Η πρώτη έκδοση της Ίσκρα
Η **Ίσκρα** (Ρωσικά: И́скра, Σπίθα) ήταν η πολιτική εφημερίδα των Ρώσων σοσιαλιστών φυγάδων, που καθιερώθηκε σαν το επίσημο όργανο του Ρωσικού Σοσιαλ-Δημοκρατικού Εργατικού Κόμματος (ΡΣΔΕΚ). Αρχικά, την διηύθυνε ο Βλαντιμίρ Λένιν, μετακινούμενη όπου μετακινούταν αυτός. 

Ακόμη στην εξορία ο Β.Ι. Λένιν είχε καταλήξει στο συμπέρασμα ότι αποφασιστικό ρόλο στη δημιουργία μαρξιστικού κόμματος θα παίξει μια πανρωσική πολιτική εφημερίδα. Ο Λένιν το 1900, μόλις τελείωσε η εξορία του, καταπιάστηκε δραστήρια με την οργάνωση της εφημερίδας. Γύρισε μια σειρά πόλεις και συνομίλησε με πολλούς σοσιαλδημοκράτες, προσελκύοντας και συσπειρώνοντας οπαδούς για τη μελλοντική εφημερίδα. Ο Λένιν αφού προετοίμασε το έδαφος στη Ρωσία έφυγε στο εξωτερικό για να οργανώσει εκεί την έκδοση της εφημερίδας.

Μέλη της σύνταξής της ήταν οι εκπρόσωποι των σοσιαλδημοκρατικών οργανώσεων της Ρωσίας: Λένιν, Μάρτοφ, Πότρεσοφ, και τα μέλη της ομάδας "Απελευθέρωση της Εργασίας": Πλεχάνοφ, Αξελρόντ και Ζασούλιτς. Πραγματικός εμπνευστής, οργανωτής και καθοδηγητής της Ίσκρα ήταν ο Λένιν.

Η πρώτη έκδοση έγινε στην Λειψία, της Γερμανίας, την 1η Δεκεμβρίου 1900. Στο κύριο άρθρο του πρώτου φύλλου της Ίσκρα, *Επιτακτικά καθήκοντα του κινήματός μας*, που το έγραψε ο Β.Ι. Λένιν, καθοριζόταν σαν κύριο καθήκον της εφημερίδας η δημιουργία μαρξιστικού κόμματος στη Ρωσία. Άλλες εκδόσεις έγιναν στο Μόναχο (1900 – 1902) και στη Γενεύη από το 1903. Όταν ο Λένιν ήταν στο Λονδίνο (1902 – 1903) η εφημερίδα ετοιμαζόταν σε ένα μικρό γραφείο στο 37a Clerkenwell Green, EC1, με τον Χένρι Κουέλτς να προετοιμάζει τις αναγκαίες εκτυπωτικές εργασίες.

Το 1903, μετά την διάσπαση του ΡΣΔΕΚ, ο Λένιν έφυγε (αφού η αρχική του πρόταση να μειωθεί η συντακτική επιτροπή σε τρεις – τον ίδιο, τον Γιούλι Μάρτοφ και τον Γκεόργκι Πλεχάνοφ – βρήκε σφοδρή αντίθεση), η εφημερίδα ήρθε υπό τον έλεγχο των Μενσεβίκων και την εξέδιδε ο Πλεχάνοφ μέχρι το 1905. Η μέση κυκλοφορία ήταν 8.000. 

Το επίγραμμα της Ίσκρα ήταν "Из искры возгорится пламя" (*Ιζ ίσκρι βαζγκορίτσια πλαμιά*, σε ελεύθερη απόδοση Από τη σπίθα να ανάψει η φλόγα) – ένας στίχος από την απάντηση που ο Αλεξάντερ Οντοέφσκι έγραψε σε ένα ποίημα του Αλεξάντερ Πούσκιν, που απευθύνεται στους φυλακισμένους στη Σιβηρία αντι-τσαρικούς Δεκεμβριστές.

Κάποιοι από το προσωπικό αργότερα συμμετείχαν στην Επανάσταση των Μπολσεβίκων τον Οκτώβριο του 1917.

Αρχικά μέλη του προσωπικού ήταν:

* Βλαντιμίρ Λένιν (Βλαντιμίρ Ίλιτς Ουλιάνοφ)
* Ντμίτρι Ίλιτς Ουλιάνοφ, ο μικρότερος αδελφός του
* Γκεόργκι Πλεχάνοφ
* Βέρα Ζασούλιτς
* Πάβελ Αξελρόντ (Pinchas Borutsch)
* Γιούλι Μάρτοφ (Ilija Cederbaum)
* Αλεξάντρ Πότρεσοφ

Και αργότερα:

* Λέον Τρότσκι (Lev Davidovich Bronstein)

Εκτύπωση: Μπλούμενφελντ.

Ένας από τους ανθρώπους που χρηματοδότησαν οικονομικά την εφημερίδα ήταν ο Σάββα Μοροζόφ.

Παραπομπές
----------

1. ↑  Τέτοια εφημερίδα έγινε η Ίσκρα: η πρώτη παράνομη πανρωσική πολιτική εφημερίδα των επαναστατών μαρξιστών. *Ιστορία του ΚΚΣΕ*, 4η έκδ. Σύγχρονη Εποχή, 1976, σελ. 49.
2. 1 2 3  *Ιστορία του ΚΚΣΕ*, 4η έκδ. Σύγχρονη Εποχή, 1976, σελ. 49.
3. ↑  
Helen Rappaport (2012). *Conspirator: Lenin in Exile*. New York. ISBN 978-0-465-02859-7.
4. ↑  Το Δεκέμβρη του 1900 βγήκε το πρώτο φύλλο της Ίσκρα. *Ιστορία του ΚΚΣΕ*, 4η έκδ. Σύγχρονη Εποχή, 1976, σελ. 49.
5. ↑  Glancey, Jonathan. G2: Architecture, The Guardian, 21 June 2004
6. ↑  John Saville, "Quelch, Henry [Harry] (1858–1913)", rev. Oxford Dictionary of National Biography, Oxford University Press, 2004.
7. ↑  The Prophet Armed Isaac Deutscher (1957)

Δείτε επίσης
------------

* Allan K. Wildman (Sep. 1964). «Lenin's Battle with Kustarnichestvo: The Iskra Organization in Russia». *Slavic Review* **23** (3): 479-503. doi:10.2307/2492685. .

|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
| Καθιερωμένοι όροι | 
* VIAF: 214246226
* GND: 4162464-6

 |

 |