recursal/SuperWikiNEXT-32B huggingface dataset:
Συντεταγμένες: 41°48′38.3″N 43°31′5.6″E﻿ / ﻿41.810639°N 43.518222°E﻿ / 41.810639; 43.518222

Η εκκλησία της Αγίας ΒαρβάραςΕρείπια παλαιών κτιρίωνΗ πύλη της εισόδου στη Μονή
Το **Μοναστήρι του Τιμοτεσουμπάνι** (Γεωργιανά: ტიმოთესუბნის მონასტერი) είναι ένα μεσαιωνικό Γεωργιανό Ορθόδοξο Χριστιανικό μοναστηριακό συγκρότημα που βρίσκεται στο ομώνυμο χωριό στο φαράγγι του Μποριόμι, στο μχάρε Σάμτσχε-Τζαβαχέτι της Γεωργίας. 

Το συγκρότημα περιλαμβάνει μια σειρά από κτίρια που κατασκευάστηκαν μεταξύ των 11ου και 18ου αιώνων, από τα οποία η Εκκλησία της Κοίμησης της Θεοτόκου είναι το μεγαλύτερο και καλλιτεχνικά πιο περίφημο οικοδόμημα που χτίστηκε κατά την «Χρυσή Εποχή» της μεσαιωνικής Γεωργίας, επί βασιλείας της Θαμάρ (1184 - 1213). Μια επιγραφή του καιρού μνημονεύει τον Γεωργιανό ευγενή Σάλβα του Ακχαλτσίχε ως χορηγό της εκκλησίας. 

Η εκκλησία είναι βυζαντινού ρυθμού, χτισμένη με Γεωργιανά τούβλα ροζ χρώματος, με τρεις αψίδες που προεξέχουν στα ανατολικά. Ο θόλος της στηρίζεται σε δύο ελεύθερες κολώνες και στις μαρκίζες της Αγίας Τράπεζας. Έχει διαστάσεις: 20 μ. μήκος, 13,8 μ. πλάτος και 21,5 μ. ύψος. Το μοναστήρι περιβάλλεται από πέτρινο τείχος με τούβλινη πύλη. Η δυτική και η νότια πύλη είναι μεταγενέστερες προσθήκες. 

Το εσωτερικό της εκκλησίας τοιχογραφήθηκε κατά τη δεκαετία του 1220. Οι τοιχογραφίες του Τιμοτεσουμπάνι διακρίνονται για τη ζωντάνιά τους και την περιπλοκότητα του εικονογραφικού προγράμματος.  Καθαρίστηκαν και μελετήθηκαν από ειδική ομάδα κατά τη δεκαετία του 1970 και υποβλήθηκαν σε εργασίες συντήρησης υπό την αιγίδα του Παγκόσμιου Ταμείου Μνημείων και του Ιδρύματος Σαμουήλ Χένρι Κρες κατά τη δεκαετία του 2000. 

Στα κτίρια του συγκροτήματος περιλαμβάνεται η μικρή μονόκλιτη Εκκλησία της Αγίας Βαρβάρας.

Παραπομπές
----------

1. ↑  «Μοναστήρι του Τιμοτεσουμπάνι». *memkvidreoba.gov.ge*. Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 15 Ιουλίου 2019. Ανακτήθηκε στις 15 Ιουλίου 2019.
2. ↑  Eastmond, Antony (1998), *Royal Imagery in Medieval Georgia*, p. 211. Penn State Press,
3. ↑  Preservation of Medieval Monuments: the Church of the Virgin in Timotesubani. *The Georgian Arts & Culture Center*, April 2007
4. ↑  «Монастырь Тимотесубани - Tимотесубани». *wikimapia.org* (στα Ρωσικά). Ανακτήθηκε στις 15 Ιουλίου 2019.

Συλλογή φωτογραφιών
-------------------

* Ο θόλος της εκκλησίαςΟ θόλος της εκκλησίας
* Τοιχογραφία για την Δευτέρα ΠαρουσίαΤοιχογραφία για την Δευτέρα Παρουσία
* Τοιχογραφία του 13ου αιώναΤοιχογραφία του 13ου αιώνα
* Τοιχογραφία ενός άγιου πολεμιστήΤοιχογραφία ενός άγιου πολεμιστή
Ο **Μαρδούκ καμπίτ αχεσού** υπήρξε ο πρώτος βασιλιάς και ιδρυτής της τέταρτης δυναστείας της Βαβυλώνας ή δεύτερης δυναστείας της Ισίν (1157 - 1140 π.χ.) παίρνοντας το πλεονέκτημα από την ανατροπή της κυριαρχίας των Κασσιτών στην Βαβυλώνα λόγω της επιδρομής των Ελαμιτών τα προηγούμενα χρόνια, είναι άγνωστες οι συνθήκες γύρω από τις οποίες αντικατέστησε στον θρόνο της Βαβυλώνας τον προκάτοχο του Ενλί ναντίν αχέ τον τελευταίο βασιλιά της τρίτης δυναστείας της Βαβυλώνας. Η τρίτη δυναστεία εκπροσωπούσε τους Κασσίτες κατακτητές τις πόλης που είχαν τοποθετηθεί βασιλείς από τους Χετταίους, οι Ελαμίτες τα χρόνια τις βασιλείας του Ενλί ναντίν αχέ επέφεραν πλήθος καταστροφές, λεηλασίες στην πόλη και αρπαγές πολύτιμων αντικειμένων όπως η στήλη του Χαμουραμπί και ο θρόνος του Μαρδούκ, τα μετέφεραν στην πρωτεύουσα τους Σούσα. Σύγχρονος του Ελαμίτη βασιλιά Σιλάκ Ινσουσινάκ Α' αδελφός και διάδοχος του ανατροπέα των Κασσιτών Κουτίρ Ναχουντέ Β' κατάφερε να απαλλάξει την Βαβυλώνα από τις Ελαμίτικες ορδές, η δυναστεία του ονομάστηκε δυναστεία της Ισίν 
πιθανώς λόγω της καταγωγής του από την πόλη του Ισίν, κυβέρνησε με 11 βασιλείς οι οποίοι ανέδειξαν τον Μαρδούκ ως ύπατο θεό της Βαβυλώνας. Ο Ναβουχοδονόσορ Α΄ πιθανότατα εγγονός ή δισέγγονος του ιδρυτή θα καταφέρει λίγα χρόνια αργότερα να κατατροπώσει τους Ελαμίτες επαναφέροντας στην Βαβυλώνα τα κλεμμένα αντικείμενα.

Πηγές
-----

* J. A. Brinkman (1999). Dietz Otto Edzard, ed. Reallexikon der Assyriologie und Vorderasiatischen Archaologie: Libanukasabas - Medizin 7. Walter De Gruyter. pp. 376–377.
* J. A. Brinkman (1999). Dietz Otto Edzard, ed. Reallexikon der Assyriologie und Vorderasiatischen Archaologie: Ia – Kizzuwatna 5. Walter De Gruyter. pp. 183–184.


|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| Προκάτοχος:**Ενλί ναντίν αχέ** | **Βασιλιάς της Βαβυλώνας1157–1140** | Διάδοχος:**Ιττί μαρδούκ μπαλατού** |
Ο **Μαρκ Αντριέ**, γεννημένος στις 9 Σεπτεμβρίου 1966 στο Μονμπελιάρ, είναι παλαίμαχος Γάλλος ποδοσφαιριστής. Αγωνιζόταν στην θέση του αμυντικού μέσου για τις ΡΚ Στρασμπούρ και ΦΚ Μυλούζ, μεταξύ άλλων.

Βιογραφία
---------

Το ταλέντο του Μαρκ Αντριέ ανακαλύφτηκε από την ΡΚ Στρασμπούρ σε ηλικία 17 ετών κι ενώ αγωνιζόταν στο Μονμπελιάρ. Πραγματοποίησε το επαγγελματικό του ντεμπούτο λίγο περισσότερο από έναν χρόνο αργότερα. 

Έπειτα από 5 χρόνια στην Ρασίνγκ, αποφάσισε να ενταχθεί στην ΦΚ Μυλούζ στη διάρκεια του 1989, όπου και παρέμεινε τέσσερα χρόνια. Ολοκλήρωσε την αγωνιστική του καριέρα στον γαλλικό νότο, με τα χρώματα της ΑΣ Κάννες και αποχώρησε από την ενεργό δράση έναν χρόνο αργότερα, λόγω επαναλαμβανόμενων τραυματισμών.

Τίτλοι
------

* **Πρωταθλητής Γαλλίας στην Ντιβιζιόν 2** το 1988 με την ΡΚ Στρασμπούρ.

Εξωτερικός Σύνδεσμος
--------------------

* Στατιστικά του Μαρκ Αντριέ
**Περιορισμοί στα πολιτικά κόμματα** υπήρξαν σε πολλές χώρες σε διάφορες εποχές.

Στην Ουγκάντα, για παράδειγμα, τα πολιτικά κόμματα περιορίστηκαν στις δραστηριότητές τους από το 1986. Στο μη κομματικό σύστημα «Κίνημα» που καθιέρωσε ο Πρόεδρος Γιουέρι Μουσεβένι, τα πολιτικά κόμματα συνέχισαν να υπάρχουν αλλά δεν μπορούσαν να συμμετάσχουν σε εκλογές ή να υποβάλουν άμεσα υποψηφίους (αν και οι υποψήφιοι βουλευτές θα μπορούσαν να ανήκουν σε πολιτικά κόμματα). Ένα συνταγματικό δημοψήφισμα ακύρωσε αυτή την 19ετή απαγόρευση του πολυκομματισμού τον Ιούλιο του 2005.

Η Αίγυπτος έχει επικριθεί για τον περιορισμό της δραστηριότητας πολιτικών κομμάτων. Στην Ευρώπη, η Γερμανία, η Ιταλία, η Τουρκία και η Γαλλία έχουν νόμους που επιτρέπουν την ακόμη και την απαγόρευση εξτρεμιστικών ομάδων, ειδικά ακροδεξιών ή νεοναζιστικών οργανώσεων.

Παραπομπές
----------

1. ↑  Egypt: Political Parties Law Stifles Opposition (Human Rights Watch, 4-1-2007)
2. ↑  BBC NEWS | Europe | Europe wary of banning parties

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
--------------------

* Guidelines on prohibition and dissolution of political parties and analogous measures Venice Commission, 1999 (Αγγλικά)
* Opinion on the constitutional and legal provisions relevant to the prohibition of political parties in Turkey Venice Commission, 2009 (Αγγλικά)
* Restrictions on political parties in the Council of Europe member states Parliamentary Assembly of the Council of Europe, 2002 (Αγγλικά)
Το **Πρωτάθλημα Αθήνας βόλεϊ 1932-33**, τόσο των ανδρών όσο και των γυναικών, διοργανώθηκε από τον Πανιώνιο, με άδεια της Τεχνικής Επιτροπής Αθλοπαιδιών του ΣΕΓΑΣ. Τον τίτλο κατέκτησε ο **Πανελλήνιος Γ.Σ.**.

Διοργάνωση
----------

Δήλωσαν συμμετοχή 20 αθηναϊκοί σύλλογοι. Με βάση την κατάταξη της προηγούμενης σεζόν, οι έξι μετείχαν στην Α΄ κατηγορία και οι υπόλοιποι 14 αποτέλεσαν τη Β΄ κατηγορία. Οι αγώνες γίνονταν στο Παναθηναϊκό Στάδιο και στο "Σινέ Στάδιον" επί της Ηρώδου Αττικού. Η πρώτη σειρά (α΄ γύρος) διεξήχθη από 11/12/1932 ως 1/1/1933 και ο τελικός (β΄) γύρος από 6/1/1933 ως 12/2/1933.

Α΄ κατηγορία
------------

Μετείχαν έξι ομάδες σε ενιαίο όμιλο με βαθμολογία. Ήταν οι: Ν. Βύρωνος, Ν. Ηστ, Πανιώνιος, Πανελλήνιος, Π. Φάληρο, Εθνικός Γ.Σ. Δεν είναι γνωστά τα αποτελέσματα και οι συνθέσεις των ομάδων. Τον τίτλο διεκδίκησαν ο Πανελλήνιος και η Νήαρ Ηστ, που ισοβαθμούσαν πριν από τον τελευταίο μεταξύ τους αγώνα, στον οποίο νικητής και πρωταθλητής Αθήνας αναδείχθηκε ο Πανελλήνιος. Δεν είναι γνωστή η σειρά κατάταξης των υπόλοιπων τεσσάρων συλλόγων.

### Τελική κατάταξη

| Θέση | Πρωτάθλημα Αθήνας 1932-33 βόλεϊ ανδρώνΤελική φάση |
| --- | --- |
| 1. | **Πανελλήνιος Γ.Σ.** |
| 2. | Νήαρ Ηστ Καισαριανής |
|. | Πανιώνιος |
|. | Εθνικός Γ.Σ. |
|. | Α.Ο. Νέοι Βύρωνος |
|. | Α.Ο. Παλαιό Φάληρο |

Β΄ κατηγορία
------------

Συμμετείχαν 14 ομάδες χωρισμένες σε τρεις ομίλους δύο των 5 και έναν των 4 ομάδων. Έγινε πρωτάθλημα δύο γύρων και οι δύο πρώτες κάθε ομίλου, συνολικά έξι, συγκρότησαν τον όμιλο της τελικής φάσης που ξεκίνησε στις 22/1/1933. Είναι γνωστό ποιες ομάδες προκρίθηκαν στην τελική εξάδα, αλλά όχι τα αποτελέσματα και ο πρωταθλητής.

* **Όμιλοι Β΄ κατηγορίας**
	+ **(1ος)**: Ιωνικός Ν.Φ. Πανεπιστήμιο, Ν. Ιωνία, ΑΕ Παγκρατίου, Αθηναϊκός Α.Σ.
	+ **(2ος**: ΑΟ Πατησίων, Ελληνορωσικός, Αρμενική, Σπάρτα, ΧΑΝ.
	+ **(3ος)**: Σχολή Ευελπίδων, Απόλλων Αθηνών, Α.Ε.Κ. ΑΕ Αμπελοκήπων.
* **Όμιλος τελικής φάσης**
	+ Ιωνικός Ν.Φ.
	+ Πανεπιστήμιον Αθηνών
	+ ΑΟ Πατησίων
	+ Ελληνορωσικός
	+ Απόλλων Αθηνών
	+ Σχολή Ευελπίδων

Πηγές
-----

* εφ. ΕΘΝΟΣ, φύλλα Δεκεμβρίου 1932, Ιανουαρίου και Φεβρουαρίου 1933.

|  |  |  |  |  |  |  |  |  |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| 

| π • σ • ε
Πρωτάθλημα Αθήνας πετοσφαίρισης |
| --- |
|  |
| Πρωτάθλημα Ανδρών | 
* 1925
* 1926
* 1927
* 1928
* 1929
* 1930
* 1931
* 1932
* 1933
 |  |
|  |
| Πρωτάθλημα Γυναικών | 
* 1926
* 1927
* 1928
* 1929
* 1930
 |

 |
Ο **Μάδρε δε Δίος** (*Madre de Dios*, που στην ισπανική σημαίνει «Μητέρα Θεού», «Θεομήτωρ») είναι ποταμός του Περού και της Βολιβίας, που έδωσε το όνομά του και στην ανατολική περιφέρεια του Περού την οποία διαρρέει. Πηγάζει από την Κορδιλιέρα Βιλκανότα. Στη Βολιβία ενώνεται τελικά με τον ποταμό Μπένι κοντά στην πόλη Ριμπεράλτα. Στα νερά τους προστίθενται και αυτά του Μαμορέ και δημιουργείται έτσι ο Ποταμός Μαδέιρα. Ο Μαδέιρα με τη σειρά του χύνεται στον Αμαζόνιο.

Με μήκος 1.060 χιλιόμετρα και μέση παροχή 6.400 κυβικά μέτρα ανά δευτερόλεπτο, ο Μάδρε δε Δίος αποτελεί σημαντική υδάτινη αρτηρία για την Περιφέρεια Μάδρε δε Δίος, ιδίως για το Πουέρτο Μαλντονάδο, τη μεγαλύτερη πόλη και πρωτεύουσά της. Η παραγωγή μάνγκο και η εξόρυξη χρυσού είναι δύο από τις δραστηριότητες στις οποίες επιδίδονται οι κάτοικοι κοντά στον ποταμό. Κατά μήκος του ρου του υπάρχουν αρκετά εθνικά πάρκα και καταφύγια άγριας ζωής, με σημαντικότερα τα Ταμποπάτα, Μανού (γνωστό και ως «Καταφύγιο Βιόσφαιρας Μανού») και Μπαουάχα-Σονένε.

Ο Μάδρε δε Δίος έχει τη μεγαλύτερη λεκάνη απορροής στην περιοχή αυτή της τεράστιας Λεκάνης του Αμαζονίου. Οι σημαντικότεροι παραπόταμοι του Μάδρε δε Δίος είναι στα δεξιά του οι Τσιβίλε, Ασούλ, Μπλάνκο, Ιναμπάρι, Ταμποπάτα και Κολοράδο, και στα αριστερά του οι Λος Αμίγος, Μανού και Λας Πιέδρας.

Ο άνω ρους του Μάδρε δε Δίος στο Καταφύγιο Φούντο Μασκοϊτάνια

Παραπομπές
----------

1. ↑  Ziesler, R.· Ardizzone, G.D. (1979). «Amazon River System». *The Inland waters of Latin America*. FAO. ISBN 92-5-000780-9. Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 21 Οκτωβρίου 2013.
2. ↑  *Evaluacion Ambiental Territorial en la Zona Aurifera de Madre de Dios Αρχειοθετήθηκε 2008-12-17 στο Wayback Machine.*, 4. Climatología E Hidrologia Αρχειοθετήθηκε 2008-09-13 στο Wayback Machine. {es} Υπουργείο Ενέργειας και Ορυχείων του Περού, Δκέμβριος 1997.

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
--------------------

* Ερευνητικό Κέντρο Υδάτων Stroud στον Madre de Dios του Περού

  


|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
| Καθιερωμένοι όροι | 
* VIAF: 315144227
* NKC: ge134454

 |

 |
Η **Μαργαρίτα του Σουασσόν** (πέθανε πριν τις 4 Ιουλίου 1381) Βασίλισσα του Αρμενικού βασιλείου της Κιλικίας (1373 - 1375) σαν σύζυγος του Λέων ΣΤ΄ της Αρμενίας ήταν κόρη του Τζων του Σουασσόν και της Μαρίας του Μίλμαρς.

Βιογραφία
---------

Ο πρώτος της γάμος κράτησε λίγο και ο πρώτος σύζυγος της πέθανε πρόωρα χωρίς απογόνους. Παντρεύτηκε σε δεύτερο γάμο τον Μάιο του 1369 στην Κύπρο τον Λέων νόθο γιο του Ιωάννη Κοντόσταυλου της Κιλικίας και της Σολντάνε, κόρης ενός βασιλιά της Γεωργίας. 
Ο σύζυγος της κλήθηκε να κυβερνήσει το Αρμενικό Βασίλειο της Κιλικίας (1373), η Μαργαρίτα στέφθηκε βασίλισσα μαζί με τον Λέων στις 14 Σεπτεμβρίου.
Ο Λέων ΣΤ΄ και η Μαργαρίτα απέκτησαν μια κόρη την Μαρία, η οικογένεια πήγε εξορία στην Αίγυπτο όταν οι Μαμελούκοι κατέλαβαν την πρωτεύουσα του βασιλείου τους (1375).
Η αντιμετώπιση που είχε η πρώην βασιλική οικογένεια από τους Μαμελούκους ήταν σχετικά καλή.

Τον Αύγουστο του 1377 ο Λέων Ε΄ συνάντησε τον Φραγκισκανό μοναχό Τζων Νταρντέλ στον δρόμο του για προσκύνημα στην Ιερουσαλήμ, τον πλησίασε και μπήκε στην υπηρεσία του σαν γραμματέας. Ο Νταρντέλ μετά την επιστροφή του έθεσε στους Ευρωπαίους ηγεμόνες το θέμα της ελευθερίας του Λέων ΣΤ΄, έπεισε τον Ιωάννη Α΄ της Καστίλης να πληρώσει ένα μεγάλο ποσό με πολύτιμους λίθους και ασημικά (1382).
Όταν απελευθερώθηκε ο Λέων η Μαργαρίτα είχε ήδη πεθάνει λίγο μετά την κόρη της Μαρία στο Κάιρο (1381), τάφηκαν μαζί στην εκκλησία του Αγίου Μαρτίνου στο Κάιρο.
Ο σύζυγος της πήγε στην Ισπανία και ο βασιλιάς Ιωάννης Α΄ τον διόρισε *λόρδο της Μαδρίτης*, αργότερα πήγε στο Παρίσι όπου και πέθανε (1393).

Παραπομπές
----------

1. ↑
2. ↑  Mutafian, Leon V
3. ↑  Mutafian, Leon V
4. ↑  Rudt de Collenberg ( 1980:236 ).

Πηγές
-----

* Kurkjian, Vahan M.. A History of Armenia (angol nyelven). New York: Armenian General Benevolent Union (1958). Hozzáférés ideje: 2015. március 25.
* Rüdt-Collenberg, Wipertus Hugo: The Rupenides, Hethumides and Lusignans: The Structure of the Armeno-Cilician Dynasties, Párizs, Klincksieck, 1963.
* Rudt de Collenberg, Wipertus Hugo: Les Lusignan de Chypre = EΠETHΡΙΣ 10, Nicosia, 1980.

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
--------------------

* ΑΡΜΕΝΙΑ
Ο **Μαρδούκ ζακίρ σουμί Α**, ήταν βασιλιάς της Βαβυλώνας (855 - 819 π.χ.) ο έβδομος βασιλιάς της όγδοης δυναστείας της Βαβυλώνας γιος και διάδοχος του βασιλιά της Ασσυρίας Ναβού απλά ιντινά. Ήταν σύγχρονος των Ασσύριων βασιλέων Σαλμανασέρ Γ΄ και Σαμσί Αντάντ Ε΄ με τον οποίο συμμάχησε και το έδωσε την κόρη του Σαμιραμάτ την μυθική Σεμίραμις σύζυγο. Ο μικρότερος αδελφός του Μαρδούκ μπέλ ουσάτι επαναστάτησε εναντίον του καταλαμβάνοντας το Νταμπάν κήρυξε την ανεξαρτησία του χωρίζοντας τη Βαβυλώνα στα δύο. Ο Μαρδούκ ζακίρ σουμί κάλεσε σε βοήθεια τον Ασσύριο βασιλιά Σαλμανασέρ Γ' (851 - 850 π.χ.). Όπως αναφέρει ο Ασσύριος βασιλιάς στον οβελίσκο του σε δύο διαδοχικές εκστρατείες του υπέταξε τον επαναστάτη Μαρδούκ-μπέλ-ουσάτι και τον σκότωσε. Ο Μαρδούκ ζακίρ σουμί ανταπέδωσε τη βοήθεια του στον Ασσύριο βασιλιά Σαλμανασέρ Γ' όταν ο γιος του *Ασούρ ντανίν απλί* αδελφός του *Σαμσί Αντάντ Ε΄* επαναστάτησε εναντίον του. Σε συμφωνία που έκαναν την συνέχεια οι δύο βασιλείς, ο Μαρδούκ ζακίρ σουμί έδωσε την κόρη του Σαμιραμάτ σύζυγο στον γιο και διάδοχο του Σαλμανασέρ Σαμσί Αντάντ Ε'.

Πηγές
-----

* J. A. Brinkman (1968). A political history of post-Kassite Babylonia, 1158-722 B.C. Analecta Orientalia. pp. 192–205.
* J. A. Brinkman (1999). "Marduk-bel-usati". In Dietz Otto Edzard. Reallexikon der Assyriologie und Vorderasiatischen Archaologie: Libanukasabas – Medizin. Walter De Gruyter. p. 376.
* A. K. Grayson (1996). Assyrian Rulers of the Early First Millennium BC II (858-745 B.C.) (RIMA 3). Toronto University Press. pp. 31, 26–28. iv 6.


|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| Προκάτοχος:**Ναβού απλά ιντινά** | **Βασιλιάς της Βαβυλώνας855–819** | Διάδοχος:**Μαρδούκ βαλασσού ικμπί** |
Το μελιτίνι είναι ένα μικρό γλυκό της Σαντορίνης, που φτιάχνεται με παλιά παραδοσιακή συνταγή, "τσιμπιέται" με τα δάχτυλα με μια μοναδική τέχνη, με αποτέλεσμα που μοιάζει με κόσμημα. Υπάρχει σε διάφορα μεγέθη, μεσαίο, μικρό (μελιτινάκι) και μεγάλο (τάρτα μελιτίνι).

Στο κέντρο είναι αφράτο και γευστικό, με μείγμα που αποτελείται από ανθότυρο ή μυζήθρα, αλεύρι, αυγά, ζάχαρη και φυσική μαστίχα ή βανίλια. Το εξωτερικό φύλλο του είναι μια πολύ λεπτή ζύμη, από αλεύρι, νερό, αλάτι και ελαιόλαδο, και ανασηκώνεται ώστε να γίνει το «τσίμπημα» από τα λεπτά δάχτυλα των κοριτσιών του νησιού της Σαντορίνης.

Συνήθιζαν να το φτιάχνουν γυναίκες και κορίτσια σε όλα τα σπίτια την Μεγάλη Τρίτη ώστε να φαγωθεί το βράδυ της Ανάστασης και τις επόμενες ημέρες του Πάσχα.

Το όνομα μελιτίνι προέρχεται από την αρχαία λέξη μελίτερος, που σημαίνει γλυκός σαν μέλι.

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
--------------------

* Pinching the Melitinia / Τσιμπώντας τα Μελιτίνια
Πούρο με ημι-αεροστεγή θήκη και κόπτη τύπου διπλής γκιλοτίνας
Ταξινόμηση των πούρων ανάλογα με το χρώμα του φύλλου τυλίγματος
To **πούρο** είναι τυλιγμένη δέσμη αποξηραμένων και ζυμωμένων φύλλων καπνού που φτιάχνονται για να καπνίζονται. Τα πούρα παράγονται σε διάφορα μεγέθη και σχήματα. Από τον 20ό αιώνα, σχεδόν όλα τα πούρα αποτελούνται από τρία ξεχωριστά συστατικά: τη γέμιση, το συνδετικό φύλλο που συγκρατεί τη γέμιση μαζί και ένα φύλλο περιτυλίγματος, το οποίο είναι συχνά το φύλλο υψηλής ποιότητας. Συχνά υπάρχει μια ταινία τυπωμένη με το λογότυπο του κατασκευαστή πούρων. Τα σύγχρονα πούρα έχουν συχνά δύο ταινίες, ειδικά τα κουβανέζικα πούρα, όπου εμφανίζονται περιορισμένες εκδόσεις (Edición Limitada) που αναφέρουν το έτος παραγωγής.

Ο καπνός των πούρων καλλιεργείται σε σημαντικές ποσότητες κυρίως στην Κεντρική Αμερική και στα νησιά της Καραϊβικής, όπως η Κούβα, η Δομινικανή Δημοκρατία, η Αϊτή, η Ονδούρα, το Μεξικό, ο Ισημερινός, η Νικαράγουα, η Γουατεμάλα, η Κόστα Ρίκα, ο Παναμάς και το Πουέρτο Ρίκο. Παράγεται επίσης στις ανατολικές Ηνωμένες Πολιτείες, στη Βραζιλία και στις μεσογειακές χώρες της Ιταλίας, της Ισπανίας (στις Καναρίες Νήσους), της Ελλάδας, καθώς επίσης και στην Ινδονησία και τις Φιλιππίνες της Νοτιοανατολικής Ασίας.

Το τακτικό κάπνισμα πούρων σχετίζεται με κίνδυνο ανάπτυξης καρκίνου και καρδιαγγειακών παθήσεων.

Παραπομπές
----------

1. ↑  Anwer Bati, *The Cigar Companion: The Connoisseur's Guide.* Third Edition. Philadelphia, PA: Running Press, 1997; p. 27.
2. ↑  Konstantinides, Aristides (31 Δεκεμβρίου 2022). «Vamma Del Sol Greek Handmade Cigars». *Vamma Del Sol Greek Handmade Cigars*. Ανακτήθηκε στις 31 Δεκεμβρίου 2022.
3. ↑  Van Lancker, JL (December 1977). «Smoking and disease». *NIDA Research Monograph* (17): 230–88. PMID 417256. .
Παραλία Καβουρότρυπες Χαλκιδικής
Η ακτή **Πλατανίτσι** βρίσκεται στην ανατολική ακτή του Δήμου Σιθωνίας Χαλκιδικής. Απέχει 150 χιλιόμετρα από τη Θεσσαλονίκη και 5 χιλιόμετρα βόρεια από τον οικισμό της Σάρτης. Το μεγαλύτερο μέρος της περιοχής περιλαμβάνει το δημοτικό κάμπινγκ Πλατανίτσι, σε μία έκταση 90000 τετραγωνικών μέτρων, η είσοδος του οποίου αποτελεί και το σημείο πρόσβασης στην παραλία από τον δρόμο.

Φυσικό περιβάλλον
-----------------

Η ευρύτερη περιοχή είναι κατά βάση δασική με κωνοφόρα δέντρα (πεύκα), αλλά και με τμήματα που χαρακτηρίζονται από χαμηλή βλάστηση. Η περιοχή της παράκτιας ζώνης είναι φυσική, με άμμο και αυτοφυή βλάστηση. Ένα μέρος της παραλίας είναι οργανωμένο, με υποδομές και εγκαταστάσεις για την εξυπηρέτηση του κοινού. Στο κεντρικό τμήμα της παράκτιας ζώνης εκβάλλει το ρέμα Σμίξη. Η περιοχή υπάγεται στις περιοχές προστασίας – διατήρησης φυσικού περιβάλλοντος και ανήκει στο δίκτυο Natura 2000.

Ποιότητα υδάτων
---------------

Η ακτή Πλατανιτσίου είναι βραβευμένη με την Γαλάζια Σημαία για την ποιότητα των κολυμβητικών υδάτων της, την οργανωτική δομή της παραλίας αλλά και με το κριτήριο του σεβασμού και της προστασίας του φυσικού περιβάλλοντος.

Το κάμπινγκ
-----------

Το δημοτικό κάμπινγκ Πλατανίτσι διαθέτει τις απαραίτητες υποδομές για τους επισκέπτες του, όπως σούπερ μάρκετ, εστιατόριο, beach bar, WC και θαλάσσια σπορ. Υπάρχει χώρος τόσο για τροχόσπιτα, όσο και για τους επισκέπτες με σκηνή.

Κοντινές παραλίες
-----------------

Η παραλία του Πλατανιτσίου βρίσκεται σε μικρή απόσταση από τις εξής γειτονικές της παραλίες:

* Πορτοκάλι
* Καβουρότρυπες
* Παραλία Σάρτης.

Η πυρκαγιά του 2018
-------------------

Στις 25 Οκτωβρίου 2018 η ανεξέλεγκτη πυρκαγιά που ξέσπασε στη Σιθωνία Χαλκιδικής προχώρησε στον χώρο του κάμπινγκ του Πλατανιτσίου. Στην ευρύτερη περιοχή κηρύχτηκε κατάσταση εκτάκτου ανάγκης, λόγω της φωτιάς που προκλήθηκε από πτώση δέντρου σε κολόνα της ΔΕΗ στην διπλανή περιοχή Καβουρότρυπες. Η Πυροσβεστική Υπηρεσία Χαλκιδικής κατάφερε να θέσει υπό έλεγχο την πυρκαγιά και να την σταματήσει, σώζοντας τελικά την περιοχή.

Εικόνες
-------

Παραπομπές
----------

1. ↑  «Κάμπινγκ Πλατανίτσι».
2. ↑  «Natura 2000».
3. ↑  «Πρόγραμμα Γαλάζια Σημαία».
4. ↑  «Πυρκαγιά στη Σιθωνία Χαλκιδικής».
5. ↑  «Σε ύφεση η πυρκαγιά στη Σιθωνία».

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
--------------------

1. 
2.
Το **Πιάστε τον Μάγο** (στα αγγλικά *Sourcery*) είναι το πέμπτο βιβλίο της χιουμοριστικής σειράς φαντασίας του Τέρι Πράτσετ *Δισκόκοσμος* (στα αγγλικά *Discworld*). Εκδόθηκε το 1988. Στα Ελληνικά κυκλοφόρησε από τις εκδόσεις *Παρά Πέντε* το 2001.

Υπόθεση
-------

Η ιστορία ξεκινά με τον θάνατο του Ισπλόρ, του πατέρα του Κόιν του μαγοποιού (ο όγδοος γιος ενός όγδοου γιου), ο οποίος στο κοντινό μέλλον θα φέρει ταραχές στην ισορροπία του Δισκόκοσμου και θα φέρει το σύμπαν κοντά στην καταστροφή. Για να αποτραπεί αυτό, ο Ανεμοβρόχης θα λάβει πάλι δράση (χωρίς να το αναζητά πραγματικά) με τη βοήθεια της Κονίνας, του Νάιγκελ και του μαγικού μπαούλου του. Όλα αυτά όταν ο Κόιν, υπό την καθοδήγηση του πατέρα του, που βρίσκεται μέσα στο μαγικό ραβδί του, αφού πάρει τη θέση του Πρύτανη στο Αθέατο Πανεπιστήμιο, θα διεκδικήσει την εξουσία του Δισκόκοσμου για λογαριασμό όλων των μάγων.

Παραπομπές
----------

1. ↑  «Category:Rincewind series | Discworld Wiki | Fandom».
Πιάτσα Ναβόνα
Η **Πιάτσα Ναβόνα** είναι πλατεία στη Ρώμη, βρίσκεται στη θέση του Ιπποδρόμου του Δομιτιανού, που είχε κατασκευαστεί τον 1ο αιώνα μ.Χ. και τα κτίριά της δείχνουν την περίμετρό του. Οι αρχαίοι Ρωμαίοι ερχόταν εδώ να παρακολουθήσουν τους αγώνες και ο Ιππόδορμος ήταν γνωστός ως "Τσίρκους Αγκονάλις". Πιστεύεται ότι με τον καιρό το όνομα άλλαξε σε "ιν αγκόνε", μετά σε "ναβόνε" και τελικά σε "ναβόνα". 

Καθορισμένη σαν δημόσιος χώρος τα τελευταία χρόνια του 15ου αιώνα όταν η αγορά της πόλης μεταφέρθηκε εδώ από το Καπιτώλιο, η Πιάτσα Ναβόνα μεταμορφώθηκε σε ένα πολύ σημαντικό υπόδειγμα της μπαρόκ ρωμαϊκής αρχιτεκτονικής και τέχνης κατά την αρχιερατεία του πάπα Ιννοκέντιου Ι΄ (1644–1655) και του οποίου το οικογενειακό ανάκτορο, Παλάτσο Παμφίλι (1644–1650) έβλεπε στην πλατεία. Σήμερα η πλατεία είναι ένα από τα πιο αγαπημένα σημεία της πόλης.

Στο κέντρο της πλατείας υψώνεται η περίφημη Κρήνη των Τεσσάρων Ποταμών (Fontana dei Quattro Fiumi, 1651) του Μπερνίνι. Στο βόρειο άκρο της βρίσκεται η Κρήνη του Ποσειδώνα (Fontana del Nettuno) και στο νότιο η Κρήνη του Μαυριτανού (Fontana del Moro) με γλυπτό του Μπερνίνι. Απέναντι από την κεντρική κρήνη βρίσκεται η εκκλησία Σάντα Ανιέζε ιν Άγκονε και δίπλα της το προαναφερθέν Παλάτσο Παμφίλι, σήμερα πρεσβεία της Βραζιλίας.

|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
| Καθιερωμένοι όροι | 
* WorldCat
* VIAF: 315530746
* LCCN: sh93001989
* GND: 4264844-0
* BNE: XX4987224

 |

 |
Η **Μπόρενα** (γεωργιανά: ბორენა) ήταν μία αδερφή του βασιλιά των Αλανών, Ντουργκουλέλ του "Μεγάλου" και βασιλική σύζυγος της Γεωργίας, ως η δεύτερη σύζυγος του Bαγράτ Δ΄ (βασ. 1027-1072).

Η μεσαιωνική γεωργιανή ιστορική παράδοση αποκαλύπτει λίγες πληροφορίες για τη Μπορένα. Ο Μπαγκράτ την παντρεύτηκε, στις αρχές της δεκαετίας του 1030, μετά το θάνατο της πρώτης συζύγου του, της Ελένης (ανιψιάς του Βυζαντινού Αυτοκράτορα Ρωμανού Γ΄ Αργύρου). Αυτός ήταν ένας από τους πολλούς γάμους μεταξύ των μεσαιωνικών Γεωργιανών Βαγκρατιδών και των φυσικών συμμάχων τους, του βασιλικού οίκου της Αλάνια. Η Μπόρενα φαίνεται να έχει διατηρήσει κάποιες επαφές με την πατρίδα της, την Αλάνια: τα χρονικά της Γεωργίας αναφέρουν ότι όταν ο Ντουργουλέλ επισκέφθηκε τον Μπαγκράτ Δ, οργάνωσε επίσης μία ακρόαση με την αδερφή του, Μπορένα. Η τελευταία φορά που ακούμε για την Μπορένα είναι η παρουσία της στο νεκροκρέβατο του Μπαγκράτ το 1072.

Η Μπορένα είναι κυρίως γνωστή ως προστάτιδα και υποστηρικτής της γεωργιανής Ορθόδοξης κουλτούρας και μοναστικής ζωής. Υποστήριξε την κατασκευή της Γεωργιανής Μονής Καπάτα στο Όρος Σιών στην Ιερουσαλήμ. Συχνά ταυτίζεται με την Μπορένα που ήταν συγγραφέας ενός παθιασμένου και συγκινητικού ύμνου στην Παναγία, η οποία βρίσκεται ως επιγραφή στο εικονίδιο της Θεοτόκου από εκείνη την εποχή (τώρα διατηρείται στην Εκκλησία Λέντζερ στο ορεινό Σβανέτι). 

Ο Μπαγκράτ Δ και η Μπορένα ήταν οι γονείς των:

* Γεώργιος Β΄, διάδοχος του θρόνου της Γεωργίας
* Μάρθα-Μαρία, μελλοντική βασίλισσα της Βυζαντινής Αυτοκρατορίας

Εκτός από αυτά τα καλά τεκμηριωμένα παιδιά, το ζευγάρι μπορεί να είχε μία κόρη, τη Μαριάμ, πιθανώς σύζυγο του βυζαντινού αξιωματούχου Θεόδωρου Γαβρά.

Παραπομπές
----------

1. ↑  Ανακτήθηκε στις 2  Οκτωβρίου 2016.
2. ↑  Leo van de Pas: (Αγγλικά) *Genealogics*. 2003.
3. 1 2  Lynda Garland & Stephen Rapp. Mary 'of Alania': Woman and Empress Between Two Worlds, pp. 94-95, 120-121. In: Lynda Garland (ed. 2006), *Byzantine Women: Varieties of Experience, 800-1200*. Ashgate Publishing, Ltd. (ISBN 0-7546-5737-X).
Στην ελληνική μυθολογία με το όνομα **Πηρώ** είναι κυρίως γνωστή η μόνη θυγατέρα του ιδρυτή της Πύλου Νηλέα και της Χλωρίδας. Αδελφοί της Πηρούς ήταν μεταξύ άλλων και οι Ταύρος, Αστέριος, Πυλάων, Δηίμαχος, Ευρύβιος, Περικλύμενος, Χρόμιος και ο μετέπειτα σοφός βασιλιάς Νέστορας. Στην *Οδύσσεια* η Πηρώ περιγράφεται (λ 287 κ.ε.) ως *«ιφθίμη, ... θαύμα βροτοίσιν / την πάντες μνώοντο περικτίται...»* (= «λυγερή, σ' όλο τον κόσμο θάμα, / που ταίρι τους την ήθελαν απ' τα περίχωρα όλοι»). Αλλά ο Νηλέας θα πάντρευε τη μοναχοκόρη του με αυτόν που *«βόας ευρυμετώπους / εκ Φυλάκης ελάσειε βίης Ιφικληείης / αργαλέας.»* (λ 289-291). Αυτό το πέτυχε ο μάντης Μελάμποδας, αλλά τον συνέλαβαν οι βουκόλοι του Ιφίκλου και κρατήθηκε εκεί επί ένα έτος. Ο αδελφός του Μελάμποδα, ο Βίαντας, έφερε για χάρη του αδελφού του στην Πύλο τα βόδια του Ιφίκλου. Εκεί γνωρίσθηκε με την Πηρώ και παντρεύτηκαν, παρότι ήταν εξαδέλφια.

Με το όνομα Πηρώ αναφέρεται επίσης η μητέρα του ποτάμιου θεού Ασωπού, πατέρας του οποίου ήταν ο θεός Ποσειδώνας.

Παραπομπές
----------

1. ↑  «Talaus» (Ρωσικά)
2. ↑  «Neleus» (Ρωσικά)

Πηγές
-----

* Emmy Patsi-Garin: «Επίτομο λεξικό Ελληνικής Μυθολογίας», εκδ. οίκος *Χάρη Πάτση*, Αθήνα 1969
* Κρουσίου: «Λεξικόν Ομηρικόν», διασκευή από την 6η γερμανική έκδ. υπό Ι. Πανταζίδου, έκδοση «Βιβλιεκδοτικά καταστήματα Αναστασίου Δ. Φέξη», Αθήνα 1901, σ. 728
* *Ομήρου Οδύσσεια*, αρχαίον κείμενον - έμμετρος μετάφρασις Ζησίμου Σίδερη, εκδ. οίκος Ιωάννου & Π. Ζαχαροπούλου, Αθήναι 1939
Ο **Πιρί Μεχμέτ Πασάς** (τούρκικα:Pîrî Mehmed Paşa) (; - 1533) ήταν Οθωμανός Βεζίρης επί βασιλείας Σελίμ Α΄ και Σουλεϊμάν Α΄ κατά τα έτη 1518 - 1523.

Βιογραφία
---------

Η ημερομηνία γέννησης του Πιρί Μεχμέτ πασά είναι άγνωστη. Σύμφωνα με ιστορικούς γεννήθηκε στο Άκσαραϋ. Ο Πιρί Μεχμέτ πασάς πολέμησε μαζί με τον σουλτάνο Σελίμ το 1514 στη μάχη του Τσαλντιράν. Ο Πιρί Μεχμέτ Πασάς συμμετείχε και σε άλλες μάχες όπως του Βελιγραδίου 1521 και του κάστρου των Ιωαννιτών ιπποτών στη Ρόδο το 1522. Στις 25 Ιανουαρίου 1517 διαδέχθηκε τον Γιουνούς Πασά και έγινε Μεγάλος Βεζίρης μέχρι τις 27 Ιουνίου 1523 όπου τον διαδέχθηκε ο Πάργαλης Ιμπραήμ πασάς. Πέθανε το 1533 στη Σηλυβρία και τάφηκε εκεί.

Δείτε επίσης
------------

* Κατάλογος Μεγάλων Βεζίρηδων
* Μεγάλος Βεζίρης
Ο **Μπορίς Πέτροβιτς Γκερασιμόβιτς** (ρωσ. Борис Петрович Герасимович, 1889-1937) ήταν ρωσικής καταγωγής Ουκρανός και Σοβιετικός αστρονόμος-αστροφυσικός.

Βιογραφικά στοιχεία
-------------------

Ο Γκερασιμόβιτς γεννήθηκε στο Κρεμεντσούκ της Ρωσικής Αυτοκρατορίας (σήμερα στην Περιφέρεια Πολτάβας της Ουκρανίας) στις 19 Μαρτίου (με το παλαιό ημερολόγιο που ήταν τότε σε χρήση στη Ρωσική Αυτοκρατορία, 31 Μαρτίου με το νέο ημερολόγιο) 1889. Απεφοίτησε από το Πανεπιστήμιο του Χαρκόβου, όπου είχε για λίγο καθηγητή τον Αρίσταρχο Μπελοπόλσκυ, το 1914. Από το 1917 μέχρι το 1933 εργάσθηκε στο αστεροσκοπείο του Πανεπιστημίου του Χαρκόβου. Το 1933, έγινε διευθυντής του Αστεροσκοπείο του Πούλκοβο, στην Αγία Πετρούπολη (ονομαζόμενη τότε Λένινγκραντ), αλλά έτσι βρέθηκε στο επίκεντρο των λεγόμενων «διωγμών του Πούλκοβο», που ξεκίνησαν από τις συκοφαντίες ενός δυσαρεστημένου μεταπτυχιακού φοιτητή, και είχαν ως αποτέλεσμα τη σύλληψη και την εκτέλεση του Γκερασιμόβιτς και άλλων αστρονόμων του ιδρύματος από το σταλινικό καθεστώς. Ο Γκερασιμόβιτς είχε μία κόρη, την Τατιάνα.

Ονομάσθηκαν προς τιμή του
-------------------------

* Ο κρατήρας Γκερασιμόβιτς στην αόρατη από τη Γη πλευρά της Σελήνης.
* Ο αστεροειδής 2126 Γκερασίμοβιτς, που ανακαλύφθηκε το 1970 από τη Σοβιετική αστρονόμο Ταμάρα Σμιρνόβα.

Παραπομπές
----------

1. ↑  Hockey, Thomas (2009). *The Biographical Encyclopedia of Astronomers*. Springer Publishing. ISBN 978-0-387-31022-0. Ανακτήθηκε στις 22 Αυγούστου 2012.
2. ↑  Schmadel, Lutz D. (2003). *Dictionary of Minor Planet Names* (5η έκδοση). Νέα Υόρκη: Springer Verlag. σελ. 172. ISBN 3-540-00238-3.

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
--------------------

* Επιστολή από τον στρατιωτικό εισαγγελέα στην Τατιάνα Μπ. Γκερασιμόβιτς σχετικώς με την τύχη του πατέρα της

|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
| Καθιερωμένοι όροι | 
* VIAF: 296879200
* GND: 1266903151
* SUDOC: 177971924

 |

 |
Για ομώνυμα λήμματα, δείτε: Μενεκράτης.  
Ο **Μενεκράτης ο Ελαΐτης** (από την Ελαία της Αιολίδος) ήταν συγγραφέας γεωγραφικών συγγραμμάτων του 4ου π.Χ. αιώνα. 

Σύμφωνα με τον Στράβωνα ήταν μαθητής του **Ξενοκράτους** και συμμαθητής του Εκαταίου του Μιλησίου. Διασώθηκαν ελάχιστα αποσπάσματα από τα έργα του *Περὶ κτίσεων* και *Ἑλλησποντιακή περίοδος*.

Παραπομπές & Σημειώσεις
-----------------------

1. ↑  Στράβων, *Γεωγραφικά*, 12.3.22.
2. ↑  Εικάζεται ότι ο **Ξενοκράτης** αυτός δεν ήταν ο φιλόσοφος, αλλά ένας άλλος Ξενοκράτης που τον αναφέρει ο Διογένης ο Λαέρτιος (Διογ. Λαερτ. 4.15) ως συγγραφέα βιβλίων στρατιωτικής τέχνης. (W. Smith, *A Dictionary of Greek and Roman biography and mythology*, "Xenocrates: minor literary persons".)
3. ↑  K.Müller, *Fragmenta historicorum graecorum (1841)*, "Menecrates Elaita", τόμ. II, σελ. 344.

  


|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
| Καθιερωμένοι όροι | 
* VIAF: 29920867
* GND: 10239914X

 |

 |
Ο **Μπορίς Γκριζλόφ** (ρωσικά *Борис Грызлов*) είναι Ρώσος πολιτικός και νυν Πρόεδρος της Κρατικής Δούμας, της κάτω βουλής του ρωσικού κοινοβουλίου. Είναι ένας από τους ηγέτες του πολιτικού κόμματος Ενωμένη Ρωσία και σύμμαχος του νυν πρωθυπουργού της Ρωσίας, Βλαντίμιρ Πούτιν.

Βιογραφία
---------

Ο Μπορίς Γκριζλόφ γεννήθηκε στις 15 Δεκεμβρίου του 1950, στο Βλαδιβοστόκ, αλλά μεγάλωσε στον Λένινγκραντ. Αποφοίτησε από το Ηλεκτρικό Ίδρυμα Επικοινωνιών του Λένινγκραντ και το 1973 εργάστηκε ως μηχανικός ραδιοφώνου. Από το 1977 μέχρι το 1996 από απλός μηχανικός έγινε Διευθυντής Τμήματος στο εργοστάσιο *Элeктрoнприбoр* (Ελεκτρονπριμπόρ). Πριν το 1999, δεν ήταν δημόσιο πρόσωπο. Τον Οκτώβριο του 1999, έγινε επικεφαλής του υποκαταστήματος του κόμματος Ενωτικό Κόμμα της Ρωσίας στην Αγία Πετρούπολη και τον Δεκέμβριο του ίδιου χρόνου, έγινε βουλευτής στην Κρατική Δούμα ως βουλευτής του κόμματος "Ενωτικό Κόμμα της Ρωσίας". Τον Ιανουάριο του 2000 εξελέγη πρόεδρος της παράταξης του "Ενωτικού Κόμματος της Ρωσίας" στην Κρατική Δούμα.

Πολιτική καριέρα
----------------

Τον Μάρτιο του 2001, διορίστηκε ως επικεφαλής της Αστυνομίας μετά έγινε Υπουργός Εσωτερικών. Σε αυτή την θέση ο Μπορίς Γκριζλόφ διακήρυξε ότι η καταπολέμηση της τρομοκρατίας και της διαφθοράς ήταν οι προτεραιότητες του. Είναι υπευθύνως για την περιβόητη έρευνα σχετικά με τους διεφθαρμένους αστυνομικούς. Οι πολιτικοί κριτικοί τον κατηγόρησαν ότι χρησιμοποίησε την έρευνα αυτή για να αποκτήσει μεγαλύτερη δημοτικότητα πριν από τις βουλευτικές εκλογές του 2003. Ο Μπορίς Γκριζλόφ είναι θερμός υποστηρικτής της πολιτικής του Κρεμλίνου στην Τσετσενία και έγινε σύμμαχος του Προέδρου της Ρωσίας. Τον Αύγουστο του 2001, ο Μπορίς Γκριζλόφ ισχυρίστηκε ότι πάνω από 100 βιομηχανικές επιχειρήσεις στην Αγία Πετρούπολη, συμπεριλαμβανομένης και της Εταιρίας Καυσίμων Πετρούπολης, τον κυριότερο φορέα λιανικής πώλησης στην Αγία Πετρούπολη, καθώς και τους 4 κυριότερους θαλάσσιους λιμένες στην βορειοδυτική Ρωσία, στην Αγία Πετρούπολη, στο Καλίνινγκραντ, στο Αρχάγγελσκ και στο Μούρμανσκ ότι ελέγχονται από την τρομοκρατική συμμορία Ταμπόβ. Το Μάιο του 2004, έστειλε μια ειδική ομάδα για να ερευνήσει τις καταγγελίες διαφθοράς στην αγορά βενζίνης στην Αγία Πετρούπολη. Ωστόσο η έρευνα δεν είχε σοβαρές επιπτώσεις.

Ομιλητής της Κρατικής Δούμας
----------------------------

Μέσα σε ένα χρόνο επέστρεψε στην κομματική πολιτική και τον Νοέμβριο του 2002 έγινε επικεφαλής του κόμματος "Ενωμένη Ρωσία". Τον Δεκέμβριο του 2003, ο Μπορίς Γκριζλόφ εξελέγη ως Ομιλητής της Ρωσικής Δούμας. 

### Σκάνδαλα

Ως επικεφαλής της "Ενωμένης Ρωσίας" έχει συχνά κατηγορηθεί για αντίθετη πολιτική της γραφειοκρατίας και της αναποτελεσματικής κυβέρνησης και για σιωπηρή υποστήριξη του νυν πρωθυπουργού της Ρωσίας, Βλαντίμιρ Πούτιν. Το 2007, το κόμμα προχώρησε σε κάποιες παραχωρήσεις σε λαϊκά αιτήματα. Το 2007, είχε χαρακτηρίσει το κόμμα Ενωμένη Ρωσία ως συντηρητικό.

Δείτε επίσης
------------

* Ενωμένη Ρωσία

  


|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
| Καθιερωμένοι όροι | 
* WorldCat
* VIAF: 202791244
* LCCN: no2003109890
* ISNI: 0000 0001 1493 2747
* GND: 132064030
* SUDOC: 11530276X
* NKC: jx20080220003

 |

 |
Ο **Μιχάλης Τσαουσόπουλος** (Ταμπούρια Πειραιά, 14 Ιανουαρίου 1953), γνωστός και με το καλλιτεχνικό ψευδώνυμο **Michael 267**, είναι Έλληνας ραδιοφωνικός παραγωγός, παρουσιαστής και διασκεδαστής.

Βιογραφικό
----------

Γεννήθηκε το 1953 στα Ταμπούρια, μία συνοικία του Πειραιά. Αποφοίτησε το 1971 από το ιδιωτικό γυμνάσιο Στέγκα. Ξεκίνησε τη σταδιοδρομία του στις αρχές της δεκαετίας του 1980, όταν επιμελήθηκε διάφορες ραδιοφωνικές εκπομπές χωρίς την τυπική έγκριση της κρατικής ραδιοφωνίας, κάτι για το οποίο κατηγορήθηκε. Συνέχισε στους ιδιωτικούς ραδιοσταθμούς *Αθήνα 9.84*, *ANT1 Radio*, *POP FM* και *Kiss 92.9*, ενώ το 2000 δημιούργησε το *Radio DJ* (μετέπειτα *Athens DeeJay*), για λογαριασμό των *Αττικών Εκδόσεων*. Σήμερα, διευθύνει και τα 3 βασικά ραδιόφωνα των Ομίλου, Athens Dj, Rock Fm και Λάμψη.

Στις αρχές της δεκαετίας του 1990, παρουσίασε την τηλεοπτική εκδοχή του άλλοτε ραδιοφωνικού παιχνιδιού *ΝΑΙ ή ΟΧΙ* του Νίκου Μαστοράκη, στην τηλεόραση του ΑΝΤ1. Στο παιχνίδι, διαγωνίζονταν πολίτες σε πλατείες γειτονιών της Αθήνας αλλά και της υπόλοιπης Ελλάδος, με έπαθλο 5.000 δραχμών. 

Θεωρείται ιδιαίτερα αγαπητός και δημοφιλής. 

Τα τελευταία χρόνια είναι επικεφαλής της πρωινής εκπομπής *Breakfast στα FM*, με την υπόλοιπη ομάδα, να απαρτίζεται από την Μαρία Ένεζλη, τον επι χρόνια συνεργάτη του Γιώργο Σκιαδά και τον παλιότερο άνθρωπο της παραγωγής στον σταθμό, Erwin Κλάπη.

Τηλεοπτικές εκπομπές
--------------------

* 267 Music Power (1990, ΑΝΤ1)
* Με αγάπη Άννα (1995, ΑΝΤ1)
* The X Factor (2019, Open)

Τηλεπαιχνίδια
-------------

* ΝΑΙ ή ΟΧΙ (1992, ΑΝΤ1)
* Σούπερ Μάρκετ (1995, ΑΝΤ1)

Τηλεοπτικές σειρές που έλαβε μέρος
----------------------------------

* Αχ, Ελένη (1992, Mega Channel)

Πηγές
-----

* Αποκλειστική συνέντευξη του Μιχ. Τσαουσόπουλου
* Βιογραφικό του καλλιτέχνη, από το Retrodb.gr
Μελανοστρώματα
Τα **Μελανοστρώματα** (*Nimbostratus*) αποτελούν επίσημη κατηγορία νεφών, σύμφωνα με τον Άτλαντα νεφών που εξέδωσε το 1957 ο Παγκόσμιος Μετεωρολογικός Οργανισμός και χρησιμοποιείται από τους μετεωρολόγους και απ' όλα τα Γραφεία Καιρού του Κόσμου.

Τα *Μελανοστρώματα* είναι στρώματα που αποτελούνται από νέφη τόσο πυκνά που ο Ήλιος ούτε καν ξεχωρίζει. Το χρώμα τους είναι πολύ γκρίζο και πάρα πολύ σκοτεινό σε σύγκριση με όλα τα άλλα είδη νεφών. Συνήθως καλύπτουν όλο τον ουρανό και το ύψος τους είναι από 2.500 - 6.000 μέτρα.

Έχουν εμφάνιση υγρή και από μακριά διαφαίνονται οι σκοτεινές γραμμές βροχής που φτάνουν συχνά μέχρι το έδαφος. Αυτά είναι πραγματικά σύννεφα βροχής. Όταν υφίσταται άνεμος πιθανόν να δείχνουν κομματιασμένα και να κινούνται με μεγάλη ταχύτητα. Θεωρούνται σύννεφα με συνεχείς βροχές, χιόνια ή ακόμα και χαλάζι. Η διεθνής σύντμησή τους είναι **Ns**.

|  |  |
| --- | --- |
| wiktionary logowiktionary logo | Το *Βικιλεξικό* έχει σχετικό λήμμα:  **μελανόστρωμα**  |
Ο **Μεγακλής της Ηπείρου** ήταν ένας αξιωματικός στην υπηρεσία του Πύρρου της Ηπείρου, βασιλέα των Μολοσσών, ο οποίος τον συνόδευσε στις εκστρατείες του στην Ιταλία. 

Ο Μεγακλής αναφέρεται ως συνοδός του Πύρρου στη Μάχη της Ηράκλειας το 280 π.Χ. Λέγεται πως με τη δράση του ήταν συνετελούσε στη διάσωση της ζωής του βασιλιά, και κατήυθηνε τις απόπειρες των αντιπάλων του Πύρρου, προς τον εαυτό του. Έπεσε θύμα εξαιτίας αυτής της δράσης του, όταν σκοτώθηκε από έναν Ρωμαίο.

Δείτε επίσης
------------

|  |  |
| --- | --- |
| Commons logoCommons logo | Τα Wikimedia Commons έχουν πολυμέσα σχετικά με το θέμα   **Πύρρος** |

* Αρχαία Ήπειρος
* Πύρρος της Ηπείρου
Το **Μουσείο Εφαρμοσμένης Τέχνης** η απλά *MAK* (γερμανικά: Museum für Angewandte Kunst) βρίσκεται στην Φραγκφούρτη και παρουσιάζει περισσότερα από 30.000 αντικείμενα που εκπροσωπούν τις ευρωπαϊκές και ασιατικές τέχνες. Ιδρύθηκε το 1877 με μια συλλογή από έπιπλα, γυαλικά και πορσελάνες, ενώ σήμερα περιλαμβάνει επίσης εκθέματα του βιομηχανικού σχεδιασμού και της μόδας. Το κτίριο του μουσείου σχεδιάστηκε από τον Αμερικανό αρχιτέκτονα Ρίτσαρντ Μάιερ στον κήπο της *Villa Metzler*.

Ιστορία
-------

Μέχρι τη δεκαετία του 1980 το μουσείο στέγαζε μικρής κλίμακας αντικείμενα δωρεάς και συλλογές εφαρμοσμένης τέχνης. Αργότερα πάρθηκε η απόφαση της δημιουργίας μιας *ακτής τον μουσείων* (Museumsufer), στεγάζοντας τα περισσότερα μουσεία κεντρικά επί του ποταμού Μάιν. Η σημαντικότερη αλλαγή ήταν η κατασκευή του ΜΑΚ, που τότε ονομαζόταν *Museum für Kunsthandwerk*, προτού μετονομαστεί κατά το 2000 στο σημαρινό όνομα. Το μουσείο διαθέτει μεταξύ άλλων τμήμα με βυζαντινές εικόνες (Ikonenmuseum).

Εικόνες
-------

* Αεροφωτογραφία από βόρεια προς νότιαΑεροφωτογραφία από βόρεια προς νότια
* Villa MetzlerVilla Metzler
* Villa MetzlerVilla Metzler

Παραπομπές
----------

1. ↑  (Γερμανικά, Αγγλικά, Γαλλικά, Ισπανικά, Ιταλικά) *archINFORM*. 2691. Ανακτήθηκε στις 14  Ιουλίου 2019.
2. 1 2  hedendaagsesieraden.nl/2021/01/26/museum-angewandte-kunst/.
3. ↑  (Γερμανικά, Αγγλικά, Γαλλικά, Ισπανικά, Ιταλικά) *archINFORM*. 2691. Ανακτήθηκε στις 31  Ιουλίου 2018.
4. ↑  «Αρχειοθετημένο αντίγραφο». Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 14 Σεπτεμβρίου 2015. Ανακτήθηκε στις 10 Δεκεμβρίου 2015.

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
--------------------

* [www.museumangewandtekunst.de]



|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
| Καθιερωμένοι όροι | 
* WorldCat
* VIAF: 143504025
* LCCN: nr00023568
* GND: 2182989-5
* SUDOC: 067205542
* BNF: cb11993073n (data)
* NKC: kn20030409002
* CiNii: DA15174082

 |

 |
H **Πλασίντολ 1** ή **Πλασί ντολ 1** (βουλγαρικά : Плачидол и Плачи дол) είναι μικρή λίμνη, ταμιευτήρας νερού, στην βορειοανατολική Βουλγαρία στην Επαρχία του Ντόμπριτς στην περιοχή της Νότιας Δοβρουτσάς, διοικητικά ανήκει στον Δήμο Ντόμπριτς. Απέχει 3 χλμ, νοτιοανατολικά, της πόλης του Ντόμπριτζ και βρίσκεται δίπλα στην μικρότερη λίμνη Πλασίντολ 2 και στο χωριό Πλασίντολ.

Η λίμνη έχει δημιουργηθεί με τεχνητό ανάχωμα στην μία πλευρά της, ο ταμιευτήρας εμπλουτίζεται με νερό από μία λεκάνη απορροής 30.000 στρεμμάτων κυρίως καλλιεργούμενων εκτάσεων.. Όταν υπάρχει κίνδυνος υπερχείλισης τα νερά του διοχετεύονται στον ξεροπόταμο Σούκα ή στο κοντινό Πλασίντολ 2. Η λίμνη ανήκει στον Δήμο Ντόμπριτς, είναι εμπλουτισμένη με ψάρια και παραχωρείται σε ιδιώτη που την ενοικιάζει σε ερασιτέχνες αλιείς.

Παραπομπές
----------

1. 1 2 3 4  wikimapia-Язовир-Плачи дол 1 (Βουλγάρικα)
2. ↑  Стената на язовир "Плачи дол-2" се наблюдава денонощно (Βουλγάρικα)
3. 1 2  Иво Пенчев: Язовир Плачи дол 1 не е причина за водната стихия в Добрич (Βουλγάρικα)
Με τον χαρακτηρισμό **μεταγλωσσογράφοι** χαρακτηρίστηκαν οι νομικοί εκείνοι ερευνητές και σχολιαστές του Ρωμαϊκού Δικαίου κατά τον 13ο αιώνα.

Ουσιαστικά οι μεταγλωσσογράφοι φέρονται να διαδέχθηκαν τους γλωσσογράφους στη σπουδή του Ρωμαϊκού Δικαίου δημιουργώντας νομικό κίνημα στην εποχή τους, καλούμενο και "Σχολή των ματαγλωσσογράφων", ή "σχολή σχολιαστών". Οι νομικοί του κινήματος αυτού δεν ασχολήθηκαν απ΄ ευθείας με την ερμηνεία της ρωμαϊκής νομοθεσίας, που θεωρούσαν ότι αυτή είχε ήδη εξαντληθεί, όσο κυρίως στο μακροσκελή σχολιασμό των "γλωσσών" που είχαν εισάγει στο κυρίως κείμενο οι γλωσσογράφοι στο Corpus Juris Civilis.
Συγκεκριμένα οι μεταγλωσσογράφοι ακολουθώντας μια σχολαστική μέθοδο προχώρησαν στην ερμηνεία αποβλέποντας κυρίως στη συναγωγή γενικών κανόνων δικαίου κατά περιπτώσεις - θέματα αντικειμένου. Η τεχνική της μεθοδολογίας των μεταγλωσσογράφων βασίστηκε κυρίως στην αυστηρή μελέτη των πηγών με στόχο τον προσδιορισμό της έκτασης των νόμων, της αναζήτησης των ουσιωδών στοιχείων τους, καθώς και τις αναλογίες αυτών από τη θεωρία στη πράξη. Η μέθοδος αυτή χαρακτηρίστηκε ως "italicus mos" που βεβαίως διαφέρει εκείνης της γαλλικής, φιλοπαπικής σχολής, περισσότερο γνωστής ως "mos gallicus".

Η Σχολή των μεταγλωσσογράφων άκμασε κυρίως στις ιταλικές πόλεις Πάδουα, Πίζα και Πάβια. Κυριότερος εκπρόσωπος αυτής της σχολής ήταν ο Ιταλός νομικός και κληρικός, επίσκοπος, Μπάρτολο ντε Σαξοφερράτο (Bartolo da Sassoferrato) (1314-1357) καθώς και ο πανεπιστημιακός καθηγητής της νομικής Μπάλντο ντέλι Ουμπάλντι (Baldo degli Ubaldi) (1327-1400).

Σημείωση
--------

* Η παραπάνω μεθοδολογία των μεταγλοσσωγράφων ακολουθήθηκε και αναπτύχθηκε αργότερα από τη λεγόμενη "Σχολή της Ορλεάνης".

Πηγές
-----

* "Νεώτερον Εγκυκλοπαιδικόν Λεξικόν Ηλίου" τομ.13ος, σελ.362.
Η **Περικτιόνη** (5ος αιώνας π.Χ.) ήταν η μητέρα του μεγάλου φιλοσόφου Πλάτωνος και πιθανώς συγγραφέας και η ίδια. Σύμφωνα με τον Διογένη Λαέρτιο, η Περικτιόνη ήταν απόγονος του Σόλωνος, του Αθηναίου νομοθέτη και σοφού. Ο πατέρας της ονομαζόταν Γλαύκων, ενώ θείος της ήταν ο Κριτίας. Η Περικτιόνη παντρεύτηκε τον Αρίστωνα και απέκτησαν μαζί μία θυγατέρα, την Πωτώνη, και τρεις γιους: τον Γλαύκωνα, τον Αδείμαντο και τον Πλάτωνα. Μετά τον θάνατο του Αρίστωνος, η Περικτιόνη παντρεύτηκε τον Πυριλάμπη, Αθηναίο πολιτικό και θείο της. Μαζί του απέκτησε ένα ακόμα τέκνο, τον Αντιφώντα, ο οποίος αναφέρεται στον πλατωνικό διάλογο *Παρμενίδης*.

Σώζονται αποσπάσματα από δύο αμφισβητούμενα έργα που αποδίδονται στην Περικτιόνη. Αυτά είναι το *Περί της γυναικών αρμονίας* και το *Περί σοφίας*. Επειδή τα έργα αυτά δεν χρονολογούνται από την ίδια εποχή, συνήθως αποδίδονται σε μία **«Περικτιόνη I»** και μία **«Περικτιόνη II»** αντιστοίχως. Αμφότερα τα έργα κατατάσσονται στην ψευδο-πυθαγόρεια φιλολογία.

Το *Περί της γυναικών αρμονίας* ασχολείται με τα καθήκοντα μιας γυναίκας προς τον σύζυγό της, προς τον γάμο της και προς τους γονείς της. Είναι γραμμένο στην ιωνική διάλεκτο και πιθανώς γράφτηκε κατά τον ύστερο 4ο ή τον 3ο αιώνα π.Χ.. Το *Περί σοφίας* προσφέρει ένα φιλοσοφικό ορισμό της σοφίας. Είναι γραμμένο στη δωρική διάλεκτο και πιθανώς γράφτηκε κατά τον 3ο ή τον 2ο αιώνα π.Χ..

Σημειώσεις-πηγές
----------------

1. 1 2 3 4 5 6 7  Πλάτων: «Platon, Œuvres complètes» Παρίσι. 2008. σελ. 2060. ISBN-13 978-2-08-121810-9.
2. ↑  Διογ. Λαέρτιος, iii. 1
3. ↑  Διογ. Λαέρτιος, iii. 4
4. ↑  Plato (1992). *Republic*. trans. G. M. A. Grube. Indianapolis: Hackett. σελ. viii. ISBN 0-87220-137-6.
5. ↑  Mary Ellen Waithe: *A History of Women Philosophers: Volume 1, 600 BC-500 AD*, Springer.
6. 1 2  Ian Michael Plant: *Women writers of ancient Greece and Rome: An anthology*, University of Oklahoma Press (2004), σελ. 76.

  


|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
| Καθιερωμένοι όροι | 
* VIAF: 7775327
* GND: 102402094

 |

 |
**Μεταβολή επί τα χείρω** (λατινικά: *reformatio in peius*) ή **μεταβολή στα χειρότερα** είναι νομικός όρος που χρησιμοποιείται κυρίως στο πλαίσιο της αρχής της μη χειροτέρευσης της θέσης του κατηγορουμένου.

Γενικά
------

Σύμφωνα με την αρχή της μη χειροτέρευσης της θέσης του κατηγορουμένου, το δικαστήριο του ενδίκου μέσου (κατά βάση το Εφετείο) που κρίνει έφεση του καταδικασθέντος ή υπέρ του καταδικασθέντος δεν μπορεί να καταστήσει χειρότερη τη θέση του ούτε και να ανακαλέσει ευεργετήματα που χορηγήθηκαν με την πρωτοβάθμια απόφαση.

Ελληνικό Δίκαιο
---------------

Στο ελληνικό δίκαιο η αρχή της μη χειροτέρευσης της θέσης του κατηγορουμένου καθιερώνεται στο άρθρο 470 του Κώδικα Ποινικής Δικονομίας:

> Στην περίπτωση που ασκήθηκε ένδικο μέσο εναντίον καταδικαστικής απόφα­σης από εκείνον που καταδικάστηκε ή υπέρ αυτού, δεν μπορεί να γίνει χειρότερη η θέση του ούτε να ανακληθούν τα ευεργετήματα που δόθηκαν με την απόφαση που προ­σβάλλεται. Δεν εμποδίζεται όμως η επιβολή παρεπόμενης ποινής, που από παραδρομή δεν επιβλήθηκε, αν και σύμφωνα με το νόμο έπρεπε υποχρεωτικά να επιβλη­θεί, ή η επιβολή μέτρου ασφάλειας προβλεπόμενου από τον ποινικό κώδικα.
> 
>

Παραπομπές
----------

1. ↑  Παπαδαμάκης, 2017, σελ. 730, § 891.

Πηγές
-----

* Αδάμ Χ. Παπαδαμάκης, Ποινική Δικονομία: Η δομή της ποινικής δίκης, 7η έκδοση αναθεωρημένη και επαυξημένη, εκδ. Σάκκουλα, Αθήνα-Θεσσαλονίκη, 2017.
Το **Πουέρτο Πρινσέσα**, επίσημα η **Πόλη του Πουέρτο Πρινσέσα** (χιλιγκάινον: Dakbanwa sang Puerto Princesa· κουγιονόν: Siyudad i'ang Puerto Princesa· ταγκάλογκ: Lungsod ng Puerto Princesa), (ελληνικά: Λιμάνι της Πριγκίπισσας) είναι εξαιρετικά αστικοποιημένη πόλη 1ης κατηγορίας στη περιοχή Μιμαρόπα των Φιλιππίνων. Σύμφωνα με την απογραφή του 2020, έχει πληθυσμό 307.079 κατοίκους.

Βρίσκεται στη δυτική φιλιππινέζικη επαρχία Παλαβάν, και είναι η δυτικότερη πόλη των Φιλιππίνων. Αν και αποτελεί έδρα της κυβέρνησης και πρωτεύουσα της επαρχίας, η ίδια η πόλη είναι μία από τις 38 ανεξάρτητες πόλεις εντός των Φιλιππίνων που δεν ελέγχονται από την επαρχία στην οποία βρίσκονται γεωγραφικά και επομένως αποτελεί ανεξάρτητη περιοχή που βρίσκεται στο Παλαβάν.

Είναι η λιγότερο πυκνοκατοικημένη πόλη στις Φιλιππίνες με 110 κατοίκους ανά τετραγωνικό χιλιόμετρο. Όσον αφορά την έκταση γης, η πόλη είναι η δεύτερη μεγαλύτερη γεωγραφικά μετά την πόλη Ζαμποάνγκα με έκταση 2.381,02 τετραγωνικά χιλιόμετρα. Το Πουέρτο Πρινσέσα είναι η τοποθεσία του αρχηγείου της Δυτικής Διοίκησης των Φιλιππίνων.

Σήμερα, το Πουέρτο Πρινσέσα είναι μια τουριστική πόλη με πολλά παραλιακά θέρετρα και εστιατόρια με θαλασσινά. Έχει αναγνωριστεί αρκετές φορές ως η καθαρότερη και πρασινότερη πόλη στις Φιλιππίνες.

Παραπομπές
----------

1. ↑  «2020 Census of Population and Housing (2020 CPH) Population Counts Declared Official by the President». *2020 Census of the Philippines*. Philippine Statistics Authority. 7  Ιουλίου 2021.
2. ↑  «List of Cities». *Philippine Statistics Authority – National Statistical Coordination Board*. Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 20 Φεβρουαρίου 2016. Ανακτήθηκε στις 5 Φεβρουαρίου 2019.
3. ↑  Sea Tensions Deepen With China's Rise June 7, 2012
4. ↑  Graceffo, Antonio (9 Jun 2007). «Puerto Princesa: The Philippines' Cleanest and Greenest City». *Wild Asia*. Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 4 January 2013.. Ανακτήθηκε στις 13 February 2019.

|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
| Καθιερωμένοι όροι | 
* VIAF: 130368504

 |

 |
Η **Μαρία Άννα της Αυστρίας** (*Maria Anna von Österreich*, 21 Απριλίου 1770 - 1 Οκτωβρίου 1809) ήταν κόρη του Λεοπόλδου Β΄ της Αγίας Ρωμαϊκής Αυτοκρατορίας και Ηγουμένη στην Θηρεσιανή Μονή της Πράγας.

Βιογραφία
---------

Η *Μαρία Άννα Φερδινάνδη Ιωσηφίνα Καρλόττα Ιωάννα* γεννήθηκε στις 21 Απριλίου 1770 στην Φλωρεντία, και ήταν το τέταρτο παιδί και η δεύτερη κόρη του Λεοπόλδου Β΄ της Αγίας Ρωμαϊκής Αυτοκρατορίας και της Μαρίας Λουίζας της Ισπανίας.

Αν και είχε μια ευτυχισμένη παιδική ηλικία περιτριγυρισμένη από πολλά αδέλφια, στη Μαρία Άννα δόθηκε μια κάπως διαφορετική ανατροφή από ό,τι συνηθιζόταν στα βασιλικά παιδιά εκείνη την εποχή: ανατράφηκε από τους γονείς τους και όχι από τους υπηρέτες, σε μεγάλο βαθμό κρατήθηκε εκτός από οποιαδήποτε τελετουργική αυλική ζωή και διδάχτηκε να ζει απλά, φυσικά και με μετριοπάθεια.

Έγινε Ηγουμένη στην Θηρεσιανή Μονή της Πράγας το 1791.

Ταξίδεψε στο Νόιντορφ της Ρουμανίας, όπου πέθανε την 1η Οκτωβρίου 1809 σε ηλικία 39 ετών. Είναι θαμμένη στο Νόιντορφ.

Παραπομπές
----------

1. ↑  *Genealogie ascendante jusqu'au quatrieme degre inclusivement de tous les Rois et Princes de maisons souveraines de l'Europe actuellement vivans* [*Genealogy up to the fourth degree inclusive of all the Kings and Princes of sovereign houses of Europe currently living*] (στα Γαλλικά). Bourdeaux: Frederic Guillaume Birnstiel. 1768. σελ. 109.
2. ↑  Justin C. Vovk: In Destiny's Hands: Five Tragic Rulers, Children of Maria Theresa (2010)