recursal/SuperWikiNEXT-32B huggingface dataset:
***Για το τομάρι ενός μπάτσου*** (Πρωτότυπος τίτλος: *Pour la peau d'un flic*) είναι ο ελληνικός τίτλος γαλλικής κινηματογραφικής ταινίας του 1981, του είδους του αστυνομικού θρίλερ, με πρωταγωνιστή και σκηνοθέτη τον Αλέν Ντελόν. Είναι η πρώτη από τις δύο ταινίες που σκηνοθέτησε ποτέ ο διάσημος αυτός ηθοποιός.

Η ταινία έκοψε 2.377.084 εισιτήρια στη Γαλλία.

Πλοκή
-----

Ο Σουκά, ένας πρώην ντετέκτιβ της αστυνομίας, δέχεται μια ανάθεση από μία ηλικιωμένη κυρία να ερευνήσει την εξαφάνιση της τυφλής κόρης της, της Μαρτ. Αλλά η ηλικιωμένη κυρία δολοφονείται. Με τη βοήθεια του συνταξιούχου επιθεωρητή Εϋμάν και της γραμματέως Σαρλότ, ο Σουκά επιχειρεί να ακολουθήσει το νήμα μιας απάτης, στην οποία εμπλέκονται διάφορες αστυνομικές υπηρεσίες και έμποροι ναρκωτικών. Κατά τη διάρκεια των ερευνών του, ο Σουκά δέχεται επίθεση στο διαμέρισμα του θύματος από κάποιον Πραντιέ. Τον σκοτώνει, αλλά ο συνεργός του καταφέρνει να διαφύγει. Επιστρέφοντας στο σπίτι του, ο Σουκά μόλις που διαφεύγει από μια ενέδρα στημένη από κάποιον επιθεωρητή Μαντριέ και τον σκοτώνει, με αποτέλεσμα να γίνει στόχος όχι μόνο μιας μυστηριώδους συμμορίας, αλλά και της αστυνομίας.

Ακολουθούν και άλλα γεγονότα, όπως η απαγωγή της Σαρλότ, που σώζεται το τελευταίο λεπτό από τον εργοδότη της. Ο Σουκά ανακαλύπτει ότι τον χρησιμοποιούσε ο επίτροπος της αστυνομίας Κοσιολί εναντίον των διεφθαρμένων συναδέλφων του, και θα κινδυνεύσει να σκοτωθεί στην προσπάθεια να ανακαλύψει την αλήθεια και να ξεσκεπάσει τη συμμορία. Στο τέλος θα σωθεί την τελευταία στιγμή από αστυνομικούς.

Διανομή ρόλων
-------------

* Αλέν Ντελόν ως Σουκά
* Αν Παριγιό ως Σαρλότ
* Μισέλ Ωκλαίρ ως Εϋμάν / Ταρπόν
* Ντανιέλ Σεκαλντί ως επίτροπος Κοσιολί
* Ζαν-Πιερ Νταρά ως επίτροπος Σωφάρ
* Ξαβιέ Ντεπρά ως Κασπέρ
* Ζακ Ρισπάλ ως καθηγητής Μπασοφέρ
* Ζεράρ Ερόλ ως Πραντιέ
* Πιερ Μπελό ως Ζυντ
* Ανίκ Αλάν ως Ιζαμπέλ Πιγκό
* Πασκάλ Ρομπέρ ως Ρενέ Μουζόν
* Μισέλ Μπερέρ (*Michel Berreur*) ως Περέζ
* Φιλίπ Καστεγί ως Ζαν ο μπάρμαν
* Κλαιρ Ναντώ ως τηλεπαρουσιάστρια
* Μπριζίτ Λααί ως νοσοκόμα
* Ντομινίκ Ζαρντί ως φαλακρός μικρός
* Ανρί Ατάλ ως ο τύπος στο φλίπερ
* Μιρέιγ Νταρκ ως η Μεγάλη ακροβάτισσα

Παραπομπές
----------

1. ↑  www.imdb.com/title/tt0082935/. Ανακτήθηκε στις 28  Απριλίου 2016.
2. ↑  www.filmdienst.de/film/details/52244/rette-deine-haut-killer.
3. ↑  Πληροφορίες εισιτηρίων για την ταινία στο Box Office Story

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
--------------------

* *Για το τομάρι ενός μπάτσου*   στην IMDb
* *Για το τομάρι ενός μπάτσου* στο AllMovie
* *Για το τομάρι ενός μπάτσου* στο AlloCine

|  |  |
| --- | --- |
| 

|  |
| --- |
| * Πύλη:Τέχνη
* Πύλη:Κινηματογράφος
* Πύλη:Γαλλία
 |

 |
Η **Λίλη Τσεσματζόγλου** (Αθήνα. 29 Μαΐου 1977) είναι Ελληνίδα ηθοποιός.

Βιογραφικό
----------

Γεννήθηκε το 1977 στην Αθήνα όπου και μεγάλωσε ενώ έχει καταγωγή από την Ξάνθη. Το 1995, σε ηλικία 18 ετών, ξεκίνησε τις σπουδές της στο αντικείμενο της διακόσμησης εσωτερικού χώρου στη Σχολή Βακαλό απ' όπου αποφοίτησε τρία χρόνια μετά. Συνέχισε τις σπουδές της στο Central S. Martins College of Art & Design στο Λονδίνο. Στη συνέχεια αποφάσισε να ασχοληθεί επαγγελματικά με την υποκριτική ξεκινώντας τις σπουδές της στη δραματική σχολή Σύγχρονο Θέατρο Αθήνας του Γιώργου Κιμούλη το 2002 ενώ αποφοίτησε το 2005. Παράλληλα με τις σπουδές της ξεκίνησε να εργάζεται στο θέατρο ενώ έκανε το κινηματογραφικό της ντεμπούτο στην κωμωδία *Είναι ο Θεός μάγειρας;* το 2004.

Την περίοδο 2006-2007 έκανε την πρώτη της εμφάνιση στην τηλεόραση με το ρόλο της Νάνσυ στον πρώτο και δεύτερο κύκλο της δραματικής σειράς *Αν μ' αγαπάς* στον Alpha. Παράλληλα έκανε μία έκτακτη εμφάνιση στη σειρά *Μαρία η άσχημη* ενώ πρωταγωνίστησε μαζί με τον Αλέξανδρο Αντωνόπουλο και τη Ναταλία Τσαλίκη στο επεισόδιο "Επέτειος γάμου" της κωμικής σειράς *Το Κόκκινο Δωμάτιο* το 2007. Τη σεζόν 2007-2008 πρωταγωνίστησε μαζί με τον Ιεροκλή Μιχαηλίδη και τον Πυγμαλίωνα Δαδακαρίδη στο δεύτερο κύκλο της αστυνομικής σειράς *Οι ιστορίες του αστυνόμου Μπέκα* υποδυόμενη την αστυνόμο Ελένη Σωτηρόγλου. Την ίδια σεζόν ήταν μέρος του καστ της κωμικής σειράς *Τα κορίτσια του μπαμπά* στον ANT1. Από το 2008 μέχρι το 2009 υποδύθηκε την σατανική Φοίβη στη ρομαντική κομεντί *40 Κύματα*. Από το 2009 μέχρι το 2011 είχε το ρόλο της *Μύριαμ Λαδά* στην κωμική σειρά *Ονειροπαγίδα* παίζοντας μαζί με τη Μαρία Σολωμού, τον Γιώργο Καραμίχο και τον Τάσο Χαλκιά.

Έγινε ιδιαίτερα γνωστή στο ευρύ κοινό μέσω της καθημερινής σειράς *Κλεμμένα Όνειρα*, στο Mega Channel. Εκεί από το 2011 μέχρι το 2014, κατά τους τρεις πρώτους κύκλους της σειράς, υποδύθηκε τη *Βίκυ Χαλκιά*, την ερωμένη του Δημήτρη Μαλτέζου, που με σκοπό να προστατεύσει την ίδια και το παιδί της αλλάζει ταυτότητα και εξαφανίζεται για είκοσι χρόνια. Το 2013 είχε έναν από τους πρωταγωνιστικούς ρόλους στην ταινία *Til Min Mor*. Το 2017 έλαβε μέρος στην ταινία μικρού μήκους *The day after*.

Παραπομπές
----------

1. ↑  «Λίλη Τσεσματζόγλου: Όλο κάτι σχεδιάζει». *anmag.gr*. 2013-04-01.. Ανακτήθηκε στις 2013-04-01.
2. ↑  «Λίλη Τσεσματζόγλου: Η Βίκυ Χαλκιά από τα Κλεμμένα όνειρα αποκαλύπτεται». *peoplegreece.com*. 2013-11-22.. Ανακτήθηκε στις 2013-11-22. [*νεκρός σύνδεσμος*]
3. ↑  «Λιλή Τσεσματζόγλου: Η Βίκυ δεν θα έχει καλό τέλος». *vipnews.gr*. 2014-06-20.. Ανακτήθηκε στις 2014-06-20. [*νεκρός σύνδεσμος*]

|  |  |
| --- | --- |
| 

|  |
| --- |
| * Πύλη:Βιογραφίες
* Πύλη:Κινηματογράφος
 |

 |
Ο **Τσίτσιο, ο Λέων της Ρώμης** είναι Ιταλική ταινία, παραγωγής 1970 και διάρκειας 85 λεπτών (Πρωτότυπος ιταλικός τίτλος: SATIRICOSISSIMO).

Υπόθεση
-------

Ο Τσίτσιο λατρεύει τη νουβέλα Satyricon του Petronius Arbiter, ενώ ο φίλος του, ο Franco, δεν καταλαβαίνει τίποτα από το σπουδαίο αυτό έργο. Επίσης ο Τσίτσιο έχει δει την ομώνυμη ταινία του Federico Fellini, ενώ ο Franco δεν γνωρίζει καν την ύπαρξή της. Το εν λόγω δίδυμο της συμφοράς καταλήγει σε ένα πανδοχείο, κοντά στη Ρώμη, για μεροκάματο. Εκεί ο διευθυντής του πανδοχείου, βλέποντας την επιτυχία της ταινίας του Fellini, το διακοσμεί στο στυλ της Αρχαίας Ρώμης. Ακόμα και οι καλεσμένοι και οι σερβιτόροι ντύνονται με τις αρχαίες φορεσιές, το ίδιο κάνουν και ο Ciccio με τον Franco. Όμως κάνουν μια γκάφα, σπάζουν μια κανάτα με αρχαίο κρασί και τους παίρνουν στο κυνήγι. Τους βρίσκει η νύχτα στην εξοχή, κοιμούνται και ξυπνούν στην Ρώμη της εποχής του Αυτοκράτορα Νέρωνα...

Πρωταγωνιστούν: Franco Franchi, Ciccio Ingrassia, Έντβιτζε Φένεκ, Giancarlo Badessi, Arturo Dominici, Karin Schubert, Pino Ferrara

Σενάριο: Roberto Gianviti, Dino Verde

Σκηνοθεσία: Mariano Laurenti

Παραπομπές
----------

1. ↑  www.imdb.com/title/tt0066334/. Ανακτήθηκε στις 8  Μαΐου 2016.
2. 1 2 3 4 5 6 7 8  (Τσεχικά) *Česko-Slovenská filmová databáze*. 2001.
Ο **Κάρστεν Βάρχολμ** (*Karsten Warholm*, γεννήθηκε 28 Φεβρουαρίου 1996) είναι Νορβηγός αθλητής του στίβου. Είναι κάτοχος του παγκόσμιου ρεκόρ στα 400 μέτρα με εμπόδια από τους Ολυμπιακούς Αγώνες του Τόκιο το 2021, όπου κατέκτησε και το χρυσό μετάλλιο. Είναι επίσης τρεις φορές πρωταθλητής κόσμου.

Καριέρα
-------

Γεννήθηκε στο Ουλσταινβίκ, στα βόρεια της Νορβηγίας. Κέρδισε 8 χρυσά μετάλλια στο Νορβηγικό Πρωτάθλημα Κλειστού Στίβου 2013. Συμμετείχε στους Ολυμπιακούς Αγώνες 2016 στα 400 μέτρα με εμπόδια. Στο Παγκόσμιο Πρωτάθλημα Στίβου 2017 ήταν χρυσός στα 400 μέτρα με εμπόδια. Στο Ευρωπαϊκό Πρωτάθλημα Στίβου 2018 ήταν επίσης 1ος στο ίδιο αγώνισμα.

Κέρδισε το Ευρωπαϊκό Πρωτάθλημα Κλειστού Στίβου 2019 στα 400 μέτρα, ισοφαρίζοντας το Ευρωπαϊκό ρεκόρ με 45,05 δευτερόλεπτα. Στο Diamond League του Όσλο το 2019, κατέρριψε το ρεκόρ Ευρώπης με 47.33 δευτερόλεπτα, στα 400 μέτρα με εμπόδια. Μετά από λίγες μέρες, κατέρριψε πάλι το Ευρωπαϊκό ρεκόρ, με χρόνο 47,12, στο Diamond League του Λονδίνου. Στη Ζυρίχη κατέρριψε ξανά και για τρίτη φορά το Ευρωπαϊκό ρεκόρ, κατεβαίνοντας τα 47 δευτερόλεπτα, και με 46,92 έγινε ο δεύτερος καλύτερος αθλητής βάσει επίδοσης στο αγώνισμα, με διαφορά 6 εκατοστών του δευτερολέπτου από τον δεύτερο Ράι Μπέντζαμιν. Στο Παγκόσμιο Πρωτάθλημα Στίβου 2019 υπερασπίστηκε τον τίτλο του κατακτώντας για δεύτερη φορά το χρυσό μετάλλιο στα 400 μέτρα με εμπόδια.

Μετάλλια
--------

Εκπροσωπώντας 
 την Νορβηγία Νορβηγία| Έτος | Διοργάνωση | Τόπος | Θέση | Αγώνισμα | Επίδοση |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| 2017 | Παγκόσμιο Πρωτάθλημα | Λονδίνο, Μ. Βρετανία | 1ος | 400 μ εμπόδια | 48.35 |
| 2018 | Ευρωπαϊκό Πρωτάθλημα | Βερολίνο, Γερμανία | 1ος | 400 μ εμπόδια | 47.64 |
| 2019 | Ευρωπαϊκό Πρωτάθλημα Κλειστού | Γλασκώβη, Μ. Βρετανία | 1ος | 400 μ | 45.05 |
| Παγκόσμιο Πρωτάθλημα | Ντόχα, Κατάρ | 1ος | 400 μ εμπόδια | 47.42 |
| 2021 | Ολυμπιακοί Αγώνες 2020 | Τόκιο, Ιαπωνία | 1ος | 400 μ εμπόδια | 45.94 |

Παραπομπές
----------

1. ↑  «IAAF: Karsten WARHOLM | Profile». *iaaf.org*. Ανακτήθηκε στις 2 Σεπτεμβρίου 2018.
Η **Ρίχεντσα**, γερμ. Richenza (π. 1088 - 10 Ιουνίου 1141) από τον Οίκο του Νόρντχαϊμ ήταν κόρη του δούκα της Φρισίας και με τον γάμο της έγινε δούκισσα της Σαξονίας και βασίλισσα της Γερμανίας.

Βιογραφία
---------

Ήταν η πρώτη κόρη του Ερρίκου μαργράβου της Φρισίας και της Γερτρούδης των Μπρουνονιδών, κόρης του Έγκμπερτ Α΄ μαργράβου του Μάισεν.

Οικογένεια
----------

Παντρεύτηκε π. το 1007 τον Λοθάριο Γ΄ των Σούπλινμπουργκ δούκα της Σαξονίας και βασιλιά της Γερμανίας & Λομβαρδίας και είχε τέκνο:

* Γερτρούδη 1115-1143, παντρεύτηκε πρώτα τον Ερρίκο Ι΄ των Γουέλφων δούκα της Βαυαρίας και μετά τον Ερρίκο Β΄ των Μπάμπενμπεργκ δούκα της Αυστρίας.
	+ Ερρίκος ΙΒ΄ ο *Λέων* π.1130-1195, δούκας της Βαυαρίας και Γ΄ ως δούκας της Σαξονίας.

Πηγές
-----

* genealogie-mittelalter.de

Παραπομπές
----------
Το **Καδακές** (καταλανικά: Cadaqués) είναι κωμόπολη και δήμος της Καταλονίας στην κομάρκα του Άνω Ανπορδά της επαρχίας της Ζιρόνα και ο πιο ανατολικός οικισμός της Ιβηρικής χερσονήσου. Το όνομά του προέρχεται από το *Cap de Quers* (ακρωτήρι των βράχων). Παραδοσιακά οι κάτοικοί του ασχολούνταν με την αλιεία αλλά από τις αρχές του 20ού αιώνα πολλές οικογένειες από τη Βαρκελώνη, τη Ζιρόνα και τη γειτονική Φιγέρες το μετέτρεψαν σε παραθεριστικό θέρετρο. Η φήμη του εξαπλώθηκε στους διανοητικούς και καλλιτεχνικούς κύκλους και, ως αποτέλεσμα, φιλοξένησε Καταλανούς (Σαλβαδόρ Νταλί, Εουζένι δ' Ορς) και Ευρωπαίους και Αμερικανούς καλλιτέχνες (Μαρσέλ Ντυσάν, Ουώλτ Ντίσνεϋ). Στην πόλη διατηρείται το σπίτι όπου παραθέριζει ο Νταλί, που αποτελεί και έναν από τα γνωστότερα αξιοθέατά της, μαζί με το κοντινό ακρωτήρι Κρέους.

Παραπομπές
----------

1. ↑  Εθνικό Ινστιτούτο Στατιστικών της Ισπανίας: «Municipal Register of Spain of 2022» 16  Μαΐου 2022. σελ. 1,235.
2. ↑  Beaulieu, Sebastien de (posterior a 1706). «Plan de la Ville de Cap d'Aques» Αρχειοθετήθηκε 2015-12-16 στο Wayback Machine.. *Les Plans, Et Profils des principales Villes, et lieux considerables de la Principaute de Catalogne*.

|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
| Καθιερωμένοι όροι | 
* WorldCat
* VIAF: 168062808
* LCCN: n81062567
* GND: 4314548-6

 |

 |
Στην ελληνική μυθολογία με το όνομα **Τεγύριος** είναι γνωστός ένας βασιλιάς της αρχαίας Θράκης. Σύμφωνα με τον μύθο, ο Τεγύριος υποδέχθηκε τον Εύμολπο και το γιο του Ίσμαρο, οι οποίοι είχαν εκδιωχθεί από την Αιθιοπία. Ο Τεγύριος πάντρεψε την κόρη του με τον Ίσμαρο. Και από τη Θράκη όμως εκδιώχθηκε ο Εύμολπος, καθώς αποκαλύφθηκε ότι είχε λάβει μέρος σε μία συνωμοσία κατά του Τεγυρίου, και βρήκε καταφύγιο στην Ελευσίνα. Μετά τον θάνατο του γιου του μετακλήθηκε στη Θράκη από τον Τεγύριο, με τον οποίο συμφιλιώθηκε και τον διαδέχθηκε στον θρόνο μετά από επιθυμία του ίδιου του Τεγυρίου.

Παραπομπές
----------

1. ↑  «Εύμολπος». *mythotopia.eu*. Ινστιτούτο Επεξεργασίας του Λόγου. Ανακτήθηκε στις 25 Αυγούστου 2023.

Πηγές
-----

* Emmy Patsi-Garin: *Επίτομο λεξικό Ελληνικής Μυθολογίας*, εκδ. οίκος «Χάρη Πάτση», Αθήνα 1969
Ο **Αραμπό** (αρμενικά: Արաբօ, 1863–1893), γεννημένος ως **Αρακέλ Αβεντισιάν**, ήταν ένας γνωστός Αρμένιος Φενταΐ, που έδρασε στα τέλη του 19ου αιώνα και ήταν ένας από τους πρώτους φενταΐ.

Ο Αραμπό γεννήθηκε στο χωριό Kurtis, της Επαρχίας Μπιτλίς, στη σημερινή Τουρκία και σπούδασε στη σχολή της Μονής Αρακελώτς στο Μους. Ξεκινώντας στα τέλη της δεκαετίας του 1880, ηγήθηκε τις ομάδες των Φενταΐ από το Σασούν και το Ντάρον. Το 1892, συνελήφθη από τις οθωμανικές αρχές και καταδικάστηκε σε 15 χρόνια φυλάκιση, αλλά δραπέτευσε από τη φυλακή. Από το 1889, επέστρεψε στον Καύκασο αρκετές φορές για να συνεχίσει τις δραστηριότητές του ως ηγέτης των Φενταΐ. Επίσης, το 1892, έλαβε μέρος στην πρώτη διάσκεψη της Αρμενικής Επαναστατικής Ομοσπονδίας (Ντάσνακ). Την άνοιξη του 1893, όταν επέστρεφε από το Καρς για να βοηθήσει τους αντάρτες από τη Σασούν, η ομάδα του δέχτηκε επίθεση από κουρδικές συμμορίες στη διαδρομή από το Χνους προς το Μους. Ο ίδιος σκοτώθηκε μαζί με τέσσερις συντρόφους του, κατά τη διάρκεια της μάχης.

Δείτε επίσης
------------

* Ξύπνα γιέ μου! (τραγούδι)
* Αρμένιοι φενταΐ
* Αρμένιοι
* Ιστορία της Αρμενίας
* Σφαγή των Αρμενίων του 1896
* Αρμενική Επαναστατική Ομοσπονδία

Παραπομπές
----------

1. ↑  General Andranik and the Armenian Revolutionary Movement, by Dr Antranig Chalabian, Michigan, 1988, ISBN 0-9622741-1-9
2. ↑  «Αράμπο». *wblog.wiki*. Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 24 Νοεμβρίου 2021. Ανακτήθηκε στις 24 Νοεμβρίου 2021.
3. ↑
Το **Γκέτσο** (επίσημη γραφή στα βασκικά Getxo, ισπανικά: Gecho) είναι πόλη και δήμος της μητροπολιτικής περιοχής του Μπιλμπάο της Βισκαΐας στη Χώρα των Βάσκων στη βόρεια Ισπανία. Λόγω του παραλιακού του χαρακτήρα, είναι γνωστό ως τόπος παραθερισμού της αστικής τάξης του Μπιλμπάο των αρχών του 20ού αιώνα διαθέτοντας πολλά δείγματα μικρών μεγάρων ενώ στα όριά του εντοπίζεται η Κρεμαστή γέφυρα Μπισκάγια, Μνημείο Παγκόσμιας Κληρονομίας της Ουνέσκο. Όπως και οι υπόλοιπες κωμοπόλεις της ευρύτερης περιοχής του Μπιλμπάο, γνώρισε μια σημαντική αύξηση του πληθυσμού της με την εγκατάσταση χιλιάδων μεταναστών τόσο κατά το τελευταίο τρίτο του 19ου αιώνα όσο και κατά τις δεκαετίες 1960 και 1970 ως αποτέλεσμα της υψηλής ζήτησης εργατών από τις ντόπιες βιομηχανίες που έπαψε με τον αποβιομηχανισμό των τελών του 20ού αιώνα.Το 2017 είχε 78.406 κατοίκους.

Παραπομπές
----------

1. ↑  Εθνικό Ινστιτούτο Στατιστικών της Ισπανίας: «Municipal Register of Spain of 2022» 16  Μαΐου 2022. σελ. 1,235.
2. ↑  «INEbase / Demografía y población /Padrón. Población por municipios /Cifras oficiales de población de los municipios españoles: Revisión del Padrón Municipal / Resultados». *www.ine.es* (στα Ισπανικά). Ανακτήθηκε στις 1 Ιουλίου 2018.

|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
| Καθιερωμένοι όροι | 
* WorldCat
* VIAF: 156072482
* LCCN: n91013609
* GND: 7690516-0

 |

 |
Στην ελληνική μυθολογία ο **Ευάνθης** ήταν αρχικώς μία αυτοτελής θεότητα, η οποία αργότερα ταυτίσθηκε με τον Διόνυσο, τόσο λατρευτικά όσο και γενεαλογικά. Σύμφωνα με παλαιότερες παραδόσεις, ο Ευάνθης ήταν γιος του Διονύσου και της Αριάδνης, αδελφός του Οινοπίωνα, του Θόαντα και άλλων. Σε άλλη παράδοση, ήταν γιος του Οινοπίωνα και ταξίδεψε μαζί με τον πατέρα του από τη Χίο στην Κρήτη. Στην *Οδύσσεια* (ι 197) ο Ευάνθης μνημονεύεται ως πατέρας του Μάρωνα. Ο Διόδωρος Σικελιώτης γράφει (Ε 79, 2) ότι ήταν αρχηγός των στρατευμάτων του Ραδαμάνθυος. Κάποιες πηγές αναφέρουν τον Ευάνθη ως επώνυμο (δηλαδή που έδωσε το όνομά του) της λοκρικής πόλεως Ευανθείας και της Ευανθίδος, δήμου της Αλεξανδρείας.

Παραπομπές
----------

1. ↑  «Μάρωνας». *mythotopia.eu*. Ινστιτούτο Επεξεργασίας του Λόγου. Ανακτήθηκε στις 25 Αυγούστου 2023.

Πηγές
-----

* Emmy Patsi-Garin: «Επίτομο λεξικό Ελληνικής Μυθολογίας», εκδ. οίκος *Χάρη Πάτση*, Αθήνα 1969
Η **Γκάργκι Βαχακναβί** (περίπου 9ος-7ος αιώνα π.Χ.) ήταν αρχαία Ινδή φιλόσοφος.

Στη Βεδική λογοτεχνία, τιμάται ως μια μεγάλη φυσική φιλόσοφος, διάσημη ερμηνεύτρια των Μπράχμα Βίντια. Στην έκτη και την όγδοη Brahmana της Brihadaranyaka Upanishad αποτελεί ένα από τα κεντρικά πρόσωπα καθώς συμμετέχει στο *brahmayajna*, μια φιλοσοφική συζήτηση που διοργάνωσε ο βασιλιάς Janaka του Videha και αμφισβητεί τον σοφό Yajnavalkya με εύστοχες ερωτήσεις σχετικά με το θέμα της *atman* (ψυχής). Λέγεται επίσης ότι έχει γράψει πολλούς ύμνους στην Rigveda. Έμεινε άγαμος όλη της τη ζωή και κέρδισε τον σεβασμό των συμβατικών Ινδουιστών.

Η Γκάργκι, η κόρη του σοφού Vachaknu στη γενεαλογία του λογίων Garga (περ. 800-500 π.Χ.) πήρε το όνομά της από τον πατέρα της ως Gargi Vachaknavi. Από νεαρή ηλικία έδειξε έντονο ενδιαφέρον για τις Βεδικές γραφές και έγινε πολύ ικανή στους τομείς της φιλοσοφίας. Έγινε πολύ πεπειραμένη στις Βέδες και τους Ουπανισάντες στα Βεδικά χρόνια και συμμετείχε σε πολλές πνευματικές συζητήσεις με άλλους φιλόσοφους, των οποίων σε πολλά θέματα υπερτερούσε.

Παραπομπές
----------

1. ↑  «Collective Biographies of Women» (Αγγλικά) 22006.
2. 1 2  Ahuja 2011, σελ. 34.
3. 1 2  «Gargi». University of Alabama Astronomy.
4. ↑  Banerji 1989, σελ. 614.
5. ↑  Swami Sivananda. «The Virgin Philosopher». sivanandaonline.org. [*νεκρός σύνδεσμος*]
6. ↑  Mody 1999, σελ. 125.
7. ↑  Kapur-Fic 1998, σελ. 323.
8. ↑  Kumar 2004, σελ. 158.
9. 1 2  *Great Women of India*. Know India. Prabhat Prakashan. 2005. σελ. 15. ISBN 978-81-87100-34-8.
Χάρτης της Κιργιζίας
Η **Κιργιζία** ή **Κιργισία** είναι μεσόγειο κράτος στην Κεντρική Ασία, που δεν έχει ακτές σε θάλασσα και μάλιστα έχει τη μεγαλύτερη απόσταση από τη θάλασσα σε σύγκριση με οποιαδήποτε άλλη χώρα της Γης, ενώ όλοι οι ποταμοί της Κιργισίας είναι ενδορροϊκοί, δηλαδή δεν καταλήγουν στη θάλασσα. Η Κιργισία συνορεύει με το Καζακστάν (στα βόρεια), την Κίνα (στα ανατολικά), το Τατζικιστάν (στα νότια) και το Ουζμπεκιστάν (στα δυτικά). Βρίσκεται μεταξύ του 39ου και του 44ου βόρειου παραλλήλου, και μεταξύ του 69ου και του 81ου ανατολικού μεσημβρινού. Η έκταση της χώρας είναι 199.951 τετραγωνικά χιλιόμετρα, σχεδόν διπλάσια της Ελλάδας, αλλά λιγότερο από το ένα ένατο της εκτάσεως του Καζακστάν. Η Κιργισία απλώνεται σε μήκος περί τα 900 χιλιόμετρα από τα ανατολικά στα δυτικά και 410 από βορρά προς νότο.

Υπάρχουν τρεις περίκλειστες περιοχές, που αποτελούν νομικώς μέρος του εδάφους της Κιργιζίας, αλλά βρίσκονται αρκετά χιλιόμετρα έξω από τα σύνορά της: το ένα περικλείεται από το Τατζικιστάν και τα άλλα δύο από το Ουζμπεκιστάν.

Η χώρα είναι ορεινή: πάνω από το 65% της χώρας καλύπτεται από τις οροσειρές του Τιεν Σαν και του Παμίρ. Τα όρη Αλάι, μέρος της οροσειράς Τιεν Σαν, κυριαρχούν στα νοτιοδυτικά της χώρας, ενώ στα ανατολικά το κύριο, υψηλότερο μέρος της Τιεν Σαν καθορίζει τα σύνορα της Κιργισίας με την Κίνα (το ανατολικό μέρος της οροσειράς διεισδύει βαθιά μέσα στην Κίνα). Το μέσο υψόμετρο της Κιργισίας είναι 2.750 μέτρα πάνω από την επιφάνεια της θάλασσας, με υψηλότερο σημείο την κορυφή Τζενγκίς Τσοκουσού (7.439 μέτρα) και χαμηλότερο τα 394 μ. στην Κοιλάδα Φεργκάνα, κοντά στην αρχαία πόλη Ος. Σχεδόν το 90% της εκτάσεως της χώρας βρίσκεται περισσότερα από 1.500 μέτρα πάνω από το επίπεδο της θάλασσας.

Η λίμνη Ισσύκ-Κουλ στα βορειοανατολικά Τιεν Σαν είναι η μεγαλύτερη λίμνη στην Κιργιζία και η δεύτερη μεγαλύτερη ορεινή λίμνη στον κόσμο, μετά την Τιτικάκα. Η βαριά χιονόπτωση και οι πλημμύρες την άνοιξη προκαλούν σοβαρές ζημιές στη χώρα, αλλά τα νερά από τα βουνά χρησιμοποιούνται επίσης για την παραγωγή υδροηλεκτρικής ενέργειας.

Το Κιργιστάν έχει σημαντικά αποθέματα μετάλλων, συμπεριλαμβανομένων του χρυσού και σπάνιων μετάλλων. Καθώς το μεγαλύτερο μέρος της χώρας είναι ορεινό, λιγότερο από το 8% της επιφάνειας της χώρας καλλιεργείται, κυρίως στις βόρειες πεδιάδες και στην Κοιλάδα Φεργκάνα.

Παραπομπές
----------

1. ↑  "The World Factbook: Kyrgyzstan" United States Central Intelligence Agency. Retrieved 12 January 2010
2. 1 2 3 4 5 6  Olcott, Martha Brill (1997). «Kazakstan, Kyrgyzstan, Tajikistan, Turkmenistan, and Uzbekistan: country studies». Στο: Curtis, Glenn E. επιμ. *Kazakstan, Kyrgyzstan, Tajikistan, Turkmenistan, and Uzbekistan: country studies* (1η έκδοση). Washington, D.C.: Federal Research Division, Βιβλιοθήκη του Κογκρέσου, σσ. 119-125. ISBN 0-8444-0938-3. OCLC 36364151. .

Πηγές
-----

* Η Κιργισία (Kyrgyzstan) στο *World Factbook* της CIA
Η **Άννα-Μαρία Μπότσαρη** (γεν. 5 Οκτωβρίου 1972) είναι Ελληνίδα σκακίστρια, η οποία κατέχει τον τίτλο της γυναικείας γκρανμαίτρ.

Σταδιοδρομία στο σκάκι
----------------------

Η Μπότσαρη έχει κερδίσει από μόνη της ή από κοινού το Ελληνικό Γυναικείο Ατομικό Πρωτάθλημα Σκακιού οκτώ φορές. Κέρδισε ένα χάλκινο μετάλλιο στο Παγκόσμιο Στατιστικό Πρωτάθλημα Νέων 1990 και ασημένιο μετάλλιο το 1991. Ήταν η υψηλότερη ελληνίδα σκακίστρια στην βαθμολογία για πάνω από μια δεκαετία.

Η Μπότσαρη συμμετείχε στο Παγκόσμιο διζωνικό σκατιστικό πρωτάθλημα γυναικών το 1991, 1993 και 1996. Τα σκορ της ήταν τα εξής: 9/18 στο Διαζωνικό πρωτάθλημα γυναικών στην Αζοφική το 1990, 6/13 στο πρωτάθλημα του 1991 στην Σουμπότιτσα και 7/13 στο πρωτάθλημα του 1993 στη Τζακάρτα.

Η Μπότσαρη έχει εκπροσωπήσει την Ελλάδα σε δεκαπέντε Σκακιστικές Ολυμπιάδες από το 1986 έως το 2014. Η καλύτερη της επίδοση ήταν η 28η θέση στην Ολυμπιάδα Σκακιού στη Θεσσαλονίκη το 1988, όπου σκόραρε 8.5/12 πόντους. Καλή επίδοση είχε και στην 35η Σκακιστική Ολυμπιάδα στο Μπλεντ με σκορ 8.5/13 πόντων.

Έχει εκπροσωπήσει την Ελλάδα σε εννέα Ευρωπαϊκά πρωταθλήματα ομαδικού σκακιού γυναικών από το 1992 έως το 2011. Κέρδισε ένα χρυσό μετάλλιο στο δεύτερο πίνακα κατάταξης στο Ντέμπρετσεν το 1992. Κέρδισε δύο ατομικά χρυσά μετάλλια (στην Καλλατίδα το 1992 και στην Βάρνα το 1994) και ένα χρυσό ομαδικό μετάλλιο στην Βάρνα το 1992 στο βαλκανικό πρωτάθλημα σκακιού γυναικών.

Στις 27-28 Φεβρουαρίου 2002 η Μπότσαρη πέτυχε ένα νέο Παγκόσμιο Ρεκόρ Γκίνες στα Καλάβρυτα παίζοντας με 1.102 αντιπάλους σε λίγο παραπάνω από 30 ώρες. Κέρδισε 1.095 άτομα και έχασε από 7.

Η Μπότσαρη κέρδισε τον τίτλο της γυναίκας Γυναίκας Γκραν Μαίτρ το 1993.

Κέρδισε το γυναικείο τίτλο του 7ου Μεσογειακού Σκακιστικού Πρωταθλήματος στην Ριέκα το 2009.

Προσωπική ζωή
-------------

Ζει στην Αθήνα με την κόρη της, Μελίνα Μπότσαρη-Παγώνη, από τον δεύτερο γάμο της.

Παραπομπές
----------

1. ↑  Anna-Maria Botsari Chess Olympiad results, www.olimpbase.org
2. ↑  Anna-Maria Botsari European Women's Team Championship results, www.olimpbase.org
3. ↑  Anna-Maria Botsari Women's Chess Balkaniad results, www.olimpbase.org
4. ↑  Anna-Maria Botsari Biography, www.echesspedia.com
5. ↑  Susan Polgar world simultaneous chess record attempt, www.chessbase.com
6. ↑  7th Mediterranean Men and Women Championship 2009 FIDE Tournament Report, www.fide.com
7. ↑  7th Mediterranean Men and Women Chess Championships concluded report, www.chessdom.com
8. ↑  Mediterranean Chess Championship 2009 - Comments Αρχειοθετήθηκε 2016-03-04 στο Wayback Machine. Mišo Cebalo, www.sah-rijeka.hr Αρχειοθετήθηκε 2013-11-26 στο Wayback Machine.
Ο **Γεώργιος Χαλκονδύλης** (περ.1390 – περ 1466) ήταν Αθηναίος ευγενής, διπλωμάτης στα χρόνια της φλωρεντινής διοίκησης των Ατσαγιόλι και πατέρας του ιστορικού Λαόνικος Χαλκοκονδύλης. Ο τελευταίος μας παραδίδει μερικά βιογραφικά στοιχεία για το Γεώργιο. Ανιψιός του ήταν ο λόγιος Δημήτριος Χαλκοκονδύλης.

Βιογραφικά στοιχεία
-------------------

Δε μας είναι γνωστό πότε ακριβώς γεννήθηκε, αλλά καταγόταν από ευγενή οικογένεια των Αθηνών. Το 1435 εστάλη από τη συγγενή του Μαρία Μελισσηνή, χήρα του διοικητή Αντώνιο Α' Ατσαγιόλι στον οθωμανό σουλτάνο Μουράτ Β στις Σέρρες για να πάρει την άδειά του να διοικήσει την Αθήνα σαν υποτελής του με ετήσιο φόρο. Ο Μουράτ αρνήθηκε, αφού θεωρούσε του χεριού του τους νεαρούς ανιψιούς του Αντόνιο και φυλάκισε το Χαλκοκονδύλη. Αυτός όμως το σκασε και μέσω Κωνσταντινούπολης έσπευσε με πλοίο στην Αθήνα. Εν τω μεταξύ όμως και οι Αθηναίου εξεγέρθηκαν κατά των σχεδίων της Μαρίας και του Χαλκοκονδύλη, τους συνέλαβαν και τους παρέδωσαν στο σουλτάνο, τη δε διοίκηση της Αθήνας στο 19χρονο Νέριο Β' Ατσαγιόλι. O σουλτάνος τού χάρισε τη ζωή αλλά δέχτηκε την επιθυμία των Αθηναίων για εξορία του. Ο Γεώργιος άφησε την οικογένειά του στην Αίγινα και πήγε στο Μυστρά, στην υπηρεσία του Δεσπότη Θεόδωρου Β' Παλαιολόγου.

Το 1445 έφερε κει και το γιο του Λαόνικο που σπούδασε κοντά στον ονομαστό φιλόσοφο Γεώργιο Γεμιστό Πλήθωνα. Όταν το 1443 δεσπότης έγινε ο Κωνσταντίνος ΙΑ Παλαιολόγος, ο Γεώργιος έμεινε στη θέση του ως διπλωμάτης.

Στις 27 Νοεμβρίου 1446, όταν ο Μουράτ Β με μεγάλο στρατό επιτέθηκε στην Πελοπόννησο, ο Χαλκοκονδύλης εστάλη και πάλι για διαπραγμάτευση στο σουλτάνο. Αυτός όμως δεν άκουγε τίποτα και τον φυλάκισε για άλλη μια φορά. Με τα νέα κανόνια του γκρέμισε το τείχος του Εξαμιλίου και σκότωσε τους έλληνες υπερασπιστές του. Το Χαλκοκονδύλη πήρε μαζί του αιχμάλωτο στις Σέρρες αλλά την άνοιξη του 1447 τον άφησε και πάλι ελεύθερο, πιθανώς μετά από παρέμβαση του Κωνσταντίνου, κι επέστρεψε στο Μυστρά. Εκεί υποδέχτηκε τον Αύγουστο του ίδιου έτους τον παλιό του γνωστό Κυριακό Αγκωνίτη.

Από το βυζαντινολόγο Donald Nicol, εικάζεται οτι ο Χαλκοκονδύλης έζησε ως περίπου το 1466, χωρίς όμως να ειναι γνωστό πού.

Παραπομπές
----------

1. 1 2 3  «ΚΑΝΕΛΛΟΠΟΥΛΟΣ ΠΑΝΑΓΙΩΤΗΣ - ΓΕΝΝΗΘΗΚΑ ΣΤΟ 1402». *Scribd* (στα Αγγλικά). Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 12 Απριλίου 2019. Ανακτήθηκε στις 10 Μαΐου 2019.
2. ↑  Nicol, Donald M. (9 Μαΐου 2002). *The Immortal Emperor: The Life and Legend of Constantine Palaiologos, Last Emperor of the Romans*. Cambridge University Press. ISBN 9780521894098.
Το **Μανάκι** η αλλιώς *Μανακολιά, Γλυκομάνακο ή Κοθρέικη* είναι ποικιλία ελιάς διπλής χρήσης (βρώσιμη και ελαιοποιήσιμη) που εντοπίζεται κυρίως στην Ανατολική Πελοπόννησο στους νομούς Αργολίδας και Κορινθίας και στις πρώην επαρχίες Κυνουρίας και Τροιζηνίας. Καλλιεργείται σε μεγάλο βαθμό και στους νομούς Φωκίδας και Φθιώτιδας. Συναντίεται επίσης σποραδικά στην υπόλοιπη Πελοπόννησο και ιδίως στους νομούς Μεσσηνίας και Λακωνίας. Πρόκειται για μία απο τις πιο διαδεδομένες ποικιλίες ελιάς στην Ελλάδα. Εντοπίζεται επίσης στην Κύπρο και στην Κορσική. Δεν πρέπει να συγχύζεται με την παρόμοια αλλα διαφορετική ποικιλία που λέγεται Αγγουρομάνακο. 

Θεωρείται μεσόκαρπη ποικιλία ελιάς με μέσο βάρος καρπού 4,7 γραμμάρια. Έχει σχέση σάρκας προς πυρήνα 5,7:1 και η περιεκτικότητα του σε λάδι κυμαίνεται μεταξύ 20 με 25%. Η ποικιλία θεωρείται ιδιαίτερα ανθεκτική στο ψύχος αλλά και στην έντονη ξηρασία που χαρακτηρίζει το κλίμα των περιοχών καταγωγής του. Είναι μία απο τις πιο όψιμες ποικιλίες ελιάς αφού οι καρποί του μπορεί να γίνουν μαύροι και τον Ιανουάριο. Καλλιεργείται απο το επίπεδο της θάλασσας μέχρι τα 650 μέτρα περίπου. Παρόλα αυτά θεωρείται ιδιαίτερα επιρρεπής σε αρρώστιες όπως το κυκλοκόνιο, το γλοιοσπόριο και τον καρκίνο της ελιάς.

Η ποικιλία Μανάκι παράγει εκλεκτό ελαιόλαδο που είναι ιδιαίτερα γλυκό και ήπιο και διακρίνεται απο την έντονη αρωματικότητα του.

Παραπομπές
----------

1. 1 2 3  Ποντίκης, Κωνσταντίνος Α. (Νοέμβριος 2020). *ΕΙΔΙΚΗ ΔΕΝΔΡΟΚΟΜΙΑ Ελαιοκομία*. Τόμος Τρίτος. Αθήνα: Εκδόσεις Σταμούλη. σελ. 108. ISBN 9786185304690.
2. ↑  «GENERAL CHARACTERS FOR CULTIVAR KOTHREIKI» [Γενικά Χαρακτηριστικά της Ποικιλίας Κοθρέικη]. *www.oleadb.it*. Ανακτήθηκε στις 15 Ιουλίου 2023.
3. ↑  «GENERAL CHARACTERS FOR CULTIVAR MANAKI» [Γενικά Χαρακτηριστικά της Ποικιλίας Κοθρέικη]. *www.oleadb.it*. Ανακτήθηκε στις 15 Ιουλίου 2023.
Συντεταγμένες: 50°23′N 8°4′E﻿ / ﻿50.383°N 8.067°E﻿ / 50.383; 8.067

Το **Λίμπουργκ αν ντερ Λαν** είναι η έδρα της περιφέρειας του Limburg-Weilburg στην Έσση της Γερμανίας.

Τοποθεσία
---------

Το Limburg βρισκεται στη δυτική Έσση μεταξύ του Taunus και του Westerwald στον ποταμό Λαν (Lahn).

Η πόλη βρίσκεται περίπου κεντρικά σε μια λεκάνη μέσα σε βουνά και ονομάζεται Λεκάνη του Λίμπουργκ ( Limburger Becken ). Λόγω του ευνοϊκού εδάφους και του κλίματος, η λεκάνη του Λίμπουργκ αποτελεί μια από τις πλουσιότερες γεωργικές περιοχές της Έσσης, το μέσο υψόμετρο του Limburg ειναι μόλις 117 μέτρα πάνω από την επιφάνεια της θάλασσας.

Οι πλησιέστερες μεγάλες πόλεις είναι το Wetzlar και το Gießen στα βορειοανατολικά, το Wiesbaden και η Frankfurt στα νότια και το Koblenz στα δυτικά.

Ο Καθεδρικός Ναός του Λιμβούργου (Γερμανικά : Limburger Dom , γνωστός και ως Georgsdom ("Καθεδρικός Ναός του Γεωργίου"), βρίσκεται πάνω από την παλιά πόλη. Είναι ο καθεδρικός ναός της Καθολικής Επισκοπής του Λιμβούργου

Παραπομπές
----------

1. ↑  (Γερμανικά) *register of German municipalities (4th quarter 2022)*. Federal Statistical Office. 12  Ιανουαρίου 2023. www.destatis.de/DE/Themen/Laender-Regionen/Regionales/Gemeindeverzeichnis/Administrativ/Archiv/GVAuszugQ/AuszugGV4QAktuell.html. Ανακτήθηκε στις 12  Φεβρουαρίου 2023.

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
--------------------

* (Γερμανικά) Επίσημος ιστότοπος

|  |  |  |  |  |
| --- | --- | --- | --- | --- |
| 

| π • σ • ε
Πόλεις της Έσσης |
| --- |
|  |
|  | 
* Άλσφελντ
* Βίζμπαντεν
* Βέτσλαρ
* Φούλντα
* Φρίτσλαρ
* Γκίσεν
* Φραγκφούρτη
* Χάναου
* Χέπενχαϊμ
* Χόφχαϊμ
* Κάσσελ
* Λίμπουργκ αν ντερ Λαν
* Μάινταλ
* Μάρμπουργκ
* Μπαντ Χόμπουργκ φορ ντερ Χέε
* Μπένσχαϊμ
* Ντάρμστατ
* Ντράιαϊχ
* Όφφενμπαχ
* Ομπερούρσελ
* Ρότγκαου
* Ρύσελσχαϊμ
 |

 |

|  |  |
| --- | --- |
| 

|  |
| --- |
| * Πύλη:Γεωγραφία
* Πύλη:Γερμανία
 |

 |

|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
| Καθιερωμένοι όροι | 
* WorldCat
* VIAF: 148963912
* LCCN: n83180895
* GND: 4035750-8
* SUDOC: 027766128
* BNF: cb11973844v (data)
* NKC: ge507293

 |

 |
Ο **εθνικός ύμνος της Μαυριτανίας** (αραβικά:  
نشيد وطني موريتاني‎) υιοθετήθηκε το 1960, τη χρονιά ανεξαρτησίας της χώρας από τη Γαλλία. Ο ύμνος προέρχεται από ένα ποίημα που έγραψε ο Μπαμπά Ουλντ Σεΐχ (Baba Ould Cheikh) τον 19ο αιώνα, ενώ συνθέτης είναι ο Τόλια Νικιπροβέτσκι (Tolia Nikiprowetzky). Πολλές φορές αναφέρεται ότι δεν έχει λέξεις, επειδή είναι δύσκολο να ψαλεί, λόγω της πολυπλοκότητάς του και του ασυνήθιστου ρυθμού.

Στίχοι στα αραβικά
------------------

|  |
| --- |
| 
كن للاله ناصرا وأنكر المناكرا
وكن مع الحق الذي يرضاك منك دائرا
ولا تعد نافعا سواه أو ضائرا
واسلك سبيل المصطفى ومت عليه سائرا
وكن لقوم احدثوا في أمره مهاجرا
قد موهوا بشبه واعتذروا معاذرا
وزعموا مزاعما وسودوا دفاترا
واحتنكوا أهل الفلا واحتنكوا الحواضرا
وأورثت أكابر بدعتها أصاغرا
وإن دعا مجادل في أمرهم إلى مرا
فلا تمار فيهم إلا مراء ظاهرا |

Ελληνική μετάφραση
------------------

*Εθνικός ύμνος της Μαυριτανίας*

Να βοηθάς τον Θεό και να επικρίνεις το απαγορευμένο,
Και να είσαι με το μέρος του νόμου που Αυτός σου ζητάει να ακολουθείς,
Να μη θεωρείς κανέναν χρήσιμο ή επιζήμιο, εκτός από Εκείνον,
Και να βαδίζεις στον δρόμο των λίγων και να πεθαίνεις ενώ είσαι σε αυτόν!
Γιατί, ό,τι αρκεί στους πρώτους από εμάς, αρκεί και στους τελευταίους.
Και άφησε αυτούς τους ανθρώπους που κάνουν κακές πράξεις απέναντι στον Θεό.
Αυτοί τον έχουν κακώς αντικαταστήσει κάνοντάς τον όμοιο και έδωσαν κάθε λογής δικαιολογία.
Αυτοί είχαν τολμηρές αξιώσεις και αμαύρωσαν τα βιβλία σημειώσεων.
Άφησαν τους νομάδες και αυτούς που μένουν στον τόπο τους να υποστούν πικρές εμπειρίες
Και οι μεγάλες αμαρτίες από τις δογματικές τους καινοτομίες κληροδότησαν μικρότητες.
Και μόνο σε περίπτωση που κάποιος διαφωνήσει, επικαλείται το όνομά σου για να αντιτεθείς στις αξιώσεις τους.
Τότε μην έρθεις σε ρήξη μαζί τους, εκτός από μια εξωτερική διαμάχη.

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
--------------------

* Ύμνος της Μαυριτανίας Αρχειοθετήθηκε 2008-08-04 στο Wayback Machine.

|  |  |  |  |  |  |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| 

| π • σ • ε
Εθνικοί ύμνοι της Αφρικής |
| --- |
|  |
| 
Κατάλογος εθνικών ύμνων χωρών μελών του ΟΗΕ |
|  |
| 
* Αγκόλα
* Αίγυπτος
* Αιθιοπία
* Ακτή Ελεφαντοστού
* Αλγερία
* Γκάμπια
* Γκαμπόν
* Γκάνα
* Γουινέα
* Γουινέα-Μπισσάου
* Ερυθραία
* Εσουατίνι
* Ζάμπια
* Ζιμπάμπουε
* Ισημερινή Γουινέα
* Καμερούν
* Κεντροαφρικανική Δημοκρατία
* Κένυα
* Κομόρες
* Δημοκρατία του Κονγκό
* Λαϊκή Δημοκρατία του Κογκό
* Λεσότο
* Λιβερία
* Λιβύη
* Μαδαγασκάρη
* Μαλάουι
* Μάλι
* Μαρόκο
* Μαυρίκιος
* Μαυριτανία
* Μοζαμβίκη
* Μπενίν
* Μποτσουάνα
* Μπουρκίνα Φάσο
* Μπουρούντι
* Ναμίμπια
* Νίγηρας
* Νιγηρία
* Νότια Αφρική
* Νότιο Σουδάν
* Ουγκάντα
* Πράσινο Ακρωτήριο
* Ρουάντα
* Σάο Τομέ και Πρίνσιπε
* Σενεγάλη
* Σεϋχέλλες
* Σιέρρα Λεόνε
* Σομαλία
* Σουδάν
* Τανζανία
* Τζιμπουτί
* Τόγκο
* Τσαντ
* Τυνησία
 |

 |
Ο **Ντένι Κλόζε** (γεννημένος στις 28 Μαρτίου 1979 στο Άινμπεκ) είναι Γερμανός τηλεπαρουσιαστής και κωμικός.

Ο Κλόζε ήταν μέλος του θεατρικού συγκροτήματος της κοινότητας του Άινμπεκ. Εμφανίστηκε επίσης σε θεατρική εταιρεία του Μύνστερ (την Εταιρεία Καμπαρέ του Μύνστερ). Το 1999 εμφανίστηκε για πρώτη φορά στο Καφέ Τσιβίλ και το 2001 ήταν ηθοποιός στην τηλεοπτική εκπομπή Internet Four. Το 2002 είχε επιπλέον σόλο εμφανίσεις στο Γκέτινγκεν και τη γύρω περιοχή, δημιουργώντας το πρώτο ατομικό σταντ-απ θεατρικό του με τίτλο The Last Ice Horn. Το 2003 ήταν υποψήφιος για το βραβείο κωμωδίας ΦΦΝ στην κατηγορία του νεοεισερχόμενου. (γερμανικά: ffn-ComedyAward-Newcomer - σημείωση: η χρήση της αγγλικής γλώσσας είναι συνήθης σε κατηγορίες και τίτλους γερμανικών και μη βραβείων).

Ο Κλόζε έγινε γνωστός στο ευρύ τηλεοπτικό κοινό το 2003 με τη συμμετοχή του στην πρώτη σεζόν του Star Search στη Γερμανία, όπου έφτασε στον 16ο γύρο στην κατηγορία Κωμικοί. Εμφανίστηκε και στην εκπομπή Comedy Total τον Ιανουάριο του 2006, ένα νυχτερινό σόου του Super RTL.

Εκτός από τις τηλεοπτικές του παρουσιάσεις, ο Κλόζε συντονίζει και εκδηλώσεις, γράφει για διάφορα (ηλεκτρονικά) μέσα, εργάζεται ως ομιλητής στην εκπαίδευση των νέων και των ενηλίκων και είναι λέκτορας τηλεοπτικής κωμωδίας στο τεχνικό πανεπιστήμιο του Μπραουνσβάιχ, στο Πανεπιστήμιο του Πασάου και στο Μόναχο.

Ο Κλόζε πέρασε την πρώτη του κρατική εξέταση στο Πανεπιστήμιο Γκέοργκ-Άουγκουστ της Γοτίγγης το 2008 στα θέματα του αθλητισμού και της διδασκαλίας της γερμανικής. Από τον Αύγουστο του 2009 έως τον Δεκέμβριο του 2011 εργάστηκε ως εκπαιδευτικής στην κρατική αθλητική ένωση της Κάτω Σαξονίας. Ο Κλόζε εργάζεται ως σύμβουλος, προπονητής και εκπαιδευτής από τον Ιανουάριο του 2012.
Ο **Άγιος Ενραβότα**, βουλγαρ.: Свети Енравота ο λεγόμενος *Πολεμιστής* (Воин) ή Βόυαν (Боян) (9ος αι.) ήταν πρίγκιπας της Βουλγαρίας.

Βιογραφία
---------

Ήταν ο πρωτότοκος γιος του Ομουρτάγ χάνου της Βουλγαρίας και ο πρώτος Χριστιανός μάρτυρας, ο πρώτος που αγιοποιήθηκε.

Γεννήθηκε στις αρχές του 9ου αι. και είχε αδελφούς τον Ζβινίτσα και τον Μαλαμίρ. Ο πρώτος απεβίωσε πριν το τέλος του πατέρα τους και ο δεύτερος διαδέχθηκε τον Ομουρτάγ στον Βουλγαρικό θρόνο το 831. Ο Ενραβότα προσπεράστηκε, διότι ευνοούσε τον Χριστιανισμό και οι βογιάροι φοβήθηκαν ότι με αυτό θα κινδύνευε η Αυλή. Την εποχή εκείνη οι παγανιστές χάνοι των Βουλγάρων κυνηγούσαν και εξόντωναν τους Χριστιανούς. Λίγο μετά το τέλος του πατέρα τους, ο Ενραβότα ζήτησε από τον Μαλαμίρ να ελευθερώσει ένα ευσεβή Ρωμαίο αιχμάλωτο, που είχε φυλακιστεί από τον Ομουρτάγ. Οι νουθεσίες του αιχμαλώτου έπεισαν τον Ενραβότα να μεταστραφεί στον Χριστιανισμό και να βαπτιστεί.

Όταν ο Μαλαμίρ πληροφορήθηκε την πράξη αυτή του αδελφού του, προσπάθησε να τον κάνει να αποκηρύξει τη νέα του πίστη, αλλά δεν το επέτυχε. Τότε διέταξε και σκότωσαν τον Ενραβότα περί το 833. Ο χρονικογράφος του 11ου αι. Θεοφύλακτος Αχρίδος ισχυρίζεται ότι ο Ενραβότα παρέδωσε τον ακόλουθο προφητικό λόγο πριν το τέλος του:

"Η πίστη αυτή, για την οποία τώρα πεθαίνω, θα απλωθεί και θα αυξηθεί σε όλη τη Βουλγαρική γη, αν και θέλεις να την καταστείλης με το τέλος μου. Όπως και να έχει, ο Σταυρός του Χριστού θα εγκαθιδρυθεί και θα κτιστούν εκκλησίες του Θεού παντού και καθαροί ιερείς θα υπηρετήσουν τον Θεό και θα παραδίδουν "θυσίες ευχών και εξομολόγησης" στην ζωοδότη Τριάδα. Τα είδωλα, οι ιερείς τους και οι άσεμνοι ναοί τους, θα καταρρεύσουν και θα μετατραπούν στο τίποτε, σαν να μην υπήρχαν. Επίσης από εσένα, έπειτα από πολλά έτη, η ασεβής ψυχή σου θα πετάξει χωρίς αμοιβή, ένεκα της σκληρότητάς σου."

Ο άγιος εορτάζεται από την Ορθόδοξη Εκκλησία της Βουλγαρίας στις 2 Μαρτίου.

Αναφορές σε πηγές
-----------------

1. ↑  Ανακτήθηκε στις 26  Νοεμβρίου 2018.
2. ↑  Darryl Roger Lundy: (Αγγλικά) *The Peerage*.

Πηγές
-----

* Zlatarski, Vasil. Istoriya na balgarskata darzhava prez srednite vekove. Tom I. Istoriya na Parvoto balgarsko tsarstvo (in Bulgarian) (2 ed.).
* "Sv. machenik Boyan — Enravota, knyaz Balgarski" (in Bulgarian). Pravoslavieto. Retrieved 2007-03-09.
Η **Ιουλία Ιατρίδη** (1914–1996) ήταν Ελληνίδα συγγραφέας και μουσικός.

Βιογραφικά στοιχεία
-------------------

Γεννήθηκε στην Αθήνα το 1914 και ήταν κόρη του Ιωσήφ Μπουστίντουι, ο οποίος καταγόταν από την Ισπανία και για πολλά χρόνια διετέλεσε αρχιμουσικός της Κρατικής Ορχήστρας Αθηνών. Η Ιατρίδη σπούδασε ισπανική φιλολογία στο Πανεπιστήμιο της Βαρκελώνης και στη συνέχεια πραγματοποίησε μαθήματα βιολιού στο Ωδείο Αθηνών. Ξεκίνησε να εργάζεται αρχικά ως καθηγήτρια ισπανικών στο Διδασκαλείο Ξένων Γλωσσών του Πανεπιστημίου Αθηνών και στη συνέχεια δίδασκε βιολί στο Ωδείο του Πειραϊκού Συνδέσμου. Παράλληλα με την επαγγελματική της ενασχόληση πραγματοποιούσε και σόλο εμφανίσεις σε ευρωπαϊκές ορχήστρες.

Εμφανίστηκε στη λογοτεχνία το 1950 δημοσιεύοντας διηγήματα στο περιοδικό *Νέα Εστία*. Μετά από δύο χρόνια βραβεύτηκε σε διαγωνισμό που πραγματοποίησε η εφημερίδα Herald Tribune της Νέας Υόρκης για το διήγημα της *Όλη νύχτα μαζί*. Ακόμη βραβεύτηκε με το Βραβείο Κώστα Ουράνη (1959), το Κρατικό Βραβείο Πεζογραφίας (1964), το Α΄ Κρατικό Βραβείο Μυθιστορηματικής Βιογραφίας (1978) και το βραβείο Μάθιους (1995). Ήταν αντιπρόεδρος τόσο της Εθνικής Εταιρείας Ελλήνων Λογοτεχνών όσο και της Εταιρείας Μεταφραστών Λογοτεχνίας και πέθανε στην Αθήνα το 1996.

Εργογραφία
----------

Εκτός από διηγήματα ασχολήθηκε και με μεταφράσεις θεατρικών και λογοτεχνικών έργων, αλλά και διασκευές λογοτεχνικών έργων για ραδιοφωνική και τηλεοπτική παρουσίαση. Συνεργάστηκε εκτενώς με το περιοδικό *Ευθύνη* γράφοντας άρθρα σχετικά με την ελληνική γλώσσα. Στο έργο της κυριαρχεί το θέμα της συμφιλίωσης του ανθρώπου με τον εαυτό του αλλά και το παράλογο της φθαρτής ζωής. Στα σημαντικότερα έργα της περιλαμβάνονται τα εξής:

Πεζογραφία
* *Τρία πρόσωπα*, 1955.
* *Καβαλάρης στον άνεμο*, 1958.
* *Τα πέτρινα λιοντάρια*, 1964.
* *Διαταγή άνωθεν*, 1971.
* *Πυρίγονος*, 1976.
* *Στις πέντε την αυγή*, 1981.

Μεταφράσεις
* Χουάν Ραμόν Χιμένεθ, *Ο Πλατέρο κι εγώ*.
* Μιγκέλ Θερβάντες, *Δον Κιχώτης*.
* Μιγκέλ ντε Ουναμούνο, *Καταχνιά*.
* Πίο Μπαρόχα, *Παραδόξ Βασιλιάς*.
* Φεντερίκο Γκαρθία Λόρκα, *Τα μάγια της πεταλούδας – Οι φασουλήδες του Κατσιπόρα*, 1969.
* Ραμόν ντε Βάλλιε Ινκλάν, *Θεϊκά λόγια*.
* Ευγένιος Ιονέσκο, *Σημειώσεις και αντι-σημειώσεις*, 1971.
* Αλέξανδρος Κασόνα, *Τα δέντρα πεθαίνουν όρθια*.
* Ιούλιος Βερν, *Οικογένεια δίχως όνομα*, 1989.
* Ιούλιος Βέρν, *Ο δρόμος για τη Γαλλία*, 1991.

Παραπομπές
----------

1. ↑  www.zoumboulakis.gr/designers/%CF%80%CF%89%CF%80-%CE%BC%CE%B1%CF%81%CE%AF%CE%B1-1925-2009/. Ανακτήθηκε στις 8  Δεκεμβρίου 2020.
2. 1 2 3  «Αρχείο Ελλήνων Λογοτεχνών - Ιατρίδη Ιουλία». *www.ekebi.gr*. ΕΚΕΒΙ. Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 18 Ιουνίου 2019. Ανακτήθηκε στις 16 Ιουνίου 2019.

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
--------------------

* Ιουλία Ιατρίδη στον *Πανδέκτη*, του Εθνικού Ιδρύματος Ερευνών
* Κείμενα της Ιουλίας Ιατρίδη στη *Νέα Εστία*[*νεκρός σύνδεσμος*]

|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
| Καθιερωμένοι όροι | 
* VIAF: 227759359
* **ΕΒΕ**: 19196
* **AA**: 144794
* **BiblioNet**: **10136**
* ISNI: 0000 0003 6365 4784
* SELIBR: 350127
* SUDOC: 20000896X

 |

 |
Η **Ιουλία Περσάκη** (1895 - 1980) ήταν Ελληνίδα συγγραφέας.

Βιογραφικά στοιχεία
-------------------

Γεννήθηκε στην Αθήνα και ήταν μέλος της οικογένειας Σκαραμαγκά. Λόγω του γάμου της εγκαταστάθηκε στο Παρίσι, όπου σπούδασε νεοελληνική λογοτεχνία στο Πανεπιστήμιο της Σορβόννης δίπλα στον Γάλλο ελληνιστή Ουμπέρ Περνό, τον Γιάννη Ψυχάρη και τον Ανρί Μπερξόν. Συμφοιτήτριά της ήταν η ποιήτρια Δώρα Μοάτσου, μετέπειτα σύζυγος του Κώστα Βάρναλη. Το 1920 επέστρεψε στην Αθήνα και ήδη από την δεκαετία του 1950 εγκαταστάθηκε μόνιμα στην εξοχική κατοικία της στην Αίγινα.

Απεβίωσε το 1980 στην Αθήνα.

Συγγραφικό έργο
---------------

Εμφανίστηκε στα γράμματα το 1916, όταν και δημοσιεύθηκαν διηγήματά της στην εφημερίδα "Εσπερινή". Το 1927 δημοσιεύθηκε συλλογή διηγημάτων της με τίτλο "Διηγήματα" από τον εκδοτικό οίκο Αγών του Σωτήρη Σκίπη. Κατά τη διάρκεια της παραμονής της στο Παρίσι συνεργάστηκε με τα περιοδικό "Νουμάς" και "Πυρσός", στα οποία δημοσίευσε αριθμό διηγημάτων της. Μετά την επιστροφή της στην Ελλάδας συνεργάστηκε σχεδόν σε αποκλειστική βάση με το περιοδικό "Νέα Εστία". Μέρος του έργου της έχει μεταφραστεί στη σουηδική γλώσσα. 

Υπήρξε υπέρμαχος της δημοτικής γλώσσας και μέλος της ομάδας των λογοτεχνών που υπέγραψαν το 1919 το Μανιφέστο Διαμαρτυρίας κατά της στάσης του Νικολάου Πολίτη απέναντι στην καθιέρωση της δημοτικής.

Τα διηγήματά της, γραμμένα κυρίως σε πρωτοπρόσωπη αφήγηση και στην δημοτική, λαμβάνουν χώρα στην Αίγινα και σε αυτά πρωταγωνιστούν κυρίως οι κάτοικοι του νησιού, τις κοινωνικής συνήθειες και τον τρόπο ζωής των οποίων παρακολουθεί.

Εργογραφία
----------

* *Διηγήματα* (εκδόσεις Αγών, 1927)
* *Ιστορίες της κάθε μέρας* (εκδόσεις Εστία, 1959)
* *Άνθρωποι του Σαρωνικού* (εκδόσεις Alvin Redman Hellas, 1965)
* *Άνθρωποι* (εκδόσεις Σύγχρονη Εποχή, 1976)
* *Κατοχή και πείνα* (εκδόσεις Εστία, 2016, επιμέλεια: Karen Van Dyck, Φαίη Ζήκα)

Πηγές
-----

1. 1 2  data.nlg.gr/resource/authority/record27623.
2. ↑  «Identifiants et Référentiels». (Γαλλικά) *IdRef*. Agence bibliographique de l'enseignement supérieur. Ανακτήθηκε στις 9  Μαΐου 2020.
3. 1 2  Βαγγέλης Χατζηβασιλείου, Το ζοφερό κλίμα της Κατοχής και του Εμφυλίου, από την εφημερίδα Το Βήμα
4. 1 2  Βιογραφικό Ιουλίας Περσάκη[*νεκρός σύνδεσμος*], από το Εθνικό Κέντρο Βιβλίου
5. ↑  Μάνος Κοντολέων, Πρωτοπρόσωπα και διαχρονικά, από την ιστοσελίδα fractalart.gr

|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
| Καθιερωμένοι όροι | 
* VIAF: 218523949
* **ΕΒΕ**: 27623
* **AA**: 149563
* **BiblioNet**: **115139**
* SUDOC: 140741925

 |

 |
Το **Γιεσαούλ**, ή **Οσαούλ** (ρωσικά: есау́л‎, ουκρανικά: осавул‎, από το τουρκικό yasaul που σημαίνει επικεφαλής), είναι θέση και κατάταξη στις ουκρανικές και ρωσικές κοζακικές μονάδες.

Τα πρώτα αρχεία του αξιώματος υποδηλώνουν ότι εισήχθη από τον Στεφάν Μπατόρι, βασιλιά της Πολωνίας το 1576.

Κοζάκοι στη Ρωσία
-----------------

Υπήρχαν διαφορετικές θέσεις και κατατάξεις του γιεσαούλ στους Κοζάκους στην αυτοκρατορική Ρωσία:

* **Γκενεράλνι γιεσαούλ** (ρωσικά: Генеральный есаул) - Στρατηγός Γιεσαούλ
* **Ποχόντνι γιεσαούλ** (ρωσικά: Походный есаул) - Εκστρατευτικός Γιεσαούλ
* **Βοϊσκοβόι γιεσαούλ** (ρωσικά: Войсковой есаул) - Στρατιωτικός Γιεσαούλ
* **Πολκοβόι γιεσαούλ** (ρωσικά: Полковой есаул) - Ταγματικός Γιεσαούλ
* **Αρτιλεριίσκι γιεσαούλ** (ρωσικά: Артиллерийский есаул) - Πυροβολικός Γιεσαούλ
* **Σοτένι γιεσαούλ** (ρωσικά: Сотенный есаул) - Γιεσαούλ Λόχου (διοικητής μιας σότνια)
* **Στανίτσνι γιεσαούλ** (ρωσικά: Станичный есаул) - Γιεσαούλ μιας στάνιτσα

Κοζακικό Χετμανάτο και Ελεύθερη Ουκρανία
----------------------------------------

Στην Ουκρανία του 17ου και 18ου αιώνα ο οσαούλ ήταν στρατιωτικός και διοικητικός υπάλληλος που ασκούσε τα καθήκοντα του βοηθού του στρατοπέδου. Ο αρχηγός του κράτους, ο χετμάνος, θα διορίσει μέχρι δύο οσαούλ γνωστό ως στρατηγός Οσαούλ. Υπήρξε επίσης ένας Ομοσπονδιακός Οσαούλ καθώς και ένας Οσαούλ του λόχου, με κάθε τακτικό κοζακικό σύνταγμα και λόχος εκτός από το πυροβολικό έχοντας δύο από αυτούς. Εκτός από αυτούς υπήρχαν οσαούλ με ειδικές αποστολές, μία από τις οποίες υπηρετούσε για τον στρατηγό Ομπόζνι που ασκούσε τα καθήκοντα ενός επικεφαλής εκτελεστικού και ήταν ο δεύτερος σε σημασία μετά τον χετμάνο.

### Στρατηγός οσαούλ

Ένας ανώτερος αξιωματικός ενός κοζακικού χετμανατικού στρατεύματος ήταν μέλος του προσωπικού του γενικού αξιωματικού.

Μερικά από τα καθήκοντά του ήταν τα εξής:

* επίβλεψη της κατάστασης του στρατού
* καθοδήγησε μεγάλων αποσπασμάτων (σε καιρό πολέμου)
* καθοδήγηση των μηχανικών του στρατού
* καθοδήγηση μισθοφορικών στρατευμάτων
* μερικές φορές να υπηρετεί ως προσωρινός χετμάνος

Τα άλλα καθήκοντα αποτελούνταν από τη θέση ως απεσταλμένος του χετμάνου, την επίβλεψη θεμάτων εσωτερικής ασφάλειας, τη διεξαγωγηή ετήσιων συνταγματικών επιθεωρήσεων και άλλα. Μεταξύ των περίφημων οσαούλ ήταν ο Πέτρο Ντοροσένκο, ο Ντεμιάν Μνοχοχρίσνι, ο Ιβάν Μαζέπα και ο Ιβάν Σκοροπάντσκι. 

Το 1798-1800 μετά την εκκαθάριση της Ζαποριζιακής Εστίας, ο βαθμός του οσαούλ ισοδυναμούσε με τις τάξεις του ριτμάιστερ στο ιππικό και του καπετάνιου στο πεζικό.

### Συνταγματικός οσαβούλ

Ο συνταγματικός οσαβούλ (ουκρανικά: Полковий осавул‎) είναι βοηθός συνταγματάρχης στρατιωτικών υποθέσεων.

### Σοτένι Οσαβούλ

Ο σοτένι οσαβούλ (ουκρανικά: Сотенний осавул‎) είναι βοηθός σότνικ σε στρατιωτικές υποθέσεις.

Παραπομπές
----------

1. ↑  Russian humanitarian encyclopedic dictionary[*νεκρός σύνδεσμος*] (Ρωσικά)
2. ↑  Encyclopedia of Ukraine (Αγγλικά)

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
--------------------

* Osaul at the encyclopedia of Ukraine
Στην ελληνική μυθολογία με το όνομα **Θηρώ** ή **Θουρώ** είναι κυρίως γνωστή μία θυγατέρα του Φύλαντα και της Λειπεφίλης ή Ιπποφίλης ή Δηιφίλης, κόρης του Ιολάου. Η Θηρώ γέννησε τον ήρωα Χαίρωνα, που έδωσε το όνομά του στη Χαιρώνεια της Βοιωτίας. Πατέρας του Χαίρωνα ήταν ο θεός Απόλλων. Ο Usener υπεστήριξε την άποψη ότι η Θηρώ ήταν σεληνιακή θεότητα.

Με το όνομα Θηρώ αναφέρεται επίσης και μία τροφός του θεού Άρη στη Θράκη. Οι Διόσκουροι έφεραν τη Θηρώ αυτή από την Κολχίδα στην Ελλάδα, όπως γράφει ο Παυσανίας (Γ΄ 19, 7 κ.ε.).

Παραπομπές
----------

1. ↑  «Άρης». *mythotopia.eu*. Ινστιτούτο Επεξεργασίας του Λόγου. Ανακτήθηκε στις 25 Αυγούστου 2023.

Πηγές
-----

* Emmy Patsi-Garin: «Επίτομο λεξικό Ελληνικής Μυθολογίας», εκδ. οίκος *Χάρη Πάτση*, Αθήνα 1969
Η **λίμνη Φουταλάουφκεν** (ισπανικά: *Lago Futalaufquen*‎) είναι μεγάλη λίμνη στην επαρχία Τσουμπούτ της Αργεντινής. Η λίμνη Φουταλάουφκεν ανήκει στην αλυσίδα λιμνών του συστήματος του ποταμού Φουταλέουφου της Αργεντινής, το οποίο μέσω της λίμνης Γέλτσο και του ποταμού Γέλτσο εκβάλλει στον Ειρηνικό Ωκεανό στη Χιλή. Τοποθετημένη στις Άνδεις, η λίμνη Φουταλάουφκεν είναι τρίλοβη, παγετώδους προέλευσης και καταλαμβάνει στενές κοιλάδες ανάμεσα σε παγετώδεις κορυφές. Βρίσκεται στις Άνδεις εντός του Εθνικού Πάρκου Λος Αλέρσες. Το όνομά της προέρχεται από τη γλώσσα των Μαπούτσε. "Futa" σημαίνει μεγάλη και "laufquen" σημαίνει λίμνη.

Ένας αυτοκινητόδρομος διατρέχει τον ανατολικό βραχίονα της λίμνης. Εκεί βρίσκονται οι τουριστικές εγκαταστάσεις, η έδρα του Εθνικού Πάρκου και το χωριό Φουταλάουφκεν. Το ψάρεμα πέστροφας είναι δημοφιλές στη λίμνη.

Περιγραφή
---------

Άποψη της λίμνης Φουταλάουφκεν
Ένας αυτοκινητόδρομος και τουριστικές εγκαταστάσεις βρίσκονται κατά μήκος της ανατολικής όχθης της λίμνης.
Ο ποταμός Αραγιάνες ρέει σε απόσταση περίπου 5 χιλιομέτρων προς τη λίμνη Φουταλάουφκεν, αφού συγκεντρώσει την εκροή από τη λίμνη Μενέντες και τη λίμνη Ριβαδάβια. Ο ποταμός Αραγιάνες πήρε το όνομά του από τα ομώνυμα δέντρα που βρίσκονται στις όχθες του. Ο ποταμός Αραγιάνες είναι γνωστός για το τοπίο του και το ερασιτεχνικό ψάρεμα, ιδίως για την ιριδίζουσα πέστροφα, ένα εισαχθέν είδος. Η έξοδος της λίμνης Φουταλάουφκεν είναι ο δυτικός βραχίονας της. Η λίμνη ρέει μέσω ενός στενού περάσματος που ονομάζεται "Στενωπός των Τεράτων" (estrecho de los monstruos) στη λίμνη Κρούγκερ, έκτασης 1.140 στρεμμάτων. Η στενωπός απέκτησε αυτό το όνομα λόγω των μεγάλων πέστροφων που μπορεί να δει κανείς στα κρυστάλλινα νερά. Η εκροή από τη λίμνη Κρούγκερ ονομάζεται ποταμός Φρέι, ο οποίος εκβάλλει στον ταμιευτήρα Αμουτούι Κιμέι, την επόμενη μεγάλη λίμνη της αλυσίδας.

Παραπομπές
----------

1. ↑  "Lake: Futalaufquen, *Sistema Nacional de Informacion Hidrica,*, accessed 30 Jan 2018
2. ↑  Rathie, Rance. «Fly Fishing in Argentina - Trevelin & Esquel - Los Alerces National Park». *Patagonia River Guides - Argentina Fly Fishing* (στα Αγγλικά). Ανακτήθηκε στις 27 Αυγούστου 2023.
3. ↑  "Lake Futalaufquen", accessed 1 Feb 2018