recursal/SuperWikiNEXT-32B huggingface dataset:
Το 2022, αποκαλύφθηκε ότι μια εξτρεμιστική οργάνωση στη Γερμανία, η Πατριωτική Ένωση (γερ.: *Patriotische Union*), σχεδίαζε να οργανώσει πραξικόπημα στη χώρα, με σκοπό να εγκαθιδρύσει ένα αυταρχικό καθεστώς στα πρότυπα της Γερμανικής Αυτοκρατορίας, με αρχηγό του κράτους τον αριστοκράτη Χάινριχ Ρόις (αυτο-ανακηρυγμένος ως "*Πρίγκιψ Χάινριχ XIII*"). Οι γερμανικές αρχές, εξάρθρωσαν και αποκάλυψαν την οργάνωση, συλλαμβάνοντας (μεταξύ άλλων και του Ρόις) στις 7 Δεκεμβρίου του 2022, αποτρέποντας το πραξικόπημα.

Η συγκεκριμένη οργάνωση, ανήκει σε μια ευρύτερη κατηγορία ομάδων που επιθυμούν αναβίωση της Γερμανικής Αυτοκρατορίας, και είχε ως στόχο να ανατρέψει το τρέχον πολιτικό σύστημα στη Γερμανία και να εγκαθιδρύσει μια δική της κυβέρνηση, το "Συμβούλιο" (γερ."*Dar Rat*"). Από τον Νοέμβρη του 2021, η οργάνωση είχε οργανώσει επίθεση στην Μπούντεσταγκ (Κοινοβούλιο) και δημόσιες συλλήψεις πολιτικών προσώπων, με απώτερο στόχο τη δημιουργία χάους και την *de facto* κατάργηση του Συντάγματος, και εν τέλει την ανάληψη της εξουσίας. Η οργάνωση διέθετε και ένοπλο βραχίωνα, στον οποίον μετείχαν μέλη του Γερμανικού Στρατού και των ειδικών δυνάμεων της Bundeswehr. Η αποτροπή του πραξικοπήματος, θεωρήθηκε ως η μεγαλύτερη τέτοιου είδους επιχείρηση στη νεότερη γερμανική ιστορία. Συνολικά οι ερευνήθηκαν 130 τοποθεσίες και 25 συλλήψεις κορυφαίων στελεχών εκτός του Ρόις, μεταξύ άλλων και της πρώην βουλευτού του κόμματος Εναλλακτική για τη Γερμανία Μπιρτζίτ Μάλζακ-Βίνκεμαν.

Παραπομπές
----------

1. ↑  «Germany arrests 25 accused of plotting coup» (στα αγγλικά). *BBC News*. 2022-12-07.. Ανακτήθηκε στις 2022-12-08.
2. ↑  Germany, hessenschau de, Frankfurt (8 Δεκεμβρίου 2022). «Terrorgruppe plante Staatsstreich: Festnahmen bei Reichsbürger-Razzia - Anführer der Gruppe aus Frankfurt». *hessenschau.de* (στα Deutsch). Ανακτήθηκε στις 8 Δεκεμβρίου 2022. CS1 maint: Μη αναγνωρίσιμη γλώσσα (link)
3. ↑  «'Glimpse Into the Abyss': Germany Takes Out Far-Right Coup Plotters - VICE». *www.vice.com*. Ανακτήθηκε στις 8 Δεκεμβρίου 2022.
4. ↑  «Germany says it foiled a far-right coup plot. Here's what we know». *opb* (στα Αγγλικά). Ανακτήθηκε στις 8 Δεκεμβρίου 2022.
5. ↑  mdr.de. «Mutmaßliche Terror-Gruppe soll Staatsumsturz geplant haben - Reußen-Prinz in Haft | MDR.DE». *www.mdr.de* (στα Γερμανικά). Ανακτήθηκε στις 8 Δεκεμβρίου 2022.
Ο **Αλέξιος Φιλής** (β΄ ήμισυ 13ου αι.) από την οικογένεια των Φιλήδων, ήταν Βυζαντινός ευγενής και στρατηγός του 13ου αι.

Βιογραφία
---------

Ήταν γιος του Θεοδώρου Φιλή, πραίτωρος (κυβερνήτη) της Θεσσαλονίκης και πρώτου εξέχοντος μέλους του οίκου του. Νυμφεύτηκε τη Μαρία Καντακουζηνή, κόρη της Ειρήνης (Ευλογίας) Παλαιολογίνας, αδελφής του Μιχαήλ Η΄ Παλαιολόγου. Το 1259 ο Μιχαήλ Η΄ διόρισε τον Αλέξιο μέγα δομέστικο (αρχηγό του στρατού), ως διάδοχο του Αλεξίου Στρατηγοπούλου, ο οποίος προήχθη σε καίσαρα μετά τις νίκες του εναντίον του δεσπότη της Ηπείρου.

Το 1262/63 ο Φιλής, μαζί με τον παρακοιμώμενο Ιωάννη Μακρηνό, ακολούθησε τον σεβαστοκράτορα Κωνσταντίνο Παλαιολόγο (αδελφό του Μιχαήλ Η΄) στην εκστρατεία του στον Μωρέα, εναντίον του Πριγκιπάτου της Αχαΐας. Από τη Μονεμβασία οι Βυζαντινές δυνάμεις προωθήθηκαν για την κατάληψη της Ανδραβίδας, πρωτεύουσας του πριγκιπάτου. Στο πέρασμα της Πρινίτσας (πλησίον της αρχαίας Ολυμπίας) όμως ηττήθηκαν και ο Κωνσταντίνος επέστρεψε στην Κωνσταντινούπολη, αφήνοντας υπεύθυνους τον Αλέξιο και τον Ιωάννη. Αυτοί ηττήθηκαν ξανά το 1263/64 στη μάχη στο Μακρυπλάγι (στα ΒΑ σύνορα της Μεσσηνίας, κοντά στο Γαρδίκι). Ο Φιλής και ο Μακρηνός αιχμαλωτίστηκαν και ο πρώτος απεβίωσε λίγο μετά στην αιχμαλωσία.

Οικογένεια
----------

Νυμφεύτηκε τη Μαρία Παλαιολογίνα Καντακουζηνή, δεύτερη κόρη του πιγκέρνη Ιωάννη Καντακουζηνού.

Αναφορές
--------

1. ↑  Ανακτήθηκε στις 27  Νοεμβρίου 2018.
2. 1 2 3 4  Trapp 1991, σελ. 1650.
3. ↑  Guilland 1967, σελ. 411.
4. ↑  Guilland 1967, σελίδες 411, 417.
5. ↑  Geanakoplos 1959, σελίδες 158–159, 173–175
6. ↑  Guilland 1967, σελίδες 209, 411.

Πηγές
-----

* Geanakoplos, Deno John (1959). Emperor Michael Palaeologus and the West, 1258–1282 - A Study in Byzantine-Latin Relations. Cambridge, Massachusetts: Harvard University Press.
* Guilland, Rodolphe (1967). Recherches sur les Institutions Byzantines, Tome I (in French). Berlin, Germany: Akademie-Verlag.
* (Αγγλικά) Trapp, Erich (1991). «Philes». Στο: Kazhdan, Alexander, επιμ. *The Oxford Dictionary of Byzantium*. Οξφόρδη και Νέα Υόρκη: Oxford University Press, σσ. 1650–1651. ISBN 0-19-504652-8.
Πιάτο με στρείδια, συνοδευόμενο από λευκό κρασί.
**Στρείδι** είναι η κοινή ονομασία μερικών εδώδιμων ειδών του γένους οστρέα (*Ostrea*) και γρυφαία. Ανήκουν στην οικογένεια οστρεΐδες και στην τάξη των δίθυρων ή ελασματοβραγχίων. Το γνωστότερο είδος (*Ostrea edulis*) είναι διαδεδομένο στις ακτές της Μεσογείου, του Ατλαντικού και της Σκανδιναβίας. Είναι ζώο ωοτόκο και οι προνύμφες του είναι εφοδιασμένες με βλεφαρίδες. Για τη θρεπτική του αξία καλλιεργείται σε ειδικά οστρεοτροφεία. Όπως και το μύδι, το στρείδι προσκολλάται σε βράχια αλλά και κάτω από τις επενδύσεις των πλοίων. Εξαιτίας του τελευταίου γεγονότος, προκαλούνται δηλητηριάσεις έπειτα από κατανάλωση στρειδιών, καθώς προσλαμβάνουν χαλκό από τα πλοία. Τα στρείδια μπορούν να ζήσουν και 20 χρόνια. Η ηλικία ακμαιότητάς τους κυμαίνεται από τον 4ο μέχρι τον 8ο χρόνο.

Περιγραφή
---------

Ένα πιάτο με στρείδια.
Το όστρακο του στρειδιού είναι στρογγυλό ή ωοειδές και η γκριζόλευκη επιφάνειά του είναι ανώμαλη με ομόκεντρες αύλακες. Η διάμετρός του φθάνει τα 10 εκατοστά. Το στρείδι έχει μεγάλη ευαισθησία στις αλλαγές στη θερμοκρασία και την αλμυρότητα του νερού. Ζει προσκολλημένο στα βράχια του βυθού.

Αναπαραγωγή
-----------

Είναι ερμαφρόδιτο ζώο. Κάθε στρείδι αλλάζει φύλο παράγοντας ωάρια και σπερματοζωάρια εντός της ίδιας περιόδου αναπαραγωγής. Γεννά εκατομμύρια αυγά, εκ των οποίων μεγάλος αριθμός γονιμοποιείται από το σπέρμα του αρσενικού μέσα στη μανδυακή κοιλότητα του θηλυκού. Από τα αυγά βγαίνουν τροχοφόρες προνύμφες, Το θηλυκό ανοίγει και κλείνει τις θυρίδες του και κάθε φορά απελευθερώνονται εκατομμύρια προνύμφες. Οι τελευταίες κολυμπούν για λίγες ημέρες και εν τέλει κολλούν στο βυθό. Τα άτομα αντίθετου φύλου διεγείρονται για αναπαραγωγή και από την παρουσία γεννητικών προϊόντων στο περιβάλλον, όπως π.χ. αβγά ή σπέρμα

Σημασία
-------

Τα στρείδια είναι νόστιμος μεζές και θρεπτικά. Για το λόγο αυτό οι άνθρωποι από πολύ παλιά επεδίωξαν την τεχνητή εκτροφή τους. Τα μεγαλύτερα εκτροφεία στρειδιών βρίσκονται στις ακτές της Αγγλίας και της Γαλλίας στον Ατλαντικό, σε περιοχές όπου η στάθμη των παλιρροιών φτάνει σε μεγάλο ύψος.

Συγγενικά είδη
--------------

Με την ονομασία στρείδια καλούνται επίσης και μερικά μαργαριτοφόρα μαλάκια, που ανήκουν στο γένος μελεαγρίνη και στην οικογένεια αβικουλίδες, που ζουν κυρίως στον Ινδικό και στον Ειρηνικό Ωκεανό. Επίσης, συγγενικό με το γένος Όστρεο είναι και το γένος Γκριφαία (Gryphaea angulata), που είναι επίσης εδώδιμο. Το εν λόγω γένος λέγεται και πορτογαλικό στρείδι και παρουσιάζει μικρότερη ευαισθησία από το όστρεο το εδώδιμο στις αλλαγές αλμυρότητας και θερμοκρασίας.

Βιβλιογραφία
------------

* Εγκυκλοπαίδεια 2002, εκδ. 1984, τ. 19, σελ. 7.
* Νέα Εγκυκλοπαιδεία, τ. 24, σελ. 362-63, εκδ. Μαλλιάρης Παιδεία, 2007.

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
--------------------

* Colchester Native Oysters
* Why Do Oysters Choose to Live Where They Could be Eaten? University of Maryland Center for Environmental Science
* Άρθρο στο in.gr, *Έρπης των στρειδιών αποδεκατίζει τους πληθυσμούς τους στη Γαλλία*, 4 Αυγούστου 2008
**Σχέδιο Βιώσιμης Αστικής Κινητικότητας** (ΣΒΑΚ) είναι το στρατηγικό σχέδιο που καταρτίζεται με σκοπό τη βελτίωση της ποιότητας ζωής στις αστικές περιοχές και τα περίχωρά τους και την ικανοποίηση των αναγκών για την κινητικότητα των ανθρώπων και τη μεταφορά αγαθών στις περιοχές αυτές. Το ΣΒΑΚ στηρίζεται στις υφιστάμενες πρακτικές πολεοδομικού και κυκλοφοριακού σχεδιασμού, στα εγκεκριμένα πολεοδομικά σχέδια όλων των βαθμίδων (Γενικά Πολεοδομικά Σχέδια, Τοπικά Χωρικά Σχέδια, ΓΠΣ/ΤΧΣ) και Πολεοδομικές Μελέτες Επέκτασης Αναθεώρησης ή Τοπικά Σχέδια Εφαρμογής (ΠΜΕΑ/ΤΣΕ), καθώς και όλες τις στρατηγικές μελέτες που συσχετίζονται με αυτά (Επιχειρησιακό Σχέδιο Ο.Τ.Α. ΣΒΑΑ, ΣΟΑΠ, ΟΧΕ, ΣΔΑΕ, Τοπικά Σχέδια Προσαρμογής στην Κλιματική Αλλαγή, ΣΔΑΕΚ, ΣΔΑ, Αναπτυξιακές μελέτες) και ενσωματώνει επιμέρους τομεακές πολιτικές, αναπτύσσει και προωθεί συμμετοχικές διαδικασίες για την επιλογή των μέτρων παρέμβασης και περιλαμβάνει μεθόδους παρακολούθησης και αξιολόγησής τους. 

Το ΣΒΑΚ σχεδιάζεται και καταρτίζεται με ορίζοντα δεκαετίας στο πλαίσιο σχεδιασμού και ανάπτυξης της βιωσιμότητας του αστικού χώρου, με κριτήρια κοινωνικά, οικονομικά και περιβαλλοντικά και καλύπτει όλους τους τρόπους και τα μέσα μεταφοράς στην περιοχή παρέμβασης, ώστε η κινητικότητα των πολιτών και οι αστικές μεταφορές να καθίστανται λειτουργικές και βιώσιμες για το σύνολο των χρηστών. 

Κατά την κατάρτιση του ΣΒΑΚ εξετάζονται, ιδίως, θέματα που αφορούν δημόσιες μεταφορές, μη μηχανοκίνητα μέσα (πεζή μετακίνηση, ποδήλατο), συνδυασμένες μεταφορές, οδική ασφάλεια, διαχείριση κυκλοφορίας και στάθμευσης, αστική εφοδιαστική αλυσίδα, διαχείριση κινητικότητας και ευφυή συστήματα μεταφορών, κίνητρα και αντικίνητρα για τους πολίτες, πρόσβαση στις θαλάσσιες και εναέριες μεταφορές, προώθηση της ηλεκτροκίνησης, βιοκλιματικό σχεδιασμό του δημόσιου χώρου, και δίδεται έμφαση στη διεύρυνση των δικτύων ήπιας κυκλοφορίας σε συνδυασμό με την αντίστοιχη διεύρυνση των δικτύων των ελεύθερων, κοινόχρηστων - κοινωφελών, αστικών χώρων, συνδυάζοντας την πεζή κινητικότητα με δίκτυα πράσινων υποδομών, των δικτύων νερού (ρέματα, ποτάμια, παράκτιες ζώνες) και διαδρομών και την ολοκληρωμένη διαχείριση του δημόσιου χώρου. Στο ΣΒΑΚ συνεκτιμώνται στρατηγικά κείμενα και εθνικές πολιτικές που αφορούν, ιδίως, την ανάπτυξη των μεταφορών, την προώθηση της βιώσιμης κινητικότητας, την οδική ασφάλεια και την επίτευξη των στόχων βιώσιμης ανάπτυξης, τις στρατηγικές και κατευθύνσεις του ολοκληρωμένου χωρικού σχεδιασμού και αστικής αναζωογόνησης, καθώς και της συνεργατικής και κυκλικής οικονομίας για τα θέματα μεταφορών.

Παραπομπές
----------

1. ↑  «Σχέδια Βιώσιμης Αστικής Κινητικότητας». *Σχέδια Βιώσιμης Αστικής Κινητικότητας*. Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 9 Αυγούστου 2020. Ανακτήθηκε στις 5 Μαρτίου 2019.
Ο Ανδρέας Φίκας (γεννημένος στις 15 Μαρτίου 1972) είναι Έλληνας πρωταθλητής, προπονητής και υπεύθυνος Ακαδημίας στο άθλημα της αντισφαίρισης.

Βιογραφία
---------

Γεννήθηκε στην πόλη της Αλεξανδρούπολης, εκεί πρωτογνώρισε στα 8 του χρόνια το άθλημα της αντισφαίρισης. 

Ξεκίνησε την επαγγελματική του καριέρα στο χώρο ως προπονητής στα 26 του χρόνια, έχοντας ήδη κατακτήσει τον τίτλο του Πρωταθλητή Ελλάδος Ανδρών (1992) και Εφήβων (1984-86-88-89-90). Ήταν κάτοχος της 88ης[1] θέσης στη Παγκόσμια κατάταξη Εφήβων αθλητών κάτω των 18 ετών (1989). 

Ο Ανδρέας Φίκας ήταν επί δεκαετία μέλος της Εθνικής Ομάδας Εφήβων και Ανδρών [2]. Έχει συμμετοχές με την Εθνική Ομάδα Ανδρών στο Ντέιβις Καπ αντιπροσωπεύοντας την Ελλάδα, σε 8 Πανευρωπαϊκούς αγώνες Εφήβων, Ανδρών, σε Βαλκανικούς και Μεσογειακούς αγώνες, όπως και σε Προ-ολυμπιακά και Διεθνή τουρνουά Εφήβων και Επαγγελματιών αθλητών, ανά τον κόσμο με πολλές διακρίσεις. 

Είναι απόφοιτος Τ.Ε.Φ.Α.Α. (Ειδικότητα Αντισφαίρισης). Πλέον είναι Προπονητής αγωνιστικών ομάδων και Υπεύθυνος οργάνωσης Ακαδημιών Τένις από το 1998 έως σήμερα.

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
--------------------

* Αναλυτικός Πίνακας Συμμετοχών Αρχειοθετήθηκε 2020-11-25 στο Wayback Machine. του Ανδρέα Φίκα σε Διεθνή Τουρνουά (1989 έως 1993) της ATP.
* Αναλυτικός Πίνακας Αποτελεσμάτων του Ανδρέα Φίκα με την Εθνική Ομάδα Ανδρών του Ντέιβις Καπ.
* Αναλυτικά Αποτελέσματα Αγώνων Αρχειοθετήθηκε 2021-04-20 στο Wayback Machine. του Ανδρέα Φίκα
Το **Αεροδρόμιο Ραμπάχ Μπιτάτ** (IATA: **AAE**, ICAO: **DABB**), παλαιότερα γνωστό ως **Αεροδρόμιο Λε Σαλίν** (γαλλικά: Les Salines Airport‎), και ευρέως ως **Αεροδρόμιο Ελ Μελάχ** (El Mellah) είναι διεθνές αεροδρόμιο το οποίο βρίσκεται 9 χιλιόμετρα νότια της Ανάμπα στην Αλγερία. Έλαβε το όνομά του από τον Ραμπάχ Μπιτάτ, πρόεδρο της Αλγερίας (1978-1979).

Β΄ Παγκόσμιος Πόλεμος
---------------------

Κατά τη διάρκεια του Β΄ Παγκοσμίου Πολέμου το αεροδρόμιο ήταν γνωστό ως **Αεροδρόμιο του Μπον**, και χρησιμοποιήθηκε από τη γερμανική Luftwaffe. Αργότερα καταλήφθηκε από τον στρατό των Ηνωμένων Πολιτειών, την Δωδεκάτη Μοίρα της Πολεμικής Αεροπορίας των ΗΠΑ κατά τη διάρκεια ττης Δυτικής Εκστρατείας Ερήμου το 1942-1943.

Τον Νοέμβριο του 1942 οι Σύμμαχοι εισέβαλαν στο Γαλλικό Μαρόκο και στην Αλγερία (Επιχείρηση Πυρσός). Οι βρετανικές αερομεταφερόμενες επιχειρήσεις στη Βόρειο Αφρική ξεκίνησαν στις 12 Νοεμβρίου, όταν το 3ο Τάγμα του Συντάγματος Αλεξιπτωτιστών πραγματοποίησε την πρώτη πτώση με αλεξίπτωτο στο αεροδρόμιο του Μπον μεταξύ Αλγέριου και Τύνιδας. Το υπόλοιπο του τάγματος έφτασε δια θαλάσσης την επόμενη μέρα. Το Αεροδρόμιο του Μπον ήταν η βάση της 111 Μοίρας της RAF, μιας μοίρας με αεροσκάφη Spitfire υπό τον Μοίραρχο Τόνι Μπάρτλεϊ. Ένας γνωστός πιλότος που πετούσε από το Μπον κατά καιρούς ήταν ο διοικητής της πτέρυγας Άντριαν Γουορμπέρτον.

Εγκαταστάσεις
-------------

Ο παλαιός τερματικός σταθμός είχε ετήσια χωρητικότητα 500.000 επιβατών. Τον Ιανουάριο του 2016, ανοίχτηκε ο νέος διεθνής τερματικός σταθμός. Ο νέος τερματικός σταθμός, ο οποίος απασχολεί 300 εργαζομένους, έχει δυνατότητα εξυπηρέτησης 700.000 επιβατών ετησίως.

Παραπομπές
----------

1. ↑  Evans, Bryn (2014). *The Decisive Campaigns of the Desert Air Force 1942-1945*. Barnsley: Pen and Sword. σελ. 58. ISBN 9781783462605.
2. ↑  Grehan, John· Mace, Martin (2015). *Operations in North Africa and the Middle East 1942-1944: El Alamein, Tunisia, Algeria and Operation Torch*. Barnsley: Pen and Sword. σελ. 139. ISBN 9781783461943.
3. ↑  «Warburton, Adrian "Warby" - TracesOfWar.com». *www.tracesofwar.com*. Ανακτήθηκε στις 13 Σεπτεμβρίου 2019.
4. ↑  «Sellal inaugurates new terminal of Annaba». *www.aps.dz*. 9 Μαρτίου 2016. Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 21 Οκτωβρίου 2016. Ανακτήθηκε στις 13 Σεπτεμβρίου 2019.

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
--------------------

 Πολυμέσα σχετικά με το θέμα  Rabah Bitat Airport στο Wikimedia Commons

* Τρέχουσες καιρικές συνθήκες στο αεροδρόμιο
* Ιστορικό ατυχημάτων για το αεροδρόμιο
| **Αεροδρόμιο Στεφανοβικείου** |
| --- |
| Γενικά |
| IATA | --- | ICAO | LGSV |
| Τύπος Αεροδρομίου | Στρατιωτικό |
| Χειριστής | Ελληνική Πολεμική Αεροπορία |
| Εξυπηρετεί | Στεφανοβίκειο |
| Γεωγραφικές Συντεταγμένες | 39°28'47"Βόρεια
22°46'01"Ανατολικά |
| Υψόμετρο | 45 μέτρο |
| Διάδρομος |
| Κατεύθυνση | Μήκος | Επιφάνεια |
| Πόδια | Μέτρα |
| 06L / 24R | 4.275x98 | 1.303x30 | Άσφαλτος |

Το **Αεροδρόμιο Στεφανοβικείου** (συντομογραφία ICAO: **LGSV**) είναι στρατιωτικό αεροδρόμιο που βρίσκεται πλησίον του χωριού Στεφανοβίκειο, του νομού Μαγνησίας. Απέχει 20 χιλιόμετρα από τη πόλη του Βόλου.

Γενικά
------

Το αεροδρόμιο βρίσκεται σε υψόμετρο 45 μέτρων (146 πόδια) από τη στάθμη της θάλασσας. Διαθέτει διάδρομο σε διεύθυνση 06/24 διαστάσεων 1.303x30 μέτρα (4.275x98 πόδια). Ο διάδρομος είναι φωτισμένος και ασφαλτοστρωμένος. Επίσης, διαθέτει αεροβοήθημα τύπου VOR. Χρησιμοποιείται απόκλειστικά από την Πολεμική Αεροπορία και τις Ένοπλες Δυνάμεις γενικότερα.

Παραπομπές
----------

1. ↑  «Great Circle Mapper ✔ Flight Distance ✔ Flight Time ✔ Aviation Database». *Great Circle Mapper ✔ Flight Distance ✔ Flight Time ✔ Aviation Database*. Ανακτήθηκε στις 8 Μαρτίου 2016.
2. ↑  «LGSV @ OurAirports». *ourairports.com*. Ανακτήθηκε στις 8 Μαρτίου 2016.
Ο **Τζοβάνι Μπατίστα Ριτσιόλι** (*Giovanni Battista Riccioli*, Φερράρα 17 Απριλίου 1598 – Μπολόνια 25 Ιουνίου 1671) ήταν Ιταλός αστρονόμος, που ανήκε στο θρησκευτικό τάγμα των Ιησουιτών από το 1614. Υπήρξε ο πρώτος άνθρωπος που μέτρησε την επιτάχυνση ενός σώματος σε ελεύθερη πτώση.

Στις αστρονομικές του μελέτες συνεργάσθηκε συχνά με τον Φραντσέσκο Μαρία Γκριμάλντι. Το σημαντικότερο έργο του θεωρείται το ***Almagestum novum*** (1651). Από θρησκευτική αναγκαιότητα αντιτάχθηκε στις απόψεις του Κοπέρνικου (Ηλιοκεντρική θεωρία), αλλά τόνισε την αξία της «ως απλής υποθέσεως».

Με τον Γκριμάλντι μελέτησαν πολύ τη Σελήνη, και σε αυτούς οφείλονται τα περισσότερα ονόματα των χαρακτηριστικών της σεληνιακής επιφάνειας (κρατήρων, κλπ.). Επίσης, ο Ριτσιόλι παρατήρησε τον Κρόνο και υπήρξε ο πρώτος που σημείωσε ότι ο Μιζάρ είναι διπλός αστέρας.

Παρά τη δεδηλωμένη αντίθεσή του στη θεωρία του Κοπέρνικου, ο Ριτσιόλι έδωσε το όνομά του σε ένα πολύ μεγάλο κρατήρα της Σελήνης, και σε άλλους κρατήρες έδωσε τα ονόματα οπαδών της ηλιοκεντρικής θεωρίας (Κέπλερ, Γαλιλαίος, κλπ.). Κοντά σε αυτούς οι Ριτσιόλι και Γκριμάλντι επέλεξαν τους κρατήρες στους οποίους έδωσαν τα δικά τους ονόματα, ενώ κρατήρες που τους βάφτισαν με τα ονόματα άλλων Ιησουιτών αστρονόμων βρίσκονται σε άλλο μέρος της Σελήνης, κοντά στον κρατήρα Τύχωνα. Αυτές οι επιλογές θεωρούνται από μερικούς ως κρυφή συμπάθεια για το ηλιοκεντρικό σύστημα, την οποία ως Ιησουίτης δεν μπορούσε να εκφράσει δημοσίως.

Μεταξύ των ετών 1644 και 1656 ο Ριτσιόλι πραγματοποίησε τοπογραφικές μετρήσεις με τον Γκριμάλντι, προσδιορίζοντας τιμές για την περιφέρεια της Γης. Ωστόσο, αδυναμίες της μεθόδου τους προκάλεσαν σφάλματα μεγαλύτερα στο μήκος της μοίρας ενός μεσημβρινού από ό,τι είχε ο Σνέλλιους λίγα χρόνια νωρίτερα: το σφάλμα του Σνέλλιους ήταν 4 χλμ. ενώ του Ριτσιόλι πάνω από 10 χλμ. (Hoefer 1873).

Εκτός από το *Almagestum novum*, άλλα συγγράμματα του Ριτσιόλι είναι τα εξής:

* *Geographiae et hydrographiae reformatae libri* (1661)
* *Astronomia reformata* (1665)
* *Chronologia reformata* (1669)
* *Tabula latitudinum et longitudinum* (εκδόθηκε μεταθανάτια, το 1689).

Αναφορές
--------

* Ferdinand Hoefer: *Historie de l'astronomie*, Παρίσι 1873

  


|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
| Καθιερωμένοι όροι | 
* WorldCat
* VIAF: 27180033
* **ΕΒΕ**: 224753
* LCCN: n88608867
* ISNI: 0000 0001 0882 087X
* GND: 124081428
* SUDOC: 034744819
* BNF: cb12546680q (data)
* BIBSYS: 2016351
* MGP: 234668
* NLA: 36002305
* NKC: jo2004214958
* ICCU: UFIV121762
* BNE: XX1087746

 |

 |
Ο πίνακας "Η Σφαγή της Χίου" του Ευγένιου Ντελακρουά (1824). 
Η **σφαγή** είναι δολοφονική πράξη, η οποία συνήθως οδηγεί στον θάνατο πολλών ατόμων. Θεωρείται ηθικά απαράδεκτη, ειδικά όταν διαπράττεται από μια ομάδα πολιτικών φορέων κατά ανυπεράσπιστων θυμάτων. 

Δεν υπάρχει αντικειμενικός ορισμός για το τι αποτελεί μια σφαγή. Διάφοροι διεθνείς οργανισμοί έχουν προτείνει ένα επίσημο ορισμό του όρου εγκλήματα κατά της ανθρωπότητας, κατά τον οποίο θα συμπεριλαμβάνονται περιπτώσεις δίωξης ή κατάχρησης που δεν οδηγούν σε θάνατο. Αντίθετα, μια «σφαγή» δεν είναι απαραίτητα "έγκλημα κατά της ανθρωπότητας". Άλλοι όροι με επικαλυπτόμενη έννοια είναι: εγκλήματα πολέμου, πογκρόμ, μαζική δολοφονία και εξωδικαστική δολοφονία.

Παραπομπές
----------

1. ↑  Bassiouni, M. Cherif (2011). «Crimes Against Humanity». *The Crimes of War Project*. Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 20 Μαρτίου 2015. Ανακτήθηκε στις 22 Μαρτίου 2019.
2. ↑  Gallant, Thomas W. (2001). «Review of Levene, Roberts The Massacre in History». *Crime, History & Societies* **5** (1).
Το **Αεροδρόμιο του Άμπερπορθ** (αγγλικά: *Aberporth Airport*) (ICAO: **EGFA**) είναι ένα αεροδρόμιο κοντά στο χωριό Άμπερπορθ της κομητείας του Κερεντίγκιον στην Δυτική Ουαλία. Η εγκατάσταση είναι γνωστή και ως **Αερολιμένας Δυτικής Ουαλίας**, καθώς χρησιμοποιείται για εσωτερικές πτήσεις μεταξύ της Ουαλίας και του υπόλοιπου Ηνωμένου Βασιλείου. Το αεροδρόμιο πρόσφατα υπέστη σημαντικές βελτιώσεις επέκτασης του μήκους του διαδρόμου από τα 945 στα 1.257 μέτρα.

Το αεροδρόμιο είναι κέντρο ανάπτυξης πολιτικών και στρατιωτικών μη επανδρωμένων εναέριων οχημάτων (UAV), γνωστών και ως "ντρόουνς". Στη στρατιωτική του χρήση περιλαμβάνονται οι δοκιμές πυραύλων από το Βρετανικό Στρατό, καθώς και η εκτόξευση πυραύλων για ατμοσφαιρικές έρευνες.

Το Αεροδρόμιο του Άμπερπορθ διαθέτει άδεια (Αριθμός P859) από την υπηρεσία πολιτικής αεροπορίας του Ηνωμένου Βασιλείου για επιβατικές πτήσεις ή για χρήση του για εκπαιδευτικά αεροσκάφη. Ωστόσο, δεν διαθέτει άδεια για χρήση του τις νυχτερινές ώρες.

Παραπομπές
----------

1. 1 2 3 4   «West Wales Airport Aberporth - Unmanned Aerial Systems (UAS) Centre - West Wales Airport». *West Wales Airport Aberporth* (στα Αγγλικά). Ανακτήθηκε στις 31 Μαΐου 2023.
2. ↑  «EGFA - West Wales/Aberporth Airport | SkyVector». *skyvector.com*. Ανακτήθηκε στις 31 Μαΐου 2023.
3. ↑  «West Wales Airport, Aberporth - EGFA | Handbook | Business Air News». *www.businessairnews.com*. Ανακτήθηκε στις 31 Μαΐου 2023.
4. ↑  «Secret Scotland - South Uist Missile Range». *www.secretscotland.org.uk*. Ανακτήθηκε στις 31 Μαΐου 2023.
5. ↑  «Αρχειοθετημένο αντίγραφο» (PDF). Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο (PDF) στις 27 Μαρτίου 2009. Ανακτήθηκε στις 15 Ιανουαρίου 2016.
Ο **Σταύρος Τζιωρτζιόπουλος** (15 Αυγούστου 1978) είναι Έλληνας αμυντικός ποδοσφαιριστής, διατέλεσε διεθνής με την Εθνική Ελπίδων. Αγωνίζεται στην Α.Ε. Ηράκλειο

Βιογραφικά
----------

Ο Σταύρος Τζιωρτζιόπουλος γεννήθηκε στις 15 Αυγούστου 1978. Ξεκίνησε την ποδοσφαιρική του σταδιοδρομία από τον Παγκορινθιακό και το καλοκαίρι του 1997 αποκτήθηκε έναντι 7 εκατομμυρίων δραχμών από τον Α.Π.Ο. Κερατσινίου. Αγωνίστηκε μόνο τη σεζόν 1997-98 στο Κερατσίνι, ομάδα τότε της Γ΄ Εθνικής. Ήταν βασικός σε 20 ματς πέτυχε 3 γκολ, αν και αγωνίζεται στη θέση του αριστερού αμυντικού.

Οι καλές εμφανίσεις του έφεραν την κλήση του στην Εθνική Ελπίδων και τη μεταγραφή στον Ολυμπιακό έπειτα από μάχη που έδωσε με τον Παναθηναϊκό. Όμως, δεν κατόρθωσε να καθιερωθεί λόγω του σκληρού ανταγωνισμού με τον Γρηγόρη Γεωργάτο και τον Πρέντραγκ Τζόρτζεβιτς με αποτέλεσμα τον Ιανουάριο του 1999 να δοθεί δανεικός στον Ηρακλή Θεσσαλονίκης, όπου αγωνίστηκε για ένα χρόνο σε 27 παιχνίδια πρωταθλήματος και Κυπέλλου.

Τον Ιανουάριο του 2000 επέστρεψε στον Ολυμπιακό. Έμεινε δυόμισι σεζόν κερδίζοντας πρωταθλήματα Ελλάδος αλλά αγωνιζόταν κυρίως ως αναπληρωματικός. Ακολούθησε μια χρονιά στον Ακράτητο (2002-03) και άλλη μία στον Πανιώνιο (2003-04), που ήταν αρκετά επιτυχημένες. Ειδικά στον Πανιώνιο καθιερώθηκε ως βασικός κι έπαιξε στο Κύπελλο ΟΥΕΦΑ.

Η ωριμότητα του και οι καλές του εμφανίσεις απέφεραν τη μεταγραφή του στην ΑΕΚ, στην οποία αγωνίστηκε για τρεις σεζόν. Θεωρείτο από τους καλύτερους αριστεροπόδαρους αμυντικούς αλλά ένας τραυματισμός (κάταγμα κνήμης - περόνης) ανέκοψε την εξέλιξή του. Έμεινε έξω από τα γήπεδα για ένα περίπου χρόνο και όταν επανήλθε δεν κατάφερε να βρει θέση στην πρώτη ομάδα.

Το καλοκαίρι του 2007 είχε ένα σύντομο πέρασμα από την κυπριακή Ομόνοια Λευκωσίας, παραμένοντας εκεί ως τον Ιανουάριο του 2008, οπότε μετακόμισε στην Ξάνθη, όπου παρέμεινε για 2,5 χρόνια και έμεινε ελεύθερος το Μάιο του 2010.

Τον Σεπτέμβριο του ίδιου χρόνου υπέγραψε συμβόλαιο συνεργασίας ενός έτους με τον Πανθρακικό.

Τον Σεπτέμβριο του 2011 μετακόμισε στη Λέσβο και στην Α.Ε.Λ. Καλλονής, για να πάει ένα χρόνο αργότερα στον Θρασύβουλο και το 2013 στην Α.Ε. Ηράκλειο.

Πηγές
-----

|  |  |
| --- | --- |
| εικονίδιο Ποδόσφαιρο | Πύλη Ποδόσφαιρο |

* «Super League 2006-07», εφ. SportDay, Σεπτέμβριος 2006.
* Τα στατιστικά του Τζιωρτζιόπουλου [*νεκρός σύνδεσμος*]
* Η μάχη Ολυμπιακού - Παναθηναϊκού για την απόκτηση του Σταύρου Τζιωρτζιόπουλου το 1998
Το **Αναστάσειο Τείχος** ή τα **Μακρά Τείχη της Θράκης** (τούρκ. *ουζούν ντουβάρ*) είναι αρχαίο οχυρό οικοδόμημα από λίθους και πλίνθους τύρφης που βρίσκεται 64 χλμ δυτικά της Κωνσταντινούπολης.
Κατασκευάστηκε από τους Βυζαντινούς στο τέλος του 5ου αιώνα μ.Χ.
Αρχικά είχε μήκος περίπου 56 χλμ και εκτεινόταν στην ανατολική Θράκη από την ακτή της Μαύρης Θάλασσας ως την Σηλυβρία στη Θάλασσα του Μαρμαρά. 
Το τείχος ήταν τμήμα ενός αμυντικού συστήματος της Κωνσταντινούπολης, της τότε πρωτεύουσας της ανατολικής ρωμαϊκής αυτοκρατορίας και πιθανώς ήταν σε λειτουργία μέχρι και τον 7ο αιώνα.

Ιστορική αναδρομή
-----------------

Η κατασκευή του οχυρού ανέρχεται ήδη στο 469 μ.Χ. την εποχή που αυτοκράτορας ήταν ο Λέων Α' (457 - 474 μ.Χ.) καθώς και στο 478 την εποχή του Ζήνωνα (476 - 491 μ.Χ.).
Το όνομα του όμως προέρχεται από τον αυτοκράτορα Αναστάσιο Α΄ (491 - 518 μ.Χ.), ο οποίος το συντήρησε και το ανοικοδόμησε τα έτη 507 - 512 μ.Χ. Σκοπός του ήταν η προστασία της Κωνσταντινούπολης από τις απειλές της Δύσης, ιδιαίτερα από τους Ούννους, τους Σλάβους και τους Βουλγάρους. Λόγω του μεγάλου μήκους του, η υπεράσπισή του απαιτούσε πολύ στρατό, και γι' αυτό οι επιδρομείς το διαπέρασαν πολλές φορές.
Εγκαταλείφθηκε μετά τον 7ο αι. και κατέρρευσε, ενώ λεηλατήθηκε για τα οικοδομικά του υλικά, που χρησιμοποιήθηκαν με τη σειρά τους για άλλα οικοδομήματα. Σήμερα διατηρείται μέρος του, κυρίως στις δύσβατες δασώδεις περιοχές του βορρά.

Αρχιτεκτονική δομή
------------------

Το τείχος είχε πάχος 3,30 μ και ύψος άνω των 5 μ.
Ήταν πλήρως εξοπλισμένο με οχυρούς πύργους, πύλες, οχυρά φρούρια και τάφρους, ενώ η πρόσβασή του από την Κωνσταντινούπολη γίνονταν από έναν ιδιαίτερο δρόμο, ο οποίος χρησιμοιούνταν ειδικά για στρατιωτικούς σκοπούς. Στο μέσο του τείχους ήταν χτισμένο ένα κάστρο διαστάσεων 250 επί 300 μ.

Παραπομπές
----------

1. ↑  (Αγγλικά) *GeoNames*. 2005. Ανακτήθηκε στις 6  Απριλίου 2015.

Βιβλιογραφία
------------

* Schuchhardt, C. *Die Anastasius-Mauer bei Constantinopel und die Dobrudcha-Wälle*, Jahrbuch des Kaiserlich Deutschen Arhäologischen Instituts, XVI (1901), 107-127
* Crow, J. G. *The Long Walls of Thrace*, in C. Mango and G. Dagron, *Constantinople and Its Hinterland*, (Aldershot, 1995)
* Crow, J. & Ricci, A. *Investigating the hinterland of Constantinople: interim report on the Anastasian Long Wall*. Journal of Roman Archaeology 10 (1997), 253-288

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
--------------------

* Πολυμέσα σχετικά με το θέμα  Anastasian Wall στο Wikimedia Commons
* Παρουσίαση του Αναστάσειου Τείχους από το πανεπιστήμιο του Newcastle Upon Tyne της Αγγλίας
Ο **Σταύρος Παπαδόπετρος** (1909 - 1980), του Γεωργίου, ήταν Έλληνας δικηγόρος και πολιτικός.

Βιογραφία
---------

Γεννήθηκε στα Χανιά.

Φοίτησε στη Θεολογική Σχολή της Χάλκης και έπειτα στη Νομική Σχολή των Αθηνών. Αρχικά δικηγόρησε στη γενέτειρά του. Συνέχισε τη νομική του καριέρα στην Αθήνα, έχοντας προαχθεί σε αρεοπαγίτη.

Πολέμησε στο μέτωπο της Αλβανίας και μετά στη Μέση Ανατολή ως υπολοχαγός. Για την πολεμική του δράση τιμήθηκε με Πολεμικό Σταυρό και με το Μετάλλιο Εξαιρέτων Πράξεων.

Εξελέγη βουλευτής Χανίων με τη Νέα Δημοκρατία το 1974. Ως βουλευτής ήταν από τους πρώτους που εισηγήθηκε την ίδρυση του Πολυτεχνείου Κρήτης.

Ήταν ενεργό μέλος του Δικηγορικού Συλλόγου Χανίων.

Πέθανε στην Αθήνα το 1980.

Παραπομπές
----------

1. 1 2  Συλλογικό έργο, Κρήτη, Το Αφιέρωμα, Βιογραφίες, τ. 10, σελ. 144, εκδ. οίκος Αρσινόη, Αθήνα 1985.
2. ↑  Οικογένεια Παπαδόπετρου, e-sfakia.gr, ανάκτηση 24-5-2016.
3. ↑  Κοινοβουλευτική θητεία, ιστοσελίδα Ελληνικού Κοινοβουλίου, ανάκτηση 24-5-2016.
4. ↑  [
 Ο Δικηγορικός Σύλλογος Χανίων γιορτάζει 130 χρόνια ιστορίας] , Αγώνας τς Κρήτης, 15-12-2014.
To έμβλημα της USCGA

Η **Ακαδημία της Ακτοφυλακής των ΗΠΑ**, επίσημος τίτλος **United States Coast Guard Academy** (**USCGA**), είναι ανώτατη δημόσια στρατιωτική σχολή (τριτοβάθμιας εκπαίδευσης) ισότιμη Πανεπιστημίου. Οι απόφοιτοι της Ακαδημίας αυτής επανδρώνουν τις υπηρεσίες της αμερικανικής ακτοφυλακής, ή ακτοφυλακής των ΗΠΑ.

Η Ακαδημία της Ακτοφυλακής των ΗΠΑ πρωτοδημιουργήθηκε το 1876. Επίσημα όμως ξεκίνησε το 1932 με έδρα το Νιού Λόντον (New London) στο Κονέκτικατ. Στη σχολή εισάγονται κατόπιν αίτησης εισδοχής μόνο αμερικανοί πολίτες άγαμοι ηλικίας από 17 μέχρι 22 ετών που είναι απόφοιτοι σχολών δευτεροβάθμιας εκπαίδευσης. Όσοι επιλεγούν μέσα από ένα ενιαίο εθνικό σύστημα εξετάσεων, εισάγονται στην Ακαδημία και μετά από σχετική ορκωμοσία ονομάζονται «δόκιμοι αξιωματικοί ακτοφυλακής» και ακολουθούν τετραετή εσωτερική εκπαίδευση, μετά το πέρας της οποίας υποχρεούνται να παραμείνουν και να προσφέρουν υπηρεσία στην Ακτοφυλακή τουλάχιστον για πέντε έτη (μετά την αποφοίτησή τους).

Δόκιμοι της Ακαδημίας

Κύρια μαθήματα εκπαίδευσης των δοκίμων αξιωματικών της ακτοφυλακής αφορούν ναυτιλιακές και ναυτικές γνώσεις, φυσική, χημεία, θαλάσσιες μεταφορές γενικοί κανόνες ναυτικού και ναυτιλιακού αντικειμένου, χειρισμός ναυτικών οργάνων, κοινωνικές επιστήμες, οπλικά συστήματα χρήση και συντήρηση αυτών, όλα βεβαίως ακαδημαϊκού επιπέδου. Επίσης διδάσκονται και ειδικά θέματα νομικής φύσεως εσωτερικού και διεθνούς δικαίου κ.ά. Κατά την διάρκεια της φοίτησης η ενδιαίτηση, τα τροφεία και η εκπαίδευση των Δοκίμων παρέχονται δωρεάν ενώ τους δίδεται και ένα μηνιαίο επίδομα κάλυψης άμεσων εξόδων. Από το 1976 με τη συμπλήρωση 100 ετών από της έναρξης λειτουργίας της Ακαδημίας γίνονται δεκτές και γυναίκες.

Το Ε/Κ Ι/Φ Ηγκλ της USCGA

Για την πληρέστερη επαγγελματική κατάρτιση των Δοκίμων Αξιωματικών της Ακτοφυλακής των ΗΠΑ ένα μεγάλο μέρος της εκπαίδευσής των πραγματοποιείται κατά τους θερινούς μήνες επί του τρικάταρτου ιστιοφόρου εκπαιδευτικού πλοίου Ήγκλ το οποίο και ανήκει στη δύναμη της αμερικανικής Ακτοφυλακής.

Με το πέρας της εκπαίδευσης, οι Δόκιμοι κατόπιν ορκωμοσίας ονομάζονται Σημαιοφόροι Ακτοφυλακής και λαμβάνουν πτυχίο μετά ξίφους και το έμβλημα του Σώματος.
Ο **Τζέι Ράιτ Φόρεστερ** (*Jay Wright Forrester*, 14 Ιουλίου 1918 – 16 Νοεμβρίου 2016) ήταν πρωτοπόρος Αμερικανός μηχανικός υπολογιστών, εφευρέτης και επιστήμονας συστημάτων. Είναι γνωστός ως εφευρέτης της μνήμης RAM των υπολογιστών. Για την ακρίβεια, υπήρξε ένας από τους εφευρέτες της μαγνητικής μνήμης πυρήνα, που ήταν η κυρίαρχη μορφή της μνήμης RAM κατά την πρώτη και διαμορφωτική περίοδο της αναπτύξεως των ψηφιακών υπολογιστών (από το 1955 έως το 1975). Η επινόηση αυτή απετέλεσε μέρος μιας οικογένειας συσχετιζόμενων τεχνολογιών, που γεφύρωσε τότε το χάσμα ανάμεσα στις λυχνίες κενού και στους ημιαγωγούς, εκμεταλλευόμενη τις μαγνητικές ιδιότητες διάφορων υλικών για τη δημιουργία διακοπτών και ενισχυτών ηλεκτρικών σημάτων.

Ο Φόρεστερ γεννήθηκε σε ένα αγρόκτημα (ράντσο) κοντά στο χωριό Ανσέλμο της κεντρικής Νεμπράσκα. Εκεί *«το πρώιμο ενδιαφέρον του για τον ηλεκτρισμό προέκυψε ίσως από το γεγονός ότι το ράντσο δεν είχε ηλεκτροδότηση. Ως μαθητής γυμνασίου, κατασκεύασε ένα αιολικό ηλεκτρικό σύστημα των 12 βολτ με παλιά ανταλλακτικά αυτοκινήτων, που έδωσε στο ράντσο την πρώτη του ηλεκτρική ενέργεια.»* Ο νεαρός πήρε πτυχίο ηλεκτρολόγου μηχανικού το 1939 από το Πανεπιστήμιο της Νεμπράσκα και συνέχισε με μεταπτυχιακές σπουδές στο Τεχνολογικό Ινστιτούτο Μασαχουσέτης (παίρνοντας «μάστερ» το 1945, ενώ δεν πήρε ποτέ διδακτορικό), όπου πέρασε ολόκληρη τη σταδιοδρομία του. Πέθανε στο Κόνκορντ (Μασαχουσέτη) σε ηλικία 98 ετών.

Στο μάρκετινγκ ο Φόρεστερ περιέγραψε το ομώνυμο φαινόμενο Forrester σχετικώς με τις διακυμάνσεις στις αλυσίδες εφοδιασμού. Επίσης, θεωρείται ο θεμελιωτής της δυναμικής συστημάτων.

Παραπομπές
----------

1. 1 2  biography/Jay-Wright-Forrester.
2. ↑  www.nytimes.com/2016/11/18/technology/jay-forrester-dead.html.
3. ↑  (Αγγλικά) *SNAC*. w6697wnq. Ανακτήθηκε στις 9  Οκτωβρίου 2017.
4. ↑  «In Memoriam».
5. 1 2  «Jay W. Forrester Dies at 98; a Pioneer in Computer Models». (Αγγλικά) 18  Νοεμβρίου 2016. Ανακτήθηκε στις 13  Μαρτίου 2021.
6. ↑  Εθνική Βιβλιοθήκη της Γαλλίας: (Γαλλικά) *καθιερωμένοι όροι της Εθνικής Βιβλιοθήκης της Γαλλίας*. data.bnf.fr/ark:/12148/cb11903148v. Ανακτήθηκε στις 10  Οκτωβρίου 2015.
7. ↑  www.nationalmedals.org/laureates.
8. ↑  Biography of Jay Forrester Αρχειοθετήθηκε 2020-07-05 στο Wayback Machine. στο *thocp.net*, 2005

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
--------------------

* Βιογραφία του Jay W. Forrester από το ινστιτούτο Επιστημών μάνατζμεντ και επιχειρησιακών ερευνών]
* «The many careers of Jay Forrester», *MIT Technology Review*, 23 Ιουνίου 2015

|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
| Καθιερωμένοι όροι | 
* WorldCat
* VIAF: 34456655
* LCCN: n79126936
* ISNI: 0000 0001 1886 098X
* GND: 13928494X
* SELIBR: 342944
* SUDOC: 026869705
* BNF: cb11903148v (data)
* BIBSYS: 90117919
* ULAN: 500110632
* MGP: 95720
* NDL: 00439856
* NKC: vse2012703331

 |

 |
Συντεταγμένες: 47°32′53″N 7°35′31″E﻿ / ﻿47.54806°N 7.59194°E﻿ / 47.54806; 7.59194

Η **Τράπεζα Διεθνών Διακανονισμών** (ΤΔΔ, αγγλικά: *Bank for International Settlements*, BIS) είναι διεθνές χρηματοπιστωτικό ίδρυμα που ανήκει σε κεντρικές τράπεζες, το οποίο "υποβοηθά τη διεθνή νομισματική και χρηματοοικονομική συνεργασία και δρα ως μια τράπεζα για τις κεντρικές τράπεζες". Δεν βρίσκεται υπό τον έλεγχο καμίας εθνικής κυβέρνησης. Η ΤΔΔ λειτουργεί μέσα από υποεπιτροπές και γραμματείες, αλλά και μέσω του ετήσιου Γενικού Συμβουλίου όλων των μελών της. Επίσης, παρέχει τραπεζικές υπηρεσίες, μόνο όμως στις κεντρικές τράπεζες ή σε άλλους διεθνείς οργανισμούς. Εδρεύει στη Βασιλεία της Ελβετίας και δημιουργήθηκε με τις Συμφωνίες της Χάγης του 1930. Το όνομά της στα αγγλικά είναι Bank for International Settlements (BIS), στα γερμανικά Bank für Internationalen Zahlungsausgleich (BIZ), στα γαλλικά Banque des Reglements Internationaux (BRI), και στα ιταλικά Banca dei Regolamenti Internazionali (BRI). Διαθέτει γραφεία αντιπροσώπων στο Χονγκ Κονγκ και την Πόλη του Μεξικό.

Εικόνες
-------

Κράτη μέλη της τράπεζας
* Η έδρα της BIS στη ΒασιλείαΗ έδρα της BIS στη Βασιλεία
* Το κτίριο της BIS στη ΒασιλείαΤο κτίριο της BIS στη Βασιλεία

Παραπομπές
----------

1. ↑   «About BIS». *Web page of* Bank for International Settlements. Ανακτήθηκε στις 17 Μαΐου 2008.

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
--------------------

|  |  |
| --- | --- |
| Commons logoCommons logo | Τα Wikimedia Commons έχουν πολυμέσα σχετικά με το θέμα   **Τράπεζα Διεθνών Διακανονισμών** |

* Επίσημος ιστότοπος

  


|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
| Καθιερωμένοι όροι | 
* WorldCat
* VIAF: 133372529
* **ΕΒΕ**: 121714
* LCCN: n50081797
* ISNI: 0000 0004 0508 3773
* GND: 1003374-9
* SUDOC: 02636025X
* BNF: cb118623487 (data)
* BIBSYS: 90172621
* HDS: 013818
* NLA: 35722758
* NDL: 00259253
* NKC: kn20030425007
* BNE: XX107927
* CiNii: DA01914340

 |

 |
Η έδρα της Τράπεζας στη Λισαβόνα
Η **Τράπεζα της Πορτογαλίας** είναι η Κεντρική Τράπεζα της Πορτογαλίας.

Ιστορία
-------

Με την ίδρυση ενός βασιλικού ναύλου στις 19 Νοεμβρίου 1846 για να ενεργήσει ως εμπορική τράπεζα και τράπεζα έκδοσης, προέκυψε από τη συγχώνευση της Banco de Lisboa και της Companhia de Confiança Nacional, μιας εταιρείας επενδύσεων ειδικευμένης στη χρηματοδότηση του κοινού χρέος. Η τράπεζα εκδίδει νόμιμο χρήμα, το οποίο σχεδιάστηκε σαν εθνικό νόμισμα: το Πορτογαλικό ρεάλ έως το 1911, το Πορτογαλικό εσκούδο από το 1911 έως το 1998, και το ευρώ από το 1999.

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
--------------------

* Official website of Banco de Portugal
* Lista de Bancos em Portugal
* Banco Central Europeu
Συντεταγμένες: 15°36′0″N 61°28′0″W﻿ / ﻿15.60000°N 61.46667°W﻿ / 15.60000; -61.46667

Η **Τανετάν** (γαλλικά: Tanetane) είναι μια κωμόπολη της Δομινίκας. Ανήκει στο Άγιο Ιωάννη. Βρίσκεται βορειοδυτικά της Δομινίκας και του Αγίου Ιωάννη.

Γεωγραφία
---------

Η Τανετάν βρίσκεται βορειοδυτικά της Δομινίκας και κεντρικά του Αγίου Ιωάννη. Βρίσκεται νοτιοανατολικά της Κόττατζ, βορειοδυτικά της Πόρτσμουθ, νοτιοδυτικά της Μορν ω Ντιάμπλ και ανατολικά του Κόλπου Ντουγκλάς.

Μεταφορές
---------

Η Τανετάν βρίσκεται πάνω σε έναν δρόμο που την συνδέει με την Πένβιλ. Αυτός ο δρόμος είναι ο βορειότερος της Δομινίκας και φτιάχτηκε το 2004.

Δείτε επίσης
------------

* Κατάλογος οικισμών της Δομινίκας

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
--------------------

|  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| 

| π • σ • ε
Άγιος Ιωάννης, Δομινίκα |
| --- |
|  |
|  | Χωριά | 
* Γκλανβιλά
* Καπουτσίν
* Κλίφτον
* Κόττατζ
* Λαγκούν
* Μπορνς
* Πόρτσμουθ
* Τανετάν
* Τουκαρί
 |
|  |
| Κόλποι | 
* Πρινς Ρούπερτ
* Ντουγκλάς
* Τουκκαρί
* Μαρκώ
 |
|  |
| Ποτάμια | 
* Ινδικός
* Κλίφτον
* Πίκαρντ
* Λαγκούν
* Τουκαρί
 |

 |
Το **Τμήμα Μουσικών Σπουδών** του **Πανεπιστημίου Αθηνών** ιδρύθηκε το 1991 ταυτόχρονα με το Τμήμα Θεατρικών Σπουδών. Ανήκει στη Φιλοσοφική Σχολή στο κτίριο της οποίας και στεγάζεται, στην Πανεπιστημιούπολη Ζωγράφου. Γνωστικό του πεδίο είναι η επιστημονική μελέτη της μουσικής, δηλαδή η μουσικολογία.

Φυσιογνωμία του Τμήματος
------------------------

Η διάρθρωση του Τμήματος Μουσικών Σπουδών διακρίνεται σε τρεις τομείς:

* Α. Τομέας Ιστορικής και Συστηματικής Μουσικολογίας
* Β. Τομέας Εθνομουσικολογίας και Πολιτισμικής Ανθρωπολογίας
* Γ. Τομέας Τεχνολογίας Ήχου, Μουσκοπαιδαγωγικής και Βυζαντινής Μουσικολογίας

Η φοίτηση διαρκεί πέντε χρόνια και οι τίτλοι σπουδών που θα απονέμονται στους εισαχθέντες του ακαδημαϊκού έτους 2010-2011 και έκτοτε θα είναι ισότιμοι με Μάστερ.

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
--------------------

* Επίσημος ιστότοπος
Το **Τμήμα Επιστήμης Φυσικής Αγωγής και Αθλητισμού (ΤΕΦΑΑ) Αθήνας** ανήκει στην Σχολή Επιστήμης Φυσικής Αγωγής και Αθλητισμού του Εθνικού και Καποδιστριακού Πανεπιστημίου Αθηνὠν.

Σκοπός του ΤΕΦΑΑ είναι να εμφυσήσει στους φοιτητές του αλλά και στους πολίτες τις αρχές και αξίες της επιστήμης της φυσικής αγωγής καθώς και τα ιδεώδη του αθλητισμού και της ευγενούς άμιλλας. Επιπλέον, οφείλει να παρέχει στους πτυχιούχους τα απαραίτητα εχέγγυα για την επιστημονική και επαγγελματική τους σταδιοδρομία.

Ιστορία
-------

Ιδρύθηκε με το άρθρο 47 του νόμου 1268/1982. Mε το Προεδρικό Διάταγμα 
107/1983 το παράρτημά της Εθνικής Ακαδημίας Σωματικής Αγωγής (ΕΑΣΑ) στη Δάφνη εντάχθηκε στο Εθνικό και Καποδιστριακό Πανεπιστήμιο Αθηνών ως Τμήμα Επιστήμης Φυσικής Αγωγής και Αθλητισμού. Η λειτουργία του ξεκίνησε το ακαδημαϊκό έτος 1983-84 ενώ το 1996 έγινε ανεξάρτητο Τμήμα. Με το ΠΔ 98/2013 του Υπουργείου Παιδείας και Θρησκευμάτων εντάχθηκε στην Σχολή Επιστήμης και Φυσικής Αγωγής Α.Π.Θ.

Προσωπικό
---------

Το Διδακτικό και Ερευνητικό Προσωπικό (Δ.Ε.Π.) της σχολής είναι 78 άτομα (Καθηγητές, Αναπληρωτές Καθηγητές, Επίκουροι Καθηγητές, Λέκτορες). Επίσης το έργο των Καθηγητών συνεπικουρούν 25 Επιστημονικοί Συνεργάτες της Σχολής. Τέλος άλλα 20 άτομα απασχολούνται ως διοικητικοί υπάλληλοι.

Εγκαταστάσεις
-------------

Το Τμήμα Επιστήμης Φυσικής Αγωγής και Αθλητισμού Αθήνας στεγάζεται στους ακόλουθους χώρους:

* Νέες εγκαταστάσεις του ΤΕΦΑΑ στη Δάφνη
* Πανεπιστημιακό Γυμναστήριο (Εθνικής Αντίστασης)
* Κτίρια ΤΑΞΥΠ (Εθνικής Αντίστασης)
* Εθνικό Κολυμβητήριο (Εθνικής Αντίστασης)
* Κτίριο διοίκησης (μέσα στο Τμήμα), 1ος όροφος

Σπουδές
-------

Τα Τμήμα Επιστήμης Φυσικής Αγωγής και Αθλητισμού Αθήνας παρέχει την δυνατότητα προπτυχιακών καθώς και μεταπτυχιακών σπουδών. Ειδικότερα, οι προπτυχιακές σπουδές έχουν διάρκεια τεσσάρων ετών (8 εξάμηνα) και οι μεταπτυχιακές σπουδές ενάμισι έτος (3 εξάμηνα).

Παραπομπές
----------

1. ↑  Νόμος 1268/1982
2. ↑  ΠΔ 107/1983
3. ↑  ΠΔ 98/2013

Εξωτερικοί Σύνδεσμοι
--------------------

Ιστοσελίδα Εθνικό και Καποδιστριακό Πανεπιστήμιο Αθηνών Αρχειοθετήθηκε 2015-02-10 στο Wayback Machine.

Ιστοσελίδα Σχολής Επιστήμης Φυσικής Αγωγής και Αθλητισμού Αρχειοθετήθηκε 2015-02-10 στο Wayback Machine.

Ιστοσελίδα Τμήματος Επιστήμης Φυσικής Αγωγής και Αθλητισμού (ΤΕΦΑΑ) Αθήνας Αρχειοθετήθηκε 2015-02-10 στο Wayback Machine.
Η ακτή Μονολίθι εκτείνεται από το χωριό Μύτικας μέχρι το χωριό Καστροσυκιά του Δήμου Πρέβεζας.

Αυτά αποτελούν τα όρια του αισθητικού δάσους Μονολιθίου, με μήκος περίπου 8 χλμ. Κηρύχθηκε ως αισθητικό δάσος με το υπ.αρ. 183/Δ΄ -6-1977 Φ.Ε.Κ. ως αισθητικό δάσος Ακτής Νικοπόλεως-Μύτικα Πρεβέζης.

Σύμφωνα με το ΦΕΚ, η έκταση του αισθητικού δάσους Μονολιθίου εκτείνεται ως μια δασική έκταση 660 στρεμμάτων, με ιδιαίτερη αισθητική, υγιεινή και τουριστική σημασία, λόγοι που ουσιαστικά επέβαλαν την προστασία της χλωρίδας, πανίδας και φυσικού κάλλους.

Τα όρια του αισθητικού δάσους αναφέρονται:

Ανατολικά: Γεωργική περιοχή συνοικισμού Μύτικα (δήμου Πρέβεζας) και παραλιακή εθνική οδός Πρέβεζας-Πάργας-Ηγουμενίτσας

Βόρεια: Εγκαταληφθέν τμήμα παλαιάς οδού Πρέβεζας-Νικόπολης-Καναλίου

Δυτικά: Ακτή Νικόπολης-Ιονίου πελάγους

Νότια: Συνοικισμός Μύτικα (δήμου Πρέβεζας).

Η ζώνη αυτή είναι Αρχαιολογική Άλφα και ουδεμία οικοδομική δραστηριότητα επιτρέπεται λόγω της Αρχαίας Νικόπολης.

Παραπομπές
----------

1. ↑  Φύλλο Εφημερίδας Κυβερνήσεως, 183, τεύχος Δ΄, 7-6-1977
Η **Αναστασία Αναργύρου** υπήρξε μόνη γυναίκα επιτηρήτρια εργαστηρίου της Φυσικομαθηματικής Σχολής του Εθνικού και Καποδιστριακού Πανεπιστημίου Αθηνών κατά την διάρκεια του Μεσοπολέμου. Επίσης, ήταν από τις πρώτες φοιτήτριες του τμήματος Χημείας.

Βιογραφικά στοιχεία
-------------------

Η Αναργύρου ξεκίνησε ως φοιτήτρια του τμήματος Φυσικής, αλλά έκανε μετεγγραφή στο τμήμα Χημεία την χρονιά που ιδρύθηκε, το 1918, αποκτώντας το πτυχίο της το 1921. Ακολούθησαν δύο χρόνια κατά τα οποία εργάστηκε ως βοηθός εργαστηρίου. Το 1925, ολοκληρώνει την διδακτορική της διατριβή στην «Μελέτη του κολλοειδούς οξειδίου του μαγγανίου» υπό την επίβλεψη του καθηγητή Κωνσταντίνου Ζέγγελη. Η ερευνητική της συνεισφορά συνεχίζεται με την αποδοχή της θέσης της επιβλέπουσας εργαστηρίου στο τμήμα χημείας. Η συμβολή της στην έρευνα δεν έχει διασωθεί, παρόλο που η συνεργασία της με τον Κ. Ζέγγελη έως το 1933 ήταν γνωστή.

Παραπομπές
----------

1. 1 2 3  Kimourtzis, Panagiotis; Sigountou, Vicky (2020). «When protons were gendered: women in the School of Physics and Mathematics of the University of Athens (1922–1967)». *Paedagogica Historica* **56** (6): 787–806. doi:10.1080/00309230.2020.1797837. ISSN 0030-9230. .  Διαθέσιμο σε pdf στον ιστότοπο *jupiter.chem.uoa.gr* Αρχειοθετήθηκε 2021-08-04 στο Wayback Machine. (σελ. 1-20).
2. ↑  Kimourtzis & Sigountou (2020), σ. 9 του pdf.
3. ↑  «Πέργαμος - Βιβλιοθήκη και Κέντρο Πληροφόρησης Εθνικού και Καποδιστριακού Πανεπιστημίου Αθηνών». *pergamos.lib.uoa.gr*. Ανακτήθηκε στις 10 Αυγούστου 2021.
Χεδβίγη Ελισάβετ Καρλόττα
Η Συνωμοσία του 1789 ήταν μια πλεκτάνη στη Σουηδία το 1789, με σκοπό την εκθρόνιση του Γουσταύου Γ΄ της Σουηδίας, και την τοποθέτηση του αδελφού του Κάρολου ΙΓ’ της Σουηδίας στο θρόνο. Η πλοκή υποκινήθηκε από μια ομάδα συνωμοτών στο βασιλικό Παλάτι, που περιελάμβανε, μεταξύ άλλων, την αδελφή του βασιλιά, Σοφία Αλβερτίνα, την σύζυγο του Κάρολου, Χεδβίγη Ελισάβετ Καρλόττα του Χόλσταϊν-Γκότορπ, τον μικρότερο αδερφό του βασιλιά, Πρίγκιπα Φρειδερίκο Αδόλφο, εν μέρει τον ίδιο τον Κάρολο και τον Γουσταύο Αδόλφο Ρέιτερχολμ. Η σκευωρία επηρεάστηκε από την αντιπολίτευση των ευγενών εναντίον του Γουσταύου Γ΄ λόγω του νόμου της Ένωσης και της Ασφάλειας του Βασιλιά κατά τη διάρκεια του Ρωσο-σουηδικού πολέμου (1788–1790). Το σχέδιο ήταν να πείσουν τον Κάρολο να ενεργήσει ως το κεντρικό πρόσωπο και σύμβολο αυτής της αντιπολίτευσης. Ωστόσο η συνωμοσία αυτή δεν πραγματοποιήθηκε πότε, επειδή ο Κάρολος, όταν ενημερώθηκε για το σχέδιο, αρνήθηκε να συμμετάσχει σε αυτό. Η πλεκτάνη αυτή δεν βγήκε εκείνη την εποχή στην επιφάνεια επίσημα και γι’ αυτό δεν οδήγησε σε κάποια νομική συνέπεια.

Δείτε επίσης
------------

* Συνωμοσία του Άρμφελτ
* Συνωμοσία της Αντζάλας

Παραπομπές
----------

1. ↑  My Hellsing (2013). Hovpolitik. Hedvig Elisabeth Charlotte som politisk aktör vid det gustavianska hovet. Örebro: Örebro universitet. (ISBN 978-91-7668-964-6)
2. ↑  My Hellsing (2013). Hovpolitik. Hedvig Elisabeth Charlotte som politisk aktör vid det gustavianska hovet. Örebro: Örebro universitet. (ISBN 978-91-7668-964-6)
Συντεταγμένες: 38°37′N 27°1′E﻿ / ﻿38.617°N 27.017°E﻿ / 38.617; 27.017

Η **Τήμνος** ήταν μικρή ελληνική πόλη-κράτος, κοντά στα παράλια της Αιολίδος. Βρισκόταν κοντά στον ποταμό Έρμο και κτισμένη σε υψόμετρο, από όπου έβλεπε κανείς τα εδάφη της Σμύρνης, της Φώκαιας και της Κύμης. Το όνομα επιβίωσε ως έδρα ρωμαιοκαθολικού επισκόπου. 

Στα χρόνια του αυτοκράτορα Αυγούστου, η Τήμνος έπνεε τα λοίσθια. Επί Τιβερίου καταστράφηκε από σεισμό και στην εποχή του Πλινίου του Πρεσβυτέρου δεν κατοικείτο πλέον. Αργότερα ξανακτίστηκε. Όταν η Τήμνος ήταν δυνάμει επισκοπή, ο επίσκοπός της ήταν βοηθός επίσκοπος της Εφέσου. 

Η γύρω περιοχή ονομαζόταν κοιλάδα του Μαινομένου, όνομα που αποδίδεται στην καταστροφική δράση του ποταμού Έρμου. Από την ονομασία αυτή προήλθε και η ελληνική Μαινεμένη. Πρόσφυγες από την ελληνική πόλη ήλθαν στη Θεσσαλονίκη το 1922 μετά την Μικρασιατική καταστροφή και ίδρυσαν τη Νέα Μενεμένη στα δυτικά της.

Παραπομπές
----------

1. ↑  «An Inventory of Archaic and Classical Poleis». (Αγγλικά) *Inventory of Archaic and Classical Poleis*. 2004.
2. ↑  «Catholic-Hierarchy.org» (Αγγλικά) Ηνωμένες Πολιτείες Αμερικής. 2t75. Ανακτήθηκε στις 29  Νοεμβρίου 2020.
Ο **Αλέξανδρος**, γεωργιανά: ალექსანდრე, (1760 – 1780) ήταν Γεωργιανός βασιλικός πρίγκιπας (*batonishvili*) τού Οίκου των Μπαγκρατιόν τού βασιλείου τού Ιμερέτι και μοναχογιός τού βασιλιά Σολομώντα Α΄ τού Ιμερέτι από τη δεύτερη σύζυγό του Μαριάμ Νταντιάνι.

Βιογραφία
---------

Το 1778, ο Αλέξανδρος οδήγησε μία εξέγερση εναντίον τού ίδιου τού πατέρα του, η οποία κέρδισε την υποστήριξη πολλών σημαντικών ευγενών οικογενειών, όπως οι Nιζαρατζέ και ο καθολικός Mαξίμ Β΄ Αμπασίτζε. Ο Σολομών Α΄ βγήκε νικητής, αναγκάζοντας πολλούς από τους εξεγερμένους να εξοριστούν στο γειτονικό γεωργιανό βασίλειο τού Κάρτλι και τού Καχέτι, του οποίου ο ηγεμόνας Ηρακλής Β΄ είχε δείξει συμπάθεια στην απόπειρα πραξικοπήματος. Ο Αλέξανδρος τελικά συμφιλιώθηκε με τον Σολομώντα, αλλά απεβίωσε πριν από τον πατέρα του, αφήνοντας το ζήτημα της διαδοχής ασαφές και ανοιχτό σε ανταγωνιστικές αξιώσεις, μετά το τέλος τού Σολομώντα το 1784, από τον εξάδελφο τού Σολομώντα, Δαβίδ Β΄, τον ανιψιό του Δαβίδ (Σολομών Β΄) και τον Γεώργιο. Ο τελευταίος ήταν ο φυσικός γιος τού Αλεξάνδρου από τον γάμο του (1779) με την πριγκίπισσα Νταρεγιάν Τσουλουκίτζε, ο οποίος δεν αναγνωρίστηκε ως νόμιμος από την εκκλησία. Ο Αλέξανδρος δεν είχε τέκνα με τους προηγούμενους γάμους του: πρώτα με τη Σαλώμη, κόρη του πρίγκιπα Γεωργίου της Γεωργίας (μελλοντικού βασιλιά Γεωργίου ΙΒ΄, 3 Ιανουαρίου 1777) και μετά με μία κόρη τού πρίγκιπα Παάτα Aμπασίτζε (1778).

Οικογένεια
----------

Νυμφεύτηκε πρώτα τη Σαλώμη, κόρη τού Γεωργίου ΙΒ΄ της Γεωργίας.

Έπειτα ο Αλέξανδρος το 1778 έκανε 2ο γάμο με μία κόρη τού πρίγκιπα Παάτα Αμπασίτζε.

Το 1779 έκανε 3ο γάμο με την πριγκίπισσα Νταρεγιάν Τσουλουκίτζε (ο γάμος δεν αναγνωρίστηκε ως κανονικός) και είχε τέκνο:

* Γεώργιος 1778-1807, πρίγκιπας και διεκδικητής του Ιμερέτι.

Βιβλιογραφικές αναφορές
-----------------------

1. ↑  (in ρωσική) Grebelsky, P. Kh. Dumin, S. V. Lapin, V. V. (1993), Дворянские роды Российской империи (*Noble families of Russian Empire*), vol. 3, p. 90. IPK Vesti.
**Απαγωγή** είναι η δια της βίας αρπαγή και κατακράτηση κάποιου, με συνήθη απώτερο σκοπό να εξαναγκασθεί το θύμα ή κάποιος τρίτος σε πράξη ή παράλειψη (π.χ. στη χορήγηση λύτρων στους απαγωγείς, στην αποκάλυψη μυστικών, σε προσωπικές, πολιτικές ή στρατιωτικές παραχωρήσεις κλπ).

Ελληνική νομοθεσία
------------------

Στην Ελλάδα, η απαγωγή είναι κακούργημα που τιμωρείται με 5-20 χρόνια κάθειρξη, χωρίς να απαιτείται η ύπαρξη δόλου (γνώσης και βούλησης) του δράστη για κάποιο παράνομο όφελος. Στην επιβαρυντική περίσταση που υπάρχει τέτοιος δόλος ή επιδιώκεται ένας περαιτέρω σκοπός, ο δράστης τιμωρείται με 10-20 χρόνια κάθειρξη και, στην ιδιαιτέρως επιβαρυντική περίσταση που θύμα είναι ο Πρόεδρος της Δημοκρατίας, μέλος της Κυβέρνησης ή της Βουλής ή αρχηγός κόμματος, τιμωρείται με ισόβια κάθειρξη.(άρθρο 322, σε συνδυασμό με άρ. 157 παρ. 1 και 134 παρ. 1 ΠΚ).

Το Σύνδρομο της Στοκχόλμης
--------------------------

Το Σύνδρομο της Στοκχόλμης είναι ένα ψυχολογικό φαινόμενο, κατά το οποίο τα θύματα της απαγωγής διάκεινται θετικά προς τους απαγωγείς τους, νιώθοντας αγάπη ή / και συμπάθεια για αυτούς, ενίοτε ταυτιζόμενοι μαζί τους και προσπαθώντας να τους υπερασπιστούν.

Περαιτέρω ανάγνωση
------------------

* Ληστεία στο Νόρμαλμστοργκ

Παραπομπές
----------

1. ↑  «Ποινικός Κώδικας». Υπουργείο Δικαιοσύνης, Διαφάνειας και Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων. Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 16 Φεβρουαρίου 2014. Ανακτήθηκε στις 28 Μαρτίου 2014.
2. ↑  «Εμμανουήλ Πολυζόπουλου, "Τι είναι το "Σύνδρομο Στοκχόλμης": Όταν το θύμα αγαπάει τον θύτη του;"». iatropedia.