recursal/SuperWikiNEXT-32B huggingface dataset:
Η **πιπεριδίνη** είναι μια ετεροκυκλική αμίνη, το μόριο της οποίας αποτελείται από έναν κορεσμένο εξαμελή δακτύλιο με ένα άτομο αζώτου. Είναι άχρωμο υγρό με χαρακτηριστική οσμή μεταξύ αμμωνίας και πιπεριού, από την οποία προέρχεται και η εμπειρική ονομασία της. Η πιπεριδίνη είναι συστατικό πολλών αλκαλοειδών και χρησιμοποιείται ως πρώτη ύλη σε διάφορες οργανικές συνθέσεις, κυρίως φαρμακευτικών προϊόντων.

Σύνθεση
-------

Σε βιομηχανική κλίμακα η πιπεριδίνη παρασκευάζεται με υδρογόνωση της πυριδίνης χρησιμοποιώντας ως καταλύτη είτε δισουλφίδιο του μολυβδαινίου (MoS2), είτε νικέλιο Ράνεϊ (RaNi):

Αναγωγή της πυριδίνης σε πιπεριδίνη μπορεί να γίνει και με επίδραση νατρίου σε διάλυμα αιθανόλης.

Διαμόρφωση
----------

Σε αναλογία με το κυκλοεξάνιο, ο εξαμελής δακτύλιος της πιπεριδίνης έχει τη διαμόρφωση ανακλίνδρου. Σε αντίθεση όμως με το κυκλοεξάνιο, η πιπεριδίνη έχει δύο διαφορετικές διαμορφώσεις τύπου ανακλίνδρου, την αξονική και την ισημερινή διαμόρφωση, οι οποίες διακρίνονται από τον προσανατολισμό του αμινικού υδρογόνου:

|  |  |
| --- | --- |
|  |  |
| αξονική διαμόρφωση | ισημερινή διαμόρφωση |

Σύμφωνα με κβαντοχημικούς υπολογισμούς η ισημερινή διαμόρφωση είναι ελαφρώς πιο σταθερή από την αξονική στην αέρια φάση, ωστόσο σε πολικούς διαλύτες η σταθερότητα ενδεχομένως αντιστρέφεται. Σε κάθε περίπτωση, οι δύο διαμορφώσεις αλληλομετατρέπονται έυκολα και ταχύτατα η μία στην άλλη.

Δείτε επίσης
------------

* Πυριδίνη

Παραπομπές
----------

1. ↑  Η. Κ. Hall (1957) *J. Am. Chem. Soc.* **79**: 5441.
2. ↑  Frank Johnson Welcher (1947). *Organic Analytical Reagents*. D. Van Nostrand. σελ. 149.
3. ↑  M. B. Smith, J. March (2007), Advanced Organic Chemistry: Reactions, Mechanisms, and Structure (6th ed.), Wiley-Interscience.
4. ↑  Κ. Eller, E. Henkes, R. Rossbacher, H. Höke (2002) "Amines, Aliphatic", στο Ullmann's Encyclopedia of Industrial Chemistry, Wiley-VCH.
5. ↑  C. S. Marvel, W. A. Lazier (1941) *Org. Synth.* *1*: 99.
6. ↑  Luis Carballeira, Ignacio Pérez-Juste (1998). «Influence of calculation level and effect of methylation on axial/equatorial equilibria in piperidines». *Journal of Computational Chemistry* **19** (8): 961–976. .
7. ↑  Ian D. Blackburne, Alan R. Katritzky, Yoshito Takeuchi (1975). «Conformation of piperidine and of derivatives with additional ring hetero atoms». *Acc. Chem. Res.* **8** (9): 300–306.
8. ↑  F. A. L. Anet, Ι. Yavari (1977). «Nitrogen inversion in piperidine». *J. Am. Chem. Soc.* **99** (8): 2794–2796.
Ο **Μπογκανί Κουμαλό** είναι Νοτιοαφρικανός διεθνής ποδοσφαιριστής που αγωνίζεται στη θέση του κεντρικού αμυντικού. Γεννήθηκε στις 6 Ιανουαρίου του 1987 στο Μανζίνι της Ζουαζιλάνδης και έχει ανάστημα 188 εκ.

Καριέρα
-------

Αφού ξεκίνησε το επαγγελματικό ποδόσφαιρο από την ομάδα του πανεπιστημίου της Πραιτώρια, το 2007 αποκτήθηκε από την *SuperSport United* με τη φανέλα της οποίας διέπρεψε για μια τριετία μετρώντας 81 εμφανίσεις και 8 τέρματα. Τον Ιανουάριο του 2011 και αφού πρώτα δοκιμάστηκε με επιτυχία, υπέγραψε συμβόλαιο συνεργασίας με την αγγλική Τότεναμ Χότσπερ. Ακολούθησαν αρχικά δανεισμοί στις Πρέστον και Ρίντινγκ ( αμφότερες ομάδες της Τσάμπιονσιπ ) με τις οποίες μέτρησε 6 και 4 συμμετοχές αντίστοιχα.

Τον Ιούλιο του 2012 παραχωρήθηκε με τη μορφή δανεισμού στον ΠΑΟΚ. Παρά το ενδιαφέρον και άλλων ελληνικών ομάδων, ο **Κουμαλό** προτίμησε τους θεσσαλονικείς έπειτα από προτροπές δύο πρώην παικτών του ΠΑΟΚ, των Γκλεν Σάλμον και Μπράις Μουν.

Ο **Κουμαλό** είναι από το 2008 διεθνής με την Εθνική της Νότιας Αφρικής. Έχει συνολικά 26 συμμετοχές με τους «Μπαφάνα Μπαφάνα» ενώ έχει πετύχει και ένα γκολ, στα πλαίσια μάλιστα του Μουντιάλ του 2010 που έγινε στα γήπεδα της πατρίδας του. Συγκεκριμένα, άνοιξε το σκορ στην μεγάλη νίκη με 2-1 επί της Γαλλίας.

Παραπομπές
----------

1. ↑  (πολλαπλές γλώσσες) *Transfermarkt*. 82215. Ανακτήθηκε στις 9  Οκτωβρίου 2017.
2. ↑  «As» (Ισπανικά) Grupo PRISA. Μαδρίτη. khumalo/19000.

Εξωτερικές Συνδέσεις
--------------------

* Κουμαλό, ο πρώτος[*νεκρός σύνδεσμος*]
* Κουμαλό: Είμαι παίκτης - μαχητής
* ΠΑΟΚ: Απέκτησε Κουμαλό για 1 χρόνο Αρχειοθετήθηκε 2012-07-10 στο Wayback Machine.
Μελωμένος άνθρωπος (καλλιτεχνική εντύπωση)
Ο **Μελωμένος άνθρωπος** ή **γλύκισμα ανθρώπινης μούμιας**, ήταν μια θρυλική ιατρική ουσία που δημιουργήθηκε με τη διόγκωση ενός ανθρώπινου πτώματος στο μέλι. Η παρασκευή αναλύεται λεπτομερώς σε κινεζικές ιατρικές πηγές, το σημαντικότερο είναι το Bencao Gangmu του κινέζου ιατρού και φαρμακολόγου του 16ου αιώνα Λι Shizhen. Στηριζόμενη σε ένα μεταχειρισμένο λογαριασμό, ο Λι αναφέρει μια ιστορία ότι ορισμένοι ηλικιωμένοι άντρες στην Αραβία, πλησιάζοντας στο τέλος της ζωής τους, θα υποβάλλονταν σε μια διαδικασία μουμιοποίησης στο μέλι για να δημιουργήσουν ένα θεραπευτικό γλυκό.

Αυτή η διαδικασία διέφερε από μια απλή δωρεά σώματος λόγω της όψης της αυτοθυσίας. η διαδικασία μελοποίησης θα ξεκινούσε ιδανικά πριν από το θάνατο. Ο δότης θα σταματούσε να τρώει οποιοδήποτε τρόφιμο εκτός από το μέλι, φθάνοντας στο σημείο να κάνει μπάνιο στην ουσία. Σύντομα, τα κόπρανα του (και ακόμη και ο ιδρώτας του, σύμφωνα με το μύθο) θα αποτελούνται από μέλι. Όταν η διατροφή αυτή αποδειχθεί τελικά μοιραία, το σώμα του δότη θα τοποθετηθεί σε ένα πέτρινο φέρετρο γεμάτο με μέλι.

Μετά από περίπου έναν αιώνα, το περιεχόμενο θα μετατρεπόταν σε ένα είδος γλυκίσματος με φήμη ικανή να θεραπεύει σπασμένα άκρα και άλλες παθήσεις. Αυτό το γλύκισμα στη συνέχεια θα πωλούνται σε λαϊκές αγορές, ως σπάνιο στην ανεύρεση του στοιχείο με μια βαριά τιμή.

Παραπομπές
----------

1. ↑  Roach, Mary (2008). *Stiff: The Curious Lives of Human Cadavers*. Paw Prints. ISBN 978-1-4352-8742-6. Ανακτήθηκε στις 9 Οκτωβρίου 2010.
2. ↑  Salopek, Paul. «In Ancient Burial, Embalming With Honey | Out Of Eden Walk». *outofedenwalk.nationalgeographic.com*. Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 23 Ιουλίου 2015. Ανακτήθηκε στις 17 Μαΐου 2015.
Ο **Μπογκολιούμπ Κουγουντζίτς** (*σερβικά : Богољуб Кујунџић*) (Λίβνο, Βασίλειο της Σερβίας, το 1887. - Κίτζμπουχελ Αυστρία, 1949), ήταν Σέρβος πολιτικός του βασιλείου της Σερβίας και της Γιουγκοσλαβίας. 

Γεννήθηκε σε πλούσια οικογένεια εμπόρων της Σερβίας που έπαιξαν σημαντικό ρόλο στην κοινωνική και πολιτική ζωή της Λίβνο. Ο πατέρας του, Κόστα ως Διευθυντής τού Σερβικού Ορθόδοξου σχολείου διαχειρίστηκε την κατασκευή του νέου σχολικού κτιρίου το οποίο διατηρείτε και σήμερα.

Ο Κουγουντζίτς πήγε γυμνάσιο στο Κάρλοβιτς, σπούδασε νομική στο Ζάγκρεμπ και τη Βιέννη. Διετέλεσε γραμματέας του συλλόγου των Σέρβων φοιτητών της Βιέννης "Zora". Στο Ζάγκρεμπ ήταν αντιπρόεδρος της «Κοινωνίας της Σερβίας για την ακαδημαϊκή βοήθεια προς τους νέους." Κατά τη διάρκεια του Α΄ παγκοσμίου πολέμου, δραπέτευσε από τον Αυστροουγγρικό στρατό με ένα απόσπασμα Σέρβων στη Ρωσία. Κατά την επιστροφή του στη Σερβία, διορίστηκε στο 18ο σύνταγμα του Σερβικού στρατού με το οποίο συμμετείχε σε πολλές μάχες. Πληγώθηκε στις μάχες γύρω από την Gnjilane και του έμεινε μόνιμη αναπηρία.

Αργότερα έγινε διπλωμάτης και υπηρέτησε στην πρεσβεία του Βασιλείου της Σερβίας στη Ρώμη, στην Πάδοβα ως εκπρόσωπος της σερβικής κυβέρνησης και της γιουγκοσλαβικής επιτροπής εκδίδεται την εφημερίδα "Γιουγκοσλαβία".

Το 1925 εξελέγη βουλευτής στην περιοχή του Τράβνικ όπου εκπροσωπεί στη βουλή τις περιοχές του Λίβνο και του Γκλάμοτς. Την ίδια χρονιά διορίστηκε βοηθός υπουργός δασών και ορυχείων στην κυβέρνηση του Βασιλείου της Γιουγκοσλαβίας. Τρία χρόνια αργότερα έγινε υπουργός ταχυδρομείων, τηλεγραφίας και τηλεφωνίας. Από το 1937 υπηρέτησε ως υπουργός δασών και ορυχείων, και υπουργός Παιδείας στις κυβερνήσεις του Βασιλείου της Γιουγκοσλαβίας.

Κατά τη διάρκεια της κατοχής της Γιουγκοσλαβίας στον Β΄παγκόσμιο πόλεμο ήταν υπουργός άνευ χαρτοφυλακίου ως μέλος της κυβέρνησης εθνικής σωτηρίας Μίλαν Νέντιτς .

Παραπομπές
----------

1. ↑  Novi prosvetni minister g. Bogoljub Kujundžić (05.01.1939). Učiteljski tovariš, letnik 79, številka 1.

Αναφορές
--------

* Novi prosvetni minister g. Bogoljub Kujundžić, *Učiteljski tovariš*, 79/1, 5. 1. 1939.
* Stipo Manđeralo, Livanjski Kujundžići Αρχειοθετήθηκε 2015-01-04 στο Wayback Machine. Glasnik Zemaljskog muzeja Bosne i Hercegovine u Sarajevu: Etnologija, br. 48-49/1996-1999.

  


|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
| Καθιερωμένοι όροι | 
* VIAF: 316451529
* ISNI: 0000 0004 5020 0633
* BNF: cb16681135v (data)

 |

 |
Ο **Πλάτων ο κωμικός** ήταν Αθηναίος ποιητής της αρχαίας αττικής κωμωδίας, σύγχρονος του Αριστοφάνη (τέλη του 5ου - αρχές του 4ου π.Χ. αιώνα). Στην Σούδα αναφέρονται 30 τίτλοι έργων του, ορισμένα από τα οποία θεωρούνται νόθα. Στα πρώιμα έργα του ασχολήθηκε με πολιτικά θέματα και είναι χαρακτηριστικό ότι έδωσε σε αρκετές από τις κωμωδίες του τα ονόματα των προσώπων που σατύριζε : *Πείσανδρος* (422 π.Χ.), *Κλεοφών*, *Υπέρβολος* (419 π.Χ.) Άλλα έργα του με πολιτικό περιεχόμενο είναι : *Νίκαι* (420 π.Χ.), *Σοφισταί* (411 π.Χ.) και μετά το τέλος του Πελοποννησιακού Πολέμου οι *Πρέσβεις*, *Συμμαχίαι*, *Ελλάς*. Έγραψε και κωμωδίες με μυθολογικές υποθέσεις (*Άδωνις, Γρύπες, Ευρώπη, Ζευς κακούμενος, Μενέλεως, Φάων*). Η κωμωδία *Αφ' ιερών* (387 π.Χ.) πρέπει να ήταν η τελευταία του. Αποσπάσματα μόνο σώθηκαν από τα έργα του και από αυτά διαπιστώνεται ότι η γλώσσα και το μέτρο του μοιάζουν πολύ με του Αριστοφάνη. Σώζεται επίσης στην Παλατινή Ανθολογία το επίγραμμα ΙΧ 359 από τον *Στέφανο* του Μελεάγρου, για την προέλευση του οποίου στην Παλατινή Ανθολογία αναφέρεται ότι είναι του Ποσειδίππου, κατ' άλλους όμως είναι του Πλάτωνος του κωμικού.

Παραπομπές
----------

1. ↑  (πολλαπλές γλώσσες) *Virtual International Authority File*. OCLC. Dublin. 108096320. Ανακτήθηκε στις 25  Μαΐου 2018.
2. ↑  Παλατινή Ανθολογία IX 359, Ποσειδίππου, οι δε Πλάτωνος του κωμικού

Πηγές
-----

|  |  |
| --- | --- |
| Wikisource logoWikisource logo | Στη Βικιθήκη υπάρχει υλικό που έχει σχέση με το θέμα:  **Συγγραφέας:Πλάτων ο κωμικός** |

* Άρης Δικταίος, "Anthologia Graeca, η επιλεγομένη Παλατίνη", Γκοβόστης 1980, τ. Α΄, σ. 329.
* εγκυκλοπαίδεια Πάπυρος-Λαρούς-Μπριτάννικα, το σχετικό λήμμα.
* Pierre Waltz, ‘’Anthologie Grecque’’, ed. Les Belles Lettres, Paris, 1960, v.VIII, p. 291.

  


|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
| Καθιερωμένοι όροι | 
* WorldCat
* VIAF: 307396381
* LCCN: no2010048274
* ISNI: 0000 0000 8775 7516
* GND: 118792504
* SUDOC: 137485093
* BNF: cb162645912 (data)
* BIBSYS: 95004168
* ICCU: CUBV126417

 |

 |
Ο **Μπογκντάν Γ΄ ο Μονόφθαλμος** (ρουμανικά: Bogdan al III-lea cel Chior‎) ή **Μπογκντάν Γ΄ ο Τυφλός** (ρουμανικά: Bogdan al III-lea cel Orb‎, 18 Μαρτίου 1479 - 20 Απριλίου 1517) ήταν βοεβόδας της Μολδαβίας από τις 2 Ιουλίου 1504 έως το 1517.

Ο Μπογκντάν γεννήθηκε στο Χούσι ως γιος του βοεβόδα Στέφανου Γ΄ του Μέγα και της συζύγου του, Μαρίας Βοϊτσίτα. Ήταν ο μόνος νόμιμος γιος του πατέρα του.

Ήταν τυφλός από το ένα μάτι, πιθανότατα μετά από τραυματισμό σε μια από τις πολλές μάχες του. Ενώ οι κανόνες της κληρονομικής διαδοχής στο θρόνο απέκλειαν άτομα με αναπηρίες ως *însemnat* («σημαδεμένα»), φαίνεται πως αυτοί εφαρμόζονταν μόνο σε αυτά που είχαν την αναπηρία πριν την άνοδό τους στο θρόνο, και σίγουρα σε εκείνους με κληρονομικές διαταραχές.

Παντρεύτηκε την Στάνα, την Ναστάζια και τέλος την Ρουξάνδρα, κόρη του πρίγκιπα της Βλαχίας Μινέα του Μοχθηρού.

Ετάφη δίπλα στον πατέρα του (και άλλα μέλη της οικογένειάς του) στη Μονή Πούτνα.

Παραπομπές
----------

1. 1 2  genealogy.euweb.cz/balkan/balkan18.html.

  


|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
| Καθιερωμένοι όροι | 
* VIAF: 296324069
* SUDOC: 167592785

 |

 |
Ο **Μπλαγκόιε Νέσκοβιτς** (*σερβικά : Благоје Нешкови*) (Κραγκούγιεβατς 11 Φεβρουαρίου 1907 - Βελιγράδι 11 Νοεμβρίου 1984), ήταν γιατρός, επαναστάτης συμμετέχων στον Ισπανικό Εμφύλιο και τον εθνικού απελευθερωτικού αγώνα της Γιουγκοσλαβίας, πολιτικός της Γιουγκοσλαβίας και της λαϊκής δημοκρατίας της Σερβίας.

Βιογραφία
---------

Τελείωσε το δημοτικό σχολείο στο Κραγκούγιεβατς και το γυμνάσιο στο Βελιγράδι. Το 1933 αποφοίτησε από την ιατρική σχολή του πανεπιστημίου του Βελιγραδίου.

Το 1935 έγινε μέλος του Κομμουνιστικού κόμματος της Γιουγκοσλαβίας. Συμμετείχε στον Ισπανικό εμφύλιο πόλεμο ως γιατρός στο τάγμα των διεθνών ταξιαρχιών "Duro Dakovic". Με την επιστροφή του από την Ισπανία εργάστηκε ως γιατρός στο Βελιγράδι. Διετέλεσε γραμματέας της επαρχιακής επιτροπής του Κομμουνιστικού κόμματος της Σερβίας.

Κατά τον Β΄ παγκόσμιο πόλεμο μετά την επίθεση της Γερμανίας στη Γιουγκοσλαβία και από τις 11 Δεκεμβρίου 1941 ήταν μέλος της Σερβικής εθνικής απελευθερωτικής επιτροπής.

Μετά την απελευθέρωση της χώρας ήταν ο πρώτος γραμματέας της εκτελεστικής επιτροπής της, σημερινός πρωθυπουργός της κυβέρνησης. Στο ιδρυτικό συνέδριο του Κομμουνιστικού κόμματος της Σερβίας τον Μάιο του 1945 εξελέγη γραμματέας της κεντρικής επιτροπής και υπηρέτησε στη θέση αυτή έως το 1948. Στο πέμπτο συνέδριο του Κομμουνιστικού κόμματος τον Ιούλιο του 1948 εξελέγη μέλος του πολιτικού γραφείου της κεντρικής επιτροπής.

Κατά την περίοδο από το 1945 - 1948 βρισκόταν στη θέση του πρωθυπουργού της Λαϊκής Δημοκρατίας της Σερβίας. Το 1952 διορίστηκε στη θέση του αναπληρωτή πρωθυπουργού της Ομοσπονδιακής Δημοκρατίας της Γιουγκοσλαβίας.

Τον Οκτώβριο του 1952 το πολιτικό γραφείο του Κομμουνιστικού κόμματος της κεντρικής επιτροπής τον τιμώρησε επειδή ο κατηγορούμενος να υποστηρίξει το ψήφισμα Inform κι εγκατέλειψε την πολιτική και αφοσιώθηκε σε επιστημονικές εργασίες. Ήταν ερευνητής και επικεφαλής του εργαστηρίου πειραματικής ογκολογίας στην ιατρική σχολή. Πέθανε στο Βελιγράδι το 1984 .

Παραπομπές
----------

1. ↑  Ανακτήθηκε στις 20  Ιουνίου 2019.
2. ↑  Rulers

Πηγές
-----

* Миломир Марић Деца комунизма. „Младост", Београд 1987. година.

  


|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
| Καθιερωμένοι όροι | 
* WorldCat
* VIAF: 235310914
* LCCN: no2012082636
* ISNI: 0000 0003 7009 8739
* GND: 1021374296

 |

 |
Η **Μαργαρίτα της Βουργουνδίας** (*Marguerite de Bourgogne*, 1374 - 8 Μαρτίου 1441) δούκισσα της Βαυαρίας μέσω του γάμου της με τον Γουλιέλμο Β΄ της Βαυαρίας ήταν το τρίτο από τα εννιά παιδιά και η μεγαλύτερη κόρη του Φιλίππου του Ισχυρού και της Μαργαρίτας Γ΄ της Φλάνδρας. Ο πατέρας της Μαργαρίτας χρησιμοποίησε τους γάμους των παιδιών του προκειμένου να πετύχει τους πολιτικούς του στόχους, η Μαργαρίτα και ο αδελφός της Ιωάννης δούκας της Βουργουνδίας παντρεύτηκαν σε διπλό γάμο τον Γουλιέλμο της Βαυαρίας και την αδελφή του Μαργαρίτα της Βαυαρίας. Ο γάμος γιορτάστηκε στις 12 Απριλίου 1385 στο Καμπραί, έφερε την ένωση του Αινώ και της Ολλανδίας με τη Βουργουνδία και τη Φλάνδρα κάτι που θα πραγματοποιηθεί με τον ανιψιό της Φίλιππο Γ΄ τον Καλό.
Η Μαργαρίτα είχε ισχυρή πολιτική επίδραση στον σύζυγο της, ο σύζυγος της προτιμούσε να κυβερνά την Ολλανδία, γι'αυτό η ίδια κυβερνούσε στο όνομα του το Αινώ.

Μετά από 16 χρόνια ατεκνίας η Μαργαρίτα γέννησε στις 16 Αυγούστου 1401 μια κόρη την Ιακωβίνη της Βαυαρίας, η πολιτική επιρροή της Μαργαρίτας αυξήθηκε σημαντικά μετά τη δεκαετία του 1410 αφού έκανε πολλές δωρεές σε πόλεις και κάστρα.
Ο σύζυγος της πέθανε από δάγκωμα σκύλου (1417), η Μαργαρίτα προσπάθησε από τότε να εγγυηθεί τη διαδοχή των εδαφών απο την κόρη της σε περίπτωση θανάτου της. Η Ζακλίν κληρονόμησε το Αινώ, την Ολλανδία και τη Ζηλανδία αλλά δεν κατόρθωσε να κληρονομήσει τη Βαυαρία. Η Μαργαρίτα έζησε στο κάστρο του Λε Κουεσνόι το οποίο ήταν προσωπικό της δώρο όπου και πέθανε μετά από την κόρη της.

Παραπομπές
----------

1. 1 2  «Margaretha van Bourgondië». *Biografisch Portaal*. 34590258.
2. ↑  Darryl Roger Lundy: (Αγγλικά) *The Peerage*. p10752.htm#i107516. Ανακτήθηκε στις 9  Οκτωβρίου 2017.
3. ↑  «Kindred Britain» I3357.
4. 1 2 3 4 5  «Kindred Britain»
5. ↑  p10752.htm#i107516. Ανακτήθηκε στις 7  Αυγούστου 2020.
6. ↑  "Margaret of Burgundy". Inghist.nl. 2012-04-15. Retrieved 2012-08-18.
7. ↑  Lundy, Darryl. "The Peerage: Marguerite de Bourgogne". Retrieved 16 December 2009.
8. ↑  "Margaret of Burgundy". Inghist.nl. 2012-04-15. Retrieved 2012-08-18.
9. ↑  "Margaret of Burgundy". Inghist.nl. 2012-04-15. Retrieved 2012-08-18.

Πηγές
-----

* Lundy, Darryl. "The Peerage: Marguerite de Bourgogne"

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
--------------------

* Μαργαρίτα της Βουργουνδίας


|  |  |
| --- | --- |
| CC-BY-SA Μετάφραση | Στο λήμμα αυτό έχει ενσωματωθεί κείμενο από το λήμμα Margaret of Burgundy, Duchess of Bavaria  της Αγγλικής Βικιπαίδειας, η οποία διανέμεται υπό την GNU FDL και την CC-BY-SA 4.0. (ιστορικό/συντάκτες). |

|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
| Καθιερωμένοι όροι | 
* VIAF: 81543393
* GND: 137339151
* BPN: 34590258

 |

 |
Το **Μπλαγκοβέστσενσκ** (ρωσικά: Благове́щенск, προφ.: μπλαγκαβιέ**σσ**ινκ, που σημαίνει *Πόλη του Ευαγγελισμού της Θεοτόκου*) είναι πόλη και το διοικητικό κέντρο του όμπλαστ του Αμούρ της Ρωσίας. Βρίσκεται στη συμβολή των ποταμών Αμούρ και Ζέγια, απέναντι από την κινεζική πόλη Χέιχε. Ο πληθυσμός του ήταν 214.390 κάτοικοι, βάσει της απογραφής του 2010.

Ο Αμούρ έχει σχηματίσει τα σύνορα της Ρωσίας με την Κίνα από τη Συνθήκη του Άιγκουν το 1858 και τη Συνθήκη του Πεκίνου το 1860. Η περιοχή βόρεια του Αμούρ ανήκε στη δυναστεία Μαντσού Τσινγκ με τη Συνθήκη του Νέρτσινσκ το 1689 έως ότου παραχωρήθηκε στη Ρωσία με τη Συνθήκη του Άιγκουν το 1858.

Κλίμα
-----

Το Μπλαγκοβέστσενσκ βιώνει καυτό-καλοκαιρινό υγρό ηπειρωτικό κλίμα που επηρεάζεται από τους μουσώνες (Κέππεν *Dwa*), το οποίο αγγίζει το ζεστό-καλοκαιρινό υγρό ηπειρωτικό κλίμα επηρεασμένο από τους μουσώνες (*Dwb*) που είχε πριν από το 1990. Η πόλη παρουσιάζει ψυχρούς, ξηρούς χειμώνες και πολύ ζεστά, βροχερά καλοκαίρια, με υψηλή υγρασία. Την 1η Αυγούστου 2011, έγινε η πρώτη πόλη στη ρωσική Άπω Ανατολή που χτυπήθηκε από ανεμοστρόβιλο.

Παραπομπές
----------

1. 1 2  *d:Q26882286*. www.gks.ru/free\_doc/2016/oktmo/tom8\_oktmo.rar. Ανακτήθηκε στις 24  Οκτωβρίου 2016.
2. ↑  www.gks.ru/free\_doc/doc\_2017/bul\_dr/mun\_obr2017.rar.
3. ↑  «Russia's Far East region declares emergency in the wake of deadly tornado».. Ανακτήθηκε στις 3 August 2011. [*νεκρός σύνδεσμος*]

  


|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
| Καθιερωμένοι όροι | 
* WorldCat
* VIAF: 138407121
* LCCN: n82250121
* GND: 4609154-3

 |

 |
Η **Μαργαρίτα της Έσσης** (*Margaret von Hessen*, γεννηθείσα *Μαργαρίτα Κάμπελ Γκέντες* (*Margaret Campbell Geddes*, 18 Μαρτίου 1913 - 26 Ιανουαρίου 1997) ήταν η σύζυγος του Λουδοβίκου της Έσσης.

Βιογραφία
---------

Η *Μάργκαρετ Κάμπελ Γκέντες* γεννήθηκε στις 18 Μαρτίου 1913 στο Δουβλίνο, και ήταν κόρη του Βρετανού ακαδημαϊκού Ώκλαντ Γκέντες, 1ου Βαρώνου Γκέντες και της Ιζαμπέλλα Γκαμπλ Ρος.

Κατά τη διάρκεια των Χειμερινών Ολυμπιακών Αγώνων του 1936, στο Γκάρμις-Παρτενκίρχεν, γνώρισε τον Λουδοβίκο της Έσσης. Ο αρραβώνας τους έγινε το επόμενο έτος. 

Ο γάμος τους έγινε στις 17 Νοεμβρίου 1937 στην Εκκλησία του Αγίου Παύλου στην Πλατεία Ήτον του Λονδίνου, παρότι στις 9 Οκτωβρίου 1937 πέθανε ο πατέρας του Λουδοβίκου, Μέγας Δούκας Ερνέστος Λουδοβίκος.

Την ημέρα του γάμους τους ταξίδευαν από το Ντάρμστατ για το Λονδίνο, η μητέρα του Λουδοβίκου, Μεγάλη Δούκισσα Ελεονόρα, ο αδελφός του Γεώργιος Δονάτος και η σύζυγός του Καικιλία, η οποία ήταν 8 μηνών έγκυος, μαζί με τους δύο γιους τους. Το αεροπλάνο στο οποίο επέβαιναν με κακές καιρικές συνθήκες, χτύπησε σε μία καμινάδα εργοστασίου κοντά στην Οστένδη του Βελγίου και συνετρίβη, σκοτώνοντας όλους τους επιβαίνοντες.

Αμέσως μετά τον γάμο τους επέστρεψαν στο Ντάρμστατ για τις κηδείες. Το ζευγάρι δεν απέκτησε απογόνους, αλλά υιοθέτησε την Ιωάννα, κόρη του Γεωργίου Δονάτου, αφού οι γονείς της πέθαναν στο ατύχημα. Η Ιωάννα πέθανε δυο χρόνια αργότερα το 1939, σε ηλικία 2 ετών από μηνιγγίτιδα.

Μετά το γάμο της, η Μαργαρίτα αφιερώθηκε στις τέχνες και τα μουσεία στο Ντάρμστατ. Πιστεύεται ότι βοήθησε τη βρετανική βασιλική οικογένεια να αποκαταστήσει τις σχέσεις με τη Γερμανία μετά τον Β΄ Παγκόσμιο Πόλεμο.

Πέθανε στις 26 Ιανουαρίου 1997 στο Κάστρο Γουόλφσγκαρτεν σε ηλικία 83 ετών. Είναι θαμμένη στο Ροζενχόχε του Ντάρμστατ.

Τίτλοι
------

* 18 Μαρτίου 1913 – 17 Νοεμβρίου 1937: Δεσποινίς Μάργκαρετ Κάμπελ Γκέντες
* 17 Νοεμβρίου 1937 – 26 Ιανουαρίου 1997: *Η Βασιλική Υψηλότητα* Η Πριγκίπισσα της Έσσης και του Ρήνου

Παραπομπές
----------

1. ↑  «The Princess of Hesse and the Rhine». *Hearld Scotland*. Ανακτήθηκε στις 25 Οκτωβρίου 2019.
2. ↑  «Prince Louis And Bride Inspect Air Crash Scene». The Daily News. 18 November 1937.. Ανακτήθηκε στις 25 October 2019.
3. ↑  «Hessian Grande Dame: Princess "Peg" Of Hesse» (στα Αγγλικά). Ανακτήθηκε στις 7 Απριλίου 2020.

|  |  |
| --- | --- |
| Commons logoCommons logo | Τα Wikimedia Commons έχουν πολυμέσα σχετικά με το θέμα   **Μαργαρίτα της Έσσης** |


|  |
| --- |
| Μαργαρίτα της Έσσης **Γέννηση:** 18 Μαρτίου 1913 **Θάνατος:** 26 Ιανουαρίου 1997 |
| Τίτλοι σε διεκδίκηση |
| **Κενό**Τελευταίος που έφερε τον τίτλο ήταν**Πριγκίπισσα Καικιλία της Ελλάδας και της Δανίας** | **— ΚΑΤ' ΟΝΟΜΑ —*****Μεγάλη Δουκική σύζυγος της Έσσης και του Ρήνου***1937 – 1968Λόγος της αποτυχίας διαδοχής:Το Μεγάλο Δουκάτο καταργήθηκε το 1918 | **Κενό**Εξαλειμμένη γραμμή |

|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
| Καθιερωμένοι όροι | 
* WorldCat
* VIAF: 3283128
* LCCN: no2014034480
* ISNI: 0000 0003 6830 0897
* GND: 11953665X
* BNF: cb166251703 (data)

 |

 |
|  |
| --- |
|  *imi-r pr wr*Μεγάλος επιστάτης του οίκου |
| **Μεγάλος οικονόμος σε ιερογλυφικά** |

Βάρος με επίστρωση από πράσινη φαγεντιανή, με επιγραφή για τον Αρχιθαλαμηπόλο Ααμπενί. Τέλος Μέσου Βασιλείου, Άβυδος. Μουσείο Πετρί Αιγυπτιακών Αρχαιοτήτων, Λονδίνο.
Ο **μεγάλος επιστάτης του οίκου** (*imi-r pr wr*, ή **μεγάλος οικονόμος** ή **αρχί-οικονόμος**) ήταν σημαντικό αξίωμα στην βασιλική αυλή της αρχαίας Αιγύπτου κατά το Μέσο και Νέο Βασίλειο. Ήταν το κυριότερο άτομο που ήταν επικεφαλής των κτημάτων που προμήθευαν το παλάτι και τη βασιλική κατοικία με τροφή. 
Ο τίτλος εμφανίζεται κατά την Ενδέκατη Δυναστεία. Στους πρώτους κατόχους του τίτλου περιλαμβάνονται οι Χενού και Μεκετρέ. Μετά το βεζίρη και το θησαυροφύλακα ήταν το πιο σημαντικό αξίωμα στην βασιλική αυλή. Σημαντικοί κάτοχοι του αξιώματος κατά τη Δωδέκατη Δυναστεία περιλαμβάνουν τους Σιεζί και Κνουμχοτέπ Γ΄, οι οποίοι και οι δύο στη συνέχεια της καριέρας τους διορίστηκαν βεζίρηδες. 

Ο τίτλος συνέχισε να είναι ακόμα σημαντικός κατά το Νέο Βασίλειο και σε αυτή την περίοδο συχνά αποκαλούταν **αρχί-οικονόμος του βασιλιά**. Σημαντικοί κάτοχοι κατά το Νέο Βασίλειο ήταν ο Σενενμούτ και ο Ουαντζετρενπούτ οι οποίοι και οι δύο υπηρέτησαν υπό την Χατσεψούτ.

Μεγάλος οικονόμος της Συζύγου του Θεού
--------------------------------------

Κατά την 25η και 26η Δυναστεία ο ρόλος της Θεϊκής Συζύγου του Άμμωνα απέκτησε μεγάλη σημαντικότητα, και θρησκευτική και πολιτική. Το αξίωμα αυτό απαιτούσε πολλούς υπηρέτες και υπαλλήλους, επικεφαλής των οποίων ήταν ο **αρχί-οικονόμος της Θεϊκής Συζύγου** (*imy-r pr wr n ḥm.t nṯr*), ο οποίος ήταν υπεύθυνος για την περιουσία της Θεϊκής Συζύγου. Αυτοί ήταν πολύ πλούσιοι αξιωματούχοι γνωστοί για τα ταφικά μνημεία τους στις Θήβες. Μεταξύ αυτών περιλαμβάνονται οι Χαρουαά και Αχαμουνρού.

Παραπομπές
----------

1. ↑  Stephen Quirke: *Titles and bureaux of Egypt 1850-1700 BC*, London 2004, (ISBN 0-9547218-0-2), pp. 50-51, 61
2. ↑  James P. Allen: *The high officials of the early Middle Kingdom.* In: N. Strudwick, J. Taylor (Hrsg.): *The Theban Necropolis.* London 2003, (ISBN 0-7141-2247-5), p. 16
3. ↑  JJ Shirley: *The Power of the Elite: The Officials of Hatshepsut's Regency and Coregency*, in: J. Galán, B. M. Bryan, P. F. Dorman (eds.): *Creativity and Innovation in the Reign of Hatshepsut*, Studies in Ancient Oriental Civilization 69, Chicago 2014, (ISBN 978-1-61491-024-4), pp. 188-193
4. ↑  JJ Shirley: *The Power of the Elite: The Officials of Hatshepsut's Regency and Coregency*, in: J. Galán, B. M. Bryan, P. F. Dorman (eds.): *Creativity and Innovation in the Reign of Hatshepsut*, Studies in Ancient Oriental Civilization 69, Chicago 2014, (ISBN 978-1-61491-024-4), 225
5. ↑  Christopher Hugh Naunton: *Regime Change and The Administration of Thebes During The Twenty-fifth Dynasty*, Swansea University 2011 (Ph.D. dissertation), pp. 66-95
Συντεταγμένες: 49°45′4″N 21°58′29″E﻿ / ﻿49.75111°N 21.97472°E﻿ / 49.75111; 21.97472

Το **Μπλίζνε** (πολωνικά: Blizne, ουκρανικά: Близне‎) είναι χωριό του Πόβιατ Μπζόζουφ, στο Βοεβοδάτο Κάτω Καρπαθίων της νοτιοανατολικής Πολωνίας. Απέχει περίπου 3 χιλιόμετρα ανατολικά της Γιασιενίτσα Ροσιέλνα, 7 χιλιόμετρα βορειοδυτικά του Μπζόζουφ και 32 χιλιόμετρα νότια της πρωτεύουσας του βοεβοδάτου, Ζέσουφ. Το χωριό έχει πληθυσμό 2.800 κατοίκων.

Στο χωριό βρίσκεται η Εκκλησία των Αγίων Πάντων, η οποία χτίστηκε τον 15ο ή 16ο αιώνα. Από το 2003, είναι είναι μια από τις 6 ξύλινες εκκλησίες της νότιας Ελάσσονος Πολωνίας στον κατάλογο της UNESCO ως Μνημείο Παγκόσμιας Κληρονομιάς.

Παραπομπές
----------

1. ↑  bdl.stat.gov.pl/api/v1/data/localities/by-unit/061813302052-0352213?var-id=1639616&format=jsonapi. Ανακτήθηκε στις 5  Οκτωβρίου 2022.
2. ↑  «Κεντρική Στατιστική Υπηρεσία (ΚΣΥ) - Εθνικό Μητρώο Εδαφικής Κατανομής Γης» (στα Πολωνικά). 1 Ιουνίου 2008.
Η **μεγαλοζύγαινα** ή **μεγάλος σφυροκέφαλος** (*Sphyrna mokarran* - *Σφύρνα η μοκαραν*) είναι το μεγαλύτερο είδος σφυροκέφαλου καρχαρία, με μήκος που φτάνει τα 6,1 μέτρα. Βρίσκεται σε τροπικά και θερμά εύκρατα νερά σε όλο τον κόσμο, κατοικώντας σε οι παράκτιες περιοχές και στην υφαλοκρηπίδα. Η μεγαλοζύγαινα μπορεί να διακριθεί από τους άλλους σφυροκέφαλους από το σχήμα του κεφαλίου, το οποίο είναι μεγάλο και σχεδόν ευθύ μπροστά, και από το ψηλό, δρεπανοειδές πρώτο ραχιαίο πτερύγιο. Ένα μοναχικό, ισχυρό αρπακτικό στην κορυφή της τροφικής αλυσίδας, ο μεγάλος σφυροκέφαλος τρέφεται με μια ευρεία ποικιλία αρπακτικών που κυμαίνονται από τα μαλακόστρακα και τα κεφαλόποδα, στους οστεϊχθύς και μικρότερους καρχαρίες. Οι παρατηρήσεις αυτού του είδους στη φύση υποδηλώνουν ότι μία από τις λειτουργίες του κεφαλιού είναι να ακινητοποιήσει σαλάχια, ένα αγαπημένο θήραμα. Το είδος είναι ζωοτόκο, γεννώντας μέχρι και 55 μικρά κάθε δύο χρόνια.

Αν και δυνητικά επικίνδυνος, ο μεγάλος σφυροκέφαλος σπάνια επιθέται σε ανθρώπους. Αυτός ο καρχαρίας αλιεύεται σε μεγάλο βαθμό για τα μεγάλα πτερύγιά του, τα οποία είναι εξαιρετικά πολύτιμα στην ασιατική αγορά ως το κύριο συστατικό της σούπας από πτερύγια καρχαρία. Ως αποτέλεσμα, ο πληθυσμός των μεγάλων σφυροκέφαλων να μειώνεται σημαντικά σε όλο τον κόσμο, και έχει εκτιμηθεί ως απειλούμενο από τη Διεθνή Ένωση για τη Διατήρηση της Φύσης (IUCN).

Πηγές
-----

1. ↑  Denham, J. Stevens, J. Simpfendorfer, C.A. Heupel, M.R. Cliff, G. Morgan, A. Graham, R. Ducrocq, M. Dulvy, N.D, Seisay, M. Asber, M. Valenti, S.V. Litvinov, F. Martins, P. Lemine Ould Sidi, M. & Tous, P. and Bucal, D. (2007). *Sphyrna mokarran*  *στην Κόκκινη Λίστα Απειλούμενων Ειδών της IUCN*. Έκδοση 2013.2. Διεθνής Ένωση Προστασίας της Φύσης (IUCN). Ανακτήθηκε 26 Ιανουαρίου 2014.
2. ↑  Dr. José I. Castro 2011. The Sharks of North America. Oxford University Press, 2011. Σημείωση: η λέξη μοκαραν προέρχεται από την Αραβική λέξη μογχάρν που σημαίνει σφυρί. ISBN 978-0195392944
Ο **πρασινοτσιροβάκος** ή **πράσινη τσούχα** (*Phylloscopus nitidus*) είναι είδος τσιροβάκου που ανήκει στο γένος των Συβιίδων και του οποίου το ενδιαίτημα βρίσκεται στον Καύκασο, στη νοτιοανατολική Ευρώπη.

Όπως όλοι οι τσιροβάκοι, στο παρελθόν ανήκαν στην «Οικογένεια του Παλαιού Κόσμου», αλλά σήμερα ανήκει στη νέα οικογένεια «Φυλλοσκόπων».  Είναι στενός συγγενής του πρασινοφυλλοσκόπου, αλλά έχει πιο φωτεινό χρώμα και η κάτω πλευρά είναι πολύ πιο κίτρινη. Έχει ένα δυνατό και ένα αδύναμο φτερό, κάτι που παρατηρείται κυρίως σε νεαρά άτομα.

Παραπομπές
----------

1. ↑  Alström, Per; Ericson, Per G. P.; Olsson, Urban; Sundberg, Per (2006). «Phylogeny and classification of the avian superfamily Sylvioidea». *Mol. Phylogenet. Evol.* **38** (2): 381–397. doi:10.1016/j.ympev.2005.05.015. PMID 16054402. .
2. ↑  Jobling, James A (2010). *The Helm Dictionary of Scientific Bird Names*. London: Christopher Helm. σελίδες 273, 305. ISBN 978-1-4081-2501-4.

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
--------------------

Πρότυπο:Taxonbar
**Πρίγκιπας σύζυγος** (αγγλικά: *Prince consort*) είναι ο τίτλος που φέρει ο σύζυγος μιας εν' ενεργεία γυναίκας μονάρχη. Σε ό,τι αφορά τις συζύγους εν' ενεργεία ανδρών μοναρχών χρησιμοποιείται ο όρος Βασιλική σύζυγος. Ένας άνδρας σύζυγος δεν θα μπορούσε να χρησιμοποιήσει τον τίτλο του Βασιλιά, όπως στην περίπτωση των θηλυκών συζύγων, εφόσον ο τίτλος του μονάρχη έχει συνδεθεί περισσότερο με άνδρες και άρα θα επικρατούσε σύγχυση για το ποιος πραγματικά έχει κληρονομήσει τον θρόνο και ποιος έχει παντρευτεί αυτόν που τον κληρονόμησε. 

 Ο Φίλιππος, σύζυγος της Ελισάβετ Β΄ του Ηνωμένου Βασιλείου, που έλαβε τον τίτλο του Δούκα του Εδιμβούργου και ορίστηκε Πρίγκιπας σύζυγος, μετά τον γάμο τους
Στο Ηνωμένο Βασίλειο, ο τίτλος Πρίγκιπας σύζυγος είναι μοναδικός για τον Αλβέρτο της Σαξονίας-Κόμπουργκ & Γκότα. Βέβαια ο συγκεκριμένος όρος χρησιμοποιήθηκε αργότερα ως περιγραφή και για άλλους Βρετανούς πρίγκιπες. Ο τίτλος (όρος), του απονεμήθηκε το 1857 από την Βασίλισσα Βικτωρία, την σύζυγό του. Μέχρι τότε δεν είχε τεθεί θέμα για τον κατάλληλο τίτλο ενός άνδρα συζύγου μίας μονάρχη. Πριν από τον πρίγκιπα Αλβέρτο υπήρχαν μόνο πέντε Άγγλοι, Σκωτσέζοι ή Βρετανοί, άνδρες σύζυγοι, της Βασίλισσας Μαρίας Α΄ της Αγγλίας, της Βασίλισσας Άννας της Μεγάλης Βρετανίας και της Βασίλισσας Μαρίας Α΄της Σκωτίας, η τελευταία από τις οποίες παντρεύτηκε τρείς φορές. Το γεγονός αυτό δικαιολογείται στον νόμο που απέτρεπε τις γυναίκες να κληρονομήσουν τον θρόνο, εκτός και αν δεν υπάρχει άλλος νόμιμος άνδρας διάδοχος.

Οι τίτλοι των πέντε προ-βικτωριανών ανδρών διέφεραν πολύ. Ο σύζυγος της Μαρίας ανακηρύχθηκε βασιλιάς (jure uxoris: με το δικαίωμα του συζύγου), αλλά ο σύζυγος της Άννας δεν έλαβε άλλους πριγκιπικούς τίτλους παρά μόνο όσους ήδη είχε ως πρίγκιπας της Δανίας. Εν τω μεταξύ ο επίσημος τίτλος των συζύγων της Μαρίας ποτέ δεν ανακοινώθηκε.

Ο μοναδικός άνδρας σύζυγος μετά τον Αλβέρτο ήταν ο Πρίγκιπας Φίλιππος, Δούκας του Εδιμβούργου, σύζυγος της Ελισάβετ Β΄ του Ηνωμένου Βασιλείου. Πάλι στην περίπτωση του τέθηκε ζήτημα για τον τίτλο που θα πάρει με τον πρωθυπουργό Ουίνστον Τσώρτσιλ να θέλει μία αναβίωση του τίτλου του Αλβέρτου. Τελικά του απονεμήθηκε ο τίτλος του Πρίγκιπα του Ηνωμένου Βασιλείου, ένας τίτλος που δίνεται μόνο σε μέλη γεννημένα στην Βρετανική Βασιλική Οικογένεια, έναν τίτλο δηλαδή των γιων του μονάρχη.

Παραπομπές
----------

1. ↑  Bousfield, Arthur· Toffoli, Garry (2002). *Fifty Years the Queen: A Tribute to Her Majesty Queen Elizabeth II on Her Golden Jubilee*. Dundurn. ISBN 978-1-55002-360-2.
2. ↑  «Duke of Edinburgh: Title of Prince». *www.heraldica.org*. Ανακτήθηκε στις 7 Μαΐου 2023.
Ο **Μιζένγκο Πίντα** (**Mizengo Kayanza Peter Pinda**) είναι Τανζανός πολιτικός, πρωθυπουργός της αφρικανικής χώρας από το Φεβρουάριο του 2008 ως τις 5 Νοεμβρίου 2015.

Καριέρα
-------

Γεννήθηκε στις 12 Αυγούστου του 1948 στην επαρχία Ρουκούα. Σπούδασε Νομικά στο Πανεπιστήμιο του Νταρ ες Σαλάμ και πήρε το Πτυχίο του το 1974

Υπηρέτησε ως βοηθός γραμματέα παρά τω Προέδρω την περίοδο 1982-1992 και εξελέγη βουλευτής στις εκλογές του 2000. Στη συνέχεια έγινε αντιπρόεδρος της κυβέρνησης αρμόδιος για περιφερειακά ζητήματα.

Στις 8 Φεβρουαρίου του 2008 ορίστηκε Πρωθυπουργός από τον Πρόεδρο Τζακάγια Κικουέτε , έπειτα από την παραίτηση του Έντουαρντ Λογουάσα. Ο τελευταίος ενεπλάκη σε σκάνδαλο διαφθοράς. Την επόμενη ημέρα, ο διορισμός του Πίντα στο πρωθυπουργικό αξίωμα εγκρίθηκε από το Κοινοβούλιο με 279 υπέρ, 2 κατά και 1 άκυρη ψήφο.

Παραπομπές
----------

1. ↑  Angel Navuri, "The new premier" Αρχειοθετήθηκε 2008-11-19 στο Wayback Machine. *Guardian* (IPP Media), 9-2-2008.
2. ↑  "It is Pinda" Αρχειοθετήθηκε 2008-08-20 στο Wayback Machine. *Guardian* (IPP Media), 9-2-2008.

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
--------------------

* Πολυμέσα σχετικά με το θέμα  Mizengo Pinda στο Wikimedia Commons

  


|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
| Καθιερωμένοι όροι | 
* VIAF: 341152080579407230001
* GND: 1153853183

 |

 |
Ο **Αρσένιος Αφεντούλης** (1869-1934) ήταν Έλληνας κληρικός, ο οποίος διετέλεσε μητροπολίτης Λαρίσης και Τυρνάβου την περίοδο 1914-1934.

Βιογραφικά στοιχεία
-------------------

Γεννήθηκε το 1869 στο Μυριόφυτο της Ανατολικής Θράκης. Στη συνέχεια σπούδασε στην Εμπορική σχολή (1882-1887) και την Θεολογική Σχολή της Χάλκης (1887-1894). Διετέλεσε ιεροκήρυκας στον Γαλατά, και γραμματέας του μητροπολίτη Χαλκηδόνας κατά το 1896. Έπειτα κατείχε θέσεις αρχιδιακόνου, πρωτοσύγκελου και επόπτη στις σχολές της Μητρόπολης Εφέσου (1897-1901), ενώ εξελέγη επίσκοπος Ειρηνουπόλεως (1901-1910) και μητροπολίτης Στρωμνίτσης και Τιβεριουπόλεως (1910).

Το 1913 οι Βούλγαροι τον συνέλαβαν και τον φυλάκισαν, ενώ παράλληλα εγκατέλειψε την Στρώμνιτσα μαζί με τους υπόλοιπους Έλληνες της περιοχής. Διέφυγε στην Λάρισα, όπου έπειτα από έγκριση του βασιλιά Κωνσταντίνου Α΄ (Ιούλιος 1914) τοποθετήθηκε στην θέση του μητροπολίτη Λαρίσης και Πλαταμώνος. Πρώτο του μέλημα ήταν η αποκατάσταση των προσφύγων που κατέφυγαν στην πόλη μετά τον Α΄ Παγκόσμιο Πόλεμο. Από το 1916 ήταν μέλος της Ιεράς Συνόδου της Εκκλησίας της Ελλάδος, ενώ το 1917 κατηγορήθηκε μαζί με άλλους ιεράρχες έπραττε κατά του Ελευθερίου Βενιζέλου.

Έτσι λοιπόν το Ανώτατο Ειδικό Εκκλησιαστικό Δικαστήριο αποφάσισε την καθαίρεση του, και την εξορία του στη μονή Χοζοβιώτισας στην Αμοργό. Φυλακίστηκε στην Αθήνα το 1919, ενώ αργότερα εξορίστηκε στον Άγιο Διονύσιο της Ζακύνθου, και την μονή Στροφάδων το 1920. Στις 16 Νοεμβρίου 1920 ακυρώθηκε η καθαίρεση του μέσω Βασιλικού Διατάγματος, αλλά και πάλι το 1922 η Επαναστατική Επιτροπή ακύρωσε το διάταγμα αυτό. Εν τέλει το 1923 επανήλθε στην θέση του στην μητρόπολη Λάρισας.

Προσέφερε σημαντικό φιλανθρωπικό έργο έργο στην τοπική κοινωνία της πόλης, περιθάλποντας τους πρόσφυγες και παρέχοντας συσσίτια και χρηματική ενίσχυση. Ακόμη, στήριξε τους φοιτητές που σπουδάζαν σε Αθήνα και Θεσσαλονίκη, οι οποίοι αντιμετώπιζαν οικονομικά προβλήματα. Για όλα αυτά είχε την υποστήριξη των δημάρχων της Λάρισας.

Κατά την διάρκεια του βίου του τιμήθηκε με τον μεγαλόσταυρο του Τάγματος του Σωτήρος, και το παράσημο πρώτης τάξεως Μετζητιέ. Οδός στην Λάρισα έχει πάρει το όνομά του.

Πέθανε από ανακοπή καρδιάς στις 26 Δεκεμβρίου 1934. Η κηδεία του έγινε με δαπάνη του δήμου μετά από απόφαση του Δημοτικού Συμβουλίου προς αναγνώριση του έργου του, ενώ η σορός του τέθηκε σε λαϊκό προσκύνημα στο ναό του Αγίου Αχιλλίου της Λάρισας.

Παραπομπές
----------

1. 1 2 3 4 5 6  «Αρσένιος Αφεντούλης (1869-1934) Ο πατριώτης και φιλάνθρωπος μητροπολίτης Λαρίσης». *Εφημερίδα Ελευθερία*. 6 Μαρτίου 2016.. Ανακτήθηκε στις 10 Ιουλίου 2017.
2. 1 2  «Μητροπολίτες Λαρίσης και Τυρνάβου». *imlarisis.gr*. Μητρόπολη Λαρίσης και Τυρνάβου. Ανακτήθηκε στις 10 Ιουλίου 2017.

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
--------------------

* Αρσένιος Αφεντούλης στον *Πανδέκτη*, του Εθνικού Ιδρύματος Ερευνών.

|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
| Καθιερωμένοι όροι | 
* VIAF: 99158790618738851166
* **ΕΒΕ**: 226788

 |

 |
Ο **Μλάντεν Κασκελάν** (*Mladen Kašćelan*) είναι Μαυροβούνιος ποδοσφαιριστής που γεννήθηκε στις 13 Φεβρουαρίου 1983 στην πόλη Κότορ και αγωνίζεται ως μέσος στην ομάδα της ΦΚ Άρσεναλ Τούλα, ενώ έχει γίνει διεθνής με την Εθνική ομάδα του Μαυροβουνίου.

Η Καριέρα του
-------------

Ξεκίνησε την καριέρα του το 2000 από την τοπική ομάδα της πόλης του την Μποκέλ. Το 2002 πήγε στη Γερμανία πέρασε δυο χρόνια στις μικρότερες κατηγορίες της Γερμανίας. Το 2004 μετακόμισε στη Σερβία στην ΟΦΚ Βελιγραδίου ως το 2006 και τη Βοζντοβάκ για μια σεζόν το 2006-07. Το 2007 ακολούθησε το πρωτάθλημα της Πολωνίας και η ΛΚΣ Λοντζ έπαιξε ενδιάμεσα λίγο δανεικός στην επίσης πολωνική Stal Głowno. Το 2009 ακολουθεί το πρωτάθλημα της Ουκρανίας και η Καρπάτι Λβιβ.Το 2010 επιστρέφει στο πρωτάθλημα της Πολωνίας και τη Γιαγκελόνια Μπιάλιστοκ το 2011 επιστρέφει δανεικός από τη Γιαγκελόνια Μπιάλιστοκστην ΛΚΣ Λοντζ. Το 2012 πηγαίνει δανεικός στη Λουντογκόρετς Ραζγκράντ στο Βουλγαρικό πρωτάθλημα όπου και πανηγύρισε το πρωτάθλημα και το κύπελλο Βουλγαρίας. Το 2012 εντάχθηκε στο Ελληνικό πρωτάθλημα και την ομάδα του Πανθρακικού μετά απο ένα χρόνο στην Ελλάδα μετακόμισε στη Ρωσία και την ΦΚ Άρσεναλ Τούλα

Τίτλοι
------

Ο Μλαντεν Κασκελάν πανηγύρισε τρεις τίτλους με την ομάδες που αγωνίστηκε:

* Σούπερ καπ Πολωνίας το 2010 με τη Γιαγκελόνια Μπιάλιστοκ
* Πρωτάθλημα Βουλγαρίας το 2012 με τη Λουντογκόρετς Ραζγκράντ
* Κύπελλο Βουλγαρίας το 2012 με τη Λουντογκόρετς Ραζγκράντ

Εθνική Μαυροβουνίου
-------------------

Ο Μλάντεν Κασκελάν είναι διεθνής με την Εθνική Μαυροβουνίου από το 2009.

Προσωπική ζωή
-------------

Ο Μλαντεν Κασκελάν είναι παντρεμένος με το μοντέλο από τη Σερβία Marijana Križanović.

Εξωτερικοί σύνδεσμοι - πηγές
----------------------------

* O Μλαντεν Κασκελάν στο transfermarkt.co.uk
* Βίντεο στο youtube Μλαντεν Κασκελάν
* Η εντυπωσιακή κυρία Κασκελάν
**Μεροληπτική αναφορά**, ή **μεροληπτική έκθεση** χαρακτηρίζεται οποιαδήποτε αναφορά βασιζόμενη σε μεροληπτική παρατήρηση. Ο χαρακτηρισμός αυτός δίδεται κατόπιν ανάλυσης των παρεχομένων σ΄ αυτήν δεδομένων, εξετάζοντας τη μέθοδο που ακολουθήθηκε, τη δειγματοληψία κ.λπ. σε συνάρτηση του επιδιωκόμενου σκοπού και της προσωπικότητας του παρατηρητή - ερευνητή που την εξέδωσε.

Γενικά οι μεροληπτικές αναφορές - εκθέσεις όταν γίνονται εσκεμμένα συγκαλύπτουν ανεπιθύμητα δεδομένα - αποτελέσματα, αναδεικνύοντας μόνο τα επιθυμητά. Μπορεί όμως να είναι και μη-εσκεμμένες λόγω κάποιων σφαλμάτων, ή δυσκολιών που μπορεί να προέκυψαν κατά τις διερευνητικές εργασίες, που θα πρέπει όμως ν΄ αναφέρονται και να επισημαίνονται ιδιαίτερα. Η μεροληπτικότητα των αναφορών αυτών μπορεί ν΄ αφορά ερωτηματολόγιο, σύγκρουση με προηγούμενη αναφορά, άλλου παρατηρητή εκδότη, κ.ά. που απαντάται σε ευρύ φάσμα ερευνών επιστημονικών, ακαδημαϊκών, κοινωνιολογικών, ιστορικών κ.λπ.

Ειδικότερες περιπτώσεις μεροληπτικής αναφοράς είναι οι παρατηρούμενες σε αναχρονισμούς έκδοσης, κυρίως σε παρατεταμένες επί τούτου έρευνες, ή και αντίθετα σε επισπεύσεις ερευνών, (κυρίως διωκτικών αρχών), σε μεροληπτικές δημοσιεύσεις, λεγόμενες και κατευθυνόμενες ή αποσπασματικές δημοσιεύσεις, σε λανθασμένες ή περιφερειακές αρχειοθετήσεις, ή ανακοινώσεις σε παρεμφερείς φορείς, (προκειμένου να τύχουν άμεσης εγκυρότητας), σε παραπομπές ή όχι ευρημάτων, καθώς και άλλες μορφές επιλεκτικότητας με ρατσιστική προέκταση (εντοπιότητας, θρησκείας, υπηκοότητας, γλώσσας, επαγγέλματος, κοινωνικής κατάστασης κ.λπ.), που αφορούν κοινωνικές συμπεριφορές.

Από τη πρώτη στιγμή που εκφράζονται υπόνοιες ότι μια αναφορά μπορεί να είναι μεροληπτική θα πρέπει άμεσα να επανεξετάζεται σε βάθος και να ερευνάται η αξιοπιστία της. Όταν δε η μεροληπτικότητα είναι ιδιαίτερα εμφανής θα πρέπει άμεσα να καταγγέλλεται ως αναξιόπιστη και μη έγκυρη.

Πηγές
-----

* UNESCO "Λεξικό Κοινωνικών Όρων" (Ελληνική Έκδοση) 3 τόμοι, Εκδ. Ελληνική Παιδεία Αθήναι 1972, τομ.2ος, σελ.542-543.
* Θρασ. Μπέλλας "Η Έρευνα στις Επιστήμες της Συμπεριφοράς" - Αθήνα 1977. τομ.1ος, σελ.31-42.
*Gromoviti znaci*, σύμβολα κεραυνών, αρχαία σύμβολα του θεού Περούν. Χαράσσονταν συνήθως στις στέγες των σπιτιών στα χωριά για προστασία από τους κεραυνούς.
Στο προχριστιανικό σλαβικό πάνθεον, ο **Περούν** είναι ο θεός των καταιγίδων. Λατρευόταν κυρίως από τα ανατολικά σλαβικά φύλα, ειδικά από τους Ρώσους. Ταυτίζεται με το Θωρ της σκανδιναβικής μυθολογίας και το Δία της ελληνικής μυθολογίας. Πιθανότατα ο Περούν να αντικατέστησε τον παλαιότερο θεό Ροδ και να αποτέλεσε την κορυφή του ανατολικού σλαβικού πάνθεου.

Απεικονίσεις
------------

Ειδώλια του Περούν τον απεικονίζουν σαν ένα μεγαλόσωμο άνδρα με ασημένιο πρόσωπο και χρυσά μουστάκια. Σαν πολεμική θεότητα, κρατούσε συνήθως ρόπαλο, τσεκούρι κι ένα τόξο, απ' όπου εκσφενδόνιζε βέλη κεραυνών και αστραπών. Ιερό δέντρο του Περούν ήταν η βελανιδιά, γι' αυτό και πολλές φορές λατρευόταν σε δρυμώνες. Μετά τον εκχριστιανισμό των Ρώσων, η μυθολογική φυσιογνωμία του Περούν ταυτίστηκε με τον Προφήτη Ηλία: η άνοδος του προφήτη στους ουρανούς μέσα σε ένα άρμα από φλόγες θύμιζε τη λάμψη των αστραπών του Περούν.

  


|  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| 

| π • σ • ε
Σλαβική μυθολογία |
| --- |
|  |
| Κύριες θεότητες | 
* Βέλες
* Γιαρίλο
* Μοράνα
* Νταζβόγ
* Περούν
* Ράντεγκαστ
* Σβάντεβιτ
* Σβαρόγ ή Σβάροζιτς
* Τρίγκλαβ
 |  |
|  |
| Μυθικές φιγούρες | 
* Κοσέι
* Λιμπούσε
* Μπάμπα Γιαγκά
* Ζόρια
 |
|  |
| Πλάσματα | 
* Αλκονόστ
* Γκαμαγιούν
* Ρουσάλκα
* Σίριν
* Σισίγκα
 |

 |

|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
| Καθιερωμένοι όροι | 
* WorldCat
* VIAF: 20625345
* LCCN: no2018169492
* GND: 124848370
* NKC: jo2016908805

 |

 |
Η **Πολωνική Ανθρωπιστική Δράση** (πολωνικά: *Polska Akcja Humanitarna*, *PAH*) είναι μια πολωνική μη κυβερνητική οργάνωση, η οποία δραστηριοποιείται τόσο στην Πολωνία όσο και σε άλλες χώρες. Σύμφωνα με τις διακηρύξεις της, αποστολή της *«να κάνει τον κόσμο ένα καλύτερο μέρος, μέσα από την ανακούφιση του ανθρώπινου πόνου και την προώθηση των ανθρωπιστικών αξιών».* Πρόεδρος της οργάνωσης είναι η Πολωνή ευρωβουλευτής Τζανίνα Οχότσκα.

Η Πολωνική Ανθρωπιστική Δράση βοηθά ανθρώπους που βρίσκονται σε καταστάση ανάγκης να γίνουν αυτάρκεις και να ανακτήσουν την ευθύνη για το μέλλον τους όσο το δυνατόν συντομότερα. Ταυτόχρονα, η επικεντρώνει τις προσπάθειές της στην πολωνική κοινωνία, με σκοπό τη διαμόρφωση ανθρωπιστικών στάσεων και τη δημιουργία μιας σύγχρονης κουλτούρας αλληλοβοήθειας. Η κατευθυντήρια αρχή της Πολωνικής Ανθρωπιστικής Δράσης είναι να ενεργεί αποτελεσματικά με σεβασμό στην ανθρώπινη αξιοπρέπεια. Η αρχή αυτή, η οποία εφαρμόζεται από την στιγμή της ίδρυσης της οργάνωσης, μεταφράζεται ως παροχή βοήθειας ανεξαρτήτως εθνικότητας, φυλής, θρησκείας ή πολιτικού προσανατολισμού.

### Ιστορία και Χαρακτηριστικά της Δραστηριότητας της

Η Πολωνική Ανθρωπιστική Δράση ιδρύθηκε στις 26 Δεκεμβρίου 1992, με αρχική ονομασία «Ίδρυμα EquiLibre», ενώ η σημερινή ονομασία της υιοθετήθηκε τον Δεκέμβριο του 1994. Το 1992, η Τζανίνα Οχότσκα ξεκίνησε να οργανώνει τη μεταφορά ανθρωπιστικής βοήθειας για τους κατοίκους του Σεράγεβο μέσα από δωρεές. Ήταν η πρώτη πρωτοβουλία αυτού του είδους, η οποία έδωσε την ευκαιρία στην πολωνική κοινωνία να παράσχει βοήθεια σε ανθρώπους που υπέφεραν εξαιτίας του πολέμου, ο οποίος λάμβανε χώρα στα Βαλκάνια. Η δραστηριότητα της Πολωνικής Ανθρωπιστικής Δράσης χρησίμευσε ως μέσον κινητοποίησης για άτομα από διαφορετικά κοινωνικά υπόβαθρα. Ενωτικό στοιχείο ήταν η αποφασιστικότητά τους να βοηθήσουν και να δείξουν την αλληλεγγύη τους προς τους ανθρώπους που είχαν ανάγκη. Χάρη στη προσήλωσή τους, η οργάνωση κατάφερε να φέρει σε πέρας μια σειρά από αυθόρμητες δράσεις, που επικεντρώθηκαν κυρίως σε άμεση υλική βοήθεια, με την αποστολή δωρεών βασικών αναγκών (τρόφιμα, φάρμακα, εξοπλισμό αποκατάστασης και άλλα απαραίτητα για επιβίωση σε κατάσταση πολέμου ή φυσικής καταστροφής).

Παραπομπές
----------

1. ↑
2. ↑
3. ↑
4. ↑  «Αρχειοθετημένο αντίγραφο» (PDF). Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο (PDF) στις 7 Ιανουαρίου 2021. Ανακτήθηκε στις 3 Απριλίου 2020.
5. ↑
6. ↑
7. ↑
8. ↑
9. ↑
10. ↑
11. ↑

  


|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
| Καθιερωμένοι όροι | 
* WorldCat
* VIAF: 149474885
* LCCN: no2015083833

 |

 |
Συντεταγμένες: 34°45′N 67°15′E﻿ / ﻿34.75°N 67.25°E﻿ / 34.75; 67.25

Η **Μπαμιάν** ή **Μπαμιγιάν** είναι μία από τις 34 διοικητικές περιφέρειες (νομούς) του Αφγανιστάν. 

Βρίσκεται στο κεντρικό τμήμα της Χώρας. Κατοικείται κυρίως από Χαζαρά εξ ου και γενικότερη ονομασία της περιοχής σε Χατζαραζάτ. Καταλαμβάνει έκτασή περίπου 14.150 τ.χλμ, και ο πληθυσμός της, κατ΄ εκτίμηση, το 1980 αριθμούσε περί τους 292.000 κατοίκους ενώ το 2006 ξεπέρασε τους 387.000 κατοίκους. Περιλαμβάνει 5 επαρχίες από τις οποίες τελευταία αποσπάστηκαν δύο τμήματα από την όμορη Μπαγκλάν και έφθασαν τις 7. Επικρατούσα γλώσσα στη περιοχή είναι η περσική νταρνί ή δαρδική, και η χαζαρική.  

Πρωτεύουσα του νομού είναι η ομώνυμη Μπαμιάν, της ομώνυμης επαρχίας.

Η περιοχή αυτή απετέλεσε σταθμό στις διελεύσεις των διαφόρων εθνών κατά περιόδους και αποτελεί το πέρασμα στην ανατολική Ασία. Πρόκειται για ιστορική περιοχή με πολλά αρχαιολογικά ευρήματα.

Επαρχίες
--------

Οι 7 υπαγόμενες επαρχίες στο νομό Μπαμιάν, κατ΄ αλφαβητική σειρά, είναι: η Βαράς, η Γιακαουλάγκ, η Κχαμάρντ, η Μπαμιάν, όπου και η ομώνυμη πρωτεύουσα του νομού, η Παντζάμπ, Μπαμιάν, η Σεϊγκάν και η Σιμπάρ.

Παραπομπές
----------

1. ↑  «د هېواد د وګـړو اټکل ۱۳۹٩» National Statistics and Information Authority.

Πηγές
-----

* «Εγκυκλοπαίδεια Πάπυρος Λαρούς Μπριτάννικα» τ.12ος, σ.377

  


|  |  |  |  |  |
| --- | --- | --- | --- | --- |
| 

| π • σ • ε
Περιφέρειες του Αφγανιστάν |
| --- |
|  |
| 
* Βαρντάκ
* Γκαζνί
* Γκοούρ
* Ζάμπουλ
* Καμπούλ
* Κανταχάρ
* Καπίσα
* Κουνάρ
* Κουντούζ
* Χοστ
* Λαγκμάν
* Λογκάρ
* Μπαγκλάν
* Μπαλχ
* Μπαμιάν
* Μπανταχσάν
* Μπαντγκίς
* Νανγκαράρ
* Νιμρούζ
* Νουρεστάν
* Ντεϊκούντι
* Ορουζγκάν
* Πακτιά
* Πακτίκα
* Παντζίρ
* Παρβάν
* Σαμανγκάν
* Σαρ-έ Πολ
* Ταχάρ
* Τζοουζτζάν
* Φαράχ
* Φαρυάμπ
* Χελμάντ
* Χεράτ
 |  |

 |

|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
| Καθιερωμένοι όροι | 
* VIAF: 244748978
* GND: 4692337-8
* BNF: cb124317498 (data)

 |

 |
Η **Ποδοσφαιρική Ομοσπονδία Γκέρνσεϊ** (αγγλικά: *Jersey Football Association*) είναι αρμόδια για το άθλημα του ποδοσφαίρου στο Γκέρνσεϊ. Εδρεύει στο Σεντ Σάμπσον και είναι μέλος της Ποδοσφαιρικής Ομοσπονδίας Αγγλίας. Είναι υπεύθυνη για τη διεξαγωγή του τοπικού πρωταθλήματος και του κυπέλλου. Είναι υπεύθυνη για τη διεξαγωγή του τοπικού πρωταθλήματος. Συντονίζει επίσης τις δραστηριότητες της εθνικής ομάδας ανδρών νήσου.

Ιστορία
-------

Ιδρύθηκε το 1893 με σκοπό την οργάνωση του αθλήματος στη νήσο Γκέρνσεϊ και προσχώρησε στην Ποδοσφαιρική Ομοσπονδία Αγγλίας ως μία από τις κομητειακές ποδοσφαιρικές ομοσπονδίες της χώρας. Μία σημαντική επιτυχία σημειώθηκε από τη μικτή ομάδα που αντιπροσώπευε την ομοσπονδία στο Νάσιοναλ Λιγκ Καπ του 2010, το οποίο κατέκτησε και προκρίθηκε στο Κύπελλο Περιφερειών όπου και αποκλείστηκε στη φάση των ομίλων. Μετά από αυτή την πορεία, η ομοσπονδία πρότεινε την ίδρυση ενός συλλόγου που θα συμμετείχε στην αγγλική ποδοσφαιρική πυραμίδα, σε μια προσπάθεια να προσφέρει στους κορυφαίους παίκτες της νήσου την ευκαιρία να προχωρήσουν περαιτέρω και να δοκιμάσουν τις δυνάμεις τους σε υψηλότερο επίπεδο. Το 2011 ιδρύθηκε η Γκέρνσεϊ ΦΚ.

Παραπομπές
----------

1. ↑  «Guernsey FC Formed». Channel Television. Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 18 Απριλίου 2013. Ανακτήθηκε στις 13 Ιουνίου 2012.

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
--------------------

* Επίσημος ιστότοπος


|  |  |
| --- | --- |
| CC-BY-SA Μετάφραση | Στο λήμμα αυτό έχει ενσωματωθεί κείμενο από το λήμμα Guernsey Football Association  της Αγγλικής Βικιπαίδειας, η οποία διανέμεται υπό την GNU FDL και την CC-BY-SA 4.0. (ιστορικό/συντάκτες). |
Ο **Μενοίτιος**, ήταν γιος του Άκτορος και της Αίγινας. Συντρόφεψε τον Ιάσονα στην αργοναυτική εκστρατεία. Ήταν ο πατέρας του ομηρικού ήρωα Πατρόκλου από τη σύζυγό του Πολυμήλη ή Σθενέλη.

Ο μύθος
-------

Αρχικά φέρεται ως Θεσσαλικός ήρωας που είχε εγκατασταθεί στον Οπούντα της Λοκρίδας. Όταν όμως ο γιος του ο Πάτροκλος, παίζοντας αστραγάλους φιλονίκησε και σκότωσε το γιο του Αμφιδάμαντα, τον Κλησώνυμο, αναγκάσθηκε να φύγει με το γιο του και να ζητήσει καταφύγιο στη Φθία κοντά στον Πηλέα, πατέρα του Αχιλλέα όπου και παρέμεινε μέχρι το τέλος της ζωής του. Πριν την αναχώρηση του Αχιλλέα και του Πατρόκλου για τον Τρωικό πόλεμο ο Μενοίτιος συμβούλεψε το γιο του να προσέχει και να συμβουλεύει το φίλο του παρά την ταπεινότερη καταγωγή του. Ο Όμηρος στην Ιλιάδα αναφέρει σε πολλά σημεία τον Πάτροκλο ως γιο του Μενοίτιου.

Δείτε επίσης
------------

* Ο δορυφόρος του αστεροειδή **617 Πάτροκλος**, Μενοίτιος, πήρε το όνομά του από τον ήρωα αυτό.

Παραπομπές
----------

1. ↑  Πίνδαρος, 9ος Ολυμπιόνικος

Πηγές
-----

* Ελληνική μυθολογία