recursal/SuperWikiNEXT-32B huggingface dataset:
Συντεταγμένες: 34°29′0″S 58°55′0″W﻿ / ﻿34.48333°S 58.91667°W﻿ / -34.48333; -58.91667

Το **Πιλάρ** είναι πόλη της Επαρχίας του Μπουένος Άιρες στην Αργεντινή, πρωτεύουσα ομώνυμου διαμερίσματος (*partido*). Ο πληθυσμός του είναι 230.000 κάτοικοι κατά την απογραφή του 2001.

Στο Πιλάρ υπογράφηκε στις 23 Φεβρουαρίου 1820 η ομώνυμη συνθήκη, που έθεσε τις βάσεις του αργεντινού φεντεραλισμού. Για τον λόγο αυτό η πόλη του Πιλάρ αναγνωρίζεται συχνά ως «το λίκνο του εθνικού φεντεραλισμού». Η συνθήκη σημάδεψε το τέλος του πολέμου των επαρχιών Έντρε Ρίος και Σάντα Φε εναντίον του Μπουένος Άιρες.

Το Πιλάρ, εξαιτίας της γειτνιάσεώς του με την πρωτεύουσα Μπουένος Άιρες (απέχει 45 χιλιόμετρα), αναπτύχθηκε πολύ πληθυσμιακά, οικιστικά και οικονομικά την τελευταία δεκαετία. Πολλές εύπορες οικογένειες της πρωτεύουσας διατηρούν επαύλεις εδώ, σε εκτάσεις που ανήκουν σε ιδιωτικές λέσχες.

Παραπομπές
----------

1. ↑  datosabiertos.pilar.gov.ar/dashboards/19481/datos-demograficos/.

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
--------------------

* Πολυμέσα σχετικά με το θέμα  Pilar, Argentina στο Wikimedia Commons
* Ο επίσημος ιστοτόπος του Δήμου του Πιλάρ

  


|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
| Καθιερωμένοι όροι | 
* WorldCat
* VIAF: 132520932
* LCCN: n80065495
* BNE: XX5604976

 |

 |
***Οι κληρονόμοι του Καραμπουμπούνα*** είναι ασπρόμαυρη ελληνική κωμική ταινία του 1959 σε σκηνοθεσία του Πέτρου Γιαννακού και σενάριο των Γιαννακού και Νίκου Φατσέα. Πρωταγωνιστούν οι Νίκος Ρίζος, Πέτρος Γιαννακός, Κούλης Στολίγκας, Σπεράντζα Βρανά, Έλσα Ρίζου και η Νέλλη Παππά.

Η υπόθεση της ταινίας περιστρέφεται γύρω από τρία ξαδέλφια, τα οποία γίνονται κληρονόμοι ενός μακρινού θείου τους που ζούσε στο Σικάγο. Ο συμβολαιογράφος των Αθηνών Φλαμπουριάδης (Τάκης Μηλιάδης) καλεί στο γραφείο τα τρία ξαδέρφια Καραμπουμπούνα: τον Θεόφραστο (Κούλη Στολίγκα), τον Τέλη (Νίκο Ρίζο) και τον Κοκκοβιό (Πέτρο Γιαννακό) και τους γνωστοποιεί το θάνατο του θείου τους. Ο συμβολαιογράφος αναφέρει στα τρία ξαδέλφια ότι κληρονομεί ο καθένας από αυτούς το ποσόν των 20.000 δολαρίων ΗΠΑ, με τον όρο όμως να ιδρύσουν μια εταιρεία όλοι μαζί. Ωστόσο, ο Τέλης αποφασίζει να ξεγελάσει τους άλλους δύο προκειμένου να τους πάρει το μερίδιό τους. Γι αυτό τον λόγο θα επιστρατεύσει την αρραβωνιαστικιά του, την Μπουμπού (Σπεράντζα Βρανά) και με τη βοήθεια 2 φιλενάδων της, της Μίρκας ((Έλσα Ρίζου) και της Τζένης (Νέλλη Παππά) θα προσπαθήσουν να το καταφέρουν. Ο Τέλης θα προτείνει στον Θεόφραστο και τον Κοκκοβιό να τους βάλει συνέταιρους στο μικρό φωτογραφείο που διατηρεί. Ωστόσο κατά την βραδυνή έξοδο τους σε νυχτερινό κέντρο οι δύο κοπέλες θα ερωτευθούν τα άλλα δύο ξαδέλφια και το σχέδιο του Τέλη θα χαλάσει. Αφού προκύψουν διάφορες απρόοπτες καταστάσεις, οι τρεις κληρονόμοι του Καραμπουμπούνα τελικά θα μοιραστούν τα χρήματα, όπως ήταν και ο όρος του θείου τους.

Η ταινία έκανε πρεμιέρα στις 6 Δεκεμβρίου 1959 στις κινηματογραφικές αίθουσες Έλλη και Αβέρωφ στην Αθήνα, ενώ ακολούθησε η προβολή της στους κινηματογράφους Κάπιταλ του Πειραιά, Ρεξ των Πατρών, Δωδώνη των Ιωαννίνων, Ωδείων των Χανίων, Αττικόν της Καβάλας και Πατέ της Θεσσαλονίκης.

Παραπομπές
----------

1. ↑  «*Οι κληρονόμοι του Καραμπουμπούνα*». *tainiothiki.gr*. Ταινιοθήκη της Ελλάδος. Ανακτήθηκε στις 4 Δεκεμβρίου 2023.
2. ↑  «*Η ζωή της πόλεως*» (PDF). *Ψηφιακό Αρχείο Εφημερίδων και Περιοδικού Τύπου - Εθνική Βιβλιοθήκη της Ελλάδος*. Εφημερίδα Ελευθερία. 6 Δεκεμβρίου 1959. σελ. 2η. Ανακτήθηκε στις 4 Δεκεμβρίου 2023.
3. ↑  «*Μακεδονικά ημερονύκτια*» (PDF). *Ψηφιακό Αρχείο Εφημερίδων και Περιοδικού Τύπου - Εθνική Βιβλιοθήκη της Ελλάδος*. Μακεδονία. 15 Δεκεμβρίου 1959. σελ. 2η. Ανακτήθηκε στις 4 Δεκεμβρίου 2023.
4. ↑  «*Μακεδονικά ημερονύκτια*» (PDF). *Ψηφιακό Αρχείο Εφημερίδων και Περιοδικού Τύπου - Εθνική Βιβλιοθήκη της Ελλάδος*. Μακεδονία. 22 Δεκεμβρίου 1959. σελ. 2η. Ανακτήθηκε στις 4 Δεκεμβρίου 2023.

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
--------------------

* *Οι κληρονόμοι του Καραμπουμπούνα*   στην IMDb
* *Οι κληρονόμοι του Καραμπουμπούνα* στην Ταινιοθήκη της Ελλάδος

|  |  |
| --- | --- |
| 

|  |
| --- |
| * Πύλη:Τέχνη
* Πύλη:Κινηματογράφος
* Πύλη:Ελλάδα
 |

 |
Συντεταγμένες: 38°01′48″N 23°43′05″E﻿ / ﻿38.029905°N 23.717995°E﻿ / 38.029905; 23.717995

Ο παλαιός **Σιδηροδρομικός Σταθμός Αγίων Αναργύρων** ήταν σιδηροδρομικός σταθμός στην Αθήνα, επί των γραμμών Πειραιά - Πάτρας και Λαυρίου - Αγίων Αναργύρων, βορείως της πλατείας Αγίων Αναργύρων. Ο σταθμός εγκαινιάστηκε το 1884. Το 2005, με το κλείσιμο της γραμμής Πειραιά-Αγίων Αναργύρων, αποτέλεσε τον τερματικό της γραμμής, ενώ στις 9 Ιουλίου 2007, ο σταθμός έπαυσε να λειτουργεί οριστικά, καθώς αντικαταστάθηκε από τον νέο ομώνυμο σταθμό του προαστιακού σιδηροδρόμου Αθήνας. Το 2004 είχε προταθεί η επαναλειτουργία της γραμμής Πελοποννήσου με ελαφρύ μετρό (LRT) από Σταθμό Λαρίσης ή Κάτω Πατήσια - 3 Γέφυρες προς Ελευσίνα μέσω Νέου Σταθμού Αγίων Αναργύρων και Πλατείας Αγίων Αναργύρων που ως σταθμός θα αντικαταστήσει τον παλαιό σταθμό Αγίων Αναργύρων.

Παραπομπές
----------

1. ↑  Καπρανίδης & Φώτης Αθήνα-Πειραιάς Προάστεια χάρτης-οδηγός σελ. 69
2. ↑  Tραμ και για Πατήσια, Καισαριανή, Πειραιά, Πολυτεχνούπολη ρεπορτάζ Χαρά Τζαναβάρα Ελευθεροτυπία
Ο **Μουχαμάντ μπιν αλ-Χασάν μπιν Μουχαμάντ μπιν αλ-Καρίμ αλ-Μπαγκντάντι**, συνήθως γνωστός ως **αλ-Μπαγκντάντι** (πέθανε το 1239) ήταν ο συντάκτης ενός πρώιμου βιβλίου μαγειρικής στην αραβική γλώσσα κατά την περίοδο των Αββασίδων. Το βιβλίο αυτό ονομάζεται كتاب الطبيخ *Kitab al-Ṭabīḫ* (*Βιβλίο των Πιάτων*) και γράφτηκε το 1226.

Χειρόγραφα και τουρκικές μεταφράσεις
------------------------------------

Το μόνο αυθεντικό χειρόγραφο του βιβλίου του Αλ-Μπαγκντάντι εκτίθεται στη Βιβλιοθήκη Σουλεϊμανιγιέ της Κωνσταντινούπολης. Σύμφωνα με τον Τσαρλς Πέρρι, "για αιώνες ήταν το αγαπημένο βιβλίο μαγειρικής των Τούρκων". Οι τούρκοι μεταφραστές πρόσθεσαν 260 συνταγές στο πρωτότυπο σε άγνωστη ημερομηνία και κυκλοφόρησε με το όνομα Κιτάμπου'λ-Βασφί'λ-Ετ'ίμε ελ-Μου'τάντε. Δύο από τα τρία γνωστά τρία αντίγραφα βρίσκονται στη βιβλιοθήκη του Παλατιού Τοπκαπί. Τελικά, ο Μουχαμάντ ιμπν Μαχμούντ αλ-Σιρουάν (γιατρός του Μουράτ Β΄) ετοίμασε μια τουρκική μετάφραση του βιβλίου συμπεριλαμβάνοντας περίπου 70 σύγχρονες συνταγές. Το βιβλίο κυκλοφόρησε στα σύγχρονα τουρκικά το 2005, ενώ η σύγχρονη τουρκική μετάφραση του αρχικού βιβλίου (με συμμετοχή από τον Τσαρλς Πέρρι) δημοσιεύθηκε το 2009.

Παραπομπές
----------

1. ↑  Yemek kitapları: Moda değil yaşam özeti
2. ↑  «Kitap Yayınevi'nden üç güzel kitap». Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 5 Μαρτίου 2016. Ανακτήθηκε στις 12 Αυγούστου 2018.

Βιβλιογραφία
------------

* A.J. Arberry, "A Baghdad cookery-book", *Islamic Culture* **13** (1939), pp. 21–47 and 189-214. A translation of *al-Kitab al-Ṭabīḫ*.
* Charles Perry, *A Baghdad Cookery Book* (Petits Propos Culinaires), Prospect Books, 2006. (ISBN 1-903018-42-0). A new translation.
Ο **Αρτασουμάρα** γιος και διάδοχος του Σουττάρνα Β΄ και μεγαλύτερος αδελφός του Τουσράττα ήταν για σύντομο χρονικό διάστημα βασιλεύς των Μιτάννι τον 14ο αιώνα. Το όνομα του έμεινε γνωστό από μια πινακίδα που βρέθηκε στο Τελλ Μπράκ με την επιγραφή *"Αρτασουμάρα ο βασιλεύς, ο γιος του βασιλέως Σουττάρνα"* και μια επιπλέον αναφορά στην Επιστολή της Αμάρνα 17. Σύμφωνα με την επιστολή της Αμάρνα 17 διαδέχθηκε τον πατέρα του για σύντομο χρονικό διάστημα, κατόπιν δολοφονήθηκε και τον διαδέχθηκε ο μικρότερος αδελφός του Τουσράττα.

Παραπομπές
----------

1. ↑
2. ↑  Finkel, Irving L. "Inscriptions from Tell Brak 1984." Iraq, Τομ. 47, 1985, σσ. 187–201
3. ↑  Moran, William L. (1992). The Amarna Letters. Baltimore: Johns Hopkins University Press
4. ↑  Artzi, P. "The Diplomatic Service in Action: The Mitanni File", in: R. Cohen and R. Westbrook (eds.): Amarna Diplomacy: The Beginnings of International Relations, Baltimore, London: 205–211, 2000

Πηγές
-----

* Artzi, P. "The Diplomatic Service in Action: The Mitanni File", in: R. Cohen and R. Westbrook (eds.): Amarna Diplomacy: The Beginnings of International Relations, Baltimore, London: 205–211, 2000
* Finkel, Irving L. "Inscriptions from Tell Brak 1984." Iraq.
* Moran, William L. (1992). The Amarna Letters. Baltimore: Johns Hopkins University Press
Η **Εμινέ Ερντογάν** (τουρκικά: Emine Erdoğan, γεννήθηκε ως Εμινέ Γκιουλμπαράν· 21 Φεβρουαρίου 1955) είναι η σύζυγος του Προέδρου της Τουρκίας Ρετζέπ Ταγίπ Ερντογάν και Πρώτη Κυρία της Τουρκίας.

Βιογραφία
---------

Η Εμινέ Ερντογάν γεννήθηκε στο Ουσκουντάρ στην Κωνσταντινούπολη. Είναι Αραβικής καταγωγής και η οικογένειά της κατάγεται από την νοτιοανατολική επαρχία Σιίρτ. Είναι το μικρότερο παιδί μιας οικογένειας με πέντε παιδιά. Παρακολούθησε τη Σχολή Καλών Τεχνών Μιτχάτ Πασά Ακσάμ, αλλά εγκατέλειψε τις σπουδές της πριν την αποφοίτηση.

Η Ερντογάν εντάχθηκε στον "Σύλλογο Ιδεαλιστών Γυναικών" (που συνδέεται με τους Γκρίζους Λύκους). Κατά τη διάρκεια εκείνων των δραστηριοτήτων γνώρισε τον Ρετζέπ Ταγίπ Ερντογάν σε συνέδριο. Ο Ρετζέπ Ταγίπ Ερντογάν και η Εμινέ Γκιουλμπαράν παντρεύτηκαν στις 4 Φεβρουαρίου 1978. Το ζευγάρι έχει αποκτήσει τέσσερα παιδιά: τον Αχμέτ Μπουράκ Ερντογάν, την Σουμεγιέ (που παντρεύτηκε τον βιομήχανο άμυνας Σελτσούκ Μπαϋρακτάρ τον Μάιο 2016), τον Νετσμετίν Μπιλάλ και την Εσρά.

Πολιτική ζωή
------------

Η Εμινέ Ερντογάν σε συνάντηση με την Μισέλ Ομπάμα στο Κίτρινο Οβάλ Δωμάτιο του Λευκού Οίκου στις 8 Δεκεμβρίου 2009
Στις 7 Δεκεμβρίου 2010, ο Πρωθυπουργός του Πακιστάν Σιέντ Γιουσάφ Ράζα Γκιλάνι την βράβευσε με το Νισάν-ε-Πακιστάν, σε αναγνώριση των προσπαθειών της για τους πλημμυροπαθείς. Τον Οκτώβριο του 2010, η Ερντογάν επισκέφθηκε το Πακιστάν και τις περιοχές που επλήγησαν από τις πλημμύρες για να δει την καταστροφή που προκλήθηκε από τις πλημμύρες και συνέβαλε σημαντικά στην φιλανθρωπική εκστρατεία με σκοπό να βοηθήσει τους πλημμυροπαθείς της χώρας.

Στις 16 Φεβρουαρίου 2011, η Εμινέ Ερντογάν βραβεύτηκε με το "Prix de la Fondation" από το Φόρουμ Κρανς Μοντάνα, σε τελετή που πραγματοποιήθηκε στις Βρυξέλλες.

Έχει παίξει ενεργό ρόλο κατά του παιδικού γάμου, δηλώνοντας ξεκάθαρα ότι "Ο εξαναγκασμένος παιδικός γάμος είναι απαράδεκτος κάτω από οποιεσδήποτε συνθήκες".

Παραπομπές
----------

1. ↑  "Mrs. Erdoğan has many friends", *The Economist*, 12 Αυγούστου 2004
2. ↑  «Thousands expected to attend wedding of Erdoğan’s daughter». *Tehran Times*. 14 May 2016.. Ανακτήθηκε στις 25 June 2018.
3. ↑  «Emine Erdoğan». *Biyografi* (στα Turkish). 15 Οκτωβρίου 2008. Ανακτήθηκε στις 15 Οκτωβρίου 2008. CS1 maint: Μη αναγνωρίσιμη γλώσσα (link)
4. ↑  «PM confers Hilal-e-Pakistan award on Emine Erdogan». *Associated Press of Pakistan*. 16 February 2011. Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 23 July 2011.. Ανακτήθηκε στις 16 February 2011.
5. ↑  «Turkish PM's wife presented with women's award». *Anatolian Agency*. 16 February 2011.. Ανακτήθηκε στις 16 February 2011.
6. ↑
**Τα χρονικά της Νάρνια: Το άλογο και το αγόρι του** (αγγλικά:*The Chronicles of Narnia:The Horse and His Boy* ) είναι ένα παιδικό μυθιστόρημα φαντασίας σε συγγραφή του CS Lewis , που εκδόθηκε από τον Geoffrey Bles το 1954. Από τα επτά μυθιστορήματα που απαρτίζουν τα Χρονικά της Νάρνια (1950-1956), *το Άλογο και το Αγόρι του* ήταν το πέμπτο που δημοσιεύθηκε. Το μυθιστόρημα διαδραματίζεται στην περίοδο που καλύπτεται από το τελευταίο κεφάλαιο του πρώτου βιβλίου των Χρονικών της Ναρνία, κατά τη διάρκεια της βασιλείας των τεσσάρων παιδιών Πέβενσι ως Βασιλιάδες και Βασίλισσες της Νάρνια. Αν και τρεις από τους Πέβενσι εμφανίζονται ως δευτερεύοντες χαρακτήρες σε αυτό το μυθιστόρημα, οι κύριοι χαρακτήρες είναι δύο παιδιά και δύο ομιλούντα άλογα που φεύγουν από το Κάλορμεν και ταξιδεύουν βόρεια στη Νάρνια. Στο ταξίδι τους, μαθαίνουν για το σχέδιο του πρίγκιπα του Calormen να επιτεθεί στην Άρτσενλαντ και προειδοποιούν τον βασιλιά της συγκεκριμένης περιοχής για την επικείμενο χτύπημα.

Όπως τα άλλα μυθιστορήματα των Χρονικών της Νάρνια , το συγκεκριμένο βιβλίο εικονογραφήθηκε από την Pauline Baynes και το έργο της έχει διατηρηθεί σε πολλές μεταγενέστερες εκδόσεις.

Εξωτερικοί Σύνδεσμοι
--------------------

* Τα χρονικά της Νάρνια: Το άλογο και το αγόρι του στο worldcat
* Πρότυπο:Isfdb title
Ο **Κώστας Σιδηρόπουλος** ήταν Έλληνας διεθνής ποδοσφαιριστής, γεννημένος το 1911, ο οποίος αγωνιζόταν προπολεμικά ως μέσος.

Καριέρα
-------

### Σε συλλογικό επίπεδο

Έγινε ευρύτερα γνωστός αγωνιζόμενος με τη φανέλα του Ηρακλή Θεσσαλονίκης επί μία τριετία (1931-1934) ως μέσος. Κορυφαία του στιγμή με τους "κυανόλευκους" η κατάκτηση της δεύτερης θέσης στο πανελλήνιο πρωτάθλημα 1933-34 όταν αγωνίστηκαν ως πρωταθλητές Βορρά στον διπλό τελικό εναντίον του πρωταθλητή Νότου, Ολυμπιακού Πειραιώς. Το καλοκαίρι του 1934 μετακόμισε στην Αθήνα όπου αγωνίστηκε με τα χρώματα του Παναθηναϊκού μέχρι το 1938.

Με τον Ηρακλή κατέγραψε 26 επίσημες συμμετοχές στα πρωταθλήματα Θεσσαλονίκης και στα Πανελλήνια πρωταθλήματα: 1 το 1928, 4 το 1929, 14 το 1932 και 7 το 1933.

### Στις εθνικές ομάδες

Αγωνίστηκε 10 συνολικά φορές με την εθνική Ελλάδας, το διάστημα 1932-1936. Το ντεμπούτο του πραγματοποιήθηκε στις 26 Ιουνίου 1932 στον εκτός έδρας αγώνα με τη Γιουγκοσλαβία, στο πλαίσιο του δεύτερου βαλκανικού κυπέλλου, υπό τις οδηγίες του Λουκά Πανουργιά.

Παραπομπές
----------

1. ↑  Οικονομίδης, Αλέξανδρος Δ. *Η ιστορία του Ηρακλή στο Ποδόσφαιρο*. Θεσσαλονίκη: Unofficial. σελ. 165. ISBN 9786180042702.
2. ↑  Γιουγκοσλαβία - Ελλάδα 26-6-1932, www.epo.gr

Πηγές
-----

|  |  |
| --- | --- |
| εικονίδιο Ποδόσφαιρο | Πύλη Ποδόσφαιρο |

* Το προφίλ του Κώστα Σιδηρόπουλου στο transfermarkt
* Ο Κώστας Σιδηρόπουλος στο epo.gr
* "Αυτή είναι η ιστορία της Εθνικής Ελλάδας και πως φθάσαμε στην Αφρική" (Ανδρέας Μπόμης 2009)
* Αll-time-roster, www.pao.gr
Η **Μπέτυ Μπλου** (γαλλικά: 37°2 le Matin) είναι Γαλλική ταινία του 1986 σε σκηνοθεσία Ζαν-Ζακ Μπενέξ, από το βιβλίο *37°2 Το πρωί*, σε σενάριο του συγγραφέα και του σκηνοθέτη.

Πλοκή
-----

Η ταινία περιγράφει την ιστορία ενός παθιασμένου έρωτα με τραγική εξέλιξη. Ο Ζοργκ είναι ένας ερασιτέχνης συγγραφέας, που έχει παρατήσει το έργο του και ζει σαν ο γενικός επιστάτης μιας ντουζίνας μπανγκαλόου σε κάποια παραλιακή περιοχή της Νότιας Γαλλίας. Εντελώς ξαφνικά κι απρόσμενα, εισβάλει στη ζωή του, η προκλητική και σέξι Μπέτυ. Η νεαρή κοπέλα φανερώνει από την αρχή μια παθιασμένη αφοσίωση σε εκείνον και το ταλέντο του, αλλά και μια κυκλοθυμική συμπεριφορά που ταράζει τη σχέση τους. Το ερωτευμένο ζεύγος, μετά από την πρόκληση εμπρησμού στη φωλιά τους, μετακομίζει σε προάστιο του Παρισιού και από εκεί σε μια πόλη της Νότιας Γαλλίας, όπου διατηρούν ένα μαγαζί πώλησης μουσικών πιάνων. Η Μπέτυ, μετά από ανεπιτυχείς προσπάθειες να μείνει έγκυος (ο πρωτότυπος τίτλος, 37.2 βαθμοί κελσίου είναι η θερμοκρασία του σώματος μιας εγκύου γυναίκας το πρωί), αρχίζει να εκδηλώνει επικίνδυνες ψυχαναγκαστικές διαταραχές και ξαφνικές καταστροφικές εκρήξεις. Ο Ζοργκ θα την ακολουθήσει μέχρι το τέλος, προσπαθώντας να την προστατέψει από τον ίδιο τον εαυτό της.

Βραβεία
-------

* Βραβείο Σεζάρ Καλύτερης αφίσας
* Υποψηφιότητα για Όσκαρ Καλύτερης ξενόγλωσσης ταινίας

Κριτικές
--------

Η ταινία γνώρισε μεγάλη εμπορική επιτυχία στη Γαλλία αλλά και σε πολλές άλλες χώρες παρά τις συγκρατημένες κριτικές. Είναι η τρίτη ταινία του Μπενέξ μετά την Ντίβα και Το φεγγάρι στον υπόνομο και η μεγαλύτερη επιτυχία του. Επίσης η ταινία έκανε διεθνή σταρ την άγνωστη Μπεατρίς Νταλ. Σημαντικό ρόλο στην επιτυχία της έπαιξε και η μουσική του Γκάμπριελ Γιάρεντ. Κέρδισε μόνο το Βραβείο Σεζάρ αφίσας αν και είχε υποψηφιότητες σε όλες τις βασικές κατηγορίες.

Παραπομπές
----------

1. ↑  www.imdb.com/title/tt0090563/. Ανακτήθηκε στις 2  Μαΐου 2016.
2. 1 2 3  www.allocine.fr/film/fichefilm\_gen\_cfilm=90562.html. Ανακτήθηκε στις 2  Μαΐου 2016.
3. 1 2  (Αγγλικά) *Internet Movie Database*.
4. 1 2 3 4  www.imdb.com/title/tt0090563/fullcredits. Ανακτήθηκε στις 2  Μαΐου 2016.
5. ↑  «Cine.gr - Τανίες 37°2 le Matin - Μπέττυ Μπλου - AKA : Betty Blue - 37.2 le Matin». *www.cine.gr*. Ανακτήθηκε στις 22 Σεπτεμβρίου 2019.
6. ↑   *Betty Blue*, ανακτήθηκε στις 2019-09-22

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
--------------------

*
Ο **Σπόρος** (*Sporus*, 49-51 - 69) ήταν ένα νεαρό αγόρι, ευνοούμενο του Ρωμαίου αυτοκράτορα Νέρωνα, ο οποίος θεωρείται ότι το ευνούχισε και το παντρεύτηκε.

Προέλευση του ονόματος
----------------------

Το όνομα *Σπόρος* προέρχεται από την αρχαία ελληνική λέξη *σπορά*, που σχετίζεται με τη λέξη *σπόρος* και *σπείρειν*. Σε όλες τις αναφορές σχετικά με αυτή την ιστορία, ονομάζεται πάντα με το αρσενικό όνομα **Σπόρος**, ενώ το θηλυκό θα ήταν **Σπορά**.

Ο Νέρων (Γλυπτοθήκη του Μονάχου)
Σύμφωνα με τους ρωμαϊκούς κανόνες ονοματοθεσίας, θα έπαιρνε το όνομα του πρώην αφέντη του και θα διατηρούσε και το προηγούμενο όνομά του ως επώνυμο. Σε αυτή την περίπτωση, αν υποτεθεί ότι ήταν ο Νέρων που τον απελευθέρωσε (το οποίο δεν είναι σαφές), τότε το πλήρες όνομά του θα ήταν Νέρων Κλαύδιος Σπόρος (από το Νέρων Κλαύδιος Καίσαρ Αύγουστος Γερμανικός).

Η ζωή του
---------

Λίγα είναι γνωστά για το υπόβαθρο του Σπόρου, εκτός από το ότι ήταν νεαρός άνδρας που άρεσε στον Νέρωνα. Μπορεί να ήταν ένας *puer delicatus*, οι οποίοι μερικές φορές ευνουχίζονταν σε μια προσπάθεια να διατηρήσουν τις νεανικές τους ιδιότητες. Γενικά ο *puer delicatus* ήταν ένα παιδί-σκλάβος επιλεγμένο από τον κύριό του για την ομορφιά του και τη σεξουαλική του ελκυστικότητα. 

Ο Σπόρος ήταν δούλος ή απελεύθερος σε εφηβική ηλικία. Το όνομά του συνδέεται με την έκφυλη ερωτική δραστηριότητα του Ρωμαίου αυτοκράτορα Νέρωνα. Ο Νέρων, μετά τον θάνατο της συζύγου του Ποππαίας, ερωτεύθηκε και τέλεσε έναν παράδοξο γάμο με τον Σπόρο, τον οποίο είχε ευνουχίσει. Στον γάμο αυτό ο Νέρων είχε τον ρόλο του ενεργητικού, ενώ ο Σπόρος τον ρόλο του παθητικού. Παράλληλα, στα πλαίσια ενός άλλου παράδοξου γάμου με άλλο άτομο, τον ρόλο του παθητικού είχε ο Νέρων.

Παραπομπές
----------

1. ↑  «Ancient History Sourcebook: Suetonius: De Vita Caesarum—Nero, c. 110 C.E.». Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 10 Ιανουαρίου 2011. Ανακτήθηκε στις 27 Νοεμβρίου 2014.
2. ↑  Cassius Dio Roman History: LXII, 28 – LXIII, 12–13
3. ↑  Edward Champlin, *Nero*, σελ. 145, Harvard University Press (2005) ISBN 978-0-674-01822-8
4. ↑  William Smith, *Dictionary of Greek and Roman Biography and Mythology*, σελ. 897, C. C. Little & J. Brown (1849) LCCN 07038839.1849
Σελίδα από τη *Σύνοψη προσευχών του Μπελβίλ* του Ζαν Πυσέλ, δεκαετία του 1320.
Η **Σχολή του Παρισιού** είναι όρος ο οποίος αναφέρεται στον σημαντικό αριθμό δημιουργών εικονογραφημένων χειρογράφων, των οποίων η ταυτότητα είναι, στην πλειοψηφία των περιπτώσεων, άγνωστη, οι οποίοι κατέστησαν το Παρίσι σημαντικό διεθνές κέντρο εικονογράφησης κατά την διάρκεια της Ρομανικής και Γοτθικής περιόδου του Μεσαίωνα, καθώς και για ορισμένο διάστημα της περιόδου της Αναγέννησης. Οι σημαντικότεροι εκ των συγκεκριμένων καλλιτεχνών ήσαν ο Δάσκαλος Ονορέ, ο Ζαν Πυσέλ και ο Ζαν Φουκέ.

Οι Αδελφοί Λίμπουρχ, καταγόμενοι από τις Κάτω Χώρες, επίσης παρέμειναν για ορισμένο διάστημα στο Παρίσι, καθώς και στη Βουργουνδία και τη Μπουρζ, ωστόσο το στυλ τους δεν είναι αντίστοιχο εκείνου της Σχολής του Παρισιού εκείνης της περιόδου.

Αριθμός εκ των ζωγράφων των παριζιάνικων εργαστηρίων ήσαν γυναίκες.

Δείτε επίσης
------------

Δάσκαλος του Ρομπέρ Γκαγκέν

Παραπομπές
----------

1. ↑  (Αγγλικά) France 1400-1600, Heilbrunn Timeline of Art History
2. ↑  (Αγγλικά) Branner, Robert (1977) *Manuscript Painting in Paris During the Reign of Saint Louis: A Study of Styles*. Berkeley: University of California Press]
3. ↑  (Αγγλικά) Gould, Karen (March 1992). «Jean Pucelle and Northern Gothic Art: New Evidence from Strasbourg Cathedral». *The Art Bulletin* **74** (1): 51. doi:10.2307/3045850.. Ανακτήθηκε στις 12 Μαρτίου 2015.
4. ↑  (Αγγλικά) Randall, Lilian (April 1964). «Reviewed Work: Jean Pucelle by Kathleen Morand». *Speculum* **39** (2): 331. doi:10.2307/2852746.. Ανακτήθηκε στις 12 Μαρτίου 2015.
5. ↑  (Αγγλικά) Encyclopaedia Britannica
6. ↑  (Αγγλικά) Limbourg brothers (1385-1416) – Among the last Illuminators of the Medieval Art

Εξωτερικοί Σύνδεσμοι
--------------------

* (Αγγλικά) Γαλλικά εικονογραφημένα χειρόγραφα: ύστερος 14ος έως αρχές 16ου αιώνα - British Library Αρχειοθετήθηκε 2021-10-21 στο Wayback Machine.
* (Αγγλικά) France 1400-1600, Heilbrunn Timeline of Art History - Δεν αναφέρεται στην ίδια την Σχολή του Παρισιού, ωστόσο δίνει γενικότερο κοινωνικό και πολιτισμικό πλαίσιο.
Ο στρατώνας *Rose Barracks* στο Μπαντ Κρόιτσναχ το 1967
Ο **στρατώνας** είναι κτίριο ή κτιριακό συγκρότημα που έχει κτιστεί για τη στέγαση στρατιωτών. Ο κύριος στόχος του στρατώνα είναι ο διαχωρισμός των στρατιωτών από τον άμαχο πληθυσμό και η ενίσχυση της στρατιωτικής πειθαρχίας, η κατάρτιση και η συναδέλφωση. Έχει ονομαστεί "εργοστάσιο πειθαρχίας για στρατιώτες".

Δείτε επίσης
------------

* Στρατοπέδευση

Παραπομπές
----------

1. ↑  Black, Jeremy, *A Military Revolution?: Military Change and European Society, 1550-1800* (London, 1991)

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
--------------------

|  |  |
| --- | --- |
| wiktionary logowiktionary logo | Το *Βικιλεξικό* έχει σχετικό λήμμα:  **στρατώνας**  |

* Royal Engineers Museum Military Works (Barrack construction)
Βασική δομή μιας κινολόνης: η μπλε διεξαιρούμενη ομάδα R είναι συνήθως **πιπεραζίνη**; εάν η ένωση εμπεριέχει **φθόριο** είναι φθοριοκινολόνη.
Οι **κινολόνες** είναι μια χημικώς συγγενική ομάδα ουσιών από αντιβιοτικά, που δρουν με την μέθοδο της αναστολής του ενζύμου της γυράσης (λεγόμενοι αναστολείς γυράσης). Δομικά επάγονται από την κινολίνη, που περιέχει μία καρβονυλική και μία καρβοξυλική ομάδα στο σύστημα αζωτούχου δακτυλίου. Ένα άτομο φθορίου στον βενζολικό δακτύλιο χαρακτηρίζει τις **φθοριοκινολόνες**. Πολύ συχνά οι κινολόνες εμπεριέχουν και έναν υποκαταστάτη πιπεραζίνης. 

Οι κινολόνες συνδέονται στο βακτηριακό κύτταρο με το σύμπλεγμα του ενζύμου της γυράσης και στο DNA. Αποτρέπουν έτσι την επανασύνδεση μιας τετμημένης αλυσίδας του DNA, η οποία πραγματοποιείται με τη βοήθεια του ενζύμου που είναι υπεύθυνο για την περιέλιξη (supercoiling) του DNA.

Η μεταβολή της κατάστασης περιέλιξης στο DNA (αναδίπλωση υπερέλικας) είναι απαραίτητη για την διαδικασία αντιγραφής του γονιδιώματος κατά την διαίρεση του βακτηρίου, οπότε τα βακτήρια δεν είναι σε θέση να πολλαπλασιαστούν. Τα προκεκλημένα θραύσματα (σπάσιμο) στην αλυσίδα του DNA πιθανώς δρουν άμεσα βακτηριοκτόνα.

Εκπρόσωποι
----------

Οι κινολόνες της πρώτης γενεάς (δεκαετίες του 60 και 70) είχαν άσχημη απορρόφηση και στενό φάσμα δράσης. Σήμερα σχεδόν έχει εκλείψει η σημασία των, ενώ οι αναστολείς γυράσης της δεύτερης γενεάς έχουν σημασία κυρίως όταν παρατηρείται ανθεκτικότητα (αντοχή) σε άλλα φαρμακευτικά. Οι κινολόνες σημερινού στάνταρ βασίζονται σε μία σημαντική χημική βελτίωση που επιχειρήθηκε στις κινολόνες της πρώτης γενεάς: Ενσωματώθηκε ένα άτομο φθορίου. Αργότερα βελτιώθηκε η μέχρι τότε διακριτικότητα δράσης, καθώς επεκτάθηκε το φάσμα δράσης ( αρχικά κατά χλαμυδίων, πνευμονοκόκκων, μυκοπλασμάτων, αργότερα κατά αναερόβιων βακτηρίων).

* Κινοξακίνη (δευτερεύουσας σημασίας, παράγωγο ναλιδιξικού οξέος)
* Σιπροφλοξασίνη (στάνταρ)
* Κλιοκινόλη
* Δανοφλοξακίνη
* Διφλοξακίνη
* Ενροφλοξακίνη
* Φλεροξακίνη (στάνταρ)
* Φλουμεκίνη
* Γατιφλοξακίνη
* Γκρεπαφλοξακίνη (εκτεταμένο φάσμα δράσης)
* Ιβαφλοξακίνη
* Λεβοφλοξασίνη
* Ναδιφλοξακίνη (στάνταρ)
* Μαρβοφλοξακίνη
* Μοξιφλοξακίνη (κινολόνη πολύ ανεπτυγμένη)
* Ναλιδιξικό οξύ (πρώτη κινολόνη, που χρησιμοποιήθηκε ως αντιβιοτικό, σήμερα ασήμαντο)
* Νορφλοξακίνη
* Οφλοξακίνη (στάνταρ)
* Ορμπιφλοξακίνη
* Οξολινικό οξύ
* Πιπεμιδικό οξύ (δευτερεύουσας σημασίας, παράγωγο ναλιδιξικού οξέος)
* Σαραφλοξακίνη
* Σπαρφλοξακίνη
* Τεμαφλοξακίνη
* Ναδιφλοξακίνη

  



|  |  |
| --- | --- |
| CC-BY-SA Μετάφραση | Στο λήμμα αυτό έχει ενσωματωθεί κείμενο από το λήμμα Chinolone  της Γερμανικής Βικιπαίδειας, η οποία διανέμεται υπό την GNU FDL και την CC-BY-SA 4.0. (ιστορικό/συντάκτες). |
**Σταρ Τρεκ: Γενεές** (αγγλικά: *Star Trek Generations*) είναι μια αμερικανική ταινία επιστημονικής φαντασίας και δράσης του 1994 σε σκηνοθεσία του Ντέιβιντ Κάρσον και βασίζεται στην Αρχική Σειρά Star Trek και στο Σταρ Τρεκ: Η Επόμενη Γενεά. Είναι η έβδομη ταινία Σταρ Τρεκ καθώς και η πρώτη ταινία με πρωταγωνιστές τους πρωταγωνιστικούς χαρακτήρες της Επόμενης Γενεάς.Στην ταινία αυτήν ο κάπταιν Ζαν-Λουκ Πικάρντ συνεργάζεται με τον Τζειμς Τ. Κιρκ για να σταματήσουν έναν κακό, που θέλει να καταστρέψει ένα ηλιακό σύστημα.

Η ταινία πρωτοκυκλοφόρησε στη Βόρεια Αμερική στις 18 Νοεμβρίου 1994 από την Paramount Pictures.Η Paramount προώθησε την ταινία με διάφορα tie-in συμπεριλαμβανωμένων βιντεοπαιχνιδιών, βιβλίων, απλών παιχνιδιών και μιας ιστοσελίδας-κάτι πρωτότυπο για μια σημαντική ταινία για τα δεδομένα της εποχής. Ήταν μια επιτυχία στο box office, κερδίζοντας $ 118 εκατομμύρια παγκοσμίως, ωστόσο έλαβε μικτές κριτικές.Η ταινία ακολουθήθηκε από την Πρώτη Επαφή έχοντας ως πρωταγωνιστικούς χαρακτήρες αποκλειστικά και μόνο τους πρωταγωνιστικούς χαρακτήρες της Επόμενης Γενεάς.

Πλοκή
-----

Λίγο καιρό μετά από τα γεγονότα της προηγούμενης ταινίας το καινούργιο Εντερπράιζ, ονόματι NCC-1701-B, σαλπάρει με νέο πλήρωμα, με τον ναύαρχο Κερκ, τον Τσέκοφ κι τον Σκοτ να είναι φιλοξενούμενοι. Όμως, το παρθενικό ταξίδι μετατρέπεται σε καταστροφή, όταν καλούνται να διασώσουν δύο σκάφη από μια ενεργειακή γραμμή. Διασώζονται κάποιοι επιβάτες, αλλά όχι ένας σημαντικός φιλοξενούμενος, ο ναύαρχος Κερκ. 78 έτη αργότερα, το Εντερπράιζ NCC-1701-D, με πλοίαρχο τον Ζαν-Λικ Πικάρντ, παλεύει να συλλάβει τον επιστήμονα Σορέν, ο οποίος θέλει να καταστρέψει ολόκληρα γαλαξιακά συστήματα. Ο μόνος που μπορεί να τους βοηθήσει είναι ο νεκρός φιλοξενούμενος, ο ναύαρχος Κερκ.

Ηθοποιοί και Χαρακτήρες
-----------------------

* Πάτρικ Στιούαρτ στο ρόλο του *Ζαν-Λουκ Πικάρντ*
* Γουίλιαμ Σάτνερ στο ρόλο του *Τζέιμς Τ. Κερκ*
* Τζόναθαν Φρέικς στο ρόλο του *Γουίλιαμ Ραίκερ*
* Μαρίνα Σίρτις στο ρόλο της *Ντιάνα Τροί*
* Λεβάρ Μπάρτον στο ρόλο του *Τζόρντι Λα Φορτζ*
* Γκέιτς ΜακΦάντεν στο ρόλο της *Μπέβερλι Κρούσερ*
* Μαίκλ Ντορν στο ρόλο του *Γουρφ*
* Μπρεντ Σπίνερ στο ρόλο του *Ντάτα*
* Πάτι Γιατουσείκ στο ρόλο της *Αλύσα Ογκάγουα*
* Γούπι Γκόλντμπεργκ στο ρόλο της *Γκουίναν'*
* Μάλκον ΜακΝτάγουελ στο ρόλο του *Σοράν*
* Τζέιμς Ντούχαν στο ρόλο του *Μοντγκόμερι Σκοτ*
* Γουόλτερ Κένιγκ στο ρόλο του *Πάβελ Τσέκοφ*
* Άλαν Ρακ στο ρόλο του *Τζον Χάριμαν*
* Ζακιελίν Κιμ στο ρόλο της *Ντεμόρα Σούλουε*

Παραπομπές
----------

1. ↑  «Film Flies High as Dual Trek for Stars». *The Buffalo News*. 2021-08-01. Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 2021-08-01.. Ανακτήθηκε στις 2021-08-01.

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
--------------------

|  |  |
| --- | --- |
| Commons logoCommons logo | Τα Wikimedia Commons έχουν πολυμέσα σχετικά με το θέμα   **Σταρ Τρεκ: Γενεές** |

* Επίσημη ιστοσελίδα
* Σταρ Τρεκ: Γενεές στο IMDb

|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
| Καθιερωμένοι όροι | 
* WorldCat
* VIAF: 223743329
* LCCN: no98053890
* GND: 106304362X
* BNE: XX3756954

 |

 |
Η **Ιωάννα Μάνδρου** (γ. 1958) είναι Ελληνίδα δημοσιογράφος με ειδίκευση στο δικαστικό ρεπορτάζ. Έχει εργαστεί σε πολλές εφημερίδες, ραδιοφωνικούς και τηλεοπτικούς σταθμούς παρακολουθώντας και ενημερώνοντας για τις μεγάλες δικαστικές υποθέσεις της Ελλάδας, τα τελευταία τριάντα χρόνια. Ενδεικτικά αναφέρονται η δίκη Κοσκωτά, η δίκη της 17 Νοέμβρη και η δίκη της Χρυσής Αυγής, για τις οποίες η Ιωάννα Μάνδρου αρθρογραφούσε με εκτενή ρεπορτάζ. Η δημοιογράφος σήμερα εργάζεται στην εφημερίδα «Καθημερινή» και τον τηλεοπτικό σταθμό «ΣΚΑΪ». 

Για την προσφορά της στη δημοσιογραφία έχει βραβευτεί με το «Βραβείο του Ιδρύματος Μπότση», το 2020.

Η Ιωάννα Μάνδρου γεννήθηκε το 1958 στη Βλαχοκερασιά Αρκαδίας. Τελείωσε της εγκύκλιες σπουδές της στο Γυμνάσιο της Τεγέας και μετά φοίτησε στη Νομική σχολή του Πανεπιστημίου Αθηνών. Με την νομική ασχολήθηκε ως ασκούμενη δικηγόρος μόνο και από το 1986 εργάζεται ως δημοσιογράφος. Έχει συνεργαστεί με τις εφημερίδες «Η Πρώτη», από όπου ξεκίνησε και την καριέρα της, τον «Ριζοσπάστη» και την «Απογευματινή», τους ραδιοφωνικούς σταθμούς (Flash, 902, Δίαυλος 10, Κανάλι 1 και τους τηλεοπτικούς σταθμούς Alpha TV, και ΣΚΑΪ. 

Επίσης, είχε εργαστεί την περίοδο διακυβέρνησης Κώστα Σημίτη στο Γραφείο Τύπου του ΟTE, και της ΕΥΔΑΠ.

Είναι παντρεμένη με τον δικηγόρο Ευθύμιο Ναυρίδη. Έχει μία δίδυμη αδερφή, τη Χριστίνα.

Παραπομπές
----------

1. ↑  IEFIMERIDA.GR, NEWSROOM (15 Ιανουαρίου 2020). «Ιδρυμα Μπότση: Βραβείο στη δημοσιογράφο Ιωάννα Μάνδρου | MEDIA». *iefimerida.gr*. Ανακτήθηκε στις 17 Ιουνίου 2021.
2. ↑  «Ιωάννα Μάνδρου: Στη δημοσιογραφία αν γεννηθείς στη Βλαχοκερασιά και δεν είσαι από «τζάκι» και δουλεύεις στον Σκάι, γεννάς υποψίες!». *Arcadia Portal*. 12 Οκτωβρίου 2020. Ανακτήθηκε στις 16 Μαρτίου 2022.
3. ↑  «Η κορυφαία ατάκα του "Κομαντάντε" Μάρκου Μουζάκη για την Ιωάννα Μάνδρου που έφτασε στο ...Ρόιτερς!». Ανακτήθηκε στις 17 Ιουνίου 2021.
4. ↑  «Ιωάννα Μάνδρου - vlahokerasia digital museum». *vdm-vlahokerasia.gr*. Ανακτήθηκε στις 17 Ιουνίου 2021.
5. ↑  «Η Ιωάννα Μάνδρου διπλή: Δείτε την ολόιδια δίδυμη αδελφή της [Εικόνες]». *The TOC*. 9 Οκτωβρίου 2020. Ανακτήθηκε στις 16 Μαρτίου 2022.
Η **Αμίρα Βιλιχάγκεν** (ολλανδικά: Amira Willighagen‎, γενν. 27 Μαρτίου 2004, Ναϊμέχεν) είναι Ολλανδή τραγουδίστρια με παγκόσμια καριέρα και καταγωγή από τη Γερμανία. Αναδείχτηκε μέσω του ολλανδικού τηλεοπτικού show Holland's Got Talent 2013, το οποίο και νίκησε.

Καριέρα
-------

Η **Αμίρα Βιλιχάγκεν** έφτασε το 2013 στο προσκήνιο, όταν συμμετείχε μεταξύ Οκτωβρίου και Δεκεμβρίου στο talent show "Holland's Got Talent", το οποίο κέρδισε. Με την ερμηνεία της στο τραγούδι "O Mio Babbino Caro" από την όπερα του Τζιάκομο Πουτσίνι "Gianni Schicchi" έγινε πολύ δημοφιλής κάθώς ενθουσίασε το κοινό καθώς και την κριτική επιτροπή. Στην τελευταία εμφάνιση της στην εκπομπή (Holland's Got Talent 2013), δήλωσε ότι δεν παρακολούθησε μαθήματα φωνητικής από κανένα καθηγητή και ότι είναι αυτοδίδακτη. Ήταν για πολλά χρόνια μέλος της Emmaus Kinderkoor Nijmegen αλλά διευκρίνισε ότι λάβει τα πρώτα μαθήματα φωνητικής εκπαίδευσης που διήρκεσαν μικρό χρονικό διάστημα.

Παραπομπές
----------

1. ↑  amira-online.com/biography/. Ανακτήθηκε στις 1  Οκτωβρίου 2019.
2. ↑  «Dutch Charts». .  Εξωτερικός σύνδεσμος στο `|website=` (βοήθεια)
3. ↑  Tube, Stage. «STAGE TUBE: 9-Year-Old Amira Willighagen Wins Holland's Got Talent» (στα αγγλικά).. Ανακτήθηκε στις 2017-07-13.
4. ↑  Amira Willighagen | Official (2013-11-08), *Amira Willighagen - Emmaus Children Choir - Nella Fantasia - 2012 - Then only 8 years old*, ανακτήθηκε στις 2017-07-13

  


|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
| Καθιερωμένοι όροι | 
* WorldCat
* VIAF: 309897327
* LCCN: no2016038956
* ISNI: 0000 0004 3639 5411
* GND: 1064666191
* BNF: cb169484174 (data)
* MusicBrainz: 55157811-3c5f-42c2-8968-bebc6a2b1f9f

 |

 |
Ο **ελεύθερος επαγγελματίας**, ευρέως γνωστός και ως **αυτοαπασχολούμενος**, είναι όρος που χρησιμοποιούνται συνήθως για ένα άτομο που δεν δεσμεύεται από συμβάσεις και δεν έχει εργοδότη. Ως επί το πλείστον, γνωστά παραδείγματα ελευθέρων επαγγελματιών είναι οι καταστηματάρχες. Οι άνθρωποι στον χώρο της μουσικής, συγγραφής, προγραμματιστές κ.α. επίσης αποτελούν παραδείγματα. Το 2018, σε Ευρώπη και Αμερική, υπολογίζεται πως το 20%-30% του εργατικού δυναμικού ήταν αυτοαπασχολούμενο.

Παραπομπές
----------

1. ↑  Hesmondhalgh, David; Baker, Sarah (2010). «'A very complicated version of freedom': Conditions and experiences of creative labour in three cultural industries». *Poetics* **38** (1): 4–20. doi:10.1016/j.poetic.2009.10.001.
2. ↑  «Independent work: Choice, necessity, and the gig economy | McKinsey». *www.mckinsey.com*. Ανακτήθηκε στις 16 Φεβρουαρίου 2021.
Συντεταγμένες: 37°57′25″N 23°44′43″E﻿ / ﻿37.956837°N 23.745226°E﻿ / 37.956837; 23.745226

Το **Κάστρο του Υμηττού** είναι ιστορικό κτήριο της Αθήνας που βρίσκεται στο δήμο Δάφνης-Υμηττού.

Η ονομασία του προέρχεται από το μπλόκο που συνέβη στις 29 Απριλίου του 1944 και τη σθεναρή αντίσταση που προέβαλαν 3 εγκλωβισμένοι νεαροί ΕΛΑΣίτες, απέναντι σε δύναμη Γερμανών, ταγματασφαλιτών και μονάδων του μηχανοκίνητου της Ειδικής Ασφάλειας.

Τα γεγονότα
-----------

### Η μάχη

Τα ξημερώματα της 29ης Απριλίου του 1944, μονάδες του Μηχανοκίνητου τμήματος της Ειδικής Ασφάλειας και των Ταγμάτων Ασφαλείας, συνοδευόμενες από μικρή δύναμη Γερμανών εγκλώβισαν στη περιοχή της Γούβας, σε ένα μικρό σπίτι το οποίο λειτουργούσε ως αποθήκη οπλισμού για το δεύτερο τάγμα Βύρωνα-Γούβας, τρία νεαρά στελέχη του ΕΛΑΣ. Οι Δημήτρης Αυγέρης (διοικητής του ΕΛΑΣ Υμηττού) Κώστας Φολτόπουλος και Θάνος Κιοκμενίδης, όντας περικυκλωμένοι, αντιστάθηκαν στις κατοχικές δυνάμεις χρησιμοποιώντας τον εξοπλισμό της αποθήκης, όπως υποπολυβόλα sten. Μετά από αρκετές ώρες, οι ΕΛΑΣίτες έπεσαν μαχόμενοι και τα πτώματα τους εκτέθηκαν σε κοινή θέα.

### Επακόλουθα

Η ιδιοκτήτρια του σπιτιού Νίτσα Αντωνίου και ένας ακόμη άνδρας,αμφότεροι στελέχη των εαμικών οργανώσεων,δολοφονήθηκαν από την ΟΠΛΑ Υμηττού, καθώς θεωρήθηκαν υπεύθυνοι για την προδοσία της αποθήκης στις κατοχικές δυνάμεις.

Δημόσια μνήμη
-------------

Ο Δήμος Δάφνης–Υμηττού τιμά κάθε χρόνο τους τρεις πεσόντες με εκδήλωση στην Πλατεία Υμηττού και πορεία στο Κάστρο.

Παραπομπές
----------

1. ↑  «Σας νικήσαμε τέρατα!». Η θρυλική μάχη τριών αντιστασιακών νέων, που αντιμετώπισαν δύο λόχους ταγματασφαλίτων στον Υμηττό... mixanitouxronou.gr
2. ↑  "Αντεξε σαν κάστρο" rizospastis.gr
3. 1 2  Χανδρινός 2012, σελ. 213.
4. ↑  Χανδρινός 2012, σελ. 213-14.
5. ↑  Χανδρινός 2012, σελ. 214-15.

Πηγές
-----

* Χανδρινός, Ιάσονας (2012). *Το τιμωρό χέρι του λαού: Η δράση του ΕΛΑΣ και της ΟΠΛΑ στην κατεχόμενη πρωτεύουσα 1942-1944* (Β' έκδοση). Αθήνα: Θεμέλιο. ISBN 978-960-310-356-1.
Η ευθεία που τέμνει την ΑΒ, τέμνει είτε την ΒΓ είτε την ΑΓ Το **αξίωμα του Πας** (Pasch) είναι αξίωμα της Ευκλείδειας Γεωμετρίας που πρωτοδιατυπώθηκε το 1882 από το Γερμανό μαθηματικό Μόριτζ Πας προς τιμή του οποίου και φέρει το όνομά του.

Κατά το αξίωμα αυτό: Ας είναι τρία σημεία Α, Β και Γ που δεν βρίσκονται στην ίδια ευθεία. Αν μια ευθεία γραμμή δ του επιπέδου που ορίζουν τα τρία παραπάνω σημεία δεν διέρχεται από τα σημεία, αλλά τέμνει το ευθύγραμμο τμήμα ΑΒ, τότε αυτή η ευθεία τέμνει και ένα ακόμη ευθύγραμμο τμήμα, το ΒΓ ή το ΓA.

Δείτε επίσης
------------

* Αξιώματα της Ευκλείδειας γεωμετρίας

Πηγές
-----

* *Πάπυρος Λαρούς Μπριτάνικα* τ.48ος σ.225
Ο **Βάσκο Ασκολίνι** (*Vasco Ascolini*, Ρέτζο νελλ’Εμίλια 10 Μαΐου 1937) είναι διάσημος Ιταλός φωτογράφος. Η καριέρα του στη φωτογραφία ξεκίνησε στα μέσα της δεκαετίας του 1960, χαρακτηριζόμενη από ένα ξεχωριστό προσωπικό στυλ που διαμορφώθηκε μέσω σπουδών στις Ηνωμένες Πολιτείες και στο Πανεπιστήμιο της Πάρμα.

Το έργο του Ασκολίνι συνδέεται κυρίως με το Δημοτικό Θέατρο Romolo Valli στο Ρέτζο Εμίλια, όπου συνεργάστηκε από το 1973 έως το 1990, εστιάζοντας στη φωτογραφία θεάτρου. Οι φωτογραφίες του από την ερμηνεία της Λίντσεϊ Κεμπ το 1979 έχουν αναγνωριστεί από τους κριτικούς ως «αγέρωχα εκφραστικές». Στα μέσα της δεκαετίας του 1980, έστρεψε το ενδιαφέρον του προς τα αρχιτεκτονικά θέματα και τα μουσειακά αντικείμενα, φωτογραφίζοντας αρχιτεκτονικούς τόμους, στήλες, αγάλματα και μουσειακά αντικείμενα.

Τα έργα του έχουν εκτεθεί σε διάφορους καταξιωμένους χώρους, όπως το Rencontres d'Arles, το Μουσείο Nicéphore-Niépce στο Chalon-sur-Saône και το Μουσείο του Λούβρου. Οι φωτογραφίες του «θεατρικής περιόδου» εμφανίζονται σε συλλογές μεγάλων ιδρυμάτων όπως το Μουσείο Μοντέρνας Τέχνης, το Μητροπολιτικό Μουσείο Τέχνης στη Νέα Υόρκη, το Μουσείο Γκούγκενχαϊμ, η Δημόσια Βιβλιοθήκη του Κέντρου Λίνκολν, το Πανεπιστήμιο του Τέξας στο Όστιν, το Ιταλικό Ίδρυμα για τη φωτογραφία στο Τορίνο, την Εθνική Βιβλιοθήκη του Παρισιού και το Μουσείο Καρναβαλέ. O Ασκολίνι εκπροσωπείται από τη γκαλερί Vrais Rêves στη Λυών της Γαλλίας.

Έχει λάβει πολλές διακρίσεις, συμπεριλαμβανομένου του τίτλου Τάγμα των Τεχνών και των Γραμμάτων από το Γαλλικό Υπουργείο Πολιτισμού το 2000 και το Μεγάλο Μετάλλιο της Πόλης της Αρλ. Έργα του βρίσκονται επίσης σε πολλά αναγνωρισμένα διεθνή ιδρύματα.
Σιτηρά στην αγορά τροφίμων
Ο κόκκος **σιτηρού**[*ανακριβές*] είναι ένας μικρός, σκληρός, ξηρός σπόρος, με ή χωρίς λέπυρο ή φλούδα, που συγκομίζεται από μία **καλλιέργεια σιτηρών**[*ανακριβές*] για ανθρώπινη ή ζωική κατανάλωση. Οι δύο κύριες εμπορικές καλλιέργειες είναι δημητριακών και όσπριων. 

Μετά τη συγκομιδή, οι ξηροί σπόροι είναι πιο ανθεκτικοί από άλλα είδη τροφής, όπως τα αμυλούχα φρούτα (μπανάνες, αρτόκαρπος) και οι κονδύλοι (γλυκοπατάτες, κασάβα). Λόγω ανθεκτικότητας προτιμώνται στη γεωργική βιομηχανία, όπου η συγκομιδή γίνεται με μηχανικά μέσα, η μεταφορά γίνεται σιδηροδρομικώς ή με πλοία, αποθηκεύονται για μεγάλο χρονικό διάστημα σε σιλό, και αλέθονται για αλεύρι ή πιέζονται για έλαια. Έτσι, μεγάλες παγκόσμιες αγορές τροφίμων διαθέτουν ελαιοκράμβη, καλαμπόκι, ρύζι,σόγια, σιτάρι και άλλα δημητριακά, αλλά όχι κονδύλους, λαχανικά, ή άλλες καλλιέργειες.

Ταξινόμηση
----------

### Δημητριακά

Κόκκοι σιτηρών από αριστερά προς τα δεξιά: σιτάρι, όλυρα, κριθάρι, βρώμη.
Όλες οι καλλιέργειες δημητριακών είναι μέλη της οικογένειας Ποοειδών ή Αγρωστωδών. Οι σπόροι τους περιέχουν σημαντική ποσότητα αμύλου, έναν υδατάνθρακα που παρέχει διατροφική ενέργεια.

#### Δημητριακά θερμής περιόδου

* αραβόσιτος (καλαμπόκι)
* το κεχρί
* το σόργο

#### Δημητριακά ψυχρής περιόδου

Κριθάρι
Σίκαλη
Κόκκοι ρυζιού 
* το κριθάρι
* βρώμη
* ρύζι
* σίκαλη
* όλυρα
* σιτάρι
* άγριο ρύζι

### Ψευδοδημητριακά

Φαγόπυρο
Αμυλώδεις κόκκοι από πλατύφυλλες οικογένειες δικοτυλήδονων φυτών:

* το φαγόπυρο
* κία
* κινόα

### Όσπρια

Φακές
Τα όσπρια της (υπο)οικογένειας των Ψυχανθών έχουν μεγαλύτερη περιεκτικότητα σε πρωτεΐνη από τα άλλα φυτικά τρόφιμα, περίπου 20%, ενώ η σόγια έχει έως και 35%. Περιέχουν επίσης υδατάνθρακες και λιπαρά. Στην κατηγορία περιλαμβάνονται:

* ρεβίθια
* κοινά φασόλια
* ο αρακάς (μπιζέλια)
* φάβα
* φακές
* φασόλια γίγαντες
* λούπινα
* αραχίδα
* σόγια

### Ελαιόσποροι

Οι ελαιόσποροι καλλιεργούνται κυρίως για την εξαγωγή του λαδιού. Τα φυτικά έλαια παρέχουν διατροφική ενέργεια και μερικά απαραίτητα λιπαρά οξέα. Επίσης, χρησιμοποιούνται ως καύσιμα και λιπαντικά.

#### Οικογένεια Κραμβοειδών (Brassicaceae)

Ελαιοκράμβη
* μαύρη μουστάρδα
* Ινδική μουστάρδα
* Ελαιοκράμβη (και κανόλα)

#### Oικογένεια Αστεροειδών (Asteraceae)

Ηλιόσποροι
* Ηλιόσποροι
* Κνήκος

#### Άλλες οικογένειες

* Λιναρόσποροι (οικογένεια Λινοειδών)
* Σπόροι κάνναβης (οικογένεια Κανναβοειδών)
* Σπόροι παπαρούνας (οικογένεια Μηκωνοειδών)

Αναφορές
--------

1. ↑  Babcock, P. G. ed. 1976. *Webster's Third New International Dictionary*. Springfield, Massachusetts: G. & C. Merriam Co.
2. ↑  Vaughan, J. G. C. Geissler, B. Nicholson, E. Dowle, and E. Rice. 1997. *The New Oxford Book of Food Plants*. Oxford University Press.
3. ↑  Serna-Saldivar, S.O. (2012). *Cereal Grains: Laboratory Reference and Procedures Manual*. Food Preservation Technology. Taylor & Francis. σελ. 58. ISBN 978-1-4398-5565-2.
4. ↑  Lean, M.E.J. (2006). *Fox and Cameron's Food Science, Nutrition & Health, 7th Edition*. CRC Press. σελ. 49. ISBN 978-1-4441-1337-2.
5. ↑  Salunkhe, D. K. (29 Φεβρουαρίου 1992). *World Oilseeds* (στα Αγγλικά). Springer Science & Business Media. ISBN 9780442001124.
"Le passeggiate"
Ο **Ελιζέο Ματιάτσι** (*Eliseo Mattiacci,* 13 Νοεμβρίου 1940 - 25 Αυγούστου 2019) ήταν Ιταλός γλύπτης.  

Γεννημένος στο Κάλι, ο Ματιάτσι μετακόμισε στη Ρώμη το 1964. Το 1967 η γκαλερί La Tartaruga άνοιξε την πρώτη ατομική έκθεση του Ματιάτσι , με το «Tubo» (Σωλήνας), έναν κίτρινο, επινικελωμένο σιδερένιο σωλήνα μήκους 150 μέτρων, σχεδιασμένο να αλλάξει την αντίληψη του περιβάλλοντος και να ενθαρρύνει το κοινό να τον τροποποιήσει. Το 1969 ανέβασε μια παραστατική δράση στην Galleria L'Attico μπαίνοντας στη γκαλερί με έναν συμπιεστή που συνθλίβει ένα μονοπάτι από στάχτη ποζολάνας.

Το 1967 ο Ματιάτσι ξεκίνησε να εκθέτει με τον Αλέξανδρο Ιόλα στο Παρίσι και τη Νέα Υόρκη.

Το 1972 προσκλήθηκε στην Μπιενάλε της Βενετίας .

Κατά τη δεκαετία του 1980, η έρευνα του Ματιάτσι επικεντρώθηκε στη χρήση του μετάλλου με το οποίο πραγματοποίησε έργα μεγάλης κλίμακας εμπνευσμένα από τα ενδιαφέροντά του για κοσμοαστρονομικά θέματα. Ένα από τα έργα του, το «Carro Solare del Montefeltro» (Ηλιακό Άρμα Montefeltro), από το 1984, εκτέθηκε στην 41η Μπιενάλε της Βενετίας το 1988. 

Το 1993, η Fondazione Prada εγκαινίασε τον εκθεσιακό της χώρο στο Μιλάνο με μια έκθεση έργων του Ματιάτσι. 

Ο Ματιάτσι ήταν ο αποδέκτης του 1995 του Βραβείου Fujisankei Hokone Open Air Museum Biennial Prize στο Τόκιο και του Βραβείου Γλυπτικής Αντόνιο Φελτρινέλι στη Ρώμη το 2008. Το 2013 ο Τζερμάνο Κελάν επιμελήθηκε μια περιεκτική μονογραφία για το έργο του που εκδόθηκε από την Skira .

Το 2016 το MART (Museo di Arte Moderna e Contemporanea di Trento e Rovereto) και το Forte di Belvedere στη Φλωρεντία πραγματοποίησαν μια ευρεία αναδρομική έκθεση του έργου του.

Παραπομπές
----------

1. ↑  «Benezit Dictionary of Artists» (Αγγλικά) Oxford University Press. 2006. B00118962. Ανακτήθηκε στις 9  Οκτωβρίου 2017. ISBN-13 978-0-19-977378-7.
2. ↑  *The Fine Art Archive*. 110280.
3. ↑  Εθνική Βιβλιοθήκη της Γαλλίας: (Γαλλικά) *καθιερωμένοι όροι της Εθνικής Βιβλιοθήκης της Γαλλίας*. 121113644.
4. ↑  rkd.nl/nl/explore/artists/242705. Ανακτήθηκε στις 9  Σεπτεμβρίου 2021.
5. 1 2 3 4 5 6  www.artforum.com/news/eliseo-mattiacci-1940-2019-80578.
6. ↑  Ανακτήθηκε στις 14  Ιουνίου 2019.
7. ↑  (Ολλανδικά) *RKDartists*. rkd.nl/nl/explore/artists/242705. Ανακτήθηκε στις 10  Σεπτεμβρίου 2021.
8. ↑  «Elisio Mattiacci (1940-2019)». *Art Forum*. August 27, 2019.. Ανακτήθηκε στις September 5, 2019.
9. ↑  «Eliseo Mattiacci (1940–2019)». *Apollo Magazine*. August 27, 2019.. Ανακτήθηκε στις September 5, 2019.
10. ↑  «Eliseo Mattiacci - Biography». *Richard Saltoun* (στα Αγγλικά). Ανακτήθηκε στις 29 Νοεμβρίου 2023.
11. ↑
12. ↑

|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
| Καθιερωμένοι όροι | 
* WorldCat
* VIAF: 119703202
* LCCN: n90693697
* ISNI: 0000 0000 8415 6205
* GND: 118579061
* SUDOC: 081672640
* BNF: cb121113644 (data)
* ULAN: 500077480
* ICCU: CFIV078803
* CiNii: DA16031116
* RKD: 242705

 |

 |
Για άλλες χρήσεις, δείτε: Άγιος Θεράπων (αποσαφήνιση).
Ο **Άγιος Θεράπων** ο ιερομάρτυρας είναι άγιος της Ορθόδοξης Εκκλησιας. Έζησε τον 7ο ή αρχές του 8ου αιώνα, περιόδευσε ιεραποστολικά τη Μικρά Ασία και αργότερα έγινε επίσκοπος Κύπρου.

Βίος
----

Δεν είναι γνωστή η ακριβής ημερομηνία γέννησης και θανάτου αλλά μπορούμε να συνάγουμε ότι έδρασε τον 7ο ή αρχές του 8ου αιώνα. Ούτε η καταγωγή του είναι γνωστή, αλλά μπορεί να καταγόταν από την Ανατολή, ή πιο πιθανόν από την Αλαμανία. Η χριστιανική παράδοση παραδίδει ότι χρημάτισε Επίσκοπος Κύπρου, και μαρτύρησε από Αγαρηνούς επιδρομείς. Το λείψανό του μεταφέρθηκε στην Κωνσταντινούπολη, όπου υπάρχει προσκύνημα που αναβλύζει μύρο, ενώ λείψανα του αγίου φυλάσσονται στη Κοινοβιακή Ιερά Μονή Ζωγράφου του Αγίου Όρους, στον Ιερό Ναό Αγίου Θεράποντος Ζωγράφου Αθηνών, στον Ιερό Ναό του στην Μυτιλήνη , στον Ιερό Ναό Αγίου Δημητρίου Λεχόβου Φλώρινας και στον Ναό Αγίου Θεράποντος στην Κάτω Τούμπα Θεσσαλονίκης που κτίσθηκε από Μικρασιάτες και είναι η συνέχεια του μεγάλου προσκυνήματος του Αγίου που υπήρχε στο προάστιο Μπουρνάμπασι της Σμύρνης. Κατά την χριστιανική παράδοση ο Άγιος Θεράπων επιτέλεσε πολλά θαύματα, το κυριότερο από τα οποία ήταν η ανάσταση του γιου μια εβραίας γυναίκας. 
Υπάρχει επίσης και ομώνυμο χωριό στην Κύπρο. 

Η Εκκλησία τιμά τη μνήμη του Αγίου Θεράποντα στις 14 Μαΐου.

Υμνολογία
---------

Ο Νικόδημος ο Αγιορείτης έχει γράψει λειτουργία του Αγίου, η οποία επιδιορθώθηκε το 1785 με προτροπή του Μητροπολίτη Μυτιλήνης Ιερεμία, από τον Αρχιδιάκονό του Αγάπιο του Παρίου. Παρακλητικό κανόνα έχει γράψει για τον άγιο ο Πρωτοπρεσβύτεροτς Αθανάσιος Γιουσμάς.

Ὤφθης Θεράπων, οἷα θύτης τοῦ Λόγου,
Ὤφθης Θεράπων, καὶ δι' αἵματος Πάτερ.

Παραπομπές
----------

1. 1 2 3  Ορθόδοξος Συναξαριστής
2. 1 2 3  «Βίος, θαύματα και παρακλητικός Κανών Αγίου Θεράποντος Επισκόπου Κύπρου» (PDF). Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο (PDF) στις 7 Νοεμβρίου 2012. Ανακτήθηκε στις 12 Αυγούστου 2016.
3. ↑  Συναξαριστής των δώδεκα μηνών του ενιαυτού
4. ↑  Ιερός Καθεδρικός Αγίου Θεράποντος Ζωγράφου
5. ↑  Σημείωση 1
6. ↑  Ορθόδοξος Συναξαριστής

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
--------------------

* Βίος, θαύματα και παρακλητικός Κανών Αγίου Θεράποντος Επισκόπου Κύπρου, Πρωτοπρεσβύτερου Αθανασίου Γιουσμά, Μυτιλήνη 2004.
Ο **Νίκος Χριστοφίδης** (1942 στην Κύπρο) είναι Κύπριος μαθηματικός και καθηγητής οικονομικών μαθηματικών στο Κολέγιο Imperial του Λονδίνου.

Ο Χριστοφίδης σπούδασε ηλεκτρολόγος μηχανικός στο Imperial College του Λονδίνου, επίσης, όπου έλαβε το διδακτορικό του το 1966, (Διατριβή: *Η προέλευση των απωλειών φορτίου σε κινητήρες επαγωγής με στροφεία χυτού αλουμινίου*). Ήταν για ένα σύντομο χρονικό διάστημα στο Associated Electrical Industries και στη συνέχεια και πάλι στο Imperial College. Το 1984 έγινε καθηγητής επιχειρησιακής έρευνας και αργότερα οικονομικών μαθηματικών. Το 1990 ήταν ο συνιδρυτής και διευθυντής του Centre for Quantitative Finance (τώρα Institute of financial Engineering), το οποίο χρηματοδοτείται πλήρως από μεγάλες διεθνείς τράπεζες και οικονομικά τμήματα μεγάλων εταιρειών. 

Έχει επικεντρωθεί ειδικότερα στη διαχείριση κεφαλαίων, στη διαχείριση κινδύνων και στην ανάλυση πραγματικών επιλογών των εταιρειών. Διευθύνει την εταιρεία Financial Engineering Ltd. στο Λονδίνο, η οποία ασχολείται με την αυτοματοποιημένη διαχείριση συναλλαγών και κινδύνων για τα αμοιβαία κεφάλαια κινδύνου. Πριν από αυτό, ασχολήθηκε με συνδυαστική βελτιστοποίηση (προγραμματισμός, ανάλυση κυκλοφοριακών ροών) και αλγόριθμους στη θεωρία γραφημάτων.

Από αυτόν προέρχεται ο αλγόριθμος Χριστοφίδη στο Πρόβλημα του πλανόδιου πωλητή.

Συγγράμματα
-----------

* Θεωρία γραφημάτων: μια αλγοριθμική προσέγγιση, Academic Press 1975
* ως εκδότης: Συνδυαστική βελτιστοποίηση, Θερινό σχολείο στη συνδυαστική βελτιστοποίηση, που πραγματοποιήθηκε στο SOGESTA, Urbino, 1977, Chichester: Wiley 1979
* με τον Samuel Eilon, C. D. T. Watson-Gandy: Διαχείριση διανομής : μαθηματική μοντελοποίηση και πρακτική ανάλυση, Λονδίνο: Griffin 1971

Σύνδεσμοι
---------

* Βιογραφία και φωτογραφία των investments-forum.com
* Βιογραφικά στοιχεία, pdf

Επιμέρους στοιχεία
------------------

1. ↑  *Companies House*. pA7o86efP-UZpIKlKTBMt-DAOms. Ανακτήθηκε στις 12  Δεκεμβρίου 2021.
2. ↑  www.imperial.ac.uk/business-school/news/obituary-nicos-christofides-professor-emeritus-quantitative-finance-1942-2019/.
3. ↑  Hannah Gay, Ιστορία του Imperial College του Λονδίνου 1907-2007, Imperial College Press 2007
4. ↑  Πρότυπο:MathGenealogyProject στο Πρότυπο:MathGenealogyProjectπρότυπο:MathGenealogyProject/συντήρησης/id
5. ↑  Χριστοφίδης, ανάλυση χειρότερης περίπτωσης μία νέα ευρετική για το πρόβλημα πλανόδιου πωλητή, Έκθεση 388, Graduate School of Βιομηχανική Διοίκηση, το Carnegie Mellon University (CMU), 1976

|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
| Καθιερωμένοι όροι | 
* WorldCat
* VIAF: 43883488
* LCCN: no95031997
* ISNI: 0000 0001 0967 830X
* GND: 1078973512
* SUDOC: 137446268
* BIBSYS: 90248142
* MGP: 49295

 |

 |