recursal/SuperWikiNEXT-32B huggingface dataset:
Ο **Κώστας Κυδωνιάτης** ήταν Έλληνας μουσικοπαιδαγωγός, πιανίστας, συνθέτης και διευθυντής ορχήστρας.

Βιογραφία
---------

Γεννήθηκε στην Τρίπολη το 1908 και πέθανε στην Αθήνα το 1996.

Σπούδασε θεωρητικά με τον Μάριο Βάρβογλη και πιάνο με τον Αντώνη Σκόκο στο Ελληνικό Ωδείο, ενώ αργότερα συνέχισε στο Ωδείο Αθηνών. Διδάχθηκε ανώτερα θεωρητικά επίσης από τον Δημήτρη Μητρόπουλο και Φιλοκτήτη Οικονομίδη. Τα χρόνια 1933-36 συνέχισε τις σπουδές στο Παρίσι με τους Marguerite Long (πιάνο) και στις Βρυξέλλες με τους Ε. Βosquet (πιάνο), R. Ledent (ενορχήστρωση), L. & J. Jongen (σύνθεση) και D. Defauw (διεύθυνση ορχήστρας) έως το 1939.
Καθηγητής των θεωρητικών στο Ωδείο Αθηνών από το 1939. Δίδαξε επίσης ή διετέλεσε διευθυντής στα Ωδεία Πειραιώς, Πατρών, Ορφείο.

Ήταν μόνιμος πιανίστας στην Κρατική Ορχήστρα Αθηνών κατά την περίοδο 1955-73 και μόνιμος διευθυντής της ορχήστρας του ΕΙΡ τα έτη 1941-1962.

Έχει γράψει έργα για μικρά και μεγάλα μουσικά σύνολα, ανάμεσά τους ένα ελληνικό Te Deum, Σε τον Θεόν, για μεγάλη ορχήστρα, σολίστ και χορωδία. Σαν συνθέτης κατατάσσεται στη λεγόμενη Δεύτερη εθνική σχολή.

Πηγές
-----

1. ↑  Epochi, rizospastis.gr | Synchroni. «rizospastis.gr - Σπουδαίος πολυδιάστατος μουσικός δημιουργός». *ΡΙΖΟΣΠΑΣΤΗΣ*.. Ανακτήθηκε στις 2016-10-06.

* 
* Εκπομπή του Γιάννη Μάντακα στο ραδιοσταθμό Θεσσαλονίκης το 1960
* Ένας σπουδαίος μουσικός δημιουργός (Ριζοσπάστης)

Βιβλιογραφία
------------

* Τάκης Καλογερόπουλος, Λεξικό της Ελληνικής μουσικής, εκδόσεις Γιαλλελή, 2001

* Γεώργιος Κατραλής: Κωνσταντίνος Κυδωνιάτης Αρχειοθετήθηκε 2015-08-15 στο Wayback Machine.

|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
| Καθιερωμένοι όροι | 
* WorldCat
* VIAF: 21543322
* **ΕΒΕ**: 338554
* LCCN: n2004149529

 |

 |
Ο **Ορχάν Τσελεμπή** (1412 – 29 Μαΐου 1453) ήταν πρίγκιπας της Οθωμανικής Αυτοκρατορίας. Ήταν εγγονός του Σουλεϊμάν Τσελεμπή και γιος του Κασίμ Τσελεμπή, δεύτερος εξάδελφος του Μωάμεθ Β' του Πορθητή.

Το 1453 συμμετείχε στην υπεράσπιση της Βυζαντινής Αυτοκρατορίας κατά την Άλωση της Κωνσταντινούπολης έχοντας στο πλευρό του περίπου 600 Οθωμανούς αποστάτες, επιφορτισμένους με την υπεράσπιση μέρους των θαλάσσιων τειχών στην συνοικία του Επτασκαλίου.

Πολλές εικασίες έχουν διατυπωθεί αναφορικά με τις συνθήκες θανάτου του. Θεωρείται πιθανόν μετά την πτώση της Πόλης ο Ορχάν να συνελήφθη και να εκτελέστηκε ενώ προσπαθούσε να διαφύγει από την Κωνσταντινούπολη.

Είχε τέσσερις γιους, τον Αλί Σαχ, τον Τζαχάν Σαχ, τον Βαλί Καν και τον Μπούγκα Καν.

Παραπομπές
----------

1. ↑  «An Ottoman Volunteer Defends Besieged Constantinople (1453)». *pemptousia.com*. Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 10 Απριλίου 2019.
2. ↑  Araştırmaları, Osmanlı. «Osmanlı Araştırmaları - İstanbul'un fethinde 600 Türk askeri, Fatih'e karşı savaştı». *www.os-ar.com*. Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 15 Απριλίου 2015. Ανακτήθηκε στις 14 Μαρτίου 2017.
3. ↑  Bilge. Umar (1 Ιανουαρίου 2003). *Bizans'ın son yüzyılları, 1261-1453*. Türkiye Ekonomik ve Toplumsal Tarih Vakfı. ISBN 9753330960.
4. ↑  Dost. Körpe (1 Ιανουαρίου 2003). *Fatih Sultan Mehmed ve zamanı*. Oğlak. ISBN 9753294174.
Ο **Ορλάντο Σίρολα** (*ιταλικά : Orlando Sirola*) (Φιούμε 30 Απριλίου 1928 - Μπολόνια 13 Νοεμβρίου 1995), ήταν Ιταλός πρωταθλητής της αντισφαίρισης.

Ο Σίρολα ξεκίνησε να παίζει αντισφαίριση σαν παιδί δείχνοντας το ταλέντο του αλλά λόγω του πολέμου αναγκάστηκε να σταματήσει προσωρινά και στη συνέχεια να ασχοληθεί με το άθλημα ξανά το 1951. Με τον Νίκολα Πιετραντζέλι στα διπλά ανδρών έγραψαν ιστορία στο Ιταλικό τένις με τη νίκη τους στο Ρολάν Γκαρός το 1959 και φτάνοντας στον τελικό Γουίμπλεντον το 1956. Το δίδυμο αυτό στα διπλά αντρών είχαν ρεκόρ 42 νίκες, 34 στο Κύπελλο Ντέιβις. Το ίδιο δίδυμο ήταν πρωταθλητές Ιταλίας στο διπλό το 1955, 1956, 1957, 1958, 1959, 1960, 1962, 1963, 1964 και το 1965.

Στο απλό, στο Γαλλικό Όπεν έφτασε στους ημιτελικούς το 1960 και στο δεύτερο γύρο το 1958. Στο Γουίμπλεντον έφθασε στο δεύτερο γύρο το 1959 και το 1962. Στο Διεθνές πρωτάθλημα Ιταλίας ήταν τρεις φορές στα προημιτελικά (1954, 1958 και 1960). Φιναλίστ ήταν στο ιταλικό πρωτάθλημα το 1957 χάνοντας από τον Μπέπε Μέρλο και το 1959 χάνοντας από τον Πιετραντζέλι σε τρία σετ.

Στο μικτό διπλό συνεργάστηκε με την Λέα Περίκολι κι έφθασαν στους προημιτελικούς στο Γουίμπλεντον το 1955. Επίσης ήταν δύο φορές πρωταθλητής Ιταλίας το 1956 και το 1959.

Στο Πρωτάθλημα αντισφαίρισης Ανατολικής Μεσογείου ήταν πρώτος στο απλό το απλό, και πρώτος στο διπλό αντρών.

Το 1963 κατέκτησε το χάλκινο μετάλλιο στους Μεσογειακούς αγώνες της Νάπολης.
Στην εθνική ομάδα του κυπέλλου Ντέιβις κατά την περίοδο 1953-1963 ο Σίρολα κέρδισε 22 παιχνίδια κι έχασε 23 στο απλό, έκανε 35 νίκες στο διπλό. Το 1960 και το 1961 στο διπλό, ήταν μέλος της Ιταλικής ομάδας που έφτασε στον τελικό του τουρνουά, πριν χάσει από την Αυστραλία με 1-4 και 0-5. 

Ποτέ δεν έγινε επαγγελματίας και συμμετείχε μόνο σε μεγάλα τουρνουά που προορίζονταν για ερασιτέχνες. Μεταξύ 1969 και 1971 ήταν αρχηγός της εθνικής για το Ντέιβις καπ.

Παραπομπές
----------

1. 1 2 3 4 5 6  Bud Collins: «The Bud Collins History of Tennis» (Αγγλικά) New Chapter Press. Νέα Υόρκη. 2010. σελ. 709. ISBN-13 978-0-942257-70-0.
2. ↑  *ITF website*.
3. ↑  Wimbledon - finale doppio maschile 1956
4. ↑  Leading players by doubles pair
5. ↑  Albo d'oro dei *campionati assoluti di tennis Αρχειοθετήθηκε 2010-07-22 στο Wayback Machine.* dal sito della Federazione Italiana Tennis
6. ↑  «Tabellone Internazionali di Francia 1960 - Singolare maschile» (PDF). Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο (PDF) στις 14 Ιουλίου 2014. Ανακτήθηκε στις 30 Απριλίου 2017.
7. ↑  «Tabellone Internazionali di Francia 1958 - Singolare maschile» (PDF). Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο (PDF) στις 12 Οκτωβρίου 2016. Ανακτήθηκε στις 30 Απριλίου 2017.
8. 1 2  Orlando Sirola - Archivio di Wimbledon
9. ↑  Profilo di Orlando Sirola in Coppa Davis
10. ↑  «Elenco dei Capitani non giocatore». Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 22 Φεβρουαρίου 2017. Ανακτήθηκε στις 30 Απριλίου 2017.
Το **Κύπελλο Στάνκοβιτς 2006** είναι η δεύτερη έκδοση του Κυπέλλου Στάνκοβιτς το οποίο διεξήχθη στις πόλεις Ναντσίνγκ και Κουνσάν στην Λαϊκή Δημοκρατία της Κίνας στις 11-15 Αυγούστου.

Συμμετέχουσες ομάδες
--------------------

* Αυστραλία Αυστραλία (FIBA Oceania Πρωταθλητής)
* Βραζιλία Βραζιλία (FIBA Americas Πρωταθλητής)
* Κίνα Κίνα (FIBA Ασίας Πρωταθλητής)
* Γαλλία Γαλλία (FIBA Europe 2ος επιλαχών)
* Γερμανία Γερμανία (FIBA Europe 1ος επιλαχών)
* Ελλάδα Ελλάδα (FIBA Europe Πρωταθλητής)

Οι ομάδες χωρίστηκαν σε 2 ομίλους.

Αποτελέσματα
------------

### Όμιλος Α

11 Αυγούστου – Ελλάδα Ελλάδα - Αυστραλία Αυστραλία 68-60

12 Αυγούστου – Γαλλία Γαλλία - Ελλάδα Ελλάδα 72-68

13 Αυγούστου – Γαλλία Αυστραλία - Γαλλία Γαλλία 77 - 71

Α1 – Ελλάδα Ελλάδα

Α2 – Γαλλία Γαλλία

Α3 – Αυστραλία Αυστραλία

### Όμιλος Β

11 Αυγούστου – Γερμανία Γερμανία - Κίνα Κίνα 82-73

12 Αυγούστου – Γερμανία Γερμανία - Βραζιλία Βραζιλία 76-75

13 Αυγούστου – Βραζιλία Βραζιλία - Κίνα Κίνα 88-78

Β1 – Γερμανία Γερμανία

Β2 – Βραζιλία Βραζιλία

Β3 – Κίνα Κίνα

### Τελικός γύρος

15 Αυγούστου (Α3-Β3) Αυστραλία Αυστραλία - Κίνα Κίνα 61-63

15 Αυγούστου (Α2-Β2) Γαλλία Γαλλία - Βραζιλία Βραζιλία 86-74

15 Αυγούστου (Α1-Β1) Ελλάδα Ελλάδα - Γερμανία Γερμανία 84-47

### Τελική Κατάταξη

1. Ελλάδα Ελλάδα

2. Γερμανία Γερμανία

3. Γαλλία Γαλλία

4. Βραζιλία Βραζιλία

5. Κίνα Κίνα

6. Αυστραλία Αυστραλία

### Πολυτιμότερος παίκτης

* Γερμανία Ντιρκ Νοβίτσκι (Γερμανία Γερμανία)

### Ομάδα Όλου του Τουρνουά

* Γαλλία Τόνι Πάρκερ (Γαλλία Γαλλία)
* Βραζιλία Λεάντρο Μπαρμπόσα (Βραζιλία Βραζιλία)
* Γερμανία Ντιρκ Νοβίτσκι (Γερμανία Γερμανία)
* Βραζιλία Άντερσον Βαρεζάο (Βραζιλία Βραζιλία)
* Κίνα Γιάο Μινγκ (Κίνα Κίνα)

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
--------------------

* Επίσημη ιστοσελίδα
Ο **Πάτρικ Σάλομον** (Γερμανικά-λατινικό αλφάβητο: *Patrick Salomon*, γενν. στις 10 Ιουνίου 1988, Βιέννη) είναι Αυστριακός ποδοσφαιριστής, ο οποίος αγωνίζεται ως κεντρικός μέσος για τον Ατρόμητο.

Σταδιοδρομία σε συλλόγους
-------------------------

Στην ηλικία των πέντε ετών ξεκίνησε να παίζει ποδόσφαιρο στην ακαδημία νέων της Φλόριντσντορφερ. Σε ηλικία δέκα ετών εντάχθηκε στις ακαδημίες της Αούστρια Βιέννης, όπου έμεινε για τέσσερα χρόνια. Το 2002 επέστρεψε στην Φλόριντσντορφερ, σε ηλικία 16 ετών, και εξασφάλισε μια θέση στην ομάδα που έπαιξε στη Wiener Landesliga της Δ' κατηγορίας. 

Το καλοκαίρι του 2008 μετακόμισε στην Αούστρια Λούστεναου. Στις 11 Ιουλίου 2008 έκανε το επαγγελματικό ντεμπούτο του στην ήττα με 0–2 εναντίον της Γκρέντιγκ. Εξασφάλισε θέση ως βασικός αμυντικός μέσος και έπαιξε σε όλους τους αγώνες του πρωταθλήματος της σεζόν 2008–09. Σημείωσε το πρώτο του γκολ στις 11 Νοεμβρίου 2009, στην εκτός έδρας νίκη με 4–2 επί της Βάκερ Ίνσμπουργκ, όπου σκόραρε το πρώτο γκολ του αγώνα.

Το 2010 εντάχθηκε στην Αούστρια Βιέννης για δύο σεζόν και μετά επέστρεψε στην Αούστρια Λούστεναου. Στις αρχές της σεζόν 2014–15 μετακόμισε στην Άλταχ. 

Τη σεζόν 2018–19 εντάχθηκε στη Μάτερσμπουργκ. Μετά από δύο σεζόν στο Μπούργκενλαντ, όπου έκανε 49 εμφανίσεις στην Μπούντεσλιγκα, μετακόμισε στην Ελλάδα, όπου υπέγραψε διετές συμβόλαιο με τον Ατρόμητο.

Εθνική ομάδα
------------

Την άνοιξη του 2009 κλήθηκε στην Εθνική Αυστρίας Κ-21 από τον νέο προπονητή Αντρέας Χέρτσογκ. Τον Ιούνιο του 2009 έκανε το ντεμπούτο του στη νίκη με 1–0 εναντίον της Βουλγαρίας.

Παραπομπές
----------

1. ↑  (πολλαπλές γλώσσες) *Transfermarkt*. 51541. Ανακτήθηκε στις 9  Οκτωβρίου 2017.
2. ↑  (πολλαπλές γλώσσες) *FBref.com*. 42b0dfeb.
3. ↑  Transfermarkt.at: *SV Grödig gegen SC Austria Lustenau 2:0 (1:0)* (21 Οκτωβρίου 2009)
4. ↑  Transfermarkt.at: *FC Wacker Innsbruck gegen SC Austria Lustenau 2:4 (2:3)* (21 Οκτωβρίου 2009)
5. ↑  Transfernews des SVM Αρχειοθετήθηκε 2018-05-28 στο Wayback Machine. svm.at, 28 Μαΐου 2018
6. ↑  Παίκτης του Ατρόμητου ο Πάτρικ Σάλομον Αρχειοθετήθηκε 2020-08-06 στο Wayback Machine. atromitosfc.gr, 2 Αυγούστου 2020
7. ↑  «Ατρόμητος: Απέκτησε Σάλομον ως το 2022 (video)». *www.onsports.gr*. 2 Αυγούστου 2020.
8. ↑  «National team career». *www.transfermarkt.com*.

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
--------------------

* Προφίλ στο Transfermarkt.com

|  |  |  |  |
| --- | --- | --- | --- |
| 

| π • σ • ε
Ατρόμητος Αθηνών – τωρινή ομάδα |
| --- |
|  |
| 
* 3 Γκαλβάο
* 4 Γούτας
* 6 Χαρίσης
* 7 Εντομβόνγι
* 8 Ούμπιντες (c)
* 9 Μανούσος
* 10 Ραμπέγιο
* 11 Αγάγιεφ
* 12 Γκάλο
* 13 Θεοδωράκης
* 14 Μουνίθ
* 16 Νάτσος
* 17 Τριμμάτης
* 18 Οικονομίδης
* 19 Κιβρακίδης
* 20 Γιακουμάκης
* 21 Σάλομον
* 22 Γιαννιώτης
* 23 Κωτσόπουλος
* 24 Μαυρομμάτης
* 25 Μπούλαρι
* 27 Νταβιώτης
* 29 Στρούγγης
* 35 Μανδάς
* 50 Τομάσεβιτς
* 59 Ενσικουλού
* 77 Χριστοδουλόπουλος
* 91 Μάτιτς

* Προπονητής: Παντελίδης
 |

 |
Ο **Κώστας Μαλέκκος** γεννήθηκε στις 9 Απριλίου του 1971 στη Λευκωσία. Είναι Κύπριος πρώην ποδοσφαιριστής που αγωνίστηκε ως μέσος. Από το 2012 είναι προπονητής της εθνικής παίδων της Κύπρου. Θεωρείται ως ένας από τους καλύτερους Κύπριους ποδοσφαιριστές της δεκαετίας του '90. Πλεον ειναι μανατζερ στο Moon Lounge bar&tapas. Αλο.

Σταδιοδρομία
------------

Ο Μαλέκκος ξεκίνησε από την Ομόνοια, στην οποία αγωνίστηκε για οκτώ χρόνια. Στη συνέχεια, το 1997 πήγε ως δανεικός στον Παναθηναϊκό, αλλά μετά από ένα χρόνο επέστρεψε πάλι στην Κύπρο και την Ομόνοια.

Κατά τη διάρκεια της ποδοσφαιρικής του καριέρας, αγωνίστηκε και σε άλλους κορυφαίους κυπριακούς συλλόγους όπως την ΑΕΛ Λεμεσού, το ΑΠΟΕΛ, τον Απόλλωνα Λεμεσού, τον Ολυμπιακό Λευκωσίας και τελείωσε την ποδοσφαιρική του καριέρα αγωνιζόμενος με τα χρώματα της ΠΑΕΕΚ Κερύνειας.

### Διεθνής

Ο Μαλέκκος ήταν επίσης σημαντικό μέλος της εθνικής ομάδας ποδοσφαίρου της Κύπρου, έχοντας 44 συμμετοχές και πετυχαίνοντας 4 γκολ.

Παραπομπές
----------

1. ↑  (πολλαπλές γλώσσες) *Transfermarkt*. 20813. Ανακτήθηκε στις 9  Οκτωβρίου 2017.
2. ↑  sport-fm.gr ΚΥΠΡΟΣ: Φεύγει από το ΑΠΟΕΛ ο Μαλέκκος

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
--------------------

* Ο Κώστας Μαλέκκος στο National-Football-Teams.com


|  |  |
| --- | --- |
| CC-BY-SA Μετάφραση | Στο λήμμα αυτό έχει ενσωματωθεί κείμενο από το λήμμα Costas Malekkos  της Αγγλικής Βικιπαίδειας, η οποία διανέμεται υπό την GNU FDL και την CC-BY-SA 4.0. (ιστορικό/συντάκτες). |
Η Ορμιδοβόλος συσκευή είναι ειδική συσκευή ανάγκης με την οποία είναι εφοδιασμένα τα πλοία, όλα τα ποντοπόρα πλοία, λιμενικές αρχές, ναυαγοσωστικά πλοία, περιπολικά, πυροσβεστικά, σχεδόν όλα τα πολεμικά αλλά και κάθε παράκτιος σταθμός που δημιουργείται εκτάκτως για παροχή βοήθειας σε πλοίο.

Παλαιότερα η συσκευή αυτή έμοιαζε με μικρό όλμο ή μεγάλο τυφέκιο, ικανή να εκτοξεύσει μικρό βλήμα, (Ορμίδιο, από τα Αρχαία Ελληνικά), στο πίσω μέρος του οποίου ήταν προσδεδεμένο λεπτό σχοινί (αγγλ. Heaving line), με επαρκή ακρίβεια σε απόσταση τουλάχιστον 230 μ. (250 υάρδων). Η συσκευή αυτή έφερε 4 βλήματα (= Ορμίδια), 4 λεπτά σχοινιά μεγέθους συνήθως ½ ίντσας. και 4 καψούλια. Όλα τα παραπάνω μέρη φέρονταν συσκευασμένα σε υδατοστεγές κιβώτιο αρκετά όμως δύσχρηστο στη μεταφορά.

Από τη 10ετία όμως του 1980 άρχισε ο εφοδιασμός των πλοίων με νεότερη φορητή αυτόνομη τέτοια κυλινδρική συσκευή «μιας χρήσεως» μήκους περίπου 40 εκ. και διαμέτρου 25 εκ. που φέρει στο πάνω μέρος ακίδα σκόπευσης και στο κάτω σκανδάλη, καθώς και έντυπες σ΄ αυτή οδηγίες χρήσης. Το βλήμα των νεότερων αυτών συσκευών είναι χάλκινο προς αποφυγή δημιουργίας σπινθήρα σε πτώση του επί πετρελαιοφόρου ή υγραεριοφόρου πλοίου.

Ο κύλινδρος περιέχει το σχοινίον, προσεκτικά τυλιγμένο ώστε να μπορεί να ξετυλίγεται μαζί με το ορμίδιο, στο οποίον είναι δεμένο.
Στο κέντρο του κυλίνδρου υπάρχει σωλήνα. που περιέχει το ορμίδιο και το καψύλιο.
Το Ορμίδιο εμπεριέχει και το προωθητικό υλικό (μπαρούτι)
Κάθε πλοίο υποχρεούται να έχει σετ, δηλαδή, τέσσερες πλήρεις Ορμιδοβόλες συσκευές, τουλάχιστον.

Αν και οι σύγχρονες συσκευές περιέχουν σχοινιά εξαιρετικής αντοχής, τα σχοινιά αυτά πρέπει να είναι αρκετά ισχυρά για να μπορούν να ευκολύνουν την μεταφορά μεγαλυτέρων σχοινιών, ασφαλέστερων για την μεταφορά ανθρώπων ή αντικειμένων.

Η χρήση αυτής της συσκευής γίνεται πάντα από την υπήνεμη πλευρά του 
πλοίου που προσφέρει βοήθεια ή από τη ξηρά με τον άνεμο ακριβώς πίσω και ποτέ «κόντρα». Έτσι η συνήθης εκτροπή που μπορεί να σημειωθεί είναι της τάξεως του 10% της απόστασης εκτόξευσης.

Οι συσκευές αυτές έχουν περιορισμένο χρόνο που ισχύουν, αποτελούν μέρος των σωστικών μέσων του πλοίου και αναφέρονται στα πιστοποιητικά ασφαλείας και εξαρτισμού που εκδίδουν οι Νηογνώμονες.
Ο **Κύπρος Χριστοφόρου** (γενν. στις 24 Απριλίου 1993) είναι Κύπριος ποδοσφαιριστής, ο οποίος αγωνίζεται ως δεξιός πλάγιος αμυντικός για τη Νέα Σαλαμίνα.

Σταδιοδρομία σε συλλόγους
-------------------------

### Άρης Λεμεσού

Ο Χριστοφόρου είναι προϊόν των ακαδημιών του Άρη Λεμεσού. Έκανε το επίσημο ντεμπούτο του στις 11 Μαΐου 2012, όπου μπήκε ως αλλαγή στο 83ο λεπτό, στην ισοπαλία με 2-2 εναντίον του Εθνικού Άχνας για την Α' κατηγορία.

### ΑΠΟΕΛ

Στις 25 Αυγούστου 2016, ο Χριστοφόρου εντάχθηκε με μονοετή δανεισμό στο ΑΠΟΕΛ. Πραγματοποίησε το επίσημο ντεμπούτο του εναντίον της ΑΕ Ζακακίου στις 22 Ιανουαρίου 2017, στην εντός έδρας νίκη του ΑΠΟΕΛ με 7-0. Την 1η Ιουλίου 2017, εντάχθηκε μόνιμα στην ομάδα με ελεύθερη μεταγραφή.

Τη σεζόν 2017-18, εντάχθηκε με μονοετή δανεισμό στον Άρη Λεμεσού.

### Νέα Σαλαμίνα

Τη σεζόν 2018-19, εντάχθηκε με μονοετή δανεισμό στη Νέα Σαλαμίνα. Την 1η Ιουλίου 2019, η μετακίνηση του έγινε μόνιμη, με τον Χριστοφόρου να υπογράφει τριετές συμβόλαιο.

Διεθνής σταδιοδρομία
--------------------

Ο Χριστοφόρου έκανε το ντεμπούτο του για την Εθνική Κύπρου στις 25 Μαΐου 2016, σε φιλικό αγώνα ενάντια στη Σερβία, όπου χρησιμοποιήθηκε ως αλλαγή στην ήττα της Κύπρου με 1-2. Έπαιξε για δεύτερη φορά με την Κύπρο στις 19 Νοεμβρίου 2019 εναντίον του Βελγίου, όπου ένα αυτογκόλ στην ήττα της Κύπρου με 6-1.

Διακρίσεις
----------

Άρης Λεμεσού
* Β' Κατηγορία Κύπρου (1): 2012-13

ΑΠΟΕΛ
* Α' Κατηγορία Κύπρου (1): 2016-17

Παραπομπές
----------

1. ↑  225476. Ανακτήθηκε στις 22  Απριλίου 2022.
2. ↑  «Aris vs. Ethnikos Achna 2-2». soccerway.com. 11 Μαΐου 2012. Ανακτήθηκε στις 11 Μαΐου 2012.
3. ↑  «Συμφωνία δανεισμού Κύπρου Χριστοφόρου». ΑΠΟΕΛ. 25 Αυγούστου 2016. Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 28 Αυγούστου 2016. Ανακτήθηκε στις 25 Αυγούστου 2016.
4. ↑  «ΑΠΟΕΛ 7–0 ΑΕΖ Ζακακίου». ΑΠΟΕΛ. 22 Ιανουαρίου 2017. Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 2 Φεβρουαρίου 2017. Ανακτήθηκε στις 22 Ιανουαρίου 2017.
5. ↑  ««Πακέτο» στον ΑΠΟΕΛ Χριστοφόρου και Αντωνίου». *politis.com.cy*. 7 Ιουνίου 2017.
6. ↑  «Ο Άρης καλωσορίζει τον Χριστοφόρου». *www.athlitiki.com*. 5 Αυγούστου 2017.
7. ↑  «Στη Νέα Σαλαμίνα ο Χριστοφόρου». *www.sigmalive.com*. 7 Αυγούστου 2018.
8. ↑  «Επίσημο: Στη Νέα Σαλαμίνα ο Κύπρος Χριστοφόρου». *www.alphanews.live*. 21 Ιουνίου 2019.

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
--------------------

* Επίσημο προφίλ στο apoelfc.com.cy Αρχειοθετήθηκε 2017-04-06 στο Wayback Machine.
* (Αγγλικά) Προφίλ Κύπρος Χριστοφόρου στο Soccerway
* Kypros Christoforou Kypros Christoforou
* Προφίλ στο CFA.com.cy
* Προφίλ στο Transfermarkt.com
Ο **Λουδοβίκος Αρμάνδος Α΄ των Βουρβόνων** (*Louis-Armand Ier de Bourbon-Conti*, 4 Απριλίου 1661 - 9 Νοεμβρίου 1685) από τον Οίκο των Βουρβόνων-Κονντέ ήταν πρίγκιπας του Κοντί.

Βιογραφία
---------

Ήταν ο μεγαλύτερος γιος και διάδοχος του Αρμάνδου των Βουρβόνων-Κονντέ πρίγκιπα του Κοντί και της Άννας-Μαριας Μαρτινότσι, ανιψιάς του καρδινάλιου Μαζαρέν.

Παντρεύτηκε (1680) τη Μαρία-Άννα των Βουρβόνων, νόθη κόρη του βασιλιά της Γαλλίας Λουδοβίκου ΙΔ΄ από τη Λουΐζα ντε λα Βαλλιέρ. Την πρώτη νύχτα του γάμου τους δεν ήξεραν τι έπρεπε να κάνουν, λόγω της πολύ μικρής ηλικίας τους, οπότε η νύφη έπεσε σε βαριά κατάθλιψη, ενώ ο γαμπρός δεν ήθελε να ξαναπλαγιάσει ποτέ σε κρεβάτι με γυναίκα.

Πήγε στην Ουγγαρία (1683) παρά την αντίθετη επιθυμία του βασιλιά, προκειμένου να βοηθήσει τους αυτοκρατορικούς να νικήσουν τους Τούρκους στο Γκραν. Πέθανε στο Φονταινεμπλώ από ευλογιά, η οποία του μεταδόθηκε από την σύζυγο του. Η σύζυγος του κατόρθωσε παρ' όλα αυτά να ανακάμψει από την αρρώστια.

Άτεκνος, τον διαδέχθηκε ο μικρότερος αδελφός του Φραγκίσκος Λουδοβίκος του Κοντί.

Οικογένεια
----------

Νυμφεύτηκε (1680) τη Μαρία-Άννα των Βουρβόνων, νόθη κόρη του Λουδοβίκου ΙΔ΄ της Γαλλίας από τη Λουΐζα ντε λα Βαλλιέρ. Δεν απέκτησαν απογόνους.

Παραπομπές
----------

1. ↑  Leo van de Pas: (Αγγλικά) *Genealogics*. 2003. I00013182.
2. ↑  p22022.htm#i220214. Ανακτήθηκε στις 7  Αυγούστου 2020.

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
--------------------

* Πολυμέσα σχετικά με το θέμα  Louis Armand, Prince of Conti στο Wikimedia Commons

  


|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
| Καθιερωμένοι όροι | 
* VIAF: 181149717692010952797
* GND: 1138459933
* SUDOC: 199595127

 |

 |
Ο **Κώστας Λειβαδάς** είναι Έλληνας συνθέτης και στιχουργός.

Βιογραφία
---------

Ο Κώστας Λειβαδάς γεννήθηκε στην Αθήνα, στις 16 Μαΐου 1973 και είναι γιος του ποδοσφαιριστή Αλέκου Λειβαδά. Συμμετείχε σε 38 δίσκους μέχρι σήμερα ως συνθέτης και στιχουργός. Έχει γράψει τη μουσική σε πάνω από 140 τραγούδια ενώ στα περισσότερα από αυτά είναι και ο στιχουργός. 

Σαν συνθέτης έχει συνεργαστεί με διάφορους στιχουργούς όπως ο Μάνος Ελευθερίου, ο Θοδωρής Γκόνης, ο Κώστας Φασουλάς, ο Οδυσσέας Ιωάννου, η Ελεάνα Βραχάλη κ.ά. αλλά και συνθέτες όπως οι Νίκος Πορτοκάλογλου, Γιώργος Ανδρέου, Γιώργος Δημητριάδης, Οδυσσέας Τσάκαλος έχουν μελοποιήσει δικούς του στίχους. Επίσης έχει μελοποιήσει στίχους σε ποίηση Ναπολέοντα Λαπαθιώτη, Κώστα Καρυωτάκη και Μυρτιώτισσας. Τραγούδια του έχουν ερμηνεύσει η Ελένη Τσαλιγοπούλου, η Ανδριάνα Μπάμπαλη, ο Μανώλης Λιδάκης, ο Γιάννης Κότσιρας, ο Βασίλης Σκουλάς, η Ελεονόρα Ζουγανέλη, η Γιώτα Νέγκα, ο Κώστας Μακεδόνας, ο Χρήστος Θηβαίος, ο Μίλτος Πασχαλίδης, η Μελίνα Ασλανίδου, η Μαριάννα Πολυχρονίδη, η Σοφία Στρατή, ο Βασίλης Παπακωνσταντίνου κ.ά.

### Εξωτερικοί σύνδεσμοι

* Κώστας Λειβαδάς - «Πατέρας μου είναι το λαϊκό τραγούδι και μάνα το ηλεκτρικό»

Πηγές
-----

1. ↑  «Κώστας Λειβαδάς: «Η Πεντέλη είναι τύχη, δώρο, ευλογία!»». *Εφημερίδα ΑΜΑΡΥΣΙΑ*. 11 Αυγούστου 2020. Ανακτήθηκε στις 28 Απριλίου 2021.
Ο Όρμος Τζέρβις στην ανατολική Αυστραλία, όπου βρίσκονται και οι δύο οικισμοί.
Η **Οκτώπολις** και η **Οκτλαντίς** (αγγλικά: Octopolis & Octlantis) είναι δύο ξεχωριστοί, μη ανθρώπινοι, υποθαλάσσιοι οικισμοί, οι οποίοι κτίστηκαν από τα Χταπόδια του Σίδνεϋ (Octopus tetricus) στον Όρμο Τζέρβις, στην ανατολική Αυστραλία. Ο πρώτος οικισμός, που ονομάστηκε Οκτώπολις από τους βιολόγους, ανακαλύφθηκε το 2009. Οι μεμονωμένες κατασκευές στην Οκτώπολη αποτελούνται από λαγούμια γύρω από ένα κομμάτι παλιοσίδερου. Το 2016, ανακαλύφθηκε ένας δεύτερος οικισμός, ονόματι Οκτλαντίς, ο οποίος παρατηρήθηκε σε διάστημα οκτώ ημερών να έχει δέκα έως δεκαπέντε χταπόδια. Αντί για λαγούμια, η Οκτλαντίς έχει κρησφύγετα και είναι κτισμένη με κοχύλια.

Παραπομπές
----------

1. ↑  Nield, David (10 Ιουνίου 2018). «Biologists Have Discovered an Underwater Octopus City And They're Calling It Octlantis». Ανακτήθηκε στις 9 Ιουλίου 2022.
2. ↑  Scheel, David; Chancellor, Stephanie; Hing, Martin; Lawrence, Matthew; Linquist, Stefan; Godfrey-Smith, Peter (2017-07-04). «A second site occupied by Octopus tetricus at high densities, with notes on their ecology and behavior» (στα αγγλικά). *Marine and Freshwater Behaviour and Physiology* **50** (4): 285–291. doi:10.1080/10236244.2017.1369851. ISSN 1023-6244. .
3. ↑  Newitz, Annalee (27 Σεπτεμβρίου 2017). «Why octopuses are building small "cities" off the coast of Australia». Ανακτήθηκε στις 9 Ιουλίου 2022.
Ο **Λαβέλ Αρ Φέλτον** (5 Οκτωβρίου 1979 – 13 Αυγούστου 2009) ήταν Αμερικανός επαγγελματίας καλαθοσφαιριστής που έπαιζε στα ευρωπαϊκά επαγγελματικά πρωταθλήματα καλαθοσφαίρισης.

Ερασιτεχνική σταδιοδρομία
-------------------------

Με το προσωνύμιο "Βελ" ή "Ρόμι", είχε παίξει στο Λύκειο Μάντισον στο Μιλγουόκι και στη συνέχεια έπαιξε κολεγιακό μπάσκετ με τους Μπουλντόγκς του Τεχνολογικού Πανεπιστημίου της Λουιζιάνα, όπου είχε μέσο όρο 13,7 πόντους και 5,1 ριμπάουντ σε ένα παιχνίδι το 2002–03.

Επαγγελματική πορεία
--------------------

Ξεκίνησε την επαγγελματική του πορεία στην Μπουγιούκ Κολέζι του Τουρκικού Πρωταθλήματος για δύο χρόνια, προτού πάει σε Ελλάδα και Γαλλία και τελικά καταλήξει στη Γερμανία παίζοντας για τον σύλλογο Πάντερμπορν Μπάσκετς στο Γερμανικό Πρωτάθλημα, βοηθώντας τον σύλλογο να φτάσει στα πλέι οφ.

Θάνατος και εμπλοκή
-------------------

Ο Φέλτον ήταν έξω με φίλους σε ένα νυχτερινό κέντρο διασκέδασης το πρωί της 12ης Αυγούστου 2009. Γιόρταζαν την πρόσφατη επιτυχία του, καθώς επρόκειτο να υπογράψει νέο συμβόλαιο στη Γερμανία. Ο Λαβέλ πυροβολήθηκε θανάσιμα και τραυματίστηκε σοβαρά από άγνωστους ένοπλους ενώ βρισκόταν στη θέση του οδηγού του και επρόκειτο να αναχωρήσει από ένα βενζινάδικο του Μιλγουόκι γύρω στις 2 την νύχτατοπική ώρα, πεθαίνοντας από τα τραύματά του μόλις μία μέρα αργότερα.  Είχε έναν πεντάχρονο θετό γιο, έναν γιο τεσσάρων ετών και μία κόρη δύο ετών με την κοπέλα του. 

Βρέθηκαν στοιχεία στον χώρο στάθμευσης του βενζινάδικου, καθώς και στην παρακείμενη αυλή, τα οποία έδειξαν ότι οι ένοπλοι είχαν πυροβολήσει νότια στην αυλή προς τα βόρεια προς το βενζινάδικο σε κοντινή απόσταση, γεγονός που επιβεβαίωσε περαιτέρω ότι αυτή ήταν μία σκόπιμη ενέργεια εναντίον του Φέλτον. Για αρκετά χρόνια, ερευνητές του Αστυνομικού Τμήματος του Μιλγουόκι έχουν λάβει πληροφορίες για την υπόθεση, αλλά δεν έχουν απαγγελθεί κατηγορίες. Τον Ιούλιο του 2019, εντοπίστηκε το πυροβόλο όπλο που χρησιμοποιήθηκε για τη δολοφονία του Φέλτον, ενώ βρισκόταν σε εξέλιξη μία ξεχωριστή έρευνα που έφερε ερευνητή στη Βόρεια Πλευρά του Μιλγουόκι κοντά στην τοποθεσία του βενζινάδικου.

Δείτε επίσης
------------

* Κατάλογος καλαθοσφαιριστών που πέθαναν κατά τη διάρκεια της σταδιοδρομίας τους
* Κατάλογος ανεξιχνίαστων δολοφονιών

Παραπομπές
----------

1. ↑  «'Wasn't supposed to be him:' Police share new video in cold case death of star basketball player Lavelle Felton». *FOX 6 Now Milwaukee* (στα Αγγλικά). 14 Ιουλίου 2019. Ανακτήθηκε στις 8 Σεπτεμβρίου 2021.
2. ↑  «'Wasn't supposed to be him:' Police share new video in cold case death of star basketball player Lavelle Felton». *FOX 6 Now Milwaukee* (στα Αγγλικά). 14 Ιουλίου 2019. Ανακτήθηκε στις 8 Σεπτεμβρίου 2021.
Συντεταγμένες: 11°21′30″S 15°7′10″E﻿ / ﻿11.35833°S 15.11944°E﻿ / -11.35833; 15.11944

Το **Ουάκο Κούνγκο** (πορτογαλικά: Uaco Cungo‎, πριν από το 1975 **Σάντα Κόμπα**, πορτογαλικά: Santa Comba‎, ή **Κέλα**, Cela) είναι πόλη με πληθυσμό 90.000 κατοίκους (2014), και κοινότητα που βρίσκεται στον δήμο Κέλα στην επαρχία Κουάνζα Σουλ στην Ανγκόλα. Ο πληθυσμός της κοινότητας είναι 150.593 κάτοικοι (2014). Η πόλη εξυπηρετείται από το αεροδρόμιο του Ουάκο Κούνγκο.

Ιστορία
-------

Στις 6 Αυγούστου 1975, ο εμφύλιος πόλεμος μεταξύ UNITA, FNLA και MPLA ανάγκασε τους κατοίκους της περιοχής να εγκαταλείψουν τα σπίτια τους προκαλώντας συνολική κατάρρευση των υποδομών που διήρκεσε πάνω από 30 χρόνια, ενώ ο ψυχρός πόλεμος συνεχίστηκε. Οι περισσότεροι από τους κατοίκους του Ουάκο Κούνγκο, που τότε ονομαζόταν Σάντα Κόμπα, διασώθηκαν από τον Διεθνή Ερυθρό Σταυρό και μεταφέρθηκαν αεροπορικώς την Πορτογαλία. Το 1994 βομβαρδίστηκε σχολείο της πόλης με αποτέλεσμα τον θάνατο 89 παιδιών.

Παραπομπές
----------

1. ↑  «Angola: Provinces, Major Cities, Urban Localities & Urban Agglomerations - Population Statistics, Maps, Charts, Weather and Web Information». *www.citypopulation.de*. Ανακτήθηκε στις 12 Νοεμβρίου 2020.
2. ↑  Ângelo, Fernando Cavaleiro. Os Flechas: *A Tropa Secreta da PIDE/DGS na Guerra de Angola (1967-1974)*. Alfragide: Casa das Letras, 2017.
3. ↑  *Country Reports on Human Rights Practices for 1994: Report Submitted to the Committee on Foreign Relations, U.S. Senate and Committee on Foreign Affairs*, U.S.. Washington, D.C.: Υπουργείο Εξωτερικών, Φεβρουάριος 1995. σελ. 4.
Συντεταγμένες: 40°53′3″N 29°4′38″E﻿ / ﻿40.88417°N 29.07722°E﻿ / 40.88417; 29.07722

Η **Πίτα**  είναι το μεσαίο νησάκι, μεταξύ Αντιγόνης και Χάλκης.
Η **Πίτα** (τουρκ. *Kaşık*, κουτάλι) είναι το μικρότερο από τα νησιά του συμπλέγματος των Πριγκηπονήσων, στην θάλασσα της Προποντίδας. Ουσιαστικά πρόκειται για μια νησίδα, που βρίσκεται μεταξύ Χάλκης και Αντιγόνης, απέναντι από το λιμάνι της τελευταίας, το οποίο προστατεύει από τους ΒΑ ανέμους.

Έχει διαστάσεις 500x200 μ. και έκταση μόλις μερικά εκτάρια (0,008 τ.χλμ.). Το ψηλότερο σημείο της δεν ξεπερνά τα 18 μέτρα.

Το όνομα
--------

Δεν είναι ξεκάθαρη ούτε η παλιά ονομασία ούτε η προέλευση του ονόματος του νησιού.

Στα βυζαντινά χρόνια αναφέρεται το *"Μεσονήσιον"* σε χρυσόβουλο του Μανουήλ Α΄ Κομνηνού, το οποίο κάποιοι λόγιοι ταυτίζουν με την Πίτα. Κάποιοι άλλοι την ταυτίζουν με το *"Τραγονήσιον"*, που αναφέρεται στο ίδιο χρυσόβουλο.

Ορισμένοι ταυτίζουν την Πίτα με την *"Πιτυώδη νήσο"*, που αναφέρεται από τους αρχαίους γεωγράφους Αρτεμίδωρο και Πλίνιο. Όμως, άλλοι φέρουν αντιρρήσεις, διότι *"πιτυώδης"* είναι η *"πευκόφυτος"*, κάτι αδύνατο για τη γυμνή από βλάστηση βραχονησίδα.

Τη νεώτερη εποχή, ανέκαθεν οι Έλληνες των υπολοίπων Πριγκηπονήσων αποκαλούσαν το νησί *"Πίτα"* και οι Τούρκοι με το παραπλήσιο: *"Pide"*. Το πιθανότερο είναι να έλαβε το όνομά της από την ομοιότητά της με τις επιμήκεις πίττες που ζύμωναν οι Πολίτισσες νοικοκυρές.

Σήμερα το επίσημο τουρκικό όνομα της Πίτας είναι: *"Kaşık Adası"*.

Ιστορικές αναφορές
------------------

Η Πίτα ήταν ανέκαθεν ακατοίκητη. Όμως, στο ψηλότερο σημείο της νησίδας υπήρχαν από παλιά σκόρπια κιονόκρανα, θραύσματα από κίονες και μια επιτύμβια στήλη, γύρω από μια παλιά κινστέρνα. Τα παλαιοχριστιανικά αυτά κατάλοιπα ενδεχομένως προέρχονται από το κτίριο στο οποίο ο αυτοκράτορας Ζήνων εκτόπισε κάποιον Πέτρο, οπαδό του σφετεριστή του θρόνου Βασιλίσκου, το 477 μ.Χ.

Στα βαθιά απάνεμα νερά της δυτικής πλευράς της συνήθιζαν να αγκυροβολούν τα πλοία τους πολλοί καπεταναίοι. Υπάρχουν αναφορές ότι το 18ο και 19ο αιώνα υδραίικα, σπετσιώτικα και άλλα αιγαιοπελαγίτικα και επτανησιώτικα πλοία άραζαν εκεί, ξεφόρτωναν τα κανόνια τους στη βραχώδη ακτή και τα φόρτωναν πάλι κατά την επιστροφή τους.

Στις αρχές του 20ού αιώνα το νησί ήταν ιδιοκτησία του Αρμένη γιατρού Χιντιριάν. Μεταπολεμικά οι απόγονοί του το πούλησαν στο Ρωσοεβραίο Τσικβασβίλι. Από αυτόν πέρασε στον Εβραίο Dannon, ο οποίος έκτισε ένα θέρετρο στο ψηλότερο σημείο της Πίτας κι ερχόταν με την Ελληνίδα γυναίκα του και παραθέριζαν.

Πηγές
-----

* **Ακύλα Μήλλα**, "Πριγκηπόνησα", εκδ. ΤΑ ΝΕΑ, 2008.

Δείτε επίσης
------------

* Πίττα, βραχονησίδα στην Κάλυμνο

|  |  |  |  |  |  |  |  |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| 

| π • σ • ε
Πριγκηπόννησα |
| --- |
|  |
| Κύρια νησιά | 
* Πρίγκηπος (*Büyükada*)
* Χάλκη (*Heybeliada*)
* Αντιγόνη (*Burgazada*)
* Πρώτη (*Kınalıada*)
 |
|  |
| Δευτερεύοντα νησιά | 
* Πίτα (*Kasikada*)
* Αντιρόβυθος (*Sedefada*)
* Πλάτη (*Yassıada*)
* Οξειά (*Sivriada*)
* Νέανδρος (*Tavşanada*)
 |

 |
**Πίρσινγκ** ονομάζεται η πρακτική διάτρησης ή κοπής μέρους του ανθρωπίνου σώματος, δημιουργώντας ένα άνοιγμα στο οποίο μπορούν να προστεθούν κοσμήματα από επιχρυσωμένες κλωστές τοποθετημένες υποδερμικά, από λευκόχρυσο, τιτάνιο ή ανοξείδωτο χάλυβα. Υπάρχουν άφθονα στοιχεία που τεκμηριώνουν ότι έχει ασκηθεί η πρακτική με διάφορες μορφές φύλα από την αρχαιότητα σε όλο τον κόσμο.

Το τρύπημα στο αυτί και τη μύτης είναι ιδιαίτερα διαδεδομένο, όπως και στην αρχαιότητα, που αποδεικνύεται από κτερίσματα. Τα παλαιότερα μουμιοποιημένα λείψανα που ανακαλύφθηκαν ποτέ είχαν σκουλαρίκια, που πιστοποιούν την ύπαρξη της πρακτικής πριν από περισσότερα από 5.000 χρόνια. Το τρύπημα της μύτης έχει τεκμηριωθεί ήδη από το 1500 π.Χ. Τα τρυπήματα αυτού του τύπου έχουν τεκμηριωθεί παγκοσμίως, ενώ τα τρυπήματα χειλιών και γλώσσας βρέθηκαν ιστορικά σε πολιτισμούς της Αφρικής και σε πολλούς άλλους, αλλά στην πραγματικότητα προέρχονται από τη Μέση Ανατολή. Το τρύπημα της θηλής και των γεννητικών οργάνων έχει επίσης ασκηθεί από διάφορους πολιτισμούς, με το τρύπημα της θηλής να χρονολογείται τουλάχιστον από την Αρχαία Ρώμη, ενώ το τρύπημα των γεννητικών οργάνων περιγράφεται στην Αρχαία Ινδία 320 έως 550 μΧ. Η πρακτική του body piercing είχε εξασθενήσει στη δυτική κοινωνία αλλά γνώρισε ανάπτυξη μεταπολεμικά, ιδίως από τη δεκαετία του 1990 και έπειτα.

Οι λόγοι για τους οποίους κάποιοι αποφασίζουν να κάνουν piercing τρύπημα είναι ποικίλοι και περιλαμβάνουν θρησκευτικούς ή πνευματικούς λόγους, έκφραση, για αισθητική αξία, για σεξουαλική ευχαρίστηση, αφομοίωση στον πολιτισμό ή ιδεολογικούς λόγους. Ορισμένα σχολεία και εργοδότες έχουν απαγορεύσει καθολικά την πρακτική αυτήν.

Παραπομπές
----------

1. ↑  (Hesse 2007, σελ. xvii)
Το **Οτσαμτσίρε** (γεωργιανά: ოჩამჩირე· αμπχαζικά: Очамчыра· ελληνικά: **Γυένος**) είναι παραθαλάσσια πόλη στην ακτή της Μαύρης Θάλασσας, στην Αμπχαζία της Γεωργίας, και αποτελεί κέντρο του ομώνυμου δήμου.

Σύμφωνα με τη σοβιετική απογραφή πληθυσμού του 1979, το Οτσαμτσίρε είχε 18.700 κατοίκους. Μετά τη σύγκρουση Γεωργίας-Αμπχαζίας του 1992–93, το Οτσαμτσίρε γνώρισε σημαντική πληθυσμιακή μείωση λόγω της εθνοκάθαρσης των Γεωργιανών. Οι περισσότεροι από τους εσωτερικά εκτοπισμένους που επλήγησαν από τη σύγκρουση δεν έχουν ακόμη επιστρέψει στην πόλη. Το Οτσαμτσίρε βρίσκεται κατά μήκος της αριστερής όχθης του ποταμού Γαλίτζγκα όπου εισέρχεται στη θάλασσα. Η πόλη βρίσκεται 53 χιλιόμετρα νοτιοανατολικά της πρωτεύουσας της Αμπχαζίας, το Σουχούμι.

Σύμφωνα με εκτιμήσεις του 2009, η πόλη είχε πληθυσμό 14.300 κατοίκους.

Παραπομπές
----------

1. ↑  www.ethno-kavkaz.narod.ru/ochamchira11.html.
2. ↑  pop-stat.mashke.org/georgia-cities.htm.
3. ↑  *Georgian Post*.
4. ↑  ka.wikipedia.org/wiki/ოჩამჩირე.
5. ↑  *Statistical Yearbook Of Georgia, 2009* des Nationalen Statistikbüros Georgiens (englisch, georgisch; ohne Städte in Abchasien und Südossetien)
Η **Πίσα** ήταν πόλη-κράτος της αρχαίας Ηλείας.

Η Πίσα βρισκόταν μόλις 4 χιλιόμετρα από την Ολυμπία, πήρε το όνομα του ιδρυτή της Πίσου, ο οποίος ήταν γιος του Περιήρους και εγγονός του Αιόλου ή κατά τον Στράβωνα από την ομώνυμη πηγή. Γνώρισε μεγάλη ακμή στη μυκηναϊκή εποχή και στο κράτος της ανήκε και η Ολυμπία ενώ είχε δικούς της βασιλιάδες. Την εποχή εκείνη η Ηλεία ήταν χωρισμένη σε δύο βασίλεια, των Επειών με έδρα την Ήλιδα και των Νηλείδων με έδρα την Πίσα. Τα δύο κράτη βρέθηκαν πολλές φορές σε αντιπαράθεση για τον έλεγχο των Ολυμπιακών αγώνων, η Πίσα είχε αρχικά την ευθύνη των αγώνων αλλά αυτό το προνόμιο το πήραν οι Ηλείοι έπειτα από μακροχρόνιο πόλεμο που κράτησε από το 588 π.χ. μέχρι το 580 που κατέλαβαν την Πίσα. Το 464 οι Ηλείοι κατέλαβαν και ισοπέδωσαν την πόλη. 

Όταν ο Ηρακλής καθάρισε τους στάβλους του Αυγεία και αυτός αρνήθηκε να τον πληρώσει, κατέλαβε όλη την Ηλεία εκτός από την Πίσα και την σύμμαχο της Πύλο. Τον εμπόδισε ένας χρησμός της Πυθίας.. Όταν ο Όξυλος θέλησε να ενώσει την Ηλεία σε ένα κράτος και το εφάρμοσε, πολλοί Πισάτες αρνήθηκαν και έφυγαν στην Ήπειρο δημιουργώντας εκεί νέες πόλεις, όπως οι Αρχαία Ελάτρεια, Πανδοσία (Ήπειρος) και Βουχέτιο.

Σύμφωνα με την μυθολογία οι Πισάτες διοργάνωσαν τους πρώτους αγώνες, όταν ο Πέλοπας νίκησε σε αρματοδρομία τον βασιλιά της Οινόμαο και έλαβε ως έπαθλο την κόρη του Ιπποδάμεια. 

Επίνειο λιμάνι της ήταν η Φειά.

Αναφορές - Πηγές
----------------

1. ↑  Οἰκιστὴν μὲν δὴ γενέσθαι τῇ πόλει Πίσον τὸν Περιήρους φασὶ τοῦ Αἰόλου.Παυσανίου Ηλειακά Β΄
2. ↑  οἱ μὲν γὰρ ἀπὸ Πίσης ὁμωνύμου τῇ κρήνῃ πόλεως, τὴν δὲ κρήνην Πῖσαν εἰρῆσθαιΣτράβωνος Βιβλίο Ε΄
3. ↑  [3] ἦν δὲ ταῦτα ἥ τε Πισᾶτις, ἧς ἡ Ὀλυμπία μέρος,Στράβωνος Βιβλίο Ε΄
4. ↑  ἀποτεμόμενος τῆς Ἐπειοῦ χώρας ὅμορον οὖσαν τῇ ΠισαίᾳΠαυσανίου Ηλειακά Α΄
5. ↑  μετὰ [δὲ] τὴν ἕκτην καὶ εἰκοστὴν Ὀλυμπιάδα οἱ Πισᾶται τὴν οἰκείαν ἀπολαβόντες αὐτοὶ συνετέλουν, τὸν ἀγῶνα ὁρῶντες εὐδοκιμοῦντα: χρόνοις δ' ὕστερον μεταπεσούσης πάλιν τῆς Πισάτιδος εἰς τοὺς Ἠλείους μετέπεσεν εἰς αὐτοὺς πάλιν καὶ ἡ ἀγωνοθεσία.[...] Στράβωνος Βιβλίο Ε΄
6. ↑  «Νομαρχία Ηλείας». Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 22 Ιουνίου 2004. Ανακτήθηκε στις 22 Ιουνίου 2004.
7. ↑  ἤμυναν δὲ καὶ Ἠλείοις οἱ ἐκ Πύλου τοῦ ἐν τῇ Ἠλείᾳ καὶ οἱ Πισαῖοι. καὶ τοὺς μὲν ἐτιμωρήσατο αὐτῶν ὁ Ἡρακλῆς, τῆς δὲ ἐπὶ τοὺς Πισαίους στρατείας αὐτὸν χρησμὸς ἐπέσχεν ἐκ Δελφῶν ἔχων οὕτω: πατρὶ μέλει Πίσης, Πυθοῦς δέ μοι ἐν γυάλοισι. τοῦτο μὲν δὴ σωτηρία Πισαίοις τὸ μάντευμα ἐγένετο:Παυσανίου Ηλειακά Α΄
Ο **Ουίλιαμ Πάτρικ Χίτλερ** (μεταγενέστερο επώνυμο **Στούαρτ-Χιούστον**) (12 Μαρτίου 1911, Λίβερπουλ, Ηνωμένο Βασίλειο - 14 Ιουλίου 1987, Λονγκ Άιλαντ, Νέα Υόρκη, ΗΠΑ) ήταν ανιψιός του Αδόλφου Χίτλερ.

Βιογραφία
---------

Ο γιος του Αλόις Χίτλερ του νεότερου και της Ιρλανδής Μπρίτζετ Ντάουλινγκ (*Bridget Dowling*) γεννήθηκε στο Λίβερπουλ του Ηνωμένου Βασιλείου. Ο πατέρας του εγκατέλειψε σύντομα την οικογένεια και επέστρεψε στη Γερμανία. Ο Αλόις ξαναπαντρεύτηκε, προσπάθησε όμως γύρω στο 1925 να αναπτύξει γραπτώς ξανά σχέση με την Μπρίτζετ και τον γιο του. Την παρακάλεσε να στείλει τον Ουίλιαμ Πάτρικ στη Γερμανία και η Μπρίτζετ τελικά συμφώνησε. Στην ηλικία των 18, ο Γουίλιαμ Πάτρικ Χίτλερ πήγε για πρώτη στη Γερμανία για να επισκεφτεί τον πατέρα του. 

Αφού το 1933 ο θείος του, Αδόλφος Χίτλερ, έγινε καγκελάριος της Ναζιστικής Γερμανίας, ο Ουίλιαμ Πάτρικ μετέβη στη χώρα, ελπίζοντας να τον βοηθήσει. Ο Αδόλφος όμως δεν ήταν καθόλου ευχαριστημένος με τον ερχομό του ανιψιού του, αφού προσπαθούσε με κάθε τρόπο εδώ και χρόνια να εξαφανίσει κάθε ίχνος της καταγωγής του (αργότερα κατέστρεψε το χωριό των γονέων του γι' αυτό τον λόγο). Παρόλ' αυτά φρόντισε να βρει θέση εργασίας για τον ανιψιό του. Στην αρχή ο Ουίλιαμ Πάτρικ δούλευε σε τράπεζα, αργότερα στην Opel. Δεν ήταν όμως ευτυχισμένος με τη ζωή του στη Γερμανία. Όταν ο θείος του το 1938 του πρότεινε να αφήσει τη βρετανική υποκοότητα και να πάρει τη γερμανική, για καλύτερες θέσεις εργασίας, υποψιάστηκε παγίδα. Πανικοβλημένος εγκατέλειψε τη Γερμανία και επέστρεψε στο Λονδίνο, όπου έγραψε άρθρο για το περιοδικό *Look* με τίτλο "Γιατί μισώ τον θείο μου" (Why I hate my uncle).

Όταν, το 1939, ξέσπασε ο Β' Παγκόσμιος Πόλεμος, ο Ουίλιαμ Πάτρικ βρισκόταν με τη μητέρα του στις ΗΠΑ, όπου έμεινε οριστικά. Από το 1944 μέχρι το 1947 υπηρέτησε στο πολεμικό ναυτικό των Ηνωμένων Πολιτειών. Το 1947 παντρεύτηκε τη Φύλις (γενν. 1925), με την οποία είχε τέσσερα παιδιά: τον Αλεξάντερ Άντολφ (γενν. 1949), τον Λούις (γενν. 1951), τον Χάουαρντ (1957-1989) και τον Μπράιαν (γενν. 1965). Οι γιοι του Ουίλιαμ Πάτρικ είναι ανύπαντροι και δεν έχουν παιδιά.

Βιβλιογραφία
------------

* Gardner, David: *The last of the Hitlers*, Worcester, BMM, 2001. - VIII, 197 S. : Ill. ISBN 0-9541544-0-1

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
--------------------

* Getting to know the Hitlers Αρχειοθετήθηκε 2004-08-05 στο Wayback Machine. from the *Daily Telegraph*.
* Author talks about 'the Last of the Hitlers' CNN interview.
* The Last of the Hitlers by David Gardiner.

Αναφορές
--------

1. 1 2  Εθνική Βιβλιοθήκη της Γαλλίας: (Γαλλικά) *καθιερωμένοι όροι της Εθνικής Βιβλιοθήκης της Γαλλίας*. 15083239t.
2. ↑  Εθνική Βιβλιοθήκη της Γαλλίας: (Γαλλικά) *καθιερωμένοι όροι της Εθνικής Βιβλιοθήκης της Γαλλίας*.
3. ↑  «„Führer"-Stammbaum ohne Äste». *FOCUS Online* (στα Γερμανικά). Ανακτήθηκε στις 14 Ιουλίου 2021.

|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
| Καθιερωμένοι όροι | 
* WorldCat
* VIAF: 141144583
* LCCN: no2010146893
* ISNI: 0000 0000 9570 6671
* GND: 1254678530
* SUDOC: 168598426
* BNF: cb15083239t (data)

 |

 |
Η **Ντούργκα Πάουντελ** (επίσης η Πόουντελ ) είναι πολιτικός του Νεπάλ και μέλος της Βουλής των Αντιπροσώπων του ομοσπονδιακού κοινοβουλίου του Νεπάλ.   Εκλέχτηκε με το σύστημα ο πρώτος κερδίζει το αξίωμα (FPTP), ως υποψήφιος από το Ραστρίγια Τζαναμόρτσα και με την υποστήριξη της αριστερής συμμαχίας  στην εκλογική περιφέρεια Πυουτάν -1.   Κατηγόρησε τον Δρ Γκοβίντα Ρατζ Ποκαρέλ από το Κογκρέσο του Νεπάλ.  Έλαβε 47.514 ψήφους έναντι 31.286 του Ποκαρέλ.  Ήταν μία από τις έξι γυναίκες που εκλέχθηκαν στο κοινοβούλιο στο πλαίσιο του συστήματος FPTP. 

Κατά την τρίτη εθνική διάσκεψη της Ραστρίγια Τζαναμόρτσα το 2016, είχε εκλεγεί ως μία από τις δύο αντιπροέδρους του κόμματος.

Βιβλιογραφικές αναφορές
-----------------------

1. 1 2 3 4 5  «Six women elected to parliament under FPTP system». *South Asia Check*. 11 Δεκεμβρίου 2017. Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 5 Μαΐου 2023. Ανακτήθηκε στις 11 Αυγούστου 2019.
2. ↑  «Durga Paudel». *hr.parliament.gov.np*. Ανακτήθηκε στις 11 Αυγούστου 2019.
3. ↑  «Development Committee members take exception to inclusion of contractors». *Setopati*. Ανακτήθηκε στις 11 Αυγούστου 2019.
4. ↑  «Opposition parties flay government». *The Himalayan Times*. 30 Απριλίου 2019. Ανακτήθηκε στις 11 Αυγούστου 2019.
5. ↑  «Chitra Bahadur KC reelected Rastriya Janamorcha chairman». *The Himalayan Times*. 22 Φεβρουαρίου 2016. Ανακτήθηκε στις 11 Αυγούστου 2019.
Συντεταγμένες: 41°50′N 43°22′E﻿ / ﻿41.833°N 43.367°E﻿ / 41.833; 43.367

Το **Λικάνι** ( γεωργιανά: ლიკანი) είναι μια κωμόπολη στο μχάρε Σάμτσχε-Τζαβαχέτι της Γεωργίας, που βρίσκεται στο φαράγγι του Μποριόμι, περίπου 160 χλμ δυτικά της Τιφλίδας, της πρωτεύουσας της Γεωργίας. Το πάρκο του Λικάνι, που είναι παρακείμενο στο Εθνικό Πάρκο Μποριόμι-Καραγκαούλι, είναι ένα δημοφιλές ορεινό θέρετρο σπα. 

Οι χειμώνες είναι ήπιοι, με περιορισμένες χιονοπτώσεις και με μέση θερμοκρασία -2,0 °C, ενώ τα καλοκαίρια είναι ζεστά με μέση θερμοκρασία 20-25 °C. Το πάρκο Λικάνι, που αξιοποιείται ευρέως ως ζώνη αναψυχής, κυριαρχείται από δάση κωνοφόρων και δρυών και φιλοξενεί πηγές μεταλλικού νερού με σύσταση παρόμοια του *Μποριόμι*. 

Στα σημαντικά αξιοθέατα περιλαμβάνονται μια τρίκλιτη βασιλική εκκλησία (8ος-9ος αιώνας) και το παλάτι των Ρομανώφ (1892-95). Το τελευταίο – κατασκευής του Λέων Μπενόις και σχεδίου του Λεοπόλδου Μπιλφέλντ – είναι χτισμένο στην όχθη του ποταμού Κύρος ως θερινή έπαυλη του Μεγάλου Δούκα Νικολάου Μιχαήλοβιτς της Ρωσίας. Κατά τη Σοβιετική περίοδο, η κατοικία στο Λικάνι πέρασε στην ιδιοκτησία του κράτους και χρησιμοποιήθηκε συχνά από βασικούς Σοβιετικούς αξιωματούχους, με συμπεριλαμβανόμενο τον Ιωσήφ Στάλιν. Σε μια νέα ανεξάρτητη Γεωργία, το παλάτι λειτουργεί ως θερινή κατοικία του Προέδρου της Γεωργίας. Το υπόλοιπο του συγκροτήματος αναψυχής στο Λικάνι, με συμπεριλαμβανόμενο το παλαιό σοβιετικό σανατόριο, αγοράστηκαν τον Απρίλιο του 2006 από την Καζαχική κρατική ενεργειακή εταιρεία KazMunayGas, η οποία υποσχέθηκε ότι θα προάγει την ανάπτυξη της περιοχής σε διεθνές τουριστικό κέντρο.

Παραπομπές
----------

1. ↑  Trend.Az (28 Ιουλίου 2009). «KazMunayGaz to launch reconstruction of Likani sanatorium in Georgia in 2009». *Trend.Az* (στα Αγγλικά). Ανακτήθηκε στις 14 Ιουλίου 2019.
2. ↑  «KMG to transfer Georgian sanatorium "Borjomi-Likani" into Rixos management». *kaztag.kz* (στα Αγγλικά). Ανακτήθηκε στις 14 Ιουλίου 2019.
3. ↑  Trend.Az (20 Σεπτεμβρίου 2012). «Opening of "Likani" sanatorium expected till end of year». *Trend.Az* (στα Αγγλικά). Ανακτήθηκε στις 14 Ιουλίου 2019.

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
--------------------

* Εθνικό Πάρκο Μποριόμι-Καραγκαούλι
Ο **ΛαΜάρκους Ριντ**, γεννημένος στις 31 Οκτωβρίου 1988 στο Τέξας, είναι Αμερικανός καλαθοσφαιριστής, ο οποίος αγωνίζεται στην θέση του σούτινγκ γκαρντ.

Καριέρα
-------

Ο Ριντ φοίτησε στο λύκειο Σκάιλαϊν και το 2006 συμπεριλήφθηκε στην δεύτερη καλύτερη πεντάδα της περιφέρειας του. Στην συνέχεια, σπούδασε στο κολέγιο του Τέξας Άρλινγκτον, με καλύτερη του σεζόν το 2011-12 όπου είχε μέσους όρους 17,8 πόντων, 3,7 ριμπάουντ και 1,7 ασίστ, με αποτέλεσμα να αναδειχθεί μέλος της καλύτερης πεντάδας της περιφέρειας του.

Το καλοκαίρι του 2012, υπέγραψε στην Αντβέρπ από το Βέλγιο, για την οποία έπαιξε σε εννέα αγώνες πρωταθλήματος με 4,2 πόντους και 1,8 ριμπάουντ ανά αγώνα. Την χρονιά ολοκλήρωσε στην σουηδική Λουλέα, με την οποία είχε μέσους όρους 10,7 πόντων και 3,9 ριμπάουντ.

Το 2013-14, αγωνίστηκε με την φανέλα της κυπριακής ΕΘΑ Έγκωμης, με 13,9 πόντους και 6,7 ριμπάουντ. Η ανεβασμένη του απόδοση οδήγησε στην μεταγραφή του στην ομάδα του Άρη Θεσσαλονίκης, με τον οποίο κατέκτησε την τέταρτη θέση του ελληνικού πρωταθλήματος.

Την σεζόν 2015-16, αγωνίζεται με την ομάδα της Ρουέν στο γαλλικό πρωτάθλημα.

Παραπομπές
----------

1. ↑  LaMarcus Reed III Stats, Bio - ESPN
2. ↑  «MBB: Reed signs with pro contract in Belgium». Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 2 Δεκεμβρίου 2016. Ανακτήθηκε στις 7 Οκτωβρίου 2015.
3. ↑  Lamarcus Reed moves to LF Basket
4. ↑  Πήρε Ριντ ο Άρης - Άρης - SPORT 24
5. ↑  Από τον Άρη στη Ρουέν ο Ριντ | SDNA

Πηγές
-----

* Νέα ενίσχυση στον Άρη με ΛαΜάρκους Ριντ - Boro.gr
* Τι παίκτης είναι ο Lamarcus Reed ; » BASKETBALL ARIS
* LaMarcus Reed III GF - RealGM
Οι **κωλακρέται** ήταν αξιωματούχοι στην αρχαία Αθήνα, που εκλέγονταν από την τάξη των Πεντακοσιομεδίμνων. Στα παλαιότερα χρόνια έπαιρναν μέρος σε θρησκευτικές τελετές και έργο τους ήταν να διαμελίζουν τα ζώα που είχαν προσφερθεί ως θυσία. Γι' αυτό ονομάστηκαν κωλακρέται ή κωλαγρέται, από το ἀγείρειν τὰς κωλᾶς, δηλαδή αυτός που διαμελίζει τα σφάγια, που συλλέγει τα υπολείμματα κατά τις θυσίες. Ο Σόλωνας τους έκανε ταμίες με αρμοδιότητα να διαχειρίζονται τα δημόσια έσοδα και έξοδα καθώς και τα της σίτισης πολιτών στο Πρυτανείο. Σε κάθε πρυτανεία, λογοδοτούσαν στη Βουλή. Την περίοδο της μεταρρύθμισης του Κλεισθένη, ονομάστηκαν Αποδέκται. 
Επανήλθαν την εποχή του Περικλή έχοντας ως αρμοδιότητα την καταβοή του μισθού των δικαστών, το λεγόμενο τριώβολον. Το αξίωμα αυτό υπάρχουν ενδείξεις ότι καταργήθηκε το 411 π.Χ. Τότε τους κωλαγρέτες αντικατέστησαν οι Ελληνοταμίαι.

Παραπομπές
----------

1. ↑

Πηγή
----

* Αριστοτέλης «Αθηναίων Πολιτεία» (εκδόσεις Άγρα, μετάφραση Αλόη Σιδέρη, σελ. 193)
* Εγκυκλοπαίδεια Πάπυρος Λαρούς Μπριτάννικα, τόμος 37, σελ. 82
Η είσοδος του Αλβοΐνου στην Παβία
Η **Λομβαρδική κατάκτηση της Ιταλίας** ήταν μια σειρά από παρατεταμένες συγκρούσεις που σημειώθηκαν από το 568 έως το 751 μεταξύ της Βυζαντινής Αυτοκρατορίας και μιας γερμανικής φυλής γνωστή ως Λομβαρδοί. Οι πόλεμοι άρχισαν κυρίως λόγω της μετακίνησης των Λομβαρδών από την Παννονία όπου κατοικούσαν υπό τον βασιλιά Αλβοΐνο, στην Βυζαντινή Βόρεια Ιταλία. Οι συγκρούσεις τερματίστηκαν με ήττα των Βυζαντινών, οι Λομβαρδοί κατέκτησαν μεγάλα τμήματα της Βόρειας Ιταλίας δημιουργώντας ανεξάρτητο βασίλειο και τέλος κατακτώντας το Εξαρχάτο της Ραβέννας το 751 κατείχαν το μεγαλύτερο μέρος της Ιταλικής χερσονήσου.

Αρχικά οι Λομβαρδοί κατοικούσαν στην Παννονία όπου γειτόνευαν με τους Άβαρους, που μόλις είχαν έρθει από τις στέπες του Καυκάσου, και τους Γεπίδες. Λόγω της εγκατάστασης και των Άβαρων στην Παννονία ο βασιλιάς Αλβοΐνος αποφάσισε να μεταναστεύσουν οι Λομβαρδοί στην Ιταλία, έτσι στις 5 Απριλίου του 568 ξεκίνησε η μετανάστευση μαζί με τμήματα κι άλλων φυλών που τους ακολούθησαν.

Οι Λομβαρδοί αντιμετώπισαν πενιχρή αντίσταση στα βυζαντινά σύνορα από στρατιωτικές δυνάμεις που είναι γνωστές σαν Milities limitanei που είχαν μείνει από την Αυτοκρατορική Ρωμαϊκή στρατιωτική οργάνωση. Οι Λομβαρδοί κατόρθωσαν να προσαρτήσουν τη Βόρεια Ιταλία γρήγορα. Η Τσιβιντάλε ντελ Φρίουλι ήταν η πρώτη πόλη που κατέλαβαν, και καθιερώθηκε ως η πρωτεύουσα του Δουκάτου του Φρίουλι, με τον ανιψιό του Αλβοΐνου, Γισούλφο ως πρώτο Δούκα. Μετά την άμεση επιτυχία της εισβολής της Βόρειας Ιταλίας και την κατάληψη του Φριούλι, οι Λομβαρδοί συνέχισαν προς τα ανατολικά και την Βενετία. Ο στρατός κατέλαβε την Αγκουιλία, την Βερόνα, την Πάντοβα, την Μάντοβα και την Μονσελίνς, όπου βυζαντινά στρατεύματα αντιστάθηκαν στις επιθέσεις των Λομβαρδών. Συνειδητοποιώντας ότι δεν μπορούσαν να προχωρήσουν περαιτέρω, ο Αλβοΐνος αποφάσισε να περάσουν το χειμώνα στο Βένετο, για να δει αν θα μπορούσε με αυτόν τον καιρό να υποχρεώσει άλλες πόλεις να παραδοθούν.

Οι Λομβαρδοί συνέχισαν κατακτώντας πολλές πόλεις και το 572 την Παβία που την έκαναν πρωτεύουσα τους, έως εκείνη την χρονιά είχαν κατακτήσει σχεδόν όλη την βόρεια Ιταλία.

Παραπομπές
----------

1. ↑  Louth 2005 pp.113–115.
2. ↑  Overy 2010 p.126
3. 1 2  Καρδαράς, Γεώργιος (2007, Πανεπιστήμιο Κρήτης), Το Βυζάντιο και οι Άβαροι, ΣΤ’-Θ’ αι. σελ. 33
4. ↑  Christie 1998 pp.73, 76
5. ↑  Bertolini 1960 pp.34–38
6. ↑  Muratori, Annali d'Italia, σελ. 466

Πηγές
-----

* Bertolini, Paolo (1960). «Alboino, re dei Longobardi» (στα Italian). Ανακτήθηκε στις 17 Νοεμβρίου 2013. CS1 maint: Μη αναγνωρίσιμη γλώσσα (link)
* Christie, Neil (1995). *The Lombards: The Ancient Longobards*Απαιτείται δωρεάν εγγραφή. Oxford: Wiley-Blackwell. ISBN 9780631211976.
* Moorhead, John. «Ostrogothic Italy and the Lombard Invasions». Στο: Fouracre, Paul. *The New Cambridge Medieval History: Volume I c. 500 – c. 700*.
* Overy, Richard (2012). *The Times Complete History of the World*. The Times.
**Λαέρτης**, ελληνικό αντρικό κύριο όνομα (βαφτιστικό όνομα).

Ετυμολογία του ονόματος
-----------------------

Προέρχεται από το αρχαιοελληνικό όνομα *Λαέρτης*, από το *\*ΛαFο-έρ-της*, το οποίο, σύμφωνα με το *Λεξικό της Ελληνικής Γλώσσας* του Γ. Μπαμπινιώτη, είναι σύνθετο από τη λέξη *λαός* και το θέμα *-ερ-* του ρήματος *ἐρέθω* (πρβ. *ερεθίζω*), επομένως το όνομα θα σήμαινε «αυτός που ερεθίζει το λαό (για να πολεμήσει)». Στο *Online Etymology Dictionary Αρχειοθετήθηκε 2015-12-05 στο Wayback Machine.*, «αυτός που συγκεντρώνει το λαό». Το πρώτο συνθετικό, *λαός*, είναι αρκετά συνηθισμένο σε αρχαιοελληνικά ονόματα, όπως λ.χ. *Ερμόλαος*, *Νικόλαος*, *Λέαρχος*, *Λαοδίκη*, *Μενέλαος* κ.ά.

Στην *Οδύσσεια*, *Λαέρτης* είναι το όνομα του πατέρα του μυθικού βασιλιά της Ιθάκης Οδυσσέα. Το όνομα εμφανίζεται επίσης στον *Άμλετ* (1602) του Σαίξπηρ — γιος του Πολώνιου και αδελφός της Οφηλίας, σκοτώνει τον Άμλετ με δηλητηριασμένο σπαθί — και στα *Χρόνια της μαθητείας του Γουλιέλμου Μάιστερ* (1796) του Γκαίτε.

Διάδοση του ονόματος
--------------------

Ύστερα από αιώνες το βαφτιστικό επανήλθε στο ελληνικό ονοματολόγιο τις παραμονές της επανάστασης του 1821 μαζί με άλλα αρχαιοελληνικά ονόματα σαν σύμβολο της συνέχειας του ελληνισμού και της επιθυμίας του έθνους να ζήσει ελεύθερο.

Σε άλλες γλώσσες
----------------

* ιταλικά: *Laerte*
* πορτογαλικά: *Laerte*
* αλβανικά: *Laert*
* Το αρχαιοελληνικό *Λαέρτης* αποδίδεται στα βουλγάρικα, σέρβικα, ουκρανικά: *Лаерт*· στα ρωσικά: *Лаэрт*· στα αγγλικά, γερμανικά, ισπανικά: *Laertes*· στα γαλλικά: *Laërte*

Παραπομπές
----------

1. ↑  Γεώργιος Μπαμπινιώτης, *Λεξικό της Ελληνικής Γλώσσας*, Κέντρο Λεξικολογίας, Αθήνα, δεύτερη έκδοση, ανατύπωση, 2005
2. ↑  «Laertes», *Online Etymology Dictionary Αρχειοθετήθηκε 2015-12-05 στο Wayback Machine.*

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
--------------------

|  |  |
| --- | --- |
| wiktionary logowiktionary logo | Το *Βικιλεξικό* έχει σχετικό λήμμα:  **Λαέρτης**  |