Ο **ομοαίματος γάμος** είναι γάμος μεταξύ ατόμων που έχουν στενή συγγενική σχέση. Αν και μπορεί να περιλαμβάνει αιμομιξία, υπονοεί κάτι περισσότερο από τη σεξουαλική φύση της αιμομιξίας. Σε μια κλινική έννοια, ο γάμος μεταξύ δύο μελών της οικογένειας που είναι πρώτα ξαδέρφια χαρακτηρίζεται ως γάμος ομοαιμοσύνης. Αυτό βασίζεται στο γονίδιο που μπορεί να λάβει ο απόγονος του.  Αν και αυτά οι ενώσεις εξακολουθούν να είναι διαδεδομένες σε ορισμένες κοινότητες, όπως στην Ευρύτερη Μέση Ανατολή, πολλοί άλλοι πληθυσμοί έχουν δει μια μεγάλη μείωση των ενδοοικογενειακών γάμων.

Επικράτηση και στίγμα
---------------------

 Παγκόσμια επικράτηση του ομοαίματου γάμου, που δείχνει μία υψηλότερη επικράτηση γάμων ξαδερφιών στη Μέση Ανατολή.
Σε παγκόσμιο επίπεδο, το 8,5% των παιδιών έχει γονείς που είναι συγγενείς και το 20% του ανθρώπινου πληθυσμού ζει σε κοινότητες που ασκείται ενδογαμία. Οι θεωρίες σχετικά με τις εξελίξεις του ομοαίματου γάμου ως ταμπού μπορούν να υποστηριχθούν ως κοινωνικές και βιολογικές εξελίξεις. 

### Κοινωνικοί παράγοντες

Από κοινωνική οπτική, η παρατηρούμενη τάση να ασκείται αιμομιξία οφείλεται στα πλεονεκτήματα της κοινωνικής και οικονομικής κατάστασης. Η υποστήριξη της οικογενειακής δομής και των περιουσιακών στοιχείων και η ευκολία των συζυγικών σχέσεων αποτιμώνται μεταξύ των γάμων συγγενών. Η μικρή ηλικία και η έλλειψη συνειδητοποίησης σχετικά με τις συνέπειες της αναπαραγωγής συνηθίζονται στους γάμους συγγενών.

Ο ομοαίματος γάμος υπάρχει σε κάθε θρησκεία και δεν μπορεί να αναγνωριστεί σε καμία θρησκευτική εντολή. Ο ομοαίματος γάμος ασκείται ανεξάρτητα από τις θρησκευτικές επιρροές και είναι αποτέλεσμα πολιτιστικών, ιστορικών, περιφερειακών και κοινωνικοοικονομικών παραγόντων. Ένας μεγαλύτερος αριθμός ομοαίματων γάμων παρατηρείται στις αγροτικές περιοχές σε σύγκριση με τις αστικές περιοχές της ίδιας περιοχής. Αυτό οφείλεται στην τάση των ατόμων στις αγροτικές περιοχές να παντρεύονται σε νεότερες ηλικίες, να έχουν χαμηλότερη κοινωνικοοικονομική κατάσταση και εκπαίδευση από εκείνους που ζουν σε αστικές περιοχές. Το είδος εργασίας του γονέα έχει επίσης αναγνωριστεί ως παράγοντας.

Σε περιπτώσεις αιμομιξίας που αφορούν ένα παιδί και έναν ενήλικα, η νομοθεσία συνήθως την θεωρεί ως μορφή παιδικής σεξουαλικής κακοποίησης.

 Γνωστικές ικανότητες μεταξύ των ομόμικτων και των μη ομόμικτων παιδιών.

Επιδημιολογικά χαρακτηριστικά
-----------------------------

Πολλές μελέτες έχουν αποδείξει την αιμομιξία ως υψηλή αιτία γενετικών ελαττωμάτων και ανωμαλιών. Ο κίνδυνος αυτοσωμικών υποτελών διαταραχών αυξάνεται στους απογόνους που προέρχονται από ομοαίματους γάμους λόγω της αυξημένης πιθανότητας λήψης υπολειπόμενων γονιδίων από συγγενείς γονείς. Σύμφωνα με μελέτες ελέγχου περίπτωσης με βάση τον πληθυσμό, ένας υψηλότερος κίνδυνος θνησιγένειας σχετίζεται με γάμους μεταξύ συγγενών.

Η αναπαραγωγή σχετίζεται με μειωμένες γνωστικές ικανότητες στα παιδιά.

Οι νεότερες ηλικίες γάμου παρατηρούνται συνήθως σε ομοαίματους γάμους, οι οποίοι μπορεί να ευθύνονται για την αύξηση της γονιμότητας που παρατηρείται σε αυτές τις ενώσεις. Οι πιθανότητες μεταγεννητικής θνησιμότητας είναι υψηλότερες στους απογόνους. Στο πρώτο έτος υπάρχει η μεγαλύτερη πιθανότητα θανάτου λόγω του κινδύνου αυτοσωματικών υποτελών γονιδίων. Αυτή είναι επίσης η αιτία επιπλοκών στην υγεία καθώς τα παιδιά που γεννιούνται από αιμομιξία μπαίνουν στην ενηλικίωση.

Παραπομπές
----------

1. ↑  Χάμαμι, Χάναν (22 Νοεμβρίου 2011). «Consanguineous marriages». *Journal of Community Genetics* **3** (3): 185–92. doi:10.1007/s12687-011-0072-y. PMID 22109912.
2. 1 2 3 4 5  Heidari F, Dastgiri S, Tajaddini N, et al. Prevalence and Risk Factors of Consanguineous Marriage. European Journal of General Medicine [serial online]. Δεκέμβριος 2014;11(4):248-255. Available from: Academic Search Complete, Ipswich, MA. Πρόσβαση στις 4 Οκτωβρίου 2016.
3. ↑  Obeidat BG, Khader YS, Amarin ZO, Kassawneh M, AlOmari M. Consanguinity and adverse pregnancy outcomes: the north of Jordan experience. Matern Child Health J 2010;14(2);283-9.
4. 1 2 3  Akrami SM, Montazeri V, Shomali SR, Heshmat R, Larijani B. Is there a significant trend in prevalence of consanguineous marriage in Tehran? A review of three generations. J Genet Couns 2009;18(1):82-6.
5. 1 2  Shawky RM, El-Awady MY, Elsayed SM, Hamadan GE. Consanguineous matings among Egyptian population. Egypt J Med Human Genet 2011;12(2):157-63.
6. ↑  Masood SN, Jamil N, Mumtaz SN, Masood MF, Muneer S. Congenital malformations in newborns of consanguineous and non-consanguineous parents. Pak J Med Sci 2011;2:1- 5.
7. ↑  Tadmouri, GO**Σφάλμα έκφρασης: Μη αναγνωρισμένη λέξη "etal"** (2009). «Consanguinity and reproductive health among Arabs». *Reproductive Health* **6**: 17. doi:10.1186/1742-4755-6-17. PMID 19811666.
8. ↑  Sedehi M, Keshtkar A, Golalipour MJ. The Knowledge and the Attitude of Youth Couples On/Towards Consanguineous Marriages in the North of Iran. J Clin Diagnostic Res 2012;6(7):1233-6.
9. ↑  Levesque, Roger J. R. (1999). *Sexual Abuse of Children: A Human Rights Perspective*. Indiana University Press. pp. 1,5–6,176–180.
10. ↑  Maghsoudlou S, Cnattingius S, Bahmanyar S, et al. Consanguineous marriage, prepregnancy maternal characteristics and stillbirth risk: a population-based case-control study. *Acta Obstetricia et Gynecologica Scandinavica* [serial online]. October 2015;94(10):1095-1101. Available from: Academic Search Complete, Ipswich, MA. Πρόσβαση στις 25 Οκτωβρίου 2016.
11. ↑  Fareed, M; Afzal, M (2014). «Estimating the Inbreeding Depression on Cognitive Behavior: A Population Based Study of Child Cohort». *PLoS ONE* **9** (10): e109585. doi:10.1371/journal.pone.0109585. PMID 25313490. Bibcode: 2014PLoSO...9j9585F.
12. ↑  Bittles, Alan H. (1994). «The Role and Significance of Consanguinity as a Demographic Variable». *Population and Development Review* **20** (3): 561–584. doi:10.2307/2137601. .

Περαιτέρω ανάγνωση
------------------

* Άρνερ, Τζορτζ Μο. Λούις (1908). *Consanguineous Marriages in the American Population*. Studies in History, Economics, and Public Law. **XXXI**. Νέα Υόρκη, Πανεπιστήμιο Κολούμπια: Longmans, Green & Co. OCLC 1981218.
* Ότενχαϊμερ, Μάρτιν (1996). *Forbidden Relatives: The American Myth of Cousin Marriage*Απαιτείται δωρεάν εγγραφή. Ουρμπάνα: Πανεπιστήμιο του Ιλινόις. ISBN 978-0252022395. OCLC 33408080.

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
--------------------

* Μπιτλς, Άλαν· Μπλακ, Μάικλ. «Consanguinity/Endogamy Resource». consang.net. Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 2 Νοεμβρίου 2020. Ανακτήθηκε στις 16 Δεκεμβρίου 2020.
* Ντόουερτι, Τζον (2005). «Forbidden Fruit». phoenixnewtimes.com. Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 3 Νοεμβρίου 2012. Ανακτήθηκε στις 16 Δεκεμβρίου 2020.
* Κέρσο, Σάρα (2009). «Shaking Off the Shame». *The New York Times*. .
* «consanguineous». law.academic.ru.
* «consanguineous». merriam-webster.com.

|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
| Καθιερωμένοι όροι | 
* WorldCat
* LCCN: sh88006746
* GND: 4340881-3

 |

 |