recursal/SuperWikiNEXT-32B huggingface dataset:
Το **Μεγάλο Βραβείο των καλύτερων μυθιστορημάτων του πρώτου μισού του 20ού αιώνα** (γαλλικά: Grand prix des Meilleurs romans du demi-siècle) είναι γαλλικό λογοτεχνικό βραβείο που απονεμήθηκε σε δώδεκα καλύτερα γαλλόφωνα μυθιστορήματα που εκδόθηκαν μεταξύ 1900 και 1950. Ο κατάλογος δημοσιεύτηκε στις 3 Ιουνίου 1950 στην εφημερίδα Le Figaro.

Ο κατάλογος των μυθιστορημάτων καταρτίστηκε από κριτική επιτροπή δώδεκα Γάλλων συγγραφέων και ανθρώπων των γραμμάτων με πρόεδρο τη συγγραφέα Κολέτ. Μια πρώτη λίστα περιλάμβανε 25 μυθιστορήματα που στην τελική συνάντηση της επιτροπής που πραγματοποιήθηκε στο ξενοδοχείο Ritz στο Παρίσι στις 26 Μαΐου 1950, περιορίσθηκαν σε 12.

Τα δώδεκα μυθιστορήματα επανεκδόθηκαν σε ειδική συλλογή πολυτελείας 3.000 αντιτύπων, εικονογραφημένη για κάθε τόμο από έναν διάσημο σχεδιαστή και με πρόλογο του Φρανσίς Καρκό, εμπνευστή του βραβείου. Στα δώδεκα επιλεγμένα μυθιστορήματα προστέθηκε ένας επιπλέον τόμος: *Η θεατρίνα* (*La Vagabonde*) της Κολέτ.

Βραβευμένα μυθιστορήματα
------------------------

|  | Συγγραφέας | Τίτλος | Έτος |
| --- | --- | --- | --- |
| 1 |  | Βαλερί Λαρμπώ | *Φερμίνα Μάρκες* | 1911 |
| 2 |  | Ανατόλ Φρανς | *Οι θεοί διψούν* | 1912 |
| 3 |  | Μωρίς Μπαρές | *Ο εμπνευσμένος λόφος* | 1913 |
| 4 |  | Μαρσέλ Προυστ | *Ένας έρωτας του Σουάν* | 1913 |
| 5 |  | Ζωρζ Ντυαμέλ | *Εξομολόγηση τα μεσάνυχτα* | 1920 |
| 6 |  | Ζακ ντε Λακρετέλ | *Σιλμπερμάν* | 1922 |
| 7 |  | Αντρέ Ζιντ | *Οι κιβδηλοποιοί* | 1925 |
| 8 |  | Φρανσουά Μωριάκ | *Τερέζ Ντεκερού* | 1927 |
| 9 |  | Αντρέ Μαλρώ | *Η ανθρώπινη μοίρα* | 1933 |
| 10 |  | Ζωρζ Μπερνανός | *Ημερολόγιο ενός επαρχιακού εφημέριου* | 1936 |
| 11 |  | Ζαν-Πωλ Σαρτρ | *Η ναυτία* | 1938 |
| 12 |  | Ζυλ Ρομαίν | *Η γλύκα της ζωής* | 1939 |

Παραπομπές
----------

1. ↑ . «senscritique.com/liste/Grand\_prix\_desmeilleurs\_romans\_du\_demi\_siecle».
2. ↑ . «fr-academic.com/dic.nsf/Grand Prix des meilleurs romans du demi-siècle».
3. ↑ . «babelio.com/liste/15508/Grand-prix-des-Meilleurs-romans-du-demi-siecle».
4. ↑  La Revue des deux Mondes, nos 9-12, 1952, p. 221.
Συντεταγμένες: 42°37′30″N 82°53′05″W﻿ / ﻿42.625086°N 82.884657°W﻿ / 42.625086; -82.884657

Βιομηχανικό ρομπότ KUKA 
Ψυχαγωγικό ρομπότ ρομποκόαστερ KUKA που κουνάει ανθρώπους όπως στα τρενάκια των λούνα-πάρκ
Βιομηχανικό ρομπότ KUKA ενώ κόβει κομμάτια ατσαλιού για τη κατασκευή μιας γέφυρας
Η **KUKA**  (**KUKA Robotics**) είναι Γερμανική εταιρεία που κατασκευάζει βιομηχανικά ρομπότ που πωλούνται σε βιομηχανίες όλων των ειδών, από αυτοκινητοβιομηχανίες και μεταλλοβιομηχανίες μέχρι τροφοβιομηχανίες και πλαστικοβιομηχανίες. Η εταιρεία KUKA έχει πάνω από 20 θυγατρικές επιχειρήσεις σε όλο τον κόσμο, συμπεριλαμβανομένων των ΗΠΑ, του Καναδά, του Μεξικό, της Βραζιλίας, της Ιαπωνίας, της Νότιας Κορέας, της Ταϊβάν, της Ινδίας και σχεδόν όλων των χωρών της Ευρώπης.

Το όνομα KUKA είναι αρκτικόλεξο από τα αρχικά "Κέλερ και Κνάπιχ Άουγκσμπουργκ" (Keller und Knappich Augsburg) και είναι προστατευόμενο εμπορικό σήμα βιομηχανικών ρομπότ και άλλων προϊόντων. Η εταιρία ιδρύθηκε ο 1898 και το 1995 χωρίστηκε σε KUKA Ρομπότ (KUKA Robotics Corporation) και σε KUKA Συστήματα (KUKA Schweißanlagen GmbH, που αργότερα μετονομάστηκε σε KUKA Systems GmbH). Τα κεντρικά γραφεία της εταιρείας είναι στο Άουγκσμπουργκ της Γερμανίας. Η KUKA ανήκει στην εταιρεία KUKA AG (πρώην IWKA Group) που είναι εισηγμένη στο χρηματιστήριο.

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
--------------------

* Πολυμέσα σχετικά με το θέμα  KUKA AG στο Wikimedia Commons
* Επίσημος ιστότοπος
* KUKA Robotics Corp. (USA)
* KUKA LBR iiwa (Lightweight Robot, intelligent industrial work assistant
* Timo Boll vs Kuka Robot Ping Pong duel (YouTube)

  


|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
| Καθιερωμένοι όροι | 
* VIAF: 124037742
* ISNI: 0000 0004 0390 0469
* GND: 5279065-4

 |

 |
Για την εκκλησία στη Βαρκελώνη, δείτε: Σαγράδα Φαμίλια.  
***La Sagrada Familia*** ονομάζεται το πέμπτο άλμπουμ των Goin' Through που κυκλοφόρησε το 2004 από τις δισκογραφικές εταιρίες Universal Music Greece, Def Jam Recordings, και το Family The Label του Νίκου Βουρλιώτη. Ο δίσκος αποτελείται από 20 τραγούδια, από τα οποία, 4 πήραν την μορφή video clip. Πιο συγκεκριμένα, το *Πόσο Μα..κας Είσαι*, το *Γυναίκες*, το *12 Παρά* και το *Αυτή Τη Ζωή*. Ο δίσκος έγινε χρυσός το 2006 και είναι ο πρώτος δίσκος του συγκροτήματος που έγινε χρυσός.

Συνεργασίες
-----------

Στον δίσκο συμμετέχει ο TNS στα τραγούδια *12 Παρά*, *Γυναίκες*, *Ο Δρόμος Που Ζω*, *Γλώσσα Μεγάλη* και *Δεν Υπάρχουν Λέξεις*, ο Ominus στα τραγούδια *Ένοχος* και *Δυνάμωσε Το*, ο Ισορροπιστής των Νέβμα στα τραγούδια *Ζήσε* και *Πόσο Μα..κας*, ο Αλέξης Δέλτα των Νέβμα στο τραγούδι *Γυναίκες*, οι Νέβμα στο τραγούδι *Γελάω Με Σένα*, ο Τάκι Τσαν, τότε γνωστός ως Παιδί Θαύμα, και ο DJ The Boy στο τραγούδι *Γλώσσα Μεγάλη*, η Κατερίνα Μουτσάτσου στο τραγούδι *Λίγο Ακόμα* και ο G.U.R.U. των Gang Starr στο *Αυτή Τη Ζωή*. Η μουσική παραγωγή του δίσκου έγινε από τον DJ S, τους Goin' Through, τον DJ Rico των Νέβμα και τον DJ Alx. Ο δίσκος ηχογραφήθηκε στο Prisma Studio, στο Horizon Studio και στα Unique Studios. Υπεύθυνος παραγωγής ήταν ο Μιχάλης Παπαθανασίου, ο οποίος έκανε και την μίξη. Υπεύθυνος φωτογραφίας ήταν ο Γιάννης Οικονομόπουλος και το artwork επιμελήθηκε ο Αλέξης Δέλτα των Νέβμα. Λίγο καιρό αργότερα, κυκλοφόρησε η Golden Edition του δίσκου.

Λίστα τραγουδιών
----------------

* 01. Intro (Εισαγωγή)
* 02. 12 παρά (featuring TNS)
* 03. Αυτή τη ζωή (featuring Guru)
* 04. Πόσο μα..κας είσαι (featuring Ισορροπιστής)
* 05. Γυναίκες (featuring TNS & Αλέξης Δέλτα)
* 06. Λίγο Ακόμα (featuring Κατερίνα Μουτσάτσου)
* 07. Ο δρόμος που ζω (featuring TNS)
* 08. Γελάω με σένα (featuring Νέβμα)
* 09. Λόγια πολλά
* 10. Αυτή τη ζωή (Jazz Mix)
* 11. Το δάκρυ
* 12. Ένοχος (featuring Ominus)
* 13. Ζήσε (featuring Ισορροπιστής)
* 14. Αθήνα
* 15. Γλώσσα Μεγάλη (featuring Παιδί Θαύμα, TNS & DJ The Boy)
* 16. Δυνάμωσε το (featuring Ominus)
* 17. Δεν υπάρχουν λέξεις (featuring TNS)
* 18. Βήματα
* 19. Πόσο μα..κας είσαι (Clean Version)
* 20. Highlights

Παραπομπές
----------

1. ↑  «Goin' Through - La Sagrada Familia». *Discogs* (στα Αγγλικά). Ανακτήθηκε στις 21 Μαρτίου 2019.
2. ↑  «Goin' Through - "Vendetta"...». *www.musiccorner.gr*. Ανακτήθηκε στις 21 Μαρτίου 2019.

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
--------------------

* *La Sagrada Familia* στο Discogs
Το **Kamov Ka-10** (ονομασία αναφοράς ΝΑΤΟ: «**Hat**») ήταν μονοθέσιο σοβιετικό ελικόπτερο παρατήρησης το οποίο πέταξε για πρώτη φορά τον Σεπτέμβριο του 1949. Αποτελούσε εξέλιξη του Ka-8 και επρόκειτο ουσιαστικά για μία ανοικτή πλατφόρμα με ομοαξονικό κύριο στροφείο. Κατασκευάστηκαν μόνο δεκαέξι μονάδες (τέσσερα πρωτότυπα και δώδεκα Ka-10M).

Σχεδιασμός και ανάπτυξη
-----------------------

Το Ka-10 ήταν εξέλιξη του προγενέστερου Ka-8 που είχε αναπτύξει ο Νικολάι Κάμοφ. Το Ka-8 ήταν αρκετά επιτυχημένο ώστε να επιτραπεί στον Καμόφ να ιδρύσει το δικό του ανεξάρτητο σχεδιαστικό γραφείο το 1948. Η γενική διάταξή του ήταν παρόμοια με του Ka-8 και αποτελούνταν από μια ανοικτή κατασκευή από ατσάλινες δοκούς στην οποία ήταν εγκατεστημένος ο κινητήρας, την θέση του πιλότου και το διπλό στροφείο. Ήταν όμως μεγαλύτερων διαστάσεων, είχε βελτιωμένο σύστημα μετάδοσης κίνησης και στροφείο καθώς και τον νέο κινητήρα Ivchenko AI-4 των 55 hp που δημιουργήθηκε ειδικά για το ελικόπτερο αυτό.

Επιχειρησιακή ιστορία
---------------------

Το αρχικό Ka-10 πραγματοποίησε την παρθενική του πτήση το Σεπτέμβριο του 1949. Ακολούθησαν τρία ακόμα πρωτότυπα τα οποία αξιολογήθηκαν από τη Σοβιετική Ναυτική Αεροπορία. Το 1950 ένα από τα ελικόπτερα έλαβε μέρος στις αεροπορικές επιδείξεις στο Τουσίνο, ενώ ένα άλλο ήταν το πρώτο σοβιετικό ελικόπτερο που πραγματοποίησε προσνήωση (στις 7 Δεκεμβρίου 1950).

Το 1954 κατασκευάστηκαν δώδεκα βελτιωμένα Ka-10M για τις συνοριακές δυνάμεις του Ναυτικού. Είχαν διπλό κάθετο ουραίο, βελτιωμένο στροφείο και συστήματα ελέγχου.

Εκδόσεις
--------

Ka-10
Μονοθέσιο ελικόπτερο παρατήρησης.
Ka-10M
Έκδοση με διπλό κάθετο ουραίο και άλλες βελτιώσεις.

Χρήστες
-------

ΕΣΣΔ
* Σοβιετική Ναυτική Αεροπορία

Παραπομπές
----------

1. 1 2 3 4 5  Gunston 1995, p. 138.
2. ↑  Apostolo 1984, p. 108.
3. 1 2 3 4  Alexander 1975, pp. 146–147.
4. ↑  Gunston 1995, p. XIX.
5. ↑  «Helicopters of the World 1958 pg. 389». flight. Ανακτήθηκε στις 21 Οκτωβρίου 2014.

Βιβλιογραφία
------------

* Alexander, Jean. *Russian Aircraft since 1940*. London: Purnell Book Services, 1975. (ISBN 978-0-37010-025-8).
* Apostolo, Giorgio. *The Illustrated Encyclopedia of Helicopters*. New York: Bonanza Books, 1984. (ISBN 0-517-439352).
* Gunston, Bill. *The Osprey Encyclopedia of Russian Aircraft 1875–1995*. London: Osprey, 1995. (ISBN 1-85532-405-9).

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
--------------------

|  |  |
| --- | --- |
| Commons logoCommons logo | Τα Wikimedia Commons έχουν πολυμέσα σχετικά με το θέμα   **Kamov Ka-10** |

* Το Kamov Ka-10 στην επίσημη ιστοσελίδα της Kamov[*νεκρός σύνδεσμος*]
* Το Kamov Ka-10 στο ram-home.com Αρχειοθετήθηκε 2007-10-21 στο Wayback Machine.
* Το Kamov Ka-10 στο aviastar.org

  


|  |  |  |  |
| --- | --- | --- | --- |
| 

| π • σ • ε
Ελικόπτερα Kamov |
| --- |
|  |
| 
* KaSkr-I
* A-7
* Ka-8
* Ka-10
* Ka-15
* Ka-18
* Ka-20
* Ka-22
* Ka-25
* Ka-26
* Ka-27
* Ka-28
* Ka-32
* Ka-37
* Ka-40
* Ka-50
* Ka-60
* Ka-62
* Ka-116
* Ka-118
* Ka-128
* Ka-226
* V-50
* V-100
 |

 |

|  |  |
| --- | --- |
| 

|  |
| --- |
| * Πύλη:Αεροπορία
 |

 |
Το **LIBRIS** (*Library Information System*) είναι ένας σουηδικός εθνικός κατάλογος που συντηρείται από την Εθνική Βιβλιοθήκη της Σουηδίας στη Στοκχόλμη. Είναι δυνατόν να αναζητηθούν ελεύθερα περίπου 6.500.000 τίτλοι σε εθνικό επίπεδο.

Εκτός από τις βιβλιογραφικές εγγραφές, μία για κάθε βιβλίο ή δημοσίευση, το LIBRIS περιέχει επίσης τον Κατάλογο των καθιερωμένων όρων για τους ανθρώπους.

Ο κώδικας MARC για τον κατάλογο της Σουηδικής Ένωσης Καταλόγων είναι το SE-LIBR, γνωστό ως: Selibr.

Η ανάπτυξη του LIBRIS άρχισε στα μέσα της δεκαετίας του 1960. Ενώ ο εξορθολογισμός των βιβλιοθηκών ήταν ένα ζήτημα για δύο δεκαετίες μετά τον Β Παγκόσμιο Πόλεμο, ήταν το 1965 όταν μια κυβερνητική επιτροπή δημοσίευσε μια έκθεση σχετικά με τη χρήση των ηλεκτρονικών υπολογιστών στην έρευνα των βιβλιοθηκών. Ο κρατικός προϋπολογισμός του 1965 δημιούργησε ένα ερευνητικό συμβούλιο των βιβλιοθηκών (*Forskningsbiblioteksrådet*, FBR). Ένα έγγραφο σχεδιασμού, το *Σύστημα Πληροφοριών Biblioteksadministrativt* (BAIS) δόθηκε στην δημοσιότητα τον Μάιο του 1970, και το όνομα LIBRIS, συντομογραφία για το Σύστημα Πληροφορίας Βιβλιοθηκών, χρησιμοποιήθηκε για μια τεχνική υποεπιτροπή, η οποία ξεκίνησε την 1η Ιουλίου 1970. Το ενημερωτικό δελτίο *LIBRIS-meddelanden* (ISSN 0348-1891), έχει δημοσιευθεί από το 1972 και διατίθεται στο διαδίκτυο από το 1997.

Παραπομπές
----------

1. ↑  «LIBRIS» (στα Swedish). *Nationalencyklopedin*.. Ανακτήθηκε στις 27 July 2010.  (απαιτείται συνδρομή)
2. ↑  «LIBRIS database contents». National Library of Sweden. Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 6 Οκτωβρίου 2014. Ανακτήθηκε στις 27 Ιουλίου 2010.
3. ↑  Library of Congress Network Development and MARC Standards Office (5 Απριλίου 2011). «Search the MARC Code List for Organizations Database». Library of Congress. Ανακτήθηκε στις 22 Αυγούστου 2012.
4. ↑  Lena Olsson, *Det datoriserade biblioteket. Maskindrömmar på 70-talet* (1995), PhD dissertation from Linköping University, Linköping Studies in Arts and Science 121, ISSN 0282-9800, ISBN 91-7871-492-3, Abstract online
5. ↑  *Databehandling i forskningsbibliotek* (1965; in LIBRIS), cited in Olsson (1995), p. 51.
6. ↑  Olsson (1995), p. 55.
7. ↑  Olsson (1995), p. 103.
8. ↑  Olsson (1995), p. 31.
9. ↑  LIBRIS-meddelanden

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
--------------------

* National Library of Sweden: LIBRIS (select "In English" from the top menu, default language is Swedish)
* Open Data, Information about LIBRIS bibliographic records and authority file as open data, 3 April 2012.
Το γνωστότερο μοντέλο της, ήταν το πολυτελές Facel-Vega HK500. Εδώ ένα μοντέλο του 1961.
Η **Facel-Vega**, γνωστή και απλά ως **Facel**, υπήρξε γαλλική βιομηχανία επεξεργασίας μετάλλων και κατασκευής αυτοκινήτων υπερπολυτελείας, μεταξύ του 1954 και του 1964. Ιδρύθηκε στις 20 Δεκεμβρίου 1939 από τον Ελληνογάλλο Ζαν Ντανινό (Jean Daninos) και αρχικά γνώρισε μεγάλη απήχηση στις επώνυμες προσωπικότητες.

Τελική διακοπή
--------------

Η μεγάλη επιτυχία της εταιρείας σταμάτησε όταν επιδίωξε να κατασκευάσει και δικούς της κινητήρες, διότι μετά τα αυτοκίνητα παρουσίαζαν σε σημαντικό ποσοστό βλάβες. Επίσης, ένα φθηνότερο μοντέλο με το όνομα Facellia, το οποίο κυκλοφόρησε για πρώτη φορά το 1959, δεν αποτέλεσε εμπορική επιτυχία, με συνέπεια η εταιρεία να αναστείλει τις δραστηριότητές της στον τομέα των αυτοκινήτων το 1964. Συνολικά κατασκευάστηκαν 2.900 αυτοκίνητα στη σύντομη ζωή της εταιρείας.

Μοντέλα
-------

* Vega FV
* Facel Vega FVS
* Facel Vega HK500
* Facel Vega II
* Facel Vega Excellence
* Facellia
* Facel ΙΙΙ
* Facel 6

Αναφορές
--------

1. ↑  «Brand History - Facel Vega Facellia Convertible -». *Gem on Wheels*. Ανακτήθηκε στις 26 Αυγούστου 2019.

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
--------------------

|  |  |
| --- | --- |
| Commons logoCommons logo | Τα Wikimedia Commons έχουν πολυμέσα σχετικά με το θέμα   **Facel-Vega** |

* The Facel-Vega Home Page
* Facel Vega article on Allpar
Ο **αποσχοινισμός** είναι η παλαιότερη ονομασία της σημερινής αποκαλούμενης διαδικασίας «κεκλεισμένων των θυρών». Ειδικότερα σε υπαίθριες ή μη δίκες, επί προσβολής της δημόσιας αιδούς ή σχετικών με μυστήρια πράξεων ή πράξεων με σημαντικές ή απόρρητες επεκτάσεις, κατόπιν διαταγής του Ηγεμόνα ή του Δικαστού, περιφρασσόταν με σχοινί και σε απόσταση 22 περίπου μέτρων από το έδρανο ή κιγκλίδωμα του δικαστηρίου ο προ αυτού χώρος, μη επιτρεπομένης έτσι της εισόδου ή προσέγγισης σε οποιονδήποτε.

Αυτή ακριβώς η διαδικασία, ο «αποσχοινισμός», κατέληξε να σημαίνει μεταφορικά και τον αποκλεισμό των δικαιωμάτων του (ενόχου) πολίτη κατόπιν καταδίκης.
Η **Ασσυριολογία** είναι μικτός επιστημονικός κλάδος της Ιστορίας, που ερευνά την ιστορία, γεωγραφία και τον πολιτισμό των αρχαίων λαών της δυτικής Ασίας, των Ασσυρίων και των Βαβυλωνίων. Υπό την Ασσυριολογία υπάγεται και ένα μεγάλο μέρος της έρευνας των Χαλδαίων, των Σουμερίων, των Ελαμιτών, και μέχρι ενός σημείου των Μήδων.

Για τη συγκέντρωση του περισσότερου ασσυριολογικού και λοιπού σχετικού υλικού εκδίδονταν παλαιότερα από το 1886 στη Λειψία η λεγόμενη "Ασσυριολογική Επιθεώρηση".

Ο κλάδος της Ασσυριολογίας γεννήθηκε γύρω στο 1850 από τους ερευνητές Χινκς και Ρόουλινσον στην Αγγλία και του Ζυλ Οπέρ στη Γαλλία που φέρονται και πρωτεργάτες της αποκρυπρογράφησης της σφηνοειδούς γραφής. Μάλιστα όταν ο Οπέρ, (Jules Oppert), δημοσίευσε το 1860 το βιβλίο του "Στοιχεία της ασσυριακής γραμματικής" (Elements de la grammaire assyrianne), παρά τη πολεμική που δέχθηκε, τούτο απετέλεσε σταθμό στην επιστήμη αυτή. Η μετέπειτα ανάπτυξη που ακολούθησε συμπεριέλαβε και τις παραπάνω περιοχές έρευνας με συνέπεια σήμερα να τείνουν αυτές να χαρακτηρίζονται επιμέρους επιστήμες - κλάδοι ιστορικής έρευνας, της Ασσυριολογίας.

|  |  |
| --- | --- |
| wiktionary logowiktionary logo | Το *Βικιλεξικό* έχει σχετικό λήμμα:  **ασσυριολογία**  |

|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
| Καθιερωμένοι όροι | 
* WorldCat
* LCCN: sh85008834
* GND: 4142081-0
* BNF: cb11979957x (data)
* NDL: 00560390
* NKC: ph1040599
* BNE: XX476535

 |

 |
Ο **Αστέρας** ήταν αθλητικός σύλλογος στην Πάτρα με τμήματα ποδοσφαίρου, κλασσικού αθλητισμού, πετοσφαίρισης και καλαθοσφαίρισης. Ιδρύθηκε το 1939 από μέλη που αποχώρησαν από τον Ηρακλή Πατρών, αυτοί ήταν οι Θ. Καραχάλιος, Ν. Βαρυμπόπης, Σταύρος Κωστής, Βασ. Διονυσόπουλος και Χρ. Τσεντούρος.

Ποδόσφαιρο
----------

Συμμετείχε πρώτη φορά στην Α΄κατηγορία της Αχαΐας το 1943-44. Το πρωτάθλημα του 1943-44 έγινε κατά τη διάρκεια της κατοχής και διοργανώθηκε από την *ένωση ελλήνων αθλητών*, μέχρι την 3η αγωνιστική ο Αστέρας ήταν 1ος στην βαθμολογία 2 βαθμούς μπροστά από την Παναχαϊκή, αλλά το πρωτάθλημα διεκόπη λόγω διαφωνίας του παραρτήματος της Ε.Ε.Α. με τα κεντρικά στην Αθήνα. Ο Αστέρας αγωνίστηκε σε όλα τα πρωταθλήματα Α΄κατηγορίας της ΕΠΣ Πατρών μέχρι το 1959 που συγχωνεύτηκε με την Δόξα Πατρών και ιδρύθηκε ο Πατραϊκός Ο.Φ.. Η συγχώνευση ήταν επιτυχημένη αφού ο Πατραϊκός έφτασε μέχρι την Β΄Εθνική.

Ο Αστέρας διατηρούσε και Β' ομάδα όπου συμμετείχε στο τοπικό πρωτάθλημα Γ΄κατηγορίας το 1946, 1947 και το 1948.

### Η πορεία του

| Αγων. περίοδος | Θέση |
| --- | --- |
| 1943-44 | Διεκόπη (1ος) |
| 1944-45 | 1ος (Β' κατηγορία) |
| 1945-46 | 3ος |
| 1946-47 | 2ος |
| 1947-48 | 3ος |
| 1948-49 | 5ος |
| 1949-50 | 2ος |
| 1950-51 | 4ος |
| 1951-52 | 6ος |
| 1952-53 | 4ος |
| 1953-54 | 4ος |
| 1954-55 | 4ος |
| 1955-56 | 5ος |
| 1956-57 | 3ος |
| 1957-58 | 7ος |
| 1958-59 | 5ος |

Τμήμα πετοσφαίρισης
-------------------

Το τμήμα βόλεϋ του Αστέρα αγωνίστηκε στα περισσότερα προπολεμικά και μεταπολεμικά τοπικά πρωταθλήματα της Πάτρας. Το 1940 έπαιξε στην τελική φάση του Πανελλήνιου πρωταθλήματος, μαζί με τον Π.Ο.Π. και την ΕΑΠ, διεκδικώντας τον τίτλο του πρωταθλητή Ελλάδας. Στους αγώνες συμμετείχαν 10 ομάδες και ο Αστέρας έχασε από τον Ιωνικό με 2-0 και την Νέα Σμύρνη επίσης με 2-0.

Τμήμα κλασσικού αθλητισμού
--------------------------

Το τμήμα κλασσικού αθλητισμού του Αστέρα με πολλές συμμετοχές σε πανελλήνια πρωταθλήματα. Μεγάλυτερος αθλητής που ανέδειξε ο σύλλογος ήταν ο Γ. Πετρόπουλος 2ος πανελληνιονίκης στο άλμα εις ύψος.

Τμήμα Καλαθοσφαίρισης
---------------------

Το τμήμα καλαθοσφαίρισης αγωνίστηκε στα τοπικά πρωταθλήματα της Τ.Ε. ΣΕΓΑΣ χωρίς να καταφέρει να διακριθεί σε πανελλήνιο επίπεδο.

Αναφορές
--------

1. ↑  Εφημερίδα *Πελοπόννησος*, Φύλλο 3 Σεπτεμβρίου 2007, σελ. 41
2. ↑  Εφημερίδα *Πελοπόννησος*, φύλλο 21 Αυγούστου 2006, σελ. 32
3. ↑  *Έθνος*, φύλλο 20-5-1940 από την ψηφιακή εθνική βιβλιοθήκη

Πηγές
-----

|  |  |
| --- | --- |
| εικονίδιο Ποδόσφαιρο | Πύλη Ποδόσφαιρο |

|  |  |
| --- | --- |
| εικονίδιο Καλαθοσφαίριση | Πύλη Καλαθοσφαίριση |

* Τάσσος Σταθόπουλος, *Αχαϊκό Ποδόσφαιρο. Εκατόν Είκοσι Χρόνια (1891-2010)*, Εκδόσεις "Γιάννης Πικραμένος", Πάτρα 2010 ISBN 978-968-6628-27-6
* εφημερίδα *Πελοπόννησος*, φύλλο 14 Ιουλίου 1957 από το Μουσείο τύπου Πατρών. Αφιέρωμα στο Αστέρα.
*Ο **Μιλένκο Γέφτοβιτς** (*σερβικά : Миленко Јевтовић*), είναι Σέρβος ποιητής, λογοτέχνης και δημοσιογράφος.*

Βιογραφία
---------

Γεννήθηκε το 1935 στο χωριό Μπουρλά κοντά στο Κολασίν. Μεγάλωσε στο βουνό Μπουρλάτα Ρογκόνζα και τα παιδικά του χρόνια μετά τον Δεύτερο Παγκόσμιο Πόλεμο τα πέρασε στο Μραμόρακ στο Κόβινα. Φοίτησε στο δημοτικό σχολείο στη γενέτειρά του, γυμνάσιο πήγε στην πόλη Κόσοβσκα Μιτρόβιτσα, και σπούδασε μελέτη της γιουγκοσλαβικής λογοτεχνίας και φιλολογίας στο Βελιγράδι και στην Πρίστινα.

Το 1961 ασχολήθηκε πρώτη φορά ως δημοσιογράφος για το ραδιόφωνο της Πρίστινα. Ήταν πρόεδρος του συλλόγου συγγραφέων του Κοσσυφοπεδίου. Μέχρι το 1999 έζησε στην Πρίστινα και σήμερα ζει στην Ντραγκομπράτσα κοντά στο Κραγούγεβατς.

Εμφανίστηκε νωρίς ως ποιητής, δημοσιεύοντας μια σειρά από ποιήματα σε εφημερίδες και περιοδικά και στη συνέχεια έκδωσε τρία βιβλία με διηγήματα και παραμύθια. Οι σύντομες ιστορίες έχουν μεταφραστεί σε ξένες γλώσσες αλλά και στην αλβανική την τουρκική στην Πρίστινα. Το 1976 τιμήθηκε με το βραβείο "Јединства".

Έργα του
--------

### διηγήματα-Παραμύθια

* Узмаглице, Приштина, 1972,
* Неко друго лето, Приштина, 1976,
* Зимски отац, Приштина – Београд, 1987,

### Μονογραφία

* Књижевно дело Григорија Божовића, Приштина, 1996.

### Μεταφρασμένα βιβλία του

* Неко друго лето, превод на албански, Рилиндја, 1978,
* Зимски отац, превод на турски, Тан, Приштина, 1984.

Πηγές
-----

* Даница Андрејевић, Портрети косовских писаца, 1988,
* Савремени писци Косова и Метохије, лексикон приредила Даница Андрејевић, Косовска Митровица, 2005


|  |  |
| --- | --- |
| CC-BY-SA Μετάφραση | Στο λήμμα αυτό έχει ενσωματωθεί κείμενο από το λήμμα Миленко Јевтовић  της Σερβικής Βικιπαίδειας, η οποία διανέμεται υπό την GNU FDL και την CC-BY-SA 4.0. (ιστορικό/συντάκτες). |

  


|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
| Καθιερωμένοι όροι | 
* WorldCat
* VIAF: 306070776
* LCCN: n84003673
* ISNI: 0000 0000 2696 2583
* SUDOC: 120175827

 |

 |
Ο **Ματθαίος (Μαθιός) Μυλωνογιάννης** (Άνω Κεφαλά Χανίων, 1828 - Χαλέπα Χανίων, 14 Νοεμβρίου 1901) ήταν Έλληνας επιφανής οπλαρχηγός της Κρήτης που συμμετείχε σε πολλές επαναστάσεις.

Βιογραφικά στοιχεία
-------------------

Γεννήθηκε στον Άνω Κεφαλά της επαρχίας Αποκορώνου του νομού Χανίων και ήταν γιος του Σταματίου Μυλωνογιάννη οπλαρχηγού στην Επανάσταση του 1821. Από νεαρή ηλικία, λόγω του ασυμβίβαστου χαρακτήρα του, καταδιωκόμενος από τις τουρκικές αρχές της Κρήτης, αναγκάσθηκε να καταφύγει στην Αθήνα. Λίγο αργότερα συμμετείχε με ενθουσιασμό στην επανάσταση της Θεσσαλίας το 1851, επικεφαλής ομάδας Κρητικών, όπου και τραυματίσθηκε σοβαρά στη μάχη της Καλαμπάκας τον Μάιο του 1851.

Όταν εκδηλώθηκε η Κρητική Επανάσταση του 1858, επέστρεψε στη Κρήτη, λαμβάνοντας μέρος ως οπλαρχηγός. Στην Κρητική Επανάσταση του 1866, έλαβε και πάλι τα όπλα από τους πρώτους, ενώ εκλέχθηκε ως ένας των αρχηγών της περιοχής του Αποκορώνου, ιδιότητα με την οποία και διακρίθηκε σε διάφορες επιχειρήσεις στις επαρχίες Αποκορώνου, Κυδωνίας, Σελίνου, Κισάμου, Σφακίων, Ρεθύμνης και Αγίου Βασιλείου, όπως η Μάχη του Καλονύκτη.

Μετά το τέλος της επανάστασης, κατέφυγε και πάλι στην Αθήνα όπου και παρέμεινε μέχρι το 1878, όταν και επέστρεψε στην πατρίδα του, προκειμένου να συμμετάσχει στη νέα επανάσταση στην οποία και πάλι ως οπλαρχηγός, διακρίθηκε ιδιαίτερα στη μάχη του Τσιβαρά στις 10 με 12 Ιουνίου 1878, στην οποία καταδίωξε πολυάριθμους Τούρκους στρατιώτες μέχρι τα παράλια και μάλιστα υπό τις επευφημίες του αγγλικού στόλου που ναυλοχούσε στη Σούδα. Στη περίοδο της αυτόνομης κυβέρνησης της Κρήτης, εξελέγη κατ' επανάληψη βουλευτής της επαρχίας του μέχρι και το 1889, όταν καταλύθηκε η αυτονομία του νησιού και κατέφυγε και πάλι στην Αθήνα.

Το 1895, λόγω της εκδήλωσης της επανάστασης του 1895, κατέφτασε αμέσως στη πατρίδα του, όπου και συμμετείχε στη τελευταία αυτή επανάσταση ως αρχηγός των εξεγερθέντων Αποκορωνιατών.

Για τις σπουδαίες του προσφορές προς την πατρίδα ο Βασιλεύς Γεώργιος ο Α΄ του απένειμε το παράσημο του Τάγματος του Σωτήρος. Ο Ματθαίος Μυλωνογιάννης πέθανε στη Χαλέπα Χανίων, στις 14 Νοεμβρίου του 1901 και κηδεύτηκε από την Κρητική Πολιτεία με τιμές «εν ενεργεία στρατηγού». Από τα παιδιά του Ματθαίου, διακρίθηκαν ο Γεώργιος Μυλωνογιάννης ή *Μυλωνογιαννάκης*, που σπούδασε ιατρός με υποτροφία του Βασιλέως, ο Μιχαήλ Μυλωνογιάννης, επίσης οπλαρχηγός που έδρασε στη τελευταία Κρητική Επανάσταση και ο Σταμάτιος Μ. Μυλωνογιάννης, ο γιος του οποίου, ο Αλέξανδρος υπήρξε στρατοδίκης και πολιτικός.

Πηγές
-----

* «Μεγάλη Ελληνική Εγκυκλοπαίδεια» τομ. ΙΖ΄, σελ. 866.
Το **Μικτό Ντουέτο Καλλιτεχνικής Κολύμβησης** είναι ένα από τα αγωνίσματα της και συγκαταλέγεται στα αθλήματα του υγρού στίβου, το όνομα της οποίας τα τελευταία χρόνια έχει αλλάξει σε αυτό της **καλλιτεχνικής κολύμβησης**. Το **Μικτό Ντουέτο Καλλιτεχνικής Κολύμβησης** είναι ένα καινούργιο αγώνισμα που μπήκε στη λίστα των Παγκοσμίων Πρωταθλημάτων Καλλιτεχνικής Κολύμβησης το 2015. Στο αγώνισμα αυτό συμμετέχει ένας άντρας και μία γυναίκα σε μία χορογραφία με συγκεκριμένη χρονική διάρκεια σύμφωνα με τους κανονισμούς της Παγκόσμιας Ομοσπονδίας Καλλιτεχνικής Κολύμβησης. Το **Μικτό Ντουέτο Καλλιτεχνικής Κολύμβησης** χωρίζεται σε δύο κατηγορίες, *καλλιτεχνικό πρόγραμμα* και *τεχνικό πρόγραμμα*.

Κατηγορίες Προγραμμάτων Μικτού Ντουέτου
---------------------------------------

* *Καλλιτεχνικό Πρόγραμμα*
* *Τεχνικό Πρόγραμμα*

### Καλλιτεχνικό Πρόγραμμα

Το **καλλιτεχνικό πρόγραμμα** περιλαμβάνει ελεύθερες κινήσεις εμπνευσμένες από τον χορογράφο χωρίς κανένα περιορισμό. Η μουσική επιλογή είναι ελεύθερη με την μόνη προϋπόθεση του χρόνου, που δεν πρέπει να ξεπερνά τα 3 λεπτά. Η βαθμολογία αποτελείται από την *καλλιτεχνική εντύπωση*, την *δυσκολία* και την *εκτέλεση*. Το κάθε μέρος έχει διαφορετική βαρύτητα και το τελικό αποτέλεσμα βγαίνει από τον υπολογισμό και των τριών μερών που αναφέρθηκαν.

### Τεχνικό Πρόγραμμα

Το **τεχνικό πρόγραμμα** στοχεύει στην τεχνική των αθλητών. Γι' αυτό τον λόγο η χορογραφία θα πρέπει να περιέχει συγκεκριμένες υποχρεωτικές ασκήσεις, οι οποίες περιγράφονται στους κανονισμούς της Παγκόσμιας Ομοσπονδίας Καλλιτεχνικής Κολύμβησης. Αυτές οι υποχρεωτικές ασκήσεις ονομάζονται τεχνικά στοιχεία στον χώρο της καλλιτεχνικής κολύμβησης και αριθμούνται σε πέντε. Σημαντικό είναι το γεγονός ότι πρέπει να εκτελεστούν σε συγκεκριμένη σειρά. Η υπόλοιπη χορογραφία δεν έχει κάποιο περιορισμό, εκτός από αυτόν που συναντάμε και στο *καλλιτεχνικό πρόγραμμα*, αυτό του χρόνου. Η βαθμολογία σε αυτό το αγώνισμα αποτελείται από τα *τεχνικά στοιχεία*, την *εντύπωση*, και την *εκτέλεση*.

Αναφορές
--------

1. ↑  «Αλλαγή στο όνομα της Συγχρονισμένης Κολύμβησης». *www.gazzetta.gr*. Ανακτήθηκε στις 16 Νοεμβρίου 2021.
2. ↑  FINA
Τα **Ματράλια** ήταν αρχαία ρωμαϊκή εορτή προς τιμήν της θεότητας Μάτερ Ματούτα, θεά της ανάπτυξης και της καλοτυχίας, που ταυτιζόταν με την επίσης ρωμαϊκή Αουρόρα ή με τη Λευκοθέα-Ινώ.

Στην αρχαία Ρώμη υπήρχε ναός της Μάτερ Ματούτα στο Φόρουμ Μποάριουμ και εκεί τελούνταν η γιορτή στις 11 Ιουνίου. Η γιορτή αυτή ήταν μόνο για τις ανύπαντρες γυναίκες και αυτές που βρίσκονταν στον πρώτο τους γάμο. Στις υπηρέτριες απαγορευόταν η συμμετοχή και η είσοδος στο ναό, αντιθέτως, σύμφωνα με πηγές, μία από αυτές συνοδευόταν στο ναό από τις οικοδέσποινες και την χτυπούσαν με ένα ράπισμα στο πρόσωπο. Οι γυναίκες που συμμετείχαν έπαιρναν μαζί τους τα παιδιά των αδερφών τους, κι όχι τα δικά τους, τα κρατούσαν στην αγκαλιά τους και προσεύχονταν για την ευημερία τους.

Έπειτα, στόλιζαν με στεφάνια το άγαλμα της θεάς και οι γυναίκες πρόσφεραν στη θεά πίτες ψημένες σε πήλινα σκεύη. 

Τα Ματράλια δε θα πρέπει να συγχέονται με τα Ματρονάλια, που εορτάζονταν την πρώτη ημέρα του Μαρτίου.

Παραπομπές
----------

1. ↑  *Οβίδιος, Ημερολόγιον*, Βιβλίο ΣΤ', στ. 472**
2. ↑  [...]Μητέρα Ματοῦταν καλοῦσι Ῥωμαῖοι[...]ταύτην[...]Λευκοθέαν νομίσειεν εἶναι. καὶ γὰρ θεράπαιναν εἰς τὸν σηκὸν εἰσάγουσαι ῥαπίζουσιν, εἶτ' ἐξελαύνουσι καὶ τὰ τῶν ἀδελφῶν τέκνα πρὸ τῶν ἰδίων ἐναγκαλίζονται...*Πλουτάρχου Βίοι Παράλληλοι, Κάμιλλος, κεφ. 5,1*

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
--------------------

* Smith's Dictionary, 1875
* Dictionnaire des Antiquités Grecques et Romaines de Daremberg et Saglio Αρχειοθετήθηκε 2006-11-24 στο Wayback Machine.
Ο **Μιλένκο Στοΐκοβιτς** (*σερβικά: Миленко Стојковић*) (Κλιτσέβκου 1769 - Κριμαία μετά το 1831 ) ήταν Σέρβος διοικητής, καπετάνιος και πολιτικός κατά τη διάρκεια της πρώτης σερβικής εξέγερσης.

Γεννήθηκε στο χωριό Κλιτσέβκου το 1769 και ήταν γιος του Στόικα και της Μάικα Στεβάνε. Ο μεγαλύτερος από τα τρία παιδιά είχε άλλον έναν αδελφό και μία αδελφή. Όταν ήταν ακόμα μικρός έμαθε την τέχνη του Ράφτη κι έμαθε γράμματα πιθανώς στο κοντινό μοναστήρι Νιμνίκ. Αργότερα εγκαταστάθηκε στο Σμεντέρεβο όπου άνοιξε ραφτάδικο. Διατηρούσε σχέση με μία Τουρκάλα κι απέκτησε παιδί μαζί της και όταν αυτή πέθανε τον έδωσε στην αδελφή του και το γαμβρό του που δεν είχαν παιδιά να τον μεγαλώσουν. Ο γιος αυτός ήταν ο Τζούκα Στοΐκοβιτς Κνεζ και αγωνιστής της δεύτερης Σερβικής εξέγερσης. Ο Μιλένκο είχε άλλους δύο γιους, τον Ιβάν και τον Μίλαν και μία κόρη την Ιβάνα. Αργότερα απέκτησε κι άλλον γιο, τον Ίλια, με τη Βλάινα Κατίνκα που ήταν στο χαρέμι του.

Το 1804 γλίτωσε τη σφαγή των Κνέζων και προετοίμασε τη γενέτειρά του για εξέγερση. Με την έναρξη της εξέγερσης οδήγησε τους αντάρτες στις πρώτες μάχες. Πήρε μέρος στη Μάχη του Ιβάνκοβατς, στην Πολιορκία του Βελιγραδίου (1806) στο Άντα Καλέχ κι άλλες. Ταυτόχρονα έγινε μέλος του Διοικητικού συμβουλίου των Σέρβων, της επαναστατικής κυβέρνησης, και του προτάθηκε η θέση του υπουργού αλλά αρνήθηκε. 

Όταν κατέκτησε το φρούριο Ραμ στις όχθες του Δούναβη οικειοποιήθηκε το χαρέμι του Οθωμανού διοικητή. Το 1807 μετά την πολιορκία του Βελιγραδίου απέκτησε κι άλλες οθωμανές γυναίκες για το χαρέμι του οι οποίες έμειναν χήρες και ζητιάνευαν. Σύμφωνα με μαρτυρίες ο συνολικός αριθμός των γυναικών που είχε στο χαρέμι του ήταν 42.

Μετά τη μάχη στο Ντέλιγκραντ το 1809 ήρθε σε πολιτική σύγκρουση με τον Καραγιώργη. Η σύγκρουση αυτή έφερε και την άρνηση του να αναλάβει το υπουργείο εσωτερικών και αναγκάστηκε να φύγει στη Ρωσία όπου υπηρέτησε στον ρωσικό στρατό. Φεύγοντας διέλυσε και το χαρέμι του και αναφέρεται ότι τις προίκισε όλες με πολλά χρήματα κι ελευθερία να κάνουν ότι θέλουν.

Αναφορές
--------

* Историјска библиотека: Харем војводе Миленка

Παραπομπές
----------

1. 1 2  (Αγγλικά) *CERL Thesaurus*. Consortium of European Research Libraries. cnp00516570. Ανακτήθηκε στις 9  Οκτωβρίου 2017.
2. ↑   „Господар Миленко Стојковић", Историјски архив Крушевац, 2003. Томислав М. Симић

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
--------------------

* Πολυμέσα σχετικά με το θέμα  Milenko Stojković στο Wikimedia Commons

  


|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
| Καθιερωμένοι όροι | 
* VIAF: 77378454
* GND: 128892161

 |

 |
Όψη μιας τυπικής κινούμενης εικόνας μικροπροσομοίωσης 2D. Φαίνεται, μια κυκλική διασταύρωση σε μια χώρα όπου η κυκλοφορία διεξάγεται στα αριστερά.
Η **μικροπροσομοιωτική** (από μικροαναλυτικη προσομοίωση) είναι μια κατηγορία των ηλεκτρονικών εργαλείων ανάλυσης που εκτελούν εξαιρετικά λεπτομερή ανάλυση των δραστηριοτήτων, όπως η κίνηση αυτοκινητόδρομου που ρέει μέσα από μια διασταύρωση, οικονομικές συναλλαγές, ή παθογόνα εξάπλωση ασθενειών μέσω ενός πληθυσμού. Η μικροπροσομοιωτική χρησιμοποιείται συχνά για την αξιολόγηση των αποτελεσμάτων των προτεινόμενων παρεμβάσεων πριν από την υλοποίησή στον πραγματικό κόσμο. Για παράδειγμα, ένα μοντέλο μικροπροσομοίωσης κυκλοφορίας θα μπορούσε να χρησιμοποιηθεί για την αξιολόγηση της αποτελεσματικότητας της επιμήκυνσης μια λωρίδα στροφή σε μια διασταύρωση, και έτσι να βοηθήσει στην απόφαση αν αξίζει να επενδυθούν χρήματα για την επιμήκυνση της λωρίδας.
Η **Garanti** είναι εταιρεία χρηματοοικονομικών υπηρεσιών με έδρα την Τουρκία. Αποτελεί τη δεύτερη μεγαλύτερη ιδιωτική τράπεζα στην Τουρκία με ενοποιημένα στοιχεία ενεργητικού αξίας 104,1 δισεκατομμυρίων δολαρίων κατά την 31η Μαρτίου 2013. Έχοντας μετοχές εισηγμένες στην Τουρκία, το Ηνωμένο Βασίλειο και τις ΗΠΑ, η Garanti είχε πραγματική διασπορά της τάξεως του 50.76% στις 31 Μαρτίου 2013. Οι μετοχές της Garanti είναι εισηγμένες στο χρηματιστήριο στην Τουρκία και σε αποθετήρια έγγραφα στο Ηνωμένο Βασίλειο και τις ΗΠΑ.

Η Garanti παρέχει υπηρεσίες σε όλες τις επιχειρηματικές γραμμές, συμπεριλαμβανομένων συστημάτων πληρωμών, λιανικής, εμπορικής, εταιρικής, μικρών και μεσαίων επιχειρήσεων, ιδιωτικής και επενδυτικής τραπεζικής. Μαζί με τις εγχώριες και διεθνείς θυγατρικές της (GarantiBank International NV, Garanti Bank SA, Garanti Bank Moscow ZAO). Προσφέρει επίσης ασφαλιστικές υπηρεσίες όπως συντάξεις και ασφάλειες ζωής, μίσθωση, ανάληψη απαιτήσεων τρίτων, χρηματιστηριακά και διαχείριση περιουσιακών στοιχείων.

Η Garanti εξυπηρετεί δώδεκα εκατομμύρια πελάτες μέσω 936 εγχώριων υποκαταστημάτων, έξι ξένα υποκαταστήματα στην Κύπρο, ένα στο Λουξεμβούργο και ένα στη Μάλτα, τρία διεθνή υποκαταστήματα αντιπροσωπείας στο Λονδίνο, το Ντίσελντορφ και τη Σαγκάη, περισσότερα από 3.550 ΑΤΜ, ένα βραβευμένο τηλεφωνικό κέντρο και διαδικτυακές, τηλεφωνικές και κοινωνικές τραπεζικές πλατφόρμες που βασίζονται στην τεχνολογική υποδομή.

Παραπομπές
----------

1. ↑  Shareholding Structure garantiinvestorrelations.com

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
--------------------

* http://www.garantibank.com/ Επίσημος ιστότοπος

  


|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
| Καθιερωμένοι όροι | 
* WorldCat
* VIAF: 141248415
* LCCN: n88267763
* ISNI: 0000 0004 4687 1100

 |

 |
Αιγύπτια παίζει άρπα.
Οι Αιγύπτιοι, έχουν αρχαία μουσική παράδοση και αριθμό αξιόλογων μουσικών οργάνων. Ό,τι αφορά στη μουσική της αρχαίας Αιγύπτου έχει ανακαλυφθεί από απεικονίσεις. Για παράδειγμα, πλάκα από σχιστόλιθο που χρονολογήθηκε το 3.500 π.Χ. δείχνει χορεύτριες που ενώ χόρευαν, έπαιζαν φλάουτο. Γενικότερα στις απεικονίσεις σχετικά με τη μουσική και το τραγούδι των Αιγυπτίων συναντάμε το φλάουτο και την άρπα. Τη μουσική τη χρησιμοποιούσαν στους ναούς και στο παλάτι, αλλά και στη καθημερινή ζωή. Η μουσική αυτής της περιόδου είναι φτιαγμένη από ημιτόνια. Από παραστάσεις διακρίνεται η «χειρονομία» (είδος μουσικής διεύθυνσης). Αυτό το είδος διεύθυνσης χαρακτηρίζεται από μελωδική κίνηση, κάτι που δείχνει την ύπαρξη της ορχήστρας στους αρχαίους Αιγύπτιους.

Όργανα
------

Τα βασικά όργανα των Αιγυπτίων είναι η λύρα και η κιθάρα (αργότερα περνούν στους Έλληνες). Τη μουσική τους οι Αιγύπτιοι εμπλουτίζουν και με άλλα όργανα από την Ανατολή όπως: αυλούς, λαούτο, τρομπέτα, σείστρο. Από τα αρχαιότερά τους όργανα είναι και το τεμπούνι (είδος άρπας και εθνικό όργανό τους). Από πνευστά έχουν το μεμ (μακρύς αυλός) και το σέμπι (πλαγίαυλος). Ως κρουστά υπάρχουν τα κρόταλα και τα τύμπανα (από σκασμένους κορμούς δέντρων, όπου τοποθετούσαν τεντωνμένα δέρματα).

Άλλα
----

Στοιχεία της μουσικής των Αιγυπτίων μεταφυτεύτηκαν στη Μινωική Κρήτη, στις Μυκήνες, στην Κυκλαδική Ελλάδα, αλλά και στους Ετρούσκους. Πιθανόν ο Πυθαγόρας να επηρεάστηκε από τους Αιγυπτίους για να αναπτύξει τη μουσική του θεωρία.

Βιβλιογραφία
------------

* Μαίρη Δρακάτου - Τ. Καλαντζοπούλου 2004, *Η μουσική και η ιστορία της*, Νικολαΐδης Μ. - Edition Orpheus, Αθήνα ISBN 960-7266-47-1
Ο **Μινούκιος Φήλιξ** (Marcus Minucius Felix) ήταν χριστιανός απολογητής του 3ου αιώνα μετά Χριστόν.

Βίος
----

Ο **Μινούκιος Φήλιξ** ήταν αφρικανικής καταγωγής νομικός ο οποίος έδρασε στη Ρώμη. Άσκησε το επάγγελμα του συνηγόρου και δεν γνωρίζουμε σε ποια ηλικία έγινε Χριστιανός, ίσως προχωρημένη. Από το συγγραφικό του έργο συμπεραίνουμε πως είχε φροντισμένη φιλοσοφική ελληνική και λατινική παιδεία: Πλάτων, στωικισμός, Κικέρων, Σενέκας.

Συγγραφικό έργο
---------------

Ο Ιερώνυμος μας πληροφορεί πως είναι συντάκτης του διαλόγου *Octavius* που σώθηκε στο 8ο βιβλίο του Αρνόβιου *Adversus nationes*. Πρωταγωνιστές είναι δύο πρόσωπα, ο χριστιανός Οκτάβιος και ο εθνικός Καικίλιος. Συμμετέχει και ο Μινούκιος Φήλιξ ως διαιτητής στη συζήτησή τους. Ο διάλογος διεξάγεται κατά τη διάρκεια περιπάτου στων Ώστια της Ρώμης. Ο Καικίλιος αναπτύσσει μια πολεμική σε βάρος του Χριστιανισμού στηριζόμενος στον Κέλσο κι ο Οκτάβιος του την ανασκευάζει με τελικό αποτέλεσμα να ασπασθεί το χριστιανισμό ο Καικίλιος.
Οι κεντρικές ιδέες του έργου είναι ο μονοθεϊσμός και η ανάσταση της ψυχής, αυτές θεμελιώνονται σε φιλοσοφικά-λογικά επιχειρήματα και καθόλου στην Εκκλησιαστική παράδοση ή την Αγία Γραφή.
Το έργο συντάχθηκε μεταξύ 215 και 217 μ.Χ. Άλλοι θεωρώντας πως είναι εξαρτημένο από τον Apologeticum του Τερτυλιανού, το οποίο γράφτηκε περί το 197, το τοποθετούν εκείνη την χρονική περίοδο.

Ο χαρακτήρας του Μίνούκιου Φήλικα
---------------------------------

Η εξάρτησή του από τη φιλοσοφία και την θύραθεν σκέψη τον εντάσσει στην κατηγορία του *θρησκευτικού φιλοσόφου* κι όχι του *χριστιανού θεολόγου*.
Η άποψη εκείνη που διατυπώνεται πως τα επιχειρήματά του είναι αποκλειστικά φιλοσοφικά επειδή απευθύνεται αποκλειστικά σε φιλοσοφικά καταρτισμένους εθνικούς και μόνο αυτά τα επιχειρήματα αποδέχονται, πρέπει να αποκλεισθεί, επειδή «τα επιχειρήματα, αλλά και οι προβαλλόμενες ως χριστιανικές θέσεις προδίδουν πρόσωπο που δεν[...] γνώρισε βαθειά την αλήθεια της Εκκλησίας»

Παραπομπές
----------

1. ↑  Εθνική Βιβλιοθήκη της Γαλλίας: (Γαλλικά) *καθιερωμένοι όροι της Εθνικής Βιβλιοθήκης της Γαλλίας*. data.bnf.fr/ark:/12148/cb118869964. Ανακτήθηκε στις 10  Οκτωβρίου 2015.
2. 1 2  (Ιταλικά) *Mirabile: Digital Archives for Medieval Culture*. SISMEL – Edizioni del Galluzzo.
3. ↑  *Czech National Authority Database*. jn19990005751. Ανακτήθηκε στις 8  Ιουνίου 2022.
4. ↑  Στυλιανός Παπαδόπουλος, Πατρολογία τομ. Α' ,εκδ. Παρουσία, Αθήνα, 1997, σελ.329
5. ↑  όπ.π.σελ.330

Πηγές
-----

* Στυλιανός Παπαδόπουλος, Πατρολογία τομ. Α' ,εκδ. Παρουσία, Αθήνα, 1997, σελ.328-331
* H. J. Rose, Ιστορία της Λατινικής Λογοτεχνίας, τομ.2ος,μτφρ.Κ.Χ.Γρόλλιου, εκδ.Μ.Ι.Ε.Τ. Αθήνα, 1980, σελ.186-187
Το **Gaon Music Chart** είναι πίνακας εβδομαδιαίων αναφορών σχετικά με τη δημοτικότητα τραγουδιών και δίσκων στη Νότια Κορέα. Ο πίνακας ανήκει στην Korea Music Content Association, ενώ επιχορηγείται κι από το Υπουργείο Πολιτισμού, Αθλητισμού και Τουρισμού, με απώτερο σκοπό να φτάσει την αίγλη και την εγκυρότητα των αμερικανικών charts, *Billboard* και των ιαπωνικών Oricon. Η λειτουργία του ξεκίνησε από το 2010, όταν άρχισε να ερευνεί τις πωλήσεις. Η επίσημη λειτουργία του ξεκίνησε τον Φεβρουάριο του 2010, και η επίσημη τελετή έναρξης του, έγινε στο ξενοδοχείο Westin Hotels & Resorts, στη Σεούλ. Από το 2011, έχει καθιερώσει την τελετή βραβεύσεων Gaon Chart Music Awards.

Στην τελετή έναρξης, έλαβε χώρο και πρώτος του διαγωνισμός, όπου μοίρασε βραβεία σε καλλιτέχνες, για παράδειγμα, στο girl group Girls' Generation, έδωσε βραβείο Καλύτερου Συγκροτήματος για τον Ιανουάριο, και στο boy band Super Junior, έδωσε το βραβείο του Καλύτερου Άλμπουμ για το 2009. Για τον περαιτέρω εορτασμό ερμηνεύτηκε και το επιτυχημένο single "We Fell In Love", από τους Τζο Κουόν, των 2AM και την Gain, των Brown Eyed Girls, το οποίο έλαβε το βραβείο του καλύτερου εβδομαδιαίου ringtone. Τον επόμενο χρόνο και συγκεκριμένα τον Φεβρουάριου του 2011, άρχισε να δημοσιεύει τις πληροφορίες του διαδικτυακά (για όλα τα είδη δίσκων — online και offline —), κι αυτό έγινε για πρώτη φορά μετά από 3 χρόνια, όταν η Music Industry Association της Κορέας, σταμάτησε να συλλέγει πληροφορίες πωλήσεων.

Τα Gaon, αποτελούνται από δύο βασικές κατηγορίες: το Gaon Album Chart και το Gaon Digital Chart, στα οποία καταμετρώνται και παρουσιάζονται στοιχεία πωλήσεων δίσκων και singles τόσο από τη Νότια Κορέα, όσο κι από το εξωτερικό, σε εβδομαδιαία, μηναία και ετήσια βάση. Η πρώτη κατηγορία καταμετρά και αναφέρει τις φυσικές πωλήσεις αντιτύπων, συλλέγοντας πληροφορίες κι από δισκογραφικές εταιρείες, ενώ η δεύτερη τις ψηφιακές, στις οποίες συμπεριλαμβάνονται downloads και streams (χωρίς να καταμετρά ραδιοφωνικές ακροάσεις). Στη δεύτερη κατηγορία παίρνει πληροφορίες από εταιρείες όπως η Genie, η Melon και η Mnet. Από τον Απρίλιο του 2018, ξεκίνησε να δίνει σε ψηφιακά κομμάτια και πιστοποιήσεις.

Παραπομπές
----------

1. ↑  «Gaonchart.co.kr Site Info». Alexa Internet. Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 8 Αυγούστου 2020. Ανακτήθηκε στις 11 Μαρτίου 2016.
2. ↑  Han, Sang-hee (23 Φεβρουαρίου 2010). «Korea Launches First Official Music Charts Gaon». *The Korea Times*. The Korea Times. Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 4 Αυγούστου 2010. Ανακτήθηκε στις 24 Νοεμβρίου 2010.
3. ↑  Seung-hun, Kang (23 February 2010). «Korea launches integrated K-pop music chart 'Gaon'». *10 Asia*.. Ανακτήθηκε στις 27 April 2012.
4. ↑  "Super Junior's 4th Album Ranked Top-Seller of 2010" *Chosun Ilbo*. 8 February 2011. Retrieved 2011-11-17

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
--------------------

* Gaon chart official homepage
* KMCA official homepage
Χάρτης της Άνω Κορσικής
Το **Gang de la Brise de Mer** είναι μια Κορσικανική εγκληματική οργάνωση που οφείλει την ονομασία της σε ένα παλιό μπαρ του παλιού λιμανιού της Μπαστιά, στην Άνω Κορσική, στην προκυμαία του Ναυτικού, γνωστής σήμερα ως « Le Méditerranée », το οποίο χρησίμευε ως τόπο συγκεντρώσεων από ορισμένα μέλη της.

Φημισμένη για την ταχύτητα των χτυπημάτων της, βίαια και στρατιωτικοποιημένα, τα μέλη της ενεργούν στην Κορσική, την ηπειρωτική Γαλλία και την Ευρώπη. Η συμμορία είναι υπεύθυνη για πάνω από εκατό ένοπλες επιθέσεις σε τράπεζες ή άλλες επιχειρήσεις. Τις αποδίδονται, ειδικότερα, η ληστεία της Union de banques suisses (UBS) στη Γενεύη της Ελβετίας, οι επιθέσεις εναντίον χρηματαποστολής της Securipost το 1991 και ενός Mercure d'Air France το 1992. Συμμετέχει ενεργά επίσης στο ξέπλυμα μαύρου χρήματος και στον χώρο του ποδοσφαίρου, με υποτιθέμενες σχέσεις με την ομάδα της Μπαστιά.

Παραπομπές
----------

1. ↑  «Αρχειοθετημένο αντίγραφο». Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 31 Μαΐου 2010. Ανακτήθηκε στις 21 Σεπτεμβρίου 2012.
*Να μην συγχέεται με το μυκήλιο* της βοτανικής.
Τομή από δομές φωσφολιπιδίων. Παρουσιάζονται ένα λιπόσωμα, μικύλλιο και ένα φύλλο διπλοστιβάδας.
Σχήμα μικυλλίου από φωσφολιπίδια σε υδατικό διάλυμα. Οι υδρόφιλες κεφαλές σχηματίζουν μια σφαίρα με τις υδρόφοβες ουρές στο κέντρο.
**Μικύλλιο** (αγγλικά: micelle < λατινικά: mica «ψίχουλο, θρύμμα») στη χημεία, είναι σωματίδιο μεγέθους κολλοειδούς που σχηματίζεται συνήθως στο νερό από τη σύζευξη μορίων ή ιόντων, τα οποία έχουν ένα υδρόφιλο και ένα υδρόφοβο άκρο. Τα μικύλλια σε υδατικά διαλύματα έχουν περίπου σφαιρικό σχήμα με τα υδρόφοβα άκρα (ουρές) στο κέντρο του μικυλλίου και τα υδρόφιλλα άκρα (κεφαλές) να περιβάλλουν το μικύλλιο (στη περιφέρια της σχηματιζόμενης σφαίρας που επικοινωνεί με το υδάτινο μέσο). Αυτά ονομάζονται μικύλλια κανονικής φάσης. Υπάρχουν και τα αντίστροφα μικύλλια, τα οποία σχηματίζονται σε μη υδατικούς διαλύτες, με τα υδρόφιλα άκρα στο κέντρο. Άλλες φάσεις περιλαμβάνουν σχήματα όπως ελειψοειδή, κυλινδρικά ή διπλοστιβάδες.

Το σχήμα και το μέγεθος του μικυλλίου είναι συνδυασμός της μοριακής γεωμετρίας των επιφανειοδραστικών μορίων του και των συνθηκών του διαλύτη, όπως η συγκέντρωση επιφανειοδραστικού, η θερμοκρασία, το pH και η ιοντική ισχύς. Η διαδικασία του σχηματισμού μικυλλίων αποτελεί μέρος της συμπεριφοράς της φάσης πολλών λιπιδίων, σύμφωνα με τον πολυμορφισμό τους.

Ένα κολλοειδές στο οποίο η διεσπαρμένη φάση αποτελείται από μικύλλια, ονομάζεται *κολλοειδής σύζευξη*, με χαρακτηριστικό παράδειγμα το σαπούνι στο νερό. Όπου αν έχουμε ρύπο σε κάποιο ύφασμα, ιόντα σαπουνιού εγκλωβίζουν μόρια ρύπου στα υδρόφοβα άκρα τους, σχηματίζοντας ένα κολλοειδές, το οποίο *ξεπλένεται* εύκολα χάρη στα υδρόφιλα άκρα του.

Ιστορία
-------

Η ικανότητα του σαπουνιού στο νερό να δρα ως απορρυπαντικό, είναι γνωστή για αιώνες. Ωστόσο μόλις στις αρχές του εικοστού αιώνα άρχισε η επιστημονική μελέτη τέτοιων διαλυμάτων. Πρωτοπόρος στον τομέα αυτό ήταν ο James William McBain του πανεπιστημίου του Μπρίστολ. Το 1913 υπέθεσε την ύπαρξη «κολλοειδών ιόντων» για να εξηγήσει την καλή ηλεκτρολυτική αγωγιμότητα διαλυμάτων παλμιτικού νατρίου. Αυτές οι ιδιαίτερα κινητικές, αυθόρμητα σχηματισθείσες συστάδες, ονομάστηκαν μικύλλια (micelles), όρος δανειζόμενος από τη βιολογία και διαδόθηκε από τον G.S. Hartley στο κλασικό του βιβλίο *Αλυσίδες Αλάτων Παραφίνης: Μια μελέτη στον σχηματισμό Μικυλλίων.*

Παραπομπές
----------

1. ↑  D. Ebbing, S. Gammon. *Γενική Χημεία*. ΤΡΑΥΛΟΣ. ISBN 960-7990-66-8.
2. ↑  McBain, J.W. Trans. Faraday Soc. 1913, 9, 99
3. ↑  Hartley, G.S. Aqueous Solutions of Paraffin Chain Salts, A Study in Micelle Formation, 1936, Hermann et Cie, Paris
Ο Άλφρεντ Μάθιου Γιάνκοβιτς παίζει ζωντανά σε συναυλία κατά τη διάρκεια της περιοδείας του το 2010
Η **μουσική κωμωδία** είναι ένα είδος μουσικής που έχει κωμικό ή χιουμοριστικό χαρακτήρα. Η ιστορία του μπορεί να αναχθεί στον πρώτο αιώνα στην αρχαία Ελλάδα και τη Ρώμη, προχωρώντας χρονικά στη Μεσαιωνική Περίοδο, την Κλασική και Ρομαντική εποχή και τον 20ο αιώνα. Οι καλλιτέχνες του 20ου αιώνα περιλαμβάνουν τους Allan Sherman, Frank Zappa, Tiny Tim, Barenaked Ladies, Randy Newman και Άλφρεντ Μάθιου Γιάνκοβιτς.

Η κωμωδία συνδέεται συχνά με την αντικουλτούρα, λόγω των ανατρεπτικών μηνυμάτων που εμφανίζει.  Αυτός ο κατατοπιστικός χαρακτήρας της μουσικής κωμωδίας συμβάλλει επίσης στη βελτίωση της μάθησης εντός και εκτός της τάξης.  Μορφές ψυχαγωγίας όπως το μουσικό θέατρο συχνά ενσωματώνουν και κωμωδία. 

Για να δημιουργήσουν κωμικά εφέ στη μουσική, οι Συνθέτες έχουν αναπτύξει πολλές βασικές τεχνικές σύνθεσης, συμπεριλαμβανομένης της χρήσης κωμικού κειμένου, της μουσικής παρωδίας και των απροσδόκητων αντιπαραθέσεων συντακτικών στοιχείων μεταξύ άλλων.  Η κωμωδία μπορεί να κατηγοριοποιηθεί περαιτέρω σε διάφορους τύπους, όπως μουσική παρωδία, τραγούδι νεωτερισμού, κωμωδία ροκ και κωμωδία χιπ χοπ. Τα βραβεία αφιερωμένα στην κωμωδία περιλαμβάνουν το βραβείο Grammy για το καλύτερο άλμπουμ κωμωδίας, το βραβείο Χρυσής Σφαίρας Καλύτερης Ταινίας – Μιούζικαλ ή Κωμωδία και τα Βραβεία Μουσικής Κωμωδίας.

Παραπομπές
----------

1. 1 2  McKeague, Matthew (13 November 2018). «Lyrical lessons: The potential of informative comedy music as supplementary teaching material» (στα αγγλικά). *The European Journal of Humour Research* **6** (3): 30–49. doi:10.7592/EJHR2018.6.3.mckeague. ISSN 2307-700X. .
2. ↑  «9.3: Musical Comedies of the 1920s and 1930s». *Humanities LibreTexts* (στα Αγγλικά). 10 Ιουνίου 2019. Ανακτήθηκε στις 20 Νοεμβρίου 2020.
3. ↑  Arias, Enrique (2001). *Comedy in Music: A Historical Bibliographical Resource Guide*. Greenwood Press.
Μαχαλεπί
**Μαχαλεπί** ή **μαχαλλεπί(ν)** ή **μαλεμπί** (τουρκ.: *muhallebi*) ονομάζεται ένα κυπριακό, συνήθως νηστίσιμο, γλυκό σε μορφή κρέμας με άρωμα τριαντάφυλλου. Περιέχει είτε άμυλο αραβόσιτου («νησιαστέ» / κορν φλάουερ) είτε ρυζάλευρο, ζάχαρη και ροδόνερο / σιρόπι τριαντάφυλλο. Σερβίρεται κρύο είτε στη φόρμα που αρχικά παρασκευάστηκε (συνήθως κάποιο μικρό ποτήρι), είτε αφού τεμαχιστεί. Η γεύση του είναι ουδέτερη και παίρνει γεύση από ότι σιρόπι ή άλλο βάλει κανείς από επάνω όπως π.χ. κάποιο σιρόπι ή ζάχαρη ή γλυκό του κουταλιού. Συνήθως είναι νηστίσιμο, αφού παρασκευάζεται μόνο με νερό και άμυλο / αλεύρι, αλλά μπορεί να παρασκευαστεί και με την προσθήκη γάλακτος (κυπρ.: «**μαχαλλεπί του γαλάτου**»). Παρασκευάζεται συνήθως τους καλοκαιρινούς μήνες και θεωρείται δροσιστικό. Το μαχαλεπί αναφέρεται σαν ένα από τα χαρακτηριστικά γλυκά στα οποία γίνεται χρήση ροδόνερου. Η προέλευση του ονόματος, αλλά και του γλυκού είναι από τη Μέση Ανατολή / Αραβική: Παρόμοια γλυκά (σε αρκετές περιπτώσεις όμως με γάλα) φτιάχνονται στον Λίβανο, τη Συρία και την Τουρκία, αλλά και την Αίγυπτο και το Μαρόκο με το όνομα Μουχαλλεμπί (*Muhallebi*, συνήθως αναφερόμενο με το όνομα αυτό στην Τουρκία), ή Μουχαλλαμπία (*Muhallabia*, γενικά στη Μέση Ανατολή) ή Μιχαλλαμπίγια (*Mihallabiya* - στην Αίγυπτο).

Δείτε επίσης
------------

* Καζάν ντιπί

Παραπομπές
----------

1. ↑  Μαχαλλεπί Εικονικό Μουσείο Κυπριακών Τροφίμων και διατροφής
2. ↑  Μαχαλλεπί Αρχειοθετήθηκε 2013-04-16 στο Wayback Machine. www.nicosiatravelguide.com
3. ↑  Μαχαλεπί Αρχειοθετήθηκε 2012-11-14 στο Wayback Machine. οι συνταγές της παρέας
4. 1 2  Μαχαλεπί με ροδόνερο & σιρόπι απο τριαντάφυλλο Αρχειοθετήθηκε 2012-08-22 στο Wayback Machine. cooktherapy.gr
5. ↑  Μαχαλεπί με ροδόσταγμα Αρχειοθετήθηκε 2016-03-05 στο Wayback Machine. www.typos.com.cy
6. ↑   Αρχειοθετήθηκε 2012-10-16 στο Wayback Machine.Μαχαλεπί Λάιτ με Φράουλες Αρχειοθετήθηκε 2012-06-19 στο Wayback Machine. www.kopiaste.info
7. ↑  Μαχαλλεπί (τουρκοκυπριακό) Εικονικό Μουσείο Κυπριακών Τροφίμων και διατροφής
8. ↑  Μαχαλλεπί του γαλάτου Αρχειοθετήθηκε 2013-10-01 στο Wayback Machine. οι συνταγές της παρέας
9. ↑  «Καφενείο «Το Μαχαλεπί»». Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 30 Μαΐου 2012. Ανακτήθηκε στις 23 Νοεμβρίου 2012.
10. ↑  Μαχαλλεπί Εικονικό Μουσείο Κυπριακών Τροφίμων και διατροφής
11. ↑  Rose Water, Chef Kyle Shadix, MS, RD, Today’s Dietitan, Vol. 12 No. 9 σελ. 64
12. ↑  Zamalek: The Changing Life Of A Cairo Elite, 1850-1945, Chafika Hamamsy, Chafika Soliman Hamamsy, American Univ in Cairo Press, 2005, σελ. 91
Η **Μιλητούπολις** ήταν μία αρχαία ελληνική πόλη στην Περσίδα.

Η μοναδική αναφορά για την ύπαρξη αυτής της πόλεως ήταν από τον Βυζαντινό γεωγράφο Στέφανο Βυζάντιο στο βιβλίο του *Εθνικά* 

Μια έμμεση ωστόσο υπόνοια για την εν λόγω 
Μιλητούπολη θα μπορούσε να είχε γίνει από τον Ηρόδοτο, ειδικά στο σημείο που αναφέρει ότι οι Πέρσες μετά την καταστροφή της Μιλήτου, μετοίκησαν δια της βίας τους Μιλήσιους στην Σουσιανή και πιο συγκεκριμένα στις όχθες του ποταμού Τίγρη 

Μία άλλη εκδοχή, ίσως το ίδιο ή λιγότερο πιθανή, η ιρανική Μιλητούπολις να όφειλε την ίδρυση της στον αυτόνομο σατράπη της Μηδίας Τίμαρχο, έναν ευγενή από την Μίλητο που αυτονομήθηκε από τον Σελευκίδη βασιλέα Δημήτριο και που έδρασε κατά τα έτη 163-160 π.Χ.

Αν και τυγχάνει όλως άγνωστη η σημερινή τοποθεσία της Μιλητουπόλεως, ωστόσο θα βρισκόταν, είτε σημερινό νότιο Ιράν, ή στο ΝΑ Ιράκ.

Παραπομπές
----------

1. ↑   Στεφάνου Βυζαντίου *Εθνικά* στο λήμμα **Μιλητούπολις**: ἔστι καὶ ἄλλη ἐν Περσίδι. ὁ πολίτης Μιλητοπολίτης καὶ τὸ θηλυκὸν ἡ Μιλητοπολῖτις.
2. ↑   Ηροδότου Ιστορίαι, βιβλίο 6, παράγραφος 20: ἐνθεῦτεν οἱ ζωγρηθέντες τῶν Μιλησίων ἤγοντο ἐς Σοῦσα. βασιλεὺς δὲ σφέας Δαρεῖος κακὸν οὐδὲν ἄλλο ποιήσας κατοίκισε ἐπὶ τῇ Ἐρυθρῇ καλεομένῃ θαλάσσῃ ἐν Ἄμπῃ πόλι, παρ᾽ ἣν Τίγρης ποταμὸς παραῤῥέων ἐς θάλασσαν ἐξιεῖ.