recursal/SuperWikiNEXT-32B huggingface dataset:
Ο **Μοχάμεντ Πάσαλιτς**, είναι Βόσνιος διεθνής καλαθοσφαιριστής, ο οποίος έχει αγωνιστεί στα πρωταθλήματα της Βοσνίας, της Ελλάδας, της Γαλλίας και της Ρουμανίας.

Καριέρα
-------

Ο Πάσαλιτς ξεκίνησε την επαγγελματική του καριέρα από την βοσνιακή Βόγκοσκα, στην οποία μεταγράφηκε σε ηλικία δεκαοκτώ ετών και παρέμεινε για δύο χρόνια, καταφέρνοντας να ανέβει στην πρώτη κατηγορία της βοσνιακής λίγκας.

Το 2007, μεταγράφηκε στην Μπόσνα Σαράγεβο, με την οποία κατέκτησε το τοπικό πρωτάθλημα της σεζόν 2007-08 και το κύπελλο δύο χρόνια αργότερα.

Τον Αύγουστο του 2011, ο Πάσαλιτς μεταγράφηκε στην ομάδα της Καβάλας, με την οποία κατέκτησε την έκτη θέση στο ελληνικό πρωτάθλημα και έφθασε μέχρι τον ημιτελικό του κυπέλλου.

Το καλοκαίρι του 2012, υπέγραψε στον Άρη, με τον οποίο είχε μέσο όρο 11,7 πόντων και 2,6 ασίστ ανά αγώνα. Ακολούθησε η θητεία του την επόμενη χρονιά στην γαλλική Ρεμς, η οποία κατέλαβε την έκτη θέση στην δεύτερη κατηγορία του γαλλικού πρωταθλήματος.

Την επόμενη χρονιά, επέστρεψε στον Άρη, με τον οποίο κατάφερε να μπει στην τετράδα του ελληνικού πρωταθλήματος. Το καλοκαίρι του 2015, μεταγράφηκε στην ρουμάνικη Κλουζ Ναπόκα. Παρέμεινε στη Ρουμανία και για την επόμενη σεζόν, φορώντας την φανέλα της Οραντέα.

Παραπομπές
----------

1. ↑  Team - KK Bosna-Royal Sarajevo - Eurobasket
2. ↑  Πήρε Ο Μπράιαν, Πάσαλιτς, Καραθανάση!
3. ↑  Πήρε Πάσαλιτς ο Άρης - athleticlarissa.gr
4. ↑  Ο Πασαλιτς στον Άρη » BASKETBALL ARIS
5. ↑  U Mobilteco pens a deal with Muhamed Pasalic
6. ↑  CSM Oradea lands Muhamed Pasalic

Πηγές
-----

|  |  |
| --- | --- |
| εικονίδιο Καλαθοσφαίριση | Πύλη Καλαθοσφαίριση |

* Στον Άρη ο Πάσαλιτς - Άρης - SPORT 24
* Muhamed Pasalic - Eurobasket
* Muhamed Pasalic SG - RealGM
Το **Ουνουνέννιο**, είναι η προσωρινή ονομασία από την IUPAC για το υπερβαρύ χημικό στοιχείο με τον ατομικό αριθμό 119 και προσωρινό σύμβολο το Uue. Είναι επίσης γνωστό ως εκαφράγκιο ή στοιχείο 119. Σήμερα,μόνο επιστημονικές ομάδες έχουν πει ότι το ανακάλυψαν. Δεδομένου ότι είναι κάτω από τα αλκαλικά μέταλλα θα μπορούσε να έχει ιδιότητες παρόμοιες με εκείνες του φραγκίου ή και ως εκ τούτου είναι εξαιρετικά δραστικά με το νερό και τον αέρα (αν τα σχετικιστικά αποτελέσματα θα μπορούσαν να το καταστήσουν λιγότερο δραστικό από το φράγκιο). Μια προβλεπόμενη κατάσταση οξείδωσης είναι το 1. Ωστόσο, σε αντίθεση με όλα τα άλλα αλκαλιμέταλλα, αυτό έχει επίσης προβλεφθεί για να δείξει την κατάσταση οξείδωσης +3.
Το Ουνουνέννιο θα είναι το πρώτο στοιχείο στην όγδοη περίοδο του περιοδικού πίνακα και το έβδομο στη σειρά των αλκαλιμετάλλων.

Δείτε Επίσης
------------

* Ογκανέσσιο
* Ουνμπινίλιο
Οι **Μπουρίδες** (αγγλικά: Burid dynasty) ήταν μουσουλμανική δυναστεία, τουρκικής προέλευσης, που κυβέρνησε το Εμιράτο της Δαμασκού στις αρχές του 12ου αιώνα μ.Χ.

Ιστορικό
--------

Ο πρώτος ηγεμόνας της δυναστείας των Μπουριδών ήταν ο Τούρκος Τογτεκίν (Ζαχίρ αντ-Ντιν Τογτεκίν το αραβικό του όνομα), σημαντικός αξιωματούχος του εμιράτου, που είχε ξεκινήσει ως σκλάβος του Σελτζούκου ηγεμόνα Τουτούς Α΄ της Δαμασκού, και συνέχισε ως αξιωματούχος του δευτερότοκου γιου του Τουτούς, Αμπού Νασρ Σαμς αλ-Μουλούκ Ντουκάκ, διάδοχου εμίρη της Δαμασκού. Μετά το θάνατο του Ντουκάκ το 1104, κατέλαβε την πόλη για τον εαυτό του ως αταμπέκος του μικρής ηλικίας νομίμου ηγεμόνα Τουτούς Β΄. Οι Μπουρίδες κέρδισαν την αναγνώριση και τη συνακόλουθη αποφυγή των Αββασιδών να αναμειγνύονται στις υποθέσεις του εμιράτου, σε αντάλλαγμα αξιοσημείωτων δώρων. Το 1126 οι Μπουρίδες ηττήθηκαν από τους Σταυροφόρους στη μάχη του Μαρτζ αλ-Σαφφάρ, αλλά κατάφεραν να εμποδίσουν την κατάληψη της Δαμασκού κατά τη Β΄ Σταυροφορία. Η δυναστεία κυβέρνησε την πόλη και τη γύρω περιοχή μέχρι το 1154, όταν αυτή κατελήφθη από τον Νουρ αντ-Ντιν Ζένγκι, ηγεμόνα του μεγαλύτερου τμήματος της Συρίας.

Παραπομπές
----------
Ο **Ντάριο Φραντσεσκίνι** (ιταλικά: *Dario Franceschini*) είναι ένας Ιταλός νομικός, συγγραφέας και πολιτικός. Έχει υπηρετήσει ως γραμματέας του Δημοκρατικού Κόμματος της Ιταλίας, καθώς και ως Υπουργός για τις σχέσεις με το Κοινοβούλιο και το συντονισμό της Κυβέρνησης. Επί του παρόντος, κατέχει το αξίωμα του Υπουργού Πολιτιστικής Κληρονομιάς και Δραστηριοτήτων και Τουρισμού.

Βιογραφία
---------

Ο Φραντσεσκίνι γεννήθηκε το 1958 στην Φερράρα. Ο πατέρας του ήταν βουλευτής από το 1953 ως το 1958. Σπούδασε νομικά στο Πανεπιστήμιο της Φερράρα, από όπου ξεκίνησε να απασχολείται στην συγγραφή δοκιμίων και βιβλίων.

Από την παιδική του ηλικία έδειξε ενδιαφέρον για πολιτική σταδιοδρομία. Το 1980 έγινε δημοτικός σύμβουλος της Φερράρα και το επόμενο έτος ανέλαβε την ηγεσία της νεολαίας του κόμματος Χριστιανική Δημοκρατία, για το οποίο ίδρυσε και διεύθυνε το περιοδικό Νέα Πολιτική.

Συνεχίζοντας την πολιτική του καριέρα, το 1995, θα είναι υποψήφιος για τη δημαρχία της Φερράρα, κερδίζοντας περίπου το 20% των ψήφων. Κατά τη διάρκεια της δεύτερης κυβέρνησης του Μάσσιμο Ντ' Αλέμα θα διοριστεί ως υπεύθυνος θεσμικών μεταρρυθμίσεων. Πιο χαρακτηριστικό του έργο είναι η αναθεώρηση του εκλογικού νόμου, θεσπίζοντας εκλογικά δικαιώματα για τους Ιταλούς του εξωτερικού, και η αναμόρφωση του καθεστώτος των ειδικών περιφερειών.

Στις ιταλικές γενικές εκλογές του 2001 εξελέγη βουλευτής, εκπροσωπώντας τη Φερράρα. Το 2001 εντάχθηκε στην κεντρική επιτροπή του κόμματος Η Δημοκρατία είναι Ελευθερία - Η Μαργαρίτα, του οποίου αποτελούσε ιδρυτικό πρόσωπο. Το 2006 επανεξελέγη στο κοινοβούλιο για την περιφέρεια Εμίλια-Ρομάνια.

Στις 21 Φεβρουαρίου 2009, μετά την παραίτηση του Βάλτερ Βελτρόνι, εξελέγη γραμματέας του Δημοκρατικού Κόμματος, με 1.047 ψήφους σε σύνολο 1.258. Στις εσωκομματικές εκλογές της 25ης Οκτωβρίου 2009 ο Ντάριο Φραντσεσκίνι έχασε την ηγεσία του κόμματος λαμβάνοντας μόνο το 34% των ψήφων.

Το 2013 επανεξελέγη στο κοινοβούλιο και από τον Απρίλιο του ίδιου έτους ως το Φεβρουάριο του 2014 ήταν ο Υπουργός για τις σχέσεις με το Κοινοβούλιο και το συντονισμό της Κυβέρνησης. Στις 22 Φεβρουαρίου 2014 ανέλαβε καθήκοντα Υπουργού Πολιτιστικής Κληρονομιάς και Δραστηριοτήτων και Τουρισμού στην κυβέρνηση του Ματέο Ρέντσι.

Παραπομπές
----------

1. ↑
2. ↑
3. ↑  «Italian left elects Franceschini to succeed Veltroni». *Agence France-Presse*. [*νεκρός σύνδεσμος*]
4. ↑  «Chamber of Deputies – XIV Legislature». Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 21 Ιουλίου 2011.
5. ↑  «Chamber of Deputies – XV Legislature».
6. ↑
7. ↑
8. ↑
9. ↑

|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
| Καθιερωμένοι όροι | 
* WorldCat
* VIAF: 118322740
* LCCN: n85341213
* ISNI: 0000 0001 2148 8381
* GND: 140299645
* SUDOC: 120159651
* BNF: cb127164639 (data)
* ICCU: CFIV056081

 |

 |
Θερμιώτικος Μπάλλος από τη γιορτή του Μάη στο Θεατράκι Δρυοπίδας
Ο **Θερμιώτικος Μπάλος** ή **Μπάλος** είναι χορός που συναντάται στην Κύθνο και χορεύεται από άνδρες και γυναίκες.

Περιγραφή
---------

Ο Μπάλος της Κύθνου ξεχωρίζει από τους υπόλοιπους χορούς που είναι γνωστοί με το ίδιο όνομα διότι χορεύεται διαφορετικά σε σχέση με την υπόλοιπη νησιωτική Ελλάδα. Είναι γνωστός για τις πολλαπλές περιστροφές του ζευγαριού που ονομάζονται «βόλτες» ή «φούρλες». Είναι αναπόσπαστο κομμάτι της μουσικοχορευτικής παράδοσης της Κύθνου και χορεύεται ιδιαίτερα σε πανηγύρια και εκδηλώσεις. Σε ένα κλασικό πανηγύρι της Κύθνου ακολουθεί μετά τον χορό «συρτό». Πρόκειται για ζευγαρωτό και έντονο χορό που αποτελείται από τρία μέρη: Το πρώτο μέρος είναι το «στρωτό», το δεύτερο το «πατητό» και το τρίτο μέρος οι «βόλτες» ή «φούρλες».

Οι χορευτές (άνδρες και γυναίκες) πραγματοποιούν συνεχόμενες στροφές πλάτη με πλάτη γύρω από τον άξονα τους και ταυτόχρονα με το ταίρι τους, πιασμένοι από τα χέρια.

Είναι απαιτητικός χορός, την ιδιαιτερότητα του οποίου έχουν επισημάνει διακεκριμένες Ελληνίδες μουσικολόγοι και χορογράφοι, ανάμεσά τους η Δόρα Στράτου και η Δόμνα Σαμίου.

Παραπομπές
----------

1. 1 2 3  Στράτου 1979, σελ. 66-67.
2. 1 2 3  «Μπάλος τσαμπουνιστός». *Δόμνα Σαμίου*. Ανακτήθηκε στις 1 Αυγούστου 2022.
3. ↑  «Παραδοσιακοί Χοροί και Μουσική». *Δήμος Κύθνου*. Ανακτήθηκε στις 1 Αυγούστου 2022.
4. ↑  «Μπάλος στις Κυκλάδες». *Greek Dance Pandect*. Ανακτήθηκε στις 1 Αυγούστου 2022.

Πηγές
-----

* Στράτου, Δόρα (1979). *Ελληνικοί Παραδοσιακοί Χοροί : Ζωντανός δεσμός με το παρελθόν*. Αθήνα: ΟΕΔΒ.

|  |  |
| --- | --- |
| 

|  |
| --- |
| * Πύλη:Πολιτισμός
* Πύλη:Ελλάδα
 |

 |
Η **Μπάμπα Μπακάλα** είναι μία ιστορική πόλη και τεσίλ στην περιφέρεια Αμριτσάρ στο Παντζάμπ, Ινδία. Είναι γνωστή ως η τοποθεσία του Γκουντβάρα Μπάμπα Μπακάλα Σαχίμπ.

Ιστορία
-------

Η Μπάμπα Μπακάλα είναι στενά συνδεδεμένη με τον ένατο Γκουρού του Σιχισμού, Γκουρού Τεγκ Μπαχαντούρ. Λέγεται πως ο Γκουρού Τεγκ Μπαχαντούρ διαλογιζόταν εδώ για 26 χρόνια, 9 μήνες και 13 μέρες και στην πόλη υπάρχει ένας γκουντβάρα, ο οποίος τιμά αυτό το γεγονός.

Η Μπάμπα Μπακάλα ήταν αρχικά γνωστή ως Μπακάν-Βάλα ('Πόλη του ελαφιού' στα περσικά), ωστόσο με τον καιρό το όνομα συμπτύχθηκε σε Μπακάλα. Η πόλη αρχικά ήταν ένα ανάχωμα όπου βοσκούσαν ελάφια, από το οποίο πήρε και την ονομασία της.

Ο όγδοος Σιχ-Γκουρού, Γκουρού Χαρ Κρισάν, πριν πεθάνει στο Δελχί είπε «Μπάμπα Μπακάλα», κάτι το οποίο οι Σιχ ερμήνευσαν ως επιθυμία του ο διάδοχός του να είναι κάποιος που βρίσκεται στην πόλη Μπακάλα, κοντά στην Αμριτσάρ. Όταν βρέθηκε στην πόλη ο επόμενος Γκουρού (Γκουρού Τεγκ Μπαχαντούρ), η φράση *«Μπάμπα Μπακάλα»* έγινε και το επίσημο όνομα της πόλης.

Γεωγραφία
---------

Οι γεωγραφικές συντεταγμένες της Μπάμπα Μπακάλα είναι 31°33′18″N 75°15′56″E﻿ / ﻿31.55500°N 75.26556°E﻿ / 31.55500; 75.26556. Βρίσκεται στον δρόμο Μπάταλα, κοντά στην περιφέρεια Αμριτσάρ στο Παντζάμπ, Ινδία. Απέχει μόλις 43Km από τον Χρυσό Ναό.

Δημογραφία
----------

Σύμφωνα με την απογραφή του 2011 που έγινε στην Ινδία, ο πληθυσμός της Μπάμπα Μπακάλα ανέρχεται στους 8946 κατοίκους. Υπάρχουν 1834 οικογένειες, 4697 άντρες και 4249 γυναίκες, με την αντίστοιχη αναλογία φύλου να είναι 905 γυναίκες για κάθε 1000 άντρες.

### Θρησκεία

Η θρησκεία της πλειοψηφίας των κατοίκων της πόλης είναι ο Σιχισμός (92,02%), με την επόμενη θρησκεία, τον Ινδουισμό, να συναντάται σε ποσοστό 7,25%. Στην πόλη συναντώνται επίσης και πολύ μικρές μειονότητες μουσουλμάνων και χριστιανών. Οι αρχικοί κάτοικοι της πόλης, όταν ακόμα αποτελούσε χωριό, ήταν Μπουλάρ Τζατς και Σούκλα Πάντιτς. Υπήρχαν μερικές Μουσουλμανικές οικογένειες, η συντριπτική πλειοψηφία των οποίων μετανάστευσε κατά τη διάρκεια της διαίρεσης της Ινδίας το 1947, ενώ μέχρι και το 1955, υπήρχε στην περιοχή κι ένα τζαμί. Στο κέντρο της πόλης υπάρχει ακόμα ένας Αρχαίος Σίβα Ναός.

Πολιτική
--------

Η εκλογική περιφέρεια της Μπάμπα Μακάλα αποτελείται κυρίως από ψηφοφόρους του κόμματος Shiromani Akali Dal. Αρκετοί πολιτικοί ηγέτες που ανήκαν σε αυτό, όπως οι Τζιβάν Σινγκ Ουμρανανγκάλ, Μπαμπού Καράμ Σινγκ Μπαλ, Νταρσάν Σινγκ Περουμάν και άλλοι, έπαιξαν σημαντικό ρόλο στην πολιτική ζωή του Παντζάμπ.

Παραπομπές
----------

1. ↑  «Baba Bakala, Amritsar, Punjab». www.maplandia.com. Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 4 Μαρτίου 2016. Ανακτήθηκε στις 20 Νοεμβρίου 2019.
2. 1 2  «Baba Bakala, Amritsar, Punjab». *www.amritsar.nic.in*. Official website of Amritsar district. Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 11 Απριλίου 2018.
3. 1 2  «Baba Bakala Population Census 2011 - 2019». *www.census2011.co.in*. Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 4 Δεκεμβρίου 2017. Ανακτήθηκε στις 20 Νοεμβρίου 2019.
Στα μαθηματικά **μερισμός αριθμού** ονομάζεται η αναγωγή ενός αριθμού σε μέρη ανάλογα προς άλλους αριθμούς. Πρόκειται για μέθοδο κατά την οποία ένας αριθμός χωρίζεται σε μέρη ισάριθμα προς άλλους αριθμούς και ανάλογα μ΄ αυτούς. Στη περίπτωση αυτή ο αριθμός που χωρίζεται λέγεται "μεριστέος", οι δε άλλοι αριθμοί "ανάλογοι"

Ο Μερισμός επιτυγχάνεται αν πολλαπλασιαστεί ο μεριστέος επί τον καθένα από τους δοθέντες αριθμούς και τα γινόμενα που προκύπτουν διαιρεθούν δια του αθροίσματος των αναλόγων.

Παράδειγμα
----------

Έστω να μεριστεί ο αριθμός 120 (μεριστέος), σε μέρη ανάλογα των αριθμών 4, 7, και 9 (ανάλογοι). Το άθροισμα των αναλόγων είναι 4+7+9=20.
Τότε το καθένα μέρος θα είναι α) 120Χ4:20 = 24, β) 120Χ7:20 = 42 και γ) 120Χ9:20 = 54.

* Μπορεί όμως να γίνει μερισμός σε μέρη και αντιστρόφως ανάλογα δοθέντων αριθμών. Αυτό επιτυγχάνεται αφού προηγουμένως αντιστραφούν οι δοθέντες αριθμοί και τα ετερώνυμα κλάσματα αυτών μετατραπούν σε ομώνυμα, όπου και συνεχίζεται ο μερισμός κατά το παραπάνω παράδειγμα ανάλογα με τους αριθμητές των ομωνύμων πλέον κλασμάτων.

Κατά το παραπάνω παράδειγμα έστω ο αριθμός 120 να μεριστεί σε μέρη αντιστρόφως ανάλογα των αριθμών 3, 4 και 12. Στη περίπτωση αυτή αντίστροφοι αριθμοί των αναλόγων είναι οι κλασματικοί αριθμοί 1/3, 1/4 και 1/12. Τρέπονται αυτοί σε ομώνυμα κλάσματα δηλαδή 4/12, 3/12 και 1/12 όπου και το άθροισμα των αριθμητών είναι 8. Τότε τα ζητούμενα μέρη θα είναι: α) 120Χ4:8 = 60, β) 120Χ3:8 = 45 και γ) 120Χ1:8 = 15

Πηγές
-----

* *Νεώτερον Εγκυκλοπαιδικόν Λεξικόν Ηλίου* τ.13ος, σ.277
Οι **Πράσινοι** (γαλλικά:*Les Verts*) είναι ένα γαλλικό κόμμα της πολιτικής οικολογίας. Το πλήρες όνομα είναι Πράσινοι, Οικολογική Συνομοσπονδία-Οικολογικό Κόμμα (Les Verts,Confédération Ecologiste-Parti Ecologiste). Είναι μέλος του Ευρωπαϊκού Πράσινου Κόμματος.

Ιστορία
-------

Η πρώτη συμμετοχή των οικολόγων σε εκλογική αναμέτρηση στη Γαλλία ήταν στις προεδρικές εκλογές του 1974 με την υποψηφιότητα του Ρενέ Ντυμόν (René Dumont). Κατά τις επόμενες εκλογικές αναμετρήσεις στα τέλη της δεκαετίας του 70 και στις αρχές της δεκαετίας του 80 οι οικολογικοί συνδυασμοί θα σημειώσουν αξιόλογες επιτυχίες. Την περίοδο αυτή δεν υπάρχει οικολογικό κόμμα, αλλά προσωρινές εκλογικές επιτροπές αποτελούμενες από οικολογικές οργανώσεις. 

Οι Πράσινοι ιδρύθηκαν το 1984 από τη συνένωση των δύο οικολογικών κομμάτων που έδωσαν τον υπότιτλο του νέου κόμματος. Η περίοδος 1986-1993 χαρακτηρίζεται από την στρατηγική της απόλυτης αυτονομίας του χώρου που συνοψίζεται στη φράση "ούτε αριστερά, ούτε δεξιά αλλά μπροστά" και κυριαρχείται από την ηγετική φυσιογνωμία του Αλσατού Αντουάν Βατσέρ (Antoine Waetcher). Την περίοδο αυτή το κόμμα πετυχαίνει τα καλύτερα εκλογικά του ποσοστά(10,5% στις ευρωεκλογές του 1989). 

Το 1990 η δημιουργία της Γενιάς Οικολογίας από το ιστορικό στέλεχος του Οικολογικού Κινήματος, και ιδρυτή των Φίλων της Γης, Μπρις Λαλόντ (Brice Lalonte) οδηγεί σε διάσπαση τον οικολογικό χώρο. Ωστόσο οι δύο πολιτικοί σχηματισμοί θα συγκεντρώσουν 13,9% των ψήφων στις περιφερειακές εκλογές του 1992 και θα συμμαχήσουν για τις βουλευτικές του 1993 σχηματίζοντας την Οικολογική "Αντάντ" η οποία δε θα δώσει τα αναμενόμενα αποτελέσματα(7,7% και καμιά έδρα). Συνέπεια αυτών των εκλογών που θεωρήθηκαν καταστροφικές για την πολιτική οικολογία είναι η αλλαγή της πολιτικής στρατηγικής με την ένταξη αριστερών οικολόγων(όπως η κοκκινοπράσινη εναλλακτική) και η συμμαχία με την αριστερά(σοσιαλιστές, κομμουνιστές,ριζοσπάστες) που θα τους οδηγήσει το 1997 στην βουλή και στην κυβέρνηση, με μια υπουργό την υπουργό περιβάλλοντος Ντομινίκ Βουανέ (Dominique Voynet) και από το 2001 ένα γραμματέα του κράτους για την κοινωνική και αλληλέγγυα οικονομία. 

Η ήττα της αριστεράς το 2002 θα είναι λιγότερο οδυνηρή για τους πράσινους, που θα επιστρέψουν σε μια πιο ανεξάρτητη πολιτική ως προς τους σοσιαλιστές και θα σημειώσουν αρκετές εκλογικές επιτυχίες στις δημοτικές του 2001, στις περιφερειακές και τις Ευρωεκλογές του 2004. Αντιθέτως θα ηττηθούν στις προεδρικές και βουλευτικές εκλογές του 2007, ανοίγοντας εκ νέου τα ζητήματα επαναπροσδιορισμού της πολιτικής τους ταυτότητας, όπως επίσης και της δομής και λειτουργίας τους. Στις ευρωεκλογές του 2009 κατάφεραν να κερδίσουν 14 έδρες στην Ευρωβουλή καταλαμβάνοντας την τρίτη θέση.

Άλλες προσωπικότητες

* Εβά Ζολύ
* Σεσίλ Ντυφλώ
* Αλαίν Λιπιέτς
* Νοέλ Μαμέρ

Η ιστοσελίδα των Πρασίνων:

*

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
--------------------

* Πολυμέσα σχετικά με το θέμα  Les Verts (France) στο Wikimedia Commons

  


|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
| Καθιερωμένοι όροι | 
* VIAF: 125451900
* SUDOC: 034861904
* BNF: cb12556971s (data)

 |

 |
Ο **Νίκος Δάνδολος** (27 Απριλίου 1883 - 25 Δεκεμβρίου 1966), γνωστός με το ψευδώνυμο **Νικ δε Γκρηκ**, ήταν ένας από τους γνωστότερους επαγγελματίες παίκτες τυχερών παιχνιδιών.

Βιογραφία
---------

Ο Νίκος Δάνδολος γεννήθηκε στο Ρέθυμνο το 1883. Ήταν γόνος πλούσιας οικογένειας και νέος σπούδασε φιλοσοφία. Σε ηλικία 18 ετών μετανάστευσε στο Σικάγο των Η.Π.Α. και αργότερα μετακινήθηκε στο Μόντρεαλ του Καναδά, όπου άρχισε να ασχολείται με το στοίχημα στις ιπποδρομίες. Αφού κέρδισε πάνω από 500.000 δολλάρια μέσα σε έξι μήνες επέστρεψε στο Σικάγο.

Εκεί συνέχισε παίζοντας μεγάλα ποσά στα χαρτιά και στα ζάρια και έχασε όσα χρήματα είχε κερδίσει στο Μόντρεαλ. Ωστόσο, έγινε προοδευτικά αριστοτέχνης διάφορων τυχερών παιχνιδιών, απέκτησε μεγάλη φήμη και εξελίχτηκε σε "αξιοθέατο" των διάφορων καζίνο και χαρτοπαικτικών λεσχών όπου έπαιζε. Συχνά μεγάλα καζίνο του πρόσφεραν μεγάλους μισθούς για να δουλέψει για αυτούς αλλά ο Δάνδολος απαντούσε συνήθως αρνητικά.

Το 1949 ο Δάνδολος συμμετείχε σε έναν "μαραθώνιο πόκερ", με αντίπαλο τον καλύτερο παίκτη πόκερ της εποχής, τον Τζόνυ Μος. Στον μαραθώνιο αυτό, που κράτησε 5 μήνες, με διαλείμματα μόνο για ύπνο και φυσικές ανάγκες, παίχτηκε κάθε παραλλαγή του πόκερ. Ο Δάνδολος έχασε συνολικά πάνω από 2.000.000 δολλάρια.

Σύμφωνα με ένα αστικό μύθο, ο Δάνδολος κάποτε συνόδεψε τον Άλμπερτ Αϊνστάιν στο Λας Βέγκας. Τον συνέστησε στους φίλους του, οι οποίοι υπόθεσε ότι δεν γνώριζαν τον Αϊνστάιν, ως ο "μικρός Αλ από το Πρίνστον, που ελέγχει τη δράση στο Τζέρσεϋ"

Ο Νομπελίστας φυσικός Ρίτσαρντ Φέινμαν επίσης γνώρισε τον Νίκο Δάνδαλο όπως αναφέρεται στην αυτοβιογραφία του *Σιγουρα θ' αστειέυεστε κύριε Φέινμαν!*. Ο Νίκος εξηγεί πως κερδίζει όχι απλά ποντάροντας, αλλά γνωρίζοντας τις πιθανότητες του παιγνιδιού και ποντάροντας άντιθετα σε άλλους παίκτες με προκαταλήψεις για το αποτέλεσμα όπως και στην επιρροή της φήμης του στους άλλους παίκτες.

Ήταν άτομο που περιφρονούσε τα χρήματα και υπολογίζεται ότι σε όλη τη ζωή του κέρδισε και έχασε πάνω από 500 εκατομμύρια δολλάρια. Ο ίδιος έλεγε ότι είχε περάσει από την απόλυτη φτώχια στον πλούτο πάνω από 75 φορές. Έδωσε πάνω από 20 εκατομμύρια δολλάρια (περίπου 400 εκατομμύρια με βάση τον πληθωρισμό του 2004) σε φιλανθρωπικά έργα. Στο τέλος της ζωής του ο Δάνδολος είχε μείνει απένταρος και συνέχιζε να παίζει μικρά ποσά σε καζίνα της Νότιας Καλιφόρνιας.

Πέθανε την ημέρα των Χριστουγέννων το 1966.

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
--------------------

* *Nick The Greek: Ο Έλληνας θρύλος και η πολυτάραχη ζωή του*
* *Πόσοι γνωρίζουν τον αείμνηστο Νίκο Δάνδολο;* Αρχειοθετήθηκε 2011-01-19 στο Wayback Machine.

Παραπομπές
----------

1. ↑  Εφημερίδα "*Έθνος*", φύλλο της 27 Δεκεμβρίου του 1966, σελ. 1: "*Απέθανεν ο Νικ ο Έλληνας, ο διασημότερος χαρτοπαίκτης*"

|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
| Καθιερωμένοι όροι | 
* WorldCat
* VIAF: 53803112
* LCCN: no2001061343

 |

 |
Η κορβέτα **Μεσολόγγιον** πρώην **Λουδοβίκος** κατασκευάστηκε στο Ναύσταθμο Πόρου μεταξύ 1838-1839. Εποπτεία και σχεδιασμός ναυπήγησης από τον ναυπηγό Γεώργιο Τομπάζη. Καθελκύστηκε μετά από προσπάθειες 2 ημερών των τεχνιτών και των ναυτών, παρουσία του βασιλέως Όθωνα. Για αρκετά χρόνια παροπλίσθηκε ως ακατάλληλο λόγω μεγέθους. Το 1845 αποφασίστηκε να οπλιστεί και τοποθετήθηκαν 24 καρρονάδες των 32 λιβρών και 2 πυροβόλα 22 λιβρών. Το πλήρωμα ήταν 182 άνδρες (11 αξιωματικοί, 13 υπαξιωματικοί και 158 ναύτες).

Το 1846 λειτούργησε για πρώτη φορά ως ‘ναυτικόν παιδευτήριον’ με 5 δοκίμους ναυτικούς. Από το 1846 έως το 1854 και από το 1865 έως το 1871 χρησιμοποιήθηκε ως Σχολή Ναυτικών Δοκίμων (ΣΝΔ). Το 1862 εξοπλίστηκε με τα πυροβόλα των παλαιών βρικίων ‘Περσεύς’ και ‘Ορφεύς’ και παραχώρησε τον πιο σύγχρονο οπλισμό του στο ‘Αμαλία’. Μέχρι το 1873 αναφέρεται σε πλήρη δραστηριότητα στην σύνθεση του Στόλου. Με την μεταπολίτευση του 1862 μετονομάστηκε σε ‘Μεσολόγγιον’.
Οι **Ρειτοί** ήταν δύο τεχνητές λίμνες που σχηματίστηκαν από πηγές στις δυτικές παρυφές του Όρους Αιγάλεω, γύρω στα 300 μέτρα βόρεια της ακτής και αποτελούσαν το σύνορο μεταξύ Ελευσίνας και Αθήνας. Η βόρεια λίμνη ήταν αφιερωμένη στη θεά Δήμητρα, ενώ η δεύτερη στην κόρη της Περσεφόνη.

Δημιουργία
----------

Κατά τον Παυσανία  υπήρχαν ρεύματα στην περιοχή, δηλαδή εκροές πηγών, οι οποίες φράχτηκαν και σχηματίστηκαν οι λίμνες. Το νερό τους ήταν θαλασσινό και μόνο οι ιερείς των θεοτήτων αυτών είχαν το δικαίωμα να ψαρεύουν εκεί. Οι ερευνητές πιστεύουν ότι η διαμόρφωση των λιμνών έγινε στα κλασικά χρόνια, ενώ νωρίτερα η διέλευση ήταν αδύνατη εξαιτίας των ρευμάτων και των ελών. Για τον λόγο αυτό θεωρείται ότι η αρχαία Ιερά Οδός μετά το Ιερό της Αφροδίτης πρέπει να έκανε παράκαμψη προς τα βόρεια, περνώντας πίσω από τις πηγές.

Στο κέντρο της Λίμνης Κουμουνδούρου, όπως είναι γνωστή μία από τις λίμνες, ο Ιωάννης Τραυλός εντόπισε μακρύ τοίχο, που πιθανόν ήταν μέρος του φράγματος που διαμόρφωνε τη λίμνη, το οποίο ταυτίζεται χρονικά με το δομικό υλικό του ελευσινιακού τελεστηρίου. Στο Αρχαιολογικό Μουσείο Ελευσίνας υπάρχει επιγραφή με τμήμα ψηφίσματος της αθηναϊκής βουλής που αφορά στη γεφύρωση ενός από τα δύο ρεύματα των Ρειτών. Η επιγραφή χρονολογείται στο 421 π.Χ. και αναφέρει την απόφαση των Αθηναίων να κατασκευάσουν λίθινη γέφυρα πλάτους πέντε ποδών, περίπου 1,5 μέτρου, για να διευκολύνει τη μεταφορά των ιερών της Δήμητρας στην Αθήνα. Καθώς το μικρό πλάτος της γέφυρας απαγόρευε την έλευση τροχοφόρων, ενισχύεται η παραπάνω εκδοχή, αφού οι συνοδοί των ιερών αντικειμένων της θεάς ήταν πεζοί. Η επιγραφή μάλιστα, απεικονίζει τις ελευσινιακές και τις αθηναϊκές θεότητες.

Οι Ρειτοί σήμερα
----------------

Οι λίμνες διατηρήθηκαν μέχρι και το 19ο αιώνα μ.Χ. Κάτοικοι της περιοχής του Σκαραμαγκά αναφέρουν ότι και οι δύο λίμνες υπήρχαν μέχρι και τη δεκαετία του 1950. Τις περιγράφουν ως πραγματικούς υδροβιότοπους, με πεντακάθαρα, συνεχώς ανανεούμενα ύδατα, γεμάτες ψάρια, και με ψηλούς καλαμιώνες γύρω, όπου έβρισκαν καταφύγιο πολλά πουλιά. Στη συνέχεια όμως η βόρεια λίμνη, γνωστή ως Κεφαλάρι, αποστραγγίστηκε και επιχωματώθηκε. Η νότια λίμνη, της Περσεφόνης, διατηρείται μέχρι σήμερα, είναι γνωστή ως Λίμνη Κουμουνδούρου και εντοπίζεται στα σύνορα του σύγχρονου Δήμου Χαϊδαρίου με τον Δήμο Ασπροπύργου.

Βιβλιογραφία
------------

* *Χαϊδάρι, συνάντηση με την Ιστορία* Αναστασία Λερίου, Έκδοση του Δήμου Χαϊδαρίου (2006)
* Ιστοσελίδα Δήμου Χαϊδαρίου

Παραπομπές
----------

1. ↑  *Ελλάδος Περιήγησις/Αττικά* Παυσανία
Ο **Νίκος Καραγιάννης** (γεννημένος στις 4 Ιουλίου 1981) είναι Έλληνας επαγγελματίας πετοσφαιριστής. Έχει ύψος 2.01 μ. και αγωνίζεται στη θέση του κεντρικού.

Καριέρα
-------

Ο Νίκος Καραγιάννης υπέγραψε το πρώτο του επαγγελματικό συμβόλαιο με τον Ιωνικό Ν.Φ. στον οποίο παρέμεινε μέχρι το 2002. Ήταν τότε που αποφάσισε να κάνει το μεγάλο βήμα στην καριέρα του και να μεταγραφεί στον Παναθηναϊκό, στον οποίο παρέμεινε για δύο χρόνια κατακτώντας μάλιστα και το πρωτάθλημα του 2004.

Την αγωνιστική περίοδο 2004-05, ο Καραγιάννης αγωνίστηκε με τις ομάδες της Α.Ε. Νικαίας και του Μίλων. Την τριετία 2005-08, αγωνίστηκε διαδοχικά με την ομάδα του Πανερυθραϊκού (2005-06), του ΠΑΟΚ (2006-07) και του Άρη (2007-08).

Το 2008 μετεγγράφη στον Ολυμπιακό Πειραιώς, στον οποίο παρέμεινε για δύο χρόνια κατακτώντας ισάριθμα εγχώρια πρωταθλήματα καθώς επίσης και ένα κύπελλο Ελλάδας το 2009. Το 2010 επέστρεψε στον ΠΑΟΚ, στον οποίο παρέμεινε για ένα χρόνο.

Επόμενος σταθμός της καριέρας του Καραγιάννη ήταν ο Παμβοχαϊκός, στον οποίο παραμένει μέχρι σήμερα.

Διεθνείς συμμετοχές
-------------------

Ο Νίκος Καραγιάννης έχει πραγματοποιήσει με τη φανέλα της εθνικής Ελλάδος τριάντα επίσημες συμμετοχές.

Τίτλοι
------

* **3 Πρωταθλήματα Ελλάδας:**
	+ 2004, 2009, 2010
* **1 Κύπελλο Ελλάδας:**
	+ 2009

Πηγές
-----

* Πήρε Καραγιάννη ο Παμβοχαϊκός[*νεκρός σύνδεσμος*]
* ΚΑΡΑΓΙΑΝΝΗΣ ΝΙΚΟΣ - Greekvolley.com Αρχειοθετήθηκε 2016-03-04 στο Wayback Machine.
* Νίκος Καραγιάννης Κεντρικός - MyPlayer.gr[*νεκρός σύνδεσμος*]
Ο προφήτης **Νάθαν** ήταν προφήτης της Παλαιάς Διαθήκης.

Η εξομολόγηση του Δαβίδ
-----------------------

Όταν ο Δαβίδ πήρε την χήρα του Ουρία Βηρσαβεέ, επειδή ήταν υπεύθυνος για τον θάνατο του Ουρία, ο Γιαχβέ έστειλε τον Νάθαν στον Δαβίδ, που του είπε για έναν πλούσιο και ένα φτωχό που είχε μόνο το αρνάκι του. Ο πλούσιος, για να μην σφάξει κανένα από τα ζώα του, σκότωσε το αρνάκι του φτωχού και το έδωσε στον απροσδόκητο επισκέπτη του για να το φάει.

*Μα ποιος θα το έκανε αυτό* ρώτησε ο Δαβίδ. *Εσύ* είπε ο Νάθαν.*Άκου το μήνυμα που σου στέλνει ο Θεός. **Σου έχω δώσει τα πάντα. Σε επέλεξα να γίνεις βασιλιάς του Ισραήλ, σου έδωσα γυναίκες και γη. Ήταν αρκετά**. Όμως τώρα που φέρθηκες τόσο βίαια στον Ουρία, η βία δεν θα φύγει ποτέ από την οικογένειά σου*.

Παραπομπές
----------

1. ↑  «ΠΑΡΑΛΕΙΠΟΜΕΝΩΝ Α» (Εβραϊκά)
Ο **Μεσούντ Α΄** (Σύγχρονα Τουρκικά : *Rukneddin Mesud or Rukn al-Din Mas'ud*, περί το 1095 - 1156) ήταν Σουλτάνος του Ρουμ (1116 - 1156). Ο πατέρας του Κιλίτζ Αρσλάν Α΄ ηττήθηκε και σκοτώθηκε από τον Φαχρ αλ-Μουλκ Ραντβάν που κυβερνούσε το Χαλέπι σε μάχη στον ποταμό Αβώρ (1107).

Σουλτάνος του Ρουμ
------------------

Ο αδελφός του Μαλίκ Σαχ σφετερίστηκε τον θρόνο αλλά ο Μεσούντ κατέλαβε το Ικόνιο με την βοήθεια των Δανισμενδιδών, νίκησε τον Μαλίκ Σαχ (1116) τον θανάτωσε και τον τύφλωσε. Ο Μεσούντ Α΄ αργότερα στράφηκε εναντίον των Δανισμενδινών και κατέκτησε τα εδάφη τους, ξεκίνησε κατόπιν να οικοδομεί το Τζαμί του Αλαεντίν στο Ικόνιο που ολοκληρώθηκε το 1221. Στα τέλη της βασιλείας του ο Μεσούντ Α΄ βρέθηκε αντιμέτωπος με τους δυτικούς Σταυροφόρους που ξεκίνησαν την Β΄ Σταυροφορία με δύο μεγάλους στρατούς, τον έναν οδηγούσε ο Κορράδος Γ΄ της Γερμανίας και τον δεύτερο ο Λουδοβίκος Ζ´ της Γαλλίας. Ο Μεσούντ Α΄ νίκησε και τους δύο στρατούς, τον πρώτο στο Δορύλαιον κοντά στο σημερινό Εσκίσεχιρ (1147) και τον δεύτερο στην Λαοδίκεια κοντά στο σημερινό Ντενιζλί (1148).

Διαδοχή
-------

Ο Μεσούντ Α΄ πέθανε (1156) και τον διαδέχτηκε ο γιος του Κιλίτζ Αρσλάν Β΄. Η μία από τις κόρες του Καμερώ παντρεύτηκε τον Τζελέπη Κομνηνό από την Δυναστεία των Κομνηνών που μεταστράφηκε στο Ισλάμ. Απόγονοι τους ίσως ήταν η Οθωμανική Δυναστεία.

Παραπομπές
----------

1. ↑  Anatolia in the Period of the Seljuks and the Beyliks, Osman Turan, The Cambridge History of Islam, Ed. Peter Malcolm Holt, Ann K. S. Lambton and Bernard Lewis, (Cambridge University Press, 1970), σ. 239
2. ↑  Konya, Julie A. Miller, International Dictionary of Historic Places: Southern Europe, Ed. Trudy Ring, Robert M. Salkin, Sharon La Boda, (Fitzroy Dearborn Publishers, 1995), σ. 381
3. ↑  Martin Sicker, The Islamic World in Ascendancy: From the Arab conquests to the siege of Vienna, (Praeger Publishers, 2000), σ. 77
4. ↑  The Turkish Element in Byzantium, Eleventh-Twelfth Centuries, Charles M. Brand, Dumbarton Oaks Papers, Vol. 43, (1989), σ. 20

Πηγές
-----

* Anatolia in the Period of the Seljuks and the Beyliks, Osman Turan, The Cambridge History of Islam, Ed. Peter Malcolm Holt, Ann K. S. Lambton and Bernard Lewis, (Cambridge University Press, 1970)
* Konya, Julie A. Miller, International Dictionary of Historic Places: Southern Europe, Ed. Trudy Ring, Robert M. Salkin, Sharon La Boda, (Fitzroy Dearborn Publishers, 1995)
* Martin Sicker, The Islamic World in Ascendancy: From the Arab conquests to the siege of Vienna, (Praeger Publishers, 2000)
* The Turkish Element in Byzantium, Eleventh-Twelfth Centuries, Charles M. Brand, Dumbarton Oaks Papers, Vol. 43

|  |
| --- |
| Μεσούντ Α΄ **Οίκος των Σελτζούκων****Γέννηση:** περί το 1095 **Θάνατος:** 1156 |
| ΠροκάτοχοςΜαλίκ Σαχ | **Σουλτάνος του Ρουμ1116 - 1156** | ΔιάδοχοςΚιλίτζ Αρσλάν Β΄ |
Ο **Μοχάμεντ Χεβάτζι Ουσκούφι Μποσνεβί** (βοσνιακά: Muhamed Hevaija Uskufija Bosnevi, τουρκικά: *Mehmet Hevayi Uskufi*, γεννήθηκε γύρω στο 1600 στη Ντόμπρνια κοντά στην Τούζλα, πέθανε μετά το 1651) ήταν Βόσνιος ποιητής και συγγραφέας της λογοτεχνίας Αλτζαμιάντο.

Ο Ουσκούφι είναι γνωστός ως ο συγγραφέας του πρώτου "Βοσνιο-τουρκικού" λεξικού το 1631, του Μαγκμπούλι'άρι, ένα από τα πρώτα λεξικά στη Βοσνιακή γλώσσα και στις Νότιες Σλαβικές γλώσσες. Ένα χειρόγραφο αντίγραφο που χρονολογείται από το 1798 διατηρείται στο Αρχείο της Πόλης του Σαράγεβο. Το λεξικό, γραμμένο σε στίχο, περιέχει περισσότερες από 300 ορισμούς λέξεων και πάνω από 700 λέξεις μεταφρασμένες μεταξύ των βοσνιακών και των τουρκικών. Ως αποτέλεσμα συνεργασίας του Πανεπιστημίου του Όσλο και του Υπουργείο Παιδείας και Επιστημών της Βοσνίας το λεξικό επανεκδόθηκε για την εθνική ημέρα το 2012, κατά τη διάρκεια τελετής στην Τούζλα, τη γενέτειρα του Χεβάτζι. Σύμφωνα με το νορβηγό σλαβιστή Σβέιν Μόνεσλαντ, το λεξικό είναι και σήμερα επίκαιρο κυρίως λόγω των πολιτικών πτυχών δεδομένου ότι δείχνει ότι η Βοσνιακή γλώσσα έχει μακρά παράδοση.

Στα έργα του έγραφε με το ψευδώνυμο Ουσκούφι. Ο Χεβάτζι αποκαλεί τη γλώσσα του "Βοσνιακή" και τονίζει τη Βοσνιακή Μουσουλμανική προέλευσή του.

Παραπομπές
----------

1. ↑  (Πολωνικά) *MAK*. 9810645049505606.
2. ↑  «City Archive of Sarajevo». arhivsa.ba. Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 20 Σεπτεμβρίου 2007.
3. ↑  «Gammel ordbok i ny drakt» (στα Norwegian). University of Oslo. 10 Απριλίου 2012. Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 24 Σεπτεμβρίου 2015. Ανακτήθηκε στις 6 Σεπτεμβρίου 2018. CS1 maint: Μη αναγνωρίσιμη γλώσσα (link)
4. ↑  «ALJAMIADO AND ORIENTAL LITERATURE IN BOSNIA AND HERZEGOVINA (1463-1878)» (PDF). pozitiv.si. Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο (PDF) στις 2 Φεβρουαρίου 2014.

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
--------------------

* Historijski arhiv Sarajevo (Βοσνιακά)
* USKUFI BOSNEVI, Muhamed Hevai Bošnjaci.net, (Βοσνιακά)
* Mehmet Hevayi Uskufi (Τουρκικά)
* Muhamed Hukočić, Ahmet Kasumović, Ismet Smailović, "Muhamed Hevaji Uskufi", (ISBN 86-7155-042-7), Biblioteka Baština, Sarajevo, 1990.
Οι **Νάουα** είναι μια ιθαγενής φυλή του Μεξικού. Μιλούν τη Νάουατλ γλώσσα, η οποία ανήκει στις Ουτοαζτεκικές γλώσσες. Η Νάουατλ αποτελείται από πολλές μικρότερες διαλέκτους, που έχουν αρκετές διαφορές μεταξύ τους.

Οι Νάουα φαίνεται ότι προέρχονται από τη νοτιοδυτική περιοχή των σημερινών Ηνωμένων Πολιτειών και θα πρέπει να μετανάστευσαν στο κεντρικό Μεξικό γύρω στο 2.000 π.Χ. Εκεί εγκαταστάθηκαν και επεκτάθηκαν στην ευρύτερη περιοχή κι έτσι έγιναν ο κυρίαρχος λαός στο κεντρικό Μεξικό. Ορισμένοι πολιτισμοί της Κεντρικής και Νότιας Αμερικής φαίνεται να προήλθαν από πληθυσμούς Νάουα, όπως οι Αζτέκοι, για παράδειγμα, ενώ θεωρείται ότι φυλές Νάουα υφίσταντο στην αρχαία πόλη της Τεοτιουακάν.

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
--------------------

* Πολυμέσα σχετικά με το θέμα  Nahua people στο Wikimedia Commons

  


|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
| Καθιερωμένοι όροι | 
* WorldCat
* LCCN: sh85089530
* GND: 4120271-5
* SUDOC: 027415635
* BNF: cb119461906 (data)
* NKC: ph727023
* BNE: XX4576435

 |

 |
Συντεταγμένες: 38°27′52″N 23°29′13″E﻿ / ﻿38.464363°N 23.487017°E﻿ / 38.464363; 23.487017

Μεσσάπιο is located in GreeceΜεσσάπιοΜεσσάπιοΗ θέση του όρους Μεσσάπιου στον χάρτη της Ελλάδας

Το **Μεσσάπιο**, γνωστό και ως (ο) **Κτυπάς**, είναι βουνό της Στερεάς Ελλάδας με υψόμετρο 1.021 μέτρα. Βρίσκεται στον νομό Βοιωτίας στα όρια του με τον νομό Ευβοίας, πάνω από τον πορθμό του Ευρίπου και την πόλη της Χαλκίδας. Βρίσκεται σε μικρή απόσταση από τη Χαλκίδα και από τη Θήβα, και ουσιαστικά χωρίζει την περιοχή της Θήβας από την περιοχή της Χαλκίδας. Το Μεσσάπιο
αναφέρεται από τον περιηγητή Παυσανία στα *Βοιωτικά*, καθώς και από τον Στράβωνα στα *Γεωγραφικά*.

Το Μεσσάπιο όπως φαίνεται από την Δροσιά, κοντά στην Χαλκίδα. Στα δεξιά, η νησίδα Κτυπονήσι.
Το νότιο τμήμα του ευρύτερου ορεινού όγκου είναι το όρος Ύπατον, στην κορυφή του οποίου βρίσκεται η Μονή της Μεταμόρφωσης του Σωτήρος Σαγματά. Οι βόρειες υπώρειες του Μεσσαπίου καταλήγουν απότομα στον βόρειο ευβοϊκό κόλπο, στα ριζά του οποίου βρίσκονται τα ερείπια της αρχαίας πόλης της Ανθηδώνας. Τμήματα του Μεσσαπίου έχουν διάφορες ονομασίες, όπως «Λυκοβούνι» και «Γαλατσίδεζα». Στις νοτιοανατολικές απολήξεις του Μεσσαπίου, δίπλα από τον λόφο της Γαλατσίδεζας, διέρχεται η παλαιά εθνική οδός Χαλκίδας - Θηβών, στην περιοχή της Ριτσώνας.

Το Μεσσάπιο καλυπτόταν από πυκνά πευκοδάση, επίσης διέθετε και πλούσια πανίδα με μεγάλα θηλαστικά, όπως αλεπούδες, τσακάλια ακόμα και λύκους. Μάλιστα έχουν διασωθεί αρκετές αναφορές από τους γηραιότερους κατοίκους της περιοχής για την εμφάνιση λύκων και τσακαλιών. Αλλεπάλληλες όμως πυρκαγιές κατά τις τελευταίες δεκαετίες έχουν αποψιλώσει τις πλαγιές του, με αποτέλεσμα η ευρύτερη περιοχή να έχει υποστεί μεγάλη οικολογική καταστροφή και να υπάρχει η ανάγκη αναδάσωσης. Η πρώτη μεγάλη πυρκαγιά του προκλήθηκε από τον εμπρησμό των κατοχικών Γερμανοϊταλικών δυνάμεων το 1944, για τον εντοπισμό ελληνικών αντιστασιακών τμημάτων, και η τελευταία τον Ιούλιο του 2009 στην περιοχή της Ριτσώνας.

Παραπομπές
----------

1. ↑  *GEOnet Names Server*. 11  Ιουνίου 2018. -823835.
2. ↑  Βικιθήκη, Παυσανίας *Ελλάδος περιήγησις/Βοιωτικά* οὗτοι μὲν τοιοῦτο παρέχονται τὸ εἶδος, τῆς δὲ Βοιωτίας τὰ ἐν ἀριστερᾷ τοῦ Εὐρίπου Μεσσάπιον ὄρος καλούμενον καὶ ὑπ' αὐτῷ Βοιωτῶν ἐπὶ θαλάσσης πόλις ἐστὶν Ἀνθηδών: γενέσθαι δὲ τῇ πόλει τὸ ὄνομα οἱ μὲν ἀπὸ Ἀνθηδόνος νύμφης, οἱ δὲ Ἄνθαν δυναστεῦσαι λέγουσιν ἐνταῦθα, Ποσειδῶνός τε παῖδα καὶ Ἀλκυόνης τῆς Ἄτλαντος.
3. ↑  Βικηθήκη, Στράβων *Γεωγραφικά*, βιβλίο Θ΄, κεφ 2. παρ 13" 
ἐν δὲ τῇ Ἀνθηδονίᾳ Μεσσάπιον ὄρος ἐστὶν ἀπὸ Μεσ
σάπου, ὃς εἰς τὴν Ἰαπυγίαν ἐλθὼν Μεσσαπίαν τὴν 
χώραν ἐκάλεσεν. ἐνταῦθα δὲ καὶ τὰ περὶ τὸν Γλαῦκον 
μυθεύεται τὸν Ἀνθηδόνιον, ὅν φασιν εἰς κῆτος μετα
βαλεῖνι

|  |  |  |  |
| --- | --- | --- | --- |
| 

| π • σ • ε
Βουνά της Βοιωτίας |
| --- |
|  |
| 
* Ελικώνας
* Κιθαιρώνας
* Κίρφη
* Μεσσάπιο
* Παρνασσός
* Πάρνηθα
* Πάστρα
* Πτώο
* Υπάτιο
 |

 |
Ο **Μικελίτο Βαλδές** (ισπ. *Miguelito Valdés*, 6 Σεπτεμβρίου 1912 - 9 Νοεμβρίου 1978) ήταν Κουβανός τραγουδιστής.

Γεννήθηκε στην Μπελέν, στην Παλιά Αβάνα, από Ισπανό πατέρα και Μεξικανή μητέρα από το Γιουκατάν. Όταν πέθανε ο πατέρας του μετακόμισε σε άλλη γειτονιά το Cayo Hueso (στο Centro Habana). Από μικρός εργάστηκε ως μηχανικός και επιδόθηκε στο ερασιτεχνικό μποξ. Το 1934 κέρδισε μάλιστα το Ερασιτεχνικό Πρωτάθλημα της Κούβας. Παντρεύτηκε την αριστοκρατικής καταγωγής Βέρα Έσκιδσεν το 1936 από την Πόλη του Παναμά. Μαζί της απόκτησε ένα γιο, τον Χουάν Μιγκέλ Βαλδές Έσκιδσεν. Το 1968 εγκαταστάθηκε στο Παλμ Σπρινγκς, στην Καλιφόρνια.

Αναφορές
--------

1. 1 2  (Αγγλικά) *Discogs*. 358600. Ανακτήθηκε στις 9  Οκτωβρίου 2017.
2. ↑  Meeks, Eric G. (2012). *The Best Guide Ever to Palm Springs Celebrity Homes*. Horatio Limburger Oglethorpe. σελ. 161. ISBN 978-1479328598.

|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
| Καθιερωμένοι όροι | 
* WorldCat
* VIAF: 18926997
* **Europeana**: agent/base/53432
* LCCN: n95036612
* ISNI: 0000 0001 1426 7054
* GND: 13477910X
* BNF: cb14024155n (data)
* MusicBrainz: c5842f4d-d2be-44f7-b938-2526ecf05859
* BNE: XX1316914

 |

 |
**Ο Ρωμανός ο Μελωδός και το Θείο Δράμα** είναι ο τίτλος μίας πασχαλινής τηλεοπτικής εκπομπής της κρατικής τηλεόρασης ΕΡΤ, του 1977, σε σκηνοθεσία και παραγωγή Γιώργου Σγουράκη. Το έργο πραγματεύεται με εμβρίθεια και επιστημοσύνη, τη ζωή και το πνευματικό έργο του μεγάλου ποιητή και υμνογράφου της Ανατολικής Ορθόδοξης Εκκλησίας, του Ρωμανού του Μελωδού. Η διασκευή, η επιλογή των ύμνων και το μεταφραστικό τους σχεδίασμα πραγματοποιήθηκε από τον ποιητή Νίκο Καρούζο. Η αφήγησή τους έγινε από τον ηθοποιό Πέτρο Φυσσούν, τα σκηνικά από την Λίλη Ναζίρογλου, με τον Χριστόδουλο Χάλαρη να αναλαμβάνει την ενορχήστρωση με ορχήστρα βυζαντινής προέλευσης οργάνων (έγχορδα και πνευστά). Τους ύμνους ερμήνευσαν οι Νίκος Ξυλούρης, Μανώλης Μητσιάς και Δήμητρα Γαλάνη.

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
--------------------

* Ρωμανός, ο μελωδός, Ριζοσπάστης, 20/4/2003, ανάκτηση 15/12/2008
* ΑΥΤΗ ΕΙΝΑΙ Η ΚΡΗΤΗ - ΝΙΚΟΣ ΞΥΛΟΥΡΗΣ (Α’ ΜΕΡΟΣ)[*νεκρός σύνδεσμος*], Αρχείο Κρήτης
Η **Μπάρα** ήταν χωριό στο βόρειο Έβρο, που εγκαταλείφθηκε σταδιακά από το 1920 με τη χάραξη των συνόρων. Με τη διάλυση του χωριού δημιουργήθηκαν τα χωριά Σπήλαιο και Πλάτη. 

Σε απογραφή του 1877 η Μπάρα εμφανίζεται να έχει 175 κατοίκους, το 1913 στο χωριό κατοικούσαν 350 άτομα ενώ το 1928 μόλις 36.

Τοπίο της περιοχής
Ηλιοβασίλεμα στην Μπάρα
Σήμερα στην περιοχή της Μπάρας λειτουργεί καταφύγιο με ελεύθερη διαμονή. 

Ο Πολιτιστικός σύλλογος του Πενταλόφου κάνει εκδηλώσεις στο χώρο της Μπάρας και στο καταφύγιο την ημέρα της Πρωτομαγιάς και την Καθαρά Δευτέρα.

Παραπομπές
----------

1. 1 2  «ΜΗΛΙΑ ΜΠΑΡΑ ΓΥΑΛΙΑ». Ανακτήθηκε στις 10 Ιουνίου 2016.
Ο **Μπάρατ Τζάγκντεο** (*Bharrat Jagdeo*, 1964-) είναι οικονομολόγος και πολιτικός από τη Γουιάνα, αντιπρόεδρος της χώρας του από τις 2 Αυγούστου 2020. Υπηρέτησε ως σοσιαλιστής πρόεδρος της χώρας από το 1999 έως το 2011. Έγινε ο νεότερος σε ηλικία αρχηγός κράτους από τις χώρες μέλη της Caricom. Νωρίτερα υπηρέτησε και ως υπουργός Οικονομικών και ξανά ως αντιπρόεδρος, από το 1997 ως το 1999. Ανήκει στο Λαϊκό Προοδευτικό Κόμμα.

Πρώτα χρόνια και εκπαίδευση
---------------------------

Γεννήθηκε στο Γιούνιτι Βίλατζ, στις ανατολικές ακτές της Ντεμεράρα, στις 23 Ιανουαρίου 1964. Ολοκλήρωσε τη δευτεροβάθμια εκπαίδευση στο χωριό Μαχάικα. Σπούδασε Οικονομικές Επιστήμες στη Μόσχα, από το 1980 ως το 1984. Στη συνέχεια ανέλαβε σημαντικές οικονομικές θέσεις, όπως αντιπρόσωπος της Γουιάνας στο Διεθνές Νομισματικό Ταμείο.

Πολιτική καριέρα
----------------

To 1977 έγινε μέλος της νεολαίας του κόμματος PPP και το 1980 πλήρες μέλος.. Το 1995 έγινε υπουργός Οικονομικών. Ήταν βουλευτής στην κυβέρνηση της Τζάνετ Τζάγκαν και έγινε Πρόεδρος μετά την παραίτησή της για λόγους υγείας.

Προεδρία
--------

Ορκίστηκε στις 11 Αυγούστου του 1999. Πέτυχε να εξασφαλίσει δάνειο από το ΔΝΤ ύψους 64 εκατ. $ για την ανασυγκρότηση της χώρας του. Τον Μάρτιο του 2001 ο Τζάγκντεο κέρδισε τις εκλογές και παρέμεινε πρόεδρος. Ο ίδιος ως μέλος της ινδικής καταγωγής πλειοψηφίας, προκάλεσε οργή ανάμεσα στη μειονότητα των αφρικανικής καταγωγής κατοίκων, οι οποίοι κατήγγειλαν σωρεία παρατυπιών στις εκλογές. Στις 28 Αυγούστου 2006 κέρδισε και τρίτη προεδρική θητεία, έπειτα από τη νίκη του στις προεδρικές εκλογές , με ποσοστό 54,6% των ψήφων. Παράλληλα, το κόμμα του, Λαϊκό Προοδευτικό Κόμμα, κέρδισε ποσοστό 54,6% στις ταυτόχρονες βουλευτικές εκλογές και 36 επί συνόλου 65 εδρών στην Εθνοσυνέλευση. Εκείνες οι εκλογές του 2006 ήταν ειρηνικές. Ορκίστηκε πρόεδρος για μια ακόμη φορά στις 2 Σεπτεμβρίου του 2006. Η πολιτική του ήταν υπέρ της προστασίας των δασών.

Τον Δεκέμβριο του 2011 παρέδωσε τη θέση του προέδρου στον νικητή των εκλογών της 28ης Νοεμβρίου 2011, Ντόναλντ Ράμοταρ.

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
--------------------

* The Guardian, Fake Facebook profile angers Guyana president, 2 Ιανουαρίου 2009.
* Mr. Jagdeo is Guyana's Barack Obama - Guyana Observer News.

Παραπομπές
----------

1. 1 2  Encarta Encyclopedia,λήμμα Μπάρατ Τζάγκντεο.
2. 1 2  BBC News, Guyana president wins re-election, 1η Σεπτεμβρίου 2006.
3. ↑  Jagdeo’s Win in Guyana: An Uninspiring Victory | North American Congress on Latin America
4. ↑  Jagdeo’s Win in Guyana: An Uninspiring Victory- Council on Hemispheric Affairs
5. ↑  Leaders & Visionaries- Heroes of the Environment, Time
6. ↑  Guyana’s President Jagdeo launches "avoided threatened deforestation" scheme, 2 Φεβρουαρίου 2009.

  


|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
| Καθιερωμένοι όροι | 
* WorldCat
* VIAF: 48891919
* LCCN: no2002021364
* ISNI: 0000 0000 5333 1429

 |

 |
Το **Έκθεμα του Εθνικού Αρχαιολογικού Μουσείου με αριθμό 3344** είναι ανάγλυφο τμήμα καλλιτεχνικού έργου μεγαλύτερων διαστάσεων, ενώ το υπόλοιπο δεν έχει σωθεί. Στο σημείο αυτό οι έφηβοι Αθηναίοι έδιναν τελετουργικά τον όρκο τους. Βρέθηκε το έτος 1915 στο ναό του Σουνίου. Βρίσκεται στο Αρχαιολογικό Μουσείο της Αθήνας.

Περιγραφή
---------

Το τμήμα που σώζεται παρουσιάζει έφηβο, ο οποίος στέκει γυμνός με το σώμα και πρόσωπο στραμμένο προς αριστερά. Το σώμα παρουσιάζεται σε έμπροσθεν άποψη τριών τετάρτων, το πρόσωπο σε πλάγια άποψη. Ο αριστερός βραχίονας κρέμεται κάθετα λίγο πιο πίσω από το σώμα, ενώ με το υψωμένο δεξί χέρι ακουμπάει το στεφάνι της κεφαλής, ακριβώς την στιγμή που μόλις το φόρεσε και το αφήνει. Το στεφάνι έχει χαθεί. Πιθανώς να ήταν μεταλλικό, και ακουμπούσε στις εννέα οπές που φαίνονται στην κεφαλή του εφήβου. Η κόμη είναι περιποιημένη, τα μαλλιά σχηματίζουν κοντές μπούκλες που κρέμονται και σκεπάζουν τα αυτιά φτάνοντας μέχρι στο σβέρκο, ενώ είναι δεμένα με κορδέλα που περνάει γύρω από το κεφάλι. Ο θώρακας και οι βραχίονες είναι καλοδεμένοι σύμφωνα με το ιδανικό της εποχής. Το σκηνικό ήταν χρωματισμένο σε χρώμα βαθύ μπλε, όπως φαίνεται από μερικά υπολείμματα μπογιάς.

Πηγές
-----

|  |  |
| --- | --- |
| εικονίδιο Αρχαιολογία | Πύλη Αρχαιολογία |

* Νικόλαος Καλτσάς (2007). *Εθνικό Αρχαιολογικό Μουσείο*. Αθήνα: ΟΛΚΟΣ, ISBN 978-960-89339-1-0. σελίδες 281. Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 19 Δεκεμβρίου 2010. Ανακτήθηκε στις 21 Νοεμβρίου 2011.
Η **Μιθριδάτις** (... - 63 π.Χ.) ήταν πριγκίπισσα του Πόντου, που έζησε κατά την ελληνιστική περίοδο. Υπήρξε κόρη του διάσημου βασιλιά και πολεμίου της Ρώμης, Μιθριδάτη ΣΤ΄ του Ευπάτορα.

Βιογραφικά στοιχεία
-------------------

Η μοναδική αναφορά στο πρόσωπό της παρέχεται από τον ιστορικό Αππιανό, ο οποίος παρέχει πολύτιμο ιστορικό υλικό αναφορικά με τους πολέμους, που διεξήγαγε ο πατέρας της εναντίον των Ρωμαίων. Σε κάποια χρονική στιγμή, που παραμένει μυστήριο για τους σύγχρονους μελετητές, η Μιθριδάτις και η αδελφή της, η Νύσσα, αρραβωνιάστηκαν, με τη διαμεσολάβηση τού πατέρα τους, δύο από τους διεκδικητές τού θρόνου της Πτολεμαϊκής Αιγύπτου: ο ένας τελικά βασίλευσε με το όνομα Πτολεμαίος ΙΒ΄ Αυλητής (πατέρας της διάσημης Κλεοπάτρας Ζ΄), ενώ ο δεύτερος, επίσης Πτολεμαίος, ήταν ο τελευταίος βασιλιάς της Κύπρου πριν την κατάκτησή της από τους Ρωμαίους. Η αφήγηση του Αππιανού δεν διευκρινίζει ποια κόρη αρραβωνιάστηκε ποιον βασιλιά.

Εντούτοις ο γάμος αυτός δεν είχε πραγματοποιηθεί την περίοδο που ο Μιθριδάτης ΣΤ΄ αποκλείστηκε στο Παντικάπαιον, δίχως ελπίδα διάσωσής του από τους Ρωμαίους. Τα δύο κορίτσια εξακολουθούσαν να διαμένουν μαζί του. Όταν τους ανακοίνωσε την πρόθεσή του να αυτοκτονήσει με δηλητήριο (63 π.Χ.), εκείνα επέμειναν έντονα να μοιραστούν την τραγική του μοίρα και δεν τον άφησαν να δοκιμάσει, προτού πάρουν οι ίδιες μία δόση. Τα αποτελέσματα υπήρξαν άμεσα επάνω τους, ωστόσο ο Μιθριδάτης κατέφυγε στο θάνατο με σπαθί, όταν το δηλητήριο απέτυχε να τον σκοτώσει. Αξιοσημείωτα ο Δίων Κάσσιος αποδίδει το θάνατο του βασιλιά σε δολοφονία, αφού ωστόσο είχε προλάβει να θανατώσει τα κοντινά του πρόσωπα με δηλητήριο.

Δείτε επίσης
------------

* Δυναστεία των Μιθριδατιδών
* Πόντος
* Ελληνιστική περίοδος

Παραπομπές
----------

1. 1 2  Αππιανός, «Ρωμαϊκή Ιστορία: Οι Μιθριδατικοί Πόλεμοι», §111 Αρχειοθετήθηκε 2009-06-15 στο Wayback Machine.
2. ↑  Δίων Κάσσιος, «Ρωμαϊκή Ιστορία», 37.13

Βιβλιογραφία
------------

* Αππιανός, «Ρωμαϊκή Ιστορία: Οι Μιθριδατικοί Πόλεμοι», Αγγλικά Αρχειοθετήθηκε 2015-11-16 στο Wayback Machine.
* Δίων Κάσσιος, «Ρωμαϊκή Ιστορία», Αγγλικά
* Bevan, E.R. (1927). «Chapter XII». *Berenice III, Ptolemy X Alexander II, Ptolemy XI (Auletes) (80‑51 B.C.)* (στα Αγγλικά). Λονδίνο: Methuen Publishing. Ανακτήθηκε στις 27 Δεκεμβρίου 2009.

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
--------------------

* William Smith (1870). ««Dictionary of Greek and Roman Biography and Mythology: Mithridatis»». Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 5 Ιουνίου 2011. Ανακτήθηκε στις 27 Δεκεμβρίου 2009.
* Bennett, Chris (Αύγουστος 2002). ««Ptolemy XII»». *«Egyptian Royal Genealogy»*. Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 11 Μαΐου 2008. Ανακτήθηκε στις 27 Δεκεμβρίου 2009. , Σχόλιο Νο32, μελέτη αναφορικά με τη χρονολόγιση των αρραβώνων της Μιθριδάτιδος και της Νύσσας με πλούσια βιβλιογραφία.
Συντεταγμένες: 17°29′47.205″S 37°01′39.974″E﻿ / ﻿17.49644583°S 37.02777056°E﻿ / -17.49644583; 37.02777056

Η **Ναμακούρα** (αγγλικά: *Namacurra*) είναι μια μικρή πόλη στην Επαρχία Ζαμπέζια (*província da Zambézia*) στην κεντρική Μοζαμβίκη. Είναι επίσης και η πρωτεύουσα της ομώνυμης περιφέρειας. 

Σύμφωνα με την απογραφή του 1997, η πόλη Ναμακούρα αριθμούσε 2.873 κατοίκους και το 2007, η διοικητική περιοχή αριθμούσε 306.905 κατοίκους.

Η πόλη Ναμακούρα βρίσκεται σε υψόμετρο 17 m.

Ιστορία
-------

Το 1918, στην Εκστρατεία της Ανατολικής Αφρικής κατά τον Α΄ Παγκόσμιο Πόλεμο, διαδραματίστηκε στην ευρύτερη περιοχή η Μάχη της Ναμακούρα.

Μεταφορές
---------

Βρίσκεται μεταξύ των πρώην σιδηροδρομικών γραμμών *Quelimane* και *Mocuba*.

Δείτε επίσης
------------

* Επαρχία Ζαμπέζια
* Μάχη της Ναμακούρα

Παραπομπές
----------

1. ↑  
«Anuário Estatístico da Provincial da Zambezia 2017». *Instituto Nacional de Estatistica* **WEB Anuario Zambezia 2017.pdf**: 12/51. 2017. doi:30 Νοεμβρίου 2019. .
2. ↑  «Αρχειοθετημένο αντίγραφο». Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 11 Δεκεμβρίου 2019. Ανακτήθηκε στις 11 Δεκεμβρίου 2019.
Ο **Μιθριδάτης της Αρμενίας,** γεωργιανά: მითრიდატე , αρμενικά: Միհրդատ Իբերացի‎, (άκμασε τον 1ο αι. μ.Χ.) από τη δυναστεία των Φαρναβαζιδών ήταν πρίγκιπας του βασιλείου της Ιβηρίας, που υπηρέτησε ως βασιλιάς της Αρμενίας υπό την προστασία της Ρωμαϊκής Αυτοκρατορίας.

Βιογραφία
---------

Ο Μιθριδάτης εγκαταστάθηκε από τον Ρωμαίο Αυτοκράτορα Τιβέριο, ο οποίος εισέβαλε στην Αρμενία το 35 μ.Χ. Όταν ο Πάρθιος πρίγκιπας Ορόδης, γιος του Αρταβάνου Β΄ της Παρθίας, προσπάθησε να εκτοπίσει τον Μιθριδάτη από το νεοαποκτηθέν βασίλειό του, ο Μιθριδάτης ηγήθηκε ενός μεγάλου αρμενικού και ιβηρικού στρατού και νίκησε τους Πάρθους σε μία σκληρή μάχη (Tάκιτος, *Χρονικά* vi. 32–35). 

Γύρω στο 37 μ.Χ. ο νέος αυτοκράτορας Καλιγούλας ζήτησε τη σύλληψη του Μιθριδάτη, αλλά ο Κλαύδιος τον επανέφερε στον αρμενικό θρόνο το 42 μ.Χ. Στη συνέχεια, οι σχέσεις του Μιθριδάτη με τον αδελφό του Φαρεσμάνη Α΄ επιδεινώθηκαν, σε σημείο που ο βασιλιάς της Ιβηρίας έδωσε εντολή στον γιο του, Ραδάμιστο, να εισβάλει στην Αρμενία και να ανατρέψει τον Μιθριδάτη το 51 μ.Χ.

Προδομένος από τους Ρωμαίους διοικητές του, ο Μιθριδάτης παραδόθηκε. Ο Ρωμαίος ιστορικός Κάσσιος Δίων αναφέρει μία πιθανή απόκρυφη αντιπαράθεση του Μιθριδάτη και του Κλαυδίου στη Ρώμη.

> Ο Μιθριδάτης, βασιλιάς των Ιβήρων, έχοντας ηττηθεί σε σύγκρουση με τον ρωμαϊκό στρατό και απελπισμένος για τη ζωή του, ικέτευσε να τού επιτραπεί ακρόαση, για να μην εκτελεστεί συνοπτικά ή να οδηγηθεί στη θριαμβευτική πομπή. Όταν το αίτημά του έγινε δεκτό, ο Κλαύδιος τον δέχθηκε στη Ρώμη, κάθισε σε ένα δικαστήριο και τού απηύθυνε απειλητικά λόγια. Αλλά ο βασιλιάς [των Ιβήρων] απάντησε με τόλμη και τελείωσε λέγοντας: "Δεν με έφεραν σε εσάς, ήρθα. Αν αμφιβάλλετε, αφήστε με και προσπαθήστε να με βρείτε."
> 
> 
> 

Ο Μιθριδάτης θανατώθηκε από τον ανιψιό του Ραδάμιστο, ο οποίος σφετερίστηκε το στέμμα και νυμφεύτηκε την εξαδέλφη του Ζηνοβία, κόρη του Μιθριδάτη.

Βιβλιογραφικές αναφορές
-----------------------

1. ↑  Grousset, *History of Armenia from its origins to 1071*, p.89, 106
2. ↑  Cassius Dio, *Epitome* of Book LXI, 32, 4a

Βιβλιογραφία
------------

* + R. Grousset, History of Armenia from its origins to 1071, Paris Payot, 1947 (ανατυπώθηκε ξανά το 1984, 1995 & 2008)