recursal/SuperWikiNEXT-32B huggingface dataset:
Το **Φιλελεύθερο Κόμμα του Γιβραλτάρ** *(Αγγλικά: Liberal Party of Gibraltar ή LPG)* είναι ένα φιλελεύθερο πολιτικό κόμμα στο Γιβραλτάρ. Ιδρύθηκε το 1991 ως Εθνικό Κόμμα του Γιβραλτάρ και διευθύνεται από τον Δρ Τζόζεφ Γκαρσία. Το LPG σχημάτισε τη ΣΕΚΓ-Φιλελεύθερη Συμμαχία σε συνεργασία με το Σοσιαλιστικό Εργατικό Κόμμα του Γιβραλτάρ.

Πολιτική
--------

Σε συμφωνία με τα περισσότερα φιλελεύθερα κόμματα, το κόμμα περιγράφει στην πολιτική του φιλοσοφία ότι βασίζεται σε αντιλήψεις ότι οι άνθρωποι αποφασίζουν μόνοι τους για το μέλλον τους και δεσμεύονται για την αυτοδιάθεση του Γιβραλτάρ όσον αφορά τις συνταγματικές ρυθμίσεις.

Το κόμμα πιστεύει στην "ελευθερία, την ευθύνη, την ανοχή, την κοινωνική δικαιοσύνη και την ισότητα ευκαιριών: αυτές είναι οι κεντρικές αξίες του φιλελευθερισμού και παραμένουν οι αρχές πάνω στις οποίες πρέπει να οικοδομηθεί μια ανοιχτή κοινωνία. Αυτές οι αρχές απαιτούν μια προσεκτική ισορροπία ισχυρών πολιτικών κοινωνιών, δημοκρατική κυβέρνηση, ελεύθερες αγορές και διεθνής συνεργασία».

Το κόμμα κάνει πολύ σαφή τη στάση του για την οικονομική πολιτική, δηλώνοντας ότι "οι ανοιχτές κοινωνίες χρειάζονται ανοιχτές αγορές. Μια φιλελεύθερη, ανοιχτή και ανεκτική κοινωνία απαιτεί οικονομία της αγοράς. Η πολιτική ελευθερία και η οικονομική ελευθερία ανήκουν μαζί".

Αποτελέσματα εκλογών
--------------------

### Κοινοβούλιο του Γιβραλτάρ

| Εκλογή | Ψήφοι | % | Έδρες | +/- | Αποτέλεσμα |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| 1992 | 2.158 | 4,7 | 0 / 15 | +/- | Εκτός κοινοβουλίου |
| 1996 | 5.932 | 4,68 | 0 / 15 | +/- |
| 2000 | 17.286 | 14,95 | 2 / 15 | +2 | Αντιπολίτευση |
| 2003 | 16.538 | 14,61 | 2 / 15 | +/- |
| 2007 | 21.120 | 13,65 | 3 / 17 | +1 |
| 2011 | 25.590 | 14,64 | 3 / 17 | +/- | Κυβέρνηση
συνασπισμού |
| 2015 | 30.399 | 20,61 | 3 / 17 | +/- |
| 2019 | 24.546 | 15,50 | 3 / 17 | +/- |

### Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο

| Εκλογή | Κόμμα | ΝΔ Αγγλία | Γιβραλτάρ | Έδρες | +/- |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| Ψήφοι | % | Ψήφοι | % |
| 2004 | Φιλελεύθεροι Δημοκράτες | 265.619 | 18,3 | 905 | 7,6 | 1 / 7 | +/- |
| 2009 | Φιλελεύθεροι Δημοκράτες | 266.253 | 17,2 | 1.269 | 18,2 | 1 / 7 | +/- |
| 2014 | Φιλελεύθεροι Δημοκράτες | 160.376 | 10,7 | 4.822 | 67,2 | 0 / 6 | -1 |
| 2019 | Φιλελεύθεροι Δημοκράτες | 385.095 | 23,2 | 7.270 | 77,4 | 2 / 6 | +2 |

Σημερινοί βουλευτές των Φιλελευθέρων
------------------------------------

* Τζόζεφ Γκαρσία (από το 1999)
* Στίβεν Λινάρες (από το 2000)
* Βιτζάι Νταριανάνι (από το 2019)
Ο **Χάρι Άλεν** (Harry Allen, 5 Νοεμβρίου 1911 – 14 Αυγούστου 1992) , ήταν Άγγλος δήμιος που απαγχόνιζε τους Ελληνοκύπριους αγωνιστές της ΕΟΚΑ στις φυλακές της Λευκωσίας, κατά τη δεκαετία του 1950, την εποχή που οι Βρετανοί προσπαθούσαν να καταπνίξουν τον απελευθερωτικό αγώνα της Κύπρου.

Θύματα
------

Το ικρίωμα των Κεντρικών Φυλακών Λευκωσίας (τώρα μουσείο)
Οι απαγχονισθέντες από τον Άλεν ήταν:

* Μιχαλάκης Καραολής και Ανδρέας Δημητρίου (10 Μαΐου 1956),
* Ανδρέας Ζάκος, Ιάκωβος Πατάτσος και Χαρίλαος Μιχαήλ (9 Αυγούστους 1956),
* Μιχάλης Κουτσόφτας, Στέλιος Μαυρομμάτης και Ανδρέας Παναγίδης (21 Σεπτεμβρίου 1956)
* Ευαγόρας Παλληκαρίδης (14 Μαρτίου 1957).

Φέρεται επίσης να είναι ο εκτελεστής της 54χρονης Ελληνοκύπριας, Στυλλούς Παντοπίου Χριστοφή, που καταδικάστηκε τότε για τον φόνο της γερμανικής καταγωγής νύφης της.

Ενθύμια
-------

  

Ο εκτελεστής κρατούσε ημερολόγιο και ενθύμια από τις τελευταίες στιγμές των θυμάτων του. Τα ενθύμια αυτά παραδόθηκαν στον Πρόεδρο της Βουλής, Γιαννάκη Ομήρου, από αντιπροσωπεία αποδήμων. Τα αντικείμενα αυτά είναι ένα ρολόι, ένα ρόπαλο, αριθμός φωτογραφιών του ιδίου και κατάλογος τριών δακτυλογραφημένων σελίδων με τις λεπτομέρειες των εκτελέσεων των εννέα Ελληνοκυπρίων. Στον κατάλογο αυτό περιλαμβάνονται στοιχεία όπως ημερομηνία γεννήσεως, ημερομηνία απαγχονισμού και πόσα δευτερόλεπτα χρειάστηκαν να περάσουν μέχρι να αφήσει την τελευταία του πνοή ο καθένας από τους εκτελεσθέντες. Στα αντικείμενα περιλαμβάνονται επίσης δύο επάργυρα ποτήρια με επιγραφές αφιερώματα προς αυτόν από φίλους του και ένα παραδοσιακό νεροκόλοκο με την επιγραφή "εσκαλίσθη εις τας Κεντρικάς Φυλακάς στις 12 Σεπτεμβρίου του 1958".

Έχει εκδοθεί βιβλίο για τη ζωή του, με τίτλο *Ο τελευταίος δήμιος της Βρετανίας*, που εξέδωσε το Μουσείο των φυλακών Wandsworth.

Δείτε επίσης
------------

* ΕΟΚΑ

Πηγές
-----

1. ↑  *Czech National Authority Database*. hka2017947344. Ανακτήθηκε στις 1  Μαρτίου 2022.
2. ↑
3. 1 2 3  «Τι μας άφησε πίσω ο δήμιος αγωνιστών της ΕΟΚΑ Χάρι Άλεν». *Τι μας άφησε πίσω ο δήμιος αγωνιστών της ΕΟΚΑ Χάρι Άλεν*. Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 26 Σεπτεμβρίου 2020. Ανακτήθηκε στις 16 Φεβρουαρίου 2020.
4. ↑  «Άγγλος δήμιος των Κυπρίων αγωνιστών που απαγχονίστηκαν στις φυλακές Λευκωσίας, κρατούσε ενθύμια από την «θητεία» του! Είχε καταγράψει ακόμα και τον χρόνο που χρειάστηκε ο καθένας για να ξεψυχήσει». *ΜΗΧΑΝΗ ΤΟΥ ΧΡΟΝΟΥ*. Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 31 Μαρτίου 2018. Ανακτήθηκε στις 16 Μαρτίου 2018.
5. ↑
Ο **Σόλων Γκίκας** (1898 – 8 Σεπτεμβρίου1978) ήταν Έλληνας κινηματίας, αντιστράτηγος και πολιτικός.

Γενικά
------

Γεννήθηκε στα Τρίκαλα το 1898. Σπούδασε στη Στρατιωτική Σχολή Ευελπίδων, την Ανωτέρα Σχολή Πολέμου καθώς και στη Σχολή Σωμύρ της Γαλλίας. Ξεκίνησε την στρατιωτική του καριέρα ως ανθυπίλαρχος και έλαβε μέρος, το 1918 στον Α΄ Παγκόσμιο Πόλεμο, καθώς και στον Β΄ Παγκόσμιο Πόλεμο (1940-1941) ως επιτελάρχης μεραρχίας. Στο κίνημα του 1938 λεγόμενο και κίνημα των Χανίων που κατέρρευσε μέσα σ΄ ένα δωδεκάωρο, φέροντας τότε το βαθμό του αντισυνταγματάρχη ορίστηκε βασιλικός επίτροπος στο Έκτακτο Στρατοδικείο Κρήτης εισηγούμενος παραδειγματικές ποινές, εκτός θανατικής, κατά παρόντων και απόντων πολιτών και πέντε στρατιωτικών, οι οποίοι τελικά αμνηστεύθηκαν τον επόμενο χρόνο.

Μετά την απελευθέρωση διορίστηκε στρατιωτικός ακόλουθος στη ελληνική πρεσβεία της Ουάσιγκτον (1946). Επιστρέφοντας στην Ελλάδα ανέλαβε διοικητής ταξιαρχίας, μεραρχίας και σωματάρχης. Το 1951 συμμετέχοντας στο κίνημα του ΙΔΕΑ συνελήφθη και τελικά λαμβάνοντας αμνηστία από τον Βασιλέα Παύλο Α΄ μετά από πρόταση της κυβέρνησης Πλαστήρα, τον Σεπτέμβριο του 1951, εκδιώχθηκε από το στράτευμα. Δύο χρόνια αργότερα, τον Ιανουάριο του 1953, επί κυβέρνησης Α. Παπάγου, επανήλθε στο στράτευμα και τοποθετήθηκε υπαρχηγός και τέλος αρχηγός ΓΕΣ, θέση στην οποία παρέμεινε την περίοδο 1954 μέχρι το 1956. Ως αρχηγός έλαβε μέρος στο συνέδριο του ΝΑΤΟ στο Παρίσι (1955) και σε ανώτατες στρατιωτικές συνεδρίες στις ΗΠΑ.

Ο Σόλων Γκίκας μετά την αποστρατεία του το 1956, οπότε έλαβε τον τίτλο του επίτιμου αρχηγού ΓΕΣ και στη θέση του τον διαδέχθηκε ο στρατηγός Π. Νικολόπουλος, ασχολήθηκε με την πολιτική προσχωρώντας στο κόμμα της ΕΡΕ. Στις εκλογές που ακολούθησαν το 1958 εξελέγη βουλευτής στην περιφέρεια της Αθήνας και διορίστηκε από τον Κ. Καραμανλή υπουργός Δημοσίων Έργων. Επανεξελέγη βουλευτής το 1961 και το 1963. Από το 1958 μέχρι και το 1963 διατέλεσε υπουργός Συγκοινωνιών και Δημοσίων Έργων.

Μετά την μεταπολίτευση (1974), σε ηλικία 76 ετών, διορίστηκε από τον Κ. Καραμανλή στη λεγόμενη "Κυβέρνηση Εθνικής Ενότητας 1974" υπουργός Δημόσιας Τάξης και παρέμεινε στη θέση αυτή από το 1974 μέχρι το 1976.  

Ο Σόλων Γκίκας είχε τιμηθεί με πολλά παράσημα, στο δε συγγραφικό του έργο περιλαμβάνονται πολλά άρθρα και μελέτες στρατιωτικού περιεχομένου καθώς και το *Ιππαρχικόν* του Ξενοφώντα που εξέδωσε η «Βιβλιοθήκη Πάπυρος». Πέθανε στην Αθήνα το 1978, σε ηλικία 80 ετών.

Παραπομπές
----------

1. ↑  Βουλή των Ελλήνων, Β Περίοδος.
2. 1 2 3 4  Λεξικό Ηλίου τομ.18ος, σελ.1044
3. ↑  Ελληνικό Αστυνομικό Πρόβλημα σελ.89

Πηγές
-----

* "*Νεώτερον Εγκυκλοπαιδικόν Λεξικόν Ηλίου*" τομ.18ος, σελ.1044.
* "*Εγκυκλοπαίδεια Πάπυρος Larousse Britannica*", τομ.18ος, σελ.39.
* Αλεξ. Δρεμπέλας "Ελληνικό Αστυνομικό Πρόβλημα - Αρχεία Χωροφυλακής" Αθήναι 1977, σελ.89
* Δ.Παραλίκας: *Συνωμοσίες ΙΔΕΑ και ΑΣΠΙΔΑ (κράτος και παρακράτος)*, Αθήνα 1979.
Ο **Χριστιανός**, δανικά Christian (26 Νοεμβρίου 1570 - 14 Ιουνίου 1633) από τον Οίκο του Σλέσβιχ-Χόλσταϊν-Σόντερμπουργκ ήταν δούκας του Σλέσβιχ-Χόλσταϊν-Σόντερμπουργκ-Έρε.

Βιογραφία
---------

Ήταν ο πρωτότοκος γιος του Ιωάννη Β΄ του *Νεότερου*, δούκα του Σλέσβιχ-Χόλσταϊν-Σόντερμπουργκ και της Ελισάβετ των Γουέλφων, κόρης του Ερνέστου Γ΄, δούκα του Μπράουνσβαϊγκ-Γκρουμπενχάγκεν.

Το 1622 διαδέχθηκε τον πατέρα του με τα αδέλφια του: ο Χριστιανός έλαβε τη νήσο Έρε, ο Αλέξανδρος έλαβε το Σόντερμπουργκ, ο Ιωάννης Αδόλφος και ο Φρειδερίκος το Νόρμπουργκ, ο Φίλιππος το Γκλύξμπουργκ και ο Ιωακείμ Ερνέστος το Πλεν. Ο πατέρας του είχε ενώσει τα μικρά αγροκτήματα της νήσου Έρε σε τρεις γαίες (κτηματικές ενότητες): Γκρόστεν, Σέμπυγκορ και Γκούλσγκεβε. Το 1624 ο Χριστιανός αγόρασε γη από την Εκκλησία και έφτιαξε την κώμη Βόντερουπ.

Σκόπευε να γίνει επίσκοπος του Στρασβούργου. Αν και προτεστάντης, ήταν μέλος του Συλλόγου (canon) του καθεδρικού ναού του Στρασβούργου το διάστημα 1587-1604. Ακόμη και μετά, ο Σύλλογος του καθεδρικού συνέχισε να του πληρώνει τον μισθό του άγαμου ιερέα ως το 1619.

Νυμφεύτηκε την οικονόμο του σπιτιού του Καταρίνα. Το 1633 ο Χριστιανός απεβίωσε σε ηλικία 63 ετών και η νήσος Έρε μοιράστηκε μεταξύ των επιζώντων αδελφών του: ο Φρειδερίκος έλαβε το Γκρόστεν, ο Φίλιππος το Βόντερουπ, ο Ιωακείμ Ερνέστος το Σέμπυγκορ. Επίσης ο γιος του αδελφού του Αλεξάνδρου, Ιωάννης Χριστιανός, έλαβε το Γκούλσγκεβε. Το κάθε τμήμα είχε δικούς του φόρους και έγινε περίπλοκος ο υπολογισμός τους· αυτό οδήγησε στην πράξη σε μαύρη αγορά των προϊόντων.

Οικογένεια
----------

Απέκτησε με την Καταρίνα Γκρίμπελ ένα τέκνο:

* Σοφία Γκρίμπελ, γενν. 1600

Μερίμνησε για την κόρη του δίνοντάς της δύο μεγάλα σπίτια το 1629 και την εξαίρεσε από οποιουσδήποτε φόρους. 
Όταν απεβίωσε ο Φρειδερίκος, η Αικατερίνη παντρεύτηκε τον διοικητή του, Πέντερ Κρίστενσεν Πίλεγκορ, έμπορο.

Πηγές
-----

* Carsten Porskrog Rasmussen; Elke Imberger; Dieter Lohmeier; Ingwer Momsen, eds. (2008), Die Fürsten des Landes: Herzöge und Grafen von Schleswig, Holstein und Lauenburg, translated by Frauke Witte; Marion Hartwig, Neumünster: Wachholtz, pp. 246–257, ISBN 978-3-529-02606-5

Παραπομπές
----------

1. ↑  geneee.org/christian/von+schleswig+holstein+aero?lang=de.
2. 1 2  Darryl Roger Lundy: (Αγγλικά) *The Peerage*.


|  |  |
| --- | --- |
| CC-BY-SA Μετάφραση | Στο λήμμα αυτό έχει ενσωματωθεί κείμενο από το λήμμα Christian, Duke of Schleswig-Holstein-Sonderburg-Ærø  της Αγγλικής Βικιπαίδειας, η οποία διανέμεται υπό την GNU FDL και την CC-BY-SA 4.0. (ιστορικό/συντάκτες). |
Ο **Χάρης Ζησιάδης** (1906-1987), του Αγαμέμνονα, ήταν Έλληνας δικηγόρος και πολιτικός. Υπηρέτησε ως βουλευτής με την ΕΡΕ και ως νομάρχης.

Βιογραφικά στοιχεία
-------------------

Γεννήθηκε το 1906, ή σύμφωνα με άλλες πηγές, το 1910. Καταγόταν από την Κομοτηνή. 

### Πολιτική σταδιοδρομία

Για πρώτη φορά πολιτεύτηκε ανεπιτυχώς στην εκλογική περιφέρεια Ροδόπης στις εκλογές του 1946, ως ανεξάρτητος.
Τον Μάιο του 1955 διορίστηκε Νομάρχης Χαλκιδικής, θέση από την οποία παραιτήθηκε το 1956, για να πολιτευτεί. Εξελέγη για πρώτη φορά βουλευτής Ξάνθης - Ροδόπης με την ΕΡΕ το 1956 και επανεξελέγη βουλευτής Ροδόπης το 1958 και το 1961.

Το 1986 εγκαταστάθηκε στο Παλαιό Φάληρο.

### Οικογένεια

Παντρεύτηκε την Άρτεμη και είχε μία κόρη, την Πανδώρα..

### Θάνατος και κηδεία

Ο Χάρης Ζησιάδης απεβίωσε στην Αθήνα τον Οκτώβριο του 1987 και κηδεύτηκε στις 9 Οκτωβρίου από το νεκροταφείο Παλαιού Φαλήρου.

Παραπομπές
----------

1. ↑  Αρχείο Δήμου Κομοτηνής.
2. 1 2  Θρακικά: Σύγγραμμα περιοδικόν εκδιδόμενον υπό του εν Αθήναις Θρακικού Κέντρου και της Εταιρείας Θρακικών Μελετών, τόμος 14ος, εκδόσεις Το Κέντρο, 2004, σελ. 294[*νεκρός σύνδεσμος*].
3. ↑  Εφημερίδα Εμπρός Αρχειοθετήθηκε 2018-11-05 στο Wayback Machine. 31-3-1946 (ΕΚΛΟΓΕΣ 1946 – ΟΙ 1.538 ΠΟΛΙΤΕΥΤΕΣ), ανάκτηση 3-2-2018.
4. ↑  Γιάννης Δ. Κανατάς, Περιοδικό Πολύγυρος Αρχειοθετήθηκε 2014-11-12 στο Wayback Machine. έκδοση Λαογραφικού Ομίλου Πολυγύρου, 5-8-2014, σελ. 12.
5. 1 2  Η Βραδυνή, 8-10-1987, Κηδείες, σελ. 15.
Το **Ταυ Κήτους** (*Tau Ceti*, τ Cet) είναι ένας κοντινός αστέρας φασματικού τύπου G, δηλαδή παρόμοιο με τον Ήλιο, αν και έχει μόνο το 78% της μάζας του. Ο αστέρας απέχει περίπου 12 έτη φωτός και αποτελεί το 18ο εγγύτερο ουράνιο σύστημα ως προς τον Ήλιο. Το Ταυ Κήτους έχει χαμηλή μεταλλικότητα και έτσι θεωρείται δύσκολο να το περιβάλλουν βραχώδεις πλανήτες. Το Ταυ Κήτους περιβάλλει ένας δίσκος συντριμμιών με περίπου δεκαπλάσια ποσότητα σκόνης από αυτή που βρίσκεται στη ζώνη του Κάιπερ στο Ηλιακό Σύστημα.

Υπάρχει η πιθανότητα το πλανητικό σύστημα το Ταυ Κήτους να περιλαμβάνει 5 πλανήτες, ένας από τους οποίους βρίσκεται στην «κατοικήσιμη ζώνη». Όμως, εξαιτίας του πυκνού δίσκου συντριμμιών, τα συμβάντα πρόσκρουσης θα είναι συχνά. Παρά όμως αυτό το εμπόδιο, επειδή είναι κατοικήσιμος και περιφέρεται γύρω από ένα σταθερό αστέρα που μοιάζει με τον Ήλιο, ο αστέρας έχει προσελκύσει το ενδιαφέρον. Εξαίτιας της εγγύτητάς του έχει προταθεί ως στόχος για το SETI.

Το ταυ Κήτους φαίνεται από το Ηλιακό Σύστημα σαν ένας αστέρας με φαινόμενο μέγεθος 3,50 και είναι ορατός με γυμνό μάτι. Από το Ταυ Κήτους, ο Ήλιος φαίνεται σαν αστέρας τρίτου μεγέθους στον αστερισμό του Βοώτη.

Παραπομπές
----------

1. 1 2  «LHS 146 – High proper-motion Star». *SIMBAD*. Centre de Données astronomiques de Strasbourg. Ανακτήθηκε στις 14 Ιανουαρίου 2009.
2. ↑  Teixeira, T. C.; Kjeldsen, H.; Bedding, T. R.; Bouchy, F.; Christensen-Dalsgaard, J.; Cunha, M. S.; Dall, T.; Frandsen, S.; Karoff, C.; Monteiro, M. J. P. F. G.; Pijpers, F. P. (January 2009). «Solar-like oscillations in the G8 V star τ Ceti». *Astronomy and Astrophysics* **494** (1): 237–242. doi:10.1051/0004-6361:200810746. Bibcode: 2009A&A...494..237T.
3. ↑  Λαΐνας Θοδωρής (2012-12-19). «Ανακάλυψαν το κοσμικό μας ξαδελφάκι». Το Βήμα.. Ανακτήθηκε στις 2012-12-21.
4. ↑  "Tau Ceti's planets nearest around single, Sun-like star", *BBC News*, 19 December 2012
5. ↑  «"Tau Ceti May Have a Habitable Planet", *Astrobiology Magazine*, December 19, 2012». Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 14 Μαΐου 2013. Ανακτήθηκε στις 21 Δεκεμβρίου 2012.

Δείτε επίσης
------------

* Κατάλογος αστέρων του Κήτους
Ο **Χριστιανός**, γερμ. Christian (12 Αυγούστου 1688 - 28 Αυγούστου 1739) από τον Οίκο του Νάσσαου ήταν πρίγκιπας του Νάσσαου-Ντίλενμπουργκ (1724-1739).

Βιογραφία
---------

Γεννήθηκε στο κάστρο του Ντίλενμπουργκ και ήταν ο δευτερότοκος γιος του Ερρίκου, πρίγκιπα του Νάσσαου-Ντίλενμπουργκ και της Δωροθέας Ελισάβετ, κόρης του Γεωργίου Γ΄, δούκα του Μπριγκ. Μεγαλύτερος αδελφός του ήταν ο Γουλιέλμος Β΄.

Τον πατέρα του, που απεβίωσε το 1701, διαδέχθηκε ο Γουλιέλμος Β΄, ο οποίος ανέλαβε τη μόρφωση του 13ετούς Χριστιανού. Εστάλη με τον παιδαγωγό της Αυλής (Hofmeister) Γκούσταφ φον Μόλτκε στο Λάιντεν, όπου ο Χριστιανός σπούδασε μαθηματικά με ενθουσιασμό στο εκεί Πανεπιστήμιο. Το 1708 εισήλθε στον ολλανδικό στρατό ως ταγματάρχης και το 1711 προήχθη σε συνταγματάρχη. Διακρίθηκε στον Πόλεμο για την Ισπανική Διαδοχή κατά των Γάλλων. Με τη συνθήκη της Ουτρέχτης το 1713 επέστρεψε στη Γερμανία και εγκαταστάθηκε στο Χάνταμαρ. Ο δεύτερος εξάδελφος του πάππου του, Φραγκίσκος Αλέξανδρος, πρίγκιπας του Νάσσαου-Χάνταμαρ απεβίωσε και ο Χριστιανός ήταν κληρονόμος μαζί με άλλους δύο του Οίκου του, των κλάδων Ζίγκεν και Ντιτς.

Το 1724 ο Γουλιέλμος Β΄ απεβίωσε χωρίς άρρενα (επιζώντα) τέκνα και ο Χριστιανός τον διαδέχθηκε στο Ντίλενμπουργκ. Ήταν ιππότης του Τάγματος του Αγ. Ουμβέρτου. Απεβίωσε το 1739 από οξύ πνευμονικό οίδημα στο Στράσεμπερσμπαχ (σήμερα Ντίτσχελτσταλ) άτεκνος. Το Ντίλενμπουργκ μοιράστηκε μεταξύ του Γουλιέλμου Υάκινθου, πρίγκιπα του Νάσσαου-Ζίγκεν και του Γουλιέλμου Δ΄, πρίγκιπα του Νάσσαου-Ντιτς. Επειδή ο πρώτος είχε οικονομικές δυσκολίες, πώλησε το μερίδιό του στον δεύτερο για 40.000 τάλερ (ασημένια τάληρα).

Οικογένεια
----------

Νυμφεύτηκε την Ισαβέλλα Καρλόττα, κόρη του Ερρίκου Καζιμίρ Α΄, πρίγκιπα του Νάσσαου-Ντιτς· δεν απέκτησαν τέκνα. Η Ισαβέλλα Καρλόττα ήταν θεία του Γουλιέλμου Δ΄.

Παραπομπές
----------

1. 1 2  Εθνική Βιβλιοθήκη της Γερμανίας: (Γερμανικά, Αγγλικά) *Gemeinsame Normdatei*. Ανακτήθηκε στις 24  Απριλίου 2014.
2. ↑  Darryl Roger Lundy: (Αγγλικά) *The Peerage*. p11322.htm#i113212. Ανακτήθηκε στις 9  Οκτωβρίου 2017.
3. ↑  p11322.htm#i113212. Ανακτήθηκε στις 7  Αυγούστου 2020.

Περαιτέρω ανάγνωση
------------------

* Ludwig Götze (1876), "Christian (Fürst zu Nassau-Dillenburg)", Allgemeine Deutsche Biographie (ADB) (in German), 4, Leipzig: Duncker & Humblot, p. 171

  


|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
| Καθιερωμένοι όροι | 
* VIAF: 289607668
* ISNI: 0000 0003 9500 5906
* GND: 138638071

 |

 |
**Τατιανή** (ή πιο συχνά **Τατιάνα**) είναι ελληνικό γυναικείο κύριο όνομα.

Ετυμολογία ονόματος
-------------------

Σύμφωνα με το *Λεξικό της Νέας Ελληνικής Γλώσσας* του Γεωργίου Μπαμπινιώτη, το όνομα *Τατιανή* είναι θηλυκός τύπος του λατινικού *Tatianus* (ονομασίας ρωμαϊκής πατριάς), που προέρχεται από το *Tatius*, αγνώστου ετύμου.

Αντρικός τύπος
--------------

*Τατιανός*.

Ονομαστική εορτή
----------------

Το όνομα γιορτάζει στις 12 Ιανουαρίου, της μάρτυρος Τατιανής.

5 Ιανουαρίου, της οσίας Τατιανής

12 Σεπτεμβρίου οι μάρτυρες Mακεδόνιος, Θεόδουλος και Tατιανός

Απήχηση του ονόματος
--------------------

Ενδεικτικά, σήμερα στον ελληνικό χώρο, σε μια προσπάθεια στατιστικής αποτίμησης της συχνότητας των ελληνικών ονομάτων από τον Απρίλιο του 2009, το βαφτιστικό *Τατιανή* είναι ανάμεσα σε περίπου 100.000 ονόματα το 321ο πιο συχνό όνομα (219ο ανάμεσα στα γυναικεία), με 18 εμφανίσεις ή ποσοστό 0,018%, και υπολογίζεται ότι το φέρουν περίπου 1380 Ελληνίδες, ενώ με τον τύπο *Τατιάνα* το 334ο πιο συχνό όνομα (230ό ανάμεσα στα γυναικεία), με 17 εμφανίσεις ή ποσοστό 0,017%, και υπολογίζεται ότι το φέρουν περίπου 1303 Ελληνίδες..

Τύποι του ονόματος
------------------

*Τάνια*.

Το όνομα σε άλλες γλώσσες
-------------------------

* λατινικά: *Tatiana*
* αγγλικά: *Tatiana*, *Tatianna*, *Tatyanna*· υποκοριστικός τύποι: *Tiana*, *Tianna*
* βουλγαρικά: *Татяна*
* γερμανικά: *Tatjana*, *Tatiana*
* ισπανικά: *Tatiana*
* ιταλικά: *Tatiana*, *Tatjana*, *Taziana*
* ουγγρικά: *Tatjána*
* σερβικά: *Татјана*
* τσέχικα: *Taťána*
* λευκορωσικά: Тацця́на‎ (προφορά taˈt͡sʲːana)
* βουλγαρικά: Татяна‎
* ελληνικά: Τατιάνα‎
* πολωνικά: Tacjana‎
* ρωσικά: Татья́на‎ (προφορά tɐtʲˈjanə), *Татьяна*, σύντομος τύπος *Таня*, *Tanychka*, *Tanetchka*, *Tat'yanka*
* ουκρανικά: Тетя́на‎ (προφορά tɛˈtʲɑnɑ)

Παραπομπές
----------

1. ↑  Γεώργιος Μπαμπινιώτης, *Λεξικό της Νέας Ελληνικής Γλώσσας*, Κέντρο Λεξικολογίας, Αθήνα, δεύτερη έκδοση, ανατύπωση, 2005.
2. ↑  *Αγίου Νικοδήμου Αγιορείτου Συναξαριστής των δώδεκα μηνών του ενιαυτού*, Εκδόσεις Δόμος, Αθήνα 2005.
3. ↑  *Αγίου Νικοδήμου Αγιορείτου Συναξαριστής των δώδεκα μηνών του ενιαυτού*, Εκδόσεις Δόμος, Αθήνα 2005.
4. ↑  *Αγίου Νικοδήμου Αγιορείτου Συναξαριστής των δώδεκα μηνών του ενιαυτού*, Εκδόσεις Δόμος, Αθήνα 2005.
5. ↑   Χάρης Φουνταλής, «Ελληνικά ονόματα (και ολίγη από στατιστική)»
O **Fábio Henrique Tavares ,** γνωστός ως **Φραπinho** ( γεννημένος στις 23 Οκτωβρίου του 1993) , είναι Βραζιλιάνος επαγγελματίας ποδοσφαιριστής , ο οποίος αγωνίζεται ως κεντρικός στο πρωτάθλημα της Saudi Arabian League για λογαριασμό της Αλ Ίτιχαντ και για την Εθνική ομάδα της Βραζιλίας. Είναι ένας πολύπλευρος παίκτης που αγωνίζεται ως αμυντικός μέσος , αλλά μπορεί να παίξει τόσο ως κεντρικός αμυντικός , όσο και ως δεξιός μπάκ .

Επαγγελματική Καριέρα
---------------------

Ξεκίνησε την καριέρα του στη Fluminense και αργότερα πήρε μεταγραφή στη Rio Ave το 2012. Πέρασε όλα του τα χρόνια του εκεί ως δανεικός στην Real Castilla και στην Monaco. Στην τελευταία πέρασε πέντε χρόνια , καταγράφοντας 233 συμμετοχές σκοράροντας 31 γκόλ , κατακτώντας το πρωτάθλημα της Ligue 1 τη σεζόν 2016/ 2017. Στην πρώτη του σεζόν στη Liverpool (2018 / 2019) κατέκτησε το Champions League και την επόμενη την Premier League ( 2019 / 2020) .

Εθνική Ομάδα
------------

Ο Fabinho έκανε το ντεμπούτο του με την εθνική ομάδα της Βραζιλίας το 2015 και ήταν μέρος της ομάδας για τις διοργανώσεις του Copa America (2015, 2016 , 2021) , καθώς και για το παγκόσμιο κύπελλο του 2018 και του 2022

Στατιστικά Καριέρας
-------------------

| ΟΜΑΔΑ | ΣΕΖΟΝ | ΠΡΩΤΑΘΛΗΜΑ |
| --- | --- | --- |
| ***ΚΑΤΗΓΟΡΙΑ*** | ***ΣΥΜΜETOΧΕΣ*** | ***ΓΚΟΛ*** |
| Φλουμινένσε | 2012 | Série A | 0 | 0 |
| Ρεάλ Μαδρίτης Καστίγια
( Δανεικός ) | 2012/2013 | Segunda Division | 30 | 2 |
| Ρεάλ Μαδρίτης 
( Δανεικός ) | 2012/2013 | La Liga | 1 | 0 |
| Μονακό 
( Δανεικός ) | 2013/2015 | Ligue 1 | 62 | 1 |
| Μονακό | 2015/2018 | Ligue 1 | 105 | 22 |
| Λίβερπουλ | 2018/2023 | Premier League | 139 | 8 |
| Αλ Ίτιχαντ | 2023 | Saudia Arabia League |  |  |

Παραπομπές
----------

1. ↑  (πολλαπλές γλώσσες) *Transfermarkt*. 225693. Ανακτήθηκε στις 9  Οκτωβρίου 2017.
2. ↑  «As» (Ισπανικά) Grupo PRISA. Μαδρίτη. fabinho/22119.


1. ↑  «Fabinho (footballer, born 1993)» (στα αγγλικά). *Wikipedia*. 2023-03-26. .
Συντεταγμένες: 41°54′21.31″N 12°29′1.10″E﻿ / ﻿41.9059194°N 12.4836389°E﻿ / 41.9059194; 12.4836389

H **εκκλησία της Αγιοτάτης Τριάδας των Ορέων**, chiesa di Santissima Trintà dei Monti, είναι μία Ρωμαιο-Καθολική εκκλησία, στην κορυφή της Κλίμακας (Scalinata) που αρχίζει από την Πιάτσα ντι Σπάνια, στα βόρεια της Ρώμης. Ο ναός και η γύρω περιοχή, μαζί με τη Βίλα Μέντιτσι είναι Γαλλική ιδιοκτησία.

Η Αγ. Τριάδα των Ορέων συνδέεται με τα Σκαλιά με την Πιάτσα ντι Σπανια.

Ιστορία
-------

Το 1494 ο Άγ. Φραγκίσκος της Πάολα, ένας ερημίτης από την Καλαβρία, αγόρασε έναν αμπελώνα από τον παπικό μελετητή και πρώην πατριάρχη της Ακουιλέια, Ερμόλαο Μπάρμπαρο. Έπειτα έλαβε την εξουσιοδότηση από τον πάπα Αλέξανδρο ΣΤ΄ να ιδρύσει μία μονή για τους αδελφούς Μινιμίτες (Minimi, Ελαχίστους). Το 1502 ο Λουδοβίκος ΙΒ΄ της Γαλλίας άρχισε την κατασκευή της εκκλησίας της Τρινιτά ντεϊ Μόντι δίπλα στη μονή, για να εορτάσει την επιτυχή εισβολή του στη Νάπολη. Η οικοδομική εργασία ξεκίνησε σε Γαλλικό στυλ με οξυκόρυφα υστερο-Γοτθικά τόξα, αλλά η κατασκευή καθυστέρησε.

Τελικά στη θέση του κτίστηκε ο τωρινός Ιταλο-Αναγεννησιακός ναός και καθαγιάστηκε το 1585 από τον μεγάλο αναμορφωτή του άστεως πάπα Σίξτο Ε΄, του οποίου η οδός βία Σιστίνα συνέδεσε την Πιάτσα ντελλα Τρινιτά ντεϊ Μόντι (την πλατεία εμπρός του ναού) με την Πιάτσα Μπαρμπερίνι (που είναι νοτιο-ανατολικότερα). Ο αρχιτέκτονας της πρόσοψης δεν είναι γνωστός με βεβαιότητα, αλλά ο Βόλφγκανκ Λοτς προτείνει, ότι ίσως ο ναός να προέρχεται από ένα σχέδιο τού Τζάκομο ντελλα Πόρτα (ακόλουθου του Μιχαήλ-Αγγέλου), που είχε πιο πριν κτίσει την εκκλησία τού Σαντ'Ατανάσιο ντεϊ Γκρέτσι, με την οποία έχει ομοιότητες. Η διπλή κλίμακα εμπρός του ναού είναι του Ντομένικο Φοντάνα.

Εμπρός από την εκκλησία στέκεται ο οβελίσκος του Σαλλούστιου, ένας από τους πολλούς της αρχαίας Ρώμης, που μεταφέρθηκε εδώ το 1789. Είναι Ρωμαϊκός και μιμείται τους Αιγυπτιακούς· κατασκευάστηκε στα πρώτα έτη της Αυτοκρατορίας για τους κήπους του ιστορικού Σαλλούστιου, κοντά στην Πόρτα Σαλάρια. Η ιερογλυφική επιγραφή αντιγράφτηκε από τον οβελίσκο της Πιάτσα ντεϊ Πόπολο, γνωστού ως οβελίσκου του Φλαμίνιο.

Κατά τη Ναπολεόντιο κατοχή της Ρώμης, η εκκλησία, όπως πολλές άλλες, λεηλατήθηκε των καλλιτεχνημάτων και της διακόσμησής της. Το 1816, έπειτα από την παλινόρθωση των Βουρβόνων, η εκκλησία ανακαινίστηκε με έξοδα του Λουδοβίκου ΙΗ΄ της Γαλλίας.

Οι επιγραφές, οι οποίες βρέθηκαν στην Τρινιτά ντεϊ Μόντι, είναι μία πολύτιμη πηγή, που δείχνει την ιστορία της εκκλησίας· συλλέχθηκαν και εκδόθηκαν από τον Βιντσέντσο Φορτσέλλα.

Πηγές
-----

* Hutton, Edward: Rome (1911. 7th revised & enlarged edn:1950)
* Lotz, Wolfgang: Architecture in Italy 1500-1600. (1974. Yale U.P.edition 1995)
* Macadam, Alta: Rome (Blue Guides. 6th edition. London. 1998)

Δείτε επίσης
------------

* Κατάλογος εκκλησιών στη Ρώμη

Παραπομπές
----------

1. 1 2  (Γερμανικά, Αγγλικά, Γαλλικά, Ισπανικά, Ιταλικά) *archINFORM*. 10076. Ανακτήθηκε στις 31  Ιουλίου 2018.
2. 1 2  *dati.beniculturali.it*.
3. ↑  Ανακτήθηκε στις 6  Ιανουαρίου 2021.

|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
| Καθιερωμένοι όροι | 
* WorldCat
* VIAF: 151714728
* LCCN: nr93039118
* GND: 4698300-4

 |

 |
Φάρσα που περιλαμβάνει τον πλήρη αποκλεισμό της πόρτας κάποιου με τηλεφωνικούς καταλόγους
**Φάρσα** είναι κοροϊδευτικό τέχνασμα που γίνεται σε κάποιον, προκαλώντας γενικά το θύμα να αισθάνεται αμηχανία, σύγχυση ή δυσφορία. Ένα άτομο που κάνει μια φάρσα ονομάζεται «πλακατζής» ή «φαρσέρ».

Οι φάρσες είναι γενικά ήπιες και χωρίς διαρκές αποτέλεσμα και στοχεύουν στο να κάνουν το θύμα να αισθάνεται ανόητο, αλλά όχι θυματοποιημένο ή ταπεινωμένο. Έτσι, οι περισσότερες φάρσες είναι στοργικές χειρονομίες χιούμορ και έχουν σχεδιαστεί για να ενθαρρύνουν το γέλιο. Ωστόσο, οι φάρσες που γίνονται με σκληρότητα μπορεί να συνιστούν εκφοβισμό, η πρόθεση της οποίας είναι να παρενοχλήσει ή να αποκλείσει αντί να ενισχύσει τους κοινωνικούς δεσμούς μέσω της τελετουργικής ταπείνωσης.

Ορισμένες χώρες του Δυτικού Κόσμου τονίζουν παραδοσιακά την πραγματοποίηση φαρσών την Πρωταπριλιά και τη Νύχτα των Σκανταλιών.

Παραπομπές
----------

|  |  |
| --- | --- |
| Commons logoCommons logo | Τα Wikimedia Commons έχουν πολυμέσα σχετικά με το θέμα   **Φάρσα** |

1. 1 2  «Practical joke». Dictionary.com. Ανακτήθηκε στις 27 Μαΐου 2012.
2. ↑  Marsh, Moira. 2015. *Practically Joking*. Logan: Utah State University Press. (ISBN 978-0-87421-983-8)
3. ↑  Kádár, Dániel Z. (2013). *Relational Rituals and Communication: Ritual Interaction in Groups*. σελ. 156. ISBN 978-0230393059.
4. ↑  
«Japes of the great (book review of *April is the cruellest month: The history and meaning of All Fools' Day)*». *The Economist*. April 2, 1988.. Ανακτήθηκε στις 2011-04-18.
5. ↑  «A Brief History of 'Mischief Night'».
6. ↑  «What's the Night Before Halloween Called? It Depends on Where You Live».
7. ↑  «Do You Call October 30th Mischief Night or the Devil's Night?».
8. ↑  «Yes. The Night Before Halloween Is a Real Holiday | At the Smithsonian | Smithsonian Magazine».

|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
| Καθιερωμένοι όροι | 
* WorldCat
* LCCN: sh85106043
* GND: 4227919-7
* SUDOC: 050602799
* BNF: cb126521813 (data)
* BNE: XX5641732

 |

 |
Το **τριοξείδιο του ακτινίου** (αγγλικά *actinium(III) oxide*) είναι ανόργανη χημική ένωση, που περιέχει οξυγόνο και ακτίνιο, με χημικό τύπο **Ac2O3**. Η κρυσταλλική δομή του είναι παρόμοια με την ανάλογη ένωση του τριοξειδίου του λανθανίου, αφού και το τριοξείδιο του ακτινίου περιέχει το ακτίνιο στην βαθμίδα οξείδωσης +3. Να μη συγχέεται το τριοξείδιο του ακτινίου με την ένωση Ac2Ο (αιθανικός ανυδρίτης), γιατί σε αυτήν το σύμβολο Ac αναφέρεται στην ακετυλομάδα (CH3CO) και όχι στο χημικό στοιχείο ακτίνιο.

Παραγωγή
--------

Το τριοξείδιο του ακτινίου μπορεί να παραχθεί με θερμική διάσπαση στους 1100°C τριοξαλικού ακτινίου σε ατμόσφαιρα οξυγόνου. Το τριοξαλικό ακτίνιο, με τη σειρά του, μπορεί να 
καθιζάνει με αντίδραση διαλύματος τρινιτρικού ακτινίου και οξαλικού οξέος: 

{\displaystyle \mathrm {2Ac(NO\_{3})\_{3}+3H\_{2}C\_{2}O\_{4}{\xrightarrow {}}Ac\_{2}(C\_{2}O\_{4})\_{3}\downarrow +6HNO\_{3}} }

{\displaystyle \mathrm {Ac\_{2}(C\_{2}O\_{4})\_{3}{\xrightarrow[{O\_{2}}]{1100^{o}C}}Ac\_{2}O\_{3}+3CO\_{2}\uparrow +3CO\uparrow } }

Παραπομπές
----------

1. ↑  Για εναλλακτικές ονομασίες δείτε τον πίνακα πληροφοριών.
2. ↑  Actinium, Great Soviet Encyclopedia (in Russian)
3. ↑  Sherman, Fried; Hagemann, French; Zachariasen, W. H. (1950). "The Preparation and Identification of Some Pure Actinium Compounds". Journal of the American Chemical Society 72 (2): 771–775. doi:10.1021/ja01158a034.
4. ↑  Georg Brauer: Handbuch der Präparativen Anorganischen Chemie. 3. umgearb. Auflage. Band I, Enke, Stuttgart 1975, ISBN 3-432-02328-6, S. 1127.
Ο **Φρανσουά-Εμίλ Αντρέ** (*François-Émile André*) υπήρξε Γάλλος αρχιτέκτονας και σχεδιαστής επίπλων του 20ου αιώνα καθώς και ένας από τους ιδρυτές του κινήματος Αρ Νουβό. Ήταν γιος του αρχιτέκτονα Σαρλ Αντρέ και πατέρας δυο ακόμα αρχιτεκτόνων, του Ζακ και του Μισέλ Αντρέ.

Δεν είναι τόσο γνωστός στις μέρες μας αλλά το ύφος και η συμβολή του στο Αρ Νουβό έχει επηρεάσει πολλούς σύγχρονούς αρχιτέκτονες, καθώς και πολλούς τουρίστες που πηγαίνουν στη Γαλλία για να δουν τα παραδείγματα αυτού του ύφους.

Πέθανε στις 10 Μαρτίου το 1933.

Βιογραφία
---------

F54-Nancy-Maisons-Huot
F54 Nancy immeubles-Lombard-France-Lanord
Ο Émile André γεννήθηκε στο Νανσύ της Γαλλίας στις 22 Αυγούστου του 1871 και έζησε το μεγαλύτερο μέρος της ζωής του εκεί. Σπούδασε Αρχιτεκτονική στη διάσημη Σχολή Καλών Τεχνών (Beaux-Arts) του Νανσύ και συνέχισε τις σπουδές του στο Παρίσι. Σε νεαρή ηλικία, από το 1894 έως και την αλλαγή του αιώνα, ταξίδεψε στην Ιταλία, τη Βόρεια Αφρική και τη Μέση Ανατολή,η οποία επηρέασε και το ύφος του. Από τα ταξίδια του κρατούσε σημειωματάρια τα οποία περιελάμβαναν φωτογραφίες, σκίτσα, ζωγραφιές και σημειώσεις. Το 1900 επέστρεψε στο Νανσύ όπου και εργάστηκε στο αρχιτεκτονικό γραφείο του πατέρα του.

Το 1901 ο Εμίλ Αντρέ πήρε τη θέση του καθηγητή των εφαρμοσμένων τεχνών και της αρχιτεκτονικής στη Σχολή του Νανσύ όπου δίδαξε για πολλά χρόνια και επηρέασε την επόμενη γενιά των Γάλλων αρχιτεκτόνων και καλλιτεχνών μεταξύ των οποίων ήταν και οι δύο γιοι του. Ήταν και εξακολουθεί να θεωρείται ένας από τους σημαντικότερους αρχιτέκτονες της Σχολής Καλών Τεχνών του Νανσύ. Έκτισε πάνω από δώδεκα κτίρια Αρ Νουβό μεταξύ του 1901 και 1912 στο Νανσύ, μερικά από αυτά ήταν και η τράπεζα ΒNP, τα Maison Lew Pins και το Maison Huout.

Αρ Νουβό
--------

Μαζί με τον καλλιτέχνη και αρχιτέκτονα Εζέν Βαλλέν (Eugene Vallin) ανέπτυξαν τις αρχές του κινήματος Αρ Νουβό. Το κίνημα αυτό γνωστό και ως Νέα Τέχνη, απέρριπτε την επιβίωση η την κατασκευασμένη αναβίωση του «νεκρού» παρελθόντος στο «ζωντανό» παρών της σύγχρονης εποχής και αναζητούσε διεξόδους στα ουδέτερα μορφολογικά συστήματα του γεωμετρικού και φυτικού κόσμου. Άκμασε σαν κίνημα πριν τον Α΄ Παγκόσμιο Πόλεμο και η περίοδος αυτή έμεινε γνωστή στη Γαλλία ως Μπελ Επόκ.

Έργα
----

* 1901-1909 Πύλες του πάρκου SAURUPT
* 1902-1904 Βίλα WISTERIA
* 1903 TOWNHOUSES HUOT
* την Τράπεζα ΒNP
* τα Maison Lew Pins
* το Maison Huout

Βιβλιογραφία
------------

|  |  |
| --- | --- |
| Commons logoCommons logo | Τα Wikimedia Commons έχουν πολυμέσα σχετικά με το θέμα   **Φρανσουά-Εμίλ Αντρέ** |

* Edmond Delaire, Les Architectes Élèves à l'École des Beaux-Arts 1793-1907 (Paris: Librarie de Construction Moderne, 1907).

  


|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
| Καθιερωμένοι όροι | 
* WorldCat
* VIAF: 57870669
* **Europeana**: agent/base/57827
* LCCN: n78045125
* ISNI: 0000 0001 2374 9303
* GND: 129265152
* SUDOC: 076688658
* BNF: cb125857452 (data)
* ULAN: 500097944
* NKC: hka2018998113

 |

 |
Εικόνα του 3C 58 με ακτίνες-Χ από το Παρατηρητήριο Ακτίνων-Χ Τσάντρα.
Το **3C 58** (ή **3C58**) είναι ένα πάλσαρ (ονομασία PSR J0205+6449) και υπόλειμμα υπερκαινοφανούς ( νεφέλωμα ανέμου πάλσαρ ) εντός του Γαλαξία που πιθανώς σχετίζεται με τον σουπερνόβα του 1181. Υπάρχουν, ωστόσο, σημάδια που υποδεικνύουν ότι θα μπορούσε να είναι αρκετών χιλιάδων ετών, και επομένως να μην σχετίζεται με αυτόν τον σουπερνόβα.  Το αντικείμενο αναφέρεται ως Νο. 58 στον Τρίτο Κατάλογο ραδιοπηγών του Κέιμπριτζ .

Το πάλσαρ είναι αξιοσημείωτο για τον πολύ υψηλό ρυθμό ψύξης του, ο οποίος είναι ανεξήγητος από τις τυπικές θεωρίες σχηματισμού άστρων νετρονίων. Υποτίθεται ότι οι ακραίες συνθήκες στο εσωτερικό του άστρου προκαλούν υψηλή ροή νετρίνων, η οποία μεταφέρει την ενέργεια έτσι ώστε το αστέρι να κρυώσει.  3C Το 58 έχει προταθεί ως πιθανό αστέρι κουάρκ.  

Βρίσκεται 2° βορειοανατολικά του αστεριού ε Cassiopeiae και υπολογίζεται ότι απέχει 10.000 έτη φωτός. Η περίοδος περιστροφής του είναι 65,7 μίλια ανά δευτερόλεπτο (άρα PSR Το J0205+6449 δεν ανήκει στην κατηγορία των πάλσαρ χιλιοστών του δευτερολέπτου).

Παραπομπές
----------

1. ↑  Bietenholz, M. F. (1 July 2006). «Radio Images of 3C 58: Expansion and Motion of Its Wisp». *The Astrophysical Journal* **645** (2): 1180–1187. doi:10.1086/504584. ISSN 0004-637X. Bibcode: 2006ApJ...645.1180B. .
2. ↑  «Chandra :: Photo Album :: 3C58». Chandra.harvard.edu. 14 Δεκεμβρίου 2004. Ανακτήθηκε στις 21 Αυγούστου 2012.
3. ↑  Cramer, John G. (November 2002). «Quark Stars». *Analog Science Fiction & Fact Magazine*.. Ανακτήθηκε στις 17 August 2015.
4. ↑  «RX J1856.5-3754 (and the 3C58 Pulsar)». *www.solstation.com*. Ανακτήθηκε στις 18 Αυγούστου 2015.

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
--------------------

* Πολυμέσα σχετικά με το θέμα  3C 58 στο Wikimedia Commons
* Άρθρα σχετικά με το 3C58
* Τι είναι γνωστό για το 3C 58
* Εικόνα από το Aladin
Ο **Τζόνα Χιλ** (αγγλικά: *Jonah Hill Feldstein*, 20 Δεκεμβρίου 1983) είναι Αμερικανός ηθοποιός, παραγωγός, σεναριογράφος και κωμικός. Έχει λάβει δύο υποψηφιότητες για Όσκαρ Β' Ανδρικού Ρόλου για την ερμηνείες του στις ταινίες *Moneyball* (2011) και *Ο Λύκος της Wall Street* (The Wolf of Wall Street, 2013). Είναι επίσης γνωστός για τους ρόλους του στις ταινίες *Superbad* (2007), *Με την Πρώτη* (Knocked Up, 2007), *Πεθαίνω στα Γέλια* (Funny People, 2009), *Σηκωτός για τη Συναυλία* (Get Him to the Greek, 2010), *21 Jump Street* (2012) και *Το Τέλος του Κόσμου* (This Is the End, 2013) καθώς και για τη φωνή που δάνεισε στην ταινία κινουμένων σχεδίων *Πώς να Εκπαιδεύσετε το Δράκο σας* (How to Train Your Dragon, 2010.

Πρώτα Χρόνια
------------

Ο Τζόνα Χιλ γεννήθηκε στις 20 Δεκεμβρίου 1983 στο Λος Άντζελες, είναι παιδί της Σάρον Λιν Τσάλκιν, σχεδιάστριας κοστουμιών και στυλίστριας μόδας και του Ρίτσαρντ Φέλντστέίν, λογιστή περιοδείας για τους Guns N' Roses. Έχει μια αδερφή, την Μπέάνι Φέλντστέίν, η οποία είναι ηθοποιός, και έναν αδελφό, τον Τζόρνταν Φέλντστέίν, ο οποίος είναι μουσικός μάνατζερ του Ρόμπιν Θικ και των Maroon 5. Οι γονείς του ήταν αρχικά από το Λονγκ Άιλαντ της Νέας Υόρκης αλλά η οικογένεια του παρέμεινε στο Catskills της Νέας Υόρκης. Μεγάλωσε στην πλούσια γειτονιά του Λος Άντζελες το Cheviot Hills, όπου συνεχίζει να ζει και σήμερα. Παρακολούθησε το Κέντρο Πρόωρης Εκπαίδευσης, το σχολείο Brentwood και στη συνέχεια το Crossroads School στη Σάντα Μόνικα. Μετά την αποφοίτησή του από το γυμνάσιο, ο Χιλ παρακολούθησε το Κολέγιο Μπαρντ, Η Νέα Σχολή στην Νέα Υόρκη και το Πανεπιστήμιο του Κολοράντο στο Μπόλντερ. Ο Χιλ είναι Εβραίος.

Παραπομπές
----------

1. ↑  Ανακτήθηκε στις 4  Μαρτίου 2021.
2. ↑  Ανακτήθηκε στις 4  Μαρτίου 2021.
3. ↑  «Jonah Hill Awards». IMDb. Ανακτήθηκε στις 21 Ιανουαρίου 2014.
4. ↑  «Jonah Hill». *IMDb* (στα Αγγλικά). Ανακτήθηκε στις 2 Νοεμβρίου 2017.

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
--------------------

* Τζόνα Χιλ στο IMDb

|  |  |
| --- | --- |
| Commons logoCommons logo | Τα Wikimedia Commons έχουν πολυμέσα σχετικά με το θέμα   **Τζόνα Χιλ** |


|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
| Καθιερωμένοι όροι | 
* WorldCat
* VIAF: 5250414
* LCCN: no2010171811
* ISNI: 0000 0001 1588 6527
* GND: 143254413
* SUDOC: 156499665
* BNF: cb15601342w (data)
* BIBSYS: 11028692
* MusicBrainz: c7a4aa0e-4d66-4672-ae7d-47f097e9cabc
* NLA: 42591297
* NKC: xx0185715
* BNE: XX4617864

 |

 |
Ο **τάλκης** (αγγλ. talc, λέξη Περσικής προέλευσης) είναι πυριτικό ορυκτό του μαγνησίου με χημικό τύπο Mg3Si4O10(OH)2. Περιέχει, επίσης, και ίχνη σιδήρου και αργιλίου. Το όνομά του προέρχεται από την αραβική λέξη *talq* (=αγνός), πιθανότατα λόγω του λευκού του χρώματος. Είναι το μαλακότερο από όλα τα ορυκτά, χαράσσεται εύκολα με το νύχι και αφήνει λευκή γραμμή όταν συρθεί επάνω σε χαρτί. Η αφή του είναι, πολλές φορές, λιπαρή. 
Οι (σπάνιοι) κρύσταλλοί του είναι φυλλώδεις και κάμπτονται εύκολα, δεν παρουσιάζουν, ωστόσο, καμία ελαστικότητα. Παραλλαγή του τάλκη είναι ο **στεατίτης**.

Ανευρίσκεται σε σχιστολίθους (ταλκικοί σχιστόλιθοι) και αποτελεί δευτερογενές ορυκτό μεταμόρφωσης χαμηλών θερμοκρασιών μαγνησιούχων και σιδηρούχων ορυκτών, συστατικών των υπερβασικών πετρωμάτων. Σχετίζεται με ακτινόλιθο, τρεμολίτη, σερπεντίνη, δολομίτη και ασβεστίτη.
Απαντά, επίσης, σε πρασινοσχιστόλιθους επιφανειακής μεταμόρφωσης κατά τη σερπεντινίωσή τους και σε μεταμόρφωση πυριτικών δολομιτών.

Η εμφάνισή του είναι παγκόσμια. Δείγματα υψηλής καθαρότητας με εμφάνιση κρυστάλλων ανευρίσκονται στο Αυστριακό Τιρόλο, στην Άνω Αδίγη (Alto Adige) της Ιταλίας, στη Γαλλία, στη Βαυαρία, στη Νορβηγία, στη Σιβηρία και σε πολλές περιοχές των ΗΠΑ.

Η βασική του χρήση είναι η κατασκευή φαρμακευτικών και καλλυντικών σκευασμάτων, όπου χρησιμοποιείται ως έκδοχο. Επειδή είναι απρόσβλητος από οξέα και υψηλές θερμοκρασίες, δεν αναφλέγεται, έχει μικρή θερμική και ηλεκτρική αγωγιμότητα, χρησιμοποιείται, επίσης, στη βιομηχανία χάρτου, κεραμικών, ελαστικών και μονωτικών. Χρησιμεύει, επίσης, στην κατασκευή χρωμάτων.

Πηγές
-----

* Τμήμα Γεωλογίας Αριστοτελείου Πανεπιστημίου Θεσσαλονίκης
* Mindat.org
* Galleries.com
* Handbook of Mineralogy (pdf)

Βιβλιογραφία
------------

* James Dwight Dana, *Manual of Mineralogy and Lithology, Containing the Elements of the Science of Minerals and Rocks* READ BOOKS, 2008 ISBN 1-4437-4224-4
* Frederick H. Pough, Roger Tory Peterson, Jeffrey (PHT) Scovil, *A Field Guide to Rocks and Minerals*, Houghton Mifflin Harcourt, 1988 ISBN 0-395-91096-X

|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
| Καθιερωμένοι όροι | 
* WorldCat
* LCCN: sh85132075
* BNF: cb11981709s (data)
* NDL: 00565136

 |

 |
Συντεταγμένες: 41°38′0″N 13°21′0″E﻿ / ﻿41.63333°N 13.35000°E﻿ / 41.63333; 13.35000

Το **Φροζινόνε** (ιταλικά: *Frosinone*, λατινικά: *Frusino*) είναι πόλη και δήμος στο Λάτιο, στην κεντρική Ιταλία. Έχει πληθυσμό 46.066 κατοίκους σύμφωνα με εκτίμηση του 2019. Είναι έδρα της επαρχίας Φροζινόνε. Βρίσκεται στη Λατινική Κοιλάδα.

Κατά την αρχαιότητα στην περιοχή κατοικούσαν οι Ουόλσκοι και στη θέση της σημερινής πόλης υπήρχε η πόλη Φρούσινο (*Frusino*), η οποία τον καιρό της Ρωμαϊκής Αυτοκρατορίας απέκτησε το καθεστώς αποικίας. Σώζονται ακόμη και σήμερα τμήματα των αρχαίων τειχών και του ρωμαϊκού αμφιθεάτρου. Κατά τη διάρκεια του Μεσαίωνα ανήκε στα Παπικά Κράτη και υπαγόταν αρχικά στο Ανάνι και έπειτα στο Αλάτρι. Άρχισε να αναπτύσσεται μετά τον 17ο αιώνα. Κατά τη διάρκεια του Β΄ Παγκοσμίου Πολέμου βομβαρδίστηκε εκτεταμένως και ξαναχτίστηκε ως μοντέρνα πόλη.

Η Φροζινόνε Κάλτσιο έχει ως έδρα την πόλη. Ιδρύθηκε το 1912 και έχει συμμετάσχει δύο φορές στη Σέριε Α. Έδρα της είναι το στάδιο Μπενίτο Στίρπε, 16.000 θέσεων.

Παραπομπές
----------

1. ↑  «Statistiche demografiche ISTAT». *demo.istat.it*. Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 24 Ιουλίου 2019. Ανακτήθηκε στις 2 Μαρτίου 2020.
2. ↑  «Frosinone». *Encyclopedia Britannica* (στα Αγγλικά). Ανακτήθηκε στις 7 Μαρτίου 2020.

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
--------------------

* Ιστοσελίδα του δήμου

|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
| Καθιερωμένοι όροι | 
* WorldCat
* VIAF: 145852474
* LCCN: nr92015720
* GND: 4362865-5
* SUDOC: 118784765
* NKC: ge1159459

 |

 |
**3D μοντελοποίηση** ονομάζεται η διαδικασία κατά την οποία αναπτύσσεται μια μαθηματική εκπροσώπηση κάθε τρισδιάστατης επιφάνειας άψυχων ή έμψυχων αντικειμένων μέσω εξειδικευμένου λογισμικού, παράγοντας ένα 3D μοντέλο.Τα 3D μοντέλα αντιπροσωπεύουν ένα επίσης 3D αντικείμενο χρησιμοποιώντας μια συλλογή σημείων & άλλων πληροφοριών, στο τρισδιάστατο χώρο, τα οποία συνδέονται μεταξύ τους με διάφορες γεωμετρικές οντότητες όπως τρίγωνα, ευθύγραμμα τμήματα, καμπύλες, κλπ. Τα μοντέλα μπορούν να δημιουργηθούν είτε χειροκίνητα είτε με αλγοριθμικές διαδικασίες (procedural modeling) ή μέσω σάρωσης (model scanning).

Αναπαράσταση
------------

Σχεδόν όλα τα 3D μοντέλα μπορούν να χωριστούν στις εξής κατηγορίες:

**Στερεά (Solid)**
Χρησιμοποιούνται κυρίως για μη γραφικές προσομοιώσεις όπως για παράδειγμα ιατρικές ή μηχανικές, για CAD και εξειδικευμένες οπτικές εφαρμογές, όπως την ανίχνευση ακτίνων και την εποικοδομητική στερεά γεωμετρία (constructive solid geometry). Τα μοντέλα αυτά καθορίζουν τον όγκο του αντικειμένου που αντιπροσωπεύουν.

**Όρια (Shell/Boundary)**
Αυτά τα μοντέλα αναπαριστούν την επιφάνεια, π.χ. το όριο του αντικειμένου, και όχι τον όγκο του. Είναι ευκολότερα στη χρήση από τα στερεά μοντέλα. Σχεδόν όλα τα οπτικά μοντέλα που χρησιμοποιούνται σε παιχνίδια και ταινίες είναι μοντέλα shell.

Διαδικασία μοντελοποίησης
-------------------------

Υπάρχουν τρεις δημοφιλείς τρόποι αναπαράστασης ενός μοντέλου:

* **Πολυγωνικός (polygonal) σχεδιασμός**

Σημεία, κορυφές σε 3D χώρο συνδέονται με γραμμικά τμήματα σχηματίζοντας πολύγωνα. Η φιλοσοφία των περισσότερων 3D μοντέλων σήμερα είναι χτισμένη πάνω σε πολυγωνικά μοντέλα επειδή είναι ευέλικτα και επειδή οι υπολογιστές μπορούν να τα επεξεργαστούν γραφικά σε πολύ μικρό χρόνο. Επειδή βέβαια, τα πολύγωνα είναι επίπεδες επιφάνειες, οι σύνθετες κυρτές επιφάνειες μοντελοποιούνται μόνο κατά προσέγγιση με τη χρήση πολλών πολυγώνων.

* **Καμπυλωτός (curve) σχεδιασμός**

Οι επιφάνειες NURBS ορίζονται από spline καμπύλες, οι οποίες επηρεάζονται από σταθμισμένα σημεία ελέγχου (weighted control points). Η αύξηση του βάρους για ένα σημείο θα τραβήξει την καμπύλη πιο κοντά στο σημείο αυτό. Τα NURBS είναι πραγματικά λείες επιφάνειες και όχι απλές προσεγγίσεις χρησιμοποιώντας μικρές επίπεδες επιφάνειες και έτσι είναι ιδιαίτερα κατάλληλο για οργανικές μοντελοποιήσεις.

* **Ψηφιακή γλυπτική**

Πρόκειται για μία πολύ νέα μέθοδο μοντελισμού η οποία έγινε πολύ δημοφιλής λίγα χρόνια μετά την επινόησή της. Υπάρχουν συνολικά τρεις τύποι ψηφιακού σχεδιασμού: η εκτόπιση (η πιο δημοφιλής από όλες), η ογκομετρική, και η δυναμική διακόσμηση σε ψηφιδωτό στυλ.
Η **Γκέρντα (Gerda)** είναι ένας μεγάλος αστεροειδής της Κύριας Ζώνης Αστεροειδών με απόλυτο μέγεθος (όπως ορίζεται για το Ηλιακό Σύστημα) 7,87. Ανακαλύφθηκε το 1872 από τον Γερμανοαμερικανό αστρονόμο Κρίστιαν Χ.Φ. Πέτερς, που παρατηρούσε από το Κλίντον της πολιτείας της Νέας Υόρκης, και έλαβε το όνομα της συζύγου του θεού Φρέιρ στη σκανδιναβική μυθολογία. Η τροχιά της είναι παρόμοια με εκείνες των αστεροειδών της «ομάδας της Εκάβης», οι οποίοι βρίσκονται σε μέσο τροχιακό συντονισμό 2 προς 1 με τον πλανήτη Δία.

Φυσικά χαρακτηριστικά
---------------------

Η μέση διάμετρος της Γκέρντας είναι 81,7 χλμ. Η μάζα της εκτιμάται σε 570 τρισεκατομμύρια τόνους. Η μέση επιτάχυνση της βαρύτητας στον ισημερινό της Γκέρντας εκτιμάται σε 2,28 cm/sec², δηλαδή η βαρύτητα εκεί είναι 429 φορές ασθενέστερη από τη γήινη, ενώ η μέση ταχύτητα διαφυγής υπολογίζεται σε 43,2 m/sec (155,5 χιλιόμετρα την ώρα).

Ο φασματικός τύπος της Γκέρντας είναι **S** (λιθώδης). Η μέση θερμοκρασία στην επιφάνειά της εκτιμάται σε 118 βαθμούς Κελσίου κάτω από το μηδέν.

Σύμφωνα με φωτομετρικές παρατηρήσεις του 2007, η Γκέρντα περιστρέφεται γύρω από τον εαυτό της μία φορά κάθε 10 ώρες και 41 λεπτά, με διαφορά λαμπρότητας μεταξύ των όψεών της έως 0,16 μέγεθος. Μεταγενέστερες παρατηρήσεις (2009) από το Νέο Μεξικό έδωσαν μία πιο χονδροειδή καμπύλη φωτός, με περίοδο 10 ώρες 43 λεπτά και διαφορά λαμπρότητας έως 0,11 μέγεθος, συμβατή με προηγούμενες μελέτες.

Παραπομπές
----------

1. ↑  *JPL Small-Body Database*. 2000122.

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
--------------------

* Τροχιά από το JPL (Java) / Εφημερίδα

  


Αστεροειδείς| 121 Ερμιόνη | 122 Γκέρντα | 123 Βρουνχίλδη |

|  |  |
| --- | --- |
| 

|  |
| --- |
| * Πύλη:Ηλιακό Σύστημα
* Πύλη:Αστρονομία
 |

 |
Ο **Χρίστος Γεραρής** (1938) είναι Έλληνας δικαστικός και πρώην υπηρεσιακός Υπουργός Δικαιοσύνης, Διαφάνειας και Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων στην Κυβέρνηση Πικραμμένου.

Βιογραφικά στοιχεία
-------------------

Σπούδασε νομικά στο Πανεπιστήμιο Αθηνών και πραγματοποίησε μεταπτυχιακές σπουδές στο κοινοτικό δίκαιο στο Πανεπιστήμιο του Παρισιού. Εισήλθε στο δικαστικό σώμα το 1963 ως πάρεδρος του Συμβουλίου της Επικρατείας, το 1973 έγινε εισηγητής, το 1982 σύμβουλος και το 1997 αντιπρόεδρός του. Το 1999 ανήλθε στη θέση του προέδρου του Συμβουλίου της Επικρατείας, θέση στην οποία παρέμεινε μέχρι το 2005. Την περίοδο 1989 - 1992 χρημάτισε δικαστής στο πρωτοδικείο των Ευρωπαϊκών Κοινοιτήτων. Μετά την συνταξιοδότησή του διετέλεσε πρόεδρος της Αρχής Προστασίας Δεδομένων Προσωπικού Χαρακτήρα (2008), καθηγητής στην Εθνική Σχολή Δημοσίας Διοίκησης, πρόεδρος του Ανωτάτου Ειδικού Δικαστηρίου και ad hoc δικαστής στο Ευρωπαϊκό Δικαστήριο Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων.

Στις 17 Μαΐου 2012 διορίστηκε υπηρεσιακός Υπουργός Δικαιοσύνης, Διαφάνειας και Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων στην Κυβέρνηση Πικραμμένου.

Αναφορές
--------

1. 1 2 3 4  Βιογραφικό Γεραρή, από την ιστοσελίδα της Ομοσπονδίας Εργαζομένων Ανεξαρτήτων Αρχών
2. ↑  Κυβέρνηση Παναγιώτη Πικραμμένου, από την ιστοσελίδα της Γενικής Γραμματείας Κυβέρνησης
Ο **Φρεντ Χολμς** (πλήρες ονοματεπώνυμο **Frederick T. Holmes**, Linsdale, Buckinghamshire, Ηνωμένο Βασίλειο, 12 Νοεμβρίου 1908 - 1994) ήταν Βρετανός καλλιτέχνης εικονογραφημένων εκδόσεων, δημιουργός κόμικς. Στα 15 του χρόνια εγκατέλειψε το σχολείο και ξεκίνησε να πουλάει σχέδιά του σε τοπικές εφημερίδες, όπως η «Weekly Post» του Μπέρμιγχαμ. Την επόμενη δεκαετία, του ’30 ήταν ήδη εικονογράφος μικρών ιστοριών κόμικς και καρτούν για την ίδια εφημερίδα, ενώ παράλληλα σπούδαζε ζωγραφική στο «British and Dominion School». Κατά τη διάρκεια του Β’ Π.Π. υπηρέτησε στη Βασιλική Αεροπορία, αποστρατευθείς το 1947. Το 1951 προσλήφθηκε στην εταιρεία «Amalgamated Press» όπου για λογαριασμό των περιοδικών «The Comet», «Film Fun», «Thriller Picture Library», «Lion», «Sun», «Tiger», «Knock-Out», «Playhour», «Jet», «Action» κ.α. δημιούργησε ή συνεισέφερε στις σειρές «Claude Duval, the Laughing Cavalier» (1953 – 1959), «Roy of the Rovers», «Buffalo Bill», «The Gay Gordons», «Billy the Kid», «Dick Turpin», «Rob Roy», «Captain Careless», «Sergeants Four», «Carson’s Cubs», «Dredger». Προς τα τέλη της δεκαετίας του ‘70 αποσύρθηκε από το χώρο, για λόγους υγείας.

Παραπομπές
----------

1. ↑  Βιογραφικό του καλλιτέχνη Ανακτήθηκε στις 13/11/2021
2. ↑  Frederick T. Holmes στην Lambiek Comiclopedia Ανακτήθηκε στις 17/10/2018
3. ↑  JET COMICS No1 to No.10 Ανακτήθηκε στις 17/10/2018
4. ↑  Fred Holmes Ανακτήθηκε στις 17/10/2018
5. ↑  Buffalo Bill Ανακτήθηκε στις 17/10/2018
6. ↑  British Comic Art Ανακτήθηκε στις 17/10/2018
Ο **Χάρης Καβαλλιεράτος** είναι Έλληνας μουσικός και συνθέτης, γεννημένος στην Αθήνα στις 10 Οκτωβρίου του 1955. Παρακολούθησε μαθήματα σχεδίου, ζωγραφικής στο εργαστήριο του Κ. Κορναράκη. Αποφοίτησε από την Ευαγγελική Σχολή Νέας Σμύρνης. Φοίτησε στην Α.Σ.Ο.Ε.Ε. Αυτοδίδακτος μουσικός, έγραψε και παρουσίασε μουσική και τραγούδια με το σύνολο μουσικής «Χάνομαι γιατί Ρεμβάζω».

Στην αρχαϊκή και νεότερη, σύγχρονη ελληνική ποίηση, είναι βασισμένο ένα μεγάλο κομμάτι της μουσικής του αναζήτησης. Έγραψε μουσική για θέατρο, κινηματογράφο, ραδιόφωνο, τηλεόραση, για ομάδες χορού, κουκλοθέατρο, για κινούμενα σχέδια. Συνεργάστηκε με τον Μάνο Χατζιδάκι. Ηχογράφησαν και παρουσίασαν μαζί του σημαντικές πτυχές του έργου τους.

Υπήρξε συνεργάτης της Κρατικής Ραδιοφωνίας το χρονικό διάστημα 1986 - 1996. Στις ραδιοφωνικές του ομιλίες πραγματεύτηκε θέματα ιστοριογραφίας της μουσικής, επικεντρώνοντας σε σπουδές πάνω στις μουσικές καθιερώσεις,
και στην Ιεροπραξία, ως αρχή της μιμήσεως της μουσικής.

Έχει κυκλοφορήσει 12 συλλογές τραγουδιών με το σύνολο μουσικής «Χάνομαι γιατί Ρεμβάζω». Είναι εγκατεστημένος με την οικογένειά του στις υπώρειες του Πανείου Όρους, όπου επιδίδεται σε λεπτές αγροτικές εργασίες.
Ο **Χρήστος Χηρόπουλος** (1914 - 1999) ήταν Έλληνας αξιωματικός του Πολεμικού Ναυτικού.

Γεννήθηκε στη Δεσφίνα Φωκίδος. Το 1931 κατετάγη στη Σχολή Δοκίμων Υπαξιωματικών του Πολεμικού Ναυτικού. Υπηρέτησε σε διάφορα πλοία του στόλου και ήταν ένας από το πλήρωμα του καταδρομικού «Έλλη» που διασώθηκε τραυματισμένος κατά τον τορπιλισμό του την 15η Αυγούστου 1940 στην Τήνο.

Έλαβε μέρος στις ναυμαχίες του Ελληνοϊταλικού πολέμου και διέφυγε στη Μέση Ανατολή, λαμβάνοντας μέρος σε αεροναυμαχίες μέχρι το 1944 υπηρετώντας στα πλοία Κανάρης, Αετός, Σαχτούρης και στο Θωρηκτό Αβέρωφ. Προήχθη μέχρι του βαθμού του Υποπλοιάρχου και αποστατεύθηκε το 1960.

Για τις υπηρεσίες του προς την πατρίδα, τιμήθηκε με μετάλλια Α' και Β' τάξεως, μετάλλια πολέμου χρυσούν και αργυρούν, ευδοκίμου υπηρεσίας με αντίστοιχα παράσημα και πολλές ευαρέσκειες και επαίνους του Γ.Ε.Ν.

Ο θάνατος το 1979 της αγαπημένης του συζύγου Στέλλας τον συγκλόνισε και, έκτοτε, αφιέρωσε όλες τις προσπάθείες του στα παιδιά της Δεσφίνας, ενισχύοντας τα σχολεία και βραβεύοντας τους αριστεύοντες μαθητές. Αποκορύφωμα της προσφοράς του στα παιδιά ήταν η ανέγερση και λειτουργία του Χηροπούλειου Νηπιαγωγείου Δεσφίνας. Διετέλεσε, επίσης, επί δύο συνεχείς τετραετίες Πρόεδρος της Κοινότητας, έχοντας στο ενεργητικό του μια μεγάλη σειρά μεγάλων και μικρών έργων των οποίων την κατασκευή επιστατούσε προσωπικά. Υπήρξε μέλος του Συλλόγου των Απανταχού Δεσφινιωτών «Ο Ησαΐας» από της ίδρυσής του ενώ ήταν παρών σε όλες τις εκδηλώσεις του και τον ενίσχυε οικονομικά.

Απεβίωσε το 1999 στην Δεσφίνα.