recursal/SuperWikiNEXT-32B huggingface dataset:
Συμφωνία του Κεμπέκ: Μακένζι Κινγκ, Ρούζβελτ, Τσώρτσιλ - 1943
Η **Συμφωνία του Κεμπέκ** (*Quebec Agreement*) ήταν μια ιστορική συμμαχική διμερής συμφωνία που αφορούσε την πρώτη συντονισμένη διακρατική ανάπτυξη της πυρηνικής ενέργειας. Η Συμφωνία του Κεμπέκ συνομολογήθηκε από τις ΗΠΑ και το Ηνωμένο Βασίλειο στο Κεμπέκ του Καναδά στις 19 Αυγούστου του 1943, (εξ ου και η ονομασία της), λίγο πριν το τέλος του Β΄ Παγκοσμίου Πολέμου. Η συμφωνία αυτή περιελάμβανε πέντε όρους με τέσσερις βασικές ρυθμίσεις επί του τελευταίου που αφορούσαν δημιουργία ειδικής επιτροπής, ανταλλαγή πολιτικών και επιστημονικών απόψεων καθώς και ανταλλαγή γνώσεων στο συντονισμό έρευνας και ανάπτυξης της πυρηνικής ενέργειας και της τεχνολογίας στη παραγωγή ατομικής βόμβας. 

Την συμφωνία συνυπέγραψαν ο Πρόεδρος των ΗΠΑ Φραγκλίνος Ρούσβελτ και ο πρωθυπουργός του Ηνωμένου Βασιλείου Ουίνστων Τσώρτσιλ κατόπιν προτροπής του δεύτερου λόγω μονομερούς οικονομικής αδυναμίας του Ηνωμένου Βασιλείου. Παρών ήταν και ο πρωθυπουργός του Καναδά Μακένζι Κινγκ. Την εποχή εκείνη οι ΗΠΑ φερόταν η ιδανικότερη χώρα στο τομέα της επιστήμης και της τεχνολογίας με τεράστιο δυναμικό τεχνολόγων και οικονομικών πόρων που θα μπορούσε ν΄αναλάβει τον εν λόγω συντονισμό έρευνας και παραγωγής πυρηνικών όπλων. Σημειώνεται ότι στις ΗΠΑ είχε ήδη συσταθεί από το 1938 ειδική "Συμβουλευτική επιτροπή επί του ουρανίου". Ο πρωθυπουργός Τσώρτσιλ πιεζόμενος και από τους Βρετανούς επιστήμονες για το εφικτό της παραγωγής ατομικής βόμβας αλλά μόνο με την αμερικανική οικονομική κάλυψη αποφάσισε σε μια αμερικανο-αγγλική συνεργασία συμπαραγωγής.

Έτσι τον Ιούλιο του 1943, Αμερικανοί επιτετραμμένοι φθάνοντας στο Λονδίνο, αφού μελέτησαν και συζήτησαν σχετικά θέματα τάχθηκαν θετικά σε μια τέτοια σύμπραξη όπου και ακολούθησε η συνάντηση και η συνομολόγηση της συμφωνίας με χαρακτηριστική ονομασία Συμφωνία Συνεργασίας ΗΠΑ και Ηνωμένου Βασιλείου επί κραμάτων Τιούμπ". Μετά την υπογραφή τα δύο κράτη αντάλλαξαν τις επιμέρους εκθέσεις τους και τις σχετικές προόδους που είχαν γίνει εκατέρωθεν. Η συμφωνία αυτή εντάχθηκε αμέσως στο Πρόγραμμα Μανχάταν το οποίο είχε ξεκινήσει η υλοποίησή του.

Πηγές
-----

* "Ιστορία του 20ού αιώνα" τομ. 5ος, (Ιστορία 20ού αιώνα) "Η Βόμβα" σελ. 2030, Έκδοση Χρυσός Τύπος - Αθήνα 1974.

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
--------------------

* Συμφωνία του Κεμπέκ.
* Το κείμενο της Συμφωνίας του Κεμπέκ.
* Ιστορία ελέγχου των εξοπλισμών.
Το ***Dacrydium elatum*** είναι δέντρο που φύεται στην Ασία και αποτελεί είδος κωνοφόρου της οικογένειας *Podocarpaceae.* Απαντάται συνήθως στην Καμπότζη, την Ινδονησία, το Λάος, τη Μαλαισία, την Ταϊλάνδη και το Βιετνάμ.

Ως ώριμο δέντρο φτάσει τα 30 μ. σε ύψος και έχει μέση στηθιαία διάμετρο τα 80 εκατοστά περίπου. Τα χαρακτηριστικά του (βλαστοί, φύλλωμα, άνθη) ομοιάζουν με αυτά των ειδών από το γένος Αραουκάρια.

Παραπομπές
----------

1. ↑  Christopher J. Earle (2011). «*Dacrydium elatum*». *The Gymnosperm Database*. Ανακτήθηκε στις 21 Απριλίου 2012.
2. ↑  Luu, Nguyen Duc To· Philip Ian Thomas (2004). *Conifers of Vietnam*. σελίδες 58–59. ISBN 1-872291-64-3.  More than one of `|archivedate=` και `|archive-date=` specified (βοήθεια); Ελέγξτε τις τιμές ημερομηνίας στο: `|archive-date=` (βοήθεια)

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
--------------------

* Πολυμέσα σχετικά με το θέμα  Dacrydium elatum στο Wikimedia Commons
* Commons  Dacrydium elatum, σχετικές πληροφορίες στα Βικιείδη.
Ο **Λέανδρος-Σωκράτης Ρακιντζής** (γεν. Καβάλα, 18 Φεβρουαρίου 1938, με καταγωγή από τη Σάμο) είναι Έλληνας διαπρεπής νομικός και οικονομολόγος, ανώτατος κρατικός υπάλληλος και πολιτικός. 

Σπούδασε εγκυκλίως στη Χίο και το 1957 πέρασε με επιτυχία τις εισαγωγικές εξετάσεις για τη Νομική Σχολή, της οποίας αναδείχθηκε πτυχιούχος το 1962. Στη συνέχεια εισήχθη στο Τμήμα Πολιτικών και Οικονομικών Επιστημών του Πανεπιστημίου Αθηνών από το οποίο απεφοίτησε σε σύντομο χρόνο και ακολούθως έλαβε μεταπτυχιακό δίπλωμα στο Ευρωπαϊκό Δίκαιο από το Πανεπιστήμιο King’s College του Λονδίνου, ενώ παράλληλα αναδείχθηκε διδάκτορας επί τιμή στο Πάντειο Πανεπιστήμιο. Στα νεανικά του χρόνια υπήρξε αθλητής του Ν.Ο. Χίου

Η καριέρα του ως δικηγόρος άρχισε το 1964, ενώ δυο χρόνια αργότερα διορίσθηκε κατόπιν επιτυχούς διαγωνισμού στο Δικαστικό Σώμα. Υπηρέτησε κατά σειρά ως Πάρεδρος, Πρωτοδίκης, Πρόεδρος Πρωτοδικών, Εφέτης και Πρόεδρος Εφετών, σε διάφορα δικαστήρια της χώρας. Το 1974 ανέλαβε για ένα έτος υπηρεσιακός δήμαρχος Αιγάλεω. Ήταν κληρωτό μέλος του Ανώτατου Ειδικού Δικαστηρίου στην υπόθεση της ΑΓΕΤ Ηρακλής, εκδίδοντας το σχετικό απαλλακτικό βούλευμα για τον πρώην πρωθυπουργό Κων. Μητσοτάκη στα 1994.

Δίδαξε στην Ανωτάτη Πυροσβεστική Σχολή, ενώ υπήρξε μέλος πολλών νομοπαρασκευαστικών επιτροπών και αντιπρόσωπος στη νομική επιτροπή της ΕΟΚ. Το 1998 προήχθη σε Αρεοπαγίτη. Διετέλεσε πρόεδρος του Ανώτατου Δικαστικού Συμβουλίου, του Δ.Σ. του Εφετείου Αθηνών, ενώ θήτευσε σαν πρόεδρος σε Υπηρεσιακά και Πειθαρχικά Συμβούλια διαφόρων άλλων υπηρεσιών του Δημοσίου. Χρημάτισε επίσης γενικός γραµµατέας του Συνδέσµου Ανώτερων και Ανώτατων Δικαστικών Λειτουργών. Από το 2004 ως το 2016 ήταν Γενικός Επιθεωρητής Δημόσιας Διοίκησης. Παρίσταται σε διεθνή συνέδρια και μετέχει στο συντονιστικό συμβούλιο κατά της διαφθοράς. Είναι παντρεµένος µε τη φιλόλογο Ιωάννα Σταµούλη και έχουν αποκτήσει δυο παιδιά.

Τιμητικές διακρίσεις
--------------------

Στο Λέανδρο Ρακιντζή έχουν απονεμηθεί οι κάτωθι τιμητικοί τίτλοι:

* Ανώτερος Ταξιάρχης του Τάγματος της Τιμής.
* Μεγαλόσταυρος του Τάγµατος του Αγίου Μάρκου του πατριαρχείου της Αλεξάνδρειας.

Παραπομπές
----------

1. ↑  Newsroom (15 Ιουλίου 2014). «42 κορυφαίες προσωπικότητες βραβεύονται από τον K. Παπούλια». *Η ΚΑΘΗΜΕΡΙΝΗ* (στα greek). Ανακτήθηκε στις 29 Φεβρουαρίου 2024. CS1 maint: Μη αναγνωρίσιμη γλώσσα (link)
Η **Περιφερειακή Οδός Βόλου** ή αλλίως **Παράκαμψη Βόλου** είναι οδός ταχείας κυκλοφορίας, εν μέρει ολοκληρωμένη, που παρακάμπτει τον Βόλο. Στο μεγαλύτερο μέρος της διαθέτει δύο λωρίδες ανά κατεύθυνση και ισόπεδους κόμβους. Αυτήν την στιγμή το ολοκληρωμένο τμήμα της ξεκινάει από την Εθνική Οδό 6 (γνωστή ως Εθνική Οδός Βόλου - Λάρισας) και τελειώνει ανατολικά του Βόλου στην Εθνική Οδό 34 λίγο πριν την Αγριά. Η κατασκευή του ξεκίνησε το 2001 και το λειτουργικό μέρος του ολοκληρώθηκε στις 22 Δεκεμβρίου 2014 με την παράδοση σε κυκλοφορία της πρώτης σήραγγας της οδού.

Διαδρομή
--------

Η Περιφερειακή Οδός ξεκινά από το Διμήνι και καταλήγει στην Αγριά, παρακάμτωντας την πόλη του Βόλου. Διασχίζει βόρεια τη Νέα Ιωνία και βόρεια τις συνοικίες Χιλιαδού και Καλλιθέα Βόλου. Παρόλο που το αρχικό σχέδιο της Περιφερειακής Οδού Βόλου δεν έχει πραγματοποιηθεί μέχρι τώρα, έχει διευκολύνει πολύ τις διαδρομές όσων επιθυμούν να βγουν από την πόλη, αποφεύγοντας έτσι την αυξημένη κίνηση του κέντρου. Τη συγκεκριμένη περίοδο, η Περιφερειακή Οδός Βόλου ξεκινά από το τέρμα της Οδού Λαρίσης, διανύει τη Σήραγγα Γορίτσας και καταλήγει σε διασταύρωση στην περιοχή Αστέρια Αγριάς.

Παραπομπές
----------

1. ↑  NEWSROOM 2 (20 Μαρτίου 2022). «Η Μαγνησία μέσα από τα έργα που έγιναν ή έχουν τεθεί οι βάσεις για να υλοποιηθούν». *Magnesia News*. Ανακτήθηκε στις 27 Φεβρουαρίου 2024.
2. ↑  ««Πράσινο» στη σήραγγα της Γορίτσας ~ Παραδόθηκε χθες σε κυκλοφορία».
Η **Σωτηρία Βασιλακοπούλου** (2 Ιουνίου 1959 - 28 Ιουλίου 1980) ήταν φοιτήτρια της Παντείου και μέλος της ΚΝΕ η οποία έχασε τη ζωή της στην πύλη του Εργοστασίου της ΕΤΜΑ στις 28 Ιουλίου 1980.

Βιογραφία
---------

Γεννήθηκε στην Αθήνα στις 2 Ιούνη 1959. Ήταν καλή μαθήτρια, και αφού τελείωσε τις εγκύκλιες σπουδές της πέρασε στο Πάντειο. Σύμφωνα με τον Ριζοσπάστη, την επίσημη εφημερίδα του κόμματος, έγινε μέλος της ΚΝΕ τον χειμώνα του 1978.

Εκείνη την μέρα μέλη της ΚΝΕ μοίραζαν προκηρύξεις στους εργάτες του εργοστασίου καλώντας σε κινητοποιήσεις. Για να αποφύγουν κάτι τέτοιο οι υπεύθυνοι του εργοστασίου επιβίβασαν τους εργάτες που σχόλασαν σε λεωφορεία εντός του προαυλίου του εργοστασίου. Τα λεωφορεία ύστερα από την επιβίβαση των εργατών ανέπτυξαν ταχύτητα και κινήθηκαν προς την πύλη όπου τα μέλη της ΚΝΕ προσπαθούσαν να μοιράσουν τις προκηρύξεις αποφεύγοντας τα λεωφορεία. Η Σωτηρία Βασιλακοπούλου παρασύρθηκε από ένα από αυτά αφήνοντας την τελευταία της πνοή.

Αμέσως το σωματείο των εργαζομένων της ΕΤΜΑ προκήρυξε απεργία που καταστάλθηκε από τα ΜΑΤ. Η κηδεία της μετατράπηκε σε συλλαλητήριο ενάντια στην εργοδοτική ασυδοσία ενώ η δολοφονία της προκάλεσε πολιτική αντιπαράθεση. Το 6ο Φεστιβάλ ΚΝΕ-Οδηγητή αφιερώθηκε στη μνήμη της και από τη σκηνή του φεστιβάλ ο ποιητής Γιάννης Ρίτσος της αφιέρωσε τους στίχους «*Αν έχεις λείψει για ό,τι πρέπει θα ‘σαι για πάντα μέσα σ’όλα εκεί να που γι’αυτά έχεις λείψει θα’σαι για πάντα μέσα σ’όλο τον κόσμο*». Κάθε χρόνο στις 28 Ιουλίου τα μέλη της ΚΝΕ οργανώνουν εκδήλωση μνήμης στην πύλη του εργοστασίου ΕΤΜΑ.

Παραπομπές
----------

1. ↑  Σιατερλή, Βέρα (28 Ιουλίου 2016). «Σωτηρία Βασιλακοπούλου». *Το Μωβ*.. Ανακτήθηκε στις 7 Μαρτίου 2024.
2. ↑  Epochi, rizospastis gr | Synchroni (29 Ιουλίου 2015). «rizospastis.gr - 35 χρόνια μετά τη δολοφονία της Σωτηρίας Βασιλακοπούλου». *ΡΙΖΟΣΠΑΣΤΗΣ*. Ανακτήθηκε στις 7 Μαρτίου 2024.
3. ↑  ntokas, lampros (27 Ιουνίου 2018). «Η φοιτήτρια Σωτηρία Βασιλακοπούλου, που έπεσε νεκρή ενώ μοίραζε προκηρύξεις. Την σκότωσε λεωφορείο του εργοστασίου. Το απρόβλεπτο "πόρισμα"». *ΜΗΧΑΝΗ ΤΟΥ ΧΡΟΝΟΥ*. Ανακτήθηκε στις 7 Μαρτίου 2024.
4. ↑
Η νήσος **Άβαλον**, ή το Άβαλον, ή Αβαλονία, ή "Νήσος των μήλων", είναι μυθικό νησί κάπου στα Βρετανικά Νησιά, πασίγνωστο για τα ωραία του μήλα. Το Άβαλον κάποιες φορές αναφέρεται ότι είναι η θρυλική περιοχή, την οποία επισκέφτηκε ο Ιησούς μαζί με τον Ιωσήφ από Αριμαθαίας στα Βρετανικά Νησιά και το μέρος όπου αργότερα ιδρύθηκε η πρώτη εκκλησία στη Βρετανία. Η τοποθεσία του Άβαλον συνήθως συσχετίζεται με το σημερινό Γκλάστονμπερι, του Σόμερσετ.

Επίσης, λέγεται ότι είναι το μέρος όπου είναι θαμμένος ο Βασιλιάς Αρθούρος. Σύμφωνα με το μύθο, μεταφέρθηκε εκεί με μια βάρκα από την ετεροθαλή αδερφή του, Μοργκάνα λε Φέι, για να γιατρέψει τις πληγές του, και το σώμα του βρίσκεται ακόμα εκεί.

Από τον 11ο μόλις αιώνα έχουν τις ρίζες τους οι παραδόσεις που θέλουν το μυθικό νησί Άβαλον να βρίσκεται στο Γκλάστονμπερι κι εκεί να βρίσκεται θαμμένος ο Αρθούρος. Κατά τη βασιλεία του Ερρίκου του Β', σύμφωνα με χρονικογράφους, έγινε έρευνα στο ύψωμα Γκλάστονμπερι Τορ, όπου βρέθηκε σε βάθος 5 μέτρων ένα μπαούλο από βελανιδιά, σαν φέρετρο, στο οποίο υπήρχε η επιγραφή:

***Hic jacet sepultus inclitus rex Arthurus in insula Avalonia***.
*Ενθάδε κείται ο Βασιλιάς Αρθούρος στο νησί Αβαλονία*
Τα λείψανα επανενταφιάστηκαν με μια μεγάλη τελετή, στην οποία παρευρέθηκε ο ίδιος ο βασιλιάς Εδουάρδος ο Α', μπροστά από το Αββαείο του Γκλάστονμπερι, όπου συνέρρεαν πλήθη προσκυνητών μέχρι τη Μεταρρύθμιση.

Ωστόσο, ο θρύλος του Γκλάστονμπερι από πολλούς θεωρείται απάτη. Πρώτον, η επιγραφή στο μπαούλο θεωρείται αναχρονιστική, καθώς ταιριάζει περισσότερο στο 10ο αιώνα παρά στον 6ο. Δεύτερον, δε φαίνεται να υπάρχει μαρτυρία για κάποια ανακάλυψη στην περιοχή το 10ο αιώνα, συν το γεγονός ότι υπήρχαν κίνητρα και από το ίδιο το Αββαείο να επινοήσει μια τέτοια ιστορία. 

Άλλες θεωρίες υποδεικνύουν την περιοχή της Κορνουάλης, το Νησί Αβάλ στις ακτές της Βρετάνης στη Γαλλία, αλλά και την τοποθεσία Burgh by Sands στην Αγγλία, όπου στα ρωμαϊκά χρόνια υπήρχε το Τείχος του Αδριανού, κοντά στην περιοχή Camboglanna. Συμπτωματικά, η περιοχή της τελευταίας μάχης του βασιλιά Αρθούρου λέγεται ότι είχε το όνομα Κάμλαν.

Δείτε επίσης
------------

* Οι Ομίχλες της Άβαλον

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
--------------------

* Πολυμέσα σχετικά με το θέμα  Avalon (legendary island) στο Wikimedia Commons

  


|  |  |  |  |  |  |  |  |  |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| 

| π • σ • ε
Αρθουριανός κύκλος |
| --- |
|  |
| Το περιβάλλον του Αρθούρου | 
* Στρογγυλή Τράπεζα
* Εξκάλιμπερ
* Άγιο Δισκοπότηρο
* Κάμελοτ
* Άβαλον
* Μέρλιν ο Μάγος
* Γκουίνεβιρ
* Ούθερ Πεντράγκον
* Μόρντρεντ
* Ιγκρέιν
* Μοργκάνα λε Φέι
* Μοργκάουζ
* Κυρά της Λίμνης
* Ρίενς
 |  |
|  |
| Ιππότες της Στρογγυλής Τραπέζης | 
* Άγκλοβαλ
* Άγκραβαϊν
* Γκάγουεν
* Γκάρεθ
* Γκάλαχαντ
* Γκρίφλετ
* Σερ Έκτορ
* Σερ Κέι
* Λάμορακ
* Λάνσελοτ
* Λεόντεγκρανς
* Λάιονελ
* Λούκαν
* Μάλαγκαντ
* Μπέντβιρ
* Σερ Μπορς
* Ούριενς
* Πέλλινορ
* Πέρσιβαλ
 |

 |

|  |  |
| --- | --- |
| 

|  |
| --- |
| * Πύλη:Μυθολογία
 |

 |

|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
| Καθιερωμένοι όροι | 
* WorldCat
* LCCN: sh97008445

 |

 |
Οι **Κήποι του Ακίλιου**, λατιν.: Horti Aciliorum, ήταν κήποι στην πόλη της Ρώμης, που δημιουργήθηκαν στον λόφο Πίντσιο μεταξύ της Πόρτα Πιντσιάνα και των σημερινών Ισπανικών Σκαλιών τον 2ο αι.

Ιστορία
-------

Περιτριγυρισμένο στα βόρεια, δυτικά και ανατολικά από τοίχους αντιστήριξης με ρομβοειδή τοιχοποιία (opus reticulatum), κτισμένους κατά μήκος των πλαγιών του λόφου Πίντσιο -ο βόρειος και ο ανατολικός τοίχος ενσωματώθηκαν αργότερα στα Αυρηλιανά Τείχη και έτσι οι κήποι μπορούν να ανακατασκευαστούν εν μέρει- το βόρειο τμήμα είναι το περίφημο *Συνεστραμμένο Τείχος* (Muro Torto). Οι Κήποι σχημάτιζαν ένα ευρύ ημικύκλιο, που άνοιγε προς τα δυτικά, με μία σκάλα που οδηγούσε στην πεδιάδα κάτω από τα βόρεια των σημερινών Ισπανικών Σκαλοπατιών. Περιλάμβανε μία λεκάνη δύο τμημάτων συνδεδεμένη με μία κιστέρνα, που αποτελείτο από έναν λαβύρινθο μικρών σηράγγων σκαμμένων στον βράχο: ο λόφος στους κήπους της σημερινής Βίλα Μέντιτσι ήταν κτισμένος στα ερείπια του «Παρνασσού», ενός οκταγωνικού νυμφαίου των Κήπων του Ακίλιου.

Οι Κήποι ανήκαν στους Aνικίους Γλαβρίωνες , που τους είχαν κατασκευάσει. Τον 4ο αι. πέρασαν στο γένος Πίνσιο (Pincio) και στη συνέχεια στην Ανικία Φαλτονία Πρόβα και τον σύζυγό της Σέξτο Κλαύδιο Πετρόνιο Πρόβο, πριν τελικά γίνουν κρατική ιδιοκτησία. Η Ανικία και ο Σέξτος είχαν γιο τον Ανίκιο Προβίνο και αυτός γιο τον Πετρώνιο Μάξιμο Αυτοκράτορα της Δύσης το 455.

Βιβλιογραφικές αναφορές
-----------------------

1. ↑  CIL VI, 623
2. ↑  CIL VI, 1751
Χάρτης των κήπων της αρχαίας Ρώμης. Νοτιοδυτικά είναι οι Κήποι του Ι. Καίσαρα.
Οι **Κήποι του Καίσαρα**, λατιν.: Horti Caesari, ήταν το όνομα δύο κήπων, που ανήκαν στον Ιούλιο Καίσαρα και ευρίσκοντο στη Ρώμη.

Στον Κυρινάλιο
--------------

Αυτοί υπήρχαν στην Πόρτα Κολλίνα στον Κυρινάλιο λόφο. Καθώς τα Σέρβια Τείχη είχαν χάσει την αμυντική τους λειτουργία εκείνη τη στιγμή και είχαν σε μεγάλο βαθμό κατεδαφιστεί, δεν είναι σαφές εάν αυτοί οι κήποι ήταν ή όχι εκτός των ορίων της πόλης. Μετά το τέλος του Καίσαρα οι κήποι ανήκαν στον φίλο του Σαλλούστιο, ο οποίος τους πρόσθεσε στα δικά του κτήματα και κατασκεύασε τους Κήπους του Σαλλούστιου.

Πέραν του Τίβερη
----------------

Οι κήποι δυτικά του Τίβερη ευρίσκοντο έξω από τα Τείχη της πόλης, στο πρώτο μίλι τhw Bία Πορτουένσις, στην περιοχή Transtiberium. Η Κλεοπάτρα Ζ΄ της Αιγύπτου έμεινε σε αυτούς ,κατά την επίσκεψή της στη Ρώμη το 44 π.Χ. αφού κανένας ξένος αρχηγός κράτους δεν επιτρεπόταν εντός του ορίου (pomerium) της Ρώμης. Μετά το τέλος του, ο Καίσαρας άφησε αυτούς τους κήπους στους κατοίκους της Ρώμης.

Δείτε επίσης
------------

* Κήποι του Λούκουλλου
* Χόρτη Λαμίανη

Βιβλιογραφικές αναφορές
-----------------------

1. ↑  Richardson, Lawrence, Jr. 1920-2013. *A new topographical dictionary of ancient Rome*. Baltimore. ISBN 0-8018-4300-6. CS1 maint: Πολλαπλές ονομασίες: authors list (link)

Βιβλιογραφία
------------

* L. Richardson, jr, A New Topographical Dictionary of Ancient Rome, Baltimore - London 1992. pp. 197
Ο **Φρανσουά Ανριζάν** (γαλλ. *François Henrijean*, 19 Δεκεμβρίου 1860 – 18 Αυγούστου 1932) ήταν Βέλγος ιατρός και φυσιολόγος.

Ο Ανριζάν διετέλεσε καθηγητής της ιατρικής στο Πανεπιστήμιο της Λιέγης, μέλος και αντιπρόεδρος της Ιατρικής Ακαδημίας του Βελγίου και αντεπιστέλλον μέλος της γαλλικής Ιατρικής Ακαδημίας. Μελέτησε ειδικότερα τη φυσιολογία της καρδιάς. Συνέγραψε σχετικά με την επιστήμη του συγγράμματα, μεταξύ άλλων και τα:

* *Η καρδία και τα καρδιακά φάρμακα*
* *Εγχειρίδιο φαρμακευτικής*

Παραπομπές
----------

Πηγές
-----

* Το λήμμα «Ανριζάν Φραγκίσκος» στη *Νέα Ελληνική Εγκυκλοπαίδεια* «Χάρη Πάτση», τόμος 5, σελίδα 793
Το **Ζού(ε)λ** (γερμ. *Suhl*) είναι πόλη της Γερμανίας στη Θουριγγία, ευρισκόμενη στα νοτιοδυτικά της Ερφούρτης και περίπου 130 χιλιόμετρα βορείως της Νυρεμβέργης. Με πληθυσμό 37.009 κατοίκους το 2022, η Ζουλ συναποτελεί μαζί με τη μικρότερη πόλη Τσέλα-Μέλις τη μεγαλύτερη αστική περιοχή εντός του Θουριγγικού Δρυμού. Στην περιοχή γύρω από την πόλη δεσπόζουν χαμηλά βουνά με ύψος έως σχεδόν χίλια μέτρα, που περιλαμβάνουν και το υψηλότερο σημείο όλης της Θουριγγίας, την κορυφή Γκρόσερ Μπέερμπεργκ (υψόμετρο 983 μέτρα), μόλις 5 χιλιόμετρα από το κέντρο της πόλεως, το οποίο βρίσκεται σε υψόμετρο 422 μέτρα πάνω από την επιφάνεια της θάλασσας.

Το Ζουλ αναφέρεται για πρώτη φορά με τη σημερινή ονομασία το 1318, αλλά μέχρι τη βιομηχανική επανάσταση παρέμεινε μια κωμόπολη μεταλλωρύχων και μεταλλουργών. Στα τέλη του 19ου αιώνα το Ζουλ αναδείχθηκε σε κέντρο της γερμανικής παραγωγής όπλων, με ειδίκευση στα τουφέκια με εταιρείες όπως η Sauer & Sohn. Υπήρχε όμως και παραγωγή αυτοκινήτων, από την εταιρεία Simson. Το 1952 το Ζουλ έγινε η μία από τις 14 πρωτεύουσες Διαμερίσματος της τότε Λαοκρατικής Δημοκρατίας της Γερμανίας, γεγονός που οδήγησε σε μια περίοδο αστικής αναπτύξεως καθοδηγούμενης από το κράτος: το Ζουλ μετατράπηκε σε μια μικρή «τσιμεντούπολη» και η σημερινή μορφή του διατηρεί τα ίχνη αυτής της περιόδου. Η οικονομία επεκτάθηκε με εργοστάσια κατασκευής ραπτομηχανών και γραφομηχανών, επεξεργασίας δέρματος και ξύλου. Μετά το 1990 και την ενοποίηση, χάνοντας τη διοικητική της σημασία, η πόλη γνώρισε μια μακρά περίοδο αστικής παρακμής.

* Το Ζουλ είναι γνωστή ως γενέτειρα πολλών αθλητών, ιδίως στη σκοποβολή, στα χειμερινά σπορ και στην πετοσφαίριση.

Παραπομπές
----------

1. ↑  «Gewählte Bürgermeister - aktuelle Landesübersicht», Freistaat Thüringen, accessed 4 October 2022

Πηγές
-----

* Το ομώνυμο λήμμα στη *Νέα Ελληνική Εγκυκλοπαίδεια* «Χάρη Πάτση», τόμος 13, σελ. 195

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
--------------------

|  |  |
| --- | --- |
| Commons logoCommons logo | Τα Wikimedia Commons έχουν πολυμέσα σχετικά με το θέμα   **Ζουλ** |

* Επίσημος ιστότοπος
* «Suhl» *Εγκυκλοπαίδεια Μπριτάννικα* (11η έκδοση) 1911
Ο **Ράντβερ** σύμφωνα με θραύσμα από τις *Σάγκες των Αρχαίων βασιλέων,* που βρέθηκε στο Σόγκουμπρο, και με ένα αρχαίο νορβηγικό ποίημα, ήταν γιος του Ράντμπαρντ βασιλέως του Γκάρνταρικ και της Αούρ Άιβαρνταττερ της κόρης του Άιβαρ Βίντφαμν, σύμφωνα με τις ίδιες πηγές ο Χάραλντ ο Πολεμοδόντης ήταν γιος της Αούρ από προηγούμενο γάμο της. Τα *Σάγκας του Ερβαράρ* γράφουν ότι ο Ράντβερ και ο Χάραλντ ο Πολεμοδόντης ήταν γιοι του Βάλνταρ και της Άλφιλντ της κόρης του Άιβαρ Βίντφαμν, τα Σάγκας του Ερβαράρ αναφέρουν ότι ο Άιβαρ διόρισε τον Βαλντάρ βασιλιάς της Δανίας και τον Βαλντάρ μετά τον θάνατο του τον διαδέχτηκε ο γιος του Ράντβερ. Ο Χάραλντ ο πολεμοδόντης διεκδίκησε την Γκότλαντ, οδήγησε τον Ράντβερ στον θάνατο και τον διαδέχτηκε ο γιος του Σίγκουρντ Ίρινγκ στον θρόνο της Δανίας ως υποτελής του Χάραλντ.
Παντρεύτηκε την Ίντζιλντ την κόρη ενός άγνωστου Σουηδού βασιλιά με την οποία απέκτησε τον διάδοχο του Σίγκουρντ Ίρινγκ.

  


1. ↑  Ανακτήθηκε στις 26  Μαρτίου 2023.
Ο **Κόμης του Σάντουιτς** (αγγλικά: *Earl of Sandwich*) είναι ένας τίτλος ευγενείας της Αγγλίας, που βρίσκεται στην κατοχή της οικογένειας Μόνταγκου. Συνδέεται μόνο κατ΄ όνομα με την ιστορική κωμόπολη Σάντουιτς του Κεντ. Δημιουργήθηκε το 1660 προς τιμήν του ναυάρχου, πολιτικού και διπλωμάτη Έντουαρντ Μόνταγκου (1625-1672). Ο ίδιος είχε αποκτήσει τους τίτλους του Βαρόνου του Σεντ Νίοτς και Υποκόμης του Χίντσινγκμπρουκ. Ο Έντουαρντ Μόνταγκου ανήκε σε μια εξέχουσα οικογένεια της Αγγλίας, καθώς ήταν γιος του πολιτικού Σίντνεϊ Μόνταγκου και αδελφός του δικαστή Χένρι Μόνταγκου.

Τον Έντουαρντ Μόνταγκου διαδέχθηκε ο γιος του Έντουαρντ Μόνταγκου, 2ος Κόμης του Σάντουιτς (1644–1689). Για ένα μικρό διάστημα εκπροσώπησε το Ντόβερ στη Βουλή των Κοινοτήτων και υπηρέτησε ως Πρέσβης στην Πορτογαλία και ως Λόρδος Υπολοχαγός του Χάντινγκτονσερ και του Κέιμπριτζσερ.

Ο δισέγγονος του δεύτερου Κόμη, Τζον Μόνταγκου, 4ος Κόμης του Σάντουιτς (1718–1792), ήταν εξέχων πολιτικός και υπηρέτησε ως Πρώτος Άρχοντας του Ναυαρχείου και ως Γραμματέας του Κράτους για το Βόρειο Τμήμα. Ο Λόρδος του Σάντουιτς μνημονεύεται ως χορηγός των εξερευνητικών ταξιδιών που πραγματοποίησε ο Τζέιμς Κουκ, ο οποίος ονόμασε τα Νησιά Σάντουιτς προς τιμήν του. Για τον ίδιο ονομάστηκε και το γνωστό τρόφιμο σάντουιτς.

Ο Τζον Μόνταγκου, 5ος Κόμης του Σάντουιτς (1744–1814), αποτέλεσε μέλος του Κοινοβουλίου για το Μπράκλεϊ και το Χάντινγκτονσερ και υπηρέτησε ως Αναπληρωτής Αρχιθαλαμηπόλος του Βασιλικού Νοικοκυριού και ως Άρχοντας των Μπάκχαουντς. Ο γιος του, ο 6ος Κόμης, εκπροσώπησε επίσης το Χάντινγκτονσερ στο Κοινοβούλιο.

Κόμιτες του Σάντουιτς (1660)
----------------------------

Θηρεός των Κομιτών του Σάντουιτς
* Έντουαρντ Μόνταγκου, 1ος Κόμης του Σάντουιτς (1625–1672)
* Έντουαρντ Μόνταγκου, 2ος Κόμης του Σάντουιτς (1644–1689)
* Έντουαρντ Μόνταγκου, 3ος Κόμης του Σάντουιτς (1670–1729)
	+ Έντουαρντ Ρίτσαρντ Μόνταγκου, Υποκόμης του Χίντσινγκμπρουκ (1692–1722)
* Τζον Μόνταγκου, 4ος Κόμης του Σάντουιτς (1718–1792)
* Τζον Μόνταγκου, 5ος Κόμης του Σάντουιτς (1744–1814)
* Τζορτζ Τζον Μόνταγκου, 6ος Κόμης του Σάντουιτς (1773–1818)
* Τζον Γουίλιαμ Μόνταγκου, 7ος Κόμης του Σάντουιτς (1811–1884)
* Έντουαρντ Τζορτζ Χένρι Μόνταγκου, 8ος Κόμης του Σάντουιτς (1839–1916)
	+ Ο Αξιότιμος Βίκτορ Αλεξάντερ Μόνταγκου (1841–1915)
* Τζορτζ Τσαρλς Μόνταγκου, 9ος Κόμης του Σάντουιτς (1874–1962)
* (Αλεξάντερ) Βίκτορ Έντουαρντ Πόλετ Μόνταγκου, 10ος Κόμης του Σάντουιτς (1906–1995) (disclaimed 1964)
* Τζον Έντουαρντ Χόλιστερ Μόνταγκου, 11ος Κόμης του Σάντουιτς (b. 1943)

Παραπομπές
----------

1. ↑
2. ↑
3. ↑
4. ↑
5. ↑
6. ↑
7. ↑
8. ↑
9. ↑
10. ↑
11. ↑
12. ↑  «The Earl of Sandwich». *UK Parliament* (στα Αγγλικά). Ανακτήθηκε στις 27 Μαΐου 2019.
Ο **Ροβέρτος Α'**, γαλλ.: *Robert I*, (απεβ. τον Οκτώβριο του 886), που ονομαζόταν *που φέρει τη φαρέτρα* (*porte-carquois)*, ήταν κόμης του Τρουά. Ήταν γιος του Εύδη Α΄ κόμη του Τρουά, και της Βανδιλμόδης (Wandilmodis).

Βιογραφία
---------

Ως κοσμικός ηγούμενος του Σαιν-Λουπ (Saint-Loup), αναφέρεται για πρώτη φορά στις 25 Οκτωβρίου 874, όταν εμφανίστηκε σε ένα καταστατικό του Καρόλου Β΄ του Φαλακρού παραχωρώντας το Σαούρς (Chaource) και το Τονέρ (Tonnerre) στο αβαείο. Διαδέχθηκε τον αδελφό του Εύδη Β΄ μεταξύ 876 και 880. Σκοτώθηκε σε μάχη κατά των Βίκινγκς στα ανατολικά του Παρισιού και τον διαδέχθηκε ο ανιψιός του Aνταλέλμ.

Οικογένεια
----------

Ήταν νυμφευμένος με τη Γκιζέλα των Καρολιδών (απεβ. μεταξύ 879 και 884), κόρη του Λουδοβίκου Β΄ του *Τραυλού*, βασιλιά της Δυτικής Φραγκίας, και της Ανσγάρδης. Δεν απέκτησε απογόνους.

Πηγές
-----

* de Saint Phalle, Édouard. «Comtes de Troyes et de Poitiers au IXe siècle: histoire d'un double échec». Στο Christian Settipani and Katharine SB Keats-Rohan, *Onomastique et Parenté dans l'Occident médiéval*. 2000.
* Van Kerrebrouck, Patrick. *Nouvelle histoire généalogique de l'auguste maison de France, τόμ. 1: La Préhistoire des Capétiens*. 1993.
Η **Anadolu Efes** (επίσημα: *Anadolu Efes Biracılık ve Malt Sanayii A.Ş.*) είναι εταιρεία παραγωγής και εμπορίας μπύρας, βύνης και μη αλκοολούχων ποτών σε μια ευρεία γεωγραφική περιοχή που περιλαμβάνει την Τουρκία, τη Ρωσία, την Ευρώπη, την Κεντρική Ασία και τη Μέση Ανατολή. Η Anadolu Efes είναι μέλος του ομίλου Anadolu που ιδρύθηκε στις αρχές του 1950 από τις οικογένειες Εζιλχάν και Γιαζιτζί. Παρουσιάζοντας ταχεία και βιώσιμη ανάπτυξη από την ίδρυσή της, ο όμιλος Anadolu μετατράπηκε σε εταιρεία συμμετοχών το 1969.

Τη δεκαετία του 1970 αύξησε τις δραστηριότητές της στην Τουρκία, με κύριο προϊόν τη μπύρα Efes Pilsen. Από τη δεκαετία του 1990 και μετά, η εταιρεία επέκτεινε τις δραστηριότητές της στο εξωτερικό. Αυτό από μόνο του μπορεί να θεωρηθεί ως ένα σημείο καμπής. Η Anadolu Efes συνεχίζοντας τις δραστηριότητές της, προκειμένου να διασφαλίσει την εμπορική βιωσιμότητα στην παγκόσμια αγορά, αύξησε την αντοχή της στις αγορές του εξωτερικού με τη σύναψη μιας στρατηγικής εταιρικής σχέσης με τη SABMiller το 2012. Με βάση τη συμφωνία που προηγήθηκε, ανέλαβε την παραγωγή μπύρας στις περιοχές της Ρωσίας και της Ουκρανίας.

Η Anadolu Efes συνεχίζει σήμερα τις εργασίες της ως παγκόσμια εταιρεία, η οποία εξάγει τα τρία τέταρτα της παραγωγής της. Όσον αφορά τον όγκο των πωλήσεων, είναι η 5η μεγαλύτερη ζυθοποιία στην Ευρώπη και η 11η μεγαλύτερη στον κόσμο. Εξάγοντας τα προϊόντα της σε πάνω από 70 χώρες, η Anadolu Efes είναι ένας από τους βασικούς παράγοντες στην περιοχή, με συνολικά 15 ζυθοποιεία, έξι εγκαταστάσεις παραγωγής βύνης και λυκίσκου με μονάδες επεξεργασίας σε Τουρκία, Καζακστάν, Ρωσία, Μολδαβία, Γεωργία και Ουκρανία.

Παραπομπές
----------

1. ↑  Anadolu Efes Biracılık ve Malt Sanayii A.Ş. moodys.com
2. ↑  Efes Pilsen Αρχειοθετήθηκε 2023-10-06 στο Wayback Machine. superbrandsturkey.com
3. ↑  Ερχεται στην Ελλάδα η τουρκική μπίρα Efes imerisia.gr
4. ↑  Operations Αρχειοθετήθηκε 2014-11-29 στο Wayback Machine. anadoluefes.com

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
--------------------

|  |  |
| --- | --- |
| Commons logoCommons logo | Τα Wikimedia Commons έχουν πολυμέσα σχετικά με το θέμα   **Anadolu Efes** |

* Επίσημος ιστότοπος
Το **Tilt Cab** ήταν μια σειρά μεσαίων-μεγάλων φορτηγών "χωρίς μούρη" που παράχθηκαν από την General Motors για τις μάρκες Chevrolet και GMC από το 1960 μέχρι το 1980, με τα τελευταία φορτηγά να πωλούνται από απόθεμα μέχρι το 1983. Το Tilt Cab αντικατέστησε την COE "χωρίς μούρη" έκδοση του "μουρωτού" Chevrolet Task Force, και ήταν ένα τελείως νέο όχημα που δεν μοιράζονταν τίποτα με τον προκάτοχό του.

Ιστορία
-------

Chevrolet Tilt Cab πυροσβεστικό του 1961
Η οπτική γωνία ενός υπαλλήλου του Τμήματος Υγιεινής της πόλης του Κολόμπους που κοιτάζει έξω από τη θέση του οδηγού ενός φορτηγού Chevrolet.

Οραματιζόμενη ως ανταγωνιστής της σειράς C της Ford, η GM σχεδίασε το φορτηγό Tilt Cab ως διάδοχο του προηγούμενου φορτηγού μεσαίου τύπου Chevrolet Task Force COE της δεκαετίας του 1950. Ωστόσο, το Tilt Cab δεν ήταν ποτέ τόσο δημοφιλές όσο το φορτηγό της Ford λόγω της κακής φήμης που έκανε η αναξιόπιστη κρεμαργιέρα. Αυτό το σύστημα εφαρμόστηκε σχεδόν σε όλα τα φορτηγά της GM την δεκαετία του 1960 αλλά σημείωσε πρόβλημα περιέργως μόνο στο Tilt Cab, προφανώς λόγω του ξεχωριστού πλαισίου σε σχέση με τα άλλα μοντέλα και λόγω του διαφορετικού σχεδίου στο σύστημα κίνησης. Αυτό το αναξιόπιστο σύστημα αντικαταστάθηκε στα μέσα του 1962, αλλά είχε ήδη αναπτύξει μια κακή φήμη και έτσι οι πωλήσεις δεν βελτιώθηκαν αρκετά.

Το στιλ από αυτά τα φορτηγά ήταν καλύτερο όμως από αυτό στο λίγο μεγαλύτερο GMC Crackerbox. Η γκάμα αυτών των φορτηγών ήταν διαθέσιμη με μηχανές GM, Detroit Diesel και Chevrolet. Η γκάμα ήταν διαθέσιμη σε διάφορες παραλλαγές, μεγέθη, ωφέλιμου βάρους, και μεταξονίου. Παράχθηκαν και φορτηγά με πλατφόρμα/καρότσα αλλά και τράκτορες. Τα ονόματα των εκδόσεων έφεραν τα νούμερα από 40 μέχρι 80. Οι ελαφρότερες εκδόσεις είχαν τις ίδιες μηχανές με τα μικρότερα Chevrolet C/K φορτηγά, ενώ οι μεγαλύτερες ήταν διαθέσιμες με τις μηχανές GM και Detroit Diesel.

Η παραγωγή του οχήματος τελείωσε το 1980 μετά από μέτριες πωλήσεις, αλλά τα τελευταία οχήματα πουλήθηκα το 1983. Η GM αποφάσισε να μην αναπτύξει άλλο μεσαίο φορτηγό "χωρίς μούρη" η ίδια. Αντιθέτως, από εκείνη την στιγμή και μετά, η General Motors έκανε μια συμφωνία με την Isuzu για την εισαγωγή φορτηγών στην Αμερική υπό τις μάρκες Chevrolet και GMC. Τελικά, τα φορτηγά κατέληξαν να πουλιόνται και σαν Isuzu αλλά και σαν Chevrolet και GMC.

Αναφορές
--------

|  |  |
| --- | --- |
| Commons logoCommons logo | Τα Wikimedia Commons έχουν πολυμέσα σχετικά με το θέμα   **Chevrolet Tilt Cab** |

1. 1 2  «Curbside Classic: 1960 – 1980 Chevrolet Tilt Cab Truck – Never As Popular As The Ford C-Series Thanks To A Near Deadly Sin». *Curbside Classic*. Ανακτήθηκε στις 19 Νοεμβρίου 2023.
2. ↑

Παραπομπές
----------

* Cohort Classics: Ford and Chevy Tilt-Cab COE Twins Caught Together
Ο **Έβρος** ήταν πρόσωπο της ελληνικής μυθολογίας, γιος του βασιλιά της Θράκης, Κάσσανδρου και της Κροτωνίκης. Δεν πρέπει να συνέχεται με τον ομόηχο πρόσωπο την ελληνικής μυθολογίας Εύρο. Ο Έβρος ήταν πολύ όμορφος νέος, με αποτέλεσμα ή μητρυιά του, Δαμασίππη της οικογένειας των Λαπιθών, να αποκτήσει ερωτικό ενδιαφέρον για αυτόν. Ο νεαρός αντιστάθηκε στις προκλήσεις της και έτσι εκείνη τον συκοφάντησε στον Κάσσανδρο ότι δήθεν αποπειράθηκε να τη βιάσει. Ο νεαρός τότε για να γλυτώσει τον ατιμωτικό θάνατο από τα χέρια του ίδιου του του πατέρα έπεσε στον ποταμό Ρόμβο, που από τότε ονομάστηκε Έβρος.

Ο μύθος αυτός συναντάται στο τρίτο κεφάλαιο του έργου του Πλούταρχου *Περί ποταμών και όρων*. Αποτελεί ουσιαστικά θρακική παραλλαγή του μύθου του Ιππόλυτου, με τη Δαμασίππη στη θέση της Φαίδρας και τον Κάσσανδρο στη θέση του Θησέα.

Παραπομπές
----------

1. ↑  «Έβρος». *mythotopia.eu*. Ινστιτούτο Επεξεργασίας του Λόγου. Ανακτήθηκε στις 25 Αυγούστου 2023.
2. ↑  (ψευδο)Πλουτάρχου Ηθικά, Περί ποταμών και όρων επωνυμίας και των εν αυτοίς ευρισκομένων, 3[*νεκρός σύνδεσμος*]

Πηγές
-----

* *Μεγάλη εγκυκλοπαίδεια Γιοβάνη, έκδοση 1979,τόμος 7*
Ο **νομός Νικομπάρ** είναι ένας από τους τρεις νομούς στην ινδική επικράτεια της ένωσης των νήσων Ανταμάν και Νικομπάρ. Η διοικητική επικράτεια της περιοχής περιλαμβάνει όλα τα νησιά Νικομπάρ, τα οποία βρίσκονται στον Ινδικό Ωκεανό, μεταξύ του Κόλπου της Βεγγάλης και της Θάλασσα Ανταμάν. Η έδρα του νομού είναι το χωριό Μάλακκα, που βρίσκεται στο νησί Καρ Νικομπάρ.

Επικεφαλής της νομαρχιακής διοίκησης είναι ένας Αναπληρωτής Επίτροπος, ο οποίος με τη σειρά του αναφέρεται στον Υπολοχαγό Κυβερνήτη των Νήσων Ανταμάν και Νικομπάρ.

Είναι ο πέμπτος λιγότερο πυκνοκατοικημένος νομός της χώρας (από τους 640).

Παραπομπές
----------

1. ↑  *2011 census of India*. www.censusindia.gov.in/pca/DDW\_PCA0000\_2011\_Indiastatedist.xlsx.
2. ↑  «District Census 2011». Census2011.co.in. 2011. Ανακτήθηκε στις 30 Σεπτεμβρίου 2011.
Οι **Νορβηγοί και Σουηδοί Ρομά**, γνωστοί και ως **Ρομάνισελ** (νορβηγικά: romanifolket, tatere, sigøynere‎‎; σουηδικά: resande, zigenare, tattare‎‎; σκανδορομανί: romanisæl, romanoar, rom(m)ani, tavringer/ar, tattare, romani rakripa) είναι μια ομάδα των Ρομά που διαμένουν στη Νορβηγία και τη Σουηδία για περίπου 500 χρόνια. Εκτιμάται ότι ο αριθμός των Ρομάνισελ στη Σουηδία είναι κατά προσέγγιση 65.000 άτομα, ενώ στη Νορβηγία, υπάρχουν περίπου 10.000 Ρομάνισελ.

Προέλευση
---------

Ιστορικά και πολιτισμικά, σχετίζονται με τους βρετανούς Ρομά, όπως είναι οι Ρομανιτσάλ, οι Ουαλοί Καλέ, οι Σκωτσέζοι Ρομά των Πεδιάδων και οι Αυτόχθονοι Ρομά των Χάιλαντς.

Οι σύγχρονοι Ρομάνισελ (Τάτερ) είναι οι απόγονοι των πρώτων Ρομά που έφτασαν στη Σκανδιναβία κατά τη διάρκεια του 16ου αιώνα. Οι περισσότεροι απελάθηκαν από τη Βρετανία και κατευθύνθηκαν προς τη Νορβηγία, αλλά κάποιοι ήρθαν μέσω της Δανίας. Οι νορβηγοί και σουηδοί Ρομά αυτοπροσδιορίζονται ως Ρομάνισελ, λέξη που σχετίζεται με την ονομασία Ρομανιτσάλ των Άγγλων Ρομά.

Μια σχετική ομάδα είναι οι Φινλανδοί Κάλε, απόγονοι των Σκανδιναβών Ρομά που απελάθηκαν τον 17ο αιώνα από την κυρίως Σουηδία στη Φινλανδία. Οι φινλανδοί Κάλε, διατηρούν την άποψη ότι οι πρόγονοί τους κατάγονται από τη Σκωτία, και ότι οι σκανδιναβοί Ρομάνισελ σχετίζονται με τους ρομανιτσάλ στην Αγγλία και τη Σκωτία.

Οι ρομάνισελ στη Νορβηγία μπερδεύονται κάποιες φορές με τους αυτόχθονες νορβηγούς "ταξιδιώτες", αν και θεωρείται ότι οι τελευταίοι δεν είναι Ρομά ως προς τον πολιτισμό και τη καταγωγή.

Παραπομπές
----------

1. 1 2  «Norwegian, Traveller». *ethnologue.com*. Ανακτήθηκε στις 14 Ιουνίου 2017.
2. ↑  «romer - Uppslagsverk - NE». *www.ne.se*. Ανακτήθηκε στις 14 Ιουνίου 2017.
3. ↑  *Parliamentary Assembly - Documents, Working papers- 2002 Ordinary Session (second part), 22-26*. **4**. Strasbourg Cedex, FR: Council of Europe Online Bookshop. Απριλίου 2002. σελ. 45. ISBN 9789287149176. Ανακτήθηκε στις 11 Απριλίου 2018.
4. ↑  Eltzler. Zigenarna och deras avkomlingar i Sverige (Uppsala 1944) cited in: Angus. M. Fraser. The Gypsies (The Peoples of Europe) p120
5. ↑  «Luton government website» (PDF). *luton.gov.uk*. Ανακτήθηκε στις 14 Ιουνίου 2017. [*νεκρός σύνδεσμος*]
6. ↑  «Romani, Tavringer». *ethnologue.com*. Ανακτήθηκε στις 14 Ιουνίου 2017.
7. ↑  «National Minorities of Finland, The Roma — Virtual Finland». *finland.fi*. Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 19 Φεβρουαρίου 2008. Ανακτήθηκε στις 14 Ιουνίου 2017.
8. ↑  «Romani, Kalo Finnish». *ethnologue.com*. Ανακτήθηκε στις 14 Ιουνίου 2017.
Το λογότυπο του change org
Το ***Change.org*** είναι ένας ιστότοπος που επιτρέπει στους χρήστες να δημιουργούν και να υπογράφουν αναφορές για την προώθηση διαφόρων κοινωνικών σκοπών, αυξάνοντας την ευαισθητοποίηση και επηρεάζοντας τους υπεύθυνους λήψης αποφάσεων και την εκτελεστική εξουσία. Ο ιστότοπος είναι μια κερδοσκοπική εταιρεία με έδρα τις ΗΠΑ, που εκτιμάται ότι έχει σχεδόν 500 εκατομμύρια χρήστες σε διεθνές επίπεδο, από τον Δεκέμβριο του 2022. Οι αναφορές συχνά επικεντρώνονται σε κρίσιμα ζητήματα, όπως τη δικαιοσύνη (γενική, οικονομική, ποινική, τα ανθρώπινα δικαιώματα, το κράτος δικαίου, την εκπαίδευση, την προστασία του φυσικού περιβάλλοντος, τα δικαιώματα των ζώων, την δημόσια υγεία και την ποιότητα στα τρόφιμα.

Ο ιστότοπος παρέχει επίσης υποστήριξη και καθοδήγηση σε οργανισμούς και μέλη που αμείβονται για να βοηθήσουν στην περαιτέρω προώθηση των σκοπών τους.

Παραπομπές
----------

1. ↑  «Change.Org Gets 30 Million Infusion». *The NonProfit Times*. Ανακτήθηκε στις 23 Ιουνίου 2015.
2. 1 2  Smith, Craig (10 Μαρτίου 2018). «20 Interesting Change.org Facts and Statistics». *DMR* (στα Αγγλικά). Ανακτήθηκε στις 9 Μαρτίου 2023.
Η Μηχανοκίνητη Μονάδα Άμεσης Δράσης ή ΜΜΑΔ είναι ειδική μονάδα της Αστυνομίας Κύπρου που ιδρύθηκε ο 1978.

Αποστολή
--------

Κύρια αποστολή της είναι: η αντιμετώπιση τρομοκρατικών ενεργειών, η σύλληψη επικίνδυνων κακοποιών, η συνδρομή των αστυνομικών δυνάμεων, η καταστολή βιαιων διαδηλώσεων και επεισοδίων και η συνοδια επίσημων προσώπων.

Δευτερεύουσα αποστολή της μονάδας είναι η εύρεση και η διάσωση εγκλωβισμένων, τραυματισμένων ή εξαφανισμένων ατόμων και η συνδρωμή των σωστικών συνεργείων, μετά απο φυσικές ή άλλες καταστροφές.

Εξοπλισμός
----------

Αντιτρομοκρατικός εξοπλισμός και αντιοχλαγωγικός εξοπλισμός

Οχήματα: ειδικό αντιοχλαγωγικό υδροφόρο όχημα, όχημα διαπραγματεύσεων, όχημα μετάδοσης εικόνας και ήχου, κινητό κέντρο επιχειρισέων, καθώς και μίνι λεωφορεία, περιπολικά τζίπ και οχήματα χωρίς σήμμανση.
Το **Πριγκιπάτο της Ζέτας** (έως τα τέλη του 10ου αιώνα επίσης γνωστό ως Ντούκλια ή Διόκλεια) είναι η ονομασία μεσαιωνικού κράτους, το οποίο αναφέρεται σε ιστορικές πηγές για πρώτη φορά τον 11ο αιώνα, και έως την κατάληψή του από τους Οθωμανούς τον 15ο αιώνα εξακολουθούσε κανονικά να υφίσταται. Έλαβε την ονομασία του από τον ποταμό Ζέτα που το διέσχιζε.

Γεωγραφία
---------

Η περιοχή της Ζέτας αντιπροσώπευε σε μεγάλο βαθμό το σημερινό Μαυροβούνιο, ενώ ανά χρονικές περιόδους περιελάμβανε και εδαφικές περιοχές στα βόρεια της σημερινής Αλβανίας. Μια μορφή διοικητικής διαίρεσης του πριγκιπάτου ήταν ο διαχωρισμός σε Άνω Ζέτα (τις ορεινές περιοχές στα βόρεια της Ποντγκόριτσα) και Κάτω Ζέτα (τις παραθαλάσσιες περιοχές και την περιοχή γύρω από την λίμνη Σκόδρα).

Ιστορία
-------

Η Ζέτα υφίστατο ως πριγκιπάτο κατά τον 10ο αιώνα (Ντούκλια ή Διόκλεια) υπό τη διακυβέρνηση της δυναστείας των Βογισλάβιεβιτς. Από το 1077, εξελίχθηκε σε βασίλειο υπό τον Κωνσταντίν Μποντίν, προτού, κατά τον 12ο αιώνα, επανέλθει ως πριγκιπάτο υπό την εξουσία του Οίκου των Νεμάνια. Αρχικά, υπό βουλγάρικη επιρροή, και στη συνέχεια υπό βυζαντινή, η Ζέτα κατόρθωσε να αποκτήσει υπό τον Κωνσταντίνο Μποντίν, έναν σχετικό βαθμό αυτονομίας, ωστόσο, το 1185 ενώθηκε με το κρατίδιο του Ράσιεν των Νεμάνια. Από το 1280 ως το 1314 επικεφαλής του πριγκιπάτου ήταν η Έλενα των Ανζού. Από το 1360 ως το 1421, μετά την κατάρρευση της Σερβικής Αυτοκρατορίας, η Ζέτα πέρασε υπό τον έλεγχο του τοπικού αρχοντικού οίκου των Μπαλχιδών, με τη Σκόδρα να επιλέγεται ως η νέα πρωτεύουσα του κράτους. Κατά τον 15ο αιώνα, Σέρβοι, Βενετοί και Οθωμανοί αναμετρήθηκαν για την κυριαρχία στην περιοχή της Ζέτας, με τη συμμετοχή των τοπικών δυναστειών των Μπαλχιδών και Τσερνόγιεβιτς στην αντιπαράθεση αυτή. Το 1499, οι Οθωμανοί προσάρτησαν οριστικά την περιοχή.

Μονάρχες
--------

Οίκος των Μπαλχιδών ή Βάλσων
* Γεώργιος Α΄ Μπάλτσας (1356–1362)
* Γεώργιος Β΄ Μπάλσας (1362–1378)
* Μπάλσας Β΄ (1378–1385)
* Γεώργιος Γ΄ Μπάλσας (1385–1403)
* Μπάλσας Δ΄ (1403–1421)

Οίκος των Λαζάρεβιτς-Μπράνκοβιτς
* Στέφανος Λαζάρεβιτς (1421–1427)
* Γεώργιος Μπράνκοβιτς (1427–1435)

Οίκος των Τσερνόγιεβιτς
* Γκοϊτσίν Τζερνόγιεβιτς (1435–1451)
* Στέφανος Α΄ Τσερνόγιεβιτς (1451–1465)
* Ιβάν Τσερνόγιεβιτς (1465–1490)
* Γεώργιος Τσερνόγιεβιτς (1490–1496)
* Στέφανος Β΄ Τσερνόγιεβιτς (1496–1498)

Βιβλιογραφία
------------

* Peter Bartl, Zeta, in: *Encyclopedia of the history of South Eastern Europe*, 2004 (ISBN 3-205-77193-1)
* Sima Ćirković: Zeta. In: *Encyclopedia of the Middle Ages* (LexMA). Volume 9, LexMA-Verlag, Munich 1998, ISBN 3-89659-909-7, Sp 581
* Peter Truhart, *Regents of Nations*, Part III / 1, 1986 (ISBN 3-598-10515-0), pp. 3324f, 3239
* "ZETA. 1". In: Narodna enciklopedija IV, pp. 1261-1263.


|  |  |
| --- | --- |
| CC-BY-SA Μετάφραση | Στο λήμμα αυτό έχει ενσωματωθεί κείμενο από το λήμμα Zeta (Südosteuropa)  της Γερμανικής Βικιπαίδειας, η οποία διανέμεται υπό την GNU FDL και την CC-BY-SA 4.0. (ιστορικό/συντάκτες). |
Συντεταγμένες: 48°34′55″N 7°44′59″E﻿ / ﻿48.58194°N 7.74972°E﻿ / 48.58194; 7.74972

Η οικία Kammerzell. 2008
Η **οικία Kammerzell** (γαλλ. Maison Kammerzell, αλσατ. Kammerzellhüs, γερμ. Kammerzellhaus) είναι ένα από τα πλέον διάσημα κτίσματα στο Στρασβούργο. Βρίσκεται στον αριθμό 16 της πλατείας του Καθεδρικού Ναού (16, Place de la Cathédrale). Πρόκειται για μία από τις περισσότερο διακοσμημένες και καλύτερα διατηρημένες μεσαιωνικές οικίες της ύστερης γοτθικής αρχιτεκτονικής και οικοδομήθηκε στα εδάφη που παλαιότερα ανήκαν στην Αγία Ρωμαϊκή Αυτοκρατορία. Χαρακτηρίστηκε ιστορικό μνημείο (Monument historique) το 1929.

Ιστορικό
--------

Η αρχική οικοδόμηση αυτής της κατοικίας, της οποίας οι ξυλοδεσιές συγκαταλέγονται ανάμεσα στις πιο πλούσια διακοσμημένες της πόλης, ανάγεται στο 1427. Την οριστική και σημερινή του μορφή το κτίσμα έλαβε το 1589, αφού μεσολάβησε μια ακόμη επέμβαση το 1467. Κατασκευάστηκε για λογαριασμό του διάσημου πωλητή τυριών Μαρτέν Μπράουν (Martin Braun) σε ιδιαίτερο αναγεννησιακό στυλ. Το ισόγειο είναι κατασκευασμένο από πέτρα και οι ανώτεροι όροφοι από γλυπτό ξύλο, με τα παράθυρα να θυμίζουν λαιμό φιάλης. Τα γλυπτά των δοκών έχουν τόσο θρησκευτικά όσο και κοσμικά θέματα, ενώ οι ζωγραφικοί πίνακες που κοσμούν το εσωτερικό του έχουν κατασκευαστεί από τον διάσημο Αλσατό ζωγράφο Λεό Σνουγκ (Léo Schnug) κατά την περίοδο 1904 - 1905. Στο αέτωμα υπάρχει ακόμη η τροχαλία, με τη βοήθεια της οποίας ανέβαζαν τα αγαθά στην αποθήκη.

Κατά τη διάρκεια της ύπαρξής της η οικία περιήλθε στην ιδιοκτησία πολλών άλλων ιδιοκτητών, μέχρι να περιέλθει στην κατοχή του Δήμου του Στρασβούργου και αποτελεί, μαζί με το σύνολο του ιστορικού κέντρου της πόλης (Petite France) Μνημείο Παγκόσμιας Κληρονομιάς της  ΟΥΝΕΣΚΟ. Από τον 19ο αιώνα το ισόγειο λειτουργεί ως εστιατόριο και οι άνω όροφοι ως ξενοδοχείο.

Παραπομπές
----------

1. ↑  (Γερμανικά, Αγγλικά, Γαλλικά, Ισπανικά, Ιταλικά) *archINFORM*. 15874. Ανακτήθηκε στις 29  Σεπτεμβρίου 2021.
2. 1 2 3  «base Mérimée» (Γαλλικά) Υπουργείο Πολιτισμού της Γαλλίας.
3. 1 2  (Γερμανικά, Αγγλικά, Γαλλικά, Ισπανικά, Ιταλικά) *archINFORM*. 15874. Ανακτήθηκε στις 31  Ιουλίου 2018.
4. ↑  Ministere de la Culture de France. Base Mérimée, notice no PA00085098
5. 1 2  «Επίσημο site της οικίας: *Ιστορία*». Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 9 Ιανουαρίου 2010. Ανακτήθηκε στις 13 Ιανουαρίου 2012.
**Ενεχυροδανειστής** είναι ο άνθρωπος που έχει ενεχυροδανειστήριο. Εκτιμά την αξία αντικειμένων όπως χρυσά ή ασημένια κοσμήματα, χρυσαφικά, αλυσίδες, ρολόγια, είδη πολυτελείας, έργα τέχνης κ.ο.κ. Επιπλεόν ο ενεχυροδανειστής δανείζει χρήματα με ενέχυρο, δηλαδή ένα αντικείμενο αξίας που παραδίδει ο δανειζόμενος στον δανειστή του για ασφάλεια του δανείου.

Ο Ιουστινιανός απαγόρευσε τη πρακτική του επαγγέλματος αυτού λόγω της μεγάλης και αθέμιτης τοκογλυφίας που οι ενεχυροδανειστές επέβαλαν τότε στους πολίτες.

Στο νεοσύστατο ελληνικό κράτος καταγράφεται για πρώτη φορά ενεχυροδανεισμός ως επίσημη πρακτική το 1836 με το πρώτο διάταγμα του Βασιλέως Όθωνα.

Παραπομπές
----------
Ο **Ιωάννης Δαμβέργης** (1862-1938) ήταν Έλληνας λογοτέχνης και δημοσιογράφος. Διετέλεσε πρόεδρος του Εθνικού Θεάτρου (1932) επί κυβερνήσεως Ελευθερίου Βενιζέλου.

Βιογραφικά στοιχεία
-------------------

Γεννήθηκε στο Ηράκλειο το 1862 αλλά εξαιτίας της Κρητικής Επανάστασης αναγκάστηκε να μετακομίσει σε παιδική ηλικία στη Σμύρνη. Εκεί μαθήτευσε στην Ευαγγελική Σχολή και στη συνέχεια σπούδασε νομική στο πανεπιστήμιο Αθηνών όπου και εγκαταστάθηκε μόνιμα. Διετέλεσε διευθυντής του περιοδικού Εβδομάς την περίοδο 1887-1892 και της Εφημερίδας των συζητήσεων, ενώ από το 1902 έως το 1916 ανέλαβε την έκδοση και διανομή του εθνικιστικού φυλλαδίου Πάτρια. Ο Ιωάννης Δαμβέργης υποστήριξε τον αγώνα των κρητικών για ανεξαρτησία. Ήταν υποστηρικτής της βενιζελικής παράταξης, έχοντας δουλέψει ως διευθυντής του πολιτικού γραφείου του Ελευθέριου Βενιζέλου, γι' αυτό και συνελήφθη τον Νοέμβριο του 1916 και φυλακίστηκε έως τον Ιανουάριο του επόμενου χρόνου με την κατηγορία της εσχάτης προδοσίας. Πέθανε στις 17 Απριλίου 1938 στην Αθήνα.

Έργο
----

Ο Ιωάννης Δαμβέργης έγραψε κυρίως πεζογραφικό έργο το οποίο τοποθετείται χρονικά στη λογοτεχνική γενιά του 1880 και ανήκει στη γλωσσική παράταξη της καθαρεύουσας. Σημαντικότερο έργο του είναι η συλλογή διηγημάτων *Οι Κρήτες μου* που απεικονίζει χαρακτηριστικες εικόνες της κρητικής ζωής.

Εργογραφία
----------

|  |  |
| --- | --- |
| Wikisource logoWikisource logo | Στη Βικιθήκη υπάρχει υλικό που έχει σχέση με το θέμα:  **Συγγραφέας:Ιωάννης Δαμβέργης** |

### Ποίηση

* Τραγούδια της φυλακής (1918)
* Τραγούδια της αγάπης (1925)
* Τραγούδια των γηρατειών (1940)

### Διηγήματα

* Οι Κρήτες μου (1898)
* Επεισόδια της ζωής (1904)

### Δοκίμια

* Το άσυλον των Θεών· Εντυπώσεις εκ του Δωδεκαθέου του γλύπτου κ.Γ.Βρούτου (1886)

Παραπομπές
----------

1. ↑  «Πανδέκτης: Δαμβέργης Ιωάννης». *pandektis.ekt.gr*. Ανακτήθηκε στις 12 Οκτωβρίου 2018.

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
--------------------

* Βιογραφικό σημείωμα από το Εθνικό Κέντρο Βιβλίου[*νεκρός σύνδεσμος*]

|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
| Καθιερωμένοι όροι | 
* WorldCat
* VIAF: 39259165
* **ΕΒΕ**: 17373
* **AA**: 136036
* **BiblioNet**: **18084**
* LCCN: nr94018484
* ISNI: 0000 0000 6429 458X
* GND: 103342362
* SUDOC: 168697211
* NLA: 35221286

 |

 |
Στη μυθολογία των Αζτέκων, η **Κοατλίκουε** (ισπ. *Coatlicue*), γνωστή κι ως **Τετεοΐναν** (ισπ. Teteoínan), ήταν η Μητέρα Θεά Γη, η μητέρα της Σελήνης (Κογιολξάουκι) και των Άστρων (**Σεντζονουιτζνάουακ**, ισπ. Centzonhuitznáhuac). Είναι επίσης γνωστή ως **Σιουακόατλ** (Cihuacóatl), "Κυρά του Φιδιού", η οποία προστάτευε τις γυναίκες που πέθαιναν στη γέννα.

Άγαλμα που απεικονίζει τη θεά

Ο μύθος
-------

Η Κοατλίκουε τελούσε το ιερό καθήκον της στο όρος του Ερπετού, κοντά στην Τούλα, μαζεύοντας έναν θύσανο φτερών, όταν ανακάλυψε ότι ήταν έγκυος. Οι τετρακόσιοι γιοι και η κόρη της Κογιολξάουκι θύμωσαν και αποφάσισαν να τη σκοτώσουν. Τότε γεννήθηκε ο Ουιτζιλοπότστλι, πλήρως ανεπτυγμένος, πλήρως οπλισμένος, με ασπίδα και λόγχη, θεός του πολέμου και του ήλιου. Εκείνος χρησιμοποίησε το «φίδι της φωτιάς» και τις ακτίνες του ήλιου για να νικήσει τη σελήνη και τα αστέρια. Η μάχη συνεχίζεται κάθε ημέρα ανάμεσα στην ημέρα και τη νύχτα. Οι Αζτέκοι θεωρούσαν την ανατολή του Ήλιου σαν τη νίκη της θεότητας αυτής απέναντι στις δυνάμεις του σκότους.

Τετεοΐναν, η άλλη φύση της Κοατλίκουε
-------------------------------------

Η Τετεοΐναν ήταν η μητέρα όλων των θεών και η προσωποποίηση της Μητέρας Φύσης. Είναι η ίδια θεότητα με την Κοατλίκουε, αλλά το αντίθετό της: ενώ η Κοατλίκουε είναι η καταστροφική γυναικεία δύναμη, η Τετεοΐναν είναι η δημιουργική δύναμη.

Αναπαραστάσεις
--------------

Σχεδόν όλες οι απεικονίσεις της θεάς αναδεικνύουν τη φονική της πλευρά, καθώς η Γη, εκτός από στοργική μητέρα κατασπαράσσει αχόρταγα ό,τι αναπνέει και υπάρχει. Η Κοατλίκουε αντιπροσωπεύει την αχόρταγη Μητέρα, που δίνει, αλλά και παίρνει τη ζωή.

Παραπομπές
----------

  


|  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| 

| π • σ • ε
Μυθολογία Αζτέκων |
| --- |
|  |
| Θεότητες | 
* Εέκατλ
* Ιτζπαπάλοτλ
* Κετζαλκόατλ
* Κοατλίκουε
* Κογιολξάουκι
* Μέξτλι
* Μικτλαντεκούτλι
* Μικτεκασίουατλ
* Ομετέοτλ
* Ουεουεκόγιοτλ
* Ουεουετέοτλ
* Ουιτζιλοπότστλι
* Πιλτζιντεκούτλι
* Σεντέοτλ
* Σιουακόατλ
* Σίπε Τότεκ
* Σόλοτλ
* Σοτσικέτζαλ
* Σοτσιπίλλι
* Τεζκατλιπόκα
* Τεκσιζτέκατλ
* Τεποζτέκατλ
* Τλαζολτέοτλ
* Τλάλοκ
* Τλοκεναουάκε
* Τονάτιου
* Τόσι
* Τσαλτσιουτλίκουε
* Τσαντίκο
* Τσικομεκόατλ
 |
|  |
| Τοποθεσίες | 
* Μικτλάν
* Ταμοάντσαν
* Τενοτστιτλάν
* Τλαλόκαν
* Τλίλλαν-Τλαπάλλαν
 |
|  |
| Μύθοι | 
Μύθος των πέντε ηλίων |

 |

|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
| Καθιερωμένοι όροι | 
* WorldCat
* VIAF: 313505711
* LCCN: no2015016642

 |

 |
Ο **Φρέντρικ Ντεγκαζόν** (Frederick E. Degazon, 4 Ιανουαρίου 1913 - 4 Οκτωβρίου 2008) είναι πολιτικός, ο οποίος χρημάτισε πρόεδρος της Δομινίκας από το 1979 ως το 1980. Έπειτα από πολιτική κρίση αναγκάστηκε να παραιτηθεί και του επιτράπηκε να φύγει για την Αγγλία, όπου αυτοεξορίστηκε.

Βιογραφία
---------

Γεννήθηκε στην Αγία Λουκία στις 4 Ιανουαρίου 1913 και μορφώθηκε στο κολέγιο της γενέτειράς του αρχικά. Εν συνεχεία ακολούθησε νομικές σπουδές στο Πανεπιστήμιο του Λονδίνου. Τη δεκαετία του 1940 υπηρέτησε ως δημόσιος υπάλληλος στη Δομινίκα, την Αγία Λουκία και την Τζαμάικα, ως τη συνταξιοδότησή του, το 1969. Το 1949 ήταν επίτροπος και του ανατέθηκε το έργο της ανασυγκρότησης της πόλης Κάστρις έπειτα από την πυρκαγιά του 1948. Εξελέγη πρόεδρος της βουλής το 1977. Το 1978 η χώρα του έγινε ανεξάρτητη και το κοινοβούλιο τον εξέλεξε πρώτο πρόεδρο της Δομινίκας. Το αξίωμά του ήταν κατά πολύ εθιμοτυπικό.

Τον Ιούνιο του 1979 ξέσπασε συνταγματική κρίση που προκλήθηκε από την ανάγκη να προβεί η κυβέρνηση σε δημοκρατικές και σοσιαλιστικές μεταρρυθμίσεις. Ο Ντεγκαζόν αποπειράθηκε να εγκαταλείψει τη χώρα του με τη σύζυγό του και τελικά έφυγε στο Ηνωμένο Βασίλειο μέσω Αντίγκουας, αεροπορικώς. Η Βουλή εξέλεξε πρόεδρο την Τζένερ Άρμορ. Ο Ντεγκαζόν παραιτήθηκε επίσημα το Φεβρουάριο του 1980. Πέθανε στο Λονδίνο στις 4 Οκτωβρίου 2008.

Παραπομπές
----------

1. ↑  Search at Ancestry.co.uk. (απαιτείται συνδρομή προκειμένου να δει κάποιος την ακριβή ημερ. θανάτου)

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
--------------------

* Βιογραφία
* Who's Who in Jamaica
Το **Shaman King** είναι το όνομα μιας σειράς anime που βασίζεται στο manga του Χιρογιούκι Τακέι (Hiroyuki Takei). Το 2001 γίνεται σειρά anime. Τη δημιουργία της σειράς επιμελήθηκε το στούντιο Xebec.Ωστόσο, το 2021 η σειρά κυκλοφόρησε ξανά με τη διαφορά ότι η ιστορία θα ακολουθούσε πιστά το manga του Χιρογούκι Τακέι.Τη δημιουργία της σειράς επιμελήθηκε το στούντιο Bridge.Η νέα σειρά χωρίστηκε σε 3 σεζόν οι οποίες έκαναν πρεμιέρα στο Netflix. Έχει ανακοινωθεί επίσημα ότι το 2024 το σίκουελ Shaman King Flowers θα κάνει τη πρεμιέρα του.Η πρώτη σειρά αποτελείται από 64 επεισόδια και η δεύτερη σειρά αποτελείται από 52 επεισόδια.Στην Ελλάδα έγιναν αρκετές αλλαγές στο θέμα της σειράς. Παραδείγματος χάριν, ο τίτλος της σειράς άλλαξε σε Σαμάνος Πρίγκιπας.

Υπόθεση
-------

Ο νεαρός Μάντα γνωρίζει τυχαία ένα νεαρό αγόρι στο νεκροταφείο που έκανε παρέα με μερικά φαντάσματα.Την επόμενη μέρα ανακαλύπτει ότι αυτό το αγόρι είναι ο νέος του συμμαθητής ο οποίος ονομάζεται Γιο Ασακούα.Ο Μάντα αργότερα γίνεται φίλος μαζί με τον Γιο κι ανακαλύπτει ότι ο Γιο είναι σαμάνος.Σκοπός του Γιο είναι να γίνει ο Βασιλιάς Σαμάνος.Για να το πετύχει αυτό πρέπει να κερδίσει στη μάχη των σαμάνων.

Διαφορές από την πρώτη σειρά
----------------------------

* Η σειρά του 2001 αρχίζει με τον Μάντα να περνάει από το νεκροταφείο ενώ η σειρά του 2021 αρχίζει με την γέννηση του Χάο και του Γιο.
* Στην 1η σειρά ο Αμινταμάρου έγινε ο φύλακας πνεύμα του Γιο στο δεύτερο επεισόδιο ενώ στη νέα σειρά έγινε ο φύλακας του από το πρώτο επεισόδιο.
* Ο Ρεν με τον Μπασόν εμφανίζονται για πρώτη φορά στο επεισόδιο 3 στην σειρά του 2001.Στην σειρά του 2021 εμφανίζονται επίσημα στο δεύτερο επεισόδιο της σειράς.
* Στο επεισόδιο 4 της πρώτης σειράς που εμφανίζεται η Άννα βλέπουμε τον Γιο να εκπαιδεύεται υπό την επίβλεψη της.Στο επεισόδιο 3 της δεύτερης σειράς δεν βλέπουμε τον Γιο να εκπαιδεύεται αλλά αναφέρει ότι είχε κουραστεί όσο εκπαιδεύοταν υπό την επίβλεψη της Άννας.

Καστ
----

* Γιόκο Χίκασα
* Ινούκο Ινουγιάμα
* Μέγκουμι Χαγιασίμπαρα
* Κατσουγιούκι Κόνισι
* Ρόμι Πάρκ

Παραπομπές
----------

1. ↑   .  Missing or empty `|title=` (βοήθεια)



1. ↑  «Shaman King Wikipedia».