recursal/SuperWikiNEXT-32B huggingface dataset:
Συντεταγμένες: 40°15′56,5″N 21°55′50″E﻿ / ﻿40.25000°N 21.93056°E﻿ / 40.25000; 21.93056

Τα **Κουβούκλια** είναι ένας μικρός προσφυγικός συνοικισμός ο οποίος βρίσκεται στη μέση του δρόμου από το χωριό Μεσσιανή προς το χωριό  Ροδίτης στο Νομό Κοζάνης. Πήρε το όνομά του από την κωμόπολη Κουβούκλια η οποία βρισκόταν δεκαπέντε χιλιόμετρα μακρυά από την Προύσα. Ο  Μητροπολίτης Σερβίων και Κοζάνης Διονύσιος έγραψε για τον εν λόγω συνοικισμό: «Όσοι Κουβουκλιώτες ήλθαν στην Κοζάνη, εγκαταστάθηκαν εκεί και με τον ενθουσιασμό της πίστης και της ευσέβειας και με την συνδρομή και των άλλων Κουβουκλιωτών που είναι στην Ελλάδα και όλων των χριστιανών, έκτισαν την εκκλησία του  Οσίου Βαραδάτου στις όχθες της  λίμνης του Αλιάκμονα, κοντά στη  μεγάλη γέφυρα. Είναι λοιπόν μέσα στην Ορθόδοξη πίστη και παράδοση ότι εδώ στον τόπο μας βάλθηκαν οι Χριστιανοί να χτίσουν την εκκλησία του αγίου Βαραδάτου και να αρχίσουν να εορτάζουν πάλι πανηγυρικά τη μνήμη του. Δεν μπορούμε να μην εκτιμήσουμε και επαινέσουμε την προσπάθεια αυτή των λίγων Κουβουκλιωτών της Κοζάνης. Μ’ αυτή την ευσέβεια οι Έλληνες της Μικρασίας και του Πόντου, φορτωμένοι τις εικόνες και τα ιερά σκεύη των εκκλησιών τους, ήλθαν εδώ και ξανάχτισαν τη ζωή τους. Όλα τα ονόματα των πόλεων και των χωριών, όλα τα ήθη και τα έθιμα του λαού, όλος ο ελληνικός και χριστιανικός πολιτισμός πολλών αιώνων, όλα μεταφυτεύτηκαν από τη Μικρασία και τον Πόντο και ξαναζούν εδώ».

Αναφορές
--------

1. ↑  «Εικόνες έμψυχοι, κηρύγματα αγιολογικά», Διονυσίου Λ. Ψαριανού, Επισκόπου Ιεράς Μητρόπολης Σερβίων και Κοζάνης

|  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| 

| π • σ • ε
Οικισμοί του Δήμου Σερβίων |
| --- |
|  |
| Δημοτική Ενότητα Καμβουνίων | 
* Ελάτη
* Λαζαράδες
* Μικρόβαλτο
* Τρανόβαλτο
* Φρούριο
 |
|  |
| Δημοτική Ενότητα Λιβαδερού | 
Λιβαδερό |
|  |
| Δημοτική Ενότητα Σερβίων | 
* Σέρβια
* Αυλές
* Αύρα
* Βαθύλακκος
* Γούλες
* Ίμερα
* Καστανιά
* Κουβούκλια
* Κρανίδια
* Λάβα\*
* Λεύκαρα
* Μεσιανή
* Μεταξάς
* Νέα Καστανιά
* Νέα Λάβα
* Νεράιδα
* Πλατανόρρευμα
* Πολύρραχο
* Προσήλιο
* Ροδίτης
* Τριγωνικό
 |
|  |
| 
* Έδρα δήμου: Σέρβια
* \*(Περιοχές με μη μόνιμο πληθυσμό)
* Ιστότοπος: dservionvelventou.gr
 |

 |
Ο **Ίνγκο Μπάντινγκ** (*γερμανικά: Ingo Buding*), (Λοβρίν, Ρουμανία, 9 Ιανουαρίου 1942 - Μπάντολ, Γαλλία, 13 Μαρτίου 2003), είναι Δυτικογερμανός πρώην πρωταθλητής και ολυμπιονίκης της αντισφαίρισης. Αδελφές του ήταν οι, επίσης πρωταθλήτριες της αντισφαίρισης, Έντα Μπάντινγκ και Ίσλε Μπάντινγκ.

Ο Μπάντινγκ έφτασε στους προημιτελικούς του Ρολάν Γκαρός το 1965 και κέρδισε τον τίτλο των στο απλό των τζούνιορς το 1959 και το 1960. Στο 1968 πήρε μέρος για την Δυτική Γερμανία στους Ολυμπιακούς αγώνες του 1968 στο Μεξικό όπου έχασε στον τελικό του απλού από τον Ραφαέλ Οσούνα, δεύτερος ήταν και στο μεικτό με συμπαίκτρια την Αμερικανίδα Τζέιν Μπάρτοουις. 

Στο κύπελλο Ντέιβις συμμετείχε με την Δυτική Γερμανία από το 1961 έως το 1970 σε εννέα διοργανώσεις με ρεκόρ 36 νίκες και 16 ήττες. Με την εθνική κατέκτησε το κύπελλο του 1970 νικώντας στον τελικό την ΕΣΣΔ.

Παραπομπές
----------

1. ↑  *ATP website*.
2. ↑  www.munzinger.de/search/portrait/ingo+buding/1/51200.html.
3. ↑  «Ο Μπάντινγκ στην ITF». Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 21 Μαρτίου 2016. Ανακτήθηκε στις 3 Νοεμβρίου 2017.
4. ↑  Historical Dictionary of Tennis, Από τον John Grasso
5. 1 2  Ο Μπάντινγκ στο κύπελλο Ντέιβις
**Kοινωνική πολιτική** ονομάζεται το σύνολο των δράσεων της κυβέρνησης και των θεσμικών οργανισμών που στοχεύουν στη βελτίωση και τη μεταρρύθμιση της κοινωνίας.

Η κοινωνική πολιτική στοχεύει σε ένα κράτος πρόνοιας και αναβάθμιση κοινωνικών υπηρεσιών.  Αποτελείται από νομοθεσίες, διατάγματα και συναφείς δραστηριότητες που καθορίζουν τις συνθήκες διαβίωσης που ευνοούν την ανθρώπινη ευημερία, όπως η ποιότητα ζωής ενός ατόμου. Το Τμήμα Κοινωνικής Πολιτικής στο London School of Economics ορίζει την κοινωνική πολιτική ως «ένα διεπιστημονικό και εφαρμοσμένο αντικείμενο που σχετίζεται με την ανάλυση των απαντήσεων των κοινωνιών στις κοινωνικές ανάγκες». 

Επίσης, αφορά και σε άλλα κοινωνικά ζητήματα όπως η αντιμετώπιση του ρατσισμού,  δικαιώματα των ΛΟΑΤ , το νομικό καθεστώς των αμβλώσεων, το δικαίωμα στην οπλοχρησία/οπλοκατοχή ,  την ευθανασία,  την αποποινικοποίηση των ναρκωτικών και την πορνεία.

Παραπομπές
----------

1. ↑  Spicker, Paul. «An introduction to Social Policy». *www2.rgu.ac.uk*. Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 20 Αυγούστου 2016. Ανακτήθηκε στις 21 Μαΐου 2015.
2. ↑  Eilperin, Juliet; Mufson, Steven (28 April 2015). «Obama calls for social policy changes in wake of Baltimore riots». *The Washington Post*.. Ανακτήθηκε στις 21 May 2015.
3. ↑  «Gay marriage inquiry reaches consensus». AustralianMarriageEquality.org. Ανακτήθηκε στις 21 Μαΐου 2015.
4. ↑  «Gender and sex equality». *Social Policy Digest* (Cambridge Journals).. Ανακτήθηκε στις 21 May 2015.
5. ↑  «Gun Control». Almanac of Policy Issues. Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 20 Απριλίου 2012. Ανακτήθηκε στις 21 Μαΐου 2015.
6. ↑  Thomasma, David C.; Graber, Glenn C. (1991). «Euthanasia: Toward an Ethical Social Policy». *Ann Intern Med* **114** (12): 1067. doi:10.7326/0003-4819-114-12-1067\_3.
7. ↑  «Drug Use, Consequences and Social Policies» (PDF). *Tammy L. Anderson, Ph.D*. Chicago, IL: University of Illinois. Ανακτήθηκε στις 21 Μαΐου 2015.
8. ↑  «Prostitution Policy in Canada: Models, Ideologies, and Moving Forward» (PDF). Canadian Association of Social Workers. 5 Σεπτεμβρίου 2014. Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο (PDF) στις 3 Μαρτίου 2016. Ανακτήθηκε στις 21 Μαΐου 2015.
Το Μπεχτσινάρι: Η περιοχή ανέγερσης του Μουσείου Ολοκαυτώματος στην οδό Παλαιού Σταθμού και ο πολυχώρος πολιτισμού *Μύλος*, αποτελεί τον τόπο μαρτυρίου και ταφής των αγίων Αγαθόποδος και Θεοδούλου των Θεσσαλονικέων.
Οι **Άγιοι Αγαθόπους και Θεόδουλος** είναι μάρτυρες της Ορθόδοξης Εκκλησίας από τη Θεσσαλονίκη που μαρτύρησαν τον 3ο αι μ.Χ. στο δυτικό μέρος του ρωμαϊκού λιμανιού της πόλης, στη σημερινή ευρύτερη περιοχή που καλύπτουν οι περιοχές *Ξηροκρήνη*, *Παλαιός Σταθμός* και *Μπεχτσινάρι*. Η μνήμη τους εορτάζεται στις 4 Απριλίου.[1]

Βίος
----

Δυτικά του ρωμαϊκού λιμένα του Μεγάλου Κωνσταντίνου έλαβε χώρα το μαρτύριο δια πνιγμού στη θάλασσα των Θεσσαλονικέων Θεοδούλου του αναγνώστου και Αγαθόποδος του διακόνου, επί Καίσαρα Μαξιμιανού Γαλερίου (285-305 μ.Χ.) και ηγεμόνα της πόλης Φαυστίνου. Τα σώματά τους ρίχθηκαν στη θάλασσα, έξω από το δυτικό
τείχος της πόλεως. Κατά το συναξάριό τους, τα δεσμά των μαρτύρων λύθηκαν και τα κύματα έφεραν τα σκηνώματα των δύο αγίων στην ακτή. Εκεί στη δυτική ακτή, δηλαδή τη σημερινή περιοχή που καλύπτεται από τις συνοικίες Ξηροκρήνη, Παλαιός Σταθμός και Μπεχτσινάρι, ετάφησαν από ευλαβείς χριστιανούς με τιμή. Το μαρτύριο που διατηρείται στις μέρες μας στο υπόγειο οικοδομής στην οδό Καλλιθέας 25 (περιοχή Ξηροκρήνης-Επταλόφου), έξω από το βορειοδυτικό τείχος της Θεσσαλονίκης, σχετίζεται πιθανότατα με τους αγίους Θεόδουλο και Αγαθόποδα[2]. Αυτός πιθανώς είναι ο ναός των αγίων που κτίσθηκε προς τιμήν τους και είναι γνωστός από ιστορικές πηγές.[3][4]

Παραπομπές
----------

1. ↑  Άγιοι Αγαθόπους και Θεόδουλος οι Θεσσαλονικείς, www.apostoliki-diakonia.gr
2. ↑  ΟΙ ΑΠΑΡΧΕΣ ΤΟΥ ΜΟΝΑΧΙΣΜΟΥ ΣΤΗ ΘΕΣΣΑΛΟΝΙΚΗ. ΘΕΣΣΑΛΟΝΙΚΕΙΣ ΜΑΡΤΥΡΕΣ ΚΑΙ ΜΟΝΑΣΤΙΚΑ ΚΑΘΙΔΡYMATA ΠΟΥ ΕΜΦΑΝΙΣΘΗΚΑΝ ΣΤΗΝ ΠΟΛΗ, ΩΣ ΤΗΝ ΕΝΑΡΞΗ ΤΗΣ ΕΙΚΟΝΟΜΑΧΙΑΣ (726)
3. ↑  Γεώργιος Καζάνας, *Ξηροκρήνη – μια ιστορική γειτονιά του Δήμου Θεσσαλονίκης*
4. ↑  Ιερά Μητρόπολις Θεσσαλονίκης: Άγιοι Αγαθόπους και Θεόδουλος, οι Θεσσαλονικείς
Η **Ίνγκα Όλαφσντοτερ Βάρταϊγκ**, νορβηγ.: *Inga Olafsdatter fra Varteig,* (Βάρταϊγκ, Έστφολντ, 1183 ή π. 1185 – 1234 ή 1235) ήταν ερωμένη του βασιλιά Χάακον Γ΄ της Νορβηγίας και μητέρα του βασιλιά Χάακον Δ΄ της Νορβηγίας.

Βιογραφία
---------

Η Ίνγκα, από το Βάρταϊγκ στο Έστφολντ, διατήρησε μία σχέση με τον βασιλιά Χάακον Γ΄, που επισκεπτόταν εκεί κοντά το Μποργκ (τώρα Σάρπσμποργκ) στα τέλη του 1203. Ο βασιλιάς Χάακον Γ΄ απεβίωσε στη συνέχεια στις αρχές του 1204. Η βασιλεία του είχε χαρακτηριστεί από ανταγωνισμό μεταξύ των φατριών Μπάγκλερ και Μπίρκεμπάινερ για τον έλεγχο της Νορβηγίας κατά τη διάρκεια μίας περιόδου εμφυλίου πολέμου. Τον βασιλιά Χάακον Γ΄ τον διαδέχθηκε ως βασιλιάς της Νορβηγίας, αρχικά ο ανιψιός του Γκούττορμ και αργότερα με διορισμό ο Ίνγκε Μπάρντσον. 

Λίγο μετά το τέλος του βασιλιά Χάακον, η Ίνγκα γέννησε έναν γιο, που ισχυρίστηκε ότι ήταν παιδί τού πρόσφατα αποβιώσαντος βασιλιά. Ο ισχυρισμός της Ίνγκα υποστηρίχθηκε από αρκετούς οπαδούς Μπίρκεμπαϊνερ τού βασιλιά Χάακον Γ΄. Ωστόσο, ο ισχυρισμός της έφερε τόσο την ίδια, όσο και τον γιο της σε επικίνδυνη θέση. Κατά συνέπεια, μία ομάδα πιστών των Μπίρκεμπαϊνερ κατέφυγε με την Ίνγκα και τον γιο της από το Λίλεχαμερ στην ανατολική Νορβηγία, επάνω στα βουνά, κατά τα μέσα τού χειμώνα 1205–06. Το ταξίδι με χιονοδρομία συνεχίστηκε βόρεια μέσω του Έστερνταλεν στο Tρέντελαγκ, όπου τέθηκαν υπό την προστασία του βασιλιά Ίνγκε Β΄ της Νορβηγίας. 

Μετά το τέλος τού βασιλιά Ίνγκε Β΄ τον Απρίλιο του 1217, η Ίνγκα πραγματοποίησε με επιτυχία μία δοκιμασία για να αποδείξει το δικαίωμα του γιου της στη διαδοχή. Έτσι ο γιος της Χάακον Δ΄ ανήλθε στον νορβηγικό θρόνο σε ηλικία 13 ετών. Σύμφωνα με πληροφορίες, η Ίνγκα αρρώστησε βαριά και απεβίωσε πριν από τα Χριστούγεννα στο Μπέργκεν το 1234.

Δείτε επίσης
------------

* Μπίρκεμπαϊνερενετ
* Εποχή εμφυλίου πολέμου στη Νορβηγία

Κύρια πηγή
----------

Η κύρια πηγή πληροφοριών σχετικά με την Inga of Varteig είναι από το Saga του Haakon Haakonarson που γράφτηκε μετά το θάνατο του βασιλιά Haakon IV.

Βιβλιογραφικές αναφορές
-----------------------

1. ↑  p11303.htm#i113030. Ανακτήθηκε στις 7  Αυγούστου 2020.
2. ↑  *Inga fra Varteig og hendes ættlegg* (Varteig Historielag)
3. ↑  *Inga Fra Varteig* (Norsk biografisk leksikon)
4. ↑  *Inga – mor til Håkon Håkonsson* (Store norske leksikon(
5. ↑  *Kings of Norway 1184-1319* (Foundation for Medieval Genealogy)
6. ↑  «*Hákonar saga Hákonarsonar* (Skaldic Poetry of the Scandinavian Middle Ages)». Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 23 Ιανουαρίου 2015. Ανακτήθηκε στις 22 Ιανουαρίου 2015.

Άλλες πηγές
-----------

* Jakobsson, Ármann (2005) *Βασιλική βιογραφία, στο A Companion to Old Norse-Icelandic Literature and Culture* (Blackwell)(ISBN 0-631-23502-7)
* Thuesen, Nils Petter (1991) *Norges dronninger gjennom tusen år* (Όσλο: Tiden Norsk Forlag)(ISBN 82-10034-58-8)
* Tordarson, Sturla (2008) *Håkon Håkonssons saga* (Thorleif Dahls Kulturbibliotek)(ISBN 978-82-03-19367-5)
Γενικά ή λέξη **άγος** στην αρχαιότητα σήμαινε μίασμα, κατάρα, οργή Θεού, έχοντας την σημερινή έννοια της αμαρτίας, σε αντιδιαστολή με το δασύτονο *άγος* που σήμαινε "άξιο τιμής και σεβασμού". Οι αρχαίοι Έλληνες πίστευαν πως το άγος προερχόταν από έγκλημα που ακολουθούσε στη συνέχεια το δράστη, ο οποίος έτσι καθίστατο "**εναγής**" δηλαδή όπως λέμε σήμερα καταραμένος.

Σε άγος υποκείμενα δεν ήταν μόνο τα άτομα (δράστες, εγκληματίες) αλλά ακόμη και πόλεις και κράτη ολόκληρα στα οποία συνέβαινε ή είχε συμβεί να "μιανθούν" από σοβαρό έγκλημα πολίτη ή ομάδας πολιτών ή και των Αρχών. Έτσι ακολουθούσε "κάθαρσις" ή "εξαγνισμός" με μεγάλες θυσίες, εκτεταμένες ιεροτελεστίες, καύση συγκεκριμένων αντικειμένων των οποίων ο καπνός θεωρούταν πως είχε καθαρτήρια ιδιότητα (όπως συμβαίνει σήμερα με το λιβάνι). Παράλληλα επιβαλλόταν τιμωρία των ενόχων, συνηθέστερα εξορία ή άλλων προσφερομένων αντ΄ αυτών προκειμένου να γίνουν έτσι εξιλαστήρια θύματα.

Παράδειγμα τέτοιου εξαγνισμού ήταν με τον Βασιλέα των Περσών Δαρείο που όταν έστειλε στις διάφορες ελληνικές πόλεις πρέσβεις για να ζητήσουν "γη και ύδωρ" δηλαδή δήλωση υποταγής, μολονότι οι πρέσβεις έχαιραν στον ελλαδικό χώρο ιδιαίτερου σεβασμού και ήταν απαραβίαστοι, οι Σπαρτιάτες τους έριξαν σε βαθύ φρέαρ "για να πάρουν μόνοι τους όση γη και νερό ήθελαν"! Συνέπεια του εγκλήματος αυτού ήταν η οργή των θεών, που εκδηλώθηκε με θεομηνίες απρόβλεπτες και πρωτοφανείς για την αρχαία Σπάρτη και για μακρύ χρόνο. Όταν τότε αποφασίστηκε να γίνει καθαρμός και ζητήθηκε ποιος Σπαρτιάτης θα ήθελε να πεθάνει υπέρ της πατρίδας του για εξαγνισμό, δύο Σπαρτιάτες προθυμοποιήθηκαν, ο Σπερθίας και ο Βούλις οι οποίοι και στάλθηκαν στη Περσία, στα Σούσα, για να παραδοθούν στον Μεγάλο Βασιλέα προκειμένου να φονευθούν και ν΄ αντισταθμίσουν το έγκλημά τους κατά των Πρεσβευτών.  
 
Εν τω μεταξύ ο Δαρείος είχε πεθάνει και είχε αναλάβει ο Ξέρξης, τους δέχθηκε όμως προηγουμένως ο στρατηγός Υδάρνης ο οποίος και τους συμβούλευσε να προσκυνήσουν τον Μεγάλο βασιλέα και να αφιερωθούν σ΄ εκείνον που ξέρει να τιμά τους γενναίους άνδρες. Τότε οι δύο Σπαρτιάτες του απάντησαν: "*Μας συμβουλεύεις αυτό γιατί γνωρίζεις μόνο τη δουλεία, την ελευθερία δεν τη γνώρισες ποτέ, γιατί αν την γνώριζες θα μας συμβούλευες να πολεμούμε γι΄ αυτήν όχι μόνο με δόρατα αλλά και με τσεκούρια (πέλεκες)*". Στη συνέχεια παρουσιάστηκαν στον Ξέρξη και αρνούμενοι να τον προσκυνήσουν, όπως τους πρόσταζαν οι δορυφόροι του, δήλωσαν πως είναι έτοιμοι να θανατωθούν. Τότε ο Ξέρξης θαυμάζοντας την ανδρεία τους, τους είπε πως δεν ήθελε να γίνει όμοιος μ΄ εκείνους που σκότωσαν πρέσβεις και παρέβησαν θεϊκούς νόμους που σέβονται όλοι οι άνθρωποι, οπότε και τους άφησε ελεύθερους.  
 
Όταν δε επέστρεψαν ο Σπερθίας και Βούλις στη Σπάρτη σταμάτησαν και οι κακοί οιωνοί.

Δείτε επίσης
------------

* Κυλώνειο άγος
**Κοινωνική καινοτομία** ονομάζεται μια νέα λύση σε ένα κοινωνικό πρόβλημα, που είναι πιο αποδοτική, πιο αποτελεσματική, πιο βιώσιμη σε σχέση με τις υπάρχουσες λύσεις και η αξία που δημιουργείται αφορά κυρίως στην κοινωνία από ότι τα άτομα.

Η κοινωνική καινοτομία μπορεί να είναι ένα προϊόν, μια παραγωγή, μια διαδικασία ή τεχνολογία, αλλά μπορεί να είναι επίσης μια αξία, μια ιδέα, μια νομοθεσία, ένα κοινωνικό κίνημα, μια παρέμβαση ή κάποιος συνδυασμός των ανωτέρω. Δεν είναι απαραίτητο να είναι συνδεδεμένη, ως έννοια και πρακτική, μόνο με την κοινωνική επιχειρηματικότητα, αλλά μπορεί και όντως διατρέχει οικονομικούς φορείς του δημόσιου, του ιδιωτικού και του λεγόμενου τρίτου ή κοινωνικού τομέα. 

Η Κοινωνική Καινοτομία δεν αφορά μόνο στην οικονομική διάσταση, δεν είναι μονόπλευρη, δεν πρέπει να υποκαθιστά το κράτος και την αυτοδιοίκηση στις βασικές υποχρεώσεις τους απέναντι στους πολίτες και στους δημότες, δεν πρέπει να αποτελεί εκχώρηση αρμοδιοτήτων για τις οποίες έχει εξουσιοδοτηθεί από τον λαό στο πλαίσιο των συνταγματικών υποχρεώσεων, στο πλαίσιο του δημοκρατικού και κοινωνικού συμβολαίου με τον λαό.

Παραπομπές
----------

1. ↑  James A. Phills Jr. Kriss Deiglmeier, & Dale T. Miller, 2008, Rediscovering Social Innovation, SSIR
2. ↑  Τζουβελέκας, Μανώλης (2019). *Συστημικές Καινοτομίες στην Κοινωνική και Αλληλέγγυα Οικονομία: Χτίζοντας συνεταιριστικές δομές βιώσιμης και αρμοστικής οικονομίας στην Ελλάδα (αδημοσίευτη Διδακτορική Διατριβή)*. Αθήνα: Πάντειο Πανεπιστήμιο. σελ. 126.
3. ↑  Τζουβελέκας, 2019, σ. 136

Βιβλιογραφία
------------

* Aiken, T. G. (2017). Social Innovation and Participatory Action Research. European Public & Social Innovation Review, 2(1), 17–33.  
Bekkers, V.J.J.M. Tummers, L.G. Voorberg, W. H. (2013). From public innovation to social innovation in the public sector: A literature review of relevant drivers and barriers. Rotterdam.
* Brown, T. and Wyatt, J. (2010). Design Thinking for Social Innovation. Stanford Social Innovation Review, 31–35
* European Commission. (2013). Social Innovation Research in the European Union, Approaches, findings and future directions. Luxemburg.
* European Commission. (2015). Growing a Digital Social Innovation Ecosystem for Europe. Luxemburg.
* European Commission. (2017). Social Innovation as a Trigger for Transformations - The Role of Research. Luxemburg.

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
--------------------

* Social Innovation Generation Knowledge Hub Αρχειοθετήθηκε 2020-02-13 στο Wayback Machine. (Καναδάς)
* Πρόγραμμα ΕΕ Digital Social Innovation Αρχειοθετήθηκε 2021-01-30 στο Wayback Machine.
* Πρόγραμμα της ΕΕ για την Απασχόληση και την Κοινωνικής Καινοτομία (EasI)
Ο **Άγγελος "Αγγελής" Σακκέτος** ήταν πολιτικός των πρώτων χρόνων του Ελληνικού κράτους από την Πάτρα. 

Καταγόταν από εύπορη οικογένεια της πόλης, μάλιστα αναφέρεται την εποχή πριν και μετά την Επανάσταση του 1821 και *ύψωμα Σακκέτου* στο κέντρο της σημερινής πόλης ή κεντρικά στην Άνω Πόλη, προφανώς ιδιοκτησία της οικογένειας. Ήταν παντρεμένος με την χήρα του Ιωάννου Παπαδιαμαντόπουλου Ελένη Καλαμογδάρτη.

Διετέλεσε δημοτικός σύμβουλος του Δήμου Πατρέων, Έπαρχος Πατρών και βουλευτής Πατρών εκλεγμένος στις εθνικές εκλογές του 1829. Ήταν πληρεξούσιος Πατρών στην Γ΄ Εθνοσυνέλευση Τροιζήνας και στην Γ΄ Εθνοσυνέλευση Ερμιόνης το 1827.

Παραπομπές
----------

1. 1 2 3 4 5  Κώστας Τριανταφύλλου, Ιστορικό λεξικό των Πατρών, Εκ του τυπογραφείου Πέτρου Κούλη, Πάτρα 1995, λήμμα Σακκέτος
Η **κοινωνική επιρροή** αναφέρεται στον τρόπο με τον οποίο τα άτομα αλλάζουν την συμπεριφορά τους προκειμένου να ανταποκριθούν στις απαιτήσεις του κοινωνικού περιβάλλοντος. Μπορεί να παρουσιαστεί σε πολλές μορφές και να εκδηλωθεί ως κομφορμισμός, κοινωνικοποίηση, πίεση από ομότιμους, υπακοή, ηγεσία, πειθώ, ή ακόμα τις πωλήσεις, τις διαφημίσεις και το μάρκετινγκ. Συνήθως η κοινωνική επιρροή προκύπτει από μια συγκεκριμένη ενέργεια, εντολή, ή αίτημα, αλλά οι άνθρωποι αλλάζουν επίσης την στάση και την συμπεριφορά τους ως απάντηση σε αυτό που πιστεύουν ότι μπορεί να κάνουν ή να σκέφτονται οι άλλοι. Το 1958, ο ψυχολόγος του Χάρβαρντ Χέρμπερτ Κέλμαν, προσδιόρισε τρεις ευρείες μορφές κοινωνικής επιρροής.

1. **Συμμόρφωση**, όταν οι άνθρωποι φαίνεται να συμφωνούν με τους άλλους αλλά στην πραγματικότητα διατηρούν την διαφορετική τους άποψη, χωρίς να διαφωνήσουν.
2. **Ταύτιση,** όταν οι άνθρωποι επηρεάζονται από κάποιον που τους αρέσει και τον σέβονται, όπως ένα διάσημο πρόσωπο.
3. **Εσωτερίκευση,** όταν οι άνθρωποι αποδέχονται μια πεποίθηση ή συμπεριφορά και συμφωνούν τόσο δημόσια όσο και σε προσωπικό επίπεδο.

Ήδη από το 1955 έχουν περιγραφεί δύο ψυχολογικές ανάγκες που οδηγούν τους ανθρώπους να ανταποκριθούν στις προσδοκίες των άλλων. Αυτές περιλαμβάνουν την ανάγκη μας να είμαστε σωστοί (ενημερωτική κοινωνική επιρροή ή κοινωνική απόδειξη) και την ανάγκη μας να είμαστε αρεστοί (κανονιστική κοινωνική επιρροή). Η ενημερωτική επιρροή είναι η τάση να γίνουν αποδεκτές οι πληροφορίες που παίρνει το άτομο από τους άλλους ως αποδείξεις της πραγματικότητας. Η ενημερωτική επιρροή έχει επίδραση όταν οι άνθρωποι είναι αβέβαιοι, είτε επειδή τα ερεθίσματα είναι εκ φύσεως αμφιλεγόμενα είτε επειδή υπάρχει γενικότερη κοινωνική διχογνωμία. Η κανονιστική επιρροή είναι η τάση να επιβεβαιωθούν οι θετικές προσδοκίες των άλλων. Συμπερασματικά, οι άνθρωποι επηρεάζονται από το κοινωνικό τους περιβάλλον, είτε γιατί νομίζουν ότι οι άλλοι έχουν δίκιο, είτε γιατί θέλουν να είναι συμπαθείς στους άλλους. Όσον αφορά την κατηγοριοποίηση του Kelman, η κανονιστική επιρροή οδηγεί στη δημόσια συμμόρφωση, ενώ η ενημερωτική επιρροή οδηγεί σε προσωπική αποδοχή.

Παραπομπές
----------

1. ↑   Social Influence
2. 1 2  Kelman, H. (1958). «Compliance, identification, and internalization: Three processes of attitude change». *Journal of Conflict Resolution* **2** (1): 51–60. doi:10.1177/002200275800200106. .
3. ↑  Deutsch, M.; Gerard, H. B. (1955). «A study of normative and informational social influences upon individual judgment». *Journal of Abnormal and Social Psychology* **51** (3): 629–636. doi:10.1037/h0046408. PMID 13286010. Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 2017-01-12.. Ανακτήθηκε στις 2020-06-16.
Η *ευτυχισμένη οικογένεια* του Γιαν Στέεν (Jan Steen) είναι συχνά η πιο σημαντική κύρια ομάδα που έχει τις δικές της αξίες, κανόνες και συμπεριφορές
**Κοινωνική ομάδα** είναι ένα σύνολο ανθρώπων που βρίσκονται σε αλληλοεπίδραση σε μικρότερο ή μεγαλύτερο βαθμό ως προς την επίτευξη ενός σκοπού που τελικά καθορίζει και τον τύπο της ένταξής τους σε μια συγκεκριμένη ομάδα. Έτσι π.χ.συγκεντρωμένα άτομα στη στάση λεωφορείου, ενώ είναι ένα σύνολο ανθρώπων, που μπορεί να συναναστραφούν και να επικοινωνήσουν μεταξύ τους για κάποιο χρονικό διάστημα, δεν συνιστούν κοινωνική ομάδα, αλλά ομάδα προσέγγισης γιατί δεν επικοινωνούν συστηματικά και δεν εργάζονται για έναν κοινό σκοπό ή μια ομάδα πίεσηςη οποία κατά κανόνα είναι μια ομάδα απρόσωπη χωρίς δηλαδή το στοιχείο της σωματικής προσέγγισης.

Παραπομπές
----------

1. ↑  Robert, A. Dahl, Σύγχρονη πολιτική ανάλυση, σ.143, εκδόσεις Παπαζήση 1979

Βιβλιογραφία
------------

* George Homans, The Human Group, Harcout Brace, New York 1950
* Πλάτων Σταματιάδης, Θεωρία της Κοινωνικής Ομάδος, εκδ. Στυλιανός Σετάκης, 1962
* T.B. Bottomore, Sociology: A Guide to problems and Literature, μετάφρ. εκδόσεις GUTEENBERG, 1971
* Imogen Seger, Εισαγωγή στην Κοινωνιολογία: «Ένα σύντομο μάθημα πάνω στην Κοινωνιολογική θεωρία», σσ. 111-180, εκδ. Μπουκουμάνη, 1977
* Γκέοργ Ζίμμελ (Georg Simmel), Δοκίμια Κοινωνιολογίας: «Ο ιστός των κοινωνικών ομάδων», «ο ποσοτικός καθορισμός της ομάδας», «Ανταγωνισμός και συγκρούσεις κοινωνικής ομάδας». εκδ. Γερ. Αναγνωστίδη.
Το **The Politics of Ecstasy** είναι το δεύτερο άλμπουμ του αμερικάνικου heavy metal συγκροτήματος Nevermore, το οποίο κυκλοφόρησε τον Νοέμβριο του 1996 μέσω της δισκογραφικής εταιρείας "Century Media Records". Το άλμπουμ επανεκδόθηκε στις 5 Σεπτεμβρίου 2006 από την ίδια εταιρεία με επιπλέον κομμάτι την δωδεκάλεπτη διασκευή στο "*Love Bites*" των Judas Priest.  

Ο τίτλος του δίσκου προέρχεται από το ομώνυμο βιβλίο του Τίμοθι Λίρι, με το τραγούδι "*The Seven Tongues of God*" να φέρει το όνομα του πρώτου κεφαλαίου του βιβλίου.  

Ο δίσκος έλαβε θετικές κριτικές με το "Allmusic" να του δίνει 4,5 αστέρια με άριστα τα 5, το "Sputnik Music" μέσο όρο βαθμολογιών 3,9, το "Metal Archives" 72% και το "Metal Storm" 8,3 / 10.

Τραγούδια
---------

1. **The Seven Tongues of God** *(Dane, Loomis)* - 5:59  

2. **This Sacrament** *(Dane, Loomis)* - 5:10  

3. **Next in Line** *(Dane, Loomis)* - 5:34  

4. **Passenger** *(Dane, Loomis)* - 5:26  

5. **The Politics of Ecstasy** *(Dane, Loomis)* - 7:57  

6. **Lost** *(Dane, Loomis)* - 4:15  

7. **The Tiananmen Man** *(Dane, Loomis)* - 5:25  

8. **Precognition** *(Dane, Loomis)* - 1:37  

9. **42147** *(Dane, Loomis)* - 4:59  

10. **The Learning** *(Dane, Loomis)* - 16:01

### Μπόνους τραγούδι στην επανέκδοση

11. **Love Bites** *(Dane, Loomis)* - 11:40

Τα μέλη του συγκροτήματος
-------------------------

Το "*The Politics of Ecstasy*" ηχογραφήθηκε από τους εξής μουσικούς:  

* **Γουόρελ Ντέιν** - φωνητικά
* **Τζεφ Λούμις** - κιθάρα
* **Πατ Ο'Μπράιεν** - κιθάρα
* **Τζιμ Σέπαρντ** - μπάσο
* **Βαν Γουίλιαμς** - τύμπανα

Παραπομπές
----------

1. ↑  Επανέκδοση του 2006

Πηγές
-----

* The Politics of Ecstasy - Nevermore | Songs, Reviews, Credits, Awards | AllMusic
* Nevermore - The Politics of Ecstasy (album review ) | Sputnikmusic
* Nevermore - The Politics of Ecstasy - Encyclopaedia Metallum: The Metal Archives
* Nevermore - The Politics of Ecstasy - Metal Storm

  


|  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| 

| π • σ • ε
Nevermore |
| --- |
|  |
| 
* Τζεφ Λούμις
* Γουόρελ Ντέιν
* Βαν Γουίλιαμς
* Τζιμ Σέπαρντ
* Μαρκ Άρινγκτον
* Πατ Ο'Μπράιεν
* Στιβ Σμιθ
* Τιμ Κάλβερτ
 |
|  |
| Ηχογραφήσεις σε στούντιο | 
* *Nevermore* (1995)
* *The Politics of Ecstasy* (1996)
* *Dreaming Neon Black* (1999)
* *Dead Heart In A Dead World* (2000)
* *Enemies of Reality* (2003)
* *This Godless Endeavor* (2005)
* *The Obsidian Conspiracy* (2010)
 |
|  |
| Ζωντανές ηχογραφήσεις | 
*The Year of the Voyager* (2008) |
|  |
| EP | 
*In Memory* (1996) |
|  |
| Συλλογές | 
*Manifesto of Nevermore* (2009) |
|  |
| Σχετικά άρθρα | 
* Sanctuary
* Megadeth
* Iced Earth
 |

 |
Στην γραμμική άλγεβρα ένας πίνακας είναι σε **κλιμακωτή μορφή** αν:

1. Οι μη μηδενικές γραμμές του προηγούνται των μηδενικών γραμμών του.
2. το πρώτο μη μηδενικό στοιχείο (ηγετικό στοιχείο) κάθε γραμμής είναι σε δεξιότερη θέση από το αντίστοιχο μη μηδενικό στοιχείο της προηγούμενης γραμμής.

Επιπλέον λέμε ότι είναι σε ανηγμένη κλιμακωτή μορφή αν εκτός από αυτά ισχύουν τα εξής:

1. Το ηγετικό στοιχείο κάθε μη μηδενικής γραμμής είναι το 1.
2. Κάθε στήλη που περιέχει το ηγετικό στοιχείο 1 μιας γραμμής έχει όλα τα υπόλοιπα μηδενικά.

Στο κάθε εξής όπου αναφέρεται κλιμακωτή μορφή εννοείται ανηγμένη.

Ένα παράδειγμα 3x3 πίνακα σε κλιμακωτή μορφή:

{\displaystyle \left[{\begin{array}{ccc|c}1&a\_{1}&a\_{2}&b\_{1}\\0&1&a\_{4}&b\_{2}\\0&0&1&b\_{3}\end{array}}\right]}

Πίνακες αυτής της μορφής συνήθως προκύπτουν από τον αλγόριθμο απαλοιφής του Gauss για την επίλυση γραμμικών συστημάτων. Σε πολλά βιβλία, δεν απαιτείται να ισχύει η ιδιότητα 2, αλλά μόνο οι 1 και 3. Δεν απαιτείται δηλαδή το πρώτο μη μηδενικό στοιχείο να είναι ίσο με τη μονάδα. Αν όμως τα πρώτα μη μηδενικά στοιχεία κάθε γραμμής είναι ίσα με την μονάδα τότε το ισοδύναμο σύστημα που προκύπτει από τον αλγόριθμο απαλοιφής λύνεται άμεσα με "προς τα πίσω" αντικατάσταση. Αν διαγράψουμε τη συνθήκη 2, τότε και ο παρακάτω πίνακας είναι κλιμακωτός:

{\displaystyle \left[{\begin{array}{ccc|c}1&a\_{1}&a\_{2}&b\_{1}\\0&2&a\_{4}&b\_{2}\\0&0&-5&b\_{3}\end{array}}\right]}

Στα παλαιότερα βιβλία δεν αναφέρεται κάποιο όνομα για πίνακες αυτού του είδους. Αναφέρονται απλά ως τριγωνικοί πίνακες στους οποίους καταλήγει ο αλγόριθμος απαλειφής.

Ανηγμένη κλιμακωτή μορφή
------------------------

Ένας πίνακας είναι σε ανηγμένη κλιμακωτή μορφή αν είναι σε κλιμακωτή μορφή και επιπλέον κάθε καθοδηγητική μονάδα είναι το μοναδικό μη μηδενικό στοιχείο της στήλης στην οποία ανήκει:

  

{\displaystyle \left[{\begin{array}{ccc|c}1&0&0&b\_{1}\\0&1&0&b\_{2}\\0&0&1&b\_{3}\end{array}}\right]}

Όπως αναφέρθηκε, οι κλιμακωτοί και οι ανηγμένοι κλιμακωτοί πίνακες εμφανίζονται στον αλγόριθμο απαλοιφής του Gauss που χρησιμοποιείται για την επίλυση γραμμικών συστημάτων, για την εύρεση του αντίστροφου πίνακα, για την εύρεση της τάξης ενός πίνακα και αλλού. Ο αλγόριθμος απαλοιφής μπορεί να μετατρέψει κάθε πίνακα σε κλιμακωτό πίνακα μέσω στοιχειδών μετασχηματισμών.

Παραπομπές
----------

1. 1 2  Gantmacher, Felix (2000). *Matrix Theory*. Rhodes Island: AMS. σελ. 25,34. ISBN 0821813935.
2. ↑  Χρυσάκης, Θανάσης (1992). *Γραμμική Άλγεβρα και Αναλυτική Γεωμετρία*. Αθήνα: Αυτοέκδοση. σελ. 53.

Εξωτερικοί Σύνδεσμοι
--------------------

1. Σημειώσεις Γραμμικής Άλγεβρας Αρχειοθετήθηκε 2017-11-17 στο Wayback Machine. παν. Αιγαίου
2. Η μέθοδος απαλοιφής του Gauss (περιγραφή και κώδικας σε python)
Τα κεντρικά γραφεία της ''*Propaganda Fide* στη Ρώμη.
**Propaganda Fide** (πλήρες όνομα *Congregatio de Propaganda Fide*, δηλαδή «Επιτροπή για την Προώθηση της Πίστης») υπήρξε το όνομα του Τμήματος (Επιτροπής) της Αγίας Έδρας, που ιδρύθηκε από τον Πάπα Γρηγόριο ΙΕ΄ το 1622. Είχε διπλό σκοπό, αφενός τη διάδοση του Χριστιανισμού σε περιοχές εκτός του χριστιανικού κόσμου που δεν είχε φτάσει το χριστιανικό άγγελμα και αφετέρου την υπεράσπιση της ορθότητας της πίστης σε μέρη όπου αμφισβητούνταν από την αίρεση.

Η *Propaganda Fide* υπήρξε ουσιαστικά η *Επιτροπή* η οποία ήταν επιφορτισμένη με το καθήκον να οργανώσει το σύνολο της ιεραποστολικής δράσης της Ρωμαιοκαθολικής Εκκλησίας. Με πρόνοια του Πάπα Ιωάννη Παύλου Β΄, η *Επιτροπή* μετονομάστηκε σε *Επιτροπή για τον Ευαγγελισμό των Λαών* (Congregatio pro Gentium Evangelizatione).

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
--------------------

* Επίσημη ιστοσελίδα του *Propaganda Fide* (Αγγλικά).
* Βατικανό Μουσείο: Propaganda Fide (Αγγλικά)
* *Καθολική Εγκυκλοπαίδεια*, λήμμα «Sacred Congregation of Propaganda» (Αγγλικά).
Η **Κορυφή Κομ** (βουλγαρικά: Ком‎  [kɔm]) ή αλλιώς **Γκίλιαμ Κομ** (βουλγαρικά: Голям Ком, "Μεγάλη Κομ") είναι μια κορυφή στην οροσειρά του Αίμου, η οποία βρίσκεται στη δυτική Βουλγαρία, όχι μακριά από τα σύνορα της χώρας με τη Σερβία. Η κορυφή Κομ έχει υψόμετρο 2.016 μέτρα και βρίσκεται στα νότια της πόλης Μπερκόβιτσα, της οποίας αποτελεί ένα από τα παραδοσιακά σύμβολα. Η κορυφή Κομ, μαζί με τις χαμηλότερές της κορυφές Σρέντεν Κομ ("Μεσαία Κομ") και Μάλακ Κομ ("Μικρή Κομ") στα ανατολικά, σχηματίζουν ένα δυτικόανατολικό ύψωμα με μια στρογγυλή χλοώδη κορυφογραμμή, μια απότομη βραχώδη βόρεια πλαγιά και μια κεκλιμένη χλοώδη νότια πλαγιά. Κοιτάζοντας προς τα βόρεια, μπορεί κανείς να δει την πόλη Μπερκόβιτσα και τα γύρω χωράφια, καθώς επίσης και την Μοντάνα και τη λίμνη Ογκόστα, σε απόσταση περίπου 30 χιλιομέτρων.

Η κορυφή ενέπνευσε τον εθνικό συγγραφέα Ιβάν Βάζοφ να δημιουργήσει το ποίημα που τιτλοφορείται *On Kom*. Προς τιμήν του συγγραφέα, έχει στηθεί στην κορυφή μια ανάγλυφη πλάκα που φέρει την εικόνα του καθώς και αποσπάσματα από το σχετικό ποίημα. Η κορυφή Κομ σηματοδοτεί επίσης την έναρξη του βουλγαρικού τμήματος της ευρωπαϊκής πεζοπορικής διαδρομής E3, επίσης γνωστή ως το μονοπάτι Κομ–Έμινε κατά μήκος της κύριας κορυφογραμμής των οροσειρών των Βαλκανίων, καθώς και του αντίστοιχου αγώνα.

Υπάρχουν διάφορες αναρριχητικές διαδρομές που οδηγούν στην κορυφή, όπως η σαλέ Κομ (δίωρη ανάβαση), από το πέρασμα Πέτροχαν (που έχει διάρκεια τρισείμισι ώρες μέχρι την κορυφή), από τα χωριά Κομστίτσα και Γκίντσι (σε απόσταση τριών ωρών).

Ο ποταμός Νίσαβα, ένας μεγάλος παραπόταμος του Νότιου Μοράβα, πηγάζει από τα ανατολικά της κορυφής Κομ, όπως και ο Βισότσιτσα. Μαζί με την Μιτζούρ, η Κομ είναι μια από τις υψηλότερες και τις πιο γνωστές κορυφές της οροσειράς των δυτικών Βαλκανίων. Μια μάρκα μεταλλικού νερού από τη Βουλγαρία φέρει επίσης το όνομα Κομ. Η κορυφή Κομ είναι ένα από τις 100 τουριστικά σημεία της Βουλγαρίας, μαζί με το μουσείο εθνογραφίας στην Μπερκόβιτσα. Υπάρχουν πολλές χιονοδρομικές πίστες οι οποίες ξεκινούν από την κορυφή Κομ.

Διακρίσεις
----------

Ο παγετώνας Κομ στην ακτή Fallières της Ανταρκτικής έχει πάρει το όνομά του από την ομώνυμη κορυφή.

Φωτογραφίες
-----------

* Πανοραμική θέα των πεδιάδων προς τα βόρεια κοιτάζοντας από την κορυφήΠανοραμική θέα των πεδιάδων προς τα βόρεια κοιτάζοντας από την κορυφή
* Ανάγλυφη πλάκα του Βάζοφ στην κορυφή ΚομΑνάγλυφη πλάκα του Βάζοφ στην κορυφή Κομ
* Το παλιό σαλέ ΚομΤο παλιό σαλέ Κομ
* Το νέο σαλέ ΚομΤο νέο σαλέ Κομ

Βιβλιογραφία
------------

* «Връх Ком» (στα Βουλγαρικά). Берковица Туризъм. Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 19 Οκτωβρίου 2008. Ανακτήθηκε στις 9 Σεπτεμβρίου 2008.
* Новаков, Красимир. «До връх Ком» (στα Βουλγαρικά). Водач за българските планини. Ανακτήθηκε στις 9 Σεπτεμβρίου 2008.

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
--------------------

* Μόνος στη διαδρομή Κομ - Εμινέ , οδοιπορικό.
Η **PubMed Central** είναι ελεύθερη ψηφιακή βιβλιογραφική βάση δεδομένων. Περιλαμβάνει βιβλιογραφικές αναφορές που σχετίζονται με τομείς των βιοϊατρικών επιστημών και των επιστημών υγείας. Αναπτύχθηκε από το online σύστημα αναζήτησης βιοϊατρικής βιβλιογραφίας Entrez PubMed. Η PubMed Central συστάθηκε από την Αμερικανική Εθνική Ιατρική Βιβλιοθήκη (*National Library of Medicine*, NLM) των ΗΠΑ ως ένα online αρχείο άρθρων βιοϊατρικών άρθρων.

Το πλήρες κείμενο όλων των άρθρων της PubMed Central είναι διαθέσιμο ελεύθερα. Κάποιοι συμμετέχοντες εκδότες, ωστόσο, καθυστερούν την έκδοση των άρθρων τους για ένα σταθερό διάστημα από την δημοσίευση (συχνά έξι μήνες).

Τον Ιούλιο του 2010 το αρχείο περιείχε σχεδόν 1 εκατομμύριο αντικείμενα, συμπεριλαμβανομένων άρθρων, συντακτικών σημειωμάτων και επιστολών. Φαίνεται ότι αυξάνεται κατά 7% κατ' έτος. Τον Αύγουστο του 2004, τα PubMed Central, PubMed και συναφείς υπηρεσίες της Εθνικής Βιβλιοθήκης Ιατρικής διαχειρίζονταν περίπου 1.300 αιτήσεις το δευτερόλεπτο, και παρείχαν 1,3 TB δεδομένων την ημέρα.

Παραπομπές
----------

1. ↑  Minutes of the Board of Regents

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
--------------------

|  |  |
| --- | --- |
| Commons logoCommons logo | Τα Wikimedia Commons έχουν πολυμέσα σχετικά με το θέμα   **PubMed Central** |

* PubMed Central

  


|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
| Καθιερωμένοι όροι | 
* WorldCat
* VIAF: 262505332
* LCCN: no00088269

 |

 |
Ο **Κωνσταντίνος Καλλίας** (Χαλκίδα, 9 Ιουλίου 1901 - Αθήνα, 7 Απριλίου 2004) ήταν Έλληνας πολιτικός, νομικός και δικηγόρος. Ήταν γιος του δικηγόρου Μιχαήλ Καλλία και της Ελένης Πλάτση και αδερφός του Γεώργιου Καλλία. Παντρεύτηκε την Χρυσούλα Καλλία (1909-1983), η οποία ήταν πρόεδρος του Λυκείου Ελληνίδων. Διετέλεσε υπουργός, βουλευτής και ευρωβουλευτής.

Νομικά
------

Σπούδασε στη Νομική Σχολή του Πανεπιστημίου της Αθήνας. Ασχολήθηκε ιδιαίτερα με το Συνταγματικό και το Κοινοβουλευτικό Δίκαιο και την Πολιτική Επιστήμη ― αργότερα και με το Ευρωπαϊκό Δίκαιο.

Συγγραφέας και συνδικαλιστής
----------------------------

Ήταν μέλος του Φιλολογικού Συλλόγου «Παρνασσός», της Δημοκρατικής Νεολαίας και διευθύνων σύμβουλος του Συνεταιρισμού Αμπελοκτημόνων Χαλκίδας και του Εθνικού Ωδείου.

Κάθοδος στην πολιτική
---------------------

Στις 15 Δεκεμβρίου 1935 υπήρξε συνιδρυτής του Εθνικού Ενωτικού Κόμματος μαζί με τον Παναγιώτη Κανελλόπουλο. Το 1946 εξελέγη για πρώτη φορά βουλευτής Εύβοιας. Την περίοδο 1946-1951, διετέλεσε κοινοβουλευτικός εκπρόσωπος και αναπληρωτής του αρχηγού του Εθνικού Ενωτικού Κόμματος του Παναγιώτη Κανελλόπουλου. Το 1949, έγινε μέλος της Συμβουλευτικής Συνέλευσης του Συμβουλίου της Ευρώπης. Αργότερα συμμετείχε στη Διεθνή Κοινοβουλευτική Διάσκεψη του Λονδίνου. Ήταν Υπουργός Θρησκευμάτων και Εθνικής Παιδείας (1952) στην κυβέρνηση Παπάγου και Υπουργός Δικαιοσύνης (1958). Το διάστημα 1975-1976 διετέλεσε αντιπρόεδρος, αναπληρωτής του Κωνσταντίνου Καραμανλή, στη ΝΔ. Τον Οκτώβριο του 1981, εξελέγη ευρωβουλευτής με το ψηφοδέλτιο της ΝΔ. Το 1982 εξελέγη πρώτος αντιπρόεδρος του Ευρωπαϊκού Λαϊκού Κόμματος.

Τιμές
-----

Την 1η Νοεμβρίου του 1995, ακριβώς 50 χρόνια από τότε που ανέλαβε για πρώτη φορά αξίωμα υπουργού, τιμήθηκε από τον πρόεδρο της Βουλής, Απόστολο Κακλαμάνη, με το αργυρό μετάλλιο της 150ετίας του πολιτεύματος της χώρας. Τον Ιούλιο του 1997, του απονεμήθηκε από τον πρόεδρο της Δημοκρατίας το παράσημο «Μεγαλόσταυρος Τάγματος Φοίνικος». Τιμήθηκε με το αργυρό μετάλλιο της Ακαδημίας Αθηνών και του απονεμήθηκαν επτά μεγαλόσταυροι. 
Συνέγραψε πολλά βιβλία και άρθρα.

Θάνατος
-------

Πέθανε το 2004, και έχοντας μπει στο βιβλίο των ρεκόρ Γκίνες, ως ο γηραιότερος συγγραφέας που εξέδωσε την αυτοβιογραφία του. Κηδεύτηκε στις 13 Απριλίου 2004 από τον ιερό ναό Αγίων Θεοδώρων στο Πρώτο Νεκροταφείο Αθηνών χωρίς απογόνους.

Παραπομπές
----------

1. ↑  pace.coe.int/en/members/536.
2. ↑  Βουλή των Ελλήνων. 3c5bf9f7-df6d-44f6-8f20-7973ed17b460. Ανακτήθηκε στις 23  Απριλίου 2022.
3. ↑  www.europarl.europa.eu/meps/en/804.
4. 1 2 3 4 5  www.assembly.coe.int/nw/xml/AssemblyList/MP-Details-EN.asp?MemberID=536.
5. ↑  Καθημερινή, 11-3-1983, σελ. 2.
6. ↑  «Το βιβλίο Γκίνες γεμάτο ελληνικές σελίδες - InOut». Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 4 Μαρτίου 2016. Ανακτήθηκε στις 28 Νοεμβρίου 2008.
7. ↑

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
--------------------

* Βιογραφικό servitoros.gr
* Κωνσταντίνου Καλλία στοχασμοί... (*Νυχτερινός Επισκέπτης*) (Αρχείο ντοκιμαντέρ της ΕΡΤ)
Το Όρος Κουρνάτ ας Σαουντά στις αρχές του καλοκαιριού.
Το **Κουρνάτ ας Σαουντά** (αραβικά: *القرنة السوداء‎ - Qurnat as Sawdā*) είναι το υψηλότερο όρος στο Λίβανο και την περιοχή του Λεβάντε, σε ύψος 3.088 μέτρα πάνω από την επιφάνεια της θάλασσας. Βρίσκεται στην Οροσειρά του Λιβάνου, κοντά στην πόλη Μπσαρί του Βόρειου Λιβάνου, 30 χιλιόμετρα νοτιοανατολικά της Τρίπολης. Πήρε την ονομασία «Η Μαύρη Κορυφή» από το πολυετές χιόνι, που κάθε τέλος καλοκαιριού γίνεται σκούρο, έως ότου καλυφθεί από το χιόνι της επόμενης χρονιάς.

Η αρχική σημασία του Κουρνάτ ας Σαουντά (*ܩܪܢܬ ܣܗܕ̈ܐ*) στα αραμαϊκά συριακά σημαίνει «βουνό των μαρτύρων» και σχετίζεται με την μαμελουκική επίθεση που δέχτηκε η χριστιανική περιοχή του Μπσαρί κατά τον 13ο αιώνα και με εκείνους που σκοτώθηκαν στο βουνό προσπαθώντας να ξεφύγουν από την ισλαμική εισβολή. Αργότερα, όταν οι Λιβανέζοι Χριστιανοί έπαψαν να ομιλούν την συριακή γλώσσα, η σημασία ξεχάστηκε όμως το όνομα του βουνού παρέμεινε το ίδιο, όπως και τα περισσότερα ονόματα των κοντινών χωριών.

Στους πρόποδες του βουνού βρίσκεται ένα κεδρόδασος (*Cedrus libani*), από το οποίο είναι ο ορατό το Όρος Σανίν, το Όρος Ερμών και η Βηρυτός.

Παραπομπές
----------

1. ↑
2. ↑
3. ↑
4. ↑
Ο **Kωνσταντίνος "Kότε" Μπαγκρατιόν πρίγκιπας τού Μουχράνι**, γεωργιανά: კონსტანტინე [კოტე] მუხრანბატონი *Kονσταντίνε [Kότε] μουχρανμπατόνι*, (24 Δεκεμβρίου 1838 – 2 Μαΐου 1903) ήταν Γεωργιανός ευγενής, από τον Οίκο τού Mουχράνι, κύριου κλάδου τού Οίκου των Μπαγκρατιόνι και στρατιωτικός στην αυτοκρατορική ρωσική υπηρεσία.

Βιογραφία
---------

Γεννήθηκε στην οικογένεια τού στρατηγού πρίγκιπα Iβάν Κωνσταντίνοβιτς Μπαγκρατιόν πρίγκιπα τού Μουχράνι και της συζύγου του, πριγκίπισσας Nίνο Νταβτιάνι. Όπως και ο πατέρας του, τον οποίο διαδέχθηκε ως επικεφαλής στον υποκλάδο Σίντα Κάρτλι, ο Κωνσταντίνος ήταν στρατιωτικός στη ρωσική υπηρεσία. Πήρε μέρος στους πολέμους της Κριμαίας και τού Καυκάσου και προήχθη σε διοικητή συντάγματος στον Ρωσοτουρκικό πόλεμο (1877–78). Στη συνέχεια συνταξιοδοτήθηκε με τον βαθμό τού στρατηγού και επέστρεψε στην κληρονομιά τού πατέρα του ως γαιοκτήμονας και επιχειρηματίας. Επίσης εξελέγη μαρεσάλης των Ευγενών τού Κυβερνείου της Τιφλίδας από το 1895 έως το 1901. Το 1895, περαιτέρω, τού απονεμήθηκε ο τίτλος τού *μάγιστρου τού κυνηγιού* (Jägermeister) στην Αυτοκρατορική Ρωσική Αυλή και έζησε κατά περιόδους στην Αγία Πετρούπολη. Παρείχε οικονομική υποστήριξη σε διάφορα γεωργιανά πολιτιστικά ιδρύματα, όπως το προβλεπόμενο Γεωργιανό Πανεπιστήμιο, και υποτροφίες για γεωργιανούς φοιτητές σε διάφορους ρωσικούς ακαδημαϊκούς κύκλους.

Βιβλιογραφικές αναφορές
-----------------------

1. ↑  Bendianashvili, A. (1984). «კონსტანტინე მუხრანბატონი [Konstantine Mukhranbatoni]». *ქართული საბჭოთა ენციკლოპედია, ტ. 7 [Georgian Soviet Encyclopedia, vol. 7]*. Tbilisi. σελ. 231.
Ο **Κωνσταντίνος Δημητρακόπουλος** (1904-2000), του Θεοδοσίου, ήταν Έλληνας γιατρός και πολιτικός.

Γεννήθηκε το 1904 και σπούδασε ιατρική. Εξελέγη βουλευτής Μεσσηνίας στις εκλογές του 1946 με το «Κόμμα Εθνικοφρόνων» του Θεόδωρου Τουρκοβασίλη, που συμμετείχε στο συνδυασμό της «Ενώσεως Εθνικοφρόνων». (Δεν πρέπει να συγχέεται με την Ηνωμένην Παράταξιν Εθνικοφρόνων που κέρδισε στις εκλογές του 1946, η οποία ήταν εκλογική σύμπραξη με βασικό κορμό το Λαϊκό Κόμμα του Κωνσταντίνου Τσαλδάρη.) Συγκεκριμένα, συγκέντρωσε 3.618 ψήφους.

Απεβίωσε σε ηλικία 96 ετών στις 17 Ιουνίου 2000 και κηδεύτηκε την επομένη στην Κυπαρισσία. Κατέλιπε τη σύζυγό του, Κική, τα τα παιδιά του, την αδελφή του και τα εγγόνια του.

Παραπομπές
----------

1. ↑  *Μητρώο γερουσιαστών και βουλευτών, 1929-1974*, Αθήνα: Εθνικό Τυπογραφείο, 1977 (στον ιστότοπο της Βουλής των Ελλήνων), σελ. 122 (καταχώριση αρ. 267) και σελ. 87 για την ταυτότητα του κόμματος με το οποίο εξελέγη (pdf).
2. 1 2  *Η Καθημερινή*, Κοινωνικά, φύλλο 22ας Ιουνίου 2000, σελ. 8.
Ο **Κωνσταντίνος Κακούλας** είναι Κύπριος λογοτέχνης και εκπαιδευτικός. Γεννήθηκε στη Λάρνακα της Κύπρου στις 5 Ιουλίου 1912. 

Μετά τις εγκύκλιες σπουδές του μετεκπαιδεύτηκε στα πανεπιστήμια του Λονδίνου και της Οξφόρδης, όπου παρακολούθησε αγγλική, γαλλική και ελληνική φιλολογία και παιδαγωγικά. 

Δίδαξε σε εκπαιδευτήρια μέσης παιδείας στην Κύπρο και διετέλεσε πρόεδρος της ΟΕΛΜΕΚ (1966-67). Ασχολήθηκε με τη λογοτεχνία και την συγγραφή βιβλίων, καθώς και την μελέτη για τη διδασκαλία ξένων γλωσσών. Το 1968 έγινε μέλος της Εθνικής Εταιρείας λογοτεχνών Κύπρου. Επίσης ήταν μέλος της επιτροπής αρχαιοτήτων της πόλης και επαρχίας Λάρνακας και γενικός επίτιμος γραμματέας του Ιδρύματος Πιερίδη. Το 1991 τιμήθηκε από τον δήμο Λάρνακας και το 1992 από την ΟΕΛΜΕΚ.

Στις 9 Ιανουαρίου 1970 με Βασιλικό διάταγμα που δημοσιεύθηκε στην εφημερίδα της Ελληνικής κυβερνήσεως προήχθη σε βοηθό γυμνασιάρχη κατ’ εκλογή. Αφυπηρέτησε τον Ιούλιο του 1972 .

Εξέδωσε τα: "*Ταξίδια και διηγήματα*" (1η, 2η και 3η σειρά), "*Λέσχη με τα Εφτά Τζάκια*". Το δε διήγημα του "*Δωμάτιο Αρ.26*" πήρε το πρώτο βραβείο σε πανελλήνιο διαγωνισμό διηγήματος το 1970.

Πέθανε το 1997.

Παραπομπές
----------

1. ↑  Βιογραφικό σημείωμα παρμένο από την Νέα Ελληνική Εγκυκλοπαίδεια του Χάρη Πάτση τόμος 14, σελ.614

Εξωτερικές Συνδέσεις
--------------------

* Παγκύπριο Λύκειο Λάρνακας 1911-2011
Κλιμακόμετρο αλουμινίουΤο **κλιμακόμετρο** είναι σχεδιαστικό όργανο για τη σχεδίαση ή την ανάγνωση διαστάσεων που βρίσκονται υπό κλίμακα. Χρησιμοποιείται από αρχιτέκτονες, μηχανικούς και γενικότερα από οποιονδήποτε ασχολείται με την δημιουργία ή την ανάγνωση σχεδίων, χαρτών διαγραμμάτων κλπ. 

Είναι ένα σύνθετος ή απλός Χάρακας και μπορεί να αποτελείται από μία ή περισσότερες βαθμονομημένες ράβδους, κάθε μία συγκεκριμένης κλίμακας ή και πολλαπλάσιά της (x10).

Για μεγαλύτερη ακρίβεια, το κλιμακόμετρο θα πρέπει να είναι από υλικό σταθερών διαστάσεων, δηλαδή με ελάχιστη παραμόρφωση λόγω θερμοκρασιακών μεταβολών (συστολή - διαστολή) ή απορρόφησης – έκλυσης υγρασίας).

Οι συνηθισμένες κλίμακες που υλοποιούνται από τα κλιμακόμετρα και όσο αφορά το μετρητικό σύστημα, είναι:
1:10, 1:15, 1:20, 1:50, 1:75, 1:100, 1:125, 1:150, 1:200, 1:500, 1:750, 1:1250 κλπ.
Το ***Uniracers*** (κυκλοφορημένο ως ***Unirally***, σε PAL περιοχές) είναι βιντεοπαιχνίδι, που δημιουργήθηκε από την DMA Design και την Nintendo of America για το SNES, στη Βόρεια Αμερική, τον Δεκέμβριο του 1994. Στις περιοχές PAL, κυκλοφόρησε στις 27 Απριλίου του 1995. Ο παίχτης χειρίζεται ένα μονόκυκλο, και επικεντρώνεται στην ετοιμότητά του, αποφεύγοντας εμπόδια, ξεπερνώντας και τους αντιπάλους του. Οι κριτικές που δέχτηκε ήταν ανάμικτες, με το περιοδικό *GamePro*, να επαινεί τον γρήγορο ρυθμό του και να επικρίνει τα γραφικά του και τον ήχο του. Χαρακτηριστικό δείγμα και των μέτριων κριτικών που έλαβε ήταν και το αμερικανικό περιοδικό *EGM*, το οποίο του έδωσε βαθμολογία 5.5/10.

Παραπομπές
----------

1. ↑  «Super NES Games» (PDF). Nintendo. Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο (PDF) στις 14 Ιουνίου 2011. Ανακτήθηκε στις 26 Δεκεμβρίου 2011.
2. ↑  «ProReview: Uniracers». *GamePro* (IDG) (68): 72. March 1995.
3. ↑  «Review Crew: Uniracers». *Electronic Gaming Monthly* (Ziff Davis) (67): 32. February 1995.

Πηγές
-----

* *Uniracers* Instruction Manual. Redmond, WA: Nintendo. 1994. SNS-4L-USA.

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
--------------------

* *Uniracers* στο MobyGames
**Κλητική** είναι η πτώση που μεταχειριζόμαστε όταν *καλούμε* ή *προσφωνούμε* κάποιον ή κάτι. Όλα τα *πτωτικά* μέρη του λόγου σχηματίζουν κλητική πτώση. 

Οι πτώσεις είναι : η Ονομαστική, η Γενική, η Αιτιατική, η Κλητική. Στην αρχαιότητα υπήρχαν περισσότερες πτώσεις (Δοτική).

Τα πτωτικά μέρη του λόγου είναι: το Άρθρο, το Ουσιαστικό, το Επίθετο, η Αντωνυμία και η Μετοχή.

Η κλητική είναι η δεύτερη από τις δύο ορθές πτώσεις της αρχαίας ελληνικής γλώσσας.

Η κλητική των ουδετέρων ήταν ίδια με την ονομαστική από τα αρχαία χρόνια. Στα νέα ελληνικά, η κλητική των θηλυκών είναι επίσης ίδια με την ονομαστική εκτός κι αν λήγουν σε -ος. Στα αρσενικά σε -ας και -ης η κλητική σχηματίζεται με την αφαίρεση του σίγμα στον ενικό, ενώ στον πληθυντικό είναι ίδια με την ονομαστική. Στα αρσενικά και θηλυκά σε -ος, η κατάληξη αντικαθίσταται με -ε στον ενικό, ενώ στον πληθυντικό είναι ίδια με την ονομαστική. Στην περίπτωση ανδρικών ονομάτων σε -ος, η κλητική συνήθως σχηματίζεται σε -ο αντί -ε.
**Εγκλήματα κατά της ανθρωπότητας** είναι ορισμένες πράξεις που διαπράττονται σκόπιμα ως μέρος μιας συστηματικής πολιτικής, που στρέφεται κατά αμάχων μειονοτήτων, θρησκευτικών ή εθνικών, σε περιόδους πολέμου ή ειρήνης. Διαφέρουν από τα εγκλήματα πολέμου επειδή δεν είναι μεμονωμένα ή σποραδικά γεγονότα που διαπράττονται από μερίδα του στρατεύματος, αλλά είναι πράξεις κατά την εκτέλεση μιας πολιτικής. Αποτελούν μέρος είτε μιας κυβερνητικής πολιτικής (παρόλο που οι δράστες δεν χρειάζεται να ταυτιστούν με αυτήν την πολιτική), είτε μιας ευρείας πρακτικής θηριωδών που ανέχεται ή προωθείται από μια κυβέρνηση ή μια de facto αρχή. Η πρώτη δίωξη για εγκλήματα κατά της ανθρωπότητας ασκήθηκε στη Δίκη της Νυρεμβέργης. Εγκλήματα κατά της ανθρωπότητας έκτοτε διώκονται από άλλα διεθνή δικαστήρια (για παράδειγμα, το Διεθνές Ποινικό Δικαστήριο για την πρώην Γιουγκοσλαβία, το Διεθνές Ποινικό Δικαστήριο για τη Ρουάντα), καθώς και σε εσωτερικές διώξεις.

Παραπομπές
----------

1. ↑  Zegveld, Liesbeth. *Accountability of Armed Opposition Groups*. σελ. 107.

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
--------------------

* Πολυμέσα σχετικά με το θέμα  Crimes against humanity στο Wikimedia Commons

  


|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
| Καθιερωμένοι όροι | 
* WorldCat
* LCCN: sh85034027
* GND: 4124385-7
* BNF: cb119821755 (data)
* BNE: XX547194

 |

 |
Συντεταγμένες: 35°13′N 24°26′E﻿ / ﻿35.217°N 24.433°E﻿ / 35.217; 24.433

Η **Κουρούπα** είναι βουνό στη δυτική Κρήτη και συγκεκριμένα στο νοτιοδυτικό Ρέθυμνο. Το υψόμετρο της κορυφής Κουρούπα είναι τα 1.001 μ. (984μ. σύμφωνα με τη γεωγραφική υπηρεσία στρατού). Επίσης στο βουνό υπάρχουν οι κορυφές Κορακιάς στα 736μ. που ήταν Μινωϊκός τόπος λατρείας απο τα αρχαία χρόνια και η Κυριμιανού στα 805μ. που ήταν οικισμός των αρχαίων Κρητών ανάμεσα στο 12ο και στον 8ο αιώνα π.Χ.

Ο ορεινός όγκος των Λευκών Ορέων εκτείνεται και ανατολικότερα απο τα Σφακιά, στα νότια του Νομού Ρεθύμνης, δημιουργώντας μια μικρή οροσειρά παράλληλη προς την παράλια ζώνη του νομού που συμπεριλαμβάνει τις κύριες κορυφές *Κρυονερίτη* και *Κουρούπα*. Στα νοτιοανατολικά του βουνού βρίσκεται το γνωστό Κουρταλιώτικο φαράγγι και στα βορειοδυτικά το Φαράγγι του Κοτσυφού. Στη κορυφή της Κουρούπας βρίσκεται μία κεραία τηλεπικοινωνιών και ο σύγχρονος ναός του *Αγίου Πνεύματος* (Δευτέρα της Πεντηκοστής), που κτίστηκε σε αντικατάσταση του παλαιού ομώνυμου ναού, που βρίσκεται λίγα μέτρα μακρύτερα, μισογκρεμισμένος. Η κορυφή είναι προσβάσιμη από δύο χωματόδρομους οι οποίοι στα μισά της διαδρομής ενώνουν μεταξύ τους. Ο ένας ξεκινάει από το χωριό Ατσιπάδες στη βόρεια πλευρά του βουνού και ο άλλος λίγο πιο χαμηλά απο το χωριο Κοξαρέ επίσης στη βόρεια πλευρά του βουνού. Στη νότια πλευρά βρίσκονται τα χωριά Ασώματος, Μαριού και Μύρθιος ενώ στη βορειοδυτική ο οικισμός Κάνεβος. Απο τη κορυφή ο επισκέπτης έχει θέα προς το Λιβυκό πέλαγος, όλο το νότιο Ρέθυμνο και τα Σφακιά.

Η περιοχή αυτή στα νότια παράλια του Νομού Ρεθύμνου, είναι πολύ σημαντική για τη διατήρηση του Γυπαετού αφού εδώ αναπαράγεται ένα από τα τέσσερα τελευταία αναπαραγωγικά ζευγάρια τόσο της Κρήτης όσο και των Βαλκανίων. Εδώ βρίσκουν εξάλλου καταφύγιο κι άλλα είδη προτεραιότητας όπως τα Όρνια (15 αναπαραγωγικά ζευγάρια), ο Χρυσαετός (ένα ζευγάρι) και ο Σπιζαετός (ένα ζευγάρι). Η σημασία της περιοχής για τα αρπακτικά εξηγείται κι από τη γεωγραφική της θέση αφού η Κουρούπα είναι συνδετικός κρίκος ανάμεσα στα βουνά των Λευκών Ορέων (ως τελευταίο παρακλάδι στο Ν. Ρεθύμνης) και εκείνων της Κεντρικής και ΝοτιοΑνατολικής Κρήτης (Ψηλορείτης και Κέδρος).
Οι Velvet Underground και η Nico.
***The Velvet Underground and Nico*** είναι το πρώτο άλμπουμ του αμερικάνικου συγκροτήματος The Velvet Underground σε συνεργασία με την Γερμανίδα τραγουδίστρια Νίκο. To άλμπουμ κυκλοφόρησε στις 12 Μαρτίου του 1967 με την Verve Records και επηρέασε πολλά είδη της Ροκ μουσικής όπως την πάνκ, την Garage rock και την Ίντι ροκ. Ένας από τους παραγωγούς του άλμπουμ καθώς και αυτός που ζωγράφισε το διάσημο εξώφυλλό του με την μπανάνα ήταν ο διάσημος καλλιτέχνης Άντι Γουόρχολ. Θεωρείται από τα καλύτερα άλμπουμ όλων των εποχών. Το 2003 έφτασε στο νούμερο 13 της λίστας με τα 500 Καλύτερα Άλμπουμ όλων των εποχών του περιοδικού Rolling Stone .
Παρόλο που δεν αναγνώρισε εμπορική επιτυχία, και δεν έλαβε θετικές κριτικές, έχει χαρακτηριστεί ως το πρωτότυπο άλμπουμ της Art Rock μουσικής και επηρέασε πολλά συγκροτήματα και καλλιτέχνες όπως τον Ντέιβιντ Μπόουι, τους The Strokes και τους U2.

Το άλμπουμ περιέχει τα διάσημα τραγούδια *Sunday Morning*, *Waiting for the Man* και *Heroin*

Λίστα Τραγουδιών
----------------

| Μεριά 1 |
| --- |
| Αρ. | Tίτλος | Διάρκεια |
| 1. | "Sunday Morning"   | 2:53 |
| 2. | "I'm Waiting for the Man"   | 4:37 |
| 3. | "Femme Fatale"   | 2:35 |
| 4. | "Venus in Furs"   | 5:07 |
| 5. | "Run Run Run"   | 4:18 |
| 6. | "All Tomorrow's Parties"   | 5:55 |

| Μεριά 2 |
| --- |
| Αρ. | Tίτλος | Διάρκεια |
| 1. | "Heroin"   | 7:05 |
| 2. | "There She Goes Again"   | 2:30 |
| 3. | "I'll Be Your Mirror"   | 2:01 |
| 4. | "The Black Angel's Death Song"   | 3:10 |
| 5. | "European Son"   | 7:40 |
| **Συν. διάρκεια:** | **47:51** |

Παραπομπές
----------

1. ↑
2. ↑