Ο **Γεζάλεχ**, *Gesalic*, γοτθικά : *\*Gaisalaiks*, «χορεύοντας με δόρατα» , *Gesaleico* στα ισπανικά και πορτογαλικά, *Gesaleic* στα καταλανικά, ( π. 480 – 513) από τον Οίκο των Μπαλτ, ήταν βασιλιάς των Βησιγότθων από το 507 έως το 511.

Βιογραφία
---------

Αν και νόθος γιος του Αλάριχ Β', είχε εκλεγεί βασιλιάς από τους Βησιγότθους, αφού ο Αλάριχ Β΄ είχε σκοτωθεί στη μάχη από τους Φράγκους. Ο μόνος νόμιμος γιος του Aλάριχ Β΄, ο Aμαλάριχ, ήταν παιδί και πολύ νέος για να κυβερνήσει. 

Αρχικά ο Γεζάλεχ υποστηρίχθηκε από τον ισχυρό βασιλιά των Οστρογότθων Θεοδώριχο τον Μεγάλο, αλλά αυτή η υποστήριξη τελικά έσβησε. Μεταξύ 508 και 511, εκτελέστηκε ένας σημαντικός ευγενής των Βησιγότθων - ο Γοϊάριχ.  Η κυριαρχία του Γεζάλεχ δέχτηκε ένα αποφασιστικό πλήγμα, όταν οι Βουργουνδοί, με επικεφαλής τον βασιλιά τους Γουνδοβάδο, κατέλαβαν και λεηλάτησαν τη Narbonne, την πρωτεύουσά του. Ο Γεζάλεχ κατέφυγε στη Βαρκελώνη, όπου παρέμεινε, έως ότου τον καθαίρεσε ο Θεοδόριχος.  Ο Θεοδώριχος ανέλαβε τη διακυβέρνηση του Βησιγοτθικού βασιλείου για τα επόμενα 15 χρόνια, εισπράττοντας τους φόρους και διορίζοντας τους αξιωματούχους, φαινομενικά στο όνομα του ετεροθαλούς αδελφού του Γεζάλεχ, Aμαλάριχ, μέχρι που έγινε αρκετά μεγάλος για να κυβερνήσει. 

Διωγμένος από τον θρόνο, ο Γεζάλεχ βρήκε καταφύγιο στην Καρχηδόνα από τον βασιλιά των Βανδάλων Θρασαμούνδ. Ο βασιλιάς των Βανδάλων υποστήριξε την υπόθεσή του, παρέχοντάς του χρήματα αλλά όχι άνδρες, και το 510 και το 511 το ναυτικό των Βανδάλων υποστήριξε την εισβολή του Γεζάλεχ στην Ισπανία. Ωστόσο, αφού έλαβε ορισμένες αυστηρές επιστολές από τον Θεοδώριχο, ο Θρασαμούνδ αναγνώρισε ότι δεν ταίριαζε με τους Οστρογότθους και απέσυρε την υποστήριξή του προς τον Γεζάλεχ, προσφέροντας συγγνώμη και χρυσό στον Θεοδώριχ. 

Εγκαταλελειμμένος από τον Θρασαμούνδ, ο Γεζάλεχ κατέφυγε στην Aκουιτανία, όπου παρέμεινε για ένα χρόνο. Ο Χέρβιχ Βόλφραμ σημειώνει ότι, παρόλο που η Ακουιτανία είχε κατακτηθεί από τους Φράγκους μετά τη Μάχη του Βουγιέ, ήταν ακόμα πυκνοκατοικημένη από Βησιγότθους και φιλογότθους Ρωμαίους.  Ο Γεζάλεχ επέστρεψε για άλλη μία φορά στην Ισπανία και ηττήθηκε από τον στρατηγό του Θεοδώριχου, τον Ίββα έξω από τη Βαρκελώνη, σύμφωνα με τον Ισίδωρο της Σεβίλλης στο 12ο ορόσημο. Αν και δραπέτευσε από το πεδίο της μάχης, ο Γεζάλεχ συνελήφθη, αφού διέσχισε τον ποταμό Ντυράνς και στη συνέχεια εκτελέστηκε.  Ο Βόλφραμ εξηγεί ότι ο Γεζάλεχ είχε παίξει «το τελευταίο του χαρτί, τους Βουργουνδούς», αλλά σε μία υποσημείωση παρατηρεί ότι «ο Ισίδωρος δεν μας λέει αν Βουργουνδοί ή Οστρογότθοι φρουροί συνέλαβαν και σκότωσαν τον άτυχο Βησιγότθο βασιλιά».  Ο Πήτερ Χήδερ εικάζει ότι η εκτέλεσή του έγινε «πιθανώς το 513».

Παραπομπές
----------

1. ↑  Robert Kasperski, *The Visigothic King Gesalic, Isidore’s Historia Gothorum and the Goths’ Wars against the Franks and the Burgundians in the Years 507–514*, „Kwartalnik Historyczny" Vol. CXXIV, 2017 Eng.-Language Edition no. 1, pp. 7-37
2. ↑  Herwig Wolfram, *History of the Goths*, translated by Thomas J. Dunlap (Berkeley: University of California, 1988), p. 309.
3. 1 2 3  Peter Heather, *The Goths* (Oxford: Blackwell, 1996), p. 232
4. ↑  Isidore of Seville, *Historia de regibus Gothorum, Vandalorum et Suevorum*, chapter 37. Translation by Guido Donini and Gordon B. Ford, *Isidore of Seville's History of the Goths, Vandals, and Suevi*, second revised edition (Leiden: E.J. Brill, 1970), p. 18
5. ↑  Cassiodorus, *Variae*, 5.43-4; Wolfram, *History of the Goths*, p. 308
6. ↑  Wolfram, *History of the Goths*, p. 245
7. ↑  Isidore of Seville, ch. 38; translation by Donini and Ford, p. 18f
8. ↑  Wolfram, *History of the Goths*, p. 245, p. 481 n. 615

Πηγές
-----

* Peter J. Heather, The Goths, Oxford 1996.
* Robert Kasperski,The Visigothic King Gesalic, Isidore’s Historia Gothorum and the Goths’ Wars against the Franks and the Burgundians in the Years 507–514, „Kwartalnik Historyczny" Vol. CXXIV, 2017 Eng.-Language Edition no. 1, pp. 7–37.
* Herwig Wolfram, History of the Goths, Berkeley 1988.

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
--------------------

* Πολυμέσα σχετικά με το θέμα  Gesaleico στο Wikimedia Commons

  


|  |  |  |  |  |  |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| 

| π • σ • ε
Βασιλείς των Βησιγότθων |
| --- |
|  |
| 
* Αλάριχος Α΄ (395–410)
* Αταούλφος (410–415)
* Σιγέριχος (415)
* Βάλλιας (415–419)
* Θεοδώριχος Α΄ (419–451)
* Θορισμούνδος (451-453)
* Θεοδώριχος Β΄ (453-466)
* Ευάριχος (466-485)
* Αλάριχος Β΄ (485-507)
* Γεζάλεχος (507-511)
* Θεοδώριχος ο Μέγας (511-526)
* Αμαλάριχος (526-531)
* Θεύδις (531–548)
* Θευδίγιζελ (548–549)
* Αγίλα Α΄ (549–554)
* Αθαναγίλδος (554–568)
* Λιούβα Α΄ (568–572)
* Λιουβιγγέλδος (553–586)
* Ρεκαρέδος Α΄ (586-601)
* Λιούβα Β΄ (601-603)
* Βιτέριχ (603-610)
* Γουνδέμαρ (610-612)
* Σισεβούτος (612-621)
* Ρεκαρέδος Β΄ (621)
* Σουιντίλα (621-631)
* Σισενάνδ (631-636)
* Σιντίλα (636-639)
* Τούλγα (639-642)
* Σινδάσβινθ (642-649)
* Σινδάσβινθ και Ρεκέσβινθ (649-653)
* Ρεκέσβινθ (653-672)
* Βάμπα (672-680)
* Έρβιγ (680-687)
* Εγίκα (687-698)
* Εγίκα και Βιτίζα (698-702)
* Βιτίζα (702-710)
* Ροδέριχ (710-711)
* Αγίλα Β΄ (711-714)
* Άρδο (714-721)
 |
|  |
| 
* Κατηγορία Κατηγορία
* Commons page Κοινά
 |

 |

|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
| Καθιερωμένοι όροι | 
* VIAF: 60152380152301762952

 |

 |