Το «Μεγάλη Επανεκκίνηση» ανακατευθύνει εδώ. Για άλλες χρήσεις, δείτε: Μεγάλη Επανεκκίνηση (αποσαφήνιση).
***Η Μεγάλη Επανεκκίνηση*** (αγγ.: ***The Great Reset: How New Ways of Living and Working Drive Post-Crash Prosperity***) είναι ο τίτλος ενός βιβλίου που εκδόθηκε τον Απρίλιο του 2010 από τον Ρίτσαρντ Φλόριντα, ο οποίος εργάζεται ως καθηγητής στη Σχολή Διοίκησης Joseph L. Rotman του Πανεπιστημίου του Τορόντο. Το βιβλίο αναλύει τις θεωρίες αστικής ανάπτυξης του Φλόριντα, φέρνοντας ως παράδειγμα την διεθνή χρηματοπιστωτική κρίση 2007-2008, για να περιγράψει το μέλλον των πόλεων. *Η Μεγάλη Επαναφορά* εξετάζει τα οικονομικά κίνητρα που οδήγησαν την αμερικανική κοινωνία πολλά χρόνια πίσω. Ο Φλόριντα συγκρίνει την ύφεση με δύο παρόμοιες περιόδους της πρόσφατης ιστορίας, τη δεκαετία του 1870 και τη δεκαετία του 1930. Το βιβλίο χωρίζεται σε τρία μέρη, πώς οι προηγούμενες επαναφορές έχουν διαμορφώσει την ανάπτυξη, πώς τοποθετούνται διαφορετικές πόλεις και ποιες τάσεις θα προκύψουν από την επαναφορά.

*Μέρος 1: Το παρελθόν ως πρόλογος*
----------------------------------

Ο Φλόριντα ισχυρίζεται ότι η επαναφορά της δεκαετίας του 1870 αντικατοπτρίζει καλύτερα την κατάσταση της αμερικανικής οικονομίας τη δεκαετία του 2010. Η δεκαετία του 1870 άλλαξε την οργάνωση της παραγωγής, δημιουργώντας το αμερικανικό σύστημα παραγωγής, το οποίο άνοιξε το δρόμο για μια πρωτοφανή ανάπτυξη και καινοτομία. Κατά την πρώτη μεγάλη επαναφορά, υπήρξαν μαζικές μεταναστευτικές ροές από την ύπαιθρο στις αστικές περιοχές και σημαντική ανάπτυξη νέων δομών μεταφοράς.

Η δεύτερη μεγάλη επαναφορά έβαλε τα θεμέλια για το σήμερα. Ο Φλόριντα επικαλείται τον ιστορικό Αλεξάντερ Φίελντ, ο οποίος αποκαλεί τη Μεγάλη Ύφεση της δεκαετίας του 1930, την "πιο τεχνολογικά προοδευτική" περίοδο του 20ού αιώνα.  Η δεύτερη επαναφορά, μέσω ενός συνδυασμού δημόσιας πολιτικής, οικονομικών κινήτρων και αλλαγής των κοινωνικών προτιμήσεων ξεκίνησε τη μετάβαση προς τα προάστια. Οι συνήθειες των καταναλωτών άλλαξαν σημαντικά καθώς οι άνθρωποι ξόδευαν λιγότερα σε βασικά είδη ανάγκης, όπως φαγητό, στέγη και ρούχα και άρχισαν να ξοδεύουν περισσότερα σε συσκευές και άλλα είδη οικιακής χρήσης. Η δεύτερη επαναφορά δημιούργησε την "κοινωνία ιδιοκτησίας ". Το νέο οικονομικό μοντέλο είναι πιο δυναμικό και θα απαιτήσει αυξημένη ευελιξία.

Υπάρχει ένα μοτίβο, κοινό και στις δύο προηγούμενες επαναφορές, το οποίο ο Φλόριντα αναμένει να επαναληφθεί τις επόμενες δεκαετίες. Αρχικά, οι παλιοί θεσμοί καταρρέουν, ενώ οι επιχειρήσεις και οι καταναλωτές περικόπτουν τις δαπάνες τους. Αυτό οδηγεί στην εμφάνιση νέων καινοτομιών, οι οποίες εξελίσσονται σε νέες. Το παραπάνω συμπίπτει με τις δημόσιες και ιδιωτικές επενδύσεις σε υποδομές ενέργειας, μεταφορών και επικοινωνιών, ώστε να διαμορφώσουν ένα νέο οικονομικό τοπίο. Αυτά δημιουργούν μια νέα χωρική διόρθωση που είναι συγχρονισμένη με τις βελτιωμένες παραγωγικές ικανότητες της υποκείμενης οικονομίας.

*Μέρος 2: Επανασχεδιάζοντας τον Οικονομία*
------------------------------------------

Αυτή η ενότητα εξετάζει τον πιθανό αντίκτυπο που θα έχει η ύφεση και η επαναφορά σε διαφορετικούς τύπους πόλεων. Όσο υψηλότερη είναι η έκθεση μιας πόλης στη δημιουργική οικονομία, τόσο καλύτερα θα ανταποκριθεί στη μεγάλη επαναφορά. Πόλεις όπως το Λονδίνο και η Νέα Υόρκη, παρά την έκθεσή τους στον χρηματοπιστωτικό κλάδο, έχουν την ποικιλομορφία και την παγκόσμια εμβέλεια για να ευημερήσουν. Οι πόλεις που είναι μεγάλοι ή περιφερειακοί κόμβοι θα ευδοκιμήσουν επίσης καθώς θα ωφεληθούν από την ολοένα αυξανόμενη ενοποίηση. Οι μικρότερες πόλεις που βαρύνουν συγκεκριμένες πτυχές της οικονομίας, για παράδειγμα εκείνες που είναι υπερβολικά εκτεθειμένες στη μεταποίηση ή στην οικονομία της πυρκαγιάς ( Χρηματοοικονομικά, Ασφάλειες και Ακίνητα ) θα πρέπει να προσαρμόσουν το οικονομικό τους μοντέλο και τα δημογραφικά τους στοιχεία. Η κυβέρνηση και οι κολεγιακές πόλεις θα ευημερήσουν λόγω της ικανότητάς τους να προσελκύουν και να διατηρούν μέλη της δημιουργικής τάξης.

*Μέρος 3: Ένας νέος τρόπος ζωής*
--------------------------------

Δύο τύποι θέσεων εργασίας αυξάνονται σε μέγεθος και μισθό: θέσεις εργασίας δημιουργικής τάξης και εργασίες ρουτίνας υπηρεσιών. Η γεωγραφική ταξινόμηση των ανθρώπων με βάση τις ικανότητες και το μορφωτικό τους επίτευγμα είναι η υψηλότερη που έγινε ποτέ. Πόλεις με κοσμοπολίτικες βάσεις όπως το Όστιν, η Βοστώνη και το Σαν Φρανσίσκο σημειώνουν μεγάλη αύξηση πληθυσμού, με μεγάλη συγκέντρωση δημιουργικών ανθρώπων. Πρώην βιομηχανικές πόλεις όπως το Μπάφαλο ή το Άκρον υστερούν και από αυτή την άποψη.

Οι καταναλωτικές συνήθειες αλλάζουν δραστικά, ιδιαίτερα στους νέους. Οι τελευταίοι τείνουν να έχουν αρνητική αντίληψη για την κατοχή αυτοκινήτου και είναι λιγότερο πιθανό να αγοράσουν είδη πολυτελείας. Είναι πιο πιθανό να ξοδέψουν τα χρήματά τους σε εμπειρίες ή κοινωνικές δραστηριότητες.

Ο Φλόριντα βλέπει τεράστιες δυνατότητες για τη μεγάλη περιοχή, έναν συνδυασμό μεγάλων πόλεων που βρίσκονται κοντά. Απαριθμεί αρκετά αξιοσημείωτα σε όλο τον κόσμο, συμπεριλαμβανομένου του διαδρόμου BosWash που περιλαμβάνει τη Βοστώνη, τη Νέα Υόρκη, τη Φιλαδέλφεια, τηΒαλτιμόρη, την Ουάσιγκτον, και το ChiPitts που περιέχει τις μεγάλες πόλεις στις μεσοδυτικές ΗΠΑ. Υποστηρίζει ότι αυτές οι μεγάλες περιφέρειες γίνονται πιο αιχμηρές και δημιουργούν ένα δυσανάλογο ποσό παραγωγικότητας και πλούτου για την παγκόσμια οικονομία. Καθώς οι πόλεις σε αυτές τις περιοχές συνδέονται περισσότερο, η κυριαρχία τους θα αυξηθεί. Η διαμάχη μεταξύ προαστίου και πόλης δεν θα βγάλει νικητή. Η λύση είναι ένα πολύπλοκο κράμα και των δύο. Θα γίνουν, λοιπόν, κομμάτι μεγάλων περιοχών, με πολλά από τα προάστια να εμφανίζονται σε κοινότητες μικτής χρήσης. Αναφέρει τα προάστια της Βόρειας Βιρτζίνια της Ουάσιγκτον ως πρώιμα παραδείγματα αυτού.

Οι μεγαλουπόλεις με ποικίλη δημογραφική και δημιουργική βάση έχουν αποδείξει ότι είναι οι πιο ικανές να προσελκύσουν νέους και νέους ταλαντούχους πτυχιούχους. Πόλεις όπως η Νέα Υόρκη, το Σικάγο και το Σαν Φρανσίσκο είναι εκεί όπου συρρέουν οι περισσότεροι απόφοιτοι κάθε χρόνο. Ο Φλόριντα υποστηρίζει ότι οι πόλεις επωφελούνται από οικονομίες κλίμακας και παράγουν αποτελεσματικά συστήματα για την οικονομία, το περιβάλλον και τις μεταφορές. Θεωρεί αυτή την κλίμακα ως πλεονέκτημα καθώς οι πόλεις γίνονται πιο έξυπνες και πιο ευέλικτες.

Αντιδράσεις
-----------

Οι αναρτήσεις σε ένα ιστολόγιο της *National Post* επέκριναν τη Φλόριντα για μια υπερβολικά ακαδημαϊκή και ελιτίστικη άποψη. Ο Τζόναθαν Κέι είπε ότι υπερεκτιμά το μέγεθος και τον πιθανό αντίκτυπο της δημιουργικής τάξης, αγνοώντας την οικονομική και κοινωνική πραγματικότητα. Σύμφωνα με το ιστολόγιο, ο Φλόριντα αγνοεί πολλούς παράγοντες που εξετάζουν οι άνθρωποι όταν επιλέγουν ένα μέρος για να ζήσουν.

Παραπομπές
----------

1. ↑  Field, Alexander J. "The Most Technologically Progressive Decade of the Century." American Economic Review 93 (September 2003): 1399–1413.
2. ↑  Kay, Jonathan. "The Problem with Richard Florida[*νεκρός σύνδεσμος*]." National Post.
3. ↑  McDowell, Adam. "Critics lambaste urban guru Richard Florida[*νεκρός σύνδεσμος*]." National Post 06 January 2010.

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
--------------------

* Κριτική στο Globe and Mail
* Ιστότοπος και ιστολόγιο Creative Class
* Προφίλ του Martin Prosperity Institute του Ρίτσαρντ Φλόριντα Αρχειοθετήθηκε 2021-04-11 στο Wayback Machine.
* *Το άρθρο του Μεγάλη Επανεκκίνηση* στο The Atlantic