recursal/SuperWikiNEXT-32B huggingface dataset:
Ο **Μιχαήλ** ή **Μιχαλάκης Χατζηαθανασίου** (1880/81 - 1948) ήταν Έλληνας εκκλησιαστικός συνθέτης και καθηγητής στη Θεολογική Σχολή της Χάλκης.

Βιογραφία
---------

Γεννήθηκε το 1880 ή το 1881 στην Κάτω Παναγιά (τουρκ: *Çiftlik*) της χερσονήσου της Ερυθραίας κοντά στον Τσεσμέ. Κατά την παιδική του ηλικία εγκαταστάθηκε στην Κωνσταντινούπολη όπου σπούδασε εκκλησιαστική μουσική κοντά σε σημαντικούς δάσκαλους της περιόδου, όπως π.χ. ο πρωτοψάλτης Νηλέας Καμαράδος, από τον οποίο επηρεάστηκε βαθύτατα.

Διετέλεσε ψάλτης σε ναούς και μονές της Κωνσταντινούπολης, της Πριγκήπου και της Χίου, ενώ το 1917 έγινε μέλος της Πατριαρχικής Μουσικής Επιτροπής. Επιπλέον, υπήρξε καθηγητής πρώτα στη Μεγάλη του Γένους Σχολή (1919-1924) και αργότερα στη Θεολογική Σχολή της Χάλκης. Ως καθηγητής διακρίθηκε για τη μεθοδικότητα, τη λιτότητα και την απλότητά του και συγκαταλέγεται στους εξωπατριαρχικούς εκκλησιαστικούς μουσικούς που αντιπροσώπευαν μια ευρύτερη ανατολική εκκλησιαστική μουσική παράδοση. Παράλληλα αναφέρεται ως πολυσύνθετος εκκλησιαστικός μελοποιός. Μαθητές του υπήρξαν μεταξύ άλλων οι Θρασύβουλος Στανίτσας, Δημήτριος Μαγούρης, Λεωνίδας Βεζάνης κ.ά.

Απεβίωσε στις 18 Σεπτεμβρίου του 1948 και ετάφη στο κοιμητήριο του ναού της Ζωοδόχου Πηγής στο Μπαλουκλί.Αμέσως μετά τον θάνατό του εκδόθηκε το έργο του *Αι βάσεις της βυζαντινής μουσικής* (1948), ενώ το 1975 κυκλοφόρησε ειδικός τόμος με τίτλο Μουσική Ζωοδόχος Πηγή που περιείχε διάφορα ανέκδοτα μέχρι τότε συγγράμματά του. Μεγάλο μέρος του αρχείου του καταστράφηκε στα Σεπτεμβριανά.

Παραπομπές
----------

1. 1 2 3 4 5 6  Ανεστίδης, Θεοχάρης (2004). «Ανέκδοτες συνθέσεις του Μιχαήλ Χατζηαθανασίου». *Δελτίο Εταιρείας Μελέτης της καθ' ημάς Ανατολής*. τόμος Α΄. Αθήνα. σελ. 289-290.
2. 1 2 3  Χατζηγιακουμής, Μανόλης Κ. (επιμ.). «Μιχαήλ Χατζηαθανασίου (1880-†1948)». *e-kere.gr*. Κέντρον Ερευνών και Εκδόσεων. Ανακτήθηκε στις 13 Νοεμβρίου 2018.

|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
| Καθιερωμένοι όροι | 
* **ΕΒΕ**: 254191
* **AA**: 98912

 |

 |
Ο **Μιντάουγκας** (*Mindaugas*, Γερμανικά: *Myndowen*, Λατινικά: *Mindowe*, Ρουθενιανά: Мендог - Μέντογκ, Λευκορωσικα/Μπελαρουσικα - Міндоўг - Μιντόουγ. 1203 – φθινόπωρο 1263) ήταν ο πρώτος γνωστός Μεγάλος Δούκας της Λιθουανίας και μόνος βασιλιάς της Λιθουανίας. Λίγα είναι γνωστά για την προέλευσή του, τα πρώτα χρόνια και την άνοδό του στην εξουσία. Αναφέρεται σε μια συνθήκη το 1219 ως δούκας και το 1236 ως ηγέτης όλων των Λιθουανών. Οι σύγχρονες πηγές θεωρούν ότι η άνοδος στην εξουσία έγινε με στρατηγικούς γάμους και με την εξορία ή τη δολοφονία των αντιπάλων του. Επέκτεινε την κυριαρχία του σε περιοχές νοτιοανατολικά της Λιθουανίας κατά τις δεκαετίες του 1230 και του 1240. Το 1250 ή 1251, κατά τη διάρκεια εσωτερικών διαμαχών βαπτίστηκε Ρωμαιοκαθολικός, μια πράξη η οποία τον βοήθησε να συμμαχήσει με το Τάγμα της Λιβονίας, έναν από τους διαχρονικούς εχθρούς των Λιθουανών. Το καλοκαίρι του 1253 στέφθηκε βασιλιάς της Λιθουανίας, εξουσιάζοντας περίπου 300.000 με 400.000 ανθρώπους.

Ενώ η δεκάχρονη βασιλεία του σημαδεύτηκε από διάφορα επιτεύγματα για τη δημιουργία κράτους, συνέχισαν οι διαμάχες του Μιντάουγκας με συγγενείς και άλλους δούκες και η Σαμογιτία (Δυτική σύγχρονη «Lietuva», αλλά όχι ιστορική Λιθουανία) αντιστάθηκε στην εξουσία του. Τα κεκτημένα εδάφη στα νοτιοανατολικά δέχθηκαν επιθέσεις από τους Τατάρους. Διέλυσε τη συμμαχία με το Τάγμα της Λιβονίας το 1261, πιθανότατα αποκηρύσσοντας τον Χριστιανισμό, και δολοφονήθηκε το 1263 από τον ανιψιό του Τρενιότα και ένα αντίπαλο δούκα, τον δούκα Νταούμαντας. Οι τρεις επόμενοι διάδοχοί του δολοφονήθηκαν επίσης. Η αναταραχή συνέχισε μέχρι την άνοδο του Τραϊντένις στο τίτλο του Μεγάλου Δούκα το 1270.

Αν και η υστεροφημία του ήταν ακανόνιστη τους επόμενους αιώνες και οι απόγονοί δεν ήταν αξιόλογοι, η φήμη του εδραιώθηκε τον 19ο και 20ό αιώνα. Ο Μιντάουγκας ήταν ο μόνος βασιλιάς της Λιθουανίας, αν και οι περισσότεροι Μεγάλοι Δούκες της Λιθουανίας μετά τον Βλάντισλαβ Γιαγκέλο εξουσίαζαν ως βασιλιάδες της Πολωνίας, οι τίτλοι παρέμειναν ξεχωριστοί. 

Στέψη του Μιντάουγκας ως βασιλιά της ιστορικής Λιθουανίας στο Ναβαγραντακ που ήταν η πρώτη πρωτεύουσα της χώρας, στη σύγχρονη Λευκορωσια/Μπελαρους

|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
| Καθιερωμένοι όροι | 
* WorldCat
* VIAF: 48586574
* LCCN: n2002043561
* GND: 12143446X
* NKC: js2007409774

 |

 |
Ο **Αντρέα Κούσι** (Andrea Kushi, 1884 - 1959) ήταν αλβανός ζωγράφος και υπήρξε ένας από τους πιό σημαντικούς εκπροσώπους της αλβανικής ζωγραφικής.

Βιογραφία
---------

Ο Κούσι γεννήθηκε το 1884 στη Σκόδρα. Εκεί πέρασε τα παιδικά του χρόνια και δέχτηκε πρώτες επιρροές από τα έργα του διάσημου αλβανού ζωγράφου Κόλε Ιντρομένο. Στο διάστημα 1912 με 1914 θα σπουδάσει Καλές Τέχνες στο Βελιγράδι, αλλά το ξεκίνημα του  Α΄ Παγκοσμίου Πολέμου θα τον αναγκάσει να διακόψει τις σπουδές. Με το τέλος της σύρραξης ο Κούσι μπόρεσε να συνεχίσει την εκπαίδευση του και το 1920 να πάρει το πτυχίο. Κατόπιν ο Κούσι γύρισε στην Αλβανία και έγινε δάσκαλος καλών τεχνών στο γυμνάσιο του Ελμπασάν και αργότερα των Τιράνων. 

Ο Κούσι αφιερώθηκε στην εκπαίδευση νεαρών ζωγράφων. Το 1931, με την μετεγκατάστασή του στα Τίρανα, ξεκίνησε τα πρώτα επίσημα μαθήματα σχεδίου της χώρας. Αυτά είχαν σαν εξέλιξη λίγους μήνες αργότερα την ίδρυση το 1932 της πρώτης Σχολής Καλών Τεχνών της Αλβανίας (*Shkolla e vizatimit*). Το διάστημα 1937 με 1943 θα βρει τον καλλιτέχνη στην Κορυτσά όπου θα έρθει σε επαφή και με άλλους ζωγράφους, όπως τον Βάντζους Μίο και τον Φώτο Στάμο. Το 1944 ο Κούσι θα μετακομίσει στο Ελμπασάν, για να καταλήξει τελικά το 1947 στα Τίρανα, όπου και έμεινε μέχρι τον θάνατό του το 1959. 

Ο Αντρέα Κούσι υπήρξε ένας από τους οργανωτές της πρώτης εθνικής έκθεσης καλών τεχνών της Αλβανίας που έλαβε μέρος τον Μάιο του 1931 στο *Café Kursal* στα Τίρανα. Η έκθεση αυτή είχε τέτοια επιτυχία που ο Κούσι μαζί με άλλους ζωγράφους προχώρησαν στην δημιουργία του σωματείου *Φίλοι της κοινωνίας Καλών Τεχνών* *(Shoqnia Miqt’ e Artit)*, που σαν στόχο είχε την δημιουργία μιας εθνικής πινακοθήκης.

Έργα
----

Τα έργα του Κούσι αποτελούνται στην πλειοψηφία τους από προσωπογραφίες και τοπία. Στα πορτραίτα διαφαίνεται ο εσωτερικός κόσμος των χαρακτήρων που συχνά δίνουν την εντύπωση συνεσταλμένων και φοβισμένων προσώπων. Δίχως άλλο αντικατοπτρίζουν τις δυσκολίες της εποχής κατά την οποία ζούσε ο καλλιτέχνης. Από τα γνωστότερα έργα του είναι το *Portret vajze* (πορτραίτο κοριτσιού) και *Bariu me shkop* (Βοσκός με μπαστούνι). 

Έργα του Κούσι μπορεί να θαυμάσει κανείς στην Εθνική Πινακοθήκη Τιράνων (*Galeria Kombetare e Arteve*) και τις πινακοθήκες του Ελμπασάν και της Σκόδρας.

Παραπομπές
----------

1. 1 2  «Benezit Dictionary of Artists» (Αγγλικά) Oxford University Press. 2006. B00102077. Ανακτήθηκε στις 9  Οκτωβρίου 2017. ISBN-13 978-0-19-977378-7.

Πηγές
-----

* Ρόμπερτ Έλσι: Ιστοτόπος του αλβανολόγου Έλσι για τις αλβανικές καλές τέχνες (αγγλικά)
* Ιστοσελίδα τής Σκόδρας, Shkodra.net (αγγλικά)
* Εθνική Πινακοθήκη Τιράνων (αγγλικά)
* Αφιέρωμα για αλβανούς ζωγράφους στο μαγκαζίνο διαδικτύου *Storia in Network*  (ιταλικά)

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
--------------------

* Απεικονίσεις των δύο διασημότερων έργων του Κούσι

  


|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
| Καθιερωμένοι όροι | 
* **Europeana**: agent/base/130349

 |

 |
Ο **Αριάν (Ιωάννης) Μπελλά** (Arjan Ioannis Bella) (γεν. 1 Φεβρουαρίου 1971) είναι παλαίμαχος Αλβανός ποδοσφαιριστής, που αγωνιζόταν στη μεσαία γραμμή. Το μεγαλύτερο μέρος της καριέρας του έπαιξε στην Ελλάδα και απέκτησε την ελληνική υπηκοότητα. Ξεπέρασε τις 400 συμμετοχές σε αγώνες πρωταθλήματος και κυπέλλου Ελλάδος.

Στο πρωτάθλημα
--------------

Ο Μπελλά γεννήθηκε στο Αργυρόκαστρο το 1971 και ως έφηβος έπαιξε ποδόσφαιρο στην τοπική Λουφτετάρι. Το 1992 ήρθε στην Ελλάδα και ως το 2007 αγωνίστηκε μόνο σε ελληνικούς συλλόγους. Μάλιστα, πήρε την ελληνική ιθαγένεια με το όνομα Ιωάννης, αν και η ποδοσφαιρική του ιθαγένεια παρέμεινε αλβανική, αφού αγωνιζόταν με την εθνική Αλβανίας. Στα 15 χρόνια στην Ελλάδα έπαιξε σε πολλούς συλλόγους στην Α΄ Εθνική και Β΄ Εθνική : ΠΑΣ Γιάννινα, Π.Σ. Καλαμάτα, Απόλλων Αθηνών, Εθνικός Πειραιώς και Πανιώνιος.Έπαιξε ακόμα στην ΑΕ Γιάννενα και στον Θρίαμβο Σερβιανών.

Στην Εθνική ομάδα
-----------------

Ο Μπελάι έπαιξε 31 φορές στην Εθνική Αλβανίας από το 1994 ως το 2001.

Προπονητική καριέρα
-------------------

Το 2007 εντάχθηκε στο προπονητικό τιμ του ΠΑΣ Γιάννινα σαν τεχνικός αρχηγός ενώ αργότερα ανέλαβε προπονητής στις ακαδημίες του ΠΑΣ Γιάννινα.Προπονητικά βοήθησε και στις ερασιτεχνικές ομάδες που έπαιξε.

Από τον Απρίλιο του 2013 μέχρι τον Οκτώβριο του 2013 ήταν προπονητής στην Λουφτετάρι Αργυροκάστρου.Από τον Μάιο του 2015 είναι προπονητής της Κ-19 της εθνικής Αλβανίας.

Αναφορές
--------

|  |  |
| --- | --- |
| εικονίδιο Ποδόσφαιρο | Πύλη Ποδόσφαιρο |

1. ↑  Mastrogiannopoulos, Alexander (11 Μαΐου 2005). «Foreign Players in Greece since 1959/60». RSSSF. Ανακτήθηκε στις 15 Οκτωβρίου 2009.
2. ↑  Hoxha, Florent· Mamrud, Roberto (16 Ιουλίου 2009). «Albania - Record International Players». RSSSF. Ανακτήθηκε στις 15 Οκτωβρίου 2009.
3. ↑  «A. Bellaj». Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 27 Απριλίου 2017.
Το **La Grange** είναι τραγούδι του αμερικανικού ροκ συγκροτήματος ZZ Top, που συμπεριλήφθηκε στον δίσκο τους *Tres Hombres*, το 1973 και πρόκειται για ένα από τα δημοφιλέστερα τραγούδια του συγκροτήματος. Επίσης, κυκλοφόρησε το 1973 και ως single και παίχτηκε αρκετά και στο ραδιόφωνο. Το single εισήλθε στα αμερικανικά Billboard Hot 100, το 1974, φτάνοντας το νούμερο 41. Το θέμα του τραγουδιού είναι ένας οίκος ανοχής, στο Λα Γκρέιντζ του Τέξας. Στις 5 Σεπτεμβρίου του 2015, ήταν η πρώτη φορά, που το σχήμα ερμήνευσε στην περιοχή του Λα Γκρέιντζ του Τέξας, το κομμάτι. Το περιοδικό Q, το συμπεριέλαβε στη λίστα του με τα 100 Σπουδαιότερα Κιθαριστικά Τραγούδια όλων των εποχών, τοποθετώντας το στην 92η θέση. Το κομμάτι από τη στιγμή της κυκλοφορίας του έχει υποστεί αρκετές διασκευές, ενώ έχει χρησιμοποιηθεί και σε άλλες μέσα, όπως στην τηλεόραση.

Παραπομπές
----------

1. ↑  Gundersen, Edna (December 21, 2013). «Catalog box sets sum up Beatles, Dylan, Eagles, Ramones». *USA Today*.. Ανακτήθηκε στις May 7, 2015.
2. ↑  Wood, Mikael (June 5, 2014). «CMT Awards: ZZ Top, Jason Derulo, Florida Georgia Line go all in». *Los Angeles Times*.. Ανακτήθηκε στις May 7, 2015.
3. ↑  «Tres Hombres – Awards». AllMusic. All Media Network. Ανακτήθηκε στις 10 Ιουνίου 2013.
4. ↑  «ZZ Top Setlist at Fayette County Fairgrounds, La Grange, TX, USA». Setlist.fm. 5 Σεπτεμβρίου 2015. Ανακτήθηκε στις 10 Σεπτεμβρίου 2015.
5. ↑  «Q Magazine – 100 Greatest Guitar Tracks Ever!». *Q magazine*. Rocklist.net. Μαρτίου 2005. Ανακτήθηκε στις 20 Φεβρουαρίου 2014.

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
--------------------

* La Grange Αρχειοθετήθηκε 2017-08-26 στο Wayback Machine. στο MetroLyrics.com

  


|  |  |
| --- | --- |
| 

|  |
| --- |
| * Πύλη:Μουσική
 |

 |
Η ***Μινυάς*** ήταν ένα επικό ποίημα του 7ου ή 6ου π.Χ. αιώνα, το οποίο ο Παυσανίας απέδιδε (με αρκετή όμως επιφύλαξη) στον Πρόδικο τον Φωκαέα.

Υποθέτουμε, βασιζόμενοι αποκλειστικά και μόνον στον τίτλο του έργου, ότι η *Μινυάς* διηγιόταν την ιστορία του Μινύα, του μυθικού βασιλιά του βοιωτικού Ορχομενού και γενάρχη των Μινύων. Ωστόσο, οι δύο -και μοναδικοί- στίχοι της *Μινυάδος* που διασώζονται, όπως και τα υπόλοιπα διασωθέντα σε πεζό λόγο αποσπάσματα, αναφέρονται όλα είτε στην κάθοδο του Θησέα και του Πειρίθου στον Άδη (με σκοπό να απαγάγουν την Περσεφόνη) είτε στη θανάτωση και στη μεταθανάτια τιμωρία ηρώων (όπως ο Μελεάγρος, ο Αμφίων και ο Θάμυρις), οι οποίοι με την υβριστική τους συμπεριφορά προσέβαλαν και εξόργισαν τους θεούς. 

Ανάλογα όμως θέματα, σχετικά με την κάθοδο ή την τιμωρία ηρώων στον Κάτω Κόσμο, πραγματευόταν και το ορφικό ποίημα *Εἰς Ἅιδου κατάβασις* (που ο Κλήμης ο Αλεξανδρεύς και η Σούδα αποδίδουν επίσης στον Πρόδικο) και γι' αυτό ορισμένοι σύγχρονοι φιλόλογοι υποστήριξαν ότι η *Εἰς Ἅιδου κατάβασις* ήταν στην πραγματικότητα ένα άλλο όνομα της *Μινυάδος* ή ότι αποτελούσε απλά ένα τμήμα της - άποψη που φυσικά δεν είναι γενικά αποδεκτή.

Εκτός από τον Παυσανία, μια σύντομη μνεία στην *Μινυάδ*α υπήρχε και στο *Περὶ Εὐσεβείας* έργο του Φιλόδημου, ενώ ένα παπυρικό απόσπασμα 27 περίπου στίχων (στο οποίο ο νεκρός Μελέαγρος συνομιλεί στον Κάτω κόσμο με τον Θησέα) θα μπορούσε επίσης να ανήκει στην *Μινυάδα*.

Παραπομπές & Σημειώσεις
-----------------------

1. ↑  Παυσανίας, *Ἑλλάδος περιήγησις*, 4. 33.7. *[Πρόδικος δὲ Φωκαεὺς - εἰ δὴ τούτου τὰ ἐς τὴν Μινυάδα ἔπη …]*.
2. ↑  Στηριζόμενοι στην επιφύλαξη αυτή του Παυσανία και στις υποτιθέμενες βοιωτικές ιστορίες στις οποίες παραπέμπει ο τίτλος του ποιήματος, κάποιοι σύγχρονοι φιλόλογοι υποστηρίζουν ότι η *Μινυάς* πρέπει μάλλον να γράφτηκε από κάποιον αρχαϊκό Βοιωτό ποιητή, όπως ο Χερσίας, αν και δεν υπάρχει καμιά αρχαία μαρτυρία που να τεκμηριώνει ανάλογη υπόθεση.
3. ↑  Παυσανίας, 10.28.2.
4. ↑  Παυσανίας, 10.31.3.
5. ↑  Παυσανίας, 9.5.9.
6. ↑  Κλήμης ο Αλεξανδρεύς, *Στρωματεῖς*, XXI:e.
7. ↑  *Λεξικόν Σουΐδα*, λήμμα: "Ορφεύς".
8. ↑  M. West, *Greek Epic Fragments: From the Seventh to the Fifth Centuries BC*, "Minyas", σελ. 268-273, Harvard University Press, 2003.
9. ↑  Οι στίχοι αυτοί βέβαια θα μπορούσαν κάλλιστα να ανήκουν και στο ησιόδειο έπος *Πειρίθου κατάβασις*.
Το "**La Llorona**" (μετάφραση: *Η κλαίουσα γυναίκα*) είναι ένα παραδοσιακό μεξικανικό τραγούδι. Οι ρίζες του κομματιού προέρχονται από τον Κόλπο Τεουαντεπέκ. Όπως συμβαίνει με όλα τα παραδοσιακά τραγούδια, έτσι κι αυτό, είναι αγνώστου δημιουργού, ωστόσο, το κομμάτι απέκτησε δημοτικότητα το 1941, όταν το διασκεύασε ο συνθέτης Αντρές Ενεστρόσα. Οι στίχοι του βασίζονται σε έναν παλιό θρύλο της Κλαίουσας Γυναίκας, του Μεξικού και γενικότερα της Νότιας Αμερικής, όμως οι περισσότεροι στίχοι γράφτηκαν κατά τη διάρκεια της Μεξικανικής Επανάστασης ή και αργότερα, κι έτσι συγκρίνοντας τον θρύλο με τους στίχους, συναντώνται διαφορές. Το κομμάτι έχει υποστεί διάφορες διασκευές, ενώ έχει χρησιμοποιηθεί και σε άλλες μορφές τέχνης, όπως ο κινηματογράφος, για παράδειγμα στο *Frida* (2002) και *Coco* (2017).

Παραπομπές
----------

1. ↑  «Ángela Aguilar estrena "Primero Soy Mexicana"» [Ángela Aguilar premieres "Primero Soy Mexicana"]. *Bandamax* (στα Ισπανικά). 7 Μαρτίου 2018.
2. ↑  «La Llorona: The Rebel Spirit of Chavela Vargas». Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 26 Μαΐου 2013. Ανακτήθηκε στις 9 Δεκεμβρίου 2019.
3. ↑  «Joan Baez - Discography, Gracias a la Vida». Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 4 Μαρτίου 2016. Ανακτήθηκε στις 9 Δεκεμβρίου 2019.
4. ↑  «Frida (2002)». *IMDb*. 22 Νοεμβρίου 2002.
Στην ελληνική μυθολογία **Μινυάδες** ονομάζονταν συλλογικά οι τρεις κόρες του βασιλιά του Ορχομενού Μινύα, οι οποίες είχαν τα ιδιαίτερα ονόματα Αλκοθόη, Αρσίππη και Λευκίππη. Ο σχετικός με αυτές μύθος έχει πολλές παραλλαγές, αλλά το κοινό στοιχείο είναι ότι σε κάποια εορτή του Διονύσου οι Μινυάδες έμεναν στο σπίτι τους κλώθοντας και υφαίνοντας, ενώ οι γυναίκες του Ορχομενού (ή των Θηβών) έτρεχαν στα βουνά για να λατρέψουν τον θεό. Για την περιφρόνησή τους προς τη λατρεία του, ο Διόνυσος τιμώρησε τις Μινυάδες: Τους ενέβαλε τρέλα (μανία) ώστε να δουν τους εαυτούς τους τυλιγμένους από κισσό και αμπελόφυλλα, ενώ από τη στέγη έσταζε πάνω τους κρασί και γάλα. Μυστηριώδη φώτα φάνηκαν στις αίθουσες των ανακτόρων του Ορχομενού, ενώ ακούστηκαν φωνές από άγρια ζώα και ήχοι από αυλούς και τύμπανα. Μετά από αυτά, οι Μινυάδες άρπαξαν τον μικρό Ίππασο, γιο της Λευκίππης, και τον καταξέσκισαν (η αρχαία λέξη είναι *«σπαραγμός»*) γιατί τον πέρασαν για μικρό ελαφάκι. Τελικά στεφανώθηκαν με κισσούς και έτρεξαν να συναντήσουν τις άλλες γυναίκες που εόρταζαν στα βουνά.

Σύμφωνα με μία εκδοχή, μεταμορφώθηκαν σε νυχτερίδες, ενώ άλλη παράδοση αναφέρει ότι, προτού τις τιμωρήσει, ο Διόνυσος εμφανίσθηκε μπροστά τους με τη μορφή μικρού κοριτσιού και τις κατηγόρησε για την αδιαφορία τους προς τον θεό. Οι Μινυάδες κορόιδεψαν τη μικρούλα και τότε ο Διόνυσος μεταμορφώθηκε διαδοχικά σε ταύρο, πάνθηρα και λιοντάρι. Την ίδια στιγμή, γάλα και κρασί άρχισε να τρέχει από τα καθίσματά τους. Τότε έπιασε τις Μινυάδες τρέλα και σκότωσαν τον Ίππασο.

Πηγές
-----

* Emmy Patsi-Garin: *Επίτομο λεξικό Ελληνικής Μυθολογίας*, εκδ. οίκος «Χάρη Πάτση», Αθήνα 1969
Το **Let There Be Blood** είναι επανηχογράφηση του στούντιο άλμπουμ "*Bonded by Blood*" του αμερικάνικου thrash metal συγκροτήματος Exodus, το οποίο είχε αρχικά κυκλοφορήσει το 1985 και επανεκδόθηκε τον Οκτώβριο του 2008 μέσω της δισκογραφικής εταιρείας "Zaentz Records".

Εκτός των εννέα αρχικών κομματιών, περιλαμβάνει και την ηχογράφηση του "*Hell's Breath*" το οποίο προϋπήρχε μόνο σε ντέμο ηχογραφήσεις.

Η μίξη του δίσκου έγινε στα "BackStage Studios" του Ντέρμπισαϊρ της Αγγλίας.

Το "*Let There Be Blood*" πούλησε πάνω από 2.000 αντίτυπα στην πρώτη εβδομάδα κυκλοφορίας του στις Ηνωμένες Πολιτείες, αλλά οι κριτικές ήταν μέτριες, με μουσικοκριτικούς να αναρωτιούνται ποιος ήταν ο λόγος μιας τέτοιας κυκλοφορίας. Ο κιθαρίστας και ηγετικό μέλος του συγκροτήματος, Γκάρι Χολτ δήλωσε ότι θέλησαν να δώσουν μία μοντέρνα προσέγγιση στο κλασικό τους ντεμπούτο και όχι να το αντικαταστήσουν.

Τραγούδια
---------

1. **Bonded by Blood** *(Holt, Baloff)* - 3:35  

2. **Exodus** *(Holt, Baloff)* - 4:17  

3. **And Then There Where None** *(Holt, Hunting)* - 5:14  

4. **A Lesson in Violence** *(Holt, Hunolt)* - 3:47  

5. **Metal Command** *(Holt, Baloff, Whitaker)* - 4:12  

6. **Piranha** *(Holt, Baloff)* - 3:54  

7. **No Love** *(Holt, Baloff)* - 5:48  

8. **Deliver Us to Evil** *(Holt, Hunolt, Whitaker)* - 7:43  

9. **Strike of the Beast** *(Holt, Baloff)* - 4:18  

10. **Hell's Breath** *(Holt, Hammett)* - 2:49

Τα μέλη του συγκροτήματος
-------------------------

Το "*Let There Be Blood*" ηχογραφήθηκε από τους εξής μουσικούς:

* Ρομπ Ντιουκς - φωνητικά
* Γκάρι Χολτ - κιθάρα
* Λι Άλτους - κιθάρα
* Τζακ Γκίμπσον - μπάσο
* Τομ Χάντινγκ - τύμπανα

Παραπομπές
----------

1. ↑  Exodus: 'Let There Be Blood' Released On Limited-Edition Red Vinyl
2. ↑  EXODUS Let There Be Blood

Πηγές
-----

* Let There Be Blood - Exodus | Songs, Reviews, Credits | AllMusic
* Exodus - Let There Be Blood - Encyclopaedia Metallum
* Exodus - Let There Be Blood - Metal Storm

|  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| 

| π • σ • ε
Exodus |
| --- |
|  |
| 
* **Γκάρι Χολτ**
* **Τομ Χάντινγκ**
* **Τζακ Γκίμπσον**
* **Λι Άλτους**
* **Στηβ Σόουζα**

* Κιθ Στιούαρτ
* Τιμ Ανιέλο
* Κάρλτον Μέλσον
* Κερκ Χάμμετ
* Τζεφ Άντριους
* Πωλ Μπέιλοφ
* Ρικ Χάνολτ
* Έβαν ΜακΚάσκεϊ
* Ρομπ ΜακΚίλοπ
* Ρομπ Ντιούκς
* Τζον Τεμπέστα
* Μάικλ Μπάτλερ
* Πολ Μπόσταφ
 |
|  |
| Ηχογραφήσεις σε στούντιο | 
* *Bonded by Blood* (1985)
* *Pleasures of the Flesh* (1987)
* *Fabulous Disaster* (1989)
* *Impact Is Imminent* (1990)
* *Force of Habit* (1992)
* *Tempo of the Damned* (2004)
* *Shovel Headed Kill Machine* (2005)
* *The Atrocity Exhibition... Exhibit A* (2007)
* *Exhibit B: The Human Condition* (2010)
* *Blood In, Blood Out* (2014)
 |
|  |
| Ζωντανές ηχογραφήσεις | 
* *Good Friendly Violent Fun* (1991)
* *Another Lesson in Violence* (1997)
* *Live at the DNA 2004* (2005)
 |
|  |
| Συλλογές | 
* *Lessons in Violence* (1992)
* *Let There Be Blood* (2008)
 |
|  |
| Σχετικά άρθρα | 
* Thrash Metal
* Metallica
* Slayer
 |

 |
**La Raza** είναι ο τίτλος του έκτου στούντιο άλμπουμ του αμερικανικού heavy metal συγκροτήματος Armored Saint, το οποίο κυκλοφόρησε στις 16 Μαρτίου του 2010 μέσω της δισκογραφικής εταιρείας Metal Blade Records.

Αυτή ήταν η πρώτη κυκλοφορία του συγκροτήματος μετά την συλλογή "*Nod to the Old School*" του 2001, αφού στο ενδιάμεσο διάστημα ο Τζόι Βέρα εντάχθηκε στους Anthrax από το 2004 μέχρι το 2005, όταν και αποχώρησε από το thrash metal συγκρότημα μαζί με τον Τζον Μπους.

Οι Armored Saint έδωσαν μία συναυλία το 2005 και την επόμενη χρονιά πραγματοποίησαν μία περιοδεία, την πρώτη μετά από πέντε χρόνια. Το φθινόπωρο του 2009, επέστρεψαν στο στούντιο για να ηχογραφήσουν το "*La Raza*".

Οι κριτικές για το άλμπουμ υπήρξαν θετικές, με το "Allmusic" να το βαθμολογεί με τέσσερα αστέρια με άριστα τα πέντε, το γερμανικό "Metal Hammer" με 6 / 7, ανακηρύσσοντας το "άλμπουμ του μήνα", το "PopMatters" με 7 / 10, το "Metal Storm" με 6,9 / 10 και το "Blabbermouth" με 7,5 / 10.

Τραγούδια
---------

1. **Loose Cannon** *(Vera, Bush)* - 5:06  

2. **Head On** *(Vera, Bush)* - 5:46  

3. **Left Hook from Right Field** *(Vera, Bush)* - 5:31  

4. **Get Off the Fence** *(Vera, Bush)* - 4:48  

5. **Chilled** *(Vera, Bush)* - 5:02  

6. **La Raza** *(Vera, Bush)* - 6:41  

7. **Black Feet** *(Vera, Bush)* - 5:07  

8. **Little Monkey** *(Vera, Bush)* - 4:45  

9. **Blues** *(Vera, Bush)* - 3:32  

10. **Bandit Country** *(Vera, Bush)* - 5:16

Μέλη των Armored Saint
----------------------

Η σύνθεση του συγκροτήματος κατά την ηχογράφηση του "***La Raza***" είχε την εξής μορφή:  

* **Τζον Μπους** - *φωνητικά*
* **Τζεφ Ντάνκαν** - *κιθάρα*
* **Φιλ Σάντοβαλ** - *κιθάρα*
* **Τζόι Βέρα** - *μπάσο*
* **Γκόνζο Σάντοβαλ** - *τύμπανα*

Παραπομπές
----------

1. ↑  Armored Saint - New Album Details Revealed
2. ↑  JOHN BUSH LEFT ANTHRAX FOR EXACTLY THE REASONS WE ALL THOUGHT HE DID
3. ↑  Armored Saint - La Raza - METAL HAMMER
4. ↑  Armored Saint: La Raza | PopMatters
5. ↑  Armored Saint - Metal Storm

Πηγές
-----

* La Raza - Armored Saint | Songs, Reviews, Credits, Awards | AllMusic
* CD Reviews - La Raza Armored Saint - Blabbermouth.net
* Armored Saint - La Raza - Encyclopaedia Metallum: The Metal Archives

|  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| 

| π • σ • ε
Armored Saint |
| --- |
|  |
| 
* **Τζον Μπους**
* **Τζεφ Ντάνκαν**
* **Τζόι Βέρα**
* **Φιλ Σάντοβαλ**
* **Γκόνζο Σάντοβαλ**

* Μάικ Ζάπουτιλ
* Μάικ Ουίλιαμς
* Ντέιβιντ Πρίτσαρντ
* Άλαν Μπάρλαμ
* Έντι Λίβινγκστον
 |
|  |
| Ηχογραφήσεις σε στούντιο | 
* *March of the Saint* (1984)
* *Delirious Nomad* (1985)
* *Raising Fear* (1987)
* *Symbol of Salvation* (1991)
* *Revelation* (2000)
* *La Raza* (2010)
* *Win Hands Down* (2015)
 |
|  |
| Ζωντανές ηχογραφήσεις | 
* *Saints Will Conquer* (1988)
* *Carpe Noctum* (2017)
 |
|  |
| EP | 
*Armored Saint EP* (1983) |
|  |
| Συλλογές | 
*Nod to the Old School* (2001) |
|  |
| Σχετικά άρθρα | 
* Anthrax
* Fates Warning
 |

 |
Η Chureca της Μανάγουα στη Νικαράγουα είναι η μεγαλύτερη χωματερή σε όλη την κεντρική Αμερική καλύπτοντας 4 τετραγωνικά μίλια. Η χωματερή δημιουργήθηκε μετά από ισχυρότατο σεισμό το 1972, ο οποίος κατέστρεψε μεγάλο μέρος της πόλης Μανάγουα και άφησε μπάζα και σκουπίδια. Λόγω του μεγάλου όγκου των απορριμάτων από χώρος απορριμάτων μετατράπηκε σε χώρο εργασίας και διαμονής.

Επί πολλά έτη έχει εγκατασταθεί η κοινότητα των ‘’Churequeros’’ η οποία αριθμεί πάνω από 1.000 άτομα. Οι ‘’Churequeros’’ έχουν βρει μια κοινή μορφή διαχείρισης των απορριμάτων και τους προσδίδουν αξία. Τα σκουπίδια έχουν γίνει μέρος της ζωής τους, καθώς ζουν σε σπίτια φτιαγμένα από σκουπίδια, τρέφονται από αυτά και εργάζονται ψάχνοντας ανακυκλώσιμα υλικά προς πώληση. Η διαβίωσή τους εκεί είναι δύσκολη καθώς έρχονται αντιμέτωποι καθημερινά με υγειονομικά προβλήματα, γύπες και άλλα ζώα.

Το 2013 ολοκληρώθηκε έργο ύψους 48 εκατομμυρίων δολαρίων σύμφωνα με το οποίο η Μαρίνα Τερέζα Φερνάντεζ ντε λα Βέγκα παρείχε στην περιοχή την κατασκευή εργοστασίου επεξεργασίας και ανακύκλωσης απασχολώντας αρκετές οικογένειες οι οποίες έμεναν στα σκουπίδια. Επίσης, χτίστηκαν 258 σπίτια δημοτικό σχολείο κ.α στη Villa Guadalupe.

Χρόνια αργότερα από το αναπτυξιακό έργο που εκτελέστηκε, η κατάσταση συνεχίζεται, με την κοινότητα ‘’Churequeros’’ να αυτοδιαχειρίζονται και να επιβιώνουν από τα στέρεα οικιακά απόβλητα όπου το εργοστάσιο αδυνατεί να διαχειριστεί.

Παραπομπές
----------

1. ↑  Karsten, Matthew (11 Απριλίου 2011). «La Chureca: Living In Garbage». *Expert Vagabond* (στα Αγγλικά). Ανακτήθηκε στις 10 Δεκεμβρίου 2020.
2. ↑  Βαϊδάνης, Ηλίας (2019). *Μια επισκόπηση των κοινών: προσδιορισμός, καλές πρακτικές και η εφαρμογή τους στην εκπαίδευση* (PDF). Πάτρα: Ελληνικό Ανοικτό Πανεπιστήμιο. σελ. 47. [*νεκρός σύνδεσμος*]
3. ↑  Economía, E. F. E. (2014-03-23). «La Chureca de Managua, de la inmundicia al más moderno vertedero de América Latina». *El País*. ISSN 1134-6582.. Ανακτήθηκε στις 2020-12-10.
4. ↑  Moncada, Por Roy (5 Οκτωβρίου 2020). «La Chureca que no debería de existir, pero resurgió». *La Prensa* (στα Ισπανικά). Ανακτήθηκε στις 10 Δεκεμβρίου 2020.
5. ↑  Moncada, Por Roy (5 Οκτωβρίου 2020). «La Chureca que no debería de existir, pero resurgió». *La Prensa* (στα Ισπανικά). Ανακτήθηκε στις 10 Δεκεμβρίου 2020.
Συντεταγμένες: 7°30′2″N 134°37′26″E﻿ / ﻿7.50056°N 134.62389°E﻿ / 7.50056; 134.62389

Η λίμνη Νγκαρντόκ
Η **Μελεκέοκ** (**Melekeok**) είναι πόλη και μια από τις 16 πολιτείες του Παλάου. Βρίσκεται στις ανατολικές ακτές του μεγαλύτερου νησιού του Παλάου, του Μπαμπελνταόμπ. Από τις 7 Οκτωβρίου του 2006 η Νγκερουλμούντ που βρίσκεται 2 χιλιόμετρα από την Μελεκέοκ έγινε η πρωτεύουσα του Παλάου και έδρα της κυβέρνησης, αντικαθιστώντας το Κορόρ.

Δημογραφία
----------

Σύμφωνα με τη τελευταία απογραφή, σήμερα 391 κάτοικοι κατοικούν στη Μελεκέοκ. Διαμοιράζονται ανάμεσα σε 7 χωριά, μεταξύ των οποίων και η Μελεκέοκ:

1. Μελέκεοκ
2. Έρτονγκ
3. Ngeburch
4. Ngeremecheluch
5. Ngermelech
6. Ngerubesang
7. Ngeruling

Η Μελεκέοκ έχει έκταση 28,5 τετραγωνικά χιλιόμετρα και η κυριότερη λίμνη της είναι η Νγκαρντόκ.Η λίμνη αυτή φιλοξενεί έναν μικρό πληθυσμό από κροκοδείλους του αλμυρού νερού (*Crocodylus porosus*).

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
--------------------

* Πολυμέσα σχετικά με το θέμα  Melekeok στο Wikimedia Commons
* Seacology Melekeok State Project

  


|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
| Καθιερωμένοι όροι | 
* WorldCat
* VIAF: 206806435
* LCCN: no2015116251

 |

 |
Ο **Μιχαήλ Κριτσωτάκης** (γεννήθηκε στο Ηράκλειο) είναι Έλληνας εκπαιδευτικός και πολιτικός.

Βιογραφία
---------

Είναι κάτοχος Μάστερ στη Διοίκηση Οργανισμών. 

Υπηρέτησε μεταξύ άλλων σε θέσεις γενικού γραμματέα στο Δήμο Ηρακλείου και στο Εργατικό Κέντρο της γενέτειράς του. Έγινε μέλος της Κεντρικής Επιτροπής του Συνασπισμού της Αριστεράς, των Κινημάτων και της Οικολογίας το 1993 και εν συνεχεία μέλος της Πανελλήνιας Συντονιστικής Επιτροπής του ΣΥΡΙΖΑ. Ως στέλεχος του ΣΥΡΙΖΑ ασχολήθηκε με εκπαιδευτικά θέματα. Επίσης, χρημάτισε αντιπρόεδρος στο Περιφερειακό Ινστιτούτο Εργασίας της ΓΣΕΕ – ΑΔΕΔΥ. 

Εξελέγη νομαρχιακός σύμβουλος το 2006 με τη «Νομαρχιακή Παρέμβαση των Πολιτών και της Οικολογίας». 

Επίσης, εξελέγη βουλευτής του ΣΥΡΙΖΑ στο Ηράκλειο για πρώτη φορά στις εκλογές του 2009, ενώ επανεξελέγη στις εκλογές που έγιναν το Μάιο του 2012, σε εκείνες του Ιουνίου του 2012 αλλά και στις εκλογές Ιανουαρίου του 2015. 

Το 2014 επιλέχθηκε από τον ΣΥΡΙΖΑ ως υποψήφιος περιφερειάρχης στην περιφέρεια Κρήτης για τις περιφερειακές εκλογές. 

Στις 21 Αυγούστου 2015, ήταν ένας από τους 25 βουλευτές του ΣΥΡΙΖΑ που αποχώρησαν από αυτόν και συνέστησαν νέα κοινοβουλευτική ομάδα με την ονομασία «Λαϊκή Ενότητα».

Ήταν υποψήφιος περιφερειάρχης Κρήτης κατά τις εκλογές του 2019, με συνδυασμό που στηριζόταν από τη ΛΑ.Ε.

Στις βουλευτικές εκλογές του Μαΐου και του Ιουνίου 2023 ήταν υποψήφιος με το ΜέΡΑ25 στο Ηράκλειο.

Παραπομπές
----------

1. ↑  6dee9e3e-eb20-44aa-a712-2165edf65a60. Ανακτήθηκε στις 23  Απριλίου 2022.
2. ↑  Βουλή των Ελλήνων. 6dee9e3e-eb20-44aa-a712-2165edf65a60. Ανακτήθηκε στις 23  Απριλίου 2022.
3. ↑  Βιογραφικά στοιχεία, Μιχάλης Κριτσωτάκης, enet.gr, 7-10-2009, ανάκτηση 28-3-2014.
4. ↑  Οι 71 βουλευτές του ΣΥΡΙΖΑ ΕΚΜ Αρχειοθετήθηκε 2013-12-22 στο Wayback Machine. 24-6-2012, ανάκτηση 28-3-2014.
5. ↑  Κοινοβουλευτική θητεία στην ιστοσελίδα της Βουλής των Ελλήνων, ανάκτηση 28-3-2014.
6. ↑  Στον Μιχάλη Κριτσωτάκη το "χρίσμα" για την Περιφέρεια Κρήτης Αρχειοθετήθηκε 2014-03-02 στο Wayback Machine. cretalive.gr, 31-1-2014.
7. ↑  «Διάσπαση ΣΥΡΙΖΑ και «Λαϊκή Ενότητα» υπό τον Λαφαζάνη». in.gr. 21 Αυγούστου 2015. Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 23 Αυγούστου 2015. Ανακτήθηκε στις 21 Αυγούστου 2015.
8. ↑  «Ο Μιχάλης Κριτσωτάκης υποψήφιος περιφερειάρχης Κρήτης». *Νέα Κρήτη*. 4 Απριλίου 2019. Ανακτήθηκε στις 29 Απριλίου 2019.
9. ↑  «Εκλογικη Περιφερεια Ηρακλείου - Μάιος 2023».
10. ↑  «ΥΠΟΨΗΦΙΟΤΗΤΕΣ ΕΚΛΟΓΕΣ ΙΟΥΝΙΟΥ 2023 ΜΕΡΑ25-ΣΥΜΜΑΧΙΑ ΓΙΑ ΤΗ ΡΗΞΗ». *ΜέΡΑ25* (στα Αγγλικά). Ανακτήθηκε στις 14 Ιουνίου 2023.
Ο **κρατήρας με άνθη** που φιλοξενείται στο Αρχαιολογικό Μουσείο Ηρακλείου, είναι διάσημο αρχαιολογικό εύρημα από το ανάκτορο της Φαιστού.

Περιγραφή
---------

Πρόκειται για πήλινο αγγείο. Παρουσιάζει ιδιαίτερη ανάγλυφη τροποποίηση και πλούσιο ζωγραφικό διάκοσμο. Είναι διακοσμημένος με άνθη κρίνου, και πλούσιες αγγειογραφίες.

Ερμηνεία και ιστορική τοποθέτηση
--------------------------------

Ο κρατήρας αυτός είναι πολυτελές σκεύος που χρησιμοποιείτο στα ανάκτορα για επίδειξη και στα συμπόσια. Είναι έργο της Παλαιοανακτορικής περιόδου και χρονολογείται μεταξύ 1800 και 1700 π.Χ..
Τα διακοσμήματα του κρατήρα δίνουν την εντύπωση μιας ειρηνικής κοινωνίας, που αντιμετωπίζει με ευχαρίστηση την καθημερινή ζωή.

Πηγές
-----

|  |  |
| --- | --- |
| εικονίδιο Αρχαιολογία | Πύλη Αρχαιολογία |

* Νώτα Δημοπούλου-Ρεθεμιωτάκη (2005). *Το Αρχαιολογικό Μουσείο Ηρακλείου*. ΟΛΚΟΣ. σελίδες 220–221. ISBN 960-86743-7-9. Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 21 Απριλίου 2013. Ανακτήθηκε στις 16 Ιουνίου 2011.
Η ΤΠΚ «ΞΕΝΟΣ» το 1988
Τα **Ταχέα Περιπολικά Κατευθυνόμενων Βλημάτων** (**ΤΠΚ** ή απλά **Πυραυλάκατοι**, όπως έχει καθιερωθεί να αποκαλούνται) κλάσης **La Combattante IIIb** είναι παρόμοιας σχεδίασης με τις πυραυλακάτους κλάσης La Combattante III, με μόνη διαφορά την χρήση των πυραύλων Penguin Mk 2 Mod 3 (αντί των Aerospatiale MM 38 Exocet). Κατασκευάστηκαν έξι πλοία από τα ναυπηγεία Σκαραμαγκά. Δυστυχώς όμως η ΤΠΚ Κωστάκος (P 25) βυθίστηκε σε τραγικό ατύχημα μετά από σύγκρουση με το Ε/Γ- Ο/Γ EXPRESS SAMAINA στις 4 Νοεμβρίου 1996

Αναβάθμιση
----------

Το Ελληνικό Πολεμικό Ναυτικό αποφάσισε να αναβαθμίσει τις πυραυλακάτους κλάσης La Combattante III και La Combattante IIIb. Για τις τέσσερις Combattante III η εταιρεία Thales ανέπτυξε το σύστημα διαχείρισης μάχης TACTICOS, το οποίο περιλαμβάνει τέσσερις πολυλειτουργικές τερματικές κονσόλες ελέγχου, ένα ραντάρ επιτήρησης, ένα σύστημα ελέγχου και ανίχνευσης πυρός, ένα σύστημα ηλεκτρο-οπτικής ανίχνευσης και ελέγχου πυρός, ενσωματωμένο ραντάρ αναχαίτισης, δύο καταδείκτες στόχων και σύστημα τακτικής ζεύξης δεδομένων.Ο οπλισμός των πλοίων δεν θα μεταβληθεί και η Thales θα αναλάβει να ενσωματώσει τα υπάρχοντα οπλικά συστήματα στα νέα συστήματα διαχείρισης και ελέγχου. Το πρώτο από τα τέσσερα πλοία θα είναι έτοιμο στα μέσα του 2006, ενώ τα υπόλοιπα τρία θα παραδίδονται ένα ανά έξι μήνες.

Χαρακτηριστικά
--------------

* Εκτόπισμα: 364,7 τόνοι, 431,8 τόνοι πλήρες
* Μήκος: 56,2 m
* Πλάτος: 8 m
* Βύθισμα: 2.1 m
* Ταχύτητα: 36 κόμβοι
* Μηχανές : 4 MTU MD 16V 538 TB91 Diesels 15,360 hp(m)
* Προπέλες: 4
* Ακτίνα Δράσης: 700 μίλια με 30 κόμβους, 2,500 μίλια με 15 κόμβους
* Πλήρωμα: 42 (5 Αξιωματικοί)
* Οπλισμός:
	+ 4 πύραυλοι επιφανείας - επιφανείας Kongsberg Penguin Mk 2 Mod 3
	+ 2 πυροβόλα OTO Melara 76 mm
	+ 2 διπλά πυροβόλα Emerson Electric 30 mm
	+ 2 τορπίλες των 21 ιντσών
* Αντίμετρα: Εκτοξευτή αερόφυλλων Wegmann
* Συστήματα:
	+ ESM: Thomson-CSF DR 2000S
		- Οπτικό καθοδηγητή CSEE Panda
		- Σύστημα ελέγχου πυραύλων και πυροβόλων Thomson-CSF Vega I και II
	+ Ραντάρ:
		- Έρευνας αέρα/επιφανείας Thomson-CSF Triton
		- Ναυτιλίας: Decca 1226C
		- Ελέγχου πυρός: Thomson-CSF Castor ΙΙΙ

Πλοία
-----

* ΤΠΚ ΚΑΒΑΛΟΥΔΗΣ (P 24)
* ΤΠΚ ΝΤΕΓΙΑΝΝΗΣ (P 26)
* ΤΠΚ ΞΕΝΟΣ (P 27)
* ΤΠΚ ΣΙΜΙΤΖΟΠΟΥΛΟΣ (P 28)
* ΤΠΚ ΣΤΑΡΑΚΗΣ (P 29)

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
--------------------

* Η επίσημη Ιστοσελίδα της Διοίκηση Ταχέων Σκαφών (Δ.Τ.Σ.) του Ελληνικού Πολεμικού Ναυτικού
* Σελίδα αφιερωμένη στις πυραυλακάτους La Combattante IIΙ
Ο **Μιχαήλ Λιβαδάς** (1857 - 1931) ήταν Έλληνας νομικός και μέλος της Ακαδημίας Αθηνών.

Γεννήθηκε στο Ληξούρι της Κεφαλονιάς και σπούδασε νομική στο Εθνικό και Καποδιστριακό Πανεπιστήμιο Αθηνών, του οποίου και έγινε διδάκτωρ το 1882. Ιδιώτευσε ως δικηγόρος και στη συνέχεια ακολούθησε ακαδημαϊκή καριέρα εκλεγόμενος το 1890 υφηγητής πολιτικής δικονομίας. Το 1916 εξελέγη τακτικός καθηγητής στην ίδια έδρα, από την οποία αποχώρησε το 1930. Διετέλεσε κοσμήτορας της Νομικής σχολής Αθηνών και το 1926 διορίστηκε τακτικό μέλος της Ακαδημίας Αθηνών με την συντακτική πράξη ίδρυσης αυτής.

Ήταν γνώστης της ελληνικής και λατινικής γραμματείας και ασχολήθηκε με τη νομική ορολογία. Είχε πλούσιο συγγραφικό έργο.

Απεβίωσε στην Αθήνα το 1931. Με την διαθήκη του κληροδότησε 600.000 δραχμές σε χρεόγραφα έτσι ώστε από τους τόκους να ενισχυθεί το Πανεπιστήμιο Αθηνών.

Πηγές
-----

1. 1 2  Καράκωστας, Ιωάννης (2000). *Νομική Σχολή (1837 - 1982), Ιστορικό Αρχείο Πανεπιστημίου Αθηνών*. Αθήνα: εκδόσεις Αντ. Ν. Σάκκουλα. σελ. 64.
2. ↑  «Τακτικά μέλη της Ακαδημίας Αθηνών κατά σειρά εκλογής». *www.academyofathens.gr*. Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 31 Αυγούστου 2016. Ανακτήθηκε στις 14 Αυγούστου 2016.

|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
| Καθιερωμένοι όροι | 
* WorldCat
* VIAF: 65546136
* **ΕΒΕ**: 22883
* **AA**: 11520
* LCCN: n88019469
* ISNI: 0000 0000 2750 2706
* SUDOC: 164324488

 |

 |
Ο **Μιχαήλ Μιχαήλοβιτς**, ρωσικά Михаил Михайлович (8 Οκτωβρίου 1898 - 25 Απριλίου 1959) από τον Οίκο του Σλέσβιχ-Χόλσταϊν-Γκόττορπ ήταν κόμης του Τόρμπυ.

Βιογραφία
---------

Ήταν ο μόνος γιος του Μιχαήλ Μιχαήλοβιτς μεγάλου δούκα της Ρωσίας και της με μοργανατικό γάμο συζύγου του Σοφίας κόμισσας του Μέρενμπεργκ, κόρης του Νικολάου-Γουλιέλμου πρίγκιπα του Νασσάου. Ο Νικόλαος-Γουλιέλμος είχε νυμφευτεί με μοργανατικό γάμο τη Ναταλία Αλεξάντροβνα Πούσκινα, κόρη του ποιητή Αλεξάντρ Πούσκιν.

Ο γάμος του πατέρα του απαγορευόταν από τους νόμους του Οίκου και προκάλεσε σκάνδαλο. Του απαγορεύτηκε να ζήσει στη Ρωσία για όλη του τη ζωή και το ζεύγος μετακόμισε στο Λονδίνο. Ο Μιχαήλ σπούδασε στο κολλέγιο Ήτον. Ήταν χαρισματικός καλλιτέχνης: η ζωγραφική του διακρινόταν για τα ευχάριστα χρώματα και τον ελεύθερο ρυθμό. Είχε ιδιαίτερη αγάπη για τα κινεζικά έργα σε ριζόχαρτο, καμωμένα με λεπτό κινεζικό ύφος. Ήταν συλλέκτης αντικειμένων κινεζικής πορσελάνης, που συχνά απεικονίζονται στις νεκρές φύσεις του. Επίσης διετέλεσε θεατρικός καλλιτέχνης.

Έλαβε τη Βρετανική υπηκοότητα το 1938, όταν ήταν 40 ετών. Απεβίωσε το 1959 στο Λονδίνο σε ηλικία 61 ετών, άγαμος.

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
--------------------

* "Chinese poet's dream" "Chinese poet's dream"

Αναφορές σε πηγές
-----------------

1. 1 2  Darryl Roger Lundy: (Αγγλικά) *The Peerage*. p11121.htm#i111202.
2. 1 2  Darryl Roger Lundy: (Αγγλικά) *The Peerage*.
Ο **Αντώνης Κλόκκαρης** (1881-1956) ήταν Κύπριος λαογράφος και ιδιωματικός ποιητής.

Βιογραφία
---------

Ο Κλόκκαρης γεννήθηκε το 1881 στην Κύπρο και σπούδασε γεωπονία στην Ελλάδα και την Ιταλία. Αργότερα επέστρεψε στην Κύπρο όπου εργάστηκε ως επιθεωρητής γεωργίας. Λόγω του επαγγέλματος του περιηγήθηκε επί σειρά δεκαετιών στην κυπριακή ύπαιθρο συγκεντρώνοντας και αξιολογώντας πλούσιο λαογραφικό υλικό το οποίο αποτέλεσε την κύρια πηγή έμπνευσης για την ποιητική του συλλογή «*Τραούδκια του βουνού τζαι του κάμπου*» που εκδόθηκε το 1945. Παράλληλα συνεργάστηκε με το φιλολογικό περιοδικό «*Κυπριακά Γράμματα*» του Κώστα Προυσή. Τα έργα του είναι γραμμένα στην κυπριακή διάλεκτο. Απεβίωσε το 1956.

Παραπομπές
----------

1. 1 2  Δανόπουλος, Κωστής. «Η Βιβλιοθήκη του Κώστα Μ. Προυσή». Ανακτήθηκε στις 6 Ιουνίου 2015. [*νεκρός σύνδεσμος*]
2. ↑  Ταρσούλη, Αθηνάς (1963). *Κύπρος, τόμος Β'*. Αθήναι: ΑΛΦΑ. σελ. 426.
3. ↑  «Universität Hamburg:Κλόκκαρης, Αντώνης και Προυσής, Κώστας: Κυπριακά Γράμματα 2 (1935/1936) 77». Ανακτήθηκε στις 6 Ιουνίου 2015. [*νεκρός σύνδεσμος*]
4. ↑  Βαγιάνος, Μ. (Μάρτιος 1959). «Κυπριακή ποίησις». *Ελληνικά Θέματα* (Αθήναι: Εταιρία Ελληνικών Σπουδών) (39): 29.. Ανακτήθηκε στις 30 Δεκεμβρίου 2017. [*νεκρός σύνδεσμος*]
Η **HQM Sachsenring CmbH** είναι κατασκευαστική εταιρεία όπου ασχολείται με την κατασκευή αμαξωμάτων και επιπλέον εξαρτημάτων για το εξωτερικό του εκάστοτε αυτοκίνητου. Η φυσική της έδρα είναι στο Τσβίκαου της πρώην Ανατολικής Γερμανίας, στην περιοχή της Σαξονίας. Η αρχική της ονομασία έως και το 1990 ήταν **VEB Sachsenring**, επηρεασμένη από τη γνωστή πίστα αγώνων του Ζάχσενρινγκ. 

Η εταιρεία είχε μείνει γνωστή για την κατασκευή και παραγωγή των δικών της οχημάτων, εκ των οποίων και αυτό του Trabant. Το 2003 υπέστη χρεωκοπία και το 2006 έρχεται υπο την κατοχή της HQM που εδρεύει στην Λειψία. Χαρακτηριστική είναι η σημασία της και στα σύγχρονα χρόνια, όπου έχει άμεση συνεργασία με τον Όμιλο της Volkswagen για την κατασκευή εξαρτημάτων προς τα μοντέλα του Volkswagen Golf και Volkswagen Passat.

Ιστορικά στοιχεία
-----------------

Τα οχήματα Trabant μετά την συναρμολόγηση τους (Ιανουάριος 1958).
Ως VEB Sachsenring είχε μεγάλη σημασία από τα μέσα του 20ού αιώνα, λόγω των λίγων αυτοκινητοβιομηχανιών που υπήρχαν στην Ανατολική Γερμανία. Αρχικά, αποτελούσε ως ένα από τρία εργοστασιακά παραρτήματα της Auto-Union και μέχρι το 1949 ήταν υπό την κατοχή της Σοβιετικής Ένωσης όπου και τα παρέδωσε προς τις Ανατολικογερμανικές δυνάμεις.

Είχε αποτελέσει έναν από τους «πυλώνες» της εξέλιξης που είχε γίνει κατά την μεταπολεμική περίοδο στη χώρα με την αρχική παραγωγή απλών και πολυτελών για εκείνη την εποχή, οχημάτων και η προτίμηση ήταν μεγαλύτερη από αυτή των προϊόντων της τότε Δυτικής Γερμανίας.

Φωτογραφικό υλικό
-----------------

### Τα ιστορικά της μοντέλα ως αυτοκινητοβιομηχανία

* AWZ P70 Zwickau (μορφή Coupe)AWZ P70 Zwickau (μορφή Coupe)
* P240 SachsenringP240 Sachsenring
* TrabantTrabant
* IFA H3AIFA H3A

### Επιπλέον υλικό

* 
* 
* 
*

Παραπομπές
----------

1. ↑  «HQM Sachsenring Gmbh». Bloomberg. Ανακτήθηκε στις 9 Μαρτίου 2017.
2. ↑  «Volkswagen Werk Zwickau-Die Produktion der Golf Variant-Familie». Volkswagen Group. 28 Απριλίου 2015. Ανακτήθηκε στις 9 Μαρτίου 2017.
3. ↑  «Volkswagen Passat Assembly Sachsen Factory». Rivista Automobilisimo. 21 Φεβρουαρίου 2014. Ανακτήθηκε στις 9 Μαρτίου 2017.
4. ↑  «Auto-Union Project». Auto-Union. 11 Απριλίου 2011. Ανακτήθηκε στις 9 Μαρτίου 2017.
Το HMS *Thrush*
Το **HMS *Thrush*** ήταν σύνθετη κανονιοφόρος κλάσης *Redbreast* και το τρίτο πλοίο με αυτό το όνομα που υπηρέτησε στο Βασιλικό Ναυτικό. Τα πλοία της κλάσης *Redbreast* σχεδιάστηκαν από τον σερ Γουίλιαμ Χένρι Γουάιτ, Διευθυντή Ναυτικών Κατασκευών του Βασιλικού Ναυτικού το 1888.

Το *Thrush* εγκαινιάστηκε στις 22 Ιουνίου 1889 στο Γκρίνοκ. Ο τριπλής εκτόνωσης εμβολοφόρος κινητήρας του φτιάχτηκε στο χυτήριο Γκρίνοκ παρήγαγε ισχύ 890 kW, αρκετή ώστε το πλοίο να αναπτύσσει ταχύτητα 24 km/h.

Η πρώτη στάση του πλοίου ήταν στον Σταθμό Βορείου Αμερικής και Δυτικών Ινδιών που βρίσκονταν στην Πόλη του Χάλιφαξ όπου, το 1891, κυβερνιόνταν από τον Πρίγκηπα Γεώργιο, τον μετέπειτα Βασιλιά Γεώργιο Ε' του Ηνωμένου Βασιλείου. Το 1896 το *Thrush* μαζί με το *Sparrow*, συμμετείχαν στον 40λεπτο Αγγλο-Ζανζιβαρινό Πόλεμο. Το πλοίο ήταν σε υπηρεσία κατά τον Δεύτερο Πόλεμο των Μπόερ μεταξύ Οκτωβρίου 1899 και Ιουνίου 1902 όπου κυβερνώνταν από τον Υποπλοίαρχο W Η D'Oyly.

Από το 1906 το *Thrush* υπηρετούσε την Βασιλική Ακτοφυλακή πριν μετατραπεί σε Καλωδιακό πλοίο το 1915. Το 1916 μετατράπηκε σε ναυαγοσωστικό και στις 11 Απριλίου 1917 αποσύρθηκε στο Γλέναρμ στη Βόρεια Ιρλανδία.

Παραπομπές
----------

1. 1 2  «Canadian Military Heritage site». Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 17 Ιανουαρίου 2008. Ανακτήθηκε στις 2 Απριλίου 2010.
2. 1 2  Winfield, Rif; Lyon, David (2003). *The Sail and Steam Navy List, 1815-1889*. Chatham Publishing. ISBN 978-1861760326.
3. 1 2 3  «Entry in Clydebuilt database». Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 26 Μαΐου 2011. Ανακτήθηκε στις 2 Απριλίου 2010.
4. ↑  Patience 1994, σελ. 7.
5. ↑  «Anglo-Boer War site». Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 8 Ιανουαρίου 2009. Ανακτήθηκε στις 2 Απριλίου 2010.

Πηγές
-----

* Patience, Kevin (1994), *Zanzibar and the Shortest War in History*, Bahrain: Kevin Patience
Η **Αχαιών Ακτή** της Κύπρου βρίσκεται στην περιοχή Καρπασίας, βόρεια της ενορίας της Αγίας Τριάδας Γιαλούσας, στο ακρωτήριο Πλακωτή.

Ιστορία
-------

Στην ακτή αυτή σύμφωνα με την παράδοση αποβιβάστηκαν οι πρώτοι Έλληνες (Αχαιοί) κάτοικοι της Κύπρου αμέσως μετά τη λήξη του Τρωικού Πολέμου.

Ο γνωστός γεωγράφος του 1ου αιώνα π.Χ. Στράβων αναφέρει σχετικά: 

> [...] εἶτ´ Ἀφροδίσιον, καθ´ ὃ στενὴ ἡ νῆσος· εἰς γὰρ Σαλαμῖνα ὑπέρβασις σταδίων ἑβδομήκοντα· εἶτ´ **Ἀχαιῶν ἀκτή**, ὅπου Τεῦκρος προσωρμίσθη πρῶτον ὁ κτίσας Σαλαμῖνα τὴν ἐν Κύπρῳ, ἐκβληθείς, ὥς φασιν, ὑπὸ τοῦ πατρὸς Τελαμῶνος·
> 
> — Στράβων, [

Αθλητισμός
----------

Από το όνομα Αχαιών Ακτή πήρε την ονομασία του και το αθλητικό Σωματείο Αχαιών Ακτή, το οποίο λειτουργούσε πριν από το 1974 με έδρα το δημοτικό σχολείο Αιγιαλούσης. 

Λόγω της τουρκικής εισβολής και της προσφυγιάς το σωματείο ανέστειλε την λειτουργία του και επαναδραστηριοποιήθηκε το 2007 με ανεξάρτητο καταστατικό και νέο μητρώο εγγραφής τόσο στον Κυπριακό Οργανισμό Αθλητισμού όσο και στην Υπουργείο Εσωτερικών με πρωτοβουλία του δημοσιογράφου, συγγραφέα και εκδότη Ανδρέα Θεοφυλάκτου και του επιχειρηματία Κώστα Σοφρωνίου, καθώς και αρκετών άλλων, που πρωτοστάτησαν με στόχο να διατηρήσουν τις μνήμες της Αχαιών Ακτή και της Γιαλούσας ζωντανές.

Το Σωματείο Αχαιών Ακτή διαθέτει σήμερα ποδοσφαιρική ομάδα, καθώς και ομάδα τοξοβολίας με έδρα το Μακάρειο Στάδιο. 

Χαρακτηριστικό του σωματείου της Αχαιών Ακτής είναι τα μαύρα χρώματα τις στολές, λόγω της προσφυγιάς, το μπλε στο έμβλημα λόγω της ελληνικότητας και το άσπρο με την ελπίδα της επιστροφής.

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
--------------------

* www.sportive.com.cy
* www.achaionakticy.com
O **Αχαιός ο Πρεσβύτερος** (έζησε τον 3ο αι. π.Χ.) από τη Δυναστεία των Σελευκιδών ήταν Μακεδόνας ευγενής, πρίγκιπας στην Αυτοκρατορία των Σελευκιδών.

Βιογραφία
---------

Ήταν ο δευτερότοκος γιος τού Σελεύκου Α΄ Νικάτορος ιδρυτή της Αυτοκρατορίας των Σελευκιδών και της Περσίδας Απάμας κόρης τού Σπιταμένη, πολέμαρχου της Σογδιανής. Αδέλφια του ήταν ο Αντίοχος Α΄ Σωτήρ, η Απάμα και η Λαοδίκη.

Ο Αχαιός ήταν ένας πλούσιος άνδρας και κατείχε ιδιοκτησίες στη Μ. Ασία. Έγινε ευεργέτης αυτών, που βοήθησαν στον πόλεμο κατά των Γαλατών. Η εκστρατεία των Σελευκιδών εναντίον των Γαλατών έγινε το 269-267 π.Χ. κατά τη βασιλεία τού Αντιόχου Α΄. Εκείνοι που βοήθησαν τους δύο αδελφούς πιάστηκαν αιχμάλωτοι και ο Αχαιός πλήρωσε τα λύτρα τους για να ελευθερωθούν.Τελικά ο Αντίοχος Α΄ κέρδισε τον πόλεμο. Όσοι εξαγράστηκαν, ενέγραψαν την ευεργεσία του σε μία λίθινη στήλη και την έθεσαν στο ιερό τού Διός στη Βαβακώμη και στο ιερό τού Απόλλωνα στη Κιδδιουκώμη. Στους απογόνους εκείνων που σώθηκαν από τον Αχαιό δόθηκε τιμητική θέση στις δημόσιες τελετές και θυσίαζαν στον Αχαιό κάθε έτος έναν βουν στο ιερό τού Διός.

Ο Σέλευκος Α΄ Νικάτωρ, πατέρας τού Αχαιού τού Πρεσβυτέρου.

Οικογένεια
----------

Νυμφεύτηκε μία -ανώνυμη σε εμάς- Ελληνίδα και είχε τέκνα:

* Αντιοχίς, παντρεύτηκε τον Άτταλο και είχε τέκνο:
	+ Άτταλος Α΄ της Περγάμου.
* Αλέξανδρος έζησε τον 3ο αι. π.Χ. αξιωματούχος.
* Λαοδίκη Α΄ απεβ. πριν το 236 π.Χ. παντρεύτηκε τον εξάδελφό της Αντίοχο Β΄ Θεό.
* Ανδρόμαχος έζησε τον 3ο αι. π.Χ. και είχε τέκνο:
	+ Αχαιός ο Νεότερος.
* Λαοδίκη Β΄ 3ος αι. π.Χ. παντρεύτηκε τον Σέλευκο Β΄ Καλλίνικο.

Πηγές
-----

* J. D. Grainger, A Seleukid prosopography and gazetteer, BRILL, 1997
* M. M. Austin, The Hellenistic world from Alexander to the Roman conquest: a selection of ancient sources in translation, Cambridge University Press, 2006
| Ματούμπι(*Matumbi*) |
| --- |
| Πληθυσμός | 72.000 |
| Περιοχή | Περιφέρεια Λίντι (*Lindi Region*)Περιοχή Κίλουα (*Kilwa District*)Νήσος Σόνγκο Σόνγκο (*Songo Songo Island*) |
| Ονομασίες |
| Άνθρωπος | Ματούμπι (*Matumbi*) |
| Άνθρωποι | Ουαματούμπι (*Wamatumbi*) |
| Γλώσσα | Κιματούμπι (*Kimatumbi*) |
| Χώρα | Ουματούμπι (*Umatumbi*) |
| Θρήσκευμα | Πλειοψηφία: Ισλάμ (*Islam*)Μειοψηφία: Αφρικανική Παραδοσιακή Θρησκεία |
| Συγγενικές φυλές | Ματσίνγκα (*Machinga*), Μουέρα (*Mwera*), άλλες φυλές Μπαντού |
|

Η **Ματούμπι** (σουαχ.: ενικ.: *Matumbi* / πληθ.: Ουαματούμπι: *Wamatumbi*), είναι μία Μπαντού εθνογλωσσική φυλή στην Περιοχή Κίλουα (*Kilwa District*), στην Περιφέρεια Λίντι (*Lindi Region*) στη νότιο Τανζανία, η οποία ομιλεί τη γλώσσα Ματούμπι (*Matumbi*). Είναι επίσης και οι αυτόχθονες κάτοικοι της Νήσου Σόνγκο Σόνγκο (*Songo Songo Island*) του αρχιπελάγους. Ο τόπος καταγωγής των είναι επίσης νότια του δέλτα του Ποταμού Ρουφίτζι (*Rufiji River*) στα νότια της Περιφέρειας Πουάνι (*Pwani Region*) στην Περιοχή Ρουφίτζι (*Rufiji District*).

Το 1978 ο πληθυσμός της φυλής Ματούμπι εκτιμάτο σε 72.000. Είναι η μεγαλύτερη εθνική ομάδα στην Περιοχή Κίλουα (*Kilwa District*). Τα Υψίπεδα Ματούμπι (*Matumbi Highlands*) έχουν ονομαστεί μετά από αυτούς.

Γλωσσολογικά
------------

Ο κορμός του ονόματος είναι «*Matumbi*» που θα μπορούσε να επεκταθεί με τα μορφολογικά προθέματα «*Wa*» (για την εθνικότητα), «*Ki*» (για τη γλώσσα ), «*U*» (για τη χώρα) και «*M*» (για το μεμονωμένο μέλος).

Παράδειγμα: Ένας *Mmatumbi* προέρχεται από το *Umatumbi*, μιλάει *Kimatumbi* και ανήκει στους *Wamatumbi*.

Προφορά
-------

* Το Ματούμπι (*Matumbi*) προφέρεται ως Μα-τού-μου-μπι, ομοίως
* το Ματούμπι (*Mmatumbi*) προφέρεται ως Μου-μα-τού-μου-μπι,
* το Ουαματούμπι (*Wamatumbi*) προφέρεται ως Ουα-μα-τού-μου-μπι,
* το Ουματούμπι (*Umatumbi*) προφέρεται ως Ου-μα-τού-μου-μπι και
* το Κιματούμπι (*Kimatumbi*) προφέρεται ως Κι-μα-τού-μου-μπι.

Κουλτούρα
---------

Οι Ουαματούμπι (*Wamatumbi*) είναι κυρίως αγρότες και εκείνοι που κατοικούν στις ακτές και τα νησιά Σόνγκο Σόνγκο είναι αλιείς. Οι καλλιέργειες που καλλιεργούνται από τους Ουαματούμπι (*Wamatumbi*), περιλαμβάνουν ρύζι και κοκοφοίνικες. Για κτηνοτροφία μεγαλώνουν κατσίκια και πουλερικά.

Όπως πολλές ομάδες στον κόσμο, η Ματούμπι (*Matumbi*) είναι κοινωνία κατ' αρρενογονία (*patrilineal*). Οι Ουαματούμπι (*Wamatumbi*) είναι ως επί το πλείστον, υποστηρικτές του Ισλάμ.

Δείτε επίσης
------------

* Ματσίνγκα
* Μπένα
* Μακόντε

Σημειώσεις
----------

1. ↑  Άλλη πηγή αναφέρει πως ο πληθυσμός της φυλής κατά το 1959, ήταν πάνω από 100.000 ψυχές.

Παραπομπές σημειώσεων
1. ↑  Olson, James Stuart· Meur, Charles (1996). *The Peoples of Africa: An Ethnohistorical Dictionary* (στα Αγγλικά). Greenwood Publishing Group. σελίδες 377–378. ISBN 978-0-313-27918-8.

Παραπομπές
----------

1. 1 2  «Tanzania». *Ethnologue* (στα Αγγλικά). Ανακτήθηκε στις 22 Μαρτίου 2022.
2. 1 2 3  Olson, James Stuart· Meur, Charles (1996). *The Peoples of Africa: An Ethnohistorical Dictionary* (στα Αγγλικά). Greenwood Publishing Group. σελίδες 377–378. ISBN 978-0-313-27918-8.
Συντεταγμένες: 39°43′15″N 45°11′2″E﻿ / ﻿39.72083°N 45.18389°E﻿ / 39.72083; 45.18389

Το **Αρένι** (αρμενικά: Արենի‎) είναι χωριό και το κέντρο του Δήμου Αρένι, στην Περιφέρεια Βαγιότς Ντζορ της Αρμενίας. Το Αρένι είναι περισσότερο γνωστό για την παραγωγή κρασιού του, με το μεγαλύτερο μέρος του κρασιού που παράγεται τοπικά από το κοντινό χωριό Γκέτάπ.

Ο ναός Αστβατσάτσιν του Αρένι στο χωριό, είναι ένας μονόχωρος δίκλιτος τρούλος αρμενικός ναός που ολοκληρώθηκε το έτος 1321, και βρίσκεται στην κορυφή ενός οροπεδίου με θέα στον ποταμό Άρπα και το Αρένι. Ο ναός σχεδιάστηκε από τον αρχιτέκτονα και γλύπτη Μομίκ, ο οποίος είναι περισσότερο γνωστός για τα ανάγλυφα γλυπτά του στο μοναστήρι του Νοραβάνκ (βρίσκεται περίπου 6 χιλιόμετρα νοτιοανατολικά από το Αρένι).

Εικόνες
-------

* Το χωριό Αρένι όπως φαίνεται από την εθνική οδόΤο χωριό Αρένι όπως φαίνεται από την εθνική οδό
* Τοπίο γύρω από το ΑρένιΤοπίο γύρω από το Αρένι

Παραπομπές
----------

1. ↑  (Aρμενικά) *Αρμένικη Σοβιετική Εγκυκλοπαίδεια*. 1974.
2. ↑  «Հայաստանի 2011 թ. մարդահամարի արդյունքները». (Aρμενικά) *2011 Results of Census for Armenia*.

|  |  |
| --- | --- |
| 

|  |
| --- |
| * Πύλη:Γεωγραφία
* Πύλη:Αρμενία
 |

 |

|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
| Καθιερωμένοι όροι | 
* VIAF: 247899741
* GND: 7729754-4

 |

 |