recursal/SuperWikiNEXT-32B huggingface dataset:
Ο **Έλβιο Μάνα**, (πλήρες όνομα *Έλβιο Εστέμπαν Μάνα*, γενν. 6 Νοεμβρίου 1950) είναι παλαίμαχος αμυντικός ποδοσφαιριστής από την Αργεντινή, που αγωνίστηκε σε διάφορες ομάδες της Α΄ Εθνικής και Β΄ Εθνικής τη δεκαετία του ’70, αρχικά ως ελληνικής καταγωγής και αργότερα ως Έλληνας. Ζει στην Καλαμάτα και εργάζεται ως προπονητής.

Ποδοσφαιριστής
--------------

Ο Έλβιο Μάνα γεννήθηκε το 1950 στο Μπουένος Άιρες, όπου ξεκίνησε την ποδοσφαιρική του καριέρα στην ομάδα Κίλμες μαζί με τον Σέρτζιο Εσπινόζα που επίσης ήρθε στην Ελλάδα. Το 1971 που η Κίλμες υποβιβάστηκε πραγματοποίησε ανανέωση και ο Μάνα προωθήθηκε στην α΄ ομάδα του συλλόγου. Τη σεζόν 1972-73 έπειτα από παρότρυνση του προπονητή Γκόμεζ Ντε Φαρία, ο οποίος εργαζόταν στον ΠΑΣ Γιάννινα, ήρθε στην Ελλάδα και αγωνίστηκε στην ομάδα της Καλαμάτας, που μόλις είχε ανέβει στην Α΄ Εθνική για πρώτη φορά στην ιστορία της. Η ομάδα τον παρουσίασε ως ελληνικής καταγωγής χωρίς να είναι, μαζί με άλλους τέσσερις Αργεντίνους, τους: Ραούλ Βάλιαν, Σέρτζιο Εσπινόζα, Λουίς Καντίχεβιτς και Αρμάντο Τζιλιότι, κάτι που πολλοί σύλλογοι συνήθιζαν εκείνη την περίοδο, που ακόμα απαγορεύονταν οι μεταγραφές ξένων ποδοσφαιριστών.

Αγωνίστηκε τρεις σεζόν στη Καλαμάτα, βοηθώντας την να ανεβεί ξανά στην Α΄ εθνική, από όπου υποβιβάστηκε. Διακρινόταν για την επιβλητικότητά του στην αμυντική γραμμή, με αποτέλεσμα να ενδιαφερθούν διάφορες ομάδες όταν η Καλαμάτα υποβιβάστηκε ξανά. Τελικά πήγε στην Παναχαϊκή, όπου έπαιξε τρεις σεζόν κι έπειτα στον Α.Ο. Καβάλα, όπου αγωνίστηκε άλλες τρεις χρονιές.

Τα επόμενα χρόνια έπαιξε σε μικρότερες ομάδες, πήρε την ελληνική υπηκοότητα, δημιούργησε οικογένεια με Ελληνίδα σύζυγο και εγκαταστάθηκε μόνιμα στην Καλαμάτα, όπου εργάζεται ως προπονητής σε τοπικά σωματεία της Ε.Π.Σ. Μεσσηνίας και της Ε.Π.Σ. Λακωνίας. Το καλοκαίρι του 2010 ανέλαβε για τρίτη φορά την ομάδα του Π.Σ. Καλαμάτα.

Ποδοσφαιριστής είναι και ο γιος του *Στέφανος Μάνα* (γεν. 1977), ο οποίος έχει αγωνιστεί ως επιθετικός σε διάφορες ερασιτεχνικές ομάδες των τοπικών κατηγοριών Ε.Π.Σ. Μεσσηνίας και Ε.Π.Σ. Λακωνίας (Λεωνίδας Σπάρτης, Αίας Καλαμάτας, Σπερχογεία, Δόξα Καλαμάτας, Άρhς, Ομόνοια Καλαμάτας κ.ά.).

Καριέρα
-------

| Χρονιές | Σύλλογος | Συμμετοχές | Γκολ |
| --- | --- | --- | --- |
| ως το 1972 | Κίλμες |  |  |
| 1972-73 | Καλαμάτα | 28 | 0 |
| 1973-74 | Καλαμάτα (Β΄) | 34 | 1 |
| 1974-75 | Καλαμάτα | 29 | 2 |
| 1975-76 | Παναχαϊκή | 29 | 0 |
| 1976-77 | Παναχαϊκή | 31 | 0 |
| 1977-78 | Παναχαϊκή | 0 | 0 |
| 1978-79 | Καβάλα | 26 | 1 |
| 1979-80 | Καβάλα | 22 | 0 |
| 1980-81 | Καβάλα | 1 | 0 |
| 1981-; | Α.Ο. Σπάρτη (Εθνική Ερασιτεχνική) | ; |  |
| **ΣΥΝΟΛΟ** | Α΄ & Β΄ Εθνική | **166** (+;) | **3** (+;) |

* **Σημείωση** : τα στοιχεία προέρχονται από:
	+ 
	+ 
	+ 
	+ 
	+ 
	+ 
	+

Τίτλοι
------

* Πρωτάθλημα Β΄ Εθνικής (1): 1974

Πηγές
-----

|  |  |
| --- | --- |
| εικονίδιο Ποδόσφαιρο | Πύλη Ποδόσφαιρο |

* Ματιές στα σπορ, τεύχη: 1977 ως 1982.
* "Ο Έλβιο Μάνα μιλά για το χθες και το σήμερα", εφ. NotoSport/Ελευθερία Καλαμάτας, φ. 241 (1 Αυγούστου 2010), σ. 9.

Παραπομπές
----------

1. ↑  Προφίλ του Έλβιο Μάνα στον ιστότοπο transfermarkt.com (αγγλικά)
Ο **Έλανος** (*Elanus caeruleus*) είναι μικρό ημερόβιο αρπακτικό της οικογένειας των Αετίδων.

Μορφολογία
----------

Νεαρός έλανος στο Εθνικό πάρκο Ετόσα, Ναμίμπια
Ο έλανος είναι είδος απαραγνώριστο, δηλαδή διακρίνεται εύκολα από άλλα είδη. Έχει μήκος 31-36 εκ. και άνοιγμα φτερών 76-88 εκ. Χρώμα στήθους και κεφαλιού λευκό, ενώ οι φτερούγες είναι γκριζωπές. Η πάνω μεριά του "βραχίωνα" είναι ολόμαυρη, όπως και πρωτεύοντα ερετικά του από την κάτω μεριά. Φέρει μαύρη "μάσκα" γύρω από τα μάτια τα οποία είναι κατακόκκινα. Οι φτερούγες μυτερές και μακριές και η ουρά κοντή και τετραγωνισμένη. Το ράμφος είναι κοντό. Το νεαρό είναι πιο σκούρο, με τα φτερά να έχουν άσπρες άκρες. Το πίσω μέρος του κεφαλιού και ο σβέρκος είναι πιο σκούρα, προς το καφετί.

 *Elanus caeruleus*

Εξάπλωση
--------

Ο έλανος εξαπλώνεται στην υποσαχάρια Αφρική και την τροπική Ασία, αλλά αποίκισε σχετικά πρόσφατα στην νοτιοδυτική Ευρώπη (Ισπανία, Πορτογαλία) από το Μαρόκο. Ακόμη σπάνιος αλλού στην Ευρώπη. Στην Ελλάδα είναι τυχαίος, παραπλανημένος επισκέπτης, με μόνο εννιά καταγραφές.

Το υποείδος *caeruleus* απαντάται στην Ισπανία, την Αφρική και την Αραβία. Το υποείδος *vociferus* βρίσκεται ανατολικά της εξάπλωσης του είδους στην νότια και τη νοτιοανατολική Ασία. Κατά μήκος της Σουμάτρας, της Ιάβας, του Βόρνεο και των Φιλιππίνων το υποείδος *hypoleucus,* ενώ το *wahgiensis* περιορίστηκε στη Νέα Γουινέα.

Παραπομπές
----------

1. ↑
Η **Έλενα Βίλντοβα** (*λατινικό αλφάβητο : Helena Vildová*), γεννημένη στις 19 Μαρτίου 1972 στην Τσεχοσλοβακία, σήμερα πολιτογραφημένη Τσέχα, πρώην αθλήτρια της αντισφαίρισης. Στην καριέρα της διακρίθηκε σε τίτλους κυρίως στο διπλό γυναικών.

Με την Τσεχία έχει αγωνιστή σε μία διοργάνωση του Φεντ καπ, αυτή του 1999, στο διπλό γυναικών και σε έναν αγώνα όπου δεν κατάφερε να σημειώσει νίκη. Πάντα στο διπλό γυναικών έχει αγωνιστεί από το 1995 έως το 1999 και στα τέσσερα τουρνουά Γκραντ σλαμ χωρίς ιδιαίτερη επιτυχία.

Ήταν πρώτη , στο διπλό γυναικών, στο "Rosmalen Grass Court Championships" το 1997, στο όπεν Αυστρίας το 1997 και στο όπεν του Σοπότ το 1998, Δεύτερη, πάντα στο διπλό, ήταν στο όπεν της Πράγας το 1997 και 1999, στο Λιντζ το 1997, σε απλό βετεράνων στο "Bastad Qualifying 10K" το 2000

Παραπομπές
----------

1. ↑  *WTA website*.
2. ↑  *ITF website*. web.archive.org/web/20171213210931/https://www.itftennis.com/procircuit/players/player/profile.aspx?playerid=20005000.
3. ↑  «Η Έλενα Βίλντοβα στο Φεντ καπ». Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 1 Ιανουαρίου 2019. Ανακτήθηκε στις 29 Σεπτεμβρίου 2017.
4. ↑  «ITF Tennis - Pro Circuit - Player Profile - VILDOVA, Helena (CZE)». Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 13 Δεκεμβρίου 2017. Ανακτήθηκε στις 29 Σεπτεμβρίου 2017.
5. ↑  Tennis Abstract: Helena Vildova WTA Match Results
Ο **Γέρζι Χένρικ Ντούντεκ** (πολωνική γλώσσα: *Jerzy Henryk Dudek*, γενν. 23 Μαρτίου 1973) είναι παλαίμαχος Πολωνός ποδοσφαιριστής, που αγωνιζόταν στη θέση του τερματοφύλακα.

Σταδιοδρομία
------------

Ο Γέρζι Ντούντεκ έχει αγωνιστεί στις Κονκόρντια Κνούροβ και Σόκολ Τίχι, ενώ από το 1996 και έπειτα έχει αγωνιστεί στις Φέγενορντ, Λίβερπουλ, με την οποία κατέκτησε το Τσάμπιονς Λιγκ στην Κωνσταντινούπολη, αποκρούοντας τις εκτελέσεις πέναλτι των Αντρέα Πίρλο και Άντριι Σεφτσένκο. 
Μέχρι το 2011 αγωνίστηκε στην Ρεάλ Μαδρίτης, με την οποία στέφθηκε πρωταθλητής Ισπανίας (2007-2008) και κυπελλούχος (2011). Το <<κύκνειο άσμα>> του με τη φανέλα των «μερένχες» ήταν το παιχνίδι της τελευταίας αγωνιστικής της Πριμέρα Ντιβιζιόν , όπου οι Μαδριλένοι αντιμετώπισαν την ήδη υποβιβασμένη ομάδα της Αλμερία στο Σαντιάγκο Μπερναμπέου και την συνέτριψαν με 8-1. Ο Ντούντεκ βρισκόταν βασικός κάτω από τα γκολπόστ και αγωνίστηκε μέχρι το 79ο λεπτό της αναμέτρησης, όπου αντικαταστάθηκε από τον νεαρό τερματοφύλακα Ζέσους. Με δάκρυα στα μάτια, ο Πολωνός τερματοφύλακας άκουσε για τελευταία φορά το χειροκρότημα από τους οπαδούς των Μαδριλένων που βρίσκονταν στο γήπεδο. Αυτή ήταν μόλις η δεύτερη συμμετοχή του με την φανέλα της Ρεάλ Μαδρίτης σε επίσημο αγώνα.
Με την Εθνική ομάδα της Πολωνίας έχει 59 συμμετοχές, ανάμεσά τους και οι τρεις του Παγκοσμίου Κυπέλλου το 2002 στην Άπω Ανατολή (Ιαπωνία-Νότια Κορέα).

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
--------------------

|  |  |
| --- | --- |
| εικονίδιο Ποδόσφαιρο | Πύλη Ποδόσφαιρο |

* Γέρζι Ντούντεκ στο 90minut.πλ (Πολωνικά)
* Επίσημη ιστοσελίδα του παίκτη Αρχειοθετήθηκε 2007-03-25 στο Wayback Machine. (Πολωνικά)
Ο γερουσιαστής Μαρκαντόνιο Μπάρμπαρο, πίνακας του Τιντορέττο
Η **Βενετική Γερουσία** (Senato), επισήμως γνωστή ως **Consiglio dei Pregadi** ("Συμβούλιο των Παρακλήτων", λατινικά: Consilium Rogatorum‎), ήταν το κύριο νομοθετικό και βουλευτικό σώμα της Βενετικής Δημοκρατίας.

Η Γερουσία δημιουργήθηκε ως μια εξηνταμελή ειδική επιτροπή, επιλεγμένη από το Μέγα Συμβούλιο, με αρμοδιότητα την επεξεργασία διαταγμάτων σχετικών με την φορολογία, την εξωτερική πολιτική, και στρατιωτικές επιχειρήσεις, στη θέση τπυ πολύ μεγαλύτερου, και ως εκ τούτου βραδυκίνητου, Μεγάλου Συμβουλίου. Στην αρχή ήταν υποδεέστερη ενός άλλου παρόμοιου σώματος, του Συμβουλίου των Σαράντα, αλλά με την πάροδο του καιρού απέκτησε μεγαλύτερη ισχύ και σημασία.

Τον 15ο αιώνα, οι Σαράντα μπορούσαν να συμμετάσχουν σε μια διευρυμένη Γερουσία, οι οποία επιπρόσθετα μπορούσε να περιλαμβάνει μια έκτακτη επιτροπή («ζόντα») 60 μελών, που εκλεγόταν από τους ίδιους τους γερουσιαστές. Επιπλέον, οι πρεσβευτές και ανώτεροι στρατιωτικοί διοικητές δικαιούνταν ex officio μια θέση στην Γερουσία από την ημέρα εκλογής τους έως το τέλος του έτους που ακολουθούσε την επιστροφή τους από τον διορισμό τους. Συνολικά, περίπου 300 άνδρες (από ένα σύνολο περίπου 2.500 ευγενών το 1500) είχαν θέση στην Γερουσία, αλλά μόνο περίπου 230 από αυτούς είχαν δικαίωμα ψήφου. Ο ελάχιστος αριθμός για απαρτία ήταν 70, αλλά συνήθως στις συνεδριάσεις συμμετείχαν περίπου 180 ευγενείς. Η εκλογή στην Γερουσία γινόταν για ετήσιες θητείες, αλλά πολύ συχνά επανεκλέγονταν οι ίδιοι γερουσιαστές, διασφαλίζοντας τόσο εμπειρία όσο και συνέχεια στην λήψη αποφάσεων. Οι συνεδριάσεις της Γερουσίας προεδρεύονταν από το λεγόμενο «Pien Collegio» ("Ολομέλεια του Κολλεγίου"), το εκτελεστικό σώμα της Βενετικής Δημοκρατίας, που ήταν υπεύθυνο και για την προετοιμασία της ημερήσιας διάταξης προς συζήτηση στην Γερουσία δια των «Savii del Consiglio» ("Σοφοί του Συμβουλίου").

Sources
-------

* Lane, Frederic Chapin (1973). *Venice, A Maritime Republic*. Baltimore, Maryland: Johns Hopkins University Press. ISBN 0-8018-1445-6.
* Chambers, David Sanderson· Fletcher, Jennifer· Pullan, Brian, επιμ. (2001). *Venice: A Documentary History, 1450-1630*. University of Toronto Press. ISBN 978-0-802084248.
Ο **Νικόλαος Γαζής** του Ζάχου (27 Ιουνίου 1903 - 6 Φεβρουαρίου 1996) ήταν Έλληνας δικηγόρος και πολιτικός, στενός φίλος και συνεργάτης του Γεωργίου Μαύρου. Διατέλεσε προϊστάμενος Νομικών Υπηρεσιών της Εθνικής Τράπεζας, της οποίας τελικά έγινε και υποδιοικητής, καθώς και υπηρεσιακός υπουργός. Μεταπολιτευτικά χρημάτισε βουλευτής Επικρατείας με την Ένωση Κέντρου και ευρωβουλευτής με το ΠΑΣΟΚ.

Βιογραφία
---------

Γεννήθηκε το 1903 στα Τρίκαλα, γιος του Ζάχου και της Περσεφόνης Τριανταφυλλοπούλου από το Καρπενήσι. Ορφάνεψε από πατέρα από πολύ νωρίς και σπούδασε στην Νομική Σχολή του Πανεπιστημίου Αθηνών, ορμώμενος από το θείο του, καθηγητή Νομικής Κωνσταντίνο Τριανταφυλλόπουλο. Πραγματοποίησε μεταπτυχιακές νομικές σπουδές στα πανεπιστήμια των Παρισίων (Γαλλία) και της Νέας Υόρκης (ΗΠΑ).

Εργάστηκε ως δικηγόρος, νομικός σύμβουλος και υποδιοικητής της Εθνικής Τράπεζας και έζησε για ένα διάστημα στις ΗΠΑ κατά τον Β΄ Παγκόσμιο Πόλεμο. Ήταν μέλος και νομικός σύμβουλος της ελληνικής αντιπροσωπείας στην Συνδιάσκεψη του Αγίου Φραγκίσκου το 1945 που είχε ως αποτέλεσμα την ίδρυση του Οργανισμού Ηνωμένων Εθνών (ΟΗΕ). Επίσης συμμετείχε ως νομικός εμπειρογνώμων στην επιτροπή διαπραγμάτευσης της συμφωνίας σύνδεσης της Ελλάδος με την τότε Ευρωπαϊκή Οικονομική Κοινότητα (ΕΟΚ).

Στις 22 Σεπτεμβρίου 1961 διορίστηκε υπουργός παρά την Προεδρία της Κυβερνήσεως στην υπηρεσιακή κυβέρνηση Δόβα. Στην υπηρεσιακή κυβέρνηση του Στυλιανού Μαυρομιχάλη ανέλαβε υπουργός Οικονομικών, από την 1η Οκτωβρίου 1963 ως τις 8 Νοεμβρίου του ίδιου έτους. Προσωπικός φίλος του Γεωργίου Μαύρου, στις εκλογές του 1974 εξελέγη βουλευτής Επικρατείας με την Ένωση Κέντρου - Νέες Δυνάμεις. Έλαβε μέρος στην επιτροπή για τη σύνταξη του Συντάγματος του 1975.

Εξελέγη ευρωβουλευτής με το ΠΑΣΟΚ και υπηρέτησε από τις 24 Ιουλίου 1984 ως τις 24 Ιουλίου 1989. Έλαβε μέρος σε πολλές επιτροπές και ήταν αντιπρόεδρος της Επιτροπής Νομικών Θεμάτων και Δικαιωμάτων των Πολιτών, από τον Ιούλιο του 1984 ως τον Σεπτέμβριο του 1987.

Απεβίωσε τον Φεβρουάριο του 1996, σε ηλικία 93 ετών και με την ιδιόχειρη διαθήκη του, κληροδοτούσε ολόκληρη την περιουσία του στο Ίδρυμα Γαζή, του οποίου ήταν και ο πρώτος πρόεδρος. Ήταν παντρεμένος με τη Μαρία Γαζή.

Παραπομπές
----------

1. ↑  www.europarl.europa.eu/meps/en/1663.
2. 1 2  Βιογραφικά στοιχεία στον δικτυακό τόπο του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου
3. 1 2   *Νικόλαος Ζ. Γαζής*, ίδρυμα Γαζή
4. 1 2 3  Βιογραφικό του Δ. Ζ. Γαζή στην ιστοσελίδα του Ιδρύματος Γαζή.
5. ↑  «Νικόλαος Γαζῆς, ἕνας ἀσυμβίβαστος διπλωμάτης, ἀληθινός δημοκράτης καί πατριώτης». Όρθρος. 2 Απριλίου 2012. Ανακτήθηκε στις 23 Ιουνίου 2015.
6. ↑  «Κυβέρνησις Κωνσταντίνου Δόβα (Υπηρεσιακή), Από 20.9.1961 Έως 4.11.1961». Γενική Γραμματεία της Κυβέρνησης. Ανακτήθηκε στις 23 Ιουνίου 2015.
7. ↑  «Kυβέρνησις Στυλιανού Μαυρομιχάλη (Yπηρεσιακή) Από 28.9.1963 Έως 8.11.1963». Γενική Γραμματεία της Κυβέρνησης. Ανακτήθηκε στις 23 Ιουνίου 2015.
8. ↑  Μητρώο Γερουσιαστών και Βουλευτών 1929-1974 Βουλή των Ελλήνων, Εθνικό Τυπογραφείο, 1977 (σελ. 158, αρ. 162).(pdf)
9. ↑  Έλληνες ευρωβουλευτές Αρχειοθετήθηκε 2012-01-30 στο Wayback Machine. αφιέρωμα στο in.gr, 28-5-2004, ανάκτηση 23-6-2015.
Ο **Νικόλαος Β΄ Ζόρζι** (*ιταλικά : Niccolò Zorzi ή Giorgi*) ήταν Ενετικής καταγωγής Μαρκήσιος της Βοδονίτσας από το 1410 έως το 1414. Ήταν γιος του Φραγκίσκου Ζόρζι ή του Ιακώβου Ζόρζι.

Διαδέχτηκε τον Ιακώβο Ζόρζι σε μιά δύσκολη περίοδο που το Μαρκιζάτο βρισκόταν σε πόλεμο με τους Οθωμανούς και πολιορκούσαν την Βοδονίτσα. Ο Νικόλαος είχε πιαστεί αιχμάλωτος και ελευθερώθηκε μέσω μια συνθήκης μεταξύ Ενετών και Οθωμανών. Στις 20 Ιουνίου 1414 έχασε το κάστρο της Βοδονίτσας από τους Οθωμανούς και αναγκάστηκε και κατέφυγε στην Βενετία αλλά επέστρεψε το 1416 μετά από μία συνθήκη της Βενετίας με τους Οθωμανούς. Αντάλλαξε τα δικαιώματα του στο Μαρκιζάτο με τον Νικόλαο Γ΄ Ζόρζι, παίρνοντας φέουδα στον Πτελεό.

Πηγές
-----

* Setton, Kenneth M. (general editor) *A History of the Crusades: Volume III — The Fourteenth and Fifteenth Centuries*. Harry W. Hazard, editor. University of Wisconsin Press: Madison, 1975.
* Setton, Kenneth M. *Catalan Domination of Athens 1311–1380*. Revised edition. Variorum: London, 1975.
* Latin Lordships of Greece: Boudonitza, ανακτήθηκε 26 Μαρτίου 2013
Η **Γέλενα Γκέντσιτς** (αγγλ. *Jelena Genčić*, σερβικά κυριλλικά: *Јелена Генчић*‎, 9 Οκτωβρίου 1936 - 1 Ιουνίου 2013) ήταν Σέρβα αθλήτρια και προπονήτρια του τένις και του χάντμπολ.

Στις δεκαετίες του 1970 και 1980, διετέλεσε προπονήτρια τένις, στα παιδικά και στα εφηβικά τμήματα της χώρας της, και πιστώθηκε ότι έπαιξε πολύ σημαντικό ρόλο στην ανακάλυψη και την πρώιμη ανάπτυξη μεγάλων ταλέντων, που αργότερα εξελίχθησαν σε κορυφαίοι επαγγελματίες παίκτες και πρωταθλητές σε παγκόσμιο επίπεδο. Μεταξύ αυτών που ανακάλυψε και αρχικά προπόνησε η ίδια ήταν οι: Μόνικα Σέλες, Νόβακ Τζόκοβιτς, Γκόραν Ιβανιέβιτς,Μίμα Τζουόβκοτς, Ίβα Μαγκόλι και Τάτζια Τζέσενικα.

Πρώτα χρόνια και εκπαίδευση
---------------------------

Γεννήθηκε στο Βελιγράδι το 1936. Είχε έξι αδέρφια, ο πατέρας της, Jovan, ήταν Σέρβος και η μητέρα της, Hermina, ήταν Αυστριακή. Η οικογένειά της, από την πλευρά του πατέρα της ήταν κοινωνικά πολύ ευυπόληπτη. 

Ο παππούς της, Lazar Genčić, σπούδασε ιατρική στη Βιέννη, έγινε ένας από τους πρώτους χειρουργούς της Σερβίας και ταυτόχρονα κατείχε το αξίωμα στρατηγού του Βασιλικού Σερβικού Στρατού στη Σερβική εκστρατεία του Α 'Παγκοσμίου Πολέμου. Ο θείος της, Đorđe Genčić, διετέλεσε υπουργός Εσωτερικών στο υπουργικό συμβούλιο του Nikola Paolaić και ήταν ένας από τους κύριους συνωμότες του πραξικοπήματος Μαΐου στη Σερβία, το 1903.

Απέκτησε πτυχίο στην ιστορία της τέχνης από τη Φιλοσοφική Σχολή του Πανεπιστημίου του Βελιγραδίου. Αργότερα απέκτησε και ένα δεύτερο πτυχίο, στην ψυχολογία.

Καριέρα
-------

Η Γκέντσιτς υπήρξε αθλήτρια του χάντμπολ και του τένις, αγωνιζόμενη παράλληλα και στα δύο αθλήματα. 

Ξεκίνησε να παρακολουθεί τένις το 1948 σε ηλικία 11 ετών. Το 1954, 17 ετών μόλις, αγωνίστηκε στο Wimbledon στο απλό γυναικών.

Το 1976 αποσύρθηκε από την ενεργό δράση, και έγινε προπονήτρια του τένις στην τότε Γιουγκοσλαβία.  Κατά τα επόμενα 30 χρόνια η ίδια έπαιξε καθοριστικό ρόλο στην ανακάλυψη και καθοδήγηση νέων ταλέντων, που η ίδια διέκρινε και βοήθησε, στη χώρα της Σερβίας. Θεωρείται ότι ήταν μία εξέχουσα μορφή του τένις στη Σερβία.

Παραπομπές
----------

1. ↑  Ζωιτος, Γιάννης (15 Ιουνίου 2021). «Η Γέλενα Γκέντσιτς ήταν η 'μάνα' που γέννησε τον Νόβακ Τζόκοβιτς μέσα στον πόλεμο». *SPORT24*. Ανακτήθηκε στις 12 Ιουλίου 2021.
2. ↑  ;*Blic Žena*, 9 May 2010
3. ↑  Arsenijević, Vidan (August 1975). «Jelena Genčić, slavna teniserka i višestruki fenomen našeg sporta: Jaka volja čini čoveka!». TV novosti.. Ανακτήθηκε στις 6 August 2018.
4. ↑  Bowers 2014, σελ. chapter three.
5. ↑  Novak Djokovic thrashes Grigor Dimitrov in French Open;*BBC News website*, 1 June 2013
6. ↑  «Ο Νόβακ Τζόκοβιτς συναντά τη Γέλενα Γκέντσιτς». *SPORT24*. 14 Ιουνίου 2021. Ανακτήθηκε στις 12 Ιουλίου 2021.
Ο **Έλβιρ Όβτσινα** (γεννημένος στις 16 Ιουλίου 1976) είναι Βόσνιος πρώην διεθνής καλαθοσφαιριστής. Έχει ύψος 2,12 μέτρα και αγωνιζόταν τόσο ως πάουερ φόργουορντ όσο και ως σέντερ.

Κολλεγιακή καριέρα
------------------

Ο Έλβιρ Όβτσινα βρέθηκε από πολύ μικρός στην Αμερική και εισήχθη το 1995 σε ηλικία 19 ετών στο Πανεπιστήμιο των Συρακουσών. Με τη μπασκετική ομάδα του Πανεπιστημίου, τους Σύρακους Όραντζμεν, αγωνίστηκε για πρώτη φορά σε Κολλεγιακό Πρωτάθλημα.

Ο Όβτσίνα τελείωσε τις σπουδές του και αποφοίτησε από το Πανεπιστήμιο το 1999 και στη συνέχεια επέστρεψε στην Ευρώπη προκειμένου να ξεκινήσει την επαγγελματική του καριέρα ως καλαθοσφαιριστής.

Επαγγελματική καριέρα
---------------------

Το 1999, υπέγραψε το πρώτο του επαγγελματικό συμβόλαιο στην σλοβενική ΚΣ Πολτσέλα, ενώ τον αμέσως επόμενο χρόνο υπέγραψε στην Πιβοβάρνα Λάσκο, ομάδα επίσης της Σλοβενίας.

Το καλοκαίρι του 2001, ο Όβτσινα αποφάσισε να αφήσει τη Σλοβενία και να ταξιδέψει στη Γερμανία προκειμένου να συνεχίσει την καριέρα του στη Μπάσκετς Όλντενμπουργκ, στην οποία παρέμεινε μέχρι το 2004, χωρίς ωστόσο να καταφέρει να κατακτήσει κάποιο τίτλο.

Το 2004 αποφάσισε να συνεχίσει την καριέρα του στην Ελλάδα και τον Ολυμπιακό Πειραιώς, στον οποίο παρέμεινε για λίγους μήνες. Μέσα στο 2005, ο Όβτσινα πέρασε από τη γερμανική Κολωνία 99ερς (κατέκτησε το Κύπελλο Γερμανίας του 2005), την ουκρανική Σιμίκ Γιούσνε και τη βελγική Τέλιντους Οστάνδης. Στην ομάδα του Βελγίου παρέμεινε μέχρι το 2008.

Την περίοδο 2008-09, ο Έλβιρ Όβτσινα αγωνίστηκε αρχικά με την Κλαμπ Σαράγιεβο (Βοσνία) κι έπειτα με την ΚΣ Πολτσέλα (Σλοβενία). Το 2010, επέστρεψε για τρίτη φορά στη Γερμανία, παίρνοντας μεταγραφή στη Γκίσεν 46ερς όπου παρέμεινε για τα επόμενα τρία χρόνια και η οποία έμελλε να αποτελέσει και την τελευταία ομάδα της καριέρας του.

Διεθνείς συμμετοχές
-------------------

Ο Έλβιρ Όβτσινα έχει πραγματοποιήσει κατά καιρούς αρκετές εμφανίσεις με την εθνική ομάδα της Βοσνίας, με την οποία ήταν διεθνής για οκτώ συνεχόμενα χρόνια.

Έχει συμμετάσχει στα Ευρωμπάσκετ του 1997, του 1999, του 2001, του 2003 και του 2005.

Τίτλοι
------

* 1 Κύπελλο Γερμανίας: 2005
* 1 Κύπελλο Βοσνίας: 2009

Πηγές
-----

* Το προφίλ του Όβτσινα στο abaliga.com
* Το προφίλ του Όβτσινα στο basketball-bundesliga.de
Το **βενετικό δημοψήφισμα αυτονομίας 2017** πραγματοποιήθηκε στις 22 Οκτωβρίου στη Βενετία της Ιταλίας. Το δημοψήφισμα δεν ήταν δεσμευτικό, αλλά ήταν πιθανό να έχει συνέπειες, όσον αφορά τις διαπραγματεύσεις μεταξύ της ιταλικής κυβέρνησης και αυτής του Βένετο, καθώς η περιφερειακή κυβέρνηση θα ζητούσε περισσότερες εξουσίες, εάν το "ναι" κέρδιζε. Σύμφωνα με τον Μάριο Μπερτολίσι, καθηγητή δικαίου και σύμβουλο της περιφερειακής κυβέρνησης, το δημοψήφισμα επρόκειτο να είχε "συστατική εξουσία". Είχε χαρακτηρισθεί και άχρηστο. Τελικά, το «ναι» επικράτησε με ποσοστό 98.1%, έναντι του "όχι" που έλαβε μόλις 1.9%, ωστόσο η προσέλευση στην εκλογική διαδικασία ήταν πολύ χαμηλή, της τάξεως του 57.2%.

Ιστορικό
--------

Η ημερομηνία του δημοψηφίσματος ανακοινώθηκε από τον πρόεδρο του Βένετο, τον Λούκα Ζαΐα, τον Απρίλιο του 2017 μετά από δεκαετίες συζητήσεων και προσπαθειών υποστηρικτών του βενετσιάνικου εθνικισμού, ο οποίος ανέδειξε τη δεκαετία του 1980-90. Τόσο το 1992 όσο και το 2000 το Συνταγματικό Δικαστήριο απέρριψε προτάσεις για παρόμοια δημοψηφίσματα που υπέβαλε το Περιφερειακό Συμβούλιο της Βενετίας.

Το 2014 το Plebiscito.eu, μια δευτερεύουσα βενετική οργάνωση και η υποτιθέμενη διακλαδική επιτροπή, διοργάνωσε ένα διαδικτυακό ανεπίσημο δημοψήφισμα ανεξαρτησίας. Τον Ιούνιο του 2015 το Συνταγματικό Δικαστήριο έκρινε ότι το δημοψήφισμα για την ανεξαρτησία ήταν αντίθετο προς το Σύνταγμα, αλλά ενέκρινε ένα δημοψηφίσματα αυτονομίας με το ερώτημα "Θέλετε να αποδοθούν στην περιφέρεια του Βένετο περαιτέρω μορφές και ειδικοί όροι αυτονομίας;" Η Λομβαρδία, που γειτνιάζει με το Βένετο στα ανατολικά, διεξήγαγε παρόμοιο δημοψήφισμα στις 22 Οκτωβρίου. Τόσο ο Ζαΐα όσο και ο Πρόεδρος της Λομβαρδίας Ρομπέρτο Μαρόνι είναι μέλη της Λέγκας του Βορρά και, συγκεκριμένα, της Λέγκα Βένετα και της Λέγκα Λομπάρντα, αντίστοιχα. Το LN είναι ισχυρός υποστηρικτής της ομοσπονδιακής μεταρρύθμισης, αλλά στην περίπτωση αυτή τα δημοψηφίσματα υποστηρίζονται επίσης από το Κίνημα των Πέντε Αστέρων. Το περιοδικό *The Economist*, το οποίο στοιχηματίζει ότι θα κυριαρχήσει το στρατόπεδο "ναι", προβλέπει επίσης ότι, λόγω του αντιληπτού «αντινότιου κώνου» της ψηφοφορίας, οι «εθνικές φιλοδοξίες» του Ματέο Σαλβίνι, ομοσπονδιακού γραμματέα του LN, θα επηρεαστούν αρνητικά με μια ηχηρή νίκη, ενώ ο Ζαΐα θα μπορούσε να γίνει ο «μελλοντικός ηγέτης του κόμματος».

Παραπομπές
----------
Ο **Νικόλαος Βλαχόπουλος** (1868-1957) ήταν Έλληνας αξιωματικός που χρημάτισε δις αρχηγός ΓΕΣ. Συμμετείχε σε όλους τους πολέμους της Ελλάδος το πρώτο τέταρτο του 20ού αιώνα.

Βιογραφία
---------

Γεννήθηκε στη Χαλκίδα το 1868. Φοίτησε στη Σχολή Ευελπίδων, αποφοιτώντας στις 9 Σεπτεμβρίου 1888 ως Ανθυπολοχαγός του Πυροβολικού. Συνέχισε τις σπουδές του στη Γερμανία και το Βέλγιο, και στην επιστροφή του στην Ελλάδα υπηρέτησε ως καθηγητής στη Σχολή Ευελπίδων.

Κατά τους Βαλκανικούς Πολέμους 1912–13 υπήρξε διοικητής μοίρας πεδινού πυροβολικού, πολεμώντας στο μέτωπο της Ηπείρου κατά τον Α΄ Βαλκανικό, και συμμετέχοντας σε όλες τις μάχες του επακόλουθου Β΄ Βαλκανικού εναντίον της Βουλγαρίας. Κατά τη διάρκεια του Α΄ Παγκοσμίου Πολέμου, έχοντας πλέον το βαθμό του συνταγματάρχη, υπηρέτησε στο Μακεδονικό Μέτωπο ως διοικητής της 4ης Μεραρχίας Πεζικού.

Το 1919 προήχθη σε υποστράτηγο, αναλαμβάνοντας τη διοίκηση της 2ης Μεραρχίας Πεζικού με έδρα την Αθήνα, της οποίας ηγήθηκε κατά την Ουκρανική Εκστρατεία στη συμμαχική παρέμβαση στη νότια Ρωσία εναντίον των Μπολσεβίκων. Στην επιστροφή του διορίστηκε (πρώτος) στρατιωτικός διοικητής Σμύρνης κατά την κατοχή της από τον Ελληνικό Στρατό, και παρέμεινε στην Ανατολία μέχρι την απόλυσή του από το στράτευμα ως βενιζελικού μετά τη νίκη των φιλοβασιλικών-αντιβενιζελικών στις Εκλογές της 1ης Νοεμβρίου 1920.

Μετά την ήττα των Ελλήνων στην Ανατολία από τις τουρκικές δυνάμεις τον Αύγουστο 1922, ο Βλαχόπουλος ανακλήθηκε στην ενεργό υπηρεσία και διορίστηκε αρχηγός του ΓΕΣ, υπηρετώντας στη θέση αυτή έως το 1924. Την ίδια χρονιά προήχθη σε αντιστράτηγο. Αργότερα, υπηρέτησε ξανά ως αρχηγός ΓΕΣ την περίοδο 1927-28, οπότε και συνταξιοδοτήθηκε. Το 1929 διορίστηκε ως πρώτος Πρόεδρος του μεσοπολεμικού ΕΟΤ.

Ο Νικόλαος Βλαχόπουλος ήταν καλά εκπαιδευμένος αξιωματικός, που μιλούσε άπταιστα Γερμανικά, Γαλλικά, Ιταλικά και Αγγλικά. Έγραψε επίσης ένα στρατιωτικό εγχειρίδιο για τη Σχολή Ευελπίδων και μετέφρασε στα Ελληνικά το βιβλίο του Γερμανού στρατάρχη Κόλμαρ Φράιχερ φον ντερ Γκολτς για τον Ελληνοτουρκικό Πόλεμο του 1897. Ήταν παντρεμένος και είχε δύο παιδιά.

Απεβίωσε το 1957 σε ηλικία 89 ετών.

Παραπομπές
----------

1. ↑  Ελληνικός Οργανισμός Τουρισμού: έκθεσις πεπραγμένων 1929, Τυπογραφείον "O Μάγερ", Αθήναι 1930, σελ. 3.
Ο **Νεμπόισα Κόβιτς** (*σερβικά : Небојша Човић*), γεννημένος στις 2 Ιουλίου 1958 στο Βελιγράδι, είναι Σέρβος πολιτικός πρώην δήμαρχος Βελιγραδίου και προσωρινός πρωθυπουργός της Σερβίας για λίγες ημέρες, πρώην επικεφαλής του κέντρου συντονισμού για το Κοσσυφοπέδιο και τα Μετόχια. Γνωστός παράγοντας της Καλαθοσφαίρισης και πρόεδρος του Ερυθρού Αστέρα.

Αποφοίτησε από τη σχολή μηχανολόγων μηχανικών, όπου απέκτησε το διδακτορικό του το 2000. Εργάστηκε σε πολλές εταιρείες, ήταν ο διευθύνων σύμβουλος της Α.Σ. «Πρόλετερ» και πρόεδρος του διοικητικού συμβουλίου της "FMP Ζελέσνικ" του Βελιγραδίου.

Ως μέλος του Σοσιαλιστικού κόμματος της Σερβίας το 1994 εξελέγη ο 66ος δήμαρχος του Βελιγραδίου έως το 1997. Ήταν μέλος του Σερβικού κοινοβουλίου για δύο θητείες. Το 1997 ίδρυσε το κόμμα "Δημοκρατική εναλλακτική λύση" και μετά τις ομοσπονδιακές εκλογές στις 24 Σεπτεμβρίου 2000 έγινε μέλος του κοινοβουλίου. Το 2005 έγινε πρόεδρος του Δημοκρατικού κόμματος.

Στην κυβέρνηση του Ζόραν Τζίντζιτς ήταν αναπληρωτής πρωθυπουργός και επικεφαλής του κέντρου συντονισμού για τη Νότια Σερβία, και το κέντρο συντονισμού για το Κοσσυφοπέδιο και τα Μετόχια.

Ο Νεμπόισα Κόβιτς έχει παρασημοφορηθεί με το παράσημο του Τάγματος του Αγίου Σάββα Α΄ κατηγορίας. Ήταν επίσης πρόεδρος της Ομοσπονδίας μπάσκετ της Γιουγκοσλαβίας .

Είναι παντρεμένος με την Βέσνα και έχουν δύο παιδιά, μια κόρη και ένα γιο.

Παραπομπές
----------

1. ↑  «Čović predsednik KK Crvena zvezda». -{www.yu-sport.com}-.
2. ↑  Nebojsa Covic, president of the Democratic Alternative and former mayor of Belgrade: Ms. Mira Markovic Annulled November 1996 Elections, EX-YU Press, November 21, 1998
3. ↑  Politička scena bez Liberala Srbije, SDP-a i SLS-a (in Serbian)
4. ↑  «Covic to stay at Kosovo Coordination Centre, B92, February 26, 2004». Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 8 Αυγούστου 2014. Ανακτήθηκε στις 30 Αυγούστου 2013.
5. ↑  «Glas Javnosti». Arhiva.glas-javnosti.rs. 19 Ιανουαρίου 2000. Ανακτήθηκε στις 1 Οκτωβρίου 2011.

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
--------------------

* Πολυμέσα σχετικά με το θέμα  Nebojša Čović στο Wikimedia Commons

  


|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
| Καθιερωμένοι όροι | 
* WorldCat
* VIAF: 18171048
* LCCN: n2006053185
* ISNI: 0000 0000 5731 1193
* GND: 124967221

 |

 |
Ο **Νικόλαος Βορβολάκος** (1931 – 17 Απριλίου 2014), ήταν Έλληνας στρατιωτικός που υπηρέτησε ως επικεφαλής της Κυπριακής Εθνικής Φρουράς από το Φεβρουάριο του 1993 έως τον Απρίλιο του 1998.

Γεννήθηκε στη Μάνη και αποφοίτησε από τη στρατιωτική σχολή Ευελπίδων ως αξιωματικός στα τεθωρακισμένα. Απολύθηκε από το στρατό στην ελληνική στρατιωτική χούντα του 1967-74. Στην περίοδο της χούντας σπούδασε και απέκτησε το πτυχίο του στην αρχιτεκτονική. Επανήλθε στη θέση του το 1975 μετά τη πτώση της χούντας. Το 1993, διορίστηκε επικεφαλής της Κυπριακής Εθνικής Φρουράς. Κατά τη διάρκεια της θητείας του μέχρι τον Απρίλιο του 1998, διακρίθηκε για την προσπάθειά του να αυξήσει την ισχύ της Εθνικής Φρουράς και την εφαρμογή νέου αμυντικού δόγματος μεταξύ της Ελλάδας και της Κύπρου. Το πρόγραμμα ξεκίνησε το 1993 με την κοινή άσκηση Νικηφόρος-Τοξότης και συνεχίστηκε με επισκέψεις Ελλήνων αξιωματικών σε Κυπριακές στρατιωτικές εγκαταστάσεις.

Ο Βορβολάκος πέθανε στις 17 Απριλίου 2014. Ήταν παντρεμένος και είχε τρεις γιους.

Παραπομπές
----------

1. 1 2 3  Mavros, Lazaros (17 April 2014) (στα Greek). SigmaLive.. Ανακτήθηκε στις 20 April 2014.
Ο **Νικόλαος Βασιλικός** (Θεολόγος Θάσου, 1899 - Θεσσαλονίκη, 26 Απριλίου 1987) ήταν Έλληνας δικηγόρος και πολιτικός που υπηρέτησε ως βουλευτής Καβάλας με το Κόμμα Φιλελευθέρων.

Βιογραφικά στοιχεία
-------------------

Γεννήθηκε στον Θεολόγο Θάσου, όπου και μεγάλωσε. Εισήλθε στη Νομική Σχολή Πανεπιστημίου Αθηνών το 1917, απ' όπου αποφοίτησε το 1923 λόγω της ενδιάμεσης επιστράτευσής του. Την περίοδο 1918 - 1922 υπηρέτησε στον ελληνικό στρατό ως κληρωτός και με αυτή την ιδιότητα συμμετείχε στην Μικρασιατική εκστρατεία. Κατά τη διάρκεια της θητείας του κρατούσε λεπτομερές ημερολόγιο στο οποίο περιέγραφε τα γεγονότα αλλά και τις συνθήκες της εκστρατείας. Το ημερολόγιο δημοσιεύθηκε το 2018 στο τόμο "Το Ημερολόγιο της Μικρασιατικής Εκστρατείας - η Δίκη των Εξ" (εκδόσεις Πατάκη).

Εγκαταστάθηκε στην Καβάλα και ιδιώτευσε ως δικηγόρος. Χρημάτισε πρόεδρος του γυμναστικού ομίλου «Φίλιπποι» και νομικός σύμβουλος της σουηδικής μεταλλευτικής εταιρείας στα Λιµενάρια της Θάσου. Υπήρξε θερμός οπαδός του Ελευθέριος Βενιζέλος, στο κίνημα του οποίου συμμετείχε το 1935. Για την δράση του αυτή καταδικάστηκε ερήμην σε θάνατο αλλά η ποινή του μειώθηκε σε πέντε έτη κάθειρξης, μετά την παράδοσή του και την εκ νέου εκδίκαση της υπόθεσής του. Στις εκλογές του 1936 εξελέγη βουλευτής Καβάλας με το Κόμμα Φιλελευθέρων. Ήταν υποψήφιος με την Εθνική Πολιτική Ένωση (Δημοκρατικόν Σοσιαλιστικόν Κόμμα) και στις εκλογές του 1946, συγκεντρώνοντας 1.627 ψήφους.

Το 1947 εγκαταστάθηκε στη Θεσσαλονίκη μεταφέροντας την δικηγορική του δραστηριότητα εκεί. Συμμετείχε, μάλιστα, και στην υπόθεση Πολκ ως συνήγορος υπεράσπισης του Στακτόπουλου.

Απεβίωσε στις 26 Απριλίου 1987 σε ηλικία 88 ετών στη Θεσσαλονίκη και κηδεύτηκε από τον ιερό ναό Αναστάσεως του Κυρίου στις 27 Απριλίου 1987. Ήταν παντρεμένος με την Καίτη Βασιλικού και απέκτησαν δύο παιδιά, τον συγγραφέα Βασίλη Βασιλικό και την πρώην πρωταθλήτρια της επιτραπέζιας αντισφαίρισης Έλζα Βασιλικού.

Πηγές
-----

* Μητρώο Γερουσιαστών και Βουλευτών 1929-1974 Βουλή των Ελλήνων, Εθνικό Τυπογραφείο, 1977.(pdf)

Παραπομπές
----------

1. ↑  γράμματα από το μέτωπο της Μικράς Ασίας, εφημερίδα Η Καθημερινή, ανάκτηση στις 28 Απριλίου 2019.
2. ↑  Μητρώο 1977, σελ. 23.
3. ↑  Εφημερίδα Εμπρός Αρχειοθετήθηκε 2018-11-05 στο Wayback Machine. 31 Μαρτίου 1946 (ΕΚΛΟΓΕΣ 1946 – ΟΙ 1.538 ΠΟΛΙΤΕΥΤΕΣ), ανάκτηση 28 Απριλίου 2019.
4. 1 2  Τα Νέα, Κοινωνικά, 27 Απριλίου 1987, σελ. 55.
Η **Τρίτη κατηγορία** (ρωσικά: Третий дивизион), γνωστή και ως **Πρωτάθλημα ΛΦΛ** (Первенство ЛФЛ), όπως και με το γενικό τίτλο *Ρωσικό πρωτάθλημα μεταξύ ερασιτεχνικών ποδοσφαιρικών συλλόγων* (Первенство России среди любительских футбольных клубов), είναι το τέταρτο επίπεδο του συστήματος ποδοσφαιρικών πρωταθλημάτων της Ρωσίας. Υπεύθυνη διεξαγωγής της διοργάνωσης είναι η Ερασιτεχνική Ποδοσφαιρκή Ένωση (ЛФЛ).

Η διοργάνωση έχει ερασιτεχνικό-ημιεπαγγελματικό χαρακτήρα. Στο τέλος κάθε περιόδου, οι δέκα πρώτες ομάδες κάθε τμήματος της διοργάνωσης, κερδίζουν την άνοδο στη Β΄ Κατηγορία. Οι ομάδες που τερματίζουν στις χαμηλότερες θέσεις των τμημάτων της Μόσχας, της Περιφέρειας Μόσχας και της Σιβηρίας, σε ορισμένες περιπτώσεις υποβιβάζονται στην αμέσως κατώτερη κατηγορία.

Παραπομπές
----------

1. ↑  Любительский и массовый футбол Αρχειοθετήθηκε 2016-03-04 στο Wayback Machine. rfs.ru
Ο **Α.Σ. Διαγόρας Πολυδρόσου** είναι αθλητικός σύλλογος της Φωκίδας που ιδρύθηκε το 1959.
Τα χρώματα της ομάδας είναι μπλε-άσπρο και εναλλακτικά το πράσινο. Ο Διαγόρας έχει αναδειχθεί τέσσερις φορές πρωταθλητής στην Α΄Κατηγορία της Ε.Π.Σ. Φωκίδας (1992, 1994, 1996 και 2011),έχοντας αγωνιστεί τρεις φορές στο πρωτάθλημα της Δ΄Εθνικής. Επίσης έχει αγωνιστεί και δύο φορές σε τελικό κυπέλλου της Ε.Π.Σ. Φωκίδας (1993 και 2014).

Ο Διαγόρας Πολυδρόσου στη Δ΄Εθνική
----------------------------------

| Περίοδος | Όμιλος | Τέρματα | Βαθμοί |
| --- | --- | --- | --- |
| 1992-93 | 8ος | (35-69) | 26 |
| 1994-95 | 5ος | (27-103) | 3 (-10) |
| 1996-97 | 3ος | (26-119) | 6 (-6) |
|

Ο τελευταίος τίτλος
-------------------

Την αγωνιστική περίοδο 2010-11 ο Διαγόρας κατέκτησε για 4η φορά το πρωτάθλημα στη Φωκίδα, αλλά στη συνέχεια, λόγω οικονομικών προβλημάτων, δήλωσε αδυναμία να συμμετάσχει στη Δ΄Εθνική και τιμωρήθηκε με υποβιβασμό στην (τελευταία) Β' τοπική κατηγορία Φωκίδας. Ωστόσο, η διοίκηση του συλλόγου δεν δήλωσε συμμετοχή στο πρωτάθλημα και παραχώρησε τους περισσότερους από τους ποδοσφαιριστές του σωματείου στο μετέπειτα πρωταθλητή Οδυσσέα Ανδρούτσο.

Πηγές
-----

|  |  |
| --- | --- |
| εικονίδιο Ποδόσφαιρο | Πύλη Ποδόσφαιρο |

* Ελληνική Ποδοσφαιρική Ομοσπονδία
* Εφημερίδα "ΕΝ ΔΕΛΦΟΙΣ"
* Αθλητικό ιστολόγιο Φωκίδας

Παραπομπές
----------

1. ↑  Πρωταθλητής ο Διαγόρας Πολυδρόσου
2. ↑  «Δελτίο Τύπου του Α.Σ. Διαγόρα Πολυδρόσου». Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 23 Μαρτίου 2012. Ανακτήθηκε στις 17 Απριλίου 2012.
Ο **Νικόλαος Γ΄ Ζόρζι** (*ιταλικά : Niccolò Zorzi ή Giorgi*) ήταν ο τελευταίος Μαρκήσιος της Βοδονίτσας και τριτημόριος της Καρύστου, ενετικής καταγωγής από το 1416 έως το 1436. Ήταν γιος του Νικόλαου Α΄ Ζόρζι και της Γουλιέλμας Παλαβιτσίνι.

Στην πραγματικότητα ο Νικόλαος ήταν τιτουλάριος Μαρκήσιος , το Μαρκιζάτο κατεχόταν από τους Οθωμανούς, απέκτησε τον τίτλο του Μαρκησίου μετά από ανταλλαγή με τον ανιψιό του Νικόλαο Β΄ Ζόρζι. Ήταν τριτημόριος ηγεμόνας της Καρύστου αλλά πέρασε το μεγαλύτερο μέρος της ζωής του στην Βενετία. Ήταν πρεσβευτής της Ενετικής δημοκρατίας στην Ουγγαρία και στην Οθωμανική Αυτοκρατορία. Πέθανε όταν δηλητηριάστηκε από τους άνδρες του Μουράτ Β΄ το 1436, κόρη του ήταν η Κιάρα Δούκισσα των Αθηνών.

Πηγές
-----

* Setton, Kenneth M. (general editor) *A History of the Crusades: Volume III — The Fourteenth and Fifteenth Centuries*. Harry W. Hazard, editor. University of Wisconsin Press: Madison, 1975.
* Setton, Kenneth M. *Catalan Domination of Athens 1311–1380*. Revised edition. Variorum: London, 1975.
* Latin Lordships of Greece: Boudonitza, ανακτήθηκε 26 Μαρτίου 2013
Ο **Γεώργιος Μήτσος** ή **Γεώργιος Μήτζου** Έλληνας στρατιωτικός και πολιτικός.

Βιογραφικά στοιχεία
-------------------

Καταγόταν από τον Πύργο Ηλείας και ήταν αδερφός του Πέτρου Μήτσου. Υπήρξε πρόκριτος του Πύργου και κατά τη διάρκεια της επανάστασης του 1821 διατηρούσε δικό του στρατιωτικό σώμα. Συμμετείχε στις μάχες του Λάλα, της Αγουλινίτσας, του Πύργου κ.α. Επίσης πολέμησε στην Μονή Σκαφιδιάς. Ήταν γνωστός ως Καπετάν-Γιώργης. Το 1836 τιμήθηκε με τον βαθμό του στρατηγού. Είχε διατελέσει δήμαρχος Πύργου και βουλευτής Ηλείας.

Απεβίωσε στον Πύργο το 1869. Η πολιτεία τον τίμησε δίνοντας το όνομα του σε μια οδό του Πύργου.

Πηγές
-----

1. 1 2 3  Τάκης Δόξας, *Ηλειακή Γραμματολογία*, Πύργος Ηλείας 1963, σελ. 228
Οι **Βουγιοϊκές γλώσσες** (Κορεάτικα: 부여어죽, Κινέζικα: 扶余語族) είναι θεωρητική γλωσσική οικογένεια που αποτελείται από τις Κογκουριοϊκές γλώσσες, τις Ιαπωνικές γλώσσες και τις αρχαίες γλώσσες της Κορεατικής Χερσονήσου και της Μαντζουρίας. Σύμφωνα με τα αρχαία κινεζικά αρχεία, οι Βουγιοϊκές γλώσσες, η Γογουριοϊκή, η Δονγεϊκή, η Οκγεϊκή και η Γοζιοσεονική γλώσσα ήταν παρόμοιες μεταξύ τους αλλά πολύ διαφορετικές από τις τουνγκουζικές γλώσσες. Η Γε-Μαικική γλώσσα μπορεί να ήταν προγονική.

Η υπόθεση είναι τόσο ενδιαφέρουσα, διότι όλες αυτές οι γλώσσες έχουν ορισμένες ομοιότητες με τα αρχαία ιαπωνικά, γι 'αυτό ορισμένοι ερευνητές μιλάνε για γλωσσική οικογένεια Ιαπωνικών-Κογκουριό. Αυτό έμμεσα αμφισβητεί την ύπαρξη της υποτιθέμενης Αλταϊκής οικογένειας γλωσσών, καθώς οι Βουγιοϊκές γλώσσες οριοθετούνται ρητά από τη γλώσσα της αυτοκρατορίας Σίλλα και έτσι από την Παλαιά Κορέα.

Ταξινόμηση των Κογκουριοϊκών και Ιαπωνικών γλωσσών
--------------------------------------------------

Ένας αριθμός γλωσσολόγων όπως ο Κιμ Μπανγκχάν , ο Βόβιν και ο Ούνγκερ ταξινομούν τα Κογκουριοϊκά ως Παλαιά Κορεάτικα. Σημειώνουν ότι τα τοπωνύμια που μοιάζουν με Ιαπωνικά εντοπίζονται κυρίως στο κεντρικό τμήμα της Κορεατικής χερσονήσου και θεωρούν ότι δεν αντικατοπτρίζουν τη γλώσσα Κόγκουριο αλλά μάλλον τη γλώσσα του πληθυσμού προτέρου των Κόγκουριο στο κεντρικό και νότιο τμήμα της Κορεατικής χερσονήσου. Δεδομένου ότι στην νότια πλευρά της κορεατικής χερσονήσου διανεμήθηκαν επίσης πολλά τοπωνύμια που βρέθηκαν στο Σιλλανικό βασίλειο, οι γλωσσολόγοι πρότειναν πως ομιλούτο μια Ιαπωνική γλώσσα στην κορεατική χερσόνησο, η οποία αποτελεί ένα υπόστρωμα της γλώσσας Σίλλα. Ο Ούνγκερ προτείνει ότι οι πρόγονοι του λαού Γιαγιόι θα εγκαταστάθηκαν στην Ιαπωνία από το κεντρικό ή νότιο μέρος της Κορέας. Κανένα από τα ιαπωνικά τοπωνύμια δεν έχει βρεθεί στην ιστορική πατρίδα του Κόγκουριο στο βόρειο τμήμα της Κορεατικής χερσονήσου ή στη νοτιοδυτική Μαντζουρία. Τα κορεατικά τοπωνύμια, από την άλλη πλευρά, διανέμονται σε όλη την επικράτεια των Τριών Βασιλείων , από τη Μαντζουρία μέχρι τη νότια Κορεατική χερσόνησο.

Γλώσσες της Βουγιοϊκής οικογένειας
----------------------------------

* Αλταϊκές γλώσσες(;)
	+ Κορεανικές γλώσσες
		- Γε-Μαικική γλώσσα
		- **Βουγιοϊκές γλώσσες**
			* Κογκουριοϊκές γλώσσες
				+ Γοζιοσεονική γλώσσα (Έχει επίσης συσχετισθεί με τη Σιλλανική γλώσσα)
				+ Οκγεϊκή γλώσσα
				+ Βουγιοϊκή πολιτειακή γλώσσα
				+ Γογουριοϊκή γλώσσα
				+ Γλώσσα Γκάγια(;)
				+ Γλώσσα Τζέτζου
			* Ιαπωνικές γλώσσες(;)
				+ Ιαπωνική γλώσσα(;)
				+ Προκαραϊκή γλώσσα(;)
				+ Ριουκιουανές γλώσσες(;)
		- Χανικές γλώσσες
			* Παλιά Μπέκτζε(;)
			* Νέα Μπέκτζε(;)
			* Γλώσσα Σίλλα
				+ Κορεατική γλώσσα
				+ Γλώσσα Τζέτζου

Παραπομπές
----------

1. ↑  LINGUIST List 19.2334 - Review: Historical Linguistics: Beckwith (2007)
Η **Βουδαπέστη ΑΚ** (*Budapesti Atlétikai Klub*) είναι ουγγρικός ποδοσφαιρικός σύλλογος με έδρα το Βουδαπέστη της Ουγγαρίας. 

Ιδρύθηκε το 1900 από μία ομάδα αθλητών που είχαν αποφασίσει να εγκαταλείψουν τον προηγούμενο αθλητικό σύλλογο ΜΤΚ Βουδαπέστης επειδή, εκείνη την εποχή δεν υπήρχε ποδοσφαιρικό τμήμα στη MTK. Έκανε το ντεμπούτο του τη σεζόν 1906–07 του πρωταθλήματος και τερμάτισε τέταρτη. Ο σύλλογος παρέμεινε στην κορυφαία κατηγορία για 15 χρόνια, πριν υποβιβαστεί το 1921 και αδρανοποιηθεί το 1947.

Ο σύλλογος αναμορφώθηκε για πρώτη φορά σε περισσότερα από 70 χρόνια πριν από τη σεζόν 2018-19 από μια ομάδα ντόπιων ενθουσιωδών εμπνευσμένων από την ιστορία. Με επικεφαλής τον πρόεδρο του συλλόγου Μπέρταλαν Μόλναρ, η BAK συγχωνεύθηκε με μία υπάρχουσα ομάδα που ονομαζόταν Ρέσπεκτ και πήρε τη θέση αυτού του συλλόγου, στην έκτη κατηγορία του ουγγρικού ποδοσφαίρου. Ο σύλλογος αναφέρεται συνήθως με το ακρωνύμιο BAK.

Ιστορικές ονομασίες
-------------------

* 1900–1910: Budapesti Athletikai Klub
* 1910: merger with Csepeli Athletikai Club
* 1910–1911: Budapest-Csepeli Athletikai Klub
* 1911–1926: Budapesti Atlétikai Klub
* 1920: merger with Nemzeti Torna Club
* 1926–1928: Budapesti Atlétikai Klub FC
* 1928 -: Budapesti Atlétikai Klub Testgyakorlók Köre
* 2018: επανίδρυση ως Budapesti Atlétikai Klub

Παραπομπές
----------

1. ↑  «Hungary - List of Final Tables 1901-1910». Ανακτήθηκε στις 19 Φεβρουαρίου 2022.
2. 1 2  «Budapesti Atlétikai Klub». Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 19 Φεβρουαρίου 2022. Ανακτήθηκε στις 19 Φεβρουαρίου 2022.
Συντεταγμένες: Sky map 17h 45m 40.04s, −29° 00′ 28.1″

Το **Γαλαξιακό κέντρο** βρίσκεται στο φωτεινό άνω αριστερό μέρος.
Σε αυτό το βίντεο φαίνονται τα κεντρικά σημεία του γαλαξία μας με κοινά τηλεσκόπια και με τηλεσκόπια ευαίσθητα στην υπέρυθρη ακτινοβολία.
Προσομοίωση ενός γαλαξία σαν του δικου μας, δηλ. ραβδωτού σπειροειδούς.
Το **Γαλαξιακό κέντρο** είναι το κέντρο περιστροφής του Γαλαξία μας και θεωρείται ότι βρίσκεται σε απόσταση περίπου 27 χ.ε.φ. (27 χιλιάδων ετών φωτός, ~27±1 kly), προς την κατεύθυνση του Τοξότη και του Σκορπιού. Υπάρχουν στοιχεία ότι εκεί κοντά βρίσκεται μία τεράστια Μαύρη τρύπα. Οι συντεταγμένες του κέντρου ορίστηκαν για πρώτη φορά το 1918 αλλά έκτοτε υπολογίστηκαν ξανά με ποικίλους τρόπους (γεωμετρικούς, ακτινοβολίες κ.α.), χωρίς κανείς όμως να θεωρείται εντελώς ακριβής.

Η μαύρη τρύπα
-------------

Η μαύρη τρύπα θεωρείται ότι βρίσκεται στο φωτεινό σημείο δεξιά από το κέντρο -όλα όσα βλέπουμε εδώ καλύπτουν μόλις μια μοίρα της ουράνιας σφαίρας.
Το σύμπλεγμα Τοξότης Α, δίπλα ακριβώς από το γαλαξιακό κέντρο, περιέχει μια πηγή μεγάλης έντασης που ονομάζεται Τοξότης Α\* και που ταυτίζεται με μία μαύρη τρύπα. Μια έρευνα του 2008 προσπάθησε με τη συνεργασία τριών ομάδων σε ισάριθμα τηλεσκόπια της γης να μετρήσει τη διάμετρο του Τοξότη Α\* και την εκτίμησε τελικά στα 44 εκατομμύρια χιλιόμετρα (όση περίπου η απόσταση του Ερμή από τον Ήλιο ή περίπου το 1/3 της απόστασης της Γης από τον Ήλιο). Από το Ίδρυμα Μαξ Πλανκ στη Γερμανία, χρησιμοποιώντας το τηλεσκόπιο της Χιλής, εκτίμησαν τη μάζα της μαύρης τρύπας και την βρήκαν 4,31 εκατομμύρια φορές μεγαλύτερη από του Ήλιου μας.

Το κέντρο του γαλαξία μας
### Φωτοθήκη

* To κέντρο του γαλαξία μας.To κέντρο του γαλαξία μας.
* Υπέρυθρη εικόνα από το τηλεσκόπιο Σπίτζερ.Υπέρυθρη εικόνα από το τηλεσκόπιο Σπίτζερ.
* Ο νυχτερινός ουρανός κοντά στον Τοξότη. Οι βασικοί αστέρες του Τοξότη είναι σημειωμένοι κόκκινοι.Ο νυχτερινός ουρανός κοντά στον Τοξότη. Οι βασικοί αστέρες του Τοξότη είναι σημειωμένοι κόκκινοι.
* Τα κεντρικα σημεία του Γαλαξία μας από άλλο τηλεσκόπιο.Τα κεντρικα σημεία του Γαλαξία μας από άλλο τηλεσκόπιο.
* Υπέρυθρη εικόνα του κέντρου, η οποία αποκαλύπτει νέες ομάδες αστέρων.Υπέρυθρη εικόνα του κέντρου, η οποία αποκαλύπτει νέες ομάδες αστέρων.

Παραπομπές
----------

1. ↑  «Επιβεβαίωση για τη μαύρη τρύπα στο γαλαξία μας». BBC. 9 Δεκεμβρίου 2008. Ανακτήθηκε στις 10 Δεκεμβρίου 2008.

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
--------------------

|  |  |
| --- | --- |
| Commons logoCommons logo | Τα Wikimedia Commons έχουν πολυμέσα σχετικά με το θέμα   **Γαλαξιακό κέντρο** |


|  |  |
| --- | --- |
| 

|  |
| --- |
| * Πύλη:Αστρονομία
 |

 |
Ο **Γεώργιος Μαρτινέλης** (1836–1896) ήταν Έλληνας ποιητής.

Βιογραφικά στοιχεία
-------------------

Γεννήθηκε το 1836 στην Κέρκυρα και σπούδασε στο Ιόνιο Γυμνάσιο. Στη συνέχεια μετέβη στην Κεφαλονιά και Ιταλία, όπου έμεινε για λίγα χρόνια πραγματοποιώντας σπουδές. Με το πέρας των σπουδών του επέστρεψε στην πατρίδα του όπου ξεκίνησε αγώνες για την ένωση των Επτανήσων με την Ελλάδα. Ο πατέρας του τον έστειλε στην Οδησσό για να ασχοληθεί με το εμπόριο. Ωστόσο, αποβιβάστηκε από το πλοίο όταν έφτασε στην Κωνσταντινούπολη και επέστρεψε στην Κέρκυρα. Λόγω της δράσης του για την ένωση με την Ελλάδα, οι Άγγλοι τον εξόρισαν για οκτώ μήνες στα Κύθηρα. Τελικά πήρε πτυχίο νομικής από την Ιόνιο Ακαδημία χωρίς όμως να ασκήσει ποτέ το επάγγελμα του δικηγόρου.

Εμφανίστηκε για πρώτη φορά στα γράμματα το 1874 με την έμμετρη σάτιρά του *Αυλικοί και κομματάρχαι*. Ανήκε στην Επτανησιακή Σχολή και έγραφε στη δημοτική γλώσσα με έντονη λυρική διάθεση και ευαισθησία. Πέθανε το 1896 στην Κέρκυρα, ενώ μετά το θάνατό του η κόρη του εξέδωσε ποιητική συλλογή με έργα του, με τίτλο *Τραγούδια*. Ήταν μέλος της Μεγάλης Τεκτονικής Στοάς της Ελλάδας.

Εργογραφία
----------

Στα σημαντικότερα έργα του περιλαμβάνονται τα εξής:

* *Ο διακονιάρης*, 1878.
* *Ήρωες του Μαυροβουνίου*, 1879.
* *Εθνικές εικόνες*, 1887.
* *Εις τον θάνατον του Κανάρη*, 1889
* *Ερωτικά*.

Παραπομπές
----------

|  |  |
| --- | --- |
| Wikisource logoWikisource logo | Στη Βικιθήκη υπάρχει υλικό που έχει σχέση με το θέμα:  **Συγγραφέας:Γεώργιος Μαρτινέλης** |

1. 1 2 3  «Μαρτινέλης, Γεώργιος». *www.ygeiaonline.gr*. Εγκυκλοπαίδεια Δομή. Ανακτήθηκε στις 10 Μαρτίου 2018.
2. 1 2  «Μαρτινέλης, Γεώργιος». *www.grandlodge.gr*. Η Μεγάλη Στοά της Ελλάδος. Ανακτήθηκε στις 10 Μαρτίου 2018.

|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
| Καθιερωμένοι όροι | 
* **ΕΒΕ**: 23794
* **AA**: 46925

 |

 |
Ο **Νενάντ Γιέστροβιτς** (σερβικά κυριλλικά: Ненад Јестровић, γεννημένος στις 9 Μαΐου 1976) είναι Σέρβος πρώην επαγγελματίας ποδοσφαιριστής, ο οποίος αγωνιζόταν στη θέση του επιθετικού.

Συλλογική Καριέρα
-----------------

Ο Γιέστροβιτς ξεκίνησε την αγωνιστική του καριέρα από τη Ραντνίτσκι Ομπρένοβατς στις αρχές της δεκαετίας του 1990. Στη συνέχεια αγωνίστηκε με τα χρώματα της ΟΦΚ Βελιγραδίου στην Α΄ Κατηγορία της Γιουγκοσλαβίας, προτού αναχωρήσει για πρώτη φορά στην καριέρα του για το εξωτερικό το 1997. Ο Γιέστροβιτς πέρασε τρία χρόνια αγωνιζόμενος στη Γαλλία, όπου αγωνίστηκε για λογαριασμό των ΣΚ Μπαστιά (1997–1998) και Μετς (1998–2000). Στη συνέχεια μετακόμισε στη βελγική Μουσκρόν, με την οποία σημείωσε ιδιαίτερη επιτυχία στη διάρκεια της σεζόν 2000–01.

Ο Γιέστροβιτς πέρασε τα καλύτερα χρόνια της καριέρας του αγωνιζόμενος για λογαριασμό της Άντερλεχτ (2001–2005), αναδεικνυόμενος ως πρώτος σκόρερ της Σούπερ Λιγκ Βελγίου για τη σεζόν 2004-05. Πραγματοποίησε συνολικά 80 συμμετοχές πρωταθλήματος, στη διάρκεια των οποίων σημείωσε 55 τέρματα, προτού αποχωρήσει από τον σύλλογο των Βρυξελλών τον Ιανουάριο του 2006. Ο Γιέστροβιτς πέρασε στη συνέχεια ενάμισι χρόνο στα Ηνωμένα Αραβικά Εμιράτα, όπου και αγωνίστηκε με τα χρώματα των Αλ Αΐν και Αλ Νασρ.

Ο Γιέστροβιτς αναδείχτηκε, επίσης, πρώτος σκόρερ της Σούπερ Λιγκ Σερβίας για τη σεζόν 2007–08, ενώ αγωνιζόταν για λογαριασμό του Ερυθρού Αστέρα Βελιγραδίου. Πέρασε την τελευταία χρονιά της καριέρας του αγωνιζόμενος κατά το πρώτο μισό της σεζόν με την τουρκική Κοτσαέλισπορ (2008) και κατά το δεύτερο μισό με την πρώην ομάδα του, Μετς (2009), προτού αποσυρθεί από την ενεργό δράση στη διάρκεια του καλοκαιριού του 2009.

Διεθνής καριέρα
---------------

Σε διεθνές επίπεδο, ο Γιέστροβιτς εκπροσώπησε τη Σερβία και Μαυροβούνιο από το 2003 έως το 2005, πραγματοποιώντας συνολικά 12 συμμετοχές, στη διάρκεια των οποίων σημείωσε πέντε τέρματα.

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
--------------------

* Προφίλ από το Reprezentacija Αρχειοθετήθηκε 2015-09-24 στο Wayback Machine.
* Προφίλ από το Footballdatabase
Στην ελληνική μυθολογία με το όνομα **Ναυσίθοος** ή **Ναυσίθους** είναι κυρίως γνωστός ένας βασιλέας των Φαιάκων, γιος του Ποσειδώνα και της Περιβοίας. Ο Ναυσίθοος ήταν πατέρας του Αλκινόου και εξαναγκάσθηκε από τους Κύκλωπες να μεταναστεύσει από την Υπέρεια στη Σχερία (σημερινή Κέρκυρα), όπου εγκαταστάθηκε με τον λαό του. Αυτός ο Ναυσίθοος αναφέρεται στην *Οδύσσεια* (η 56).

Ωστόσο, ο Ησίοδος στη *Θεογονία* (Β 1017-1018) αναφέρει ότι ο ένας από τους δύο γιους του Οδυσσέα και της Καλυψώς ονομαζόταν επίσης Ναυσίθοος. Αυτός ο Ναυσίθοος *ΔΕΝ* αναφέρεται στην *Οδύσσεια*.

Παραπομπές
----------

1. 1 2 3 4  «Навзитой» (Ρωσικά)
2. ↑  «Alcinous» (Ρωσικά)
3. 1 2  «Nausithous» (Ρωσικά)

Πηγές
-----

* Emmy Patsi-Garin: *Επίτομο λεξικό Ελληνικής Μυθολογίας*, εκδ. οίκος «Χάρη Πάτση», Αθήνα 1969
Ως **Άσγκαρντ**, επίσης **Ασγάρδη**(**Asgård** στα δανέζικα (Άσγκο) και τα νορβηγικά, **Åsgard** (Άσγκορ) στα σουηδικά, ή **Ásgarðr** (Άσγαρδρ) στα αρχαία σκανδιναβικά) είναι η κατοικία των θεών, των Εσίρ, στη Σκανδιναβική μυθολογία. Είναι χωριστό από τον τόπο κατοικίας των θνητών, τη Μιδγάρδη, αλλά και τον τόπο όπου κατοικούν οι Γίγαντες (Ουδγάρδη ή Γιοτουνχέιμ). το Άσγκαρντ είναι ένας από τους Εννέα Κόσμους και σπίτι των Εσίρ, του κυριότερου κλάδου θεοτήτων της σκανδιναβικής μυθολογίας.

Σύμφωνα με το ισλανδικό έπος *Gylfaginning*, το οποίο πραγματεύεται τη δημιουργία και την καταστροφή του κόσμου των σκανδιναβικών θεών και πολλές άλλες πτυχές της σκανδιναβικής μυθολογίας, το Άσγκαρντ περιβάλλεται από ένα ημιτελές τείχος, που κατασκευάστηκε από έναν από τους Γίγαντες της φυλής Hrimthurs, ο οποίος ζήτησε ως πληρωμή τη θεά Φρέγια ως σύζυγο, τον ήλιο και το φεγγάρι. Η συμφωνία προϋπέθετε πως το χτίσιμο θα ολοκληρωνόταν σε έξι μήνες. Λίγο πριν τελειώσει η δουλειά, ο Λόκι, προκειμένου ν' αποφευχθεί η οδυνηρη πληρωμή, μεταμορφώθηκε σε φοράδα και παρέσυρε μακριά το μαγικό άλογο του γίγαντα, το Σβάδιλφαρι (Svaðilfari). Ο γίγαντας δεν μπόρεσε να ολοκληρώσει μόνος του την κατασκευή και έτσι η συμφωνία διαλύθηκε.

Στο Άσγκαρντ κυβερνούν ο θεός Όντιν και η σύζυγός του, Φριγκ. Ένα από τα πιο γνωστά μέρη της Ασγάρδης είναι η Βαλχάλλα.

Το Άσγκαρντ φυλάσσεται από τον θεό Χέιμνταλ στη γέφυρα του ουράνιου τόξου που την ενώνει με το Μίντγκαρντ.

Παραπομπές-σημειώσεις
---------------------

1. ↑  Βίλλυ Σόρενσεν, Ράουναροκ, *Το λυκόφως των θεών*, Άγρωστις 1992 (Ragnarok, En gudefortælling, Villy Sørensen, 1982).
2. ↑  *Μύθοι απ’ όλο τον κόσμο, Παγκόσμια εικονογραφημένη μυθολογία*, Neil Philip, εκδ. Ερευνητές, 1997, μτφ. Μαριάννα Τζιαντζή, Επιμέλεια Σοφία Αντωνάκου.

  


|  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| 

| π • σ • ε
Σκανδιναβική μυθολογία |
| --- |
|  |
| Σημαντικοί θεοί | 
* Αντχριμνίρ
* Αστρίλντ
* Αουρβαντίλ
* Έγκιρ
* Μπαλντρ
* Μπορ
* Μπράγκι
* Μπούρι
* Νταγκρ
* Ντέλινγκ
* Εΐρ
* Έλλι
* Φορσέτι
* Φρέγια
* Φρέιρ
* Φρίγκα
* Φούλα
* Γκέφγιουν
* Χελ
* Χέιμνταλ
* Χέρμοντ
* Χλιν
* Χοντ
* Χούνιρ
* Χόλλερ
* Χούλντρα
* Ιντούν
* Γιορντ
* Κβάσιρ
* Λάγκα
* Λοφν
* Λόκι
* Μάγκνι
* Μάνι
* Μίμινγκ
* Μίμιρ
* Μόντι
* Νάννα
* Νέρτους
* Νγιορντ
* Νοττ
* Όντιν
* Ότταρ
* Ραν
* Σιφ
* Σιγκούν
* Σγιουφν
* Σνότρα
* Σολ
* Θωρ
* Θρουντρ
* Τυρ
* Ουλλρ
* Βάλι
* Βαρ
* Βε
* Βίνταρ
* Βίλι
* Βορ
 |  |
|  |
| Κείμενα, λατρευτικά αντικείμενα | 
* Ποιητική Έδδα
* Νεώτερη Έντα
* Σάγκα
* Ρούνοι
* Μγιόλνιρ
* Βόλσουνγκ
* Τύρφινγκ
* Αρχ. γλώσσα
 |
|  |
| Θρησκεία, κοσμολογία | 
* Σκανδιναβική κοσμολογία
* Βαλκυρίες
* Γίγαντες
* Ξωτικά
* Νάνοι
* Νορν
* Άσατρου
* Βανίρ
* Εσίρ
* Ύγκντρασιλ
* Ράγκναροκ
* Άσγκαρντ
* Μίντγκαρντ
* Γιοτουνχέιμ
 |

 |