recursal/SuperWikiNEXT-32B huggingface dataset:
**Προσομοιωμένη πραγματικότητα** ονομάζεται η υπόθεση ότι η πραγματικότητα μπορεί να είναι προσομοιωμένη—για παράδειγμα, από προσομοίωση υπολογιστή—σε ένα βαθμό που είναι αδύνατο να διαχωριστεί από την "πραγματική" πραγματικότητα. Περιλαμβάνει μυαλά, τα οποία μπορεί να είναι ή και όχι εντελώς συνειδητά ότι ζουν μέσα σε μία προσομοίωση. Αυτή είναι η βασική διαφορά της ιδέας της προσομοιωμένης πραγματικότητας από αυτή της εικονικής πραγματικότητας, καθώς στη δεύτερη είναι εύκολο να διακρίνει ο μετέχων τη διαφορά της από την πραγματικότητα. Στην προσομοιωμένη πραγματικότητα, αντιθέτως, κάτι τέτοιο είναι απίθανο.

Η υπόθεση της προσομοιωμένη πραγματικότητας δημοσιεύθηκε για πρώτη φορά από τον Χανς Μόραβεκ. To 2003, ο φιλόσοφος Νικ Μπόστρομ ανέπτυξε έναν εκτενή λόγο για να ερευνήσει την πιθανότητα ότι η πραγματικότητα του ανθρώπου είναι προσομοίωση, θέτοντας συγκεκριμένους όρους. Υποστηρικτής της ύπαρξης προσομοιωμένης πραγματικότητας είναι επίσης ο Ίλον Μασκ, ενώ ο Φραγκίσκος Αλέξανδρος Σαργολόγος κανει λόγο για απόλυτη ύπαρξη αυτής.

Στη μυθοπλασία
--------------

Η προσομοιωμένη πραγματικότητα έχει επηρεάσει έργα πολλών συγγραφέων, σχεδιαστών παιχνιδιών και σκηνοθετών ταινιών. Μερικά γνωστά παραδείγματα της προσομοιωμένης πραγματικότητας στα μέσα είναι τα εξής:

**Μυθιστορήματα**

*The Hitchhiker's Guide to the Galaxy* (1979)

*Simulacron-3* (1964)

**Κινηματογραφικές ταινίες**

*The Matrix* (1999)

*The Thirteenth Floor* (1999)

*Vanilla Sky* (2001)

*Inception* (2010)

*Source Code* (2011)

*Ghost in the Shell* (2017)

**Τηλεοπτικές σειρές**

*Κώδικας Λυόκο* (2003)

*Westworld* (2016)

**Βιντεοπαιχνίδια**

*Assassin's Creed* (2007)

*BioShock* (2007)

*Chrono Trigger* (1995)

Δείτε επίσης
------------

* Γνωσιολογία
* Εικονική πραγματικότητα
* Επαυξημένη πραγματικότητα
* Φιλοσοφία της πληροφορίας
* Ψηφιακή φυσική

Παραπομπές
----------

1. ↑  «Simulation, Consciousness, Existence -- Hans Moravec, 1998». *www.frc.ri.cmu.edu*. Ανακτήθηκε στις 19 Ιουνίου 2017.
2. ↑  Platt, Charles. «Superhumanism» (στα αγγλικά). *WIRED*.. Ανακτήθηκε στις 2017-06-19.
3. ↑  «Cyber Pigs.html». *www.frc.ri.cmu.edu*. Ανακτήθηκε στις 19 Ιουνίου 2017.
4. ↑  «Are You Living in a Simulation?». *www.simulation-argument.com*. Ανακτήθηκε στις 19 Ιουνίου 2017.
5. ↑  «What Are the Odds We Are Living in a Computer Simulation?». *The New Yorker*. Ανακτήθηκε στις 19 Ιουνίου 2017.
6. ↑  «Elon Musk puts his case for a multi-planet civilisation – Ross Andersen | Aeon Essays» (στα αγγλικά). *Aeon*. Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 2015-06-12.. Ανακτήθηκε στις 2017-06-19.
7. ↑  Solon, Olivia (2016-10-11). «Is our world a simulation? Why some scientists say it's more likely than not» (στα αγγλικά). *The Guardian*. ISSN 0261-3077.. Ανακτήθηκε στις 2017-06-19.
***Οι Άβυσσοι*** είναι μια γαλλική ταινία του 1963 σε σκηνοθεσία Νίκου Παπατάκη. Πρόκειται για ένα βίαιο και σουρεαλιστικό μείγμα φάρσας και κοινωνικού σχολιασμού, με ιστορία που βασίστηκε στην πραγματική υπόθεση των αδελφών Παπέν.

Πλοκή
-----

Η Μισέλ και η Μαρί-Λουίζ (τις οποίες ενσαρκώνουν οι αδελφές Φρανσίν και Κολέτ Μπερζέ) είναι μόνες στην εξοχική κατοικία που ανήκει στους εργοδότες τους. Δεν τους έχει καταβληθεί κανένας μισθός επί σειρώ τριών ετών, αλλά οι εργοδότες τους υποσχέθηκαν την ιδιοκτησία του ορνθοτροφείου που είναι ιδιοκτησία τους. Τώρα, όμως, σκοπεύουν να πουλήσουν το ορνθοτροφείο, αφήνοντας τα κορίτσια χωρίς καθόλου χρήματα. Η Μισέλ και η Μαρί-Λουίζ τσακώνονται και τα ξαναβρίσκουν, ενώ στο μεταξύ αφήνουν το σπίτι να καταρρεύσει. Ξαφνικά επιστρέφουν οι εργοδότες νωρίτερα από το αναμενόμενο. Τα κορίτσια επαναστατούν, παρακούοντας τους εργοδότες και βασανίζοντάς τους, ειδικά την ενήλικη κόρη τους Ελίζαμπεθ, η οποία φαίνεται να έχει λεσβιακή προσκόλληση με τη Μαρί-Λουίζ, αν και είναι παντρεμένη. Κάποια στιγμή, έρχεται ο σύζυγός της, Φιλίπ, φέρνοντας μαζί του αγοραστές για το σπίτι. Η Μισέλ και η Μαρί-Λουίζ Μαρί-Λουίζ να σερβίρουν καφέ την ώρα που υπογράφεται η συμφωνία. Μόλις γίνει αυτό, όμως, ξεσπούν ξανά. Πρώτα, κλειδώνονται στην κουζίνα και στη συνέχεια επιτίθενται στην Ελίζαμπεθ και τη μητέρα της και δολοφονώντας τους με ένα κουζινομάχαιρο και ένα σίδερο. Η ταινία τελειώνει με μια λεζάντα, που κάνει ρητή αναφορά στην πραγματική ιστορία των αδελφών Παπέν.

Διανομή
-------

* Φρανσίν Μπερζέ ως Μισέλ
* Κολέτ Μπερζέ ως Μαρί-Λουίζ
* Πασκάλ ντε Μποϊσόν ως Ελίζαμπεθ Λαπέρ
* Κολέτ Ρεζί ως κυρία Λαπέρ
* Πολ Μπονιφάρ ως κύριος Λαπέρ
* Ζαν-Λουί λε Γκοφ ως Philippe

Προβολές
--------

Η ταινία συμμετείχε στο Φεστιβάλ των Καννών το 1963.  Το 2005, το 46ο Φεστιβάλ Κινηματογράφου Θεσσαλονίκης *Οι ισορροπιστές* προβλήθηκαν σε ειδικό αφιέρωμα στον Νίκο Παπατάκη.

Παραπομπές
----------

1. ↑  www.imdb.com/title/tt0188388/. Ανακτήθηκε στις 15  Απριλίου 2016.
2. 1 2  www.allocine.fr/film/fichefilm\_gen\_cfilm=32.html. Ανακτήθηκε στις 15  Απριλίου 2016.
3. 1 2 3 4 5  www.imdb.com/title/tt0188388/releaseinfo.
4. ↑  (Αγγλικά) *Internet Movie Database*. tt0188388.
5. ↑  «Festival de Cannes: Les Abysses». *festival-cannes.com*. Ανακτήθηκε στις 25 Φεβρουαρίου 2009.
6. ↑  Κιτροέφ, Μαίρη (2005). *46ο Φεστιβάλ Κινηματογράφου Θεσσαλονίκης*. Αθήνα: Υπουργείο Πολιτισμού. σελ. 211.

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
--------------------

* *Οι άβυσσοι*   στην IMDb
Η πολύπλοκη χημική δομή της σολανίνης.
Η **σολανίνη** είναι οργανική χημική ένωση που ανήκει στα αλκαλοειδή. Χαρακτηρίζεται ως ένα δραστικό γλυκοαλκαλοειδές δηλητήριο που απαντάται σε είδη των στρυχνοειδών του γένους *Solanum*, όπως την πατάτα (*Solanum tuberosum*), τη ντομάτα (*Solanum lycopersicum*) και τη μελιτζάνα (*Solanum melongena*). 

 Οι πράσινες πατάτες έχουν συνήθως αυξημένα επίπεδα σολανίνης και δεν πρέπει να καταναλώνονται.
Μπορεί να εμφανιστεί φυσικά και σε οποιοδήποτε μέρος του φυτού, συμπεριλαμβανομένων των φύλλων, των καρπών και των κονδύλων. Η σολανίνη έχει παρασιτοκτόνες ιδιότητες και αποτελεί μια από τις φυσικές *άμυνες* των φυτών. Η σολανίνη απομονώθηκε για πρώτη φορά το 1820 από τους καρπούς (ράγες) του στύφνου (*Solanum nigrum*), από το οποίο και έλαβε την ονομασία του. Ως χημική ένωση, ανήκει στις σαπωνίνες.

Η δηλητηρίαση από σολανίνη εκδηλώνεται κυρίως με γαστρεντερικές και νευρολογικές διαταραχές. Τα συμπτώματα περιλαμβάνουν ναυτία, διάρροια, έμετο, κράμπες στο στομάχι, κάψιμο στο λαιμό, καρδιακή δυσρυθμία, εφιάλτες, πονοκέφαλο, ζάλη, κνησμό, έκζεμα, προβλήματα θυρεοειδούς και φλεγμονή και πόνο στις αρθρώσεις. Σε πιο σοβαρές περιπτώσεις, έχουν αναφερθεί παραισθήσεις, απώλεια της αίσθησης, παράλυση, πυρετός, ίκτερος, υποθερμία, ακόμη και θάνατος.

Όταν το στέλεχος, οι κόνδυλοι ή τα φύλλα του φυτού εκτίθενται στο φως του ήλιου, διεγείρει τη βιοσύνθεση της σολανίνης και άλλων γλυκοαλκαλοειδών ως αμυντικό μηχανισμό και έτσι δεν καταναλώνεται. Ως εκ τούτου, θεωρείται φυσικό φυτοφάρμακο.

Παραπομπές
----------

1. ↑  «Σολανίνη: Μια δηλητηριώδης ουσία που υπάρχει στις πατάτες». *HealthyLiving.gr*. 22 Ιανουαρίου 2018. Ανακτήθηκε στις 5 Δεκεμβρίου 2021.
2. ↑  Desfosses (1820). «Extrait d'une lettre de M. Desfosses, pharmacien, à Besançon, à M. Robiquet [Extract of a letter from Mr. Desfosses, pharmacist in Besançon, to Mr. Robiquet]» (στα French). *Journal de Pharmacie*. 2nd series **6**: 374–376. .
3. ↑  Newsroom, Madata (15 Ιουνίου 2015). «Η πράσινη πατάτα είναι η πιο κοινή αιτία δηλητηρίασης από σολανίνη». *Madata.GR*. Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 5 Δεκεμβρίου 2021. Ανακτήθηκε στις 5 Δεκεμβρίου 2021.
4. ↑  «Solanine poisoning – how does it happen?». 7 February 2014.. Ανακτήθηκε στις 24 September 2018.
5. ↑  «Potato plant poisoning - green tubers and sprouts: MedlinePlus Medical Encyclopedia».
6. ↑  Horrific Tales of Potatoes That Caused Mass Sickness and Even Death | Arts & Culture | Smithsonian Magazine
7. ↑  Itkin, Maxim; Rogachev, Ilana; Alkan, Noam; Rosenberg, Tally; Malitsky, Sergey; Masini, Laura; Meir, Sagit; Iijima, Yoko *και άλλοι*. (December 2011). «GLYCOALKALOID METABOLISM1 Is Required for Steroidal Alkaloid Glycosylation and Prevention of Phytotoxicity in Tomato». *The Plant Cell* **23** (12): 4507–4525. doi:10.1105/tpc.111.088732. PMID 22180624.
Οι **14οι Βαλκανικοί Αγώνες καλαθοσφαίρισης** διεξήχθησαν από τις **25-29 Ιουλίου 1972** στο Σαράγεβο, Γιουγκοσλαβίας. Μετείχαν πέντε χώρες και νικήτρια αναδείχθηκε η  Γιουγκοσλαβία για ενδέκατη φορά. Πρώτος σκόρερ της διοργάνωσης αναδείχθηκε ο Τάκης Κορωναίος με 75 πόντους.

Μεταλλιούχοι
------------

| Κατηγορία
 
  | Χρυσό
 
  | Αργυρό
 
  | Χάλκινο |
| --- | --- | --- | --- |
| Ανδρών |  Γιουγκοσλαβία |  Ελλάδα |  Ρουμανία |

Τα αποτελέσματα
---------------

25/07 Τουρκία-Γιουγκοσλαβία 54-93(19-48)
  

25/07 Ελλάδα-Βουλγαρία 70-69(29-32)
  

26/07 Ρουμανία-Γιουγκοσλαβία 74-97(39-46)
  

26/07 Ελλάδα-Τουρκία 87-60(41-31)
  

27/07 Ελλάδα-Ρουμανία 79-61(37-29)
  

27/07 Τουρκία-Βουλγαρία 69-88(28-40)
  

28/07 Ρουμανία-Βουλγαρία 73-65(27-37)
  

28/07 Ελλάδα-Γιουγκοσλαβία 75-83(36-37)
  

29/07 Τουρκία-Ρουμανία 73-92(36-40)
  

29/07 Γιουγκοσλαβία-Βουλγαρία 113-83(56-40)

Η βαθμολογία
------------

| Θέση | Ομάδα | ΑΓ | Ν | Η | ΠΥ | ΠΚ | ΔΙΑΦ |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| 1 | Σοσιαλιστική Ομοσπονδιακή Δημοκρατία της Γιουγκοσλαβίας Γιουγκοσλαβία  | 4 | 4 | 0 | 386 | 286 | +100 |
| 2 | Ελλάδα Ελλάδα | 4 | 3 | 1 | 311 | 273 | +38 |
| 3 |  Ρουμανία | 4 | 2 | 2 | 300 | 314 | -14 |
| 4 | Βουλγαρία Βουλγαρία  | 4 | 1 | 3 | 305 | 325 | -20 |
| 5 |  Τουρκία  | 4 | 0 | 4 | 256 | 360 | -104 |
|

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
--------------------

* Τι έγινε στις 20 προηγούμενες βαλκανιάδες - Αθλητική Ηχώ 14/9/1979, σελ.5[*νεκρός σύνδεσμος*]
* Όλοι οι αγώνες της Εθνικής Ελλάδος στο Βαλκανικό Πρωτάθλημα
* 
* Αρχειοθετήθηκε 2019-11-14 στο Wayback Machine.
* 
* 
* 
*

Πηγές
-----

* Durupınar, Mehmet. *Türk Basketbolunun 100 yıllık tarihi, (2009)*. Efes Pazarlama ve Dağıtım Ticaret A.Ş. (ISBN 978-975-00995-1-9)
* Milivoje Karalejić, Saša Jakovljević, Žarko Kandić, Vladimir Stanković, Milan Tasić, Ivica Mihajlović.  *Košarkaška enciklopedija 1946-2000 : muške reprezentacije (2001)* (ISBN 978-86-82989-03-5)
* 100 χρόνια Μπάσκετ 1891-1991, Περιοδικό Τρίποντο, 1991
Οι **18οι Βαλκανικοί Αγώνες καλαθοσφαίρισης** διεξήχθησαν από τις **19-21 Δεκεμβρίου 1976** στο Μπουργκάς, Βουλγαρίας. Μετείχαν τέσσερις χώρες και νικήτρια αναδείχθηκε η Γιουγκοσλαβία για δέκατη πέμπτη φορά. Πρώτος σκόρερ της διοργάνωσης αναδείχθηκε ο Ντράζεν Νταλιπάγκιτς με 100 πόντους.

Μεταλλιούχοι
------------

| Κατηγορία
 
  | Χρυσό
 
  | Αργυρό
 
  | Χάλκινο |
| --- | --- | --- | --- |
| Ανδρών |  Γιουγκοσλαβία |  Βουλγαρία |  Ελλάδα |

Τα αποτελέσματα
---------------

19/12 Ελλάδα-Βουλγαρία 78-94(29-55)
  

19/12 Γιουγκοσλαβία-Ρουμανία 98-90(51-44)
  

20/12 Ελλάδα-Γιουγκοσλαβία 60-78(36-38)
  

20/12 Βουλγαρία-Ρουμανία 105-82(51-38)
  

21/12 Ελλάδα-Ρουμανία 74-66(37-37)
  

21/12 Γιουγκοσλαβία-Βουλγαρία 98-76(49-34)

Η βαθμολογία
------------

| Θέση | Ομάδα | ΑΓ | Ν | Η | ΠΥ | ΠΚ | ΔΙΑΦ |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| 1 | Σοσιαλιστική Ομοσπονδιακή Δημοκρατία της Γιουγκοσλαβίας Γιουγκοσλαβία  | 3 | 3 | 0 | 274 | 226 | +48 |
| 2 | Βουλγαρία Βουλγαρία  | 3 | 2 | 1 | 275 | 258 | +17 |
| 3 | Ελλάδα Ελλάδα | 3 | 1 | 2 | 212 | 238 | -26 |
| 4 |  Ρουμανία | 3 | 0 | 3 | 238 | 277 | -39 |
|

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
--------------------

* Τι έγινε στις 20 προηγούμενες βαλκανιάδες - Αθλητική Ηχώ 14/9/1979, σελ.5[*νεκρός σύνδεσμος*]
* Όλοι οι αγώνες της Εθνικής Ελλάδος στο Βαλκανικό Πρωτάθλημα
* 
* Αρχειοθετήθηκε 2019-11-14 στο Wayback Machine.
*

Πηγές
-----

* Milivoje Karalejić, Saša Jakovljević, Žarko Kandić, Vladimir Stanković, Milan Tasić, Ivica Mihajlović.  *Košarkaška enciklopedija 1946-2000 : muške reprezentacije (2001)* (ISBN 978-86-82989-03-5)
* 100 χρόνια Μπάσκετ 1891-1991, Περιοδικό Τρίποντο, 1991
Η χημική δομή του πιμαρικού οξέος.
Το **πιμαρικό οξύ** (αγγλ. *pimaric acid*) είναι ένα καρβοξυλικό οξύ που απαντάται στη φύση και αποτελεί το βασικό συστατικό στην ομάδα των ρητινικών οξέων, μαζί με το αβιετικό οξύ.

Ανευρίσκεται στα φυτά και είναι ένας δευτερογενής μεταβολίτης που διαδραματίζει το ρόλο ενός συντηρητικού αλλά και προστατευτικού μέσου έναντι των παθογόνων μυκήτων και των εντόμων. Πιο συχνά απαντάται στις ελαιορητίνες των πεύκων αλλά και στην ελάτη, την ερευθρελάτη, τη λάρικα και τη σεκόγια.

Μπορεί να παρασκευαστεί με αφυδάτωση του αβιετικού οξέος, το οποίο συνήθως συνοδεύει φυσικές ενώσεις, όπως το κολοφώνιο. Το πιμαρικό οξύ είναι αδιάλυτο στο νερό αλλά είναι εύκολα διαλυτό στην αιθυλική αλκοόλη, την ακετόνη και στους αιθέρες.

Παραπομπές
----------

1. ↑  «Pimaric acid». Merriam-Webster.
2. ↑  Φιλίππου, Ιωάννης (2014). *Χημεία και Χημική Τεχνολογία Ξύλου*. Θεσσαλονίκη: Εκδόσεις Γιαχούδη. σελ. 173.
3. ↑  Φιλίππου, Ιωάννης (2014). *Χημεία και Χημική Τεχνολογία Ξύλου*. Θεσσαλονίκη: Εκδόσεις Γιαχούδη. σελ. 174.
Η **Μαρία Ελισάβετ** (γερμ. *Maria Elisabeth von Österreich*, 5 Φεβρουαρίου 1737 - 7 Ιουνίου 1740) του Οίκου των Αψβούργων ήταν το πρωτότοκο παιδί και η κόρη της Μαρίας Θηρεσίας της Αυστρίας, Αυτοκράτειρας της Αγίας Ρωμαϊκής Αυτοκρατορίας, και του Φραγκίσκου Στεφάνου της Λωρραίνης.

Ζωή
---

Η *Μαρία Ελισάβετ Αμαλία Αντωνία Ιωσηφίνα Γαβριέλλα Ιωάννα Αγάθη* γεννήθηκε στις 5 Φεβρουαρίου 1737 στο Παλάτι Σενμπρούν της Βιέννης. Δεν υπήρξε, ωστόσο, μεγάλη ευχαρίστηση κατά τη γέννηση του παιδιού, αφού οι γονείς της ήθελαν έναν γιο και κληρονόμο.

Ένα ζωηρό και αξιαγάπητο παιδί, σύντομα έγινε η αγαπημένη των δύο γονέων της. Ο εκ μητρός παππούς της, Κάρολος ΣΤ΄ της Αγίας Ρωμαϊκής Αυτοκρατορίας, λάτρευε τη μεγαλύτερη εγγονή του, στην οποία είχε δώσει το υποκοριστικό *Λιζλ* και συχνά έπαιζε μαζί της. 

Κατά τη διάρκεια μιας επίσκεψης στο Κάστρο Λάξενμπουργκ στις 7 Ιουνίου 1740, η Μαρία Ελισάβετ αρρώστησε ξαφνικά με κράμπες στο στομάχι και εμετό. Καθ' όλη τη διάρκεια της ημέρας, οι κράμπες στο στομάχι εναλλάσσονταν με περισσότερους καινούργιους εμετούς έως ότου η μικρή Αρχιδούκισσα πέθανε εκείνο το βράδυ στις 9 μ.μ, σε ηλικία 3 ετών. Ο πατέρας της, Φραγκίσκος, ανέφερε το θάνατο του πρωτότοκου παιδιού του: 

> «Στις 8 μ.μ. κλήθηκα και έλαβα την επιστολή του γιατρού, όπου μού είπε ότι είναι καιρός να απομακρύνω τη γυναίκα μου, γιατί το παιδί δεν θα ζήσει περισσότερο. Απομακρύνθηκα λίγο σαστισμένος, και βρήκα τη γυναίκα μου να έχει ξεσπάσει εντελώς σε κλάματα όταν έφτασα. Την πήρα από το χέρι και την οδήγησα στα διαμερίσματά της. Τότε επέστρεψα με το άρρωστο παιδί. Λίγο μετά, ανακάθισε, με κοίταξε και είπε με μια καθαρή φωνή: "Σου παραδίδω τον εαυτό μου, Θεέ μου!". Στη συνέχεια έπεσε πίσω και πέθανε στην αγκαλιά μου».
> 
> 

Η Μαρία Ελισάβετ ήταν το πρώτο μέλος της οικογένειας των Αψβούργων-Λωρραίνης που θάφτηκε στον θόλο της Μαρίας Θηρεσίας στην Αυτοκρατορική Κρύπτη της Βιέννης. Μία από τις νεότερες αδελφές της, η Μαρία Ελισάβετ, πήρε και το όνομά της και είχε επίσης το υποκοριστικό *Λιζλ*.

Βιβλιογραφία
------------

* Hanne Egghardt: *Maria Theresias Kinder. 16 Schicksale zwischen Glanz und Elend.* Kremayr & Scheriau, Vienna 2010, (ISBN 978-3-218-00813-6).
* Elfriede Iby: "*Marie-Thérèse, biographie d'une souveraine*".

Παραπομπές
----------

1. ↑   Edwin Dillmann: Maria Theresia. dtv, Munich 2000, ISBN 3-423-31028-6, p. 26.
2. ↑
3. ↑
4. ↑   Sabine Weiss: Zur Herrschaft geboren. Kindheit und Jugend im Hause Habsburg von Kaiser Maximilian bis Kronprinz Rudolf. Tyrolia, Innsbruck 2008, ISBN 978-3-7022-2972-6, p. 145.
5. ↑

  


|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
| Καθιερωμένοι όροι | 
* VIAF: 18314222
* GND: 12982626X

 |

 |
Η **Μαριάνθη Σοντάκη** γεννήθηκε στην Αθήνα και είναι Ελληνίδα ηθοποιός και τραγουδίστρια. Αποφοίτησε από τη Δραματική Σχολή του Εθνικού Θεάτρου και μέχρι σήμερα έχει συμμετάσχει και πρωταγωνιστήσει σε πάνω από 40 παραστάσεις, με μερικές από τις οποίες έλαβε μέρος σε διεθνή φεστιβάλ, με τελευταία την Ισμήνη του Γιάννη Ρίτσου σε σκηνοθεσία Βασίλη Νικολαΐδη, που εκπροσώπησε τη χώρα μας στο Διεθνές Φεστιβάλ Θεάτρου του Μεξικό 2019. Το 1997 προτάθηκε για το βραβείο Κοτοπούλη με την Ολεάννα του Ντέιβιντ Μάμετ σε σκηνοθεσία Αντώνη Αντύπα. Παράλληλα σπούδασε κλασικό τραγούδι στο Ωδείο Αθηνών με την Κ. Μορφονιού και αργότερα με τους Φρ. Βουτσίνο και Β. Γκαβάκου. Το 2011 πήρε δίπλωμα τραγουδιού με καθηγήτρια τη Μαργαρίτα Συγγενιώτου. Από το 2002 έχει συστήσει το γυναικείο κουαρτέτο Donnarte, με το οποίο δίνει συναυλίες με κομμάτια που έχουν γραφτεί για το παγκόσμιο σινεμά και το θέατρο. Επίσης, από το 2018 ασχολείται συστηματικά με τη μεταγλώττιση.

Στην τηλεόραση έχει εμφανιστεί στις σειρές Οι τελευταίοι εγγονοί, Παράλληλοι δρόμοι, Τμήμα ηθών: Το Δις Εξαμαρτείν, Έρωτας και Πάθος,, Ανατομία ενός εγκλήματος, Η φυλή των ανθρώπων, Διπλή αλήθεια:, Αθώος ή ένοχος, Εν Ιορδάνη, Χορεύοντας στη σιωπή,, Το 10, Αγάπη Παράνομη, Το Κόκκινο Ποτάμι.

Θεατρικές παραστάσεις
---------------------

Κατάλογος βασικών πληροφοριών θεατρικών παραστάσεων στις οποίες η Μ. Σοντάκη συμμετείχε ως ηθοποιός. 

Άμεση ενημέρωση καταλόγου
Αυτός ο κατάλογος ενημερώνεται περιοδικά με μηχανικό τρόπο από ένα bot. Επεξεργασίες σε αυτό τον κατάλογο από χρήστες με το συνηθισμένο «χειροκίνητο» τρόπο θα αναιρεθούν με την επόμενη ανανέωση από το bot!

WQS | PetScan | YASGUI | Βρείτε εικόνες

| σεζόν | παράσταση | ρόλος | θίασος | θέατρο | σκηνοθέτης |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| *Ελληνική Θεατρική Περίοδος 1990/1991* | *Ο δρόμος περνά από μέσα* | Λίτσα Αντωνάκου | *Πειραματικό Θέατρο της Πόλης Μαριέττας Ριάλδη* | *Πειραματικό Θέατρο της Πόλης Μαριέττας Ριάλδη* | Ιάκωβος Καμπανέλλης |
| *Ελληνική Θεατρική Περίοδος 1992/1993* | *Ένας σύζυγος* | Μπίτσε | *Καλλιτεχνικός Οργανισμός Φάσμα* | *Απλό Θέατρο* | *Αντώνης Αντύπας* |
| *Ελληνική Θεατρική Περίοδος 1994/1995* | *Ολεάννα* | Κάρολ | *Καλλιτεχνικός Οργανισμός Φάσμα* | *Απλό Θέατρο* | *Αντώνης Αντύπας* |
| *Ελληνική Θεατρική Περίοδος 1996/1997* | *Υβόννη, Πριγκίπισσα της Βουργουνδίας* |  | *Πολιτιστικός Οργανισμός Χορικά - Έβδομο Θέατρο* | *Θέατρο Ριάλτο* | *Κοραής Δαμάτης* |
| *Ελληνική Θεατρική Περίοδος 1999/2000* | *Οι δούλες* | Κυρία | Δημοτικό Περιφερειακό Θέατρο Πάτρας | Δημοτικό Θέατρο Πατρών | Θεμιστοκλής Μουμουλίδης |
| *Ελληνική Θεατρική Περίοδος 2004/2005* | *Και καλά Χριστούγεννα* | Πάττι | *Θεατρική Εταιρία Πράξη* | *Θέατρο Οδού Κεφαλληνίας* | Τάσος Μπαντής |

Τέλος αυτόματα δημιουργημένου καταλόγου.
Περισσότερες πληροφορίες για κάθε παράσταση εμφανίζονται ενεργοποιώντας τον σύνδεσμο που υπάρχει στο όνομα της κάθε παράστασης

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
--------------------

* 
* Μαριάνθη Σοντάκη στην IMDb


1. ↑  theater-school.com/index.php?option=com\_content&view=article&id=208&Itemid=156&lang=el. Ανακτήθηκε στις 24  Δεκεμβρίου 2020.
Το Γιβραλτάρ είναι υπερπόντιο έδαφος του Ηνωμένου Βασιλείου. Είναι το μόνο από τα βρετανικά υπερπόντια Εδάφη που αντιπροσωπεύεται στην Ευρωπαϊκή Ένωση

Αρχηγός Κράτους είναι η Βασίλισσα Ελισάβετ Β΄ του Ηνωμένου Βασιλείου, η οποία εκπροσωπείται από τον Κυβερνήτη (προσωρινά ο Άλισον Μακμίλαν από τις 29 Σεπτεμβρίου 2015). Αρχηγός της κυβέρνησης είναι ο Φάμπιαν Πικάρντο, από τις 9 Δεκεμβρίου 2011.
Το υπουργικό συμβούλιο διορίζεται από τα 17 εκλεγμένα μέλη του Κοινοβουλίου, με πρόταση του πρωθυπουργού. Ο Κυβερνήτης διορίζεται από το Μονάρχη.

Ερώτημα ανεξαρτησίας
--------------------

Το 1969 η Ισπανία έκλεισε τα σύνορα με το Γιβραλτάρ ζητώντας την επιστροφή του από το Ηνωμένο Βασίλειο μετά από δημοψήφισμα που ζήτησε ο ΟΗΕ για την ανεξαρτησία ή υπαγωγή του στην Ισπανία. Σύμφωνα με το αποτέλεσμα εκείνου του δημοψηφίσματος (10 Σεπτεμβρίου 1967), από τους 12.762 που ψήφισαν, οι 12.138 τάχθηκαν υπέρ της συνέχισης της σύνδεσης με τη Βρετανία, ενώ μόλις 44 υπέρ της υπαγωγής του Γιβραλτάρ στην Ισπανία. Ωστόσο, στις 15 Δεκεμβρίου 1982 με απόφαση του Βασιλιά της Ισπανίας Χουάν Κάρλος τα σύνορα ξανάνοιξαν μετά από 13 χρόνια. Με νεότερη ακόμη συμφωνία, η οποία υπογράφτηκε τον Νοέμβριο του 1984 στις Βρυξέλλες, τα σύνορα από τις 5 Φεβρουαρίου 1985 παραμένουν συνέχεια ανοικτά (fully opened).

Σε δημοψήφισμα που έγινε το 2002, οι κάτοικοι του Γιβραλτάρ απέρριψαν με συντιπτική πλειοψηφιά (99%) μια πρόταση για συγκυριαρχία για την οποία φέρονταν να είχαν συμφωνήσει η Ισπανία και η Βρετανία. Η Βρετανική κυβέρνηση δέσμευσε τον εαυτό της ότι θα σεβόταν την επιθυμία των Γιβραλταρινών. Ένα νέο Σύνταγμα εγκρίθηκε με δημοψήφισμα το 2006. Μια διαδικασία τριμερών διαβουλεύσεων ξεκίνησε το 2006 μεταξύ Ισπανίας, Γιβραλτάρ και Ηνωμένου Βασιλείου, δίνοντας τέλος σε κάποιους περιορισμούς και αντιμετωπίζωντας διαμάχες σε ορισμένους τομείς όπως αεροπορικές μετακινήσεις, τελωνειακές διαδικασίες, τηλεπικοινωνίες, συντάξεις και πολιτιστικές ανταλλαγές.

Διακυβέρνηση
------------

Το Κοινοβούλιο απαρτίζεται από 18 έδρες. 17 από τα μέλη του εκλέγονται από το λαό και 1 μέλος διορίζεται από το Κοινοβούλιο (ο πρόεδρός του). Τα μέλη της Βουλής υπηρετούν θητεία τετραετή.
Δικαίωμα ψήφου στις εκλογές έχουν μόνο οι Βρετανοί πολίτες που είναι κάτοικοι του Γιβραλτάρ τουλάχιστον για 6 μήνες και το όριο ηλικίας για χορήγηση δικαιώματος ψήφου είναι τα 18 έτη.

Παραπομπές
----------

1. ↑  «Regions and territories: Gibraltar». British Broadcasting Corporation. 2007-07-18.. Ανακτήθηκε στις 2007-12-20.
2. ↑  Mark Oliver (4 August 2004). «Gibraltar». London: Guardian Unlimited.. Ανακτήθηκε στις 2007-12-20.
3. ↑  Corrected transcript of evidence taken before the Foreign Affairs Select Committee; 2008-03-28; Answer to Question 257 by Jim Murphy: *[T]he UK Government will never – "never" is a seldom-used word in politics – enter into an agreement on sovereignty without the agreement of the Government of Gibraltar and their people. In fact, we will never even enter into a process without that agreement.*
4. ↑  «World Factbook». CIA. Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 12 Απριλίου 2018. Ανακτήθηκε στις 15 Ιουνίου 2010.
Ο **Ζακ ντ' Αμπουάζ** (γαλλ. *Jacques d'Amboise*, 1559-1606) ήταν Γάλλος ιατρός χειρουργός.

Βίος
----

Ο Ζακ γεννήθηκε στο Παρίσι. Πατέρας του ήταν ο βασιλικός χειρουργός Ζαν ντ' Αμπουάζ, και ο γιος του τον διαδέχθηκε στη θέση αυτή, ως χειρουργός του βασιλιά της Γαλλίας Ερρίκου Γ΄. Ο Ζακ ντ' Αμπουάζ προσέλκυσε την προσοχή όταν σε ηλικία μόλις είκοσι ετών ανέταμε το πτώμα μιας γυναίκας ενώπιον του «πατέρα» της γαλλικής χειρουργικής Αμβροσίου Παρέ και αρκετών άλλων σπουδαίων χειρουργών. Αργότερα πήρε διδακτορικό και μετά το 1589 έγινε και προσωπικός ιατρός του βασιλιά Ερρίκου Δ΄, διαδόχου του Ερρίκου Γ΄. Το 1594 ο Ζακ ντ' Αμπουάζ εκλέχθηκε πρύτανης του Πανεπιστημίου των Παρισίων, ενώ το 1596 έγινε καθηγητής στο Βασιλικό Κολλέγιο, το σημερινό Κολλέγιο της Γαλλίας, όπου η έδρα της Ιατρικής φέρει ακόμα και σήμερα το όνομά του.

Επί πρυτανείας του Ζαν ντ' Αμπουάζ δόθηκε πανεπιστημιακός όρκος πίστεως στον βασιλέα, καθώς ο χειρουργός είχε καταβάλει μεγάλη προσπάθεια προκειμένου να πείσει το Πανεπιστήμιο να αναγνωρίσει τον Ερρίκο Δ΄. Επί πρυτανείας του όμως έγινε και η δίκη που έδωσε στους Ιησουίτες τον έλεγχο του Πανεπιστημίου των Παρισίων. Μετά από αυτό, εκφώνησε δύο παθιασμένους λόγους εναντίον των Ιησουιτών στο Εφετείο, στις 12 Μαΐου και στις 13 Ιουλίου 1594.

* Ο Ζακ ντ' Αμπουάζ ήταν αδελφός του νομικού Φρανσούα ντ' Αμπουάζ, επίσημου συνηγόρου του βασιλέως, καθώς και του Αντριάν, επισκόπου του Τρεγκιέ.

Παραπομπές
----------

1. ↑  Το λήμμα «Αμπουάζ Ιάκωβος» στη *Νέα Ελληνική Εγκυκλοπαίδεια* «Χάρη Πάτση», τόμ. 5, σελ. 158

Πηγές
-----

* Pierre Bayle: *Dictionnaire historique et critique*, σελ. 177
* J. Balteau: *Dictionnaire de biographie française*, τόμος II
Η **Ada** είναι αντικειμενοστρεφής γλώσσα προγραμματισμού υψηλού επιπέδου. Ονομάστηκε Ada προς τιμή της κόρης του Λόρδου Βύρωνα, Άντα, κόμισσας του Λάβλεϊς. 

Η Ada δημιουργήθηκε από το Υπουργείο Άμυνας των ΗΠΑ στα τέλη της δεκαετίας του ΄70 και σχεδιάστηκε σαν γλώσσα προγραμματισμού γενικής χρήσης, ώστε να μπορεί να χρησιμοποιηθεί για να δημιουργηθούν από εφαρμογές χρήσιμες σε μεγάλες επιχειρήσεις μέχρι εφαρμογές όπως η τηλεκατεύθυνση πυραύλων. Το μεγάλο πλεονέκτημα της γλώσσας είναι ότι παρέχει δυνατότητες επεξεργασίας σε πραγματικό χρόνο (real time processing). Έτσι, έχει καθιερωθεί επίσημα από το 1986 ως η επίσημη γλώσσα ανάπτυξης στρατιωτικών εφαρμογών από το Υπ. Άμυνας των ΗΠΑ. Χρησιμοποιείται, επίσης, σε υπολογιστικά συστήματα ελέγχου της εναέριας κυκλοφορίας, καθώς και από τραπεζικά ιδρύματα για εκτέλεση online συναλλαγών. Η Ada αποτελεί σήμερα διεθνές στάνταρ ISO (τελευταία έκδοσή της η Ada 2005)3.

Η γλώσσα έχει μάλλον εύκολο στην κατανόησή του συμβολισμό, καθώς πολλές από τις δεσμευμένες λέξεις της είναι λέξεις της καθομιλούμενης αγγλικής (π.χ. OR για το "ή", "IF" για το "εάν" κτλ.). Αυτό της δίνει το επιπρόσθετο πλεονέκτημα να είναι εύκολα και γρήγορα αναγνώσιμη από όσους δεν έχουν δημιουργήσει το αρχικό πρόγραμμα, αλλά χρειάζεται να κάνουν διορθώσεις, επεκτάσεις κτλ. σε αυτό. Όπως όλα τα πρότυπα της ISO, το εγχειρίδιο χρήσης της Ada (Ada Reference Manual) είναι ελεύθερα διαθέσιμα, όπως και το εγχειρίδιο που εξηγεί τη χρήση της (τη λογική πίσω από τη γλώσσα)1 και χρησιμοποιούνται ευρύτατα από τους προγραμματιστές.

Πηγές
-----

|  |  |
| --- | --- |
| Wikibooks logoWikibooks logo | Τα άγγλικά Βικιβιβλία έχουν βιβλία που έχουν σχέση με το:  **Ada** |

1. Ada Home
2. Ada Joint Program Office. Το Γραφείο δεν υπάρχει πλέον, αφού ολοκλήρωσε την αποστολή του. Το υλικό που παρέχει, όμως, είναι χρήσιμο.
3. ISO standards για την Ada
4. Μεταγλωττιστής για όλες τις εκδόσεις της Ada Παρέχει πληροφορίες, αλλά ο μεταγλωττιστής είναι προς πώληση και όχι ελεύθερος.

  


|  |  |  |  |
| --- | --- | --- | --- |
| 

| π • σ • ε
Γλώσσες προγραμματισμού |
| --- |
|  |
| 
* Ada
* ALGOL
* APL
* Applescript
* Assembly
* BASIC
* C
* C++
* C#
* COBOL
* Erlang
* Forth
* Fortran
* Go
* Haskell
* Java
* JavaScript
* Kotlin
* Lisp
* Logo
* Lua
* ML
* Objective-C
* Pascal
* Perl
* PHP
* Prolog
* Python
* R
* Ruby
* Rust
* SQL
* Shell
* Simula
* Smalltalk
* Swift
* Visual Basic
 |

 |

|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
| Καθιερωμένοι όροι | 
* WorldCat
* LCCN: sh85000774
* GND: 4000430-2
* NKC: ph923516
* BNE: XX531014

 |

 |

|  |  |
| --- | --- |
| 

|  |
| --- |
| * Πύλη:Προγραμματισμός
 |

 |
Ο **Ryu,** στα ελληνικά **Ριού** ενώ στα (Ιαπωνέζικα: リュウ) είναι Ιάπωνας πολεμιστής, χαρακτήρας φαντασίας, ο οποίος είναι ο κύριος πρωταγωνιστής της σειράς *Street Fighter* της εταιρείας Capcom. Στο πρώτο παιχνίδι με τον ομώνυμο τίτλο της σειράς ο **Ryu** κάνει την πρώτη του εμφάνιση ως ο κύριος παίκτης μαζί με τον καλύτερο φίλο του Ken Masters. Είναι ο μακροβιότερος χαρακτήρας παιχνιδιών μάχης, ενώ στην σειρά των παιχνιδιών ο Ryu παρουσιάζεται ιδιαίτερα προσηλομένος στην προπόνησή του, με σκοπό να γίνει ο δυνατότερος όλων.

### Δημιουργία

Ο χαρακτήρας του **Ριού** είναι δημιούργημα του Takashi Nishiyama. Ο Νισιγιάμα εμπνεύστηκε από τον δάσκαλο πολεμικών τεχνών Mas Oyama.

### Εμφάνιση

Ο Ryu φοράει μία λευκή στολή καράτε (καρατε-γκι), συμβολίζοντας έτσι την Ιαπωνέζικη κληρονομία. Πάνω στην μαύρη ζώνη του διακρίνονται τα ιαπωνέζικα σύμβολα (風林火山, "Άνεμος, Δάσος, Φωτιά, Βουνό")) όπως και στα συνήθως κόκκινα γάντια του. Ενώ πολλοί χαρακτήρες του Street *Fighter* έχουν επανασχεδιαστεί ο **Ryu** παραμένει κατά μεγάλη κλίμακα ο ίδιος.

Παραπομπές
----------

1. ↑  «Ryu». *Street Fighter Wiki* (στα Αγγλικά). Ανακτήθηκε στις 1 Δεκεμβρίου 2022.
2. ↑  «Takashi Nishiyama (Creator)». *TV Tropes*. Ανακτήθηκε στις 1 Δεκεμβρίου 2022.
3. ↑  KyokuFan. «MasutatsuOyama.com - Sosai Masutatsu Oyama - Sosai's History». *www.masutatsuoyama.com* (στα Αγγλικά). Ανακτήθηκε στις 1 Δεκεμβρίου 2022.

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
--------------------

* Πολυμέσα σχετικά με το θέμα  Ryu (Street Fighter) στο Wikimedia Commons
Το **GAZ-3301** ήταν ένα πειραματικό διαξονικό μεσαίο φορτηγό εκτός δρόμου. Το πρώτο πρωτότυπο παρουσιάστηκε το 1982.

Περιγραφή
---------

Στα τέλη της δεκαετίας του 1970, το απαρχαιωμένο GAZ-66 έπρεπε να αντικατασταθεί. Ως αποτέλεσμα, αναπτύχθηκε το GAZ-3301. Διέφερε από το GAZ-66 σε μια πιο σύγχρονη, ασφαλή και εργονομική καμπίνα, έναν 6-κύλινδρο εν σειρά πετρελαιοκινητήρα GAZ-542.10 χωρητικότητας 125 ίππων, ο οποίος κατασκευάστηκε με άδεια από τη γερμανική εταιρεία Deutz AG, καθώς και ενισχυμένους άξονες και ισχυρότερο πλαίσιο, πνευματικά-υδραυλικά φρένα, τροχούς από το φορτηγό ZIL-131.

Οι δοκιμές διήρκεσαν αρκετά χρόνια και το 1988 το όχημα ήταν έτοιμο για μαζική παραγωγή. Αλλά η έλλειψη οικονομικών στάθηκε εμπόδιο. Επιπλέον, η εμπειρία του πολέμου στο Αφγανιστάν έχει δείξει ότι οι οδηγοί "μουρωτών" φορτηγών προστατεύονται πιο αξιόπιστα από εκρήξεις ναρκών από ό,τι τα φορτηγά "χωρίς μούρη". Ως εκ τούτου, παρά την επιτυχή διέλευση όλων των δοκιμών (συμπεριλαμβανομένων των πυρηνικών δοκιμών στο χώρο δοκιμών του Semipalatinsk), το GAZ-3301 δεν έγινε δεκτό σε λειτουργία, αν και 4 από τα πρωτότυπά του καταχωρήθηκαν στο μητρώο εξοπλισμού του ρωσικού στρατού. Με το κυβερνητικό διάταγμα αριθ. 1091 της 11.09.98, το GAZ-3301 αποκλείστηκε από αυτό το μητρώο. Το GAZ-66 συνέχισε στη γραμμή συναρμολόγησης μέχρι το 1999.

Με το τέλος της παραγωγής, ένας αντικαταστάτης για το GAZ-66 δεν ήρθε ποτέ.

Αναφορές
--------

1. ↑

Εξωτερικοί Σύνδεσμοι
--------------------

* Εικόνα
Ο **Ζαχαρίας Καψαλάκης** (1930 - 8 Φεβρουαρίου 1995) ήταν Έλληνας νευροχειρουργός, ιδρυτής του Ινστιτούτου "Εγκέφαλος" και Υφηγητής του Πανεπιστημίου Αθηνών στην Έδρα του καθηγητή Χειρουργικής Γεώργιου Τούντα στο "Αρεταίειο".

Επιστημονική καρριέρα
---------------------

Γεννήθηκε το 1930 στην Αγία Γαλήνη Ρεθύμνου και μετά τις γυμνασιακές του σπουδές (1948), σπούδασε στην Ιατρική Σχολή του Πανεπιστημίου Αθηνών (1948-1954), ενώ στο Λονδίνο συνέχισε την ειδίκευσή του στη Νευροχειρουργική μέχρι το 1960. Αρχικά εξάσκησε την Νευροχειρουργική ως συνεργάτης Υφηγητής της Νευροχειρουργικής, στο Αρεταίειο Νοσοκομείο και σε ιδιωτικές κλινικές. Ο Καψαλάκης θεωρείται ο πατέρας της διάγνωσης και της θεραπείας των Ενδοκρανιακών αιματωμάτων, από τις δημοσιεύσεις του και τα μαθήματα που έκανε στο Αρεταίειο Νοσοκομείο. Ο Ζαχαρίας Καψαλάκης είχε πλούσια προσφορά στην επιστήμη του, έχοντας στο ενεργητικό του πάρα πολλές νευροχειρουργικές επεμβάσεις, ιδίως εγκεφάλου και σπονδυλικής στήλης. Είναι ο πρώτος που έφερε το έτος 1977 τον πρώτο αξονικό τομογράφο στην Ελλάδα. Σταθμό στην καριέρα του αποτέλεσε η ίδρυση του Ινστιτούτου "Εγκέφαλος" στο Χαλάνδρι, που αργότερα επεκτάθηκε με τη δημιουργία άλλων επτά αντίστοιχων Κέντρων ανά την Ελλάδα.
Σημαντική όμως ήταν η προσφορά του και σε άλλους τομείς. Ειδικότερα στο κίνημα ειρήνης, όπου είχε διατελέσει μέλος του Εθνικού Συμβουλίου της ΕΕΔΥΕ.

Οικογενειακή κατάσταση
----------------------

Ήταν παντρεμένος με τη Δήμητρα Σταμίδου και μαζί απέκτησαν τέσσερα παιδιά.

Απόπειρα δολοφονίας
-------------------

Στις 4 Φεβρουαρίου 1987, στο Χαλάνδρι, ο Ζαχαρίας Καψαλάκης δέχθηκε επίθεση από μέλη της Οργάνωσης 17 Νοέμβρη με πυροβολισμούς στα πόδια, αλλά επέζησε του τραυματισμού του.

Θάνατος
-------

Ο Ζαχαρίας Καψαλάκης πέθανε το πρωί 8 Φεβρουαρίου 1995 στις 9.00, σε ηλικία 65 χρόνων. Στην οικογένεια του εκλιπόντος έστειλαν συλλυπητήρια τηλεγραφήματα η ΓΓ της ΚΕ του ΚΚΕ Αλέκα Παπαρήγα και ο επίτιμος Πρόεδρος του Κόμματος Χαρίλαος Φλωράκης. Η κηδεία του Ζαχαρία Καψαλάκη πραγματοποιήθηκε το μεσημέρι στις 3.30 στο Β Νεκροταφείο.

Παραπομπές
----------

1. ↑  Εφημερίδα "Ριζοσπάστης: Πέθανε ο Ζαχαρίας Καψαλάκης", τεύχος 9 Φεβρουαρίου 1995
2. ↑  Εφημερίδα Ελευθεροτυπία: Η 17Ν τραυματίζει τον Νευροχειρουργό Ζαχαρία Καψαλάκη", τεύχος 4 Φεβρουαρίου 1987
3. ↑  «Ριζοσπάστης Τετάρτη 8 Φλεβάρη 1995 - Πέθανε χτες o Ζ. Καψαλάκης».
To **Λας Μέδουλας** (ισπανικά: Las Médulas, γαλικιανά: As Médulas ή As Meduas) είναι μια ιστορική τοποθεσία δίπλα πόλη Πονφεράδα της περιοχής Ελ Μπιέρθο (επαρχείατης Λεόν, Καστίλη και Λεόν, Ισπανία), που ήταν το πιο σημαντικό ορυχείο χρυσού στη Ρωμαϊκή αυτοκρατορία. Το 1997 χαρακτηρίστικε από την UNESCO ως μνημείο παγκόσμιας κληρονομιάς.

Το εντυπωσιακό τοπίο του Λας Μέδουλας είναι αποτέλεσμα της *ρούινα μόντιουμ*, μιας ρωμαϊκής τεχνικής εξόρυξης που περιγράφτηκε από τον Πλίνιο τον Πρεσβύτερο το 77 μ.Χ. Η τεχνική που χρησιμοποιήθηκε ήταν ένας τύπος υδραυλικής εξόρυξης που περιελάμβανε την υπόσκαψη του βουνού με μεγάλες ποσότητες νερού. Η παροχή του νερού γινόταν με μεταφορά ανάμεσα σε υδάτινες λεκάνες. Τουλάχιστον επτά μακριά υδραγωγεία αντλούσαν τα υδάτινα ρέματα της περιοχής Λα Καμπρέρα (όπου οι βροχοπτώσεις στα ορεινά είναι σχετικά υψηλές) σε διάφορα υψόμετρα.Τα ίδια υδραγωγεία χρησίμευαν και για το πλύσιμο των εκτεταμένων αποθεμάτων χρυσού.

Παραπομπές
----------

1. ↑
2. ↑  Πλίνιος ο Πρεσβύτερος, *Naturalis Historia*, XXXIII, 70.

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
--------------------

|  |  |
| --- | --- |
| Commons logoCommons logo | Τα Wikimedia Commons έχουν πολυμέσα σχετικά με το θέμα   **Λας Μέδουλας** |

* Ιστοσελίδα του Ιδρύματος Λας Μέδουλας με πολλές πληροφορίες
* Φωτογραφίες και περιγραφή της μεταλλευτικής μεθόδου (Ισπανικά)
* Ισπανικός ιστότοπος αφιερωμένος στη ρωμαϊκή τεχνολογία (Ισπανικά)

  


|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
| Καθιερωμένοι όροι | 
* VIAF: 234339764

 |

 |

Συντεταγμένες: 42°27′32″N 6°45′36″W﻿ / ﻿42.45889°N 6.76000°W﻿ / 42.45889; -6.76000
Η έκφραση «**δύο μέτρα και δύο σταθμά**» αναφέρεται στην αντιμετώπιση κάποιων αυστηρότερα από άλλους, μέσω διαφορετικών κριτηρίων κρίσης για τα εμπλεκόμενα άτομα. Η αντιμετώπιση θεωρείται άδικη διότι παραβιάζεται η βασική ιδέα των ανθρώπινων δικαιωμάτων (εκφρασμένη από πολλά Συντάγματα και από την Οικουμενική Διακήρυξη για τα Ανθρώπινα Δικαιώματα) ότι όλοι οι άνθρωποι είναι ίσοι απέναντι στο νόμο.

Η τακτική επίσης παραβιάζει κανόνες που επιβάλουν αμεροληψία, κάτι συχνό σε ένα νομικό πλαίσιο.

Διαφέρει από την υποκρισία μιας και ο υποκριτής δηλώνει την συμφωνία του με αυτό που παραβιάζει. Για παράδειγμα, ένας άντρας, πιστεύοντας ότι πρέπει να έχει περισσότερα δικαιώματα από ότι οι γυναίκες, εφαρμόζει δύο μέτρα και δυο σταθμά, ενώ ένας που δηλώνει υπέρμαχος της ισότητας των δύο φύλων, αλλά με τις πράξεις του συμβάλλει στην υποβάθμιση των γυναικών είναι υποκριτής.

Δείτε επίσης
------------

|  |  |
| --- | --- |
| wiktionary logowiktionary logo | Το *Βικιλεξικό* έχει σχετικό λήμμα:  **δύο μέτρα και δύο σταθμά**  |

* Ηθική
Το στυλ emo
Ο όρος **emo** (**Ίμο)** (προφέρεται **/ˈiːmoʊ/**)(προέρχεται από τη λέξη emotional=συναισθηματικός) αναφέρεται σε ένα ύφος παρακλάδι του goth που δημιουργήθηκε στη μουσική σκηνή της Ουάσιγκτον. Τα τελευταία χρόνια, ο όρος emocore, συντομογραφία του «emotional hardcore», χρησιμοποιήθηκε επίσης για να περιγράψει τις συναισθηματικές παραστάσεις συγκροτημάτων στη σκηνή της Ουάσιγκτον και μερικές από τις περιφερειακές σκηνές όπως τα γκρουπ *Rites of Spring*, *Embrance*, *One Last Wish*, *Beefeater*, *Gray Matter*, *Fire Party* και το *Moss Icon*. Ο όρος "emotive hardcore" περιλήφθηκε στο λεξικό για να περιγράψει την περίοδο. Συγκροτήματα όπως τα *Sunny Day Real Estate* και *Texas Is The Reason* είχαν ένα πιο ανεξάρτητο ροκ ύφος του Ίμο, πιο μελωδικό και λιγότερο χαοτικό. Η αποκαλούμενη *indie emo* σκηνή επέζησε μέχρι τα τέλη της δεκαετίας του '90, καθώς πολλά από τα γκρουπ είτε εγκατέλειψαν είτε μετατοπίστηκαν σε επικρατούσες μορφές. Καθώς τα υπόλοιπα indie Ίμο γκρουπ εισχώρησαν στο κυρίαρχο μουσικό ρεύμα, νεότερα γκρουπ άρχισαν να μιμούνται το ύφος που επικρατούσε. Κατά συνέπεια, ο όρος "Ίμο" εξελίχθηκε σε έναν αόριστο προσδιορισμό, χωρίς να περιγράφει ένα συγκεκριμένο μουσικό ύφος.Το Ίμο στυλ παρουσιάζει επιρροή από το goth, αλλά οι δύο υποκουλτούρες διαφέρουν σημαντικά

Μόδα και χαρακτηριστικά
-----------------------

Στα μέσα της δεκαετίας του 2000 το Ίμο έγινε στυλ ζωής. Οι Ίμο έχουν ίσια, ξασμένα μαύρα μαλλιά με μία φράντζα στο πλάι που καλύπτει το ένα ή και τα δύο μάτια, επειδή όπως λένε, βλέπουν την ζωή με μισό μάτι. Αγόρια και κορίτσια,φοράνε κολλητά τζιν, κολλητές μπλούζες που γράφουν συνήθως ονόματα διάφορων συγκροτημάτων, διάστικτες (με καρφιά ή ανάλογα αντικείμενα) ζώνες, σκέιτ παπούτσια. Μάλιστα, τα τελευταία χρόνια, εξαιτίας της ραγδαίας διάδοσης του Ίμο στιλ πολλές εταιρίες ενδυμάτων και αξεσουάρ εκμεταλλεύθηκαν το γεγονός λανσάροντας - συνήθως μέσω του Διαδικτύου - μια γκάμα ρούχων που απευθύνονται στους Ίμο.

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
--------------------

|  |  |
| --- | --- |
| Commons logoCommons logo | Τα Wikimedia Commons έχουν πολυμέσα σχετικά με το θέμα   **Emo** |

* Συνοπτική περιγραφή των διαφόρων ρευμάτων emo (Αγγλικά)
* emo Αρχειοθετήθηκε 2011-03-11 στο Wayback Machine. και screamo[*νεκρός σύνδεσμος*] στο All Music Guide (Αγγλικά)
Το **Hail Columbia** είναι ο ύμνος του Αντιπροέδρου των ΗΠΑ και πρώην Εθνικός ύμνος των ΗΠΑ.

Υιοθετήθηκε το 1798 και αντικαταστάθηκε από το Star Spangled Banner το 1931.

Η μουσική συντέθηκε το 1789 από τον Φίλιπ Φάιλ για την πρώτη ορκωμοσία του Τζορτζ Ουάσινγκτον, με τίτλο Το εμβατήριο του προέδρου (The President's March). Το 1798 έγινε το τραγούδι "Hail, Columbia" όταν ο Τζόζεφ Χόπκινσον προσέθεσε στίχους το 1798. Το τραγούδι χρησιμοποιήθηκε ως ντε φάκτο εθνικός ύμνος των ΗΠΑ για μεγάλο μέρος του 19ου αιώνα, αλλά έχασε την δημοφιλία του μετά τον Α΄ Παγκόσμιο Πόλεμο και αντικαταστάθηκε από την Αστερόεσσα το 1931. Ήταν ο πρώην ύμνος του προέδρου, μέχρι την αντικατάσταση του από το τραγούδι "Hail to the Chief". Τώρα είναι ο προσωπικός ύμνος του αντιπροέδρου.

Οι Πρώτοι Στίχοι είναι: *Hail Columbia, happy land!*

*Hail, ye heroes, heaven-born band,Who fought and bled in freedom's cause,Who fought and bled in freedom's cause,And when the storm of war was goneEnjoy'd the peace your valor won.Let independence be our boast,Ever mindful what it cost;Ever grateful for the prize,Let its altar reach the skies.Firm, united let us be,Rallying round our liberty,As a band of brothers joined,Peace and safety we shall find.*

Παραπομπές
----------

1. ↑  Collins, Ace. *Songs Sung, Red, White, and Blue: The Stories Behind America's Best-Loved Patriotic Songs*. HarperResource, 2003, pp. 98–105.
2. ↑  Collins, Ace. *Songs Sung, Red, White, and Blue: The Stories Behind America's Best-Loved Patriotic Songs*. HarperResource, 2003, p. 105.
3. ↑  «Ruffles and Flourishes». *Virginia Tech Multimedia Music Dictionary*. Department of Music, Virginia Polytechnic Institute and State University. Ανακτήθηκε στις 4 Αυγούστου 2013. Citing:

	* «Table 2-1. Ceremony and Parade Requirements». *Army Regulation 600–25: Personnel—General: Salutes, Honors, and Visits of Courtesy* (PDF). Washington, D.C.: Headquarters, Department of the Army. 1 Σεπτεμβρίου 1983. σελ. 5. Ανακτήθηκε στις 17 Ιουνίου 2017. [*νεκρός σύνδεσμος*]
Ο **Τροχός του Έτους** στο Βόρειο Ημισφαίριο. Οι παγανιστές στο Νότιο Ημισφαίριο μετακινούν αυτές τις ημερομηνίες έξι μήνες αργότερα ώστε να συμπέσουν με τις δικές τους εποχές.
Ο **Τροχός του Έτους** είναι ετήσιος κύκλος εποχιακών φεστιβάλ, που παρατηρείται σε πολλούς σύγχρονους Παγανιστές και αποτελείται από τα κύρια ηλιακά φαινόμενα του έτους (ηλιοστάσια και ισημερίες) και τα ενδιάμεσα μεταξύ αυτών.

Η παρατήρηση του κύκλου των εποχών ήταν σημαντική για πολλούς ανθρώπους, τόσο για τους αρχαίους όσο και για τους σύγχρονους. Τα σύγχρονα παγανιστικά φεστιβάλ που βασίζονται στον Τροχό, βασίζονται επίσης στις λαϊκές παραδόσεις, ανεξάρτητα από τις πραγματικές ιστορικές παγανιστικές πρακτικές.  Μεταξύ των Wiccans, κάθε φεστιβάλ αναφέρεται ως **σάββατο**, με βάση τον ισχυρισμό του Gerald Gardner ότι ο όρος αυτός έχει περάσει από γενιά σε γενιά από τη περίδο του Μεσαίωνα, όταν η ορολογία για το Εβραϊκό Σάββατο είχε αναμειχθεί με αυτή των άλλων αιρετικών εορτασμών.  Οι σύγχρονες αντιλήψεις για το ημερολόγιο του Τροχού του Έτους επηρεάστηκαν σε μεγάλο βαθμό από τον βρετανικό παγανισμό στα μέσα του 20ού αιώνα.

Παραπομπές
----------

1. ↑  Harvey, Graham (1994). «The Roots of Pagan Ecology». *Journal of Contemporary Religion* **9** (3): 38–41. doi:10.1080/13537909408580720.
2. ↑  Gardner, Gerald (1954). *Witchcraft Today*. σελ. 147.
Ο **Γιώργος Βυθούλκας** (γεν. το 1932 στην Αθήνα ) είναι Έλληνας ομοιοπαθητικός. Έλαβε το "εναλλακτικό βραβείο νόμπελ" το 1996 και είναι ένας από τους πιο διάσημους ομοιοπαθητικούς του 20ου Αιώνα.

Βιογραφικά στοιχεία
-------------------

Ο Βυθούλκας γεννήθηκε στην Αθήνα το 1932, οι γονείς του πέθαναν στον Β 'Παγκόσμιο Πόλεμο. Το 1958 ο Βυθούλκας ήρθε για πρώτη φορά σε επαφή με την ομοιοπαθητική στη Νότια Αφρική και το 1962 έλαβε δίπλωμα από το σχολή Puddhepahat. Από το 1963 έως το 1967 έζησε στην Ινδία. Το 1966 αποφοίτησε από το Ομοιοπαθητικό Ιατρικό Κολλέγιο στη Βομβάη και βραβεύτηκε από το Ινδικό Ινστιτούτο Ομοιοπαθητικής.

Το 1967 επέστρεψε στην Ελλάδα, όπου εργάστηκε εντατικά με μια ομάδα γιατρών που είχε εκπαιδεύσει, με σκοπό την ανάπτυξη της ομοιοπαθητικής. Το 1970 ίδρυσε την ομοιοπαθητική κλινική στην Αθήνα, όπου εκπαιδεύτηκαν και εκπαιδεύονται πολλοί γιατροί που στη συνέχεια έγιναν ομοιοπαθητικοί στην Ελλάδα. Την ίδια χρονιά *δημοσιεύτηκε το βιβλίο του Ομοιοπαθητική - Ιατρική του Μέλλοντος.*

Από το 1976 ο Βυθούλκας διοργανώνει διεθνή σεμινάρια για ομοιοπαθητικούς. Τα επόμενα χρόνια έγινε παγκοσμίου φήμης δάσκαλος. Το 1978 ίδρυσε ένα διεθνές ίδρυμα για την κλασική ομοιοπαθητική στις ΗΠΑ και δημοσίευσε το βιβλίο του *Scientific Homeopathy*. Το 1986 επέστρεψε στην Ευρώπη. Από το 1987, σε συνεργασία με το Πανεπιστήμιο της Ναμύρ στό Βέλγιο, ανέπτυξε το Vithoulkas Expert System (VES), ένα ηλεκτρονικό σύστημα για την ηλεκτρονική επεξεργασία δεδομένων στην ομοιοπαθητική πρακτική και έρευνα. Το 1991 δημοσιεύτηκε ο πρώτος τόμος του *Materia Medica Viva*, το οποίο δημοσιεύεται έκτοτε τακτικά.

Τον Μάιο του 1995 εγκαινίασε τη «Διεθνή Ακαδημία Κλασικής Ομοιοπαθητικής» στην Αλόννησο στην Ελλάδα, και το 1996 ανέλαβε τη διδασκαλία της τετραετούς εκπαίδευσης στη Διεθνή Ακαδημία Κλασικής Ομοιοπαθητικής. Τον Δεκέμβριο του 1996 έλαβε το "εναλλακτικό βραβείο Νομπελ" στη Στοκχόλμη.

Το 1997 εμφανίστηκε η γερμανική έκδοση του βιβλίου του *Die neue Dimension der Medizin*. Το 2000 πραγματοποίησε διαλέξεις σε πανεπιστήμια στο Κίεβο και τη Βαρκελώνη. Στους μαθητές του Βιθούλκα περιλαμβάνονται ο Bill Gray, ο συγγραφέας της *Σύνθεσης*, καθώς και ο Frederik Schroyens, ο Jan Scholten, η Ananda Zaren, ο Alfons Geukens, ο Roger Morrison και ο Anton Rohrer.

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
--------------------

* Παρουσία στο διαδίκτυο της Ακαδημίας Βιθούλκα από την Αλόννησο (Αγγλικά)

Παραπομπές
----------

1. ↑  www.narayana-verlag.com/homeopathy/pdf/Metals-in-Homeopathy-Patricia-Le-Roux.05047\_Book\_Review.pdf.
2. ↑  www.narayana-verlag.com/homeopathy/pdf/Miasms-and-Nosodes-Louis-Klein.04531\_2Book\_Review.pdf.
3. 1 2 3 4 5 6  «Profile of George Vithoulkas». WholeHealthNow. Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 15 Μαρτίου 2008. Ανακτήθηκε στις 24 Μαρτίου 2008.

|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
| Καθιερωμένοι όροι | 
* WorldCat
* VIAF: 28000873
* **ΕΒΕ**: 16234
* LCCN: n79067061
* ISNI: 0000 0001 0882 7529
* GND: 124286097
* SELIBR: 365900
* SUDOC: 157780597
* BIBSYS: 90545141
* NLA: 57275360
* NDL: 00903988
* NKC: ola2014801873

 |

 |
Ο **Μπάμπης Φυλακτός** (1926 - ;)ήταν Έλληνας διεθνής ποδοσφαιριστής, ο οποίος αγωνιζόταν ως επιθετικός. Υπήρξε από τους πρώτους που φόρεσε τη φανέλα και των δύο "αιώνιων" αντιπάλων, του Παναθηναϊκού και του Ολυμπιακού, αν και με τον τελευταίο δεν αγωνίστηκε ποτέ σε επίσημο αγώνα.

Καριέρα
-------

### Σε συλλογικό επίπεδο

Έγινε ευρύτερα γνωστός αγωνιζόμενος με τη φανέλα του Παναθηναϊκού την περίοδο 1947-1954, όπου κατέκτησε δύο φορές τον τίτλο του πρωταθλητή Ελλάδας (1948-49, 1952-53) και τέσσερις φορές αυτόν του πρωταθλητή Αθηνών (1948-1949, 1951-1954), συμμετέχοντας το διάστημα αυτό σε 84 αγώνες συνολικά (πρωτάθλημα, κύπελλο, εθνική ομάδα), επιτυγχάνοντας 22 τέρματα. Συμπαίκτες του την εποχή εκείνη υπήρξαν, μεταξύ άλλων, οι Κώστας Λινοξυλάκης, Γιάννης Παπαντωνίου, Βαγγέλης Πανάκης και Λάκης Πετρόπουλος. Ακολούθησε μια διετία (1954-56) στον Ολυμπιακό, για να κλείσει την καριέρα του στον Πανναυπλιακό το 1960, σε ηλικία 34 ετών.

### Στην Εθνική Ελλάδας

Με την Ελλάδα αγωνίστηκε την περίοδο μεταξύ 1948-1952. Το ντεμπούτο του πραγματοποιήθηκε στις 27 Νοεμβρίου 1948, στον εκτός έδρας φιλικό αγώνα εναντίον της Τουρκίας, υπό τις οδηγίες του Κώστα Νεγρεπόντη, όπου σημείωσε και το μοναδικό τέρμα της ελληνικής ομάδας στην αναμέτρηση, αλλά και δικό του στις 10 συνολικά φορές που αγωνίστηκε με τη γαλανόλευκη φανέλα.

Παραπομπές
----------

1. ↑  «Οι 20 αιώνιοι που αλλαξοπίστησαν, www.redder.gr». Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 5 Μαρτίου 2016. Ανακτήθηκε στις 11 Μαρτίου 2015.
2. ↑  Οι μεγάλοι πράσινοι επιθετικοί, gate13.gr
3. ↑  Τουρκία - Ελλάδα 27.11.1948, epo.gr

Πηγές
-----

* Ο Μπάμπης Φυλακτός στο epo.gr
* Το προφίλ του Μπάμπη Φυλακτού στο transfermarkt

* "Γκολ 2000 - Ένας αιώνας ποδόσφαιρο" (Ανδρέας Μπόμης 2000)
* "Αυτή είναι η ιστορία της Εθνικής Ελλάδας" (Ανδρέας Μπόμης 2009)
Ο **Ζερμαίν Αμπέρ του Σεριζύ' *(γαλλ.* Germain Habert de Cérisy** (1610 – Μάιος 1654) ήταν Γάλλος ποιητής και αββάς (ηγούμενος) στη Μονή του Σαιν-Βιγκόρ.

Ο Ζ. Αμπέρ γεννήθηκε στο Παρίσι και ήταν εξάδελφος του Ανρί Λουί Αμπέρ του Μονμόρ και αδελφός του Φιλίπ Αμπέρ. Ο Ζερμαίν και ο Φιλίπ ήταν καλοί φίλοι του Βαλαντέν Κονράρ, αξιωματούχου του Βασιλέως Λουδοβίκου ΙΓ΄ και ηγουμένου στο Σεριζύ με βασιλική επιλογή. Ο Ζερμαίν Αμπέρ εκλέχθηκε μέλος της Γαλλικής Ακαδημίας με την ίδρυσή της το 1634.

Από τα ποιήματα του Ζ. Αμπέρ ξεχωρίζουν μερικές παραφράσεις των *Ψαλμών* του Δαβίδ (έτη 1663 και 1665) και το «Phyllidis oculi in astra metamorphosis» (λατινικός τίτλος) ή «Métamorphose des yeux de Philis en astres» (γαλλικός τίτλος, δηλαδή «Η μεταμόρφωση των ματιών της Φυλλίδος σε αστέρια», 1677). Εκτός από ποιητής, υπήρξε και βιογράφος συγγραφέας, καθώς έγραψε έναν βίο του Καρδιναλίου Μπερύλ (1654). Ο Ζ. Αμπέρ απεβίωσε στο Παρίσι σε ηλικία μόλις 44 ετών.

Ο Βολταίρος γράφει στο έργο του *Siècle de Louis XIV* για τον Ζ. Αμπέρ, ότι:

|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| « | ανήκε στην εποχή της χαραυγής του καλού γούστου και της ιδρύσεως της Γαλλικής Ακαδημίας. Το ποίημά του *Métamorphose des yeux de Philis en astres* του 1639 επαινέθηκε καυχησιολογικά ως αριστούργημα, και έπαψε να εμφανίζεται μόλις αναδείχθηκαν καλοί λογοτέχνες. |  » |

Ο Ζερμαίν Αμπέρ ήταν ένας από εκείνους τους οποίους κατηγόρησε ο Καρδινάλιος Ρισελιέ ότι είχαν επικρίνει το έπος *Ο Σιντ* του Κορνηλίου.

Παραπομπές
----------

1. ↑  Notice biographique de l'Académie française
2. ↑  *Catalogue de la plupart des écrivains français qui ont paru dans le Siècle de Louis XIV, pour servir à l’histoire littéraire de ce temps*, 1751

Πηγές
-----

* Το λήμμα «Αμπέρ Γερμανός» στη *Νέα Ελληνική Εγκυκλοπαίδεια* «Χάρη Πάτση», τόμος 5, σελ. 127
* Το λήμμα «Germain Habert» στο *Dictionnaire universel d’histoire et de géographie*, επιμ. Marie-Nicolas Bouillet και Alexis Chassang, 1878

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
--------------------

* Βιογραφικό του ποιητή στον ιστότοπο της Γαλλικής Ακαδημίας (στη γαλλική γλώσσα)
* Η οικογένεια των Αμπέρ του Μονμόρ (στη γαλλική)
Ο σαξοφωνίστας, συνθέτης και πανεπιστημιακός **Δημήτρης Βασιλάκης** είναι Έλληνας τζαζ μουσικός με διεθνή καριέρα και ηχογραφήσεις σε μία από τις ιστορικότερες εταιρείες, την Candid Records που εδρεύει στο Λονδίνο.

Γεννημένος και μεγαλωμένος στην Αθήνα, αρχικά μαθαίνει πιάνο, κιθάρα και βιολί και σπουδάζει χημικός μηχανικός. Τελικά η μουσική τον κερδίζει και μεταβαίνει στο Λονδίνο όπου εγγράφεται στο London College of Music. Αποκτά δίπλωμα στο κλασικό σαξόφωνο, κερδίζει πανεπιστημιακά βραβεία και εντάσσεται στην τοπική jazz σκηνή με εμφανίσεις στα διάφορα κλαμπ και μούζικ χώλ του Λονδίνου. Η πανεπιστημιακή του καριέρα διαρκεί πάνω από μια πενταετία και κορυφώνεται με υποτροφία από τον Βρετανικό συμβούλιο για σπουδές στο jazz σαξόφωνο και την σύνθεση και την απόκτηση του πτυχίου LRAM στην Διδασκαλία της jazz. Επιστρέφει στην Αθήνα όπου μεταλαμπαδεύει τις γνώσεις του σε Ελληνικούς μουσικούς κύκλους και αρχίζει ένα συνεχές ταξίδι live εμφανίσεων σε Ελλάδα και Ευρώπη. Έχει συνεργαστεί και περιοδεύσει με σπουδαίους μουσικούς, όπως ο Abdullah Ibrahim, ο Ralph Peterson, ο Andy Sheppard, ο Marc Johnson, o Alfredo Rodriguez, o Ed Schuller, ο David Liebman, o Bobby Watson, o Jeff Tain Watts και άλλοι.

Το 1999 ηχογραφεί στην Candid το ντεμπούτο του με τίτλο "Secret Path" και το 2001  με την συμμετοχή και παραγωγή του David Liebman , το "Daedalus Project – Labyrinth", ένα άλμπουμ που γρήγορα δέχτηκε εξαιρετικές κριτικές διεθνώς. Στο τελευταίο του άλμπουμ "Parallel Lines" συμμετέχει ένας από τους σπουδαιότερους σύγχρονους μάστερς της ντραμς, ο Jeff Tain Watts. Ο Δημήτρης Βασιλάκης ταξιδεύει και παρουσιάζει την μουσική του συνεχώς στον κόσμο, από το Λονδίνο στην Νέα Υόρκη, σε διάφορα διεθνή φεστιβάλ αλλά και στην Θεσσαλονίκη όπου διδάσκει στο Πανεπιστήμιο Μακεδονίας.

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
--------------------

* Επίσημη ιστοσελίδα