recursal/SuperWikiNEXT-32B huggingface dataset:
Συντεταγμένες: 37°43′44.94″N 22°44′59.68″E﻿ / ﻿37.7291500°N 22.7499111°E﻿ / 37.7291500; 22.7499111

Ο **τάφος του Ορέστη** βρίσκεται περίπου 600 μέτρα δυτικά του άνω κάστρου των Μυκηνών. Όπως και ο θησαυρός του Ατρέα, είναι ακόμα εντελώς άθικτος. Σύμφωνα με τον Άλαν Γουέις είναι ο αρχαιότερος από τους τρεις τάφους του τρίτου συγκροτήματος Θόλων στις Μυκήνες.  Στον τάφο βρέθηκαν πλάκες από γυάλινη πάστα, οι οποίες ήταν διακοσμημένες με ιερούς δαίμονες. Ο τάφος ανακαλύφθηκε το 1896 από τον αρχαιολόγο Χρήστο Τσούντα και εξετάστηκε πιο προσεκτικά από τον Άλαν Γουέις.

Παραπομπές
----------

1. ↑  *Excavations at Mycenae. The Tholos tombs*. **25**. 1923. σελίδες 283–402.

Πηγές
-----

* *Peloponnes* (2 έκδοση). W. Kohlhammer. 1989. σελ. 129. ISBN 3-17-010031-9.
* *Mykene. Ein Führer zu seinen Ruinen und seine Geschichte*. Ekdotike Athenon. 1993. σελ. 83. ISBN 960-213-213-2.

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
--------------------

* Μυκήνες (Mykene). Abgerufen am 22. April 2014 (griechisch).

|  |  |
| --- | --- |
| 

|  |
| --- |
| * Πύλη:Αρχαιολογία
* Πύλη:Ιστορία
* Πύλη:Ελλάδα
 |

 |
Ο **Τάσσο** (απεβ. 617) από τον Οίκο των Γκαουζιδών ήταν δούκας του Φρίουλι, μαζί με τον αδελφό του Κάκκο από το τέλος του πατέρα τους (611) ως το δικό τους.

Ο σταυρός του Γισούλφου Α΄ δούκα του Φρίουλι, πάππου τού Τάσσου.

Βιογραφία
---------

Ήταν γιος του Γισούλφου Β΄ δούκα του Φρίουλι και της Ρομίλδας των Αγιλολφιδών, κόρης του Γαριβάλδου Α΄ δούκα της Βαυαρίας. 

Περί το 611 οι Άβαροι εισέβαλλαν στο Φρίουλι και ο πατέρας τους σκοτώθηκε πολεμώντας τους. Οι γιοί του Τάσσο, Κάκκο, Ραδοάλδος και Γριμοάλδος διέφυγαν από τους Αβάρους και έτσι απέφυγαν τη σύλληψη· αναδείχθηκαν με επιτυχία διάδοχοι του Γισούλφου Β΄. Κατά τη διάρκεια της εξουσίας τους κυβέρνησαν τους Σλάβους της κοιλάδας του Γκάιλ μέχρι το Ματρέι και τους επέβαλαν φόρο υποτέλειας. Μία ημέρα ο Τάσσο και ο Κάκκο σκοτώθηκαν μετά από προδοσία από τον Γρηγόριο, έξαρχο της Ραβέννας. Αυτός, αφού κάλεσε τον Τάσσο στην τελετουργική κοπή της γενειάδας, τον κυνήγησε και τον σκότωσε μαζί με τον Κάκκο. Ο Ροδοάλδος και ο Γριμοάλδος κατέφυγαν στον Αρέχι Α΄ δούκα του Μπενεβέντο και το Φρίουλι περιήλθε στον θείο τους Γρασούλφο Β΄.

Παραπομπές
----------

1. ↑  De Rubeis (Appendix, σ. 63) λέει ότι συνέβη το 616
2. ↑  Hodgkin, Thomas. Italy and Her Invaders: The Lombard kingdom, 600-744, Clarendon Press, 1916, σ. 58

Πηγές
-----

* Paul the Deacon. Historia Langobardorum. Available at Northvegr.
Ο **Μάλκολμ Σκοτ Κάρπεντερ** (*Malcolm Scott Carpenter*, 1 Μαΐου 1925 - 10 Οκτωβρίου 2013) ήταν Αμερικανός πιλότος δοκιμών, αστροναύτης και δύτης. Ήταν ένας από τους επτά αρχικούς αστροναύτες της NASA που επιλέχθηκαν για το πρόγραμμα Μέρκιουρι τον Απρίλιο του 1959. Ο Κάρπεντερ ήταν ο δεύτερος Αμερικανός (μετά τον Τζον Γκλεν) που τέθηκε σε τροχιά γύρω από τη Γη και ο τέταρτος Αμερικανός στο διάστημα, μετά τους Άλαν Σέπαρντ, Γκας Γκρίσομ και Τζον Γκλεν.

Βιογραφία
---------

Είχε υπηρετήσει στην αμερικανική Πολεμική Αεροπορία και ήταν πιλότος στον Πόλεμο της Κορέας. Το Φεβρουάριο του 1962 ήταν ο αναπληρωματικός πιλότος για τον Τζον Γκλεν στην πρώτη αμερικανική επανδρωμένη πτήση σε τροχιά. Κατά τη διάρκεια της προετοιμασίας ήταν εκείνος που είπε το ιστορικό «*Στην ευχή του Θεού, Γκλεν!*» (*Godspeed, Glenn!*).

Στις 24 Μαΐου του 1962 πραγματοποίησε τρεις περιστροφές στην τροχιά της Γης μέσα στο θαλαμίσκο Ορόρα 7, αλλά η επιστροφή του στη Γη αποδείχθηκε περιπετειώδης. Ένα τεχνικό πρόβλημα έστειλε τον θαλαμίσκο διακόσια μίλια μακριά από το προκαθορισμένο σημείο περισσυλογής και πέρασαν αρκετές ώρες μέχρι τα ελικόπτερα να εντοπίσουν τον εξουθενωμένο αστροναύτη μέσα στη σωσίβια λέμβο του.

"*Όταν έφτασα σε τροχιά, το πρώτο πράγμα που με εντυπωσίασε ήταν η σιωπή*" είχε δηλώσει ο Κάρπεντερ στις 8 Ιουνίου του 1962, στο περιοδικό LIFE.

Μετά τις περιπέτειές του στο διάστημα εντάχθηκε στο πρόγραμμα Sealab II του Πολεμικού Ναυτικού των Η.Π.Α. και το 1965 πέρασε 30 ημέρες κάτω από τον ωκεανό στα ανοιχτά της ακτής της Καλιφόρνια. Μετά τη συνταξιοδότησή του, ίδρυσε την εταιρεία του Sea Sciences, συνεργαζόμενος στενά με τον σπουδαίο καταδύτη και ερευνητή Ζακ-Υβ Κουστώ.

Κατά τη διάρκεια συνέντευξης που είχε παραχωρήσει στη NASA το 1999, ο Κάρπεντερ είχε δηλώσει ότι η εμπειρία του με τη μηδενική βαρύτητα ήταν ό,τι πιο διασκεδαστικό είχε βιώσει και είχε ευχηθεί όλοι οι άνθρωποι να είχαν την ευκαιρία να το ζήσουν.

Ο Σκοτ Κάρπεντερ απεβίωσε στις 10 Οκτωβρίου του 2013, σε ηλικία 88 ετών, σε νοσοκομείο του Ντένβερ όπου είχε διακομισθεί έπειτα από εγκεφαλικό επεισόδιο.

Παραπομπές
----------

|  |  |
| --- | --- |
| Commons logoCommons logo | Τα Wikimedia Commons έχουν πολυμέσα σχετικά με το θέμα   **Σκοτ Κάρπεντερ** |

1. ↑  Ιστορικό Λεύκωμα 1962, σελ. 121, Καθημερινή (1997)
2. ↑  Πέθανε ο αστροναύτης Σκοτ Κάρπεντερ των Mercury Seven[*νεκρός σύνδεσμος*] novasports.gr
3. ↑  Πέθανε ο θρυλικός αστροναύτης Σκοτ Κάρπεντερ tvxs.gr
4. ↑  «Έφυγε» στα 88 ο πρωτοπόρος αστροναύτης Σκοτ Κάρπεντερ, εφημερίδα Καθημερινή
5. ↑  Απεβίωσε ο Αμερικανός αστροναύτης Σκοτ Κάρπεντερ newsbomb.gr

|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
| Καθιερωμένοι όροι | 
* WorldCat
* VIAF: 55088464
* LCCN: n50058764
* ISNI: 0000 0000 8134 5342
* GND: 124731724
* SUDOC: 081969953
* BNF: cb17030854w (data)
* NDL: 00464271

 |

 |
Η **Νοβοκαΐνη** είναι αμερικανική μαύρη κωμωδία παραγωγής 2001. Σκηνοθέτης της ταινίας είναι ο Ντέιβιντ Άτκινς και παραγωγός η εταιρία Artisan Entertainment. Το σενάριο έγραψαν οι Ντέιβιντ Άτκινς και Πολ Φελόπουλος. Η πρεμιέρα της ταινίας έγινε στις 8 Σεπτεμβρίου 2001. Πρωταγωνιστικό ρόλο στην ταινία παίζουν οι Στιβ Μάρτιν, Έλενα Μπόναμ Κάρτερ, Λόρα Ντέρν, Σκοτ Κάαν, Ηλίας Κοτέας και Κέβιν Μπέικον. Η ταινία αφορά τον δρα Φρανκ Σάνγκστερ, έναν οδοντίατρο ο οποίος μπλέκει ερωτικά με μια πελάτισσά του, τη Σούζαν Άιβι, η οποία είναι τζάνκι και του κλέβει το απόθεμα φαρμάκων από το ιατρείο του. Τα πράγματα περιπλέκονται όταν ο αδελφός της νεαρής, ο Ντουέιν βρίσκεται δολοφονημένος στο σπίτι του οδοντίατρου, ο οποίος συλλαμβάνεται για τον φόνο του.

Υπόθεση
-------

Ο δρ Φρανκ Σάνγκστερ ζει το «Αμερικάνικο Όνειρο». Είναι ένας πετυχημένος οδοντίατρος, ζει σε ένα πλούσιο μοντέρνο σπίτι και έχει στο πλευρό του την αρραβωνιαστικιά του Τζιν Νομπλ που φιλοδοξεί κι η ίδια να γίνει μια εξίσου πετυχημένη οδοντίατρος. Η καλά οργανωμένη του ζωή θα ανατραπεί σε μια στιγμή. Αυτό συμβαίνει όταν εμφανίζεται στο ιατρείο του, η Σούζαν Άιβι, μια νεαρή, μικροκαμωμένη και πολύ όμορφη ασθενής μ΄ έναν φρικτό πονόδοντο, μια απαίτηση για μια συνταγή για παυσίπονα. Σύντομα παυσίπονα θα αρχίσουν να εξαφανίζονται από το ιατρείο του. Επιπλέον θα αρχίσει να τον παρακολουθεί ο ψυχωτικός αδελφός της Σούζαν Άιβι. Η Υπηρεσία Δίωξης Ναρκωτικών και η Αστυνομία θα αρχίσουν να αναζητούν τον Φρανκ για τα χαμένα χάπια και κάποια πτώματα. Αποφεύγει την αστυνομία και στο δρόμο ανακαλύπτει ότι βρίσκεται στο κέντρο ενός προσεγμένου σχεδίου το οποίο ίσως εμπλέκει και τον αδελφό του, τον Χάρλαν. Ο ήρωάς μας θα βάλει σαν στόχο να βάλει σε τάξη τη ζωή του μαζί με τη Σούζαν μπαίνοντας σε μια περιπέτεια γεμάτη από σεξ, ναρκωτικά και μερικούς φόνους.

Ηθοποιοί και Χαρακτήρες
-----------------------

* Στιβ Μάρτιν στο ρόλο του Dr. Frank Sangster
* Έλενα Μπόναμ Κάρτερ στο ρόλο της Susan Ivy
* Λόρα Ντέρν στο ρόλο της Jean Noble
* Σκοτ Κάαν στο ρόλο του Duane Ivy
* Ηλίας Κοτέας στο ρόλο του Harlan Sangster
* Κέβιν Μπέικον στο ρόλο του Lance Phelps
* Keith David στο ρόλο του Ντετέκιβ Lunt
* Lynne Thigpen στο ρόλο της Pat

Box office
----------

Ο προϋπολογισμός της ταινίας ήταν 8.000.000 δολάρια. Οι συνολικές εισπράξεις στο αμερικανικό box office έφτασαν τα 2 εκατομμύρια δολάρια και στον υπόλοιπο κόσμο συγκέντρωσε 500.000 δολάρια. Παγκοσμίως απέφερε 2.500.000 δολάρια.
Η σημαία της καναδικής δυαδικότητας.
Η **σημαία της καναδικής δυαδικότητας** είναι μια ανεπίσημη σημαία η οποία αρχικά κυκλοφόρησε για να αποδείξει την ενότητα του Καναδά κατά τη διάρκεια του δημοψηφίσματος του Κεμπέκ το 1995, σε ράλι για τη πλευρά "όχι".

Η εμφάνιση αυτής της σημαίας εκπροσωπεί τους Αγγλόφωνους και Γαλλόφωνους πληθυσμούς στην εθνική σημαία, με την προσθήκη μπλε ριγών να εκπροσωπούν περίπου σε αναλογία τον αριθμό των Καναδών που είναι Γαλλόφωνοι, ενώ το κόκκινο εκπροσωπεί τους Αγγλόφωνους. Το μπλε χρησιμοποιήθηκε με τέτοιο τρόπο, καθώς είναι το κύριο χρώμα που χρησιμοποιείται στη σημαία του Κεμπέκ.

Δείτε επίσης
------------

* Σημαία του Καναδά
* Σημαία της Γαλλίας

Παραπομπές
----------

1. ↑  «Other Canadian flags (Canada)». CRW Flags. Ανακτήθηκε στις 13 Απριλίου 2008.
2. ↑  «Canadian Duality Flag». Canadian Duality. Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 1 Νοεμβρίου 2019. Ανακτήθηκε στις 13 Απριλίου 2008.
Το Σαραντάρι είναι οικισμός της βορειοανατολικής Αττικής και βρίσκεται στον Δήμο Ωρωπού, μόλις 3 χιλιόμετρα μακριά από τη Σκάλα Ωρωπού. Ανήκει στην ευρύτερη περιοχή της περιφέρειας Αττικής και έχει 120 μόνιμους κατοίκους. Το μέρος αυτό ήταν εκείνο που πέθανε ο υποσμηναγός Νικόλαος Παρούσης, ο άνθρωπος ο οποίος θυσίασε τη ζωή του για να μην πέσει το Mirage 2000, που ήταν πιλότος, πάνω σε σχολείο της Σκάλας Ωρωπού. Στο σημείο της πτώσης έχει χτιστεί μια μικρή εκκλησία του Αγίου Νικολάου, όπου τελείται κάθε χρόνο μια μνημόσυνη γιορτή προς τιμήν του έκπτωτου ήρωα. Ακόμη υπάρχει και ο εξωραϊστικός σύλλογος της περιοχής, Αθανάσιος Διάκος, με πρόεδρο τον Ελευθέριο Τσώτσο, που συμβάλλει σε εκδηλώσεις όπου γίνονται στην περιοχή αλλά και στις γύρω περιοχές.

Ονομασία
--------

Υπάρχουν 2 εκδοχές που πιστεύεται πως δόθηκε το συγκεκριμένο όνομα στην περιοχή. Η 1η είναι πως στην τοποθεσία που έχει χτιστεί πάνω το χωριό αυτό, ήταν εκεί όπου βρισκόταν ο ποταμός Σαραντάρης, εξού και η ονομασία. Η 2η εκδοχή είναι πως όταν πληθυσμός από την Αλβανία έφυγε από την χώρα του με σκοπό να εγκατασταθεί εκεί, οι τότε άρχοντες της περιοχής τους έδωσαν μόνο 40 στρέμματα γης και λόγω αυτού του γεγονότος ονομάστηκε Σαραντάρι.

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
--------------------
Ο Σαρανταπόταμος είναι το μεγαλύτερο υδατόρευμα στην περιοχή της Τεγέας, το οποίο αποστραγγίζει το νοτιοανατολικό τμήμα του οροπεδίου της Τρίπολης. Ονομάστηκε Σαρανταπόταμος λόγω του μεγάλου αριθμού των ρευμάτων που ξεκινούν ανατολικά από τα χωριά Βούρβουρα και Κούτρουφα και τα οποία συμβάλλουν κοντά στα Βούρβουρα. Ακολουθεί διεύθυνση αρχικά προς δυτικά ενώ μετά στρέφεται προς Βορρά και μετά τη Γαρέα και πριν τη Μαγούλα δέχεται το Δολιανίτικο ποτάμι, τον αρχαίο Γορεάτη ή Γαρεάτη ή Γαράτη. Τα νερά του Σαρανταπόταμου καταλήγουν στις τρεις καταβόθρες του χωριού Παρθένι (Μπερτζοβά), που βρίσκεται στο όρος Παρθένιο. Μετά τη Μαγούλα ο Σαρανταπόταμος ονομάζεται και Γαράτης ή Ξεριάς.

Τα νερά από τις καταβόθρες εμφανίζονται νοτιοδυτικά του Αχλαδοκάμπου, στους πρόποδες του όρους Παρθένιο, στην καρστική πηγή Πνίκοβα ή (Μ)πνίκοβη ή Πηνίκοβη ή κεφαλάρι του Μπενικόβη και καταλήγουν στον χείμαρο Ξο(ρ)βριό, ο οποίος χύνεται στον Αργολικό κόλπο βόρεια του Κιβερίου.

Ο Παυσανίας τον ονομάζει Αλφειό και αναφέρει ότι πήγαζε από τα σύνορα της Τεγέας και της Λακεδαίμονος, εκεί που βρισκόταν ο αρχαίος Τεγεατικός δήμος Φυλακέων. Το σημείο στο οποίο συγκλίνουν τα ρέματα απο τα Κούτρουφα και τα Βούρβουρα, κοντά στην Κρύα Βρύση, ονομαζόταν Σύμβολα , λόγω της συμβολής των ρεμάτων. Ο Παυσανίας αναφέρει επίσης ότι χυνόταν στις καταβόθρες της λίμνης Τάκα και εμφανιζόταν πάλι στη θέση Φραγκόβρυσο της Ασέας. Στο 19ο αιώνα υπήρχε η παράδοση μεταξύ των χωρικών της περιοχής ότι κάποιος Τούρκος που είχε κτήματα στην λεκάνη της Τάκας εξέτρεψε την κοίτη του ποταμού προς τα βόρεια ώστε να αποφευχθούν οι πλημμύρες. Ο ισχυρισμός ότι κάποτε ο Σαρανταπόταμος χυνόταν στη λεκάνη της Τάκας αναφέρεται και από άλλους μελετητές.

Ο Σαρανταπόταμος δεν έχει σταθερή ροή ούτε ακόμη την χειμερινή περίοδο ενώ σε περιόδους ισχυρών βροχοπτώσεων προκαλεί πλημμύρες στην περιοχή της Τεγέας.

Παραπομπές
----------

1. ↑  «Pausanias, Description of Greece, Arcadia, chapter 54, section 4». *www.perseus.tufts.edu*. Ανακτήθηκε στις 7 Μαΐου 2021.
2. 1 2  Tsatsaris, Andreas & Grigorakakis, Grigoris. (2016). Τεγεάτις: Ένα Χαρτογραφικό Ταξίδι στη Γη του Μύθου και της Ιστορίας. "Χαρτογραφίες Νου, Ψυχής και Γνώσης", Τιμητικός Τόμος Ομότιμου Καθηγητή Μύρωνα Μυρίδη. 176-89. Αρχειοθετήθηκε 2021-05-07 στο Wayback Machine.
3. 1 2  Mariolakos, I. & Alexopoulos A. (2010). Geomythological sites and prehistoric geotechnical and hydraulic works in Arcadia. Field – trip guide 12th International Congress of the Geological Society of Greece,. σελ. 11, Patras
4. 1 2  «Αχλαδόκαμπος». *ΑΡΓΟΛΙΚΗ ΑΡΧΕΙΑΚΗ ΒΙΒΛΙΟΘΗΚΗ ΙΣΤΟΡΙΑΣ ΚΑΙ ΠΟΛΙΤΙΣΜΟΥ*. Ανακτήθηκε στις 6 Μαΐου 2021.
5. ↑  «Pausanias, Description of Greece, Arcadia, chapter 54, section 1». *www.perseus.tufts.edu*. Ανακτήθηκε στις 7 Μαΐου 2021.
6. ↑  «Dictionary of Greek and Roman Geography (1854), TE´GEA». *www.perseus.tufts.edu*. Ανακτήθηκε στις 7 Μαΐου 2021.
7. ↑  «25 Ιουνίου 2016, ένα χρόνο μετά». *Arcadia Portal*. 23 Ιουνίου 2017. Ανακτήθηκε στις 6 Μαΐου 2021.

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
--------------------

* Παρθένιον Αρκαδίας- Στις Καταβόθρες
Ο **Σαργών Β'** (765 π.Χ. - 705 π.Χ.) ήταν βασιλιάς της Ασσυρίας (722 π.Χ.-705 π.Χ.) γιος του Τιγκλάθ Πιλεσέρ Γ' ή σφετεριστής διάδοχος του Σαλμανασέρ Ε', ο Χαλδαίος Μαρδούκ απλά Ιντινά Β' επαναστάτησε και με την βοήθεια του Ελαμίτη βασιλιά Ουμμανιγκάς στέφθηκε βασιλιάς της Βαβυλώνας. Ο Σαργών μετά από σκληρό δεκάχρονο αγώνα ανακατέλαβε την Βαβυλώνα (710 π.χ.) ανατρέποντας τον Μαρδούκ - απλά - Ιντινά έμεινε ο ίδιος στην πόλη ως βασιλιάς για 3 χρόνια και επέτρεψε στην συνέχεια στην Νινευή αφήνοντας διοικητή της πόλης τον γιο του Σενναχειρείμ. Τα πρώτα χρόνια νίκησε συνασπισμό Παλαιστινίων με Αιγυπτίους ολοκληρώνοντας την κατάκτηση της Παλαιστίνης, στην συνέχεια κατέλυσε τα κράτη των νέο - Χετταίων καταλαμβάνοντας την Καρσεμίς (717). Το 714 π.Χ. πραγματοποίησε την όγδοη εκστρατεία του εναντίον της Ουραρτού που είχε αποδυναμωθεί από τις επιθέσεις των Κιμμερίων, σε προσευχή του στον θεό Ασσούρ λέει για τις τεράστιες δυσκολίες που συνάντησε ο στρατός του λόγω του ανώμαλου εδάφους, ο βασιλιάς Ρούσας Β' των Ουραρτού κινήθηκε εναντίον του. 
Ο Σαργών τον συνέτριψε σφάζοντας ολόκληρο τον στρατό του αλλά ο ίδιος ο Ρούσας κατάφερε να διαφύγει, στην συνέχεια ο Σαργών λεηλάτησε την πρωτεύουσα Μουσασίρ και τον ναό του θεού Χαλντί μεταφέροντας 1 τόνο χρυσού και 5 τόννους ασήμι στην Νινευή. Επιστρέφοντας (713) έχτισε νέα μεγαλοπρεπή ανάκτορα βόρεια της Νινευή, ο Σαργών Β' ήταν τέλος ο κατακτητής της Κύπρου σύμφωνα με σφηνοειδείς επιγραφές που βρέθηκαν στα ανάκτορα του Χορσαμπάν προκύπτει ότι η Κύπρος κατελήφθη από τον Σαργών το (709 π.χ.) Ο Σαργών έστησε την θριαμβευτική στήλη του Κιτίου όπου αναφέρει ότι 7 βασιλείς της Γιατνάκα (Κύπρου στα Ασσυριακά) τον προσκύνησαν και του φίλησαν τα πόδια, στην συνέχεια έκτισε στην Κύπρο τα μεγαλοπρεπή ανάκτορα του Χορσαμπάν που εγκαινιάστηκαν (706 π.χ.) έναν χρόνο πριν τον θάνατο του, σκοτώθηκε σε μάχη εναντίον των Κιμμερίων τον διαδέχθηκε ο γιος του Σενναχειρείμ.

Πηγές
-----

* *Victor Avigdor Hurowitz, ""Shutting Up" the Enemy: Literary Gleanings from Sargon's Eighth Campaign," in Mordechai Cogan and Dan'el Kahn (eds), Treasures on Camels'*

* *Humps: Historical and Literary Studies from the Ancient Near East Presented to Israel Eph'al (Jerusalem, Magnes Press, 2008)*


|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| Προκάτοχος:**Σαλμανασέρ Ε΄** | **Βασιλιάς των Ασσυρίων722–705** | Διάδοχος:**Σενναχειρείμ** |


|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| Προκάτοχος:**Μαρδούκ απλά Ιντινά Β΄** | **Βασιλιάς της Βαβυλώνας710–705 π.Χ.** | Διάδοχος:**Σενναχειρείμ** |

|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
| Καθιερωμένοι όροι | 
* WorldCat
* VIAF: 71433686
* LCCN: n85018589
* ISNI: 0000 0004 4888 0203
* GND: 118605542
* SUDOC: 030387310
* BNF: cb12181194z (data)
* BIBSYS: 90516674
* NLA: 35668783

 |

 |
Το **σαντζάκι του Δεδέαγατς** (τουρκικά: *Dedeağaç Sancağı*) ήταν μια δευτέρου επιπέδου επαρχία (σαντζάκι) της Οθωμανικής Αυτοκρατορίας στη Θράκη, που αποτελούσε τμήμα του βιλαετίου της Αδριανούπολης. Η πρωτεύουσά του σαντζακίου ήταν το Δεδέαγατς, η μετέπειτα Αλεξανδρούπολη στην Ελλάδα.

Ιστορία και διοικητική διαίρεση
-------------------------------

Το 1878 συστάθηκε το **σαντζάκι του Διδυμοτείχου** έξω από το έδαφος των σαντζακίων της Καλλίπολης και της Αδριανούπολης, καθώς και της νήσου Σαμοθράκης, που μέχρι τότε ανήκε στο βιλαέτι του Αρχιπελάγους. Η έδρα του ήταν αρχικά το Διδυμότειχο, αλλά μεταφέρθηκε στο Δεδέαγατς το 1884. Το ίδιο το Διδυμότειχο επέστρεψε αργότερα στο σαντζάκι της Αδριανούπολης.

Το σαντζάκι συνέχισε να υφίσταται μέχρι την κατοχή του από τα βουλγαρικά στρατεύματα κατά τον Πρώτο Βαλκανικό Πόλεμο (1912–1913), μετά τον οποίο το τμήμα δυτικά του Έβρου έγινε βουλγαρική (και μετά το 1919 ελληνική) επαρχία, ενώ το ανατολικό τμήμα παρέμεινε υπό τουρκικό έλεγχο για την περίοδο 1919–1922, όταν βρισκόταν υπό συμμαχικό και ελληνικό έλεγχο.

Διοικητική διαίρεση
-------------------

Χάρτης του βιλαετίου της Αδριανούπολης που περιλαμβάνει το σαντζάκι του Δεδέαγατς
Εμπεριείχε τρεις υποεπαρχίες ή καζάδες οι οποίοι υποδιαιρούνταν περαιτέρω σε ναχαγιέ. Από αυτούς, ο καζάς του Δεδέαγατς και το μεγαλύτερο μέρος του καζά του Σουφλίου βρίσκονται σήμερα στην Ελλάδα, ενώ ο καζάς του Αίνου με τα τμήματα του καζά του Σουφλίου ανατολικά του ποταμού Έβρου βρίσκονται στην Τουρκία.

Οι διοικητικές διαιρέσεις του σαντζακίου ήταν οι εξής:

* Κάζας του Δεδέαγατς (Αλεξανδρούπολη): Φερετζίκ, Μεκρί, Σαχίνλερ, Σαμοθράκη, Δογανχισάρ
* Κάζας του Σουφλίου (Σουφλί): Πιτσίκη, Πεσσάνη, Καμπελέρ-ι Μπάλα, Δερβέντ, Έδε, Ιψάλα
* Κάζας του Αίνου (Ενέζ): Ενέζ ή Κοτζά Αλί

Παραπομπές
----------

1. 1 2 3 4 5 6  Κονόρτας, Παρασκευάς. «Δεδέαγατς Σαντζάκι (1878 - 1912)». *Θρακικός Ηλεκτρονικός Θησαυρός*. Ανακτήθηκε στις 2 Μαρτίου 2013.
2. ↑  Birken, Andreas (1976). *Die Provinzen des Osmanischen Reiches*. Beihefte zum Tübinger Atlas des Vorderen Orients (στα Γερμανικά). **13**. Reichert. σελ. 98. ISBN 9783920153568.

|  |  |  |  |
| --- | --- | --- | --- |
| 

| π • σ • ε
 Σαντζάκια της Οθωμανικής Αυτοκρατορίας στην Ευρώπη |
| --- |
|  |
| 
* Αδριανούπολη
* Αλατζά Χισάρ
* Αλβανία
* Άνδρος
* Αυλώνα/Μπεράτι
* Αχρίδα
* Βιδίνιο
* Βιζύη
* Βόλος
* Βοσνία
* Βούδα
* Γιάνοβα
* Γκιουμουλτζίνα
* Δεδέαγατς
* Δέλβινο
* Δίβρα
* Δράμα
* Δυρράχιο
* Ελμπασάν
* Ερζεγοβίνη
* Εσζτεργκόμ
* Εύριπος
* Ζβόρνικ
* Θεσσαλονίκη
* Ιπέκιο
* Ιστολνί Μπελγκράντ
* Ιωάννινα
* Καβάλα
* Κάρλελι
* Καλλίπολη
* Καστοριά
* Κιρκλάρελι
* Κιουστεντίλ
* Κλις
* Κορυτσά
* Κρκα
* Λέβε
* Λίποβα
* Λήμνος
* Μαυροβούνιο
* Μολδοβλαχία
* Μοναστήρι
* Μοριάς
* Μοχάτς
* Μπάνια Λούκα
* Μπίχατς
* Μπέτσκερεκ
* Μυτιλήνη
* Νάξος
* Ναύπακτος
* Νικόπολη
* Νις
* Νόβι Πάζαρ
* Ντεϊρμενλίκ
* Ντίμπρα
* Όρσοβα
* Ορμένιο
* Πακράτς
* Ποζέγκα
* Πρέβεζα
* Πρίζρεν
* Πρίστινα
* Ρόδος
* Ρούσε
* Σαντορίνη
* Σέγκεντ
* Σέρβια
* Σέρρες
* Σηλυβρία
* Σίρμιο
* Σκόδρα
* Σκόπια
* Σλίβεν
* Σμεντέρεβο
* Σόφια
* Τιμισοάρα
* Τρίκαλα
* Τσάκοβα
* Τσανάντ
* Τσίνγκενε
* Φελνάκ
* Φιλιππούπολη
* Χίος
 |

 |
Το **σαντζάκι της Καβάλας** (Οθωμανικά τουρκικά: *Sancak-i/Liva-Kavala)* ήταν Οθωμανική επαρχία δεύτερου επιπέδου (*σαντζάκι* ή λιβάς) το οποία περιλάμβανε την περιοχή γύρω από το λιμάνι της πόλης της Καβάλας (η οποία ανήκει στην Ελλάδα) στην ανατολική Μακεδονία.

Ιστορία
-------

Η πόλη μάλλον έπεσε σε Οθωμανικά χέρια γύρω στο 1383, λίγο μετά την πτώση των Σερρών. Τον 15ο αιώνα, η περιοχή της Καβάλας παρήγαγε δημητριακά και μετάξι, αλλά ήταν γνωστή και για τα ορυχεία αργύρου.

Το *σαντζάκι* πιστοποιείται από τον Λεουνκλάβιο το 1588, καθώς και από τα ταξιδιωτικά βιβλία του Εβλιγιά Τσελεμπί ως επαρχία του Εγιαλετίου του Αρχιπελάγους, αλλά αναφέρεται και στο πέμπτο τόμο του ίδιου έργου. Κατά τη στιγμή της επίσκεψης του Εβλιγιά Τσελεμπί περιελάμβανε 12 ζιαμέτια και 235 *τιμάρια* και υποδιαιρούταν σε επτά *καζάδες*.

Κατά τον 18ο αιώνα και το πρώτο μισό του 19ου αιώνα, η Δράμα ήταν *σαντζάκι* του Εγιαλετίου της Ρούμελης; Τα έσοδα χορηγούνταν συνήθως στον πασά της Θεσσαλονίκης, ο οποίος κυβερνούσε το *σαντζάκι* μέσω δημοσιονομικού πράκτορα (*μουτεσελίμης*). Με τις διοικητικές μεταρρυθμίσεις του 1864, το *σαντζάκι* καταργήθηκε και ενσωματώθηκε στο Σαντζάκι της Δράμας, μέρος του Βιλαετίου Θεσσαλονίκης. Η Δράμα παρέμεινε το κέντρο του *καζά* της νέας επαρχίας.

Δείτε επίσης
------------

* Νομός Καβάλας

Παραπομπές
----------

1. 1 2 3 4 5  Beldiceanu-Steinherr & Γιαννόπουλος (1978), σσ. 776-777
2. 1 2 3  Birken (1976), σ. 56, 106

Πηγές
-----

* Birken, Andreas (1976). *Die Provinzen des Osmanischen Reiches*. Beihefte zum Tübinger Atlas des Vorderen Orients (στα Γερμανικά). **13**. Reichert. ISBN 9783920153568.
* (στα αγγλικά) *The Encyclopaedia of Islam, New Edition*. Λάιντεν: E. J. Brill. 1960–2005.

|  |  |  |  |
| --- | --- | --- | --- |
| 

| π • σ • ε
 Σαντζάκια της Οθωμανικής Αυτοκρατορίας στην Ευρώπη |
| --- |
|  |
| 
* Αδριανούπολη
* Αλατζά Χισάρ
* Αλβανία
* Άνδρος
* Αυλώνα/Μπεράτι
* Αχρίδα
* Βιδίνιο
* Βιζύη
* Βόλος
* Βοσνία
* Βούδα
* Γιάνοβα
* Γκιουμουλτζίνα
* Δεδέαγατς
* Δέλβινο
* Δίβρα
* Δράμα
* Δυρράχιο
* Ελμπασάν
* Ερζεγοβίνη
* Εσζτεργκόμ
* Εύριπος
* Ζβόρνικ
* Θεσσαλονίκη
* Ιπέκιο
* Ιστολνί Μπελγκράντ
* Ιωάννινα
* Καβάλα
* Κάρλελι
* Καλλίπολη
* Καστοριά
* Κιρκλάρελι
* Κιουστεντίλ
* Κλις
* Κορυτσά
* Κρκα
* Λέβε
* Λίποβα
* Λήμνος
* Μαυροβούνιο
* Μολδοβλαχία
* Μοναστήρι
* Μοριάς
* Μοχάτς
* Μπάνια Λούκα
* Μπίχατς
* Μπέτσκερεκ
* Μυτιλήνη
* Νάξος
* Ναύπακτος
* Νικόπολη
* Νις
* Νόβι Πάζαρ
* Ντεϊρμενλίκ
* Ντίμπρα
* Όρσοβα
* Ορμένιο
* Πακράτς
* Ποζέγκα
* Πρέβεζα
* Πρίζρεν
* Πρίστινα
* Ρόδος
* Ρούσε
* Σαντορίνη
* Σέγκεντ
* Σέρβια
* Σέρρες
* Σηλυβρία
* Σίρμιο
* Σκόδρα
* Σκόπια
* Σλίβεν
* Σμεντέρεβο
* Σόφια
* Τιμισοάρα
* Τρίκαλα
* Τσάκοβα
* Τσανάντ
* Τσίνγκενε
* Φελνάκ
* Φιλιππούπολη
* Χίος
 |

 |
Το **Ντινατζπούρ** (βεγγαλικά: προφέρεται /d̪inadʒpur/, দিনাজপুর) είναι πόλη που βρίσκεται στο βόρειο τμήμα του Μπαγκλαντές. Ιδρύθηκε το 1786. Βρίσκεται 413 χλμ. βορειοδυτικά της Ντάκα στο Μπαγκλαντές. Βρίσκεται στις γεωγραφικές συντεταγμένες 25°37′, 88°40′, στην ανατολική όχθη του ποταμού Πουναρμπάμπα. Οριοθετείται στα βόρεια από το Σουιχάρι, Καταπάρα, Μπάνγκι Μπετσαπάρα και Πολχάτ, την Κόσμπα στα νότια, ανατολικά από τη Σεϊχουπούρα και από το ποτάμι Πουναρμπάμπα στα δυτικά.

Αλφαβητισμός
------------

Το ποσοστό αλφαβητισμού στην πόλη είναι 56.5%, το οποίο είναι αρκετά υψηλό σε σχέση με άλλες πόλεις στο βόρειο τμήμα του Μπαγκλαντές. Η πρόοδος της εκπαίδευσης έχει σημαδευτεί από σταδιακή και σταθερή αύξηση του ποσοστού των εγγραμάτων.

Εκπαίδευση
----------

Τα τελευταία 25 χρόνια, το Ντινατζπούρ έχει αποκτήσει εξέχοντα εκπαιδευτικά ιδρύματα, τα οποία χρηματοδοτούνται από τη Κυβέρνηση. Έχουν ως εξής:

Το Πανεπιστήμιο Επιστημών και Τεχνολογίας Χάτζι Μοχαμάντ Ντανές βρίσκεται 13 χλμ. βόρεια του Ντινατζπούρ και είναι ένα από τα εξέχοντα ιδρύματα στη Βόρεια Βεγγάλης του Μπαγκλαντές. Προσφέρει διάφορα προπτυχιακά προγράμματα για διάφορες επιστήμες, όπως Επιστήμη των Υπολογιστών, Αλιεία, Κτηνιατρική και Γεωργία, και μεταπτυχιακά για την Αγρονομία και άλλα.

Το Ιατρικό Κολλέγιο Μ. Αμπντούρ Ραχίμ είναι ένα από τα ιατρικά κολέγια της πόλης που χρηματοδοτούνται από τη κυβέρνηση. Σήμερα διαθέτει πενταετή πρόγραμμα μαζί με μονοετής υποχρεωτική πρακτική άσκηση.

Δήμος Ντινατζπούρ
-----------------

Αρχικά, μετά την ίδρυση του το 1856, ο δήμος Ντινατζπούρ κυβερνόταν από μια αστική επιτροπή η οποία προεδρευόταν από τον Αναπληρωτή Δικαστή. Ήταν ένας από τους πρώτους 40 δήμους της Βεγγάλης. Αργότερα το 1868, το "Κέντρο Πόλης" ανέθεσε τον Πρόεδρος του δήμου, ο οποίος αντικατέστησε τον Αναπληρωτή Δικαστή και του έδωσε μια παρόμοια κατάταξη ως Επαρχιακό Ειρηνοδίκη. Ο κ. Πάτερσον διορίστηκε ο πρώτος Πρόεδρος του δήμο Ντινατζπούρ το 1869. Τώρα πρόεδρος είναι ο Σουέντ Τζαχανγκίρ Αλάμ.

Αξιοσημείωτα άτομα
------------------

* Ατμασθανάντα, δέκατος πέμπτος πρόεδρος του Ραμακρίσνα Μαθ και της Αποστολής Ραμακρίσνα.

Γκαλερί
-------

* Εορτασμός του Μπούρι πούτζα στο ΝτινατζπούρΕορτασμός του Μπούρι πούτζα στο Ντινατζπούρ
* Σουχ ΣαγκόρΣουχ Σαγκόρ
* ΜατασαγκόρΜατασαγκόρ
* Μπανγκιμπετσάρ ΧατΜπανγκιμπετσάρ Χατ
* Δύση του ηλίου στο ΝτινατζπούρΔύση του ηλίου στο Ντινατζπούρ
* Μπανγκιμπετσάρ Χατ Μπανγκιμπετσάρ Χατ

Παραπομπές
----------

1. ↑  Mehrab Ali, "History of Dinajpur Pourasava" www.dinajpurmunicipality.com

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
--------------------

|  |  |
| --- | --- |
| Commons logoCommons logo | Τα Wikimedia Commons έχουν πολυμέσα σχετικά με το θέμα   **Ντινατζπούρ** |

* Website of Dinajpur Municipality

  


|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
| Καθιερωμένοι όροι | 
* WorldCat
* VIAF: 151389955
* LCCN: n89101444

 |

 |
Λόγος σημαίας: 1:2
Η **σημαία του Τιμόρ-Λέστε** (όπως λέγεται αλλιώς το Ανατολικό Τιμόρ) υιοθετήθηκε στις 20 Μαΐου του 2002 και είναι ίδια με αυτήν του 1975. Είναι ορθογώνια και αποτελείται από δύο ισοσκελή τρίγωνα, οι βάσεις των οποίων συμπίπτουν. Το ένα τρίγωνο είναι μαύρο με το ύψος του να είναι το μισό του μήκους της σημαίας. Στο κέντρο του μαύρου τριγώνου βρίσκεται ένα πεντάκτινο αστέρι χρώματος λευκού, το οποίο συμβολίζει το φως που καθοδηγεί. Μία από τις άκρες του λευκού αστεριού είναι στραμμένη προς την αριστερή άκρη της σημαίας.

Το κίτρινο τρίγωνο αντιπροσωπεύει τα ίχνη της αποικιοκρατίας στην ιστορία της χώρας και το μαύρο τρίγωνο το σκοταδισμό, ο οποίος είναι απαραίτητο να ξεπεραστεί. Το κόκκινο φόντο της σημαίας συμβολίζει τον αγώνα για την εθνική απελευθέρωση και το λευκό αστέρι την ειρήνη. Το άσπρο αστέρι έχει μία από τις ακτίνες του στραμμένη προς το αριστερό άκρο της σημαίας. Η χώρα έχει Σύνταγμα από τις 22 Μαρτίου 2002.

Άλλες σημαίες
-------------

Σημαία του Εθνικού Συμβουλίου Αντίστασης των κατοίκων του Ανατολικού Τιμόρ
Μια διαφορετική σημαία προτάθηκε από τους εκπροσώπους των τιμορέζικων πολιτικών κομμάτων και οργανώσεων στη διάρκεια της πρώτης Εθνικής Συνέλευσης των κατοίκων του Ανατολικού Τιμόρ, η οποία διεξήχθη τον Απρίλιο του 1998 στην Πορτογαλία. Αρχικά η σημαία εκείνη ήταν η σημαία του Εθνικού Συμβουλίου Αντίστασης των κατοίκων του Ανατολικού Τιμόρ (στα πορτογαλικά: *Conselho Nacional de Resistência Timorense, CNRT*). Εξαιτίας της δημοφιλίας του Συμβουλίου οι συμμετέχοντες στη συνέλευση συμφώνησαν να υιοθετήσουν τη σημαία τους ως προσωρινή σημαία του Ανατολικού Τιμόρ. Αντικαταστάθηκε το 2002, με το προηγούμενο σχέδιο του 1975.

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
--------------------

|  |  |
| --- | --- |
| Commons logoCommons logo | Τα Wikimedia Commons έχουν πολυμέσα σχετικά με το θέμα   **Σημαία του Ανατολικού Τιμόρ** |

* Πληροφορίες για τη σημαία- "Σημαίες του Κόσμου".

  


|  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| 

| π • σ • ε
Σημαίες των χωρών της Ασίας |
| --- |
|  |
| Ανεξάρτητα κράτη | 
* Αίγυπτος
* Αζερμπαϊτζάν
* Ανατολικό Τιμόρ
* Αρμενία
* Αφγανιστάν
* Βιετνάμ
* Βόρεια Κορέα
* Γεωργία
* Ηνωμένα Αραβικά Εμιράτα
* Ιαπωνία
* Ινδία
* Ινδονησία
* Ιορδανία
* Ιράκ
* Ιράν
* Ισραήλ
* Καζακστάν
* Καμπότζη
* Κατάρ
* Λαϊκή Δημοκρατία της Κίνας
* Κιργιζία
* Κουβέιτ
* Κύπρος
* Λάος
* Λίβανος
* Μαλαισία
* Μαλδίβες
* Μιανμάρ
* Μογγολία
* Μπαγκλαντές
* Μπαχρέιν
* Μπουτάν
* Μπρουνέι
* Νεπάλ
* Νότια Κορέα
* Ομάν
* Ουζμπεκιστάν
* Πακιστάν
* Ρωσία
* Σαουδική Αραβία
* Σιγκαπούρη
* Σρι Λάνκα
* Συρία
* Ταϊλάνδη
* Τατζικιστάν
* Τουρκία
* Τουρκμενιστάν
* Υεμένη
* Φιλιππίνες
 |
|  |
| Κράτη με περιορισμένη αναγνώριση | 
* Αμπχαζία
* Ναγκόρνο-Καραμπάχ
* ΤΔΒΚ
* Παλαιστίνη
* Νότια Οσετία
* Δημοκρατία της Κίνας (Ταϊβάν)
 |
|  |
| Εξαρτημένα εδάφη | 
* Βρετανικό Έδαφος Ινδικού Ωκεανού
* Νήσος των Χριστουγέννων
* Νησιά Κόκος
* Χονγκ Κονγκ
* Μακάου
 |

 |
Λόγος σημαίας: 2:3 -- Σημαία του Γκέρνζι
 Λόγος: 1:2 -- Σημαία¨πολιτών του Γκέρνζι
 Η σημαία της περιόδου 1936–1985 
Η σημερινή **σημαία του Γκέρνζι** καθιερώθηκε το 1985 και αποτελείται από τον κόκκινο σταυρό του Αγίου Γεωργίου με έναν επιπρόσθετο χρυσό σταυρό μέσα στον ερυθρό. Η αλλαγή υπαγορεύτηκε εξαιτίας σύγχυσης σε διεθνείς αθλητικές διοργανώσεις αναφορικά με τους διαγωνιζομένους από το Γκέρνζι και την Αγγλία, επειδή είχαν ίδια σημαία. Ο χρυσός σταυρός αντιπροσωπεύει το Δούκα Γουλιέλμο της Νορμανδίας, ο οποίος, κατά την παράδοση είχε τέτοιο σταυρό στη Μάχη του Άστινγκς. Ο Πάπας Αλέξανδρος Β΄ του είχε χαρίσει τον εν λόγω σταυρό.. Μια κόκκινη σημαία με το σταυρό στο μέρος που κυματίζει χρησιμοποιείται ως σημαία των πολιτών.

Η προηγούμενη σημαία του Γκέρνζι ήταν ο σταυρός του Αγίου Γεωργίου. υπάρχουν μαρτυρίες για ύπαρξη προηγούμενης σημαίας στην κτήση, σε χρήση στα μέσα του 19ου αιώνα. Αυτή η σημαία ήταν ο σταυρός του Αγίου Γεωργίου σε φόντο αποτελούμενο από κυανόλευκα τετράγωνα, με τη σημαία του Ηνωμένου Βασιλείου στο μεγάλο τετράγωνο πλαίσιο. Ωστόσο για τη χρήση και για το αν ήταν επίσημη σημαία υπάρχουν μόνο πρόχειρες υποθέσεις.

Παραπομπές
----------

1. ↑  Le Conte, David, *Designing the Flag*, Επισκόπηση της Κοινωνίας του Γκέρνζι, άνοιξη 1996, τόμος LII No 1
2. ↑  Nicolls, Bruce, *A New Flag for Guernsey*, Επισκόπηση της Κοινωνίας στο Γκέρνζι, χειμώνας 1985, τόμος XLI No 3
3. ↑  Bailiwick of Guernsey

|  |  |
| --- | --- |
| Commons logo | Τα Wikimedia Commons έχουν πολυμέσα σχετικά με το θέμα   **Σημαία του Γκέρνζι** |


|  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| 

| π • σ • ε
Σημαίες των χωρών της Ευρώπης |
| --- |
|  |
| Ανεξάρτητα κράτη | 
* Άγιος Μαρίνος
* Αζερμπαϊτζάν
* Αλβανία
* Ανδόρρα
* Αρμενία
* Αυστρία
* Βατικανό
* Βέλγιο
* Βόρεια Μακεδονία
* Βοσνία και Ερζεγοβίνη
* Βουλγαρία
* Γαλλία
* Γερμανία
* Γεωργία
* Δανία
* Ελβετία
* Ελλάδα
* Εσθονία
* Ηνωμένο Βασίλειο
* Ιρλανδία
* Ισλανδία
* Ισπανία
* Ιταλία
* Κροατία
* Κύπρος
* Λετονία
* Λευκορωσία
* Λιθουανία
* Λίχτενσταϊν
* Λουξεμβούργο
* Μάλτα
* Μαυροβούνιο
* Μολδαβία
* Μονακό
* Νορβηγία
* Ολλανδία
* Ουγγαρία
* Ουκρανία
* Πολωνία
* Πορτογαλία
* Ρουμανία
* Ρωσία
* Σερβία
* Σλοβακία
* Σλοβενία
* Σουηδία
* Τουρκία
* Τσεχία
* Φινλανδία
 |
|  |
| Κτήσεις | 

|  |  |
| --- | --- |
| Ηνωμένο Βασίλειο | 
* Γιβραλτάρ
* Γκέρνσεϊ
* Τζέρσεϊ
* Νήσος Μαν
 |
|  |
| Δανία | 
Νήσοι Φερόες |
|  |
| Φινλανδία | 
Ώλαντ |
|  |
| Νορβηγία | 
Σβάλμπαρντ |

 |
|  |
| Μη αναγνωρισμένα κράτη | 
* Αμπχαζία
* Αρτσάχ
* Βόρεια Κύπρος
* Κόσοβο
* Νότια Οσετία
* Υπερδνειστερία
 |

 |
Η **Ντανούτα Γιόπεκ** (πολωνικά: Danuta Joppek) είναι Πολωνή καλλιτέχνης και ζωγράφος. Υπήρξε επιμελήτρια και συνδιοργανώτρια ορισμένων εκθέσεων στην Πολωνία και στο εξωτερικό και συγγραφέας αναλυτικών κειμένων για την τέχνη.

Βιογραφία
---------

Γεννήθηκε το 1955 στην Βενγκλούφκα της Πολωνίας. Αποφοίτησε από την Κρατική Ανώτατη Σχολή Καλών Τεχνών (Państwowa Wyższa Szkoła Sztuk Plastycznych, τώρα: Ακαδημία Καλών Τεχνών «Γιαν Ματέικο») το 1989 και τη Ζωγραφική και Γραφική, Κρατική Ανώτατη Σχολή Καλών Τεχνών. Από το 1986 έως το 1991 εργάστηκε ως σχεδιάστρια σκηνικών για το Θέατρο Βιμπζέζε στο Γκντανσκ.

Είναι μέλος της Ένωσης Πολωνών Καλλιτεχνών και Σχεδιαστών. Το έργο της βρίσκεται στη συλλογή του Εθνικού Μουσείου του Γκντανσκ.

Παραπομπές
----------

1. ↑  «Danuta Joppek». *MutualArt* (στα Αγγλικά). Ανακτήθηκε στις 26 Νοεμβρίου 2021.
2. ↑  «Dialogues of Roots». *Gdańska Galeria Miejska* (στα Πολωνικά). Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 25 Νοεμβρίου 2021. Ανακτήθηκε στις 25 Νοεμβρίου 2021.
3. ↑  «Danuta Joppek - Grunt to rodzinka». *trojmiasto.pl* (στα Πολωνικά). Ανακτήθηκε στις 26 Νοεμβρίου 2021.
4. 1 2  «Joppek Danuta». *Encyklopedia Gdańska*. Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 26 Νοεμβρίου 2021. Ανακτήθηκε στις 26 Νοεμβρίου 2021.

|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
| Καθιερωμένοι όροι | 
* VIAF: 301681077
* **Europeana**: agent/base/39748

 |

 |
Ο **Οζ Μπλέιζερ** ( εβραϊκά: עוז בלייזר‎  ; γεννήθηκε στις 29 Δεκεμβρίου 1992) είναι Ισραηλινός επαγγελματίας καλαθοσφαιριστής της Μακάμπι Τελ Αβίβ του Ισραηλινού Πρωταθλήματος και της Ευρωλίγκας.

Βιογραφία
---------

Ο Οζ Μπλέιζερ γεννήθηκε στο Κφαρ Ταβόρ του Ισραήλ. Έπαιξε με την ομάδα νέων της Χάποελ Γκιλμπόα-Άφουλα.

Αθλητική σταδιοδρομία
---------------------

Στις 16 Αυγούστου 2011, ο Μπλέιζερ ξεκίνησε την επαγγελματική σταδιοδρομία του με τη Χάποελ Άφουλα της 2ης Κατηγορίας Ισραήλ.

Στις 3 Ιουλίου 2013, ο Μπλέιζερ υπέγραψε διετές συμβόλαιο με την Μπνέι Χερζλίγια.  Στην πρώτη του χρονιά με την Χερζλίγια, ο Μπλέιζερ ονομάστηκε συν- Ανερχόμενος Αστέρας του Ισραηλινού Πρωταθλήματος, μαζί με τον συμπαίκτη του Αβιράμ Ζελέκοβιτς. 

Στις 20 Ιουνίου 2015, ο Μπλέιζερ υπέγραψε διετές συμβόλαιο με τη Μακάμπι Χάιφα. 

Στις 9 Μαΐου 2016, ο Μπλέιζερ υπέγραψε διετή επέκταση συμβολαίου με τη Χάιφα.  Εκείνη την αγωνιστική περίοδο, ο Μπλέιζερ βοήθησε τη Χάιφα να φτάσει στους Τελικούς του Ισραηλινού Πρωταθλήματος του 2017 όπου τελικά έχασε από τη Χάποελ Ιερουσαλήμ .

Στις 26 Μαρτίου 2018, ο Μπλέιζερ σημείωσε 25 πόντους χωρίς να χάσει ούτε ένα σουτ (6 στα 6 σουτ εντός πεδιάς και 9 στα 9 ελεύθερες βολές), μαζί με 3 ριμπάουντ και 2 ασίστ στη νίκη με 98–95 επί της Χάποελ Γκιλμπόα Γκαλίλ. Στη συνέχεια ονομάστηκε Πολυτιμότερος Παίχτης (MVP) της 21ης Αγωνιστικής του Ισραηλινού Πρωταθλήματος. 

Στις 18 Ιουλίου 2018, ο Μπλέιζερ υπέγραψε διετές συμβόλαιο με τη Μακάμπι Ρισόν Λεζιόν. 

Στις 11 Αυγούστου 2020, ο Μπλέιζερ υπέγραψε με τη Μακάμπι Τελ Αβίβ της 1ης Κατηγορίας Ισραήλ. 

### Εθνική Ομάδα Ισραήλ

Ο Μπλέιζερ έπαιξε για την Εθνική Ομάδα του Ισραήλ στο Ευρωπαϊκό Πρωτάθλημα του 2017.

Ο Μπλέιζερ ήταν επίσης μέλος των εθνικών ομάδων κάτω των 18  και κάτω των 20

Παραπομπές
----------

1. ↑  «עפולה החתימה את עוז בלייזר והרן שיפמן לעונה» (στα he). *one.co.il*. August 16, 2011. .
2. ↑  «עוז בלייזר חתם בהרצליה: "זה המקום הכי טוב עבורי"» (στα he). *sport5.co.il*. July 3, 2013. .
3. ↑  «מצטייני ליגת WINNER סל לעונת 2013/14» (στα he). *basket.co.il*. June 6, 2014. .
4. ↑  «Maccabi Haifa signs Oz Blayzer with a two-year contract». *sportando.com*. June 20, 2015. .
5. ↑  «Maccabi Haifa signs Oz Blayzer to a contract extension until 2018». *sportando.com*. May 9, 2016. . [*νεκρός σύνδεσμος*]
6. ↑  «מצטיין המחזור ה-21: עוז בלייזר» (στα he). *basket.co.il*. March 27, 2018. .
7. ↑  «עובר לכתום: עוז בלייזר חתם בראשל"צ» (στα he). *basket.co.il*. July 18, 2018. .
8. ↑  «Maccabi Tel Aviv signs Oz Blayzer». *Sportando*. 11 Αυγούστου 2020. Ανακτήθηκε στις 11 Αυγούστου 2020.
9. ↑  «Blayzer at the 2010 FIBA Europe Under-18 Championship». *fibaeurope.com*. .
10. ↑  «Blayzer at the 2012 FIBA Europe Under-20 Championship». *fibaeurope.com*. .

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
--------------------

* Προφίλ RealGM.com
Η σημερινή **οδός Στρατάρχου Καραϊσκάκη** είναι ο κεντρικότερος δρόμος του Δήμου Χαϊδαρίου, αλλά και εξέχουσας σημασίας δρόμος ανά ιστορικές περιόδους. Συνδέει τα σημεία αναφοράς δύο ιστορικών περιόδων και τη σημασία τους για την πόλη, αφενός της Ιεράς Οδού κατά την κλασική αρχαιότητα και αφετέρου του Πύργου Παλατάκι στις μάχες του Χαϊδαρίου το 1826. Από τον 19ο αιώνα η οδός Στρατάρχου Καραϊσκάκη περιλάμβανε πάντα δύο επίπεδα, το ένα εκ των οποίων είναι ασφαλτοστρωμένος δρόμος για την κίνηση οχημάτων και το δεύτερο είναι πεζοδρομημένο πευκόφυτο τμήμα, που βρίσκεται σε υψηλότερο επίπεδο και αποτελεί δρόμο περιπάτου.

Ο πευκόδρομος στην Οδό Στρατάρχου Καραϊσκάκη στο ΧαϊδάριΟ ιστορικός δρόμος της οδού Καραϊσκάκη ομόφωνα, με τις αποφάσεις του δημοτικού συμβουλίου 309/75 και 656/99, έχει χαρακτηριστεί πεζόδρομος και έχει κηρυχθεί διατηρητέο μνημείο της πόλης. Η αρχιτεκτονική διαμόρφωση του πεζόδρομου ξεκίνησε το 1977 επί δημάρχου Δημήτρη Γιαχνή, συνεχίστηκε επί δημάρχου Δημήτρη Σκαμπά και ολοκληρώθηκε επί δημάρχου Κυριάκου Ντηνιακού. To 1997-98, επί δημάρχου Κώστα Σπηλιόπουλου, προχώρησε η συνολική αισθητική και λειτουργική αναβάθμιση του δρόμου. Οι πλακοστρώσεις, η ανακατασκευή των περιπτέρων, η βελτίωση του ηλεκτροφωτισμού της οδού και στα δύο επίπεδα, αλλά και ο συνολικός καλλωπισμός του πευκόφυτου τμήματος και των γωνιών πρασίνου συνέβαλαν στην εμπορική ανάπτυξη του δρόμου, ο οποίος σήμερα είναι ο εμπορικότερος δρόμος του Χαϊδαρίου.

Κατά μήκος του πεζοδρομημένου τμήματος βρίσκονται σε περίοπτη θέση προτομές και αγάλματα, όπως η προτομή του Θεόδωρου Κολοκοτρώνη αλλά και αυτή του Ελευθέριου Βενιζέλου. Στη συμβολή της οδού Στρατάρχου Καραϊσκάκη με την οδό Σάμου βρίσκεται επίσης η μικρή έπαυλη του αρχιτέκτονα Ευάγγελου Καλούμενου, ένα ιδιαίτερα αξιόλογο αρχιτεκτόνημα που με απόφαση του δημοτικού συμβούλιου και του Υπουργείου Πολιτισμού έχει κηρυχθεί διατηρητέο.

Επί της οδού Στρατάρχου Καραϊσκάκη βρίσκεται και η πλατεία Ηρώων, όπου λαμβάνουν χώρα όλοι οι επίσημοι εορτασμοί της πόλης. Στο κέντρο της πλατείας υπάρχει γλυπτό που αναπαριστά ένοπλο στρατιώτη σε πορεία. Το άγαλμα αυτό είναι το ηρώο της πόλης.

Επί του πεζοδρόμου, στη διαδρομή μας προς το Παλατάκι, συναντάμε την πλατεία Δημοκρατίας, ένα από τα πιο καλαίσθητα σημεία της πόλης, που συγκεντρώνει πάντα μικρούς και μεγάλους για παιχνίδι και αναψυχή (πρώην αίθριο). Εκεί υπάρχει και το γλυπτό μνημείο για τον ποντιακό ελληνισμό, το οποίο δυστυχώς δεν σώζεται ολόκληρο στις μέρες μας.

Σήμερα η οδός Στρατάρχου Καραϊσκάκη είναι το επίκεντρο της οικονομικής και εμπορικής ζωής της πόλης, μια ευχάριστη διαδρομή για τους λάτρεις της πεζοπορίας και παράλληλα πόλος αναψυχής που συγκεντρώνει επισκέπτες από ολόκληρη την Αθήνα.

Πηγές
-----

Ιστοσελίδα Δήμου Χαϊδαρίου
Η **Οδός Πανόρμου** είναι μία σημαντική οδική αρτηρία του Δήμου Αθηναίων. Ξεκινάει από την Λεωφόρο Αλεξάνδρας και κατευθύνεται βορειοανατολικά, περνώντας μέσα από τη συνοικία των Αμπελοκήπων προτού καταλήξει στην Λεωφόρο Κηφισίας. Πάνω στην οδό είναι χτισμένα πολλά εστιατόρια, μπαρ κ.α. αλλά και ο ομώνυμος σταθμός του Μετρό. 

Η οδός οφείλει το όνομά της στην Μικρασιάτικη πόλη Πάνορμο από την οποία την ονόμασαν οι πολυάριθμοι πρόσφυγες οι οποίοι μετά τη Μικρασιατική Καταστροφή κατέκλυσαν τους Αμπελοκήπους, που μέχρι τότε ήταν μία αραιοκατοικημένη εξοχική περιοχή.

Πηγές
-----

1. ↑  «Αρχειοθετημένο αντίγραφο». Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 20 Μαρτίου 2018. Ανακτήθηκε στις 28 Μαρτίου 2018.
Συντεταγμένες: 50°17′17″N 22°31′30″E﻿ / ﻿50.28806°N 22.52500°E﻿ / 50.28806; 22.52500

Η **Οζάνα** (πολωνικά: Ożanna, ουκρανικά: Ожанна‎) είναι χωριό του Πόβιατ Λέζαϊσκ, στο Βοεβοδάτο Κάτω Καρπαθίων της νοτιοανατολικής Πολωνίας. Απέχει περίπου 5 χιλιόμετρα ανατολικά της Κουριουούφκα, 7 χιλιόμετρα ανατολικά του Λέζαϊσκ και 47 χιλιόμετρα βορειοανατολικά της πρωτεύουσας του βοεβοδάτου, Ζέσουφ.

Ο ποταμός Ζουότα ρέει μέσα από το χωριό. Μια μικρή δεξαμενή *(Zalew Ożanna)* έχει δημιουργηθεί στον ποταμό, η οποία περιβάλλεται από τουριστικά καταλύματα και χώρο κατασκήνωσης.

Το χωριό έχει πληθυσμό 350 κατοίκους.

Παραπομπές
----------

1. ↑  bdl.stat.gov.pl/api/v1/data/localities/by-unit/061813608032-0653274?var-id=1639616&format=jsonapi. Ανακτήθηκε στις 5  Οκτωβρίου 2022.
2. ↑  «Κεντρική Στατιστική Υπηρεσία (ΚΣΥ) – Εθνικό Μητρώο Εδαφικής Κατανομής Γης» (στα Πολωνικά). 1 Ιουνίου 2008.
Το **Σαν Μάρκο** είναι ένα από τα έξι *"Σεστιέρι"* ή *"Συνοικίες"* στις οποίες έχει διαιρεθεί η Βενετία, περιλαμβάνει το μικρό νησί Σαν Τζιόρτζιο Ματζιόρε. Ο πληθυσμός της συνοικίας σύμφωνα με την τελευταία απογραφή είναι 4.236 κάτοικοι (12 Δεκεμβρίου 2007). Η πλατεία του Αγίου Μάρκου βρίσκεται μέσα στο Σαν Μάρκο αλλά δεν περιλαμβάνεται στο Σεστιέρι. Το Σαν Μάρκο περιέχει κολοσσιαία αξιοθέατα όπως η πλατεία του Αγίου Μάρκου, η Βασιλική του Αγίου Μάρκου, το Παλάτι των Δόγηδων, το Ανάκτορο των Ντάντολων και οι Βενετσιάνικες εκκλησίες του Σαν Μοιζέ, του Σαν Μαουρίτσιο, του Σάντο Στέφανο, του Σαν Σαλβαδόρ, του Σαν Τζουλιάν και του Σαν Σαμουέλ.
Η περιοχή είναι έντονα πυκνοκατοικημένη και αποτελούσε πάντα το κέντρο της Βενετσιάνικης κυβέρνησης, σήμερα περιέχει πολλά ξενοδοχεία, τράπεζες και καταστήματα. Το Σαν Μάρκο έχει γοητεύσει σε τέτοιο βαθμό που χρησιμοποιείται σε διάσημα βιντεοπαιχνίδια όπως το Tekken και το Assassin's Creed II.

Παραπομπές
----------

1. ↑  (Γερμανικά, Αγγλικά, Γαλλικά, Ισπανικά, Ιταλικά) *archINFORM*. 15673. Ανακτήθηκε στις 6  Αυγούστου 2018.
2. ↑

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
--------------------

* Κοινότητες της Βενετίας
Ο **σπερρυλίτης** ή **σπερρύλιθος** (αγγλ. sperrylite) είναι αρσενικούχο ορυκτό του λευκοχρύσου, του οποίου αποτελεί και το κυριότερο μετάλλευμα. Έλαβε το όνομά του προς τιμή του Φράνσις Λούις Σπέρρυ (Francis Louis Sperry, 1861-1906), χημικού στο Sudbury του Οντάριο, ο οποίος τον ανακάλυψε.

Είναι το πλέον διαδεδομένο ορυκτό του λευκοχρύσου και ανευρίσκεται σε όλους τους τύπους αποθέσεων. Ορυκτά με τα οποία σχετίζεται είναι ο χαλκοπυρίτης, ο γαληνίτης, ο πυρροτίτης, ο βορνίτης, ο σφαλερίτης, ο μαγνητίτης, ο πεντλανδίτης, ο αυτοφυής χρυσός, ο χρωμίτης, ο ιλμενίτης, ο κουπερίτης και ο σιδηροπυρίτης. Επίσης σχετίζεται με άλλα ιδιαίτερα σπάνια ορυκτά όπως ο κοτουλσκίτης, ο τεστιβιοπαλλαδίτης, ο σεντμπερίτης, ο ο ομειίτης, ο βιολαρίτης κ. ά.

Απαντά σε πολλές περιοχές του κόσμου, δεν έχει, όμως, σε όλες την ίδια οικονομική σημασία (στις περισσότερες παραμένει ανεκμετάλλευτος λόγω μικρών ποσοτήτων ή μη οικονομικού τρόπου εξόρυξης). Τα μεγαλύτερα και σημαντικότερα κοιτάσματά του είναι στο Sudbury του Οντάριο (Καναδάς), στο σύμπλεγμα Bushveld του Τράνσβααλ (Νότια Αφρική), στην Αυστραλία, στη Σιβηρία της Ρωσίας, τη Φινλανδία και τις Πολιτείες Κολοράντο και Μοντάνα των ΗΠΑ.

Στην Ελλάδα ανευρίσκονται μη εκμεταλλεύσιμες ποσότητές του στο οφιολιθικό σύμπλεγμα του Νομού Φθιώτιδας (όρος Όρθρυς) στο ορυχείο "Τσαγλί - Μαύρο"

Πηγές
-----

* Handbook of Mineralogy
* Mindat.org
* Galleries.com
* Mineralienatlas
* Webminerals

Δείτε επίσης
------------

* Κατάλογος ορυκτών

Βιβλιογραφία
------------

* James Dwight Dana, *Manual of Mineralogy and Lithology, Containing the Elements of the Science of Minerals and Rocks*, READ BOOKS, 2008 ISBN 1-4437-4224-4

Σημειώσεις
----------

1. ↑  Garuti, G. Zaccarini, F. and Economou-Eliopoulos, M. (1999): Paragenesis and composition of laurite from chromitites of Othrys (Greece): implications for Os-Ru fractionation in ophiolitic upper mantle of the Balkan peninsula. Mineralium Deposita 34, 312-319
Το ***σπεσμίλο*** (εσπεράντο: spesmilo, προφορά: [spesˈmilo], πληθυντικός: ***spesmiloj*** [spesˈmiloi̯]) είναι έαπαρχαιωμένο δεκαδικό διεθνές νόμισμα, που προτάθηκε το 1907 από τον Ελβετό εσπεραντιστή και μαθηματικό Ρενέ ντε Σωσέρ (γαλλικά: René de Saussure) και χρησιμοποιήθηκε πριν από τον Α' Παγκόσμιο Πόλεμο από μερικές βρετανικές και ελβετικές τράπεζες, κυρίως την Εσπεραντιστική Τράπεζα Επιταγών (εσπεράντο: Ĉekbanko Esperantista).

Το σπεσμίλο ισοδυναμούσε με χίλια σπέσοϊ και άξιζε 0,733 γραμμάρια καθαρού χρυσού (0,8 γραμμάρια χρυσού 22 καρατίων), που εκείνη την εποχή ήταν περίπου το μισό δολάριο ΗΠΑ, δύο σελίνια (ένα δέκατο της λίρας στερλίνας) στη Βρετανία, ένα ρωσικό ρούβλι ή 21⁄2 ελβετικά φράγκα. Το 2022, αυτή η ποσότητα χρυσού θα άξιζε περίπου 43,50 δολάρια ΗΠΑ,  38 λίρες στερλίνες,  44 ευρώ,  2692 ρούβλια Ρωσίας,  ή 43 ελβετικά φράγκα. 

Η βασική μονάδα, το *speso* (από τα ιταλικά *spesa* ή γερμανικά *Spesen*,  *spesmilo* είναι εσπεράντο για "χίλιες πένες/αγγλικά: one thousand pennies"), έγινε σκόπιμα πολύ μικρό για να αποφευχθούν τα κλάσματα.

Σύμβολο
-------

Σύμβολο του Σπεσμίλο ⟨₷⟩
Το σύμβολο του σπεσμίλο, που ονομάζεται *spesmilsigno* (προφορά: [spesmilˈsigno]) στα Εσπεράντο, είναι ένα μονόγραμμα ενός κεφαλαίου "S", από την ουρά του οποίου αναδύεται ένα "m".  Το σύμβολο του νομίσματος συχνά στοιχειοθετείται όπως τα ξεχωριστά γράμματα *Sm*. 

Στο Unicode, ο χαρακτήρας αντιστοιχεί στο U+20B7 ₷ SPESMILO SIGN στην έκδοση 5.2.

Διάφορα
-------

* Το *stelo* (αστέρι) ήταν μια άλλη νομισματική μονάδα που χρησιμοποιήθηκε από την Παγκόσμια Σύνδεση (εσπεράντο: *Universala Ligo*) από το 1942 έως τη δεκαετία του 1990.
* Μια εσπεράντο έκδοση του επιτραπέζιου παιχνιδιού Monopoly χρησιμοποιεί χρήματα παιχνιδιού σε ονομαστικές αξίες *spesmiloj*.

Παραπομπές
----------

1. ↑ . 6 November 2022
2. ↑ . 6 November 2022.
3. ↑ . 6 November 2022.
4. ↑ . 6 January 2022.
5. ↑  Cherpillod, André (2007). *Konciza Etimologia Vortaro* (στα Esperanto). Universala Esperanto-Asocio. σελ. 432. ISBN 9789290170822. CS1 maint: Μη αναγνωρίσιμη γλώσσα (link)
6. ↑  Proposal to encode the Esperanto SPESMILO SIGN in the UCS, by Michael Everson
7. ↑  Proposed New Characters – Pipeline Table
8. ↑  Andrew West, BabelStone: What's new in Unicode 5.2? Αρχειοθετήθηκε 2009-10-05 στο Wayback Machine.
9. ↑  Monopolo
Ο **Νταν Όλσον** (Dan Sten Olsson) γεννήθηκε τον Φεβρουάριο του 1947, είναι από τη Σουηδία και είναι δισεκατομμυριούχος επιχειρηματίας, ιδιοκτήτης της πλειοψηφίας (κατέχει ποσοστό 51%) της Stena Sphere και πρόεδρος της από το 1983.

Είναι γιός του Στεν Άλλαν Όλσον, ιδρυτή της Stena Sphere. Έχει δύο αδέρφια, τον Στέφαν Στεν Όλσον και τη Μάντελεϊν Όλσον Έρικσον, τα οποία κατέχουν ποσοστά 24.5% και 18.5% αντίστοιχα.

Ο Όλσον είναι πτυχιούχος του τμήματος επιχειρήσεων, οικονομικών και δικαίου, του πανεπιστημίου του Γκέτεμποργκ.

Είναι παντρεμένος και ζει στο Γκέτεμποργκ, της Σουηδίας.

Παραπομπές
----------

1. ↑  *Davos 2014 Participant List*. data.qz.com/2014/davosattendees/data/davos14list.json.
2. ↑  "Dan Sten OLSSON" Companieshouse.gov.uk
3. 1 2  "Dan Sten Olsson: Executive Profile & Biography"Bloomberg.com
4. ↑  "#504 Dan Olsson" Forbes.com
5. ↑  "94. Dan Sten Olsson, Stena" Αρχειοθετήθηκε 2019-05-30 στο Wayback Machine. Lloydslist.com
Ο **Σύνδεσμος Γιουγκοσλαβικής Δημοκρατικής Πρωτοβουλίας** ήταν μια πολιτική οργάνωση στην Γιουγκοσλαβία από το 1989 έως το 1992.

Ιδρύθηκε την άνοιξη του 1989 στο Ζάγκρεμπ. Τα μέλη της ήταν κυρίως αριστεροί και φιλελεύθεροι διανοούμενοι που υποστήριζαν μία ενιαία σοσιαλιστική Γιουγκοσλαβία.

Πρόεδρος ήταν ο Μπράνκo Χόρβατ ακολουθούμενος από τον Νεμπόισα Πόποβ, διευθυντής ήταν ο Ζάρκο Πουχόβσκι.

Στις σερβικές βουλευτικές εκλογές το 1990 πήρε το 0,5% και κέρδισε 1 έδρα. 

Στις προεδρικές εκλογές του 1990 στη Σερβία υποστήριξαν την υποψηφιότητα του Ιβάν Τζούριτς σε συνεργασία με την Συμμαχία των μεταρρυθμιστικών Δυνάμεων της Γιουγκοσλαβίας για τη Σερβία και πήρε την τρίτη θέση με 5,5% των ψήφων.

Αναφορές
--------

* John B. Allcock, *Yugoslavia*, in: *Political Parties of Eastern Europe, Russia and the Successor States*, 1994, pp. 639 ISBN 0-582-25531-7
* Branko Horvat, *The Association for Yugoslav Democratic Initiative*, in: *Yugoslavism. Histrories of a failed idea, 1918-1992*, edited by Dejan Djokić, 2003, pp. 298-303 ISBN 1-85065-662-2

  


|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
| Καθιερωμένοι όροι | 
* WorldCat
* VIAF: 132818099
* LCCN: no94023176

 |

 |
Ο **Σύνδεσμος Ελλήνων Ζωγράφων** ήταν ένα καλλιτεχνικό σωματείο που ιδρύθηκε το 1938 από καλλιτέχνες που εγκατέλειψαν τον Σύνδεσμο Ελλήνων Καλλιτεχνών.

Σύσταση και δράση
-----------------

Ο Σύνδεσμος Ελλήνων Ζωγράφων ιδρύθηκε τον Οκτώβριο του 1938. Περιλάμβανε στις τάξεις του ζωγράφους οι οποίοι κινούνταν σε συντηρητικές κατευθύνσεις και συγκεκριμένα υπαιθριστές/ιμπρεσιονιστές. Πρόεδρος του σωματείου ήταν ο Περικλής Βυζάντιος, αντιπρόεδρος ο Ευάγγελος Ιωαννίδης, γραμματέας ο Γεώργιος Κοσμαδόπουλος, ταμίας ο Θεόδωρος Λαζαρής και μέλη (του συμβουλίου) οι Μιχαήλ Αξελός, Τρύφων Καζάκος, Λυκούργος Κογεβίνας, Δημήτρης Κοκότσης, Στέλιος Μηλιάδης και Δημήτρης Μπραέσας. Οι περισσότεροι από τους καλλιτέχνες αυτούς το 1937 είχαν εκλεγεί στο προεδρείο του ευρύτερου και παλαιότερου Συνδέσμου Ελλήνων Καλλιτεχνών. Συνεπώς, η αιτία για την ίδρυση του Συνδέσμου Ελλήνων Ζωγράφων φαίνεται ότι σχετιζόταν με συγκρούσεις παρατάξεων ή/και προσώπων στο εσωτερικό του Συνδέσμου Ελλήνων Καλλιτεχνών.

Παρά το γεγονός ότι ο Σύνδεσμος Ελλήνων Ζωγράφων συστάθηκε το 1938, δεν έκανε κάποια έκθεση των μελών του, τα οποία αντίθετα στήριξαν το θεσμό της Πανελλήνιας Καλλιτεχνικής Έκθεσης. Επίσης, ο Σύνδεσμος υπήρξε μία από τις εννέα καλλιτεχνικές ομάδες που αφομοιώθηκαν από το νεοσύστατο Καλλιτεχνικό Επαγγελματικό Επιμελητήριο, το 1944, και αναφέρονται ρητά στον ιδρυτικό του Νόμο.

Σημειώσεις και παραπομπές
-------------------------

1. ↑  Τώνης Σπητέρης, *Τρεις αιώνες νεοελληνικής τέχνης, 1660-1967*, τόμος Γ΄, Αθήνα 1979, σελ. 357.
2. ↑  Σπύρος Μοσχονάς, *Καλλιτεχνικά σωματεία και ομάδες τέχνης στο α’ μισό του εικοστού αιώνα*, διδακτορική διατριβή, Αθήνα 2010, σελ. 477-479.
3. ↑  «Νόμος υπ. Αριθμ. 1863, Περί ιδρύσεως Καλλιτεχνικού Επιμελητηρίου», Άρθρο 5, παράγραφος 5, *Εφημερίς της Κυβερνήσεως*, 25 Σεπτεμβρίου 1944, φύλλο 218, σελ. 1078. Επίσης, Μοσχονάς Σπύρος, *Καλλιτεχνικά σωματεία και ομάδες τέχνης στο α’ μισό του εικοστού αιώνα,* διδακτορική διατριβή, Αθήνα 2010, σελ. 531-534.