recursal/SuperWikiNEXT-32B huggingface dataset:
Ένα **ρεύμα** είναι ένα σώμα νερού με επιφανειακό νερό που ρέει μέσα στην κοίτη και τις όχθες ενός καναλιού. Η ροή ενός ρεύματος ελέγχεται από τρεις εισόδους - επιφανειακά ύδατα, υπόγεια ύδατα και υπόγεια ύδατα. Η επιφάνεια και το υπόγειο νερό ποικίλλουν σε μεγάλο βαθμό μεταξύ των περιόδων βροχόπτωσης. Τα υπόγεια ύδατα, από την άλλη πλευρά, έχουν σχετικά σταθερή είσοδο και ελέγχονται περισσότερο από μακροπρόθεσμα πρότυπα υετού. Το ρεύμα περιλαμβάνει ροές επιφανείας, υπογείου και υπόγειου νερού που ανταποκρίνονται σε γεωλογικούς, γεωμορφολογικούς, υδρολογικούς και βιοτικούς ελέγχους. 

Ανάλογα με την τοποθεσία της ή ορισμένα χαρακτηριστικά, μια ροή μπορεί να αναφέρεται με ποικιλία τοπικών ή περιφερειακών ονομάτων. Τα μεγάλα μεγάλα ρεύματα ονομάζονται συνήθως ποτάμια. 

Οι ροές είναι σημαντικές ως αγωγοί στον κύκλο νερού , όργανα επαναφόρτισης υπόγειων υδάτων και διάδρομοι για τη μετανάστευση ψαριών και άγριων ζώων. Ο βιολογικός βιότοπος που βρίσκεται πολύ κοντά σε ένα ρεύμα ονομάζεται παραποτάμια ζώνη. Δεδομένης της κατάστασης της συνεχιζόμενης εξαφάνισης του Ολοκαίνου , τα ρεύματα διαδραματίζουν σημαντικό ρόλο διαδρόμου στη σύνδεση κατακερματισμένων ενδιαιτημάτων και, συνεπώς, στη διατήρηση της βιοποικιλότητας. Η μελέτη των ρευμάτων και των υδάτινων οδών γενικά είναι γνωστή ως *επιφανειακή υδρολογία* και αποτελεί βασικό στοιχείο τουπεριβαλλοντική γεωγραφία .

|  |  |
| --- | --- |
| wiktionary logowiktionary logo | Το *Βικιλεξικό* έχει σχετικό λήμμα:  **ρυάκι**  |
Το **Μουσείο του Ανθρώπου** (***Musée de l'Homme***) είναι ένα χαρακτηριστικό εθνικό μουσείο που βρίσκεται στη πρωτεύουσα της Γαλλίας, στο Παρίσι και συγκεκριμένα στο ανάκτορο Σαγιό.

Το Μουσείο αυτό ιδρύθηκε το 1937 με την ευκαιρία της τότε διεθνούς έκθεσης τέχνης του Παρισιού με εκθέματα που προέρχονταν από το παλαιότερο εθνολογικό μουσείο του Τροκαντερό που είχε ιδρυθεί το 1878. Στην ίδρυση του νέου μουσείου είχε πρωτοστατήσει ο Πωλ Ριβέ ο οποίος και χρημάτισε πρώτος διευθυντής του. 

Το Μουσείο του Ανθρώπου υπάγεται σήμερα στο Εθνικό Μουσείο Φυσικής Ιστορίας της Γαλλίας του οποίου και αποτελεί ένα από τα επτά τμήματά του. Στόχος του εν λόγω μουσείου είναι η συγκέντρωση εκθεμάτων που αφορούν κυρίως τόσο τη βιολογική φυσική εξέλιξη του ανθρώπου όσο και εθνολογικά και πολιτιστικά στοιχεία.

Παραπομπές
----------

1. ↑  «Présentation». Μουσείο του Ανθρώπου.

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
--------------------

* Πολυμέσα σχετικά με το θέμα  Musée de l'Homme στο Wikimedia Commons

  


|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
| Καθιερωμένοι όροι | 
* VIAF: 125043593
* ISNI: 0000 0001 2153 6793
* SUDOC: 026390442
* BNF: cb11864699f (data)
* CiNii: DA08249873

 |

 |
**Μπελλατρίξ** είναι το ιδιαίτερο όνομα του αστέρα **γ Ωρίωνα** (Gamma Orionis, γ Ori). 

Είναι ο τρίτος σε φωτεινότητα αστέρας στον αστερισμό Ωρίωνα και ο 27ος φωτεινότερος σε ολόκληρο τον νυχτερινό ουρανό της Γης. Στη μορφή του αστερισμού, σημειώνει τον αριστερό ώμο του μυθικού κυνηγού Ωρίωνα.

Ονομασία
--------

Το όνομα "Μπελλατρίξ" σημαίνει στη λατινική γλώσσα «Πολεμίστρια», Για τους Άραβες ήταν «Ο προάγγελος κατακτητής», γιατί προανήγγελλε την ανατολή του νοτιότερου και φωτεινότερου Ρίγκελ. Για τους λαούς του Αμαζονίου ήταν «Ο νέος στο κανό» με το γέροντα να είναι ο Μπετελγκέζ.

Αστροφυσικά χαρακτηριστικά
--------------------------

Ο Μπελλατρίξ είναι ένας τεράστιος κυανόλευκος αστέρας με περίπου 8,4 φορές τη μάζα του Ήλιου και με Φαινόμενο μέγεθος 1.64, η ηλικία του εκτιμάτε ο,τι είναι περίπου 20 εκατομμυρίων χρονών και κατά πάσα πιθανότητα θα καταλήξει ως ένας λευκός νάνος. Η πραγματική θερμοκρασία του στο εξωτερικό περίβλημα του είναι 22 000 Κ. Σε αυτή την υψηλή θερμοκρασία οφείλει το αστέρι το μπλε-λευκό χρώμα του, όπως και όλοι οι αστέρες Β-τύπου (η επιφανειακή θερμοκρασία των αστέρων αυτών κυμαίνεται μεταξύ των 15 000 και 25 000 βαθμών Κ) ).

Η απόσταση του από την Γη είναι 244,6 έτη φωτός (77 παρσέκ ).

Δείτε επίσης
------------

* Κατάλογος αστέρων του Ωρίωνα

  


|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
| Καθιερωμένοι όροι | 
* VIAF: 6800163464732705680000

 |

 |

|  |  |
| --- | --- |
| 

|  |
| --- |
| * Πύλη:Αστρονομία
 |

 |
Ένα ποτήρι Μπελλίνι
Το **Μπελλίνι** (*Bellini*) είναι κοκτέιλ φτιαγμένο με κρασί Προσέκκο και πουρέ ροδάκινου ή νέκταρ. Προέρχεται από τη Βενετία της Ιταλίας.

Ιστορία
-------

Το Μπελλίνι επινοήθηκε κάποια στιγμή μεταξύ 1934 και 1948 από τον Τζουζέππε Κιπριάνι, ιδρυτή του Harry's Bar στη Βενετία της Ιταλίας. Ονόμασε το ποτό Μπελλίνι επειδή το μοναδικό ροζ χρώμα του θύμιζε την τόγκα ενός αγίου σε έναν πίνακα του Βενετού καλλιτέχνη του 15ου αιώνα Τζοβάνι Μπελλίνι.

Το ποτό ξεκίνησε ως εποχιακή σπεσιαλιτέ στο Harry's Bar. Αργότερα, έγινε επίσης δημοφιλές στο αντίστοιχο μπαρ στη Νέα Υόρκη. Αφότου ένας επιχειρηματίας Γάλλος ίδρυσε μια επιχείρηση για να στείλει φρέσκο πουρέ λευκού ροδάκινου και στις δύο τοποθεσίες, σερβιριζόταν όλο το χρόνο.

Το Μπελλίνι είναι ένα επίσημο κοκτέιλ της IBA. Προτείνουν επίσης ένα Πουτσίνι, αντικαθιστώντας τον πουρέ ροδάκινου με ίση ποσότητα χυμού μανταρινιού, ένα Ροσσίνι, το οποίο χρησιμοποιεί πουρέ φράουλας, ή ένα Τιντορέττο, το οποίο φτιάχνεται με χυμό ροδιού.

Προετοιμασία και σερβίρισμα
---------------------------

Το Μπελλίνι αποτελείται από πολτοποιημένα λευκά ροδάκινα και Προσέκκο, ένα ιταλικό αφρώδες κρασί. Το μαρινάρισμα φρέσκων ροδάκινων σε κρασί είναι μια ιταλική παράδοση. Η αρχική συνταγή έγινε με λίγο χυμό βατόμουρου ή κερασιού για να δώσει στο ποτό μια ροζ λάμψη. Λόγω εν μέρει της περιορισμένης διαθεσιμότητας τόσο των λευκών ροδάκινων όσο και του Προσέκκο, υπάρχουν αρκετές παραλλαγές.

Η Καλιφόρνια παράγει ένα λευκό ροδάκινο που λειτουργεί καλά, και τα κίτρινα ροδάκινα ή το νέκταρ ροδάκινου μπορούν να αντικατασταθούν, ειδικά εάν τα ροδάκινα είναι εκτός εποχής και η γεύση θα ήταν πολύ ήπια. Άλλα φρούτα ή ακόμα και αρωματισμένα λικέρ (για παράδειγμα ροδάκινο schnapps) μερικές φορές αντικαθιστούν τον πουρέ ροδάκινου.

Η οικογένεια Κιπριάνι παράγει το Bellini Base για το χαρακτηριστικό κοκτέιλ των εστιατορίων του Harry's Bar.

Άλλα αφρώδη κρασιά χρησιμοποιούνται συνήθως στη θέση του Προσέκκο, αν και η γαλλική σαμπάνια με πλούσια γεύση δεν συνδυάζεται καλά με την ελαφριά, φρουτώδη γεύση του Μπελλίνι. Για μια μη αλκοολούχα εκδοχή, στη θέση του κρασιού χρησιμοποιείται αφρώδης χυμός ή σόδα.

Παρόμοια κοκτέιλ
----------------

Το κουβανέζικο κοκτέιλ Adalor είναι ένα ποτό με φρέσκο ροδάκινο, σπασμένο με ένα πιρούνι και από πάνω σαμπάνια. Δημοσιεύτηκε σε έναν κουβανικό οδηγό ποτών το 1927.

Παραπομπές
----------

1. 1 2 3  «3000 Drinks > Bellini». ThatsTheSpirit.com. n.d. Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 23 Ιουλίου 2012. Ανακτήθηκε στις 5 Φεβρουαρίου 2007.
2. ↑  Jo' Pratt. Food – Recipes – Bellini cocktail. Undated. bbc.co.uk. Retrieved February 5, 2007.
3. 1 2  Bellini Cocktail Recipe Αρχειοθετήθηκε 2009-08-04 στο Wayback Machine.. Undated. GourmetSleuth.com. Retrieved February 5, 2007.
4. ↑  Featured Recipe: Peach Bellini Cocktail or Mocktail. Undated. *Freshipes*. California Tree Fruit Agreement. Retrieved February 5, 2007.
5. ↑  «Civilization in a Glass». *NewYorkFirst.com*. Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 19 Απριλίου 2010. Ανακτήθηκε στις 27 Ιουνίου 2017.
6. ↑  «Cuba's Overlooked Role in Cocktail History». *punchdrink.com*. Ανακτήθηκε στις 4 Μαρτίου 2019.
Ο **Μποζιβόι Α΄**, τσεχικά Bořivoj I (π. 852 - π. 889) από τον Οίκο των Πρεμυσλιδών ήταν ο πρώτος ιστορικά βεβαιωμένος δούκας της Βοημίας και ο γενάρχης τού Οίκου του. Την εποχή αυτή η Βοημία ήταν υποτελής της Μεγάλης Μοραβίας. Τα Φραγκικά *Χρονικά της Φούλντα* της εποχής του αναφέρουν αρκετούς πρίγκιπες των Δυτικών Σλάβων και μεταξύ αυτών το 872 τον Γκοριβέι, που ίσως είναι ο Μποριβόι.

Βιογραφία
---------

Σύμφωνα με το *Χρονικό των Βοημών* τού Κοσμά της Πράγας ο Μποριβόι ήταν γιος τού μυθικού Χόστιβιτ πρίγκιπα της Βοημίας, απογόνου τού Πρέμυσλ και της βασίλισσας Λιμπούσε. Οι πρόγονοί του δεν είναι γνωστοί με βεβαιότητα. Επειδή εξαρτιόταν από τη Μοραβία, ίσως ήταν συγγενής με τους εκεί Μοϊμιρόφτσι.

Αρχικά ήταν εγκατεστημένος στο Λεβύ Χράντετς, ένα ξύλινο οχυρό στα βορειο-δυτικά της Πράγας. Ως επικεφαλής των Πεμυσλιδών που δέσποζαν στην κεντρική Βοημία, ο Μποζιβόι Α΄ αυτοανακηρύχθηκε kníže (πρίγκιπας) περί το 867. Ο τίτλος του αργότερα μεταφράστηκε από Γερμανούς λογίους ως dux (λατιν. πρίγκιπας με εξουσία) των Βοημών (Τσέχων). Αν και οι ηγεμόνες των επιμέρους δουκάτων της Γερμανίας έφεραν τον ίδιο τίτλο, αυτός τού Μποζιβόι Α΄ είχε άλλη έννοια: σε αντίθεση με τους Γερμανούς δούκες -που ήταν διορισμένοι αντιπρόσωποι τού βασιλιά- ο δούκας της Βοημίας ήταν κυρίαρχος ηγεμόνας. Το 872 τον αναγνώρισε ως δούκα ο επικυρίαρχός του Σβατοπλούκ Α΄ της Μοραβίας, που απέστειλε τον Μεθόδιο επίσκοπο Θεσσαλονίκης να ξεκινήσει τον εκχριστιανισμό της Βοημίας.

Οικογένεια
----------

Νυμφεύτηκε την αγία Λουντμίλα, κόρη τού Σλάβιμπορ πρίγκιπα των Σορμπιανών και είχε τέκνα:

* Σπυτίνιεφ π. 875-915, δούκας της Βοημίας.
* Βρατίσλαος Α΄ δούκας της Βοημίας.
* Στρεζισλάβα, παντρεύτηκε τον Σλάβνικ δούκα τού Λιμπίτσε και γιος τους ήταν ο:
	+ Αδαλβέρτος π. 956-997, επίσκοπος της Πράγας, άγιος, προστάτης των Τσέχων, Πολωνών και Πρώσσων.

Παραπομπές
----------

1. ↑  p15003.htm#i150023. Ανακτήθηκε στις 7  Αυγούστου 2020.
2. ↑  Darryl Roger Lundy: (Αγγλικά) *The Peerage*.

Πηγές
-----

* Hugh LeCaine Agnew (2004). The Czechs and the Lands of the Bohemian Crown. Hoover Press. p. 1832. ISBN 978-0-8179-4492-6.

|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
| Καθιερωμένοι όροι | 
* VIAF: 84628875
* NKC: mzk2005290046

 |

 |
Η **μποκμάλ** (νορβηγικά: bokmål, προφέρεται μπουκμώλ, κυριολεκτικά: γλώσσα του βιβλίου) είναι επίσημο γραπτό πρότυπο για τη νορβηγική γλώσσα, παράλληλα με τα νινόρσκ (νεονορβηγικά). Το Μποκμάλ είναι το προτιμώμενο πρότυπο γραφής για το 85% με 90% του πληθυσμού στη Νορβηγία. Σε αντίθεση, για παράδειγμα, με την ιταλική γλώσσα, δεν υπάρχει εθνικό πρότυπο ή συμφωνία σχετικά με την προφορά της Μποκμάλ.

Παραπομπές
----------

1. ↑  Vikør, Lars. «*Fakta om norsk språk*». Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 3 Φεβρουαρίου 2014. Ανακτήθηκε στις 9 Φεβρουαρίου 2014.

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
--------------------

WikipediaWikipedia
**Έκδοση της Βικιπαίδειας στην Μποκμάλ**

|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
| Καθιερωμένοι όροι | 
* GND: 4146256-7

 |

 |
Η **Νασιντέ Γκιοζντέ Ντουρμούς** (τουρκικά: Naşide Gözde Durmuş,γεννηθείσα το 1985 στη Σμύρνη) είναι τουρκάλα επιστήμονας και γενετιστής.

Η έρευνά της επικεντρώνεται στη νανοτεχνολογία και τις εφαρμογές της μικροτεχνολογίας σε θέματα υγείας που απειλούν τον κόσμο, όπως ο καρκίνος και η αντίσταση στα αντιβιοτικά. Το MIT Technology Review την απαριθμεί στην κατηγορία των *πρωτοπόρων* στο φύλλο "Καινοτόμοι επιχειρηματίες Κάτω των 35 ετών", ως μια από τους 35 νέους ηγέτες μέσα στο 2015.

Βιογραφία
---------

Η Ντουρμούς γεννήθηκε το 1985 στην Σμύρνη της Τουρκίας. Το 2003, ξεκίνησε τις προπτυχιακές της σπουδές στο Τεχνικό Πανεπιστήμιο της Μέσης Ανατολής, με ειδίκευση στη Μοριακή Βιολογία και τη Γενετική. Αργότερα, έλαβε μια υποτροφία Φουλμπράιτ και μετακόμισε στις Ηνωμένες Πολιτείες για να συνεχίσει τις σπουδές τριτοβάθμιας εκπαίδευσης, όπου έλαβε Μάστερ στη Μηχανική από το Πανεπιστήμιο της Βοστώνης το 2009, καθώς και ένα διδακτορικό δίπλωμα στη Βιοϊατρική τεχνολογία από το Πανεπιστήμιο Μπράουν το Μάιο του 2013.

Το 2014, έλαβε μια θέση ως μεταδιδακτορικός ερευνητής στο Πανεπιστήμιο του Στάνφορντ. Σήμερα, συνεχίζει την έρευνά της με τον Ρόναλντ Ου. Ντέιβις στο Κέντρο Τεχνολογίας Γονιδιώματος του Πανεπιστημίου Στάνφορντ και στην Ιατρική Σχολή του Στάνφορντ. Το 2015, έχει αναγνωριστεί μεταξύ των "Κορυφαίων 35 Καινοτόμων επιχειρηματιών Κάτω των 35 ετών" (TR35), ως πρωτοπόρος στον τομέα της βιοτεχνολογίας και της ιατρικής, σύμφωνα με το MIT Technology Review.

Καριέρα
-------

Το έργο της εστιάζει στην ανάπτυξη των εργαλείων νανοτεχνολογίας χαμηλού κόστους που μπορούν να χρησιμοποιηθούν για τη διάγνωση και τη θεραπεία των ασθενειών, όπως για παράδειγμα μια γρήγορη μέθοδος για την ανίχνευση τα φυσικά χαρακτηριστικά ενός κυττάρου, υποχρεώνοντάς τα να αιωρούνται σε ένα μαγνητικό πεδίο, δίνοντας την ικανότητα μέτρησης σε ένα μικρότερο χρονικό διάστημα για το πώς ένα μικρόβιο που ανταποκρίνεται σε ένα συγκεκριμένο φάρμακο, και τη δυνατότητα της διαφοροποίσης τα καρκινικά κύτταρα από τα υγιή.

Αναφορές
--------

1. ↑  www.cnnturk.com/saglik/kanser-teshisinde-cigir-acan-bulus.
2. ↑  Gozde Durmus, 30 | It’s amazing what you can learn about a cell when you levitate it Αρχειοθετήθηκε 2016-02-03 στο Archive-It.
3. ↑  Kanser teşhisinde çığır açan buluş Αρχειοθετήθηκε 2018-12-28 στο Wayback Machine. (Τουρκικά)
4. ↑  Naside Gozde Durmus|Stanford Profiles Αρχειοθετήθηκε 2018-06-09 στο Wayback Machine..
5. ↑  Dünyanın Gururu İki Türk Bilim İnsanı Bursa'ya Geliyor. (Τουρκικά)
6. ↑  «Stanford team develops technique to magnetically levitate single cells». *phys.org*.
Η **Ρομπέρτα Πινότι** (ιταλικά: *Roberta Pinotti*) (γεννημένη στις 20 Μαΐου 1961) είναι μια Ιταλίδα πολιτικός. Από τις 22 Φεβρουαρίου 2014 κατέχει το αξίωμα της Υπουργού Άμυνας της Ιταλίας.

Βιογραφία
---------

Η Πινότι γεννήθηκε στη Γένοβα και σπούδασε ιταλική φιλολογία. Ξεκίνησε την πολιτική της καριέρα στα τέλη της δεκαετίας του 1980 ως περιφερειακή σύμβουλος του Ιταλικού Κομμουνιστικού Κόμματος. Αργότερα εντάχθηκε διαδοχικά στο Δημοκρατικό Κόμμα της Αριστεράς, στους Δημοκράτες της Αριστεράς και στο Δημοκρατικό Κόμμα.

Εξελέγη για πρώτη φορά στη Βουλή των Αντιπροσώπων το 2001, ενώ το 2008 τέθηκε στα κύρια στελέχη της αντιπολιτευόμενης παράταξης του Βάλτερ Βελτρόνι. Το 2013 διορίστηκε ως υπογραμματέας του υπουργείου άμυνας στην Κυβέρνηση Λέτα. Στις 21 Φεβρουαρίου 2014 ανέλαβε το αξίωμα της Υπουργού Άμυνας της Ιταλίας. Το ίδιο έτος έλαβε βραβείο από το *Ίδρυμα Ιταλία ΉΠΑ*.

Η Πινότι είναι παντρεμένη και έχει δύο κόρες.

Παραπομπές
----------

1. ↑  «PINOTTI Roberta - biografia» (στα Ιταλικά). corriere.it. 26 Φεβρουαρίου 2014. Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 3 Μαρτίου 2016. Ανακτήθηκε στις 31 Μαΐου 2014.
2. 1 2 3 4  «I 16 ministri: ecco chi sono». *L'Unità*. 2014. Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 2014-02-24. .
3. 1 2  «Roberta Pinotti». *Corriere della Sera*. 2014.. Ανακτήθηκε στις 2014-05-31.
4. ↑  «Governo ombra, tutti i nomi». *Corriere della Sera*. 2008.. Ανακτήθηκε στις 2014-01-01.
5. ↑  «Governo Letta (28/04/2013 - 21/02/2014)» (στα Ιταλικά). Governo Italiano. Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 5 Μαρτίου 2014.

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
--------------------

* Επίσημος ιστότοπος
Θηλυκό κόκκινο μερλέ μπόρντερ κόλεϊ
Το **μπόρντερ κόλεϊ** είναι φυλή εργατικού σκύλου που προέρχεται από την περιοχή των συνόρων μεταξύ της Σκωτίας και της Αγγλίας. Η φυλή εκτράφηκε για τη βόσκηση κοπαδιών, ιδιαίτερα προβάτων, και συνδυάζει την νοημοσύνη και την ευκινησία με μια σκληραγωγημένη κράση.

Χαρακτηριστικά
--------------

Ως εργατικοί σκύλοι, τα μπόρντερ κόλεϊ επιλέγονται για την ικανότητα και την αντοχή τους στη βόσκηση κοπαδιών. Ο χρωματισμός που συνηθέστερα συσχετίζεται με τη φυλή είναι ένα χαρακτηριστικό ασπρόμαυρο, αλλά υπάρχουν και πολλές άλλες παραλλαγές, όπως κόκκινο και λευκό, καφέ και λευκό, μερλέ και σχεδόν καθαρό μαύρο.

Τα μπόρντερ κόλεϊ είναι γνωστά για την εξαιρετικά υψηλού επιπέδου νοημοσύνη (είναι η πρώτη σε νοημοσύνη ράτσα σκύλων) και την καταλληλότητά τους για εκπαίδευση. Ένα μπόρντερ κόλεϊ, ο Rico, έχει αποδειχθεί ότι έχει λειτουργικό λεξιλόγιο άνω των 200 λέξεων. Επίσης είναι εξαιρετικά ευκίνητα, καθιστώντας τα άξια σε αθλήματα σκύλων.

Τα μπόρντερ κόλεϊ κατέχουν ένα «ένστικτο βόσκησης», μια τροποποιημένη μορφή του κυνηγετικού ενστίκτου, που τα οδηγεί στην υιοθέτηση μιας χαρακτηριστικής στάσης βόσκησης και τον καθορισμό του στόχο τους με ένα διεισδυτικό βλέμμα. Ο στόχος, πρωταρχικώς τα πρόβατα, μπορεί να περιλαμβάνει πάπιες, αυτοκίνητα, παιδιά, άλλα σκυλιά ή ακόμα και πουλιά στον ουρανό. Λόγω της νοημοσύνης τους και της επιθυμίας τους να εργάζονται, μπορεί να μην κάνουν για κατοικίδια για ανθρώπους που δεν μπορούν να τους παρέχουν αρκετή άσκηση και πνευματική διέγερση.

Παραπομπές
----------

1. ↑
Ο **Μπόρις Πετρώφ Σαράφωφ** (βουλγαρικά: Борис Петров Сарафов, 1872 - 1907) ήταν Βούλγαρος στρατιωτικός - επαναστάτης ένας από τους ηγέτες της ΕΜΕΟ, βουλγαρικού κομιτάτου που έδρασε στη περιοχή της Μακεδονίας επί Οθωμανικής Αυτοκρατορίας την περίοδο 1894-1905.

Βιογραφία
---------

Ο Σαράφωφ φέρεται να γεννήθηκε στις 12 Ιουλίου του 1872 στο χωριό Λιμπιάχοβο (σήμερα Ίλιντεν της Βουλγαρίας), του Άνω Νευροκοπίου (σημερινό Γκότσε Ντέλτσεφ της Βουλγαρίας) επί Οθωμανικής Αυτοκρατορίας. Εκπαιδεύτηκε αρχικά με έξοδα της βουλγαρικής Εξαρχίας στο σχολείο της γενέτειράς του, συνέχισε έπειτα στο βουλγαρικό Γυμνάσιο Θεσσαλονίκης και αργότερα εισήχθη στη Στρατιωτική Σχολή του νεοσύστατου Πριγκιπάτου της Βουλγαρίας, στη Σόφια, από την οποία και αποφοίτησε το 1894. Παράλληλα μαζί με άλλους Βούλγαρους εθνικιστές συνέβαλε στην ίδρυση του Βουλγαρικού Επαναστατικού Κομιτάτου Μακεδονίας - Αλεξανδρούπολης που λίγα χρόνια μετά θα μετονομαστεί ΕΜΕΟ. Το 1899 ανέλαβε αρχηγός της οργάνωσης την οποία και διεύθυνε από τη Σόφια.

Ο Μπόρις Σαράφωφ σε μία τρομοκρατική δράση πυρπολώντας και σέρνοντας Αλβανούς άμαχους αιχμαλώτους
Φερόμενος υπό την κάλυψη του Πρίγκιπα Φερδινάνδου άρχισε να συγκροτεί ένοπλες ομάδες οι οποίες περιφέρονταν στη Μακεδονία για είσπραξη χρημάτων με αναγκαστικές εισφορές για τον αγώνα της οργάνωσης και παράλληλα για τον ολοκληρωτικό εκβουλγαρισμό των κατοίκων, πράξεις που θεωρήθηκαν αντίθετες της επίσημης βουλγαρικής κυβέρνησης με συνέπεια να συλληφθεί και να φυλακιστεί. Το 1902 εξελέγη μεταξύ των Ηγετών της ΕΜΕΟ. Συμμετέχοντας στην εξέγερση του Ίλιντεν προσπάθησε με τον Ντάμο Γκρούεφ να επανορθώσει την εμπιστοσύνη της κυβέρνησης προς το πρόσωπό του αλλά απέτυχε.Επιτέθηκε σε ελληνικές πόλεις επιδιδόμενος σε σφαγές, λεηλασίες και άλλα. Τον ίδιο καιρό είχαν ξεσπάσει εσωτερικές έριδες στην Οργάνωση επί των τρόπων δράσης από άλλες φατρίες περισσότερο δημοκρατικές παρά εθνικιστικές. Αυτές αποτελούσαν την αριστερή πτέρυγα της Οργάνωσης της οποίας κύρια πρόσωπα ήταν ο Γιάνε Σαντάσκι και ο Χρήστο Σερνόπεφ.

Τελικά ο Σαράφωφ συνελήφθη από τους αριστερούς και στις 28 Νοεμβρίου του 1907 δολοφονήθηκε, μαζί με τον Ιβάν Γκαρβάνοφ, στη Σόφια, από τον Τοντόρ Πανίτσα έμπιστο πρόσωπο του Γιάνε Σαντάνσκι.

Σημειώσεις
----------

Ο Μπόρις Σαράφοβ θεωρείται σήμερα από μεν τη Βουλγαρία Βούλγαρος, από δε την Βόρεια Μακεδονία, Σλαβομακεδόνας.

Πηγές
-----

1. ↑  *Czech National Authority Database*. js2014837665. Ανακτήθηκε στις 1  Μαρτίου 2022.
2. 1 2  *Czech National Authority Database*. js2014837665. Ανακτήθηκε στις 16  Δεκεμβρίου 2022.
3. ↑  Смит, Артър. Спомени от Македония, Изд. на Отеч. фронт, София, 1983

* "Μεγάλη Ελληνική Εγκυκλοπαίδεια" τομ.ΙΣτ΄, σελ.515.

  


|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
| Καθιερωμένοι όροι | 
* WorldCat
* VIAF: 40219658
* LCCN: no95056191
* ISNI: 0000 0000 5141 487X
* GND: 120841142
* BNF: cb13184559d (data)
* NKC: js2014837665

 |

 |
Ο **Ραλφ ή Ραούλ**, αγγλ. Ralph/Raoul (απεβ. 1051) από τον Οίκο της Νορμανδίας ήταν κύριος τού Γκασέ και άλλων ιδιοκτησιών στη Νορμανδία. Έπαιξε σημαντικό ρόλο κατά την ανηλικιότητα τού Γουλιέλμου Α΄ της Αγγλίας.

Ο θυρεός του Οίκου της Νορμανδίας.

Βιογραφία
---------

Ήταν ο δευτερότοκος γιος τού Ροβέρτου αρχιεπισκόπου τού Ρουέν & κόμη τού Εβρέ και της Χερλέβα. Εξάδελφός του ήταν ο Ροβέρτος Α΄ δούκας της Νορμανδίας.

Ο μεγαλύτερος αδελφός του Ριχάρδος έλαβε την κομητεία τού Εβρέ και ο Ραλφ την κυριότητα τού Γκασέ στην Κάτω Νορμανδία· επίσης το Μπαβέν, Νογιόν-συρ-Ανντέλ, Γκραβενσόν & Εκουσέ. Έπειτα από το τέλος τού Ροβέρτου Α΄, ο αρχιεπίσκοπος Ροβέρτος ανέλαβε την επιτροπεία τού γιού εκείνου Γουλιέλμου Α΄. Ο αρχιεπίσκοπος ήταν ικανός να κρατήσει τάξη στο δουκάτο της Νορμανδίας, αλλά όταν το 1037 απεβίωσε, άρχισαν εξεγέρσεις και ιδιωτικές διαμάχες.

Ένας από τους εξεγερθέντες ήταν ο Ραλφ. Το 1040 δολοφόνοι, υπό τις διαταγές τού Ραλφ, σκότωσαν τον κύριο παιδαγωγό τού νεαρού δούκα, τον Γιλβέρτο κόμη τού Μπριόν, όταν αυτός ίππευε κοντά στο Εσαφούρ. Το 1043 ο Γουλιέλμος Α΄ και οι σύμβουλοι και θείοι του Γουλιέλμος κόμης τού Ταλού και ο Μωζέρ αρχιεπίσκοπος τού Ρουέν αποφάσισαν να πείσουν τον Ραλφ να υποστηρίξει τον δούκα και το κατάφεραν. Ο Ραλφ, τώρα διοικητής τού οτρατού τού δούκα, εκστράτευσε εναντίον τού Τουρστάν λε Γκοζ, που μαζί με τον βασιλιά της Γαλλίας κατείχαν το Φαλαίζ. Ο Ραλφ, αφού κατέλαβε το Φαλαίζ, ανάγκασε τον Τουστάν σε εξορία και τον Ερρίκο Α΄ της Γαλλίας να αποσυρθεί από τη Νορμανδία. Ενόσο ήταν ένα σημαντικό μέλος τού κύκλου τού δούκα Γουλιέλμου Α΄, έκανε μεγάλες δωρεές στο αββαείο τού Ζουμιέρ. Ο Ραλφ απεβίωσε το 1051.

Οικογένεια
----------

Νυμφεύτηκε τη Μπαζίλα, κόρη τού Ζεράρ Φλαιτέλ κι είχε τέκνο:

* Ροβέρτος τού Γκασέ, απεβ. άτεκνος.

Έπειτα από το τέλος τού Ραλφ, η Μπαζίλα παντρεύτηκε τον Ούγο τού Γκουρναί.

Παραπομπές
----------

1. 1 2  Darryl Roger Lundy: (Αγγλικά) *The Peerage*.

Πηγές
-----

* Ordericus Vitalis, The Ecclesiastical History of England and Normandy, Trans. Thomas Forester, Vol. II (, London: Henry G. Bohn, 1854), p.160
* Detlev Schwennicke, Europäische Stammtafeln: Stammtafeln zur Geschichte der Europäischen Staaten, Neue Folge, Band II (Marburg, Germany: Verlag von J. A. Stargardt, 1984), Tafel 79.
Συντεταγμένες: 42°40′N 1°0′E﻿ / ﻿42.667°N 1.000°E﻿ / 42.667; 1.000

Τα **Πυρηναία** είναι μία από τις μεγαλύτερες οροσειρές της Ευρώπης. Βρίσκονται ανάμεσα στην Ισπανία και τη Γαλλία και αποτελούν το φυσικό σύνορο των δύο χωρών. Εκτείνονται σε μήκος 480 χιλιομέτρων περίπου, από τον Βισκαϊκό κόλπο μέχρι τη Μεσόγειο Θάλασσα.

Χωρίζονται σε ανατολικά Πυρηναία, προς τη Γαλλία, σε κεντρικά και δυτικά Πυρηναία, προς την Ισπανία. Η ψηλότερη κορυφή τους είναι η Ανέτο (3.404 μ.), στα κεντρικά Πυρηναία και προς την πλευρά της Ισπανίας. Άλλες ψηλές κορυφές είναι: το Μον Περντί (3.352 μ.), η Βενιεμάλ (3.298 μ.), η Μπαλαϊτού (3.146 μ.), η Μονκάλμ (3.080 μ.) κ.ά.

Τα Πυρηναία σχηματίστηκαν σε παλαιότερη εποχή συγκριτικά με τις Άλπεις. Η βασική μάζα τους αποτελείται κυρίως από γνεύσιο και γρανίτη, αλλά και από ασβεστολιθικά πετρώματα. Το υπέδαφος είναι πλούσιο σε σιδηρομεταλλεύματα, άνθρακα, τάλκη, μάρμαρο, κ.ά.. Δεν έχουν σπουδαία ποτάμια, αλλά έχουν μεγάλους χειμάρρους και καταρράκτες, των οποίων η υδροηλεκτρική ενέργεια βοηθά σημαντικά τη βιομηχανία της περιοχής. Ο πιο μεγάλος καταρράκτης είναι ο Γκαβαρνιέ, ο οποίος σχηματίζεται στο ξεκίνημα του χειμάρρου Πο και πέφτει από ύψος 465 μ.. Από τα ανατολικά Πυρηναία, που έχουν πολλούς αυχένες και υψίπεδα, γίνεται η επικοινωνία μεταξύ Γαλλίας-Ισπανίας.

Δείτε επίσης
------------

* Ειρήνη των Πυρηναίων

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
--------------------

|  |  |
| --- | --- |
| Commons logoCommons logo | Τα Wikimedia Commons έχουν πολυμέσα σχετικά με το θέμα   **Πυρηναία** |

* Εικονική Περιήγηση στα Πυρηναία
* Επίσημη ιστοσελίδα Γαλλικό Εθνικό Πάρκο Πυρηναίων

|  |  |
| --- | --- |
| 

|  |
| --- |
| * Πύλη:Γεωγραφία
* Πύλη:Ευρώπη
 |

 |

|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
| Καθιερωμένοι όροι | 
* VIAF: 241428861
* GND: 4047911-0
* BNF: cb11981535s (data)
* NDL: 00629076
* NKC: ge130556

 |

 |
Συντεταγμένες: 44°21′28.01″N 19°10′46.99″E﻿ / ﻿44.3577806°N 19.1797194°E﻿ / 44.3577806; 19.1797194

Το όρος **Μπόρανια** (σερβικά κυριλλικά: *Борања*, σερβικά λατινικά: *Boranja*) είναι βουνό των Δειναρικών Άλπεων, στα δυτικά της Σερβίας, με υψόμετρο 856 μέτρων.

Το όρος Μπόρανια αποτελεί τμήμα της οροσειράς του Πόντρινιε-Βάλιεβο. Εκτείνεται κατά μήκος της δεξιάς όχθης του Δρίνου, ενώ, παράλληλα, βρίσκεται σε κοντινή απόσταση της πόλεως του Κρούπανι.

Δείτε επίσης
------------

* Κατάλογος βουνών της Σερβίας

Παραπομπές
----------

1. 1 2  (Αγγλικά) «Dinaric Alps». *www.summitpost.org*. Ανακτήθηκε στις 24 Μαρτίου 2009.
2. 1 2  (Αγγλικά) «Boranja, Serbia and Montenegro». *www.traveljournals.net*. Ανακτήθηκε στις 24 Μαρτίου 2009. [*νεκρός σύνδεσμος*]

|  |  |
| --- | --- |
| 

|  |
| --- |
| * Πύλη:Γεωγραφία
* Πύλη:Σερβία
 |

 |
**Ναυτιλιακοί Πλανήτες** χαρακτηρίζονται μόνο εκείνοι οι πλανήτες του Ηλιακού συστήματος που παρουσιάζουν ενδιαφέρον παρατήρησης και υπολογισμών στην αστρονομική ναυτιλία.

Ναυτιλιακοί πλανήτες θεωρούνται η Αφροδίτη (Venus), ο Άρης (Mars), ο Δίας (Jupiter) και ο Κρόνος (Saturn) που κρίνονται κατάλληλοι για παρατήρηση με τον εξάντα λόγω του μεγάλου μεγέθους τους. Τα χρήσιμα στοιχεία των πλανητών αυτών παρέχονται από τις αστρονομικές εφημερίδες.

Επειδή οι εξωτερικοί πλανήτες μπορούν να λάβουν αποχή μέχρι και 180° είναι προφανές ότι μπορούν να χρησιμοποιηθούν όχι μόνο για τον υπολογισμό του μήκους αλλά και του πλάτους κατά την μεσουράνησή τους. Εφόσον οι πλανήτες αυτοί βρίσκονται πάνω από τον ορίζοντα, όταν ο Ήλιος βρίσκεται κάτω από αυτόν, (κατά το λυκαυγές και το λυκόφως) μπορεί να μετρηθεί το αληθές ύψος τους με τον εξάντα.  
 
Από τους παραπάνω πλανήτες η Αφροδίτη ως κατώτερος πλανήτης βρίσκεται πάντα κοντά στον Ήλιο μη απομακρυνόμενη πέραν των 48°, οπότε μόνο κατά την εποχή που αυτή παρουσιάζει την μέγιστη *αποχή* της είναι κατάλληλη για παρατήρηση. Όταν αυτή παρατηρείται, βρίσκεται, στο δυτικό τμήμα του ορίζοντα ονομάζεται *Έσπερος* ή *Αποσπερίτης*, αντίθετα όταν είναι στο ανατολικό τμήμα *Αυγερινός* ή *Εύφορος* ή και *Εωσφόρος*.

* Τα σημαντικότερα στοιχεία των πλανητών αυτών, ιδίως για ναυτιλιακές μετρήσεις, παρέχονται στις ετήσιες αστρονομικές εφημερίδες.

Δείτε επίσης
------------

* Ναυτιλιακοί αστέρες
Ο **πυρετός της κοιλάδας Rift** («RVF») είναι μια ιογενής νόσος που μπορεί να προκαλέσει ήπια έως και σοβαρά συμπτώματα. Μεταξύ των ήπιων συμπτωμάτων συμπεριλαμβάνονται: πυρετός, μυϊκοί πόνοι και κεφαλαλγία-ες που συχνά διαρκούν έως και μία εβδομάδα. Μεταξύ των σοβαρών συμπτωμάτων συμπεριλαμβάνονται: απώλεια της ικανότητας όρασης που ξεκινά τρεις εβδομάδες μετά τη μόλυνση, μολύνσεις του εγκεφάλου που προκαλούν έντονες κεφαλαλγίες και σύγχυση, καθώς και αιμορραγία σε συνδυασμό με προβλήματα στο ήπαρ, τα οποία ενδέχεται να εμφανιστούν κατά τις πρώτες λίγες ημέρες. Όσοι παρουσιάσουν αιμορραγία εμφανίζουν πιθανότητες θανάτου σε ποσοστό έως και 50%.

Η νόσος προκαλείται από τον RVF ιός, ο οποίος ανήκει στην κατηγορία *Phlebovirus*. Μεταδίδεται με την επαφή με μολυσμένο αίμα ζώου, με την εισπνοή αέρα κοντά σε μολυσμένο ζώο που σφαγιάζεται, με την πόση μη επεξεργασμένου γάλακτος από μολυσμένο ζώο, ή μέσω τσιμπήματος μολυσμένου κουνουπιού-ών. Ζώα όπως οι αγελάδες, τα πρόβατα, οι κατσίκες και οι καμήλες είναι πιθανόν να μολυνθούν. Σε αυτά τα ζώα μεταδίδεται κατά κύριο λόγο από τα κουνούπια. Δεν φαίνεται να μεταδίδεται από ένα άτομο σε άλλο. Η διάγνωση πραγματοποιείται μέσω του εντοπισμού αντισωμάτων ενάντια στον ιό ή του ίδιου του ιού στο αίμα.

Η πρόληψη της νόσου στους ανθρώπους γίνεται μέσω εμβολιασμού των ζώων ενάντια στη νόσο. Αυτό πρέπει να γίνεται, πριν ξεσπάσει η νόσος, καθώς εάν αυτό γίνει κατά τη διάρκεια μιας έξαρσης, ενδέχεται να επιδεινώσει την κατάσταση. Η διακοπή της μετακίνησης των ζώων, ενόσω έχει η νόσος βρίσκεται σε έξαρση, μπορεί να φανεί χρήσιμη. Το ίδιο ισχύει και για τη μείωση του αριθμού των κουνουπιών και την αποφυγή του τσιμπήματός τους. Υπάρχει ανθρώπινο εμβόλιο. Ωστόσο, από το 2010 δεν είναι ευρέως διαθέσιμο. Εφόσον κάποιος μολυνθεί, δεν υπάρχει συγκεκριμένη θεραπεία.

Εξάρσεις της νόσου έχουν λάβει χώρα μόνο στην Αφρική και στην Αραβία. Οι εξάρσεις συνήθως λαμβάνουν χώρα σε περιόδους αυξημένων βροχοπτώσεων οι οποίες αυξάνουν τον αριθμό των κουνουπιών. Η νόσος καταγράφηκε για πρώτη φορά σε εκτρεφόμενα ζώα στην Κοιλάδα Rift της Κένυα στις αρχές της δεκαετίας του 1900,, ενώ ο ιός απομονώθηκε για πρώτη φορά το 1931.

Παραπομπές
----------

1. 1 2 3 4 5  «Rift Valley fever». *Fact sheet N°207*. World Health Organization. Μαΐου 2010. Ανακτήθηκε στις 21 Μαρτίου 2014.
2. ↑  Palmer, S. R. (2011). *Oxford textbook of zoonoses : biology, clinical practice, and public health control* (2nd έκδοση). Oxford u.a.: Oxford Univ. Press. σελ. 423. ISBN 9780198570028.

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
--------------------

|  |  |
| --- | --- |
| Commons logoCommons logo | Τα Wikimedia Commons έχουν πολυμέσα σχετικά με το θέμα   **Πυρετός της ρηξιγενούς κοιλάδας** |
Το **Ναχαγιέ Ποζαρέβτσκα** (*σερβικά : Пожаревачка нахија*) ήταν Ναχαγιέ - επαρχία της Οθωμανικής Αυτοκρατορίας και του Πριγκιπάτου της Σερβίας και διατηρήθηκε έως το 1833 όπου καταργήθηκε. Έδρα του ήταν η πόλη Ποζάρεβατς όπου πήρε και το όνομα του.

Το ναχαγιέ στα πλαίσια της Οθωμανικής αυτοκρατορίας δημιουργήθηκε μετά την κατάκτηση του Δεσποτάτου της Σερβίας τον 15ο αιώνα. Το 1819 με την αυτονόμηση του Πριγκιπάτου της Σερβίας που δημιουργήθηκε με την διοικητική διαίρεση του 1819 και παρέμεινε διοικητική διαίρεση έως το 1834. Διοικητικά χωριζόταν σε 7 Κνεζίνες : Μοράβσκι, Μλάβσκα, Κόλουμπαρ, Πεκ, Ραμ, Ομόλιε και Звижд, και 194 χωριά ή οικισμούς.

Παραπομπές
----------

1. 1 2   Љубодрага Поповића, „Наши стари – попис становништва на територији данашње општине Врњачка Бања", Народна библиотека „Др Душан Радић", Врњачка Бања, 2002, стр. 30.
2. ↑  Ιστορία του Πέτροβατς[*νεκρός σύνδεσμος*], στα σερβικά
Γενικά με τον όρο **ναυτιλιακή κρίση** (Shipping crisis) χαρακτηρίζεται χρονική περίοδος όπου παρατηρείται έντονη πτώση των ναύλων που μπορεί να οφείλεται είτε σε *εξωγενείς* προς τη Ναυτιλία παράγοντες είτε σε *ενδογενείς*, σε καθαρά εσωτερικούς παράγοντες (της Ναυτιλίας)\*

Εξωγενείς παράγοντες μπορεί να είναι μια γενική οικονομική ύφεση που έχει ως αποτέλεσμα τον περιορισμό του διεθνούς εμπορίου, (όπως για παράδειγμα η μεγάλη κρίση του 1929-1932), ή μια αλματώδης αύξηση των καυσίμων που επιφέρουν επίσης ίδια αποτελέσματα.

Ενδογενείς παράγοντες είναι οι καθαρά εσωτερικοί παράγοντες της Ναυτιλίας που συνήθως οφείλονται σε αναζήτηση υπέρμετρου πλουτισμού ή σε λανθασμένες αποφάσεις όπως για παράδειγμα η *ασύμμετρη* προς τις υπάρχουσες ανάγκες αύξηση της χωρητικότητας των πλοίων με επακόλουθο την υπέρμετρη προσφορά σε σχέση πάντα προς τη ζήτηση. Σε τέτοιους λόγους οφείλονται οι μεγάλες κρίσεις των περιόδων 1921-1924, 1957-1958, και άλλες νεότερες. 

Ναυτιλιακές κρίσεις που μπορεί να οφείλονται σε πολεμικές συρράξεις συνήθως χαρακτηρίζονται μικρές (χρονικά) και περιορισμένες (τοπικά).

Γενικά δεν θα πρέπει να διαφεύγει το γεγονός πως στο σύνολό τους όλες οι ναυτιλιακές κρίσεις, στη πραγματικότητα, παρουσιάζουν "μικτό χαρακτήρα" αφού τις περισσότερες φορές τα "εξωγενή αίτια" συνδέονται με τα "ενδογενή". Τέτοιες κρίσεις ήταν του 1971 αλλά ιδιαίτερα του 1974 που έπληξε κυρίως τα δεξαμενόπλοια και που συνεχίσθηκε γι΄ αρκετά χρόνια.

* Οι ναυτιλιακές κρίσεις προσβάλουν περισσότερο εκείνες τις ναυτιλιακές Χώρες των οποίων οι εμπορικοί στόλοι τους επιχειρούν περισσότερο διαμετακομιστικές μεταφορές, όπως τέτοια βεβαίως Χώρα είναι και η Ελλάδα.

(\*)Σημείωση: Το παρόν άρθρο αφορά την παγκόσμια ναυτιλία και όχι την εσωτερική εκείνη των Χωρών.

Δείτε επίσης
------------

* Ναυτιλιακή πολιτική
* Γιγαντισμός πλοίων
Το **Ναχαγιέ Ποζέτσκα** (*σερβικά : Пожешка нахија*) ήταν Ναχαγιέ - επαρχία της Οθωμανικής Αυτοκρατορίας και του Πριγκιπάτου της Σερβίας έως το 1833 όπου καταργήθηκε. Έδρα του ήταν η πόλη Τσάτσακ. Καταλάμβανε την περιοχή νότια του δυτικού Μοράβα και ανεπίσημα αποκαλούνταν και "Ναχαγιέ Τσατσάτσκα" λόγω της πόλης Τσάτσακ που ήταν η έδρα του διοικητή της.

Το ναχαγιέ στα πλαίσια της Οθωμανικής αυτοκρατορίας δημιουργήθηκε το 1459 μετά την κατάληψη του Δεσποτάτου της Σερβίας και ανήκε στο Σαντζάκι του Σμεντέρεβο. Το 1819 με την αυτονόμηση του Πριγκιπάτου της Σερβίας παρέμεινε διοικητική διαίρεση έως το 1834. Διοικητικά περιελάμβανε 8 κνεζίνες τις Βρανέτσκι, Βουκουσίκα, Λίποβο, Οτρότσκι, Ποδουνάβια και Πσόβτσι, επίσης είχε 105 χωριά ή οικισμούς. Διοικητής του ναχαγιέ το 1819 ήταν ο Βασίλιε ή Βάσα Πόποβιτς ήταν συγγενείς του Μήλος Ομπρένοβιτς και υποστηρικτής της διατήρησης καλών και φιλικών σχέσεων με τους Οθωμανούς.

Παραπομπές
----------

1. 1 2 3   Branko Radojicic, Пожешка нахија и догађаји у Босни (1819 - 1831)
2. 1 2 3   Љубодрага Поповића, „Наши стари – попис становништва на територији данашње општине Врњачка Бања", Народна библиотека „Др Душан Радић", Врњачка Бања, 2002, стр. 30.
Τυπική δομή ενός ναφθενικού οξέος
Το **ναφθενικό οξύ**, ή ορθότερα τα ναφθενικά οξέα (αγγλ. *Naphthenic acids*) είναι μείγματα καρβοξυλικών οξέων του κυκλοπεντανίου και του κυκλοεξανίου, με μοριακά βάρη από 120 έως 700. Το βασικό κλάσμα τέτοιων ενώσεων είναι τα καρβοξυλικά οξέα, με σκελετό άνθρακα από 9 έως 20 άτομα άνθρακα. Η έρευνα έχει δείξει ότι τα ναφθενικά οξέα είναι κυκλοαλιφατικά καρβοξυλικά οξέα, με 10-16 άτομα άνθρακα. Πολύ σπανιότατα, βρέθηκαν οξέα έως και 50 άτομα άνθρακα σε βαρέα έλαια.

Η ονομασία πηγάζει από την αρχαία ελληνική λέξη, *ναφθένιο*, κυκλοαλιφατική αλλά μη αρωματική ένωση, συνηθισμένη λέξη για την ταξινόμηση των υδρογονανθράκων. Συνήθως, το ναφθενικό οξύ απαντάται σε όλα τα καρβοξυλικά οξέα που υπάρχουν στα προϊόντα του πετρελαίου, ήτοι, τις κυκλικές, ακυκλικές και αρωματικές ενώσεις, ή/και στα καρβοξυλικά εκείνα οξέα που συμπεριέχουν μικρά κλάσματα του αζώτου (N2) και του θείου (S). Ορισμένα τέτοια οξέα περιέχουν ποικίλους συνδυασμούς και αλιφατικών και αρωματικών οξέων.

Απομάκρυνση από τα πετρελαιοειδή
--------------------------------

Το ναφθενικό οξύ απομακρύνεται οπωσδήποτε από τις πετρελαϊκές ενώσεις.

Χρήσεις
-------

Τα ναφθενικά είναι άλατα οξέων, παρόμοια με τα αντίστοιχα οξικά. Τα ναφθενικά, όπως τα ναφθενικά οξέα στο πετρέλαιο, είναι ιδιαίτερα διαλυτά σε οργανικά μέσα, κάποια είναι διαλυτά και στο νερό. Χρησιμοποιούνται στη βιομηχανία για την παραγωγή χρήσιμων χημικών προϊόντων λ.χ. συνθετικά απορρυπαντικά, λιπαντικά, αναστολείς διάβρωσης, και πρόσθετα σε καύσιμα και λιπαντικά. Στις ΗΠΑ, τα ναφθενικά (με τη μορφή του ναφθενικού χαλκού) έχουν πολύ μεγάλη εφαρμογή σε συντηρητικά ξύλου, εντομοκτόνα, μυκητοκτόνα, και ακαρεοκτόνα.

Παραπομπές
----------

1. ↑  Qian, K. and W.K. Robbins (2001). Resolution and identification of elemental compositions for more than 3000 crude acids in heavy petroleum by negative-ion microelectrospray high-field Fourier Transform ion cyclotron resonance mass spectrometry. *Energy & Fuels.* 15:1505-1511.
2. ↑
3. ↑  «Αρχειοθετημένο αντίγραφο» (PDF). Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο (PDF) στις 9 Ιουλίου 2020. Ανακτήθηκε στις 24 Ιανουαρίου 2021.
4. ↑
5. ↑
Ο **Ναυτικός Όμιλος Ελλάδος** (ΝΟΕ) είναι ιστορικό ναυταθλητικό και ιστιοπλοϊκό σωματείο της Ελλάδας, με έδρα τον Πειραιά.

Ιστορικά στοιχεία
-----------------

Ο ΝΟΕ ιδρύθηκε στις 1 Νοεμβρίου 1933 από τον Αντώνη Μπενάκη και μια σειρά από διαπρεπείς Έλληνες, αρχικά με την επωνυμία «Ναυτικός Όμιλος Αθηνών» και κατόπιν (1936) μετονομάστηκε σε «Ναυτικό Όμιλο Ελλάδος». Το διάστημα μεταξύ των ετών 1940 και 1973 έφερε την επωνυμία «Βασιλικός Ναυτικός Όμιλος Ελλάδος» (ΒΝΟΕ). O NOE έπαιξε σημαντικό ρόλο στη σύσταση της Ελληνικής Ιστιοπλοϊκής Ομοσπονδίας. Στη διάρκεια της Κατοχής η αθλητική δράση του Ομίλου ατόνησε, ωστόσο ανέπτυξε κοινωνική δραστηριότητα με συσσίτια και προσφορά βοήθειας σε παιδιά.

Στους Ολυμπιακούς Αγώνες της Ρώμης, το σκάφος «Νηρεύς» του ΒΝΟΕ με κυβερνήτη τον (τότε) διάδοχο Κωνσταντίνο και πλήρωμα τους Οδυσσέα Εσκιτζόγλου και Γιώργο Ζαΐμη (μέλη του ΒΝΟΕ, αλλά και αθλητές του Ιστιοπλοϊκού Ομίλου Πειραιώς -ΙΟΠ) κατέκτησε χρυσό μετάλλιο στην ιστιοπλοΐα.

Παραπομπές
----------

1. 1 2  «Ιστορικό». *ycg.gr*. Ανακτήθηκε στις 7 Οκτωβρίου 2019.
2. 1 2  Ελένη Μπίστικα (10 Μαρτίου 2013). «Τα 80 χρόνια από την ίδρυση του Ναυτικού Ομίλου Ελλάδος». *Η Καθημερινή*.. Ανακτήθηκε στις 2019-10-07. [*νεκρός σύνδεσμος*]

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
--------------------

* Επίσημος ιστότοπος του Ναυτικού Όμιλου Ελλάδος.
Ο **ναφθενικός χαλκός** (αγγλ. *copper naphthenate*), γνωστός με τις εμπορικές ονομασίες *cunapsol, CuNap, cuprinol*, είναι το χαλκούχο άλας του ναφθενικού οξέος, που έχει τον χημικό τύπο **CuCnH2n-zO4** (όπου: n: 10-24; z: 0, 1, 2). Η κύρια μέθοδος σύνθεσης του ναφθενικού χαλκού είναι η αντίδραση, κάτω από ειδικές συνθήκες, του ναφθενικού οξέος με ενώσεις δισθενούς χαλκού (Cu+2), όπως λ.χ. βασικού ανθρακικού χαλκού μαζί με ένυδρο χαλκό ή με υδροξείδιο του χαλκού.

Το ναφθενικό οξύ χρησιμοποιήθηκε τη δεκαετία του 1940 για να περιγράψει τα μίγματα οξέων με βάση το πετρέλαιο. Σήμερα, ο όρος ναφθενικό οξύ χρησιμοποιείται γενικά για να αναφέρεται σε όλα τα καρβοξυλικά οξέα που υπάρχουν στο πετρέλαιο (κυκλικές, ακυκλικές ή αρωματικές ενώσεις), όπως και τα καρβοξυλικά οξέα που περιέχουν ετεροάτομα, όπως π.χ. άζωτο (Ν) και θείο (S). Ορισμένα τέτοια οξέα περιέχουν περισσότερο από 50% συνδυασμούς αλειφατικών και αρωματικών οξέων.

Ο ναφθενικός χαλκός έχει σήμερα ποικίλες χρήσεις, κυρίως ως συστατικό εμποτιστικών σκευασμάτων για την προστασία του ξύλου. Επίσης χρησιμοποιείται για την προστασία βαμβακερών υφασμάτων έναντι μυκήτων και εντόμων. Είναι εύκολα διαλυτός σε οργανικούς διαλύτες και σε έλαια που σχετίζονται με το πετρέλαιο. Επίσης επειδή είναι αδρανής ένωση, χρησιμοποιείται ενάντια σε έντομα και νηματώδεις σε εδάφη ή καλλιεργούμενες εκτάσεις. Ακόμη, δύναται να εφαρμοσθεί ως προσθετική ουσία για την ξήρανση (στέγνωμα) σε ορισμένα αλκυδικής βάσης χρώματα.

Παραπομπές
----------

1. ↑  «AMERICAN ELEMENTS ®». *American Elements*. 22 Αυγούστου 2016. Ανακτήθηκε στις 12 Ιουνίου 2022.
2. ↑
3. ↑
4. ↑  Kamdem, D. P.; Fair, R.; Freeman, M. (1996). «Efficacy of water-borne emulsion of copper naphthenate as preservative for northern red oak (Quercus rubra) and soft maple (Acer rubrum)». *Holz als Roh- und Werkstoff* (Springer Science and Business Media LLC) **54** (3): 183–187. doi:10.1007/s001070050163. ISSN 0018-3768.
5. ↑  «Copper naphthenate - 1338-02-9». *ChemicalBook*. 15 Μαΐου 2022. Ανακτήθηκε στις 12 Ιουνίου 2022.
6. ↑  «[no title]». *Beyond Pesticides*. Ανακτήθηκε στις 12 Ιουνίου 2022.
Ο **Ροδόλφος-Χριστιανός**, γερμ.: Rudolf Christian von Ostfriesland von Cirksena (Χάγη, 2 Ιουνίου 1602 - Χάγη, 17 Απριλίου 1628) από τον Οίκο των Σίρκσενα ήταν ο κόμης της Ανατολικής Φρισίας.

Βιογραφία
---------

Ήταν ο δευτερότοκος γιος του Έννο Γ΄ κόμη της Ανατολικής Φρισίας και της Άννας του Χόλσταϊν-Γκόττορπ, κόρης του Αδόλφου δούκα του Σλέσβιχ-Χόσλταϊν-Γκότοτρπ. Κατά τη διάρκεια της εξουσίας του ξένα στρατεύματα, που συμμετείχαν στον Τριακονταετή Πόλεμο, άρχισαν να υποχωρούν και να εγκαθίστανται στην Ανατολική Φρισία. Επίσης κατά τη διάρκεια της διακυβέρνησής του ξεκίνησε η εκμετάλλευση των *fen* (βάλτων με τύρφη) στην Ανατολική Φρισία.

Έφτασε σε έναν διακανονισμό με τη Συνέλευση των ευγενών της ανατολικής Φρισίας, που του απότισαν φόρο υποτέλειας· το έπραξε ακόμη και η πόλη Έμντεν. Υπό την ηγεσία του, το Χάρλινγκερλαντ ενσωματώθηκε τελικά στην κομητεία της Ανατολικής Φρισίας. Αυτό είναι ορατό στον θυρεό της κομητείας, ο οποίος εισήχθη από τον Ροδόλφο-Χριστιανό το 1625 και παρέμεινε σε χρήση, έως ότου η κομητεία προσαρτήθηκε από την Πρωσία το 1744.

Σε ηλικία μόλις 26 ετών ενεπλάκη σε μία μάχη με έναν υπολοχαγό του στρατού του στρατηγού Mατίας Γκάλας, ο οποίος βρισκόταν στο κάστρο Μπέρουμ. Ο κόμης μαχαιρώθηκε στο αριστερό μάτι και απεβίωσε από την πληγή του.

Δεδομένου ότι ο Ροδόλφος-Χριστιανός ήταν άτεκνος, τον διαδέχτηκε ο αδελφός του Ούλριχ Β΄ ως κόμης της Ανατολικής Φρισίας.

Αναφορές και πηγές
------------------

* Tielke, Martin (εκδ. ): *Biographisches Lexikon für Ostfriesland*, Ostfriesisches Landschaftliche Verlagu. Vertriebsgeschäft, Aurich, τόμος. 1(ISBN 3-925365-75-3) (1993), τομ. 2(ISBN 3-932206-00-2) (1997), τομ. 3(ISBN 3-932206-22-3) (2001)
* Heinrich Reimers: *Ostfriesland bis zum Aussterben seines Fürstenhauses*, Βρέμη, 1925
* Ernst Esselborn: *Das* Geschlecht Cirksena, Βερολίνο, 1945

Παραπομπές σε πηγές
-------------------


|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
| Καθιερωμένοι όροι | 
* VIAF: 32851185
* GND: 121360733

 |

 |
Ο **Ροζ Πάνθηρας** (αγγ.:Pink Panther) είναι φανταστικός χαρακτήρας κινουμένων σχεδίων που δημιουργήθηκε από την πένα του Αμερικανού σκιτσογράφου και παραγωγού Friz Freleng. Έχει εμφανιστεί σε κινηματογράφο, τηλεόραση, κόμικς και βιντεοπαιχνίδια .

Ιστορία
-------

Ο χαρακτήρας δημιουργήθηκε για τις ανάγκες των τίτλων της ταινίας του Μπλέικ Έντουαρντς "Ο Ροζ Πάνθηρας". Πρόκειται για μια αμερικανική κωμωδία του 1963, με πρωταγωνιστή τον Πίτερ Σέλερς στον ρόλο του επιθεωρητή Κλουζώ.
Ο χαρακτήρας γίνεται αμέσως δημοφιλής με αποτέλεσμα να γίνει ο πρωταγωνιστής σε δική του σειρά κινουμένων σχεδίων. Το 1964 βραβεύεται με το Όσκαρ ταινιών κινουμένων σχεδίων μικρού μήκους για την ταινία "The Pink Phink".

Περιγραφή
---------

Πρόκειται για σκίτσο που μοιάζει με λεπτοκαμωμένο παιχνιδιάρη πάνθηρα ο οποίος έχει ροζ δέρμα, άσπρα μαλλιά, κόκκινη μύτη και μακρυά λεπτή ουρά. Το πρόσωπό του είναι ευγενικό και η συμπεριφορά του θυμίζει Βρετανό τζέντλεμαν. Κινείται χαρούμενα, μιλά σπάνια, επικοινωνεί με χειρονομίες και γενικότερα προκαλεί αναστάτωση σε όποιο χώρο βρίσκεται.

Μουσικό Θέμα
------------

Χαρακτηριστικό και αναγνωρίσιμο είναι το μουσικό θέμα που συντροφεύει τον Ροζ Πάνθηρα στις ταινίες του. Πρόκειται για ένα ελαφρό τζαζ μουσικό θέμα του 
πασίγνωστου Αμερικανού συνθέτη Χένρυ Μαντσίνι.

Παραπομπές
----------

1. ↑  Εγκυκλοπαίδεια Britannica
Η **Νεάνδρεια** (αλλιώς και Νεανδρία), ήταν παραλιακή πόλη της Τρωάδος, μεταξύ της Αλεξανδρείας (από την οποία και απείχε 13 χιλιόμετρα) και της Λαρίσης. Φαίνεται να ιδρύθηκε από Αιολείς αποίκους, το 700 π.Χ. Αναφερόταν στους αρχαίους καταλόγους της ναυτικής συμμαχίας μεταξύ Αττικής και Δήλου. Η πόλη εκκενώθηκε στα ελληνιστικά χρόνια, όταν κατά διαταγή του Αντιγόνου, οι Νεανδρείς κλήθηκαν να μετοικήσουν στην γειτονική Αντιγόνεια το 306 π.Χ. 
Το πιο σημαντικό μνημείο της πόλης είναι ο ναός του Απόλλωνος. Τα τείχη της πόλης, που είναι 3.200 μέτρα μήκος και 3 μέτρα πλάτος κτίστηκαν με πολυγωνική μορφή. Είναι σε καλή κατάσταση σήμερα. Επιπρόσθετα το ιερό του Δία, οι οικίες της αρχαϊκής και κλασικής περιόδου, η νεκρόπολη με τις σαρκοφάγους και τους τάφους, αποτελούν τα διασωθέντα μνημεία της Νεανδρείας. Η ακρόπολη της πόλης είναι 500 μέτρα ύψος. Η τοποθεσία ανακαλύφθηκε ξανά από τον Γερμανό αρχαιολόγο Ρόμπερτ Κόλντεβαϊ το 1899.

Πηγές
-----

* Τα αξιοθέατα της Νεανδρείας[*νεκρός σύνδεσμος*].
* Νεάνδρεια[*νεκρός σύνδεσμος*].
Ο **Ροτρού Α΄**, γαλλ. Rotrou I vicomte de Châteaudun, ΙΙ comte de Perche (πριν από το 1031 - 1079) από τον Οίκο του Σατωντάν και του Περς ήταν υποκόμης του Σατωντάν και Β΄ ως κόμη της Περς.

Βιογραφία
---------

Ήταν ο δεύτερος γιος του Γοδεφρείδου Β΄  υποκόμη του Σατωντάν, Α΄ κόμη του Περς και της Ελβίς του Κορμπόν (απεβ. 1 Μαρτίου 1080), κόρης του Ραϊνάρ κυρίου του Πιτιβιέρ.

Με το τέλος του Γοδεφείδου Β΄, ο μεγαλύτερος γιος του Ούγος Γ΄ έγινε υποκόμης του Σατωντάν & Α΄ κόμης του Περς, ενώ ο Ροτρού κληρονόμησε πιθανώς τα οικογενειακά έσοδα γύρω από το Νοζάν-λε-Ροτρού. Μετά το τέλος του αδελφού του, συγκέντρωσε τα οικογενειακά εδάφη και στα τέλη του 1050 ήταν ένας κόμης, με κέντρο εξουσίας γύρω από το Μορτάν. Αυτές οι βόρειες κυριότητες πιθανότατα προήλθαν από τη σύζυγό του, την Αντελίζ ντε Ντομφρόν, ως μέρος μίας ρύθμισης, που διαίρεσε την κληρονομία του Μπελέμ μεταξύ της εξαδέλφης της Mαμπέλ, που παντρεύτηκε τον Ροζέρ ντε Μονγκομερύ, και της Aντελίζ. 

Μετά το τέλος του Γουλιέλμου του Γκουέ (Gouët) στα τέλη της δεκαετίας του 1050, ο Ροτρού, με τη βοήθεια του Ροζέρ ντε Μονγκομερύ, προσπάθησε να επεκτείνει την επιρροή του στα οχυρά του Περς-Γκουέ. Όμως η σύζυγος του Γουλιέλμου, η Ματίλντα, ξαναπαντρεύτηκε, με τον Ζοφρουά υποκόμη του Μαγιέν και κατάφερε να αντιμετωπίσει τις επιθέσεις. 

Ως το 1058 ο Ροτρού είχε ακολουθήσει τον Ερρίκο Α΄ της Γαλλίας στην επίθεσή του στο Νορμανδικό φυλάκιο του Τιμέρ. Ωστόσο το 1066, είχε έλθει εγγύτερα με τον Γουλιέλμο δούκα της Νορμανδίας, κάτι που μπορεί να συναχθεί από τη συμμετοχή του γιου του Γοδεφρείφου Β΄ στην εισβολή στην Αγγλία.  Επιπλέον το 1078 ο Γουλιέλμος έδωσε στον Ροτρού επιχορήγηση και ο Ροτρού τον υποστήριξε στην πολιορκία του Ρεμαλάρντ, όπου συγκεντρώθηκαν οι υποστηρικτές του αντάρτη γιου του Ροβέρτου Β΄. 

Ο Ροτρού ήταν αρκετά επιτυχημένος και κατάφερε να κάνει σημαντικές δωρεές σε θρησκευτικά κτήρια, όπως το Σ. Βινσέν στο Λε Μαν  και το ίδρυμα του πατέρα του, το Σ. Ντενί στο Νεζάν-λε-Ροτρού, όπου κατάφερε να τελειώσει την εκκλησία.. Τον Ροτρού διαδέχτηκαν οι γιοί του: ο Γοδεφρείδος Β΄ ως κόμης του Περς και ο Ούγος Δ΄ ως κόμης του Σατωντάν.

Οικογένεια
----------

Ο Ροτρού νυμφεύτηκε την Aντελίζ(α) του Ντομφρόν, κόρη του Βαρέν ντε Ντομφρόν και εγγονή του Γουλιέλμου του Μπελέμ.  Είχαν τέκνα:

* Γοδεφρείδος Β΄ κόμης του Περς.
* Ούγος Δ΄, υποκόμης του Σατωντάν.  Ιδρυτής του κλάδου του Σατωντάν.
* Ροτρού (απεβ. μετά το 1110), κύριος του Μονφόρ-λε-Ροτρού.
* Φούλκων (μετά το 1078).
* Ελβίζ (απεβ. μετά το 1078).

Ο Ροτρού επιχείρησε να εκδικηθεί τη δολοφονία του πατέρα του επιτιθέμενος στον Τιερύ επίσκοπο του Σαρτρ, μία πράξη για την οποία αφορίστηκε για ένα σύντομο διάστημα. Ο Ροτρού είχε επίσης έναν νόθο γιο με το όνομα "Ροβέρτος Manda Guerra" (απεβ. μετά το 1095).

Βιβλιογραφικές αναφορές
-----------------------

1. ↑  Leo van de Pas: (Αγγλικά) *Genealogics*. 2003.
2. 1 2 3 4  Thompson 2002b, σελ. 37.
3. 1 2  Thompson 2002b, σελ. 39.
4. ↑  Thompson 2002b, σελ. 40.
5. ↑  Thompson 2002b, σελ. 41.
6. ↑  Thompson 2002a, σελ. 641.
7. 1 2 3  Thompson 2002b, σελ. 6.
8. ↑  Medieval Lands Project, Perche, Mortange
O **Ροστισλάβ Βλαντιμιρόβιτς**, ρωσ. Ростислав Владимирович (απεβ. 1066) από τον Οίκος των Ρουρικιδών-Γαλικίας ήταν πρίγκιπας τού Τμουταρακάν (1064-65).

Βιογραφία
---------

Ήταν γιος τού Βλαντίμιρ πρίγκιπα τού Νόβγκοροντ και της Όντας, κόρης τού Λεοπόλδου κόμη τού Στάντε. Βαπτίστηκε Μιχαήλ.

Όταν ήταν νέος κυβέρνησε το Ροστόβ στην περιοχή της Μέρια. Ο πατέρας του ήταν ο πρωτότοκος γιος τού Γιαροσλάβ Α΄ τού *σοφού* μεγάλου πρίγκιπα τού Κιέβου. Αν ο Βλαντίμιρ δεν είχε αποβιώσει δύο έτη πριν τον πατέρα του, θα τον είχε διαδεχθεί στο Κίεβο. Σύμφωνα με το δίκαιο των Ανατολικών Σλάβων, αν δεν κυβερνήσει ο πατέρας, τα τέκνα δεν έχουν δικαίωμα διαδοχής, έτσι οι απόγονοι τού Βλαντίμιρ ήταν izgoi (εξαιρετέοι της διαδοχής).

Πέντε έτη μετά που απεβίωσε ο Βλαντίμιρ, ο Ροστισλάβ ήταν 14 ετών και δεν είχε εισόδημα (appanage). Τελικά οι θείοι του τού έδωσαν τη Βολινία και τη Γαλικία, όπου κυβέρνησε το διάστημα 1057-64, φρουρώντας το δυτικό σύνορο της Ρωσικής γης. Σύμφωνα με τον ιστορικό Βασίλι Τάτιστσεβ, εκεί νυμφεύτηκε την κόρη τού βασιλιά της Ουγγαρίας. Ωστόσο ο Ροστισλάβ δεν άρεσε την απομεμακρυσμένη και πενιχρή γη αυτή και το 1064 συνέδραμε τον έμπιστο στρατηγό τού πατέρα του Βισάτα να καταλάβει το Τμουταρακάν στη Μαύρη Θάλασσα, πόλη που πρίν ήλεγχαν οι πρίγκιπες τού Τσέρνιγοβ.

Ο προκάτοχός του Γκλεμπ πρίγκιπας τού Τμουταρακάν δραπέτευσε στον πατέρα του Σβιατοσλάβ Β΄ πρίγκιπα του Τσέρνιγοβ, που ήταν σύμμαχος με δύο αδελφούς του (τριανδρία). Αυτός ήλθε με στρατό και εκτόπισε τον Ροστισλάβ και επέστρεψε στο Τσέρνιγκοβ. Έπειτα ο Ροστισλάβ εκτόπισε πάλι τον Γκλεμπ και εισήλθε θριαμβευτής στην πόλη. Υπέταξε τους Κιρκάσιους της περιοχής και άλλες εντόπιες φυλές. Οι επιτυχίες του ανησύχησαν τους γειτονικούς Έλληνες της Χερσονήσου στην Κριμαία, που όταν ένιωσαν ότι απειλούνται, τον δηλητηρίασαν το 1066.

Οικογένεια
----------

Νυμφεύτηκε την Άννα Λάνκε των Άρπαντ, κόρη τού Μπέλα Α΄ της Ουγγαρίας και είχε τέκνα:

* Βολοντάρ απεβ. 1124, πρίγκιπας τού Περεμίσλ.
* Βασίλκο πρίγκιπας τού Τερεμπόβλ.

Παραπομπές
----------

1. ↑  «Рюрик Ростиславич» (Ρωσικά)
2. ↑  Vasily Yegorovich Rudakov: «Рюрик» (Ρωσικά) 1899.

Πηγές
-----

* Kashtanov, S.M. (1994). "Was Oda of Stade a wife of the Grand Prince Sviatoslav Yaroslavich?" (Eastern Europe in antiquity and the Middle Ages: Ancient Ruthenia in a system of ethno-political and cultural relationships. ed.). Moscow: Institute of the Russian history. pp. 16–18. ISBN 5-201-00594-2.
Το **ρου** είναι μαγειρεμένο μείγμα λιπαρής ουσίας και αλευριού το οποίο χρησιμοποιείται κυρίως για το δέσιμο σαλτσών και σούπας. Παρασκευάζεται βάζοντας τη λιπαρή ουσία να ζεσταθεί και στη συνέχεια προσθέτοντας ίση ποσότητα αλευριού. Περίπου 120 γραμμάρια ρου χρησιμοποιούνται για να δέσουν 1 λίτρο υγρού.

Είδη και χρήσεις
----------------

Λευκό ρου
Το λευκό ρου το οποίο χρησιμοποιείται κυρίως για ανοιχτόχρωμες σάλτσες και σούπες. Χρειάζεται περίπου 3 λεπτά ψήσιμο και το χαρακτηριστικό του είναι ότι μυρίζει σαν ζύμη.

Το ξανθό ρου το οποίο χρησιμοποιείται για σάλτσες και σούπες παρόμοιου χρωματισμού. Χρειάζεται περίπου 6 έως 7 λεπτά ψήσιμο και το χαρακτηριστικό του είναι ότι το άρωμά του θυμίζει καβουρδισμένους ξηρούς καρπούς.

Το σκούρο ρου το οποίο χρησιμοποιείται κυρίως για σκουρόχρωμες σάλτσες. Χρειάζεται περίπου 11 έως 14 λεπτά ψήσιμο και η ικανότητα σταθεροποίησης του, είναι 30% λιγότερο ισχυρή από την αντίστοιχη του λευκού ρου.

Παραπομπές
----------

1. ↑  «roux Definition» (στα αγγλικά). *roux Definition*.. Ανακτήθηκε στις 2017-02-18.