recursal/SuperWikiNEXT-32B huggingface dataset:
Τα **Χαφλόνγκ Χίντι** (Χίντι: हफ़लौंग हिन्दी) είναι η κοινή διάλεκτος της επαρχίας Ντίμα Χασάο της πολιτείας Άσαμ της Ινδίας. Πρόκειται για γλωσσικό κατασκεύασμα που προήλθε από τα Χίντι και περιλαμβάνει λεξιλόγιο από διάφορες άλλες γλώσσες, όπως τα Βεγγαλικά, τη Ντιμάσα και τη διάλεκτο Ζέμε Νάγκα. Παίρνει το όνομά της από το Χαφλόνγκ, έδρα της επαρχίας Ντίμα Χασάο.

Παραδειγματικές φράσεις
-----------------------

Η διάλεκτος είναι σε μεγάλο βαθμό κατανοητή για τους ομιλητές των Χίντι και περιέχει απλουστευμένη γραμματική με δανεικές λέξεις.

| Φράση | Ελληνικό γλωσσάρι | Σημασία |
| --- | --- | --- |
| hum tumko madat karne nhi sekega | Εγώ (υπονόησα) εσένα (tumko) με βοήθεια (madat) | "Δεν μπορώ να σε βοηθήσω." |
| tumraa kuttaa se hamko kamraayaa | Ο (tumraa) σκύλος (kuttaa) σου (hamko) με δάγκωσε (kamraayaa) | "Με δάγκωσε σκύλος." |
| tum kahaan jaaegaa | Εκεί (kahaan) εσύ (tum), που θα πας (jaa-egaa); | "Πού θα πας;" |

Σε αντίθεση με τις έντυπες μορφές των Χίντι, η ποικιλία Χαφλόνγκ στερείται προσωπικής και αριθμητικής συμφωνίας, ρηματική και εργατική σήμανση του θέματος, όταν οι μεταβατικές προτάσεις είναι σε παρωχημένο ή αόριστο.

Παραπομπές
----------

1. ↑  Col Ved Prakash, "Encyclopaedia of North-east India, Vol# 2", Atlantic Publishers Distributors;Pg 575, (ISBN 978-81-269-0704-5)
2. ↑  «In this Assam district, Hindi unites 11 tribes». Indian Express, September 10, 2007. Ανακτήθηκε στις 17 Σεπτεμβρίου 2008.
Ο **Βαγράτ/Παγκράτιος Β΄**, γεωργιανά: ბაგრატ II Bagrat II, (937 – 994) από τον Οίκο των Βαγρατιδών-Ιβηρίας ήταν Γεωργιανός πρίγκιπας του Τάο-Κλαρτζέτι και τιτουλάριος βασιλιάς της Ιβηρίας-Κάρτλι από το 958 έως το τέλος του. Ήταν επίσης γνωστός ως **Ρεγκουένι** (ბაგრატ), ένα παρωνύμιο, που αποδίδεται στα ελληνικά ως "ο Απλός".

Βιογραφία
---------

Ο Βαγράτ Β΄ ήταν ο μεγαλύτερος γιος του Σουμπάτ Α΄, τον οποίο διαδέχθηκε ως «βασιλιάς των Ιβηρίων» το 958. Παρά το βασιλικό καθεστώς, ο Βαγράτ Β΄ κυβερνούσε μόνο το βόρειο ή εντεύθεν Τάο και, σε αντίθεση με τον πατέρα του, δεν του απονεμήθηκε ο υψηλός Βυζαντινός αυλικός τίτλος του *κουροπαλάτη*, ο οποίος απονεμήθηκε στον εξάδελφό του Aνταρνάσε Ε΄ ηγεμόνα του νότιου ή εκείθεν Τάο. Ο καθηγητής Tακαϊσβίλι εξηγεί το επίθετο του Βαγράτ Β΄, "Απλός", από τη νεότερη ηλικία του κατά την άνοδό του στο θρόνο. Ο Βαγράτ Β΄ εμφανιζόταν συχνά ως συνεργάτης του συγγενή του Δαυίδ Γ΄ του Τάο, του πιο σημαντικού μέλους των Βαγρατιδών εκείνης της εποχής, βοηθώντας τον εναντίον των Ραουαδιδών του Αζερμπαϊτζάν και ακόμη και εναντίον τού γιου του και συμβασιλιά Γκούργκεν, κατά τη διάρκεια μίας σύντομης διάσπασης μεταξύ των Βαγρατιδών. Μέχρι το 978 ο Γκούργκεν είχε γίνει ο de facto βασιλιάς της Ιβηρίας, ενώ ο γιος του Βαγράτ Γ΄ είχε υιοθετηθεί και οριστεί ως κληρονόμος από τον Δαβίδ Γ΄ του Τάο, θέτοντας έτσι τη βάση για μελλοντική ενοποίηση των διαφόρων Γεωργιανών περιοχών σε ένα ενιαίο Βαγρατιδικό βασίλειο.

Οικογένεια
----------

Ο Βαγράτ είχε δύο γιους:

* Γκούργκεν/Γεώργιος (απεβ. 1008), διάδοχός του ως βασιλιάς της Ιβηρίας.
* Σουμπάτ/Συμβάτιος (απεβ. 992).

Γενεαλογία
----------

Βιβλιογραφικές αναφορές
-----------------------

1. ↑  Ανακτήθηκε στις 26  Νοεμβρίου 2018.
2. ↑  Toumanoff, Cyril (1967). *Studies in Christian Caucasian History*, pp. 490-5. Georgetown University Press.

|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| ΠροκάτοχοςΣουμπάτ Α΄ της Ιβηρίας | **Βασιλιάς της Ιβηρίας958-994** | ΔιάδοχοςΓκούργκεν της Γεωργίας |
Η **Ιερά Οδός**, λατιν.: Via Sacra, ήταν η κεντρική οδός της αρχαίας Ρώμης, που οδηγούσε από την κορυφή του Καπιτωλίνου λόφου, μέσω μερικών από τους σημαντικότερους θρησκευτικούς χώρους της Αγοράς (όπου είναι ο πιο φαρδύς δρόμος), στο Κολοσσαίο.

Ο δρόμος ήταν μέρος της παραδοσιακής διαδρομής του ρωμαϊκού θριάμβου, που ξεκινούσε στις παρυφές της πόλης και προχωρούσε μέσα από τη Ρωμαϊκή Αγορά. Αργότερα η Οδός πλακοστρώθηκε και επί Νέρωνα τοποθετήθηκαν κιονοστοιχίες εκατέρωθεν αυτής.

Ο δρόμος παρείχε το σκηνικό για πολλές πράξεις και παραπτώματα της ιστορίας της Ρώμης, τις επίσημες θρησκευτικές εορτές, τους υπέροχους θριάμβους των νικητών στρατηγών και το καθημερινό πλήθος που συγκεντρωνόταν στις βασιλικές για να συνομιλήσει, να παίξει ζάρια, να συμμετάσχει σε επιχειρήσεις ή να εξασφαλίσει δικαιοσύνη. Πολλές ιερόδουλες παρατάσσοντο επίσης στον δρόμο, αναζητώντας πιθανούς πελάτες. Από τη βασιλεία του Αυγούστου, η *Ιερά Οδός* έπαιξε ρόλο στην τελετή αποθέωσης, με την οποία οι νεκροί Ρωμαίοι Αυτοκράτορες θεοποιούντο επίσημα: το σώμα του Αυτοκράτορα, καλυμμένο με μία κέρινη μάσκα προσώπου επάνω σε μία κλίνη, κατέβαινε από τον λόφο του Παλατίνου μέσω της Ιεράς Οδού στην Αγορά, όπου τελούντο οι επικήδειοι λόγοι, πριν η πομπή των Ιππέων και των Συγκλητικών συνεχίσει την πορεία της προς το Πεδίον του Άρεως.

Η διαδρομή
----------

Ενώ το δυτικό τμήμα της Ιεράς Οδού που διασχίζει την Αγορά ακολουθεί την αρχική διαδρομή του δρόμου, το ανατολικό τμήμα -μεταξύ του τέλους της Αγοράς και του Κολοσσαίου, το οποίο περνά κάτω από την Αψίδα του Τίτου- είναι μία ανακατεύθυνση του δρόμου, που κατασκευάστηκε μετά τη Μεγάλη πυρκαγιά της Ρώμης το 64 μ.Χ.  Στην εποχή της Δημοκρατίας και της Πρώιμης Αυτοκρατορίας η διαδρομή διαχωριζόταν προς τα βόρεια κοντά στον Οίκο των Εστιάδων και περνούσε από ένα ύψωμα στον Βέλιο λόφο, που τώρα καταλαμβάνεται κυρίως από τη βασιλική του Μαξέντιου και τη σύγχρονη Βία ντεϊ φόρι Ιμπεριάλι. Ως μέρος του προγράμματος ανοικοδόμησής του μετά την πυρκαγιά, ο Νέρων ουσιαστικά ευθυγράμμισε την Οδό διευθετώντας την μεταξύ των λόφων Βέλιου και Παλατίνου, δημιουργώντας μεγάλες κιονοστοιχίες και στις δύο πλευρές για καταστήματα, όπου έμποροι έβαζαν τους πάγκους τους.

Πηγές
-----

* Filippo Coarelli (2014). *Rome and Environs*. University of California Press. σελίδες 81–82.
* L. Richardson, jr (Οκτωβρίου 1992). *A New Topographical Dictionary of Ancient Rome: Sacra Via*. ISBN 9780801843006.

Βιβλιογραφικές αναφορές
-----------------------

1. ↑  Harry Thurston Peck. *Harpers Dictionary of Classical Antiquities*. perseus.tufts.edu. Ανακτήθηκε στις 17 Ιανουαρίου 2018.
2. ↑  Coarelli. *Rome and Environs*. σελ. 82.
3. ↑  Coarelli. *Rome and Environs*. σελ. 82.
Ο **Λαμβέρτος Α΄** (απεβ. το 836) ήταν Κόμης της Νάντης και έπαρχος της Βρετονικής μαρκιωνίας μεταξύ 818 και 831 και δούκας του Σπολέτο μεταξύ 834 και 836. Ο Λαμβέρτος διαδέχθηκε τον πατέρα του Γουίδων.

Βιογραφία
---------

Ο Λαμβέρτος Α΄ συμμετείχε σε μία εκστρατεία που ξεκίνησε ο Λουδοβίκος Α΄ ο Ευσεβής το 818 εναντίον των Βρετόνων, οι οποίοι είχαν ανακηρύξει βασιλιά τους τον Μόρβαν Λεζ-Μπρέιζ. Το 822 ένας νέος Βρετόνος αρχηγός, ο Βίομαρκ επαναστάτησε, αλλά υποτάχθηκε τον Μάιο του 825 στο Άαχεν. Κατά την επιστροφή του στη Βρετάνη, ο Λαμβέρτος Α΄ τον δολοφόνησε.

Το 831 ο Λαμβέρτος Α΄ εντάχθηκε στην εξέγερση του Λοθάριου Α΄ κατά του Λουδοβίκου Α΄ και εξορίστηκε στις Άλπεις,  όπου του δόθηκε το δουκάτο του Σπολέτο το 834. Ήταν ένας από τους πολλούς από το περιβάλλον του Λοθάριου, που απεβίωσε σε μία επιδημία του 836.

Οικογένεια
----------

Ο Λαμβέρτος Α΄ νυμφεύτηκε πρώτα την Ίτα, η οποία γέννησε τον τελικό διάδοχό του στη Νάντη, τον:

* Λαμβέρτος Β΄ απεβ. 852, κόμης της Νάντης.

Στη συνέχεια έκανε δεύτερο γάμο, με την Αδελαΐδα των Καρολιδών, τη μεγαλύτερη κόρη του Πεπίνου της Λομβαρδίας, ο οποίος ήταν με τη σειρά του ο μεγαλύτερος γιος τού Καρλομάγνου. Η Αδελαΐδα τού γέννησε έναν άλλο γιο, τον:

* Γουίδων Α΄, ο οποίος θα τον διαδεχόταν στο δουκάτο του Σπολέτο. Ο γιος του Γουίδων Α΄, ο:
	+ Γουίδων Γ΄ δούκας του Σπολέτο, στέφθηκε αυτοκράτορας των Φράγκων.

Βιβλιογραφικές αναφορές
-----------------------

1. ↑  p66467.htm#i664662. Ανακτήθηκε στις 7  Αυγούστου 2020.
2. ↑  Darryl Roger Lundy: (Αγγλικά) *The Peerage*.
3. ↑  *The Carolingian Kingdoms(840-877)*, Rene Poupardin, *The Cambridge Medieval History: Germany and the Western Empire*, Vol. 3, Ed. J. B. Bury, (MacMillan Company, 1922), 47.

|  |
| --- |
| Λαμβέρτος Α΄ της Νάντης **Γέννηση:** 796 **Θάνατος:** 30 Δεκεμβρίου 836 |
| Βασιλικοί τίτλοι |
| ΠροκάτοχοςΓουίδων | **Κόμης της Νάντης**818 - 831 | ΔιάδοχοςΡίκουιν |
O **Κορράδος** (ιταλ. *Corrado Conone*, απεβ. 1001) από τον Οίκο της Ιβρέας ήταν μάργραβος της Ιβρέας (970-1001) και δούκας του Σπολέτο & Καμερίνο (996-1001).

Βιογραφία
---------

Ήταν ο τρίτος γιος του Βερεγγάριου Β΄ της Λομβαρδίας ("Ιταλίας") & μαργράβου της Ιβρέας και της Βίλλας των Μποζονιδών, κόρης του Μπόζο μαργράβου της Τοσκάνης.

Μεγαλύτεροι αδελφοί του ήταν ο Άνταλμπερτ της Λομβαρδίας και ο Γκυ μάργραβος της Ιβρέας. Ο Κορράδος έγινε από τον πατέρα του κόμης της Βεντιμίλια, μάλλον ο πρώτος της περιοχής. Στην εποχή του η Λομβαρδία με πρωτεύουσα την Παβία διεκδικούσε ανεξαρτησία από τον βασιλιά της Γερμανίας.

Οι *Gesta Mediolanensium* αναφέρουν ότι έκανε ειρήνη με τον Όθωνα Α΄ της Γερμανίας, ενώ ο πατέρας του και οι αδελφοί του όχι. Γι' αυτό το 957 έγινε κόμης του Μιλάνου. Το 962 ο Όθων Α΄ πήρε γαίες, που ανήκαν στον Γκυ και στον Κορράδο και τις έδωσε στον επίσκοπο της Μόντενα. Όταν το 965 ο Άνταλμπερτ εγκατέλειψε την Ιβρέα, ο Όθων Α΄ εγκατέστησε τον Κορράδο ως μάργραβό της. 

Με το γάμο του με την κόρη του Αρδουίνου κόμη του Τουρίνου επιβεβαίωσε τη συμμαχία με το γειτονικό Τουρίνο. Περί το 990 παραχώρησε την Ιβρέα στον γιο του εξαδέλφου του, τον Αρντουίνο, μετέπειτα βασιλιά της Λομβαρδίας.

Οικογένεια
----------

Νυμφεύτηκε πριν το 987 τη Ρικίλντα, κόρη του Αρντουίνου του *φαλακρού* κόμη του Τουρίνο.

Αναφορές
--------

1. ↑  Lightly probable: already adult in 957, count of Milan, the pretended son Corrado de Ventimiglia live in 980-1040: Karl Uhlirz,*Jahrbücher des Deutschen Reiches unter Otto II. und Otto III*, Berlin: Verlag Duncker & Humblot, 1967, 2. p.76, 216.
Ο **Ροβέρτος Γ΄** (*Rutpert III.*, 781 - 834) από τον Οίκο των Ροβερτιδών ήταν Φράγκος ευγενής, κόμης του Βορμς(γκαου) και του (Όμπερ)Ράινγκαου.

Βιογραφία
---------

Ήταν γιος του Ροβέρτου Β΄ κόμη του Εσμπαί.

Εγγονοί του ήταν οι Εύδης Α΄ και Ροβέρτος Α΄ βασιλείς των Φράγκων. Του τελευταίου εγγονός ήταν ο Ούγος Καπέτος βασιλιάς των Φράγκων, που οι απόγονοί του είναι γνωστοί ως Καπετίδες. Αυτοί ηγεμόνευσαν στη Γαλλία ως το 1848 (εκτός των ετών 1798-1814, 1815 λόγω της Γαλλικής Επανάστασης και του Ναπολέοντα Α΄).

Οικογένεια
----------

Νυμφεύτηκε τη Βαλντράντα/Βίλτρουντ των Ουλνταριχιδών, κόρη του Άντριαν κόμη της Ορλεάνης και είχε ένα ιστορικά βεβαιωμένο τέκνο:

* Ροβέρτος ο *Ισχυρός* π. 830-866, δούκας του Μαιν, εντεταλμένος του ανακτόρου (missus dominicus).

Πιστεύεται ότι οι δύο τους είναι γονείς και των:

* Όδων Α΄ κόμη απεβ. 871, κόμης του Τρουά.
* Γκούντραμ κόμης του Βόρμσγκαου.

Πηγές
-----

* Riché, Pierre. The Carolingians, a family that Forged Europe.
Ο **Ρήγας Ρηγόπουλος** (Κυπαρισσία, 22 Οκτωβρίου 1929 - Αθήνα, 27 Οκτωβρίου 2004) ήταν καθηγητής Φυσικής στο Πανεπιστήμιο Πατρών.

Σπούδασε στο Πανεπιστήμιο Αθηνών φυσικές επιστήμες και πραγματοποίησε μεταπτυχιακές σπουδές στη Βρετανία. Το 1954 εγκαταστάθηκε στην Ελβετία εργαζόμενος στο CERN. Το 1964 επέστρεψε στην Ελλάδα, όπου προσλήφθηκε στη θέση του Τομ Υψηλάντη στο Εθνικό Κέντρο Έρευνας Φυσικών Επιστημών «Δημόκριτος» ως ένας από τους πρώτους πυρηνικούς φυσικούς. Το 1970 εξελέγη τακτικός Καθηγητής στην Β' έδρα Φυσικής στο Πανεπιστήμιο Πατρών, όπου παρέμεινε μέχρι το 1982, οπότε και αποχώρησε οικειοθελώς.

Την περίοδο 1978 - 1980 διετέλεσε κοσμήτορας της Φυσικομαθηματικής Σχολής του Πανεπιστημίου Πατρών. Υπήρξε σύμβουλος του Ο.Η.Ε. για θέματα ενέργειας. Σ

Πέθαν από καρκίνο και κηδεύτηκε στις 30 Οκτωβρίου 2004 στο Α' Νεκροταφείο Αθηνών. 

Προς τιμή του μία πτέρυγα στο Πανεπιστήμιο Πατρών φέρει το όνομά του. Ήταν παντρεμένος με την Ελβετίδα Jeane-Marie Chevallier, με την οποία απέκτησε ένα γιο.

Παραπομπές
----------

1. 1 2 3  Βιογραφικά στοιχεία Ρήγα Ρηγόπουλου, από την ιστοσελίδα zourtsa.gr
2. ↑  Ρεντετζή Μαρία, Αόρατοι τεχνικοί στο Κέντρο Πυρηνικών Ερευνών Δημόκριτος, Φύλο και φυσική στη μεταπολεμική Ελλάδα Αρχειοθετήθηκε 2014-07-14 στο Wayback Machine. σελ. 59
3. ↑  Οταν η Ελλάδα είχε δικό της επιταχυντή και έκανε πειράματα Πυρηνικής Φυσικής, από την ιστοσελίδα iefimerida.gr
4. 1 2  Ιστορικό του τμήματος Φυσικής[*νεκρός σύνδεσμος*], από την ιστοσελίδα του Πανεπιστημίου Πατρών
Ο  λόγος -θεατρικό κείμενο,  ποίημα, οποιοδήποτε δραματοποιημένο κείμενο- γίνεται σκηνικός, εκτίθεται δηλαδή πάνω στην σκηνή για να γίνει παράσταση με την υποστήριξη της σκηνικής δράσης. Όταν η δράση δεν είναι δραματική, δηλαδή μια ιστορία με αρχή, μέση,  τέλος και σκηνικά αντικείμενα, αλλά κινησιολογική οπότε το σώμα, ο ίδιος ο ηθοποιός-  χορευτής γίνεται ο φέρων τα εσωτερικά μηνύματα- πάθη και την εξέλιξη  του ρόλου, έχουμε το χοροθέατρο.

Είναι μια αφήγηση με απεριόριστες δυνατότητες πρόσληψης  από τους θεατές του σκηνικού «γεγονότος», καθώς διηγείται την εσωτερική ιστορία και πορεία των σκηνικών προσώπων με την ελευθερία της υποκειμενικότητας στην ερμηνεία τους  και όχι τόσο την εξωτερική- αντικειμενική ροή και πλαίσιο διήγησης του συναισθήματος και των σχέσεων των ατόμων.
Το **Χρηματιστήριο Αξιών του Βελιγραδίου** (*BELEX*, *Београдска берза*) εδρεύει στο Βελιγράδι της Σερβίας. Το χρηματιστήριο ιδρύθηκε το 1894 στο Βασίλειο της Σερβίας, έπειτα από τη δημιουργία του χρηματιστηριακού νόμου του 1886. Επί του παρόντος, το χρηματιστήριο είναι πλήρες μέλος της Ομοσπονδίας Ευρωασιατικών Χρηματιστηρίων (FEAS) και συνεργαζόμενο μέλος της Ομοσπονδίας Ευρωπαϊκών Αμοιβαίων Κεφαλαίων (FESE).

Οι πρώτες ιδέες σχετικά με τη θέσπιση ενός θεσμικού οργάνου που θα ελέγχει την κίνηση της αξία του χρήματος εμφανίστηκαν στη Σερβία τη δεκαετία του 1830. Η Σερβική Εμπορική Ένωση, σημαντική για την ανάπτυξη ολόκληρης της σερβικής οικονομίας, προώθησε την ψήφιση του νόμου περί χρηματιστηρίου. Η εθνοσυνέλευση ψήφισε το νόμο στις 3 Νοεμβρίου 1886 και ο νόμος επικυρώθηκε από τον τότε βασιλιά της Σερβίας Μίλαν Γ΄ Ομπρένοβιτς. Λίγα χρόνια αργότερα, στις 21 Νοεμβρίου 1894, στο Γκρατζάνσκα κασίνα το χρηματιστήριο του Βελιγραδίου διεξήγαγε την ιδρυτική του συνέλευση και επέλεξε τους διαμεσολαβητές διαχείρισης και ανταλλαγής. Ο σκοπός της ίδρυσης του χρηματιστηρίου ήταν η προώθηση, διευκόλυνση και ρύθμιση των συναλλαγών σε διάφορα εμπορεύματα, ενώ τα χρεόγραφά του έπρεπε να είναι μετοχές, επιταγές, κουπόνια, κέρματα και χαρτονομίσματα.

Οι πρώτες εμπορικές συναντήσεις πραγματοποιήθηκαν στο ξενοδοχείο «Bosna» στην όχθη του ποταμού Σάβου, όπου οι εξαγωγείς συναντιούνταν για την προετοιμασία συμβάσεων τροφίμων και φρούτων. Καθώς αναπτύσσονταν οι συναλλαγές, δημιουργήθηκαν δύο τμήματα για τα εμπορεύματα, τα οποία παρέμειναν στην ίδια πλευρά του Σάβου με το Χρηματιστήριο Αγορών Κεφαλαίων και το τμήμα νομισμάτων και απαιτήσεων, το Ανταλλακτήριο Συναλλάγματος. Το χρηματιστήριο του Βελιγραδίου θεωρείται ως ένα από τα καλύτερα οργανωμένα χρηματοπιστωτικά ιδρύματα και ένα από τα παλαιότερα χρηματιστήρια στην Ευρώπη. Οι τιμές που καθορίστηκαν στο χρηματιστήριο αυτό ήταν οι τιμές αναφοράς προϊόντων και άλλων ευρωπαϊκών χρηματιστηρίων.

Κατά τη διάρκεια του 2003 και του 2004 σημειώθηκαν σημαντικές βελτιώσεις στην ανάπτυξη του εμπορικού συστήματος του χρηματιστηρίου. Το πρώτο ευρετήριο του Χρηματιστηρίου του Βελιγραδίου δημοσιεύθηκε στα τέλη του 2004 και μέχρι σήμερα οι συναλλαγές συνεχίζουν να αναπτύσσονται και σε άλλους χρηματιστηριακούς δείκτες. Στις 22 Φεβρουαρίου 2016 το Χρηματιστήριο του Βελιγραδίου, μαζί με το Χρηματιστήριο της Λιουμπλιάνας, αποφάσισε να ενταχθεί την πλατφόρμα SEE Link και το περιφερειακό δίκτυο της Ευρωπαϊκής Τράπεζας Ανασυγκρότησης και Ανάπτυξης.

Παραπομπές
----------

1. ↑
2. ↑  «Αρχειοθετημένο αντίγραφο». Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 10 Σεπτεμβρίου 2013. Ανακτήθηκε στις 3 Απριλίου 2018.
3. ↑
4. ↑
5. ↑
6. ↑  «Αρχειοθετημένο αντίγραφο». Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 12 Οκτωβρίου 2019. Ανακτήθηκε στις 3 Απριλίου 2018.
7. ↑
Ο **Αριστείδης Πατρινός** είναι πρωτοπόρος στην συνθετική βιολογία και πρώην διευθυντής του "Human Genome Project" (Πρόγραμμα Ανθρώπινου Γονιδιώματος).

Βιογραφία
---------

Γεννήθηκε το 1947 από Έλληνες γονείς στην Αλεξάνδρεια της Αιγύπτου. Αποφοίτησε από ελληνικά και βρετανικά σχολεία και το 1965 εγκατέλειψε το Κάιρο για να εγκατασταθεί στην Αθήνα. Σπούδασε ηλεκτρολόγος μηχανικός και μηχανολόγος μηχανικός στο Εθνικό Μετσόβιο Πολυτεχνείο. Με την αποφοίτησή του το 1970, μετακόμισε στις ΗΠΑ και σπούδασε στο Σικάγο, στο *Northwestern University*. Το 1975 έλαβε το διδακτορικό και μετακόμισε στη Νέα Υόρκη, όπου δίδαξε στο Πανεπιστήμιο του Ρότσεστερ. Από αυτή την θέση συνεργάστηκε με το Τμήμα Ενέργειας και τα συνεργαζόμενα εργαστήριά του στην Νέα Υόρκη και στο Τενεσί. Εγκαταστάθηκε τελικά στην Ουάσινγκτον και έγινε μέλος πλήρους απασχόλησης στο Τμήμα Ενέργειας των ΗΠΑ.

Βραβεία
-------

Ο Πατρινός έχει λάβει δυο βραβεία *Secretary's Gold Honor* από το Τμήμα Ενέργειας και τρία βραβεία *Presidential Rank Awards*, αλλά και αρκετά τιμητικά βραβεία.

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
--------------------

* Aristides A. N. Patrinos Deputy Director for Research
* Dr. Aristides Patrinos Named President of Synthetic Genomics, Inc.
* The scientist behind the miracle of synthetic biology
Ο **Θεοδβέρτος** ή Θευδεβέρτος (γερμ. *Theodebert*, *Theudebert*, *Theotpert*, *Theodo*, π. 685 - π.719) από τον Οίκο των Αγιλολφιδών ήταν δούκας της Βαυαρίας σε κάποιο τμήμα της (μάλλον το Σάλτσμπουργκ) από το 702 ως το τέλος του το 719.

Η βάπτιση του Θέουδου δούκα της Βαυαρίας, πατέρα του Θεοδβέρτου.

Βιογραφία
---------

Ήταν ο πρωτότοκος γιος του Θέοδου δούκα της Βαυαρίας και της Φόλχαϊντ. Ο πατέρας του, ήδη από το 702, τον έκανε συγκυβερνήτη και τού έδωσε ως έδρα το Σάλτσμπουργκ. Το 711 ο νεότερος αδελφός του Θεοβάλδος έγινε επίσης συγκυβερνήτης και ο πατέρας τους έκανε σχέδια για μία διαίρεση σε τέσσερα μέρη με το τέλος του. Κάποια στιγμή πριν το 715 έγινε η διαίρεση, αλλά δεν γνωρίζουμε αν ήταν εδαφική ή συγκυβέρνηση μόνο. Αν ήταν το πρώτο, οι τέσσερις επισκοπές, που είχαν οριστεί από τον Θέοδο, μάλλον αντιστοιχούσαν στα μερίδια των γιών του. Σε αυτή την περίπτωση ο Θεοδβέρτος μάλλον είχε την έδρα του στο Σάλτσμπουργκ, όπου ήταν από το 702.

Ο πατέρας του, όταν μετέφερε την εξουσία στον Θεοδβέρτο, τον όρκισε πάντα να υπερασπίζεται τον επίσκοπο Ρούπερτ του Σάλτσμπουργκ. Επίσης ο Θεοδβέρτος προμήθευσε στρατιωτική βοήθεια στον Ανσπράνδο και στον Λιουτπράνδο στην ανάκτησή τους της Ιταλίας το 712.

Έπειτα από το τέλος του Θέοδου, οι τέσσερις αδελφοί πολέμησαν ο ένας με το άλλον, αλλά το 719 είχαν αποβιώσει εκτός από τον Γριμοάλδο, που κυβέρνησε μόνος του.

Οικογένεια
----------

Νυμφεύτηκε τη Ρεγιντρούδη και είχε τέκνα:

* Ουγοβέρτος δούκας της Βαυαρίας
* Γκούντρουντ, παντρεύτηκε τον Λιούτπραντ.

Πηγές
-----

* Die Genealogie der Franken und Frankreichs

|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
| Καθιερωμένοι όροι | 
* VIAF: 103352496
* GND: 140039759

 |

 |
Ο **Γιώργος Ανατολάκης** (16 Μαρτίου 1974) είναι Έλληνας πρώην διεθνής ποδοσφαιριστής, ο οποίος αγωνιζόταν στη θέση του κεντρικού αμυντικού. Διετέλεσε επίσης βουλευτής.

Ποδοσφαιρική καριέρα
--------------------

### Σε συλλογικό επίπεδο

Γεννήθηκε στις 16 Μαρτίου του 1974 στη Θεσσαλονίκη. Ξεκίνησε το ποδόσφαιρο από τον Εθνικό Πυλαίας και αγωνίστηκε επαγγελματικά αρχικά στον Ηρακλή Θεσσαλονίκης την περίοδο 1992-93, ενώ στα μέσα της περιόδου 1996-1997 και μετά από 133 συμμετοχές στο πρωτάθλημα με τη φανέλα του «γηραιού», μετακόμισε στον Ολυμπιακό Πειραιώς, με τον οποίο πανηγύρισε την κατάκτηση 10 πρωταθλημάτων και 3 κυπέλλων (με 3 νταμπλ), όντας σχεδόν πάντα ένα από τα βασικά στελέχη της ομάδας.

Το καλοκαίρι του 2007, στο πλαίσιο ανανέωσης του έμψυχου δυναμικού του Ολυμπιακού, αποδεσμεύτηκε από τον σύλλογο και υπέγραψε τριετές συμβόλαιο συνεργασίας με τον Ατρόμητο Περιστερίου, ο υποβιβασμός όμως της ομάδας του Περιστερίου είχε ως αποτέλεσμα τη λύση της συνεργασίας των δύο πλευρών.

### Στην Εθνική Ελλάδας

Ο Γιώργος Ανατολάκης ήταν στέλεχος της Εθνικής Ελλάδας την περίοδο 1996-2007, έχοντας συνολικά 22 συμμετοχές. Το ντεμπούτο του πραγματοποιήθηκε στις 27 Μαρτίου 1996, στην εκτός έδρας φιλική αναμέτρηση εναντίον της Πορτογαλίας, όταν υπό τις οδηγίες του Κώστα Πολυχρονίου αντικατέστησε στο δεύτερο ημίχρονο τον Θοδωρή Ζαγοράκη.

Πολιτική καριέρα
----------------

Στις ελληνικές βουλευτικές εκλογές του Οκτωβρίου 2009 έθεσε υποψηφιότητα με τον ΛΑ.Ο.Σ. στη Β΄ περιφέρεια Πειραιώς, στην οποία εξελέγη πρώτος από το κόμμα του.

Επαγγελματική Σταδιοδρομία
--------------------------

Από τις 25/6/2013, σύμφωνα με την Εφημερίδα της Κυβερνήσεως, προσφέρει τις υπηρεσίες του στο Υπουργείο Παιδείας και Θρησκευμάτων ως μετακλητός υπάλληλος με απόφαση του υπουργού Κωνσταντίνου Αρβανιτόπουλου.

Τίτλοι
------

* **10 Πρωταθλήματα Ελλάδας** (1997, 1998, 1999, 2000, 2001, 2002, 2003, 2005, 2006, 2007)
* **3 Κύπελλα Ελλάδας** (1999, 2005, 2006)

Παραπομπές
----------

1. ↑  «Το σχετικό ΦΕΚ σε μορφή pdf (βλ. σελ. 3)».
2. ↑  «Το ΦΕΚ της πρόσληψης». Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 19 Οκτωβρίου 2014.

Πηγές
-----

* Η καριέρα του Γιώργου Ανατολάκη στο national-football-teams
* Το προφίλ του Γιώργου Ανατολάκη στο transfermarket
Ο **Νίκανδρος Κεπέσης** του Μηνά (Λιβίσι, Μικρά Ασία, 1914 - 3 Ιουνίου 2009) ήταν Έλληνας αντιστασιακός και πολιτικός του ΚΚΕ, με το οποίο υπηρέτησε ως βουλευτής από το 1978 ως το 1981. Συνέγραψε αρκετά βιβλία και ήταν επίτιμος πρόεδρος της Εταιρείας Ελλήνων Λογοτεχνών. Κατά την πρώτη περίοδο μετά τη νόμιμη επανέκδοση του *Ριζοσπάστη*, ο Κεπέσης ανέλαβε πρώτος εκδότης της εφημερίδας, από το Σεπτέμβριο του 1974 ως το 1978.

Δράση και βουλευτική θητεία
---------------------------

Εντάχθηκε στη νεολαία του ΚΚΕ από την ηλικία των 16 ετών και έγινε μέλος του κόμματος το 1936. Κατά τον Ελληνοϊταλικό πόλεμο του 1940-41 πολέμησε στο Αλβανικό Μέτωπο και στη συνέχεια στην αντίσταση διακρίθηκε ως καπετάνιος του ΕΛΑΣ στον Πειραιά με το 6ο ανεξάρτητο σύνταγμα, όπου και συμμετείχε στην Μάχη της Ηλεκτρικής. Έπειτα από την απελευθέρωση πιάστηκε και φυλακίστηκε, καταδικασμένος σε ισόβια, ενώ ως το 1963 παρέμεινε εκτοπισμένος. Κατά την περίοδο της δικτατορίας του 1967 διώχθηκε, φυλακίστηκε επί 4 και πλέον χρόνια.

Έπειτα από τις βουλευτικές εκλογές του 1977 ο Κεπέσης έγινε βουλευτής μετά την παραίτηση του Δημητρίου Γόντικα, τον Ιούλιο του 1978 στην Β΄ Πειραιά.

Εκλεγόταν συνεχώς στην Κ.Ε. του ΚΚΕ από τη δεκαετία του ' 50 ως το 1987. Πέθανε πλήρης ημερών το 2009.

Παραπομπές
----------

1. ↑  *Faceted Application of Subject Terminology*. 103068. Ανακτήθηκε στις 9  Οκτωβρίου 2017.
2. ↑  5878bfcf-7e92-4112-b5d8-d67963f008c2. Ανακτήθηκε στις 23  Απριλίου 2022.
3. ↑  Βουλή των Ελλήνων. 5878bfcf-7e92-4112-b5d8-d67963f008c2. Ανακτήθηκε στις 23  Απριλίου 2022.
4. ↑  Πέθανε ο αντιστασιακός Νίκανδρος Κεπέσης, To Βήμα, 4-6-2009, ανάκτηση 3-6-2013.
5. ↑  Ιστοσελίδα Βουλής των Ελλήνων, Κοινοβουλευτική θητεία Νίκανδρου Μηνά Κεπέση, ανάκτηση 3-6-2013,
Το **Τime** είναι το τέταρτο τραγούδι από το άλμπουμ The Dark Side of the Moon του Βρετανικού συγκροτήματος Pink Floyd. Είναι το μοναδικό τραγούδι στο άλμπουμ στο οποίο αναφέρονται ως συνθέτες και τα τέσσερα μέλη του συγκροτήματος.

Το ίδιο το τραγούδι είναι ένα *memento mori* που περιγράφει το φαινόμενο όπου ο χρόνος φαίνεται πως περνά γρήγορα καθώς ένας άνθρωπος γερνά, και συνήθως οδηγεί το γηραιό άτομο σε απόγνωση για τις ευκαιρίες που έχασε στα χρόνια του παρελθόντος του. Επίσης μέσα από το κομμάτι θίγονται και άλλες καταστάσεις της ανθρώπινης ζωής, όπως το άγχος της καθημερινότητας και η υποβάθμιση της προσωπικότητάς μας στο βωμό της ρουτίνας και προτρέπει τον ακροατή να κυνηγήσει τα όνειρα του, καθώς αν δεν το κάνει ίσως μετανιώσει στο μέλλον για αυτή του την επιλογή.

Στους στίχους του τραγουδιού δένονται αρμονικά ή ζωή και ο θάνατος, κάτι που παρατηρείται ακόμα και μέσα στον ίδιο στίχο (*You are young and life is long and there is time to kill today, breath-death, run-gun, sunshine-rain, one day-ten years, time is gone*). Τέλος, το τραγούδι συνδέεται μουσικά με το Breath (Reprise) (αρχικός τίτλος: Home Again), και στο οποίο επιφανειακά φαίνεται πως αφορά στο να ξεκουράζεται κανείς σπίτι του δίπλα στη φωτιά. Στην ουσία όμως, κατακρίνει την Εκκλησία και τη Θρησκεία με έναν αρκετά έμμεσο τρόπο.

  


|  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| 

| π • σ • ε
Pink Floyd |
| --- |
|  |
| 
* Σιντ Μπάρετ
* Ντέιβιντ Γκίλμορ
* Νικ Μέισον
* Ρότζερ Γουώτερς
* Ρίτσαρντ Ράιτ
 |
|  |
| Στούντιο ηχογραφήσεις | 
* *The Piper At The Gates Of Dawn*
* *A Saucerful Of Secrets*
* *Ummagumma*
* *Atom Heart Mother*
* *Meddle*
* *The Dark Side of the Moon*
* *Wish You Were Here*
* *Animals*
* *The Wall*
* *The Final Cut*
* *A Momentary Lapse Of Reason*
* *The Division Bell*
* *The Endless River*
 |
|  |
| Soundtracks | 
* *More*
* *Zabriskie Point*
* *Obscured By Clouds*
 |
|  |
| Ζωντανές ηχογραφήσεις | 
* *Ummagumma*
* *Delicate Sound Of Thunder*
* *Pulse*
* *The Wall Live*
 |
|  |
| Τραγούδια | 
* *Echoes*
* *Money*
* *Time*
* *Wish You Were Here (τραγούδι, Pink Floyd)*
* *Shine On You Crazy Diamond*
* *Have a Cigar*
* *Us and Them*
* *Another Brick in the Wall Part 1, 2, 3*
* *Hey You*
* *Mother*
* *Comfortably Numb*
 |
|  |
| Βίντεο και DVD | 
* *Live at Pompeii*
* *The Wall*
* *Delicate Sound Of Thunder*
* *La Carrera Panamericana*
* *Pulse*
 |

 |
Ο **Αντρέας Κρίγκερ** (*Andreas Krieger*) γεννήθηκε στις 20 Ιουλίου του 1966 ως **Χάιντι Κρίγκερ** και ήταν αθλήτρια της σφαιροβολίας της Ανατολικής Γερμανίας. Για πολλά χρόνια λάμβανε εν αγνοία του πολύ μεγάλες ποσότητες αναβολικών, όπως και άλλοι αθλητές εκείνη την εποχή, προκειμένου να πετύχει υψηλές επιδόσεις. Τα αναβολικά αυτά επιβάρυναν τον οργανισμό του με τεστοστερόνη με αποτέλεσμα, ήδη από την ηλικία των δεκαοκτώ, να αρχίσει να αναπτύσσει ανδρικά χαρακτηριστικά ενώ παράλληλα υπέστη πολύ σημαντικές βλάβες στην υγεία του.

Το 1981 το όνομα της Χάιντι Κρίγκερ μπήκε στον κατάλογο των αθλητών που έπερναν αναβολικά, με το νούμερο 54. Το 1982 πήρε 885 χιλιοστόγραμμα της απαγορευμένης ουσίας Οράλ Τουριναμπόλ, που της την έδινε, χωρίς να την ενημερώνει τι είναι και τι συνέπειες θα μπορούσε να έχει για την υγεία της, ο προπονητής της. Μέσα σε 29 εβδομάδες το 1984 έλαβε 2.590 χιλιοστόγραμμα από την ίδια ουσία, δηλαδή τη διπλάσια από αυτή που παράγει το ανδρικό σώμα το ίδιο διάστημα. Στο βιβλίο των Βέρνερ Φράνκε και Μπριγκίττε Μπέρεντονκ με τίτλο *Doping: From Research to Deceit*, αναφέρεται ότι μόνο το 1986 η Χάιντι Κρίγκερ πήρε 2.600 μιλιγκράμ από στεροϊδή – περίπου 1.000 μιλιγκράμ περισσότερα από όσα πήρε ο Μπεν Τζόνσον, που βρέθηκε ντοπαρισμένος στους Ολυμπιακούς Αγώνες στη Σεούλ το 1988.
Αποτέλεσμα της χρήσης αυτών των ποσοτήτων της Οράλ Τουριναμπόλ ήταν οι πολύ υψηλές επιδόσεις της Χάιντι Κρίγκερ, που στους Πανευρωπαϊκούς Αγώνες Ανοιχτού Στίβου στη Στουτγκάρδη το 1986 κέρδισε το Χρυσό Μετάλλιο ρίχνοντας τη σφαίρα στα 21,10 μέτρα. Από την επόμενη χρονιά όμως άρχισαν να φαίνονται τα προβλήματα στους μυς και στα κόκκαλα της αθλήτριας από τα αναβολικά και στο Παγκόσμιο Πρωτάθλημα Κλειστού Στίβου στην Ινδιανάπολη των Η.Π.Α περιορίστηκε στην τέταρτη θέση. Το 1991 αναγκάστηκε να σταματήσει την καριέρα της καθώς υπέφερε από ισχυρούς πόνους και ένας ορθοπεδικός της είπε ότι αν συνέχιζε η σπονδυλική της στήλη θα πάθαινε ανεπανόρθωτη ζημιά. Ακόμα και σήμερα υποφέρει από ισχυρούς πόνους στους μηρούς, τους γοφούς και την μέση.

Το 1997 έκανε εγχείρηση επαναπροσδιορισμού φύλου και αργότερα παντρεύτηκε την πρώην Ανατολικογερμανή κολυμβήτρια Ούτε Κράουσε, που ήταν επίσης θύμα του μαζικού ντόπινγκ αθλητών στην Αν. Γερμανία.
Το 2000 ο Αντρέας Κρίγκερ κατέθεσε ως μάρτυρας κατηγορίας στη δίκη του Μάνφρεντ Έβαλντ, που ήταν πρόεδρος της Ολυμπιακής Επιτροπής της Ανατολικής Γερμανίας και του Μάνφρεντ Χόεπνερ, που ήταν ιατρικός διευθυντής στο Βερολίνο, ο οποίοι τελικά καταδικάστηκαν για την εν γνώσει τους συνέργεια στην πρόκληση βλαβών σε αθλητές, μεταξύ των οποίων ήταν και ανηλίκοι.

Στη Γερμανία κάθε χρόνο απονέμεται το *Μετάλλιο Χάιντι Κρίγκερ* (Heidi-Krieger-Medaille), στους Γερμανούς που αγωνίζονται κατά του ντόπινγκ.

Παραπομπές
----------

1. ↑  *World Athletics Database*. Ανακτήθηκε στις 4  Ιουλίου 2019.
2. ↑  *World Athletics Database*. 61004.

Πηγές
-----

*Η Χάιντι που έγινε Αντρέας*-BHMagazino, 6 Μαρτίου 2011


|  |  |
| --- | --- |
| CC-BY-SA Μετάφραση | Στο λήμμα αυτό έχει ενσωματωθεί κείμενο από το λήμμα Andreas Krieger  της Αγγλικής Βικιπαίδειας, η οποία διανέμεται υπό την GNU FDL και την CC-BY-SA 4.0. (ιστορικό/συντάκτες). |
Όνομα καναλιού ανά περιοχή:   ITV   STV   UTV
Το **ITV** είναι Βρετανικό τηλεοπτικό δίκτυο ελεύθερης μετάδοσης που εδρεύει στο Λονδίνο. Ιδρύθηκε το 1955 ως Ανεξάρτητη Τηλεόραση (Independent Television) υπό την εποπτεία της Αρχής Ανεξάρτητης Τηλεόρασης (σύμφωνα με το Νόμο Ηχητικών Μεταδόσεων μετονομάστηκε σε Ανεξάρτητη Τηλεοπτική Αρχή, ενώ σήμερα είναι γνωστή ως Όφκομ). Το κανάλι ιδρύθηκε για να υπάρχει ανταγωνισμός για τη τηλεόραση του BBC, η οποία ξεκίνησε τις τακτικές μεταδόσεις το 1936.

Το ITV είναι το παλαιότερο εμπορικό τηλεοπτικό δίκτυο στο Ηνωμένο Βασίλειο. Από την έγκριση του Νόμου Μεταδόσεων του 1990, το νόμιμο όνομα του είναι **Κανάλι 3**, για να ξεχωρίζεται από τα υπόλοιπα αναλογικά κανάλια της εποχής, τα BBC 1, BBC 2 και Channel 4. Ο αριθμός 3 ορίστηκε επειδή κάθε τοπικός σταθμός του ITV θα έπρεπε να μεταδίδεται από τη 3η συχνότητα (αριθμός 3 στο τηλεκοντρόλ). 

Το ITV αποτελεί δίκτυο τηλεοπτικών καναλιών, διαθέτοντας περιφερειακά τηλεοπτικά κανάλια καθώς και ανταλλαγές προγραμμάτων μεταξύ τους, ενώ υπάρχουν και προγράμματα που μεταδίδονται σε όλο το δίκτυο. Στα τελευταία χρόνια αρκετές από αυτές τις εταιρείες έχουν συγχωνευθεί, επομένως δύο εταιρείες κατέχουν τις δεκαπέντε παραρτήματα του καναλιού.

Το δίκτυο του ITV είναι ξεχωριστή έννοια από την ITV plc, της εταιρείας που προέκυψε από την συγχώνευση των Granada plc και Carlton Communications το 2004, η οποία κρατά τα δικαιώματα προβολής του Καναλιού 3 στην Αγγλία, την Ουαλία, τη νότια Σκωτία, τη Νήσο του Μαν και τα νησιά της Μάγχης, και τη Βόρεια Ιρλανδία. Με την εξαίρεση της Βόρειας Ιρλανδίας, το σήμα ITV χρησιμοποιείται από την ITV plc για τα προγράμματα του καναλιού 3 σε αυτές τις περιοχές. Στη Βόρεια Ιρλανδία, η ITV plc χρησιμοποιεί το σήμα UTV. Η STV Group plc χρησιμοποιεί το σήμα STV για τα κανάλια της στη βόρεια και κεντρική Σκωτία.

Παραπομπές
----------

1. ↑  «Commercial Television: A Guide to the constitution and working of the new service». *The Times*. 19 August 1955.. Ανακτήθηκε στις 18 January 2013.
Ο **Εμμανουήλ (Μανόλης) Δρεττάκης** (Ηράκλειο Κρήτης, 1934-) είναι Έλληνας οικονομολόγος, πανεπιστημιακός, συγγραφέας και πολιτικός. Υπήρξε ο πρώτος υπουργός Οικονομικών του ΠΑΣΟΚ, από το οποίο τελικά αποχώρησε για να ενταχθεί στο ΚΚΕ και αργότερα στον ενιαίο Συνασπισμό.

Βιογραφικό
----------

Γεννήθηκε το 1934 στο Ηράκλειο Κρήτης. Σπούδασε οικονομικές επιστήμες αρχικά στην τότε ΑΣΟΕΕ (σήμερα Οικονομικό Πανεπιστήμιο Αθηνών) και έπειτα στο London School of Economics, του οποίου αναγορεύτηκε διδάκτορας. Κατά τη διάρκεια των σπουδών του εργαζόταν σε τράπεζες στην Ελλάδα και την Αγγλία καθώς και στην ελληνική υπηρεσία του BBC (BBC, Greek Section).

Δίδαξε οικονομετρία στην Οικονομική Σχολή του Πανεπιστημίου του Leeds στην Αγγλία και αργότερα στην ΑΣΟΕΕ στην Ελλάδα. Έχει δημοσιεύσει πολλά άρθρα σε ελληνικά και ξένα επιστημονικά περιοδικά πάνω σε θέματα Θεωρητικής και Εφαρμοσμένης Οικονομετρίας, Μετανάστευσης, Εκπαίδευσης και Δημογραφίας.

Μεταπολιτευτικά ασχολήθηκε με την πολιτική, έγινε μέλος του ΠΑΣΟΚ, και συμμετείχε στο οικονομικό επιτελείο του Ανδρέα Παπανδρέου μαζί με τους Γεράσιμο Αρσένη, Απόστολο Λάζαρη, Κώστα Σημίτη, Παναγιώτη Ρουμελιώτη κ.α.

Εκλέχθηκε βουλευτής Ηρακλείου με το ΠΑΣΟΚ το 1977 και επανεκλέχθηκε το 1981. Τον Οκτώβριο του 1981, στην πρώτη κυβέρνηση του ΠΑΣΟΚ, την *Κυβέρνηση της Αλλαγής*, ανέλαβε το υπουργείο Οικονομικών με υφυπουργούς τον Δημοσθένη Δημοσθενόπουλο (στέλεχος προερχόμενο από την Ένωση Κέντρου) και τον Δημήτρη Τσοβόλα αλλά η θητεία του αποδείχτηκε εξαιρετικά σύντομη, καθώς εξαναγκάστηκε σε παραίτηση τον Ιούνιο του 1982, μετά από διαφωνίες με τον Ανδρέα Παπανδρέου για τη φορολογία της ακίνητης περιουσίας.

Το 1984 παραιτήθηκε από το ΠΑΣΟΚ και παρέδωσε την βουλευτική του έδρα, αλλά το 1985 επανήλθε στη Βουλή, καθώς εξελέγη στην Α΄ Αθηνών με το ΚΚΕ. Επίσης, εξελέγη βουλευτής Α΄ Αθηνών και στις εκλογικές αναμετρήσεις της περιόδου 1989 - 1990, συνεργαζόμενος με τον ενιαίο Συνασπισμό.

Είναι νυμφευμένος με τη Μαρία Λαρίου και έχει δύο παιδιά.

Σημειώσεις και παραπομπές
-------------------------

1. ↑  www.lib.uoc.gr/info/absrv/rare/ab/ag/extra-1182429878-909213-3700.tkl.
2. ↑
3. ↑
4. ↑
5. ↑
Ο **Ιωάννης Τριανταφύλλης** (1900 - 3 Ιουνίου 1956) ήταν Έλληνας δικηγόρος και πολιτικός. Χρημάτισε πρώτος αντιπρόεδρος της Βουλής, βουλευτής από το 1952 ως το θάνατό του και υπουργός Εσωτερικών από το 1955 ως το 1956.

Πολιτική σταδιοδρομία
---------------------

Σπούδασε Νομικά και εργάστηκε ως δικηγόρος στην ελληνική πρωτεύουσα. Εξελέγη για πρώτη φορά βουλευτής Αθηνών με τον Ελληνικό Συναγερμό στις εκλογές του 1952 και εν συνεχεία εξελέγη αντιπρόεδρος της Βουλής. Στην πρώτη κυβέρνηση του Κωνσταντίνου Καραμανλή ο Τριανταφύλλης διορίστηκε υπουργός Εσωτερικών στις 6 Οκτωβρίου 1955. Επί υπουργίας του εγκαινιάστηκαν έργα, όπως τα έργα υδρεύσεως στην Ελευσίνα.  Παραιτήθηκε από υπουργός στις 11 Ιανουαρίου 1956, μαζί με τον πρωθυπουργό, λόγω ανάληψης καθηκόντων από την υπηρεσιακή κυβέρνηση που διενήργησε εκλογές εκείνη τη χρονιά. Ο Τριανταφύλλης εξελέγη βουλευτής το 1956 με την ΕΡΕ. Πέθανε από ανακοπή της καρδιάς στην Αθήνα, όντας εν ενεργεία βουλευτής και κηδεύτηκε με δημόσια δαπάνη από το Πρώτο Νεκροταφείο. Την έδρα του κατέλαβε ο πρώτος επιλαχών, Ανδρέας Λαμπρόπουλος.

Παραπομπές
----------

1. 1 2  Ελευθερία, Απέθανεν ο βουλευτής Ιωάννης Τριανταφύλλης, 5-6-1956, σελ. 6
2. ↑  Τεκμήριο Αρχειοθετήθηκε 2012-03-26 στο Wayback Machine. Εθνικό Οπτικοακουστικό Αρχείο, ανάκτηση 18-4-2014.
3. ↑  «Κυβέρνησις Κωνσταντίνου Γ. Καραμανλή, Από 6.10.1955 έως 29.2.1956». Γενική Γραμματεία της Κυβέρνησης. Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 24 Μαρτίου 2014. Ανακτήθηκε στις 18 Απριλίου 2014.
Ο **Δημήτρης Γιαχνής** του Χαραλάμπους (Αθήνα, 24 Δεκεμβρίου 1915- 12 Οκτωβρίου 1999) ήταν Έλληνας συνδικαλιστής, ο οποίος χρημάτισε βουλευτής Β' Αθηνών με την ΕΔΑ το 1958. Ήταν επίσης Γενικός Γραμματέας του Σωματείου των εργαζομένων στον Ηλεκτρικό Σιδηρόδρομο. Ήταν παντρεμένος με τη Μαρίκα Σμυρνάκη, που πέθανε πρόωρα και απέκτησαν ένα αγόρι και ένα κορίτσι.

Πολιτική σταδιοδρομία
---------------------

Καταγόταν από οικογένεια προσφύγων που είχαν έρθει από τη Μικρά Ασία. Έπειτα από περιπλανήσεις, εγκαταστάθηκε μαζί με την οικογένειά του στο Χαϊδάρι Αττικής. Από το 1941 άρχισε να εργάζεται στους ηλεκτρικούς σιδηροδρόμους όπου ανέπτυξε και αντιστασιακή δράση με το εκεί ΕΑΜ. Την ίδια περίοδο πολέμησε ως έφεδρος ανθυπολοχαγός. Έγινε μέλος της Κεντρικής Επιτροπής του Δημοκρατικού Συνδικαλιστικού Κινήματος και αγωνίστηκε για τον εκδημοκρατισμό των συνδικάτων.

Εξελέγη βουλευτής έπειτα από τις εκλογές του 1958, κατά τις οποίες η ΕΔΑ ήρθε δεύτερο κόμμα. Ήταν επίσης υποψήφιος και στις επόμενες εκλογές, που διεξήχθησαν το 1961, αλλά δεν εξελέγη. Κατά τη διάρκεια της χούντας του 1967-74 υπέστη διώξεις.

Δήμαρχος
--------

Διετέλεσε ο πρώτος δήμαρχος Χαϊδαρίου μετά τη Μεταπολίτευση από το 1975 ως το 1978 και με δική του πρωτοβουλία ο χαρακτηρισμός του ιστορικού τόπου για το Παλατάκι και το κτήριο του Γύζη επεκτάθηκε και στην υπόλοιπη έκταση. Το όνομά του δόθηκε στο Πολιτιστικό Κέντρο του Χαϊδαρίου.

Παραπομπές
----------

1. ↑  Ελληνικόν who is who, 1962, σελ. 102.
2. ↑  εφ. Μακεδονία, 14/5/1958, σελ. 6.
3. ↑  Δήμος Χαϊδαρίου Αρχειοθετήθηκε 2012-03-13 στο Wayback Machine. Ιστορική αναδρομή, ανάκτηση 3-6-2013.

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
--------------------

* Βιογραφικό του Δημήτρη Γιαχνή στον ιστότοπο της Ένωσης Εργαζομένων του ΗΣΑΠ, του Γιάννη Παπαδημητρίου, από την εφημερίδα "Ηλεκτρικός", ανάκτηση 3-6-2013.
Ο **Χορστ Σκοφ** (Horst Skoff) ήταν επαγγελματίας παίκτης της αντισφαίρισης από την Αυστρία. Κατέκτησε μερικούς τίτλους στο απλό σε επαγγελματικό επίπεδο από το 1988 ως το 1993. Αποσύρθηκε από τα κορτ το 1995.

Βιογραφία
---------

Γεννήθηκε στο Κλάγκενφουρτ της Αυστρίας στις 22 Αυγούστου του 1968. Έγινε επαγγελματίας το 1985. Κέρδισε τους πρώτους τίτλους του στο απλό το 1988 στην Αθήνα. Σε ολόκληρη την καριέρα του κέρδισε 4 συνολικά σημαντικούς τίτλους στο απλό ανδρών και δύο στο διπλό.Η καλύτερη θέση στην καριέρα του στην παγκόσμια κατάταξη ήταν η 18η στο απλό και η 70ή στο διπλό.

Επί 9 χρόνια αποτέλεσε μέλος της εθνικής Αυστρίας στο Κύπελλο Ντέιβις, πετυχαίνοντας ρεκόρ με 22-17. Βοήθησε την ομάδα να φτάσει στην ημιτελική φάση των ομίλων, το 1990. Σε μια από τις πιο αξιοσημείωτες νίκες του, ο Σκοφ κέρδισε το Ματς Βίλαντερ στους προημιτελικούς της διοργάνωσης το 1989 με 6–7, 7–6, 1–6, 6–4, 9–7. Στον ημιτελικό του 1990 ηττήθηκε με 6–3, 7–6, 4–6, 4–6, 3–6 από το Μάικλ Τσανγκ.

Ο Σκοφ αποσύρθηκε από τους επαγγελματικούς αγώνες το 1995. Απεβίωσε στις 8 Ιουνίου του 2008 στο Αμβούργο, έπειτα από καρδιακή προσβολή.

Τίτλοι στο απλό
---------------

| No. | Ημερομηνία | Διοργάνωση | Αντίπαλος στον τελικό | Αποτέλεσμα |
| --- | --- | --- | --- | --- |
| 1. | 1988 | Όπεν Αθήνας, Αθήνα, Ελλάδα | Μπρούνο Όρεσαρ (από τη Γιουγκοσλαβία) | 6-3, 2-6, 6-2 |
| 2. | 1988 | BA-CA TennisTrophy, Βιέννη, Αυστρία | Τόμας Μούστερ (από την Αυστρία) | 4-6, 6-3, 6-4, 6-2 |
| 3. | 1990 | ATP Γενεύης, Γενεύη, Ελβετία | Σέρχι Μπρουγκέρα (από την Ισπανία) | 7-6, 7-6 |
| 4. | 1993 | Όπεν Σουηδίας, Båstad, Σουηδία | Ρονάλντ Αγκενόρ (από την Αϊτή) | 7-5, 1-6, 6-0 |

Παραπομπές
----------

1. ↑  *ITF website*.
2. ↑  *ATP website*.
3. 1 2  kurier.at/sport/tennis-die-sechs-sternstunden-des-horst-skoff/400459081.
4. 1 2  montrealgazette.com/sports/tennis/former-player-horst-skoff-dead.

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
--------------------

* Ρεκόρ στο Κύπελλο Ντέιβις
* Kurier.at
Η **χρηματοοικονομική λογιστική** ασχολείται με την παροχή πληροφοριών σε όλους τους ενδιαφερόμενους για τα αποτελέσματα που επέτυχε μία επιχείρηση σε μία περίοδο ή χρήση (συνήθως ένα έτος -στις εισηγμένες επιχειρήσεις οι περίοδοι είναι και τρίμηνο, εξάμηνο και εννιάμηνο). Οι ενδιαφερόμενοι μπορεί να είναι επενδυτές, μέτοχοι, πιστωτές (π.χ. τράπεζες, προμηθευτές), καταναλωτές, εργαζόμενοι και το κοινό.

Ο κλάδος ασχολείται με την παροχή οικονομικών πληροφοριών, σχετικών με τις οικονομικές μονάδες προς τους τρίτους ενδιαφερόμενους, δηλαδή αυτούς, οι οποίοι δεν έχουν πρόσβαση στα λογιστικά βιβλία των μονάδων αυτών. Ονομάζεται και **Γενική Λογιστική** (comptabilité générale, γαλλογερμανική άποψη), διότι ασχολείται με την παροχή γενικών οικονομικών πληροφοριών για τις οικονομικές μονάδες, των οποίων η δημιουργία βασίζεται σε γενικά αποδεκτές αρχές. Συνεπώς, βασικά χαρακτηριστικά αυτού του κλάδου της λογιστικής είναι τα ακόλουθα: 

* Η τήρηση της Χρηματοοικονομικής Λογιστικής από τις οικονομικές μονάδες έχει αντικειμενικό σκοπό την παροχή πληροφοριών, κυρίως σε πρόσωπα, που βρίσκονται εκτός των οικονομικών μονάδων, δηλαδή τρίτων προσώπων.

* Η εφαρμογή της εξαρτάται από νομοθετικές ρυθμίσεις.

* Οι διαδικασίες τήρησης της εξαρτώνται από λογιστικούς κανόνες (λογιστικές αρχές ή λογιστικές παραδοχές)
Φοιτητές στις διαδηλώσεις για το σιδηροδρομικό δυστύχημα στα Τέμπη το 2023 στην Αθήνα, τις μεγαλύτερες διαδηλώσεις στην Ελλάδα μετά από αυτές του 2008.
Το **φοιτητικό κίνημα** είναι το οργανωμένο κίνημα των φοιτητών. Εκτός από την εκπαίδευση, οι φοιτητές, μέσω των φοιτητικών κινημάτων, συχνά παίζουν κεντρικό ρόλο στον εκδημοκρατισμό της χώρας τους και την κατάκτηση των πολιτικών δικαιωμάτων στη χώρα τους, εκτός από τους αγώνες που κάνουν σχετικά με θέματα του πανεπιστημίου τους ή γενικά της εκπαίδευσης.

Τα σύγχρονα φοιτητικά ακτιβιστικά κινήματα καλύπτουν όλες τις ηλικίες, τις φυλές, το κοινωνικοοικονομικό υπόβαθρο και τις πολιτικές προοπτικές. Ορισμένες φοιτητικές διαμαρτυρίες επικεντρώνονται στις εσωτερικές υποθέσεις ενός ιδρύματος (όπως η αποεπένδυση, η περικοπή του προϋπολογισμού, ή αποφάσεις του εκάστοτε υπουργείου παιδείας της κάθε χώρας που αφορούν τα πανεπιστήμια). ενώ άλλα διαδηλώνουν ενάντια σε πολέμους ή δικτατορίες. Ο φοιτητικός ακτιβισμός συνδέεται κυρίως με τα κόμματα της αριστεράς και τις αριστερές οργανώσεις.

Πρώιμα παραδείγματα
-------------------

Ο φοιτητικός ακτιβισμός σε πανεπιστημιακό επίπεδο έχει μεγάλη ιστορία, καθώς ξεκινάει σχεδόν από την ίδρυση των πρώτων πανεπιστημίων.

Οι φοιτητές στο Παρίσι και τη Μπολόνια, ήδη από τον 13ο αιώνα, έκαναν διαμαρτυρίες σχετικά με θέματα του πανεπιστημίου

Οι διαμαρτυρίες των φοιτητών για πολιτικά ζητήματα της χώρας τους έχουν μακρά ιστορία. Στη δυναστεία των Τζόσον της Κορέας, 150 φοιτητές ης σημαντικότερης αυτοκρατορικής σχολής, του Σούνγκκιουκουάν έκαναν παράσταση διαμαρτυρίας κατά του βασιλιά το 1519 κατά των διώξεων που στόχευαν τους κορεάτες διανοούμενους.

Παραπομπές
----------

1. ↑  Boren, Mark Edelman (2013). *Student Resistance: A History of the Unruly Subject*. σελ. 261. ISBN 978-1135206451.
2. ↑  Boren 2013.
3. ↑  한국인물사연구원 (2011). *기묘사화 : 핏빛 조선 4대 사화 세 번째 [Gimyosahwa: pitbit joseon 4dae sahwa se beonjjae / The Kimyo purge: third of bloody Joseon's four great literati purges]* (στα Κορεατικά). σελ. 65. ISBN 978-8994125121.
Ο **Πανιώνιος ο Χίος** (στα λατινικά Panionius), ήταν δουλέμπορος που έζησε στα τέλη του 6ου με αρχές 5ου αιώνα π.Χ, που αναφέρει για αυτόν ο ιστορικός Ηρόδοτος και προκειται για ένας από τους πρώτους γνωστούς με όνομα εμπόρους σκλάβων. 

Με καταγωγή από το νησί της Χίου, ο Πανιώνιος αγόραζε νεαρά αγόρια αφού πρώτα τα είχε ευνουχίσει, για να τα μεταπωλήσει στις Σάρδεις, Έφεσο και τη Μικρά Ασία, τότε υπό περσική κυριαρχία. Ο Ερμότιμος, ένας από τους σκλάβους που είχε πουλήσει, έγινε αργότερα ο αγαπημένος ευνούχος του Πέρση βασιλιά Ξέρξη.

Ο Ηρόδοτος αναφέρει ότι, ενώ ο Ξέρξης βρισκόταν στις Σάρδεις και ετοιμαζόταν να επιτεθεί με τα στρατεύματά του κατά της Αθήνας,  ο Ερμότιμος επισκέφτηκε την πόλη Αταρνέα της Μυσίας, της οποίας τα εδάφη καλλιεργούσαν οι κάτοικοι της Χίου και τυχαία συνάντησε εκεί τον Πανιώνιο. Ο Ερμότιμος του έδειξε πολλή φιλία, για "όλα τα καλά που του είχε κάνει", και υποσχέθηκε να του δώσει ανταμοιβή από ευγνωμοσύνη, αν δεχόταν να έρθει με όλη την οικογένειά του στο σπίτι του. Παρασυρμένος από αυτές τις προσφορές, ο Πανιώνιος πήγε στον Ερμοτίμο με τη γυναίκα και τα παιδιά του. Όταν πλέον τον είχε στην εξουσία του με όλη του την οικογένεια, του είπε:

[μτφρ. νεα ελλ.] «Άνθρωπε που απόχτησες την περιουσία σου με τις πιο ανόσιες επιχειρήσεις απ᾽ όσες είδε ο κόσμος ώς τώρα, τί κακό ή εγώ ο ίδιος ή κάποιος απ᾽ την οικογένειά μου σου έκανε, ή σε σένα ή σε κάποιον απ᾽ τους δικούς σου, και με κατάντησες, από άντρας που ήμουνα, ένα μηδενικό; και πίστευες πως θα μείνουν κρυφές απ᾽ το μάτι των Θεών οι βρωμοδουλειές που έκανες τότε; όμως αυτοί εσένα, για τ᾽ ανόσια έργα σου, εφαρμόζοντας τον δίκαιο νόμο τους, σ᾽ έριξαν στα χέρια μου, κι έτσι δε θα μείνεις παραπονεμένος από την τιμωρία που σου ετοιμάζω».

Μετά από αυτά λόγια, ο Ερμότιμος διέταξε να φέρουν τα τέσσερα παιδιά του Πανιωνίου, και τον ανάγκασε να τα ευνουχήσει ο ίδιος. Ο Πανιώνιος, βλέποντας ότι δεν είχε άλλη επιλογή το έκανε. Στην συνέχεια, ο Ερμότιμος ανάγκασε τα παιδιά να κάνουν την ίδια επέμβαση στον ίδιο τους τον πατέρα. Έτσι, λέει ο Ηρόδοτος, ο Πανιώνιος τιμωρήθηκε και ο Ερμότιμος πήρε την εκδίκηση του.

Σημειώσεις και παραπομπές
-------------------------

1. ↑  Parfois francisé en *Panione*.
2. ↑  Lors des guerres médiques.
3. ↑  «Ιστορίαι (Ηροδότου)/Ουρανία - Βικιθήκη». *el.wikisource.org*. Ανακτήθηκε στις 31 Ιουλίου 2023.
Το **Χρηματιστήριο ναύλων Λονδίνου** (Baltic Exchange ή **Baltic Mercantile** and Shipping Exchange), το κοινώς λεγόμενο Μπάλτικ ή Μπόλτικ, θεωρείται ως η βασική παγκόσμια οργανωμένη αγορά ναύλων με τόσο ανεπτυγμένο κύρος ώστε να συγκεντρώνει το 90% των δια θαλασσίων μεταφορών εμπορευμάτων. Βρισκόταν στη διεύθυνση 24–28 St Mary Axe, Λονδίνο, έως ότου το κτίριο καταστράφηκε από βόμβα το 1992, και τώρα βρίσκεται στην 38 St Mary Axe. Διαθέτει περαιτέρω γραφεία στην Ευρώπη, σε όλη την Ασία και στις Ηνωμένες Πολιτείες.

Το Μπόλτικ ιδρύθηκε στα μέσα του 18ου αιώνα στο Λονδίνο με βασικά ιδρυτικά στελέχη και μετόχους τους Stephen Ralli και Michael Rodocanachi, οι οικογένειες των οποίων ανήκαν στην Χιώτικη διασπορά. Σήμερα το Baltic Exchange αριθμεί περί τα 600 μέλη, ναυλομεσίτες (brokers) που διατηρούν ως έμβλημά τους την αρχή:«*ο λόγος μας συμβόλαιο*» ('Οur word our bond").  

Παλαιότερα, στη μεγάλη αίθουσα, την γνωστή ως φλορ (floor) του κτιρίου όπου στεγαζόταν το Baltic Exchange στο City του Λονδίνου συναντιώνταν μεσίτες που εκπροσωπούσαν φορτωτές - ναυλωτές και τους πλοιοκτήτες - εκαναυλωτές για την διαπραγμάτευση ναυλώσεων που μ΄ αυτό τον τρόπο καθίστατο απλή και γρήγορη. Στις μέρες μας όλες οι συναλλαγές γίνονται μέσω τηλεφώνου ή/και μέσω ηλεκτρονικών υπολογιστών.

Το χρηματιστήριο είναι η πηγή πληροφοριών για όλη την αγορά και δημοσιεύει επτά ημερήσιους δείκτες που αποτελούνται από μια γκάμα δρομολογίων υγρού και ξηρού φορτίου χρονοναύλωσης και ταξιδιών με χρονομέτρηση:

* Baltic Dry Index (BDI)
* Baltic Panamax Index (BPI)
* Baltic Capesize Index (BCI)
* Baltic Supramax Index (BSI)
* Baltic Handysize Index (BHSI)
* Baltic Dirty Tanker Index (BDTI)
* Baltic Clean Tanker Index (BCTI)
* Baltic LNG Tanker Index (BLNG)

Λαμβάνοντας υπ΄ όψη το γεγονός ότι μέσα στο "Baltic" συνάπτεται ακόμη και πέραν του 90% των ναυλώσεων παγκοσμίως, τούτο και μόνο, επιτρέπει στο Λονδίνο να διατηρεί τον ρόλο του σημαντικότερου ναυτιλιακού κέντρου του κόσμου.

Τον Απρίλιο του 2018, το Χρηματιστήριο ναύλων Λονδίνου ανακοίνωσε έναν παγκόσμιο δείκτη εμπορευματοκιβωτίων που ονομάζεται Freightos Baltic Index (FBX) σε συνεργασία με την Freightos. Οι αξιολογήσεις υγροποιημένου φυσικού αερίου (LNG) ξεκίνησαν το 2019.

Παραπομπές
----------

1. ↑  «CHRISTOPHER A LONG - Greek Migrations - A Talk given at the London Hellenic Centre». *www.christopherlong.co.uk*. Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 23 Σεπτεμβρίου 2015. Ανακτήθηκε στις 27 Νοεμβρίου 2015.
2. ↑  «Baltic Exchange Shipping Market Information Derivative Freight About». *www.balticexchange.com*. Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 24 Νοεμβρίου 2015. Ανακτήθηκε στις 27 Νοεμβρίου 2015.
3. ↑  "Press Announcements".[*νεκρός σύνδεσμος*] www.balticexchange.com.
4. ↑  [Baltic LNG Index ]
Ο **Γεώργιος Βολουδάκης** (1924 - 5 Οκτωβρίου 1989) ήταν Έλληνας οικονομολόγος και πολιτικός.

Βιογραφία
---------

Γεννήθηκε στα Χανιά και ήταν γιος του Ιωσήφ Βολουδάκη, απόγονου της ιστορικής οικογένειας των Βολουδάκηδων. Ήταν ανεψιός του Μανούσου Βολουδάκη, τον οποίο διαδέχθηκε και στην πολιτική. Παντρεύτηκε την Αλίκη Τζωρτζάκη και απέκτησαν 2 τέκνα, το Μανούσο και την Όλγα.

### Σπουδές και αντιστασιακή δράση

Σπούδασε Οικονομικές Επιστήμες στο Πανεπιστήμιο Αθηνών και μετεκπαιδεύτηκε στο Πανεπιστήμιο Κολούμπια της Νέας Υόρκης. Ανέπτυξε αντιστασιακή δράση, καταφεύγοντας στο βουνό και για το λόγο αυτό, καταδικάστηκε ερήμην σε θάνατο από τους Ναζί. Το 1943 έφυγε προς τη Μέση Ανατολή, όπου φοίτησε στη Σχολή Δοκίμων. Ήταν εκδότης της ημερήσιας εφημερίδας "Εθνική Φωνή" από το 1958 (σταμάτησε κατά τη χούντα και συνεχίστηκε η έκδοσή της αργότερα).

### Πολιτική σταδιοδρομία

Μετά την αποχώρηση του θείου του από την πολιτική, τον διαδέχθηκε στο κόμμα της ΕΡΕ ως πολιτευτής. Εξελέγη βουλευτής Χανίων το 1958 και το 1961. Όταν εγκαθιδρύθηκε η χούντα των Συνταγματαρχών, ο Βολουδάκης αυτοεξορίστηκε μαζί με τον Νικήτα Βενιζέλο και τον Αντώνη Δροσογιάννη.
Αργότερα, στις 19 Μαρτίου 1989 έγινε ξανά βουλευτής στη Β΄ Αθηνών, καταλαμβάνοντας την έδρα του αποβιώσαντος Κωνσταντίνου Λάσκαρη με τη Νέα Δημοκρατία και υπηρετώντας ως τον Ιούνιο του 1989.

### Θάνατος

Ο Γεώργιος Ι. Βολουδάκης πέθανε τον Οκτώβριο του 1989 στην Αθήνα και κηδεύτηκε από το Ναό της Μητρόπολης, στις 6 Οκτωβρίου, ενώ η ταφή του έγινε την επομένη στα Χανιά.

Παραπομπές
----------

1. 1 2  Βύρων Πολύδωρας, "Η Μείζων Αθήνα", Αθήνα 2002, σελ. 688.
2. 1 2 3  Κρήτη, Το Αφιέρωμα, Βιογραφίες, τ. 10, σελ. 38, εκδόσεις Αρσινόη, Αθήνα 1985.
3. 1 2  Η Καθημερινή, Κοινωνικά, 6-10-1989, σελ. 2.