recursal/SuperWikiNEXT-32B huggingface dataset:
Ο **Τιχομίρ**, βουλγαρ. Тихомир (άκμασε τον 11ο αι.) ήταν ένας Βούλγαρος στρατιωτικός διοικητής στο Δυρράχιο, που εστάλη για να πιάσει μία εξέγερση στον βορρά, η οποία είχε επικεφαλής τον Βούλγαρο ευγενή Πέτρο Ντελευάν. Όμως αυτομόλησε και τον ακολούθησε. Αργότερα ήλθε σε διαφωνία μαζί του, καθώς είχε τη δική του αξίωση για τον θρόνο.

Η καταγωγή του
--------------

Το 1040 ο Πέτρος Ντελυάν εξεγέρθηκε εναντίων της Ρωμαϊκής εξουσίας στο Θέμα Βουλγαρίας. Η στάση ξεκίνησε στο Βελιγράδι , όπου ο Ντελυάν ανακηρύχθηκε "αυτοκράτορας". Πήγε νότια, διασχίζοντας της Ρασκία και τη Ντέντρα και έπειτα κατέλαβε τα Ρωμαϊκά φρούρια της Ναϊσσού και των Σκοπίων.

Ο Βασίλειος Συναδηνός, στρατηγός του Δυρραχίου, μάζεψε στρατό από τις γύρω περιοχές και βάδισε να τον συναντήσει. Η θέση του όμως υπονομεύτηκε από έναν υφιστάμενό του, τον Μιχαήλ Δερμοκαϊτη, που παραπονέθηκε ψευδώς στον Αυτοκράτορα για την απειθή συμπεριφορά του Βασιλείου και τον συνέλαβε. Ο Μιχαήλ ανέλαβε τη διοίκηση του στρατού, αλλά γρήγορα έχασε την υποστήριξη των στρατιωτών, καθώς εκείνοι ήθελαν να εκλέξουν έναν δικό τους και επέλεξαν τον Τιχομίρ.

Η εξέγερση
----------

Ο στρατός του Τιχομίρ θα πήγαινε στα βόρεια, προς το Βελιγράδι και το Μάργκουμ, όπου θα επετίθετο στον Ντελυάν. Αντ' αυτού ο Τιχομίρ ενώθηκε με τον στρατό του Ντελυάν και τον ακολούθησε.

Αλλά ο Τιχομίρ ανακηρύχθηκε επίσης "αυτοκράτορας" από μόνος του, ξεχωριστά από τον Ντελυάν, ο οποίος κατάλαβε ότι η ύπαρξη δύο χωριστών ηγετών και δύο στρατοπέδων θα έκανε προβληματική την επιτυχία του κινήματος. Κάλεσε σε συνάντηση τον Τιχομίρ και έγινε συζήτηση μεταξύ τους. Ο Ντελυάν ήταν πιο πειστικός, λέγοντας ότι ένας στρατός με δύο ηγέτες θα φέρει αναπόφευκτα αποτυχία στον κοινό στόχο τους. Δήλωσε ότι οι Βούλγαροι θα επέλεγαν έναν αρχηγό και μια και ήταν γιος του βασιλιά Γαβριήλ Ραδομίρ της Βουλγαρίας και απόγονος του ηρωικού βασιλιά Σαμουήλ της Βουλγαρίας, θα ανακήρυσσαν αυτόν ως μόνο αρχηγό και αυτοκράτορα. Ο Τιχομίρ έχασε στη συζήτηση και ως αποτέλεσμα εκτοπίστηκε και σκοτώθηκε.

Πηγές
-----

* Byzantium's Balkan frontier: a political study of the Northern Balkans, 900-1204, p. 130
Οι **βουλευτικές εκλογές** **του 1954 στην Τουρκία** διεξήχθησαν στις 2 Μαΐου για την ανάδειξη των μελών της 10ης κοινοβουλευτικής περίοδου της Μεγάλης Τουρκικής Εθνοσυνέλευσης. Με έμμεσες εκλογές αναδείχθηκε και ο Τζελάλ Μπαγιάρ στην δεύτερη θητεία του ως Πρόεδρος της Δημοκρατίας. 

Σύμφωνα με την αναθεώρηση του εκλογικού νόμου 5545 που έγινε τον Φεβρουάριο του 1954, οι εκλογικοί κατάλογοι τακτοποιήθηκαν και ανανεώθηκαν, όλα τα κόμματα απέκτησαν αντίγραφα των εκλογικών καταλόγων, συγκροτήθηκε Ανωτάτη Εκλογική Επιτροπή για την εξέταση ενστάσεων και γενικά η διαδικασία εκσυγχρονίστηκε κατά τον τρόπο των δυτικών κρατών. Το Ρεπουμπλικανικό Λαϊκό Κόμμα ζήτησε την αλλαγή του εκλογικού νόμου σε αναλογικότερο σύστημα, ωστόσο κάτι τέτοιο δεν ενεκρίθη από τη πλειοψηφία της Εθνοσυνέλευσης. Το ΡΛΚ εξάλλου ήταν εκείνο που είχε εισάγει το πλειοψηφικό σύστημα στις εκλογές του 1946, υπολογίζοντας στην κατάκτηση της νίκης. 

Η άνοδος στο βιοτικό επίπεδο του μέσου πολίτη, οι διακοπές μετ'αποδοχών για τους μισθωτούς, η αύξηση της αγροτικής παραγωγής, η χρηματοδότηση της υγείας και της εκπαίδευσης, η κατασκευή μεγάλων έργων υποδομής, η άνοδος των εγχώριων βιομηχανιών ζάχαρης και τσιμέντου, τα περισσότερα εκ των οποίων ήταν αποτέλεσμα της οικονομικής βοήθειας των ΗΠΑ μέσω του Σχεδίου Μάρσαλ, είχαν τον αντίκτυπό τους στην κάλπη, δίνοντας στο κόμμα πρωτοφανή εκλογικά ποσοστά.  Το κόμμα νίκησε με 58,42%, ποσοστό που δεν έχει πάρει κανένα άλλο κόμμα μέχρι σήμερα.

  



| Ποσοστά ψήφων |
| --- |
|  |  |  |  |  |
| ΔΚ |    | 58.42% |
| ΡΛΚ |    | 35.11% |
| Ρεπουμπλικανικό Εθνικό Κόμμα  |    | 5.28% |
| Κόμμα Τούρκων Αγροτών |    | 0.56% |
| Δημοκρατικό Εργατικό Κόμμα |    | 0.01% |

Παραπομπές
----------

1. ↑  , σελ.224-225
2. ↑  «Kırılamayan rekor:1954 genel seçimleri». Yeni Şafak. Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 28 Νοεμβρίου 2022. (η σελίδα προσπελάστηκε μέσω του google translate)

Σημειώσεις
----------

1. ↑   Το Ρεπουμπλικανικό Εθνικό Κόμμα είναι ο διάδοχος του Εθνικού Κόμματος, του οποίου η λειτουργία απαγορεύτηκε από την κυβέρνηση Μεντερές τον Ιούλιο του 1953 για προπαγάνδα κατά του κοσμικού χαρακτήρα του κράτους. Ο ηγέτης του, Οσμάν Μπουλούκμπασι, δημιούργησε αμέσως νέο κόμμα, το Λαϊκό Εθνικό Κόμμα που κατάφερε να εκλέξει 5 βουλευτές όλους από την Επαρχία Κίρσεχιρ, εκλογική βάση του Μπουλούκμπασι. σελ. 224

|  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| 

| π • σ • ε
 Εκλογές και Δημοψηφίσματα στην Τουρκία |
| --- |
|  |
| **Προεδρικές εκλογές** | 
* 2014
* 2018
* 2023
 |
|  |
| Βουλευτικές εκλογές | 
* 1923
* 1927
* 1931
* 1935
* 1939
* 1943
* 1946
* 1950
* 1954
* 1957
* 1961
* 1965
* 1969
* 1973
* 1977
* 1983
* 1987
* 1991
* 1995
* 1999
* 2002
* 2007
* 2011
* Ιούνιος 2015
* Νοέμβριος 2015
* 2018
* 2023
 |
|  |
| Δημοψηφίσματα | 
* 1961
* 1982
* 1987
* 1988
* 2007
* 2010
* 2017
 |

 |
Συντεταγμένες: 18°37′N 95°40′W﻿ / ﻿18.617°N 95.667°W﻿ / 18.617; -95.667


Η πόλη **Τλακοτάλπαν** (ισπανικά: Tlacotalpan) βρίσκεται στην ανατολική παράκτια περιοχή της μεξικανική πολιτεία της Βερακρούς. Αν και η περιοχή είχε κατοικηθεί από τους προ-Κολομβιανούς χρόνους, ο σημερινός οικισμός ιδρύθηκε ως λιμάνι στις όχθες του ποταμού Παπαλοάπαν στα μέσα του 16ου αιώνα. Είναι η έδρα του ομώνυμου δήμου.
Το Τλακοτάλπαν επιλέχθηκε ως ένα μνημείο Παγκόσμιας Πολιτιστικής Κληρονομιάς το 1998 επειδή το αστικό σχέδιο και η αρχιτεκτονική του Τλακοτάλπαν αντιπροσωπεύουν μια συγχώνευση των ισπανών και καραϊβικών παραδόσεων.

Το όνομα είναι Νάουατλ και σημαίνει τόπος μεταξύ των ποταμών, παρόμοιος με "Μεσοποταμία".

* Η πόλη του Τλακοτάλπαν.Η πόλη του Τλακοτάλπαν.

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
--------------------

* *Τλακοτάλπαν, Βερακρούς - Μαργαριτάρι του Παπαλοάπαν* - άρθρο με φωτογραφίες.
* *Τλακοτάλπαν - Πολιτεία του Βερακρούς, Μεξικό* - εικόνες.
* Google map

  


|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
| Καθιερωμένοι όροι | 
* VIAF: 309637685

 |

 |
Ο **σεισμός του 1810 στην Κρήτη** σημειώθηκε στις 22:15, στις 16 Φεβρουαρίου. Προκάλεσε μεγάλη καταστροφή στο Ηράκλειο, ζημιές από τη Μάλτα μέχρι τη βόρεια Αίγυπτο και έγινε αισθητός από την κεντρική Ιταλία μέχρι Συρία. 2.000 θάνατοι αναφέρθηκαν από το Χάνδακα (Ηράκλειο).

Τεκτονική ανάλυση της περιοχής
------------------------------

Το Ελληνικό τόξο είναι τοξοειδές τεκτονικό χαρακτηριστικό που σχετίζεται με την υποβύθιση της Αφρικανικής Πλάκας κάτω από τη πλάκα του Αιγαίου. Είναι μία από τις πιο ενεργές σεισμικές ζώνες στη δυτική Ευρασία και έχει ιστορία στους μεγάλους σεισμούς, οι οποίοι έχουν προκαλέσει ζημιές και στην Αίγυπτο. Οι μεγάλοι σεισμοί με επίκεντρα κοντά στην Κρήτη και στο βόρειο τμήμα του νησιού ευθύνονται στην διαδικασία βύθισης της αφρικανικής πλάκας. Τέτοιες εκδηλώσεις ξεπερνούν συχνά τους 7 βαθμούς στην κλίμακα Μερκάλι, αλλά λόγω εστιακού βάθους προκαλούν σχετικά μικρή ζημιά σε σχέση με το μέγεθός τους, ενώ είναι πολύ αισθητοί.

Ζημιά
-----

Ο σεισμός προκάλεσε σοβαρές ζημιές στο Ηράκλειο και βορειοανατολική Κρήτη. Ζημιές έχουν αναφερθεί επίσης από νησιά του νοτίου Αιγαίου, το Κάιρο, τη Ροζέτα, την Αλεξάνδρεια, τη βόρεια Αίγυπτο και τη Μάλτα. Αναφορές για κατάρρευση μέρους από το Ναό του Άμμωνα στην όαση Σίβα το 1811 έχουν αποδοθεί στον σεισμό του 1810 και όχι σε άλλο σεισμό.

Χαρακτηριστικά
--------------

Ο σεισμός έγινε έντονα αισθητός και καταγράφηκε σε πολλές περιοχές, όπως στην Κύπρο, την Τουρκία, τη Συρία, την κεντρική Ιταλία και σε διάφορα μέρη της Βόρειας Αφρικής. Ο κύριος σεισμός φέρεται να διήρκεσε δύο λεπτά στη Μάλτα.

Υπάρχουν αναφορές ότι ένα τσουνάμι με κύματα επηρέασε τα λιμάνια της Μάλτας και της Αλεξάνδρειας, αν και οι αναφορές προφανώς προέρχονται από γεγονός κυματανάπλασης.

Παραπομπές
----------

1. 1 2  Mallet, R. (1855). «On the facts of earthquake phænomena». *Report of the annual meeting, Volume 1854*. Office of the British Association. σελ. 87.  `Η παράμετρος |access-date=` χρειάζεται `|url=` (βοήθεια)
2. ↑  Hamouda, A.Z. (2006). «Numerical computations of 1303 tsunamigenic propagation towards Alexandria, Egyptian Coast». *Journal of African Earth Sciences* **44** (1): 37–44. doi:10.1016/j.jafrearsci.2005.11.005. Bibcode: 2006JAfES..44...37H.
3. ↑  USGS (29 Μαρτίου 2010). «Tectonic Summary of Greece». Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 29 Ιουλίου 2010. Ανακτήθηκε στις 1 Αυγούστου 2010.
4. 1 2 3  Ambraseys, N.N.· Melville, C.P. (1994). *The seismicity of Egypt, Arabia, and the Red Sea: a historical review*. Cambridge University Press. σελ. 63. ISBN 978-0-521-39120-7. Ανακτήθηκε στις 1 Αυγούστου 2010.
5. 1 2  Papadopoulos, G.A.; Daskalaki E.; Fokaefs A.; Giraleas N. (2010). «Tsunami hazards in the eastern Mediterranean Sea: strong earthquakes and tsunamis in the west Hellenic arc and trench system». *Journal of Earthquake and Tsunami* **04** (3): 145–179. doi:10.1142/S1793431110000856. Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 2016-03-04.. Ανακτήθηκε στις 2019-06-16.
**Υποπλοίαρχος Γρηγορόπουλος (Οχηματαγωγό) L-161**

Το **«Υποπλοίαρχος Γρηγορόπουλος»**, πρώην **USS LSM 45**, είναι ένα από τα έξι όμοιου τύπου πλοία που παραχωρήθηκαν από τις Η.Π.Α. στα πλαίσια της Στρατιωτικής βοήθειας το 1958. Ονομάσθηκε προ τιμή του φονευθέντος στις 26 Σεπτεμβρίου 1943 κατά την καταβύθιση του Α/Τ «Β. ΟΛΓΑ» Υποπλοιάρχου Ν. Γρηγορόπουλου. Ναυπηγήθηκε μεταξύ 1943-1944 στα ναυπηγεία Brown Shipbuilding Co. του Χιούστον. Καθέλκυση 30 Ιουνίου 1944. Του ιδίου τύπου ήταν τα «Υποπλοίαρχος Δανιόλος», «Υποπλοίαρχος Κρυσταλλίδης», «Υποπλοίαρχος Μέρλιν», «Υποπλοίαρχος Ρουσσέν» και «Υποπλοίαρχος Τουρνάς».

Το «Υποπλοίαρχος Γρηγορόπουλος» παρελήφθη στις 3 Νοεμβρίου 1958 στο Πόρτσμουθ Βιργινίας Η.Π.Α. Χρησιμοποιήθηκε εντατικά από τον Στόλο για στρατιωτικές και κρατικές μεταφορές. Παροπλίστηκε στο ΟΠΠ/ΝΚ στις 27 Απριλίου 1993.
Ο **σεισμός της Λευκάδας** με μέγεθος 6,5 Ρίχτερ σημειώθηκε στις 17 Νοεμβρίου 2015, 09:10:07 τοπική ώρα, και προκάλεσε δύο θανάτους, τραυματισμούς και πολλές ζημιές στη νότια Λευκάδα, λόγω του μικρού εστιακού βάθους που ήταν 5 χιλιόμετρα. Το επίκεντρο του σεισμού ήταν 23 χιλιόμετρα νοτιοδυτικά της πόλης της Λευκάδας, ανάμεσα στα χωριά Αθάνι και Δράγανο. Η διάρκεια του σεισμού ήταν 20 δευτερόλεπτα. Μετά τον κύριο σεισμό ακολούθησαν δύο μετασεισμικές δονήσεις με μέγεθος 5,1 βαθμών και 4,8 βαθμών και πάνω από 1.000 μετασεισμικές δονήσεις μικρότερης έντασης.

Επιπτώσεις
----------

Ο σεισμός έγινε ιδιαίτερα αισθητός σε πολλές περιοχές της Δυτικής Ελλάδας, της Θεσσαλίας, αλλά και στην Αττική, ακόμη και στην Καλαμάτα. Σύμφωνα με μέτρηση του Αμερικανικού Γεωλογικού Ινστιτούτου, η δόνηση ήταν ισχυρότερη, συγκεκριμένα 6,8 βαθμοί. Ωστόσο αργότερα το Γεωδυναμικό Ινστιτούτο την καταμέτρησε στους 6,5 βαθμούς.

Από τον σεισμό έχασαν τη ζωή τους μία γυναίκα στο χωριό Βασιλική, όταν ένας μεγάλος βράχος αποκολλήθηκε από το βουνό και προσέκρουσε στον τοίχο του σπιτιού της, και μία ακόμη γυναίκα από το Αθάνι, όταν κατέρρευσε και την καταπλάκωσε μία μάντρα.

Οι μεγαλύτερες καταστροφές σημειώθηκαν σε χωριά στα νότια του νησιού. Κατολισθήσεις σημειώθηκαν στην παραλία των Εγκρεμνών.

Εξαιτίας του σεισμού η Λευκάδα μετακινήθηκε κατά 36 εκατοστά προς τον Νότο.

Παραπομπές
----------

1. ↑  «Ισχυροί μετασεισμοί στη Λευκάδα - εκκενώθηκε το νοσοκομείο». *Η Εφημερίδα των Συντακτών*. 18 Νοεμβρίου 2015. Ανακτήθηκε στις 26 Ιουνίου 2023.
2. ↑  «ESM: Τα βραχυπρόθεσμα μέτρα για το χρέος θα μπορούσαν να ισχύσουν από τις αρχές του 2017». *www.naftemporiki.gr*. 28 Οκτωβρίου 2016. Ανακτήθηκε στις 26 Ιουνίου 2023.
3. ↑  «Ο σεισμός έπληξε βαριά τη Λευκάδα -Δύο νεκροί και τεράστιες καταστροφές». *iefimerida.gr*. 17 Νοεμβρίου 2015. Ανακτήθηκε στις 26 Ιουνίου 2023.
4. ↑  «Ο σεισμός μετακίνησε 36 εκατοστά προς το Νότο τη Λευκάδα». *ΤΑ ΝΕΑ*. 20 Νοεμβρίου 2015. Ανακτήθηκε στις 26 Ιουνίου 2023.
Ο **Τίχον Σεργκίιοβιτς Τσερνιάγιεφ** (ουκρανικά: Тихон Сергійович Черняєв‎, γενν. 1 Μαρτίου 2010) είναι Ουκρανός σκακιστής και παιδί - θαύμα.

Σκακιστική καριέρα
------------------

Τον Φεβρουάριο του 2017, σε ηλικία 6 ετών, ο Τσερνιάγιεφ εμφανίστηκε σε ένα τηλεοπτικό κανάλι της Ουκρανίας καθώς συμμετείχε σε ένα παιχνίδι σιμουλτανέ που έληξε 4–0 υπέρ του.

Τον Σεπτέμβριο του 2017, σε ηλικία 7 ετών, πέτυχε σκορ 50% στο ουκρανικό πρωτάθλημα κάτω των 18 ετών.

Στις 28 Μαΐου 2018, σε ηλικία 8 ετών και 88 ημερών, έγινε ο νεότερος παίκτης που νίκησε διεθνή μαιτρ σε παρτίδα τυπικού τουρνουά. Αυτό συνέβη στον 9ο γύρο στο Πρωτάθλημα Ομάδων Ουκρανίας στο Τσορνομόρσκ, στην περιφέρεια της Οδησσού, όταν ο Τσερνιάγιεφ νίκησε τον IM Αλεξέι Μέιλι (αξιολόγηση FIDE, 2355 εκείνη την εποχή) Το προηγούμενο ρεκόρ, το οποίο κατείχε ο Αγουόντερ Λιανγκ, καταρρίφθηκε κατά 30 ημέρες.

Τον Ιούνιο του 2018, σε ηλικία 8 ετών και 4 μηνών, ο Τσερνιάγιεφ συμμετείχε στο Παγκόσμιο πρωτάθλημα FIDE Cadet ράπιντ και μπλιτζ στο Μινσκ. Ενώ είχε τη δυνατότητα να αγωνιστεί στο τμήμα κάτω των 8 ετών, επέλεξε να αγωνιστεί στην κατηγορία κάτω των 10 ετών τόσο στο ράπιντ, όσο και στο μπλιτζ. Ο Τσερνιάγιεφ ξεκίνησε ως ο κορυφαίος εκ των συμμετεχόντων, με 235 πόντους παραπάνω στο ράπιντ κάτω των 10 ετών και με 223 πόντους μπλιτζ κάτω των 10 ετών. Κέρδισε και τις δύο διοργανώσεις καθώς και δύο τίτλους παγκοσμίου πρωταθλητή, που αναγνωρίστηκε από τη FIDE.

Παραπομπές
----------

1. ↑  PeshkaCh Tykhon Cherniaiev (2017-04-05), *Юный шахматист из Харькова готов дать отпор взрослым экспертам*, ανακτήθηκε στις 2018-09-14
2. ↑  Barden, Leonard (8 Σεπτεμβρίου 2017). «Leonard Barden on Chess». *the Guardian* (στα Αγγλικά). Ανακτήθηκε στις 12 Σεπτεμβρίου 2018.
3. ↑  «Ukraine Clubs Teams Championship - 2018». Chess-Results.com. 28 Μαΐου 2018. Ανακτήθηκε στις 31 Δεκεμβρίου 2019.
4. ↑  «Awonder Liang vs Daniel Fernandez (2011) "It's Awonder Full Life"». Chessgames.com. 30 Ιουλίου 2011. Ανακτήθηκε στις 24 Ιανουαρίου 2014.
5. ↑  AM. «2nd World Cadets Rapid and Blitz Chess Championships finished in Minsk». *fide.com* (στα Αγγλικά). Ανακτήθηκε στις 12 Σεπτεμβρίου 2018.
6. ↑  Корба, Галина (2018-07-20). «Як виростити чемпіона: історія успіху від мами 8-річного шахіста з України» (στα αγγλικά). *BBC News Україна*.. Ανακτήθηκε στις 2018-09-12.
7. ↑  «Chess-Results Server Chess-results.com - 2nd FIDE World Cadets Rapid Chess Championship». *chess-results.com*. Ανακτήθηκε στις 13 Σεπτεμβρίου 2018.
8. ↑  «Chess-Results Server Chess-results.com - 2nd FIDE World Cadets Blitz Chess Championship». *chess-results.com*. Ανακτήθηκε στις 13 Σεπτεμβρίου 2018.
9. ↑  ChessNetwork (2018-06-26), *8-year-old Tykhon Cherniaiev is a Double World Chess Champion - Under 10*, ανακτήθηκε στις 2018-09-12
Χάρτης της αρχαίας Βοιωτίας
Τείχη της αρχαίας Τίφας
Η **Τίφα** ή **Σίφαι** ήταν αρχαία βοιωτική παραθαλάσσια πόλη, που αποτελούσε επίνειο των Θεσπιών. Βρισκόταν στις ακτές του Κορινθιακού κόλπου στην θέση του σημερινού οικισμού Αλυκή. Η πόλη περιβαλλόταν από ισχυρά τείχη τμήματα των οποίων σώζονται σε καλή κατάσταση μέχρι σήμερα. Από την Τίφα καταγόταν ο Τίφυς, ο οποίος ήταν Κυβερνήτης της Αργούς κατά την Αργοναυτική εκστρατεία. Προς τιμήν του διοργανωνόταν γιορτή στην Τίφα.

Παραπομπές
----------

1. ↑  Παυσανία Ελλάδος περιήγησις/Βοιωτικά παραπλέοντι δὲ αὐτόθεν πόλισμά ἐστιν οὐ μέγα ἐπὶ θαλάσσῃ Τίφα: Ἡρακλεῖόν τε Τιφαιεῦσίν ἐστι καὶ ἑορτὴν ἄγουσιν ἐπέτειον. οὗτοι Βοιωτῶν μάλιστα ἐκ παλαιοῦ τὰ θαλάσσια ἐθέλουσιν εἶναι σοφοί, Τῖφυν ἄνδρα μνημονεύοντες ἐπιχώριον ὡς προκριθείη γενέσθαι τῆς Ἀργοῦς κυβερνήτης: ἀποφαίνουσι δὲ καὶ πρὸ τῆς πόλεως ἔνθα ἐκ Κόλχων ὀπίσω κομιζομένην ὁρμίσασθαι τὴν Ἀργὼ λέγουσι

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
--------------------

* Δήμος Θίσβης, η Τίφα
Ο **Φίλιππος Β΄ ο νεότερος** (2 Μαΐου 1533 - 4 Απριλίου 1596) από τον Οίκο των Γουέλφων ήταν πρίγκιπας του Γκρουμπενχάγκεν (1595-96), που ήταν μέρος του δουκάτου του Μπράουνσβαϊχ. Ήταν ο τελευταίος του κλάδου των Γουέλφων-Γκρουμπενχάγκεν. Τον διαδέχθηκε ο μακρινός συγγενής του Ερρίκος Ιούλιος.

Βιογραφία
---------

Ήταν ο 3ος γιος του Φιλίππου Α΄ πρίγκιπα του Γκρουμπενχάγκεν και της Αικατερίνης, κόρης του Έρνεστ Β΄ κόμη του Μάνσφιλντ-Φόρντεροτ. Το 1551 απεβίωσε ο πατέρας του και τον διαδέχθηκε πρώτα ο μεγαλύτερος γιος του Ερνέστος Γ΄, που απεβίωσε το 1567 χωρίς άρρεν τέκνο, έπειτα ο Βόλφγκανγκ, που απεβίωσε το 1595 άτεκνος και μετά ο νεότερος Φίλιππος Β΄.

Νυμφεύτηκε την Κλάρα των Γουέλφων-Βολφενμπύτελ. Αυτή ήταν ηγουμένη στη μονή του Γκαντερσχάιμ, η οποία στη Μεταρρύθμιση κατελήφθη από τα στρατεύματα της Σμαλκαλδικής Ένωσης και λεηλατήθηκε. Η Κλάρα παραιτήθηκε και παντρεύτηκε τον Φίλιππο Β΄. Το νέο ζεύγος διέμεινε στην πρώην μονή του Κάτλενμπουργκ, που ο σύζυγος ανακαίνισε σε Αναγεννησιακό ρυθμό, ως το 1595 που απεβίωσε η Κλάρα. Το ίδιο έτος διαδέχθηκε τον αδελφό του Βόλφγκανγκ και μετακίνησε την έδρα του στο κάστρο Χέρτσμπεργκ, διαμονή των πριγκίπων του Γκρουμπενχάγκεν.

Ήταν ο τελευταίος απόγονος του κλάδου των Γουέλφων-Γκρουμπενχάγκεν και όταν το επόμενο έτος απεβίωσε άτεκνος, τον διαδέχθηκε ο δισεγγονός του 6ου εξαδέλφου του, ο Ερρίκος-Ιούλιος πρίγκιπας του Βολφενμπύτελ. Ετάφη πλάι στους γονείς του και τα αδέλφια του, στην κρύπτη του Αγίου Τζάιλς (Giles) στο Οστερόντε αμ Χάρτς.

Οικογένεια
----------

Νυμφεύτηκε την 5η εξαδέλφη του πατέρα του Κλάρα των Γουέλφων, κόρη του Ερρίκου Β΄ πρίγκιπα του Βόλφενμπυτελ, που ήταν ηγουμένη πριν τη Μεταρρύθμιση. Δεν απέκτησε απογόνους.

Πηγές
-----

* Hans Goetting: Das Bistum Hildesheim, Walter de Gruyter, 1973, p. 121 ff
* Johann Samuel Ersch: Allgemeine encyclopädie der wissenschaften und künste, J. f. Gleditsch, 1847, part 3, vol. 23, p. 43 ff

|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
| Καθιερωμένοι όροι | 
* VIAF: 47492595
* ISNI: 0000 0000 2137 2410
* GND: 115462562

 |

 |
Ο ναός της Αγίας Τριάδας στα Μητάτα υπέστη ζημιές από το σεισμό.
Ο **σεισμός των Κυθήρων** συνέβη στις 13:34:53 ώρα Ελλάδας, στις 8 Ιανουαρίου 2006. Έγινε αισθητός σε όλη τη λεκάνη της Ανατολικής Μεσογείου. Το μέγεθος του σεισμού ήταν 6,9 βαθμοί της κλίμακας Ρίχτερ. Η μέγιστη ένταση του ήταν βαθμού VII (πολύ ισχυρός) στην κλίμακα έντασης σεισμών Μερκάλι. Το επίκεντρο του σεισμού βρίσκεται ακριβώς έξω από το νησί των Κυθήρων, περίπου 200 χιλιόμετρα νότια της Αθήνας.

Ένας άνθρωπος πέθανε από καρδιακή προσβολή στο Μοσχάτο ενώ ενα άτομο τραυματίστηκε και αρκετοί δρόμοι και κτίρια στα Κύθηρα υπέστησαν σοβαρές ζημιές. Πολλά παλιά σπίτια στο νησί κατέρρευσαν, ενώ τμήμα της πλατείας των Μητάτων αποκολλήθηκε με κατεύθυνση την κοιλάδα από μια μεταγενέστερη κατολίσθηση. Μερικά κτίρια στην Πελοπόννησο πολύ κοντά στο επίκεντρο υπέστησαν ζημιές (Ακρωτήριο του Μαλέα). Στο νησί της Κρήτης, δύο άτομα τραυματίστηκαν στην προσπάθειά τους να εγκαταλείψουν τα σπίτια τους. Στη δυτική Κρήτη κατεγράφησαν 146 κτίρια με ζημιές, συμπεριλαμβανομένου του παλαιού δημαρχείου των Χανίων, του τρίτου ενετικού οπλοστασίου, εννέα σχολείων και πολλά σπίτια στη παλιά Βενετική πόλη.

Ωστόσο, παρά το μέγεθος και τη διάρκεια του σεισμού (τα κτίρια στην Αθήνα επηρεάστηκαν για σχεδόν 40 δευτερόλεπτα) δεν αναφέρθηκε κάποια άλλη σημαντική ζημιά ή τραυματισμός στον ισχυρότερο σεισμό στη χώρα εδώ και χρόνια. Αυτό συνέβη κυρίως γιατί ο σεισμός είχε εστιακό βάθος περίπου 55 χιλιόμετρα. Ο σεισμός έγινε αισθητός ακόμη και στο Μπάρι στην Αδριατική Θάλασσα, στη Νάπολη και τη νότια Ιταλία, τη Μάλτα, την Κροατία, το Κάιρο και ακόμη και κατά μήκος των ακτών του Λιβάνου, της Συρίας και του Ισραήλ. Δεν υπήρξε τσουνάμι λόγω του σεισμού.

Δείτε επίσης
------------

* Κατάλογος σεισμών του 2006
* Κατάλογος σεισμών στην Ελλάδα

Παραπομπές
----------

1. ↑  «Ισχυρός σεισμός, μεταξύ Κυθήρων και Χανίων, συγκλόνισε την Ελλάδα». *in.gr*. 8 Ιανουαρίου 2006. Ανακτήθηκε στις 31 Δεκεμβρίου 2020.
Τα **εφτά θανάσιμα αμαρτήματα** - *(Ιαπωνικά : 七つの大罪 ) - (Λατινισμός Χέπμπορν : Nanatsu no Taizai )* είναι σειρά ιστοριών της κατηγορίας Shōnen (Μάνγκα) , γραμμένη και εικονογραφημένη από τον Νακάμπα Σουζούκι (Nakaba Suzuki). Κυκλοφόρησαν πρώτη φορά τον Οκτώβριο του 2012 από το περιοδικό "Weekly Shōnen Magazine" και η δημοσίευσή τους σε κύκλους επεισοδίων διήρκεσε ως τον Μάρτιο του 2020. Το έργο τιμήθηκε με το "Βραβείο Kodansha Manga", το 2015.

Υπόθεση
-------

Η συμμορία που είναι γνωστοί ως οι «Εφτά θανάσιμες αμαρτίες», είναι πρώην Ιππότες του Βασιλείου της Μπριτανίας. Ως Ιππότες συκοφαντήθηκαν και κατηγορήθηκαν άδικα ως οργανωτές πραξικοπήματος κατά του Βασιλιά Λάιονες, αμαύρωσε τη φήμη τους και τους έριξε στο περιθώριο της κοινωνίας. Δέκα χρόνια μετά από αυτά τα γεγονότα, οι εφτά πολεμιστές αποφασίζουν να οργανωθούν ξανά προκειμένου να αποκαταστήσουν την τιμή και την αξιοπρέπειά τους, και να βοηθήσουν να αποκατασταθεί στο θρόνο ο νόμιμος Βασιλιάς.

Franchise
---------

Η σειρά διασκευάστηκε για την τηλεόραση (άνιμε) πρώτη φορά , το 2014, από το γιαπωνέζικο animation studio"A-1 Pictures".Την τηλεοπτική σειρά ακολούθησαν οι ταινίες:  

* The Seven Deadly Sins the Movie: Prisoners of the Sky" (2018)
* "The Seven Deadly Sins: Cursed byLight" (2021)

Παραπομπές
----------

1. ↑
2. ↑  Η πλοκή της έντυπης έκδοσης:
Ο **Σόλων Ζέφυρος Γρηγοριάδης** (Έδεσσα, 1912 - Αθήνα, 24 Οκτωβρίου 1994) ήταν Έλληνας δημοσιογράφος, πολιτικός και συγγραφέας.

Βιογραφικά στοιχεία
-------------------

Γιος του δημοκρατικού στρατηγού Νεόκοσμου Γρηγοριάδη, γεννήθηκε το 1912 στην Έδεσσα της Μακεδονίας όπου έζησε τα παιδικά του χρόνια και σπούδασε στη Σχολή Ναυτικών Δοκίμων του Πολεμικού Ναυτικού, απ' όπου αποφοίτησε με το βαθμό του μάχιμου σημαιοφόρου το 1932, σε ηλικία 20 ετών. Ωστόσο, δεν ακολούθησε μόνο καριέρα αξιωματικού, αλλά τον κέρδισε παράλληλα και η δημοσιογραφία. Από το 1935 άρχισε τη δημοσιογραφική του καριέρα ως αρθρογράφος στην εφημερίδα *Έθνος* σε θέματα διεθνούς στρατηγικής, πολιτικής και οικονομίας.

Κατά τη διάρκεια της Κατοχής προσχώρησε στο ΕΑΜ. Έδρασε ως αξιωματικός και διοικητής μοίρας του Ελληνικού Λαϊκού Απελευθερωτικού Ναυτικού (ΕΛΑΝ) και ως συντάκτης στον παράνομο αντιστασιακό Τύπο, ενώ μετείχε στις πολιτικές ζυμώσεις ως εθνοσύμβουλος (πληρεξούσιος Έδεσσας) στο Εθνικό Συμβούλιο που συνήλθε στους Κορυσχάδες της Ευρυτανίας το 1944. Ήταν επίσης πολεμικός ανταποκριτής και κάλυψε με αποστολές του πάρα πολλά σημαντικά γεγονότα, όπως τον πόλεμο του Βιετνάμ, την εξέγερση στην Τσεχοσλοβακία (1968) κτλ.

Ειδικότερα, ήταν ο πρώτος Έλληνας δημοσιογράφος που πήγε στο Βιετνάμ (1965) ως πολεμικός ανταποκριτής και φέρεται να πήρε συνέντευξη από τον Χο Τσι Μινχ, ο οποίος γνώριζε την Έδεσσα και την περιοχή της από την εποχή του Α΄ Παγκοσμίου Πολέμου.

Το ύφος του χαρακτηρίζεται από συνδυασμό ιστορικής ακριβολογίας και γλαφυρότητας της αφήγησης, καθοριστικός παράγοντας της εκδοτικής επιτυχίας των έργων του. Πολλά άρθρα του για τη διεθνή στρατηγική και πολιτική δημοσιεύθηκαν στο διεθνή Τύπο και σε επίσημες στρατιωτικές επιθεωρήσεις.

Στο συγγραφικό του έργο (για το σύνολο του οποίου τιμήθηκε με το βραβείο του *Ιδρύματος Αθανασίου Μπότση*) περιλαμβάνονται τα πονήματα *Η Ιστορία της Σύγχρονης Ελλάδας 1941-1974*, *Υπόθεση Κέρκυρας: Αύγουστος 1923*, *Εποποιία και Κατάρρευση: Από την Αλβανία στην Κατοχή*, *Συνοπτική Ιστορία της Εθνικής Αντίστασης*, *Δεκέμβρης-Εμφύλιος 1944-1949*, *Μετά τον Εμφύλιο*, *Ιστορία της δικτατορίας 1967-1974*, *Οικονομική Ιστορία Νεώτερης Ελλάδας* κ.α.

Απεβίωσε το 1994, σε ηλικία 82 ετών.

Πηγές
-----

* Βιογραφικό σημείωμα ειδικής έκδοσης για την "ΕΛΕΥΘΕΡΟΤΥΠΙΑ" (Polaris & X.K. Τεγόπουλος Εκδόσεις Α.Ε. Αθήνα 2011)
*

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
--------------------

* Σόλων Γρηγοριάδης στον *Πανδέκτη*, του Εθνικού Ιδρύματος Ερευνών.

Παραπομπές
----------

1. ↑  Ανακτήθηκε στις 20  Ιουνίου 2019.

|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
| Καθιερωμένοι όροι | 
* WorldCat
* VIAF: 43214465
* **ΕΒΕ**: 17251
* **AA**: 160419
* **BiblioNet**: **83992**
* LCCN: n83135114
* ISNI: 0000 0000 6351 0340
* GND: 140220151
* SUDOC: 160858984

 |

 |
Ο **Σπυρίδων Καίσαρης** (1859-1946) του Νικολάου, ήταν σπουδαίος Έλληνας μουσικοσυνθέτης. 

Γεννήθηκε στη Κέρκυρα το 1859. Ήταν μικρότερος αδελφός του Ιωσήφ Καίσαρη. Κατατάχθηκε στη στρατιωτική μουσική της Αθήνας, όπου και αναδείχτηκε σχετικά γρήγορα. Το 1888 ανέλαβε αρχιμουσικός του πυροβολικού και το 1892 καθηγητής του Ωδείου Αθηνών και στη συνέχεια έφορος και καθηγητής πνευστών οργάνων και για αρκετά χρόνια διευθυντής των στρατιωτικών μπαντών. Επίσης ανέλαβε την οργάνωση της φιλαρμονικής μπάντας της Αθήνας, του Πειραιά, της Σύρου και της Ζακύνθου. Αποστρατεύθηκε το 1922. Έγραψε πολλά εμβατήρια μεταξύ των οποίων και το αφιερωμένο στον Βασιλέα Κωνσταντίνο Α΄ «Του αϊτού ο γιος», το εμβατήριο "Η ελληνική σημαία", διάφορα χορωδιακά και το μελόδραμα «Ολονυχτιά της Κρήτης», στο οποίο ανήκει και το περίφημο κατά την Επανάσταση της Κρήτης (1896-1897) γενόμενο «Από φλόγες η Κρήτη ζωσμένη». 

Ο Σπυρίδων Καίσαρης πέθανε στις 6 Απριλίου του 1946.

Πηγές
-----

* «Νεώτερον Εγκυκλοπαιδικόν Λεξικόν Ηλίου» τομ.10ος, σελ. 58
Ο **σεκούτωρ** (λατινικά: **Secutor**) ήταν τύπος μονομάχου στην Αρχαία Ρώμη.

Αγαλματίδιο σεκούτορα από ελεφαντόδοντο
Η ονομασία προέρχεται από το ρήμα sequor, που σημαίνει ακολουθώ ή καταδιώκω. Ο τύπος του σεκούτορα αποτελούσε εξέλιξη και ήταν παρόμοιος στον εξοπλισμό με τον μυρμίλλων. Ήταν εξοπλισμένος με κράνος, σκούτουμ (ασπίδα), περικνημίδα στο αριστερό πόδι, χάλκινο προστατευτικό μανίκι στο δεξί χέρι και σπαθί. Η διαφορά μεταξύ τους βρισκόταν στο κράνος το οποίο φορούσαν. Το χαρακτηριστικό κράνος ενός σεκούτορα ήταν ωοειδές στο σχήμα με λεία επιφάνεια και με πολύ μικρές οπές για τα μάτια ώστε να αποφεύγονται τα χτυπήματα του αντιπάλου. Το σχήμα του θύμιζε κεφάλι ψαριού.

Ένας ρετιάριος χτυπά τον αντίπαλο σεκούτορα με την τρίαινά του
Οι σεκούτορες στους αγώνες ήταν ειδικευμένοι να αντιμετωπίζουν τους ρετιάριους, οι οποίοι ήταν οπλισμένοι με τρίαινα, δίχτυ και ξιφίδιο. Εμφανίστηκαν στο πρώτο μισό του 1ου αιώνα μ.Χ. οπότε αναφέρεται από τον ιστορικό Σουητώνιο πως ο αυτοκράτορας Καλιγούλας απολάμβανε να παρακολουθεί αγώνες μεταξύ σεκουτόρων και ρετιάριων γιατί μπορούσε να βλέπει τα πρόσωπα των ρετιάριων όταν σκοτώνονταν. Σκοπός του ρετιάριου ήταν να εκμεταλλευτεί την ευλυγισία του και την ταχύτητα του ώστε να παγιδέψει το σεκούτορα με το δίχτυ του και στη συνέχεια να τον αποτελειώσει. Ο σεκούτωρ προσπαθούσε να καταδιώξει και να πιέσει τον αντίπαλό του με την ασπίδα του και στη συνέχεια να τον χτυπήσει με το σπαθί του, πολεμώντας δηλαδή με τον τρόπο ενός Ρωμαίου λεγεωνάριου. Ο σεκούτωρ ήταν ο τύπος μονομάχου που αγαπούσε ιδιαίτερα ο αυτοκράτορας Κόμμοδος, ο οποίος συμμετείχε συχνά ο ίδιος σε αγώνες πολεμώντας ως σεκούτωρ. Αναφέρεται ότι κατόρθωσε να νικήσει σε χίλιους αγώνες αντιμετωπίζοντας ρετιάριους.

Παραπομπές
----------

1. ↑  *Gladiator: The Complete Guide to Ancient Rome's Bloody Fighters*, Konstantin Nossov, σελ. 67
2. ↑  *Gladiator*, ο.π. σελ. 67
Οι **Τουρλουπίνοι** ήταν θρησκευτική σέκτα στη Μεσαιωνική Γαλλία, χαλαρά σχετιζόμενη με τις Βεγίνες και τους Βεγάρδους και τους Αδελφούς του Ελευθέρου Πνεύματος. Η ονομασία *τουρλουπίνος* αποτελεί ειρωνικό επίθετο, ενώ οι ίδιοι φαίνεται να αυτοαποκαλούνταν "εταιρεία των πτωχών" ή "αδελφότητα της πενίας". Αναφορές για αυτούς έχουν διασωθεί μόνον σε συγγράμματα των αντιπάλων τους, οι οποίοι τους καταδίκασαν ως αιρετικούς. Ως εκ τούτου, λιγοστές είναι οι γνωστές για το πρόσωπό τους πληροφορίες, ωστόσο φαίνεται να φορούσαν λίγα ρούχα ως τρόπο έκφρασης του όρκου πενίας τους, γεγονός το οποίο και οδήγησε σε εναντίον τους κατηγορίες για γυμνισμό και ακολασία. Ορισμένοι ιστορικοί πιστεύουν πως η σημασία τους πιθανώς να ήταν υπερβολική, προκειμένου να δοθεί "τοπικό χρώμα" σε ακαδημαϊκές θεολογικές διαμάχες.

Η σέκτα δραστηριοποιήθηκε κυρίως κατά την διάρκεια του δεύτερου μισού του 14ου αιώνα στην ευρύτερη περιοχή του Παρισιού, αποτελώντας μία από τις λιγοστές αιρετικές σέκτες οι οποίες ήσαν ενεργές στο Παρίσι εκείνη την περίοδο. Το 1372, αριθμός των μελών της φυλακίσθηκε, με μια θηλυκή ηγέτη της, την Ζαν Ντωμπεντόν, να καίγεται στην πυρά για μαγγανεία και αίρεση. Παρόμοια σέκτα πιθανώς να δραστηριοποιούνταν στην διάρκεια της δεκαετίας του 1460 στην ευρύτερη περιοχή της Λιλ.

Παραπομπές
----------

1. 1 2 3  Norman Cohn (1970). *The Pursuit of the Millennium: Revolutionary Millenarians and Mystical Anarchists of the Middle Ages*. Oxford University Press. σελ. 169. ISBN 0-19-500456-6.
2. 1 2 3 4  «Turlupins». *New Schaff-Herzog Encyclopedia of Religious Knowledge*. **12**. 1912, σελ. 41. .
3. 1 2 3  Bronisław Geremek (2006). *The Margins of Society in Late Medieval Paris*. trans. Jean Birrell. Cambridge University Press. σελίδες 305–306. ISBN 0-521-02612-1.
Ο **Σπυρίδων Βλαχάκης** (1922 - 1999) ήταν Έλληνας επιχειρηματίας και πολιτικός.

Βιογραφικά στοιχεία
-------------------

Γεννήθηκε στην Αθήνα και ήταν απόφοιτος της Βαρβακείου Προτύπου Σχολής. Αποφοίτησε από την Στρατιωτική Σχολή Ευελπίδων (Τάξη 1942). Ήταν πτυχιούχος της Νομικής Σχολής του Πανεπιστημίου Αθηνών και κάτοχος μεταπτυχιακού τίτλου στην Διοίκηση Επιχειρήσεων από την Ανωτάτη Σχολή Οικονομικών και Εμπορικών Επιστημών (ΑΣΟΕΕ). Κατά την διάρκεια του Β Παγκοσμίου πολέμου συμμετείχε στο βορειοηπειρωτικό μέτωπο (1940) στην ΧΙΙ Μεραρχία Βεράτιον- Αλβανία. Μετέβη στην Μέση Ανατολή με την ΙΙ Ελληνική Ταξιαρχία - Ιερός Λόχος υπό τον Χριστόδουλο Τσιταντέ και συμμετείχε στις επιχειρήσεις Αιγαίου και Δωδεκανήσου (1942-1945). Συμμετείχε σε επιχειρήσεις κατά την διάρκεια του εμφυλίου πολέμου (1947-1950). Του απονεμήθηκαν το παράσημο του Τάγματος Γεωργίου του Α, καθώς και σειρά 12 μεταλλίων (Χρυσούν Αριστείον Ανδρείας, Πολεμικός Σταυρός Γ Τάξεως, Μετάλλιον Εξαιρέτων Πράξεων, Πτερά Επιχειρήσεων Αλεξιπτωτιστού). 

Ασχολήθηκε με το εμπόριο και ανέπτυξε πλούσια συνδικαλιστική και πολιτική δράση. Διετέλεσε Αιρετός Πρόεδρος της Γενικής Συνομοσπονδίας Επαγγελματιών και Βιοτεχνών Ελλάδος, Αιρετός Πρόεδρος του Επαγγελματικού Επιμελητηρίου Αθηνών, Αντιπρόεδρος του Οργανισμού Εργατικής Κατοικίας, Μέλος Διοικητικού Συμβουλίου του ΤΕΒΕ, Μέλος Διοικητικού Συμβουλίου Εργατικής Εστίας, Μέλος Διοικητικού Συμβουλίου της Διεθνούς Εκθέσεως Θεσσαλονίκης, Μέλος Διοικητικού Συμβουλίου Κτηματικής Τραπέζης Ελλάδος, Μέλος Διοικητικού Συμβουλίου ΕΤΒΑ, Μέλος Διοικητικού Συμβουλίου Τραπέζης Επαγγελματικής Πίστεως, Μέλος της Διοικήσεως της UIAPME (Διεθνής Ενωση Μικρομεσαίων Επιχειρήσεων και Βιοτεχνίας), Αιρετός αντιπρόεδρος της Διεθνούς Ενώσεως Βιοτεχνίας και Χειροτεχνίας.

Ασχολήθηκε με την πολιτική το 1973 συμμετέχοντας ως υφυπουργός εμπορίου στην κυβέρνηση Σπύρου Μαρκεζίνη. Διετέλεσε Πρόεδρος της ΕΚΟ Επαγγελματιών Ν. Αττικής (1982-1985) της Νέας Δημοκρατίας ενώ υπήρξε εκ των οργανωτικών στελεχών των Α και Β Πανελληνίων Συνεδρίων Επαγγελματιών - Βιοτεχνών - Εμπόρων της Νέας Δημοκρατίας και προήδρευσε σε αμφότερα τα πάνελ αυτών.
Την τελευταία δεκαπενταετία της ζωής του ασχολήθηκε με ναυτιλιακές επιχειρήσεις ως Πρόεδρος της εταιρείας Halkidon Shipping.
Γλωσσικό περίγραμμα γύρω στο 1630.
Περιοχή των Φραγκονικών γλωσσών: Οι κεντρικές φραγκονικές διάλεκτοι είναι σε πράσινο.Τα **Φραγκονικά της Λωρραίνης** (Φραγκονικά της Λωρραίνης: *Plàtt*, *lothrìnger Plàtt*, γαλλικά: francique lorrain, platt lorrain‎, γερμανικά: Lothringisch‎) είναι διφορούμενη ονομασία για διαλέκτους των Δυτικοκεντρικών Γερμανικών (γερμανικά: Westmitteldeutsch‎), μια ομάδα των υψηλών γερμανικών γλωσσών που ομιλούνται στο τμήμα Μοζέλα της πρώην βορειοανατολικής γαλλικής περιοχής της Λωρραίνης (Βλέπε Γλωσσικό σύνορο της Λωρραίνης).

Περιγραφή
---------

Ο όρος Φραγκονικά της Λωρραίνης έχει πολλαπλούς ορισμούς. Μερικοί μελετητές τον χρησιμοποιούν για να αναφερθούν σε όλη την ομάδα των Δυτικοκεντρικών γερμανικών διαλέκτων που ομιλούνται στην γαλλική περιοχή της Λωρραίνης. Άλλοι το χρησιμοποιούν πιο στενά για αναφερθούν στην Μοζελική Φραγκονιανή διάλεκτο που ομιλείται στην κοιλάδα του ποταμού Νιέντ (Πάις ντε Νιέντ, του οποίου η μεγαλύτερη πόλη είναι το Μπουλάι-Μοζέλ), για να τη διακρίνουν από τις άλλες δύο φραγκονικές διαλέκτους που ομιλούνται στη Λωρραίνη, τα Λουξεμβουργιανά στα δυτικά και τα Φραγκονικά του Ρήνου στα ανατολικά. 

Το 1806 υπήρχαν 218.662 ομιλητές των Φραγκονικών της Λωρραίνης στον Μοζέλα και 41.795 ομιλητές στο Μορθ.

Στο μέρος της ασάφειας του όρου, οι εκτιμήσεις για τον αριθμό των ομιλητών των Φραγκονικών της Λωρραίνης στη Γαλλία ποικίλλουν ευρέως, ενώ κυμαίνονται από 30.000 έως 400.000 άτομα (η οποία θα την έκανε τρίτη πιο ομιλούμενη περιφερειακή γλώσσα στη Γαλλία, μετά τα Οξιτανικά και τα Αλσατικά).

Τα πιο αξιόπιστα δεδομένα προέρχονται από το *Enquête famille* που διενεργήθηκε από την INSEE (360.000 άτομα στην απογραφή του 1962) ως μέρος της απογραφής του 1999, αλλά δίνει μια κάπως έμμεση εικόνα της τρέχουσας κατάστασης. Περίπου 78.000 άνθρωποι αναφέρθηκαν να ομιλούν τα Φραγκονικά της Λωρραίνης, αλλά λιγότεροι από 50.000 περνούσαν βασικές γνώσεις της γλώσσας στα παιδιά τους.

Δίγλωσσες πινακίδες
-------------------

* 
*

Παραπομπές
----------

1. ↑  Sébastien Bottin, *Mélanges sur les langues, dialectes et patois*, Paris, 1831.
2. ↑  Auburtin
3. ↑  Langues régionales.org (Platt lorrain)

Πηγές
-----

* Auburtin, Éric. 2002. "Langues régionales et relations transfrontalières dans l’espace Saar-Lor-Lux". *Hérodote* 105, pp. 102–122.
* Héran, François, et al. 2002. "La dynamique des langues en France au fil du XXe siècle". *Population et sociétés* 376. Paris: Institut National d'Études Démographiques (INED).
* Hughes, Stephanie. 2005. Bilingualism in North-East France with specific reference to Rhenish Franconian spoken by Moselle Cross-border (or frontier) workers. In Preisler, Bent, et al. eds. *The Consequences of Mobility: Linguistic and Sociocultural Contact Zones*. Roskilde, Denmark: Roskilde Universitetscenter: Institut for Sprog og Kultur. (ISBN 87-7349-651-0)87-7349-651-0.
* Kieffer, Jean-Louis. 2006. *Le Platt Lorrain de poche*. Assimil. (ISBN 2-7005-0374-0)2-7005-0374-0

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
--------------------

* Redde-n-ìhr Plàtt ; — Ιστορικές, φιλολογικές και γλωσσικές πληροφορίες (στα γαλλικά)
* Gau un Griis — Ένωση για την υπεράσπιση και την προώθηση των Φραγκονικών της Λωρραίνης
* Plattweb
Ο **Σπυρίδων Γεωργούλης** (1890-1973), του Δημητρίου, ήταν Έλληνας στρατιωτικός και, μετά την αποστρατεία του, βουλευτής.

Βιογραφία
---------

Γεννήθηκε στην Καλαμάτα το 1890. Αρχικά σπούδασε νομικά και στη συνέχεια ακολούθησε στρατιωτική καριέρα, έχοντας πολεμήσει στους Βαλκανικούς Πολέμους, καθώς μονιμοποιήθηκε στον στρατό. Αποστρατεύτηκε με το βαθμό του Αντιστρατήγου.

Υπηρέτησε ως υφυπουργός Εσωτερικών στην κυβέρνηση του Πέτρου Βούλγαρη από τον Αύγουστο ως τον Οκτώβριο του 1945  και ως υπουργός Στρατιωτικών στην κυβέρνηση Παναγ. Κανελλόπουλου τον Νοέμβριο του 1945. Από τον Μάιο του 1953 ως τον Δεκέμβριο του 1954 χρημάτισε υφυπουργός Ναυτικών στην κυβέρνηση Παπάγου.

Εξελέγη βουλευτής Αθηνών με τον Ελληνικό Συναγερμό το 1952.  

Σύζυγός του ήταν η Ελένη (Λενάκη) Γ. Γερογιάννη, από την Πρέβεζα.  

Πέθανε το 1973, σε ηλικία 83 ετών, στην Αθήνα.

Παραπομπές
----------

1. ↑  Παγκόσμιο Βιογραφικό Λεξικό, Εκδοτική Αθηνών, τ.3, Αθήνα 1988.
2. 1 2  Μητρώο Γερουσιαστών και Βουλευτών 1929-1974 Βουλή των Ελλήνων, Εθνικό Τυπογραφείο, 1977 (σελ. 59, αρ. 182).(pdf)
3. ↑  ««Κυβέρνησις Πέτρου Βούλγαρη (De Facto) Από 11.8.1945 έως 17.10.1945»». Γενική Γραμματεία της Κυβέρνησης. Ανακτήθηκε στις 5 Νοεμβρίου 2015.
Το **Μεγάλο Ερημητήριο του Τατέβ** ή **Τατεβί Μετς Αναπάτ** (αρμενικά: Տաթևի Մեծ Անապատ) είναι παλαιό αρμενικό μοναστήρι του 17ου αιώνα το οποίο βρίσκεται στην κοιλάδα του ποταμού Βοροτάν στην Επαρχία Σιουνίκ της Αρμενίας.

Ιστορία
-------

Το ερημητήριο ιδρύθηκε από μοναχούς μεταξύ του 1608 και του 1613. Ωστόσο, μετά από έναν τρομερό σεισμό το 1658, οι ερημίτες αναγκάστηκαν να μετακινηθούν αρκετά χιλιόμετρα πιο μακριά από το μοναστήρι, κάνοντας χρήση του Μοναστηρίου του Τατέβ, το οποίο αντικαταστάθηκε από το ερημητήριο. Στην περιοχή υπάρχει το τελεφερίκ Φτερά του Τατέβ, το οποίο χρησιμοποιείται για την παρατήρηση του μοναστηρίου.

Δείτε επίσης
------------

* Τατέβ, ένα γειτονικό αρμενικό μοναστήρι του 9ου αιώνα

Παραπομπές
----------

1. ↑   .  Missing or empty `|title=` (βοήθεια)
Η **Η Τατιάνα Σαποσνίκοβα-Αρτμένκο**, γνωστή και πιο απλά ως **Τατιάνα Αρτμένκο** (γεννήθηκε στις 2 Σεπτεμβρίου 1976) είναι πρωήν διεθνής πετοσφαιρίστρια η οποία αγωνιζόταν ως ακραία. Κατά τη διάρκεια της καριέρας της αγωνίστηκε στα πρωταθλήματα του Ισραήλ, της Ιαπωνίας, της Γερμανίας, της Ιταλίας, της Βραζιλίας, της Ελλάδας, της Τσεχίας και του Αζερμπαϊτζάν.

Καριέρα
-------

Η Τατιάνα Αρτμένκο έκανε τα πρώτα της βήματα στις ακαδημίες της Μακάμπι Τελ Αβίβ, στις οποίες βρέθηκε το 1990 σε ηλικία 14 ετών. Μέχρι και το 1995, η Αρτμένκο αγωνίστηκε σε ομάδες του Ισραήλ και συγκεκριμένα στις Χάποελ Αραντ (1991-93) και Εμέκ Χέφερ (1993-95).

Το 1995 η Αρτμενκο αποφάσισε να συνεχίσει την καριέρα της στη Χισαμίτσου Σπρινγκς, ομάδα της Ιαπωνίας. Στους Σπρινγκς παρέμεινε για δύο χρόνια χωρίς ωστόσο να καταφέρει να κατακτήσει κάποιο τίτλο.

Το 1997 άφησε την Ιαπωνία και ταξίδεψε στη Γερμανία για λογαριασμό των Βόλλει Κατς. Στην ομάδα του Βερολίνου παρέμεινε για ένα χρόνο, καθώς το 1998 μεταπήδησε στην Ιταλία.

Από το 1998 και μέχρι το 2010, η Αρτμένκο αγωνίστηκε κατά κύριο λόγο σε ομάδες της Ιταλίας και συγκεκριμένα στις Παλέρμο, Καλάμπρια, Μοντεσιάβο, Φορναρίνα, Σασουόλο, Περούτζια και Ουρμπίνο. Μοναδικές εξαιρέσεις σε αυτήν τη δεκαετία συνεχούς παρουσίας της Αρτμένκο σε ομάδες της Ιταλίας ήταν τα περάσματά της από τη βραζιλιάνικη Ρεξόνα Αντς καθώς επίσης και από τον Ολυμπιακό Πειραιώς. 

Η Τατιάνα Αρτμένκο μετεγγράφη το 2010 στην Προστέγιοφ, ομάδα της Τσεχίας. Στην Προστέγιοφ παρέμεινε για δύο χρόνια κατακτώντας δύο ισάριθμα εγχώρια νταμπλ Τσεχίας. Την περίοδο 2012-13 αγωνίστηκε στο Αζερμπαιτζάν με την ομάδα της Λοκομοτίβ Μπακί, η οποία έμελλε να αποτελέσει και την τελευταία ομάδα στην επαγγελματική της καριέρα.

Διεθνείς συμμετοχές
-------------------

Η Τατιάνα Αρτμένκο ήταν διεθνής με την εθνική ομάδα πετοσφαίρισης γυναικών του Ισραήλ από το 2002 και έχει πραγματοποιήσει αρκετές συμμετοχές.

Τίτλοι
------

* 1 Τσάμπιονς Λιγκ: 2008
* 1 Σούπερ Καπ Ιταλίας: 2000
* 2 Πρωταθλήματα Τσεχίας: 2011, 2012
* 2 Κύπελλα Τσεχίας: 2011, 2012

Παραπομπές
----------

1. ↑  (Αγγλικά) *CEV people database*. 7062. Ανακτήθηκε στις 6  Μαΐου 2022.

Πηγές
-----

* Το προφίλ της Αρτμένκο στο worldofvolley.com
* Παρελθόν από τον Ολυμπιακό η Αρτμένκο λόγω εγκυμοσύνης
Εκδηλώσεις φαινόμενου ντόμινο
(Πάνω) Τα ντόμινο στέκονται. (Κάτω) Τα ντόμινο βρίσκονται σε κίνηση.
Ένα ***Φαινόμενο Ντόμινο*** (αγγλικά: *Domino Effect*) ή αλυσιδωτή αντίδραση είναι το σωρευτικό αποτέλεσμα που παράγεται όταν ένα γεγονός εκκινεί μια αλυσίδα παρόμοιων γεγονότων. Ο όρος είναι γνωστός ως μια μηχανική επίδραση και χρησιμοποιείται ως μια αναλογία σε μία πτώση σειρά του ντόμινο. Αναφέρεται συνήθως σε μια συνδεδεμένη ακολουθία γεγονότων όπου ο χρόνος μεταξύ διαδοχικών γεγονότων είναι σχετικά μικρός. Μπορεί να χρησιμοποιηθεί κυριολεκτικά (μια παρατηρούμενη σειρά πραγματικών συγκρούσεων) ή μεταφορικά (αιτιώδεις σχέσεις σε συστήματα όπως η παγκόσμια χρηματοδότηση ή η πολιτική). Ο όρος «αποτέλεσμα του ντόμινο» χρησιμοποιείται τόσο για να υποδηλώσει ότι ένα συμβάν ότι είναι αναπόφευκτο ή πολύ πιθανό (όπως έχει ήδη αρχίσει να συμβαίνει), και αντίστροφα για να υπονοήσει ότι ένα συμβάν είναι αδύνατο ή πολύ απίθανο (το ένα ντόμινο αριστερά στέκεται).

Επίδειξη του φαινομένου
-----------------------

Το «Φαινόμενο του Ντόμινο» μπορεί εύκολα να απεικονιστεί τοποθετώντας μια σειρά ντόμινο σε όρθια θέση, η κάθε μία χωρισμένη σε μικρή απόσταση. Με την πτώση του πρώτου ντόμινο, το επόμενο ντόμινο στη σειρά θα χτυπηθεί, και ούτω καθεξής, πυροδοτώντας έτσι μια γραμμική αλυσίδα στην οποία η πτώση κάθε ντόμινο ενεργοποιείται από το ντόμινο αμέσως πριν από αυτό. Το αποτέλεσμα είναι το ίδιο ανεξάρτητα από το μήκος της αλυσίδας. Η ενέργεια που χρησιμοποιείται σε αυτήν την αλυσιδωτή αντίδραση είναι η δυνητική ενέργεια των ντόμινο λόγω του ότι βρίσκονται σε μετα-σταθερή κατάσταση. Όταν το πρώτο ντόμινο ανατραπεί, η ενέργεια που μεταφέρεται από τη πτώση είναι μεγαλύτερη από την ενέργεια που απαιτείται για να χτυπήσει το ακόλουθο ντόμινο και ούτω καθεξής.

Δείτε επίσης
------------

* Αιτιότητα
* Αλυσιδωτή αντίδραση
* Διαδοχική αποτυχία
* Επίδραση χιονόμπαλας
* Θεωρία Ντόμινο
* Μαθηματική θεωρία
* Μαθηματική επαγωγή
* Πολιτική θεωρία
* Φαινόμενο της πεταλούδας

Περαιτέρω ανάγνωση
------------------

* Stronge, W. J (2004). Impact Mechanics (στα Αγγλικά). Cambridge University Press. ISBN 0-521-60289-0.

Παραπομπές
----------

1. ↑  «domino effect». *The Free Dictionary*. Farlex, Inc. Ανακτήθηκε στις 29 Σεπτεμβρίου 2014.

|  |  |
| --- | --- |
| Commons logoCommons logo | Τα Wikimedia Commons έχουν πολυμέσα σχετικά με το θέμα   **Φαινόμενο Ντόμινο** |
Το **Σούπερ Κύπελλο Ποδοσφαίρου Ασίας** (*Asian Super Cup*) ήταν μια ετήσια διασυλλογική ποδοσφαιρική διοργάνωση της Ασιατικής Συνομοσπονδίας Ποδοσφαίρου (*AFC*). Το τρόπαιο διεκδικούσαν σε διπλό εντός-εκτός έδρας τελικό, οι ομάδες που κατακτούσαν καθε χρόνο το Κύπελλο Πρωταθλητριών και το Κύπελλο Κυπελλούχων Ασίας, ώστε να ανδειχθεί η υπερπρωταθλήτρια της ασιατικής ηπείρου. Διεξαγόταν από το 1995 ως το 2002. Από τη σεζόν 2002-03 καταργήθηκε, αφού τα Κύπελλα Πρωταθλητριών και Κυπελλούχων Ασίας συγχωνεύτηκαν και δημιουργήθηκε το *AFC Champions League* κατά τα πρότυπα του Τσάμπιονς Λιγκ της UEFA.

Από τις οκτώ διοργανώσεις που διεξήχθησαν, στις τρεις κυριάρχησαν ομάδες από τη Σαουδική Αραβία ενώ από δύο τίτλους πήραν ομάδες από την Ιαπωνία και τη Νότιο Κορέα.

Οι τελικοί
----------

| Έτος | Νικητές | Φιναλίστ | Aποτελέσματα |
| --- | --- | --- | --- |
| **1995** |  **Γιοκοχάμα Φλούγκελς** |  Τάι Φάρμερς Μπανκ | **1-1, 3-2** |
| **1996** |  **Tσέοναν Ίλχβα Τσουνμά** |  Μπελμάρε Χιρατσούκα | **5-3, 1-0** |
| **1997** |  **Αλ-Χιλάλ Ριάντ** |  Ποχάνγκ Στίλερς | **1-0, 1-1** |
| **1998** |  **Αλ-Νασρ Ριάντ** |  Ποχάνγκ Στίλερς | **1-1, 0-0** (ε.έ.γκολ) |
| **1999** |  **Τζούμπιλο Ιβάτα** |  Αλ-Ιτιχάντ Τζέντα | **1-0, 1-2** (ε.έ.γκολ) |
| **2000** |  **Αλ-Χιλάλ Ριάντ** |  Σιμιζού Σ-Πουλς | **2-1, 1-1** |
| **2001** |  **Σουγουόν Σάμσουνγκ** |  Αλ-Σαμπάμπ Ριάντ | **2-2, 2-1** |
| **2002** |  **Σουγουόν Σάμσουνγκ** |  Αλ-Χιλάλ Ριάντ | **1-0, 0-1 (4-2 πέν.)**
 |

Πηγές
-----

|  |  |
| --- | --- |
| εικονίδιο Ποδόσφαιρο | Πύλη Ποδόσφαιρο |

* Αρχείο RSSSF
Το **Σούπερ Καπ Ελλάδος καλαθοσφαίρισης ανδρών** **2020** ήταν η 1η έκδοση της αναβιωμένης επαγγελματικής εγχώριας διοργάνωσης του Σούπερ Καπ καλαθοσφαίρισης, υπό την αιγίδα του Ελληνικού Συνδέσμου Ανωνύμων Καλαθοσφαιρικών Εταιρειών (ΕΣΑΚΕ), και η 2η συνολικά. Το ελληνικό σούπερ κύπελλο καλαθοσφαίρισης είχε διεξαχθεί μόνο μία φορά στο παρελθόν, το 1986, υπό την αιγίδα της Ελληνικής Ομοσπονδίας Καλαθοσφαίρισης (ΕΟΚ).

Μορφή
-----

Η διοργάνωση διεξήχθη σε μορφή Final Four με μονούς αγώνες πρόκρισης, μεταξύ των ομάδων που τερμάτισαν στις τέσσερις πρώτες θέσεις του πρωταθλήματος Ελλάδας 2019-20, που περιλαμβάνουν τη νικήτρια και τον ηττημένο του Κυπέλλου Ελλάδας 2019-20.

Αγώνες
------

|  |  |  |  |
| --- | --- | --- | --- |
|   | Ημιτελικοί23 Σεπτεμβρίου 2020 |  | Τελικοί24 Σεπτεμβρίου 2020 |
|   |   |   |   |   |   |   |
|   |   |  |  |
|   |
|   | **Προμηθέας Πατρών** | **98** |
|   |   |
|   | ΑΕΚ | 88
 |  |
|   | ****Προμηθέας Πατρών**** | **82** |
|   |   |
|   |  | Περιστέρι | 74
 |
|   | Παναθηναϊκός | 82 |
|   |  |
|   | **Περιστέρι** | **90** |  |
|   | Third Place |
|   |  |
|   |   |
|   |
|   | **Παναθηναϊκός** | **79** |
|   |
|   | ΑΕΚ | 73
 |

Παραπομπές
----------

1. ↑  «Η μπασκετική δράση επιστρέφει!». *esake.gr*. Online. Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 23 Σεπτεμβρίου 2020. Ανακτήθηκε στις 10 Σεπτεμβρίου 2020. CS1 maint: Unfit url (link)

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
--------------------

|  |  |
| --- | --- |
| εικονίδιο Καλαθοσφαίριση | Πύλη Καλαθοσφαίριση |

* Επίσημος ιστότοπος της Ελληνικής Ομοσπονδίας Καλαθοσφαίρισης
* Επίσημος ιστότοπος της Basket League
Ο **Τάλις Ομπέντ Μόουζες** (Tallis Obed Moses, Τάλις Ωβήδ Μωυσής,  24 Οκτωβρίου 1954-) είναι πάστορας από το Βανουάτου και υπηρέτησε ως ο πρόεδρος του Βανουάτου από τις 6 Ιουλίου 2017 έως τις 6 Ιουλίου 2022.

Βιογραφία
---------

Ο Μόουζες καταγόταν  από το Πορτ Βάτο, στο Δυτικό Άμπριμ. Παρακολούθησε το Δημοτικό Σχολείο από το 1964 έως το 1967. Εργάστηκε διδάσκοντας ως καθηγητής σε διάφορα σχολεία, πριν παρακολουθήσει το Πρεσβυτεριανό Ινστιτούτο Βίβλου Τανγκόα στη Νότια Σάντο, το 1978. Φοίτησε στο Ιεραποστολικό και Βιβλικό Κολέγιο του Σίδνεϊ στην Αυστραλία από το 1980 έως το 1981 και αποφοίτησε με πτυχίο στην Θεότητα και την Αποστολή του. Σπούδασε στη συνέχεια στο Εκπαιδευτικό Κέντρο Ταλούα, μεταξύ του 1985 και του 1986, αποφοιτώντας με πτυχίο στη Θεολογία. Επέστρεψε στην Αυστραλία το 1989 και φοίτησε στο Ευαγγελικό Κολέγιο του Άλαν Γουόκερ, από όπου αποφοίτησε το 1989 με το Πιστοποιητικό του τάγματος της Αξίας.

Ο Μόουζες, επίσης, υπηρέτησε ως πάστορας στο Ερομάνγκο, στο Ράνον, στο Βόρειο Άμπριμ, στη Λούγκανβιλ και στην Μπαμεφάου. Επί μακρόν πάστορας και πρώην συντονιστής της Πρεσβυτεριανής Εκκλησίας του Βανουάτου (εξελέγη το 2009 και ξανά το 2013)αφού έλαβε τη θρησκευτική εκπαίδευση και την μόρφωση στην Αυστραλία και την Παπούα Νέα Γουινέα. , Επιλέχθηκε μεταξύ 16 υποψηφίων έπειτα από τέσσερις γύρους ψηφοφορίας (έλαβε 40 ψήφους επί συνόλου 57 από το Εκλεκτορικό Κολέγιο) για να διαδεχθεί τον πρόεδρο Μπόλντουιν Λόνσντεϊλ, ο οποίος είχε αποβιώσει εν ενεργεία.

Παραπομπές
----------

1. ↑  «Tallis Obed Moses named as new Vanuatu president». *Radio New Zealand*. 2017-07-06.. Ανακτήθηκε στις 2017-07-06.
2. ↑  Logo, Goodwin (6 Ιουλίου 2017). «Obed Moses Tallis Is Vanuatu's New President». Pacific Islands Report. Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 31 Ιουλίου 2018. Ανακτήθηκε στις 26 Απριλίου 2018.
3. ↑  «EVERYTHING YOU NEED TO KNOW ABOUT VANUATU'S NEW PRESIDENT». YTS News. 6 Ιουλίου 2017. Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 21 Απριλίου 2018. Ανακτήθηκε στις 26 Απριλίου 2018.
4. ↑  «Newly President elected». Pasifik. 6 Ιουλίου 2017. [*νεκρός σύνδεσμος*]
5. ↑  «Tallis Obed Moses: Presbyterian pastor sworn in as Vanuatu's new President». ABC News. 6 Ιουλίου 2017.

|  |  |  |  |  |  |  |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| 

| π • σ • ε
Πρόεδροι του Βανουάτου |
| --- |
|  |
| 
* Τζορτζ Καλκόα
* Φρέντερικ Καρλομουάνα Τιμακάτα1
* Τζορτζ Καλκόα
* Ονέιν Ταχί1
* Φρέντερικ Καρλομουάνα Τιμακάτα
* Άλφρεντ Μασένγκ1
* Ζαν Μαρί Λεγιέ Λενελγκάου
* Έντουαρντ Ναταπέι 1
* Τζον Μπανί
* Ρότζερ Αμπιούτ1
* Άλφρεντ Μασένγκ 2
* Τζόσιας Μόλι1
* Καλκότ Ματασκελέκελε
* Μαξίμ Καρλότ Κορμάν1
* Ιόλου Άμπιλ
* Φιλίπ Μπεντορό1
* Μπόλντουιν Λόνσντεϊλ
* Έσμον Σάιμον1
* Τάλις Ομπέντ Μόουζες
* Σέουλον Σίμιον1
* Νικενίκε Βουρομπαράβου
 |  |
|  |
| 
1 Υπηρεσιακός πρόεδρος. 2 Ακυρώθηκε η εκλογή του |

 |
Ο **Τζόργκεν Ούλριχ** (*δανικά : Jorgen Ulrich*), (21 Αυγούστου 1935 στο Hellerup - 22 Ιουλίου 2010 στην Ελλάδα) , ήταν Δανός αθλητής της αντισφαίρισης. 

Ήταν γιος της Ούλα Μέγιερ και του Άινερ Ούλριχ πρωταθλητών της αντισφαίρισης, αδελφός του είναι ο Τόρμπεν Ούλριχ πατέρας του ντράμερ των Metallica, Λαρς Ούλριχ. Σπούδασε νομικά και άσκησε τη δικηγορία, αποσύρθηκε στην ηλικία των 62 ετών αφού ήταν νομικός εμπειρογνώμονας για μια εταιρεία εξαγωγικών πιστώσεων και σε μια ασφαλιστική εταιρεία. Πέθανε κατά τη διάρκεια παραμονής στην Ελλάδα 74 ετών.

Στην αντισφαίριση συμμετείχε σε 16 διοργανώσεις, μεταξύ 1953 και 1972, του τουρνουά του Γουίμπλεντον, έπαιξε στον Ρολάν Γκαρός το 1957 και το 1960 και στο Αμερικανικό όπεν το 1962. Κατά τη διάρκεια της καριέρας του, έχει κερδίσει 21 ξεχωριστά τουρνουά. Στο Πρωτάθλημα αντισφαίρισης Ανατολικής Μεσογείου ήταν δεύτερος στο διπλό το 1957 με συμπαίκτη τον Κούρτ Νίλσεν.

Από το 1955 έως το 1971, εκπροσώπησε τη Δανία στο Κύπελλο Ντέιβις σε 13 διοργανώσεις, το ρεκόρ του είναι 18 νίκες για 18 ήττες στα μονά και 8 νίκες για 10 ήττες στα διπλά.

Το 1968, ήδη 40 ετών, συμμετείχε στους Ολυμπιακούς Αγώνες στην Πόλη του Μεξικού όπου η αντισφαίριση ήταν άθλημα επίδειξης, στο απλό και διπλό αποκλείστηκε από τον πρώτο γύρο.

Παραπομπές
----------

1. ↑  Bud Collins: «The Bud Collins History of Tennis» (Αγγλικά) New Chapter Press. Νέα Υόρκη. 2010. σελ. 712. ISBN-13 978-0-942257-70-0.
2. 1 2 3 4  Bud Collins: «The Bud Collins History of Tennis» (Αγγλικά) New Chapter Press. Νέα Υόρκη. 2010. σελ. 711. ISBN-13 978-0-942257-70-0.
3. ↑  Ανακτήθηκε στις 24  Ιουνίου 2019.
4. ↑  O'Keefe, Kevin (July–August 2002). «On Court With Lars Ulrich». *Tennis* **38** (6): 18. ISSN 0040-3423.
5. ↑  One of Denmark’s iconic tennis players has died at the age of 74
6. ↑  Tennisspilleren Jørgen Ulrich er død
7. 1 2  Historical Dictionary of Tennis, Από τον John Grass
8. ↑  «Profil sur tennisarchives». Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 4 Ιουλίου 2017. Ανακτήθηκε στις 20 Οκτωβρίου 2017.
9. ↑  *Καθημερινή, Φύλλο 20-08-1957[*νεκρός σύνδεσμος*], σελ. 2*
10. ↑  Ο Ούλριχ στο κύπελλο Ντέιβις