recursal/SuperWikiNEXT-32B huggingface dataset:
O **Άγγελος**, ιταλ. Angelo Acciaioli di Cassano (απεβ. μετά το 1467) από την Οικογένεια Ατσαγιόλι ήταν βαρόνος του Κασάνο. Έγινε πρέσβης της Φλωρεντίας και πολιτικός.

Βιογραφία
---------

Ήταν εγγονός του Δονάτου Ατσαγιόλι, από τον οποίο κληρονόμησε τον τίτλο του βαρόνου του Κασάνο. Ωστόσο τα φέουδά του στο βασίλειο της Νάπολης κατασχέθηκαν το 1467. Η διπλωματική του σταδιοδρομία ξεκίνησε στη Νάπολη, όπου χρίστηκε ιππότης από την Ιωάννα Β΄ της Νάπολης το 1415. Έπειτα μετακόμισε στην πόλη των προγόνων του, τη Φλωρεντία, όπου επίσης χρίστηκε ιππότης και για την οποία υπηρέτησε ως πρεσβευτής στη Βενετία, Λούκα, Φερράρα, στον πάπα και αλλού.

Το 1448 και το 1454 εξελέγη σημαιοφόρος (gonfaloniere) της Δημοκρατίας της Φλωρεντίας, αλλά η σταδιοδρομία του οπισθοχώρησε όταν, μαζί με τους Ντιοτισλάβι Νερόνι, Λούκα Πίττι και Νικολό Σοντερίνι, συνωμότησε εναντίον του Πέτρου Α΄ των Μεδίκων κυβερνήτη της Φλωρεντίας. Όταν το σχέδιο ανακαλύφθηκε, ο Άγγελος εξορίστηκε στη Μπαρλέττα (το 1466) και αργότερα του απαγορεύθηκε να επιστρέψει για όλη του τη ζωή.

Οικογένεια
----------

Η κόρη του:

* Λαουντόμια, παντρεύτηκε τον Πιερφραντσέσκο των Μεδίκων τον *Πρεσβύτερο*, τραπεζίτη και διπλωμάτη (εξάδελφο του Πέτρου Β΄).

Πηγές
-----

* Tomas, Natalie R. (2003). The Medici Women: Gender and Power in Renaissance Florence. Aldershot: Ashgate. ISBN 0754607771.
* "Piero di Cosimo de' Medici". Encyclopædia Britannica Online. 2015. Retrieved 10 December 2015.
* Najemy, John M. (2006). A History of Florence 1200-1575. Chichester: Blackwell Publishing. ISBN 978-1405119542.
Συντεταγμένες: 40°59′46″N 17°13′13″E﻿ / ﻿40.99611°N 17.22028°E﻿ / 40.99611; 17.22028

To **Πολινιάνο α Μάρε** (ιταλικά: *Polignano a Mare*) είναι πόλη και δήμος στην επαρχία Μπάρι, Απουλία, στη νότια Ιταλία. Το 2022 είχε 17.653 κατοίκους. Είναι κτισμένο στις ακτές της Αδριατικής. Η οικονομία του βασίζεται στον τουρισμό, την αλιεία και τη γεωργία. Απέχει 33 χιλιόμετρα από το Μπάρι και συνορεύει με τους δήμους Μόλα ντι Μπάρι και Κονβερσάνο στα δυτικά, με την Καστελλάνα Γκρόττε στα νοτιοδυτικά και την Μονόπολη στα νοτιοανατολικά.

Ιστορία
-------

Η περιοχή κατοικείται από τους προϊστορικούς χρόνους, όπως μαρτυρούν οι αρχαιολογικές ανασκαφές στην τοποθεσία Σάντα Μπάρμπαρα. Πιστεύεται ότι είναι η τοποθεσία της αρχαίας ελληνικής πόλης *Νεάπολης* της Απουλίας. Σήμερα, ορισμένοι ιστορικοί προτείνουν ότι αυτή ήταν μια από τις δύο αποικίες που ιδρύθηκαν κατά τον 4ο αιώνα π.Χ. από τον Διονύσιο Β΄ των Συρακουσών. Άλλες πηγές, αντίθετα, ισχυρίζονται ότι ο Ιούλιος Καίσαρας είναι ο ιδρυτής του Πολινιάνο α Μάρε, που θα μπορούσε να ήταν κεντρικός κόμβος κατά μήκος της γνωστής Τραϊανής οδού. Χάρη στη στρατηγική του θέση στην Αδριατική Θάλασσα, έγινε σύντομα εμπορικό κέντρο και έκοψε νόμισμα που έφερε την επιγραφή «NEAII».

Η Βυζαντινή Αυτοκρατορία, τον 6ο αιώνα, το μετέτρεψε σε δημοτική δομή. Στη συνέχεια, κυριαρχήθηκε από τους Νορμανδούς, οι οποίοι κατά τον 11ο αιώνα έκαναν την τοπική οικονομία να ευδοκιμήσει ενισχύοντας την παραγωγή του ελαιολάδου. Η οχύρωσή του, από την άλλη, πρέπει ξεκάθαρα να αποδοθεί στους Αγγειηνούς, οι οποίοι εξασφάλισαν την προστασία της γης από πιθανές απειλές, συμπεριλαμβανομένου του τουρκικού στρατού. Υπό το στέμμα της Αραγονίας, το Πολινιάνο έφτασε στο απόγειό του τόσο από οικονομική όσο και από πολιτιστική άποψη.

Αξιοθέατα
---------

* Ο ενοριακός ναός είναι αφιερωμένος στην Ανάληψη της Θεοτόκου. Ήταν καθεδρικός ναός μέχρι το 1818, όταν η επισκοπή συγχωνεύθηκε με αυτή της Μονόπολης. Στο εσωτερικό του βρίσκονται γλυπτά 16ου αιώνα και ένα πολύπτυχο που αποδίδεται στον Μπαρτολομέο Βιβαρίνι.
* Ο ναός του Αγίου Αντωνίου, 16ος αιώνας
* Ο ναός του Αγίου Κοσμά και Δαμιανού, 18ος αιώνας, σε νεοκλασικό ρυθμό
* Η εκκλησία του λοιμοκαθαρτήριου, 1768, σε μπαρόκ ρυθμό
* Το αββαείο του Αγίου Βίτου, το οποίο δημιουργήθηκε τον 10ο αιώνα
* Αψίδα Μαρτσεζάλε, η πύλη εισόδου στην παλιά πόλη, του 1530
* Η παραλία Λάμα Μονατσίλε

Παραπομπές
----------

1. ↑  Matarrese, Domenico. *Polignano a Mare: guida storico-turistica*.
2. ↑  Mariani, C. (1981). *Insediamenti benedettini in Puglia*.
3. ↑  Matarrese, Domenico. *Polignano a Mare: guida storico-turistica*.
4. ↑  L'Abbate, V. (1983). *Il territorio a Sud-est di Bari in età medioevale*.
5. ↑  «CHIESA DEL PURGATORIO». *fondoambiente.it* (στα Ιταλικά). Ανακτήθηκε στις 13 Ιουλίου 2022.
6. ↑  «L'Abbazia di San Vito». *www.polignanoamare.com*. Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 13 Ιουλίου 2022. Ανακτήθηκε στις 13 Ιουλίου 2022.

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
--------------------

* Ιστοσελίδα του δήμου

  


|  |  |
| --- | --- |
| 

|  |
| --- |
| * Πύλη:Γεωγραφία
* Πύλη:Ιταλία
 |

 |

|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
| Καθιερωμένοι όροι | 
* VIAF: 167880886
* GND: 4325096-8

 |

 |
Συντεταγμένες: 51°29′56.97″N 0°7′32.10″W﻿ / ﻿51.4991583°N 0.1255833°W﻿ / 51.4991583; -0.1255833

Ο **Ανδριάντας του Ριχάρδου του Λεοντόκαρδου'** (γαλλικά: *Richard Ier Cœur-de-Lion*) είναι ένα μνημείο πολιτιστικής κληρονομιάς της Αγγλίας (Β΄ Τάξης), προς τιμήν του Άγγλου μονάρχη του 12ου αιώνα Ριχάρδου Α΄ του Λεοντόκαρδου (βασίλευσε το διάστημα 1189–1199). Είναι τοποθετημένος επάνω σε ένα βάθρο από γρανίτη, έξω από τα Ανάκτορα του Ουεστμίνστερ στο Λονδίνο. Κατασκευάστηκε από τον Ιταλό γλύπτη Κάρλο Μαροτσέτι (1805-1867), αρχικά σε πηλό (1851) και μετέπειτα σε μπρούντζο (1856-1867). Για πολλά χρόνια υπήρξε διαφωνία ως προς την οριστική θέση εγκατάστασής του, η οριστικοποιήθηκε τον Οκτώβριο του 1860.

Η ποιότητα κατασκευής του αγάλματος φάνηκε προβληματική, κατά τον πρώτο μισό αιώνα της ιστορίας του. Κατά την Μεγάλη Έκθεση του Λονδίνου, το 1851, η ουρά του αλόγου αποκολλήθηκε και, σαράντα χρόνια αργότερα, διαπιστώθηκε ότι ήταν γεμάτη με τρύπες και δεν είχε συνδεθεί σωστά με το υπόλοιπο μέρος του έργου. Στον Β΄ Παγκόσμιο Πόλεμο, μια γερμανική βόμβα προσγειώθηκε λίγα μέτρα μακριά και προκάλεσε σοβαρές καταστροφές στον ανδριάντα. Εργασίες αποκατάστασης διεξήχθησαν τα επόμενα χρόνια, ωστόσο σημάδια από τη βόμβα είναι ορατό στο μνημείο έως σήμερα.

Το 2009, οι κοινοβουλευτικές αρχές ανέλαβαν ένα σχέδιο για τη συντήρηση και την αποκατάσταση του αγάλματος. Βάση του σχεδίου που εκτελέστηκε, απομακρύνθηκαν οι συσσωρευμένες ακαθαρσίες και μια παλιά επίστρωση μαύρου κεριού. Με ειδική μέριμνα η μπρούντζινη επιφάνεια επανήλθε στο αρχικό της χρώμα και καλύφθηκε με ένα διαυγές κερί για προστασία από τη ρύπανση και την όξινη βροχή. Τα ανάγλυφα του βάθρου καθαρίστηκαν και αποκαταστάθηκαν, όπως και το ίδιο το βάθρο.

Φωτοθήκη
--------

* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
*

Παραπομπές
----------

1. ↑  Historic England. «Statue of Richard I (1225624)». *National Heritage List for England*. Ανακτήθηκε στις 3 Απριλίου 2015.
2. ↑  «Marochetti's Coeur de Lion». *The Times* (23771): σελ. 7. 7 November 1860.
3. 1 2 3 4  Ward-Jackson, Philip (2011). *Public Sculpture of Historic Westminster: Volume 1*. Public Sculpture of Britain. Liverpool: Liverpool University Press. σελίδες 167–72. ISBN 9781846316623.
4. ↑  Shepherd, Robert (2012). *Westminster: A Biography: From Earliest Times to the Present*. London: A&C Black. ISBN 9780826423801.
5. ↑  Harrison, John (Autumn 2004). «The Prince, the Baron and the Knight: Baron Carlo Marochetti and the 'Black Prince'». *The British Art Journal* **5** (2): 62–68.
6. ↑  «Richard Coeur de Lion conservation work». Parliament.uk. Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 15 Ιουνίου 2010. Ανακτήθηκε στις 17 Σεπτεμβρίου 2011.
7. ↑  «Conservation of Richard the Lionheart's statue». Houses of Parliament. 17 Αυγούστου 2009. Ανακτήθηκε στις 22 Φεβρουαρίου 2015.
Το τυφέκιο M1
Το **Τυφέκιο M1** (**M1 Garand**) είναι ημιαυτόματο τυφέκιο μάχης με αναλογίες διαμετρήματος 7.62×63mm. Ήταν το κύριο τυφέκιο υπηρεσίας των ΗΠΑ κατά τη διάρκεια του Β΄ Παγκοσμίου Πολέμου και του Πολέμου της Κορέας. Τα περισσότερα Μ1 χρησιμοποιήθηκαν από τις Ένοπλες Δυνάμεις των ΗΠΑ, αν και πολλές εκατοντάδες χιλιάδες δόθηκαν επίσης ως ξένη βοήθεια σε μέλη του ΝΑΤΟ και χώρες φίλα προσκείμενες στις ΗΠΑ, όπως και στην Ελλάδα που τα συμπεριέλαβε στον εξοπλισμό της επιστράτευσης το 1974. Αν και έχει αποσυρθεί από τις 26 Μαρτίου 1958, εξακολουθεί να χρησιμοποιείται από ομάδες ασκήσεων και τιμητικές φρουρές. Χρησιμοποιείται επίσης ευρέως για κυνήγι, σκοποβολή και ως αντικείμενο συλλογής.

Έλκει την ονομασία του από τον Καναδοαμερικανό σχεδιαστή του, Τζον Γκάραντ, το 1928. Ήταν το πρώτο ημιαυτόματο στρατιωτικό τυφέκιο.  Ο στρατηγός Τζορτζ Σ. Πάτον το χαρακτήρισε "το μεγαλύτερο εργαλείο μάχης που επινοήθηκε ποτέ".

Παραπομπές
----------

1. ↑  Canfield, Bruce (April 28, 2016). «The M14 Rifle: John Garand's Final Legacy» (στα αγγλικά). *American Rifleman*.. Ανακτήθηκε στις December 3, 2019.
2. ↑  Hogg, Ian V.· Weeks, John (1977). «US Rifle, Caliber .30in ('Garand'), M1-M1E9, MiC, M1D, T26». *Military Small-Arms of the 20th Century* (2nd έκδοση). London: Arms & Armour Press. σελ. 183. ISBN 978-0-88254-436-6.
3. ↑  «The Best Battle Implement Ever Devised». *Springfield Armory*. Ανακτήθηκε στις 28 Απριλίου 2020.
4. ↑  Pendergast, Sara; Pendergast, Tom (2000). «Firearms». *St. James Encyclopedia of Popular Culture*. St. James Press, σελ. 102. ISBN 978-1-55862-405-4.
Η ***La Belle Ferronnière*** είναι πίνακας, του οποίου η πατρότητα αποδίδεται στον Λεονάρντο ντα Βίντσι ή στη Σχολή του. Χρονολογείται στα 1495 - 1499 και φιλοξενείται στο Μουσείο του Λούβρου στο Παρίσι.

Ιστορικό του πίνακα
-------------------

Ο πίνακας μνημονεύεται για πρώτη φορά το 1642 σε έναν κατάλογο της βασιλικής συλλογής του Ανακτόρου Φονταινεμπλώ και αναφέρεται ως έργο του Λεονάρντο ντα Βίντσι, που εικονίζει μια Δούκισα της Μάντουα. Η πληροφορία αυτή όμως δεν διασταυρώνεται από τα χειρόγραφα του ντα Βίντσι, αφού δεν αναφέρουν τον ανυπόγραφο και αχρονολόγητο ετούτο πίνακα. Το όνομά του ο πίνακας το έλαβε αργότερα εκ παραδρομής. Στον ίδιο κατάλογο αναφέρεται επίσης ένα πορτραίτο της *La Belle Ferronière*, κάποιας αγνώστου ονόματος ερωμένης του Γάλλου βασιλιά Φραγκίσκου Α΄. Πιθανόν η ερωμένη αυτή να ήταν σύζυγος ή θυγατέρα κάποιου έμπορου σιδηρικών (γαλ. *ferronnier*), ή σύζυγος κάποιου δικηγόρου ονόματι *Féron* ή *Le Ferron*.

Η σύγχυση των δύο πορτρέτων έγινε μάλλον στις αρχές του 18ου αιώνα, και έκτοτε το έργο του ντα Βίντσι αναφέρεται κυρίως με αυτό το όνομα, ή με περιγράφεται ως «Πορτρέτο μιας άγνωστης κυρίας». Η σύγχυση ίσως να έγινε λόγω του διαδήματος που φοράει η εικονιζόμενη γυναίκα. Πρόκειται για μια στενή ταινία σαν λουράκι με πολύτιμους λίθους που στολίζει το μέτωπο. Παρόμοια διαδήματα συναντούμε από τον 16ο αιώνα υπό το όνομα «Ferronière».

Η εικονιζόμενη γυναίκα
----------------------

Εκτός από την ερωμένη του βασιλιά, πιστεύεται ότι η εικονιζόμενη γυναίκα μπορεί να είναι κάποια από τα εξής ιστορικά πρόσωπα: η Λουκρέτσια Κριβέλλι (1452−1508), Σεσίλια Γκαλλεράνι (1473−1536), αμφότερες ερωμένες του Λουδοβίκο Σφόρτσα (1452−1508), ή η Μπεατρίς ντ' Εστέ (1475−1497), την οποία παντρεύτηκε ο Λουδοβίκος το 1491.

Παραπομπές
----------

1. ↑  Heinrich Bodmer (Hrsg.): *Leonardo, des Meisters Gemälde und Zeichnungen in 360 Abbildungen.* In: *Band 37 von Klassiker der Kunst in Gesamtausgaben.* Deutsche Verlags Anstalt, Stuttgart - Berlin 1931, S. 368
2. 1 2 3  Musée du Louvre
3. ↑  Rudolf Köster: *Eigennamen im deutschen Wortschatz.* Walter de Gruyter, Berlin 2003, S. 49 ISBN 978-3-11-017702-2
4. ↑  Jacob Heinrich Kaltschmidt: *Neuestes und vollständigstes Fremdwörterbuch zur Erklärung aller aus fremden Sprachen entlehnten Wörter und Ausdrücke.* F.A. Brockhaus, Leipzig 1870, S. 371

Πηγές
-----

* Martin Kemp: *Leonardo*, C. H. Beck, München 2008, ISBN 978-3-406-56821-3
* Charles Nicholl: *Leonardo da Vinci – Die Biographie*. S. Fischer, Frankfurt am Main 2006, ISBN 978-3-10-052405-8
* Carlo Pedretti: *Leonardo; a study in chronology and style*. University of California Press, Berkeley 1973, ISBN 0-520-02420-6

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
--------------------

|  |  |
| --- | --- |
| Commons logoCommons logo | Τα Wikimedia Commons έχουν πολυμέσα σχετικά με το θέμα   **La Belle Ferronnière** |

* Παρουσίαση του πίνακα „La Belle Ferronnière" από το μουσείο του Λούβρου

|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
| Καθιερωμένοι όροι | 
* VIAF: 182027552
* GND: 7539248-3
* SUDOC: 144662078
* BNF: cb16207661w (data)

 |

 |
Η **Βαρβάρα-Χριστίνα** (γερμ.: *Barbara Christine von Bernhold*, 1690 - 1756), ήταν Γερμανίδα αυλικός. Ήταν η επίσημη βασιλική ερωμένη του Καρόλου Α΄ λαντγκράβου της Έσσης-Κάσσελ το 1711-1730 και η πολιτική σύμβουλος, πρώτη κυρία και επικεφαλής της Αυλής του γιου του Γουλιέλμου Η΄ λαντγκράβου της Έσσης-Κάσσελ μεταξύ 1730-1756.

Βιογραφία
---------

Ήταν η κόρη τού ευγενούς, και αξιωματούχου της Έσσης, Γιόχαν-Λούντβιχ φον Μπέρνχολντ και της Άννας-Λουκρητίας φον Στάιν. Μετά το τέλος της Μαρίας-Αμαλίας της Κουρλάνδης (συζύγου του Καρόλου Α΄) το 1711, έγινε η επίσημη ερωμένη του Καρόλου Α΄. Είχε μία καλή σχέση με τους γιους του και μετά το τέλος του το 1730, της επετράπη να παραμείνει στην Αυλή. Έγινε επικεφαλής της Αυλής του Γουλιέλμου Η΄ το 1730 και επειδή η σύζυγός του Δωροθέα-Βιλελμίνη της Σαξονίας-Τσάιτς "φυλακίστηκε" λόγω ψυχικής ασθένειας, ενεργούσε στις τελετές ως η πρώτη κυρία της Αυλής. Άσκησε επίσης πολιτική επιρροή στον Γουλιέλμο Η΄, καθώς την έκανε πολιτικό σύμβουλο. Διέμενε στο ανάκτορο Μπελβιού.

Πηγές
-----

* Susanne Köttelwesch: Barbara Christine von Bernhold. Σε: Jahrbuch des Landkreises Kassel 2001, Kassel, S. 17 ff.
* Uta Löwenstein: Höfisches Leben und höfische Αναπαράσταση στο Hessen-Kassel im 18. Jahrhundert (pdf; 58 kB), S. 40
* Peter Naumann: Die landgräfliche Nebenfrau Barbara Christine von Bernhold: Eine Verbindung zum Kupferbergbau und zur Kupferverhüttung στο Nordhessen. σε: \* PN Geo-Jahreschronik Nordhessen, Nr. 8, Selbstverlag, 2001
Η **Αγαθόκλεια** (π. 247-225 - 203/202 π.Χ.) ήταν Ελληνίδα της Αιγύπτου, η ευνοούμενη ερωμένη του Πτολεμαίου Δ΄ (βασ. 221-205 π.Χ.) και αδελφή του Αγαθοκλή υιού, υπουργού του βασιλιά αυτού. Ο πατέρας τους ήταν 2ος εξάδελφος του Πτολεμαίου Δ΄.

Βιογραφία
---------

Ήταν κόρη του Αγαθοκλή πατρός, ευγενούς της Αιγύπτου και της Οινάνθης, που η καταγωγή της δεν μας είναι γνωστή. Ο πατέρας της ήταν γιος τής Θεοξένας της Νεότερης, κόρης της Θεοξένας της Πρεσβύτερης. Η τελευταία ήταν ετεροθαλής αδελφή του Πτολεμαίου Β΄ (βασ. 283-246 π.Χ.).

Αργυρό τετράδραχμο του Πτολεμαίου Ε΄, 3ου εξαδέλφου της Αγαθόκλειας, που ήταν τροφός του.
Ο Πολύβιος αναφέρει και άλλους συγγενείς της, που υπηρέτησαν τους Πτολεμαίους: τον Νίκωνα ναύαρχο του Πτολεμαίου Δ΄, τον Φίλο και τον Φιλάμμωνα, που διορίστηκε λιβυάρχης της Κυρήνης από τον αδελφό της.

Η Αγαθόκλεια μάλλον ήταν ιδιοκτήτρια ενός πλοίου σιτηρών. Η φιλόδοξη μητέρα τους τους εισήγαγε στον Πτολεμαίο Δ΄ και η Αγαθόκλεια και ο Αγαθοκλής άσκησαν σχεδόν απεριόριστη επιρροή στον βασιλιά. Ο Πολύβιος (15.31.13) αναφέρει, ότι η πρώτη έγινε τροφός του γιού του βασιλιά. Αν και ο Πτολεμαίος Δ΄ νυμφεύτηκε το 220 π.Χ. την αδελφή του Αρσινόη Γ΄, η Αγαθόκλεια συνέχιζε να ήταν η ευνοούμενή του· μάλιστα το 210 π.Χ. μάλλον γέννησε έναν γιο από τη σχέση της με τον βασιλιά, που όμως απεβίωσε σύντομα μετά.

Το 205 π.Χ. απεβίωσε ο Πτολεμαίος Δ΄ και ο Αγαθοκλής και οι φίλοι του το κράτησαν μυστικό, έτσι ίσως είχαν την ευκαιρία να λεηλατήσουν τον βασιλικό θησαυρό. Έκαναν συνωμοσία με τον Σωσίβιο με σκοπό να θέσουν τον Αγαθοκλή στον θρόνο ή τουλάχιστον να τον κάνουν αντιβασιλιά του ανήλικου Πτολεμαίου Ε΄. Με την υποστήριξη τού Σωσίβιου, σκότωσαν την Αρσινόη Γ΄. Έπειτα ο Αγαθοκλής ενεργούσε ως κηδεμόνας του νεαρού βασιλιά.

Το 203/2 π.Χ. οι Αιγύπτιοι και οι Έλληνες της Αλεξάνδρειας, οργισμένοι από τις εκτροπές του Αγαθοκλή, εξεγέρθηκαν εναντίον του· ο στρατιωτικός διοικητής Τληπτόλεμος τέθηκε επικεφαλής τους. Περικύκλωσαν το ανάκτορο τη νύκτα και εισέβαλαν. Ο Αγαθοκλής και η Αγαθόκλεια μάταια ικέτευαν να τους συγχωρήσουν. Ο πρώτος σκοτώθηκε από τους φίλους του για να γλυτώσει έναν βίαιο θάνατο. Η Αγαθόκλεια, οι δύο αδελφές της και η Οινάνθη είχαν καταφύγει σε ναό, όμως σύρθηκαν έξω και αφού απογυμνώθηκαν, εκτέθηκαν στη μανία του όχλου, που τις έκοψε κομμάτια. Όλοι οι συγγενείς τους και αυτοί που είχαν οποιαδήποτε συμμετοχή στη δολοφονία της Αρσινόης Γ΄, εκτελέστηκαν όμοια.

Ομώνυμη με αυτήν
----------------

Υπήρχε και μία άλλη Αγαθόκλεια, κόρη ενός Αριστομένη, που είχε γεννηθεί στην Ακαρνανία και ανήλθε σε μεγάλη ισχύ στην Αίγυπτο.

Πηγές
-----

* Mason, Charles Peter (1870). "Agathoclea". In Smith, William (ed.). Dictionary of Greek and Roman Biography and Mythology. 1. p. 63.
|  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- |
|  | α | β | γ | δ | ε | ζ | η | θ |  |
| 8 | α8
β8
γ8
δ8
ε8
ζ8
η8
θ8
α7
β7 μαύρο χι
γ7
δ7
ε7
ζ7
η7
θ7 μαύρο χι
α6
β6
γ6
δ6
ε6
ζ6
η6
θ6
α5
β5
γ5
δ5
ε5
ζ5
η5
θ5
α4
β4
γ4
δ4
ε4 λευκή βάρκα
ζ4
η4
θ4
α3
β3
γ3
δ3
ε3
ζ3
η3
θ3
α2
β2
γ2
δ2
ε2
ζ2
η2
θ2
α1
β1 μαύρο χι
γ1
δ1
ε1
ζ1
η1
θ1 μαύρο χι
 | 8 |
| 7 | 7 |
| 6 | 6 |
| 5 | 5 |
| 4 | 4 |
| 3 | 3 |
| 2 | 2 |
| 1 | 1 |
|  | α | β | γ | δ | ε | ζ | η | θ |  |

 Ο **ταξιδευτής** υπερπηδά πεσσούς και κινείται μεταπηδώντας τρία τετράγωνα διαγωνίως.

Ο **«ταξιδευτής»** (*tripper*) είναι ανορθόδοξος πεσσός στο σκάκι που κινείται μεταπηδώντας τρία τετράγωνα διαγωνίως, υπερηδώντας τα ενδιάμεσα κομμάτια. Ο Ραλφ Μπέτζα στη σημειογραφία του συμβολίζει το κομμάτι με **G**.

Ο ταξιδευτής εμφανίζεται συνήθως στα σκακιστικά διαγράμματα ως ανεστραμμένος αξιωματικός, στο λήμμα αυτό εμφανίζεται ως πλοίο.

Αξία
----

Ο ταξιδευτής από μόνος του δεν είναι πολύ ισχυρότερος από ένα πιόνι, αλλά ως πρόσθετη ισχύ σε άλλα κομμάτια αξίζει ελαφρώς λιγότερο από μισό ίππο. Αυτή η ελαφρώς μειωμένη αξία του οφείλεται στην περιορισμένη κινητικότητά του σε σκακιέρα 8×8. Ο Μπέτζα σημείωσε ότι είναι πολύ χρησιμότερο κομμάτι σε σκακιέρα 12×12, όπου έχει πρακτικά την ιδανική του αξία που είναι ίση με μισό ίππο.

Παραπομπές
----------

1. ↑  Betza, Ralph. «The Chess Variant Pages: Different Knights». Chess Variants Org. Ανακτήθηκε στις 22 Απριλίου 2016.
2. ↑  Betza, Ralph. «Ideal Values and Practical Values (part 4)». Chess Variants Org. Ανακτήθηκε στις 22 Απριλίου 2016.

|  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| 

| π • σ • ε
Ανορθόδοξοι πεσσοί |
| --- |
|  |
| 

|  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- |
|  | Πρίγκιπας |  | ΑμαζόναΑκρίδα |  | ΒεζίρηςΚαταπέλτηςΤανκ |  | ΦερζΕλέφαντας |  | ΕφιάλτηςΚαμήλαΦοίνικας |  | ΑντιπιόνιΛοχίας |
|  | ΠριγκίπισσαΑρχιεπίσκοποςΚαρδινάλιος |  | ΑυτοκράτειραΚαγκελλάριοςΣτρατάρχης |  | ΚαμηλοπάρδαληΚιρίν |  | Ταξιδευτής |  | ΜονόκερωςΡινόκεροςΚοράκι |  | Ζέβρα |
|  |  |  |  | ΤζόκερΤρελλός |  | Πρωταθλητής |  | Μάγος |

 |
|  |
| 
Σκάκι · Ορθόδοξοι πεσσοί |

 |
Το **Vegas Pro** είναι ένα λογισμικό επεξεργασίας βίντεο για το μη-γραμμικής επεξεργασίας (NLE) που δημοσιεύθηκε αρχικά από το Sonic Foundry,στη συνέχεια, από τη Sony Creative Software, και τώρα από Magix Software GmbH.

Αρχικά αναπτύχθηκε ως ένα πρόγραμμα επεξεργασίας ήχου, τελικά εξελίχθηκε σε NLE για βίντεο και ήχο. Από την έκδοση 2.0. το Vegas διαθέτει σε πραγματικό χρόνο πολυκάναλo βίντεο και ήχο, μοντάζ σε απεριόριστες διαδρομές, ανάλυση ανεξάρτητη από το βίντεο της πηγής, πολύπλοκα εφέ και εργαλεία σύνθεσης, 24-bit/192 kHz υποστήριξη ήχου VST και DirectX υποστήριξη εφέ από plug-in, και Dolby Digital surround μίξη ήχου. Μέχρι την έκδοση 10, το Vegas Pro τρέχει σε Windows 7, Windows 8 και Windows 10. Στην έκδοση 11 έπεσε η υποστήριξη για τα Windows XP, και η έκδοση 12 είναι 64-bit. Στην έκδοση 13 έπεσε η υποστήριξη σε Windows Vista. Στις 24 Μαΐου 2016, η Sony ανακοίνωσε ότι πούλησε το Βέγκας (και πιο "Δημιουργικό Λογισμικό") στην εταιρεία MAGIX, η οποία θα συνεχίσει την υποστήριξη και την ανάπτυξη του λογισμικού.

Παραπομπές
----------

1. ↑  «UPDATE: VEGAS Pro 21 Build 187».
Το έμβλημα της ΟΔΑ / FAA.
Η **Ομοσπονδιακή Διοίκηση Αεροπορίας**—**ΟΔΑ** (**F**ederal **A**viation **A**dministration), γνωστότερη με το αρκτικόλεξο **FAA,** είναι η εθνική Υπηρεσία πολιτικής αεροπορίας των ΗΠΑ, αντίστοιχη με την ελληνική ΥΠΑ. Στη δικαιοδοσία της περιλαμβάνονται η ρύθμιση και η εποπτεία του συνόλου των θεμάτων πολιτικής αεροπορίας εντός του εθνικού εναέριου χώρου, η έκδοση αεροπορικών κανονισμών και η διενέργεια ελέγχων. Δημιουργήθηκε ως Ομοσπονδιακός Οργανισμός Αεροπορικών Υπηρεσιών με τον ομοσπονδιακό αεροπορικό νόμο του 1958 και τη σημερινή του ονομασία υιοθέτησε το 1967 όταν περιήλθε υπό την εποπτεία του Υπουργείου Μεταφορών των ΗΠΑ.

Δραστηριότητες
--------------

Σημαντικότερες δραστηριότητες της ΟΔΑ / FAA είναι η έκδοση αεροπορικών κανονισμών ασφαλείας και προτύπων για τον έλεγχο των πτήσεων, η ανάπτυξη συστήματος ελέγχου εναέριας κυκλοφορίας, θέματα που αφορούν την πολιτική αεροναυπηγική με ενθάρρυνση έρευνας και εφαρμογών νέων τεχνολογιών, η χορήγηση ή ανάκληση πιστοποιητικών των χειριστών αεροσκαφών, η ανάπτυξη προγραμμάτων αντιμετώπισης περιβαλλοντικών επιπτώσεων εξαιτίας της κίνησης των αεροσκαφών, οι επιθεωρήσεις, η αξιολόγηση και κατάταξη των αεροδρομίων, ελικοδρομίων και παντός τύπου αεροσκαφών, ο έλεγχος των αεροπορικών εταιρειών, η έκδοση εγχειριδίων κανονισμών ασφάλειας, τεχνικών οδηγιών κλπ. καθώς και η επιβράβευση των πιλότων, μηχανικών και αεροναυπηγών.

Το Διοικητικό Μέγαρο της FAA

Έδρα ΟΔΑ
--------

Η έδρα της ΟΔΑ / FAA βρίσκεται επί της Λεωφόρου Ανεξαρτησίας στην Ουάσιγκτον. Ένας αριθμός περιφερειακών Υπηρεσιών και επιχειρησιακών κέντρων καλύπτει όλο τον εθνικό εναέριο χώρο, με αντίστοιχες περιοχές της επικράτειας, επανδρωμένων με κατάλληλο προσωπικό εμπειρογνωμόνων και επιθεωρητών.

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
--------------------

* FAA επίσημη ιστοσελίδα
* FAA Αεροπορικές ειδήσεις

  


|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
| Καθιερωμένοι όροι | 
* WorldCat
* VIAF: 136855410
* LCCN: n79034443
* ISNI: 0000 0004 0384 994X
* GND: 19542-X
* SUDOC: 028639804
* BNF: cb12043408v (data)
* BIBSYS: 14018986
* ULAN: 500269911
* NLA: 35567542
* NKC: ko2009549440
* CiNii: DA0120609X

 |

 |
Η **Μαργαρίτα** (γερμ.: *Margarete Weißkirchner*, 1460-1500), ήταν σύντροφος του Φιλίππου Α΄ κόμη του Χάναου-Μύντσενμπεργ από το 1477 μέχρι το τέλος τους το 1500.

Βιογραφία
---------

Ζούσαν ανοιχτά μαζί μετά το τέλος της συζύγου του Φίλιππου το 1477. Δεν μπορούσαν να παντρευτούν, γιατί αυτή δεν ήταν ευγενής. Η Μαργαρίτα δεν θεωρήθηκε βασιλική ερωμένη του Φίλιππου Α΄, αλλά αντιμετωπιζόταν σαν αυτοί να ήταν παντρεμένοι.

Ο κόμης εμφανιζόταν μαζί της στο κοινό. Η πιο αντιπροσωπευτική μαρτυρία είναι ίσως το πρώτο μεγάλης κλίμακας διπλό πορτρέτο στην ιστορία της τέχνης, οι λεγόμενοι *Εραστές του Γκότα*. Η σχέση τους είναι εξαιρετικά καλά τεκμηριωμένη.

Οικογένεια
----------

Το ζευγάρι είχε τα εξής παιδιά:

* Έλσα, παντρεύτηκε το 1508 με τον Ερρίκο Ράμπε.
* Ιωάννης, ιερέας στο Όμπερ-Ρόντεν.
* Άννα, παντρεύτηκε το 1517 με τον Ντητς Ρόιτερ, εκπρόσωπο στο Όρτενμπεργκ.

Αυτά τα παιδιά δεν μπορούσαν να κληρονομήσουν την κομητεία, επειδή δεν ανήκαν στην υψηλούς ευγενείς. Ωστόσο, ο Φίλιππος Α΄ και η Μαργαρίτα τους συμπεριέλαβαν στη διαθήκη τους.

Βιβλιογραφικές αναφορές
-----------------------

* Johann Adam Bernhard: Acta & Historiae der Hern und Grafen von Hanau. [Handschrift des 18. Jahrhunderts im Staatsarchiv Marburg: H 146]

Παραπομπές σε πηγές
-------------------
Ο **Internet Explorer 11** είναι η τελευταία έκδοση του προγράμματος περιήγησης διαδικτύου Internet Explorer. Διατέθηκε στα Windows 7 στις 7 Νοεμβρίου 2013, ενώ είναι προεγκατεστημένος στα Windows 8.1 και στα Windows 10. Από τις 12 Ιανουαρίου 2016 ο Internet Explorer 11 είναι η μόνη έκδοση του Internet Explorer που λαμβάνει ενημερώσεις και υποστηρίζεται στα Windows.

Ιστορικό
--------

Παρόλο που μια έκδοση του Internet Explorer 11 δημοσιεύτηκε στις 25 Μαρτίου 2013, η πρώτη έκδοση προεπισκόπησης δεν κυκλοφόρησε επισήμως μέχρι τον Ιούνιο του 2013 κατά τη διάρκεια της διάσκεψης Build 2013, μαζί με την έκδοση προεπισκόπησης των Windows Server 2012 R2 και Windows 8.1. Στις 25 Ιουλίου 2013, η Microsoft κυκλοφόρησε την προεπισκόπηση προγραμματιστή του Internet Explorer 11 για Windows 7 και Windows Server 2008 R2.

Νέες δυνατότητες και αλλαγές
----------------------------

Ο Internet Explorer 11 διαθέτει επανασχεδιασμένα εργαλεία ανάπτυξης, υποστήριξη για WebGL, βελτιωμένη κλιμάκωση για οθόνες υψηλής DPI, prerender και prefetch. Μετά την εκκίνηση, ο Ο Internet Explorer 11 έλαβε υποστήριξη για HTTP/2. Επιπλέον, ο Internet Explorer 11 υποστηρίζει Full Screen and Orientation APIs, CSS υποστήριξη των συνόρων εικόνα, βελτιώσεις JavaScript, παρατηρητές DOM mutation, Web Κρυπτογραφία API, video text track support, κρυπτογραφημένη υποστήριξη των μέσων ενημέρωσης και ένα βελτιωμένο πρόγραμμα επεξεργασίας HTML. Το IE11 χρησιμοποιεί το Transport Layer Security v1.2 ως το προεπιλεγμένο πρωτόκολλο για ασφαλείς συνδέσεις.

Ο Internet Explorer 11 για Windows RT δεν υποστηρίζει Java και άλλα πρόσθετα.

Η metro έκδοση του Internet Explorer 11 στα Windows 8.1 (ελληνικά).
Η κλασική έκδοση του Internet Explorer 11 στα Windows 8.1 (αγγλικά).

Χαρακτηριστικά
--------------

**Έκδοση**: 11.0.0.0

**Όνομα αρχείου:** IE11-Windows6.1-x86-el-gr.exe

**Μέγεθος αρχείου:** 29.9 MB

**Ημερομηνία δημοσίευσης**: 6/11/2013

**Υποστηριζόμενα λειτουργικά συστήματα:**

Windows 7 Service Pack 1

**Υπολογιστής/ Επεξεργαστής:** Υπολογιστής με επεξεργαστή 233 MHz ή μεγαλύτερο (Συνιστάται επεξεργαστής Pentium)

**Μνήμη:** 512 MB

**Χωρητικότητα σκληρού δίσκου**:70 MB

**Οθόνη:** Super VGA (800 x 600) ή οθόνη με υψηλότερη ανάλυση με 256 χρώματα.

**Περιφερειακά:** Μόντεμ ή σύνδεση στο Internet, Microsoft Mouse, Microsoft IntelliMouse ή συμβατή συσκευή κατάδειξης.

Παραπομπές
----------

1. ↑  «Microsoft®Update-Katalog». Ανακτήθηκε στις 5 Δεκέμβριος 2020.
2. ↑  «Λήψη του Internet Explorer 11 (εγκατάσταση εκτός σύνδεσης)».
3. ↑  «www.microsoft.com».
Το **Waikato Environment for Knowledge Analysis** (**Weka**) είναι μια δημοφιλής σουίτα λογισμικού μηχανικής μάθησης γραμμένο σε Java, που αναπτύχθηκε στο Πανεπιστήμιο του Waikato της Νέα Ζηλανδία. Είναι ελεύθερο λογισμικό υπό την άδεια GNU General Public License.

Περιγραφή
---------

Το Weka (προφέρεται για να κάνει ρίμα με τη Μέκκα) είναι μια σουίτα, η οποία περιέχει μια συλλογή από εργαλεία οπτικοποίησης και αλγορίθμους για την ανάλυση δεδομένων και την προγνωστική μοντελοποίηση, μαζί με γραφικές διεπαφές χρήστη για εύκολη πρόσβαση σε αυτές τις λειτουργίες. Η αρχική μη-Java έκδοση του Weka ήταν ένα Tcl/Tk front-end (ως επί το πλείστον τρίτων) για μοντελοποίηση αλγορίθμων που εφαρμόζονται σε άλλες γλώσσες προγραμματισμού, περιέχοντας δυνατότητες προεπεξεργασίας δεδομένων σε C, και ένα σύστημα βασισμένο σε Makefile για τη πραγματοποίηση πειραμάτων μηχανικής μάθησης. Αυτή η αρχική έκδοση είχε σχεδιαστεί ως ένα εργαλείο για την ανάλυση των δεδομένων από γεωργικούς τομείς, αλλά η πιο πρόσφατη πλήρης έκδοση βασισμένη σε Java(Weka 3), η ανάπτυξη της οποίας άρχισε το 1997, έχει πλέον πολλούς τομείς εφαρμογής,κυρίως εκπαιδευτικούς σκοπούς και έρευνες. Στα πλεονεκτήματα του Weka περιλαμβάνονται:

* Δωρεάν διαθεσιμότητα υπό την GNU Γενική Άδεια Δημόσιας χρήσης.
* Φορητότητα, δεδομένου ότι έχει υλοποιηθεί πλήρως στην γλώσσα προγραμματισμού Java και έτσι τρέχει σε σχεδόν κάθε σύγχρονη υπολογιστική πλατφόρμα.
* Μια ολοκληρωμένη συλλογή δεδομένων προεπεξεργασίας και τεχνικές μοντελοποίησης.
* Ευκολία στη χρήση λόγω των γραφικών διεπαφών χρήστη.

Το Weka υποστηρίζει διάφορες βασικές διεργασίες εξόρυξης δεδομένων· πιο συγκεκριμένα, προεπεξεργασία δεδομένων, ομαδοποίηση, ταξινόμηση, παλινδρόμηση, απεικόνιση, και την δυνατότητα επιλογής. Όλες οι τεχνικές του Weka στηρίζονται στην υπόθεση ότι τα δεδομένα είναι διαθέσιμα ως ένα απλό αρχείο ή συσχέτιση, όπου κάθε σημείο δεδομένων περιγράφεται από ένα σταθερό αριθμό των χαρακτηριστικών (κανονικά, αριθμητικά ή ονομαστικά χαρακτηριστικά, αλλά και κάποιοι άλλοι τύποι χαρακτηριστικών υποστηρίζονται επίσης).Το Weka παρέχει πρόσβαση σε SQL βάσεις δεδομένων , χρησιμοποιώντας Java Database Connectivity και μπορεί να επεξεργαστεί το αποτέλεσμα που επιστρέφονται από ένα ερώτημα βάσης δεδομένων. Δεν είναι ικανό για εξόρυξη από πολυ-σχεσιακές βάσεις δεδομένων, αλλά υπάρχει ξεχωριστό λογισμικό για τη μετατροπή μιας συλλογής συνδεδεμένων πινάκων της βάσης δεδομένων σε έναν πίνακα που είναι κατάλληλος για επεξεργασία χρησιμοποιώντας το Weka. Άλλη μια σημαντική περιοχή που δεν καλύπτεται προς το παρόν από τους αλγορίθμους που περιλαμβάνονται στο Weka είναι η μοντελοποίηση αλληλουχιών.

Δείτε επίσης
------------

* Μηχανική μάθηση
* Η εξόρυξη δεδομένων
* Λίστα με αριθμητική ανάλυση λογισμικού

Εξωτερικές συνδέσεις
--------------------

* Επίσημος ιστότοπος στο Πανεπιστήμιο του Waikato στη Νέα Ζηλανδία
* Επίσημη Weka Wiki με συχνές Ερωτήσεις, HOWTOs, με κωδικό αποσπάσματα, κ. λπ. Αρχειοθετήθηκε 2017-01-03 στο Wayback Machine.
Η γραμμωτή νεροχελώνα (*Mauremys rivulata*, Valenciennes, 1833) είναι ένας είδος χελώνας γλυκού νερού της οικογένειας Geoemydidae. Μαζί με τη στικτή νεροχελώνα αποτελούν τα μοναδικά αυτόχθονα είδη χελωνών γλυκού νερού στη χώρα μας.

Γεωγραφική κατανομή
-------------------

Απαντάται στη βαλκανική χερσόνησο (Βοσνία-Ερζεγοβίνη, Κροατία, Αλβανία, Βουλγαρία, Σερβία, Βόρεια Μακεδονία, Μαυροβούνιο, Ελλάδα), στην Τουρκία, στην Κύπρο, στο Ισραήλ και στη Συρία. Η κατανομή του είδους στον ελλαδικό χώρο περιλαμβάνει την ηπειρωτική Ελλάδα, την Πελοπόννησο, την Εύβοια, την Κρήτη, αρκετά νησιά του Αιγαίου και του Ιονίου.

Περιγραφή
---------

Το μήκος χελύου (καβουκιού) δεν ξεπερνά τα 30 εκ. Τα θηλυκά είναι μεγαλύτερα από τα αρσενικά.

Βιολογία
--------

Τρέφεται κυρίως με ασπόνδυλα, αλλά και με ψάρια, αμφίβια, μικρά φίδια, πτώματα και φυτά. Τα θηλυκά γεννούν 4-6 αυγά σε τρύπες που σκάβουν σε μαλακό χώμα. Τα νεογνά έχουν μήκος χελύου 3-3,5 εκ. και φέρουν τρεις τρόπιδες κατά μήκος του. Τα θηλυκά ωριμάζουν σεξουαλικά μετά και το δέκατο έτος της ηλικίας τους.

Παραπομπές
----------

1. ↑  «Mauremys rivulata (Balkan Terrapin, Western Caspian Turtle)». *www.iucnredlist.org*. Ανακτήθηκε στις 15 Ιουνίου 2018.
2. 1 2 3  «herpetofauna.gr - Ελληνική Ερπετοπανίδα». *www.herpetofauna.gr* (στα Αγγλικά). Ανακτήθηκε στις 15 Ιουνίου 2018.
***Στον έβδομο ουρανό*** (αγγλικός τίτλος ***7th heaven***) είναι δραματική σειρά αμερικάνικης παραγωγής. Προβλήθηκε για πρώτη φορά από το WB Television Network στις ΗΠΑ το 1996 και ολοκληρώθηκε το 2007. Αρχικά προγραμματίζονταν η λήξη του το 2006, αλλά λόγω της επιτυχίας του τελευταίου επεισοδίου παρατάθηκε για ακόμα μία χρονιά Έχει προταθεί για βραβείο Έμμυ το 1997. Το *Στον έβδομο ουρανό* είναι η μεγαλύτερη σε διάρκεια σειρά που έχει προβάλει το δίκτυο WB και η μεγαλύτερη σε διάρκεια δραματική οικογενειακή τηλεοπτική σειρά που έχει προβληθεί ποτέ.

Η σειρά πραγματεύεται για τα προβλήματα που αντιμετωπίζουν τα παιδιά τόσο στην εφηβεία όσο και στην ενηλικίωση.

Πλοκή
-----

Ο Eric Camden (Stephen Collins), που είναι παπάς στο επάγγελμα, θεωρεί τα παιδιά μεγάλη ευλογία. Όταν όμως ο ίδιος αποκτά επτά παιδιά προσεύχεται στον Θεό να τον λυπηθεί. Μαζί με την γυναίκα του την Annie (Catherine Hicks) ήταν πάντα απασχολημένοι στο να μεγαλώσουν τα παιδιά μαζί και να φροντίσουν τους φίλους, τους συγγενείς και τους γείτονες που έρχονται τακτικά στο σπίτι τους. Αυτόν τον καιρό οι δυο τους είναι ελεύθεροι καθώς τα παιδιά τους λείπουν συνέχεια από το σπίτι αναζητώντας τα όνειρα και τις προσδοκίες τους.

Αναφορές
--------

1. ↑  «**10th Season Pick-Up Earns "7th Heaven" A Place In Television History**». *TimeWarner.com*. Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 16 Φεβρουαρίου 2005. Ανακτήθηκε στις 15 Φεβρουαρίου 2005.

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
--------------------

Σελίδα του 7th heaven στο TV.com[*νεκρός σύνδεσμος*]
Η **ΕΒΕ Μπάσκετς Όλντενμπουργκ** (γερμανικά: *EWE Baskets Oldenburg*) είναι γερμανική επαγγελματική ομάδα καλαθοσφαίρισης. Εδρεύει στο Όλντενμπουργκ της Γερμανίας και διεξάγει τους εντός έδρας αγώνες της στην Große EWE Arena, χωρητικότητας 6.069 θεατών.

Ιστορία
-------

Ο σύλλογος ξεκίνησε το έτος 1954 ως τμήμα καλαθοσφάιρισης του αθλητικού συλλόγου Όλντενμπουργκερ Τούρνερμπουντ (Oldenburger Turnerbund). Κατά το έτος 2001, το τμήμα καλαθοσφάιρισης της Όλντενμπουργκερ διαμορφώθηκε ως νέος διακριτός σύλλογος με την επωνυμία ΕΒΕ Μπάσκετς Όλντενμπουργκ, βασισμένη στον κύριο χωρηγό της ομάδας την εταιρεία EWE AG.

Την περίοδο 2008–09, η ΕΒΕ Μπάσκετς Όλντενμπουργκ γνώρισε τη μεγαλύτερή της επιτυχία κατακτώντας το Πρωτάθλημα Γερμανίας. Ως εκ τούτου, την επόμενη περίοδο, 2009–10, αγωνίστηκε στην Ευρωλίγκα. Το 2015, στέφθηκε κυπελλούχος Γερμανίας ως οικοδέσποινα του Final Four. Στον ημιτελικό, η Όλντενμπουργκ νίκησε τη Βόννη με 71–77 και στον τελικό επικράτησε της Μπάμπεργκ με 70–72.

Ονομασίες
---------

Έπειτα από την ανεξαρτητοποίηση της, η ομάδα μετονομάστηκε.

* Oldenburger TB (1954–2001)
* EWE Baskets Oldenburg (2001–σήμερα)

Επιτυχίες
---------

* **Πρωτάθλημα Γερμανίας**
	+ 2008–09
* **Κύπελλο Γερμανίας**
	+ 2015
* **Σούπερ Καπ Γερμανίας**
	+ 2009

Παραπομπές
----------

1. ↑  Παραμένει στην κούρσα της πρόκρισης η Ολύμπια, 89-75 την ΈΒΕ Μπάσκετς sports.in.gr
2. ↑  Kontakt Αρχειοθετήθηκε 2016-03-14 στο Wayback Machine. ewe-baskets.de
3. ↑  History Αρχειοθετήθηκε 2013-10-04 στο Wayback Machine. ewe-baskets.de
4. ↑  «2015-04-12 BAM-OLD». Beko-bbl.de. Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 15 Απριλίου 2015. Ανακτήθηκε στις 14 Απριλίου 2015.

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
--------------------

* Επίσημος ιστότοπος

|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
| Καθιερωμένοι όροι | 
* VIAF: 155796345

 |

 |
Η **Μαριάντα Πιερίδη** (**Μαρία-Αδαμαντία Σώη**, Αμμόχωστος, 13 Ιουλίου 1973) είναι Ελληνοκύπρια τραγουδίστρια.

Βιογραφία
---------

Γεννήθηκε στη Κύπρο αλλά μεγάλωσε στην Ελλάδα (συγκεκριμένα στο Αίγιο). Έκανε μουσικές σπουδές στο Ωδείο Αττικής και συμμετείχε φωνητικά σε διάφορες δισκογραφικές δουλειές άλλων καλλιτεχνών. Ξεκίνησε την καριέρα της το 1995 κάνοντας φωνητικά στην ελληνική αποστολή για το διαγωνισμό της Γιουροβίζιον, με βασική ερμηνεύτρια την Ελίνα Κωνσταντοπούλου, στο τραγούδι "Ποια Προσευχή".

Έπειτα εμφανίστηκε σε μεγάλες πίστες στην Αθήνα. Στη δισκογραφία εισήλθε το 2002 όταν και έγινε γνωστή στο ευρύ κοινό. Την επόμενη χρονιά βραβεύτηκε με το Βραβείο Αρίων στην κατηγορία Καλύτερη Πρωτοεμφανιζόμενη.

Ακολούθησαν συνεργασίες με κορυφαία ονόματα του ελληνικού πενταγράμμου όπως οι Γιάννης Πάριος, Νότης Σφακιανάκης, Αντώνης Ρέμος και Νατάσσα Θεοδωρίδου.

Το 2012 συμμετείχε στο ελληνικό Dancing with the Stars που προβλήθηκε στον ΑΝΤ1.

Το 2023 συμμετείχε στο μουσικό show του ALPHA, «Just the 2 Of Us» ως coach του Άρη Σοϊλέδη και έπειτα ανέλαβε τη παρουσίαση της ψυχαγωγικής εκπομπής «Καλοκαίρι #yes» στο OPEN, με τους Τριαντάφυλλο και Φελίσια Τσαλαπάτη.

Προσωπική ζωή
-------------

Από τη σχέση της με τον μουσικό και tattoo artist Νέστωρα Φωτιάδη απέκτησε έναν γιο, τον Νικόλα (γενν. 2 Μαρτίου 2014).

Τον Ιανουάριο του 2017 παντρεύτηκε τον σεφ Δημήτρη Κατριβέση. Στις αρχές του 2024 ανακοινώθηκε ο χωρισμός τους.

Παραπομπές
----------

1. ↑  «Βιογραφία». Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 10 Μαΐου 2008. Ανακτήθηκε στις 10 Μαΐου 2008.
2. ↑  «Γέννησε η Μαριάντα Πιερίδη! Δείτε τις φωτογραφίες που ανέβασε». *Zinapost.gr* (στα Αγγλικά). 3 Μαρτίου 2014. Ανακτήθηκε στις 2 Οκτωβρίου 2022.
3. ↑  IEFIMERIDA.GR, NEWSROOM (23 Ιανουαρίου 2017). «Παντρεύτηκε η Μαριάντα Πιερίδη, το άλμπουμ του γάμου της [εικόνες]». *iefimerida.gr*. Ανακτήθηκε στις 2 Οκτωβρίου 2022.
4. ↑  «Μαριάντα Πιερίδη - Δημήτρης Κατριβέσης: Ποζάρουν μαζί μετά την είδηση του διαζυγίου - Η ανακοίνωση για το επόμενο βήμα». *TLIFE*. 8 Φεβρουαρίου 2024. Ανακτήθηκε στις 6 Μαρτίου 2024.

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
--------------------

* Μαριάντα Πιερίδη - επίσημος ιστότοπος
|  |
| --- |
| *hm-ntr [tpy] n-'Imn, Nt-jqrtΑρχιέρεια του Άμμωνα, Νίτωκρις* |
| **Νίτωκρις σε ιερογλυφικά** |

Η **Νίτωκρις Β΄** (αρχαία αιγυπτιακά: *Nt-jqrt*, **Νιτικρέτ**) ήταν αρχαία Αιγύπτια πριγκίπισσα και αρχιέρεια κατά η βασιλεία του φαραώ Άμασι Β΄ της 26ης Δυναστείας.

Βιογραφία
---------

Κόρη του Άμασι Β΄, η Νίτωκρις μαρτυρείται κυρίως από μια επιγραφή σε χάλκινο καθιστό ειδώλιο του Άμουν-Ρα, σήμερα στο Ινστιτούτο Ανατολικών Σπουδών του Πανεπιστημίου του Σικάγο (registration no. E10584A-B), στην οποία αποκαλείται *Αρχιέρεια του Άμμωνα*. Στο ίδιο αντικείμενο υπάρχει επίσης ο ισχυρισμός ότι η *θεϊκή σύζυγος του Άμμωνα* Ανχνεσνεφεριμπρέ ήταν η "μητέρα" της. Ο τίτλος της Νίτωκρις είναι αξιοσημείωτος γιατί είναι η τελευταία κάτοχος του κάποτε έχοντας μεγάλη επιρροή αξιώματος του Αρχιερέα του Άμμωνα στις Θήβες, όπως και μία από τις δύο μόνο γυναίκες κατόχους του αξιώματος, ενώ μπορεί να ανήρθε στο αξίωμα αυτό περίπου το 560 π.Χ..

Το γεγονός ότι η Ανχνεσνεφεριμπρέ αποκαλείται «μητέρα» της υποδηλώνει ότι η Νίτωκρις κατείχε επίσης και το αξίωμα της *ιερής θεραπαινίδας του Άμμωνα* που συνήθως οδηγούσε στα καθήκοντα της *θεϊκής συζύγου του Άμμωνα* μετά το θάνατο της θετής μητέρας. Όμως, φαίνεται ότι η Νίτωκρις ποτέ δεν κατάφερε να αποκτήσει την παραπάνω θέση, καθώς τα αξιώματα αυτά καταργήθηκαν λίγο μετά την Περσική εισβολή στην Αίγυπτο το 525 π.Χ..

Παραπομπές
----------

1. 1 2  Dodson, Aidan (2002). «The problem of Amenirdis II and the heirs of the office of God's Wife of Amun during the Twenty-sixth Dynasty». *Journal of Egyptian Archaeology* **88**.  pp. 179; 186
2. 1 2  Kitchen, Kenneth A. (1996). *The Third Intermediate Period in Egypt (1100–650 BC)*. Warminster: Aris & Phillips Limited. σελ. 608. ISBN 0-85668-298-5.  § 365 n. 951; table 13A
3. ↑  Picture of the statuette on the Chicago Oriental Institute website
4. ↑  Dodson, Aidan, Hilton, Dyan. The Complete Royal Families of Ancient Egypt. Thames & Hudson (2004). (ISBN 0-500-05128-3), p.246
5. ↑  «God's Wife of Amun». *Ancient Egypt by Anneke Bart*. Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 4 Οκτωβρίου 2016. Ανακτήθηκε στις 31 Μαΐου 2015.
Ο **Γιούλιους Τάφελ** (*Julius Tafel*, 2 Ιουνίου 1862 – 2 Σεπτεμβρίου 1918) ήταν Ελβετός χημικός με σημαντικές συνεισφορές στον κλάδο της ηλεκτροχημείας.

Ο Τάφελ γεννήθηκε στην κωμόπολη Κουραντλέν του Καντονίου του Ιούρα και σπούδασε κυρίως στο Πανεπιστήμιο του Μονάχου, τελειώνοντας με διδακτορικό από το Πανεπιστήμιο του Ερλάνγκεν.

Ερευνητικό έργο
---------------

Ο Τάφελ συνεργάσθηκε αρχικώς με τον Εμίλ Φίσερ σε έρευνες οργανικής χημείας, αλλά στράφηκε στην ηλεκτροχημεία μετά τη συνεργασία του με τον Βίλχελμ Όστβαλντ. Είναι γνωστός για την ανακάλυψη μιας αντίδραση ηλεκτροσυνθετικής αναδιατάξεως διάφορων αλκυλιωμένων αιθυλικών παραγώγων του οξικού οξέος, η οποία δίνει υδρογονάνθρακες και σήμερα αποκαλείται «αναδιάταξη Τάφελ». Εκτός αυτού, ο Τάφελ διετύπωσε την επίσης ομώνυμη εξίσωση Τάφελ, που συνδέει τον ρυθμό μιας ηλεκτροχημικής αντιδράσεως με την υπέρταση *η*. Επιπλέον, πιστώνεται με την ανακάλυψη του καταλυτικού μηχανισμού της «εξελίξεως του υδρογονου» (γνωστού ως «μηχανισμού Τάφελ»).

Προσωπική ζωή
-------------

Ο Γιούλιους Τάφελ ήταν έγγαμος από το 1903, έτος κατά το οποίο προάχθηκε σε καθηγητή α΄ βαθμίδας (*Prof. ordinarius*) στο Πανεπιστήμιο του Βερολίνου. Παραιτήθηκε ωστόσο σε ηλικία 48 ετών για λόγους υγείας. Εκτός των άλλων, υπέφερε από χρόνιες αϋπνίες και τελικώς υπέστη πλήρη νευρική κατάρρευση. Αυτοκτόνησε στο Μόναχο το 1918.

Παραπομπές
----------

1. ↑  G. Compton, R. (2011). *Understanding voltammetry*. Banks, Craig E. (2η έκδοση). Λονδίνο: Imperial College Press. σελίδες 47–49. ISBN 978-1848165861.

Πηγές
-----

* Julius Tafel, Hans Hahl (1907). «Vollständige Reduktion des Benzylacetessigesters». *Berichte der deutschen chemischen Gesellschaft* **40** (3): 3312-3318. doi:10.1002/cber.190704003102. .
* Bruno Emmert; Stock, A. (1918). «Julius Tafel». *Berichte der deutschen chemischen Gesellschaft* **51** (2): 1686-1687. doi:10.1002/cber.19180510254. .
* K. Müller (1969). «Julius Tafel». *J. Res. Inst. Catalysis, Hokkaido Univ.* **17**: 54-75.
* Julius Tafel (1905). «Julius Tafel». *Z. Phys. Chem.* **50**: 668, 676, 689.
* G.T. Burstein (2005). «A Century of Tafel's Equation: 1905–2005 A Commemorative Issue of Corrosion Science». *Corrosion Science* **47** (12): 2858-2870. doi:10.1016/j.corsci.2005.07.002. .

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
--------------------

|  |  |
| --- | --- |
| Commons logoCommons logo | Τα Wikimedia Commons έχουν πολυμέσα σχετικά με το θέμα   **Γιούλιους Τάφελ** |

* «Julius Tafel». Εβραϊκό Πανεπιστήμιο της Ιερουσαλήμ, Ινστιτούτο Χημείας. Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 5 Δεκεμβρίου 2007.

  


|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
| Καθιερωμένοι όροι | 
* WorldCat
* VIAF: 30318237
* LCCN: no2010060305
* ISNI: 0000 0000 7781 1910
* GND: 117613266

 |

 |
Για άλλες χρήσεις, δείτε: Παπαθανασίου.

Ο **Γιάννης Παπαθανασίου** (Αθήνα, 1954) είναι Έλληνας πρώην πολιτικός και επιχειρηματίας, νυν πρόεδρος της εταιρείας Ελληνικά Πετρέλαια. Γεννήθηκε στην Αθήνα, όπου και μεγάλωσε. Κατάγεται από το χωριό Βλαχορράπτης *(ή Βλαχορράφτι)* Γορτυνίας του Νομού Αρκαδίας. Σπούδασε Ηλεκτρολόγος-Μηχανολόγος Μηχανικός στο Εθνικό Μετσόβιο Πολυτεχνείο (ΕΜΠ).

Την περίοδο 1988 - 1993 ήταν γενικός γραμματέας του Εμπορικού και Βιομηχανικού Επιμελητηρίου Αθηνών και από το 1993 έως το Μάρτιο του 2000 διετέλεσε πρόεδρος του ίδιου φορέα.

Την περίοδο 1991 - 1992 ήταν σύμβουλος του υπουργού Βιομηχανίας, σε θέματα ενέργειας, ενώ το 1993 διετέλεσε αντιπρόεδρος του Δ.Σ. στη Δημόσια Επιχείρηση Αερίου. 

Άσκησε το επάγγελμα του εμπόρου ειδών τεχνολογικού εξοπλισμού κτιρίων μέχρι το 2002. Μέχρι τις 31/12/2002 διατελούσε πρόεδρος και διευθύνων σύμβουλος της εταιρείας «Ι. Δ. Παπαθανασίου Α.Ε.», Εμπορία Τεχνολογικού Εξοπλισμού Κτιρίων.

Από το Μάιο του 2000 έως τον Ιούλιο του 2001, ήταν υπεύθυνος του Τομέα Ναυτιλίας και Τουρισμού της Νέας Δημοκρατίας.

Στις εθνικές βουλευτικές εκλογές του 2000 εξελέγη βουλευτής Επικρατείας με τη Νέα Δημοκρατία. Εξελέγη βουλευτής Β’ Αθηνών με τη Νέα Δημοκρατία στις εκλογές του 2004, του 2007,του 2009 και του Μαΐου του 2012. Από το 2004 μέχρι το 2009 διετέλεσε Υφυπουργός Ανάπτυξης και στη συνέχεια Οικονομίας και Οικονομικών. Τον Ιανουάριο του 2009 ανέλαβε Υπουργός Οικονομίας και Οικονομικών.

Από 13/3/2004 μέχρι 16/9/2007 διετέλεσε υφυπουργός Ανάπτυξης, με αρμοδιότητα σε θέματα εμπορίου και καταναλωτή. Από το 2005 ανέλαβε αρμοδιότητα και σε θέματα Έρευνας και Τεχνολογίας. Από 19/9/2007 μέχρι 7/1/2009, διετέλεσε υφυπουργός Οικονομίας και Οικονομικών, με αρμοδιότητα σε θέματα επενδύσεων και ανάπτυξης. Από 8/1/2009 μέχρι 7/10/2009 διετέλεσε υπουργός Οικονομίας και Οικονομικών.

Στις 27 Φεβρουαρίου 2014 ανέλαβε πρόεδρος στα ΕΛΠΕ.

Είναι παντρεμένος κι έχει δύο κόρες. Γνωρίζει αγγλικά, γαλλικά και γερμανικά.

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
--------------------

* Επίσημη ιστοσελίδα
Το **Subtitle Edit** είναι δωρεάν πρόγραμμα επεξεργασίας υποτίτλων ανοικτού κώδικα για τη δημιουργία, επεξεργασία, προσαρμογή και συγχρονισμό υποτίτλων για βίντεο. Η εφαρμογή διαθέτει ένα πολύ εύκολο στη χρήση περιβάλλον εργασίας που περιέχει λίστα με υπάρχοντες υπότιτλους, κυματομορφή για την απεικόνιση ηχητικών κυμάτων και έναν player που μοιάζει με το Windows Media Player. Η εφαρμογή χρησιμοποιεί τα προγράμματα VLC, Mpv, το MPC-HC και το DirectShow για την αναπαραγωγή πολυμέσων.

Το Subtitle Edit υποστηρίζει 280 και πλέον αρχεία υπότιτλων. Μερικά από τα πιο δημοφιλή αρχεία είναι το SubRip, το Timed Text, το SubStation Alpha, το MicroDVD, το D-Cinema, και το BdSub. Διατίθεται σε 34 γλώσσες και περιλαμβάνει τα περισσότερα από τα χαρακτηριστικά ενός προγράμματος επεξεργασίας υπότιτλων.

Ανάπτυξη
--------

Το 2001, ο Δανός προγραμματιστής Nikolaj Lynge Olsson ξεκίνησε την ανάπτυξη για την έκδοση Subtitle Edit, η οποία συνεχίστηκε μέχρι τον Απρίλιο του 2009. Στις 6 Μαρτίου 2009 κυκλοφόρησε η έκδοση 2.0 Beta (build 42401).

Με την πάροδο του χρόνου περισσότεροι προγραμματιστές συνέβαλαν στην ανάπτυξη της εφαρμογής SE και είναι ακόμα ενεργή. Στις 17 Μαΐου 2011 ο ίδιος προγραμματιστής ανακοίνωσε την δοκιμαστική έκδοση του SE 3.2 για το GNU / Linux. Χρησιμοποιεί τον ίδιο κώδικα που αναπτύχθηκε για τα Windows, για να το εφαρμόσει και στο GNU / Linux χρησιμοποιώντας το Mono Project. Στις 17 Οκτωβρίου 2011 ο Olsson ανακοίνωσε τη διαθεσιμότητα σταθερής έκδοσης για το GNU / Linux, ο οποίος δήλωσε ότι λειτουργεί και στο Ubuntu.

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
--------------------

* Επίσημος ιστότοπος
* Github

1. ↑  «Release 4.0.3». 23 Δεκέμβριος 2023. Ανακτήθηκε στις 19 Ιανουάριος 2024.
2. ↑  «License». Ανακτήθηκε στις 28  Φεβρουαρίου 2024.
Ο **Σπυρίδων (Σπύρος) Αλιμπέρτης** του Ιωάννη (1886-1964) ήταν Έλληνας μαθηματικός, στρατιωτικός και κριτικός της λογοτεχνίας, που γεννήθηκε στο Βουκουρέστι.

Ο Αλιμπέρτης ήταν γιος της πρωτοπόρου παιδαγωγού Σωτηρίας Αλιμπέρτη και εγκαταστάθηκε με την οικογένειά του στην Αθήνα το 1893. Απασχολήθηκε ως επιμελητής στο Εθνικό Αστεροσκοπείο Αθηνών από το 1909 μέχρι το 1915. Στο ενδιάμεσο, κατατάχθηκε στον Ελληνικό Στρατό κατά τον Α’ Βαλκανικό Πόλεμο και υπηρέτησε ως υπασπιστής του συνταγματάρχη του Πυροβολικού Κλεομένη Κλεομένους, διοικητή της 7ης Μεραρχίας, που ήταν θείος του (αδελφός της μητέρας του). Στη Μεραρχία του Κλεομένους είχε δοθεί διαταγή να προελάσει στη Θεσσαλονίκη λίγο πριν από την τελική συμφωνία παραδόσεως της πόλεως.

Μετά την απελευθέρωση της Θεσσαλονίκης, ο Σπύρος Αλιμπέρτης παρέμεινε στην πόλη επί ένα έτος, υπηρετώντας στο Φρουραρχείο. Τότε γνώρισε και ερωτεύθηκε την Αλίνε, κόρη του σημαντικού Εβραίου επιχειρηματία Dino Fernandez Diaz (1867-1943). Επίσης είχε ήδη γνωρίσει στον στρατό τον νεαρό τότε αρχιτέκτονα Δημήτρη Πικιώνη, με τον οποίο κατόπιν αλληλογραφούσε. Ο Αλιμπέρτης πήρε την Αλίνε και διέφυγαν με πλοίο στην Αθήνα, όπου και παντρεύτηκαν στις 13 (26 με το νέο ημερολόγιο) Απριλίου 1914, αφού πρώτα η Αλίνε ασπάσθηκε τον Χριστιανισμό.

Το 1915 ο Αλιμπέρτης παραιτήθηκε απο το Αστεροσκοπείο και επέστρεψε στο στράτευμα ως υπολοχαγός του Πυροβολικού. Αργότερα συνίδρυσε μαζί με τους Φώτο Πολίτη και Γ. Αποστολάκη το περιοδικό *Κριτική και ποίησις*. Εκτός των άλλων, ο Αλιμπέρτης δημοσίευσε και κριτικές μελέτες για το έργο του Ιακώβου Πολυλά.

Παραπομπές
----------

1. 1 2 3  Νίκος Μπακουνάκης: «Το χρονικό μιας εκούσιας απαγωγής μιας Eβραίας από έναν Χριστιανό το 1914 στη Θεσσαλονίκη», *LiFO*, 23 Μαΐου 2022

Πηγές
-----

* Το ομώνυμο λήμμα στη *Νέα Ελληνική Εγκυκλοπαίδεια* «Χάρη Πάτση», τόμος 4, σελ. 294

Βιβλιογραφία
------------

* Μαρία Πλαστήρα-Βαλκάνου: *Το χρονικό μιας εκούσιας απαγωγής: Aline Fernandez Diaz – Σπύρος Αλιμπέρτης, Θεσσαλονίκη 1914*, Εκδ. University Studio Press, Θεσσαλονίκη 2022, ISBN: 978-960-12-2567-8