Συντεταγμένες: 41°8′13″N 22°40′7″E﻿ / ﻿41.13694°N 22.66861°E﻿ / 41.13694; 22.66861

Το **Ειρηνικό** είναι χωριό του δήμου Πολυκάστρου, της επαρχίας Κιλκίς, του νομού Κιλκίς, κείμενο στα σύνορα Ελλάδας - Βόρειας Μακεδονίας σε ένα ομαλό υψίπεδο.

Το χωριό ήταν αμιγώς ελληνικό από την περίοδο της Τουρκοκρατίας. Στα μέσα του 19ου αιώνα αναφέρεται ακμαία ελληνική κοινότητα. Η ονομασία του τότε ήταν *Καλύβια Γιαννελαίων*. Η σημερινή ονομασία προέρχεται από τον Α΄ Παγκόσμιο Πόλεμο, όπου διεξήχθησαν σφοδρές μάχες μεταξύ των συμμάχων (υπό Γαλλική διοίκηση) και των Κεντρικών Δυνάμεων. Η ονομασία *Ειρηνικό* δόθηκε για να εξωραϊστεί η φρίκη των πολεμικών επιχειρήσεων της εποχής εκείνης.

Οι κάτοικοι ήταν ημινομάδες και τα καλοκαίρια μετέβαιναν με τα πρόβατά τους στα βουνα της Κεντρικής Μακεδονίας, από τον Όλυμπο έως τα όρη ανατολικά των Σιδηρών Πυλών (Ντεμίρ Καπού) του Αξιού (σήμερα στη Βόρεια Μακεδονία). Το χωριό αποτελούνταν κυρίως από Σαρακατσάνους, όπως και σήμερα. Οι πρώτες οικογένειες που αναφέρονται ως κάτοικοι του χωριού είναι οι Γιαννελαίοι, οι Ζαχιλαίοι και οι Μουστακαίοι. Η οικογένεια των Ζαχιλαίων ανέδειξε τον σπουδαίο οπλαρχηγό της επανάστασης του 1821 Γεώργιο Ζαχείλα που έδρασε στο Βέρμιο και στον Όλυμπο. Με τη χάραξη των συνόρων του 1913, αλλά κυρίως μετά τη λήξη του Α΄ Παγκοσμίου Πολέμου οι κτηνοτρόφοι σταμάτησαν να μετακινούνται προς Βορρά και πολλές οικογένειες που ξεχειμώνιαζαν σε βορειότερα μέρη συγκεντρώθηκαν στο Ειρηνικό. Μετά το 1941 στο χωριό εγκαταστάθηκαν και κάποιες οικογένειες από τον γειτονικό οικισμό Δαουτλί ή Αμπελοχώρι (εγκαταλελειμμένο σήμερα), επειδή βρίσκονταν ακριβώς πάνω στην ελληνογιουγκοσλαβική μεθόριο και αποτελούσε εύκολο στόχο των Βουλγάρων. Αυτές οι οικογένειες ήταν οι Κουκουγιανναίοι, Ναστουλαίοι και οι Στεργιουλαίοι. Άλλες οικογένειες Σαρακατσάνων που εγκαταστάθηκαν στο Ειρηνικό ήταν αυτές των Καλτσά, Κωτούλα και Λέφα. 

Κατά τον Μακεδονικό Αγώνα οι κάτοικοι της περιοχής αγωνίστηκαν για την ελευθερία έναντι σε Τούρκους και Βούλγαρους, με σπουδαιότερο μακεδονομάχο τον Γεώργιο Κουκογιάννη.

Στο χωριό λειτουργεί η εκκλησία της Αγίας Παρασκευής. Σχεδόν όλοι κάτοικοι είναι κτηνοτρόφοι και γεωργοί.

Αναφορές
--------

* Διαδικυακές Πύλες, Δήμος Πολυκάστρου
* Πανδέκτης, Μετονομασίες οικισμών[*νεκρός σύνδεσμος*]
* Μακεδονία, 4.000 χρόνια Ελληνικής ιστορίας & πολιτισμού, γενική εποπτεία, Μ. Β. Σακελλαρίου, Εκδοτική Αθηνών, Αθήνα, 1992, σελ. 459
* "Αφανείς, Γηγενείς Μακεδονομάχοι", επιστημονική εποπτεία Ιωάννης Σ. Κολιόπουλος, Εταιρεία Μακεδονικών Σπουδών, εκδ. University Studio Press, 2008, σελ. 96

|  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| 

| π • σ • ε
Οικισμοί του Δήμου Παιονίας |
| --- |
|  |
| Δημοτική ενότητα Αξιουπόλεως | 
* Αξιούπολη
* Βαλτοτόπι
* Γοργόπη
* Δογάνης
* Ειδομένη
* Καμποχώρι
* Κούπα
* Πηγή
* Πλάγια
* Ρύζια
* Σκρα
* Φανός
* Χαμηλό
 | Χάρτης των δημοτικών ενοτήτων του Δήμου Παιονίας |
|  |
| Δημοτική ενότητα Γουμενίσσης | 
* Γερακώνας
* Γουμένισσα
* Γρίβα
* Κάρπη
* Καστανερή
* Ομαλό
* Πεντάλοφο
* Στάθης
* Φιλυριά
 |
|  |
| Δημοτική ενότητα Ευρώπου | 
* Άγιος Πέτρος
* Ευρωπός
* Μεσιά
* Πολύπετρο
* Τούμπα
 |
|  |
| Δημοτική ενότητα Λιβαδίων | 
* Λιβάδια
 |
|  |
| Δημοτική ενότητα Πολυκάστρου | 
* Αξιοχώρι
* Άσπρος
* Βαλτούδι
* Βαφειοχώρι
* Ειρηνικό
* Εύζωνοι
* Κάστρο
* Κορώνα
* Κοτύλη
* Κουλιναίικα\*
* Λατομείο
* Λιμνότοπος
* Μεταμόρφωση
* Μικρό Δάσος
* Νέα Καβάλα
* Νέο Σιράκιο
* Ξηρόλακκος
* Πευκόδασος
* Πλατανιά
* Πολύκαστρο
* Ποντοηράκλεια
* Σιταριά
* Τσολιάδες\*
* Χερσοτόπι
* Χρυσόκαμπος\*
 |
|  |
| Ιστορικοί οικισμοί | 
* Αλτσάκ Καλύβια
* Αμπελοχώρι
* Δασερό
* Μικρά Λιβάδια
* Πύλη
 |
|  |
| Μονές | 
* Ησυχαστήριο Αγίου Γεωργίου Ανύδρου
* Μονή Αγίων Ραφαήλ, Νικολάου και Ειρήνης
* Μονή Οσίου Νικοδήμου Πενταλόφου
* Μονή Παναγίας Γουμενίσσης
 |
|  |
| 
* Έδρα: Πολύκαστρο
* Ιστορική έδρα: Γουμένισσα
* \*(Οικισμοί με μη μόνιμο πληθυσμό)
 |

 |