Ο **Φρανσουά Μιτεράν** (πλήρες όνομα Φρανσουά Μορίς Αντριάν Μαρί Μιτεράν) (*François Maurice Adrien Marie Mitterrand*, 26 Οκτωβρίου 1916 - 8 Ιανουαρίου 1996) ήταν Γάλλος σοσιαλιστής πολιτικός και συγγραφέας, και Πρόεδρος της Γαλλικής Δημοκρατίας.

Σύντομη βιογραφία
-----------------

Ο Μιτεράν γεννήθηκε στην πόλη Ζαρνάκ (Jarnac) της περιφέρειας Σαράντ (Charente). Ο πατέρας του ήταν αρχικά πράκτορας της Εταιρίας Σιδηροδρόμων «Παρίσι-Ορλεάνη» και στη συνέχεια έγινε παρασκευαστής όξους και πρόεδρος της γαλλικής συνομοσπονδίας οξοποιών. Είχε τρεις αδελφούς και τέσσερεις αδελφές. Ο Φρανσουά φοίτησε αρχικά στο Κολλέγιο του Αγίου Παύλου στο Ανγκουλέμ και στη συνέχεια σπούδασε Πολιτικές Επιστήμες στο Ελεύθερο Πανεπιστήμιο του Παρισιού, από το οποίο αποφοίτησε το 1937. Τα δύο επόμενα χρόνια (1937-39) εκπληρώνει τις στρατιωτικές του υποχρεώσεις, κατατασσόμενος στο Πεζικό των αποικιών. Το 1938 σχετίζεται με ισχυρούς δεσμούς φιλίας με τον Εβραίο και Σοσιαλιστή Ζωρζ Νταγιάν (Georges Dayan), τον οποίο διασώζει από αντισημιτική επίθεση της ακροδεξιάς εθνικιστικής οργάνωσης  Action Francaise.

Το 1939 ολοκληρώνει τις σπουδές του στη Νομική στο Παρίσι και με την αναμενόμενη εμπλοκή της Γαλλίας στον Β' Παγκόσμιο Πόλεμο καλείται εκ νέου υπό τα όπλα και αποστέλλεται στη Γραμμή Μαζινό ως υπαξιωματικός, κοντά στο Μονμεντύ. To 1940 τραυματίστηκε, συνελήφθη αιχμάλωτος και οδηγήθηκε σε στρατόπεδο συγκέντρωσης στη Γερμανία. Ύστερα από τρεις αποτυχημένες προσπάθειες καταφέρνει τελικά να δραπετεύσει (1941). Επιστρέφοντας στη Γαλλία αρραβωνιάστηκε τη Μαρί-Λουίζ Τεράς (Marie-Louise Terrasse), με την οποία χώρισε το 1942. Έλαβε ενεργό μέρος στην Αντίσταση. Ονομάσθηκε από το Στρατηγό ντε Γκωλ Γενικός Γραμματέας για τους Αιχμαλώτους Πολέμου και με την ιδιότητα αυτή έλαβε ενεργό μέρος στο Πρώτο Συμβούλιο της Προσωρινής Κυβέρνησης της Γαλλικής Δημοκρατίας που πραγματοποιήθηκε στο ελεύθερο πλέον Παρίσι στις 17 Αυγούστου 1944.

Πολιτική σταδιοδρομία
---------------------

Το 1946 εξελέγη βουλευτής της Νιέβρ (Nievre) και παρέμεινε ως το 1958. Το 1959 εξελέγη Γερουσιαστής στην ίδια περιοχή και το 1962 επανεξελέγη βουλευτής, παραμένοντας στη θέση αυτή ως το 1981. Διατέλεσε Δήμαρχος της Σατό-Σινόν (Chateau-Chinon), Γενικός Σύμβουλος της Μοντσός (Μοntsauche), Πρόεδρος της Ένωσης των Δημάρχων και του Γενικού Συμβουλίου της Νιέβρ.

Στα 12 χρόνια της περιόδου 1946-1958, έλαβε μέρος σε πολυάριθμες Κυβερνήσεις της Γαλλίας, ως Υπουργός Εσωτερικών στην Κυβέρνηση Πιέρ Μεντές (Pierre Mendes-France) (1954-1955) καθώς και στην Κυβέρνηση του Γκι Μολλέ (Guy Mollet) (1956-1957). Στις Προεδρικές Εκλογές του 1965 ήταν ενιαίος υποψήφιος της Αριστεράς, καθώς είχε εναντιωθεί εμφανώς στις πολιτικές του Ντε Γκωλ. Στις 16 Ιουνίου 1971 εκλέχθηκε Πρώτος Γραμματέας του Σοσιαλιστικού Κόμματος, θέση που διατήρησε ως το 1981, οπότε νίκησε τον Ζισκάρ ντ' Εσταίν στις Προεδρικές εκλογές, συγκεντρώνοντας το 51,75% των ψήφων και αναδείχθηκε Πρόεδρος της Γαλλικής Δημοκρατίας, αξίωμα που διατήρησε ως το 1994, ενώ και το 1988 κέρδισε τις προεδρικές εκλογές στο δεύτερο γύρο, με 54,01%, με συνυποψήφιο τον Ζακ Σιράκ.

Ήταν ο πρώτος πολιτικός που εκλέχτηκε για δεύτερη συνεχόμενη φορά Πρόεδρος της Γαλλίας. Ως Πρόεδρος, ο Φρανσουά Μιτεράν υπήρξε θιασώτης της ευρωπαϊκής ενότητας και συνεργασίας. Επί Προεδρίας του καταργήθηκε η θανατική ποινή στη Γαλλία, το όριο συνταξιοδότησης των εργαζομένων μειώθηκε στα 60 έτη από τα 65 (όπως είχε θεσπιστεί από το 1910) ενώ συνυπέγραψε τη Συνθήκη του Σένγκεν και τη Συνθήκη του Μάαστριχτ για λογαριασμό της Γαλλίας. Παράλληλα, η Ομοφυλοφιλία παύει να θεωρείται αδίκημα, ενώ, αντίθετα, θεωρείται αδίκημα η παρεμπόδιση της άμβλωσης.

Ο Φρανσουά Μιτεράν τιμήθηκε με πολλές διακρίσεις και συνέγραψε διάφορα βιβλία πολιτικού περιεχομένου. Η όχθη του Σηκουάνα μπροστά στο Μουσείο του Λούβρου φέρει σήμερα το όνομά του (Quai Francois Mitterrand).

Παραπομπές
----------

|  |  |
| --- | --- |
| Commons logoCommons logo | Τα Wikimedia Commons έχουν πολυμέσα σχετικά με το θέμα   **Φρανσουά Μιτεράν** |

1. ↑  Encyclopedia of World Biography

  


|  |  |  |  |  |  |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| 

| π • σ • ε
Πρόεδροι της Γαλλικής Δημοκρατίας |
| --- |
|  |
| 
* Λουί-Ναπολεόν Μποναπάρτ
* Αντόλφ Τιέρ
* Πατρίς ντε Μακ-Μαόν
* *Ζυλ Αρμάν Ντυφώρ*
* Ζυλ Γκρεβί
* *Μωρίς Ρουβιέ*
* Σαντί Καρνό
* *Σαρλ Ντυπουί*
* Ζαν Καζιμίρ-Περιέ

* *Σαρλ Ντυπουί*
* Φελίξ Φωρ
* *Σαρλ Ντυπουί*
* Εμίλ Λουμπέ
* Αρμάν Φαλιέρ
* Ρεϋμόν Πουανκαρέ
* Πωλ Ντεσανέλ
* *Αλεξάντρ Μιγιεράν*
* Αλεξάντρ Μιγιεράν
* *Φρεντερίκ Φρανσουά-Μαρσάλ*

* Γκαστόν Ντουμέργκ
* Πολ Ντουμέρ
* *Αντρέ Ταρντιέ*
* Αλμπέρ Λεμπράν
* Βενσάν Ωριόλ
* Ρενέ Κοτί
* Σαρλ ντε Γκωλ
* *Αλαίν Ποέρ*
* Ζωρζ Πομπιντού
* *Αλαίν Ποέρ*
* Βαλερί Ζισκάρ ντ'Εσταίν

* Φρανσουά Μιτεράν
* Ζακ Σιράκ
* Νικολά Σαρκοζί
* Φρανσουά Ολλάντ
* Εμανουέλ Μακρόν
 |
|  |
| 
Τα *πλάγια γράμματα* δείχνουν τους προσωρινούς Προέδρους. |

 |

|  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| 

| π • σ • ε
Παραλήπτες του Βραβείου Καρλομάγνος |
| --- |
|  |
| 1950-1969 | 
* Ρίχαρντ Νικολάους Γκραφ Κουντενχόβε- Καλλέργης (1950)
* Χέντρικ Μπρούγκμανς (1951)
* Αλτσίντε ντε Γκάσπερι (1952)
* Ζαν Μονέ (1953)
* Κόνραντ Αντενάουερ (1954)
* Ουίνστον Τσώρτσιλ (1956)
* Πολ Ανρί Σπάακ (1957)
* Ρομπέρ Σουμάν (1958)
* Τζορτζ Μάρσαλ (1959)
* Γιόζεφ Μπεκ (1960)
* Βάλτερ Χαλστάιν (1961)
* Έντουαρντ Χιθ (1963)
* Αντόνιο Σένι (1964)
* Γιενς Ότο Κραγκ (1966)
* Τζόζεφ Λουνς (1967)
* Ευρωπαϊκή Επιτροπή (1969)
 |
|  |
| 1970-1989 | 
* Φρανσουά Σεϊντού ντε Κλοζόν (1970)
* Ρόι Τζένκινς (1972)
* Ντον Σαλβαδόρ ντε Μανταριάγα (1973)
* Λέο Τίντεμανς (1976)
* Βάλτερ Σέελ (1977)
* Κωνσταντίνος Καραμανλής (1978)
* Εμίλιο Κολόμπο (1979)
* Σιμόν Βέιλ (1981)
* Χουάν Κάρλος Α' της Ισπανίας (1982)
* Καρλ Κάρστενς (1984)
* Λαός του Λουξεμβούργου (1986)
* Χένρυ Κίσινγκερ (1987)
* Φρανσουά Μιτεράν \ Χέλμουτ Κολ (1988)
* Αδερφός Ροζέ (1989)
 |
|  |
| 1990-2009 | 
* Γκιούλα Χορν (1990)
* Βάτσλαβ Χάβελ (1991)
* Ζακ Ντελόρ (1992)
* Φελίπε Γκονθάλεθ (1993)
* Γκρο Χάρλεμ Μπρούντλαντ (1994)
* Φραντς Βρανίτσκι (1995)
* Βεατρίκη της Ολλανδίας (1996)
* Ρόμαν Χέρτσογκ (1997)
* Μπρόνισλαβ Γκέρεμεκ (1998)
* Τόνι Μπλερ (1999)
* Μπιλ Κλίντον (2000)
* Γκιόργκι Κόνραντ (2001)
* Ευρώ (2002)
* Βαλερί Ζισκάρ ντ'Εσταίν (2003)
* Πατ Κοξ \ Ειδικό Βραβείο: Πάπας Ιωάννης Παύλος Β΄ (2004)
* Κάρλο Ατσέλιο Τσάμπι (2005)
* Ζαν-Κλοντ Γιούνκερ (2006)
* Χαβιέρ Σολάνα (2007)
* Άνγκελα Μέρκελ (2008)
* Αντρέα Ρικάρντι (2009)
 |
|  |
| 2010-σήμερα | 
* Ντόναλντ Τουσκ (2010)
* Ζαν-Κλοντ Τρισέ (2011)
* Βόλφγκανγκ Σόιμπλε (2012)
* Ντάλια Γκριμπαουσκάιτε (2013)
* Χέρμαν βαν Ρομπέι (2014)
* Μάρτιν Σουλτς (2015)
* Πάπας Φραγκίσκος (2016)
* Τίμοθι Γκάρτον Ας (2017)
* Εμανουέλ Μακρόν (2018)
* Αντόνιο Γκουτέρες (2019)
* Κλάους Γιοχάνις (2020)
* Σβιατλάνα Τσιχανόφσκαγια (2022)
* Μαρία Κολεσνίκοβα (2022)
* Βερόνικα Τσέπκαλο (2022)
 |

 |

|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
| Καθιερωμένοι όροι | 
* WorldCat
* VIAF: 104259620
* **ΕΒΕ**: 259462
* **AA**: 78911
* **BiblioNet**: **19830**
* LCCN: n50000412
* ISNI: 0000 0001 2103 5833
* GND: 118582887
* SELIBR: 207622
* SUDOC: 027032302
* BNF: cb11916320z (data)
* BIBSYS: 90102425
* ULAN: 500219118
* NLA: 35356697
* NDL: 00450229
* NKC: jn19990005768
* ICCU: CFIV037715
* BNE: XX1034347
* CiNii: DA0129045X

 |

 |