recursal/SuperWikiNEXT-32B huggingface dataset:
Η **Θεοδώρα Σιάρκου** (Αθήνα, 22 Σεπτεμβρίου 1972) είναι Ελληνίδα ηθοποιός.

Βιογραφία
---------

Ξεκίνησε τις σπουδές της πάνω στην υποκριτική στις αρχές της δεκαετίας του 1990. Αποφοίτησε από τη Δραματική Σχολή του Εθνικού Θεάτρου το 1995. Το 1993, παράλληλα με τις σπουδές της, εμφανίστηκε για πρώτη φορά στην τηλεόραση με ένα μικρό ρόλο στο καστ της κωμικής σειράς του Mega Channel *Το δις εξαμαρτείν*. Παρέμεινε στο καστ της σειράς, με το ρόλο της δημοσιογράφου του Media Channel *Κατερίνας* για τρεις σεζόν, μέχρι το 1996. Στο θέατρο έκανε το ντεμπούτο της το 1995 συνεργαζόμενη με τον Μιχάλη Κακογιάννη στις Τρωάδες του Ευριπίδη στη Επίδαυρο.

Ακολούθησαν μικροί ρόλοι στις τηλεοπτικές σειρές *Εμείς κι Εμείς* και *Ο ιός του πατέρα* ενώ συνέχισε την πορεία της στο θέατρο. Έγινε ιδιαίτερα αναγνωρίσιμη στο ευρύ κοινό τη σεζόν 1998-1999 με το ρόλο της Τουρκάλας *Λεϊλά Οσγκούν* στην καθημερινή σειρά του Νίκου Φώσκολου *Η Λάμψη*, στον ANT1. Η σεζόν εκείνη της σειράς σημείωσε μεγάλη επιτυχία κι έτσι μετά την ολοκλήρωση της ιστορίας εκείνης δέχθηκε εκ νέου πρόταση να παραμείνει στη σειρά και τη σεζόν 1999-2000 με νέο ρόλο. Έτσι την επόμενη σεζόν παρέμεινε στο πρωταγωνιστικό καστ της *Λάμψης* με το ρόλο της Έλλης. Μετά την επιτυχημένη της πορεία στη σειρά είχε έναν από τους πρωταγωνιστικούς ρόλους στις δύο πρώτες σεζόν της δραματικής σειράς του MEGA *Αέρινες Σιωπές*, με το ρόλο της *Δώρας Παναγιώτου*. Τα επόμενα τέσσερα χρόνια ακολούθησαν διάφοροι πρωταγωνιστικοί ρόλοι στις σειρές *Το πιο γλυκό μου ψέμα*, *Ελλάς το μεγαλείο σου*, *Μη μασάς το παραμύθι*, *Οι Βαρβάτοι*, ενώ έλαβε μέρος σε ιστορίες των σειρών *Το Κόκκινο Δωμάτιο* και *Επτά Θανάσιμες Πεθερές*.

Τα επόμενα χρόνια εργάστηκε αποκλειστικά στο θέατρο λαμβάνοντας μέρος σε πλήθος θεατρικών παραστάσεων. Τη σεζόν 2020-2023 επέστρεψε τηλεοπτικά έχοντας έναν από τους πρωταγωνιστικούς ρόλους στην καθημερινή σειρά της ΕΡΤ1 *Χαιρέτα μου τον Πλάτανο*.

Από το 1994 συμμετείχε στο χορό των Ιερειών σε Τελετές Αφής Ολυμπιακής Φλόγας ξεκινώντας από τους  Χειμερινούς Ολυμπιακούς Αγώνες του Λιλεχάμερ, όταν και ήταν ακόμα μαθήτρια στη δραματική σχολή. Το 2006 ήταν η Πρωθιέρεια για τους Χειμερινούς Ολυμπιακούς Αγώνες του Τορίνο.

Παραπομπές
----------

1. ↑  «artcom - Θεοδωρα Σιαρκου». *artcom.gr*. Ανακτήθηκε στις 7 Μαρτίου 2022.
2. ↑  «Όσα δεν γνωρίζατε για την Θεοδώρα Σιάρκου». cosmopoliti.com. 12 Φεβρουαρίου 2014. Ανακτήθηκε στις 14 Ιουλίου 2021.
3. ↑  «Θεοδώρα Σιάρκου: Πώς είναι σήμερα η πρωταγωνίστρια της "Λάμψης" και των "Αέρινων σιωπών"». tlife.gr. 26 Φεβρουαρίου 2017. Ανακτήθηκε στις 14 Ιουλίου 2021.
4. ↑  «Η Θεοδώρα Σιάρκου επιστρέφει τηλεοπτικά με το «Χαιρέτα μου τον πλάτανο» και αποκαλύπτεται». zappit.gr. 2 Σεπτεμβρίου 2020. Ανακτήθηκε στις 14 Ιουλίου 2021.
5. ↑  «Ελληνική Ολυμπιακή Επιτροπή : Θεοδώρα Σιάρκου». Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 15 Οκτωβρίου 2022. Ανακτήθηκε στις 15 Οκτωβρίου 2022.
6. ↑  «Χειμερινοί Ολυμπιακοί 2006: Η τελετή Αφής της Φλόγας». Ανακτήθηκε στις 15 Αυγούστου 2022.
Οι ***Ιχνευταί*** ή ***Ιχνευταί Σάτυροι*** είναι σατυρικό δράμα του Σοφοκλή, του 5ου αιώνα π.Χ. Από το έργο έχουν σωθεί τμήματα που βρέθηκαν ανάμεσα στους παπύρους της Οξυρρύγχου. Έχουν σωθεί τετρακόσιες γραμμές περίπου από το έργο.

Στο έργο περιγράφεται η προσπάθεια των Σατύρων στους οποίους ανάθεσε ο Θεός Απόλλων να βρουν τα βόδια που του έκλεψε ο νεογέννητος Ερμής. Ο Απόλλων υποσχέθηκε στους Σατύρους ελευθερία και χρυσάφι. Οι Σάτυροι, με τη βοήθεια του Σειληνού ακολουθούν τα ίχνη των ζώων (ιχνευτές) και όταν πλησιάζουν στη σπηλιά ακούν τη λύρα που είχε μόλις εφεύρει ο Ερμής και απορούν. Η νύμφη του όρους Κυλλήνη εξηγεί στους σατύρους τη φύση της λύρας. Το σωζόμενο τμήμα του έργου σταματά όταν έρχεται ο Ερμής.

Το έργο έχει ανάλαφρο και παιγνιώδες ύφος και αποτελεί σαφή αναφορά στις βακχικές τελετές και στον Διόνυσο προς τιμήν του οποίου γίνονταν κάθε χρόνο οι δραματικοί αγώνες.

Αναφορές
--------

1. 1 2  ΣΟΦΟΚΛΕΟΥΣ: ΙΧΝΕΥΤΑΙ, politeianet.gr

  


|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
| Καθιερωμένοι όροι | 
* WorldCat
* VIAF: 184219244
* LCCN: nr2001045470
* GND: 4489209-3
* BNF: cb124673555 (data)

 |

 |
Το **σομόνι** (*somoni*, τατζικικά *cомонӣ*, κωδικός ISO 4217: TJS ) είναι το νόμισμα του Τατζικιστάν και υποδιαιρείται σε 100 ντιράμ (diram, дирам). Το νόμισμα έλαβε την ονομασία του από τον πατέρα του έθνους των Τατζίκων, Ισμαήλ Σαμάνι (πολλές φορές γράφεται και Ισμοΐλ Σομόνι). Σήμερα το σομόνι είναι το νόμισμα με την υψηλότερη αξία στην Κεντρική Ασία.

Ιστορία
-------

### Ρούβλι

Πρώτο νόμισμα στο Τατζικιστάν όταν έγινε ανεξάρτητο ήταν το Ρούβλι. Το νόμισμα αυτό κυκλοφόρησε για πρώτη φορά στις 10 Μαΐου 1995 και υποδιαιρούνταν σε 100 τάνγκα, χωρίς όμως να υπάρχει τέτοια ονομαστικά αξία τόσο σε κέρματα, όσο και σε χαρτονομίσματα. Το ρούβλι παρέμεινε ως το 2000.

### Σομόνι

Το σομόνι εισήχθη στις 30 Οκτωβρίου του 2000και αντικατέστησε το Ρούβλι Τατζικιστάν, σε ισοτιμία του 1 σομόνι προς 1000 ρούβλια.

Κέρματα
-------

Η σειρά κερμάτων που είναι σε χρήση σήμερα είναι  σε αξίες των 5, 10, 20, 25 και των 50 ντιράμ καθώς επίσης και των 1, 3 και 5 σομόνι.

Τραπεζογραμμάτια
----------------

Σήμερα κυκλοφορούν χαρτονομίσματα σε αξίες των 1, 5, 20, 50 ντιράμ και των 1, 5, 10, 20, 50 και 100 σομόνι.

Παραπομπές
----------

1. ↑  Εθνική Τράπεζα του Τατζικιστάν. «Banknotes and coins». Ανακτήθηκε στις 19 Μαΐου 2007.

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
--------------------

* To Τατζικιστάν στην Παγκόσμια Νομισματική Ιστορία.
* Πινακοθήκη κερμάτων
Συντεταγμένες: 40°24′51.16″N 3°42′29.11″W﻿ / ﻿40.4142111°N 3.7080861°W﻿ / 40.4142111; -3.7080861

Το **Σομπρίνο δελ Μποτίν** (*Sobrino del Botίn*) είναι, σύμφωνα με το Βιβλίο Γκίνες, το παλαιότερο εστιατόριο (*Hosterίa*) του κόσμου. Βρίσκεται στην περιοχή Λα Λατίνα της Παλιάς Μαδρίτης, κοντά στην περίφημη Πλάθα Μαγιόρ (*Plaza Mayor*) της ισπανικής πρωτεύουσας, επί της Κάλιε δε λος Κουτσιλλιέρος (*Calle de los Cuchilleros*) αριθ. 17.

Ιστορία
-------

Το *Σομπρίνο δελ Μποτίν*, το παλαιότερο εστιατόριο του κόσμου
Το «Σομπρίνο δελ Μποτίν» ιδρύθηκε από τον Γάλλο Ζαν Μποτέν (*Jean Botin*) και τη γυναίκα του το 1725, με την επωνυμία «*Casa del Botίn*». Πολύ αργότερα και μετά το θάνατο του Ζαν Μποτέν, η ταβέρνα κληρονομήθηκε από κάποιον ανιψιό του (ισπ.: *sobrino* = ανηψιός), ο οποίος και την μετονόμασε σε «*El Sobrino del Botίn*», δηλαδή «*Ο Ανηψιός του Μποτίν*», ονομασία που διατηρείται μέχρι και σήμερα.

Ο αυθεντικός φούρνος με τα ξύλα χρησιμοποιείται και σήμερα ακόμη για την ετοιμασία του παραδοσιακού ψητού χοιρινού γάλακτος (ισπ. *cochinillo asado*, αγγλ. *roast suckling pig*), που τόσο πολύ είχε εκθειάσει ο Έρνεστ Χέμινγουέι.

Διάσημοι Θαμώνες
----------------

Σομπρίνο δελ Μποτίν: Η παραδοσιακή κουζίνα του
Το «Σομπρίνο δελ Μποτίν» συντηρεί μέχρι και σήμερα τον ιστορικό μύθο του, ως τόπος συνάντησης διανοούμενων της ισπανικής πρωτεύουσας. Αρχηγοί κρατών, συγγραφείς, καλλιτέχνες, ηθοποιοί και διάσημες προσωπικότητες έχουν συνδέσει το όνομά τους με το δημοφιλές αυτό φιλολογικό στέκι της Μαδρίτης, όπως ο Ισπανός συγγραφέας Μπενίτο Πέρεθ Γκαλντός και ο Αμερικανός Έρνεστ Χέμινγουέι.

Τις ζωηρές φιλολογικές συζητήσεις και την καλλιτεχνική ατμόσφαιρα του εστιατορίου «Σομπρίνο δελ Μποτίν» περιγράφει με έντονα χρώματα στο μυθιστόρημά του «Φορτουνάτα και Υακίνθη» (*Fortunata y Jacinta*) ο Πέρεθ Γκαλντός, που δημοσιεύθηκε στα 1886 - 1887. Λέγεται ακόμη ότι ο μεγάλος Ισπανός ζωγράφος Φρανθίσκο Γκόγια (*Goya*), νεαρός και πριν γίνει ακόμη ζωγράφος, εργαζόταν εδώ το 1765. Ο Χέμινγουέι το επισκεπτόταν συχνά στα ταξίδια του στην Ισπανία και απολάμβανε με πάθος την σπεσιαλιτέ του μαγαζιού, το ψητό γουρουνάκι του γάλακτος.

Ανάμεσα σ' άλλους συγγραφείς, που είχαν επισκεφθεί το «Σομπρίνο δελ Μποτίν» κατά τη διάρκεια των ταξιδιών τους στην ισπανική πρωτεύουσα, ήταν ο Τζων Ντος Πάσσος, ο Φράνσις Σκοτ Φιτζέραλντ και ο Γκράχαμ Γκρην.

Πηγές
-----

|  |  |
| --- | --- |
| Commons logoCommons logo | Τα Wikimedia Commons έχουν πολυμέσα σχετικά με το θέμα   **Σομπρίνο δελ Μποτίν (Μαδρίτη)** |

* *Sobrino del Botίn (official brochure), "The History of Restaurante Sobrino del Botίn".*
* *"Μαδρίτη", Οι Οδηγοί του Κόσμου, Εκδόσεις ΚΑΘΗΜΕΡΙΝΗ - DORLING KINDERSLEY, Αθήνα, 1999.*
Ο **Ιάκωβος Αρχατζικάκης** (Ζίρος - Σμύρνη, 1922) ήταν Έλληνας κληρικός, θεολόγος και εθνομάρτυρας καταγόμενος από την Ζίρο Κρήτης.

Μετά το πέρας της θεολογικής εκπαίδευσής του στα Ιεροσόλυμα, στη Θεολογική Σχολή της Χάλκης και στη Βέρνη ανέλαβε διευθυντής της Ιερατικής Σχολής των Ιεροσολύμων. Όταν αργότερα εξορίσθηκε εκ της εκεί Ιεράς Συνόδου στη Σμύρνη, διορίσθηκε ιερατικός προϊστάμενος της κοινότητας Μπουτζά Σμύρνης.

Ο Ιάκωβος Αρχατζικάκης, κατά τη Μικρασιατική Καταστροφή, το 1922, σφαγιάστηκε από τους Τούρκους μέσα στον ναό που εκείνη τη στιγμή ιερουργούσε. Έγραψε πολλά έργα εκ των οποίων τα σημαντικότερα είναι "Χριστιανισμός και υλισμός" (στη γαλλική γλώσσα), "Αι κυριώτεραι εορταί εν τη αρχαία Ανατολική Εκκλησία" κ.ά.

Έργα
----

* *Christianisme et matérialisme: deux conférences données a la société "Minerva"*, Schautz, 1903.
* *Étude sur les principales fêtes chrétiennes dans l'ancienne église d'orient*, Genève : Impr. Fr. Weber, 1904.
* *Le Sacerdoce et l'Église Protestante*, Jerusalem, 1906.
* *Αι κυριώτεραι εορταί εν τη Αρχαία Ανατολική Εκκλησία*, Τύποις Ιερού Κοινού του Πανάγιου Τάφου, 1910.

Παραπομπές
----------

1. ↑  Οι Άγιοι Μικρασιάτες Νεομάρτυρες - Ένωση Μικρασιατών Φοιτητών
Ο **Σιδηροδρομικός Σταθμός Λουτρακίου** είναι σταθμός του ΟΣΕ, επί της σιδηροδρομικής γραμμής Ισθμού - Λουτρακίου, στη χιλιομετρική θέση 5,199 από το σταθμό του Ισθμού και της οποίας αποτελεί τερματικό σταθμό. Βρίσκεται στον Δήμο Λουτρακίου-Περαχώρας και πήρε το όνομά του από την πόλη που εξυπηρετεί.

Ιστορικό
--------

Εγκαινιάστηκε την 1η Αυγούστου 1954 και η αρχική του θέση ήταν στην παραλία του Λουτρακίου. Μεταφέρθηκε στη σημερινή του θέση, στην κεντρική πλατεία του Λουτρακίου, το 1955. Διαθέτει πλευρική αποβάθρα και η σημερινή του μορφή ανάγεται στη δεκαετία του 1990.

Τα τακτικά δρομολόγια προς τον σταθμό Λουτρακίου έπαυσαν το 2006 και ο σταθμός έκλεισε οριστικά στις 4 Φεβρουαρίου 2007, προκειμένου να ανακατασκευαστεί σε διαφορετική θέση, παράλληλα με την ανακατασκευή της γραμμής Ισθμού - Λουτρακίου.

Ο σταθμός Λουτρακίου δεν πρέπει να συγχέεται με τον Σιδηροδρομικό Σταθμό Ισθμού, ο οποίος έφερε μέχρι τις 31 Ιουλίου 1954 την ονομασία «Λουτράκι», αφού ήταν μέχρι τότε ο πλησιέστερος προς το Λουτράκι σιδηροδρομικός σταθμός.

Με την νέα γραμμή Ισθμού-Λουτρακίου, ο τερματικός σταθμός θα βρίσκεται στην συμβολή Αιγαίου και Ποσειδώνος.

  


| **Προηγούμενος σταθμός** | **Σιδηροδρομικές γραμμές** | **Επόμενος σταθμός** |
| --- | --- | --- |
| Πολυκατοικίες |   | Ισθμός - Λουτράκι |   | *Τερματικός* |
Η **γραμματολογία** είναι κλάδος της φιλολογικής επιστήμης που ερευνά τη γένεση, την ιστορική εξέλιξη και την ιστορική διαδοχή των γραπτών μνημείων του λόγου ενός έθνους και ενδιαφέρεται για την αξιολόγηση του περιεχομένου τους και τον καθορισμό της μορφής τους.

Τα γραπτά όμως μνημεία του λόγου με τα οποία εκφράστηκε η πνευματική δημιουργία ενός έθνους και έζησαν πάνω απ' τα χρόνια και αναγνωρίστηκαν γενικά, είναι φυσικό να αποτελούν συνάρτηση της πνευματικής δύναμης του έθνους και να συνδέονται στενά με την ιστορική πορεία του και την ακμή, τη στασιμότητα ή την παρακμή του.

Γι' αυτό η γραμματολογία, όταν εξετάζει τη γένεση ή την εξέλιξη ενός είδους του λόγου σε ορισμένη εποχή, ερευνά τα ιδιαίτερα χαρακτηριστικά της εποχής αυτής, τις συνθήκες του τόπου, πολιτικές, κοινωνικές οικονομικές, ηθικές και πνευματικές, όπως επίσης και τις προσωπικότητες που συντέλεσαν στην ανάπτυξη των ιδεών και της τέχνης.

Επειδή η πνευματική δημιουργία είναι τεράστια, για την εύκολη εξέτασή της χωρίζεται σε είδη λόγου που κι αυτά εξετάζονται κατά ιστορικές περιόδους. Τα είδη λόγου χωρίζονται στα: είδη της ποίησης και του πεζού λόγου, με πολλές ειδικότερες υποδιαιρέσεις και οι ιστορικές περίοδοι σε: αρχαία, αλεξανδρινή, βυζαντινή και νεότερη.

Ιστορία
-------

Η γραμματολογία έχει την αρχή της στην αρχαιότητα και πρώτος την έβαλε στη σχολή του ο Αριστοτέλης, που εκτός από τις διδασκαλίες του, έγραψε και την *Ποιητική* που εξέταζε τη φύση και τα στοιχεία της ποίησης.

Περισσότερο όμως συστηματοποιήθηκε η έρευνα αυτή στην αλεξανδρινή εποχή, που οι Πτολεμαίοι είχαν συγκεντρώσει στη βιβλιοθήκη και το μουσείο ότι αξιόλογο είχε γραφτεί στον ελληνικό κόσμο. Οι προϊστάμενοι της βιβλιοθήκης, μεγάλοι σοφοί Ερατοσθένης, Θεόκριτος, Απολλώνιος ο Ρόδιος, Καλλίμαχος κ.ά. εκτός από φιλόλογοι ήταν και αξιόλογοι ποιητές και συγγραφείς.

Κυριότερος θεμελιωτής της ιστορίας της ελληνικής γραμματείας θεωρείται ο Καλλίμαχος, που συστηματοποίησε και τελειοποίησε τις εργασίες του Αριστοτέλη, με τους πίνακες και τη διδασκαλία του. Τους πίνακες του Καλλίμαχου διόρθωσε και συμπλήρωσε ο Αριστοφάνης ο Βυζάντιος που έκανε και την κριτική έκδοση του Όμηρου, του Ησίοδου, του Πλάτωνα και του Αριστοτέλη.

Στα νεότερα χρόνια συστηματικότερος μελετητής της αρχαίας γραμματείας είναι ο Γερμανός Ιωάννης Γ. Αλβέρτος Φαβρίκιος, καθηγητής του Αμβούργου. Σπουδαία βοήθεια στη διαμόρφωση της γραμματολογικής έρευνας πρόσφεραν οι Γερμανοί ποιητές Φρίντριχ Σίλερ και Γιόχαν Βόλφγκανγκ φον Γκαίτε. Η νεοελληνική γραμματεία βρίσκεται στο στάδιο της συλλογής του υλικού και της βιβλιογράφησης και τις βάσεις για την κριτική επεξεργασία έβαλαν ο Ιάκωβος Πολυλάς, ο Εμμανουήλ Ροΐδης και ο Κωστής Παλαμάς.

Παραπομπές
----------

Βιβλιογραφία
------------

* Α. Γεωργοπαπαδάκος, *Ελληνική Γραμματολογία, από τις αρχές ως το τέλος του 6ου μ.χ. αιώνα*, Βιβλιοπωλείο Μόλχο, Θεσσαλονίκη 1955.
Ο **Γιούρι Μπογκντάνοβιτς Βοβκ** (ουκρανικά: *Юрій Богданович Вовк*‎, γενν. 11 Νοεμβρίου 1988, Λβιβ) είναι Ουκρανός γκρανμαίτρ στο σκάκι. Εκπαιδεύτηκε από τον Βλαντίμιρ Γκραμπίνσκι, προπονητή της ουκρανικής ομάδας νέων.

Βιογραφικά Στοιχεία
-------------------

### Καριέρα

Το 2007 ήταν από κοινού νικητής με τον Λι Τσάο και τον Γκίθα Ναραγιάναν Γκοπάλ στο τουρνουά 12ης κατηγορίας στη Λίμνη Σεβάν στο Μαρτούνι της Αρμενίας. 

Του απονεμήθηκε ο τίτλος του γκραν μάστερ το 2008.

Τον Φεβρουάριο του 2009 μοιράστηκε την πρώτη θέση στο ανοιχτό τουρνουά της Καπέλ-Λα-Γκραντ στη Γαλλία, με Σανάν Σουγκίροβ, Παριμάργιαν Νεγκί, Μάξιμ Ροντστάιν, Σεργκέι Φέντορτσουκ, Έρικ Χάνσεν, Αλεξέι Φεντόροβ και Βλαντ-Κρίστιαν Γιάνου, μπροστά από 106 Γκρανμαίτρ και, σημειώνοντας 7,5 βαθμούς στους 9. Το 2013 τερμάτισε ισάξιος πρώτος, καταλαμβάνοντας την όγδοη θέση στο τάι μπρέικ. 

#### Αποτελέσματα Άλλων Τουρνουά

* 2003: 1ος στο Τερνόπιλ
* 2004: 2ος στο πρωτάθλημα Ουκρανίας κάτω των 16 ετών
* 2007: κερδίζει το Ουκρανικό πρωτάθλημα κάτω των 20 ετών.
	+ 1ος στο Λίβερπουλ
	+ 2ος στο Ροσφόρ
* 2008: 1η στο Σόμπατχεϊ
	+ 2ος στο Λβιβ
* 2011: 1η–3η θέση με τους Μαξίμ Τούροβ και Βλάντιμιρ Γκεόργκιεφ στο Ολλανδικό Όπεν στο Ντίρεν.
* 2011: 1η στο τουρνουά εις μνήμην του Αντρέι Βασιλίσιν.

Ο Αντρέι και ο Γιούρι Βοβκ το 2015 στην Ανδόρρα.
Ο Βοβκ τερμάτισε πέμπτος στο Ευρωπαϊκό Ατομικό Πρωτάθλημα Σκακιού 2015 στην Ιερουσαλήμ, με σκορ 7,5/11. Αυτό το αποτέλεσμα του έδωσε τη δυνατότητα να προκριθεί στο Παγκόσμιο Κύπελλο Σκακιού 2015, όπου απέκλεισε τον Ρέι Ρόμπσον στον πρώτο γύρο. Στο δεύτερο γύρο αποκλείστηκε από τον Γουέι Γι στα παιχνίδια μπλιτζ.

Είναι ο μεγαλύτερος αδερφός του Αντρέι Βοβκ.

Παραπομπές
----------

1. ↑  «Yuriy Vovk». *Chess site of Vladimir Grabinsky*. Grandcoach.com. Ανακτήθηκε στις 16 Σεπτεμβρίου 2015.
2. ↑  Crowther, Mark (16 Ιουλίου 2007). «TWIC 662: Lake Sevan». The Week in Chess. Ανακτήθηκε στις 1 Οκτωβρίου 2015.
3. ↑  Chessbase: Yuri Vovk wins 25th Cappelle-la-Grande
4. ↑  «29th Cappelle-La-Grande Open: Sjugirov edges out pack». ChessBase. Ανακτήθηκε στις 30 Σεπτεμβρίου 2015.
5. ↑  «FIDE Archive. Tournament report September 2011: Dutch Open». World Chess Federation. Ανακτήθηκε στις 17 Δεκεμβρίου 2011.
6. ↑  «8th Vasylyshyn Memorial Tournament-GM». Chess-Results.com. 7 Δεκεμβρίου 2011. Ανακτήθηκε στις 22 Ιανουαρίου 2012.
7. ↑  «Evgeniy Najer is new European Chess Champion | Chessdom». *www.chessdom.com*. Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 29 Απριλίου 2017. Ανακτήθηκε στις 16 Σεπτεμβρίου 2015.
Η **Σοφία Τρέντσοφσκα** (σλαβομακεδονικά: Софија Тренчовска‎, Στρώμνιτσα, 9 Οκτωβρίου 1975) είναι συγγραφέας, συντάκτρια, παραγωγός, φιλόλογος και ακτιβίστρια από τη Βόρεια Μακεδονία, που ζει στη Μεγάλη Βρετανία.

Οι εξειδικεύσεις της είναι η διατήρηση, η ψηφιοποίηση και η προώθηση της λογοτεχνίας. Είναι η αρχισυντάκτρια του *έργου Ράστκο - Μακεδονία*,  ψηφιακή βιβλιοθήκη του πολιτισμού και κληρονομιάς της Βόρειας Μακεδονίας από το 2007.

Βιογραφία
---------

Αποφοίτησε από τη Σχολή Φιλολογίας "Μπλάζε Κονέσκι" - Τμήμα Μακεδονικής και Νότιας Σλαβικής Λογοτεχνίας (με γενική και συγκριτική λογοτεχνία ως μεγάλες εταιρείες) στο Πανεπιστήμιο Αγίων Κυρίλλου και Μεθόδιου στα Σκόπια. Υπεράσπισε τη θέση του μεταπτυχιακού της τίτλου «Μυθοποιητική στα πρώτα έργα του Τζόρνταν Πλέβνς» το 2015 στην ίδια Σχολή. Τελείωσε τη Σχολή Διδακτορικών Σπουδών στο ίδιο Πανεπιστήμιο και τώρα είναι υποψήφια διδάκτορας με τη διατριβή στον τομέα της λογοτεχνίας και της δραματουργίας.

Για αρκετό καιρό, δούλεψε ως δημοσιογράφος στην καθημερινή εφημερίδα *Ve sectioner* (στο πολιτιστικό τμήμα), όπου έχει γράψει πολλά άρθρα σχετικά με την εκπαίδευση, τη λογοτεχνία, τον κινηματογράφο, το θέατρο και τις παραστατικές τέχνες, καθώς και συνεντεύξεις από καλλιτέχνες και καλλιτέχνες.

Ασχολήθηκε με διάφορα εκδοτικά έργα. Διετέλεσε αρχισυντάκτης του *έργου Ράστκο - Μακεδονία*,  ψηφιακή βιβλιοθήκη του πολιτισμού και κληρονομιάς της Βόρειας Μακεδονίας από την ίδρυσή της το 2007.  Συμμετέχει σε διεθνή συμπόσια και επιστημονικά συνέδρια. Ερευνά και γράφει κείμενα, κριτικές, μελέτες και δοκίμια σε περιοδικά και βιβλία. 

Μεταφράζει από αγγλικά, σερβικά, κροατικά και βουλγάρικα στα σλαβομακεδονικά.

Παραπομπές
----------

1. ↑  *Czech National Authority Database*. xx0227628. Ανακτήθηκε στις 1  Μαρτίου 2022.
2. 1 2  *Czech National Authority Database*. xx0227628. Ανακτήθηκε στις 18  Δεκεμβρίου 2022.
3. ↑  Sofija Trenchovska, Bio–bibliography (Macedonian)
4. 1 2  "Digitalna biblioteka: besplatni knigi na portalot ‘Rastko’", *Večer* daily, 10.3.2008. (Macedonian)
5. ↑  "Makedonskata tradicija vo digitalnata biblioteka ‘Rastko’", *Utrinski vesnik* daily, 17.08.2009. (Macedonian)
6. ↑  "Kon 5-godišniot jubilej na veb-portalot pri Proektot Rastko – Makedonija", *PR-MK* review, 10.12.2012. (Macedonian)
7. ↑  "Promovirana ‘Edna mitopoetika’ na Sofija Trenčovska", *Radio Free Europe / Radio Liberty* review, 17.9.2015. (Macedonian)

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
--------------------

* Sofija Trenchovska
* Σχέδιο Rastko - Μακεδονία, ψηφιακή βιβλιοθήκη πολιτισμού και κληρονομιάς της πΓΔΜ (Μακεδονικά, επίσης μερικά έργα: Αγγλικά, Σερβικά, Αλβανικά κ.λπ.)

  


|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
| Καθιερωμένοι όροι | 
* WorldCat
* VIAF: 801144647691441686013
* LCCN: no2016099359
* NKC: xx0227628

 |

 |
Ο **Στέλιος Φουσταλιεράκης** (19 Ιουνίου 1911 - 4 Απριλίου 1992 ή 1993), γνωστός και ως Φουσταλιέρης, ήταν Έλληνας τραγουδιστής, μουσικός και συνθέτης.

Βιογραφία
---------

Ο Στέλιος Φουσταλιεράκης γεννήθηκε στο Ρέθυμνο στις 19 Ιουνίου του 1911, ημέρα Κυριακή, ώρα τρεις το απόγευμα, όπως του άρεσε να διευκρινίζει. Πήρε το όνομα του πατέρα του, που σκοτώθηκε σε ατύχημα προτού αυτός γεννηθεί. Μεγάλωσε με μικρασιάτικα τραγούδια και έγινε δεξιοτέχνης στο μπουλγαρί (κρητικός ταμπουράς). Από τα 11 του χρόνια, άρχισε να μαθαίνει την τέχνη του ρολογά, κάτι που ήταν το δεύτερο μεγάλο πάθος του μετά το μπουλγαρί. Ήταν τραγουδιστής, οργανοπαίκτης στο μπουλγαρί και συνθέτης πολλών γνωστών κρητικών τραγουδιών. Δημιούργησε τη δική του σχολή στην κρητική μουσική αναδεικνύοντας το μπουλγαρί σε όργανο μελωδικό και σολίστικο. Έπαιξε με τους Κρητικούς μαστόρους της μουσικής αλλά -μοναδική περίπτωση- ταίριαξε και με τους μεγάλους ρεμπέτες. 

Ήταν ένας συμπαθέστατος άνθρωπος, μετρίου αναστήματος, με ένα γλυκύτατο χαμόγελο και μια έμφυτη αρχοντιά. Συγκαταλέγεται άξια στις κορυφές της αστικής λαϊκής μουσικής παράδοσης της Κρήτης και συγκεκριμένα της πόλης του Ρεθύμνου. Στο Ρέθυμνο ήταν γνωστός και ως μπάρμπα Στέλιος ο ρολογάς, επειδή ασκούσε και την τέχνη του ρολογά. Είχε το μαγαζί του στην οδό Αρκαδίου και φήμη του ειδικού στα ρολόγια.

Είναι ενδιαφέρον το γεγονός ότι στις ετικέτες των δίσκων της εποχής ο Στέλιος Φουσταλιεράκης αναγράφεται ότι παίζει μπουζούκι. Είναι φανερό ότι οι υπεύθυνοι των εταιρειών δίσκων που έβλεπαν το όργανό του κατά τη διάρκεια των ηχογραφήσεων που έλαβαν χώρα στην Αθήνα αγνοούσαν και το όνομα του οργάνου και το πώς παιζόταν. Το μπουλγαρί είναι όργανο που ανήκει στην οικογένεια του ταμπουρά, μοιάζει μορφολογικά με το μικρασιατικό σάζι, αλλά πρέπει να έχει διαφοροποιήσεις στις διαστηματικές διαιρέσεις στο μάνικο. Το γεγονός ότι οι ηχογραφήσεις από το 1930 και μετά γίνονταν στο εργοστάσιο της Κολούμπια στον Περισσό δεν διευκόλυνε τη συχνή παρουσία εκτελεστών από την επαρχία. Έτσι, παρά τον πλούτο της κρητικής μουσικής, είναι δυσανάλογα μικρή η δισκογραφική καταγραφή κρητικών τραγουδιών. Ένα στοιχείο όμως που φαίνεται να επηρέασε σημαντικά τη διαμόρφωση της μουσικής προσωπικότητας του Στέλιου Φουσταλιεράκη ήταν και η παραμονή του στην Αθήνα ανάμεσα στο 1933 και το 1937, περίοδο της μεγαλύτερης άνθησης του ρεμπέτικου. Η γνωριμία με τους δημιουργούς του, όπως ο Μάρκος Βαμβακάρης, ο Γιώργος Μπάτης, ο Παναγιώτης Τούντας, ο Γιάννης Παπαϊωάννου, ο Στράτος Παγιουμτζής κ.α. πρέπει να υπήρξε καθοριστική.

Ο Στέλιος Φουσταλιεράκης πέθανε στις 4 Απριλίου του 1992 ή 1993.

Παραπομπές
----------

1. ↑  Στέλιος Φουσταλιέρης Discogs
2. ↑  Φουσταλιεράκης Στέλιος ή Φουσταλιέρης Ερωτόκριτος FM
3. ↑  Στέλιος Φουστταλιεράκης (Φουσταλιέρης)[*νεκρός σύνδεσμος*] Rethymno Guide
4. ↑  Ο Κρητικός Στέλιος Φουσταλιεράκης στον Πειραιά Κρήτη... Πόλεις και Χωριά
5. ↑  Στέλιος Φουσταλιεράκης: Το μπουλγαρί του άφησε εποχή κι έγραψε ιστορία Πολιτιστικό Ρέθυμνο
6. ↑  Στέλιος Φουσταλιεράκης (Φουσταλιέρης) Rethemnos
7. ↑  Στέλιος Φουσταλιεράκης Ρεθεμνιώτικα Νέα
8. ↑  Παναγιώτης Κουνάδης, *Η Κρητική "Παρουσία" στο Ρεμπέτικο*, Δίφωνο, τεύχος 8, σελ. 83-84, Μάιος 1996
Το **Ιέραξ ΙΙΙ Συνοδείας - Destroyer Escort) / D-31** (πρώην USS EBERT DΕ768), ήταν (αντιτορπιλικό, τύπου ‘BOSTWICK’

Ένα από τα 4 αντιτορπιλικά συνοδείας τύπου ‘BOSTWICK’ που παραχωρήθηκαν από τις Η.Π.Α. στα πλαίσια της Στρατιωτικής βοήθειας. Του ιδίου τύπου : ‘Αετός ΙΙ’, ‘Ιέραξ ΙΙΙ’, ‘Λέων ΙΙΙ’ και ‘ΠΑΝΘΗΡ ΙΙ’.

Εκτόπισμα : 1240/1900 ΤΝ. – Διαστάσεις : 93,3Χ11,3Χ4,3 μέτρα. – Ταχύτητα : 19 κόμβοι. – Οπλισμός : 3 πυροβόλα 3’’ / 50, 6 πυροβόλα 40 χιλιοστών / 60 (3 δίκανα), 14 πυροβόλα των 20 χιλιοστών (7 δίδυμα) ΣΔΒ ΜΔ52 HEDGEHOG, BB.

Καθελκύστηκε στις 23 Μαΐου 1944. Στην ενεργεία στις 12 Ιουλίου 1944. Ύψωση Ελληνικής Σημαίας στις 15 Μαρτίου 1950 στη Βοστόνη Μασαχουσέτης με ανάδοχο του την Πανηπειρωτική ομοσπονδία Αμερικής. Παρελήφθη στις Η.Π.Α. την 13/03/1951. Από τα πολύ χρήσιμα και δραστήρια πλοία του Στόλου μας. Χρησιμοποιήθηκε επίσης εντατικά σε περιπολίες στο ανατολικό Αιγαίο και Δωδεκάνησα. Από το καλοκαίρι του 1960 χρησιμοποιείται περιοδικά σαν εκπαιδευτικό των Ναυτικών Δοκίμων, στα θερινά Εκπαιδευτικά ταξίδια. Ανήκε στην 3η Μοίρα Αντιτορπιλλικών όπως και τα υπόλοιπα 3 ομοίου τύπου. Παροπλίστηκε στις 1 Αυγούστου 1991. Τον Ιούλιο του 2002 χρησιμοποιήθηκε ως πλοίο-στόχος σε συνδυασμένη βολή βλήματος Penguin και τορπίλης και βυθίστηκε στο Πεδίο Βολής Κρήτης.
Ο **Σομπιέσλαφ Α΄**, γερμ.: *Sobieslaw I*, πολωνικά: Sobiesław I Gdański‎, Kασουβικά: *Subisłôw I,* (π. 1177/79) ήταν το πρώτο καταγεγραμμένο μέλος του Οίκου των Σαμποριδών (*Sobiesławice*), που κυβερνούσε την Πομερελία (*Πομερανία του Γκντανσκ*).

Βιογραφία
---------

Η καταγωγή του δεν έχει εξακριβωθεί οριστικά, η σχέση με τον Πομερελιανό δούκα Σβιετοπέλκ Α΄ (1109 – 1113), τον Οίκο των Πιάστ της Πολωνίας ή τον Οίκο των Γκρίφινς της Πομερανίας είναι αβέβαιη. Οι πρόγονοί του πιθανότατα είχαν διοριστεί κυβερνήτες στην Πομερελία μετά την κατάκτησή της από τον Πολωνό δούκα Bπολέσλαφ Γ΄ τον Στραβόστομο το 1116. Ο Σομπιέσλαφ Α΄ πιστώνεται με τη δωρεά της εκκλησίας της Αγίας Αικατερίνης στο Γκντανσκ και την ίδρυση του Κιστερκιανού αβαείου της Oλίβα περί το 1180, η οποία παλαιότερα είχε αποδοθεί στον γιο του Σαμπόρ Α΄.

Οικογένεια
----------

Ο Σομπιεσλάφ Α΄ νυμφεύτηκε πριν από το 1150 και είναι ο πατέρας των:

* Σάμπορ Α΄, δούκας της Πομερελίας.
* Μέστβιν Α', δούκας της Πομερελίας.

Καθώς οι βιογραφικές πηγές είναι φτωχές, η παραδοσιακή ιστοριογραφία αναφέρεται στον γιο του Σάμπορ Α' ως πρόγονο της δυναστείας των Σαμποριδών.

Δείτε επίσης
------------

* Δουκάτα και δούκες της Πομερανίας
* Οίκος των Γκρύφιτ

Βιβλιογραφικές αναφορές
-----------------------

* Śliwiński Błażej, Poczet książąt gdańskich, Γκντανσκ 1997.
* Loew, Peter Oliver: Danzig. Biographie einer Stadt, Μόναχο 2011, σελ. 32
Ο **Γιούργκεν Σπάρβασερ** (γερμανικά *Jürgen Sparwasser*, γεννήθηκε 4 Ιουνίου 1948) είναι Γερμανός πρώην ποδοσφαιριστής που αγωνιζόταν ως επιθετικός μέσος. Ήταν επίσης διεθνής με την Εθνική Ανατολικής Γερμανίας.

Βιογραφία
---------

Ο Σπάρβασερ γεννήθηκε στις 4 Ιουνίου του 1948 στο Χάλμπερσταντ της Σαξωνίας και αγωνίστηκε καθ' όλη τη διάρκεια της καριέρας του (από το 1966 ως το 1979) στο Μαγδεβούργο. Με τη φανέλα του Μαγδεβούργου πανηγύρισε την κατάκτηση τριών πρωταθλημάτων, τεσσάρων κυπέλλων καθώς και ενός Κυπέλλου Κυπελλούχων.

Σε επίπεδο εθνικών ομάδων είχε 48 επίσημες συμμετοχές με το αντιπροσωπευτικό συγκρότημα της Ανατολικής Γερμανίας, σημειώνοντας 14 τέρματα. Κατέκτησε το χάλκινο μετάλλιο στους Ολυμπιακούς Αγώνες του 1972 ως μέλος της ολυμπιακής ομάδας, ενώ δύο χρόνια μετά ήταν ο σκόρερ του νικητήριου τέρματος στον αγώνα ενάντια στην Δυτική Γερμανία, στο πλαίσιο της φάσης των ομίλων του Παγκόσμιο Κύπελλο του 1974. Για αυτό του το τέρμα θεωρήθηκε ως ήρωας από το κομμουνιστικό καθεστώς της χώρας του, ο ίδιος όμως δεν θέλησε να εμπλακεί με την πολιτική και μερικά χρόνια αργότερα κατέφυγε στην Δυτική Γερμανία ως πολιτικός πρόσφυγας.

Μετά το τέλος της ποδοσφαιρικής του καριέρας ακολούθησε την προπονητική όντας αρχικά βοηθός προπονητή στην Άιντραχτ Φρανκφούρτης ενώ έπειτα ανέλαβε για ένα σύντομο χρονικό διάστημα τα ηνία της Ντάρμσταντ.

Παραπομπές
----------

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
--------------------

* Πολυμέσα σχετικά με το θέμα  Jürgen Sparwasser στο Wikimedia Commons

|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
| Καθιερωμένοι όροι | 
* VIAF: 80551692
* ISNI: 0000 0000 5881 4921
* GND: 136159745

 |

 |
*Για προσωπικότητες με ίδιο επίθετο, δείτε: Λεπενιώτης*

Ο **Γιώργος Λεπενιώτης**, γεννημένος το 1979, είναι Έλληνας καλαθοσφαιριστής με ύψος 1,87μ. αγωνιζόμενος στη θέση του φόργουορντ. Έχει αγωνιστεί μόνο σε ομάδες που εδρεύουν στην περιοχή της Θεσσαλίας. Έχει παίξει μπάσκετ σε όλες τις εθνικές κατηγορίες, από την Α1 μέχρι τη Γ' Εθνική.

Επαγγελματική καριέρα
---------------------

Αγωνίστηκε διαδοχικά στις ομάδες: Δαναός Τρικάλων (1998-99), Τρίκαλα 2000 (1999-00), Ολύμπια Λάρισας (2000-05), Τρίκαλα 2000 (2005-08), Αίολος Τρικάλων (2008-13) (ως Τρίκαλα BC (2012-13)), Φοίνικας Λάρισας (2013-15), Γ.Σ. Λάρισας 1928 (ως Γυμναστικός Σύλλογος Λαρισαίων 1928-Φοίνιξ) (2015-16), Γ.Σ. Φαρσάλων (2016-17), Α.Ο. Καλαμπάκας (2017).

Τον Ιούλιο 2016 υπέγραψε συμβόλαιο συνεργασίας με την ομάδα του Γ.Σ. Φαρσάλων, με την οποία αγωνίστηκε στη Γ' Εθνική. Τον Αύγουστο 2017 υπέγραψε συμβόλαιο με τον Α.Ο. Καλαμπάκας, ομάδα της Α1 Ε.Σ.Κ.Α.Θ. Από τον Α.Ο. Καλαμπάκας αποχώρησε τον Οκτώβριο 2017, ύστερα από επιθυμία του, και ακολούθως υπέγραψε συμβόλαιο συνεργασίας με τον Α.Σ. Καρδίτσας, ομάδα της Α2 Εθνικής, όπου αγωνίστηκε μία χρονιά προτού επιστρέψει στην ομάδα του Γ.Σ. Φαρσάλων.

Τον Αύγουστο του 2019 υπέγραψε συμβόλαιο συνεργασίας με την ομάδα του Α.Ο. Τρικάλων με την οποία θα αγωνίζεται στο τοπικό πρωτάθλημα της Α1 ΕΣΚΑΘ.

Παραπομπές
----------

1. ↑  «Χαρούμενος που βρίσκομαι εδώ». ifarsala.gr. 15/07/2016. Ανακτήθηκε: 25/07/2016.
2. ↑  «Ο πολύπειρος Γιώργος Λεπενιώτης κλείνει με τον καλύτερο δυνατό τρόπο το ρόστερ του ΑΟΚ». ekalampaka.gr. 24/08/2017. Ανακτήθηκε: 25/03/2018.
3. ↑  «Τέλος ο Λεπενιώτης από τον Α.Ο.Καλαμπάκας». stagonnews.gr. 4 Οκτωβρίου 2017. Ανακτήθηκε: 25/03/2018.
4. ↑  «Άφησε την Καλαμπάκα για την Καρδίτσα ο Γιώργος Λεπενιώτης». infobasket.gr. 4 Οκτωβρίου 2017. Ανακτήθηκε: 25/03/2018.
5. ↑  Αλλάζει τις ισορροπίες με Λεπενιώτη ο ΑΟ Τρικάλων[*νεκρός σύνδεσμος*]. basketa.gr. 3 Αυγούστου 2019. Ανακτήθηκε: 16/10/2019.
6. ↑  Ο Γιώργος Λεπενιώτης στον ΑΟΤ!. trikalain.gr. 2 Αυγούστου 2019. Ανακτήθηκε: 16/10/2019.

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
--------------------

* Giorgos Lepeniotis profil[*νεκρός σύνδεσμος*]. fiba.com
* Έκλεισε Κούργια, κοντά σε Λεπενιώτη ο Γ.Σ. Φαρσάλων! Αρχειοθετήθηκε 2018-12-09 στο Wayback Machine.. karditsasportiva.gr. 14/07/2016. Ανακτήθηκε: 25/07/2016.
Η **Γιούργκα Σεντουικίτε** (λιθουανικά: *Jurga Šeduikytė*, 10 Φεβρουαρίου 1980), γνωστή και με το καλλιτεχνικό της **Jurga** ή με το προηγούμενο από αυτό: **Dingau**, είναι Λιθουανή τραγουδίστρια και τραγουδοποιός της pop και art rock μουσικής. Γεννήθηκε στην Κλάιπεντα της ΣΣΔ Λιθουανίας, στην ΕΣΣΔ, μέσα σε μία μουσική οικογένεια. Κατά το δεύτερο σχολικό της έτος, η οικογένεια μετακόμισε και πήγανε στην Παλάνγκα, όπου ξεκίνησε μαθήματα πιάνου σε τοπικό μουσικό σχολείο. Εκεί τελείωσε και το γυμνάσιο. Κατόπιν, σπούδασε δημοσιογραφία στο Πανεπιστήμιο του Βίλνιους. 

Το 2002, πήρε μέρος στο τηλεοπτικό σόου *Fizz Superstar*, το οποίο ήταν διαγωνισμός τραγουδιού. Παράλληλα, ξεκίνησε να τραγουδάει με το ψευδώνυμο Dingau στο rock γυναικείο συγκρότημα Muscat. Το 2004, εμφανίστηκε στα μιούζικαλ *Ugnies medžioklė su varovais* και *Tadas Blinda*. Περί το 2005, ξεκίνησε ουσιαστικά και η σόλο καριέρα της, υπό το καλλιτεχνικό όνομα Jurga. Στις 16 Σεπτεμβρίου του 2005, κυκλοφόρησε και ο πρώτος της δίσκος με τίτλο *Aukso Pieva*. Το πρώτο single του δίσκου, *Nebijok*, είχε σημειώσει επιτυχία στη χώρα της. Ο πρώτος της δίσκος γράφτηκε σχεδόν εξ ολοκλήρου από αυτήν και μέσω αυτού έλαβε αρκετά λιθουανικά βραβεία.

Στις 19 Απριλίου του 2007, κυκλοφόρησε και ο δεύτερος δίσκος της με τίτλο *Instrukcija*, ο οποίος κι αυτός γράφτηκε σχεδόν εξ ολοκλήρου από αυτήν. Με αφορμή αυτόν τον δίσκο, έκανε περιοδεία σε όλη τη Λιθουανία. Το 2007, το τραγούδι της 5th Season, πήρε το Πρώτο Βραβείο στο Baltic Song Festival, που έγινε στη Σουηδία. Την 1η Νοεμβρίου του ίδιου έτους έλαβε και το βραβείο Καλύτερο Βαλτικό Έργο από το MTV Europe Music Awards. Με αυτό το βραβείο, έγινε η πρώτη Λιθουανή που κερδίζει ένα MTV βραβείο. Έκτοτε ακολούθησαν κι άλλες βραβεύσεις και δίσκοι. Το 2011, κυκλοφόρησε το *Metronomes*, το 2013, το *Breaking The Line*, το 2015, το *Giliai Vandeny* και το 2017, το *Not Perfect*. Στις 28 Αυγούστου του 2008, απέκτησε παιδί, ενώ έναν χρόνο αργότερα παντρεύτηκε τον Βίντας Μπαρεΐκης, ο οποίος είναι και ο πατέρας του γιου της.

Παραπομπές
----------

1. ↑  «Jurga Wins the Baltic Song Contest in Karlshamn». Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 6 Απριλίου 2012. Ανακτήθηκε στις 28 Μαΐου 2018.
2. ↑  Jurga Šeduikytė – Breaking The Line
3. ↑  Jurga Šeduikytė – Breaking The Line
4. ↑
5. ↑

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
--------------------

* Jurga in myspace.com
* Jurga in discogs.com

  


|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
| Καθιερωμένοι όροι | 
* WorldCat
* VIAF: 78266631
* **Europeana**: agent/base/56847
* LCCN: n2009004989
* ISNI: 0000 0003 7207 4247
* MusicBrainz: 1bf6db18-cb63-4299-81d7-ad57312a8f86

 |

 |
Στέμμα Ατέφ του Όσιρι (Μουσείο του Λούβρου)
Το **στέμμα Ατέφ** υπήρξε αρχαίο Αιγύπτιο έμβλημα της εξουσίας από την εποχή του Παλαιού βασιλείου (2707–2216 π.Χ.).

Περιγραφή
---------

Στην πιο απλή του μορφή, το στέμμα μοιάζει με το λευκό στέμμα του Νότου, στολισμένο όμως με ένα φτερό στρουθοκαμήλου δεξιά και αριστερά, κέρατα κριαριού, ή και ουραίο με ηλιακό δίσκο.

Ιστορική αναδρομή
-----------------

Το στέμμα Ατέφ ήταν σύμβολο πολλών βασιλέων, Φαραώ και θεοτήτων, όπως του Κνουμ, Όσιρι, Ώρου, Αρποκράτη. Στην Αιγυπτιακή Βίβλο των Νεκρών[1] αναφέρεται χαρακτηριστικά, ότι ο Όσιρις έλαβε το στέμμα Ατέφ ως σύμβολο της επίγειας εξουσίας αυτού. Επίσης χρησίμευσε σε συγκεκριμένες τελετές αντί του στέμματος ψχεντ, αφού όπως και εκείνο, συμβόλιζε την εξουσία στην Άνω Αίγυπτο αλλά και στην Κάτω Αίγυπτο.[2]

Πηγές
-----

* Sandra Sandri: *Har-Pa-Chered.* = *(Harpokrates). Die Genese eines ägyptischen Götterkindes* (= *Orientalia Lovaniensia analecta* 151). Peeters, Leuven 2006, ISBN 90-429-1761-X.

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
--------------------

* χρυσό στέμμα Ατέφ

Παραπομπές
----------

1. ↑  Totenbuchspruch 175.
2. ↑  Sandra Sandri: *Har-Pa-Chered (Harpokrates)*. S. 115.
Οι **66ες γενικές εκλογές στην καναδική επαρχία της Νήσου του Πρίγκηπα Εδουάρδου** διεξήχθησαν στις 23 Απριλίου (σε 26 από τις 27 περιφέρειες) και στις 15 Ιουλίου στην Σαρλοτάουν-Χίλσμπορο Παρκ, εξ αναβολής λόγω του θανάτου του υποψηφίου από το Κόμμα των Πρασίνων.Ο υποψήφιος Τζος Αντρεχέι είχε αποβιώσει στις 19 Απριλίου 2019 σε δυστύχημα με κανό. Παρόλ' αυτά, στην περιφέρεια Σαρλόταουν-Χίλσμπορο Παρκ οι ψηφοφόροι άσκησαν το εκλογικό τους δικαίωμα στο δημοψήφισμα για την εκλογική μεταρρύθμιση. Η Νάταλι Τζέιμσον κέρδισε την επαναληπτική εξ αναβολής εκλογή του Ιουλίου.

Οι Προοδευτικοί Συντηρητικοί με νέο αρχηγό τον Ντένις Κινγκ κέρδισαν 12 έδρες και σχημάτισαν κυβέρνηση μειοψηφίας. Οι Πράσινοι με ηγέτη τον Πίτερ Μπίβαν-Μπέικερ κατέλαβαν 8 έδρες και έγιναν αντιπολίτευση. Οι Φιλελεύθεροι του απερχόμενου πρωθυπουργού Γουέιντ Μακ Λόκλαν περιορίστηκαν στις 6 έδρες και ο ίδιος ο Μακ Λόκλαν έχασε την έδρα του.

Την ίδια ημέρα με τις γενικές εκλογές, διενεργήθη και δημοψήφισμα, στο οποίο το 51% των ψηφοφόρων τάχθηκαν υπέρ της παραμονής στο πλειοψηφικό σύστημα.

Για πρώτη φορά από τις γενικές εκλογές του 1890, η επαρχία εξέλεξε κυβέρνηση μειοψηφίας. Ήτα επίσης η πρώτη φορά που έγινε αντιπολίτευση στον Καναδά ένα οικολογικό κόμμα.

Αποτελέσματα
------------

**Αποτελέσματα εκλογών για τη Νομοθετική Συνέλευση της Νήσου του Πρίγκηπα Εδουάρδου**

| Κόμμα | Αρχηγός | Υποψήφιοι | γενικές εκλογές 2015 (έδρες) | Διάλυση Κοινοβουλίου (έδρες) | έδρες 2019 | έδρες μεταβολή | Λαϊκή ψήφος | Μεταβολή ψήφος |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| Προοδευτικοί Συντηρητικοί | Ντένις Κινγκ | 27 | 8 | 8 | 13 | +5 | 30.415 | 36,73 |
| Πράσινοι | Πίτερ Μπίβαν-Μπέικερ | 27 | 1 | 2 | 8 | +6 | 25.302 | 29,40 |
| Φιλελεύθεροι | Γουέιντ Μακ Λόκλαν | 27 | 18 | 16 | 6 | -10 | 24.346 | 29,40 |
| Νέο Δημοκρατικό Κόμμα | Τζο Μπερν | 24 | 0 | 0 | 0 |  | 2.454 | 2,96 |
| Ανεξάρτητοι | - | 3 | 0 | 1 | 0 | -1 | 282 | 0,34 |
0,34|  |
| **Σύνολο** |  | **108** | **27** | **27** | **27** |  | 82.799 | 100 |  |

Παραπομπές
----------

1. ↑  «Byelection to be held in District 9 Charlottetown-Hillsborough Park due to death of candidate». *The Guardian*. 2019-04-20. Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 2019-04-20.. Ανακτήθηκε στις 2019-04-20.
2. ↑  Ross, Shane (2019-04-20). «P.E.I. Green candidate, son die in canoeing accident days before election». *CBC News*.. Ανακτήθηκε στις 2019-04-20.
3. ↑  CBC (15 Ιουλίου 2019). «Clear win for PC's Natalie Jameson in P.E.I.'s deferred election, CBC projects». *CBC News*. Ανακτήθηκε στις 15 Ιουλίου 2019.
4. ↑  "Seven things to know about the P.E.I. election results". CTV News, 2019-04-23.
5. ↑  "PC minority, Green Opposition will be 'a new era in Island politics'". CBC News Prince Edward Island, 2019-04-23.
Ο **Στέργιος Κουντουράς** ή *Κούντουρας* ήταν σημαντικός Έλληνας Μακεδονομάχος οπλαρχηγός από τη Βλάστη Εορδαίας της *περ. ενότητας* Κοζάνης.

Βιογραφικά στοιχεία
-------------------

Ο Στέργιος Κούντουρας του Ιωάννη γεννήθηκε τον Φεβρουάριο του 1888 στη Βλάστη Εορδαίας της *περ. ενότητας* Κοζάνης. Συμμετείχε στο Μακεδονικό αγώνα, επικεφαλής αυτόνομης ένοπλης ομάδας, δρώντας κατά των Οθωμανικών στρατιωτικών σωμάτων και των Βουλγαρικών ένοπλων ομάδων. Έδρασε στις περιοχές Εορδαίας, Ποπόλεως και Αμυνταίου, συνεργαζόμενος πολλές φορές με το σώμα του Κωνσταντίνου Παπασταύρου σε συντονισμένες επιχειρήσεις.

Το 1916, ο Στέργιος Κούντουρας έπαιξε πρωταγωνιστικό ρόλο στο Κίνημα της Εθνικής Αμύνης και την επικράτησή του στη Δυτική Μακεδονία. Την 31η Αυγούστου του 1916 συγκρότησε σώμα με τον επίσης Μακεδονομάχο Στέφο Γρηγορίου και άλλους τοπικούς παράγοντες, και σε συνεργασία με το Γαλλικό στρατό κατέλαβε την εξουσία στην Καστοριά, στο Σίστεβο (Δενδροχώρι), στη Σέτομα (Κεφαλάρι) και στο Μαυροχώρι. Τη δεκαετία του 1930 ήταν πρόεδρος του παραρτήματος παλαίμαχων Μακεδονομάχων Βλάστης, διορισμένος δημοτικός σύμβουλος από το Καθεστώς της 4ης Αυγούστου καθώς και είχε δηλώσει εθελοντής για να ένοπλη δράση στη περιοχή της Αλβανίας με στόχο τη προφύλαξη των εκεί Ελληνοφώνων.

Στην Κατοχή
-----------

Κατά τη διάρκεια της κατοχής συμμετείχε στην Εθνική Αντίσταση μέσω της οργάνωσης Ε.Κ.Α με περιοχή δράσης, τη γενέτειρά του Βλάστη, ενώ συνεργάστηκε κατά διαστήματα με τον οπλαρχηγό Φραγκίσκο Κολλάρα και με την οργάνωση ΠΑΟ. Η ομάδα του προσανατολίστηκε στο Εθνικό Αρχηγείο Πίνδου. Eκτελέστηκε από τον ΕΛΑΣ το 1943 μαζί με τον έτερο Μακεδονομάχο οπλαρχηγό Στέφανο Γρηγορίου. Η πράξη της δολοφονίας του δικαιολογήθηκε από τον ΕΛΑΣ λόγω της *εχθρική(ς) προς το λαό δράση τους.* Η εκτέλεση του οπλαρχηγού του Μακεδονικού Αγώνα Στέργιου Κούντουρα από τον ΕΛΑΣ σχολιάστηκε ως προδοτική από τις εφημερίδες των αντίπαλων παρατάξεων.

Παραπομπές
----------

1. ↑  Ιωάννης Σ. Κολιόπουλος (επιστημονική επιμέλεια), Αφανείς, γηγενείς Μακεδονομάχοι, Εταιρεία Μακεδονικών Σπουδών, University Studio Press, Θεσσαλονίκη, 2008, σελ. 101
2. ↑  Αρχείο Διεύθυνσης Εφέδρων Πολεμιστών Αγωνιστών Θυμάτων Αναπήρων (ΔΕΠΑΘΑ), Αρχείο Μακεδονικού Αγώνα, φ. Κ-600
3. ↑  Ο Εθνικός Διχασμός στη Δυτική Μακεδονία (1916 - 1918), Το παρακράτος της "Εθνικής Άμυνας"[*νεκρός σύνδεσμος*]
4. ↑  Αθανάσιος Καλλιανιώτης: Οι Πρόσφυγες στη Δυτική Μακεδονία (1941-1946) – Διδακτορική διατριβή σελ 48
5. ↑  Αθανάσιος Καλλιανιώτης ό.π σελ 272
6. ↑  Λεηλασία φρονημάτων - Το Μακεδονικό ζήτημα στην κατεχόμενη δυτική Μακεδονία 1941 - 1944, τόμος Α΄, Ιωάννης Σ. Κολιόπουλος, σελ. 284
7. ↑  Οι Πρόσφυγες στη Δυτική Μακεδονία ό.π σελ 273
8. ↑  [ Γεώργιος Μόδης, Αναμνήσεις, Εκδόσεις Πανεπιστημίου Μακεδονίας, Θεσσαλονίκη 2004, ISBN 978-960-8396-05-0]
9. ↑  Βάιος Καλογρηάς «Το αντίπαλο δέος-Οι εθνικιστικές οργανώσεις αντίστασης στην κατεχομένη Μακεδονία (1941-1944), εκδόσεις UNIVERSITY PRESS σελ 197-198
Ο **Στέργιος Κουφός** (γεν. 19 Νοεμβρίου 1964) είναι Έλληνας πρώην αθλητής καλαθοσφαίρισης και νυν προπονητής. Ξεκίνησε την καριέρα του σε μικρή ηλικία -παίζοντας σαν πλέι-μέικερ- από τον Α.Σ. Παπάγου στον οποίο αγωνίστηκε επί 15 συνεχή έτη (1979 – 1993). Ως προπονητής έχει εργαστεί σε πολλές ομάδες, ενώ οι μεγαλύτερες εγχώριες επιτυχίες του είναι η άνοδος με το σύλλογο του Χολαργού στο πρωτάθλημα της Α1 ανδρών το 2018 και με το Ρέθυμνο το 2007 (με την ομάδα αυτή ήταν φιναλίστ στον τελικό του Κυπέλλου Ελλάδας, το 2007). Δούλεψε και στο εξωτερικό (Κατάρ) όπου κατέκτησε τέσσερις τίτλους (2 πρωταθλήματα, ένα κύπελλο και το πρωτάθλημα Αραβικών ομάδων) με το σύλλογο Αλ Ραγιάν, με τον οποίο αναδείχτηκε προπονητής της χρονιάς (2015).

Παραπομπές
----------

1. ↑  «Στον Ιωνικό προπονητής ο Στέργιος Κουφός» Ανακτήθηκε στις 17/9/2019
2. ↑  Στέργιος Κουφός - βιογραφικό Ανακτήθηκε στις 17/9/2019
Αυτό το λήμμα αφορά την φυσική επαρχία της Αραγωνίας.  Για τη γεωγραφική περιοχή και την Προστατευόμενη Ονομασία Προέλευσης, δείτε: Σομοντάνο.  
Συντεταγμένες: 42°2′0″N 0°7′0″W﻿ / ﻿42.03333°N 0.11667°W﻿ / 42.03333; -0.11667

Το **Σομοντάνο ντε Μπαρμπάστρο** (ισπανικά *Somontano de Barbastro*, αραγωνικά: *Semontano de Balbastro*) είναι φυσική επαρχία (κομάρκα) της Αραγωνίας που βρίσκεται στα κέντρο-ανατολικά της επαρχίας της Ουέσκας στην Ισπανία. Η πρωτεύουσα της είναι η πόλη Μπαρμπάστρο.

Δήμοι
-----

Η περιοχή περιλαμβάνει τους δήμους Abiego, Adahuesca, Αλκέθαρ, Azara, Azlor, Μπαρμπάστρο, Barbuñales, Berbegal, Bierge, Castejón del Puente, Castillazuelo, Colungo, Estada, Estadilla, El Grado, Hoz y Costean, Ilche, Laluenga, Laperdiguera, Lascellas -Ponzano, Naval, Olvena, Peralta de Alcofea, Peraltilla, Pozán de Vero, Salas Altas, Salas Bajas, Santa María de Dulcis και Torres de Alcanadre.

Γεωγραφία
---------

Η οροσειρά της Γουάρα.
Τα πιο σημαντικά ποτάμια που το διασχίζουν είναι ο Αλκανάδρε, ο Σίνκα, ο Έσερα και ο Βέρο. Συνορεύει προς τα βόρεια με τις φυσικές επαρχίες του Σοβράρβε και Άλτο Γάγιεγο, στα ανατολικά με την Ριβαγόρθα και τη Λα Λιτέρα, στα νοτιοανατολικά με το Σίνκα Μέδιο, στα νότια με το Λος Μονέγρος και στα δυτικά με την Όγια ντε Ουέσκα. 

Μέρος της επικράτειάς του καταλαμβάνεται από το Φυσικό Πάρκο της οροσειράς και των φαραγγιών της Γουάρα.

Ιστορία
-------

Ο νόμος για τη δημιουργία της κομάρκας είναι ο 4/2002 της 25ης Μαρτίου του 2002.  Η κομάρκα ιδρύθηκε επίσημα στις 17 Μαΐου 2002. Οι εξουσίες του μεταβιβάστηκαν την 1η Ιουλίου 2002.

Οικονομία
---------

Η οικονομία της επαρχίας βασίζεται στις βιομηχανίες τροφίμων, κατασκευών και χημικών προϊόντων στο Μπαρμπάστρο και στη γεωργία και την κτηνοτροφία στις άλλες πόλεις. Στη γεωργία αφθονούν τα δημητριακά, ενώ το κρασί έχει την πιστοποίηση ονομασίας προέλευσης «Σομοντάνο» που τα τελευταία χρόνια έχει αποκτήσει μεγάλο κύρος.

Παραπομπές
----------

1. ↑  «OpenStreetMap» (πολλαπλές γλώσσες) Ανακτήθηκε στις 20  Ιανουαρίου 2021.
2. ↑  «Geografía». *somontano.org*. Ανακτήθηκε στις 22 Ιανουαρίου 2021.
3. ↑  «Población». *somontano.org*. Ανακτήθηκε στις 22 Ιανουαρίου 2021.
4. ↑  «Camino Natural del Somontano de Barbastro». Ministerio de Agricultura y Medio Rural y Marino. Ανακτήθηκε στις 22 Ιανουαρίου 2021.
5. ↑  Ley de creación de la comarca de Somontano de Barbastro
6. ↑  «Denominación de Origen Protegida "Somontano"». Ministerio de Agricultura y Medio Rural y Marino. Ανακτήθηκε στις 22 Ιανουαρίου 2021.

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
--------------------

* Η κομάρκα Σομοντάνο ντε Μπαρμπάστρο, στο comarcaacomarca.com
* Περιοχή της Αραγωνίας, Σομοντάνο ντε Μπαρμπάστρο
Ο **Ηλίας Μαριολόπουλος** ( Αθήνα, 1900- Αθήνα, 13 Φεβρουαρίου 1991) ήταν Έλληνας φυσικός και ακαδημαϊκός. Το όνομά του έχει συνδεθεί με τη μελέτη του κλίματος της Ελλάδας. Θεωρείται "πατέρας" της σύγχρονης ελληνικής μετεωρολογίας και κλιματολογίας.

Βιογραφία
---------

Γεννήθηκε στην Αθήνα, με καταγωγή από τα Μαγούλιανα Αρκαδίας. Σπούδασε Φυσική και Μαθηματικά στο Πανεπιστήμιο των Αθηνών και έκανε μεταπτυχιακές σπουδές στο Πανεπιστήμιο του Μάντσεστερ, από όπου απέκτησε τίτλο μάστερ. Στην Αγγλία έλαβε και δίπλωμα στη Μετεωρολογία. Συνέχισε τις σπουδές του στη Γαλλία, από όπου απέκτησε άλλα δύο διπλώματα.

Το Δεκέμβριο του 1925 διορίστηκε τμηματάρχης στο Εθνικό Αστεροσκοπείο Αθηνών (όπου ίδρυσε την πρώτη ελληνική υπηρεσία για τη μέτρηση του ατμοσφαιρικού ηλεκτρισμού) και τρία χρόνια αργότερα εξελέγη τακτικός καθηγητής της Μετεωρολογίας και Κλιματολογίας στη Φυσικομαθηματική Σχολή στο νεοσύστατο Πανεπιστήμιο της Θεσσαλονίκης. Η εν λόγω έδρα ήταν η πρώτη στα ελληνικά πανεπιστημιακά χρονικά στον τομέα εκείνο. Το 1939 τον βρίσκει καθηγητή Μετεωρολογίας στο Πανεπιστήμιο Αθηνών. Από το 1959 ως το 1960 ήταν κοσμήτορας στο εν λόγω πανεπιστήμιο. 

Εξελέγη τακτικό μέλος της Ακαδημίας Αθηνών το 1965 και πρόεδρός της το 1973.

Μετά το τέλος της πανεπιστημιακής του καριέρας εισηγήθηκε στην Ακαδημία και οργάνωσε το 1977 το Κέντρο Ερεύνης Φυσικής της Ατμοσφαίρας και Κλιματολογίας.

Κηδεύτηκε στο Πρώτο Νεκροταφείο Αθηνών στις 16 Φεβρουαρίου 1991. Άφησε πλήθος έργων, όπως μελέτες.

Κοινωφελές ίδρυμα
-----------------

Με πρωτοβουλία της συζύγου του, Αικατερίνης-Νίνας Ηλία Μαριολοπούλου (απεβίωσε τον Αύγουστο του 2004), ιδρύθηκε ίδρυμα που φέρει το όνομά του με σκοπό ανάμεσα στα άλλα να προαχθούν οι επιστήμες της ατμόσφαιρας, όπως η μετεωρολογία και να βραβευτούν οι νέοι που ασχολούνται με τις επιστήμες αυτές.

Παραπομπές
----------

1. ↑  Πρακτικά Ακαδημίας Αθηνών, Τόμος 67, Τεύχος 2 - Σελίδα 267 , Γραφείο Δημοσιευμάτων Ακαδημίας Αθηνών, 1992.
2. 1 2  Τα Νέα, 16/2/1991, σελ. 44.
3. ↑  Βιογραφικό του Μαριολόπουλου Αρχειοθετήθηκε 2013-04-06 στο Wayback Machine. στην ιστοσελίδα των Μαγούλιανων Αρκαδίας.
4. ↑  "Ψήφισμα του Δ.Σ. του Ιδρύματος Μαριολοπούλειο-Καναγκίνειο Ίδρυμα Προστασίας Περιβάλλοντος για το θάνατο της Αικατερίνης -Νίνας Ηλία Μαριολόπουλου", Η Καθημερινή, φύλλο 26ης Αυγούστου 2004, σελ. 12.

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
--------------------

* Βιογραφία

|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
| Καθιερωμένοι όροι | 
* WorldCat
* VIAF: 94754615
* **ΕΒΕ**: 23662
* **AA**: 157703
* **BiblioNet**: **238215**
* LCCN: n81126072
* ISNI: 0000 0001 0999 5348
* GND: 1050968867
* SUDOC: 254729452

 |

 |
Ένα **δημοψήφισμα για την υιοθέτηση νέου συντάγματος πριν από τις γενικές εκλογές** διεξήχθη στην Σοσιαλιστική Δημοκρατία της Σερβίας στις 2 Ιουλίου 1990.[1][2] Μετά από την συντριπτική έγκριση της πρότασης από το 97,25% των ψηφοφόρων, η Εθνική Συνέλευση της Σερβίας ψήφισε στις 28 Σεπτεμβρίου ένα νέο σύνταγμα.[1] Οι εκλογές πραγματοποιήθηκαν στις 9 Δεκεμβρίου.[1][3]

Αποτελέσματα
------------

| Επιλογή | Ψήφοι | % |
| --- | --- | --- |
| Υπέρ | 4.993.678 | 97,25 |
| Κατά | 141.137 | 2,75 |
| Άκυρα/λευκά | 27.505 | – |
| **Σύνολο** | **5.162.320** | **100** |
| Εγγεγραμμένοι ψηφοφόροι/συμμετοχή | 6.813.790 | 75,76 |
| Πηγή: Direct Democracy |

Παραπομπές
----------

1. 1 2 3  Serbien, Sozialistische Republik (Jugoslawien), 2. Juli 1990 : Erlass einer Verfassung vor Neuwahlen Direct Democracy
2. ↑
3. ↑  Constitutional Referendums, Stephen Tierney, OUP Oxford, 2012. ISBN 0199592799
Ο **Γιούρι Ντιμίτρι Κέκι** (γεννηθείς στις 11 Οκτωβρίου 1969) είναι Ιταλός παλαίμαχος γυμναστής.

Βιογραφία
---------

Το όνομα του Κέκι προέρχεται από αυτό του σοβιετικού κοσμοναύτη Γιούρι Γκαγκάριν. Κέρδισε χρυσό μετάλλιο στους κρίκους στους Ολυμπιακούς Αγώνες της Ατλάντα το 1996 και ήταν τρίτος στους Ολυμπιακούς Αγώνες 2004 στην Αθήνα. Το αργυρό μετάλλιο του Κέκι ήταν το αποτέλεσμα της επιχειρούμενης επιστροφής στο άθλημα στην ηλικία των 35 ετών, αρκετά παραπάνω από την μέση ηλικία ενός γυμναστή.

Ο Κέκι κυριάρχησε στους κρίκους στην δεκαετία του 1990. Κέρδισε το ψευδώνυμο "Ο Άρχοντας των Κρίκων" αλλά δεν συμμετείχε στους Ολυμπιακούς Αγώνες του 1992 στη Βαρκελώνη και τους Ολυμπιακούς Αγώνες του 2000 στο Σίδνεϊ λόγω σοβαρών τραυματισμών. Έχει κερδίσει πέντε χρυσά και δύο χάλκινα μετάλλια στο Παγκόσμιο Πρωτάθλημα Γυμναστικής, καθώς και τέσσερα χρυσά και δύο χάλκινα στο Ευρωπαϊκό Πρωτάθλημα.

Ο Κέκι ήταν ο Ιταλός σημαιοφόρος στους Ολυμπιακούς της Αθήνας το 2004. Συμμετείχε στην τελετή έναρξης των Χειμερινών Ολυμπιακών Αγώνων του 2006 στο Τορίνο.

Ο Γιούρι προκάλεσε μια μικρή διαμάχη στους Ολυμπιακούς Αγώνες 2004 στην Αθήνα όταν έπιασε το χέρι του αργυρού ολυμπιονίκη στους κρίκους, Ιορντάν Ιόβτσεφ και έκανε σήμα ότι θα έπρεπε να είχε κερδίσει το χρυσό, και όχι ο Δημοσθένης Ταμπάκος (εννοούσε ότι κέρδισε το χρυσό μόνο επειδή ήταν πρωταθλητής Ελλάδος).

Βραβεύσεις
----------

 Βραβείο Τιμής της Ιταλικής Δημοκρατίας, 3ης τάξης
— 27 Σεπτεμβρίου 2004. Πρωτοβουλία του προέδρου Κάρλο Ατσέλιο Τσιάμπι (1920-2016).

Παραπομπές
----------

1. ↑  «Londra 2012, le leggende azzurre. Chechi: «Giochi a Roma? Serviva coraggio»». (Ιταλικά) *Il Fatto Quotidiano*. Ιταλία. 23  Ιουλίου 2012. Ανακτήθηκε στις 9  Μαΐου 2020.
2. ↑  www.quirinale.it/onorificenze/insigniti/141031. Ανακτήθηκε στις 12  Απριλίου 2020.
3. 1 2  Evans, Hilary· Gjerde, Arild· Heijmans, Jeroen· Mallon, Bill· και άλλοι. «Jury Chechi». *Olympics at Sports-Reference.com*. Sports Reference LLC. Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 17 Απριλίου 2020.
4. ↑  Commendatore Ordine al Merito della Repubblica Italiana Sig. Jury CHECHI. quirinale.it

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
--------------------

|  |  |
| --- | --- |
| Commons logoCommons logo | Τα Wikimedia Commons έχουν πολυμέσα σχετικά με το θέμα   **Γιούρι Κέκι** |

* (Ιταλικά) Επίσημη ιστοσελίδα

  


|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
| Καθιερωμένοι όροι | 
* VIAF: 38026195
* ISNI: 0000 0000 2113 1182
* GND: 130450685
* ICCU: TO0V171460

 |

 |