recursal/SuperWikiNEXT-32B huggingface dataset:
Το **GameMaker** είναι ένα εκπαιδευτικό εργαλείο, το οποίο μπορεί να διδαχθεί σε παιδιά πρωτοβάθμιας εκπαίδευσης τις βασικές έννοιες του προγραμματισμού, με διασκεδαστικό τρόπο. Δημιουργήθηκε από τον καθηγητή του πανεπιστημίου της Ουτρέχτης, Δρ. Μαρκ Όβερμαρς.

Επιπλέον, όταν ο μαθητής αποκτήσει όλες τις ικανότητες και τη βασική εμπειρία από το σχολείο (για παράδειγμα, στην Ελλάδα, από τη πρώτη του επαφή στον προγραμματισμό στην Γ' Λυκείου, μέσω του μαθήματος "Ανάπτυξη Εφαρμογών σε Προγραμματιστικό Περιβάλλον"), αυτό το πρόγραμμα, μπορεί να χρησιμοποιηθεί για περαιτέρω εξάσκηση στον τομέα του προγραμματισμού, μέσω δημιουργικών, ψυχαγωγικών και καλλιτεχνικών ενασχολήσεων με το GameMaker. Το GameMaker χρησιμοποιείται ήδη σε πολλά μεγάλα σχολεία ανά τον κόσμο και συνεχώς επεκτείνεται σε περισσότερα.

Το πρόγραμμα χρησιμοποιεί, μεταξύ άλλων, το ευρέως γνωστό περιβάλλον αντικειμενοστρεφούς προγραμματισμού. Μπορεί να προσθέσει γνώσεις στο δημιουργικό και καλλιτεχνικό τομέα, και τέλος στις έννοιες της τέχνης που αφορούν στο σχεδιασμό βιντεοπαιχνιδιών στον υπολογιστή.

Περιέχει προεγκατεστημένη συλλογή βιβλιοθηκών (libraries) η οποία μπορεί να επεκταθεί, με τη μορφή "Drag & Drop" στοιχείων, καθώς και γράφοντας ο ίδιος ο χρήστης σενάρια (scripts). Το σύστημα "Drag & Drop" είναι αυτό που συστήνεται για παιδιά πρωτοβάθμιας εκπαίδευσης. Επίσης, το GameMaker διαθέτει μία γλώσσα προγραμματισμού (GameMaker Language ή GML) στην οποία μπορεί να εξασκηθεί οποιοσδήποτε διαθέτει τις βασικές γνώσεις προγραμματισμού, ακολουθώντας την προγραμματιστική σύνταξη την οποία έχει μάθει ή στην οποία αρέσκεται.

Εκδόσεις
--------

Το GameMaker: Studio είναι, μέχρι στιγμής, η πιο καινούρια και η πιο καλή έκδοση του GameMaker. Κυκλοφόρησε στις 22 Μαΐου 2012. Το πρόγραμμα είναι διαθέσιμο σε τέσσερις εκδόσεις:

* *GameMaker: Studio Free*

Η μόνη δωρεάν έκδοση του GM:S. Επιτρέπει στο χρήστη να δημιουργήσει παιχνίδια για Windows και Mac OS X, αλλά με αρκετούς περιορισμούς.

* *GameMaker: Studio Standard*

Είναι σαν την δωρεάν έκδοση, μόνο που δεν έχει κανέναν περιορισμό.

* *GameMaker: Studio Professional*

Δεν έχει κανέναν περιορισμό και περιέχει πολλά περισσότερα στοιχεία από την Standard έκδοση. Αυτή η έκδοση επιτρέπει στο χρήστη να κατασκευάσει παιχνίδια για Windows και Mac OS X, και προσφέρει τη δυνατότητα να πληρωμής επιπλέον χρημάτων για τη δημιουργία παιχνιδιών και για HTML5, Android, iOS (iPhone, iPad, iPod), Ubuntu και Windows Phone 8.

* *GameMaker: Studio Master Collection*

Είναι ακριβώς ίδια με την Professional, ωστόσο δεν χρειάζεται να δοθούν παραπάνω χρήματα για τη δημιουργία παιχνιδιών για HTML5, Android, iOS (iPhone, iPad, iPod), Ubuntu και Windows Phone 8.

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
--------------------

* Επίσημη ιστοσελίδα YoYoGames
* Επίσημο forum YoYoGames Αρχειοθετήθηκε 2019-12-17 στο Wayback Machine.
* Επίσημη ιστοσελίδα YoYoGames με παιχνίδια κατασκευαστών για Windows.
* Επίσημο wiki του YoYo Games

Παραπομπές
----------

1. ↑  «Ten Years of Game Maker 1999-2009». Ανακτήθηκε στις 1 Μάρτιος 2024.
2. ↑  «Release notes».
3. ↑  «Αρχειοθετημένο αντίγραφο». Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 6 Μαΐου 2011. Ανακτήθηκε στις 12 Φεβρουαρίου 2011.
**Cisgender** (σισ-τζέντερ), σε συντομία **cis** είναι τα άτομα που νιώθουν οικεία και αυθεντικά στο φύλο με το οποίο γεννήθηκαν. Cisgender είναι επίσης ταυτότητα φύλου ή ένας ρόλος φύλου, για την ακρίβεια ο πιο ενδεδειγμένος από την κοινωνία. Είναι έννοια αντίθετη του transgender και στην ουσία αναφέρεται σε όλα τα άτομα που δεν είναι τρανς. Υπάρχουν διάφορα παράγωγα του όρου στη χρήση, όπως ο *cis άνδρας* για το άτομο που του δόθηκε ανδρικό φύλο στη γέννηση και ζει και αυτοπροσδιορίζεται ως άνδρας και *cis γυναίκα* για το άτομο που του δόθηκε γυναικείο φύλο στη γέννηση και ζει και αυτοπροσδιορίζεται ως γυναίκα. Ο όρος cisgender στα ελληνικά έχει χρησιμοποιηθεί ανεπίσημα και ως *ταυτοφυλικός*.

Ετυμολογία
----------

Το *cisgender* προέρχεται από τη λατινογενή πρόθεση cis-, που σημαίνει "από τη μεριά μας", η οποία είναι αντώνυμη της λατινογενούς πρόθεσης trans-, που σημαίνει "απέναντι" ή "από την απέναντι πλευρά". Αυτή η σχέση συναντάται στη χημεία, συγκεκριμένα στο φαινόμενο της ισομέρειας, όπου συναντώνται οι απεικονίσεις cis-trans, τα τεστ cis-trans της γενετικής και σε άλλες περιπτώσεις. Στην περίπτωση των φύλων, το cis- αναφέρεται στη συμφωνία κοινωνικού φύλου με το βιολογικό.

Δείτε επίσης
------------

* Κοινωνικό φύλο
* Ταυτότητα φύλου
* Transgender

Παραπομπές
----------

1. ↑  Ψυχολογία σεξουαλικοποίηση και τρανς ακυρώσεις, Τζούλια Σεράνο
2. ↑  Schilt, Kristen; Westbrook, Laurel (August 2009). «Doing Gender, Doing Heteronormativity: 'Gender Normals,' Transgender People, and the Social Maintenance of Heterosexuality». *Gender & Society* **23** (4): 440–464 [461]. doi:10.1177/0891243209340034.
Το **iPadOS** είναι ένα λειτουργικό σύστημα που δημιουργήθηκε και αναπτύχθηκε από την Apple Inc. για τα iPad. Πρόκειται για μια ανανεωμένη έκδοση του iOS, το λειτουργικό σύστημα που χρησιμοποιείται από τα iPhone και τα iPod Touch της Apple. Μετανομάστηκε για να εκμεταλλευτεί πλήρως τη μεγάλη οθόνη του iPad. Αύξησε τις επιλογές multitasking του και έκανε εφικτή την υποστήριξη για χρήση πληκτρολογίου. Παρουσιάστηκε ως iPadOS 13 το 2019 και ήρθε ως διάδοχος του iOS 12 για το iPad, στο 2019 Worldwide Developers Conference της εταιρείας. Το iPadOS κυκλοφόρησε στο κοινό στις 24 Σεπτεμβρίου 2019. Η τρέχουσα έκδοση είναι το iPadOS 14.7.1, που κυκλοφόρησε τον Ιούλιο. Βέβαια, πρόσφατα ανακοινώθηκε το iPadOS 15 όπου αναμένεται να κυκλοφορήσει το φθινόπωρο.

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
--------------------

* 


1. ↑  «Apple Releases iOS and iPadOS 13.3.1 With Toggle for Turning Off U1 Chip in Latest iPhones». 28 Ιανουάριος 2020. Ανακτήθηκε στις 23 Μαΐου 2020.
2. ↑  «Release - Apple Developer». 20 Απριλίου 2020.
Ο **Ρόμεο Κουερίνι** ήταν ευγενής και αξιωματούχος από την Δημοκρατία της Βενετίας τον 13ο αιώνα. Το όνομα του καταγράφεται για πρώτη φορά σε ένα έγγραφο στην Βενετία (1209). Τον Μάιο του 1229 διορίστηκε Ποντεστά της Κωνσταντινούπολης, διαδέχτηκε τον Τζιοβάννι Κουερίνι από την ίδια οικογένεια. Η θητεία του ήταν διετής όπως όλοι οι Ποντεστά της Κωνσταντινούπολης, παρέμεινε στο αξίωμα μέχρι τον Μάιο του 1531, τον διαδέχθηκε ο Τεοφίλο Ζενό. Τα επόμενα χρόνια ο Ρόμεο Κουερίνι διετέλεσε Δουκικός Σύμβουλος στην Βενετία (1233/1235) και απεσταλμένος στον πάπα Γρηγόριο Θ΄ (1239). Το τελευταίο του αξίωμα ήταν Ποντεστά της Κιότζα (1241).

Παραπομπές
----------

1. ↑  Jacoby 2006, σ. 72
2. ↑  Jacoby 2006, σ. 72
3. ↑  Jacoby 2006, σ. 72
4. ↑  Jacoby 2006, σ. 72

Πηγές
-----

* Jacoby, David (2006). "The Venetian Government and Administration in Latin Constantinople, 1204–1261: A State within a State". In Gherardo Ortalli; Giorgio Ravegnani; Peter Schreiner (eds.). Quarta Crociata. Venezia - Bisanzio - Impero latino. Atti delle giornate di studio. Venezia, 4-8 maggio 2004. Venice: Istituto veneto di scienze, lettere ed arti.


|  |
| --- |
| Ρόμεο Κουερίνι **Κουερίνι** |
| Βασιλικοί τίτλοι |
| ΠροκάτοχοςΤζιοβάννι Κουερίνι | **Ποντεστά της Κωνσταντινούπολης**1229 - 1231 | ΔιάδοχοςΤεοφίλο Ζενό |
Ο **αλκοολικός βαθμός** ή αλκοολικός τίτλος κατ' όγκο ή *βαθμός Gay-Lussac*, (G.L.) ενός υδραλκοολικού διαλύματος, είναι μονάδα μέτρησης της κατ' όγκο περιεκτικότητας αλκοόλης σε τέτοια διαλύματα, όπως είναι για παράδειγμα τα αλκοολούχα ποτά. Ονομάζεται η ποσότητα της απόλυτης (άνυδρης) αιθανόλης (σε λίτρα) που υπάρχουν σε 100 mL του διαλύματος στους 20°C. Συμβολίζεται ως ‘% vol’.

Η ποσότητα αιθανόλης (σε mL) είναι η μάζα της αιθανόλης προς την πυκνότητά της (0.78924g/ml) στους 20°C. Ο Διεθνής Οργανισμός Μετρολογίας διαθέτει αναλυτικούς πίνακες για υδραλκοολικά μίγματα διαφόρων πυκνοτήτων και θερμοκρασιών. Ο αλκοολικός βαθμός εκφράζεται επίσης και σε *βαθμούς Gay-Lussac* (από το όνομα του Γάλλου χημικού Ζοζέφ Λουί Γκαι-Λυσάκ), αν υπάρχει μικρή διαφορά στις μετρούμενες τιμές, καθώς ο Gay-Lussac χρησιμοποιούσε ως θερμοκρασία αναφοράς τους 15°C.

Ο αλκοολικός βαθμός εκφράζεται σε επί τοις εκατό κατ' όγκο συγκέντρωση και συμβολίζεται ομοίως με τους βαθμούς θερμομέτρου (π.χ. 90° vol.), προσδιορίζεται δε από ειδικό εργαστηριακό όργανο αραιόμετρο, που επί τούτου ονομάζεται αλκοολόμετρο.

* Ο αλκοολικός βαθμός φέρεται υποχρεωτικά με εμφανή ένδειξη σε όλα τα διακινούμενα στο εμπόριο αλκοολούχα ποτά.

Η ανάμειξη δύο υδατικών διαλυμάτων αλκοόλης διαφορετικής συγκέντρωσης προκαλεί συνήθως μεταβολή του τελικού τελικού όγκου. Η ανάμειξη απεσταγμένου νερού με διάλυμα αλκοόλης με συγκέντρωση μικρότερη από 24% vol. προκαλεί μικρή αύξηση του συνολικού όγκου, ενώ η ανάμειξη δύο αλκοολικών διαλυμάτων με συγκέντρωση μεγαλύτερη από 24% vol. προκαλεί μείωση του τελικού όγκου. Το φαινόμενο της μεταβολής του όγκου κατά την ανάμειξη ανόμοιων διαλυμάτων εξηγείται από την έννοια του όρου *μερικός γραμμομοριακός όγκος*.

Τυπικές συγκεντρώσεις αλκοολούχων ποτών
---------------------------------------

Συνήθης περιεκτικότητα αιθυλικής αλκοόλης σε διάφορα αλκοολούχα ποτά.

| ποτό | τυπικός αλκοολικός βαθμός |
| --- | --- |
| μπύρα
(χαμηλή σε περιεκτικότητα αλκοόλης) | 0.05%–1.2% |
| μπύρα | 2%–12% (συνήθως 4%–6%) |
| κρασί | 9%–16% (συνήθως 12.5%–14.5%) |
| σάκε (ποτό από ρύζι) | 15% (ή 18%–20% εάν δεν αραιωθεί πριν την εμφιάλωση) |
| τεκίλα | 32%–60% (συνήθως 40%) |
| βότκα | 35%–50% (συνήθως 40%, ελάχιστο όριο 37.5% στην Ευρωπαϊκή Ενωση) |
| μπράντυ | 35%–60% (συνήθως 40%) |
| γκράπα | 37.5%–60% |
| ρούμι | 37.5%–80% |
| ούζο | 37.5%+ |
| κασάσα | 38%–54% |
| τζιν | 40%–50% |
| ουίσκι | 40%–68% (συνήθως 40%, 43% ή 46%) |
| αψέντι | 45%–89.9% |

Παραπομπές
----------

1. ↑  International Organization of Legal Metrology

  


|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
| Καθιερωμένοι όροι | 
* GND: 4141901-7
* BNF: cb12540142b (data)

 |

 |
Το **Google I/O** είναι ένα ετήσιο συνέδριο που διοργανώνει η Google στο Σαν Φρανσίσκο (Καλιφόρνια) και επικεντρώνεται στον προγραμματισμό λογισμικού. Το Google I/Ο προσφέρει εξαιρετικές τεχνικές, εις βάθος συνεδριάσεις που εστιάζουν στη δημιουργία web, mobile και επιχειρηματικών εφαρμογών με τη βοήθεια των εργαλείων της Google και άλλες ανοιχτές web τεχνολογίες όπως Android, Chrome, Chrome OS, Google APIs, Google Web Toolkit, App Engine και άλλα.

Το Google I/Ο ξεκίνησε το 2008. Το "**I**" και το "**O**" σημασιολογούν το "input/output" καθώς και το "**I**nnovation in the **O**pen". Η μορφή της εκδήλωσης είναι παρόμοια με αυτή του Google Developer Day.

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
--------------------

* Επίσημος ιστότοπος


|  |  |
| --- | --- |
| CC-BY-SA Μετάφραση | Στο λήμμα αυτό έχει ενσωματωθεί κείμενο από το λήμμα Google I/O (έκδοση 656704975) της Αγγλικής Βικιπαίδειας, η οποία διανέμεται υπό την GNU FDL και την CC-BY-SA 4.0. (ιστορικό/συντάκτες). |
Η **Πηνελόπη Κάσας** (25 Μαΐου 1943 – 11 Αυγούστου 2013) ήταν Αμερικανίδα συγγραφέας τροφίμων, βιβλίων μαγειρικής, συγγραφέας με ειδίκευση στην κουζίνα της Ισπανίας. Έγραψε διάφορα βιβλία που επικεντρώνονταν στην κουζίνα της Ισπανίας, ξεκινώντας από την δεκαετία του 1980.

Η Κάσας κυκλοφόρησε το πρώτο της βιβλίο, το The Foods and Wines of Spain (*Τα Τρόφιμα και Κρασιά της Ισπανίας)*, το 1982. Το πρώτο της βιβλίο εκδίδεται εδώ και αρκετά χρόνια. Δημοσίευσε πέντε πιο εμπεριστατωμένα βιβλία και βιβλία μαγειρικής για την ισπανική κουζίνα. Το επόμενο βιβλίο, το Tapas: The Little Dishes of Spain, το οποίο κυκλοφόρησε το 1985, αναφερόταν στα τάπας και τις σχετικές έννοιες. Το τελευταίο βιβλίο της Κάσας με τίτλο La Cocina de Mama: The Great Home Cooking of Spain κυκλοφόρησε το 2005.

Η Κάσας γεννήθηκε με το όνομα **Πηνελόπη Φέξα** σε οικογένεια ελλήνων μεταναστών. Οι γονείς της ήταν οι Αντωνία και Αχιλλέας Φέξας. Γεννήθηκε στις 25 Μαΐου του 1943, στο Γουάιτστοουν του Κουίνς στην Νέα Υόρκη. Ο μοναδικός αδερφός της, ο Τομ Φέξας, ήταν σχεδιαστής θαλαμηγών. Γνώρισε τον σύζυγό της, Λουίς Κάσας, ενώ σπούδαζε στο κολλέγιο Βασάρ της Ισπανίας κατά τη διάρκεια της δεκαετίας του 1960. Σπούδασε και στο Πανεπιστήμιο της Μαδρίτης.

Η Κάσας πέθανε από λευχαιμία στο σπίτι της στο Μανχάσετ της Νέας Υόρκης στις 11 Αυγούστου 2013.

Παραπομπές
----------

1. 1 2  Parsons, Russ (2013-08-19). «Penelope Casas, pioneer of English-language Spanish cookbooks, dies». *Los Angeles Times*.. Ανακτήθηκε στις 2013-09-09.
2. 1 2 3 4  Vitello, Paul (2013-08-18). «Penelope Casas, Spanish Food Author, Dies at 70». *New York Times*.. Ανακτήθηκε στις 2013-09-09.

|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
| Καθιερωμένοι όροι | 
* WorldCat
* VIAF: 276081250
* LCCN: n82069345
* ISNI: 0000 0000 8421 0558
* GND: 1057138061
* NLA: 36555412

 |

 |
Το μνημείο του Πέδρο Καλντερόν δε λα Μπάρκα στην πλατεία (Χουάν Φιγκέιρας Βίλα, 1878).
Η **Πλάθα δε Σάντα Άνα** (Ελληνικά: Πλατεία Αγίας Άννας) είναι μια πλατεία που βρίσκεται στη κεντρική Μαδρίτη της Ισπανίας, κοντά στην Πουέρτα δελ Σολ και στην Κάγιε δε Χουέρτας, στην περιοχή του Μπάριο δε λας Λέτρας. Σε αυτήν εκτίθενται μνημεία του συγγραφέα του Ισπανικού Χρυσού Αιώνα, Πέδρο Καλντερόν δε λα Μπάρκα και του Γραναδού ποιητή Φεδερίκο Γκαρθία Λόρκα. Επίσης γύρω από τη πλατεία υπάρχουν πολυάριθμα εστιατόρια, καφέ και μπαρ με τάπας, με τις βεράντες τους να καλύπτουν τις περισσότερες πλευρικές επιφάνειες.

Νυχτερινή θέα της πλατείας, με το μνημείο του Φεδερίκο Γκαρθία Λόρκα να φαίνεται μπροστά και το πεντάστερο ξενοδοχείο ME Madrid Reina Victoria να φαίνεται πίσω.
Το Τεάτρο Εσπανιόλ, το παλαιότερο θέατρο της Μαδρίτης, βρίσκεται στην ανατολική μεριά της πλατείας. Χτίστηκε τον 17ο αιώνα, τότε με το όνομα Κοράλ ντελ Πρίνσιπε. Στη δυτική μεριά της πλατείας, ένα πολυτελές ξενοδοχείο (σήμερα το πεντάστερο ME Madrid Reina Victoria) χτίστηκε στις αρχές του 19ου αιώνα. Το ξενοδοχείο έγινε φημησμένο καθώς ήταν ένα από τα πιο αγαπημένα των μεγαλύτερων ταυρομάχων. Για παράδειγμα, ο διάσημος ταυρομάχος Μανολέτε που ήταν τακτικός πελάτης του ξενοδοχείου, πάντοτε έκανε κράτηση στο δωμάτιο 220 λόγω πρόληπτικότητας. Η πλατεία είναι δημοφιλές σημείο συνάντησης στη Μαδρίτη.

Ιστορία
-------

Η ονομασία της πλατείας οφείλεται σε ένα μοναστήρι αφιερωμένο στην Αγία Άννα που βρισκόταν στην τοποθεσία της τον 17ο αιώνα. Το 1810, ο Ιωσήφ Βοναπάρτης στο πλαίσιο της αναβάθμισης των συνθηκών υγιεινής της Μαδρίτης κατεδάφισε το παλαιό καρμελίτικο μοναστήρι και τα παρακείμενα σπίτια. Η πλατεία άρχισε να παίρνει την σημερινή της εμφάνιση και ολοκληρώθηκε το 1880 όταν τα κτίρια που εμπόδιζαν τη θέα προς το Τεάτρο Εσπανιόλ γκρεμίστηκαν.

Γκαλερί
-------

* Βίλα Ρόζα, στο νούμερο 17*Βίλα Ρόζα*, στο νούμερο 17
* Κτίριο στο νούμερο 4 της πλατείαςΚτίριο στο νούμερο 4 της πλατείας
* Το Τεάτρο Εσπανιόλ, στο νούμερο 25Το Τεάτρο Εσπανιόλ, στο νούμερο 25
* Η πλατεία και το Τεάτρο ΕσπανιόλΗ πλατεία και το Τεάτρο Εσπανιόλ

Δείτε επίσης
------------

* Πλάθα Μαγιόρ
* Πλάθα δε Κολόν

Παραπομπές
----------

1. ↑  Thomas, Hugh (2006). *Beaumarchais in Seville: an intermezzo*. Yale University Press. σελ. 133. ISBN 978-0-300-12103-2.
2. ↑  
Bermejo, Fernando (13 January 1997). «La huella de Manolete, medio siglo después» (στα ισπανικά). *El Mundo*.. Ανακτήθηκε στις 16 March 2010.
3. ↑  del Corral, José (2008). *Gentes en el Madrid del XVII: formas de vida en el Siglo de Oro* (στα Ισπανικά). Silex Ediciones. σελ. 139. ISBN 978-84-7737-210-3.
4. ↑  Montoliú Camps, Pedro (1996). *Madrid, villa y corte: historia de una ciudad* (στα Ισπανικά). Silex Ediciones. σελ. 161. ISBN 978-84-7737-057-4.
Ο **Γενικός Κυβερνήτης της Κοινοπολιτείας της Αυστραλίας** (αγγλικά: *Governor-General of the Commonwealth of Australia*) είναι ο αντιπρόσωπος του εκάστοτε βρετανού μονάρχη στην Αυστραλία. Διορίζεται από τον μονάρχη με τη συμβουλή του Πρωθυπουργού της Αυστραλίας. Ο Γενικός Κυβερνήτης ασκεί επίσημα την προεδρία στο Ομοσπονδιακό Εκτελεστικό Συμβούλιο και είναι αρχηγός της Αυστραλιανής Αμυντικής Δύναμης. Είναι επίσης εκπρόσωπος του αντιβασιλέα στην Επικράτεια Αυστραλιανής Πρωτεύουσας. Τα καθήκοντα του Γενικού Κυβερνήτη συμπεριλαμβάνουν το διορισμό υπουργών, δικαστών, πρέσβεων, την έγκριση της βασιλικής συγκατάθεσης στη νομοθεσία που ψηφίζεται από το Κοινοβούλιο και την απόδοση τιμών σε Αυστραλούς.

Ο διορισμός του δεν γίνεται για συγκεκριμένη θητεία, αλλά γενικά αναμένεται να υπηρετεί για πέντε χρόνια και η θητεία του υπόκειται σε πιθανή μικρή παράταση. Από την 1η Ιουλίου 2019, Γενικός Κυβερνήτης είναι ο Ντέιβιντ Χάρλεϊ.

Από την ίδρυση της Ομοσπονδίας το 1901 και μέχρι το 1965, σχεδόν όλοι οι γενικοί κυβερνήτες ήταν Βρετανοί αριστοκράτες. Η μοναδική γυναίκα που διορίστηκε ποτέ στο αξίωμα ήταν η Λαίδη Κουέντιν Μπράις.

Δείτε επίσης
------------

* Κατάλογος γενικών κυβερνητών της Αυστραλίας

Αναφορές
--------

1. ↑  Governor-General of the Commonwealth of Australia—official website Retrieved 1 Ιανουαρίου 2015.
2. ↑  Official website—the Governor-General's role Αρχειοθετήθηκε 2019-04-11 στο Wayback Machine. Retrieved 1 Ιανουαρίου 2015.
3. ↑  «Governor-General Quentin Bryce backs gay marriage, Australia becoming a republic in Boyer Lecture». ABC News. Ανακτήθηκε στις 22 Νοεμβρίου 2013.
Η **Γιούτα/Ιουδήθ**, γερμ.: *Jutta von Sponheim* (22 Δεκεμβρίου 1091 – 1136) από τον Οίκο του Σπόνχαϊμ ήταν η νεότερη από τις τέσσερις ευγενείς που γεννήθηκαν σε εύπορο περιβάλλον, στην περιοχή που σήμερα είναι η Ρηνανία-Παλατινάτο. Ήταν κόρη του Στεφάνου Β΄ κόμη του Σπανχάιμ.

Βιογραφία
---------

Η Γιούτα, αντί να μπει στο μοναστήρι σε νεαρή ηλικία, έγινε μια «άγκυρα», μία συμβολική «άγκυρα» του κόσμου στον Θεό, και έτσι κλείστηκε για μία ζωή σε ένα μονόχωρο κατάλυμμο, με ένα μικρό μόνο παράθυρο από το οποίο περνούσε το φαγητό, και αρνήθηκε να το βγάλουν. Αυτή η καλύβα ήταν δίπλα στο μοναστήρι των Βενεδικτίνων στο Ντιζιμπόντενμπεργκ, όπου ήταν ηγουμένη. Δίδαξε πολλές μαθήτριες από πλούσιες οικογένειες, και ζούσαν μαζί της στο ερημητήριό της. Τς δίδιαξε και τις μεγάλωσε όλες, αλλά κυρίως τη μικρή Χίλντεγκαρντ του Μπίνγκεν.

Την Ημέρα των Αγίων Πάντων (1η Νοεμβρίου 1112) η Χίλντεγκαρντ παραδόθηκε ως κληροδότημα στη φροντίδα της Γιούτα του Σπόνχαϊμ, που ήταν μόλις έξι χρόνια πρεσβύτερη της Χίλντεγκαρντ. Επίσης η Γιούτα είχε σχέση με τη Ριχάρδις μαρκησία του Στάντε, τη μητέρα του Χάρτβιχ, αρχιεπισκόπου της Βρέμης και τη Ριχάρδις, η οποία ήταν στενή φίλη με τη Χίλντεγκαρντ.

Η Γιούτα δίδαξε τη Χίλντεγκαρντ να γράφει, να διαβάζει τη συλλογή των ψαλμών που χρησιμοποιούνται στη λειτουργία, και να ψάλλουν το *Opus Dei* («έργο του Θεού»), την εβδομαδιαία διαδοχική απαγγελία των Κανονικών ωρών. Ακόμη πιθανότατα δίδαξε τη Χίλντεγκαρντ να παίζει το έγχορδο όργανο που μοιάζει με σαντούρι και ονομάζεται ψαλτήριο.

Η Γιούτα ήταν μία αυστηρή ακόλουθος του ασκητισμού, συμπεριλαμβανομένου του αυτομαστιγώματος μετάνοιας. Φορούσε μία αλυσίδα κάτω από τα ρούχα της, προσευχόταν ξυπόλητη στο υπερβολικό κρύο του γερμανικού χειμώνα, και αρνήθηκε τις επιτρεπόμενες (και μάλιστα ενθαρρυνόμενες) τροποποιήσεις στη δίαιτα των Βενεδικτίνων, για όσους ήταν άρρωστοι.

Ως ενήλικας, η Χίλντεγκαρντ δίδασκε μετριοπάθεια. Η Χίλντεγκαρντ διαδέχθηκε τη Γιούτα μετά το τέλος της το 1136. Ο άλλος γνωστός διδάσκαλος της Χίλντεγκαρντ είναι ο μοναχός Φόλμαρ.

Βιβλιογραφία
------------

* Franz Staab [de]: *Reform und Reformgruppen im Erzbistum Mainz. Vom ’Libellus de Willigisi consuetudinibus’ zur ’Vita domnae Juttae inclusae’*, Anhang II. In: Quellen und Abhandlungen zur mittelrheinischen Kirchengeschichte Bd. 68: *Reformidee und Reformpolitik im spätsalisch-frühstaufischen Reich…*, 1992, pp. 172 ff

Eξωτερικοί σύνδεσμοι
--------------------

* «Γιούτα του Σπόνχαϊμ». *Biographisch-Bibliographisches Kirchenlexikon (BBKL)* (στα Γερμανικά).
* staff.uni-mainz.de
Ο **Εβγκένι Βασίλιεβιτς Ανίτσκοφ** (ρωσ. Евге́ний Васи́льевич Ани́чков, 14 Ιανουαρίου 1866 — 22 Οκτωβρίου 1937) ήταν Ρώσος φιλόλογος, ιστορικός και κριτικός της λογοτεχνίας, που ειδικεύθηκε στη σλαβική λαογραφία και μυθολογία, καθώς και στη χρήση τους στη ρωσική λογοτεχνία.

Ο Ανίτσκοφ γεννήθηκε στην πόλη Μποροβιτσί της Ρωσικής Αυτοκρατορίας και δίδαξε στη Σχολή μαθημάτων Μπεστούζεφ (ανώτερη σχολή για τη μόρφωση των γυναικών) και στο Κρατικό Πανεπιστήμιο της Αγίας Πετρούπολης, όπου από το 1902 μέχρι το 1917 ήταν επικεφαλής του Τμήματος Δυτικών Φιλολογιών. Ως ανεγνωρισμένη αυθεντία για τα έργα του Σαίξπηρ, επισκεπτόταν τακτικά την Αγγλία (όπου στο Πανεπιστήμιο της Οξφόρδης έδωσε διαλέξεις επί της σλαβικής λαογραφίας και της ρωσικής μυθολογίας) και τη Γαλλία. Με το βιβλίο του *Τα τελετουργικά εαρινά άσματα στη Δύση και στους σλαβικούς λαούς* («Весенняя обрядовая песня на Западе и у славян») (1905) κέρδισε το Βραβείο Λομονόσοφ το 1907. Ωστόσο το μέγιστο έργο του θεωρείται το *Ο παγανισμός και οι αρχαίοι Ρως* («Язычество и Древняя Русь»), που εκδόθηκε το 1914.

Η Ρωσική Επανάσταση του 1917 βρήκε τον Ανίτσκοφ στη Γαλλία, όπου συνίδρυσε στο Παρίσι μαζί με τον Μαξίμ Κοβαλέφσκι το Ρωσικό Γυμνάσιο Κοινωνικών σπουδών. Το 1918 εγκαταστάθηκε στη Γιουγκοσλαβία, όπου δίδασκε στα πανεπιστήμια του Βελιγραδίου και των Σκοπίων. Το βιβλίο του *Η νέα ρωσική ποίηση* (Новая русская поэзия), μία εκτεταμένη επισκόπηση του ρωσικού συμβολισμού, του ακμεϊσμού και του φουτουρισμού, εκδόθηκε στο Βερολίνο το 1923. Ακολούθησε το βιβλίο *Ο Χριστιανισμός και οι αρχαίοι Ρως* («Христианство и Древняя Русь», Πράγα 1924).

Τα πολυάριθμα κριτικά δοκίμια του Ανίτσκοφ (για τους Μαξίμ Γκόρκι, Λεονίντ Αντρέγιεφ, Βαλέρι Μπριούσοφ, Κονσταντίν Μπαλμόντ, Φιοντόρ Σαλαγκούμπ και άλλους) εκδόθηκαν σε δύο επαινεθείσες συλλογές, τη *Λογοτεχνικές μορφές και ιδέες* («Литературные образы и мнения», 1904) και τη *Οι πρόγονοι και οι σύγχρονοι στη Δυτική και τη ρωσική λογοτεχνία* («Предтечи и современники на Западе и у нас», 1910). Επιπλέον επιμελήθηκε της εκδόσεως των απάντων του N.A. Ντομπρολιούμποφ (σε 9 τόμους, 1911-1913) και έγραψε πολυάριθμα λήμματα για το *Εγκυκλοπαιδικό λεξικό Μπρόκχαουζ και Έφρον*.

Ο Εβγκένι Ανίτσκοφ πέθανε στο Βελιγράδι σε ηλικία 71 ετών.

Παραπομπές
----------

1. ↑  Аничков Е. В.: *Весенняя обрядовая песня на Западе и у славян*. Ч. 1. От обряда к песне. СПб. 1903. XXX, 392 σελίδες // Ч. 2. От песни к поэзии. СПб. 1905, XII, 404 σελίδες
2. ↑  *Timenchik, Roman*: Аничков Евгений Васильевич. Russian Writers. Biographical Dictionary // Русские писатели, 1800-1917: Биографический словарь. М. 1989. Т. 1: А - К. σσ. 77—78
3. ↑  Е. В. Аничков Αρχειοθετήθηκε 2008-10-24 στο Wayback Machine. στην Online βιβλιοθήκη ρωσικής λογοτεχνίας και λαογραφίας // Русская литература и фольклор feb-web.ru

Πηγές
-----

* Το λήμμα «Ανίτσκωφ Ευγένιος Βασιλίεβιτς» στη *Νέα Ελληνική Εγκυκλοπαίδεια* «Χάρη Πάτση», τόμος 5, σελ. 750
Η **Γερτρούδη**, γερμ.: *Gertrunde von Babenberg*, τσεχικά: Gertruda Babenberská‎‎, (π. 1118 – 8 Απριλίου 1150), μέλος του Οίκου των Μπάμπενμπεργκ, έγινε με τον γάμο της δούκισσα της Βοημίας από το 1140 μέχρι το τέλος της, με τον γάμο της με τον Βλαδίσλαο Β΄ των Πρεμυσλιδών δούκα της Βοημίας.

Βιογραφία
---------

Ήταν κόρη του Λεοπόλδου Γ΄ μαργράβου της Αυστρίας (απεβ. 1136) και της δεύτερης συζύγου του, της Σαλίας κληρονόμου Αγνή των Σαλίων του Βάιμπλινγκεν. Μετά το τέλος του πατέρα της, ο αδελφός της Γερτρούδης Λεοπόλδος Δ΄ έγινε μάργραβος της Αυστρίας και το 1138 νυμφεύτηκε τη Μαρία των Πρεμυσλιδών, εξαδέλφη του μελλοντικού συζύγου της.

Η Γερτρούδη παντρεύτηκε τον Βλαδίσλαο Β΄ μεγαλύτερο γιο του Βλαδίσλαου Α΄ δούκα της Βοημίας το 1140. Ο σύζυγός της είχε αφήσει το δουκάτο της Βοημίας κατά της εξουσία του θείου του δούκα Σομπιέσλαφ Α΄, αλλά ανακλήθηκε από τους τοπικούς ευγενείς έπειτα από το τέλος του Σομπιέσλαφ Α΄. Μέσω της μητέρας της, η Γερτρούδη ήταν ετεροθαλής αδελφή του Κορράδου Γ΄ των Χοενστάουφεν βασιλιά της Γερμανίας, έτσι ήταν μία καλή επιλογή για τον Βλαδίσλαο Β΄. Την εποχή της πολιορκίας της Πράγας από τονεξάδελφό του Κορράδο Β΄ κόμη του Ζνόιμο το 1142, αυτήαμύνθηκε με επιτυχία το κάστρο της Πράγας με τη βοήθεια του κουνιάδου της Ντιεπόλτ Α΄, ενώ ο Βλαδίσλαος Β΄ ζητούσε ενίσχυση από τον Κορράδο Γ΄ της Γερμανίας.

Η Γερτρούδη συμμετείχε στα σχέδια του συζύγου της Βλαδισλάουβ΄ για την ίδρυση νέων θρησκευτικών ιδρυμάτων και μετην ενθάρρυνσή της,ο δούκας προσκάλεσε ξένα θρησκευτικά τάγματα για να εγκατασταθούνστη Βοημία. Έκανε τέσσερα παιδιά και απεβίωσε το 1150, σε ηλικία 30 ετών, στην κατοικία της στην Πράγα.

Οικογένεια
----------

* Φρειδερίκος, δούκας της Βοημίας (*Bedřich*, απεβ. 1189).
* μια κόρη (Ρίχετσα;), παντρεύτηκε τον Γιαροσλάβ Β΄ του Κιέβου.
* Σβάτοπλουκ, παντρεύτηκε την Όντολα των Άρπαντ, κόρη του βασιλιά Γκέζα της Ουγγαρίας.
* Άνταλμπερτ Γ΄ της Βοημίας (*Vojtĕch,* 1145–1200), αρχιεπίσκοπος του Σάλτσμπουργκ.
* Aγνή (*Anežka*, απεβ. 1228), ηγουμένη του Αγίου Γεωργίου της Πράγας.

Βιβλιογραφία
------------

* ŽEMLIČKA, J. *Čechy v době knížecí 1034–1198*. Praha: NLN, 2002. 660 p. (ISBN 80-7106-196-4).

Παραπομπές σε πηγές
-------------------
Η **Αθηνά Λινού** (1951) είναι Ελληνίδα ιατρός, καθηγήτρια Επιδημιολογίας της Ιατρικής Σχολής του Εθνικού και Καποδιστριακού Πανεπιστημίου Αθηνών και πρόεδρος του Ινστιτούτου Προληπτικής, Περιβαλλοντολογικής και Εργασιακής Ιατρικής Prolepsis. Στις εκλογές του Μαΐου και του Ιουνίου 2023 εκλέχθηκε βουλευτής του ΣΥΡΙΖΑ - Προοδευτική Συμμαχία στον Βόρειο Τομέα των Αθηνών.

Σταδιοδρομία
------------

Είναι απόφοιτος της Ιατρικής Σχολής του ΕΚΠΑ καθώς και της Σχολής Δημόσιας Υγείας του Πανεπιστημίου Χάρβαρντ, ενώ κατέχει Διδακτορικό Τίτλο Σπουδών και Υφηγεσία στον τομέα της Επιδημιολογίας από το ΕΚΠΑ.

Στην πανεπιστημιακή της σταδιοδρομία η Λινού έχει διδάξει σε πανεπιστήμια της Ελλάδας και του εξωτερικού, συμπεριλαμβανομένων της Ιατρικής Σχολής Μάγιο και της Σχολής Δημόσιας Υγείας του Πανεπιστημίου της Μινεσότα στην πολιτεία Μινεσότα των ΗΠΑ, του Πανεπιστημίου Κέιζ Ουέστερν Ριζέρβ στο Οχάιο των ΗΠΑ και του Διεθνούς Ινστιτούτο Κύπρου για το Περιβάλλον και τη Δημόσια Υγεία στη Λεμεσό της Κύπρου. Από το 1982 ήταν μέλος ΔΕΠ στην Ιατρική Σχολή του Εθνικού και Καποδιστριακού Πανεπιστημίου Αθηνών, και από το 2004 ήταν Τακτική Καθηγήτρια από όπου και συνταξιοδοτήθηκε το 2019. Από τον Ιούλιο 2011 μέχρι τον Οκτώβριο 2013 διατέλεσε Ειδική Γραμματέας του Υπουργείου Παιδείας και Θρησκευμάτων, Πολιτισμού και Αθλητισμού. To 1990 ίδρυσε και διατελεί Πρόεδρος του Ινστιτούτου Προληπτικής, Περιβαλλοντικής και Εργασιακής Ιατρικής Prolepsis, το οποίο έχει την υποστήριξη του Ιδρύματος Σταύρος Νιάρχος.

Πολιτική
--------

Τον Μάιο του 2023 εξελέγη βουλευτής με τον ΣΥΡΙΖΑ στον Βόρειο Τομέα των Αθηνών. Τον Ιούνιο, κατά την προεκλογική περίοδο, η Λινού προέβη σε δηλώσεις που αφορούσαν κυρίως τους ιδιώτες γιατρούς και αυτό προκάλεσε την αντίδραση του ιατρικού κόσμου, που τις χαρακτήρισε ως «ατυχείς και προσβλητικές». Επανεξελέγη στις εκλογές του Ιουνίου του ίδιου έτους.

Οικογενειακή ζωή
----------------

Η Αθηνά Λινού είναι παντρεμένη με τον καθηγητή χειρουργικής και άμισθο κληρικό π. Δημήτριο Λινό από το 1975 και έχουν πέντε παιδιά.

Παραπομπές
----------

1. 1 2 3 4  «Δίκτυο Συνεργατών - Ιατροί - Λινού Αθηνά». *www.iatronet.gr*. Ανακτήθηκε στις 2 Σεπτεμβρίου 2020.
2. 1 2 3  «Αθηνά Λινού». *13ο Πανελλήνιο Συνέδριο για τη διοίκηση, τα οικονομικά και τις πολιτικές της Υγείας*. Ανακτήθηκε στις 2 Σεπτεμβρίου 2020. [*νεκρός σύνδεσμος*]
3. ↑  «Prolepsis - Ινστιτούτο Προληπτικής, Περιβαλλοντικής και Εργασιακής Ιατρικής - Ίδρυμα Σταύρος Νιάρχος». *www.snf.org*. Ανακτήθηκε στις 2 Σεπτεμβρίου 2020.
4. ↑  Book, The (16 Ιουνίου 2023). «Γιατί τα έβαλαν με τη Λινού οι ιδιώτες παιδίατροι». *ΤΑ ΝΕΑ*. Ανακτήθηκε στις 16 Ιουνίου 2023.
5. ↑  «Εξαδάκτυλος για δηλώσεις Λινού: Προσβάλλει το σύνολο του ιατρικού κόσμου -ΙΣΑ: Να ζητήσει συγγνώμη». *iefimerida.gr*. 16 Ιουνίου 2023. Ανακτήθηκε στις 16 Ιουνίου 2023.
6. ↑  «ΖΕΥΓΑΡΙΑ ΕΠΙΤΥΧΗΜΕΝΩΝ Διακεκριμένοι γιατροί και ιδανικοί σύζυγοι». *ΤΑ ΝΕΑ*. 5 Μαΐου 1997. Ανακτήθηκε στις 2 Σεπτεμβρίου 2020.

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
--------------------

* Ινστιτούτου Προληπτικής, Περιβαλλοντολογικής και Εργασιακής Ιατρικής Prolepsis
Το **δισεκατομμύριο** είναι αριθμός με δύο ξεχωριστούς ορισμούς:

* 1.000.000.000, δηλαδή χίλια εκατομμύρια, (ορισμός δύναμης του αριθμού: δέκα εις την ενάτη). Ο αριθμός 1.000.000.000 είναι ο ορισμός του δισεκατομμυρίου στη μικρή κλίμακα, καθώς και η πλέον καθιερωμένη αποτίμηση του αριθμού.
* 1.000.000.000.000, δηλαδή εκατομμύριο του εκατομμυρίου. Είναι ο ορισμός του δισεκατομμυρίου στη μακρά κλίμακα και έχει δύναμη δέκα εις την δωδεκάτη. Έχει αξία 1.000 φορές παραπάνω από το δισεκατομμύριο της μικρής κλίμακας και ισοδυναμεί με το τρισεκατομμύριο της μικρής κλίμακας.

Στα αμερικανικά αγγλικά ο ορισμός της μικρής κλίμακας για το δισεκατομμύριο (1.000.000.000) είναι δάνειο από τους Γάλλους. Το Ηνωμένο Βασίλειο χρησιμοποιούσε τον ορισμό της μακράς κλίμακας (1.000.000.000.000) μέχρι το 1974, όταν η κυβέρνηση άρχισε να χρησιμοποιεί επίσημα τον ορισμό της μικρής κλίμακας (1.000.000.000). Από την δεκαετία του 1950 η μικρή κλίμακα (1.000.000.000) χρησιμοποιούταν όλο και περισσότερο σε τεχνικά γραπτά και στη δημοσιογραφία. Ο παλιός ορισμός της μακράς κλίμακας απολαμβάνει μια περιορισμένη χρήση στο Ηνωμένο Βασίλειο.

Διάφορες χώρες χρησιμοποιούν την γαλλική λέξη μπιλιόν (billion) ή παράγωγα της για να δηλώσουν το δισεκατομμύριο της μικρής ή της μακράς κλίμακας. 

Ο συνώνυμος όρος μιλιάρντ (milliard) τυγχάνει περιστασιακής χρήσης στα αγγλικά και είναι πολύ δημοφιλής στις περισσότερες ευρωπαϊκές γλώσσες. Για παράδειγμα χρησιμοποιείται στις παρακάτω γλώσσες: βουλγαρικά, καταλανικά, κροατικά, τσεχικά, δανικά, ολλανδικά, φινλανδικά, γαλλικά, γερμανικά, γεωργιανά, εβραϊκά (Ασίας), ουγγρικά, ιταλικά, νορβηγικά, πολωνικά, πορτογαλικά, ρουμανικά, ρωσικά, σερβικά, σλοβακικά, σλοβενικά, ισπανικά, σουηδικά, και ουκρανικά. Αυτές οι παραπάνω γλώσσες χρησιμοποιούν τη λέξη μιλιάρντ ή μια σχετική λέξη για το δισεκατομμύριο της μικρής κλίμακας (1.000.000.000) και τη λέξη μπιλλιόν ή μια σχετική λέξη για το δισεκατομμύριο της μακράς κλίμακας (1.000.000.000.000). Έτσι για τις παραπάνω γλώσσες το δισεκατομμύριο είναι χίλιες φορές μεγαλύτερο από το δισεκατομμύριο της ελληνικής και της αγγλικής. Στα ρωσικά, για το δισεκατομμύριο της μικρής κλίμακας χρησιμοποιείται η λέξη μιλιάρντ (миллиард) ενώ για το δισεκατομμύριο της μακράς κλίμακας χρησιμοποιείται η λέξη τριλλιόν (триллион), έχοντας την ίδια αριθμητική αξία με το τρισεκατομμύριο στα ελληνικά.

Παραπομπές
----------

1. ↑  «How many is a billion?». *oxforddictionaries.com*. Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 17 Δεκεμβρίου 2012. Ανακτήθηκε στις 3 Μαρτίου 2020.
2. ↑  Dent, Susie (28 October 2011). «How billions and trillions changed». BBC News.. Ανακτήθηκε στις 10 July 2015.
3. ↑  «billion, n». *OED Online*. Oxford University Press. Ανακτήθηκε στις 15 Ιουνίου 2019.
4. ↑  «Com s'escriuen els nombres? How to write the numbers?». *Serveis i recursos lingüístics. Idiomes a la UPC* (στα catalan). Universitat Politècnica de Catalunya. CS1 maint: Μη αναγνωρίσιμη γλώσσα (link)
5. ↑  «Confusions amb el "billion" i el "trillion" anglesos». *ésAdir-El portal lingüístic de la Corporació Catalana de Mitjans Audiovisuals* (στα catalan). Corporació Catalana de Mitjans Audiovisuals. CS1 maint: Μη αναγνωρίσιμη γλώσσα (link)
**Η κομητεία Alexander** είναι μια κομητεία στην πολιτεία του Ιλινόις στις Ηνωμένες Πολιτείες. Το 2010, η κομητεία είχε πληθυσμό 8 κατοίκους 238 άτομα. Η διοικητική πρωτεύουσα ( *έδρα της κομητείας* ) είναι το Κάιρο .

Πολιτική
--------

Τα τελευταία χρόνια, η κομητεία του Αλεξάνδρου έχει μετατραπεί σε μια λεγόμενη περιφέρεια αιώρησης όπου συνήθως βρίσκεται ακόμη και μεταξύ Ρεπουμπλικανών και Δημοκρατικών στις πολιτικές εκλογές, με κάποιο πλεονέκτημα για τους Δημοκρατικούς. 

Ο υποψήφιος των Δημοκρατικών κέρδισε τις ψήφους στην κομητεία σε όλες τις προεδρικές εκλογές μεταξύ 1976 και 2012. Στις εκλογές του 2016, ωστόσο, ο Ρεπουμπλικανός υποψήφιος Ντόναλντ Τραμπ κέρδισε με 53,1 τοις εκατό των ψήφων έναντι 44,8 για τον υποψήφιο των Δημοκρατικών. 

Σύμφωνα με το Γραφείο Απογραφής των Ηνωμένων Πολιτειών, η κομητεία έχει συνολική έκταση 654 km². 612 km² αυτής της περιοχής είναι ξηρά και 42 km² είναι νερό .

### Παρακείμενο νομό

* Union County - Βόρεια
* Ballard County, Κεντάκι - νοτιοανατολικά
* Επαρχία Πουλάσκι - Ανατ
* Mississippi County, Missouri - Νότια
* Scott County, Missouri - West
* Cape Girardeau County, Μιζούρι - βορειοδυτικά
**Η κομητεία Kane** είναι μια κομητεία στην πολιτεία του Ιλινόις στις Ηνωμένες Πολιτείες. Το 2010, ο νομός είχε 515 269 κάτοικοι. Η διοικητική πρωτεύουσα ( *έδρα της κομητείας* ) είναι η Γενεύη .

Η κομητεία πήρε το όνομά της από τον Ελίας Κέιν, ο οποίος εκπροσώπησε το Ιλινόις στη Γερουσία των Ηνωμένων Πολιτειών από το 1825 έως το 1835 .

Πολιτική
--------

Η κομητεία Κέιν υπήρξε ιστορικά προπύργιο των Ρεπουμπλικανών. Στη δεκαετία του 2000, ωστόσο, η κομητεία είχε την τάση να ψηφίζει Δημοκρατικούς στις πολιτικές εκλογές. 

Ο Ρεπουμπλικανός υποψήφιος κέρδισε την κομητεία σε όλες τις προεδρικές εκλογές μεταξύ 1916 και 2004. Στις εκλογές του 2008, του 2012 και του 2016, ο υποψήφιος των Δημοκρατικών κέρδισε.

Γεωγραφία
---------

Σύμφωνα με το Γραφείο Απογραφής των Ηνωμένων Πολιτειών, η κομητεία έχει συνολική έκταση 1 357 km². 1 347 km² αυτής της περιοχής είναι γη και 10 km² είναι νερό .

### Παρακείμενο νομό

* Κομητεία McHenry - Βόρεια
* Κομητεία Κουκ και DuPage County - East
* Will County - Νοτιοανατολικά
* Κομητεία Kendall - Νότια
* Κομητεία DeKalb - Δυτ
**Η κομητεία Ντάγκλας** είναι μια διοικητική περιοχή στην πολιτεία του Ιλινόις στις Ηνωμένες Πολιτείες, με 19 980 κάτοικοι. Η διοικητική πρωτεύουσα ( *έδρα της κομητείας* ) είναι η Τοσκόλα .

Πολιτική
--------

Η κομητεία Ντάγκλας τείνει να ψηφίζει Ρεπουμπλικάνους στις πολιτικές εκλογές. 

Ο Ρεπουμπλικανός υποψήφιος έχει κερδίσει την ψήφο στην κομητεία σε όλες τις προεδρικές εκλογές από τις εκλογές του 1892, εκτός από πέντε περιπτώσεις: 1912, 1932, 1936, 1964 και 1992. Στις εκλογές του 2016, ο Ρεπουμπλικανός υποψήφιος Ντόναλντ Τραμπ κέρδισε με 69,5 τοις εκατό των ψήφων έναντι 23,8 για τον υποψήφιο των Δημοκρατικών, το μεγαλύτερο περιθώριο νίκης στην κομητεία για έναν υποψήφιο όλων των εποχών.

Γεωγραφία
---------

Σύμφωνα με το Γραφείο Απογραφής των Ηνωμένων Πολιτειών, η κομητεία έχει συνολική έκταση 1 081 km². 1 080 km² αυτής της περιοχής είναι γη και 1 km² είναι νερό .

### Παρακείμενο νομό

* Champaign County - Βόρεια
* Κομητεία Vermilion - Βορειοανατολικά
* Επαρχία Έντγκαρ - Ανατολή
* Coles County - Νότια
* Moultrie County - Δυτική
* Κομητεία Piatt - Βορειοδυτικά
H **Ματθίλδη**, γερμ. Mechtild (1418 - 22 Αυγούστου 1482) από τον Οίκο του Βίττελσμπαχ ήταν κόρη του εκλέκτορα του Παλατινάτου και με τους γάμους της έγινε πρώτα κόμισσα της Βυρτεμβέργης και μετά αρχιδούκισσα της Αυστρίας.

Η Ματθίλδη των Βίττεσλμπαχ, κόρη του εκλέκτορα του Παλατινάτου.

Βιογραφία
---------

Ήταν η πρώτη κόρη του Λουδοβίκου Γ΄ εκλέκτορα του Παλατινάτου και της Ματθίλδης της Σαβοΐας, κόρης του Αμεδαίου κόμη του Πεδεμοντίου & διεκδικητή πρίγκιπα της Αχαΐας.

Ήταν 15 ετών όταν έγινε ο πρώτος γάμος της με τον Λουδοβίκο Α΄ κόμη της Βυρτεμβέργης-Ούραχ. Απέκτησε 4 τέκνα και το 1450 ο Λουδοβίκος Α΄ απεβίωσε. Δύο έτη μετά η Ματθίλδη παντρεύτηκε τον Αλβέρτο ΣΤ΄ αρχιδούκα της Αυστρίας, ο οποίος απεβίωσε το 1463. Τότε η Ματθίλδη αποσύρθηκε στο Ρόττενμπουργκ αμ Νέκαρ και η Αυλή της έγινε το κέντρο ανάπτυξης της λογοτεχνίας ως το τέλος της δούκισσας.

Μερικοί από τους λογοτέχνες που υποστήριξε, έδειξαν την ευγνωμοσύνη τους με το να της αφιερώσουν τα έργα τους. Ο Νίκλας φαν Βύλε έφθασε εκεί το 1460 και τέσσερις από τις μεταφράσεις του τις αφιέρωσε σε αυτήν. Μεταξύ άλλων η Ματθίλδη είναι γνωστή και για τη βιβλιοφιλία της. Ο Γιάκομπ Πύτεριχ φον Ράιχερτσχαουζεν έγραψε το ποίημα *Επιστολή της τιμής* γι' αυτήν. Στο ποίημα συγκρίνει τα βιβλιά της βιβλιοθήκης του με αυτά της δικής της. Η Ματθίλδη του είχε στείλει έναν κατάλογο 94 βιβλίων της, πριν αυτός αρχίσει να γράφει τα ποιήματά του, για να τα χρησιμοποιήσει. Μερικά από αυτά ο Γιάκομπ δεν τα είχε ξανακούσει.

Σε συνεργασία με τον γιο της Έμπερχαρτ, σύζυγο της Βαρβάρας Γκοντζάγκα, ίδρυσε το Πανεπιστήμιο του Φράιμπουργκ στο Μπράισγκαου το 1457. Έπειτα ίδρυσε με άλλους το ανθρωπιστικών σπουδών Πανεπιστήμιο του Τύμπιγκεν το 1477. Απεβίωσε 64 ετών και τάφηκε στη μονή των Καρθουσιανών στο Γκύτερσταϊν.

Οικογένεια
----------

Παντρεύτηκε πρώτα τον Λουδοβίκο Α΄ κόμη της Βυρτεμβέργης-Ούραχ και είχε τέκνα:

* Ματθίλδη 1436-1495, παντρεύτηκε τον Λουδοβίκο Β΄ λάντγκραβο της Έσσης.
* Λουδοβίκος Β΄ 1439-1457, κόμης της Βυρτεμβέργης-Ούραχ, απεβ. 18 ετών.
* Έμπερχαρτ Α΄ 1445-1496, δούκας της Βυρτεμβέργης.
* Ελισάβετ 1447-1505, παντρεύτηκε τον Ιωάννη Β΄ δούκα του Νάσσαου-Σααρμπρύκεν.

Παραπομπές
----------

1. 1 2  Εθνική Βιβλιοθήκη της Γερμανίας: (Γερμανικά, Αγγλικά) *Gemeinsame Normdatei*. Ανακτήθηκε στις 24  Απριλίου 2014.
2. 1 2  p11391.htm#i113905. Ανακτήθηκε στις 7  Αυγούστου 2020.
3. ↑  Leo van de Pas: (Αγγλικά) *Genealogics*. 2003.

Πηγές
-----

* Christ, Karl (1984). The handbook of medieval library history. Scarecrow Press.
* Jeep, John M. (2001). Medieval Germany: An Encyclopedia. Psychology Press. p. 632. ISBN 0824076443.

|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
| Καθιερωμένοι όροι | 
* WorldCat
* VIAF: 261426193
* LCCN: n90725323
* ISNI: 0000 0000 6152 3666
* GND: 118896059
* SUDOC: 260551732
* BNF: cb13505983n (data)
* NKC: jn20000701202

 |

 |
Ο **Ρούπερτ Α΄** o *ερυθρός* (γερμ.: *Ruprecht I der rote*, 9 Ιουνίου 1309 - 16 Φεβρουαρίου 1390) από τον Οίκο του Βίττελσμπαχ ήταν *παλατινός κόμης* (=δούκας) του Ρήνου (1353-56) και μετά εκλέκτορας του Παλατινάτου (1356-90).

Βιογραφία
---------

Γεννήθηκε στο Βόλφρατσχαουζεν και ήταν ο τρίτος γιος του Ροδόλφου Α΄ παλατινού κόμη του Ρήνου και της Μέχτιλτ του Νασσάου, κόρης του Αδόλφου της Γερμανίας.

Το 1353 απεβίωσε άτεκνος ο δευτερότοκος αδελφός του Ροδόλφος Β΄ παλατινός κόμης του Ρήνου και τον διαδέχθηκε· πριν κυβερνούσαν μαζί. Το 1356 η *Χρυσή Βούλα* του έδωσε το δικαίωμα να εκλέγει τον βασιλιά της Γερμανίας μαζί με άλλους έξι. Το 1386 ίδρυσε το Πανεπιστήμιο της Χαϊδελβέργης: ήταν το τρίτο που ιδρυόταν στη Γερμανία και του έδωσε το όνομά του. 

Απεβίωσε στο Νόιστατ αν ντερ Βάινστρασσε το 1390 σε ηλικία 81 ετών και τον διαδέχθηκε ο γιος τού πρωτότοκου αδελφού του Αδόλφου, ο Ρούπερτ Β΄.

Οικογένεια
----------

Νυμφεύτηκε πρώτα την Ελισάβετ των Νταμπιέρ, κόρη του Ιωάννη Α΄ μαρκησίου του Ναμύρ. 

Το 1382 απεβίωσε η Ελισάβετ και ο Ρούπερτ Α΄ έκανε δεύτερο γάμο με την εγγονή του ανιψιού του, τη Βεατρίκη των Γύλιχ, κόρη του Γουλιέλμου Ζ΄ δούκα του Μπεργκ και κόμη του Ράβενσμπεργκ. Δεν απέκτησε απογόνους από τους γάμους του.

Παραπομπές
----------

1. 1 2  (Γερμανικά) *Εγκυκλοπαίδεια Μπρόκχαους*. ruprecht-ruprecht-i.
2. ↑  p4309.htm#i43083. Ανακτήθηκε στις 7  Αυγούστου 2020.
3. 1 2  Darryl Roger Lundy: (Αγγλικά) *The Peerage*.
4. 1 2 3 4  «Kindred Britain»
5. ↑  *Blair's Chronological and Historical Tables: From the Creation to the Present Time, with Additions and Corrections from the Most Authentic Writers, Including the Computation of St. Paul, as Connecting the Period from the Exode to the Temple*. Longman, Brown, Green and Longmans. 1844. σελίδες 22–.

|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
| Καθιερωμένοι όροι | 
* WorldCat
* VIAF: 265159025
* LCCN: no00009140
* ISNI: 0000 0003 8235 9422
* GND: 119515016

 |

 |


|  |  |
| --- | --- |
| CC-BY-SA Μετάφραση | Στο λήμμα αυτό έχει ενσωματωθεί κείμενο από το λήμμα Rupert I, Elector Palatine  της Αγγλικής Βικιπαίδειας, η οποία διανέμεται υπό την GNU FDL και την CC-BY-SA 4.0. (ιστορικό/συντάκτες). |
Η **δυναστεία των Μινγκ** (Μινγκ Τσάο) ήταν η δυναστεία που κυβέρνησε την Κίνα από το 1368 έως το 1644. Ήταν η τελευταία δυναστεία εθνικότητας *Χαν* και υποσκέλισε τη μογγολικής εθνικότητας δυναστεία των Γιουάν προτού παραδώσει τα σκήπτρα στη μαντσουριανής εθνικότητας δυναστεία των Τσινγκ. Η επικράτεια της δυναστείας των Μινγκ, η Κίνα της εποχής, ονομαζόταν **Αυτοκρατορία του μεγάλου Μινγκ**. Αν και η πρωτεύουσα των Μινγκ, το Πεκίνο, έπεσε το 1644, υπολείματα της εξουσίας των Μινγκ άντεξαν έως το 1662.

Οι Μινγκ συγκρότησαν τεράστιο στρατό και ναυτικό. Το ναυτικό τους περιελάμβανε τετρακάταρτα πλοία εκτοπίσματος 1.500 τόνων. Ο δε στρατός τους είχε σε ετοιμότητα 1.000.000 άνδρες. Πάνω από 100.000 τόνοι σιδήρου εξορύσσονταν κάθε χρόνο στη βόρεια Κίνα και τυπώθηκαν πολλά βιβλία με σύστημα *μεταβλητών στοιχείων*. Από την εποχή της διαδοχής των Μινγκ από τους Τσινγκ και μέχρι τη μοντέρνα εποχή, είχε εκφραστεί έντονα από μερίδα του πληθυσμού η αντίθεση στην εξουσία των *μη - Χαν* και η πρόθεση για αποκατάσταση των Μινγκ.

Δείτε επίσης
------------

* Στόλος των Θησαυρών

Παραπομπές
----------

1. ↑  jwsr.pitt.edu/ojs/jwsr/article/view/369. Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 10  Ιουνίου 2022.
2. ↑  escholarship.org/uc/item/3cn68807. Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 17  Αυγούστου 2018.

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
--------------------

* Πολυμέσα σχετικά με το θέμα  Ming Dynasty στο Wikimedia Commons

  


|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
| Καθιερωμένοι όροι | 
* WorldCat
* LCCN: sh85024163
* GND: 4101004-8

 |

 |
Η **Μαγναύρα** (λέξη πιθανώς προερχόμενη από τη λατινική φράση *Magna Aula* = «μεγάλη αίθουσα») ήταν ένα μεγάλο κτήριο στην Κωνσταντινούπολη της βυζαντινής εποχής, δίπλα στο Μέγα Παλάτιον. Ταυτίζεται από τους μελετητές με το οίκημα που στέγαζε τη Σύγκλητο και βρισκόταν ανατολικώς του Αυγουσταίου, κοντά στην Αγία Σοφία και αμέσως μετά τη Χαλκή Πύλη. Μια μεγάλη πύλη που περιγράφεται από τον Προκόπιο, πιθανώς μαρμάρινη, εισήγαγε σε μια περίστυλη αυλή που οδηγούσε στη Μαγναύρα.

Το κτήριο ήταν τρίκλιτη βασιλική και αργότερα χρησίμευσε ως αίθουσα του θρόνου και ως αίθουσα υποδοχών των ξένων πρεσβευτικών αποστολών. Οι Αυτοκράτορες συγκαλούσαν στη Μαγναύρα μεγάλες συνελεύσεις και συμβούλια, ιδίως στο αίθριο της δυτικής πλευράς. Π.χ. κατά την ετήσια τελετή του *σιλεντίου*, στην αρχή της Μεγάλης Τεσσαρακοστής, ολόκληρος ο αυτοκρατορικός οίκος και οι ανώτατοι υπάλληλοι του κράτους παρατάσσονταν κατά μήκος του μεγάλου κλιμακοστασίου της Μαγναύρας. Οι λόγιοι χαρακτήριζαν τη Μαγναύρα ως την υλική προβολή της βυζαντινής αυτοκρατορικής δυνάμεως πάνω σε όλους τους υπηκόους ανά την Οικουμένη.

Περί το 855 ο *καίσαρ* Βάρδας ίδρυσε στη Μαγναύρα μία σχολή (περιγραφόταν με τη λέξη *εκπαιδευτήριον*). Δεν ήταν όμως αυτή η σχολή (όπως υποστηρίζουν μερικοί) το Πανδιδακτήριο (το αρχαιότερο ίσως πανεπιστήμιο της ανθρωπότητας, ιδρυθέν το 425 μ.Χ.), αλλά μάλλον μία φιλοσοφική σχολή.

Παραπομπές
----------

1. ↑   Αρχειοθετήθηκε 2011-07-16 στο Wayback Machine. υποσημ. 115
2. ↑  Rosser, John Hutchins (2012). *Historical Dictionary of Byzantium, Second Edition*. Lanham, MD: Scarecrow Press. σελ. 303. ISBN 9780810875678.
3. 1 2  Featherstone, Michael· Spieser, Jean-Michel· Tanman, Gülru· Wulf-Rheidt, Ulrike (2015). *The Emperor's House: Palaces from Augustus to the Age of Absolutism*. Βερολίνο/Βοστώνη: Walter de Gruyter GmbH & Co KG. σελ. 171. ISBN 9783110331639.
4. ↑  Dohrmann, Natalie B.· Reed, Annette Yoshiko (2013). *Jews, Christians, and the Roman Empire: The Poetics of Power in Late Antiquity*. Philadelphia, PA: University of Pennsylvania Press. σελίδες 173. ISBN 9780812245332.

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
--------------------

* Αναπαράσταση της εισόδου της Μαγναύρας
* Αναπαράσταση της Μαγναύρας
Το **Mitsubishi 2MR8** (ονομασία του Ιαπωνικού Αυτοκρατορικού Στρατού: «**Αναγνωριστικό Αεροσκάφος Τύπου 92**») ήταν ιαπωνικό μονοκινητήριο αναγνωριστικό το οποίο σχεδίασε και παρήγαγε η Mitsubishi για την Αεροπορική Υπηρεσία του Ιαπωνικού Αυτοκρατορικού Στρατού τη δεκαετία του 1930. Κατασκευάστηκαν 230 μονάδες και ο τύπος παρέμεινε σε υπηρεσία από το 1933 μέχρι το 1936. Ήταν το πρώτο ιαπωνικό αεροσκάφος που προωθούνταν από κινητήρα εγχώριας κατασκευής και σχεδίασης.

Σχεδιασμός και ανάπτυξη
-----------------------

Το 1930 η Mitsubishi ανέπτυξε δύο σχεδιάσεις προκειμένου να καλύψει απαίτηση του Αυτοκρατορικού Στρατού που αφορούσε στην ανάπτυξη αναγνωριστικού αεροσκάφους βραχείας ακτίνας δράσης το οποίο θα αντικαθιστούσε το Kawasaki Type 88. Το τελευταίο ήταν ένα αεροσκάφος μεγαλύτερων διαστάσεων και είχε επίσης μεγαλύτερη ακτίνα δράσης. Η μία πρόταση της Mitshubishi ήταν το διπλάνο **2MR7**, σχεδιαστικά βασισμένο στο αναγνωριστικό 2MR και το τορπιλοπλάνο B2M, ενώ η άλλη της πρόταση ήταν το μονοπλάνο **2MR8** που είχε πτέρυγα αλεξηλίου.

Το πρώτο από τα τέσσερα πρωτότυπα που κατασκευάστηκαν πραγματοποίησε την παρθενική του πτήση στις 28 Μαρτίου 1931, προωθούμενο από αστεροειδή κινητήρα Mitsubishi A2 μέγιστης ισχύος 320 hp. Στα υπόλοιπα πρωτότυπα χρησιμοιποιήθηκαν κινητήρες μεγαλύτερης ισχύος ενώ ενσωματώθηκαν διάφορες αλλαγές που βελτίωναν τα αεροδυναμικά χαρακτηριστικά. Εν τέλει το αεροσκάφος έγινε αποδεκτό από τον Αυτοκρατορικό Στρατό ως είχε στην διαμόρφωση του τέταρτου πρωτοτύπου.

Τα 2MR8 παραγωγής είχαν σταθερό σύστημα προσγείωσης και προωθούνταν από αστεροειδή κινητήρα Mitsubishi Type 92 των 450 hp. Υπήρχαν δύο ανοικτά κόκπιτ, για τον πιλότο και τον παρατηρητή, ενώ ο οπλισμός αποτελούνταν από δύο πολυβόλα των 7,7 mm που μπορούσαν να βάλλουν προς τα εμπρός καθώς και ένα ή δύο πολυβόλα εγκατεστημένα στο πίσω κόκπιτ. Η παραγωγή τερματίστηκε το 1934 έπειτα από την ολοκλήρωση 230 μονάδων.

Επιχειρησιακή ιστορία
---------------------

Στα 1933-1936 τα 2MR8 έδρασαν στη Μαντσουρία με μονάδες της Στρατιάς του Κβαντούνγκ. Επίσης ορισμένα αεροσκάφη αυτού του τύπου έδρασαν με την Αεροπροία της Κυβέρνησης του Μπεϊγιάνγκ στα αρχικά στάδια του Β΄ Σινοϊαπωνικού Πολέμου.

=Χρήστες
========

Κυβέρνησης του Μπεϊγιάνγκ (Κίνα)
* Kwangsi Air Force purchased two Type 92s in September 1934, with a few more being purchased in 1935.

Ιαπωνία
* Αεροπορική Υπηρεσία του Ιαπωνικού Αυτοκρατορικού Στρατού

Παραπομπές
----------

1. 1 2 3  Mikesh and Abe 1990, σελ. 180.
2. ↑
3. ↑  Donald 1997, σελ. 647.
4. 1 2  Andersson 2008, σελίδες 57–60.

Βιβλιογραφία
------------

* Andersson, Lennart. *A History of Chinese Aviation: Encyclopedia of Aircraft and Aviation in China until 1949*. Taipei, Taiwan: AHS of ROC, 2008. (ISBN 978-957-28533-3-7).
* Donald, David (editor). *The Encyclopedia of World Aircraft*. Leicester, UK: Blitz, 1997. (ISBN 1-85605-375-X).
* Mikesh, Robert C. and Shorzoe Abe. *Japanese Aircraft, 1910-1941*. London: Putnam & Company Ltd. 1990. (ISBN 0-85177-840-2).

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
--------------------

* Πολυμέσα σχετικά με το θέμα  Mitsubishi Type 92 Reconnaissance Aircraft στο Wikimedia Commons
Το **DOSBox** είναι εξομοιωτής που εξομοιώνει έναν συμβατό υπολογιστή IBM PC εκτελώντας ένα λειτουργικό σύστημα DOS, μαζί με συμβατές κάρτες γραφικών και ήχου, που σημαίνει πως κανονικά προγράμματα DOS, συμπεριλαμβανόμενων και παιχνιδιών υπολογιστή, παρέχουν ένα περιβάλλον στο οποίο μπορούν να τρέξουν σωστά, παρόλο που οι σύγχρονοι υπολογιστές έχουν σταματήσει να υποστηρίζουν αυτό το περιβάλλον. Το DOSBox είναι ελεύθερο λογισμικό, γραμμένο κυρίως στη γλώσσα C++ και διανέμεται υπό την Γενική Άδεια Δημόσιας Χρήσης GNU. Το DOSBox έχει ληφθεί πάνω από 30 εκατομμύρια φορές από την αρχική κυκλοφορία της στην SourceForge το 2002.

Το DOSBox μπορεί να τρέξει παλιό λογισμικό DOS σε σύγχρονους υπολογιστές που δεν θα μπορούσε να λειτουργήσει διαφορετικά, λόγω της ασυμβατότητας μεταξύ του παλαιότερου λογισμικού και σύγχρονου υλικού λειτουργικών συστημάτων. Μια σειρά βελτιώσεων χρήσης του DOS έχουν προστεθεί στο DOSBox πέρα από την εξομοίωση DOS, όπως εικόνες σκληρού δίσκου, peer-to-peer, στιγμιότυπα και screencasting. Μια σειρά από vintage βιντεοπαιχνίδια DOS έχουν εμπορικά επανακυκλοφορήσει για να τρέξουν σε σύγχρονα λειτουργικά συστήματα μέσα στο DOSBox.

Δεν έχει κυκλοφορήσει μια νέα επίσημη έκδοση του DOSBox από το DOSBox 0.74, που κυκλοφόρησε το Μάιο του 2010, αν και η ανάπτυξη συνεχίζεται στην έκδοση SVN. Διακλαδώσεις όπως το *DOSBox SVN Daum* και το *DOSBox SVN-LFN* παρέχουν πρόσθετες λειτουργίες, όπως η υποστήριξη των save states και μεγάλων ονομάτων αρχείων.

Παραπομπές
----------

1. ↑  «DOSBox 0.74-3 has been released!». 26 Ιουνίου 2019.
2. ↑  «Download Statistics». Ανακτήθηκε στις 10 Νοεμβρίου 2015.
3. ↑  «SVN Builds». DOSBox. 1 Δεκεμβρίου 2012. Ανακτήθηκε στις 8 Ιανουαρίου 2012.

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
--------------------

|  |  |
| --- | --- |
| Commons logoCommons logo | Τα Wikimedia Commons έχουν πολυμέσα σχετικά με το θέμα   **DOSBox** |

* Επίσημη ιστοσελίδα
* Επίσημο forum του DOSBox
Ο **Πολύκαρπος Ψωμιάδης** (11 Ιανουαρίου 1864 - 1935) ήταν Έλληνας μητροπολίτης Ξάνθης και Περιθεωρίου.

Βιογραφία
---------

Γεννήθηκε στα Κοτύωρα (Ορντού) το 1864. Σπούδασε στη Θεολογική Σχολή της Χάλκης, από όπου αποφοίτησε το 1882. Στις 8 Σεπτεμβρίου 1888 χειροτονήθηκε διάκονος και τον Αύγουστο του 1892 πρεσβύτερος από τον Οικουμενικό Πατριάρχη Νεόφυτο Η΄. Το 1899 χειροτονήθηκε επίσκοπος Κολωνείας. Το 1911 προήχθη σε Μητροπολίτη Νεοκαισαρείας και Κοτυώρων. Το 1922, μετά την Μικρασιατική καταστροφή ορίστηκε Μητροπολίτης Ξάνθης και Περιθεωρίου, από όπου παραιτήθηκε λόγω γήρατος τον Αύγουστο του 1935. Πέθανε λίγο μετά την παραίτησή του. Έχει συντάξει αρκετές μελέτες, οι περισσότερες από τις οποίες δημοσιεύτηκαν στην Εκκλησιαστική Αλήθεια.