recursal/SuperWikiNEXT-32B huggingface dataset:
Ο **μεροπώγων του Φόρστεν** (λατινική-επιστημονική ονομασία *Meropogon forsteni*), γνωστός με την κοινή ονομασία **μελισσοφάγος της Κελέβης** (αγγλ. *Celebes bee-eater*) ή «μελισσοφάγος με τη μοβ γενειάδα», είναι το μοναδικό είδος του γένους πουλιών **μεροπώγων** (μονοτυπικό γένος). Η επιστημονική ονομασία του είδους προέρχεται από το επώνυμο του Ολλανδού φυσιοδίφη Έλτιο Αλεγόντας Φόρστεν (*Eltio Alegondas Forsten*, 1811-1843).

Ο μεροπώγων είναι δενδρόβιο πτηνό που μοιάζει με στρουθιόμορφο, αλλά ανήκει στην οικογένεια των μελισσοφάγων, τις μεροπίδες. Είναι ενδημικό πτηνό της μεγάλης νήσου Σουλαουέζι (εξελληνισμένη ονομασία Κελέβη) της Ινδονησίας. Συναντάται συχνά σε ξεφωτα μέσα σε πυκνό δάσος.

Περιγραφή
---------

Ο μεροπώγων είναι πολύχρωμο πουλί με μακριά ουρά, μακρύ, λεπτό και ελαφρώς καμπυλωμένο ράμφος, και ελαφρώς στρογγυλευμένες φτερούγες. Το μήκος του είναι 25 ή 26 εκατοστά, εκτός από τα κεντρικά μακριά φτερά της ουράς, που φθάνουν σε μήκος τα 66 εκατοστά.

Το ενήλικο αρσενικό έχει μοβ κεφάλι, πρόσωπο, «γενειάδα» (δηλαδή μακριά και κρεμαστά φτερά του λαιμού), στήθος και άνω μέρος της κοιλιάς. Το επάνω μέρος του σώματος, οι φτερούγες και η ουρά είναι πράσινα, εκτός από τον κεραμιδί τράχηλο. Το πίσω μέρος της κοιλιάς είναι επίσης κεραμιδί, ενώ η κάτω πλευρά της ουράς είναι καστανή-μπεζ.

Το ενήλικο θηλυκό είναι παρόμοιο, αλλά το εμπρόσθιο μέρος της κοιλιάς είναι κεραμιδί αντί μοβ. Οι νεαροί μεροπώγωνες έχουν πράσινη κορυφή κεφαλής και τράχηλο, σκουρόχρωμο πρόσωπο και κυανωπή γενειάδα. Δεν έχουν τα μακριά κεντρικά φτερά της ουράς των ενηλίκων.

Το κελάηδημα των μεροπωγώνων είναι ήρεμο, αλλά υψηλής συχνότητας.

Συμπεριφορά
-----------

Οι μεροπώγωνες εκτελούν τοπικές «αποδημίες» στο νησί, αναπαραγόμενοι στο εσωτερικό του κατά την ξηρή εποχή και μετακινούμενοι στις παραλιακές περιοχές κατά την εποχή των βροχών. Φωλιάζει, όπως και άλλοι μελισσοφάγοι, σε σκαμμένες φωλιές-λαγούμια μήκους μέχρι και 90 εκατοστών, στις αμμώδεις όχθες ποταμών και σε κρημνώδεις πλαγιές, αλλά δεν σχηματίζει αποικίες.

Ο μεροπώγων τρέφεται, όπως και οι συγγενείς του, με έντομα που συλλαμβάνει ενώ πετούν, όπως μέλισσες, σφήκες, λιβελούλες και σκαθάρια. Κυνηγά μόνος του ή σε ζεύγη και κάθεται σε μια προτιμώμενη θέση-σκοπιά για μεγάλα χρονικά διαστήματα, συστρέφοντας την κεφαλή του με τη «γενειάδα» του να φουσκώνει ή να μαζεύεται, και να κινεί εμπρός-πίσω την ουρά του προτού πετάξει ξαφνικά ακολουθώντας διερχόμενη λεία.

Παραπομπές
----------

1. ↑  BirdLife International: *Meropogon forsteni*, τόμ. του 2018, σελ. e.T22683667A130085350, ανακτήθηκε στις 19 Νοεμβρίου 2021

Πηγές
-----

* Kathie Fry, C. Hilary-Fry και Alan Harris: *Kingfishers, Bee-eaters and Rollers*, Helm Field Guides, 1992, ISBN 0-7136-8028-8

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
--------------------

* Εικόνα και ταξινόμηση στο Animal Diversity Web
Το **Μετάλλιο Ειρήνης Ότο Χαν** είναι γερμανικό χρυσό μετάλλιο που απονέμεται σε ακτιβιστές για την παγκόσμια ειρήνη εξ ου και ο χαρακτηρισμός του, που όμως δεν θα πρέπει να συγχέεται με το γνωστότερο *Μετάλλιο Ότο Χαν*.

Γενικά
------

Το μετάλλιο αυτό φέρει το όνομα του σπουδαίου Γερμανού νομπελίστα χημικού Ότο Χαν ιδιαίτερα στη μνήμη των μεγάλων προσπαθειών του, που είχε επιχειρήσει επί διεθνούς επιπέδου σε ανθρωπιστικά ζητήματα και ενάντια στους πυρηνικούς εξοπλισμούς. Δημιουργήθηκε από την εγγονή του Ότο Χαν, την Ντήντριχ Χαν (Dietrich Hahn), το 1988, και απονέμεται ανά διετία από τον δήμαρχο του Βερολίνου και πρόεδρο του Συνδέσμου Ηνωμένων Εθνών της Γερμανίας (Deutsche Gesellschaft für die Vereinten Nationen), DGVN, σε πρόσωπα ή φορείς που έχουν αναπτύξει «*εξαιρετικές υπηρεσίες για την ειρήνη και τη διεθνή κατανόηση*».

Κατά παράδοση, το χρυσό μετάλλιο ειρήνης Ότο Χαν που συνοδεύεται με ένα δερματόδετο δίπλωμα ένθετο σε χρυσό, απονέμεται σε ειδική τελετή σταθερά στις 17 Δεκεμβρίου σε ανάμνηση της ημερομηνίας εκείνης του 1938 που ο Ότο Χαν και ο βοηθός του Φριτς Στράσμαν ανακάλυψαν στο Βερολίνο την πυρηνική σχάση του ουρανίου΄, θέτοντας έτσι τις επιστημονικές και τεχνικές βάσεις της πυρηνικής ενέργειας, χαρακτηρίζοντας ομοίως "πυρηνική", ή "ατομική" την νέα εποχή.

Βραβευθέντες
------------

Με το χρυσό μετάλλιο Ότο Χαν έχουν βραβευθεί από της ίδρυσής του οι: 

1. Σάντρο Περτίνι (Πρόεδρος της Ιταλικής Δημοκρατίας), (το 1988)
2. Μιχαήλ Γκορμπατσόφ (Πρόεδρος της ΕΣΣΔ), (το 1989)
3. Σιμόν Βίζενταλ, Αυστριακός συγγραφέας, ιδρυτής του Εβραϊκού Κέντρου Τεκμηρίωσης στη Βιέννη (το 1991)
4. Σερ Καρλ Πρόπερ, Βρετανός φιλόσοφος και θεωρητικός (το 1993).
5. Χανς Κόσχνικ, Γερμανός πολιτικός (το 1995)
6. Γεχούντι Μενουχίν, Αμερικανοεβραίος βιρτουόζος και μαέστρος (το 1997)
7. Γκέρτ Ρούγκερ, Γερμανός δημοσιογράφος, ντοκιμαντερίστας της τηλεόρασης (το 1999).
8. Μίριαμ Μακίμπα, Νοτιοαφρικανή τραγουδίστρια, (το 2001)
9. Μαίρη Ρόμπινσον, Ιρλανδή πολιτικός (το 2003)
10. Μοχάμεντ Άλι, Αμερικανός πυγμάχος (το 2005)
11. Χανς Κουνγκ, Ελβετός θεολόγος, ιδρυτής και πρόεδρος του Παγκόσμιου Ιδρύματος Ηθικής (το 2008)
12. Ντάνιελ Μπαρενμπόιμ, Αργεντινός Ισπανο-Εβραίος, διευθυντής ορχήστρας, (το 2010),
13. Ταντατόσι Ακίμπα, Ιάπωνας μαθηματικός και πολιτικός, δήμαρχος της Χιροσίμα, (το 2012).

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
--------------------

* Βραβείο του Otto Hahn Μετάλλιο Ειρήνης

|  |  |
| --- | --- |
| 

|  |
| --- |
| * Πύλη:Γερμανία
 |

 |
Ο **Ηλίας Κώτσιος** (Λάρισα, 25 Απριλίου 1977) είναι Έλληνας πρώην ποδοσφαιριστής, ο οποίος αγωνιζόταν στη θέση του αμυντικού.

Καριέρα
-------

Ξεκίνησε την καριέρα του αγωνιζόμενος στον Ίκαρο Νεάπολης για να μεταγραφεί στη συνέχεια στην ομάδα του Ηρακλή Λάρισας (Δ' εθνική), όπου αγωνίστηκε ως το 1997. Στη συνέχεια μεταπήδησε στον ΟΦΗ όπου αγωνίστηκε για 6½ χρόνια, από το 1997–98 μέχρι το πρώτο μισό της περιόδου 2003–04.

Αποκτήθηκε από τον Παναθηναϊκό κατά τη διάρκεια της χειμερινής μεταγραφικής περιόδου της χρονιάς εκείνης και αγωνίστηκε μέχρι το 2007, για 3½ χρόνια. Το καλοκαίρι της ίδιας χρονιάς επέστρεψε στη γενέτειρά του, όπου αγωνίστηκε με τα χρώματα της Λάρισας για 2 χρόνια.

Από το 2009 μέχρι το 2012 αγωνίστηκε με τα χρώματα του ΠΑΣ Γιάννινα, ενώ η περίοδος 2012–13 τον βρήκε αγωνιζόμενο στην Καλλονή, όπου σημείωσε το γκολ με το οποίο η ομάδα της Λέσβου εξασφάλισε για πρώτη φορά στην ιστορία της αλλά και γενικότερα για ομάδα από το νησί, την άνοδο στην Α' εθνική κατηγορία. Τον Ιανουάριο του 2014 συμφώνησε να συνεχίσει την καριέρα του στον Λεβαδειακό.

Στις 6 Οκτωβρίου 2015 ανακοινώθηκε η συμφωνία του με τον ΟΦΗ, επιστρέφοντας στον σύλλογο έπειτα από έντεκα χρόνια, παραμένοντας μέχρι το 2017 όταν αποσύρθηκε από την ενεργό δράση. Ολοκλήρωσε την πολύχρονη καριέρα του συμπληρώνοντας 382 συμμετοχές πρωταθλήματος και 30 τέρματα.

Τίτλοι
------

Στην καριέρα του κατέκτησε δύο τίτλους, στην πρώτη του χρονιά στον Παναθηναϊκό:

* Πρωτάθλημα 2003–04
* Κύπελλο 2003–04

Παραπομπές
----------

1. ↑  Υπέγραψε ο Κώτσιος στην Καλλονή, www.sentragoal.gr[*νεκρός σύνδεσμος*]
2. ↑  Στον Λεβαδειακό ο Κώτσιος, www.sport-fm.gr
3. ↑  Ανακοινώθηκε ο Κώτσιος, www.sport-fm.gr
4. ↑  Αποσύρθηκε από την ενεργό δράση ο Κώτσιος, www.sdna.gr

Πηγές
-----

* Ο Ηλίας Κώτσιος στο soccerway
* Το προφίλ του Ηλία Κώτσιου στο transfermarkt
* "Football League Αφιέρωμα 2010-2011", εφ. Εξέδρα, 11/9/2010.

  


|  |  |
| --- | --- |
| εικονίδιο Ποδόσφαιρο | Πύλη Ποδόσφαιρο |
Με την ονομασία **αδρομάλη** αποκαλείται χημική ουσία με άγνωστο μοριακό τύπο, η οποία βρίσκεται στο ξύλο και απομονώθηκε από αυτό για πρώτη φορά από τον Τσάπεκ με την επίδραση χλωριούχου ψευδαργύρου ή χλωριούχου κασσιτέρου και διθειώδους νατρίου. Από χημική αποψη, η αδρομάλη κατατάσσεται στις αρωματικές αλδεΰδες και σε πολλές περιπτώσεις αντιδρά χημικώς παρόμοια με την ξυλίνη. Στο ξύλο είναι ενωμένη με την κυτταρίνη, αποτελώντας το 2% περίπου της μάζας/βάρους του ξύλου. Ο Γκράφε θεωρεί την αδρομάλη ως μείγμα μεθυλοφουρφουρόλης, πρωτοκατεχίνης και κωνοφερίνης.

Πηγές
-----

* «Αδρομάλη». *Νέα Ελληνική Εγκυκλοπαίδεια*. **2**. Εκδόσεις Χάρη Πάτση. 1968, σελ. 141.

|  |  |
| --- | --- |
| 

|  |
| --- |
| * Πύλη:Χημεία
 |

 |
Ο **Κόναν Γ΄ της Βρετάνης** (*Conan III de Bretagne*, 1095 ή 1096 - 17 Σεπτεμβρίου 1148) ήταν δούκας της Βρετάνης από το 1112 έως το 1148 και Κόμης της Νάντης (1119 - 1148), υιός και διάδοχος του δούκα της Βρετάνης Άλαν Δ΄ της Βρετάνης και της Ερμενγάρδης του Ανζού. Συμμάχησε με τον βασιλιά της Αγγλίας Στέφανο εναντίον της αυτοκράτειρας Ματθίλδης, ο Στέφανος τον αντάμειψε αποδίδοντας στον γαμπρό του Άλαν τον τίτλο του Α΄ κόμη του Ρίτσμοντ. Το 1146, όταν ο γαμπρός του Άλαν πέθανε, η κόρη του Μπέρτα επέστρεψε στη Βρετάνη από την Αγγλία, ο Κόναν αποκλήρωσε ως νόθο τον μεγαλύτερο γιο του Οέλ που κράτησε μόνο τη Ναντ, ενώ προς μεγάλη έκπληξη έχρισε διάδοχο του την κόρη του Μπέρτα. Όταν πέθανε ξέσπασε εμφύλιος πόλεμος ανάμεσα στο δεύτερο σύζυγό της, Εύδη, και στον γιο της Κόναν Δ΄ της Βρετάνης για την κατοχή του δουκάτου. Ο Εύδης δεν δίστασε να κάνει συμμαχία με τον αδελφό της, τον Οέλ της Ναντ, για την κατοχή του δουκάτου, αλλά τελικά ο Κόναν κατάφερε να υποτάξει τον Εύδη εξασφαλίζοντας τη μητρική διαδοχή το 1156.

Οικογένεια
----------

Το 1113 νυμφεύθηκε τη Μαώ, νόθα κόρη του βασιλιά της Αγγλίας Ερρίκου Α΄ με την οποία απέκτησε:

* Οέλ της Ναντ
* Μπέρτα της Βρετάνης
* Κωνσταντία

Παραπομπές
----------

1. ↑  p10471.htm#i104706. Ανακτήθηκε στις 7  Αυγούστου 2020.
2. ↑  Ανακτήθηκε στις 2  Οκτωβρίου 2016.
3. ↑  Darryl Roger Lundy: (Αγγλικά) *The Peerage*.
4. ↑  Everard 2004, σ. 10
5. ↑  Everard 2004, σ. 32
6. ↑  Bryan 2016, σ. 173
7. ↑  Warren 1977, σ. 75

Πηγές
-----

* Bryan, Elizabeth J. (2016). "Matthew Parker and the Middle English Prose Brut". In Rajsic, Jaclyn; Kooper, Erik; Hoche, Dominique (eds.). The Prose Brut and Other Late Medieval Chronicles. York Medieval Press.
* Everard, J. A. (2004). Brittany and the Angevins: Province and Empire 1158–1203. Cambridge University Press.
* Warren, Wilfred Lewis (1977). Henry II. Yale University Press.


|  |
| --- |
| Κόναν Γ΄ της Βρετάνης **Γέννηση:** 1095 **Θάνατος:** 17 Σεπτεμβρίου 1148 |
| Βασιλικοί τίτλοι |
| ΠροκάτοχοςΑλαίν Δ΄ | **Δούκας της Βρετάνης**1112 - 1148 | ΔιάδοχοςΜπέρτα |
Ο Βαλδουίνος Α΄ της Φλάνδρας σε μικρογραφία του 15ου αιώνα
Ο **Βαλδουίνος Α΄ της Φλάνδρας** (Γαλλική γλώσσα : *Baudouin Ier de Flandre*, περί το 830 – 879), γνωστός και ως **Βαλδουίνος ο Σιδεροχέρης** (*Bras de Fer*, το επίθετο καταγράφτηκε για πρώτη φορά τον 12ο αιώνα), ήταν ο πρώτος κόμης της Φλάνδρας. Ήταν γιος κάποιου άσημου με το όνομα **Οντασέρ**, για τον οποίον τίποτε δεν είναι γνωστό, όπως επίσης δεν είναι τίποτε γνωστό για την παιδική ηλικία του Βαλδουίνου. Έγινε γνωστός με τον γάμο του με την Ιουδήθ της Φλάνδρας, κόρη του βασιλιά της Γαλλίας Καρόλου Β΄ του *Φαλακρού*, παρά τη θέληση του πατέρα της. 
Η Ιουδήθ είχε παντρευτεί στους δύο προηγούμενους γάμους της τους βασιλείς του Ουέσσεξ Εθελγούλφ και τον γιό του Εθελμπάλντ, αλλά μετά τον θάνατο του τελευταίου επέστρεψε στη Γαλλία (860). Ο Κάρολος ο Φαλακρός δεν συμφωνούσε με τον γάμο, αλλά η Ιουδήθ κατάφερε να δραπετεύσει στην Αγγλία με τον Βαλδουίνο Α΄ με τη βοήθεια του αδελφού της Λουδοβίκου Β΄ του *Τραυλού*. Ο Κάρολος Β΄ τους καταδίωξε, αλλά δεν κατάφερε να τους συλλάβει και έβαλε τους επισκόπους του να αφορίσουν το ζευγάρι. Ο Βαλδουίνος Α΄ και ο Ιουδήθ δραπέτευσαν στη Ρώμη, όπου κατάφεραν να πάρουν τη συγκατάθεση του πάπα Νικολάου Α΄ για τον γάμο τους, κάτι που έκανε τον Κάρολο Β΄ να υποκύψει και να τους δεχτεί (23 Νοεμβρίου 862). Ο γάμος τους έγινε στην Οσέρ στις 13 Δεκεμβρίου 863, όπου τού παραχωρήθηκε τότε από τον πεθερό του η διοίκηση της Φλάνδρας, με καθήκον να τον προστατεύει από τις επιδρομές των Βίκινγκς. Ο Βαλδουίνος Α΄ κατάφερε να κυβερνήσει επιτυχώς την περιοχή και να εδραιώσει την κυριαρχία του.

Οικογένεια
----------

Ο Βαλδουίνος Α΄ νυμφεύτηκε την Ιουδήθ της Φλάνδρας, κόρη τού Καρόλου Β΄ των Φράγκων και είχε τέκνα:

* Κάρολος, απεβ. πρόωρα.
* Βαλδουίνος Β΄ π.866-918, κόμης της Φλάνδρας.
* Ραούλ/Ράντουλφ 869–896, κόμης του Καμπραί.

Παραπομπές
----------

1. ↑  Baudoin Foundation for Medieval Genealogy
2. ↑  Heidecker 2010, σ. 101
3. ↑  Heidecker 2010, σ. 101
4. ↑  Heidecker 2010, σ. 101
5. ↑  Heidecker 2010, σ. 101
6. ↑  Heidecker 2010, σ. 102
7. ↑  Nicholas 2013, σ. 440
8. ↑  Nicholas 2013, σ. 440

Πηγές
-----

* Heidecker, Karl (2010). The Divorce of Lothar II: Christian Marriage and Political Power in the Carolingian World. Translated by Guest, Tanis M. Cornell University Press.
* Nicholas, David M (2013). Medieval Flanders. Routledge

|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
| Καθιερωμένοι όροι | 
* VIAF: 80974551
* ISNI: 0000 0000 5699 7365
* GND: 136668798

 |

 |

|  |
| --- |
| Βαλδουίνος Α΄ της Φλάνδρας **Οίκος της Φλάνδρας****Γέννηση:** πέρι το 830 **Θάνατος:** 879 |
| Βασιλικοί τίτλοι |
| ΠροκάτοχοςΔημιουργία της κομητείας της Φλάνδρας από τον Κάρολο τον Φαλακρό | **Κόμης του Αινώ**863 - 879 | ΔιάδοχοςΒαλδουίνος Β΄ |
Μαγειρεμένος[*νεκρός σύνδεσμος*] χυλός σε μπολ

Ο **χυλός** είναι φαγητό, το οποίο τρώγεται συνήθως ως πρωινό. Παρασκευάζεται συνήθως με το βράσιμο επίπεδων, λιωμένων ή ψιλοκομμένων αμυλούχων φυτών όπως το σιτάρι, σε νερό ή γάλα. Συχνά μαγειρεύεται ή σερβίρεται με διάφορα πρόσθετα όπως: ζάχαρη, μέλι, (αποξηραμένα), φρούτα ή σιρόπι για να γίνει γλυκό δημητριακό. Αναμειγνύεται επίσης με μπαχαρικά και λαχανικά, αποκτώντας αλμυρή γεύση. Συνήθως σερβίρεται ζεστός σε ένα μπολ, ανάλογα με την υφή του. Το *πληγούρι* είναι μια λεπτότερη έκδοση του κουάκερ.

Τα σιτηρά είναι σημαντικό τμήμα ενός χυλού. Μερικά σιτηρά που χρησιμοποιούνται για την παρασκευή ενός πιάτου χυλού περιλαμβάνουν το ρύζι, το σιτάρι, το κριθάρι, το καλαμπόκι, το τριτικάλε και το φαγόπυρο.

Προέλευση
---------

Ιστορικά, ο χυλός ήταν βασική τροφή σε πολλές περιοχές του κόσμου, συμπεριλαμβανομένης της Ευρώπης και της Αφρικής. Ο χυλός αποτελεί βασικό φαγητό σε πολλά μέρη του κόσμου. Το πιάτο συνδέεται παραδοσιακά με τη Σκωτία, ίσως επειδή η βρώμη καλλιεργείται με μεγαλύτερη επιτυχία σε ελαφρώς ορεινά εδάφη. Το 1775, ο δρ. Σάμιουελ Τζόνσον έγραψε ότι η βρώμη ήταν "σιτηρό το οποίο δίνεται στα άλογα στην Αγγλία, αλλά στη Σκωτία στηρίζει το λαό". Η βρώμη εισήχθη στην Σκωτία γύρω στο 600 μ.Χ. ωστόσο έχουν βρεθεί ίχνη χυλού από κριθάρι στις εξώτερες Εβρίδες, τα οποία χρονολογούνται περίπου 2.500 χρόνια πριν.

Συμβατικές χρήσεις
------------------

Όντας πρωινό, ο χυλός χρησιμοποιείται σε πολλούς πολιτισμούς ως σνακ. Τρώγεται συχνά και από αθλητές.

Παραπομπές
----------

1. ↑  Welch, R.W. επιμ. (1995). *The Oat Crop: Production and Utilization*. Dordrecht: Springer Science & Business Media. σελίδες 15–16. ISBN 978-0412373107.
2. ↑  Green, Jonathan (2014). *Scottish Miscellany: Everything You Always Wanted to Know About Scotland the Brave*. New York: Skyhorse Publishing. σελ. 96. ISBN 978-1628737196.
3. ↑  Macdonald, Fiona. *Scotland, A Very Peculiar History – Volume 1*. Brighton: Book House. σελ. 47. ISBN 978-1906370916.
4. ↑  Fisher, Roxanne. «Eat like an athlete - Beckie Herbert». *BBC Good Food*. BBC Worldwide. Ανακτήθηκε στις 29 Απριλίου 2014.
5. ↑  Chappell, Bill (25 Ιουλίου 2012). «Athletes And The Foods They Eat: Don't Try This At Home». *The Torch*. NPR. Ανακτήθηκε στις 29 Απριλίου 2014.
6. ↑  Randall, David (19 Φεβρουαρίου 2012). «Cursed! The astonishing story of porridge's poster boy». *The Independent*.
Η δομή των κουάρκ ενός φορτισμένου πιονίου (π+)
Στη φυσική των σωματιδίων, πιόνιο (συντομογραφία του πι-μεσονίου το οποίο συμβολίζεται με το γράμμα π) είναι οποιοδήποτε από τα εξής τρία υποατομικά σωματίδια: π0, π+ και π−. Τα πιόνια είναι τα ελαφρύτερα μεσόνια και παίζουν σημαντικό ρόλο στην εξήγηση των χαμηλής ενέργειας ιδιοτήτων της ισχυρής πυρηνικής δύναμης.

Βασικές ιδιότητες
-----------------

Τα πιόνια έχουν spin 0 και αποτελούνται από κουάρκς πρώτης γενιάς. Στο πρότυπο των κουάρκς, ένα up κουάρκ και ένα anti-down κουάρκ συνθέτουν ένα π+, ενώ ένα down κουάρκ και ένα anti-up κουάρκ συνθέτουν το π−, τα οποία είναι μεταξύ τους αντισωμάτια. Τα αφόρτιστα πιόνια είναι συνδυασμοί ενός up κουάρκ με ένα anti-up κουάρκ ή ενός down κουάρκ με ένα anti-down κουάρκ και έχουν τους ίδιους κβαντικούς αριθμούς.

Διάσπαση φορτισμένων πιονίων
----------------------------

Ο βασικός τρόπος διάσπασης του πιονίου, με πιθανότητα 99,9877% , είναι μια καθαρά λεπτονική διάσπαση σε ένα μιόνιο και το νετρίνο του:

π+ → μ+ + νμ

π− → μ− + νμ

Ο δεύτερος πιο κοινός τρόπος διάσπασης του πιονίου, με πιθανότητα 0,0123% , είναι επίσης λεπτονικός και το πιόνιο διασπάται σε ένα ηλεκτρόνιο και στο αντίστοιχο νετρίνο. Αυτός ο τρόπος ανακαλύφθηκε στο Κέντρο Πυρηνικών Μελετών και Ερευνών (CERN) το 1958:

π+ → e+ + νe

π− → e− + νe

Διάσπαση αφόρτιστων πιονίων
---------------------------

Το μεσόνιο π0 έχει μια ελαφρώς μικρότερη μάζα (135.0 MeV/c2) και μια πολύ πιο σύντομη μέσης διάρκειας ζωής (8.4×10−17 s). Αυτό το πιόνιο διασπάται με μια διαδικασία ηλεκτρομαγνητικής δύναμης. Ο κύριος τρόπος διάσπασης, με πιθανότητα 98,798% , είναι σε δύο φωτόνια: 

π0 → 2 γ

Ο δεύτερος πιο κοινός τρόπος διάσπασής του, με πιθανότητα 1,198% , είναι η αποκαλούμενη διάσπαση «Dalitz» σε ένα φωτόνιο και ένα ζευγάρι ηλεκτρονίου-ποζιτρονίου:

π0 → γ + e− + e+

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
--------------------

|  |  |
| --- | --- |
| wiktionary logowiktionary logo | Το *Βικιλεξικό* έχει σχετικό λήμμα:  **πιόνιο**  |

* Mesons at the Particle Data Group (αγγλικά)
Παλιό λογότυπο (1994-2001)
Η **Endemol** είναι ολλανδική εταιρεία μέσων ενημέρωσης που παράγει και διανέμει ψυχαγωγικό περιεχόμενο σε πολλαπλές μορφές. Η εταιρεία παράγει ετησίως πάνω από 15.000 ώρες προγράμματος, όπως ριάλιτι, κωμωδίες, τηλεπαιχνίδια, ψυχαγωγία και παιδικά προγράμματα. Η επιχείρηση καλύπτει την ανάπτυξη, την παραγωγή, το μάρκετινγκ, τη διανομή και διαχείριση δικαιόχρησης πολλαπλών πλατφορμών, συμπεριλαμβανομένων ψηφιακό βίντεο, παιχνιδιών και εφαρμογών.

Ιστορία
-------

Η Endemol ιδρύθηκε το 1994 από τη συγχώνευση των τηλεοπτικών εταιρειών παραγωγής που ανήκαν στον Γιουπ φαν ντεν Έντε (1989) και στον Τζον ντε Μολ (1992) των οποίων ο συνδυασμός των επωνύμων αποτελεί το όνομα της εταιρείας. Η Endemol έχει ειδικευτεί στον διαμορφωμένο προγραμματισμό που μπορεί να προσαρμοστεί για διαφορετικές χώρες σε όλο τον κόσμο, καθώς και διαφορετικές πλατφόρμες μέσων μαζικής ενημέρωσης. Μια αξιοσημείωτη επιτυχία ήταν το ριάλιτι *Big Brother*, με εκδόσεις σε πολλές χώρες μετά την αρχική ολλανδική έκδοση.

Τηλεοπτικές Παραγωγές
---------------------

* *The Fall*
* *Peaky Blinders*
* *Hell on Wheels*
* *Benidorm*
* *Ripper Street*
* *Black Mirror*
* *Bad Education*
* *My Mad Fat Diary*
* *Hot in Cleveland*
* *Kirstie*
* *Leverage*
* *Home and Away*
* *Death Comes to Pemberley*
* *The Crimson Field*
* *Ani Tore! EX*
* *Star Academy*
* *Big Brother*

|  |  |  |  |  |  |  |  |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| 

| π • σ • ε
Τηλεοπτικές εταιρείες παραγωγής στην Ελλάδα |
| --- |
|  |
| Ενεργές | 
Acun Medya (ΣΚΑΪ) • Αntenna Studios (ΑΝΤ1) • Endemol • Foss Productions S.A. • Green Pixel Productions (Alpha & Star) • ΚΑΠΑ Studios • Stefi/Lynx Productions • Tanweer Productions |
|  |
| Ανενεργές | 
Άνωση Α.Ε. (Mega) • Ena Productions (ΑΝΤ1) • Kino • Mangos Studios • Plus Productions (Alpha) • Studio Alfa • Studio ATA • TVE Studio Παιανίας |

 |
Το **Ευρωπαϊκό ομαδικό πρωτάθλημα αντιπτέρισης ανδρών και γυναικών** αποτελεί σημαντική διοργάνωση της αντιπτέρισης σε ευρωπαϊκό επίπεδο. Διοργανώνεται από την (BE) και διεξάγεται κάθε δύο χρόνια για να αναδειχθούν οι καλύτερες εθνικές ομάδες της Ευρώπης στο άθλημα, σε άνδρες και γυναίκες. Η διοργάνωση του 2010 διεξήχθη από τις 16 ως τις 21 Φεβρουαρίου στη Βαρσοβία. Τον τίτλο στους άνδρες κατέκτησε η Δανία επικρατώντας της διοργανώτριας Πολωνίας με 3-0. Το χάλκινο μετάλλιο κατέκτησε η Ουκρανία, νικώντας με 3-1 τη Γερμανία. Στις γυναίκες, πρώτευσε πάλι η Δανία, νικώντας με 3-2 τη Ρωσία στον τελικό, ενώ το χάλκινο μετάλλιο πήγε στη Γερμανία, με νίκη επί της Ολλανδίας με 3-0.

Τόποι διοργάνωσης των πρωταθλημάτων
-----------------------------------

| Χρονιά | Διοργανώτρια πόλη | Χώρα |
| --- | --- | --- |
| 2006 | Θεσσαλονίκη | Ελλάδα Ελλάδα |
| 2008 | Αλμέρε |  Ολλανδία |
| 2010 | Βαρσοβία |  Πολωνία |

Κάτοχοι των μεταλλίων
---------------------

| Χρονιά | Ομαδικό ανδρών |  | Ομαδικό γυναικών |
| --- | --- | --- | --- |
| Χρυσό μετάλλιο | Ασημένιο | Χάλκινο | Χρυσό μετάλλιο | Ασημένιο | Χάλκινο |
| 2006 |  Δανία |  Γερμανία | Αγγλία Αγγλία  |  Ολλανδία | Αγγλία Αγγλία  |  Γερμανία |
| 2008 |  Δανία | Αγγλία Αγγλία  |  Γερμανία |  Δανία |  Ολλανδία |  Γερμανία |
| 2010 |  Δανία |  Πολωνία |  Γερμανία |  |  Δανία |  Ρωσία |  Γερμανία |

Παραπομπές
----------

1. ↑  «Αποτελέσματα της διοργάνωσης του 2010». Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 22 Σεπτεμβρίου 2011. Ανακτήθηκε στις 17 Φεβρουαρίου 2010.
2. ↑  Αποτελέσματα της διοργάνωσης του 2006
3. ↑  Αποτελέσματα του 2008
Ο **Κατουμπέλα** (πορτογαλικά: Catumbela‎) είναι ποταμός στην κεντρική Ανγκόλα. Οι εκβολές του ποταμού βρίσκονται στον Ατλαντικό Ωκεανό στην πόλη Κατουμπέλα, μεταξύ Λομπίτο και Μπενγκέλα, και 240 χλμ. από την πηγή του στους λόφους του Κασόκο. Ο Κατουμπέλα τροφοδοτεί με νερό την πόλη Λομπίτο. Η εκβολή του ποταμού αναφέρεται ως εύφορη περιοχή που περιβάλλεται από άγονο έδαφος κατά μήκος της ακτής και μερικά χιλιόμετρα στην ενδοχώρα όπου διακόπτεται από ένα φαράγγι ανάμεσα σε γυμνά βουνά.

Οι κύριοι παραπόταμοι του είναι οι Κουίβα στη δεξιά όχθη και ο Κουμπάλ στην αριστερή όχθη.

Ο Κατουμπέλα ήταν στο επίκεντρο του δουλεμπορίου στον Νέο Κόσμο μέχρι που απαγορεύτηκε το 1836. Στη συνέχεια, η Πορτογαλία έχτισε ένα φρούριο στις εκβολές του ποταμού και μια μικρή κοινότητα μεγάλωσε στην περιοχή. Οι εξαγωγές φοινικέλαιου, καουτσούκ, *serviçais* (Υπηρέτες με σύμβαση), ρούμι, ζάχαρης και άλλων αγαθών που εμπορεύονται από την ενδοχώρα υποστήριξαν μια μικρή πόλη με αρκετές εκατοντάδες Πορτογάλους αποίκους. Η εταιρεία ζάχαρης Cassaquel, που ιδρύθηκε το 1913, και αργότερα ονομάστηκε Primeiro de Maio λειτουργούσε στις όχθες του ποταμού και έγινε ο μεγαλύτερος παραγωγός ζάχαρης στην Ανγκόλα. Έκλεισε το 1990, αλλά στο απόγειό της απασχολούσε πάνω από 5.000 άτομα που ζούσαν σε δεκάδες πόλεις που κατασκεύασε η εταιρεία.

Δύο φράγματα στον ποταμό Κατουμπέλα παράγουν ηλεκτρική ενέργεια για τις περιοχές Λομπίτο και Μπενγκέλα. Το φράγμα Λομάουμ στην επαρχία Μπενγκέλα χτίστηκε το 1965, καταστράφηκε από την UNITA το 1983 και αργότερα ξαναχτίστηκε με πορτογαλική βοήθεια.

Ο σιδηρόδρομος της Μπενγκέλα κατασκεύασε μια γέφυρα πάνω από τον ποταμό το 1905. Μία νέα γέφυρα μήκους 438 μέτρων πάνω από τον ποταμό στον αυτοκινητόδρομο Λομπίτο προς Μπενγκέλα ολοκληρώθηκε το 2009.

Παλαιά γέφυρα στον ποταμό

Δείτε επίσης
------------

* Κατάλογος ποταμών της Αγκόλα

Παραπομπές
----------

1. ↑  *GEOnet Names Server*. 11  Ιουνίου 2018. 385948.
2. ↑  «OpenStreetMap» (πολλαπλές γλώσσες) Ανακτήθηκε στις 20  Μαΐου 2019.
3. 1 2  Higgs, Catherine (2012). *Chocolate islands : cocoa, slavery, and colonial Africa*. Athens: Ohio University Press. σελ. 83-85. ISBN 978-0-8214-4422-1.
4. ↑  Borges, M.· Torres, S. (2012). *Company Towns: Labor, Space, and Power Relations across Time and Continents*. New York: Springer. σελ. 97. ISBN 978-1-137-02467-1.
5. ↑  *Africa South of the Sahara 2004*. Regional surveys of the world (33rd έκδοση). Psychology Press. 2003. σελ. 52. ISBN 1-85743-183-9.
6. ↑  «Portuguese Aid for Lomaum Dam». *Modern power systems* (Miller Freeman Publications) **9**: 13. 1989.
7. ↑  «Angola: Power Production Encourages Investments in Industry». *All Africa*. 2010-07-22.. Ανακτήθηκε στις 2021-01-16.
8. ↑  «Bridge over Catumbela river, Angola opens to traffic – Macauhub» (στα Αγγλικά). Ανακτήθηκε στις 16 Ιανουαρίου 2021.
Ο **Μακαριστός Μητροπολίτης Χίου, Ψαρών και Οινουσσών Παύλος** (κατά κόσμον Πολυμερόπουλος, 1922-1966) ήταν Έλληνας θεολόγος και Επίσκοπος της Εκκλησίας της Ελλάδος.

Βιογραφικά Στοιχεία
-------------------

Ο Μητροπολίτης Παύλος Πολυμερόπουλος γεννήθηκε στην Καππά Καρδίτσας το 1922. Σπούδασε Θεολογία στη Θεολογική Σχολή του Πανεπιστημίου Αθηνών, από την οποία αποφοίτησε το 1950. Το 1955 μετέβη στο Παρίσι όπου πραγματοποίησε μεταπτυχιακές σπουδές στην Ψυχοπαιδαγωγική, και το 1959 έλαβε το πτυχίο του.

Χειροτονήθηκε Διάκονος και στη συνέχεια Πρεσβύτερος, λαμβάνοντας το οφφίκιο του Αρχιμανδρίτη από τον Μητροπολίτης Τριφυλίας και Ολυμπίας Δαμασκηνό (Χαντζόπουλο) το 1950. Χρημάτησε Ιεροκήρυκας και Πρωτοσύγκελος της Ιεράς Μητροπόλεως Τριφυλίας και Ολυμπίας από το 1950 έως το 1955. Από το 1955 έως το 1959 υπηρέτησε ως εφημέριος του Καθεδρικού Ιερού Ναού Αγίου Στεφάνου Παρισίων. Με την επιστροφή του στην Ελλάδα, ανέλαβε εκ νέου Ιεροκήρυκας της Ιεράς Μητροπόλεως Τριφυλίας και Ολυμπίας για ένα έτος. Το 1960 ανέλαβε εφημέριος στον Ιερό Ναό Αγίας Τριάδος Βύρωνος Αττικής και Διευθυντής Θείου Κηρύγματος της Αποστολικής Διακονίας της Εκκλησίας της Ελλάδος έως το 1965.

Στις 21 Νοεμβρίου 1965 χειροτονήθηκε Μητροπολίτης Χίου, Ψαρών και Οινουσσών, προεξάρχοντος του Μητροπολίτου Θεσσαλιώτιδος και Φαναριοφερσάλων Κύριλλου και συλλειτουργούντων των Μητροπολιτών Ιωαννίνων Σεραφείμ, Δημητριάδος και Αλμυρού Δαμασκηνού, Αλεξανδρουπόλεως και Τραϊανουπόλεως Ιωακείμ και Μυτιλήνης, Ερεσσού και Πλωμαρίου Ιακώβου. 

Απεβίωσε στη Χίο από πνευμονία στις 18 Οκτωβρίου 1966.

Συγγραφικό Έργο
---------------

* "ΣΤΑ ΧΕΡΙΑ ΤΟΥ ΘΕΟΥ: ΓΟΝΕΙΣ ΚΑΙ ΠΑΙΔΙΑ", Αρχιμανδρίτης Παύλος Πολυμερόπουλος, Αθήνα 1964

  


|  |  |  |  |
| --- | --- | --- | --- |
| 

| π • σ • ε
Ιεράρχες της Ιεράς Μητροπόλεως Χίου, Ψαρών και Οινουσσών |
| --- |
|  |
| 
* Γαβριήλ Καλλικάτζαρος
* Μητροφάνης Γ΄
* Ιππόλυτος ο Κρης
* Μητροφάνης ο Λύβιστος
* Συμεών ο Χίος
* Ησαΐας
* Νεόφυτος
* Ιγνάτιος
* Ματθαίος
* Παΐσιος
* Κύριλλος Αμύγδαλος
* Παρθένιος
* Ιερεμίας
* Γαβριήλ
* Νεόφυτος
* Γεράσιμος
* Κύριλλος
* Θεοφάνης
* Ιγνάτιος Νεοχώρης
* Νεόφυτος
* Γεράσιμος Β΄
* Γρηγόριος Βεστάρχης
* Ιάκωβος
* Γεννάδιος ο Λέριος
* Γεράσιμος ο Λέριος
* Δανιήλ ο Κρης
* Διονύσιος ο Σαρμουρκάσης
* Αγάπιος
* Διονύσιος ο Σαρμουρκάσης
* Νικηφόρος (Μάνος )
* Ανατόλιος
* Βενέδικτος
* Σεραφείμ (Ροΐδης)
* Άνθιμος
* Γαβριήλ (Κατζώνης)
* Μητροφάνης
* Διονύσιος
* Παρθένιος
* Πλάτων (Φραγκιάδης)
* Δανιήλ Κοντούδης
* Γρηγόριος (Κωνσταντινίδης)
* Κοσμάς
* Σωφρόνιος (Μεϊδαντζόγλου)
* Γρηγόριος (Κωνσταντινίδης)
* Νεόφυτος (Δρυμάδης)
* Γρηγόριος (Βυζάντιος)
* Αμβρόσιος (Κωνσταντινίδης)
* Αμβρόσιος (Χρηστίδης)
* Κωνσταντίνος (Δεληγιάννης)
* Ιερώνυμος (Γοργίας)
* Πολύκαρπος (Βαρβάκης)
* Ιωακείμ (Στρουμπής)
* Παντελεήμων Φωστίνης
* Παύλος (Πολυμερόπουλος)
* Χρυσόστομος (Γιαλούρης)
* Νικηφόρος (Τζιφόπουλος)
* Διονύσιος (Μπαϊρακτάρης)
* Μάρκος (Βασιλάκης)
 |

 |
Η **Αλίκη, Κόμισσα του Αθλόουν** (*Alice*, 25 Φεβρουαρίου 1883 - 3 Ιανουαρίου 1981), ήταν μέλος της βρετανικής βασιλικής οικογένειας ως κόρη του Λεοπόλδου, Δούκα του Ώλμπανυ, και της Έλενας του Βάλντεκ και Πύρμοντ. Ήταν, επίσης, η μακροβιότερη εγγονή της Βασίλισσας Βικτωρίας.

Βιογραφία
---------

Η *Αλίκη Μαρία Βικτωρία Αυγούστα Παυλίνα* γεννήθηκε στις 25 Φεβρουαρίου 1883 στο Κάστρο Ουίνδσορ του Μπέρκσαϊρ και βαπτίσθηκε στο ιδιωτικό παρεκκλήσι του Κάστρου στις 26 Μαρτίου του ίδιου έτους. Ανάδοχοί της ήταν η γιαγιά της Βασίλισσα Βικτωρία, η Αυτοκράτειρα Αυγούστα της Γερμανίας, ο Γουλιέλμος Γ΄ των Κάτω Χωρών, ο Λουδοβίκος Δ΄ της Έσσης, η Ελένη του Νάσσαου, ο Αλβέρτος Εδουάρδος, Πρίγκιπας της Ουαλίας, η Βικτωρία, Διάδοχος Πριγκίπισσα της Γερμανίας, ο Γουλιέλμος της Βυρτεμβέργης, η Παυλίνα του Βαλντέκ και Πύρμοντ και η Αυγούστα του Καίμπριτζ.

Στις 10 Φεβρουαρίου 1904 η Αλίκη παντρεύτηκε στο Παρεκκλήσι του Αγίου Γεωργίου τον Αλέξανδρο του Τεκ, με τον οποίο απέκτησε τα εξής παιδιά:

| Όνομα | Γέννηση | Θάνατος | Σημειώσεις |
| --- | --- | --- | --- |
| Μέυ | 23 Ιανουαρίου 1906 | 29 Μαΐου 1994 | Παντρεύτηκε το 1931 τον Χένρυ Έιμπελ Σμιθ |
| Ρούπερτ | 24 Αυγούστου 1907 | 15 Απριλίου 1928 | Πέθανε σε αυτοκινητικό ατύχημα |
| Μώρις | 29 Μαρτίου 1910 | 14 Σεπτεμβρίου 1910 | Πέθανε στη βρεφική ηλικία |

Η Αλίκη συνόδευσε τον σύζυγό της όταν εκείνος ήταν Γενικός Κυβερνήτης της Νότιας Αφρικής (1924-1931) και Γενικός Κυβερνήτης του Καναδά (1940-1946). Τον χειμώνα του 1938 επισκέφθηκε με τον σύζυγό της το Μπαχρέιν και τη Σαουδική Αραβία. Ήταν η πρώτη φορά που μέλος της βρετανικής βασιλικής οικογένειας επισκεπτόταν τη Σαουδική Αραβία. Εκεί, συναντήθηκε με τον Βασιλιά Αμπντουλαζίζ, την αδελφή του Νούρα και άλλα μέλη της Σαουδικής βασιλικής οικογένειας.

Το 1966 η Αλίκη δημοσίευσε τα απομνημονεύματά της, με τίτλο *Για τα εγγόνια μου* (*For my grandchildren*). Απεβίωσε στις 3 Ιανουαρίου 1981 στο Παλάτι του Κένσινγκτον σε ηλικία 97 ετών.

Παραπομπές
----------

1. 1 2 3 4
2. 1 2 3 4 5 6 7
3. ↑  «Αρχειοθετημένο αντίγραφο». Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 27 Αυγούστου 2011. Ανακτήθηκε στις 4 Ιανουαρίου 2016.
4. ↑
5. ↑
6. ↑
7. ↑

|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
| Καθιερωμένοι όροι | 
* WorldCat
* VIAF: 300616564
* LCCN: n2017045012
* ISNI: 0000 0000 8025 8554
* GND: 136989977
* BNF: cb162971574 (data)

 |

 |
**Το Giardinello** ( Σικελικά : ***Jardineddu*** ) είναι μια *κοινότητα* (δήμος) στη μητροπολιτική πόλη του Παλέρμο στην ιταλική περιφέρεια Σικελίας, που βρίσκεται περίπου 20 kilometres (12 mi) δυτικά του Παλέρμο. Τον Δεκέμβριο του 2010 είχε πληθυσμό 2.260 κατοίκους και έκταση 12,5 square kilometres (4,8 sq mi). 

Το Giardinello συνορεύει με τους ακόλουθους δήμους: Borgetto, Carini, Monreale, Montelepre, Partinico .

Ιστορία
-------

Η πόλη αναδείχθηκε ως φεουδαρχικό χωριό στις αρχές του 1700 στους πρόποδες των βουνών San Martino και κατοικήθηκε από κατοίκους της κοντινής πόλης Partinico. 

Στις 10 Δεκεμβρίου 1893, έντεκα άνθρωποι σκοτώθηκαν στη σφαγή Giardinello κατά τη διάρκεια της εξέγερσης των Fasci Siciliani μετά από μια συγκέντρωση που ζητούσε την κατάργηση των φόρων στα τρόφιμα και τη διάλυση των τοπικών φρουρών. Οι διαδηλωτές μετέφεραν το πορτρέτο του Βασιλιά που τραβήχτηκε από τον δήμο και έκαψαν φορολογικούς φακέλους.

Δημογραφική εξέλιξη
-------------------

εξωτερικοί σύνδεσμοι
--------------------

* (in ιταλική) Official website

1. ↑  All demographics and other statistics: Italian statistical institute Istat.
2. ↑  Giardinello,
**Το Castiglione di Sicilia** ( Σικελικά : ***Castigghiuni di Sicilia*** ) είναι μια *κοινότητα* (δήμος) στη Μητροπολιτική πόλη της Κατάνια στη Σικελία, στη νότια Ιταλία. Είναι ένα από τα I Borghi più belli d'Italia ("Τα πιο όμορφα χωριά της Ιταλίας"). 

Το Castiglione di Sicilia βρίσκεται περίπου 160 kilometres (99 mi) ανατολικά του Παλέρμο και περίπου 40 kilometres (25 mi) βόρεια της Κατάνια. Συνορεύει με τους ακόλουθους δήμους: Adrano, Belpasso, Biancavilla, Bronte, Calatabiano, Francavilla di Sicilia, Gaggi, Graniti, Linguaglossa, Maletto , Malvagna, Mojo Alcantara, Motta Camastra , Nicolosi, Ρομαντεάτσελ Ροζοντεάτσελφ, Taormina, Zafferana Etnea .

Πασοπισκιάρο
------------

Το Passopisciaro είναι μια *περιφέρεια* του Castiglione di Sicilia που βρίσκεται 12 kilometres (7 mi) από το Castiglione di Sicilia, στα 645 metres (2,116 ft) πάνω από την επιφάνεια της θάλασσας στις βόρειες πλαγιές της Αίτνας. Σήμερα το Passopisciaro έχει πληθυσμό περίπου 500 κατοίκους, αλλά τα χρόνια που πέρασαν ο πληθυσμός έφτασε τα 1.500 άτομα. Η κύρια βιομηχανία του Passopisciaro είναι η οινοποίηση, οι αμπελώνες μπορούν να βρεθούν διάσπαρτοι σε ολόκληρη την περιοχή.

Δίδυμες πόλεις
--------------

Η Castiglione di Sicilia είναι αδελφοποιημένη με:

* Killarney, Ireland
* Tauves, France

1. ↑  «Sicilia» (στα Ιταλικά). Ανακτήθηκε στις 1 Αυγούστου 2023.
Μούμια Γκουάχε, Μουσείο της Φύσης και του Ανθρώπου, Σάντα Κρουθ ντε Τενερίφε
**Μούμιες Γουάντσε**, (ισπανικά *Momias guanches*) η Γκουάχε είναι μούμιοποιημένα σώματα αρχαίων κατοίκων του νησιού της Τενερίφης στα Κανάρια Νησιά (Ισπανία), οι οποίοι συνήθιζαν να μουμιοποιούν τους νεκρούς τους.

Το έθιμο αυτό είχε ως στόχο να διατηρήσει το σώμα του νεκρού με ταρίχευση με τεχνικές παρόμοιες με εκείνες που χρησιμοποιήθηκαν από άλλους αρχαίους πολιτισμούς. Ο σκοπός του, που συνδέεται με θρησκευτικές πεποιθήσεις, ήταν να προστατεύσει το σώμα και να διακρίνει την κοινωνική σημασία του. Υπήρχαν διάφορες μορφές ταρίχευσης. Σύμφωνα με έρευνα που διεξήχθη με τη μέθοδο του άνθρακα-14, οι ταφές ανάγονται σε χρονικά διαστήματα που καλύπτουν την περίοδο από τον τρίτο αιώνα μ.Χ. μέχρι τη στιγμή της κατάκτησης των Καναρίων Νήσων κατά τον δέκατο πέμπτο αιώνα μ.Χ.

Στο Μουσείο της Φύσης και του Ανθρώπου, στη Σάντα Κρουθ ντε Τενερίφε, εκτίθενται οι περισσότερες από αυτές τις μούμιες. Ορισμένες βρίσκονται σε άλλα μουσεία.

Παραπομπές
----------

1. 1 2 3  «Momificación en Canarias». Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 8 Νοεμβρίου 2014. Ανακτήθηκε στις 9 Οκτωβρίου 2013.

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
--------------------

* Las momias guanches, en la Página Web Oficial de Turismo de Tenerife Αρχειοθετήθηκε 2011-07-18 στο Wayback Machine.
* Mundo funerario - Museo Arqueológico de Tenerife, en Youtube
* El enigma de las momias. Autor David E. Sentinella.
* Documentos, expolio y destrucción de momias canarias en los siglos XVIII, XIV y XX
Ο Γιώργος Μπίας.
Ο **Γιώργος Μπίας** (1926 - 1990) ήταν Έλληνας κολυμβητής, γυμναστής, καταδύτης και προπονητής, πρωτοπόρος του ναυταθλητισμού στην ιδιαίτερη πατρίδα του, τον Άγιο Νικόλαο. Διετέλεσε προπονητής της εθνικής Ελλάδας, πολλών ομάδων, όπως ο Εθνικός Γ.Σ.Αθηνών, ο Παναθηναϊκός, ο Ναυτικός Όμιλος Αγίου Νικολάου (ΝΟΑΝ, 1961-64), ο ΕΓΟΗ και ο Ναυτικός Όμιλος Βουλιαγμένης. Τιμήθηκε με το βραβείο της Ελληνικής Θαλάσσιας Ένωσης (ΕΘΕ).

Βιογραφία
---------

Ήταν αθλητής της κολύμβησης και των καταδύσεων και μέλος του Αμερικανικού Ναυτικού Ινστιτούτου. Εργάστηκε ως καθηγητής Φυσικής Αγωγής τη δεκαετία του ' 60 και του '70. Τη δεκαετία του ' 60 ανέπτυξε το άθλημα της κωπηλασίας στη Θεσπρωτία (τετράκωπος). Από το 1966 ως το 1970 ήταν επικεφαλής της προπονητικής ομάδας του Ναυτικού Ομίλου Βουλιαγμένης. Το 1968 ανέλαβε προπονητής της ομάδας κολύμβησης του Εθνικού Γ.Σ. Αθηνών και κατάφερε να ανανεώσει το σύλλογο, ο οποίος διερχόταν κρίση εκείνη την περίοδο. Στον Εθνικό Γ.Σ. Αθηνών ο Γιώργος Μπίας ήταν προπονητής της Ελένης Αυλωνίτου και της Βιβής Πρωτόπαππα και έπαιξε καθοριστικό ρόλο στην ανάδειξη και των δύο αυτών κορυφαίων πρωταθλητριών. Λίγο πριν αρρωστήσει, ανέλαβε ως προπονητής της ομάδας του Ναυτικού Ομίλου Αγίου Νικολάου (ΝΟΑΝ). Απεβίωσε σε ηλικία 64 ετών στις 8 Ιουνίου και κηδεύτηκε από το ναό του Αγίου Γεωργίου στις 10 Ιουνίου 1990. Το βιβλίο που ετοίμαζε ("Η ζούγκλα των 25μ") δεν ολοκληρώθηκε εξαιτίας του θανάτου του.

Βιβλία του
----------

* "Αγωνιστική κολύμβησις" (1962)

Παραπομπές
----------

1. 1 2 3  Γιώργος Μπίας: ο πρωτοπόρος του ναυταθλητισμού στην πόλη μας, "Ανατολή" , 12/6/1990, σελ. 7 (άρθρο του Εμμανουήλ Καφετζάκη).
2. ↑  ΑΛΕΞΑΝΔΡΑ ΤΣΙΑΒΟΥ Έτοιμη για το χρυσό! Αρχειοθετήθηκε 2013-05-23 στο Wayback Machine. Cobra Sports, 16-7-2012, ανάκτηση 10-8-2013.
3. ↑  Ιστορία του τμήματος κολύμβησης Αρχειοθετήθηκε 2014-02-03 στο Wayback Machine. επίσημος ιστότοπος Ναυτικού Ομίλου Βουλιαγμένης.
4. ↑  Ιστοσελίδα Αρχειοθετήθηκε 2014-04-29 στο Wayback Machine. Εθνικού
5. ↑  Λινάρδος, Πέτρος; Σκύφτας Φάνης (1993) "*100 ΧΡΥΣΑ ΧΡΟΝΙΑ ΠΡΟΣΦΟΡΑΣ ΣΤΟΝ ΑΘΛΗΤΙΣΜΟ - ΕΘΝΙΚΟΣ ΓΥΜΝΑΣΤΙΚΟΣ ΣΥΛΛΟΓΟΣ*", Εθνικός Γυμναστικός Σύλλογος, σελ. 273, 326.
6. ↑  Φύλλο εφημερίδας "Απογευματινή", της Τρίτης, 12 Ιουνίου 1990
ΝΙΨΟΝΑΝΟΜΗΜΑΤΑΜΗΜΟΝΑΝΟΨΙΝ Καρκινική γραφή, Μονή Μαλεβής Αρκαδίας.
**Καρκινικές επιγραφές** ή **καρκίνοι** ονομάζονται συμμετρικές φράσεις οι οποίες μπορούν να διαβαστούν το ίδιο είτε από την αρχή είτε από το τέλος.

Παραδείγματα
------------

Π.χ. τα ονόματα "ΑΝΝΑ" ή "ΣΑΒΒΑΣ", αλλά και πόλεις όπως "ΣΕΡΡΕΣ" είναι καρκινικές. Όπως και η λέξη "άλλα" ή "αλλά".

Η γνωστότερη καρκινική επιγραφή είναι η:  

"Νίψον ανομήματα μη μόναν όψιν"  

(σε ελεύθερη μετάφραση στα νέα ελληνικά: πλύνε τις αμαρτίες, όχι μόνο το πρόσωπο) η οποία χαρασσόταν συχνά σε πηγές.

Παρόμοιες επιγραφές είναι οι:

"Νοσώ. Σύ ος η ίαμα, Ιησού, σώσον"  

"Σος ειμί, τίμιε, σός"  

"Σοφά ται μη, γη μια τάφος"

Πολλοί τέτοιοι στίχοι έχουν γραφτεί από Βυζαντινούς, ανάμεσά τους και ο αυτοκράτορας Λέων ο Σοφός, αλλά και από Λατίνους μοναχούς. Οι Ρωμαίοι είχαν επίσης γράψει καρκινικές επιγραφές με παράδειγμα την:  

"In girum imus nocte et consumimur igni"  

(Μπαίνουμε στη νύχτα και μας καταναλώνει η φωτιά - αναφερόμενο σε έντομα που πέφτουν στη φλόγα, τη νύχτα).

Καρκινικά κείμενα
-----------------

Υπό μια ευρύτερη έννοια, έχουμε καρκινικές φράσεις όπου η "καρκινική μονάδα" είναι η λέξη, και καρκινικά κείμενα όπου "καρκινική μονάδα" είναι η πρόταση. Ένα καρκινικό κείμενο διαβάζεται ανάποδα πρόταση-προς-πρόταση. Στην αγγλική γλώσσα, παραδείγματα καρκινικών (ή παλίνδρομων) κειμένων είναι το ποίημα Doppelganger του Τζέιμς Α. Λίντον και ο διάλογος "Crab Canon" στο βιβλίο "Gödel, Escher, Bach" του Ντάγκλας Χοφστάντερ. Στην ελληνική γλώσσα, πρόσφατο παράδειγμα έχουμε στη συλλογή διηγημάτων "ΛΑΘΟΣ ΟΔΗΓΙΕΣ" που κυκλοφόρησε τον Μάιο του 2008, όπου ο συγγραφέας Αλέκος Παπαδόπουλος έχει συμπεριλάβει τρία καρκινικά κείμενα ("Στον Αστερισμό του Καρκίνου", "Καρκινικός Κώδικας", "Καρκινοβασίες"), όπου η "καρκινική μονάδα" είναι η πρόταση. Στα ελληνικά κυκλοφορεί επίσης το βιβλίο "707 Καρκινικές φράσεις: ...ένα παιχνίδι λέξεων...", της Σοφίας Σταμπολίτη.

Ετυμολογία
----------

Ο χαρακτηρισμός "καρκινική επιγραφή" προέρχεται από την κίνηση του "καρκίνου" (κάβουρα), ο οποίος κινείται πλαγίως, και προκειμένου να προχωρήσει μπροστά πηγαίνει δεξιά-αριστερά-δεξιά-αριστερά. Διαβάζοντας μια καρκινική επιγραφή, το βλέμμα μας πηγαίνει από αριστερά προς τα δεξιά και μετά από τα δεξιά προς τα αριστερά, όπως δηλαδή θα κινείτο αν παρακολουθούσε έναν κάβουρα (καρκίνο) να προχωρά. Εξού και ο όρος "καρκινική" επιγραφή.

Στις ευρωπαϊκές γλώσσες, για τον χαρακτηρισμό των καρκινικών επιγραφών χρησιμοποιείται η λέξη "παλίνδρομοι".

Παραπομπές
----------

Εξωτερικές πηγές
----------------

Έχουν γίνει προσπάθειες σε διάφορες γλώσσες, συνήθως με χρήση ειδικού λογισμικού, να κατασκευαστούν εκτεταμένα παλίνδρομα κείμενα. Τα αποτελέσματα, ενίοτε αμφιλεγόμενα, είναι κείμενα με χιλιάδες λέξεις.

* αγγλικά
* γαλλικά Αρχειοθετήθηκε 2003-02-25 στο Wayback Machine.

|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
| Καθιερωμένοι όροι | 
* WorldCat
* LCCN: sh85097200
* GND: 4173137-2
* NDL: 01059270
* NKC: ph894884

 |

 |
Το ***Piano Man*** είναι ένα τραγούδι που γράφτηκε και ερμηνεύτηκε πρώτη φορά από τον Αμερικανό τραγουδοποιό και τραγουδιστή Μπίλι Τζόελ. Το τραγούδι, αρχικά, κυκλοφόρησε ως single, στις 2 Νοεμβρίου του 1973 και εν συνεχεία συμπεριλήφθηκε στον ομώνυμο δίσκο του καλλιτέχνη, όπου κι αυτός κυκλοφόρησε το ίδιος έτος. Πρόκειται για το πρώτο και ίσως το μεγαλύτερο hit του καλλιτέχνη έως και σήμερα. Τον Απρίλιο του 1974, έφτασε στο νούμερο 25 του αμερικανικού Billboard Hot 100.

Στιχουργικά το τραγούδι είναι κατά μία έννοια βιογραφικό, αφού είναι βασισμένο στην εποχή που ο καλλιτέχνης ήταν πιανίστας σε διάφορα κέντρα του Λος Άντζελες, μεταξύ το 1972-73. Με τον Μπίλι Τζόελ να αναφέρει πως όλοι όσοι αναφέρονται στο τραγούδι ήταν πραγματικοί άνθρωποι και πελάτες των κέντρων και όχι φανταστικοί χαρακτήρες. Το τραγούδι το 2013, μπήκε στο Grammy Hall of Fame. Ενώ το 2015, επιλέχτηκε από τη Βιβλιοθήκη του Κογκρέσου για να διατηρηθεί στη National Recording Registry για την «πολιτιστική, ιστορική και καλλιτεχνική του σημασία».

Παραπομπές
----------

1. ↑  «200 Greatest Soft Rock Songs». *Entertainment.expertscolumn.com*.
2. ↑  Church, Joseph (2019). *Rock in the Musical Theatre: A Guide for Singers*. Oxford University Press. σελ. 134. ISBN 978-0-19-094349-3.
3. ↑  *Billboard*. Nielsen Business Media, Inc. 20 Απριλίου 1974. σελ. Front cover. Ανακτήθηκε στις 8 Οκτωβρίου 2016 – μέσω Google Books.
4. ↑  «Billy Joel: Chart history». *Billboard*.. Ανακτήθηκε στις October 8, 2016.
5. ↑
6. ↑  «"Piano Man," "I Will Survive" and Wilt Chamberlain's 100-Point Game Receive Designation». Library of Congress. 23 Μαρτίου 2016. Ανακτήθηκε στις 30 Μαΐου 2020.

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
--------------------

* "Piano Man" Music Video στο YouTube / ⒞1985 Sony BMG channel
***Η ιστορία της ζωής μου***, που εκδόθηκε για πρώτη φορά σε μορφή βιβλίου το 1903, είναι η αυτοβιογραφία της Έλεν Κέλερ, που περιγράφει λεπτομερώς τα πρώτα χρόνια της ζωής της, ιδιαίτερα τις εμπειρίες της με την Άννα Σάλιβαν. Μέρη του βιβλίου διασκευάστηκαν το 1957 από τον Γουίλιαμ Γκίμπσον για το θεατρικό έργο *Playhouse 90*, ένα που ανέβηκε στο Μπρόντγουεϊ το 1959, μια αμερικανική ταινία μεγάλου μήκους του 1962 με τίτλο *Το θαύμα της Άννι Σάλιβαν* και την ινδική ταινία *Black*. Το βιβλίο είναι αφιερωμένο στον εφευρέτη Αλεξάντερ Γκράχαμ Μπελ, ο οποίος ήταν ένας από τους δασκάλους της και υποστηρικτής των κωφών.

Ιστορικό εκδόσεων
-----------------

Η Έλεν Κέλερ άρχισε να γράφει το βιβλίο *Η ιστορία της ζωής μου* το 1902, ενώ ήταν ακόμη φοιτήτρια στο Κολέγιο Ράντκλιφ. Την ίδια χρονιά, δημοσιεύτηκε σε συνέχεια στο *Ladies' Home Journal*. Την επόμενη χρονιά κυκλοφόρησε ως βιβλίο από τις εκδόσεις Doubleday, Page & Co. Το βιβλίο είχε μεγάλη απήχηση.

Το βιβλίο κυκλοφόρησε στα ελληνικά το 1992 από τις εκδόσεις Μίνωας σε μετάφραση Μάρως Λοΐζου.

Παραπομπές
----------

1. 1 2  «The Story of My Life». *American Foundation for the Blind*. 1903. Ανακτήθηκε στις 17 Μαΐου 2022.  (text online).
2. ↑  «Η ιστορία της ζωής μου». Ανακτήθηκε στις 4 Φεβρουαρίου 2024.

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
--------------------

* *The Story of My Life* στο Internet Archive
Το ***Suicide Squad: Kill the Justice League*** είναι βιντεοπαιχνίδι βολών δράσης-περιπέτειας που αναπτύχθηκε από την Rocksteady Studios και κυκλοφόρησε από την Warner Bros. Games. Βασίζεται στην Ομάδα Αυτοκτονίας των DC Comics και είναι μέρος του franchise *Batman: Arkham*. 

Το παιχνίδι ανακοινώθηκε τον Αύγουστο του 2020 και ήταν αρχικά προγραμματισμένο να κυκλοφορήσει το 2022, αλλά η ημερομηνία κυκλοφορίας του καθυστέρησε πολλές φορές. Τελικά κυκλοφόρησε στις 2 Φεβρουαρίου του 2024 σε PlayStation 5, Windows και Xbox Series X/S. Έλαβε μικτά σχόλια από τους κριτικούς.

Σύνοψη
------

Το *Suicide Squad: Kill the Justice League* τοποθετείται πέντε χρόνια μετά από το προηγούμενο παιχνίδι της σειράς, *Batman: Arkham Knight* (2015), και ακολουθεί τέσσερις υπερκακούς–Captain Boomerang, Deadshot, Χάρλεϊ Κουίν και King Shark–οι οποίοι στρατολογούνται από την Αμάντα Γουόλερ. Στέλνονται στην Μητρόπολη για να σταματήσουν τον εξωγήινο εισβολέα Brainiac και να σκοτώσουν τα μέλη της Λεγεώνας της Δικαιοσύνης–Superman, Batman, Wonder Woman, Flash και Green Lantern–τα οποία έχουν υποστεί πλύση εγκεφάλου από τον Brainiac.

Παραπομπές
----------

1. ↑  Good, Owen S. (7 Αυγούστου 2020). «Suicide Squad game in the works from Batman Arkham maker Rocksteady». *Polygon* (στα Αγγλικά). Ανακτήθηκε στις 7 Φεβρουαρίου 2024.
2. ↑  Skrebels, Joe (23 Μαρτίου 2022). «Suicide Squad: Kill the Justice League Officially Delayed to Spring 2023». *IGN* (στα Αγγλικά). Ανακτήθηκε στις 7 Φεβρουαρίου 2024.

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
--------------------

* Επίσημος ιστότοπος
* *Suicide Squad: Kill the Justice League*   στην IMDb

|  |  |  |  |
| --- | --- | --- | --- |
| 

| π • σ • ε
*Batman: Arkham* |
| --- |
|  |
| 
* *Batman: Arkham Asylum* (2009)
* *Batman: Arkham City* (2011)
* *Batman: Arkham Origins* (2013)
* *Batman: Arkham Knight* (2015)
* *Suicide Squad: Kill the Justice League* (2024)
 |

 |
Οι **κωδικοί ATC C**, που περιγράφουν το *Καρδιαγγειακό σύστημα* είναι ενότητα του Ανατομικού-Θεραπευτικού-Χημικού Συστήματος Ταξινόμησης, ενός συστήματος αλφαριθμητικών κωδικών που αναπτύχθηκε από τον WHO για την ταξινόμηση των φαρμάκων και άλλων ιατρικών προϊόντων.

Κωδικοί για κτηνιατρική χρήση (ATCvet codes) μπορούν να δημιουργηθούν τοποθετώντας το γράμμα Q μπροστά από τον ανθρώπινο κωδικό ATC: **QC...**

Οι εθνικές εκδόσεις της ταξινόμησης ATC μπορούν να συμπεριλαμβάνουν πρόσθετους κωδικούς που δεν υπάρχουν σε αυτόν τον κατάλογο, οι οποίοι ακολουθούν την έκδοση WHO. 

| C Καρδιαγγειακό σύστημα |
| --- |
| **C01** Φάρμακα για την θεραπεία των καρδιακών παθήσεων |
| **C02** Αντιυπερτασικά |
| **C03** Διουρητικά |
| **C04** Περιφερικά αγγειοδιασταλτικά |
| **C05** Αγγειοπροστατευτικά |
| **C07** Αποκλειστές των β αδρενεργικών υποδοχέων |
| **C08** Αποκλειστές διαύλων ασβεστίου |
| **C09** Αντιυπερτασικοί παράγοντες δρώντες στο σύστημα ρενίνης-αγγειοτασίνης |
| **C10** Υπολιπιδαιμικοί παράγοντες |
|  |
| A · B · C · D · G · H · QI · J · L · M · N · P · R · S · V |

Παραπομπές
----------

1. ↑  «ATC/DDD Index 2016: code C». WHO Collaborating Centre for Drug Statistics Methodology.
2. ↑  «ATCvet Index 2016: code QC». WHO Collaborating Centre for Drug Statistics Methodology.

Δείτε επίσης
------------

* Ανατομικό-Θεραπευτικό-Χημικό Σύστημα Ταξινόμησης
Η **Μαρία Πία της Σαβοΐας** (ιταλ. *Maria Pia di Savoia*, 14 Φεβρουαρίου 1847 - 5 Ιουλίου 1911) υπήρξε βασίλισσα της Πορτογαλίας ως σύζυγος του Λουδοβίκου Α΄.

Βιογραφία
---------

Η Μαρία Πία ήταν η κόρη του Βίκτωρος Εμμανουήλ Β΄ της Ιταλίας και της συζύγου του Αδελαΐδας των Αψβούργων-Λωρραίνης, κόρης του Ράινερ Ιωσήφ, Αρχιδούκα της Αυστρίας. Την ημέρα της βάπτισης της, ο Πάπας Πίος Θ΄, ως ανάδοχός της, της χάρισε ένα Χρυσό Τριαντάφυλλο. Υπήρξε μεγάλη διδάσκαλος του Τάγματος της Αγίας Ισαβέλλας.

Ο γάμος της με τον Λουδοβίκο του Οίκου της Μπραγκάνσα έγινε στις 6 Οκτωβρίου 1862 στη Λισαβόνα. Ως βασίλισσα, η Μαρία Πία θεωρήθηκε από κάποιους ως πολυδάπανη, όμως τα φιλανθρωπικά της έργα δεν αμφισβητούνται από κανένα. Έμεινε γνωστή στο λαό ως «άγγελος της φιλανθρωπίας» και «μητέρα των φτωχών», εξαιτίας της συμπόνιας και της αρωγής της σε κοινωνικούς σκοπούς. Εκείνη ήταν σε μεγάλο βαθμό η υπεύθυνη για το εσωτερικό του Βασιλικού Παλατιού Αζούντα στη Λισαβόνα, όπου ακόμη και σήμερα χρησιμοποιείται για δεξιώσεις κατά τη διάρκεια επισκέψεων ξένων αρχηγών κρατών.

Παρότι ο σύζυγός της απεβίωσε στις 19 Οκτωβρίου 1889, η Μαρία Πία παρέμεινε πολύ δραστήρια και συνέχισε τα κοινωνικά της έργα, κατέχοντας ταυτόχρονα δεσπόζουσα θέση στην Αυλή. Κατά την απουσία του νέου Βασιλιά και της Βασίλισσας στο εξωτερικό, εκείνη αναλάμβανε τα καθήκοντά τους. Κατά τα τελευταία της χρόνια στην Πορτογαλία, είχε αποσυρθεί από τη δημόσια ζωή, ειδικά μετά της δολοφονία του γιου της Καρόλου Α΄. Αναγκάστηκε να εγκαταλείψει τη χώρα, μαζί με την υπόλοιπη βασιλική οικογένεια, τον Οκτώβριο του 1910, έπειτα από στρατιωτικό κίνημα (5 Οκτωβρίου) που εκθρόνισε τον εγγονό της Εμμανουήλ Β΄ κατάργησε τη μοναρχία. Η ίδια απεβίωσε στην Ιταλία στις 5 Ιουλίου 1911 και ενταφιάστηκε στο Βασιλικό Μαυσωλείο της Βασιλικής της Σουπέργκα στο Τορίνο.

Οικογένεια
----------

Παντρεύτηκε το Λουδοβίκο Α΄ της Πορτογαλίας και απέκτησε 2 παιδιά:

* Κάρολος Α΄ (1863 - 1908), Βασιλιάς της Πορτογαλίας.
* Αλφόνσος (1865 - 1920), Δούκας του Πόρτο.
* Μιχαήλ (1866), πρόωρος ή θνησιγενής.

Παραπομπές
----------

1. 1 2 3 4 5 6 7 8
2. ↑  «Αρχειοθετημένο αντίγραφο». Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 2 Ιουλίου 2016. Ανακτήθηκε στις 25 Μαρτίου 2016.
3. ↑

  


|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
| Καθιερωμένοι όροι | 
* WorldCat
* VIAF: 11429113
* LCCN: n88665048
* ISNI: 0000 0000 5488 8130
* GND: 119063522
* SUDOC: 176332618
* ICCU: MUSV042074

 |

 |
Παπάκι σε μπολ με νερό.
Το **παπάκι** είναι παιχνίδι με μορφή πάπιας, κατασκευασμένο από καουτσούκ ή υλικά που μοιάζουν με καουτσούκ. Συνήθως η πάπια του μπάνιου είναι φτιαγμένη έτσι ώστε να μπορεί να επιπλέει και προορίζεται για παιχνίδι στο μπάνιο.

Ενώ το κλασικό παπάκι είναι κίτρινο με κόκκινο ράμφος και έχει σχεδιαστεί για να είναι παιδικό παιχνίδι, τα παπάκια πλέον κυκλοφορούν σε πολλά σχέδια και χρώματα. Αυτά έχουν γίνει δημοφιλή συλλεκτικά αντικείμενα μεταξύ των ενθουσιωδών.

Το 1992 ένα κοντέινερ που περιείχε 29.000 παπάκια έπεσε από ένα φορτηγό πλοίο στο Ειρηνικό.  Ο άνεμος και τα θαλάσσια ρεύματα έφεραν χιλιάδες από τα παπάκια στην Αλάσκα, και μερικές εκατοντάδες πέρασαν μέσα από τον Βερίγγειο Πορθμό, όπου μέσα στο πάγο των αρκτικών παγετώνων έφτασαν στο βόρειο Πόλο. Τα παπάκια από αυτό το μέρος έχουν βρεθεί πολλά χρόνια αργότερα στις παραλίες του Ατλαντικού από το Μέιν έως τη Μασαχουσέτη, προσφέροντας πολύτιμες γνώσεις για τα θαλάσσια ρεύματα. Τα παπάκια έχουν αποδειχθεί ότι μπορούν να διατηρούνται σε καλή κατάσταση παρά το γεγονός ότι έχουν εκτίθενται για την επίδραση των φυσικών δυνάμεων για χρόνια, καθώς είναι σχεδιασμένα για να αντέχουν στο παιχνίδι των μικρών παιδιών.

Παραπομπές
----------

1. ↑  «What connects the 'Ever Given', the Suez Canal and 7,200 rubber ducks loose in the Pacific?». The National. 1 April 2021.. Ανακτήθηκε στις 27 October 2021.
2. ↑  Curtis C. Ebbesmeyer and W. James Ingraham Jr. (October 1994). «Pacific Toy Spill Fuels Ocean Current Pathways Research». *Earth in Space* **7** (2): 7–9, 14. doi:10.1029/94EO01056. Bibcode: 1994EOSTr..75..425E. Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 2006-10-05.. Ανακτήθηκε στις 15 November 2006.