θρύλος
------------------

Κατά την κλασική αρχαιότητα, το Όρος Τομόρ ήταν γνωστό ως Όρος Άμυρον. Το Άμυρόν ήταν ένα σημαντικό χαρακτηριστικό της περιοχής της Δεσσαρέτιδος, η οποία έλαβε το όνομά της από τους κατοίκους της, Δασσαρήτες, μια ηπειρωτική φυλή η οποία ανήκε στους Χάονες.

Το Τομόρ είναι ιερός τόπος τόσο για τους Χριστιανούς, οι οποίοι ανεβαίνουν σε αυτό κατά την ημέρα της Κοίμησης της Θεοτόκου (15 Αυγούστου) για να τιμήσουν την Παναγία όσο και για τους Μπεκτασήδες, οι οποίοι τιμούν τον Αμπάς ιμπν Αλί κατά τη διάρκεια του ετήσιου προσκυνήματος μεταξύ 20–25 Αυγούστου.

Στην αλβανική λαϊκή παράδοση, το όρος Τομόρ έχει ανθρώπινη μορφή και συνδέεται με τη θρυλική φιγούρα του Μπάμπα Τομόρ, ο οποίος παρουσιάζεται ως ηλικιωμένος γίγαντας με μακρά λευκή γενειάδα και τέσσερις θηλυκούς αετούς, που αιωρούνται πάνω του και σκαρφαλώνουν στις χιονισμένες πλαγιές του. Σύμφωνα με τον Γερμανό λαογράφο Μαξιμίλιαν Λάμπερτζ, ο Μπάμπα Τομόρ έλκει την καταγωγή του από μία ιλλυρική θεότητα.

Η λατρεία του Όρους Τομόρ ξεκινά από την περίοδο της Αλβανικής Εθνικής Αφύπνισης της αλβανικής λογοτεχνίας, όπου συγγραφείς όπως οι Κωνσταντίνος Χριστοφορίδης, Ναΐμ Φρασέρι, Άντον Ζάκο Τσαγιούπι, Ασντρένι, Χίλα Μόσι, και Ντρε Μιέντα αφιέρωσαν έργα πεζογραφίας και ποίησης στον Πατέρα Τομόρ.

|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| Δάση του Τομόρ | Μπεκτασικός τεκκές στην κορυφή | Ο ποταμός Όσουμ και το Τομόρ στο βάθος |

Δείτε επίσης
------------

* Κατάλογος βουνών της Αλβανίας

Παραπομπές
----------

1. ↑  «Strategjia Territoriale» (PDF). *planifikimi.gov.al* (στα Αλβανικά). σελ. 47. Ανακτήθηκε στις 25 Ιουνίου 2019.
2. ↑  Hammond 1994, σελίδες 422–423, Hammond & Griffith 1972, σελ. 94.
3. 1 2 3 4  Elsie 2001, σελίδες 252–254.

Πηγές
-----

* Elsie, Robert (2001). *A Dictionary of Albanian Religion, Mythology, and Folk Culture*. New York, NY: New York University Press. ISBN 978-0-8147-2214-5.
* Hammond, Nicholas Geoffrey Lemprière· Griffith, Guy Thompson (1972). *A History of Macedonia: Historical Geography and Prehistory*. **I**. Oxford, UK: Clarendon Press.
* Hammond, N.G.L. (1994). «9d. Illyrians and North-West Greeks». Στο: Lewis, David Malcolm· Boardman, John. *The Cambridge Ancient History, Volume 6: The Fourth Century BC*. Cambridge, UK: Cambridge University Press. σελίδες 422–443. ISBN 0-521-23348-8.
Δορυφορική άποψη του δέλτα Βραχμαπούτρα-Γάγγη
Η **Κοιλάδα του Βραχμαπούτρα** (Βόρεια Βεγγάλη του Άσαμ) είναι μια περιοχή που βρίσκεται μεταξύ των λοφώδων περιοχών της ανατολικής και βορειοανατολικής περιοχής των Ιμαλαΐων.

Η κοιλάδα αποτελείται από τη δυτική κοιλάδα της Βραχμαπούτρα που καλύπτει τις επαρχίες Ντούμπρι, Γκοαλπάρα και Καμρούπ, η κεντρική περιοχή της κοιλάδας του Βραχμαπούτρα καλύπτει τις επαρχίες Νταρράνγκ, Ναγκαόν και Σονιτπούρ, και την ανατολική περιοχή της κοιλάδας του Βραχμαπούτρα που καλύπτει τις επαρχίες Λαχιμπούρ, Ντιμπρουγκάρ και Σιμπσαγκάρ. Ο ποταμός Τίστα στη Βόρεια Βεγγάλη επίσης ξηραίνεται στον Ποταμό Βραχμαπούτρα.

Η Κοιλάδα του Βραχμαπούτρα έχει κλίμα που μοιάζει με το τροπικό κλίμα δάσους βροχής, παρέχοντας μερικά από τα πιο παραγωγικά εδάφη στον κόσμο. Ο Ποταμός Βραχμαπούτρας ρέει από το Άσαμ στη Βεγγάλη, όπου συναντά το ποταμό Γάγγη για να σχηματίσει το μεγαλύτερο δέλτα στον κόσμο και τελικά εκβάλλει στον Κόλπο της Βεγγάλης στα νότια.

Δείτε επίσης
------------

* Κοιλάδα Μπαράκ

Παραπομπές
----------

1. ↑  Goswami, Homeswar (1985). *Population Trends in the Brahmaputra Valley*. Mittal Publications. σελ. 206.

Περαιτέρω ανάγνωση
------------------

* Das, Bhuban Mohan (1997). *The Brahmaputra valley population*. σελ. 156.

  


|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
| Καθιερωμένοι όροι | 
* VIAF: 315528000

 |

 |
Ο **Τομότζι Τανάμπε** (*田鍋友時*, 18 Σεπτεμβρίου 1895 - 19 Ιουνίου 2009) ήταν Ιάπωνας υπεραιωνόβιος, ο γηραιότερος εν ζωή άνδρας στον κόσμο από τον Ιανουάριο του 2007 έως το θάνατό του. Απέκτησε 8 παιδιά, 25 εγγόνια και 50 δισέγγονα.

Βιογραφία
---------

Γεννήθηκε στις 18 Σεπτεμβρίου του 1895 στο Μιγιακονόγιο (Miyakonojo), στην επαρχία Μιγιαζάκι και εργάστηκε ως πολιτικός μηχανικός. Στις 12 Ιουνίου του 2006 έγινε ο γηραιότερος Ιάπωνας, μετά το θάνατο του Nijiro Tokuda. Στις 24 Ιανουαρίου 2007, μετά το θάνατο του Εμιλιάνο Μερκάδο ντελ Τόρο από το Πουέρτο Ρίκο, ο Τανάμπε έγινε επίσης ο γηραιότερος άνδρας στον κόσμο, με επιβεβαιωμένη πηγή. Στις 19 Ιουνίου του 2007 μπήκε στο βιβλίο Γκίνες , για το ρεκόρ του γηραιότερου άνδρα στον κόσμο.

Πέθανε στις 19 Ιουνίου του 2009 στον ύπνο του, από καρδιακή προσβολή, στη νότια Ιαπωνία. Ήταν 113 ετών και 274 ημερών. Μετά το θάνατο του Τανάμπε, ο Άγγλος βετεράνος του Πρώτου Παγκοσμίου Πολέμου, Χένρι Όλιγχαμ, έγινε σε ηλικία 113 ετών, ο γηραιότερος άνδρας στον κόσμο.

Παραπομπές
----------

1. ↑  news.xinhuanet.com/english/2009-06/19/content\_11567841.htm.
2. ↑  «111-Year-Old Cited As World's Oldest Man - CBS News». Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 18 Φεβρουαρίου 2009. Ανακτήθηκε στις 28 Νοεμβρίου 2008.
3. ↑  World's oldest man dies at 113, Associated Press, 19 Ιουνίου 2009.
Ο **Τζάκομο Πελλεγκρίνι** (Giacomo Pellegrini) ήταν Ρωμαιοκαθολικός ιερέας που υπηρέτησε ως Επίσκοπος Φοντί (1520–1537)

Την 1η Οκτωβρίου 1520 διορίστηκε επί Πάπα Λέων Ι΄ ως επίσκοπος Φοντί αντικαθιστώντας τον επίσκοπο Νίκολα Πελλεγκρίνι, υπηρέτησε ως Επίσκοπος Φοντί μέχρι την παραίτησή του το 1537 όπου και τον αντικατέστησε ο Τζιοβάνι Άντζελο Πελλεγκρίνι.

Το 1532 ο Πελλεγκρίνι ανέλαβε συνκυβερνήτης, ουσιαστικά ήταν ο κυβερνήτης, της κομητείας Φοντί και του ομώνυμου κάστρου. Ο Πελλεγκρίνι ανέλαβε σαν συνκυβερνήτης , σαν επίσκοπος της πόλης, λόγω του ότι ο, νέος, κόμης Βεσπασιανός Β΄ Κολόννα ήταν σε παιδική ηλικία. Επίσης ήταν παρών όταν συνέταξε την διαθήκη του ο προηγούμενος κόμης Βεσπασιανός Α΄ Κολόννα.

Παραπομπές
----------

1. 1 2  Eubel, Konrad (1923). *HIERARCHIA CATHOLICA MEDII ET RECENTIORIS AEVI Vol III* (second έκδοση). Münster: Libreria Regensbergiana. σελίδες 200.  *(in Latin)*
2. 1 2 3 4  "Bishop Giacomo Pellegrini" '[Catholic-Hierarchy.org*, David M. Cheney. Retrieved January 4, 2017*
3. ↑  "Diocese of Fondi (Fundi)", *Catholic-Hierarchy.org*, David M. Cheney. Retrieved August 25, 2016
4. ↑  "Titular Episcopal See of Fondi", *GCatholic.org*, Gabriel Chow. Retrieved August 25, 2016
5. 1 2 3  Giovanni Conte-Colino, *Storia di Fondi*, σελ. 142
Ο **Εδουάρδος**, ολλανδ.: Eduard, hertog van Guelders (12 Μαρτίου 1336 - 24 Aυγούστου 1371) από τον Οίκο του Βάσενμπεργκ, ήταν δούκας του Χέλρε και κόμης του Ζούτφεν (1361–1371).

Βιογραφία
---------

Ήταν ο δευτερότοκος γιος του Ρέγκιναλντ Β΄ δούκα του Χέλρε και της δεύτερης συζύγου του Eλεονώρας του Γούντστοκ, κόρης του Eδουάρδου Β΄ της Αγγλίας.

Το 1350 με ενθάρρυνση από τη μητέρα του, ο Εδουάρδος ξεκίνησε έναν καταστροφικό εμφύλιο πόλεμο εναντίον του αδελφού του Ρέγκιναλντ Γ΄ για τον έλεγχο του δουκάτου του Χέλρε. Ο Εδουάρδος ηγήθηκε της μερίδας των Μπρόνκχορστερ (αστών, εμπόρων), η οποία το 1361 σε μία μάχη στο Tηλ νίκησε τη μερίδα Χέεκερεν (ευγενών), με επικεφαλής τον ανίκανο αδελφό τού Eδουάρδου, όπου ο Ρέγκιναλντ Γ΄ συνελήφθη και φυλακίστηκε. Ο Εδουάρδος κυβέρνησε καλά και σθεναρά, παρά τις εναντίον του συνθήκες. Συνδέθηκε με τους επισκόπους του Λύτιχ, επίσης με το Γύλιχ και την Κλέβη. Το 1371 ο κουνιάδος και υποστηρικτής του Γουλιέλμος Β΄ δούκας του Γύλιχ, ήρθε σε ρήξη με τον Βεγκέσλαο Α΄ δούκα του Λουξεμβούργου. Η διαμάχη κορυφώθηκε στη μάχη του Μπέσβαϊλερ, κατά την οποία ο Γουλιέλμος Β΄ νίκησε τον Βεγκέσλαο Α΄, αλλά ο Eδουάρδος τραυματίστηκε θανάσιμα στη μάχη και απεβίωσε στις 24 Αυγούστου 1371. Τάφηκε στο Κλόστερ Γκρέφενταλ. Μετά τον τέλος του Έδουάρδου, ο αδελφός του Ρέγκιναλντ Γ΄ ανέκτησε το δουκάτο του, αλλά απεβίωσε λίγο αργότερα, στις 4 Δεκεμβρίου 1371. Δεδομένου ότι ούτε ο Εδουάρδος, ούτε ο Ρέγκιναλντ Γ΄ είχαν παιδιά, ξεκίνησε ένας άλλος πόλεμος διαδοχής για το Χέλρε, με τη μερίδα του Μπρόνκχορστερ να υποστηρίζει την ετεροθαλή αδελφή των Εδουάρδου και Ρέγκιναλντ Γ΄, τη Μαρία, σύζυγο του Γουλιέλμου Β΄ δούκα του Γύλιχ· και τη μερίδα Χέερκερεν να υποστηρίζει την αδελφή της, Ματθίλδη, σύζυγο του Ιωάννη Β΄ κόμη Μπλουά. Το 1377 ο Κάρολος Δ΄ της Γερμανίας απένειμε το δουκάτο του Χέλρε και την κομητεία του Ζούτφεν στον γιο της Μαρίας, τον Γουλιέλμο Γ΄ δούκα του Γύλιχ. Μετά την απόλυτη ήττα της στη Μάχη του Χένεπελ στις 24 Μαρτίου 1379, η Mατθίλδη παραιτήθηκε από τη διεκδίκησή της έναντι των Χέλρε και Zούτφεν.

Ο Εδουάρδος μνηστεύθηκε το 1368 με την Αικατερίνη των Βίττελσμπαχ (30 Μαΐου 1361 - 10 Νοεμβρίου 1400, τάφηκε στο Κλόστερ Μόνκουτσεν), κόρη του Αλβέρτου Α΄ δούκα της Βαυαρίας. Ο Εδουάρδος απεβίωσε, όταν αυτή ήταν μόλις 10 ετών· στη συνέχεια η Αικατερίνη παντρεύτηκε το 1379 με τον ανιψιό του Εδουάρδου, τον Γουλιέλμο Γ΄ δούκα του Γύλιχ.

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
--------------------

* Genealogie-Mittelalter.de

Παραπομπές σε πηγές
-------------------

1. ↑  p10723.htm#i107230. Ανακτήθηκε στις 7  Αυγούστου 2020.
2. 1 2  Darryl Roger Lundy: (Αγγλικά) *The Peerage*.

|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
| Καθιερωμένοι όροι | 
* VIAF: 220946405
* GND: 136113249
* BPN: 81441848

 |

 |
**Τριήραρχος** ήταν ο τίτλος του αξιωματικού που διοικούσε μια τριήρη στον κλασικό ελληνικό κόσμο.

Στην Αρχαία Αθήνα, ο τίτλος συσχετίστηκε με την τριηραρχία, μία από τις δημόσιες θέσεις ή λειτουργίες, που γέμισαν από πλούσιους πολίτες για ένα χρόνο. Όπως υποδηλώνει το όνομα, ο τριήραρχος ήταν υπεύθυνος για το εξοπλισμό και το πλήρωμα μιας τριήρης και για τη διοίκηση της στη μάχη. Επομένως, ο τριήραρχος έπρεπε να είναι άντρας με σημαντικά μέσα, καθώς οι δαπάνες που πραγματοποιούνταν θα μπορούσαν να φθάσουν το ένα αττικό τάλαντο σε ένα χρόνο. Καθώς το κόστος της θέσης ήταν μεγάλο, διορίζονταν επίσης συν-τριήραρχοι. Μέχρι τον 4ο αιώνα π.Χ. οι τριήραρχοι στην Αθήνα αναλήφθηκαν από ναυτικά συμβούλια (*συμμορία*), καθώς η οικονομική επιβάρυνση της θέσης είχε γίνει πολύ μεγάλη.

Πηγές
-----

* Χόρνμπλόουερ, Σάιμον και Άντονι Σπόφορντ, *The Oxford Classical Dictionary* (Πανεπιστήμιο της Οξφόρδης, 2003) (ISBN 0-19-866172-X)

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
--------------------

* Αυλικοί του Μεγάλου Αλεξάνδρου Αρχειοθετήθηκε 2016-05-05 στο Wayback Machine.
Οι τεκτονικοί χάρτες αποτελούν ιδιαίτερη κατηγορία χαρτών.

Οι χάρτες αυτοί περιλαμβάνουν απεικονίσεις των κύριων τεκτονικών δομών μιας περιοχής που μπορεί να αφορά μια μικρή γεωγραφική περιοχή, π.χ. των Κυκλάδων μέχρι ευρύτερη της τάξεως ηπείρου. π.χ. Αφρικής, αλλά και παγκόσμιος, της Γης. Η χαρτογραφική απεικόνιση τεκτονικού ενδιαφέροντος στοιχείων γίνεται υπό κλίμακα όπως και οι γεωλογικοί χάρτες των οποίων αποτελούν ιδιαίτερο βοήθημα. Οι χάρτες αυτοί συντάσσονται από εξειδικευμένους γεωφυσικούς, γεωλόγους και τοπογράφους.

Πηγές
-----

* *Εγκυκλοπαίδεια Πάπυρος Larousse britannica* τ.57ος, σ.47
To ***τρετρετρετρε*** ή ***τρατρατρατρα*** πιστεύεται ότι ήταν, εξαφανισμένος πλέον, γιγάντιος λεμούριος στο νησί της Μαδαγασκάρης. Η μόνη αναφορά σε αυτόν είναι του Ετιέν ντε Φλακούρ από το 1658. Το όνομά του πιστεύεται ότι προκύπτει από τις κραυγές των λεμούριων. Ο Φλακούρ τον περιέγραψε ως «μεγάλο σαν μοσχάρι δύο χρονών» και έχοντας «στρογγυλό κεφάλι και ανθρώπινο πρόσωπο».

Η περιγραφή του Φλακούρ θεωρήθηκε ότι ταίριαζε στο γένος *Megaladapis*, ένα γιγάντιο λεμούριο κοάλα, ωστόσο η περιγραφή του προσώπου δεν ταίριαζε σε αυτά που ήταν γνωστά από το κρανίο του *Megaladapis*. Αντιθέτως ο Παλαιοπροπίθηκος, γένος βραδύποδων λεμούριων, ενδέχεται να ταίριαζε πιο πολύ ανατομικώς. Μια άλλη πιθανότητα θα μπορούσε να είναι είτε ο Αδροπίθηκος είτε ο Αρχαιολεμούριος, αμφότερα τύποι αρχαιολεμουρίδων, αν και αμφότεροι ήταν πιθανώς πολύ μικρότεροι από τις περιγραφές.

Παραπομπές
----------

1. 1 2  Simons, E. L. (2003). «Chapter 6: Lemurs: Old and New». Στο: Goodman, S. M.· Benstead, J. P. *Natural Change and Human Impact in Madagascar*. University of Chicago Press. σελίδες 142–166. ISBN 0-226-30306-3.
2. 1 2  Eberhart, G. M. *Mysterious Creatures: A Guide to Cryptozoology*. ABC-CLIO. σελ. 555. ISBN 979-1576072836.
Τα **τρηματώδη** (*Trematoda*) είναι κατηγορία παρασιτικών σκουληκιών στο φύλο των Πλατυέλμινθων. Περιλαμβάνει 18.000 με 24.000 είδη, χωρισμένα σε δύο υποτάξεις. Συγγενεύει με τα κεστώδη και τα μονογενή, τα οποία όλα ανήκουν στα νεοδέρματα, στη συνομοταξία ραβδιτοφόρα. Είναι εσωτερικά παράσιτα σε μαλάκια και σπονδυλωτά. Τα περισσότερα τρηματώδη έχουν περίπλοκο κύκλο ζωής, με τουλάχιστον δύο ξενιστές. Ο κύριος ξενιστής, όπου τα τρηματώδη αναπαράγονται είναι ένα σπονδυλωτό. Ο ενδιάμεσος ξενιστής, όπου λαμβάνει χώρα η ασεξουαλική αναπαραγωγή, είναι συνήθως ένα σαλιγκάρι.

Τα τρηματώδη έχουν επίπεδο οβάλ ή σκωληκοειδές σώμα, συνήθως μήκους μερικών εκατοστών, αν και υπάρχουν είδη που έχουν μήκος ένα χιλιοστό. Τα πιο χαρακτηριστικά εξωτερικά χαρακτηριστικά είναι η παρουσία δύο μυζητήρων, ένας κοντά στο στόμα και ένας άλλος στο κάτω μέρος του σώματος. Το σώμα καλύπτεται από σκληρό συγκυτιακό κάλυμμα, ώστε να προστατευθεί από πεπτικά ένζυμα των ξενιστών. Είναι επίσης επιφάνεια ανταλλαγής αερίων, καθώς δεν υπάρχουν αναπνευστικά όργανα. Τα περισσότερα τρηματώδη είναι ερμαφρόδιτα, έχοντας τόσο αρσενικά όσο και θηλυκά όργανα.

Τα τρηματώδη μπορεί να προκαλέσουν ασθένεια στον άνθρωπο, όπως σχιστοσωμίαση. Άλλα τρηματώδη που προκαλούν ασθένεια στον άνθρωπο είναι ο παραγόνιμος, ο οπισθόρχις και ο κλονόρχις.

Παραπομπές
----------

1. ↑  Littlewood D T J· Bray R. A. (2000). «The Digenea». *Interrelationships of the Platyhelminthes*. Systematics Association Special Volume. **60** (1 έκδοση). CRC. σελίδες 168–185. ISBN 978-0-7484-0903-7.
2. ↑  Poulin, Robert· Serge Morand (2005). *Parasite Biodiversity*. Smithsonian. σελ. 216. ISBN 978-1-58834-170-9.
3. ↑  Willems, W. R.; Wallberg, A.; Jondelius, U. (November 2005). «Filling a gap in the phylogeny of flatworms: relationships within the Rhabdocoela (Platyhelminthes), inferred from 18S ribosomal DNA sequences». *Zoologica Scripta* **35** (1): 1–17. doi:10.1111/j.1463-6409.2005.00216.x. Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 2011-10-06.. Ανακτήθηκε στις 2008-12-23.
4. 1 2 3  Barnes, Robert D. (1982). *Invertebrate Zoology*. Philadelphia, PA: Holt-Saunders International. σελίδες 230–235. ISBN 0-03-056747-5.
**Τεκμήριο** ονομάζεται οποιοδήποτε είδος υλικού διαθέτει μία βιβλιοθήκη, το οποίο αποτελεί μέρος της συλλογής της. Κάθε τεκμήριο εξ ορισμού είναι φορέας πληροφορίας και γνώσης. Έτσι, τεκμήριο μπορεί να είναι ένα βιβλίο, περιοδικό, εφημερίδα, βιντεοκασέτα, DVD, δίσκος μουσικής σε βινύλιο ή ως CD, χάρτης, μικροφίλμ, λογισμικό σε CD, slides, ή ακόμη και οποιοδήποτε άλλο υλικό αντικείμενο όπως αντίγραφο μουσειακού εκθέματος, επιτραπέζιο παιχνίδι κτλ.
Τα τεκμήρια μπορούν να κατηγοριοποιηθούν σε έντυπο υλικο (π.χ. βιβλία, περιοδικά, χάρτες), οπτικοακουστικό υλικό (δίσκος μουσικής, ταινία DVD) και υλικό αντικείμενο (*realia*) (π.χ. ένα μουσειακό έκθεμα). 
Τα τεκμήρια μπορούν επίσης να κατηγοριοποιηθούν σύμφωνα με τον τρόπο αποθήκευσης των γνωστικών δεδομένων σε ψηφιοποιημένο υλικό που το «διαβάζει» ένας ηλεκτρονικός υπολογιστής διότι η πληροφορία είναι αποθηκευμένη σε bits ή αναλογικό υλικό στο οποίο η πληροφορία είναι αποθηκευμένη σε μορφή ατόμων (*atoms*).

Σε μία συνηθισμένη, συμβατική βιβλιοθήκη, τα περισσότερα ή όλα τα τεκμήρια είναι φυσικά αντικείμενα που μπορούμε να αγγίξουμε. Π.χ. ένα βιβλίο ή ένας χάρτης. Ακόμη και τεκμήρια που φέρουν ψηφιοποιημένες πληροφορίες είναι απτά φυσικά αντικείμενα, αν η πληροφορία έχει αποθηκευτεί σε ένα υλικό μέσο π.χ. ένα CD ή DVD, το οποίο μάλιστα συνήθως βρίσκεται πακεταρισμένο σε κάποια άλλη συσκευασία, ένα φάκελο ή ένα κουτί.
Όμως στις ψηφιακές βιβλιοθήκες, όλα τα τεκμήρια είναι άυλα. Όταν ένας χρήστης τους χρησιμοποιήσει ένα τεκμήριό τους, λαμβάνει την πληροφορία μόνο σε μορφή bits μέσω του υπολογιστή του και του Διαδικτύου. 
Γνωστά παραδείγματα άυλων τεκμηρίων είναι τα ηλεκτρονικά βιβλία, διάφορα πακέτα λογισμικού, ή βιντεοσκοπημένες ψηφιακά ταινίες. 
Τα άυλα αυτά ψηφιακά τεκμήρια μειώνουν το κόστος λειτουργίας της βιβλιοθήκης διότι λόγω ακριβώς των ιδιαίτερων χαρακτηριστικών τους είναι εύκολα στην αναπαραγωγή, καταλαμβάνουν ελάχιστο χώρο, διατίθενται εύκολα μέσω του διαδικτύου χωρίς χωροχρονικούς περιορισμούς και είναι πολυμορφικά επειδή συνδυάζουν κείμενο, εικόνα και ήχο.
Από την άλλη μεριά, τα άυλα ψηφιακά τεκμήρια προϋποθέτουν τη δυνατότητα συμμετοχής στην κοινωνία της πληροφορίας, επομένως ενδέχεται να αυξήσουν τις διακρίσεις λόγω του υπάρχοντος ψηφιακού χάσματος μεταξύ πλουσίων και φτωχών χωρών ή κοινωνικών ομάδων.

Δείτε επίσης
------------

* Κατάλογος μεγαλύτερων βιβλιοθηκών

Παραπομπές
----------

1. ↑  Μπώκος, Γ. (2001) *Εισαγωγή στην Επιστήμη της Πληροφόρησης*. Αθήνα: Παπασωτηρίου
2. ↑  Negreponte, N. (1996) *Being digital*. New York: Vintage Books
3. ↑  Μπώκος, Γ. (2002) *Τεχνολογία και Πληροφόρηση. Από τη διαχείριση του βιβλίου στη διαχείριση της γνώσης*. Αθήνα: Παπασωτηρίου
4. ↑  Dertouzos, M. (1997) *What will be. How the New World of Information will change our lives*. New York: HarperCollins
Η στήλη του Αμενχοτέπ Β΄ με τους θεούς της Ελεφαντίνης. Λούβρο
Ως **τριάδα της Ελεφαντίνης** , εννοείται η τριάδα των θεών της αρχαίας Αιγύπτου Κνουμ, ή Κνέμου, Σατέτ, Ανουκέτ, η οποία λατρευόταν με επίκεντρο την νήσο Ελεφαντίνη, στα νότια σύνορα της αρχαίας αιγυπτιακής επικράτειας στον Νείλο.

Σύμφωνα με την αιγυπτιακή μυθολογία, στην Ελεφαντίνη κατοικούσε ο Κνουμ ο κριοκέφαλος θεός των καταρρακτών, ο οποίος προστάτευε και ήλεγχε τα νερά του Νείλου από σπηλιές κάτω από το νησί. Πρόκειται για μια ύστερη λατρευτική τριάδα του αιγυπτιακού πανθέου στην οποία η Σατέτ, πρώιμη θεά του πολέμου και προστάτης της στρατηγικής αυτής περιοχής της Αιγύπτου, μετεξελίχθηκε σε θεά της γονιμότητας συμβολίζοντας πλέον την ετήσια πλημμυρίδα των νερών του ποταμού, που ταυτίστηκε με την κόρη της ή αδελφή της Ανουκέτ.

Από την αρχαία λατρεία της στην πόλη Σουενέτ (Swenet), στην Ελεφαντίνη η Σατέτ έγινε σύζυγος του Κνουμ, ο οποίος έκτοτε θεωρήθηκε πατέρας της Ανουκέτ. Ο ρόλος του Κνουμ στους μύθους άλλαξε αργότερα και η προστασία των θεών αποδόθηκε σε άλλη θεότητα. Όντας κεραμέας, ο Κνουμ έλαβε μέρος στον μύθο της δημιουργίας με τη διαμόρφωση των ανθρώπινων σωμάτων.

Παραπομπές σημειώσεις
---------------------

1. ↑  the Triad of Elephantine
2. ↑  Anuket the ancient Egyptian Goddess.
3. ↑  «Egyptian Gods and Their Cult Centers». Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 2 Μαρτίου 2014. Ανακτήθηκε στις 19 Ιανουαρίου 2014.

|  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| 

| π • σ • ε
Αιγυπτιακή μυθολογία |
| --- |
|  |
| Εννεάδα της Ηλιούπολης | 
* Ατούμ
* Σου
* Τεφνούτ
* Γκεμπ
* Νουτ
* Όσιρις
* Ίσις
* Σετ
* Νέφθυς
 |
|  |
| Ογδοάδα της Ερμούπολης | 
* Νουν / Νουνέτ
* Άμων / Αμουνέτ
* Κουκ / Κοκέτ
* Χε / Χεκέτ
 |
|  |
| Τριάδα της Ελεφαντίνης | 
* Κνουμ
* Σατέτ
* Ανουκέτ
 |
|  |
| Τριάδα των Θηβών | 
* Άμων
* Μουτ
* Χονσού
 |
|  |
| Τριάδα της Μέμφιδας | 
* Πτα
* Σεκχμέτ
* Νεφερτέμ
 |
|  |
| Άλλες Θεότητες | 
* Άθωρ
* Ακέρ
* Αμμούτ
* Απέπ
* Άπις
* Άνουβις
* Ατόν
* Βησά
* Θωθ
* Ιάχ
* Ιμχοτέπ
* Ίχυ
* Ιμσέτ
* Κεμπεχσενούφ
* Κεπερά
* Κετές
* Μά'ατ
* Μεσκνέτ
* Μιν
* Μάαχες
* Μοντού
* Μπαστέτ
* Μπατ
* Μερετσεγκέρ
* Ουατζέτ
* Νηίθ
* Νεκχεμπέτ
* Νεχεμπκαού
* Ντουαμουτέφ
* Όνουρις
* Ουπουαούτ
* Ρα
* Ρενενουτέτ
* Σελκέτ
* Σέραπις
* Σεσχάτ
* Σία
* Σεκέρ
* Σομπέκ
* Σοπντέτ
* Σοπντού
* Ταουρέτ
* Χαπί
* Χαπύ
* Χέκα
* Χου
* Ώρος
 |
|  |
| Κείμενα | 
* Κείμενα των Πυραμίδων
* Κείμενα των Σαρκοφάγων
* Αιγυπτιακή Βίβλος των Νεκρών
 |
|  |
| 
**Αρχαία αιγυπτιακή θρησκεία** |

 |
Ο **Δημήτριος Κασούμης**, (Λαμία 8 Φεβρουαρίου 1930 - 1996), ήταν Έλληνας στρατιωτικός και σκοπευτής, πρωταθλητής Ελλάδος με συμμετοχή σε Ολυμπιακούς αγώνες. Ήταν σκοπευτής του Ολυμπιακού και του Στρατού Ξηράς στα πρωταθλήματα ενόπλων δυνάμεων, κόρη του είναι η Άγη Κασούμη.

Ξεκίνησε την σκοποβολή στην Σχολή Ευελπίδων όπου φοιτούσε. Πήρε μέρος στους Ολυμπιακούς αγώνες του 1960 στην Ρώμη όπου ήταν 46ος με πιστόλι ακριβείας ελεύθερη βολή από 50 μέτρα. Χρόνια μέλος της εθνικής ομάδας, μάλιστα ένα διάστημα ήταν μέλη μαζί με την κόρη του. Στους αγώνες λατινικών χωρών το 1966 ήταν τρίτος στο ομαδικό με την εθνική ομάδα στο πιστόλι μετ΄ ανδρεικέλων όπου συμμετείχε κι στο ατομικό όπως και στο πιστόλι ακριβείας.

Σαν στρατιωτικός έφτασε στον βαθμό του στρατηγού, επίσης διετέλεσε πρόεδρος της Σ.Κ.Ο.Ε..

Παραπομπές
----------

1. ↑  (Αγγλικά) *Sports-Reference.com*. www.sports-reference.com/olympics/athletes/ka/dimitrios-kasoumis-1.html. Ανακτήθηκε στις 26  Ιανουαρίου 2016.
2. 1 2 3 4  Ο Κασούμης στους Ολυμπιακούς αγώνες Αρχειοθετήθηκε 2012-12-16 στο Wayback Machine. ανακτήθηκε 24 Ιουλίου 2018
3. ↑  «Demetrios KASSOUMIS». *Olympics.com*. Ανακτήθηκε στις 14 Αυγούστου 2021.
4. 1 2  Βιογραφικό του Κασούμη στους Ολύμπιανς, ανακτήθηκε 24 Ιουλίου 2018
5. ↑  Τα Νέα, Όταν η Αγη «γέννησε» την Αννα, γραφεί ο Γιάννης Λαμπίρης, ανακτήθηκε 24 Ιουλίου 2018
6. ↑  Ελευθερία, Φύλλο: 24/5/1966, Σελίδα: 6
Ο **Κεβίν Μαγιέρ** (Γαλλικά: Kevin Mayer, [kevin majɛʁ], γεννήθηκε 10 Φεβρουαρίου 1992) είναι Γάλλος αθλητής του στίβου. Είναι δύο φορές παγκόσμιος πρωταθλητής (2017, 2022), δύο φορές αργυρός Ολυμπιονίκης (2016 στο Ρίο ντε Τζανέιρο και 2021 στο Τόκιο) και κάτοχος του παγκόσμιου ρεκόρ στο δέκαθλο.

Καριέρα
-------

Παιδί παλαιών πρωταθλητών επέδειξε χάρισμα για γρήγορη απόκτηση τεχνικών δεξιοτήτων και το 2008 σε ηλικία μόλις 16 ετών, άφησε την ιδιαίτερη πατρίδα του για να πάει στο Μονπελιέ και σε λιγότερο από ένα χρόνο στέφθηκε παγκόσμιος πρωταθλητής U18 στο όκταθλο. Τον επόμενο χρόνο εξασφάλισε τον παγκόσμιο τίτλο του δεκάθλου U20 και 12 μήνες αργότερα στέφθηκε πρωταθλητής Ευρώπης νέων.

Σε ηλικία 20 ετών πέτυχε ατομικό ρεκόρ με 8.447 βαθμούς στις Βρυξέλλες, ένα μήνα πριν από τους Ολυμπιακούς Αγώνες του Λονδίνου 2012 έχοντας προσδοκίες ότι θα μπορούσε να κερδίσει ένα μετάλλιο στο ντεμπούτο του στους Ολυμπιακούς Αγώνες. Ωστόσο, τερμάτισε στη 15η θέση. Στις 14 Σεπτεμβρίου 2018 στο Ταλάνς της Γαλλίας σημείωσε νέο παγκόσμιο ρεκόρ με 9.126 βαθμούς.

Παραπομπές
----------

1. ↑  «Kevin MAYER : Biography». Ανακτήθηκε στις 25 Ιουλίου 2022.
2. ↑  «Mayer breaks decathlon world record in Talence with 9126». Ανακτήθηκε στις 25 Ιουλίου 2022.

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
--------------------

* Kevin MAYER
Για την ομώνυμη δημοτική ενότητα του Δήμου Θεσσαλονίκης, δείτε: Τριανδρία Θεσσαλονίκης.  
Ο όρος **Τριανδρία** χρησιμοποιείται συνήθως για να περιγράψει το πολιτικό καθεστώς που συναρχείται από τρία ισχυρά πρόσωπα ισότιμα. Η ρύθμιση μπορεί να είναι επίσημη ή ανεπίσημη, και παρ'όλο ότι θεωρητικά οι τρεις είναι συνήθως ίσοι, στην πραγματικότητα δεν συμβαίνει αυτό. Ο όρος μπορεί επίσης να χρησιμοποιείται για να περιγράψει το πολίτευμα όπου τρεις διαφορετικοί στρατιωτικοί ηγέτες διεκδικούν την μία θέση του ηγέτη της χώρας.

Ρωμαϊκές τριανδρίες
-------------------

Ως θεσμός η Τριανδρία ή Τριαρχία [**triumviratus, -us**] ίσχυε στην αρχαία Ρώμη, όπου σπουδαιότερες εξ αυτών ήταν εκείνες των βοηθών των αρχόντων στα δικαστικά τους καθήκοντα καθώς και οι έκτακτες αρχές τήρησης της τάξης.

Ως τριανδρίες φέρονται επίσης στην Ιστορία η συναρχία του Ιουλίου Καίσαρα, του Πομπήιου και του Κράσου το 60 π.Χ. (Α' Τριανδρία), όπου μετά τον θάνατο του Κράσου οι άλλοι δύο διεξήγαγαν εμφύλιο πόλεμο, κατά τον οποίο νίκησε ο Καίσαρας και ανακηρύχθηκε δικτάτορας, καθώς και εκείνη του Οκταβιανού Αυγούστου, του Μάρκου Αντωνίου και του Μάρκου Αιμιλίου Λεπίδου το 43 π.Χ. (Β' Τριανδρία), όπου στη συνέχεια ο Λέπιδος παραμερίστηκε και στον εμφύλιο πόλεμο που ακολούθησε, ο Οκταβιανός έμεινε ο μοναδικός ηγέτης.

Άλλες τριανδρίες
----------------

Άλλες γνωστές τριανδρίες στην νεότερη ελληνική Ιστορία ήταν:

* η Τριανδρία της "Ηνωμένης Αντιπολιτεύσεως" στην Κρήτη (Ελ.Βενιζέλος, Κ.Φούμης, Κ.Μάνος),
* η τριανδρία της Εθνικής Άμυνας (Βενιζέλος, Κουντουριώτης, Δαγκλής),
* η τριανδρία των Νεοτούρκων, η τριανδρία του κινήματος 1922, και
* η τριανδρία της 21ης Απριλίου.

Πηγές
-----

* "Νεώτερον Εγκυκλοπαιδικόν Λεξικόν Ηλίου" τ.17ος, σ.822
Ο **Κεβίν Τεοφίλ-Κατρίν** (Kévin Théophile-Catherine), γεννημένος στις 28 Οκτωβρίου 1989 στο Σαιν-Μπριέκ, είναι Γάλλος ποδοσφαιριστής ο οποίος αγωνίζεται για λογαριασμό της Κάρντιφ Σίτι.

Βιογραφία
---------

Έχοντας γεννηθεί στις Κοτ-ντ'Αρμόρ, ο Τεοφίλ-Κατρίν αποτέλεσε στέλεχος των τμημάτων υποδομής της Σταντ Ρενναί από μικρή ηλικία, με την οποία κατέκτησε το Πρωτάθλημα Γαλλίας των Κ-18 το 2007, και το Κύπελλο Γκαμπαρντελά την αμέσως επόμενη σεζόν.

Αρχικά αμυντικός μέσος ο οποίος μετατοπίστηκε στην θέση του δεξιού μπακ, κατάφερε να πείσει τον Γκι Λακόμπ για τις ικανότητές του, ο οποίος τον ενέταξε στην επαγγελματική ομάδα, βάζοντάς τον να αγωνιστεί ως βασικός σε μια αναμέτρηση για το Λιγκ Καπ απέναντι στην Λε Μαν, στις 24 Σεπτεμβρίου 2008.

Υπέγραψε το πρώτο του επαγγελματικό συμβόλαιο την 1η Μαΐου 2009, διάρκειας 3 ετών. Πραγματοποίησε το ντεμπούτο του στην Λιγκ 1 στις 17 Οκτωβρίου 2009, με τον Φρεντερίκ Αντονετί να τον χρησιμοποιεί ως βασικό στην αναμέτρηση απέναντι στην ΛΟΣΚ (0-0), ωστόσο στη συνέχεια βρέθηκε μεταξύ της δεύτερης ομάδας του συλλόγου που αγωνιζόταν στο CFA και τον πάγκο των αναπληρωματικών στην πρώτη ομάδα. Στις αρχές της σεζόν 2010-2011, ο Κεβίν Τεοφίλ-Κατρίν βρέθηκε να αγωνίζεται στο αριστερό άκρο της άμυνας, κατόπιν εισήγησης του Αντονετί. Κατάφερε, σταδιακά, να καθιερωθεί ως βασική επιλογή σε αυτή την θέση. Στη διάρκεια της σεζόν 2011-2012, αγωνίστηκε συνολικά σε 46 αναμετρήσεις σε όλες τις διοργανώσεις.

Στις 31 Αυγούστου 2013, υπέγραψε συμβόλαιο συνεργασίας διάρκειας τριών ετών με την ουαλική Κάρντιφ Σίτι, η οποία είχε μόλις προβιβαστεί στην Πρέμιερ Λιγκ. Το ύψος αυτής της μεταγραφής ανήλθε στα 2,5 εκατομμύρια ευρώ.

Διακρίσεις
----------

* 2008: Κύπελλο Γκαμπαρντελά

Παραπομπές
----------

1. ↑  «Kévin Théophile-Catherine vers Cardiff». staderennais.com. Ανακτήθηκε στις 31 Αυγούστου 2013.
**Εθνική θρησκεία** ή **αυτόχθων θρησκεία** είναι ο όρος που χρησιμοποιούν οι επιστήμες της θρησκειολογίας και εθνολογίας για να περιγράψουν τις θρησκείες που σχετίζονται με συγκεκριμένο έθνος ή και τόπο, σε αντίθεση προς τις λεγόμενες «παγκόσμιες θρησκείες» ή «προσηλυτιστικές θρησκείες» , όπως ο Χριστιανισμός και το Ισλάμ. Τον όρο εισήγαγε στη θρησκειολογία το 1871 ο Χριστιανός συγγραφέας Τζαίημς Φρήμαν Κλαρκ, δίνοντας τον πρώτο σχετικό ορισμό: *«Με τον όρο εθνικές θρησκείες εννοούμε εκείνες τις θρησκείες που η κάθε μία από αυτές περιορίζεται εντός των ορίων μιας συγκεκριμένης φυλής ή οικογένειας της ανθρωπότητας και δεν έχει ποτέ κάνει έξωθεν προσήλυτους, εκτός μόνον τυχαία»*. 

Περίπου το 24% του σημερινού πληθυσμού της γης ασπάζονται εθνικές θρησκείες , οι οποίες είναι χιλιάδες, όπως και τα μεγάλα και μικρά έθνη του πλανήτη. Οι μεγαλύτερες σύγχρονες εθνικές θρησκείες είναι ο Σιντοϊσμός, ο Ιουδαϊσμός, o Κομφουκιανισμός και ο Ταοϊσμός, ενώ αναβιώσεις αρχαίων εθνικών θρησκειών που είχαν κατά το παρελθόν εξαφανιστεί, λόγω επικράτησης προσηλυτιστικών θρησκειών, απαντώνται σε όλον τον πλανήτη. Στην Ευρώπη, οι πιο αξιοσημείωτες τέτοιες αναβιώσεις είναι η Λιθουανική Εθνική Θρησκεία («Ρόμουβα»), η Ελληνική Εθνική Θρησκεία («Ελληνισμός»), η Εθνική Θρησκεία των Γερμανών και Σκανδιναβών («Ασατρού» ή «Οντινισμός»), η Σλαβική Εθνική Θρησκεία («Ροντνόβερυ»), η Εθνική Θρησκεία των Μαρί («Τσίμαριτς Γιούλα»), η Εσθονική Εθνική Θρησκεία («Μααούσκ») και η Εθνική Θρησκεία των Κελτών («Δρυϊδισμός»), οι περισσότερες των οποίων είναι συνασπισμένες στον οργανισμό «European Congress of Ethnic Religions» (ECER), που εδρεύει στην Βίλνα της Λιθουανίας .

Όπως επεσήμανε ήδη από το 1873 ο Μαξ Μύλλερ, oι εθνικές θρησκείες, με μόνη εξαίρεση τον Ιουδαϊσμό, είναι πολυθεϊστικές ή πανθεϊστικές, επικεντρώνονται στους κύκλους της φύσης και δεν προσηλυτίζουν .

Παραπομπές
----------

1. ↑  James Freeman Clark, *Ten Great Religions: An Essay in Comparative Theology*, Boston, 1871, σελ. 15.
2. ↑  James M. Rubenstein, *Τhe Cultural Landscape: An Introduction to Human Geography*, New Jersey, 2008, ISBN 0-13-134681-4
3. ↑  Parliament of the World's Religions: A Declaration of the European Congress of Ethnic Religions[*νεκρός σύνδεσμος*].
4. ↑  Lewis R. Rambo - Charles E. Farhadian (eds.), *The Oxford Handbook of Religious Conversion*, σελ. 429, New York, 2014, ISBN 978-0-19-533852-2
**Τριάδα** (γενική: *Τριάδας*)· αρχαιοελληνικός τύπος: *Τριάς*· ελληνικό γυναικείο κύριο όνομα (βαφτιστικό όνομα).

Ετυμολογία του ονόματος
-----------------------

Απεικόνιση της αγίας Τριάδας στη Θεία Λειτουργία, Μιχέλη Δαμασκηνού (16ος αι.) — το άγιο Πνεύμα εικονίζεται ως περιστέρι. (Μουσείο ιερών εικόνων και κειμηλίων Αρχιεπισκοπής Κρήτης.)
Το όνομα προέρχεται από τη γιορτή της αγίας Τριάδας, κινητής εορτής, που έχει οριστεί την επόμενη ημέρα (Δευτέρα) της Κυριακής της Πεντηκοστής, της όγδοης Κυριακής μετά την Κυριακή του Πάσχα. Η Πεντηκοστή, γενέθλιος ημέρα της Εκκλησίας, γιορτάζεται σε ανάμνηση της επιφοίτησης του αγίου Πνεύματος σε 120 μαθητές του Ιησού (Πράξεις, β΄ 1-41). (Εικονογραφικά το άγιο Πνεύμα αναπαρίσταται με μορφή φλογών στις κεφαλές των Αποστόλων.) Η *τριάδα* προέρχεται από την αρχαιοελληνική λέξη *τριάς*, γενική *τριάδος*, από το θέμα *τρι-* του αριθμού *τρία*, και εμφανίζεται με τη σημασία του χριστιανικού δόγματος τον 6ο αι. στον Ιουστινιάνειο Κώδικα (Codex Iustinianus).[1]

Διάδοση του ονόματος
--------------------

Σε μια προσπάθεια στατιστικής αποτίμησης της συχνότητας των ελληνικών ονομάτων, το όνομα *Τριάδα* παρουσιάζεται ως το 336ο πιο συχνό όνομα (231ο ανάμεσα στα γυναικεία ονόματα).[2]

Τύποι και υποκοριστικά του ονόματος
-----------------------------------

*Άντα*.

Αρσενικός τύπος
---------------

*Τριάδης*, εξαιρετικά ασυνήθιστο, γνωστό περισσότερο ως οικογενειακό.

Σε άλλες γλώσσες
----------------

ιταλικά: *Trinità*, ως αντρικό όνομα, γνωστό από τα γουέστερν σπαγγέτι του Ιταλού σκηνοθέτη Έντσο Μπαρμπόνι (Enzo Barboni) *Το όνομα μου είναι Τρινιτά* (*Lo chiamavano Trinità*, 1970) και *Με λένε ακόμα Τρινιτά* (*Continuavano a chiamarlo Trinità*, 1971), με πρωταγωνιστές τον Τέρενς Χιλλ (Terence Hill) και τον Μπαντ Σπένσερ (Bud Spencer).

Παραπομπές
----------

1. ↑  Γεώργιος Μπαμπινιώτης, *Λεξικό της Ελληνικής Γλώσσας*, Κέντρο Λεξικολογίας, Αθήνα, δεύτερη έκδοση, ανατύπωση, 2005
2. ↑  Χάρης Φουνταλής, «Ελληνικά ονόματα (και ολίγη από στατιστική)» Αρχειοθετήθηκε 2015-06-22 στο Wayback Machine..
Το **δηνάριο** (στα αραβικά دينار ) είναι το νόμισμα του Μπαχρέιν. Συμβολίζεται με **.د.ب** ή **BD** και ο κωδικός του είναι **BHD**. Υποδιαιρείται σε 1000 φιλς (فلس). Το όνομα δηνάριο προέρχεται ετυμολογικά από το ρωμαϊκό *denarius*. Το δηνάριο του Μπαχρέιν εισήχθη το 1965, αντικαθιστώντας τη Ρουπία του Περσικού Κόλπου σε αναλογία 10 ρουπίες προς 1 δηνάριο. Συνήθως τα φιλς υποδηλώνονται με τρεις δεκαδικές θέσεις.

Κέρματα
-------

Το 1965 κυκλοφόρησαν κέρματα σε ονομαστικές αξίες του 1 και των 5, 10, 25, 50 και 100 φιλς. Τα 1, 5 και 10 φιλς κατασκευάστηκαν από μπρούντζο, ενώ τα υπόλοιπα από χαλκονικέλιο. Μετά το 1966 σταμάτησε να παράγεται το κέρμα του 1 φιλ και σήμερα δεν κυκλοφορεί πλέον. Το 1992 και το 2000 εισήχθησαν διμεταλλικά κέρματα των 100 και των 500 φιλς αντίστοιχα.

Τραπεζογραμμάτια
----------------

Η Νομισματική Επιτροπή του Μπαχρέιν εισήγαγε χαρτονομίσματα το 1965. Αυτά ήταν σε αξίες των 100 φιλς και του, ¼, ½, 1, 5 και 10 δηναρίων. Το 1973 την έκδοση των χαρτονομισμάτων ανέλαβε το Νομισματικό Γραφείο του Μπαχρέιν και εξέδωσε χαρτονομίσματα του ½, 1, 5, 10 και των 20 δηναρίων. Το 2006 το Γραφείο αυτό μετονομάστηκε σε Κεντρική Τράπεζα. Μετά το 2008 κυκλοφόρησαν νέα χαρτονομίσματα.

Στο Μπαχρέιν γίνονται δεκτά για συναλλαγές και τα Ριάλ της Σαουδικής Αραβίας, με εξαίρεση τα 500 ριάλ, τα οποία τα δέχονται μόνο σε σούπερ μάρκετ, αεροδρόμια και καταστήματα με ηλεκτρονικά είδη.

Σταθερή συναλλαγματική ισοτιμία
-------------------------------

Το Δεκέμβριο του 1980 η ισοτιμία του δηναρίου "κλειδώθηκε" από το Διεθνές Νομισματικό Ταμείο. Πρακτικά, η ισοτιμία ήταν 1 δολάριο προς ,376 δηνάρια Μπαχρέιν. Αυτό μεταφράζεται σε 1 δηνάριο = 2,65957 δολάρια και σε 10 σαουδαραβικά ριάλ. Η ισοτιμία αυτή έγινε επίσημη το 2001. Προτού η Μάλτα υιοθετήσει το ευρώ την 1η Ιανουαρίου του 2008, το δηνάριο ήταν το τρίτο μεγαλύτερο σε αξία νόμισμα μετά το Δηνάριο του Κουβέιτ και τη Λίρα Μάλτας.

Παραπομπές
----------

1. ↑  «Exchange Rate Policy, Bahrain Monetary Agency». Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 15 Ιουνίου 2006. Ανακτήθηκε στις 29 Ιουνίου 2009.

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
--------------------

* Τα τραπεζογραμμάτια του Μπαχρέιν (Αγγλικά) (Γερμανικά)
Αυτό το άρθρο παραθέτει τα **αρχαία ρωμαϊκά υδραγωγεία στην πόλη της Ρώμης**.

 Τα ένδεκα αρχαία υδραγωγεία της Ρώμης.
 Διαδρομή των υδραγωγείων εκτός Ρώμης

Περιγραφή
---------

Προκειμένου να καλύψει τις τεράστιες ανάγκες τού μεγάλου πληθυσμού της σε νερό, η πόλη της Ρώμης τροφοδοτήθηκε τελικά με 11 υδραγωγεία μέχρι το 226 μ.Χ. τα οποία ήταν μερικά από τα μεγαλύτερα μηχανικά επιτεύγματα της πόλης. Η συνδυασμένη χωρητικότητά τους ήταν ικανή να παρέχει τουλάχιστον 1.127.000 m 3 (σχεδόν 300 εκατομμύρια γαλόνια)  νερού στην πόλη κάθε ημέρα, κυρίως από τον ποταμό Aνιένε και τα Απέννινα Όρη, εξυπηρετώντας ένα εκατομμύριο πολίτες. Λεπτομερή στατιστικά  για τα υδραγωγεία της πόλης καταγράφηκαν γύρω στο 97 μ.Χ. από τον Σέξτο Ιούλιο Φροντίνο, τον *Επιμελητή Υδραγωγείων* (curator aquarum) της Ρώμης, κατά τη διάρκεια της βασιλείας τού Νέρβα. Λιγότερες πληροφορίες είναι γνωστές για τα υδραγωγεία, που κατασκευάστηκαν μετά τον Σ. Ι. Φροντίνο.

Αυτές οι εκτιμήσεις μπορεί να μην έχουν λάβει υπόψη την απώλεια νερού. Οι σύγχρονοι μηχανικοί αμφισβήτησαν την εγκυρότητα αυτών των στοιχείων και μέτρησαν τα ιζήματα ασβεστόλιθου τού Άνιο Νόβους, για να υπολογίσουν τη μέση περίμετρο υγρότητας και την τραχύτητα της επιφάνειας, που αντιστοιχεί μόνο στα 2/3 τού αριθμού ροής, που δίνεται παρακάτω. 

**Υδραγωγεία στη Ρώμη**| Ονομα | Έτος που ξεκίνησε | Έτος που ολοκληρώθηκε | Μήκος(χλμ.) | Ύψος στηνπηγή (μ.) | Ύψος μέσα στη Ρώμη (μ.) | Μέση κλίση(%) | Χωρητικότητα(κ.μ. την ημέρα)  |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| Υδραγωγείο του Άππιου |  | 312 π.Χ. | 16.5 | 30 | 20 | 0,06 | 73.000 |
| Υδραγωγείο Άνιο Βέτους | 272 π.Χ. | 269 π.Χ. | 64 | 280 | 48 | 0,36 | 176.000 |
| Υδραγωγείο του Μάρκιου | 144 π.Χ. | 140 π.Χ. | 91 | 318 | 59 | 0,28 | 188.000 |
| Υδραγωγείο Τεπούλα |  | 125 π.Χ. | 18 | 151 | 61 | 0,51 | 18.000 |
| Υδραγωγείο του Ιουλίου |  | 33 π.Χ. | 22 | 350 | 64 | 1.32 | 48.000 |
| Υδραγωγείο Βίργκο |  | 19 π.Χ. | 21 | 24 | 20 | 0,02 | 100.000 |
| Υδραγωγείο Αλσιετίνα |  | 2 π.Χ. | 33 | 209 | 17 | 0,59 | 16.000(δεν πίνεται) |
| Υδραγωγείο Άνιο Νόβους | 38 μ.Χ. | 52 μ.Χ. | 87 | 400 | 70 | 0,38 | 189.000 |
| Υδραγωγείο του Κλαύδιου | 38 μ.Χ. | 52 μ.Χ. | 69 | 320 | 67 | 0,37 | 184.000 |
| Υδραγωγείο του Τραϊανού |  | 109 μ.Χ. | 33 | cum | - | - |
| Υδραγωγείο του Αλέξανδρου |  | 226 μ.Χ. | 22 | - | 50 | - | 120.000 έως 320.000 |
|

Δείτε επίσης
------------

* Υδραγωγείο (ως γέφυρα)
* Υδραγωγείο (για ύδρευση)
* Πάρκο των υδραγωγείων
* Κατάλογος υδραγωγείων

Βιβλιογραφικές αναφορές
-----------------------

1. ↑  Frontinus, De aquaeductu
2. ↑  Sturgeon, Clair; Shidlauski, Kristina (2015). «Illinois team solves ancient Roman water supply mystery». *CEE* (Department of Civil and Environmental Engineering, University of Illinois at Urbana-Champaign) **Fall 2015**: 24.
3. ↑  Frontinus, De aquaeductu

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
--------------------

 Πολυμέσα σχετικά με το θέμα  στο Wikimedia Commons

* www.romanaqueducts.info
* www.maquettes-historiques.net
Η **διφλεβία** (***Diphlebia***) είναι γένος εντόμων της τάξεως των οδοντόγναθων (όπως οι λιβελλούλες). Τα είδη διφλεβίας είναι γνωστά κοινώς ως «αφέντες των βράχων» (*rockmasters*). Είναι πολύ μεγάλα έντομα. Είναι όλα ιθαγενή της ανατολικής Αυστραλίας, εκτός από ένα είδος, που μπορεί να βρεθεί στη Νέα Γουινέα. Τα αρσενικά φέρουν ζωηρόχρωμα σχέδια, σε γαλάζιο ή γαλαζοπράσινο και μαύρο. Αναπαύονται με τις πτέρυγές τους απλωμένες. Οι πτέρυγες είναι συνήθως μαύρες-καφετιές ή με λευκά σημάδια.

Οι νύμφες της διφλεβίας είναι πεπλατυσμένες και διαθέτουν μακρά σακκοειδή βράγχια, που τους επιτρέπουν να αναπνέουν μέσα στο νερό. Τα μακρά συλληπτήρια χείλη τους έχουν επιμηκυμένο σκληρό εσωτερικό.

Είδη
----

Σήμερα αναγνωρίζονται 5 είδη διφλεβίας, τα εξής:

* *Diphlebia coerulescens*, Tillyard, 1913 - «ζαφειρένια διφλεβία»
* *Diphlebia euphaeoides*, Tillyard, 1907 - «τροπική διφλεβία»
* *Diphlebia hybridoides*, Tillyard, 1912 - «γιγαντιαία διφλεβία»
* *Diphlebia lestoides* (Selys, 1853) - «διφλεβία των λευκών νερών»
* *Diphlebia nymphoides*, Tillyard, 1912 - «βελοκέφαλη διφλεβία»

Παραπομπές
----------

1. ↑  «Genus *Diphlebia* Selys, 1869». *Australian Faunal Directory*. Australian Biological Resources Study. 2012. Ανακτήθηκε στις 4 Απριλίου 2017.
Ο **Κιμ Μονζό** (ορθή προφορά σύμφωνα με τον ίδιο **Κιμ Μονσό**, Joaquim Monzó i Gómez, γνωστός ως Quim Monzó, Βαρκελώνη, 24 Μαρτίου 1952) είναι Καταλανός συγγραφέας, μεταφραστής και αρθρογράφος. Έχει εκδόσει μυθιστορήματα και διηγήματα ενώ αθρογραφεί τακτικά στην εφημερίδα *La Vanguardia* κυρίως στα καταλανικά.

Εργάστηκε ως πολεμικός ανταποκριτής τη δεκαετία του 1970 στην Καμπότζη, το Βιετνάμ και τη Βόρεια Ιρλανδία εποχή από την οποία κληρονόμησε Ιδεοψυχαναγκαστική διαταραχή και το σύνδρομο Τουρέτ. Έκτοτε έχει συνεργαστεί με διάφορα μέσα μαζικής ενημέρωσης όπως την Καταλανική Τηλεόραση και το Ράδιο Καταλονία και έχει μεταφράσει στα καταλανικά συγγραφείς όπως τον Τρούμαν Καπότε, Έρνεστ Χέμινγουεϊ και Ρόαλντ Νταλ. Έχει βραβευθεί με πολλά βραβεία μεταξύ των οποίων το Εθνικό Βραβείο Λογοτεχνίας της Κυβέρνησης της Καταλονίας το 2000. Στα ελληνικά έχουν μεταφραστεί τρία βιβλία του.

Παραπομπές
----------

1. ↑  Monzó, Quim (14 Δεκεμβρίου 2010). «Entre la ese y la zeta». *lavanguardia.com*. Ανακτήθηκε στις 23 Σεπτεμβρίου 2016.

|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
| Καθιερωμένοι όροι | 
* WorldCat
* VIAF: 41869620
* **Europeana**: agent/base/69415
* LCCN: n81032512
* ISNI: 0000 0001 0891 1771
* GND: 115638075
* SELIBR: 299155
* SUDOC: 029389437
* BNF: cb12102719f (data)
* BIBSYS: 33750
* NKC: xx0054459
* ICCU: LO1V135267
* BNE: XX983322

 |

 |
**Διεθνής εναέριος χώρος** ονομάζεται ο εναέριος χώρος που υπέρκειται της ανοικτής θάλασσας και μόνο αυτής. Ως εκ τούτου δεν υφίσταται τέτοιος όρος για υπερκείμενους χώρους ξηράς που εκ των πραγμάτων χαρακτηρίζονται σήμερα ανά επικράτεια ως εθνικοί εναέριοι χώροι που συνορεύουν με όρια που συμπίπτουν, χωρίς δηλαδή να υφίστανται ουδέτερες ή ελεύθερες ζώνες μεταξύ τους.

Το νομικό καθεστώς του διεθνούς εναέριου χώρου διέπεται από την αρχή της ελεύθερης υπέρπτησης κάθε αεροσκάφους (και παντός άλλου πτητικού μέσου μεταφοράς) με την επιφύλαξη της τήρησης των κανονισμών εναερίου κυκλοφορίας όπως αυτοί θεσπίστηκαν και συνεχίζουν να θεσπίζονται ή ν΄ ανανεώνονται από τον Διεθνή Οργανισμό Πολιτικής Αεροπορίας, κατά τη Σύμβαση του Σικάγου 1944.

Συγκεκριμένα το άρθρο 12 της Σύμβασης του Σικάγου 1944 περί Διεθνούς Πολιτικής Αεροπορίας, με την οποία και ιδρύθηκε ο ΔΟΠΑ, ορίζει ότι υπεράνω της ανοικτής θάλασσας εφαρμόζονται κανονισμοί εναερίου κυκλοφορίας που εκδίδονται από το Συμβούλιο του ΔΟΠΑ, σύμφωνα με τις διαδικασίες που προβλέπει η Σύμβαση. Συνεπώς η σύμβαση του Σικάγου κατοχυρώνει αφενός μεν την ελευθερία υπέρπτησης στο διεθνή εναέριο χώρο, και αφετέρου τους διεθνείς αεροναυτικούς κανονισμούς, στους οποίους αναφέρεται (άρθρο 12) και που περιλαμβάνονται στα Παραρτήματα (Annexes) 2 και 11 της Σύμβασης περί "Κανόνων Αέρος" (Rules of Air), καθώς επίσης και τις "Υπηρεσίες Εναερίου Κυκλοφορίας" (Air Traffic Services - ATS) αντίστοιχα.  

Ειδικότερα το Παράρτημα 2 περιλαμβάνει τους κανονισμούς εναερίου κυκλοφορίας για την πτήση των αεροσκαφών υπεράνω της ανοικτής θαλάσσης και επιβάλλει την αυστηρή τήρηση των οδηγιών των Κέντρων Εναερίου Κυκλοφορίας κάθε Περιοχής Πληροφόρησης Πτήσεων (Flight Information Region - FIR), όταν αυτή επεκτείνεται σε ανοικτή θάλασσα. 

Σημειώνεται ότι γενικά όλος ο εναέριος χώρος της Γης, (διεθνείς και εθνικοί εναέριοι), έχει κατατμηθεί σε εννέα "Περιοχές Αεροναυτιλίας". Κάθε μία εξ αυτών περιλαμβάνει Περιοχές Πληροφόρησης Πτήσεων, η διαχείριση των οποίων όμως, κυρίως για τον έλεγχο της εναερίου κυκλοφορίας, έχει ανατεθεί στη δικαιοδοσία των γειτονικών προς κάθε FIR κρατών των οποίων οι "αρμόδιες Αρχές", (ATS), έχουν και την ευθύνη για την ασφάλεια της εναέριας κυκλοφορίας πάσης κατηγορίας αεροσκαφών, πολιτικών, στρατιωτικών ή άλλων κρατικών.  

Οι δε Περιοχές Πληροφόρησης Πτήσεων κατατέμνονται και αυτές σε επιμέρους τμήματα του εθνικού εναέριου χώρου, ή αν πρόκειται για παράλιο ή νησιωτικό ή αρχιπελαγικό κράτος, από τμήματα εθνικού και διεθνή εναέριου χώρου (σύμφωνα με Annex 11, 2.1.3), όπως συμβαίνει π.χ. στο FIR Αθηνών.  
 
Τα επιμέρους τμήματα του κάθε εθνικού εναέριου χώρου προσδιορίζονται από τον αριθμό και την έκταση των υφισταμένων αεροδρομίων.

Πηγές
-----

* "Σύμβαση του Σικάγου (1944)" μετά των Παραρτημάτων.
* "Εγκυκλοπαίδεια Πάπυρος Λαρούς Μπριτάννικα" τομ.3ος, σελ.116
* (Ελληνικό) "Ινστιτούτο Στρατηγικών και Αναπτυξιακών Μελετών - ΙΣΤΑΜΕ, Σημειώσεις (αδιαβάθμητες) Ημερίδας Απριλίου 1997.
Η **Τουρκική Δημοκρατία της Βόρειας Κύπρου** έχει δημόσιο σύστημα υγείας το οποίο είναι διαθέσιμο σε όλους εκείνους που έχουν κοινωνική ασφάλιση, συμπεριλαμβανομένων των συντρόφων και παιδιών. Η χρήση των υπηρεσιών έκτακτης ανάγκης και ατυχημάτων είναι δωρεάν για όλους. Το 2010, 2023 ασθενείς στάλθηκαν για θεραπεία στην **Τουρκία** με δημόσια δαπάνη, το 22% για καρδιαγγειακή νόσο και 16% για τη θεραπεία του καρκίνου. Υπάρχουν επίσης ιδιωτικά νοσοκομεία και ιδιωτικά πολυιατρεία, ενώ υπάρχει και η δυνατότητα νοσηλείας σε κλινικές της Δημοκρατίας της Κύπρου.

Το προσδόκιμο ζωής για τους άνδρες στη ΤΔΒΚ είναι 78 ετών και για τις γυναίκες 83 ετών.

Παραπομπές
----------

1. ↑  Ramioglu, Nilufer; et al (25 October 2012). «Improving health care services in Northern Cyprus: a call for research and action». European Journal of Public Health.. Ανακτήθηκε στις 22 November 2018.
2. ↑  «Cyprus country profile». BBC. 12 November 2018.. Ανακτήθηκε στις 22 November 2018.
Ο **Δημήτριος Κατζίκας**  από τη Λήμνο υπήρξε αγωνιστής στην Ελληνική Επανάσταση του 1821. Ήταν στρατιώτης Γ΄ τάξεως και τιμήθηκε με χάλκινο αριστείο. Στο Αρχείο Αγωνιστών του 21 έχει Α.Μ. 15664. Μεταπολεμικά υπηρέτησε ως δεκανέας και εγκαταστάθηκε στην Αθήνα.

Η δράση του
-----------

Ο Δημήτριος Κατζίκας γεννήθηκε στη Λήμνο στις αρχές του 19ου αιώνα και συμμετείχε στην Επανάσταση από το 1824, έτος που έφτασε στη χερσαία Ελλάδα "αποδράς από τη Λήμνο", όπως αναφέρει σε αναφορά του. Έλαβε μέρος σε διάφορες μάχες ως απλός στρατιώτης, όπως βεβαιώνουν σε πιστοποιητικό που του χορήγησαν το 1844 οι Πετρόμπεης Μαυρομιχάλης, Ιω. Βελέντζας και λοχαγός Βελούτης.

Μετά το τέλος του αγώνα της εθνεγερσίας και την έλευση του Όθωνα κατατάχτηκε στα Σώματα Οροφυλακής, με τα οποία πήρε μέρος σε συμπλοκές καταδίωξης ληστών το 1834 στην περιοχή Ταμπούρια με τον Δήμο Λούλια και το 1836 στον Αχινό Φθιώτιδας. Λόγω της δράσης του προήχθη σε δεκανέα. Το 1840 αποστρατεύτηκε και κατατάχτηκε στη χωροφυλακή ως απλός στρατιώτης. Το 1844 είχε αποχωρήσει και από το Σώμα χωροφυλακής και ζούσε μόνιμα στην Αθήνα. Το έτος αυτό του απονεμήθηκε το χάλκινο αριστείο ανδρείας.

### Τιμητικές διακρίσεις

* Χάλκινο αριστείο ανδρείας: 1844.

Πηγές
-----

* Τάσος Καψιδέλης, "Η Λήμνος στην επανάσταση του 1821", Αθήνα 1986.
Το **κλινόκλαστο**, γνωστό παλαιότερα ως **αβιχίτης** από το όνομα του Γερμανού γεωλόγου Άμπιχ (*Abich*), είναι αρσενικικό ορυκτό του χαλκού, με χημικό τύπο Cu3AsO4(OH)3.

Είναι σπάνιο δευτερεύον ορυκτό του δισθενούς χαλκού και σχηματίζει βελονοειδείς κρυστάλλους στην αποσαθρωμένη ζώνη επάνω από εναποθέσεις θειούχου χαλκού. Το κλινόκλαστο έχει τη μορφή υαλωδών, ημιδιαφανών κρυστάλλων σε βοτρυοειδείς μάζες. Το χρώμα του είναι σκούρο μπλε με κάποια πράσινη απόχρωση, έως σχεδόν μαύρο. Κρυσταλλώνεται στο μονοκλινές σύστημα 2/m. Είναι μαλακό ορυκτό, με σκληρότητα 2,5 έως 3, και πυκνότητα 4,3. Σχετίζεται με ορυκτά όπως ο μαλαχίτης, ο ολιβενίτης, ο χαλαζίας, ο λειμωνίτης, ο αδαμίτης, ο αζουρίτης και ο βροσαντίτης μεταξύ άλλων.

Το κλινόκλαστο ανακαλύφθηκε το 1830 στην Κορνουάλη της Αγγλίας (ορυχείο Wheal Gorland κοντά στο χωριό Σαιν Ντέυ). Βρίσκεται επίσης στο Μπρόουκεν Χιλ της Αυστραλίας, στη Γαλλία, τη Γερμανία, την Τσεχία, την Αυστρία, τη Ρουμανία, τη Ρωσία και τη Λ.Δ. του Κονγκό. Σε συνδυασμό με αποθέματα μεταλλευμάτων χαλκού, το συναντούμε στις πολιτείες Αριζόνα, Καλιφόρνια, Μοντάνα, Νέο Μεξικό, Νεβάδα και Γιούτα των Ηνωμένων Πολιτειών.

Παραπομπές
----------

1. ↑  Clinoclase mineral information and data

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
--------------------

* Το κλινόκλαστο στον *Mineralienatlas*
* Το κλινόκλαστο στο *webmineral.com*
* Χαρακτηριστικά (αρχειοθετημένη ιστοσελίδα)
* Το ορυκτό στο *mindat.org*
Ο **Δημήτριος Καρδιτσάς** (1915-1999), του Μαργαρίτη, ήταν Έλληνας γιατρός και πολιτικός. Υπηρέτησε ως βουλευτής Σερρών.

Βιογραφία
---------

Γεννήθηκε το 1915. Σπούδασε Ιατρική και ειδικεύτηκε στην Μαιευτική και στη Γυναικολογία. Εργάστηκε ως ιατρός στην ειδικότητα αυτή μέχρι τη συνταξιοδότησή του. Εξελέγη βουλευτής Σερρών στις εκλογές του 1961 με το κόμμα της ΕΡΕ. Στη συνέχεια έγινε σημαίνων στέλεχος της νεοσύστατης Νέας Δημοκρατίας και υπηρέτησε ως πρόεδρος στην τοπική οργάνωση (ΝΟΔΕ) του κόμματος, μέχρι την παραίτησή του, το 1978.

Απεβίωσε σε ηλικία 84 ετών και κηδεύτηκε από τον μητροπολιτικό ναό Μεγάλων Ταξιαρχών Σερρών στις 27 Δεκεμβρίου 1999. Κατέλιπε τη σύζυγό του, Φωτεινή, τα παιδιά του , εγγόνια και ανίψια.

Παραπομπές
----------

1. 1 2  Μητρώο Γερουσιαστών και Βουλευτών 1929-1974 Βουλή των Ελλήνων, Εθνικό Τυπογραφείο, 1977 (σελ. 69, αρ. 448).(pdf)
2. ↑  Οι έντεκα πρόεδροι της τοπικής Νέας Δημοκρατίας, Σερραϊκό Θάρρος, 19 Νοεμβρίου 2014, ανακτήθηκε στις 4 Αυγούστου 2021.
3. 1 2  Η Καθημερινή, φύλλο 9ης Ιανουαρίου 2000, σελ. 26.
Η **Καρολίνα Στραμάρε** (ιταλικά: *Carolina Stramare*, γενν. Γένοβα, 27 Ιανουαρίου 1999) είναι Ιταλίδα μοντέλο που αναδείχθηκε Μις Ιταλία 2019.

Βιογραφία
---------

Γεννήθηκε στη Γένοβα στις 27 Ιανουαρίου 1999, μετοίκησε στο Βιτζέβανο της Λομβαρδία όπου έλαβε δίπλωμα γλωσσολογίας.

Από το καλοκαίρι του 2019 φέρει τον τίτλο "Μις Λομβαρδία 2019", κάτι που της επέτρεψε να λάβει μέρος στον τελικό για την ανάδειξη της Μις Ιταλία 2019,  τον οποίο παρουσίασε η Τζίνα Λολομπρίτζιτα. Αφιέρωσε τη νίκη στη μητέρα της, η οποία είχε αποβιώσει από καρκίνο το 2018.

Προσωπική ζωή
-------------

Είναι σε σχέση με τον Σέρβο ποδοσφαιριστή της Γιουβέντους, Ντούσαν Βλάχοβιτς.

Aναφορές και σημειώσεις
-----------------------

1. ↑  Carolina Stramare è Miss Italia 2019
2. ↑  Miss Italia: vince Carolina Stramare. Eletta con il televoto, ha ottenuto il 36% di preferenze
3. ↑  L'amore, i cavalli, la nonna: chi è Carolina Stramare, Miss Italia 2019
4. ↑  «Carolina Stramare, η σύντροφος του Dusan Vlahovic είναι η Ιταλίδα Megan Fox». *Oneman.gr*. 21 Φεβρουαρίου 2022. Ανακτήθηκε στις 23 Φεβρουαρίου 2022.

Πηγές
-----

* Μις Ιταλία 2019

  


|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
| Καθιερωμένοι όροι | 
* VIAF: 5322159764111508170000
* GND: 1215680058

 |

 |