recursal/SuperWikiNEXT-32B huggingface dataset:
Ως **Δημοσιονομικό Δίκαιο** χαρακτηρίζεται το σύνολο των κανόνων δικαίου που ρυθμίζουν οτιδήποτε έχει σχέση με την εξεύρεση αλλά και διαχείριση των αναγκαίων στο κράτος οικονομικών μέσων αφενός και αφετέρου τη διάθεση αυτών προκειμένου να ικανοποιηθούν οι εξ αυτών σκοποί του.

Διάκριση
--------

Το Δημοσιονομικό Δίκαιο ουσιαστικά είναι Δημόσιο Δίκαιο, δεδομένου ότι οι κανόνες του είναι άρρηκτα συνδεδεμένοι με την άσκηση της δημόσιας εξουσίας. Διακρίνεται σε δύο επιμέρους κλάδους: στο **δημόσιο λογιστικό**, που περιλαμβάνει τον κρατικό προϋπολογισμό, τις δημόσιες δαπάνες, τον απολογισμό, γενικό ισολογισμό και τις εισπράξεις, και στο **φορολογικό δίκαιο**, που αποτελεί αυτοτελή κλάδο.

Αυτοτέλεια
----------

Την ανάγκη της αυτοτέλειας του Δημοσιονομικού Δικαίου ως ιδιαίτερου κλάδου συστηματικού έργου και μελέτης υποστήριξαν αρχικά ο Γάλλος καθηγητής Trotabas, που συνέγραψε το έργο "*Εγχειρίδιο δημοσιονομικής νομοθεσίας*", στη συνέχεια ο Γερμανός καθηγητής Bocker, καθώς επίσης και ο Ιταλός Griziolti. Στην Ελλάδα πρώτος που ασχολήθηκε με το θέμα ήταν ο καθηγητής Γ. Κοφινάς, το 1929 που συνέγραψε το "*Εγχειρίδιο φορολογικού δικαίου*" θεωρώντας το τμήμα του δημοσιονομικού δικαίου.  
 
Πρώτοι όμως που δίδαξαν αυτό ως αυτοτελή κλάδο σε ελληνικά πανεπιστήμια ήταν ο Δ. Σάντης στο Αριστοτέλειο Πανεπιστήμιο Θεσσαλονίκης και οι Α. Σίδερης, Β. Λαμπρινάκης και Π. Δερτιλής στη τότε Πάντειο Σχολή στην Αθήνα. Μάλιστα ο τελευταίος ήταν εκείνος που ανέπτυξε περισσότερο τον κλάδο ως αυτόνομο με το σύγγραμμά του "Το δημοσιονομικόν δίκαιον ως ίδιος κλάδος δικαίου".

Ιδιαίτεροι όμως λόγοι που συνέβαλαν ουσιαστικά στην αυτοτέλεια του Δημοσιονομικού Δικαίου, στην Ελλάδα, ήταν αναμφίβολα:

1. Η από του 1929 και έπειτα αναπτυχθείσα νομολογία του Συμβουλίου της Επικρατείας.
2. Η αναπτυχθείσα επίσης νομολογία του Ελεγκτικού Συνεδρίου, καθώς και
3. Η συνεχής δημοσίευση επιστημονικών ερευνών σε θέματα του δημοσιονομικού δικαίου.

Δείτε επίσης
------------

* Δημοσιονομία
* Δημοσιονομική λειτουργία
* Δημοσιονομική πολιτική

Πηγές
-----

* "Μεγάλη Ελληνική Εγκυκλοπαίδεια" τομ. Συμπλήρωμα 2ος, σελ.625.
Χαρτης της αρχαίας Ρώμης με το Πεδίο του Άρεως και τον Εσκουιλίνο λόφο, όπου βρισκόταν οι δύο κήποι του Πομπήιου.
Οι **Κήποι του Πομπήιου**, λατιν.: Horti Pompeiani, ήταν το όνομα δύο κήπων που έφτιαξε ο Γναίος Πομπήιος ο Μέγας. Ο ένας περιέβαλλε το Θέατρο του Πομπήιου, που κτίστηκε το 55 π.Χ. στο Πεδίον του Άρεως. Ο άλλος ήταν ένα σύνολο ιδιωτικών κήπων στην πλαγιά Carinae του Eσκουιλίνου λόφου, γύρω από την έπαυλη του Πομπήιου. Μετά το τέλος του Πομπήιου, ο Ιούλιος Καίσαρας έδωσε αυτούς τους ιδιωτικούς κήπους στον Μάρκο Αντώνιο.

Η έπαυλη στην πλαγιά Carinae ήταν ένα από τα δύο ακίνητα, που ανήκαν στον Πομπήιο, η οποία μπορεί να ήταν γνωστή ως *Οικία των Ρόστρων* (Domus Rostrata), αφού ο Πομπήιος την είχε διακοσμήσει με τις πλώρες (rostri) των πειρατικών πλοίων, που είχε νικήσει. Το άλλο ακίνητο είναι η νέα έπαυλη, που έκτισε ο Πομπήιος κοντά στο Θέατρό του, έξω από τα Σέρβια Τείχη της πόλης στο Πεδίον του Άρεως.

Βιβλιογραφία
------------

* L. Richardson, jr, *A New Topographical Dictionary of Ancient Rome*, Βαλτιμόρη - Λονδίνο 1992 σελίδα 201
Ο χάρτης της Σελήνης του Εβέλιου.
Ο **Ιωάννης Εβέλιος** ή **Χεβέλιους** (πολωνικά: Jan Heweliusz, λατινικά: Hevelius, Γκντανσκ, 28 Ιανουαρίου 1611 – 28 Ιανουαρίου 1687) ήταν Πολωνός αστρονόμος. Γιος ενός εύπορου ζυθοποιού, του Abraham Hewelke (1576-1649), και της Kordula Hecker (1576-1655), σπούδασε νομικά στο Πανεπιστήμιο του Λέιντεν από το 1630 και αργότερα ταξίδεψε στη Γαλλία και την Αγγλία, όπου συναντήθηκε με τους Πιέρ Γκασσεντί, Μαρέν Μερσέν και Αθανάσιο Κίρχερ. Το 1634 επέστρεψε στη γενέτειρά του και στις 21 Μαρτίου 1635 τέλεσε τον γάμο του με την Katharine Rebeschke, μια γειτόνισσα που είχε τα δύο διπλανά σπίτια.

Ο Εβέλιος έγινε δημοτικός σύμβουλος στην πόλη του. Το 1641 εγκατέστησε στη σκεπή του σπιτιού του αστεροσκοπείο εξοπλισμένο με σημαντικά για την εποχή του όργανα. Από το 1642 ως το 1645 παρατήρησε τις ηλιακές κηλίδες και το 1647 δημοσίευσε τον πρώτο λεπτομερή χάρτη της Σελήνης. Ο Εβέλιος υπολόγισε το ύψος των βουνών της Σελήνης μετρώντας το μήκος των σκιών τους και ανακάλυψε μία από τις διαφορετικές κινήσεις της, τη λίκνιση. Εξίσου σημαντικές για την εποχή του υπήρξαν οι ακριβείς μετρήσεις του για τις θέσεις των πλανητών και των αστέρων. Επίσης, ανακάλυψε τέσσερις κομήτες. Το αστεροσκοπείο του πυρπολήθηκε το 1679.

Ωστόσο, το έργο που τον κατέστησε ευρύτερα γνωστό είναι το ***Firmamentum Sobiescianum***, ένας άτλαντας της ουράνιας σφαίρας που αποτυπώνει με καλλιτεχνικό τρόπο τις μορφές των γνωστών ως τότε αστερισμών και τις ακριβείς θέσεις 1.564 αστέρων, ενώ εισήγαγε και 7 νέους αστερισμούς, όπως είναι η Ασπίς και οι Θηρευτικοί Κύνες, καλούμενοι αστερισμοί του Εβέλιου, που έγιναν επίσημα αποδεκτοί από τη Διεθνή Αστρονομική Ένωση το 1930 και χρησιμοποιούνται από τους αστρονόμους. Ο άτλαντας αυτός από χάρτες του ουρανού, ο οποίος ήταν αφιερωμένος στον βασιλιά της Πολωνίας, Ιωάννη Γ΄ Σομπιέσκι, ήταν παράρτημα στο έργο του ***Prodromus Astronomiae***, που εκδόθηκε το 1690, μετά το θάνατο του Εβέλιου.

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
--------------------

|  |  |
| --- | --- |
| Commons logoCommons logo | Τα Wikimedia Commons έχουν πολυμέσα σχετικά με το θέμα   **Εβέλιος** |

* Galileo Project για τον Εβέλιο
* Electronic facsimile-editions of the rare book collection at the Vienna Institute of Astronomy (σπάνια συλλογή βιβλίων από το Αστρονομικό Ινστιτούτο της Βιέννης)

  


|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
| Καθιερωμένοι όροι | 
* WorldCat
* VIAF: 73883445
* LCCN: n80117341
* ISNI: 0000 0001 1770 1928
* GND: 119431416
* SELIBR: 60776
* SUDOC: 067058566
* BNF: cb121054498 (data)
* BIBSYS: 2119139
* ULAN: 500060423
* NLA: 36000095
* NKC: xx0070228
* BNE: XX5477604
* CiNii: DA07215173
* RKD: 38188

 |

 |
Το **Τάγμα του Λευκού Ρόδου της Φινλανδίας** είναι από τα τρία επίσημα τάγματα της Φινλανδίας. 

Ο Πρόεδρος της Φινλανδίας είναι ο Μεγάλος Δάσκαλος των τριών ταγμάτων. 

Τα τάγματα διοικούνται από συμβούλια αποτελούμενα από έναν καγκελάριο, έναν αντιπρόεδρο και τουλάχιστον τέσσερα μέλη. 

Το Τάγμα του Λευκού Ρόδου της Φινλανδίας και το Τάγμα του Λιονταριού της Φινλανδίας έχουν κοινό συμβούλιο.

Ιστορία
-------

Το Τάγμα του Λευκού Ρόδου εγκαθιδρύθηκε από τον Γκούσταφ Μανερχάιμ ως επίτροπο (προσωρινό επικεφαλής κράτους) στις 28 Ιανουαρίου 1919. 

Η ονομασία του προέρχεται από τα εννέα λευκά τριαντάφυλλα στο εθνόσημο της Φινλανδίας.

Οι τρέχοντες κανονισμοί του τάγματος ισχύουν από την 1η Ιουνίου 1940.

Παραπομπές
----------

1. ↑  tallinnmuseum (6 Δεκεμβρίου 2017). «Finnish Orders and Where to Find Them». *Tallinn Museum of Orders of Knighthood* (στα Αγγλικά). Ανακτήθηκε στις 17 Ιουλίου 2023.
2. ↑  «THE ORDER OF THE WHITE ROSE OF FINLAND». *www.presidentti.fi*. Ανακτήθηκε στις 17 Ιουλίου 2023.

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
--------------------

|  |  |
| --- | --- |
| Commons logoCommons logo | Τα Wikimedia Commons έχουν πολυμέσα σχετικά με το θέμα   **Τάγμα του Λευκού Ρόδου της Φινλανδίας** |

* Pictures of decorations
* The Office of the President of the Republic of Finland: Order of the White Rose of Finland
Ο **Δημήτριος Καψάσκης** (1909-1993) ήταν Έλληνας ιατροδικαστής.

Βιογραφικά στοιχεία
-------------------

Γεννήθηκε στην Αθήνα στις 29 Ιανουαρίου 1909 και ήταν γιος του Αντωνίου Καψάσκη. Σπούδασε νομικά στην Αθήνα και το Παρίσι και μετεκπαιδεύτηκε στο Λονδίνο, το Εδιμβούργο, τη Νέα Υόρκη και το Παρίσι. Μεταξύ άλλων υπηρέτησε ως εκπαιδευόμενος στο FBI και την Scotland Yard. Υπήρξε επιμελητής της Ιατρικής σχολής του Παρισιού (1938). Σύμφωνα με μία αναφορά ενός δικτύου κατασκόπων προς τη βρετανική SOE, την περίοδο της Κατοχής έδρασε ως μέλος μιας οργάνωσης δημιουργημένης από Γερμανούς για να παγιδεύει Έλληνες αντιστασιακούς. Το 1943 εισήλθε στην ιατροδικαστική υπηρεσία Αθηνών και το 1957 έγινε προϊστάμενος αυτής, θέση την οποία διατήρησε μέχρι και την πτώση της Χούντας των Συνταγματαρχών. Το 1952 διορίστηκε καθηγητής στη σχολή Αστυνομίας Πόλεων. Ως ιατροδικαστής πρωταγωνίστησε σε σημαντικές υποθέσεις όπως αυτές του Παγκρατίδη, του Στέφανου Σαράφη, του Σωτήρη Πέτρουλα, του Μανδηλαρά, του Γρηγόρη Λαμπράκη και της Ευγενίας Νιάρχου. Για τον χειρισμό του σε αυτές τις υποθέσεις έχει κατακριθεί όπως και για την συνεργασία του με την Χούντα. Είχε συγγράψει βιβλία σχετικά με το αντικείμενο της ιατροδικαστικής και είχε τιμηθεί με ελληνικά και ξένα παράσημα. Μέρος του αρχείου του φυλάσσεται στο Ελληνικό Λογοτεχνικό και Ιστορικό Αρχείο (ΕΛΙΑ-ΜΙΕΤ).

Ήταν παντρεμένος με την Ειρήνη Μαύρου (απεβίωσε το 1985), με την οποία είχαν αποκτήσει δύο παιδιά.

Απεβίωσε σε ηλικία 84 ετών και κηδεύτηκε από τον ιερό ναό Αγίων Θεοδώρων στο Πρώτο Νεκροταφείο Αθηνών στις 28 Δεκεμβρίου 1993.

Παραπομπές
----------

1. ↑  Ελληνικόν who's who, Εκδοτικός Οργανισμός Ελληνικών who's who 1965, σελ. 249.
2. 1 2 3 4 5  Βιογραφικό Καψάσκη, από την ιστοσελίδα του Ε.Λ.Ι.Α.
3. ↑  Κωστόπουλος 2016, σελ. 25.
4. 1 2  Εγκυκλοπαίδεια Πάπυρος Λαρους Μπριτάννικα, τόμος 33, σελ.58
5. 1 2  [ Ο άπιστος Θωμάς της Αστυνομίας: *«...Οσο για την ελληνική "επιστημονική ανακριτική", αυτή έχει στηριχθεί επί δεκαετίες στην αυθεντία του ιατροδικαστή Δημητρίου Καψάσκη, συγγραφέα πολλών σχετικών πραγματειών. Είναι αυτός που συνέδεσε το όνομά του με τα διασημότερα εγκλήματα της εποχής μας. Τις δολοφονίες του Γρηγόρη Λαμπράκη, του Νικηφόρου Μανδηλαρά, της Ευγενίας Νιάρχου, της Αν Τσάπμαν. Οι γνωματεύσεις του έδωσαν πάντα την επιθυμητή επιστημονική λύση του μυστηρίου, σύμφωνα με τις επιταγές κάθε ιστορικής περιόδου....»*
6. ↑  άρθρο του Γιώργου Μαργαρίτη, από την εφημερίδα "Ριζοσπάστης"
7. ↑  Τα Νέα, Κηδείες, 27 Δεκεμβρίου 1993, σελ. 71.

Βιβλιογραφία
------------

* Κωστόπουλος, Τάσος (2016). *Κόκκινος Δεκέμβρης: Το ζήτημα της επαναστατικής βίας*. Αθήνα: Βιβλιόραμα. ISBN 978-960-9548-28-1.
Ένα **συνταγματικό δημοψήφισμα** πραγματοποιήθηκε στις Μπαχάμες  στις 7 Ιουνίου του 2016. Οι ψηφοφόροι ρωτήθηκαν αν θα ενέκριναν τέσσερις ξεχωριστές συνταγματικές τροποποιήσεις. Και οι τέσσερις προτάσεις απορρίφθηκαν.

Προτεινόμενες τροποποιήσεις
---------------------------

### Τα άρθρα 8 και 9

Το άρθρο 8 αφορά την υπηκοότητα.

"Ένα πρόσωπο που γεννήθηκε έξω από τις Μπαχάμες μετά την 9η Ιουλίου 1973 πρέπει να γίνει υπήκοος των Μπαχαμών κατά την ημερομηνία της γέννησής του, αν κατά την ημερομηνία αυτή, ο πατέρας του είναι πολίτης της Μπαχάμες ή αλλιώς τιμητικά, δυνάμει του παρόντος Άρθρου ή του Άρθρου 3(2) του Συντάγματος."
να αλλάξει σε:

"(1) πρόσωπο που γεννήθηκε εκτός των Μπαχαμών μετά  την εφαρμογή της παρούσας παραγράφου πρέπει να γίνει πολίτης των Μπαχαμών κατά την ημερομηνία της γέννησής του, αν κατά την ημερομηνία αυτή ο πατέρας του ή η μητέρα είναι πολίτης των Μπαχαμών διαφορετικά τιμητικά δυνάμει του παρόντος Άρθρου ή του Άρθρου 3 παράγραφος 2 ή το Άρθρο 10 του Συντάγματος.
  

Το άρθρο 9 που αφορά την πολιτογράφηση να διαγραφεί. 

### Άρθρο 10

Ζητήθηκε στο άρθρο αυτό να προστεθεί ότι το δικαίωμα να πολιτογραφηθεί κάποιος ως πολίτης της Μπαχάμες βάσει του παρόντος Άρθρου υπόκειται σε εξαιρέσεις ή προσόντα, σύμφωνα με το συμφέρον της εθνικής ασφάλειας και της δημόσιας πολιτικής.

### Άρθρο 26

Τα τμήματα 3 και 4 του άρθρου 26 που αφορούν την έκφραση "διακρίσεις" και το πώς χρησιμοποιείται.

Αποτελέσματα
------------

| Ερώτηση | Υπέρ | Κατά | Άκυρα/
λευκά | Συνολικά | Εγγεγραμμένοι
ψηφοφόροι | Προσέλευση |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| Ψήφοι | % | Ψήφοι | % |
| Τα άρθρα 8 και 9 | 32.249 | 38,73 | 51.022 | 61,27 | 179.508 |
| Άρθρο 10 | 24.148 | 28,79 | 59.714 | 71,21 |
| Άρθρο 14 | 28.246 | 33,98 | 54.890 | 66,02 |
| Άρθρο 26 | 17.919 | 21,43 | 65.696 | 78,57 |
| Πηγή: Tribune242 |

Αναφορές
--------

1. ↑  Bahamas, 7.
2. ↑  Bahamas, 7.
Ένα **δημοψήφισμα ανεξαρτησίας** ήταν προγραμματισμένο να διεξαχθεί στη πολιτεία Τσουκ στις Ομόσπονδες Πολιτείες της Μικρονησίας στις 3 Μαρτίου 2015, παράλληλα με τις ομοσπονδιακές εκλογές και τις πολιτειακές εκλογές. Όμως, ανεβλήθη από τον κυβερνήτη της πολιτείας Τζόνσον Ελίμο, πριν επαναπρογραμματιστεί για τις 5 Μαρτίου 2019. Ωστόσο, αναβλήθηκε ξανά για το 2020, για να αναβληθεί για μία τρίτη φορά, με στόχο να πραγματοποιηθεί το αργότερο έως το 2022.

Πλαίσιο
-------

Η Νομοθετική Συνέλευση της Τσουκ δημιούργησε μια αναφορά στο καθεστώς της πολιτείας από Επιτροπή Πολιτικής Κατάστασης της Πολιτείας Τσουκ. Η Επιτροπή εξέτασε διάφορες επιλογές εκτός από την ανεξαρτησία, αλλά αποφάσισε ότι ήταν "μη πρακτικές, ρεαλιστικές ή αδύνατες." Το καθεστώς κοινοπολιτείας απορρίφθηκε λόγω έλλειψης πλήρους πολιτικού ελέγχου.

Στα τέλη Φεβρουαρίου του 2015 η ψηφοφορία αναβλήθηκε από τον κυβερνήτη Ελίμο, με το Γραφείο Δημοσίων Υποθέσεων να δηλώνει ότι περισσότερη διαβούλευση και ενημέρωση ήταν απαραίτητη. Στις 22 Φεβρουαρίου 2019 οι αρχές στην πολιτεία ανακοίνωσαν την εκ νέου αναβολή του δημοψηφίσματος. Το δημοψήφισμα προγραμματίστηκε να διεξαχθεί τον Μάρτιο του 2020.

Εκστρατεία
----------

Ο Μικρονήσιος πρόεδρος Μάνι Μόρι εξεστράτευσε κατά της ανεξαρτησίας για την Τσουκ, υποστηρίζοντας ότι το σύνταγμα δεν επιτρέπει την απόσχιση και ότι η ψηφοφορία υπέρ του "ναι" πιθανότατα θα οδηγήσει σε μια "μακρά δικαστική διαμάχη". Ωστόσο, η Επιτροπή ισχυρίστηκε ότι η Τσουκ έχει το δικαίωμα να κηρύξει την ανεξαρτησία της υπό τους κανόνες του διεθνούς δικαίου, όπως συνέβη στην περίπτωση του Κοσσυφοπεδίου.

Παραπομπές
----------

1. 1 2 3 4  Chuuk State To Hold Secession Vote In March Αρχειοθετήθηκε 2016-03-03 στο Wayback Machine. Pacific Islands Report, 6 Φεβρουαρίου 2015
2. 1 2  Chuuk independence vote postponed Radio NZ, 27 Φεβρουαρίου 2015
3. ↑  Breaking away from FSM? Think again, US envoy tells Chuuk Αρχειοθετήθηκε 2018-08-22 στο Wayback Machine. Pacific Island Times, 3 Αυγούστου 2018
4. ↑  Vote on Micronesia state breakaway postponed Αρχειοθετήθηκε 2019-02-28 στο Wayback Machine. Channel NewsAsia, 22 Φεβρουαρίου 2019
5. 1 2   Αρχειοθετήθηκε 2019-07-08 στο Wayback Machine. Pacific Island Times, 11 Δεκεμβρίου 2018
Το λογότυπο της Σύμβασης Ραμσάρ.
Η σύμβαση για τους **Υγροβιότοπους Διεθνούς Σημασίας** υπογράφηκε στις 2 Φεβρουαρίου 1971 στην περσική πόλη Ραμσάρ και άρχισε να ισχύει στις 21 Δεκεμβρίου 1975. Περιλαμβάνει περισσότερες από 2.300 τοποθεσίες ανά τον κόσμο, συνολικής έκτασης σχεδόν 2.500.000 τετραγωνικών χιλιομέτρων.

Η Ελλάδα έχει υπογράψει τη συγκεκριμένη σύμβαση και την επικύρωσε με τη Ν.Δ.191/74.

Η συμφωνία
----------

Οι χώρες που υπέγραψαν τη σύμβαση συμφωνούν στα εξής:

* Οι υγροβιότοποι είναι φυσικοί πόροι με μεγάλη αξία (αναψυχική, οικονομική, επιστημονική).
* Οι υγροβιότοποι αποτελούν ενδιαιτήματα σπάνιων ειδών χλωρίδας και πανίδας και κυρίως ορνιθοπανίδας.
* Τα υδρόβια πουλιά μεταναστεύουν εποχιακά και πρέπει να προστατεύονται.
* Τα οικοσυστήματα πρέπει να προστατευτούν για την αειφόρο ανάπτυξη και διατήρηση, εφόσον ο άνθρωπος εξαρτάται απο το περιβάλλον.
* Να μη γίνει μετατροπή των υγροβιοτόπων σε άλλη μορφή.
* Έχουν μεγάλη περιβαλλοντική αξία λόγω της ποικιλότητας των οικοσυστημάτων και της βιοκοινότητας τους.
* Οι υγρότοποι αποτελούν συνδυασμό φυσικών βιοτόπων. Είναι σύνθετα οικοσυστήματα και παρέχουν οφέλη ως προς την αλιεία, την κτηνοτροφία, τη δασική ξυλεία, την αναψυχή και την περιβαλλοντική εκπαίδευση.

Ένας υγροβιότοπος χαρακτηρίζεται ως Διεθνούς Σημασίας όταν

α) φιλοξενεί το 1% του μεταναστευτικού πληθυσμού ενός υδρόβιου είδους σε αριθμό τουλάχιστον 100 ατόμων.
β) αν σταματούν εκεί τουλάχιστον 10.000 πάπιες.
γ) αν υπάρχουν φυτά και ζώα που βρίσκονται σε εξαφάνιση.

Προστατευόμενοι υγροβιότοποι στην Ελλάδα
----------------------------------------

Όπως καταχωρήθηκαν στις 21 Αυγούστου 1975:

01. (#54) Δέλτα Έβρου
02. (#55) Λίμνη Βιστωνίδα, Πόρτο Λάγος, Λίμνη Ισμαρίδα και παρακείμενη λιμνοθάλασσα
03. (#56) Δέλτα Νέστου και παρακείμενη λιμνοθάλασσα
04. (#57) Λίμνες Βόλβη και Κορώνεια
05. (#58) Τεχνητή λίμνη Κερκίνη
06. (#59) Αξιός, Λουδίας, Δέλτα Αλιάκμονα
07. (#60) Λίμνη Μικρή Πρέσπα
08. (#61) Αμβρακικός κόλπος
09. (#62) Λιμνοθάλασσα Μεσολογγίου
10. (#63) Λιμνοθάλασσα Κοτυχίου
Οι 7 από τις 10 τοποθεσίες από το 1990 περιλαμβάνονται στo "Αρχείο Montreaux", ένα μητρώο της λίστας Ramsar που περιλαμβάνει περιοχές οι οποίες βρίσκονται σε άμεσο κίνδυνο περιβαλλοντικής καταστροφής από ανθρωπογενείς παράγοντες. Εξαιρούνται το Δέλτα του Έβρου, η λίμνη Κερκίνη & η Μικρή Πρέσπα, οι οποίες αφαιρέθηκαν από το μητρώο το 1999.

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
--------------------

* Ιστοσελίδα της Συνθήκης Ραμσάρ
* Όσο πετούν οι πελαργοί (Αρχείο ντοκιμαντέρ της ΕΡΤ), Παραγωγή: 1995.
* Εθνικό Πάρκο η περιοχή Κοτυχίου - Στροφυλιάς, *Το Βήμα* 14/10/2008.

Παραπομπές
----------

1. ↑  Υπηρεσία Πληροφοριών για τις Τοποθεσίες Ramsar Αρχειοθετήθηκε 2019-03-27 στο Wayback Machine.. Ανακτήθηκε στις 26/11/2018.
2. ↑  Αρχείο Montreaux Αρχειοθετήθηκε 2018-08-14 στο Wayback Machine. 08/09/2011. Ανακτήθηκε στις 26/11/2018.
Σε **δημοψήφισμα που έγινε στην Κιργιζία** στις 11 Δεκεμβρίου 2016 εγκρίθηκαν τροποποιήσεις στο σύνταγμα της χώρας. Οι αλλαγές εγκρίθηκαν από ποσοστό γύρω στο 80% των ψηφοφόρων.

Πλαίσιο
-------

Το σύνταγμα εισήχθη το 1993 μετά την ανεξαρτησία, με τροποποιήσεις να γίνονται μετά τη διεξαγωγή των δημοψηφισμάτων του 1996, 1998, 2003, 2007 και του 2010. Ωστόσο, το ισχύον σύνταγμα απαγορεύει οποιεσδήποτε αλλαγές ως το έτος 2020. Η αρχική έκδοση του συντάγματος του 2010 χάθηκε.

Προτεινόμενες αλλαγές
---------------------

Οι προτεινόμενες αλλαγές στο σύνταγμα προτάθηκαν από πέντε κόμματα και συμπεριελάμβαναν την αύξηση των εξουσιών για τον πρωθυπουργό και του Ανωτάτου Συμβουλίου, όπως και τη μεταρρύθμιση του δικαστικού συστήματος. Με τις προτεινόμενες μεταρρυθμίσεις εισήχθη επίσης ο όρος για τον γάμο ως ένωση "ανάμεσα σε έναν άντρα και σε μία γυναίκα" αντί "μεταξύ δύο προσώπων". Η πρόταση επικρίθηκε από την Επιτροπή Βενετίας του Συμβουλίου της Ευρώπης.

Διεξαγωγή
---------

Υπήρχαν ορισμένες αναφορές και καταγγελίες για νοθεία. Ορισμένες αναφορές έκαναν λόγο για εξαγορά ψήφων και ορισμένα άτομα ανέφεραν ότι τους προσφέρθηκαν 500 με 1000 σομ (7 με 14 δολάρια) ανά ψήφο. Μιλώντας σε συνέντευξη Τύπου, ο αναπληρωτής υπουργός Εσωτερικών Αλμάζ Οροζαλίεφ, ανέφερε 5 τέτοιες περιπτώσεις (οι τρεις στην Μπισκέκ και δύο στη βόρεια επαρχία Τσούι).

Αποτελέσματα
------------

| Επιλογή | Ψήφοι | % |
| --- | --- | --- |
| Υπέρ | 955.447 | 79,59 |
| Κατά | 184.817 | 15,40 |
| Άκυρα/λευκά ψηφοδέλτια | 60.182 | 5,01 |
| **Σύνολο** | **1.200.446** | **100** |
| Εγγεγραμμένοι ψηφοφόροι/συμμετοχή | 2.851.952 | 42,09 |
| Πηγή: Shailoo[*νεκρός σύνδεσμος*] |

Παραπομπές
----------

1. ↑  «Kyrgyzstan goes to referendum». 1-11-2016. .
2. ↑  «Kyrgyzstan amends constitution in referendum, boosting government powers». Reuters. 11 Δεκεμβρίου 2016.
3. 1 2  «Kyrgyz Lawmakers Advance Bill For Referendum On Constitutional Amendments». *RadioFreeEurope/RadioLiberty*. Ανακτήθηκε στις 23 Οκτωβρίου 2016.
4. ↑  «Kyrgyzstan has literally lost its constitution» (στα αγγλικά). *The Independent*. 2016-10-21.. Ανακτήθηκε στις 2016-10-23.
5. ↑  Venice Commission (14–15 Οκτωβρίου 2016). «Kyrgyz Republic - Endorsed joint opinion on the draft law». *Συμβούλιο της Ευρώπης*.
6. ↑  «Kyrgyz Voters Back Amendments On Same-Sex Marriage, Presidential Power». Radio Free Europe/Radio Liberty. 11 Δεκεμβρίου 2016.
**Δημοψήφισμα** διεξήχθη στο Μπουγκαινβίλ από τις 23 Νοεμβρίου ως τις 7 Δεκεμβρίου 2019, με την ανεξαρτησία να υπερψηφίζεται από το 98,5% των ψηφισάντων.

Η κυβέρνηση της Παπούα Νέα Γουινέα και η Αυτόνομη Κυβέρνηση της Μπουγκαινβίλ συμφώνησαν για τη διεξαγωγή δημοψηφίσματος ανεξαρτησίας στις 23 Νοεμβρίου 2019 στο Μπουγκαινβίλ. Το δημοψήφισμα είναι αποτέλεσμα συμφωνίας μεταξύ της Κυβέρνησης της Παπούα Νέας Γουινέας και την Αυτόνομη Κυβέρνηση του Μπουγκαινβίλ, ενώ αρχικά ορίστηκε για τις 15 Ιουνίου 2019, πριν αναβληθεί για 4 μήνες αργότερα λόγω χρηματοδότησης.

Καθώς το δημοψήφισμα ήταν μη δεσμευτικό, εναπόκειται στην Παπούα Νέα Γουινέα η τελική απόφαση για εφαρμογή ή μη του αποτελέσματος.

Παρασκήνιο
----------

Σύμφωνα με την ειρηνευτική συμφωνία μεταξύ Παπούας Νέας Γουινέας και της τοπικής κυβέρνησης του Μπουγκαινβίλ, πρέπει να διεξαχθεί το αργότερο έως το 2020 δημοψήφισμα ανεξαρτησίας. Ο αναλυτής Καρλ Κλάξτον του Αυστραλιανού Ινστιτούτου Στρατηγικής Πολιτικής δήλωσε ότι υπάρχει μια ευρεία προσδοκία ότι το Μπουγκαινβίλ θα ψηφίσει υπέρ της ανεξαρτησίας του. Τον Οκτώβριο του 2018, ο Μπέρτι Αχέρν διορίστηκε επικεφαλής της Επιτροπής Δημοψηφίσματος του Μπουγκαινβίλ, η οποία είναι υπεύθυνη για τη προετοιμασία του δημοψηφίσματος ανεξαρτησίας του 2019.

Ερώτημα
-------

Το ερώτημα που τέθηκε στους ψηφοφόρους ήταν:

> Συμφωνείτε ότι το Μπουγκαινβίλ πρέπει να έχει: (1) Μεγαλύτερη Αυτονομία (2) Ανεξαρτησία;
> 
>

Αποτελέσματα
------------

Η ψηφοφορία έγινε σε εορταστικό κλίμα και το αποτέλεσμα ανακοινώθηκε στις 11 Δεκεμβρίου.

| Επιλογή | Ψήφοι | % |
| --- | --- | --- |
|  | Ανεξαρτησία | 176.928 | 98,31 |
|  | Μεγαλύτερη αυτονομία | 3.043 | 1,69 |
| Άκυρα/λευκά | 1.096 | - |
| **Συνολικά** | **181.067** | **100** |
| Εγγεγραμμένοι ψηφοφόροι/προσέλευση | 206.831 | 87,59 |
| Πηγή:BRC |


| Ποσοστό ψήφων |
| --- |
|  |  |  |  |  |
| Ανεξαρτησία |    | 98.31 % |
| Μεγαλύτερη αυτονομία |    | 1.69% |

Δείτε επίσης
------------

* Αποαποικιοποίηση της Ωκεανίας

Παραπομπές
----------

1. ↑
2. ↑  «Bougainville and Papua New Guinea set target date for independence referendum» (στα en-AU). *ABC News*. 2016-05-23.. Ανακτήθηκε στις 2017-10-21.
3. ↑  «Independence vote delayed for Papua New Guinea's Bougainville». *France 24* (στα Αγγλικά). 1 Μαρτίου 2019. Ανακτήθηκε στις 2 Μαρτίου 2019.
4. ↑  «Bougainville referendum not binding - PM». *Radio New Zealand* (στα Αγγλικά). 11 Μαρτίου 2019. Ανακτήθηκε στις 18 Μαρτίου 2019.
5. ↑  Australian Associated Press, "PNG leader apologises to Bougainville for bloody 1990s civil war", 29 January 2014
6. ↑  «Bougainville 'very happy' to have Bertie Ahern involved» (στα en-nz). *Radio New Zealand*. 2018-10-17.. Ανακτήθηκε στις 2018-10-19.
7. ↑  «Question agreed for Bougainville's independence referendum» (στα en-nz). *Radio New Zealand*. 2018-10-13.. Ανακτήθηκε στις 2018-10-19.
8. ↑  Yeung, Jessie; Watson, Angus (2019-12-11). «Bougainville independence vote delivers emphatic demand to become world's newest nation». *CNN*.. Ανακτήθηκε στις 2019-12-11.
Η **Σύμβαση για την κατάργηση των Χημικών Όπλων** (**ΣΧΟ**) ολοκληρώθηκε και άρχισε να υπογράφεται από τα κράτη που συμφωνούσαν στο Παρίσι, στις 13 Ιανουαρίου 1993. Είναι προϊόν διαπραγματεύσεων τουλάχιστον είκοσι χρόνων στη Συνδιάσκεψη για τον Αφοπλισμό που διεξάγεται στη Γενεύη της Ελβετίας. Πρόκειται -σύμφωνα με τους ίδιους τους συντάκτες της- για μια από τις πλέον περίπλοκες διεθνείς συμβάσεις. Περιλαμβάνει ένα προοίμιο, 24 άρθρα και τρία παραρτήματα που καλύπτουν περισσότερες από 140 πυκνοτυπωμένες σελίδες. Μέχρι σήμερα έχουν προσχωρήσει στη Σύμβαση 174 κράτη, και απ' αυτά τα 145 έχουν συγκροτήσει όργανα επικύρωσής της. Η ΣΧΟ τέθηκε σε ισχύ στις 29 Απριλίου 1997, 180 μέρες μετά την επικύρωσή της από το 65ο μέλος. Η Ελλάδα την υπέγραψε στις 13/1/1993 και την επικύρωσε στις 22/12/1994.[1]

Παραπομπές
----------

1. ↑  Εφημερίδα Ελευθεροτυπία, *26/1/2002*
Την 1η Μαρτίου 2018, λόγω χαμηλού βαρομετρικού, συνελήφθησαν δύο Έλληνες στρατιώτες από τον τουρκικό στρατό, ο Ανθυπολοχαγός Άγγελος Μητρετώδης και ο Λοχίας Δημήτρης Κούκλατζης με κατηγορίες για κατασκοπεία και για παράνομη είσοδο στην χώρα. Τα τουρκικά δικαστήρια διέταξαν την κράτησή τους για τους άνωθεν λόγους. Τον Απρίλιο του 2018, η Ελλάδα δήλωσε ότι η Τουρκία φαίνεται να επιδιώκει κάποια πολιτική μόχλευση συνεχίζοντας να κρατά τους στρατιώτες χωρίς δίκη για περισσότερο από έναν μήνα. Τον ίδιο μήνα, ο Πρόεδρος της Ευρωπαϊκής Επιτροπής Ζαν Κλοντ Γιούνκερ δήλωσε ότι οι τουρκικοί ισχυρισμοί ότι οι στρατιώτες αποτελούν απειλή είναι γελοίοι. Επιπλέον, ο Τούρκος Πρόεδρος Ρετζέπ Ταγίπ Ερντογάν δήλωσε ότι θα εξετάσει το ενδεχόμενο απελευθέρωσης των στρατιωτών εάν απελευθερωθούν οι οκτώ Τούρκοι στρατιώτες, οι οποίοι ζήτησαν άσυλο στην Ελλάδα μετά την αποτυχημένη απόπειρα πραξικοπήματος του 2016. Η ελληνική πλευρά το χαρακτήρισε ως "εκβιασμό", με το Υπουργείο Άμυνας να περιγράφει τους στρατιώτες ως "ομήρους". 
Στις 4 Ιουλίου το κοινοβούλιο ψηφίζει ομόφωνα αλλά τροπολογία που ορίζει ότι σε στελέχη των Ενόπλων Δυνάμεων, τα οποία εν καιρώ ειρήνης είναι υπό κράτηση σε τρίτη χώρα καταβάλλεται ειδική αποζημίωση εξωτερικού. Στις 14 Αυγούστου 2018, το τουρκικό δικαστήριο αποφάνθηκε για τη απελευθέρωση. Απελευθερώνονται και επιστρέφουν στην Ελλάδα αφού κρατούνται για περίπου 167 ημέρες χωρίς να απαγγελθούν βάσιμες κατηγορίες και έπειτα από πολλές αιτήσεις αποφυλάκισης.

Παράλληλα γεγονότα
------------------

Εν τω μεταξύ, στις 2 Μαΐου 2018 συνελήφθη ένας Τούρκος δημοτικός εργάτης πέρασε παράνομα στην Ελλάδα κοντά στις Καστανιές με μπουλντόζα. Δήλωσε ότι διέσχισε κατά λάθος τα σύνορα κατά την εκτέλεση των εργασιών κατασκευής μεθοριακού αναχώματος. Στις 5 Μαΐου 2018 επέστρεψε στην Τουρκία. 

Στις 9 Σεπτεμβρίου 2018, δύο Τούρκοι στρατιώτες συνελήφθησαν από ελληνικές μονάδες περιπολίας. Σύμφωνα με το Γενικό Επιτελείο της Τουρκίας, οι στρατιώτες κυνηγούσαν παράνομους μετανάστες όταν διέσχισαν κατά λάθος τα σύνορα. Οι στρατιώτες απελευθερώθηκαν και επέστρεψαν στην Τουρκία την ίδια ημέρα, αφού η τουρκική πλευρά διεξήγαγε συνομιλίες με τις ελληνικές αρχές. Ο υπουργός άμυνας της Τουρκίας Χούλουζι Ακάρ δήλωσε ότι "η θετική και εποικοδομητική στάση των δύο χωρών έδωσε ένα καλό παράδειγμα των γειτονικών σχέσεων".

Πηγές
-----
Η **Τέμπιο** ή **Τέμπιο Παουσάνια** είναι Δήμος της Ιταλικής επαρχίας του Σάσσαρι στην Περιφέρεια Σαρδηνία στην βόρειο Ιταλία. Την περίοδο 2005 - 2016 το Τέμπιο ανήκε στην Επαρχία της Όλμπια-Τέμπιο που δημιουργήθηκε με κυβερνητικό διάταγμα (2005), ήταν η πρωτεύουσα της επαρχίας μαζί με την Όλμπια. Ο πληθυσμός της πόλης είναι 14.065 κάτοικοι και η πυκνότητα του πληθυσμού 66 κάτοικοι ανά τετραγωνικό χιλιόμετρο (31 Σεπτεμβρίου 2015). Το Τέμπιο έχει ιστορία από την αρχαιότητα, το ιστορικό κέντρο με τα κτίρια από Γρανίτη έχει πολλές ομοιότητες με αντίστοιχες πόλεις στην νότια Κορσική.

Παραπομπές
----------

1. ↑  «Popolazione Residente al 1° Gennaio 2018». Εθνικό Ινστιτούτο Στατιστικής της Ιταλίας. Ανακτήθηκε στις 16  Μαρτίου 2019.
2. ↑  «Αρχειοθετημένο αντίγραφο». Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 30 Ιουνίου 2019. Ανακτήθηκε στις 30 Οκτωβρίου 2019.

|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
| Καθιερωμένοι όροι | 
* VIAF: 138533998
* GND: 4395359-1
* NKC: ge1168813

 |

 |
Η **Τάνια Γένσεν** (δανικά: Tanja Jensen, γέννηση: 1990) είναι Δανή youtuber που έγινε ευρύτερα γνωστή με το κανάλι της, **SugarCharmShop**, όπου δημιουργεί διάφορους οδηγούς δημιουργίας αντικειμένων με πολυμερή πηλό. Το κανάλι της δημιουργήθηκε στις 2 Μαΐου του 2011. Μέχρι τον Σεπτέμβριο του 2017, το SugarCharmShop συγκέντρωσε περισσότερες από 1,2 εκατομμύρια εγγραφές και σημείωσε περισσότερες από 199 εκατομμύρια προβολές. Άλλα της κανάλια είναι τα SCScraft και SugarCharmShop Gourmet.

Παραπομπές
----------

1. ↑  «Tanja (@sugarcharmshop) • Φωτογραφίες και βίντεο στο Instagram». *www.instagram.com*. Ανακτήθηκε στις 10 Απριλίου 2017.
2. 1 2  «SugarCharmShop». *YouTube*. Ανακτήθηκε στις 3 Σεπτεμβρίου 2017.
3. ↑  «SCScraft». *YouTube*. Ανακτήθηκε στις 10 Απριλίου 2017.
4. ↑  «SugarCharmShop Gourmet». *YouTube*. Ανακτήθηκε στις 10 Απριλίου 2017.

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
--------------------

* Τάνια Γένσεν κανάλι στο YouTube
Ένα **δημοψήφισμα ανεξαρτησίας** έλαβε χώρα στη γαλλική επικράτεια των Αφάρ και Ισσά στις 8 Μαΐου 1977, παράλληλα με τις εκλογές για την ανάδειξη Συντακτικής Συνέλευσης. Τα προηγούμενα δημοψηφίσματα του 1958 και του 1967 απέρριψαν την ανεξαρτησία. Αυτό το δημοψήφισμα υποστήριξε την ανεξαρτησία από τη Γαλλία. Η επικράτεια έγινε ανεξάρτητο με την ονομασία Τζιμπουτί στις 27 ιουνίου του 1977.

Το αποτέλεσμα γιορτάζεται κάθε χρόνο στην Ημέρα της Ανεξαρτησίας, στις 27 Ιουνίου.

Αποτελέσματα
------------

| Επιλογή | Ψήφοι | % |
| --- | --- | --- |
| Ανεξαρτησία | 80.864 | 99.8 |
| Παραμονή στη Γαλλία | 199 | 0.2 |
| Άκυρα/λευκά ψηφοδέλτια | 784 | – |
| **Συνολικά** | **81.847** | **100** |
| Εγγεγραμμένοι ψηφοφόροι/προσέλευση | 105.962 | 77.2 |
| Πηγή: *Νόλεν και άλλοι* |

Παραπομπές
----------

1. ↑  Kevin Shillington, *Encyclopedia of African history*, (CRC Press: 2005), p.360.
2. ↑  American Universities Field Staff, *Northeast Africa series*, Volume 15, Issue 1, (American Universities Field Staff.: 1968), p.3.
3. ↑  Nohlen, D, Krennerich, M & Thibaut, B (1999) *Elections in Africa: A data handbook*, p322 (ISBN 0-19-829645-2)
Συντεταγμένες: 39°08′00″S 175°38′30″E﻿ / ﻿39.13333°S 175.64167°E﻿ / -39.13333; 175.64167

Το **όρος Τονγκαρίρο** (αγγλικά: *Mount Tongariro*) είναι ένα ηφαιστειακό σύμπλεγμα στο Βόρειο Νησί στη Νέα Ζηλανδία. Βρίσκεται 20 χιλιόμετρα νοτιοανατολικά της λίμνης Τάουπο και είναι το ένα από τα τρία ενεργά ηφαίστεια που κυριαρχούν στο τοπίο του βόρειου νησιού. Βρίσκεται στο Εθνικό Πάρκο Τονγκαρίρο, δημοφιλής προορισμός για τους πεζοπόρους. Το ηφαιστειακό σύμπλεγμα γνωστό ως Τονγκαρίρο έχει ύψος 1.978 μέτρα.

Η ηφαιστειακή δραστηριότητα άρχισε στο Τονγκαρίρο πριν 275.000 χρόνια. Το ηφαίστειο αποτελείται από τουλάχιστον 12 ηφαιστειακούς κώνους. Ένας από αυτούς, ο Νγκαουρουχόε (Ngauruhoe) με ύψος 2.291 μέτρα θεωρείται ξεχωριστό βουνό, όμως στην πραγματικότητα είναι ηφαιστειακή φλέβα του Τονγκαρίρο. Επίσης, είναι η πιο ενεργή ηφαιστειακή φλέβα του Τονγκαρίρο με 70 εκρήξεις από το 1839. Η τελευταία έκρηξή του έλαβε χώρα μεταξύ του 1974 και το 1975. Εκτός του Νγκαουρουχόε, ηφαιστειακή δραστηριότητα έλαβε χώρα στο Κόκκινο Κρατήρα το 1926, ενώ εξακολουθούν να υπάρχουν ενεργές φουμαρόλες, ενώ μια φρεατική έκρηξη συνέβη στους κρατήρες Τε Μάρι τον Αύγουστο του 2012. Η προηγούμενη ηφαιστειακή δραστηριότητα σε αυτούς τους κρατήρες έλαβε χώρα το 1895. Η έκρηξη παρήγαγε μια εκρηκτική στήλη ύψους 12 χιλιόμετρο που κάλυψε με στάχτη όλη τη περιβάλλουσα περιοχή ιδίως στα ανατολικά δυσκολεύοντας τις οδικές μετακινήσεις. Μια νέα έκρηξη έλαβε χώρα τις 21 Νοεμβρίου 2012, με αποτέλεσμα να ακυρωθούν πτήσεις. Η έκρηξη διήρκησε πέντε λεπτά και η ηφαιστειακή στάχτη έφτασε σε ύψος τριών με τεσσάρων χιλιομέτρων. Δεν υπήρχαν προειδοποιητικά σημάδια για αυτή την έκρηξη.

Το όρος Τονγκαρίρο είναι μέρος της ηφαιστειακής ζώνης Τάουπο, μια περιοχή ενεργών ηφαιστείων σχήματος V που πήρε το όνομά της από τη λίμνη Τάουπο, την πλημμυρισμένη καλντέρα του μεγαλύτερου ηφαιστείου της περιοχής. Αποτελεί το επίκεντρο του Εθνικού πάρκου Τονγκαρίρο, του πρώτου της Νέας Ζηλανδίας και ενός από τα πρώτα του κόσμου, ιδρυμένο το 1889. Από το 1990 είναι Μνημείο Παγκόσμιας Κληρονομιάς της UNESCO για την φυσική του ομορφιά και την πολιτιστική του αξία.

Παραπομπές
----------

1. ↑  «About Tongariro». Geonet. Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 8 Αυγούστου 2012. Ανακτήθηκε στις 7 Αυγούστου 2012.
2. ↑  Eileen McSaveney, Carol Stewart and Graham Leonard. Historic volcanic activity: Tongariro and Ngāuruhoe, Te Ara - the Encyclopedia of New Zealand. Ανανεώθηκε 2007-11-05. Ανακτήθηκε 2008-01-01.
3. ↑  «Volcanic Alert Bulletin TON-2012/07». Geonet. Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 10 Αυγούστου 2012. Ανακτήθηκε στις 7 Αυγούστου 2012.
4. ↑  Newsroom (21 Νοεμβρίου 2012). «Εξερράγη ένα από τα τρία ενεργά ηφαίστεια της Νέας Ζηλανδίας | ΣΚΑΪ». *www.skai.gr*. Ανακτήθηκε στις 22 Οκτωβρίου 2022.
5. ↑  Volcanic Alert Bulletin TON-2012/28 - Tongariro Volcano GeoNet. (21 Νοεμβρίου 2012) Ανακτήθηκε την 26 Νοεμβρίου 2012
Ο **Τάνκμαρ** ή Τάμμο, γερμ. Thankmar/Tammo (π. 908 - 28 Ιουλίου 938) από τον Οίκο των Οθωνιδών

Βιογραφία
---------

Ήταν ο πρωτότοκος γιος του Ερρίκου Α΄ του *ορνιθοθήρα*, δούκα της Σαξονίας και βασιλιά της Γερμανίας και της Χάτενμπουργκ/Λιούτγκαρτ. Η μητέρα του ήταν, από προηγούμενο γάμο, χήρα και είχε γίνει μοναχή. Έφυγε από τη μονή για να παντρευτεί τον Ερρίκο Α΄, έτσι ο γάμος εθεωρείτο άκυρος και η νομιμότητα του Τάνκμαρ επιλήψιμη. 

Ο Ερρίκος Α΄ έκανε δεύτερο γάμο και απέκτησε άλλα τρία αγόρια. Το 929 ρύθμισε τη διαδοχή του και την επικύρωσε με τη Συνέλευση στην Ερφούρτη. Πράγματι όταν απεβίωσε οι κτήσεις του μοιράστηκαν στους γιους του· ο Όθων Α΄ έλαβε τη Σαξονία, ο Ερρίκος τη Βαυαρία και ο Μπρούνο τη Λοθαριγγία. Το στέμμα της Γερμανίας θα πήγαινε στον Όθωνα Α΄. Ο Τάνκμαρ, αν και πρωτότοκος, δεν αντέδρασε. Ο Ερρίκος όμως διεκδίκησε το στέμμα και κρατήθηκε στο σπίτι υπό επιτήρηση ως τη στέψη του αδελφού του.

Το 937 απεβίωσε ο Ζήγκφρητ κόμης του Μέρσεμπουργκ και ο Τάνκμαρ ζήτησε την κομητεία. Ο Όθων Α΄ όμως την έδωσε στον αδελφό τού Ζήγκφρητ, στον Γκέρο. Ακολούθησε διαμάχη, όπου ο Έμπερχαρτ δούκας της Φραγκονίας και ο Βίχμαν ο Πρεσβύτερος επίσης εναντιώθηκαν στον Όθωνα Α΄. Ο Τάνκμαρ πολιορκήθηκε στο Έρεσμπουργκ και καθώς ζήτησε καταφύγιο στο ναό του Αγ. Πέτρου, ένα ακόντιο διαπέρασε το παράθυρο και τον χτύπησε μοιραία.

Υποσημειώσεις
-------------

1. ↑  Bernhardt, 3.
2. ↑  Reuter, 149, based on Flodoard and Widukind of Corvey.
3. 1 2  Bernhardt, 18.
4. ↑  Ernest F. Henderson, *History of Germany in the Middle Ages*, G. Bell & Sons, London, 1894, p.125.

Πηγές
-----

* Reuter, Timothy. Germany in the Early Middle Ages 800–1056. New York: Longman, 1991.
* Bernhardt, John W. Itinerant Kingship and Royal Monasteries in Early Medieval Germany, c. 936–1075. Cambridge: Cambridge University Press, 1993.

  


|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
| Καθιερωμένοι όροι | 
* VIAF: 95420068
* GND: 138794502

 |

 |
Παράδειγμα Τεμένους με το όνομα *Τέμενος της Παρασκευής* ή *Τζάμα Μασγίντ* στο Δελχί, Ινδία.
Με την ονομασία **Τέμενος της Παρασκευής** αναφέρονται πολλά ισλαμικά Τεμένη σε όλο τον κόσμο. Η ονομασία προέρχεται από τον αραβικό όρο *μασιέντ αλ-τζουμά* (Αραβικά: مسجد الجمعة μεταφράζεται ως *Τέμενος της ημέρας συνάθροισης* - εννοεί την Παρασκευή) ή τον όρο *Τζάμα Μασγίντ* (ο όρος αυτός χρησιμοποιείται στην Ινδία).

Στο Ισλάμ η Παρασκευή θεωρείται η κύρια μέρα για συνάθροιση και προσευχή (αντίστοιχα στον Χριστιανισμό αυτή η μέρα είναι η Κυριακή και στον Ιουδαϊσμό το Σάββατο). Λόγω της σημαντικότητας της ημέρας στο ισλάμ, πολλά Τεμένη έχουν οριστεί ως *Τεμένη της Παρασκευής* και έχουν το όνομα αυτό. Στις ισλαμικές κοινότητες το ορισμένο ως *Τέμενος της Παρασκευής* είναι ξεχωριστό από τα υπόλοιπα τεμένη γιατί διοικείται από την κεντρική ισλαμική αρχή και έχει αρκετά μεγάλο μέγεθος ώστε να χωρούνε όλοι οι πιστοί κατά την μεγάλη προσευχή της Παρασκευής .

Παραπομπές
----------

1. ↑  Juan E. Campo (2009). *Encyclopedia of Islam*. New York: Facts of File. σελίδες 306. ISBN 978-0-8160-5454-1.
2. ↑  Geoff Teece (2008). *Islam*. Franklin Watts Ltd. σελίδες 306. ISBN 978-0749683245.
3. ↑  Jacob Lassner, Michael Bonner (Νοεμβρίου 2009). *Islam in the Middle Ages: The Origins and Shaping of Classical Islamic Civilization*. Praeger. σελίδες 295.
4. ↑  Paul Wheatley (2000). *The Places Where Men Pray Together: Cities in Islamic Lands, Seventh through the Tenth Centuries*. University Of Chicago Press. σελίδες 234. ISBN 978-0226894287.
Συντεταγμένες: 37°17′46″N 22°01′33″E﻿ / ﻿37.29611°N 22.02583°E﻿ / 37.29611; 22.02583

Η **Τοξωτή Γέφυρα Τσακώνας** είναι μια από τις μεγαλύτερες τοξωτές γέφυρες με πολλαπλά ανοίγματα στον κόσμο, και η μεγαλύτερη αυτού του είδους στην Ελλάδα. Διασχίζει την Κοιλάδα της Τσακώνας και συνδέει μια επικίνδυνη τοποθεσία κοντά στη Μεγαλόπολη, όπου τα τελευταία χρόνια υπήρξαν πολλές κατολισθήσεις.

Κατασκευή
---------

Η Τοξωτή Γέφυρα Τσακώνας, με μήκος 490 μέτρων, ήταν το τελευταίο τμήμα προς παράδοση, στο τμήμα Παραδείσια - Τσακώνα, στον Αυτοκινητόδρομο Μορέας (Τρίπολη - Καλαμάτα), που κατασκευάστηκε από το Δημόσιο και αποτελεί αντικείμενο διαχείρισης από την κοινοπραξία *«Μορέας»*. Όπως έχει δηλωθεί από τον επικεφαλής της κατασκευής, Νίκο Ντονά, αυτή η γέφυρα είναι ένα από τα πιο δύσκολα κατασκευαστικά έργα, μετά από τη Γέφυρα Ρίου-Αντιρρίου, και κοστολογείται στα 22 εκατομμύρια ευρώ, μαζί με την παράκαμψη που λειτουργούσε εως και πριν από την παράδοση του τμήματος.

Η γέφυρα στηρίζεται σε τρία σημεία: ένα στήριγμα σε κάθε πλευρά (εγκαθίσεις) και ένα στήριγμα που βρίσκεται πλησίον της κορυφής της βάθρας της γέφυρας. Αυτό είναι και το πιο σημαντικό στήριγμα: πρόκειται ουσιαστικά για ένα γιγαντιαίο προκατασκευασμένο κτήριο, το οποίο διασφαλίζει τη στατικότητα της γέφυρας. Από τα βάθρα της γέφυρας ξεκινά το τόξο της γέφυρας, με μέγιστο ύψος 30 μέτρων, το οποίο ολοκληρώνεται στην αντίπερα πλευρά. Τα δύο τόξα, ένα σε κάθε πλευρά, στηρίζουν το ατσάλινο τμήμα της γέφυρας, στο οποίο βρίσκεται το τμήμα του δρόμου.

Η κατασκευή της γέφυρας ξεκίνησε το 2008 και δόθηκε στην κυκλοφορία τον Ιανουάριο του 2016.

Δείτε επίσης
------------

* Αυτοκινητόδρομος Κεντρικής Πελοποννήσου

Παραπομπές
----------

1. 1 2 3  «Τοξοτές γέφυρες». *www.domi-ae.gr*. Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 1 Απριλίου 2016. Ανακτήθηκε στις 26 Απριλίου 2016.
2. ↑  Zikakou, Ioanna (30 Αυγούστου 2014). «One of the World's Largest Arch Bridges Built in Greece | GreekReporter.com». Ανακτήθηκε στις 26 Απριλίου 2016.
3. ↑  «Αυτοκινητόδρομος Μορέας: Στο τελικό στάδιο η μεταλλική γέφυρα στην Τσακώνα». 4 Σεπτεμβρίου 2014. Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 4 Σεπτεμβρίου 2014. Ανακτήθηκε στις 26 Απριλίου 2016.
4. ↑  «Παραδόθηκε στην κυκλοφορία η τοξωτή γέφυρα Τσακώνας». *www.protothema.gr*. Ανακτήθηκε στις 26 Απριλίου 2016.

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
--------------------

Παρουσίαση της γέφυρας από το news247.gr
Ο **Δημήτριος Σεμιτέλος** (1830-1898) ήταν Έλληνας καθηγητής πανεπιστημίου του 19ου αιώνα.

Βιογραφία
---------

Γεννήθηκε το 1830 στο Μονοδένδριο της Ηπείρου. Σπούδασε στην Αθήνα και τη Γερμανία. Επέστρεψε στην Ελλάδα και διορίστηκε αρχικά στην μέση εκπαίδευση, και ως τμηματάρχης στο Υπουργείο Παιδείας. Διορίστηκε έκτακτος και μετά τακτικός καθηγητής στο Εθνικό Πανεπιστήμιο. Από το 1856 έως το 1860 δίδαξε στο Α' Γυμνάσιο Πατρών σαν φιλόλογος και το 1860 μετατέθηκε στο Β' Γυμνάσιο Αθήνας. Διετέλεσε σύμβουλος της Αρχαιολογικής Εταιρείας.

Απεβίωσε το 1898.

Παραπομπές
----------

1. ↑  Ανδρέα Μουγγολιά, *Το Α΄Γυμνάσιον εν Πάτραις, ιστορική και εκπαιδευτική διαδρομή*, Εκτυπωτική Αττικής, Πάτρα 2001, ISBN 960-91579-0-4 σελ 31

Πηγές
-----

* Εν Αθήναις Αρχαιολογική Εταιρεία, επιμ. (1937). *Λεύκωμα της εκατονταετηρίδος της Εν Αθήναις Αρχαιολογικής Εταιρείας 1837 - 1937*. Εν Αθήναις: Αρχαιολογική Εταιρεία. Ανακτήθηκε στις 26 Ιουλίου 2010.
Ο **Δημήτριος Στεφανόπουλος** (Πάτρα 1885 - 1973) ήταν Έλληνας νομικός στρατιωτικός και πολιτικός.

Βιογραφία
---------

Γεννήθηκε στην Πάτρα και ήταν γιος του δικαστικού Σπυρίδωνος Στεφανόπουλου. Στα νεανικά του χρόνια και το 1910 είχε λάβει μέρος στους Πανελλήνιους αγώνες σκοποβολής, τα Α΄ ελευθέρια όπως ονομάστηκαν, όπου ήταν από τους διακριθέντες με 23 επιτυχίες και 107 βαθμούς κέρδισε το έπαθλο που ήταν μια «διόπτρα εντός θήκης».

Ήταν παντρεμένος με τη Βρισηΐδα Φιλοπούλου, κόρη του δημοσιογράφου Κωνσταντίνου Φιλόπουλου και της Καλλιόπης Πράτσικα, μέλους της οικογενείας Πράτσικα, και γιος του ήταν ο Πρόεδρος της Ελληνικής Δημοκρατίας Κωστής Στεφανόπουλος.

Σπούδασε νομικά και ιδιώτευσε στην Πάτρα ως δικηγόρος. Στους βαλκανικούς πολέμους πολέμησε με το 12ο σύνταγμα πεζικού όπου είχε καταταχτεί.

Ασχολήθηκε με την πολιτική και από το 1920 εκλεγόταν συνεχώς βουλευτής. Διετέλεσε υπουργός αγορανομίας (1935) και υπουργός εφοδιασμού (1946) στην Κυβέρνηση Τσαλδάρη Απριλίου 1946.

Απεβίωσε στην Πάτρα στις 11 Νοεμβρίου 1973.

Πηγές
-----

* Κώστα Ν. Τριανταφύλλου, *Ιστορικόν Λεξικόν των Πατρών, τόμος Β΄ Μ-Ω*, εκ του τυπογραφείου Πέτρου Χρ. Κούλη, Πάτραι 1995

Παραπομπές
----------

1. ↑  «Βουλή των Ελλήνων» (PDF).
2. ↑  «Βουλή των Ελλήνων» (PDF).
3. 1 2 3 4 5  Κώστα Ν. Τριανταφύλλου, *Ιστορικόν λεξικόν των Πατρών*, Τόμος Β': Μ-Ω, Εκ του τυπογραφείου Πέτρου Χρ. Κούλη, Πάτραι 1995, 3η έκδοση.
4. ↑  Νίκος Ε. Πολίτης, *Ο Πατραϊκός Αθλητισμός*, Τόμος Β΄, *Από την εποχή του Τόφαλου ως την ίδρυση της Παναχαϊκής*, Αχαϊκές εκδόσεις, Πάτρα 1997, ISBN 960-7164-92-X
Η **Κίρα Νάγκι** (*ουγγρικά :Kira Nagy*), γεννημένη στη Βουδαπέστη στις 29 Δεκεμβρίου 1979, είναι πρώην αθλήτρια της αντισφαίρισης από την Ουγγαρία. Ήταν No. 96 στον κόσμο στις 19 Ιουλίου 2004. Σε όλη την καριέρα της έχει κερδίσει 122 τίτλους στο απλό και 96 στα διπλά.

Η Νάγκι κέρδισε 18 τίτλους απλού στο ITF Circui και 10 τίτλους διπλού. Κέρδισε το πρώτο της αγώνα WTA Tour το 2007 στο Παλέρμο. Αγωνίστηκε στο αμερικανικό όπεν του 2007, όπου αποκλείστηκε από τον πρώτο γύρο από τη Βένους Γουίλιαμς χάνοντας με 6-2, 6-1. Αποχώρησε από το επαγγελματικό τένις το 2014.

Αγωνίστηκε για την Ουγγαρία στο Φεντ καπ το 2002, 2004, 2006, και το 2007 κι έχει ρεκόρ 6 νίκες και 10 ήττες. Σαν Νεανίδα εκπροσώπησε την Ουγγαρία στο Πανευρωπαϊκό κύπελλο και στο "Continental Cup".

Συμμετείχε για την Ουγγαρία στους Ολυμπιακούς αγώνες του 2004 στην Αθήνα. Συμμετείχε μόνο στο διπλό με συμπαίκτρια την Πέτρα Μάντουλα όπου αποκλείστηκαν από τον πρώτο αγώνα.

Παραπομπές
----------

1. 1 2  *WTA website*.
2. 1 2 3  Η Κίρα Νάγκι στην WTA
3. ↑  «Η Κίρα Νάγκι στην ITF». Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 18 Σεπτεμβρίου 2016. Ανακτήθηκε στις 13 Οκτωβρίου 2017.
4. ↑  «Η Κίρα Νάγκι στο Φεντ καπ». Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 27 Μαρτίου 2017. Ανακτήθηκε στις 13 Οκτωβρίου 2017.
5. 1 2  Η Κίρα Νάγκι στους Ολυμπιακούς αγώνες
Ο **Δημήτριος Ταγκόπουλος** (Ύδρα 1860 – 21 Μαρτίου 1926) ήταν Έλληνας πεζογράφος, θεατρικός συγγραφέας και εκδότης. Αν και εργάστηκε στον χώρο της δημοσιογραφίας, διακρίθηκε περισσότερο ως λογοτέχνης, κριτικός και θεατρικός συγγραφέας. Γνωστότατο είναι το περιοδικό *Νουμάς*, που ο ίδιος εξέδωσε.

Βιογραφικά στοιχεία
-------------------

Σπούδασε ιατρική στο Πανεπιστήμιο της Αθήνας αλλά για βραχύ χρονικό διάστημα, καθώς επιδόθηκε στο γράψιμο σε εφημερίδες της εποχής, όπως ο *Ραμπαγάς*, η *Εστία* και το *Έθνος*. Σύμφωνα με άλλη πηγή, ολοκλήρωσε τις σπουδές του και το 1890 αναγορεύθηκε διδάκτορας της ιατρικής, ενώ στη συνέχεια άσκησε για μικρό διάστημα την ιατρική στη Θεσσαλία. Επέστρεψε οριστικά στην Αθήνα το 1896 και από τότε αφοσιώθηκε ολοκληρωτικά στα γράμματα. Είχε ήδη εκδώσει τη σατιρική εφημερίδα *Δον Κιχώτης* το 1894. Εξέδωσε και το δικό του περιοδικό, τον *Νουμά*, το 1903, ένα περιοδικό το οποίο αναδείχθηκε σε στυλοβάτη της δημοτικής γλώσσας. Το «Νουμάς» το είχε ήδη χρησιμοποιήσει ο ίδιος ως ψευδώνυμο στην *Εστία*. Χρησιμοποιούσε επίσης σε άλλα έντυπα το ψευδώνυμο «Κύριος Ιερεμίας». Ο Δ. Ταγκόπουλος φιλοδοξούσε να θεωρείται κυρίως θεατρικός συγγραφέας. Διορίστηκε γραμματέας στη Σχολή Καλών Τεχνών και τιμήθηκε με το Αριστείο Γραμμάτων και Τεχνών, δύο χρόνια πριν τον θάνατό του, που συνέβη το 1926.

Έργα
----

|  |  |
| --- | --- |
| Wikisource logoWikisource logo | Στη Βικιθήκη υπάρχει υλικό που έχει σχέση με το θέμα:  **Συγγραφέας:Δημήτριος Ταγκόπουλος** |

### Ποιήματα

* *Πρώτοι στίχοι* (1890)

### Θεατρικά έργα

* *Ζωντανοί και πεθαμένοι* (1905)
* *Ο άσωτος* (1906)
* *Οι αλυσίδες* (1907)
* *Στην εξώπορτα* (1908)
* Μαύρο χέρι (1911)
* *Ο λυτρωμός* (1921)
* *Το καινούριο σπίτι* (1922)
* *Μητέρα* (1924)

### Πεζά

*Τα τραγούδια του Ραμπαγά* (1898, με κείμενα του Κλ. Τριανταφύλλου) 

* *Οι απόγονοι* (1914)
* *Πίσω από τα κάγκελα* (1919)
* *Τρία διηγήματα* (1919)
* *Πλάι στην αγάπη* ( 1920)
* *Αγαπώντας κι άλλα διηγήματα* (1922)
* *Θέμης Βρανάς* (1923)
* *Δυο αγάπες* (1924)

### Κριτικές και φιλολογικές εργασίες

* *Φιλολογικά πορτραίτα* (1922).

Παραπομπές-πηγές
----------------

1. ↑
2. ↑  *Νέα Ελληνική Εγκυκλοπαίδεια* «Χάρη Πάτση», τ. 21, σελ. 321
3. ↑  Biblionet, βιογραφικό του Ταγκόπουλου, ανάκτηση 9-7-2013.

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
--------------------

* Αρχείο τευχών του "Νουμά"

|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
| Καθιερωμένοι όροι | 
* WorldCat
* VIAF: 1471523
* **ΕΒΕ**: 30155
* **AA**: 166746
* **BiblioNet**: **11615**
* LCCN: n85359023
* ISNI: 0000 0000 8350 0721
* SUDOC: 137105967
* BNF: cb162196936 (data)
* NLA: 35062111

 |

 |
Η **Δροσιά Κάβουρα** ήταν Χιώτισσα αγωνίστρια της επανάστασης του 1821.

Βιογραφία
---------

Η Δροσιά ήταν κόρη του ιερέα Αντωνίου Μηνά ή Ροβύθη και σύζυγος του Ηλία Κάβουρα. Το 1822 στη Σφαγή της Χίου η Δροσιά μαζί με την οικογένεια της κατάφεραν να ξεφύγουν από τους Τούρκους και τις σφαγές και να πάνε στα Ψαρά όπου κι εγκαταστάθηκαν. Το 1824 στην Καταστροφή των Ψαρών πιάστηκε αιχμάλωτη μαζί με τη μητέρα της, μάλιστα την περίοδο αυτή βρισκόταν σε εγκυμοσύνη. Η Δροσιά πουλήθηκε σκλάβα στη Σμύρνη εγκαταστάθηκε στο σπίτι ενός Καδή στο Νυμφαίο, εν τω μεταξύ είχε γεννήσει κορίτσι. Ο παπάς μετά από τρία χρόνια και από πολλές περιπέτειες βρίσκει κι εξαγοράζει την παπαδιά κι έπειτα βρίσκει και τη Δροσιά που την εξαγοράζει για 1000 γρόσια κι έναν αγιασμό.

Σχετικά με τον αγιασμό, παρόλο που ο Καδής ήταν μουσουλμάνος τον δέχτηκε και τον έδωσε στη γυναίκα του που ήταν παράλυτη και θεραπεύτηκε. Τότε ο Καδής απελευθέρωσε χωρίς τα χρήματα τη Δροσιά με την κόρη της και της έδωσε τα λείψανα των Αγίων Αναργύρων που είχαν αρπάξει οι Τούρκοι.

Παραπομπές
----------

1. 1 2 3 4 5  Καραβόλου, Ελένη (2019). *Συμβίωση Ελλήνων και Οθωμανών στη Χίο πριν από το 1822: η τύχη των αιχμαλώτων και η εικόνα των Οθωμανών Τούρκων ως άλλων στις αφηγήσεις της καταστροφής και σε άλλες πηγές του 19ου αιώνα*. Ιωάννινα: Πανεπιστήμιο Ιωαννίνων. σελ. 261. doi:10.12681/eadd/45564.

|  |  |
| --- | --- |
| 

|  |
| --- |
| * Πύλη:Βιογραφίες
* Πύλη:Ιστορία
* Πύλη:Ελλάδα
 |

 |
Ο **Δημοσθένης Χατζηνικολάου** ήταν Έλληνας ποδοσφαιριστής, ο οποίος αγωνιζόταν ως επιθετικός στην ομάδα του Άρη Θεσσαλονίκης, στο δεύτερο μισό της δεκαετίας του '30.

Καριέρα
-------

Ο Χατζηνικολάου ξεκίνησε την καριέρα του στον Άρη το 1935, αγωνιζόμενος ως ενδιάμεσος αριστερός επιθετικός, συμπληρώνοντας την γραμμή των κυνηγών του Άρη με τους Κλεάνθη Βικελίδη και Μιλτιάδη Σιδηρόπουλο. Στις 3 Ιανουαρίου 1936, πέτυχε δύο γκολ στη νίκη της ομάδας του εναντίον της αυστριακής Φαβορίτνερ με 3-0. Διακρινόταν για την ικανότητα του στις στημένες φάσεις και ήταν βασικό στέλεχος της ενδεκάδας των "κίτρινων" στο πρωτάθλημα Ελλάδος του 1935-36, όπου ο Άρης κατέλαβε την τέταρτη θέση.

Υπήρξε βασικός στην κατάκτηση του πρωταθλήματος Θεσσαλονίκης του 1938 από τους "κίτρινους", συμμετέχοντας στην τελική φάση του πανελλήνιου πρωταθλήματος, όπου κατατάχθηκε τρίτος πίσω από τον Ολυμπιακό και τον Απόλλωνα Αθηνών.

Την επόμενη σεζόν, ο Άρης κατέλαβε την δεύτερη θέση στο πρωτάθλημα του Βορείου Ομίλου, λόγω των δύο ηττών του από τον Ηρακλή για το πρωτάθλημα Θεσσαλονίκης.

Το 1939-40, σκόραρε έξι γκολ μέσα στην σεζόν, πετυχαίνοντας το ένα από τα τρία τέρματα των "κίτρινων" στον τρίτο ημιτελικό του κυπέλλου με την ΑΕΚ στις 26 Απριλίου 1940. Ο Άρης έφθασε στον τελικό του κυπέλλου, όπου ηττήθηκε με 3-1 από τον Παναθηναϊκό με 3-1 στις 2 Ιουνίου 1940, με τον Χατζηνικολάου να είναι ο μοναδικός σκόρερ των "κίτρινων".

Το φθινόπωρο του 1940, σκόραρε στο ματς εναντίον του Ηρακλή για το πρωτάθλημα Θεσσαλονίκης στις 6 Οκτωβρίου 1940, όπου οι "κίτρινοι" νίκησαν με 0-2 εκτός έδρας, όπως και στη νίκη κατά της ΜΕΝΤ με 4-0 τρεις εβδομάδες αργότερα. Την αμέσως επόμενη ημέρα, η ιταλική κυβέρνηση κήρυξε τον πόλεμο στην Ελλάδα, διακόπτοντας κάθε αθλητική δραστηριότητα. Ο Χατζηνικολάου δεν έπαιξε ξανά σε κάποιο επίσημο ματς του Άρη.

Παραπομπές
----------

1. ↑  Greece - Final Tables 1906-1959
2. ↑  «Ολυμπιακός-Άρης 5-1, 1938». Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 19 Νοεμβρίου 2015. Ανακτήθηκε στις 25 Μαΐου 2015.
3. ↑  «Ίσως η πιο εκπληκτική φωτογραφία σχετικά με τον Άρη». Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 23 Απριλίου 2015. Ανακτήθηκε στις 25 Μαΐου 2015.
4. ↑  «ΠΑΟ-Αρης 70 χρόνια μετά!». Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 4 Μαρτίου 2016. Ανακτήθηκε στις 25 Μαΐου 2015.
5. ↑  Greek Championship 1940/41

Πηγές
-----

|  |  |
| --- | --- |
| εικονίδιο Ποδόσφαιρο | Πύλη Ποδόσφαιρο |

* *Την καρδιά αν ρωτήσεις ποτέ... Αυτοί που μας έφτασαν ως τα εκατό*, ISBN 978-960-93-5927-6
* Χατζηνικολάου Δημοσθένης | aris.re