recursal/SuperWikiNEXT-32B huggingface dataset:
Ο **Μίρζα Τουγκάι Μπέι, Τουχάι Μπέι** (κριμαϊκά ταταρικά: Toğay bey, πολωνικά: Tuhaj-bej, κυριλλικό: *Тугай-бей*) μερικές φορές γράφεται ως **Τούγκαι Μπέι,** (πέθανε τον Ιούνιο του 1651) ήταν αξιοσημείωτος στρατιωτικός αρχηγός και πολιτικός των Τατάρων της Κριμαίας.

Βιογραφία
---------

Ο Τογκάι καταγόταν από τους Αργκίν, μια από τις ευγενείς Κριμαϊκές οικογένειες, και το πλήρες όνομά του ήταν *Αργκίν Ντογκάν Τογκάι Μπέι* (Αρχίν Ντοχάν Τοχάι μπέι). Ο "Μπέης" είναι στην πραγματικότητα ένας τίτλος που έλαβε όταν έγινε αρχηγός στο σαντζάκι του Ορ Καπί (το σημερινό Περεκόπ), μια σημαντική θέση στο Χανάτο της Κριμαίας, επειδή ο Ισθμός του Περεκόπ ήταν περιοχή ζωτικής σημασίας για την άμυνα του χανάτου.

Ο Τουχάι Μπέι έγινε ο μπέης του Ορ Καπί (Ορ Μπέη) κάποια στιγμή ανάμεσα στο 1642 και 1644. Η θέση του Μπέη του Ορ Καπί ήταν σημαντική στο Χανάτο της Κριμαίας, καθώς ήταν υπεύθυνος για το οχυρό του Ορ Καπί, την πύλη στην χερσόνησο. Από το 1644 είχε αρκετή εξουσία για τον Χαν της Κριμαίας, για να του αναθέσει την αρχηγία της μεγάλης εκστρατείας των Τατάρων κατά της Πολωνίας. Ωστόσο, η θέση του στρατού του Τουχάι Μπέι είχε γίνει γνωστή στον πολωνικό στρατό με αρχηγό τον Στανισλάβ Κονιετσπόλσκι πριν φτάσει στις πυκνοκατοικημένες περιοχές της Ουκρανίας, και έχασε στην Πρώτη Μάχη του Οχματίβ. 

Το 1648 έστειλε ένα στρατό (περίπου 6.000 με 20.000 άνδρες) για να βοηθήσει τον Μποχντάν Χμελνίτσκι στην Εξέγερση των Κοζάκων ενάντια στην Πολωνική-Λιθουανική Κοινοπολιτεία. Εκεί πήρε μέρος σε πολλές σημαντικές μάχες και σκοτώθηκε κατά την διάρκεια της μάχης του Μπερεστέτσκο.

Επίσης, ήταν ένας από τους κυριότερους χαρακτήρες του Πολωνικού μυθιστορήματος και ταινίας Δια Πυρός και Σιδήρου. Στην ταινία, τον ρόλο του Τουγκάι Μπέη ανέλαβε ο Ντάνιελ Ολμπρύτσκι. 

* Ο Μπογκντάν Χμελνίτσκι (αριστερά) με τον Τουγκάι Μπέη (δεξιά) στο Λβιβ (έργο του Γιαν Ματέικο, λάδι σε καμβά, 1885)Ο Μπογκντάν Χμελνίτσκι (αριστερά) με τον Τουγκάι Μπέη (δεξιά) στο Λβιβ (έργο του Γιαν Ματέικο, λάδι σε καμβά, 1885)
* Ο στρατηγός Τουγκάι Μπέη είναι ο αρχηγός του Κριμαϊκού στρατούΟ στρατηγός Τουγκάι Μπέη είναι ο αρχηγός του Κριμαϊκού στρατού

Παραπομπές
----------

1. ↑  pantheon.world/profile/person/Tugay\_Bey. Ανακτήθηκε στις 9  Οκτωβρίου 2017.
2. ↑  Podhorodecki, σελίδα 193
3. ↑  Serczyk, σελίδα 339

Βιβλιογραφία
------------

* Podhorodecki, L. *Chanat krymski i jego stosunki z Polską w 15-18 w*. Warsaw, 1987.
* Serczyk, W.A. *Na płonącej Ukrainie. Dzieje Kozaczyzny 1648-1651*. Warsaw, 1998.
* Holobutsky, V. *Zaporizhian Cossackdom*. "Vyshcha shkola". Kiev, 1994. ISBN 5-11-003970-4 ()
Ο **Εζέκιελ Αλεμπούα** (Ezekiel Alebua, 1947-2022) ήταν πολιτικός από τα Νησιά του Σολομώντα, που χρημάτισε πρωθυπουργός του κράτους από το 1986 έως το 1989. Διατέλεσε υπουργός Εξωτερικών από το 1981 έως το 1982. Ήταν μέλος του Ενωμένου Συντηρητικού Κόμματος των Νήσων του Σολομώντα.

Καριέρα
-------

Γεννήθηκε το 1947. Σταθμό για την πολιτική του καριέρα αποτέλεσε ο διορισμός του στο υπουργείο Εξωτερικών, το 1981. Η θητεία του εκεί τερματίστηκε τον επόμενο χρόνο (1982). Την 1η Δεκεμβρίου 1986 ανέλαβε πρωθυπουργός, διαδεχόμενος στο αξίωμα τον Άλαν Κεμακέζα. Παρέμεινε πρωθυπουργός ως τις 28 Μαρτίου 1989. Αργότερα έγινε πρωθυπουργός της επαρχίας Γκουανταλκανάλ, από το 1998 ως το 2003. Ήταν αντίθετος με πολλά άτομα που δεν υποστήριζαν το κίνημα ανεξαρτησίας στην επαρχία. Τραυματίστηκε σε δολοφονική απόπειρα από την ομάδα του Χάρολντ Κέκε την 1η Ιουνίου 2001. 
Τον Αύγουστο του 2005 του απαγγέλθηκαν κατηγορίες για κατάχρηση δημοσίου χρήματος, το οποίο προοριζόταν για την αποζημίωση των πληγέντων από τις εθνοτικές συγκρούσεις.Τον διαδέχθηκε στην πρωθυπουργία ο Σόλομον Μαμαλόνι.

Ο Αλεμπούα απεβίωσε από μακρά ασθένεια σε ηλικία 75 ετών στις 7 Αυγούστου 2022.

Παραπομπές
----------

1. ↑  www.solomontimes.com/news/former-prime-minister-ezekiel-alebua-dies/12062.
2. ↑  *Islands business*. News (South Pacific) Limited. Ανακτήθηκε στις 5 Ιανουαρίου 2011.
3. ↑  "Alebua denies tension involvement"; Solomon Star News: 4 Νοεμβρίου 2011
4. ↑  Former Solomons PM charged with larceny, Sydney Morning Herald, 4 Αυγούστου 2005, ανακτήθηκε στις 8 Αυγούστου 2022.
5. ↑  «Former Prime Minister Ezekiel Alebua Dies». *Solomon Times*. 7 Αυγούστου 2022. Ανακτήθηκε στις 7 Αυγούστου 2022.

Επιπλέον βιβλιογραφία
---------------------

* Lennox, Gina (2005). *Forged by war: Australians in combat and back home*. Melbourne Univ. Publishing. σελ. 17. ISBN 978-0-522-85171-7. Ανακτήθηκε στις 5 Ιανουαρίου 2011.
| Τουγκρίκ (tögrög) |
| --- |
| Χώρα: | Μογγολία Μογγολία  |
| Υποδιαίρεση: | 100 *μένγκε* |
| Κωδικός ISO 4217: | MNT |
| Συντομογρ.: | ₮ |

Το **τουγκρίκ** (tögrög, μογγολικά: төгрөг) (κωδικοί και σύμβολα: MNT, *Tugrik*, ₮) αποτελεί το επίσημο νόμισμα της Μογγολίας. Υποδιαιρείται σε 100 *μένγκε* (мөнгө).

Εισήχθη στις 9 Δεκεμβρίου του 1925 και είχε ίση αξία με ένα σοβιετικό ρούβλι. Ένα ρούβλι ή τουγκρίκ ήταν ίσο με 18 γραμμάρια αργύρου. Αντικατέστησε το Δολάριο Μογγολίας και έγινε μοναδικό νόμιμο νόμισμα την πρώτη Απριλίου του 1928.

Τα κέρματα μένγκε (möngö) δεν είναι πλέον σε κυκλοφορία, καθώς είναι ελάχιστης αξίας. Διατίθενται σήμερα σε τουρίστες ή συλλέκτες.

Κέρματα
-------

Η κατασκευή των κερμάτων έχει ομοιότητες με το σοβιετικό ρούβλι. Τα κέρματα του τελευταίου ήταν σταθερά σε 1, 2, 3, 5, 10, 15, 20 και 50 καπίκια (kopeks) και σε 1 ρούβλι, ενώ του τουγκρίκ ήταν σε αξίες των 1, 2, 5, 10,15, 20, 50 μένγκε και 1 τουγκρίκ. Η ομοιότητα αυτή έπαψε να υπάρχει το 1990, όταν ο πληθωρισμός ανέβηκε στα ύψη .

Χαρτονομίσματα
--------------

Όπως τα κέρματα έτσι και τα χαρτονομίσματα τουγκρίκ ήταν πολύ όμοια με το σοβιετικό ρούβλι την περίοδο της λαϊκής δημοκρατίας της Μογγολίας. Το χρώμα, οι αξίες και το σχέδιο ήταν τα ίδια.

* 1 τουγκρίκ: καφέ
* 3 τουγκρίκ: πράσινο
* 5 τουγκρίκ: μπλε
* 10 τουγκρίκ: πράσινο
* 20 τουγκρίκ: κόκκινο
* 25 τουγκρίκ: μενεξεδί
* 50 τουγκρίκ: πράσινο
* 100 τουγκρίκ: καφέ

Όλα τα χαρτονομίσματα τυπώθηκαν στη Σοβιετική Ένωση.

Παραπομπές
----------

1. ↑  Τράπεζα της Μογγολίας. «History - National Currency - Togrog». Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 12 Νοεμβρίου 2007. Ανακτήθηκε στις 15 Δεκεμβρίου 2007.

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
--------------------

* Τραπεζογραμμάτια της Μογγολίας
Με το όνομα **κεροστίλβη** (αγγλ. hornblende) φέρεται μια σειρά σιδηρομαγνησιούχων ορυκτών μεταξύ της σιδηροκεροστίλβης και της (μαγνησιούχου) οξυκεροστίλβης ή βασαλτικής κεροστίλβης. Η σύσταση, ουσιαστικά, παραλλάσσει από την υποκατάσταση ατόμων Fe+2 από άτομα Mg και το αντίθετο. Η κεροστίλβη είναι περισσότερο σκουρόχρωμη και μεγαλύτερης πυκνότητας όσο περισσότερο σίδηρο περιέχει.

Το όνομα κεροστίλβη είναι μετάφραση του γερμανικού όρου (από τον οποίο προέρχεται και ο αγγλικός) horn (κέρας) και blende (θαμπώνω, ξεγελώ) επειδή συχνά συγχέεται με παρόμοιων χρωματισμών ημιπολύτιμα ή πολύτιμα ορυκτά.

Απαντά σε γρανίτες, γρανοδιορίτες (όξινα και ενδιάμεσα πλουτώνια) αλλά και βασάλτες (ηφαιστειακά). Εμφανίζεται σχεδόν πάντα στα μεταμορφωμένα πετρώματα μέσου βαθμού μεταμόρφωσης που χαρακτηρίζονται ως αμφιβολίτες και, επίσης, συχνά σε σχιστολίθους.

Σχετίζεται με βιοτίτη, επίδοτο, αλβίτη και, στους αμφιβολίτες, με χαλαζία. Ανευρίσκεται σχεδόν παντού όπου υπάρχουν τα πιο πάνω πετρώματα. Μεγάλοι κρύσταλλοί της βρίσκονται στον Βεζούβιο και στο Μόντε Σόμμα (Monte Somma) της Ιταλίας, στην περιοχή Pargas της Φινλανδίας, στη Νορβηγία, την Τσεχία, στο Οντάριο του Καναδά, στη Νέα Νότια Ουαλλία της Αυστραλίας και στην πολιτεία της Νέας Υόρκης των ΗΠΑ.

Ως ορυκτό δεν έχει οικονομική σημασία.

Πηγές
-----

* Τμήμα Γεωλογίας Αριστοτελείου Πανεπιστημίου Θεσσαλονίκης
* Mindat.org
* Webmineral.com
* Handbook of Mineralogy

Βιβλιογραφία
------------

* James Dwight Dana, Manual of Mineralogy and Lithology, Containing the Elements of the Science of Minerals and Rocks READ BOOKS, 2008 ISBN 1-4437-4224-4
* Walter Schumann, R. Bradshaw, K. A. G. Mills, *Handbook of Rocks, Minerals and Gemstones*, Houghton Mifflin Harcourt, 1993 ISBN 0-395-51137-2
Ο **Τζων Στιούαρτ του Ντάρνλεϊ** 1ος λόρδος του Ωμπινύ και κόμης του Εβρέ (περί το 1380 - 1429) επιφανής Σκωτσέζος ευγενής και στρατιωτικός στη διάρκεια του Εκατονταετούς πολέμου ήταν γιος του Αλεξάντερ Στιούαρτ του Ντάρνλεϊ και της Τζάνετ Κιθ. Ο Τζων Στιούαρτ ήταν μακρινός ξάδελφος των βασιλέων της Σκωτίας από τον Οίκο των Στιούαρτ, απόγονος του Τζων Στιούαρτ του Μπονκίλ δεύτερου γιου του Αλεξάντερ Στιούαρτ, 4ου Υψηλού Στιούαρτ της Αγγλίας.

Μάχες με τους Γάλλους
---------------------

Κληρονόμησε τις εκτάσεις και τους τίτλους του πατέρα του (1404), στέφτηκε ιππότης (1418) και συμμετείχε στη Γαλλική εκστρατεία μαζί με τους κόμητες του Μπάκαν και του Ουίγκταουν, το 1420 έγινε Κοντόσταυλος του Μεγάλου στρατού της Σκωτίας. Ο Ντάρνλεϊ βρέθηκε στη μεγάλη νίκη των Σκωτσέζων στη *μάχη του Μπωγκέ* (1421) για τη βοήθεια που είχε προσφέρει του παραχωρήθηκαν οι ηγεμονίες του Κόνκρεσολτ (1421) και του Ωμπινύ (1422) από τον δελφίνο. Ο Ντάρνλεϊ ήταν παρόν και στην ήττα στο Κραβάρτ στην οποία αιχμαλωτίστηκε και έχασε το ένα μάτι. Την εποχή που ήταν αιχμάλωτος δεν συμμετείχε στη *μάχη του Βερνέιγ* που οι Γάλλο - Σκωτσέζικες δυνάμεις υπέστησαν συντριπτική ήττα. Τα λύτρα για την απελευθέρωση του πληρώθηκαν από τον δελφίνο Κάρολο, ο Ντάρνλεϊ στη συνέχεια μπήκε στην υπηρεσία των Γάλλων και ανέλαβε τη διοίκηση των Σκωτσέζικων δυνάμεων στη χώρα. Μετά από μια νίκη επί των Άγγλων στο Λε Μον-Σαιν-Μισέλ έγινε *κόμης του Εβρέ* και μπόρεσε να έχει τον κρίνο στα σύμβολα του.

Το 1428 επέστρεψε στη Σκωτία με τον Ρενώ ντε Σαρτρ, αρχιεπίσκοπο της Ρεμς για να συγκεντρώσει περισσότερα στρατεύματα και να τακτοποιήσει τον γάμο ανάμεσα στη Μαργαρίτα της Σκωτίας, Δελφίνη της Γαλλίας και τον γιο του Γάλλου δελφίνου Λουδοβίκο. Επέστρεψε στη Γαλλία (1429) και πήρε μέρος στην Πολιορκία της Ορλεάνης με 1000 άντρες, τέσσερις μέρες αργότερα διηύθυνε ένα Σκωτσέζικο τάγμα στη *μάχη του Έρρινγκς* που σκοτώθηκε. Ο Τζων Στιούαρτ του Ντάρνλεϊ τάφηκε στον Καθεδρικό ναό του Σαιντ Κρουά στην Ορλεάνη.

Οικογένεια
----------

Ο Τζων Στιούαρτ του Ντάρνλεϊ παντρεύτηκε την Ελισάβετ, κόρη του Ντόντσαντ κόμη του Λέννοξ, συνόδευσε τον σύζυγο της στη Γαλλία πέθανε 10 μήνες μετά από αυτόν και τάφηκε μαζί του στην Ορλεάνη, με την Ελισάβετ απέκτησε : 

* Άλαν Στιούαρτ του Ντάρνλεϊ
* Τζων Στιούαρτ, 2ος λόρδος του Ωμπινύ

Παραπομπές
----------

1. ↑  p518.htm#i5179. Ανακτήθηκε στις 7  Αυγούστου 2020.
2. 1 2 3  Darryl Roger Lundy: (Αγγλικά) *The Peerage*.
3. ↑  Balfour Paul, vol V, pp346-348

Πηγές
-----

* Balfour Paul, Sir James, Scots Peerage, IX vols. Edinburgh 1904.


|  |  |
| --- | --- |
| CC-BY-SA Μετάφραση | Στο λήμμα αυτό έχει ενσωματωθεί κείμενο από το λήμμα John Stewart of Darnley  της Αγγλικής Βικιπαίδειας, η οποία διανέμεται υπό την GNU FDL και την CC-BY-SA 4.0. (ιστορικό/συντάκτες). |
Ο **Εζέν Καμαρά** (*Eugene Camara*, 1942-2019) ήταν πολιτικός από τη Γουινέα. Διορίστηκε πρωθυπουργός της αφρικανικής χώρας το 2007.

Προφίλ
------

Γεννήθηκε στη Νζερεκορέ στις 21 Ιανουαρίου του 1942. Στις 9 Φεβρουαρίου 2007 διορίστηκε πρωθυπουργός από τον πρόεδρο Λανσάνα Κοντέ. Προηγήθηκαν ταραχές και πολυήμερη γενική απεργία από την Αντιπολίτευση της χώρας, στις οποίες έχασαν τη ζωή τους τουλάχιστον 50 άνθρωποι. Μία ημέρα μετά, περίπου 12 άνθρωποι, ανάμεσά τους και ένας στρατιωτικός, σκοτώθηκαν σε νέες συμπλοκές με πρωταγωνιστές τους οπαδούς της Αντιπολίτευσης, οι οποίοι αρνήθηκαν τον διορισμό του Καμαρά στην πρωθυπουργία. Τον διαδέχθηκε τελικά ο Λανσάνα Κουγιατέ.

Παραπομπές
----------

1. ↑  Ανακτήθηκε στις 13  Οκτωβρίου 2022.
2. ↑  "Qui est Eugène Camara, le nouveau ministre d'Etat aux Affaires présidentielles ?" Αρχειοθετήθηκε 2007-09-28 στο Wayback Machine. Guineeconakry.info, 20-1-2007 (Γαλλικά).
Οι **Κερρητανοί** ήταν ιβηρική φυλή που κατοικούσε στην σημερινή ευρύτερη περιοχή της Σερδάνια και στην κοιλάδα του ποταμού Σέγρε. Ο κύριος αστικός τους πυρήνας βρισκόταν στη θέση Καστελσιουτάτ, στα όρια της σημερινής Λίβια. Γείτονές τους ήταν από τα νότια οι Ιλεργέτες και από τα ανατολικά οι Σάρδονες.

Το όνομα Κερρητανοί (ή *Cerretani* και *Ceretes* στα λατινικά) τους δόθηκε από ελληνορωμαίους συγγραφείς όπως τον Αβιηνός, τον Στράβωνα και τον Σίλιο Ιταλικό. Ο Ζοάν Κορομίνες θεωρεί την γραφή του ονόματός τους με δύο «r» λανθασμένη και καρπό της άκυρης ετυμολογικής σύνδεσης με την λέξη *cerrum,* όντας γι'αυτόν σωστή μονάχα η μορφή με ένα «r», από την οποία και προέκυψαν και τα συγγενικά τοπωνύμια της Σερδάνια (*Ceretania* στα λατινικά, *Cerdanya* στα καταλανικά).

Ιστορία
-------

Η άφιξη των Κερρητανών στα Πυρηναία μας είναι άγνωστη μα σίγουρα συνέβη πολύ πριν από την άφιξη των Κελτών κατά τον 6ο αιώνα π.Χ. Ως φυλή χαρακτηριζόταν από έναν αγροτικό τρόπο ζωής και ήταν ξακουστοί για την παρασκευή αλλαντικών και συγκεκριμένα ενός είδους μάλλον παρόμοιου με το σημερινό ισπανικό χαμόν. Υποτάχθηκαν στον Αννίβα το 218 π.Χ. κι έπειτα στους Ρωμαίους κατά το 200 π.Χ.

Παραπομπές
----------

1. ↑  Έργο *Ora Maritima*, στ. 544.
2. ↑  Στο Έργο του "Γεωγραφικά", βιβλίο 3, κεφ. 4, παρ. 11 αναφέρει: «Αὐτῆς δὲ τῆς Πυρήνης τὸ μὲν Ἰβηρικὸν πλευρὸν εὔδενδρόν ἐστι παντοδαπῆς ὕλης καὶ τῆς ἀειθαλοῦς͵ τὸ δὲ Κελτικὸν ψιλόν͵ τὰ δὲ μέσα περιέχει καλῶς οἰκεῖσθαι δυναμένους αὐλῶνας. ἔχουσι δ᾽ αὐτοὺς Κερρητανοὶ τὸ πλέον τοῦ Ἰβηρικοῦ φύλου͵ παρ᾽ οἷς πέρναι διάφοροι συντίθενται ταῖς Κανταβρικαῖς ἐνάμιλλοι͵ πρόσοδον οὐ μικρὰν τοῖς ἀνθρώποις παρέχουσαι.»
3. ↑  Σύμφωνα με τη γαλλική μετάφραση του 1878: "Les Cerrétans, anciens soldats de Tirynthe, et le Vascon, toujours sans casque, s'empressèrent d'apporter leurs secours."
4. ↑  *Bi - C : els noms de lloc i noms de persona de totes les terres de llengua Catalana* (1. ed. έκδοση). Barcelona: Curial Ed. Catalanes. 1995. ISBN 84-7256-902-0.  `|first1=` missing `|last1=` in Authors list (βοήθεια)CS1 maint: Extra text (link)
5. ↑  Στο ίδιο απόσπασμα το αλλαντικό αυτό εκφράζεται με τη λέξη «πέρναι» που σύμφωνα με το λεξικό Λίντελ-Σκοτ σημαίνει «χοιρομέρι», από την λατινική λέξη «perna».

  



|  |  |
| --- | --- |
| CC-BY-SA Μετάφραση | Στο λήμμα αυτό έχει ενσωματωθεί κείμενο από το λήμμα Cerretains  της Γαλλικής Βικιπαίδειας, η οποία διανέμεται υπό την GNU FDL και την CC-BY-SA 4.0. (ιστορικό/συντάκτες). |
Ο **Τζων Κρίστοφερ Παπαλόιζου** (*John Christopher Baillie Papaloizou*, γενν. 1947) είναι Βρετανός θεωρητικός φυσικός και αστρονόμος, ελληνοκυπριακής καταγωγής από την πλευρά του παππού του. Διδάσκει ως καθηγητής στο Τμήμα Εφαρμοσμένων Μαθηματικών και Θεωρητικής φυσικής (DAMTP) του Πανεπιστημίου του Κέιμπριτζ.

Ο Παπαλόιζου πήρε το διδακτορικό του το 1972 από το Πανεπιστήμιο του Σάσσεξ υπό την επίβλεψη του Ρότζερ Τάυλερ (Roger John Tayler, 1929-1997). Ο τίτλος της διδακτορικής διατριβής του ήταν *Η δονητική αστάθεια σε αστέρες μεγάλης μάζας* (*The Vibrational Instability in Massive Stars*).

Ερευνητικό έργο
---------------

Ο Παπαλόιζου ασχολείται με τη θεωρία των δίσκων προσαυξήσεως, ιδίως με την εφαρμογή της στη δημιουργία πλανητών. 

Μαζί με τον συνάδελφό του στο Κέιμπριτζ Τζιμ Πρινγκλ ανεκάλυψαν το 1984 τη λεγόμενη «αστάθεια Papaloizou-Pringle». Σύμφωνα με αυτή, τοροειδείς ή μη δίσκοι προσαυξησεως σε ανισοτροπικά αστρικά συστήματα με σταθερή ειδική στροφορμή, είναι ασταθείς σε μη συμμετρικά ως προς τον άξονά τους modes ολικών ταλαντώσεων. O Παπαλόιζου συνεισέφερε επίσης αρκετά σε διάφορα άλλα θέματα, όπως στην ακτινική αστάθεια τροχιάς, στους τοροειδείς τρόπους ταλαντώσεως σε αστέρες και διάφορες άλλες αστάθειες σε δίσκους προσαυξήσεως.

Τιμητικές διακρίσεις
--------------------

* Εκλογή ως εταίρου της Βασιλικής Εταιρίας (2003)
* Βραβείο Brouwer 2004 της Αμερικανικής Αστρονομικής Εταιρείας
* Ο αστεροειδής 17063 Παπαλόιζου (Papaloizou), που ανακαλύφθηκε το 1999, ονομάσθηκε έτσι προς τιμή του.

Παραπομπές
----------

1. ↑  Ανακτήθηκε στις 14  Νοεμβρίου 2020.
2. ↑  (Αγγλικά) *Mathematics Genealogy Project*.
3. ↑  uk.bl.ethos.468148.
4. ↑  *Monthly Notices of the Royal Astron. Society*, τόμος 208, 15 Ιουνίου 1984, σσ. 721-750
5. ↑
6. ↑  JPL Small-Body Database Browser

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
--------------------

* Ιστοσελίδα της Ομάδας Αστροφυσικής Δυτου Fluid Dynamics and Non-linear Patterns - Group Home Page

|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
| Καθιερωμένοι όροι | 
* ISNI: 0000 0001 3467 0262
* MGP: 84368

 |

 |
Ο **Κεβόρκ Παπαζιάν** (1892 - 10 Νοεμβρίου 1953) ήταν Ελληνο-Αρμένιος πολιτικός καθώς και ο πρώτος Αρμένιος που διετέλεσε μέλος της Βουλής των Ελλήνων.

Βιογραφικά στοιχεία
-------------------

Γεννήθηκε στη Ραιδεστό από Αρμένιους γονείς. Μετά την περάτωση των εγκύκλιων σπουδών του, μετέβη στην Κωνσταντινούπολη, όπου σπούδασε νομικά. Μετά την αποφοίτησή του επέστρεψε στη Ραιδεστό, όπου και συνελλήφθη από τις οθωμανικές αρχές μαζί με άλλους Αρμένιους κατοίκους με την κατηγορία της πυρπόλησης τουρκικών οικιών. Φυλακίστηκε για μικρό χρονικό διάστημα και εν συνεχεία εξορίστηκε στη Δαμασκό για να εγκατασταθεί, τελικώς, στην Ντουμά της Συρίας εργαζόμενος ως ιδιωτικός υπάλληλος.

Το 1919 επέστρεψε στην γενέτειρά, ιδιώτευσε για ένα μικρό διάστημα ως δικηγόρος και μετά την ενσωμάτωση της Ανατολικής Θράκης στο ελληνικό κράτος εξελέγη, στις εκλογές του 1920, βουλευτής Ραιδεστού.  Από τη θέση αυτή διαδραμάτισε σημαντικό ρόλο στην ενίσχυση του αρμενικού κινήματος ανεξαρτησίας και της αρμενικής κοινότητας στην Ελλάδα. Μετά την παραχώρηση της Ανατολικής Θράκης στην Τουρκία, ο Παπαζιάν εγκαταστάθηκε στη Θεσσαλονίκη, όπου ίδρυσε την πρώτη αρμένικη εφημερίδα υπό τον τίτλο "Αλίκ" (Κύμα). 

Μετά το 1944 εγκαταστάθηκε στην Αθήνα. Την περίοδο 1947 - 1950 διετέλεσε πρόεδρος του Πολιτιστικού Σωματείο "Χαμασκαΐν".

Απεβίωσε στην Αθήνα στις 10 Νοεμβρίου 1953 και ενταφιάστηκε στο νεκροταφείο Κοκκινιάς.

Παραπομπές
----------

1. 1 2  Τσιλιγκριάν Μάικ, *Κεβόρκ Παπαζιάν*, Αρμενικά, τεύχος 80
2. ↑  Βουλή των Ελλήνων, Μητρώον Πληρεξουσίων, Γερουσιαστών και Βουλευτών. 1822-1935, Αθήνα 1986, σελ. 260 - 261 (pdf)
Ο **Κερκυραϊκός χορός** είναι δημοτικό τραγούδι και χορός που χορεύεται στην Κέρκυρα.

Ο χορός λέγεται και **ρούγα**, καθώς και **πέρδικα**, από τα λόγια του τραγουδιού που τον συνοδεύει. Ο κερκυραϊκός χορός χαρακτηρίζεται από ελαφράδα, χάρη και έντονο λυρικό στοιχείο. Χορεύεται σε ζευγάρια που έχουν μέτωπο προς τη φορά του χορού. Μπορεί επίσης να αρχίσει από απλό κύκλο και να μετασχηματιστεί σε ζευγάρια. Τα πόδια είναι στην προσοχή. Τα ζευγάρια συνδέουν το μέσα χέρι τους με λαβή Καλαματιανού και το φέρνουν λυγισμένο στο ύψος και κοντά στον ώμο. Το άλλο χέρι το τοποθετούν σε μεσολαβή. Μπροστά από τα ζευγάρια και σε απόσταση 2-3 μέτρων μπαίνει ο πρωτοχορευτής ή ζευγάρι πρωτοχορευτών με την πλάτη προς τη φορά του χορού. Ο χορός αποτελείται από 12 βήματα. Ο κορυφαίος εκτελεί όλα τα βήματα με την πλάτη στραμένη προς τη φορά. Ποικίλει τον χορό με βήματα σταυρωτά, στροφές, καθίσματα και τον αρχίζει από το αριστερό πόδι.

Αναφορά
-------

* Ελληνικοί παραδοσιακοί χοροί, Κερκυραϊκός
Το μοσχοφόρο **ελάφι του Κασμίρ** ή αλλιώς **μοσχοδορκάς** (*Moschus cupreus*) είναι ένα από τα επτά σύγχρονα είδη μοσχοφόρου ελαφιού, και ζει στο Αφγανιστάν, την Ινδία και το Πακιστάν. Η επίσημη Κόκκινη Λίστα των ειδών που κινδυνεύουν με εξαφάνιση το κατατάσσει στα απειλούμενα είδη. Τα αρσενικά ελάφια φέρουν δύο κοντούς χαυλιόδοντες, τους οποίους χρησιμοποιούν ως όπλο εναντίον άλλων αρσενικών την εποχή του ζευγαρώματος.

Για πρώτη φορά εδώ και εξήντα χρόνια θεάθηκε το σπανιότατο ελάφι του Κασμίρ, που σε αντίθεση με τα περισσότερα φυτοφάγα ζώα, φέρει δύο κοφτερούς κυνόδοντες. Τελευταία φορά το ζώο εθεάθη το 1948 από μια ομάδα Δανών επιστημόνων που έκαναν έρευνα στην περιοχή. Σύμφωνα με έρευνα που δημοσιεύθηκε στο περιοδικό Oryx, το είδος αυτό απειλείται με εξαφάνιση εξαιτίας της συρρίκνωσης των βιότοπων και της λαθροθηρίας. Το ελάφι αυτό, όπως και άλλα της συνομοταξίας, παράγει μια έκκριση που χρησιμοποιείται σε αρώματα και φαρμακευτικά σκευάσματα. Οι αδένες που παράγουν την αρωματική έκκριση είναι ο λόγος που τα ζώα της συνομοταξίας αυτής βρίσκονται συχνά στο στόχαστρο λαθροθηρών, και το βάρος τους θεωρείται πολυτιμότερου του χρυσού, καθώς η τιμή του στην μαύρη αγορά, ανέρχεται στις 45.000 δολάρια το κιλό.


|  |  |
| --- | --- |
| 

|  |
| --- |
| * Πύλη:Ζωολογία
* Πύλη:Θηλαστικά
 |

 |
Η **Κιμ Σου-τζα** (κορεατικά: 김선자, Χάντσα: 金宣子, 1930 - 30 Δεκεμβρίου 1997) ήταν Νοτιοκορεάτισσα κατά συρροήν δολοφόνος, η οποία μεταξύ τον Οκτώβριο του 1986 και τον Αύγουστο του 1988, δηλητηρίασε έξι ανθρώπους, εκ των οποίων οι πέντε απεβίωσαν, χρησιμοποιώντας αναψυκτικά, στα οποία είχε προσθέσει κυανιούχο κάλιο. Η Κιμ, υπήρξε ένας από τους τελευταίους 23 ανθρώπους, στους οποίους έγινε η χρήση της θανατικής ποινής, πριν αυτή αρθεί οριστικά από τον πρόεδρο Κιμ Ντε-τζουνγκ. Με την ιστορία της Κιμ, έχουν ασχοληθεί και μέσα όπως η τηλεόραση, όπου έχει αποδοθεί σε δύο διαφορετικές σειρές.

Η Κιμ ήταν μία νοικοκυρά που ζούσε στο Σίντανγκ-ντονγκ στην ευρύτερη περιοχή της Σεούλ, μαζί με τους τρεις γιους της. Η οικογένεια βασιζόνταν αποκλειστικά στον μισθό του συζύγου της, ο οποίος ήταν ζωγράφος. Παρόλα αυτά, η Κιμ, συνέχιζε να δανείζεται χρήματα από τρίτους, ώστε να ικανοποιήσει τον εθισμό της στον τζόγο. Στο τέλος δε αποφάσισε κιόλας να σκοτώσει τους πιστωτές της και να τους κλέψει τα λεφτά τους. Το πρώτο της έγκλημα έγινε στις 30 Οκτωβρίου του 1986, όταν δηλητηρίασε μια 49χρονη και της έκλεψε τα χρυσαφικά που φορούσε, χωρίς η αστυνομία να μπορεί με κάποιον τρόπο να τη συνδέσει με το σκηνικό. Ενώ και οι υπόλοιποι τέσσερις φόνοι κινήθηκαν σε αυτά τα πλαίσια. Μάλιστα δε είχε επιχειρίσει να κάνει το ίδιο και στον πατέρα της, ο οποίος, όμως, τελικά, ήταν το μόνο θύμα που σώθηκε.

Κι αφού πέρασαν δύο έτη από την πρώτη της δολοφονία, στις 2 Σεπτεμβρίου του 1988, συλλαμβάνεται από τις αρχές, ως ύποπτοι για ανεξιχνίαστους θανάτους. Η Κιμ αρνήθηκε όλες τις κατηγορίες, όμως μετά από έρευνα που έγινε στο σπίτι της βρήκαν τα σύνεργα της, καθώς και σωρεία κλοπιμαίων. Εκείνο που προκάλεσε τις αρχές να ασχοληθούν με αυτήν, ήταν μία περίεργη κατάθεση που έκανε στην τράπεζα, μετά τη δολοφονία του τελευταίου της θύματος. Τη χημική ουσία που χρησιμοποιούσε την είχε προμηθευτεί από έναν ανιψιό της που εργαζόταν σε χημική εταιρεία, με την πρόφαση ότι θέλει να πιάσει φασιανούς. Μέχρι και το τέλος της δικής της δεν σταμάτησε να υποστηρίζει την αθωότητά της, της επιβλήθη η θανατική ποινή το 1989, η οποία εκτελέστηκε το 1997.

Παραπομπές
----------

1. ↑  Yoo, Young-gyu (November 23, 2011). «[Criminal Leaves Traces (31) First Female Serial Killer Kim Sun-ja»]. *Seoul Newspaper*.. Ανακτήθηκε στις July 16, 2019.
2. ↑  «The True Story, Sin and Punishment: A Woman Who Calls Death - Serial Poisoning». *Cultural Broadcasting (MBC)*. Ανακτήθηκε στις 16 Ιουλίου 2019.
3. 1 2 3  «Five people, including sister and father, poisoned». *Trend*. September 2, 1988.. Ανακτήθηκε στις July 16, 2019.
4. ↑  «Citric acid detected in sister's body». *Dong-A Ilbo*. September 2, 1988.. Ανακτήθηκε στις July 16, 2019.
Ο **Κιμ Γου-τζιν** (Χάνγκουλ: 김우진, γεν. 20 Ιουνίου 1992 στο Όκτσεον) είναι Νοτιοκορεάτης αθλητής της τοξοβολίας, ο οποίος είναι ο τρίτος κορυφαίος στην παγκόσμια κατάταξη της Παγκόσμιας Ομοσπονδίας Τοξοβολίας. Είναι ο κάτοχος του παγκοσμίου ρεκόρ στο ατομικό αγώνισμα.

Στους Ολυμπιακούς Αγώνες 2016 κατέκτησε το χρυσό μετάλλιο με την ομάδα της Νότιας Κορέας στο ομαδικό αγώνισμα, κερδίζοντας τις Ηνωμένες Πολιτείες στον τελικό γύρο.

Παραπομπές
----------

1. ↑  «Kim Woojin». *Παγκόσμια Τοξοβολία*. Ανακτήθηκε στις 8 Αυγούστου 2016.
2. ↑  «Rio 2016: South Korean archer Kim Woo-jin sets first world record of Games». *BBC Sport*.. Ανακτήθηκε στις 8 Αυγούστου 2016.
Ο **Κίμ Κίλσεν** (Kim Kielsen, 30 Νοεμβρίου 1966-) είναι Γροιλανδός πολιτικός. Υπηρέτησε ως πρωθυπουργός της Γροιλανδίας από τις 30 Σεπτεμβρίου 2014 ως τις 23 Απριλίου 2021.

Πολιτική σταδιοδρομία
---------------------

### Αρχηγία Σιουμούτ και πρωθυπουργία

Αρχικά ήταν ναυτικός και εκπαιδευμένος στην αστυνομία, κατήλθε στην πολιτική το 2005, όταν εξελέγη στο κοινοβούλιο της Γροιλανδίας με το Σιουμούτ. Ανέλαβε υπηρεσιακά την πρωθυπουργία όταν η Αλέκα Χάμοντ παραιτήθηκε στις 30 Σεπτεμβρίου του 2014 από το ανώτατο αξίωμα καθώς και από πρόεδρος του Σιουμούτ. Ο Κίμ Κίλσεν ανέλαβε επίσης αυτή την θέση όταν στις εσωκομματικές εκλογές ήρθε πρώτος με 44 από τις 65 ψήφους. Στην κυβέρνηση της Αλέκα ​​Χάμοντ ήταν υπουργός Στέγασης και Περιβάλλοντος. Εξελέγη πρωθυπουργός στις 12 Δεκεμβρίου 2014, λίγο μετά τη διεξαγωγή των πρόωρων εκλογών. Το κόμμα του μαζί με το Atassut και το Demokraatit σχημάτισαν νέα κυβέρνηση συνασπισμού τον Δεκέμβριο του 2014.
Ο Κίλσεν επανεξελέγη πρωθυπουργός έπειτα από τη νίκη του κόμματός του στις εκλογές του 2018 αν και έχασε δύο έδρες σε σύγκριση με τις προηγούμενες εκλογές (συνολικά 9 έδρες επί συνόλου 31 στο κοινοβούλιο).
Στις 29 Νοεμβρίου 2020 ο Κίλσεν απέτυχε να επανεκλεγεί στην ηγεσία του κόμματος Σιουμούτ και νέος αρχηγός του έγινε ο Έρικ Γένσεν.

Πηγές
-----

1. ↑  (Γερμανικά) *Munzinger Personen*. 00000030929. Ανακτήθηκε στις 9  Οκτωβρίου 2017.
2. ↑  www.rcinet.ca/eye-on-the-arctic/2022/05/02/blog-polar-opposites-greenlands-new-coalition-government/.
3. ↑  «For Greenland's premier, two reasons to be relieved». *The Arctic Journal*. Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 26 Δεκεμβρίου 2015. Ανακτήθηκε στις 17 Οκτωβρίου 2015.
4. ↑  «Kim Kielsen». *norden.org*. Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 19 Αυγούστου 2016. Ανακτήθηκε στις 17 Οκτωβρίου 2015.
5. ↑  «Her er navnene på det nye Naalakkersuisut». *KNR*. Ανακτήθηκε στις 17 Οκτωβρίου 2015.
6. ↑  «Kim Kielsen tabte valget: Det er en lettelse». *KNR* (στα Δανικά). Ανακτήθηκε στις 30 Νοεμβρίου 2020.
7. ↑  «Erik Jensen felldi Kim Kielsen í formannskjöri Siumut». *RÚV* (στα Ισλανδικά). 29 Νοεμβρίου 2020. Ανακτήθηκε στις 30 Νοεμβρίου 2020.

  


|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
| Καθιερωμένοι όροι | 
* VIAF: 2477151535364702890001
* GND: 1149936673

 |

 |
Ο **Δημοχάρης** (περ. 355 - 275 π.Χ.), ανιψιός του Δημοσθένη, ήταν Αθηναίος ρήτορας και πολιτικός, ένας από τους τελευταίους επιφανείς άνδρες της αθηναϊκής πολιτικής σκηνής κατά τα χρόνια της παρακμής της.

Βιογραφικά στοιχεία
-------------------

Η πρώτη καταγεγραμμένη αναφορά σε αυτόν αφορά ένα περιστατικό του έτους 322 π.Χ. όταν προσπάθησε μάταια να αποτρέψει την παράδοση του Δημοσθένη και των άλλων ρητόρων με αντιμακεδονικά αισθήματα, την οποία είχε διατάξει ο Αντίπατρος. Τα επόμενα δεκαπέντε χρόνια έζησε πιθανότατα στην εξορία. Όταν στην Αθήνα επανήλθε το δημοκρατικό πολίτευμα χάρις στο Δημήτριο τον Πολιορκητή το 307 π.Χ. ο Δημοχάρης κατέλαβε σημαντικά αξιώματα. Εντούτοις εκδιώχθηκε και πάλι το 303 π.Χ. όταν περιγέλασε το διάταγμα του Στρατοκλή, το οποίο ήταν γεμάτο κολακείες προς το πρόσωπο του Δημητρίου.

Ο Δημοχάρης ανακλήθηκε το 298 π.Χ. και κατά τη διάρκεια των επόμενων τεσσάρων ετών ενίσχυσε και εξόπλισε την πόλη με προμήθειες και πολεμοφόδια. Το 296 π.Χ. (ή το 295 π.Χ.) εξορίστηκε και πάλι, επειδή σύναψε συμμαχία με τους Βοιωτούς, και δεν επέστρεψε πριν από το 287 π.Χ. (ή το 286 π.Χ.) Το 280 π.Χ. προέτρεψε τους Αθηναίους να κατασκευάσουν ένα μνημείο προς τιμήν του θείου του με ανάλογη επιγραφή. Μετά το θάνατό του, περίπου πέντε χρόνια αργότερα, ο γιος του Δημοχάρη πρότεινε και πέρασε ένα διάταγμα  ώστε να στηθεί μνημείο προς τιμήν του, το οποίο θα τιμούσε τις υπηρεσίες του προς το Δήμο. Οι τελευταίες πρέπει να περιελάμβαναν τη μείωση των δημόσιων δαπανών, την καλύτερη διαχείριση των κρατικών πόρων (μετά την επιστροφή του το 287) και τις επιτυχημένες διπλωματικές σχέσεις με τους ηγεμόνες της Μακεδονίας και της Αιγύπτου.

Παρόλο που ήταν φίλος με τον στωικό Ζήνωνα, ο Δημοχάρης θεωρούσε όλους τους άλλους φιλοσόφους εχθρούς της ελευθερίας, και το 306 π.Χ. υποστήριξε την πρόταση κάποιου Σοφοκλή, να εκδιωχθούν όλοι από την Αττική. Σύμφωνα με τον Κικέρωνα, ο Δημοχάρης συνέγραψε μια ιστορία των καιρών του, γραμμένη με ρητορικό πάρα ιστορικό ύφος. Ως ομιλητής ήταν γνωστός για την ελευθερία με την οποία χρησιμοποιούσε τη γλώσσα. Δέχτηκε σφοδρή επίθεση από τον Τιμαίο, αλλά βρήκε ένθερμη υποστήριξη στο πρόσωπο του Πολύβιου. Άλλες αναφορές συναντούμε στα έργα του Πλουτάρχου, *«Δημοσθένης»* , *«Δημήτριος»*  και *«Vitae decem oratorum»* .

Παραπομπές
----------

1. ↑  Johannes Kirchner: «Prosopographia Attica». (λατινική γλώσσα) *Prosopographia Attica*. Βερολίνο. 1901.
2. ↑  Πλούταρχος, *«Vitae decem oratorum»*, 851
3. ↑  Κικέρων, *«Brutus»*, 83
4. ↑  Σενέκας, *«De ira»*, iii. 23
5. ↑  Πολύβιος, xii. 13
6. ↑  Πλούταρχος, *«Δημοσθένης»*, 30
7. ↑  Πλούταρχος, *«Δημήτριος»* 24
8. ↑  Πλούταρχος, *«Vitae decem oratorum»* 847

Δείτε επίσης
------------

* Δημοσθένης
* Αθηναϊκή δημοκρατία

  


|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
| Καθιερωμένοι όροι | 
* WorldCat
* VIAF: 523149294318080521742
* LCCN: n85229181
* GND: 102390274
* BIBSYS: 95001185
* ICCU: CFIV047328

 |

 |
Συντεταγμένες: 44°31′19.175″N 17°12′48.683″E﻿ / ﻿44.52199306°N 17.21352306°E﻿ / 44.52199306; 17.21352306

Η **Τσεμέρνιτσα** (σερβικά κυριλλικά: *Чемерница*, σερβικά λατινικά: *Čemernica*) είναι βουνό της Βοσνίας και Ερζεγοβίνης. Κορυφή της αποτελεί το Γκόλι Βις, το οποίο βρίσκεται σε υψόμετρο 1.339 μέτρων. Αποτελεί τμήμα των Δειναρικών Άλπεων.

Γεωγραφία
---------

Η Τσεμέρνιτσα αποτελεί τμήμα του ορεινού όγκου του Βλάσιτς, ο οποίος βρίσκεται στα κεντροανατολικά της Βοσνίας και Ερζεγοβίνης. Βρίσκεται εντός του εδάφους των δήμων του Μρκόνιτς Γκραντ, της πόλεως της Μπάνια Λούκα και του Κνέζεβο, στη Σερβική Δημοκρατία της Βοσνίας, σε κοντινή απόσταση του Κότορ Βάρος (βορειοανατολικά), του Κνέζεβο (ανατολικά) και του Μπότσατς (δυτικά). Εκτείνεται νότια του όρους της Μάνιατσα και περιτριγυρίζεται, καθώς και γειτνιάζει, από τον ποταμό Βρμπας και δύο εκ των παραποτάμων του, τον Ούγκαρ και τη Βρμπάνια.

Γεωλογία
--------

Η Τσεμέρνιτσα χαρακτηρίζεται από καρστικό ανάγλυφο, με δολομίτες και ασβεστολιθικά πετρώματα. Αριθμός πηγών αναβλύζουν στα βόρεια και στο μέσον του βουνού, όπως, μεταξύ άλλων, το Βίντοβο Βρέλο, η Βούτσια Λόκβα και η Νόβα Βόντα. Αντιθέτως, το νότιο τμήμα του βουνού είναι σχετικά ξηρό.

Βλάστηση
--------

Η Τσεμέρνιτσα καλύπτεται κυρίως από φυλλοβόλα δάση (κουκουναριές, φλαμουριές, οξιές κτλ.). Το βορειοανατολικό τμήμα του βουνού καλύπτεται από λιβάδια που χρησιμοποιούνται για τη θερινή βόσκηση των βοοειδών.

Δείτε επίσης
------------

* Κατάλογος βουνών της Βοσνίας και Ερζεγοβίνης

Παραπομπές
----------

1. ↑  (Σερβικά) (Αγγλικά) «Geographical and meteorological datas» (PDF). *www.rzs.rs.ba*. Ινστιτούτο Στατιστικής της Σερβικής Δημοκρατίας της Βοσνίας. Ανακτήθηκε στις 9 Μαρτίου 2010. [*νεκρός σύνδεσμος*]
2. ↑  (Αγγλικά) «Dinaric Alps». *www.summitpost.org*. SummitPost. Ανακτήθηκε στις 9 Μαρτίου 2010.
3. 1 2 3  (Αγγλικά) «Cemernica, Boznia and Herzegovina». *www.traveljournals.net*. Ανακτήθηκε στις 9 Μαρτίου 2010. [*νεκρός σύνδεσμος*]

|  |  |
| --- | --- |
| 

|  |
| --- |
| * Πύλη:Γεωγραφία
* Πύλη:Βοσνία και Ερζεγοβίνη
 |

 |
Το **Γήπεδο του Μοσχάτου** πρόκειται για ένα αθλητικό κέντρο που ανήκει στον δήμο Μοσχάτου - Ταύρου και βρίσκεται στο νότιο τομέα Αθηνών. Το αθλητικό κέντρο είναι στη συμβολή των οδών Καποδιστρίου με Μιαούλη και σε αυτό διεξάγονται αποκλειστηκά αγώνες ποδοσφαίρου.

Σωματεία
--------

Εκεί στεγάζεται ένας μεγάλος αριθμός ερασιτεχνικών και ημιεπαγγελματικών σωματείων που αγωνίζονται στη 4η (ή και κατώτερη) τη τάξη κατηγορία ποδοσφαίρου στην Ελλάδα και πιο συγκεκριμένα στην Ένωση Ποδοσφαιρικών Σωματείων Πειραιώς και στα πρωταθλήματα που διοργανώνει. Αποτελεί κυρίως έδρα των ποδοσφαιρικών σωματείων του Μοσχάτου, Α.Ε. Μοσχάτου, Α.Ο. Θύελλα Μοσχάτου και Α.Ο. Αναγέννηση Μοσχάτου.

Χαρακτηριστικά
--------------

Το γήπεδο μπόρει να υποδεχθεί περίπου 900 θεατές και διαθέτει δύο ξύλινες κερκίδες υποστηριζόμενες απο ικριώματα, μία πίσω απο την εστία στη νότια-νοτιοδυτική πλευρά του γηπέδου και μία στη δυτική βορειοδυτική πλευρά του γήπεδου. Το αθλητικό κέντρο μπορεί να φιλοξενήσει και νυκτερινούς αγώνες όντας επαρκώς εξοπλησμένο με προβολείς.

Εργασίες
--------

Το γήπεδο του Μοσχάτου ανακαινίστηκε το Δεκέμβριο του 2013 όταν και αντικαταστάθηκε ο συνθετικός χλοοτάπητας με νεώτερο τελευταίας τεχνολογίας κερδίζοντας ένα αστέρι απο τη Διεθνή Ποδοσφαιρική Ομοσπονδία 1/2 stars. Σ'αυτή την ανακαίνιση αντικαταστάθηκαν και οι μπάρες περιμετρικά του αγωνιστικού χώρου και το συνολικό κόστος τον εργασιών ανήλθε στις 467.000€. Το έργο χρηματοδοτήθηκε εξ'ολοκλήρου απο τη Περιφέρεια Αττικής λόγω έλλειψης δημοτικών πόρων.

Προσβασιμότητα και μέσα μεταφοράς
---------------------------------

Το γήπεδο του μοσχάτου δε διαθέτει ειδικό χώρο στάθμευσης για τους θεατές. Μπορείτε να πάτε στο αθλητικό κέντρο με τα λεωφορεία του Ο.Α.Σ.Α.
γραμμή 500, στάση γήπεδο και με τη γραμμή 218, στάση γήπεδο. Υπάρχη ακόμα η δυνατότητα χρήσης του τράμ γραμμή 1, στάση Ο.Α.Ε.Δ. αλλα και του μετρό γραμμή 1, σταθμός Μοσχάτου.

Πηγές
-----

1. 1 2 3  Διαθέτει: φωτισμό και κερκίδες χωρητικότητας 900 θεατών, Ένωση Ποδοσφαιρικών Σωματείων Πειραιώς
2. 1 2  Υπολογισμός επιφάνειας του αγωνιστικού χώρου αλλά και του γηπέδου συμπεριλαμβανομένων και των περιμετρικών χώρων, κερκίδων κλπ. Daft Logic
3. ↑  ...χθες 21/12/13 έγινε η τελική παραλαβή του έργου... Το Μοσχάτο μου
4. ↑  FIFA's one star recommended artificial pitches Αρχειοθετήθηκε 2015-03-28 στο Wayback Machine. Διεθνής Ποδοσφαιρική Ομοσπονδία
5. 1 2  ...συνολικού προϋπολογισμού 467.000,00€ (συμπεριλαμβανομένου Φ.Π.Α. 23%)... Περιφέρεια Αττικής
Η **Χέντβιχ**, γερμ.: Hedwig von Hessen-Kassel (30 Ιουνίου 1569 στο Κάσσελ · 7 Ιουλίου 1644 στο Χάγκεν) από τον Οίκο της Έσσης ήταν κόρη του λάντγκραβου της Έσσης-Κάσσελ και με τον γάμο της έγινε κόμισσα του Σάουμπουργκ.

Βιογραφία
---------

Ήταν κόρη του Γουλιέλμου Δ΄ λαντγκράβου της Έσσης-Κάσσελ (1532-1592) από τον γάμο του με τη Σαβίνα (1549-1581), κόρη του Χριστοφόρου δούκα της Βυρτεμβέργης.

Παντρεύτηκε στις 11 Σεπτεμβρίου 1597 στο κάστρο Βίλχελμσμπουργκ στο Σμάλκαλντεν τον Eρνέστο κόμη του Σάουμπουργκ (1569-1622). Όταν η Χέντβιχ μνηστεύθηκε το 1593, ο αδελφός της Mαυρίκιος είχε θέσει ως προϋπόθεση ότι ο Eρνέστος θα μοιραζόταν τη διακυβέρνηση του Σάουμπουργκ με τον αδελφό του Aδόλφο ΙΑ΄. Το 1559 το Σάουμπουργκ διαιρέθηκε με τη Συνθήκη του Mίντεν και ο Eρνέστος έλαβε το Κάτω Σάουμπουργκ, αποτελούμενο από τις περιοχές Ζάχσενχαγκεν, Χάγκενμπουργκ και Μπόκελοχ.

Η Χέντβιχ και ο Eρνέστος ζούσαν αρχικά στο διαθέσιμο κάστρο στο Ζάχσενχαγκεν και το επέκτειναν σε ένα ανάκτορο. Ο Eρνέστος μετακόμισε αργότερα την έδρα της κυβέρνησής του στο Μπύκεμπουργκ. Ο Ερνέστος απεβίωσε το 1627. Η Χέντβιχ κατασκεύασε ένα Πριγκιπικό Μαυσωλείο στην εκκλησία Σανκτ Μάρτινι στο Στάτχαγκεν.

Ο γάμος τους παρέμεινε άτεκνος. Η Χέντβιχ έλαβε την πόλη και την περιοχή του Στάτχαγκεν ως ιδιοκτησία χηρείας της (wittum). Είχε ένα ομόλογο 100 τάλερ χωρίς τόκο. Έδωσε στον ανιψιό της Γουλιέλμο Ε΄ ένα ετήσιο εισόδημα και αργότερα κληρονόμησε το ομόλογό της και όλα τα δικαιώματά της στο νομό Σάουμπουργκ στη χήρα του Aμαλία-Ελισάβετ, την οποία διόρισε επίσης εκτελέστρια της τελευταίας διαθήκης της.

Η Χέντιχ απεβίωσε το 1644 και τάφηκε στο Πριγκιπικό Μαυσωλείο στην εκκλησία του Σανκτ Μάρτινι στο Στάτχαγκεν, δίπλα στον σύζυγό της. Ένα επίγραμμα επάνω από τον τάφο της αναφέρει: *Δεν υπάρχει πιο ιερή απόφαση, από το να μεταβιβάσουμε στους ζωντανούς, εκείνα που μας είχαν ανατεθεί και να τα φυλάξουν, όταν χρειαστεί*.

Οικογένεια
----------

Παντρεύτηκε το 1597 τον Eρνέστο κόμη του Σάουμπουργκ. Δεν απέκτησαν απογόνους.

Βιβλιογραφικές αναφορές
-----------------------

* Helge bei der Wieden: *Ein Norddeutscher Renaissancefürst.* *Ernst Zu Holstein-Schaumburg, 1569-1622* ,(ISBN 3-89534-125-8)
* Friedrich Rehm: *Handbuch der Geschichte beider Hessen* σελ. 442
* Andrea Baresel-Μάρκα: *Grabdenkmäler nordeuropäischer Fürstenhäuser im Zeitalter der Renaissance ...* σελ. 235 ff
* Christoph von Rommel: *Geschichte von Hessen* σελ. 646

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
--------------------

* https://web.archive.org/web/20120402104820/http://www.renaissance-stadthagen.de/index.html; Mausol.html

Παραπομπές σε πηγές
-------------------

1. 1 2  www.lagis-hessen.de/en/subjects/rsrec/sn/bio/register/person/entry/holstein-schaumburg%252C%2Bernst%2Bgraf%2Bvon. Ανακτήθηκε στις 9  Οκτωβρίου 2017.
2. ↑  p4161.htm#i41602. Ανακτήθηκε στις 7  Αυγούστου 2020.

|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
| Καθιερωμένοι όροι | 
* VIAF: 20522166
* GND: 120826011

 |

 |
Ο **Τζέρελ Ρομέιν Μπλάσινγκεϊμ** (γεννήθηκε στις 12 Σεπτεμβρίου 1981) είναι Αμερικανός επαγγελματίας καλαθοσφαιριστής για την AIK Μπάσκετ της Σουηδικής 2ης Κατηγορίας. Έχει ύψος 1,75 μέτρων και παίζει στη θέση του πόιντ γκαρντ.

Ερασιτεχνική σταδιοδρομία
-------------------------

Ο Μπλάσινγκεϊμ έπαιξε στο Λύκειο Ρεντιρέξιον στο Μπρούκλιν της Νέας Υόρκης, προτού φοιτήσει στο Κολέγιο του Λος Άντζελες, όπου βοήθησε την ομάδα να κερδίσει το Πολιτειακό Πρωτάθλημα της Καλιφόρνιας την περίοδο 2002-03. Ονομάστηκε Πολυτιμότερος Παίχτης (MVP) του πολιτειακού τουρνουά και ήταν μια επιλογή για την Διάσκεψη Νότιας Ακτής εκείνη τη χρονιά.

Αργότερα μεταγράφηκε στο UNLV, όπου είχε κατά μέσο όρο 11,2 πόντους κατά μέσο όρο και 6,6 ασίστ στη νεανική του χρονιά (2003–04). Στον τελευταίο χρόνο, είχε κατά μέσο όρο 8,9 πόντους μέσο όρο και 5,5 ασίστ μέσο όρο.

Επαγγελματική πορεία
--------------------

Πριν ξεκινήσει την αγωνιστική πορεία του στη Φινλανδία, ο Μπλάσινγκεϊμ έπαιξε με τη Μακάμπι Ρισόν Λεζιόν στο Ισραηλινό Πρωτάθλημα. Έπαιξε επίσης στη Σουηδική 1η Κατηγορία, με τους Σόλνα Βίκινγκς. Πριν από την θητεία του με τη Σόλνα, έπαιξε με την ΕΝΑΔ στο Κυπριακό Πρωτάθλημα και με την ΑΕΚ στο Ελληνικό Πρωτάθλημα. Για την περίοδο 2009–10, ήταν ο βασικός γκαρντ για την ΜΚ Οντέσα στην Ουκρανία. Τη χρονιά 2010–11 ο Μπλάσινγκεϊμ ήταν βασικός παίκτης για την Ενέργα Τσάρνι Σλουπσκ, την κορυφαία ομάδα του Πολωνικού Πρωταθλήματος. Τη χειμερινή περίοδο η Ενέργκα Τσάρνι Σλουπσκ τελείωσε με επίδοση νικών-ηττών 10–1 και ο Μπλάσινγκεϊμ είχε κατά μέσο όρο 12,4 πόντους ανά παιχνίδι και 6,2 ασίστ ανά αγώνα. Τον Αύγουστο του 2011 υπέγραψε με την Ασέκο Πρόκομ Γκντίνια.  Μετά από μιάμιση χρονιά στην Πολωνία, ο Μπλάσινγκεϊμ πήγε στην Κροατία, υπογράφοντας στη Τσιμπόνα Ζάγκρεμπ. Τους βοήθησε να κερδίσουν τον τίτλο του Αδριατικού Πρωταθλήματος την περίοδο 2013–14. Τον Δεκέμβριο του 2014 έλυσε το συμβόλαιό του με την Τσιμπόνα. 

Στις 7 Δεκεμβρίου 2014 υπέγραψε με την πολωνική ομάδα Ενέργκα Τσάρνι Σλουπσκ.  Στις 9 Ιανουαρίου 2017, χώρισε τους δρόμους του με την Τσάρνι Σλουπσκ. Στις 24 Ιανουαρίου 2017 επέστρεψε στό Ελληνικό Πρωτάθλημα και υπέγραψε στον Προμηθέα Πατρών για να αντικαταστήσει τον τραυματία Κέιντρεν Κλαρκ, ο οποίος έμεινε ελεύθερος.

Παραπομπές
----------

1. ↑  Asseco Prokom inks guards Blassingame, Nobles
2. ↑  «Cibosi nemaju za povišicu, Blassingame napušta Zagreb» (στα hr). crosarka.com. December 2, 2014. Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 2016-03-05.. Ανακτήθηκε στις December 3, 2014.
3. ↑  Jerel Blassingame signs with Energa Czarni Slupsk
4. ↑  Jerel Blassingame inks with Promitheas to replace Clark

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
--------------------

* Προφίλ στο realgm.com
* Προφίλ στην Ιστοσελίδα του Πολωνικού Πρωταθλήματος (στα Πολωνικά)
* Προφίλ στην Ιστοσελίδα του Φινλανδικού Πρωταθλήματος Αρχειοθετήθηκε 2014-04-25 στο Wayback Machine.
Οι **εδαφικές αμφισβητήσεις της Ινδίας και του Νεπάλ** περιλαμβάνουν μερικές περιοχές: το Καλαπάνι, όπου το Νεπάλ ισχυρίζεται ότι το ποτάμι δυτικά του Καλαπάνι είναι ο κύριος ποταμός Κάλι, ως εκ τούτου ανήκει στο Νεπάλ. Αλλά και η Ινδία, επιμένει ότι το ποτάμι ανατολικά του Καλαπάνι είναι το κύριο ποτάμι Κάλι. Τα ποτάμια σύνορα της Νεπαλικής ζώνης του Μαχακάλι και το Ινδικό κρατίδιο του Ουταράχαντ. Η συνθήκη Σουγκαούλι που υπογράφηκε από το Νεπάλ και την Βρετανική Ινδία στις 4 Μαρτίου 1816 εντοπίζει το ποταμό Καλί ως το σύνορο το δυτικό σύνορο του Νεπάλ με την Ινδία. Μετέπειτα χάρτες που συντάχθηκαν από τους Βρετανούς επιθεωρητές έδειχναν την πηγή του ορίου του ποταμού σε διάφορα μέρη. Αυτή η διαφορά στον εντοπισμό της πηγής του ποταμού οδήγησε σε συνοριακές διαφορές μεταξύ της Ινδίας και του Νεπάλ, με κάθε χώρα να παράγει χάρτες που υποστηρίζουν τις δικές του διεκδικήσεις. Ο ποταμός Κάλι ρέει μέσα από μια περιοχή που περιλαμβάνει μια αμφισβητούμενη περιοχή, περίπου 400 τ.χλμ. γύρω από την πηγή του ποταμού αν και το ακριβές μέγεθος της αμφισβητούμενης περιοχής διαφέρει από πηγή σε πηγή. Το Καλαπάνι ελέγχεται από τις Ινδοθιβετιανές συνοριακές δυνάμεις ασφαλείας της Ινδίας από το Σινοϊνδικό Πόλεμο με την Κίνα το 1962.

Κατάλογος των εδαφικών αμφισβητήσεων της Ινδίας και του Νεπάλ
-------------------------------------------------------------

* Σούστα
* Καλαπάνι
* Λιπουλέχ

Παραπομπές
----------

1. ↑  «The World Factbook». Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 14 Μαΐου 2011. Ανακτήθηκε στις 8 Ιουλίου 2018.
2. ↑  «Defining Himalayan borders an uphill battle». thefreelibrary.com.. Ανακτήθηκε στις 22 December 2013.
3. ↑  Panta, Ś. D. (2006). *Nepal-India border problems*. Dr. Shastra Dutta Pant Institute for Rural Development, Kathmandu.
4. ↑  «India's Boundary Disputes with China, Nepal, and Pakistan». *International Boundary Consultants website*. Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 7 Απριλίου 2007. Ανακτήθηκε στις 23 Μαρτίου 2007.
Το **Δουκάτο της Πρωσίας** (Γερμανικά: *Herzogtum Preußen*, Πολωνικά: *Księstwo Pruskie*) ή **Δουκική Πρωσία** (Γερμανικά: *Herzogliches Preußen*; Πολωνικά: *Prusy Książęce*) ήταν δουκάτο στην περιοχή της Πρωσίας που ιδρύθηκε ως αποτέλεσμα της εκκοσμίκευσης του κράτους του Τευτονικού Τάγματος κατά τη διάρκεια της Προτεσταντικής Μεταρρύθμισης το 1525.

Ήταν το πρώτο διαμαρτυρόμενο κράτος όταν ο Αλβέρτος, Δούκας της Πρωσίας υιοθέτησε επίσημα τον Λουθηρανισμό το 1525. Κατοικήθηκε από έναν γερμανικό, πολωνικό (κυρίως στη Μασουρία) και λιθουανόφωνο (κυρίως στη Μικρά Λιθουανία) πληθυσμό. Σε παλαιά κείμενα, και στα Λατινικά, ο όρος Προυθένια (Prut(h)enia) αναφέρεται όμοια με την Δουκική Πρωσία, και την αποσχισμένη επαρχία της Βασιλική Πρωσία, και τον κοινό προκάτοχό τους, Τευτονική Πρωσία. Η επίθετη μορφή του ονόματος ήταν "Prut(h)enic".

Το 1525 κατά τη διάρκεια της Προτεσταντικής Μεταρρύθμισης, σύμφωνα με τη Συνθήκη της Κρακοβίας, ο Μέγας Μάγιστρος των Τευτονικών Ιπποτών, Αλβέρτος, εκκοσμίκευσε την πρωσική επικράτεια της τάξης Ιπποτών, και ονομάστηκε Αλβέρτος, Δούκας της Πρωσίας. Καθώς η περιοχή αποτελούσε αναπόσπαστο τμήμα του Βασιλείου της Πολωνίας από τη Δεύτερη Ειρήνη της Αγκάθου (1466), ο βασιλιάς της Πολωνίας Σιγισμούνδος Α΄ ο Γηραιός, ως επικυρίαρχος, παραχώρησε την περιοχή ως κληρονομικό φέουδο της Πολωνίας στον Δούκα Αλβέρτο σύμφωνα με τη Συνθήκη της Κρακοβίας, μια απόφαση που σφραγίστηκε από τον Πρωσικό φόρο τιμής στην Κρακοβία τον Απρίλιο του 1525. Ο νέος δούκας καθιέρωσε τον Λουθηρανισμό ως την πρώτη διαμαρτυρόμενη κρατική εκκλησία. Η πρωτεύουσα παρέμεινε στην Καινιξβέργη (Πολωνικά: *Królewiec*, Λιθουανικά: *Karaliaučius*, σύγχρονο *Καλίνινγκραντ*). 

Το δουκάτο κληρονομήθηκε από τους πρίγκιπες-εκλογείς των Χοεντσόλερν του Βρανδεμβούργου το 1618. Αυτή η προσωπική ένωση αναφέρεται ως Βρανδεμβούργο-Πρωσία. Ο Φρειδερίκος Γουλιέλμος, ο "Μεγάλος Εκλογέας" του Βρανδεμβούργου, πέτυχε πλήρη κυριαρχία επί του Δουκάτου βάσει της Συνθήκης του Βεχλάου του 1657, που επιβεβαιώθηκε με τη Συνθήκη της Ολίβα του 1660. Τα επόμενα χρόνια, έγιναν προσπάθειες επιστροφής στην πολωνική κυριαρχία, ειδικά από την πρωτεύουσα Καινιξβέργη, των οποίων οι διαρρήκτες απέρριψαν τις συνθήκες και θεωρούσαν την περιοχή ως μέρος της Πολωνίας. Το Δουκάτο της Πρωσίας προωθήθηκε σε βασίλειο το 1701.

Παραπομπές
----------

1. ↑  *Notes and Queries*, Oxford University Press, 1850
2. ↑  Górski, Karol (1949). *Związek Pruski i poddanie się Prus Polsce: zbiór tekstów źródłowych* (στα Πολωνικά και Λατινικά). Poznań: Instytut Zachodni. σελ. 96–97, 214–215.
3. ↑

  


|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
| Καθιερωμένοι όροι | 
* WorldCat
* VIAF: 151320801
* LCCN: n84115196
* GND: 4137053-3
* NKC: ge161506

 |

 |
Ο **Μοχαμάντ Φαζλούλ Χακ** (βεγγαλικά: ম. ফজলুল হক, *Fojlul Hoq,* γεννήθηκε το 1938) είναι πρώην ανώτατος δικαστής του Μπαγκλαντές ο οποίος υπηρέτησε ως σύμβουλος της μη-κομματικής υπηρεσιακής κυβέρνησης του Μπαγκλαντές το 2007.

Υπηρεσιακή κυβέρνηση
--------------------

Ο Φαζλούλ Χακ διορίστηκε ως ένας από τους δέκα συμβούλους της μη κομματικής υπηρεσιακής κυβέρνησης του Μπαγκλαντές υπό την ηγεσία του προέδρου και επικεφαλής συμβούλου Ιατζουντίν Αχμέτ στις 31 Οκτωβρίου 2006, ισοδύναμο ενός κυβερνητικού υπουργού που κατέχει πολλαπλά χαρτοφυλάκια.

Κατά τη διάρκεια της πολιτικής κρίσης στα τέλη του 2006, όταν ο Επικεφαλής Σύμβουλος ενήργησε από μόνος του και αποφάσισε να διεξαγάγει τις εκλογές ούτως ή άλλως ακόμη και χωρίς τη συμμετοχή της ομάδας Αουάμι, ο δικαστής Χακ, μαζί με άλλους συμβούλους, συναντήθηκε επανειλημμένα με ηγέτες της ομάδας Αουάμι για να διασφαλίσει τη συμμετοχή τους στις εκλογές της 22ης Ιανουαρίου 2007, αν και δεν παραιτήθηκε μαζικά με τέσσερις συμβούλους για να διαμαρτυρηθεί ενάντια στην διαφορά απόψεων με τον Επικεφαλής Σύμβουλο.

Όταν ο Επικεφαλής Σύμβουλος συναίνεσε να παραιτηθεί από τα καθήκοντά του στις 11 Ιανουαρίου 2007, ο δικαστής Χακ διορίστηκε νέος αρχηγός της προσωρινής κυβέρνησης μέχρι τον πρώτο διαθέσιμο αντικαταστάτη. Ο αντικαταστάτης του Φαχρουντίν Αχμέτ ήταν διαθέσιμος σε μια μέρα και στις 12 Ιανουαρίου ολοκληρώθηκε η συντομότερη θητεία επικεφαλής της κυβέρνησης στο Μπαγκλαντές.

Κατά τη διάρκεια του 2007 και 2008 ερευνήθηκε και κατηγορήθηκε από την Επιτροπή Καταπολέμησης της Διαφθοράς για σκάνδαλο δωροδοκίας, η οποία διήρκεσε τουλάχιστον μέχρι το 2010.

Παραπομπές
----------

1. ↑  «Index Ha». (Αγγλικά) *Rulers*. Ανακτήθηκε στις 19  Μαρτίου 2021.
2. ↑  «Countries Ba-Bo». Rulers.org. Ανακτήθηκε στις 15 Αυγούστου 2011.
3. ↑  Sarowar, Golam (1 November 2006). «Bangladesh: Caretaker Government Formed». *Oh My News*. Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 2012-03-29.. Ανακτήθηκε στις 15 August 2011.
4. ↑  «Advisers approach grand alliance with election deferment proposal». *The Daily Star*. 10 January 2007.. Ανακτήθηκε στις 15 August 2011.
5. ↑  «Bangladesh president steps down as government leader». *New York Times*. 11 January 2007.. Ανακτήθηκε στις 15 August 2011.
6. ↑  «Bangladesh poll delay emergency». *BBC News*. 11 January 2007.. Ανακτήθηκε στις 15 August 2011.
7. ↑  Ramesh, Randeep (12 January 2007). «Bangladeshi poll postponed after interim leader resigns». *Guardian*.. Ανακτήθηκε στις 15 August 2011.
8. ↑  «Fakhruddin new CA». *The Daily Star*. 13 January 2007.. Ανακτήθηκε στις 15 August 2011.
9. ↑  «Warrant for arrest of Justice Fazlul Haque issued finally». *The Newage*. 4 September 2008.. Ανακτήθηκε στις 25 February 2016.
10. ↑  «বিচারপতি ফজলুল হক, আব্বাস সেলিমের দুর্নীতির মামলা চলবে». *Prothom Alo*. 25 October 2010.. Ανακτήθηκε στις 25 February 2016. [*νεκρός σύνδεσμος*]