**Το κορίτσι της Δύσης** (ιταλ. *La fanciulla del West*) είναι όπερα τριών πράξεων του Τζάκομο Πουτσίνι που γράφτηκε σε ιταλικό λιμπρέτο των Γκουέλφο Τσιβινίνι και Κάρλο Τσανγκαρίνι, βασισμένο στο θεατρικό έργο του Ντέιβιντ Μπελάσκο "Το Κορίτσι της Χρυσής Δύσης". Πρωτοπαρουσιάστηκε στη Μητροπολιτική Όπερα της Νέας Υόρκης στις 10 Δεκεμβρίου 1910 και γνώρισε μεγάλη επιτυχία.

Σύνοψη
------

Στη μεγάλη αίθουσα της Πόλκας ενός χαρτοπαιγνίου μαζεύονταν οι χρυσοθήρες, στα χρόνια που οι κυνηγοί του χρυσού είχαν κατακλύσει την Καλιφόρνια το 1849. Γύριζαν από τη δουλειά τους στα ορυχεία, με σακούλια γεμάτα δυσκολοκέρδιστο χρυσάφι για να τους το φυλάξει η Μίνι, η κοπέλα που διευθύνει την Πόλκα.

Όταν ο Νικ, ο τενόρος υπάλληλος του μπαρ, ανάβει τα φώτα, η Πόλκα παίρνει ζωή. Τραχείς άνδρες έρχονται χαιρετώντας ο ένας τον άλλον με τραγούδια. Άλλοι διασκεδάζουν χαρτοπαίζοντας, πίνοντας και χορεύοντας. 

Ο Άσμπυ, ο αντιπρόσωπος του Γουέλς Φάργκο, μπαίνει και λέει στον Ρανς, τον σερίφη, πως ανακάλυψε τον Ραμερέζ, τον αρχηγό μίας σπείρας ληστών. Μπαίνει η Μίνι. Όλοι οι άνδρες πίνουν στην υγειά της και της προσφέρουν δώρα: λουλούδια, κορδέλες κ.λπ. Εκείνη τους μαζεύει τριγύρω της, τους διαβάζει το Ευαγγέλιο και τους μαθαίνει να διαβάζουν, να γράφουν, ν' αγαπούν ο ένας τον άλλο και να φοβούνται τον Θεό. 

Τότε μπαίνει ο Ντικ Τζόνσον, ένας κομψός νεαρός ξένος. Η Μίνι τον συνάντησε και άλλη φορά και νιώθει πως ο Ντικ είναι ο άνθρωπος που θα μπορέσει ν' αγαπήσει. Δεν ξέρει όμως πως αυτός είναι στην πραγματικότητα ο Ραμερέζ. 

Ενώ η Μίνι χορεύει με τον Τζόνσον, ο Άσμπυ που βγήκε να βρει τη σπείρα των ληστών, μπαίνει μέσα στο κέντρο ακολουθούμενος από τους άντρες του, που συνέλαβαν τον Κάστρο, έναν από τους άνδρες του Τζόνσον. Ο Κάστρο αναγνωρίζει τον αρχηγό του και για να του σώσει τη ζωή φεύγει από την Πόλκα και κρύβεται στο Παλμέτο, αναγκάζοντας τους διώκτες του να τον κυνηγήσουν εκεί. Το Παλμέτο είναι ένα άλλο μπαρ, που το διευθύνει μια κοπέλα που ο Τζόνσον κάποτε την αγαπούσε αλλά αυτή τον είχε προδώσει στον Άσμπυ.

Ο Τζόνσον μένει πίσω μαζί με τη Μίνι και τον Νικ για να φυλάξει το μέρος που μπήκε για να το ληστεύσει. Ερωτεύεται όμως τη Μίνι και δεν μπορεί να πραγματοποιήσει το σχέδιό του. Αργότερα, στο σπίτι της Μίνι, η Μίνι και ο Τζόνσον εξομολογούνται την αγάπη τους αλλά ο Άσμπυ, ο Ρανς και οι άνδρες τους χτυπούν την πόρτα. Η Μίνι λέει στον Τζόνσον να κρυφτεί. Οι άνδρες ψάχνουν το σπίτι αλλά δεν βρίσκουν τον Ντικ Τζόνσον. Η Μίνι λέει στον Ρανς και τους άλλους να φύγουν από το σπίτι της. Προτού φύγει όμως ο Ρανς δείχνει στη Μίνι μία φωτογραφία του Ραμερέζ. Η Μίνι μαθαίνει τώρα πως ο Τζόνσον είναι ο Ραμερέζ, αλλά δεν τον προδίδει.

Όταν οι άλλοι φεύγουν, η Μίνι κατηγορεί τον Τζόνσον πως την ξεγέλασε. Αυτός της λέει πως την αγαπά, πως θέλει να αφήσει τη σπείρα του και να την πάρει μακριά, όπου να μπορέσουν να αρχίσουν μια καινούργια ζωή. Η Μίνι όμως θυμώνει και τον διώχνει. Ο Τζόνσον πληγώνεται έξω από την πόρτα της κι εκείνη τον παίρνει μέσα και τον κρύβει. Μπαίνει τότε στο σπίτι ο Ρανς και βλέπει να πέφτει πάνω στο χέρι του αίμα. Φωνάζει τότε να κατεβεί κάτω ο Τζόνσον, αλλιώς θα τον σκοτώσει. Ο Τζόνσον κατεβαίνει και λιποθυμά από την αιμορραγία.

Η Μίνι προτείνει τότε στον Ρανς να παίξουν μία παρτίδα πόκερ. Αν κερδίσει ο Ρανς θα πάρει και τη Μίνι και τον Τζόνσον. Αν όμως κερδίσει η Μίνι, ο Τζόνσον ανήκει σ' αυτήν και πρέπει να ελευθερωθεί. Ο Ρανς συμφωνεί. Παίζουν και η Μίνι τον κερδίζει αλλάζοντας τα χαρτιά. Ο Ρανς φεύγει.

Αργότερα, ο Ρανς παραφυλάει, ενώ άλλοι κυνηγούν τον Τζόνσον στα δάση. Οι άνδρες πιάνουν τον Τζόνσον και ο Ρανς ζητά να τον κρεμάσουν αμέσως. Η Μίνι φτάνει καλπάζοντας. Με το πιστόλι στο χέρι στέκεται πλάι στον Τζόνσον και λέει πως αν τολμήσει κανείς να τον πειράξει, εκείνη θα σκοτώσει τον φονιά του Τζόνσον και θα σκοτωθεί και η ίδια μόνη της. Τελικά κατορθώνει και πείθει τους ανθρώπους αυτούς και φεύγει μαζί με τον Τζόνσον για μια καινούργια ζωή.

Παραπομπές
----------

1. ↑  David Hamilton· Aliki Andris-Michalaros· Metropolitan Opera Guild (1987). David Hamilton, επιμ. *The Metropolitan Opera Encyclopedia*. New York: Simon & Schuster. ISBN 067161732X.

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
--------------------

* fanciulla100.org, μία εκπαιδευτική ιστοσελίδα αφιερωμένη στην όπερα Retrieved 26 October 2010 (αγγλικά)
* Ελεύθερο βιβλίο *The Girl of the Golden West* by David Belasco στο Project Gutenberg
* Creative Commons MP3 Recording (ιταλικά)
* "Puccini and New York" Αρχειοθετήθηκε 2007-09-30 στο Wayback Machine. διάλεξη του καθηγητή Roger Parker με θέμα την όπερα, που δόθηκε στο Gresham College στις 11 Ιουνίου 2007 (με διαθέσιμα οπτικοακουστικά αρχεία).
* "Ars... brevis: Τα θεμέλια της μοντέρνας τέχνης", εφημερίδα ΤΟ ΒΗΜΑ, 01/02/2004
* Μουσική δραματουργία και υφολογικά γνωρίσματα του συνθετικού έργου του Giacomo Puccini (1858-1924), Μεγάλη Μουσική Βιβλιοθήκη

  


|  |  |  |  |  |
| --- | --- | --- | --- | --- |
| 

| π • σ • ε
Όπερες του Τζάκομο Πουτσίνι |
| --- |
|  |
|  | 
*Le Villi (1884)  · Edgar (1989)  · Manon Lescaut (1893)  · La bohème (1896)  · Tosca (1900)  · Madama Butterfly (1904)  · La fanciulla del West (1910)  · La rondine (1917)  · Il trittico (1918) **(** Il tabarro  · Suor Angelica  · Gianni Schicchi **)**  · Turandot (1926)* |

 |

|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
| Καθιερωμένοι όροι | 
* WorldCat
* VIAF: 201125210
* LCCN: n81022465
* GND: 300122195
* SUDOC: 117410780
* BNF: cb139172477 (data)
* BNE: XX2246548

 |

 |

|  |  |
| --- | --- |
| 

|  |
| --- |
| * Πύλη:Τέχνη
* Πύλη:Μουσική
 |

 |