recursal/SuperWikiNEXT-32B huggingface dataset:
Άβακας από κιονόκρανο της Ραμπούρβα, της εποχής του Ασόκα, Ινδία, 3ος αιώνας π.Χ.
Με τη λέξη **άβακας** (αρχ.ελλ. *άβαξ*, λατιν. *abacus*) στην αρχιτεκτονική χαρακτηρίζεται η ορθογώνια παραλληλεπίπεδη πλάκα που αποτελεί το ανώτερο τμήμα του κιονόκρανου. Στην κλασική αρχιτεκτονική ο άβακας αποτελεί την τελική μετάβαση από τους στύλους προς τα οριζόντια μέλη της στέγης. Ο Ρωμαίος αρχιτέκτονας Βιτρούβιος με τον όρο αυτόν εννοεί μόνο τον άβακα του ιωνικού και του κορινθιακού κίονα, ενώ τον άβακα του δωρικού κίονα τον αποκαλεί *πλίνθο*. Αλλά σε όλες τις παλαιότερες πηγές υπάρχει γενίκευση του όρου. Η κυριότερη λειτουργία του είναι να παρέχει μια μεγαλύτερη επιφάνεια στηρίξεως, καθώς είναι γενικώς πλατύτερο από τον εχίνο — ο άβακας και ο εχίνος μαζί, με τον εχίνο κάτω από τον άβακα, συναποτελούν το κιονόκρανο.

Στις αρχαιότερες, προμνημειακές κατασκευές, ο άβακας ήταν μια χοντρή τετράγωνη σανίδα, που μετέφερε αποτελεσματικά το βάρος του επιστυλίου στους αρκετά λεπτότερους κίονες.

Δομή των κιόνων σε αρχαίους αιγυπτιακούς, ελληνικούς και ρωμαϊκούς ναούς. Ο άβακας είναι πάντοτε το ανώτατο όλων των τμημάτων σε κάθε εικονιζόμενο κίονα.

Στους πολιτισμούς της Ανατολής
------------------------------

Δείγματα του άβακα εντοπίζονται ήδη στην αρχιτεκτονική των αρχαίων λαών της Αιγύπτου και της Ασίας. Στην Αίγυπτο υπάρχουν άβακες στους «πρωτοδωρικούς» κίονες του ναού του Ζοζέρ στη Σακκάρα, στους κίονες του ναού της Χατσεψούτ στο Ντέιρ ελ-Μπαχάρι και σε αυτούς του ναού του Αμένοφι Γ΄ στο Λούξορ. Στην περσική αρχιτεκτονική ο άβακας είναι πλάκα που τοποθετείται ανάμεσα στις δύο προτομές ζώων στο κιονόκρανο του «τύπου των Σούσων», δείγμα του οποίου εκτίθεται στο Μουσείο του Λούβρου.

Στην αρχαία ινδική τέχνη της γλυπτικής (*σιλπασάστρα*), ο άβακας αποκαλείται συνήθως φαλακά, είναι επίπεδη πλάκα και αποτελεί μέρος του πρότυπου κίονα (*στάμπχα*). Βρίσκεται συνήθως μαζί με το δισκοειδές *μαντί* ως μια ενιαία μονάδα. Ο όρος αναφέρεται σε εγκυκλοπαιδικού περιεχομένου έργα, όπως τα *Μανασάρα, Καμικγκάγκαμα* και *Σουπραμπεντάγκαμα*.

Παραπομπές
----------

1. ↑  Hardy, Adam (1995). *Indian Temple Architecture: Form and Transformation*. Abhinav Publications. σελίδες 56, 390. ISBN 8170173124.

Πηγές
-----

* Το λήμμα «άβακας» στην *Εγκυκλοπαίδεια Πάπυρος-Larousse-Britannica*, έκδ. 2006, τόμος 1, σσ. 56-57
Στο βίντεο, τα μέλη της ομάδας μοιράζονται τις προκλήσεις των τελευταίων λεπτών του Επιστημονικού εργαστηρίου του Άρεως (Curiosity) μέχρι την προσγείωση στην επιφάνεια του Άρη.
**Βίντεο** (video) είναι ένα ηλεκτρονικό μέσο για την εγγραφή, αντιγραφή και μετάδοση κινούμενων οπτικών εικόνων.

Ιστορία
-------

Η τεχνολογία του βίντεο δημιουργήθηκε από τον Τσαρλς Γκίνσμπουργκ (Charles Ginsburg) και την ερευνητική ομάδα της εταιρίας Ampex, την οποία αυτός ηγούνταν, όπου ανέπτυξαν την πρώτη πρακτική συσκευή εγγραφής βιντεοταινίας (video tape recorder (VTR)). Το 1951 η πρώτη συσκευή εγγραφής βιντεοταινίας συνέλαβε ζωντανή εικόνα από κάμερα τηλεόρασης, με μετατροπή των ηλεκτρικών παλμών της και σώζοντας την πληροφορία αυτή στη μαγνητική βιντεοταινία.

Το 1971 η εταιρία Sony ξεκίνησε να πωλεί εγγραφείς βιντεοκασέτας (VCR) στο κοινό.
Η είσοδος του βίντεο στους οικιακούς καταναλωτές δημιούργησε μια περίοδο έντονου ανταγωνισμού, για ασύμβατα μεταξύ τους μοντέλα, για το καταναλωτικού επιπέδου αναλογικό βίντεο με βιντεοκασέτα καθώς και τις συσκευές εγγραφής βιντεοκασέτας (VCR), στο τέλος του 1970 και του 1980, κυρίως μεταξύ των φορμάτ Betamax και VHS. Το VHS τελικά αναδείχθηκε ως το κατεξοχήν φορμάτ.
Μετά την εφεύρεση του DVD το 1997 και του Blu-ray το 2006, σε συνδυασμό με την ανάπτυξη των υπολογιστών, έκαναν τις πωλήσεις της βιντεοκασέτας και των συσκευών εγγραφής αυτής, να πέσουν κατακόρυφα. Ο τελευταίος κατασκευαστής συσκευών βίντεο ήταν η ιαπωνική Funai, που σταμάτησε την κατασκευή αυτών των συσκευών πριν από λίγες μέρες, και τους τελευταίους μήνες κατασκεύαζε 750.000 συσκευές τον μήνα.

Παραπομπές
----------

1. ↑  «Vintage Umatic VCR (at section: Sony VO-1600. The worlds first VCR. 1971)». *Rewind Museum*. Ανακτήθηκε στις 9 Αυγούστου 2019.
2. ↑  «The Betamax vs VHS Format War, Author: Dave Owen, Originally published: 2005». Mediacollege.com. Ανακτήθηκε στις 16 Σεπτεμβρίου 2012.

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
--------------------

|  |  |
| --- | --- |
| wiktionary logowiktionary logo | Το *Βικιλεξικό* έχει σχετικό λήμμα:  **βίντεο**  |

|  |  |
| --- | --- |
| Commons logoCommons logo | Τα Wikimedia Commons έχουν πολυμέσα σχετικά με το θέμα   **Βίντεο** |


|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
| Καθιερωμένοι όροι | 
* WorldCat
* LCCN: sh92003035
* GND: 4063466-8
* BNF: cb11933779d (data)
* HDS: 024483
* NKC: ph127097

 |

 |
Ο **Μποριβόγιε Τζόρτζεβιτς** ή **Μπόρα Τζόρτεβιτς**, (Borivoje Đorđević), είναι πρώην Γιουγκοσλάβος (από τη Σερβία) πρώην διεθνής ποδοσφαιριστής, γεννημένος στις 2 Αυγούστου του 1948 στο Βελιγράδι.

Καριέρα
-------

Ξεκίνησε την αγωνιστική του σταδιοδρομία από την Παρτιζάν Βελιγραδίου το 1965 αγωνιζόμενος στο χώρο του κέντρου και σύντομα διακρίθηκε για την ικανότητα του τόσο στην οργανωτική δημιουργία και στις εξαιρετικές μεταβιβάσεις. Την πρώτη του χρονιά στην ομάδα έφτασε έως τον Τελικό του Κυπέλλου Πρωταθλητριών το 1966 απέναντι στη Ρεάλ Μαδρίτης. Στην Παρτιζάν αγωνίστηκε για δέκα χρόνια.
Υπήρξε μέλος σε όλες τις νεανικές εθνικές ομάδες της Γιουγκοσλαβίας και σε όλες φόρεσε και το περιβραχιόνιο του αρχηγού. Αγωνίστηκε και στην εθνική ανδρών της Γιουγκοσλαβίας και σε ηλικία 19 ετών ήταν μέλος της μεγάλης ομάδας των Πλάβι που συμμετείχε στον Τελικό του Euro 1968 όπου γνώρισαν την ήττα από τη διοργανώτρια Ιταλία και περιορίστηκαν στη 2η θέση. 

Το 1975 αποκτήθηκε από τον Παναθηναϊκό με τον οποίο αγωνίστηκε για τρεις χρονιές και κατέκτησε το Νταμπλ το 1977 αλλά και το Βαλκανικό Κύπελλο της ίδιας χρονιάς. Με δικό του γκολ στη Γιουγκοσλαβία απέναντι στη Μπούντουτσνοστ ο Παναθηναϊκός προκρίθηκε στον Τελικό του Βαλκανικού Κυπέλλου το οποίο και κατέκτησε. Με τον Παναθηναϊκό διακρίθηκε και άφησε σπουδαίες εντυπώσεις, υπήρξε όμως θύμα της εσωτερικής διαμάχης στην ομάδα μεταξύ των Μαντζαβελάκη και Δομάζου με συνέπεια να τεθεί εκτός ομάδας μαζί με τους Δομάζο και Αντωνιάδη και να απομακρυνθούν από την ομάδα.

Το 1978 αποκτήθηκε από την Άιντραχτ Τριρ με την οποία αγωνίστηκε έως το 1980 οπότε και ολοκλήρωσε την καριέρα του ως αθλητής.

Τίτλοι
------

* **Πρωτάθλημα Ελλάδας**: 1977
* **Κύπελλο Ελλάδας**: 1977
* **Βαλκανικό Κύπελλο**: 1977

Διακρίσεις
----------

* **Φιναλίστ Κυπέλλου Πρωταθλητριών Ευρώπης**: 1966
* **Φιναλίστ Ευρωπαϊκού Πρωταθλήματος**: 1968

Εξωτερικές συνδέσεις
--------------------

* Borivoje Đorđević στην ιστοσελίδα National-Football-Teams.com
* (Αγγλικά) Προφίλ Borivoje Đorđević στο Soccerway
* Serbian national football team website (in σερβική)

Παραπομπές
----------

1. ↑  Οι παίκτες που έφυγαν με πίκρα από τον Παναθηναϊκό - www.sport24.gr
Ο **Μπρους Γκόλντινγκ** (*Orrett Bruce Golding*, 5 Δεκεμβρίου 1947) είναι πολιτικός, που χρημάτισε Πρωθυπουργός της Τζαμάικα από τις 11 Σεπτεμβρίου 2007 ως τις 23 Οκτωβρίου 2011. Υπήρξε αρχηγός του Εργατικού Κόμματος της Τζαμάικα ως την παραίτησή του, το 2011. Είναι παντρεμένος με τη Λόρνα Γκόλντινγκ, με την οποία έχει τρία παιδιά.

Πολιτική καριέρα
----------------

Υπήρξε ιδρυτής του Εθνικού Δημοκρατικού Κινήματος (NDM). Νωρίτερα ήταν επικεφαλής του Εργατικού Κόμματος της Τζαμάικα (JLP) και στη συνέχεια αποσχίστηκε από το κόμμα και ίδρυσε το νέο NDM το 1995. Το 2002 έγινε ξανά μέλος του JLP και το 2003 εξελέγη ξανά Πρόεδρος του κόμματος. Το 2005 έγινε Αρχηγός της Αξιωματικής Αντιπολιτεύσεως.

Έγινε Πρωθυπουργός έπειτα από την οριακή νίκη του κόμματός του στις βουλευτικές εκλογές, στις 3 Σεπτεμβρίου 2007. Ανέλαβε καθήκοντα ενώπιον του Γενικού Κυβερνήτη, στις 11 Σεπτεμβρίου του 2007. Την 1η Ιουνίου 2010 απορρίφθηκε πρόταση μομφής στη Βουλή εναντίον της κυβέρνησής του, με 30-28.

### Παραίτηση

Στις 25 Σεπτεμβρίου 2011 ο Γκόλντινγκ γνωστοποίησε ότι δεν θα ήταν ξανά υποψήφιος για το αξίωμα του αρχηγού του Εργατικού Κόμματος της Τζαμάικα στο συνέδριο του κόμματος και επίσης την πρόθεσή του να παραιτηθεί από την πρωθυπουργία.

Η Κεντρική Επιτροπή του κόμματός του δεν έκανε αποδεκτή την παραίτηση του Γκόλντινγκ στις 25 Σεπτεμβρίου 2011. Ωστόσο, ο Γκόλντινγκ επέμεινε στην παραίτησή του και αντικαταστάθηκε στην ηγεσία του κόμματος και στην πρωθυπουργία από τον Άντριου Χόλνες.

Παραπομπές
----------

1. ↑  (Γερμανικά) *Munzinger Personen*. 00000026666. Ανακτήθηκε στις 9  Οκτωβρίου 2017.
2. ↑  Ανακτήθηκε στις 7  Μαΐου 2020.
3. ↑  «Jamaica Gleaner». Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 14 Απριλίου 2008. Ανακτήθηκε στις 4 Νοεμβρίου 2007.
4. ↑  Rulers Αρχειοθετήθηκε 2010-06-22 στο Wayback Machine. Ιούνιος 2010.

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
--------------------

* Πολυμέσα σχετικά με το θέμα  Bruce Golding στο Wikimedia Commons
* Κυβέρνηση της Τζαμάικας
* Γραφείο Πρωθυπουργού Αρχειοθετήθηκε 2011-04-29 στο Wayback Machine.

  


|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
| Καθιερωμένοι όροι | 
* WorldCat
* VIAF: 312881944
* LCCN: no2014154160

 |

 |
Ο Άντριου Λο είναι Βρετανός οικονομολόγος και φιλανθρωπιστής. Εργάζεται ως πρόεδρος και διευθύνων σύμβουλος στην Caxton Associates, μιας εταιρείας που εδρεύει στην πλατεία Μπέρκλεϊ στο Λονδίνο.

Βιογραφία
---------

Ο Άντριου Λο γεννήθηκε και μεγάλωσε στο Στόκπορτ της Αγγλίας. Ο πατέρας του ήταν πολιτικός μηχανικός και η μητέρα του ήταν νοσοκόμα. Φοίτησε στο γυμνάσιο Cheadle Hulme. Αποφοίτησε από το Πανεπιστήμιο του Σέφιλντ στο Νότιο Γιόρκσαιρ, με πτυχίο στα οικονομικά το 1987.

Καριέρα
-------

Ξεκίνησε την καριέρα του στον τομέα των οικονομικών στην εταιρία County NatWest, τώρα γνωστό ως NatWest. Στη συνέχεια εργάστηκε ως έμπορος στην Τράπεζα Χημείας. Το 1996 προσχώρησε στην Goldman Sachs όπου έγινε διευθύνων σύμβουλος.

Το 2003 ξεκίνησε να εργάζεται στην Caxton Associates στο Λονδίνο. Το 2008 έγινε επικεφαλής της Επενδυτικής Υπηρεσίας. Από το 2012 υπηρετεί στην ίδια εταιρεία ως πρόεδρος και διευθύνων σύμβουλος.

Πολιτική
--------

Από τον Μάιο του 2010 έως τον Ιανουάριο του 2015 δώρισε 947,911 λίρες στο Συντηρητικό Κόμμα και έγινε ο 11ος μεγαλύτερος δωρητής του εν λόγω κόμματος εκείνη την περίοδο.

Φιλανθρωπία
-----------

Συνδιευθύνει το Οικογενειακό Φιλανθρωπικό Ίδρυμα Νόμου μαζί με την σύζυγό του. Το ζευγάρι υποστηρίζει πολλούς μη κερδοσκοπικούς οργανισμούς, συμπεριλαμβανομένου του Exchange Policy με έδρα του Ουέστμινστερ. Το 2014 δώρισαν 1 εκατομμύριο λίρες στην εταιρεία The Lowry στο Σάλφορντ, της οποίας οι χώροι μέσα στην πινακοθήκη μετονομάστηκαν σε The Andrew και Zoë Law Galleries.

Ο Λο είναι ο πρόεδρος του διοικητικού συμβουλίου των κύριων ομιλητών για τα σχολεία, το οποίο καλεί τους δημόσιους ομιλητές να στηρίζουν τα σχολεία στο Ηνωμένο Βασίλειο. Ανήκει επίσης στο διοικητικό συμβούλιο της Κοινωνικής Οικονομίας. Επιπλέον είναι διευθυντής του ιδρύματος Hotcourses, που βοηθά τους ευάλωτους μαθητές στην Κένυα.

Σε ένα άρθρο του στην The Huffington Post το 2014 κάλεσε τους διευθυντές των ιδιωτικών εταιρειών να γίνουν πιο φιλάνθρωποι.

Προσωπική ζωή
-------------

Είναι παντρεμένος με την Ζόει Λο, μια καλλιτέχνη μεικ-απ που εργάστηκε για την Βρετανίδα τραγουδίστρια Dido. Είναι εκατομμυριούχος και υποστηρικτής της Μάντσεστερ Σίτι. Κατέχει τον "Manchester City vs Sheffield United", έναν πίνακα του Λ. Σ. Λόουρι του 1938.
Το **Άνφιλντ** (αγγλικά: *Anfield*) είναι ποδοσφαιρικό στάδιο στη συνοικία Άνφιλντ του Λίβερπουλ. Κατασκευάστηκε το 1884 και είναι το γήπεδο του αγγλικού συλλόγου Λίβερπουλ ΦΚ, από τότε που σχηματίστηκε, (το 1892). Πριν το 1892 ήταν έδρα της άλλης ομάδας της πόλης, της Έβερτον ΦΚ. Μάλιστα το γήπεδο ήταν η αφορμή για την δημιουργία της Λίβερπουλ μια και, όταν η διοίκηση της ομάδας της Έβερτον, διαφώνησε για το αντίτιμο της ενοικίασης του γηπέδου, αποχώρησε. Ο ιδιοκτήτης του γηπέδου έμεινε με άδειο γήπεδο και δημιούργησε την ομάδα της Λίβερπουλ.

Αυτή τη στιγμή, το Άνφιλντ περιλαμβάνει 4 εξέδρες. Η μεγαλύτερη από αυτές είναι η πρόσφατα ανακαινισμένη Main Stand με χωρητικότητα 20.500 θεατών. Ακολουθεί η κερκίδα των οργανωμένων οπαδών της Λίβερπουλ, Spion Kop μια από τις πιο ιστορικές κερκίδες της Αγγλίας με χωρητικότητα 12.400 θεατών. Η Sir Kenny Dalglish Stand είναι η κερκίδα απέναντι από την κάμερα και μπορεί να στεγάσει 11.700 ανθρώπους και τέλος η Anfield Road End μεγάλο μέρος της οποίας καταλαμβάνουν οι φιλοξενούμενοι οπαδοί, έχει χωρητικότητα 9.000.Η συνολική χωρητικότητα του Άνφιλντ είναι 54.074 που το καθιστά το 8ο μεγαλύτερο γήπεδο στην Αγγλία.Το ρεκόρ παρουσίας στο γήπεδο είναι 61.905 και σημειώθηκε το 1952 σε μία αναμέτρηση ανάμεσα στη Λίβερπουλ και τη Γουλβς.

Εικόνες
-------

* Εξωτερική όψη του σταδίουΕξωτερική όψη του σταδίου
* Άποψη του σταδίουΆποψη του σταδίου

Παραπομπές
----------

1. ↑  Premier League. *Premier League Handbook* (PDF). The Football Association Premier League Ltd. σελ. 21. Αρχειοθετήθηκε (PDF) από το πρωτότυπο στις 20 Απριλίου 2011. Ανακτήθηκε στις 21 Μαΐου 2011.
2. ↑  «Football projects». Desso Sports. Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 6 Ιουλίου 2011. Ανακτήθηκε στις 13 Ιουλίου 2011.

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
--------------------

|  |  |
| --- | --- |
| εικονίδιο Ποδόσφαιρο | Πύλη Ποδόσφαιρο |

* Επίσημος ιστότοπος
Ο **Βεσελεήλ** ήταν πρόσωπο της Παλαιάς Διαθήκης, ήταν σύγχρονος αλλά νεότερος του Μωυσή, από τη φυλή του Ιούδα. Ήταν ένας άνθρωπος γεμάτος από το πνεύμα και τη σοφία του Θεού (Ιεχωβά). Το όνομά του σημαίνει κάτω από τη σκιά του Θεού. Ο πατέρας του ήταν ο Ουρί, και παππούς του ο Ωρ, του Χάλεβ (Χελουβαϊ), του Εσρών, του Φαρές, του Ιούδα.

Ο Θεός τον επέλεξε για να κατευθύνει το έργο της κατασκευής της Σκηνής και των εξαρτημάτων της, της Κιβωτού και του χάλκινου θυσιαστηρίου όπως επίσης και τα ενδύματα του Αρχιερέα και των ιερέων. 
Ήταν πολύ καλός σε κάθε τεχνική εργασία, στο χρυσάφι, στο ασήμι και στον χαλκό, κατεργαζόταν πέτρες και ξύλο, και σχεδίαζε επινοήματα και κατασκευές κάθε είδους. 
Ο παππούς του ο Ωρ αναφέρεται πως μαζί με τον Ααρών κρατούσαν τα χέρια του Μωυσή σταθερά, ωσότου οι Ισραηλίτες κατάφεραν να νικήσουν τους Αμαληκίτες. Ο Ωρ πρέπει να ήταν κοντά στην ηλικία του Μωυσή (80 ετών) και του Ααρών (83 ετών) το 1513 π.χ. ίσως και λίγο μεγαλύτερος. Αυτό φαίνεται και από το ότι όταν ο Μωυσής ανέβηκε στο βουνό για να πάρει τις εντολές από τον Ιεχωβά, άφησε στη θέση του ως κριτές τον Ααρών και τον Ωρ.

Επομένως, ο Βεσελεήλ πρέπει να ήταν σχετικά νέος όταν ανέλαβε αυτόν τον διορισμό. Αν ο παππούς του ο Ωρ ήταν γύρω στα 80-90 χρόνια του, ο πατέρας του ο Ουρί γύρω στα 60-70 χρόνια του τότε λογικά ο ίδιος δεν μπορεί να ήταν πάνω από 40 ετών όταν ο Ιεχωβά του ανέθεσε αυτό το σπουδαίο έργο. (το 1513 π.χ.)
Πέθανε πριν το 1473 π.χ. και έτσι δεν μπήκε στη γη της επαγγελίας, εφόσον ήταν πάνω από 20 ετών τότε που η σύναξη του λαού στασίασε κατά του Ιεχωβά και δεν τον εμπιστεύθηκε ότι θα μπορούσε να δώσει στο λαό τη νίκη απέναντι στους ισχυρούς κατοίκους της γης.

Έζησε το διάστημα 1550 π.χ.-1473 π.χ. κατά προσέγγιση.

Παραπομπές
----------

1. ↑  Έξοδος 35:30. 1 Χρονικών 2:4,5,9,18-20.
2. ↑  Έξοδος 35:31, 32
3. ↑  Έξοδος 24:14
4. ↑  Αριθμοί 14:29,30

Βιβλιογραφία
------------

* Ενόραση στης Γραφές 1ος τόμος σελ. 498 εκδ. Β.&Φ. εταιρία Σκοπιά
* Ταμείο-ερμηνευτικόν λεξικόν των Αγιων Γραφών 1ος τόμος σελ. 678 *εκδ. Ινστιτούτον της Βίβλου 1977*

  


|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
| Καθιερωμένοι όροι | 
* VIAF: 5155707083722412808
* GND: 1184935831

 |

 |
Ο **Μπούρχαρτ Α΄** (γερμ.: *Burchard I*, 855 - 5/23 Νοεμβρίου 911) από τον Οίκο του Χούνφριτ ήταν δούκας της Αλαμαννίας (909-911). Έγινε μάργραβος της Raetia Curiensis (καντόνι Γκριζόν/Γκράουμπυντεν, Ανατολικά της Ελβετίας), κόμης του Τούργκαου & Μπαρ.

Βιογραφία
---------

Ήταν γιος του Αδαλβέρτου Β΄ του επιφανούς (απεβ. π. 900/906) κόμη του Τούργκαου και της Γιούντιτ/Ιουδήθ του Φρίουλι (απεβ. 902). Το 900 ο Μπούρχαρτ ήταν ήδη ένας από τους πιο ισχυρούς ευγενείς της Αλαμαννίας. Σε πράξη του 904 εμφανίζεται ως επίτροπος (vogt) των ιδιοκτησιών του αββαείου Λορς στη Σουαβία. Διαδέχθηκε τον Ρουαδούλφο των Παλαιών Γουέλφων στις συνοριακές εκτάσεις της Ραιτίας, όπου αναφέρεται ως μαρκίων (μάργραβος) το 903 και δούκας το 909.

Προσπάθησε να αυξήσει την επιρροή του, αλλά ήρθε σε αντιπαράθεση με τον Ερχάνγκερ παλατινό κόμη της Σουαβίας και τον Σολομών Γ΄ επίσκοπο της Κωνσταντίας, υποστηρικτών του Κορράδου Α΄ της Ανατολικής Φραγκίας. Το αποτέλεσμα ήταν να αιχμαλωτιστεί με την κατηγορία της εσχάτης προδοσίας. Ένα φυλετικό συμβούλιο τον βρήκε ένοχο και εκτελέστηκε μαζί με τον αδελφό του Αδαλβέρτο Γ΄ κόμη του Τούργκαου. 

Ο γιος του Μπούρχαρτ Β΄ και η σύζυγος αυτού Ρεγκελίντα έφυγαν για την Ιταλία ως εξόριστοι ή πρόσφυγες. Οι κτήσεις στη Ραιτία χάθηκαν, αλλά μετά αποκτήθηκαν πάλι. Ο Ερχάνγκερ αυτοανακηρύχθηκε δούκας της Σαουβίας το 915.

Οικογένεια
----------

Νυμφεύτηκε π. το 882 τη Λιουτγάρδη των Οθωνιδών, μάλλον κόρη του Λιούντολφ δούκα της Σαξονίας, χήρα του Λουδοβίκου Γ΄ των Καρολιδών της Σαξονίας, και είχε τέκνα:

* Μπούρχαρτ Β΄ 883/4-926, δούκας της Σουαβίας.
* Ντήτπιρχ/Τεομπέργκα, παντρεύτηκε τον Χούπαλτ του Ντίλινγκεν.
* Οντάλρικ κόμης του Τουργκάου & Τσύριχγκαου.

Υποσημειώσεις
-------------

1. ↑  Σύμφωνα με τον Eckhard Muller-Mertens, ο Μπούρχαρτ Α΄ δολοφονήθηκε.

Αναφορές
--------

1. ↑  Εθνική Βιβλιοθήκη της Γερμανίας: (Γερμανικά, Αγγλικά) *Gemeinsame Normdatei*. 137805233. Ανακτήθηκε στις 14  Αυγούστου 2015.
2. ↑  (Γερμανικά) *Catalog of the German National Library*. 137805233. Ανακτήθηκε στις 17  Ιουλίου 2021.
3. ↑  p67297.htm#i672968. Ανακτήθηκε στις 7  Αυγούστου 2020.
4. 1 2  Muller-Mertens 1999, σελ. 238.
5. 1 2  Reuter 1991, σελ. 131.
6. ↑  Riche 1993, σελ. 228.

Πηγές
-----

* Muller-Mertens, Eckhard (1999). Reuter, Timothy; McKitterick, Rosamond, eds. The New Cambridge Medieval History: Volume 3, C.900-c.1024. Cambridge University Press.
* Reuter, Timothy (1991). Germany in the Early Middle Ages C. 800-1056. Routledge.
* Riche, Pierre (1993). The Carolingians: A Family Who Forged Europe. Translated by Allen, Michael Idomir. University of Pennsylvania Press.

Βιβλιογραφία
------------

* Leyser, Karl. Communications and Power in Medieval Europe: The Carolingian and Ottonian Centuries. London, 1994.

|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
| Καθιερωμένοι όροι | 
* VIAF: 85986497
* GND: 137805233
* HDS: 020785

 |

 |


|  |  |
| --- | --- |
| CC-BY-SA Μετάφραση | Στο λήμμα αυτό έχει ενσωματωθεί κείμενο από το λήμμα Burchard I, Duke of Swabia  της Αγγλικής Βικιπαίδειας, η οποία διανέμεται υπό την GNU FDL και την CC-BY-SA 4.0. (ιστορικό/συντάκτες). |
Η **Wyborowa** (προφέρεται: [Βιμπορόβα], το θηλυκό του πολωνικού επιθέτου *wyborowy* «εκλεκτό») είναι μάρκα πολωνικής βότκας. Το επίθετο χρησιμοποιήθηκε σε ένα ευνοϊκό άρθρο του Τύπου και στη συνέχεια προστέθηκε μετά τη λέξη *wódka* «βότκα», με αποτέλεσμα το τελικό όνομα *Wódka Wyborowa*.

Το προϊόν παρέμεινε δημοφιλές στην εγχώρια αγορά μέχρι το 1873, όταν ξεκίνησε η εξαγωγή της βότκας στις ευρωπαϊκές χώρες. Το 1927, η Wyborowa έγινε η πρώτη μάρκα βότκας που έγινε διεθνές εμπορικό σήμα. Τις δεκαετίες του 1950 και του 1960, η Wyborowa κατέκτησε όλες τις μεγάλες ευρωπαϊκές χώρες - αποτελούσε πάνω από το 60% του συνολικού όγκου της βότκας που εξήχθη στο Ηνωμένο Βασίλειο.

Μετά την περίοδο της οικονομικής μετάβασης στα τέλη της δεκαετίας του 1980 και στις αρχές της δεκαετίας του 1990, το αποστακτήριο του Πόζναν, όπως και πολλά άλλα στη χώρα, αντιμετώπισε σοβαρά προβλήματα και ήταν κοντά στο να υποβάλει αίτηση πτώχευσης. Ωστόσο, λόγω της μεγάλης διεθνής δημοτικότητας του κύριου προϊόντος της, το εργοστάσιο αγοράστηκε από τη γαλλική εταιρεία παραγωγής αλκοολούχων ποτών Pernod Ricard.

Κριτική
-------

Σε μια ανάλυση που δόθηκε από το Radio Télévision Suisse τον Μάιο του 2014, η ομάδα εργαστηρίων Eurofins Scientific αποκάλυψε την παρουσία ζαχαροκάλαμου ή καλαμποκιού, ενώ η επισήμανση του Wyborowa αναφέρει μόνο αλκοόλ σίκαλης.

Παραπομπές
----------

1. ↑  Chelman. «Vodka». www.everything2.com. Ανακτήθηκε στις 30 Αυγούστου 2010.
2. ↑  Opinions-and-Discussions, Kosmix. «Wyborowa». www.kosmix.com. Ανακτήθηκε στις 30 Αυγούστου 2010. [*νεκρός σύνδεσμος*]
3. ↑  Juicy Shot, Quentin. «Vodka: Anecdotes». www.juicyshot.com. Ανακτήθηκε στις 30 Αυγούστου 2010.
4. ↑  «A bon entendeur - Vodka: Il y a un hic !». 6 Μαΐου 2014.

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
--------------------

* Επίσημος ιστότοπος
Το **Wright Model A** ήταν πρώιμο αεροσκάφος που κατασκευάστηκε από τους αδελφούς Ράιτ στις ΗΠΑ το 1906. Ήταν μια ανάπτυξη του Flyer III του 1905. Οι Ράιτ κατασκεύασαν περίπου 7 αντίγραφα στο κατάστημα ποδηλάτων κατά την περίοδο 1906-1907 τα οποία δεν πετούσαν. Ένα από αυτά απεστάλη στη Χάβρη το 1907 για επίδειξη στους Γάλλους. Το αεροσκάφος είχε κινητήρα 35 ίππων και ήταν διθέσιο. Το Model A ήταν το πρώτο αεροσκάφος που διατέθηκε προς πώληση και το πρώτο αεροσκάφος που εισήχθη για σειριακή παραγωγή οπουδήποτε στον κόσμο. Εκτός από τα επτά αεροσκάφη που κατασκεύασαν οι Ράιτ το 1906-1907, παραχώρησαν άδειες για την παραγωγή στην του Model A στην Ευρώπη. Η γερμανική Flugmaschine Wright GmbH κατασκεύασε περίπου 60 αντίγραφα.

Το **Military Flyer** του 1909 ήταν μετατροπή του Model A από τους Αδελφούς Ράιτ. Οι πτέρυγες του είχαν ήταν μικρότερες κατά δύο πόδια. Το αεροσκάφος παρουσιάστηκε στο Φορτ Μάιερ της Βιρτζίνια στις 28 Ιουνίου 1909 για την αμερικανική πολεμική αεροπορία, αφού τους προσέφερε σύμβαση 25.000 δολαρίων ($697.130 σε δολάρια του 2008) για αεροσκάφη ικανά να πετούν με ταχύτητα 64 χιλιόμετρα/ώρα με δύο επιβαίνοντες επί του σκάφους σε απόσταση 201 χιλιομέτρων. Μετά από αυστηρές δοκιμές του στρατού το αεροπλάνο έγινε αποδεκτό ως "Signal Corps (S. C.) Νο. 1" στις 2 Αυγούστου 1909, και οι αδελφοί έλαβαν 30.000 δολάρια ($836.556 σε δολάρια του 2012).

Παραπομπές
----------

1. ↑  Das Flugzeug "Model A" von Wilbur und Orville Wright Σφάλμα στο πρότυπο webarchive: Ελέγξτε την τιμή `|url=`. Empty. Deutsches Museum (German) (shows German advert for Wright Flugmaschinen, flying lesson included with purchase) "In der in Johannisthal bei Berlin ansässigen Firma "Flugmaschine Wright GmbH" wurden Wright-Flugzeuge in Lizenz gebaut. Die im Herbst 1909 gegründete Firma war nach der Flugmaschinenfabrik von August Euler die zweite Flugzeugfabrik in Deutschland, in der Flugzeuge in Serie gefertigt wurden. Sie produzierte bis 1913 etwa 60 Wright-Doppeldecker verschiedener Versionen"
2. 1 2  "ΑΜΕΡΙΚΑΝΙΚΟΎ Στρατού Αεροσκαφών 1908-1946" από τον James C. Fahey, 1946, 64pp.
3. ↑  "On Great White Wings" by Fred E. C. Culick and Spencer Dunmore (Airlife Publishing Ltd. Shrewsbury, England, 2001, (ISBN 1-84037-333-4)), 176pp.
Το βινεγκρέτ (ρωσικά: винегрет‎) ή **Ρωσικό βινεγκρέτ** είναι μια σαλάτα της Ρωσικής κουζίνας η οποία αποτελεί δημοφιλές πιάτο στη Ρωσία και άλλα μετασοβιετικά κράτη. Περιλαμβάνει μαγειρεμένα λαχανικά σε κύβους (κόκκινα παντζάρια, πατάτες, καρότα), κομμένα κρεμμύδια, καθώς και λάχανο τουρσί ή / και αλατισμένα τουρσιά. Άλλα συστατικά που μπορούν να προστεθούν είναι τα πράσινα μπιζέλια ή τα φασόλια. Η ονομασία της σαλάτας προέρχεται από το βινεγκρέτ, το οποίο χρησιμοποιείται και ως σάλτσα. Ωστόσο, παρά το όνομα, το ξύδι συχνά παραλείπεται στη σύγχρονη σαλάτα βινεγκρέτ και χρησιμοποιείται μόνο ηλιέλαιο ή άλλο φυτικό έλαιο. Μερικοί μάγειρες προσθέτουν άλμη από τα αγγουράκια ή λάχανο τουρσί.

Μαζί με ρωσική σαλάτα και τη ρέγγα με σάλτσα, το βινεγκρέτ σερβίρεται ως *ζακούσκι* στα εορταστικά τραπέζια των ρωσόφωνων.

Παρά τη μεγάλη δημοτικότητα στη Ρωσία και την Ουκρανία, οι βασικές συνταγές για μικτές σαλάτες υιοθετήθηκαν από τις δυτικοευρωπαϊκές κουζίνες ήδη από τον 19ο αιώνα. Αρχικά, ο όρος βινεγκρέτ αναφερόταν σε οποιοδήποτε μείγμα μαγειρεμένων λαχανικών σε κύβους ντυμένο με ξύδι. Αργότερα η έννοια μεταβλήθηκε σε οποιαδήποτε μικτή σαλάτα με παντζάρια. Τα σύγχρονα ρωσικά και ουκρανικά βιβλία μαγειρικής εξακολουθούν να αναφέρουν τη δυνατότητα προσθήκης μανιταριών, κρέατος ή ψαριών, αλλά αυτό είναι σπάνιο.

Σε όλη την Βόρεια Ευρώπη υπάρχουν παρόμοιες σαλάτες με παντζάρια. Παραδείγματα είναι η σαλάτα με ρέγκα και η σαλάτα με παντζάρια στη Βόρεια Γερμανική και σκανδιναβική κουζίνα καθώς και το ροσόλι σε Φινλανδική κουζίνα, με το όνομα του τελευταίου να προέρχεται από τη λέξη *ρασόλ* (ρωσικά: рассол‎), τη ρωσική λέξη για άλμη.

Εικόνες
-------

* Σαλάτα βινεγκρέτ με φασόλιαΣαλάτα βινεγκρέτ με φασόλια
* Σαλάτα βινεγκρέτ με πράσινα μπιζέλιαΣαλάτα βινεγκρέτ με πράσινα μπιζέλια

Παραπομπές
----------

1. 1 2  Салаты и винегреты. In: П. В. Абатуров, Л. С. Акулов, А. А. Ананьев и др. *Кулинария*. Москва, Госторгиздат, 1955-1958 (P. V. Abaturov, L. S. Akulov, A. A. Ananyev etc. *Cookery*. Moscow, Soviet state publishing house for business literature, 1955-1558; Russian)
2. 1 2  И. А. Фельдман, *Любимые блюда*. Изд. Реклама, 1988, с. 180-186, (ISBN 5-88520-031-9) (I. A. Feldman, *Favourite dishes*, Reklama publishing house, 1988, p. 180-186; Russian)
3. 1 2  Л. Я. Старовойт, М. С. Косовенко, Ж. М. Смирнова, *Кулінарія*. Київ, Вища школа, 1992, с. 218 (L. Ya. Starovoit, M. S. Kosovenko, Zh. M. Smirnova, *Cookery*. Kiev, Vyscha Shkola publishing house, 1992, p. 218; Ukrainian)
4. ↑  В. В. Похлебкин, *Национальные кухни наших народов*. Москва, изд. Пищевая пром-сть, 1980 (William Pokhlyobkin, *The Ethnic Cuisines of our Peoples*. Moscow, Food Industry publishing house, 1980; Russian)
5. ↑  *Modern Cookery*. 1845.
6. ↑  «Salaatti». *Raholan syötäviä sanoja*. Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 30 Νοεμβρίου 2019. Ανακτήθηκε στις 2 Ιουνίου 2018.
Ο ουρανοξύστης **X-Seed 4000** είναι σχέδιο της ιαπωνικής κατασκευαστικής εταιρίας Ταϊσέι για ένα κτίριο που θα έχει ύψος 4 χιλιόμετρα, 800 ορόφους, και θα φιλοξενεί 1.000.000 ανθρώπους. Θα έχει σχήμα κώνου για να θυμίσει το Φούτζι. Η κορυφή του θα είναι συνέχεια χιονισμένη, εξαιτίας του ύψους, και θα χρησιμεύει ως χιονοδρομικό κέντρο και ως μετεωρολογικό ερευνητικό εργαστήριο. Οι μετακινήσεις θα γίνονται με μαγνητικούς ανελκυστήρες που θα χωράνε 200 ανθρώπους και θα χρειάζονται 30 λεπτά για να φτάσουν στην κορυφή του. Επίσης θα έχει πάρκα, νοσοκομεία, μαρίνες (θα χτιστεί σε τεχνητό νησί), κ.λ.π. ακόμα και πανεπιστήμιο. Δεν θα είναι ένας απλός ουρανοξύστης αλλά μια αυτόνομη κάθετη πόλη, με σκοπό την αντιμετώπιση των περιβαλλοντικών προβλημάτων στο Τόκιο. Αν ποτέ χτιστεί, η κατασκευή του θα κοστίσει πολλές εκατοντάδες δισεκατομμύρια δολάρια.
Ο **Μπονιφάτσο Μπέμπο** (ιταλικά: *Bonifacio Bembo*, περ. 1420 - μετά το 1477) ήταν Ιταλός ζωγράφος, προσωπογράφος και μικρογράφος, ο τελευταίος από τους εκπροσώπους του Διεθνούς Γοτθικού Ρυθμού στη Λομβαρδία.

Βιογραφικά στοιχεία
-------------------

«Φύλλο Τράπουλας Ταρώ» (1436), χαρτί επικαλλυμένο με χρυσό και άργυρο, Πινακοθήκη Μπρέρα, Μιλάνο, Ιταλία.Από τα ελάχιστα που γνωρίζουμε σχετικά με τη ζωή του Μπονιφάτσο Μπέμπο, εικάζουμε ότι γεννήθηκε στην Μπρέσα, ότι ανήκε σε οικογένεια καλλιτεχνών που διατηρούσε εργαστήριο στην Κρεμόνα και ότι υπήρξε ζωγράφος στην αυλή των Δουκών του Μιλάνου. Αδερφός του ήταν ο επίσης γνωστός ζωγράφος, Μπενεντέττο Μπέμπο.

«Πορτραίτα του Φραντσέσκο Α' Σφόρτσα και της Μπιάνκα Μαρία Βισκόντι», περ. 1460, νωπογραφίες, Πινακοθήκη Μπρέρα, Μιλάνο, Ιταλία.Το μεγαλύτερο μέρος των έργων του Μπονιφάτσο Μπέμπο, το οποίο προέρχεται κυρίως από το τρίτο τέταρτο του 15ου αιώνα, έχει χαθεί. Ανάμεσα στα γνωστότερα συναντούμε τις τοιχογραφίες που φιλοτέχνησε για την Εκκλησία του Αγίου Αυγουστίνου στην Κρεμόνα. Ως αυτόνομα έργα, σώζονται μόνο οι προσωπογραφίες (σε νωπογραφία) του Φραντσέσκο Α' Σφόρτσα, ιδρυτή της ομώνυμης δυναστείας, και της συζύγου του, Μπιάνκα Μαρία Βισκόντι. Τα έργα αυτά, αρχικά τοποθετημένα επίσης στον Άγιο Αυγουστίνο, σήμερα φιλοξενούνται στην Πινακοθήκη της Μπρέρα, στο Μιλάνο, καθώς και μια τράπουλα ταρώ με μικρογραφίες σε χρυσό φόντο. Η εξαιρετική λεπταισθησία με την οποία διαγράφονται οι μορφές αποτελεί έκφραση της τέχνης εκείνης του Όψιμου Μεσαίωνα που είναι γνωστή ως Διεθνές Γοτθικό ύφος. Ο Μπονιφάτσο Μπέμπο ήταν ο τελευταίος από τους εκπροσώπους του ύφους αυτού στη Λομβαρδία.

Δείτε επίσης
------------

* Διεθνής γοτθικός ρυθμός

Παραπομπές
----------

1. ↑  (Αγγλικά) *Union List of Artist Names*. 2  Νοεμβρίου 2017. 500021037. Ανακτήθηκε στις 21  Μαΐου 2021.
2. 1 2 3 4 5 6  Porcu, Costantino (2007), σελ. 42-43.
3. 1 2 3 4  Bèmbo, Bonifacio, βιογραφία στη διαδικτυακή εγκυκλοπαίδεια Treccani.it.

Βιβλιογραφία
------------

* (Ελληνικά) Porcu, Costantino (2007). *«Πινακοθήκη Μπρέρα, Μιλάνο»*, μετάφραση: Στέλλα Πεκιαρίδη, σειρά: Μουσεία του Κόσμου · 16, 1η έκδοση, Αθήνα : Η Καθημερινή, ISBN 9789606709296.

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
--------------------

|  |  |
| --- | --- |
| Commons logoCommons logo | Τα Wikimedia Commons έχουν πολυμέσα σχετικά με το θέμα   **Μπονιφάτσο Μπέμπο** |

* (Αγγλικά) Bonifacio Bembo, κατάλογος έργων σε διάφορα μουσεία ανά τον κόσμο.
* (Αγγλικά) Bonifacio Bembo, κατάλογος έργων γλυπτικής στην Web Gallery of Art.
* (Ιταλικά) Bèmbo, Bonifacio, βιογραφία στη διαδικτυακή εγκυκλοπαίδεια Treccani.it.
* (Ιταλικά) Bèmbo, Bonifacio, βιογραφία στην Enciclopedia Italiana (1930), ιστότοπος Treccani.it.

|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
| Καθιερωμένοι όροι | 
* WorldCat
* VIAF: 13191706
* **Europeana**: agent/base/6534
* LCCN: nr94026694
* ISNI: 0000 0000 6787 8775
* GND: 122469453
* SUDOC: 112318371
* BNF: cb13604267d (data)
* ULAN: 500021037
* BNE: XX1345677
* RKD: 6348

 |

 |
Ο **Βλαντιμίρ Σεργκέιβιτς Ίβλεφ** ( ρωσικά: Владимир Сергеевич Ивлев‎  ; γεννήθηκε στις 28 Φεβρουαρίου 1990) είναι Ρώσος επαγγελματίας καλαθοσφαιριστής με την ΤΣΣΚΑ Μόσχας του VTB Πρωταθλήματος και της Ευρωλίγκας. Εκπροσωπεί επίσης την εθνική ομάδα της Ρωσίας .

Επαγγελματική σταδιοδρομία
--------------------------

Αφού έπαιξε μπάσκετ σε επίπεδο νέων με τις ομάδες νέων της Ντιναμό Μόσχας, ο Ίβλεφ έπαιξε με την εφεδρική ομάδα της Ντιναμό Μόσχας (Ντινάμο Μόσχας 2), την περίοδο 2007–08. Τη χρονιά 2009–10, έκανε την πρώτη εμφάνισή του με την ανώτερη ομάδα της Ντιναμό Μόσχας. Το 2011 εντάχθηκε στην ΜΚ Ρυαζάν και το 2012 πήγε στην Νίζνι Νόβγκοροντ. Το 2016, πήγε στη Λοκομοτίβ Κουμπάν, όπου πέρασε τέσσερις χρονιές, πριν ενταχθεί Πάρμα Μπάσκετ Περμ για την περίοδο 2020–21. Στις 13 Ιουλίου 2021, υπέγραψε με τη δύναμη της Ευρωλίγκας, ΤΣΣΚΑ Μόσχας .

Εθνική ομάδα της Ρωσίας
-----------------------

Ο Ίβλεφ ήταν μέλος των εθνικών ομάδων της Ρωσίας. Με τις μικρές εθνικές ομάδες της Ρωσίας, έπαιξε στο Ευρωπαϊκό Πρωτάθλημα κάτω των 18 ετών της FIBA το 2007, στο Ευρωπαϊκό Πρωτάθλημα κάτω των 20 ετών της FIBA του 2009 και στο Ευρωπαϊκό Πρωτάθλημα κάτω των 20 ετών της FIBA το 2010.

Υπήρξε επίσης μέλος της εθνικής ομάδας καλαθοσφαίρισης της Ρωσίας. Με τη μεγάλη ομάδα της Ρωσίας, έπαιξε στο Ευρωπαϊκό Πρωτάθλημα του 2017 .

Παραπομπές
----------

1. ↑  «Profile». russiabasket.ru. Ανακτήθηκε στις 1 Σεπτεμβρίου 2017.
2. ↑  CSKA adds frontcourt depth with Ivlev.
3. ↑  Vladimir IVLEV (RUS).

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
--------------------

* Προφίλ Euroleague.net
* Προφίλ αρχείου FIBA
* Προφίλ FIBA Ευρώπης
* Προφίλ στο Eurobasket.com
Χάρτης της Βιντάρμπα
Η **Βιντάρμπα** είναι η ανατολική περιοχή της Ινδικής πολιτείας Μαχαράστρα. Καταλαμβάνει το 31.6% της συνολικής έκτασης και κατέχει το 21.3% του συνολικού πληθυσμού της Μαχαράστρα. Συνορεύει με τη πολιτεία Μαντία Πραντές στα βόρεια, τη Τσατίσγκαρ προς τα ανατολικά, τη Τελανγκάνα προς τα νότια και τις περιοχές Μαραθβάντα και Χαντές της Μαχαράστρα προς τα δυτικά. Βρίσκεται στην κεντρική Ινδία και έχει δικό της πλούσιο πολιτιστικό και ιστορικό υπόβαθρο, διακριτό από το υπόλοιπο της Μαχαράστρα. Η μεγαλύτερη πόλη στη Βιντάρμπα είναι Ναγκπούρ και μετά έρχεται το Αμαραβάτι. Η πλειοψηφία των ντόπιων μιλά τις διαλέκτους Βαρχάντι και Ζάντι των Μαράτι.

Παραπομπές
----------

1. ↑  *Asian Review - Google Books*. Books.google.com. 1898. Ανακτήθηκε στις 29 Μαΐου 2015.
2. ↑  Journal of the Royal Asiatic Society της Μεγάλης Βρετανίας & Ιρλανδίας Από το Royal Asiatic Society της Μεγάλης Βρετανίας και της Ιρλανδίας, από τη σελίδα-323
3. ↑   Αρχειοθετήθηκε 2018-06-23 στο Wayback Machine.
Η **Άιλα Ερντουράν** (γενν. 22 Σεπτεμβρίου 1934, Κωνσταντινούπολη) είναι Τουρκάλα βιολίστρια. Ήταν μαθήτρια του Καρλ Μπεργκέρ και έκανε το πρώτο της ρεσιτάλ όταν ήταν 10 ετών. Στη συνέχεια πήγε για να σπουδάσει στο Ωδείο του Παρισιού από το 1946 έως το 1951, υπό τον Μπενεντέτι και τον Μπενβενούτι. Μετά την αποφοίτησή της πήγε στις Ηνωμένες Πολιτείες, όπου και έμεινε μέχρι το 1955 και σπούδασε με τον Ιβάν Γκαλαμιάν και τον Τσίνο Φραντσεσκάτι.

Από το 1957 έως το 1958, η Ερντουράν σπούδασε υπό την επίβλεψη του Νταβίντ Όιστραχ στο Ωδείο της Μόσχας.

Η καριέρα της ως καθηγήτρια βιολιού διήρκεσε μεταξύ του 1973 και του 1990 στην Ελβετία, συμπεριλαμβανομένης των τάξεων μάστερ της στο Ωδείο της Λωζάνης.

Η Ερντουράν κέρδισε τον τίτλο του λαϊκού καλλιτέχνη, το 1971. Έχει επίσης λάβει το χρυσό μετάλλιο από το Ίδρυμα Σεβντά Τσενάπ και Μουσικής με έδρα την Άγκυρα. Κέρδισε το πέμπτο βραβείο στον Διαγωνισμό Βιολιού Χένρικ Βιενιάβσκι το 1957, το βραβείο Χάριετ Κόεν-Όλγα Βερίνεϊ το 1964, και το βραβείο Μπετόβεν Βραβείο της Ολλανδίας το 1970.

Έκανε εμφανίσεις με μεγάλες ορχήστρες όπως η Συμφωνική του Λονδίνου, η Suisse Romande, η RIAS του Βερολίνου, η Προεδρική Συμφωνική Ορχήστρα, και η Τσεχική Φιλαρμονική. Συνεργάστηκε με διάφορους συνθέτες, όπως οι Έρνεστ Ανσέρμετ, Κάρελ Ανσέρλ, Πολ Κλέτσκι, Γκενάντι Ροζντετσβένσκι, Ζαν Φουρνέτ, Μισέλ Πλασσόν και Άρμιν Τζόρνταν. Έχει δώσει συναυλίες σε διάφορες χώρες μεταξύ των οποίων στη Νότια Κορέα, στις ΗΠΑ, στον Καναδά, στην Ινδία, στη Ρωσία, στο Αζερμπαϊτζάν και στην Τουρκία καθώς και σε χώρες της Αφρικής και της Μέσης Ανατολής. Έκανε πρεμιέρα στο κοντσέρτο βιολιού του Ουλβί Τσεμάλ Ερκίν το 1958, που διενεργήθηκε από τον ίδιο, στο Βέλγιο. Η Ερντουράν, επίσης απέδωσε το κοντσέρτο βιολιού Σιμπέλιους με την Ορχήστρα Suisse Romande, που καθοδηγήθηκε από τον Έρνεστ Ανσέρμετ, με αφορμή την 100η επέτειο του Σιμπέλιους στη Γενεύη. Οι παραστάσεις μεταδόθηκαν στο ραδιόφωνο στην Αγγλία, τη Γερμανία, τη Βραζιλία, τη Βουλγαρία, τη Ρωσία, την Πολωνία, την Ολλανδία, τις ΗΠΑ και άλλες χώρες. Η Ερντουράν είχε εμφανίσεις ντουέτου με αξιόλογους μουσικούς όπως ο Γεχούντι Μενουχίν, τον Χένρικ Σέρινγκ, το Κουαρτέτο Εγχόρδων της Ναβάρρας, τον Ιγκόρ και Βαλέρι Όιστραχ, τον Βίκτορ Πικάιζεν, τον Γκι Φαλότ, και τον Μιετσισλάβ Βάινμπεργκ.

Παραπομπές
----------

1. ↑  Gurkan, Yasemin. «A lifetime devoted to the violin:Ayla Erduran». *dailynews.com*. hurriyetdailynews.com. Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 14 Φεβρουαρίου 2017. Ανακτήθηκε στις 14 Φεβρουαρίου 2017.
2. ↑  «Ayla Erduran». *turkishculture.org*. turkish culture foundation. Ανακτήθηκε στις 14 Φεβρουαρίου 2017.

  


|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
| Καθιερωμένοι όροι | 
* WorldCat
* VIAF: 29240441
* LCCN: no2004039262
* ISNI: 0000 0000 7876 8205
* GND: 133333353
* MusicBrainz: c7b5f217-44fd-4edf-a6fe-66bfb258db59
* NKC: xx0158500

 |

 |
Οι **Άγιοι Κήρυκος και Ιουλίττα οι εξ Ικονίου** είναι Μικρασιάτες χριστιανοί μάρτυρες και άγιοι του 3ου αι. που καταγόνταν από το Ικόνιο της Μικράς Ασίας.
Η μνήμη των αγίων Κηρύκου και Ιουλίττης τιμάται στις 15 Ιουλίου.

Η Ιουλίττα με τον υιό της Κήρυκο έζησαν στα χρόνια του Διοκλητιανού και προκειμένου να αποφύγουν τους διωγμούς κατά των χριστιανών κατέφυγαν στην Ταρσό της Κιλικίας.

Ο ηγεμόνας Αλέξανδρος επιχείρησε να τους αναγκάσει να αρνηθούν την πίστη τους. Η Ιουλίττα όμως έμεινε σταθερή στην πίστη της και τιμωρήθηκε με αποκεφαλισμό, ενώ ο Κήρυκος, νήπιο τριών ετών, στην προσπάθεια του να υπερασπισθεί τη μητέρα του, πληγώθηκε θανάσιμα στην κεφαλή καθώς ο ηγεμόνας τον έριξε από τις σκάλες του ανακτόρου. Η μνήμη των δύο αγίων τιμάται στις 15 Ιουλίου.

Οι άγιοι Ιουλίττα και Κήρυκος συγκαταλέγονται στους ιαματικούς αγίους και απεικονίζονται συχνά στη βυζαντινή ζωγραφική και ιδιαίτερα στη μνημειακή, ως μεμονωμένες μορφές ανάμεσα σε άλλους αγίους. Η λατρεία τους εξαπλώθηκε από τη Μικρά Ασία στα νησιά του Αιγαίου, στην Κρήτη, στην Κύπρο, στην Ιταλία κ.α. Αποτελούν πολιούχους 38 ιταλικών πόλεων όπως του Γκρέτζο (Ιταλία), ενώ από αυτές 5 πόλεις φέρουν το όνομα του αγίου Κηρύκου και μία της αγίας Ιουλίττης (Santa Giuletta στην Παβία). Ιδιαίτερα στην Καππαδοκία θεωρούνται προστάτες άγιοι και μεσολαβητές, γι' αυτό και συχνά απεικονίζονται κοντά στο ιερό των ναών.

Εικόνες
-------

* Οι Άγιοι Κήρυκος και Ιουλίττα οι εξ Ικονίου Μικράς Ασίας (αγιογραφία)Οι Άγιοι Κήρυκος και Ιουλίττα οι εξ Ικονίου Μικράς Ασίας (αγιογραφία)
* Εικόνα των Αγίων Κηρύκου και Ιουλίττης των εξ Ικονίου Μικράς ΑσίαςΕικόνα των Αγίων Κηρύκου και Ιουλίττης των εξ Ικονίου Μικράς Ασίας
* Ο Ναός του Αγίου Κηρύκου του Ικονίου στον ομώνυμο οικισμό στην ΙκαρίαΟ Ναός του Αγίου Κηρύκου του Ικονίου στον ομώνυμο οικισμό στην Ικαρία
* Ο ναός του Αγίου Κηρύκου στον San Quirico d'Orcia (επαρχία Σιένας Ιταλίας)Ο ναός του Αγίου Κηρύκου στον San Quirico d'Orcia (επαρχία Σιένας Ιταλίας)
* Τοιχογραφία των αγίων στην πρόσοψη του ναού στο Boccioleto της ΙταλίαςΤοιχογραφία των αγίων στην πρόσοψη του ναού στο Boccioleto της Ιταλίας

Παραπομπές
----------

1. ↑  Εικόνα των αγίων Ιουλίττας και Κηρύκου στο Βυζαντινό Μουσείο. Εικονογραφικές παρατηρήσεις, Α.Κατσελάκη
2. ↑  Άγιοι Κήρυκος και Ιουλίττα η μητέρα του – 15 Ιουλίου
3. ↑  Άγιοι Ιουλίττα και Κήρυκος
Η **Άννα Ντορότα Χσανόφσκα** (πολωνικά: *Anna Dorota Chrzanowska*), το γένος **φον Φρέζεν** (*von Fresen*), ήταν Πολωνή ηρωίδα του Πολωνικού-Οθωμανικού πολέμου (1672-1676), γνωστή για τις ενέργειες της κατά τη Μάχη της Τρεμπόβλα το 1675.

Ενέργειες
---------

Η Χσανόφσκα παντρεύτηκε τον Στρατηγό Γιαν Σάμουελ Χσανόφσκι. Το 1675, ήταν παρούσα με το σύζυγό της στη θέση διοίκησης του, το Κάστρο της Τρεμπόβλα, όταν πολιορκήθηκε από τους Οθωμανούς Τούρκους. Παρά τις οθωμανικές προσπάθειες, οι υπερασπιστές του κάστρου κατάφεραν να διατηρήσουν τις θέσεις τους μετά από αρκετές επιθέσεις. Μετά από αρκετές ημέρες, οι ελλείψεις φαγητού και νερού έγιναν σοβαρές και ο Στρατηγός Χσανόφσκι αποφάσισε να παραδοθεί. Η Χσανόφσκα διαφώνησε με αυτήν την απόφαση και απείλησε να αυτοκτονήσει αν παραδοθεί. Τον έπεισε να κρατήσει το φρούριο και επιπλέον η Χσανόφσκα προέτρεψε τους υπερασπιστές να πραγματοποιήσουν επίθεση σε οθωμανικές θέσεις, με αποτέλεσμα μεγάλες απώλειες μεταξύ των Οθωμανών. Η αποφασιστικότητα της Χσανόφσκα θεωρείται ότι αύξησε το ηθικό μεταξύ των Πολωνών, παρά το γεγονός ότι οι απώλειες τους ήταν επίσης βαριές. Οι Οθωμανοί τερμάτισαν την πολιορκία στις 11 Οκτωβρίου.

Το 1676, το Σέιμ της Πολωνίας ανύψωσε το ζεύγος Χσανόφσκι για να γίνει μέλος της *σλάχτα* (*szlachta*) (νόμιμη προνομιούχα αριστοκρατική τάξη), με το δικαίωμα να χρησιμοποιεί το οικόσημο της Πόραϊ. Έγιναν γνωστές διασημότητες.

Μνημείο
-------

 Μνημείο το 1903.
 Θεμέλια του μνημείου μετά από τις εργασίες συντήρησης το 1982. Φωτογραφία που τραβήχτηκε το 2010 πριν ανεγερθεί το σύγχρονο μνημείο.
Το πρώτο μνημείο της Άννα Ντορότα Χσανόφσκα που ανεγέρθηκε στην Τρεμπόβλα το 1683 αναφέρθηκε για τελευταία φορά το 1829. Στη συνέχεια, το 1900, ένα δεύτερο μνημείο κτίστηκε στον ίδιο χώρο, έργο του γλύπτη από την Τερεμπόβλια, Γ. Μποχένεκ. Καταστράφηκε το 1944 από σοβιετικά στρατεύματα. Το 1982, ο λόφος όπου υπήρχε το μνημείο ξαναδημιουργήθηκε και χτίστηκε η πλάκα και η πλακέτα που είχε μείνει άθικτη εξασφαλίστηκε. Σε αυτό το σημείο τοποθετήθηκε το τρίτο μνημείο τον Ιούλιο του 2012, έργο του Ρομάν Βιλχουσίνσκι.

Κληρονομιά
----------

Η πολιορκία της Τρεμπόβλα και η ιστορία της Άννα Ντορότα Χσανόφσκα ενέπνευσαν τους Πολωνούς ζωγράφους και συγγραφείς. Μερικά από τα πιο αξιοσημείωτα έργα είναι:

* Αλεξάντερ Λέσερ (1814-1884) πίνακας *Υπεράσπιση της Τρεμπόβλα εναντίον των Τούρκων*
* Λεόπολντ Λέφλερ (1827-1898), πίνακας *Άννα Ντορότα Χσανόφσκα* *στο κάστρο της Τρεμπόβλα*
* Γιούζεφ Βιμπίτσκι (1747-1822), δράμα
* Ζόφια Κόσακ-Στσούτσκα (1889-1968), μυθιστόρημα *Τρεμπόβλα*
* Μαρία Κρούγκερ (1904-1999), ιστορία *Φωτεινή πλεξούδα της Μαρτσίνκα* στη συλλογή *Golden Crown*
* Άντζεϊ Βαλιγκούρσκι (1926-1992), ποίημα *Τραγούδι για την υπεράσπιση της Τρεμπόβλα* που ερμήνευσε ο Ταντέους Χίουα (1933-2014).

Παραπομπές
----------

1. ↑   Καζίμιες Πιβάρσκι, Άννα Ντορότα Χσανόφσκα, w: Polski Słownik Biograficzny, Κρακοβία 1937, t. III, σελ. 458.
2. ↑  Теребовлі уже 915 рік Αρχειοθετήθηκε 2013-12-27 στο Wayback Machine. (ουκρανικά)

|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
| Καθιερωμένοι όροι | 
* VIAF: 29151776817018012212
* GND: 1236911210

 |

 |
Η **Άιμι Εγκούτσι** (ιαπωνικά: 江口 愛実‎), αγγλικά: **Aimi Eguchi**) είναι ψηφιακή προσωπικότητα η οποία δημιουργήθηκε στην Ιαπωνία, και η οποία αρχικά παρουσιάστηκε στο κοινό το 2011 ως πραγματικός άνθρωπος. Είναι ένας ψηφιακά κατασκευασμένος χαρακτήρας του οποίου η αναπαράσταση αποτελείται από τα χαρακτηριστικά έξι μελών του ιαπωνικού ποπ συγκροτήματος AKB48,και δημιουργήθηκε αρχικά για τις ανάγκες τηλεοπτικής προώθησης των προϊόντων της εταιρείας ζαχαρωτών *Εζάκι Γκλίκο (*江崎グリコ株式会社).

Ιστορικό
--------

Η Εγκούτσι ανακοινώθηκε ως το έβδομο μέλος του δημοφιλούς ιαπωνικού μουσικού συγκροτήματος AKB48 τον Ιούνιο του 2011, και σύμφωνα με την επίσημη παρουσίαση της ήταν 16 ετών, γενημένη στις 11 Φεβρουαρίου του 1995 με καταγωγή από την Σαϊτάμα, βορείως του Τόκυο. Η εμφάνιση της συνοδεύτηκε και με αφιέρωμα για τη ζωή της από το ιαπωνικό περιοδικό *Weekly Playboy (Ουίκλι Πλέιμπόϊ*), και εμφανίστηκε σε τηλεοπτικές διαφημίσεις για την εταιρεία κατασκευής ζαχαρωτών *Εζάκι Γκλίκο*.

Στις 19 Ιουνίου του 2011, η εταιρεία αποκάλυψε πως η Εγκούτσι δεν είναι πραγματικό άτομο αλλά ψηφιακή κατασκευή, προκαλώντας έκπληξη.

Χαρακτηριστικά
--------------

Αποτελείται από μια σύνθεση χαρακτηριστικών διαφορετικών ατόμων, και κάθε μέλος του σώματος της έχει μοντελοποιηθεί με βάση το αντίστοιχο ενός από τα 6 μέλη του συγκροτήματος AKB48*,* τα μέλη της οποίας είναι οι *Ατσούκο Μαέντα* (μάτια), *Τομόμι Ιτάνο* (μύτη), *Μαρίκο Σινόντα* (στόμα), *Γιούκο Όσιμα* (μαλλιά και σώμα), *Μινάμι Τακαχάσι* (σχήμα προσώπου), και *Μαγιού Ουατανάμπε* (φρύδια).

Παραπομπές
----------

1. ↑  (Αγγλικά) AKB 48 newest member Aimi Eguchi is a 'virtual idol' Αρχειοθετήθηκε 2012-10-23 στο Wayback Machine. channelnewsasia.com, 20 June 2011
2. ↑  (Ιαπωνικά) «江口 愛実 - Weekly Playboy - shueisha.co.jp». Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 12 Αυγούστου 2014.
3. ↑  (Αγγλικά) Japanese Scientists Build a Perfect (and Fake) Pop Star Αρχειοθετήθηκε 2013-05-20 στο Wayback Machine. TIME.com, 24 June 2011
4. 1 2  (Αγγλικά) «How fake popstar Aimi Eguchi was brought to life - telegraph.co.uk».
5. ↑  (Αγγλικά) New Japanese Pop Idol Shocks Fans With News–She’s Not Real Αρχειοθετήθηκε 2011-06-26 στο Wayback Machine. Singularity Hub, 22 June 2011
6. ↑  (Ιαπωνικά) «AKB48公式サイト｜メンバー情報 (Επίσημος ιστότοπος των AKB48)». Ανακτήθηκε στις 9 Μαΐου 2013.

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
--------------------

* (Ιαπωνικά) Τηλεοπτικό απόσπασμα με την Άιμι Εγκούτσι στο Youtube
Η **Βύρτσμπουργκερ Κίκερς** είναι γερμανική ένωση ποδοσφαιρικού συλλόγου που παίζει στο Βύρτσμπουργκ της Βαυαρίας. Στο ποδόσφαιρο πριν από τον Δεύτερο Παγκόσμιο Πόλεμο, ο σύλλογος έχει αγωνιστεί για λίγο στο υψηλότερο επίπεδο, στην Bezirksliga Bayern και, κατά τη διάρκεια του πολέμου, στην Gauliga Bayern. Μετά τον πόλεμο, έκανε μια μοναδική εμφάνιση στο επαγγελματικό ποδόσφαιρο στο νότιο τμήμα της 2. Bundesliga το 1977–78. Μετά από μια μακρά περίοδο στο ερασιτεχνικό ποδόσφαιρο, πέφτοντας τόσο χαμηλά όσο στην έβδομη βαθμίδα, ο σύλλογος άρχισε την ανάκαμψη. Οι Kickers έφτασαν ξανά στο επαγγελματικό ποδόσφαιρο το 2014–15 αφού κέρδισαν την προώθηση στο 3. Liga και την επόμενη σεζόν προωθήθηκαν στην 2. Μπούντεσλιγκα. Μετά από έναν επόμενο υποβιβασμό, ο σύλλογος βρίσκεται επί του παρόντος στη 3. Λίγκα.

Παραπομπές
----------

1. ↑  www.transfermarkt.it/michael-schiele/profil/trainer/15390. Ανακτήθηκε στις 14  Ιουνίου 2021.

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
--------------------

* Πολυμέσα σχετικά με το θέμα  Würzburger Kickers στο Wikimedia Commons

  


|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
| Καθιερωμένοι όροι | 
* VIAF: 130992687
* GND: 1700208-4

 |

 |
Η **Άννα Ξυλαλόη**, απεβ. πριν το 1253, ήταν η πρώτη σύζυγος του Μανουήλ Α΄ Μεγάλου Κομνηνού αυτοκράτορα της Τραπεζούντας. Ο γάμος τους έγινε περί το 1235.

Ο σύζυγος της Άννας Ξυλαλόης, ο Μανουήλ Α΄ Μέγας Κομνηνός.

Βιογραφία
---------

Η λέξη *ξυλαλόη* αναφέρεται στην ρητινώδη καρδιά του κορμού της Ακουιλαρίας, ένα μεγάλο αειθαλές δένδρο της νοτιο-ανατολικής Ασίας.

Η Άννα αναφέρεται σύντομα στο χρονικό του Μιχαήλ Πανάρετου: όταν απεβίωσε ο Μανουήλ Α΄, "σύμφωνα με την προτροπή και την επιλογή του, τον διαδέχθηκε στον θρόνο ο κυρ Ανδρόνικος Κομνηνός, γιος από την σύζυγό του αυτοκράτειρα Άννα Ξυλαλόη. Ο Ανδρόνικος βασίλευσε για τρία έτη και απεβίωσε το έτος 6774 από Κτίσεως Κόσμου" (i.e. 1266). Η Άννα είναι η μόνη από τις τρεις συζύγους τού Μανουήλ Α΄, που ο Πανάρετος της δίνει τον τίτλο της αυτοκράτειρας.

Η Άννα θεωρείται η πρώτη από τις συζύγους του ανδρός της, που τον παντρεύτηκε π. το 1235, για τον εξής λόγο: ο μόνος γνωστός τους γιος, ο Ανδρόνικος Β΄, βασίλευσε πρώτος και τον ακολούθησαν τα αδέλφια του· ο Γεώργιος (1266-80), ο Ιωάννης Β΄ (1280-84, 85-97) και η Θεοδώρα (1284-85). Επειδή προηγήθηκε, τον θεωρούμε μεγαλύτερό τους, έτσι η μητέρα του πρέπει να είναι η πρώτη σύζυγος του Μανουήλ Α΄.

Ο Μανουήλ Α΄ είχε (τουλάχιστον) δύο κόρες, που οι μητέρες τους δεν αναφέρονται. Αυτές είναι τέκνα της Άννας ή των άλλων δύο συζύγων. Μία από αυτές παντρεύτηκε τον Δημήτριο Β΄ της Γεωργίας και η άλλη έναν δίδεβουλ (υψηλό αξίωμα ευγενούς στην Αυλή). 

Ο ιστορικός Κουρσάνσκις εκτιμά, ότι η πρεσβεία που έστειλε ο Μανουήλ Α΄ στον Λουδοβίκο Θ΄ της Γαλλίας για να ζητήσει να νυμφευτεί μία από τις κόρες του το 1253, είναι terminus post quem για το τέλος της Άννας Ξυλαλόης. Όταν ο Λουδοβίκος αρνήθηκε τη συμμαχία, ο ίδιος ιστορικός θεωρεί, πως ο Μανουήλ νυμφεύτηκε την Ειρήνη Συρίκαινα.

Οικογένεια
----------

Παντρεύτηκε π. το 1235 τον Μανουήλ Α΄ Μεγάλο Κομνηνό αυτοκράτορα της Τραπεζούντας και είχε τέκνα:

* Ανδρόνικος Β΄ π. 1240-1266, αυτοκράτορας της Τραπεζούντας.
* ίσως μία ή δύο κόρες.

Αναφορές
--------

1. ↑  p21914.htm#i219137. Ανακτήθηκε στις 7  Αυγούστου 2020.
2. ↑  Darryl Roger Lundy: (Αγγλικά) *The Peerage*.
3. ↑  "The Chronicle of Michael Panaretos Part One", translated by Basileos Nestor Archived 2011-06-14 at the Wayback Machine
4. ↑  Kelsey Jackson Williams, "A Genealogy of the Grand Komnenoi of Trebizond," Foundations, 2 (2006), pp. 174f
5. ↑  Michel Kuršanskis, "L'usurpation de Théodora Grande Comnène", Revue des études byzantines, 33 (1975), pp. 200f
6. ↑  Christopher Buyers, "The Bagrationi (Bagration) Dynasty", Glossary section
7. ↑  Kuršanskis, "L'usurpation de Théodora", pp. 198f

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
--------------------

* Η σελίδα "Τροφή στην αρχαιότητα" δίνει ορισμό της *ξυλαλόης*
Ο Άβδηρος ήταν γιός του αρχαίου θεού Ερμή και φίλος του ήρωα της Ελληνικής μυθολογίας Ηρακλή. Βοήθησε τον Ηρακλή σε έναν από τους δώδεκα άθλους που ήταν η αρπαγή των άγριων αλόγων του Διομήδη που τρεφόταν με ανθρώπινο κρέας. Στην προσπάθεια να βοηθήσει τον Ηρακλή βρήκε τραγικό θάνατο από τα άγρια άλογα του Διομήδη τα οποία τον κατασπάραξαν. Ο Ηρακλής για να τιμήσει το φίλο του έκανε μεγαλοπρεπή ταφή και στον τόπο του θανάτου του έχτισε την πόλη Άβδηρα.

Παραπομπές
----------

1. ↑  ΖΑΜΑΡΟΦΣΚΥ, ΒΟΪΤΕΧ (1978). *ΕΓΚΥΚΛΟΠΑΙΔΕΙΑ ΤΗΣ ΜΥΘΟΛΟΓΙΑΣ (ΘΕΟΙ ΚΑΙ ΗΡΩΕΣ ΤΟΥ ΑΡΧΑΙΟΥ ΚΟΣΜΟΥ)*. ΑΘΗΝΑ. σελ. 9.
Η **Άννα Παλαιολογίνα** (άκμασε το α' ήμισυ του 14ου αι.) από τον Οίκο των Παλαιολόγων ήταν πριγκίπισσα στη Ρωμανία και με τους γάμους της έγινε πρώτα δεσπότης της Ηπείρου και μετά παλατινή κόμισσα της Κεφαλληνίας & Ζακύνθου.

Βιογραφία
---------

Ήταν κόρη του βυζαντινού συναυτοκράτορα Μιχαήλ Θ΄ Παλαιολόγου και της Ρίτας των Χετουμιδών, κόρης του Λέοντα Γ΄ της Αρμενίας. 

Το 1304, ζητήθηκε το χέρι της από την αντιβασίλισσα της Ηπείρου Άννα Καντακουζηνή, για τον γιο της Θωμά. Ο γάμος τελικά έγινε περίπου το 1307. Όταν ο Θωμάς δολοφονήθηκε από τον ανιψιό του Νικόλαο Ορσίνι, παλατινό κόμη της Κεφαλληνίας και της Ζακύνθου, το 1318, ο τελευταίος πήρε την Άννα ως σύζυγό του. Η Άννα πέθανε το 1320 χωρίς να αποκτήσει παιδιά με τους δύο συζύγους της.

Παραπομπές
----------

1. ↑  John Van Antwerp Fine: «The Late Medieval Balkans: A Critical Survey from the Late Twelfth Century to the Ottoman Conquest». 1994. 978-0-472-08260-5. Ανακτήθηκε στις 13  Οκτωβρίου 2019. σελ. 247. ISBN-13 978-0-472-08260-5.
2. 1 2 3  PLP, 21344. Παλαιολογίνα ῎Αννα.

Πηγές
-----

* Trapp, Erich; Beyer, Hans-Veit (2001) (στα German). *Prosopographisches Lexikon der Palaiologenzeit*. **I, 1–12, Add. 1–2, CD-ROM Version**. Vienna: Verlag der Österreichischen Akademie der Wissenschaften. ISBN 978-3-7001-3003-1.