recursal/SuperWikiNEXT-32B huggingface dataset:
Χάρτης της τοποθεσίας του Οσάτ. 
Το **Οσάτ**(σερβικά κυριλλικά: Осат) είναι μια περιοχή στο κεντρικό Ποντρίνιε (αριστερά του Δρίνου), στη Βοσνία-Ερζεγοβίνη. Αυτή η περιοχή βρίσκεται μεταξύ του Βίσεγκραντ και της Σρεμπρένιτσα, και περιλαμβάνει τμήματα των δήμων του Μπράτουνατς και της Σρεμπρένιτσα, στην οντότητα της Σερβικής Δημοκρατίας. Είναι μέρος της ευρύτερης περιοχής Μπίρατς. 

Σύμφωνα με τον καθηγητή Βασίλιγιε Στεφάνοβιτς, το 1860, στα χωριά της περιοχής περιλαμβάνονται τα ακόλουθα: Μπλαζιγιέβιτσι, Μπολιέβιτσι, Μποτζίτσι, Μπουγιακοβίτσι, Τσρβίτσα, Γιακετίτσι, Καρίνα, Καλιμανίτσι, Κοστολόμτσι, Κρνίτσι, Μλέτσβα, Μοσίτσι, Οσάτιτσα, Πέτριτσα, Ποστόλιε, Πριμπιντόλ Σρπσκι, Πριμπιντόλ Τούρκσι, Ραντοσεβίτσι, Ρατκοβίτσι, Στανατοβίτσι, Τεγκάρε, Τόπλιτσα, Βρανεσεβίτσι, Βουτσάρε, Ζαμπόκβιτσα Σρπσκα, Ζαμπόκβιτσα Τούρσκα, Ζλίγιεμπατς.

Ιστορία
-------

Το Οσάτ ήταν μία *ζούπα*(κομητεία) στο Μεσαίωνα. Ήταν μέρος του Δεσποτάτου της Σερβίας (1402-1459). Στη συνέχεια κατακτήθηκε από την Οθωμανική Αυτοκρατορία, και αργότερα οργανώθηκε διοικητικά στο Σαντζάκι του Ζβόρνικ. 

Η περιοχή του Οσάτ απελευθερώθηκε για ένα σύντομο χρονικό διάστημα κατά τη διάρκεια της Πρώτης Σερβικής εξέγερσης (1804-13), υπό την ηγεσία του Μάρκο Βάσιτς από την Τσρβίτσα. Μετά το ξεμπλοκάρισμα της εξέγερσης, ο Μητροπολίτης Χάντζι Μελεντίγιε Στεβάνοβιτς επικοινώνησε με τον Βάσιτς, και συναντήθηκε με την ηγεσία των ανταρτών. Μετά από τη συμμετοχή του στις μάχες στον Δρίνο (1804) ο Βάσιτς ζήτησε από τον Καρατζόρτζε έναν στρατό για να απελευθερώσει το Οσάτ, και εστάλη ο Λαζάρ Μουτάπ. Μετά, η περιοχή βρέθηκε υπό την εξουσία των ανταρτών. Το 1813, οι επαναστάτες εγκατέλειψαν την περιοχή. Στη μεσοπολεμική περίοδο, ο πληθυσμός ήταν διαιρεμένος ανάμεσα σε Ορθόδοξους και Μουσουλμάνος, ενώ οι Ορθόδοξοι άνδρες δούλευαν κυρίως ως οικοδόμοι στη Βοσνία και τη Σερβία. Επίσης, διαφοροποιούνταν από τους γείτονές τους από τις παραδοσιακές στολές τους και μερικές παραδόσεις.

Παραπομπές
----------

1. ↑  Stanojević, Stanoje (1928). *Narodna enciklopedija srpsko-hrvatsko-slovenačka*. **3**, σελ. 281.. *«Osat»*.

Πηγές
-----

* Cvetko Stojkanović (2009). *Sto godina crkve u Crvici i razvoj duhovnog života u Osatu*. Bajina Bašta: Stefan Co Arsenijević. ISBN 978-86-88031-01-1.

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
--------------------

* «Χάρτης που εμφανίζει το Σοκόλ νάχιγια και το Οσάτ».
Γεωλογικός χάρτης της περιοχής
Τα **όρη ή ορεινός όγκος Μπαμπούτος** είναι ομάδα ηφαιστείων στο Καμερούν, που βρίσκεται στο Δυτικό υψηλό οροπέδιο του Καμερούν, συγχωνεύονται στο βορρά με το Ηφαιστειακό πεδίο Οκού.

Εκτείνεται σε κατεύθυνση Βόρειοανατολικά-Νότιοδυτικά για πάνω από 50 χλμ, με τις υψηλότερες κορυφές σε άνοδο έως 2.679 μέτρα γύρω από το χείλος της καλντέρας με διάμετρο 10 χιλιομέτρων. Η λάβα που χρονολογείται δίνει ηλικίες από 23 έως 6.000.000 χρόνια πριν, με χαμηλότερή βασαλτική σειρά και μία ανώτερη σειρά από τραχίτες, τραχυφωνολίτες και Φωνόλιθους.

Το άνω μέρος του ορεινού όγκου άνω των 2.000 μέτρων έχει δροσερό και θολό κλίμα με 2.510 χιλιοστά βροχής ετησίως. Τα εδάφη είναι όξινα ,ε χαμηλή περιεκτικότητα σε φωσφορικά και σχετικά άγονο. Λόγω της πίεσης του πληθυσμού, η γεωργία πραγματοποιείται στις απότομες πλαγιές, με αποτέλεσμα τη διάβρωση και την περαιτέρω απώλεια της γονιμότητας
Cattle are also grazed on the upper slopes where foodcrop cultivation is uneconomical. τα βοοειδή βοσκούν στις ανώτερες πλαγιές όπου η καλλιέργεια είναι αντιοικονομική.

Παραπομπές
----------

1. ↑  Kevin Burke, origin\_of\_the\_cameroon\_line\_of\_volcano-capped\_swells.pdf Origin of the Cameroon Line of Volcano-Capped Swells[*νεκρός σύνδεσμος*], The Journal of Geology, 2001, σελ. 349–362
2. ↑  Cornelius Mbifung Lambi, Emmanuel Ndenecho Neba, Ecology and Natural Resource Development in the Western Highlands of Cameroon: Issues in Natural Resource Management, σελ. 62–63, African Books Collective 2009 ISBN=9956-615-48-X
3. ↑  Cornelius Mbifung Lambi, Emmanuel Ndenecho Neba, Ecology and Natural Resource Development in the Western Highlands of Cameroon: Issues in Natural Resource Management, σελ. 62–63, African Books Collective 2009, ISBN=9956-615-48-X
4. ↑  Siéwé Jean Mermoz, Djoufac Woumfo Emmanuel, Bitom Dieudonné, Figueras François, Djomgoué Paul, Njopwouo Daniel and Azinwi Primus Tamfuh, Andosols of the Bambouto Mountains (West Cameroon): Characteristics, Superficial Properties - Study of the Phosphate Ions Adsorption[*νεκρός σύνδεσμος*], The Open Inorganic Chemistry Journal 2008, σελ. 106–115
5. ↑  Alan Robert Woolley (2001). «Bambouto». *Alkaline rocks and carbonatites of the world, Part 3*. Geological Society. σελ. 35. ISBN 1-86239-083-5.
6. ↑  Bernard P.K. Yerima, E. Van Ranst (2005). *Major Soil Classification Systems Used in the Tropics:: Soils of Cameroon*. Trafford Publishing. σελ. 277. ISBN 1-4120-5789-2.

|  |  |
| --- | --- |
| CC-BY-SA Μετάφραση | Στο λήμμα αυτό έχει ενσωματωθεί κείμενο από το λήμμα Bambouto massif  της Αγγλικής Βικιπαίδειας, η οποία διανέμεται υπό την GNU FDL και την CC-BY-SA 4.0. (ιστορικό/συντάκτες). |
Συντεταγμένες: 59°21′55″N 18°03′30″E﻿ / ﻿59.36528°N 18.05833°E﻿ / 59.36528; 18.05833

Το Εργαστήριο Arrhenius στο κεντρικό campus του Πανεπιστημίου της Στοκχόλμης στο Φρεσκάτι
Το **Πανεπιστήμιο της Στοκχόλμης** (σουηδικά: *Stockholms universitet*) είναι ένα κρατικό πανεπιστήμιο στη Στοκχόλμη, στη Σουηδία. Ιδρύθηκε το 1878 και έχει περίπου 37.000 φοιτητές στις τέσσερεις σχολές του.

Το 1878 το Κολέγιο της Στοκχόλμης άρχισε τις λειτουργίες του με μια σειρά διαλέξεων για τις φυσικές επιστήμες, ανοιχτές για πολίτες με ανάλογα ενδιαφέροντα (μια παράδοση που διατηρείται μέχρι σήμερα με ετήσιες δημόσια ανοικτές διαλέξεις). Αξιοσημείωτο της πρώιμης ιστορίας του πανεπιστημίου είναι ο διορισμός της Σοφίας (Σόνιας) Κοβαλέφσκαγια σε έδρα των μαθηματικών το 1881, κάτι που την κατέστησε την τρίτη γυναίκα καθηγήτρια πανεπιστημίου στην ευρωπαϊκή ιστορία. Το 1904 το κολέγιο έγινε θεσμός εκχώρησης επίσημου βαθμού πτυχίων. Το 1960 έγινε το τέταρτο κρατικό πανεπιστήμιο της Σουηδίας. Οι εγκαταστάσεις του πανεπιστημίου βρίσκονταν στην κεντρική Στοκχόλμη στο *Observatorielunden* αλλά με την αύξηση των εγγραφομένων, η έλλειψη χώρου έκανε απαραίτητη τη μετατόπιση. Από το 1970 οι περισσότερες από τις λειτουργίες του πανεπιστημίου λαμβάνουν χώρα στο κεντρικό κάμπους στο Φρεσκάτι, βόρεια του κέντρου της πόλης. 

Την περίοδο 1968-1969 στο πανεπιστήμιο δίδαξε ο Ανδρέας Παπανδρέου.

Τμήματα
-------

* Φυσικές Επιστήμες
* Νομική, από το 1907
* Ανθρωπιστικές επιστήμες, από το 1920
* Κοινωνικές Επιστήμες, από το 1964

Άνθρωποι του Πανεπιστημίου
--------------------------

* Ίνγκμαρ Μπέργκμαν, σκηνοθέτης
* Ανδρέας Παπανδρέου, Έλληνας πρωθυπουργός. Δίδαξε στο πανεπιστήμιο 1968-69.
* Γιώργος Παπανδρέου, Έλληνας αρχηγός αντιπολίτευσης και πρών υπουργός εξωτερικών. Σπούδασε κοινωνιολογία το 1972-1973.
* Ούλωφ Πάλμε, Πρωθυπουργός της Σουηδίας. Σπούδασε Νομική.

Παραπομπές
----------

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
--------------------

* Πανεπιστήμιο της Στοκχόλμης - Επίσημο site

|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
| Καθιερωμένοι όροι | 
* WorldCat
* VIAF: 155867219
* LCCN: n78087627
* ISNI: 0000 0004 1936 9377
* GND: 1010717-4
* SUDOC: 026591790
* BNF: cb11880971b (data)
* NKC: kn20010711424

 |

 |
Η **Μπαμ Μενάρα** (αραβικά: باب منارة‎) είναι μία εκ των πυλών της μεντίνα της Τύνιδας, στην Τυνησία.

Ετυμολογία
----------

Παλαιά καρτ ποστάλ, στην οποία απεικονίζεται η Μπαμπ Μενάρα όπως φαίνεται από το σουκ Ελ Γκραϊέρ.
Ευρισκόμενη στα δυτικά του παλαιού τείχους, έλαβε την ονομασία Μπαμπ Μενάρα («Πύλη του Φαναριού»), κατά την διάρκεια της περιόδου βασιλείας των Χαφσιδών (βασίλευσαν από το 1228 έως το 1574), όταν μία ελαιολιχνία ή φανάρι τοποθετήθηκε προκειμένου να φωτίζει τον δρόμο των καραβανιών. Είναι, επίσης, γνωστή ως «Πύλη της Τρελής».

Περιγραφή
---------

Εκτός της συγκεκριμένης πύλης ευρισκόταν, κατά την διάρκεια της περιόδου των Χαφσιδών μοναρχών, στρατώνας εντός του οποίου διέμεναν Χριστιανοί φρουροί, στην πλειοψηφία τους προερχόμενοι από την Αραγωνία και την Καταλωνία, οι οποίοι στρατολογούνταν από τους Σουλτάνους για την προσωπική προστασία τους. Ένδειξη της ανοχής η οποία υφίστατο εντός του χαφσιδικού βασιλείου, ο στρατώνας διέθετε εκκλησία αφιερωμένη στον Άγιο Φραγκίσκο, ενώ οι φρουροί ήσαν ελεύθεροι να ασκούν την θρησκευτική λατρεία τους.

Ο τοπικός πληθυσμός έδωσε στην συγκεκριμένη τοποθεσία όπου ευρισκόταν ο στρατώνας την ονομασία *Ρμπατ Εν Νασσάρα* ή «συνοικία των Χριστιανών».

Δείτε επίσης
------------

* Νταρ Χουσεΐν
* Τουρμπές του Καρά Μουσταφά Ντέη

Παραπομπές
----------

|  |  |
| --- | --- |
| Commons logoCommons logo | Τα Wikimedia Commons έχουν πολυμέσα σχετικά με το θέμα   **Μπαμπ Μενάρα** |

1. 1 2  *Wiki Loves Monuments monuments database*. 3  Νοεμβρίου 2017. tools.wmflabs.org/heritage/api/api.php?action=search&format=json&srcountry=tn&srlang=fr&srid=11-77.
2. ↑  www.docartis.com/Tunisia\_Decreti/DECRETS/Pagine/1912\_13mars.html.
3. 1 2  (Γαλλικά) María-Luisa Villanueva Alfonso (2008). *La Méditerranée et la culture du dialogue : lieux de rencontre et de mémoire des Européens*. Φράνκφουρτ αμ Μάιν: Peter Lang. σελ. 98.

| π • σ • εΠύλες της Τύνιδας |
| --- |
| Τείχος της μεντίνα | Μπαμπ Αλιουά • Μπαμπ Ελ Αλούτζ • Μπαμπ Ελ Μπαρ • Μπαμπ Μπνετ • Μπαμπ Καρταγένα • Μπαμπ Ελ Φελάχ • Μπαμπ Ελ Γκορτζανί • Μπαμπ Ελ Τζαζίρα • Μπαμπ Τζεντίντ • Μπαμπ Ελ Χαντρά • Μπαμπ Λαασάλ • Μπαμπ Λακουάς • Μπαμπ Μενάρα • Μπαμπ Σααντούν • Μπαμπ Σιντί Αμπνταλά Σερίφ • Μπαμπ Σιντί Αμπντεσσαλέμ • Μπαμπ Σιντί Κασέμ • Μπαμπ Σουικά |
| Άλλες | Μπαμπ Σουκ Ελ Κμας |

|  |  |
| --- | --- |
| 

|  |
| --- |
| * Πύλη:Αρχιτεκτονική
* Πύλη:Τύνιδα
 |

 |
Το **Πανεπιστήμιο του Αφρίν** ιδρύθηκε στην πόλη Αφρίν από το Εκπαιδευτικό Συμβούλιο του καντονιού του Αφρίν στην de facto Ομοσπονδία της Βόρειας Συρίας - Ροζάβα στη Συρία. Τα μαθήματα ξεκίνησαν τον Αύγουστο του 2015 στα κουρδικά και τα αραβικά. Τα σχεδιαζόμενα προγράμματα σπουδών αφορούν τη λογοτεχνία, τη μηχανική και την οικονομία, συμπεριλαμβανομένων ινστιτούτων ιατρικής, τοπογραφικής μηχανικής, μουσικής και θεάτρου, διοίκησης επιχειρήσεων και κουρδικής γλώσσας.

Μετά τη διδασκαλία τριών προγραμμάτων (Ηλεκτρομηχανολογική Μηχανική, Κουρδική Λογοτεχνία και Οικονομία) κατά το πρώτο ακαδημαϊκό έτος, το δεύτερο ακαδημαϊκό έτος 2016/17 έχει τρία επιπλέον προγράμματα (Ανθρώπινη Ιατρική, Δημοσιογραφία και Γεωργική Μηχανική), ενώ ο αριθμός των πανεπιστημιακών καθηγητών έχει αυξηθεί σε 22, και έγιναν δεκτοί 250 σπουδαστές από τους 538 αιτούντες.

Δείτε επίσης
------------

* Πανεπιστήμιο της Ροζάβα
* Μεσοποταμιακή Ακαδημία Κοινωνικών Επιστημών

Παραπομπές
----------

1. ↑  «Syria's first Kurdish university attracts controversy as well as students». Al-Monitor. 18 Μαΐου 2016. Ανακτήθηκε στις 12 Ιουλίου 2016.
2. ↑  «Afrin University is opened today». Hawar News Agency. 9 Οκτωβρίου 2016. Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 18 Οκτωβρίου 2016. Ανακτήθηκε στις 10 Οκτωβρίου 2016.

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
--------------------

* Επίσημη ιστοσελίδα του Πανεπιστήμιου του Αφρίν στο Facebook
Το **Ντόμπρο Πόλε** (σλαβομακεδονικά: Добро Поле‎) είναι μια μια κορυφή που βρίσκεται στο νότιο τμήμα της Βόρεια Μακεδονία στα σύνορα με την Ελλάδα. Το κοντινότερο χωριό είναι το Ζοβίκ στον Δήμο Νόβατσι στην περιοχή Μορίχοβο και το Λουτράκι Ποζαρ στον Βόρα στον Νομό Πέλλας.

Η Μάχη του Ντόμπρο Πόλε έγινε στο Ντόμπρο Πόλε μεταξύ 15 και 18 Σεπτεμβρίου 1918. Το Βουνό απο την Ελληνική του μεριά ανήκει στην κοινότητα Λουτρακίου Πόζαρ απο το 1965 με αγορά και Πρωτοβουλία του τότε προέδρου Σπρίτου Γεωργίου

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
--------------------

* Peakery
* Mapcarta
* Where is Macedonia

|  |  |
| --- | --- |
| εικονίδιο Βόρεια Μακεδονία | Πύλη Βόρεια Μακεδονία |
Πιάτο με μπαν κουόν
Το **μπαν κουόν** είναι ένα Ταϊλανδέζικο και Βιετναμέζικο πιάτο.
Πρόκειται για τυλιγμένα ζυμαρικά κατασκευασμένα από ζύμη ρυζιού που έχει υποστεί ζύμωση και είναι γεμιστά με χοιρινό κιμά, κρεμμύδι και μανιτάρια. Συνήθως σερβίρεται με Χοιρινό λουκάνικο, αγγούρι και φασόλια. Συνήθως σερβίρεται με σάλτσα λεμονιού που έχει αρωματιστεί με ένα είδος υδρόβιου σκαθαριού (Lethocerus indicus) αν και αυτό το συστατικό είναι δυσεύρετο και ακριβό. 
Το φύλλο ρυζιού που χρησιμοποιείται είναι εξαιρετικά λεπτό και εύθραυστο και παράγεται από ελαφρά ζυμωμένο ρύζι που παρασκευάζεται στον ατμό. Είναι ένα ελαφρύ πιάτο που τρώγεται συνήθως για πρωινό.
Ο **Οπτάτος Μιλέβης**(;-392/400) ήταν Βορρειοαφρικανός επίσκοπος που έδρασε στο δεύτερο μισό του 4ου αιώνα μ.Χ. και συνέδεσε το όνομά του με την αντιμετώπιση του Δονατισμού.

Βίος
----

Δεν έχουμε πληροφορίες για τον τόπο και χρόνο γέννησής του. Υπήρξε επίσκοπος Μιλέβης (σημερινή Mila της Αλγερίας), αλλά δεν ξέρουμε τον ακριβή χρόνο της τοποθέτησής του εκεί. Ο Οπτάτος θα εμπλακεί στην θεολογική αντιμετώπιση του Δονατισμού, όταν το σχίσμα τους είχε αρχίσει να εξασθενεί

Οι θεολογικές θέσεις του Οπτάτου κατά του Δονατισμού
----------------------------------------------------

Στην ταύτηση εκ μέρους των Δονατιστών της Εκκλησίας με τους *εκλεκτούς*, αντιπαρέθεται την άποψη πως την Εκκλησία συγκροτούσαν και οι ενάρετοι και οι αμαρτωλοί. Οι Δονατιστές έπρεπε να απαλλαγούν από την ψευδαίσθηση πως αυτοί οι ίδιοι ήταν αποκλειστικά οι *εκλεκτοί*.
Ως προς την άρνηση εγκυρότητας τέλεσης των μυστηρίων που τελούσαν οι κληρικοί της Εκκλησίας, ο Οπτάτος διακρίνει τρεις προϋποθέσεις για την έγκυρη τέλεση των μυστηρίων και ιδιαίτερα του βαπτίσματος, *in Trinitate*: (βάπτιση στο όνομα της Αγίας Τριάδος), *in credente*(η πίστη του βαπτιζόμενου) και *in operante*: (ο τελών το βάπτισμα κληρικός).
Δεν προϋποτίθεται καμία ΄΄αγιότητα΄΄ από τον κληρικό ενώ η *χάρις* των μυστηρίων δίδεται από το την Αγία Τριάδα κι όχι τον πιστεύοντα κληρικό, ο οποίος είναι μόνο ΄΄υπηρέτης΄΄ των μυστηρίων.

Συγγραφικό έργο
---------------

Είναι συγγραφέας πολλών έργων που δεν μας έχουν σωθεί. Με βεβαιότητα του αποδίδεται το έργο *Adversus Parmenianum donatistam* (=κατά του Δονατιστή Παρμενιανού). Με αυτό επιχειρεί την ανασκευή έξι κύριων απόψεων του Δονατιστή Παρμενιανού. Χωρίζεται σε έξι μέρη και γράφτηκε μεταξύ 370 και 374. Θα το αναθεωρήσει περί το 385 και 390. Η σημασία του έγκειται κυρίως στην αποτύπωση των απαρχών και της εξέλιξης της Δονατιστικής έριδας, ενώ παραθέτει και έγγραφα περί του ζητήματος.

Του έχουν αποδώσει, εσφαλμένα, δύο λόγους *Εις το Πάσχα* και τρεις *Εις τα Επιφάνεια*.

Παραπομπές
----------

1. 1 2 3  (Ιταλικά) *Mirabile: Digital Archives for Medieval Culture*. SISMEL – Edizioni del Galluzzo.
2. ↑  Στυλιανός Παπαδόπουλος, Πατρολογία τομ. Β, Αθήνα, 1990,σελ.181-182

Πηγές
-----

* Στυλιανός Παπαδόπουλος, Πατρολογία τομ. Β, Αθήνα, 1990,σελ.685-689
Η **νοσταλγία** είναι συναίσθημα που εκδηλώνεται με επιθυμία για το παρελθόν, συνήθως για μια περίοδο με ευχάριστες αναμνήσεις.  Η λέξη νοσταλγία αποτελείται από τις λέξεις νόστος, που σημαίνει «επιστροφή στο σπίτι», και την ομηρική λέξη και ἄλγος, που σημαίνει «πόνος», και επινοήθηκε τον 17ο αιώνα από φοιτητή ιατρικής για να περιγράψει τα συναισθήματα που εμφανίζουν οι Ελβετοί μισθοφόροι που πολεμούν εκτός πατρίδος.  Περιγράφηκε ως ιατρική κατάσταση - μια μορφή μελαγχολίας - στην πρώιμη νεότερη περίοδο.

Η νοσταλγία συνδέεται με τη λαχτάρα για το παρελθόν, τις προσωπικότητες, τις δυνατότητες και τα γεγονότα, τον "παλιό καλό καιρό". 

Η επιστημονική βιβλιογραφία για τη νοσταλγία αναφέρεται συνήθως στη νοσταλγία σχετικά με την προσωπική ζωή και έχει μελετήσει κυρίως τις επιπτώσεις της νοσταλγίας που προκαλούνται. Η όσφρηση και η αφή είναι ισχυροί παράγοντες νοσταλγίας λόγω της επεξεργασίας αυτών των ερεθισμάτων που περνούν πρώτα από την αμυγδαλή, τη συναισθηματική έδρα του εγκεφάλου. Αυτές οι αναμνήσεις του παρελθόντος είναι συνήθως σημαντικά γεγονότα. Η μουσική  και ο καιρός  μπορούν επίσης να είναι ισχυροί παράγοντες.

Παραπομπές
----------

1. ↑  Boym, Svetlana (2002). *The Future of Nostalgia*. Basic Books. σελίδες xiii–xiv. ISBN 978-0-465-00708-0. Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 8 Φεβρουαρίου 2017. Ανακτήθηκε στις 6 Σεπτεμβρίου 2021.
2. ↑  Fuentenebro; de Diego, F; Valiente, C (2014). «Nostalgia: a conceptual history». *History of Psychiatry* **25** (4): 404–411. doi:10.1177/0957154X14545290. PMID 25395438.
3. ↑  Sedikides, Constantine; Wildschut, Tim; Arndt, Jamie; Routledge, Clay (October 2008). «Nostalgia: Past, Present, and Future». *Current Directions in Psychological Science* **17** (5): 304–307. doi:10.1111/j.1467-8721.2008.00595.x. .
4. ↑  «Music-Evoked Nostalgia».
5. ↑   *Study: Nostalgia Makes Us Warm, and Cold Makes Us Nostalgic*. 2012-12-04. .
Ο **Μπάρι Μίτσελ** (*Barrie Mitchell*) είναι Βρετανός εικονογράφος και δημιουργός κόμικς, με μια επαγγελματική πορεία που ξεπερνάει τις τέσσερις δεκαετίες. Έχει συνεργασθεί με πάρα πολλά καλλιτεχνικά στούντιο του χώρου των εικονογραφημένων και έχει σχεδιάσει χιλιάδες σελίδες περιπετειών δράσης, με ειδικότητα τον αθλητισμό.
Αξιοσημείωτο είναι πως ο Μπάρι Μίτσελ ξεκίνησε τη σχεδιαστική του σταδιοδρομία κατά τη δεκαετία του ΄60 δημιουργώντας εικόνες για κοριτσίστικα περιοδικά, όπως στις σειρές *Mandy*, *Diana*, *Bundy* κ.α. για λογαριασμό των *Link Studios*. Παράλληλα όμως, εργαζόταν για το περιοδικό *Lion* όπου δημοσίευσε τις δουλειές του *Lightning Storm*, *Drive for your Life*, *Tales from the Tracks*, *Sparky* κ.α.

Από την αρχή της επόμενης δεκαετίας ο Μίτσελ στράφηκε στο ποδοσφαιρικό κόμικ για τα αθλητικά περιοδικά *Scorcher*, *Scor ‘n’ Roar*, *Action*, *Twisty*, *Bullet*, *Scoop*, *Wizard* και παρουσίασε, μεταξύ άλλων, τις σειρές *Paxton’s Powerhouse*, *Jack of United/Jimmy of City*, *Stark: Matchwinner for Hire*, *Kid Cox*, *Playmaker* κ.α.

Μεγάλη επιτυχία σημείωσε επίσης ως ο έσχατος εικονογράφος της δημοφιλούς σειράς Roy of the Rovers, όπου ανέλαβε τα σχεδιαστικά της ηνία από το 1992 έως το 1993 αλλά και την περίοδο 1997 - 2001, όταν εκείνη εμφανιζόταν στο μηνιαίο *MotD magazine*. Συνεργάσθηκε επίσης, με εφημερίδες, όπως *Daily Mirror* και *Daily Mail*.
Άλλες δουλειές του ήσαν τα επεισόδια των σειρών Judge Dredd και *M.A.C.H. 1* που σχεδίασε για το περιοδικό *2000 AD*, *Speed Kings* για το περιοδικό *Victor*, *Day of the Eagle* (για το *Battle*) και πολλά άλλα.

Πηγές
-----

* Denis Gifford, Encyclopedia of Comic Characters, Longman, 1987
* Lambiek Comiclopedia/Barrie\_Mitchell
Συντεταγμένες: 38°03′57″N 23°48′30″E﻿ / ﻿38.0658812°N 23.8082753°E﻿ / 38.0658812; 23.8082753

 
Το **Γενικό Νοσοκομείο Αττικής ΚΑΤ** (ή απλά **Νοσοκομείο ΚΑΤ**, προγενέστερα **Νοσοκομείο Ατυχημάτων "Απόστολος Παύλος"**) είναι τριτοβάθμιο νοσοκομείο της Αττικής και βρίσκεται στην Κηφισιά. Είναι ένα από τα μεγαλύτερα νοσοκομεία της Αττικής με σαφή προσανατολισμό στην Ορθοπαιδική και την Τραυματολογία έτσι ώστε να έχει καθιερωθεί στη συνείδηση των πολιτών ως το νοσοκομείο των ατυχημάτων και των καταγμάτων. Είναι νοσοκομείο του 
 Εθνικού Συστήματος Υγείας και υπάγεται στην 1η Υγειονομική Περιφέρεια Αττικής. Την ονομασία του το νοσοκομείο την οφείλει στο 449 Κέντρο Αποκατάστασης Τραυματιών (449 Κ.Α.Τ.) θεραπευτήριο που λειτουργούσε μεταπολεμικά για την αποκατάσταση των τραυματιών πολέμου.

Ιατρικές Υπηρεσίες
------------------

Μετά την αναμόρφωση του Ε.Σ.Υ. το νοσοκομείο χαρακτηρίστηκε ως γενικό νοσοκομείο και συμμετέχει στις εφημερίες της Αττικής ως τέτοιο. Εκτός όμως των συνήθων τμημάτων ενός γενικού νοσοκομείου, το ΚΑΤ, έχει 7 τμήματα Ορθοπεδικής Χειρουργικής και Τραυματολογίας καθώς και τα εξειδικευμένα τμήματα Μικροχειρουργικής και Άνω Άκρου, Σπονδυλικής Στήλης και Σκολίωσης, Αθλητικών Κακώσεων και Παιδοορθοπεδικής, τμήματα, που χαρακτηρίζουν το νοσοκομείο ως το μεγαλύτερο ορθοπεδικό νοσοκομείο και κέντρο τραύματος στην Ελλάδα. Εφημερεύει καθημερινά 365 ημέρες το χρόνο για περιστατικά τα οποία χρήζουν αποκλειστικά ορθοπεδικής αντιμετώπισης και κάθε 4 ημέρες έχει την εφημερία Δ' δέσμης, δηλαδή Γενική Εφημερία.

Δείτε επίσης
------------

* Κατάλογος νοσοκομείων της Ελλάδας

Πηγές
-----

* 
* 
*
Οι κύριοι φυσικοί νόμοι που διέπουν το Πλανητικό Σύστημα είναι κυρίως **τρεις νόμοι** που διατύπωσε ο **Κέπλερ** και αναφέρονται στην *κίνηση των πλανητών* γύρω από τον Ήλιο.

Ο Νόμος της παγκόσμιας έλξης ή Νόμος του Νεύτωνα.
Ο Νόμος των ελλειπτικών τροχιών ή 1ος Νόμος Κέπλερ
Ο Νόμος των εμβαδών ή 2ος Νόμος Κέπλερ που αναφέρεται στην επιβατική ακτίνα.
Ο Νόμος αστρικών περιφορών ή 3ος Νόμος Κέπλερ, και
Ο Κανόνας του Μπόντε.

Νόμοι του Κέπλερ
----------------

**1ος Νόμος:** Η τροχιά των πλανητών είναι *ελλειπτική* με τον Ήλιο να βρίσκεται στη μία εστία της έλλειψης.

**2ος Νόμος:** Η ακτίνα που ενώνει τον Ήλιο και τον κάθε πλανήτη διαγράφει σε *ίσους χρόνους ίσα εμβαδά.*

**3ος Νόμος:** Το τετράγωνο της περιόδου περιφοράς του κάθε πλανήτη είναι *ανάλογο* με τον κύβο του μήκους του μεγάλου ημιάξονα της έλλειψης που διαγράφει.
Συντεταγμένες: 37°59′05″N 23°46′08″E﻿ / ﻿37.9848511°N 23.7689096°E﻿ / 37.9848511; 23.7689096

 
Το νοσοκομείο **Παναγιώτη και Αγλαΐας Κυριακού** ιδρύθηκε το 1933 με δωρεά του Παναγιώτη και της Αγλαΐας Κυριακού. Το Νοσοκομείο παρέχει ολοκληρωμένη πρωτοβάθμια, δευτεροβάθμια και τριτοβάθμια περίθαλψη καλύπτοντας τις ανάγκες του παιδικού πληθυσμού όχι μόνο της Αττικής αλλά και ολόκληρης της χώρας. Διαθέτει 395 κλίνες και νοσηλεύει ετησίως περίπου 25.000 παιδιά ηλικίας μέχρι 14 ετών. 
Κάθε χρόνο, το νοσοκομείο, συμβάλλει στην εκπαίδευση περισσότερων από 100 ειδικευόμενων ιατρών στα διάφορα Τμήματα και Κλινικές του. Το 1979, μετά από μισό αιώνα συνεχούς λειτουργίας και κοινωνικής προσφοράς, η δύναμή του ενισχύθηκε με την δημιουργία δύο νέων παραρτημάτων η λειτουργία των οποίων συνάδει με τις σύγχρονες εξελίξεις της ιατρικής επιστήμης.

Φλόγα
-----

Η φλόγα είναι ένας **σύλλογος γονιών παιδιών με νεοπλασματική ασθένεια** και ιδρύθηκε το 1982. Ο σύλλογος δημιουργήθηκε μέσα από το νοσοκομείο Παναγιώτη και της Αγλαΐας Κυριακού και έχει μη κερδοσκοπικό χαρακτήρα.
Τα θέματα παρέμβασης της Φλόγας στα θέματα της ιατρικής ψυχικής και κοινωνικής φροντίδας των παιδιών είναι:

* Θεσμικό πλαίσιο που να διέπει τη νοσηλεία του παιδιού.
* Εκπαίδευση παιδιάτρων στα ογκολογικά τμήματα.
* Λειτουργία ακτινοθεραπευτικού κέντρου για παιδιά.
* Φροντίδα εφήβων στα παιδιατρικά νοσοκομεία.
* Σαφής, ειλικρινής ενημέρωση του γονιού.
* Ενημέρωση της κοινής γνώμης για τον καρκίνο στο παιδί.
* Ψυχολογική στήριξη των οικογενειών.
* Κοινωνική φροντίδα.

Δείτε επίσης
------------

* Κατάλογος νοσοκομείων της Ελλάδας

Πηγές
-----

1. ↑  «Ιστορία | 0317.syzefxis.gov.gr\_company\_name». *0317.syzefxis.gov.gr* (στα Αγγλικά). Ανακτήθηκε στις 31 Οκτωβρίου 2018.
2. ↑  «Αρχειοθετημένο αντίγραφο». Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 3 Ιουλίου 2013. Ανακτήθηκε στις 20 Ιουνίου 2013.
3. ↑  «Αρχειοθετημένο αντίγραφο». Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 26 Ιουνίου 2013. Ανακτήθηκε στις 20 Ιουνίου 2013.
"**Ο Μακ με το Μαχαίρι**" ή "**Η Μπαλάντα του Μακ με το Μαχαίρι**" (γερμανικά: "**Die Moritat von Mackie Messer**"‎) είναι ένα τραγούδι που συνέθεσε ο Κουρτ Βάιλ σε στίχους του Μπέρτολτ Μπρεχτ για το μουσικό δράμα του 1928 *Η Όπερα της Πεντάρας* (γερμανικά: *Die Dreigroschenoper*). Το τραγούδι αναφέρεται σε έναν χαρακτήρα του έργου, τον μαχαιροβγάλτη εγκληματία του υπόκοσμου του Λονδίνου που ονομάζεται Μακήθ, τον "Μακ με το Μαχαίρι" του τίτλου.

Το τραγούδι έχει γίνει ένα δημοφιλές τραγούδι ρεπερτορίου που ηχογραφήθηκε από πολλούς καλλιτέχνες μετά την ερμηνεία του από τον Λούις Άρμστρονγκ το 1955. Η πιο δημοφιλής εκδοχή του τραγουδιού ήταν του Bobby Darin το 1959, του οποίου η ηχογράφηση έγινε νούμερο ένα επιτυχία στις ΗΠΑ και το Ηνωμένο Βασίλειο και του χάρισε δύο βραβεία Grammy. Η Έλλα Φιτζέραλντ έλαβε επίσης ένα βραβείο Grammy για την ερμηνεία της στο συγκεκριμένο τραγούδι το 1961.

"Ο Μακ με το Μαχαίρι" στα ελληνικά
----------------------------------

Οι δημοφιλέστερες ερμηνείες του τραγουδιού στα ελληνικά ηχογραφήθηκαν από τη Μελίνα Μερκούρη και τη Μαρία Φαραντούρη, σε μετάφραση Παύλου Μάτεσι.

Ο Παύλος Μάτεσις μετέφρασε την *Όπερα της Πεντάρας* με αφορμή το ανέβασμα του έργου κατά τη χειμερινή περίοδο 1975-76 στο θέατρο "Κάππα" σε σκηνοθεσία Ζυλ Ντασέν και πρωταγωνιστές, μεταξύ άλλων, τη Μελίνα Μερκούρη και το Νίκο Κούρκουλο. 

Το τραγούδι "Ο Μακ με το Μαχαίρι" σε μετάφραση Παύλου Μάτεσι έγινε ευρέως γνωστό στο ελληνικό κοινό από την κυκλοφορία του δίσκου "Η Μαρία Φαραντούρη τραγουδάει Μπέρτολντ Μπρεχτ" το 1979, σε ερμηνεία Μαρίας Φαραντούρη.

Παραπομπές
----------

1. ↑  theatrikaprogrammata (27 Ιουνίου 2016). «Η Μελίνα Μερκούρη ως Τζέννη στην ιστορική παράσταση «Η Όπερα της πεντάρας» του Μ. Μπρεχτ το 1975. - theatrikaprogrammata» (στα Αγγλικά). Ανακτήθηκε στις 29 Μαρτίου 2023.
2. ↑  ««Η Όπερα Της Πεντάρας» (1931) των ΜΠΡΕΧΤ-ΚΟΥΡΤ ΒΑΪΛ-ΠΑΜΠΣΤ | ΑΠΟ 15/12/2011 ΣΤΟΥΣ ΚΙΝΗΜΑΤΟΓΡΑΦΟΥΣ». *CAMERA STYLO*. 15 Δεκεμβρίου 2011. Ανακτήθηκε στις 29 Μαρτίου 2023.
Η **Μπάρμπα Στάθης Α.Β.Ε.Ε.** είναι ελληνική εταιρεία κατεψυγμένων λαχανικών, που σήμερα ανήκει στη Vivartia.

Ιστορία
-------

Ιδρύθηκε το **1969** στη Θεσσαλονίκη από τον Γιάννη Μιχαηλίδη, ο οποίος καταγόταν από τη Δράμα.

Το **1991** εισήλθε στο Χρηματιστήριο Αθηνών και το 1994 αγοράστηκε από την εταιρεία γαλακτοκομικών προϊόντων της Δέλτα Α.Ε. (Δασκαλόπουλος).

Το **1991** ιδρύει την Χρυσή Ζύμη, η οποία κατέχει ηγετική θέση στην αγορά κατεψυγμένων ζυμών.

Το **1994** η Μπάρμπα Στάθης Γενική Τροφίμων εξαγοράζεται από τον όμιλο εταιρειών ΔΕΛΤΑ και συνεχίζει την επιτυχημένη της πορεία.

Το **1996** κυκλοφορεί η καινοτόμος προϊοντική σειρά «Συνταγές μου», που σήμερα είναι γνωστή ως **«Ας Μαγειρέψουμε».** Για πρώτη φορά αγαπημένες ελληνικές, παραδοσιακές συνταγές, όπως το Σπανακόρυζο, ο Αρακάς Λαδερός, οι Αγκινάρες αλά πολίτα, και πολλές άλλες ακόμη, ήρθαν να δώσουν τη λύση στο καθημερινό μαγείρεμα, σε εκατομμύρια ελληνικά νοικοκυριά.

Το **2001** επενδύουν στην παραγωγή φρέσκων συσκευασμένων σαλατών, καταφέρνοντας έτσι το 2005 λανσάρουν φρεσκοπλυμένες, φρεσκομμένες και συσκευασμένες **φρέσκες σαλάτες Μπάρμπα Στάθης**.

Το **2006**, λανσάρει τις **Βιολογικές Καλλιέργειες** καθώς και τα πρώτα προϊόντα ραφιού με την Ντομάτα στον τρίφτη.

Το **2019**, γιόρτασε 50 χρόνια λειτουργίας.

Πρόκειται για την κορυφαία μάρκα κατεψυγμένων λαχανικών, που βρίσκεται κυρίως στα ελληνικά σούπερ μάρκετ. Η εταιρεία διατηρεί εργοστάσιο στη βιομηχανική περιοχή της Σίνδου Θεσσαλονίκης.

Εικόνες
-------

* Πιάτο με μύδια με σαλάτα καλαμποκιού Μπάρμπα Στάθης.Πιάτο με μύδια με σαλάτα καλαμποκιού *Μπάρμπα Στάθης.*

Παραπομπές
----------

1. ↑  «Η ιστορία μας». *www.vivartia.com*.
2. ↑  Γιώργος Λαμπίρης. «Μπάρμπα Στάθης: Ο... αγρότης που έμαθε την Ελλάδα να τρώει κατεψυγμένα». *voria.gr*. Ανακτήθηκε στις 29 Μαΐου 2019.
3. ↑  «Μπάρμπα Στάθης ΑΒΕΕ: Υπερηφάνεια και συναδελφικότητα | Best Workplaces 2019 | Η Καθημερινη». *kathimerini.gr*. Ανακτήθηκε στις 29 Μαΐου 2019.

Πηγές
-----

* Ελληνική Βιομηχανία Αρχειοθετήθηκε 2019-04-11 στο Wayback Machine.
Το **παραμετρικό σύστημα συντεταγμένων** αποτελεί μία γενίκευση η οποία εμπεριέχει το κλασικό Καρτεσιανό σύστημα. Είναι δυνατόν να εφαρμοστεί σε αυτό ο απειροστικός λογισμός. Επίσης είναι δυνατόν να υπολογιστεί το μήκος καμπυλόγραμμου τμήματος στον τρισδιάστατο χώρο, το εμβαδό κλπ.

Ορισμός Παραμετρικών συναρτήσεων
--------------------------------

### Παραμετρικές δύο διαστάσεων

Ορίζουμε το ορθοκανονικό σύστημα συντεταγμένων με άξονες Χ(τ), Υ(τ).  

Κάθε σημείο Μ στο επίπεδο,ορίζεται από το ζεύγος (Χ(τ), Υ(τ)) για την ίδια τιμή της μεταβλητής τ.  

Έτσι έχουμε το σημείο Μ(Χ(τ), Υ(τ)). Το τ είναι πραγματικός αριθμός.  

Πρόκειται για γεωμετρική απεικόνιση της αντιστοιχίας του πεδίου των τιμών της συνάρτησης Υ(τ) ως προς το πεδίο των τιμών της συνάρτησης Χ(τ).  

Αν Χ(τ)= τ τότε συμπίπτει με το κλασικό ζεύγος (Υ=φ(χ)).  

Γενικότερα αν Υ(τ)=φ(τ) και Υ(τ)=Υ(φ(τ)) και πάλι συμπίπτει με το κλασικό σύστημα.  

  

### Παραμετρικές τριών διαστάσεων

1) Παραμετρικές μίας μεταβλητής
Ορίζουμε το ορθοκανονικό σύστημα συντεταγμένων με άξονες Χ(τ), Υ(τ), Ζ(τ).  

Κάθε σημείο Μ στο χώρο ορίζεται από την τριάδα (Χ(τ), Υ(τ), Ζ(τ)) για την ίδια τιμή της μεταβλητής τ.  

Έτσι έχουμε το σημείο Μ (Χ(τ), Υ(τ), Ζ(τ)).  

Το τ είναι πραγματικός αριθμός.  

Πρόκειται γιά γεωμετρική απεικόνιση της αντιστοιχίας του πεδίου των τιμών της συνάρτησης Ζ(τ)  

ως προς το πεδίο των τιμών της συνάρτησης Υ(τ) και ως προς το πεδίο των τιμών της συνάρτησης Χ(τ).  

Οι συναρτήσεις μίας μεταβλητής ορίζουν καμπύλες στον τρισδιάστατο χώρο.

2) Παραμετρικές δύο μεταβλητών
Ορίζουμε το ορθοκανονικό σύστημα συντεταγμένων με άξονες Χ(θ,ω), Υ(θ,ω), Ζ(θ,ω).  

Κάθε σημείο Μ στο χώρο ορίζεται από την τριάδα ( Χ(θ,ω), Υ(θ,ω), Ζ(θ,ω)) για την ίδια τιμή των μεταβλητών θ, ω.  

Έτσι έχουμε το σημείο Μ ( Χ(θ,ω), Υ(θ,ω), Ζ(θ,ω)).  

Οι αριθμοί θ,ω είναι πραγματικοί.  

θ=u ,ω=v  

Οι συναρτήσεις δύο μεταβλητών ορίζουν επιφάνειες.

3) Παραμετρικές τριών μεταβλητών (Συμπαγή στερεά)
Ορίζουμε το ορθοκανονικό σύστημα συντεταγμένων με άξονες Χ(u,v,w), Υ(u,v,w), Ζ(u,v,w).  

Κάθε σημείο Μ στο χώρο ορίζεται από την τριάδα (Χ(u,v,w), Υ(u,v,w), Ζ(u,v,w)) για την ίδια τιμή των μεταβλητών u,v,w.   

Έτσι έχουμε το σημείο Μ (Χ(u,v,w), Υ(u,v,w), Ζ(u,v,w)).  

Οι αριθμοί u,v,w είναι πραγματικοί.  

Οι συναρτήσεις τριών μεταβλητών ορίζουν συμπαγή στερεά.

Παραπομπές
----------

* commons:file:parametric system of coordinates.pdf
Τα **Μπουρμπούλια** είναι ελληνικό έθιμο, το οποίο εορτάζεται την περίοδο του Καρναβαλιού, κυρίως στην Πάτρα. Η προέλευση του δεν είναι γνωστή. Τα Μπουρμπούλια είναι χοροί όπου οι γυναίκες διατηρούν την ανωνυμία τους κάτω από ένα μαύρο ντόμινο και μια μαύρη μάσκα, ενώ οι άντρες φορούν επίσημο ένδυμα και διαλέγουν την ντάμα τους αγνοώντας την ταυτότητα της, τουλάχιστον για εκείνο το βράδυ. Συνδέεται με τη στιγμιαία γνωριμία που ήταν εξαπλωμένη την εποχή της δημιουργίας του εθίμου. 

Ο εορτασμός του εθίμου ξεκίνησε κοντά στο 1872, όταν ο ελληνογερμανός αρχιτέκτονας Ερνέστος Τσίλλερ είχε ολοκληρώσει το θέατρο Απόλλων.

Παραπομπές
----------

1. ↑  «ΜΠΟΥΡΜΠΟΥΛΙΑ | ΠΑΤΡΙΝΟ ΚΑΡΝΑΒΑΛΙ – ΚΟΙΝΩΦΕΛΗΣ ...». *carnivalpatras.gr*. [*νεκρός σύνδεσμος*]
2. 1 2  «Τι είναι τα Μπουρμπούλια και πότε γιορτάζονται». *inewsgr.com*. [*νεκρός σύνδεσμος*]
Ο **Άγιος Νοστρίανο** , (... - μεταξύ 452 και 465) ήταν ο δέκατος πέμπτος επίσκοπος της Νάπολης. Αγιοποιήθηκε από τον Πάπα Λέοντα ΙΓ΄ το 1878.

Βιογραφία
---------

Σύμφωνα με το *Χρονικό επισκόπων της Ναπολιτάνικης εκκλησίας* του Ιωάννη του Διακόνου, ο Νοστρίανο ήταν ο δέκατος πέμπτος επίσκοπος της Νάπολης και πέθανε μεταξύ 452 και 465 μετά από 17 χρόνια επισκοπίας.

Κάτω από το επισκοπικό θρόνο του, ο ιεροκήρυκας Φλώρος διέδιδε τα δόγματα του Πελαγιανισμού και των Μανιχαίων στην περιοχή της Νάπολης. Ο επίσκοπος της Καρθαγένης Κουοντβουλτντέους (Quodvultdeus) αναφέρει ότι ο επίσκοπος της Νάπολης έστειλε τον ιερέα Ηρώιο να συλλάβει και να εκδιώξει τον Φλόρο.

Δημιούργησε τα λουτρά για τους κληρικούς και τους πιστούς σε άμεση γειτνίαση με το φόρουμ, στην περιοχή που μέχρι τον 13ο αιώνα ήταν γνωστή ως vicus Nostrianus και Pla Nostriana.

Αρχικά θάφτηκε στις κατακόμβες του Αγίου Γκαουντιόζο, τον 10ο αιώνα τα λείψανα του μεταφέρθηκαν στην εκκλησία του Αγίου Τζενάρρο αλλ' Όλμο, όπου βρέθηκαν στις 16 Αυγούστου 1612 σε ένα μαρμάρινο δοχείο που βρέθηκε κάτω από τον κύριο βωμό. Το 1965 το δοχείο μετεγκαταστάθηκε στην εκκλησία των Αγίων Φιλίππου και του Ιακώβου.

Η λατρεία του Αγίου Νοστρίανο ξεκίνησε μετά την ανακάλυψη των λειψάνων τον δέκατο έβδομο αιώνα και το 1619 από τον καρδινάλιο Ντέκιο Καράφα, αρχιεπίσκοπο της Νάπολη, οργάνωσε τη λατρεία του για τις 16 Αυγούστου.Η λατρεία του ως αγίου επιβεβαιώθηκε από τον Πάπα Λέοντα ΙΓ με διάταγμα της 2ας Μαΐου 1878.

|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| ΠροκάτοχοςΙωάννης Α΄ | **Επίσκοπος Νάπολης** | ΔιάδοχοςΤιμάσιος |

Παραπομπές
----------

1. 1 2 3  Domenico Ambrasi, BSS, vol. IX (1967), col. 1068
2. ↑  Domenico Ambrasi, BSS, vol. IX (1967), col. 1069
3. ↑  *Index ac status causarum* (1999), p. 453.
4. ↑  Martirologio romano (2004), p. 203.

Πηγές
-----

* *Il martirologio romano. Riformato a norma dei decreti del Concilio ecumenico Vaticano II e promulgato da papa Giovanni Paolo II*, LEV, Città del Vaticano 2004.
* Congregatio de Causis Sanctorum, *Index ac status causarum*, Città del Vaticano 1999.
* Filippo Caraffa e Giuseppe Morelli (curr.), *Bibliotheca Sanctorum* (BSS), 12 voll. Istituto Giovanni XXIII nella Pontificia Università Lateranense, Roma 1961-1969.
* Charles Pietri, Luce Pietri (ed.), *Prosopographie chrétienne du Bas-Empire. 2. Prosopographie de l'Italie chrétienne (313-604)*, École française de Rome, Roma 2000, vol. II, pp. 1543-1544
Το *Πορτραίτο των θυγατέρων Catulle-Mendès στο πιάνο* (1888) από τον Πιερ Ωγκύστ Ρενουάρ. Το μάθημα μουσικής ήταν αυτονόητο για τα παιδιά της μπουρζουαζίας.
Η **μπουρζουαζία** είναι όρος που χρησιμοποιείται για να περιγράψει την κοινωνική τάξη στην οποία ανήκουν κυρίως αστοί και κτηματίες. Ιστορικά, η τάξη της μπουρζουαζίας προέρχεται από την τάξη των εμπόρων του μεσαίωνα, οι οποίοι αντλούσαν εξουσία και επιρροή από την εργασία και τον πλούτο τους, σε αντίθεση με αυτούς των οποίων η εξουσία προερχόταν από την καταγωγή και την κτήση γης. Σύμφωνα με άλλη εκδοχή, ο όρος περιγράφει την τάξη στην οποία ανήκουν τα μέσα παραγωγής πλούτου.

Είναι γαλλική λέξη και προέρχεται από τη λέξη "*bourgeois*", που σημαίνει "*κάτοικος μιας πόλης*". Ο όρος έχει συνήθως αρνητική χροιά και χρησιμοποιείται υποτιμητικά υποδηλώνοντας συντηρητισμό και αντιδραστικότητα.

Σε μια σύγχρονη (20ός αιώνας) πολιτική ανάλυση, ο ελληνο-αμερικανός καθηγητής κοινωνιολογίας James Petras ισχυρίζεται ότι οι αξίες της μπουρζουαζίας υιοθετούνται από αριστερούς διανοούμενους οι οποίοι επιδιώκουν καταξίωση, αναγνώριση, καθώς και διασύνδεση με μπουρζουά ιδρύματα και κύκλους. Με τον τρόπο αυτό διαιωνίζεται η ηγεμονία της μπουρζουαζίας, παρ' ότι χρησιμοποιείται η ρητορεία της αριστερής διαμαρτυρίας και του αντι-ηγεμονισμού.

Αναφορές
--------

1. ↑  Shepard, Jon· Robert W. Greene (2003). *Sociology and You*. Ohio: Glencoe McGraw-Hill. σελίδες A–22. ISBN 0078285763. Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 8 Μαρτίου 2010. Ανακτήθηκε στις 3 Μαρτίου 2009.
2. ↑  Online Etymology Dictionary
3. ↑  Για παράδειγμα Β. Ι. Λένιν, *Τα διδάγματα της κομμούνας*, «Σπάρτακος, κείμενα 1930-1932», Δεκέμβρης 1986, εκδόσεις «Ουτοπία», Αθήνα
4. ↑  Κατερίνα Σχινά, *Η γοητεία της μπουρζουαζίας*[*νεκρός σύνδεσμος*], ένθετο "Βιβλιοθήκη", Ελευθεροτυπία, 21 Ιουλίου 2006
5. ↑  Petras, James. "Left Intellectuals and Desperate Search for Respectability." Economic and Political Weekly, vol. 36, no. 7, 2001, pp. 540–541. Διαθέσιμο στο www.jstor.org
Τα **μπουρμπουρέλια** είναι μίγμα διαφόρων δημητριακών όπως σιτάρι, καλαμπόκι, φασόλια, φακές, ρεβύθια, κουκιά και μπιζέλια τα οποία μαγειρεύονται παραδοσιακά στην Κεφαλονιά την ημέρα των Εισοδίων της Θεοτόκου (21 Νοεμβρίου). Το έθιμο αυτό σχετίζεται με το γεγονός ότι η γιορτή των Εισοδίων της Θεοτόκου βρίσκεται ακριβώς στο μέσον της εποχής της σποράς και γι' αυτό η Παναγία των Εισοδίων λέγεται και Παναγία η Μεσοσπορίτισσα, ενώ αποτελεί συνέχιση της προσφοράς καρπών στην αρχαία ελληνίδα θεά Δήμητρα ώστε ο επόμενος χρόνος να φέρει καλή σοδειά. 

Τα μπουρμπουρέλια συνήθως βράζονται σκέτα με νερό σε χαμηλή φωτιά.

Πηγές
-----

Άννα-Μαρία Σίμσον, "Βότανα, Δέντρα και Παραδόσεις της Κεφαλονιάς", Εκδόσεις Εταιρίας Φίλων Αρχαίας Σοφίας (ΕΠΤΑ), 2η έκδοση 2003, σελ. 112.
Ο **Ναβού-απλά-ιντινά** υπήρξε βασιλιάς της Βαβυλώνας (888 - 855 π.Χ.), γιος και διάδοχος του βασιλιά της Βαβυλώνας Ναβού-σουμά-ουκίν Α' και έκτος βασιλιάς της όγδοης δυναστείας της Βαβυλώνας που βασίλευσε 32 χρόνια. Αντιμετώπισε μεγάλη εχθρότητα από την Ασσυρία την εποχή του βασιλιά Ασουρνασιρπάλ Β΄, αλλά αργότερα με τον διάδοχο του Σαλμανασέρ Γ' κατάφερε να κλείσει ειρήνη αποφεύγοντας τον πόλεμο.

Τον 9ο αιώνα π.Χ. υπήρχε σταθερότητα στην Βαβυλώνα, αφού προηγήθηκαν για δύο αιώνες ταραχές με τις επιδρομές Αραμαίων και Χαλδαίων που εγκαταστάθηκαν στην περιοχή την εποχή του σημειώθηκαν πολλές μεταρρυθμίσεις, όπως η αντικατάσταση της φτερωτής κορώνας στο κεφάλι του βασιλιά με το θολωτό στέμμα, η αναμόρφωση της λατρείας του Μαρδούκ με αρωματικά και η ανάπτυξη της λογοτεχνίας.

Πηγές
-----

* J. A. Brinkman. "Babylonia: c. 1000–748 BC". In John Boardman, I. E. S. Edwards, N. G. L. Hammond and E. Sollberger. The Cambridge ancient history, Volume 3, Part 1. Cambridge University Press. pp. 292–293, 302–305.
* J. A. Brinkman (2001). "Nabu-apla-iddina". In Erich Ebeling, Bruno Meissner, Dietz Otto Edzard. Reallexikon der Assyriologie und vorderasiatischen Archaologie: Nab-Nuzi. Walter de Gruyter. pp. 29 –30.


|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| Προκάτοχος:**Ναβού-σουμά-ουκίν Α'** | **Βασιλιάς της Βαβυλώνας888–855** | Διάδοχος:**Μαρδούκ-ζακίρ-σουμί Α'** |
Ο **Ούνουλφ / Ούννολφ**, *Unulf / Unnolf* (άκμασε 752) ήταν πιθανώς δούκας του Σπολέτo για λίγο, το 752.

Βιογραφία
---------

Έχει καταγραφεί ότι εξουσίασε για μερικά χρόνια, αλλά αυτό είναι αβέβαιο. Ο βασιλιάς Αϊστούλφος των Λομβαρδών πήρε το δουκάτο στα χέρια του κάποια στιγμή (είτε αμέσως, είτε μετά από μία σύντομη περίοδο που αντιστοιχεί στη βασιλεία του Ούνουλφ) μετά το τέλος του Λούπου.

Βιβλιογραφικές αναφορές
-----------------------

1. ↑  Lars Ulwencreutz (Νοεμβρίου 2013). *Ulwencreutz's The Royal Families in Europe V*. Lulu.com. σελ. 350–. ISBN 978-1-304-58135-8.

Πηγές
-----

* Χότζκιν, Τόμας. *Η Ιταλία και οι εισβολείς της*. Clarendon Press: 1895.
* Sansi, A. *I Duchi di Spoleto* .
Ως **Ντονμέ** (Dönme), επίσης Ντονμέχ ή αλλιώς **Σαββατιανοί**, ονομάζονταν κυρίως οι εξισλαμισμένοι Εβραίοι της Οθωμανικής Αυτοκρατορίας. Κατά τον 17ο αιώνα αναπτύχθηκε μεσσιανικό κίνημα στις εβραϊκές κοινότητες της Οθωμανικής Αυτοκρατορίας, που οδήγησε σε ακραίες μαζικές εκδηλώσεις. Ο Σαμπατάι Ζεβί, αν και υποσχέθηκε να εκπληρώσει τις μεσσιανικές προσδοκίες των Εβραίων της εποχής του, εντέλει υπό την απειλή του θανάτου ασπάστηκε το Ισλάμ. Παρόλο που οι οπαδοί του, αλλά και καθοδηγητές αυτού του μεσσιανικού κινήματος υπέστησαν σοκ με τη μεταστροφή, συνέχισαν να πιστεύουν στη Δευτέρα Παρουσία σε όλη τη διάρκεια του 18ου και του 19ου αιώνα, φέρνοντας το κίνημα ως τις παρυφές του 20ου αιώνα. Το 1924 αναγκάστηκαν, ως ανταλλάξιμοι, να μεταναστεύσουν στην Κωνσταντινούπολη. Διατήρησαν πολλά ιουδαϊκά έθιμα και ακολούθησαν έναν ιδιαίτερο δρόμο στους κόλπους του Ισλάμ, μη γενόμενοι αποδεκτοί από τον ορθόδοξο μουσουλμανικό κόσμο ως αυθεντικοί μουσουλμάνοι. Διατήρησαν σχέσεις με πολλές εβραϊκές κοινότητες της Ευρώπης και συμμετείχαν ενεργά στο κίνημα των Νεοτούρκων.

Στη Θεσσαλονίκη σώζεται σήμερα το Τζαμί των Ντονμέ, γνωστό ως Γενί Τζαμί, που κατασκευάστηκε το 1902 από τον Ιταλό αρχιτέκτονα Βιταλιάνο Ποζέλι, καθώς και οι βίλες των Αχμέτ και Μεχμέτ Καπαντζή, πλουσίων εμπόρων οι οποίοι ανήκαν στην κάστα. Στη βίλα Καπαντζή (Λεωφ. Βασιλίσσης Όλγας 108) στεγάζεται σήμερα το Πολιτιστικό Κέντρο του Μορφωτικού Ιδρύματος Εθνικής Τραπέζης. 

Στη σύγχρονη τουρκική γλώσσα, ο όρος ντονμέ είναι ταυτόσημος του εξισλαμισθέντος.

Δείτε επίσης
------------

* Ιστορία των Εβραίων στην Ελλάδα
* Ρωμανιώτες

Παραπομπές
----------

1. ↑  Ιουδαϊκή σέκτα που δημιουργήθηκε στη Θεσσαλονίκη στα τέλη του 17ου αιώνα μετά τον εξισλαμισμό του υποθετικού Μεσσία Σαμπατάι Ζβι. Περισσότερα Donme:Brittanica Online
2. 1 2  Shabbetai Zvi (1626-1676)
3. ↑  Βενετία, Άμστερνταμ, Αμβούργο, Λονδίνο και αρκετές άλλες Ευρωπαϊκές και Βορειοαφρικανικές πόλεις. Περισσότερα: Shabbetai Tzevi. (2009) *Encyclopædia Britannica*. Retrieved August 29, 2009, from Encyclopædia Britannica Online: .

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
--------------------

* The Dönmes: Crypto-Jews under Turkish Rule by Jacob M. Landau *Jewish Political Studies Review 19:1-2*, Jerusalem Center for Public Affairs.
Ο **Νικόλαος Θέμελης** (1922 - 29 Αυγούστου 2008) ήταν Έλληνας νομικός, ο οποίος διετέλεσε πρόεδρος του Ελεγκτικού Συνεδρίου κατά την περίοδο 1979 - 1989.

Βιογραφικά στοιχεία
-------------------

Γεννήθηκε στη Σάμο και ήταν γιος του Περικλή Θέμελη. Θείος του, αδερφός του πατέρα του, ήταν ο Πατριάρχης Ιεροσολύμων Τιμόθεος Θέμελης. Σπούδασε νομικά στο Πανεπιστήμιο Αθηνών διαμένοντας στην εξαρχία του Παναγίου Τάφου λόγω της στενής συγγένειας του με τον Πατριάρχη. Μετά την αποφοίτησή του ακολούθησε καριέρα δικαστικού. Υπηρέτησε ως έφεδρος λοχαγός δικαστικού και στη συνέχεια έγινε πρόεδρος του διοικητικού πρωτοδικείου, έως το 1967, οπότε και επελέγη ως πάρεδρος του Ελεγκτικού Συνεδρίου. Το 1978 προήχθη σε Σύμβουλο και το 1979 έγινε πρόεδρος του Ελεγκτικού Συνεδρίου, θέση στην οποία παρέμεινε μέχρι τον Ιούνιο του 1989. Τιμητικά του δόθηκε ο τίτλος του επίτιμου προέδρου.

Στις 12 Οκτωβρίου 1989 διορίστηκε υπουργός προεδρίας στην υπηρεσιακή κυβέρνηση Ιωάννου Γρίβα και στη συνέχεια υπουργός προεδρίας στην οικουμενική κυβέρνηση Ξενοφώντος Ζολώτα μέχρι και την 11η Μαΐου 1990, οπότε και διαλύθηκε η κυβέρνηση. Στην ίδια κυβέρνηση διετέλεσε για ένα δίμηνο κυβερνητικός εκπρόσωπος. Την περίοδο 1990 - 1993 διετέλεσε πρόεδρος του διοικητικού συμβουλίου του ΟΤΕ ενώ χρημάτισε και επικεφαλής της Υπηρεσίας Εσωτερικού Ελέγχου της Οργανωτικής Επιτροπής Ολυμπιακών Αγώνων ΑΘΗΝΑ 2004 ΑΕ. Υπήρξε επίσης μέλος του διοικητικού συμβουλίου του Ερυθρού Σταυρού.

Είχε τιμηθεί πλείστες φορές, συγκεκριμένα δε: με το οφφίκιο του Μέγα Άρχοντα Δικαιοφύλακα του Οικουμενικού Πατριαρχείου Κωνσταντινουπόλεως, με τον Μεγαλόσταυρο του Παναγίου Τάφου από το Πατριαρχείο Ιεροσολύμων, με το παράσημο του Αποστόλου Παύλου από την Εκκλησία της Ελλάδος κ.λπ.

Απεβίωσε στην Αθήνα στις 29 Αυγούστου 2008.

Πηγές
-----

1. 1 2 3  Βιογραφικό Θέμελη Αρχειοθετήθηκε 2012-02-15 στο Wayback Machine. από την εφημερίδα "Η Καθημερινή"
2. 1 2 3 4  Διατελέσαντες πρόεδροι Αρχειοθετήθηκε 2016-03-04 στο Wayback Machine. από την ιστοσελίδα του Ελεγκτικού Συνεδρίου
3. 1 2  Δ.Σ. Ερυθρού Σταυρού[*νεκρός σύνδεσμος*], από την εφημερίδα "Ελευθεροτυπία"
4. ↑  Κυβέρνηση Ζολώτα Αρχειοθετήθηκε 2019-08-03 στο Wayback Machine. από την γενική γραμματεία κυβερνήσεως
5. ↑  Κυβέρνηση Γρίβα, από την γενική γραμματεία κυβερνήσεως
Το **Μπλε Τζαμί** (αρμενικά: Կապույտ մզկիթ‎ και περσικά: مسجد کبود‎) είναι σιιτικό τέμενος του 18ου αιώνα που βρίσκεται στο Ερεβάν της Αρμενίας. Κατά τη διάρκεια της σοβιετικής περιόδου, το τζαμί μετατράπηκε σε μουσείο. Μετά την ανακήρυξη της αρμενικής ανεξαρτησίας, το κτίριο ανακαινίστηκε με την υποστήριξη της ιρανικής κυβέρνησης και άρχισε πάλι τη λειτουργία του ως χώρος λατρείας, εξυπηρετώντας κυρίως τους Ιρανούς που διαμένουν στη χώρα. Παράλληλα, είναι το μόνο ενεργό τζαμί στην Αρμενία.

Γενικά στοιχεία
---------------

### Ιστορικό υπόβαθρο

Το Ερεβάν και η ευρύτερη περιοχή του βρίσκονταν ήδη από τον 14ο αιώνα υπό μουσουλμανικό έλεγχο, ενώ από τον 16ο αιώνα, κυρίως μετά τη συνθήκη της Αμάσειας (1555) που έθεσε τέρμα στον πολυετή πόλεμο ανάμεσα στην Οθωμανική Αυτοκρατορία και τη δυναστεία των Σαφαβιδών, μέχρι και τις πρώτες δεκαετίες του 19ου αιώνα ήταν επαρχία της Περσίας.

### Το τζαμί

Το τζαμί βρίσκεται στη Λεωφόρο Μαστότς στο διαμέρισμα Κέντρον της πόλης και η κατασκευή του χρονολογείται στο β΄ μισό του 18ου αιώνα και συγκεκριμένα κατά τη διάρκεια της δεκαετίας του 1760, επί Χουσεΐν Αλή Χαν, κυβερνήτη του Ερεβάν. Το τζαμί διαθέτει κεντρική αίθουσα προσευχής έκτασης 442 τετραγωνικών μέτρων, κύριο θόλο ύψους 20 μέτρων ύψος με μιναρέ 24 μέτρων, βιβλιοθήκη και μεντρεσέ με 28 μικρά κελιά που είναι όλα διατεταγμένα γύρω από μια αυλή. Το συνολικό συγκρότημα καταλαμβάνει έκταση 7.000 τετραγωνικών μέτρων. 

Κατά τη διάρκεια της σοβιετικής περιόδου, το Μπλε Τζαμί στέγασε από το 1931 το Μουσείο της πόλης του Γερεβάν. Μετά την ανεξαρτητοποίηση της Αρμενίας, το μουσείο μεταφέρθηκε και το τζαμί αποκαταστάθηκε με χρηματοδότηση της ιρανικής κυβέρνησης και λειτουργεί εκ νέου ως τόπος θρησκευτικής λατρείας. Η κυριότητα του τζαμιού έχει παραχωρηθεί από την αρμενική κυβέρνηση στο Ιράν.

Εικόνες
-------

* Το Μπλε Τζαμί σε φωτογραφία του 1897.Το Μπλε Τζαμί σε φωτογραφία του 1897.
* Η είσοδος του τζαμιού.Η είσοδος του τζαμιού.
* Μιναρές του Μπλε Τζαμιού.Μιναρές του Μπλε Τζαμιού.
* Άποψη από το εσωτερικό του τζαμιού.Άποψη από το εσωτερικό του τζαμιού.
* Το Μπλε Τζαμί σε πίνακα του Πάνος Τερλεμεζιάν (1917)Το Μπλε Τζαμί σε πίνακα του Πάνος Τερλεμεζιάν (1917)

Παραπομπές
----------

1. 1 2 3  *Wiki Loves Monuments monuments database*. 7  Νοεμβρίου 2017. tools.wmflabs.org/heritage/api/api.php?action=search&format=json&srcountry=am&srlang=hy&srid=1.6%2F150.
2. 1 2  «Armenia applies to place Blue Mosque on UNESCO's World Heritage List». *todayszaman.com* (στα Αγγλικά). Today's Zaman. Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 21 Δεκεμβρίου 2015. Ανακτήθηκε στις 17 Ιουνίου 2018.
3. ↑  «Μπλε Τζαμί». *armenia365.com*. Αρμενία 365. Ανακτήθηκε στις 17 Ιουνίου 2018.
4. ↑  Timothy C. Dowling, *Russia at War. From the Mongol Conquest to Afghanistan, Chechnya, and Beyond*, ABC-CLIO, 2014, σελ. 729-730.
5. ↑  Hrant A. Hovhannessian, *The Museums of Yerevan*, Hayastan Publishing, Yerevan 1986, σελ. 19-21 .

Βιβλιογραφία
------------

* Timothy C. Dowling, *Russia at War. From the Mongol Conquest to Afghanistan, Chechnya, and Beyond*, ABC-CLIO, 2014.
* Hrant A. Hovhannessian, *The Museums of Yerevan*, Hayastan Publishing, Yerevan 1986.
Ο **Περικλής Κάβδας** (Καλαμάτα, 1894 - 30 Ιουνίου 1967), του Παναγιώτη ήταν Έλληνας στρατιωτικός και υπουργός.

Βιογραφία
---------

Γεννήθηκε το 1894 και σπούδασε στη Στρατιωτική Σχολή Ευελπίδων, ενώ πολέμησε ως απλός στρατιώτης στους Βαλκανικούς Πολέμους. Έπειτα από στρατιωτική καριέρα στο μέτωπο της Μικράς Ασίας αποτάχθηκε το 1923, εξαιτίας της συμμετοχής του στο κίνημα των Λεοναρδόπουλου-Γαργαλίδη, και στη συνέχεια επέστρεψε στο στρατό. 

Στη δικτατορική κυβέρνηση του Μεταξά διετέλεσε υπουργός Γενικός Διοικητής Θράκης από τις 2 Ιουλίου 1936 ως τις 3 Μαΐου 1939.

Μετά την αποστρατεία του πολιτεύτηκε με τον Ελληνικό Συναγερμό με τον οποίο εκλέχθηκε βουλευτής Δράμας το 1951 και το 1952. Εν συνεχεία εξελέγη βουλευτής με την ΕΡΕ το 1956 , το 1958 και το 1961.

Στις 15 Δεκεμβρίου 1954 διορίστηκε υφυπουργός Γεωργίας στην κυβέρνηση Παπάγου και παρέμεινε υφυπουργός ως τις 6 Οκτωβρίου 1955.

Ήταν παντρεμένος.

Πέθανε στις 30 Ιουνίου 1967 έπειτα από καρδιακή προσβολή και κηδεύτηκε την 1η Ιουλίου από τον ιερό ναό του Αγίου Γεωργίου Κυψέλης.

Παραπομπές
----------

1. 1 2  Ελληνικόν who's who, Εκδοτικός Οργανισμός Ελληνικών who's who 1962, σελ. 202.
2. ↑  ««Κυβέρνησις Ιωάννου Μεταξά, Από 13.4.1936 έως 29.1.1941»». Γενική Γραμματεία της Κυβέρνησης. Ανακτήθηκε στις 15 Φεβρουαρίου 2016.
3. ↑  Μητρώο Γερουσιαστών και Βουλευτών 1929-1974 Βουλή των Ελλήνων, Εθνικό Τυπογραφείο, 1977 (σελ. 132, αρ. 382).(pdf)
4. ↑  «Κυβέρνησις Αλέξανδρου Παπάγου, Από 19.11.1952 Έως 6.10.1952». Γενική Γραμματεία της Κυβέρνησης. Ανακτήθηκε στις 15 Φεβρουαρίου 2016.
5. ↑  «Απεβίωσεν ο Περικλής Κάβδας». Μακεδονία. 2 Ιουλίου 1967. σελ. 12.