recursal/SuperWikiNEXT-32B huggingface dataset:
Ο **Δημήτριος Καραβίας** ή Καραβιάς ήταν γόνος της αριστοκρατικής Οικογένειας Καραβία της Ιθάκης και αγωνιστής της Ελληνικής Επανάστασης που γεννήθηκε περί τα τέλη του 18ου αιώνα και δραστηριοποιήθηκε στην Αιτωλοακαρνανία. Συγγενείς του ήταν ο Στρατιωτικός και φιλικός  Βασίλειος Καραβίας που επικεφαλής 150 Θιακοκεφαλλονιτών ανύψωσε την Ελληνική σημαία στο Γαλάτσι της Ρουμανίας την 21η Φεβρουαρίου 1821 σηματοδοτώντας την έναρξη της Επανάστασης, ο Εθνομάρτυρας Ευγένιος Καραβίας, διαπρεπής κληρικός, λόγιος και Μητροπολίτης Αγχιάλου καθώς και πλήθος άλλων σημαντικών μορφών που προήλθαν από την ιστορική αυτή οικογένεια.

Παρακινούμενος από αισθήματα πατριωτισμού και θέλοντας να συνδράμει στον εθνικό αγώνα, το 1822 ο Δημήτριος Καραβίας μαζί με τον Παναγή Καραβία (Τζεμπέρη) και άλλους άνδρες της οικογένειας, αναχώρησαν από την Ιθάκη και πέρασαν στην Ακαρνανία,  στο χωριό Βάρνακας όπου ήταν εγκατεστημένοι και άλλοι Καραβιάδες όπως οι Γεωργάκης, Νικόλαος και Θεόδωρος Καραβίας οι οποίοι επέδραμαν εναντίον των Τούρκων πλάι σε ξακουστούς οπλαρχηγούς του Ξηρομέρου όπως τους Μαγουλιάνο, Κουσούρη, Μούρτο, Καραγιάννη κ.α  

Μαζί τους διεκπεραιώθηκαν στην ακαρνανική ακτή οι Ιθακήσιοι Ευστάθιος Αρσένης, Αναστάσιος Μελιδόνης και οι αδελφοί Μπαλούρδου.

Τα ακαρνανικά εκείνη την εποχή ήταν καταφύγιο κλεφτών και αρματολών και ο Βάρνακας υπήρξε έδρα του Αρματολικίου Ξηρομέρου.

Από εκεί οι Ιθακήσιοι αγωνιστές έφτασαν στο Μακρυνόρος όπου είχε συσταθεί ελληνικό στρατόπεδο του οποίου αρχηγοί ήταν οι Ανδρέας Καραίσκος, Γεώργιος Βαρνακιώτης και ο Βαλτινός Σκαμίτζος.

Ο τελευταίος με  τριακοσίους στρατιώτες μεταξύ των οποίων και ο Δημήτριος Καραβίας (Μισόλιτρος) και ο Παναγής Καραβίας Τζεμπέρης συμμετείχε στη σύγκρουση που έλαβε χώρα στο Πέτα της Άρτας έναντι των τουρκοαλβανών.

Παραπομπές
----------

1. ↑  Νικόλαος Καραβίας Γρίβας. *Ιστορία της Νήσου Ιθάκης*. Αθήνα, 1849: Βιβλιοπωλείο Διονυσίου Νότη Καραβία. σελ. 115. ISBN 978-960-258-113-1.
2. ↑  «Ιθακήσιοι Πνευματικοί Δημιουργοί». *Επίσημη Ιστοσελίδα του Δήμου Ιθάκης*. Δήμος Ιθάκης. 13 Φεβρουαρίου 2010. Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 13 Φεβρουαρίου 2010. Ανακτήθηκε στις 14 Μαΐου 2023.
3. ↑  Καραβίας, Ιωάννης. *Η Ζωή ενός Στρατιώτου*. Αθήνα: Ιδιωτική. σελίδες 1–2.
4. ↑  Νικόλαος Καραβίας Γρίβας. *Ιστορία της Νήσου Ιθάκης*. Αθήνα: Βιβλιοπωλείο Διονυσίου Νότη Καραβία. σελ. 160. ISBN 978-960-258-113-1.

Βιβλιογραφία
------------

* Ν. Καραβία Γρίβα Ιθακήσιου (1849), Ιστορία της Νήσου Ιθάκης, Βιβλιοπωλείο Διονυσίου Νότη Καραβία, Αθήνα, ΜΜΧ (Βιβλιοθήκη Ιστορικών Μελετών)
* Εγκυκλοπαιδικόν Λεξικόν Ελευθερουδάκη, Τόμος Έβδομος, σελ. 263
* Καραβίας, Ιωάννης (1978). Η Ζωή ενός Στρατιώτου. Αθήνα: Ιδιωτική. σελ. 1-2.

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
--------------------

* Ηλεκτρονικός ιστότοπος δήμου Ιθάκης (περί σημαντικών προσώπων του δήμου)
Η **Σοφία Βογιατζάκη** (Αθήνα, 21 Ιουνίου 1971) είναι Ελληνίδα ηθοποιός.

Βιογραφικό
----------

Γεννήθηκε και μεγάλωσε στην Αθήνα. Από μικρή ηλικία ξεκίνησε να ασχολείται με το χορό και συγκεκριμένα με το μπαλέτο για 11 χρόνια. Μετά από ένα ατύχημα αποφάσισε να σπουδάσει υποκριτική και να δουλέψει ως ηθοποιός. 

### Τηλεόραση

Έκανε το τηλεοπτικό της ντεμπούτο ως ηθοποιός τη σεζόν 2001-2002 στην κωμική σειρά του Λευτέρη Παπαπέτρου *Είσαι το Ταίρι Μου* στο MEGA. Ακολούθησε η συμμετοχή της στο τηλεπαιχνίδι *Τα τετράγωνα των αστέρων*, ενώ τις σεζόν 2003-2005 υπήρξε συμπαρουσιάστρια του Γρηγόρη Αρναούτογλου στην πρωινή εκπομπή του MEGA *Όμορφος Κόσμος το πρωί*. Το 2004 συμμετείχε ως guest στις σειρές *Η Νταντά* και *Επτά Θανάσιμες Πεθερές*. Τη σεζόν 2005-2006 είχε έναν από τους πρωταγωνιστικούς ρόλους στον όγδοο κύκλο της καθημερινής σειράς Απαγορευμένη Αγάπη ενώ συμμετείχε στις σειρές *Στο Παρά Πέντε* και *Το Κόκκινο Δωμάτιο*. και Big Bang Ακολούθησαν η συμμετοχή της στις *Επτά Θανάσιμες Πεθερές*, ενώ τις σεζόν 2007-2009 έπαιξε στις σειρές Λατρεμένοι μου γείτονες, *7 Ζωές* και *Το Σόι μου μέσα*.και Το αμάρτημα της μητρός μου Το 2014 έκανε ένα πέρασμα από τη σειρά *Κάτω Παρτάλι*, ενώ το 2015 παρουσίασε μαζί με τις Νόνη Δούνια, Δέσποινα Καμπούρη και Έλενα Παπαβασιλείου την καθημερινή απογευματινή εκπομπή *Γυναίκες* στο epsilontv. Το 2018 συμμετείχε σε ένα επεισόδιο της σειράς *Δέκα Μικροί Μήτσοι*, ενώ τη σεζόν 2018-2019 συμμετέχει στην κωμική σειρά *Ελεύθερη Σχέση*.*Τη σεζόν 2019 σειρά* Μαμάδες στο παγκάκι *του Novalifε* Έπαιξε στο βασικό καστ της καθημερινής δραματικής σειράς του Alpha και Alpha Κύπρου *Αστέρια στην Άμμο*. Τη σεζόν 2021 έκανε μία έκτακτη συμμετοχή στην κωμωδία του Άλφα Κύπρου Κάμπινγκ. Τη σεζόν 2021-2022 συμμετέχει στην σειρά *Συμπέθεροι από τα Τίρανα*. Τη σεζόν 2023 σειρά Μαίρη Μαίρη Μαίρη του MEGA *και* Just the 2 Of Us *και στη σειρά Κάρμα του Alpha Κύπρου* 

### Κινηματογράφος

Έκανε το κινηματογραφικό της ντεμπούτο το 1998 στην ταινία *Ο αδερφός μου κι εγώ*, ενώ το 2000 συμμετείχε στην ταινία *Ριζότο*. Το 2002 έλαβε μέρος στις ταινίες *Ο Βασιλιάς* και *Κουράστηκα να σκοτώνω τους αγαπητικούς σου*. Ακολούθησαν οι ταινίες *Λουκουμάδες με μέλι* (2005) και *I Love Καρδίτσα* (2010).

Παραπομπές
----------

1. ↑ . .
2. ↑ . .
3. ↑  «Αρχειοθετημένο αντίγραφο». Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 2018-04-09.. Ανακτήθηκε στις 2018-12-09.
4. ↑ . .
5. ↑ . .
6. ↑  «Κάρμα: Πρεμιέρα την Κυριακή με την πιο συγκλονιστική αληθινή ιστορία (ΒΙΝΤΕΟ) | AlphaNews.Live». *www.alphanews.live*. Ανακτήθηκε στις 16 Οκτωβρίου 2023.

|  |  |
| --- | --- |
| 

|  |
| --- |
| * Πύλη:Βιογραφίες
* Πύλη:Κινηματογράφος
 |

 |
Ο Ροβέρτος, βασιλιάς της Νάπολης, εκτέλεσε την νόθη κόρη του Φιαμέτα και τον σύζυγό της Ανδρέα, διότι παντρεύτηκαν ενάντια στη θέλησή του.
Ο **Ανδρέας Α΄** (*Andrea I Thopia*, απεβ. γύρω στο 1340 στη Νάπολη) ήταν Αλβανός ευγενής. Το 1338 κληρονόμησε την κομητεία του Mατ από τον προκάτοχό του Tανούσιο Τόπια.

Βιογραφία
---------

Ο Ανδρέας είχε γίνει γαμπρός του Ροβέρτου των Καπετιδών-Ανζού βασιλιά της Νάπολης, χωρίς τη συγκατάθεσή του· αυτό τού κόστισε τη ζωή. Ο Ροβέτος έστειλε τη νόθη του κόρη *Φιαμέτα* -την οποία είχε υποσχεθεί να γίνει σύζυγος σε έναν ηγεμόνα στο Μωρέα- μέσω του Δυρραχίου στην Ελλάδα. Στο λιμάνι της Αλβανίας γνώρισε τον Ανδρέα Τόπια, ερωτεύτηκαν και παντρεύτηκαν. Ο γάμος απέκτησε δύο γιους, τον Γεώργιο Α΄ και τον Kάρολο. Ωστόσο, ο βασιλιάς Ροβέρτος δεν αποδέχτηκε την παραβίαση της απόφασής του. Κάλεσε το ζευγάρι στη Νάπολη, με το πρόσχημα ότι ήθελε να συμφιλιωθεί μαζί τους και έβαλε να τους εκτελέσουν εκεί.

Οι γιοι που παρέμειναν στην Αλβανία, επέζησαν και έτσι ο Καρολος Τόπια πρίγκιπας της Αλβανίας μπορούσε αργότερα να επικαλεστεί οικογενειακούς δεσμούς σε έναν βασιλικό οίκο, παρόλο που ακολούθησε μία πολιτική εναντίον τω Καπετιδών-Ανζού σε όλη του τη ζωή· και αυτό επειδή δεν μπορούσε να συγχωρήσει εκείνον, που σκότωσε τους γονείς του.

Δείτε επίσης
------------

* Οίκος Τόπια

Βιβλιογραφικές αναφορές
-----------------------

1. ↑  Sainty, Guy Stair (2018). *The Constantinian Order of Saint George: and the Angeli, Farnese and Bourbon families which governed it* (στα Αγγλικά). Boletín Oficial del Estado. σελ. 503. ISBN 978-84-340-2506-6.
Ο **Γουλιέλμος Α΄ ντα Βερόνα**, ιταλ.: *Guglielmo da Verona* (απεβ. το 1263) ήταν βαρόνος του κεντρικού τριτημορίου (terziere) της Εύβοιας, δηλ. κύριος του Νεγροπόντε στη Φραγκική Ελλάδα από το 1216 έως το 1263. Ήταν επίσης τιτουλάριος βασιλιάς της Θεσσαλονίκης από το 1243 έως το 1246.

Βιογραφία
---------

Το 1255 απεβίωσε η Καριντάνα νταλλε Κάρτσερι τριτημόριος της Εύβοιας (κυρία των Ωρεών) και ο σύζυγός της Γουλιέλμος Β΄ του Βιλλαρντουέν πρίγκιπας της Αχαΐας ανέλαβε το μερίδιό της. Σε αυτό αντιτάχθηκε ο Γουλιέλμος Α΄ ντα Βερόνα και ο γαμπρός του Ναρτζόττο νταλλε Κάρτσερι, τριτημόριος της νότιας Εύβοιας (κύριος της Καρύστου), που έδωσαν το τριτημόριο της βόρειας Εύβοιας στον συγγενή τους Γκραπέλα νταλε Κάρτσερι. Οι δύο Λομβαρδοί βαρόνοι δεν ήθελαν έναν Φράγκο στην Εύβοια, που ήταν ο φεουδαλικός επικυρίαρχός τους και είχε επεκτατικές τάσεις. Ο Γουλιέλμος Β΄ κινήθηκε στρατιωτικά εναντίον της Εύβοιας. Ο Γουλιέλμος Α΄ και ο γαμπρός του Ναρτζότο συμμάχησαν με τον βάιλο των Βενετών στην Εύβοια, τον Γκυ Α΄ ντε Λα Ρος κύριο της Αθήνας και της Θήβας, κ.ά. όμως στη μάχη στο Καρύδι μεταξύ Μεγάρων και Θήβας νίκησε ο Γουλιέλμος Β΄. Ο Πόλεμος της Ευβοϊκής Διαδοχής έληξε με την υπογραφή συμφωνίας.

Οικογένεια
----------

Είχε τέκνο:

* Φελίζα, παντρεύτηκε τον Ναρτζόττο νταλλε Κάρτσερι τριτημόριο της Εύβοιας (κύριο της Καρύστου).

Βιβλιογραφικές αναφορές
-----------------------

1. ↑  Longnon 1969, σελ. 245.
2. ↑  Lock 1995, σελ. 173.

Πηγές
-----

* Longnon, Jean (1969) [1962]. "The Frankish States in Greece, 1204–1311". In Wolff, Robert Lee; Hazard, Harry W. (eds.). A History of the Crusades. Vol. Volume II: The Later Crusades, ' 1189–1311. The University of Wisconsin Press. pp. 235–276. ISBN 0-299-04844-6.
* Lock, Peter (1995). The Franks in the Aegean: 1204-1500. Longman. ISBN 0-582-05139-8.
Το **Όσο Έχω Εσένα** είναι ο τίτλος ελληνικής καθημερινής κωμικής τηλεοπτικής σειράς παραγωγής 2018-2019, η οποία βασίστηκε στην κολομβιανή κωμωδία «Pobres Rico» (=Φτωχοί Πλούσιοι) και προβλήθηκε από τον τηλεοπτικό σταθμό ΣΚΑΪ. Τη διασκευή του σεναρίου ανέλαβε η Ρένα Ρίγγα, ενώ τη σκηνοθεσία της σειράς ο Στέφανος Μπλάτσος. Το τραγούδι των τίτλων της σειράς είναι το "Όσο έχω εσένα", σε στίχους, μουσική και ερμηνεία Στέλιου Ρόκκου.

Η σειρά έκανε πρεμιέρα την Κυριακή 23 Σεπτεμβρίου 2018 με διπλό επεισόδιο στις 21:00 το βράδυ, ενώ μεταδιδόταν καθημερινά στις 15:10 το μεσημέρι από τον ΣΚΑΪ. Αν και δεν έκανε τόσο υψηλά νούμερα τηλεθέασης όσο αναμενόταν, ωστόσο απέκτησε ένα σταθερό δικό της κοινό και, ως αποτέλεσμα, εγκρίθηκαν άλλα 20 επεισόδια μετά τα 80 της αρχικής συμφωνίας. Τελικώς ολοκληρώθηκε στις 4 Φεβρουαρίου 2019, μετά από 100 επεισόδια.

Υπόθεση
-------

Η σειρά παρουσιάζει δύο διαφορετικούς κόσμους, αυτόν των φτωχών καθημερινών ανθρώπων της βιοπάλης, και εκείνον των γόνων πλούσιων οικογενειών που ανταγωνίζονται μεταξύ τους για την επικράτηση. Ο καρπός μίας αποτυχημένης ερωτικής σχέσης θα αποτελέσει την αρχή μιας σειράς περιστατικών και γεγονότων που θα φέρει κοντά μία πλούσια και μία φτωχή οικογένεια.

Έκτακτες Εμφανίσεις
-------------------

* Μπάμπης Γιωτόπουλος, ως Νέστωρ Λομασίνι.
* Αλέξανδρος Μούκανος, ως Θράσος.
* Νικολέττα Καρρά, ως Μπέμπα.
* Τιτίκα Σαριγκούλη.
* Γιώργος Καπουτζίδης, ως Τρύφωνας Παρικλέους.
* Φαίη Ξυλά, ως Σύλβια Μπότσαρη.
* Γιάννης Ποιμενίδης, ως Αλέσιο Λαμασίνι.
* Κωνσταντίνος Ελματζίογλου, ως Διαμαντής.
* Δημητρης Παντος ως Μιλτιαδης

Επισκόπηση Σειράς
-----------------

| Κύκλος | Επεισόδια | Α' Προβολή |
| --- | --- | --- |
| Πρεμιέρα κύκλου | Φινάλε κύκλου |
|  | **1** | 100 | 23 Σεπτεμβρίου 2018 | 4 Φεβρουαρίου 2019 |

Παραπομπές
----------

1. ↑ . .
2. ↑  «Αρχειοθετημένο αντίγραφο». Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 2019-04-20.. Ανακτήθηκε στις 2018-12-18.
3. ↑ . .
4. ↑ . .
5. ↑ . .

|  |  |  |  |  |
| --- | --- | --- | --- | --- |
| 

| π • σ • ε
Τηλεοπτικές σειρές του ΣΚΑΪ |
| --- |
|  |
| Δεκαετίας 2010 | 
* *Όσο Έχω Εσένα* (2018)
* *Λόγω τιμής, 20 χρόνια μετά* (2019)
* *8 Λέξεις* (2019)
* *Θα γίνει της πολυκατοικίας* (2019)
 |

 |
**Η κομητεία του Χιούστον** είναι μια κομητεία που βρίσκεται στην πολιτεία του Τέξας των ΗΠΑ. Σύμφωνα με την απογραφή του 2020, ο πληθυσμός της ήταν 22.066.  Η έδρα της κομητείας του είναι το Crockett.  Η κομητεία του Χιούστον ήταν μία από τις 46 εντελώς ξηρές κομητείες στην πολιτεία του Τέξας, μέχρι που οι ψηφοφόροι σε ειδικές εκλογές του Νοεμβρίου 2007 νομιμοποίησαν την πώληση αλκοόλ στην κομητεία.

Η κομητεία του Χιούστον ήταν η πρώτη νέα κομητεία που δημιουργήθηκε υπό την εννεαετή Δημοκρατία του Τέξας στις 12 Ιουνίου 1837. Τα αρχικά όρια της κομητείας Χιούστον περιελάμβαναν επίσης όλες τις σημερινές κομητείες Άντερσον και Τρίνιτι, καθώς και τμήματα των σημερινών κομητειών Χέντερσον και Πολκ .

Η κομητεία πήρε το όνομά της από τον Σαμ Χιούστον, Πρόεδρο της Δημοκρατίας του Τέξας και Κυβερνήτη του Τέξας.  Εκτός από το όνομα του για το ίδιο άτομο, η κομητεία του Χιούστον δεν σχετίζεται με την πόλη του Χιούστον, η οποία βρίσκεται περίπου 100 miles (160 km) προς τα νότια, στην κομητεία Χάρις .

Γεωγραφία
---------

Σύμφωνα με το Γραφείο Απογραφής των ΗΠΑ, η κομητεία έχει συνολική έκταση 1,237 square miles (3,200 km2) , εκ των οποίων 1,231 square miles (3,190 km2) είναι ξηρά και 5,7 square miles (15 km2) (0,5%) καλύπτονται από νερό. 

### Παρακείμενοι νομοί

* Κομητεία Άντερσον (βόρεια)
* Cherokee County (βορειοανατολικά)
* Angelina County (ανατολικά)
* Trinity County (νοτιοανατολικά)
* Walker County (νότια)
* Madison County (νοτιοδυτικά)
* Κομητεία Leon (δυτικά)

1. ↑  «Houston County, Texas». *United States Census Bureau*. Ανακτήθηκε στις 30 Ιανουαρίου 2022.
2. ↑  «Find a County». National Association of Counties. Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 31 Μαΐου 2011. Ανακτήθηκε στις 7 Ιουνίου 2011.
3. ↑  Gannett, Henry (1905). *The Origin of Certain Place Names in the United States*. Govt. Print. Off. σελίδες 161.
4. ↑  «2010 Census Gazetteer Files». United States Census Bureau. 22 Αυγούστου 2012. Ανακτήθηκε στις 30 Απριλίου 2015.
Ο **Αναστάσιος- Τάσος - Ζαχόπουλος** (γεννημένος στις 4 Φεβρουαρίου 1975 στην Θεσσαλονίκη) είναι Έλληνας παλαίμαχος ποδοσφαιριστής, ο οποίος κατά τη διάρκεια της ποδοσφαιρικής του καριέρας αγωνίζονταν κυρίως στη θέση του κεντρικού αμυντικού.

Ποδοσφαιρική καριέρα
--------------------

Άρης Θεσσαλονίκης
-----------------

Ο Ζαχόπουλος ξεκίνησε την καριέρα του από την ερασιτεχνική ομάδα της **Αστραπής Διοικητηρίου** και το 1992 πήρε μεταγραφή για τοn Άρη Θεσσαλονίκης.. Αρχικά αγωνίστηκε με τους ερασιτέχνες της ομάδας, έχοντας για συμπαίκτες τον Τραϊανό Δέλλα και τον Σταύρο Λαμπριάκο ενώ το 1993 πραγματοποίησε το ντεμπούτο του στην πρώτη ομάδα, και πιο συγκεκριμένα στις 5 Σεπτεμβρίου 1993, μπαίνοντας ως αλλαγή στο 46ο λεπτό του αγώνα Νάουσα-Άρης 1-4. Εκείνη την πρώτη του σεζόν με τον Άρη πραγματοποίησε 7 συμμετοχές, αλλά την επόμενη σεζόν κατέγραψε μόνο 2 συμμετοχές, μια για το πρωτάθλημα και μια για το κύπελλο. Τις επόμενες σεζόν είχε πιο ενεργή συμμετοχή χωρίς όμως ποτέ να σταθεροποιηθεί στην βασική εντεκάδα. 

Στους «κίτρινους» αγωνίστηκε κατά βάση στην  Α’ Εθνική αλλά και μια χρονιά, στη  Β΄ Εθνική (1997-98). Είχε δε συνολικά 74 συμμετοχές και σημείωσε 1 τέρμα. Αναλυτικότερα είχε 39 συμμετοχές στην Superleage, 20 συμμετοχές στη  Β΄ Εθνική και 15 συμμετοχές και 1 τέρμα στο Κύπελλο Ελλάδας. Σημείωσε το μοναδικό του τέρμα με τον Άρη, στις 20 Αυγούστου 1995 στον αγώνα Κυπέλλου, Άρης – Χαραυγιακός 9-0, σκοράροντας το 2ο τέρμα της ομάδας του.  Παρέμεινε στον Άρη μέχρι τον Ιούνιο του 1998 όταν και έληξε το συμβόλαιο του με την ομάδα.

Πανιώνιος
---------

Αμέσως μετά, υπέγραψε συμβόλαιο συνεργασίας με τον Πανιώνιο  και πραγματοποίησε μια μεστή χρονιά η οποία σημαδεύτηκε από την εντυπωσιακή πορεία της ομάδας στο Κύπελλο Κυπελλούχων της σεζόν 1998-99, φτάνοντας ως τα προημιτελικά του θεσμού. Με προπονητή του Πανιωνίου τον Ιρλανδό, Ρόνι Γουίλαν, ο Ζαχόπουλος αγωνίστηκε και στα 6 ευρωπαϊκά παιχνίδια της ομάδας, η οποία απέκλεισε αρχικά την φιλανδική Χάκα και στη συνέχεια τον Απόλλωνα Λεμεσού, για να αποκλειστεί τελικά από την τρομερή Λάτσιο εκείνης της περιόδου, γνωρίζοντας δυο βαριές ήττες.

Αθηναϊκός
---------

Το καλοκαίρι του 1999, βλέποντας τον Πανιώνιο να ενισχύει την αμυντική του γραμμή με νέες προσθήκες, ζήτησε να μείνει ελεύθερος και τελικά απεδέχθη της πρόταση συνεργασίας που του κατέθεσε ο Αθηναϊκός.. Αν και παρέμεινε στο δυναμικό της ομάδας, δεν αγωνίστηκε καθόλου μέχρι το Δεκέμβρη του 1999 με την ομάδα του Βύρωνα.

Το Γενάρη του 2000, συνέχισε στα Τρίκαλα, όπου και ολοκλήρωσε την καριέρα του το επόμενο καλοκαίρι.

Παραπομπές
----------

1. ↑  ΑΡΗΣ 1992-1993
2. ↑  Νάουσα-Άρης 1-4
3. ↑  1995: Παρά ένα ...δέκα γκολ στο καλάθι του Άρη!
4. ↑  Panionios 1998/1999
5. ↑  O Πανιώνιος, στα προημιτελικά του Κυπέλλου Κυπελλούχων…
6. ↑  Και ο Σαπουντζής θέλει να φύγει από τη Νέα Σμύρνη
7. ↑  Αφιέρωμα 21o ΕΠΑΓΓΕΛΜΑΤΙΚΟ ΠΡΩΤΑΘΛΗΜΑ
8. ↑  Το πάρε - δώσε των 18 ομάδων
9. ↑  1999-2000: Η τελευταία χρονιά του ΑΟΤ στην Α’ Εθνική

Πηγές
-----

* Προφίλ Τ. Ζαχόπουλου στο transfermarkt.com
* Tasos Zachopoulos at besoccer.com

Παραπομπές
----------

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
--------------------

* Anastasios Zachopoulos at www.worldfootball.net
Η **Αϊσέ Σεϊτμουράτοβα** (ρωσικά: Айше Сеитмуратова‎‎
, κριμαϊκά ταταρικά: Ayşe Seitmuratova‎‎, γεννηθείσα στις 11 Φεβρουαρίου 1937) είναι μια Τατάρα Κριμαία ακτιβίστρια που αγωνίζεται για τα πολιτικά δικαιώματα.

Γεννήθηκε στην Κριμαία επτά χρόνια πριν από την Σουργκιούν, την απέλαση των Τατάρων της Κριμαίας. Επέζησε των γεγονότων της απέλασης και για πολλά χρόνια έζησε σαν ειδική εποικίστρια, καθιστώντας την πολίτη δεύτερης κατηγορίας.

Μάλιστα λόγω της εθνικότητας της της αρνήθηκαν και το δικαίωμα να φοιτήσει σε πανεπιστήμιο ενώ πληρούσε τις προϋποθέσεις. Έγινε ενεργό μέλος του κριμαιοταταρικού κινήματος για τα πολιτικά δικαιώματα. Αφού πολέμησε για την κατάργηση των πιο ακραίων περιορισμών για τους Τατάρους της Κριμαίας, συναντώντας και την σοβιετική ηγεσία, συνέχισε να πιέζει τη Μόσχα για το δικαίωμα επιστροφής στην πατρίδα – κάτι που χορηγήθηκε στους περισσότερους απελαθέντες λαούς αλλά όχι και στους Τάταρους της Κριμαίας.

Συνελήφθη και φυλακίστηκε από τις Σοβιετικές αρχές. Σε πολλές περιπτώσεις απείλησε να αυτοπυρποληθεί στην Κόκκινη Πλατεία, αν συνεχιστεί η δίωξη τους. Ο ακτιβισμός της τράβηξε την προσοχή του σοβιετικού αντιφρονούντα Αντρέι Ζαχάρωφ και ένας Αμερικανού γερουσιαστή, ο οποίος βοήθησε στις δύσκολες διαδικασία εξόδου από τη Σοβιετική Ένωση. Πριν μπορέσει εντέλει να επιστρέψει στην Κριμαία μετά από μεγάλη πολιτική μάχη, συναντήθηκε με τον πρόεδρο Ρόναλντ Ρίγκαν και συμμετείχε σε πολλά συνέδρια για τα ανθρώπινα δικαιώματα. Παρά το γεγονός ότι δεν υποστηρίζει την ρωσική προσάρτηση της Κριμαίας, ασκεί αρκετή κριτική σε μερικές δράσεις του Μουσταφά Ντζεμίλεφ και της παράταξης του στην Μετζιλίς.

Παραπομπές
----------

1. ↑  Steel, Jonathan· Abraham, Eric (1984). *Andropov in Power: From Komsomol to Kremlin* (στα Αγγλικά). Anchor Press/Doubleday. σελίδες 100–102. ISBN 9780385189118.
2. ↑  Solovev, Vladimir· Klepikova, Elena (1984). *Yuri Andropov: a secret passage into the Kremlin* (στα Αγγλικά). Robert Hale. σελίδες 38–42.
3. ↑  Seidametov 2008, σελ. 96-99.
4. ↑  Ametov, Enver (9 Μαρτίου 2011). «Кому писал письма Мустафа Джемилев?». *Милли Фирка* (στα Ρωσικά). Ανακτήθηκε στις 16 Οκτωβρίου 2019.
5. ↑  «Крымскотатарской правозащитнице Айше Сеитмуратовой — 82 года». *atr.ua* (στα Ρωσικά). 11 Φεβρουαρίου 2019. Ανακτήθηκε στις 16 Οκτωβρίου 2019.

 

### Βιβλιογραφία

* Seidametov, Eldar (2008). «Роль Айше Сеитмуратовой в движения солидарности крымскотатарской диаспоры США за возвращение соотечественников на историческую родину — Крым». *Культура народов Причерноморья* (Кримський науковий центр НАН України і МОН України) (№ 144). ISSN 1562-0808.
* Guboglo, Mikhail· Chervonnaya, Svetlana (1992). *Крымскотатарское национальное движение*. Moscow: TsIMO. ISBN 5201137695.
* Chervonnaya, Svetlana (1997). *Крымскотатарское национальное движение (1994 - 1996)*. Moscow: Институт этнологии и антропологии РАН.
Ο **Γεωργάκης Διγενής** (1771 - 18 Μαΐου 1821) ήταν αγωνιστής της Επαναστάσεως του 1821, ο οποίος έπεσε στη Μάχη των Δολιανών. Η καταγωγή του ήταν από το χωριό Άγιος Ιωάννης Αρκαδίας.

Βιογραφικό σημείωμα
-------------------

Η οικογένειά του καταγόταν από την Κωνσταντινούπολη, κλάδοι της οποίας εγκαταστάθηκαν μετά την Άλωση της Κωνσταντινουπόλεως στη Ζάκυνθο και στον Άγιο Ιωάννη. Ο Γεωργάκης Διγενής γεννήθηκε το 1771 στη Ζάκυνθο αλλά εγκαταστάθηκε το 1811 σε ηλικία 40 ετών στον Άγιο Ιωάννη, όπου υπήρχαν συγγενείς του. Σύντομα αναδείχτηκε πρόκριτος και οπλαρχηγός της κωμοπόλεως του Άγιου Ιωάννη. Υπηρετώντας τις διαταγές του Αγιαννίτη Πάνου Ζαφειρόπουλου (Άκουρου), έπεσε ηρωικά μαχόμενος στο Δραγούνι των Δολιανών στις 18 Μαΐου 1821, κατά τη Μάχη των Δολιανών, περικυκλωμένος από το ιππικό του Κεχαγιάμπεη μαζί με άλλους 17 Αγιαννίτες συντρόφους του. Σύμφωνα με αναφορά του Πάνου Ζαφειρόπουλου για τον Διγενή, ήταν ο πρώτος που ύψωσε την σημαία του αγώνα στην περιοχή, ενώ αμέσως μετά τοποθετήθηκε στο στρατόπεδο των Βερβένων ως επικεφαλής 200 ανδρών. Ο Γιωργάκης Διγενής συμμετείχε ενεργά και σε άλλες μάχες, όπως του Βαλτετσίου και των Δολιανών.

Για τη δράση του Γεωργάκη Διγενή, εκτός από τον Πάνο Ζαφειρόπουλο έγραψαν και οι: Αναγνώστης Κονδάκης, Φιλήμων, Φωτάκος, Ιωάννης Θεοφανίδης, Αμβρόσιος Φραντζής και πολλοί άλλοι. Η επιτροπή του 1865, κατέταξε τον Γεωργάκη Διγενή στην έβδομη τάξη των αξιωματικών, στους ανθυπολοχαγούς.

Ήταν παντρεμένος και είχε δύο γιους και δύο κόρες.

Δείτε επίσης
------------

* Μάχη των Δολιανών και Βερβένων

Πηγές
-----

* Νικολάου Φλούδα - *Θυρεατικά* , τόμος Γ΄: Άγιος Ιωάννης, μητρόπολις οικισμών Θυρέας, Αθήνα, 1983
Η **Ελιζαβέτα Στεκολνίκοβα** (γεννήθηκε στις 20 Απριλίου 1974) είναι πρώην χορεύτρια καλλιτεχνικού πατινάζ που αγωνίστηκε διεθνώς για το Καζακστάν. Με τον συνεργάτη της Ντμίτρι Καζαρλίγκα, είναι οι κάτοχοι του χάλκινου μεταλλίου του Skate America του 1994, οι κάτοχοι του χάλκινου μεταλλίου της Χειμερινής Πανεπιστημιάδας του 1995 και οι πρωταθλητές των Ασιατικών Χειμερινών Αγώνων του 1996. Πήραν τη 18η θέση στους Χειμερινούς Ολυμπιακούς Αγώνες του 1994 και 22ος στους Χειμερινούς Ολυμπιακούς Αγώνες του 1998.

Η Στεκολνίκοβα συνεργάστηκε με τον Καζαρλίγκα στη Μόσχα και προπονούνταν μαζί του στις Ηνωμένες Πολιτείες υπό την Νατάλια Ντούμποβα. Η συνεργασία τους έληξε το 1998.

Η Στεκολνίκοβα συνεργάστηκε με τον Αμερικανό σκέιτερ Μαρκ Φιτζτζέραλντ για μία σεζόν. Διαγωνίστηκαν τόσο στο Πρωτάθλημα Τεσσάρων Ηπείρων όσο και στο παγκόσμιο πρωτάθλημα. Μετά τη συνταξιοδότησή της, άρχισε να εργάζεται ως προπονήτρια στο Οντάριο του Καναδά.

Αποτελέσματα
------------

*GP: Σειρά Champions (Grand Prix)*

### Με τον Καζαρλίγκα

| Διεθνές |
| --- |
| Εκδήλωση | 92–93 | 93–94 | 94–95 | 95–96 | 96–97 | 97–98 |
| Χειμερινοί Ολυμπιακοί αγώνες |  | 18ος |  |  |  | 22ος |
| Παγκόσμιος πρωταθλητής. | 19ος | 14η | 13η | 12η | 15η | 22ος |
| GP Skate America |  |  |  | 4ος | WD |  |
| GP Skate Canada |  |  |  | 5η |  | 6η |
| GP Nations Cup |  |  |  |  | 6η |  |
| GP NHK τρόπαιο |  |  |  | 4ος |  | 6η |
| Ασιατικοί χειμερινοί αγώνες |  |  |  | 1ος |  |  |
| Τρόπαιο NHK |  | 6η | 7ος |  |  |  |
| Μνημείο Schäfer |  |  |  |  |  | 7ος |
| Skate America |  |  | 3ος |  |  |  |
| Skate Ισραήλ |  |  |  | 3ος |  |  |
| Χειμερινό Πανεπιστήμιο |  |  | 3ος |  |  |  |
| WD = Απόσυρση |

### Με τον Fitzgerald

| Διεθνές |
| --- |
| Εκδήλωση | 1998–99 |
| Παγκόσμιοι πρωταθλητές | 27η |
| Πρωτάθλημα τεσσάρων ηπείρων | 8η |

Βιβλιογραφικές αναφορές
-----------------------

* Skatabase: Αποτελέσματα Χορού στους Ολυμπιακούς Αγώνες της δεκαετίας του 1990

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
--------------------

* Προφίλ Icedance.com
Η ***Εύα*** είναι μια ελληνική δραματική ταινία του 1953 σε σκηνοθεσία Μαρίας Πλυτά με πρωταγωνιστές τους Μάνο Κατράκη, Ντίνο Ηλιόπουλο και Νίνα Σγουρίδου.

Πλοκή
-----

Κατά τη διάρκεια των θερινών της διακοπών, μια παντρεμένη γυναίκα, η Εύα (Νίνα Σγουρίδου), γνωρίζει τον νεαρό Αντίνοο (Αλέκος Αλεξανδράκης) με τον οποίο ζει μια εφήμερη ερωτική σχέση προκαλώντας την οργή του μεσήλικου συζύγου της, Αλέκου (Μάνος Κατράκης), και τα επικριτικά σχόλια της μικρής κοινωνίας του νησιού.

Η Εύα ελκύεται από τον Αντίνοο ο οποίος γεμίζει το κενό της ζωής της, αλλά ταυτόχρονα αισθάνεται ενοχές, προσπαθώντας να τιθασεύσει τον ερωτικό της πόθο. Ο Αντίνοος, ο οποίος την ποθεί επίσης δυνατά, για να την πικάρει φλερτάρει με την Άννυ (Αλίκη Γεωργούλη), μια τουρίστρια, η οποία έχει μαγευτεί από την ομορφιά του, ώστε δεν έχει καθόλου μάτια για έναν ευγενικό και καλοσυνάτο, ερωτευμένο μαζί της δημόσιο υπάλληλο, τον Νάσο (Ντίνος Ηλιόπουλος). Ο Αλέκος, για να μη χάσει τη γυναίκα του, προσπαθεί να κάνει τον Αντίνοο να μισήσει την Εύα και το καταφέρνει. Μόνο που ο νεαρός κι ελεύθερος Αντίνοος μπορεί να βρει γιατρειά, ενώ η Εύα μένει μόνη, δίπλα σ’ έναν άντρα τον οποίο δεν είχε το θάρρος να εγκαταλείψει, αλλά και δίπλα στον συμπαθέστατο Νάσο, ο οποίος δεν κατόρθωσε τελικά να κερδίσει την Άννυ.

Διανομή
-------

* Μάνος Κατράκης ως Αλέκος
* Ντίνος Ηλιόπουλος ως Νάσος
* Νίνα Σγουρίδου ως Εύα
* Αλίκη Γεωργούλη ως Άννυ
* Αλέκος Αλεξανδράκης ως Αντίνοος
* Φραγκούλης Φραγκούλης
* Ηλίας Ιακώβου
* Αλέκος Λεβέντης
* Τάκης Μιχαλόπουλος
* Ελένη Παναγιωτοπούλου
* Θάνος Παπαδόπουλος
* Διονυσία Ρώη
* Σμάρω Βεάκη
* Νανά Βιοπούλου
* Δημήτρης Βλαχόπουλος

Παραπομπές
----------

1. ↑  Karalis p.60
2. ↑  Φεστιβάλ Κινηματογράφου Θεσσαλονίκης, *Εύα*, ανακτήθηκε στις 2024-03-21
3. ↑  «Εύα (1953) - retroDB». *www.retrodb.gr*. Ανακτήθηκε στις 21 Μαρτίου 2024.

Βιβλιογραφία
------------

* Βρασίδας Καραλής. *Ιστορία του Ελληνικού Κινηματογράφου*. A&C Black, 2012.

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
--------------------

* *Εύα*   στην IMDb
Η **Αγορά των Αρτοποιών** (λατιν.: *Forum Pistorium*) ήταν μία *εμπορική αγορά* (*forum venalium*).

Η Περιοχή ΧIII νοτιοδυτικά περιέχει το Φόρουμ Πιστόριουμ.
Βρισκόταν στις παρυφές του Αβεντίνου λόφου. Αναφέρεται μόνο στους *Καταλόγους Περιοχών*, όπου καταχωρείται στην *Περιοχή XIII* (Regio XIII). Μάλλον πρέπει να καταχωρηθεί στο νότιο άκρο του Αβεντίνου λόφου. Ήταν στην περιοχή εκτός των Σερβίων Τειχών και εντός των Αυρηλιανών Τειχών, μεταξύ του *λόφου Τεστάτσιο* (monte Testacius) και των εμπορικών αποθηκών για τα πλοία (ελλ. *Εμπορείον*, λατ. Horrea), κτιρίων στις όχθες του Τίβερη. Από τη μέση της Αγοράς περνούσε η *Παλαιά Αππία Οδός* (Via Apiensis Antiqua), μετέπειτα *Βία Τεστάτσιο* (Via Testaccio). Στην Αγορά πήγαινε κανείς από την Πύλη Λαβερνάλις (Porta Lavernalis) των παλαιών Σερβίων Τειχών ή από την *Πύλη από την Όστια*, Porta Ostiensis (νυν *Πύλη Σαν Πάολο*, Porta San Polo) των πιο εκτεταμένων Αυρηλιανών Τειχών, Πύλη γνωστή για την Πυραμίδα του Γάιου Καίσιου. Ίσως η νυν *Αγορά Τεστάτσιο* (Mercato Testaccio), βόρεια του ομώνυμου λόφου, να είναι στη θέση της αρχαίας Αγοράς των Αρτοποιών· πάντως στη θέση των κήπων του Κλαύδιου και του Βεσπασιανού στα νότια, υπάρχουν ακόμη κήποι.

Πηγές
-----

* John Henry Parker (1876). The Forum Romanum: and the Via Sacra. James Parker and Company. pp. 36–.

Πινακοθήκη
----------

* Οι 14 περιοχές της αρχαίας ΡώμηςΟι 14 περιοχές της αρχαίας Ρώμης
Το **θερινό πανεπιστήμιο** (γαλλικά: *université d'été*) είναι η γενικότερη ονομασία η οποία δίδεται, στη Γαλλία, σε μια συγκέντρωση αγωνιστών και υπευθύνων ενός πολιτικού ή συλλογικού κινήματος για διάστημα ολίγων ημερών στα τέλη των θερινών διακοπών, γενικώς στα τέλη Αυγούστου έως τις αρχές Σεπτεμβρίου. Συχνά προσκαλούνται πανεπιστημιακοί, διανοούμενοι, ερευνητές ή και παράγοντες της αστικής κοινωνίας για σειρά διαλέξεων, συζητήσεων και επιμόρφωσης. Οι συγκεκριμένες ημερίδες έχουν ως στόχο την επιμόρφωση, την εμβάθυνση ή τον στοχασμό αναφορικά με τα σχέδια του εν λόγω κινήματος σε ένα ανεπίσημο και χαλαρότερο πλαίσιο. Για τα κόμματα, το θερινό πανεπιστήμιο σηματοδοτεί συχνά την επανέναρξη της πολιτικής χρονιάς, έπειτα από την θερινή διακοπή.

Σύμφωνα με την εφημερίδα *La Croix*, τα θερινά πανεπιστήμια γεννήθηκαν ως ιδέα στις Ηνωμένες Πολιτείες της Αμερικής στην διάρκεια της δεκαετία του 1870, όταν τα πανεπιστήμια αποφάσισαν να ανοίξουν τους χώρους τους κατά την διάρκεια της θερινής περιόδου, προκειμένου οι καθηγητές της πρωτοβάθμιας και δευτεροβάθμιας εκπαίδευσης να έχουν την δυνατότητα να εμβαθύνουν τις γνώσεις τους. Στη Γαλλία, η συγκεκριμένη ιδέα απέκτησε νέα διάσταση όταν στην διάρκεια της δεκαετίας του 1970 έπειτα από τα γεγονότα του Μαΐου του 68 και προκειμένου η πολιτική να βρεθεί εκ νέου στο επίκεντρο μέσω ενός διαφορετικής αντίληψης τρόπου, συγκεντρώσεις, φόρουμ και συνέδρια δημιουργήθηκαν, όπου μπορούσε να μετάσχει το σύνολο των αγωνιστών και υποστηρικτών ενός κινήματος.

Παραπομπές
----------

1. 1 2  «Il y a cent quarante ans, historique des universités d'été». *la-croix.com*. 2010. Ανακτήθηκε στις 3 Ιουλίου 2016.  Unknown parameter `|day=` ignored (βοήθεια); Unknown parameter `|month=` ignored (βοήθεια).

|  |  |
| --- | --- |
| 

|  |
| --- |
| * Πύλη:Σύλλογοι
* Πύλη:Πολιτική
 |

 |
Χάρτης της αρχαίας Ρώμης: το Σέρβιο τείχος με τις πύλες του.
Η **Πύλη του Βιμινάλιου λόφου**, (λατιν.: *Porta Viminale*), ήταν πύλη των Σέρβιων τειχών της αρχαίας Ρώμης, στο κέντρο του πιο εκτεθειμένου τμήματος του τείχους μεταξύ της Πύλης Κολλίνα και της Πόρτα Εσκουιλίνα. Το βορειο-ανατολικό μέρος του τείχους αυτού ήταν *ανάχωμα* (ager). Αυτές οι τρεις πύλες και η Πόρτα Κβερκβετουλάνα ήταν οι παλαιότερες πύλες του τείχους.

Βιβλιογραφία
------------

* Strabone, *Geographica*, V.37.
* Mauro Quercioli: *Le mura e le porte di Roma.* Newton Compton Ed. Roma, 1982
* Laura G.Cozzi: *Le porte di Roma.* Εκδ. Φ. Σπινόση, Ρώμα, 1968
* Filippo Coarelli: *Guida archeologica di Roma.* Εκδ. A.Mondadori, 1984

Αναφορές σε πηγές
-----------------
Συντεταγμένες: 52°26′15″N 8°35′46″E﻿ / ﻿52.43750°N 8.59611°E﻿ / 52.43750; 8.59611

Ο Πύργος Ράντεν
Ο **πύργος Ράντεν** (γερμ. *Burg Rahden*) ήταν μεσαιωνικό λιμναίο κάστρο στην πόλη Ράντεν του κρατιδίου της Βόρειας Ρηνανίας-Βεστφαλίας στη Γερμανία. Είχε κτιστεί για την προστασία των εμπορικών οδών που διέσχιζαν την περιοχή. Μνημονεύτηκε γραπτώς για πρώτη φορά το 1296, ενώ από το 1320 ήταν επίσημη έδρα του τοπάρχη (γερμ. *Drost*). Ξανακτίστηκε ή διευρύνθηκε μεταξύ 1310 και 1320, ενώ συχνά έγινε αντικείμενο ενεχυροδανεισμού και καταστράφηκε το 1431 από τους στρατιώτες του καθολικού αρχιεπισκόπου του Μίντεν. Το 1591 έγινε μάχη για την κυριαρχία του πύργου, κατά την οποία ο αρχιεπίσκοπος του Μίντεν πυρπόλησε την γύρω περιοχή για να αναγκάσει τους πολιορκημένους να παραδοθούν. Το 1711 σταμάτησε να είναι επίσημη έδρα, ενώ καταστράφηκε από πυρκαγιά τον χειμώνα του 1878 και από τότε ερειπώθηκε. Το 1969 έγιναν μεμονωμένες αρχαιολογικές ανασκαφές, οι οποίες έφεραν στο φως ορισμένα στοιχεία για το κάστρο. Είχε διαστάσεις 63 x 53 μέτρα και ήταν κτισμένο μέσα σε φρέαρ νερού, που ανανεώνονταν από τα φυσικά ύδατα της γύρω πεδινής περιοχής. Η είσοδος ήταν οχυρωμένη με ανελκυόμενη πύλη. Το κάστρο διέθετε οχυρώματα, έναν στάβλο, φυλάκιο, ένα ενδιάμεσο κτίριο και διάφορους πύργους. Το 1990 έγιναν διάφορες εργασίες επισκευής του.

Πηγές
-----

* Werner Kirchhoff, Reinhold Spönemann: *Das alte Amt Rahden in Bildern und Ansichten*, Meinerzhagener Druck- und Verlags-Haus, Meinerzhagen, 1987 (ISBN 3-88913-116-6)0
* Albert Ludorff: *Die Bau- und Kunstdenkmäler des Kreises Lübbecke (1907)*. Schöningh, Münster in Westfalen 1909, σελ. 68.
* Stadt Rahden: *Rahden im Wandel der Zeit*, 2008

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
--------------------

* Παρουσίαση του πύργου στο burgenwelt.de
* Παρουσίαση του πύργου από τον σύλλογο *Schützenverein Kleinendorf*
* Παρουσίαση του πύργου στον ιστότοπο της πόλης Ράντεν[*νεκρός σύνδεσμος*]
Ο **Μανώλης Λουκάκης του Χαραλάμπους** (Ρέθυμνο, 1937- 3 Απριλίου 2012) ήταν Έλληνας πολιτικός, που διετέλεσε βουλευτής και υφυπουργός με το ΠΑΣΟΚ. Υπηρέτησε επίσης ως γενικός γραμματέας της Περιφέρειας Κρήτης και Νομάρχης Χανίων (1982-85) και Ηρακλείου (1985-87). Υπήρξε ιδρυτικό μέλος του «Ομίλου Γιώργος Γεννηματάς».

Βιογραφία
---------

Ήταν υιός του στρατηγού Χαράλαμπου Λουκάκη από τις Πρασιές Ρεθύμνης.

Σπούδασε Πολιτικός Μηχανικός στο Εθνικό Μετσόβειο Πολυτεχνείο. Μετά την ίδρυση του ΠΑΣΟΚ, το 1974, αποτέλεσε ιδρυτικό μέλος του και πολιτεύτηκε στις εκλογές με επιτυχία. Εξελέγη βουλευτής Ρεθύμνης στις εκλογές των ετών Ιουνίου 1989, Νοεμβρίου 1989, 1990, 1993, 1996 και 2000. Στις 16 Ιανουαρίου 1991 εξέπεσε από το βουλευτικό αξίωμα και τον αντικατέστησε με τον Ιωάννη Σμπώκο.

Στην κυβέρνηση του Σημίτη χρημάτισε υφυπουργός ΠΕΧΩΔΕ από τις 22 Ιανουαρίου 1996 ως τις 25 Σεπτεμβρίου του ίδιου έτους. Επίσης, στη δεύτερη κυβέρνηση Σημίτη υπηρέτησε ως υφυπουργός Μεταφορών και Επικοινωνιών, από τις 25 Σεπτεμβρίου 1996 ως τις 30 Οκτωβρίου 1998.

Απεβίωσε το 2012, σε ηλικία 75 ετών, από σοβαρή νόσο. Ήταν πατέρας 2 κοριτσιών. Η νεκρώσιμη ακολουθία εψάλη στη Μητρόπολη Ρεθύμνης και η ταφή έγινε στο νεκροταφείο του Αγίου Κωνσταντίνου.

Παραπομπές
----------

1. ↑  Μανώλης Λουκάκης: Ένας ευπατρίδης της πολιτικής και του Ρεθύμνου
2. ↑  Κοινοβουλευτική θητεία Λουκάκη στον ιστότοπο της Βουλής των Ελλήνων, ανάκτηση 25-5-2013.
3. ↑  «Πέθανε ο πρώην Βουλευτής Μανόλης Λουκάκης». *Ρέθεμνος*. Ανακτήθηκε στις 30 Νοεμβρίου 2017.

|  |  |
| --- | --- |
| 

|  |
| --- |
| * Πύλη:Βιογραφίες
* Πύλη:Πολιτική
* Πύλη:Ελλάδα
 |

 |
Ο **Σεργκέι Ανταμόβιτς** (ρωσ. Сергей Адамович, 1745-1807), αναφερόμενος και εξελληνισμένα ως **Σέργιος Αντάμοβιτς**, ήταν Ρώσος στρατιωτικός και συγγραφέας.

Ο Ανταμόβιτς έλαβε μέρος ως κατώτερος αξιωματικός (για τους Έλληνες «οπλαρχηγός») του πεζικού στις μάχες που δόθηκαν κατά την Εκστρατεία των Ορλώφ στην Ελλάδα. Μετά την επιστροφή του στη Ρωσία, ο Σεργκέι Ανταμόβιτς προάχθηκε στρατιωτικά στον βαθμό του ταγματάρχη, ενώ τελικώς περαίωσε τη σταδιοδρομία του με τον βαθμό του υποστρατήγου. Μεταξύ των λίγων γραπτών έργων του, σημαντικότερα θεωρούνται τα απομνημονεύματά του, που φέρουν τον τίτλο *Ημερολόγιο της εκστρατείας στο Αιγαίο*.

Πηγές
-----

* Tο λήμμα «Αντάμοβιτς Σέργιος» στη *Νέα Ελληνική Εγκυκλοπαίδεια* «Χάρη Πάτση», τόμος 5, σελ. 805
Ο **Ιεροκλής της Αλεξάνδρειας** (αρχ. ελλην. Ἱεροκλῆς ὁ Ἀλεξάνδρειος) ήταν Έλληνας Νεοπλατωνικός φιλόσοφος. Δίδαξε στην Αλεξάνδρεια από το 420 μέχρι και το 450 μ.Χ. Ήταν μαθητής του Νεοπλατωνικού Πλούταρχου και δάσκαλος του Αινεία από τη Γάζα και του Θεοσεβίου.

Οι θεωρίες του είναι βασισμένες στον πλατωνισμό, ενώ έχει κι εμφανείς επιρροές από τον Αριστοτέλη, τους στωικούς και το χριστιανισμό. Μεγάλο του σύγγραμμα θεωρείται το *« περὶ προνοίας καὶ εἱμαρμένης καὶ τῆς τοῦ ἐφ´ ἡμῖν πρὸς τὴν θείαν ἡγεμονίαν συντάξεως»*. Στο οποίο προσπαθεί, να συμβιβάσει τις αντιφάσεις που είχαν, κατ' άλλους, ο Πλάτωνας και ο Αριστοτέλης. Αν και δεν αναφέρει τους χριστιανούς ούτε μια φορά στα συγγράματά του, έχει θεωρηθεί πως τα γραπτά του αποτελούν μια προσπάθεια να εναρμονιστεί η αρχαία φιλοσοφία, και συγκεκριμένα ο νεοπλατωνισμός, με τη χριστιανική σκέψη που θα είχε συναντήσει στην Κωνσταντινούπολη της εποχής του. Έγραψε επίσης, υπομνήματα στον Γοργία και στα Χρυσά Έπη του Πυθαγόρα.

Όταν ο Ιεροκλής επισκέφθηκε το Βυζάντιο, οι χριστιανοί τον μαστίγωσαν, επειδή αρνήθηκε να αποκηρύξει τις ειδωλολατρικές του θεωρίες.

Μεταξύ των ψυχικών δυνάμεων (λογικό, θυμικό, επιθυμητό), θεωρεί αθάνατο μόνο το λογικό και βάσει τις θεωρίες του νεοπλατωνισμού, διακρίνει τρεις κατηγορίες των ονομάτων: θεούς, δαίμονες και ανθρώπους. Στην περίπτωση της ηθικής, την αρετή θεωρεί το ύψιστο εφόδιο για την προσέγγιση της αλήθειας.

Γνωστά έργα του
---------------

* Περί προνοίας και ειμαρμένης και του της εφ'ημίν προς την θείαν ηγεμονίαν συντάξεως
* Υπόμνημα στον Γοργία
* Υπόμνημα στα Χρυσά Έπη του Πυθαγόρα

Υπομνήματα
----------

1. ↑  11907497v.
2. ↑  *Τσεχική Εθνική Βάση Δεδομένων Καθιερωμένων Όρων*. ola2002158714. Ανακτήθηκε στις 8  Ιουνίου 2022.
3. ↑  Mozley, J. R. (1911). "Hierocles of Alexandria, a philosopher". Στο Wace, Henry; Piercy, William C. Dictionary of Christian Biography and Literature to the End of the Sixth Century (τρίτη έκδοση). Λονδίνο: John Murray.

Πηγές
-----

* *Νεώτερον Εγκυκλοπαιδικόν Λεξικόν "ΗΛΙΟΥ" - Τόμος το Αρχαίον Ελληνικόν Πνεύμα* (σελ, 531) (1975)
* *Βασική Παγκόσμιος Εγκυκλοπαίδεια "ΧΑΡΗ ΠΑΤΣΗ"* - Τόμος 5 (σελ, 406) (1967)
* Ιεροκλής[*νεκρός σύνδεσμος*], Η Εγκυκλοπαίδεια του Πλάτωνα - Ίδρυμα Μείζονος Ελληνισμού


|  |  |
| --- | --- |
| CC-BY-SA Μετάφραση | Στο λήμμα αυτό έχει ενσωματωθεί κείμενο από το λήμμα HHierocles of Alexandria  της Αγγλικής Βικιπαίδειας, η οποία διανέμεται υπό την GNU FDL και την CC-BY-SA 4.0. (ιστορικό/συντάκτες). |

|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
| Καθιερωμένοι όροι | 
* WorldCat
* VIAF: 84971648
* **ΕΒΕ**: 53296
* **AA**: 83065
* LCCN: n83124599
* ISNI: 0000 0001 2270 5640
* GND: 118550845
* SELIBR: 190693
* SUDOC: 086697137
* BNF: cb11907497v (data)
* BIBSYS: 90220684
* NLA: 35599747
* NKC: ola2002158714
* ICCU: BVEV023900
* BNE: XX1299869
* CiNii: DA02979239

 |

 |
Η **Ράβεσα Λέσι** (γεννημένη την 1η Ιουνίου 1976) έγινε η Μόνιμη Αντιπρόσωπος της Αλβανίας στο Γραφείο των Ηνωμένων Εθνών στη Γενεύη το 2018.

Ζωή
---

Η Λέσι γεννήθηκε το 1976  και αποφοίτησε από το Πανεπιστήμιο Τίλμπουρχ στις Κάτω Χώρες με μεταπτυχιακό στο Διεθνές και Ευρωπαϊκό Δημόσιο Δίκαιο. Γνωρίζει άπταιστα Αγγλικά και Ολλανδικά.

Από το 2010 έως το 2014 βρισκόταν στα Τίρανα, όπου δίδασκε στις εγκαταστάσεις που προσφέρει το Πανεπιστήμιο της Νέας Υόρκης στα Τίρανα.

Από τον Μάρτιο του 2016 βρισκόταν στην Αυστρία όπου ηγούνταν της αποστολής της χώρας της στον Οργανισμό για την Ασφάλεια και τη Συνεργασία στην Ευρώπη μέχρι τον Ιανουάριο του 2018 όταν έγινε σύμβουλος του Υπουργού Εξωτερικών.

Έγινε η Μόνιμη Αντιπρόσωπος της Αλβανίας στο Γραφείο των Ηνωμένων Εθνών στη Γενεύη το 2018. Η Λέσι είναι, επίσης, υπεύθυνη για την εκπροσώπηση της χώρας της στον Παγκόσμιο Οργανισμό Διανοητικής Ιδιοκτησίας. Για παράδειγμα το 2019 ήταν μία από τις πρώτες που υπέγραψε μία διεθνή συμφωνία που θα παρέχει προστασία σε περιφερειακά προϊόντα, όπως το τσάι Darjeeling.

Παραπομπές
----------

1. 1 2  www.unog.ch/unog/website/news\_media.nsf/(httpNewsByYear\_en)/CF19EC986DCEA3E4C125827100225D34?OpenDocument.
2. 1 2 3 4  «Where global solutions are shaped for you | News & Media | NEW PERMANENT REPRESENTATIVE OF ALBANIA PRESENTS CREDENTIALS TO THE DIRECTOR-GENERAL OF THE UNITED NATIONS OFFICE AT GENEVA». *www.unog.ch*. Ανακτήθηκε στις 19 Φεβρουαρίου 2020.
3. ↑  «Bio | Permanent Mission of the Republic of Albania to the United Nations Office and other International Organizations in Geneva». *www.ambasadat.gov.al*. Ανακτήθηκε στις 19 Φεβρουαρίου 2020.
4. ↑  Organization, World Intellectual Property (2019-06-26), *Albania Joins Geneva Act of the Lisbon Agreement on Appellations of Origin and Geographical Indications*, ανακτήθηκε στις 2020-02-19
Η **Barilla** είναι μεγάλη ιταλική και ευρωπαϊκή εταιρία τροφίμων που ιδρύθηκε το 1877 στην Πάρμα της Ιταλίας από τον Pietro Barilla. Η επιχείρηση είναι ιδιωτική και παραμένει στη κυριότητα της τέταρτης γενιάς της οικογένειας Μπαρίλλα και ειδικότερα των τριών αδελφών Γκουίντο Μπαρίλλα (πρόεδρος) και Λούκα και Πάολο Μπαρίλλα (αντιπρόεδροι).

Η εταιρία ελέγχει 20 εμπορικά σήματα. Έχει 18.000 υπαλλήλους και έσοδα 4,2 δισεκατομμύρια Ευρώ (2007).

Η Barilla παρασκευάζει διάφορα είδη ζυμαρικών και είναι παγκοσμίως η πρώτη παρασκευάστρια ζυμαρικών με 40-45% της Ιταλικής αγοράς και 25% της αγοράς των Ηνωμένων Πολιτειών. Η Barilla παράγει 4.000 τόνους ζυμαρικών ετησίως σε 120 σχήματα και μεγέθη. Είναι, επίσης, ο μεγαλύτερος πωλητής προϊόντων ψωμιού στην Ιταλία. Μετά την εξαγορά της Σουηδικής εταιρίας Wasa, η Barilla είναι παγκοσμίως και ο μεγαλύτερος παρασκευαστής άζυμου ψωμιού Σκανδιναβικού τύπου (flatbread), με πωλήσεις 60.000 τόνων ετησίως.

Η Barilla Group έχει πολλά εργοστάσια στην Ιταλία (με τα κυριότερα στις πόλεις Πάρμα και Φότζια), ένα στην Ελλάδα (κοντά στη Θήβα επί της Εθνικής Οδού Αθηνών-Λαμίας) και δύο εργοστάσια στις Ηνωμένες Πολιτείες (στη πόλη Ames της Αϊόβα και στο χωριό Έιβον της Νέας Υόρκης). Το εργοστάσιο όπου παρασκευάστηκε το προϊόν σημειώνεται με ένα κωδικό γράμμα στη συσκευασία ενώ τα προϊόντα που παράχθηκαν στην Ιταλία σημειώνονται εμφανώς ως προϊόν Ιταλίας

Ο Ιταλός οδηγός αυτοκινήτων αγώνων Άλεξ Τσανάρντι (Alex Zanardi) εδώ και χρόνια υποστηρίζεται από την εταιρία.

Πιέτρο Μπαρίλλα ο πρεσβύτερος

Παραπομπές
----------

1. ↑  «Αρχειοθετημένο αντίγραφο». Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 15 Νοεμβρίου 2010. Ανακτήθηκε στις 1 Οκτωβρίου 2010.
2. ↑
3. ↑  Πληροφορία από συσκευασία προϊόντος Barilla Spaghetti n.5
4. ↑
5. ↑

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
--------------------

|  |  |
| --- | --- |
| Commons logoCommons logo | Τα Wikimedia Commons έχουν πολυμέσα σχετικά με το θέμα   **Barilla Group** |

* Barilla Group
* Barilla America, Inc.

  


|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
| Καθιερωμένοι όροι | 
* WorldCat
* VIAF: 134530741
* LCCN: n94085461
* ISNI: 0000 0000 9186 3944
* GND: 5170585-0
* SUDOC: 034089039
* NKC: kn20050506022

 |

 |
Ο **Χιτόσι Ιγκαράσι** (Πρότυπο:Lang-jp, 10 Ιουνίου 1947 – 12 Ιουλίου 1991) ήταν Ιάπωνας καθηγητής πανεπιστημίου της αραβικής και περσικής λογοτεχνίας και ιστορίας και ο μεταφραστής στα ιαπωνικά του έργου του Σαλμάν Ρουσντί, Σατανικοί Στίχοι. 

Στις 12 Ιουλίου 1991 βρέθηκε δολοφονημένος στο γραφείο του, στο Πανεπιστήμιο της Τσουκούμπα. Πιστεύεται ότι η δολοφονία του σχετίζεται με τη μετάφραση του έργου του Ρουσντί και τους φετφάδες που είχαν εκδώσει ο Αγιοταλάχ Χομεϊνί και ο Αλί Χαμενεΐ.

Βιογραφία
---------

Ο Ιγκαράσι γεννήθηκε το 1947. Ολοκλήρωσε το διδακτορικό του στην Ισλαμική Τέχνη, στο Πανεπιστήμιο του Τόκιο, το 1976 και υπήρξε υπότροφος της Βασιλικής Ακαδημίας του Ιράν μέχρι την Ισλαμική Επανάσταση, το 1979. 

Υπήρξε αναπληρωτής καθηγητής του Ισλαμικού Πολιτισμού στο Πανεπιστήμιο της Τσουκούμπα. Μετέφρασε στα ιαπωνικά τον Κανόνα της Ιατρικής του Αβικέννα και του Σατανικούς Στίχους του Σαλμάν Ρουσντί  και έγραψε βιβλία για το Ισλάμ μεταξύ των οποίων το *Ισλαμική Αναγέννηση, Ιατρική και Σοφία της Ανατολής*. 

Στις αρχές του 1989 ο Αγιοταλάχ Χομεϊνί εξέδωσε φετφά με τον οποίο καλούσε τους Μουσουλμάνους να σκοτώσουν το συγγραφέα των Σατανικών Στίχων γιατί θεωρούσε ότι το έργο αυτό ήταν ενάντια στο Ισλάμ, τον Μωάμεθ και το Κοράνι. Το Μάρτιο του 1991 ο διάδοχος του, Αλί Χαμενεΐ, εξέδωσε νέο φετφά, που συνοδευόταν από επικήρυξη πολλών εκατομμυρίων δολαρίων, με τον οποίο καλούσε τους Μουσουλμάνους να σκοτώσουν και οποιονδήποτε είχε σχέση με την έκδοση του βιβλίου. Στις 12 Ιουλίου 1991 ο Ιγκαράσι βρέθηκε δολοφονημένος στο γραφείο του, στο Πανεπιστήμιο της Τσουκούμπα. Είχε προηγηθεί η απόπειρα δολοφονίας του Ιταλού μεταφραστή των Σατανικών Στίχων, Εττόρε Καπριόλο και του Νορβηγού μεταφραστή, William Nygaard και η Σφαγή της Σεβάστειας.

Ο αναλυτής της CIA Kenneth M. Pollack στο έργο του *The Persian Puzzle* υποστήριξε ότι η δολοφονία ήταν έργο των Φρουρών της Επανάστασης.

Παραπομπές
----------

1. ↑
2. ↑
3. ↑
4. ↑

|  |  |
| --- | --- |
| 

|  |
| --- |
| * Πύλη:Βιογραφίες
* Πύλη:Ιαπωνία
 |

 |

|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
| Καθιερωμένοι όροι | 
* WorldCat
* VIAF: 108296893
* **Europeana**: agent/base/81746
* LCCN: n80027479
* ISNI: 0000 0000 8289 3594
* NDL: 00100659
* CiNii: DA00453515

 |

 |
Ο **Άγις Ταμπακόπουλος** (1892-18 Αυγούστου 1958) ήταν Έλληνας νομικός και πολιτικός, διδάκτορας του πανεπιστημίου του Γκέτινγκεν. Διετέλεσε βουλευτής, υπουργός και πρωθυπουργός.

Βιογραφικά στοιχεία
-------------------

Καταγόταν από οικογένεια στρατιωτικών και πολιτικών από την Βυτίνα, Αρκαδίας. Άσκησε το επάγγελμα του δικηγόρου. Από τις 17 Απριλίου 1938 εως τις 20 Απριλίου 1941 διετέλεσε υπουργός δικαιοσύνης στην κυβέρνηση του Ιωάννη Μεταξά. Ως πρώτος τη τάξει υπουργός χρημάτισε και πρωθυπουργός μετά την αυτοκτονία του Κορυζή από τις 18 Απριλίου ως τις 20 Απριλίου 1941. 

Το αρχείο του αποτελεί τη μοναδική πηγή για άντληση πληροφοριών ως προς την αρχική μορφή του κειμένου του Αστικού Κώδικα. Κατά τη θητεία του στο υπουργείο Δικαιοσύνης (στην κυβέρνηση του Ιωάννη Μεταξά) δημοσιεύτηκε ο Αστικός Κώδικας (επιμελήθηκε τη σύνταξή του από κοινού με το Γεώργιο Μπαλή) και ο Στρατιωτικός Ποινικός Κώδικας.

Υπήρξε ιδρυτής του Ελληνικού Ινστιτούτου Διεθνούς και Αλλοδαπού Δικαίου, των Παιδικών Δικαστηρίων και του Ταμείου Συντάξεων Συμβολαιογράφων, πρόεδρος του Δημοτικού Συμβουλίου Αθηνών, ταμείας του Δ.Σ. της Χριστιανικής Αρχαιολογικής Εταιρείας, αντιπρόεδρος της Ολυμπιακής Επιτροπής και του Ελληνικού Ερυθρού Σταυρού.

Μεταπολεμικά υπήρξε από τους πρωταγωνιστές και ένθερμος υποστηρικτής της ευρωπαϊκής ενοποίησης και ένας από τους στόχους του ήταν η ίδρυση ευρωπαϊκού δικαστηρίου για τα δικαιώματα του ανθρώπου. Ήταν ιδρυτής και γενικός γραμματέας του Ελληνικού Συνδέσμου για την Ευρωπαϊκή Συνεργασία (ΕΣΕΣ) και το 1949 ήταν αντιπρόσωπος της Ελλάδας στην πρώτη Σύνοδο του Συμβουλίου της Ευρώπης στο Στρασβούργο. Ήταν σύμβουλος επί της ιδρύσεως των ασφαλειών "Αστήρ". Η σύζυγός του, Μαρία, διατήρησε το προσωπικό του αρχείο. 

Ο Άγις Ταμπακόπουλος ήταν ξάδερφος του διπλωμάτη Κωνσταντίνου Καρατζά (1889-1950) και του πρέσβη Νικόλαου Λέλη.

Έργα
----

* *Ιστορία της αποπερατώσεως του Εθνικού Κώδικος* (1953)

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
--------------------

* συνοπτικό βιογραφικό σημείωμα από το ΕΛΙΑ (αρχικό αρχείο σε μορφή .rtf) [προσωρινά αποθηκευμένο]

Αναφορές
--------

1. ↑  www.assembly.coe.int/nw/xml/AssemblyList/MP-Details-EN.asp?MemberID=176.
2. ↑  Αρκάδων Χρόνοι Αρχειοθετήθηκε 2013-05-06 στο Wayback Machine. Ιανουάριος 2010, Βιογραφικά στοιχεία, ανάκτηση 2-5-2013.
3. ↑  Το Βήμα, 20/8/1958, σελ.2.
Η υπόθεση του Αντρέα Κελλάριου, που δείχνει τις πλανητικές κινήσεις σε έκκεντρες και επικυκλικές τροχιές.
Μια **υπόθεση** είναι μια προτεινόμενη εξήγηση για ένα φαινόμενο. Για να είναι μια υπόθεση επιστημονική υπόθεση, η επιστημονική μέθοδος απαιτεί να μπορεί κανείς να τη δοκιμάσει. Οι επιστήμονες βασίζουν γενικά τις επιστημονικές υποθέσεις σε προηγούμενες παρατηρήσεις που δεν μπορούν να εξηγηθούν ικανοποιητικά με τις διαθέσιμες επιστημονικές θεωρίες. Παρόλο που οι λέξεις "υπόθεση" και "θεωρία" χρησιμοποιούνται συχνά εναλλακτικά, μια επιστημονική υπόθεση δεν είναι το ίδιο με μια επιστημονική θεωρία. Μια υπόθεση εργασίας είναι μια προσωρινά αποδεκτή υπόθεση που προτείνεται για περαιτέρω έρευνα  σε μια διαδικασία που ξεκινά με μια εκπαιδευμένη εικασία ή σκέψη. 

Μια διαφορετική έννοια του όρου *υπόθεση* χρησιμοποιείται στην τυπική λογική, για να δηλώσει το προηγούμενο μιας πρότασης. Έτσι στην πρόταση "Αν *P*, τότε *Q.*", το *P* δηλώνει την υπόθεση (ή την προηγούμενη). Το *Q* μπορεί να ονομαστεί συνέπεια. Το *P* είναι η υπόθεση σε μια (πιθανώς αντίθετη) ερώτηση *What If*.

Το επίθετο *υποθετικός*, που σημαίνει «έχω τη φύση μιας υπόθεσης» ή «υποτίθεται ότι υπάρχει ως άμεση συνέπεια μιας υπόθεσης», μπορεί να αναφέρεται σε οποιαδήποτε από αυτές τις έννοιες του όρου «υπόθεση».

Παραπομπές
----------

1. ↑  Hilborn, Ray· Mangel, Marc (1997). *The ecological detective: confronting models with data*. Princeton University Press. σελ. 24. ISBN 978-0-691-03497-3. Ανακτήθηκε στις 22 Αυγούστου 2011.
2. ↑  "In general we look for a new law by the following process. First we guess it. ...", —Richard Feynman (1965) *The Character of Physical Law* p.156

  


|  |  |
| --- | --- |
| wiktionary logowiktionary logo | Το *Βικιλεξικό* έχει σχετικό λήμμα:  **υπόθεση**  |
Ο debugger Winpdb ελέγχει τον εαυτό του.
**Αποσφαλματωτής** **(debugger)** ή **εργαλείο αποσφαλμάτωσης** **(debugging tool**) ονομάζεται ένα πρόγραμμα υπολογιστή το οποίο χρησιμοποιείται για την εξέταση και αποσφαλμάτωση άλλων προγραμμάτων (του προγράμματος "στόχου"). Ο υπό εξέταση κώδικας θα μπορούσε εναλλακτικά να εκτελείται σε ένα προσομοιωτή συνόλου εντολών (instruction set simulator - ISS), μια τεχνική που καταλογίζει μεγάλη δύναμη στην ικανότητα της να σταματά όταν απαντώνται συγκεκριμένες συνθήκες αλλά τυπικά θα είναι κάπως πιο αργή από την εκτέλεση του κώδικα κατευθείαν στον κατάλληλο (ή στον ίδιο) επεξεργαστή. Μερικοί αποσφαλματωτές προσφέρουν δύο τρόπους λειτουργίας, πλήρης ή μερική προσομοίωση, για να περιορίσουν αυτόν τον αντίκτυπο.

Χαρακτηριστικά
--------------

Συνήθως, οι αποσφαλματωτές προσφέρουν στο ανώτατο επίπεδό τους έναν επεξεργαστή ερωτημάτων (query processor), έναν αναλυτή συμβόλων (symbol resolver), έναν διερμηνέα εκφράσεων (expression interpreter), και μια διεπαφή υποστήριξης για τον εντοπισμό σφαλμάτων. Προσφέρουν, επίσης, πιο εξελιγμένες λειτουργίες όπως η εκτέλεση ενός προγράμματος βήμα προς βήμα (single-stepping ή program animation), η διακοπή (breaking) (παύση του προγράμματος για να εξετάσουμε την τρέχουσα κατάσταση) σε κάποιο συμβάν ή καθορισμένη εντολή με τη βοήθεια ενός breakpoint, και η παρακολούθηση των τιμών των μεταβλητών. Μερικά προγράμματα εντοπισμού σφαλμάτων έχουν τη δυνατότητα να τροποποιήσουν την κατάσταση του προγράμματος ενώ αυτό εκτελείται. Μπορεί επίσης να είναι δυνατό να συνεχιστεί η εκτέλεση σε μια διαφορετική θέση - εντολή στο πρόγραμμα ώστε να προσπελαστεί ένα σημείο ανεπιθύμητου τερματισμού (crash) ή λογικού λάθους. 

Η ίδια λειτουργικότητα που καθιστά έναν αποσφαλματωτή χρήσιμο στην εξάλειψη σφαλμάτων στον κώδικα επιτρέπει να χρησιμοποιηθεί ως εργαλείο software cracking, προκειμένου να αποφευχθούν η προστασία κατά της αντιγραφής (copy protection), η διαχείριση ψηφιακών δικαιωμάτων, και άλλα χαρακτηριστικά προστασίας λογισμικού. Συχνά το καθιστά επίσης χρήσιμο ως γενικό εργαλείο επαλήθευσης, κάλυψης σφαλμάτων και ανάλυσης απόδοσης, ειδικά αν παρουσιάζει τα μήκη των μονοπατιών εντολών (instruction path) του προγράμματος.

Λίστα Αποσφαλματωτών
--------------------

Ευρέως χρησιμοποιούμενοι αποσφαλματωτές:

* FireFox Javascript Debugger
* GNU Debugger (GDB)
* Intel Debugger (IDB)