recursal/SuperWikiNEXT-32B huggingface dataset:
Συντεταγμένες: 37°58′11″N 23°43′31″E﻿ / ﻿37.969668°N 23.725361°E﻿ / 37.969668; 23.725361

Ο ναός της **Αγίας Σοφίας**, ρυθμού μονόκλιτης βασιλικής, βρίσκεται στην Αθήνα, επί της οδού Διονυσίου Αρεοπαγίτου 45 και ανήκει στο Μερόπειο Ίδρυμα.

Ιστορικό
--------

Είναι αφιερωμένος στην Αγία Σοφία και στις τρεις κόρες της Πίστη, Ελπίδα και Αγάπη που βρήκαν μαρτυρικό θάνατο στη Ρώμη, στα χρόνια του αυτοκράτορα Αδριανού. Ο ναός γιορτάζει στις 17 Σεπτεμβρίου. Αποστολή του Μεροπείου Ιδρύματος ήταν η μόρφωση φτωχών κοριτσιών. Γι' αυτό και το πρώτο συμβούλιο του Ιδρύματος το 1914 αποφάσισε να ανεγείρει ναό εντός των εγκαταστάσεών του επ' ονόματι της Αγίας Σοφίας.

Τα θεμέλιά του τέθηκαν το 1919 από τον αρχιεπίσκοπο Αθηνών Χρυσόστομο Α΄. Τα εγκαίνια έγιναν το 1926. Χτίστηκε σε σημείο όπου βρίσκονταν τα ερείπια ιερού της Αθηνάς. Το ιερό υπήρχε στη νότια πλευρά του σπιτιού όπου κατοικούσε ο νεοπλατωνικός φιλόσοφος Πρόκλος, διευθυντής της πλατωνικής Ακαδημίας. Κατά τη διάρκεια των εργασιών για να μπουν τα θεμέλια του ναού, ανακαλύφθηκαν μωσαϊκά, άγαλμα της θεάς Αθηνάς και άλλα αντικείμενα. Σημειωτέον ότι για να κατασκευαστεί η τοιχοδομή του ναού χρησιμοποιήθηκαν τμήματα προϋπαρχόντων εκεί κλασικών και ελληνιστικών κτισμάτων.

Πηγές
-----

* Θ. Γιοχάλας - Τ. Καφετζάκη, *«Αθήνα ιχνηλατώντας την πόλη με οδηγό την ιστορία και τη λογοτεχνία»* (έκδοση Βιβλιοπωλείον της Εστίας, σελ. 165).
Το **Seversky XP-41** ήταν μονοκινητήριο μαχητικό το οποίο αναπτύχθηκε στις ΗΠΑ το 1939. Κατασκευάστηκε μονάχα ένα πρωτότυπο, μέσω της μετατροπής του τελευταίου αεροσκάφους Seversky P-35 από τη γραμμή παραγωγής. Προωθούνταν από κινητήρα Pratt & Whitney R-1830-19, είχε νέα και βελτιωμένη ως προς τα αεροδυναμικά της χαρακτηριστικά καλύπτρα για το κόκπιτ καθώς και βελτιωμένο σύστημα προσγείωσης.

Το XP-41 πραγματοποίησε την παρθενική του πτήση το Μάρτιο του 1939. Η ανάπτυξή του γινόταν παράλληλα με του P-43 Lancer, το οποίο τελικά προτιμήθηκε από το Αεροπορικό Σώμα του Στρατού των ΗΠΑ (United States Army Air Corps, USAAC), με συνέπεια η περεταίρω εξέλιξη του XP-41 να ματαιωθεί.

Δείτε επίσης
------------

Αεροσκάφη που σχετίζονται με την ανάπτυξη του XP-41
* Seversky P-35
* Republic P-43 Lancer
* Republic P-47 Thunderbolt

Κατάλογοι
* Κατάλογος μαχητικών αεροσκαφών

Παραπομπές
----------

1. ↑  «Seversky XP-41». National Museum of the United States Air Force. 2 Νοεμβρίου 2009. Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 22 Ιουλίου 2013. Ανακτήθηκε στις 16 Ιουλίου 2017.

Βιβλιογραφία
------------

* Green, William and Gordon Swanborough. "The End of the Beginning...The Seversky P-35". *Air Enthusiast*, No. 10, July–September 1979, pp. 8–21. ISSN 0143-5450

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
--------------------

* Πολυμέσα σχετικά με το θέμα  Seversky XP-41 στο Wikimedia Commons

  


|  |  |
| --- | --- |
| 

|  |
| --- |
| * Πύλη:Αεροπορία
* Πύλη:Πόλεμος
 |

 |
Ακολουθεί ένας κατάλογος με αψίδες αφιερωμένες στον ή από τον Ρωμαίο Αυτοκράτορα Κλαύδιο:

Στη Ρώμη
--------

### Για τις νίκες του επί των Βρετανών

Μία από τις καμάρες του Aqua Virgo, που ήταν επάνω από έναν αρχαίο δρόμο και αποκαταστάθηκε σε μνημειακή μορφή από τον Κλαύδιο (CIL VI.1252). Αυτή η αψίδα στέκεται ακόμη, στην αυλή του Νο. 14 Βία ντελ Νατσαρένο (Jord. I.1.472; HJ 457), και πιθανώς αναφέρεται από τον M. Β. Μαρτιάλη IV.18. Ημερομηνία κατασκευής το 46 μ.Χ.

* Κύριο άρθρο: Αψίδα του Κλαύδιου (για την κατάκτηση της Βρετανίας)

### Για τις νίκες του επί των Γερμανών

Μία αψίδα που προοριζόταν να στηθεί προς τιμήν των νικών του Κλαύδιου στη Γερμανία (Dio LX.8 για τις νίκες των στρατηγών του επί των Cauchi και των Chatti το 41 μ.Χ.) εμφανίζεται σε πολλά από τα νομίσματά του το 41 μ.Χ. (και των επόμενων ετών) (Cohen, Nero Drusus 1-6· Claud. 25-29, 48· BM Imp. Claud. 2, 36, 95-103, 121-123, 187-191). Το αν όντως ανεγέρθηκε, και αν ναι, πού, είναι αβέβαιο (BM Imp. p. clii).

Στη λοιπή Αυτοκρατορία
----------------------

* Rutupiae (Richborough, Kent, UK)
* Mπουλόν-συρ-Μερ (Γαλλία)
* Κύζικος (Ελλάδα, Μ. Ασία)

Δείτε επίσης
------------

* Κατάλογος ρωμαϊκών αψίδων θριάμβου
* Κατάλογος αρχαίων μνημείων στη Ρώμη

Το άρθρο περιέχει κείμενο από το έργο των Platner and Ashby *A Topographical Dictionary of Ancient Rome*, ένα κείμενο που τώρα είναι δημόσια ιδιοκτησία (public domain).

Παραπομπές σε πηγές
-------------------
Ο **Shell Eco-Marathon** είναι ετήσιος διαγωνισμός οικολογικής απόδοσης οχημάτων που διοργανώνεται από την πολυεθνική πετρελαϊκή εταιρεία Shell. Στόχος των συμμετεχόντων είναι η δημιουργία ειδικών οχημάτων με τα οποία θα προσπαθήσουν να επιτύχουν την μέγιστη απόδοση στη χρήση καυσίμου κι έτσι τη μικρότερη εκπομπή καυσαερίων. Ο Eco-Marathon είναι παγκόσμιος διαγωνισμός και έχει διεξαχθεί σε χώρες όπως η Μεγάλη Βρετανία, η Φινλανδία, η Γαλλία, η Ολλανδία, η Ιαπωνία και οι ΗΠΑ. Στο διαγωνισμό συμμετέχουν ομάδες πανεπιστημίων και σχολείων.

Κανόνες διαγωνισμού
-------------------

Οι διαγωνιζόμενες ομάδες συμμετέχουν σε μια από τις δύο παρακάτω κατηγορίες:

* Φουτουριστικά πρωτότυπα. Είναι οχήματα σχεδιασμένα για ελάχιστη αεροδυναμική αντίσταση και μέγιστη απόδοση.
* Οχήματα αστικής χρήσης. Είναι κατασκευασμένα με πιο συμβατικά κριτήρια 4τροχων οχημάτων ικανών για χρήση στο αστικό περιβάλλον (από το 2009, στο διαγωνισμό των ΗΠΑ).

Μπορούν να χρησιμοποιηθούν είτε συμβατικά καύσιμα (όπως βενζίνη, πετρέλαιο ντήζελ, υγραέριο) ή εναλλακτικές μέθοδοι (ηλιακές κυψέλες, ηλεκτρισμός, υδρογόνο, βιοκαύσιμα, υγροποιημένο φυσικό αέριο).

Ο στόχος του διαγωνισμού δεν είναι το σπάσιμο των ρεκόρ ταχύτητας ή τερματισμός στην 1η θέση αλλά η κατανάλωση όσο γίνεται μικρότερης ποσότητας καυσίμου για δεδομένη απόσταση.

Ιστορία
-------

Η ιστορία του διαγωνισμού ξεκίνησε το 1939, όταν μία ομάδα επιστημόνων της Shell με έδρα τους ένα εργαστήριο στο Wood River του Ιλινόις των ΗΠΑ στοιχημάτισαν ποιος μπορεί να οδηγήσει το δικό του αυτοκίνητο μακρύτερα με ποσότητα καυσίμου μόλις 1 γαλόνι ΗΠΑ.

Χρηματοδότηση
-------------

Η χρηματοδότηση του διαγωνισμού βασίζεται στις χορηγίες της πολυεθνικής πετρελαϊκής εταιρείας Shell η οποία αναλαμβάνει και χρέη διοργανωτή. Οι διαγωνιζόμενες ομάδες βρίσκουν μόνες τους τους πόρους που είναι απαραίτητοι για την ανάπτυξη των οχημάτων τους.

Πηγές
-----

* Επίσημος ιστότοπος Shell Eco-Marathon
* Αρχειοθετήθηκε 2009-10-29 στο Wayback Machine. Ιστοσελίδα Ομάδας Εθνικού Μετσόβειου Πολυτεχνείου]
* Σχετικά με την ιστορία του διαγωνισμού
Το **Αχτούμπινσκ**(Ρωσικά: Ахту́бинск) είναι πόλη και το διοικητικό κέντρο της επαρχίας Αχτούμπινσκι στην Περιφέρεια Αστραχάν στη Ρωσία, που βρίσκεται στην αριστερή όχθη του ποταμού Άχτουμπα (παραπόταμος του Βόλγα), 292 χιλιόμετρα βόρεια του Αστραχάν, το διοικητικό κέντρο της περιφέρειας. Ο πληθυσμός ήταν 41.853 άτομα στην απογραφή του 2010. Το 2002 ο πληθυσμός ήταν 45.542 άτομα, μειωμένος σε σύγκριση με τους 50.261 κατοίκους στη απογραφή του 1989. Το 1968 ο πληθυσμός ήταν 30.000 κάτοικοι.

Ιστορία
-------

Ιδρύθηκε το 1959 από τη συγχώνευση τριών οικισμών: Βλαντιμίροβκα, Πετροπαβλόφσκογιε και Άχτουμπα.

Διοικητική και δημοτική κατάσταση
---------------------------------

Εντός του πλαισίου των διοικητικών διαιρέσεων, το Αχτούμπινσκ είναι το διοικητικό κέντρο της επαρχίας Αχτούμπινσκι. Ως διοικητική διαίρεση, μαζί με πέντε αγροτικές περιοχές, ενσωματώνεται στην επαρχία Αχτούμπινσκι ως **πόλη επαρχιακής σημασίας του Αχτούμπινσκ**. Ως δημοτική διαίρεση, η πόλη επαρχιακής σημασίας του Αχτούμπινσκ είναι ενσωματωμένη στο Δημοτικό Διαμέρισμα Αχτουμπίνσκι ως **Αστικός Οικισμός Αχτουμπίνσκ**.

Οικονομία
---------

Οι μεγάλες επιχειρήσεις στην πόλη περιλαμβάνουν τη ναυπήγηση και μια μονάδα επισκευών, ένα εργοστάσιο γάλακτος, ένα εργοστάσιο κρέατος, ένα φούρνο, και ένα εργοστάσιο μεταλλικού νερού.

Το Αχτούμπινσκ είναι το σημείο μεταφοράς για το Μπασόλ, το βιομηχανικό συγκρότημα για την αφαλατώνει νερό από την λίμνη Μπασκουντσάκ. 

### Μεταφορές

Ο δρόμος Βόλγκογκραντ–Αστραχάν περνά από το Αχτούμπινσκ. 

* Σιδηροδρομικοί σταθμοί Βλαντιμιρόφκα και Άχτουμπα στο σιδηρόδρομο Βόλγκογκραντ-Βέρχνι Μπασκουντσάκ.
* Τερματικό της αποβάθρας Βλαντιμιρόφσκαγια
* Ένα εμπορικό λιμάνι για τον ποταμό Άχτουμπα
* μια στρατιωτική αεροπορική βάση

Στρατός
-------

Ένα κρατικό κέντρο δοκιμών πτήσεων βρίσκεται στο Αχτούμπινσκ. Ο χώρος στρατιωτικός δοκιμών Γκρόσεβο (Βλαντιμίροφκα) βρίσκεται στα βόρεια του Αχτούμπινσκ. 

Το 2012 ξεκίνησε η κατασκευή ενός χώρου για δοκιμές πτήσεων, συμπεριλαμβανομένου ενός νέου διαδρόμου που έχει σχεδιαστεί ειδικά για να φιλοξενήσει πτητικές δοκιμές του Sukhoi Su-57 που βρίσκεται σε ανάπτυξη.

Παραπομπές
----------

1. 1 2  *ОКТМО. 185/2016. Southern FD*. www.gks.ru/free\_doc/2016/oktmo/tom3\_oktmo.rar. Ανακτήθηκε στις 24  Οκτωβρίου 2016.
2. ↑  «26. Численность постоянного населения Российской Федерации по муниципальным образованиям на 1 января 2018 года». Federal State Statistics Service. Ανακτήθηκε στις 23  Ιανουαρίου 2019.
3. ↑  *Энциклопедия Города России*. Moscow: Большая Российская Энциклопедия. 2003. σελ. 31. ISBN 5-7107-7399-9.
4. ↑  Law #67/2006-OZ
5. ↑  Law #43/2004-OZ
6. ↑  tvzvezda.ru, Редакция. «На полигоне в Ахтубинске строят взлетно-посадочную полосу для испытания истребителя 5-го поколения». *tvzvezda.ru*. Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 12 Αυγούστου 2017. Ανακτήθηκε στις 24 Αυγούστου 2017.
7. ↑  «Αρχειοθετημένο αντίγραφο». Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 10 Μαΐου 2012. Ανακτήθηκε στις 15 Νοεμβρίου 2017.

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
--------------------

* Πολυμέσα σχετικά με το θέμα  Akhtubinsk στο Wikimedia Commons
Η **διοικητική περιφέρεια Άρνσμπεργκ** (γερμ. *Regierungsbezirk Arnsberg*) είναι μια από τις πέντε διοικητικές περιφέρειες του γερμανικού ομόσπονδου κρατιδίου της Βόρειας Ρηνανίας-Βεστφαλίας. Έχει 3.723.712 κατοίκους (31 Δεκεμβρίου 2007) και έκταση 8.249,34 χμ².

Γεωγραφία
---------

Η διοικητική περιφέρεια Άρνσμπεργκ βρίσκεται στο νοτιοανατολικό μέρος της Βόρειας Ρηνανίας-Βεστφαλίας. Οι πέντε μεγαλουπόλεις στο βορειοδυτικό τμήμα της περιφέρειας αποτελούν σημαντικό μέρος της πυκνοκατοικημένης κοιλάδας του Ρουρ. Ο νότος και η ανατολή της περιφέρειας εντούτοις σχετικά χαμηλή πυκνότητα πληθυσμού.

Γειτονικές περιφέρειες και κρατίδια
-----------------------------------

Η διοικητική περιφέρεια Άρνσμπεργκ συνορεύει στο βορρά με την διοικητική περιφέρεια Μίνστερ και την διοικητική περιφέρεια Ντέτμολντ, στην ανατολή με το κρατίδιο της Έσσης, στο νότο με το κρατίδιο της  Ρηνανίας-Παλατινάτου και στη δύση με τις περιφέρειες Κολωνίας και Ντίσελντορφ.

Διοικητική διαίρεση
-------------------

Η διοικητική περιφέρεια Άρνσμπεργκ διαιρείται σε επτά επαρχίες (*Kreise*), οι οποίες συμπεριλαμβάνουν συνολικά 78 δήμους. Πέραν αυτών υπάρχουν πέντε ανεξάρτητες αστικές περιφέρειες (*kreisfreie Städte*), ανεξάρτητες των επαρχιών.

| Επαρχίες | Ανεξάρτητες αστικές περιφέρειες |
| --- | --- |
| * Ένεπε-Ρουρ (344.824 κατ.)
* Άνω Σάουερλαντ (277.715 κατ.)
* Märkischer Kreis (451.421 κατ.)
* Όλπε (142.140 κατ.)
* Σίγκεν-Βιτγκενστάιν (292.869 κατ.)
* Ζοστ (309.013 κατ.)
* Ούνα (426.345 κατ.)
 | * Μπόχουμ
* Ντόρτμουντ
* Χάγκεν
* Χαμ
* Χέρνε
 |

Πηγές
-----

1. ↑  Πληθυσμός βάσει Κρατιδιακής Υπηρεσίας Επεξεργασίας Δεδομένων και Στατιστικής Αρχειοθετήθηκε 2008-07-13 στο Wayback Machine. *Πληθυσμός διοικητικής περιφέρειας Άρνσμπεργκ, 31 Δεκεμβρίου 2007*, ανακτήθηκε 26 Σεπτεμβρίου 2008

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
--------------------

|  |  |
| --- | --- |
| Commons logoCommons logo | Τα Wikimedia Commons έχουν πολυμέσα σχετικά με το θέμα   **Άρνσμπεργκ (διοικητική περιφέρεια)** |

* Επίσημη ιστοσελίδα

  


|  |  |  |  |  |
| --- | --- | --- | --- | --- |
| 

| π • σ • ε
Διοικητικές περιφέρειες της Βόρειας Ρηνανίας-Βεστφαλίας |
| --- |
|  |
| 
* Άρνσμπεργκ
* Ντέτμολντ
* Ντύσσελντορφ
* Κολωνία
* Μύνστερ
 | Σημαία της Βόρειας Ρηνανίας Βεστφαλίας |

 |

|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
| Καθιερωμένοι όροι | 
* VIAF: 151281956
* GND: 4003008-8

 |

 |

|  |  |
| --- | --- |
| 

|  |
| --- |
| * Πύλη:Γεωγραφία
* Πύλη:Ευρώπη
* Πύλη:Γερμανία
 |

 |
Η **Αψίδα του Λέντουλου και του Κρισπίνου**, λατιν.: *Arcus Lentuli et Crispini,* ήταν μία αψίδα θριάμβου στη Ρώμη, που βρίσκεται ανάμεσα στην Πόρτα Τριγκερμίνα του Σέρβιου Τείχους και το στάτιο Ανόναε, στα νότια της Αγοράς του Βοός, κοντά στις αφετηρίες του Μεγίστου Ιπποδρόμου.

Κτίστηκε από τους υπάτους Tίτο Κουίνκτιο Κρισπίνο Σπουλπικιανό και Λεύκιο Κορνήλιο Λέντουλο τον 2ο αι. μ.Χ. Πιθανότατα κτίστηκε ως μέρος του έργου ανακαίνισης, που ξεκίνησε από τον Aύγουστο, όπως φαίνεται επίσης στην αψίδα του Ντολαμπέλα και του Σιλουανού. Φαίνεται ότι αυτή η αψίδα χρησίμευε ως ένα τόξο στο Άκουα Αππία ή στο άκουα Μαρσία και ότι καταστράφηκε γύρω στα μέσα του 15ου αι.

Δείτε επίσης
------------

* Κατάλογος ρωμαϊκών αψίδων θριάμβου
* Κατάλογος αρχαίων μνημείων στη Ρώμη

Αναφορές σε πηγές
-----------------

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
--------------------

* fr:Arc de Lentulus et Crispinus#PlatnerAshby1929
Το **Αχτί** (ρωσικά: Ахты́· λεζγκικά: Ахцагьар) είναι κωμόπολη η οποία τελεί ως το διοικητικό κέντρο της επαρχίας Αχτίνσκι της Δημοκρατίας του Νταγκεστάν, στη Ρωσία. Βρίσκεται στα νότια της δημοκρατίας στη συμβολή των ποταμών Αχτιτσάι και Σαμούρ, 254 χιλιόμετρα από τη Μαχατσκαλά.

Σύμφωνα με την απογραφή του 2010, έχει πληθυσμό 13.405 κατοίκους.

Ιστορία
-------

Ιδρύθηκε γύρω στα μέσα της 1ης χιλιετίας π.Χ. Τον 1ο αιώνα μ.Χ. είχε το όνομα Τουρί και ήταν τμήμα της Αλβανίας του Καυκάσου. Κατά τους πρώτους αιώνες μ.Χ. αναπτύχθηκε εδώ η υφαντική και η κεραμική, καθώς και η επεξεργασία μετάλλων. Μετά την κατάρρευση της Αλβανίας του Καυκάσου τον 5ο αιώνα μ.Χ. το Αχτί εισήλθε στο φεουδαρχικό κράτος Λακζί.

Το Αχτί ήταν η πρωτεύουσα του οκρούγκ του Σαμούρ στο όμπλαστ του Νταγκεστάν μέχρι το 1921.

Παραπομπές
----------

1. ↑  dagstat.gks.ru/wps/wcm/connect/rosstat\_ts/dagstat/resources/b698fa00421f084fbfb3ff2d59c15b71/ВПН+том1.rar. Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 2014.
2. ↑  «Article about Akhty» (στα Ρωσικά). Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις Ιουνίου 13, 2010. Ανακτήθηκε στις Μαΐου 2, 2012.

  


|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
| Καθιερωμένοι όροι | 
* VIAF: 139636302

 |

 |
Η **Άρνη** (αρχαία ελληνικά: Ἄρνη) ήταν η κύρια πόλη των Αιολών Βοιωτών στην αρχαία Θεσσαλία. Λέγεται ότι η πόλη ονομάστηκε από τη μυθολογική Άρνη, κόρη του Αιόλου. Επίσης, λέγεται ότι η πόλη ιδρύθηκε τρεις γενιές πριν τον Τρωικό Πόλεμο. Σύμφωνα με τον Θουκυδίδη, οι Θεσσαλοί έδιωξαν τους Αιωλιούς Βοιωτούς από την Άρνη εξήντα χρόνια μετά τον Τρωικό πόλεμο και εγκαταστάθηκαν στη Βοιωτία , ενώ άλλοι συγγραφείς θεωρούν ότι η θεσσαλική Άρνη ιδρύθηκε από Βοιωτούς, οι οποίοι είχαν εκδιωχθεί από την πατρίδα τους από τους Πελασγούς.

Αργότερα ο Στέφανος του Βυζαντίου έγραψε ότι το Κιέριο κατέλαβε την Άρνη. Η θεωρία έγινε αποδεκτή από τον Γουίλιαμ Σμιθ, ο οποίος έζησε στον 19ο αιώνα. Ο άτλας Μπάρινγκτον επίσης αποδέχεται την θεωρία του Στεφάνου του Βυζαντίου ενώ άλλοι τοποθετούν την θέση της Άρνης κοντά στο Κιέριο. Εάν η Άρνη ταυτίζεται με το Κιέριο, τότε βρίσκεται στον Πύργο Κιερίου στη δημοτική ενότητα της Άρνης του δήμου Σοφάδων. Ο Ψηφιακός Άτλαντας της Ρωμαϊκής Αυτοκρατορίας του πανεπιστημίου του Λουντ τοποθετεί την Άρνη στη Μαγούλα Μακριά.

Παραπομπές
----------

1. ↑  Παυσανίας. «*Ελλάδος περιήγησις*». Ελλάδος περιήγησις. **9.40.5**. .
2. ↑  Πρότυπο:Cite Diodorus
3. ↑  Πρότυπο:Cite Thucydides
4. ↑  Στράβων. «Γεωγραφικά». *Γεωγραφικά*. **ix. pp. 401, 411, 413.**.  Οι αριθμοί των σελίδων αναφέρονται σε εκείνους της έκδοσης του Ισαάκ Καζομπόν.
5. ↑  (Αρχαία Ελληνικά) Στέφανος ο Βυζάντιος. «*Εθνικά*». Εθνικά. ***s.v.***.
6. ↑   (Αγγλικά) Smith, William, επιμ. (1854–1857). «Arne». *Dictionary of Greek and Roman Geography*. Λονδίνο: John Murray.
7. 1 2  (Αγγλικά) Talbert, Richard, επιμ. (2000). *Barrington Atlas of the Greek and Roman World*. Princeton University Press. σελ. 55, καθώς και συνοδευτικές σημειώσεις καταλόγου.
8. 1 2  «Digital Atlas of the Roman Empire». Lund University. Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 28 Αυγούστου 2018. Ανακτήθηκε στις 28 Αυγούστου 2018.
Ο **Άρνολντ Α΄** ολλανδ.: Arnoud/Arend/Arent heer van Egmond (π. 1337 - 9 Απριλίου 1409) από τον Οίκο του Έχμοντ ήταν κύριος του Έχμοντ και του Έισελστεϊν.

Βιογραφία
---------

Ήταν γιος του Ιωάννη Α΄ κυρίου του Έχμοντ και της Γκουίντα του Έισελστεϊν. Από το 1372 ήταν μέλος του υπουργικού συμβουλίου του Aλβέρτου κόμη της Ολλανδίας. Το 1394 ίδρυσε ένα μοναστήρι Κιστερκιανών έξω από τα τείχη του Έισελστεϊν. Στο Έχμοντ ααν ντεν Χεφ ανακαίνισε το παρεκκλήσιο στο προγονικό κάστρο, περιέβαλε το κάστρο με τάφρο και έσκαψε ένα κανάλι, για να το συνδέσει με το Άλκμααρ.  Το 1396 συμμετείχε στη στρατιωτική εκστρατεία στη Δυτική Φρίσλαντ. Στο 1398 είχε λάβε τις κυριότητες του Άμελαντ και Ντε Μπιλτ. Ήταν διοικητής των ολλανδικών στρατευμάτων, που ήταν επιφορτισμένοι με τη σταθεροποίηση της Φρισίας. Υπήρξε μία διαμάχη με τον Γουλιέλμο ΣΤ΄ κόμη της Ολλανδίας, επειδή ο Άρνολντ Α΄ υποστήριξε την πλευρά του Γκοντ στους πολέμους του Χουκ και του Κοντ. Ο Άρνολντ Α΄ απεβίωσε σε ηλικία 72 ετών και τάφηκε στο μοναστήρι του Έισελστεϊν.

Οικογένεια
----------

Νυμφεύτηκε τη Γιολάντε του Λάινινγκεν (απεβ. 24, Απριλίου 1434), κόρη του Φρειδερίκου Ζ΄ του Λάινινγκεν-Ντάγκσμπουργκ και της Γιολάντε του Γκούλικ). Είχαν δύο επιζώντες γιους:

* Ιωάννης Β΄ (π.1385 – 1451), κύριος του Έχμοντ και του Έισελστεϊν.
* Γουλιέλμος (π.1387 – 1451).

Βιβλιογραφικές αναφορές
-----------------------

* Melis Stoke, *Hollandsche cronyk*
* Johannes a Leydis, Opusculum de gestis regalium abbatum monasterii sancti Athalberti ordinis sancti Benedicti in Egmonda , γραμμένο μεταξύ 1477 και 1484, μεταφρασμένο από τον Κορνέλη van Herk
* Willem Procurator, *Kroniek*, Uitgeverij Verloren, Hilversum, 2001

Παραπομπές σε πηγές
-------------------

1. ↑  p470.htm#i4691. Ανακτήθηκε στις 7  Αυγούστου 2020.
2. ↑  Arent van Egmond (1337–1409) at slotkapel-egmond.nl
Η **Αχσά** ή **Ασχά** είναι Βιβλικό πρόσωπο το οποίο μνημονεύεται στην Παλαιά Διαθήκη. Η Μετάφραση των Εβδομήκοντα αποδίδει το όνομα με τη μορφή Ἀσχὰ ενώ το εβραϊκό κείμενο με τη μορφή Αχσά. (Ιησούς του Ναυή 15:16, *Ο'*,  *ΝΜ*· Κριτές 1:12, *Ο'* ,  *ΝΜ*)

Αυτό ήταν το όνομα της κόρης του Εβραίου κατασκόπου Χάλεβ, του συντρόφου του Ιησού του Ναυή. Ο Χάλεβ πρόσφερε την Αχσά για σύζυγο ως τρόπαιο σε εκείνον που θα κατόρθωνε να καταλάβει την πόλη Κιριάθ-σέφερ («Πόλιν τῶν γραμμάτων», *Ο'*). Τελικά αυτό το κατάφερε ο ανεψιός του Γοθονιήλ ο οποίος αφού εκπόρθησε την πόλη έλαβε ως τρόπαιο την εξαδέλφη του Αχσά για σύζυγό του.

  


|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
| Καθιερωμένοι όροι | 
* VIAF: 175151246511644131055
* GND: 1147227950

 |

 |
Ο **Αλκιβιάδης Παπαλουκάς** (1831–1898) ήταν Έλληνας πολιτικός και δικηγόρος.

Βιογραφικά στοιχεία
-------------------

Ήταν γιος του Ιωάννη Παπαλουκόπουλου, βουλευτή, και αδερφός του ήταν ο Αχιλλέας Παπαλουκάς.. Σπούδασε νομικά και ιδιώτευσε ως δικηγόρος.

Διετέλεσε δήμαρχος Δαδίου. Υπήρξε οπαδός του Χαρίλαου Τρικούπη. Στις εκλογές του 1873 εξελέγη για πρώτη φορά βουλευτής Λοκρίδος και επανεξελέγη σε αυτές του 1875 και του 1881. Στις εκλογές του 1887 εξελέγη βουλευτής Φθιοτιδοφωκίδος και επανεξελέγη σε αυτές του 1890, αν και λίγο αργότερα ακυρώθηκε η εκλογή του. Σε αυτόν οφείλεται η χάραξη μέσω Αμφίκλειας της σιδηροδρομικής γραμμής.

Παιδιά του ήταν η Ελένη Παπαλουκά, σύζυγος Κωνσταντίνου Σιαφά, ιατρού και δημάρχου Θερμοπυλών, και ο Ιωάννης Αλκ. Παπαλουκάς, δήμαρχος Δήμου Δρυμίας, βουλευτής και νομάρχης Αιτωλοακαρνανίας.

Το 2013 τοποθετήθηκε προτομή του στην Αμφίκλεια.

Αναφορές
--------

1. 1 2 3  «Aλκιβιάδης Γιαννάκη Παπαλουκάς 1831-1898». *Αμφίκλεια* (Όργανο του Συνδέσμου Αμφικλειέων (Δαδιωτών)) (179). 2013.. Ανακτήθηκε στις 2022-06-11.
2. ↑  Επιστολή Αχιλλέα Παπαλουκά προς Δ. Χατζίσκο, από την ιστοσελίδα της Ακαδημίας Αθηνών
3. 1 2  Σιδηροδρομικός σταθμός Αμφίκλειας, από την ιστοσελίδα syndesmos-dadioton.gr
4. 1 2  Βουλή των Ελλήνων, Μητρώον Πληρεξουσίων, Γερουσιαστών και Βουλευτών. 1822-1935, Αθήνα 1986, σελ. 146 - 147 (pdf)
Ο **Άξελ Τρόοστ** (*Axel Troost*, 1 Σεπτεμβρίου 1954 στο Χάγκεν της Βεστφαλίας) είναι Γερμανός οικονομολόγος και πολιτικός. Είναι βουλευτής από το 2005 και, από το 2012, ένας από τους τέσσερις αναπληρωτές προέδρους του γερμανικού Κόμματος της Αριστεράς (Die Linke), του κόμματος της αξιωματικής αντιπολίτευσης στο Bundestag.

Βίος
----

### Εκπαίδευση

Ο Άξελ Τρόοστ σπούδασε Πολιτική Οικονομία στο Πανεπιστήμιο του Μάρμπουργκ. Στο ίδιο πανεπιστήμιο εκπόνησε, το 1982, τη διδακτορική του διατριβή με τίτλο *Δημόσιο χρέος και πιστωτικά ιδρύματα: δημόσιος δανεισμός στο πλαίσιο των γενικών πιστοδοτικών συναλλαγών και της παροχής υπηρεσιών εμπορικών τραπεζών*.

### Επαγγελματική δραστηριότητα

Από το 1981 είναι γενικός γραμματέας της Ομάδας Εργασίας για μία Εναλλακτική Οικονομική Πολιτική (Arbeitsgruppe Alternative Wirtschaftspolitik) και από το 1984 διευθύνων εταίρος του Προοδευτικού Ινστιτούτου Οικονομικής Έρευνας (PIW GmbH). Από το 1990 έως το 2001 ήταν διευθύνων σύμβουλος του Γραφείου Διαρθρωτικής Έρευνας Ρόστοκ (Büro für Strukturforschung Rostock gGmbH).

### Πολιτική σταδιοδρομία

Από το 1970 έως το 1973, ο Άξελ Τρόοστ ήταν μέλος του Σοσιαλδημοκρατικού Κόμματος Γερμανίας (SPD) και από το 1976 έως το 1984 ήταν μέλος του Γερμανικού Κομμουνιστικού Κόμματος (DKP). Ήταν από τους συνιδρυτές της Εκλογικής Εναλλακτικής για την Κοινωνική Δικαιοσύνη (WASG), όπου τέλεσε μέλος του προεδρείου του κόμματος από το 2005 έως τη συγχώνευσή του με το Κόμμα Δημοκρατικού Σοσιαλισμού (PDS) το 2007, από την οποία προέκυψε το Κόμμα της Αριστεράς (Die Linke). Έκτοτε ανήκει στο προεδρείο του κόμματος, του οποίου είναι Αναπληρωτής Πρόεδρος από το 2012.

### Βουλευτική δραστηριότητα

Ο Άξελ Τρόοστ είναι από το 2005 μέλος του γερμανικού Κοινοβουλίου (Bundestag). Είναι κοινοβουλευτικός εκπρόσωπος του Linke για ζητήματα δημοσιονομικής πολιτικής και επικεφαλής της ομάδας του Linke στην Επιτροπή Οικονομικών του Bundestag.

### Λοιπές δραστηριότητες

Ο Άξελ Τρόοστ είναι από το 2010 μέλος του Διοικητικού Συμβουλίου του Ινστιτούτου Αλληλέγγυας Νεωτερικότητας (Institut Solidarische Moderne) και από το 2014 ένας από τους πέντε εκπροσώπους του.
Είναι εδώ και πολλά χρόνια μέλος της Attac και της Γερμανικής Ομοσπονδίας Δημοκρατικών Επιστημόνων (BdWi). Ήταν επί μακρόν μέλος του γερμανικού συνδικαλιστικού σωματείου μετάλλου (IG Metall) και από το 2009 είναι μέλος της συνδικαλιστικής ένωσης των παρόχων υπηρεσιών (ver.di).

### Προσωπικά στοιχεία

Είναι νυμφευμένος και έχει δύο παιδιά.

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
--------------------

* 
* 

|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
| Καθιερωμένοι όροι | 
* WorldCat
* VIAF: 217069584
* LCCN: n85128846
* ISNI: 0000 0000 2502 4755
* GND: 170145425
* CiNii: DA17310512

 |

 |
Το **έμβλημα του Πουέρτο Ρίκο** παραχωρήθηκε για πρώτη φορά από το Στέμμα το 1511 και είναι το αρχαιότερο εθνόσημο του Νέου Κόσμου. Επίσημα υιοθετήθηκε ξανά από την κυβέρνηση της Κοινοπολιτείας του Πουέρτο Ρίκο, το 1976.

Στο θυρεό, το πράσινο φόντο συμβολίζει τη βλάστηση του νησιού, ενώ ο Αμνός (Θεός) καιη λάμπα είναι του Ιωάννη του Βαπτιστή και το βιβλίο με τις επτά σφραγίδες, στο οποίο κάθεται το αρνί εκπροσωπούν το βιβλίο της Αποκάλυψης, συγγραφέας του οποίου θεωρείταιαπό τους περισσότερους ο Ιωάννης ο Ευαγγελιστής. Τα άκρα είναι φτιαγμένα από διαφορετικά στοιχεία: κάστρα και λιοντάρια συμβολίζουν την Καστίλλη και τη Λεόν , ενώ βρίσκεται και το οικόσημο των βασιλέων της Αραγωνίας. Επίσης, η σημαία δείχνει την ενοποίηση της Ισπανίας. Ο Σταυρός της Ιερουσαλήμ συμβολίζει την πίστη στους Καθολικούς. Το γράμμα F αντιπροσωπεύει το Φερδινάνδο Β΄ της Αραγωνίας και το Y την Ισαβέλλα της Καστίλλης.
Το ρητό στη λατινική "Joannes Est Nomem Ejus" (Λουκάς, 1:63), σημαίνει: "Και το όνομα αυτού, Ιωάννης", δηλ. Σαν Χουάν, που ήταν και το αρχικό όνομα του νησιού.

Σφραγίδα
--------

Υπάρχει και η σφραγίδα του Πουέρτο Ρίκο. Ωστόσο αυτή αντικαταστάθηκε από το παραδοσιακό έμβλημα.

  


|  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| 

| π • σ • ε
Εθνόσημα των χωρών της Βόρειας Αμερικής |
| --- |
|  |
| Ανεξάρτητα κράτη | 
* Αγία Λουκία
* Άγιος Βικέντιος και Γρεναδίνες
* Αγίος Χριστόφορος και Νέβις
* Αϊτή
* Αντίγκουα και Μπαρμπούντα
* Γουατεμάλα
* Γρενάδα
* Δομινίκα
* Δομινικανή Δημοκρατία
* Ελ Σαλβαδόρ
* ΗΠΑ
* Καναδάς
* Κολομβία
* Κόστα Ρίκα
* Κούβα
* Μεξικό
* Μπαρμπάντος
* Μπαχάμες
* Μπελίζ
* Νικαράγουα
* Ονδούρα
* Παναμάς
* Τζαμάικα
* Τρινιντάντ και Τομπάγκο
 |  |
|  |
| Εξαρτημένα εδάφη | 

|  |  |
| --- | --- |
| Δανία | 
Γροιλανδία |
|  |
| Γαλλία | 
* Άγιος Βαρθολομαίος
* Άγιος Μαρτίνος
* Γουαδελούπη
* Μαρτινίκα
* Σαιν Πιερ και Μικελόν
* Κλίππερτον
 |
|  |
| Ολλανδία | 
* Άγιος Ευστάθιος
* Άγιος Μαρτίνος
* Σάμπα
 |
|  |
| Ηνωμένο Βασίλειο | 
* Ανγκουίλα
* Βερμούδες
* Βρετανικές Παρθένοι Νήσοι
* Μοντσερράτ
* Νήσοι Κέιμαν
* Τερκς και Κέικος
 |
|  |
| Ηνωμένες Πολιτείες | 
* Aμερικανικές Παρθένες Νήσοι
* Νήσος Ναβάσσα
* Πουέρτο Ρίκο
 |

 |

 |
O **Απολλοκράτης** (έζησε τον 4ο αι. π.Χ.) από τη δυναστεία τού Διονυσίου Α΄ ήταν πρίγκιπας των Συρακουσών.

Βιογραφία
---------

Ήταν γιος τού Διονυσίου Β΄ τού Νεότερου, τυράννου των Συρακουσών.

Νόμισμα των 50 λιρών τού Διονυσίου Β΄, πατέρα τού Απολλοκράτη. Συρακούσες 375-345 π.
Όταν το 367 π.Χ. ο Διονύσιος Β΄ έγινε τύραννος, διαδεχόμενος τον πατέρα του, έδιωξε τον Δίωνα, αδελφό της μητριάς του και έμπιστο τού πατέρα του. O Δίων επέστρεψε με στρατό και με τον ναύαρχο Ηρακλείδη κατέλαβαν τις Συρακούσες το 357 π.Χ. οπότε ο Διονύσιος Β΄ διέφυγε στην Ιταλία. Δεν είχαν καταλάβει την Ορτυγία, τη νήσο-ακρόπολη, όπου έμεινε ο Απολλοκράτης με τη μητέρα του Δωρίδα. Δύο έτη μετά οι προμήθειες εξαντλήθηκαν και ο Απολλοκράτης συνθηκολόγησε με τον Δίωνα, που επέτρεψε στον Απολλοκράτη να φύγει με τη μητέρα του στην Ιταλία, όπου συναντήθηκε με τον πατέρα του. Ο Διονύσιος Β΄ επέστρεψε το 346 και συνέχισε την εξουσία του στις Συρακούσες ως το 344 π.Χ. οπότε εκτοπίστηκε από τον Τιμολέοντα και απεβίωσε το επόμενο έτος.

Κατά τον Θεόπομπο Βιβλ. 39, F. 185: "Ο Απολλοκράτης, γιος τού τυράννου Διονυσίου [Β΄] ήταν απείθαρχος και επιρρεπής στο ποτό".

Πηγές
-----

* Diodorus Siculus, Library of History. Translated by Oldfather, C. H. Loeb Classical Library. Cambridge, MA. Harvard University Press, 1935.
Η **Απολλωνία** ήταν αρχαία ελληνική πόλη στη βόρεια Συρία. 

Για αυτήν, λόγο κάνει ο Στράβων με αφορμή την επανάσταση του Σελευκίδη στρατηγού Διοδότου Τρύφωνος (XVI, σελ. 752: *Λαρίσσης και Κασσιανών και Μεγάρων και Απολλωνίας και άλλων τοιούτων, αι συνετέλουν εις την Απάμειαν άπασαι*). Ο Στέφανος ο Βυζάντιος επίσης αναφέρει Απολλωνία *Συρίας κατά Απάμειαν*. Επομένως η Απολλωνία αυτή βρισκόταν στην σατραπεία της Απάμειας (της οποίας η περιοχή λεγόταν *Απαμείτις* ή *Απαμηνή*). Από το όνομα λογαριάζεται ως ιδρυτής ο **Σέλευκος Α΄** που θεωρούσε τον Απόλλωνα ως πατέρα του. 

Ο ερευνητής R. Mouterde εντόπισε την αρχαία πόλη στην σημερινή Blūnah -10 χιλιόμετρα νοτιοδυτικά της Απάμειας- στην επαρχία Χάμα, όπου εντόπισε τύμβο σε μορφή πυραμίδας. Σε απόσταση περίπου ενός χιλιομέτρου υπάρχει και η Ballunah -θα μπορούσε και αυτή να ταυτιστεί με την συριακή Απολλωνία- μιας και στα δύο προτεινόμενα ονόματα φέρεται παρεφθαρμένη η ελληνική ονομασία.

Πηγές
-----

* Johann Gustav Droysen, *Ιστορία των Επιγόνων του Μεγάλου Αλεξάνδρου*, εκδ. ελεύθερη σκέψις.
* Getzel M. Cohen, "The Hellenistic Settlements in Syria, the Red Sea Basin, and North Africa".
* Ballunah.
* Απολλωνία Συρίας.
Το **εθνόσημο της Σοβιετικής Σοσιαλιστικής Δημοκρατίας** **της Κιργιζίας** υιοθετήθηκε στις 23 Μαρτίου του 1937 από την κυβέρνηση της Σοβιετικής Σοσιαλιστικής Δημοκρατίας της Κιργιζίας. Το εθνόσημο βασίζεται στο εθνόσημο της Σοβιετικής Ένωσης. Δείχνει σύμβολα από τη γεωργία (βαμβάκι και σιτάρι) σε ένα σκηνικό των ορέων Τιεν Σαν, που περιβάλλεται από ένα πλαίσιο λαϊκής τέχνης των Κιργίζιων. Το κόκκινο αστέρι προστέθηκε το 1948. Ο ήλιος συμβολίζει το μέλλον του Κιργιζικού έθνους, το αστέρι και το σφυροδρέπανο συμβολίζουν τη νίκη του κομμουνισμού και την "παγκόσμια σοσιαλιστική κοινότητα των κρατών".

Το υψηλότερο λάβαρο φέρει το κρατικό σύνθημα της Σοβιετικής Ένωσης ("Προλετάριοι όλου του κόσμου, ενωθείτε!") στα ρωσικά και τα κιργιζικά. Στα κιργιζικά, είναι "**Бардык өлкөлөрдүн пролетарлары, бириккиле!**" (μεταγραφή: "*Bardıq ölkölördün proletarları, birikkile!*").

Το έμβλημα συνέχισε να χρησιμοποιείται από το 1992 μέχρι το 1994, όταν εγκρίθηκε το σημερινό έμβλημα της Κιργιζίας, το οποίο διατηρεί μερικά από τα μέρη του Σοβιετικού.

Παραπομπές
----------

1. ↑  Henry Hill Collins (1950). *The constitutions of the 16 constituent or Union Republics of the U.S.S.R.: A comparative analysis*. American Russian Institute. Ανακτήθηκε στις 8 Αυγούστου 2013.
**Αλυτάρχης** είναι ο τίτλος του ανώτατου αθλητικού επόπτη σε αθλητικά γεγονότα, ο οποίος ασχολείται με την γενική τήρηση των κανονισμών, έναρξη και λήξη των αγώνων, υπογραφή των φύλλων αγωνισμάτων, καθώς και με τα γενικότερα ζητήματα ασφαλείας.

Ο τίτλος υπάρχει από την αρχαιότητα, όταν στους αρχαίους ολυμπιακούς αγώνες οι αλυτάρχες ήταν οι επικεφαλής της αστυνόμευσης των διοργανώσεων, και βοηθούσαν τους ελλανοδίκες στην εύρυθμη λειτουργία των αγωνισμάτων και στην επιβολή προστίμων στους παραβάτες των κανονισμών. 

Οι ραβδούχοι ή *μαστιγοφόροι* (γνωστοί και ως *ἀλύτες*, αρχηγός των οποίων ήταν ο αλυτάρχης) ήταν τα όργανα μέσω των οποίων εκτελούνταν οι ποινές. Εάν ο αθλητής δεν ήταν σε θέση να πληρώσει το πρόστιμο που του είχε επιβληθεί, υπεύθυνη για την αποπληρωμή του ήταν η πόλη την οποία αντιπροσώπευε ο αθλητής.

Παραπομπές
----------

|  |  |
| --- | --- |
| wiktionary logowiktionary logo | Το *Βικιλεξικό* έχει σχετικό λήμμα:  **αλυτάρχης**  |

 

|  |  |
| --- | --- |
| wiktionary logowiktionary logo | Το *Βικιλεξικό* έχει σχετικό λήμμα:  **ἀλυτάρχης**  |

 

|  |  |
| --- | --- |
| wiktionary logowiktionary logo | Το *Βικιλεξικό* έχει σχετικό λήμμα:  **ἀλύτης**  |

1. ↑  Τριανταφυλλίδης. «Λεξικό της κοινής νεοελληνικής». *αλυτάρχης*. greek-language.gr.
2. ↑  «Ελληνική Ομοσπονδία Τζούντο - Κανονισμοί». Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 13 Νοεμβρίου 2015. Ανακτήθηκε στις 26 Ιανουαρίου 2017.
3. ↑  «ἀλύτης - Βικιλεξικό». *el.wiktionary.org*. Ανακτήθηκε στις 26 Ιανουαρίου 2017.
4. ↑  (Αγγλικά) Golden, Mark (2003). *Sport in the ancient world from A to Z*. London: Routledge. σελ. 7. ISBN 0-203-49732-5.
5. ↑  Olympic victor lists and ancient Greek history, Paul Christesen. σελ. 510 ISBN 0-521-86634-0.
Το **Άπινγκτον** (αγγλικά: Upington· νάμα: //Khara hais) είναι πόλη η οποία ιδρύθηκε το 1873 και βρίσκεται στην επαρχία του Βόρειου Ακρωτηρίου της Νότιας Αφρικής, στις όχθες του ποταμού Οράγγη. Βρίσκεται χτισμένη σε υψόμετρο 835 μέτρων, και αποτελεί το πλησιέστερο μεγάλο κέντρο στους καταρράκτες Ωχράμπιζ (Augrabies) και του Διασυνοριακού Πάρκου Κγκαλαγκάντι.

Το τοπίο είναι πολύ άνυδρο αλλά το έδαφος είναι γόνιμο και καλλιέργειες όπως φρούτα καλλιεργούνται σε αρδευόμενα χωράφια. Η περιοχή είναι περισσότερο γνωστή για τα σταφύλια, τις σταφίδες και τα κρασιά εξαγόμενης ποιότητας, τα οποία καλλιεργούνται στις πλούσιες πλημμυρικές πεδιάδες του ποταμού Οράγγη.

Σύμφωνα με την απογραφή του 2011, έχει πληθυσμό 74.834 κατοίκους.

Παραπομπές
----------

1. 1 2  *South African Post Office*.
2. 1 2  www.postoffice.co.za/tools/pcodes.xls.
3. ↑  Sum of the Main Places Upington and Paballelo from Census 2011.

Συλλογή
-------

* Διάδρομος προσγείωσης αεροδρομίου 4900 μΔιάδρομος προσγείωσης αεροδρομίου 4900 μ
* Γήπεδο γκολφΓήπεδο γκολφ
* Θέα από το παραθεριστικό θέρετρο «Die Eiland». Θέα από το παραθεριστικό θέρετρο «Die Eiland».

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
--------------------

* Πολυμέσα σχετικά με το θέμα  Upington στο Wikimedia Commons

  


|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
| Καθιερωμένοι όροι | 
* WorldCat
* VIAF: 130148029
* LCCN: n00031126

 |

 |
Η **Απολλωνία** (Ελληνικά: Ἀπολλωνία) ήταν η αρχαία πρωτεύουσα της Χαλκιδικής στην Μακεδονία, βρισκόταν βόρεια της Ολύνθου, και λίγο νότια του Χολομώντα. Ότι αυτή η Απολλωνία είναι ένα διαφορετικό μέρος από την Απολλωνία Μυγδονίας, εμφανίζεται στον Ξενοφώντα, ο οποίος περιγράφει την Χαλκιδική Απολλωνία σε απόσταση 16 έως 19 χιλιόμετρα από την Όλυνθο («ενενήντα στάδια»). Ήταν ίσως αυτή η Απολλωνία που κατασκεύασε τα όμορφα Χαλκιδικά νομίσματα, που φέρουν στη μία όψη την κεφαλή του Απόλλωνα και στον οπισθότυπο τη λύρα του, με την επιγραφή «*Χαλκιδέων*». Ο Δημοσθένης ισχυρίζεται ότι η Απολλωνία ήταν μεταξύ των ελληνικών πόλεων, που καταστράφηκε από το Φίλιππο Β΄ της Μακεδονίας, πιθανότατα κατά τη διάρκεια του πολέμου εναντίον του Κοινού των Χαλκιδέων το 348 π.Χ. όταν καταστράφηκε επίσης η Όλυνθος.

Παραπομπές
----------

1. ↑  Ξενοφών, *Ελληνικά*, βιβλ. Ε, κεφ. 3, παρ. 2.
2. ↑  Δημοσθένης, *Γ΄ κατά Φιλίππου*, 26

Πηγές
-----

* :  Smith, William, ed. (1854–1857). "APOLLO'NIA". *Dictionary of Greek and Roman Geography*. London: John Murray. σ. 160.
Η Αρμενική Συνοικία, χωρίς την περιοχή που το Ισραήλ θεωρεί μέρος της Εβραϊκής Συνοικίας. Το συγκρότημα του Πατριαρχείου (ανοιχτό γκρι) περιλαμβάνει τον Καθεδρικό Ναό του Αγίου Ιακώβου (σκούρο γκρι).
Η **Αρμενική Συνοικία** (αρμενικά: Հայոց թաղ‎, Hayots t'agh· εβραϊκά: הרובע הארמני‎, *Ha-Rova ha-Armeni*· αραβικά: حارة الأرمن‎, *Harat al-Arman*) είναι μία από τις τέσσερεις συνοικίες της περιτειχισμένης Παλαιάς Πόλεως της Ιερουσαλήμ. Βρίσκεται στη νοτιοδυτική γωνία της Παλαιάς Πόλεως και μπορεί να προσεγγιστεί μέσω της Πύλης της Σιών και της Πύλης της Ιόππης. Καταλαμβάνει έκταση 0,126 τ.χλμ. που είναι το 14% του συνόλου της Παλαιάς Πόλεως. Το 2007, είχε πληθυσμό 2.424 κατοίκους (6,55% του συνόλου της Παλαιάς Πόλεως). Και στα δύο κριτήρια, είναι συγκρίσιμη με την Εβραϊκή Συνοικία. Η Αρμενική Συνοικία χωρίζεται από τη Χριστιανική Συνοικία από την οδό Ντάβιντ (Σουκ ελ-Μπαζάαρ) και από την Εβραϊκή από την οδό Χαμπάντ (Σουκ ελ-Χουσούρ).

Η αρμενική παρουσία στην Ιερουσαλήμ χρονολογείται από τον 4ο αιώνα μ.Χ. όταν η Αρμενία υιοθέτησε τον χριστιανισμό ως εθνική θρησκεία και οι Αρμένιοι μοναχοί εγκαταστάθηκαν στην Ιερουσαλήμ. Ως εκ τούτου, θεωρείται η παλαιότερη ζωντανή κοινότητα της διασποράς εκτός της πατρίδας των Αρμενίων. Σταδιακά, η συνοικία αναπτύχθηκε γύρω από τη Μονή του Αγίου Ιακώβου - η οποία δεσπόζει στην συνοικία - και πήρε τη σύγχρονη μορφή της κατά τον 19ο αιώνα. Το μοναστήρι στεγάζει το Αρμενικό Πατριαρχείο Ιεροσολύμων της Αρμενικής Αποστολικής Εκκλησίας, το οποίο ιδρύθηκε ως επισκοπή τον 7ο αιώνα μ.Χ. Το πατριαρχείο είναι ο εκ των πραγμάτων διαχειριστής της συνοικίας και λειτουργεί ως «μικροκράτος πρόνοιας» για τους Αρμένιους κατοίκους. Η αρμενική κοινότητα βρίσκεται σε παρακμή από τα μέσα του 20ού αιώνα και κινδυνεύει άμεσα να εξαφανιστεί, σύμφωνα με τον Μπερτ Βωξ.

Αν και τυπικά χωρισμένοι από τους Ελληνορθόδοξους και τους Λατίνους (Καθολικούς) Χριστιανούς, οι Αρμένιοι θεωρούν ότι η συνοικία τους είναι μέρος της Χριστιανικής Συνοικίας. Τα τρία χριστιανικά πατριαρχεία της Ιερουσαλήμ και η κυβέρνηση της Αρμενίας εξέφρασαν δημόσια την αντίθεσή τους σε οποιαδήποτε πολιτική διαίρεση των δύο συνοικιών. Οι κεντρικοί λόγοι για την ύπαρξη μιας ξεχωριστής Αρμενικής Συνοικίας είναι ο μιαφυσιτισμός και η ξεχωριστή γλώσσα και ο πολιτισμός των Αρμενίων, οι οποίοι, σε αντίθεση με την πλειοψηφία των Χριστιανών στην Ιερουσαλήμ (επίσης στο Ισραήλ και την Παλαιστίνη), δεν είναι ούτε Άραβες ούτε Παλαιστίνιοι.

Παραπομπές
----------

1. ↑  Ormanian 1931, σελ. 4.
2. ↑  Deyirmenjian, Sevan (6 May 2013). «Քանի մը դրուագ Երուսաղէմէն Սուրբ Յակոբի հովանիին ներքոյ» (στα hy). *Jamanak* (Istambul). Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 28 March 2016.. *«...պաշտօնապէս իսկ կոչուելով «Հայոց թաղ» անունով:»*  ()  
«Երուսաղէմահայը (The Jerusalemite)». *armenische-kirche.ch* (στα Αρμενικά). Zürich: Diocese of the Armenian Apostolic Church in the German Switzerland. Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 25 Μαρτίου 2016. Ανακτήθηκε στις 11 Νοεμβρίου 2015. Իսկ հայոց թաղի բնակիչները... (, )
3. ↑  Hopkins 1971, σελ. 76.
Η **Αλφιδία**, λατιν.: *Αlfidia*, ήταν η μητέρα της πρώτης αυτοκράτειρας της Ρώμης, της Λιβίας. Ο Σουητόνιος την αποκαλούσε λανθασμένα *Αυφιδία*, και αυτό υποτίθεται ότι ήταν το όνομά της για αιώνες, αλλά οι επιγραφές που βρέθηκαν δείχνουν, ότι το όνομά της ήταν το σπάνιο όνομα Αλφιδία.

Βιογραφία
---------

Κάποτε πίστευαν ότι ήταν κόρη τού Ρωμαίου αξιωματούχου Mάρκου Αυφίδιου Λούρκο. Στην πραγματικότητα το όνομά της ήταν *Αλφιδία*, ένα όνομα που ήταν αρκετά σπάνιο. 

Παντρεύτηκε τον μελλοντικό πραίτορα Mάρκο Λίβιο Δρούσο Κλαυδιανό. Είχαν τουλάχιστον ένα παιδί, τη Λιβία Δρουσίλα (58 π.Χ.-29 μ.Χ.). Ο σύζυγός της υιοθέτησε επίσης τον Mάρκο Λίβιο Δρούσο Λίβο, ο οποίος υπηρέτησε ως Ρωμαίος ύπατος. Η Λιβία επρόκειτο να γίνει η πρώτη Ρωμαία αυτοκράτειρα και τρίτη σύζυγος τού πρώτου Ρωμαίου Αυτοκράτορα Αυγούστου. Η Αλφιδία θα γινόταν η εκ μητρός γιαγιά τού Ρωμαίου Αυτοκράτορα Τιβέριου Κλαύδιου Νέρωνα και τού Ρωμαίου στρατηγού Νέρωνα Κλαύδιου Δρούσου. Τρεις Ρωμαίοι Αυτοκράτορες ήταν οι άμεσοι απόγονοί της: ο Δρούσος είχε γιο τον Κλαύδιο, εγγονό τον Καλιγούλα και δισεγγονό τον Νέρωνα.

Πολιτιστικές απεικονίσεις
-------------------------

Η Ντέμπορα Μουρ εμφανίζεται ως Aλφιδία, μητέρα μίας φανταστικής Λιβίας, σε δύο επεισόδια τού 2007 της σειράς HBO / BBC *Rome*. Στο *Μία απαραίτητη μυθοπλασία* είναι παρούσα, όταν μία παντρεμένη Λιβία τραβάει το βλέμμα τού νεαρού Oκταβιανού, και οι δύο γυναίκες είναι ευχαριστημένες, όταν εκείνος επιμένει να χωρίσει η Λιβία από τον σύζυγό της για να τον παντρευτεί. Αργότερα, στο *Ο δικός σου πατέρας*, η Aλφιδία αμφισβητεί ελαφρά την πίστη της αδελφής τού Oκταβιανοιύ στην οικογένειά της στο δείπνο και είναι παρούσα, όταν η μητέρα τού Οκταβιανού, η Aτία των Ιουλίων, έχει έναν καβγά με τη νύφη Λιβία.

Δείτε επίσης
------------

* γένος Αυφιδίων

Βιβλιογραφικές αναφορές
-----------------------

1. ↑  Sivan, Hagith (2018). *Jewish Childhood in the Roman World* (illustrated έκδοση). Cambridge University Press. σελ. 319. ISBN 9781107090170.

Πηγές
-----

* Σουητώνιος, Οι Δώδεκα Καίσαρες, ο Τιβέριος και ο Καλιγούλας

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
--------------------

* Livia: Σύζυγος του Αυγούστου, Roman-Emperors.org
Η **Αννίτα της Οράγγης-Νάσσαου** (*Anita van Oranje-Nassau*, γεννημένη ως Αννίτα Θεοδώρα φαν Έϊκ *Anita Theodora van Eijk*, 27 Οκτωβρίου 1969 -) είναι η σύζυγος του Πρίγκιπα Πέτρου Χριστιανού της Οράγγης-Νάσσαου, φαν Φόλενχοφεν.

Βιογραφία
---------

Γεννήθηκε στις 27 Οκτωβρίου 1969 στο Νεσατέλ, και είναι κόρη του Λεονάρδου Αντώνιου φαν Έϊκ και της Γ.Σ.Μ. φαν Έϊκ-Στέϊνς. Πέρασε τα παιδικά της χρόνια στο Αιξ-αν-Προβάνς της Γαλλίας, προτού η οικογένεια επιστρέψει στην Ολλανδία.

Στη συνέχεια, η οικογένεια μετακόμισε στη Σιγκαπούρη, όπου σπούδασε στο United World College της Νοτιοανατολικής Ασίας, πριν επιστρέψει στην Ολλανδία, όπου έλαβε Διεθνές Διεθνές Πτυχίο στο Λύκειο Ράϊλανς στο Ογκχέϊχστ. Σπούδασε Αγγλική φιλολογία και λογοτεχνία στο Πανεπιστήμιο του Λάιντεν και στη συνέχεια Επικοινωνία στο Πανεπιστήμιο του Άμστερνταμ, όπου αποφοίτησε το 1996.

Κατά τη διάρκεια των σπουδών της, έκανε πρακτική άσκηση στο Λονδίνο στο διαφημιστικό γραφείο του Τζ. Γουόλτερ Τόμσον. Το 1997 εργάστηκε στο Bloomberg του Άμστερνταμ, και στη συνέχεια στάλθηκε στο Λονδίνο για ένα διάστημα για τις πωλήσεις/μάρκετινγκ και την τηλεοπτική παραγωγή. Στη συνέχεια εργάστηκε στο τμήμα μάρκετινγκ του οίκου δημοπρασιών Christie's.

Στο Λονδίνο γνώρισε τον Πρίγκιπα Πέτρο Χριστιανό της Οράγγης-Νάσσαου, φαν Φόλενχοφεν και στις 25 Φεβρουαρίου 2005 ανακοίνωσαν τον αρραβώνα τους. Παντρεύτηκαν με πολιτικό γάμο στις 25 Αυγούστου 2005 στο Παλάτι Χετ Λοο και δύο μέρες αργότερα στις 27 Αυγούστου έγινε και ο θρησκευτικός του γάμος στον Καθεδρικό του Αγίου Γιερόσκερκ στο Νόρντβέικ. Μαζί απέκτησαν δύο παιδιά:

* την *Έμμα* Φραγκίσκη Αικατερίνη (γενν. το 2006-)
* τον *Πέτρο* Αντώνιο Μαυρίκιο Ερρίκο (γενν. το 2008-)

Τίτλοι
------

* **27 Οκτωβρίου 1969 - 25 Αυγούστου 2005**: Δεσποινίς Αννίτα Θεοδώρα φαν Έϊκ
* **25 Αυγούστου 2005 - σήμερα**: *Η Υψηλότητα* Πριγκίπισσα Αννίτα της Οράγγης-Νάσσαου, φαν Φόλενχοφεν-Έϊκ

Παραπομπές
----------

1. ↑  «Princess Anita». Dutch Royal Family official website.
2. ↑  «Royal weddings in history». Vogue. Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 4 Μαρτίου 2016. Ανακτήθηκε στις 20 Ιουνίου 2020.

|  |  |
| --- | --- |
| Commons logoCommons logo | Τα Wikimedia Commons έχουν πολυμέσα σχετικά με το θέμα   **Αννίτα της Οράγγης-Νάσσαου** |

* Royal House of the Netherlands
* Biography on *Het Koninklijk Huis* web site
Συντεταγμένες: 43°58′46″N 87°30′17″E﻿ / ﻿43.97944°N 87.50472°E﻿ / 43.97944; 87.50472

Το **Αννινγκκού** (απλοποιημένα Κινέζικα: 安宁渠, 安寧渠, πινγίν: Ānníngqú, παραδοσιακά Κινέζικα: 安宁渠, 安寧渠, πινγίν:Ānníngqú) είναι πόλη και προάστιο του Ουρούμτσι, στην βορειοδυτική Κίνα. Η πόλη έχει έκταση 28 τετραγωνικών χιλιομέτρων, έχει 5 διοικητικά χωριά, 21 ομάδες χωριών και πληθυσμό 10,554 ανθρώπων.

Η πόλη Αννινγκκού υπάρχει για παραπάνω από 100 χρόνια, και κατά την δυναστεία Τσινγκ ήταν χώρος αγοράς για εμπόρους στον δρόμο Τιανσάν. Το 1965 έγινε πόλη, μια από τις επίσημες διαιρέσεις της πόλης επαρχιακού επιπέδου Ουρούμτσι.

Η πόλη Αννινγκκού βρίσκεται στα βόρεια προάστια του Ουρούμτσι σε μία αλλουβιακή πεδιάδα και σε μία ζώνη άγονου εύκρατου κλίματος. Η πόλη έχει άφθονες πηγές νερού και κατάλληλη άρδευση για γεωργία και κτηνοτροφία.

Παραπομπές
----------

1. ↑  «Hudong Encyclopedia». Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 5 Μαρτίου 2012. Ανακτήθηκε στις 14 Φεβρουαρίου 2017.

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
--------------------

* Εγκυκλοπαίδεια Χουντόνγκ (Κινέζικα)
Συντεταγμένες: 56°58′4.8″N 24°7′16.7″E﻿ / ﻿56.968000°N 24.121306°E﻿ / 56.968000; 24.121306

Η **Αρένα Ρίγας** (λετονικά: Arēna Rīga‎) είναι κλειστή αρένα στη Ρίγα της Λετονίας. Χρησιμοποιείται κυρίως για αγώνες χόκεϊ επί πάγου και καλαθοσφαίρισης, και συναυλίες. Εγκαινιάστηκε στις 15 Φεβρουαρίου 2006 και έχει χωρητικότητα 14.500 θεατών.

Κατασκευάστηκε για να χρησιμοποιηθεί ως ένα από τα γήπεδα για το Παγκόσμιο Πρωτάθλημα Χόκεϊ επί Πάγου του 2006, μαζί με την Αρένα Σκόντο. Η αρένα σχεδιάστηκε από την καναδική εταιρεία SCI Architects και τις λετονικές εταιρείες SIA Merks και SIA Nams.

Ιστορία
-------

 Αγώνας χόκεϊ επί πάγου μεταξύ Καναδά και Τσεχίας κατά τη διάρκεια του Παγκοσμίου Πρωταθλήματος του 2006
 Η Αρένα Ρίγας κατά τη διάρκεια του Ευρωμπάσκετ Γυναικών 2009.
Η αρένα των 11.000 θέσεων κατασκευάστηκε ως προϋπόθεση για τη φιλοξενία του Παγκοσμίου Πρωταθλήματος Χόκεϊ επί Πάγου του 2006. Η κατασκευή της, υπό την επίβλεψη του προέδρου της Λετονικής Ομοσπονδίας Χόκεϊ επί Πάγου, Κίροφ Λίπμανς, καθυστέρησε λόγω διαφωνιών σχετικά με το κατασκευαστικό συμβόλαιο και την εύρεση επενδυτή για τη χρηματοδότηση του έργου. Οι *The Baltic Times* ανέφεραν ότι ο Λίπμανς ευθύνεται για τις καθυστερήσεις και ότι του ζητήθηκε να παραιτηθεί για σύγκρουση συμφερόντων στην κατοχή μετοχών στην εταιρεία διαχείρισης της αρένας.

Από το 2008 φιλοξενεί την εθνική ομάδα χόκεϊ επί πάγου της Λετονίας και από το 2008 τον σύλλογο της Κοντινένταλ Χόκεϊ Λιγκ, Ντίναμο Ρίγας, καθώς και τις εθνικές ομάδες καλαθοσφαίρισης ανδρών και γυναικών της Λετονίας από το 2006.

Κατά τη διάρκεια των ετών, η αρένα έχει φιλοξενήσει επίσης πολλούς γνωστούς καλλιτέχνες από όλο τον κόσμο. Στον χώρο έλαβε χώρα και μέρος των εκδηλώσεων της Συνόδου Κορυφής του ΝΑΤΟ το 2006.

Η αρένα φιλοξένησε τους αγώνες του Ευρωμπάσκετ Γυναικών 2009 και του 4ου Ομίλου του Ευρωμπάσκετ 2015.

Παραπομπές
----------

1. ↑  Ανακτήθηκε στις 28  Ιουνίου 2019.
2. ↑  «Arēna Rīga – History». *Arēna Rīga*. Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 8 Φεβρουαρίου 2005. Ανακτήθηκε στις 24 Σεπτεμβρίου 2019.
3. ↑  «Arena Riga – Riga, Latvia : SCI Architects». *sciarch.com*. Ανακτήθηκε στις 24 Σεπτεμβρίου 2019.
4. ↑  SIA Merks. «Multi-functional hall Arēna Rīga – Merks» (στα Αγγλικά). Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 9 Ιουνίου 2016. Ανακτήθηκε στις 24 Σεπτεμβρίου 2019.

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
--------------------

|  |  |
| --- | --- |
| Commons logoCommons logo | Τα Wikimedia Commons έχουν πολυμέσα σχετικά με το θέμα   **Αρένα Ρίγας** |

* Επίσημος ιστότοπος
* Arena Riga στο Hockeyarenas.net ( αρχειοθετημένο αντίγραφο )
* Arena Riga στο worldstadiums.com Αρχειοθετήθηκε 2019-07-20 στο Wayback Machine. Archived
Ο **Βαγγέλης Σκλάβος** (γεννήθηκε την πρώτη Δεκεμβρίου του 1977) είναι Έλληνας επαγγελματίας καλαθοσφαιριστής. Έχει ύψος 2,02 μέτρα και αγωνίζεται τόσο ως σμολ φόργουορντ όσο και ως πάουερ φόργουορντ.

Καριέρα
-------

Ο Βαγγέλης Σκλάβος υπέγραψε το πρώτο του επαγγελματικό συμβόλαιο το 1997 σε ηλικία 20 ετών στην ομάδα του Μίλωνα, στον οποίο παρέμεινε για τρία χρόνια και συγκεκριμένα μέχρι το 2000.

Μέσα στο 2000 αποτέλεσε παρελθόν από τον Μίλωνα και υπέγραψε επαγγελματικό συμβόλαιο συνεργασίας αρχικά με το Ηράκλειο Κρήτης, στο οποίο ωστόσο παρέμεινε για λίγους μόνο μήνες και στη συνέχεια με τον Πανιώνιο, ομάδα της Νέας Σμύρνης, στην οποία παρέμεινε μέχρι το τέλος της αγωνιστικής περιόδου 2002-03.

Το καλοκαίρι του 2003, ο Σκλάβος έκανε το μεγάλο βήμα στην καριέρα του καθώς μετεγγράφη στον Ολυμπιακό Πειραιώς. Στην ομάδα του Πειραιά παρέμεινε μέχρι το 2005, χωρίς ωστόσο να καταφέρει ενδιάμεσα να κατακτήσει κάποιο τίτλο με τους ερυθρόλευκους.

Το 2005 άφησε για πρώτη φορά στην καριέρα του την Ελλάδα και ταξίδεψε στην Ισπανία για λογαριασμό της Βαλένθια, στην οποία παρέμεινε για ένα έτος χωρίς ωστόσο να καταφέρει να κατακτήσει κάποιο τίτλο.

Τον αμέσως επόμενο χρόνο ταξίδεψε στη Ρωσία για λογαριασμό της Λοκομοτίβ Ροστόφ, στην οποία παρέμεινε για ένα χρόνο.

Το 2007, ο Βαγγέλης Σκλάβος αποφάσισε να αφήσει τη Ρωσία και να επιστρέψει στην Ελλάδα, αυτήν τη φορά για λογαριασμό του Πανελληνίου. Τη διετία 2008-10 μεταπήδησε στη γειτονική Ιταλία όπου αγωνίστηκε αρχικά με τη Νουόβα Νάπολι (2008-09) κι έπειτα με τη Γκρούπο Τριπόλντι (2009-10).

Το 2010 επέστρεψε για δεύτερη φορά στον Πανελλήνιο, ενώ από το καλοκαίρι του 2011 και μέχρι το τέλος της αγωνιστικής περιόδου 2012-13, ο Βαγγέλης Σκλάβος ανήκε στο δυναμικό της ΑΕΚ Αθηνών.

Μετά το τέλος του συμβολαίου του με την ΑΕΚ, ο Βαγγέλης Σκλάβος μεταπήδησε στο νησί της Λευκάδας προκειμένου να μεταγραφεί στην τοπική Δόξα Λευκάδας.Σήμερα αγωνιζεται στην γ' εθνική κατηγορια με τον Κεραυνό Αιγίου.

Πηγές
-----

* Το προφίλ του Βαγγέλη Σκλάβου στο legabasket.it Αρχειοθετήθηκε 2014-10-31 στο Wayback Machine.
* Ανακοίνωσε Σκλάβο ο Πανελλήνιος
* Στην ΑΕΚ ο Βαγγέλης Σκλάβος Αρχειοθετήθηκε 2016-03-05 στο Wayback Machine.
* Στη Δόξα Λευκάδας ο Βαγγέλης Σκλάβος

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
--------------------

* Evangelos Sklavos, στατιστικά στοιχεία αθλητή στον επίσημο ιστότοπο της Euroleague Basketball (Αγγλικά).