recursal/SuperWikiNEXT-32B huggingface dataset:
Ενόργανη ηχογράφηση του ύμνου
Ο **Ύμνος του έθνους των Βάσκων** (βασκικά: Eusko Abendaren Ereserkia) είναι ο επίσημος ύμνος της αυτοδιοικούμενης περιφέρειας της Χώρας των Βάσκων στην Ισπανία. Καθιερώθηκε από τον ιδρυτή του Βασκικού Εθνικιστικού Κόμματος, Σαμπίνο Αράνα, το 1895 και αποτελείται από μια μουσική μελωδία δίχως στίχους που προέρχεται από ένα παραδοσιακό τραγούδι του Ντουράνγκο της επαρχίας της Βισκαΐας, γνωστό ως *Agitarri* που χρησιμοποιείτο ως εναρκτήριο άσμα χορευτικών εορτών. Ορίστηκε επίσημος ύμνος της περιφέρειας το 1936 από την πρώτη αυτοδιοίκητη κυβέρνηση της Χώρας των Βάσκων και τέθηκε υπό απαγόρευση κατά τη διάρκεια της δικτατορίας του στρατηγού Φράνκο για να επανέλθει με το νέο καθεστώς αυτοδιοίκησης της περιφέρειας.

Κατά την επαναδιακήρυξη του ύμνου από τη Βασκική κυβέρνηση στις 14 Απριλίου 1983, υπήρξαν πολλές αντιδράσεις από διάφορα κόμματα που υποστήριζαν πως ο ύμνος αντιπροσώπευε περισσότερο το PNV παρά το σύνολο των Βάσκων. Έτσι, μόνο η μουσική του ύμνου αναγνωρίστηκε επισήμως, καθώς κρίθηκε πως το κείμενο του Αράνα ήταν ιδιαίτερα θρησκευτικό και ταυτιζόταν πολύ με το κόμμα του.

|  |  |
| --- | --- |
| Βάσκικα | Ελεύθερη μετάφραση |
| Gora ta Gora Euskadi
aintza ta aintza
bere goiko Jaun Onari.
Areitz bat Bizkaian da
Zar, sendo, zindo
bera ta bere lagia lakua
Areitz gainean dogu
gurutza deuna
beti geure goi buru
Abestu gora Euskadi
aintza ta aintza
bere goiko Jaun Onari | Μακροζωία στη χώρα των Βάσκων
δόξα και δόξα
στον Κύριο από ψηλά.
Υπάρχει μια βαλανιδιά στη Βισκάγια
παλιά,δυνατή, υγιής
όπως ο νόμος Του
Στο δέντρο βρίσκουμε
Τον Ιερό Σταυρό
παντοτινό σύμβολό μας
Τραγούδα "Να ζήσει η Χώρα των Βάσκων"
Δόξα και δόξα
στον καλό Κύριο ψηλά |

Δύο ακόμη τραγούδια, θεωρούνται ως εθνικοί ύμνοι, χωρίς επίσημη αναγνώριση. Το *Eusko Gudariak* (Οι Βάσκοι Μαχητές), ήταν το τραγούδι των Βάσκων στρατιωτών κατά τον Ισπανικό Εμφύλιο Πόλεμο, και είναι πολύ διάσημο στους κύκλους των αριστερο-εθνικιστών και της ΕΤΑ. Επίσης γνωστό είναι και το τραγούδι *Gernikako arbola* («Δέντρο της Γκερνίκα»), οι στίχοι του οποίου γράφτηκαν από τον βάρδο Χοσέ Μαρία Ιπαραγίρε στα μέσα του 19ου αιώνα.

Παραπομπές
----------

1. ↑  Leyra Arrieta Albedri (2016): «Comunicando nación: el himno vasco y la trasmisión de la identidad colectiva vasca» στο Achón Insausti et al. (eds.): *Antes y Después de los Mass Media. Actores y estrategias comunicativas*. Μαδρίτη: Dykinson. σελ. 230.
2. 1 2  Leyra Arrieta Albedri (2016): «Comunicando nación: el himno vasco y la trasmisión de la identidad colectiva vasca» στο Achón Insausti et al. (eds.): *Antes y Después de los Mass Media. Actores y estrategias comunicativas*. Μαδρίτη: Dykinson. σελ. 232.

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
--------------------

* Η μουσική του Εθνικού ύμνου, στο site της Βασκικής κυβέρνησης (Βασκικά, Ισπανικά, Αγγλικά, Γαλλικά και Γερμανικά)
Η **Όρκανγκερ ΙΦ** είναι ένας νορβηγικός αθλητικός σύλλογος από το Όρκανγκερ. Έχει τμήματα ποδοσφαίρου, χειροσφαίρισης, στίβου, αγωνιστικού προσανατολισμού, βορινού σκι, κολύμβησης, γυμναστικής, άρσης βαρών σε πάγκο και χορού. Ο σύλλογος ιδρύθηκε την 1η Ιανουαρίου 1901 ενώ στις 12 Σεπτεμβρίου 1947 ενσωμάτωσε τους συλλόγους **Όρκανγκερ** ΤΦ και IL Njardar.

Η ποδοσφαιρική ομάδα ανδρών αγωνίστηκε στη 2η κατηγορία Νορβηγίας, την τρίτη κατηγορία του ποδοσφαίρου στη Νορβηγία, από το 1995 έως το 1997. Το 1997 υποβιβάστηκε. Το 1998 αναγκάστηκε να ενωθεί με τη γειτονική αντίπαλο Orkdal IL δημιουργώντας την ομάδα Orkdal IL/Όρκανγκερ ΙΦ (OIL/OIF), παραμένοντας στη Β΄ κατηγορία. Η συγχώνευση αργότερα επισημοποιήθηκε μέσω του συλλόγου Orkla FK. Η Όρκανγκερ ΙΦ διέθετε πλέον ομάδες παίδων.

Το Σεπτέμβριο του 2010 η Όρκανγκερ ΙΦ έκανε γενικές εκλογές μεταξύ των μελών της για να αποφασίσουν αν ο σύλλογος θα εξακολουθούσε να συμβάνει στη συνεργασία και να παραμείνει ζωντανή η Orkla FK. Το 60% των ψήφων ήταν υπέρ της απόσυρσης από τη συνεργασία. Έτσι η Όρκανγκερ ΙΦ ήταν ελεύθερη να σχηματίσει δική της ομάδα για το ανδρικό πρωτάθλημα. Πλέον η Όρκανγκερ ΙΦ έχει δύο ανδρικές ομάδες (μια κύρια ομάδα και μια Β ομάδα) στη Στ' κατηγορία Νορβηγίας.

Παραπομπές
----------

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
--------------------

* Επίσημη ιστοσελίδα
Ο **Όθων Γ΄**, γερμ. Otto III (π. 1265 - 25 Μαΐου 1310) από τον Οίκο της Γκορίτσια ήταν δούκας της Καρινθίας και κόμης του Τυρόλου (1295-1310).

Βιογραφία
---------

Ήταν ο πρωτότοκος γιος του Μάινχαρτ δούκα της Καρινθίας, κόμη της Γκορίτσια & του Τυρόλου (μετά μόνο του Τυρόλου) και της Ελισάβετ των Βίττελσμπαχ, κόρης του Όθωνα Β΄ δούκα της Βαυαρίας.

Ο πατέρας του ήταν αρχικά κόμης της Γκορίτσια & του Τυρόλου· υποστήριξε τον Ροδόλφο Α΄ των Αψβούργων της Γερμανίας εναντίον του Ότακαρ Β΄ της Βοημίας και ως ανταμοιβή έλαβε το δουκάτο της Καρινθίας. Επίσης η Ελισάβετ, αδελφή του Όθωνα Γ΄, παντρεύτηκε τον Αλβέρτο Α΄ της Γερμανίας, γιο του Ροδόλφου Α΄. Ο Μάινχαρτ παραχώρησε το 1271 τη Γκορίτσια στον νεότερο αδελφό του Αλβέρτο Α΄.

Το 1295 διαδέχθηκε τον πατέρα του μαζί με τα μικρότερα αδέλφια του. Η χώρα ήταν καλά ργανωμένη, μια και ο πατέρας τους εγκατέστησε αποτελεσματική διοίκηση με το να θέσει υπουργούς και να δημιουργήσει για το Τυρόλο το *Ερυθρό Βιβλίο (Raitbuch)* , όπου καταγραφόταν εσωτερικά θέματα. Ο Όθων Γ΄ υπέγραψε συνοριακή Συμφωνία με τη γειτονική επισκοπή του Μπρίξτεν, όπου οριζόταν μεταξύ τους όριο να είναι η συμβολή των ποταμών Άντιτζε (Άθεσις) και Αβίζιο. Οι αδελφοί του Λουδοβίκος και Ερρίκος έγιναν επίτροποι (vogts) στις επισκοπές του Τρεντ.

Ο Αλβέρτος Α΄ εκλέχθηκε βασιλιάς της Γερμανίας το 1298 και του χορήγησε τις προσόδους αρκετών διοδίων. Ανάμεσα στα οικονομικά μέτρα του ήταν και η επέκταση της αγοράς του Γκρης (νυν μέρος του Μπολτσάνο) το 1305, που ανταγωνιζόταν την αγορά της κεντρικής πόλης του Μπολτσάνο, ιδιοκτησίας του επισκόπου. Παρά τα έσοδά του, η πολυτελής Αυλή του ήταν βάρος στα οικονομικά του.

Το 1310 απεβίωσε χωρίς άρρεν τέκνο· ο αδελφός του Λουδοβίκος είχε αποβιώσει από το 1305, έτσι τον διαδέχθηκε ο Ερρίκος.

Οικογένεια
----------

Νυμφεύτηκε το 1297 την Ευφημία των Πιάστ-Σιλεσίας, κόρη του Ερρίκου Ε΄ δούκα της Λεγκνίτσα (γερμ. Λήγκνιτς) και είχε τέκνα:

* Άννα π. 1300-1331/35, παντρεύτηκε τον Ροδόλφο Β΄ των Βίττελσμπαχ παλατινό κόμη του Ρήνου.
* Ελισάβετ απεβ. π. 1352, παντρεύτηκε τον Πέτρο Β΄ του Οίκου της Βαρκελώνης βασιλιά της Σικελίας.
* Ούρσουλα απεβ. 1327.
* Ευφημία απεβ. 1329/39.

Πηγές
-----

* Wilhelm Baum: Die Grafen von Görz in der europäischen Politik des Mittelalters, Kitab-Verlag, Klagenfurt, 2000, ISBN 3-902005-04-1
* Christoph Haidacher: Die Verwaltungsorganisation Meinhards II. und seiner Nachfolger, in: Eines Fürsten Traum. Meinhard II. - Das Werden Tirols, exhibition catalog, Schloss Tirol/Stams 1995

Παραπομπές
----------

1. ↑  Εθνική Βιβλιοθήκη της Γερμανίας, Κρατική Βιβλιοθήκη του Βερολίνου, Βαυαρική Κρατική Βιβλιοθήκη, Εθνική Βιβλιοθήκη της Αυστρίας: (Γερμανικά, Αγγλικά) *Gemeinsame Normdatei*. Ανακτήθηκε στις 29  Μαρτίου 2015.
2. ↑  (Πολωνικά) *MAK*. 9811461688505606.
3. ↑  p4184.htm#i41831.
4. ↑  pantheon.world/profile/person/Otto\_III,\_Duke\_of\_Carinthia.
5. ↑  p4184.htm#i41831. Ανακτήθηκε στις 7  Αυγούστου 2020.
6. ↑  Darryl Roger Lundy: (Αγγλικά) *The Peerage*.

  


|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
| Καθιερωμένοι όροι | 
* VIAF: 89997930
* GND: 138459460

 |

 |
Ο **Στάυρος Τσώχος** (Πειραιάς, 17 Ιουλίου 1937) είναι Έλληνας βετεράνος ποδοσφαιριστής και πρώην δημοσιογράφος στον χώρο της αθλητικής δημοσιογραφίας.

Βιογραφικό
----------

### Ποδοσφαιρική σταδιοδρομία

Ξεκίνησε την ποδοσφαιρική του σταδιοδρομία το 1954 από την Υπεροχή Νεαπόλεως Αθηνών, όπου και υπέγραψε το πρώτο του δελτίο. Το 1956, ο πιο διακεκριμένος επί δύο χρόνια παίκτης της ομάδας Σταύρος Τσώχος μαζί με τον συμπαίκτη του Μίμη Στεφανάκο πήγαν στον Ολυμπιακό Πειραιώς, στον οποίο και ανήκε μέχρι το 1961. Ενδιάμεσα αγωνίστηκε ελάχιστα στην Προοδευτική την σεζόν 1958-59 (2 συμμετοχές στο Πειραϊκό πρωτάθλημα) με υποσχετική από τον Ολυμπιακό και ακολούθως αγωνίστηκε στον Φωστήρα, με τη φανέλα του οποίου έκλεισε την ποδοσφαιρική του καριέρα στις αρχές τις δεκαετίας του '60, έχοντας αγωνιστεί στο πρωτάθλημα της Α' Εθνικής κατηγορίας.

### Δημοσιογραφική σταδιοδρομία

Με την απόσυρσή του από το ποδόσφαιρο ως ποδοσφαιριστής ασχολήθηκε με την αθλητική δημοσιογραφία. Εργάστηκε ως αθλητικός συντάκτης στην εφημερίδα Ημέρα και στη συνέχεια εργάστηκε στην Ακρόπολη, στα Νέα (για 20 χρόνια), στο Φως των Σπορ και στα περιοδικά Πρώτο και Πρωτάθλημα. Στην τηλεόραση πρωτοεμφανίστηκε το 1968. Παρουσίαζε αθλητικές εκπομπές και μετέδιδε αγώνες στην Ελλάδα και το εξωτερικό μέχρι και την ημέρα της συνταξιοδότησής του. Εργάστηκε κατά σειρά στα τηλεοπτικά κανάλια ΕΡΤ, ΜΕGΑ και ΑΝΤ1. Επίσης έχει εργαστεί ως διευθυντής στο γραφείο τύπου της Π.Α.Ε. Ολυμπιακός.

Παραπομπές
----------

1. ↑  Κι όμως, υπήρξαν όλοι τους αθλητικοί ρεπόρτερ!, thetoc.gr
2. ↑  *"Ο Σταύρος Τσώχος, ο βετεράνος ποδοσφαιριστής του Ολυμπιακού στη δεκαετία του "50 και μετέπειτα διακεκριμένος δημοσιογράφος στον γραπτό(ρεπόρτερ Ολυμπιακού) και ηλεκτρονικό Τύπο, ανέλαβε από χθες διευθυντής του γραφείου Τύπου της «ερυθρόλευκης» ΠΑΕ."*, tanea.gr

Πηγές
-----

* Εκδήλωση τιμής στους βετεράνους του αθλητικού ρεπορτάζ, ogdoo.gr
* Μια βράβευση, τιμή καριέρας και ζωής! a-sports.gr
* «Μικρόφωνο στα γήπεδα»: Αναγνωρίζεις τους 7 σπορτκάστερ που άκουγες πιτσιρικάς κάθε Κυριακή; menshouse.gr
*Να μη συγχέεται με τον θείο του Σιγισμούνδο των Έστε (1433-1507).*
Ο **Σιγισμούνδος**, ιταλ. *Sigismondo*, (1480 – 9 Αυγούστου 1524) από τον Οίκο των Έστε ήταν αδελφός και υποστηρικτής του Αλφόνσου Α΄ δούκα της Φερράρα.

Βιογραφία
---------

Ήταν ο πέμπτος γιος του Έρκολε Α΄ δούκα της Φερράρα και της Ελεονώρας της Ιβρέας-Τραστάμαρα, κόρης του Φερδινάνδου Α΄ της Νάπολης.

Μεγάλωσε στην Αυλή της Φερράρα. Το 1505 απεβίωσε ο πατέρας του και τον διαδέχθηκε ο πρωτότοκος αδελφός του Αλφόνσος Α΄. Ήταν επικεφαλής της συνοδείας που πήγε στη Ρώμη και έφερε τη Λουκρητία Βοργία, σύζυγο του Αλφόνσου Α΄.

Οι μεγαλύτεροι αδελφοί του, ο δευτερότοκος Φερδινάνδος και ο τριτότοκος Ιούλιος αντιτάχθηκαν στο δούκα αδελφό τους, αλλά ο Σιγισμούνδος προτιμούσε να μένει στη σκιά τους. Συχνά συνόδευε τον Αλφόνσο Α΄ στα ταξίδια του, εντός και εκτός του δουκάτου. Τελικά η συνωμοσία που οργάνωσε ο Φερδινάνδος και ο Ιούλιος αποκαλύφθηκε· η δίκη τους, μαζί με τους άλλους συνωμότες, έγινε στο ανάκτορο του Σιγισμούνδου.

Ο Αλφόνσος Α΄, ο Φερδινάνδος και ο Σιγισμούνδος ασθένησαν από σύφιλη, αλλά ενώ οι πρώτοι ανάρρωσαν, ο Σιγισμούνδος δεν μπόρεσε να ζήσει φυσιολογική ζωή. Απεβίωσε το 1524.

Παραπομπές
----------

1. ↑  (Αγγλικά, Ιταλικά, Ιαπωνικά) *opac.vatlib.it*. 495/321209.
2. ↑  ο Ιούλιος ήταν νόθος γιος του Έρκολε Α΄.
3. ↑  Ο τέταρτος αδελφός του ήταν ο καρδινάλιος Ιππόλυτος Α΄.

  


|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
| Καθιερωμένοι όροι | 
* VIAF: 304919511

 |

 |
Συντεταγμένες: 40°56′38″N 25°19′22″E﻿ / ﻿40.94389°N 25.32278°E﻿ / 40.94389; 25.32278
Ο **όρμος Ανοιχτό** ή **Ανοικτό** ή **κόλπος του Ίμερου** ή **όρμος Αναδούλι** είναι ανοικτός κόλπος του Βορείου Αιγαίου (Θρακικό Πέλαγος) στα παράλια της Θράκης στην Περιφερειακή Ενότητα Ροδόπης. 

Ο κόλπος χαρακτηρίζεται από σχετικά χαμηλό βάθος και αμμώδεις παραλίες. Ορίζεται ανατολικά και δυτικά από τα αμμώδη ακρωτήρια Προφήτη Ηλία και Κουρουσμηλού, αντίστοιχα. Στον όρμο υπάρχουν (από ανατολή προς δύση) οι αμμώδεις παραλίες Προφήτη Ηλία, Αμπελακίων, Παραλία Ίμερου, Κοτσακουμιού, Μολυβωτής, Κουρουσμηλού. Στο μυχό του κόλπου υπάρχει δυτικά το δέλτα του ποταμού Βοζβόζη που αποστραγγίζει τη γειτονική λίμνη Ισμαρίδα και το δέλτα του ποταμού Λίσσου ανατολικά. Στα ανατολικά του δέλτα του Λίσσου βρίσκεται το Λιμάνι του Ίμερου. Στον όρμο Ανοιχτό καταλήγουν τα ύδατα της λιμνοθάλασσας Έλους και τη λιμνοθάλασσας Λίμνης. 

Ο κόλπος έχει ανοικτό ορίζοντα προς νότο και οπτική επαφή με τη Θάσο, τη Λήμνο και τη Σαμοθράκη.

Αναφορές
--------

* Υπουργείο Μακεδονίας - Θράκης, Γεωγραφία Θράκης Αρχειοθετήθηκε 2013-08-28 στο Wayback Machine.
* Anaduli Bay, Greece
Ο **Άγιος Αγαθάγγελος** (ιταλικά : Agatangelo di Roma, λατινικά : Agathangelus) (Ρώμη, 3ος αιώνας - Άγκυρα 312) ήταν διάκονος που μαρτύρησε για την πίστη του, και άγιος της Καθολικής και ορθόδοξης Εκκλησίας όπου τιμάται στις 23 Ιανουαρίου.

Ο Αγαθάγγελος ήταν Ρωμαίος διάκονος, μαθητής του Κλήμεντα της Άγκυρας, τον οποίο συνάντησε όταν φυλακίστηκε στη Ρώμη από τον αυτοκράτορα Διοκλητιανό. Ταξίδεψε μαζί του στην Άγκυρα, και εκεί το 312 και οι δύο αποκεφαλίστηκαν κατά τη διάρκεια της βασιλείας του αυτοκράτορα Μαξιμιλιανού.

Παραπομπές
----------

1. ↑  *Ιερά Μητρόπολις Ρόδου-Μάρτυρες Κλήμης και Αγαθάγγελος*
2. ↑  
Martirio di S. Clemente, pagina 251
Η **Αγία Πελαγία** είναι ναός και βρίσκεται στο Ποτοκάκι Σάμου.

Τοποθεσία
---------

Η Αγία Πελαγία βρίσκεται στον κάμπο της Χώρας, έξω από τον οικισμό Ποτοκάκι και προς τα νοτιοδυτικά της λίμνης Γλυφάδας. Υπάγεται στο πλησιόχωρο μοναστήρι της Αγίας Τριάδας.

Αρχιτεκτονική περιγραφή
-----------------------

Ανήκει στον τύπο του τρίκογχου ναού με εσωτερικές 3,55Χ 5,80 και υψος ως την κορυφή του θόλου 3,55 μ. Η διάμετρος του τρούλλου είναι μικρότερη από το πλάτος του χώρου, και η μετάβαση στους πλάγιους τοίχους γίνεται με πλευρικά τόξα ιδιόμορφης καμπυλότητας που οι επιφάνειές τους στο εσωτερικό δεν ξεχωρίζουν σαφώς από την επιφάνεια εκείνου ούτε από τις επιφάνειές των γωνιακών σφαιρικών τριγώνων. Ο τρούλλος είναι χαμηλωμένος χωρίς τύμπανο και παράθυρα, ο όγκος του εξωτερικά δείχνει χωμένος μέσα στις σχιστόπλακες της επικάλυψης του κεντρικού θόλου και μόνο από τα πλάγια φαίνεται η υπερύψωσή του σαν ένα μικρό τοπικό ανέβασμα των πλευρικών τοίχων. Οι κόγχες των χωρών είναι αρκετά μικρές σε ύψος και πλάτος και ελαφρά μετατοπισμένες ως προς τον εγκάρσιο άξονα του εγγεγραμμένου σταυρού Η κόγχη του ιερού είναι μικρή και αυτή , κτισμένη στο κάτω μέρος και συμμετρικά πλαισιωμένη από τις μικρότερες κόγχες της πρόθεσης και του διακονικού, η δε εξοχή της προς τα έξω είναι τρίπλευρη.

Παραπομπές
----------

1. ↑  Κωνσταντίνος Παπαϊωάννου, Εκκλησίες και μοναστήρια της Σάμου,Πνευματικό Ίδρυμα ΣάμουΝικόλαος Δημητρίου, Αθήνα, 1997, σελ. 122

Πηγές
-----

* Κωνσταντίνος Παπαϊωάννου, Εκκλησίες και μοναστήρια της Σάμου,Πνευματικό Ίδρυμα ΣάμουΝικόλαος Δημητρίου, Αθήνα, 1997.
Συντεταγμένες: 44°18′50.0″N 23°47′3.1″E﻿ / ﻿44.313889°N 23.784194°E﻿ / 44.313889; 23.784194

Το **Στάδιο Ιόν Ομπλεμένκο** (ρουμανικά: Stadionul Ion Oblemenco) είναι στάδιο ποδοσφαίρου στην Κραϊόβα της Ρουμανίας. Το στάδιο άνοιξε το 2017 και έχει χωρητικότητα 30.983 θεατών, και είναι το τέταρτο μεγαλύτερο γήπεδο ποδοσφαίρου στη Ρουμανία. Βρίσκεται σε άμεση γειτνίαση με τη νέα Αρένα Πολιβαλέντα. Το γήπεδο πήρε το όνομά του από τον Ιόν Ομπλεμένκο, έναν θρυλικό παίκτη και προπονητή της Ουνιβερσιτάτεα Κραϊόβα.

Το στάδιο κατέλαβε την τέταρτη θέση συνολικά μεταξύ των γηπέδων στον κόσμο που άνοιξαν το 2017, ξεπερνώντας τις προσδοκίες, έχοντας υψηλότερη κατάταξη από το Στάδιο Μετροπολιτάνο και το Στάδιο Κρεστόφσκι. Στις 26 Φεβρουαρίου 2018, το Στάδιο Ιόν Ομπλεμένκο επιλέχθηκε ως φιναλίστ από 27 υποβολές από την κριτική επιτροπή. Οι αρχιτέκτονες συμφώνησαν γενικά ότι το αποτέλεσμα ήταν ικανοποιητικό, με αξιοπρεπή επενδυτικά αποτελέσματα.

Ιστορία
-------

Η κατασκευή ξεκίνησε στις 7 Σεπτεμβρίου 2015. Το παλαιότερο γήπεδο κατεδαφίστηκε την ίδια χρονιά. Στις 26 Απριλίου 2017, η κατασκευή έφτασε στην τελική της φάση, με την τοποθέτηση καθισμάτων.

Για να εορτάσει τα εγκαίνια του σταδίου, η Ουνιβερσιτάτεα Κραϊόβα έπαιξε φιλικό στις 10 Νοεμβρίου 2017 με την τσέχικη Σλάβια Πράγας, με παρουσία 30.000 θεατών.

Το στάδιο άνοιξε επίσημα με μια τελετή στις 18 Νοεμβρίου 2017, με αγώνα για Πρωτάθλημα Ρουμανίας εναντίον της Ντάκο-Τζέτικα Βουκουρεστίου. Τον αγώνα κέρδισε η Ουνιβερσιτάτεα Κραϊόβα με 3–1, με τον Αλεξάντρου Μίτριτσα να πετυχαίνει το πρώτο επίσημο γκολ στο νέο στάδιο.

Άποψη του αγωνιστικού χώρου

Παραπομπές
----------

1. ↑  (Αγγλικά) *GeoNames*. 2005. Ανακτήθηκε στις 6  Απριλίου 2015.
2. ↑  «Cum a murit Ion Oblemenco. Au trecut 21 de ani fără "Tunarul din Bănie"» (στα Ρουμανικά). Libertatea.ro. 1 Σεπτεμβρίου 2017. Ανακτήθηκε στις 9 Απριλίου 2020.
3. ↑  «Stadium of the Year 2017». stadiumdb.com. Ανακτήθηκε στις 8 Μαρτίου 2018.
4. ↑  «Surpriză uriașă! Ce loc a ocupat stadionul "Ion Oblemenco" din Craiova în topul final al celor mai frumoase stadioane din lume» (στα Ρουμανικά). Antena 1. 8 Μαρτίου 2018.
5. ↑  «Stadium of the Year 2017: Meet the Jury Award finalists!». stadiumdb.com. 26 Φεβρουαρίου 2018.
6. ↑  «Stadionul Ion Oblemenco». stadiumdb.com. Ανακτήθηκε στις 8 Μαρτίου 2018.
7. ↑  A început construcția noului stadion „Oblemenco". Olguța: Lucrările durează mai puțin decât documentația!. oltenasul.ro
8. ↑  Au apărut imagini noi de pe stadionul "Ion Oblemenco" » Jucătorii au planuri mari: "Visez să marchez primul gol pentru CSU Craiova pe noua arenă". gsp.ro
9. ↑  LIVE TEXT CS U Craiova - Slavia Praga 0-0. Atmosferă magnifică pe noul "OZN" din Bănie!. digisport.ro
10. ↑  «Inaugurare SF pentru OZN-ul Craiovei» (στα Ρουμανικά). ProSport. 10 Νοεμβρίου 2017. Ανακτήθηκε στις 11 Νοεμβρίου 2017.
11. ↑  «CS U Craiova - Juventus 3-1» (στα Ρουμανικά). digisport.ro. 18 Νοεμβρίου 2017.
Το **Στάδιο Κεμάλ Σταφά** (αλβανικά: *Stadiumi Qemal Stafa*), ήταν εθνικό στάδιο και το μεγαλύτερο γήπεδο ποδοσφαίρου στα Τίρανα της Αλβανίας. Έφερε το όνομα του Κεμάλ Σταφά, ήρωα της Αλβανίας κατά τον Β' Π.Π. και ηγέτη της Κομμουνιστικής Νεολαίας. Η κατασκευή του άρχισε το 1939 και εγκαινιάστηκε το 1946 για το Βαλκανικό Κύπελλο Ποδοσφαίρου, που κέρδισε η Εθνική Ομάδα της Αλβανίας. Το στάδιο έχει χρησιμοποιηθεί για παιχνίδια της Αλβανικής Σουπερλίγκα, ως έδρα της εθνικής ομάδας και για τη διεξαγωγή των έξι διοργανώσεων της αλβανικής Σπαρτακιάδας. Παρόλο που το 1974 επεκτάθηκε, φτάνοντας τις 35.000 θέσεις, κατά τη δεκαετία του 1990 τοποθετήθηκαν θέσεις καθημένων σε όλες τις κερκίδες, με αποτέλεσμα η χωρητικότητα να μειωθεί στους 19.700 θεατές.

Το στάδιο κατεδαφίστηκε τον Ιούνιο του 2016, προκειμένου στη θέση του να κτισθεί το νέο εθνικό στάδιο, που θα ονομάζεται *Εθνική Αρένα* (αλβ. *Arena Kombëtare*) και σχεδιάζεται να λειτουργήσει το 2018. Η Ένωση Ποδοσφαιρικών Σωματείων Αλβανίας και η αλβανική κυβέρνηση θα είναι από κοινού ιδιοκτήτες του νέου σταδίου με ποσοστά 75%-25% αντίστοιχα. Το νέο στάδιο θα έχει χωρητικότητα πάνω από 22.500 θεατές και η κατασκευή του θα κοστίσει 60 εκατομμύρια ευρώ. Θα είναι αποκλειστικά ποδοσφαιρικό γήπεδο και οι διάδρομοι αγώνων δρόμου θα αφαιρεθούν, ενώ θα πληροί τις προϋποθέσεις της ανώτατης κατηγορίας της UEFA (γήπεδο 4ης κατηγορίας).

Παραπομπές
----------

1. ↑  www.uefa.com/MultimediaFiles/Download/FirstDiv/uefaorg/Publications/01/67/03/93/1670393\_DOWNLOAD.pdf.
2. ↑  «Shembet "Qemal Stafa"». *Panorama*. Panorama.
3. ↑  FSHF Website (February 3, 2011). «Stadiumi i ri 60 milione euro». *FSHF Website*. Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 2011-02-07.. Ανακτήθηκε στις 2017-03-26.
4. ↑  Top Channel Video - "Kleçka", Supremja: Rigjykim i pjesshëm Αρχειοθετήθηκε October 23, 2010, στο Wayback Machine.
5. ↑  Stadium Project. «National Arena Project». Albanian Football Association.
Οι **σχέσεις Αυστραλίας-Καζακστάν** είναι οι εξωτερικές σχέσεις μεταξύ της Αυστραλίας και του Καζακστάν. Τα δύο έθνη σύναψαν διπλωματικές σχέσεις στις 22 Ιουνίου 1992. Η Αυστραλία είναι διαπιστευμένη στο Καζακστάν από την πρεσβεία της στη Μόσχα της Ρωσίας. Το Καζακστάν είναι διαπιστευμένο στην Αυστραλία από την πρεσβεία του στη Σιγκαπούρη και διατηρεί ένα γενικό προξενείο στο Σίδνεϊ.

Πολιτικές σχέσεις
-----------------

Η Αυστραλία είναι η δεύτερη χώρα μετά τη Νέα Ζηλανδία στην Ωκεανία, που αναγνώρισε την ανεξαρτησία του Καζακστάν το 1991. Μια αυστραλιανή πρεσβεία άνοιξε στο Αλμάτι το 1995, ωστόσο, έκλεισε το 1999 λόγω περιορισμών του προϋπολογισμού. Ο Πρέσβης του Καζακστάν στην Αυστραλία διαμένει στη Σιγκαπούρη. Το 2015, το Καζακστάν άνοιξε ένα γενικό προξενείο στο Σίδνεϊ.

Έχουν πραγματοποιηθεί πολλές επισκέψεις υψηλού επιπέδου μεταξύ της Αυστραλίας και του Καζακστάν. Ο πρώην πρωθυπουργός του Καζακστάν, Σεργκέι Τερεστσένκο, επισκέφθηκε την Αυστραλία το 1993. Ο Γενικός Κυβερνήτης της Αυστραλίας, Μπιλ Χέιντεν, επισκέφθηκε το Καζακστάν το 1994 και ο Πρόεδρος του Καζακστάν Νουρσουλτάν Ναζαρμπάγεφ επισκέφθηκε την Αυστραλία το 1996.

Το 2010, ο Αυστραλός υπουργός Εξωτερικών, Κέβιν Ραντ, επισκέφθηκε την Αστάνα για να συμμετάσχει στη Σύνοδο Κορυφής του ΟΑΣΕ, ενώ το Καζακστάν ασκούσε την προεδρία του οργανισμού. Ο υπουργός Εξωτερικών Ραντ επισκέφθηκε ξανά το Καζακστάν τον Ιούνιο του 2011 για τη συνάντηση του Υπουργού Εξωτερικών του Οργανισμού Ισλαμικής Διάσκεψης (ΟΙΔ) στην Αστάνα.

Οικονομία
---------

Το Καζακστάν είναι ο κορυφαίος εμπορικός εταίρος της Αυστραλίας στην Κεντρική Ασία. Και οι δύο χώρες υπέγραψαν συμφωνία οικονομικής και εμπορικής συνεργασίας, η οποία επικυρώθηκε στις 2 Ιουνίου 2004. Οι εμπορικές σχέσεις μεταξύ των δύο εθνών είναι μέτριες.

Παραπομπές
----------

1. ↑  «Foreign embassies and consulates in Australia». *Department of Foreign Affairs and Trade*. Ανακτήθηκε στις 16 Νοεμβρίου 2020.
2. ↑  «Australia-Kazakhstan Relations». *Πρεσβεία της Αυστραλίας στη Μόσχα*. Ανακτήθηκε στις 18 Νοεμβρίου 2020.
3. ↑  «Kazakhstan country brief». *Department of Foreign Affairs and Trade* (στα Αγγλικά). Ανακτήθηκε στις 7 Ιουνίου 2018.
Το **Στρεζεβόι** (ρωσικά: Стрежево́й‎) είναι πόλη στην Περιφέρεια Τομσκ της Ρωσία, που βρίσκεται στις ακτές του καναλιού του ποταμού Ομπ. Ο πληθυσμός είναι 42.219 άτομα στην απογραφή του 2010, ενώ ήταν 43.815 το 2002 και 43.348 το 1989.

Ιστορία
-------

Ιδρύθηκε το 1966 ως οικισμός κοντά στο χωριό Στρεζεβόι και το καθεστώς πόλης χορηγήθηκε το 1978.

Διοικητική και δημοτική κατάσταση
---------------------------------

Εντός του πλαισίου των διοικητικών διαιρέσεων, ενσωματώνεται ως **πόλη υπό περιφερειακή δικαιοδοσία του Στρεζεβόι**—διοικητική μονάδα με καθεστώς ίσο με αυτό των επαρχιών. Ως δημοτική διαίρεση, η πόλη υπό περιφερειακή δικαιοδοσία του Στρεζεβόι έχει ενσωματωθεί ως **Αστικός Θύλακας του Στρεζεβόι**.

Οικονομία και υποδομές
----------------------

Η ΟΑΟ Τόμσκνεφτ, μια εταιρεία παραγωγής πετρελαίου που ανήκει στην Ρόσνεφτ, δραστηριοποιείται στο Στρεζεβόι και η πόλη ιδρύθηκε για την εξυπηρέτηση των αναγκών της εταιρείας. Το μεγαλύτερο μέρος των κατοικιών και όλες οι δημόσιες εγκαταστάσεις κατασκευάστηκαν για τις ανάγκες της εταιρείας το 1960 και το 1970.

Μεταφορές
---------

Εξυπηρετείται από το αεροδρόμιο του Στρεζεβόι.

Παραπομπές
----------

1. ↑  (Ρωσικά) *OKTMO*. www.gks.ru/metod/classifiers.html. Ανακτήθηκε στις 20  Οκτωβρίου 2015.
2. ↑  Law #271-OZ
3. ↑  Law #228-OZ
4. ↑  «ТОМСКНЕФТЬ / Титульная». *www.tomskneft.ru*. Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 3 Μαΐου 2018. Ανακτήθηκε στις 16 Μαρτίου 2019.

  


|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
| Καθιερωμένοι όροι | 
* VIAF: 127528547

 |

 |
Οι **Στρατώνες του Καποδίστρια** αποτελούν σημαντικό κτίριο ιστορικού ενδιαφέροντος στην πόλη του Άργους, και βρίσκονται στο κέντρο της πόλης.

Το κτίριο έχει τρεις πτέρυγες. Στεγάζει το Βυζαντινό Μουσείο Άργους, και σήμερα (2023) οι εργασίες μετατροπής της ανατολικής πτέρυγας σε Επιγραφικό Μουσείο Άργους είναι σε εξέλιξη.

Άποψη των στρατώνων Καποδίστρια την νύχτα.

Ιστορία
-------

Το κτίριο ιδρύθηκε ως νοσοκομείο από τις Αδελφές του Ελέους την δεκαετία του 1690 κατά την διάρκεια της ενετοκρατίας στην περιοχή. Το κτίριο χτίστηκε πάνω στα ερείπια παλαιότερου. Το κτίριο αυτό υπέστη μεγάλες ζημιές κατά την διάρκεια της Επανάστασης, και υπό την επίβλεψη του Ιωάννη Καποδίστρια, την περίοδο 1828-29, ανοικοδομήθηκε για να χρησιμοποιηθεί για τον στρατό. Τότε είχε προστεθεί η τέταρτη πτέρυγα στην βόρεια αυλή, η οποία σήμερα έχει κατεδαφιστεί. Επί τουρκοκρατίας ήταν και χώρος αγοράς, αλλά χρησίμευσε και ως ταχυδρομείο αλλά και ως χάνι.

Το 1889 και πάλι στρατός στο κτίριο, μετά από μια εγκατάλειψη του κτιρίου το 1850. Την περίοδο 1889-1890 και 1891-92 επανέρχεται το ιππικό στο κτίριο, για να μετατραπεί την επόμενη χρονιά σε σχολείο λόγω της κατάρρευσης της στέγης του καποδιστριακού σχολείου. Τον Μάιο του 1899 το κτίριο στεγάζει την πρώτη γεωργοκτηνοτροφική έκθεση της Ελλάδας παρουσία του βασιλιά Γεωργίου Α΄. Την περίοδο 1905-12, το κτίριο εμφανίζεται να στεγάζει μια μονάδα πεζικού, και έπειτα αποτέλεσε χώρος κράτησης Οθωμανών αιχμαλώτων από τους βαλκανικούς πολέμους. 

Το 1915 εγκαθίσταται και πάλι ιππικό, και πέντε χρόνια μετά μικρασιάτες πρόσφυγες. Την περίοδο 1927-1932 η σχολή έφιππης χωροφυλακής στεγάστηκε στο κτίριο, και την επόμενη τετραετία ο στρατός προχώρησε σε βελτιωτικά έργα. Το 1936 εγκαταστάθηκε το 6ο σύνταγμα πυροβολικού, και έπειτα χρησιμοποιήθηκε για σκοπούς ανάκρισης και βασανιστηρίων. Την περίοδο 1955-1968 εγκαθίσταται για τελευταία φορά στρατός. 

Το 1971 ο δήμος Άργους αγοράζει το κτίριο από το Ταμείο Εθνικής Άμυνας σε τιμή κατώτερη της αντικειμενικής. Αν και η ιδέα της κατεδάφισης προωθήθηκε έντονα από τις τοπικές αρχές, με ψήφισμα στο δημοτικό συμβούλιο στις 5 Μαρτίου 1977, το 1978 κηρύχθηκε διατηρητέο με την παρέμβαση του υπουργείου πολιτισμού, του Πολιτιστικού Ομίλου Άργους, της Εφορείας Αρχαιοτήτων Ναυπλίου και πολιτών. Τις πιο πρόσφατες δεκαετίες στεγάζει πληθώρα εκδηλώσεων, και αποτελεί την έδρα του Βυζαντινού Μουσείου Άργους.

Παραπομπές
----------

1. ↑  «Η ανατολική πτέρυγα των Στρατώνων Καποδίστρια μεταμορφώνεται σε Επιγραφικό Μουσείο Αργους». *HuffPost Greece*. 15 Ιουλίου 2022. Ανακτήθηκε στις 19 Μαρτίου 2023.
2. ↑  «Υλικά τεκμήρια - Ψηφιακό Αρχείο Ιωάννη Καποδίστρια». *Ψηφιακό Αρχείο Ιωάννη Καποδίστρια*. Ανακτήθηκε στις 19 Μαρτίου 2023.
3. ↑  «Στρατώνες Καποδίστρια – Άργος». *ΑΡΓΟΛΙΚΗ ΑΡΧΕΙΑΚΗ ΒΙΒΛΙΟΘΗΚΗ ΙΣΤΟΡΙΑΣ ΚΑΙ ΠΟΛΙΤΙΣΜΟΥ*. 24 Οκτωβρίου 2008. Ανακτήθηκε στις 19 Μαρτίου 2023.
4. ↑  «Το συγκρότημα των Στρατώνων Καποδίστρια & Η ανασκαφική έρευνα του βυζαντινού Άργους». *Βυζαντινό Μουσείο Αργολίδας*. Ανακτήθηκε στις 19 Μαρτίου 2023.
Στρατιώτης του πεζικού της Βυρτεμβέργης
Ο **Στρατός της Βυρτεμβέργης** (γερμανικά: Württembergische Armee‎) ήταν ο στρατός του γερμανικού κρατιδίου της Βυρτεμβέργης μέχρι το 1918.

Ο στρατός της Βυρτεμβέργης αποτέλεσε διαδοχικά τμήμα των στρατευμάτων του Σουαβικού Κύκλου της Αγίας Ρωμαϊκής Αυτοκρατορίας, της Συνομοσπονδίας του Ρήνου, της Γερμανικής Συνομοσπονδίας και τελικά του Αυτοκρατορικού Γερμανικού Στρατού. Επίσης, κυρίως κατά τον 18ο αιώνα, υπήρχαν συντάγματα τα οποία υπηρετούσαν με άλλους ηγεμόνες ή ξένες δυνάμεις. Η πρακτική αυτή επικρινόταν συχνά ως «εμπόριο στρατιωτών» ή "Soldatenhandel". Η πρακτική αυτή αποτελούσε μια μορφή μισθοφόρων.

Ο στρατός της Βυρτεμβέργης συγχωνεύθηκε με τον υπόλοιπο Αυτοκρατορικό Γερμανικό Στρατό το 1871 και μετονομάστηκε σε 13ο Βασιλικό Σώμα της Βυρτεμβέργης έως το 1918 που διαλύθηκε. Περιελάμβανε την 26η και την 27η μεραρχία πεζικού και το 26ο σύνταγμα δραγόνων.

Παραπομπές
----------

1. ↑  Coetzee, Marilyn Shevin (1990). *The German Army League: Popular Nationalism in Wilhelmine Germany*. Oxford: Oxford University Press. σελ. 142. ISBN 9780195362930.
2. ↑  Lindner, Jürgen. «kavallerieregiment18.de». *www.kavallerie-regiment18.de*. Ανακτήθηκε στις 26 Οκτωβρίου 2017.
3. ↑  Cron, Hermann (2006). *Imperial German Army, 1914-18: Organisation, Structure, Orders of Battle*. West Midlands: Helion & Company Limited. σελ. 13. ISBN 9781874622291.
|  |
| --- |
| Τμήμα μιας σειράς για το Ισλάμ |
| *Ουσούλ αλ-φικχ* |
| *Φικχ* |
| * Τακλίντ
* Ιζτιχάντ
* Μαδχάμπ
* Μεντρεσές
 |
| *Αχκάμ* |
| * Φίτνα
* Τζιχάντ
* Τακίγια
 |
| 
Τίτλοι |
| * Χαλίφης
* Μουφτής
* Καδής
* Ιμάμης
* Σεϊχουλισλάμης
* Σεΐχης
* Ουλεμάς
* Αγιατολάχ
* Χοτζατολεσλάμ
* Μουλάς
* Χότζας
* Γαζής
 |
| π • σ • ε
 |

***Τακλίντ*** (αραβικά: تقليد‎) είναι ο ισλαμικός όρος που υποδηλώνει τη συμμόρφωση ενός ατόμου με τη διδασκαλία ενός άλλου. Το άτομο που εκτελεί τακλίντ ονομάζεται *μουκαλίντ*. Η οριστική έννοια του όρου ποικίλλει ανάλογα με το πλαίσιο και την ηλικία. Η κλασική χρήση του όρου διαφέρει μεταξύ του σουνιτικού Ισλάμ και του σιιτικού Ισλάμ. Η σουνιτική ισλαμική χρήση υποδηλώνει την αδικαιολόγητη συμμόρφωση ενός ατόμου με τη διδασκαλία ενός άλλου, εκτός από την δικαιολογημένη συμμόρφωση του λαϊκού με τη διδασκαλία του μουτζαχίντ (ενός ατόμου που έχει τα προσόντα του για ανεξάρτητη συλλογιστική). Η σιιτική ισλαμική χρήση υποδηλώνει τη γενική συμμόρφωση των μη μουτζαχίντ με τη διδασκαλία των μουτζαχίντ και δεν υπάρχει καμία αρνητική συνειδητοποίηση. Στη σύγχρονη χρήση, ειδικά στο πλαίσιο του ισλαμικού ρεφορμισμού, συχνά έχει αρνητική χρειά και μεταφράζεται ως «τυφλή απομίμηση». Αυτό αναφέρεται στην αντιληπτή στασιμότητα της ανεξάρτητης πνευματικής προσπάθειας (*ιτζτιχάντ*) και στην άκριτη απομίμηση της παραδοσιακής θρησκευτικής ερμηνείας από το θρησκευτικό κατεστημένο εν γένει.

Παραπομπές
----------

1. ↑  Φυσικές Επιστήμες και Μουσουλμανική μειονότητα σελ. 2, academia.edu
2. ↑  «Surkheel (Abu Aaliyah) Sharif, *The Truth About Taqlid (Part I)*, the Jawziyyah Institute, 2007, p. 2» (PDF). Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο (PDF) στις 6 Μαρτίου 2009. Ανακτήθηκε στις 5 Απριλίου 2018.
3. ↑  Weiss, Bernard G. (1995). "Taqlīd". In John L. Esposito. *The Oxford Encyclopedia of the Modern Islamic World*. Oxford: Oxford University Press.
Έχοντας υπόψη τον ορισμό της ταλάντωσης δια της οποίας χαρακτηρίζεται η οποιαδήποτε παλινδρομική κίνηση ενός σώματος γύρω από τη θέση ισορροπίας του, κατ΄ επέκταση προσδιορίζεται ότι με τον όρο **ταλάντωση πλοίου** χαρακτηρίζονται στο σύνολό τους οι διάφορες παλινδρομικές κινήσεις που απαντώνται (παρατηρούνται) στο πλοίο συνήθως σε κυματισμό.

Στη *ταλάντωση πλοίου* περιλαμβάνονται τρεις παλινδρομικές κινήσεις, οι οποίες και είναι:

Σχεδιάγραμμα των ταλαντώσεων πλοίου σε κυματισμό.
ο Προνευστασμός, (pitching), κοινώς λεγόμενο σκαμπανεύασμα,
η Διατοίχιση, (rolling), κοινώς λεγόμενο μπότζι ή μποτζάρισμα, και
η Ανάπαλση ή *ταλάντωση καθ΄ ύψος*, (vertical), κοινώς λεγόμενο ανεβοκατέβασμα.
Οι δύο πρώτες παραπάνω μορφές ταλάντωσης αφορούν κλίση πλοίου, ενώ η τρίτη είναι ταλάντωση κατακόρυφη, χωρίς απαραίτητα να δημιουργεί γωνία κλίσης.  
 
Στο σχεδιάγραμμα που παρατίθεται διαφαίνονται οι άξονες **χ**, **y** και **z**, των τριών ταλαντώσεων που παρουσιάζει το πλοίο (και όχι οι διευθύνσεις κλίσεων). Ο άξονας χ είναι ο άξονας του διατοιχισμού, ο άξονας y είναι ο άξονας του προνευστασμού και z ο άξονας της ανάπαλσης. Έτσι **1** είναι η διεύθυνση της ανάλπασης ως προς τη θέση ισσοροπίας, **2** ομοίως του προνευστασμού και **3** της διατοίχισης. Επ΄ αυτών **4** είναι η ταλάντωση της ανάλπασης κατά κάθετη διεύθυνση και στροφή δεξιά αριστερά του διαμήκους άξονα του πλοίου, **5** η ταλάντωση του προνευστασμού, εγκάρσια ταλάντωση του πλοίου κατά πλώρη - πρύμνη και **6** η ταλάντωση της διατοίχισης, διαμήκης ταλάντωση του πλοίου δεξιά - αριστερά,.

Γενικά όμως στη πράξη, σε θαλασσοταραχή, παρατηρείται ταυτόχρονος συνδυασμός και των τριών παραπάνω μορφών ταλάντωσης, δίνοντας την εντύπωση ότι το πλοίο εκτελεί μια σύνθετη κίνηση μορφής του αριθμού "οκτώ", (εξ ου και λαογραφικά "οκτάρι" ονομάζεται στο ελληνικό πολεμικό ναυτικό, εκ μέρους των ναυτών, ο υψηλόβαθμος αξιωματικός, ως μέσον διευκόλυνσης).

Ως **κέντρο ταλάντωσης πλοίου** (center of oscillation) προσδιορίζεται το κέντρο πλευστότητας γύρω από το οποίο ταλαντεύεται το πλοίο από εξωτερικές δυνάμεις.

Δείτε επίσης
------------

* Ευστάθεια πλοίου
* Διαγωγή πλοίου
Για για άλλα άτομα με την ίδια ονομασία, δείτε: Αισχίνης (αποσαφήνιση).  
Ο **Αισχίνης ο Μιλήσιος** (1ος αιώνας π.Χ.) ήταν Έλληνας ρήτορας από την Μίλητο. Μαζί με τον Αισχύλο τον Κνίδιο συνίδρυσαν ρητορική σχολή στην οποία υιοθέτησαν στοιχεία του ασιανισμού. Αναφέρεται επίσης από τον ιστορικό Διογένη Λαέρτιο (3ος αιώνας μ.Χ.) πως έγραψε μελέτες σχετικά με τα Πολιτικά του Αριστοτέλη. Πέθανε εκτός της Μιλήτου καθώς είχε τιμωρηθεί με εξορία έχοντας απευθυνθεί χωρίς τον απαιτούμενο σεβασμό στον Ρωμαίο πολιτικό Πομπηίο.

Παραπομπές
----------

1. ↑  «A Dictionary of Greek and Roman biography and mythology, Ae'schines». *www.perseus.tufts.edu*. Ανακτήθηκε στις 15 Νοεμβρίου 2016.
2. ↑  «Αισχίνης ο Μιλήσιος (1ος αι. π.Χ.) - Εκδοτική Αθηνών Α.Ε.». *www.greekencyclopedia.com*. Ανακτήθηκε στις 15 Νοεμβρίου 2016.

  


|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
| Καθιερωμένοι όροι | 
* VIAF: 305392571

 |

 |
Ο **Αλέξανδρος Παππάς** (1877 - 1942) ήταν Έλληνας χειρουργός, καθηγητής ιατρικής και πολιτικός.

Βιογραφικά στοιχεία
-------------------

Σπούδασε στην Ιατρική Σχολή του Παρισιού και κατά την περίοδο 1909 - 1922 υπηρέτησε ως έκτακτος καθηγητής ουρολογικών νόσων στην Ιατρική Σχολή του Πανεπιστημίου Κωνσταντινούπολης. Το 1922 εγκαταστάθηκε στην Αθήνα ενώ το 1926 ανέλαβε την διεύθυνση της γ΄ χειρουργικής πτέρυγας του νοσοκομείου "Ευαγγελισμός". Συμμετείχε, το 1919, στη Συνθήκη των Βερσαλλιών ως εκπρόσωπος των Ελλήνων της Κωνσταντινούπολης.

Στις εκλογές του 1928 εξελέγη βουλευτής Αθηνών με την υποστήριξη του Κόμματος των Εθνικών Δημοκρατικών.  Διετέλεσε Υπουργός Παιδείας & Θρησκευμάτων στην κυβέρνηση Γεωργίου Κονδύλη (1926), Υφυπουργός Υγιεινής, με υπουργό τον ίδιο τον Ελευθέριο Βενιζέλο, στις κυβερνήσεις τελευταίου (Ιουνίου 1929 και Δεκεμβρίου 1929) ενώ το 1930 διαδέχτηκε τον Βενιζέλο στον υπουργικό θώκο, στον οποίο παρέμεινε μέχρι και το 1932, οπότε και παραιτήθηκε η κυβέρνηση Βενιζέλου. Υπήρξε μαζί με τον Απόστολο Δοξιάδη από τους ιδρυτές της Εθνικής Σχολής Δημόσιας Υγείας, ως Υγειονομική Σχολή Αθηνών, και γι' αυτό το λόγο στην είσοδο της σχολής, στη Λεωφόρο Αλεξάνδρας στην Αθήνα, είναι τοποθετημένη η προτομή του.

Υπήρξε, επίσης, τέκτονας και μέλος της στοάς "Αρμονία".

Ήταν παντρεμένος με την Ελένη Φωτιάδη και γιος τους ήταν ο γλύπτης Γιάννης Παππάς.

Παραπομπές
----------

1. 1 2  Δαρδαβέσης Θεόδωρος, Η Υγειονομική Σχολή Αθηνών και η μετεξέλιξή της σε Εθνική Σχολή Δημόσιας Υγείας Αρχειοθετήθηκε 2012-06-14 στο Wayback Machine. από την ιστοσελίδα του Ιατρικού Συλλόγου Θεσσαλονίκης
2. ↑  Βουλή των Ελλήνων, Μητρώον Πληρεξουσίων, Γερουσιαστών και Βουλευτών. 1822-1935, Αθήνα 1986, σελ. 262 - 263 (αρ. μητρώου: 1246) (pdf)
3. ↑  Κυβέρνηση Κονδύλη (1926), από την ΓΓΚυβερνήσεως
4. ↑  Κυβέρνηση Ελ. Βενιζέλου (Ιουνίου 1929), από την ΓΓΚυβερνήσεως
5. ↑  Κυβέρνηση Ελ. Βενιζέλου (Δεκεμβρίου 1929), από την ΓΓΚυβερνήσεως
6. ↑  Ιστορικό ίδρυσης της Εθνικής Σχολής Δημόσιας Υγείας Αρχειοθετήθηκε 2018-09-10 στο Wayback Machine. από την ιστοσελίδα της ΕΣΔΥ
7. ↑  Αλέξανδρος Παππάς, από την ιστοσελίδα της Μεγάλης Στοάς της Ελλάδος
Ο όρος **αλλότροπα** αφορά χαρακτηρισμό χημικών στοιχείων.

Συγκεκριμένα, αλλότροπα στοιχεία ονομάζονται όλα εκείνα τα στοιχεία, τα οποία εμφανίζονται με περισσότερες της μιας φυσικές μορφές, αφού τα άτομά τους συνδυάζονται με ποικίλους τρόπους.

Χαρακτηριστικό παράδειγμα είναι το σκληρό διαμάντι και ο μαλακός γραφίτης που θεωρούνται αλλότροπα του άνθρακα. Παρότι και τα δύο χημικά αυτά στοιχεία αποτελούνται μόνο από άτομα του άνθρακα, εντούτοις εμφανίζονται με διαφορετικές φυσικές ιδιότητες.

  


|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
| Καθιερωμένοι όροι | 
* WorldCat
* LCCN: sh85003716
* GND: 4141977-7

 |

 |
Στη θαλάσσια ασφάλιση με τον όρο **αλληλασφάλεια** χαρακτηρίζεται η αμοιβαία ασφάλιση πλοίου και πληρώματος έναντι κάποιων κινδύνων, συνηθέστερα όμως για κινδύνους πολέμου.

Στις 19 Αυγούστου 1960 συστήθηκε στο Λονδίνο η "Ελληνική Αλληλασφάλεια εκ κινδύνων πολέμου", (Hellenic Mutual War Risks Association Ltd) με μέριμνα της Επιτροπής Ναυτιλιακής Συνεργασίας Λονδίνου η οποία και άρχισε να λειτουργεί από 1 Ιανουαρίου 1961.

Η εν λόγω ασφαλιστική έχει χαρακτήρα αμοιβαίας ασφάλισης και καλύπτει τα πλοία έναντι πολεμικών κινδύνων σε περιόδους ειρήνης, με δυνατότητα κάλυψης και των πληρωμάτων των ίδιων πλοίων από ίδιους κινδύνους.
Ο **αλληλόχρεος λογαριασμός** είναι μια λογιστική κατάσταση των συναλλαγών μεταξύ δύο προσώπων (φυσικών ή νομικών) εκ των οποίων τουλάχιστον ένα είναι έμπορος (με την νομική σημασία του όρου) που τηρείται στα πλαίσια της σχετικής σύμβασης [*Σύμβαση Αλληλόχρεου Λογαριασμού* ή *Σύμβαση Ανοικτού (Αλληλόχρεου) Λογαριασμού*, συντ. ΣΑΛ ή ΣΑΑΛ]. Με την σύμβαση αυτή τα δύο συμβαλλόμενα μέρη συμφωνούν να συναλλάσσονται τηρώντας έναν ή περισσότερους λογαριασμούς στους οποίους καταγράφονται οι μεταξύ τους απαιτήσεις. Ο αλληλόχρεος λογαριασμός αποτελεί ευρύτατα διαδεδομένη πρακτική στις τραπεζικές πιστοδοτήσεις και ιδίως στον βραχυπρόθεσμο δανεισμό των επιχειρήσεων.
Ο **Αλλυωντίτης** (αγγλ. Alluaudite) είναι ένα σχετικά κοινό, αλκαλικό, μαγγανιούχο, σιδηρούχο, φωσφορικό ορυκτό, με χημικό τύπο (Na,Ca)Mn2+(Fe3+,Mn2+,Fe2+,Mg)2(PO4)3, δευτερογενούς προέλευσης και σχετιζόμενο κυρίως με γρανιτικούς πηγματίτες. Ανακαλύφθηκε το 1848. Το όνομα τού αποδόθηκε προς τιμήν του Φρανσουά Αλλυώ (Francois Alluaud), διευθυντή του διάσημου εργοστασίου πορσελάνης της Λιμόζ και ύστερα δημιουργού νέου εργοστασίου πορσελάνης στην περιοχή.

Εμφάνιση, παραγενέσεις
----------------------

Εμφανίζεται ως δευτερογενές ορυκτό σε γρανιτικούς πηγματίτες προερχόμενο από εξαλλοιώσεις τριφυλλίτη, ετεροσίτη, πουρπουρίτη, ενώ ανευρίσκεται και σε φωσφορούχα συσσωματώματα μέσα σε σχιστολίθους. Ορυκτά με τα οποία σχετίζεται είναι ο τριφυλλίτης, ο αροϊαδεΐτης, ο βολφεΐτης και ο σιδηροπυρίτης.

Δεν είναι ιδιαίτερα σπάνιο ορυκτό, ανευρισκόμενο στις ΗΠΑ (πολιτείες Νότια Ντακότα και Νιού Χαμσάιρ, στη Γαλλία (περιοχή *Chanteloube*), την Τσεχία, τη Βρετανία (Κορνουάλη), το Μαρόκο, τον Καναδά και τη Ναμίμπια. Δεν έχει αναφερθεί ύπαρξή του στην Ελλάδα.

Παραπομπές
----------

1. ↑  Ο ιστοχώρος Mindat αναφέρει ότι δεν εμφανίζει πλεοχρωισμό

Πηγές
-----

* Mindat
* Handbook of Mineralogy Αρχειοθετήθηκε 2016-03-03 στο Wayback Machine. (pdf)

Δείτε επίσης
------------

* Κατάλογος ορυκτών
Ο Νικίτα Χρουστσόφ συναντά τον Τζον Φιτζέραλντ Κένεντι.
Η **Σύνοδος κορυφής της Βιέννης** ήταν μία συνάντηση κορυφής που πραγματοποιήθηκε στις 4 Ιουνίου του 1961 στη Βιέννη της Αυστρίας, μεταξύ του προέδρου των Η.Π.Α. Τζον Φιτζέραλντ Κένεντι και του Σοβιετικού ηγέτη Νικίτα Χρουστσόφ. Οι ηγέτες των δύο υπερδυνάμεων της εποχής του Ψυχρού Πολέμου συζήτησαν πολλά θέματα για τις σχέσεις μεταξύ των δύο χωρών.

Η πρώτη αυτή συνάντηση μεταξύ των δύο ηγετών είχε γεννήσει ελπίδες στην ανθρωπότητα. Το ερώτημα ήταν αν η αντισταλινική πολιτική φιλελευθεροποίησης στο εσωτερικό της Ε.Σ.Σ.Δ. που ακολουθούσε ο Χρουστσόφ θα καταστούσε δυνατόν να εκφραστεί και σε ηπιότερη σοβιετική στάση στις διεθνείς σχέσεις, πολύ περισσότερο που στις Η.Π.Α. ο ψυχροπολεμικός πρόεδρος Ντουάιτ Αϊζενχάουερ είχε αντικατασταθεί από τον φιλελεύθερο Τζον Κένεντι. Παρά τις μεγάλες προσδοκίες, το κλίμα της συνάντησης ήταν ήδη δηλητηριασμένο. Από τη μία η προ διμήνου εισβολή στην Κούβα αντεπαναστατών, την οποία είχαν οργανώσει και στηρίξει οι Η.Π.Α. από την άλλη η διαφαινόμενη πρόθεση της Ε.Σ.Σ.Δ. να σκληρύνει τη στάση της στο Βερολίνο συνιστούσαν κλιμάκωση του ψυχρού πολέμου και όχι τάσεις συνδιαλλαγής.

Πραγματικά, παρά τις εκτιμήσεις εκείνων των αισιόδοξων αναλυτών που προσπαθούσαν να πείσουν τον κόσμο ότι αυτή καθ' εαυτή η επανάληψη των επαφών των δύο υπερδυνάμεων σε ανώτατο πολιτικό επίπεδο αποτελούσε επιτυχία, η αποτυχία της συνόδου κορυφής συνέτεινε στην επιδείνωση της διεθνούς κατάστασης.

Δύο μήνες αργότερα η Ε.Σ.Σ.Δ. προκάλεσε παγκόσμια κρίση στο Βερολίνο, ενώ η Μόσχα προέβη σε θεαματική επίδειξη ισχύος με δοκιμαστικές εκρήξεις πυρηνικών βομβών πολύ ισχυρότερων από εκείνων των Η.Π.Α. Υπό το κράτος της αποτυχίας ο Τζον Κένεντι ωθήθηκε σε μοιραίες επιλογές. *"Έχουμε χάσει την αξιοπιστία μας ως μεγάλη δύναμη και νομίζω ότι το Βιετνάμ είναι το καλύτερο μέρος για να την ανακτήσουμε"* εξομολογήθηκε λίγο αργότερα στον κορυφαίο Αμερικανό δημοσιογράφο Τζέιμς Φέστον.

Παραπομπές
----------

1. ↑  *Οι ελπίδες σβήνουν στη Βιέννη*, Ιστορικό Λεύκωμα 1961, σελ. 109, Καθημερινή (Αθήνα) 1997

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
--------------------

* Vienna Summit historycentral.com
* The Kennedy-Khrushchev Conference for Dummies The Weekly Standard
Ο **Σύνθετος ρυθμός** είναι αρχιτεκτονικός ρυθμός που αναπτύσσεται από τους Ρωμαίους την περίοδο της εδραίωσης της Δημοκρατίας. Είναι ένας μικτός ρυθμός που συνδυάζει το Κορινθιακό κυονόκρανο με τους έλικες του Ιωνικού κιονόκρανου. 
Η Αψίδα του Τίτου θεωρείται το πρώτο δείγμα Σύνθετου ρυθμού.

Κιονόκρανα κλασσικών αρχιτεκτονικών ρυθμών. Τυπικό παράδειγμα του σύνθετου ρυθμού αποτελεί ο κίονας κάτω δεξιά.
Μέχρι την Αναγέννηση, ο Σύνθετος ρυθμός θεωρείται απλώς Ρωμαϊκή παραλλαγή του Κορινθιακού, μετά την Αναγέννηση όμως κατονομάζεται ως ανεξάρτητος και χρησιμοποιείται σε ναούς κυρίως της Παναγίας και άλλων γυναικών αγίων, λόγω της ιδιαίτερα εκλεπτυσμένης εμφάνισής του.

  

|  |  |  |  |  |  |  |  |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| 

| π • σ • ε
Κλασσικός ρυθμός |
| --- |
|  |
| Κανονικοί ρυθμοί | 
* Δωρικός ρυθμός
* Ιωνικός ρυθμός
* Κορινθιακός ρυθμός
 |
|  |
| Άλλοι ρυθμοί | 
* Τοσκανικός ρυθμός
* Σύνθετος ρυθμός
* Αιολικός ρυθμός
 |

 |
Ο **Αμήντης** (Αρχ. ελλην. Ἀμήντης) ήταν αρχαίος Έλληνας χειρουργός, τον οποίο μνημονεύει ο Γαληνός ως επινοητή ορισμένων ιδιοφυών επιδέσεων. Αποσπάσματα εργασιών ενός χειρουργού με το όνομα "Αμυνίας" (πιθανόν από παραφθορά του ονόματος αυτού να προέρχεται το όνομα "Αμήντης") υπάρχουν ακόμη στο χειρόγραφο του Νικήτα "Συλλογή χειρουργών συγγραφέων", και ένα απόσπασμα διασώθηκε από τον Ορειβάσιο  στον τέταρτο τόμο της συλλογής του Άντζελο Μάι *Classici Auctores e Vaticanis Codicibus*. Η περίοδος κατά την οποία έδρασε είναι άγνωστη, πλην του ότι θα πρέπει να έζησε κατά ή πριν τον 2ο αιώνα. Πιθανόν να είναι το ίδιο πρόσωπο που αναφέρεται στον *Σχολιαστή* του Θεοκρίτου, που καταδικάστηκε σε θάνατο από τον Πτολεμαίο Β' τον Φιλάδελφο περί το 264 π.Χ. για συνωμοσία κατά της ζωής του.

Παραπομπές
----------

1. ↑  Galen, *De Fasciis*, c. 58, 61, 89, vol. xii. pp. 486, 487, 493, ed. Chart.
2. ↑  Greenhill, William Alexander (1867). «Amentes». Στο: William Smith, επιμ. *Dictionary of Greek and Roman Biography and Mythology*. **1**. Boston: Little, Brown and Company, σσ. 142. .
3. ↑  Johann Albert Fabricius, *Bibliotheca Graeca* vol. xii. p. 778, ed. vet.
4. ↑  Oribasius, *Coll. Medic.* xlviii. 30
5. ↑  Angelo Mai, *Classici Auctores e Vaticanis Codicibus*p. 99, Rom. 1831, 8vo
6. ↑  Scholiast on Theocritus, *Idylls* xvii. 128
Ο **Αμίν Γιουνές** (γερμανικά: *Amin Younes*, γεννημένος στις 6 Αυγούστου 1993) είναι Γερμανός επαγγελματίας ποδοσφαιριστής που αγωνίζεται ως πλάγιος μέσος για την αραβική ομάδα Αλ-Ετιφάκ και την εθνική ομάδα της Γερμανίας. 

Ο Γιουνές ξεκίνησε τη νεανική του καριέρα στην ΣΓ Ούντερατ, προτού μετακομίσει στην ομάδα νέων της Μπορούσια Μενχενγκλάντμπαχ σε ηλικία 8 ετών. Το 2011 έκανε το ντεμπούτο του για την εφεδρική ομάδα, την Μπορούσια Μενχενγκλάντμπαχ Β΄, πριν κάνει το ντεμπούτο του για την ανώτερη ομάδα το 2012. Μετά από έναν δανεισμό μιας σεζόν στην 1. ΦΚ Καϊζερσλάουτερν, ο Γιουνές μετακόμισε στην ολλανδική ομάδα Άγιαξ το 2015, με την οποία ήταν δεύτερος αθλητής στο UEFA Europa League 2016–17. Το 2018 ο Γιουνές μετακόμισε στη Νάπολη με ελεύθερη μεταγραφή.

Γεννημένος στη Γερμανία από Γερμανίδα μητέρα, ο Γιουνές έχει επίσης λιβανέζικη υπηκοότητα λόγω του ότι έχει Λιβανέζο πατέρα. Εκπροσώπησε τη Γερμανία σε επίπεδο νέων μεταξύ 2008 και 2015, και την ομάδα ανώτερων από το 2017. Ο Γιουνές ήταν μέλος της ομάδας που κέρδισε το Κύπελλο Συνομοσπονδιών 2017.

Καριέρα συλλόγου
----------------

### Μπορούσια Μενχενγκλάντμπαχ

Γεννημένος στο Ντίσελντορφ από πρώην Λιβανέζο ποδοσφαιριστή και Γερμανίδα μητέρα,  ο Γιουνές έπαιξε ως νεαρός για την ΣΓ Ούντερατ. Το 2000, σε ηλικία 8 ετών, εντάχθηκε στην ομάδα νέων της Μπορούσια Μενχενγκλάντμπαχ της Μπούντεσλιγκα. Το 2011, έκανε το ντεμπούτο του για την Μπορούσια Μενχενγκλάντμπαχ Β΄, την εφεδρική ομάδα, παίζοντας στη Δυτική Ρεγκιοναλίγκα. 

Ο Γιουνές έκανε το ντεμπούτο του στην παλαιότερη ομάδα στο τέλος της Μπουντεσλίγκα 2011–12, μπαίνοντας απέναντι στο Αννόβερο 96 την 1η Απριλίου 2012.

Παραπομπές
----------

1. ↑  (πολλαπλές γλώσσες) *Transfermarkt*. 96167. Ανακτήθηκε στις 9  Οκτωβρίου 2017.
2. ↑  «As» (Ισπανικά) Grupo PRISA. Μαδρίτη. younes/20522.
3. ↑  «Amin Younes». worldfootball.net. Ανακτήθηκε στις 30 Δεκεμβρίου 2012.
4. ↑  Fussballstadt (22 Μαΐου 2017). «Amin Younes - Introducing Germany's Latest National Team Star». *Fussball Stadt* (στα Αγγλικά). Ανακτήθηκε στις 23 Απριλίου 2019.
5. ↑  «Hannover 96 vs. Borussia M'gladbach». Soccerway. 1 Απριλίου 2012. Ανακτήθηκε στις 10 Ιουνίου 2017.
Ο **Σιγιβέρτος Β΄**, Sigebert, Sigisbert II (601 - 613) από τον Οίκο των Μεροβιγγείων ήταν Βασιλιάς της Αυστρασίας και Βασιλιάς της Βουργουνδίας (613).

Βιολογία
--------

Ήταν ο πρώτος από τους νόθος γιους τού Θευδέριχου Β΄ από μία ερωμένη του αγνώστου ονόματος.
Το 613 απεβίωσε ο πατέρας του χωρίς νόμιμα τέκνα· τότε ο Βαρνάχαρ Β΄ μαγιορδόμος της Αυστρασίας έφερε τον Σιγιβέρτο Β΄ ενώπιον εθνικής συνέλευσης και οι ευγενείς τον ανακήρυξαν βασιλιά επί των δύο βασιλείων τού πατέρα του. Ήταν υπό την επιρροή της προ-γιαγιάς του αντιβασίλισσας Μπρουνχίλντας. Όταν ο Χλωτάριος Β΄ της Νευστρίας (εξάδελφος τού πάππου του) εισέβαλε στο βασίλειο, ο Βαρνάχαρ Β΄ και ο Ράντο μαγιορδόμος της Βουργουνδίας ενώθηκαν με τον Χλωτάριο Β΄, αναγνωρίζοντάς τον ως τον νόμιμο αντιβασιλιά και κηδεμόνα τού Σιγιβέρτου Β΄. Πρόσταξαν τον στρατό να μην αντισταθεί σε αυτόν της Νευστρίας, πρόδωσαν έτσι τον Σιγιβέρτο Β΄ και τη Μπρουνχίλντα.

Ο Σιγιβέρτος Β΄ και η Μπρουνχίλντα της Αυστρασίας συνάντησαν τον στρατό τού Χλωτάριου Β΄ στο Αισν, αλλά ο πατρίκιος Αλέθεος, ο δούκας Ρόκκο και ο δούκας Σίγκβαλντ τους εγκατέλειψαν. Ο νεαρός βασιλιάς και η προ-γιαγιά του διέφυγαν, αλλά ο Χλωτάριος Β΄ τους πρόσαβε στη λίμνη Νεσατέλ και τους εκτέλεσε μαζί με τον Κόρμπο (νεότερο αδελφό τού Σιγιβέρτου Β΄). Ο Χλωτάριος Β΄ ένωσε την Αυστρασία με τη Νευστρία και έτσι έγινε βασιλιάς όλων των Φράγκων.

Παραπομπές
----------

1. 1 2 3 4 5  Κριστιάν Σετιπανί: «La Préhistoire des Capétiens» (Γαλλικά) Βιλνέβ-ντ'Ασκ. 1993. σελ. 87-88. ISBN-13 978-2-9501509-3-6. ISBN-10 2-9501509-3-4.
2. ↑  Κριστιάν Σετιπανί: «La Préhistoire des Capétiens» (Γαλλικά) Βιλνέβ-ντ'Ασκ. 1993. σελ. 86. ISBN-13 978-2-9501509-3-6. ISBN-10 2-9501509-3-4.
3. 1 2  Κριστιάν Σετιπανί: «La Préhistoire des Capétiens» (Γαλλικά) Βιλνέβ-ντ'Ασκ. 1993. σελ. 87. ISBN-13 978-2-9501509-3-6. ISBN-10 2-9501509-3-4.

Πηγές
-----

* Bruno Dumézil, La reine Brunehaut, éditions Fayard, Paris, 2008, pp.314, 319.

  


|  |
| --- |
| Σιγιβέρτος Β΄ **Μεροβίγγειοι****Γέννηση:** 601 **Θάνατος:** 613 |
| Βασιλικοί τίτλοι |
| ΠροκάτοχοςΘευδέριχος Β΄ | **Βασιλιάς της Αυστρασίας**613 | ΔιάδοχοςΧλωτάριος Β΄Ως Βασιλεύς των Φράγκων |
| **Βασιλιάς της Βουργουνδίας**613 |

  


|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
| Καθιερωμένοι όροι | 
* VIAF: 32402096
* GND: 103078878

 |

 |
Συντεταγμένες: 36°43′3″N 21°52′39″E﻿ / ﻿36.71750°N 21.87750°E﻿ / 36.71750; 21.87750

Το **Ακρωτήριο Ακρίτας** είναι ένα από τα νοτιότερα σημεία της ηπειρωτικής Ελλάδας, της Ευρώπης και των Βαλκανίων. Είναι το νοτιότερο άκρο της Πυλίας και της Μεσσηνίας και βρέχεται από το Ιόνιο Πέλαγος. Βρίσκεται νοτιοδυτικά της Κορώνης και νοτιανατολικά της Μεθώνης. Μαζί με τις Μεσσηνιακές Οινούσσες (τα νησιά Σχίζα, Σαπιέντζα, Αγία Mαρίνα και Βενέτικο) και περιοχή της νότιας Πυλίας, είναι ενταγμένο στην προστατευόμενη περιοχή του δικτύου NATURA 2000, με κωδικό GR2550003. Διοικητικά, βρίσκεται στην Κοινότητα Βασιλιτσίου, της Δημοτικής Ενότητας Κορώνης, του Δήμου Πύλου - Νέστορος.

Παραπομπές
----------

1. ↑  «ΙΔΡΥΜΑ ΚΑΠΕΤΑΝ ΒΑΣΙΛΗ ΚΑΙ ΚΑΡΜΕΝ ΚΩΝΣΤΑΝΤΑΚΟΠΟΥΛΟΥ - ΜΕΣΣΗΝΙΑΚΕΣ ΟΙΝΟΥΣΣΕΣ».
2. ↑  «EXPLORE - ΑΚΡΩΤΗΡΙΟ ΑΚΡΙΤΑΣ ΚΑΙ ΝΗΣΟΣ ΒΕΝΕΤΙΚΟ».
3. ↑  «VOTANIKI.GR - ΝΗΣΟΙ ΣΑΠΙΕΝΤΖΑ ΚΑΙ ΣΧΙΖΑ, ΑΚΡΩΤΗΡΙΟ ΑΚΡΙΤΑΣ (GR2550003)».

|  |  |
| --- | --- |
| 

|  |
| --- |
| * Πύλη:Γεωγραφία
 |

 |
Το ακρωτήριο Λεκτόν το 1895
Το **ακρωτήριο Λεκτόν** (τουρκικά: Baba Burnu, **Ακρωτήριο Μπαμπά**) είναι το δυτικότερο σημείο της τουρκικής ηπειρωτικής χώρας, καθιστώντας το το δυτικότερο σημείο της Ασίας. Βρίσκεται στο χωριό Μπαμπά-καλέ («Κάστρο του Πατέρα») στο Αϊβατζίκ της Επαρχίας του Τσανάκκαλε, στην ιστορική περιοχή της Τρωάδας. Κατά τους κλασικούς χρόνους, στο ακρωτήριο υπήρχε ένας φάρος ονόματι Λεκτόν.

Οι Πράξεις των Αποστόλων καταγράφουν ένα ταξίδι γύρω από το ακρωτήριο, από την Τρωάδα στην Άσσο, που ανέλαβε ο Ευαγγελιστής Λουκάς και οι σύντροφοί του, ενώ ο Απόστολος Παύλος έκανε το ταξίδι στη στεριά (Πράξεις 20:13).

Παραπομπές
----------

1. ↑
2. ↑  William Smith, ed. (1854) *Dictionary of Greek and Roman Geography* (entry *Lectum*) Retrieved September 25, 2013