recursal/SuperWikiNEXT-32B huggingface dataset:
Η **Επίδαυρος** (λατινικά: Epidaurum‎) ήταν αρχαία ελληνική αποικία στην Δαλματία, η οποία ιδρύθηκε κάπου στο 6ο αιώνα π.Χ.. Το 228 π.Χ. η πόλη μετονομάστηκε σε Επιδαύρουμ (Epidaurum) από τους Ρωμαίους. Διοικητικά η πόλη υπαγόταν στην επαρχία Ιλλυρίας, η οποία αργότερα μετονομάστηκε σε επαρχία Δαλματίας.[1] Στην θέση της αρχαίας Επιδαύρου βρίσκεται η σύγχρονη πόλη Τσάβτατ στην νότια Κροατία, 15 χιλιόμετρα νότια του Ντουμπρόβνικ.

Κατά τη διάρκεια του εμφύλιου πόλεμου ανάμεσα στις δυνάμεις του Ιουλίου Καίσαρα και του Ποημπίου η πόλη πολιορκήθηκε από τα στρατεύματα του Μ. Οκταβίου, ωστόσο η άφιξη του υπάτου Πούμπλιου Βατινίου έσωσε την πόλη. 

Τον 7ο αιώνα, η πόλη καταστράφηκε από Άβαρους και Σλάβους εισβολείς.[2] Οι πρόσφυγες της Επιδαύρου κατέφυγαν στο κοντινό νησί Λαύσα ή Λαύς (= πέτρα).[3] Μέσω ρωτακισμού, από το Λαύσα προήλθε το όνομα Ραγκούσα. Το Ραγκούσα είναι το ιστορικό όνομα του Ντουμπρόβνικ.[4]

Στα ερείπια της πόλης έχουν βρεθεί πολλές επιγραφές και ερείπια διάφορων κτιρίων της πόλης. Μεταξύ άλλων συγκαταλέγονται το μνημείον του P. Κορνέλιου Δολαμπέλλα, ενός υπάτου της εποχής του Οκταβιανού Αυγούστου και διοικητής της επαρχίας Ιλλυρίας. Επίσης έχουν βρεθεί τα ερείπια ενός υδραγωγείου.[5]

Κατά τον Μεσαίωνα, στην θέση της Επιδαύρου ιδρύθηκε το Τσάβτατ (Ραγκούσα-Βέκια), πόλη η οποία υπάρχει μέχρι σήμερα.

Παραπομπές
----------

1. ↑  Wilkes, J. J. The Illyrians, 1992, (ISBN 0-631-19807-5), page 216, "... hand, the Deraemestae (30) were formed from several smaller groups in the vicinity of the new Roman colony established at Epidaurum (Cavtat near Dubrovnik). ..."
2. ↑  Researches on the Danube and the Adriatic by Andrew Archibald Paton (1861). Contributions to the Modern History of Hungary and Transylvania, Dalmatia and Croatia, Servia and Bulgaria- page 247
3. ↑  Henry George Liddell, Robert Scott, A Greek-English Lexicon, word *λάας (laas)*.
4. ↑  Dalmatia and Montenegro by Sir John Gardner Wilkinson
5. ↑  Notizie Istorico-Critiche Sulla Antichita, Storia, e Letteratura de' Ragusei (published in two vols) by Francesco Maria Appendini.

Βιβλιογραφία
------------

* Wilkes, J. J. The Illyrians, 1992, (ISBN 0-631-19807-5)
Συντεταγμένες: 40°5′52.69″N 22°21′52.60″E﻿ / ﻿40.0979694°N 22.3646111°E﻿ / 40.0979694; 22.3646111

Το **Εξωκκλήσι του Προφήτη Ηλία** είναι εξωκκλήσι κοντά στις κορυφές του Ολύμπου. Η Ορθόδοξη Εκκλησία εορτάζει τον άγιο στις 20 Ιουλίου.
Το εξωκκλήσι είναι το υψηλότερο εκκλησιαστικό κτίριο της Ορθόδοξης Εκκλησίας παγκοσμίως.

Ο Άγιος Διονύσιος, ιδρυτής της Μονής της Αγίας Τριάδας (σήμερα γνωστή ως Μονή Αγίου Διονυσίου), ίδρυσε επίσης το εξωκκλήσι του Προφήτη Ηλία τον 16ο αιώνα. Χτίστηκε πάνω στα ερείπια αρχαίου οικοδομήματος. Ο Διόνυσος, που ασκήτευε, λέγεται ότι κατά καιρούς ζούσε στο εξωκκλήσι.

Τοποθεσία
---------

Η κορυφή Προφήτης Ηλίας σε υψόμετρο 2.803 μέτρων βρίσκεται κοντά στις ψηλότερες κορυφές του Ολύμπου (Μύτικας και Στεφάνι). Τα πλησιέστερα ορεινά καταφύγια είναι το Καταφύγιο Αποστολίδη (430 μέτρα μακριά) και το Καταφύγιο Χρήστος Κάκκαλος (περίπου 600 μέτρα μακριά).

Το κτίριο
---------

Το εξωκκλήσι χτίστηκε στην κορυφή του όρους Προφήτης Ηλίας. Τα κύρια οικοδομικά υλικά ήταν οι γύρω πέτρες. Το δάπεδο του εξωκκλησίου είναι καλυμμένο με πέτρινες πλάκες, οι εξωτερικοί τοίχοι είναι κατασκευασμένοι από πολυεπίπεδες πέτρες, χωρίς περαιτέρω συνδετικό υλικό. Καλυμμένη με πέτρινες πλάκες, η οροφή στηρίζεται σε συμπαγή ξύλινη κατασκευή για την υποστήριξη του φορτίου του χιονιού. Ένα αίθριο προστατεύεται στην ανατολική και νότια πλευρά από φυσικό πέτρινο τοίχο, που έχει είσοδο στη βόρεια πλευρά. Η χαμηλή είσοδος στο εξωκκλήσι βρίσκεται στη νότια πλευρά του κτιρίου.

Στο εσωτερικό υπάρχουν αγιογραφίες και ένας μικρός βωμός, πλαισιωμένος από εικόνες που απεικονίζουν αγίους της Ορθόδοξης Εκκλησίας, που δίνει στους πιστούς την ευκαιρία να ανάψουν ένα κερί.

Παραπομπές
----------

1. ↑  «Life of the Prophet Elias (γερμανικά)».
2. ↑  «UNESCO, The broader region of Mount Olympus».
3. ↑  «ST. DIONYSIOS OF OLYMPUS».
4. ↑  «Apostolidis Refuge».
5. ↑  «Christos Kakkalos Refuge».
Συντεταγμένες: 36°43′53″N 23°01′35″E﻿ / ﻿36.73139°N 23.02639°E﻿ / 36.73139; 23.02639

Η τοποθεσία της Επιδαύρου Λιμηράς σε χάρτη του 1808
Η **Επίδαυρος Λιμηρά** ήταν αρχαία ελληνική πόλη στην περιοχή της Λακωνίας. Βρισκόταν λίγο βορειότερα της Μονεμβασίας, στην βόρεια ακτή του όρμου Κρεμμύδι. Αποτελούσε μία από τις σημαντικότερες πόλεις στην ανατολική πλευρά της Λακωνίας.

Ιστορική αναδρομή
-----------------

Η πόλη όπως αναφέρει ο Παυσανίας ιδρύθηκε από κατοίκους της αργολικής Επιδαυρου που εγκαταστάθηκαν στην περιοχή λόγω κάποιου οιωνού κατά την διάρκεια ταξιδιού τους προς την Κω. Η πόλη από τον 7ο έγινε μέρος του κράτους της Σπάρτης. Καταστράφηκε δύο φορές από τους Αθηναίους κατά την διάρκεια του Πελοποννησιακού πολέμου, τα έτη 424 και 414 π.Χ.

Κατά την διάρκεια της Ρωμαίκής περιόδου η πόλη ανήκε στο Κοινό των Ελευθερολακώνων και γνώρισε σημαντική ακμή. Παρήκμασε και εγκαταλείφθηκε μετά τον 6ο αιώνα μ.Χ. όταν αναπτύχθηκε η γειτονική Μονεμβασία που αποτέλεσε το νέο ισχυρό κέντρο της περιοχής. 

Σήμερα στην περιοχή διασώζεται σε καλή κατάσταση η αρχαία οχύρωση της πόλης αλλά και τμήματα λιμενικών εγκαταστάσεων κοντά στην ακτή, λίγο κάτω από την επιφάνεια της θάλασσας. Το όνομα της πόλης διατηρήθηκε στην επαρχία Επιδαύρου Λιμηράς, μίας από τις επαρχίες στις οποίες διαιρούταν διοικητικά κατά το παρελθόν η Λακωνία.

Παραπομπές
----------

1. ↑  Παυσανία Ελλάδος περιήγησις/Λακωνικά 23.6 τούτοις μὲν τοιαῦτα ἀπήντησεν ἀσεβήσασι: τῇ δὲ Βοιαῶν ὅμορος Ἐπίδαυρός ἐστιν ἡ Λιμηρά, σταδίους ὡς διακοσίους ἀπέχουσα Ἐπιδηλίου. φασὶ δὲ οὐ Λακεδαιμονίων, τῶν δὲ ἐν τῇ Ἀργολίδι Ἐπιδαυρίων εἶναι, πλέοντες δὲ ἐς Κῶν παρὰ τὸν Ἀσκληπιὸν ἀπὸ τοῦ κοινοῦ προσσχεῖν τῆς Λακωνικῆς ἐνταῦθα καὶ ἐξ ἐνυπνίων γενομένων σφίσι καταμείναντες οἰκῆσα
2. ↑  Υπουργείο πολιτισμού, η Επίδαυρος Λιμηρά[*νεκρός σύνδεσμος*]
Η **εθνική ομάδα χόκεϊ επί χόρτου γυναικών της Αργεντινής** αποτελεί το αντιπροσωπευτικό συγκρότημα της Αργεντινής στο διεθνές χόκεϊ επί χόρτου. Τελεί υπό τον έλεγχο της Συνομοσπονδίας Χόκεϊ Αργεντινής. Αποτελεί μία από τις πλέον επιτυχημένες εθνικές ομάδες σε παγκόσμιο επίπεδο.

Ιστορία
-------

Το χόκεϊ έφτασε στην Αργεντινή από αγγλούς μετανάστες στις αρχές του 20ου αιώνα και οι πρώτες ομάδες γυναικών σχηματίστηκαν επισήμως το 1909. Το 1997 ο ​​Σέρχιο Βιγίλ, πρώην παίκτης της εθνικής ομάδας των ανδρών, διορίστηκε προπονητής. Υπό την ηγεσία του, οι *Las Leonas* κατέκτησαν τον πρώτο τίτλο Παγκοσμίου Κυπέλλου Χόκεϋ, τα πρώτα Ολυμπιακά μετάλλια, τα πρώτα μετάλλια του Τσάμπιονς Τρόφι και πολλά άλλα επιτεύγματα. Η ομάδα εξελίχθηκε σε δημοφιλία σε εθνικό επίπεδο, με ορισμένες από τις παίκτριες να εμφανίζονται ακόμη και ως μοντέλα σε διαφημιστικές εκστρατείες.

Επιτυχίες
---------

*Τελευταία ενημέρωση: 13 Ιουλίου 2017*
* **Παγκόσμιο Κύπελλο**

Νικήτρια (2): 2002, 2010
* **Τσάμπιονς Τρόφι**

Νικήτρια (7): 2001, 2008, 2009, 2010, 2012, 2014, 2016
* **Χόκεϊ Γουόρλντ Λιγκ**

Νικήτρια (1): 2014-15
* **Νοτιοαμερικανικό Πρωτάθλημα**

Νικήτρια (6): 2003, 2006, 2008, 2010, 2013, 2014
* **Θερινοί Ολυμπιακοί Αγώνες**

Αργυρό μετάλλιο: Σίδνεϊ 2000, Λονδίνο 2012
Χάλκινο μετάλλιο: Αθήνα 2004, Πεκίνο 2008

Παραπομπές
----------

1. ↑  (Ισπανικά) History of the Argentine Hockey Confederation Αρχειοθετήθηκε 11 May 2011 στο Wayback Machine.

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
--------------------

* Επίσημος ιστότοπος
Η **Ευρωπαϊκή Υπηρεσία Υποστήριξης για το Άσυλο (EASO)**  είναι μια υπηρεσία που δημιουργήθηκε με τον οδηγία 439/2010 της Ευρωπαϊκής Ένωσης για την ενίσχυση της συνεργασίας των κρατών μελών της ΕΕ για το άσυλο, την ενίσχυση της εφαρμογής του κοινού ευρωπαϊκού συστήματος ασύλου και την υποστήριξη των κρατών μελών υπό ιδιαίτερη πίεση .

Ιστορία
-------

Το 2008, η Ευρωπαϊκή Επιτροπή πρότεινε τη δημιουργία ενός γραφείου ασύλου όπως η EASO για την ενίσχυση της συνεργασίας μεταξύ των κρατών-μελών για τη διαχείριση αιτημάτων ασύλου. 

Οι υπουργοί μεταναστευτικής πολιτικής της ΕΕ συναντήθηκαν στη Μάλτας το 2010 και συμφώνησαν να εγκατασταθεί η EASO στη Μάλτα μετά από συζητήσεις γύρω από τη συνεχή μετανάστευση παράνομων μεταναστών, κυρίως από το Κέρας της Αφρικής, που φτάνουν στην Ευρώπη μετά τη διέλευση από τη Λιβύη. Στις 30 Νοεμβρίου στις Βρυξέλλες, στο Συμβούλιο Δικαιοσύνης και Εσωτερικών Υποθέσεων, η Μάλτα εξελέγη επίσημα για να φιλοξενήσει τον οργανισμό, κερδίζοντας τους υποψηφίους Κύπρος και Βουλγαρία. 

Τα μεταναστευτικά ναυάγια στη Μεσόγειο του Απριλίου 2015 οδήγησαν τους Ευρωπαίους ηγέτες να επανεξετάσουν τις πολιτικές τους όσον αφορά τον έλεγχο των συνόρων και τις μεταναστευτικές πολιτικές.  Στις 20 Απριλίου, η Ευρωπαϊκή Επιτροπή πρότεινε ένα σχέδιο 10 σημείων το οποίο περιλάμβανε την EASO στη διαδικασία παροχής βοήθειας στους αιτούντες άσυλο και συλλογής πληροφοριών σχετικά με τις επιχειρήσεις λαθρεμπορίου. 

Τον Απρίλιο του 2016, η Ευρωπαϊκή Επιτροπή πρότεινε να μετατραπεί η EASO σε Οργανισμός Ασύλου της Ευρωπαϊκής Ένωσης.

Παραπομπές
----------

1. ↑  «Welcome to the European Asylum Support Office (EASO)». EASO. Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 7 Μαΐου 2019. Ανακτήθηκε στις 7 Μαΐου 2019.
2. ↑  «Common European Asylum System». European Commission.
3. 1 2  «IMMIGRATION : MALTA TO HOST EU ASYLUM OFFICE». *European Social Policy*. 7 December 2009.
4. ↑  «EU leaders call for emergency talks after 700 migrants drown off Libya». Reuters. 19 Απριλίου 2015. Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 24 Σεπτεμβρίου 2015. Ανακτήθηκε στις 7 Μαΐου 2019.
5. ↑  «European Commission – PRESS RELEASES – Press release – Joint Foreign and Home Affairs Council: Ten point action plan on migration». *europa.eu*. Ανακτήθηκε στις 21 Απριλίου 2015.
6. ↑

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
--------------------

* Ευρωπαϊκός κανονισμός "Δουβλίνο ΙΙ"
* Ενημερωτική έκθεση σχετικά με την ευρωπαϊκή πολιτική ασύλου του Thierry Mariani

  


|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
| Καθιερωμένοι όροι | 
* WorldCat
* VIAF: 309790607
* LCCN: nb2017018223
* ISNI: 0000 0004 4666 0960
* GND: 1056816279
* NKC: xx0213330

 |

 |
Συντεταγμένες: 31°46′5.5″N 35°14′0.0″E﻿ / ﻿31.768194°N 35.233333°E﻿ / 31.768194; 35.233333

Η **Ιερά Μονή του Οσίου Ονουφρίου** είναι ορθόδοξο γυναικείο μοναστήρι το οποίο βρίσκεται στον αγρό αίματος (*Ακελδαμά* στα αραμαϊκά) τον οποίο οι Εβραίοι πρεσβύτεροι αγόρασαν με τα τριάντα αργύρια που επέστρεψε ο Ιούδας ο Ισκαριώτης τα οποία είχαν δοθεί για την προδοσία του Ιησού. Βρίσκεται νότια των Ανατολικών Ιεροσολύμων και στη νότια πλαγιά της κοιλάδας της Γεέννης, κοντά στην κοιλάδα των Κέδρων. Βρίσκεται υπό την αιγίδα του Ελληνορθόδοξου Πατριαρχείου Ιεροσολύμων, και πήρε το όνομά της από τον ασκητή μοναχό του 4ου αιώνα, Άγιο Ονούφριο.

Ιστορία
-------

 Το ανάγλυφο στην είσοδο αντιπροσωπεύει τον Όσιο Ονούφριο προσευχόμενο
Το μοναστήρι χτίστηκε το 1892 στη θέση ενός παλαιοχριστιανικού νεκροταφείου, αποτελούμενο από κόγχες λαξευμένες στην μπροστινή πλευρά του βράχου· κατά τον τέταρτο αιώνα, εδώ καθόταν ο Άγιος Ονούφριος ο Ασκητής προσευχόμενος. Εκτός από το σπήλαιο που διέμενε ο Άγιος Ονούφριος, υπάρχει και το Σπήλαιο των Αποστόλων, όπου λέγεται ότι κρύφτηκαν οι Απόστολοι κατά τη Σταύρωση. Μια υπόγεια εκκλησία υπήρχε από την εποχή του Κωνσταντίνου Α' (306–312) και διευρύνθηκε με την πάροδο των αιώνων. Έχει αφιερωθεί στον Άγιο Ονούφριο, με τις σπηλιές που βρέθηκαν στο νότιο τμήμα της εκκλησίας. Από την περίοδο αυτή, οι Ορθόδοξοι έχουν διατηρήσει το έθιμο να αφιερώνουν μια σειρά από παρεκκλήσια κηδειών στον Άγιο Ονούφριο.

Το σημερινό μοναστήρι χτίστηκε τον δέκατο ένατο αιώνα. Περιλαμβάνει αυλές που δεσπόζουν στο κατώτερο όριο της κοιλάδας.

Συλλογή
-------

* Κύρια πρόσβασηΚύρια πρόσβαση
* Αυλή εισόδουΑυλή εισόδου
* Δρόμος πρόσβασης και κήπος του μοναστηριούΔρόμος πρόσβασης και κήπος του μοναστηριού
* Εσοχές τεφροφυλακίωνΕσοχές τεφροφυλακίων

Παραπομπές
----------

1. 1 2  Святая Земля. Исторический путеводитель по памятным местам Израиля, Египта, Иордании и Ливана / Ред. М. В. Бибиков. — М. 2000. — С. 80—81.
2. ↑  *Тимаев Н.* Иерусалим и Палестина. — Гл. 75.
3. ↑  Ангел Гробниц или история разрушенной святыни. Библиотека официального сайта Спасо-Преображенского Соловецкого ставропигиального мужского монастыря Αρχειοθετήθηκε 2009-01-30 στο Wayback Machine.

Βιβλιογραφία
------------

* (Στα ρωσικά) Αρχιμανδρίτης Λεωνίδας, *La vieille ville de Jérusalem et ses environs*, Indrik, 2008.

|  |  |
| --- | --- |
| 

|  |
| --- |
| * Πύλη:Ιστορία
* Πύλη:Αρχαιολογία
* Πύλη:Ορθοδοξία
 |

 |
Για για την αρχαία Κρήτη ως *Εκατόμπολη* και τις πόλεις της, δείτε: Κατάλογος πόλεων της Αρχαίας Κρήτης.  
Η **Εκατόμπολις** ήταν μια ελληνιστική πόλη στην Μηδία. Την αναφέρει ο Πευτιγγερινός πίνακας (tabula peutingeriana) ως *Hecantopolis*, σαν έναν από τους σταθμούς μεταξύ των Εκβατάνων (η Επιφάνεια των Σελευκιδών) και των Ραγών -Ευρωπού (σήμερα προάστιο της Τεχεράνης). Μολονότι οι ερευνητές την ταυτίζουν με την Εκατόμπυλο της Παρθίας, ωστόσο ο Γερμανός ερευνητής Droysen την διαφοροποιεί. Άγνωστη η σημερινή της τοποθεσία.

Πηγές
-----

* Tabula Peutingeriana.
* Johann Gustav Droysen: *Ιστορία των Επιγόνων του Μεγάλου Αλεξάνδρου*, εκδ. ελεύθερη σκέψις.
* Κωνσταντίνου Παπαρηγόπουλου *Ιστορία του ελληνικού έθνους*.
Στην ελληνική μυθολογία η **Εκαμήδη** (< *ἑκοῦσα* (*ἑκών*, εκούσιος, με δική του θέληση) + *μήδομαι* (σκέφτομαι, συμβουλεύω), «αυτή που θέλει να συμβουλεύει») ήταν σκλάβα του Αχιλλέως, την οποία πήρε ο ήρωας από την Τένεδο, όταν σταμάτησε σε αυτό το νησί στο τέλος του ταξιδιού του για την Τροία και τον Τρωικό Πόλεμο. Η Εκαμήδη ήταν κόρη του Αρσινόου. Από μεταγενέστερους συγγραφείς ωστόσο θεωρήθηκε ότι ήταν σκλάβα του Νέστορα.

Η Εκαμήδη περιγράφεται ως «επιδέξια σαν θεά», «όμορφη» και «υπερήφανη». Στη μεγαλύτερη αναφορά της στην *Ιλιάδα*, σερβίρει στον Νέστορα και στον Μαχάονα «Πράμνειον οίνον», ένα ποτό με φαρμακευτικές ιδιότητες.

Πηγές
-----

* Emmy Patsi-Garin: «Επίτομο λεξικό Ελληνικής Μυθολογίας», εκδ. οίκος *Χάρη Πάτση*, Αθήνα 1969
* Lorenzo Rocci (1956). *Vocabolario Greco-Italiano*. Società Ed. Dante Alighieri srl. σελ. 564.  (Ιταλικά)

  


|  |  |
| --- | --- |
| 

|  |
| --- |
| * Πύλη:Μυθολογία
* Πύλη:Ελληνική μυθολογία
 |

 |
Το **Ενιαίο Κέντρο Συντονισμού Έρευνας και Διάσωσης (ΕΚΣΕΔ)** δημιουργήθηκε μετά το ναυάγιο του πορθμείου Ηράκλειον το 1966, όταν συγκροτήθηκε Υπηρεσία έρευνας - διάσωσης στη θάλασσα. Τελικά, τον Σεπτέμβριο του 1968 τέθηκε σε επίσημη λειτουργία (με νόμο) ως **Θάλαμος Επιχειρήσεων ΥΕΝ**, με κύριο σκοπό την αντιμετώπιση εκτάκτων περιστατικών ασφαλείας της ναυσιπλοΐας και τη διάσωση κινδυνευόντων στη θάλασσα. Το ΕΚΣΕΔ εδρεύει εντός του κεντρικού κτιρίου του υπουργείου Ναυτιλίας και Νησιωτικής Πολιτικής, στην Ακτή Βασιλειάδη στη Δραπετσώνα.

Το Κέντρο, που άρχισε και συνεχίζει να λειτουργεί επί 24ώρου βάσεως, στελεχώνεται από αξιωματικούς του Λιμενικού Σώματος − Ελληνικής Ακτοφυλακής, κατά μεν τις εργάσιμες ώρες με προσωπικό του Τμήματος Ασφαλείας της Ναυσιπλοΐας της Διεύθυνσης Ελέγχου Ναυσιπλοΐας (σημερινής Διεύθυνσης Ασφαλείας της Ναυσιπλοΐας), ενώ τις μη εργάσιμες ώρες από άλλους αξιωματικούς που έχουν ειδική κατάρτιση και γνώσεις.

Κατά τη μέχρι τώρα λειτουργία του έχει επιληφθεί του συντονισμού των ενεργειών σωρείας περιστατικών διάσωσης προσώπων και πλοίων, όχι μόνο στον ελλαδικό χώρο, αλλά και σε άλλες ευρύτερες περιοχές με αναγνωρισμένη μεγάλη επιτυχία.

Με το νόμο 1844/1989, ο οποίος κύρωσε τη Διεθνή Σύμβαση για την έρευνα και τη διάσωση, αρμόδιες Αρχές για την εφαρμογή του νόμου αυτού και της σύμβασης είναι οι Υπηρεσίες του Υπουργείου Εμπορικής Ναυτιλίας. Ειδικότερα μάλιστα προβλέπεται ότι η ναυτική και η αεροπορική έρευνα και διάσωση παρέχονται αντίστοιχα από το Αρχηγείο του Λιμενικού Σώματος και την Πολεμική Αεροπορία, με τη συνδρομή και τη συνεργασία των εμπλεκόμενων φορέων που συντονίζονται από ενιαίο Κέντρο, το Κέντρο Συντονισμού Έρευνας και Διάσωσης (ΚΣΕΔ) του Υπουργείου Εμπορικής Ναυτιλίας, του οποίου επόπτης ορίζεται ανώτατος ή ανώτερος αξιωματικός του Λιμενικού Σώματος.
**Επιτάφιος** είναι παράσταση του Επιταφίου Θρήνου η οποία εκτίθεται στο Μουσείο Μπενάκη.

Περιγραφή
---------

Παράσταση Επιτάφιου Θρήνου, διαστάσεων 1,07 Χ 0,80 μ. επιζωγραφισμένη στα ακάλυπτα μέρη του σώματος. Ο Χριστός βρίσκεται επάνω σε χαμηλή λάρνακα στηρίζοντας το κεφάλι του στον κόλπο της Παναγίας που κάθεται πλησίον. Ο Ιωσήφ στο άλλο άκρο καλύπτει τα πόδια του Ιησού με σενδόνι. Πίσω από τη λάνακα σκήβουν ελαφρώς κατά η σειρά οι τρεις γυναίκες του Θρήνου, ο Ιωάννης και ο Νικόδημος Στο βάθος της παράστασης ο Σταυρός και έξι μικρά δέντρα. Στις δύο άνω γωνίες άγγελοι σε στάση γωνατιστή σε ένδειξη σεβασμού. Μεταξύ των άνω κεραιών του σταυρού, επιγραφή με κεφαλαία γράμματα : *ΕΠΙΤΑΦΙΟς ΘΡΗΝΟΣ* Κάτω στην αριστερή γωνία , η επιγραφη και η χρονολογία:  *ΣΙΜΕΟΝΗΣ ΤΟΥ ΟΙΚΟΝΜΟΥ ΘΕΟΔΩΣΗΑ ΤΗΣ ΠΟΥΛΟΠΟΣ 1599*. Πιθανώς η Συμεώνη ήταν η αφιερώτρια και η Θεοδωσία η κεντήτρια. Εδώ απουσιάζουν τα λειτουργικά θέματα και η απράσταση έχει αφηγηματικό ιστορικό χαρακτήρα. Οι άγγελοι δεν κρατούν ριπίδια αλλά προστίθενται στα πρόσωπα του Θρήνου. Οι μορφές εχουν μεγάλα και εντονα χαρακτηριστικά, την αυστηρή και συγκρατημένη έκφραση.

Τεχνικά χαρακτηριστικά
----------------------

Το ύφασμα είναι βαθύ κόκκινο μεταξωτό. Λόγω των μεταγενέστρερων επιζωγραφήσεων δεν είναι πάντοτε σαφής ο τρόπος πλαστικής αποδώσεως των προσώπων. Τα χαρακηριστικά είναι κεντημένα με βαθύ φαιό μετάξι,οι βόστρυχοι με βαθύ φαιό ριζοβελονιά Τα εξωτερικά ενδήματα της Παναγίας, του Ιωσήφ και των αγγέλων με καβαλίκι και χρυσό σύρμα. ο χιτώνας της Παναγίας με ίσια σπασμένη και αργυρό σύρμα. Στα ενδύματα των άλλων προσώπων υπάρχει εναλλαγή ίσια σπασμένη, μπακλαβαδωτή με χρυσό σύρμα. Το βάθος της λάρνακας αποτυπώνεται με βαθύ φαιό μετάξι και ριζοβελονιά.Οι πτυχές των ενδυμάτων και τα περιγράμματα αυτών σχηματίζονται με ριζοβελονιά και φαιό μετάξι. Στο μέσο της κάτω πλευράς το ύφασμα έχιε υποστεί φθορά όπως και στο σημείο της χρονολογίας που διαβάζεται με σιγουριά.

Παραπομπές
----------

1. ↑  Ευγενία Βέη Χατζηδάκη, Εκκλησιαστική Κεντήματα, Μουσείον Μπενάκη, εν Αθήναις 1953, σελ.12-13
2. ↑  Ευγενία Βέη Χατζηδάκη, Εκκλησιαστική Κεντήματα, Μουσείον Μπενάκη, εν Αθήναις 1953, σελ.13

Πηγές
-----

* Ευγενία Βέη Χατζηδάκη, Εκκλησιαστική Κεντήματα, Μουσείον Μπενάκη, εν Αθήναις 1953
O Ρόιβεν Ρίβλιν, πρόεδρος του Ισραήλ, και η Ζαχαρίεβα τον Νοέμβριο 2020
Η **Εκατερίνα Σπάσοβα Γέτσεβα-Ζαχάριεβα** (βουλγαρικά: *Екатерина Спасова Гечева-Захариева*‎, 8 Αυγούστου 1975) είναι Βουλγάρα πολιτικός που υπηρετεί ως υπουργός Εξωτερικών της Βουλγαρίας από τις 4 Μαΐου 2017. Από το 2013 ήταν προσωρινή αναπληρώτρια πρωθυπουργός και υπουργός Τοπικής Ανάπτυξης.

Η Ζαχάριεβα γεννήθηκε στο Πάζαρτζικ το 1975. Κατά την διάρκεια της δευτεροβάθμιας φοίτησής της απέκτησε άπταιστη γνώση της γερμανικής γλώσσας και μετά σπούδασε νομική στο Πανεπιστήμιο του Πλόβντιφ, όπου συνέχισε με μεταπτυχιακές σπουδές πάνω στο ίδιο αντικείμενο. Εργάστηκε ως δικηγόρος μέχρι το 2003. Μετά έγινε νομική σύμβουλος στο Υπουργείο Περιβάλλοντος και Νερού. Το 2007 έγινε διευθύντρια στις Νομικές, Διοικητικές και Κανονιστικές Υπηρεσίες.

Εισήλθε στην πολιτική το 2009 και έγινε υπουργός Τοπικής Ανάπτυξης υπό την κυβέρνηση του Ρόζεν Πλεβνέλιεφ. Όταν ο Πλεβνέλιεφ έγινε πρωθυπουργός της Βουλγαρίας, την επέλεξε για την θέση της μιας εκ των δυο αναπληρωτών πρωθυπουργών από τον Μάρτιο έως τον Μάιο 2013. Έγινε προσωρινή αναπληρώτρια πρωθυπουργός υπό την κυβέρνηση του Μαρίν Ράικοφ στο βουλγαρικό κοινοβούλιο. Το 2013 έγινε Υπουργός Τοπικής Ανάπτυξης. Από τις 18 Δεκεμβρίου 2015 μέχρι τις 27 Ιανουαρίου 2017 υπηρέτησε ως Υπουργός Δικαιοσύνης. Στις 4 Μαΐου 2017 έγινε Υπουργός Εξωτερικών της Βουλγαρίας.

Παραπομπές
----------

1. ↑  pantheon.world/profile/person/Ekaterina\_Zakharieva.
2. ↑  *Strazha.bg*.
3. 1 2 3 4  *Strazha.bg*. Ανακτήθηκε στις 10  Ιανουαρίου 2023.
Με την ονομασία **Ενετοκρήτες**, ή **Ενετοκρητικοί** καλούνταν παλαιότερα οι Ενετοί, ή Βενετοί, ή Βενετσιάνοι που κατά τη διάρκεια της Ενετοκρατίας έχοντας εγκατασταθεί στην Κρήτη στη συνέχεια συνδέθηκαν με τους γόνους των Ελλήνων κατοίκων της νήσου.

  

Οι Ενετοκρήτες ασπάσθηκαν το ορθόδοξο δόγμα, τα τοπικά έθιμα της Κρήτης και ακολούθησαν την ελληνική γλώσσα και γραφή. Πολλοί εξ αυτών ανακηρύχτηκαν προύχοντες του τόπου φθάνοντας ακόμα και σε εξεγέρσεις κατά της Γαληνοτάτης Δημοκρατίας της Βενετίας προκειμένου να αναγνωριστούν ευγενείς με ίσα δικαιώματα εκείνων της Βενετίας. Γεγονός που το πέτυχαν.

Πολλοί εξ αυτών που είχαν εξελληνιστεί εντελώς παρέμειναν στη Κρήτη και μετά την τουρκική κατάκτηση της νήσου, που ακολούθησε μετά τον Μεγάλο Κρητικό Πόλεμο, ενώ κάποιοι εξ αυτών μετακινήθηκαν και σε άλλες ενετικές κτήσεις όπως στο Δουκάτο της Νάξου. Απόγονοι των Ενετοκρητών απαντώνται και σήμερα σε όλες σχεδόν τις επαρχίες της Κρήτης, στις Κυκλάδες ακόμα και στην Αθήνα, όπως οι οικογένειες Οικογένεια Μπαρότσι, Κανέτσιο, Βενετσανάκηδες κ.ά.

Αναφορές
--------

1. 1 2 3  *Μεγάλη Ελληνική Εγκυκλοπαίδεια*, τομ. ΙΑ΄, σελ. 165
Ο **Ελαφηβολιών** είναι ο ένατος μήνας του αττικού ημερολογίου. Ήταν αφιερωμένος στη θεά Άρτεμη και αντιστοιχεί με το χρονικό διάστημα 21 Φεβρουαρίου-23 Μαρτίου. 

Ο μήνας πήρε το όνομά του από τα Ελαφηβόλια, γιορτή με θυσίες ελαφιών που πραγματοποιούνταν την έκτη μέρα του μήνα προς τιμήν της Ελαφηβόλου Άρτεμης. 

Τον ίδιο μήνα διοργανώνονταν και τα Μεγάλα ή "εν άστει" Διονύσια προς τιμήν του Διονύσου του Ελευθερέα, τα οποία θεσμοθετήθηκαν από τον Πεισίστρατο και κατά τα οποία παρουσιάζονταν και διαγωνίζονταν τραγωδίες από την 11η μέχρι την 13η ημέρα του μήνα. Μετά τα Μεγάλα Διονύσια, αναφέρεται από πηγές ότι τελούνταν τα Πάνδια. 

Στις 18 του μήνα τελούνταν επίσης τα Ανάκεια προς τιμήν των Διόσκουρων Κάστορα και Πολυδεύκη, ενώ το μήνα αυτό τελούνταν και τα Γαλάξια προς τιμήν της Ρέας-Κυβέλης, σε αντίθεση με τα Γαλάξια προς τιμήν του Απόλλωνα κατά το μήνα Ποσειδεώνα.

Παραπομπές
----------

1. ↑  Ἐλαφηβολιών: μήν Ἀθήνῃσι πέμπτος. ἐκλήθη δὲ ἀπὸ τῶν ἐλάφων, αἵ τινες τῷ μηνὶ τούτῳ ἐθύοντο τῇ ἐλαφηβόλῳ Ἀρτέμιδι. Bekker, Immanuel. Anecdota Graeca, p. 249, line 8
2. ↑  Πάνδεια: ἑορτή τις Ἀθήνησι μετὰ τὰ Διονύσια ἀγομένη. *Λεξικό της Σούδας*, pi,173

Πηγές
-----

* August Mommsen (1898). «Feste der Stadt Athen im Altertum, geordnet nach attischem Kalender» (στα Γερμανικά). B. G. Teubner. Ανακτήθηκε στις 20 Αυγούστου 2009.

|  |  |  |  |
| --- | --- | --- | --- |
| 

| π • σ • ε
Αττικό ημερολόγιο |
| --- |
|  |
| 
* Εκατομβαιών
* Μεταγειτνιών
* Βοηδρομιών
* Πυανεψιών
* Μαιμακτηριών
* Ποσειδεών
* Γαμηλιών
* Ανθεστηριών
* Ελαφηβολιών
* Μουνιχιών
* Θαργηλιών
* Σκιροφοριών
 |

 |
**Το Ενιαίο Δίκτυο** αντιπροσωπεύει την σύνθεση δυο παραδοσιακών βορειοαμερικανικών αντιλήψεων στον σχεδιασμό περιοχών για συνοικισμούς το παραδοσιακό ορθογώνιο δίκτυο (Ιπποδάμειος νέμησις), χαρακτηριστικό του 19ου αιώνα, και το καμπυλόγραμμο σχέδιο των ημισελήνων και αδιέξοδων δρομίσκων των σύγχρονων προαστίων των μεγαλουπόλεων που αναπτυχθήκανε στην Αγγλία και Αμερική τον 20ό αιώνα.

Ο σκοπός του Ενιαίου Δικτύου είναι να προσφέρει μια ισορροπία μεταξύ της κίνησης πεζών και οχημάτων και να δημιουργήσει δρόμους που παρέχουν ασφάλεια, κοινωνική επαφή και εύκολη σύνδεση με κοινοτικές υπηρεσίες. 

Αυτές οι ιδιότητες επιτυγχάνονται, ενώ διατηρούνται τα πλεονεκτήματα της χρήσης γης και την υποδομή των συμβατικών προαστιακών σχεδίων, σε σύγκριση με το παραδοσιακό ορθογώνιο δίκτυο, που υποστηρίζεται από την σύγχρονη πολεοδομική κίνηση που ονομάζεται «Σχέδιο Παραδοσιακής Γειτονιάς» (Traditional Neighbourhood Design). Το Ενιαίο Δίκτυο αποτελείται από ένα ορθογώνιο δίκτυο κυκλοφορίας μεγάλης κλίμακας συγκεντρωτικών δρόμων που φέρουν μέτριες και μεγάλες ταχύτητες αυτοκινήτων. Τα οικοδομικά τετράγωνα αυτού του δικτύου έχουν μέγεθος 400 μέτρα επί 400 μέτρα, δηλαδή 160 στρέμματα. 

Μέσα σε κάθε τέτοιο τετράγωνο, που μπορεί να θεωρείται σαν μια γειτονιά, η διάταξη των δρόμων με τη μορφή ημισελήνου και αδιεξόδων περιορίζει την κυκλοφορία οχημάτων. Επιπλέον, ένα συνεχές σύστημα μονοπατιών για πεζούς στον ελεύθερο χώρο προσφέρει άμεση πρόσβαση σε πάρκα, δημόσιες συγκοινωνίες, κοινοτικές υπηρεσίες και μαγαζιά. Οι κάτοικοι μπορούν να διασχίζουν ένα οικοδομικό τετράγωνο πεζοί σε 5’ περίπου.

Περιοχη με τεσσερες γειτονιες και με την κεντρικη ζωνη
Οι πιο έντονες χρήσεις γης, όπως σχολεία, κοινοτικές υπηρεσίες, πολυκατοικίες και εμπόριο τοποθετούνται στο κέντρο του σχεδίου με πρόσβαση από αρτηρίες διπλής κατεύθυνσης. Το σχέδιο προσφέρει άνετη κυκλοφορία οχημάτων, χωρίς να θυσιάζεται η άνεση και η ασφάλεια των πεζών. Το όλο αυτό νέο πολεοδομικό έργο προωθείται στον Καναδά από την Καναδική Υπηρεσία Οικισμών 

Παρόμοια έρευνα και συζήτηση γίνεται και στην Ευρώπη, ιδιαίτερα στην Αγγλία, όπου επινοήθηκε ο όρος «ελεγχόμενη διείσδυση» (Filtered Permeability)  για να περιγράψει τον αστικό σχεδιασμό, που μεγιστοποιεί την ευκολία κίνησης πεζών και ποδηλατιστών, ενώ προσπαθεί να περιορίσει την κίνηση μηχανοκίνητων οχημάτων.

Παραπομπές
----------

1. ↑  Street network connectivity and local travel behaviour : assessing the relationship of travel outcomes to disparate pedestrian and vehicular street network connectivity, 2008. Christopher C. Hawkins.
2. ↑  Macro-level collision prediction models for evaluating neighbourhood traffic safety 2006, Canadian Journal of Civil Engineering volume 33. Lovegrove, Gordon R; Sayed, Tarek
3. ↑  Canada Mortgage and Housing Corporation
4. ↑  MELIA, S. Αρχειοθετήθηκε 2008-08-19 στο Wayback Machine. 2007. Eco Town Mobility. Town and Country Planning, November. and MELIA, S. 2008. Neigbourhoods Should be Made Permeable for Walking and Cycling But Not Cars. Local Transport Today, Jan 23rd 2008

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
--------------------

* The Fused Grid
* Victoria Transportation Policy Institute
* CMHC on the Fused Grid
* Steve Melia
Η **Ιερά Μητρόπολις Ταμασού και Ορεινής** (όχι Ταμασσού), γνωστή και ως **Επισκοπή Ταμασέων, Ταμασού**, ή παλαιότερα **Επισκοπή Ταμασίας**, είναι μια Επισκοπή που ανήκει εκκλησιαστικά στην Εκκλησία της Κύπρου.

Πρώτος Επίσκοπος της Επισκοπής αυτής υπήρξε ο Άγιος Ηρακλείδιος, ο οποίος ήταν και από τους πρώτους Επισκόπους που χειροτονήθηκαν στην Κύπρο. Στην κοινότητα Πολιτικό υπάρχει και μοναστήρι του Αγίου (η γνωστή ανα το παγκύπριο γυναικεία Ιερά Μονή Αγίου Ηρακλειδίου), μαζί με σπηλιά, μέσα στην οποία ασκήτεψε ο Άγιος, ο οποίος γιορτάζει στις 17 Σεπτεμβρίου. Επόμενος Επίσκοπος υπήρξε ο Άγιος Μνάσων και ακολούθησαν άλλοι Άγιοι, μαθητές και συνεργάτες του Αγίου Ηρακλειδίου, όπως ο Άγιος Ρόδωνας που υπήρξε και βιογράφος του Αγίου Ηρακλειδίου, που έζησαν και ασκήτεψαν στην Επισκοπή Ταμασού.

Η ανασυσταθείσα μετά από οκτώ αιώνες που είχε καταργηθεί από τους Φράγκους κατακτητές της Κύπρου, **Ιερά Μητρόπολις Ταμασού και Ορεινής**, είχε αρχικά την έδρα της στο χωριό Πολιτικό, μετέπειτα όμως μετεφέρθη σε άλλο μεγαλύτερο χώρο στην Πάνω Δευτερά, όπου βρίσκεται και σήμερα, μέχρι την ανέγερση μεγάλου ιδιόκτητου Μητροπολιτικού Μεγάρου, που θα γίνει, όπως γνωστοποιήθηκε, στο χωριό Επισκοπειό, όπου βρίσκεται και ο Καθεδρικός Ναός της νέας Μητροπόλεως. Ο σημερινός Επίσκοπος είναι ο Πανιερώτατος Μητροπολίτης Ταμασού και Ορεινής Ησαΐας (Κυκκώτης).

Σημειωτέον δε, ότι η Καθολική Εκκλησία διατηρούσε ανέκαθεν Τιτουλάριο Επίσκοπο Ταμασού.

Παραπομπές
----------

1. ↑  Η Ταμασός ανά τους αιώνες: «Η γραφή της Ταμασού με ένα μόνο σίγμα».

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
--------------------

* Ιερά Μητρόπολη Ταμασού και Ορεινής
* Η γραφή του Προέδρου Αρχιεπισκόπου Μακαρίου για την Ταμασό στο μοναδικό του βιβλίο.

  


|  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| 

| π • σ • ε
Εκκλησία της Κύπρου |
| --- |
|  |
| Αρχιεπισκοπή | 
**Ιερά Αρχιεπισκοπή Κύπρου** |
|  |
| Μητροπόλεις | 
* Πάφου
* Κιτίου
* Κυρηνείας
* Λεμεσού
* Μόρφου
* Κωνσταντίας και Αμμοχώστου
* Κύκκου και Τηλλυρίας
* Ταμασού και Ορεινής
* Τριμυθούντος
 |
|  |
| Επισκοπές | 
* Καρπασίας
* Αρσινόης
* Αμαθούντος
 |

 |
*Δεν θα πρέπει να συγχέεται με την Ταϊβάν, χώρα που είναι επισήμως γνωστή ως Δημοκρατίας της Κίνας*.
Αυτό το λήμμα αφορά στην Επαρχία Ταϊβάν της Δημοκρατίας της Κίνας.  Για την υποθετική επαρχία της Λαϊκής Δημοκρατίας της Κίνας, δείτε: Επαρχία Ταϊβάν (Λαϊκή Δημοκρατία της Κίνας).  

Η **Επαρχία Ταϊβάν** της Δημοκρατίας της Κίνας (κινεζικά: 臺灣 省 ή 台灣 省, πινγίν: Táiwān shěng, πεν-οε-τζι: Tâi-oân Séng) είναι μία από τις δύο διοικητικές διαιρέσεις της Δημοκρατίας της Κίνας που αναφέρονται επίσημα ως «επαρχίες». Η επαρχία καλύπτει περίπου το 69% του πραγματικού ελεγχόμενου εδάφους της Δημοκρατίας της Κίνας, με περίπου 31% του συνολικού πληθυσμού.

Γεωγραφικά καλύπτει το μεγαλύτερο μέρος της νήσου Ταϊβάν, καθώς και το σύνολο σχεδόν των γύρω νησιών, το μεγαλύτερο από τα οποία είναι το αρχιπέλαγος Πεν-Χού, Πράσινη Νήσος, νήσος Σιαο-Ριουκιού και Νήσος Όρχιντ. Η Επαρχία Ταϊβάν δεν καλύπτει τα εδάφη των ειδικών δήμων της Καοσιούνγκ, της Νέας Ταϊπέι, της Ταϊτσόν, της Ταϊνάν, της Ταϊπέι και της Ταογιουάν, οι οποίες βρίσκονται γεωγραφικά μέσα στο κύριο νησί της Ταϊβάν. Επίσης, δεν περιλαμβάνει τους νομούς της Τσιιν-μέν και Λιεν-τσιάν, που βρίσκονται κατά μήκος της νοτιοανατολικής ακτής της ηπειρωτικής Κίνας και θεωρείται ως ξεχωριστή Επαρχία Φουτ-Τσιέν (δεν πρέπει να συγχέεται με την Επαρχία Φου-Τσιέν της Λαϊκής Δημοκρατίας της Κίνας).

Ιστορικά η Επαρχία Ταϊβάν καλύπτει ολόκληρο το νησί της Ταϊβάν και όλα τα συναφή νησιά της. Όλοι οι ειδικοί δήμοι αποσπάστηκαν από την επαρχία μεταξύ 1967 και 2014. Από το 1997 οι περισσότερες από τις λειτουργίες της επαρχιακής διακυβέρνησης έχουν μεταφερθεί στην κεντρική κυβέρνηση της Δημοκρατίας της Κίνας μετά από συνταγματική τροποποίηση. Η επαρχιακή κυβέρνηση της Ταϊβάν έχει γίνει ουσιαστικά ένα ίδρυμα υπό την εποπτεία της Εκτελεστικής Γιουάν.

Η Λαϊκή Δημοκρατία της Κίνας, θεωρεί ότι αποτελεί το «διάδοχο κράτος» της Δημοκρατίας της Κίνας, η οποία, από την πλευρά της ισχυρίζεται ότι οι αξιώσεις της Λαϊκής Δημοκρατίας της Κίνας πλέον δεν είναι νόμιμες, μετά τη δημιουργία της Λαϊκής Δημοκρατίας της Κίνας στην ηπειρωτική Κίνα. Η ίδια η Λαϊκή Δημοκρατία της Κίνας ισχυρίζεται ότι είναι η μόνη νόμιμη κυβέρνηση της Κίνας, και θεωρεί την Ταϊβάν ως 23η επαρχία της, παρόλο που δεν είχε ποτέ τον έλεγχο της Ταϊβάν ή άλλων εδαφών που κατέχει η Δημοκρατία της Κίνας.

Παραπομπές
----------

1. ↑  «臺灣省政府功能業務與組織調整暫行條例 in Chinese». Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 19 Μαΐου 2013. Ανακτήθηκε στις 25 Φεβρουαρίου 2015.
2. ↑  «Taiwan Review-Gone with the Times». Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 26 Φεβρουαρίου 2012. Ανακτήθηκε στις 25 Φεβρουαρίου 2015.

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
--------------------

* tpg.gov.tw Επίσημος ιστότοπος

  


|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
| Καθιερωμένοι όροι | 
* GND: 141008-8

 |

 |
Οι Έλληνες ήταν οι τελευταίοι Ευρωπαίοι έμποροι που έφτασαν στο Μπαγκλαντές. Ήρθαν στο Μπαγκλαντές γύρω στον 18ο αιώνα. Εκεί, οι Έλληνες κατασκεύασαν ένα μνημείο εις ανάμνηση των Ελλήνων που πέθαναν στην Ντάκα. Το **ελληνικό μνημείο** χτίστηκε γύρω στο 1900 και μοιάζει με αρχαίο ελληνικό ναό. 

Βρίσκεται σε γη που ανήκει στην ελληνική κοινότητα της Ντάκα, η οποία άνθισε τον 19ο αιώνα. Βρίσκεται εντός του Κέντρου Εκπαίδευσης Φοιτητών και Καθηγητών του Πανεπιστημίου της Ντάκα, κοντά στην λεωφόρο Σαχμπάγκ. Νότια του μνημείου βρίσκεται το Κέντρο Ατομικής Έρευνας και βόρεια ένα φοιτητικό κέντρο.

Παραπομπές
----------

1. ↑  Mamoonn, Muntassir (1993). *Dhaka:Smriti Bismritir Nagari*. Dhaka: Ananya. ISBN 984-412-104-3. Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 25 Ιουλίου 2018. Ανακτήθηκε στις 27 Αυγούστου 2019.
**Επίρρημα** είναι άκλιτο μέρος του λόγου το οποίο προσδιορίζει ρήματα ή προτάσεις και φανερώνουν τόπο, χρόνο, τρόπο, ποσό κ.α. Κάθε επίρρημα είναι ή ανήκει σε επιρρηματικό σύνολο, το οποίο αποτελείται από περισσότερα επιρρήματα. Σε κάθε γλώσσα συνήθως το επίρρημα δημιουργείται προσθέτοντας στο θέμα και μία κατάληξη, χαρακτηριστική της γλώσσας.

Στα ελληνικά υπάρχει και άλλη μία κατηγορία επιρρημάτων, η οποία προήλθε από το σύστοιχο αντικείμενο. Η χαρακτηριστική κατάληξη των επιρρημάτων στα ελληνικά είναι η κατάληξη -ως, η χρήση της οποίας έχει πλέον περιοριστεί έναντι της κατάληξης σε -α. Η άλλη κατηγορία επιρρημάτων λήγει σε -α. Αρχικά, σε κάποιες προτάσεις υπήρχε το σύστοιχο αντικείμενο, το οποίο βρισκόταν στην αιτιατική πληθυντικού του ουδέτερου γένους. Αργότερα, το αντικείμενο χρησιμοποιήθηκε στον λόγο σαν επίρρημα και σταδιακά έγινε επίρρημα, καθώς αυτού του είδους τα επιρρήματα άρχισαν να χρησιμοποιούνται και σε μη σύστοιχα ρήματα.

Τα επιρρήματα :  
 **Τοπικά** *(πού)*: εδώ, εκεί, μέσα, έξω, βόρεια, νότια....  
**Χρονικά** *(πότε)*: σήμερα, τώρα, πέρυσι, έπειτα, κάποτε....   
 **Τροπικά** *(πώς)*: έτσι, μαζί, όπως, αλλιώς, ξαφνικά....   
**Ποσοτικά** *(πόσο)*: λίγο, πολύ, τόσο, κάμποσο, περισσότερο....   
**Βεβαιωτικά**: ναι, μάλιστα, βέβαια, αλήθεια, σωστά....  
**Διστακτικά**: ίσως, τάχα, δήθεν, πιθανόν, άραγε....  
 **Αρνητικά**: όχι, δεν, μην....

|  |  |  |  |  |  |  |  |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| 

| π • σ • ε
Μέρη του λόγου |
| --- |
|  |
| Κλιτά | 
* Άρθρο
* Ουσιαστικό
* Επίθετο
* Αντωνυμία
* Ρήμα
* Μετοχή
 |
|  |
| Άκλιτα | 
* Πρόθεση
* Επίρρημα
* Σύνδεσμος
* Επιφώνημα
 |

 |

|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
| Καθιερωμένοι όροι | 
* WorldCat
* LCCN: sh85056262
* GND: 4191574-4
* BNF: cb11991766t (data)
* NDL: 00577100
* NKC: ph202909

 |

 |
Το **επίπεδο παρουσίασης (presentation layer)** είναι το πρωτοτελευταίο (έκτο) επίπεδο στο μοντέλο αναφοράς OSI και ασχολείται με τη διαμόρφωση, κρυπτογράφηση και συμπίεση δεδομένων. 
Το επίπεδο παρουσίασης εκτελεί συγκεκριμένες λειτουργίες που ζητούνται αρκετά συχνά, ώστε να αξίζει να βρεθεί γενική λύση για αυτές αντί να αφήνεται σε κάθε χρήστη η λύση του προβλήματος. Πιο συγκεκριμένα, σε αντίθεση με όλα τα κατώτερα επίπεδα, που απλώς ενδιαφέρονται να μεταφέρουν bit αξιόπιστα από το ένα σημείο στο άλλο, το επίπεδο παρουσίασης ασχολείται με τη σύνταξη και τη σημασία της μεταδιδόμενης πληροφορίας.
Ένα τυπικό παράδειγμα υπηρεσίας παρουσίασης είναι η κωδικοποίηση δεδομένων με έναν συμφωνημένο τρόπο. Τα περισσότερα προγράμματα χρηστών δεν ανταλάσσουν τυχαίους συρμούς bit. Ανταλάσσουν στοιχεία, όπως ονόματα ανθρώπων, ημερομηνίες, χρηματικά ποσά και τιμολόγια. Τα στοιχεία αυτά αναπαρίστανται ως ακολουθίες χαρακτήρων, ακέραιοι αριθμοί, δεκαδικοί αριθμοί κινητής υποδιαστολής και δομές δεδομένων που αποτελούνται από πολλά απλούστερα στοιχεία. Διαφορετικοί υπολογιστές έχουν διαφορετικούς κώδικες για να αναπαριστούν τις ακολουθίες χαρακτήρων (π.χ. ASCII ή Unicode), τους ακέραιους αριθμούς (π.χ. συμπλήρωμα ως προς ένα και συμπλήρωμα ως προς δύο), κ.ο.κ. Για να καταστεί εφικτή η επικοινωνία μεταξύ υπολογιστών με διαφορετικές αναπαραστάσεις, οι προς ανταλλαγή δομές δεδομένων μπορούν να οριστούν με γενικό τρόπο μαζί με μια προτυποποιημένη κωδικοποίηση που προτυποποιημένη κωδικοποίηση που χρησιμοποιείται "στη γραμμή". Το επίπεδο παρουσίασης διαχειρίζεται αυτές τις γενικές δομές δεδομένων μετατρέποντας την αναπαράσταση που χρησιμοποιείται εντός του υπολογιστή στην προτυποποιημένη αναπαράσταση του δικτύου και αντίστροφα.

Σε ένα δίκτυο όπου ο υπολογιστής Α χρησιμοποιείται ως απομακρυσμένο τερματικό του υπολογιστή Β, το πρόγραμμα του επιπέδου εφαρμογών που τρέχει στο Β δε χρειάζεται να γνωρίζει τον συγκεκριμένο τύπο τερματικού που χρησιμοποιείται από τον Α. Πραγματικά, δε θα ήταν πρακτικό να πρέπει να σχεδιάζεται διαφορετικό πρόγραμμα επιπέδου εφαρμογών για κάθε δυνατό τύπο τερματικού που θα μπορούσε να χρησιμοποιήσει τον Β ως απομακρυσμένο υπολογιστή. Τμήματα του προγράμματος του επιπέδου παρουσίασης τρέχουν τόσο στον Α όσο και στον Β.

Βιβλιογραφία
------------

* *Δίκτυα Υπολογιστών* (2000), Tanenbaum A.S. (μτφρ. Β. Στυλιανάκης), Παπασωτηρίου, Αθήνα.
* *Δίκτυα Επικοινωνιών* (1997), Walrand J. 1997 (μτφρ. Μ. Αναγνώστου), Παπασωτηρίου, Αθήνα.
* *Τεχνολογία Δικτύων Επικοινωνιών* (2007), Αρβανίτης, Κ. Κολυβάς, & Ούτσιος, Σ. ΟΕΔΒ, Αθήνα.
Το **Ελληνικό Δίκτυο Μικρών Νησιών**, ιδρύθηκε το 2007 από δήμους μικρών ελληνικών νησιών, είναι αστική μη κερδοσκοπική εταιρεία και σκοπός της είναι η ανάπτυξη του ανθρώπινου και κοινωνικού κεφαλαίου των νησιών. Μέλη της είναι περίπου 30 μικρονησιωτικοί δήμοι της Ελλάδας (48 μικρά νησιά με πληθυσμό κάτω των 5000 μόνιμων δημοτών). Διοικείται από επταμελές Διοικητικό Συμβούλιο και πρόεδρός του είναι ο Ελευθέριος Σ. Κεχαγιόγλου. Έδρα του ΕΔΜΝ είναι η Ύδρα, διαθέτει γραφεία στην Αθήνα, συμμετέχει σε επιτροπές παρακολούθησης του ΕΣΠΑ 2007-2013, είναι μέλος της Ευρωπαϊκής Ομοσπονδίας Δικτύων Μικρών Νησιών, υλοποιεί ευρωπαϊκά προγράμματα για τα μικρά νησιά και παίζει ρόλο σε θέματα που άπτονται εθνικής και ευρωπαϊκής πολιτικής.

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
--------------------

* Ελληνικό Δίκτυο Μικρών Νησιών, επίσημη ιστοσελίδα
Η **Επαρχία Ταβριτσέσκι** (ρωσικά: Таври́ческий райо́н) είναι διοικητική και δημοτική επαρχία (ραγιόν), μία από τις 32 επαρχίες στην Περιφέρεια Ομσκ της Ρωσίας. Η επαρχία βρίσκεται στο νότιο τμήμα της περιφέρειας. Καλύπτει μια έκταση 2.800 τετραγωνικών χιλιομέτρων. Το διοικητικό κέντρο είναι το Ταβριτσέσκογιε. Σύμφωνα με την απογραφή του 2010, η επαρχία είχε πληθυσμό 36.458 κατοίκους. Σύμφωνα με την απογραφή του 2002, η επαρχία είχε πληθυσμό 38.840 κατοίκων, ενώ στην Σοβιετική απογραφή του 1989 είχε πληθυσμό 47.751 κατοίκων. Ο πληθυσμός του Ταβριτσέσκογιε αντιστοιχεί στο 36,0% του πληθυσμού της επαρχίας.

Παραπομπές
----------

1. ↑  Law #467-OZ
2. ↑  Law #548-OZ
Η **Επαρχία Ταζόφσκι** (ρωσικά: Та́зовский райо́н‎) είναι διοικητική και δημοτική επαρχία (ραγιόν), μία από τις επτά στον Αυτόνομο θύλακα των Γιαμάλων Νένετς της Περιφέρειας Τιουμέν, στη Ρωσία. Η επαρχία βρίσκεται στο βόρειο, στο βορειοανατολικό και στο ανατολικό τμήμα του αυτόνομου θύλακα. Η έκταση της επαρχίας είναι 174.343,92 τετραγωνικά χιλιόμετρα (67.314,56 τετραγωνικά μίλια). Το διοικητικό κέντρο είναι το Ταζόφσκι. Στην απογραφή του 2010 είχε πληθυσμό 16.537 κατοίκων. Στην απογραφή του 2002 είχε πληθυσμό 15.600 κατοίκων, ενώ στη Σοβιετική απογραφή του 1989 είχε πληθυσμό 18.515 κατοίκων. Ο πληθυσμός του Ταζόφσκι αντιστοιχεί στο 41,1% του συνολικού πληθυσμού της επαρχίας.

Παραπομπές
----------

1. ↑  Law #42-ZAO
2. ↑  Law #43-ZAO

  


|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
| Καθιερωμένοι όροι | 
* VIAF: 245908759

 |

 |
Ο **Ελισαίος Γιαννίδης** (Νηχώρι, Κωνσταντινούπολη, 1865 - Αθήνα, 1942) ήταν Έλληνας γεωπόνος, φυσικός, χημικός, φιλόλογος, μαθηματικός και μουσικολόγος. Το πραγματικό του όνομα ήταν **Σταμάτιος Σταματιάδης**, και ήταν ένας από τους πρωτεργάτες του δημοτικισμού.

Βιογραφικά στοιχεία
-------------------

Γεννήθηκε το 1865 στο Νηχώρι της Κωνσταντινούπολης. Σπούδασε στη Γαλλία, γεωπονία στο Πανεπιστήμιο του Μονπελιέ, χημεία στο Πανεπιστήμιο του Μπορντό και στη συνέχεια έλαβε το διδακτορικό του στα μαθηματικά. Αρχικά, εργάστηκε ως γεωπόνος, χημικός και μαθηματικός, συντάσσοντας ειδικές μελέτες για τον σκοπό αυτό.

Ωστόσο, έγινε περισσότερο γνωστός για το φιλολογικό του έργο, ως υπέρμαχος της δημοτικής γλώσσας, έχοντας ως σκοπό την επίλυση του ορθογραφικού ζητήματος. Το πιο γνωστό του έργο είναι το *Γλώσσα και ζωή* το οποίο έγραψε το 1908, το οποίο θεωρείται κλασικό θεωρητικό έργο του δημοτικισμού. Το βιβλίο αυτό απέκτησε ευρύτερη απήχηση, όχι μόνο εντός Ελλάδας, αλλά και σε σημαντικά κέντρα του ελληνισμού, με την 3η έκδοση του βιβλίου να τυπώνεται στην Κωνσταντινούπολη. Μετά την πρώτη έκδοση άρχισε και ο ίδιος να εφαρμόζει τις απόψεις του, καταργώντας από τα κείμενα του τα πνεύματα και χρησιμοποιώντας το απλό τονικό σύστημα. Σε άλλα σημαντικά του έργα περιλαμβάνονται τα εξής: *Το μεγάλο πρόβλημα*, *Γλωσσολογικά πάρεργα*, *Γλώσσα και ορθογραφία* και *Συζητήσεις της εποχής*.

Απεβίωσε το 1942 στην Αθήνα. Μετά τον θάνατό του, ο Εμμανουήλ Κριαράς, συνέγραψε ένα βιβλίο αφιερωμένο στον Γιαννίδη, με τίτλο *Ελισσαίος Γιαννίδης ο νηφάλιος* (1999).

Το 1981 ο Χριστόφορος Χρηστίδης εξέδωσε το έργο *Ελυσαίος Γιαννίδης: Ο άνθρωπος, το έργο του* (εκδόσεις Σχολή Μωραϊτη).

Παραπομπές
----------

1. 1 2 3  *LIBRIS*. 22  Ιανουαρίου 2013. libris.kb.se/katalogisering/jgvz52x2227jbsr. Ανακτήθηκε στις 24  Αυγούστου 2018.
2. ↑  «Γιανίδης, Ελισαίος (Νηχώρι Βοσπόρου, 1865 - Αθήνα, 1942)». *Παγκόσμιο Βιογραφικό Λεξικό - Τόμος: 3*. Εκδοτική Αθηνών. σελίδες 41–42. Ανακτήθηκε στις 10 Ιουνίου 2018.
3. 1 2  «Γιαννίδης, Ελισαίος». *www.ygeiaonline.gr*. Εγκυκλοπαίδεια Δομή. Ανακτήθηκε στις 10 Ιουνίου 2018.
4. ↑  «Ενας πρωτοπόρος δάσκαλος». *Ριζοσπάστης*: σελ. 4. 27 Φεβρουαρίου 2000.. Ανακτήθηκε στις 10 Ιουνίου 2018.

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
--------------------

* Ελισαίος Γιαννίδης στον *Πανδέκτη*, του Εθνικού Ιδρύματος Ερευνών.

|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
| Καθιερωμένοι όροι | 
* WorldCat
* VIAF: 52495901
* **ΕΒΕ**: 220058
* **AA**: 81174
* **BiblioNet**: **33314**
* LCCN: n85349535
* ISNI: 0000 0000 8382 7628
* GND: 119292386
* SELIBR: 351782
* SUDOC: 14076531X
* NLA: 36039951

 |

 |
Στην κουζίνα των Ηνωμένων Πολιτειών, η **ελληνική πίτσα** είναι τύπος κρούστας και προετοιμασίας πίτσας, όπου η πίτσα διογκώνεται και μαγειρεύεται σε μεταλλικό τηγάνι αντί να τεντώνεται κατά παραγγελία και να ψήνεται σε φούρνο πίτσας. Χρησιμοποιείται ένα ρηχό τηγάνι, σε αντίθεση με τα βαθιά τηγάνια που χρησιμοποιούνται στις πίτσες σε στυλ Σικελίας, Σικάγο ή Ντιτρόιτ. Η κρούστα του είναι συνήθως σπογγώδης, ευάερη και ελαφριά, όπως η φοκάτσια, αλλά όχι τόσο παχιά. Η κρούστα είναι επίσης κάπως λιπαρή, λόγω της επικάλυψης λαδιού που εφαρμόζεται στο τηγάνι κατά την προετοιμασία.

Στις Ηνωμένες Πολιτείες, η ελληνική πίτσα είναι συνηθισμένη στη Νέα Αγγλία και σε περιοχές της ανατολικής Πολιτείας της Νέας Υόρκης.

Ιστορία
-------

Η ελληνική πίτσα εφευρέθηκε από τον Κώστα Κιτσάτη, γνωστός και ως Κωνσταντίνος Κομπούζης, καθώς και ως «Τσάρλι», Έλληνας από την Αλβανία, στο εστιατόριό του *Pizza House*, το οποίο βρισκόταν στην οδό Τρούμαν 86 στο Νέο Λονδίνο του Κονέκτικατ το 1955. Το σύστημά του συνίστατο στην προετοιμασία μιας ολόκληρης ημέρας προμήθειας κρούστας σε τηγάνια 10 ιντσών το πρωί αντί να πετάει και να τεντώνει τη ζύμη κατά παραγγελία. Στο Κονέκτικατ, μέχρι τη δεκαετία του 1980, το 40% των πιτσαριών λειτουργούσαν από Έλληνες.

Παραπομπές
----------

1. 1 2 3  Levine, Ed (2011). *Serious Eats: A Comprehensive Guide to Making & Eating Delicious Food Wherever You Are*. Random House Digital. σελ. 99. ISBN 978-0307720870.
2. ↑  Serious Eats (19 Αυγούστου 2011). «The Pizza Lab: How to Make New England Greek-style Pizza at Home». Ανακτήθηκε στις 2 Ιανουαρίου 2016.
3. ↑  «New England Greek Style Pizza». Serious Eats. Ανακτήθηκε στις 2 Ιανουαρίου 2016.
Οι **Ελκεσαΐτες** ήταν ιουδαιοχριστιανική γνωστικίζουσα αίρεση του 2ου αιώνα μετά Χριστόν.

Οι απαρχές
----------

Περί το 200 μ.Χ.[1] ή το 220 μ.Χ.[2] θα κάνει την εμφάνισή του στη Ρώμη ο Αλκιβιάδης από την Απάμεια και μίλησε για τον προφήτη Ελκεσάϊ, ένα μυθικό-φανταστικό πρόσωπο, στον οποίο αποκαλύφθηκε από τον Χριστό-άγγελο το περιεχόμενο του βιβλίου.

Το βιβλίο του Ελκεσάϊ
---------------------

Ο Χριστός παρουσιάζεται σε αυτό ως ένα υπερμεγέθες ον, 96 μίλια ύψος, είναι υιός του Θεού,κι έχει μετενσαρκωθεί άπειρες φορές. Μαζί του έχει την αδελφή του Ρούχαν (Πνεύμα) ανάλογων διστάσεων. 
Ίσως το έργο αρχικά να γράφτηκε στα αραμαϊκά και μετά να μεταφράστηκε στα ελληνικά. Έχει ιουδαϊκά στοιχεία με γνωστικά στοιχεία.

Άλλες πεποιθήσεις
-----------------

Οι Ελκεσαΐτες εφάρμοζαν την Περιτομή κι άλλες διατάξεις του Μωσαϊκού Νόμου.

Παραπομπές
----------

1. ↑  Παναγιώτης Χρήστου, Ελληνική Πατρολογία, τομ. Β. εκδ. Κυρομάνος, Θεσσαλονίκη, 2005, σελ.142
2. ↑  Στυλιανός Παπαδόπουλος, Πατρολογία τομ. Α' ,εκδ. Παρουσία, Αθήνα, 1997, σελ.391

Πηγές
-----

* Στυλιανός Παπαδόπουλος, Πατρολογία τομ. Α' ,εκδ. Παρουσία, Αθήνα, 1997, σελ.391
* Παναγιώτης Χρήστου, Ελληνική Πατρολογία, τομ. Β. εκδ. Κυρομάνος, Θεσσαλονίκη, 2005, σελ.142-143

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
--------------------

* Christian Classics Ethereal Library *Elkesai, Elkesaites*
Η Εμμαθά κατά την ημέρα
Η Εμμαθά το βράδυ
Τμήμα του ψηφιδωτού πεζοδρομίου που ανακτήθηκε από την αρχαία συναγωγή της Εμμαθάς, τώρα εγκατεστημένο στην είσοδο του Ανώτατου Δικαστηρίου του Ισραήλ.
Νεαροί Κροκόδειλοι του Νείλου στη Φάρμα Κροκοδείλων της Εμμαθάς.
Η **Εμμαθά** ή **Άμαθα** (εβραϊκά: חַמַּת גָּדֵר‎, **Χαμάτ Γκαντέρ**· αραμαϊκά: חמתא דגדר‎, χαμμάτα ντεγκαντέρ) είναι περιοχή ιαματικών πηγών στην κοιλάδα του ποταμού Ιερομύκη, που χρησιμοποιείται από την κλασική αρχαιότητα. Βρίσκεται υπό ισραηλινό έλεγχο, σε αποστρατιωτικοποιημένη ζώνη μεταξύ Ισραήλ και Συρίας από το 1949 έως το 1967. Ο χώρος βρίσκεται δίπλα στα σύνορα με την Ιορδανία και περίπου 10 χιλιόμετρα από το τριεθνές Ισραήλ, Ιορδανίας και Συρίας. Τοποθετείται σε αρκετές μεταλλικές πηγές με θερμοκρασίες έως 50 °C.

Το αρχαίο εβραϊκό όνομα σημαίνει *ιαματικές πηγές της (αρχαίας πόλης) Γκαντάρα*.

Παραπομπές
----------

1. ↑  Brown, J. E. Meyers, R. Talbert, T. Elliott, S. Gillies. «Places: 678131 (Ἑμμαθά)». Pleiades. Ανακτήθηκε στις 8 Αυγούστου 2014. CS1 maint: Πολλαπλές ονομασίες: authors list (link)
2. ↑  Israel to build dam on disputed land claimed by Syria New York Times, 26 August 1997

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
--------------------

* Πολυμέσα σχετικά με το θέμα  Hamat Gader στο Wikimedia Commons

  


|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
| Καθιερωμένοι όροι | 
* VIAF: 316601496

 |

 |
Η **Ελεονώρα** (1182 - 1226) από τον Οίκο της Βαρκελώνης ήταν πριγκίπισσα της Αραγωνίας και με τον γάμο της έγινε κόμισσα της Τουλούζης.

Βιογραφία
---------

Σύμφωνα με το έργο *Από την Ιστορία των κομήτων της Βαρκελώνης*, ήταν η δεύτερη κόρη του Αλφόνσου Β΄ της Αραγωνίας και της συζύγου του Σάντσας των Ιβρέα-Καστίλης, κόρης του Αλφόνσου Ζ΄. Μεγαλύτερα αδέλφια της ήταν ο Πέτρος Β΄ της Καστίλης, η Κωνσταντία σύζυγος πρώτα του Ίμρε της Ουγγαρίας και μετά του Φρειδερίκου Β΄ της Γερμανίας. Μικρότερα αδέλφια της ήταν η Σάντσα σύζυγος του Ραϋμόνδου Ζ΄ κόμη της Τουλούζης.

Σύμφωνα με το *Χρονικό του Σαν Χουάν δε λα Πένια*, ο αδελφός της Πέτρος Β΄, αφού πάντρεψε τη μεγαλύτερη από τις τρεις αδελφές του, τη Κωνσταντία, συμφώνησε τον γάμο της νεότερης Ελεονώρας με τον Ραϋμόνδο ΣΤ΄ κόμη της Τουλούζης, δούκα του Ναρμπόν και μαρκήσιο της Προβηγκίας, προκειμένου να τερματιστούν οι διαφωνίες με τους κόμητες της Τουλούζης.

Ο Ραϋμόνδος ΣΤ΄ ήταν ο μεγαλύτερος γιος του Ραϋμόνδου Ε΄ και της Κωνσταντίας των Καπετιδών (κόρης του Λουδοβίκου ΣΤ΄ του *Παχύ* και της Αδελαΐδας του Μωριέν). Οι γονείς του Ραϋμόνδου ΣΤ΄ χώρισαν το 1165, μετά τη γέννηση του τέταρτου παιδιού τους. Αυτός ο γάμος του Ραϋμόνδου ΣΤ΄ θα αποτελούσε τον 5ο κατά σειρά, και εορτάστηκε τον Ιανουάριο του 1204, μόλις είχε αποκηρύξει την 4η σύζυγό του, μία πριγκίπισσα της Κύπρου, κόρη του σφετεριστή ηγεμόνα του νησιού Ισαάκιου Κομνηνού Καματηρού.

Με αυτόν τον γάμο, η Ελεονώρα έγινε σύζυγος του κόμη της Τουλούζης. Έτσι κυριάρχησε σε μία χώρα, που προοριζόταν τα επόμενα χρόνια να υποστεί την πανωλεθρία ενός πολέμου, τη Σταυροφορία κατά των Αλβιγηνών, την οποία ξεκίνησε ο πάπας Ιννοκέντιος Γ΄ εναντίον του συζύγου της, που αρκετές φορές αφορίστηκε. Στη διαθήκη του Ραϋμόνδου ΣΤ΄ του 1209, αναφέρεται η Ελεονώρα (Alienor uxor mea), ο γιός του Ραϋμόνδος Ζ΄, ο αδελφός του Βαλδουΐνος και τα φυσικά του παιδιά.

Βιβλιογραφικές αναφορές
-----------------------

1. ↑  en.wikipedia.org/wiki/Eleanor\_of\_Aragon. Ανακτήθηκε στις 9  Οκτωβρίου 2017.
2. ↑  p11329.htm#i113290. Ανακτήθηκε στις 7  Αυγούστου 2020.
3. 1 2  Darryl Roger Lundy: (Αγγλικά) *The Peerage*.
Ένα κοριτσάκι χρησιμοποιεί σανίδα κολύμβησης από εξηλασμένη πολυστερίνη.
Η **εξηλασμένη πολυστερίνη** (XPS - E**x**truded **p**oly**s**tyrene) είναι ελαφρύ, θερμομονωτικό υλικό με βάση την πολυστερίνη. Παράγεται σε πλάκες με την μέθοδο της εξέλασης και έχει μονωτικές ιδιότητες λόγω παγίδευσης αερίου σε κλειστές κυψελίδες. Ένα κύριο χαρακτηριστικό της είναι οι κλειστοί πόροι και η έλλειψη απορρόφησης νερού, κάτι που κάνει την εξηλασμένη πολυστερίνη κατάλληλη για εφαρμογές σε υψηλή υγρασία.

Η παραγωγή της εξηλασμένης πολυστερίνης γίνεται με εξέλαση, κατά τη διάρκεια της οποίας γίνεται πολυμερισμός της θερμοπλαστικής πολυστερίνης. Σημαντικό μέρος του προϊόντος αποτελεί προωθητικό αέριο με χαμηλό συντελεστή θερμικής αγωγιμότητας, το οποίο προσφέρει και επιβραδυντική επίδραση στη φωτιά. Το αέριο αυτό είναι ο χλωροφθοράνθρακας HCFC 142b

Αναφορές
--------

1. ↑  Μακροχρόνια θερμική αντίσταση της εξηλασμένης πολυστερίνης Αρχειοθετήθηκε 2008-11-21 στο Wayback Machine. Extruded Polystyrene Foam Association (Σύνδεσμος Αφρώδους Εξηλασμένης Πολυστερίνης) (στα αγγλικά)