recursal/SuperWikiNEXT-32B huggingface dataset:
Το **Οθωμανικό πραξικόπημα** της 9/23 Ιανουαρίου 1913, γνωστό και ως Επιδρομή στην Υψηλή Πύλη (Τουρκικό: Bâb-ı Âlı Baskını), ήταν πραξικόπημα που πραγματοποιήθηκε στην Οθωμανική Αυτοκρατορία από μέλη του Κομιτάτου της Ένωσης και της Προόδου, δηλ. της πολιτικής οργάνωσης του εθνικιστικού κινήματος των Νεότουρκων. Το κίνημα ήταν μια αντίδραση των Νεότουρκων, που είχαν παραμεριστεί από την συντηρητική παράταξη, κατόπιν των διαδοχικών ηττών που υπέστη η Οθωμανική Αυτοκρατορία στον Α' Βαλκανικό Πόλεμο.

Κατά τη διάρκεια του πραξικοπήματος, ο Υπουργός Ναυτικών Ναζίμ Πασάς, ο οποίος επιχείρησε να αντιταχθεί στους κινηματίες που εισέβαλαν στο κυβερνητικό μέγαρο, δολοφονήθηκε και ο Μεγάλος Βεζίρης Κιαμίλ Πασάς, αναγκάστηκε να παραιτηθεί. Μετά το πραξικόπημα, η κυβέρνηση έπεσε στα χέρια της *Επιτροπής της Ένωσης και της Προόδου*, τώρα υπό την ηγεσία της τριανδρίας Εμβέρ Πασάς-Ταλαάτ Πασάς-Τζεμάλ Πασάς, γνωστών ως οι "Τρεις Πασάδες", που το 1914 θα οδηγούσαν την Αυτοκρατορία στον Α' Παγκόσμιο Πόλεμο στο πλευρό της Γερμανίας, ενώ στη θέση του πρωθυπουργού διορίσθηκε την επόμενη κιόλας μέρα από το πραξικόπημα (10 Ιανουαρίου 1913) ο Σεβκέτ Πασάς (1856 - 29 Μαΐου 1913), παλαιότερα επικεφαλής του Τουρκικού Γ' Σ.Σ.

Παραπομπές
----------

1. ↑  Τίτος Ι. Αθανασιάδης, "Η Δολοφονία των Βεζίρηδων Ναζίμ και Σεβκέτ Πασά το 1913", στο μηνιαίο περιοδικό Ιστορία Εικονογραφημένη, #627 (Σεπτέμβριος 2020, σελ. 41, 44
Ο **Νικόλαος Μαυρουδής** (1873-1942) διετέλεσε υπουργός εξωτερικών στην κυβέρνηση Αλέξανδρου Οθωνάιου.

Βιογραφικά στοιχεία
-------------------

Ο **Νικόλαος Μαυρουδής** μετά από σπουδές νομικών στο Πανεπιστήμιο Αθηνών μπήκε στη διπλωματική υπηρεσία το 1901 και ακολούθησε διπλωματική σταδιοδρομία υπηρετώντας ως πρέσβης της Ελλάδας σε Βελιγράδι,Μόσχα, Ρώμη. Το 1930 διορίστηκε γενικός διευθυντής στο Υπουργείο Εξωτερικών.
Προτάθηκε για την θέση του υπουργού εξωτερικών από τον Παναγή Τσαλδάρη  του υπουργείου εξωτερικών. Διορίστηκε υπουργός εξωτερικών στις 7 Μαρτίου 1933 και παραιτήθηκε, μαζί με την μεταβατική κυβέρνηση Οθωναίου στις 10 Μαρτίου.
Διαθέτει την μεγαλύτερη διάρκεια θητείας στη θέση του υπηρεσιακού υφυπουργού Εξωτερικών (πάνω από τεσσεράμισι χρόνια), όντας ταυτόχρονα και ο πρώτος που διορίστηκε σε μια τέτοια θέση η οποία συστήθηκε με τον αναγκαστικό νόμο 43 του 1936.

Πηγές
-----

1. ↑  Αντώνης Μακρυδημήτρης, Οι υπουργοί των εξωτερικών της Ελλάδας 1829-2000, εκδ.Καστανιώτης, Αθήνα, 2000, σελ.87
2. 1 2  Γρηγόριος Δάφνης, *Η Ελλάς μεταξύ δύο πολέμων*, εκδόσεις Κάκτος, τόμος Β΄, σελ. 195
3. ↑  Αντώνης Μακρυδημήτρης, Οι υπουργοί των εξωτερικών της Ελλάδας 1829-2000, εκδ.Καστανιώτης, Αθήνα, 2000, σελ.87
Για άλλες χρήσεις, δείτε: Νίσος.

Ο **Νίσος** ήταν μυθικός βασιλιάς των Μεγάρων.

Ο μύθος
-------

Ήταν ένας από τους τέσσερις υιούς του βασιλιά των Αθηνών, Πανδίονα του νεότερου και της Πυλίας. Ο Νίσος γεννήθηκε στα Μέγαρα κατά την εξορία του πατέρα του. Μετά τον θάνατο του Πανδίονα, πήγε μαζί με τα αδέλφια του στην Αθήνα. Ως σύζυγος του Νίσου αναφέρεται η Αβρώτη, αλλά και η νύμφη Κερόεσσα, με την οποία φέρεται να απέκτησε υιό τον Βύζαντα, αρχηγό των Μεγαρέων και πρώτο οικιστή της πόλης που πήρε το όνομά του, του Βυζαντίου.

Κάποιες παραδόσεις αναφέρουν ως κόρη του Νίσου την Ιφινόη, τη σύζυγο του Μεγαρέα, αλλά η επικρατέστερη εκδοχή αναφέρει ως κόρη του τη Σκύλλα, που πρόδωσε τον πατέρα της για τον έρωτα του εχθρού του, του Μίνωα. Σύμφωνα με τον μύθο αυτό, ο Νίσος μεταμορφώθηκε σε αετό.

Πηγές
-----

* Emmy Patsi-Garin: *Επίτομο λεξικό Ελληνικής Μυθολογίας*, εκδ. οίκος «Χάρη Πάτση», Αθήνα 1969

Παραπομπές
----------

1. ↑  «Nisus» (Ρωσικά)
2. 1 2 3  Νικολάι Ομπνόρσκι: «Нис» (Ρωσικά)
3. ↑  «Эгей» (Ρωσικά)
Συντεταγμένες: 32°52′N 0°29′E﻿ / ﻿32.867°N 0.483°E﻿ / 32.867; 0.483

Η **Οροσειρά Κσουρ** (αραβικά: جبال القصور‎, γαλλικά: Monts des Ksour‎ ή *Djebel Ksour*) είναι οροσειρά στην Αλγερία. Εκτείνεται στις επαρχίες Μπεσάρ και Ελ Μπαγιάντ, και είναι το δυτικό τμήμα του Σαχαριανού Άτλαντα, με την οροσειρά Αμούρ στα ανατολικά.

Γεωγραφία
---------

Η οροσειρά εκτείνεται μεταξύ της επαρχίας Φιγκίγκ στην Ανατολική Περιφέρεια του Μαρόκου κοντά στα σύνορα Μαρόκου - Αλγερίας και την κοινότητα Ελ Μπαγιάντ στην Αλγερία. Η οροσειρά συνεχίζει δυτικά μέχρι τον Υψηλό Άτλαντα. Η υψηλότερη κορυφή της περιοχής είναι το Όρος Ισσά ή *Τζεμπέλ Αϊσσά* (جبل عيسى) στα 2.236 μέτρα.

Τέχνη βράχων
------------

Νεολιθική τέχνη, με τη μορφή χαραγμένων βράχων που παρουσιάζουν άλογα, ελέφαντες και άλλα ζώα, βρίσκεται σε αρκετές σπηλιές και τοίχους σε ολόκληρη την οροσειρά.

Προστατευόμενες περιοχές
------------------------

Το Εθνικό Πάρκο Τζεμπέλ Αϊσσά είναι προστατευόμενη περιοχή επί της οροσειράς από το 2003.

Φωτογραφίες
-----------

* Οι δυτικοί πρόποδες της οροσειράς Κσουρ κοντά στο ΦιγκίγκΟι δυτικοί πρόποδες της οροσειράς Κσουρ κοντά στο Φιγκίγκ
* Νεολιθικές βραχογραφίες κοντά στο Αΐν ΣεφράΝεολιθικές βραχογραφίες κοντά στο Αΐν Σεφρά
* Οδός στο Ελ Αμπιόντ Σιντί Σεΐχ, μια πόλη που βρίσκεται στις νότιες πλαγιές της οροσειράςΟδός στο Ελ Αμπιόντ Σιντί Σεΐχ, μια πόλη που βρίσκεται στις νότιες πλαγιές της οροσειράς

Δείτε επίσης
------------

* Κατάλογος βουνών στην Αλγερία
* Σαχαριανός Άτλαντας

Παραπομπές
----------

1. ↑  Mebrouk, Fateh; Colin, Jean-Paul; Hennache, Fatima (2011). «Un gisement d'ostracodes non-marins dans l'Éocène inférieur du Djebel Amour, Atlas saharien central, Algérie : taxonomie, paléoécologie et paléobiogéographie». *Carnets de géologie (Notebooks on geology)* (Articles). doi:10.4267/2042/42328. ISSN 1634-0744. .
2. ↑  «GÉOGRAPHIE MILITAIRE - LIVRE VI - ALGÉRIE et TUNISIE par le colonel NIOX - 2ème édition». *aj.garcia.free.fr*. Ανακτήθηκε στις 3 Μαΐου 2020.
3. ↑  Lhote (Henri), *Les gravures rupestres du Sud-oranais,* Arts et Métiers graphiques, Paris, 1970
4. ↑  «Algeria.com | Explore Djebel Aïssa National Park». *Algeria.com* (στα Αγγλικά). Ανακτήθηκε στις 3 Μαΐου 2020.

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
--------------------

* Πολυμέσα σχετικά με το θέμα  Ksour Range στο Wikimedia Commons

  


|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
| Καθιερωμένοι όροι | 
* WorldCat
* VIAF: 315164085
* LCCN: sh2007006444
* SUDOC: 035783508
* BNF: cb13336206s (data)

 |

 |
Η **Μονίκα Σότσκο** (πολωνικά: Monika Soćko, το γένος **Μπομπρόφσκα** [Bobrowska]) (γενν. 24 Μαρτίου 1978) είναι Πολωνή σκακίστρια, η οποία κατέχει τους τίτλους του γκρανμαίτρ (GM) και της γυναίκας γκρανμαίτρ (WGM). Κέρδισε το Πρωτάθλημα Πολωνίας σκακιού γυναικών οκτώ φορές (το 1995, 2004, 2008, 2010, 2013, 2014, 2016, 2017).

Καριέρα
-------

Το 2007, η Σότσκο κέρδισε ένα διεθνές τουρνουά γυναικών στο Μπακού του Αζερμπαϊτζάν, μπροστά από την πρώην παγκόσμια πρωταθλήτρια γυναικών, Αντοανέτα Στεφάνοβα. Το 2008, της απονεμήθηκε ο τίτλος του Διεθνή Γκρανμαίτρ (GM) από τη Διεθνή Σκακιστική Ομοσπονδία και έγινε η πρώτη και, μέχρι σήμερα, η μόνη Πολωνή παίκτρια που το κατάφερε. Την επόμενη χρονιά, κέρδισε το Arctic Chess Challenge στο Τρούμσε της Νορβηγίας, παρά το γεγονός ότι κατετάγη μόνο ως νούμερο 16 πριν από το τουρνουά, ενώ ο κορυφαίος στην κατάταξη σύζυγός της, Μπάρτος Σότσκο, τερμάτισε στην 13η θέση. Τον Μάρτιο του 2010, κέρδισε το χάλκινο μετάλλιο στο Ευρωπαϊκό Ατομικό Πρωτάθλημα Σκακιού Γυναικών, ξεπερνώντας την Έλενα Ντέμπο και τη Μαρί Σεμπάγκ στα τάι μπρέικ.

Το 2014, η Σότσκο κέρδισε το τουρνουά γυναικών γκρανμαίτρ της Ερφούρτης. Το 2017, κέρδισε το 8ο Sharjah Cup για Γυναίκες στη Σάρτζα των Ηνωμένων Αραβικών Εμιράτων, ξεπερνώντας την Ουκρανή αθλήτρια Σβετλάνα Μόσκαλτες στο σκορ τάι μπρέικ, αφού και οι δύο τους σημείωσαν 7½/9 πόντους.

Τον Αύγουστο του 2022, στην Πράγα, η Σότσκο κέρδισε το χρυσό μετάλλιο στο Ευρωπαϊκό Ατομικό Πρωτάθλημα Σκακιού Γυναικών.

Ως μέλος της πολωνικής ομάδας, κέρδισε το χρυσό μετάλλιο στο Ευρωπαϊκό Ομαδικό Πρωτάθλημα Σκακιού Γυναικών το 2005, το αργυρό το 2007 και το 2011 και το χάλκινο το 2013 και στην Ολυμπιάδα Σκακιού Γυναικών του 2002.

Παραπομπές
----------

1. ↑  Budimex Indywidualne Mistrzostwa Polski Kobiet' 2017
2. ↑  Ahmadov, Zahir (18 September 2007). «Monika Socko wins International Women's Tournament in Baku». ChessBase.. Ανακτήθηκε στις 10 August 2009.
3. ↑  «Titles approved at the 79th FIDE Congress». Διεθνής Σκακιστική Ομοσπονδία. 4 Δεκεμβρίου 2008. Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 6 Ιουνίου 2011. Ανακτήθηκε στις 15 Ιουλίου 2009.
4. ↑  Ingul, Tormod (9 August 2009). «Polsk seier i Tromsø» (στα νορβηγικά). NRK.. Ανακτήθηκε στις 10 August 2009.
5. ↑  «Result list for the 2009 Arctic Chess Challenge». Ανακτήθηκε στις 10 Αυγούστου 2009.
6. ↑  «News». Eurorijeka2010.com. Ανακτήθηκε στις 20 Οκτωβρίου 2011.
7. ↑  «Polski Związek Szachowy - oficjalna strona». Pzszach.org.pl. 18 Μαρτίου 2010. Ανακτήθηκε στις 20 Οκτωβρίου 2011.
8. ↑  «Kämpferisch: Monika Socko, Turniersiegerin in Erfurt» (στα Γερμανικά). ChessBase. 2 Σεπτεμβρίου 2014. Ανακτήθηκε στις 24 Οκτωβρίου 2015.
9. ↑  «The Week in Chess 1207». *theweekinchess.com*. Ανακτήθηκε στις 19 Δεκεμβρίου 2018.
10. ↑  European Women Chess Championship 2022

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
--------------------

* Επίσημος ιστότοπος

|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
| Καθιερωμένοι όροι | 
* VIAF: 308181921

 |

 |
Ο **Νικόλαος Μπόμπολας** (1901 - ;) ήταν Έλληνας ιατρός και πολιτικός.

Βιογραφικά στοιχεία
-------------------

Ήταν γιος του Διονυσίου Μπόμπολα και είχε σπουδάσει ιατρική στο Πανεπιστήμιο Αθηνών. Υπήρξε πνευμονολόγος - φυματιολόγος καθώς και ιδρυτής τριών σανατορίων στην Βυτινα, το οποίο πούλησε το 1934, στον Διόνυσο και στην Πεντέλη. Την δεκαετία του 1950 κατηγορήθηκε από τον τύπο της εποχής ότι λόγω της βουλευτικής του ιδιότητας είχε δανειοδοτηθεί με σκανδαλωδώς ευνοϊκούς όρους για την εποχή του. Επιπλέον υπήρξε ένας εκ των θεράποντων ιατρών του Αλέξανδρου Παπάγου, για την στάση του όμως κατά τη διάρκεια της ασθενειας του τελευταίου κατηγορήθηκε τοσο από τον Παναγιώτη Κανελλόπουλο που ισχυρίστηκε ότι απέφευγε να κατατοπίσει τον Παπάγο περί της πραγματικής κατάστασής της του, όσο και από την εφημερίδα "Ελευθερία" που έκανε λόγο για λανθασμένη διάγνωση. Για τα γεγονότα αυτά εξέδωσε, το 1956, βιβλίο υπό τον τίτλο ‘’Η ασθένεια του Αλέξανδρου Παπάγου και τα αίτιά της’’.

Εξελέγη για πρώτη φορά βουλευτής Πυλίας στις εκλογές του 1954 με την υποστήριξη του Ελληνικού Συναγερμού και επανεξελέγη βουλευτής Μεσσηνίας στις εκλογές του 1964 με την υποστήριξη της Ένωσης Κέντρου.

Παραπομπές
----------

1. ↑  Εφημερίδα "Η Βυτίνα", Σεπτέμβριος - Οκτώβριος 2009, τεύχος 180, σελ. 8
2. 1 2  Καραγεώργος Δημήτρης, *Η διαδρομή του Ελληνικού Συναγερμού από την ίδρυσή του ως την αδρανοποίησή του, 1951-1956*, διδακτορική διατριβή ΕΚΠΑ, Αθήνα 2015, σελ. 637
3. ↑  «Μητρώο Γερουσιαστών και Βουλευτών» (PDF). *hellenicparliament*. Ελληνικό κοινοβούλιο.
Συντεταγμένες: 17°N 77°E﻿ / ﻿17°N 77°E﻿ / 17; 77

Το **Οροπέδιο Ντέκκαν** είναι ένα ευρύτατο υψίπεδο στην Ινδία, που δεσπόζει στο μεγαλύτερο μέρος του κεντρικού και περισσότερο του νοτίου τμήματος της χώρας. Με υψόμετρο που ξεκινά από τα 100 μ. βόρεια, φθάνει τα 1000 μ. στα νότι-δυτικα, με μια ελαφρά κλίση προς τα ανατολικά, σε σχήμα τριγώνου αντίστροφου με εκείνο που παρουσιάζει η ινδική χερσόνησος.

Γενικά
------

Το οροπέδιο Ντέκκαν, που το όνομά του στη σανσκριτική είναι *Ντάκσινα*, ( *dákṣiṇa* = νότια, χώρα του νότου), οριοθετείται βόρεια από τον ποταμό Νερμπουντά, της πεδιάδας του Γάγγη, νότια από τον ποταμό Κρίσνα και δυτικά και ανατολικά από τους ορεινούς όγκους (οροσειρές) των δυτικών και ανατολικών Γκατς αντίστοιχα, καλύπτοντας ένα ευρύ φάσμα των οικοτόπων της ινδικής αυτής περιοχής. Το οροπέδιο αποστραγγίζεται από δύο κύριους ποταμούς,με τους παραποτάμους τους, που διαρρέουν αυτό στο κεντρικό και νότιο τμήμα του, ο ποταμός Γκοντάβαρι και ο ποταμός Κρίσνα, που και εκ της ανατολικής κλίσης του, εκβάλουν και οι δύο στον Κόλπο της Βεγγάλης. Το δε κλίμα που παρατηρείται σ΄ αυτό είναι από ημιάνυδρο, δυτικά, μέχρι έντονο τροπικό, ανατολικά.  

Στον πολιτικό χάρτη το οροπέδιο Ντέκκαν εκτείνεται σε περισσότερες από οκτώ ομόσπονδες πολιτείες της Ινδίας.

Γεωλογία
--------

Από γεωλογικής άποψης το οροπέδιο Ντέκκαν θεωρείται το αρχαιότερο έδαφος της Ινδικής χερσονήσου. Αποτελείται κυρίως από μεταμορφωμένα πετρώματα διαφόρων χρονικών σταδίων, η ηλικία των οποίων κυμαίνεται από 300 μέχρι 500 εκατομμύρια χρόνια.  
 
Μετά τον έντονο σεισμό του 1957 έπαψε να χαρακτηρίζεται ως περιοχή σχετικής σεισμικής σταθερότητας.

Παραπομπές
----------

1. 1 2  *GEOnet Names Server*. 11  Ιουνίου 2018. -2094182.

Πηγές
-----

* "Εγκυκλοπαίδεια Πάπυρος Larousse Britannica" τομ.28ος, σελ.195.

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
--------------------

|  |  |
| --- | --- |
| Commons logoCommons logo | Τα Wikimedia Commons έχουν πολυμέσα σχετικά με το θέμα   **Οροπέδιο Ντέκκαν** |

* Καταστροφή κατά μήκος του οροπεδίου Ντέκκαν
* Φωτογραφίες οροπεδίου Ντέκκαν
* Δυναστείες του Ντέκκαν
* Οροπέδιο Ντέκκαν πληροφορίες

  


|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
| Καθιερωμένοι όροι | 
* VIAF: 173745087
* SUDOC: 027629902
* NKC: ge966470

 |

 |
Ο **μοναζίτης** είναι φωσφορικό ορυκτό των σπανίων γαιών (λανθανιδών). Τα κύρια μέταλλα που περιέχονται είναι το δημήτριο, το λανθάνιο, το πρασεοδύμιο, το νεοδύμιο, το ύττριο και το θόριο, του οποίου αποτελεί και ένα από τα κυριότερα μεταλλεύματα. Μπορεί, επίσης, να περιέχονται και (μικρές) ποσότητες άλλων λανθανιδών, όπως όλμιο (του οποίου αποτελεί και μετάλλευμα), ορισμένες φορές ουράνιο αλλά και, ορισμένες φορές, ευρώπιο (μέχρι ποσοστού 0,1%).

Εμφάνιση, παραγενέσεις
----------------------

Η ονομασία «μοναζίτης» προέρχεται από την ελληνική λέξη «μονάζειν», λόγω της εμφάνισής του σε απομονωμένους κρυστάλλους. Αποτελεί σημαντικό μετάλλευμα των σπανίων γαιών αλλά και σημαντικό ορυκτό ραδιοχρονολόγησης, αν περιέχει θόριο ή ουράνιο. Ο ραδιενεργός μοναζίτης περιέχει έγκλειστες φυσαλίδες ηλίου, το οποίο παράγεται κατά τη διάσπαση των ραδιενεργών συστατικών του.

Είναι συνοδό ορυκτό γρανιτών, συηνιτών και των πηγματιτών τους. Απαντά, επίσης, σε ηφαιστειοκλαστικά πετρώματα, σε φλέβες διεισδύσεως και μεταμορφωσιγενή ζωνών ισχυρής μεταμόρφωσης. Ανευρίσκεται υπό μορφή άμμου σε παράλιες ή ποτάμιες αποθέσεις και, σπανιότερα, σε ζώνες ισχυρής αποσάθρωσης.

Απαντά σε πολλά σημεία του πλανήτη, σπάνια όμως σε μεγάλους κρυστάλλους. Σημαντικά κοιτάσματά του βρίσκονται στα Ουράλια όρη, τα όρη Ίλμεν (Ρωσία), στη Νορβηγία (περιοχή Arendal), σε ορισμένα σημεία των ΗΠΑ, στη Βραζιλία, στην Ινδία, στη Μαδαγασκάρη (Ινδία - Μαδαγασκάρη υπό μορφή μοναζιτούχων άμμων) και στη Σρι Λάνκα.

Πηγές
-----

* Παν/μιο Αριζόνα, εγχειρίδιο ορυκτολογίας (pdf)
* Mindat.org
* Minerals.net
* Webmineral.com

Βιβλιογραφία
------------

* Frederick H. Pough, Roger Tory Peterson, Jeffrey (PHT) Scovil, *A Field Guide to Rocks and Minerals*, Houghton Mifflin Harcourt, 1988 ISBN 039591096X
* Walter Schumann, R. Bradshaw, K. A. G. Mills, *Handbook of Rocks, Minerals and Gemstones*, Houghton Mifflin Harcourt, 1993 ISBN 0395511372
* S. S. Augustithis, *Atlas of the textural patterns of ore minerals and metallogenic proccesses*, Walter de Gruyter, ISBN 3110136392

Σημειώσεις
----------

1. ↑  «Los Alamos Nat. Laboratory». Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 21 Νοεμβρίου 2010. Ανακτήθηκε στις 18 Απριλίου 2009.
Το **Νίνγκτσι**, γνωστό και ως **Λίνζι**, είναι πόλη περιφερειακού επιπέδου στη νοτιοανατολική περιοχή της Αυτόνομης Περιοχής του Θιβέτ. Η διοικητική έδρα του Νίνγκτσι είναι η περιφέρεια Μπάγι. Οι κινέζοι διεκδικούν μέρος του Αρουνάτσαλ Πραντές, το οποίο είναι μία από τις πολιτείες της Ινδίας, ως μέρος της νομαρχίας.

Το Νίνγκτσι είναι η τοποθεσία του Μοναστηρίου Μπούτσου. Σήμερα η πόλη έχει πληθυσμό 195.109 κατοίκων.

Τουρισμός
---------

Η επαρχία Κουανγκτούνγκ ανακοίνωσε ότι σχεδιάζει να επενδύσει περισσότερα από 400 εκατομμύρια Ρενμίνμπι (50 εκατομμύρια ευρώ) στην τουριστική βιομηχανία του Νίνγκτσι. Σύμφωνα με το σχέδιο, το Κουανγκτούνγκ θα βοηθήσει στην κατασκευή 22 «ευκατάστατων μοντέλων χωριών» στο Νίνγκτσι σε κομητείες όπως οι Μπόμπε και Ζάγιου.

Παραπομπές
----------

1. ↑  «China plans 'Swiss makeover' for tourism in southeast Tibet». *CNN Travel*. 29 Ιουνίου 2012. Ανακτήθηκε στις 20 Οκτωβρίου 2013.

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
--------------------

* Πολυμέσα σχετικά με το θέμα  Nyingchi Prefecture στο Wikimedia Commons
* Tibetinfor.com
* Πληροφορίες και ταξιδιωτικοί οδηγοί για το Νίνγκτσι στο Nyingchi.com

  


|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
| Καθιερωμένοι όροι | 
* WorldCat
* VIAF: 3178154137637615370006
* LCCN: n2018062901

 |

 |
Συντεταγμένες: 37°26′53.5″N 35°27′34.6″E﻿ / ﻿37.448194°N 35.459611°E﻿ / 37.448194; 35.459611

«Μάχη του Αβαράιρ», 1482, έρημος Ακάντς, έργο του Καραπέτ Μπερκρετσί
Το **μοναστήρι Ακνέρ** (αρμενικά: Ակներ վանք, Ακνέρ βανκ') είναι ένα κατεστραμμένο αρμενικό μοναστήρι κοντά στο χωριό Έγνερ της επαρχίας Αδάνων της σημερινής Τουρκίας.

Ήταν ένα από τα σημαντικότερα μοναστήρια του Αρμενικού Βασιλείου της Κιλικίας. Χτίστηκε από τον βασιλέα Λέοντα Γ΄ της Αρμενίας το 1198–1203 μ.Χ. και εχρίσθη από τον Καθόλικο (Πατριάρχη) της Κιλικιανής Αρμενίας Γρηγόριο Απιράτ.

Το μοναστήρι Ακνέρ αποτελούνταν από τρεις ναούς: Αγ. Μήτηρ Θεού (Սբ. Աստվածածին), Αγ. Ιάκωβος (Սբ. Հակոբ) και Άγιοι Απόστολοι (Սբ. Առաքելոց).

Ετυμολογία
----------

Το μοναστήρι ήταν γνωστό με διάφορες ονομασίες:

1. Ακνέρ (αρμενικά: Ակներ‎) (ή Ακναγμπιούρ) αμφότερα σημαίνουν «*ρυάκια*» στην Παλαιά Αρμενική Γλώσσα. Το μοναστήρι χτίστηκε σε θέση γεμάτη ρέματα κοντά στο χωριό *Ακνέρ* αντιστοιχώντας γεωγραφικά στο σημερινό χωριό *Έγνερ*.
2. Ακάντς Αναπάτ (αρμενικά: Ականց Անապատ‎) στην Αρμενική γλώσσα σημαίνει *ο ναός στα ρέματα*.

Παραπομπές
----------

1. ↑  "Sisuan" by Ghevond Alishan, Venice 1885
Ο **Νικολά Καραμπατίτς** (επίσης απαντώμενο το όνομά του με τη γραφή *Nikola Karabatić* και στο κυριλλικό αλφάβητο *Никола Карабатић*), γεννημένος στη Νις της Γιουγκοσλαβίας (σημερινή Σερβία) στις 11 Απριλίου 1984, είναι Γάλλος αθλητής του χάντμπολ με καταγωγή από την Κροατία, μέσω του πατέρα του Μπράνκο Καράμπατιτς, και τη Σερβία μέσω της μητέρας του. Έχει ύψος 1,95 μ. και βάρος 102 κιλά. Αγωνίζεται στην θέση του αριστερού ίντερ ή του πλέι μέικερ για λογαριασμό της Εθνικής Γαλλίας και της Παρί Σεν Ζερμέν (χάντμπολ). Έχοντας κατακτήσει αρκετές φορές το Πρωτάθλημα Γαλλίας και Γερμανίας, τα οποία θεωρούνται εκ των κορυφαίων και πλέον ανταγωνιστικών πρωταθλημάτων της Ευρώπης μαζί με το ισπανικό, ενώ είναι επίσης κάτοχος τριών Τσάμπιονς Λιγκ, το 2003 με την Μονπελιέ, το 2007 με την Κίελ και το 2015 με τη Μπαρτσελόνα.

Με την Εθνική Γαλλίας, Νικολά Καραμπατίτς είναι μέλος μίας εκ των καλύτερων ομάδων όλων των εποχών. Έχει κατακτήσει δύο φορές το χρυσό μετάλλιο στους Ολυμπιακούς Αγώνες (2008 και 2012), τρεις φορές το Παγκόσμιο Πρωτάθλημα (2009, 2011 και 2015) και τρεις φορές το Ευρωπαϊκό Πρωτάθλημα (2006, 2010 και 2014). 

Στις 6 Αυγούστου 2008, βραβεύτηκε επίσημα ως καλύτερος αθλητής του χάντμπολ για το 2007 από την IHF. Θεωρείται ως ένας από τους καλύτερους αθλητές στον κόσμο χάρη στα φυσικά του προσόντα, την πολύ καλή του τεχνική κατάρτιση, καθώς και τις εξαιρετικές του γνώσεις σε θέματα τακτικής.

Το 2013, ο Νικολά Καραμπατίτς καθώς και άλλοι έξι αθλητές εμπλεκόμενοι στην υπόθεση στημένων αγώνων στο χάντμπολ τιμωρήθηκαν όλοι τους με ποινή αγωνιστικού αποκλεισμού διάρκειας έξι αγωνιστικών ημερών, δηλαδή η μέγιστη δυνατή αγωνιστική τιμωρία.

Παραπομπές
----------

1. ↑  «Karabatic : "La France meilleure que la Croatie"». leparisien.fr. 31 Ιανουαρίου 2009. Ανακτήθηκε στις 12 Σεπτεμβρίου 2013.
2. ↑  «« Pour Nikola Karabatic, *le hand est le plus beau sport du monde*»». lemonde.fr. 26 Ιανουαρίου 2008. Ανακτήθηκε στις 12 Σεπτεμβρίου 2013. .
3. ↑  «Paris suspects du handball: Karabatic suspendu pour six matches» (στα Γαλλικά). www.lexpress.fr. 6 Φεβρουαρίου 2013. Ανακτήθηκε στις 16 Ιανουαρίου 2015.

  


|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
| Καθιερωμένοι όροι | 
* VIAF: 316738111
* ISNI: 0000 0004 5099 6037
* SUDOC: 232579180
* BNF: cb167212232 (data)

 |

 |
Μπατσάτα (χορός)
Η **μπατσάτα** (*bachata*) είναι μια μορφή μουσικής και λάτιν χορού που δημιουργήθηκε στην επαρχία και τις αγροτικές γειτονιές της Δομινικανής Δημοκρατίας. Τα θέματά του είναι συχνά ρομαντικά: ιδιαίτερα επικρατούσες είναι οι ιστορίες Αγάπης και της θλίψης. Στην πραγματικότητα, ο αρχικός όρος που χρησιμοποιήθηκε για να ονομάσει το ύφος ήταν «amargue» («πικρία» ή «πικρή μουσική»), έως ότου ο μάλλον διφορούμενος όρος bachata έγινε δημοφιλής.

Ονομασία
--------

Η προέλευση του όρου bachata είναι ακόμα άγνωστη. Εντούτοις, σε μερικές αγροτικές περιοχές της Δομινικανής Δημοκρατίας, ο όρος Βachata σημαίνει τα απορρίμματα, αλλά οι περισσότεροι πολίτες συμφωνούν ότι αποτελεί ένα συμβαλλόμενο μέρος. Άλλοι λένε ότι η bachata προέρχεται από το ιταλικό Ballata, το οποίο ήταν μια δημοφιλής μορφή μουσικής της Ιταλίας τους προηγούμενους αιώνες. Η Bachata αναπτύχθηκε και είναι ακόμα στενά συνδεδεμένη με το λατινοαμερικάνικο ρομαντικό ύφος αποκαλούμενο μπολερό.

Με την πάροδο του χρόνου, έχει επηρεαστεί από το μερένγκε (γρήγορος ρυθμός ντόπιας μουσικής στη Δομινικανή Δημοκρατία) και από ποικίλες λατινοαμερικάνικες μορφές κιθάρων. Η ίδια η μουσική παίζεται στα 4/4. Η πιο αναγνωρίσιμη πτυχή της ενοργάνωσης bachata είναι η χρήση μιας ενισχυμένης κιθάρας (είτε ηλεκτρικής είτε ακουστικής).

Ιστορία
-------

Η bachata που προέκυψε τη δεκαετία του '60 προέρχεται από τη λατινοαμερικάνικη παράδοση κιθαριστικής μουσικής, αρχικά εντοπιζόμενη σε μπαρ και κλαμπ που έπαιζαν κιθαρίστες και τραγουδιστές. Σύμφωνα με ένα ντοκιμαντέρ, τo κομμάτι των Beatles "Till There Was You" (1963) βοήθησε στην έμπνευση του ύφους. Ακόμα κι αν μερικοί έθεσαν την προέλευση της Bachata στις αρχές της δεκαετία του '60. Το 2002 ένα αναμνηστικό λεύκωμα δημοσιεύτηκε γιορτάζοντας την 50ή επέτειο της μουσικής Bachata. 

Ενώ οι ραδιοφωνικοί σταθμοί έπαιζαν συνεχώς merengue και σάλσα, οι μουσικοί bachata αναγκάστηκαν να αναπτύξουν το σύστημά τους και τη μουσική τους. Όπως με τις περισσότερες μορφές της λατινοαμερικάνικης μουσικής, η bachata αποδίδεται κυρίως από άνδρες τραγουδιστές.

Η bachata παίζεται σήμερα σε ηλεκτρική κιθάρα και είναι πιο ρυθμική απ' ό,τι στις προηγούμενες μορφές. Η εξέλιξη σε ηλεκτρική κιθάρα έχει βοηθήσει να καταστήσει την bachata περισσότερο χορευτική και προσιτή. 

Για το δομινικανό ακροατήριο, ο δημοφιλέστερος των σύγχρονων bachateros είναι αναντίρρητα ο Άντονι Σάντος. Άλλοι αξιοσημείωτοι καλλιτέχνες είναι οι: Λουίς Βάργας, Ραουλίν Ροδρίγκες, Σακαρίας Φερρέιρα, Φρανκ Ρέγιες, Monchy y Alexandra, Andy Andy, Λεονάρδο Πανιάγουα, Los Toros Band, Joe Veras και El Vinny (Tu Melón).

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
--------------------

* Bachata videos of both Original and Fusion Bachata (αγγλικά)
* Site about Original Bachata incl. Dance-Videos and Dance-Tutorials (αγγλικά)
* Bachata Tutorials for Traditional and Fusion Bachata Dance (αγγλικά)
* Bachata Festivals Worldwide Αρχειοθετήθηκε 2014-07-01 στο Wayback Machine. (αγγλικά)
Η **Μπαφ Ουλκού Γιουρντού** (τουρκικά: *Baf Ülkü Yurdu*) είναι αθλητικός σύλλογος που δραστηριοποιείται στο άθλημα του ποδοσφαίρου με έδρα τη Μόρφου στην ΤΔΒΚ. Αρχική έδρα της ομάδας ήταν η Πάφος, αλλά μετά την τουρκική εισβολή στην Κύπρο μετακινήθηκε στη Βόρεια Κύπρο.

Ιστορία
-------

Ο σύλλογος ιδρύθηκε το 1947 με χρώματα το κόκκινο και το λευκό. Η ιδέα των Τουρκοκυπρίων που ζουσαν στην Πάφο, για την ίδρυση ενός αθλητικού σωματείου άρχισε να εξελίσσεται και το 1947 υποβλήθηκε αίτηση στις βρετανικές αρχές που κυβερνούσαν την Κύπρο εκείνη την εποχή, για τη σύσταση του συλλόγου. Δύο εξέχοντα μέλη της τουρκοκυπριακής κοινότητας στην Πάφο, ανέλαβαν στην ευθύνη να προχωρήσουν στην ίδρυση του συλλόγου. Ο Χαλίτ Αλί Ριζά και ο Ντερβίς Αχμέτ Ρασίτ.

Η αίτηση εγκρίθηκε και η «Ουλκού Γιουρντού Σπορ Κουλουμπού» (Ülkü Yurdu Spor Kulübü) ιδρύθηκε επισήμως στις 23 Απριλίου 1947. Δεδομένου ότι η αίτηση εκπονήθηκε από τον Χαλίτ Αλί Ριζά, ο οποίος ήταν δικηγόρος, έγινε ο ιδρυτικός πρόεδρος του συλλόγου και ο Ντερβίς Αχμέτ Ρασίτ εκλέχτηκε ως ο πρώτος πρόεδρος στην πρώτη συνέλευση των μελών του συλλόγου. Ενοικιάστηκε επίσης μια κατοικία στη συνοικία Μούταλλος της Πάφου που χρησίμευε ως έδρα του συλλόγου.

Η Ουλκού Γιουρντού υπήρξε ιδρυτικό μέλος της Τουρκοκυπριακής Ομοσπονδίας Ποδοσφαίρου, στις διοργανώσεις της οποίας συμμετέχει μέχρι σήμερα. Αρχικά η ομάδα είχε ως έδρα τη Πάφο, πόλη στην οποία ιδρύθηκε. Μετά την τουρκική εισβολή και το διαχωρισμό Ελληνοκυπριών και Τουρκοκυπρίων το 1974, μετακινήθηκε στην Μόρφου. 

Η ομάδα διεξάγει τους εντός έδρας αγώνες της στο Στάδιο Ζαφέρ, χωρητικότητας 7.000 θεατών.

Τίτλοι
------

Στις διοργανώσεις της Τουρκοκυπριακής Ποδοσφαιρικής Ομοσπονδίας:
* Πρωταθλήματα (4): 1987, 1988, 1989, 1990
* Σούπερ Καπ (3): 1987, 1988, 1989
* Πρωταθλήματα Β΄ κατηγορίας (3): 1961, 1999, 2001
* Πρωταθλήματα Γ΄ κατηγορίας (1): 2013 (Β'Όμιλος)

Παραπομπές
----------

1. ↑  BAF ÜLKÜ YURDU Αρχειοθετήθηκε 2017-08-03 στο Wayback Machine. ktff.net

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
--------------------

* Σελίδα του συλλόγου Αρχειοθετήθηκε 2017-08-03 στο Wayback Machine. στην KTFF


|  |  |
| --- | --- |
| CC-BY-SA Μετάφραση | Στο λήμμα αυτό έχει ενσωματωθεί κείμενο από το λήμμα Baf Ülkü Yurdu S.K.  της Αγγλικής Βικιπαίδειας, η οποία διανέμεται υπό την GNU FDL και την CC-BY-SA 4.0. (ιστορικό/συντάκτες). |
Το **μοντέλο ΛCDM** ή *Lambda-CDM* είναι μία παραμετροποίηση του κοσμολογικού μοντέλου της Μεγάλης Έκρηξης στο οποίο το σύμπαν περιέχει μία κοσμολογική σταθερά, που δηλώνεται ως (Lambda) Λ, καθώς επίσης και ψυχρή σκοτεινή ύλη (Cold Dark Matter). Συχνά αποκαλείται ως το **καθιερωμένο μοντέλο** της Μεγάλης έκρηξης, καθώς είναι το απλούστερο μοντέλο που παρέχει αρκετά καλό ταίριασμα με τις ακόλουθες παρατηρήσεις:

* την ύπαρξη και τη δομή της μικροκυματικής ακτινοβολίας κοσμικού υποβάθρου
* την μεγάλης κλίμακας δομή στην κατανομή των γαλαξιών
* τα αποθέματα του υδρογόνου (συμπεριλαμβανομένου του δευτερίου), ηλίου και λιθίου
* την επιταχυνόμενη διαστολή του σύμπαντος, όπως παρατηρείται στο φως των απομακρυσμένων γαλαξιών και των σουπερνόβα.

Το μοντέλο θεωρεί ότι η γενική σχετικότητα είναι η σωστή θεωρία της βαρύτητας σε κοσμολογικές κλίμακες.
Προέκυψε στα τέλη της δεκαετίας του 1990s σαν **κοσμολογική αρμονία**, μετά από μία περίοδο όπου διαφορετικές παρατηρούμενες ιδιότητες του σύμπαντος εμφανίζονταν αμοιβαία ασυνεπείς και δεν υπήρχε συνέπεια στη σύνθεση της πυκνότητας ενέργειας του σύμπαντος.
Το ΛCDM μοντέλο επεκτείνεται πρσθέτοντας τον κοσμολογικό πληθωρισμό, την πεμπτουσία και άλλα στοιχεία που είναι τωρινές περιοχές έρευνας στην κοσμολογία. Μερικά εναλλακτικά μοντέλα αμφισβητούν τις υποθέσεις του ΛCDM μοντέλου, όπως η τροποποιημένη νευτώνεια δυναμική, τροποποιημένη βαρύτητα και μεγάλης κλίμακας παραλλαγές στην πυκνότητα ύλης του σύμπαντος.

Παραπομπές
----------

1. ↑  P. Kroupa, B. Famaey, K.S. de Boer, J. Dabringhausen, M. Pawlowski, C.M. Boily, H. Jerjen, D. Forbes, G. Hensler, M. Metz, "Local-Group tests of dark-matter concordance cosmology. Towards a new paradigm for structure formation" A&A 523, 32 (2010).
Ο **Νικόλαος Στυλιανού** (γενν. στις 9 Νοεμβρίου 1988) είναι Κύπριος επαγγελματίας καλαθοσφαιριστής, ο οποίος αγωνίζεται ως σμολ φόργουορντ για τον Κεραυνό Στροβόλου στην Α' κατηγορία Κύπρου. Μετά από 3 χρόνια κολεγιακής καλαθοσφαίρισης, δήλωσε συμμετοχή στο NBA Ντραφτ του 2010, αλλά δεν επιλέχθηκε σε κάποιον από τους δύο γύρους.

Σταδιοδρομία στο κολέγιο
------------------------

Ο Στυλιανού έπαιξε κολεγιακή καλαθοσφαίριση για δύο χρόνια στο κολέγιο Ναβάρο. Στη συνέχεια μετακόμισε στους Ουέστ Τέξας Α&Μ Μπάφαλοους, όπου έπαιξε μέχρι το 2009.

Επαγγελματική σταδιοδρομία
--------------------------

Ο Στυλιανού ξεκίνησε την επαγγελματική του σταδιοδρομία με το Ρέθυμνο στην Α2 Εθνική. Μετά από ένα χρόνο, επέστρεψε στην Κύπρο και έγινε μέλος της ΑΕΚ Λάρνακας. 

Τις επόμενες σεζόν, ο Στυλιανού επέστρεψε στην Ελλάδα και έπαιξε για την Καβάλα, τον Κόροιβο Αμαλιάδας και τον ΟΦΗ, πριν επιστρέψει στην Κύπρο για να ενταχθεί στον Κεραυνό Στροβόλου. Με τον Κεραυνό κατέκτησε το Πρωτάθλημα Κύπρου το 2017. 

Μετά από δύο χρόνια με τον Κεραυνό, επέστρεψε στην Ελλάδα και εντάχθηκε στον προσφάτως προβιβασμένο στην Α1 Εθνική Φάρο Λάρισας. Αποχώρησε από τον Φάρο για να ενταχθεί στην Alytus Dzūkija του Πρωταθλήματος Λιθουανίας.

Για τη σεζόν 2018-19, υπέγραψε με την Κύμη στην Α1 Εθνική, όμως αποχώρησε τον Ιανουάριο του 2019, λόγω μικρού χρόνου συμμετοχής και εντάχθηκε για δεύτερη φορά στον Κεραυνό Στροβόλου.

Εθνική Κύπρου
-------------

Η Στυλιανού υπήρξε μέλος των «μικρών» εθνικών ομάδων της Κύπρου εδώ και αρκετά χρόνια. Σήμερα είναι ένας από τους ηγέτες της Εθνικής Κύπρου.

Παραπομπές
----------

1. ↑  «ΝΙΚΟΣ ΣΤΥΛΙΑΝΟΥ: "Δικαίωση με την επίτευξη των στόχων"». *basket247.gr*. Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 24 Μαρτίου 2018. Ανακτήθηκε στις 23 Μαρτίου 2018.
2. ↑  «Faros Larisa sign Nikos Stylianou». *a1basket.gr*. Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 2019-10-06.. Ανακτήθηκε στις 23 Μαρτίου 2018.
3. ↑  «"DZŪKIJA" ĮSIGIJO KIPRO RINKTINĖS ŽAIDĖJĄ». *lkl.lt* (στα Λιθουανικά). Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 6 Οκτωβρίου 2019. Ανακτήθηκε στις 23 Μαρτίου 2018.
4. ↑  «Στην Κύμη ο Νίκος Στυλιανού». *www.sport24.gr*. 20 Σεπτεμβρίου 2018.
5. ↑  «Στον Κεραυνό ο Στυλιανού!». *balla.com.cy*. 21 Ιανουαρίου 2019. Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 6 Οκτωβρίου 2019.

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
--------------------

* Προφίλ στο RealGM.com
* Προφίλ στο Eurobasket.com
Ο **Νικόλαος K. Τσίμπας** (Αλιστράτη Σερρών, 7 Ιουλίου 1904 - Αθήνα, 24 Μαρτίου 1978) ήταν Έλληνας γιατρός και πολιτικός. Υπηρέτησε ως βουλευτής Δράμας από το 1961 ως το 1964 με το κόμμα της ΕΡΕ.

Σπουδές και πολιτική σταδιοδρομία
---------------------------------

Σπούδασε Ιατρική στο Πανεπιστήμιο των Αθηνών και ειδικεύτηκε στη χειρουργική. Έλαβε μέρος σε πολλές αποστολές του Ερυθρού Σταυρού και ανέπτυξε πλούσιο ανθρωπιστικό έργο.

Αργότερα πολιτεύτηκε με την ΕΡΕ και εξελέγη βουλευτής Δράμας, στις εκλογές του 1961 και του 1963. Πέθανε στην Αθήνα και κηδεύτηκε στις 25 Μαρτίου 1978 από τον ιερό ναό Αγίου Αθανασίου Αλιστράτης, που ήταν και η ιδιαίτερη πατρίδα του. Το 2003, 25 χρόνια μετά το θάνατό του, έγιναν τα αποκαλυπτήρια της προτομής του από το Δήμο Αλιστράτης, .

Παραπομπές
----------

1. ↑  Τεκμήριο[*νεκρός σύνδεσμος*], Βιβλιοθήκη Εταιρείας Μακεδονικών Σπουδών.
2. ↑  Σαν σήμερα[*νεκρός σύνδεσμος*], 24-3-2011, άρθρο του Σάκη Αραμπατζή, δικτυακός τόπος aposerres.gr, ανάκτηση 21-3-2014.
3. ↑  Το Βήμα, φύλλο 25ης Μαρτίου 1978, σελ. 8.
Συντεταγμένες: 39°58′7″N 20°43′46″E﻿ / ﻿39.96861°N 20.72944°E﻿ / 39.96861; 20.72944

Το **Μικρό Πάπιγκο** είναι χωριό του δήμου Ζαγορίου στο νομό Ιωαννίνων, χτισμένο στις πλαγιές της Τύμφης. Βρίσκεται εντός των ορίων του Εθνικού Δρυμού Βίκου-Αώου σε υψόμετρο 950-960 μ. με θέα στην Αστράκα ("Πύργοι Αστράκας"). Εκεί είναι χτισμένα ιδιαίτερης αρχιτεκτονικής πετρόκτιστα σπίτια και αρχοντικά, περίτεχνες αυλόπορτες και εκκλησίες, με χαρακτηριστικό παράδειγμα τον Άγιο Βλάσιο με το εξάγωνο καμπαναριό, γραφικά καλντερίμια, βρύσες και κολυμπήθρες, καθώς και η φυσική πισίνα με καθαρά νερά της, που βρίσκεται στο δρόμο πριν το Μικρό Πάπιγκο.

Στο Μικρό Πάπιγκο βρίσκονται οι αφετηρίες πολλών μονοπατιών που οδηγούν στο βουνό της Τύμφης, στο καταφύγιο της Αστράκας και στη Δρακόλιμνη.

Εικόνες
-------

* Το Μικρό Πάπιγκο είναι προστατευόμενη τοποθεσία του δικτύου Natura 2000Το Μικρό Πάπιγκο είναι προστατευόμενη τοποθεσία του δικτύου Natura 2000
*

Παραπομπές
----------

1. ↑  «N2K GR2130009 dataforms». *natura2000.eea.europa.eu*. Ανακτήθηκε στις 21 Ιουνίου 2019.
Ο **Μπενί Μπερτέ** (*γαλλικά: Benny Berthet*) ήταν Γάλλος αθλητής της αντισφαίρισης.

Συμμετείχε 18 φορές στο Ρολάν Γκαρός από του 1929 έως το 1938 και από το 1946 έως το 1955. Συμμετείχε στο Γουίμπλεντον το 1931 και το 1950, χωρίς να περάσει τον 1ο γύρο. Αρχηγός της ομάδας της Γαλλίας στο Κύπελλο Ντέιβις από το 1955 έως το 1965, όπου μαζί της έπαιξε στον τελικό ζώνη της Ευρώπης το 1964 όταν κι έχασε με 1-4 από τη Σουηδία.

Το 1931 ήταν πρώτος στο Πολωνικό πρωτάθλημα, την ίδια χρονιά στο Πρωτάθλημα αντισφαίρισης Ανατολικής Μεσογείου ήταν δεύτερος στο απλό χάνοντας από τον Γκότφριντ φον Κραμ, δεύτερος και στο Σαν Ρέμο αλλά και στις Κάννες. Επίσης το 1931 έπαιξε στα ημιτελικά του απλού στο Ρολάν Γκαρός όπου αποκλείστηκε από τον Μποροτρά.

Συνελήφθη αιχμάλωτος κατά τη διάρκεια του Β' Παγκοσμίου πολέμου, στη συνέχεια, θα κατασκευάσει στο στρατόπεδο του με τους συναδέλφους του γήπεδα τένις οργανώνοντας και τουρνουά.
Η φιλανθρωπική ημέρα του τουρνουά Ρολάν Γκαρός που διοργανώνετε από το 1977 ονομάζεται *"Ημέρα Μπενί Μπερτέ"* και λαμβάνει χώρα το Σάββατο το απόγευμα όπου πριν την έναρξη του τουρνουά οι καλύτεροι παίκτες έρχονται για να υπογράψουν αυτόγραφα στα παιδιά, η είσοδος είναι ελεύθερη για τα παιδιά κάτω των επτά ετών. Τα κέρδη από την εκδήλωση πάνε σε φιλανθρωπικά ιδρύματα.

Παραπομπές
----------

1. 1 2 3 4  *Archives de Paris*.
2. ↑  *Ελευθέριου Σκιαδά,* 100 χρόνια Όμιλος Αντισφαίρισης Αθηνών 1895-1995*, Μικρός Ρωμηός Ε.Π.Ε. ISBN 960-85466-2-1, σελ. 387*
3. ↑  *Roland Garros 1931 Αρχειοθετήθηκε 2013-12-03 στο Wayback Machine.*
4. ↑  *ATP Tennis Travels: The Road to Rafa Part 3 - Paris: French Open*
Είσοδος της Νάχουα
Η **Νάχουα** (αραβικά: النحوة) είναι χωριό που ανήκει στο Εμιράτο της Σαριά στα Ηνωμένα Αραβικά Εμιράτα. Πρόκειται για ένα θύλακα μέσα στον θύλακα (ή θύλακα δεύτερης τάξης) εντός της επικράτειας του Ομάν στη Μάντχα, η οποία εξωτερικός θύλακας του Ομάν και θύλακας εντός των Ηνωμένων Αραβικών Εμιράτων.

Η πρόσβαση στη Νάχουα γίνεται από τον βορειότερο δρόμο στο θύλακα Μάντχα νότια του Χορφακάν ακολουθώντας τις πινακίδες προς την Νέα Μάντχα. Από την Νέα Μάντχα, υπάρχει ένας ασφαλτοστρωμένος αλλά με στροφές δρόμος (περίπου 5 χλμ.) που οδηγεί στην Νάχουα.

Στην είσοδο της Νάχουα, υπάρχει ένα αστυνομικός σταθμός που βρίσκεται σε απόσταση 80 μέτρων μετά τα σύνορα. Το ίδιο το χωριό βρίσκεται πιο ψηλά στο δρόμο, στην ίδια πλευρά με τον αστυνομικό σταθμό. Αποτελείται από περίπου 40 κτίρια και έχει τη δική της κλινική. Αυτό το τμήμα του χωριού καλείται στην πραγματικότητα Νέα Νάχουα και υπάρχουν περισσότερα σπίτια πιο κάτω στο δρόμο της Παλαιάς Νάχουα.

Ενώ η κατάσταση είναι ασυνήθιστη, η Νάχουα δεν είναι ο μοναδικός θύλακας στον κόσμο που περιβάλλεται από άλλο θύλακα. Οι ολλανδικοί θύλακες του Μπάαρλε-Νασσάου περιβάλλονται από τους βελγικούς θύλακες του Μπάαρλε-Χέρτογκ.

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
--------------------

* Αραβικοί θύλακες και εξωτερικοί θύλακες
* Ιστορικό παρασκήνιο για την Μάντχα και Νάχουα
Ο **Νάσος Τσαγκανέλης** είναι Έλληνας δημοσιογράφος, ο οποίος γεννήθηκε στα Λεχαινά της Ηλείας το 1943.

Σπούδασε Πολιτικές Επιστήμες και εντάχθηκε στην ΕΣΗΕΑ στην ηλικία των 24. Ξεκίνησε να ασχολείται με τη δημοσιογραφία από μαθητής της τελευταίας τάξης του Λυκείου στο παλιό «Έθνος» υπό την αρχισυνταξία του κορυφαίου δημοσιογράφου Στέφανου Κρανιώτη. Εργάστηκε σε αθηναϊκές εφημερίδες και περιοδικά. Από το 1970 μέχρι το 1994 ήταν διευθυντής της καθημερινής οικονομικής εφημερίδας «Ημερησία». Στη δεκαετία του ’80 έγραφε το κύριο άρθρο της εφημερίδας «Ακρόπολις». Ήταν καθημερινός πολιτικός αρθρογράφος στην εφημερίδα «Αθηναϊκή» τη διετία 1998-2000 και ήταν μακροχρόνιος αρθρογράφος στην κυριακάτικη εφημερίδα «Το Παρόν».

Πλέον αρθρογραφεί στην προσωπική του ιστοσελίδα (www.nasostsaganelis.gr).

Το 1987 εκδόθηκε το πρώτο βιβλίο του με τον τίτλο «Πρωθυπουργός Εθνικής Βλάβης». Το 1999 εξέδωσε το δεύτερο βιβλίο του με τον τίτλο «Σε λίγο θα κρύβονται».

Το 1989 τιμήθηκε με το βραβείο άρθρου από το Ίδρυμα Μπότση και την ΕΣΗΕΑ.

Στην πολιτική του δράση, υπήρξε από τους πρωτοστάτες στην ίδρυση της «Πολιτικής Άνοιξης» το 1993, υπό την ηγεσία του Αντώνη Σαμαρά.

Πηγές
-----

[www.nasostsaganelis.gr Προσωπική ιστοσελίδα]
**«Οι αγαθοί Καρποί της Γης»** είναι ελαιογραφία σε καμβά που δημιούργησε η Κύπρια ζωγράφος Λουκία Νικολαΐδου-Βασιλείου μεταξύ των ετών 1933 - 1936. Εκτίθεται στην Κρατική Πινακοθήκη Σύγχρονης Κυπριακής Τέχνης.

Περιγραφή
---------

Ο πίνακας φιλοτεχνήθηκε από την Λουκία Νικολαΐδου, την πρώτη γυναίκα από την Κύπρο που σπούδασε ζωγραφική στο εξωτερικό  (συγκεκριμένα στη Γαλλία), και έχει διαστάσεις 188 εκ. x 140 εκ. Στον συγκεκριμένο πίνακα είναι εμφανής η επίδραση που ασκεί στην καλλιτέχνιδα το έργο του Πολ Γκογκέν όπως αυτή εντοπίζεται στους τομείς της απόδοσης των μορφών, του θέματος και των συμβολισμών. Ο πίνακας διακρίνεται για τις μεγάλες χρωματικές επιφάνειες και για την απόδοση των γυναικείων μορφών μητέρας και κόρης, που συμβολίζουν την αναζήτηση της αθωότητας αποπνέοντας ταυτόχρονα μια αίσθηση αισθησιασμού που απουσίαζε από τις αντίστοιχες γυναικείες απεικονίσεις στα έργα άλλων Κύπριων καλλιτεχνών εκείνης της περιόδου.

Παραπομπές
----------

1. 1 2 3 4  «Nicolaidou, Loukia (1909-1994), "The Good Fruit of the Earth - Αγαθοί Καρποί της Γης"». *cyprusdigitallibrary.org.cy*. Ψηφιακή Πλατφόρμα Κυπριακής Βιβλιοθήκης. Ανακτήθηκε στις 21 Απριλίου 2016.
2. ↑  Σωφρονίου, Ελευθερία (23 Ιουλίου 2011). «Οχτώ Κύπριες άνοιξαν το δρόμο στις υπόλοιπες». *sigmalive.com*. Sigma Live. Ανακτήθηκε στις 21 Απριλίου 2016.
3. ↑  Δανός, Αντώνης (2006). *Η ανθρώπινη μορφή στη νεότερη Κυπριακή τέχνη: οι πρώτες γενιές*. Κύπρος: Ίδρυμα Ευαγόρα Λανίτη & Κάθλην Λανίτη, Υπουργείο Παιδείας και Πολιτισμού. σελ. 12.
Το **08/15** είναι αντιπολεμικό έργο του γερμανικού κινηματογράφου του 1954. Ακολούθησαν δυο μέρη της ομώνυμης τριλογίας.

Πλοκή
-----

Βρισκόμαστε στα 1939 λίγο πριν από τον πόλεμο. Στον στρατώνα εκπαιδεύονται οι νεοσύλλεκτοι. Τα καψόνια είναι σε καθημερινή εφαρμογή, και ιδίως ο φιλόδοξος μουσικός πιάνου Φίερμπαϊν είναι θύμα της κτηνωδίας των Σουλτς και Πλάτσεκ. Μια μέρα ο Σουλτς φορτώνει στον Φίερμπαϊν αγγαρεία να του ξεσκονίσει τα χαλιά στο σπίτι, όπου τον στριμώχνει η καλλονή νυμφομανής γυναίκα του Σουλτς. Τα καψόνια γίνονται όλο και πιο εξοντωτικά, μέχρι που ο Φίερμπαϊν καταρρέει στα γυμνάσια και λιπόθυμος μεταφέρεται στο κατάλυμα από τους συντρόφους του. Σε μια στιγμή αδυναμίας κατά την διάρκεια ασκήσεων σκοποβολής βάζει ένα μάτσο φυσίγγια στην τσέπη του και πάει πιο πέρα για να αυτοκτονήσει. Ο καλός του φίλος Ας που το παρατήρησε κατορθώνει να του σώσει τη ζωή αποσπάζοντας του τα φυσίγγια. Η κλοπή πέρασε απαρατήρητη, όχι όμως και το έλλειμμα των φυσεκιών, για το οποίο γίνεται υπεύθυνος ο Πλάτσεκ ως αρμόδιος για την άσκηση της σκοποβολής. Ο Ας αποφασίζει να εκμεταλλευτεί την κατάσταση και να βάλει τον Πλάτσεκ και Σουλτς στη θέση τους. Σιγά σιγά ξεσκεπάζει τις αυθαιρεσίες όλων των αξιωματικών. Ο Σουλτς κάνει αναφορά, ο Ας κατηγορείται για ανταρσία και ο γιατρός του στρατοπέδου κάνει έκθεση για να τον βγάλει τρελό και να του δώσει απολυτήριο με κατεύθυνση τα στρατόπεδα εξόντωσης. Τελικά ο Ας καταφέρνει να αθωωθεί, και ο Κοβάλσκι αντί ποινής θα πάρει μετάθεση στις αποθήκες πυρομαχικών στην πρώτη γραμμή, ενώ ο Σουλτς αφαιρείται των υπηρεσιακών αποδοχών του. Ο γιατρός αποστρατεύεται και ο Ας με τον Φίερμπαϊν παίρνουν προαγωγή. Την επόμενη μέρα ο Χίτλερ θα επιτεθεί στην Πολωνία.

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
--------------------

* Παρουσίαση στο filmportal.de

  


|  |  |
| --- | --- |
| 

|  |
| --- |
| * Πύλη:Τέχνη
* Πύλη:Κινηματογράφος
 |

 |

|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
| Καθιερωμένοι όροι | 
* GND: 7563640-2

 |

 |
**Ο ψυχοπατέρας** είναι θεατρικό έργο του Γρηγόριου Ξενόπουλου.

Υπόθεση
-------

Ο Λεωνίδας Βενιέρης έχει υπό την προστασία του τρία ορφανά: τον Γιώργο, την Ουρανία και την Ανθή. Ο Ευτύχιος Καλημέρης,νεαρός γιατρός από το Παρίσι ερχόμενος, ζητά το χέρι της Ουρανίας, αλλά αντιμετωπίζει τη σθεναρή αντίδραση του ψυχοπατέρα, ο οποίος υποτίθεται πως υπερασπίζεται
τα συμφέροντα των ψυχοπαιδιών του. Πιστεύει πως ο επίδοξος γαμπρός εποφθαλμιά την κληρονομιά που άφησε συμπατριώτης του Συριανός στην Αμερική. Τελικά πληροφορούμενος πως δεν υπάρχει πλέον κληρονομιά από την Αμερική του δίνει την ψυχοκόρη του.

Παρατηρήσεις
------------

Πρωτοπαρουσιάστηκε στο κοινό το 1895 από τον Νικόλαο Λεκατσά αν και ο κωμικός πρωταγωνιστικός ρόλος είχε γραφτεί για τον Ευάγγελο Παντόπουλο. Το έργο δημοσιεύθηκε σε συνέχειες από τη *Φιλολογική ηχώ* της Κωνσνταντινούπολης.
Πρόκειται για ένα *έργο σαλονιού* που συνδυάζει φαρσικά και κοινωνικοκριτικά στοιχεία. Η δομή του είναι συγκεντρωτική επειδή όλα κινούνται γύρω από την προσωπικότητα του Λεωνίδα Βενιέρη.

Πηγές
-----

* Βάλτερ Πούχνερ, «Οι Κούρδοι», Ανθολογία Νεοελληνικής Δραματουργίας,τομ.Β-βιβλίο 2, Από την Επανάσταση του 1821 ως την Μικρασιατική Καταστροφή, εκδ. Μ.Ι.Ε.Τ. Αθήνα, 2006, σελ. 534-556
Συντεταγμένες: 42°22′14″N 45°37′57″E﻿ / ﻿42.37056°N 45.63250°E﻿ / 42.37056; 45.63250

Το **Ομάλο** (γεωργιανά: *ომალო*) είναι χωριό στην ιστορική περιοχή του Τουσέτι στη Γεωργία. Διοικητικά, είναι μέρος της επαρχίας Αχμέτα στο Καχέτι. Βρίσκεται στην οροσειρά του Μείζονος Καυκάσου και την οροσειρά Πιρικίτα στο Τουσέτι. Λόγω της τοποθεσίας του Ομάλο στα ορεινά των βόρειων πλαγιών της οροσειράς του Μείζονος Καυκάσου και της απουσίας καλοσυντηρημένων δρόμων, το χωριό είναι σε μεγάλο βαθμό απομονωμένο από την υπόλοιπη Γεωργία στο μεγαλύτερο μέρος του χρόνου. Ο μόνος οδικός σύνδεσμος είναι το πέρασμα Αμπάνο στα 2.850 μέτρα υψόμετρο. Το χωριό βρίσκεται σε υψόμετρο 1.850 μέτρων. Το οχυρό Κεσέλο είναι αξιοθέατο στο Ζέμο (άνω) Ομάλο και ήταν καταφύγιο για τους ντόπιους σε σκηνές πολέμου.

Σύμφωνα με την απογραφή του 2014, το χωριό έχει πληθυσμό 37 κατοίκων. Ο πληθυσμός του χωριού αποτελείται εξολοκλήρου από Γεωργιανούς.

Δείτε επίσης
------------

* Καχέτι
* Κεσέλο
* Εθνογραφικό Μουσείο του Ομάλο

Παραπομπές
----------

1. ↑  «Georgia». *www.gotocaucasus.com*. Ανακτήθηκε στις 28 Ιουλίου 2017.
2. ↑  «Population Census 2014». *www.geostat.ge*. National Statistics Office of Georgia. Νοεμβρίου 2014. Ανακτήθηκε στις 2 Ιουνίου 2016.

|  |  |
| --- | --- |
| 

|  |
| --- |
| * Πύλη:Γεωγραφία
* Πύλη:Γεωργία
 |

 |
Η κατάληξη αρχείου **.sys** χρησιμοποιείται στα Microsoft Windows και σε λειτουργικά συστήματα τύπου DOS.

Τα πιο πολλά αρχεία .sys είναι οδηγοί συσκευών που εκτελούνται σε κατάσταση "real-mode" του επεξεργαστή. Κάποια από τα αρχεία όμως που χρησιμοποιούν αυτήν την κατάληξη δεν είναι: τα αρχεία MSDOS.SYS και IO.SYS είναι βασικά αρχεία του λειτουργικού συστήματος στο MS-DOS και στα Windows 9x. Το αρχείο CONFIG.SYS επίσης περιλαμβάνει διάφορες επιλογές και ρυθμίσεις (ενώ δηλώνει και ποιοι οδηγοί συσκευών πρόκειται να φορτωθούν).

Αναφορές
--------

1. ↑  Exactly What Is A Driver?
2. ↑  Περιεχόμενα του αρχείου Msdos.sys
3. ↑  «Τι είναι το αρχείο CONFIG.SYS;». Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 29 Ιουνίου 2011. Ανακτήθηκε στις 16 Μαρτίου 2011.
Για τον ευεργέτη, δείτε: Νικόλαος Στουρνάρας.  
Ο **Νικόλαος Στουρνάρας (μετέπειτα Στουρνάρης)** (1778-1826) ήταν οπλαρχηγός, αγωνιστής της Επανάστασης του 1821, με καταγωγή από τα Στουρναραίικα Τρικάλων. Το αρματολίκι του ήταν στην περιοχή του Ασπροποτάμου και σε όλη τη διάρκεια της περιόδου του Αλή Πασά ήταν ονομαστό κέντρο ένοπλων σωμάτων.

Βιογραφικά στοιχεία
-------------------

Ο Στουρνάρης έδρασε κατά την Επανάσταση κυρίως στη Δυτική Στερεά. Μυήθηκε στη Φιλική Εταιρεία και συμμετείχε στη σύσκεψη των οπλαρχηγών της Στερεάς που έγινε στις αρχές του 1821 στη Λευκάδα. Μετείχε ενεργά στην επανάσταση στον Ασπροπόταμο και πολέμησε επίσης στη Στερεά και την Πελοπόννησο, διακριθείς ιδιαίτερα στο Βουργαρέλι το 1824. Το αρματολίκι του στον Ασπροπόταμο υπήρξε θρυλικό.

Μετά την καταστολή της επανάστασης στον Όλυμπο το 1822, ο Στουρνάρης συγκέντρωσε γύρω του όσους επαναστάτες και φιλέλληνες διέφυγαν. Συνεργάστηκε με τον Καραϊσκάκη την άνοιξη του 1823 στην αντίσταση εναντίον των Οθωμανών, που επεδίωκαν το "*προσκύνημα*" των αρματολών στη Στερεά και τη Θεσσαλία. Συμμετείχε στις μάχες εναντίον της στρατιάς του Ομέρ Βρυώνη στη Δυτική Στερεά το 1823 και το 1824. Πήρε μέρος στη Γ΄ Συνέλευση της Δυτικής Χέρσου Ελλάδος στο Ανατολικό.

Υπήρξε ονομαστός για τον πατριωτισμό και την ανδρεία του. Σκοτώθηκε ηρωικά κατά την Έξοδο του Μεσολογγίου.

Παραπομπές
----------

1. ↑  Ιωάννης Ιάκωβος Μάγερ, Ελληνικά Χρονικά, αριθμός 104, 24 Δεκεμβρίου 1824, σελ. 2-3

Πηγές
-----

|  |  |
| --- | --- |
| Commons logoCommons logo | Τα Wikimedia Commons έχουν πολυμέσα σχετικά με το θέμα   **Νικόλαος Στουρνάρης** |

* Ένθετο εφημερίδας Ελευθεροτυπία, Ε/Ιστορικά - Οι οπλαρχηγοί της Στερεάς Ελλάδας, 29 Νοεμβρίου 2001
Το **Μπουσίντο: Η ψυχή της Ιαπωνίας** (Αγγλικά: Bushido:The Soul of Japan), είναι ένα βιβλίο που γράφτηκε από τον Ιάπωνα συγγραφέα Ινάζο Νιτόμπε που διερευνά τον τρόπο ζωής των Σαμουράι και δημοσιεύθηκε το 1900.

Επισκόπηση
----------

Το βιβλίο αυτό μαζί με το Χαγκακούρε του Γιαμαμότο Τσουνετόμο (1659-1719), είναι μια μελέτη του τρόπου ζωής των σαμουράι. Υπήρξε ένα από τα καλύτερα Μπεστ σέλερ της εποχής του και διαβάστηκε από πολλούς ισχυρούς ανθρώπους του κόσμου, μεταξύ των οποίων οι Αμερικανοί Πρόεδροι Θεόντορ Ρούζβελτ και Τζον Φ. Κέννεντι και ο ιδρυτής των Προσκόπων Ρόμπερτ Πάουελ.

Ο Νιτόμπε έγραψε αρχικά το Μπουσίντο: Η ψυχή της Ιαπωνίας στη αγγλική γλώσσα (1899), στο Μοντερέι της Καλιφόρνια, αν και σύμφωνα με τον πρόλογο του βιβλίου γράφτηκε στο Μάλβερν της Πενσυλβανίας. Το βιβλίο δεν μεταφράστηκε στα ιαπωνικά μέχρις ότου έγινε δημοφιλές στον αγγλόφωνο κυρίως κόσμο για αρκετά χρόνια.

Καθώς η Ιαπωνία υπέστη βαθιές μεταμορφώσεις του παραδοσιακού τρόπου ζωής συμπεριλαμβανόμενου και του στρατού, και έγινε ένα σύγχρονο έθνος, ο Νιτόμπε διεξήγαγε μια έρευνα για το ήθος του έθνους του και το αποτέλεσμα των ερευνών του ήταν αυτό το κορυφαίο βιβλίο. Ο Νιτόμπε ήταν ένας καλός συγγραφέας και έγραψε πολλά βιβλία στην αγγλική γλώσσα, τα οποία τον καθιερώσαν ως έναν από τους πιο γνωστούς Ιάπωνες συγγραφείς της εποχής του.

Ο Νιτόμπε βρήκε μέσα στο Μπουσίντο, τις πηγές των επτά αρετών που θαυμάζονταν περισσότερο από τον λαό του: ακρίβεια, θάρρος, καλοσύνη, ευγένεια, ειλικρίνεια, τιμή και πίστη.

Επίσης μέσα στο βιβλίο του έκανε αναφορά για τις άλλες αυτόχθονες παραδόσεις της Ιαπωνίας, όπως ο Βουδισμός, ο Σιντοϊσμός, ο Κομφουκιανισμός και οι ηθικές οδηγίες που διαδόθηκαν για εκατοντάδες χρόνια από τους σαμουράι και τους σοφούς της Ιαπωνίας. Ο Νιτόμπε επιζητούσε ομοιότητες και αντιθέσεις αναφέροντας τους διαμορφωτές της ευρωπαϊκής και αμερικάνικης σκέψης και του δυτικού πολιτισμού, οι οποίοι είχαν ρίζες από τους Ρωμαίους, τους Έλληνες και τους Βιβλικούς χρόνους. Βρήκε μια στενή ομοιότητα μεταξύ του ήθους των σαμουράι αυτού που ονόμασε Μπουσίντο και του πνεύματος της μεσαιωνικής ιπποσύνης και του ήθους της αρχαίας Ελλάδας, όπως παρατηρήθηκε σε βιβλία όπως η Ιλιάδα του Όμηρου.

Παραπομπές
----------

1. 1 2 3  «πληροφορίες για το βιβλίο του Ινάζο Νιτόμπε». tkelliott.com. Ανακτήθηκε στις 28 Ιουλίου 2020.  (Αγγλικά)

Βιβλιογραφικές πηγές
--------------------

* Ινάζο Νιτόμπε. *Μπουσίντο:Η ψυχή της Ιαπωνίας* στα Google Books
Ο κόμης **Νικόλαος Τραχανιώτης** ή *Ταρχανιώτης* έζησε στην Κέρκυρα στα τέλη του 14ου - αρχές 15ου αι. 

Με τη διαθήκη του κληροδότησε στο Ιερό Τάγμα των 32 ιερέων της πόλης της Κέρκυρας τους ναούς του *Αγίου Νικολάου* στην *Παλαιόπολη* και της Υπεραγίας Θεοτόκου Καστανέας. 

Στο ναό του Αγίου Νικολάου εγκαταβίωσε κατά τα τελευταία έτη της ηλικίας του ο Γεώργιος Φραντζής ή Σφραντζής με τη σύζυγό του, όπου και συνέγραψε με την προτροπή κάποιων Κερκυραίων το γνωστό Χρονικό της Αλώσεως. Ο ναός έκτοτε έμεινε γνωστός ως Άγιος Νικόλαος του Φραντζή. Αξιοσημείωτος είναι ο προσδιορισμός του ναού ως Άγιος Νικόλαος στην Παλαιόπολη ή του Τραχανιώτη ή του Φραντζή και η κατίσχυση του ονόματος της αριστερής μονής του Αγίου Παντελεήμονα, απ’ όπου και το μετέπειτα «Αγροκήπιο του Αγίου Παντελεήμονος», που παραχωρήθηκε στη βασιλική οικογένεια της Ελλάδας και είναι γνωστό σήμερα ως ‘Mon Repos’.
Το **Ολυμπιακό Κέντρο Χόκεϊ Ελληνικού** ήταν ο χώρος διεξαγωγής του χόκεϊ επί χόρτου κατά τους Θερινούς Ολυμπιακούς Αγώνες 2004 στην Αθήνα. Βρίσκεται εντός του Ολυμπιακού Συγκροτήματος Ελληνικού, και περιλαμβάνει δύο γήπεδα χόκεϊ. Το μεγαλύτερο από αυτά έχει χωρητικότητα 7.200 θεατών - παρ' αυτά, μόνο 5.200 θέσεις διατέθηκαν στους Ολυμπιακούς Αγώνες, και ένα μικρότερο στάδιο χωρητικότητας 2.100 θεατών - με 1.200 θέσεις να διατίθενται κατά τη διάρκεια των Ολυμπιακών Αγώνων. Η κατασκευή της εγκατάστασης ολοκληρώθηκε στις 29 Φεβρουαρίου 2004 και εγκαινιάστηκε στις 11 Αυγούστου 2004, λίγο πριν από την έναρξη των Αγώνων.

Κατά τη διάρκεια των Θερινών Παραολυμπιακών Αγώνων 2004, το Ολυμπιακό Κέντρο Χόκεϊ ήταν ο χώρος διεξαγωγής των αθλημάτων ποδόσφαιρο 5x5 και ποδόσφαιρο 7x7.

Έκτοτε, το Κέντρο Χόκεϊ έχει τεθεί σε αχρηστία και ερείπωση. Κανένας αγώνας χόκεϊ δεν διεξήχθη στο κέντρο μετά το τέλος των Ολυμπιακών Αγώνων το 2004.

Παραπομπές
----------

1. ↑  Επίσημες καταγραφές Θερινών Ολυμπιακών Αγώνων 2004. Αρχειοθετήθηκε 2008-08-19 στο Wayback Machine. Έκδοση 2. σ. 353.
2. ↑  Ολυμπιακά Ακίνητα ΑΕ - Προφίλ εγκατάστασης. (Αγγλικά) & (Ελληνικά)
3. ↑  The 2004 Olympic Legacy

Συντεταγμένες: 37°54′00″N 23°43′37″E﻿ / ﻿37.8999°N 23.7269°E﻿ / 37.8999; 23.7269