***Action Directe*** ( [[[Βοήθεια:Οδηγός προφοράς IPA|[ak.sjɔ̃ di.ʁɛkt]]]]</link> ; μ.Χ. lit. « άμεση δράση ' ) ήταν μια γαλλική ακροαριστερή μαχητική ομάδα που προήλθε από τον αγώνα κατά του Φράνκο και το αυτόνομο κίνημα και ήταν υπεύθυνη για βίαιες επιθέσεις στη Γαλλία μεταξύ 1979 και 1987. Τα μέλη της ομάδας θεωρούσαν τους εαυτούς τους ελευθεριακούς κομμουνιστές που είχαν σχηματίσει μια « αντάρτικη οργάνωση πόλης ». Η γαλλική κυβέρνηση απαγόρευσε την ομάδα. Κατά τη διάρκεια της ύπαρξής του, τα μέλη του AD δολοφόνησαν 12 άτομα και τραυμάτισαν άλλα 26. Συνδέθηκε σε διάφορες χρονικές στιγμές με τις Ερυθρές Ταξιαρχίες (Ιταλία), τη Φατρία του Κόκκινου Στρατού (Δυτική Γερμανία), την Prima Linea (Ιταλία), τους Ένοπλες Πυρήνες για τη Λαϊκή Αυτονομία (Γαλλία), τους Κομμουνιστικούς Μαχητές, τις Λιβανέζικες Ένοπλες Επαναστατικές Φατρίες, τον Ιρλανδικό Εθνικό Απελευθερωτικό Στρατό,  και άλλα.

Εντολή της Ελίζαμπεθ Βαν Ντάικ
------------------------------

Η **Διοίκηση της Elisabeth Van Dyck** ήταν κλάδος της AD που δολοφόνησε τον στρατηγό του γαλλικού στρατού René Audran, στις 25 Ιανουαρίου 1985. Διετέλεσε Διευθυντής Διεθνών Υποθέσεων (DAI) στη Γενική Διεύθυνση Εξοπλισμών (ΓΔΑ). Η ομάδα ονομάστηκε για να τιμήσει τη μνήμη του μέλους της Φατρίας του Κόκκινου Στρατού (RAF) , Ελίζαμπεθ Βαν Ντάικ .

Η εντολή δημιουργήθηκε ως συνδυασμένη επέκταση τόσο του AD όσο και του RAF. Η AD φάνηκε να φροντίζει την οργανωτική πλευρά της διοίκησης, και έτσι η ονομασία της από ένα μέλος της RAF που έχει τιμηθεί με μνημόσυνο είναι λογικό αν επιδίωκαν να έχουν τουλάχιστον δημόσια ένα ενιαίο μέτωπο. Τόσο η RAF όσο και η AD επιδίωκαν ενεργά τον κοινό τους στόχο για πολιτική αυτονομία εντός των χωρών τους, με τη RAF να εδρεύει στη Γερμανία και τη AD στη Γαλλία.  Ο στόχος αυτών των ομάδων για πολιτική αυτονομία δεν σταμάτησε ωστόσο στις δικές τους χώρες, και συχνά πολέμησαν ενάντια στις κυβερνήσεις των χωρών τους στην επιδίωξη αυτού που ισχυρίστηκαν ότι ήταν «πολιτική αυτονομία», ή πολιτική ελευθερία, για την εργατική τάξη του κόσμου. 

Η διοίκηση είχε μόνο μία επίθεση, τη δολοφονία του στρατηγού του γαλλικού στρατού René Audran στις 25 Ιανουαρίου 1985.  Την εποχή του θανάτου του, ο Audran ήταν ανώτερος αξιωματούχος στο γαλλικό Υπουργείο Άμυνας και συγκεκριμένα στο Σώμα Εξοπλισμού. Η Διοίκηση της Elisabeth van Dyck ανέλαβε τα εύσημα για τη δολοφονία μέσω επιστολής.  Στην επιστολή τα μέλη εξήγησαν ότι σκότωσαν τον Audran επειδή ήταν ο επικεφαλής των ξένων πωλήσεων όπλων του Γάλλου και πίστευαν ότι «η στρατιωτική και οικονομική του λειτουργία βρίσκεται στο επίκεντρο του στρατηγικού ιμπεριαλιστικού σχεδίου».  Το έργο στο οποίο αναφέρεται είναι αυτό που η AD και η RAF πίστευαν ότι ήταν ο στόχος του ΝΑΤΟ και των υποστηρικτικών ευρωπαϊκών χωρών να ομογενοποιήσουν τον κόσμο σε μια καπιταλιστική κουλτούρα, και ότι καθώς προχωρούσαν σε αυτόν τον στόχο θα διευρύνει το χάσμα σε δύναμη και πλούτο μεταξύ των ανώτερη τάξη και εργατική τάξη.

Συλλήψεις
---------

Τον Δεκέμβριο του 1981, το μέλος της AD Lahouari Benchellal, γνωστός ως Farid, συνελήφθη για πλαστογραφία ταξιδιωτικών επιταγών, οι οποίες αποτελούσαν σημαντική πηγή εισοδήματος για την οργάνωση, στο Ελσίνκι της Φινλανδίας. Κρεμάστηκε ενώ βρισκόταν υπό κράτηση στη Φινλανδική Υπηρεσία Πληροφοριών Ασφαλείας τον Ιανουάριο του 1982. Ο AD δεν πίστευε ότι ο Benchellal αυτοκτόνησε και ονόμασαν μια ομάδα άμεσης δράσης προς τιμήν του. 

Υπάρχει μια συνεχής εκστρατεία από ορισμένα τμήματα της γαλλικής ακροαριστεράς που ζητούν την αποφυλάκιση υπό όρους των ακόμη φυλακισμένων μελών της AD, που θεωρούν τους εαυτούς τους πολιτικούς κρατούμενους. Τον Δεκέμβριο του 2007, επετράπη στον Ζαν-Μαρκ Ρουιγιάν μια κατάσταση «ημιελευθερίας», ικανή να φύγει από τη φυλακή για παρατεταμένες περιόδους. Τον Σεπτέμβριο του 2008, ένα δικαστήριο του Παρισιού ζήτησε την ανάκληση του καθεστώτος του, αφού δήλωσε σε συνέντευξή του στην *L'Express* ότι «παραμένω πεπεισμένος ότι ο ένοπλος αγώνας είναι απαραίτητος σε ορισμένες στιγμές της επαναστατικής διαδικασίας».

Δείτε επίσης
------------

* Αυτονομία
* Λιβανέζικες Ένοπλες Επαναστατικές Φατρίες
* Επαναστατικό Μέτωπο για την Προλεταριακή Δράση

βιβλιογραφικές αναφορές
-----------------------

Βιβλιογραφία
------------

εξωτερικοί σύνδεσμοι
--------------------


1. ↑  Jack Holland & Henry McDonald, INLA – Deadly Divisions, 1994, p.146-7, p.214-15
2. ↑  «Direct Action | French extremist group». *Encyclopedia Britannica* (στα Αγγλικά). Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 24 Φεβρουαρίου 2021. Ανακτήθηκε στις 11 Μαΐου 2019.
3. 1 2 3 4  «Kommando Elisabeth van Dyck» (PDF). *Social History Portal*. Φεβ. 1985. Αρχειοθετήθηκε (PDF) από το πρωτότυπο στις 11 Μαΐου 2019. Ανακτήθηκε στις 11 Απριλίου 2019.
4. ↑  *Terrorist Group Profiles* (στα Αγγλικά). DIANE Publishing. 1990. σελ. 44. ISBN 9781568068640.
5. ↑  Simola, Matti (2009). *Ratakatu 12 – Suojelupoliisi 1949–2009*. Helsinki: WSOY. σελίδες 123–127. ISBN 9789510352434.
6. ↑  «Le parquet demande la révocation de la semi-liberté de Rouillan». *Libération*. October 1, 2008. Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 2012-03-09.. *«"Il faut clarifier les choses: le processus de lutte armée tel qu’il est né dans l’après-68, dans ce formidable élan d’émancipation, n’existe plus (...) Mais, en tant que communiste, je reste convaincu que la lutte armée est nécessaire à un moment du processus révolutionnaire." "Il faut clarifier les choses: le processus de lutte armée tel qu’il est né dans l’après-68, dans ce formidable élan d’émancipation, n’existe plus (...) Mais, en tant que communiste, je reste convaincu que la lutte armée est nécessaire à un moment du processus révolutionnaire."»*
7. ↑  Samuel, Henry (2008-10-01). «Terrorist group Action Directe founder 'does not regret murders'» (στα αγγλικά). *Daily Telegraph*. ISSN 0307-1235. Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 2018-02-08.. Ανακτήθηκε στις 2018-02-08.