recursal/SuperWikiNEXT-32B huggingface dataset:
Ο **Αθανάσιος Καραμάνης** (Κρηνίδα Σερρών, 10 Ιανουαρίου 1911 - Θεσσαλονίκη, 12 Αυγούστου 2012) ήταν Έλληνας ιεροψάλτης. Υπήρξε ένας από τους σημαντικότερους ψάλτες του 20ού αιώνα και Άρχων Πρωτοψάλτης του Οικουμενικού Πατριαρχείου.

Βιογραφία
---------

Γεννήθηκε στις 10 Ιανουαρίου του 1911 στην Κρηνίδα (Βιτάστα) Αμφίπολης Σερρών και πέθανε στη Θεσσαλονίκη στις 12 Αυγούστου 2012. 

Ήταν το έκτο από τα επτά παιδιά της πολυμελούς οικογενείας του, και σε ηλικία 5 ετών (1915) έμεινε ορφανός από πατέρα. Ο ιερέας του χωριού του και πρώτος του δάσκαλος στην Ψαλτική, ο π. Εμμανουήλ Πιπεριάς, διέκρινε από νωρίς την καλλιφωνία του μικρού Αθανασίου και τον βοήθησε να καλλιεργήσει αυτό το θείο τάλαντο. 

Στη συνέχεια μαθήτευσε στον Πρωτοψάλτη Αθανάσιο Μπουρλέτσικα και στον μουσικοδιδάσκαλο Χρήστο Παρασχίδη. Ο Κωνσταντινουπολίτης Χαράλαμπος Ανεστιάδης, Πρωτοψάλτης του Ι. Μητροπολιτικού Ναού Δράμας τον μύησε στην Πολίτικη Ψαλτική Τέχνη και Παράδοση. Στη συνέχεια έκανε αριστερός ψάλτης του Κωνσταντίνου Πρίγγου, από τον οποίο έμαθε πολλά. 

Ο Καραμάνης ανέλαβε πρώτη του φορά στασίδι το 1927, σε ηλικία 17 ετών, στον Ι. Ν. Αγίας Παρασκευής της Πρώτης Σερρών, ενώ στην συνέχεια έψαλλε σε ναούς των πόλεων Δράμας, Καβάλας, Βέροιας, Θεσσαλονίκης, Πύργου Ηλείας ενώ το 1952 ανέλαβε Πρωτοψάλτης και Χοράρχης του Μητροπολιτικού Ναού Θεσσαλονίκης Αγ. Γρηγορίου του Παλαμά, απ' όπου παραιτήθηκε συνταξιούχος το 1983.

Χάρις στη μεγάλη θεωρητική του κατάρτιση, το υπέροχο φωνητικό τάλαντο και το ευγενές του χαρακτήρος του, απ' όπου και αν πέρασε άφησε πλήθος μαθητών, ίσως τους περισσότερους από κάθε άλλο Δάσκαλο. Υπήρξε συνιδρυτής, μαζί με τους Αβρ. Ευθυμιάδη, Χρυσ. Θεοδοσόπουλο και Χαρίλαο Ταλιαδώρο του Φροντιστηρίου "Άγιος Δημήτριος", στο οποίο δίδαξε για πολλά χρόνια. 

Συνεργάστηκε για μεγάλο χρονικό διάστημα με τον Πρωτοψάλτη Αθ. Παναγιωτίδη, με αποτέλεσμα να δημιουργηθεί ένα σοβαρό έργο ψαλτικού ύφους που επικράτησε στη Θεσσαλονίκη και διαδόθηκε σε όλη την Ελλάδα. Υπήρξε δάσκαλος του εκφραστικού άρχοντα Σπυρίδωνα Α. Μαϊδάνογλου.

Τιμήθηκε για την πολυσχιδὴ προσφορά του από το Οικουμενικό Πατριαρχείο, δια χειρών του Πατριάρχου Δημητρίου, ο οποίος του απένειμε το 1981 το Οφφίκιο του «Ἄρχοντος Πρωτοψάλτου τῆς Ἁγιωτάτης Ἀρχιεπισκοπῆς Κων/πόλεως».

Εργογραφία
----------

Το 1955 ξεκίνησε το συγγραφικό του έργο, το οποίο περάτωσε σε διάστημα λίγων ετών, με την κυκλοφορία 7 τόμων υπό τον γενικό τίτλο «ΝΕΑ ΜΟΥΣΙΚΗ ΣΥΛΛΟΓΗ» και «ΝΕΑ ΜΟΥΣΙΚΗ ΚΥΨΕΛΗ», οι οποίοι περιλαμβάνουν όλη την ασματική υμνογραφία της Εκκλησίας μας με πρωτότυπες και μοναδικές για τα τότε δεδομένα μουσικές αναλύσεις. 

Ο ίδιος έλεγε, μεταξύ άλλων, για το έργο του: «Αὐτὴ τὴν ζώσα παράδοση θέλησα νὰ καταγράψω γιατὶ εἶναι σαφῶς διαφορετικὴ ἀπὸ τὴν γραπτή. Δὲν ἦταν ὅμως εὔκολο. Ἤθελε πάνω ἀπ’ ὅλα τόλμη. Ἀπόδειξη εἶναι ὅτι ἄλλοι δὲν τὸ τολμήσανε».

Πηγές
-----

* Αθανάσιος Καραμάνης,ηχογραφήσεις 1958, 1966, 1970
* ΅Εκοιμήθη ο Άρχων Πρωτοψάλτης Αθανάσιος Καραμάνης
Ο Δαυίδ του Μιχαήλ Αγγέλου, έργο τέχνης σε μάρμαρο Καρράρα
Εξόρυξη του παγκοσμίου φήμης Μαρμάρου στην Καρράρα, Ιταλία
Το **μάρμαρο Καρράρα** (Carrara), που μερικές φορές αποκαλείται λανθασμένα ως μάρμαρο Καρρέρα, είναι ένα είδος λευκού μαρμάρου με μπλε και γκρίζα νερά. Χρησιμοποιείται, κυρίως, για γλυπτική και διακόσμηση κτιρίων. Εξορύσσεται στην Μάσσα-Καρράρα (επαρχία) και στη σύγχρονη πόλη Καρράρα της Τοσκάνης, στην Ιταλία.

Σήμερα υπάρχουν στην περιοχή 611 λατομεία σε λειτουργία, από τα οποία 345 βρίσκονται σε Carrara, 50 σε Massa, και το υπόλοιπο κατανέμεται μεταξύ των ανωτέρω περιοχών κι ακόμη των Pietrasanta, Seravezra,  Stazrema και Arni. Αυτές οι πόλεις/κωμοπόλεις και χωριά  κατοικούνται σχεδόν αποκλειστικά από ανθρώπους που ασχολούνται με την εξόρυξη, επεξεργασία και εμπορία του μαρμάρου.

Ιστορία
-------

Τα λατομεία του μαρμάρου Καρράρα παρακολουθούνταν από τις οικογένειες Σίμπο και Μαλασπίνα (Cybo and Malaspina), που κυβερνούσαν την επαρχία Μάσσα-Καρράρα κατά τη διάρκεια του 17ου και 18ου αιώνα. Οι οικογένειες δημιούργησαν την υπηρεσία για το μάρμαρο το 1564, για τη ρύθμιση τη; βιομηχανίας εξόρυξης μαρμάρου. Ειδικότερα, η πόλη της Μάσσα είδε ένα μεγάλο μέρος του πολεδομικού της σχεδίου να αναδημιουργείται (νέοι δρόμοι, πλατείες, διασταυρώσεις, πλακοστρώσεις), προκειμένου να καταστεί αντάξια των πρωτευουσών των υπόλοιπων πόλεων της Ιταλίας. Μετά την εξαφάνιση από το προσκήνιο των οικογενειών Σίμπο και Μαλασπίνα, η εξουσία της πόλης είχε περάσει στα χέρια της Βουλής της Αυστρίας. Η Βασιλική της Μάσσα είναι κατασκευασμένη εξ ολοκλήρου από Μάρμαρο Καρράρα, όπως και το παλαιό παλάτι των Δουκών της Μάσσα, που χρησιμοποιήθηκε για να παρουσιάσει το εκλεκτής ποιότητας πέτρωμα.

Πηγές
-----

* Goldthwaite, Richard A. (2011), *The Economy of Renaissance Florence*, JHU Press, σελ. 571

|  |  |
| --- | --- |
| Commons logoCommons logo | Τα Wikimedia Commons έχουν πολυμέσα σχετικά με το θέμα   **Μάρμαρο Καρράρα** |

Παραπομπές
----------

1. ↑  «Καρράρα: εκεί που το μάρμαρο σηματοδοτεί τον τόπο.». Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 21 Δεκεμβρίου 2016.
Η **Carlsberg Group** (στα δανικά προφέρεται: [kʰɑːˀlsb̥æɐ̯ˀ]) είναι εταιρεία ζυθοποιίας γερμανικού τύπου που ιδρύθηκε το 1847 από τον Γιάκομπ Κρίστιαν Γιάκομπσεν. Η πρώτη έδρα της εταιρείας βρίσκεται στην Κοπεγχάγη της Δανίας. Από το θάνατο Jacobsen στο 1887 majorité ο ιδιοκτήτης της εταιρείας έχει-ήταν το Carlsberg Foundation. Ναυαρχίδα της εταιρείας αποτελεί η Carlsberg Beer (από το γιο του Γιάκομπσεν, Καρλ), αλλά επίσης παρασκευάζει τις Tuborg, Kronenbourg, Somersby cider, τη ρωσική μπύρα Baltika, τη βελγική Grimbergen και πάνω από 500 τοπικές μπίρες.

Μετά τη συγχώνευση των περιουσιακών της στοιχείων με το νορβηγικό όμιλο Orkla ASA τον Ιανουάριο του 2001, η Carlsberg έγινε ο πέμπτος μεγαλύτερος όμιλος ζυθοποιίας στον κόσμο. Μετά από μια αποτυχημένη προσπάθεια εξαγοράς από την Orkla, η Carlsberg έγινε ο μοναδικός ιδιοκτήτης μετά την αγορά μεριδίου του ζυθοποιείου της Orkla το 2004. Είναι ο μεγαλύτερος πωλητής μπύρας στη Ρωσία με περίπου 40% μερίδιο αγοράς. Το 2009 η Carlsberg κατατάσσονταν τέταρτη σε όλο τον κόσμο, ενώ απασχολούσε περίπου 45.000 εργαζομένους.

Παραπομπές
----------

1. 1 2  datacvr.virk.dk/data/visenhed?enhedstype=virksomhed&id=25508343.
2. ↑  «Annual Report 2014» (PDF).
3. ↑  Brands Αρχειοθετήθηκε 2012-02-07 στο Wayback Machine. carlsberggroup.com
4. ↑  Andrew E. Kramer (20 July 2011), *Russian Law to Restrict Beer Sales*, The New York Times,
5. ↑  «Pubzone.com: Carlsberg Canada Chooses GJP». Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 6 Αυγούστου 2010. Ανακτήθηκε στις 7 Οκτωβρίου 2016.

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
--------------------

* Επίσημος ιστότοπος

  


|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
| Καθιερωμένοι όροι | 
* WorldCat
* VIAF: 132521556
* LCCN: n80076565
* ISNI: 0000 0004 0564 6484
* GND: 4698504-9
* BNF: cb17135660n (data)
* NLA: 35163044

 |

 |
Ο **Διαχειριστής Εθνικού Συστήματος Φυσικού Αερίου** (**ΔΕΣΦΑ**) είναι διαχειριστής του συστήματος μεταφοράς φυσικού αερίου στην Ελλάδα. Ιδρύθηκε στις 30 Μαρτίου του 2007 ως θυγατρική της ΔΕΠΑ. Εκτός από το σύστημα μεταφοράς, η εταιρεία διαχειρίζεται, επίσης, τα δίκτυα διανομής φυσικού αερίου της Ελλάδα, καθώς και τον τερματικό σταθμό της ΥΦΑ Ρεβυθούσας.

Στις 11 Ιουνίου του 2013, η εταιρεία πετρελαίου του Αζερμπαϊτζάν, SOCAR, κέρδισε το διαγωνισμό για την εξαγορά ποσοστού 66% της ΔΕΣΦΑ έναντι 400.000.000 ευρώ. Έπειτα από τις ελληνικές βουλευτικές εκλογές του Ιανουαρίου του 2015, η προσφερόμενη μετοχή μειώθηκε στο 49%. Η συμφωνία αναμενόταν να ολοκληρωθεί μέχρι τον Αύγουστο του 2015.Τελικά ο διαγωνισμός ακυρώθηκε.

To TAΙΠΕΔ προχώρησε στην διεξαγωγή διεθνούς διαγωνισμού για την πώληση του 66% του μετοχικού κεφαλαίου του ΔΕΣΦΑ. Τον διαγωνισμό κέρδισε, τον Δεκέμβριο του 2018, η κοινοπραξία SENFLUGA Energy Holdings S.A. αποτελούμενη από την ιταλική Snam (60%), την ισπανική Enagás (20%) και τη βελγική Fluxys (20%).

Στις 13 Ιανουαρίου του 2020 η ελληνική εταιρία ενέργειας DAMCO ENERGY S.A. υπέγραψε συμφωνία για την εξαγορά του 10% του μετοχικού κεφαλαίου της SENFLUGA Energy Holdings S.A. Με την ολοκλήρωση της εξαγοράς, η μετοχική δομή της SENFLUGA έχει ως εξής: Snam (54%), Enagás (18%), Fluxys (18%) και DAMCO (10%).

Παραπομπές
----------

1. ↑  ΔΕΠΑ - ΔΕΣΦΑ χθες, σήμερα, αύριο avgi.gr
2. 1 2  Socor, Vladimir (2013-06-25). «Azerbaijan Wins Tender for Gas Pipelines in Greece». *Eurasia Daily Monitor* (Jamestown Foundation) **10** (120).. Ανακτήθηκε στις 2013-07-19.
3. ↑  «Socar appears willing to accept reduced 49% stake in DESFA». *energypress.eu*. 24 Ιουλίου 2015. Ανακτήθηκε στις 25 Ιουλίου 2015.
4. ↑  «Εξαγορά 10% της Senfluga».

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
--------------------

* Επίσημος ιστότοπος


|  |  |
| --- | --- |
| CC-BY-SA Μετάφραση | Στο λήμμα αυτό έχει ενσωματωθεί κείμενο από το λήμμα DESFA  της Αγγλικής Βικιπαίδειας, η οποία διανέμεται υπό την GNU FDL και την CC-BY-SA 4.0. (ιστορικό/συντάκτες). |
**Οι Pekinška patka** (Σερβικά Κυριλλικά: Пекиншка Патка, μετάφρ. *Πάπια το Πεκίνο*) είναι ένα εξέχον Σέρβο και πρώην Γιουγκοσλαβικό πανκ ροκ συγκρότημα από το Νόβι Σαντ. Το ντεμπούτο άλμπουμ τους, *Plitka poezija* (*Αβαθή ποίηση*), που κυκλοφόρησε το 1980, θεωρείται το πρώτο πανκ ροκ άλμπουμ ενός συγκροτήματος που προέρχεται από τη Σερβία. Όντας ένα από τα πρώτα punk ηθοποιούς στη Γιουγκοσλαβία, έπαιξαν σημαντικό ρόλο στο άνοιγμα των θυρών για πολλά συγκροτήματα που ακολούθησαν.

Στο δεύτερο και τελευταίο τους άλμπουμ, *Strah od monotonije* (*Ο φόβος της μονοτονίας*), που κυκλοφόρησε το 1981, στράφηκαν προς τον post-punk και τον darkwave ήχο, διαλύοντας την ίδια χρονιά. Το 2008, το συγκρότημα επανενώθηκε για να εμφανιστεί στην κεντρική σκηνή του Exit Festival μαζί με τους Sex Pistols και το 2010, επανενώθηκαν για άλλη μια φορά, συνεχίζοντας τη δραστηριότητά τους.

Δισκογραφία
-----------

* *Plitka poezija* (1980)
* *Strah od monotonije* (1981)

Σημειώσεις
----------

1. ↑  «Feljton: Pekinška Patka - Prvi pank bend na ćirilici (1)». *Rockomotiva* (στα Αγγλικά). Ανακτήθηκε στις 18 Φεβρουαρίου 2024.
2. ↑  «Popboks - PEKINŠKA PATKA - Pekinška Patka [s2]». *www.popboks.com*. Ανακτήθηκε στις 18 Φεβρουαρίου 2024.
3. ↑  «Pekinška patka na okupu - Scena - Dnevni list Danas» (στα Σερβικά). 4 Μαΐου 2010. Ανακτήθηκε στις 18 Φεβρουαρίου 2024.
4. ↑  Копривица, Јелена. «Кад професор постане панкер». *Politika Online*. Ανακτήθηκε στις 18 Φεβρουαρίου 2024.

εξωτερικοί σύνδεσμοι
--------------------

* Επίσημη ιστοσελίδα
* Σελίδα θαυμαστών του MySpace
* Pekinška Patka στο Youtube
* Ο Pekinška Patka στο Last.fm
* Η Pekinška Patka στο Rateyourmusic
* Αρχική σελίδα συλλογής Pekinška Patka 2006

|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
| Καθιερωμένοι όροι | 
* VIAF: 307493817
* MusicBrainz: e2bee35f-f7e3-4eb3-8fec-7c0939089f13

 |

 |
Ο **Δημήτρης Μεϊδάνης** (γενν. 15 Ιουλίου 1974) είναι Έλληνας παλαίμαχος ποδοσφαιριστής, διεθνής με την Εθνική ομάδα των Ελπίδων, που αγωνιζόταν σε θέσεις κεντρικού αμυντικού.

Ξεκίνησε το ποδόσφαιρο από τον Ελλοπιακό και κατόπιν έπαιξε στον Παμβαγιακό, από όπου μεταγράφηκε στον Λεβαδειακό, με τον οποίο ξεκίνησε το επαγγελματικό ποδόσφαιρο την περίοδο 1994-1995.

Συνέχισε σε Παναχαϊκή, Αιγάλεω Α.Ο. με το οποίο και έγινε ιδιαίτερα γνωστός για πέντε χρόνια, από το 1999-2000 έως και το 2003-2004, Ολυμπιακό Λευκωσίας, Άρη Λεμεσού, Βύζαντα Μεγάρων, Π.Α.Ο. Αγίου Δημητρίου, για να κλείσει την καριέρα του στον ερασιτεχνικό σύλλογο του Παγγορτυνιακού, στα 2010-11 και σε ηλικία 37 ετών.

Συμμετείχε σε αγώνες του Κυπέλλου ΙΝΤΕΡΤΟΤΟ, με τα χρώματα τόσο της Παναχαϊκής, όσο και του Αιγάλεω.

Πηγές
-----

|  |  |
| --- | --- |
| εικονίδιο Ποδόσφαιρο | Πύλη Ποδόσφαιρο |

* Διεθνής αθλητική ιστοσελίδα
* "40 Χρόνια Ποδόσφαιρο και ΠΡΟ-ΠΟ" (έκδοση εφημερίδας "Προπόραμα" (2000)
* Νίκος Δημ. Νικολαΐδης, "Απ' τις λαμαρίνες στα σαλόνια της Ευρώπης" (έκδοση "Έμβρυο", 2007)
Η **Σταυρούλα (Ρούλα) Κακλαμανάκη** (1935 - 5 Ιανουαρίου 2013) ήταν Ελληνίδα δικαστικός, συγγραφέας και πολιτικός.

Βιογραφικά στοιχεία
-------------------

Γεννήθηκε το 1935 στον Πειραιά αλλά καταγόταν από τη Μονεμβασιά. Σπούδασε στη Νομική Σχολή Αθηνών και ακολούθησε καριέρα στο δικαστικό κλάδο. Ήταν θεία του Ολυμπιονίκη Νίκου Κακλαμανάκη.

Έγινε γνωστή από τη γενναία στάση της στην υπόθεση Ρολφ Πόλε: όταν ο τότε εισαγγελέας του Αρείου Πάγου Ευστάθιος Μπλέτσας άσκησε πειθαρχική δίωξη κατά των δικαστών Χ. Σαρτζετάκη, Σ. Βάλλα και Κ. Αλεξόπουλου που είχαν απορρίψει το αίτημα έκδοσης στη Γερμανία του καταζητούμενου για τρομοκρατική δράση Ρολφ Πόλε, η Κακλαμανάκη (τότε πρόεδρος Πρωτοδικών) δημοσίευσε στις εφημερίδες ανοικτή επιστολή κατά του Μπλέτσα όπου ανέφερε:

«*Δεν έχετε το δικαίωμα κύριε Εισαγγελέα. Η ανεξαρτησία της Δικαιοσύνης που σε πολλές εγκυκλίους σας προς τους δικαστικούς λειτουργούς τονίσατε και εξήρατε λειτουργεί προς όλες τις κατευθύνσεις. Είναι αρχή και θεσμός. Εκείνοι που επιδιώκουν την εξουδετέρωση του θεσμού αυτού (συνταγματικά κατοχυρωμένου σε διεθνή κλίμακα) και την υπαλληλοποίηση του δικαστικού κλάδου δεν έπρεπε να βρουν στο πρόσωπό σας το κατάλληλο όργανο. Άραγε τούτο το πλήγμα στο διάτρητο στήθος της Δικαιοσύνης μας είναι η χαριστική βολή;*»

Παρά τη γενική επιδοκιμασία που είχε η στάση της, ασκήθηκε δίωξη εις βάρος της από την εισαγγελία Εφετών και κλήθηκε σε απολογία έξι μήνες αργότερα. Το πειθαρχικό συμβούλιο του Αρείου Πάγου συνεδρίασε σε δύο βαθμούς και της επέβαλε την πειθαρχική ποινή της «προσωρινής παύσεως ενός μηνός για συμπεριφορά ασυμβίβαστη προς το αξίωμά της, θίγουσα το γόητρο της Δικαιοσύνης». Ακολούθησε η δυσμενής της μετάθεση από την Αθήνα στην Καρδίτσα, με την αιτιολογία της «απώλειας του κύρους της ως δικαστή».

Η Ρούλα Κακλαμανάκη εκλέχθηκε βουλευτής του ΠΑΣΟΚ στην Α΄ Αθηνών το 1981 και το 1985. Στις κυβερνήσεις του Ανδρέα Παπανδρέου διετέλεσε υφυπουργός Κοινωνικών Υπηρεσιών (1981 - 1982), υφυπουργός Κοινωνικών Ασφαλίσεων (1982 - 1985), υφυπουργός Υγείας, Πρόνοιας και Κοινωνικών Ασφαλίσεων (1985 - 1986) και υφυπουργός Εθνικής Παιδείας και Θρησκευμάτων (1988).

Είχε πλούσιο συγγραφικό έργο και μεταξύ άλλων συνέγραψε βιογραφία του Ανδρέα Παπανδρέου σε τρία μέρη: *Ανδρέας Παπανδρέου ο ανερχόμενος ηγέτης 1919-1981*, *Ανδρέας Παπανδρέου ο οραματιστής και ο μεταρρυθμιστής 1981-1985*, και *Ανδρέας Παπανδρέου ο τελευταίος μάγος της ελληνικής πολιτικής 1985-1996*.

Απεβίωσε στις 5 Ιανουαρίου 2013 σε ηλικία 78 ετών.

Πηγές
-----

1. ↑  www.assembly.coe.int/nw/xml/AssemblyList/MP-Details-EN.asp?MemberID=2625.
2. 1 2   [*νεκρός σύνδεσμος*]
3. 1 2
4. ↑
5. ↑

|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
| Καθιερωμένοι όροι | 
* WorldCat
* VIAF: 21140835
* **ΕΒΕ**: 19501
* **AA**: 85613
* **BiblioNet**: **353**
* LCCN: n85340317
* ISNI: 0000 0000 6312 7691
* SUDOC: 244104549
* BNF: cb16011033d (data)
* NLA: 49897123

 |

 |
Υπάρχει μια ιστορική ελληνική κοινότητα στη Μολδαβία, η οποία αριθμεί περίπου 3.000 μέλη. Στη Μολδαβία δραστηριοποιούνται τριάντα ελληνικές εταιρείες. Σύμφωνα με στατιστικές για τον Οκτώβριο του 2003, τα ελληνικά επενδυμένα κεφάλαια φτάνουν τα 5.300.000 δολάρια στη Μολδαβία. Πρόσφατα, ανακαλύφθηκε η έδρα της Φιλικής Εταιρίας στη Μολδαβία.

Ιστορία
-------

Η ελληνική παρουσία στην περιοχή χρονολογείται από τον 7ο αιώνα π.Χ. όταν οι αρχαίοι Έλληνες ίδρυσαν αποικίες και εμπορικούς σταθμούς στα περίχωρα της Δοβρουτσάς. Ξεκινώντας με την αποικία της Μιλήτου, την Ίστρο, η οικονομία των αποικιών άρχισε να ανθίζει και έφτασε στο απόγειο της μετά την ίδρυση της Τόμιδος τον 5ο αιώνα π.Χ. Αν και βρίσκονταν υπό την κυριαρχία των Δάκων, οι αποικίες συνέχισαν να ευημερούν μέχρι τα τέλη του 1ου αιώνα π.Χ. Η υποταγή των περιοχών τους στους Ρωμαίους οδήγησε τις αποικίες σε κρίση.

Αξιοσημείωτοι άνθρωποι
----------------------

* Βλαντίμιρ Κόσσε, παλαίμαχος διεθνής ποδοσφαιριστής

Δείτε επίσης
------------

* Ελληνο-Μολδαβικής σχέσεις
* Οι έλληνες στη Ρουμανία

Παραπομπές
----------

1. 1 2  Hellenic Republic: Ministry of Foreign Affairs: Moldova Σφάλμα στο πρότυπο webarchive: Ελέγξτε την τιμή `|url=`. Empty.
2. ↑  Ekathimerini Newspaper, 2006, (English ed.)[*νεκρός σύνδεσμος*]
Ο **Γεώργιος Τόλης** (αγγλ. *George Tolis Jr.*) ο νεότερος (Σικάγο, 1969), είναι Ελληνοαμερικανός ιατρός και καρδιοχειρουργός.

Βιογραφία
---------

Γεννήθηκε στο Σικάγο το 1969. Είναι γιος του φημισμένου Έλληνα καρδιοχειρουργού, Γεωργίου Τόλη.

Αποφοίτησε από το Πανεπιστήμιο Yale με άριστα, κατέχοντας βασικό πτυχίο και μεταπτυχιακό δίπλωμα στη Μοριακή Βιοφυσική και την Βιοχημεία. 

Μετά την αποφοίτησή του από την Ιατρική Σχολή του Χάρβαρντ το 1995, ολοκλήρωσε την πρακτική εκπαίδευσή του στη γενική χειρουργική στο Νοσοκομείο Massachusetts General και εξειδίκευση στη χειρουργική καρδιοθωρακικής στο Νοσοκομείο Yale-New Haven. Ολοκλήρωσε στη συνέχεια προκεχωρημένη εξειδίκευση στα αορτικά αγγεία στο Νοσοκομείο Mount Sinai στη Νέα Υόρκη υπό την καθοδήγηση του καρδιοχειρουργού Δρ. Randall Griepp.

Εργάστηκε στο Νοσοκομείο Lenox Hill στη Νέα Υόρκη ως επικεφαλής του τμήματος χειρουργικής της αορτής, στο Ιατρικό Κέντρο St. Elizabeth ως επικεφαλής της Κλινικής Καρδιοθωρακικής Χειρουργικής, και στο Νοσοκομείο Massachusetts General ως διευθυντής της χειρουργικής επεμβατικής ομάδας για παράκαμψη στενώσεων των στεφανιαίων αρτηριών.Το 2021 ο Τόλης εντάχθηκε στο Νοσοκομείο Brigham and Women ως επικεφαλής της Χειρουργικής των στεφανιαίων αρτηριών και της Γενικής Καρδιακής Χειρουργικής.

Τα κλινικά του ενδιαφέροντα περιλαμβάνουν τη χειρουργική εκπαίδευση, την πολυαρτηριακή παράκαμψη των στενώσεων των στεφανιαίων αρτηριών,την ενδαρτηρεκτομή τους,τη χειρουργική για την ενδοκαρδίτιδα,τη χειρουργική στη ρίζα και το τόξο της αορτής, τις πολύπλοκες επανεπεμβάσεις και τη χειρουργική για την αντιμετώπιση επιπλοκών από τις διαδερμικές τοποθετήσεις καρδιακών βαλβίδων.

Παραπομπές
----------

1. ↑  «George Tolis, Jr. MD - Brigham and Women's Hospital». *Brigham and Women's Hospital*. Ανακτήθηκε στις 25 Νοεμβρίου 2023.
2. ↑  «George Tolis, Jr». *CTSNet*. Ανακτήθηκε στις 25 Νοεμβρίου 2023.
Ο **Μιχάλης Κουρμούλης** (1765 - 1824) ήταν Έλληνας αγωνιστής της Επανάστασης του 1821 από την Κρήτη και ένας από τους σημαντικότερους οπλαρχηγούς που έδρασαν στο νησί.

Βιογραφικά στοιχεία
-------------------

Ο Κουρμούλης (γνωστός ως το 1821 ως *Χουσεΐν Αγάς*) (παραθ. αναφέρεται ως "Κουσεήμ Μπέης" δηλ. ο Μπέης του Κουσέ) ήταν αρχηγός σημαντικής κρητικής οικογένειας από την Μεσαρά, περιοχή που άκμαζε ήδη από την εποχή της Βενετοκρατίας και μετά την οθωμανική κατάκτηση εξισλαμίστηκε, αναδεικνύοντας μπέηδες και αγάδες, διατηρώντας ωστόσο κρυπτοχριστιανική ιδιότητα. Τόσο ο ίδιος, γνωστός μέχρι το 1821 με το όνομα Χουσεΐν Αγάς, όσο και η οικογένειά του είχαν μεριμνήσει για την προστασία των χριστιανών στη Δίκτη και στον Ψηλορείτη ενώ το 1814, με αφορμή την δολοφονία μερικών Οθωμανών, ο καπετάν Μιχαήλ Κουρμούλης είχε κατηγορηθεί ως ύποπτος, επιτυγχάνοντας όμως να απαλλαγεί από τις κατηγορίες.. 

Συμμετείχε στην προετοιμασία της εξέγερσης στην Κρήτη, όντας μέλος της Φιλικής Εταιρείας, έχοντας μυηθεί από τον Γρηγόριο Καλλονά. Μάλιστα, κατά το Πάσχα του 1821 ενώ βρισκόταν στα Χανιά, φανέρωσε δημόσια τη χριστιανική του πίστη. Με την έναρξη της επανάστασης στην Κρήτη, τέθηκε επικεφαλής της οικογένειας των Κουρμούληδων - που αριθμούσε 75 ενόπλους- καθώς και των υπόλοιπων Μεσαριτών. Αρχικά, πραγματοποίησε μαζί με άλλους οπλαρχηγούς ενέδρες στις οθωμανικές δυνάμεις της περιοχής του Ρεθύμνου και αργότερα κατέφυγε προσωρινά στην Κάσο μαζί με άλλους επαναστάτες για να επιστρέψει λίγο αργότερα στην Κρήτη. 

Από μερίδα συμπατριωτών του είχε προταθεί στον Δημήτριο Υψηλάντη ως υποψήφιος για τη θέση του γενικού αρχηγού της Κρήτης, τελικά όμως επελέγη από τον Υψηλάντη ο Μιχαήλ Κομνηνός Αφεντούλιεφ. Ο ίδιος διορίστηκε πεντακοσιάρχος και κατάφερε να νικήσει κατ' επανάληψη τους Οθωμανούς στρατιωτικούς, Σερίφ και Χασάν πασά, ενώ ήταν ο πρώτος, που συγκρότησε ελληνικό ιππικό. Μετά την κατάπνιξη της επανάστασης στο νησί από τους Αιγυπτίους, κατέφυγε στην Ύδρα, όπου πέθανε από τα τραύματά του το 1824. Σημαντικές υπηρεσίες στην επανάσταση προσέφεραν επίσης ο αδελφός του Γεώργιος, καθώς και ο γιος του Δημήτρης.

Παραπομπές
----------

1. ↑  Πώς ο Χουσεΐν Αγάς έγινε ο επαναστάτης Μιχαήλ Κουρμούλης.
2. ↑  Διονυσίου Κοκκίνου, *Η Ελληνική Επανάστασις*, εκδόσεις Μέλισσα, έκτη έκδοσις, Αθήναι 1974, τόμος Β΄, σ. 23 - 24.
3. 1 2  Κοκκίνου, 1974, τόμος Β΄, σ. 25.
4. ↑  Κοκκίνου, 1974, τόμος Β΄, σ. 24.
5. ↑  Κοκκίνου, 1974, τόμος Α΄, σ. 624.
6. ↑  Κοκκίνου, 1974, τόμος Β΄, σ. 42.
7. ↑  Κοκκίνου, 1974, τόμος Β΄, σ. 43.
8. ↑  Κοκκίνου, 1974, τόμος Β΄, σ. 47 - 48.
9. ↑  Κοκκίνου, 1974, τόμος Β΄, σ. 52.
10. ↑  *Σύγχρονος Εγκυκλοπαίδεια Ελευθερουδάκη*, τ. 15ος, σ. 123 (1928).

Βιβλιογραφία
------------

* Διονυσίου Κοκκίνου, *Η Ελληνική Επανάστασις*, εκδόσεις Μέλισσα, έκτη έκδοσις, Αθήναι 1974.

* *Σύγχρονος Εγκυκλοπαίδεια Ελευθερουδάκη*, 1928, τ. 15ος.
* Πατεράκης Μ.Γεώργιος, *Καπετάν Μιχάλης Κουρμούλης, Κουρμούληδες και οι συναγωνιστές του*, έκδοση Συλλόγου Μεσαριτών "Η Γόρτυς", Ηράκλειο 1989

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
--------------------

* Πώς ο Χουσεΐν Αγάς έγινε ο επαναστάτης Μιχαήλ Κουρμούλης.
Ο πατήρ **Τιμόθεος Λαγουδάκης** ήταν Έλληνας θεολόγος και διάκονος με αντιδικτατορική δράση. Σκοτώθηκε σε αυτοκινητιστικό δυστύχημα, λίγους μήνες πριν την πτώση της Δικτατορίας.

Βιογραφικά στοιχεία
-------------------

Ο Τιμόθεος Λαγουδάκης ως φοιτητής της Θεολογικής Σχολής Αθηνών τον Ιανουάριο του 1973 αποκάλυψε τη νοθεία στις φοιτητικές εκλογές στην Αθήνα, η οποία ήταν το προοίμιο της κατάληψης της Νομικής το Μάρτιο του ίδιου έτους. Μαζί του ήταν και ο τότε λαϊκός Χρήστος Χριστοδούλου. Η πράξη αυτή δημιούργησε την εξέγερση της Θεολογικής από 65 φοιτητές (έμπαιναν κατ’ έτος τότε μόνο 25 φοιτητές). 

Ήταν διάκονος της Μονής Αρκαδίου και κατά τη φοίτησή του στην Αθήνα διακονούσε στον Ναό Αγίου Νικολάου Πευκακίων Αθηνών. 

Για τη δημοκρατική του δράση, με αφορμή τα κοντά μαλλιά και γένια που είχε, καλούνταν συχνά σε ανάκριση στην ΕΑΤ-ΕΣΑ από τον διοικητή Χατζηζήση και βασανίσθηκε από αυτόν αλλά και από τον Θεοφιλογιαννάκο. Τους διαλόγους που είχε με του δύο χουντικούς αξιωματικούς τους υπαγόρευε στον π. Βασίλειο Βολουδάκη που γνώριζε δακτυλογράφηση και κατόπιν ο Τιμόθεος Λαγουδάκης, έδινε τις δακτυλογραφημένες σελίδες στους δημοσιογράφους για να γνωστοποιηθούν από τους ραδιοσταθμούς του εξωτερικού.
Συμπαραστάθηκε ηθικά και υλικά στους εξεγερμένους φοιτητές της Νομικής τον Φλεβάρη του 1973 μαζί με τον τότε επίσκοπο Αναστάσιο Γιαννουλάτο (σήμερα Αρχιεπ.Αλβανίας). Επίσης, στην εξέγερση του Πολυτεχνείου ο Τιμόθεος πήγαινε στους φοιτητές διάφορα κείμενα τα οποία διαβάζονταν στον ραδιοφωνικό σταθμό του Πολυτεχνείου, μεταφέροντας επίσης φάρμακα και είδη πρώτης ανάγκης στους έγκλειστους φοιτητές. Το βράδυ του Πολυτεχνείου στις 17 Νοεμβρίου χτύπησε τις καμπάνες για να ενημερώσει τον κόσμο και για την ενεργοποίηση των ανθρώπων προς βοήθεια των εξεγερμένων.

Στις 25 Μαΐου 1974 ο διάκονος Τιμόθεος και ο ιερέας Παντελεήμονας Κατσούλης επέστρεφαν στην Αθήνα από την Κόρινθο όπου είχαν πάει για τη χειροτονία του επισκόπου Φιλίππων Προκοπίου και φονεύθηκαν σε προσχεδιασμένο από τη Χούντα τροχαίο στην εθνική οδό Αθηνών-Κορίνθου. Ο κληρικός Παντελεήμων Κατσούλης ήταν συναγωνιστής του Τιμόθεου και είχε υπογράψει την καταγγελία της νοθείας το 1972. Το τροχαίο συνδέθηκε εξαρχής ως σχέδιο της Χούντας για να σταματήσει τη δημοκρατική τους δράση.

Παραπομπές
----------

1. ↑  «*Η θεολογία της Απελευθέρωσης*, Περικλής Κοροβέσης, 02.12.2017, efsyn.gr». Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 26 Μαΐου 2021. Ανακτήθηκε στις 26 Μαΐου 2021.
2. 1 2  Παναγιώτης Μιχ. Παρασκευάς, Το Καβούσι Ρεθύμνης στην Ιστορία, Κρητολογικά Γράμματα, τόμος 22, σελ. 406.
3. ↑  28-09-16 Υπουργείο Παιδείας και Θρησκευμάτων, Ομιλία και δευτερολογία του Νίκου Φίλη στην προ ημερησίας συζήτηση στη Βουλή για την Παιδεία, minedu.gov.gr
4. ↑  Μνήμες και απόψεις του Γιώργη Περάκη από το Αγιασμάτσι, Ρεθεμνιώτικα Νέα
5. ↑  *Κληρικοί που έδωσαν τιμητική παρουσία στην αντίσταση του ελληνικού λαού κατά της δικτατορίας*, «Ρεθεμνιώτικα Νέα», Νικόλας Παπουτσιδάκης, 15/4/1975
6. ↑  Παρασκευάς, Παναγιώτης Μιχ. *Το Καβούσι Ρεθύμνης στην Ιστορία*. **22**. Κρητολογικά Γράμματα. σελ. 397-412.

|  |  |
| --- | --- |
| 

|  |
| --- |
| * Πύλη:Βιογραφίες
* Πύλη:Ελλάδα
 |

 |
Το **Ευρωπαϊκό Κέντρο Δημοσίου Δικαίου** (ΕΚΔΔ) ήταν μη κερδοσκοπικό ίδρυμα με διεθνή χαρακτήρα, το οποίο ιδρύθηκε στις 16 Νοεμβρίου 1995 στην Αθήνα της Ελλάδας. Ο σκοπός του ινστιτούτου ήταν να προωθήσει το δίκαιο και τη δημοκρατία σε όλη την Ευρωπαϊκή Ένωση και άλλες χώρες. Το κέντρο πληροφοριών έδρευε αρχικά βρίσκεται στο κέντρο της Αθήνας και αργότερα μεταφέρθηκε την έδρα του στο Κορωπί, κοντά στο Σούνιο.

Το κέντρο πληροφοριών σχεδιάστηκε από την Ευρωπαϊκή Ομάδα Δημοσίου Δικαίου και τέθηκε σε ισχύ με νόμο από το Ελληνικό Κοινοβούλιο (ν. 2358/16.11.1995).

Ο Σπυρίδων Flogaitis ήταν διευθυντής του κέντρου από την ίδρυση του.

Ξένες κυβερνήσεις και πανεπιστήμια είχαν δικαίωμα να εκπροσωπούνται στο διοικητικό συμβούλιο του κέντρου, και το 2008 εκπροσωπούνταν περίπου 12 κυβερνήσεις μαζί με 33 πανεπιστήμια.

Ο Ευριπίδης Στυλιανίδης εργάστηκε ως ερευνητής για το κέντρο πληροφοριών από το 1997 έως το 2000.

Ο Ευρωπαϊκός Οργανισμός Δημοσίου Δικαίου ιδρύθηκε το 2007 για να συνεχίσει το έργο του κέντρου πληροφοριών.

Έργα
----

Το κέντρο πληροφοριών διοικούσε προηγουμένως την Ακαδημία Ευρωπαϊκού Δημοσίου Δικαίου, ένα εκπαιδευτικό πρόγραμμα του Ευρωπαϊκού Οργανισμού Δημοσίου Δικαίου. Οι γλώσσες εργασίας του είναι τα αγγλικά και τα γαλλικά.

Παραπομπές
----------

1. 1 2  «European Public Law Organization (EPLO), Greece». *Global Forum on Law Justice and Development*. Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 29 Ιουλίου 2018. Ανακτήθηκε στις 9 Μαΐου 2017.
2. 1 2  «EPLC European Public Law Center». *EPLC*. Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 4 Ιουνίου 2008.
3. ↑  «Mission». *EPLC*. Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 9 Ιουνίου 2008.
4. ↑  «Locations». *EPLC*. Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 1 Ιανουαρίου 2008.
5. 1 2  «Organization». Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 1 Ιανουαρίου 2008.
6. ↑  «Director». *EPLC*. Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 1 Ιανουαρίου 2008.
7. ↑  «Evripidis Stylianidis». Evripidis Stylianidis. Ανακτήθηκε στις 9 Μαΐου 2017.
8. 1 2  «Academy». *EPLC*. Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 21 Οκτωβρίου 2008.
9. ↑  «About the Academy». *Academy of European Public Law*. Ανακτήθηκε στις 9 Μαΐου 2017.

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
--------------------

* «EPLC homepage». Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 21 Ιουνίου 2008.

  


|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
| Καθιερωμένοι όροι | 
* WorldCat
* VIAF: 128423164
* LCCN: no00104275
* ISNI: 0000 0001 1503 5730
* GND: 5299264-0
* SUDOC: 069088527
* BNE: XX217035

 |

 |
Η **Άννα Ζαγιάτσκιβσκα** (ουκρανικά: Анна Заячківська‎‎) (12 Δεκεμβρίου 1991) είναι Ουκρανή μοντέλο και κάτοχος του τίτλου των καλλιστείων Μις Ουκρανία 2013. Εκπροσώπησε τη χώρα της στο διαγωνισμό Μις Κόσμος 2013, όπου κατετάγη στην κορυφαία 20άδα.

Καριέρα
-------

Η Ζαγιάτσκιβσκα γεννήθηκε στο Ιβάνο-Φρανκίβσκ, στην Ουκρανία. Την εποχή της συμμετοχής της στον διαγωνισμό Μις Κόσμος 2013, ήταν τεταρτοετής φοιτήτρια στο Ινστιτούτο Τέχνης του Εθνικού Πανεπιστημίου «Βασίλ Στέφανικ», με κατεύθυνση στη θρησκευτική τέχνη. Η Ζαγιάτσκιβσκα ήταν εθελόντρια (σέρβιρε ζεστό καφέ και τσάι στους διαδηλωτές, εργαζόταν στο ιατρικό κέντρο και διαχειριζόταν τον ιστότοπο Maydanneeds.com) κατά τη διάρκεια των διαδηλώσεων του Euromaidan στα τέλη του 2013/αρχές του 2014.

Παραπομπές
----------

1. ↑  This Ukrainian Beauty Queen Did Something Miss America Would Never Do, .Mic (11 December 2013)
2. ↑  In Ukraine, we are protesting to preserve our dignity, The Guardian (17 December 2013)

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
--------------------

* Эксклюзивное интервью первой красавицы Украины (фото) (Άννα Ζαγιάτσκιβσκα. Συνέντευξη (φωτογραφία))]. 3 Αυγούστου 2013. -->
* Λούτσιν, Μαρία. *Συνέντευξη του firtka.if.ua με την Miss Ukraine-2013 Anna Zayachkivska*. 4 Απριλίου 2013.
* Міс Україна-2013 стала франківчанка Гана Заячківська (φωτογραφία) (Η Μις Ουκρανία-2013 έγινε γέννημα θρέμμα του Frankivsk Hanna Zayachkivska (φωτογραφία)) Αρχείο. Prykarpatska Pravda. 31 Μαρτίου 2013.
* Κοτσαμπά, Ρουσλάν. *Η Anna Zayachkivska θα γίνει Μις Κόσμος 2013 (βίντεο)*. Outlook (τηλεοπτικό πρόγραμμα). «ΖΗΚ». 8 Απριλίου 2013.
Ο **Κωνσταντίνος (Κωστής) Κοντοπόδης** (Μεσελέροι, 25 Απριλίου 1908 – 8 Μαΐου 2009) ήταν Έλληνας φιλόλογος και πολιτικός, με καταγωγή από τους Μεσελέρους. Υπήρξε βουλευτής Λασιθίου από το 1981 ως το 1989 με το ΠΑΣΟΚ.

Εκπαιδευτική καριέρα
--------------------

Φοίτησε στο Δημοτικό Σχολείο της γενέτειράς του και μετά στο Γυμνάσιο Ιεράπετρας, για να εγγραφεί το 1927, στη Φιλοσοφική Σχολή του Πανεπιστημίου Αθηνών. Υπηρέτησε ως φιλόλογος στη Δευτεροβάθμια Εκπαίδευση σε Γυμνάσια της Ιεράπετρας, της Μάνης , της Βιάννου και άλλων περιοχών και έγινε Λυκειάρχης. Ήταν ο ιδρυτής και πρώτος πρόεδρος της Μορφωτικής Στέγης Ιεράπετρας, το 1954 και ιδρυτής της Βιβλιοθήκης. Εξαιτίας των δημοκρατικών φρονημάτων του αλλά και της κοινωνικής και συνδικαλιστικής του δράσης απολύθηκε από τη χούντα.

Οικογένεια
----------

Ο Κωστής Κοντοπόδης παντρεύτηκε τη Μαρία Σταυρακάκη (1933) με την οποία απέκτησε 1 κόρη και 3 γιους. Αργότερα απέκτησε 8 εγγόνια και 5 δισέγγονα.

Πολιτική καριέρα
----------------

Κατήλθε υποψήφιος στις εκλογές του 1974 ως υποψήφιος βουλευτής Λασιθίου με το ΠΑΣΟΚ (στο οποίο ήταν γραμματέας της Νομαρχιακής Επιτροπής Λασιθίου) και συγκέντρωσε 2.471 ψήφους, χωρίς να εκλεγεί. 

Εξελέγη για πρώτη φορά βουλευτής Λασιθίου με το ΠΑΣΟΚ το 1981 με 6.959 σταυρούς. Επανεξελέγη στις εκλογές του Ιουνίου του 1985

Κατά τη συζήτηση στη Βουλή για την αναθεώρηση του Συντάγματος, το 1986, τάχθηκε κατά της μυστικής ψηφοφορίας με τα λόγια:

>  *Το ελεύθερον είναι το εύψυχον. Η ελευθερία είναι στην ψυχή μας, δεν είναι σε κάποιους συμβιβασμούς, σε κάποιους συνδυασμούς, σε κάποιους κανόνες, σε κάποιες συναρτήσεις. Είναι μέσα στην ψυχή μας. Δεν μπορώ εγώ με κανένα τρόπο να συμβιβαστώ με την ιδέα ότι είναι δυνατόν να αποφασίζουμε κάτω από μια μυστική ψηφοφορία μέσα σ' αυτή την Αίθουσα, όταν μάλιστα υπάρχουν και θεωρεία που με τη μυστικότητά μας θα έπρεπε ακόμη να τα κλείσουμε. Με τη μυστικότητα χάνουν το νόημά τους οι συνεδριάσεις μας. Δεν μπορώ να δεχθώ ότι μέσα σ' αυτή την Αίθουσα θα υπάρξει συνάδελφος βουλευτής που στερείται τη γενναιότητα και το θάρρος να πει ελεύθερα τη γνώμη του. Και λέω ελεύθερα τη γνώμη μου σημαίνει πως ψηφίζω φανερά*.
> 
> 

Ο Κωστής Κοντοπόδης απεβίωσε σε ηλικία 101 ετών το 2009 και ενταφιάστηκε στους Μεσελέρους. Η νεκρώσιμη ακολουθία εψάλη από τον ιερό ναό του Τιμίου Σταυρού της Ιεράπετρας.

Παραπομπές
----------

1. ↑  Εξεδήμησε ο Κωστής Κοντοπόδης[*νεκρός σύνδεσμος*], Άγκυρα Ελπίδος, Έκδοση Ιεράς Μητροπόλεως Ιεραπύτνης και Σητείας, σελ. 48-49, (αρχείο σε μορφή.pdf), ανάκτηση 21-2-2013.
2. 1 2  "Έφυγε ο Κωστής Κοντοπόδης Προσέφερε πολλά από πολλές θέσεις", άρθρο της Ειρήνης Λάμπρου, δημοσιεύτηκε στην εφημερίδα "Ανατολή", φύλλο 9-10/5/2009.
3. 1 2  Εφημερίδα Πατρίς, Χθες...σήμερα... αύριο, 11/5/2009.
4. ↑  Κώστας Διγκαβές, Οι εκλογές στην Ελλάδα 1844-1985, Μαλλιάρης Παιδεία, 1986, σελ. 83.
5. ↑  Κοινοβουλευτική θητεία Κ. Κοντοπόδη ιστότοπος της Βουλής των Ελλήνων, ανάκτηση 21-2-2013.
6. ↑  Πρακτικά Συνεδριάσεως της Βουλής των Ελλήνων, 17/1/1986 Αρχειοθετήθηκε 2007-02-11 στο Wayback Machine. ανάκτηση 21-2-2013.
Η **Εθνική ομάδα ποδοσφαίρου της Βορείου Ιρλανδίας** εκπροσωπεί τη Βόρεια Ιρλανδία στους διεθνείς αγώνες και διοργανώσεις ποδοσφαίρου και ελέγχεται από την Ιρλανδική Ποδοσφαιρική Ομοσπονδία, που είναι μέλος της ΟΥΕΦΑ.

Ιστορία
-------

Η ιστορία της Εθνικής Ομάδος της Βορείου Ιρλανδίας ξεκινά από το 1921, όταν η χώρα αποσπάστηκε από την υπόλοιπη Ιρλανδία. Οι αγωνιστικές επιτυχίες της επικεντρώνονται σε τρεις συμμετοχές σε τελικές φάσεις Παγκοσμίων Κυπέλλων (1958, 1982 και 1986), καθώς και σε μία συμμετοχή σε τελική φάση Ευρωπαϊκού Πρωταθλήματος (2016).

### Παγκόσμιο Κύπελλο

Η παρουσία της Βορείου Ιρλανδίας στο Παγκόσμιο Κύπελλο έχει εξασθενίσει τις τελευταίες δεκαετίες, με τελευταία της συμμετοχή να καταγράφεται το 1986 στο Μεξικό, όπου αποκλείστηκε στον πρώτο γύρο της τελικής φάσης της διοργάνωσης. Καλύτερη επίδοσή της στον θεσμό ήταν το 1958, όταν έφτασε ως τα προημιτελικά, όπου αποκλείστηκε από τη Γαλλία. Τέλος μετρά άλλη μια συμμετοχή, το 1982, όταν αποκλείστηκε στον δεύτερο γύρο.

Ευρωπαϊκό Πρωτάθλημα
--------------------

Η μοναδική συμμετοχή της χώρας σε τελική φάση Ευρωπαϊκού Πρωταθλήματος (Εuro) σημειώθηκε το 2016, στην οποία προκρίθηκε ως πρώτη από τον προκριματικό όμιλό της, για να αποκλειστεί στη φάση των 16 από την Ουαλία.

Στατιστικά
----------

Πρώτος ποδοσφαιριστής σε συμμετοχές για την Εθνική Βορείου Ιρλανδίας, είναι ο Πατ Τζένινγκς, με 119 εμφανίσεις, ενώ πρώτος σκόρερ όλων των εποχών είναι ο Ντέιβιντ Χίλι με 36 γκολ. Η καλύτερη θέση που έχει καταλάβει στην κατάταξη της FIFA, είναι η 27η τον Αύγουστο του 2007 και τον Απρίλιο του 2009, ενώ η χειρότερη είναι η 129η τον Σεπτέμβριο του 2008.

Η Εθνική Βορείου Ιρλανδίας παρέταξε τον νεότερο ποδοσφαιριστή που αγωνίστηκε ποτέ ως τώρα σε τελική φάση παγκοσμίου κυπέλλου, όταν ο Νόρμαν Ουάιτσαϊντ έπαιξε στον πρώτο αγώνα της Βορείου Ιρλανδίας στα τελικά του Μουντιάλ 1982 στην Ισπανία, με αντίπαλο τη Γιουγκοσλαβία (0-0 στις 17/6/1982), σε ηλικία 17 ετών και 41 ημερών, καταρρίπτοντας το ρεκόρ που κατείχε ως τότε ο Πελέ (17 ετών και 235 ημερών).

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
--------------------

* Επίσημος Ιστότοπος Ομοσπονδίας

|  |  |  |  |  |  |  |  |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| 

| π • σ • ε
Εθνικές ομάδες ποδοσφαίρου ανδρών Ευρώπης (UEFA) |
| --- |
|  |
| Ενεργές | 
* Αγγλία
* Άγιος Μαρίνος
* Αζερμπαϊτζάν
* Αλβανία
* Ανδόρρα
* Αρμενία
* Αυστρία
* Βέλγιο
* Βόρεια Ιρλανδία
* Βόρεια Μακεδονία
* Βοσνία και Ερζεγοβίνη
* Βουλγαρία
* Γαλλία
* Γερμανία
* Γεωργία
* Γιβραλτάρ
* Δανία
* Ελβετία
* Ελλάδα
* Εσθονία
* Ιρλανδία
* Ισλανδία
* Ισπανία
* Ισραήλ
* Ιταλία
* Καζακστάν
* Κοσσυφοπέδιο
* Κροατία
* Κύπρος
* Λετονία
* Λευκορωσία
* Λιθουανία
* Λίχτενσταϊν
* Λουξεμβούργο
* Μάλτα
* Μαυροβούνιο
* Μολδαβία
* Νήσοι Φερόες
* Νορβηγία
* Ολλανδία
* Ουαλία
* Ουγγαρία
* Ουκρανία
* Πολωνία
* Πορτογαλία
* Ρουμανία
* Ρωσία
* Σερβία
* Σκωτία
* Σλοβακία
* Σλοβενία
* Σουηδία
* Τουρκία
* Τσεχία
* Φινλανδία
 |
|  |
| Δεν υφίστανται πλέον | 
* Ανατολική Γερμανία
* Γιουγκοσλαβία
* Ε.Σ.Σ.Δ. (ΚΑΚ)
* Ιρλανδία (1882–1950)
* Ρωσική Αυτοκρατορία
* Σάαρλαντ
* Σερβία και Μαυροβούνιο
* Τσεχοσλοβακία
 |

 |

|  |  |
| --- | --- |
| 

|  |
| --- |
| * Πύλη:Αθλητισμός
* Πύλη:Ποδόσφαιρο
 |

 |
Το Λύκειο Ελληνίδων της Καβάλας, κτίριο της Εβραϊκής κοινότητας
Tο **Λύκειον των Eλληνίδων** είναι ελληνικό γυναικείο σωματείο , έχοντας κύριο καταστατικό στόχο τη διατήρηση και τη διάδοση της ελληνικής πολιτιστικής κληρονομιάς, ιδρύθηκε το 1911 από την πρωτοπόρο του ελληνικού φεμινιστικού κινήματος Kαλλιρρόη Σιγανού-Παρρέν, με άξονα το δικαίωμα στη μόρφωση και στην εργασία.

Στηρίζεται στον εθελοντισμό, στην κοινωνική δράση και στην επιστημονική διαχείριση της πολιτιστικής κληρονομιάς.

Έχει 56 Παραρτήματα σε όλη την Ελλάδα, 14 Γραφεία στο εξωτερικό και 4 στην Κύπρο.

Ιστορικά έχει παρουσία σε δύσκολες ιστορικά περιόδους: στους Βαλκανικούς πολέμους (ενίσχυση οικογενειών επιστράτων, μέριμνα για νοσοκομειακό εξοπλισμό και εκπαίδευση νοσοκόμων), στον Ελληνοϊταλικό πόλεμο («Αλληλογραφία του στρατιώτου» με ταυτόχρονη αποστολή εφοδίων, συνδρομή νοσηλευομένων), στα χρόνια της Κατοχής (φιλοξενία συσσιτίων, παροχή εφοδίων σε παιδιά και μητέρες με τη συνδρομή και της Διεθνούς Ομοσπονδίας Λυκείων Λεσχών), μετά την τουρκική εισβολή στην Κύπρο (κινητοποίηση για διεθνή υποστήριξη Κυπρίων, οικονομική ενίσχυση μελών Λυκείου Aμμοχώστου). 

Έδρα του Λυκείου των Ελληνίδων, Δημοκρίτου 14 Κολωνάκι
Το Κεντρικό Λύκειον των Ελληνίδων στην Αθήνα διαθέτει, μεταξύ άλλων, πλούσια (και μουσειακή) Ιματιοθήκη με ανδρικές και γυναικείες εθνικές φορεσιές, ενώ η Χορευτική του Ομάδα δίνει παραστάσεις τόσο στην Ελλάδα όσο και στο εξωτερικό. Αναπτύσσει, επιπλέον, και εκδοτική δραστηριότητα, ενώ οργανώνει εκδηλώσεις και μαθήματα ελληνικών παραδοσιακών χορών.

Παραπομπές
----------

1. ↑  Το Λύκειον των Ελληνίδων 100 χρόνια Από την ιστοσελίδα του πολιτιστικού ιδρρύματος της Τράπεζας Πειραιώς. Ανάκτηση 07 Φεβρουαρίου 2021.
2. ↑  «Λύκειο Ελληνίδων | lykeionellinidon.com». *lykeionellinidon.com*.

|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
| Καθιερωμένοι όροι | 
* WorldCat
* VIAF: 157396968
* **ΕΒΕ**: 301363
* LCCN: no94009171
* GND: 7750159-7
* MusicBrainz: 91dcfb05-e96c-4f80-bfba-e4c424ecbbd6

 |

 |
Ο **Αντώνιος Μοιρισκλάβος** (Λευκίμμη, Κέρκυρας, 1913 – Αθήνα, 17 Αυγούστου 2020) ήταν Έλληνας αξιωματικός, ο τελευταίος εν ζωή από όλη τη σειρά της εποχής του.
Απόφοιτος της Σχολής Ευελπίδων (1938) ως ανθυπολοχαγός Μηχανικού, ακολούθως εκπαιδεύτηκε στις Διαβιβάσεις. Πήρε μέρος στον Β’ Παγκόσμιο Πόλεμο και για τη συμμετοχή του τιμήθηκε δύο φορές με απονομή Πολεμικού Σταυρού.
Φοίτησε στην Αρχιτεκτονική Σχολή του Ε.Μ.Π. κατά τη διάρκεια της κατοχής, ενώ το 1946 εντάχθηκε από τους πρώτους στο νέο-ιδρυθέν τότε Σώμα των Διαβιβάσεων. Κατά τον εορτασμό, μάλιστα, για την επέτειο συμπλήρωσης 70 χρόνων του Σώματος, το 2016 ο Μοιρισκλάβος ήταν παρών σε ηλικία 103 ετών και απεύθυνε χαιρετισμό.
Μετεκπαιδεύτηκε στις ΗΠΑ, ενώ χρημάτισε, προηγουμένως, διοικητής διαβιβάσεων αεροπορικής υποστήριξης του Γ΄Σώματος Στρατού (1947 – 1949). Μετά την αποστρατεία του (1966) δίδαξε ως καθηγητής σε διάφορες Τεχνικές Σχολές. Έως και τις τελευταίες ημέρες της ζωής του αρθρογραφούσε για στρατιωτικά, ιστορικά και πολιτικά θέματα σε διάφορα έντυπα.

Παραπομπές
----------

1. ↑  «Χαιρετισμός ΔΔΒ/ΓΕΣ Εορτασμού 70 χρόνων Διαβιβάσεων» Ανακτήθηκε στις 15/10/2020
2. ↑  Χρήστος Νοταρίδης στην εφημερίδα «Εθνική Ηχώ», φύλλο 682 (Αυγούστου – Σεπτεμβρίου 2020), σελ. 9, στήλη «Θέματα»: «Αποχαιρετισμός στον τελευταίο πολεμιστή του Β’ Π.Π.»
3. ↑  «Ο Ισοκράτης (436 – 338 π. Χ.)» Ανακτήθηκε στις 15/10/2020
**Οι κωδικοί ATC& G**, που περιγράφουν το *Ουρογεννητικό σύστημα και γεννητικές ορμόνες* είναι ενότητατου Ανατομικού-Θεραπευτικού-Χημικού Συστήματος Ταξινόμησης, ενός συστήματος αλφαριθμητικών κωδικών που αναπτύχθηκε από τον WHO για την ταξινόμηση των φαρμάκων και άλλων ιατρικών προϊόντων.

Κωδικοί για κτηνιατρική χρήση (ATCvet codes) μπορούν να δημιουργηθούν τοποθετώντας το γράμμα Q μπροστά από τον ανθρώπινο κωδικό ATC: **QG**... ATCvet codes without corresponding human ATC codes are cited with the leading Q in the following list.

Οι εθνικές εκδόσεις της ταξινόμησης ATC μπορούν να συμπεριλαμβάνουν πρόσθετους κωδικούς που δεν υπάρχουν σε αυτόν τον κατάλογο, οι οποίοι ακολουθούν την έκδοση WHO.

| G Ουρογεννητικό σύστημα και γεννητικές ορμόνες |
| --- |
| **G01** Γυναικολογικά αντιλοιμώδη και αντισηπτικά |
| **G02** Λοιπά γυναικολογικά |
| **G03** Ορμόνες του φύλλου και τροποποιητικά με δράση στο γεννητικό σύστημα |
| **G04** Φάρμακα παθήσεων του ουροποιητικού συστήματος |
| *Μόνο ATCvet* |
| **QG51** Αντιλοιμώδη και αντισηπτικά για ενδομήτρια χρήση |
| **QG52** Προϊόντα για θηλές και μαστούς |
|  |
| A · B · C · D · G · H · QI · J · L · M · N · P · R · S · V |

Παραπομπές
----------

1. ↑  «ATCvet Index 2016: code QG». WHO Collaborating Centre for Drug Statistics Methodology.
2. ↑  «ATCvet Index 2016: code QG». WHO Collaborating Centre for Drug Statistics Methodology.
Ο **Δικέφαλος Γερίου** είναι μια κυπριακή πετοσφαιρική ομάδα γυναικών με έδρα το Γέρι.

Ιστορία
-------

Το σωματείο Δικέφαλος Γερίου ιδρύθηκε το 1943. Στις αρχές της δεκαετίας 2010-2020 δημιούργησε ακαδημίες πετοσφαίρισης καθώς και ομάδες παγκορασίδων (U14) και κορασίδων (U16) που συμμετείχαν στα αναπτυξιακά πρωταθλήματα της Κυπριακής Ομοσπονδίας Πετοσφαίρισης (ΚΟΠΕ). Το 2017 δημιούργησε και ομάδα νεανίδων (U18).

Η γυναίκεια ομάδα του Δικέφαλου Γερίου δημιουργήθηκε το 2019. Η πρώτη συμμετοχή της σε διοργάνωση της ΚΟΠΕ ήταν στο πρωτάθλημα Β΄ κατηγορίας 2019-20. Την περίοδο 2020-21 τερμάτισε στη 2η θέση του πρωταθλήματος και συμμετείχε σε αγώνες μπαράζ με την 7η ομάδα του πρωταθλήματος Α΄ κατηγορίας 2021. Ο Δικέφαλος κέρδισε τους αγώνες και προβιβάστηκε στην Α΄ κατηγορία.

Τίτλοι-Διακρίσεις
-----------------

* Β΄ Κατηγορία:
	+ Πρωταθλητής (1): 2024,

Παραπομπές
----------

1. 1 2 3  «ΑΦΙΕΡΩΜΑ: Δικέφαλος Γερίου (Πετόσφαιρα)». *www.kerkida.net*. Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 6 Μαΐου 2021. Ανακτήθηκε στις 6 Μαΐου 2021.
2. ↑  «Έτοιμος να «γράψει ιστορία» o Δικέφαλος Γ». ΚΟΠΕ. 21 Απριλίου 2021. Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 24 Απριλίου 2021. Ανακτήθηκε στις 24 Απριλίου 2021.
3. ↑  ««Έγραψε ιστορία» ο Δικέφαλος- Πανάξια άνοδος». ΚΟΠΕ. 24 Απριλίου 2021. Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 24 Απριλίου 2021. Ανακτήθηκε στις 24 Απριλίου 2021.
Η **Μαρίκα Μπότση-Τσαπαλίρα** (1904 - 1 Απριλίου 2006) ήταν Ελληνίδα πολιτικός. Ήταν η πρώτη γυναίκα δήμαρχος στην Ελλάδα, ως δήμαρχος της Αμαλιάδας. Επίσης, ήταν αδελφή του Αργύρη Μπότση και του Νικολάου Μπότση, εκδοτών των εφημερίδων *Ακρόπολις* και *Απογευματινή*.

Βιογραφία
---------

Δραστηριοποιήθηκε στον Σοσιαλιστικό Όμιλο Γυναικών και σπούδασε στη Φαρμακευτική Σχολή Αθηνών και έπειτα στο Μικροβιολογικό Εργαστήριο του Πανεπιστημίου Αθηνών. Το 1924 εξελέγη μέλος στο πρώτο διοικητικό συμβούλιο του Σύνδεσμος Ελληνίδων Επιστημόνων, του οποίου υπήρξε ιδρυτικό μέλος. Το 1927 παρακολούθησε μαθήματα Αστρονομίας στο Εθνικό Ίδρυμα Ερευνών. Στις 5 Σεπτεμβρίου του 1944 μετά την απελευθέρωση της Αμαλιάδας από τα γερμανικά στρατεύματα κατοχής, εξελέγη δια βοής στη15μελή εαμική Επιτροπή Λαϊκής Αυτοδιοίκησης και έξι ημέρες αργότερα υποδείχτηκε από την επιτροπή ως η πρώτη γυναίκα δήμαρχος στην Ελλάδα. Ύστερα από 101 ημέρες παραιτήθηκε και επέστρεψε στο φαρμακείο της. Πέθανε το 2006.

Παραπομπές
----------

1. ↑  Ριζοσπάστης, Τίμησαν δύο λαϊκούς αγωνιστές, 20 Ιανουαρίου 2001.
2. ↑  Ελευθεροτυπία Αρχειοθετήθηκε 2009-09-29 στο Wayback Machine. Έφυγε σε ηλικία 102 ετών η πρώτη γυναίκα δήμαρχος, 3 Απριλίου 2006.
Λογότυπο που χρησιμοποιήθηκε από το 2019 έως το 2023.
Η **Warner Bros. Games** (προηγούμενη ονομασία:**Warner Bros. Interactive Entertainment**, συντομογραφία: *WBIE*, επίσης γνωστή και ως **Warner Bros. Interactive** ή **WB Games**) είναι ένας Αμερικανός εκδότης βιντεοπαιχνιδιών με έδρα το Μπέρμπανκ της Καλιφόρνια και είναι μέρος της Warner Bros. Home Entertainment. Η WBIE ιδρύθηκε στις 14 Ιανουαρίου 2004 από την Warner Bros. και μεταφέρθηκε στο τμήμα Home Entertainment, όταν ιδρύθηκε αυτή η εταιρεία αυτήν τον Οκτώβριο του 2005. Η WBIE διαχειρίζεται τα στούντιο ανάπτυξης παιχνιδιών TT Games, Rocksteady Studios, NetherRealm Studios, Monolith Productions, WB Games Βοστώνη, Avalanche Software και WB Games Montréal, μεταξύ των άλλων.

Παραπομπές
----------

1. 1 2  «Home Entertainment – Warner Bros. Interactive Entertainment». *Warner Bros.* Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 30 Ιουνίου 2019. Ανακτήθηκε στις 11 Ιουλίου 2019.

Εξωτερικοί Σύνδεσμοι
--------------------

* Επίσημη ιστοσελίδα
Η **Άννα**, *Anna of Racibórz*, πολωνικά: **Anna raciborska**‎‎ (1292/98 – 1 Ιανουαρίου/21 Αυγούστου 1340), ήταν Πολωνή πριγκίπισσα μέλος του Οίκου των Πιαστ-Σιλεσίας στον κλάδο Ρατσίμπους και από γάμο δούκισσα της Oπάβα και του Ρατσίμπους.

Βιογραφία
---------

Ήταν το δεύτερο παιδί, αλλά η πρώτη κόρη του Πσεμύσουαφ δούκα του Ρατσίμπους από τη σύζυγό του Άννα, κόρη του Κορράδου Β' δούκα της Μαζοβίας.

Οικογένεια
----------

Το 1318 παντρεύτηκε τον Νικόλαο Β' των Πρεμυσλιδών, δούκα της Οπάβα, νόθο εγγονό του βασιλιά Ότακαρ Β' βασιλιά της Βοημίας.  Γέννησε στον σύζυγό της τα εξής παιδιά:

* Ιωάννης Α΄ , ο οποίος αργότερα κληρονόμησε το δουκάτο του Ραυσίμπους.
* Ευφημία, παντρεύτηκε τον Σιεμόβιτ Γ΄ πρίγκιπας της Μαζοβίας.
* Ελισάβετ, που έγινε μοναχή,
* Άγκνες, επίσης μοναχή.
* Άννα, με γάμο μπουργκραβίνα of Mαγδεβούργου.
* Μαργαρίτα, παντρεύτηκε τον Ιωάννη Ερρίκο μάργραβο της Μοραβίας.

Το 1336, μετά το τέλος του μονάκριβου αδελφού της Λέσεκ, ο σύζυγος της Άννας έλαβε το δουκάτο του Ρατσίμπους (διεκδίκησε τη διαδοχή ως ο επόμενος άνδρας συγγενής του αποβιώσαντος δούκα) μετά τη διαιτητική απόφαση του βασιλιά Ιωάννη της Βοημίας, παρά τη σθεναρή αντίσταση. των επόμενων εξ αίματος αρρένων συγγενών του Λέσεκ.

Η Άννα απεβίωσε τέσσερα χρόνια αργότερα, μεταξύ Ιανουαρίου-Αυγούστου 1340, και πιθανότατα τάφηκε στο μοναστήρι της Δομινικανής πόλης Ρατσίμπους.

Παραπομπές
----------

1. ↑  Anna
2. ↑  p53086.htm#i530854. Ανακτήθηκε στις 7  Αυγούστου 2020.
3. ↑  Darryl Roger Lundy: (Αγγλικά) *The Peerage*.
4. ↑  Genealogical database by Herbert Stoyan
5. ↑  Marek, Miroslav. «Genealogy of the Přemyslid dynasty: Dukes of Opawa (Troppau)». Genealogy.EU. [*αυτοδημοσιευμένη πηγή*]
Volga GAZ-21
 Volga GAZ-24
Το **Μαύρο Volga** είναι αστικός μύθος που διαδόθηκε στην Πολωνία, κυρίως τις δεκαετίες του 1960 και του 1970, σχετικά με μια μαύρη λιμουζίνα GAZ Volga που κινούταν γύρω από την πόλη, η οποία φέρεται να χρησιμοποιήθηκε για την απαγωγή παιδιών.

Σύμφωνα με ορισμένες εκδοχές, το Μαύρος Volga είχε λευκές κουρτίνες στα παράθυρα και άλλες ανέφεραν λευκά ελαστικά ή την έλλειψη πινακίδων κυκλοφορίας. Υποτίθεται ότι οδηγούνταν από ιερείς ή καλόγριες, Εβραίους, πράκτορες της Υπηρεσίας Ασφαλείας, κομμουνιστές από τη Λαοκρατική Δημοκρατία της Γερμανίας ή τη ρωσική μαφία, ή πιθανώς βαμπίρ ή σατανιστές. Το αυτοκίνητο έπρεπε να κινείται στους δρόμους μόλις έπεφτε το σκοτάδι και ο οδηγός του απήγαγε παιδιά και στράγγιζε το αίμα τους ως φάρμακο για τους πλούσιους Γερμανούς που πέθαιναν από λευχαιμία.

Η ιστορία του Μαύρου Volga επέστρεψε με μια αλλαγμένη εκδοχή στα τέλη του 20ου με αρχές του 21ου αιώνα. Σε αυτή την παραλλαγή της ιστορίας, το μυστηριώδες άτομο ταξίδευε με μια μαύρη BMW (μερικές φορές με κόρνες αντί για πλαϊνούς καθρέφτες ή/και με μια πινακίδα κυκλοφορίας που αποτελείται από τρία εξάρια). Έμποροι ναρκωτικών ή ο ίδιος ο Σατανάς λέγεται ότι οδηγούσαν επίσης το αυτοκίνητο. Οι φήμες για μια μαύρη BMW που οδηγούσε ο Σατανάς, ο οποίος ρώτησε τους ανθρώπους που συναντούσε για την ώρα και στη συνέχεια τους σκότωνε, προκάλεσαν κρίση πανικού στο Όστρουφ Βιελκοπόλσκι. Στο Σιέντλτσε, έγινε λόγος για ένα άτομο που φέρεται να, οδηγούσε μια μαύρη BMW και να σκότωνε μόνο κορίτσια και στο Τόρουν για έναν πρόσφυγα που φέρεται να έβγαλε ένα παιδί από το καρότσι και να το απήγαγε.

Ο θρύλος ήταν επίσης δημοφιλής στη Σοβιετική Ένωση, όπου τα Volga των απαγωγέων διακρίνονταν από τα κανονικούς από τις πινακίδες κυκλοφορίας τους. Οι πινακίδες του πρώτου έπρεπε να περιέχουν τα γράμματα ССД, που πιστεύεται ότι ήταν συντομογραφία του «θάνατος στα σοβιετικά παιδιά» (ρωσικά: смерть советским детям).

Δείτε επίσης
------------

* Μαύρο ελικόπτερο
* Οι Άνδρες με τα Μαύρα

Παραπομπές
----------

1. 1 2 3  Godlewski, Konrad (6 Ιανουαρίου 2004). «*Czarna wołga i inne legendy miejskie*». *Gazeta Wyborcza*.
2. 1 2  Milanowski, Janusz (5 Ιανουαρίου 2017). «O tym, jak i dlaczego czarne bmw zastąpiło czarną wołgę, a wojsko ocaliło Bydgoskie Przedmieście». *torun.naszemiasto.pl*.
3. ↑  Jaros, Janusz (24 Σεπτεμβρίου 1999). «*Szatańska Plotka*». *Gazeta Wyborcza*.  (απαιτείται συνδρομή)
4. ↑  Pawłowski, Włodzimierz. «*Gdzie diabeł mówi dzień dobry*». *Gazeta Wyborcza*.  (απαιτείται συνδρομή)
5. ↑  «Легенды и мифы родом из СССР, в которые верили многие». *Karta'97* (στα Ρωσικά). 13 Οκτωβρίου 2021.
6. Πρότυπο:Cytuj stronę