recursal/SuperWikiNEXT-32B huggingface dataset:
Η **εθνική βιβλιογραφία** είναι ένα είδος έργου που κάνει αναφορά σε όλα τα βιβλία και τις εκδόσεις που έχουν τυπωθεί και διανεμηθεί σε μια συγκεκριμένη χώρα. Ο όρος καλύπτει επίσης και νέες εθνικές εκδόσεις που εμφανίζονται σε μια ορισμένη χρονική περίοδο, των οποίων οι συγγραφείς είναι πιθανό να μη προέρχονται από τη χώρα καταγραφής παρότι τα βιβλία τους εκδόθηκαν στη γλώσσα της χώρας αυτής αλλά και για τεκμήρια που έχουν εκδοθεί στη γλώσσα της χώρας που καλύπτει η εθνική βιβλιογραφία. Ακόμα, μπορεί να παρέχουν πληροφορίες που αφορούν στα βιβλία που πρόκειται να εκδοθούν, ανάλογα με την πληροφόρηση και ενημέρωση που λαμβάνει. Τα πρότυπα που χρησιμοποιούνται για την οργάνωση των πληροφοριών μίας εθνικής βιβλιογραφίας ορίζονται από τον εκάστοτε φορέα που την υλοποιεί. Συνήθως, η αναγραφές του υλικού διαμορφώνονται με βάση τους τους Αγγλοαμερικανικούς Κανόνες Καταλογογράφησης (*AACR II*), οι θεματικές επικεφαλίδες των τεκμηρίων που περιγράφονται συντάσονται σύμφωνα με το πρότυπο της Βιβλιοθήκης του Κογκρέσου (*LCSH=Library of Congress Subject Headings*) ενώ όσον αφορά στην ταξινόμηση ο εκάστοτε φορέας έκδοσης επιλέγει το ταξινομικό μοντέλο θα ακολουθήσει. Στόχος μια εθνικής βιβλιογραφίας είναι η σύνταξη οργανωμένων καταλόγων και η παράθεση ποικίλων ευρετηρίων που θα παρέχουν στον χρήστη πλήρη πρόσβαση στα επιθυμητά τεκμήρια. Απευθύνεται στο ευρύτερο κοινό αλλά και σε αυτούς που κύρια απασχόλησή τους είναι το βιβλίο ή οποιαδήποτε άλλη έντυπη ή ηλεκτρονική πηγή πληροφόρησης. Ένα από τα σημαντικότερα τμήματα μιας βιβλιογραφίας είναι το κεφάλαιο «Εισαγωγή» όπου αναλύεται η μέθοδος καταγραφής των τεκμηρίων, και κάθε επιμέρους πολιτική που αφορά στη σύνταξη και στην επιλογή του υλικού που καταγράφεται. Διαβάζοντας την εισαγωγή μιας βιβλιογραφίας, είναι ο καθένας σε θέση να χειριστεί και να λάβει την πληροφορία που επιθυμεί από αυτό το πληροφοριακό έργο. Συνήθως η βιβλιογραφία ως πηγή πληροφόρησης απασχολεί τους βιβλιοθηκονόμους, τους εκδότες, τους διανομείς/προμηθευτές βιβλίων, αλλά και οποιονδήποτε μέσο χρήστη και μελετητή. Υπεύθυνοι για την δημιουργία μιας εθνικής βιβλιογραφίας είναι η εθνική βιβλιοθήκη κάθε χώρας. 

Εθνικές βιβλιογραφίες
* British National Bibliography
* French National Bibliography
* US National Bibliography
* Εθνική Βιβλιογραφία της Ελλάδας

Βιβλιογραφία
------------

* Prytherch, R.1995. 'Harrod’s librarians’ glossary: 9,000 terms used in information management, library science, publishing, the book trades and archive management'. London: Hartnolls Ltd.
Ο **Δημήτριος Σφήκας** ήταν Έλληνας αγωνιστής της επανάστασης του 1821. Ανήκε σε γνωστή οικογένεια της Στεμνίτσας Αρκαδίας, η οποία αναφέρεται για πρώτη φορά σε συμβολαιογραφικά έγγραφα των αρχών του ΙΗ΄ αιώνα. 

Σύμφωνα με τα απομνημονεύματά του, με τον τίτλο "Αναμνήσεις των εν Δακία γεγονότων του 1821", ο Δημήτριος Σφήκας, πριν την Επανάσταση του 1821, είχε διατελέσει διοικητικός υπάλληλος στη Βεσσαραβία και μαζί με τον Στεμνιτσιώτη εξάδελφό του Ηλία Μίγκλερη πολέμησε στο κίνημα στη Δακία. Πολέμησε στην επανάσταση στη Μολδοβλαχία, διορισμένος από τον Αλέξανδρο Υψηλάντη ως εκατόνταρχος και επικεφαλής πλαγιοφυλακής 50 ιππέων. Πήρε μέρος στη μεγάλης σημασίας Μάχη του Σκουλενίου στις 17 Ιουνίου του 1821, καθώς και σε πολλές άλλες πολεμικές επιχειρήσεις στη Μολδαβία. Στη μάχη στο Σκουλένι τραυματίστηκε και μεταφέρθηκε σε ρωσικό έδαφος, όπου έτυχε περίθαλψης από τους διορισμένους από τον Υψηλάντη εφόρους του Ιασίου, οι οποίοι πολύ πριν από τη μάχη είχαν καταφύγει σε ρωσικό έδαφος. 

Ο Δημήτριος Σφήκας ακολούθησε τον Φώτιο Ηλιάδη (πέθ. 1836), έμπορο από τη Δημητσάνα και μυημένο στη Φιλική Εταιρεία, και διεκπεραιώθηκε μέσω Ρωσίας και Γερμανίας στο Λονδίνο, όπου έτυχε τις περιποιήσεις από κάποιον Γιαννίμπα από το Βαλτεσινίκο της Γορτυνίας, ο οποίος ήταν από καιρό εγκατεστημένος στην Αγγλία και παρείχε κάθε δυνατή περίθαλψη σε φυγάδες Έλληνες. Μετά την απελευθέρωση της Ελλάδος, ο Σφήκας επέστρεψε στον τόπο της γέννησής του, όπου και πέθανε.

Οι "Αναμνήσεις των εν Δακία γεγονότων του 1821" του Δημητρίου Σφήκα, που γράφτηκαν μετά το 1835, αποτελούν πολύτιμες πηγές και έχουν ιστορική αξία, αφού παρέχουν από πρώτο χέρι πληροφορίες για τις πολεμικές επιχειρήσεις, τα γεγονότα και τους πρωταγωνιστές για τη Μάχη του Σκουλενίου και το άδοξο και ατυχές κίνημα στη Δακία.

Πηγές
-----

* Ιωάν. Φιλήμων, *Ιστορικόν Δοκίμιον περί της Ελληνικής Επαναστάσεως*, τομ. Δ', σελ. 94 & 419, 1859-61.
* Δημήτριος Σφήκας, *Αναμνήσεις περί των εν Δακία γεγονότων του 1821* (περ. 1835).
* Νίκος Α. Βέης, *Δημητρίου Σφήκα, Αναμνήσεις περί των εν Δακία γεγονότων του 1821*.
* "*Ιστορία του Ελληνικού Έθνους"*, Εκδοτική Αθηνών Α.Ε. (1975), τόμ. ΙΒ', σελ. 59, 62.
Η Εθνική Βιβλιοθήκη της Ελλάδος στην Αθήνα
Με τον όρο **Εθνική Βιβλιοθήκη** φέρεται συνήθως η σημαντικότερη ή μεγαλύτερη βιβλιοθήκη μιας χώρας, η οποία χρηματοδοτείται από το κράτος και σύμφωνα με την UNESCO, είναι υπεύθυνη για τη συγκέντρωση και διατήρηση της εθνικής πνευματικής, κυρίως εκδοτικής, παραγωγής προς όφελος των μελλοντικών γενιών. Ο θεσμός της ελεύθερης προς πρόσβαση Εθνικής Βιβλιοθήκης, με την υποχρέωση να συγκεντρώνει την εθνική παραγωγή, έχει τις ρίζες του στο 17ο αιώνα, με πυρήνα βασιλικές και ιδιωτικές συλλογές, κυρίως σπάνιων εκδόσεων και χειρογράφων.

Ιστορία
-------

Μια Εθνική Βιβλιοθήκη λειτουργεί, συνήθως, ως βιβλιοθήκη παρακαταθήκης με σκοπό να συγκεντρώσει όλες τις εκδόσεις και τον πνευματικό πλούτο που εκδίδεται σε κάθε χώρα (διαδικασία που στις περισσότερες χώρες ρυθμίζεται με σχετική νομοθεσία), καθώς και τις ξένες εκδόσεις που αφορούν την χώρα. Είναι επίσης υπεύθυνη για τη δημοσίευση Εθνικής Βιβλιογραφίας - τρέχουσας και αναδρομικής-, τη συγκρότηση Συλλογικών Καταλόγων και την έκδοση των αριθμών ISBN (International Standard Book Number) για τα βιβλία που εκδίδονται στη χώρα. Τέλος λειτουργεί και ως το Εθνικό Κέντρο Βιβλιογραφικής Πληροφόρησης. Χρήστες μιας Εθνικής Βιβλιοθήκης μπορούν να είναι όλοι ανεξαιρέτως οι πολίτες αλλά και οι επισκέπτες μιας χώρας,

Η Βιβλιοθήκη του Κογκρέσου των ΗΠΑ, κτήριο Τζέφερσον
Είναι πιθανόν σε μια χώρα να υπάρχουν περισσότερες από μια Εθνικές Βιβλιοθήκες, όπως για παράδειγμα στη Μεγάλη Βρετανία όπου υπάρχουν η Βρετανική Βιβλιοθήκη, η Εθνική Βιβλιοθήκη της Σκωτίας, η Εθνική Βιβλιοθήκη της Ουαλίας κ.λπ.
Επίσης μπορεί μια Εθνική Βιβλιοθήκη να έχει ταυτόχρονα και μια άλλη ιδιότητα και να εξυπηρετεί και κάποιους άλλους σκοπούς, όπως η Βιβλιοθήκη του Κογκρέσου των ΗΠΑ και η Εθνική και Πανεπιστημιακή Βιβλιοθήκη του Ζάγκρεμπ.

Βιβλιογραφία
------------

* Μπώκος Γ. "Εισαγωγή στην Επιστήμη της Πληροφόρησης", Αθήνα: Εκδόσεις Παπασωτηρίου, 2001
* Πρότυπο ISO 2789-1974
* Συλλογικό "In National Libraries", London: AsLib - Volume 6, 1987

Δείτε επίσης
------------

* Εθνική Βιβλιοθήκη της Ελλάδος
* Κατάλογος Εθνικών Βιβλιοθηκών

Εξωτερικοί Σύνδεσμοι
--------------------

|  |  |
| --- | --- |
| Commons logoCommons logo | Τα Wikimedia Commons έχουν πολυμέσα σχετικά με το θέμα   **Εθνική βιβλιοθήκη** |

* Εθνική Βιβλιοθήκη της Ελλάδος
* Conference of European National Librarians (CENL)
* List of national libraries
* National Libraries Section of the International Federation of Library Associations and Institutions (IFLA)

Παραπομπές
----------

1. ↑  «IFLA/UNESCO -Public Library Manifesto 1994» (PDF).

|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
| Καθιερωμένοι όροι | 
* WorldCat
* LCCN: sh85076561
* GND: 4171211-0
* SUDOC: 027564525
* BNF: cb11957784c (data)
* NDL: 00566389
* NKC: ph123433
* BNE: XX525733

 |

 |
Ο **Διονύσιος Π. Βούλγαρης** υπήρξε κληρικός και αγωνιστής της Επανάστασης του 1821. Ήταν ιερομόναχος (αρχιμανδρίτης και μοναχός), ηγούμενος της Μονής Αυγού κοντά στα Δίδυμα Αργολίδος. Σύμφωνα με έγγραφα της οικογένειας των Μονοχαρτζαίων του Κρανιδίου Αργολίδος, ο Διονύσιος πριν από την Επανάσταση εκινδύνευσε από τους Τούρκους γιατί ήταν διαχειριστής μεγάλης ακίνητης περιουσίας της Μονής Αυγού και άλλων δύο μοναστηριών της περιοχής.

Κατά την επανάσταση υπηρέτησε στο πλευρό του κληρικού αγωνιστή Αρσένιου Κρέστα (Παπαρσένη). Σώζεται ο επαναστατικός λόγος που εκφώνησε ο Διονύσιος κατά την κήρυξη της Επανάστασης στο Κρανίδι επί του ογκολίθου της οδού Κοιλάδος «Γκουρ ι Βιτόρεσε», που έχει ως εξής:

*Φιλογενέστατοι Κρανιδιώται σήμερον μη φανήτε ανάξιοι της ελευθερίας σας. Ο πόλεμος γίνεται σήμερον για την πίστιν και δια την πατρίδα και δια τούτο δεν πρέπει να λυπηθούμε τα κορμιά μας, ούτε την περιουσία μας, δια να κερδήσωμεν την ελευθερίαν. Όποιος θα συμπράξη σήμερα μετά μας, θα σώση και την ψυχήν του και όποιος δεν θα συμπράξη θα είναι αιωνίως εθνοκατάρατος. Ακολουθήστε μας αδελφοί και ο ουράνιος βασιλεύς είναι μεθ’ ημών.*
Μετά τον λόγο αυτό, σύμφωνα με τα σωζόμενα έγγραφα, «πρώτος αυτός βάπτισε το ασημένιο γιαταγάνι του» σκοτώνοντας ιεροδιδασκάλους του ιεροσπουδαστηρίου του Άργους όπου ευρέθηκαν και 30.000 γρόσια, την Μεγάλη Τετάρτη 6η Απριλίου 1821. Την 10 Απριλίου (Κυριακή του Πάσχα) αιχμαλωτίστηκε και απαγχονίστηκε στην δυτική πόρτα του κάστρου του Ναυπλίου.

Πηγές
-----

1. ↑  Γενικά Αρχεία του Κράτους, Μοναστηριακά Σύμμικτα, έγγραφο 41.α.1. Αναφέρεται στο Ιωαννίδου Νικολία, Ο ναός του Αγίου Δημητρίου (Αυγού) στα Δίδυμα της Ερμιονίδας, υποσημ. 10, *Δελτίον XAE* (Χριστιανική Αρχαιολογική Εταιρεία) 16 (1991-1992), σελ. 97-106. Διαθέσιμο στο www.deltionchae.org   

Το έγγραφο έχει δημοσιευθεί από τον Παντελεήμονα Καρανικόλα, 1992.
2. ↑   Καρανικόλας Κ. Παντελεήμων (Μητροπολίτης Κορίνθου), Το Κρανίδι. Κομμάτια από τη χαμένη ιστορία του. Εκδ. «Πνοή», Ιεράς Μητροπόλεως Κορίνθου, Κόρινθος, 1980, σ. 132, 133
Ο **Δημήτριος Σειραδάκης** (γεννήθηκε το 1897 και πέθανε στις 8 Μαρτίου 1990) ήταν Έλληνας στρατιωτικός, που υπηρέτησε ως αρχηγός του Γενικού Επιτελείου Στρατού από το 1958 ως το 1959. Νωρίτερα υπηρέτησε ως διοικητής του Γ΄ Σώματος Στρατού.

Στρατιωτική καριέρα
-------------------

Γεννήθηκε στη Λειβάδα Σούγιας Χανίων. Ανέπτυξε πολεμική δράση και συμμετείχε στη Μικρασιατική Εκστρατεία. Όταν έφτασε στο βαθμό του Ταξιάρχου, ανέλαβε Διοικητής της Σχολής Πεζικού από τον Οκτώβριο του 1952 ως το Μάιο του 1953. Τον Ιανουάριο του 1956 ανέλαβε διοικητής του Γ΄ Σώματος Στρατού. Το 1958 ως Αντιστράτηγος (είχε προαχθεί το 1955) ανέλαβε αρχηγός του ΓΕΣ για μικρό χρονικό διάστημα, ως το 1959. Πέθανε στην Αθήνα το 1990.

Παραπομπές
----------

1. 1 2  "Απεβίωσε ο στρατηγός Σειραδάκης", εφημερίδα Ανατολή, φύλλο 9ης Μαρτίου 1990.
2. ↑  Διατελέσαντες Διοικητές της Σχολής Πεζικού Αρχειοθετήθηκε 2012-04-20 στο Wayback Machine. ανάκτηση 24 Ιουλίου 2013.
3. ↑  "Αφίκετο ο νέος Διοικητής του Γ΄ΣΣ. κ. Σειραδάκης", Το Φως, φύλλο 14ης Ιανουαρίου 1956, σελ. 1.
Ο **Διονύσιος Ράλλης** ήταν Έλληνας κληρικός λόγιος του 17ου αιώνα.

Βιογραφικά στοιχεία
-------------------

Η καταγωγή του ήταν από τον οίκο των Παλαιολόγων και των Καντακουζηνών. Σπούδασε στη Ρώμη. Το 1585 χειροτονήθηκε αρχιεπίσκοπος Τυρνόβου και πάσης Βουλγαρίας από τον οικουμενικό Πατριάρχη Ιερεμία Β' (Τρανό). Μετά την επάνοδό από τη Ρωσία του Πατριάρχη Ιερεμία Β' στάλθηκε ο Διονύσιος μαζί με τον αρχιεπίσκοπο Γρεβενών Καλλιστράτη και πολυάριθμη ακολουθία προς τον Τσάρο της Ρωσίας μεταφέροντας το συνοδικό επικυρωτικό γράμμα των πατριαρχών Κωνσταντινουπόλεως Ιερεμία, Αντιοχείας Ιωακείμ, και Ιεροσολύμων Σωφρονίου, με το οποίο αναγνωρίζονταν ο νεοχειροτονημένος πατριάρχης Ρωσίας Ιώβ πέμπτος τον βαθμό στην ιεραρχία της οικουμενικής εκκλησίας. Ο τσάρος υποδέχτηκε λαμπρότατα τον Δημήτριο. Επέστρεψε στην Κωνσταντινούπολη. Έγινε ο θερμότατος υποστηρικτής του Καρόλου Α΄ δούκα του Νεβέρ και της επανάστασης κατά των Τούρκων. Σώζονται δύο επιστολές στα λατινικά προς τον Κάρολο. Κατά τα έτη 1597-1598 ξεκίνησε διεργασίες, για να γίνει εξέγερση των βαλκανικών λαών εναντίον των Οθωμανών, αλλά τα σχέδιά του δεν υλοποιήθηκαν λόγω ελλιπούς σχεδιασμού. Ήλπιζε ότι θα τον βοηθούσε στο σχέδιό του ο θείος του, ηγεμόνας της Βλαχίας Μιχαήλ ο Γενναίος, ο οποίος όμως τελικά πέθανε το 1601.

Πηγές
-----

* Κωνσταντίνος Σάθας (1868). *Νεοελληνική Φιλολογία: Βιογραφία των εν τοις γράμμασι διαλαμψάντων Ελλήνων, από της καταλύσεως της Βυζαντινής Αυτοκρατορίας μέχρι της Ελληνικής εθνεγερσίας (1453-1821)*. Αθήνα: Τυπογραφείο των τέκνων Ανδρέου Κορομηλά. Ανακτήθηκε στις 15 Οκτωβρίου 2009.
* Κονταλή, Αθηνά, Η συμμετοχή του Ελληνορθόδοξου κλήρου στα επαναστατικά κινήματα της Τουρκοκρατίας: 1453-1821, Εθνικό και Καποδιστριακό Πανεπιστήμιο Αθηνών (ΕΚΠΑ). Σχολή Θεολογική. Τμήμα Θεολογίας. Τομέας Ιστορικός, Αθήνα 2011. (διδακτορική διατριβή)

Παραπομπές
----------

1. ↑  Κονταλή, Αθηνά (2011). *Η συμμετοχή του Ελληνορθόδοξου κλήρου στα επαναστατικά κινήματα της Τουρκοκρατίας: 1453-1821*. Αθήνα: Εθνικό και Καποδιστριακό Πανεπιστήμιο Αθηνών (ΕΚΠΑ). Σχολή Θεολογική. Τμήμα Θεολογίας. Τομέας Ιστορικός. σελ. 108-111.
2. ↑  «Τύρνοβο: Βαλκανική εξέγερση κατά των Τούρκων με πρωτεργάτη έναν Έλληνα». *slpress.gr*. 18 Ιουλίου 2019. Ανακτήθηκε στις 20 Σεπτεμβρίου 2020.
«Χορός στην Κέρκυρα» 
Ο  **Διονύσιος Βέγιας**  (Κεφαλονιά  1810 – Κέρκυρα  1884) ήταν Έλληνας ζωγράφος.

Βιογραφία
---------

Γεννήθηκε στην Κεφαλονιά το 1810. Σπούδασε ζωγραφική στη Ρώμη, όπου και εργάστηκε μετά το πέρας των σπουδών του. 
Επέστρεψε στην Κέρκυρα το 1839. 
Ακολούθησε την ακαδημαϊκή σχολή της ζωγραφικής με επιρροή από την ιταλική ζωγραφική. 
Πέθανε στην Κέρκυρα το 1884

Αναφορές
--------

1. ↑  Ανακτήθηκε στις 18  Ιουλίου 2017.
2. ↑  «Αρχειοθετημένο αντίγραφο». Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 12 Μαΐου 2014. Ανακτήθηκε στις 12 Μαΐου 2014.
3. ↑

 "Ο Διονύσιος Σολωμός νεκρός, σε σκίτσο του Διονυσίου Βέγια "
 "Πορτρέτο γυναίκας" (1870)
Ο **Δημήτριος Τερεζόπουλος** (Αθήνα, 28 Μαΐου 1966) είναι Έλληνας προπονητής ποδοσφαίρου.

Προπονητική καριέρα
-------------------

Ο Δημήτριος Τερεζόπουλος γεννήθηκε στην Αθήνα στις 28 Μαΐου 1966 και είναι κάτοχος του διπλώματος Uefa Pro. Ξεκίνησε την προπονητική του καριέρα το 2002 από τις Ακαδημίες του Πανιωνίου, φτάνοντας μέχρι την U-21. Το 2008 προσλήφθηκε στον Ολυμπιακό Πειραιώς αναλαμβάνοντας την U-17, παραμένοντας μέχρι το 2012 και κατακτώντας δύο πρωταθλήματα Ελλάδος το 2010 και 2011, στον θεσμό της Super League. Το 2013 προσλήφθηκε στην ΠΑΕ Κόρινθο στην Γ Εθνική Επαγγελματική Κατηγορία. Tην αγωνιστική περίοδο 2013-2014 προσλήφθηκε στον Πανιώνιο στην ομάδα U-20. Την ίδια περίοδο χρησιμοποιήθηκε στην πρώτη ομάδα ως υπηρεσιακός προπονητής, στο εντός έδρας παιχνίδι με τον Πας Γιάννινα στις 16.02.2014. Ανέλαβε αυτήν ως πρώτος προπονητής στις 6 Μαΐου του 2014, αντικαθιστώντας τον Νίκο Αναστόπουλο και παραμένοντας μέχρι τις 8 Δεκεμβρίου του ίδιου έτους, αφού τότε αντικαταστάθηκε από τον Μαρίνο Ουζουνίδη. Τον Ιανουάριο του 2015 προσλήφθηκε στον Αστέρα Τρίπολης ως βοηθός προπονητής, κατακτώντας εκείνη την αγωνιστική σεζόν την πρόκριση της ομάδας στους ομίλους του Europa League. Το 2016 ανέλαβε τον Αστέρα Τρίπολης ως πρώτος προπονητής αντικαθιστώντας τον Στάικο Βεργέτη και αντικαταστάθηκε από τον Μάκη Χάβο την ίδια περίοδο. Το 2017 προσλήφθηκε στην ομάδα της Ρόδου στο πρωτάθλημα της Γ Εθνικής. Από το 2017 έως το 2019 ανέλαβε χρέη Τεχνικού Διευθυντή στην Ακαδημία της ΠΑΕ Πας Γιάννινα. Το 2019 ανέλαβε την ομάδα του Εθνικού Πειραιώς στην Γ Εθνική Κατηγορία.

Παραπομπές
----------

1. ↑  «Course details: The UEFA Pro Diploma».
2. ↑  «Πρωτάθλημα Κ-17: Το 7ο Final-4 του Ολυμπιακού!».
3. ↑  «Πρωταθλητής και στο Κ-17 - ΟΛΥΜΠΙΑΚΟΣ - Olympiacos.org».
4. ↑  «Στατιστικά και ροή αγώνα ΠΑΝΙΩΝΙΟΣ - ΠΑΣ ΓΙΑΝΝΙΝΑ 2014-02-16...».
5. ↑  «Ανακοίνωσε Τερεζόπουλο ο Πανιώνιος».
6. ↑  «Στον Αστέρα ο Τερεζόπουλος».
7. ↑  «Οι όμιλοι του Europa League 2015-2016».
8. ↑  «Επέστρεψε στις νίκες ο Αστέρας, 2-0 τον Λεβαδειακό».
9. ↑  «Εποχή Τερεζόπουλου στη Ρόδο».
10. ↑  «Έκπληξη με Τερεζόπουλο τεχνικό διευθυντή υποδομών από την ΠΑΕ ΠΑΣ Γιάννινα».
11. ↑  «Ο Τερεζόπουλος νέος προπονητής στον Εθνικό».

|  |  |  |  |
| --- | --- | --- | --- |
| 

| π • σ • ε
Αστέρας Τρίπολης – Προπονητές ποδοσφαίρου |
| --- |
|  |
| 
Πετράκης (2004 - 2006)  ·
Γεωργαμλής (2006)  ·
Παπακώστας (2006)  ·
Κάμπος (2006 - 2008)  ·
Τζαναβάρας(υπηρεσιακός) (2008)  ·
Κάρβαλιαλ (2008)  ·
Κωστένογλου (2008 - 2009)  ·
Γκόμεζ (2009)  ·
Βλάχος (2009 - 2011)  ·
Δερμιτζάκης (2011)  ·
Ό. Φερνάντεζ (2011)  ·
Γκονσάλβες (2011)  ·
Τσιώλης (2011 - 2013)  ·
Βεργέτης (2013 - 2016)  ·
Τερεζόπουλος(υπηρεσιακός) (2016)  ·
Χάβος (2016)  ·
Ελευθερόπουλος (2016 - 2017)  ·
Χαραλαμπίδης(υπηρεσιακός) (2017)  ·
Βεργέτης (2017)  ·
Παντελίδης (2017 - 2018)  ·
Παράσχος (2018 - 2019)  ·
Χιμένεθ (2019)  ·
Ράσταβατς (2019 - 2022)  ·
Μεταξάς (2022-) |

 |
***Tα Ταξίδια των Thornberrys*** ή ***Οι Ατίθασοι Thornberrys*** ή ***Οικογένεια Θόρνμπερι*** (*Τhe Wild Thornberrys*) ονομάζεται η αμερικάνικη τηλεοπτική σειρά κινουμένων σχεδίων που προβάλλεται μέσω της συχνότητας του Nickelodeon. Αρχικά, η εκπομπή προβαλλόταν μέσω του Channel 9 έως το 2009, ενώ στην συνέχεια επανήλθε στις οθόνες με την δημιουργία του Nickelodeon στην Ελλάδα, στις 3 Σεπτεμβρίου 2010 έως τα μέσα του 2011.

Υπόθεση
-------

Η σειρά ακολουθεί τις περιπέτειες της οικογένειας Thornberry, μιας οικογένειας που γυρνά όλο τον κόσμο με ένα τροχόσπιτο για να κινηματογραφήσουν τα ζώα για την εκομπή του πατέρα Thornberry. Η Ελίζα όμως, η μικρή κόρη της οικογένειας, κρύβει ένα μυστικό. Μετά από μια συνάντηση με έναν μάγο, απέκτησε την ικανότητα να μπορεί να μιλά με τα ζώα! Έτσι, ζει τις δικές της περιπέτειες με τον καλύτερο της φίλο, Δαρβίνο, ο οποίος είναι μια μαϊμού!
Μέσα από την σειρά μαθαίνουμε για τα διάφορα ήδη ζώων και την προστασία τους αλλά και τον σεβασμό προς την φύση.

Mεταγλώττιση
------------

* Ελίζα - Φλώρα Φλεβά
* Δαρβίνος - Άλκης Ζερβός
* Νάιτζελ - Άλκης Ζερβός
* Μαριάννα - Εβίτα Παπασπύρου
* Ντέμπυ - Κατερίνα Μανουσοπούλου

Η μεταγλώττιση έγινε στο Studio Vertical.

Επεισόδια
---------

Η σειρά έχει 4 κύκλους και συνολικά 91 επεισόδια, τα οποία έχουν προβληθεί όλα μέσω του ελληνικού Nickelodeon.

Ταινίες
-------

Tρεις ταινίες έχουν κυκλοφορήσει:

* *Tα Ταξίδια των Τhornberrys: Η Καταγωγή του Ντόνι* (2001): Μια τηλεταινία αποτελούμενη από τα πρώτα 4 επεισόδια του 4ου Κύκλου, που μας αποκαλύπτουν την προέλευση του πρωτόγονου Ντόνι.
* *Περιπέτεια στην Αφρική* (2002): Κινηματογραφική ταινία στην Αμερική, στην Ελλάδα κυκλοφόρησε σε DVD.
* *Τα Ράγκρατς Τρελάθηκαν* (2003): Η τελευταία ταινία που κυκλοφόρησε, μέσω DVD, είναι ένα cross-over με την σειρά Τα Απίθανα Μωρά.
Ο αριθμός **Διεθνούς Ταυτότητας Κινητού Εξοπλισμού**  - **(IMEI)** (Αγγλικά:*International Mobile Equipment Identity*, IMEI) είναι ένας αριθμός, συνήθως μοναδικός, για την αναγνώριση κινητών τηλεφώνων 3GPP και iDEN, καθώς και ορισμένων δορυφορικών τηλεφώνων. Συνήθως βρίσκεται μέσα στη θήκη μπαταριών του τηλεφώνου, αλλά μπορεί επίσης να εμφανιστεί στην οθόνη στα περισσότερα τηλέφωνα εισάγοντας τον κωδικό \*#06#.

Τα δίκτυα GSM χρησιμοποιούν τον αριθμό IMEI για να αναγνωρίσουν έγκυρες συσκευές και μπορούν να σταματήσουν την πρόσβαση σε ένα κλεμμένο τηλέφωνο στο δίκτυο. Για παράδειγμα, εάν κλαπεί ένα κινητό τηλέφωνο, ο κάτοχος μπορεί να ζητήσει από τον πάροχο δικτύου του να χρησιμοποιήσει τον αριθμό IMEI. Αυτό καθιστά το τηλέφωνο άχρηστο ακόμα κι αν ο δράστης αλλάξει την κάρτα sim.

Οι συσκευές χωρίς υποδοχή κάρτας SIM συνήθως δεν έχουν τον κωδικό IMEI. Ωστόσο, το IMEI αναγνωρίζει μόνο τη συσκευή και δεν έχει σχέση με τον συνδρομητή. Το τηλέφωνο αναγνωρίζει τον συνδρομητή μεταδίδοντας τον αριθμό Διεθνούς ταυτότητας συνδρομητή κινητής τηλεφωνίας (IMSI), τον οποίο αποθηκεύει σε μια κάρτα SIM που μπορεί.

Παραπομπές
----------

1. ↑  «Phone firms defend security record». BBC News. January 8, 2002.. Ανακτήθηκε στις August 25, 2011.
2. ↑  GSM Europe, «"GSME proposals regarding mobile theft and IMEI security"». , 2003-06
3. ↑  «How to activate license when no IMEI available». Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 19 Ιουλίου 2019. Ανακτήθηκε στις 19 Ιουλίου 2019.
Ο **Δημήτριος Σαχίνης** (1759 - 1808) ήταν Έλληνας πλοιοκτήτης - έμπορος.

Γεννήθηκε στην Ύδρα και ήταν γιος του Αντωνίου Κιοσσέ, προεστού της Ύδρας, διοικητή Αίγινας με ρίζες απο την Γένοβα. Με ιδιόκτητο πλοίο εξασκούσε ναυτικές επιχειρήσεις - εμπόριο. Κάποτε ήταν υπεύθυνος για την διεκπεραίωση της αλληλογραφίας του στόλου και λόγω της ταχύτητας που τον διέκρινε απέκτησε το παρωνύμιο Σαχίν (σαΐνι, εκ του τουρκικού sahin = γεράκι), το οποίο στη συνέχεια διατήρησε ως επώνυμο. Έτσι έγινε ο γενάρχης της μεγάλης ναυτικής οικογένειας Σαχίνη.

Από τις ναυτικές δραστηριότητες απέκτησε μεγάλη περιουσία. Διετέλεσε πρόκριτος Ύδρας. Το 1808 συνελήφθη από τον Αλή Πασά στο Ιόνιο Πέλαγος μαζί με τους δύο γιους του, Αντώνιο και Γεώργιο, επειδή αρνήθηκε να του πουλήσει το πλοίο του "Ιρις", στό οποίο και επέβαιναν με προορισμό το Λιβόρνο, σε πολύ χαμηλό τίμημα. Το πλοίο αυτό ήταν 600 τόννων από τα μεγαλύτερα της εποχής, μετασκευασμένο Ρώσικο πολεμικό. Μόνο ο Γεώργιος Σαχίνης κατάφερε να δραπετεύσει. Ο Δημήτριος και ο Αντώνιος είναι ακόμα αγνοούμενοι.

  

**Πηγές**

* 
* *Άρθρο εφημερίδας για το μαρτυρικό θάνατο του Δημήτριου Σαχίνη*
* Εγκυκλοπαίδεια Ήλιος
Το **Κασρ ιμπν Βαρντάν** (*αραβικά : قصر أبن وردان*) είναι ένα βυζαντινό στρατιωτικό συγκρότημα του 6ου αιώνα που βρίσκεται στην συριακή έρημο , περίπου 60 χιλιόμετρα βορειοανατολικά από την Χάμα κοντά στην πόλη Αλ Χαμράα.

Το συγκρότημα του παλατιού, η εκκλησία και οι στρατώνες ανεγέρθηκαν στα μέσα του έκτου αιώνα από τον βυζαντινό αυτοκράτορα Ιουστινιανό Α΄ (527-565) ως μέρος της αμυντικής γραμμής (μαζί με την Ρεσάφα και την Χαλαμπίγιε) εναντίον των Σασσανιδών Περσών. Το μοναδικό του στυλ, "εισάγεται" απευθείας από την Κωνσταντινούπολη και δεν βρέθηκε πουθενά αλλού στη σημερινή Συρία, μάλλον επιλέχθηκε για να εντυπωσιάσει τις τοπικές φυλές των Βεδουίνων και να εδραιώσουν τον έλεγχό τους. Ο βασάλτης που χρησιμοποιήθηκε στην κατασκευή του μεταφέρθηκε από κάπου μακριά βόρεια ή στα νότια από την περιοχή και οι μαρμάρινοι κίονες και κιονόκρανα υποτίθεται ότι μεταφέρθηκαν από την Απάμεια.

Διασωθέντα Ερείπια
------------------

Τίποτα δεν παραμένει από τους στρατώνες και τα κτήρια τους σήμερα. Το ανάκτορο ήταν πιθανώς κατοικία του τοπικού κυβερνήτη. Το καλύτερα σωζόμενο τμήμα του είναι η νότια πρόσοψη του με εναλλασσόμενες ζώνες βασάλτη μαύρου και κίτρινου τούβλου. Υπάρχουν ερείπια των στάβλων στα βόρεια και ένα μικρό συγκρότημα λουτρών στο ανατολικό τμήμα του παλατιού με μια κεντρική αυλή. Η λειτουργία της κάθε αίθουσας υποδεικνύεται από μία πέτρα.

Η εκκλησία, τετράγωνου σχήματος με ένα κεντρικό κλίτος και δύο πλαϊνά κλίτη, στέκεται ακριβώς δυτικά του ανακτόρου και είναι αρχιτεκτονικά παρόμοια με αυτό, αλλά λίγο μικρότερη. Αρχικά είχε έναν μεγάλο θόλο, μόνο ένα σφαιρικό τρίγωνο από αυτόν παραμένει μέχρι σήμερα.

Αρχικά είχε τρεις πλευρές, μόνο η βόρεια και η νότια παραμένουν σήμερα, είχαν επάνω όροφο , γυναικωνίτη, που προορίζονταν για τις γυναίκες. Η τέταρτη πλευρά ήταν ημικυκλική με τρούλο αψίδα.

Φωτογραφίες
-----------

* Ερείπια της εκκλησίαςΕρείπια της εκκλησίας
* Διατηρητέες καμάρες της εκκλησίαςΔιατηρητέες καμάρες της εκκλησίας

Πηγές
-----

* Burns, Ross (1992). *Monuments of Syria*. I.B.Tauris. σελ. 201.

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
--------------------

* Πολυμέσα σχετικά με το θέμα  Qasr ibn Wardan στο Wikimedia Commons

  


|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
| Καθιερωμένοι όροι | 
* WorldCat
* VIAF: 131821411
* LCCN: nr2003034974

 |

 |

Συντεταγμένες: 35°22′N 37°14′E﻿ / ﻿35.367°N 37.233°E﻿ / 35.367; 37.233
Η **Καρολίνα Ματθίλδη της Σαξονίας-Κόμπουργκ & Γκότα** (1912-1983) ήταν το τέταρτο παιδί και δεύτερη κόρη του Καρόλου Εδουάρδου της Σαξονίας-Κόμπουργκ & Γκότα και της Βικτωρίας Αδελαΐδας του Σλέσβιχ-Χόλσταϊν.

Η *Καρολίνα Ματθίλδη Ελένη Λουίζα Αυγούστα Βεατρίκη* γεννήθηκε στις 22 Ιουνίου 1912 στο Κάστρο Κάλενμπουργκ του Κόμπουργκ. Από την πλευρά του πατέρα της ήταν δισέγγονη της Βασίλισσας Βικτωρίας του Ηνωμένου Βασιλείου και εγγονή του Λεοπόλδου, Δούκα του Ώλμπανυ. Επίσης ήταν θεία του Καρόλου ΙΣΤ΄ Γουσταύου, βασιλιά της Σουηδίας από το 1973, γιου της αδερφής της Σίβυλλας.

Η Καρολίνα Ματθίλδη παντρεύτηκε τρεις φορές. Ο πρώτος σύζυγός της ήταν ο Φρειδερίκος του Καστέλ-Ρυντενχάουζεν (1906-1940), τον οποίο παντρεύτηκε το 1931 και απέκτησαν τρία τέκνα. Διαζεύχτηκε τον Μάιο του 1938 και τον Ιούνιο του ίδιου έτους παντρεύτηκε σε δεύτερο γάμο τον Μαξ Σνίρρινγκ (1895-1944), πιλότο της πολιτικής αεροπορίας, ο οποίος τραυματίστηκε θανάσιμα σε δοκιμαστική πτήση το 1944. Από τον δεύτερο γάμο γεννήθηκαν άλλα τρία τέκνα. Το 1946 η Καρολίνα Ματθίλδη παντρεύτηκε σε τρίτο γάμο τον Καρλ Όττο Άντρε (1912-1984), αλλά το 1949 διαζεύχτηκαν χωρίς απογόνους.

### Απόγονοι

| Όνομα | Γέννηση | Θάνατος |
| --- | --- | --- |
| ***Με τον Φρειδερίκο του Καστέλ-Ρυντενχάουζεν*** |
| Μπέρτραμ Φρειδερίκος | 12 Ιουλίου 1932 |  |
| Κόνραντιν Φρειδερίκος | 10 Οκτωβρίου 1933 | 1 Οκτωβρίου 2011 |
| Βικτωρία Αδελαΐδα | 26 Φεβρουαρίου 1935 |  |
| ***Με τον Μαξ Σνίρρινγκ*** |
| Κάλμα Βαρβάρα | 18 Νοεμβρίου 1938 |  |
| Ντάγκμαρ Σίβυλλα | 22 Νοεμβρίου 1940 |  |
| Πέτρος Μιχαήλ | 4 Ιανουαρίου 1943 | 10 Φεβρουαρίου 1966 |
|

Πηγές
-----

* Γενεαλογικό δέντρο της Καρολίνας Ματθίλδης, ιστότοπος royal-genealogy.com (αγγλ.)
* Γενεαλογικά στοιχεία της Καρολίνας Ματθίλδης και των μελών της οικογενείας της, ιστότοπος familienbuch-euregio.de (γερμ.)

Παραπομπές
----------

1. ↑
2. ↑
3. ↑
4. ↑
Ο **Τζέιμς Κίμπερλι Κόρντεν** (James Kimberley Corden) (γεννημένος στις 22 Αυγούστου 1978) είναι Άγγλος ηθοποιός, κωμικός, τηλεοπτικός παρουσιαστής και τραγουδιστής. Επίσης παρουσιάζει και το, Το Late Late Show με τον Τζέιμς Κόρντεν, ένα βραδινό τηλεοπτικό σόου στο CBS

Μαζί με τον Ουαλό ηθοποιό Ρουθ Τζοουνς, ο Κόρντεν συν-δημιούργησε, συν-έγραψε και πρωταγωνίστησε στην θρυλική κωμική σειρά του BBC Gavin & Stacey (2007-2010) για την οποία κέρδισε το BAFTA Television Award για την Καλύτερη Κωμωδία. Επίσης ήταν προτεινόμενος για το UK No. 1 single "Shout", μαζί με τον grime καλλιτέχνη Dizzee Rascal, έναν ανεπίσημο ύμνο της Αγγλικής ποδοσφαιρικής ομάδας για 2010 FIFA World Cup στη Νότια Αφρική, και έκανε ντουέτο με την Αυστραλιανή τραγουδίστρια Kylie Minogue για το τραγούδι "Only You" το 2015. Επιπροσθέτως παρουσίασε τον Αγγλικό φιλανθρωπικό τηλεμαραθώνιο "Comic Relief" το 2011. Ο Κόρντεν δημιούργησε το Carpool Karaoke,όταν πήγε στο Λονδίνο, τραγουδώντας τραγούδια με τον Τζορτζ Μαικλ. Από το 2009, ο Κόρντεν έχει παρουσιάσει τα Brit Awards πέντε φορές, τέσσερις φορές μόνος του και μία με τον Μαθιου Χορν και την Kylie Minogue. Το 2017, παρουσίασε τα εβδομηκοστά κοστά Βραβεία Τονι, και τα πεντηκοστά Βραβεία Γκραμμι αντικαθιστώντας ουσιαστικά τον πολυετή παρουσιαστή τους, LL Cool J.

Πρώτα Χρόνια
------------

Ο Κόρντεν γεννήθηκε στην Hillingdon, Greater London, και είναι γιος της Μάργκαρετ και του Μάλκολμ Corden. Ο πατέρας του ήταν μουσικός στην Royal Air Force και η μητέρα του ήταν κοινωνική λειτουργός.Μεγάλωσε στην Hazlemere, του Buckinghamshire. Έχει μια μεγαλύτερη αδελφή, την Αντρέα Χένρι, και μια μικρότερη αδελφή, την Ρουθ Corden. Μεγάλωσε στο Στρατό της Σωτηρίας, στην εκκλησία, αλλά πλέον δεν θεωρεί τον εαυτό του Χριστιανό.

Προσωπική του ζωή
-----------------

Ο Κόρντεν μοιραζόταν για αρκετά χρόνια ένα διαμέρισμα με τον ηθοποιό Ντόμινικ Κούπερ. Ο Κούπερ είναι υπεύθυνος για την γνωριμία του Corden με την γυναίκα του, Τζούλια Carey, την οποία γνώριζε εδώ και πολλά χρόνια. Ο Κόρντεν παντρεύτηκε την Carey στις 15 Σεπτεμβρίου 2012. Το ζευγάρι έχει δύο παιδιά: τον Max (γεννημένος στις 22 Μαρτίου 2011) και την Carey (γεννημένη στις 27 Οκτωβρίου 2014).

Παραπομπές
----------

1. ↑  (Αγγλικά) *Internet Broadway Database*. 412502. Ανακτήθηκε στις 9  Οκτωβρίου 2017.
2. ↑  «Encyclopædia Britannica» (Αγγλικά) biography/James-Corden. Ανακτήθηκε στις 9  Οκτωβρίου 2017.
3. ↑  (Αγγλικά) *Discogs*. 2622095. Ανακτήθηκε στις 9  Οκτωβρίου 2017.
4. ↑  *Czech National Authority Database*. xx0208784. Ανακτήθηκε στις 1  Μαρτίου 2022.
5. ↑  (Γερμανικά) *Deutsche Synchronkartei*. 21374. Ανακτήθηκε στις 4  Απριλίου 2022.
6. ↑  Ανακτήθηκε στις 14  Ιουνίου 2019.
7. ↑  Ανακτήθηκε στις 11  Δεκεμβρίου 2020.
8. ↑

|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
| Καθιερωμένοι όροι | 
* WorldCat
* VIAF: 68614986
* LCCN: no2003031171
* ISNI: 0000 0001 1768 497X
* GND: 1060474824
* SUDOC: 19396077X
* BNF: cb16194422d (data)
* MusicBrainz: 4fe629e4-e055-4330-b6d3-70c2cf0b2ae5
* NKC: xx0208784
* BNE: XX4925350

 |

 |
Η **Δαμία** ήταν αρχαία ελληνική δευτερεύουσα θεότητα, προστάτης της γονιμότητας, από τις παλαιότερες του ελληνικού χώρου, που λατρεύονταν, μαζί με την Αυξησία, σύμφωνα με την παράδοση που διέσωσε ο Ηρόδοτος, σε πολλές πόλεις όπως στην Επίδαυρο, την Αίγινα, τη Σπάρτη και τη Τροιζήνα, όπως επιμαρτυρεί και ο Παυσανίας. Η Δαμία ταυτίζονταν περισσότερο με τη θεά Δήμητρα και την Περσεφόνη από το γεγονός ότι και τις δύο αυτές θεότητες οι Τροιζήνιοι τις αποκαλούσαν επίσης *Αμαίαν* την Δήμητρα, και *Αζισίαν* την κόρη της.

Φαίνεται όμως ότι η Δαμία λατρεύονταν ιδιαίτερα και στις Κυκλάδες. Συγκεκριμένα στη Θήρα, (Σαντορίνη), λατρευόταν, σύμφωνα με τους αρχαιολόγους, ως προστάτης των εγκύων και των λεχωνών, μάλιστα νότια του αρχαίου ναού του Καρνείου Απόλλωνα βρέθηκε σε βράχο η εγχάρακτη επιγραφή "*ΛΟΧΑΙΑ ΔΑΜΙΑ*".

Πηγές
-----

* "Νεώτερον Εγκυκλοπαιδικόν Λεξικόν Ηλίου" τ.5ος, σ.768
* "Εγκυκλοπαίδεια Πάπυρος Λαρούς Μπριτάννικα" τ.19ος, σ.369
Ο **Καζιμίρ Β΄**, πολωνικά: Kazimierz ΙΙ (π. 1261/2 - 10 Ιουνίου 1294) από τον Οίκο των Πιαστ ήταν δούκας της Βέντιτσα (1288-), τού Μπζεστς Κουγιάφσκι (1267-88) και τού Ντομπζίνι (1275-88).

Βιογραφία
---------

Ήταν ο τέταρτος γιος τού Καζιμίρ Α΄ δούκα της Κουγιάβια και της Ευφροσύνης των Πιαστ-Σιλεσίας, κόρης τού Καζιμίρ Α΄ δούκα του Οπόλε.

Ο πατέρας του από έναν προηγούμενο γάμο είχε άλλους δύο γιους. Όταν το 1267 αυτός απεβίωσε, ο Καζιμίρ Β΄ και οι δύο αμφιθαλείς αδελφοί του κληρονόμησαν το μερίδιό τους υπό την επιτροπεία της μητέρας τους (ο Καζιμίρ Β΄ ήταν 6 ετών), ως το 1275 οπότε θεωρήθηκαν ενήλικοι (ο Καζιμίρ Β΄ έγινε 14 ετών) και κυβερνούσαν μαζί. Το 1288 απεβίωσε ο ετεροθαλής αδελφός του Λέσεκ Β΄ δούκας της Βέντιτσα και ο Καζιμίρ Β΄ έλαβε το δουκάτο εκείνου, που ήταν στο κέντρο της Πολωνίας.

### Συνεργασία με τον Βλάντισλαφ Α΄

Το 1289 ο Καζιμίρ Β΄ και ο μεγαλύτερος αμφιθαλής αδελφός του Βλάντισλαφ Α΄ ο *Βραχύς* υποστήριξαν την εκστρατεία τού Μπολέσλαφ Β΄ κυβερνήτη τού Πουότσκ για τον θρόνο της Κρακοβίας. Οι ενωμένες δυνάμεις τους νίκησαν στις 26 Φεβρουαρίου τα στρατεύματα των Πιαστ-Σιλεσίας Ερρίκου Γ΄, Μπόλκο Α΄ και Πσέμκο στη μάχη τού Σέβιες. Σύντομα μετά για άγνωστους λόγους ο Μπολέσλαφ Β΄ του Πουότσκ αποκήρυξε τη διεκδίκησή του και αυτό έκανε τον Βλάντισλαφ Α΄ τον *βραχύ* να κατακτήσει την Μικρότερη Πολωνία για τον εαυτό του. Με τη στενή συνεργασία τού αδελφού του, ο Βλάντισλαφ Α΄ ο *Βραχύς* ξεκίνησε πόλεμο με τον Βεγκέσλαο Β΄ της Βοημίας. Το φθινόπωρο τού 1292 τα δύο αδέλφια εκστράτευσαν στη Βοημία, αλλά ο Βεγκέσλαος Β΄ τους αιχμαλώτισε. Στη συμφωνία ειρήνης που ακολούθησε το ίδιο έτος, τα δύο αδέλφια αναγκάστηκαν να υπογράψουν υποτέλεια στον βασιλιά της Βοημίας.

Παραπομπές
----------

1. 1 2  p11467.htm#i114663.
2. 1 2  Darryl Roger Lundy: (Αγγλικά) *The Peerage*.

Πηγές
-----

* Genealogia Piastów, Kraków 1895, pp. 342-344; Włodzimierz Dworzaczek: Genealogia, Warsaw 1959, table 3.
*Παγγαίο όρος*
Το **Δασαρχείο Καβάλας** στεγάζεται στο κτίριο των Δασικών Υπηρεσιών [*νεκρός σύνδεσμος*]που βρίσκεται στην περιοχή «Αγιος Λουκάς» στη διεύθυνση Τέρμα Αργυροκάστρου στην Καβάλα.

Η περιοχή ευθύνης του Δασαρχείου Καβάλας εκτείνεται  Αρχειοθετήθηκε 2007-09-30 στο Wayback Machine.
ανάμεσα στους ποταμούς Στρυμόνα (δυτικό όριο) και Νέστο Νέστος (ανατολικό όριο), καλύπτει όλο το χερσαίο τμήμα του Νομού Καβάλας και έχει συνολική έκταση 1.719.120 στρέμματα. Η διαχείριση των δασών του νομού γίνεται από το Δασαρχείο Καβάλας, υπό την εποπτεία της Διεύθυνσης Δασών Νομού Καβάλας.

Το υπερθαλάσσιο ύψος της περιοχής ευθύνης του κυμαίνεται από την επιφάνεια της θάλασσας μέχρι τα 1256 μέτρα στο Παγγαίο (κορυφή Μάτι) ,ενώ το μέσο υπερθαλάσσιο ύψος που επικρατεί στον ορεινό όγκο είναι 600 μέτρα.

Η κατανομή των εκτάσεων κατά εδαφοπονική δραστηριότητα δίνεται στο χάρτη χρήσεων γης και καταλαμβάνει τις παρακάτω εκτάσεις ως εξής:

* α)Δάση και δασοσκεπείς εκτάσεις 404.102στρ. ποσοστό 23,5 %
* β)Μερικώς δασοσκεπείς εκτάσεις 310.540 στρ. ποσοστό 18,1 %
* γ)Γεωργικές εκτάσεις 736.158 στρ. ποσοστό 42,8 %
* δ)Γυμνές & άγονες εκτάσεις 268.020 στρ. ποσοστό 15,6 %

* **Συνολική έκταση** 1.719.120 στρ.

Στις παραπάνω εκτάσεις φύονται, κωνοφόρα κυρίως Πεύκα και Κυπαρίσσια, πλατύφυλλα κυρίως Οξυά και Βελανιδιά, μονοκαλλιέργειες κυρίως υβρίδια λεύκης και τέλος αείφυλλα - πλατύφυλλα ( κουμαριές, πουρνάρι φυλίκι κ.α.).

Τα παραπάνω δασοπονικά είδη καταλαμβάνουν σε έκταση : τα κωνοφόρα 17.500 στρέμματα (6,4 %), η οξυά 117.524 στρέμματα (43 %), οι βελανιδιές 18.600 στρέμματα (6,8 %), οι λευκοκαλλιέργειες (7,2 %) και τα αείφυλλα - πλατύφυλλα 100.000 στρέμματα (36,6 %).

Στην περιοχή ευθύνης του Δασαρχείου Καβάλας ανήκουν τέσσερα (4) δασικά συμπλέγματα ή περιοχές παρέμβασης:

1. Περιοχή παρέμβασης Παγγαίου όρους 199.850 στρ.
2. Περιοχή παρέμβασης Συμβόλου όρους 462.760 στρ.
3. Περιοχή παρέμβασης Νέστου 334.200 στρ.
4. Περιοχή παρέμβασης Καβάλας 250.650 στρ.

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
--------------------

* Επίσημο site του Δασαρχείου Καβάλας
Ο **δαρτός μυς** είναι μια ινώδης μεμβράνη συνδετικού ιστού, η οποία επενδύει το όσχεο, την ακροποσθία και τα σηραγγώδη σώματα του πέους. Το εσωτερικό περίβλημα δαρτού μυός στο πέος που εντοπίζεται κάτω από την πόσθη είναι γνωστό και ως περιτονία. Το χαρακτηριστικό του δαρτού μυός είναι η αντανακλαστική αντίδραση στα εξωτερικά ερεθίσματα που προκαλεί τη συστολή ή τη διαστολή του δέρματος του οσχέου και της ακροποσθίας.

Λειτουργία
----------

### Ακροποσθία

Ο δαρτός μυς της ακροποσθίας κρατά την κεφαλή του πέους συνεχώς καλυμμένη από το δέρμα. Κατά την παιδική ηλικία δημιουργεί ένα στενό στόμιο στην άκρη του πέους που επιτρέπει την έξοδο των ούρων και κρατά ξένα σώματα μακριά από τη βάλανο. Όταν τα γεννητικά όργανα ωριμάζουν στην εφηβεία, οι ελαστικές ίνες στην περιοχή αυξάνονται επιτρέποντας την ελεύθερη κίνηση της ακροποσθίας πάνω στη βάλανο.

### Όσχεο

Ο δαρτός μυς του οσχέου αποτελείται από λείο μυϊκό ιστό και συμβάλλει στη ρύθμιση της θερμοκρασίας των όρχεων για την πραγματοποίηση της σπερματογένεσης. Σημαντικό ρόλο σε αυτή τη διαδικασία παίζει ο κρεμαστήρας μυς, ο οποίος ρυθμίζει την απόσταση των όρχεων από το σώμα. Η κίνηση του δαρτού μυός μέσω της διαστολής και της συστολής του προσδίδει αντίστοιχα χαλαρή ή ζαρωμένη όψη στον οσχεϊκό σάκο. Η συστολή του δέρματος του οσχέου, μαζί με την ανύψωση των όρχεων από τον κρεμαστήρα μυ, φέρνει τους όρχεις κοντά στο σώμα και σταματά την απώλεια θερμότητας. Αντίθετα, η χαλάρωση του σάκου απομακρύνει τους όρχεις από το σώμα διατηρώντας τους σε χαμηλότερη θερμοκρασία.

Δείτε επίσης
------------

* Ανδρικό αναπαραγωγικό σύστημα
* Κρεμαστήρας μυς
* Όρχεις

Παραπομπές
----------

1. 1 2  Campbell (25 Αυγούστου 2011). Alan J. Wein, επιμ. *Campbell-Walsh Urology*. Philadelphia: Elsevier Saunders. ISBN 978-1-4160-6911-9.
2. ↑  Gray's 16th Edition
Οι **Δασικές πυρκαγιές στη Ρωσία το 2010** είναι μια σειρά εκατοντάδων πυρκαγιών που ξέσπασαν σε όλη τη Ρωσία, κυρίως στα δυτικά, από τα τέλη Ιουλίου 2010 έως σήμερα. Αυτό οφείλεται στην καταγραφή υψηλών θερμοκρασιών (σύμφωνα με τους ειδικούς πρόκειται για το πιο καυτό καλοκαίρι στη ρωσική ιστορία.) και στην ξηρασία της περιοχής. Ο Ρώσος Πρόεδρος Ντμίτρι Μεντβέντεφ δήλωσε σε κατάσταση έκτακτης ανάγκης επτά περιφέρειες για τις πυρκαγιές, ενώ άλλες 28 περιοχές ήταν υπό κατάσταση έκτακτης ανάγκης, λόγω των ανεπαρκών εσοδειών που προκλήθηκαν από τις ρωσικές ξηρασίες.

Διεθνής Βοήθεια
---------------

Η Ρωσία έχει λάβει βοήθεια για την κατάσβεση των πυρκαγιών από τη Σερβία, Ιταλία, Ουκρανία, Λευκορωσία, Αρμενία, Καζακστάν, Αζερμπαϊτζάν, Βουλγαρία, Πολωνία, Λιθουανία, Ιράν, Εσθονία, Ουζμπεκιστάν, Βενεζουέλα, Γαλλία, Γερμανία και τη Λεττονία.
***Τα τέκνα του πλοιάρχου Γκραντ*** (γαλλικά: *Les Enfants du capitaine Grant*) είναι μυθιστόρημα του Γάλλου συγγραφέα Ιουλίου Βερν το οποίο δημοσιεύθηκε το 1867-1868. Η αρχική έκδοση έγινε από τον Pierre-Jules Hetzel και περιέχει εικονογραφήσεις του Édouard Riou. Το 1876 επαναδημοσιεύτηκε από τον εκδοτικό οίκο *George Routledge & Sons* ως τρίτομο έργο με τίτλο «*A Voyage Round The World*» (*Ένα ταξίδι στον κόσμο*). Οι τρεις τόμοι είχαν υπότιτλους «*Νότια Αμερική*», «*Αυστραλία*» και «*Νέα Ζηλανδία*».

Περίληψη
--------

Το βιβλίο περιγράφει την ιστορία της αναζήτησης του ναυαγού πλοιάρχου Γκραν. Αφού το πλοίο του «Βρετάνια» ναυάγησε, ο πλοίαρχος Γκραν βρέθηκε σε ένα έρημο νησί από το οποίο πέταξε ένα μπουκάλι με τις συντεταγμένες στις οποίες βρισκόταν προσμένοντας σε βοήθεια. Ο λόρδος και η λαίδη Γκλέναρβαν βρήκαν το μπουκάλι στη Σκωτία και ανακοίνωσαν το περιεχόμενό του σε μια εφημερίδα. Έτσι, τα παιδιά του πλοιάρχου Γκραν, ήρθαν σε επαφή μαζί τους ζητώντας πληροφορίες. Η Βρετανική κυβέρνηση αρνήθηκε να ξεκινήσει μια αποστολή διάσωσης, αλλά ο λόρδος και η λαίδη Γκλέναρβαν, λόγω του αδιεξόδου στο οποίο είχαν περιέλθει τα παιδιά, αποφασίζουν να το κάνουν μόνοι τους. Η δυσκολία είναι ότι οι συντεταγμένες έχουν σβηστεί και μόνο το γεωγραφικό πλάτος είναι γνωστό. Έτσι, ξεκινούν για τη Νότια Αμερική με τη θαλαμηγό τους «Ντίνκαν». Διερευνούν μεταξύ άλλων, την Παταγονία, το νησί του Άμστερνταμ και την Αυστραλία. 

Κατά τη διάρκεια του ταξιδιού τους, συναντούν ένα πρώην μέλος του «Βρετάνια», τον Άυρτον, ο οποίος προτείνει να τους οδηγήσει στο χώρο του ναυαγίου. Ωστόσο αποκαλύπτεται ότι δεν ήταν παρών κατά τη διάρκεια της απώλειας του «Βρετάνια», αλλά εγκαταλείφθηκε στην Αυστραλία λόγω της ανταρσίας που σχεδίασε. Προσπαθεί να πάρει τον έλεγχο του «Ντίνκαν» και εγκαταλείπει τους Γκλέναρβαν, τα παιδιά του Γκραν και άλλους στην Αυστραλία, οι οποίοι πιστεύουν ότι το «Ντίνκαν» έχει πλέον χαθεί. Προσπαθούν λοιπόν να επιστρέψουν στην Ευρώπη, μέσω Νέας Ζηλανδίας, αλλά το πλοίο τους ναυαγεί και αιχμαλωτίζονται από μια φυλή Μαορί. Καταφέρνουν να ξεφύγουν νύχτα και επιβιβάζονται σε ένα πλοίο, το οποίο ανακαλύπτουν προς έκπληξή τους ότι είναι το «Ντίνκαν»! Από τον Άυρτον, που πλέον είναι κρατούμενος, ζητείται να αναφέρει οτιδήποτε γνωρίζει για τον πλοίαρχο Γκραν και ως αντάλλαγμα συμφωνείται να εγκαταλειφθεί σε ένα ερημικό νησί αντί να δικαστεί. Το «Ντίνκαν» ξεκινάει για το νησί Τάβορ, το οποίο τελικά ήταν το καταφύγιο του πλοιάρχου Γκραν. Ο Γκραν διασώζεται και στη θέση του αφήνουν τον Άυρτον να ζήσει απομονωμένος ανάμεσα στα άγρια θηρία.

Παραπομπές
----------

1. ↑  *BNE authority file*. XX2222165. Ανακτήθηκε στις 28  Μαΐου 2020.

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
--------------------

* Πολυμέσα σχετικά με το θέμα  In Search of the Castaways στο Wikimedia Commons

  


|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
| Καθιερωμένοι όροι | 
* VIAF: 177366800
* GND: 1083047523
* NLA: 35580374
* BNE: XX2222165

 |

 |
Το μεσημέρι της 30ης Ιουλίου 1993 ξέσπασε **μεγάλη δασική πυρκαγιά στην Ικαρία**, στην ευρύτερη περιοχή του Αγίου Κηρύκου, που λόγω των ισχυρών ανέμων και των ανεπαρκών πυροσβεστικών μέσων πήρε γρήγορα διαστάσεις. Πολλοί άνθρωποι εγκατέλειψαν τα σπίτια τους στις γύρω περιοχές για να γλυτώσουν και κατέφυγαν στην πόλη αλλά αρκετοί παρέμειναν προκειμένου να προσπαθήσουν να τα σώσουν.

Από την πυρκαγιά έχασαν τη ζωή τους 13 άνθρωποι και κάηκαν περισσότερα από 20.000 στρέμματα.  Από τη φωτιά έχασαν τη ζωή τους οι: Πούλος Ευστράτιος 80 χρονών, Πούλου Κούλα 73 χρονών, Πούλου Σταματούλα 67 χρονών, Κήρυκος Γεώργιος – Ελευθέριος 39 χρονών, Φυσίδας Ηλίας 25 χρονών, Τσαγανός Δημήτριος 21 χρονών, Μπρατσής Κωνσταντίνος 68 χρονών, Πεσκέσης Γεώργιος 73 χρονών, Πεσκέση Αικατερίνη 64 χρονών, Λιάρης Σιδερής 69 χρονών, Λιάρη Καλλιόπη 70 χρονών, Ξυλά Γεωργία 18 χρονών και Ξυλά Δέσποινα 65 χρονών. Από αυτούς ο Γιώργος Κηρύκου (που συμμετείχε στην Εξέγερση του Πολυτεχνείου) , ο Ηλίας Φυσίδας και ο Δημήτρης Τσαγανός έχασαν τη ζωή τους ενώ προσπαθήσουν να σώσουν ηλικιωμένους που κινδύνευαν από τη φωτιά. Για το λόγο αυτό τιμήθηκαν από την Ακαδημία Αθηνών.

Κάθε χρόνο στις 30 Ιουλίου γίνονται επιμνημόσυνες συγκεντρώσεις στη θέση Πουλάτο, όπου το 2000 τοποθετήθηκε μνημείο.

Παραπομπές
----------

1. ↑  «Αρχειοθετημένο αντίγραφο». Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 29 Φεβρουαρίου 2016. Ανακτήθηκε στις 29 Αυγούστου 2018.
2. ↑
3. ↑  «Αρχειοθετημένο αντίγραφο». Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 29 Φεβρουαρίου 2016. Ανακτήθηκε στις 29 Αυγούστου 2018.
4. ↑
Ο Αινείας διηγείται τα του Τρωικού Πολέμου στη Διδώ. Πίνακας (1815) του Πιερ-Ναρσίς Γκερέν.
Στην ελληνική μυθολογία η **Διδώ** ήταν πριγκίπισσα της Τύρου, που πήγε στη Βόρεια Αφρική και ίδρυσε την Καρχηδόνα.

Ο μύθος
-------

Η Διδώ είχε κληρονομήσει τον θρόνο της Τύρου από τον πατέρα της, Μάττα ή Μύττο, μαζί με τον σύζυγό της Σιχαίο, πλούσιο ιερέα του Ηρακλή. Ο νεότερος όμως αδελφός της Διδούς, ο Πυγμαλίων, δολοφόνησε τον Σιχαίο και κατέλαβε την εξουσία. Μόλις το έμαθε η Διδώ, παρέλαβε τους θησαυρούς του νεκρού πλέον συζύγου της και επιβιβάσθηκε σε ένα πλοίο μαζί με μερικούς αφοσιωμένους της Τυρίους και δούλους της. Το πλοίο τους μετέφερε στην Κύπρο και από εκεί στις ακτές της Λιβύης, στη χώρα Γετουλία ή Νουμιδία, όπου ζήτησε από τους ντόπιους και τον βασιλιά τους Ιάρβα να της επιτρέψουν να χτίσει στην ακτή μία πόλη. Ο Ιάρβας αρχικώς αρνήθηκε, όταν όμως η Διδώ του προσέφερε πλούσια δώρα δέχθηκε, υπό τον όρο η πόλη να καταλαμβάνει τόση έκταση όση ένα τομάρι βοδιού. Η πανέξυπνη Διδώ τότε έκοψε το τομάρι σε πολύ στενές λωρίδες και, ενώνοντας τη μία με την άλλη, περικύκλωσε τόσο χώρο, ώστε της έφθασε να κτίσει την Καρχηδόνα και την ακρόπολή της, τη Βύρσα (βύρσος = δέρμα, τομάρι). Ο Ιάρβας τότε τη ζήτησε σε γάμο, η Διδώ όμως, πιστή στη μνήμη του Σιχαίου, αρνήθηκε. Και, κατά την εκδοχή αυτή, για να αποφύγει τις συνέπειες από τον βάρβαρο βασιλιά, ανέβηκε σε μια πυρά και αυτοκτόνησε με ένα μαχαίρι. Μετά τον θάνατό της τιμήθηκε ως θεά: ο ναός της κτίστηκε στο λιμάνι της Καρχηδόνας.

Χειρόγραφο της *«Αινειάδας»* (Βιβλίο 1) με εικονογράφηση του θανάτου της Διδούς (βιβλιοθήκη Βατικανού, Cod. Vat. lat. 3225).
Αυτή την αρχική παράδοση τη μεταρρύθμισαν ως προς το τέλος της οι Ρωμαίοι ποιητές Ναίβιος και Έννιος, επιδιώκοντας να δικαιολογήσουν το άσπονδο μίσος των Καρχηδονίων για τη Ρώμη. Αυτούς ακολούθησε και ο Βιργίλιος, που στο τέταρτο βιβλίο της *Αινειάδας* περιγράφει τον τραγικό έρωτα της Διδούς για τον Αινεία, όταν αυτός πέρασε από τη βορειοαφρικανική ακτή. Ο Αινείας ανταποκρίθηκε αρχικώς στον έρωτά της, αλλά πήρε εντολή από τον Δία να φύγει για την Ιταλία, οπότε άρχισε να ετοιμάζεται να αναχωρήσει κρυφά. Η Διδώ όμως το κατάλαβε. Τότε άναψε φωτιά μέσα στην οποία έριξε το ξίφος του, την εικόνα του και καθετί που μπορούσε να της θυμίζει την απιστία του. Στη συνέχεια ανέβηκε στη φωτιά και κάηκε. Πριν πεθάνει όμως καταράστηκε τον Αινεία και έκανε έκκληση στους Τυρίους να τρέφουν μίσος κατά των απογόνων του, που ήταν οι Ρωμαίοι.

Από τον μύθο της Διδούς εμπνεύσθηκε και ο Οβίδιος, που άλλοτε ακολουθεί την αρχική παράδοση και άλλοτε τη ρωμαϊκή.

Δείτε επίσης
------------

* Ο μεγάλος αστεροειδής 209 Διδώ (209 Dido), που ανακαλύφθηκε το 1879, πήρε το όνομά του από τη μυθική αυτή πριγκίπισσα.

Πηγές
-----

* Emmy Patsi-Garin: *Επίτομο λεξικό Ελληνικής Μυθολογίας*, εκδ. οίκος «Χάρη Πάτση», Αθήνα 1969

|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
| Καθιερωμένοι όροι | 
* WorldCat
* VIAF: 57406084
* LCCN: nb2018022481
* GND: 118525271
* SUDOC: 030895316
* NKC: mzk20191033626

 |

 |

|  |  |
| --- | --- |
| 

|  |
| --- |
| * Πύλη:Μυθολογία
* Πύλη:Ελληνική μυθολογία
 |

 |
Ο Καζιμουκάν Μουναϊτπάσοφ σε ένα γραμματόσημο του Καζακστάν, το 2016
**Ο Κατζιμουκάν Μουναϊτπασούλι** (καζακικά: Қажымұқан Мұңайтпасов‎\*, ρωσικά: Хаджимукан Мунайтпасов‎, 7 Απριλίου 1871 – 12 Αυγούστου 1948), επίσης γνωστός ως **Χαντζιμουκάν Μουναϋτπάσοφ**, ήταν Καζάκος παλαιστής και πολλές φορές παγκόσμιος πρωταθλητής στην ελληνορωμαϊκή πάλη. 

Ο Μουναϋτπασούλι γεννήθηκε το 1871, στο χωριό Καραοτκιέλ της επαρχίας Ακμόλα, στην Ρωσική Αυτοκρατορία. Ήταν 1.94 μέτρα και ζύγιζε 139 κιλά. Αγωνίστηκε σε 54 χώρες και κέρδισε 48 μετάλλια. Μία από τις πιο σημαντικές στιγμές στην καριέρα του ήταν το 1910, όταν του απονεμήθηκε το χρυσό μετάλλιο στο Μπουένος Άιρες και έγινε παγκόσμιος πρωταθλητής για πρώτη φορά στην καριέρα του. Μια από τις πιο διάσημες νίκες του ήταν η ήττα του Ιάπωνα μάστερ στο ζίου ζίτσου, του Χαρακίκι Τζιντόφου, ο οποίος πέθανε λόγω θανάσιμου τραυματισμό στην σπονδυλική του στήλη σε εκείνο τον αγώνα. 

Πολλές φορές δεν του επιτρεπόταν να είναι μέλος της Ρωσικής Εθνικής ομάδας λόγω των πολιτικών διακρίσεων της Ρωσικής Αυτοκρατορίας, με αποτέλεσμα να συμμετέχει σε διεθνείς διαγωνισμούς εκπροσωπώντας την Μαντζουρία με το Ιαπωνικό όνομα Γιαμαγκάτα Μαχανούρα. Η καριέρα του διήρκεσε 43 έτη, από το 1901 έως το 1944. Τιμήθηκε με την Τάξη του Σήματος της Τιμής, και με το Τάγμα του Λιονταριού και του Ήλιου. 

Πέθανε στις 12 Αυγούστου 1948 σε ηλικία 77 ετών, στο κολχόζ Λιενίνσκογιε ζνάμγια στην επαρχία Ορνταμπάσι (Περιφέρεια Νότιου Καζακστάν), χωρίς καθόλου μαθητές και αφήνοντας τις τέσσερις γυναίκες του στο Τουρκεστάν. Το 1980 ένα μουσείο άνοιξε προς τιμήν του. Επίσης, υπάρχουν οδοί Κατζιμουκάν στο Αλμάτι, την Αστάνα και το Σεμέι. Δύο ρωσικές ταινίες βασίζονται στην ιστορία της ζωής του: η *Χάτζι-Μουκάν*(1978) και *ο Δικός μας!* (το 1985, με πρωταγωνιστές τον Μπαχιτζάν Εστζάνοφ, τον Γκιεοργκίι Χατσατούροβιτς και τον Αλεξάντρ Πανκράτοφ-Τσόρνι).

Επίσης, με το όνομά του υπάρχουν δύο στάδια στην Αστάνα και το Σιμκέντ, που χρησιμοποιούνται κυρίως για ποδοσφαιρικούς αγώνες. Το πρώτο έχει χωρητικότητα 12.350 θέσεων, ενώ το δεύτερο έχει χωρητικότητα 37.000 θέσεων.

Δείτε επίσης
------------

* Στάδιο Καζιμουκάν Μουναϊτπάσοφ (αποσαφήνιση)

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
--------------------

* Άρθρο στα Καζακικά

  


|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
| Καθιερωμένοι όροι | 
* WorldCat
* VIAF: 28932973
* LCCN: n2004150397
* ISNI: 0000 0000 4058 7388
* GND: 1060688719

 |

 |
Το **Τένφγιορντ** (νορβηγικά:*Tennfjord*) είναι ένα χωριό που βρίσκεται στο τέλος του Γκρίταφιορντεν (Grytafjorden) στον δήμο Ώλεσουντ (Ålesund) στην κομητεία Μέρε ογκ Ρόμσνταλ (Møre og Romsdal), Νορβηγία. Το χωριό Τένφγιορντ βρίσκεται ακριβώς νότια των χωριών Άιντσβικ (Eidsvik) και Βάτνε (Vatne). Το Άιντσβικ βρίσκεται στο βορειοανατολικό τμήμα της κοιλάδας των φιόρδ, ενώ το Τένφγιορντ βρίσκεται στο νότο. Το Τένφγιορντ βρίσκεται επίσης σε μικρή απόσταση βόρεια του χωριού Σκόντγιε (Skodje), με τη γέφυρα Σκόντγιε να βρίσκεται 6 kilometres (3,7 mi) προς τα νότια. Περισσότεροι από 900 κάτοικοι ζουν στην περιοχή Τένφγιορντ. Η πόλη έχει τη δική της ανδρική χορωδία: *Tennfjord Mannskor*. Από την ονομασία της περιοχής η Ελληνονορβηγή τραγουδίστρια Αμάντα Γεωργιάδη έχει πάρει το καλλιτεχνικό της επώνυμο.

Βιβλιογραφικές αναφορές
-----------------------

Υψόμετρο και καιρός του Τένφγιορντ