recursal/SuperWikiNEXT-32B huggingface dataset:
Ο **Χάιντς Γκίντχαρτ** (*λατινικό αλφάβητο : Heinz Peter Günthardt*) γεννημένος στις 8 Φεβρουαρίου 1959 στην Ζυρίχη, είναι Ελβετός πρώην πρωταθλητής της αντισφαίρισης και προπονητής. Τον Απρίλιο του 1986 ήταν Νο 22 στην παγκόσμια κατάταξη της ATP.

Ο Γκίντχαρτ κέρδισε το Γουίμπλετον στο διπλό το 1985 με συμπαίκτη τον Balázs Taróczy και το μικτό διπλό Αμερικανικού όπεν το 1985 με συμπαίκτρια την Μαρτίνα Ναβρατίλοβα. Ήταν πρώτος στο διπλό του Γαλλικού όπεν το 1981 και στο μεικτό το 1984.

Στους Ολυμπιακούς Αγώνες του 1988 στην Σεούλ συμμετείχε μόνο στο διπλό αντρών όπου με συμπαίκτη τον Γιάκομπ Χλάσεκ αποκλείστηκαν στον δεύτερο γύρο.

Στο κύπελλο Ντέιβις αγωνίστηκε για την Ελβετία σε 15 διοργανώσεις από το 1976 έως το 1990 με ρεκόρ 36 νίκες και 28 ήττες, το 1982, 1983, 1986 ήταν φιναλίστ στην Ευρωπαϊκή ζώνη και πρώτος το 1987.

Ήταν προπονητής της Στέφι Γκραφ από τις αρχές του 1992 μέχρι τον Ιούλιο του 1999, και έπειτα εργάστηκε με την Έλενα Ντόκιτς και την Τζένιφερ Καπριάτι. Από τον Φεβρουάριο έως τον Νοέμβριο του 2010 ήταν προπονητής της Άνα Ιβάνοβιτς.

Παραπομπές
----------

1. ↑  *ATP website*.
2. ↑  Ο Γκίντχαρτ στην ΑΤΡ
3. ↑  «Ο Γκίντχαρτ στους Ολυμπιακούς αγώνες». Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 5 Ιουνίου 2010. Ανακτήθηκε στις 17 Οκτωβρίου 2017.
4. ↑  Ο Γκίντχαρτ στο κύπελλο Ντέιβις
5. ↑  Sports Central / Sports Articles and Columns / Tennis / Ivanovic Makes the Right Call With Günthardt
6. ↑  Serena's loss portends well for Capriati, *ESPN*, 1 June 2004
7. ↑  Heinz Gunthardt is Ana Ivanovic's new coach | Ana Ivanovic
Ως **Τροπόπαυση** χαρακτηρίζεται το ανώτατο διαχωριστικό σύνορο όπου λήγει η τροπόσφαιρα και πριν ξεκινήσει η στρατόσφαιρα. Παλαιότερα, πολλοί νόμιζαν ότι ήταν ένα λεπτό συνεχές στρώμα από τους Πόλους μέχρι τον Ισημερινό. Σήμερα όμως έχει διαπιστωθεί πως δεν είναι συνεχής και ότι διακρίνεται σε τρία (κατακορύφως) ανισόπεδα στρώματα όπου το ένα καλύπτει μέρος του άλλου, χωρίς όμως και να αγγίζει ή να εφάπτεται το ένα του άλλου.

Οι ασυνέχειες της Τροπόπαυσης και οι τοποθεσίες δημιουργίας των αντίστοιχων Αεροχειμάρρων.
Αυτές οι κλιμακωτές, όπως θα μπορούσαν να διακριθούν, μη συνεχείς επιφάνειες της τροπόπαυσης πάνω από τις αρκτικές (χαμηλότερες) και των μέσου πλάτους περιοχών (μεσαίες), παρουσιάζουν ιδιαίτερο ενδιαφέρον γιατί ακριβώς σ΄ αυτές (σε ύψος 6.000 έως 10.000 μέτρα) δημιουργούνται αλλεπάλληλοι σωληνωτοί και πολύ ορμητικοί χείμαρροι αέρος μεγάλης ταχύτητας. Ονομάζονται επίσημα Αεροχείμαρροι (Jet streams) και δημιουργούνται από συνδυασμό της ατμοσφαιρικής θέρμανσης (από την ηλιακή ακτινοβολία και σε ορισμένους άλλους πλανήτες και από την εσωτερική θερμότητα) και της περιστροφής του πλανήτη γύρω από τον άξονά του.

Δείτε επίσης
------------

|  |  |
| --- | --- |
| wiktionary logowiktionary logo | Το *Βικιλεξικό* έχει σχετικό λήμμα:  **τροπόπαυση**  |

* Αεροχείμαρρος
* Τροπόσφαιρα
* Στρατόσφαιρα
Συντεταγμένες: 15°12′52″N 61°22′22″W﻿ / ﻿15.21444°N 61.37278°W﻿ / 15.21444; -61.37278
Η **Φορτ Κασακρού** (γαλλικά: *Fort Cachacrou*) είναι ένα χωριό και ακρωτήριο στη Χερσόνησο Κασακρού, Δομινίκα. Ανήκει στην ενορία του Αγίου Μάρκου. Βρίσκεται νοτιοδυτικά της Δομινίκας, νοτιοδυτικά του Αγίου 15°12 '52"N 61°22'22"W Μάρκου και νότια-κεντρικά της Χερσονήσου Κασακρού. Έχει πληθυσμό λιγότερο από 100 κατοίκους.

Γεωγραφία
---------

Η Φορτ Κασακρού βρίσκεται νοτιοδυτικά της Δομινίκας, νοτιοδυτικά του Αγίου Μάρκου και νότια-κεντρικά της Χερσονήσου Κασακρού. Βρίσκεται ανατολικά της Σκοτς Χεντ. Στα νότιά της είναι ο Κόλπος Σουφριέρ.

Προέλευση του ονόματος
----------------------

Η Φορτ Κασακρού βρίσκεται στην Χερσόνησο Σκοτς Χεντ που λέγεται αλλιώς Κασακρού. Από αυτήν ονομάστηκε Φορτ Κασακρού (δηλαδή *Ακρωτήριο Κασακρού*).

Δείτε επίσης
------------

* Κατάλογος οικισμών της Δομινίκας

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
--------------------

|  |  |  |  |  |  |  |  |  |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| 

| π • σ • ε
Άγιος Μάρκος, Δομινίκα |
| --- |
|  |
|  | Χωριά | 
* Γκαλιόν
* Σκοτς Χεντ
* Σουφριέρ
* Φορτ Κασακρού
 |
|  |
| Κόλποι | 
Σουφριέρ |

 |
Το **Τσανγκτζί**(κινέζικα: 昌吉, πινγίν: Chāngjí, Ουιγουρικά: سانجى, Санҗи, Ουιγουρικό Λατινικό Αλφάβητο: Sanji) είναι πόλη νομαρχιακού επιπέδου η οποία βρίσκεται περίπου 40 χιλιόμετρα δυτικά του Ουρούμτσι, στο βόρειο Σιντζιάνγκ της Κίνας. Το Τσανγκτζί έχει πληθυσμό περίπου 390.000 κατοίκων. Είναι η έδρα του Αυτόνομου Νομού των Χούι Τσανγκτζί. Στη βορειοανατολική γωνία της σύγχρονης πόλης βρίσκονται τα τείχη και τα άλλα αρχαιολογικά ευρήματα της πόλης στην εποχή της δυναστείας Τανγκ, και συνήθως αποκαλείται ως Αρχαίο Τσανγκτζί. 

Μια Ομοσπονδία Βιομηχανίας και Εμπορίου εδρεύει στο Τσανγκτζί. Μερικά από τα σημαντικά μέρη της οικονομίας της πόλης είναι η καλλιέργεια, η κτηνοτροφία και το πετρέλαιο. Το Τσανγκτζί είναι η έδρα του Πανεπιστημίου του Τσανγκτζί.

Μεταφορές
---------

Το Τσανγκτζί εξυπηρετείται από τον Εθνικό Κινεζικό Αυτοκινητόδρομο 312, και από τους σιδηρόδρομους του Βόρειου Σιντζιάνγκ και Ουρούμτσι-Τζίνγκχε.

Δείτε επίσης
------------

* Χάρτης Μακάν

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
--------------------

* Πανεπιστήμιο Τσανγκτζί
Ο Ολλανδός
Ο **Ολλανδός** ήταν μια από τις σημαντικότερες επινοήσεις του 17ου αιώνα στο χώρο παραγωγής χαρτιού. Ο μηχανισμός αυτός έπαιξε σημαντικό ρόλο τόσο στην παραγωγή χαρτιού όσο και στην τυπογραφία, ενώ με το πέρασμα των χρόνων βελτιωνόταν.

Γενικά στοιχεία
---------------

Πρόκειται για έναν μηχανισμό τεμαχισμού των ρακών που αντικατέστησε τις σφύρες των παλαιών χαρτόμυλων που μετέτρεπαν τα ράκη σε πολτό. Ο "Ολλανδός" ή αλλιώς *Hollander* επινοήθηκε στην Ολλανδία το 1673. Αποτέλεσε μια σημαντική εφεύρεση στην βιομηχανική παραγωγή. Ο "Ολλανδός" με διάφορες βελτιώσεις χρησιμοποιήθηκε ως τον 20ό αιώνα και μία εξελιγμένη μορφή του χρησιμοποιείται ακόμα στα εργοστάσια χαρτοποιίας για την επεξεργασία του πολτού που φτάνει σε ξηρά μορφή από άλλα εργοστάσια κατεργασίας ξύλου. Κατά το πέρασμα των χρόνων όμως και γύρω στο 1720 στη Γερμανία άρχισε να χρησιμοποιείται μία συσκευή που έμοιαζε με εκείνες που έκοβαν το άχυρο, και τεμάχιζε τα ράκη με μία μεγάλη λεπίδα που ανεβοκατέβαινε. Αργότερα αυτός ο τρόπος βελτιώθηκε με την χρήση περιστρεφόμενων λεπίδων. 

### Περιγραφή μηχανής και λειτουργία

Ο "Ολλανδός" αποτελείτο από μία οβάλ ξύλινη ή πέτρινη σκάφη, στη μέση της οποίας υπήρχε ένα χώρισμα. Από τη μία πλευρά, πάνω από μαχαίρια στερεωμένα στη βάση της σκάφης, περιστρεφόταν ένας κύλινδρος με λεπίδες στην επιφάνειά του. Τα ευρισκόμενα σε κατάσταση αποσύνθεσης ράκη αλέθονταν περνώντας ανάμεσα στις λεπίδες του περιστρεφόμενου κυλίνδρου και τα μαχαίρια της βάσης και μετατρεπόταν σε πολτό.

Ιστορικά στοιχεία
-----------------

Κατά την προβιομηχανική περίοδο, δηλαδή στα μέσα του 15ου αιώνα και πριν την καινοτομία του "Ολλανδού", η διαδικασία παραγωγής του χαρτιού ήταν διαφορετική. Η πρώτη ύλη, δηλαδή τα ράκη, συνήθως και κατά προτίμηση γίνονταν από λινά υφάσματα, καθαρίζονταν και βρεγμένα στοιβάζονταν για 4-5 μέρες ώστε να αρχίσει μια διαδικασία αποσύνθεσης. Στη συνέχεια τεμαχίζονταν και τοποθετούνταν σε μια σειρά ξύλινων "γουδιών" για να πολτοποιηθούν από ξύλινες σφύρες οι οποίες ανεβοκατέβαιναν με έναν υδροκινούμενο μηχανισμό και τα χτυπούσαν αδιάκοπα. Η πολτοποίηση αυτή χωριζόταν σε δύο ή τρεις φάσεις με ενδιάμεσα διαλείμματα, ώστε να προχωρεί η αποσύνθεση.

Πηγές
-----

* Αρχειοθετήθηκε 2012-01-24 στο Wayback Machine.
*

Βιβλιογραφία
------------

* Robert Bringhurst, Στοιχεία της Τυπογραφικής Τέχνης, Πανεπιστημιακές Εκδόσεις Κρήτης.
* Frederic Barbier, Ιστορία του Βιβλίου, Μεταίχμιο.
Ο **Τσαντ Ρόμπερτ Κρέγκερ** (*Chad Robert Kroeger*, πραγματικό όνομα: Chad Robert Turton, γενν. 15 Νοεμβρίου 1974) είναι Καναδός μουσικός και παραγωγός, περισσότερο γνωστός ως ο βασικός τραγουδιστής και κιθαρίστας του καναδέζικου ροκ συγκροτήματος Nickelback.

Βιογραφία
---------

Ο Τσαντ Κρέγκερ γεννήθηκε στη Χάνα του Καναδά. Σήμερα όμως μένει στο Βανκούβερ στην Βρετανική Κολομβία του Καναδά. Μαζί με τον αδερφό του Μάικ Κρέγκερ και τον ξάδερφό του Μπράντον Κρέγκερ είναι τα ιδρυτικά μέλη των Nickeback. Εκτός από τραγουδιστής και κύριος κιθαρίστας είναι και παραγωγός και στιχουργός. Έχει γράψει πολλά τραγούδια που έχουν γίνει επιτυχίες του συγκροτήματος όπως *How you remind me*, *Gotta be somebody* κ.α. το τραγούδι *Hero* που έγραψε ανεξάρτητα του συγκροτήματος έφτασε στο #1 των κατηγοριών Modern Rock και Mainstream Rock και έγινε 4 φορές πλατινένιο στις ΗΠΑ και 8 φορές στον Καναδά.

Συνεργασίες
-----------

Το 2002 ο Κρέγκερ μαζί με τον τραγουδιστή των Saliva, Τζόζι Σκοτ (Josey Scott), τον κιθαρίστα των Theory of a deadman, Τάιλερ Κόνολι (Tyler Conolly) και τον ντράμερ των Our Lady Peace, Τζέρεμι Τάγκαρτ (Jeremy Taggart), παρουσίασαν το *Hero*, το βασικό τραγούδι της ταινίας Spider-Μan το 2002. Ακόμη την ίδια χρονιά έγραψε και τραγούδησε το *Why don't you and I?* για το άλμπουμ του Κάρλος Σαντάνα Shaman. Ξανασυνεργάστηκε πέντε χρόνια αργότερα, το 2007, με τον Σαντάνα, αφού τραγούδησε το Into the night για το άλμπουμ Ultimate Santana του μεξικανού μουσικού. Τέλος, ο Chad έγραψε τους στίχους και έπαιξε κιθάρα στο τραγούδι των Bo Bice, *You're Everything*.Avril Lavigne

Προβλήματα
----------

Τον Ιούνιο του 2006, ο Κρέγκερ πιάστηκε από τις αρχές να οδηγεί μεθυσμένος. Μετά από δίκη που έγινε τον Μάιο του 2008, κρίθηκε ένοχος και αναγκάστηκε να πληρώσει 600$. Επίσης του αφαιρέθηκε η άδεια οδήγησης για ένα χρόνο.

Εξοπλισμός
----------

Ο Κρέγκερ χρησιμοποιεί κιθάρες Paul Reed Smith. Επίσης χρησιμοποιεί σπανιότερα Martin, Yamaha, Fender, Babicz και ακουστικές κιθάρες Tacoma. Ακόμη κάποιες φορές χρησιμοποιεί την ακουστική κιθάρα του Ryan Peake, που την έχει πάρει από τον πατέρα του.

Παραπομπές
----------

1. ↑  Εθνική Βιβλιοθήκη της Γερμανίας: (Γερμανικά, Αγγλικά) *Gemeinsame Normdatei*. Ανακτήθηκε στις 27  Απριλίου 2014.
2. ↑  (Τσεχικά) *Česko-Slovenská filmová databáze*. 2001. 113983.
3. ↑  *Freebase Data Dumps*. Google.

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
--------------------

|  |  |
| --- | --- |
| Commons logoCommons logo | Τα Wikimedia Commons έχουν πολυμέσα σχετικά με το θέμα   **Τσαντ Κρέγκερ** |

* Modern Rock Band Αρχειοθετήθηκε 2007-09-30 στο Wayback Machine. από την Adriana Down
* Βιογραφικό στο Starpulse Αρχειοθετήθηκε 2013-11-09 στο Wayback Machine.

  


|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
| Καθιερωμένοι όροι | 
* WorldCat
* VIAF: 90617548
* LCCN: no2002040893
* ISNI: 0000 0000 7841 3367
* GND: 135499429
* BNF: cb141948885 (data)
* MusicBrainz: a59edb65-fae2-4344-b77a-5232516d4d7a
* NKC: xx0097867

 |

 |
Ο **Φραγκίσκος Μαρτίνος** είναι Έλληνας παλαίμαχος ποδοσφαιριστής, που διακρίθηκε στη θέση του ακραίου αμυντικού αλλά και του αμυντικού μέσου ("κόφτης"), γεννημένος το 1948, στην Ακαδημία Πλάτωνος. Ξεκίνησε τον αθλητισμό από τον τοπικό ποδοσφαιρικό σύλλογο Πλάτωνα Αθήνας, ο οποίος μετείχε στα τοπικά πρωταθλήματα της ΕΠΣΑ.

Aργότερα (1971) υπέγραψε στο Αιγάλεω πραγματοποιώντας το ντεμπούτο του στην Α΄ Εθνική κατηγορία.

Συνέχισε στην ομάδα αυτή για έντεκα συνεχόμενες περιόδους, από τις οποίος έπαιξε έξι χρονιές στην Α΄ (φτάνοντας τις **157 συμμετοχές** και 3 γκολ) και πέντε στη Β΄Εθνική (146 συμμετοχές-2 γκολ). Έως τα μέσα του 2016 ήταν δεύτερος σε συμμετοχές στην ιστορία της ομάδας του Αιγάλεω, πίσω από τον Πηγαδίτη. Στα τέλη Μαΐου του 2016 βρέθηκε στην τρίτη θέση της σχετικής κατάταξης, καθώς υποσκελίσθηκε από τον Παπουτσή, ο οποίος εν-συνεχεία πέρασε πρώτος, ξεπερνώντας και τον Πηγαδίτη. Το 1977 αναδείχτηκε **πρωταθλητής Β΄ Εθνικής** (Νότου). Την περίοδο 1985-86 αγωνίσθηκε στη Δ΄ Εθνική για λογαριασμό του Περαμαϊκού, με τον οποίο κέρδισε την άνοδο στη Γ΄ Εθνική κατηγορία, όπου αγωνίσθηκε επίσης την επόμενη χρονιά (1986-87). Τη διετία 2019-20 ο Φραγκίσκος Μαρτίνος είναι εκλεγμένος πρόεδρος στο Σύλλογο Βετεράνων του Αιγάλεω Α.Ο.

Τα στατιστικά της καριέρας του έχουν ως ακολούθως:

* έως και το 1970-71: Πλάτων Αθηνών(Ε.Π.Σ. Αθηνών)
* 1971-1972 έως και 1974-75: Αιγάλεω Α.Ο.-Α΄ Εθνική-97 συμμετοχές, 2 γκολ
* 1975-1976 & 1976-1977: Αιγάλεω Α.Ο.-Β΄ Εθνική-63 συμμετοχές, 1 γκολ
* 1977-1978 & 1978-1979: Αιγάλεω Α.Ο.-Α΄ Εθνική-60 συμμετοχές, 1 γκολ
* 1979-1980 έως και 1981-1982: Αιγάλεω Α.Ο.-Β΄ Εθνική-83 συμμετοχές, 1 γκολ

Σύνολα (με το Αιγάλεω): **303 συμμετοχές**-5 γκολ

Πηγές
-----

|  |  |
| --- | --- |
| εικονίδιο Ποδόσφαιρο | Πύλη Ποδόσφαιρο |

* «50 Χρόνια Αιγάλεω»-Νίκος Δημ. Νικολαΐδης (1998)
* Γεώργιος Παγιωτέλης, "Το Έπος της Α΄ Εθνικής", περιοδικό "Οι Παγκόσμιοι" (Έκδοση "Κλεομένης Γεωργαλάς Ε.Π.Ε."), τεύχη ετών 1994-95
* Ηλεκτρονικό αρχείο "ΑΘΛΗΤΙΚΗΣ ΗΧΟΥΣ"[*νεκρός σύνδεσμος*]

Παραπομπές
----------

1. ↑  Γιάννης Αργυρίου, στήλη "Μίνι συνεντεύξεις απ' όλους για όλους". Φύλλο εφημερίδας "Αθλητική Ηχώ" της 22 Σεπτεμβρίου του 1972, σελ. 2: "Φ. Μαρτίνος: Ίνδαλμά μου ο Δομάζος"[*νεκρός σύνδεσμος*]
2. ↑  Νίκος Δημ. Νικολαΐδης στο φύλλο της εφημερίδας "Φως των Σπορ" της Δευτέρας 30 Μαΐου 2016, στήλη "Αθηναϊκά": "70 χρόνια Αιγάλεω (1946 - 2016)"
3. ↑  Φύλλο εφημερίδας "*Φως των Σπορ*" της Δευτέρας 16 Ιανουαρίου 2017, σελ. 6: "*Το Αιγάλεω 'σκόνταψε' στο Καματερό (0-0)*" (συντάκτης: Χρήστος Κωνσταντακόπουλος)
Ο **Γαριβάλδος Β΄** (γερμ. *Garibald II*, 585 - 625) από τον Οίκο των Αγιλολφιδών ήταν δούκας της Βαυαρίας το διάστημα 610-625.

Η Θεοδελίνδη, εκ πατρός θεία τού Γαριβάλδου Β΄ δούκα της Βαυαρίας

Βιογραφία
---------

Ήταν γιος του Τάσιλου Α΄ δούκα της Βαυαρίας. νυμφεύτηκε την εξαδέλφη του Γκέιλα, κόρη της εκ πατρός θείας του Ρομίλδας.

Οι διάδοχοι του Γαριβάλδου Β΄ δεν είναι ακριβώς γνωστοί. Η Βαυαρική παράδοση θέτει τους Θέοδο Α΄, Θέοδο Β΄ και Θέοδο Γ΄ στην περιοχή του μύθου, ως μυθικούς προγόνους του Οίκου των Αγιλολφιδών. Ο επόμενος καλά τεκμηριωμένος δούκας είναι ο Θέοδος των Αγιλολφιδών. Αυτό ωστόσο αφήνει ένα κενό μισού αιώνα μεταξύ του Γαριβάλδου Β΄ και του επόμενου ιστορικά βεβαιωμένου δούκα της Βαυαρίας.

Οικογένεια
----------

Νυμφεύτηκε την Γκέιλα, κόρη του Γισούλφου Β΄ δούκα του Φρίουλι.

Πηγές
-----

* Wilhelm Störmer, Die Baiuwaren. Von der Völkerwanderung bis Tassilo III. 2nd ed. Beck, 2007.

Αναφορές
--------

1. ↑  p67223.htm#i672227. Ανακτήθηκε στις 7  Αυγούστου 2020.
2. 1 2  Darryl Roger Lundy: (Αγγλικά) *The Peerage*.

|  |
| --- |
| Γαριβάλδος Β΄ της Βαυαρίας **Οίκος των Αγιλολφιδών****Γέννηση:** 585 **Θάνατος:** 625 |
| Βασιλικοί τίτλοι |
| ΠροκάτοχοςΤάσιλος Α΄ | **Δούκας της Βαυαρίας**610 - 625/630 | Διάδοχοςτρεις γενιές μετάΘέοδος |

|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
| Καθιερωμένοι όροι | 
* VIAF: 1779167565599398750003
* GND: 1279669268

 |

 |
Ο **Τάσιλος Α΄** (γερμ. *Tassilo(n) I*, 560 - 610) από τον Οίκο των Αγιλολφιδών ήταν δούκας της Βαυαρίας το διάστημα 591-610.

Τρέμισσις του Χιλδεβέρτο Β΄ των Μεροβιγγείων, βασιλιά της Αυστρασίας. Ο Χιλδεβέρτος Β΄ έκανε τον Τάσιλο Α΄ δούκα της Βαυαρίας.

Βιογραφία
---------

Σύμφωνα με τον Παύλο τον Διάκονο διορίστηκε βασιλιάς (rex) της Βαυαρίας από τον Φράγκο Χιλδεβέρτο Β΄ βασιλιά της Αυστρασίας το 591 και έτσι έληξε ο πόλεμος με τους Φράγκους. Ο πόλεμος ξεκίνησε στη βασιλεία του προκατόχου τού Τάσιλου Α΄, τού Γαριβάλδου Α΄, όταν ο Γαριβάλδος Α΄ συνήψε συμμαχία που περιελάμβανε γάμο με τους Λομβαρδούς. Δεν γνωρίζουμε αν ο Γαριβάλδος Α΄ απεβίωσε ή εκτοπίστηκε. Ούτε γνωρίζουμε τις ακριβείς σχέσεις του Τάσιλου Α΄ με τον Γαριβάλδο Α΄, αν και υποθέτουμε ότι ο Τάσιλος Α΄ είχε στενή συγγένεια μαζί του, αν δεν ήταν γιός του. Το ότι ο Χιλδεβέρτος Α΄ ονόμασε τον Τάσιλο Α΄ δούκα, δείχνει Φραγκικό έλεγχο επί της Βαυαρίας.

Ο Παύλος ο Διάκονος λέει επίσης ότι ο Τάσιλος A΄ σύντομα μετακινήθηκε στις περιοχές των Σλάβων (πιθανά στο πρόσφατα κατακτημένο ανατολικό Τυρόλο και την Καρινθία) και επέστρεψε νικητής με πολλή λεία. Η νίκη αυτή αποδείχθηκε σύντομη, καθώς ο Παύλος μας λέει για 2.000 Βαυαρούς που σφαγιάσθηκαν ως τον τελευταίο το 595. Είχαν εισβάλει στις περιοχές των Σλάβων, που έλαβαν βοήθεια από τον χαγάνο των Αβάρων.

Ο Τάσιλος Α΄ απεβίωσε το 610 και τον διαδέχθηκε ο γιος του Γαριβάλδος Β΄.

Οικογένεια
----------

Είχε τέκνο:

* Γαριβάλδος Β΄ 585-625, δούκας της Βαυαρίας.
	+ Θέοδος π.625-π.716, δούκας της Βαυαρίας.

Αναφορές
--------

1. ↑  p67223.htm#i672221.
2. 1 2 3  Darryl Roger Lundy: (Αγγλικά) *The Peerage*.

Πηγές
-----

* Störmer, Wilhelm. "Die Baiuwaren: Von der Völkerwanderung bis Tassilo III." pp 64 – 66, Verlag C. H. Beck, 2002, ISBN 3-406-47981-2.
* Paul the Deacon, History of the Lombards: Book 4, Chapter VII

|  |
| --- |
| Τάσιλος Α΄ της Βαυαρίας **Οίκος των Αγιλολφιδών****Γέννηση:** 560 **Θάνατος:** 610 |
| Βασιλικοί τίτλοι |
| ΠροκάτοχοςΓαριβάλδος Α΄ | **Δούκας της Βαυαρίας**591 - 610 | ΔιάδοχοςΓαριβάλδος Β΄ |

|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
| Καθιερωμένοι όροι | 
* WorldCat
* VIAF: 64808288
* LCCN: n90682932
* GND: 119008866

 |

 |
Ο **Φρειδερίκος της Κάτω Λωρραίνης** ή **Φρειδερίκος του Λουξεμβούργου** (1003 - 18 Μαΐου 1065) από τον Οίκο του Αρντέν ήταν κόμης του Μάλμεντι (1035 - 1065) και δούκας της Κάτω Λωρραίνης (1046 - 1065). 

Ήταν νεώτερος γιος του Φρειδερίκου και της Ερμεντρούδης και εγγονός του Ζίγκφριντ, κόμητος του Λουξεμβούργου. Το 1044 ο Γκοθέλο Α' δούκας της ενωμένης Λωρραίνης πέθανε και ο μεγαλύτερος γιος του, Γοδεφρείδος, τον διαδέχθηκε στο άνω τμήμα της, ενώ ο αυτοκράτορας αρνήθηκε να του δώσει το υπόλοιπο τμήμα απειλώντας να το δώσει στον μικρότερο ανίκανο αδελφό του, Γκοθέλο Β΄. Λόγω της επανάστασης του Γοδεφρείδου ο αυτοκράτορας Ερρίκος Γ' διόρισε δούκα της Άνω Λωρραίνης τον Φρειδερίκο, συγγενή του δούκα της Άνω Λωρραίνης Αδελβέρτου.

Με την βοήθεια του αδελφού του Αδαλβερόν Γ' επισκόπου του Μετς κατάφερε να ενισχύσει την εξουσία. Στάθηκε πιστός στον 
αυτοκράτορα, αλλά ηττήθηκε στην μάχη και άρχισε να μοιράζει την χώρα του. Πέθανε σε μάχη με τον αρχιεπίσκοπο της Κολωνίας Άννο Β'. Ο αυτοκράτορας Ερρίκος Δ' τον αντικατέστησε με τον Γοδεφρείδο.

Οικογένεια
----------

Παντρεύτηκε πρώτα τη Γκέρμπεργκα του Μπουλόν (του Οίκου της Φλάνδρας) (απεβ. π. 1049), κόρη του Ευσταθίου Α΄ του Μπουλόν και είχε τέκνο:

* Γιούτα/Ιουδήθ, παντρεύτηκε τον Βάλεραν Α΄ των Λίμπουργκ κόμη του Αρλόν.

Μετά ο Φρειδερίκος έκανε το 1055 δεύτερο γάμο με την Ίντα των Μπίλλουνγκ (απεβ. 1102), κόρη του Βερνάρδου Β΄ δούκα της Σακξονίας.

Παραπομπές
----------

1. ↑  Darryl Roger Lundy: (Αγγλικά) *The Peerage*. p15058.htm#i150578. Ανακτήθηκε στις 9  Οκτωβρίου 2017.
2. 1 2  Charles Cawley: «Medieval Lands». (Αγγλικά) *Charles Cawley, "Medieval Lands", 2006-2020*.
3. 1 2  p15058.htm#i150578. Ανακτήθηκε στις 7  Αυγούστου 2020.
4. 1 2  Darryl Roger Lundy: (Αγγλικά) *The Peerage*.

|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
| Καθιερωμένοι όροι | 
* VIAF: 81125456
* GND: 136848117

 |

 |

|  |
| --- |
| Φρειδερίκος της Κάτω Λωρραίνης **Οίκος του Αρντέν****Γέννηση:** 1003 **Θάνατος:** 18 Μαΐου 1065 |
| Βασιλικοί τίτλοι |
| ΠροκάτοχοςΓκοθέλο ο Μέγας | **Δούκας της Κάτω Λωρραίνης**1046-1065 | ΔιάδοχοςΓοδεφρείδος ο Γενειοφόρος |
Ο **Φρειδερίκος Σμιτ** (Γερμανικά: Friedrich Schmidt) ήταν Βαυαρός γεωπόνος και αρχικηπουρός του Βασιλικού Κήπου.

Βιογραφικά στοιχεία
-------------------

Καταγόταν από το Ντεσάου της Πρωσίας. Ήλθε στην Ελλάδα στις αρχές της βασιλείας του Όθωνα, όταν η βασίλισσα Αμαλία θέλησα να επεκτείνει τον Βασιλικό κήπο. Ερχόμενος στην Αθήνα ανέλαβε βοηθός του Σμάρατ. Γι' αυτό τον σκοπό μετέφερε αυτοφυή είδη από το Σούνιο και την Εύβοια. Το 1854 αντικατέστησε στην διεύθυνση του Κήπου τον Γάλλο Φρανσουά Λουί Μπαρώ. Στην θέση αυτή παρέμεινε για τριάντα χρόνια, παρά την μεταβολή της βασιλικής οικογένειας. Σε αυτόν οφείλεται η ονοματοδοσία "Βοϊδοπνίκτης", ενός μικρού ρέματος που διέσχιζε το Λεκανοπέδιο.

Ήταν παντρεμένος με την Αθανασούλα Βούλγαρη, κόρη του πρωθυπουργού Δημητρίου Βούλγαρη και είχαν αποκτήσει δέκα παιδιά, μεταξύ των οποίων την Πηνελόπη, γιαγιά του Νίκου Εγγονόπουλου και τον Αντώνιο, γεωπόνο και υπεύθυνο για τον κήπο του Ζαππείου. Απόγονός του επίσης είναι η Λένα Tριανταφύλλη, γραμματέας του Κωνσταντίνου Καραμανλή.

Παραπομπές
----------

1. 1 2 3  Ιστορικό του Κήπου του Ζαππείου Αρχειοθετήθηκε 2012-05-26 στο Wayback Machine. από την ιστοσελίδα zappeion.gr
2. 1 2 3  Από χθες φυτεύω φοίνικες[*νεκρός σύνδεσμος*], από την εφημερίδα Η Καθημερινή
3. 1 2 3  Νίκος Εγγονόπουλος: Φαναριώτης, Ταταυλιανός και Υδραίος Αρχειοθετήθηκε 2005-04-20 στο Wayback Machine. περιοδικό Λέξη, τεύχος 179, Γενάρης - Μάρτης 2004
4. ↑  Η διαχείριση των υδάτινων πόρων στην αρχαία Αθήνα Αρχειοθετήθηκε 2014-05-30 στο Wayback Machine. από την ιστοσελίδα estia.hua.gr
Χάρτης της Ασίας το 1200. Το βασίλειο Τσαντέλα εμφανίζεται στην κεντρική Ινδία.
**Τσαντέλα** (χίντι: चन्देल) είναι μια φυλή Ρατζπούτ, προέλευσης Γκοντ, η οποία για μερικούς αιώνες κυβερνούσε στο Μπουντελκχάντ στη βορειο-κεντρική Ινδία και πολέμησε εναντίον των πρώιμων μουσουλμάνων εισβολέων. Αναφέρεται επίσης ως Τσαντέλας ή δυναστεία Τζιτζακαμπούκτι στην ινδική ιστορία. Πιστεύεται ότι έχει κυβερνήσει στις αρχές 9ου αι. με 13ο αι. μ.Χ. Αργότερα, αντικαταστάθηκε από τη Μπουντέλα.

Το βασίλειο Τσαντέλα είναι φημισμένο για τον Μαχαράτζα Ράο Βιντιάνταρα, ο οποίος απώθησε τις επιθέσεις του Μαχμούντ Γκάζνι και επίσης για τις ναούς του στην πρωτεύουσα Κατζουράχο. Οι κατασκευαστικές εργασίες στο Κατζουράχο συνεχίζονταν σε όλη την περίοδο της κυβέρνησης Τσαντέλα, καθώς ήταν παράδοση και κοινωνικό καθήκον του βασιλιά να κατασκευάσει περισσότερους από 10 ναούς στην περίοδο της κυβέρνησής του ή τη διάρκεια ζωής του. Κάποια στιγμή είχαν κατασκευαστεί περισσότεροι από 120 ναοί, αλλά σήμερα μόνο 20 ναοί διασώθηκαν και λιγότεροι από αυτούς είναι ανοιχτοί στους τουρίστες.

Οι βασιλείς της Τσαντέλα επίσης ανέλαβαν την κατασκευή ενός αριθμού ναών, υδάτινων σωμάτων, παλατιών και φρουρίων σε άλλα μέρη, συμπεριλαμβανομένων των οχυρών στο Ατζάγκαρ, στο Καλιντζάρ και στη μεταγενέστερη πρωτεύουσα Μαχόμπα.

Τέχνη και αρχιτεκτονική
-----------------------

Οι βασιλείς της Τσαντέλα είναι γνωστοί για την τέχνη και την αρχιτεκτονική τους. Το πιο διάσημο παράδειγμα των πολιτιστικών τους επιτευγμάτων είναι οι ινδουικοί και ο τζάινινοι ναοί στο Κατζουράχο. Τρία άλλα σημαντικά οχυρά Τσαντέλα ήταν Τζαγιαπούρα-Ντούργκα (σύγχρονο Ατζάγκαρ), Καλαντζάρα (σύγχρονο Καλιντζάρ) και Τατσοσάβα-Ναγκάρα (σύγχρονη Μαχόμπα).

* Αρχιτεκτονική Τσαντέλα
* Ναός Ντουλαντέβ, ΚατζουράχοΝαός Ντουλαντέβ, Κατζουράχο
* Ναός ΑτζάγκαρΝαός Ατζάγκαρ
* Τζάινινη μαντάπα στο ΚουλπαχάρΤζάινινη μαντάπα στο Κουλπαχάρ
* Γλυπτική Τσαντέλα
* Ο Μπράχμα και η συντροφός του, ΚατζουράχοΟ Μπράχμα και η συντροφός του, Κατζουράχο
* Πέτρινο σκάλισμα, ΑτζάγκαρΠέτρινο σκάλισμα, Ατζάγκαρ
* Βοοειδή με σημάδι θησαυρού, ΑτζάγκαρΒοοειδή με σημάδι θησαυρού, Ατζάγκαρ
* Ερωτευμένο ζευχάρι, ΚατζουράχοΕρωτευμένο ζευχάρι, Κατζουράχο
* Χορευτής, ΚατζουράχοΧορευτής, Κατζουράχο
* Σουρασουνταρί και γιάλι, ΚατζουράχοΣουρασουνταρί και γιάλι, Κατζουράχο
* Γλυπτά ναού Καντάρια ΜαχαντέβαΓλυπτά ναού Καντάρια Μαχαντέβα
* Γλυπτά ναού ΠαρσβανάταΓλυπτά ναού Παρσβανάτα
* Γλυπτά ναού ΛάκσμαναΓλυπτά ναού Λάκσμανα

Παραπομπές
----------

1. 1 2  «Chandela | Indian clan». *Encyclopedia Britannica* (στα Αγγλικά). Ανακτήθηκε στις 9 Νοεμβρίου 2021.
2. 1 2  «Chandela Dynasty, Timeline of Chandela Rule, list of Chandela Rulers». *www.khajuraho-india.org*. Ανακτήθηκε στις 9 Νοεμβρίου 2021.
3. ↑  Sullere, Suśīla Kumāra (2004). *Chandella Art*. Aakar Books. ISBN 978-81-87879-32-9.
Ο **Φερδινάνδος-Έντσαρντ**, γερμ.: Ferdinand Edzard von Ostfriesland von Cirksena (12 Ιουλίου 1636, Άουριχ - 1 Ιανουαρίου 1668, Nόρντεν) ήταν γνωστός ως κόμης του Νόρντεν.

Βιογραφία
---------

Ήταν μέλος του Οίκου των Σίρκσενα, που κυβερνούσε την Ανατολική Φρισία. Ήταν ο τρίτος γιος του Ούλριχ Β΄ κόμη της Ανατολικής Φρισίας και της Γιουλιάνας, κόρης του Λουδοβίκου Ε΄ λαντγκράβου της Έσσης-Ντάρμσταντ. 

Από την ηλικία των 14 ετών παρακολούθησε τις ακαδημίες των πόλεων Μπρέντα και Τύμπινγκεν. Στο πλαίσιο της εκπαίδευσής του, πραγματοποίησε εκτεταμένα ταξίδια στη Γαλλία, την Ελβετία, την Ιταλία και την Αγγλία. Το 1658 επέστρεψε στην Αυλή τού πρωτότοκου αδελφού του Έννο-Λουδοβίκου πρίγκιπα της ανατολικής Φρισίας, στο Άουριχ. Μετά το αιφνίδιο τέλος του Έννο-Λουδοβίκου το Μάρτιο του 1660, ο Φερδινάνδος-Έντσαρντ ζήτησε να μοιραστεί η εξουσία μεταξύ αυτού και του δευτερότοκου αδελφού του Γεωργίου-Χριστιανού, αλλά δεν μπορούσε να επικρατήσει η άποψή του. Το αίτημά του το μερίδιό του στην κληρονομιά να καταβληθεί σε χρήματα, επίσης δεν ευδοκίμησε. Στις 18 Ιανουαρίου 1661 οι αδελφοί κατέληξαν σε συμφωνία. Ο Φερδινάνδος-Έντσαρντ άφησε το αίτημά του για ένα μερίδιο εξουσίας, με αντάλλαγμα ένα ετήσιο χρηματικό ποσό και μία πρόσοδο, που την αποτελούσε η πόλη Nόρντεν. Έτσι ο Φερδινάνδος-Έντσαρντ εγκαταστάθηκε στο Nόρντεν με μία μικρή Αυλή και από τότε ήταν γνωστός ως "κόμης του Νόρντεν".

Στις 22 Ιουλίου 1665 νυμφεύτηκε την Άννα-Δωροθέα του Κρήχινγκεν και Πύτινγκεν, με την οποία είχε δύο γιους.

Το αδόκητο τέλος του Γεωργίου-Χριστιανού τον Ιούνιο του 1665 αναβίωσε το ζήτημα τού ηγέτη τού πριγκιπάτου. Επειδή η χήρα τού Γεωργίου-Χριστιανού, η Χριστίνα-Καρλόττα της Βυρτεμβέργης ήταν έγκυος, ο Φεδινάνδος-Έντσαρντ ανέλαβε την προσωρινή διακυβέρνηση μέχρι τη γέννηση του παιδιού. Τελικά γεννήθηκε ο Χριστιανός-Έβερχαρντ: ο Φερδινάνδος-Έντσαρντ και η Χριστίνα-Καρλόττα ανέλαβαν από κοινού την επιτροπεία της διακυβέρνησης και την κηδεμονία του νεογέννητου πρίγκιπα.

Οικογένεια
----------

Νυμφεύτηκε το 1665 την Άννα-Δωροθέα του Κρήχινγκεν και Πύτινγκεν, με την οποία είχε τέκνα:

* Φρειδερίκος-Ούλριχ (31 Δεκεμβρίου 1667 - 13 Μαρτίου 1710), νυμφεύτηκε τη Μαρία-Καρλόττα των Σίρκσενα (1689-1761), κόρη του Χριστιανού-Έμπερχαρντ πρίγκιπα της Ανατολικής Φρισίας, εξαδέλφου του.
* ένας ακόμη γιος.

Αναφορές και πηγές
------------------

* Wiarda, Tieleman Dothias: *Ostfriesische Geschichte*, τομ. 5, Aurich, 1795
* Esselborn, Ernst: *Das Geschlecht Cirksena, die Häuptlinge, Grafen und Fürsten von Ostfriesland*, Berlin-Pankow, 1945

Παραπομπές σε πηγές
-------------------

1. 1 2  (Αγγλικά) *CERL Thesaurus*. Consortium of European Research Libraries. cnp02103472. Ανακτήθηκε στις 9  Οκτωβρίου 2017.

|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
| Καθιερωμένοι όροι | 
* VIAF: 308738584
* GND: 1051885736

 |

 |
Η **Υπηρεσία Πνευματικού Ανεφοδιασμού** (ΥΠΑ) ιδρύθηκε τον Απρίλιο του 1956 κατ΄ εντολή του Γεωργίου Γρίβα Διγενή. Η οργάνωση ετόνιζε την ανάγκη καλλιέργειας πνευματικού, ηθικού, θρησκευτικού και προπάντων πατριωτικού συναισθήματος των Ελληνοκυπρίων που πολεμούσαν για την ένωση της Κύπρου με την Ελλάδα. Αρχηγός της οργάνωσης ορίστηκε ο Αρχιμανδρίτης Κωνσταντίνος Λευκωσιάτης με το ψευδώνυμο *Γούναρης*. Από τις πρώτες ενέργειες της οργάνωσης ήταν η αποστολή αντιτύπων της Καινής Διαθήκης και άλλων βιβλίων στα μέλη της ΕΟΚΑ που κρύβονταν από τον βρετανικό Στρατό. Χαρακτηριστική είναι η επιστολή του Μάρκου Δράκου της 22 Απριλίου 1956 όπου γράφει 

 *Μόλις λάβαμε την σχετικήν γενικήν διαταγήν ημ. 14-4-56, στην οποίαν αναφέρεται ότι ιδρύθη Υπηρεσία Πνευματικού Ανεφοδιασμού, ενεπλήσθημεν όλοι χαράς, διότι η ίδρυσις τοιαύτης υπηρεσίας, έρχετε να πληρώση ένα κενόν, το οποίον από της οργανώσεως των ανταρτικών ομάδων υφίσταται. Η απομόνωσις 5-6 ανδρών μέσα στο βουνό πολλές μέρες χωρίς εφημερίδα, χωρίς την επαφήν των με άλλα πρόσωπα, με τα οποία να συζητούν και να αναπτύσουν τα ενδιαφέροντα των, χωρίς εκκλησιασμόν για πάνω από έξη μήνες, είναι πολύ δύσκολον πράγμα και δεν μπορούσε να αγνοηθή η κατάστασις αυτή* .

Σημειώσεις - Παραπομπές
-----------------------

1. ↑  Εθνομάρτυρες του Κυπριακού Έπους 1955-59,Εκδόσεις Αδελφότητας Θεολόγων(Ο Σωτήρ),Νικ. Βασιλειάδη, σελ.41
Το Nintendo Game Boy του 1989, που καθιέρωσε και κυριάρχησε την αγορά φορητών κονσολών για δέκα χρόνια. 
Η **φορητή κονσόλα** είναι μικρή, φορητή κονσόλα βιντεοπαιχνιδιών με ενσωματωμένη οθόνη, κουμπιά και ηχεία. Οι φορητές κονσόλες είναι μικρότερες από τις οικιακές κονσόλες βιντεοπαιχνιδιών και περιέχουν την κονσόλα, την οθόνη, τα ηχεία και τα κουμπιά σε μια μονάδα, επιτρέποντας στους χρήστες τους να την μεταφέρουν και να παίξουν σε αυτή οποιαδήποτε στιγμή.

Το 1976, η Mattel εισήγαγε την έννοια του φορητού ηλεκτρονικού παιχνιδιού με την κυκλοφορία του *Auto Race*. Αργότερα, αρκετές εταιρείες, όπως οι Coleco και Milton Bradley δημιούργησαν τις δικές τους φορητές κονσόλες. Η παλαιότερη πραγματικά φορητή κονσόλα με ανταλλάξιμα φυσίγγια είναι η Microvision της Milton Bradley, που κυκλοφόρησε το 1979.

Η Nintendo θεωρείται ως η εταιρεία που απογείωσε τη δημοτικότητα της φορητής κονσόλας, εισάγοντας το Game Boy το 1989 και συνεχίζει να κυριαρχεί στην αγορά φορητών κονσολών μέχρι σήμερα.

Παραπομπές
----------

1. ↑  *D 4.1 - Standards and technology monitoring report [revised version] Αρχειοθετήθηκε June 30, 2013, στο Wayback Machine.*. University of Maribor. Sixth Framework Programme (European Community). April 24, 2007. p. 20.
2. ↑  Li, Frederick W. B. *Computer Games*. Durham University. Retrieved December 19, 2008. p. 4.
3. 1 2  Steinbock, Dan (2005). *The Mobile Revolution: The Making of Mobile Services Worldwide*. Kogan Page Publishers. ISBN 9780749442965.
4. ↑  Caoili, Eric. «Feature: 'A History of Gaming Platforms: Mattel Intellivision'». *www.gamasutra.com* (στα Αγγλικά). Ανακτήθηκε στις 5 Μαρτίου 2019.
5. ↑  DeMaria, Rusel (2004). *High Score!: The Illustrated History of Electronic Games*. McGraw-Hill/Osborne. ISBN 9780072231724.
6. ↑  East, Tom (11 Νοεμβρίου 2009). «History Of Nintendo: Game Boy». *Official Nintendo Magazine*. Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 10 Νοεμβρίου 2014. Ανακτήθηκε στις 29 Δεκεμβρίου 2013.
7. ↑  Patsuris, Penelope. «Sony PSP Vs. Nintendo DS» Check `|url=` value (βοήθεια). *Forbes* (στα Αγγλικά). Ανακτήθηκε στις 5 Μαρτίου 2019. [*νεκρός σύνδεσμος*]
8. ↑  Hutsko, Joe (2000-03-25). «88 Million and Counting; Nintendo Remains King of the Handheld Game Players» (στα αγγλικά). *The New York Times*. ISSN 0362-4331.. Ανακτήθηκε στις 2019-03-05.
Η **Υπηρεσία Στρατιωτικής Ασφάλειας (ΥΣΑ)** ήταν το σώμα στρατιωτικής αστυνομίας του Δημοκρατικού Στρατού Ελλάδας (ΔΣΕ) κατά τον ελληνικό εμφύλιο πόλεμο. Αποτέλεσε το ένα από τα δύο αστυνομικά σώματα που δημιούργησε το ΚΚΕ εκείνη την περίοδο: το άλλο ήταν η Λαϊκή Πολιτοφυλακή, με δικαιοδοσία στους κατοίκους των περιοχών υπό τον έλεγχο του ΔΣΕ. Αντίθετα, η ΥΣΑ είχε ως καθήκον την ασφάλεια εντός του ΔΣΕ, στον οποίο ανήκαν διοικητικά και τα μέλη της.

Ιστορία και δράση
-----------------

Πρόδρομος της ΥΣΑ υπήρξε η **Υπηρεσία Τάξεως Ομάδας (ΥΤΟ)**, η οποία λειτούργησε στο στρατόπεδο εκπαίδευσης ανταρτών του Μπούλκες στην Γιουγκοσλαβία. Οι άνδρες της ΥΤΟ φορούσαν γιουγκοσλαβικές στρατιωτικές στολές με περιβραχιόνια και είχαν ως επικεφαλής τον Μιχάλη Πεχτασίδη (ανηψιό του κορυφαίου στελέχους του ΚΚΕ Γιάννη Ιωαννίδη) ο οποίος με την σειρά του είχε ως βασικό βοηθό και σύμβουλο έναν «πενηντάρη παλιό αξιωματικό του ελληνικού Στρατού» γνωστό μόνο με το παρατσούκλι «Καπετάν Αλέξης». Η ΥΤΟ αποτελείτο από περίπου 300 άνδρες, όταν το σύνολο των Ελλήνων στο Μπούλκες κυμαινόταν από 3 χιλιάδες (Ιούνιος 1946) έως και 25 χιλιάδες (Δεκέμβριος 1948).

Με την δημιουργία του Γενικού Στρατηγείου του ΔΣΕ το 1947 υπό τον Μάρκο Βαφειάδη (στα πρότυπα των γενικών επιτελείων των τακτικών στρατών) δημιουργήθηκε η *Διεύθυνση Προσωπικού* του ΔΣΕ, την οποία ήλεγχε απόλυτα ο Γιάννης Ιωαννίδης, και στην οποία εντάχθηκε και η ΥΣΑ. Στην ΥΣΑ υπηρετούσαν έμπιστοι αντάρτες, με καθήκον την εσωτερική ασφάλεια του ΔΣΕ, την αντικατασκοπεία, την καταπολέμηση της δολιοφθοράς και της εχθρικής προπαγάνδας. Μεταξύ άλλων η ΥΣΑ διατηρούσε φακέλους με προσωπικά στοιχεία των μαχητών του ΔΣΕ, δημιούργησε δίκτυο πολιτικών επιτρόπων (κομισαρίων) σε όλες τις Μονάδες, ήταν υπεύθυνη για την πειθαρχία και το ηθικό των μαχητών, επέβλεπε την πολιτική καθοδήγηση εντός του ΔΣΕ και συνέτασσε δελτία πληροφοριών για την στρατιωτική ηγεσία.

Από τις πλέον σημαντικές λειτουργίες της ήταν και ο χειρισμός των επαφών με Σοβιετικές και λοιπές Ανατολικοευρωπαϊκές υπηρεσίες για την μεταφορά και διανομή στρατιωτικού εξοπλισμού και προμηθειών στον ΔΣΕ.

Ο Ιωαννίδης ενέπλεκε την ΥΣΑ και σε καθαρά επιχειρησιακά θέματα, παρά τις διαμαρτυρίες του Βασίλη Βενετσανόπουλου (διευθυντή της Διεύθυνσης Επιχειρήσεων του Γενικού Στρατηγείου) και του Στέφανου Παπαγιάννη (γενικού επιτελάρχη).

Παραπομπές
----------

1. 1 2 3 4 5 6  Charles R. Shrader, The Withered Vine: Logistics and the Communist Insurgency in Greece, 1999, σελ. 98, 116-121 και 179
Το φορητό ηλιακό ρολόι των Φιλίππων (π. 250-350 μ.Χ). Το έκθεμα εκτίθεται στο Τεχνολογικό Μουσείο Θεσσαλονίκης.
Το **φορητό ηλιακό ρολόι των Φιλίππων** αποτελεί ένα εύρημα της αρχαιολογικής ανασκαφής του 1965 του καθηγητή Στυλιανού Πελεκανίδη στους Φιλίππους της Μακεδονίας, στο Οκτάγωνο των Φιλίππων. Χρονολογείται μεταξύ 250 και 350 μ.Χ, με βάση την ανάλυση των επιγραφικών του στοιχείων και των αρχαιολογικών ευρημάτων. Η χρονολόγηση, ωστόσο, μπορεί να γίνει μόνο κατά προσέγγιση καθώς δε βοηθάνε η θέση εύρεσης, η στρωματογραφία, και τα ανασκαφικά δεδομένα. Ο τόπος κατασκευής του θεωρείται η Αλεξάνδρεια. Παρουσιάζει κοινά στοιχεία (αλλά και διαφορές ως προς το σχήμα του) με τους τρεις βασικούς τύπους των ηλιακών ωρολογίων που αναφέρει ο Βιτρούβιος, που έχουν αναπτυχθεί στον ελληνικό κόσμο. Αποτελείται από τρεις δακτυλίους που μπορούν να περιστραφούν κατά 360°. Εκτός από τη δυνατότητα υπολογισμού της ώρας μπορεί να προσδιορίσει το αζιμούθιο και το ύψος του ήλιου ή κάποιου άλλου αστέρα.

Παραπομπές
----------

1. ↑  «Το Ωρολόγιο των Φιλίππων» (PDF). Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο (PDF) στις 7 Ιανουαρίου 2022. Ανακτήθηκε στις 7 Ιανουαρίου 2022.
2. ↑  «Noesis | Φορητό Ηλιακό Ρολόι Των Φιλίππων». *archive.noesis.edu.gr*. Ανακτήθηκε στις 7 Ιανουαρίου 2022.
Ο **Φρειδερίκος Ερρίκος Ευγένιος**, γερμ. Friedrich Heinrich Eugen (27 Δεκεμβρίου 1705 - 2 Μαρτίου 1781) από τον Οίκο των Ασκάνια ήταν στρατάρχης του πρωσικού, μετά του αυστριακού και τέλος του σαξονικού στρατού.

Βιογραφία
---------

Ήταν ο τέταρτος γιος του Λεοπόλδου Α΄, πρίγκιπα του Άνχαλτ-Ντέσαου και της Άννας Λουίζας Φέζε.

Από τα 12 έτη του εισήλθε στον πρωσικό στρατό. Από το 1732 ως το 1737 ήταν διοικητής του 7ου συντάγματος δραγώνων (Σύνταγμα "του Ντόκουμ", *Dragonerregiment „von Dockum"*), μεταξύ 1735-1740 παράλληλα διοικητής του σώματος Ουσάρων, ενώ μεταξύ 1737 και 1744 ήταν διοικητής του Συντάγματος θωρακοφόρου ιππικού (*Kürassierregiment zu Pferde*), γνωστό και ως Σύνταγμα του Άσερσλεμπεν (*Ascherslebener Kürassiere*). Τον Ιανουάριο του 1744 και αφού προηγουμένως είχε κλονιστεί η εμπιστοσύνη στο πρόσωπό του, οδηγήθηκε κατόπιν βασιλικής εντολής σε τιμητική αποστρατεία από τον πρωσικό στρατό. Εντάχθηκε σε αυτόν της Αυστρίας, υπό τη διοίκηση του Καρόλου Αλεξάνδρου, πρίγκιπα της Λωρραίνης, ως εθελοντής στον Ρήνο υπό τον Πρίγκηπα Κάρολο Αλέξανδρο της Λωρραίνης. Το 1746 εισήλθε υπό την υπηρεσία του ηγεμόνα της Σαξονίας και βασιλιά της Πολωνίας Αύγουστου Γ΄ στον στρατό της Σαξονίας, όπου έγινε διοικητής της Βυρτεμβέργης και αργότερα στρατάρχης.

Το 1781 απεβίωσε στο Ντέσαου σε ηλικία 76 ετών, άγαμος. Δεν έλαβε μέρος στη διακυβέρνηση του πατρικού πριγκιπάτου του Άνχαλτ-Ντέσαου.

Λογοτεχνικές Πηγές
------------------

* Eduard Lange,*Die Soldaten Friedrich's des Großen*, S. 139


|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
| Καθιερωμένοι όροι | 
* VIAF: 7816274
* GND: 104173262

 |

 |


|  |  |
| --- | --- |
| CC-BY-SA Μετάφραση | Στο λήμμα αυτό έχει ενσωματωθεί κείμενο από το λήμμα Prince Frederick Henry Eugen of Anhalt-Dessau  της Αγγλικής Βικιπαίδειας, η οποία διανέμεται υπό την GNU FDL και την CC-BY-SA 4.0. (ιστορικό/συντάκτες). |
Ο **Ωζέ ντε Μπαλμπάν** (συχνά απαντάται ως **Oger de Balben**, **Otteger de Balben**, ή **Auger de Barben**), γεννήθηκε στο Ριζούλ. Υπήρξε ο τρίτος ηγούμενος του τάγματος των Οσπιταλιέρων του Αγίου-Ιωάννη της Ιερουσαλήμ από το 1160 ως το 1162.

Η ανιδιοτέλεια, η μετριοφροσύνη ακόμη και η ταπεινοφροσύνη, οι οποίες αξίες κυριαρχούσαν κατά τον πρώτο αιώνα ύπαρξη του Τάγματος, απέτρεψαν την εμφάνιση μνηστήρων κατά την διάρκεια των εκλογών εντός αυτού. Ο Ωζέ ντε Μπαλμπάν επελέγη δια βοής και και με την καθολική αποδοχή του συνόλου του Τάγματος. Ήταν ευγενής καταγόμενος από το Ντωφινέ, παλιός συμπολεμιστής του Ραϊμόν ντυ Πουί τον οποίο και διαδέχτηκε, σεβάσμιος εντός του Τάγματος για την πίστη του και την επιφυλακτηκότητά του, και του οποίου η γνώμη ήταν βαρύνουσας σημασίας στην αυλή του Βασιλείου της Ιερουσαλήμ.

Παραπομπές
----------

1. ↑  «Association Pays Guillestrin» (PDF). Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο (PDF) στις 26 Δεκεμβρίου 2014. Ανακτήθηκε στις 2 Απριλίου 2013.
2. ↑  B. Galimard Flavigny (2006) p. 317-319
3. ↑  Eugène Harot, Essai d'armorial des Grands-Maîtres de l'Ordre de Saint Jean de Jérusalem, Rome, Collegio Araldico, 1911 (διαθέσιμο στο Wikisource).

Βιβλιογραφία
------------

* (Γαλλικά) Bertrand Galimard Flavigny (2006) *Histoire de l'ordre de Malte*, Perrin, Paris

|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| ΠροκάτοχοςΡαϊμόν ντυ Πουί | **Ηγούμενος του Τάγματος του Αγίου Ιωάννη της ΙερουσαλήμΘυρεός του Ωζέ ντε Μπαλμπάν**1160 - 1162 | ΔιάδοχοςΑρνώ ντε Κομπ |
|

|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
| Καθιερωμένοι όροι | 
* VIAF: 305854123
* **Europeana**: agent/base/17821
* SUDOC: 174632835

 |

 |
Η **Τζούλια Σεργκέγιεβνα Αποστόλη** (γεννηθ. 13 Αυγούστου 1964) είναι Σοβιετική παίκτρια της αντισφαίρισης, η οποία ζει στην Ελλάδα.

Βιογραφία
---------

Η Αποστόλη γεννήθηκε στη Μόσχα. Είναι τέκνο του ρώσου ποδοσφαιριστή και μετέπειτα προπονητή Σεργκέι Σάλνικοφ που ήταν μισός Έλληνας. Ο πατέρας της ήταν μέλος της Σοβιετικής ομάδας που κέρδισε το χρυσό μετάλλιο στους Θερινούς Ολυμπιακούς Αγώνες 1956. Ο Σάλνικοφ αγωνίστηκε για την Σπαρτάκ Μόσχας, μια από τις μεγαλύτερες ομάδες της πρώην Σοβιετικής Ένωσης. Αργότερα ο Σάλνικοφ έγινε και προπονητής της ομάδας.

Έκανε το ντεμπούτο της στην εθνική ομάδα Φεντ Καπ της ΕΣΣΔ το 1980. Η Σοβιετική ομάδα αποκλείστηκε από τις ΗΠΑ στα προημιτελικά. Συμμετείχε στα Φεντ Καπ 1981 και 1982 ως μέλος της εθνικής ομάδας της Σοβιετικής Ένωσης. Το 1982 υπέστη την μόνη ήττα της στο μονό τέννις, όπου έχασε από την Ντιάν Φρόμχολτς στα προημιτελικά.

Στους Αγώνες Φιλίας 1984 η Aποστόλη κέρδισε ένα χρυσό μετάλλιο στο διπλό γυναικών και ένα χάλκινο στο ατομικό. 

Στα επόμενα χρόνια της δεκαετίας του 1980, μείωσε την συμμετοχή της στην αντισφαίριση, για να επικεντρωθεί στις σπουδές της στο Κρατικό Πανεπιστήμιο της Μόσχας. Αποφοίτησε με πτυχίο δημοσιογραφίας το 1990.

Η Αποστόλη επέστρεψε στην αντισφαίριση το 1990, αγωνιζόμενη για την Ελλάδα στις διεθνείς διοργανώσεις. Λίγο νωρίτερα είχε πολιτογραφηθεί Ελληνίδα λόγω του γάμου της με τον προπονητή αντισφαίρισης Απόστολο Τσιτσιπά. Αγωνίστηκε για τελευταία φορά το 1995.

Ο μεγαλύτερος γιος της, ο Στέφανος Τσιτσιπάς, είναι επαγγελματίας τενίστας.

Παραπομπές
----------

1. ↑  www.wtatennis.com/players/190172/-.
2. ↑  800177412. Ανακτήθηκε στις 27  Απριλίου 2022.
3. ↑  Salnikova, Julia (26 Φεβρουαρίου 2019). «Stefanos grandfather #SergeiSalnikov». *Instagram*. Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυποΑπαιτείται δωρεάν εγγραφή στις 26 Δεκεμβρίου 2021.
4. ↑  «Greece's tennis ace Stefanos Tsitsipas aims high». AGONAsport.com. 5 Ιουνίου 2017. Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 11 Μαρτίου 2020. Ανακτήθηκε στις 17 Ιανουαρίου 2018.
5. ↑  «Untitled». *United Press International*. 22 July 1982.. Ανακτήθηκε στις 17 January 2018.
6. ↑  «Germans exploit Turnbull loss». *The Age*: σελ. 25. 26 July 1982.. Ανακτήθηκε στις 17 January 2018.
7. 1 2  «Julia Salnikova: "Vi presento Tsitsipas e non solo.."». Spazio Tennis. 2 Μαρτίου 2015. Ανακτήθηκε στις 17 Ιανουαρίου 2018.
8. ↑  «Stefanos Tsitsipas a tout pour plaire au Moselle Open» (στα French). *Le Republicain Lorrain*. 19 September 2017. Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 2018-07-07.. Ανακτήθηκε στις 17 January 2018.
Το **Φορολογικό Δίκαιο** αποτελεί τον δεύτερο κλάδο του Δημοσιονομικού δικαίου που στην ουσία αναφέρεται στο Διοικητικό Δίκαιο.

Σημειώνεται ότι ο κλάδος αυτός παρουσιάζει πολλές ιδιαιτερότητες που το καθιστούν τελικά ανεξάρτητο και αυτοτελές. Τούτο δε διότι το φορολογικό δίκαιο περιλαμβάνει πολλές έννοιες τόσο του δημοσίου όσο και του ιδιωτικού δικαίου όπως για παράδειγμα πώληση, μίσθωση, μεταβίβαση, δωρεά, κληρονομιά κ.λπ.. Γενικά πρόκειται για "αναγκαστικό δίκαιο" εκ του χαρακτήρα των κανόνων του που αποβλέπουν στην επιβολή και είσπραξη φόρων. Συνέπεια αυτού είναι ότι η μέθοδος ερμηνείας του διαφέρει από εκείνη του Διοικητικού Δικαίου. Αντίθετα παρουσιάζει σαφή συγγένεια με την δημόσια οικονομική με δεδομένο τον κοινό αντικείμενο έρευνας σε βάθος που είναι ο φόρος.

Το φορολογικό δίκαιο άρχισε να αναγνωρίζεται ως ιδιαίτερος κλάδος μετά τον Β' Π.Π. κατά την ανασυγκρότηση των κρατών αν και πολλές από τις φερόμενες ως σύγχρονες έννοιές του ήταν ήδη γνωστές από παλαιότερα πλην όμως δεν είχαν λάβει συστηματική κατάταξη από τη δημόσια οικονομική.

Παραπομπές
----------

1. ↑  Μιχαήλ Στασινόπουλος, Μαθήματα Δημοσιονομικού Δικαίου, Αθήνα 1966
2. ↑  Μιχαήλ Στασινόπουλος, ο.π. σελ. 241-282
Η **Αγορά Οίνου**, λατιν.: Forum Vinarium, ιταλ.: Foro Vinario, ήταν η αγορά εμπορίου (forum venalium) κρασιού της πρώιμης Αρχαίας Ρώμης. Βρισκόταν στην περιοχή του σύγχρονου *Διαμερίσματος Τεστάτσιο* (Quartiere Testaccio), μεταξύ του Αβεντίνου λόφου και του ποταμού Τίβερη. 

Μία σειρά από επιγραφές έξω από τα τείχη της Ρώμης συνδέει την Αγορά Οίνου με μία ομάδα *δανειστών* (argentarii).

Βιβλιογραφικές αναφορές
-----------------------

1. ↑  Stephen L. Dyson (1 Αυγούστου 2010). *Rome: A Living Portrait of an Ancient City*. JHU Press. σελίδες 249–. ISBN 978-1-4214-0101-0.
2. ↑  *Shopping in Ancient Rome: The Retail Trade in the Late Republic and the Principate*. Oxford University Press. 26 Απριλίου 2012. σελίδες 95–. ISBN 978-0-19-969821-9.
Ισλανδικά Υψίπεδα
Έρημος κυριαρχεί στα κεντρικά υψίπεδα, μέσω των οποίων ο δρόμος Κγιόλουρ ξετυλίγεται
Τα **Υψίπεδα της Ισλανδίας** (ισλανδικά: hálendið) καλύπτουν το μεγαλύτερο μέρος του εσωτερικού της Ισλανδίας. Βρίσκονται πάνω από 400-500 μέτρα και είναι ως επί το πλείστον μια ακατοίκητη ηφαιστειακή έρημος, επειδή το νερό που καθιζάνει ως βροχή ή χιόνι διεισδύει τόσο γρήγορα στο έδαφος που δεν είναι διαθέσιμο για την ανάπτυξη των φυτών. Αυτό οφείλεται σε μεγάλο βαθμό σε μια επιφάνεια από γκρι, μαύρη ή καφέ γη, λάβα και ηφαιστειακή τέφρα. Λίγες περιοχές που μοιάζουν με όαση, όπως το *Χέρδουμπρεϊδαρλιντιρ* κοντά στο Άσκγια, βρίσκονται μόνο κοντά σε ποτάμια.

Οι Ισλανδοί κατηγοριοποιούν τα Υψίπεδα ως εξής:

* "Háls", που σημαίνει ευρεία κορυφογραμμή βουνού μεταξύ κοιλάδων, όπως αυτή κοντά στο Λάνγκαβατν βόρεια του Μπόργκαρνες· ή
* "Heiði", που σημαίνει τα πραγματικά υψίπεδα, όπως εκείνα που βρίσκονται δίπλα στον δρόμο Σπρένγκισαντουρ.

Οι περισσότεροι από τους πολυάριθμους παγετώνες, όπως ο Βάτναγιοκουτλ (Vatnajökull), ο Λάουνγκιοκουτλ (Langjökull) και ο Χόφσιοκουτλ (Hofsjökull), είναι επίσης μέρος των ισλανδικών υψίπεδων. Η βλάστηση βρίσκεται μόνο στις ακτές των ποταμών των παγετώνων. Υπάρχει επίσης ο κίνδυνος των παγετωνικών διαρροών.

Μερικά από τα πιο ενδιαφέροντα μέρη της Ισλανδίας με ηφαιστειακή δραστηριότητα βρίσκονται στα Υψίπεδα, όπως το Λάντμανναλοϊγαρ και η περιοχή γύρω από το Άσκγια και το Χέρδουμπρεϊδ.

Εσωτερικές διαδρομές
--------------------

Land Rover 109 κολλημένο σε ποτάμι στα Υψίπεδα
Τα Υψίπεδα μπορούν να διασχιστούν μόνο κατά τη διάρκεια του Ισλανδικού καλοκαιριού). Για το υπόλοιπο έτος οι δρόμοι των ορεινών περιοχών είναι κλειστοί. Οι πιο γνωστοί δρόμοι στα υψίπεδα είναι ο Κάλντινταλουρ, ο Κγιόλουρ και ο Σπρένγκισαντουρ. Οι περισσότεροι δρόμοι των περιοχών στα υψίπεδα απαιτούν οχήματα με τέσσερις ρόδες, διότι είναι απαραίτητο να διέρχονται ποτάμια. Ωστόσο, η διαδρομή Κγιόλουρ μπορεί εύκολα να διασχιστεί με ένα συνηθισμένο αυτοκίνητο και ως εκ τούτου είναι ένας από τους πιο δημοφιλείς δρόμους των υψίπεδων. Η οδήγηση εκτός δρόμου απαγορεύεται εξ ολοκλήρου στην Ισλανδία, εκεί όπου δεν υπάρχει χιόνι, συμπεριλαμβανομένων των Υπίπεδων, για την προστασία του περιβάλλοντος.

Παραπομπές
----------

1. ↑  «Mountain Roads» (PDF) (στα English). Environment Agency of Iceland. 2014. Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο (PDF) στις 21 Απριλίου 2015. Ανακτήθηκε στις 26 Φεβρουαρίου 2012. CS1 maint: Μη αναγνωρίσιμη γλώσσα (link)

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
--------------------

|  |  |
| --- | --- |
| WikiVoyage logoWikiVoyage logo | Στο Wikivoyage υπάρχει ταξιδιωτικός οδηγός σχετικός με το λήμμα:   **Υψίπεδα της Ισλανδίας** |

 Πολυμέσα σχετικά με το θέμα  Highlands of Iceland στο Wikimedia Commons

* Φωτογραφίες από το *www.islandsmyndir.is*
* Φωτογραφίες και πληροφορίες
* Πραγματικές συνθήκες δρόμων
Η **Υπηρεσία Εξωτερικής Φρούρησης Καταστημάτων Κράτησης (ΥΕΦΚΚ)** είναι ελληνική δημόσια υπηρεσία υπαγόμενη στο Υπουργείο Προστασίας του Πολίτη, με αποστολή την εξωτερική φρούρηση των καταστημάτων κράτησης (δηλαδή των φυλακών), έξω από τους χώρους κράτησης στο εσωτερικό των φυλακών, για τους οποίους είναι υπεύθυνη η Σωφρονιστική Υπηρεσία. Η ΥΕΦΚΚ συστήθηκε το 1999 από τον υπουργό Δικαιοσύνης Ευάγγελο Γιαννόπουλο.

Καθήκοντα
---------

Βασικός σκοπός και αποστολή της Υπηρεσίας Εξωτερικής Φρούρησης Καταστημάτων Κράτησης είναι η Εξωτερική Φρούρηση των Καταστημάτων Κράτησης, η φρούρηση των νοσηλευομένων σε οποιοδήποτε θεραπευτήριο καταδίκων και υποδίκων και η συνοδεία αυτών για ανάκριση ή παράσταση στα δικαστήρια, για ιατρική εξέταση κατά τη μετακίνηση λόγω λήψης έκτακτης άδειας ή άλλου έργου, Η φρούρηση των εισόδων των δικαστικών κτιρίων και της κεντρικής υπηρεσίας του Υπουργείου Δικαιοσύνης, Διαφάνειας και Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων και η Φρούρηση των Εξωτερικών Θυρωρείων των Καταστημάτων Κράτησης.

Η Υπηρεσία αυτή αποτελεί ιδιαίτερο ένστολο και ένοπλο σώμα, λειτουργεί με τους δικούς της κανονισμούς και για το προσωπικό της εφαρμόζονται οι διατάξεις που αφορούν τους δημόσιους πολιτικούς υπαλλήλους, σε συνδυασμό με τις διατάξεις και ρυθμίσεις που αφορούν το φυλακτικό προσωπικό των Καταστημάτων Κράτησης και του Κανονισμού Οργάνωσης και Λειτουργίας Της Υπηρεσίας Εξωτερικής Φρούρησης Καταστημάτων Κράτησης. Για την εκπλήρωση της αποστολής της εφοδιάζεται με τα αναγκαία μέσα και οπλισμό.Το προσωπικό της ΥΕΦΚΚ θεσμικά με βάση τους ισχύοντες νόμους έχει δομημένη ιεραρχία, αποτελούμενη από τους εξής πέντε βαθμούς: 

* **Αρχιφύλακας Α'** (Διοικητής εκάστου Τμήματος Εξωτερικής Φρούρησης),
* **Αρχιφύλακας Β'** (Αξιωματικοί),
* **Υπαρχιφύλακας Α'**,
* **Υπαρχιφύλακας Β'** (Υπαξιωματικοί)
* **Φρουρός**.

Μέχρι σήμερα λόγω έλλειψης προσωπικού και μη λειτουργίας της Σχολής Βαθμοφόρων Εξωτερικής Φρούρησης του Υπουργείου Δικαιοσύνης, Διαφάνειας και Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων, χρέη Αρχιφύλακα Α' και Αξιωματικών Υπηρεσίας εκτελούν αποσπασμένοι υπάλληλοι από την Ελληνική Αστυνομία, και όχι από την ίδια την ΥΕΦΚΚ.

Συνδικαλισμός
-------------

Το προσωπικό της Υπηρεσίας Εξωτερικής Φρούρησης Καταστημάτων Κράτησης, έχει οργανωθεί συνδικαλιστικά με τα πρώτα σωματεία από τα σημερινά 27 σε σύνολο να ιδρύονται από το 2001, καθώς από τις πρώτες ημέρες λειτουργίας της ειδικής αυτής υπηρεσίας - η οποία είναι η μοναδική πολιτική δημόσια υπηρεσία που το προσωπικό της στο σύνολό του είναι ένστολο και ένοπλο, με αστυνομικά καθήκοντα κατά τη διάρκεια εκτέλεσης της υπηρεσίας τους - αναδείχτηκε η ανάγκη μιας διαφορετικής συνδικαλιστικής παρουσίας.Το 2002 ιδρύθηκε το δευτεροβάθμιο συνδικαλιστικό όργανο των Εξωτερικών Φρουρών, η Πανελλήνια Ομοσπονδία Υπαλλήλων Εξωτερικής Φρούρησης (Π.Ο.Υ.Ε.Φ.), η οποία αριθμεί 27 πρωτοβάθμιες συνδικαλιστικές οργανώσεις Εξωτερικών Φρουρών ανά την Ελλάδα και είναι μέλος της ΑΔΕΔΥ.

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
--------------------

* Πανελλήνια Ομοσπονδία Υπαλλήλων Εξωτερικής Φρούρησης (Π.Ο.Υ.Ε.Φ.)
* Σωματείο Υπαλλήλων Εξωτερικής Φρούρησης Καταστημάτων Κράτησης Αττικής (ΣΥΕΦΚΚΑ)

Παραπομπές
----------

1. ↑
2. ↑
3. ↑
4. ↑
5. ↑