recursal/SuperWikiNEXT-32B huggingface dataset:
Η **Φερονία** είναι ένας αρκετά μεγάλος και σκοτεινόχρωμος αστεροειδής της Κύριας Ζώνης Αστεροειδών με απόλυτο μέγεθος (όπως ορίζεται για το Ηλιακό Σύστημα) 8,94. Ανακαλύφθηκε το 1861 από τον Γερμανοαμερικανό αστρονόμο Κρίστιαν Χάινριχ Φ. Πέτερς, που παρατηρούσε από το Κλίντον της πολιτείας της Νέας Υόρκης (ήταν ο πρώτος από τους 48 αστεροειδείς που ανακάλυψε), και έλαβε το όνομα της Φερόνια, της ρωμαϊκής και ετρουσκικής θεότητας των αγρών και της γονιμότητας.

Φυσικά χαρακτηριστικά
---------------------

Η μέση διάμετρος της Φερονίας υπολογίσθηκε σε 86,1 χλμ. ενώ η μάζα της εκτιμάται σε 670 τρισεκατομμύρια τόνους. Η μέση επιτάχυνση της βαρύτητας στον ισημερινό της Φερονίας εκτιμάται σε 2,41 cm/sec², δηλαδή η βαρύτητα εκεί είναι 410 φορές ασθενέστερη από την αντίστοιχη γήινη, ενώ η μέση ταχύτητα διαφυγής υπολογίζεται σε 45,5 m/sec (164 χιλιόμετρα την ώρα). Δεν είναι γνωστός με βεβαιότητα ο φασματικός τύπος της Φερονίας (πιθανώς C). Το άλβεδό της είναι 0,063. Η μέση θερμοκρασία στην επιφάνειά της υπολογίζεται σε 88 βαθμούς Κελσίου κάτω από το μηδέν.

Η Φερονία περιστρέφεται γύρω από τον εαυτό της μία φορά κάθε 8 ώρες και 6 λεπτά.

Παραπομπές
----------

1. ↑  *JPL Small-Body Database*. 2000072.

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
--------------------

* Προσομοίωση τροχιάς (Java Applet) / Εφημερίδα

  


Αστεροειδείς| 71 Νιόβη | 72 Φερονία | 73 Κλυτία |

|  |  |
| --- | --- |
| 

|  |
| --- |
| * Πύλη:Ηλιακό Σύστημα
* Πύλη:Αστρονομία
 |

 |
Ο **Λεόντιος Οικονομίδης** ήταν Έλληνας χημικός, κορυφαίος θεμελιωτής της Ελληνικής βιομηχανίας και εθνικός ευεργέτης του πρώιμου 20ού αιώνα.

Βιογραφικά στοιχεία
-------------------

Γεννήθηκε το 1866 στο χωριό Λιβάρτζι των Καλαβρύτων. Αδελφός του ήταν ο Σπήλιος Οικονομίδης. 
Τέλειωσε το γυμνάσιο στην Αθήνα. Σε ηλικία 16 χρονών γράφτηκε στην Φυσικομαθηματική Σχολή του Πανεπιστημίου Αθηνών. Το 1882 πήγε στο Μόναχο όπου διέπρεπε ο αδελφός του, και έναν χρόνο αργότερα γράφτηκε στην Χημική Σχολή του Πανεπιστημίου της Ζυρίχης, όπου σπούδασε μέχρι το 1887. Συνέχισε εκεί και αναγορεύτηκε διδάκτωρ. Εργάστηκε για δύο χρόνια στο χημικό εργαστήριο του Λούνγκε. Επέστρεψε στην Ελλάδα και ανέπτυξε την χημική βιομηχανία και ιδίως των χρωστικών ουσιών. 

Ίδρυσε βιομηχανία τσιμέντου, οξέων, λιπασμάτων, οινοπνευματοποιίας και άλλες πολλές. Διετέλεσε επί πολυετεία Πρόεδρος του Συνδέσμου Ελλήνων Βιομηχάνων και Βιοτεχνών. 

Θεωρείται ένας των κορυφαίων Ελλήνων χημικών και από τους κυριότερους ιδρυτές και δημιουργούς της Ελληνικής βιομηχανίας.

Υπήρξε συνιδρυτής της Εταιρείας Οινοπνευματοποιίας Ελευσίνας, της Εταιρείας Τσιμέντων «ΤΙΤΑΝ», επίσης συνιδρυτής, πρωτεργάτης και διευθυντής της εταιρείας Χημικών Προϊόντων και Λιπασμάτων, συνιδρυτής της Αγγειοπλαστικής Εταιρείας «Κεραμεικός», καθώς και άλλων εμπορικών και βιομηχανικών εταιρειών. Διετέλεσε πρόεδρος της Λιμενικής Επιτροπής Πειραιώς, ήταν συνιδρυτής του Συνδέσμου των Ελλήνων Βιομηχάνων και Βιοτεχνών, του οποίου διετέλεσε πρόεδρος για πολλά χρόνια. Κλήθηκε να διδάξει ως καθηγητής στο Πανεπιστήμιο και να συμμετάσχει ως Υπουργικός Σύμβουλος. 

Κληροδότησε το σημαντικό ποσό του εκατομμυρίου για την ίδρυση βραβείων.

Απεβίωσε το 1922 σε ηλικία 56 ετών.

Πηγές
-----

* *Πανελλήνιον Λεύκωμα Εθνικής Εκατονταετηρίδος 1821-1921 : Η χρυσή βίβλος του ελληνισμού. Τόμος Β' Έλληνες Βιομήχανοι και Έμποροι*. Αθήνα: Ν. Σηφάκης και Ι. Χατζηιωάννου. 1921. Ανακτήθηκε στις 24 Μαΐου 2010.
* Εθνικόν και Καποδιστριακόν Πανεπιστήμιον Αθηνών (1921). Δημήτριος Α. Δημητριάδης, επιμ. *Οι ευεργέται των πανεπιστημίων : Βιογραφικόν απάνθισμα μετά εικόνων*. Εν Αθήναις: Τυπογραφικά Καταστήματα Ταρουσοπούλου. Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 4 Μαρτίου 2016. Ανακτήθηκε στις 25 Μαΐου 2010.
* Νέοι Δρόμοι, 1939, Τεύχος 14ο, σελ. 9-12.
Ο **Στερνς (Stearns)** είναι ένας αστεροειδής της Κύριας Ζώνης Αστεροειδών με απόλυτο μέγεθος (όπως ορίζεται για το Ηλιακό Σύστημα) 12,61. Ανακαλύφθηκε το 1973 από τον Αμερικανό αστρονόμο Τζέιμς Γκίμπσον, που παρατηρούσε από το Ελ Λεονθίτο της Αργεντινής, και πήρε το όνομά του προς τιμή του Αμερικανού αστρονόμου Καρλ Λίο Στερνς (*Carl Leo Stearns*, 1892-1972), όπως και ο κρατήρας Στερνς στη Σελήνη.

Κατά το ήμισυ περίπου της τροχιάς του ο Στερνς βρίσκεται έξω από την Κύρια Ζώνη, και κοντά στο περιήλιό του βρίσκεται πλησιέστερα στον `Ηλιο από ό,τι ο πλανήτης `Αρης. Ο Στερνς είναι ένας από τους ελάχιστους αστεροειδείς της Κύριας Ζώνης που περιφέρεται γύρω από τον `Ηλιο σε λιγότερο από χίλιες γήινες ημέρες.

Φυσικά χαρακτηριστικά
---------------------

Ο φασματικός τύπος του Στερνς είναι **E** (κατά Tholen) ή **Xe** (κατά SMASSII). Ο Στερνς περιστρέφεται γύρω από τον εαυτό του μία φορά κάθε περίπου 37 ως 67 ώρες, μία πολύ αργή περιστροφή για αστεροειδή.

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
--------------------

* Τροχιά από το JPL (Java) / Εφημερίδα

Αστεροειδείς| 2034 Μπερνούλι | 2035 Στερνς | 2036 Σεραγκούλ |
| Λιμβουργιανή γλώσσα (Limburgs) |
| --- |
| Ομιλείται σε: | Ολλανδία, Βέλγιο, και ένα μικρό μέρος της Γερμανίας |
| Περιοχή: | Λιμβουργία (Ολλανδία), Λιμβουργία (Βέλγιο) |
| Συνολικοί ομιλητές: | 1.600.000 (περ.) |
| Κατάταξη: | 90η |
| Γενετικήταξινόμηση: | Ινδοευρωπαϊκές γλώσσες
 Γερμανικές γλώσσες
  Δυτικές Γερμανικές γλώσσες
   Ρηνανικές
    **Λιμβουργιανή** |
| Επίσημη κατάσταση |
| Επίσημη γλώσσα: | Ολλανδία (ως τοπική γλώσσα), δεν έχει επίσημο στάτους στο Βέλγιο |
| Ρυθμίζεται από: | κανένας επίσημος ρυθμιστής |
|  |
| Κώδικες γλώσσας |
| ISO 639-1 | li |
| ISO 639-2 | lim |
| ISO/DIS 639-3 | lim |

Χάρτης με όλες τις γλώσσες που ομιλούνται στις Κάτω Χώρες
Τα **Λιμβουργιανά** (Ολλανδικά: *Limburgs*, Γερμανικά: *Limburgisch*, Γαλλικά: *Limbourgeois*) είναι μια ομάδα Φρανκονιανών ποικιλιών, που ομιλούνται στις περιοχές της Λιμβουργίας και της Ρηνανίας, κοντά στα κοινά Ολλανδό/Βελγό/Γερμανικά σύνορα. Η περιοχή στην οποία ομιλούνται ορίζεται περίπου από έναν ευρύ κύκλο από το Φένλο στην Κολωνία στο Άαχεν στο Μάαστριχτ στο Άσσελτ και πίσω στο Φένλο. Τα Λιμβουργιανά αναγνωρίζονται ως τοπική γλώσσα (Ολλανδικά: *streektaal*) στην Ολλανδία και ως τέτοια χαίρει κάποιας προστασίας υπό το κεφάλαιο 2 της Ευρωπαϊκής Σύμβασης για τις Τοπικές και Μειονοτικές Γλώσσες. 

Τα Λιμβουργιανά ομιλούνται από περίπου 1.600.000 ανθρώπους στις Κάτω Χώρες και από πολλές εκατοντάδες χιλιάδες στη Γερμανία, ανάλογα με τον ορισμό. Οι ποικιλίες των Λιμβουργιανών που ομιλούνται εντός της Φλαμανδικής (Βέλγιο) επικράτειας είναι περισσότερο επηρεασμένες από τα Γαλλικά απ'ό,τι αυτές που ομιλούνται σε Ολλανδικό ή Γερμανικό έδαφος. 

Αντίθετα με τις περισσότερες Ευρωπαϊκές γλώσσες, τα Λιμβουργιανά είναι μία τονική γλώσσα διαθέτoντας δύο τόνους. Άλλες Ευρωπαϊκές γλώσσες που είναι γνωστές ως περιθωριακά τονικές είναι οι Λιθουανική, Σλοβένικη, Σουηδική, Νορβηγική και οι Γιουγκοσλαβικές γλώσσες Σέρβικη, Βοσνιακή και Κροατική. 

Τα Λιμβουργιανά δείχνουν επίσης σημάδια ενός πιθανού Κέλτικου υποστρώματος που υποδεικνύεται από έναν μεγαλύτερο αριθμό λέξεων που έχουν Κέλτικες καταγωγές στα Λιμβουργιανά απ'ό,τι σε άλλες Δυτικές Γερμανικές διαλέκτους.

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
--------------------

|  |  |
| --- | --- |
| Commons logoCommons logo | Τα Wikimedia Commons έχουν πολυμέσα σχετικά με το θέμα   **Λιμβουργιανή γλώσσα** |

WikipediaWikipedia
**Έκδοση της Βικιπαίδειας στην Λιμβουργιανή γλώσσα**

* Για τους Λιμβουργιανούς Τόνους (στα Ολλανδικά)
* Χάρτης Διαλέκτων που ομιλούνται στην Ολλανδική Λιμβουργία
* Συμβουλή αναγνώρισης των Λιμβουργιανών ως τοπική γλώσσα (στα Ολλανδικά)
* Λιμβουργιανό Λεξικό από το Webster's Dictionary - the Rosetta Edition
Συντεταγμένες: 36°26′41″N 50°35′11″E﻿ / ﻿36.44472°N 50.58639°E﻿ / 36.44472; 50.58639

 Η γεωγραφική περιοχή του Αλαμούτ στο Ιράν 
Η γεωγραφική περιοχή του **Αλαμούτ** (περσικά: الموت‎, Alamūt, Alemūt, Alamoot, Alemoot) είναι μια περιοχή στο Ιράν, η οποία περιλαμβάνει δυτικά και ανατολικά τμήματα στη δυτική άκρη της οροσειράς Αλμπόρζ, ανάμεσα στην ξηρά και άγονη πεδιάδα του Καζβίν στο νότο και τις πλαγιές με πυκνά δάση της επαρχίας Μαζανταράν στο βορρά. Ξεκινώντας από το Καζβίν προς το Αλαμούτ, περνώντας από την πρώτη σειρά λόφων, οι καμπυλώσεις είναι σημαντικά θέματα στη σύνθεση της φύσης αυτής της περιοχής. Δύο μεγάλες ακροπόλεις κάστρων Ισμαηλιτών, το Λαμσάρ και το Αλαμούτ, βρίσκονται σε αυτόν τον τομέα. Ο Χασάν-ι Σαμπάχ και οι Ασασίνοι του έλεγχαν την περιοχή για πολλά χρόνια.

Ιστορία
-------

Το 1090, ο Χασάν-ι Σαμπάχ, ηγέτης των Ισμαηλιτών στο Ιράν, επέλεξε την περιοχή Αλαμούτ ως έδρα για την εκστρατεία, διάδοση και μεταστροφή νέων οπαδών. 

Αυτό αποδείχθηκε σημείο καμπής για το πεπρωμένο της κοιλάδας Αλαμούτ. Το αποτέλεσμα της θεμελίωσης οχυρού από τους Ισμαηλίτες, που κράτησε πάνω από δυο αιώνες, ήταν η περιοχή να αποκτήσει πολυάριθμα κάστρα, από τα οποία έχουν εντοπιστεί τουλάχιστον 20, που χρονολογούνται από αυτή την εποχή. 

Το πιο μεγαλοπρεπές κάστρο στην κοιλάδα είναι το Κάστρο Αλαμούτ, το οποίο είναι κτισμένο πάνω σε ένα ψηλό βράχο, που φτάνει τα 2163 μέτρα, κοντά στο χωριό Γκαζόρ Χαν. Ο βράχος έχει ύψος 200 μέτρα και καλύπτει έκταση 20 εκταρίων. Με απότομη κλίση και βαθιά και επικίνδυνη χαράδρα, ο βράχος είναι πρακτικά απρόσιτος και αποτελεί μέρος της δομής του οχυρού. Επί του παρόντος, μόνο τα ερείπια του φρουρίου και κάποιοι πύργοι είναι εμφανείς και μόνο μέσω αρχαιολογικής ανασκαφής μπορούν να ανακαλυφθούν τα κύρια τμήματα. 

Σήμερα, ο ηγέτης της σύγχρονης κοινότητας των Ισμαηλιτών είναι ο Αγά Χαν. 

* Χιρ, Δυτικό ΑλαμούτΧιρ, Δυτικό Αλαμούτ
* Λίμνη Οβάν, Ανατολικό ΑλαμούτΛίμνη Οβάν, Ανατολικό Αλαμούτ
* Οχυρό Αλαμούτ στο Ιράν των Ισμαηλιτών ΑσασίνωνΟχυρό Αλαμούτ στο Ιράν των Ισμαηλιτών Ασασίνων

Παραπομπές
----------

1. ↑  «Index to the History of Alamut». *www.alamut.com*. Ανακτήθηκε στις 28 Νοεμβρίου 2019.
2. ↑  «Alamut Castle (Eagle's Nest): Hassan Sabbah Stronghold». *archive.is*. 13 Απριλίου 2013. Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 13 Απριλίου 2013. Ανακτήθηκε στις 28 Νοεμβρίου 2019. CS1 maint: Unfit url (link)
Η **Αλμπεράντα του Μπουονάλμπεργκο**, ιταλ. Alberada di Buonalbergo, (άκμασε 1051/52-1122) έγινε δούκισσα της Απουλίας & Καλαβρίας ως η πρώτη σύζυγος του Ροβέρτου *Γυισκάρδου* δούκα της Απουλίας & Καλαβρίας (1059–1085). Το επίθετό της buon albergo σημαίνει *καλό πανδοχείο*.

Βιογραφία
---------

Παντρεύτηκε τον Γυισκάρδο το 1051/52, όταν ήταν ακόμη ένας ληστής βαρόνος στην Καλαβρία. Ως προίκα της, έφερε στον Ροβέρτο διακόσιους ιππότες υπό τον ανιψιό της Γκιράρντ του Μπουοναλμπέργκο. Είχε δύο παιδιά με τον Ροβέρτο: μια κόρη, την Έμμα, μητέρα του Τανκρέδου, πρίγκιπα της Γαλιλαίας και έναν γιο, τον Βοημούνδο Α΄ πρίγκιπα της Αντιόχειας. Το 1058 ο πάπας Νικόλαος Β΄ ενίσχυσε το ισχύον κανονικό δίκαιο κατά της συγγένειας εξ αίματος· με αυτό το επιχείρημα, ο Ροβέρτος απέπεμψε την Αλμπεράντα υπέρ ενός πλεονεκτικότερου γάμου με τη Σιγκελγκάιτα, αδελφή του Γισούλφος Β΄ πρίγκιπα του Σαλέρνο. Παρ' όλα αυτά ο χωρισμός ήταν ήπιος και η Αλμπεράντα δεν έδειξε κακόβουλη διάθεση.

Ήταν ζωντανή κατά το τέλος του Βοημούνδου Α΄ τον Μάρτιο του 1111 και απεβίωσε σε πολύ μεγάλη ηλικία, πιθανότατα τον Ιούλιο του 1122 ή εκεί περίπου. Τάφηκε κοντά στο μαυσωλείο της οικογένειας Ωτβίλ στο αβαείο της Αγίας Τριάδας στη Βενόζα. Ο τάφος της είναι ο μόνος, που έχει μείνει άθικτος σήμερα.

Οικογένεια
----------

Παντρεύτηκε το 1051/52 τον Ροβέρτο *Γυισκάρδο* δούκα της Απουλίας & Καλαβρίας και είχε τέκνα:

* Έμμα άκμασε 1080-1020, παντρεύτηκε τον Όντο τον Καλό Μαρκήσιο και είχε τέκνο:
	+ Ταγκρέδος 1075-1112, πρίγκιπας της Γαλιλαίας.
* Βοημούνδος Α΄ 1054-111, πρίγκιπας του Τάραντο, πρίγκιπας της Αντιόχειας.

Βιβλιογραφικές αναφορές
-----------------------

1. ↑  p70418.htm#i704173. Ανακτήθηκε στις 7  Αυγούστου 2020.
2. ↑  Darryl Roger Lundy: (Αγγλικά) *The Peerage*.

Πηγές
-----

* Νόριτς, Τζον Τζούλιους. *Οι Νορμανδοί στον Νότο 1016-1130*. Longmans: Λονδίνο, 1967.
Τρεις μάαρ κοντά στο Ντάουν, στη Γερμανία
Στη Γεωλογία και ειδικότερα στην Υδρολογία και την Ηφαιστειολογία με τον διεθνή όρο **Μάαρ** (Maar) ή **Μάαρε** (Maare), που ετυμολογείται εκ της λατινικής «*mare*» που σημαίνει θάλασσα, χαρακτηρίζεται η χαμηλή δακτυλιοειδής γεωμορφή ενός ηφαιστειακού κρατήρα, η κοίτη του οποίου καλύπτεται με νερό συνήθως ομβρίων υδάτων σε μορφή λίμνης. Η παραμονή του νερού μέσα στον κρατήρα οφείλεται στα αδιάβροχα πετρώματα της ίδιας της γεωμορφής που σχηματίσθηκαν μετά από κάποια βίαιη εκρηξιγενή δραστηριότητα μαγματικού αερίου πριν από 100 μέχρι 17,5 χιλιετίες η νεότερη.

Οι ηφαιστειολίμνες αυτές εμφανίζουν ποικιλία διαστάσεων με διάμετρο από 50 μέτρα μέχρι λίγα χιλιόμετρα, και βάθος μέχρι 200 μέτρα. Χαρακτηριστικές σε μέγεθος τέτοιες λίμνες είναι οι απαντώμενες στην Αλάσκα, τον Καναδά, και τη Νέα Ζηλανδία που φέρονται να δημιουργήθηκαν πριν 100 χιλιετίες καθώς και μικρότερες στη βόρεια Ευρώπη. Στην Ελλάδα λίμνες μάαρ έχουν χαρακτηριστεί οι λίμνες Ζερέλια στη περιοχή Αλμυρού Θεσσαλίας.

Πηγές
-----

* Ηφαιστειότητα[*νεκρός σύνδεσμος*] από Πανεπιστήμιο Πάτρας
Ο **Αλέξανδρος Αθανασιάδης** (1929 - 1 Μαρτίου 1988) ήταν Έλληνας βιομήχανος.

Βιογραφικά στοιχεία
-------------------

Γεννήθηκε στην Αθήνα και ήταν γιος του Ιορδάνη Αθανασιάδη. Μετά τον θάνατο του θείου του, Πρόδρομου Μποδοσάκη - Αθανασιάδη, κληρονόμησε τις επιχειρήσεις του αναλαμβάνοντας διευθύνων σύμβουλος της Ανώνυμου Εταιρείας Χημικών Προϊόντων και Λιπασμάτων.

Κατοικούσε στην Εκάλη. Ήταν παντρεμένος με την Ελένη Παναγιωτοπούλου και είχαν αποκτήσει δύο κόρες.

Δολοφονία από 17Ν.
------------------

Την 1η Μαρτίου 1988 δολοφονήθηκε από την τρομοκρατική οργάνωση 17 Νοέμβρη μέσα στο αυτοκίνητό του, το οποίο ήταν ακινητοποιημένο προ φωτεινού σηματοδότη επί της λεωφόρου Κηφισίας στο ύψος του Ψυχικού. Δέχθηκε πέντε σφαίρες και μεταφέρθηκε στο νοσοκομείο "Υγεία", όπου και εξέπνευσε.

Παραπομπές
----------

1. ↑  Η δίκη των μελών της 17Ν Αρχειοθετήθηκε 2012-01-30 στο Wayback Machine. από την ιστοσελίδα in.gr
2. 1 2 3  Τα χτυπήματα της 17Ν, από την εφημερίδα "Το Βήμα"

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
--------------------

* Η προκήρυξη της 17Ν για την δολοφονία Αθανασιάδη, από την Βικιθήκη
Οι **Ελληνικές Λιμενικές Αρχές** είναι δημόσιες υπηρεσίες, εκτελεστικής εξουσίας οι οποίες ασκούν κατ΄ αρμοδιότητα λιμενική αστυνομία. 
Οι υπηρεσίες αυτές υπάγονται και επανδρώνονται από το προσωπικό του Λιμενικού Σώματος και εδρεύουν στους διάφορους λιμένες της Χώρας. Τα κτήρια των δημόσιων υπηρεσιών του Λιμενικού Σώματος συνήθως είναι κοντά στο λιμάνι της πόλης ή του νησιού.

Διάκριση
--------

Οι Ελληνικές Λιμενικές Αρχές διακρίνονται ανάλογα της κίνησης του λιμένα που εδρεύουν σε: 

1. Κεντρικά Λιμεναρχεία,
2. Λιμεναρχεία
3. Λιμενικοί Σταθμοί
4. Λιμενικά Τμήματα

Οι Αρχές αυτές είναι ισότιμες και ανεξάρτητες μεταξύ τους, υπαγόμενες όλες στο Λιμενικό Σώμα, διαφέροντας μόνο σε αριθμητική επάνδρωση και στο στρατιωτικό βαθμό του προϊσταμένου Αξιωματικού εκάστης, που καλείται Λιμενάρχης.

Χαρακτήρας
----------

Οι ελληνικές Λιμενικές Αρχές λόγω της στρατιωτικής οργάνωσής του προσωπικού που υπηρετεί σ΄ αυτές χαρακτηρίζονται, μετά των διαπιστευμένων σ΄ αυτές μέσων (περιπολικών σκαφών, οχημάτων, μοτοσικλετών κ.λπ.), στρατιωτικοί σχηματισμοί που αποτελούν τις επικουρικές υπηρεσίες του Πολεμικού Ναυτικού.

Παραπομπές
----------

1. ↑  «Αρχηγείο Λιμενικού Σώματος». Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 20 Αυγούστου 2019. Ανακτήθηκε στις 24 Μαΐου 2017.
Ο **Μάγας ο Μακεδόνας** (έζησε τον 4ο αι. π.Χ.) ήταν Έλληνας ευγενής, άγνωστων γονέων, από την Εορδαία.

Βιογραφία
---------

Λίγα είναι γνωστά γα τη ζωή του. Νυμφεύτηκε την Αντιγόνη της Μακεδονίας από τη Δυναστεία των Αντιπατριδών. Η Αντιγόνη ήταν κόρη τού Κάσσανδρου, αδελφού τού στρατηγού Αντίπατρου πανίσχυρου αντιβασιλιά της Αυτοκρατορίας. Εξάδελφός της ήταν ο Κάσσανδρος βασιλιάς της Μακεδονίας, γιος τού Αντίπατρου.

Η Βερενίκη Α΄, κόρη τού Μάγα.
Ο σημαντικός γάμος του αποκαλύπτει, ότι ήταν ευγενής με κοινωνική θέση και επιρροή, αφού νυμφεύτηκε την εξαδέλφη τού βασιλιά Κάσσανδρου, τού οποίου η σύζυγος Θεσσαλονίκη των Αργεαδών ήταν αδελφή τού Αλεξάνδρου Γ΄ τού Μεγάλου. Ο Μάγας και η Αντιγόνη εγκαταστάθηκαν στην Εορδαία και είχαν κόρη τη Βερενίκη Α΄, η οποία μετά τον 1ο της γάμο με τον Φίλιππο, ευγενή, μετέβη στην εξαδέλφη τής μητέρας, την Ευρυδίκη των Αντιπατριδών, κόρη τού Κάσσανδρου και 3η σύζυγο τού Πτολεμαίου Α΄. Εκεί η Βερενίκη Α΄ έγινε η 4η σύζυγος τού Πτολεμαίου Α΄ Σωτήρος.

Ομώνυμοι με τον Μάγα τον Μακεδόνα ήταν ο εγγονός του Μάγας της Κυρήνης και ο δισεγγονός του Μάγας ο Αιγύπτιος, γιος τού Πτολεμαίου Γ΄ Ευεργέτου και της εξαδέλφης του Βερενίκης Β΄ της Κυρηναϊκής.

Οικογένεια
----------

Νυμφεύτηκε την Αντιγόνη των Αντιπατριδών, κόρη τού Κάσσανδρου ευγενούς και είχε τέκνο:

* Βερενίκη Α΄ π. 340 - 279-268 π.Χ. παντρεύτηκε πρώτα τον Φίλιππο ευγενή και παιδιά της ήταν:
	+ Μάγας πριν το 317-250 π.Χ. βασιλιάς της Κυρηναϊκής.
		- Βερενίκη Β΄ της Κυρηναϊκής.
	+ Αντιγόνη πριν το 317-295 π.Χ. παντρεύτηκε τον Πύρρο Α΄ της Ηπείρου.
	+ Θεοξένα πριν το 317-μετά το 289 π.Χ. παντρεύτηκε τον Αγαθοκλή τύραννο των Συρακουσών.

Από τον 2ο γάμο της Βερενίκης Α΄ με τον Πτολεμαίο Α΄ Σωτήρα, παιδιά της ήταν:
* Αρσινόη Β΄ 316 -270-260 π.Χ. παντρεύτηκε πρώτα τον Λυσίμαχο της Θράκης, Μ. Ασίας, Μακεδονίας, μετά τον ετεροθαλή αδελφό της Πτολεμαίο Κεραυνό της Μακεδονίας και τέλος τον αμφιθαλή αδελφό της Πτολεμαίο Β΄ Φιλάδελφο.
* Φιλωτέρα 315/309 - 282-268 π.Χ. απεβ. 27-37 ετών.
* Πτολεμαίος Β΄ Φιλάδελφος 308/9-246 π.Χ. βασιλιάς της Αιγύπτου.
	+ Πτολεμαίος Γ΄ Ευεργέτης.

Πηγές
-----

* Ptolemaic Genealogy: Berenice I, Footnote 2 Archived 2011-10-05 at the Wayback Machine
* Heckel, Who’s who in the age of Alexander the Great: prosopography of Alexander’s empire, Wiley-Blackwell, 2006, p.71
* Ptolemaic Dynasty – Affiliated Lines: The Antipatrids Archived 2011-07-16 at the Wayback Machine
Η **Λεωφόρος Θεμιστοκλή Δέρβη** (τουρκικά: *Themistokli Dervi Caddesi*) είναι σημαντικός εμπορικός δρόμος που βρίσκεται στο κέντρο της Λευκωσίας της Κύπρου. Η λεωφόρος  φιλοξενεί μια σειρά από διεθνώς αναγνωρισμένα εμπορικά σήματα. Περιλαμβάνει επίσης πολλές καφετέριες και εστιατόρια. Έχει χαρακτηριστεί ως ένας από τους πιο διάσημους δρόμους της Ανατολικής Μεσογείου με μια εξαιρετική ανάπτυξη τα τελευταία 5 χρόνια. Υπάρχουν 3 θέσεις στάθμευσης δίπλα από την λεωφόρο. Επίσης, φιλοξενεί τα κεντρικά γραφεία της Τράπεζας Πειραιώς Κύπρου (πρώην Arab Bank).

Γκαλερί
-------

* Κτίρια κατά μήκος της λεωφόρου ΔέρβηΚτίρια κατά μήκος της λεωφόρου Δέρβη
* Η λεωφόρος Θεμιστοκλή Δέρβη το βράδυ στη ΛευκωσίαΗ λεωφόρος Θεμιστοκλή Δέρβη το βράδυ στη Λευκωσία
* Η Λεωφόρος Θεμιστοκλή Δέρβη κατά τη διάρκεια του απογεύματοςΗ Λεωφόρος Θεμιστοκλή Δέρβη κατά τη διάρκεια του απογεύματος
* Καφετέρια στην λεωφόρο Θεμιστοκλή ΔέρβηΚαφετέρια στην λεωφόρο Θεμιστοκλή Δέρβη
Ο **Μάλδρας** ή **Μάσδρας**, λατιν.: *Maldras*, *Masdras*, (απεβ. Φεβρουάριος 460) ήταν ο Σουηβός βασιλιάς της Γαλισίας από το 456 μέχρι το τέλος του. Μετά την εκτέλεση του Ρεχίαρ από τους νικηφόρους Βησιγότθους, οι Σουηβοί λέγεται ότι ανέβασαν τον Μάλδρα στο θρόνο. Κατά τη διάρκεια της βασιλείας του το έθνος των Σουηβών κατακερματίστηκε.

Βιογραφία
---------

Ο Μάλδρας ήταν γιος του Μασιλία (ή Μασίλα) και δεν λέγεται ότι είχε σχέση με τη δυναστεία του Ερμέρικ, η οποία κυβερνούσε τους Σουηβούς από το 406.  Η διατύπωση του χρονικογράφου της εποχής Υδάτιου μπορεί να εκληφθεί, ότι σημαίνει, ότι οι άνδρες των Σουηβών είχε κάποιο ρόλο στην εκλογή του Μάλδρα.  Σίγουρα συνέβαλαν στη διαίρεση του βασιλείου το 457, όταν μέρος τους αρνήθηκε να τον δεχτεί ως αρχηγό τους και επέλεξε αντ' αυτού τον Φράμτα.  Οι δύο βασιλείς των Σουηβών έδρασαν ανεξάρτητα, και μετά το τέλος του Φράμτα μέσα σε λίγους μήνες οι οπαδοί του βρίσκονται υπό την ηγεσία του Ρεχίμουνδ, αν και οι μελετητές αμφισβητούν, αν τα δύο μέρη επανενώθηκαν ή όχι. 

Το 457, ενώ η Φράμτα εξακολουθούσε να κυβερνά, ο Μάλδρας οδήγησε τους ανθρώπους του σε μία μεγάλη επιδρομή στη Λουζιτανία.  Λεηλάτησαν τη Λισαβόνα προσποιούμενοι ότι ήρθαν ειρηνικά και, όταν τους αποδέχθηκαν οι πολίτες, λεηλάτησαν την πόλη.  Ο Μάλδρας κατηγορείται επίσης ότι δολοφόνησε τον αδελφό του. Το 458 δέχθηκε απεσταλμένους από τους Βησιγότθους και τους Βανδάλους.

Ο λαός του συνέχισε να λεηλατεί τη δυτική Λουζιτανία, μέχρι που ο Μάλδρας στραγγαλίστηκε, ίσως από τους δικούς του άνδρες, τον Φεβρουάριο του 460  Τότε οι άνθρωποι του Μάλδρα στράφηκαν στον Φρούμαρ ως αρχηγό του πολέμου τους.  Στη συνέχεια ο Ρεμίσμουνδ έγινε βασιλιάς και επανένωσε τον λαό των Σουηβών. Υποστηρίζεται από τον Ισίδωρο της Σεβίλλης, ότι είναι γιος του Μάλδρα, αλλά υπάρχει κάποια αμφιβολία ως προς αυτό.

Πηγές
-----

* Thompson, E. A. *Romans and Barbarians: The Decline of the Western Empire*. Madison: University of Wisconsin Press, 1982. (ISBN 0-299-08700-X).

Σημειώσεις
----------

1. ↑  Ανακτήθηκε στις 20  Ιουλίου 2019.
2. ↑  Ανακτήθηκε στις 20  Ιουλίου 2019.
3. 1 2  Ανακτήθηκε στις 20  Ιουλίου 2019.
4. 1 2  Ανακτήθηκε στις 20  Ιουλίου 2019.
5. ↑  Ανακτήθηκε στις 20  Ιουλίου 2019.
6. 1 2  Ανακτήθηκε στις 20  Ιουλίου 2019.
7. ↑  Ανακτήθηκε στις 20  Ιουλίου 2019.
8. 1 2 3  Thompson, 166.
9. 1 2 3 4  Thompson, 167.
10. ↑  Thompson, 171.
11. ↑  Thompson, 218–219.
Η **Αδρία (Adria)** είναι μεγάλος σκουρόχρωμος αστεροειδής της Κύριας Ζώνης Αστεροειδών με απόλυτο μέγεθος (όπως ορίζεται για το Ηλιακό Σύστημα) 9,12. Ανακαλύφθηκε το 1875 από τον Αυστριακό αστρονόμο Γιόχαν Παλίζα, που παρατηρούσε από την Πόλα, τη σημερινή Πούλα της Κροατίας, και έλαβε το όνομά της προς τιμή της Αδριατικής Θάλασσας, στις ακτές της οποίας βρίσκεται η Πούλα.

Φυσικά χαρακτηριστικά
---------------------

Η μέση διάμετρος της Αδρίας είναι 95,4 ± 0,7 χλμ. Μία επιπρόσθηση από την Αδρία έχει παρατηρηθεί μέχρι στιγμής, στις 21 Αυγούστου 2000 από την Ιαπωνία, και από τα δεδομένα της υπολογίσθηκε ένα σφαιροειδές σχήμα διαστάσεων 98 × 86 χλμ. Η μάζα της Αδρίας εκτιμάται σε 760 τρισεκατομμύρια τόνους με μέση πυκνότητα 2,0 gr/cm³. Η μέση επιτάχυνση της βαρύτητας στον ισημερινό της Αδρίας εκτιμάται σε 2,51 cm/sec², δηλαδή η βαρύτητα εκεί είναι 390 φορές ασθενέστερη από τη γήινη, ενώ η μέση ταχύτητα διαφυγής υπολογίζεται σε 47,5 m/sec (171 χιλιόμετρα την ώρα).

Ο φασματικός τύπος της Αδρίας είναι **C** (ανθρακούχος). Το άλβεδό της είναι 0,049. Η μέση θερμοκρασία στην επιφάνειά της εκτιμάται σε 106 βαθμούς C κάτω από το μηδέν.

Η Αδρία περιστρέφεται γύρω από τον εαυτό της μία φορά κάθε 22 ώρες και 18 δευτερόλεπτα, μία αρκετά αργή περιστροφή για αστεροειδή. Η τιμή προέκυψε από φωτομετρικές παρατηρήσεις που έγιναν το 2008 από το Λας Κρούσες (Νέο Μεξικό).

Παραπομπές
----------

1. ↑  *JPL Small-Body Database*. 2000143.

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
--------------------

* Τροχιά από το JPL (Java) / Εφημερίδα

  


Αστεροειδείς| 142 Πολάνα | 143 Αδρία | 144 Βιμπίλια |

|  |  |
| --- | --- |
| 

|  |
| --- |
| * Πύλη:Ηλιακό Σύστημα
* Πύλη:Αστρονομία
 |

 |
Αλμπινισμός
-----------

Ο αλμπινισμός, ή αλλιώς αλφισμός, αναφέρεται στην αδυναμία του σώματος να παραγάγει μελανίνη. Η μελανίνη είναι το βασικό στοιχείο που επηρεάζει το χρώμα του δέρματος, των ματιών και των μαλλιών, με αποτέλεσμα την μερική ή ολική απώλεια της μελάγχρωσης. Ο αλμπινισμός, πέρα από τους ανθρώπους, έχει παρατηρηθεί και στα ζώα, αλλά δεν έχει μελετηθεί στον ίδιο βαθμό.

Αλμπινισμός στα ζώα
-------------------

Τα ζώα με αλμπινισμό παρουσιάζουν κοινά χαρακτηριστικά με τους ανθρώπους με αλμπινισμό, όπως ανοιχτόχρωμο τρίχωμα, χρώμα ματιών κλπ. Ωστόσο, όλα τα ανοιχτόχρωμα ή λευκά ζώα δεν είναι αλφικά. Ένας τρόπος για να ξεχωρίσει κανείς ένα ζώο με αλμπινισμό από οποιοδήποτε ανοιχτόχρωμο ζώο, είναι να παρατηρήσει τα μάτια του, τα οποία θα έχουν ένα ανοιχτό ροζ χρώμα, εξαιτίας των αιμοφόρων αγγείων που είναι χρωματισμένα. Αυτή η πάθηση επηρεάζει την καθημερινότητα του ζώου, καθώς αποτελεί εύκολο στόχο για τους λαθροκυνηγούς και συλλέκτες λόγω του λευκού χρώματος και της αδυναμίας του να καμουφλαριστεί όπως τα υπόλοιπα ζώα του ίδιου είδους. Αυτή η αδυναμία οδηγεί σύμφωνα με μερικούς ερευνητές στην περιθωριοποίηση του αλφικού ζώου από την υπόλοιπη ομάδα, για να μην αποτελέσουν εύκολη λεία για τους θηρευτές τους.

Παραπομπές
----------

Πηγές
-----

1. Slavik, O. Horky, P. & Maciak, M. (2015). Ostracism of an albino individual by a group of pigmented catfish. PLoS ONE, 10(5), 1-11.
2. Almeida, A. K. Menezes, F. H. & Fernandes-Ferreira, H. (2022). First record of albinism in a cavy of the genus Galea Meyen, 1832 (Rodentia: Caviidae). Notas sobre Mamíferos Sudamericanos, 4.
3. Slavík, O. Horký, P. Valchářová, T. Pfauserová, N. & Velíšek, J. (2022). Comparative study of stress responses, laterality and familiarity recognition between albino and pigmented fish. *Zoology*, *150*, 125982.
4. Stephenson, B. P. Velani, Z. & Ihász, N. (2022). The effect of albinism on avian predator attack rates in eastern garter snakes. *Zoology*, *150*, 125987.
5. Frost, S. K. Epp, L. G. & Robinson, S. J. (1986). The pigmentary system of developing axolotls: III. An analysis of the albino phenotype. *Development, 92(*1).
Συντεταγμένες: 37°10′36″N 3°35′40″W﻿ / ﻿37.17667°N 3.59444°W﻿ / 37.17667; -3.59444


Το **Αλμπαϊσίν** (*El Albayzín*, *Albaicín* ή *El Albaicín*) είναι περιοχή της Γρανάδας που διατηρεί τους στενούς δρόμους του μεσαιωνικού Μαυριτανικού παρελθόντος της. Ανακηρύχθηκε μνημείο παγκόσμιας κληρονομιάς από την UNESCO το 1984, μαζί με την Αλάμπρα (*Alhambra*) και την Χενεραλίφε (*Generalife*).

Βρίσκεται σε ένα λόφο απέναντι από την Αλάμπρα και αποτελεί δημοφιλή τουριστικό προορισμό εξαιτίας της θέας που προσφέρει προς την Αλάμπρα από την Εκκλησία του Αγίου Νικολάου (*iglesia de San Nicolas*).

Στα αξιοθέατα της περιοχής περιλαμβάνονται τα ερείπια ενός συμπλέγματος Αραβικών λουτρών, το αρχαιολογικό μουσείο της Γρανάδας και η εκκλησία του Σαν Σαλβαδόρ (*iglesia de San Salvador*), η οποία είναι κτισμένη πάνω στα ερείπια ενός Μαυριτανικού Τζαμιού. Στο Αλμπαϊσίν διατηρούνται ακόμα μερικά αυθεντικά Μαυριτανικά σπίτια ενώ υπάρχουν αρκετά εστιατόρια των οποίων η κουζίνα έχει επιρροές από τη Βόρεια Αφρική.

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
--------------------

* Το Αλμπαϊσίν στην επίσημη ιστοσελίδα της UNESCO
* Το Αλμπαϊσίν στο ArchNet
* Το Αλμπαϊσίν στο turgranada.es
* Το Αλμπαϊσίν στο granada-in.com
* Το Αλμπαϊσίν στο ranada-webcam.com

  


|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
| Καθιερωμένοι όροι | 
* WorldCat
* VIAF: 137376832
* LCCN: n97043426
* GND: 4675759-4
* NKC: ge754129
* BNE: XX450625

 |

 |
Η **αλεπού της πάμπας** (*Lycalopex gymnocercus*) είναι μεσαίου μεγέθους λυκαλώπηξ ή «ψευδής» αλεπού, που προέρχεται από τις πάμπες της Νότιας Αμερικής.

Περιγραφή
---------

Η οδοντοστοιχία της αλεπούς της πάμπας (δεξιά) σε σύγκριση με εκείνη της κόκκινης αλεπούς (αριστερά)
Η αλεπού της πάμπας μοιάζει με το κούλπεο ή αλλιώς αλεπού των Άνδεων σε εμφάνιση και μέγεθος, αλλά έχει ένα αναλογικά ευρύτερο ρύγχος, κοκκινωπή γούνα στο κεφάλι και το λαιμό και ένα μαύρο σημάδι στη μουσούδα. Η κοντή, πυκνή της γούνα είναι γκρι στο μεγαλύτερο μέρος του σώματος, με μια μαύρη γραμμή να διατρέχει την πλάτη ως την ουρά, και την ωχρή, σχεδόν λευκή, κοιλιά. Τα αφτιά είναι τριγωνικά, πλατιά και σχετικά μεγάλα και είναι κοκκινωπά στην εξωτερική επιφάνεια και λευκά στην εσωτερική επιφάνεια. Οι εσωτερικές επιφάνειες των ποδιών έχουν παρόμοιο χρώμα με την κοιλιά, ενώ η εξωτερική επιφάνεια είναι κοκκινωπή στα μπροστινά άκρα και γκρι στα οπίσθια άκρα· το κάτω οπίσθιο άκρο φέρει επίσης μια χαρακτηριστική μαύρη βούλα. Τα ενήλικα κυμαίνονται από 51 έως 80 εκατοστά σε μήκος σώματος και ζυγίζουν 2,4 έως 8,0 κιλά· τα αρσενικά είναι περίπου 10% βαρύτερα από τα θηλυκά.

Στο βόρειο τμήμα της έκτασης της περιοχής της, η αλεπού της πάμπας είναι πιο πλούσια σε χρώμα από ό,τι στο νότιο τμήμα.

Παραπομπές
----------

1. ↑  Lucherini, M.; Luengos Vidal, E. M. (2008). «*Lycalopex gymnocercus* (Carnivora: Canidae)». *Mammalian Species*: Number 820, pp. 1–9. doi:10.1644/820.1.
Η ***Αμφιαράου εξέλασις*** (*Ἀμφιαράου ἐξελασίη ἐς Θήβας*), δηλαδή η εκστρατεία του Αμφιάραου στην Θήβα, ήταν ένα επικό ποίημα που δεν ανήκε στον επικό κύκλο και το οποίο ο *ψεύδο-Ηρόδοτος* και ο Ησύχιος ο Μιλήσιος απέδιδαν στον Όμηρο. Φαίνεται πως είχε ανάλογο περιεχόμενο με αυτό της *Θηβαΐδος*, και γι' αυτό ορισμένοι μελετητές υπέθεσαν ότι ίσως να ήταν απλώς ένας άλλος τίτλος για την *Θηβαΐδα* ή να αποτελούσε κάποιο από τα τμήματά της.

Από την *Αμφιαράου εξέλασιν* διασώθηκε ένα μόνον τρίστιχο απόσπασμα (που βέβαια θα μπορούσε κάλλιστα να προέρχεται και από την *Θηβαΐδα*), στο οποίο ο Αμφιάραος συμβουλεύει τον μικρό του γιο, τον Αμφίλοχο: 

*Πολύποδός μοι, τέκνον, ἔχον νόον, Ἀμφίλοχ᾿ ἥρως*
*τοῖσιν ἐφαρμόζειν, τῶν κατὰ δῆμον ἵκηαι,*
*ἄλλοτε δ᾿ ἀλλοῖος τελέθειν καὶ χώρῃ ἕπεσθαι.*
(*Του χταποδιού, παιδί μου, ήρωα Αμφίλοχε, να έχεις την νοοτροπία / να προσαρμόζεσαι σε κάθε λαό, όπου πηγαίνεις / να γίνεσαι κάθε φορά διαφορετικός ακολουθώντας του τόπου [τις συνήθειες].*)

Παραπομπές
----------

1. ↑  M.L. West, *Homeric Hymns. Homeric Apocrypha. Lives of Homer*, σελ. 362, Loeb Classical Library 496, Harvard University Press, 2003.
2. ↑  M.L. West, ό.π. σελ. 430.
3. ↑  Ομηρικά - Επικός κύκλος, "Ἀμφιαράου ἐξέλασις", σελ. 143-147, εκδ. Κάκτος, 2005.
Ο **Μίμνερμος** ήταν ελεγειακός ποιητής από την Κολοφώνα της Μικράς Ασίας, ο οποίος άκμασε την περίοδο 630-600 π.Χ. Ο Μίμνερμος θεωρείται πατέρας της ερωτικής ελεγείας. Είναι ο ποιητής του έρωτα και της μελαγχολίας και τα ποιήματά του μιλούν για την ηδονή, την απόλαυση και το φόβο των γηρατειών. 

Ανάμεσα στα σωζόμενα έργα του, ένα ποίημα αναφέρεται στη διαμάχη μεταξύ των ιωνικών πόλεων της Μικράς Ασίας και των βασιλιάδων της Λυδίας και την αντίθεση των τότε κατοίκων με τους προγόνους τους, που κάποτε είχαν νικήσει το Λυδό βασιλιά Γύγη.

Ωστόσο, τα πιο σημαντικά έργα του ήταν μια σειρά από ελεγείες που αναφέρονται στη **Ναννώ**, αυλητρίδα και, κατά κάποιους, αγαπημένη του ποιητή. 

Στην Παλατινή Ανθολογία σώζεται ένα επίγραμμά του (IX 50). Στην Ανθολογία του Πλανούδη (στην έκδοση του Ιερώνυμου ντε Μπος) αναφέρεται ότι υπάρχουν δυο.

Παραπομπές
----------

1. 1 2  Εθνική Βιβλιοθήκη της Γαλλίας: «BnF catalogue général» (Γαλλικά) Εθνική Βιβλιοθήκη της Γαλλίας. Παρίσι. Ανακτήθηκε στις 20  Οκτωβρίου 2016.
2. 1 2  *Perseus Project*. catalog.perseus.tufts.edu/catalog/urn:cite:perseus:author.938. Ανακτήθηκε στις 14  Ιανουαρίου 2020.
3. ↑  Hieronymi de Bosch Observationum et Notarum in Anthologiam Graecam volumen alterum quod indices continet, opus Boschii morte interruptum David Jacobus van Lennep aboluit, Ultrajecti e typographia J. Altheer, 1822, σελ. 451

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
--------------------

|  |  |
| --- | --- |
| Wikisource logoWikisource logo | Στη Βικιθήκη υπάρχει υλικό που έχει σχέση με το θέμα:  **Μίμνερμος** |

  


|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
| Καθιερωμένοι όροι | 
* WorldCat
* VIAF: 249318061
* **BiblioNet**: **12789**
* LCCN: n83319399
* ISNI: 0000 0004 0362 0432
* GND: 118784080
* SELIBR: 287061
* SUDOC: 088480763
* BNF: cb12356269z (data)
* BIBSYS: 90782444
* ICCU: VIAV001057
* BNE: XX1000355

 |

 |
Η **αλεπού του Κοσουμέλ** είναι είδος αλεπούς που δεν έχει περιγραφεί, στο γένος *Ουροκύων*, η οποία απ' ό,τι φαίνεται είναι κοντά στην εξαφάνιση ή είναι ήδη εξαφανισμένη. Βρίσκεται (ή βρισκόταν μέχρι πρόσφατα) στο νησί Κοσουμέλ του Μεξικού.[1] Η τελευταία αναφέρουσα θέαση ήταν το 2001, αλλά έρευνες επικεντρωμένες στο είδος αυτό δεν έχουν ακόμη διεξαχθεί.[1][2] Η αλεπού του Κοσουμέλ, που μέχρι σήμερα δεν έχει επιστημονικά περιγραφεί, είναι μια μορφή νάνου όπως η νησιωτική αλεπού, αλλά ελαφρώς μεγαλύτερη, φτάνοντας τα τρία τέταρτα του μεγέθους της γκρίζας αλεπούς.[2] Είχε απομονωθεί στο νησί για τουλάχιστον 5.000 χρόνια, και πιθανότατα πολύ περισσότερο. Αυτό θα μπορούσε να υποδεικνύει ότι ο αποικισμός της νήσου Κοσουμέλ από τον *Ουροκύων* προηγείται χρονικά εκείνου του ανθρώπου.[2]

Παραπομπές
----------

1. 1 2  Cuarón, Alfredo D.; Martinez-Morales, Miguel Angel; McFadden, Katherine W.; Valenzuela, David; Gompper, Matthew E. (2004). «The status of dwarf carnivores on Cozumel Island, Mexico». *Biodiversity and Conservation* **13** (2): 317–331. doi:10.1023/B:BIOC.0000006501.80472.cc.
2. 1 2 3  Gompper, M. E.; Petrites, A. E.; Lyman, R. L. (2006). «Cozumel Island fox (*Urocyon* sp.) dwarfism and possible divergence history based on subfossil bones». *Journal of Zoology* **270** (1): 72–77. doi:10.1111/j.1469-7998.2006.00119.x.
Στην ελληνική μυθολογία με το όνομα **Αμφιθόη** (από το επίθετο *θοή*, που σημαίνει «γρήγορη, ευκίνητη», και το *αμφι-*, που σημαίνει «και από τις δύο πλευρές») είναι γνωστή και μία από τις 50 Νηρηίδες, δηλαδή τις θυγατέρες του Νηρέα και της Ωκεανίδας Δωρίδος. Η Αμφιθόη είναι μία από τις 32 Νηρηίδες που αναφέρονται στην *Ιλιάδα* του Ομήρου ότι ήρθαν να θρηνήσουν μαζί με τη Θέτιδα από βάθη της θάλασσας στην ακτή της Τρωάδας για τον μελλοντικό θάνατο του γιου της Αχιλλέα. Συγκεκριμένα, η Αμφιθόη αναφέρεται στη ραψωδία Σ, στίχος 43.

  

* Με το όνομα **αμφιθόη** (*Amphithoe*) είναι γνωστό επίσης ένα γένος αμφίποδου μαλακόστρακου ζώου.

Πηγές
-----

* Το αντίστοιχο λήμμα στη *Νέα Ελληνική Εγκυκλοπαίδεια* «Χάρη Πάτση», τόμος 5, σελ. 227
Ένας τεχνητός φοίνικας από τη Γιοάννα Ράικοβσκα μπροστά από τη τράπεζα BGK
Η **Λεωφόρος Ιερουσαλήμ** (πολωνικά: Aleje Jerozolimskie‎) είναι ένας από τους κύριους δρόμους της Βαρσοβίας στην Πολωνία. Διέρχεται από το κέντρο της πόλης κατά μήκος του άξονα Ανατολής-Δύσης, συνδέοντας τον δυτικό δήμο Βόλα με τη γέφυρα στον ποταμό Βιστούλα και τον δήμο Πράγκα στην άλλη πλευρά του ποταμού.

Ιστορία
-------

Το όνομα του δρόμου προέρχεται από ένα μικρό χωριό που χτίστηκε το 1774 από τον πρίγκιπα και στρατιώτη Άουγκουστ Σουλκόβσκι για τους εβραίους εποίκους στη Μασοβία. Το όνομα του χωριού ήταν Νόβα Γιεροζόλιμα (Νέα Ιερουσαλήμ) και ο δρόμος για τη Βαρσοβία ονομάστηκε Αλέγια Ιεροζολίμσκα. Αν και το χωριό εγκαταλείφθηκε λίγο μετά την ίδρυσή του και οι περισσότεροι από τους Εβραίους τελικά μετακόμισαν στην ίδια την πόλη, το όνομα παρέμεινε και έχει χρησιμοποιηθεί από τότε. Εκεί κτίστηκε ο πρώτος σιδηροδρομικός σταθμός στη Βαρσοβία.

Στα τέλη του 19ου αιώνα το ανατολικότερο μέρος του έγινε μια από τις πιο αντιπροσωπευτικές και πιο ακριβές περιοχές της συνεχώς αναπτυσσόμενης πόλης. Στις αρχές του 20ου αιώνα και ιδιαίτερα μετά την ανάκτηση της ανεξαρτησίας της Πολωνίας το 1918, ο δρόμος επεκτάθηκε προς τα δυτικά και ο δήμος Βόλα τελικά ενσωματώθηκε στην πόλη. Τα περισσότερα από τα σπίτια κατά μήκος της λεωφόρου, συμπεριλαμβανομένων των ανεκτίμητων παραδειγμάτων αρ νουβό και μοντερνιστικής αρχιτεκτονικής, καταστράφηκαν μετά την εξέγερση της Βαρσοβίας.

Μετά τον Β΄ Παγκόσμιο Πόλεμο οι κομμουνιστικές αρχές κατεδάφισαν τα υπόλοιπα κτίρια και στη βόρεια πλευρά του δρόμου κυριαρχεί σήμερα το γιγαντιαίο Μέγαρο Πολιτισμού και Επιστημών και ο σιδηροδρομικός σταθμός Βαρσάβα Τσεντράλνα. Τα μοναδικά επιζώντα κτίρια προπολεμικής αρχιτεκτονικής βρίσκονται στα νότια του δρόμου, όπως το ιστορικό ξενοδοχείο Polonia Palace και το κτίριο Χοσερόβ το οποίο φιλοξενεί το στερεοσκοπικό θέατρο της Βαρσοβίας Fotoplastikon στην αυλή του. Στα μισά του δρόμου, στη συμβολή με τους δρόμους Κρούτσα και Μπράτσσκα βρίσκεται το αρχικό κύριο μεταπολεμικό πολυκατάστημα της Βαρσοβίας, το CDT 'Smyk'.

Γκαλερί
-------

* Πύργος ΒάρταΠύργος Βάρτα
* Ξενοδοχείο Polonia PalaceΞενοδοχείο Polonia Palace
* Λεωφόρος Ιερουσαλήμ 61 και 63Λεωφόρος Ιερουσαλήμ 61 και 63
* Η γέφυρα ΠονιατόβσκιΗ γέφυρα Πονιατόβσκι
* Εμπορικό Κέντρο CH RedutaΕμπορικό Κέντρο CH Reduta
Η **αλεπού του Ρούπελ** (*Vulpes rueppellii*) είναι είδος αλεπούς που ζει στη Βόρεια Αφρική, τη Μέση Ανατολή και τη νοτιοδυτική Ασία. Πήρε το όνομά της από τον γερμανό φυσιοδίφη Έντουαρντ Ρούπελ. Η αλεπού αυτή λέγεται επίσης και **αλεπού της άμμου**, αλλά αυτή η ορολογία προκαλεί σύγχυση, διότι η αλεπού κορσάκ (*V. corsac*) και η θιβετιανή αλεπού της άμμου (*V. ferrilata*) είναι επίσης γνωστές ως «αλεπούδες της άμμου».

Αλληλεπίδραση με τον άνθρωπο
----------------------------

Τα τελευταία 100 χρόνια, οι αλεπούδες του Ρούπελ έχουν αντιμετωπιστεί σαν παράσιτο. Κυνηγούν πολλά κτηνοτροφικά ζώα στην Αραβία, συμπεριλαμβανομένων κοτόπουλων, αμνών και νεαρών κατσικιών.

Υποείδη
-------

Παρόλο που ορισμένοι συντάκτες θεωρούν ότι η αλεπού του Ρούπελ είναι μονοτυπική, άλλοι καταχωρούν έως και πέντε υποείδη:

* *V. r. caesia*
* *V. r. cyrenaica*
* *V. r. rueppelli*
* *V. r. sabaea*
* *V. r. zarudneyi*

Παραπομπές
----------

1. 1 2  Wozencraft, W. C. (2005). «Order Carnivora». Στο: Wilson, D. E.· Reeder, D. M. *Mammal Species of the World* (3rd έκδοση). Johns Hopkins University Press. σελίδες 532–628. ISBN 978-0-8018-8221-0. OCLC 62265494.

  


|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
| Καθιερωμένοι όροι | 
* GND: 4458916-5

 |

 |
Η **Έλσα (Elsa)** είναι αστεροειδής της Κύριας Ζώνης Αστεροειδών με απόλυτο μέγεθος (όπως ορίζεται για το Ηλιακό Σύστημα) 9,12. Ανακαλύφθηκε το 1878 από τον Αυστριακό αστρονόμο Γιόχαν Παλίζα, που παρατηρούσε από την Πόλα, τη σημερινή Πούλα της Κροατίας, και έλαβε πιθανώς το όνομά της από το ομώνυμο πρόσωπο του γερμανικού μύθου των Λόενγκριν.

Φυσικά χαρακτηριστικά
---------------------

Η μέση διάμετρος της Έλσας εκτιμάται σε 43,68 χλμ, αλλά το σχήμα της είναι πολύ ακανόνιστο και/ή επίμηκες. Ο φασματικός της τύπος είναι **S** (λιθώδης). Το άλβεδό της είναι 0,208. Η Έλσα περιστρέφεται γύρω από τον εαυτό της μία φορά κάθε 80,0 ώρες, μια πολύ μεγάλη περίοδος περιστροφής για αστεροειδή (3 γήινες ημέρες και 8 ώρες). Για τον λόγο αυτό, επιλέχθηκε μαζί με άλλους 4 αστεροειδείς για να παρατηρηθεί με τον Φασματογράφο Αμυδρών Αντικειμένων (FOS) από το Διαστημικό Τηλεσκόπιο Χαμπλ προκειμένου να ανιχνευθεί στο υπεριώδες φάσμα του η ρίζα υδροξύλιο σε αυτόν. Κάτι τέτοιο θα στήριζε την άποψη ότι αυτοί οι αργά περιστρεφόμενοι αστεροειδείς είναι πυρήνες παλαιών κομητών. Ωστόσο, κανένα ίχνος εκπομπής υδροξυλίου δεν ανιχνεύθηκε από τις παρατηρήσεις αυτές, που έγιναν το 1993 στο πλαίσιο ενός προγράμματος χρήσεως του «Χαμπλ» από ερασιτέχνες αστρονόμους. Εναλλακτικά, η ύπαρξη ενός δορυφόρου έχει προταθεί για να ερμηνεύσει την αργή περιστροφή.

Παραπομπές
----------

1. ↑  *JPL Small-Body Database*. 2000182.

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
--------------------

* Τροχιά από το JPL (Java) / Εφημερίδα

  


Αστεροειδείς| 181 Εύχαρις | 182 Έλσα | 183 Ίστρια |

|  |  |
| --- | --- |
| 

|  |
| --- |
| * Πύλη:Ηλιακό Σύστημα
* Πύλη:Αστρονομία
 |

 |
Ο Ηγεμόνας (*Knyaz*) **Αλέξανδρος Στεφάνου Βογορίδης** (βουλγαρικά: княз Александър‎ (*Алеко*) *Стефанов Богориди*, τουρκικά: *Αλέκο - πασάς*) (5 Απριλίου 1822 – 17 Ιουλίου 1910) ήταν Οθωμανός διπλωματικός υπάλληλος βουλγαρικής καταγωγής.

Βιογραφία
---------

Γεννήθηκε στην Κωνσταντινούπολη, και ήταν ο μικρότερος γιος ενός εκ των πλέον ισχυρών ατόμων στην Οθωμανική Αυτοκρατορία – του Στεφάνου Βογορίδη – και αδελφός του Νικολάου Βογορίδη, ο οποίος έγινε ισχυρός πολιτικός στη Μολδαβία. Ο Αλέξανδρος Βογορίδης φοίτησε στη Μεγάλη του Γένους Σχολή, στην Κωνσταντινούπολη και μετέπειτα στη Γαλλία.

Σπούδασε Αστικό Δίκαιο στη Γερμανία. Κατείχε υψηλόβαθμα αξιώματα σε δημόσιες θέσεις της Οθωμανικής Αυτοκρατορίας – μέλος του Συμβουλίου της Επικρατείας, Υπουργός Δημοσίων Έργων, Ταχυδρομείων και Τηλεγράφων, διπλωματικός αντιπρόσωπος στη Μολδαβία, μέλος της διπλωματικής αποστολής στο Ηνωμένο Βασίλειο της Μεγάλης Βρετανίας και της Ιρλανδίας και πρέσβης στην Αυστροουγγαρία (1876–1877).

Μετά το πόλεμο του 1877–1878 κατά της Ρωσικής Αυτοκρατορίας και την επακόλουθη Συνθήκη του Βερολίνου, ο Αλέξανδρος Βογορίδης ορίστηκε γενικός διοικητής της Ανατολικής Ρωμυλίας υπό την προστασία του Αυτοκράτορα Αλεξάνδρου Β΄ της Ρωσίας στις 13 Μαρτίου 1879 και διατηρήθηκε στο συγκεκριμένο αξίωμα μέχρι το 1884. Κατά τη διάρκεια της θητείας του ακολούθησε πολιτική διακρίσεων κατά της ελληνικής μειονότητας. Ήταν σε στενή σχέση με τους ηγέτες του Κόμματος των Φιλελευθέρων που εξορίστηκαν από το Πριγκιπάτο της Βουλγαρίας – Πέτρο Σλαβέικοφ και Πέτκο Καραβέλοφ.

Μετά τη παραίτηση του Αλεξάνδρου Α΄ το 1886, ο Αλέξανδρος Βογορίδης ήταν ένας από τους υποψήφιους για τον βουλγαρικό θρόνο. Απεβίωσε στο Παρίσι.

Παραπομπές
----------

1. ↑  «Βογορίδης, Αλέξανδρος (γνωστός ως Αλέκο - πασάς). (Κωνσταντινούπολη, 1823 - Παρίσι, 1910)». *Παγκόσμιο Βιογραφικό Λεξικό - Τόμος: 2*. Εκδοτική Αθηνών. σελ. 324. Ανακτήθηκε στις 20 Νοεμβρίου 2017.
2. ↑   See Hertslet, Edward (1891), «Turkish Firman approving Aleko Pasha as Governor-General of Eastern Roumelia, 16th of May 1879», *The Map of Europe by Treaty; which have taken place since the general peace of 1814. With numerous maps and notes*, **IV (1875–1891)** (1η έκδοση), London: Her Majesty's Stationery Office, σελ. 2777,
3. ↑  Σφέτας, Σπυρίδων (1993-1994). «Οι ανθελληνικοί διωγμοί στην Ανατολική Ρωμυλία κατά το έτος 1906 στα πλαίσια της βουλγαρικής κρατικής πολιτικής». *Βαλκανικά Σύμμεικτα* (ΙΜΧΑ) **5-6**: 78.. Ανακτήθηκε στις 29 Ιουλίου 2018.

|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
| Καθιερωμένοι όροι | 
* VIAF: 35147095005025080362
* GND: 1109773471

 |

 |
Το **(I Can't Get No) Satisfaction** είναι ένα τραγούδι του αγγλικού ροκ συγκροτήματος The Rolling Stones, που κυκλοφόρησε το 1965. Το κομμάτι γράφτηκε από τον Κιθ Ρίτσαρντς και τον Μικ Τζάγκερ. Το τραγούδι έχει ένα από τα πιο χαρακτηριστικά κιθαριστικά riff, το οποίο τριών μέτρων και ακούγεται σχεδόν σε όλο το κομμάτι, ενώ αρχική πρόθεση ήταν να αντικατασταθεί με κόρνες. Οι στίχοι του τραγουδιού έχουν επίκεντρο την ερωτική απογοήτευση και την εμπορικότητα. 

Το τραγούδι πρωτοκυκλοφόρησε στις ΗΠΑ ως single, τον Ιούνιο του 1965, και προστέθηκε στην αμερικανική έκδοση του δίσκου *Out of Our Heads*, ο οποίος κυκλοφόρησε τον Ιούλιο. Το κομμάτι αποδείχθηκε τεράστια εισπρακτική επιτυχία του συγκροτήματος και έφτασε νούμερο 1 στα τσαρτ του Ηνωμένου Βασιλείου και των ΗΠΑ. Παρόλα αυτά, το τραγούδι, στη Βρετανία ακουγόταν μόνο μέσω πειρατικών ραδιοφωνικών σταθμών, καθότι είχε κριθεί ότι έχει απρεπή σεξουαλικό στίχο. Αργότερα έγινε το τέταρτο κομμάτι του συγκροτήματος που πιάνει την πρώτη θέση.

Από πολλούς θεωρείται το καλύτερο τραγούδι των The Rolling Stones. Μάλιστα, στη λίστα του περιοδικού *Rolling Stone*, Κατάλογος με τα 500 σημαντικότερα τραγούδια όλων των εποχών, κατέλαβε τη δεύτερη θέση. Το τραγούδι προστέθηκε στην National Recording Registry της Βιβλιοθήκης του Κογκρέσου.

Παραπομπές
----------

1. ↑  Unterberger, Richie. «(I Can't Get No) Satisfaction». Allmusic.
2. ↑  Quentin James Schultze, Dancing in the dark: youth, popular culture, and the electronic media, (Wm. B. Eerdmans Publishing, 1991), ISBN 0802805302, p150
3. ↑  Nuzum, Eric (2009). *Parental Advisory: Music Censorship in America*. HarperCollins Publishers. ISBN 0-06-197673-3.

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
--------------------

* "The Greatest Songs Ever! Satisfaction" at *Blender*

  


|  |  |
| --- | --- |
| 

|  |
| --- |
| * Πύλη:Μουσική
* Πύλη:Τέχνη
 |

 |
Η **Εύχαρις (Eucharis)** είναι μεγάλος αστεροειδής της Κύριας Ζώνης Αστεροειδών με απόλυτο μέγεθος (όπως ορίζεται για το Ηλιακό Σύστημα) 7,84. Ανακαλύφθηκε το 1878 από τον Γάλλο αστρονόμο Παμπλό Κοττενό, που παρατηρούσε από τη Μασσαλία, και πήρε το όνομά της από την ομώνυμη Νύμφη της ελληνικής μυθολογίας. Υπήρξε ο μοναδικός αστεροειδής που ανεκάλυψε ο συγκεκριμένος αστρονόμος.

Φυσικά χαρακτηριστικά
---------------------

Η μέση διάμετρος του αστεροειδή αυτού υπολογίσθηκε σε 106 χλμ. Η μάζα του εκτιμάται σε 1,2 τετράκις εκατομμύριο τόνους. Η μέση επιτάχυνση της βαρύτητας στον ισημερινό του εκτιμάται σε 2,96 cm/sec², δηλαδή η βαρύτητα εκεί είναι 330 περίπου φορές ασθενέστερη από την αντίστοιχη γήινη, ενώ η μέση ταχύτητα διαφυγής υπολογίζεται σε 56 m/sec (202 χιλιόμετρα την ώρα). Ο φασματικός του τύπος είναι **K**, ενώ το άλβεδό του είναι 0,115. Η μέση θερμοκρασία στην επιφάνεια είναι 117 βαθμοί C υπό το μηδέν. Η Εύχαρις περιστρέφεται γύρω από τον εαυτό της λιγότερο από μία φορά κάθε 24 ώρες, μία πολύ αργή περιστροφή για αστεροειδή.

Παραπομπές
----------

1. ↑  *JPL Small-Body Database*. 2000181.

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
--------------------

* Τροχιά από το JPL (Java) / Εφημερίδα

  


Αστεροειδείς| 180 Γκαρούμνα | 181 Εύχαρις | 182 Έλσα |

|  |  |
| --- | --- |
| 

|  |
| --- |
| * Πύλη:Ηλιακό Σύστημα
* Πύλη:Αστρονομία
 |

 |
Ο **Αμαντά Μαντί** (Hamada Madi, 1965-) ευρύτερα γνωστός και ως "**Boléro**" είναι πολιτικός από τις Κομόρες. Υπηρέτησε ως πρωθυπουργός και επίσης ως υπηρεσιακός αρχηγός Κράτους στα νησιά.

Καριέρα
-------

Γεννήθηκε στο νησί Μοελί το 1965. Απέκτησε πτυχίο στο Συνταγματικό Δίκαιο από πανεπιστήμιο στην Ουκρανία. Εν συνεχεία εργάστηκε ως πολιτικός σύμβουλος στις Κομόρες και έγινε γενικός γραμματέας του Ρεπουμπλικανικού Κόμματος των Κομορών.

Λίγο πριν γίνει πρωθυπουργός υπηρέτησε ως γενικός γραμματέας της Προεδρίας επί Αμυντικών Ζητημάτων και διαδραμάτισε σημαίνοντα ρόλο κατά τις ειρηνευτικές διαπραγματεύσεις με το νησί Ανζουάν. Έτσι, υπογράφηκε η συμφωνία του Φομπονί. 

Διορίστηκε πρωθυπουργός όντας ανεξάρτητος (δεν ανήκε σε κανένα πολιτικό κόμμα) στις 29 Νοεμβρίου του 2000 και διατηρήθηκε στο αξίωμα αυτό ως τις 15 Απριλίου του 2002. Τον Ιανουάριο του 2002 συμφωνήθηκε, παρά μερικές αντιδράσεις, ότι θα αντικαθιστούσε τον Συνταγματάρχη Ασουμανί ως υπηρεσιακός αρχηγός κράτους. Ανέλαβε καθήκοντα στις 21 Ιανουαρίου του 2002. Από το αξίωμα αυτό επέβλεψε τη μεταβατική κυβέρνηση εθνικής ενότητας. Ακολούθησε η διενέργεια προεδρικών και βουλευτικών εκλογών. Εξαιτίας της καταγωγής του (από το Μοελί) δεν επιτράπηκε από το νόμο να θέσει υποψηφιότητα στις εκλογές για την προεδρία της Ένωσης, καθώς η πρώτη τετραετής θητεία συμφωνήθηκε να υπηρετηθεί από έναν πολιτικό από τη Μεγάλη Κομόρα. Στις 26 Μαΐου του 2002 ο Αζαλί επέστρεψε στην προεδρία και ο Μαντί παρέμεινε ειδικός σύμβουλος άνευ χαρτοφυλακίου σε κυβέρνηση της Ένωσης. Στις 19 Δεκεμβρίου του 2002 εκδηλώθηκε επίθεση στο Μοελί και απόπειρα εισβολής στο νησί. Ο Μαντί καταδίκασε την απόπειρα εισβολής και δήλωσε ότι οι εισβολείς ήταν "μισθοφόροι, που σκόπευαν να αποσταθεροποιήσουν την κυβέρνηση". Τον Απρίλιο του 2004 παραιτήθηκε από υπουργός Άμυνας. Την ίδια χρονιά στις εκλογές του 2004 εξελέγη βουλευτής στην περιφέρεια του Μοελί.

Μετά την άνοδο του προέδρου Αχμέτ Αμπντάλα Σαμπί στην εξουσία αυτοεξορίστηκε. Ενώ συνόδευε τα λείψανα του ανιψιού του, ο οποίος είχε πεθάνει στη Γαλλία, συνελήφθη στις Κομόρες, τον Δεκέμβριο του 2008.

Παραπομπές
----------

1. 1 2  Ανακτήθηκε στις 1  Απριλίου 2019.
2. ↑  Hamada Madi ?Boléro? - Comoros islands - The Indian Ocean Newsletter[*νεκρός σύνδεσμος*]
3. ↑  US State Department Comoros Country Reports on Human Rights Practices, 23/02/2001.
4. ↑  Rulers.org
5. ↑  afrol news, Invasion of Comoran island Moheli defeated, 20-12-2002.
6. ↑  Untitled Document[*νεκρός σύνδεσμος*]
7. ↑  Αποτελέσματα βουλευτικών εκλογών του 2004
8. ↑  «::: Bienvenue sur la page COMORES». Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 6 Δεκεμβρίου 2008. Ανακτήθηκε στις 27 Μαρτίου 2009.

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
--------------------

* - Φωτογραφία του Μπολέρο.

  


|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
| Καθιερωμένοι όροι | 
* WorldCat
* VIAF: 262581338
* LCCN: no2017116322
* ISNI: 0000 0003 8183 6581
* GND: 1059900726
* SUDOC: 16448731X
* BNF: cb16623270w (data)

 |

 |
Ο **Αμαντού Αλασάν** είναι Γαλλομαυριτανός ποδοσφαιριστής, γεννημένος στην Χάβρη στις 7 Απριλίου 1983 και ο οποίος αγων΄ζιεται στην θέση του επιθετικού.

Βιογραφία
---------

Ξεκίνσηε την επαγγελματική του καριέρα το 2006 από την Χάβρη ΑΚ, η οποία αγωνιζόταν τότε στην Λιγκ 2. Έχοντας κληθεί στην Εθνική Μαυριτανίας το 2008, ωστόσο, ένας τραυματισμός του στέρησε την πρώτη αυτή διεθνή συμμετοχή του. 

Ο Αμαντού ήταν ένας από τους ελάχιστους διακριθέντες της ομάδας στην διάρκεια της σεζόν 2008-2009 πετυχαίνοντας συνολικά δέκα τέρματα, με αριθμό ομάδων της Λιγκ 1 όπως την Ρεν ή την Λιλ να εκφράζουν δημοσίως το ενδιαφέρον τους για την απόκτησή του. Παράλληλα, ο Αλασάν πραγματοποίησε δοκιμαστικά για διάστημα μίας εβδομάδας με την Σέλτικ Γλασκώβης, αν και τελικά δεν κατάφερε να πείσει το προπονητικό επιτελείο του συλλόγου για την αξία του. Στις 19 Αυγούστου 2009, ο παίκτης ανακοίνωσε ότι είχε καρδιακή διπλασία με αποτέλεσμα να βάλει πρόωρο τέλος στην επαγγελματική του καριέρα, τρία μόλις χρόνια αφότου την είχε ξεκινήσει.

Σύλλογοι
--------

* Έως το 2006 : Αμικάλ Μιξτ ντε Νεζ (DHR)
* 2006-2007 : Χάβρη ΑΚ (Λιγκ 2 : 14 συμμετοχές και 1 τέρμα)
* 2007-2008 : Χάβρη ΑΚ (Λιγκ 2 : 26 συμμετοχές και 7 τέρματα)
* 2008-2009 : Χάβρη ΑΚ (Λιγκ 1 : 32 συμμετοχές και 10 τέρματα)
* 2010-2011 : Αμικάλ Μιξτ ντε Νεζ (Ντιβιζιόν Ντ'Ωνέρ)

Διακρίσεις
----------

* Πρωταθλητής Γαλλίας της Λιγκ 2 με την Χάβρη το 2008

Παραπομπές
----------

1. ↑  C’est terminé pour Alassane Αρχειοθετήθηκε 2009-08-23 στο Wayback Machine. sport24.com, 29 août 2009
2. ↑  Statistiques d'Amadou Alassane, footballdatabase.eu

|  |  |
| --- | --- |
| εικονίδιο Ποδόσφαιρο | Πύλη Ποδόσφαιρο |