recursal/SuperWikiNEXT-32B huggingface dataset:
A spoon pouring batter into a bowlΛεπτόρρευστο  κουρκούτι για αγλλικές τηγανίτες
Προσθήκη φύλλων τριγωνέλλας σε κουρκούτι από σιτάρι για την παρασκευή τηγανίτων Ντόσα
Το **κουρκούτι** είναι λεπτόρρευστη ζύμη  που παρασκευάζεται με νερό, αλεύρι και μαγιά. Χρησιμοποιείται στο στάδιο του παναρίσματος πριν το τηγάνισμα, και για παρασκευή τηγανίτων. 

  

Συνήθως παρασκευάζεται με ανάμειξη αλεύρων και ενός υγρού:  νερό, γάλα ή αυγά. Εναλλακτικά, παρασκευάζεται με μούλιασμα σιτηρών σε νερό και υγρή άλεση. Με προσθήκη ενός παράγοντα διόγκωσης , όπως μπέικιν πάουντερ, το κουρκούτι αερίζεται και φουσκώνει με το μαγείρεμα. Ενώ, με προσθήκη μαγιάς νοστιμίζει. Με προσθήκη ανθρακούχου νερού, ή μπύρας το μείγμα αερίζεται. 

Το ιξώδες του μπορεί να είναι πολύ "πυκνό"  έως και "λεπτόρρευστο", σαν κρέμα γάλακτος. Το κουρκούτι σταθεροποιείται κατά το μαγείρεμα, με τηγάνισμα,  ψήσιμο ή στον ατμό. Το αποτέλεσμα μπορεί να είναι γλυκό ή αλμυρό, με προσθήκη ζάχαρης ή αλατιού αντίστοιχα. Πολλά βότανα, μπαχαρικά, φρούτα ή λαχανικά προστίθενται στο μείγμα για άρωμα και νοστιμιά.

* Κουρκούτι για κρέπεςΚουρκούτι για κρέπες
* Κουρκούτι και κουτάλαΚουρκούτι και κουτάλα
* Κοντινό πλάνο από κουρκούτιΚοντινό πλάνο από κουρκούτι

Ψάρι με κουρκούτι μπύρας και πατάτες τηγανητές
Το **κουρκούτι μπύρας** είναι ιδανικό για πανάρισμα, και παρασκευάζεται με προσθήκη μπίρας στο βασικό μείγμα για κουρκούτι.  Οι φυσαλίδες της μπίρας προσθέτουν όγκο και ελαφρότητα στο κουρκούτι, ενώ το είδος και η ποιότητά της καθορίζουν το χρώμα και τη γεύση του κουρκουτιού. Συνταγές που περιλαμβάνουν κουρκούτι μπίρας είναι τηγανητά ψάρια, τηγανητές πατάτες, και κρεμμυδοροδέλες.

Βιβλιογραφία
------------

1. ↑  «Dough - food». *britannica.com*.
2. ↑  «What's the Difference Between Batter and Dough?». *thespruce.com*.
3. ↑  «Κουρκούτι». *Άκης Πετρετζίκης*. Ανακτήθηκε στις 13 Αυγούστου 2018.
4. ↑  Gibbs, W. Wayt; Myhrvold, Nathan (1 February 2011). «Beer Batter Is Better». *Scientific American* **304** (2): 25–25. doi:10.1038/scientificamerican0211-25b. .
5. ↑  «Alcohol Retention in Food Preparation». *Journal of the American Dietetic Association* **92** (4): 486–8. 1992. PMID 1556354.
Ο **Κωνσταντίνος Τριαρίδης** του Αθανασίου (1938 - 27 Ιουνίου 2012) ήταν Έλληνας ιατρός, πανεπιστημιακός και πολιτικός, που διετέλεσε βουλευτής Κιλκίς με το ΠΑΣΟΚ και υπουργός Μακεδονίας - Θράκης στην τελευταία κυβέρνηση του Ανδρέα Παπανδρέου (1993 - 1996).

Βίος
----

Γεννήθηκε το 1938 στο Κιλκίς, αλλά μεγάλωσε στη Θεσσαλονίκη. Έλαβε διδακτορικό δίπλωμα από την Ιατρική Σχολή του Αριστοτελείου Πανεπιστημίου Θεσσαλονίκης (ΑΠΘ), στην οποία διετέλεσε καθηγητής χειρουργικής κεφαλής και τραχήλου. Το ενδιαφέρον του για την πολιτική τον οδήγησε να σπουδάσει και πολιτικές επιστήμες, λαμβάνοντας πτυχίο και μεταπτυχιακό σε αυτό τον τομέα, επίσης από το ΑΠΘ.

Προδικτατορικά υπήρξε μέλος της Ελληνικής Δημοκρατικής Νεολαίας (ΕΔΗΝ) και το 1974 ήταν ιδρυτικό μέλος του ΠΑΣΟΚ. Κατά τη διάρκεια της χούντας των συνταγματαρχών ανέπτυξε αντιστασιακή δράση ως στέλεχος του ΠΑΚ Εσωτερικού, συνελήφθη από την ΕΣΑ, και εξορίστηκε.

Εκλέχθηκε βουλευτής Κιλκίς με το ΠΑΣΟΚ στις εκλογές του 1989 (Ιουνίου και Νοεμβρίου), του 1990 και του 1993. Διετέλεσε υπουργός Μακεδονίας - Θράκης στην τελευταία κυβέρνηση του Ανδρέα Παπανδρέου, από το 1993 έως το 1996.

Ως υπουργός Μακεδονίας - Θράκης ενδιαφέρθηκε ιδιαίτερα για το Κιλκίς, χρηματοδοτώντας από τον προϋπολογισμό του Υπουργείου μια σειρά από μεγάλα έργα υποδομής, όπως το δημαρχιακό μέγαρο και το συνεδριακό κέντρο της πόλης.

Πέθανε από καρκίνο στις 27 Ιουνίου 2012, σε ηλικία 74 ετών. Ήταν νυμφευμένος και είχε τρία παιδιά.

Παραπομπές
----------

1. ↑  «Απεβίωσε ο πρώην υπουργός Κώστας Τριαρίδης». (Ελληνικά) Ανακτήθηκε στις 27  Ιουνίου 2012.
2. ↑  2f34c8f1-d1b3-491a-8a1a-ef8e6495a8ae. Ανακτήθηκε στις 23  Απριλίου 2022.
3. ↑  Βουλή των Ελλήνων. 2f34c8f1-d1b3-491a-8a1a-ef8e6495a8ae. Ανακτήθηκε στις 23  Απριλίου 2022.
4. 1 2 3 4  «Αρχειοθετημένο αντίγραφο». Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 7 Απριλίου 2017. Ανακτήθηκε στις 10 Φεβρουαρίου 2016.
Η **TotalEnergies SE** είναι γαλλική πολυεθνική εταιρεία πετρελαίου και φυσικού αερίου και μία από τις έξι "supermajor" εταιρείες πετρελαίου στον κόσμο. Είναι επίσης μια μεγάλης κλίμακας κατασκευάστρια εταιρεία χημικών. Η εταιρεία έχει την έδρα της στη περιοχή Λα Ντεφάνς, δυτικά του κέντρου του Παρισιού.

Η εταιρεία ιδρύθηκε μετά τον Πρώτο Παγκόσμιο Πόλεμο, όταν ο τότε πρωθυπουργός της Γαλλίας Ραϊμόν Πουανκαρέ απέρριψε την ιδέα της δημιουργίας μιας εταιρικής σχέσης με την Royal Dutch Shell υπέρ της δημιουργίας μιας εξ ολοκλήρου γαλλικής εταιρείας πετρελαίου. Με εντολή του Πουανκαρέ, ο συνταγματάρχης Ερνέστ Μερσιέ, με την υποστήριξη ενενήντα τράπεζων και εταιρειών ίδρυσε στις 28 Μαρτίου 1924 τη «Γαλλική Εταιρεία Πετρελαίου» (Compagnie française des pétroles, CFP). το 1991, το όνομα άλλαξε σε *Total*, όταν μετατράπηκε σε δημόσια εταιρεία εισηγμένη στο Χρηματιστήριο της Νέας Υόρκης. Η γαλλική κυβέρνηση, η οποία χρησιμοποιείται για να ελέγχει περισσότερο από το 30 τοις εκατό των μετοχών της εταιρείας το 1991, μείωσε τη συμμετοχή της στην επιχείρηση για λιγότερο από 1 τοις εκατό μέχρι το 1996. Κατά το χρονικό διάστημα μεταξύ 1990 και 1994, η ξένη ιδιοκτησία στην εταιρεία αυξήθηκε από 23 τοις εκατό έως 44 τοις εκατό.

Μετά την εξαγορά της *Petrofina* του Βελγίου το 1999, έγινε γνωστή ως *Total Fina*. Στη συνέχεια απέκτησε και την *Elf Aquitaine*. Πρώτο όνομα μετά τη συγχώνευση ηταν *TotalFinaElf*, το 2000, μετονομάστηκε αργότερα και πάλι σε *Total* στης 6η Μάιου του 2003.

Τον Δεκέμβριο του 2022, οι ΜΚΟ Friends of the Earth, Survie και τέσσερις ΜΚΟ της Ουγκάντα ​​έστειλαν τον πετρελαϊκό όμιλο Total στο δικαστήριο και τον κατηγόρησαν για παραβίαση του νόμου για το καθήκον επαγρύπνησης μεγάλων γαλλικών εταιρειών όσον αφορά τα ανθρώπινα δικαιώματα και το περιβάλλον..

Παραπομπές
----------

1. ↑  «Annual Report 2016». Total. Ανακτήθηκε στις 25 Φεβρουαρίου 2016.

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
--------------------

* Επίσημος ιστότοπος
Το ***Too Drunk to Fuck*** είναι τραγούδι του αμερικανικού πανκ συγκροτήματος Dead Kennedys. Κυκλοφόρησε σε σινγκλ, το τέταρτο του συγκροτήματος (μετά το «Kill the Poor»), τον Μάιο του 1981 από τις δισκογραφικές εταιρείες Alternative Tentacles (στις ΗΠΑ) και Cherry Red (στη Βρετανία). Στην πίσω όψη του, υπήρχε το τραγούδι «The Prey». Και τα δύο τραγούδια συμπεριελήφθησαν στο άλμπουμ-συλλογή με σπάνια κομμάτια του συγκροτήματος, με τίτλο *Give Me Convenience or Give Me Death* (1987). 

Το «Too Drunk to Fuck» χαρακτηρίζεται από το βαρύ σερφ ροκ - garage rock ριφ του κιθαρίστα East Bay Ray και τους σκωπτικούς στίχους του Τζέλο Μπιάφρα, που αναφέρονται σε ένα εξωφρενικό, ηλίθιο πάρτι. Το τραγούδι τελειώνει με τον ήχο ενός εμετού. Έχει διασκευαστεί -μεταξύ άλλων- από το γαλλικό συγκρότημα Nouvelle Vague, σε ρυθμό μπόσα νόβα.

Ο αντίκτυπος της κυκλοφορίας
----------------------------

Συλλεκτική κονκάρδα του τραγουδιού
Το σινγκλ ανέβηκε μέχρι τη θέση 36 του βρετανικού Singles Chart, παρόλο που δε βρισκόταν στα ράφια όλων των καταστημάτων δίσκων, λόγω του προκλητικού τίτλου του. Ήταν το πρώτο σινγκλ που εισήλθε στο UK Top 40, και έφερε τη λέξη «fuck» στον τίτλο. Είχε απαγορευτεί από το Radio 1 του BBC. Στις σχετικές λίστες των τσαρτ εκείνου του καιρού αναφερόταν συνήθως ως «Too Drunk to» (Πολύ μεθυσμένος για να). Όταν έφτασε στο Top 40, ο παρουσιαστής Tony Blackburn το ανέφερε λέγοντας απλώς πως ήταν «ένα δισκάκι από ένα συγκρότημα που ονομάζεται Dead Kennedys». Οι Dead Kennedys εφοδίαζαν ορισμένα καταστήματα δίσκων που θεωρούσαν τον τίτλο του σινγκλ προσβλητικό με αυτοκόλλητα που ανέγραφαν: «Προσοχή: Είσαι το θύμα ενός ακόμα δυσκοίλιου λιανοπωλητή που φοβάται μήπως και πάθει κάτι το μυαλό σου επειδή θα σου αποκαλυφθεί ο τίτλος αυτού του δίσκου, γι' αυτό ξεκολλήστε αργά και δείτε …» Πολλοί νεαροί πανκ είχαν συλληφθεί από τη βρετανική αστυνομία, επειδή κυκλοφορούσαν με μπλουζάκια που είχαν επάνω τους τυπωμένο τον τίτλο του τραγουδιού.

Παραπομπές
----------

1. 1 2  Κώστας Αποστολίδης (1987). «Εισαγωγή». *Η πολιτιστική τρομοκρατία των Dead Kennedys*. (Σειρά: Κοινωνικά Κινήματα, 8. Μετάφραση τραγουδιών και κειμένων από τα αγγλικά: Κ. Αποστολίδης και Κ. Γεώρμας). Αθήνα: Εκδόσεις Κομμούνα. σελ. 14.
2. ↑  Βλ. στο www.whosampled.com. Ανακτήθηκε στις 26-12-2017.
3. ↑  «Biography of Jello Biafra». *Alternative Tentacles*. 2001. Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 12 Απριλίου 2006. Ανακτήθηκε στις 19 Φεβρουαρίου 2005.
4. ↑  «Dead Kennedys ‎– Too Drunk To Fuck». *Discogs*. Ανακτήθηκε στις 25 Δεκεμβρίου 2017. CAUTION. You are the victim of yet another stodgy retailer afraid to warp your mind by revealing the title of this record so peel slowly and see …

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
--------------------

* Too Drunk to Fuck Lyrics, Dead Kennedys Αρχειοθετήθηκε 2017-04-30 στο Wayback Machine.. *MetroLyrics*. Ανακτήθηκε στις 2017-12-24. .
* Dead Kennedys - Too Drunk To Fuck[*νεκρός σύνδεσμος*] (ηχητικό). *John Peel Archive*. Ανακτήθηκε στις 2017-12-26.
Τα **κουρμπετιανά** (ή **κουρμπέτσα**) είναι μια κρεολή γλώσσα που φαίνεται ότι περιέχει κυρίως λεξιλόγιο από τα ρομανί και γραμματική από τα τουρκοκυπριακά. Ομιλείται από τους Γκουρμπέτι (Μουσουλμάνοι Ρομά) της Κύπρου. Παραδοσιακά οι Γκουρμπέτι μιλούσαν και τουρκικά. Κάποιοι από αυτούς εγκαταστάθηκαν στο οθωμανικό τμήμα της βαλκανικής στο τέλος του 19ου αιώνα. Η πλειοψηφία των Κουρμπέτι εγκαταστάθηκε στη ΤΔΒΚ μετά το 1974, αλλά πολλοί από αυτούς έχουν επιστρέψει στο νότο (δηλαδή τις περιοχές υπό τον έλεγχο της Κυπριακής Δημοκρατίας) κατά τα τελευταία χρόνια.

Έχει γίνει πολύ λίγη μελέτη της γλώσσας. Τα παιδιά δεν μαθαίνουν τη γλώσσα και έχει υποκατασταθεί από τα ελληνικά στο νότο και τα τουρκικά στον βορρά.

Δείτε επίσης
------------

* Γλώσσες της Κύπρου
* Παραρομανί

Παραπομπές
----------

1. ↑  Hadjioannou, Xenia; Tsiplakou, Stavroula; Kappler, Matthias (2011). «Language policy and language planning in Cyprus». *Current Issues in Language Planning* (Routledge) **12** (4): 503–569. doi:10.1080/14664208.2011.629113.
Το **Tomicus piniperda** είναι φλοιοφάγο σκαθάρι που ζει στην Ευρώπη, τη βορειοδυτική Αφρική και τη νότια Ασία. 

Εντοπίζεται κυρίως στη Δασική πεύκη (Pinus sylvestris) αλλά και στη Μαύρη πεύκη (P. nigra), τη Θαλάσσια Πεύκη (P. pinaster), τη Πεύκη Στρόβος (P. Strobus), και άλλα είδη πεύκου σε μικρότερη έκταση, και πιο σπάνια σε Ερυθρελάτη Picea και σε Λάρικα.

Περιγραφή του σκαθαριού και τρόπος αναπαραγωγής
-----------------------------------------------

Το Tomicus piniperda έχει κυλινδρικό σώμα, μήκους 3,5 με 4,8 χιλ. και μαύρο ή σκούρο καφέ χρώμα. 
Την άνοιξη τα ενήλικα σκαθάρια φτιάχνουν σε νεκρά και καμένα δέντρα καθώς και σε δέντρα που πεθαίνουν, στοές μήκους μέχρι 25 εκ. όπου τοποθετούν τα αυγά τους. Η εκκόλαψη, κατά την οποία οι προνύμφες τρέφονται με το φλοίωμα του δέντρου, συνεχίζεται μέχρι τα τέλη του καλοκαιριού οπότε εμφανίζονται τα νέα σκαθάρια. Κατά τη διάρκεια του φθινοπώρου και του χειμώνα τα ενήλικα σκαθάρια τρέφονται με τη ψίχα νέων υγειών δέντρων γεγονός που προκαλεί βλάβη στην ανάπτυξη των δέντρων και μειώνει την αξία της ξυλείας. Τα περισσότερα ενήλικα σκαθάρια αφού γεννήσουν περισσότερες φορές μέσα σε μια χρονιά ψοφούν αλλά ορισμένα επιβιώνουν και ξαναγεννούν και την επόμενη χρονιά

Παρουσία του σκαθαριού Tomicus piniperda
----------------------------------------

Το σκαθάρι Tomicus piniperda αποτελεί χωροκατακτητικό είδος στη Βόρεια Αμερική, όπου εισήχθη κατά λάθος, στις αρχές της δεκαετίας του ενενήντα. Εμφανίστηκε πρώτη φορά το 1992 στο Κλίβελαντ, και από εκεί εξαπλώθηκε σε έντεκα αμερικανικές πολιτείες και στο Οντάριο και το Κεμπέκ, στο Καναδά. Για την αντιμετώπιση του εντόμου οι αμερικανικές αρχές έθεσαν σε καραντίνα τις πληγείσες περιοχές και πήραν μέτρα αναφορικά με την μεταφορά ξυλείας, κουκουναριών, δενδρυλλίων και χριστουγεννιάτικων δέντρων από τις περιοχές αυτές σε άλλες όπου δεν είχε εμφανισθεί το σκαθάρι. Την επόμενη χρονιά αντίστοιχα μέτρα έλαβαν και οι καναδικές αρχές σε τμήμα του νοτιοανατολικού Καναδά.

Το 2019 τουλάχιστον 3.500 στρέμματα του δάσους του Σέιχ Σου, στη Θεσσαλονίκη, προσβλήθηκαν από το σκαθάρι Tomicus piniperda

Παραπομπές
----------

1. ↑  Crop Protection Compendium *Tomicus piniperda* Αρχειοθετήθηκε 2006-10-04 στο Wayback Machine.. CAB International
2. ↑   J M Davies and C J King (1977) Pine Shoot Beetles. Forestry Commission Leaflet 3. HMSO, London
3. ↑
4. ↑
5. ↑   J M Davies and C J King (1977) Pine Shoot Beetles. Forestry Commission Leaflet 3. HMSO, London
6. ↑
7. ↑   J M Davies and C J King (1977) Pine Shoot Beetles. Forestry Commission Leaflet 3. HMSO, London
8. ↑
9. ↑
10. ↑
**Λίβανος (Ναρκαλιευτικό)**

Στις 9 Νοεμβρίου 1941 εντάχθηκε στη δύναμη του Στόλου.

Τα επίτακτα πλοία, διαφόρων τύπων, που είχαν μετασκευαστεί για να χρησιμοποιηθούν για την αλιεία μαγνητικών ναρκών ήταν: Αλκανέτ, Χρήστος, Θάλεια Ι, Σεβαστή, **Λίβανος**, Άγιος Γεώργιος, Λύκος, Τασία και Παλλάς.

Με την επιμέλεια του εφέδρου Αντιπλοιάρχου Εμμανουήλ Ματθαίου η δημιουργία του Ν/Α – χρησιμοποιήθηκαν σε όλη την διάρκεια του πολέμου προσφέροντας ουσιαστικές υπηρεσίες στον Συμμαχικό Στόλο. Μεταξύ των χρόνων 1941 – 1944 χρησιμοποιήθηκε στις επιχειρήσεις της Μ. Ανατολής. Διεγράφη από τον Στόλο το 1945.
Η **Λία Μπορίσοβνα Γεράσκινα** (ρωσικά: *Лия Борисовна Гераскина*‎, 3 Οκτωβρίου 1910, Νοβοροσίσκ, Ρωσική Αυτοκρατορία — 14 Μαρτίου 2010) ήταν Ρωσίδα συγγραφέας και δημοσιογράφος. .

Βίος
----

. Έζησε τα παιδικά και νεανικά της χρόνια στο Κρασνοντάρ. Μετά την αποφοίτησή της από το Λύκειο, εργάστηκε σε ταχυδρομείο, σε εργοστάσιο παιχνιδιών και ως δασκάλα σε σχολείο ενηλίκων.
Αργότερα εργάστηκε ως υπάλληλος εφημερίδας ¨Κρασνογιάρσκ¨ και κατάφερε να γίνει εκδότης της περιφερειακής επιτροπής ραδιοφώνου όπου και δημιούργησε ένα παιδικό ραδιόφωνο θεάτρου.

Εργογραφία
----------

Από τα βαριά χρόνια του Πατριωτικού Πολέμου, γεμάτη άγχος και θλίψη, έγραψε ένα βιβλίο ‘’Υπάρχει μόνο μια στιγμή ανάμεσα στο παρελθόν και το μέλλον’’.
Συνεργάστηκε με πολλές μητροπολιτικούς εκδότες όπου και έκδωσε τα βιβλία της ‘’ Ήπια φύση’’, ‘’Μπλε λουλούδι για την μαμά’’ κ.α. Το πιο δημοφιλές βιβλίο της υπήρξε το ‘’Στη χώρα των αδίδακτων μαθημάτων’’ που ανατυπώθηκε πάνω από 10 φορές. Γενιές παιδιών το διάβασαν και το ξανά διάβασαν με μεγάλη χαρά. Αυτό το παραμύθι γράφτηκε από την Γκεράσκινα με ζωντάνια, χιουμοριστική διάθεση και διαβάστηκε από πολλές γενιές μαθητών με ευχαρίστηση.

Σημειώσεις παραπομπές
---------------------

1. ↑  "Lia+Geraskina" International Companion Encyclopedia of Children's Literature
2. ↑   Soviet Literature (Foreign Languages Publishing House) (1-6): 182. 1975.

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
--------------------

* Biography of Lia Geraskina (Αγγλικά)

  


|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
| Καθιερωμένοι όροι | 
* VIAF: 95144648385988687212
* NKC: jx20080912004

 |

 |
Ο **κουβανίτης** (αγγλικά: *cubanite*) είναι θειούχο ορυκτό του χαλκού και του σιδήρου. Οφείλει το όνομά του στη νήσο Κούβα, στην περιοχή Barracanao της οποίας πρωτοεντοπίστηκε.

Εμφανίζει χαρακτηριστική διδυμία, η οποία προσομοιάζει με εξαγωνικό αστέρι ή εξαπέταλο άνθος και αποτελεί μια από τις καλύτερες ενδείξεις εντοπισμού του. Σχηματίζεται σε υδροθερμικές αποθέσεις υψηλών σχετικά θερμοκρασιών, μαζί με πυρροτίτη και πεντλανδίτη, ενώ συχνά εμφανίζεται ως ενδοανάπτυξη σε χαλκοπυρίτη. Παρατηρήθηκε επίσης σε ανθρακούχους χονδριτικούς σχηματισμούς μετεωριτών.

Ορυκτά με τα οποία σχετίζεται είναι ο πυρροτίτης, ο πεντλανδίτης, ο χαλκοπυρίτης, ο σφαλερίτης, ο σιδηροπυρίτης, ο σιδηρίτης, ο χαλαζίας, ο χρυσός και ο ασβεστίτης.

Εκτός από την Κούβα, σημαντικές εμφανίσεις του είναι ακόμη στη Βραζιλία (Minas Gerais, ορυχείο Morro Velho, μαζί με χρυσό), το Οντάριο του Καναδά, τις ΗΠΑ (Πολιτείες Αλάσκα, Αριζόνα, Νέο Μεξικό), το Τούναμπεργκ και άλλες περιοχές στη Σουηδία, τη Φινλανδία, τη Νέα Νότια Ουαλία στην Αυστραλία, τη δυτική Σιβηρία στη Ρωσία, τη Γερμανία, την Αγγλία, την Αλσατία (Γαλλία), τη νήσο Βόρνεο, την Κίνα, τη Νότια Κορέα, τη Ναμίμπια, (Tsumeb και Windhoek), τη Ζιμπάμπουε και τη Νότια Αφρική.

Στην Ελλάδα ανευρίσκεται στα μεταλλεία Λαυρίου (περιοχή Καμάριζας), στην Κασσάνδρα Χαλκιδικής (μεταλλείο Ολυμπιάδας) και τη Μαρώνεια Ροδόπης στις χαλκούχες - μολυβδαινιούχες αποθέσεις.

Πηγές
-----

* Handbook of Mineralogy
* Mindat.org
* Galleries.com
* Webmineral.com

Δείτε επίσης
------------

* Κατάλογος ορυκτών
* Κατάλογος ορυκτών των μεταλλείων Λαυρίου

Βιβλιογραφία
------------

* James Dwight Dana, *Manual of Mineralogy and Lithology, Containing the Elements of the Science of Minerals and Rocks*, READ BOOKS, 2008 ISBN 1443742244
* Frederick H. Pough, Roger Tory Peterson, Jeffrey (PHT) Scovil, *A Field Guide to Rocks and Minerals*, Houghton Mifflin Harcourt, 1988 ISBN 039591096X
* Walter Schumann, R. Bradshaw, K. A. G. Mills, *Handbook of Rocks, Minerals and Gemstones*, Houghton Mifflin Harcourt, 1993 ISBN 0395511372
Ο **Άνουντ της Ουψάλα**, ημιμυθικός βασιλιάς της Σουηδίας από τον Οίκο του Μούνσο ήταν ένας από τους δύο γιους του Ερρίκου Μπγέρνσον, σύμφωνα με τον Ρίμπερτ και τα Σάγκας του Χέρβαραρ συμβασίλευσε μαζί με τον αδελφό του Μπγερν πο Χέγεν. Το προσωνύμιο το πήρε επειδή διέμενε στην Αρχαία Ουψάλα η οποία ήταν το θρησκευτικό κέντρο της εποχής του. Ο Ρίμπερτ αναφέρει ότι ο ίδιος και ο αδελφός του διαδέχθηκαν στον θρόνο της Σουηδίας τον ξάδελφο τους Έρικ Ρέφιλσον, αλλά σύντομα ο Άνουντ για άγνωστο λόγο διώχτηκε από τη χώρα.

Τη δεκαετία του 840 ο Άνουντ επέστρεψε στη Σουηδία με έναν μεγάλο δανικό στόλο από 21 πλοία και 11 δικά του, επειδή ο Άνουντ τους είχε υποσχεθεί πλούσια λάφυρα από τη λεηλασία της Μπίρκα, όταν ο Μπγερν βρισκόταν μακριά. Οι Δανοί αισθάνθηκαν ότι εξαπατήθηκαν επειδή επιθυμούσαν αιφνίδια επίθεση στη Μπίρκα, αλλά ο Άνουντ προσπάθησε να αποτρέψει τα σχέδια τους. Ο Άνουντ ζήτησε από τους άντρες του να τραβήξουν κλήρους σχετικά με την τύχη που θα είχε η καταστροφή της Μπίρκα και οι κλήροι προέβλεψαν πολύ κακή τύχη για τους Δανούς. Οι άντρες του τον ρώτησαν στη συνέχεια ποιά πόλη θα λεηλατούσαν και ο Άνουντ τους απάντησε πως θα ήταν μια σλαβική πόλη. Οι Δανοί εγκατέλειψαν την Μπίρκα και επέστρεψαν στην πατρίδα τους με πλούσια λάφυρα.
Ο Άνουντ παρέμεινε στη Σουηδία, συμφιλιώθηκε με τον λαό του και τον διαδέχθηκε ο γιος του Έρικ Άνουντσον

  


|  |
| --- |
| Άνουντ της Ουψάλα **Δυναστεία του Μούνσε** |
| Βασιλικοί τίτλοι |
| ΠροκάτοχοςΈρικ Ρέφιλσον | **Ήμι-μυθικός βασιλιάς της ΣουηδίαςΜαζί με τον αδελφό του Μπγερν πο Χέγεν**9ος αιώνας | ΔιάδοχοςΈρικ Άνουντσον |
Ο **κούρος** που φιλοξενείται στη συλλογή του Μουσείου του Λούβρου με αριθμό ευρετηρίου Br 4510 βρέθηκε στο Άργος και είναι δωρεά της οικογένειας Gillet που έγινε το έτος 1973.

Περιγραφή
---------

Ο μικρός κούρος είναι από μπρούντζο. Διατηρείται ολόκληρος εκτός από τα πόδια από τους αστραγάλους. Η επιφάνειά του είναι επιπλέον επεξεργασμένη. Η κεφαλή είναι στρογγυλή, η πλούσια κόμη καταλήγει σε παχιά πλοκάμια που φθάνουν ως το στήθος. Το αθλητικό σώμα έχει φαρδιούς ώμους, στενή μέση και γυμνασμένα μέλη. Τα χέρια είναι παράλληλα στο σώμα με τις παλάμες κλειστές σε σχήμα γροθιάς και τον αντίχειρα μπροστά.

Ερμηνεία
--------

Ο κούρος ετούτος αντιπροσωπεύει μια από τις σημαντικότερες παραλλαγές των αρχαϊκών κούρων, ακολουθώντας πιστά τους κανόνες της συγκεκριμένης τέχνης. Η απόδοση της ανατομίας του σώματος έχει προοδεύσει σε σύγκριση με προγενέστερα γλυπτά.

Ιστορικός προσδιορισμός
-----------------------

Είναι έργο εργαστηρίου του Άργους της εποχής περίπου 575-570 π.Χ.

Πηγές
-----

|  |  |
| --- | --- |
| εικονίδιο Αρχαιολογία | Πύλη Αρχαιολογία |

* Παρουσίαση του κούρου από το Μουσείο του Λούβρου

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
--------------------

* Παρουσίαση του κούρου από το Μουσείο του Λούβρου
Ο **Άγγελος Καλκάνης** (Αθήνα, 1934 - 24 Απριλίου 2017) ήταν Έλληνας δικηγόρος και πολιτικός.

Καταγωγή και σπουδές
--------------------

Γεννήθηκε στην Αθήνα. Ήταν γιος του Κωνσταντίνου Καλκάνη, πρώην βουλευτή και υπουργού, και εγγονός του Άγγελου Φ. Καλκάνη, βουλευτή της Ιόνιας και έπειτα της Ελληνικής Βουλής.

Ολοκλήρωσε το Πειραματικό Σχολείο Αθηνών και στη συνέχεια σπούδασε νομικά στο Πανεπιστήμιο Αθηνών. Δικηγόρησε στην Αθήνα. Με τη σύζυγό του Αμαλία, απέκτησε έναν γιο, τον Κώστα, καθηγητή Πανεπιστημιακού επιπέδου στον τομέα της Ηλεκτρονικής Εκπαίδευσης.

Ο Άγγελος Καλκάνης πέθανε σε ηλικία 83 ετών στην Αθήνα και κηδεύτηκε από το Πρώτο Νεκροταφείο Αθηνών, στις 27 Απριλίου 2017.

Πολιτική σταδιοδρομία
---------------------

Υπηρέτησε ως δημοτικός σύμβουλος του Δήμου Λευκάδας.

### Βουλευτικές εκλογές 1964

Στις εκλογές του 1964 εξελέγη βουλευτής Λευκάδας και ήταν ο νεότερος της τότε Βουλής. Η εκλογή του έγινε από τη δεύτερη και την τρίτη κατανομή έπειτα από μεταβολή στις έδρες σε Λευκάδα, Α΄ Θεσσαλονίκης, Καστοριά και Πιερία, με αποτέλεσμα να χάσει την έδρα του ο Ξενοφών Γρηγόρης της ΕΔΑ, ενώ στην Πιερία η ΕΡΕ να κερδίσει μια έδρα, την οποία κατέλαβε ο Αθανάσιος Βασιλειάδης, αντί του Δημόπουλου της Ένωσης Κέντρου. Τελικά, με απόφαση του Εκλογοδικείου, τον Ιούλιο του 1964, ο Ξενοφών Γρηγόρης της ΕΔΑ κατέλαβε την έδρα του Καλκάνη..

### Μεταπολιτευτική πολιτική πορεία

Μεταπολιτευτικά πολιτεύτηκε με την Ένωση Κέντρου - Νέες Δυνάμεις στις εκλογές του 1974 λαμβάνοντας 3.017 ψήφους  και με τη Νέα Δημοκρατία. Στις εκλογές του 1977 πολιτεύτηκε με την ΕΔΗΚ, χωρίς να εκλεγεί.

Από το 1978 ως το 1981 διετέλεσε Γενικός Γραμματέας του Υπουργείου Οικονομικών. Το 1981 ήταν υποψήφιος με τη Νέα Δημοκρατία και έλαβε 3.436 ψήφους.

Παραπομπές
----------

1. 1 2 3  Την Πέμπτη 27/4 η κηδεία του Άγγελου Καλκάνη στο Α’ Νεκροταφείο Αθηνών Αρχειοθετήθηκε 2017-09-17 στο Wayback Machine. aromalefkadas.gr, ανάκτηση 8-8-2017.
2. ↑  Ο Δήμος Λευκάδας για τον θάνατο του πρώην Δημοτικού Συμβούλου Άγγελου Καλκάνη Αρχειοθετήθηκε 2017-04-27 στο Wayback Machine. Ο Δήμος Λευκάδας για τον θάνατο του πρώην Δημοτικού Συμβούλου Άγγελου Καλκάνη, mylefkada.gr, 27-4-2017.
3. 1 2  Συλλυπητήρια του Θαν. Καββαδά για την απώλεια του Άγγελου Καλκάνη-Ο επικήδειος
4. ↑  "Μεταβολή εις τας έδρας των κομμάτων εκ της τρίτης κατανομής", Μακεδονία, 15-3-1964, σελ. 1 (μέσω Εθνικής Βιβλιοθήκης της Ελλάδας)
5. ↑  "Ωρκίσθησαν οι υπό του Εκλογοδικείου ανακηρυχθέντες τέσσαρες βουλευταί", Μακεδονία, 11-7-1964, σελ. 7. (μέσω Εθνικής Βιβλιοθήκης της Ελλάδας)
6. ↑  ΕΚΛΟΓΕΣ 1974 - ΟΙ 1.438 ΠΟΛΙΤΕΥΤΕΣ Αρχειοθετήθηκε 2017-08-18 στο Wayback Machine. 1-5-2012, ανάκτηση 8-8-2017.
7. ↑  Έφυγε απ΄την ζωή ο Άγγελος Καλκάνης Αρχειοθετήθηκε 2017-07-05 στο Wayback Machine. fortsalefkada.gr, 24-4-2017, ανάκτηση 8-8-2017.
8. ↑  Κώστας Διγκαβές, Οι εκλογές στην Ελλάδα 1844-1985, Μαλλιάρης Παιδεία, Θεσσαλονίκη 1986, σελ. 119.
9. ↑  Κώστας Διγκαβές, Οι εκλογές στην Ελλάδα 1844-1985, Μαλλιάρης Παιδεία, Θεσσαλονίκη 1986, σελ. 183.
ο ναός του Απόλλωνα στο Κούριον
Χάρτης με τα αρχαία Κυπριακά βασίλεια
Το **Κούριον** ήταν αρχαία πόλη στα ΝΔ παράλια της Κύπρου, κοντά στην Επισκοπή. 
Ο Ηρόδοτος και ο Στράβωνας αναφέρουν ότι ήταν αποικία των Αργείων, ένα από τα πιο πλούσια και δυνατά βασίλεια της Κύπρου. Αναφέρεται στο "πρίσμα του Ασαρχαδών" 673-672 π.Χ. με τα άλλα βασίλεια στην Κύπρο (Ιδάλιον, Κίτιον, Σαλαμίνα, Χύτροι, Ταμασσός, Λήδρα και Σόλλοι).

Σύμφωνα με την μυθολογία, επώνυμος και οικιστής του Κουρίου ήταν ο Κουριεύς γιος του Κινύρα. Οι κάτοικοι αποκαλούνταν *Κουριεύς* και *Κουριάς* .

Ιερό του Απόλλωνα Υλάτη,
αρχαίο Κούριον,
Λεμεσός, Κύπρος.
(8ος αι. π.Χ. - 4ος αι. μ.Χ.)

Τα πρώτα αρχαιολογικά ευρήματα του ιερού χώρου ανάγονται στον 8ο αι. π.Χ. και σχετίζονται με τη λατρεία του Απόλλωνα Υλάτη, δηλαδή του Απόλλωνα των δασών. Ο χώρος υπήρξε ένα από τα σημαντικότερα λατρευτικά κέντρα του νησιού και εγκαταλείφθηκε κατά τον 4ο αι. μ.Χ. 

Ο μερικώς αναστηλωμένος ναός που δεσπόζει της περιοχής ανηγέρθη σε δύο οικοδομικές φάσεις: Κατά την ύστερη Κλασική ή την πρώιμη Ελληνιστική περίοδο και κατά τη Ρωμαϊκή. Πρόκειται για ένα μικρό πρόστυλο, τετράστυλο ναό με αρράβδωτους κίονες απλοποιημένου κορινθιακού ρυθμού και εδραζόμενο σε βαθμιδωτό κρηπίδωμα.

Παραπομπές
----------

1. ↑  «An Inventory of Archaic and Classical Poleis». (Αγγλικά) *Inventory of Archaic and Classical Poleis*. 2004.
2. ↑  [...] οἱ δὲ Κουριέες οὗτοι λέγονται εἶναι Ἀργείων ἄποικοι. [...]Ηροδότου Ιστορίαι Ε΄113
3. ↑  Αθανάσιου Σακελάριου, *Τα Κυπριακά ήτοι, πραγματεία περί γεωγραφίας, αρχαιολογία, στατιστικής, μυθολογίας και διαλέκτου της Κύπρου*, τόμος 1, Αθήνα 1855

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
--------------------

|  |  |
| --- | --- |
| Commons logoCommons logo | Τα Wikimedia Commons έχουν πολυμέσα σχετικά με το θέμα   **Κούριο** |

* Κούριον (ιστοσελίδα Τμήματος Αρχαιοτήτων)
* Κούριον (ιστοσελίδα Δήμου Λεμεσού)

Συντεταγμένες: 34°39′51″N 32°53′16″E﻿ / ﻿34.6642°N 32.8877°E﻿ / 34.6642; 32.8877
Ο **Κούρος** που φιλοξενείται στη συλλογή του Μητροπολιτικού Μουσείου Τέχνης στην Νέα Υόρκη με αριθμό ευρετηρίου 32.11.1 λέγεται ότι βρέθηκε στην Αττική και μεταπουλήθηκε από κάποιον Γιάκομπ Χιρς στις 6 Οκτωβρίου 1931.

Περιγραφή
---------

Είναι από μάρμαρο της Νάξου και διατηρείται ακέραιος σε άριστη κατάσταση. Λείπουν η μύτη και μικρά τμήματα του πηγουνιού. Εικονίζεται νεαρός άνδρας που κάνει ένα βήμα με το αριστερό πόδι μπροστά. Το σώμα σε στάση άκαμπτη, τους βραχίονες να κρέμονται προς τα κάτω με τα χέρια κλειστά και τις γροθιές να ακουμπάνε τους μηρούς στο πλάι με τον αντίχειρα μπροστά. Το πρόσωπο είναι ξάστερο, τα μάτια μεγάλα. Στο λαιμό φοράει λουράκι με κόμπο μπροστά. Οι ανατομικές λεπτομέρειες του σώματος αποδίδονται αρμονικά.

Ερμηνεία και ιστορική τοποθέτηση
--------------------------------

Ο κούρος αυτός είναι από τους αρχαιότερους που κατασκευάστηκαν στην Αττική. Χρονολογείται στις αρχές του 6ου αιώνα, μεταξύ 590 και 580 π.Χ. Ήταν τοποθετημένος στον τάφο ενός αρχαίου Αθηναίου της αριστοκρατίας.

Πηγές
-----

* Παρουσίαση του εκθέματος από το Μητροπολιτικό Μουσείο Τέχνης
Ο όρος **κούνουκου** (παπιαμέντο: *kunuku*) ή **κόνουκο** (ισπανικά: *conuco*), ο οποίος προέρχεται από τα ταΐνο, αναφέρεται, στην περιοχή της Καραϊβικής, στην παραδοσιακή μέθοδο εκμετάλλευσης των γαιών. Η συγκεκριμένη μέθοδος εκμετάλλευσης, βασιζόμενη στην τροφοπαραγωγή, χρησιμοποιήθηκε για πρώτη φορά από τους Αραουάκους, ενώ, στη συνέχεια, υιοθετήθηκε, κατά την άφιξή τους, από τους Καραΐβους.

Η συγκεκριμένη παραδοσιακή μέθοδος γεωργίας, η οποία αποτελούσε μία «λελογισμένη μορφή εκμετάλλευσης των γαιών», αφανίστηκε σχεδόν ολοκληρωτικά κατά την άφιξη των Ευρωπαίων, καθώς οι τελευταίοι κατάργησαν τους παραδοσιακούς τρόπους ζωής και εφάρμοσαν το σύστημα των φυτειών.

Παραπομπές
----------

1. ↑  Ferdinand 2019, σελ. 73

Πηγές
-----

* (Γαλλικά) Ferdinand, Malcolm (2019). *L'Ecologie décoloniale*. Anthropocène. Seuil. ISBN 978-2-02-138849-7.
* (Αγγλικά) Watts, David (1987). *The West Indies: Patterns of Development, Culture and Environmental Change Since 1492*. Κέιμπριτζ: Cambridge University Press. σελ. 77. ISBN 978-0521245555.
Ο **Άγγελος Λάσκαρις** ήταν Έλληνας λόγιος του 16ου αιώνα.

Βιογραφικά στοιχεία
-------------------

Πατέρας του ήταν ο Ιάνος. Έζησε ελεύθερο βίο και κατά τον Παπαδόπουλο επιβάρυνε την οικογένειά του λόγω άσκοπων και νεανικών παρεκτροπών. Έγινε όμως μεγάλος λόγιος και εξέδωσε στο Παρίσι παρά του Ιακώβου Οπωρινού την Συλλογή των Ελληνικών και Λατινικών επιγραμμάτων του πατέρα του (1537) και την λατινική μετάφραση μερικών Κεφαλαίων του Πολυβίου (Περί της των οπλιτών καταστάσεως). 

Στην έκδοση των επιγραμμάτων υπάρχει επιστολή του Ιακώβου Τουζάνου, μαθητή του Ιάνου που διευθύνεται στον Άγγελο Λάσκαρι.

Πηγές
-----

* Κωνσταντίνος Σάθας (1868). *Νεοελληνική Φιλολογία: Βιογραφία των εν τοις γράμμασι διαλαμψάντων Ελλήνων, από της καταλύσεως της Βυζαντινής Αυτοκρατορίας μέχρι της Ελληνικής εθνεγερσίας (1453-1821)*. Αθήνα: Τυπογραφείο των τέκνων Ανδρέου Κορομηλά. Ανακτήθηκε στις 15 Οκτωβρίου 2009.
Γενικά ο όρος **κλιμάκωση** που σημαίνει κλιμακωτή διασκευή είναι περισσότερο στρατιωτικός όρος που ανάγεται στη στρατιωτική τακτική.  
 
Εξ αυτού σήμερα θεωρείται μάλλον γενικευμένος όρος σε πολλούς τομείς και δραστηριότητες.

Στη στρατιωτική τακτική κλιμάκωση ονομάζεται η υποδιαίρεση των στοιχείων μιας μονάδας (ξηράς ή θάλασσας) σε πολλά κλιμάκια σε διάταξη κατά την έννοια του βάθους. Η κλιμάκωση μιας μονάδας εξασφαλίζει κατά τη μάχη, είτε αυτή είναι επιθετική είτε είναι αμυντική τη διαδοχή των προσπαθειών ευνοώντας και την διάρκεια αυτών. Μια θεμελιώδης κλιμάκωση μεγάλης στρατιωτικής μονάδας π.χ. Μεραρχίας κατ΄ επιθετικό ή αμυντικό αγώνα είναι η σε κλιμάκια γραμμή μάχης και εφεδρειών κάθε κατανεμημένης υποδεέστερης στρατιωτικής μονάδας σε επιμέρους αριθμό κλιμακίων, ανάλογα πάντα προς τις ανάγκες του κάθε αγώνα. Η κλιμάκωση διακρίνεται σε πυκνή και αραιή.

Εκ των παραπάνω, σήμερα ο όρος αυτός χρησιμοποιείται αφενός με την έννοια της υποδιαίρεσης π.χ. σε προφορικό ή γραπτό λόγο (διήγημα), αφετέρου όμως απαντάται και με την έννοια της διαδοχικής ή επάλληλης ανάπτυξης π.χ. "κλιμάκωση απεργιακών κινητοποιήσεων", (διαδοχική ανάπτυξη), ή "κλιμάκωση παραβιάσεων", (επάλληλη ανάπτυξη από ίδιο φορέα) κ.λπ.

* Η κλιμάκωση δεν θα πρέπει να συγχέεται με τον επίσης στρατιωτικό όρο "κλιμακωτός" ή κλιμακωτά (κλιμακηδόν) που αφορά παράταξη, αποτελούμενη από πολλά μέρη που διατάσσονται κατά διαστήματα, το ένα πίσω από το άλλο, υπό μορφή βαθμίδων (βαθμωτά). Για παράδειγμα τα στρατιωτικά τμήματα παρελαύνουν κλιμακωτά.
* Επίσης η κλιμάκωση με την έννοια της επάλληλης ανάπτυξης αποτελεί ιδιαίτερο κεφάλαιο μελέτης και εφαρμογών στη προπαγάνδα.

Πηγές
-----

* *Νεώτερον Εγκυκλοπαιδικόν Λεξικόν Ηλίου* τ.10ς, σ.892
Σκίτσο του συνδικαλιστικού κινήματος εργατών της βιομηχανίας, στο οποίο απεικονίζεται ο ρόλος του κλήρου στην καπιταλιστική κοινωνική διαστρωμάτωση.
Ως **κληρικαλισμός**, **κληρικισμός**, **κληρικοκρατία** ή **κληροκρατία** περιγράφεται η τάση του εκκλησιαστικού κλήρου να ασκεί επιρροή και να υπεισέρχεται καταχρηστικώς σε θέματα του δημοσίου, πολιτικού, κοινωνικού, πολιτιστικού ή ιδιωτικού βίου, επιβάλλοντας με την επιρροή του συγκεκριμένους χειρισμούς. Περιγράφει επίσης την τακτική υποστήριξης της ισχύος ή των απόψεων του κλήρου της Εκκλησίας είτε από τον ίδιο τον κλήρο είτε από άλλους υποστηρικτές του. Επίσης, έχει χρησιμοποιηθεί παρόμοια ο όρος **εκκλησιολατρεία**.

Ομοίως, ο όρος **παπαδοκρατία** προσδιορίζει την απόλυτη κυριαρχία του κλήρου στον λαό.

Βιβλιογραφία
------------

* *Λεξικό της Νέας Ελληνικής Γλώσσας*, Γ. Μπαμπινιώτη, 1998, Κέντρο Λεξικολογίας.
* *Μείζον Ελληνικό Λεξικό*, Τεγόπουλος-Φυτράκης, 1997, Εκδ. Αρμονία.
* *Microsoft Encarta 2006 Dictionary*, 1993-2005, Microsoft Corporation.

Δείτε επίσης
------------

* Αντικληρικαλισμός
* Θεοκρατία
* Εκκοσμίκευση

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
--------------------

|  |  |
| --- | --- |
| wiktionary logowiktionary logo | Το *Βικιλεξικό* έχει σχετικό λήμμα:  **κληρικαλισμός**  |
Τα **κεφαλοχορδωτά** είναι υποσυνομοταξία της συνομοταξίας των χορδωτών. Είναι μικρά θαλάσσια ζώα. Διαθέτουν επιμήκη σώματα, ενώ η νοτοχορδή τους εκτείνεται σε όλο το μήκος του ζώου, από το κεφάλι μέχρι την ουρά, και παραμένει στη θέση της καθ'όλη τη ζωή του ζώου. Τα κεφαλοχορδωτά εκπροσωπούνται στους ωκεανούς από τα **Αμφιοξυόμορφα**. Τρέφονται με μικροοργανισμούς.

Τα κεφαλοχορδωτά έχουν πολύ μικρό μέγεθος και δεν έχουν σκληρά μέρη, δυσκολεύοντας έτσι την εύρεση απολιθωμάτων τους. Απολιθωμένα κεφαλοχορδωτά έχουν βρεθεί σε πολύ παλιά πετρώματα. Έχουν βρεθεί απολιθώματα κεφαλοχορδωτών στην περιοχή Μπέργκες της Βρετανικής Κολομβίας, τα οποία χρονολογούνται από τη μέση Κάμβρια εποχή. Πρόσφατα, έχουν βρεθεί διάφορα απολιθώματα κεφαλοχορδωτών στην νότια Κίνα. Χρονολογούνται από την πρώιμη Κάμβρια περίοδο και είναι το παλαιότερο γνωστό απολίθωμα κεφαλοχορδωτού. Τα απολιθώματα της Κίνας εμφανίζουν πολλά βράγχια και ξεχωριστά φύλα.

Χαρακτηριστικά
--------------

Το **κεφαλοχορδωτό** είναι ζώο το οποίο ανήκει στην συνομοταξία των χορδωτών, **κεφαλοχορδωτά**. Είναι χορδωτά με 5 συναπομορφίες. Οι συναπομορφίες εμφανίζονται σε όλα τα είδη χορδωτών κατά την προνυμφική ηλικία ή στα στάδια της ενηλικίωσης.

Φυλογένεση
----------

Σε μια μελέτη που διεξήχθη από τους Μπλερ και Χέντζις το 2005, αυτοί χρησιμοποίησαν δεδομένα πρωτεϊνικής ακολουθίας 75 διαφορετικών πρωτεϊνών για να προσδιορίσουν την απόσπαση των κεφαλοχορδωτών από την υπόλοιπη συνομοταξία των χορδωτών περίπου 891 εκατομμύρια χρόνια πριν. Η φυλογένεση βασίζεται σε συνδυασμό μελετών πάνω σε εξαφανισμένα και υφιστάμενα είδη.

Παραπομπές
----------

1. ↑  Swalla, Billie J.; Smith, Andrew B. (2008). «Deciphering Deuterostome Phylogeny: Molecular, Morphological and Palaeontological Perspectives». *Philosophical Transactions: Biological Sciences* **363** (1496): 1557–1568. doi:10.1098/rstb.2007.2246. PMID 18192178.
2. ↑  Blair, Jaime E.; Hedges, S. Blair (1 November 2005). «Molecular Phylogeny and Divergence Times of Deuterostome Animals» (στα αγγλικά). *Molecular Biology and Evolution* **22** (11): 2275–2284. doi:10.1093/molbev/msi225. ISSN 0737-4038. PMID 16049193. .
3. ↑  Briggs, Derek E. G.; Locatelli, Emma R.; Petermann, Holger; Anderson, Ross P.; Clark, Elizabeth G.; Vogt, Stefan; Finney, Lydia; Soriano, Carmen *και άλλοι*. (2016). «The 'Tully monster' is a vertebrate» (στα αγγλικά). *Nature* **532** (7600): 496–499. doi:10.1038/nature16992. ISSN 1476-4687. PMID 26982721.
4. ↑  Kon, T. (July 2006). «Hidden ancient diversification in the circumtropical lancelet Asymmetron lucayanum complex». *Marine Biology* **149** (4): 875–883. doi:10.1007/s00227-006-0271-y. .

  


|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
| Καθιερωμένοι όροι | 
* WorldCat
* LCCN: sh87020394
* GND: 4179321-3
* NDL: 00987421
* NKC: ph690097

 |

 |
Ο **Κόστα Τιμοτίεβιτς** (*σερβικά : Коста Тимотијевић*) (Γκρόσνιτσα 1870 - ) ήταν πολιτικός του Βασιλείου της Σερβίας και της Γιουγκοσλαβίας.

Γεννήθηκε στην Γκρόνιτσα ένα χωριό στο Κραγκούγιεβατς στο οποίο τελείωσε το γυμνάσιο κι έπειτα σπούδασε στην νομική σχολή του Βελιγραδίου. Τελειώνοντας τις σπουδές του άσκησε την δικηγορία στο Σμεντέρεβο όπου εγκαταστάθηκε κι άνοιξε δικηγορικό γραφείο.

Στο βασίλειο της Σερβίας ήταν γραμματέας της σερβικής εθνοσυνέλευσης (βουλής) και δύο φορές υπουργός δικαιοσύνης το 1908 και το 1910. Εξελέγχει για πρώτη φορά βουλευτής το 1903

Στο Γιουγκοσλαβικό βασίλειο πολιτεύτηκε με το Δημοκρατικό κόμμα. 

Χρημάτισε υπουργός δικαιοσύνης το 1919-1920 και εσωτερικών το 1922. Τον Οκτώβριο του 1924 ο βασιλιάς τού έδωσε εντολή για να σχηματίσει κυβέρνηση αλλά απέτυχε. Σαν υπουργός δικαιοσύνης έμεινε γνωστός για τις σημαντικές μεταρρυθμίσεις που έκανε.

Παραπομπές
----------

1. 1 2 3 4 5 6 7 8  Νεμάνια Ντέμπιτς, ιστορία του Δημοκρατικού κόμματος 1919-2000 Αρχειοθετήθηκε 2016-03-04 στο Wayback Machine. στα σερβικά,
2. ↑  Српска народна скупштина у време Устава од 1903
3. ↑  Alex N. Dragnich, The First Yugoslavia: Search for a Viable Political System
4. 1 2  «yugoslavia (serbia and montenegro) - archive.today». Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 16 Ιουνίου 2010. Ανακτήθηκε στις 16 Ιουνίου 2010.
5. ↑  Sabrina P. Ramet, The Three Yugoslavias: State-building and Legitimation, 1918-2005
Η **Κεχκασάν Μπασού** είναι Εμιρατινή ακτιβίστρια για το περιβάλλον και τα ανθρώπινα δικαιώματα. Είναι πρεσβεύτρια για την νεολαία στο "Συμβούλιο για το μέλλον του κόσμου", επίτιμη σύμβουλος της ΜΚΟ Επιτροπή για την Αειφόρο Ανάπτυξη, μέλος της KidsRights και παραλήπτρια του Διεθνούς Παιδικού Βραβείου Ειρήνης 2016.

Βιογραφία
---------

Η Κεχκασάν γεννήθηκε στις 5 Ιουνίου 2000 και ζει στο Ντουμπάι. Είναι ιδρύτρια και πρόεδρος της Πράσινης Ελπίδας, ενός ιδρύματος για την βιωσιμότητα που εκπαιδεύει και ενθαρρύνει τα παιδιά και τους νέους παγκοσμίως, αναμειγνύοντας τους στην διαδικασία των Στόχων για τη βιώσιμη ανάπτυξη μέσω κοινοτικών έργων για την κλιματική δικαιοσύνη, σταματώντας την υποβάθμιση του εδάφους, προωθώντας την αειφόρο κατανάλωση και τις ανανεώσιμες πηγές ενέργειας, την διατήρηση της βιοποικιλότητας, καθώς επίσης την ισότητα των φύλων και την κοινωνική δικαιοσύνη. Έχει πάνω από 1.000 μέλη στον Καναδά, το Σουρινάμ, τη Μέση Ανατολή, την Ινδία και το Νεπάλ, Η οργάνωση λειτουργεί με τη διεξαγωγή εργαστηρίων και συνεδρίων γύρω από την υλοποίηση των στόχων για την βιώσιμη ανάπτυξη.

Το 2018, δημοσίευσε το βιβλίο σύντομης ιστορίας "Το Δέντρο της Ελπίδας", σε συνεργασία με την εικονογράφο Κάρεν Ουέμπ-Μικ.

Παραπομπές
----------

1. ↑  «Kehkashan Basu de EAU recibe Premio Infantil de la Paz 2016». *spanish.peopledaily.com.cn*. Ανακτήθηκε στις 8 Μαρτίου 2021.
2. ↑  «2016 - Kehkashan Basu (16), UAE». *KidsRights Foundation* (στα Αγγλικά). Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 16 Ιανουαρίου 2021. Ανακτήθηκε στις 8 Μαρτίου 2021.
3. ↑  «Kehkashan Basu's Story | UNCCD». *UNCCD*. Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 13 Αυγούστου 2020. Ανακτήθηκε στις 8 Μαρτίου 2021.
4. ↑  «Kehkashan Basu, Founder, Green Hope Foundation». *Women in Renewable Energy* (στα Αγγλικά). Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 8 Μαρτίου 2021. Ανακτήθηκε στις 8 Μαρτίου 2021.
5. ↑  «Kehkashan Basu». *NAAEE* (στα Αγγλικά). 15 Αυγούστου 2018. Ανακτήθηκε στις 8 Μαρτίου 2021.
Ο **Άρπαγος** ήταν Μήδος στρατηγός που έζησε τον 6ο π.Χ. αιώνα και αρχικά υπήρξε συγγενής και έμπιστος φίλος του βασιλιά Αστυάγη. Ο Ηρόδοτος αναφέρει ότι ο βασιλιάς του ανέθεσε να σκοτώσει τον νεογέννητο εγγονό του Κύρο Β’, ο οποίος ήταν γιος της κόρης του Μανδάνης και του βασιλιά των Περσών Καμβύση Α’. Επειδή όμως ο Άρπαγος δεν πραγματοποίησε την εντολή του, εκείνος για να τον εκδικηθεί σκότωσε τον γιο του και αφού τον κάλεσε σε γεύμα, του έδωσε να φάει το κρέας του παιδιού του. Όταν ο Κύρος ενηλικιώθηκε, ο Άρπαγος τον έπεισε να επαναστατήσει εναντίον του παππού του Αστυάγη, ο οποίος μη γνωρίζοντας τίποτα έστειλε εναντίον του Κύρου στρατό με επικεφαλής τον Άρπαγο. Αυτός τότε αυτομόλησε στον Κύρο και σε νέα μάχη που ακολούθησε νίκησε και αιχμαλώτισε τον Αστυάγη. Στη συνέχεια και γύρω στο 540 π.Χ. διορίστηκε στρατηγός των Περσών και κυρίευσε, για λογαριασμό του Κύρου, τις ιωνικές πόλεις της Μικράς Ασίας.

Παραπομπές
----------

1. ↑  «Άρπαγος (6ος αι. π.Χ.) - Εκδοτική Αθηνών Α.Ε.». *www.greekencyclopedia.com*. Ανακτήθηκε στις 4 Μαΐου 2017.
2. 1 2  *Εγκυκλοπαίδεια Νέα Δομή*. Αθήνα: Τεγόπουλος - Μανιατέας. 1996. σελ. 147, τομ. 5.
3. ↑  "*Ἅρπαγος δὲ καταστρεψάμενος Ἰωνίην ἐποιέετο στρατηίην ἐπὶ Κᾶρας καὶ Καυνίους καὶ Λυκίους, ἅμα ἀγόμενος καὶ Ἴωνας καὶ Αἰολέας* / Ωστόσο ο Άρπαγος, αφού υπέταξε την Ιωνία, κινούσε τώρα το στρατό του για να χτυπήσει τους Κάρες, τους Καυνίους και τους Λυκίους, παίρνοντας μαζί του και Ίωνες και Αιολείς." - Ηροδότου Ιστορίαι 1, Κλειώ 171

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
--------------------

|  |  |
| --- | --- |
| Commons logoCommons logo | Τα Wikimedia Commons έχουν πολυμέσα σχετικά με το θέμα   **Άρπαγος** |

* Ηρόδοτος, Ἱστορίαι (1.114.1-1.119.7) από την Ψηφιακή Βιβλιοθήκη της Αρχαίας Ελληνικής Γραμματείας
Με την ονομασία **Άροτοι ιεροί** φέρονταν στην αρχαιότητα τρεις θρησκευτικές τελετές που γίνονταν στην αρχαία Αθήνα. 

Η πρώτη γινόταν στην τοποθεσία "Σκίρο" κοντά στην Αθήνα σε ανάμνηση της πρώτης σποράς που έγινε στην Αττική. Η δεύτερη γινόταν στο "Ράριο πεδίο", κοντά στην Ελευσίνα όπου κατά τοπική παράδοση πρωτοκαλλιεργήθηκε εκεί κριθάρι όπου και η άλως του Τριπτόλεμου. Τέλος η τρίτη γινόταν μέσα στην πόλη της Αθήνας σ΄ έναν αγρό τον λεγόμενο Βουζύγιον, στους βορειοανατολικούς πρόποδες της Ακρόπολης όπου φυτευόταν ο προορισμένος για τη λατρεία της Αθηνάς σίτος, πιθανώς και για τον Πολιέα Δία.

Η τρίτη παραπάνω εορτή λεγόταν επίσης και «βουζύγιος άροτος» ή «Βουζύγιαι αραί» που γινόταν σε ανάμνηση της πρώτης σποράς σίτου στην Αθήνα από τον ήρωα Βουζύγη, ως ο πρώτος που έζευξε για σπορά βόδια (αρότρους βόες). Πριν όμως ο ήρωας αυτός διδάξει τη σπορά και καταστεί εθνικός ήρωας της Αθήνας ήταν γενάρχης ιερατικού γένους των Βουζύγων που αργότερα αυτοί επέβλεπαν τις εορτές αυτές και διατηρούσαν μεγάλο αριθμό βοών στην Αθήνα και την Ελευσίνα.

Σημειώνεται ότι υπήρχε και προσδιοριστικό επίθετο και επίκληση "Βουζυγία" για τη θεά Αθηνά και στις τρεις αυτές τελετές ως εφευρέτης του αρότρου, εξ ου και η ονομασία αυτών των τελετών.

Οι τρεις αγροί που οι Βουζύγοι τελούσαν τους ιερούς αρότους (καλλιέργεια, οργώματα) θα πρέπει να θεωρηθεί ότι δεν βρίσκονταν σε μεγάλη απόσταση μεταξύ τους αφού προλάβαιναν την ίδια μέρα την τέλεσή τους. Πολύ πιθανόν όμως και οι τρεις τελετές να ήταν διαδοχικές πράξεις της ίδιας τελετής, σε τρεις διαδοχικούς τόπους.  
 
Πιθανότερον όμως όλων είναι αυτές οι τελετές ν΄ αποτελούσαν κάτω από θρησκευτική κάλυψη γεωργική προβολή και πρώιμη αγροτική εκπαίδευση του τριπλού οργώματος, που λέγεται ακόμα και σήμερα «*τρία αλέτρια*» (του αγρού) που γίνονται τον ίδιο χρόνο, σε διαφορετικές εποχές: άνοιξη, θέρος και φθινόπωρο.

Δείτε επίσης
------------

* Αρρηφόρια
* Θεσμοφόρια
* Σκιροφόρια

Πηγές
-----

* "Μεγάλη Ελληνική Εγκυκλοπαίδεια Δρανδάκη" τομ.Ε΄ σελ.643.
Συντεταγμένες: 50°21′N 22°30′E﻿ / ﻿50.350°N 22.500°E﻿ / 50.350; 22.500

Η **Κουριουούφκα** (πολωνικά: Kuryłówka) είναι χωριό του Πόβιατ Λέζαϊσκ, στο Βοεβοδάτο Κάτω Καρπαθίων της νοτιοανατολικής Πολωνίας. Είναι η έδρα της Γκμίνα Κουριουούφκα. Βρίσκεται στον πλωτό ποταμό Σαν, περίπου 5 χιλιόμετρα βορειοανατολικά του Λέζαϊσκ και 44 χιλιόμετρα βορειοανατολικά της πρωτεύουσας του βοεβοδάτου, Ζέσουφ. Το χωριό βρίσκεται στην ιστορική περιοχή της Γαλικίας.

Το χωριό έχει πληθυσμό 1.711 κατοίκους. Αναφέρθηκε για πρώτη φορά το 1515, αν και ο οικισμός σε αυτό το μέρος υπήρχε ήδη στη ρωμαϊκή εποχή. Το 1978, η Αλεξάντρα Γκρουστσίνσκα από το Περιφερειακό Μουσείο του Ζέσουφ διεξήγαγε αρχαιολογική έρευνα κατά την οποία ανακαλύφθηκαν τα ερείπια ενός οικισμού από τη ρωμαϊκή περίοδο. Το χωριό ήταν ο τόπος της αντικομμουνιστικής αντίστασης μετά τον Β΄ Παγκόσμιο Πόλεμο (βλ.: Μάχη της Κουριουούφκα). Το 2007 υπέστη ζημιές από θαλάσσιο σίφωνα.

Παραπομπές
----------

|  |  |
| --- | --- |
| Commons logoCommons logo | Τα Wikimedia Commons έχουν πολυμέσα σχετικά με το θέμα   **Κουριουούφκα** |

1. ↑  bdl.stat.gov.pl/api/v1/data/localities/by-unit/061813608032-0653222?var-id=1639616&format=jsonapi. Ανακτήθηκε στις 5  Οκτωβρίου 2022.
2. ↑  «Κεντρική Στατιστική Υπηρεσία (ΚΣΥ) - Εθνικό Μητρώο Εδαφικής Κατανομής Γης» (στα Πολωνικά). 1 Ιουνίου 2008.
3. ↑   [*νεκρός σύνδεσμος*]
Ο **Κούρος εν προμάχοις** ή **Κούρος του Κροίσου** ή **Κούρος της Αναβύσσου** είναι αριστουργηματικό έργο τέχνης που βρέθηκε στην Ανάβυσσο της Αττικής το 1937. Ήταν επιτύμβιο άγαλμα προς τιμή κάποιου έφηβου πολεμιστή ονόματι *Κροίσος*, ο οποίος άφησε την τελευταία του πνοή για την πατρίδα. Εκτίθεται στο Εθνικό Αρχαιολογικό Μουσείο με αύξοντα αριθμό 3851 και είναι το καλύτερα διατηρημένο άγαλμα της εποχής του.

Ιστορία της εύρεσής του
-----------------------

Βρέθηκε στην Ανάβυσσο το 1937 σε ανασκαφές που έγιναν χωρίς αρχαιολογική άδεια. Ήταν ήδη σπασμένο και υπέστη φθορές από την αρχαιολογική σκαπάνη. Επιπλέον οι αρχαιοκάπηλοι τον έκοψαν με πριόνι σε δύο κομμάτια και τον φυγάδεψαν στο Παρίσι. Ένα χρόνο αργότερα επέστρεψε στην Ελλάδα, συναρμολογήθηκε ξανά και στήθηκε στο Εθνικό Αρχαιολογικό Μουσείο.

Περιγραφή
---------

Το άγαλμα είναι από μάρμαρο της Πάρου. Έχει ύψος 1,95 μέτρα και παριστάνει έναν έφηβο που κάνει ένα βήμα μπροστά. Χαρακτηριστικό της έκφρασης του προσώπου είναι το «αρχαϊκό μειδίαμα». Φέρει φθορές στους μηρούς, βραχίονες, στα πόδια και τα γόνατα. Λείπουν κομμάτια από το αριστερό κάτω πόδι και τις πατούσες. Γενικά όμως διατηρεί την όλη εμφάνισή του, την οποία αποδίδει με άριστο τρόπο. Μπροστά μας παρουσιάζεται ένας γυμνός έφηβος στην χαρακτηριστική στάση του κούρου. Τα χαρακτηριστικά του προσώπου είναι ήρεμα, η όλη σωματική διάθεση είναι ειρηνική, αλλά και γεμάτη δύναμη, σφρίγος και μεγαλειότητα. Οι βραχίονες κρέμονται προς τα κάτω με τα χέρια σφιγμένα να σχηματίζουν ανοιχτές γροθιές, με τους αντίχειρες μπροστά. Ο κούρος βαδίζει με το αριστερό πόδι μπροστά. Οι μύες του σώματος είναι καλά αποδοσμένοι, ιδίως στους μηρούς, στα γόνατα και στον κορμό. Η κόμη είναι δεμένη με ταινία και πέφτει με λεπτούς βοστρύχους από τη χωρίστρα μέχρι τους ώμους. Τα αμυγδαλωτά μάτια είναι του αρχαϊκού ρυθμού, το σχήμα του στόματος και των χειλιών σχηματίζει το χαρακτηριστικό αρχαϊκό μειδίαμα. Από την βάση του αγάλματος σώζεται μόνο το μεσαίο τμήμα με την επιγραφή.

Ερμηνεία
--------

Ο κούρος ήταν νεκρικός ανδριάντας που ήταν στημένος σε έναν τάφο στη νεκρόπολη της Αναβύσσου. Το όνομα *Κροίσος* αναφέρεται στο επιγραμματικό κείμενο που είναι σκαλισμένο στη βάση του: 

ΣΤΕΘΙ ΚΑΙ ΟΙΚΤΙΡΟΝ ΚΡΟΙΣΟ
ΠΑΡΑ ΣΕΜΑ ΘΑΝΟΝΤΟΣ ΗΟΝ
ΠΟΤ' ΕΝΙ ΠΡΟΜΑΧΟΙΣ ΟΛΕΣΕ
ΘΟΡΟΣ ΑΡΕΣ
Από το επίγραμμα αυτό μαθαίνουμε ότι ο νεαρός Κροίσος έπεσε για την πατρίδα, ενώ πολεμούσε στην πρώτη γραμμή.

Ιστορική τοποθέτηση
-------------------

Το άγαλμα είναι έργο του 540 - 515 π.Χ. (πιθανόν του 530 π.Χ.) και θεωρείται ότι είναι πρωτοπόρο της ύστερης αρχαϊκής τέχνης.

Παραπομπές
----------

1. ↑  Athens, NM 3851 (Sculpture)

Πηγές
-----

* Νικόλαος Καλτσάς: *Sculpture in the National Archaeological Museum, Athens*, The J. Paul Getty Museum, Los Angeles 2002, ISBN 0-89236-686-9, σσ. 58–59.
* Νικόλαος Καλτσάς (2007). *Εθνικό Αρχαιολογικό Μουσείο*. Αθήνα: ΟΛΚΟΣ, ISBN 978-960-89339-1-0. σελίδες 240. Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 19 Δεκεμβρίου 2010. Ανακτήθηκε στις 21 Νοεμβρίου 2011.

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
--------------------

|  |  |
| --- | --- |
| εικονίδιο Αρχαιολογία | Πύλη Αρχαιολογία |

* Ο Κούρος της Ανάβυσσου
* Παρουσίαση του κούρου από το Πανεπιστήμιο της Κολωνίας
Συντεταγμένες: 51°23′23″N 22°11′10″E﻿ / ﻿51.38972°N 22.18611°E﻿ / 51.38972; 22.18611

Το **Κούρουφ** (πολωνικά: *Kurów*) είναι χωριό της νοτιοανατολικής Πολωνίας και βρίσκεται ανάμεσα στο Πουουάβι και το Λούμπλιν, στον ποταμό Κουρούφκα. Είναι πρωτεύουσα μιας ξεχωριστής γκμίνα (δήμος) εντός της διοικητικής περιοχής του Λούμπλιν και έχει περίπου 2.817 κάτοικους (απογραφή του 2015).

Ιστορία
-------

Μεταξύ 1431 και 1442 το χωριό απέκτησε προνόμια πόλης σύμφωνα με τα δικαιώματα του Μαγδεβούργου. Ως ιδιωτική πόλη ήταν το κέντρο εμπορίου τροφίμων για τις γύρω περιοχές. Επίσης στο Κούρουφ υπήρχαν διάφορες εταιρίες επεξεργασίας γούνας και δέρματος. Τον 16ο αιώνα ήταν κέντρο του Καλβινισμού, καθώς πολλοί υποστηρικτές του εγκαταστάθηκαν εκεί. Σταδιακά, μέχρι το 1660, οι περισσότεροι κάτοικοι άλλαξαν το θρήσκευμά τους με τον Αρειανισμό.

Το 1670 η πόλη χτυπήθηκε από την πανούκλα και έχασε την υποστήριξη του κράτους αλλά την κέρδισε πολύ σύντομα πάλι. Από τότε μοιράστηκε την ιστορία όλης της ευρύτερης περιοχής. Μετά τους διαχωρισμούς της Πολωνίας το 1795 προσαρτήθηκε στην Αυστρία. Το 1809 έγινε μέρος του Δουκάτου της Βαρσοβίας, για να γίνει μέρος του Βασιλείου της Πολωνίας το 1815.

Κατά τη Νοεμβριανή Εξέγερση, έλαβε χώρα μια μικρή μάχη τον Φεβρουάριο του 1831, με πολωνικές δυνάμεις υπό τον στρατηγό Γιούζεφ Ντβερνίτσκι όπου νίκησε τις ρωσικές μονάδες. Μετά την Ιανουαριανή Εξέγερση το 1870, η πόλη έχασε την υποστήριξη του κράτους, την οποία δεν την κέρδισε ποτέ ξανά. Από το 1918 ανήκει και πάλι στην Πολωνία.

Η πόλη βομβαρδίστηκε βαριά από τη γερμανική αεροπορία (*Luftwaffe*) στις 9 Σεπτεμβρίου 1939, όταν ξέσπασε ο Β' Παγκόσμιος Πόλεμος. Ανάμεσα στους στόχους που καταστράφηκαν ήταν ένα πολιτικό νοσοκομείο σηματοδοτημένο με κόκκινους σταυρούς, με πολλά θύματα. Κατά τη διάρκεια του πολέμου, η Γερμανία εγκατέστησε στη πόλη δύο στρατόπεδα συγκεντρώσεως. Το 1942 ιδρύθηκε επίσης ένα μικρό γκέτο αλλά η πλειοψηφία των Πολωνών που φυλακίστηκαν κατάφερε να δραπετεύσει και να καταφύγει στα γειτονικά δάση όπου κατατάχθηκε στον ελεύθερο πολωνικό στρατό (*Armia Krajowa*).

Ανάμεσα στα σημαντικά τουριστικά αξιοθέατα είναι μια αναγεννησιακή εκκλησία που αναστηλώθηκε το 1692. Η εκκλησία στεγάζει γλυπτά του Σάντι Γκούτσι (1587) και τον τάφο της οικογένειας Ζμπόνσκι (Zbąski). Επίσης το Κούρουφ είναι ο τόπος γέννησης του στρατηγού Βόιτσεχ Γιαρουζέλσκι.

Παραπομπές
----------

|  |  |
| --- | --- |
| Commons logoCommons logo | Τα Wikimedia Commons έχουν πολυμέσα σχετικά με το θέμα   **Κούρουφ** |



|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
| Καθιερωμένοι όροι | 
* WorldCat
* VIAF: 147785144
* LCCN: n83138112
* NKC: ge1159430

 |

 |