recursal/SuperWikiNEXT-32B huggingface dataset:
Φανταστικό πορτρέτο του Ρούμερ Φίσχερ
 Σχέδιο του οικόσημου του Ρούμερ Φίσχερ
Ο **Ρούμερ Φίσχερ** (Roemer Pieterszoon Visscher, 1547 – 19 Φεβρουαρίου 1620) ήταν επιτυχημένος Ολλανδός έμπορος, ο πρώτος Ολλανδός ασφαλιστής και συγγραφέας της Ολλανδικής Χρυσής Εποχής.

Βίος
----

Ο Φίσχερ γεννήθηκε και έζησε στο Άμστερνταμ και ήταν σημαντική και κεντρική μορφή της πολιτιστικής σκηνής εκεί και μέλος του *rederijkerskamer* *De Eglantier* με σύνθημα *"In liefde bloeiende"* ("Ανθίζοντας ερωτευμένος"). Άλλα μέλη αυτής της ομάδας ήταν οι Ολλανδοί συγγραφείς PC Hooft, Bredero και Vondel. Ο Vondel αποκάλεσε τον οίκο Visschers *"het saligh Roemers huys"* ("ευχάριστο σπίτι του Ρούμερ"), επειδή καλλιτέχνες όλων των ειδών επισκέπτονταν το σπίτι του στο Gelderse Kade στο Άμστερνταμ, από ζωγράφους έως ποιητές. Ο Ρούμερ ήταν πατέρας τριών κοριτσιών, των Maria Tesselschade Visscher, Gertruid και Anna Visscher .

Έργα
----

Το ουμανιστικό και ηθικολογικό περιεχόμενο των έργων του ανήκει στην περίοδο της Αναγέννησης, αν και η φόρμα ήταν πιο συντηρητική και χαρακτηριστική για τους *rederijkers* (Συντεχνίας των ρητόρων). Ο Φίσχερ ήταν ειδικός στο επίγραμμα, αλλά δημιουργούσε και εμβλήματα. Τα εμβλήματα είναι ένα είδος στο οποίο οι εικόνες συνοδεύονται από μία ή δύο ομοιοκαταληξίες. Ένα παράδειγμα του εμβλήματος είναι το V*isschers Sinnepoppen*. Ένα έμβλημα, που ονομάζεται *"Elck wat wils"* εξακολουθεί να είναι μια κοινή έκφραση στα ολλανδικά, που σημαίνει "στον καθένα τον δικό του".

Ανάμεσα στα έργα του είναι:

* *T'loff vande mutse, ende van een blaewe scheen* (1612)
* *Brabbeling* (1614)
* *Sinnepoppen* (1614)

Παραπομπές
----------

1. ↑  Εθνική Βιβλιοθήκη της Γερμανίας, Κρατική Βιβλιοθήκη του Βερολίνου, Βαυαρική Κρατική Βιβλιοθήκη, Εθνική Βιβλιοθήκη της Αυστρίας: (Γερμανικά, Αγγλικά) *Gemeinsame Normdatei*. 139081925. Ανακτήθηκε στις 17  Οκτωβρίου 2015.
2. ↑  «Roemer Visscher». *αναμνηστική πλάκα*. 6803.
3. ↑  «Roemer Visscher». (Ολλανδικά) *Digital Library for Dutch Literature (DBNL)*. viss004.
4. ↑  Εθνική Βιβλιοθήκη της Γερμανίας, Κρατική Βιβλιοθήκη του Βερολίνου, Βαυαρική Κρατική Βιβλιοθήκη, Εθνική Βιβλιοθήκη της Αυστρίας: (Γερμανικά, Αγγλικά) *Gemeinsame Normdatei*. Ανακτήθηκε στις 22  Δεκεμβρίου 2014.
5. ↑  «Gran Enciclopèdia Catalana» (Καταλανικά) Grup Enciclopèdia. 0071346.
6. ↑  Geoffrey Cotterell, "Amsterdam: The Life of a City". Little, Brown & Company 1972.

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
--------------------

* Ψηφιακή έκδοση Sinnepoppen
* T'lof van rethorica Αρχειοθετήθηκε 2011-05-14 στο Wayback Machine. - ψηφιακή έκδοση (από το έργο Brabbeling)
* Πληροφορίες και εικόνα σελίδας από το Sinnepoppen
* Roemer Visscher (1547-1620) Αρχειοθετήθηκε 2005-03-14 στο Wayback Machine. - Φανταστικές εικόνες του Roemer Visscher

|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
| Καθιερωμένοι όροι | 
* WorldCat
* VIAF: 29882304
* LCCN: nr91018862
* ISNI: 0000 0000 8214 2360
* GND: 139081925
* SUDOC: 087183145
* BNF: cb10422336k (data)
* BPN: 02360126
* BNE: XX980436
* RKD: 435664

 |

 |

|  |  |
| --- | --- |
| 

|  |
| --- |
| * Πύλη:Βιογραφίες
* Πύλη:Τέχνη
* Πύλη:Ζωγραφική
 |

 |
Η **νησίδα ανακύκλωσης ή οικολογική νησίδα**(ανάλογα με τον κάθε δήμο) είναι μια περιφραγμένη και φυλασσόμενη περιοχή, προορισμένη για τη χωριστή συλλογή απορριμάτων και διαθέσιμη σε πολλούς δήμους της Ιταλίας. Οι πολίτες, κατά τις ώρες λειτουργίας των νησίδων, μπορούν να πετάξουν ακόμα και απορρίμματα, των οποίων η διαχείριση δεν είναι δυνατή μέσω του συστήματος συλλογής, απορρίμματα ογκώδη ή επικίνδυνα. Η κύρια χρησιμότητα των χώρων αυτών είναι ο περιορισμός της συγκέντρωσης σκουπιδιών στους χώρους υγειονομικής ταφής απορριμμάτων, με στόχο την εξοικονόμηση φυσικών πόρων και την καλύτερη προστασία του περιβάλλοντος.

Νησίδα ανακύκλωσης

Μια εναλλακτική λύση για τους κάδους απορριμμάτων
-------------------------------------------------

Για λόγους περιβάλλοντος, υγιεινής και αστικής ευπρέπειας, σε δήμους που είναι πιο ευαισθητοποιημένοι σε περιβαλλοντικά ζητήματα και που σέβονται τους κανονισμούς CE, επικρατεί η τάση εξάλειψης των κάδων απορριμμάτων στους δρόμους, προχωρώντας παράλληλα στη συλλογή απορριμμάτων πόρτα-πόρτα. 

Η επιλογή αυτή συνεπάγεται την ανάγκη δημιουργίας σε επίπεδο δήμων, τέτοιου είδους χώρων -όπως οι νησίδες ανακύκλωσης - στους οποίους οι πολίτες μπορούν να αφήσουν τα απορρίμματα που δεν μπορούν να συλλέξουν στο σπίτι.

Πλεονεκτήματα για τον χρήστη
----------------------------

Εκτός από τα περιβαλλοντικά οφέλη, η συγκέντρωση απορριμμάτων στις νησίδες ανακύκλωσης σε συνδυασμό με την τεχνολογία, θα μπορούσε να οδηγήσει σε επιβράβευση των πολιτών που συμμορφώνονται με διάφορες εκπτώσεις. 

Ορισμένοι δήμοι,, ανάλογα με τα σκουπίδια που συλλέγουν, προβλέπουν την μετατροπή του βάρους των απορριμμάτων των πολιτών σε πόντους που συγκεντρώνονται σε μια ειδική μαγνητική κάρτα ή στην κάρτα υγείας. Όταν κάποιος συγκεντρώσει ένα ορισμένο σύνολο πόντων, μπορεί να αποκτήσει ένα κουπόνι έκπτωσης για τον φόρο TARES, πρώην TARSU.

Υλικά που συλλέγονται
---------------------

Οι νησίδες ανακύκλωσης έχουν σχεδιαστεί για τη συγκέντρωση των αστικών απορριμμάτων, τα οποία είτε λόγω μεγέθους είτε λόγω είδους δεν επιτρέπεται να τοποθετηθούν στους τυπικούς κάδους χωριστής συλλογής απορριμμάτων ή να συλλεχθούν "πόρτα-πόρτα". Για παράδειγμα:

* Φυτικά απορρίμματα κηπουρικής
* Ογκώδεις συσκευασίες: κουτιά, πλαστικά φιλμ, πολυστυρένιο
* Ξύλο (κιβώτια φρούτων και λαχανικών, παλέτες, παλιά έπιπλα,...)
* Θραύσματα μετάλλων
* Ογκώδη απορρίμματα (στρώματα, έπιπλα, καναπέδες,...)
* Απόβλητα ειδών ηλεκτρικού και ηλεκτρονικού εξοπλισμού (ηλεκτρικές συσκευές, τηλεοράσεις, υπολογιστές, κινητά τηλέφωνα,...)
* Ελαστικά
* Μπαταρίες αυτοκινήτων
* Φάρμακα που έχουν λήξει
* Λαμπτήρες εξοικονόμησης ενέργειας και σωλήνες νέον
* Χρησιμοποιημένα ορυκτέλαια
* Χρησιμοποιημένα μαγειρικά έλαια
* Αδρανή απόβλητα (μικρές ποσότητες που παράγονται σε ανακαινίσεις κατοικιών)
* Άδεια τόνερ
* Επικίνδυνα αστικά απορρίμματα, όπως βερνίκια, κόλλες, διαλύτες, φυτοφάρμακα, οξέα

Σημειώσεις
----------

1. ↑  Inaugurazione di stazione ecologica avanzata Αρχειοθετήθηκε 2016-03-05 στο Wayback Machine..
2. ↑  Capannori verso rifiuti zero Αρχειοθετήθηκε 2016-03-05 στο Wayback Machine..

Δείτε ακόμη
-----------

* Απορρίμματα
* Ανακύκλωση απορριμμάτων
* Χώρος Υγειονομικής Ταφής Απορριμμάτων
Ο **σκοροδίτης** (αγγλ. *scorodite*) είναι ορυκτό ένυδρο αρσενικικό άλας του σιδήρου. Οφείλει το όνομά του στην αρχαία ελληνική λέξη *σκόροδον* ( = σκόρδο), λόγω της οσμής σκόρδου που αναδύει όταν θερμανθεί και η οποία οφείλεται στο περιεχόμενο αρσενικό.

Εμφάνιση, παραγενέσεις
----------------------

Είναι δευτερογενές ορυκτό, σχηματιζόμενο στις ζώνες οξείδωσης σουλφιδίων (κυρίως μικτών θειούχων) που περιέχουν αρσενικό. Είναι δίμορφος με τον παρασκοροδίτη (ίδια χημική σύσταση, τριγωνικό σύστημα), ενώ σχηματίζει παραμικτική σειρά με τον μανσφιλντίτη (mansfieldite, AlAsO4. 2H2O) και τον ιανομανίτη (Yanomanite, InAsO4. 2H2O).

Απαντά, σε μικρές συνήθως ποσότητες, σε πολλά σημεία του κόσμου. Δεν χρησιμοποιείται ως μετάλλευμα, λόγω, όμως, χρωμάτων και διαφάνειας είναι δείγμα περιζήτητο από τους συλλέκτες. Πολύ όμορφα δείγματα κρυστάλλων του ανευρίσκονται στη Γερμανία (Σαξωνία και Μέλας Δρυμός), τη Βρετανία (Κορνουάλλη), την Τσεχία, την Αυστρία (Καρινθία), τη Γαλλία, τη Βραζιλία (περιοχή Minas Gerais), τις περιοχές Zacatecas και Mapimi του Μεξικού, την περιοχή Kiura της Ιαπωνίας, την Αλγερία, την Αυστραλία και τις Πολιτείες Γιούτα και Νεβάδα.

Στην Ελλάδα απαντά στα μεταλλεία Λαυρίου (περιοχές Καμάριζα, Πιθαροπούσι και Πασαλιμάνι).

Πηγές
-----

* Handbook of Mineralogy
* Mindat.org
* Galleries.com
* Webmineral.com
* Mineral Atlas

Δείτε επίσης
------------

* Κατάλογος ορυκτών
* Κατάλογος ορυκτών των μεταλλείων Λαυρίου

Βιβλιογραφία
------------

* James Dwight Dana, *Manual of Mineralogy and Lithology, Containing the Elements of the Science of Minerals and Rocks*, READ BOOKS, 2008 ISBN 1443742244
* Frederick H. Pough, Roger Tory Peterson, Jeffrey (PHT) Scovil, *A Field Guide to Rocks and Minerals*, Houghton Mifflin Harcourt, 1988 ISBN 039591096X
* Walter Schumann, R. Bradshaw, K. A. G. Mills, *Handbook of Rocks, Minerals and Gemstones*, Houghton Mifflin Harcourt, 1993 ISBN 0395511372

Σημειώσεις
----------

1. ↑  Κατατάσσεται σε αυτά λόγω ομοιότητας δομής
Σνιέζνε Κότουι το καλοκαίρι
 Χειμερινό τοπίο του Σνιέζνε Κότουι, με το ορόσημο ραδιοφωνικό πύργο
Το **Σνιέζνε Κότουι** (1.175 μέτρα, πολωνικά: *Śnieżne Kotły*, τσέχικα: *Sněžné jámy*, γερμανικά: *Schneegruben*, κυριολεκτικά *Χιονισμένες Τρύπες* ή *Χιονισμένο Λεκανοπέδιο*) είναι δύο παγετώδη λεκανοπέδια που βρίσκονται στα Σουδητικά Όρη, στο Εθνικό Πάρκο Καρκονόσε στην Πολωνία. Αποτελούν μοναδικό δείγμα του αλπικού τοπίου στην περιοχή και αποτελούν φυσικό καταφύγιο από το 1933.

Περιγραφή
---------

Τα τείχη και των δύο λεκανοπεδίων είναι περίπου 100 μέτρα σε ύψος και περιέχουν μικρές αλπικές λίμνες. Σχηματίστηκαν κατά την τελευταία φάση της παγετωνικής περιόδου και αποτελούνται κυρίως από γρανίτη. Ωστόσο, σε δύο εκτεθειμένα σημεία βρέθηκε βασάλτης (προφανώς ηφαιστειακής προέλευσης), ο οποίος είναι αρκετά σπάνιος σε αυτό το μέρος της Κεντρικής Ευρώπης. Μερικά σπάνια είδη αρκτικών και αλπικών φυτών εμφανίζονται στα ψυχρά και σκοτεινά μέρη των λεκανοπεδίων: αλπική ανεμώνη (*pulsatilla alpina*), γεντιανή του Ασκληπιού (*gentiana asclepiadea*), ακόνιτον το ναπίδιον (*aconitum napellus*) και το μόνο μέρος στα Σουδητικά Όρη όπου εμφανίζεται ο μίκρανθος ο χιονώδης (*micranthes nivalis*). Στην κορυφή του μεγαλύτερου λεκανοπεδίου, στο Γουάμπσκι Στσιτ, υπάρχει ένας πύργος ραδιοφώνου και τηλεόρασης.

Πεζοπορία και αναρρίχηση
------------------------

Είναι δυνατή η αναρρίχηση στους τοίχους του λεκανοπεδίου, αν και η αναρρίχηση επιτρέπεται μόνο τον Ιανουάριο και τον Φεβρουάριο και είναι επικίνδυνη. Από τον Β΄ Παγκόσμιο Πόλεμο και έπειτα έχουν σημειωθεί δέκα θανατηφόρα ατυχήματα.

Η πεζοπορία είναι δυνατή: το Μονοπάτι Φιλίας Πολωνίας-Τσεχίας, μέρος του Κύριου Μονοπατιού των Σουδητικών Όρεων, εκτείνεται κατά μήκος της πάνω κορυφογραμμής των τσίρκων, κοντά στην άβυσσο. Επίσης, ένα κίτρινο μονοπάτι από την ορεινό πανδοχείο κάτω από την κορυφή Γουάμπσκι (πολωνικά: Schronisko pod Łabskim Szczytem) οδηγεί στην κορυφή των λεκανοπεδίων. Το πράσινο μονοπάτι οδηγεί στο κάτω μέρος των λεκανοπεδίων.

Παραπομπές
----------

1. 1 2 3  Roślinność Śnieżnych Kotłów Αρχειοθετήθηκε 2012-03-01 στο Wayback Machine. [ανακτήθηκε στις 2009-12-26]
2. ↑  Śnieżne Kotły Αρχειοθετήθηκε 2016-08-22 στο Wayback Machine. ανακτήθηκε στις 2009-12-26
3. ↑  Szlaki piesze - śnieżne Kotły [ανακτήθηκε στις 2009-12-26
4. ↑  Snowy peak-holes (Sniezne Kotly) [ανακτήθηκε στις 2009-12-26]
5. ↑  Karkonosze - ciekawe miejsca [ανακτήθηκε στις 2009-12-26]

|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
| Καθιερωμένοι όροι | 
* VIAF: 14156133183358430005

 |

 |
Η **διοικητική περιφέρεια Ντέτμολντ** (γερμ. *Regierungsbezirk Detmold*) είναι μια από τις πέντε διοικητικές περιφέρειες του γερμανικού ομόσπονδου κρατιδίου της Βόρειας Ρηνανίας-Βεστφαλίας. Έχει 2.071.642 κατοίκους (30 Ιουνίου 2004) και έκταση 6.518 χμ².

Γεωγραφία
---------

Η διοικητική περιφέρεια Ντέτμολντ βρίσκεται στο βορειοανατολικό μέρος της Βόρειας Ρηνανίας-Βεστφαλίας, μεταξύ του Γερμανικού Βαθυπέδου (*Norddeutsche Tiefebene*) και των Μεσαίων Όρων (*Mittelgebirge*). Έχει σε σχέση με τις άλλες διοικητικές περιφέρειες του κρατιδίου την χαμηλότερη πυκνότητα πληθυσμού, σχεδόν διπλάσια όμως από το γειτονικό κρατίδιο της Κάτω Σαξονίας. Ο πληθυσμός συγκεντρώνεται κυρίως στις περιοχές Μπίλεφελντ, Χέρφορντ και Μίντεν στο μήκος της εθνικής οδού Α2.

Γειτονικές περιφέρειες και κρατίδια
-----------------------------------

Η διοικητική περιφέρεια Ντέτμολντ συνορεύει στο βορρά και στην ανατολή με το κρατίδιο της Κάτω Σαξονίας, στο νότο με το κρατίδιο της Έσσης και στην δύση με τις περιφέρειες Μίνστερ και Άρνσμπεργκ.

Διοικητική διαίρεση
-------------------

Η διοικητική περιφέρεια Ντέτμολντ διαιρείται σε έξι επαρχίες (*Kreise*), οι οποίες συμπεριλαμβάνουν συνολικά 69 δήμους. Πέραν αυτών υπάρχει μια ανεξάρτητη αστική περιφέρεια (*kreisfreie Stadt*).

| Επαρχίες | Ανεξάρτητες αστικές περιφέρειες |
| --- | --- |
| * Γκύτερσλο
* Λίππε
* Μίντεν-Λίμπεκε
* Παντερμπόρν
* Χέξτερ
* Χέρφορντ
 | * Μπίλεφελντ
 |

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
--------------------

* Πολυμέσα σχετικά με το θέμα  Ostwestfalen-Lippe στο Wikimedia Commons
* Επίσημη ιστοσελίδα

  


|  |  |  |  |  |
| --- | --- | --- | --- | --- |
| 

| π • σ • ε
Διοικητικές περιφέρειες της Βόρειας Ρηνανίας-Βεστφαλίας |
| --- |
|  |
| 
* Άρνσμπεργκ
* Ντέτμολντ
* Ντύσσελντορφ
* Κολωνία
* Μύνστερ
 | Σημαία της Βόρειας Ρηνανίας Βεστφαλίας |

 |

|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
| Καθιερωμένοι όροι | 
* VIAF: 157731737
* GND: 4011556-2

 |

 |

|  |  |
| --- | --- |
| 

|  |
| --- |
| * Πύλη:Γεωγραφία
* Πύλη:Ευρώπη
* Πύλη:Γερμανία
 |

 |
* Σύνορα του 1945
* Περιοχές που διεκδίκησε η Σοβιετική Ένωση
* Τα σοβιετικά σχέδια για μεγαλύτερη επέκταση στη Τουρκία
* Τα σύνορα των εδαφικών αξιώσεων της ΣΣΔ Αρμενίας (Δυτική Αρμενία)
* Τα σύνορα των εδαφικών αξιώσεων της Γεωργιανή ΣΣΔ (Τάο-Κλαρτζέτι και Λαζιστάν)
* Τα σύνορα της προτεινόμενης ΑΣΣΔ Λαζιστάν

Σύμφωνα με τα απομνημονεύματα του Νικίτα Χρουστσόφ, ο αναπληρωτής πρωθυπουργός Λαβρέντι Μπέρια (1946-1953) πίεσε τον Ιωσήφ Στάλιν να προβάλλει αξιώσεις εναντίον τουρκικού εδάφους που εκλάπη από τη Γεωργία. Για πρακτικούς λόγους, οι Σοβιετικές αξιώσεις, αν ήταν επιτυχείς, θα ενίσχυαν την θέση της Σοβιετικής Ένωσης γύρω από την Μαύρη Θάλασσα και θα αποδυνάμωνε την Βρετανική επιρροή στη Μέση Ανατολή.

Επισκόπηση
----------

Η Σοβιετική Ένωση είχε προβάλλει εδώ και καιρό αντιρρήσεις για την Σύμβαση του Μοντρέ του 1936, η οποία έδωσε στην Τουρκία τον αποκλειστικό έλεγχο της ναυτιλίας στα στενά του Βοσπόρου, μια σημαντικότατη υδάτινη διαδρομή για τις ρωσικές εξαγωγές. Όταν η Σοβιετική-Τουρκική Συνθήκη Φιλίας και Ουδετερότητας έληγε το 1945, η Σοβιετική πλευρά επέλεξε να μην ανανεώσει τη συνθήκη. Ο υπουργός εξωτερικών της Σοβιετικής Ένωσης Βιατσεσλάβ Μολότοφ είπε στους Τούρκους ότι οι γεωργιανές και αρμενικές αξιώσεις επί τουρκικού εδάφους έπρεπε να επιλυθούν πριν από τη σύναψη της νέας συνθήκης.

Οι αμφισβητούμενες περιοχές γύρω από το Καρς και το Αρνταχάν κυβερνούνταν από την Ρωσική Αυτοκρατορία, από το 1878 έως το 1921, όταν η Ρωσία τις παραχώρησε στην Τουρκία, αλλά συνέχισαν να κατοικούνται από εθνότητες που είχαν πλέον δικές τους δημοκρατίες εντός της Σοβιετικής Ένωσης. Ο Μολότοφ υποστήριξε ότι, ενώ οι Σοβιετικοί κανονικοποίησαν τα σύνορα τους με την Πολωνία μετά από εδαφικές παραχωρήσεις προς αυτούς το 1921, παρόμοιες παραχωρήσεις προς την Τουρκία δεν είχαν νομιμοποιηθεί ποτέ με επαναδιαπραγμάτευση από εκείνη τη στιγμή.

Παραπομπές
----------

1. ↑  Suny, Ronald Grigor (1993). *Looking Toward Ararat: Armenia in Modern History*. Indiana University Press. σελίδες 169, 175–176.
2. 1 2  Roberts, Geoffrey (2011). *Molotov: Stalin's Cold Warrior*. Potomac Books. σελίδες 107–108.
χάρτης της περιοχής Kuban στη Ρωσία από την εφημερίδα Stielers Handatlas, φύλλο 49, 1892
Η **Σοβιετική Δημοκρατία του Κουμπάν-Μαύρης Θάλασσας** (30 Μαΐου – 6 Ιουλίου 1918, ρωσικά: Кубано-Черноморская советская республика) αποτέλεσε μέρος της Ρωσικής ΣΟΣΔ. Η πρωτεύουσα ήταν το Αικατερινοντάρ.

Δημιουργήθηκε από τη συγχώνευση της Σοβιετικής Δημοκρατίας της Μαύρης Θάλασσας και της Σοβιετικής Δημοκρατίας του Κουμπάν. Ο ηγέτης της δημοκρατίας ήταν ο Αβράν Ρούμπιν. Στο πρώτο Σοβιέτ του Βόρειου Καυκάσου στις 5-7 Ιουλίου 1918 η δημοκρατία συγχωνεύτηκε με τις δημοκρατίες Ταυρίδας και Σταυρούπολης δημιουργώντας την Σοβιετική Δημοκρατία του Βόρειου Καυκάσου, με πρωτεύουσα το Αικατερινοντάρ.
Το **Ναχαγιέ Κραγκουγιεβάτσκα** (*σερβικά : Крагујевачка нахија*) ήταν Ναχαγιέ - επαρχία της Οθωμανικής Αυτοκρατορίας. και του Πριγκιπάτου της Σερβίας που δημιουργήθηκε με την διοικητική διαίρεση του 1819 και διατηρήθηκε έως το 1833 όπου καταργήθηκε. Έδρα του ήταν η πόλη Κραγκούγιεβατς όπου πήρε και το όνομα του.

Το ναχαγιέ στα πλαίσια της Οθωμανικής αυτοκρατορίας δημιουργήθηκε μετά την κατάκτηση του Δεσποτάτου της Σερβίας τον 15ο αιώνα. Το 1716 η Αυστροουγγαρία ξεκίνησε πόλεμο με του Οθωμανούς με το ναχαγιέ να γνωρίζει πολλές καταστροφές.

Το 1819 με την αυτονόμηση του Πριγκιπάτου της Σερβίας παρέμεινε διοικητική διαίρεση έως το 1834.

Παραπομπές
----------

1. 1 2  Мирослав Свирчевић, ЛОКАЛНА УПРАВА И РАЗВОЈ МОДЕРНЕ СРПСКЕ ДРЖАВЕ, BELGRADE 2011
2. 1 2  «Историја општине Кнић, Општина Кнић, Municipality of Knic». Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 29 Μαΐου 2013. Ανακτήθηκε στις 6 Μαρτίου 2014.
Ο **Ντήτριχ Γ΄**, γερμ.: Dietrich III graf von Kleve (άκμασε 1172-88) από τον Οίκο της Κλέβης ήταν κόμης της Κλέβης από το 1172 έως το 1188.

Βιογραφία
---------

Ήταν γιος του Ντήτριχ Β΄ κόμη της Κλέβης και της Aδελαΐδας, κόρης του Γκέμπχαρντ Γ΄, κόμη του Ζούτσμπαχ.

Η κομητεία της Κλέβης (γερμ.: Grafschaft Kleve, ολλανδ.: Graafschap Kleef) ήταν μία κομητική πολιτεία της Γερμανικής αυτοκρατορίας, σήμερα εν μέρει στη Γερμανία (μέρος της βόρειας Ρηνανίας-Βεστφαλίας) και των Κάτω Χωρών/Ολλανδίας (τμήματα του Λίμπουρχ, της βόρειας Βραβάντης και του Χέλρελαντ). Οι ηγέτες της, που ονομάζονται κόμητες, είχαν μία ειδική και προνομιακή θέση στην Αυτοκρατορία. Η κομητεία της Κλέβης αναφέρεται για πρώτη φορά τον 11ο αι. Το 1417 η κομητεία έγινε δουκάτο (γερμ.: Herzogtum Kleve, ολλανδ.: Hertogdom Kleef) και οι ηγεμόνες του αναβιβάστηκαν σε δούκες.

Η ιστορία της σχετίζεται στενά με αυτή των γειτόνων της: τα δουκάτα του Γύλιχ, του Μπεργκ, του Χέλρε και της κομητείας του Λα Μαρκ. Το 1368 η Κλέβη και το Λα Μαρκ ενώθηκαν. Το 1521 τα Γύλιχ, Μπεργκ, Κλέβης και Λα Μαρκ σχημάτισαν τα Ενωμένα δουκάτα των Γύλιχ-Κλέβης-Μπεργκ. Η περιοχή βρισκόταν και στις δύο πλευρές του ποταμού Ρήνου, γύρω από την πρωτεύουσα Κλέβη και κάλυπτε περίπου τις σημερινές περιοχές Κλέβη, Βέζελ και την πόλη του Ντούισμπουργκ.

Σύμφωνα με τη γερμανική, ολλανδική και γαλλική Wikipedia υπήρχε μόνο ένας Ντήτριχ μεταξύ 1172 και 1198. Αυτός ήταν γιος του Ντήτριχ Β΄ και της Aδελαΐδας του Ζούλτσμπαχ και νυμφεύτηκε τη Mαργαρίτα της Ολλανδίας. Αυτό θα έκανε τους Ντήτριχ Γ΄ και Ντήτριχ Δ΄ το ίδιο πρόσωπο.

Παραπομπές σε πηγές
-------------------

1. ↑  Εθνική Βιβλιοθήκη της Γερμανίας, Κρατική Βιβλιοθήκη του Βερολίνου, Βαυαρική Κρατική Βιβλιοθήκη, Εθνική Βιβλιοθήκη της Αυστρίας: (Γερμανικά, Αγγλικά) *Gemeinsame Normdatei*. Ανακτήθηκε στις 28  Μαρτίου 2015.

|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
| Καθιερωμένοι όροι | 
* VIAF: 163956970
* GND: 143220705

 |

 |
Συντεταγμένες: 18°01′N 76°54′W﻿ / ﻿18.017°N 76.900°W﻿ / 18.017; -76.900

Το **Σαιντ Άντριου** (αγγλικά: *Saint Andrew*) είναι μια από τις δεκατέσσερις ενορίες της Τζαμάικας. Έχει έκταση 430,7 τ.χλμ. και πληθυσμό 555.828 κατοίκων (2001). Πρωτεύουσα είναι η Χαφ Γουέι Τρι.

Γεωγραφία
---------

Το Σαιντ Άντριου βρίσκεται νοτιοανατολικά της Τζαμάικα. Στα νότια βρέχεται από την Καραϊβική Θάλασσα. Συνορεύει στα νότια-κεντρικά με το Κίνγκστον, στα δυτικά με την Αγία Αικατερίνη, στα βόρεια με την Αγία Μαρία, στα βορειοδυτικά με την Πόρτλαντ και στα νοτιοανατολικά με τον Άγιο Θωμά. Είναι η μόνη ενορία που συνορεύει με το Κίνγκστον. Έχει έκταση 430,7 τ.χλμ.. Είναι η μεγαλύτερη ενορία της Τζαμάικα. 

### Ποτάμια

Το κυριότερο ποτάμι είναι το Γιαλλάς.

### Κόλποι

Το Σαιντ Άντριου διαθέτει αρκετούς κόλπους. Ο κυριότερος είναι ο Χαντς Μπέυ. 

### Νησιά

Το κυριότερο νησί είναι το Ριφιούτζ Κέι.

Δημογραφία
----------

Το Σαιντ Άντριου είχε πληθυσμό 555.828 κατοίκων (2001). Είναι σε πληθυσμό η μεγαλύτερη ενορία της Τζαμάικα.

### Πόλεις

* Βιου Χάρμπορ
* Στόουνι Χιλ
* Φορτ Ρόιαλ
* Χαφ Γουέι Τρι

Οικονομία
---------

Στο Σαιντ Άντριου καλλιεργούνται καφές, μάνγκο, κακάο, φασόλια, αρακάς, ζαχαροκάλαμo, καπνός και λαχανικά.

Σημαντικά πρόσωπα
-----------------

Το Σαιντ Άντριου ήταν η γενέτειρα του Τζωρτζ Γουίλιαμ Γκόρντον ενός από τους εθνικούς ήρωες της Τζαμάικα.

Δείτε επίσης
------------

* Ενορίες της Τζαμάικα

Παραπομπές
----------

1. ↑  Γεωγραφία του Αγίου Ανδρέα[*νεκρός σύνδεσμος*]

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
--------------------

* Πληριφορίες για Σαιντ Άντριου, Τζαμάικα[*νεκρός σύνδεσμος*]

  


|  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| 

| π • σ • ε
Επαρχίες και Ενορίες της Τζαμάικα |
| --- |
|  |
| Κορνουάλη | 
* Ανόβερ
* Σαιντ Ελίζαμπεθ (Τζαμάικα)
* Τρελόνι
* Σαιντ Τζέιμς
* Γουεστμόρλαντ
 |
|  |
| Μίντλσεξ | 
* Κλάρεντον
* Μάντσεστερ
* Σαιντ Μαίρη
* Σαιντ Κάθριν
* Σαιντ Ανν
 |
|  |
| Σάρεϊ | 
* Κίνγκστον
* Σαιντ Άντριου
* Πόρτλαντ
* Σαιντ Τόμας
 |

 |
Η **Οικογένεια Κανακάρη** ήταν παλιά και πλούσια οικογένεια προκρίτων της Πάτρας.

Επώνυμο
-------

Όσοι γεννιόντουσαν το μήνα Μάϊο καλούνταν "Κανακάραι", επειδή στα δημοτικά τραγούδια ο μήνας Μάϊος αποκαλείται "κανακάρης", που σημαίνει χαριτωμένος.

Πληροφορίες
-----------

Γενάρχης της ήταν ο Κυριαζής Κανακάρης, ο οποίος μαζί με τον αδερφό του, Αγγελάκη, εγκαταστάθηκαν στις αρχές του 17ου αιώνα στην Πάτρα. Η καταγωγή της οικογενείας ήταν από τη Λειβαδιά. Ο Κυριαζής διορίστηκε εφημέριος του ναού της Αγίας Τριάδας και απέκτησε δύο αγόρια, τον Λουκά και τον Ρόδη και μια κόρη, την Αγγελική. Τα δύο αδέρφια ασχολήθηκαν με το εμπόριο και απέκτησαν σημαντική περιουσία. Στην ανάδειξη της οικογένειας διαδραμάτισε ρόλο και η συγγενική σχέση τους με τους Νοταράδες.

Τα δύο αδέρφια έμειναν άτεκνα σε αντίθεση με την αδερφή τους Αγγελική που είχε παντρευτεί παρά τη θέληση τους με τον Μπενιζέλο Ρούφο. Τελικά ο Ρόδης Κανακάρης από τον φόβο της εξαφάνισης του γένους του, συμφιλιώθηκε με την αδερφή του με τους εξής όρους: Όλα τα παιδιά της Αγγελικής θα ασπάζονταν το ορθόδοξο δόγμα ενώ όσοι θα βαφτίζονταν με τα ονόματα Αθανάσιος, Ρόδης και Λουκάς θα προσέθεταν και το επώνυμο "Κανακάρης". Παράλληλα υιοθέτησε τον Αθανάσιο Κανακάρη, ανηψιό του, στον οποίο κληροδότησε όλη του την περιουσία. 

Σήμερα οι απόγονοι των Κανακάρηδων - Ρούφων ζουν στην Αθήνα.

Παραπομπές
----------

1. ↑  Θωμόπουλος, Στέφανος Ν. (1888). *Ιστορία της Πόλεως Πατρών – από των αρχαιοτάτων χρόνων μέχρι του 1821*. Βασιλικόν τυπογραφείον Νικολάου Γ. Ιγγλέση. σελ. 403.
2. 1 2 3 4 5  Κώστας Τριανταφύλλου, *Ιστορικό λεξικό της πόλεως Πατρών*, τυπογραφείο Κούλη, Πάτρα 1995, σελ. 952 - 953

Δείτε επίσης
------------

* Οικογένεια Ρούφου

Περαιτέρω ανάγνωση
------------------

* Δημήτρης Μπαχάρας, *Αρχοντικές οικογένειες της Πελοποννήσου. Η οικογένεια Κανακάρη-Ρούφου. Από την Επανάσταση του 1821 στη Δικτατορία των Συνταγματαρχών*, Αθήνα: Βιβλιοπωλείον της Εστίας, 2020, ISBN: 9789600517934.
* Δημήτρης Μπαχάρας, "Κανακάρηδες-Ρούφοι: Ο καιρός των αρχόντων". Συνέντευξη στην Κρίστυ Κουνινιώτη. *Πελοπόννησος*, 25 Φεβρουαρίου 2021.
Ο **Νίκολα Τσούμιτς** (*Nikola Čumić*, σερβικά κυριλλικά:Никола Чумић, γενν. 20 Νοεμβρίου 1998) είναι Σέρβος επαγγελματίας ποδοσφαιριστής, ο οποίος αγωνίζεται ως πλάγιος μέσος για την Ραντνίτσκι Νις, με δανεισμό από τον Ολυμπιακό.

Σταδιοδρομία σε συλλόγους
-------------------------

### Σλομπόντα Ούζιτσε

Αφού πέρασε από όλες τις κατηγορίες νέων της Σλομπόντα Ούζιτσε, ο Τσούμιτς εντάχθηκε στην πρώτη ομάδα για τη σεζόν 2014-15. Έκανε το επίσημο ντεμπούτο του στις 13 Μαΐου 2015, εναντίον της Μάτσβα Σάμπατς. Κατά τη διάρκεια της σεζόν 2015-16 της 1η κατηγορίας Σερβίας, ο Τσούμιτς έκανε 12 εμφανίσεις και επίσης έπαιξε σε έναν αγώνα κυπελλου, εναντίον της Λόζνιτσα, σε όλους ως αναπληρωματικός.

### Μέταλατς Γκόρνι Μιλανόβατς

Το καλοκαίρι του 2016, ο Τσούμιτς μετακόμισε στην Μέταλατς Γκόρνι Μιλανόβατς του πρωταθλήματος Σερβίας, με την οποία υπέγραψε τριετές συμβόλαιο. Έκανε το ντεμπούτο του στο πρωτάθλημα στις 29 Ιουλίου 2016, μπαίνοντας στο 71ο λεπτό του αγώνα εναντίον του Ερυθρού Αστέρα. Η πρώτη του εμφάνιση στο βασικό σχήμα πραγματοποιήθηκε στις 14 Αυγούστου 2016, σε έναν αγώνα εναντίον της Βόζντοβατς.

### Ραντνίτσκι Νις

Το χειμώνα του 2018, υπέγραψε με την Ραντνίτσκι Νις.

### Ολυμπιακός

Στις 19 Δεκεμβρίου 2019, ο Ολυμπιακός ανακοίνωσε επίσημα την υπογραφή του νεαρού διεθνή για το ποσό των 500.000 ευρώ, με τον Τσούμιτς να παραμένει στη Ραντνίτσκι Νις με δανεισμό έως το τέλος της σεζόν 2019-2020.

Διεθνής σταδιοδρομία
--------------------

Είναι διεθνής με την Εθνική Σερβίας U21.

Παραπομπές
----------

1. ↑  (πολλαπλές γλώσσες) *Transfermarkt*. 368982.
2. ↑  520973. Ανακτήθηκε στις 22  Απριλίου 2022.
3. ↑  «Краљевчани пали са беле тачке». *Sportski žurnal, detail from printed edition* (στα Σερβικά). 2 Σεπτεμβρίου 2015. Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 4 Μαρτίου 2016. Ανακτήθηκε στις 3 Σεπτεμβρίου 2016.
4. ↑  «Nikola Čumić u Metalcu». *penal.rs* (στα Σερβικά). 3 Σεπτεμβρίου 2016. Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 11 Μαΐου 2017. Ανακτήθηκε στις 3 Σεπτεμβρίου 2016.
5. ↑  «Metalac počeo pripreme sa četiri pojačanja». *sportske.net* (στα Σερβικά). 15 Ιουνίου 2016. Ανακτήθηκε στις 3 Σεπτεμβρίου 2016.
6. ↑  «Voždovac-Metalac 0:0». *Επίσημος ιστότοπος Μέταλατς Γκόρνι Μιλανόβατς* (στα Σερβικά). 15 Αυγούστου 2016. Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 22 Σεπτεμβρίου 2016. Ανακτήθηκε στις 3 Σεπτεμβρίου 2016.
7. ↑  «ПЕТРОВИЋ И ЧУМИЋ ПОЈАЧАЛИ РАДНИЧКИ» (στα Σερβικά). Επίσημος ιστότοπος Ραντνίτσκι Νις. 26 Δεκεμβρίου 2018. Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 25 Δεκεμβρίου 2018.
8. ↑  «Ολυμπιακός: Ανακοίνωσε τον Τσούμιτς». www.sport24.gr. 19 Δεκεμβρίου 2019.
9. ↑  «Αυτός είναι ο Νίκολα Τσούμιτς που πήρε ο Ολυμπιακός (vids)». *www.to10.gr*. 19 Δεκεμβρίου 2019.
10. ↑  «National team career». *www.transfermarkt.com*.

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
--------------------

* (Γαλλικά) «Προφίλ του Νίκολα Τσούμιτς». *footballdatabase.eu*.
* Νίκολα Τσούμιτς Στατιστικά καριέρας στο Soccerbase
* Προφίλ στο transfermarkt.com
Ο **Ρόμπερτ Γκούλιας** (γεννημένος στις 28 Ιουλίου 1974) είναι Ούγγρος πρώην διεθνής καλαθοσφαιριστής. Έχει ύψος 2,13 μέτρα και αγωνιζόταν στη θέση του σέντερ.

Καριέρα
-------

Ο Ρόμπερτ Γκούλιας υπέγραψε το πρώτο του επαγγελματικό συμβόλαιο το 1995 με την Ατομερόμου Πακς. Στην ουγγρική ομάδα παρέμεινε για τέσσερα χρόνια, χωρίς ωστόσο να καταφέρει να κατακτήσει κάποιο τίτλο.

Το 1999, ο Γκούλιας άφησε την Ουγγαρία και ταξίδεψε στη Γαλλία στην οποία παρέμεινε μέχρι το 2004 αγωνιζόμενος αρχικά με την Πο-Ορτέζ (1999-2000), έπειτα με τη Σαλόν Σαόνε (2000-2002) και τέλος με τη Ασοσιασιόν Σπορτίβ ντε Βιλερμπάν Εβέιγ Λιονναί, γνωστή πιο απλά και ως ΑΣΒΕΛ Λυών (2002-2004).

Την περίοδο 2004-05 αγωνίστηκε αρχικά με τη Δυναμό Μόσχας, ομάδα της Ρωσίας κι έπειτα με τον Ολυμπιακό Πειραιώς.

Το 2005, υπέγραψε συμβόλαιο συνεργασίας με τον Πανελλήνιο, ωστόσο αποχώρησε από την ομάδα λίγους μήνες μετά καθώς μετεγγράφη στην τουρκική Τραμπονσπόρ Ούλκερ, στην οποία παρέμεινε για ένα χρόνο έχοντας καταφέρει μάλιστα να κατακτήσει το πρωτάθλημα Τουρκίας για το 2006.

Τη διετία 2006-07 αγωνίστηκε αρχικά με την ισπανική Ουνικάχα Μάλαγα κι έπειτα με την ουκρανική Άζβομαχ Μαριουπόλ.

Το 2007 άφησε την Ουκρανία και επέστρεψε στην Ουγγαρία προκειμένου να πάρει μεταγραφή στην ομάδα από την οποία ξεκίνησε την επαγγελματική του καριέρα. Ο λόγος για την Ατομερόμου Πακς, στην οποία παρέμεινε για τρία χρόνια, έχοντας καταφέρει μάλιστα να κατακτήσει ένα Κύπελλο Ουγγαρίας (2008) καθώς επίσης και ένα Πρωτάθλημα (2009).

Μετά το πέρας της περιόδου 2009-10, ο Γκούλιας αποφάσισε να αποσυρθεί από την ενεργό δράση και να βάλει τέλος στην επαγγελματική του καριέρα σε ηλικία 36 ετών.

Διεθνείς συμμετοχές
-------------------

Ο Ρόμπερτ Γκούλιας αποτέλεσε μόνιμο στέλεχος της Εθνικής ομάδας μπάσκετ της Ουγγαρίας από το 1995 μέχρι και το 2006. Μεταξύ άλλων, έχει συμμετάσχει στο Ευρωμπάσκετ του 1999, στο οποίο η Εθνική ομάδα της χώρας του κατέκτησε μόλις την 14η θέση.

Τίτλοι
------

* 1 Πρωτάθλημα Τουρκίας: 2006
* 1 Πρωτάθλημα Ουγγαρίας: 2009
* 1 Κύπελλο Ουγγαρίας: 2008

Πηγές
-----

* Υπέγραψε ο Γκούλιας στον Ολυμπιακό
* Παρελθόν από τον Πανελλήνιο ο Γκούλιας
Ο Ταγματάρχης **Σαλού Τζιμπό** (*Salou Djibo*, γεννήθηκε στις 15 Απριλίου 1965) είναι αξιωματικός του στρατού από τον Νίγηρα. Έπειτα από πραξικόπημα στις 18 Φεβρουαρίου 2010 κατέλαβε την εξουσία και έγινε αρχηγός του Ανωτάτου Συμβουλίου για την Αποκατάσταση της Δημοκρατίας και ντε φάκτο ηγέτης της αφρικανικής χώρας. Κυβέρνησε από το 2010 ως τις 7 Απριλίου 2011, οπότε τον διαδέχθηκε ο εκλεγμένος Πρόεδρος, Μαχαμαντού Ισουφού.

Πρώτα χρόνια
------------

Ο Τζιμπό γεννήθηκε στο Ναμαρό, ένα αγροτικό χωριό κοντά στον ποταμό Νίγηρα το 1965. Κατάγεται από τη φυλή Ζαρμά και είναι παντρεμένος, με πέντε παιδιά.

Στρατιωτική καριέρα
-------------------

Το 1995 έλαβε στρατιωτική εκπαίδευση στο Μπουακέ της Ακτής Ελεφαντοστού και αργότερα εκπαιδεύτηκε για να γίνει αξιωματικός. Τον Οκτώβριο του 2006 είχε φθάσει στο βαθμό του Ταγματάρχη (chef d'escadron). Ο Τζιμπό εκπαιδεύτηκε επίσης στο Μαρόκο και στην Κίνα.

Ανάμεσα στα πολλά του καθήκοντα, ο Τζιμπό ήταν σύμβουλος του στρατιωτικού κέντρου του Αγκαντέζ και διοικητής ουλαμού καθώς επίσης και διοικητής της φρουράς της Νιαμέι.
Υπηρέτησε επίσης στις ειρηνευτικές δυνάμεις των Ηνωμένων Εθνών στην Ακτή Ελεφαντοστού (2004) και στην Λαϊκή Δημοκρατία του Κονγκό (2006).

Η στρατιωτική του κυβέρνηση ανακοίνωσε τις προθέσεις της να καταστήσει τον Νίγηρα "μοντέλο δημοκρατίας" και ορθής διοίκησης.

Παραπομπές
----------

1. ↑  "Le Commandant Salou Djibo, patron du CSRD, la junte qui dirige le Niger....", African Press Agency, 20 Φεβρουαρίου 2010 (Γαλλικά).
2. ↑  (Γαλλικά) "Un Conseil militaire prend le pouvoir au Niger" Αρχειοθετήθηκε 2010-02-21 στο Wayback Machine. Radio France International, 19 Φεβρουαρίου 2010
3. ↑  (Γαλλικά) "Niger : le chef d'escadron Salou Djibo, "président" du CSRD" Αρχειοθετήθηκε 2018-12-07 στο Wayback Machine. Agence France Presse, 19 Φεβρουαρίου 2010
4. ↑  "Niger junta names leader after coup", UK Press Association, 19 Φεβρουαρίου 2010
5. 1 2 3 4  Backgrounder: Nigerien junta leader Salou Djibo CCTV-International
6. 1 2  (Γαλλικά) "Retour au calme au Niger au lendemain du coup d'Etat" Αρχειοθετήθηκε 2011-05-19 στο Wayback Machine. Le Point/Reuters, 19 Φεβρουαρίου 2010
7. ↑  "Military coup ousts Niger president Mamadou Tandja", British Broadcasting Corporation, 19 Φεβρουαρίου 2010

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
--------------------

* cctv.com - Backgrounder: Nigerien junta leader Salou Djibo

  


|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
| Καθιερωμένοι όροι | 
* WorldCat
* VIAF: 310665650
* LCCN: no2014113394

 |

 |
Συντεταγμένες: 25°25′23″N 100°59′31″W﻿ / ﻿25.42306°N 100.99194°W﻿ / 25.42306; -100.99194

Το **Σαλτίγιο** (ισπανικά: *Saltillo*, προφορά: [salˈtiʝo]) είναι η πρωτεύουσα και μεγαλύτερη πόλη της βορειοανατολικής πολιτείας Κοαουίλα και είναι επίσης η δημοτική έδρα του δήμου. 

Από την απογραφή του 2015, το Σαλτίγιοείχε πληθυσμό 807.537 άτομα, ενώ ο πληθυσμός της μητροπολιτικής του περιοχής ήταν 923.636, καθιστώντας το Σαλτίγιο τη μεγαλύτερη πόλη και τη δεύτερη μεγαλύτερη μητροπολιτική περιοχή στην πολιτεία Κοαουίλα, και την 19η πιο πυκνοκατοικημένη μητροπολιτική περιοχή στη χώρα.

Παραπομπές
----------

1. ↑  tucodigo.mx/index.php?estado=5&mpio=30&b\_query=mpio.

|  |  |
| --- | --- |
| 

|  |
| --- |
| * Πύλη:Γεωγραφία
* Πύλη:Μεξικό
 |

 |

|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
| Καθιερωμένοι όροι | 
* WorldCat
* VIAF: 125477811
* LCCN: n79065835
* BNF: cb12440489n (data)

 |

 |
Ο **Νικολάι Χρίστοβιτς Ρόζοφ** (ρωσικά: *Николай Христович Розов*‎, 20 Φεβρουαρίου 1938, Μόσχα, ΡΣΟΣΔ, ΕΣΣΔ - 2 Νοεμβρίου 2020, Μόσχα, Ρωσία) ήταν Ρώσος μαθηματικός και λέκτορας πανεπιστημίου.

Βιογραφία
---------

Ο Ρόζοφ αποφοίτησε από τη Σχολή Μηχανικής και Μαθηματικών του Κρατικού Πανεπιστημίου Λομονόσοφ της Μόσχας (ΚΠΜ) το 1958. Έγινε βοηθός στην έδρα διαφορικών εξισώσεων και δίδαξε στο ΚΠΜ από το 1961. Το 1964 υπερασπίστηκε την υποψήφια διατριβή του στις φυσικομαθηματικές επιστήμες. Το 1966 έγινε λέκτορας και Αντιπρύτανης (μέχρι το 1970) της Μηχανικής και Μαθηματικής Σχολής στο ΚΠΜ.

Τα 1968-1994 ο Ρόζοφ ήταν ανώτερος ερευνητής στο Τμήμα Μαθηματικών του Πανενωσιακού Ινστιτούτου Επιστημονικής και Τεχνικής Πληροφορικής της Ακαδημίας Επιστημών της ΕΣΣΔ. Από το 1978, μαζί με τους Β. Α. Κοντράτιεφ και Β. Μ. Μιλλιόνσικοφ, διεύθυνε σεμινάριο για τη θεωρία των διαφορικών εξισώσεων της Έδρας Διαφορικών Εξισώσεων του ΚΠΜ. Το 1983 υποστήριξε τη διδακτορική του διατριβή στις φυσικομαθηματικές επιστήμες. Το 1989 διορίστηκε καθηγητής στην Έδρα Διαφορικών Εξισώσεων στο ΚΠΜ.

Οι κύριοι τομείς εργασίας του Ρόζοφ ήταν οι συνήθεις και μερικές διαφορικές εξισώσεις και η θεωρία της τεχνολογίας ελέγχου. Ανέπτυξε μια ασυμπτωτική θεωρία λύσεων περιοδικών διαφορικών εξισώσεων με συνεχείς και ασυνεχείς περιοχές. Συν-συγγραφείς του ήταν ο Ε. Φ. Μισένκο και ο Α. Γ. Κολεσόφ.

Από το 1997, ο Ρόζοφ ήταν κοσμήτορας και διοργανωτής της Παιδαγωγικής Σχολής του ΚΠΜ και επικεφαλής της Έδρας Εκπαιδευτικών Τεχνολογιών της Σχολής. Από το 2000 διηύθυνε το σεμινάριο για την παιδαγωγική, τις μεθόδους διδασκαλίας και τα προβλήματα της εκπαίδευσης. Ήταν αντεπιστέλλον μέλος της Ρωσικής Ακαδημίας Εκπαίδευσης.

Διακρίσεις και βραβεία
----------------------

* Βραβείο της Κυβέρνησης της Ρωσικής Ομοσπονδίας για την Εκπαίδευση (2009)
* Μέλος της Εθνικής Ακαδημίας Τεχνών, Γλωσσών και Επιστημών της Δημοκρατίας της Μαδαγασκάρης
* Επίτιμος Καθηγητής του Νοτιοδυτικού Πανεπιστημίου "Νεοφίτ Ρίλσκι"

Παραπομπές
----------

1. 1 2 3 4 5  Math-Net.Ru: Розов Николай Христович (abgerufen am 31. Mai 2018).
2. ↑  MGU: Розов Николай Христович Αρχειοθετήθηκε 2022-04-03 στο Wayback Machine. (abgerufen am 31. Mai 2018).
3. ↑  MGU: Премии и награды 2009 (abgerufen am 31. Mai 2018).

  


|  |  |
| --- | --- |
| 

|  |
| --- |
| * Πύλη:Βιογραφίες
* Πύλη:Μαθηματικά
 |

 |

|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
| Καθιερωμένοι όροι | 
* WorldCat
* VIAF: 68505227
* LCCN: no94009535
* ISNI: 0000 0001 1028 7699
* ORCID: 0000-0001-8585-298X
* GND: 1089584814
* SUDOC: 058755985
* MGP: 108665
* BNE: XX1076626

 |

 |
Ο **Σίγκουρντ Σίγκουρντσον υιοθετημένος από τον Μάρκους**, νορβηγ.: *Sigurd Sigurdsson Markusfostre*, (π. 1155 – 29 Σεπτεμβρίου 1163) ήταν διεκδικητής και αντίπαλος βασιλιάς κατά την εποχή του εμφυλίου πολέμου στη Νορβηγία.

Βιογραφία
---------

Ο Σίγκουρντ Σίγκουρντσον φέρεται να ήταν νόθος γιος του βασιλιά Σίγκουρντ Β' της Νορβηγίας. Πρέπει να γεννήθηκε λίγο πριν το 1155, όταν ο πατέρας του σκοτώθηκε σε μάχη μαζί με τον ετεροθαλή αδελφό του, βασιλιά Ινγκε Α' της Νορβηγίας. Ο Σίγκουρντ ανατράφηκε από τον Markus του Σκογκ στο Ρίνγκσακερ, προφανώς στο Χέντμαρκ, λόγω του οποίου το παρωνύμιό του ήταν *Markusfostered*. 

Όταν ο βασιλιάς Χάακον Β΄ της Νορβηγίας απεβίωσε το 1162, οι υποστηρικτές του ονόμασαν τον ετεροθαλή αδελφό του Σίγκουρντ, υποψήφιο για βασιλιά. Ωστόσο, ο Σίγκουρντ δεν κατάφερε ποτέ να κερδίσει ευρεία αναγνώριση ή υποστήριξη. Το 1163 ο Σίγκουρντ και ο θετός πατέρας του συνελήφθησαν από τους υποστηρικτές του γιάρλ Έρλινγκ Σκάκε και του Mάγκνους Ε΄ της Νορβηγίας, που τους σκότωσαν στο Μπέργκεν στις 29 Σεπτεμβρίου 1163.

Ο Άισταϊν Mάυλα, γιος του βασιλιά Άισταϊν της Νορβηγίας, έγινε ο διάδοχός του ως υποψήφιος βασιλιάς από τη μερίδα Μπίρκεμπαϊνερ. Οι Μπίρκεμπάινερ σχηματίστηκαν το 1174 γύρω από τον Άισταϊν Μάυλα, ο οποίος ανακηρύχθηκε βασιλιάς στο Έρετινγκετ στη Συνέλευση (Thing) στις εκβολές του ποταμού Nίντεβλα στο Τρόντχαϊμ το 1176.

Ιστορικό πλαίσιο
----------------

Η εποχή του εμφυλίου πολέμου στη Νορβηγία επεκτάθηκε σε μία περίοδο 110 ετών. Ξεκίνησε με το τέλος του βασιλιά Σίγκουρντ Α΄ της Νορβηγίας το 1130 και τελείωσε με το τέλος του δούκα Σκούλε Μπάαρντσον το 1240. Κατά τη διάρκεια αυτής της περιόδου υπήρξαν πολλές αλληλένδετες συγκρούσεις ποικίλης κλίμακας και έντασης. Το υπόβαθρο γι' αυτές τις συγκρούσεις ήταν οι ασαφείς νορβηγικοί νόμοι διαδοχής, οι κοινωνικές συνθήκες και ο αγώνας μεταξύ Εκκλησίας και βασιλιά. Υπήρχαν τότε δύο κύριες μερίδες, αρχικά γνωστά με διαφορετικά ονόματα ή καθόλου ονόματα, αλλά τελικά συμπυκνώθηκαν στις μερίδες των Μπάγκλερ και Μπίρκεμπαϊνερ. Το πρόσωπο συγκέντρωσης ήταν συνήθως ένας βασιλικός γιος, ο οποίος είχε συσταθεί ως επικεφαλής της εν λόγω μερίδας, για να αντιταχθεί στην εξουσία του βασιλιά από την αντίπαλη παράταξη.

Βιβλιογραφικές αναφορές
-----------------------

1. ↑  Darryl Roger Lundy: (Αγγλικά) *The Peerage*.
2. ↑  *Sigurd Markusfostre* (Store norske leksikon)
3. ↑  *Sigurd Sigurdsson Markusfostre – utdypning* (Store norske leksikon)
4. ↑  *Øystein Øysteinsson Møyla – utdypning* (Store norske leksikon)

Άλλες πηγές
-----------

* Eiricksson, Leifur *The Saga of the People of Laxardal and Bolli Bollason's Tale* (Penguin Publishing, 2009)
Η **Σίγκριντ Φικ** (*λατινικό αλφάβητο : Sigrid Fick*) (Ελσίνκι 28 Μαρτίου 1887 - 4 Στοκχόλμη Ιουνίου 1979), ήταν Φινλανδή, από το 1910 Σουηδή, πρωταθλήτρια και Ολυμπιονίκης της αντισφαίρισης. 

Στην καριέρα της, από το 1910 έως το 1933, έχει κατακτήσει στο πρωτάθλημα Σουηδίας 56 πρωταθλήματα, 22 στο απλό, 12 σε ανοιχτό γήπεδο και 10 σε κλειστό γήπεδο.

Στους Ολυμπιακούς αγώνες του 1912 στη Στοκχόλμη συμμετείχε με τη Σουηδία. Στο απλό σε ανοιχτό γήπεδο αποκλείστηκε στον πρώτο γύρο ενώ στο απλό σε κλειστό γήπεδο κατέλαβε την τέταρτη θέση. Στο διπλό σε κλειστό γήπεδο με συμπαίκτρια τη Λίλι Στρόμπεργκ-φον Έσεν κατέλαβαν την τρίτη θέση και το χάλκινο μετάλλιο. Στο μεικτό με συμπαίκτη τον Γκούναρ Σέτεργουολ κατέλαβαν τη δεύτερη θέση και το αργυρό μετάλλιο.

Στους Ολυμπιακούς αγώνες του 1920 στην Αμβέρσα συμμετείχε πάλι με τη Σουηδία. Στο απλό κατέλαβε την τέταρτη θέση ενώ στο μεικτό και στο διπλό γυναικών αποκλείστηκε από τον πρώτο γύρο.

Στους Ολυμπιακούς αγώνες του 1924 στο Παρίσι συμμετείχε εκ νέου με τη Σουηδία. Στο απλό αποκλείστηκε στα προημιτελικά, στο διπλό γυναικών αποκλείστηκε στον δεύτερο γύρο κι έφτασε στα προημιτελικά του μεικτού.

Παραπομπές
----------

1. ↑  Εθνική Βιβλιοθήκη της Γαλλίας: (Γαλλικά) *καθιερωμένοι όροι της Εθνικής Βιβλιοθήκης της Γαλλίας*. 16672735j.
2. ↑  *ITF website*.
3. 1 2 3 4 5 6 7 8 9  «Η Φικ στους Ολυμπιακούς αγώνες». Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 8 Απριλίου 2011. Ανακτήθηκε στις 18 Οκτωβρίου 2017.
Ο **Νικόλαος Αλεκτορίδης** (1874 - 1909) ήταν Έλληνας Μικρασιάτης ζωγράφος της Σχολής του Μονάχου.

Βιογραφικά στοιχεία
-------------------

Ο θάνατος του άθεου, 1906 Πινακοθήκη Ε. Αβέρωφ 
Γεννήθηκε στην Καισάρεια της Καππαδοκίας το 1874 και σπούδασε στην Κωνσταντινούπολη, με τον ζωγράφο F. Zonaro. Το 1893 (κατ' άλλες πηγές το 1903) έρχεται στην Αθήνα, όπου ασχολείται κυρίως με την αγιογραφία. Το 1903 δημιουργεί εργαστήριο στην Αθήνα, μαζί με τον Βασίλειο Χατζή, στο οποίο μαθήτευσαν, ανάμεσα σε άλλους, ο Περικλής Βυζάντιος και ο Γιώργος Μπουζιάνης. Το 1905 γίνεται ιδρυτικό μέλος και πρώτος γενικός γραμματέας της Ελληνικής Καλλιτεχνικής Εταιρείας.

Έλαβε μέρος σε πολλές ομαδικές εκθέσεις στην Ελλάδα και το εξωτερικό: συγκεκριμένα συμμετείχε στη Διεθνή Έκθεση Αθηνών κατά τα έτη 1907, 1908 και 1909 (λίγο πριν τον θάνατό του), στην Καλλιτεχνική Έκθεση της Κωνσταντινούπολης το 1902 και το 1903, στη Διεθνή Έκθεση του Μπορντό το 1907, όπου τιμήθηκε με χρυσό μετάλλιο, και στην έκθεση της Καλλιτεχνικής Εταιρίας Καΐρου το 1909.

Απεβίωσε στις 12 Ιουλίου 1909 από πνιγμό στην παραλία της Βουλιαγμένης, καθώς εισήλθε στη θάλασσα χωρίς να γνωρίζει κολύμπι. Σύμφωνα με την ιατροδικαστική εξέταση που ακολούθησε, ο θάνατος του Αλεκτορίδη προήλθε από εγκεφαλική συμφόρηση.

Τεχνοτροπία & έργο
------------------

Ο Αλεκτορίδης καταπιάστηκε κυρίως με πορτρέτα, σκηνές από την ελληνική μυθολογία, ηθογραφίες, αγιογραφίες και δημιουργίες θρησκευτικού περιεχομένου.

Παραπομπές
----------

1. ↑  «Αλεκτορίδης Νικόλαος (1874 Καισάρεια Μικράς Ασίας - 1909 Αθήνα)». Εθνική Πινακοθήκη. Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 21 Ιουλίου 2015. Ανακτήθηκε στις 1 Οκτωβρίου 2015.
2. 1 2 3 4  «Αλεκτορίδης Νικόλαος». Νικίας. Ανακτήθηκε στις 1 Οκτωβρίου 2015.
3. 1 2  Ημερολόγιον Σκόκου; Vol 25, No 0 (1910); σελ. 84-86 στη Βιβλιοθήκη του Πανεπιστημίου Πατρών
4. ↑  «Καλλιτεχνική κίνησις». *Πινακοθήκη* (15): 70. Απρίλιος–Μάιος 1902.. Ανακτήθηκε στις 2015-10-02.
5. ↑  Εφημερίδα Εμπρός, 14 Ιουλίου 1909, σελ. 1-2.
6. ↑  Εφημερίδα Σκριπτ, 14 Ιουλίου 1909, σελ. 2.

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
--------------------

* Αλεκτορίδης Νικόλαος – Nikolaos Alektoridis [1874-1909 paletaart

|  |  |  |  |  |
| --- | --- | --- | --- | --- |
| 

| π • σ • ε
Έλληνες καλλιτέχνες της Σχολής του Μονάχου |
| --- |
|  |
|  | 
* Νικόλαος Αλεκτορίδης
* Ιωάννης Αλταμούρας
* Σπυρίδων Βικάτος
* Κωνσταντίνος Βολανάκης
* Θεόδωρος Βρυζάκης
* Νικόλαος Βώκος
* Νικόλαος Γύζης
* Νικόλαος Δάβης
* Έκτωρ Δούκας
* Ιωάννης Δούκας
* Ιωάννης Ζαχαρίας
* Επαμεινώνδας Θωμόπουλος
* Γεώργιος Ιακωβίδης
* Ιωάννης Κούτσης
* Εμμανουήλ Λαμπάκης
* Πολυχρόνης Λεμπέσης
* Απόστολος Λευκάδιος
* Νικηφόρος Λύτρας
* Στυλιανός Μηλιάδης
* Γεώργιος Ροϊλός
* Θάλεια Φλωρά-Καραβία
* Βασίλειος Χατζής
 |

 |
Ο **Ντέιβιντ Αλεξάντερ Πάτερσον** (αγγλικά: *David Alexander Paterson*, γενν. 20 Μαίου 1954) είναι Αμερικανός πολιτικός, ο οποίος διετέλεσε 55ος Κυβερνήτης της Νέας Υόρκης από τις 17 Μαρτίου 2008 έως τις 31 Δεκεμβρίου 2010 ως μέλος του Δημοκρατικού Κόμματος. Είναι ο πρώτος τυφλός Κυβερνήτης στις Ηνωμένες Πολιτείες και ο πρώτος Αφροαμερικανός Κυβερνήτης της πολιτείας.

Βιογραφία
---------

Ο Ντέιβιντ Πάτερσον γεννήθηκε στις 20 Μαίου 1954 στο Μπρούκλιν. 

Μετά την αποφοίτησή του από το Πανεπιστήμιο Κολούμπια και την νομική σχολή του Πανεπιστημίου Χόφστρα, ο Πάτερσον ξεκίνησε να ασχολείται με την πολιτική. Το 1985, εξελέγη στην Γερουσία της Νέας Υόρκης και συνεργάστηκε με τον μελλοντικό Κυβερνήτη Έλιοτ Σπίτζερ. 

Μετά από ένα σκάνδαλο πορνείας, ο Σπίτζερ παραιτήθηκε και ο Πάτερσον ανέλαβε Κυβερνήτης. Ο Πάτερσον ήταν Κυβερνήτης κατά την διάρκεια της παγκόσμιας οικονομικής ύφεσης 2008 και θεωρείται ότι είχε μεγάλη επιτυχία σε αυτό το κομμάτι. Τον τελευταίο του χρόνο ως Κυβερνήτης, ο Πάτερσον αντιμετώπισε ισχυρισμούς διαφθοράς και πλήρωσε πρόστιμο. 

Επίσης, ο Πάτερσον είναι επιτυχημένος τηλεπαρουσιαστής και συγγραφέας. Κυκλοφόρησε το πρώτο του βιβλίο το 2020.

Παραπομπές
----------

1. ↑  Ανακτήθηκε στις 28  Αυγούστου 2022.
2. ↑  Chan, Sewell (14 Μαρτίου 2008). «First Legally Blind Governor? Not Quite». Ανακτήθηκε στις 11 Μαρτίου 2021.
3. ↑  Healy, Patrick D. (January 23, 2006). «Spitzer Asks State Senator From Harlem to Join Ticket». *The New York Times*.. Ανακτήθηκε στις March 11, 2008.
4. ↑  «Governor David Paterson: "Black, Blind and in Charge"». *thirteen.org*. 21 Οκτωβρίου 2020. Ανακτήθηκε στις 11 Μαρτίου 2021.

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
--------------------

* Πολυμέσα σχετικά με το θέμα  David Paterson στο Wikimedia Commons

  


|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
| Καθιερωμένοι όροι | 
* WorldCat
* VIAF: 63731012
* LCCN: no2004113289
* GND: 1188890611

 |

 |
**Σινάτος** (ο) είναι κύριο όνομα το οποίο ανήκει στη σφαίρα της αστικής μυθολογίας της βυζαντινής Κωνσταντινούπολης, όπως αυτή παρουσιάζεται στα *Πάτρια Κωνσταντινουπόλεως*. Το όνομα δημιουργήθηκε στο πλαίσιο της λαϊκής παρετυμολογίας, προκειμένου να εξηγηθεί το λατινικό όνομα *Σενάτον* ή *Σινάτον* (Λατινικά: *senatus*) με το οποίο ονομαζόταν το ένα από τα δύο κτήρια της Βυζαντινής Συγκλήτου και συγκεκριμένα το κτήριο, που βρισκόταν στη βόρεια πλευρά του Φόρου του Κωνσταντίνου. Με αυτή τη λογική ο Σινάτος ήταν το μακρινό πρόσωπο του παρελθόντος, που έχτισε το κτήριο.

Δύο πράγματα είναι προφανή από την παραπάνω παρετυμολόγηση του ονόματος της Συγκλήτου στο Φόρο του Κωνσταντίνου. Το πρώτο είναι ότι ο θεσμός κατά τη Μεσοβυζαντινή Εποχή είχε χάσει την πολιτική του σημασία και επομένως και το κτήριο πια δεν είχε καμία πολιτική σημασία για τον απλό κόσμο. Το δεύτερο ότι η πολιτισμική και γλωσσική ενότητα ελληνορωμαϊκού κόσμου είχε διαρραγεί, αν όχι πλήρως, τουλάχιστον σε πολύ μεγάλο βαθμό.

Πηγές
-----

* *Scriptores Originum Costantinopolitanum* (1901), έκδ. Theodorus Preger, I, σελ. 50.
Ο **Στέφανος'**, γεννημένος *Stefano di Durazzo* και αργότερα γνωστός ως **Estêvão de Nápoles** στην Πορτογαλία, (π. 1320 - 1380) από τον Οίκο των Καπετιδών-Ανζού ήταν Ιταλός ευγενής και πολεμιστής.

Βιογραφία
---------

Ήταν -όπως ισχυριζόταν- ο νεότερος γιος του Ιωάννη, δούκα του Δυρραχίου, ηγεμόνα του βασιλείου της Αλβανίας, από τη σύζυγό του Αγνή του Περιγκόρ. Ήταν λοιπόν εγγονός του Καρόλου Β΄ της Νάπολης. Αλλά αυτό είναι ένα μεταγενέστερο κατασκεύασμα, ως προέλευση του επωνύμου de Nápoles, γιατί δεν υπάρχει καμία αναφορά στις πηγές για κάποιον τέτοιο νόμιμο ή νόθο γιο ενός πρίγκιπα της Νάπολης. 

Μετακόμισε στην Πορτογαλία ως σταυροφόρος, έχοντας πολεμήσει τους Μαυριτανούς μαζί με τον «εξάδελφό του» βασιλιά Aλφόνσο Δ΄ της Πορτογαλίας στη μάχη του Σαλάντο, όπως αναφέρεται στα *Χρονικά των Βασιλέων της Πορτογαλίας* τού Ντουάρτε Νούνιες δε Λεάιο. Γνωστός στην Πορτογαλία ως Εστεβάο ντε Νάπολες (Estêvão de Nápoles), έγινε ο γενάρχης της Πορτογαλικής οικογένειας Νάπολες (Nápoles), ενός ψεύτικου κλάδου του βασιλικού Οίκου των Καπετιδών-Ανζού της Νάπολης.

Οικογένεια
----------

Ο Στέφανος του Δυρραχίου είναι γνωστό ότι νυμφεύτηκε στην Πορτογαλία, αλλά το όνομα της συζύγου του δεν είναι γνωστό. Ο μόνος (γνωστός) γιος του ήταν ο:

* εονάρντο Εστεβάνο ντε Νάπολες, αν και μερικές φορές αναφέρεται:
* μία ανώνυμη κόρη.

Δείτε επίσης
------------

* Νάπολες
* Δουκάτο του Δυρραχίου
* Οίκος των Καπετιδών-Ανζού

Βιβλιογραφικές αναφορές
-----------------------

* Pereira Marques, António Augusto. *Os Senhores das Honras de Molelos eo Asilo da Folhadosa*. Guarda, 1953; σελ. 6-8.
* Nunes de Leão, Duarte. *Crónicas dos Reis de Portugal*. Επιμέλεια M. Lopes de Almeida, Porto, Lello &amp; Irmão, 1975. Σελ. 265
Ο **Στέφανο Σκούλκο** (ιταλικά: *Stefano Sculco*, Παπανίτσε, 1638 – Ρώμη, 9 Νοεμβρίου 1703) ήταν ιταλός καθολικός επίσκοπος.

Βιογραφία
---------

Χειροτονήθηκε ιερέας σε άγνωστη ημερομηνία, ενώ, στις 22 Δεκεμβρίου 1670, ορίστηκε επίσκοπος του Γερακίου από τον Πάπα Κλήμη Ι΄.

Στις 20 Απριλίου 1686, ο Σκούλκο, μετά από περίπου 15 χρόνια επισκοπής θητείας, υποχρεώθηκε σε παραίτηση από το αξίωμά του, λόγω σοβαρών κατηγοριών σε βάρος του, μεταξύ των οποίων και για φόνο, αλλά ποτέ δεν υπήρξαν απτά στοιχεία για την ενοχή του. Παρόλα αυτά, ωστόσο, θα αποφασίσει να εγκαταλείψει την Καλαβρία και να καταφύγει στη Ρώμη, όπου θα παραμείνει εκεί μέχρι το θάνατό του, στις 9 Νοεμβρίου 1703.

Παραπομπές
----------

1. ↑  «Catholic-Hierarchy.org» (Αγγλικά) Ηνωμένες Πολιτείες Αμερικής. sculcos. Ανακτήθηκε στις 15  Οκτωβρίου 2020.
2. 1 2  sculcos.
3. ↑  loge.
4. ↑  (Ιταλικά) Bedini, Alessio B. (2008). *Famiglie storiche dello Jonio*. Ρώμη: Editore Polaris. σελ. 25.

Πηγές
-----

* (Αγγλικά) Cheney, David M. «Stefano Sculco». *Catholic Hierarchy*.
Ο **Στέφανος Βοσκαρίδης** είναι Κύπριος επιθετικός ποδοσφαιριστής που αγωνίζεται στην Ένωσις Νέων Παραλιμνίου, ως δανεικός από την Ανόρθωση Αμμοχώστου.

Βιογραφικό
----------

Ο **Βοσκαρίδης** γεννήθηκε την 1η Φεβρουαρίου του 1980 και ξεκίνησε την καριέρα του το 1996 απο τον Απόλλωνα Λεμεσού.

Το 1999 αποκτήθηκε από τον ΠΑΟΚ συνεχίζοντας έτσι την καριέρα του στο ελληνικό πρωτάθλημα. Με τη φανέλα του ΠΑΟΚ αγωνίστηκε μέχρι το 2004 κατακτώντας 2 Κύπελλα Ελλάδας (2001 και 2003) και την έξοδο στο Τσάμπιονς Λιγκ χωρίς όμως να μπορέσει να κερδίσει ικανοποιητικό χρόνο συμμετοχής.
Ακολούθησε μια τετραετής παρουσία στο πρωτάθλημα της Β' Εθνικής με τον Εργοτέλη,την Βέροια και την Καλλιθέα.

Τον Μάιο του 2008 επέστρεψε στην Κύπρο υπογράφοντας συμβόλαιο συνεργασίας με την Ανόρθωση Αμμοχώστου για να παραχωρηθεί κατά τη μεταγραφική περίοδο του Ιανουαρίου στην Ένωσις Νέων Παραλιμνίου για έξι μήνες με τη μορφή δανεισμού .

Στατιστικά
----------

| Έτος | Σύλλογος | Εμφανίσεις (Γκολ) |
| --- | --- | --- |
| 1996-99 |  Απόλλων Λεμεσού | 49 (2) |
| 1999-04 |  ΠΑΟΚ | 19 (2) |
| 2004-05 |  Εργοτέλης | 23 (1) |
| 2005-06 |  Βέροια | 22 (1) |
| 2006-08 |  Καλλιθέα | 43 (9) |
| 2008-09 (α) |  Ανόρθωση Αμμοχώστου | 0 (0) |
| 2008-09 (β) |  Ένωσις Νέων Παραλιμνίου | 0 (0) |

Παραπομπές
----------

1. ↑  (πολλαπλές γλώσσες) *Transfermarkt*. 15157. Ανακτήθηκε στις 9  Οκτωβρίου 2017.
2. ↑  (πολλαπλές γλώσσες) *FBref.com*. af954b2e.

Πηγές
-----

|  |  |
| --- | --- |
| εικονίδιο Ποδόσφαιρο | Πύλη Ποδόσφαιρο |

* Επίσημη ιστοσελίδα Ανόρθωσης
* Παραλιμνίτης ο Βοσκαρίδης