Για άλλες χρήσεις, δείτε: Λεύκες (αποσαφήνιση).
Συντεταγμένες: 37°03′21″N 25°12′31″E﻿ / ﻿37.05583°N 25.20861°E﻿ / 37.05583; 25.20861

Οι **Λεύκες Πάρου** (επίσημα Λεύκαι) είναι μεσόγειο ορεινό χωριό της νήσου Πάρου σε υψόμετρο των 200 μέτρων.

Γεωγραφικά στοιχεία
-------------------

Οι Λεύκες απέχουν από την Παροικιά 10 χλμ. Είναι το ορεινότερο χωριό της Πάρου και έχει πλήθος εκκλησιών καθώς και μερικούς από τους τελευταίους ανεμόμυλους που σώζονται στο νησί. Ο τελευταίος μυλωνάς της Πάρου (μπάρμπα Αρτέμης) που λειτουργούσε το μύλο του στις Λεύκες πέθανε το 1996. Το χωριό πήρε το όνομά του από τις πολλές λεύκες, δηλαδή τα δέντρα, που υπήρχαν παλαιότερα στην τοποθεσία. Ο κεντρικός δρόμος του χωριού, που οδηγεί στο κέντρο των Λευκών, είναι ασπρισμένος και λιθόστρωτος, και ονομάζεται *Ράμνος*, διότι παλαιότερα ένα δέντρο ράμνος δέσποζε κατάμεσα στο δρόμο αυτό. Κάτοικοι το αφαίρεσαν με την πάροδο του χρόνου, για να έχουν καλύτερη πρόσβαση στο κέντρο του χωριού.

Ιστορικά στοιχεία
-----------------

Στα τέλη του 19ου αιώνα οι Λεύκες αποτελούσαν το κέντρο του Δήμου Υρίας που υπάγονταν στην Επαρχία Νάξου στο Νομό Κυκλάδων και υπήρξε μέχρι το 1912. Το όνομα του δήμου προέρχεται από το Υρία, ένα από τα αρχαία ονόματα της Πάρου. Πρωτεύουσα του Δήμου Υρίας ήταν οι Λεύκες στον οποίο συμπεριλαμβάνονταν τα χωριά Αγγυριά, ή Αγκαιριά, Αλυκή, Ανερατζιά, Βούνια, Καμάρι, Κάμπος, Λαγκάδα, Μάλτες και Μαράθι. Ο παραπάνω Δήμος από της εφαρμογής του νόμου ΔΝΖ΄/1912 «*Περί Δήμων και Κοινοτήτων*» μετατράπηκε σε κοινότητα Λευκών. Την εποχή εκείνη παρουσίαζε ιδιαίτερη ανάπτυξη. Στη δεκαετία του 1970 γνώρισε μεγάλη ερήμωση λόγω αστυφιλίας όπου πολλοί κάτοικοι εγκαταστάθηκαν στην Αθήνα και κυρίως στο Μαρούσι και τα Μελίσσια αναζητώντας εργασία. Τα τελευταία όμως χρόνια λόγω τουρισμού παρουσιάζει μια νέα ανάπτυξη με ανοικοδόμηση οικιών και εξωραϊσμούς για μια ήρεμη και γλυκιά ζωή. Με το Σχέδιο Καποδίστριας η Κοινότητα Λευκών εντάχθηκε ως τοπικό διαμέρισμα στον ενιαίο Δήμο Πάρου. Στην απογραφή του 2011 το χωριό έχει πληθυσμό 545 κατοίκους, ενώ στην απογραφή του 2001 αριθμούσε 519.

Λευκιανά Ονόματα - Επώνυμα και Βαπτιστικά
-----------------------------------------

Σύμφωνα με τις διατάξεις του Νόμου ΔΝΖ’ του 1912 ¨Περί Δήμων και Κοινοτήτων¨, συγκροτήθηκε, από το Κοινοτικό Συμβούλιο των Λευκών [που μέχρι το 1912 ήταν δήμος (δήμος Υρίας)], 5μελής επιτροπή για την καταγραφή όλων των αρρένων που γεννήθηκαν στην κοινότητα των Λευκών (πρώην δήμο Υρίας) και την κατάρτιση ¨Μητρώου των αρρένων της Κοινότητας¨. Η επιτροπή περάτωσε, το 1914, τη σύνταξη του πρώτου Μητρώου των αρρένων της Κοινότητας των Λευκών, το οποίο εγκρίθηκε από τον Ειρηνοδίκη της Πάρου το 1916. Το Μητρώο αφορά στα έτη 1831 έως 1914, και περιέχει 1979 καταχωρίσεις, με τα ονοματεπώνυμα των αρρένων που γεννήθηκαν στην Κοινότητα των Λευκών, στην οποία, το 1914, ανήκαν, εκτός από το χωριό (Λεύκες), και οι περιοχές : Αγκαιριά, Αλυκή, Άι-Γιώργης στα Δαμάλια, Δάφνες, Μάλτες (Τυρλιά), Τρυπητή, Γλυφά, Καμάρι, Καμπί, Ανεραντζιά, Κάμπος, Άσπρο Χωριό, Λαγκάδα, Πήγαδος, Βουνιά, Θαψανά, Μαράθι, Αγία Κυριακή, Μάγγανο και Μαυρόπετρα. (Το Μητρώο του 1914, των αρρένων της κοινότητας Λευκών, δημοσιεύτηκε στο περιοδικό ¨ΠΑΡΙΑΝΑ¨, σε τέσσερις συνέχειες στα τεύχη 158, 159, 160 και 161, από τον Ιούλιο του 2020 μέχρι τον Ιούνιο του 2021).
‘Εχοντας λοιπόν στη διάθεσή μας περίπου 2000 (για την ακρίβεια : 1979) ονόματα, που αποτελούν το σύνολο των Λευκιανών ονομάτων μιας ορισμένης χρονικής περιόδου, ενός σχεδόν αιώνα (1831-1914), όπως αυτά είναι καταχωρισμένα στο Μητρώο των αρρένων του 1914 της κοινότητας των Λευκών, συντάξαμε τους παρακάτω 4 Πίνακες. Σκοπός μας είναι να αναδείξουμε τα ονόματα των Λευκιανών προγόνων μας, επίθετα (οικογενειακά /επώνυμα) και βαπτιστικά (κύρια/μικρά), και να επισημάνουμε ορισμένα απλά στατιστικά στοιχεία σχετικά με τα ονοματεπώνυμα που περιλαμβάνονται στο Μητρώο, παρόλο που, όπως έχουμε αναφέρει και παλαιότερα, το Μητρώο παρουσιάζει παραλείψεις και λάθη, που δημιουργούν σοβαρές αμφιβολίες ως προς την ορθότητα, την ακρίβεια και γενικά την πληρότητα, των περιεχομένων σε αυτό, καταχωρίσεων.

Συντάξαμε επίσης ένα 5ο Πίνακα, με τα γυναικεία ονόματα των Λευκών, που βρήκαμε σε διάφορα έγγραφα του Αρχείου και στο Δημοτολόγιο της Κοινότητας:

  

ΠΙΝΑΚΑΣ 1ος

Με συχνότητα εγγραφών στο Μητρώο στις περιόδους : 1831-1865 (στήλη 3), 1866-1899 (στήλη 4) και 1900-1914 (στήλη 5), καθώς και το σύνολο των εγγραφών των τριών περιόδων (στήλη 6)

  

ΠΙΝΑΚΑΣ 2ος

  

ΤΑ ΕΠΩΝΥΜΑ ΚΑΤΑ ΣΕΙΡΑ ΣΥΧΝΟΤΗΤΑΣ ΕΜΦΑΝΙΣΗΣ ΣΤΟ ΜΗΤΡΩΟ ΑΡΡΕΝΩΝ

  

Πρώτο (1ο) στη σειρά επίθετο, αναδεικνύεται το Χανιώτης με 249 εμφανίσεις (καταχωρίσεις), και ακολουθεί κατά πόδας δεύτερο (2ο), το Ραγκούσης, με 232 εμφανίσεις. Τα δυο αυτά επίθετα, που παρουσιάζουν αρκετή διαφορά εγγραφών από τα άλλα, έχουν σύνολο εμφανίσεων 481 (249+232) και αποτελούν το 24,30% (12,58+11.72), των Λευκιανών επιθέτων.

Ακολουθούν τα 3ο, 4ο και 5ο στη σειρά επίθετα, Παντελαίος, Σκιαδάς και Ρούσσος, που σχηματίζουν μια τριάδα η οποία παρουσιάζει αισθητή διαφορά εγγραφών, τόσο από τα προηγούμενα, όσο και από τα επόμενα από αυτήν επίθετα. Για την ακρίβεια, έχουν από 164 έως 125 εγγραφές και σύνολο 416 (164+127+125), που αποτελεί το 21% (8,28+6,41+6,31), των Λευκιανών επιθέτων.

Τα 5 παραπάνω πρώτα σε εγγραφές επίθετα (Χανιώτης μέχρι Ρούσσος), αποτελούν σχεδόν το 50% των Λευκιανών επιθέτων (έχουν σύνολο 481+416= 897, και ποσοστό 24,30%+21%= 45,30%). Που σημαίνει ότι, οι μισοί Λευκιανοί είχαν τα παρά πάνω πέντε επίθετα. 

Τα επόμενα 8 επίθετα, από το 6ο (Λουκής) μέχρι το 13ο (Καστανιάς), έχουν από 76 μέχρι 41 εγγραφές (εμφανίσεις), και ποσοστά από 3,84% μέχρι 2,07% (πάνω από 2%). 

Από το 14ο στη σειρά επίθετο (Τριαντάφυλλος), μέχρι το 23ο (Μπιτζηλαίος), έχουν από 39 (κάτω από 40) μέχρι 20 εγγραφές και ποσοστά από 1,97% έως 1,01%.

Τα υπόλοιπα επίθετα από το 24ο (Χριστόφορος) μέχρι το τελευταίο 38ο (Χατζής), έχουν κάτω από 20 εγγραφές και ποσοστά κάτω από μια μονάδα (1%).

Αρκετά από τα επίθετα του Πίνακα δεν υπάρχουν σήμερα στις Λεύκες. Είτε γιατί οι κάτοχοί τους δεν άφησαν απογόνους, είτε γιατί δεν υπήρξαν μόνιμοι κάτοικοι του χωριού.

Τα επίθετα Μπιτζηλαίος (23ο ),
Πιντζηλαίος (33ο ) και Πιτζηλαίος (38ο ), είναι παραφθορά του επιθέτου Βιτζηλαίος. Συναθροιζόμενα τα τρία επίθετα δίνουν τον αριθμό 28 (Μπιτζηλαίος 20 + Πιντζηλαίος 7 + Πιτζηλαίος 1), που σημαίνει, ότι το επίθετο Βιτζηλαίος είναι 18ο στη σειρά.
(Σε άλλα έγγραφα το βρήκαμε Πιτσηλαίος και Πιτηλαίος).

Όλα σχεδόν τα επίθετα από το 1ο, Χανιώτης, μέχρι το 35ο, Κρυστάλλης (στήλες 1και 2 του Πίνακα), που παρουσιάζουν συνολικό αριθμό εγγραφών πάνω από 3 (στήλη 3 του Πίνακα), παραμένουν μέχρι σήμερα σε χρήση στις Λεύκες. Είναι κατά κάποιο τρόπο τα παλιά, τα πραγματικά Λευκιανά επίθετα, που κρατάνε καλά και διατηρούνται μέχρι σήμερα.

Αντίθετα κανένα σχεδόν, επίθετο υπάρχει σήμερα στις Λεύκες, από όσα παρουσιάζουν συνολικό αριθμό εγγραφών στο Μητρώο κάτω από 4, δηλαδή από το 36ο, Ασπρόπουλος, μέχρι το τελευταίο 38ο, Χατζής.

Πολλά από τα Λευκιανά επίθετα (Χανιώτης, Κρητικός, Καντιώτης, Δρακάκης, Περάκης, Αγγελάκης, Γαβαλάς, Ξενάκης, Κονταράτος Καστανιάς, Στέλλας, Σκορδίλης, Καπαρός κ.ά.), είναι κρητικής προέλευσης και μαρτυρούν ότι, πολλοί Λευκιανοί, έχουμε κρητική καταγωγή και είμαστε επομέμως απόγονοι των Μινωϊτών, δεδομένου ότι σχετικές έρευνες έδειξαν, πως οι σημερινοί κάτοικοι της Κρήτης είναι απόγονοι των Μινωϊτών. 

Εκτός από τα παραπάνω επίθετα, εντοπίσαμε σε βιβλία και έγγραφα της Κοινότητας Λευκών και αρκετά επίθετα τα οποία αναφέρονται στην ίδια με το Μητρώο περίοδο (1831-1914), αλλά δεν είναι καταχωρισμένα στο Μητρώο. Η μη καταχώριση των ονομάτων αυτών στο Μητρώο του 1914, οφείλεται προφανώς, στο ότι, τα άτομα που είχαν τα επίθετα αυτά, είτε δε γεννήθηκαν στις Λεύκες είτε ήταν πρόσφυγες, που δεν έμειναν για μεγάλο χρονικό διάστημα στο χωριό (βλ. και Ε.Ν.Καστανιάς ¨Λεύκες Πάρου πεντέμισι αιώνες ιστορία¨, Αθήνα 1998, σελ. 314, και περιοδικό ΄Παριανά¨ τεύχος 68 του 1998 σελ. 35.).

Τα επίθετα που βρήκαμε είναι τα παρακάτω (μέσα σε παρένθεση, το έτος που φέρεται γραμμένο στο κοινοτικό βιβλίο ή έγγραφο, το συγκεκριμένο επίθετο) : 
Αγγελόπουλος (1859, δάσκαλος), Αθανασόπουλος (1859), Αϊβαλιώτης (1859), Αναστασιάδης (1878), Βλαστός (1879), Γαϊτανόπουλος (1861), Δελέντας (1885), Δεσποτίδης (1883, δάσκαλος), Δραγάζης (1861), Ευγένιος (1910), Δρόσος Ι. (1898, πρόσφυγας, παρέμεινε στις Λεύκες, δημιούργησε οικογένεια και υπάρχουν απόγονοί του), Ευστρατιάδης (1871), Ζαχαριάδης (1911), Ζυγούμης Γεώργιος (1914, έπεσε υπέρ πατρίδος στον Ελληνοϊταλικό πόλεμο του 1940), Καβαλιέρος (1876), Καρουλάκης Δ. (1914), Κεφάλας (1872), Κορδάκης (1863), Κυπραίος (1861), Λεκόπουλος (1913), Λογοθέτης Χαρ. (1868), Μακριδάκης (1868), Μαύρος Ν. (1905), Μελεωνίτης Κων. (1912), Μιχάλης Σπυρ. (1885), Μονογυιός Γεω. (1914), Μπακιρτζόγλου (1846), Μπέης Αλεξ. (1867), Μυλωνάς (1902, παντρεύτηκε στις Λεύκες, αλλά δεν άφησε απογόνους), Νικολόπουλος (1869), Ξιφίας Κ. (1861), Οικονομίδης (1868), Πανταζόπουλος Γεω. (1914), Παντελής Κων.(1909), Παρακευάς Στ. (1898), Πασχαλίδης Γεω. (1912), Πελοποννήσιος (1860), Περούλης Ανδρ. (1911), Πρέκας Νικ.(1869), Τζαμαλούκας Αντ. (1911), Τζηράκης (1872, δάσκαλος), Τσοχαλής Χ. (1903, υπήρξε σατιρικός ποιητής και έγραφε με το ψευδώνυμο Μπάμπης Αγιάσης. ( Βλ. Ε.Ν.Καστανιάς, ¨Λεύκες Πάρου πεντέμισι αιώνες ιστορία¨, σελ. 169 και 250), Φιορεντίνος (1868), Χατζησουρίδης (1876), Χερουβείμ (1892).

ΠΙΝΑΚΑΣ 3ος

(Οι στήλες του του παραπάνω Πίνακα είναι ίδιες με του Πινακ 1, εκτός της στήλης 7)

Στη στήλη ¨ όνομα πατρός¨ του Μητρώου, υπάρχουν και τα εξής βαπτιστικά ονόματα :
Γαληνός, Ζάννος, Ζώρζης, Λαμπρινός, Μανός, Μάξιμος, Μαργαρίτης, Τζαννέτος , Φιλόθεος.

ΠΙΝΑΚΑΣ 4ος

ΑΝΔΡΙΚΑ ΟΝΟΜΑΤΑ ΚΑΤΑ ΣΕΙΡΑ ΣΥΧΝΟΤΗΤΑΣ ΕΝΦΑΝΙΣΗΣ ΤΟΥΣ

Πρώτο (1ο) στη σειρά στον Πίνακα, ανδρικό όνομα, είναι το Γεώργιος, με 285 εμφανίσεις (καταχωρίσεις) και ακολουθούν από κοντά τα ονόματα Νικόλαος (2ο) και Ιωάννης (3ο), με τον ίδιο σχεδόν αριθμό εμφανίσεων (250 και 249 αντίστοιχα).

Τα τρία αυτά ονόματα (Γεώργιος,Νικόλαος, Ιωάννης), με πάνω από 200 εμφανίσεις στο Μητρώο το καθένα, και συνολικό αριθμό 784 (285+250+249), αποτελούσαν, σχεδόν, στο 40% (14,40+12,63+12,58 =39,61 ) των ανδρικών ονομάτων των Λευκιανών.

Στους εκατό Λευκιανούς δηλαδή, οι σαράντα είχαν τα τρία αυτά ονόματα (Γεώργιος, Νικόλαος, Ιωάννης).

Επονται με αρκετή διαφορά τα ονόματα Αντώνιος (4ο), Δημήτριος (5ο), Εμμανουήλ (6ο) και Κωνσταντίνος (7ο), τα οποία έχουν συχνότητα εμφάνισης από 133 έως 115 (δηλαδή μικρότερη από 200 και μεγαλύτερη από 100), και ποσοστά από 6,72% μέχρι 5.81%. 

Τα επτά (1ο - 7ο ) αυτά ονόματα (Γεώργιος, Νικόλαος, Ιωάννης, Αντώνιος, Δημήτριος, Εμμανουήλ και Κωνσταντίνος), που έχουν συχνότητα εμφάνισης πάνω από 100 το καθένα, ήταν φαίνεται τα πιο συνηθισμένα και τα πιο δημοφιλή ονόματα στους Λευκιανούς, αφού το σύνολο των εγγραφών τους στο Μητρώο ανέρχεται σε 1272, που αντιστοιχεί στο 64,27% των ονομάτων

Το όνομα Μιχαήλ (8ο) ακολουθεί, με κάτω από 100 εμφανίσεις στο Μητρώο και μικρή σχετικώς διαφορά από το Κωνσταντίνος (7ο), αλλά αρκετή από τα ονόματα που το ακολουθούν.

Τα ονόματα από το Στέφανος (9ο), μέχρι το Κυριάκος (23ο), έχουν από 38 μέχρι 10 εμφανίσεις, και ποσοστά από το 1,92% το πρώτο, μέχρι 0,50% το τελευταίο.

Τα ονόματα από το Αλέξανδρος (24ο), μέχρι το Σωτήριος (31ο), έχουν από 9 (κάτω από 10) μέχρι 2 εμφανίσεις, και ποσοστά από 0,45% έως 0,10%.

Από το όνομα Αγγελής (32ο), μέχρι το τελευταίο στη σειρά όνομα Χαράλαμπος (32ο), έχουν από μια εμφάνιση το καθένα και ποσοστό 0,05%.

Από τα 96 ανδρικά ονόματα, που αναφέρονται στο Μητρώο, τα περισσότερα είναι Χριστιανικά (κυρίως ονόματα Αγίων), όπως : Αθανάσιος, Ανδρέας, Αντώνιος, Βασίλειος, Γεώργιος, Γρηγόριος, Δημήτριος, Ευστάθιος, Θεόδωρος, Ιωάννης, Κωνσταντίνος, Νικόλαος, Πέτρος, Σάββας, Παντελεήμονας, Φώτιος, Χαράλαμπος κ.ά.

Πολλά είναι και τα Αρχαιοελληνικά ονόματα, όπως : Αλέξανδρος, Αλκιβιάδης, Αριστείδης, Δημοσθένης, Επαμεινώνδας, Θρασύβουλος, Καλλίστρατος, Λεωνίδας, Λυκούργος, Μενέλαος, Μιλτιάδης, Οδυσσέας, Παυσανίας, Περικλής, Σοφοκλής, Φίλιππος, Φωκίων.

Υπάρχουν επίσης Φράγκικα (Δυτικά) ονόματα, κατάλοιπα προφανώς της περιόδου της Ενετοκρατίας, όπως : Γουλιέλμος, Γιακουμής, Δομένεγος (Ντομένικος/Ντομίνικος), Λεονάρδος, Μπενέτος, Μπονοφάτσος, Τζαννέτος Τζώρτζης, Φραγκίσκος κ.ά. 

Τα βαπτιστικά ονόματα Βερνίκος (32ο) και Καπαρός (32ο), υπάρχουν και ως επώνυμα (βλ. ανωτέρω Πίνακες 1 και 2).

Μερικά ονόματα είναι σπάνια και κάπως περίεργα, όπως το Πιππής (σε άλλα μέρη είναι σε χρήση και ως βαπτιστικό και ως επώνυμο), το Χρουσής, το Μνηγός και το Περούλης. 

Το Μνηγός, ίσως προέρχεται από το φράγκικο Ντομένικος/Ντομίνικος, που οι Λευκιανοί το έκαναν Δομένεγος > Μένεγος > Μνηγός (βλ. και παραπάνω Πίνακα 3).

Το όνομα Περούλης, προφανώς προέρχεται από το υποκοριστικό του ονόματος Πέτρος (με αποβολή του συμφώνου τ). Πέτρος > Πετρούλης > Περούλης, (πρβλ. Γιάννης > Γιαννούλης).

Τα ονόματα στα παιδιά τους, τα έδιναν οι Λευκιανοί με την τελετή του μυστηρίου της βάπτισης, που γινόταν σε εκκλησία. Πριν από τη βάπτιση του παιδιού δεν χρησιμοποιούσαν το όνομα που θα του έδιναν, γιατί υπήρχε η προκατάληψη ότι κάτι κακό μπορεί να συμβεί στο παιδί τους μέχρι να το βαπτίσουν. 

Το αβάπτιστο αγόρι το λέγανε ¨δράκο¨ για να γίνει γερό, και το αβάπτιστο κορίτσι το λέγανε ¨δρακούλα¨ (βλ. Ν.Χ. Αλιπράντης ¨Λεξικό των ιδιωμάτων και των εγγράφων της Πάρου¨ Αθήνα 2001). Και κατά το Λευκιανό γλωσσικό ιδίωμα (βλ. Ε.Ν.Καστανιάς ¨Το Γλωσσικό Ιδίωμα των Λευκών Πάρου¨ σελ. 492, Αθήνα 2004), το αγόρι το λέγανε ¨ντράκος¨ (δράκος), με τροπή του αρχικού δ σε ντ (πρβλ. δένδρο > ντέντρο, δρεπάνι > ντραπάνι, Δραγουλάς> Ντραγουλάς) και το κορίτσι ¨ντρακ’λά¨ (δρακούλα > δρακ’λά > ντρακ’λά), με αποβολή του τονούμενου ου, και μεταβίβαση του τόνου του στο α, της επόμενης συλλαβής ( πρβλ. και Γιάννης > Γιαννούλα > Γιανν’λά).

Σε ό,τι αφορά στην επιλογή του ονόματος που έδιναν στα παιδιά τους οι Λευκιανοί, αυτή ήταν διαμορφωμένη από τον πατροπαράδοτο έθιμικό νόμο, σύμφωνα με τον οποίο τα παιδιά έπαιρναν τα ονόματα των παππούδων και των γιαγιάδων τους.

Το πρώτο παιδί που θα γεννούσε το αντρόγυνο, αν ήταν αγόρι, έπαιρνε το όνομα του παππού από την πλευρά του πατέρα και αν ήταν κορίτσι, έπαιρνε το όνομα της γιαγιάς από την πλευρά της μητέρας. Αν μετά το πρώτο αγόρι γεννιόταν και πάλι αγόρι, αυτό έπαιρνε το όνομα του παππού από την πλευρά της μητέρας. Και αν μετά το πρώτο κορίτσι γεννιόταν πάλι κορίτσι, έπαιρνε το όνομα της γιαγιάς από την πλευρά του πατέρα κ.ο.κ.

‘Όταν και το τρίτο παιδί γεννιόταν κορίτσι, τότε του έδιναν συνήθως, το αντίστοιχο θηλυκό όνομα – εφόσον υπήρχε – του ονόματος που είχε ο παππούς από την πλευρά του πατέρα (π.χ. Αντωνία, αν τον έλεγαν Αντώνη, ,Αλεξάνδρα, αν τον έλεγαν Αλέξανδρο κ.ο.κ.) και με την προϋπόθεση ότι θα συμφωνούσε και ο παππούς (αν βέβαια ζούσε), γιατί μερικοί παππούδες ήθελαν να ακούσουν το αυθεντικό τους όνομα και όχι γυναικείο.

‘Όταν και το τρίτο παιδί ήταν αγόρι, τότε του έδιναν το αντίστοιχο ανδρικό όνομα, του ονόματός της γιαγιάς από την πλευρά του πατέρα (π.χ. Θεόδωρο, αν την έλεγαν Θεοδώρα, Ευάγγελο, αν την έλεγαν Ευαγγελία κ.ο.κ.)

Παρέκκλιση από τον παραπάνω κανόνα, γινόταν μόνο σε σπάνιες και εξαιρετικές περιπτώσεις ( ¨τάξιμο¨σε ‘Αγιο κ.ά.) 

ΠΙΝΑΚΑΣ 5ος 

ΓΥΝΑΙΚΕΙΑ ΟΝΟΜΑΤΑ ΚΑΤ’ ΑΛΦΑΒΗΤΙΚΗ ΣΕΙΡΑ

(Μέσα στην παρένθεση είναι τα ονόματα στο Γλωσσικό Ιδίωμα των Λευκών)

Αγγελική (Αντζελι τσή, Αγγελικώ, Αντζελ(κ’λά (Αγγελικούλα), Κ΄λά (Κούλα))
Αγλαΐα (Αγλαγία)
Αγνούσα (Αγν’σά) 
Αδριανή (Αντριανή, Αντριάνα)
Αθανασία (Αθανασά)
Αθηνά (Αθ’νιά)
Αικατερίνη (Κατερίνι, Κατερ’νά, Κατερ’νιώ Κατερ΄νάκι, Κατερ’νάτσ’, Κάτια
Αιμιλία, (Μ΄λία)
Ακινδύνη (Ατσ’ντίνι, Κινδύνι , Τσ’ντύνι )
Αλέκα
Αλεξάνδρα (Αλεξάντρα, Αλ’ξάντρα)
Αμαλία
Αναστασία (Αναστασά, Ανεστασία, Ανεστασά,Τασία)
Ανδρομάχη (Αντρομάχι)
Ανδρονίκη (Αντρονίτσ’, Αντρονίκι)
Ανέζα (Ανεζώ, Ανεζάκι ,Ανεζάτσ’ ,Ανεζ’νά (Ανεζίνα)) 
Ανθή (Ανθ’λά (Ανθούλα))
Ανθούσα (Ανθ΄σά) 
Άννα (Αννιώ, Αννιτσά, Αννικιά (Αννίκια), Ανν΄λά (Αννούλα), Αννάκι .Αννάτσ’) 
Αννέτα (Αννετάκι ,Ανετάτσ’)
Αννούσα (Ανν΄σά, Ανν΄σάκι , Ανν΄σάτσ΄)
Αντιγόνη (Αντ’γόνι)
Αντωνία
Αντωνίνα (Αντωνινά)
Αραλία
Αργυρώ (Αργυρή, Αργιρ’λά (Αργυρούλα))
Αριστέα (Αρ’στέα)
Αρμελίνα (Αρμελινά)
Αρσενία
‘Αρτεμις (Αρτεμία, Αρτεμνιά)
Αρχοντική (Αρχοντ΄κή, Αρχοντ’τσή)
Αρχοντικώ (Αρχοντ’κώ)
Αρχόντω (Αρχοντ’λά (Αρχοντούλα))
Ασημίνα (Ασ’μ’να)
Ασπασία
Αυγουστίνα (Αυγ’στ’να)
Αφροδίτη (Αφροδίτ’)
Βάια (Βάγια)
Βαρβάρα
Βασιλική (Βασ’λιτσή, Βασ’λικ’λά (Βασιλικούλα), Βασ΄λική)
Βασίλω (Βασ’λώ, Βάσω)
Βεατρίκη (Βεατρίκι)
Βικτορία (Β΄κτορία)
Βιολέτα
Βιργινία (Βεργινία)
Γαριφαλιά (Γαρ’φαλιά) 
Γασπαρίνα (Γασπαρ’νά)
Γεωργία (Γιωργία)
Γιακουμίνα (Γιακ’μ’νά, Γιακομ’να)
Γιαννούλα (Γιανν’λά)
Γρανέτα (Γρανετάκι , Γρανετάτσ’)
Γρηγορία (Γρ’γορία)
Δαμασκηνή (Δαμαστσ’νή, Δαμασκινή, Δαμασκινιά)
Δάφνη (Δάφνι, Δάφινι )
Δέσποιν (Δέσπ’να, Δεσπ΄νιώ, Δεσπ΄νάκι, Δεσπ’νάτσ’)
Δήμητρα (Δήμ’τρα, Δ΄μ΄τρ’λά (Δημητρούλα))
Διαμάντω (Δγιαμάντω, Δγιαμαντία) 
Διονυσία (Δγιον(σία)
Δωροθέα
Ειρήνη (Γερήνι, Γιρήνι, Ειρ΄νάκι, Ειρ’νάτσ’, Ερ’νάτσ’, Ειρ΄νιώ, Γι΄ρ’νιώ. Ερ’νιώ, Ρ΄νιώ, Ειρ΄ν΄λά (Ειρηνούλα), Ρ’ν’λά)
Ελένη (Γελέν ι, Γιλένι , Ιλένι, Λενιώ, Ιλενιτσά, Ιλενικιά (Ελενίτσα), Λενάκι, Ιλενάκι, Ελέγκωι )
Ελευθερία (Λευτερία)
Ελπινίκη (Ιλπ’νίτσ’, Λπ΄νίκι , Λπ’νίτσ’)
ΑΕλισάβετ (Ιλισάβετ, Λισάβετ, Αλισάβετ) 
‘Ελλη (‘Ελλι )
Ερατώ (Ιρατώ, Αρατώ)
Εργίνα (Εργινά, Ιργινά, Εργινάκι, Ιργινάτσ’)
Ερωφίλη (Ρωφίλι)
Ευαγγελία (Ιβαντζελία, Ιβαγγελία, Ιβαντζ΄λία, Βαγγελιώ, Βαντζελιώ, Βαντζιλιώ, Βαγγελιτσά, Βαντζελικιά) 
Ευανθία (Ιβανθία, Βανθία)
Ευγενία (Ιβγενία, Ιβγινία, Βγενιώ, Βγινιώ)
Ευδοκία (Ιβδοκία, Ιβδοτσία, Βδοτσία, Βδοκία)
Ευδοξία (Ιβδοξία, Βδοξία, Βδοξά)
Ευμορφία (Ιμορφία, Μορφία, Εμορφία)
Ευσταθία (Ιφσταθία, Φσταθία)
Ευτυχία (Ιφτ’χία, Φτ’χία, Φτ’χιά
Ευφροσύνη (Ιφροσύνι , Φροσύνι ) 
Ζαμπελιώ 
Ζαμπέτα (μπετάκι)
Ζαμπιά (Ζαμπγιά, Ζαμπγιουλά (Ζαμπιούλα))
Ζαμπιώ ( Ζαμπγιώ)
Ζαφείρω (Ζαφ΄ρώ, Ζαφ’ρά (Ζαφείρα) Ζαφιρ’λά (Ζαφειρούλα))
Ζαχάρω (Ζαχαρώ, Ζαχαρ’λά (Ζαχαρούλα ))
Ζωή
Ηλέκτρα (Λέκτρα)
‘Ηρα
Ηρώ
Θαλαλέα (Θαλέα)
Θάλεια
Θέκλα
Θεοδοσία (Θοδοσία, Θοδοσά, Θιοδοσία)
Θεοδώρα (Θοδώρα, Θιοδώρα)
Θεοκτίστη (Θεοκτίστ’, Θιοχτίστ’)
Θεοφίλη (Θεοφίλι, Θιοφίλι)
Θωμαΐς (Θωμαϊδά)
Ιακωβίνα, (Ιακωβ’νά, Γιακ’μ’νά)
Ιερουσαλήμ (Γερ’σαλήμ’, Γιρ’σαλήμ, Ρ’σαλήμ)
Ιλιάδα (Λιάδα)
Ισμήνη (Ιζμήνι, Ζμήνι)
Ιφιγένεια (Ιφ’γένεια, Φ’γένεια)
Ιωάννα (Γιανν’λά (Ιωαννούλα, Γιαννούλα ))
Καλή
Καλλιόπη (Καλλιόπ΄, Πόπ’)
Καλίτσα (Καλιτσά, Καλικιά)
Καλομοίρα (Καλομ’ρά)
Καλυψώ (Καλιψώ)
Κανέλα (Κανελιώ)
Καντιώ (Καντγιώ)
Κατερίνα (βλ. Αικατερίνη)
Κατίνα (Κατ’νά)
Κατίνικω (Κατίνικω, Κατίγκω) 
Κλειώ
Κλεονίκη (Κλιονίτσ’, Κλεονίκι)
Κλεοπάτρα (Κλιοπάτρα)
Κονδυλία (Κοντ’λία, Κοντ’λιά)
Κοραλλία
Κορνηλία (Κορνιλία)
Κρεούζα (Κριουζά, Κρεουζά)
Κρυσταλλία (Κρ’σταλλία, Κ’σταλλία)
Κρυστάλλω (Κ’στάλλω)
Κυριακή (Κεργιατσή, Τσεργιατσή, Τζεργιατσή)
Κυριακώ ( Κεργιακώ, Τσεργιακώ,Τζεργιακώ, Κεργιακ΄λά, Τσεργιακ’λά, Τζεργιακ΄λά, Κ’λά), 
Κωνσταντίνα (Κωσταντ’νά, Κωσταντ΄νιά)
Κωστάντζα (Κωστάγκια)
Λαρέντζα (Λαρέγκια, Λαρεγκιάκι , Λαρεντζάκι)
Λουίζα (Λουιζά)
Μαγδαληνή (Μαγδαλινή, Μαγδλινιά)
Μαργαρίτα (Μαργαρ’τά, Μαργαρ΄τάκι , Μαργαρ΄ταράκι , Μαργαρ΄ταράτσ΄)
Μαργαρώ (Μαργαρή)
Μαργιώ (Μαργιόρα, Μαργιορή) 
Μάρθα
Μαρία (Μαργιά, Μάρω)
Μαριάνθη (Μαργιάνθ’)
Μαριάννα (Μαργιάννα)
Μαριγούλα (Μαρ’γ΄λά, Μαρ΄γ΄λάκι)
Μαριγώ (Μαρ’γώ)
Μαριέτα (Μαργέτα)
Μαρίκα (Μαρ’κά)
Μαρίνα (Μαρ’νά, Μαρινάκι , Μαρ’νάτσ’) 
Μαρκέτα (Μαρτσέτα)
Μαρούλη (Μαρούλι, Μαρ’λιώ, Μαρ’λιτσά (Μαρουλίτσα), Μαρ’λιά, Μαρ΄λάκι)
Μαρουσώ (Μαρ’σώ, Μαρ’σά (Μαρούσα), Μαρουσάκι , Μαρ΄σάτσ΄)
Μελπομένη (Μελπομένι)
Μέλπω
Μιχαηλία (Μ΄χαηλιά, Μ’χαηλινά (Μιχαηλίνα))
Μόρφω (Μορφ’λά (Μορφούλα))
Μοσχάτη (Μοσκάτ’)
Μοσχού (Μοσκού, Μοσχ΄λα, Μοσκ΄λά (Μοσκούλα))
Ναταλία
Νίκη (Νίτσ’)
Νικολέτα (Νικολέτα, Λέτα)
Ντομαζίνα (Ντομαζ’νά, Ντομαζίνι)
Νυμφοδώρα (Νιφοδώρα)
Ξανθή
Όλγα
Ολυμπία (Ολιμπία)
Ουρανία
Παναγιώτα (Πανεγιώτα, Πανάγω)
Παντελία
Παρασκευή (Παραστσευγή, Παρασκευγώ, Παραστσευγ’λά, Β΄λά)
Πηνελόπη (Π’νελόπ’, Πόπ’, Π’νελοπ’κιά)
Πελαγία
Πέρδικα (Πέρδ’κα)
Πετρούλα ( Πετρ’λά)
Πηγή (Π΄γή)
Πιπίνα (Π’π’νά, Π’π’νιά)
Πολυξένη (Πολιξένι )
Ροδαμία (Ροδαμνιά)
Ροδάνθη (Ροδάνθ’)
Ροδοθέα
Ροζαλία (Ρ΄ζαλία, Ροζαλιά)
Ρωξάνη (Ρωξάνι)
Σεβαστή (Σαβαστή, Σεβαστώ, Σαβαστώ)
Σμαράγδα (Ζμαραγδή)
Σοφία (Σοφιά, Σοφ’λά)
Σπυριδούλα (Σπιρ’δ’λά)
Σταματία (Σταμάτα, Σταματ’νά ( Σταματίνα))
Σταυρούλα (Σταυρ’λά)
Στεφανία (Στεφανιά)
Στρατονίκη (Στρατονίτσ’, Στρατονίκι))
Στέλα
Στυλιανή (Στ’λιανή, Στελιανή)
Σωτηρία (Σωτ’ρία)
Τζόγια (Γκιόγια)
Τριανταφυλλιά (Τριανταφ’λιά)
Φαίδρα
Φεβρουαρία (Φλεβαρία, Φλεβαριά)
Φιλίππα (Φ’λιππά)
Φλορέντζα (Φλορέγκια)
Φλώρα (Φλωρή)
Φραγκίσκη (Φραντζίστσ’, Φραγκισκά, Φραντζ΄σκά, Φραγκισκίνι , Φραντζ’στσίνι. Φραγκισκίνά, Φραντζ’στσ’νά)
Φρόσω (Φροσάκι , Φροσάτσ’)
Φωτεινή (Φώτ’νή, Φώτω)
Χάιδω
Χαρίκλεια (Χαρ’κλειά, Χαρ΄κλάκι , Χαρ’κλάτσ’)
Χρυσάνθη (Χ΄σάνθ΄)
Χρυσούλα (Χ’σ’λά)
Χριστίνα (Χ’στνά)

Συγκρίνοντας τον αριθμό των γυναικείων ονομάτων του παραπάνω Πίνακα 5, με τον αντίστοιχο των ανδρικών ονομάτων του Πίνακα 3, θα διαπιστώσουμε ότι ο αριθμός των γυναικείων ονομάτων είναι υπερδιπλάσιος του αριθμού των ανδρικών. Η μεγάλη αυτή διαφορά οφείλεται στο ότι, τα ανδρικά ονόματα τα αντλήσαμε από μία μόνο πηγή, το Μητρώο των αρρένων της Κοινότητας Λευκών του 1914, ενώ τα γυναικεία τα συγκεντρώσαμε, από πολλές πηγές όπως : τα Μητρώα Θηλέων της Κοινότητας Λευκών, το Δημοτολόγιο και από όσα βιβλία και έγγραφα εντοπίσαμε στο Αρχείο της Κοινότητας, από το 1831 μέχρι και το έτος 1997.

Όπως στα αντρικά ονόματα έτσι και στα γυναικεία, υπάρχουν ονόματα Χριστιανικά : Αικατερίνη, Άννα, Βαρβάρα, Μαρία, Ελένη, Θεοκτίστη, Παρασκευή κ.ά. Αρχαιοελληνικά : Αθηνά, Αντιγόνη, Ασπασία, Δάφνη, Ηλέκτρα, Ηρώ, Πηνελόπη κ.ά. Φράγκικα (Δυτυτικά) : Ανέζα, Αντωνίνα ,Βεατρίκη, Γασπαρίνα, Ζαμπέτα, Ντομαζίνα κ.ά. Και βέβαια υπάρχουν περίεργα και σπάνια ονόματα, όπως : Αγνούσα , Ακινδύνη, Αραλία, Αρμελίνα, Βάια, Φεβρουαρία, Χάιδω κ.ά. Υπάρχουν επίσης ονόματα που λήγουν σε -ω : Αγγελικώ, Ζαμπιώ , Παρασκευώ, σε -ουσα : Αγνούσα, Ανθούσα, Αννούσα, σε -ουλα : Ανθούλα, Αρχοντούλα, Χρυσούλα κ.ά.

Πηγές
-----

* Μεγάλη Ελληνική Εγκυκλοπαίδεια τομ. ΚΓ΄, σελ.746 (Δήμος Υρίας).
* "Διαδρομές Πάρου και Αντιπάρου" έκδοση Εμπορικού Συλλόγου Πάρου.
* Εγκυκλοπαιδικόν Λεξικόν Ελευθερουδάκη, τόμος 12ος, 1931, Αθήνα, Εκδ. Οίκος Ελευθερουδάκης, λήμμα «Υρίας δήμος».
* "Λεύκες Πάρου πεντέμισι αιώνες ιστορία", Ευάγγελος Ν. Καστανιάς, Αθήνα 1998, έκδοση Κοινότητας Λευκών & Προοδευτικού Συλλόγου Λευκιανών Αθήνας.

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
--------------------

* *Λεύκες Πάρου, ένα χωριό που μοιάζει με αυλή* (Αρχείο ντοκιμαντέρ της ΕΡΤ)

Παραπομπές
----------

1. ↑  (Ελληνικά) *Βάση δεδομένων της Ελληνικής Στατιστικής Αρχής*.
2. ↑  *Εγκυκλοπαίδεια Νέα Δομή*. **20**. Αθήνα: Τεγόπουλος - Μανιατέας. 1996. σελ. 73.
3. ↑  «Οδηγικές χιλιομετρικές αποστάσεις μεταξύ πόλεων, χωριών - apostaseis.gr». *www.apostaseis.gr*. Ανακτήθηκε στις 20 Ιανουαρίου 2018.
4. ↑  «Διοικητικές Μεταβολές Δήμων και Κοινοτήτωνwebsite=ΕΕΤΑΑ». Ανακτήθηκε στις 20 Ιανουαρίου 2018.
5. ↑  «ΕΛ.ΣΤΑΤ. - Μόνιμος πληθυσμός της Ελλάδος. Απογραφή 2011» (PDF). Αρχειοθετήθηκε (PDF) από το πρωτότυπο στις 17 Μαΐου 2017. Ανακτήθηκε στις 20 Ιανουαρίου 2018.

|  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| 

| π • σ • ε
Οικισμοί και νησίδες του Δήμου Πάρου |
| --- |
|  |
| Κοινότητα Πάρου | 
* Άγιος Σπυρίδωνας (νησίδα)\*
* Άγιος Χαράλαμπος
* Βουνιά  Πάρου
* Βουτάκος Πάρου
* Γλυσίδια
* Έλητας
* Κακάπετρα
* Καλάμι
* Καμάρες Πάρου
* Κάμπος
* Κουκουμαυλές
* Κρωτήρι
* Μονή Χριστού Δάσους
* Παράσπορος
* Πάρος
* Πούντα
* Σαρακίνικο
* Σωτήρες
* Χωριουδάκι
 |
|  |
| Κοινότητα Ναούσης | 
* Αγία Καλή (νησίδα)\*
* Άγιος Ανδρέας
* Άγιος Αρτέμιος (νησίδα)\*
* Αμπελάς
* Γαϊδουρονήσι (νησίδα)\*
* Γαλιάτσος (νησίδα)\*
* Εβριόκαστρο (νησίδα)\*
* Καμάρες Νάουσας
* Κολυμπήθρες
* Λάγκερη
* Λιβάδια
* Μαυρονήσι (νησίδα)\*
* Μονή Αγίου Αντωνίου\*
* Μονή Λογγοβάρδας
* Νάουσα
* Ξιφάρα
* Πρωτόργια
* Τεταρτονήσι (νησίδα)\*
* Τούρλος (νησίδα)\*
* Φιλίδι (νησίδα)\*
* Φοίνισσες (νησίδα)\*
 |
|  |
| Κοινότητα Αγκαιριάς | 
* Αγκαιριά
* Άγιος Ιωάννης Τρυπητής
* Αλυκή
* Ανερατζά
* Βουτάκος Αγκαιριάς
* Γλαρόμπουτα (νησίδα)\*
* Καμάρι
* Μακριά Μύτη
* Μικρονήσι (νησίδα)\*
* Μονή Αγίων Θεοδώρων
* Παντερονήσι (νησίδα)\*
* Τηγάνι (νησίδα)\*
 |
|  |
| Κοινότητα Αρχιλόχου | 
* Άγιος Νικόλαος
* Γλυφάδες
* Μάρμαρα
* Μώλος
* Πρόδρομος
* Τσουκαλιά
 |
|  |
| Κοινότητα Κώστου | 
* Ιστέρνι
* Κώστος
* Μαράθι
 |
|  |
| Κοινότητα Λευκών | 
* Άσπρο Χωριό
* Βουνιά Λευκών
* Γλυφά
* Λαγκάδα
* Λεύκες
 |
|  |
| Κοινότητα Μαρπήσσης | 
* Δρυονήσι (νησίδα)\*
* Δρυός
* Μακρονήσι (νησίδα)\*
* Μάρπησσα
* Πίσω Λιβάδι
* Πυργάκι
* Τζάνες
* Τούρλος
* Τσουκαλάς
* Χρυσή Ακτή
 |
|  |
| 
* Έδρα: Πάρος
* \*(Οικισμοί με μη μόνιμο πληθυσμό)
 |

 |