recursal/SuperWikiNEXT-32B huggingface dataset:
Η εκκλησία του Αγίου Μπάβο στο Χάαρλεμ φαίνεται από τη νότια πλευρά της Παλαιάς Κεντρικής Αγοράς, 1658, Μουσείο Φρανς Χαλς
**Ο Κορνέλις Χέρριτς Ντέκερ Cornelis Gerritsz Decker** (1618, Χάαρλεμ – 1678, Χάαρλεμ ), ήταν Ολλανδός τοπιογράφος της Χρυσής ολλανδικής Εποχής.

Βιογραφία
---------

Πιθανώς ήταν συγγενής του Ντάβιντ Ντέκερ (David Decker), ο οποίος ήταν εγγεγραμμένος στη Συντεχνία του Χάαρλεμ ως μαθητής του Χέρριτ Κλες Μπλέκερ στο Χάαρλεμ το 1640. Το μόνο γνωστό έργο τέχνης του Ντάβιντ Ντέκερ αποδόθηκε παλαιότερα στον Κορνέλις και παρουσιάζει έντονη ομοιότητα με το έργο του. 

Ο Κορνέλις Χέρριτς Ντέκερ έγινε μέλος της Συντεχνίας του Αγίου Λουκά του Χάαρλεμ το 1643.

Έργο
----

Ξύλινο υπόστεγο δίπλα σε ρέμα
Ζωγράφισε τοπία με τον τρόπο του Γιάκομπ φαν Ράουσντελ. Κάποιες από τις μορφές στα τοπία του ζωγράφισαν οι Άντριεν φαν Οστάντε, Φίλιπς Βάουβερμαν και Γιοχάννες Λίνγκελμπαχ (Johannes Lingelbach) .

Δείτε επίσης
------------

* Ζωγραφική της ολλανδικής Χρυσής Εποχής
* Κατάλογος Ολλανδών ζωγράφων

Παραπομπές
----------

1. ↑  *Art UK*. cornelis-gerritsz-decker. Ανακτήθηκε στις 15  Οκτωβρίου 2015.
2. ↑  (Αγγλικά) *ECARTICO*. 2379. Ανακτήθηκε στις 9  Οκτωβρίου 2017.
3. ↑  (Ολλανδικά) *RKDartists*. rkd.nl/explore/artists/21287. Ανακτήθηκε στις 27  Αυγούστου 2017.
4. ↑  «Cornelis Gerritsz Decker». (Αγγλικά) *Benezit Dictionary of Artists*. Oxford University Press. 2006. B00047889. ISBN-13 978-0-19-977378-7.
5. ↑  David Decker in the RKD
6. 1 2  Cornelis Gerritsz Decker in the RKD

Εξωτερικές συνδέσεις
--------------------

* 12 artworks by or after Cornelis Gerritsz Decker at the Art UK site
* Cornelis Gerritsz Decker on Artnet

|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
| Καθιερωμένοι όροι | 
* WorldCat
* VIAF: 68872313
* **Europeana**: agent/base/40478
* LCCN: nr2003015073
* ISNI: 0000 0000 4995 7234
* GND: 138781230
* BNF: cb16253446h (data)
* BPN: 57237572
* ULAN: 500005935
* KulturNav: id
* RKD: 21287

 |

 |

|  |  |
| --- | --- |
| 

|  |
| --- |
| * Πύλη:Βιογραφίες
* Πύλη:Τέχνη
* Πύλη:Ζωγραφική
 |

 |
Οι **κρατιδιακές εκλογές του 2016** στη Σαξονία-Άνχαλτ διεξήχθησαν στις 13 Μαρτίου 2016 για την εκλογή των 87 μελών του κοινοβουλίου του κρατιδίου (Landtag). Ο πρωθυπουργός του κρατιδίου Ράινερ Χάζελοφ από το CDU ηγήθηκε κυβέρνησης μεγάλου συνασπισμού με το SPD είχε κερδίσει και τις προηγούμενες εκλογές του 2011).
Μετά τις εκλογές, ο Χάζελοφ επανεξελέγη ως πρωθυπουργός και ηγήθηκε μιας κυβέρνησης συνασπισμού με τους Σοσιαλδημοκράτες και με τους Πράσινους.

Αποτελέσματα
------------

Η Χριστιανοδημοκρατική Ένωση (CDU) της Άνγκελα Μέρκελ ήρθε πρώτη με 29% των ψήφων, όμως αντιμετώπισε την άνοδο του ακροδεξιού κόμματος AfD, το οποίο ήρθε 2ο, με 23%.. Το CDU ωστόσο παρέμεινε το μεγαλύτερο κόμμα στο πολιτειακό κοινοβούλιο.
 Έπειτα από τις εκλογές, η Σαξονία-Άνχαλτ έγινε το πρώτο κρατίδιο που κυβερνάται από τριπλό συνασπισμό συναποτελούμενο από το CDU, το SPD και το Κόμμα των Πρασίνων. Στις 25 Απριλίου 2016 ο Χάζελοφ επανεξελέγη από το κοινοβούλιο πρωθυπουργός στο κρατίδιο, στη διάρκεια της δεύτερης ψηφοφορίας, όπου κατάφερε να κερδίσει μία ψήφο περισσότερη από την πλειοψηφία του συνασπισμού.

  

**Landtag**, 13 Μαρτίου 2016

ε • σ | Κόμμα | Λαϊκή ψήφος | Έδρες |
| --- | --- | --- |
| Ψήφοι | % | +/– | Έδρες | +/– |
| Χριστιανοδημοκρατική Ένωση *Christlich Demokratische Union Deutschlands* – CDU | 334.123 | 29,8 | Μείωση2,7 | 30 | Μείωση6 |
| Εναλλακτικοί για τη Γερμανία *Alternative für Deutschland* – AfD | 271.832 | 24,2 | Αύξηση24,2 | 24 | Αύξηση24 |
| Η Αριστερά Die Linke' | 183.296 | 16,3 | Μείωση7,4 | 17 | Μείωση12 |
| Σοσιαλδημοκρατικό Κόμμα της Γερμανίας *Sozialdemokratische Partei Deutschlands* – SPD | 119.377 | 10,6 | Μείωση10,9 | 11 | Μείωση15 |
| Συμμαχία '90/Οι Πράσινοι (Die Grünen) *Bündnis 90/Die Grünen* | 58.226 | 5,2 | Μείωση1,9 | 5 | Μείωση4 |
| Ελεύθερο Δημοκρατικό Κόμμα *Freie Demokratische Partei* – FDP | 54.525 | 4,9 | Αύξηση1,1 | - | - |
|  | Λοιπά κόμματα |  |  |  |  |  |
| ***Έγκυρα ψηφοδέλτια*** | **1.122.814** | **97,8** | **Αύξηση0,2** |  |
| Άκυρα ψηφοδέλτια | 24.671 | 2,2 | Μείωση0,2 |
| **Σύνολα και συμμετοχή** | **1.147.485** | **70,4** | **Μείωση18** | **87** | - |
| **Εκλογικό σώμα** | **1.878.095** | **100,00** | **—** |  |
| Πηγή: Landeswahlleiter |

Παραπομπές
----------

1. ↑  What Germany’s state election results mean for its politics *The Economist* blog, 14 Μαρτίου 2016.
2. ↑  Εκλογές σε 3 γερμανικά κρατίδια: Επικράτηση Πρασίνων στη Βάδη-Βυτεμβέργη, απώλειες για Μέρκελ, άνοδος του AfD, left.gr, 13 Μαρτίου 2016.
3. ↑  Philip Oltermann (14 Μαρτίου 2016), Germany 'won't change policy' after gains for anti-refugee AfD party *The Guardian*.
4. ↑  Haseloff erst im zweiten Anlauf wiedergewählt, Frankfurter Allgemeine, στα γερμανικά.
5. ↑  «Wahl des 7. Landtages von Sachsen-Anhalt am 13. März 2016 – Vorläufiges Ergebnis» (στα Γερμανικά). Landeswahlleiterin Sachsen-Anhalt. 13 Μαρτίου 2016. Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 14 Μαρτίου 2016. Ανακτήθηκε στις 14 Μαρτίου 2016.

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
--------------------

* Εκλογικό Γραφείο Αρχειοθετήθηκε 2016-03-14 στο Wayback Machine.
Η **Τουλίπα του Γουλιμή** (*Tulipa goulimyi*) είναι είδος ανθοφόρου φυτού της οικογένειας των Λειριοειδών. Είναι ενδημική της Νότιας Ελλάδας και συγκεκριμένα της Νοτιανατολικής Πελοποννήσου, των Κυθήρων και της Δυτικής Κρήτης.

Εύρεση και ονοματολογία
-----------------------

Το φυτό εντοπίστηκε από τον δικηγόρο και ερασιτέχνη βοτανολόγο Κωνσταντίνο Γουλιμή τον Απρίλιο του 1954. Οι Τζόσεφ Ρομπέρ Σέόλι (J.Robert Sealy) και Ουίλιαμ Τούριλ (William Turill) βοτανολόγοι στους Βασιλικούς Βοτανικούς Κήπους Kew του Λονδίνου, περιέγραψαν επίσημα το φυτό το 1955 από υλικό που συνέλεξαν στα Κύθηρα.

Η ονομασία του γένους *Tulipa* προέρχεται από τουρκική λέξη túlipand, που σημαίνει τουρμπάνι, ενώ η ειδική ονομασία *goulimyi* της δόθηκε προς τιμήν του Κωνσταντίνου Γουλιμή.

Περιγραφή
---------

Η τουλίπα του Γουλιμή είναι πολυετές ποώδες φυτό με βολβό που έχει μαλλιαρές δερματώδεις χιτώνες με πυκνό, καφέ τρίχωμα στο εσωτερικό. Ο βλαστός έχει ύψος 15-35 εκ. αλλά το υπέργειο τμήμα είναι 6-18 εκ. Τα φύλλα είναι λεπτά και μακριά και βγαίνουν από 5 έως 6. Τα άνθη έχουν 6 ελεύθερα πέταλα (σέπαλα)με χρώμα λαμπρό κόκκινο-πορτοκαλί ως έντονο κόκκινο. Τα σέπαλα έχουν σχήμα έλλειψης και είναι χαρακτηριστικά στενά, με οξέα άκρα.

Ανθίζει νωρίς την Άνοιξη, την περίοδο Μαρτίου-Απριλίου.

Εξάπλωση και βιότοπος
---------------------

Η τουλίπα του Γουλιμή είναι σπάνιο ενδημικό είδος της Νότιας Ελλάδας. Απαντά στη Νότια Λακωνία (Μάνη, Μαλέας, Ελαφόνησος), τα Κύθηρα και τη Δυτική Κρήτη (Φαλάσαρνα). Ζει σε θαμνώνες, πετρώδεις θαμνότοπους, τα περιθώρια ή μέσα σε καλλιέργειες σιτηρών και φρύγανα χαμηλού υψομέτρου, 10-450 μ.

Απειλές
-------

Η τουλίπα του Γουλιμή προστατεύεται από τη σύμβαση της Βέρνης και το Π.Δ. 67/1981. Η συνολική έκταση στην οποία εξαπλώνεται είναι μικρή και σε ορισμένες περιοχές, όπως στην Κρήτη, δέχεται πιέσεις από τις καλλιέργειες που διαρκώς επεκτείνονται ή τον τουρισμό. 

Επιπλέον κίνδυνοι για τους πληθυσμούς της αποτελούν η συλλογή των εδώδιμων βολβών της από κατοίκους των γειτονικών χωριών, κυρίως παιδιά, ή η συλλογή ατόμων από ερασιτέχνες ή επαγγελματίες βοτανικούς. 

Για τους λόγους αυτούς είχε συμπεριληφθεί στο πρώτο Βιβλίο Ερυθρών Δεδομένων των Σπάνιων & Απειλούμενων Φυτών της Ελλάδας (1995) με τον χαρακτηρισμό **Τρωτό (VU).**

Παραπομπές
----------

1. 1 2 3 4 5  «Tulipa goulimyi Sealy & Turrill in Turrill 1955». *www.greekflora.gr*. Ανακτήθηκε στις 18 Νοεμβρίου 2018.
2. ↑  Nenya (10 Μαΐου 2011). «Flora cytherea: Η Καστανιόλα των Κυθήρων». *Flora cytherea*. Ανακτήθηκε στις 18 Νοεμβρίου 2018.
3. ↑  Selana (23 Απριλίου 2013). «Flora hellenica: Tulipa goulimyi». *Flora hellenica*. Ανακτήθηκε στις 18 Νοεμβρίου 2018.
4. 1 2  Σφήκας, Γιώργος (1999). *Αγριολούλουδα της Ελλάδας*. Αθήνα. σελ. 85. ISBN 960 226 062 9.
5. 1 2  Goula, Katerina (13 Μαΐου 2015). «Plant Hunters: Tulipa goulimyi». *Plant Hunters*. Ανακτήθηκε στις 18 Νοεμβρίου 2018.
Ο **Φιλίπ Παολί** (γεννήθηκε στις 3 Ιανουαρίου 1995 στην Βηρυτό) είναι Λιβανέζος ποδοσφαιριστής, ο οποίος αγωνίζεται ως επιθετικός για λογαριασμό της δεύτερης ομάδας της Ολιμπίκ Λυών.

Καριέρα
-------

Είναι απόφοιτος της ποδοσφαιρικής ακαδημίας Ατλετικό ΣΚ του Λιβάνου. Εκπαιδεύτηκε, επίσης, στον στίβο, άθλημα στο οποίο σημείωσε αρκετές νίκες σε εθνικό επίπεδο στην ηλικιακή κατηγορία των νέων.
Σε ηλικία 17 ετών, ο Φιλίπ Παολί κλήθηκε από τον ομοσπονδιακό τεχνικό του Λιβάνου, Τέο Μπύκερ, στην Εθνική Λιβάνου για μια φιλική αναμέτρηση απέναντι στην Αυστραλία στις 6 Σεπτεμβρίου 2012, αναμέτρηση στην οποία εισήλθε ως αλλαγή στο 59ο λεπτό 
Εντάχθηκε στην ομάδα U-19 της Ολιμπίκ Λυών στη διάρκεια του καλοκαιριού του 2012, ενώ στη συνέχεια επέστρεψε στον Λίβανο προκειμένου να ολοκληρώσει τις εκεί σπουδές του.

Παραπομπές
----------

1. ↑
2. ↑

Εξωτερικοί Σύνδεσμοι
--------------------

* 
* 
* 
*
Ο **Φιλίπ Σινάρ** (γαλλικά: *Philippe Chinard*, 1205 - 1266) ήταν Γάλλος ευγενής, ναύαρχος και κυβερνήτης του Μανφρέδου της Σικελίας. Έπειτα από την κατάληψη από τον Μανφρέδο ορισμένων εδαφών στην Αλβανία, ο Φιλίπ ορίστηκε ως γενικός κυβερνήτης του Μανφρέδου των συγκεκριμένων κτήσεων. Με αρχική του έδρα την Κέρκυρα, ο Σινάρ μετακίνησε, στην συνέχεια, την έδρα του στη Κανίνε, τότε διοικητικό κέντρο της περιοχής του Αυλώνα, όπου και νυμφεύθηκε συγγενικό πρόσωπο του Μιχαήλ Β΄ Κομνηνού Δούκα.

Μαθαίνοντας την είδηση του θανάτου του Μανφρέδου στη Μάχη του Μπενεβέντο, ο Μιχαήλ Β΄ συνωμότησε και πέτυχε να δολοφονήσει τον Φιλίπ Σινάρ, με την βοήθεια της συζύγου του Σινάρ, ωστόσο απέτυχε να καταλάβει τις κτήσεις του Μανφρέδου.

Παραπομπές
----------

1. ↑  (Αλβανικά) Anamali, Skënder· Prifti, Kristaq (2002). *Historia e popullit shqiptar në katër vëllime*. Botimet Toena. σελ. 205-206. ISBN 99927-1-622-3.
2. ↑  (Γαλλικά) Failler, Albert (2003). «L'inscription de l'amiral dans la liste des dignités palatines». *Revue des études byzantines* **61**: 232. doi:https://doi.org/10.3406/rebyz.2003.2279.
**Ειδωλόθυτο** (*εἰδωλόθυτον*), σύμφωνα με τον Ιουδαϊσμό και τον Χριστιανισμό, ονομάζεται το κρέας που προσφέρθηκε ως θυσία σε ένα είδωλο. Οι παγανιστές χρησιμοποιούσαν αντίστοιχα τον όρο *ἱερόθυτον*.

Κατά τους Βιβλικούς χρόνους, ο όρος αναφερόταν στο κρέας της θυσίας που προσφερόταν στους παγανιστικούς ναούς, ένα μέρος του οποίου καιγόταν στο θυσιαστήριο, ένα άλλο μέρος τρωγόταν ως ιερό γεύμα στον ναό και το υπόλοιπο μέρος το οποίο πουλιόταν στην αγορά για κατ' ιδίαν κατανάλωση.

Για τους Ιουδαίους, τέτοιου είδους κρέας θεωρούνταν τελετουργικά ακάθαρτο και κατά συνέπεια απαγορευμένο. Για τους Χριστιανούς, η αναγκαιότητα να απέχουν από τα ειδωλόθυτα επιβεβαιώθηκε με απόφαση των αποστόλων και πρεσβυτέρων της Ιερουσαλήμ τον 1ο αιώνα Κ.Χ. ως εξής: «Να απέχετε από τα κρέατα που έχουν προσφερθή εις τα είδωλα, από το αίμα, από ό,τι έχει στραγγαλισθή και από την πορνείαν». Ένα μεταγενέστερο χριστιανικό σύγγραμμα, η Διδαχή των Αποστόλων, αναφέρει: «Ἀπὸ δὲ τοῦ εἰδωλοθύτου λίαν πρόσεχε· λατρεία γάρ ἐστιν θεῶν νεκρῶν». Επίσης, ο Β' κανόνας της Εν Γάγγρα Τοπικής Συνόδου επαναλαμβάνει την ανάγκη το κρέας προς βρώση να είναι «χωρὶς αἵματος, καὶ εἰδωλοθύτου, καὶ πνικτού».

Μεταξύ των δοκιμασιών που υφίσταντο οι Χριστιανοί των πρώτων αιώνων με σκοπό την αποκήρυξη της πίστης τους ήταν η βρώση ειδωλοθύτων. Η άρνησή τους να συμβιβασθούν σήμαινε μαρτυρικό θάνατο.

Παραπομπές
----------

1. ↑  4 Μακκαβαίων 5:2
2. ↑  Πράξεις 15:28, 29, *ΚΔΤΚ*
3. ↑  Διδαχή 6:3

Βιβλιογραφία
------------

* *A Greek-English Lexicon of the New Testament and Other Early Christian Literature*, W. Arndt & F.W. Gingrich, 1963, Cambridge University Press.
* *Ενόραση στις Γραφές*, Τόμος 1, 1989, Β. & Φ. Ε. Σκοπιά, στην αγγλική.
* *Εκκλησιαστική Ιστορία*, 6η έκδ. Β. Στεφανίδη, 1959/1998, Εκδ. Παπαδημητρίου.
Η **Κρατική Επιτροπή Γραφής και Γλώσσας Εργασίας** (κινεζικά: 国家语言文字工作委员会) υπάγεται στο Υπουργείο Παιδείας της Λαϊκής Δημοκρατίας της Κίνας και είναι υπεύθυνη για την εθνική γλώσσα εργασίας σε όλη την επικράτεια της χώρας. Σκοπός της είναι η εφαρμογή των αποφάσεων του κρατικού συμβουλίου για τη γλώσσα και η τυποποίηση της κινεζικής γλώσσας και γραφής, σύμφωνα με τις πολιτικές και τα διατάγματα του κράτους.

Χρέη διευθυντή της Κρατικής Επιτροπής Γραφής και Γλώσσας Εργασίας αναλαμβάνει *ex officio* ο εκάστοτε υφυπουργός Παιδείας.

Παραπομπές
----------

1. ↑  yywz.snnu.edu.cn[*νεκρός σύνδεσμος*] 教育部、国家语委召开《通用规范汉字表》公开征求意见工作部署会

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
--------------------

* Επίσημος ιστότοπος

  


|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
| Καθιερωμένοι όροι | 
* WorldCat
* VIAF: 146690310
* LCCN: n88190293
* ISNI: 0000 0000 9888 967X
* GND: 16024955-7
* SUDOC: 256636788
* NLA: 36660081
* CiNii: DA13618662

 |

 |
Η **εκλογή της Γερουσίας των Ηνωμένων Πολιτειών στην Ιντιάνα το 2012**έλαβε χώρα στις 6 Νοεμβρίου 2012, ταυτόχρονα με την προεδρική εκλογή των ΗΠΑ καθώς και με άλλες εκλογές για την Γερουσία των Ηνωμένων Πολιτειών, την Βουλή των Αντιπροσώπων, και διάφορες πολιτειακές και τοπικές εκλογές. Ο κάτοχος Ρεπουμπλικανός Γερουσιαστής των Ηνωμένων Πολιτειών Ρίτσαρντ Λούγκαρ διαγωνίσθηκε για επανεκλογή σε μια έβδομη θητεία, αλλά ηττήθηκε στον προκριματικό από τον υποστηριζόμενο από το Tea Party Ρίτσαρντ Μούρντοκ. Το μέλος του Κογκρέσου Τζο Ντόννελλυ, ένας μετριοπαθής Δημοκρατικός από την 2η Κογκρεσιακή Περιφέρεια της Ιντιάνα, έλαβε το χρίσμα του κόμματος αφότου ήταν μοναδικός υποψήφιος στην προκριματική αναμέτρηση, και ακολούθως νίκησε τον Ρίτσαρντ Μούρντοκ και τον υποψήφιο του Ελευθεριακού Κόμματος Άντριου Χόρνινγκ στις 6 Νοεμβρίου.

Αποτελέσματα
------------

| Εκλογή της Γερουσίας των Ηνωμένων Πολιτειών στην Ιντιάνα 2012 |
| --- |
| Κόμμα | Υποψήφιος | Ψήφοι | % | ±% |
|  | Δημοκρατικό | Τζο Ντόννελλυ | 1.281.181 | 50,04% | +50,04% |
|  | Ρεπουμπλικανικό | Ρίτσαρντ Μούρντοκ | 1.133.621 | 44,28% | -43,08% |
|  | Ελευθεριακό | Άντυ Χόρνινγκ | 145.282 | 5,67% | -6,92% |
| **Πλειοψηφία** | 147.560 | 5,76% | {{{μεταβολή}}} |
| **Προσέλευση** | 2.560.102 | *57,46%* | {{{μεταβολή}}} |

Αναφορές
--------

1. ↑  «Election Results». Indiana of Secretary of State. 28 Νοεμβρίου 2012. Ανακτήθηκε στις 13 Δεκεμβρίου 2012.

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
--------------------

* Indiana Secretary of State
* Campaign contributions at OpenSecrets.org
* Outside spending at Sunlight Foundation
* Candidate issue positions at On the Issues

Official campaign websites
* Joe Donnelly for U.S. Senate
* Richard Mourdock for U.S. Senate
* Andrew Horning for U.S. Senate
Το ***Ειδύλλιο του Ζίγκφριντ*** (*Siegfried-Idyll*) είναι μουσικό έργο του Ρίχαρντ Βάγκνερ προς τιμή της συζύγου του, Κόζιμα. Είναι συμφωνικό ποίημα γραμμένο για ορχήστρα δωματίου και συγκαταλέγεται στα σημαντικότερα έργα του συνθέτη.

Ιστορικό
--------

Η σύνθεση διαρκείας περίπου 20' λεπτών δημιουργήθηκε το 1870 με μυστικό τρόπο για να αφιερωθεί στην μητέρα του νεογέννητου Ζίγκφριντ. Ερμηνεύτηκε για πρώτη φορά στις 25 Δεκεμβρίου 1870 σε στενό οικογενειακό περιβάλλον στη βίλλα της οικογένειας στη λίμνη Λουκέρνη. Η μεταγενέστερη όπερα του Βάγκνερ "*Ζίγκφριντ*" (1876) περιέχει τμήματα από το *Ειδύλλιο*.
Συντεταγμένες: 41°36′11.9″N 20°35′41.4″E﻿ / ﻿41.603306°N 20.594833°E﻿ / 41.603306; 20.594833

Ο **Καταρράκτης Ντουφ** (σλαβομακεδονικά: Дуфски Водопад‎) είναι ένας καταρράκτης κατά μήκος του ποταμού Ροστούσκα, κοντά στο χωριό Ροστούσα. Έχει ύψος 23,5 μέτρα.

Τοποθεσία και χαρακτηριστικά
----------------------------

Ο καταρράκτης βρίσκεται κοντά στο χωριό Ροστούσα, στις πλαγιές του βουνού Κρτσιν, μέσα στη πυκνή βλάστηση ενός δάσους. Τα πιο κοινά γεωλογικά πετρώματα αποτελούνται από ανθρακικά. Έχει ύψος 23,5 μ. και καταλήγει σε μια λεκάνη. Ο καταρράκτης είναι γεμάτος όλο το χρόνο, με τη ροή να διπλασιάζεται κατά τη διάρκεια του χειμώνα, και κατά μέσο όρο είναι 90 λίτρα/δευ..

Πρόσβαση
--------

Ο καταρράκτης βρίσκεται σε ένα εύκολα προσβάσιμο μέρος. Το μονοπάτι μήκους 1.000 μ. που οδηγεί στον καταρράκτη διανύεται σε μισή ώρα από έναν πεζοπόρο που βαδίζει με μέση ταχύτητα. Η μισή διαδρομή είναι κατά μήκος του φαραγγιού του Ποταμού Ροστούσκα που φτάνει σε βάθος και τα 100 μέτρα σε ορισμένες περιοχές. Ο καταρράκτης βρίσκεται στο τέλος του φαραγγιού, στο πίσω μέρος, κρυμμένος πίσω από τα βράχια, με ύψος άνω των 25 μέτρων. Τα βράχια που τον περιβάλλουν προσφέρονται για αναρρίχηση από ορειβάτες. H επίσκεψη σε αυτήν την προστατευόμενη περιοχή χρεώνεται με το αντίτιμο των 50 ΔΒΜ, και η τιμή περιλαμβάνει ξεναγό και ένα φυλλάδιο για τον καταρράκτη.

Συλλογή φωτογραφιών
-------------------

* Περιοχή του καταρράκτη με μεγάλη ροή νερούΠεριοχή του καταρράκτη με μεγάλη ροή νερού
* Το χαμηλό τμήμα του καταρράκτηΤο χαμηλό τμήμα του καταρράκτη
* Ένα μονοπάτι που οδηγεί στον καταρράκτηΈνα μονοπάτι που οδηγεί στον καταρράκτη
* Πετρώματα γύρω από τον καταρράκτηΠετρώματα γύρω από τον καταρράκτη
* Το φαράγγι του ποταμού Ροστούσκα κοντά στον καταρράκτηΤο φαράγγι του ποταμού Ροστούσκα κοντά στον καταρράκτη

Αναφορές
--------

1. ↑  «Студија за геодиверзитетот и геонаследството на Република Македонија и другите компоненти на природата (биолошка и пределска разновидност)» (PDF) (στα македонски). Скопје: Министерство за животна средина и просторно планирање. 2016. σελ. 159. Ανακτήθηκε στις 23 Αυγούστου 2018. CS1 maint: Μη αναγνωρίσιμη γλώσσα (link)
2. ↑   "Καταρράκτης Duf, Rostushe". *Οικονομικά και Επιχειρήσεις*. Έτος 16, Νο. 180, Ιούνιος 2013, σ. 87.

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
--------------------

* Ο Καταρράκτης Ντουφ στο χωριό Ροστούσα - ένας παράδεισος για τα μάτια
|  |
| --- |
|  **Απογραφές Πληθυσμού** |
| ← 1848 | **1853** | → 1856 |

Η **απογραφή του 1853** είναι η δέκατη τρίτη επίσημη απογραφή του ελληνικού κράτους. Ο συνολικός πληθυσμός της Ελλάδας ανήλθε στους 1.042.527 κατοίκους, ενώ η συνολική έκταση ήταν 47.516 τ.χλμ. του Βασιλείου και περιελάμβανε την Πελοπόννησο, τη Στερεά Ελλάδα καθώς και τις Κυκλάδες. Η πυκνότητα του πληθυσμού έφθασε τους 21,9 κατ/τ.χλμ. Στην απογραφή συλλέχθηκαν στοιχεία μόνο για το φύλλο και την ηλικία. Όσον αφορά στον πληθυσμό, παρουσιάστηκε αύξηση σε σχέση με την προηγούμενη απογραφή κατά 55.796 κατοίκους. Ακόμη, σύμφωνα με την απογραφή προέκυψε ότι μόλις το 7,1% του πληθυσμού ζουν σε αστικά κέντρα, ενώ το 13,5% και το 79,4% αποτελούν τον ημιαστικό και αστικό πληθυσμό αντίστοιχα. Η απογραφή διενεργήθηκε µε τη χρήση ονομαστικών καταλόγων.

Ενώ στα επίσημα αποτελέσματα της εποχής ο συνολικός πληθυσμός εμφανίζεται 1.042.527 κάτοικοι, ωστόσο ο πληθυσμός που προέκυπτε από το άθροισμα των κατοίκων ανά νομό, ήταν κατά 7.000 ανώτερος από το άθροισμα του πληθυσμού. Έτσι, νεώτερες εκδόσεις αναθεωρούν τον αριθμό σε 1.035.527 κατοίκους.

Πηγές
-----

1. ↑  Απογραφή µε πειθαναγκασμό! - Το Βήμα, 12/06/2011
2. ↑  Καχυποψία και φοβίες για τις απογραφές πληθυσμού Αρχειοθετήθηκε 2012-05-07 στο Wayback Machine. - ΕΘΝΟΣ
«E» 22/5/2011
3. ↑  Απογραφές Αρχειοθετήθηκε 2012-11-14 στο Wayback Machine. - *e-Demography*

* Αλέξανδρος Μανσόλας, τμηματάρχης της Δημόσιας Οικονομίας εν τω Υπουργείω Εσωτερικών (1867). «Πολιτειογραφικαί πληροφορίαι περί Ελλάδος». Αθήνα, Εθνικό Τυπογραφείο. σελίδες 8–9.
* Οι δηµογραφικές εξελίξεις στη νεώτερη Ελλάδα (1830-2007) Αρχειοθετήθηκε 2012-02-27 στο Wayback Machine. Β. Κοτζαµάνης, Ε. Ανδρουλάκη

|  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| 

| π • σ • ε
Ελληνικές απογραφές πληθυσμού |
| --- |
|  |
| 19ος αιώνας | 
1828  · 1829  · 1834  · 1837  · 1838  · 1839  · 1840  · 1841  · 1842  · 1843  · 1844  · 1845  · 1848  · 1853  · 1856  · 1861  · 1870  · 1879  · 1889  · 1896 |
|  |
| 20ός αιώνας | 
1907  · 1913  · 1920  · 1928  · 1940  · 1951  · 1961  · 1971  · 1981  · 1991 |
|  |
| 21ος αιώνας | 
2001  · 2011  · 2021 |

 |
Αναρριχητής κατεβαίνει από βουνό της Καλύμνου
Η **καταρρίχηση** είναι η τεχνική κατάβασης από βράχο ή η κατάβαση σε φαράγγι μετά την αναρρίχηση. Η κατάβαση γίνεται πάνω στο σχοινί με το οποίο χρησιμοποιήθηκε για την άνοδο ή ενώνοντας (συνήθως) δύο σχοινιά και τοποθετώντας πάνω τους ένα απλό εργαλείο, που λέγεται οχτάρι, με το οποίο στην ουσία ο καταρριχητής γλιστράει πάνω στο σχοινί έως ότου φθάσει στο έδαφος. Στην αναρριχητική ορολογία έχει επικρατήσει η ξενική λέξη *rappel* για τη διαδικασία αυτή, ενώ η κατάβαση από βράχο με πεζοπορία ονομάζεται επίσης καταρρίχηση.

Παραπομπές
----------


|  |  |
| --- | --- |
| Commons logoCommons logo | Τα Wikimedia Commons έχουν πολυμέσα σχετικά με το θέμα   **Καταρρίχηση** |
Ο **Σερ Τουλάγκα Μανουέλα** (*Sir Tulaga Manuella*, 26 Αυγούστου 1936 - ...) είναι πολιτικός από το Τουβαλού. Υπήρξε 5ος Γενικός Κυβερνήτης της χώρας του, από το 1994 ως το 1998. Έχει τιμηθεί με τον τίτλο του Ιππότη (από τις 15 Φεβρουαρίου του 1996) από τη Βασίλισσα της Αγγλίας.

Προφίλ
------

Υπηρέτησε ως δημόσιος υπάλληλος στη χώρα του και ως γραμματέας της Εκκλησίας του Τουβαλού. Ως το 2000 ήταν πρύτανης (chancellor) του Πανεπιστημίου του Νοτίου Ειρηνικού, στο Νιούε. Εκτός από τον τίτλο του "Σερ", τιμήθηκε και με τον τίτλο του Ιππότη του Τάγματος του Αγίου Μιχαήλ και του Αγίου Γεωργίου.

Γενικός Κυβερνήτης
------------------

Διορίστηκε γενικός κυβερνήτης τον Ιούνιο του 1994 από τον πρωθυπουργό Καμούτα Λατάζι και αντικατέστησε στο αξίωμα τον Τούμου Σιόνε, ο οποίος είχε υπηρετήσει μόνο για 7 μήνες ως Γενικός Διοικητής. Η θητεία του ξεκίνησε επίσημα στις 21 Ιουνίου του 1994. Ο Λαατάσι αναίρεσε το διορισμό του Σιόνε, με το αιτιολογικό ότι είχε γίνει από την πρώην κυβέρνηση του Μπικενιμπέου Παενίου. Στις 17 Σεπτεμβρίου του 1996 απέλυσε τον αντιπρόεδρο της κυβέρνησης. Ανάμεσα στα άλλα ως Κυβερνήτης υπέγραψε και την αλλαγή της σημαίας της χώρας του, με βάση την Πράξη του 1997.. Η θητεία του ως Γενικού Κυβερνήτη τερματίστηκε στις 26 Ιουνίου του 1998. Τον διαδέχθηκε στο αξίωμα ο Τομάζι Πουαπούα.

Παραπομπές
----------

1. ↑
2. ↑  Γενικοί Διοικητές του Τουβαλού
3. ↑  NEW USP CHANCELLOR INSTALLED Αρχειοθετήθηκε 2004-11-11 στο Wayback Machine. 1η Σεπτεμβρίου 2000.
4. ↑  «1994 Human rights Report on Tuvalu». Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 7 Σεπτεμβρίου 2008. Ανακτήθηκε στις 10 Δεκεμβρίου 2008.
5. ↑  Tuvalu National Flag (Amendment) Act 1997
|  |
| --- |
|  **Απογραφές Πληθυσμού** |
| ← 1853 | **1856** | → 1861 |

Η **απογραφή του 1856** είναι η δέκατη τέταρτη επίσημη απογραφή του ελληνικού κράτους. Ο συνολικός πληθυσμός της Ελλάδας ανήλθε στους 1.062.627 κατοίκους, ενώ η συνολική έκταση ήταν 47.516 τ.χλμ. του Βασιλείου και περιελάμβανε την Πελοπόννησο, τη Στερεά Ελλάδα καθώς και τις Κυκλάδες. Η πυκνότητα του πληθυσμού έφθασε τους 22,3 κατ/τ.χλμ. Στην απογραφή συλλέχθηκαν στοιχεία μόνο για το φύλλο και την ηλικία. Όσον αφορά στον πληθυσμό, παρουσιάστηκε αύξηση σε σχέση με την προηγούμενη απογραφή κατά 20.000 κατοίκους. Ακόμη, σύμφωνα με την απογραφή προέκυψε ότι μόλις το 6.8% του πληθυσμού ζουν σε αστικά κέντρα, ενώ το 12.6% και το 80.6% αποτελούν τον ημιαστικό και αστικό πληθυσμό αντίστοιχα. Η απογραφή διενεργήθηκε µε τη χρήση ονομαστικών καταλόγων.

Ενώ στα επίσημα αποτελέσματα της εποχής ο συνολικός πληθυσμός εμφανίζεται 1.062.527 κάτοικοι, ωστόσο, το 1858, οι δημοσιευμένοι πίνακες στην Εφημερίδα της Κυβερνήσεως αναφέρει πληθυσμό αυξημένο σε 1,067,216 κατοίκους. Ο Μανσόλας αναφέρει πως, αφού έγινε έλεγχος από το Υπουργείο Εσωτερικών, διαπιστώθηκε ότι ο αριθμός αυτός ήταν εσφαλμένος.

Πηγές
-----

1. ↑  Απογραφή µε πειθαναγκασμό! - Το Βήμα, 12/06/2011

* Αλέξανδρος Μανσόλας, τμηματάρχης της Δημόσιας Οικονομίας εν τω Υπουργείω Εσωτερικών (1867). «Πολιτειογραφικαί πληροφορίαι περί Ελλάδος». Αθήνα, Εθνικό Τυπογραφείο. σελίδες 8–9.
* Οι δηµογραφικές εξελίξεις στη νεώτερη Ελλάδα (1830-2007) Αρχειοθετήθηκε 2012-02-27 στο Wayback Machine. Β. Κοτζαµάνης, Ε. Ανδρουλάκη

|  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| 

| π • σ • ε
Ελληνικές απογραφές πληθυσμού |
| --- |
|  |
| 19ος αιώνας | 
1828  · 1829  · 1834  · 1837  · 1838  · 1839  · 1840  · 1841  · 1842  · 1843  · 1844  · 1845  · 1848  · 1853  · 1856  · 1861  · 1870  · 1879  · 1889  · 1896 |
|  |
| 20ός αιώνας | 
1907  · 1913  · 1920  · 1928  · 1940  · 1951  · 1961  · 1971  · 1981  · 1991 |
|  |
| 21ος αιώνας | 
2001  · 2011  · 2021 |

 |
Οι **καταρράκτες Κρουσούνα** είναι μια σειρά από καταρράκτες στη βόρεια Βουλγαρία, κοντά στο χωριό Κρουσούνα, στο δήμο Λετσίτσα, 34χλμ. από την πόλη του Λόβετς. Είναι γνωστοί για το γραφικό τοπίο και σχηματίζονται από πολλές τραβερτίνες. Υπάρχει τουριστικό μονοπάτι που οδηγεί στο σπήλαιο όπου πηγάζει το ποτάμι. Υπάρχουν δύο μικρότεροι καταρράκτες στην περιοχή, ένας από τους οποίους ονομάζεται Μαλκάτα Μάρα. Κάποια άλλα σπήλαια βρίσκονται επίσης κοντά - Ουρούσκα Μάρα, Γκορνίκ και η σπηλιά Ντεβετάσκα. Απομεινάρια του ησυχαστικού μοναστηριού Κρουσούνα του 13-14ου αιώνα, που χρονολογείται από τη Δεύτερη Βουλγαρική Αυτοκρατορία, βρίσκονται κοντά.

Αναφορές
--------

1. ↑  Цветанов, Момчил. *Българските планини*. Domino. σελ. 290. ISBN 9789546512499.
|  |
| --- |
| Ελλάδα **Απογραφές Πληθυσμού** |
| ← 1842 | **1843** | → 1844 |

Η **ελληνική απογραφή του 1843** ήταν η ένατη επίσημη απογραφή από ιδρύσεως του ελληνικού κράτους. Ήταν επίσης η έβδομη στη σειρά από τις ετήσιες απογραφές που πραγματοποιήθηκαν το διάστημα 1836-1845. Ο πληθυσμός ανήλθε 915.019 και παρουσίασε αύξηση σε σχέση με την προηγούμενη του απογραφή του 1842 κατά 67.054 κατοίκους. Η συνολική έκταση του Βασιλείου ήταν κατά την απογραφή 47.516 τ.χλμ. και περιελάμβανε την Πελοπόννησο, τη Στερεά Ελλάδα καθώς και τις Κυκλάδες. Η πυκνότητα του πληθυσμού ήταν 19,2 κάτοικοι ανά τετραγωνικό χιλιόμετρο. Στην απογραφή συλλέχθηκαν στοιχεία μόνο για το φύλο και την ηλικία. Τα αποτελέσματα της απογραφής αυτής δημοσιεύτηκαν το 1846, όπως και όλων των απογραφών από το 1839 μέχρι το 1844.

Πηγές
-----

* Αλέξανδρος Μανσόλας, τμηματάρχης της Δημόσιας Οικονομίας εν τω Υπουργείω Εσωτερικών (1867). «Πολιτειογραφικαί πληροφορίαι περί Ελλάδος». Αθήνα, Εθνικό Τυπογραφείο. σελίδες 8–9.
* 

|  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| 

| π • σ • ε
Ελληνικές απογραφές πληθυσμού |
| --- |
|  |
| 19ος αιώνας | 
1828  · 1829  · 1834  · 1837  · 1838  · 1839  · 1840  · 1841  · 1842  · 1843  · 1844  · 1845  · 1848  · 1853  · 1856  · 1861  · 1870  · 1879  · 1889  · 1896 |
|  |
| 20ός αιώνας | 
1907  · 1913  · 1920  · 1928  · 1940  · 1951  · 1961  · 1971  · 1981  · 1991 |
|  |
| 21ος αιώνας | 
2001  · 2011  · 2021 |

 |
Το κουφάρι του αεροσκάφους της KLM στον διάδρομο
Στις 27 Μαρτίου 1977, στις 17:07:49 τοπική ώρα, δύο επιβατικά αεροπλάνα τύπου Boeing 747, που εξυπηρετούσαν τις πτήσεις **KLM 4805** και **Pan Am 1736**, συγκρούσθηκαν σε διάδρομο του Βόρειου Αεροδρομίου της Τενερίφης (τότε «Los Rodeos») στα Κανάρια Νησιά. Η σύγκρουση αυτή προκάλεσε τον θάνατο 583 ανθρώπων και παραμένει μέχρι σήμερα το πιο πολύνεκρο αεροπορικό δυστύχημα στην ανθρώπινη ιστορία.

Μια βομβιστική τρομοκρατική επίθεση που είχε προηγηθεί στο Αεροδρόμιο Γκραν Κανάρια και προκάλεσε μόνο τραυματισμούς, είχε ως αποτέλεσμα την ανακατεύθυνση πολλών πτήσεων στο Los Rodeos, μεταξύ των οποίων και των δύο που προκάλεσαν το δυστύχημα. Σύντομα στο αεροδρόμιο δημιουργήθηκε συμφόρηση από τα παρκαρισμένα αεροσκάφη, που κατέλαβαν όλη την επιφάνεια του μοναδικού τροχοδρόμου και τα προς αναχώρηση αεροσκάφη υποχρεώθηκαν να στέκονται στον διάδρομο προσαπογειώσεων. Τούφες πυκνής ομίχλης σέρνονταν στο αεροδρόμιο, οπότε η ορατότητα ήταν πολύ περιορισμένη για τους κυβερνήτες και τον πύργο ελέγχου.

Η σύγκρουση συνέβη όταν το αεροσκάφος της KLM άρχισε να τρέχει με μέγιστη ισχύ για απογείωση, ενώ το αεροσκάφος της Pan Am, τυλιγμένο στην ομίχλη, βρισκόταν στον διάδρομο ετοιμαζόμενο να στρίψει στον τροχόδρομο. Η σύγκρουση και η πυρκαγιά που προκλήθηκε σκότωσε όλους τους επιβαίνοντες στο πρώτο σκάφος και τους περισσότερους από τους επιβαίνοντες στο δεύτερο, όπου επεβίωσαν 61 άνθρωποι στο εμπρόσθιο τμήμα του αεροσκάφους.

Αναπαράσταση με γραφικά υπολογιστή της στιγμής πριν από τη σύγκρουση. Μέρος της ομίχλης έχει αφαιρεθεί, ώστε να είναι ορατά τα αεροσκάφη.
Οι μετέπειτα έρευνες των ισπανικών αρχών κατέληξαν στο συμπέρασμα ότι η βασική αιτία του δυστυχήματος ήταν η απόφαση του κυβερνήτη της KLM Γιάκομπ Φελντχόιζεν φαν Ζάντεν (*Jacob Veldhuyzen van Zanten*) να απογειωθεί, επειδή είχε νομίσει λανθασμένα ότι είχε δοθεί άδεια για απογείωση από τον Έλεγχο Εναέριας Κυκλοφορίας. Ολλανδοί ερευνητές έδωσαν μεγαλύτερη έμφαση στην αμοιβαία παρεξήγηση στη ραδιοεπικοινωνία ανάμεσα στο πλήρωμα της KLM και τον έλεγχο κυκλοφορίας, αλλά τελικώς η KLM παραδέχθηκε πως το δικό της πλήρωμα έφερε την ευθύνη για το δυστύχημα και συμφώνησε να αποζημιώσει τους συγγενείς όλων των θυμάτων.

Η καταστροφή είχε μόνιμη επίδραση στην πολιτική αεροπορία, αναδεικνύοντας ειδικότερα τη ζωτική σημασία της χρήσεως προτυποποιημένης φρασεολογίας στις ραδιοεπικοινωνίες.

Παραπομπές
----------

1. ↑  Tedeschi, Diane (Ιούνιος 2019). «Crash in the Canary Islands». *Air & Space Magazine*. Ανακτήθηκε στις 17 Οκτωβρίου 2019.
2. 1 2 3  «580 killed in history's worst air disaster». *Eugene Register-Guard*. Associated Press (Oregon): σελ. 1A. March 28, 1977. .
3. 1 2 3  «Dutch pilot blamed for air disaster». *Eugene Register-Guard*. Associated Press ((Oregon)): σελ. 1A. March 29, 1977. .
4. ↑  Baron, Robert. «The Cockpit, the Cabin, and Social Psychology». Global Operators Flight Information Resource. Ανακτήθηκε στις 11 Μαΐου 2011.

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
--------------------

* Project Tenerife — ιστότοπος για την καταστροφή
50 τσεκίνια του Πάολο Ρενιέρ (1779–89), του προτελευταίου δόγη της Βενετίας. Αυτή η ονομαστική αξία (κατά μέσο όρο) ζυγίζει 192,5 γραμ. και έχει 76 χλστ. διάμετρο.  Επιγρ.: S. M. VENETUS - DUX PAULUS RAINERIUS / SIT T XPE DAT Q TU REGIS ISTE DUCATUS.
Το **τσεκίνι** (ιταλ.: zecchino, βενετικά: seqin), είναι ένα χρυσό νόμισμα βάρους 3,5 γραμ. από χρυσό 0,986, που κόπηκε από τη Δημοκρατία της Βενετίας από τον 13ο αι. και μετά. 

Το σχέδιο του Βενετικού χρυσού δουκάτου ή *zecchino* παρέμεινε αμετάβλητο για περισσότερα από 500 χρόνια, από την εισαγωγή του το 1284 έως την κατάληψη της Βενετίας από τον Ναπολέοντα το 1797. Κανένα άλλο σχέδιο νομίσματος δεν έχει παραχθεί συνεχώς κατά τη διάρκεια μίας τόσο μεγάλης ιστορικής περιόδου.

Η πίσω όψη φέρει επιγραφή σε λατινικό εξάμετρο: *Sit tibi, Christe, datus / quem tū regis, iste ducātus*, δηλ.: "Σε Εσένα Χριστέ, ας δοθεί / που κυβερνάς, αυτό το δουκάτο", που είναι ένα λογοπαίγνιο: "δουκάτο" εννοεί το νόμισμα, όχι την επικράτεια.

Ιστορία
-------

Αρχικά ονομαζόταν «δουκάτο» (*ducato*), από τον κυρίαρχο δόγη της Βενετίας που απεικονιζόταν σε περίοπτη θέση σε αυτό, ή ονομαζόταν *zecchino*, από τη Zecca (το Νομισματοκοπείο) της Βενετίας, από το 1543, όταν η Βενετία άρχισε να κόβει ένα αργυρό νόμισμα, που ονομαζόταν επίσης δουκάτο. Το όνομα για το νομισματοκοπείο προέρχεται τελικά από το αραβικά: سكّة‎ (sikka), που σημαίνει καλούπι ή μήτρα νομισμάτων.

Σε ορισμένες περιοχές, στους μεταγενέστερους αιώνες, αυτά τα είδη νομισμάτων ράβοντο σε γυναικεία ρούχα, όπως κεφαλόδεσμοι: αυτό οδήγησε τελικά στην προέλευση της πιο μοντέρνας λέξης *σέκουιν* (sequin) για να δηλώσει μικρά γυαλιστερά, κυκλικά διακοσμητικά (πούλιες). Ακολουθώντας το Βενετικό πρότυπο, παρόμοια νομίσματα χρησιμοποιήθηκαν για αιώνες σε όλη τη Μεσόγειο. Μετά από 200 χρόνια συνεχούς παραγωγής *zecchini*, η Βυζαντινή Αυτοκρατορία τα μιμήθηκε με το *βασιλικόν*. Το 1478 η Οθωμανική Αυτοκρατορία εισήγαγε μία παρόμοια μονάδα. Το 1535 οι Ιωαννίτες Ιππότες της Μάλτας το έκοψαν επίσης. Τα Οθωμανικά και τα Μαλτέζικα νομίσματα ήταν και αυτά χρυσά.

Οι συλλέκτες νομισμάτων συχνά προσπαθούν να συγκεντρώσουν ένα πλήρες σετ *zecchini* όλων των Δόγηδων.

Δείτε επίσης
------------

* πούλια

Περαιτέρω ανάγνωση
------------------

* Zecchini (Sequin) από τους Knights Hospitallers Αρχειοθετήθηκε 2021-12-23 στο Wayback Machine.

Βιβλιογραφικές αναφορές
-----------------------

1. ↑  Cuhaj, George S. επιμ. (2009). *Standard Catalog of World Gold Coins 1601–present* (6 έκδοση). Krause. σελ. 952. ISBN 978-1-4402-0424-1.

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
--------------------

* «Sequin». *Encyclopedia Americana*. 1920.  (Αγγλικά)
* «Sequin» *Εγκυκλοπαίδεια Μπριτάννικα* (11η έκδοση) 1911
* Το Λεξικό των Ονομασιών Νομισμάτων
Οι **κινητοί ηχομονωτικοί τοίχοι** χρησιμοποιούνται για την εύκολη και γρήγορη διαμόρφωση εσωτερικών χώρων, για να εξυπηρετήσουν διάφορες λειτουργικές ανάγκες όπως αυτές ξενοδοχείων, συνεδριακών κέντρων, γραφείων meeting, κ.λπ.

Κατασκευή
---------

Η κατασκευή τους αποτελείται από μεταλλικό σκελετό, στο οποίο στερεώνονται ή αναρτώνται μοριοσανίδες πάχους 16-19 χλστ. εκατέρωθεν, ενώ στο σόκορό τους υπάρχουν προφίλ αλουμινίου ή PVC, ανάλογα με την απαίτηση. Το συνολικό πάχος κυμαινεται από ~8-15 εκατοστά, ενώ το πλάτος των στοιχείων (πάνελ) είναι από 60-120 εκ. Τα πανέλλα τοποθετούνται στη σειρά, ενώ τα ειδικά διαμορφωμένα προφίλ εξασφαλίζουν την σε βάθος διείσδυση του ενός στοιχείου μέσα στο άλλο και ελαστικά πτερύγια εξασφαλίζουν την στεγανότητα της σύνδεσης. 

### Φινίρισμα

Η τελική τους επιφάνεια μπορεί να είναι από διάφορα υλικά, όπως ενδεικτικά μελαμίνη, επικολλητά τύπου φορμάικας, καπλαμά, έχουν επίπεδη μορφή και όταν κλείνουν δημιουργούν μια ενιαία επιφάνεια, όμοια με μιας τοιχοποιίας.

### Σύστημα ανάρτησης

Οι Κινητοί Τοίχοι αναρτώνται από μεταλλικούς ή αλουμινένιους οδηγούς εγκατεστημένους στην οροφή του χώρου και κινούνται κατά τους άξονες των οδηγών, μέσω ειδικών ένσφαιρων ράουλων. Η κίνησή τους γίνεται χειροκίνητα, με απλή ώθηση ή/και στροφή στα προκαθορισμένα σημεία ώστε είναι δυνατή η κίνησή τους πρός και από το σημείο αποθήκευσης. Στους ηλεκτροκίνητους κινητούς τοίχους η κίνηση προς και από τη θέση αποθήκευσης μπορεί να γίνει αυτόματα με τον χειρισμό ενός διακόπτη.

### Ηχομόνωση

Έχουν συνήθως ηχομονωτικές ιδιότητες. Η ηχομονωτική ικανότητα των κινητών τοίχων κυμαίνεται από περίπου 40 dB έως 60 dB αναλόγως των απαιτήσεων του χρήστη. Η ηχομόνωση επιτυγχάνεται με την χρήση διαφόρων ηχομονωτικών υλικών που τοποθετούνται στο εσωτερικό της κατασκευής και με τη χρήση κινητών σφραγιστικών πελμάτων στα άνω και κάτω άκρα των πανέλλων, τα οποία σφραγίζουν τα διάκενα και προσδίδουν ακουστική στεγανότητα και μηχανική σταθερότητα στην κατασκευή. Τα πέλματα αυτά ενεργοποιούνται μέσω μηχανικών διατάξεων (χειροκίνητων ή ηλεκτροκίνητων) που βρίσκονται στο εσωτερικό των πανέλλων.

### Ειδικά στοιχεία

Οι κινητοί τοίχοι μπορούν να έχουν πόρτες, διευκολύνοντας την διέλευση από τον ένα χώρο στον άλλο, με ειδικές πετούγιες σε εσοχή για να μην ενοχλούν στην αποθήκευσή τους, ενώ το μανδάλωμα γίνεται στο αμέσως επόμενο στοιχείο (panel). Οι κινητοί τοίχοι μπορούν να δημιουργούν γωνίες, συνήθως των 90 ή 135 μοιρών ή ακόμη και να συνδέονται μεταξύ τους σε σχήμα "Τ", "Υ" ή "+", ενώ ανάλογα την ακτίνα καμπυλότητας μπορούν να ακολουθήσουν και κυκλική τροχιά.

Το τελικό κλείσιμο του χωρίσματος γίνεται με τη βοήθεια του τελευταίου (συνήθως) πανέλου που είναι τηλεσκοπικό κατά την οριζόντια έννοια.

Η αποθήκευση των στοιχείων (πάνελ) μπορεί να γίνει με διάφορους τρόπους, ανάλογα την διαμόρφωση του χώρου και κατά περίπτωση.

Εφαρμογές: Αίθουσες εκδηλώσεων ξενοδοχείων, συνεδριακά κέντρα, κτίρια εκπαιδευτικών ιδρυμάτων, κτίρια γραφείων, εργοστάσια, παιδικοί σταθμοί, υπηρεσίες δημοσίου, στρατιωτικές εγκαταστάσεις, θέατρα κ.α.

Δείτε επίσης
------------

* Ακουστική χώρων
Συντεταγμένες: 37°38′16.732″N 21°37′41.592″E﻿ / ﻿37.63798111°N 21.62822000°E﻿ / 37.63798111; 21.62822000

Τα **Ελληνικά Λουτρά** είναι λουτρά εντός του αρχαιολογικού χώρου της αρχαίας Ολυμπίας.

Περιγραφή και ιστορικά στοιχεία
-------------------------------

Τα Ελληνικά Λουτρά είναι στη θέση 26, δίπλα στον Κλαδέο ποταμό
Είναι τα αρχαιότερα λουτρά του χώρου και βρίσκονται δυτικά, έξω από τον ιερό περίβολο της Άλτεως, κοντά στον ποταμό Κλαδέο. Κατασκευάστηκαν κατά τον 5ο αιώνα π.Χ. και συνέχισαν να διαμορφώνονται καθ' όλη τη διάρκεια που χρησιμοποιούνταν. Τον 2ο αιώνα μ.Χ. χρησιμοποιήθηκαν ως θεμέλια για να χτιστούν πάνω τους οι Θέρμες του Κλαδέου.

Ο χαρακτηρισμός τους ως «ελληνικά» τα διακρίνει από τα υπόλοιπα λουτρά της περιοχής, που χτίστηκαν κατά τη ρωμαϊκή εποχή. Το απλό κτίσμα με το πηγάδι, που χρησιμοποιήθηκε στην αρχή, μετατράπηκε σταδιακά σε ένα πολυτελή χώρο με πιο σύνθετη αρχιτεκτονική και πλούσια διακόσμηση και ψηφιδωτά. Κατά τους ρωμαϊκούς χρόνους, τελειοποιήθηκε και το σύστημα υδροδότησης και αποχέτευσης ενώ κατασκευάστηκε και πισίνα. Τα λουτρά ήταν ψυχρά και θερμά, πράγμα συνηθισμένο στους προπονητικούς και αγωνιστικούς χώρους. Στις μέρες μας, το εσωτερικό των κτηρίων δεν είναι επισκέψιμο στο κοινό.

Τα Ελληνικά Λουτρά χτίστηκαν για να εξυπηρετήσουν τις ανάγκες των αθλητών, καθώς τα χρησιμοποιούσαν για να πλυθούν μετά τις προπονήσεις ή τους αγώνες. Κατά την αρχαιότητα, οι αθλητές, για να πετύχουν την καλύτερη δυνατή απόδοση, συνήθιζαν κατά την προετοιμασία τους, να αλείφουν το σώμα τους με έλαια και στη συνέχεια να ρίχνουν επάνω τους σκόνη. Ήταν μια διαδικασία χρονοβόρα, αλλά απαραίτητη, και γινόταν με έναν τελετουργικό τρόπο. Την ίδια βαρύτητα έδιναν οι αθλητές και για τον καθαρισμό του σώματος στο τέλος των προπονήσεων και των αγώνων. Σε πρώτη φάση, χρησιμοποιούσαν τη μεταλλική στλεγγίδα (στλεγγίς), για να ξύσουν με αυτή και να απομακρύνουν τα έλαια, τη σκόνη και τον ιδρώτα. Ακολουθούσαν μαλάξεις για να καταπραΰνουν το νευρικό σύστημα. Στο τελικό στάδιο, γινόταν ο *καθαρισμός* του σώματος και της ψυχής με νερό.

Παραπομπές
----------

1. 1 2 3  «από τον κόμβο *Οδυσσεύς* του Υπουργείου Πολιτισμού και Αθλητισμού». Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 2 Απριλίου 2015. Ανακτήθηκε στις 12 Μαρτίου 2015.
2. ↑  «Η αθλητική προπόνηση των Αρχαίων Ελλήνων» (PDF). Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο (PDF) στις 8 Μαΐου 2016. Ανακτήθηκε στις 12 Μαρτίου 2015.

Βιβλιογραφία
------------

* Νικόλαος Καλτσάς, *Ολυμπία*, Υπουργείο Πολιτισμού Ταμείο Αρχαιολογικών Πόρων και Απαλλοτριώσεων, Αθήνα, 2005

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
--------------------

* από τον κόμβο *Οδυσσεύς* του Υπουργείου Πολιτισμού και Αθλητισμού. Αρχειοθετήθηκε 2015-04-02 στο Wayback Machine.
* Η αθλητική προπόνηση των Aρχαίων Eλλήνων.
* κατόψεις των Ελληνικών λουτρών στις διάφορες φάσεις οικοδόμησής τους από τη ψηφιακή βιβλιοθήκη Perseus του Tuft University
Ο **κινναβαρίτης** (αγγλ. cinnabar) είναι σημαντικό ορυκτό του υδραργύρου. Το όνομά του προέρχεται από την περσική λέξη *zinjifrah*, η οποία, πιθανώς, σήμαινε «το αίμα του δράκοντα». Στην αρχαιότητα και μέχρι τον Μεσαίωνα με το όνομα «κιννάβαρι» φερόταν μια φυτική χρωστική. Έχει χημικό τύπο HgS (θειούχος υδράργυρος).

Ανευρίσκεται σε υδροθερμικές φλέβες χαμηλών θερμοκρασιών, αποτιθέμενος σε όλες τις κατηγορίες των πετρωμάτων και κοντά σε θερμές πηγές. Συνδέεται με αυτοφυή υδράργυρο, ερυθρά σανδαράχη, σιδηροπυρίτη, μαρκασίτη, αντιμονίτη, 
βαρύτη, δολομίτη και ασβεστίτη,

Εξαλλοιώνεται, σχετικά εύκολα, προς αυτοφυή υδράργυρο, καλομέλανα (Hg2Cl2) και μοντροϋδρίτη (Montroydite, οξείδιο του υδραργύρου, HgO). Αποτελεί το κύριο ορυκτό για την παρασκευή υδραργύρου.

Ως υδραργυρούχο ορυκτό είναι δηλητηριώδες αν καταποθεί και ακόμη και η σκόνη του, αν θραυσθεί, είναι επικίνδυνη όταν εισπνέεται. Δεν πρέπει, επίσης, να θερμανθεί, καθώς αναδίδει δηλητηριώδεις ατμούς υδραργύρου. Δεν διαλύεται στο νερό και, ως εκ τούτου, θεωρείται υλικό χαμηλής τοξικότητας, όταν βρίσκεται σε σχηματισμένους μεγάλους κρυστάλλους. Οι γαιώδεις παραλλαγές του, όμως, συχνά περιέχουν αυτοφυή υδράργυρο (προϊόν εξαλλοίωσης), που τις κάνουν επικίνδυνες.

Απαντά σε πολλές περιοχές της Γης. Μεταξύ αυτών είναι οι πολιτείες Όρεγκον, Τέξας, Αρκάνσας και Καλιφόρνια των ΗΠΑ, η περιοχή Almaden στην Ισπανία, η Ίδρια (Idrija) στη Σλοβενία και τα όρη Άβαλα κοντά στο Βελιγράδι (Σερβία). Επίσης στην επαρχία Χιουνάν της Κίνας και στην περιοχή Ντόνετσκ της Ουκρανίας.

Στην Ελλάδα ανευρίσκεται στα μεταλλεία Λαυρίου και συγκεκριμένα στο ορυχείο Καμάριζας και στο μεταλλείο «Αδάμη Νο 2».

Δείτε επίσης
------------

* Κατάλογος ορυκτών
* Κατάλογος ορυκτών των μεταλλείων Λαυρίου

Πηγές
-----

* Τμήμα Γεωλογίας Αριστοτελείου Πανεπιστημίου Θεσσαλονίκης
* Mindat.org
* Galleries.com
* Webmineral.com
* Handbook of Mineralogy(pdf)

Βιβλιογραφία
------------

* James Dwight Dana, Manual of Mineralogy and Lithology, Containing the Elements of the Science of Minerals and Rocks READ BOOKS, 2008 ISBN 1-4437-4224-4
* Frederick H. Pough, Roger Tory Peterson, Jeffrey (PHT) Scovil, *A Field Guide to Rocks and Minerals*, Houghton Mifflin Harcourt, 1988 ISBN 0-395-91096-X
* Walter Schumann, R. Bradshaw, K. A. G. Mills, *Handbook of Rocks, Minerals and Gemstones*, Houghton Mifflin Harcourt, 1993 ISBN 0-395-51137-2

|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
| Καθιερωμένοι όροι | 
* WorldCat
* LCCN: sh85026031
* GND: 4841719-1
* NDL: 00572345

 |

 |
Το **τσεμπούλας** (πολωνικά: *cebularz*), το οποίο προέρχεται από την εβραϊκή κουζίνα, είναι τηγανίτα από ζύμη σίτου, με διάμετρο 15-20 εκ. με επικάλυψη κρεμμυδιού κομμένου σε κύβους και παπαρουνόσπορων (15-20%), χαρακτηριστική στην κουζίνα του Λούμπλιν.

Το τσεμπούλας είναι ένα από τα πιο δημοφιλή πιάτα στην κουζίνα του Λούμπλιν. Η συνταγή για τη τηγανίτα πέρασε ανά γενιές, με γραπτά αρχεία από τον δέκατο ένατο αιώνα. Οι πρώτοι που έψησαν τη τηγανίτα ήταν οι Εβραίοι, οι οποίοι πουλούσαν τα προϊόντα τους στην Παλιά Πόλη του Λούμπλιν. Πριν από το Δεύτερο Παγκόσμιο Πόλεμο ήταν ήδη ευρέως δημοφιλές πιάτο στο Βοεβοδάτο Λούμπλιν.

Το 2007, το τσεμπούλας καταχωρήθηκε στον κατάλογο παραδοσιακών προϊόντων του Υπουργείου Γεωργίας και Αγροτικής Ανάπτυξης. Τον Αύγουστο του 2014, οι τηγανίτες τσεμπούλας τοποθετήθηκαν στον κατάλογο των γεωγραφικών ενδείξεων και παραδοσιακών σπεσιαλιτέ της Ευρωπαϊκής Ένωσης.

Δείτε επίσης
------------

* Κουζίνα του Λούμπλιν
* Πλέτσελ

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
--------------------

* Guilty Pleasures: Regional Fast Foods from Poland (αγγλικά)

Παραπομπές
----------

1. ↑  «Cebularze». *Kwestia Smaku* (στα Πολωνικά). 8 Ιουλίου 2008. Ανακτήθηκε στις 28 Αυγούστου 2017.
2. ↑  Wschodni, Dziennik. «Legenda cebularzy - Dziennik Wschodni». *Dziennik Wschodni* (στα Πολωνικά). Ανακτήθηκε στις 28 Αυγούστου 2017.
3. ↑  «Strona główna - Ministerstwo Rolnictwa i Rozwoju Wsi». *www.minrol.gov.pl* (στα Πολωνικά). Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 28 Αυγούστου 2017. Ανακτήθηκε στις 28 Αυγούστου 2017.
4. ↑  «Cebularz lubelski - Ministerstwo Rolnictwa i Rozwoju Wsi». *www.minrol.gov.pl* (στα Πολωνικά). Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 30 Ιουλίου 2014. Ανακτήθηκε στις 28 Αυγούστου 2017.
5. ↑  «Cebularz lubelski chroniony w UE. Ma certyfikat jakości | Informacje». *TVN24 BiS* (στα Πολωνικά). Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 21 Απριλίου 2019. Ανακτήθηκε στις 28 Αυγούστου 2017.
Μια τυπική ελλαγιταννίνη, η ***κασταλαγίνη*** - η περίπλοκη χημική δομή της.
Οι **ελλαγιταννίνες** (αγγλ. *elaggitannins*) είναι κατηγορία υδρολυόμενων ταννινών, ένας τύπος πολυφαινόλης που σχηματίζεται κυρίως από την οξειδωτική σύνδεση ομάδων του γαλλικού οξέος (*γαλλοϋλίου*) σε 1,2,3,4,6-πενταγαλλοϋλογλυκόζη. Οι ελλαγιταννίνες διαφέρουν από τις γαλλοταννίνες στο ότι οι γαλλοϋλικές τους ομάδες συνδέονται μέσω δεσμών άνθρακα-άνθρακα (C-C), ενώ οι γαλλοϋλικές ομάδες στις γαλλοταννίνες συνδέονται με δεσμούς τύπου *depside* (έναν τύπο ένωσης που αποτελείται από δύο ή περισσότερες μονοκυκλικές αρωματικές μονάδες που συνδέονται με έναν εστερικό δεσμό).

Μια άλλη ελλαγιταννίνη, η ***κασταλίνη*** που απαντάται στο ξύλο της δρυός.
Οι ελλαγιταννίνες περιέχουν ποικίλο αριθμόεξαϋδροξυδιφαινοϋλικών μονάδων, καθώς και μονάδες γαλλικού οξέος, ή/και μονάδες σανγουϊσορβικού οξέος που συνδέονται με μονάδες σακχάρων. Για τον προσδιορισμό της ποσότητας κάθε μονάδας, γίνεται υδρόλυση των εκχυλισμάτων με τριφθοραιθανικό οξύ σε σύστημα διαλυτών, μεθανόλης / νερού. Το εξαϋδροξυδιφαινικό οξύ, που δημιουργήθηκε μετά από υδρόλυση, δίνει λακτινικό σχηματισμό αυθόρμητα σε ελλαγικό οξύ, και το σανγουϊσορβικό οξύ σε διλακτόνη σανγουϊσορβικού οξέος, ενώ ταυτόχρονα το γαλλικό οξύ παραμένει ανέπαφο.

Οι ελλαγιταννίνες σχηματίζουν γενικά μακρόκυκλους, ενώ οι γαλλοταννίνες όχι.

Στη φύση, οι ελλαγιταννίνες ανευρίσκονται σε είδη κυρίως δικοτυλήδονα αγγειόσπερμα και πρωτίστως σε Μυρτώδη είδη (*Myrtales*), όπως και το ρόδι.

Παραπομπές
----------

1. ↑  MALDI-TOF Mass Spectrometric Analysis of Hydrolysable Tannins
2. ↑   σελ. 14-15
3. ↑  Structural diversity and antimicrobial activities of ellagitannins. T. Yoshida, Ts. Hatano, H. Ito, T. Okuda, S. Quideau (Ed.), Chemistry and Biology of Ellagitannins, World Scientific Publishing, Singapore (2009), pages 55–93
4. ↑  Yoshida, Takashi (2010). «Structural Features and Biological Properties of Ellagitannins in Some Plant Families of the Order Myrtales». *International Journal of Molecular Sciences* **11** (1): 79–106. doi:10.3390/ijms11010079. PMID 20162003.
5. ↑  Gómez-Caravaca, A. M.; Verardo, V; Toselli, M; Segura-Carretero, A; Fernández-Gutiérrez, A; Caboni, M. F. (2013). «Determination of the major phenolic compounds in pomegranate juices by HPLC−DAD−ESI-MS». *Journal of Agricultural and Food Chemistry* **61** (22): 5328–37. doi:10.1021/jf400684n. PMID 23656584.

Περαιτέρω μελέτη
----------------

* Quideau, Stéphane (editor). *Chemistry and Biology of Ellagitannins: An Underestimed Class of Bioactive Plant Polyphenols*, 2009, World Scientific Publishing.
* Tannin Chemistry (Tannin Handbook, Copyright 1998, 2002, 2011, Ann E. Hagerman)
Το **διυλιστήριο Ασπροπύργου** είναι συγκρότημα διύλισης πετρελαίου που βρίσκεται κοντά στον Ασπρόπυργο. Λειτουργεί από την εταιρεία Ελληνικά Πετρέλαια. Το διυλιστήριο έχει ονομαστική ετήσια ικανότητα διύλισης 7,5 εκατομμύρια τόνων (285.000 βαρέλια ημερησίως). Η κατασκευή του άρχισε το 1956 και εγκαινιάστηκε το 1958.

Η πυρόλυση είναι η κύρια μονάδα μετατροπής, με ονομαστική χωρητικότητα 45.000 βαρέλια ημερησίως (7.200 κ.μ/ημέρα). Η μονάδα επεξεργάζεται ατμοσφαιρικά υπολείμματα και κενό αέριο πετρελαίου των διυλιστηρίων Ασπροπύργου και Θεσσαλονίκης, για την παραγωγή προϊόντων υψηλότερης αξίας.

Με την αναβάθμιση των μονάδων υδρογονοαπόθεσης και μεταρρύθμισης της νάφθας και με τη λειτουργία της μονάδας TAME από το 2004, το διυλιστήριο είναι σε θέση να παράγει βενζίνη υψηλών οκτανίου με αυστηρές περιβαλλοντικές προδιαγραφές (10 ppm S), η οποία παρέχει σε ολόκληρη την αγορά και καλύπτει το 80% της τη συνολική ομαδική παραγωγή προϊόντων βενζίνης. Με την αναβάθμιση της μονάδας αποθείωσης ντίζελ και του δικτύου διανομής, είναι σε θέση να παράγει auto-diesel (50 και 10 ppm S).

Το διυλιστήριο διαθέτει μεγάλο λιμάνι, διαθέτει σύγχρονους τερματικούς σταθμούς δεξαμενόπλοιων και σιδηροδρόμων, εκτεταμένο δίκτυο διανομής αργού πετρελαίου και αγωγό διανομής τελικών και ημιτελών προϊόντων από και προς το διυλιστήριο Ελευσίνας. Συνδέεται επίσης, μέσω αγωγού καυσίμου, με τον Διεθνή Αερολιμένα Αθηνών Ελευθέριος Βενιζέλος, έχοντας την κύρια ευθύνη για την προμήθεια καυσίμων.

Παραπομπές
----------

1. ↑  «Εκσυγχρονισμός του Διυλιστηρίου Ασπροπύργου». Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 2 Οκτωβρίου 2021. Ανακτήθηκε στις 2 Οκτωβρίου 2021.

Συντεταγμένες: 38°01′56″N 23°35′54″E﻿ / ﻿38.0323°N 23.5984°E﻿ / 38.0323; 23.5984