recursal/SuperWikiNEXT-32B huggingface dataset:
Ο Επίσκοπος Ευρίπου **Χρυσόστομος** (κατά κόσμον Μάριος Παναγόπουλος) είναι βοηθός επίσκοπος της Ιεράς Αρχιεπισκοπής Αθηνών και Πρωτοσύγκελλος της Ιεράς Μητροπόλεως Νικαίας.

Γεννήθηκε στην Αθήνα το 1972. Μετά τις εγκύκλιες σπουδές του, που ολοκλήρωσε στο Αιγάλεω, εισήχθη στην Ανωτέρα Εκκλησιαστική Σχολή Αθηνών και στη συνέχεια στη Θεολογική Σχολή του Πανεπιστημίου Αθηνών.

Το 1995 εκάρη μοναχός στην Ιερά Μονή Αγίων Πατέρων Σχιστού Περάματος. Διάκονος χειροτονήθηκε το 1995 και πρεσβύτερος το 1998 από τον Μητροπολίτη Νικαίας Αλέξιο. Την ημέρα της χειροτονίας του σε Πρεσβύτερο έλαβε και το οφφίκιο του Αρχιμανδρίτη. Υπηρέτησε στη Μητρόπολη Νικαίας ως γενικός αρχιερατικός επίτροπος από το 1999 έως το 2003 και ως πρωτοσύγκελλος από το 2004 έως το 2019. Από την εκλογή του μέχρι σήμερα κατέχει ακόμα την θέση του Πρωτοσύγκελλου.

Στις 21 Μαρτίου 2019 εξελέγη Βοηθός Επίσκοπος της Ιεράς Αρχιεπισκοπής Αθηνών,με τον τίτλο της πάλαι ποτέ διαλαμψάσης Επισκοπής Ευρίπου λαβόντα ψήφους 57 και έχοντας συνυποψηφίους τον Πανοσιολογιώτατο Αρχιμανδρίτη Φιλόθεο Νικολάκη λαβόντα ψήφους 2 τον Πανοσιολογιώτατο Αρχιμανδρίτη Στέφανο Σταυρακάκη λαβόντα ψήφο 1. Επίσης υπήρξαν 13 λευκές και 2 άκυρες ψήφοι.

Χειροτονήθηκε επίσκοπος στον Ιερό Ναό Αγίας Τριάδος Αιγάλεω στις 24 Μαρτίου. Τη χειροτονία τέλεσε ο Μητροπολίτης Νικαίας Αλέξιος.

Παραπομπές
----------

1. ↑  «Τρίτη συνεδρία της Ιεράς Συνόδου της Ιεραρχίας της Εκκλησίας της Ελλάδος (21/3/2019)».
2. ↑  «Χειροτονία νέου Επισκόπου Ευρίπου Χρυσοστόμου (ΦΩΤΟ)».

Πηγές
-----

* Δελτίο τύπου τρίτης συνεδρίας της Ιεράς Συνόδου της Ιεραρχίας της Εκκλησίας της Ελλάδος(21/3/2019).
* Ολοκληρώθηκε η Ιεραρχία – Αυτοί είναι οι νέοι Επίσκοποι
Οι δισκοκήλες στον αυχένα παρατηρούνται συχνότερα στο Α5-Α6 μεσοσπονδύλιο διάστημα και ακολούθως στο Α6-Α7 και το Α4-Α5 διάστημα. Η συχνότητα είναι υψηλότερη κατά την τέταρτη δεκαετία της ζωής.
Η κλινική εκδήλωση μπορεί να είναι οξεία (ιστορικό τραυματισμού, τροχαίου ατυχήματος, μετά ανύψωση ή και έλξη βαρέων αντικειμένων – γενικά σε νεότερους ασθενείς), υποξεία ή χρόνια (γενικά σε μεγαλύτερους ασθενείς). Τα πιο συχνά συμπτώματα περιλαμβάνουν πόνο στον αυχένα που μπορεί να αντανακλά στον ώμο, το βραχίονα ή την άκρα χείρα, μυϊκό σπασμό και παραισθησία ή μυϊκή αδυναμία στα άνω άκρα. Τα συμπτώματα συχνά είναι εντοπισμένα και χαρακτηριστικά ριζοπάθειας. Σε χρόνιες περιπτώσεις οι ασθενείς μπορεί να εμφανίζουν μυελοπάθεια και ευρήματα από τις μακρές οδούς με αστάθεια, κλώνο, αύξηση των τενόντιων αντανακλαστικών, διαταραχές της βάδισης ή της ισορροπίας, μυϊκή ατροφία και αδυναμία.

Η ακτινογραφία μπορεί να δείξει προσθιο- ή οπισθολίσθηση, στένωση μεσοσπονδύλιων διαστημάτων ή οστεόφυτα. Η αξονική τομογραφία απεικονίζει με λεπτομέρεια την παρουσία οστεοφύτων στις αρθρώσεις του Luschka. Η μαγνητική τομογραφία (MRI) είναι μέθοδος εκλογής για τη διάγνωση της κήλης της αυχενικής μοίρας. Εάν η χρήση της MRI αντενδείκνυται (π.χ. σε ασθενείς με βηματοδότη), διενεργείται CT μυελογραφία. Η παρουσία εκφύλισης ή και κήλης ενός δίσκου δεν προκαλεί απαραίτητα και κλινική συμπτωματολογία.

Σε πολλούς ασθενείς με κήλη της αυχενικής μοίρας, με ή χωρίς ριζοπάθεια, δεν απαιτείται χειρουργική θεραπεία. Η χρήση μαλακού κολάρου περιορίζει τις ακραίες κινήσεις του αυχένα, ελαττώνοντας με τον τρόπο αυτό την πίεση στις νευρικές ρίζες. Τα μη στεροειδή αντιφλεγμονώδη φάρμακα και περιστασιακά, ή για μικρό διάστημα χορήγηση στεροειδών (σε μεγαλύτερους ασθενείς) μπορεί να μειώσει τη βαρύτητα των συμπτωμάτων. Η φυσικοθεραπεία επίσης μπορεί να ανακουφίσει τον ασθενή.
Σε οξύ πόνο εγχύσεις στον αυχένα από εξειδικευμένο ιατρό είναι ασφαλείς και προσφέρουν γρήγορη ανακούφιση.

Εάν η συντηρητική αγωγή αποτύχει, ο ασθενής μπορεί να είναι υποψήφιος για χειρουργική αποσυμπίεση της πάσχουσας νευρικής ρίζας. Οι σύγχρονες τεχνικές με πρόσθια προσπέλαση και δισκεκτομή, με ή χωρίς σπονδυλοδεσία, έχουν βελτιωθεί σημαντικά και αποτελούν σήμερα τη συνήθη χειρουργική θεραπεία της κήλης δίσκου της αυχενικής μοίρας της σπονδυλικής στήλης.

Πηγές
-----

* Ανδρέας Μοράκης, "Αυχεναλγία"
Ο **Ελισαβέτιος Μαρτινέγκος** (1832 - 3 Δεκεμβρίου 1885) ήταν Επτανήσιος ποιητής, γιος της Ελισάβετ Μουτζάν-Μαρτινέγκου. Αναφέρεται και με το όνομα Ισαβέλειος Μαρτινέγκος. Στην πατρίδα του τον φώναζαν με το χαϊδευτικό "Ζαμπελάκης".

Έλαβε σπουδαία μόρφωση και ανάμεσα στους δασκάλους του ήταν ο ιερέας Κωστόπουλος.

Εξέδωσε την αυτοβιογραφία της μητέρας του, με τίτλο *Η μήτηρ μου. Αυτοβιογραφία της κυρίας Ελισάβετ Μουτζάν-Μαρτινέγκου* (Αθήναι 1881). Ωστόσο, η δημοσίευση εκείνη έγινε με περικοπές και ο Ελισαβέτιος δεν κατάφερε να δημοσιεύσει και όσα έργα η ίδια ενέκρινε στην αυτοβιογραφία της. Έτσι, η μητέρα του παρέμενε σχεδόν άγνωστη ως τη δεκαετία του 1940.
Το 1956, την αυτοβιογραφία της Ελισάβετ, που είναι και το μόνο έργο της που διασώθηκε, επιμελήθηκε και δημοσίευσε ο ιστορικός και συγγραφέας Κ. Πορφύρης, καθώς όλα τα σωζόμενα χειρόγραφα της Ελισάβετ (που είχε σώσει ο Κονόμος) είχαν καεί στους μεγάλους σεισμούς στα Επτάνησα, το 1953.

Έργα του
--------

* *Κοιμητήρι* (αποδόθηκε αρχικά στο Διονύσιο Σολωμό)
* *Λάμπρος* (μελόδραμα, που ο Ελισαβέτιος εμπνεύστηκε από έργο του Σολωμού με τον ίδιο τίτλο)
* *Φροσύνη* (μελοποιήθηκε από τον Παύλο Καρρέρ).

Συμμετοχή σε συλλογικά έργα
---------------------------

* *Ποιος είν' τρελλός από έρωτα*, Εκδόσεις Καστανιώτη, 2007.

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
--------------------

* ΕΛΙΣΑΒΕΤΙΟΣ ΜΑΡΤΙΝΕΓΚΟΣ 3 ΔΕΚΕΜΒΡΙΟΥ 1885 ΕΝ ΖΑΚΥΝΘΩ : ΤΥΠ. Σ. ΚΑΨΟΚΕΦΑΛΟΣ 1886]

Παραπομπές
----------

1. ↑  Με αφορμή το θάνατο του ποιητή κυκλοφόρησε φυλλάδιο
2. 1 2  Εγκυκλοπαίδεια 2002, εκδ. 1984, τ. 12, σελ. 162.
3. ↑  Παγκόσμιο Βιογραφικό Λεξικό, τόμος 6, Αθήνα 1988.
4. ↑  Επτανήσιοι και ποίηση του φακού, Ριζοσπάστης, 4-4-1997, ανάκτηση 9-7-2013.
5. ↑  Νέα Εστία, τεύχη 1606-1610, σελ. 866 (1994).

  


|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
| Καθιερωμένοι όροι | 
* VIAF: 8099158792859139040009
* **ΕΒΕ**: 23793

 |

 |
Ο **Φίλιππος Α. Φιλιππίδης** ήταν Έλληνας εφευρέτης του πρώιμου 20ού αιώνα. 
Γεννήθηκε το 1884 και σε ηλικία 21 ετών, σχεδίασε τυφέκιο βασισμένο σε προγενέστερο μοντέλο του αυστριακού τυφεκίου Mannlicher.

Ο Ελληνικός Στρατός είχε ήδη επιλέξει το τυφέκιο Mannlicher-Shoenauer M1903, αντί του ελληνικού «όπλου Φιλιππίδη», παρά την έντονη κριτική στην Ελληνική Βουλή το 1905 που οδήγησε σε μια σοβαρή πολιτική κρίση, με κατηγορίες για εθνική προδοσία. Λίγα χρόνια αργότερα, λόγω της οικομικής ένδειας του Φιλιππίδη και μπροστά στον κίνδυνο να χαθούν τα δικαιώματα της εφεύρεσης, το περιοδικό ΕΙΚΟΝΟΓΡΑΦΗΜΕΝΗ θα ζητήσει απο τους αναγνώστες του οικονομική ενίσχυση με έρανο για την ανανέωση των δικαιωμάτων. Σύμφωνα με διαδόσεις της εποχής, ένθερμος υποστηρικτής του και ανώνυμος παρουσιαστής του "όπλου Φιλιππίδη" στο περιοδικό ΕΙΚΟΝΟΓΡΑΦΗΜΕΝΗ ήταν ο επίσης σχεδιαστής όπλων και καθηγητής της Στρατιωτικής Σχολής Ευελπίδων Άρης Χρόνης (κουνιάδος του παιδαγωγού Δημήτρη Γληνού).

Το Τυφέκιο Φιλιππίδη έγινε παραδεκτό από τον Ελληνικό Στρατό για την ανακατασκευή των τυφεκίων M/S 1903/14 που θα αναλάμβανε η Ιταλική εταιρία Breda. Για άλλη μια φορά η Breda συνέχισε την παραγωγή του M/S 1903/14 βάση του σχεδίου της Steyr, επειδή, σύμφωνα με φήμες της εποχής, τα κατασκευαστικά σχέδια του ελληνικού όπλου καθυστέρησαν να σταλούν για να ξεκινήσει η παραγωγή του.

* Δυο διαφορετικά πρωτότυπα των τυφεκίων φίλιππιδη.Δυο διαφορετικά πρωτότυπα των τυφεκίων φίλιππιδη.

Πηγές
-----

1. Περιοδικό "Εικονογραφημένη"[*ασαφές*]
Ο **Αλέξανδρος Μουτζουρίδης** (1889 - -:-) ήταν Έλληνας στρατιωτικός, (υποστράτηγος), και ποιητής.

Βιογραφία
---------

Ο Α. Μουτζουρίδης γεννήθηκε στο Ναύπλιο το 1889. Σπούδασε νομικά στο Πανεπιστήμιο Αθηνών και στη συνέχεια σταδιοδρόμησε ως αξιωματικός του ελληνικού στρατού φοιτώντας στη Σχολή Ευελπίδων. Συμμετείχε στους Βαλκανικούς πολέμους, στον Α΄ Παγκόσμιο Πόλεμο καθώς και στη Μικρασιατική εκστρατεία, φθάνοντας στο βαθμό του υποστράτηγου, τιμηθείς με πολλά παράσημα.

Από νεαρή ηλικία είχε ασχοληθεί παράλληλα με την ποίηση. Το 1931 εξέδωσε την πρώτη του ποιητική συλλογή με τον τίτλο "*Οι ώρες που περνούν*". Μετέφρασε επίσης στην ελληνική πολλά ποιήματα Γάλλων και Γερμανών ποιητών. Αδέλφια του ήταν ο επίσης στρατιωτικός και μετέπειτα πολιτικός Ιωάννης Μουτζουρίδης καθώς και o πολιτικός Πραξιτέλης Μουτζουρίδης.

Πηγές
-----

* Νεώτερον Εγκυκλοπαιδικόν Λεξικόν Ηλίου" τομ.13ος, σελ.854.
***Ο Οιδίποδας Λύνει το Αίνιγμα της Σφίγγας*** (γαλλικά:. *Œdipe Explique l'énigme du Sphinx*) είναι αριστουργηματικός πίνακας του Γάλλου ζωγράφου Ζαν Ωγκύστ Ντομινίκ Ενγκρ. Φιλοξενείται στο Μουσείο του Λούβρου στο Παρίσι. Ο πίνακας αρχικά ήταν σπουδή ανατομίας μικρού σχήματος για κάποιο άλλο έργο, ενώ αργότερα ο Ενγκρ το μεγέθυνε και το έκανε ξεχωριστό πίνακα μυθολογικού περιεχομένου.

Περιγραφή
---------

Βρισκόμαστε σε ένα άγριο βραχώδες τοπίο, κάπου σε ένα βουνό έξω από τη Θήβα, την οποία αμυδρά διακρίνουμε στο βάθος. Ο μυθικός Οιδίπους έχει συναντήσει τη Σφίγγα, η οποία του ζήτησε να της ερμηνεύσει ένα αίνιγμα. Ο Οιδίπους εικονίζεται ως γυμνός ήρωας, με την χλαμύδα του ριγμένη στον ώμο. Το αριστερό πόδι ακουμπισμένο σε βράχο. Στηρίζεται στο δεξί πόδι και στον αριστερό αγκώνα που τον στηρίζει στο αριστερό του γόνατο. Σκύβει για να αντικρίσει στα μάτια την μυθική Σφίγγα που στέκει στο βράχο σε λίγο υψηλότερη θέση. Είναι οπλισμένος με δύο δόρατα, και με την οξυδέρκεια του πνεύματός του. Η Σφίγγα εικονίζεται μισοκρυμμένη στο σκοτάδι, με λιονταρίσιο σώμα, φτερούγες στους ώμους και κεφάλι γυναίκας. Στο έδαφος ένα πόδι και άλλα σκόρπια ανθρώπινα κόκαλα μαρτυρούν τον κίνδυνο που διέτρεξαν οι προηγούμενοι διαβάτες, διότι δεν ήξεραν να λύσουν τον γρίφο του αινίγματος. Ο Οιδίπους με βλοσυρό βλέμμα και δείχνοντας με το αριστερό στη Σφίγγα και το δεξί στον εαυτό του, είναι έτοιμος να κερδίσει, ενώ ένας σύντροφός του στο βάθος παρακολουθεί με τρόμο την όλη σκηνή.

Ερμηνεία
--------

Το έργο είναι αλληγορικό μυθικού περιεχομένου και παριστάνει τον θρίαμβο του ανθρώπου υπεράνω του τέρατος. Ο Ενγκρ εμπνεύστηκε από τον μύθο του Οιδίποδα και χρησιμοποίησε για μοντέλο ένα αρχαίο ελληνικό άγαλμα.

Πηγές
-----

* Παρουσίαση του έργου στο Μουσείο του Λούβρου

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
--------------------

|  |  |
| --- | --- |
| Commons logoCommons logo | Τα Wikimedia Commons έχουν πολυμέσα σχετικά με το θέμα   **Ο Οιδίποδας Λύνει το Αίνιγμα της Σφίγγας** |

* Παρουσίαση του πίνακα από το Μουσείο του Λούβρου
To **Τσαρλστάουν** είναι η παλαιότερη γειτονία στην πόλη της Βοστώνης, η οποία βρίσκεται στην πολιτεία της Μασαχουσέτης, στις ΗΠΑ. Το αρχικό της όνομα που της έδωσε η φυλή Μασαχούσετ ήταν Μισαγούμ (Mishawum) και βρίσκεται σε μια χερσόνησο βόρεια του ποταμού Τσαρλς, απέναντι από το κέντρο της Βοστώνης.

Το Τσάρλεσταουν έγινε πόλη το 1848 και προσαρτήθηκε από τη Βοστώνη στις 5 Ιανουαρίου του 1874. Η Ιρλανδικό-αμερικανική κοινότητα είχε μεγάλη επιρροή στην πόλη, που προερχόταν από τη μετανάστευση Ιρλανδών κατά τη διάρκεια της Μεγάλης Ιρλανδικής πείνας της δεκαετίας του 1840.

Παραπομπές
----------

1. ↑  "Boston's Neighborhoods: Charlestown". Boston Redevelopment Authority (BRA). 2010.

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
--------------------

* History in pictures and maps
* «Charlestown. Formerly a city of Middlesex County, Mass. now incorporated with Boston». *New International Encyclopedia*. 1905.
* «Charlestown, a city of Middlesex co. Massachusetts». *The American Cyclopædia*. 1879.
* «Charlestown (Boston, Mass.)». *Boston TV News Digital Library*. WBGH. 1960–2000.
Ο **Νίκος Καρβούνης** (Ιθάκη, 1880 - Αθήνα, 17 Φεβρουαρίου 1947) ήταν Έλληνας δημοσιογράφος, λόγιος και συγγραφέας.

Βιογραφία
---------

Αν και γεννήθηκε στην Ιθάκη, έζησε με τον πατέρα του στη Ρουμανία, όπου τέλειωσε το Γυμνάσιο Επέστρεψε στην Ελλάδα σε ηλικία 18 ετών και άρχισε να εργάζεται ως δημοσιογράφος σε εφημερίδες της εποχής. Διετέλεσε διευθυντής της εφημερίδας *Σκριπ*. 

Εν συνεχεία συνεργάστηκε σε άλλες εφημερίδες όπως η *Εστία* και η *Πρωία* των οποίων ήταν και ανταποκριτής στην Ήπειρο και σε άλλα μέρη. Πολέμησε κατά τους Βαλκανικούς Πολέμους, καθώς ήταν μέλος του τάγματος των Γαριβαλδινών. 

Στις αρχές της δεκαετίας του 1930 προσχώρησε στο μαρξισμό και το 1933 έγινε μέλος του ΚΚΕ. Το 1936 συνελήφθη από τη δικτατορία Μεταξά και εξορίστηκε στη Γαύδο. Στη συνέχεια απελευθερώθηκε, αλλά του απαγορεύτηκε να αρθρογραφεί.

Μετά την απελευθέρωσή του ήρθε στην Αθήνα και ανέπτυξε αντιδικτατορική δράση, συνδέθηκε με την Παλιά Κεντρική Επιτροπή του ΚΚΕ και καθοδηγούσε ομάδες φοιτητών στο πανεπιστήμιο Αθηνών.

Στις αρχές της κατοχής που ακολούθησε συνελήφθη μαζί με τον Δημήτρη Γληνό από τους Ιταλούς καθώς κατηγορήθηκε ότι αρθρογραφούσε εναντίον του φασισμού και κλείστηκε σε στρατόπεδο συγκέντρωσης στη Λάρισα. Απελευθερώθηκε μετά από λίγο και εντάχθηκε στο ΕΑΜ. Το 1942 έγραψε το γνωστό αντάρτικο τραγούδι «Βροντάει ο Όλυμπος» και ανέβηκε με τους αντάρτες στα βουνά της Ρούμελης, όπου ανέλαβε διευθυντής του Πρακτορείου Ειδήσεων *Ελεύθερη Ελλάδα*. Το 1944 ήταν υπεύθυνος του γραφείου τύπου της ΠΕΕΑ.

Ο Νίκος Καρβούνης πέθανε στην Αθήνα το 1947.

Έργα
----

Έκανε την πρώτη του εμφάνιση στα γράμματα δημοσιεύοντας ποιήματα στο περιοδικό *Ηγησώ*. Έγραψε πλήθος ποιήματα και μελέτες. Δικός του είναι ο παιάνας «Βροντάει ο Όλυμπος/ αστράφτει η Γκιώνα».

Παραπομπές
----------

1. ↑  Παγκόσμιο Βιογραφικό Λεξικό , τ. 4, Εκδοτική Αθηνών, Αθήνα 1988.
2. ↑  Το ΚΚΕ στο ιταλοελληνικό πόλεμο του 1940-41 (2015), σελ. 227
3. ↑  Το ΚΚΕ στο ιταλοελληνικό πόλεμο του 1940-41 (2015), σελ. 227
4. ↑  Στέφανος Παπαδόπουλος, «Οι Έλληνες λογοτέχνες και η αντίστασή τους στο φασισμό κατά τον Β' Παγκόσμιο πόλεμο», Βαλκανικά σύμμεικτα, τχ. 3(1989), σελ.΄190
5. ↑  Το ΚΚΕ στο ιταλοελληνικό πόλεμο του 1940-41 (2015), σελ. 227

Πηγές
-----

* Δοκίμιο Ιστορίας του ΚΚΕ, Α΄ τόμος 1919-1949, εκδόσεις Σύγχρονη Εποχή, Αθήνα 2012
* Το ΚΚΕ στον ιταλοελληνικό πόλεμο του 1940-41, εκδόσεις Σύγχρονη Εποχή, Αθήνα 2015
* Παγκόσμιο Βιογραφικό Λεξικό , τ. 4, Εκδοτική Αθηνών, Αθήνα 1988
* Στέφανος Παπαδόπουλος, «Οι Έλληνες λογοτέχνες και η αντίστασή τους στο φασισμό κατά τον Β' Παγκόσμιο πόλεμο», Βαλκανικά σύμμεικτα, τχ. 3(1989), σελ.183-192

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
--------------------

* Βιογραφία Αρχειοθετήθηκε 2016-03-04 στο Wayback Machine. στο δικτυακό τόπο του Εθνικού Κέντρου Βιβλίου.

* ΝΙΚΟΣ ΚΑΡΒΟΥΝΗΣ Ο μαχητής δημοσιογράφος)
* Τεκμήρια Αρχειοθετήθηκε 2016-03-04 στο Wayback Machine.
* ΝΙΚΟΣ ΚΑΡΒΟΥΝΗΣ 60 χρόνια από το θάνατό του Για πάντα θα «Βροντά ο Ολυμπος» τους στίχους του], Ριζοσπάστης, 18-2-2007, ανάκτηση 13-7-2013.

  


|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
| Καθιερωμένοι όροι | 
* VIAF: 213364871
* **ΕΒΕ**: 46107
* SUDOC: 151152179

 |

 |
Ο **Αντώνης Θ. Παπαδόπουλος** γεννήθηκε το 1945 στη Νίκαια Αττικής και κατάγεται από τον Πλάτανο του Αιγίου.

Σπούδασε νομική στο Πανεπιστήμιο Αθηνών και άσκησε το δικηγορικό επάγγελμα στην Αθήνα. Ασχολείται με την ποίηση από πολύ μικρή ηλικία. Δημοσίευσε στίχους του για πρώτη φορά στη φιλολογική σελίδα της εφημερίδας *«Η Βραδυνή»*, που την επιμέλειά της είχε ο Μπάμπης Κλάρας. Η πρώτη ποιητική συλλογή του εκδόθηκε όταν ήταν 21 χρονών και είχε τίτλο «Προβολή στον Ήλιο».

Από τα φοιτητικά του χρόνια πήρε μέρος στην έκδοση περιοδικών κοινωνικού προβληματισμού και έχει δημοσιεύσει πάνω από επτακόσια κείμενα σε διάφορα έντυπα. Έχει λάβει μέρος με εισηγήσεις και ομιλίες του σε πολλά συνέδρια, συμπόσια και ημερίδες λογοτεχνικού και ευρύτερα κοινωνικού χαρακτήρα και έχει παρουσιάσει το έργο πολλών ομοτέχνων του.

Είναι μέλος της Πανελλήνιας Ένωσης Λογοτεχνών και για πολλά χρόνια μέλος του ΔΣ της, ιδρυτικό μέλος του Νέου Πνευματικού Κύκλου Καλλιθέας και αντιπρόεδρος στο πρώτο ΔΣ του, καθώς και συντάκτης των καταστατικών και νομικός παραστάτης γνωστών λογοτεχνικών σωματείων.

Για την παρουσίαση του ποιητικού του έργου έχουν οργανωθεί εκδηλώσεις από τον Επιμορφωτικό Σύλλογο Παιανίας (19-05-1990), από την εφημερίδα *«Φρυκτωρία»* (23-11-1990), από τη «Στέγη Γραμμάτων και Τεχνών Ηλιούπολης» (20-11-1994), από τη Διεθνή Εταιρεία Ελλήνων Λογοτεχνών (25-04-1996), από το περιοδικό *«Νέα Σκέψη»* (13-12-2000), από το περιοδικό *«Αλεξίσφαιρο»* (10-06-2010), από τη λογοτεχνική συντροφιά του βιβλιοπωλείου «Ρήγας» (06-11-2010) και πολλές άλλες από σημαντικούς πολιτιστικούς φορείς, ενώ ποιήματά του έχουν περιληφθεί στις Ανθολογίες: «Νέα Γενιά» των εκδόσεων «Κέδρος» (1971), Δικηγόρων Ποιητών του Παν. Παναγιωτούνη (εκδ. «Πιτσιλός»), κ.ά. Επίσης έχουν γίνει αρκετές ραδιοφωνικές και τηλεοπτικές εκπομπές. Από το 1997 - με μικρές διακοπές - γράφει κριτικά σημειώματα στο περιοδικό *«Αιολικά Γράμματα»*.

Άλλα βιβλία που έχει εκδόσει είναι: 

* *Εισαγωγή στην ποίηση του Μ. Αναγνωστάκη* (μελέτη 1979).
* *Υπόγεια Διαδρομή* (ποιήματα, 1986).
* *Αντιδογματισμός και ιδεολογική καθαρότητα* (δοκίμια, 1987).
* *Καθημερινή Λεηλασία* (ποιήματα, «Διογένης», Αθήνα, 1989).
* *Εκτός Προγράμματος* (ποιήματα, «Διογένης», Αθήνα, 1991).
* *Πληγές Χωρίς Αίμα* (ποιήματα, «Διογένης», Αθήνα, 1992).
* *Ο Τυφλός με το Μπαστούνι* (ποιήματα, 1994).
* *Τα Άλλα Εμπόδια* (ποιήματα, 1997).
* *Καλή Κρυψώνα* (ποιήματα, 2007).
* *Δοκίμια* (Αθήνα, 2010).

, καθώς και αρκετές μπροσούρες πολιτικοκοινωνικού περιεχομένου, ενώ έχει συμμετάσχει σε κριτικές επιτροπές λογοτεχνικών διαγωνισμών.

Πηγές
-----

* *www.biblionet.gr*. Εθνικό Κέντρο Βιβλίου Αντώνης Θ. https://www.biblionet.gr/προσωπο?personid=90594 Αντώνης Θ. Check `|url=` value (βοήθεια). Ανακτήθηκε στις 20 Ιουνίου 2016.  Missing or empty `|title=` (βοήθεια)

  


|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
| Καθιερωμένοι όροι | 
* VIAF: 459158790740738852565
* **ΕΒΕ**: 26652
* **BiblioNet**: **90524**

 |

 |
Το **Πολιτιστικό Κέντρο Μελίνα Μερκούρη** είναι δημοτικός πολιτιστικός οργανισμός στην Αθήνα. Στεγάζεται στο κτίριο ενός παλιού εργοστασίου καπέλων στο Θησείο. Το Κέντρο έχει δύο μόνιμες εκθέσεις. Η μία έκθεση, γνωστή ως "Οδοιπορικό της Αθήνας", εκθέτει φωτογραφίες με τις γειτονιές της Αθήνας στις αρχές του 20ου αιώνα. Επίσης στο κτίριο βρίσκεται η μόνιμη έκθεση "Θέατρο Σκιών Χαρίδημος", με στοιχεία και υλικά από το διάσημο ομώνυμο καλλιτέχνη του Θεάτρου Σκιών. Το κέντρο περιλαμβάνει επίσης την αίθουσα "Μελίνα" με εμβαδόν 220 τ.μ. όπου φιλοξενούνται προσωρινές εκθέσεις, εκδηλώσεις και συναυλίες, σεμινάρια και συναντήσεις. Ένα άλλο δωμάτιο, με εμβαδό 380 τ.μ. και ύψους 5 μέτρων, προορίζεται για εκθέσεις μεγάλης κλίμακας και εκθέματα μεγάλου μεγέθους.
Ο **Εράν Ζαχάβι** (ערן זהבי‎, γεννήθηκε 25 Ιουλίου 1987) είναι Ισραηλινός ποδοσφαιριστής, ο οποίος αγωνίζεται ως επιθετικός μέσος ή επιθετικός για λογαριασμό της Μακάμπι Τελ Αβίβ και της εθνικής ομάδας του Ισραήλ.

Ο Ζαχάβι ξεκίνησε την καριέρα του από την Χάποελ Τελ Αβίβ και το 2011 αποκτήθηκε για την Παλέρμο. Τον Ιανουάριο του 2013 αποκτήθηκε από την Μακάμπι Τελ Αβίβ έναντι 250.000 €. Ο Ζαχάβι αναδείχθηκε πρώτος σκόρερ του πρωταθλήματος Ισραήλ τρεις συνεχόμενες σαιζόν, 2013-14 (29 γκολ, ρεκόρ συλλόγου), 2014-15 (27 γκολ) και 2015-16 (35 γκολ, ρεκόρ πρωταθλήματος όλων των εποχών). Το Δεκέμβριο του 2014 ο Ζαχάβι έσπασε το ρεκόρ του ισραηλινού πρωταθλήματος, σκοράροντας σε 18 συνεχόμενους αγώνες. Το καλοκαίρι του 2016 αποκτήθηκε από την Κουανγκτσόου με συμβόλαιο ύψους 12,5 εκατομμύρια ευρώ. Τη σαιζόν 2017, ο Ζαχαβί αναδείχθηκε σε πρώτο σκόρερ του πρωταθλήματος Κίνας με 27 γκολ και αναδείχθηκε πολυτιμότερος παίκτης του πρωταθλήματος. Τη σεζόν του 2019 ο Ζαχαβί σκόραρε 29 φορές, καταρριπτοντας το ρεκόρ σκοραρίσματος σε μία σεζόν του κινεζικού πρωταθλήματος. Το 2020 αποκτήθηκε από την ΠΣΦ Αϊντχόφεν, ενώ το 2022 επέστρεψε στην Μακάμπι Τελ Αβίβ.

Ο Ζαχάβι πραγματοποίησε το ντεμπούτο του με την εθνική ομάδα ανδρών του Ισραήλ το 2010 και έχει πραγματοποιήσει 69 συμμετοχές με το εθνόσημο, σκοράροντας 33 γκολ,  επίδοση ρεκόρ για την εθνική ομάδα της χώρας του.

Παραπομπές
----------

1. ↑  (πολλαπλές γλώσσες) *FBref.com*. 86b575a7.
2. ↑  www.playmakerstats.com/player.php?id=72939.
3. ↑  www.maariv.co.il/news/israel/Article-498491.
4. ↑  (Καταλανικά, Ισπανικά, Αγγλικά) *BDFutbol*. 97778. Ανακτήθηκε στις 25  Απριλίου 2022.
5. 1 2  Ανακτήθηκε στις 18  Απριλίου 2022.
6. ↑  «Official: Palermo sign Hapoel Tel Aviv's Eran Zahavi | Goal.com». *www.goal.com*. Ανακτήθηκε στις 22 Φεβρουαρίου 2021.
7. ↑  «נסגרה העברת ערן זהבי למכבי תל אביב - וואלה! ספורט». *וואלה!News* (στα Εβραϊκά). 21 Ιανουαρίου 2013. Ανακτήθηκε στις 22 Φεβρουαρίου 2021.
8. ↑  Lewis, Ori (2016-04-11). «Maccabi Tel Aviv's Zahavi breaks six-decade Israeli league record» (στα αγγλικά). *Reuters*.. Ανακτήθηκε στις 2021-02-22.
9. ↑  «Israeli soccer star Eran Zahavi completes record transfer to Chinese club». *The Jerusalem Post | JPost.com* (στα Αγγλικά). Ανακτήθηκε στις 22 Φεβρουαρίου 2021.
10. ↑  staff, T. O. I. «Israeli soccer star named China's player of the year». *www.timesofisrael.com* (στα Αγγλικά). Ανακτήθηκε στις 22 Φεβρουαρίου 2021.
11. ↑  «CSL golden boot Zahavi gets better – and richer – with age». *South China Morning Post* (στα Αγγλικά). 4 Νοεμβρίου 2019. Ανακτήθηκε στις 22 Φεβρουαρίου 2021.
Ο **Ιωαννίκιος Β'** (κατά κόσμον **Γιόβαν Μίτσοβιτς**, σερβικά κυριλλικά: Јован Мићовић γεννημένος στις 20 Απριλίου 1959), είναι επίσκοπος της Σερβικής Ορθόδοξης Εκκλησίας που υπηρετεί ως μητροπολίτης Μαυροβουνίου και Παραθαλλασίας και πρωτεύων της Σερβικής Ορθόδοξης Εκκλησίας στο Μαυροβούνιο από το Μάιο του 2021. Τον Οκτώβριο του 2020, μετά τον θάνατο του προκατόχου του μητροπολίτη Αμφιλοχίου, του οποίου υπήρξε πνευματικό τέκνο, είχε ορισθεί από την Ιερά Σύνοδο τοποτηρητής της ίδιας επισκοπής. Από το 1999 έως το 2021 υπηρέτησε ως επίσκοπος στην Επισκοπή Βουδίμλιε και Νίκσιτς.

Βιογραφία
---------

### Ζωή, εκπαίδευση και εκκλησιαστική διαδρομή

Ο Ιωαννίκιος γεννήθηκε το 1959 στο χωριό Βελίμλιε Μπανιάνι του Δήμου Νίκσιτς του Μαυροβουνίου, όπου ολοκλήρωσε τη δευτεροβάθμια εκπαίδευση. Αποφοίτησε από την Θεολογική Σχολή του Πανεπιστημίου του Βελιγραδίου το 1990 και στη συνέχεια ολοκλήρωσε τις σπουδές του στη Φιλοσοφική Σχολή του Πανεπιστημίου.

Στις 30 Οκτωβρίου 1990 εκάρη μοναχός στην Ιερά Μονή Τσέλιγια-Πίπερσκα (κοντά στην πρωτεύουσα του Μαυροβουνίου, Ποντγκόριτσα). Χειροτονήθηκε διάκονος στις 7 Φεβρουαρίου 1991 και πρεσβύτερος στις 17 Φεβρουαρίου 1991, αναλαμβάνοντας το ρόλο του ηγουμένου της μονής της Σαβίνας. Την 1η Σεπτεμβρίου 1991 εξελέγη ηγούμενος της Ιεράς Μονής Τσέτινιε και καθηγητής στο ανασχηματισμένο Σεμινάριο του Τσέτινιε.

Το 1995, προήχθη στην τάξη του πρωτοσυγκέλου και τοποθετήθηκε ως επιστάτης πρύτανης του Σεμιναρίου Τσέτινιε. Κατά τη διάρκεια της Συνόδου της Σερβικής Εκκλησίας τον Μάιο του 1999, τον εξέλεξε ως Επίσκοπο Βουδίμλιε και Νίκσιτς.

Στις 3 Ιουνίου 1999 χειροτονήθηκε στην Ιερά Μονή Τσέτινιε τιτουλάριος Επίσκοπος Βουδίμλιε, Βοηθός Επίσκοπος της Μητροπόλεως Μαυροβουνίου, από τον Πατριάρχη Σερβίας Παύλο, με τον τότε Μητροπολίτη Μαυροβουνίου Αμφιλόχιο και δώδεκα άλλους επισκόπους.

Στις 31 Μαΐου 2002 εξελέγη Επίσκοπος της νεοσύστατης Επισκοπής Βουδίμλιε και Νίκσιτς και στις 29 Μαΐου 2021 νέος Μητροπολίτης Μαυροβουνίου και Παραθαλασσίας.

Παραπομπές
----------

1. ↑  Zarić, Zorica. «To je OVAJ ČOVEK: Episkop Joanikije | Indeks» (στα Σερβικά). Ανακτήθηκε στις 21 Μαΐου 2020.
2. ↑  «Βελιγράδι: Ολοκληρώθηκε η Ιερά Σύνοδος των Επισκόπων – Νέος Μητροπολίτης Μαυρουβουνίου εξελέγη ο Επίσκοπος Νίκσιτς κ. Ιωαννίκιος», ΟΡΘΟΔΟΞΙΑ, 30/05/2021
3. 1 2  Eparhija.me. «Biografija» (στα Σερβικά). Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 22 Απριλίου 2021. Ανακτήθηκε στις 15 Μαΐου 2020.
4. ↑  «Episkop Joanikije administrator Mitropolije nakon smrti Amfilohija». *Al Jazeera Balkans* (στα Βοσνιακά). 30 Οκτωβρίου 2020. Ανακτήθηκε στις 31 Οκτωβρίου 2020.
5. ↑  Μητροπολίτης Μαυροβουνίου ο Νίκσιτς Ιωαννίκιος», ΡΟΜΦΑΙΑ, 29/05/2021
Ο **Μάικλ Τζον Γκαλάσο** (Αγγλικά: Michael John Galasso, 1949 - 9 Σεπτεμβρίου 2009) ήταν Αμερικάνος μουσικός, βιολονίστας και συνθέτης, ο οποίος έγινε γνωστός, κυρίως, από τη μουσική επένδυση ταινιών του Γουόνγκ Καρ Γουάι.

Βιογραφικά στοιχεία
-------------------

Γεννήθηκε στο Χάμοντ της Λουιζιάνα και ήταν γιος του Μίκαελ Γκαλάσο, καθηγητή μουσικής στο Πανεπιστήμιο της Λουιζιάνας, και της Μικαέλα Γουίλιαμς, μουσικού. Στην ηλικία των τριών ξεκίνησε μαθήματα βιολιού με τον πατέρα του ενώ στα εντεκά του παραχώρησε το πρώτο του κονσέρτο. Κατά τη διάρκεια της καριέρας του συνεργάστηκε με τον σκηνοθέτη Γουόνγκ Καρ Γουάι για την μουσική επένδυση των ταινιών *Ερωτική επιθυμία* (In the mood for love) και *Chungking Express*, καθώς και με τον θεατρικό σκηνοθέτη Ρόμπερτ Γουίλσον για την μουσική επένδυση αρκετών θεατρικών του παραστάσεων μεταξύ των οποίων "A Letter from Queen Victoria" κ.ά. Για την μουσική του στην ταινία *Το χάρισμα της Σεραφίν* (*Séraphine*) του Μάρτιν Προβόστ τιμήθηκε με το βραβείο Σεζάρ πρωτότυπης μουσικής (2008). Παράλληλα είχε πραγματοποιήσει αρκετές μουσικές εκθέσεις, εκ των οποίων μια στο Μουσείο Γκούγκενχαϊμ, η οποία ήταν και η πρώτη στην ιστορία του μουσείου.

Είχε ηχογραφήσει δύο άλμπουμ με τη ECM Records ενώ υπήρξε το πρώτο βιολί σε αρκετές ορχήστρες μεταξύ των οποίων στην Φιλαρμονική της Νέας Ορλεάνης κ.ά.

Απεβίωσε στις 9 Σεπτεμβρίου 2009 στο Παρίσι. Ήταν παντρεμένος και είχε μια κόρη.

Παραπομπές
----------

1. ↑  *Freebase Data Dumps*. Google.
2. 1 2  (Αγγλικά) *Internet Movie Database*. nm0301704. Ανακτήθηκε στις 13  Οκτωβρίου 2015.
3. 1 2  Εθνική Βιβλιοθήκη της Γαλλίας: (Γαλλικά) *καθιερωμένοι όροι της Εθνικής Βιβλιοθήκης της Γαλλίας*. data.bnf.fr/ark:/12148/cb14099712p. Ανακτήθηκε στις 10  Οκτωβρίου 2015.
4. ↑  (Αγγλικά) *SNAC*. w6544br8. Ανακτήθηκε στις 9  Οκτωβρίου 2017.
5. ↑  «Fichier des personnes décédées». *Fichier des personnes décédées*.
6. ↑  *Τσεχική Εθνική Βάση Δεδομένων Καθιερωμένων Όρων*. xx0169059. Ανακτήθηκε στις 16  Δεκεμβρίου 2022.
7. 1 2  «High Lines». *ECM Records*. Ανακτήθηκε στις 17 Μαρτίου 2024.
8. 1 2 3  Νεκρολογία Γκαλάσο, από την ιστοσελίδα

|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
| Καθιερωμένοι όροι | 
* WorldCat
* VIAF: 2677320
* **Europeana**: agent/base/32229
* LCCN: n97058066
* ISNI: 0000 0001 0863 4786
* GND: 13389553X
* SUDOC: 088522296
* BNF: cb14099712p (data)
* BIBSYS: 8056237
* MusicBrainz: 16fb4202-acba-4d8c-9b17-4c7c68129ae1
* NKC: xx0169059
* BNE: XX4893347

 |

 |
Το γαλλικής κατασκευής τυφέκιο Λεμπέλ Μ1886.
Το **τυφέκιο Λεμπέλ** ήταν ένα γαλλικό επαναληπτικό πολεμικό όπλο, τυφέκιο, διαμετρήματος 8 χιλιοστά, που επινόησε ο Γάλλος συνταγματάρχης Νικολά Λεμπέλ (Nicolas Lembel) το οποίο μετά από επανειλημμένες τροποποιήσεις και βελτιώσεις άρχισε να χρησιμοποιείται από τον γαλλικό στρατό το 1886, εξ ου και η επίσημη ονομασία του **Λεμπέλ Μ1886** (Μ= μοντέλο).  
 Η χρήση του όπλου αυτού συνεχίστηκε μέχρι και τον Β' Παγκόσμιο Πόλεμο.

Μέρη του όπλου
--------------

Το τυφέκιο Λεμπέλ αποτελείται από πέντε μέρη:

1. Η ραβδωτή κάννη μετά της ουραιοδόχης, δηλαδή της θήκης του κινητού ουραίου και του επαναληπτικού μηχανισμού.
2. Το κινητό ουραίο ή κλείστρο.
3. Το κοντάκι, εντός του οποίου φέρεται η σωληνοειδής αποθήκη
4. Τα καταρτίσματα του όπλου, (αορτηρούχοι, ψέλλιο, ράβδος) και
5. Η ξιφολόγχη μετά λαβής από νικελιούχο κράμα.

To κλισιοσκόπιο και το στόχαστρο φέρονταν επί της κάννης. Είχε μήκος 1,30 μ. το δε βάρος του με πλήρη εξάρτηση έφθανε τα 4,60 κιλά. Δραστικό βεληνεκές είχε μέχρι 400 μ. και μέγιστο τα 1800 μ. Η τροφοδοσία του γινόταν με επαναληπτικό γεμιστήρα που έφερε 8 σφαίρες, εκτός εκείνης της εντός θαλάμης. Την κατασκευή και παραγωγή του όπλου είχε αναλάβει γαλλικό κρατικό εργοστάσιο μέχρι το 1920 οπότε και φέρεται να σταμάτησε η παραγωγή του.

Σημειώσεις
----------

Με τυφέκια Λεμπέλ είχαν εξοπλιστεί στρατιωτικές δυνάμεις (πεζικό) εκτός της Γαλλίας, του Βελγίου, της Ελλάδας, της Ισπανίας, της Πολωνίας και της Ρωσίας, καθώς και όλες οι γαλλικές αποικίες.

Πηγές
-----

* "Νεώτερον Εγκυκλοπαιδικόν Λεξικόν Ηλίου" τομ. 12ος, σελ. 198.
*Για τον αθλητή του τάε κβον ντο δείτε: Αλέξανδρος Νικολαΐδης*

Ο **Αλέξανδρος Νικολαϊδης** (γενν. στις 21 Αυγούστου 2002) είναι Έλληνας επαγγελματίας καλαθοσφαιριστής, ο οποίος αγωνίζεται ως πόιντ γκαρντ/σούτινγκ γκαρντ για τον Μαρούσι

Επαγγελματική σταδιοδρομία
--------------------------

Αφού έπαιξε στις μικρές κατηγορίες με τα Εκπαιδευτήρια Μαντουλίδη, ο Νικολαΐδης ξεκίνησε την επαγγελματική σταδιοδρομία του το 2019, κατά τη διάρκεια της σεζόν 2019-20, με τον Ολυμπιακό Β στην Α2 Εθνική, την δεύτερη ομάδα του Ολυμπιακού, ο οποίος συμμετέχει στην Ευρωλίγκα. Ο Νικολαΐδης έκανε το ντεμπούτο του στην Ευρωλίγκα, με τον Ολυμπιακό, στις 4 Φεβρουαρίου 2020, σε έναν αγώνα εναντίον της λιθουανικής Ζάλγκιρις Κάουνας. Αντικατέστησε τον Γιώργο Πρίντεζη, ως τον νεότερο παίκτη του Ολυμπιακού που έπαιζε ποτέ σε αγώνα της Ευρωλίγκα.

Διεθνής σταδιοδρομία
--------------------

Ο Νικολαΐδης ήταν μέλος των «μικρών» εθνικών ομάδων της Ελλάδας, με τις οποίες αγωνίστηκε στο Ευρωπαϊκό Πρωτάθλημα U16 του 2018 και στο Ευρωπαϊκό Πρωτάθλημα U18 του 2019.

Προσωπική ζωή
-------------

Ο πατέρας του Νικολαΐδη, Σωτήρης, είναι πρώην επαγγελματίας καλαθοσφαιριστής και νυν προπονητής. Κατά τη διάρκεια της συλλογικής σταδιοδρομίας του, ο πατέρας του Αλέξανδρου έπαιξε πέντε σεζόν στην Ευρωλίγκα, με τον ΠΑΟΚ και την ΑΕΚ. Ως νεαρός, το ίνδαλμα του Νικολαΐδη ήταν ο Βασίλης Σπανούλης.

Παραπομπές
----------

1. ↑  2019-20 Regular Season Round 23 ZALGIRIS KAUNAS 94 OLYMPIACOS PIRAEUS 69 FEBRUARY 04.
2. ↑  Ολυμπιακός: Ντεμπούτο στο Κάουνας ο Νικολαΐδης.
3. ↑  Alexandros Nikolaidis 2018 FIBA U16 European Championship.
4. ↑  Alexandros Nikolaidis 2019 FIBA U18 European Championship.
5. ↑  Olympiacos signs youngster Alexandros Nikolaidis.
6. ↑  Σωτήρης Νικολαΐδης: "Είδωλο του Αλέξανδρου ο Σπανούλης".

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
--------------------

* Προφίλ στο EuroLeague.net
* Προφίλ στο Eurobasket.com
* Προφίλ στο RealGM.com
Ο **Γιώργος Κυριακάκης** είναι Έλληνας συνθέτης μουσικής. 

Γεννήθηκε το 1967 στην Κρήτη όπου πήρε τα πρώτα του μαθήματα μουσικής. 

Σπούδασε σύνθεση και ανάλυση με τον Ιωσήφ Παπαδάτο και βυζαντινή μουσική με τον Λυκούργο Αγγελόπουλο στο Ωδείο Φίλιππος Νάκας Αθηνών. Συνέχισε τις σπουδές του στη σύνθεση, τη μουσική για τα ΜΜΕ, τη μουσική μη ευρωπαϊκών πολιτισμών με τον Δημήτρη Τερζάκη και στην ηλεκτροακουστική σύνθεση με τον Eckhard Roedger στο Πανεπιστήμιο Μουσικής και Θεάτρου της Λειψίας. Έχει συνθέσει έργα για το παιδικό θέατρο, τον κινηματογράφο καθώς και μουσική για σόλο όργανα, σύνολα δωματίου, χορωδία και ορχήστρα. Συνθέσεις του έχουν παιχτεί στην Ελλάδα και στο εξωτερικό. Έργα του έχουν ηχογραφηθεί από την FM Records και την ΑΡΚΥΣ. Είναι μέλος της Ένωσης Ελλήνων Μουσουργών και της Deutscher Komponistenverband. Το 2006 εκλέχθηκε επίκουρος καθηγητής σύνθεσης και σύγχρονης μουσικής στο Τμήμα Μουσικής Τέχνης και Επιστήμης του Πανεπιστημίου Μακεδονίας Θεσσαλονίκης. Ήταν μέχρι το 2009 παραγωγός του Δεύτερου Προγράμματος της ΕΡΑ. Τα έργα του κυκλοφορούν από τις εκδόσεις Gravis. Ζει και εργάζεται ως συνθέτης στο Βερολίνο.

Το 2017, διηύθυνε ένα αργεντίνικο ταγκό του Άστορ Πιατσόλα στο Landesfunkhaus Niedersachsen .

Παραπομπές
----------

1. ↑  Εθνική Βιβλιοθήκη της Γερμανίας: (Γερμανικά, Αγγλικά) *Gemeinsame Normdatei*. 133726444. Ανακτήθηκε στις 16  Οκτωβρίου 2015.
2. ↑  «Von Wurzeln, Zweigen und Blättern» (στα γερμανικά). *Neue Musikzeitung*. February 2017.. Ανακτήθηκε στις 22 April 2019.

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
--------------------

* Προσωπικός ιστότοπος
"Παπαρούνα" παραδοσιακό τραγούδι της περιοχής Βώλακα, Δράμας

Παπαρούνες σε γειτονιά της ΘεσσαλονίκηςΠαπαρούνες στη γειτονιά
Λιβάδι με παπαρούνες τον Μάιο
Η **παπαρούνα** είναι αγγειόσπερμο, δικότυλο, ποώδες φυτό η οποία ανήκει στην τάξη των Μηκωνωδών (Papaverales) και στην οικογένεια Μηκωνοειδών (Papaveraceae).

Οι παπαρούνες βρίσκονται στις εύκρατες και ψυχρές περιοχές της Γης. Χαρακτηριστικά τους είναι τα φύλλα τους, που είτε αναπτύσσονται μέσα σε λοβό είτε είναι κομμένα σε διάφορα μέρη διασκορπισμένα, η ύπαρξη ενός γαλακτώδους υγρού στον βλαστό, καθώς και τα μεγάλα τους άνθη που φύονται μεμονωμένα σε μίσχους άφυλλους ή σε φυλλώδεις βλαστούς.

Ο καρπός της παπαρούνας είναι πολύσπερμη κάψα.

Υπάρχουν πολλά είδη παπαρούνας (100 περίπου) που είτε είναι αυτοφυή λουλούδια των αγρών είτε καλλιεργούνται.

Λιβάδι με παπαρούνες
Μήκων η υπνοφόρος

Είδη
----

Το πιο σημαντικό είδος του γένους είναι η **Μήκων η υπνοφόρος** (Papaver somniferum) γνωστή με τις ονομασίες παπαρούνα και αφιόνι. Είναι ιθαγενές της Ελλάδας, ετήσιο φυτό που ανθίζει την άνοιξη. Τα φύλλα της είναι οδοντωτά ασημοπράσινα και τα άνθη της είναι πλατιά κυανοπορφυρά.
Το φυτό καλλιεργείται για τους καρπούς του που από το χυμό τους λαμβάνεται το όπιο και για τα σπόρια του, που δεν έχουν υπνωτικές ιδιότητες, και χρησιμοποιούνται ως μπαχαρικό και ζωοτροφή. Αυτό το είδος παπαρούνας είναι γνωστό από την αρχαιότητα και τα σπόρια της τα χρησιμοποιούσαν ως μπαχαρικό από τα αρχαία χρόνια. Τέτοια σπόρια βρέθηκαν σε ανασκαφές που έγιναν σε παραλίμνιους οικισμούς στην Ελβετία.

Άλλες ποικιλίες καλλιεργούνται για τα πολύχρωμα άνθη τους και είναι καλλωπιστικά φυτά σε κήπους και πάρκα.

Στην Ελλάδα
-----------

Πάντως το πιο γνωστό είδος στην Ελλάδα είναι η κοινή παπαρούνα των αγρών, επιστημονική ονομασία **Μήκων η ροιάς** (Papaver rhoeas), μικρό λουλούδι με κόκκινα άνθη μαύρα στη βάση τους, που ανθίζουν την άνοιξη, δίνοντας μαζί με τις μαργαρίτες ένα χαρακτηριστικό χρώμα στην Ελληνική ύπαιθρο.

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
--------------------

* Πολυμέσα σχετικά με το θέμα  Papaver στο Wikimedia Commons
* Λεξιλογικός ορισμός του παπαρούνα  στο Βικιλεξικό

  


|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
| Καθιερωμένοι όροι | 
* WorldCat
* LCCN: sh85104900
* GND: 4170355-8
* NKC: ph1149977

 |

 |
Ο **Αντώνιος Δ. Σταθάτος** ήταν Έλληνας εφοπλιστής, πρωταθλητής της αντισφαίρισης και αξιωματικός του Ελληνικού στρατού. Γεννήθηκε στην Βράιλα της Ρουμανίας το 1886, και είναι γόνος γνωστής οικογένεια εφοπλιστών.

Ήταν γιός του Διονυσίου Σταθάτου και της Αθηνάς Κυπαρρίση, και είχε άλλους δύο αδελφούς. Ο αδελφός του, Πέτρος ήταν επίσης αθλητής της αντισφαίρισης και επι σειρά ετών πρόεδρος του Ομίλου αντισφαίρισης Αθηνών. Από νεαρή ηλικία ήταν μέλος του Ομίλου αντισφαίρισης Αθηνών και ασχολήθηκε με την αντισφαίριση. Ήταν πρωταθλητής Ελλάδος στο διπλό αντρών, το 1909, και δεύτερος το 1911, επίσης πρώτος στο διπλό μεικτό, το 1914 και δεύτερος, το 1911.

Κατατάχτηκε και πολέμησε στους Βαλκανικούς πολέμους. Ήταν παντρεμένος με την Ελένη Κωνσταντινίδη, γόνο πλούσιας οικογένειας από την Αλεξάνδρεια.

Το 1916 ήταν από τα ιδρυτικά μέλη της Ένωσης Ελλήνων εφοπλιστών. Το 1926 έγινε πρόεδρος της ΕΛΠΑ, σχεδόν 30 χρόνια κράτησε η θητεία του, και αναφέρεται στους πρωτεργάτες της ίδρυσης της. Το 1928, γίνεται ιδρυτικό μέλος του Ροταριανού συλλόγου της Αθήνας. Το 1932, με την Μπουγκάτι του, έτρεξε στην Α΄ ανάβαση Πάρνηθας ενώ επί προεδρίας του στην ΕΛΠΑ ξεκίνησε το 1953 το Ράλι Ακρόπολις. Το 1941 κρατήθηκε όμηρος από τον φρούραρχο της πόλης, μαζί με άλλους στο δημαρχείο της Αθήνας, σαν εγγύηση της ασφαλούς εισόδους των γερμανικών στρατευμάτων στην Αθήνα.

Παραπομπές
----------

1. ↑  www.namuseum.gr/object-month/2010/dec/dec10-donor-gr.html.
2. ↑  Καπετανάκης Παναγιώτης, «Οικογένεια Σταθάτου», 2008, Εγκυκλοπαίδεια Μείζονος Ελληνισμού, Εύξεινος Πόντος
3. 1 2 3 4 5 6  Ειδικές Διαδρομές στον Ελληνικό Μεσοπόλεμο - Αντώνιος Σταθάτος
4. ↑  , Σκιαδάς, σελ. 101
5. ↑  Σκιαδάς, σελ. 118
6. 1 2 3  Σκιαδάς, σελ. 119
7. ↑  Σκιαδάς, σελ. 120
8. ↑  Εθνικό αρχαιολογικό μουσείο, Ελένη Σταθάτου Αρχειοθετήθηκε 2015-08-23 στο Wayback Machine.

Πηγές
-----

* Ελευθέριου Σκιαδά, *100 χρόνια Όμιλος Αντισφαίρισης Αθηνών 1895-1995*, Μικρός Ρωμηός Ε.Π.Ε. ISBN 960-85466-2-1
Η **βερικοκιά** είναι οπωροφόρο, μακρόβιο, φυλλοβόλο δέντρο και ανήκει στο γένος *Prunus* (*Προύμνη*) της οικογένειας των Ροδοειδών. Στην Κύπρο το δέντρο είναι γνωστό ως **χρυσομηλιά**. 

Βρίσκεται αυτοφυής στην Ανατολική Ασία και τα Ιμαλάια, από όπου μεταφέρθηκε στην υπόλοιπη Ευρώπη μέσω της Αρμενίας, εξ’ ου και η επιστημονική της ονομασία ***Prunus armeniaca*** (***Προύμνη η αρμενιακή***). Πρέπει να ήταν γνωστή στην Κίνα, γιατί υπάρχουν αναφορές σε βιβλία όπου κατά το 2200 π.Χ. είχε την ονομασία **Σίνγκ**.

Καλλιέργεια & μορφολογία
------------------------

Σήμερα καλλιεργείται σε όλες τις εύκρατες περιοχές του κόσμου για το νόστιμο καρπό της, το βερίκοκο. Η βερικοκιά είναι δέντρο με σφαιροειδές σχήμα και αρκετές απλωτές διακλαδώσεις. Τα φύλλα της είναι πλατιά σε σχήμα αβγού ή καρδιάς στιλπνά στην επάνω επιφάνεια και φέρουν αδένες και παράφυλλα πάνω στο μίσχο. Τα άνθη της είναι και αρσενικά και θηλυκά και έχουν χρώμα λευκό ή ελαφρύ ρόδινο, φύονται δε μόνα τους ή ανά δύο.

Η άνθιση ολοκληρώνεται πριν βγουν τα φύλλα και γίνεται την άνοιξη (αρχές Μαρτίου-Απριλίου), είναι δε μικρής διάρκειας.

Η καλλιεργούμενη βερικοκιά πολλαπλασιάζεται με εμβολιασμό που γίνεται σε συγγενικά είδη, κυρίως σε αμυγδαλιά αλλά και σε ροδακινιά, κορομηλιά και δαμασκηνιά.

Για την καλλιέργεια της τα πιο κατάλληλα εδάφη είναι αυτά με μία μέση σύσταση και λεπτή υφή. Όταν υπάρχει δυνατό και ξαφνικό κρύο ή παγετός τότε οι ανθοί καταστρέφονται, αν και τα δέντρα είναι ανθεκτικά και σε πολύ χαμηλές θερμοκρασίες. Υψηλές θερμοκρασίες επίσης προκαλούν αλλοιώσεις στον καρπό. Τα δέντρα χρειάζονται καλό πότισμα την περίοδο της ανθοφορίας τους.

Κάτω από καλές συνθήκες μία βερικοκιά μπορεί να ζήσει και πάνω από 100 χρόνια.

Ελληνικές και άλλες ποικιλίες
-----------------------------

Οι κυριότερες Ελληνικές ποικιλίες είναι:

1. **Πρώιμη Τίρυνθας**. Μία Ελληνική πρώιμη ποικιλία που καλλιεργείται στην Κορινθία. Ο καρπός είναι μέτριου μεγέθους, ανθεκτικός στη μεταφορά.
2. **Διαμαντοπούλου**. Μέσης παραγωγικότητας βερικοκιά, βγάζει όμως εξαιρετικής νοστιμιάς βερίκοκα. Καλλιεργείται και αυτή στην Κορινθία και σε άλλες περιοχές της Πελοποννήσου.
3. **Μπεμπέκου**, με μεγάλους καρπούς, λίγο πιο άνοστους από του Διαμαντοπούλου. Οι περισσότερες βερικοκιές βρίσκονται στην Πελοπόννησο.

Υπάρχουν επίσης καλές Γαλλικές ποικιλίες όπως Παβιό, Πρεκός και Λουιζιέ και γνωστή είναι και η Ιταλική Ρεάλε ντ’ Ιμόλα.

Βλέπε επίσης
------------

* Βερίκοκο, ο καρπός της βερικοκιάς.

Υποσημειώσεις
-------------

1. ↑  Ο λατινικός όρος *Prunus* ετυμολογείται στα Αρχαία Ελληνικά όπου απαντάται εκτός από τη μορφή *προύμνη* και ως *προῦνος*, *προῦμνος* και *προύνη*, και σημαίνει δαμασκηνιά.

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
--------------------

* Πολυμέσα σχετικά με το θέμα  Prunus armeniaca στο Wikimedia Commons
* Λεξιλογικός ορισμός του βερικοκιά  στο Βικιλεξικό

  


|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
| Καθιερωμένοι όροι | 
* WorldCat
* LCCN: sh85006194
* GND: 4262466-6
* NDL: 00560286
* NKC: ph498559

 |

 |
Το περιοδικό **Ναυτικά Χρονικά** είναι το αρχαιότερο περιοδικό στο χώρο της ελληνικής ναυτιλίας και των διεθνών μεταφορών. Ιδρύθηκε το 1931 υπό τη διεύθυνση του Δημητρίου Κωτάκη, ενώ στη περίοδο της κατοχής διέκοψε τη κυκλοφορία του την οποία και συνέχισε από το 1945. Στη θέση του διευθυντή του περιοδικού απο το 1997 μέχρι και σήμερα βρίσκεται ο Ηλίας Μπίσιας.

Με την 90ετή σταθερή πορεία του αποτελεί πλέον σημείο αναφοράς καλύπτοντας σφαιρικά και αντικειμενικά την οικονομία της ναυτιλιακής κοινότητας και όχι μόνο. Τα Ναυτικά Χρονικά βραβεύτηκαν το 2001 από την Ακαδημία Αθηνών, για την πολυετή συμβολή τους στην έγκυρη ναυτιλιακή ενημέρωση. Θεωρούνται ως ένα από τα εγκυρότερα δημοσιογραφικά μέσα της ελληνικής εμπορικής ναυτιλίας που διακρίνεται για την ενημερότητα και ακρίβεια των δημοσιευμένων σ' αυτό στοιχείων, ενώ κυκλοφορεί μηνιαίως.

Κάθε έκδοση του περιοδικού συγκεντρώνει την ιδιαίτερη προσοχή και το ενδιαφέρον όλου του ελληνικού ναυτιλιακού κόσμου, καθώς και των παραναυτιλιακών επαγγελμάτων και όλων των ξένων που θέλουν να έχουν δεσμούς και να παρακολουθούν τις εξελίξεις στην ελληνική και διεθνή ναυτιλιακή κοινότητα. Πρόσφατα η ύλη τους εμπλουτίστηκε με σελίδες για τις αερομεταφορές και το θαλάσσιο τουρισμό και δημιουργούν μια σειρά ειδικών αφιερωμάτων και τευχών με στόχο την κάλυψη των αναγνωστικών αναγκών του κοινού τους.

Τα Ναυτικά Χρονικά απευθύνονται στον ευρύτερο χώρο της ελληνικής ναυτιλίας, σε τράπεζες, ασφαλιστικές εταιρείες, δικηγορικά γραφεία, χρηματιστές, μεταφορικές εταιρείες, σε δικαστικούς λειτουργούς καθώς και σε ανώτατους κρατικούς λειτουργούς του ευρύτερου δημόσιου τομέα που συνδέονται και δραστηριοποιούνται στο χώρο των μεταφορών και του διεθνούς εμπορίου.

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
--------------------

* Η επίσημη ιστοσελίδα του περιοδικού
Ο **Αντώνης Π. Σουπιός** (1921 - 1992) ήταν Έλληνας ποιητής.

Βιογραφικά στοιχεία
-------------------

Ο **Αντώνης Σουπιός** γεννήθηκε στο Μούδρο της Λήμνου το 1921. Έμαθε τα πρώτα γράμματα στο δημοτικό σχολείο του χωριού του και στο Γυμνάσιο Λήμνου, το οποίο αναγκάστηκε να διακόψει στην Δ΄ τάξη για οικονομικούς λόγους. Από την ηλικία αυτή ρίχτηκε στη βιοπάλη.

Στα χρόνια της γερμανικής κατοχής είχε σημαντική αντιστασιακή δραστηριότητα. Το 1941 οργάνωσε δίκτυο φυγάδευσης Άγγλων και Κυπρίων στρατιωτικών, που είχαν ξεμείνει στη Λήμνο, προς τη Μέση Ανατολή. Στη συνέχεια οργανώθηκε στην ΕΠΟΝ, από τις γραμμές της οποίας έδωσε τον αντιστασιακό του αγώνα. Τρεις φορές κινδύνεψε να εκτελεστεί από τη Γκεστάπο, όταν βρέθηκαν επάνω του επιστολές που αποκάλυπταν τη δράση του. Σώθηκε χάρις στην αυτοθυσία του πατριώτη και φίλου του Παναγιώτη Ζαρρή, ο οποίος εργαζόταν στη γερμανική λογοκρισία.

Υπήρξε στέλεχος του ΚΚΕ, κάτι που πλήρωσε με διώξεις μεταπολεμικά. Το 1951 συνελήφθη και κακοποιήθηκε από τη χωροφυλακή, αν και ήταν πρόεδρος της κοινότητας Μούδρου. Για το σοβαρό αυτό επεισόδιο έγινε επερώτηση στη Βουλή και δημοσιεύτηκε χρονογράφημα στην αθηναϊκή εφημερίδα Φιλελεύθερος από τον ποιητή Κώστα Βάρναλη. Ο Σουπιός ασχολήθηκε με την τοπική αυτοδιοίκηση. Εκλέχτηκε τρεις φορές πρόεδρος της κοινότητας Μούδρου καθώς και πρόεδρος του Συνδέσμου Δήμων και κοινοτήτων Λήμνου.

Εργάστηκε ως δημοσιογράφος στις εφημερίδες "Προοδευτική Λέσβος", "Νέα Λήμνος" και "Λημνιακό Βήμα" γράφοντας άρθρα, σχόλια, χρονογραφήματα κλπ.

Έζησε στο Μούδρο σε όλη του τη ζωή και έχαιρε σεβασμού μεταξύ των συγχωριανών. Πέθανε το 1992.

Το έργο του
-----------

Ο **Αντώνης Σουπιός** είχε ποιητικό ταλέντο και πηγαίο χιούμορ. Παρά τις σκληρές συνθήκες που βίωσε, επαγγελματικές και κοινωνικές, έγραφε και δημοσίευε κατά καιρούς λυρικά και σατιρικά ποιήματα σε ποικίλα έντυπα, σε περιοδικά κι εφημερίδες της Λήμνου και της Λέσβου, όπως: "Λήμνος", "Λεσβιακά Χρονικά", "Λεσβιακός Κήρυξ" και στα σατιρικά "Τρίβολος" και "Νέος Μυτιληνιός". 

Εξέδωσε τέσσερις ποιητικές συλλογές, που έγιναν ευμενώς δεκτές από την κριτική. Ειδικά τα σατιρικά του ποίηματα θεωρήθηκαν μεταξύ των καλύτερων πανελληνίως. Το 1985 ανακηρύχτηκε επίτιμο μέλος της "Εταιρίας Μελετών Αιγαίου".

Βιβλία
------

1. "Λημνιακά ποιήματα", Αθήνα 1980.
2. "Λημνιακά πουλιά", Αθήνα 1982.
3. "Θυμάρια της Λήμνου. Ποιήματα (Φυσιολατρικά - Ερωτικά - Κοινωνικά - Σατιρικά)", Μυτιλήνη 1984.
4. "Το γέλιο βγήκε... από τη Λήμνο (σατιρικά ποιήματα)", Αθήνα 1986.


|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
| Καθιερωμένοι όροι | 
* VIAF: 497158790509138850151
* **ΕΒΕ**: 29423

 |

 |
Ο **Γεώργιος Εμπειρίκος** (1920 - 2011) ήταν Έλληνας εφοπλιστής και συλλέκτης έργων τέχνης.

Βιογραφικά στοιχεία
-------------------

Ήταν γιος του εφοπλιστή Αριστείδη Εμπειρίκου, γόνου της γνωστής οικογένειας της Άνδρου. Σπούδασε νομική στο Πανεπιστήμιο Αθηνών και στο Πανεπιστήμιο Κέιμπριτζ και στη συνέχεια εργάστηκε στη ναυτιλιακή οικογενειακή επιχείρηση. Εγκαταστάθηκε στη Νέα Υόρκη και ασχολήθηκε με την συλλογή έργων τέχνης δημιουργώντας μια από τις πιο φημισμένες συλλογές. Κατά τη διάρκεια της ζωής του διέμενε μεταξύ Λονδίνου, Ελβετίας και Νέας Υόρκης.

Η συλλογή του θεωρούνταν ως μία από τις δεκαπέντε μεγαλύτερες και σημαντικότερες στην υφήλιο αποτελούμενη από πίνακες των Βίνσεντ βαν Γκογκ, Ελ Γκρέκο, Φρανθίσκο Γκόγια, Βασίλι Καντίνσκι, Πάμπλο Πικάσο κ.α. Ένας από τους σημαντικότερους πίνακες που είχε στην συλλογή του ήταν από την σειρά *«Χαρτοπαίκτες»* του Γάλλου μεταϊμπρεσιονιστή ζωγράφου Πωλ Σεζάν, ο οποίος πωλήθηκε από τους κληρονόμους του για ένα ποσό μεταξύ 250 και 300 εκατομμυρίων αμερικανικών δολλαρίων στη βασιλική οικογένεια του Κατάρ. Τον Οκτώβριο του 2012 ο οίκος δημοπρασιών Sotheby's ανακοίνωσε ότι θα πουλήσει έντεκα έργα ζωγραφικής από την συλλογή του Εμπειρίκου στο πλαίσιο δημοπρασιών που θα πραγματοποιηθούν στη Νέα Υόρκη και το Λονδίνο. 

Απεβίωσε το 2011. Ήταν παντρεμένος με την Ντόντα Γουλανδρή και σε δεύτερο γάμο με την Δάφνη Κωστοπούλου και έχει έναν γιο, τον Αριστείδη Εμπειρίκο.

Πηγές
-----

1. 1 2  Εθνική Βιβλιοθήκη της Γερμανίας: (Γερμανικά, Αγγλικά) *Gemeinsame Normdatei*. 1031211144. Ανακτήθηκε στις 14  Αυγούστου 2015.
2. ↑  Εθνική Βιβλιοθήκη της Γερμανίας: (Γερμανικά, Αγγλικά) *Gemeinsame Normdatei*. Ανακτήθηκε στις 12  Μαρτίου 2015.
3. 1 2  Esman, Abigail R. (6 Φεβρουαρίου 2012). «The $250 Million Cezanne: What Does It Mean To You?». *www.forbes.com*. Forbes. Ανακτήθηκε στις 1 Ιουλίου 2016.
4. 1 2 3 4  «Σε δημοπρασία από τον Sotheby's έντεκα έργα από τη συλλογή Εμπειρίκου». *www.in.gr*. 10 Οκτωβρίου 2012. Ανακτήθηκε στις 1 Ιουλίου 2016.
5. ↑  «Μία από τις 15 σημαντικότερες συλλογές». *Τα Νέα Οnline*. 6 Φεβρουαρίου 2012. Ανακτήθηκε στις 1 Ιουλίου 2016.
6. ↑  Alexandra Peers. "Qatar Purchases Cézanne’s The Card Players for More Than $250 Million, Highest Price Ever for a Work of Art"  Vanity Fair. 2 Φεβρουαρίου του 2012. Ανακτήθηκε στις 17 Μαρτίου του 2019.

|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
| Καθιερωμένοι όροι | 
* VIAF: 295738839
* ISNI: 0000 0003 9999 3411
* GND: 1031211144

 |

 |
Ο **Κλεάνθης Τριαντάφυλλος** (1850 - 25 Μαΐου 1889) ήταν Έλληνας σατιρικός ποιητής και δημοσιογράφος του 19ου αιώνα.

Βιογραφικά στοιχεία
-------------------

Γεννήθηκε στην Απολλωνία της Σίφνου το 1850. Σπούδασε δάσκαλος, όπως ο πατέρας του, και διορίστηκε στην Άνδρο. Εκεί έμαθε γαλλικά και μετέφρασε γαλλικά ποιήματα, όπως την *Απελπισία* του Λαμαρτίνου. Στη συνέχεια πήγε στην Κωνσταντινούπολη, όπου συνεργάστηκε με τα έντυπα *Νεολόγος*, *Κουδουνάτος*, *Σάλπιγξ* και *Διογένης*. Εκεί εξέδωσε και μια ποιητική συλλογή ανώνυμα. Εξαιτίας του καυστικού του ύφους διώχθηκε από τις οθωμανικές αρχές και κατέφυγε στην Αθήνα. Το 1878 μαζί με τον Βλάση Γαβριηλίδη ίδρυσε το προοδευτικό πολιτικό και σατιρικό περιοδικό *Ραμπαγάς*, από την ομώνυμη κωμωδία του Βικτοριέν Σαρντού, που τότε είχε μεταφραστεί από τον Ιωάννη Καμπούρογλου, αλλά είχε απαγορευτεί από την κυβέρνηση Κουμουνδούρου. Από το όνομα του περιοδικού ο Κλεάνθης Τριαντάφυλλος έγινε γνωστός με το ψευδώνυμο "Ραμπαγάς".

Το περιοδικό προκάλεσε αντιδράσεις και οδήγησε σε φυλάκιση των εκδοτών του. Συνέχισε την έκδοση του, όμως, και μετά την αποχώρηση του Γαβριηλίδη, το 1880. Το 1881 έπεσε θύμα δολοφονικής απόπειρας. Μετά από οκτάμηνη διακοπή, λόγω οικονομικών προβλημάτων, το 1887 συνέχισε την έκδοση του Ραμπαγά σε συνεργασία με τον Ρόκκο Χοϊδά. Ο Χοϊδάς δημοσίευσε δύο άρθρα που θεωρήθηκαν υβριστικά για τον βασιλιά και γι' αυτό φυλακίστηκαν και οι δύο. Αποφυλακίστηκε μετά από έξι μήνες και στις 25 Μαΐου 1889 ο Τριαντάφυλλος αυτοκτόνησε. Τα τελευταία χρόνια της ζωής του υπέφερε από σοβαρή ψυχική διαταραχή.

Έργο
----

Με τον *Ραμπαγά* συνεργάστηκαν ποιητές, όπως ο Κωστής Παλαμάς, ο Γεώργιος Δροσίνης και ο Νίκος Καμπάς, και έτσι το περιοδικό αποτέλεσε πρόδρομο για τη Νέα Αθηναϊκή Σχολή. Η συμβολή του Κλεάνθη Τριαντάφυλλου στη λογοτεχνία βρίσκεται στα σατιρικά ποιήματα που δημοσίευσε στο περιοδικό του, καθώς και στις μεταφράσεις ποιημάτων του Βερανζέρου.

Παραπομπές
----------

1. ↑

Πηγές
-----

|  |  |
| --- | --- |
| Wikisource logoWikisource logo | Στη Βικιθήκη υπάρχει υλικό που έχει σχέση με το θέμα:  **Συγγραφέας:Κλεάνθης Τριαντάφυλλος** |

* Τριαντάφυλλος Κλεάνθης Βιογραφικά στοιχεία από το Ινστιτούτο Νεοελληνικών Ερευνών
* Βιογραφία Αρχειοθετήθηκε 2019-04-17 στο Wayback Machine. από το Εθνικό Κέντρο Βιβλίου
* Ιωάννης Αρσένης (1891). *Ποικίλη Στοά: Εθνικό Ημερολόγιο 1891*. Αθήνα: Εκ του Τυπογραφείου των Καταστημάτων Ανέστη Κωνσταντινίδου. Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 7 Φεβρουαρίου 2009. Ανακτήθηκε στις 6 Ιουνίου 2010.

  


|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
| Καθιερωμένοι όροι | 
* **AA**: 9676

 |

 |