recursal/SuperWikiNEXT-32B huggingface dataset:
Το **Ηνωμένο Βασίλειο της Μεγάλης Βρετανίας και της Ιρλανδίας** ιδρύθηκε ως κυρίαρχο κράτος την 1η Ιανουαρίου του 1801 από τις Πράξεις Ένωσης του 1800, οι οποίες συγχώνευσαν τα βασίλεια της Μεγάλης Βρετανίας και της Ιρλανδίας. Η αυξανόμενη επιθυμία για μια Ιρλανδική Δημοκρατία οδήγησε στον ιρλανδικό πόλεμο της ανεξαρτησίας, ο οποίος είχε ως αποτέλεσμα η Ιρλανδία να αποχωρήσει από την Ένωση και να σχηματίσει το Ιρλανδικό Ελεύθερο Κράτος το 1922. Η Βόρεια Ιρλανδία παρέμεινε μέρος του Ηνωμένου Βασιλείου και το κράτος μετονομάστηκε, συνεπώς, «Ηνωμένο Βασίλειο της Μεγάλης Βρετανίας και της Βόρειας Ιρλανδίας».

Η Βρετανία χρηματοδότησε τον ευρωπαϊκό συνασπισμό που νίκησε τη Γαλλία το 1815 στους ναπολεόντειους πολέμους. Η Βρετανική Αυτοκρατορία έγινε έτσι η πρώτη παγκόσμια δύναμη για τον επόμενο αιώνα. Ο κριμαϊκός πόλεμος με τη Ρωσία και οι πόλεμοι των Μπόερς ήταν σχετικά μικρές επιχειρήσεις σε ένα πολύ ειρηνικό αιώνα. Η ταχεία εκβιομηχάνιση που ξεκίνησε τις δεκαετίες πριν από τη δημιουργία του κράτους συνέχισε μέχρι τα μέσα του 19ου αιώνα. Μια καταστροφική πείνα, που επιδεινώθηκε από την αδράνεια της κυβέρνησης στα μέσα του 19ου αιώνα, οδήγησε σε δημογραφική κατάρρευση σε μεγάλο μέρος της Ιρλανδίας και αύξησε τις εκκλήσεις για ιρλανδική αγροτική μεταρρύθμιση.

Ήταν μια εποχή γρήγορου οικονομικού εκσυγχρονισμού και ανάπτυξης της βιομηχανίας, του εμπορίου και των οικονομικών, στην οποία η Βρετανία κυριάρχησε σε μεγάλο βαθμό στην παγκόσμια οικονομία. Η μετανάστευση προς τις κύριες αποικίες και τις Ηνωμένες Πολιτείες Αμερικής ήταν αβάστακτη. Η Βρετανία δημιούργησε επίσης μια μεγάλη Βρετανική Αυτοκρατορία στην Αφρική και την Ασία, η οποία κυβερνούσε μέσω ενός μικρού αριθμού διαχειριστών που επόπτευαν τοπικές ελίτ. Η Ινδία, μακράν η σημαντικότερη αποικία, πέρασε μια σύντομη επανάσταση το 1857. Στην εξωτερική πολιτική η Βρετανία ευνόησε το ελεύθερο εμπόριο, που επέτρεψε στους χρηματοδότες και τους εμπόρους της να λειτουργούν με επιτυχία σε πολλές κατά τα άλλα ανεξάρτητες χώρες, όπως στη Νότια Αμερική. Η Βρετανία δεν σχημάτισε μόνιμες στρατιωτικές συμμαχίες μέχρι τις αρχές του 20ού αιώνα, όταν άρχισε να συνεργάζεται με την Ιαπωνία, τη Γαλλία και τη Ρωσία και ήρθε πιο κοντά στις Ηνωμένες Πολιτείες Αμερικής.

Παραπομπές
----------

1. 1 2 3 4  Ανακτήθηκε στις 22  Ιουλίου 2019.
2. ↑  Ferguson, Niall (2004). *Empire, The rise and demise of the British world order and the lessons for global power*. Basic Books. ISBN 0-465-02328-2.

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
--------------------

* British History Online
* Act of Union 1800

  


|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
| Καθιερωμένοι όροι | 
* ISNI: 0000 0001 2248 4593

 |

 |
Το **Διαθήκες των ΙΒ΄ Πατριαρχών** είναι ένα απόκρυφο βιβλίο ιουδαϊκού προσανατολισμού γραμμένο περί το 200 μ.Χ. Πιστεύεται ότι είναι ένα ψευδεπίγραφο που περιλαμβάνει τις διαθήκες των δώδεκα γιων του Ιακώβ. Είναι μέρος της Βίβλου των Ορθόδοξων Αρμενίων του 1666, γραμμένη απο τον Όσκαν του Γερεβάν. Στο Κουμράν (αραβικά: خربة قمران‎, αγγλικά: Qumran‎) βρέθηκαν αποσπάσματα παρόμοιων γραπτών, αλλά οι απόψεις χωρίζονται ως προς το αν αυτά είναι τα ίδια κείμενα. Θεωρείται γενικά αποκαλυπτική λογοτεχνία.

Χειρόγραφη παράδοση
-------------------

Σώζεται στα ελληνικά σε δύο παραλλαγές και στη σλαβονική και την αρμενική γλώσσα.

Περιεχόμενο
-----------

Περιλαμβάνει τις διαθήκες δηλαδή τις τελευταίες επιθυμίες και νουθεσίες των δώδεκα γιων του Ιακώβ προς τους απογόνους τους. Κάθε διαθήκη διακρίνεται σε τρία μέρη: 

* διήγηση της ζωής του κάθε πατριάρχη
* ηθικές νουθεσίες
* προφητείες σχετικά με το μέλλον της φυλής καθενός απογόνου των πατριαρχών.

Συγγραφέας
----------

Πιθανώς να είναι Χριστιανός της περιόδου γύρω στα 200 μ.Χ. καθώς φαίνεται από τα χριστιανικά στοιχεία που είναι εμφανή στο κείμενο.

Πηγές έμπνευσης
---------------

Προηγούμενο ανάλογο είναι οι ευλογίες του Ιακώβ στην Γένεση.

Παραπομπές
----------

1. ↑  «The Current Controversy Over The Dead Sea Scrolls, With Special Reference To The Field Museum Exhibition | The Oriental Institute of the University of Chicago». *oi.uchicago.edu*. Ανακτήθηκε στις 16 Ιουνίου 2020.
2. ↑  «TESTAMENTS OF THE TWELVE PATRIARCHS - JewishEncyclopedia.com». *www.jewishencyclopedia.com*. Ανακτήθηκε στις 16 Ιουνίου 2020.
3. 1 2 3  Παναγιώτης Χρήστου, Ελληνική Πατρολογία, τομ. Β. εκδ. Κυρομάνος, Θεσσαλονίκη, 2005, σελ. 216-217
4. ↑  «ΠΑΛΑΙΑ ΔΙΑΘΗΚΗ: ΓΕΝΕΣΙΣ ΚΕΦ. 49». *users.sch.gr*. Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 21 Ιανουαρίου 2020. Ανακτήθηκε στις 16 Ιουνίου 2020.

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
--------------------

* Πολυμέσα σχετικά με το θέμα  στο Wikimedia Commons

  


|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
| Καθιερωμένοι όροι | 
* WorldCat
* VIAF: 179422127
* LCCN: n80008120

 |

 |
Οι **Επαρχίες της Νορβηγίας** (νορβηγικά: *Landskap i Norge*) χωρίζεται ιστορικά σε διάφορες περιοχές. Πολλές περιοχές έχουν βαθιές ιστορικές ρίζες και συμπίπτουν μόνο εν μέρει με τις σημερινές διοικητικές μονάδες των κομητειών και των δήμων. 

Η Νορβηγία αποτελείται από 11 επαρχίες και ορίζονται από γεωγραφικά χαρακτηριστικά, συχνά κοιλάδες, οροσειρές, φιόρδ, πεδιάδες ή ακτές ή τους παραπάνω συνδυασμούς. Πολλές από αυτές τις περιοχές ήταν μικρά βασίλεια μέχρι την πρώιμη εποχή των Βίκινγκς.

Επαρχίες
--------

* Άγκντερ (Agder)
* Βέστλαντ (Vestland)
* Βέστφολντ ογκ Τέλεμαρκ (Vestfold og Telemark)
* Βίκεν (Viken)
* Ίνλαντετ (Innlandet)
* Μέρε ογκ Ρόμσνταλ (Møre og Romsdal)
* Νόρντλαντ (Nordland)
* Όσλο (Oslo)
* Ρόγκαλαντ (Rogaland)
* Τρέντελαγκ (Trøndelag)
* Τρομς ογκ Φίνμαρκ (Troms og Finnmark)

Γεωγραφικά διαμερίσματα
-----------------------

Οι επιμέρους επαρχίες της Νορβηγίας αποτελούν τμήματα μεγαλύτερων γεωγραφικών περιοχών, αυτές των Διαμερισμάτων.

Τα Γεωγραφικά διαμερίσματα της Νορβηγίας είναι:

* Βόρεια Νορβηγία (Nord-Norge)
* Τρέντελαγκ (Midt-Norge)
* Δυτική Νορβηγία (Vestlandet)
* Νότια Νορβηγία (Sørlandet)
* Ανατολική Νορβηγία (Østlandet)

Δείτε επίσης
------------

* Κομητείες της Νορβηγίας
* Γεωγραφικά διαμερίσματα της Νορβηγίας
Συντεταγμένες: 53°40′42.28″N 23°49′7.00″E﻿ / ﻿53.6784111°N 23.8186111°E﻿ / 53.6784111; 23.8186111

Η **Εκκλησία των Αγίων Μπορίς και Γκλεμπ** (λευκορωσικά: *Каложская царква*, *Царква Св. Барыса і Глеба*) είναι το παλαιότερο υπάρχων κτίριο στη Χρόντνα της Λευκορωσίας. Είναι το μοναδικό σωζόμενο μνημείο της αρχαίας αρχιτεκτονικής των 'Μαύρων' Ρουθηνών. Ξεχωρίζει από άλλες Ορθόδοξες εκκλησίες από τη χρήση πολύχρωμων πολύπλευρων λίθων με μπλε, πράσινη ή κόκκινη απόχρωση τα οποία μπορούσαν να τοποθετηθούν για τον σχηματισμό σταυρών και άλλων σχημάτων στον τοίχο.

Αρχιτεκτονική
-------------

Το είδος αρχιτεκτονικής της εκκλησίας είναι σταυροειδής με τρούλο και στηρίζεται πάνω σε έξι κυκλικούς πυλώνες.Το εξωτερικό αποτελείται από προεξοχές προβολής,που έχουν στρογγυλεμένες γωνίες, όπως και το ίδιο το κτίριο. Το δυτικό μέρος του ναού περιλαμβάνει τον συναυλιακό χώρο της χορωδίας που συνδέεται με μία στενή σκάλα στον δυτικό τοίχο.Δύο άλλες σκάλες ανακαλύφθηκαν στους τοίχους των πλευρικών αψίδων. Το δάπεδο είναι επενδεδυμένο με κεραμικά πλακάκια που σχηματίζουν διακοσμητικά σχέδια.Το εσωτερικό είναι επενδεδυμένο με αμέτρητες ενσωματωμένες στάμνες που συνήθως χρησιμεύουν στις ανατολικές ορθόδοξες εκκλησίες ως συντονιστές ήχου αλλά σε αυτήν την περίπτωση τοποθετήθηκαν ως διακοσμητικά εφέ. Για το λόγο αυτό, ο κεντρικός ναός δεν έχει ζωγραφιστεί ποτέ.

Ιστορία
-------

Εσωτερικό του ναού διακοσμημένο για τελετή γάμου.
Η εκκλησία χτίστηκε πριν από το 1183 και παρέμεινε άθικτη, απεικονιζόμενη τη δεκαετία του 1840 από τον Μίχαλ Κουλέσα, έως το 1853, όταν το νότιο τείχος κατέρρευσε λόγω της επικίνδυνης θέσης του στην όχθη του ποταμού Νέμαν.Κατά τη διάρκεια των εργασιών αποκατάστασης, μερικά κομμάτια των τοιχογραφιών του 12ου αιώνα ανακαλύφθηκαν στις αψίδες από τον ιστορικό αρχιτεκτονα, Βασιλί Γκριάζνοφ.Απομεινάρια από άλλες 4 εκκλησίες διακοσμημένες με στάμνες και έγχρωμες πέτρες αντί για τοιχογραφίες, ανακαλύφθηκαν στο Γκρόντνο και στο Βαούκαβισκ.Όλες χρονολογούνται από τις αρχές του 13ου αιώνα, όπως και τα ερείπια του πρώτου πέτρινου παλατιού στο παλιό κάστρο του Γκρόντνο.

Το 2004, η εκκλησία συμπεριλήφθηκε στον Κατάλογο των Μνημείων Παγκόσμιας Κληρονομιάς της UNESCO.

Παραπομπές
----------

1. "SS. Boris and Gleb (Kalozha) Church in the city of Hrodna"

Εξωτερικοί Σύνδεσμοι
--------------------

* Photos at Globus.TUT.by Αρχειοθετήθηκε 2021-01-18 στο Wayback Machine. (Ρωσικά)
* Photos at Radzima.org (Λευκορωσικά)

Δείτε επίσης
------------

* Μπόρις και Γκλεμπ
Ο **Ηπειρωτικός βάτραχος**, *Pelophylax epeiroticus* (Schneider, Sofianidou and Kyriakopoulou-Sklavounou, 1984) είναι ένα είδος βατράχου της οικογένειας Ranidae. Απαντάται στη Δυτική Ελλάδα και την Κέρκυρα, καθώς και στη Ν. Αλβανία.

Περιγραφή
---------

Πρόκειται για ένα μεσαίου μεγέθους βάτραχο, του οποίου το ολικό μέγεθος δεν ξεπερνά τα 8,5 cm.

Βιολογία
--------

Ημερόβιος βάτραχος που συχνά λιάζεται έξω από το νερό και βουτά μέσα σε αυτό μόλις αισθανθεί κίνδυνο. Συναντάται σε έλη, λίμνες, ρεματιές και στάσιμα νερά. Τρέφεται κυρίως με ασπόνδυλα. Ζευγαρώνει την άνοιξη και τα θηλυκά γεννούν αυγά σε αρκετές συστάδες μερικών εκατοντάδων μέσα στο νερό.

Παραπομπές
----------

1. ↑  Speybroeck, J. Beukema, W. Bok, B. Van Der Voort, J. (2016). *Field Guide to the Amphibians and Reptiles of Britain and Europe.*. San Diego, USA: Bloomsbury Natural History.
2. ↑  «herpetofauna.gr - Ελληνική Ερπετοπανίδα». *www.herpetofauna.gr* (στα Αγγλικά). Ανακτήθηκε στις 14 Ιουνίου 2018.
Η **Εκκλησία Αγίου Νικολάου Διπόρου** είναι ελληνική ορθόδοξη εκκλησία στο Δίπορο Γρεβενών. 

Η εκκλησία ανεγέρθηκε κατά τη διάρκεια του 18ο αιώνα. Επιγραφή η οποία χρονολογείται από τις 2 Ιουνίου 1742 αναφέρει τον μητροπολίτη Παρθένιο[*ασαφές*]. 

Εντός της εκκλησίας φυλάσσονται πολύτιμες τοιχογραφίες, οι οποίες χρονολογούνται από τον 18ο αιώνα

Παραπομπές
----------

1. 1 2  «Αμυγδαλιές Γρεβενών». Πολιτιστικός Σύλλογος Αμυγδαλιών Γρεβενών. Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 4 Μαρτίου 2016. Ανακτήθηκε στις 7 Ιανουαρίου 2015.
2. ↑  Σαράντης, Θεόδωρος Κ. Π. (1987–1988). *Τα Γρεβενά. (Συμβολή στην ιστορία τους)* (PDF). Μακεδονικά, ΚΣΤ΄, Εταιρεία Μακεδονικών Σπουδών. σελ. 278. Ανακτήθηκε στις 7 Ιανουαρίου 2015.
Η **Ηράκλεια επί Λάτμον** ήταν αρχαία πόλη της Μικράς Ασίας, η οποία ευρίσκετο στους πρόποδες του όρους Λάτμου στα δυτικά παράλια της Καρίας και νοτιοανατολικά της Μιλήτου. Αναφέρεται από τον Απολλώνιο τον Ρόδιο στο έργο του *"Αργοναυτικά"*. Ορισμένοι μελετητές, βασιζόμενοι στον Παυσανία, αναφέρουν ότι η παλιότερη ονομασία της πόλης ήταν Λάτμος. Σύμφωνα με τη μυθολογία και τον ρωμαίο ποιητή Οβίδιο, ο Ενδυμίωνας ζούσε ως βοσκός στην περιοχή, γι΄αυτό και θεωρείτο ο μυθικός ιδρυτής της πόλης, η οποία του είχε αφιερωμένο ιερό. Αν και η ακριβής τοποθεσία της πόλης δεν είναι γνωστή, σώζονται αρκετά αργυρά και χάλκινα νομίσματα της ρωμαϊκής εποχής. Βρέθηκαν αργυρά τετράδραχμα νομίσματα με την κεφαλή της Αθηνάς και την επιγραφή *"ΗΡΑΚΛΕΩΤΩΝ",* καθώς και χάλκινα της εποχής του Αυγούστου, του Αντωνίνου του Ευσεβούς και του Μάρκου Αυρήλιου.

Παραπομπές
----------

1. 1 2  *Εγκυκλοπαίδεια Νέα Δομή*. Αθήνα: Τεγόπουλος - Μανιατέας. 1996. σελ. 244, τομ. 13.
2. ↑  Rhodius, Apollonius (1 Ιανουαρίου 1828). *Argonautica, ad fidem librorum manuscriptorum et editionum antiquarum recensuit, integram lectionis varietatem et annotationes adjecit, scholia aucta et emendata indicesque locupletissimos addidit Augustus Wellauer*. Teubner.
3. ↑  Estienne, Henri (1 Ιανουαρίου 1846). *Thesaurus Graecae linguae*.
4. ↑  *"τῶν δὲ ἀδελφῶν οἱ τὸν μὲν καταμεῖναί φασιν αὐτοῦ, Παίονα δὲ ἀχθόμενον τῇ ἥσσῃ φυγεῖν ὡς ποῤῥωτάτω, καὶ τὴν ὑπὲρ Ἀξιοῦ ποταμοῦ χώραν ἀπ' αὐτοῦ Παιονίαν ὀνομασθῆναι. τὰ δὲ ἐς τὴν Ἐνδυμίωνος τελευτὴν οὐ κατὰ τὰ αὐτὰ Ἡρακλεῶταί τε οἱ πρὸς Μιλήτῳ καὶ Ἠλεῖοι λέγουσιν, ἀλλὰ Ἠλεῖοι μὲν ἀποφαίνουσιν Ἐνδυμίωνος μνῆμα, Ἡρακλεῶται δὲ ἐς Λάτμον τὸ ὄρος ἀποχωρῆσαί φασιν αὐτὸν μουσι, καὶ ἄδυτον Ἐνδυμίωνός ἐστιν ἐν τῷ Λάτμῳ."* - Παυσανίας, "Ελλάδος περιήγησις / Ἠλιακῶν Α", 1.5

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
--------------------

* Πολυμέσα σχετικά με το θέμα  Heraclea by Latmus στο Wikimedia Commons

  


|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
| Καθιερωμένοι όροι | 
* VIAF: 79144647639683055677
* GND: 7540176-9

 |

 |
Η **Εκκλησία του Αγίου-Νικολάου** (σλαβομακεδονικά: црква Свети Никола‎) είναι ορθόδοξη εκκλησία η οποία βρίσκεται στο Στιπ, πόλη του ανατολικού τμήματος της Βόρειας Μακεδονίας. Βρίσκεται στο κέντρο της πόλης, κοντά στο Μουσείο του Στιπ και λίγα μέτρα χαμηλότερα του Φρουρίου του Ισάρ. Χρησιμεύει ως καθεδρικός ναός της επαρχίας της Μπρεγκάλνιτσα, η οποία καλύπτει το κεντροανατολικό τμήμα της χώρας.

Περιγραφή
---------

Η σημερινή εκκλησία χτίστηκε πάνω στα ερείπια παλαιότερου ιερού ναού, ο οποίος χρονολογείται στο 1341. Καθιερώθηκε στις 10 Μαΐου 1867. Είναι τρίφυλλη βασιλική, περιτριγυρισμένη από προστώα στα δυτικά, τα βόρεια και τα νότια. Το εσωτερικό είναι διακοσμημέμνο με τοιχογραφίες και ξυλόγλυπτα στοιχεία.

Γαλαρία
-------

Η εκκλησία περιλαμβάνει μια γαλαρία εικόνων την οποία διαχειρίζεται το μουσείο του Στιπ. Τα έργα τέχνης που εκτίθενται σε αυτήν χρονολογούνται στην πλειοψηφία τους από τον 19ο αιώνα, αν και ορισμένες εικόνες φιλοτεχνήθηκαν κατά τον 17ο και 18ο αιώνα, κυρίως από ντόπιους εικονογράφους. Στην γαλαρία αυτή εκτίθενται, επίσης, ορισμένα θρησκευτικά κειμήλια και γαμήλια στεφάνια που χρονολογούνται από τον 19ο αιώνα. Παράλληλα, το μουσείο του Στιπ φιλοξενεί κι άλλες εικόνες στην Εκκλησία της Κοιμήσεως του χωριού του Νόβο Σέλο, το οποίο βρίσκεται στην έξοδο της πόλης.

Σημειώσεις και παραπομπές
-------------------------

1. ↑  (Σλαβομακεδονικά) Храм Свети Николај - Штип Αρχειοθετήθηκε 2014-02-21 στο Wayback Machine. Éparchie de la Bregalnitsa, 27 octobre 2012
2. ↑  (Σλαβομακεδονικά) Галерии на икони[*νεκρός σύνδεσμος*], Municipalité de Chtip, 27 octobre 2012

Δείτε επίσης
------------

* Στιπ

|  |  |
| --- | --- |
| εικονίδιο Βόρεια Μακεδονία | Πύλη Βόρεια Μακεδονία |
Η **Ηράκλεια** είναι ένα χωριό στην Φθιώτιδα της Ελλάδας. Βρίσκεται στην πεδιάδα μεταξύ του όρους Οίτη και το Μαλιακό Κόλπο, κοντά στην πόλη της Λαμίας.

Στην περίοδο της Τουρκοκρατίας ήταν γνωστή με το **Μουσταφάμπεη**, από ένα τοπικό Οθωμανό γαιοκτήμονα. Διατήρησε αυτή την ονομασία μέχρι τις 4 Ιουλίου 1915, όταν μετονομάστηκε σε **Ηράκλεια Τραχινίας**, από μια κοντινή αρχαία πόλη, την Ηράκλεια στο Τραχύ. Έλαβε το σημερινό της όνομα στις 31 Μαρτίου του 1943.

Από την ίδρυση του ανεξάρτητου Βασιλείου της Ελλάδος, ο οικισμός αποτελεί μέρος του νομού Φθιώτιδας (αρχικά το 1835-1899 και πάλι το 1909-1943 στο νομό Φθιώτιδος και Φωκίδας). Ανήκε πρώτα στον Δήμο Οιτιέων (20 απριλίου 1835), μετά στον Δήμο Ηρακλειωτών (2 Ιουλίου 1841), πριν γίνει ανεξάρτητη κοινότητα (Κοινότητα Μουσταφάμπεη) στις 31 Αυγούστου 1912. Με το σχέδιο Καποδίστριας του 1997 έγινε μέρος του Δήμου Γοργοποτάμου, και από το 2011 αποτελεί μέρος του δήμου της Λαμίας και της δημοτικής ενότητας Γοργοποτάμου. Ο πληθυσμός ήταν 469 κάτοικοι σύμφωνα με την απογραφή του 2011.

Παραπομπές
----------

1. 1 2 3 4 5  «ΔΙΟΙΚΗΤΙΚΕΣ ΜΕΤΑΒΟΛΕΣ ΟΙΚΙΣΜΩΝ - ΑΝΑΛΥΤΙΚΑ» (στα Greek). Hellenic Agency for Local Development and Local Government. Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 31 Ιανουαρίου 2018. Ανακτήθηκε στις 23 Μαρτίου 2017. CS1 maint: Μη αναγνωρίσιμη γλώσσα (link)
2. ↑  Koder, Johannes· Hild, Friedrich (1976). *Tabula Imperii Byzantini, Band 1: Hellas und Thessalia* (στα German). Vienna: Verlag der Österreichischen Akademie der Wissenschaften. σελ. 172. ISBN 3-7001-0182-1. CS1 maint: Μη αναγνωρίσιμη γλώσσα (link)
3. ↑  «Απογραφή Πληθυσμού - Κατοικιών 18 Μαρτίου 2001» (PDF). Εθνική Στατιστική Υπηρεσία της Ελλάδος. Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο (PDF) στις 21 Σεπτεμβρίου 2015.
Η **διαχείριση συλλογής** είναι μια δυναμική δραστηριότητα που απαιτεί δημιουργική σκέψη και σωστή προσέγγιση. Ο στόχος της διαχείρισης συλλογής είναι οι συλλεγμένες πηγές πληροφόρησης να ανταποκρίνονται στις ανάγκες του κοινού της βιβλιοθήκης έτσι ώστε το κάθε τμήμα να μπορεί να αναπτύσσεται σωστά. Η διαχείριση συλλογής περιλαμβάνει διάφορα στάδια εκπλήρωσης όπως την επιλογή των κατάλληλων τεκμηρίων και τους τρόπους πρόσκτησης όπως και την συστηματική διαχείριση και διατήρηση της υπάρχουσας συλλογής. Αναλυτικότερα αναφέρεται στην οργάνωση και την συντήρηση των αποθεμάτων της βιβλιοθήκης, ξεκινώντας από τις αρχές της οικονομικής ανάπτυξης, διατηρώντας ως πρωταρχικό στόχο τις ανάγκες των χρηστών και λαμβάνοντας υπ’ όψη την παροχή πληροφοριών.

Βιβλιογραφία
------------

* ΜΟΝΙΑΡΟΥ, Β. 2004. Ανάπτυξη και διαχείριση συλλογής. Αθήνα: ΤΕΙ Αθήνών.
* KARASÖZEN, . 2004. Management & re-organization of an academic library in continuously changing environment. In 25th IATUL Annual Conference, Krakow (Poland), May 30- June 3 2004. (Δεν έχει εκδοθεί)
Η **Επιχείρηση Ασήμι**(αγγλ.:Operation Silver) ήταν η κωδική ονομασία μια βρετανικής επιχείρησης κατασκοπείας στην κατεχόμενη από τους Συμμάχους Αυστρία, η οποία πραγματοποιήθηκε την περιόδο 1949-1955 με στόχο την υποκλοπή των επικοινωνίων σταθερής τηλεφωνίας στην έδρα του σοβιετικού στρατού στη Βιέννη. Παρά το γεγονός ότι η επιχείρηση αυτή θεωρείται επιτυχημένη, οι δραστηριότητες της αποκαλυφθήκαν στην KGB, τον Οκτώβριο του 1953 από τον Τζορτζ Μπλέικ, έναν βρετανό διπλό πράκτορα. Ο βρετανικός σταθμός παρακολούθησης ήταν καμουφλαρισμένος ως ένα κατάστημα που πωλούσε τουίντ ρούχα. 
Η Επιχείρηση Ασήμι τελείωσε μόνο όταν η Αυστρία ανέκτησε την πλήρη κυριαρχία της το 1955.

Το 1951, όταν η αμερικανική CIA προγραμμάτισε μια παρόμοια Επιχείρηση στο Βερολίνο, θα συνεργάστει με την Βρετανία και οι δύο χώρες στη συνέχεια πραγματοποιήσαν από κοινού την Επιχείρηση Χρυσός, με τον ιδιο ακριβώς στόχο, δηλαδή την υποκλοπή της σταθερής 
τηλέφωνικής επικοινωνίας του αρχηγείου του σοβιετικού στρατού στο Βερολίνο χρησιμοποιώντας ένα τούνελ μέσα στη σοβιετική ζώνης κατοχής.

Ο ίδιος βρετανός πράκτορας και πάλι θα ενημερώσει τις σοβιετικές αρχές για την Επιχείρηση χρυσός και αυτές με την σειρά τους « θα ανακάλυψουν» τη σήραγγα το 1956.

Βιβλιογραφικές πηγές
--------------------

* R. C. S. Trahair: *Encyclopedia of Cold War espionage, spies, and secret operations.* Greenwood Publishing Group, 2004, ISBN 0-313-31955-3, S. 243.
* Erwin A. Schmidl: *Österreich im frühen Kalten Krieg 1945–1958: Spione, Partisanen, Kriegspläne.* Böhlau Verlag, Wien 2000, ISBN 3-205-99216-4, S. 96.
Αυτό το λήμμα αφορά την οροσειρά.  Για τον ομώνυμο ορεινό οικισμό της Κοινότητος Κάτω Χωρίου, δείτε: Θρυπτή Λασιθίου.  
Συντεταγμένες: 35°4′48″N 25°52′32″E﻿ / ﻿35.08000°N 25.87556°E﻿ / 35.08000; 25.87556

Η **Θρυπτή** είναι οροσειρά της ανατολικής Κρήτης. Η ψηλότερη κορυφή είναι ο Αφέντης Χριστός, με ύψος 1.476 μέτρα. Άλλες κορυφές περιλαμβάνουν τη ανατολική (Πάπουρα (1.187 μέτρα), δυτική Πάπουρα (1.010 μ.), Καψάς (997 μ.), Κλήρος (1331μ.), Καταλύματα (802 μ.) και Κουφωτό (912 μ.). Η οροσειρά έχει κυρίως ασβεστολιθικά πετρώματα, με εξαίρεση την περιοχή του Αφέντη Χριστού όπου υπάρχει δολομίτης. Η Θρυπτή χαρακτηρίζεται από τα φαράγγια, όπως το φαράγγι του Χα και το φαράγγι Μυλωνά, και τους γκρεμούς της. Η οροσειρά ανυψώνεται προς τα πάνω από το ενεργό ρήγμα της Ιεράπετρας, το οποίο έχει δημιουργήσει επίσης την πεδιάδα της Ιεράπετρας.

Ορεινά χωριά
------------

§ Μερικά ορεινά χωρια

* Άγιος Ιωάννης
* κουστουνάρι
* Πάνω Χωριό

Πανίδα και χλωρίδα
------------------

Η βλάστηση στη Θρυπτή συνήθως είναι φρυγανική και επηρεάζεται από τη βόσκηση. Υπάρχει επίσης δάσος από τραχεία πεύκη, ένα από τα ελάχιστα πευκοδάση της Κρήτης. Αν και μεγάλο τμήμα του δάσους έχει καταστραφεί από πυρκαγιές, σώζονται ακόμη μερικά δέντρα μεγάλης ηλικίας, περίπου 250 ετών. Στις κοιλάδες υπάρχουν αμπελώνες, ενώ σε κάποιες κοιλάδες υπάρχουν ρέματα και πηγές με μονίμως τρεχούμενο νερό. Σε κάποιες από τις δολίνες της περιοχής υπάρχει πυκνή βλάστηση, συμπεριλαμβανομένου και του ενδημικού φυτού πολύγονο το ιδαίο. Άλλα ενδημικά είδη της περιοχής περιλαμβάνουν τα στενοενδημικά *Campanula hierapetrae*, *Helichrysum doerfleri* και *Minuartia wettseinii* καθώς και το *Eryngium amorginum*, το οποίο πέρα από τη Θρυπτή απαντά στην Αμοργό.

Το όρος Θρυπτή καθώς και η σπηλιά Θεριόσπιλιος κοντά στον Θόλο φιλοξενούν μια σχετικά μεγάλη αποικία της νυχτερίδας τρανομυώτιδα (*Myotis myotis*) καθώς και πολλά ενδημικά ασπόνδυλα, όπως τα στενοενδημικά είδη σαλιγκαριών *Albinaria sturanyi* και *Albinaria teres*. Η γεωμορφολογία της περιοχής και ο περιορισμένος αντίκτυπος από ανθρώπινες δραστηριότητες σημαίνει ότι ο πληθυσμός των θηλαστικών είναι σε εξαιρετική κατάσταση.

Η νοτιοδυτική Θρυπτή είναι σημαντική περιοχή για τα αρπακτικά πτηνά, όπως τα όρνια, ο αετός ο χρυσαετός, ο φιδαετός και ο γυπαετός.

Εικόνες
-------

* Το φαράγγι του ΧαΤο φαράγγι του Χα
* Το Ορεινό ΛασιθίουΤο Ορεινό Λασιθίου
* Φράγγι ΟρεινούΦράγγι Ορεινού
* Φαράγγι ΜέσωναΦαράγγι Μέσωνα
* Αφέντης χριστός δήμου ΙεράπετραςΑφέντης χριστός δήμου Ιεράπετρας

Παραπομπές
----------

1. 1 2 3 4 5  «NatureBank - Βιότοπος NATURA - Όρος Θρυπτής και γύρω περιοχή». *filotis.itia.ntua.gr*. Ανακτήθηκε στις 29 Ιανουαρίου 2021.
2. ↑  Φασούλας, Χαράλαμπος (2001). *Οδηγός υπαίθρου για τη γεωλογία της Κρήτης*. Ηράκλειο: Μουσείο Φυσικής Ιστορίας Κρήτης. σελ. 81. ISBN 960-367-007-3.
3. ↑  «NatureBank - Βιότοπος NATURA - Νοτιοδυτική Θρυπτή (Κουφωτό)». *filotis.itia.ntua.gr*. Ανακτήθηκε στις 29 Ιανουαρίου 2021.
Η διαφορά δυναμικού είναι πηλίκο ενέργειας προς τη μονάδα που υφίσταται επίδραση μέσα στο πεδίο που αναπτύσσεται η διαφορά δυναμικού. Έτσι, στο SI, έχουμε:

* Διαφορά δυναμικού σε Βαρυτικό πεδίο \ ={\dfrac {{\mbox{J}}}{{\mbox{kg}}}}
* Διαφορά δυναμικού σε Ηλεκτρικό πεδίο \ ={\dfrac {{\mbox{J}}}{{\mbox{C}}}}

Η Διαφορά του ηλεκτρικού δυναμικού, όταν το ηλεκτρικό πεδίο καναλίζεται μονοδιάστατα σε αγωγό ηλεκτρικού ρεύματος αντί να εκτείνεται στο χώρο, μετράται σε Βολτ. Ο ορισμός των μονάδων δε διαφέρει πρακτικά από το ηλεκτρικό πεδίο που εκτείνεται στο χώρο των τριών διαστάσεων.

  


|  |  |
| --- | --- |
| Εικονίδιο αποσαφήνισηςΑποσαφήνιση | Αυτή είναι μια σελίδα **αποσαφήνισης,** δηλαδή μια σελίδα που δείχνει άλλες που θα είχαν το ίδιο όνομα με αυτήν.Εάν ακολουθήσατε μια σύνδεση εδώ, μπορεί να θελήσετε να επιστρέψετε και να διορθώσετε τον σύνδεσμο για να συνδέει προς την κατάλληλη συγκεκριμένη σελίδα. |
Ο **Ζέλικο Γκόλε** (στα σέρβικα: Zeljko Gole) είναι ένας γεννημένος το 1968 παλαίμαχος κροάτης ποδοσφαιριστής που αγωνιζόταν στη μεσαία γραμμή, κυρίως σαν ανασταλτικός παίκτης.
Ικανός και ως σκόρερ, έπαιξε σε αρκετές ελληνικές ομάδες με αξιοσημείωτη καριέρα.
Κατά σειρά υπήρξε στέλεχος της Αθλητικής Ένωσης Αμπελοκήπων Θεσσαλονίκης, της Νίκης Βόλου και του Εθνικού Αστέρα της Καισαριανής. Τα κυριότερα προσόντα του ήταν η ταχύτητα, οι πολλές δυνάμεις που διέθετε και η μεγάλη ικανότητά του στο ψηλό παιχνίδι.

Πηγές
-----

* "40 χρονια ΠΟΔΟΣΦΑΙΡΟ & ΠΡΟΠΟ" (έκδοση της εφημερίδας ΠΡΟΠΟΡΑΜΑ, Αθήνα, 2000)
* Διεθνής στατιστική ιστοσελίδα για το ποδόσφαιρο

Παραπομπές
----------

1. ↑  Αθλητικός ιστότοπος
Το **δελτίο δανειζομένου** ή η κάρτα βιβλιοθήκης είναι η αναγνωριστική κάρτα που έχει ο κάθε χρήστης μιας βιβλιοθήκης όταν είναι μέλος σε αυτή. Πάνω στο δελτίο αναγράφονται τα βασικά στοιχεία του χρήστη (όνομα, επίθετο, ιδιότητα) και συνήθως υπάρχει πρόσφατη φωτογραφία του χρήστη-κατόχου του δελτίου (στον οποίο ανήκει το δελτίο). Κάθε κάρτα διακρίνεται από ένα barcode, το οποίο αντιστοιχεί την ηλεκτρονική κάρτα του χρήστη μέσα στο αυτοματοποιημένο σύστημα που χρησιμοποιεί η βιβλιοθήκη. Συνεπώς, ο βιβλιοθηκονόμος έχει τη δυνατότητα να δει με λεπτομέρεια τα στοιχεία του χρήστη, να καταχωρίσει τα δανεισμένα βιβλία στο φάκελό του και να αποδεσμεύσει τον χρήση όταν τα επιστρέψει στη βιβλιοθήκη. Σήμερα τα περισσότερα πανεπιστήμια δημιουργούν πλαστικοποιημένες κάρτες που επιτρέπουν στην πανεπιστημιακή κοινότητα να την χρησιμοποιήσει σε διάφορες υπηρεσίες εντός πανεπιστήμιου, όπως και για την είσοδο στην βιβλιοθήκη. Με την ίδια κάρτα ο χρήστης μπορεί να θέσει ηλεκτρονικά σε κράτηση ένα τεκμήριο που χρειάζεται και δεν είναι διαθέσιμο στη βιβλιοθήκη τη δεδομένη χρονική στιγμή, ώστε να έχει προτεραιότητα στο δανεισμό.
Οι **επικοινωνίες στην δημοκρατία του Ναγκόρνο- Καραμπάχ** αναφέρεται στις τηλεφωνικές, δορυφορικές και άλλες επικοινωνιακές υπηρεσίες και κανονισμούς στην ντε φάκτο ανεξάρτητη δημοκρατία του Ναγκόρνο-Καραμπάχ, διεθνώς αναγνωρισμένη ως ντε γιούρε τμήμα του Αζερμπαϊτζάν. 

Ο κορυφαίος φορέας τηλεπικοινωνιών του Ναγκόρνο Καραμπάχ είναι η Karabakh Telecom, που ανέπτυξε και τον τομέα των τηλεπικοινωνιών στην περιοχή. Έχει επενδύσει εκατομμύρια δολάρια στην κινητή τηλεφωνία, με αιχμή του δόρατος μια λιβανέζικη εταιρεία.

Δείτε επίσης
------------

* Τηλεφωνικοί αριθμοί στην δημοκρατία του Ναγκόρνο-Καραμπάχ

Παραπομπές
----------

1. ↑  «Karabakh Telecom site». Karabakhtelecom.com. Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 29 Μαρτίου 2018. Ανακτήθηκε στις 6 Μαΐου 2012.
Ο **Δήμος Μαδύτου** ήταν δήμος του νομού Θεσσαλονίκης από το 1999 έως το 2010 με έδρα τη Νέα Μάδυτο. Το 2011 με το πρόγραμμα διοικητικής αναδιάρθρωσης «Καλλικράτης» συγχωνεύθηκε στον Δήμο Βόλβης. Ο Δήμος βρίσκόταν στο ανατολικό τμήμα του νομού και αποτελείτο από 3 δημοτικά διαμερίσματα με συνολικό πληθυσμό 3.456 κατοίκων (σύμφωνα με την απογραφή πληθυσμού του 2001). Έδρα του δήμου είναι η Νέα Μάδυτος.

Ιστορικά, οι κάτοικοι της περιοχής συμμετείχαν στην επανάσταση του 1821. Σημαντικότεροι αγωνιστές ήταν ο Γεώργιος Κωνσταντίνου από την Απολλωνία    και ο αξιωματικός και πληρεξούσιος Δημήτριος Κοκκαλιώτης που πήρε μέρος στη Γ' Εθνοσυνέλευση Επιδαύρου.

Διαίρεση
--------

Ο δήμος περιλάμβανε τα παρακάτω δημοτικά διαμερίσματα και οικισμούς (σε αγκύλες ο πληθυσμός σύμφωνα με την απογραφή του 2001):

 **Δ.δ. Νέας Μαδύτου**  -- η Νέα Μάδυτος [ 1.989 ]
 **Δ.δ. Απολλωνίας**  [ 1.018 ] 
* η Απολλωνία [ 613 ]
* η Κοκκαλού [ 405 ]

 **Δ.δ. Μοδίου**  -- το Μόδιον [ 449 ]

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
--------------------

* Υπουργείο εσωτερικών, δήμοι του σχεδίου Καποδίστριας Αρχειοθετήθηκε 2009-09-24 στο Wayback Machine.

Παραπομπές
----------

1. ↑  Γενικά Αρχεία του Κράτους, Φάκελοι Αγωνιστών του 1821
2. ↑  Γενικά Αρχεία του Κράτους, Αριστεία Αγωνιστών του 1821
3. ↑  «Οι εις τα μητρώα των αγωνιστών του '21 αναγραφόμενοι Μακεδόνες» (PDF). Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο (PDF) στις 17 Μαρτίου 2012. Ανακτήθηκε στις 9 Νοεμβρίου 2010.

Σημειώσεις
----------

1. 1 2  Από το ιστολόγιο του αρχαιολόγου Νικόλαου Παπαοικονόμου: doumbia-istoria.blogspot.com
Ο **Ηρακλής Δ. Ζουμπουλάκης** (Οίτυλο Λακωνίας, 1896- Αθήνα, 27 Οκτωβρίου 1953) ήταν Έλληνας στρατιωτικός και πολιτικός. Υπηρέτησε ως βουλευτής και πέθανε αιφνιδίως όντας εν ενεργεία βουλευτής.

Βιογραφία
---------

Πολέμησε γενναία σε όλους τους πολέμους. Υπηρέτησε στο ιππικό και ως στρατιωτικός ακόλουθος στην Άγκυρα και αποστρατεύτηκε μετά τον Πόλεμο του 1940-41 με το βαθμό του Υποστράτηγου σε πολεμική διαθεσιμότητα. Εξελέγη βουλευτής Λακωνίας με το Λαϊκόν Κόμμα στις εκλογές του 1946, συγκεντρώνοντας 6.442 ψήφους. Ήταν από τους βουλευτές που ζήτησαν να ρυθμιστεί το θέμα της βασιλείας βάσει των συνταγματικών θεσμών και ένας από τους 17 βουλευτές που προσχώρησαν στο Νέον Κόμμα (1947-51). Στις εκλογές του 1952 εξελέγη βουλευτής Επιδαύρου Λιμηράς με τον Ελληνικό Συναγερμό. 

Πέθανε σε ηλικία 57 ετών από καρδιακή προσβολή τρία λεπτά μετά την αγόρευσή του κατά τη συνεδρίαση της Επιτροπής Εξουσιοδοτήσεως (της οποίας ήταν αναπληρωματικό μέλος από το 1947) μέσα στην αίθουσα της Βουλής. 
Ήταν παντρεμένος με τη Σοφία Ζουμπουλάκη, χωρίς παιδιά. Κηδεύτηκε στον Μητροπολιτικό Ναό Αθηνών. Έπειτα από αναπληρωματική εκλογή το Δεκέμβριο του 1953, την έδρα του στην περιφέρεια Επιδαύρου Λιμηράς κέρδισε ο Ιωάννης Λύρας του Ελληνικού Συναγερμού.

Παραπομπές
----------

1. ↑  Σπ. Μαρκεζίνης, "Πολιτική Ιστορία της Νεοτέρας Ελλάδος", 1978, σελ. 344.
2. ↑  εφημερίδα "Εμπρός", 4/4/1946, σελ. 2.
3. 1 2  Εμπρός, φ. 28/10/1953, σελ.1
4. ↑  εφημερίδα "Ελευθερία", φ. 28/10/1953, σελ. 8.
Το **ζέλνικ** (σλαβομακεδονικά: Зелник) είναι παραδοσιακή αλμυρή πίτα που καταναλώνεται στη Βουλγαρία και στη Βόρεια Μακεδονία. Αποτελείται από στρώσεις ζυμωμένης ζύμης από αλεύρι σίτου ή πιθανώς φύλλο, γεμισμένη με διάφορους συνδυασμούς σίρενε (ένα λευκό τυρί), φέτας, αυγών, λάπαθου, ροδισμένου κρέατος, πράσου και/ή ρύζι. Το χειμώνα, η γέμιση περιλαμβάνει παραδοσιακά λάχανο άλμης, από το οποίο το πιάτο παίρνει το όνομά του («λάχανο» στα βουλγαρικά: зелe‎, στα σλαβομακεδονικά: Зелка‎). Το ζέλνικ μερικές φορές σερβίρεται με γιαούρτι και τρώγεται καλύτερα ζεστό.

Το ζέλνικ είναι παρόμοιο με το μπουρέκι, ένα πιάτο δημοφιλές στην Τουρκία, την Ανατολική Ευρώπη και την Κεντρική Ασία. Το ζέλνικ συχνά αναφέρεται λανθασμένα ως μπουρέκι. Σε αντίθεση με το ζέλνικ, το μπουρέκι λάχανου παρασκευάζεται στις διακοπές και φεστιβάλ και σερβίρεται με κεφίρ. Η κρούστα και τα στρώματα του μπουρεκιού είναι πιο παχιά και χρησιμοποιούνται άλλα μπαχαρικά. Το ζέλνικ συνήθως φτιάχνεται με πράσο και σίρενε και αποτελείται από πολύ λεπτά τυλιγμένα στρώματα φυλλου. Το ζέλνικ συνήθως παρασκευάζεται ως ένα μακρύ, λεπτό κομμάτι ζύμης και τυλίγεται σε σπειροειδές σχήμα.

Δείτε επίσης
------------

* Βαλκανική κουζίνα

Παραπομπές
----------

|  |  |
| --- | --- |
| Commons logoCommons logo | Τα Wikimedia Commons έχουν πολυμέσα σχετικά με το θέμα   **Ζέλνικ** |

1. ↑  «Zelnik Recipe- an Irreplaceable Part of Macedonian Cuisine». *The Food Hog*. Ανακτήθηκε στις 8 Νοεμβρίου 2021.
Δελής αρματωμένος  
(χαλκογραφία του Μέλχιορ Λόριχ, 16ος αι.)
Στην Οθωμανική Αυτοκρατορία, **ντελή** ή **δελή** (τουρκ. *deli*) και αργότερα **ντελίλ** (τουρκ. delil, δηλ. «οδηγοί») ονομαζόταν στρατιωτικό σώμα ιππέων που οργανώθηκε αρχικά στο χώρο των Βαλκανίων, περί τα τέλη του 15ου αιώνα. Η ονομασία του προερχόταν από την τουρκική λέξη *deli* που υποδηλώνει τον παράφρονα ή τον παράτολμο, εκείνον που προβαίνει σε ανήκουστη ανδρεία αψηφώντας το θάνατο σε μάχες ή συμπλοκές. Οι δελήδες ήταν αρχικά ακόλουθοι του Μπεηλέρμπεη της Ρούμελης. Έφεραν πανοπλία, λόγχη, ρόπαλο και στολή φτιαγμένη από δέρματα άγριων ζώων. 

Η λέξη αυτή υφίσταται σε ελληνικά επίθετα είτε ως αυτούσια (Δελής, Δελλής, Ντελής) και ως πρώτο συνθετικό σε σύνθετα επώνυμα, όπως π.χ. Δεληαργύρης, Δεληβοριάς, Δεληγεώργης, Δεληγιάννης κ.λπ. Επίσης υφίσταται και ως προσδιορισμός του παράφρονα π.χ. "*μας κάνει τον ντελή*" (= τον άγριο).
Επί τουρκοκρατίας ως τοπωνύμιο δήλωνε περισσότερο ασφαλές πέρασμα για ιππικό. Πολλά χωριά έφεραν αυτό ως πρώτο συνθετικό της ονομασίας τους.

Πηγές
-----

* "Deli". The Encyclopedia of Islam, Vol. II, E.J. Brill, Leiden: 1997
Ο **Ηρακλής Α΄,** γεωργιανά: ერეკლე მუხრანაბატონი *Ερέκλε Μουχρανμπατόνι, (*29 Μαρτίου 1560 – 1605) ήταν Γεωργιανός ευγενής τού Οίκου τού Μουχράνι, κύριου κλάδου της βασιλικής δυναστείας των Μπαγκρατιόνι, και πρίγκιπας (*batoni*) τού Mουχράνι από το 1580 έως το 1605, μόνος του ή με κάποιον αδελφό του.  Ο Ηρακλής ήταν νυμφευμένος με κάποια Tαμάρ, χωρίς κάποιον γνωστό απόγονο.

Βιογραφία
---------

Ο Ηρακλής ήταν γιος τού Αρτσίλ, εγγονού τού βασιλιά Κωνσταντίνου Β΄ της Γεωργίας. Παραδοσιακές γενεαλογίες όπως αυτή τού Κύριλ Τουμάνωφ, παραλείπουν τη θητεία τού Ηρακλή ως πρίγκιπα τού Μουχράνι, και θέτουν μία συνεχή κυριαρχία τού εξαδέλφου του Τεϊμουράζ Α΄ από το 1580 έως το 1625.  Κατά τη διάρκεια της αιχμαλωσίας τού Αρτσίλ στο Ιράν, ο Ηρακλής έζησε με τα εξαδέλφια του από την κυρίαρχη οικογένεια Τζακέλι στο πριγκιπάτο τού Σάμτσκε, και πολέμησε στο πλευρό τους ενάντια στην αριστοκρατική εξέγερση των ευγενών τού Σαλικασβίλι στο Σάμτσχε από το 1576 έως το 1578. Τον Μάιο του 1578 ο Ηρακλής επέστρεψε στο βασίλειο τού Κάρτλι και παρείχε υποστήριξη στη βασίλισσα Νεστάν-Νταρετζάν, σύζυγο τού εξόριστου εξαδέλφου του, βασιλιά Σίμωνα Α΄ τού Κάρτλι, ο οποίος έμεινε στο Σουράμι. Σύντομα, καθώς ο οθωμανικός στρατός υπό τον Λάλα Καρά Μουσταφά Πασά βάδισε στα γεωργιανά εδάφη τον Αύγουστο του 1578, ο Ηρακλής βρέθηκε στη φωτιά ενός άλλου πολέμου, ως ενεργητικός και επιτυχημένος τοπικός διοικητής.

Βιβλιογραφικές αναφορές
-----------------------

1. 1 2  Metreveli, Roin, επιμ. (2003). *ბაგრატიონები. სამეცნიერო და კულტურული მემკვიდრეობა* (στα Georgian και English). Tbilisi: Neostudia. σελ. Table 8. ISBN 99928-0-623-0. CS1 maint: Μη αναγνωρίσιμη γλώσσα (link)
2. ↑  Toumanoff, Cyrille (1990). *Les dynasties de la Caucasie Chrétienne: de l'Antiquité jusqu'au XIXe siècle: tables généalogiques et chronologique* (στα French). Rome. σελ. 556. CS1 maint: Μη αναγνωρίσιμη γλώσσα (link)
3. ↑  Brosset, Marie-Félicité (1831). *Chronique géorgienne, traduite par m. Brosset jeune membre de la Société asiatique de France* (στα French). Paris: De l'Imprimerie royale. σελίδες 12–19. CS1 maint: Μη αναγνωρίσιμη γλώσσα (link)
Το **Διεθνές Φεστιβάλ Κινηματογράφου Μόσχας** (ρωσικά: Моско́вский междунаро́дный кинофестива́ль) πραγματοποιήθηκε για πρώτη φορά στη Μόσχα το 1935 και έγινε κανονικό από το 1959. Από την ίδρυσή του μέχρι το 1959 το φεστιβάλ πραγματοποιούνταν κάθε δεύτερη χρονιά τον Ιούλιο, εναλλασσόμενο με το φεστιβάλ του Karlovy Vary. Το φεστιβάλ πραγματοποιείται ετησίως από το 1995.

Το μεγάλο βραβείο του Φεστιβάλ είναι το Άγαλμα του Αγίου Γεώργιου με το φόνο του δράκου, όπως αναπαρίσταται στο Εθνόσημο της Μόσχας. Ο Νικήτα Μιχαλκόφ είναι ο πρόεδρος του φεστιβάλ από το 2000. Με το πέρασμα των χρόνων απονεμήθηκε και το Βραβείο Στανισλάβσκι για τα επιτεύγματα τους στον κινηματογράφο στους ηθοποιούς: Τζακ Νίκολσον, Μέριλ Στριπ, Ιζαμπέλ Υπέρ, Εμμανουέλ Μπεάρ, Ζαν Μορό, Φανί Αρντάν, Έλεν Μίρεν και άλλους. Το 2012 το βραβείο αυτό απονεμήθηκε στη Γαλλίδα ηθοποιό Κατρίν Ντενέβ.

Το 2012 η κριτική επιτροπή είχε επικεφαλής τον Βραζιλιάνο σκηνοθέτη Έκτορ Μπαμπένκο. Μεταξύ των μελών της Κριτικής Επιτροπής υπήρξαν εξέχοντες κινηματογραφιστές από διάφορες χώρες όπως: ο διάσημος Γάλλος σκηνοθέτης και ηθοποιός Ζαν-Μαρκ Μπαρ. ο Βούλγαρος σκηνοθέτης Τζαβόρ Γκάρντεφ, η Ιταλίδα παραγωγός Αντριάνα Κιέζα ντι Πάλμα και ο Ρώσος Σεργκέι Λόμπαν. Ο διευθυντής του προγράμματος του Φεστιβάλ είναι ο Κίριλ Ραζλόγκοφ.

Grand Prix (1959–1967)
----------------------

* 1959 – *Destiny of a Man* (USSR, dir. Sergei Bondarchuk)
* 1961 – *The Naked Island* (Japan, dir. Kaneto Shindō) and *Clear Skies* (USSR, dir. Grigori Chukhrai)
* 1963 – *8½* (Italy-France, dir. Federico Fellini)
* 1965 – *War and Peace* (USSR, dir. Sergei Bondarchuk) and *Twenty Hours* (Hungary, dir. Zoltán Fábri)
* 1967 – *The Journalist* (USSR, dir. Sergei Gerasimov) and *Father* (Hungary, dir. István Szabó)

Παραπομπές
----------

1. ↑  «1959». *Moscow International Film Festival*. Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 26 Δεκεμβρίου 2018. Ανακτήθηκε στις 25 Ιουλίου 2019.

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
--------------------

|  |  |
| --- | --- |
| Commons logoCommons logo | Τα Wikimedia Commons έχουν πολυμέσα σχετικά με το θέμα   **Διεθνές Φεστιβάλ Κινηματογράφου Μόσχας** |

* Ο Επίσημος ιστότοπος (Ρωσικά)

  


|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
| Καθιερωμένοι όροι | 
* WorldCat
* VIAF: 151413038
* LCCN: n92032711

 |

 |
Η **Ζέπα** (κυριλλικό αλφάβητο: **Жепа**) είναι χωριό της Σερβικής Δημοκρατίας της Βοσνίας, στην ανατολική Βοσνία Ερζεγοβίνη. Είναι χτισμένη δίπλα στον ομώνυμο ποταμό, που αποτελεί παραπόταμο του Δρίνου, σε μια κοιλάδα ανάμεσα στα βουνά Γιάβορ (Javor) και Ντέβετακ (Devetak), βόρειο ανατολικά της πόλης Ρογκάτιτσα, νότιο δυτικά της Σρεμπρένιτσα και βόρειο δυτικά του Βίσεγκραντ. 

Το 1991 κατοικούσαν στη Ζέπα 2.441 άνθρωποι εκ των οποίων οι 2.330 ήταν Βόσνιοι και 103 Σέρβοι ενώ 8 είχαν δηλώσει Γιουγκοσλάβοι. Το 1993, κατά τη διάρκεια του Πολέμου στη Βοσνία, η Ζέπα, όπως και η Σρεμπρένιτσα και το Γκόραζντε, κηρύχθηκε από τα Ηνωμένα Έθνη «ασφαλής περιοχή» και τοποθετήθηκε εκεί μια μικρή στρατιωτική μονάδα του Ουκρανικού Στρατού, που συμμετείχε στη UNPROFOR. Παρόλα αυτά, στις 25 Ιουλίου 1995, η Ζέπα κατελήφθη από τις σερβοβοσνιακές δυνάμεις (VRS). Είχε προηγηθεί η κατάληψη της Σρεμπρένιτσα και η σφαγή περισσότερων από 8.000 Βόσνιων αμάχων. Αν και στη Ζέπα οι δολοφονίες δεν έλαβαν την έκταση που έλαβαν στη Σρεμπρένιτσα, 116 Βόσνιοι σκοτώθηκαν στην κατάληψη της πόλης.  Ο Βόσνιος στρατιωτικός διοικητής του θύλακα, στρατηγός Αβντο Πάλιτς, μετά την κατάληψη της πόλης εξαφανίστηκε και το 2001 η σορός του βρέθηκε σε μαζικό τάφο κοντά στο χωριό Βραγκόλοβι, στο δήμο Ρογκάτιτσα. Είχε συλληφθεί από τους Σερβοβόσνιους ενώ είχε συναντηθεί με αξιωματούχους της σερβοβοσνιακής πλευράς και των Ηνωμένων Εθνών προκειμένου να πετύχει την εκκένωση της πόλης από τους αμάχους και να αποφευχθεί επανάληψη των σφαγών που είχαν γίνει στη Σρεμπρένιτσα.

Παραπομπές
----------

1. ↑

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
--------------------

* Πολυμέσα σχετικά με το θέμα  Žepa στο Wikimedia Commons

  


|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
| Καθιερωμένοι όροι | 
* VIAF: 153790612
* SUDOC: 124653170

 |

 |
Ο **Επικοινωνιολόγος** ασχολείται με την επιστημονική, μεθοδευμένη και στοχευμένη προσέγγιση στη διαδικασία ανταλλαγής μηνυμάτων.

Επαγγελματική περιγραφή
-----------------------

Μπορεί να δραστηριοποιείται σε ένα μόνο κομμάτι αυτής της διαδικασίας όπως είναι για παράδειγμα η παρατήρηση και ανάλυση του τρόπου λειτουργίας των μέσων επικοινωνίας, υλικών, τεχνικών (εικόνα, ήχος, κλπ) αλλά και κοινωνικών, πολιτικών ή ακόμη και ψυχολογικών (γλώσσα, ήθη και έθιμα, πολιτικό σύστημα, συνήθειες, φόβοι και ανασφάλειες). Έτσι τον ενδιαφέρει κάθε τι που θα μπορούσε να ενταχθεί σε ένα επικοινωνιακό μοντέλο ακόμη και με παραμέτρους απρόβλεπτες.

Ιδιαίτερα σημαντική είναι η ένταξη του επικοινωνιολόγου και των ενεργειών ή παραλείψεων του σε έναν ελάχιστο κώδικα δεοντολογίας που θα οριοθετεί όχι μόνο τα νομικά όρια αλλά και τα ηθικά.

Είναι πρώτιστη ευθύνη του ίδιου του επικοινωνιολόγου ο αυτοέλεγχος αλλά και της κοινωνίας να επαγρηπνεί αλλά ενδεχομένως και να τιμωρεί όσους επικοινωνιολόγους είτε σκόπιμα είτε από αμέλεια ενεργούν κατά αυτής βραχυπρόθεσμα ή σε βάθος χρόνου.

Οι επικοινωνιολόγοι χρησιμοποιούν διάφορες τεχνικές που θα μπορούσαν να δημιουργήσουν σκόπιμα θόρυβο ή αποπροσανατολισμό. Η χρήση των δεδομένων της βιολογίας αλλά και της ψυχολογίας σε ένα επικοινωνιακό πρόγραμμα δημιουργούν αυτόματες αντιδράσεις στο κοινό στόχο.

Η κατάσταση αυτή θα μπορούσε να θεωρηθεί καθεστώς απάτης, πλάνης ή απειλής.

Είναι επίσης ευθύνη κάθε ατόμου και ιδιαίτερα πολίτη ή καταναλωτή να ελέγχει εάν και κατά πόσο έχει στοχοποιηθεί σε ένα πρόγραμμα επικοινωνίας και για ποιον λόγο. Η αμφισβήτηση όσων ακούγονται και λέγονται ακόμη και από πηγές που θεωρούνται αξιόπιστες είναι καθήκον ιδιαίτερα όταν η σχετική απόφαση του ατόμου δεν είναι δυνατόν να ανακληθεί ή να τροποποιηθεί χωρίς κόστος.

Η δύναμη ενός κατευθυνόμενου μηνύματος είναι τόσο μεγάλη στην πολιτική έτσι ώστε σήμερα δεν νοείται υποψήφιος που δεν υποστηρίζεται επικοινωνιακά από σύμβουλο επικοινωνίας.

Οι οικονομικοί όσο και οι πολιτικοί οργανισμοί χρησιμοποιούν επίσης επικοινωνιολόγους σε περιπτώσεις αντιμετώπισης κρίσεων, απρόβλεπτων δηλαδή καταστάσεων που εξελίσσονται σε ανεξέλεγκτα περιβάλλοντα, κινδύνου, πανικού, τρομοκρατίας, επίθεσης, απειλής, κλπ.

Στην Ελλάδα ο επικοινωνιολόγος έχει πάρει μια ιδιαίτερη μορφή που δεν ταυτίζεται με εκείνη του ειδικού ή συμβούλου επικοινωνίας (Communication Specialist) που συναντάμε στο εξωτερικό.

Πηγές
-----

* Παιδαγωγικό Ινστιτούτο: Πληροφορίες Επαγγέλματος - Επικοινωνιολόγος[*νεκρός σύνδεσμος*]
Προφίλ Φεστιβάλ
---------------

Το Διεθνές Φεστιβάλ Κινηματογράφου Νάουσας (Naoussa International Film Festival) είναι μία αστική, μη κερδοσκοπική εταιρεία. Σκοπός της είναι η στήριξη νέων δημιουργών και η διάδοση της κουλτούρας και της παραγωγής ταινιών μικρού μήκους.

Τοποθεσία
---------

Το NIFF(Νaoussa International Film Festival) διαδραματίζεται κάθε χρόνο στη Νάουσα και διαρκεί συνήθως πέντε ημέρες. Η είσοδος είναι ελεύθερη σε όλες τις προβολές των ταινιών. Σήμερα, το Φεστιβάλ διανύει την 12η χρονιά του, καθώς το πρώτο NIFF πραγματοποιήθηκε το 2004. Το τελευταίο φεστιβάλ έλαβε χώρα στη Νάουσα, 21-25/10/2015.

Τμήματα Φεστιβάλ
----------------

Τα τμήματα που συμπεριλαμβάνονται στο φεστιβάλ είναι τα εξής:

* Κεντρικό Πρόγραμμα
* S.E.E. Talents : Σπουδαστικές & Νεανικές Ταινίες
* Μovile Ταινίες κινητών τηλεφώνων
* 3D Στερεοσκοπικές Ταινίες

Παράλληλες Εκδηλώσεις
---------------------

Στο Διεθνές Φεστιβάλ Κινηματογράφου Νάουσας, λαμβάνουν χώρα και πολλές παράλληλες εκδηλώσεις, μερικές εκ των οποίων είναι οι παρακάτω:

1. Μουσικές Εκδηλώσεις
2. Σεμινάρια
3. Εκθέσεις
4. Αφιερώματα
5. Βιβλίο και Κινηματογράφος
6. Παιδί και Κινηματογράφος
7. Εργαστήρια
8. Συνέδρια

Εθελοντισμός
------------

Στο NIFF, μπορεί να βοηθήσει εθελοντικά ο καθένας. Κάθε χρόνο, μαθητές και φοιτητές από την πόλη της Νάουσας, αλλά και μεγαλύτεροι, εκτός και εκτός πόλης, προσφέρουν τη βοήθειά τους τόσο κατά την προετοιμασία, όσο και κατά τη διεξαγωγή του φεστιβάλ, προσέχοντας μέχρι και την παραμικρή ατέλεια.

Διεθνείς Συνεργασίες
--------------------

Το Διεθνές Φεστιβάλ Κινηματογράφου Νάουσας είναι γνωστό παγκοσμίως. Στόχος του φεστιβάλ είναι η διάδοση της κουλτούρας του κινηματογράφου, αλλά και η επίτευξη υγιών & διεθνών σχέσεων συνεργασίας με τους αντίστοιχους φορείς και φεστιβάλ του εξωτερικού, όπως για παράδειγμα οι ανταλλαγές απόψεων ή η προώθηση κάποιων ταινιών.

Βραβεία 2015
------------

Τα Βραβεία που απονεμήθηκαν στο 15ο Διεθνές Φεστιβάλ Κινηματογράφου ήταν τα εξής:

1. Α' Καλύτερης Ταινίας Μικρού Μήκους
2. Β' Καλύτερης Ταινίας Μικρού Μήκους
3. Γ' Καλύτερης Ταινίας Μικρού Μήκους
4. Καλύτερης Σκηνοθεσίας
5. Βραβεία Κοινού

  

1. ↑  «Εθελοντισμός».
To **ζαμπιρού** ή αλλιώς **αμερικανικό ζαμπιρού** είναι ένα μεγάλο είδος πελαργού. Ζει σε όλη την Αμερική από το Μεξικό μέχρι ολόκληρη την Νότια Αμερική. Η επιστημονική του ονομασία είναι *Jabiru mycteria* και δεν περιλαμβάνει υποείδη (μονοτυπικό).

Μορφολογία
----------

Ζαμπιρού εν πτήσει
Το ζαμπιρού είναι το μεγαλύτερο πετούμενο πουλί σε Νότια και Κεντρική Αμερική, συχνά έχοντας το ίδιο ύψος με τη μη πετούμενη Μεγάλη ρέα. Για την ήπειρο, έχει το δεύτερο μεγαλύτερο άνοιγμα φτερών, μετά τον κόνδορα των Άνδεων. 

Έχει μήκος 130-150 εκ. και άνοιγμα φτερών 260 εκ. Το βάρος του κυμαίνεται από 4 ως 8 κιλά. Τα αρσενικά είναι μεγαλύτερα από τα θηλυκά κατά 25%. 

Έχει ολόλευκο φτέρωμα στο σώμα και καθόλου φτέρωμα σε κεφάλι και λαιμό. Το ράμφος, το κεφάλι και το μεγαλύτερο μέρος του λαιμού είναι λεία και μαύρα. Ο υπόλοιπος λαιμός είναι κόκκινος.

Βιολογία
--------

### Βιότοπος & τροφή

Το ζαμπιρού είναι ένα μοναχικό είδος που συχνάζει σε υδάτινες εκτάσεις με γλυκό νερό και ευρεία παρουσία υδρόβιων φυτών. Τρέφεται με ερπετά, βατράχια, ψάρια, αυγά πουλιών και έντομα. Επίσης μπορεί να τραφεί με ψοφίμια και νεκρά ψάρια. 

### Αναπαραγωγή

Ζευγάρι στη φωλιά του, Βραζιλία
Είναι είδος μονογαμικό και το ζευγάρι φτιάχνει μια φωλιά στη κορυφή ενός δέντρου. Το θηλυκό γεννά 2-4 αυγά, τα οποία επωάζει για περίπου 30 ημέρες. Τα μικρά εγκαταλείπουν την φωλιά έπειτα από 8-10 εβδομάδες και γίνονται σεξουαλικά ώριμα στην ηλικία των 2-3 ετών. Τα ζαμπιρού μπορούν να ζήσουν πάνω από 30 χρόνια σε αιχμαλωσία. Έχουν λίγους φυσικούς εχθρούς, μόνο ορισμένα μεγάλα αρπακτικά πουλιά. Επίσης, τα ρακούν και μερικά είδη πελαργών (συμπεριλαμβανομένου του ίδιου του του είδους) μπορούν να κλέψουν τα αυγά από την φωλιά.

Προστασία
---------

Το ζαμπιρού, σήμερα δεν απειλείται και κατατάχθηκε στα είδη **Ελάχιστης ανησυχίας** από την IUCN, μια βελτίωση από την κατάσταση **Προ απειλής** που ήταν το 1988.

Πηγές
-----

* ΣΚΑΪ ΒΙΒΛΙΟ, *Ο ΠΕΛΑΡΓΟΣ ΚΑΙ ΤΑ ΑΠΟΔΗΜΗΤΙΚΑ ΠΟΥΛΙΑ,* Σαββάλας 2008, σελ. 76, 82.
Ο **Ζαν-Εζέν Ντυράν** (γαλλικά: *Jean-Eugène Durand*, 1845-1926) ήταν Γάλλος φωτογράφος, ειδικός στις φωτογραφήσεις ιστορικών μνημείων.

Βιογραφία
---------

Ο Ντυράν ήταν φωτογράφος ο οποίος εργαζόταν για λογαριασμό της διοικητικής υπηρεσίας των ιστορικών μνημείων.

Οι πρώτες του φωτογραφίες, χρονολογούμενες από το 1876, αφορούσαν μνημεία ευρισκόμενα εντός του νομού της Σεν-ε-Ουάζ, ενώ, τα πρώτα αρνητικά, τα οποία αγοράστηκαν από την παραπάνω διοικητική υπηρεσία την αμέσως επόμενη χρονιά, αφορούσαν μνημεία ευρισκόμενα εντός των νομών του Σερ και του Αλλιέ.

Ο Ντυράν, όπως και ο Μιεζεμάν, μετέβη στο σύνολο των γαλλικών εδαφών, προκειμένου να πραγματοποιήσεις χιλιάδες φωτογραφήσεις, με απώτερο σκοπό τον εμπλουτισμό των αρχείων των Αρχείων της Επιτροπής των Ιστορικών Μνημείων. Στην διάρκεια των, συνολικά, σαράντα ετών δραστηριοποίησής του (1876-1917), η οποία συνεχίστηκε και μετά την συνταξιοδότησή του, συνέχισε την φωτογράφηση μνημείων, πριν, κατά την διάρκεια και μετά το πέρας των εργασιών αποκατάστασής τους.

Περίπου 1750 γυάλινες πλάκες αγοράστηκαν από την Υπηρεσία Καλώ Τεχνών, κατά την διάρκεια της περιόδου μεταξύ 1923-1924. Υπό την ονομασία του, επίσης, ενσωματώθηκε στα Φωτογραφικά Αρχεία αριθμός γυάλινων πλακών προερχόμενων από τον Σαρλ Μαρβίλ.

Συλλογές
--------

Άποψη του Μεγάρου ντ'Εσκοβίλ στην Καέν (π. 1889-1906)
Τα φωτογραφικά αρχεία (Οπτικοακουστικό κέντρο της αρχιτεκτονικής και της κληρονομιάς) διατηρούν, έως σήμερα, αρκετές χιλιάδες φωτογραφιών του.

Παραπομπές
----------

1. 1 2  *Photographers’ Identities Catalog*. 387429. Ανακτήθηκε στις 9  Οκτωβρίου 2017.
2. 1 2  «AGORHA» (Γαλλικά) 120265. Ανακτήθηκε στις 9  Οκτωβρίου 2017.
3. 1 2  (Γαλλικά) *Répertoire des artistes*. 60852. Ανακτήθηκε στις 9  Οκτωβρίου 2017.
4. ↑  Ημερομηνίες σύμφωνα με το ενημερωτικό φυλλάδιο[*νεκρός σύνδεσμος*] της έκθεσης *Voyages pittoresques — Normandie 1820-2009* των Μουσείων Καλών Τεχνών της Καέν και της Ρουέν και του Μουσείου Μαλρώ — σημείωση 2, σελίδα 5 (σελίδα 2 του PDF).
5. ↑  (Γαλλικά) Eugène Durand, στην Base Mémoire, Γαλλικό Υπουργείο Πολιτισμού.

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
--------------------

* Πολυμέσα σχετικά με το θέμα  Jean-Eugène Durand στο Wikimedia Commons

  


|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
| Καθιερωμένοι όροι | 
* VIAF: 313416137
* SUDOC: 194041506
* BNF: cb16940265h (data)
* RKD: 410297

 |

 |

|  |  |
| --- | --- |
| 

|  |
| --- |
| * Πύλη:Φωτογραφία
 |

 |
Συντεταγμένες: 37°26′51.76″N 24°56′4.88″E﻿ / ﻿37.4477111°N 24.9346889°E﻿ / 37.4477111; 24.9346889

Ο **Ιερός Ναός Αγίου Σεβαστιανού** είναι καθολικός ναός που βρίσκεται στον ιστορικό οικισμό της Άνω Σύρου και ένας από τους αρχαιότερους στο νησί της Σύρου. Γιορτάζει στις 20 Ιανουαρίου προς τιμήν του στρατιωτικού Αγίου, ο οποίος πέθανε μάρτυρας στη Ρώμη κατά τον διωγμό του αυτοκράτορα Διοκλητιανού στα τέλη του 3ου αιώνα.

Ιστορικά στοιχεία
-----------------

Το εξωκκλήσι του Αγίου Σεβαστιανού αναγράφεται στον κατάλογο των ναών της Σύρου, που συνέταξε το 1631 ο επίσκοπος Δομίνικος Μαρέγκος. Βρισκόταν εκτός του οικισμού της Χώρας, στην τοποθεσία Ακουμπίστρα και ήδη το 1667 γινόταν επίσημη λιτανεία προς αυτό τον ναΐσκο, καθώς ο άγιος τιμώνταν ως προστάτης από τις επιδημίες πανώλης. Το 1697, ο επίσκοπος Αντώνιος Ιουστινιάνης, σε έκθεσή του για τους ναούς του νησιού, αναφέρει ότι ο Άγιος Σεβαστιανός ήταν σε καλή κατάσταση χάρη στις φροντίδες του επιτρόπου του, Φραγκούλη Βαπτισμένου.

Το 1805 έγινε η πρώτη μεγέθυνση της αρχικής εκκλησίας και στις 7 Μαρτίου 1829 ο επίσκοπος Αλοΰσιος-Μαρία Μπλάντσις ίδρυσε την ενορία του Αγίου Σεβαστιανού, η οποία περιέλαβε το νότιο μισό τμήμα της Άνω Σύρου, αποσπώντας το από τη μοναδική τότε ενορία του καθεδρικού ναού Αγίου Γεωργίου, που βρίσκεται στην κορυφή του οικισμού. Αργότερα, τα όρια της νέας ενορίας επεκτάθηκαν στο ανατολικό τμήμα της Ερμούπολης και στα χωριά του νησιού, έως την ίδρυση των αντίστοιχων ενοριών.

Το 1831 ο ναός έλαβε τη σημερινή του μορφή με την προσθήκη δύο πτερύγων, ιερού και τρούλου. Το 1843 ανεγέρθηκε το κωδωνοστάσιο, ενώ στο δάπεδο του ναού υπάρχει η επιτύμβια πλάκα του ευεργέτη Κωνσταντίνου Βουτσίνου. Η μεγάλη εικόνα του Αγίου Σεβαστιανού, που δεσπόζει στο ιερό, ζωγραφίστηκε το 1851 στην Κωνσταντινούπολη. Τα έτη 1905 και 1961 πραγματοποιήθηκαν γενικές επισκευές.

Παραπομπές
----------

1. 1 2 3  Ιστορία Ενορίας Αγίου Σεβαστιανού - Ιστορικό σημείωμα *enoriesanosyrou.blogspot.com*

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
--------------------

* Καθολική Επισκοπή Σύρου
* Δήμος Σύρου - Ερμούπολης
Το **Διεθνές κέντρο εμπορικών εκθέσεων και συνεδρίων της Τενερίφης** (στα ισπανικά: "Centro Internacional de Ferias y Congresos de Tenerife") είναι ένα κτίριο που φιλοξενεί εμπορικές εκθέσεις και συνέδρια. Βρίσκεται στην πόλη της Σάντα Κρουθ ντε Τενερίφε (Κανάριες Νήσοι, Ισπανία). Σχεδιάστηκε από τον Ισπανό αρχιτέκτονα Σαντιάγο Καλατράβα.

Εγκαινιάστηκε τον Μάιο του 1996 και καλύπτει μια έκταση άνω των 40.000 τετραγωνικών μέτρων. Βρίσκεται πολύ κοντά στην Αίθουσα της Τενερίφης. Είναι διαμορφωμένο με τέτοιο τρόπο ώστε να μπορεί να φιλοξενεί μεγάλες εκδηλώσεις, εκθέσεις και συνέδρια που λαμβάνουν χώρα στην Τενερίφη. Η μεγάλη αίθουσα στον τελευταίο όροφο, με εμβαδόν 12.000 τετραγωνικά μέτρα, είναι ο μεγαλύτερος κλειστός χώρος στις Κανάριες Νήσους.

Χρησιμοποιείται για διάφορες εκδηλώσεις του Καρναβαλιού της Σάντα Κρουθ της Τενερίφης, μεταξύ των οποίων η εκλογή της βασίλισσας του καρναβαλιού.

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
--------------------

|  |  |
| --- | --- |
| Commons logoCommons logo | Τα Wikimedia Commons έχουν πολυμέσα σχετικά με το θέμα   **Διεθνές κέντρο εμπορικών εκθέσεων και συνεδρίων της Τενερίφης** |

* Επίσημη Ιστοσελίδα

1. ↑  Ανακτήθηκε στις 1  Ιουλίου 2019.