recursal/SuperWikiNEXT-32B huggingface dataset:
Χάρτης του ρεύματος Χούμπολτ
Το **ρεύμα Χούμπολτ** (Humboldt Current) είναι ψυχρό θαλάσσιο ρεύμα του Ειρηνικού Ωκεανού, που ρέει προς βορρά κατά μήκος της δυτικής ακτής από το νότιο άκρο της Χιλής μέχρι το βόρειο Περού. Είναι γνωστό και ως **Ρεύμα του Περού**, αν και εκτείνεται μέχρι και χίλια χιλιόμετρα μακριά από τις ακτές. Το ρεύμα, όπως και το συνδεδεμένο με αυτό «μέγα θαλάσσιο οικοσύστημα» (Large Marine Ecosystem, LME), πήραν το όνομά τους προς τιμή του Πρώσου φυσιοδίφη Αλεξάντερ φον Χούμπολτ.

Το Αστεροσκοπείο Λα Σίγια βρίσκεται στο νότιο άκρο της ερήμου Ατακάμα, μιας από τις ξηρότερες περιοχές της Γης, και μπορεί να εκπλήσσει η παρουσία νεφών από επίδραση του ρεύματος Χούμπολτ.
Το ρεύμα Χούμπολτ αποτελεί ένα από τα μεγαλύτερα ωκεάνια αναδυτικά συστήματα στον κόσμο και υποστηρίζει ασυνήθιστη αφθονία θαλάσσιας ζωής. Το LME θεωρείται οικοσύστημα Τάξεως I, υψηλής παραγωγικότητας (>300 gC/m2-yr), το παραγωγικότερο θαλάσσιο οικοσύστημα στον κόσμο. Η παραγωγικότητα αυτή των νερών του ρεύματος στηρίζει τα μεγαλύτερα πεδία αλιείας στον κόσμο. Περίπου το 18 ως 20% των ψαριών που ψαρεύονται στον κόσμο προέρχεται από το οικοσύστημα του ρεύματος Χούμπολτ. Τα περισσότερα είδη των ψαριών είναι πελαγικά: σαρδέλες, αντζούγιες και τράχουροι. Ο ιχθυακός αυτός πλούτος υποστηρίζει και πολλά θαλάσσια θηλαστικά. Το ψυχρό, πλούσιο σε θρεπτικά συστατικά νερό που αναδύεται στην επιφάνεια δίπλα στις ακτές συντηρεί την ασυνήθιστη παραγωγικότητα του συστήματος.

Η παρουσία του ρεύματος και των συνδεδεμένων μετατοπίσεων των ανέμων αποτρέπει τον σχηματισμό τροπικών κυκλώνων στην περιοχή.  
(Πορείες τροπικών κυκλώνων, 1945–2006.)
Κάθε λίγα χρόνια η ανάδυση υδάτων που συντηρεί την παραγωγικότητα του συστήματος διακόπτεται από την ταλάντωση που είναι υπεύθυνη για το φαινόμενο Ελ Νίνιο (El Niño Southern Oscillation - ENSO). Τις συγκεκριμένες χρονιές η κατανομή και η αφθονία των ψαριών επηρεάζονται πολύ, κάτι που συχνά έχει προκαλέσει χρηματιστηριακές κρίσεις και γενικότερες κοινωνικοοικονομικές συνέπειες στις παράκτιες χώρες.

Το ρεύμα Χούμπολτ έχει σημαντική επίδραση στο κλίμα της Χιλής, του Περού και του κράτους του Ισημερινού, προς το ψυχρότερο. Είναι επίσης σε μεγάλο βαθμό υπεύθυνο για τη μεγάλη ξηρότητα της ερήμου Ατακάμα της βόρειας Χιλής, των παραλιακών περιοχών του Περού και του νότιου κράτους του Ισημερινού. Ο θαλάσσιος αέρας ψύχεται από το ρεύμα και δεν παράγει βροχοπτώσεις (παρότι δίνει νέφωση και ομίχλες).

Δείτε επίσης
------------

* Καλαμάρι του Χούμπολτ
* Θαλάσσιο ρεύμα

Παραπομπές
----------

1. ↑  «Sitting at the Top of a Cloud». *www.eso.org*. European Southern Observatory. Ανακτήθηκε στις 8 Δεκεμβρίου 2014.
2. ↑

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
--------------------

* Πολυμέσα σχετικά με το θέμα  Humboldt Current στο Wikimedia Commons

  


|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
| Καθιερωμένοι όροι | 
* WorldCat
* VIAF: 562145857123022922907
* LCCN: sh87002214
* GND: 4136699-2

 |

 |
Ο ***Κέντζι Κάιντο*** (ιαπωνικά: 海道 賢仁, Χέπμπορν Kaidō Kenji) είναι Ιάπωνας παραγωγός, πρώην μέλος της Taito και μετέπειτα της Sony Computer Entertainment Japan στο #1 τμήμα Ανάπτυξης Προϊόντος.

Καριέρα
-------

Ξεκίνησε την καριέρα του στο χώρο των βιντεοπαιχνιδιών στην Taito το 1987, όπου εργάστηκε ως project leader και διευθύνων σχεδιαστής των arcade βιντεοπαιχνιδιών Bonze Adventure, Night Striker, Champion Wrestler, Cameltry, Sonic Blast Man, Warrior Blade και Dead Connection.

Κάποια στιγμή άλλαξε τμήμα ώστε να δουλέψει από την αρχή της στην κονσόλα X55 (αργότερα ονομάστηκε MEDIA BOX), την πρώτη καραόκε κονσόλα για ιδιωτική χρήση στο σπίτι. Το 1996 εργάστηκε ως project leader και διευθύνων σχεδιαστής παιχνιδιού για το coin-op παιχνίδι *Cleopatra Fortune*.

Το 1997, ο Κάιντο έφυγε από την Taito και μπήκε στη Sony Computer Entertainment Inc. Τότε ξεκίνησε να εργάζεται στο παιχνίδι Ape Escape ως διευθύνων σχεδιαστής παιχνιδιού και βοηθός παραγωγής.

Εργάστηκε ως διαχειριστής προϊόντος και παραγωγός για το *Ico* το 2001, και το *Shadow of the Colossus* το 2005. Έφυγε από το Sony τον Αύγουστο του 2012, ενώ τα σχέδια του για το μέλλον είναι ακαθόριστα.

Εργογραφία
----------

* *Bonze Adventure* (1988)
* *Night Striker* (1989)
* *Champion Wrestler* (1989)
* *Cameltry* (1989)
* *Sonic Blast Man* (1990)
* *Warrior Blade* (1991)
* *Dead Connection* (1992)
* *Cleopatra Fortune* (1996)
* *Tomba!* (1998)
* *Ape Escape* (1999)
* *Tomba! 2: The Evil Swine Return* (2000)
* *Ico* (2001)
* *Shadow of the Colossus* (2005)

Παραπομπές
----------

1. ↑  «Gilbert, Ben. "Ico and Shadow of the Colossus producer Kenji Kaido leaves Sony". Joystiq». Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 1 Φεβρουαρίου 2015. Ανακτήθηκε στις 13 Ιανουαρίου 2016.
2. ↑  Chris Kohler, 08/27/12, "Shadow of the Colossus producer Kenji Kaido leaves Sony".

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
--------------------

* Interview with EuroGamer.net Αρχειοθετήθηκε 2007-09-30 στο Wayback Machine.
* Interview with Kikizo.com
Γενική άποψη του Λόφου των Σταυρών
Κοντινή άποψη του Λόφου των Σταυρών
Ο **Λόφος των Σταυρών** (λιθουανία: Kryžių kalnas) είναι τόπος προσκυνήματος περίπου 12 χλμ βόρεια της πόλης Σιαουλιάι, στη βόρεια Λιθουανία. Η ακριβής προέλευση της πρακτικής να αφήνει ο κόσμος σταυρούς στον λόφο είναι αβέβαιη, αλλά πιστεύεται ότι οι πρώτοι σταυροί τοποθετήθηκαν στο πρώην φρούριο του λόφου Γιουργκαϊτσιάι ή Ντομαντάι μετά την Εξέγερση του 1831. Με το πέρασμα των γενεών, όχι μονάχα σταυροί και εσταυρωμένοι, αλλά αγάλματα της Παναγίας, σκαλίσματα Λιθουανών πατριωτών και χιλιάδες μικρά ομοιώματα, κομποσκοίνια και ροζάρια έχουν φερθεί εδώ από Καθολικούς προσκυνητές. Ο ακριβής αριθμός των σταυρών είναι άγνωστος, αλλά οι εκτιμήσεις τον κάνουν περίπου 55.000 το 1990 και 100.000 το 2006. Αποτελεί σημαντικό τόπο προσκυνήματος των Καθολικών στη Λιθουανία.

Παραπομπές
----------

1. ↑  Semaška, Algimantas (2006). *Kelionių vadovas po Lietuvą: 1000 lankytinų vietovių norintiems geriau pažinti gimtąjį kraštą* (στα Λιθουανικά) (4th έκδοση). Vilnius: Algimantas. σελ. 339. ISBN 9986-509-90-4.
2. ↑  «Kryžių skaičius» (στα Λιθουανικά). Lithuanian Millennium of Cultural Heritage Virtual Tour. Ανακτήθηκε στις 6 Μαΐου 2007.
3. ↑  Tour to The Hill of Crosses Near Šiauliai Αρχειοθετήθηκε 2009-04-17 στο Wayback Machine.. Retrieved 31 October 2009

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
--------------------

* Πολυμέσα σχετικά με το θέμα  Hill of Crosses στο Wikimedia Commons

  


|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
| Καθιερωμένοι όροι | 
* VIAF: 99145857804623020818
* GND: 4371521-7

 |

 |
Ο  **Ηλίας Μπέριος**  (γενν. 13 Αυγούστου 1959) είναι παλαίμαχος Έλληνας διεθνής αμυντικός ποδοσφαιριστής, ο οποίος ξεκίνησε από τον Απόλλωνα Αθηνών κι έκανε καριέρα σε Παναθηναϊκό και Πανιώνιο.

Βιογραφικά στοιχεία
-------------------

Ο Ηλίας Μπέριος γεννήθηκε το 1959. Ως ποδοσφαιριστής αγωνιζόταν δεξί μπακ. Ξεκίνησε την επαγγελματική σταδιοδρομία του στον Απόλλωνα Αθηνών, στον οποίο έγινε γνωστός και κλήθηκε στην Εθνική ομάδα. Τη σεζόν 1977-78 έκανε το ντεμπούτο του στην Α΄ Εθνική ως ερασιτέχνης και από την επόμενη υπέγραψε επαγγελματικό συμβόλαιο. Το 1982 πήρε μεταγραφή για τον Παναθηναϊκό, στον οποίο αγωνίστηκε για δύο σεζόν. Στη συνέχεια πήγε στον Πανιώνιο και έκλεισε την καριέρα του στον Απόλλωνα.

Όταν σταμάτησε να αγωνίζεται ασχολήθηκε με ποδοσφαιρικές ακαδημίες και με το ποδόσφαιρο σάλας. Το 1997 ίδρυσε την ομάδα Ηνίοχος στο Γουδή, η οποία συμμετείχε στα δοκιμαστικά πρωταθλήματα ποδοσφαίρου σάλας της ΕΠΟ. Το 1999 ίδρυσε μαζί με άλλους την Πανελλήνια Ένωση Ποδοσφαιρικών Σωματείων Σάλας (ΠΕΠΣΣ), της οποίας διετέλεσε πρόεδρος και βασικός παράγοντας από τότε μέχρι σήμερα.

Στην Εθνική
-----------

Ο Ηλίας Μπέριος κλήθηκε το 1982 στην Εθνική ομάδα, όταν προπονητής ήταν ο Χρήστος Αρχοντίδης. Αγωνίστηκε μόνο σε τρία φιλικά ματς: στις 10 Μαρτίου 1982 με τη Σοβιετική Ένωση, στη Νέα Φιλαδέλφεια (σκορ: 0-2), στις 24 Μαρτίου με την Τσεχοσλοβακία στην Πράγα (σκορ: 1-2) και στις 22 Δεκεμβρίου με την Κύπρο στα Γιάννενα (σκορ: 1-0).

Επίσης, στις 19/4/1979 έπαίξε με την Εθνική ολυμπιακή ομάδα σε ένα ματς του προολυμπιακού τουρνουά κατά της Ιταλίας.

Καριέρα
-------

| Χρονιές | Σύλλογος | Συμμετοχές | Γκολ |
| --- | --- | --- | --- |
| 1977-78 |  Απόλλων Αθηνών | 1 (ερασ.) | 0 |
| 1978 ως 1982 |  Απόλλων Αθηνών | 94 | 0 |
| 1982 ως 1984 |  Παναθηναϊκός | 30 | 0 |
| 1984 ως 1988 |  Πανιώνιος | 107 | 0 |
| 1988 ως 1991 |  Απόλλων Αθηνών | 64 | 0 |
| 1977 ως 1991 | **ΣΥΝΟΛΟ** | 296 | 0 |
| Χρονιές | Εθνικές ομάδες | Συμμετοχές | Γκολ |
| 1979 | Ελλάδα Ελλάδα (Ολυμπιακή ομάδα ) | 1 | 0 |
| 1982 | Ελλάδα Ελλάδα (ανδρών) | 3 | 0 |

Τίτλοι-Διακρίσεις
-----------------

* Πρωταθλήματα Ελλάδος (1): 1984.
* Κύπελλο Ελλάδος (1): 1984.

Πηγές
-----

|  |  |
| --- | --- |
| εικονίδιο Ποδόσφαιρο | Πύλη Ποδόσφαιρο |

* «Όλα για το ποδόσφαιρο ’91», περιοδικό Εικόνες.
*
Ο **Βασίλειος Ανανιάδης** (1900-1942) ήταν Έλληνας κτηνίατρος, που σταδιοδρόμησε στον ελληνικό στρατό.

Εκτός από τις μελέτες του πάνω σε ενδιαφέροντα κλινικά περιστατικά, ο Ανανιάδης συνέβαλε σημαντικά και στη συστηματική διερεύνηση πολλών άλλων θεμάτων της κτηνοπαθολογίας στην Ελλάδα. Πραγματοποίησε λεπτομερείς έρευνες για τη συχνότητα της βακιλλαιμίας κατά τη φυματίωση, τόσο στις αγελάδες, όσο και στον άνθρωπο. Συνεκδοχικά, μετά από πολλές εργαστηριακές διαπιστώσεις, απέδειξε την ανυπαρξία στην Ελλάδα περιπτώσεων φυματιώσεως στον άνθρωπο από βάκιλλο του Κοχ του τύπου της αγελάδας (βόειος τύπος).

Πηγές
-----

* Το ομώνυμο λήμμα στη *Νέα Ελληνική Εγκυκλοπαίδεια* «Χάρη Πάτση», τόμος 5, σελίδα 421
Categoria:Opere teatrali di Carlo Goldoni
Categoria:P18 assente su Wikidata

Ο ***Ιμπρεσάριος από τη Σμύρνη*** είναι κωμικό θεατρικό έργο σε πέντε πράξεις, του Κάρλο Γκολντόνι, που γράφτηκε το 1759 και παραστάθηκε για πρώτη φορά κατά τη διάρκεια του Καρναβαλιού του επόμενου έτους. Γραμμένο αρχικά σε αλεξανδρινό στίχο, μετατράπηκε αργότερα σε πεζογράφημα από τον ίδιο τον συγγραφέα. Πρόκειται για ένα γκροτέσκο και διασκεδαστικό έργο που παρουσιάζει μια ωμή εικόνα του κόσμου των καλλιτεχνών του θεάτρου. Στο κοινό άρεσε πολύ το ελαφρύ θέμα της όπερας μπούφα, με σκηνές γνήσιας διασκέδασης. Οι παραστάσεις της κωμωδίας συνεχίστηκαν για αρκετά βράδια. Το έργο εξακολουθεί να παίζεται και σήμερα από διάφορους θιάσους.

Το έργο ήταν μέρος της σειράς *Εννέα Μουσες*, η οποία περιελάμβανε τη συγγραφή εννέα έργων, καθένα αφιερωμένο σε μια θεά του Παρνασσού (Ευτέρπη στην προκειμένη περίπτωση). Στα προγράμματα του συγγραφέα και του ιμπρεσάριου Vendramin, αυτός ο κύκλος κωμωδιών υποτίθεται ότι θα αντιστάθμιζε τον αρνητικό απολογισμό της σεζόν 1758-1759 του Teatro San Luca. Στην πραγματικότητα, δεν ολοκληρώθηκαν όλα τα έργα: *Οι έρωτες του Μεγάλου Αλεξάνδρου* ανέβηκαν την άνοιξη του 1759, *Η σχολή χορού* και *η Αρτεμισία* το φθινόπωρο. Αυτό και *οι Εραστές* ανέβηκαν κατά τη διάρκεια του επόμενου Καρναβαλιού. *Ο Αινείας στο Λάτσιο* και *ο Ζωροάστρης* ανέβηκαν τον επόμενο χρόνο, ενώ τα δύο τελευταία δεν γράφτηκαν ποτέ ή χάθηκαν. Η υποδοχή αυτών των συνθέσεων ήταν ανάμεικτη μεταξύ των συγχρόνων του, και ακριβώς κυμαινόμενη παραμένει μέχρι σήμερα.

Σύνοψη περιεχομένου
-------------------

Ο πλούσιος Τούρκος έμπορος Αλή φτάνει στη Βενετία για να συγκροτήσει ένα θίασο Ιταλών τραγουδιστών της όπερας που θα κάνουν μια θρυλική περιοδεία στη Σμύρνη. Μέσω του κόμη Λάσκα, ενός δήθεν φίλου των ηθοποιών αλλά στην πραγματικότητα γλοιώδους κερδοσκόπου, έρχεται σε επαφή με διάφορους ηθοποιούς, όλοι τους κουτσομπόληδες, παρεμβατικοί, πομπώδεις, ιντριγκαδόροι και διψασμένοι για χρήματα. Έρχεται επίσης σε επαφή με τις πρωταγωνίστριες που διαγκωνίζονται για να ικανοποιήσουν τις φιλοδοξίες τους και αλληλοβρίζονται. Οι καταστάσεις οξύνονται μέχρι του σημείου να οδηγήσουν τον επίδοξο επιχειρηματία στη φυγή.

Ποιητική
--------

Το έργο είναι, ουσιαστικά, ένα σατιρικό πανόραμα του μουσικού θεάτρου της εποχής, το καυστικό πορτρέτο μιας κουτσομπόλικής και ιδιότροπης φυλής «βιρτουόζων», ανεκδιήγητων τενόρων, αδέξιων δραματικών ποιητών. Παραμένει ωστόσο επίκαιρο σε σχέση με ορισμένα πρότυπα θεατρικής παραγωγής που επιβιώνουν ως τις μέρες μας .

Ο συγγραφέας είχε βαθιά γνώση του κόσμου που δραματοποιούσε και μπορούσε «να μιλήσει για αυτόν τεκμηριωμένα», όπως αναφέρει ο ίδιος στον πρόλογο του έργου.

Σημειώσεις
----------

1. ↑
2. ↑  *Tutte le opere di C. Goldoni*, a cura di G. Ortolani, VII, Milano, Mondadori, 1946
3. ↑  Marzia Pieri, in *Studi goldoniani*, Fabrizio Serra Editore, 2013
4. ↑  L. Galletti, in *Carlo Goldoni. La scuola di ballo*, Marsilio Editore, 2015
5. ↑  «Copia archiviata».
6. ↑
Το κολλέγιο **Μπρέιζνοουζ** (*Brasenose*) είναι ένα από τα καταστατικά κολλέγια του Πανεπιστημίου της Οξφόρδης. Πριν την ίδρυσή του ως κολλεγίου το 1509, λειτούργησε ως **Μπέιζνοουζ Χωλ** από τον 13ο αιώνα. Η βιβλιοθήκη και το παρεκκλήσιο προστέθηκαν στα μέσα του 17ου αιώνα και η νέα εσωτερική αυλή του δημιουργήθηκε στα τέλη του 19ου και στις αρχές του 20ού αιώνα.

Το όνομα Μπρέιζνοουζ (Brasenose) πιστεύεται ότι προέρχεται από ένα ορειχάλκινο (bronze) ρόπτρο της πόρτας εισόδου του κολλεγίου, το οποίο είχε σχήμα κεφαλής λεοπάρδαλης (ή λιονταριού). Το ρόπτρο είχε σχήμα μύτης (nose), αντίγραφο του οποίου κρέμεται σήμερα πάνω από το *μεγάλο τραπέζι* (high table) της κύριας αίθουσας του κολλεγίου.

Απεικόνιση του κολλεγίου το 1674
Το κολέγιο συνδέθηκε με τις επαρχίες Λάνκασαϊρ (Lancashire) και Τσέσαϊρ (Cheshire), οι οποίες ήταν αντίστοιχα οι κομητείες προέλευσης των δύο ιδρυτών του κολλεγίου, του Σερ Ρίτσαρντ Σάττον (Sir Richard Sutton) και του επισκόπου του Λίνκολν (Lincoln), Γουίλιαμ Σμιθ (William Smyth), σύνδεσμος που διατηρήθηκε έντονα μέχρι το δεύτερο μισό του 19ου αιώνα.

Κατά την ακαδημαϊκή χρονιά 2020-21 το κολλέγιο κατείχε την 4η θέση στην κατάταξη Νόρινγκτον (*Norrington Table*) μεταξύ των κολλεγίων του πανεπιστημίου της Οξφόρδης (Μία μέτρηση επίδοσης των κολλεγίων της Οξφόρδης στις προπτυχιακές εξετάσεις).

Σε μια πρόσφατη Έρευνα του *Βαρόμετρου της Οξφόρδης*, οι προπτυχιακοί φοιτητές του Μπρέιζνοουζ δήλωσαν 98% συνολική ικανοποίηση για τη θητεία τους στο κολλέγιο. Τα τελευταία χρόνια, περί το 80% των εισακτέων από το Ηνωμένο Βασίλειο για προπτυχιακές σπουδές προέρχεται από δημόσια σχολεία.

Το Μπρέιζνοουζ φιλοξενεί έναν από τους παλαιότερους ομίλους κωπηλασίας στον κόσμο, το *Brasenose College Boat Club*.

Τα κολλέγια του Πανεπιστημίου της Οξφόρδης
------------------------------------------

* Γιουνιβέρσιτι
* Γκρην Τέμπλετον
* Γούλφσον
* Γούστερ
* Γουώνταμ
* Έξετερ
* Κέλλογκ
* Κημπλ
* Κόρπους Κρίστι
* Κουήνς
* Κράιστ Τσερτς
* Λέιντι Μάργκαρετ
* Λίνακερ
* Λίνκολν
* Μάνσφηλντ
* Μέρτον
* Μπέιλιολ
* Μπρέιζνοουζ
* Μώντλιν
* Νάφηλντ
* Νιου
* Όριελ
* Πέμπρουκ
* Ρούμπεν
* Σαιντ Ανς
* Σαιντ Άντονις
* Σαιντ Έντμουντ
* Σαιντ Κάθρηνς
* Σαιντ Κρος
* Σαιντ Πήτερς
* Σαιντ Τζωνς
* Σαιντ Χίλντας
* Σαιντ Χιούζ
* Σόμερβηλ
* Τζίζους
* Τρίνιτι
* Χάρρις Μάντσεστερ
* Χέρτφορντ
* Ωλ Σόουλς

Παραπομπές
----------

1. 1 2  «Αριθμός φοιτητών» (στα Αγγλικά). University of Oxford. 2023. Ανακτήθηκε στις 31 Αυγούστου 2023.
2. ↑  «Μπρέιζνοουζ, Πανεπιστήμιο Οξφόρδης». *www.ox.ac.uk* (στα Αγγλικά). Ανακτήθηκε στις 12 Νοεμβρίου 2023.
3. ↑  «Σύντομη ιστορία του κολλεγίου Μπρέιζνοουζ» (στα Αγγλικά). Ανακτήθηκε στις 13 Νοεμβρίου 2023.
4. ↑  «Κατατάξεις του Πανεπιστημίου της Οξφόρδης». *www.ox.ac.uk* (στα Αγγλικά). Ανακτήθηκε στις 1 Μαΐου 2022.
5. ↑  Organ, Joe. «Applying to Brasenose this Autumn? – Brasenose College, Oxford». *www.bnc.ox.ac.uk* (στα Αγγλικά). Ανακτήθηκε στις 10 Μαΐου 2018.
6. ↑  «Applying to Oxford? Read about our admissions statistics». *Brasenose College* (στα Αγγλικά). Ανακτήθηκε στις 26 Μαρτίου 2021.
Το κολλέγιο **Μώντλιν** (*Magdalen College*), ή **κολλέγιο της Μαγδαληνής** είναι ένα από τα καταστατικά κολλέγια του Πανεπιστημίου της Οξφόρδης. Ιδρύθηκε το 1458 από τον Γουίλιαμ του Γουέηνφλιτ (*William of Waynflete*), επίσκοπο του Γουίντσεστερ. Σήμερα, είναι το τέταρτο πλουσιότερο κολλέγιο του πανεπιστημίου και ένα από τα ισχυρότερα στον ακαδημαϊκό χώρο. Το 2010 ήταν στην πρώτη θέση της κατάταξης Νόρινγκτον (*Norrington Table*) μεταξύ των κολλεγίων του πανεπιστημίου της Οξφόρδης, και από τότε μπήκε στην κορυφή του πίνακα άλλες δύο φορές. Φιλοξενεί αρκετές από τις πιο διακεκριμένες έδρες του πανεπιστημίου, συμπεριλαμβανομένων αυτών των Ανιέλλι-Σερένα (*Agnelli-Serena*), του Σερέρντιαν (*Sherardian*) και των τεσσάρων του Γουέηνφλιτ (*Waynflete*).

Ο μεγάλος, τετράγωνος Πύργος της Μαγδαληνής είναι ένα από τα γνωστά τοπόσημα της Οξφόρδης. Μία από τις μακραίωνες παραδόσεις του πανεπιστημίου, η οποία χρονολογείται από τις ημέρες του Ερρίκου Ζ', είναι η χορωδία του κολλεγίου να τραγουδά από την κορυφή τού πύργου, την ώρα που ανατέλλει ο ήλιος κάθε Πρωτομαγιά. Το κολλέγιο βρίσκεται δίπλα στον ποταμό Τσέργουελ (*Cherwell*) και τον Βοτανικό Κήπο του Πανεπιστημίου της Οξφόρδης. Στους χώρους του υπάρχει μεγάλης έκτασης πάρκο ελαφιών.

Τα κολλέγια του Πανεπιστημίου της Οξφόρδης
------------------------------------------

* Γιουνιβέρσιτι
* Γκρην Τέμπλετον
* Γούλφσον
* Γούστερ
* Γουώνταμ
* Έξετερ
* Κέλλογκ
* Κημπλ
* Κόρπους Κρίστι
* Κουήνς
* Κράιστ Τσερτς
* Λέιντι Μάργκαρετ
* Λίνακερ
* Λίνκολν
* Μάνσφηλντ
* Μέρτον
* Μπέιλιολ
* Μπρέιζνοουζ
* Μώντλιν
* Νάφηλντ
* Νιου
* Όριελ
* Πέμπρουκ
* Ρούμπεν
* Σαιντ Ανς
* Σαιντ Άντονις
* Σαιντ Έντμουντ
* Σαιντ Κάθρηνς
* Σαιντ Κρος
* Σαιντ Πήτερς
* Σαιντ Τζωνς
* Σαιντ Χίλντας
* Σαιντ Χιούζ
* Σόμερβηλ
* Τζίζους
* Τρίνιτι
* Χάρρις Μάντσεστερ
* Χέρτφορντ
* Ωλ Σόουλς

Παραπομπές
----------

1. 1 2  «Αριθμός φοιτητών». University of Oxford. Ανακτήθηκε στις 1 Μαΐου 2022.
2. ↑  «Ιστορία του κολλεγίου». magd.ox.ac.uk. Ανακτήθηκε στις 1 Μαΐου 2022.
3. ↑  «Κατατάξεις του Πανεπιστημίου της Οξφόρδης». *www.ox.ac.uk*. Ανακτήθηκε στις 1 Μαΐου 2022.
4. ↑  Dunton, Larkin (1896). *The World and Its People*. Silver, Burdett. σελ. 55.
|  |  |
| --- | --- |
| wiktionary logowiktionary logo | Το *Βικιλεξικό* έχει σχετικό λήμμα:  **μπουρανί**  |

Το **τυρναβίτικο καρναβάλι**, γνωστό και ως **μπουρανί**, διοργανώνεται ετησίως στην πόλη του Τυρνάβου στην Θεσσαλία. Το ιδιαίτερο χαρακτηριστικό του είναι η λατρεία του φαλλού κατά την διάρκεια των εκδηλώσεων ως συμβόλου γονιμότητας και ευημερίας. Αναφέρεται από τις τοπικές αρχές πως οι καταβολές του είναι από την αρχαιότητα. Κατά την διάρκεια του 20ού αιώνα υπήρξε έντονη κριτική προς την τέλεση της διοργάνωσης η οποία θεωρήθηκε ασεβής, και υπήρξαν και περίοδοι όπου απαγορεύτηκε όπως κατά την περίοδο της χούντας. Επανεμφανίστηκε το 1980 και έκτοτε η φήμη του αυξήθηκε. Η ημέρα με την μεγαλύτερη δραστηριότητα είναι η τελευταία Κυριακή του καρναβαλιού όπου γίνεται και παρέλαση αρμάτων με την συμμετοχή χιλιάδων ανθρώπων.

Κατά την διάρκεια των εορτασμών πίνεται άφθονο τσίπουρο και κατόπιν οι συμμετέχοντες αρχίζουν να χορεύουν και να πειράζουν ο ένας τον άλλο χρησιμοποιώντας επιτηδευμένα χυδαία γλώσσα κατά το έθιμο. Διάφοροι άλλοι συμμετέχοντες έχουν μαζί τους μεγάλους ξύλινους ή πήλινους φαλλούς ως σκήπτρα ή υπερμεγέθεις φαλλούς που κρατούν με τα δύο χέρια. Κατά τις τελευταίες δεκαετίες υπάρχει και ενεργή συμμετοχή γυναικών.

Η εορτή είναι προς τιμή του αρχαιοελληνικού θεού Διονύσου και γίνεται στο ξεκίνημα του ελληνορθόδοξου Πάσχα κατά την περίοδο της νηστείας. Λόγω του έντονα παγανιστικού χαρακτήρα του καρναβαλιού, η εορτή δεν έχει την έγκριση της εκκλησίας της Ελλάδας. Παρόλα αυτά οι τοπικές αρχές συμμετέχουν επίσημα και υποστηρίζουν ενεργά τις εκδηλώσεις ως μέρος της τοπικής παράδοσης, ενώ στις εκδηλώσεις περιλαμβάνονται και δημοτικά σχολεία. Κατά την διάρκεια των εκδηλώσεων τελούνται επίσης συναυλίες, χοροί, πορεία του καρναβαλιού, καθώς και όρκος στον *βασιλιά Καρνάβαλο*. Την γενική εποπτεία του καρναβαλιού αναλαμβάνει άτομο με τον τίτλο του *αρχιμπουρανίτη*.

Παραπομπές
----------

1. ↑  Μητρούσιας, Ευάγγελος (2017-02-26). «Μπουρανί - Τυρναβίτικο Καρναβάλι - ert.gr». *ert.gr*. Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 2018-02-20.. Ανακτήθηκε στις 2017-09-29.
2. ↑  *The Annual Phallus Festival in Greece*, Der Spiegel, English edition, Retrieved on the 15-12-08
3. ↑  «Μπουρανί: Το διονυσιακό έθιμο, η γιορτή του φαλλού που επιβιώνει από την αρχαιότητα στον Τύρναβο».. Ανακτήθηκε στις 2017-09-29.
4. ↑  «Μπουρανί: Μαζική συμμετοχή στη γιορτή του φαλλού στον Τύρναβο (φωτο)». *antenna.gr*.. Ανακτήθηκε στις 2017-09-29.
5. ↑  «Βακχικές τελετές (Μπουρανί Τυρνάβου)». *Χείλων*. 2012-02-18.. Ανακτήθηκε στις 2017-09-29.
6. 1 2  «Τσίπουρο και Φαλλοί: Η Γοητεία του Τυρναβίτικου Καρναβαλιού» (στα gr). *Vice*. 2017-02-27.. Ανακτήθηκε στις 2017-09-29.
7. 1 2  «Άρχισε το Καρναβάλι στον Τύρναβο».. Ανακτήθηκε στις 2017-09-29.
Η **Θαανάχ** (εβραϊκά: תּעְנַךְ και תּעֵַנָךְ, Ta'anakh) ήταν πόλη των Χαναναίων 8 χιλιόμετρα νοτιοανατολικά από τη Μεγιδδώ. Σήμερα εντοπίζεται στον αρχαιολογικό χώρο *Τελ Τιινίκ* (Tell Tiʿinnik) κόντά στο παλαιστινιακό χωριό **Τιινίκ** (تعّنك, Tiʿinnik). Η πόλη άκμασε κατά τους 27ο-25ο αιώνες ΠΚΕ, εγκαταλείφθηκε περί το 2500 ΠΚΕ για να ξανακατοικηθεί τη δεύτερη χιλιετία ΠΚΕ ενώ αργότερα πέρασε κατακτήθηκε από τους Αιγύπτιους.

Στην Παλαιά Διαθήκη αναφέρεται ότι κοντά σ' αυτή την πόλη ο Βαράκ πολέμησε τον στρατηγό των Χαναναίων Σισάρα. Σύμφωνα με άλλες πηγές, ο Ιησούς του Ναυή, αφού κατανίκησε τον βασιλέα της πόλης, την παρέδωσε αρχικά στον Μανασσή και αργότερα στους ιερείς. Ο Σολομών προμηθευόταν από την πόλη τρόφιμα.

Παραπομπές
----------

1. 1 2 3  Michael, Avi-Yonah (2007). «Taanach». Στο: Fred Skolnik. *Encyclopaedia Judaica* (2η έκδοση). Detroit [u.a.]: Macmillan Reference USA [u.a.] σελ. 415-416. ISBN 978-0-02-865947-3.
2. ↑  Π. Δρανδάκη, *Μεγάλη Ελληνική Εγκυκλοπαίδεια*, τόμος ΙΒ΄, σελ. 428

Πηγές
-----

* Ιησούς του Ναυή 12:21
* Κριταί 5:19.
* David and Patt Alexander "Το εκπληκτικό Εγχειρίδιο της Βίβλου" , Εκδόσεις Πέργαμος, Αθήνα 1993, σελ.672.

  


|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
| Καθιερωμένοι όροι | 
* WorldCat
* VIAF: 173752380
* LCCN: sh2003007013

 |

 |
Κάμβιο (cambium) - μανδύας μεταξύ του ξύλου (wood) και του φλοιού (bark) στον κορμό.
Το κάμβιο στο φελλό Το **κάμβιο** (*cambium*) -λέξη με λατινική ρίζα- στα φυτά και στα δένδρα, είναι ο *μεριστωματικός ιστός* μεταξύ του ξύλου (ξυλώματος) και του φλοιού (*φλούδας*).

Είναι υπεύθυνο για την κατά διάμετρο (κατά πάχος) αύξηση του κορμού του δένδρου, ή των βλαστών του, τη λεγόμενη *δευτερογενή αύξηση*. Αυτή αρχίζει με το σχηματισμό του καμβίου από τη διαίρεση των κυττάρων, του οποίου παράγεται ξύλο (ξυλώδη κύτταρα) προς την εσωτερική πλευρά, και φλοιός προς την εξωτερική πλευρά του καμβίου. Για την ακρίβεια, το κάμβιο βρίσκεται ακριβώς εκεί που αρχίζει το *σομφό* ξύλωμα, και εκεί που αρχίζει ο εσωτερικός φλοιός του δένδρου – φυτού (phloem).

Το κάμβιο ως μονόστρωμος μανδύας δευτερογενών μεριστωματικών κυττάρων εκτείνεται σε όλο το μήκος του άξονα του φυτού (δένδρου), από τα αρχέφυτρα του κορμού και των κλαδιών μέχρι τις αντίστοιχες περιοχές των ριζών. Με περικλινείς διαιρέσεις των κυττάρων του καμβίου παράγονται τα μητρικά κύτταρα του ξύλου και του φλοιού που στη συνέχεια ξαναδιαιρούνται, και τα θυγατρικά τους κύτταρα διαφοροποιούνται σε *κύτταρα ξύλου* και *κύτταρα φλοιού*. Η εναλλαγή παραγωγής κυττάρων ξύλου - φλοιού δεν είναι κανονική, η συχνότητα διαιρέσεων προς την κατεύθυνση του ξύλου σαφώς μεγαλύτερη, έτσι ώστε στη διάρκεια μίας αυξητικής περιόδου να παράγονται πολύ περισσότερα κύτταρα ξύλου και λιγότερα φλοιού.

Οποιοδήποτε ακραίο φυσικό φαινόμενο (λ.χ. βαρύς παγετός ή πυρκαγιά), ή παθολογικό αίτιο, που επιδρά στα δένδρα (φυτά) βίαια στην επιφάνειά του, οδηγεί πολλές φορές και στη νέκρωση του καμβίου (δηλ. στη νέκρωση όλου του δένδρου).

Παραπομπές
----------

1. ↑
2. ↑
3. ↑
4. ↑
Ο **Μπαϊμπάρς** (αλ-Μαλίκ αλ Ζαχίρ Ρουκν αλ-ντιν Μπαϊμπάρς αλ Μπουντουγκνταρί, 19 Ιουλίου 1223 - 2 Μαΐου 1277), με καταγωγή από το τουρκικό φύλο των Κιπτσάκων και με το προσωνύμιο **Αμπού αλ-Φουτούχ**, ήταν ο τέταρτος Μαμελούκος σουλτάνος της Αιγύπτου. Το όνομά του προέρχεται από το κιπτσακικό τουρκικό bay (μπάη, μπέη=αρχηγός) + bars (μπαρς=πάνθηρας).

Αρχικά πωλήθηκε ως σκλάβος στους Μογγόλους. Ο εμίρης της Χάμα ήταν καχύποπτος απέναντι στον Μπαϊμπάρ, λόγω της ασυνήθιστης εξωτερικής του εμφάνισης: πολύ ψηλός, μελαχρινός, με καταρράκτη στο ένα του μάτι. Πουλήθηκε σε έναν Αιγύπτιο απεσταλμένο και στάλθηκε στην Αίγυπτο, όπου έγινε σωματοφύλακας του Αγιουβίδη κυβερνήτη Ας Σαλίχ Αγιούμπ.

Ήταν στρατιωτικός διοικητής των Μαμελούκων (1250), όταν ηττήθηκε στη Ζ' Σταυροφορία από τον βασιλιά της Γαλλίας Λουδοβίκο Θ' τον Άγιο, και στρατιωτικός διοικητής υπό τον σουλτάνο Κουτούζ στην μάχη του Άιν Τζαλούτ. Μετά τη μάχη, ο σουλτάνος δολοφονήθηκε κατά τη διάρκεια ενός κυνηγιού και τον διαδέχθηκε ο ίδιος ο Μπαϊμπάρ, που λέγεται ότι ήταν αναμεμειγμένος στη δολοφονία του, γιατί ο Κουτούζ δεν του ανέθετε υψηλές διοικητικές θέσεις λόγω φόβου.

Μαμελούκος σουλτάνος της Αιγύπτου
---------------------------------

Συνέχισε τους πολέμους με τους Σταυροφόρους, ιδιαίτερα με το Πριγκιπάτο της Αντιόχειας, που είχε συμμαχήσει με τους Μογγόλους εναντίον του στην μάχη του Άιν Τζαλούτ. Επιτέθηκε (1263) στην Άκρα, το μόνο τμήμα που είχε απομείνει από το βασίλειο της Ιερουσαλήμ: απέτυχε να το καταλάβει, αλλά νίκησε τους Σταυροφόρους σε μια σειρά από άλλες μάχες: (Αρσούφ, Χάιφα, Ασκαλών, Καισάρεια), παίρνοντας πολλούς αιχμαλώτους, ανάμεσα στους οποίους Ναΐτες και Ιωαννίτες Ιππότες.

Επιτέθηκε (1266) στους Αρμένιους στην Κιλικία, τους μόνους συμμάχους της Αντιόχειας, πολιόρκησε την Αντιόχεια και την κατέλαβε στις 18 Μαΐου 1268, σφάζοντας τους κατοίκους, αν και είχε υποσχεθεί να τους χαρίσει τις ζωές. Ο πρίγκηπας της πόλης Βοϊμόνδος κατάφερε να δραπετεύσει, ενώ λίγο αργότερα κατέφτασαν οι δυνάμεις της Η' Σταυροφορίας (1271) υπό τον βασιλιά της Αγγλίας Εδουάρδο Α', που συμμάχησε αμέσως με τους Μογγόλους εναντίον του.

Ο Εδουάρδος δεν κατάφερε να κάνει τίποτα το σημαντικό για να τον απειλήσει, επιστρέφοντας άπρακτος πίσω στην Αγγλία (1272), αφού λίγο πριν είχε αποτύχει προσπάθεια του Μπαϊμπάρς να τον δολοφονήσει. Παίρνοντας θάρρος, ο Μπαϊμπάρς προχώρησε ακόμα περισσότερο: επιτέθηκε στο Σουλτανάτο του Ρουμ των Σελτζούκων. Εκεί νίκησε τους Μογγόλους στη μάχη του Ελμπιστάν (1277) και αποσύρθηκε στη Συρία. Παντρεύτηκε πολλές γυναίκες, αφήνοντας συνολικά 7 κόρες και 3 γιους, δύο από τους οποίους (αλ Σαΐντ Μπαρακάχ και Σολαμίς) έγιναν σουλτάνοι.

Παραπομπές
----------

1. ↑  Το προσωνύμιο Αμπού αλ-Φουτούχ σημαίνει *Πατέρας των Κατακτήσεων*, ως αναφορά στις νίκες του.

  


|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
| Καθιερωμένοι όροι | 
* WorldCat
* VIAF: 23581685
* LCCN: n85197862
* ISNI: 0000 0001 0598 1299
* GND: 118665839
* SUDOC: 030151694
* BNF: cb12162520b (data)

 |

 |
Ο **Παντελής Σαββίδης** είναι Έλληνας δημοσιογράφος με έδρα τη Θεσσαλονίκη. Γεννήθηκε το 1954 στην Αξιούπολη Κιλκίς. Εδώ και δεκατρία χρόνια είναι ο παρουσιαστής της εβδομαδιαίας εκπομπής "Ανιχνεύσεις" που προβαλλόταν στην ΕΤ3. Η εκπομπή ασχολείται με ζητήματα των Βαλκανίων, ευρωπαϊκών πολιτικών ζητημάτων και διεθνών σχέσεων. Έχει βραβευτεί με το Βραβείο Μπότση για την άρτια ενημέρωση των πολιτών της Βορείου Ελλάδας σε ότι αφορά το εγχώριο πολιτικό και βαλκανικό γίγνεσθαι 

Διετέλεσε επίσης διευθυντής της εφημερίδας Μακεδονία.

Παραπομπές
----------

1. ↑  Ανακτήθηκε στις 24  Ιουνίου 2019.
2. ↑  .

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
--------------------

* Ιστοσελίδα της εκπομπής "Ανιχνεύσεις"
Στους υπολογιστές, ένας **διανυσματικός επεξεργαστής** (vector processor) ή ένας **επεξεργαστής πίνακα** (array processor) είναι μια κεντρική μονάδα επεξεργασίας (CPU) που υλοποιεί ένα σύνολο εντολών όπου οι εντολές του έχουν σχεδιαστεί για να λειτουργούν αποτελεσματικά και αποτελεσματικά σε μεγάλες μονοδιάστατες συστοιχίες δεδομένων που ονομάζονται *διανύσματα* (*vectors*). Αυτό έρχεται σε αντίθεση με τους βαθμωτούς επεξεργαστές, των οποίων οι οδηγίες λειτουργούν μόνο σε μεμονωμένα στοιχεία δεδομένων, και σε αντίθεση με ορισμένους από αυτούς τους ίδιους βαθμωτούς επεξεργαστές που έχουν πρόσθετες μονές εντολές, πολλαπλά δεδομένα (SIMD) ή αριθμητικές μονάδες SWAR. Οι διανυσματικοί επεξεργαστές μπορούν να βελτιώσουν σημαντικά την απόδοση σε συγκεκριμένους φόρτους εργασίας, ιδίως την αριθμητική προσομοίωση και παρόμοιες εργασίες. Οι τεχνικές επεξεργασίας διανυσμάτων λειτουργούν επίσης σε υλικό κονσόλας βιντεοπαιχνιδιών και σε επιταχυντές γραφικών .

Οι διανυσματικές μηχανές εμφανίστηκαν στις αρχές της δεκαετίας του 1970 και κυριάρχησαν στο σχεδιασμό υπερυπολογιστών από τη δεκαετία του 1970 έως τη δεκαετία του 1990, ιδίως οι διάφορες πλατφόρμες Cray. Η ταχεία πτώση της αναλογίας τιμής προς απόδοση των συμβατικών σχεδίων μικροεπεξεργαστών οδήγησε σε μείωση των διανυσματικών υπερυπολογιστών κατά τη δεκαετία του 1990.
Ο ποταμός Ίναχος ακριβώς πριν την εκβολή του στη Νέα Κίο.
Ο **Ίναχος** ή Πάνιτσα είναι ο μεγαλύτερος χείμαρρος του νομού Αργολίδας στο Δήμο Άργους-Μυκηνών.

Ετυμολογία
----------

H λέξη Ίναχος προέρχεται από την Ινδοευρωπαϊκή ρίζα ακw: νερό. Το στοιχείο "αχ" ή "ακ" προέρχεται από την παραπάνω ρίζα και απαντάται και αλλού: π.χ. Αχελώος, Αχέρων, Αξιός. Από την Ινδοευρωπαϊκή ρίζα ακw: νερό προέρχεται και η λατινική λέξη aqua.

To νεώτερο όνομά του Πάνιτσα ή Μπάνιτσα είναι σλάβικο.

Ιστορία
-------

Πηγάζει είτε από το Αρτεμίσιο ή από το Λύρκειο όρος κι εκβάλλει στον Αργολικό Κόλπο καταλήγοντας στη Νέα Κίο. Διανύει μία διαδρομή 38 χλμ. Στην Τουρκοκρατία στις εκβολές του υπήρχε ο μύλος Μπερμπέρ Αλή και τα στάσιμα νερά του ποταμού σχημάτιζαν εκτεταμένα έλη. 

Σύμφωνα με τη μυθολογία η λέξη Ίναχος ήταν το τρίτο όνομα του ποταμού. Στην αρχή ονομαζόταν Καρμάνωρ, μετά Αλιάκμονας από τον ομώνυμο κάτοικο της Τίρυνθας, που σε μια κρίση τρέλας έπεσε στον ποταμό. Ύστερα, ονομάστηκε ο ποταμός Ίναχος από τον ομώνυμο ήρωα. Ο Ίναχος ήταν πατέρας της Ιούς. Ο Δίας είδε μια μέρα την Ιώ και την ερωτεύτηκε. Όταν ο πατέρας της, Ίναχος, προσπάθησε να κυνηγήσει τον Δία, που είχε αρπάξει την Ιώ, ο Δίας έστειλε μια Ερινύα, την Τισιφόνη, που τον βασάνισε τόσο μέχρι που τον έσπρωξε στον ποταμό Αλιάκμονα. Έτσι ο ποταμός μετονομάστηκε σε Ίναχο.

Στο παρελθόν ο ποταμός ήταν σημαντικότατος και διέσχιζε περιμετρικά τα τείχη του Άργους. Πιστεύεται ότι μετά από μια μεγάλη πλημμύρα, ο ποταμός κατέβασε τους ανθρώπους στα πεδινά, δίνοντας ζωή στην αργολική πεδιάδα.

Παραπομπές
----------

1. ↑  *GEOnet Names Server*. 11  Ιουνίου 2018. -818120.
2. ↑  «Ίναχος ποταμός». *Terrabook*.
3. ↑  «Μορφές και Θέματα της Αρχαίας Ελληνικής Μυθολογίας». *www.greek-language.gr*. Ανακτήθηκε στις 25 Ιουλίου 2020.
4. ↑  Δάρμος, Κωνσταντίνος (17 Δεκεμβρίου 2014). «Ίναχος (Καρμάνωρ, Αλιάκμων, Πάνιτσα) – Ποταμός Αργολίδας». Αργολική Αρχειακή Βιβλιοθήκη Ιστορίας & Πολιτισμού.
5. ↑  «Μορφές και Θέματα της Αρχαίας Ελληνικής Μυθολογίας». *www.greek-language.gr*. Ανακτήθηκε στις 25 Ιουλίου 2020.
6. ↑  «ΙΝΑΧΟΣ». *users.sch.gr*. Ανακτήθηκε στις 26 Ιουλίου 2020.

Βιβλιογραφία
------------

* Κωνσταντίνος Π. Δάρμος, Οι Αρχαίοι Ποταμοί της Αργολίδας, Έκδοση: Αργολική Αρχειακή Βιβλιοθήκη Ιστορίας & Πολιτισμού, Άργος 2013, ISBN 978-960-9650-05-2
* Ελληνική Μυθολογία, Οι ήρωες, τοπικές παραδόσεις, τόμος 3, Εκδοτική Αθηνών, Αθήνα 1986. σελ. 164-165.
Το **θειούχο ασβέστιο** είναι η χημική ένωση με χημικό τύπο **CaS**. Αυτό το λευκό υλικό κρυσταλλώνεται σε κύβους σαν αλάτι. Το θειούχο ασβέστιο έχει μελετηθεί ως συστατικό σε μια διαδικασία που θα ανακυκλώνει τον γύψο, ένα προϊόν αποθείωσης των καυσαερίων. Όπως πολλά άλατα που περιέχουν ιόντα σουλφιδίου, το θειούχο ασβέστιο τυπικά έχει μια οσμή υδρόθειο, η οποία προκύπτει από μικρή ποσότητα αυτού του αερίου που σχηματίζεται από την υδρόλυση του άλατος.

Όσον αφορά την ατομική του δομή, το θειούχο ασβέστιο κρυσταλλώνεται στο ίδιο μοτίβο με το χλωριούχο νάτριο (NaCl), υποδεικνύοντας ότι ο δεσμός σε αυτό το υλικό είναι εξαιρετικά ιοντικός. Το υψηλό σημείο τήξης είναι επίσης συνεπές με την περιγραφή του ως ιοντικού στερεού. Στον κρύσταλλο, κάθε ιόν S2- περιβάλλεται από ένα οκτάεδρο έξι ιόντων Ca2+ και συμπληρωματικά, κάθε ιόν Ca2+ περιβάλλεται από έξι ιόντα S2-.

Παραγωγή
--------

Το θειούχο ασβέστιο παράγεται με «ανθρακοθερμική αναγωγή» του θειικού ασβεστίου, η οποία συνεπάγεται τη μετατροπή του άνθρακα, συνήθως ως ξυλάνθρακα, σε διοξείδιο του άνθρακα:

CaSO4 + 2 C → CaS + 2 CO2
και μπορεί να αντιδράσει περαιτέρω:

3 CaSO4 + CaS → 4 CaO + 4 SO2
Στη δεύτερη αντίδραση το θειικό άλας (+6 κατάσταση οξείδωσης ) οξειδώνει το σουλφίδιο (-2 κατάσταση οξείδωσης) σε διοξείδιο του θείου (+4 κατάσταση οξείδωσης), ενώ ανάγεται σε διοξείδιο του θείου το ίδιο (+4 κατάσταση οξείδωσης).

Το θειούχο ασβέστιο είναι επίσης ένα υποπροϊόν της διαδικασίας Leblanc, μιας άλλοτε σημαντικής βιομηχανικής διαδικασίας για την παραγωγή ανθρακικού νατρίου. Σε αυτή τη διαδικασία το θειούχο νάτριο αντιδρά με το ανθρακικό ασβέστιο: 

Na2S + CaCO3 → CaS + Na2CO3
Εκατομμύρια τόνοι αυτού του υποπροϊόντος θειούχου ασβεστίου απορρίφθηκαν, προκαλώντας εκτεταμένη ρύπανση και διαμάχες. 

Το γάλα ασβέστη, Ca(OH)2, αντιδρά με στοιχειακό θείο για να δώσει ένα «άσβεστο-θείο», το οποίο έχει χρησιμοποιηθεί ως εντομοκτόνο. Το δραστικό συστατικό είναι πιθανώς ένα πολυσουλφίδιο ασβεστίου, όχι το θειούχο ασβέστιο.

Δραστικότητα και χρήσεις
------------------------

Το θειούχο ασβέστιο αποσυντίθεται κατά την επαφή με το νερό, συμπεριλαμβανομένου του υγρού αέρα, δίνοντας ένα μείγμα Ca(SH)2, Ca(OH)2 και Ca(SH)(OH).

CaS + H2O → Ca(SH)(OH)
Ca(SH)(OH) + H2O → Ca(OH)2 + H2S
Αντιδρά με οξέα όπως το υδροχλωρικό οξύ, για να απελευθερώσει τοξικό αέριο υδρόθειο.

CaS + 2 HCl → CaCl2 + H2S
Το θειούχο ασβέστιο είναι φωσφορίζον και θα ανάψει κόκκινο του αίματος για έως και μία ώρα μετά την αφαίρεση μιας πηγής φωτός.

Παραπομπές
----------

1. ↑  Christian Thieme (2000). *Ullmann's Encyclopedia of Industrial Chemistry*. Weinheim: Wiley-VCH. doi:10.1002/14356007.a24\_299. ISBN 978-3527306732.
2. ↑  Kiefer, David M. (January 2002). «It was all about alkali». *Today's Chemist at Work* **11** (1): 45–6. .
3. ↑  Holleman, A. F.; Wiberg, E. "Inorganic Chemistry" Academic Press: San Diego, 2001. (ISBN 0-12-352651-5).
4. ↑  «Red Glow in the Dark Powder - Calcium Sulfide».

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
--------------------

* Πολυμέσα σχετικά με το θέμα  Calcium sulfide στο Wikimedia Commons
Ο **Τσαρλς Μπόικοτ** (*Charles Boycott Cunningham*) (12 Μαρτίου 1832 - 19 Ιουνίου 1897) ήταν Άγγλος κτηματομεσίτης, του οποίου ο εξοστρακισμός από την τοπική κοινωνία στην Ιρλανδία, ως μέρος μιας εκστρατείας για τα δικαιώματα των αγροτικών ενοικιαστών το 1880, έδωσε στην Αγγλική γλώσσα το ρήμα «μποϋκοτάρω», από όπου προέκυψε η κοινά χρησιμοποιούμενη σήμερα λέξη *μποϊκοτάζ*.

Ο Μπόικοτ γεννήθηκε στο Νόρφολκ της Αγγλίας. Αφού υπηρέτησε στον Βρετανικό στρατό, ήρθε στην Ιρλανδία για να εργαστεί ως πράκτορας γης για τον Λόρδο Erne (John Crichton, 3ος κόμης του Erne), τον τοπικό γαιοκτήμονα της Lough Mask, περιοχής της Κομητείας Mayo.

Το 1880, ως μέρος της εκστρατείας για τα τρία "F" (**f**air rent, **f**ixity of tenure and **f**ree sale = λογικό ενοίκιο, σταθερότητα της διάρκειας της θητείας και ελεύθερη πώληση) για την προστασία των ενοικιαστών από την εκμετάλλευση, η *Irish Land League* (ιρλανδική πολιτική οργάνωση για την προστασία των κτηματιών) υπό τον Μάικλ Ντάβιτ απέσυρε την τοπική εργασία που ήταν αναγκαία για να σώσει τη συγκομιδή στο κτήμα του Λόρδου Erne. Όταν ο Μπόικοτ προσπάθησε να υπονομεύσει την εκστρατεία, η οργάνωση ξεκίνησε εκστρατεία απομόνωσης εναντίον του στην τοπική κοινότητα. Οι γείτονες δεν του μιλούσαν. Τα καταστήματα δεν τον εξυπηρετούσαν. Οι τοπικοί εργάτες αρνήθηκαν να φροντίσουν το σπίτι του και ο ταχυδρόμος να παραδώσει την αλληλογραφία του.

Η εκστρατεία κατά του Μπόικοτ έγινε αιτία συναγερμού στον βρετανικό Τύπο, με τις εφημερίδες να στέλνουν ανταποκριτές στα δυτικά της Ιρλανδίας να υπερτονίσουν αυτό που θεωρούσαν ως την θυματοποίηση και εξαπάτηση του υπαλλήλου του ομότιμου λόρδου, από Ιρλανδούς εθνικιστές. Πενήντα "Orangemen" (Ιρλανδοί προτεστάντες του Όλστερ) από την Κομητεία Κάβαν ταξίδεψαν στο κτήμα του κυρίου Erne για να σώσουν τη συγκομιδή, ενώ παράλληλα ένα σύνταγμα στρατιωτών και πάνω από 1.000 άνδρες της ιρλανδικής στρατιωτικής αστυνομίας παρατάχθηκαν για να προστατέψουν τις θεριστικές μηχανές.

Ολόκληρο το επεισόδιο εκτιμάται πως κόστισε στη Βρετανική κυβέρνηση και σε άλλες πάνω από 10.000 λίρες, για να μαζευτεί σοδειά πατάτας αξίας περίπου 350 λιρών, σύμφωνα με εκτίμηση του ίδιου του Μπόικοτ για την αξία της συγκομιδής.

Ο Μπόικοτ άφησε την Ιρλανδία την 1η Δεκεμβρίου του ίδιου έτους. Πέθανε το 1897 σε ηλικία 65 ετών. Το όνομά του, ωστόσο, έγινε αθάνατο και έμεινε στη ιστορία αφού στάθηκε αφορμή να δημιουργηθεί το ρήμα "boycott", «μποϊκοτάρω».

Η ιστορία του Μπόικοτ απεικονίζεται στην ταινία του 1947 *Captain Boycott*.

Παραπομπές
----------

1. 1 2  «Encyclopædia Britannica» (Αγγλικά) biography/Charles-Cunningham-Boycott. Ανακτήθηκε στις 9  Οκτωβρίου 2017.
2. 1 2  (Αγγλικά) *SNAC*. w6z74qm6. Ανακτήθηκε στις 9  Οκτωβρίου 2017.
3. 1 2  «Dictionary of Irish Biography». (Αγγλικά) *Dictionary of Irish Biography*. Βασιλική Ιρλανδική Ακαδημία. 000825.

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
--------------------

* Πολυμέσα σχετικά με το θέμα  Charles Cunningham Boycott στο Wikimedia Commons

  


|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
| Καθιερωμένοι όροι | 
* WorldCat
* VIAF: 70152855
* LCCN: nb99077573
* ISNI: 0000 0000 5339 1579
* GND: 135703840

 |

 |
Ο **Δημήτριος Λιανουλόπουλος** (1906-1969), του Αλεξίου, ήταν Έλληνας γιατρός, κλινικάρχης και πολιτικός. Υπηρέτησε ως βουλευτής Φωκίδας από το 1958 ως το 1963, εκλεγμένος με την ΕΡΕ. Νωρίτερα υπηρέτησε επί δύο θητείες ως Δήμαρχος Άμφισσας.

Πρώτα χρόνια και ιατρικό λειτούργημα
------------------------------------

Σπούδασε ιατρική στο Πανεπιστήμιο Αθηνών, αποκτώντας το πτυχίο του το 1929. Ειδικεύτηκε στην παθολογία και εργάστηκε σε κλινική που ίδρυσε ο ίδιος στο κτήριο του Δημητρίου Ταράτσα (αργότερα στο ισόγειο του ίδιου κτηρίου διατηρούσε το βουλευτικό του γραφείο), και στην οποία έδωσε το όνομα "Άγιοι Ανάργυροι".

### Δήμαρχος

Στις δημοτικές εκλογές του 1951 εξελέγη δήμαρχος Αμφίσσης, με τον συνδυασμό του να κερδίζει τις εκλογές με 851 ψήφους έναντι 814 για τον αντίπαλο συνδυασμό "Πρόοδος".  Επανεξελέγη δήμαρχος στις επόμενες εκλογές του 1954 ως ο μοναδικός υποψήφιος δήμαρχος με τον Ελληνικό Συναγερμό. Υπηρέτησε ως δήμαρχος μέχρι την παραίτησή του, τον Μάρτιο του 1958, προκειμένου να πολιτευτεί στις βουλευτικές εκλογές του 1958. Τον διαδέχθηκε ως δήμαρχος ο αντιπρόεδρος της Δημαρχιακής Επιτροπής, Κωνσταντίνος Δ. Κορδώνης.

### Κοινοβουλευτική δραστηριότητα

Στις εκλογές του 1958 εξελέγη βουλευτής Φωκίδας με την ΕΡΕ και επανεξελέγη στην ίδια εκλογική περιφέρεια το 1961.

Θάνατος
-------

Ο Δημήτριος Λιανουλόπουλος απεβίωσε σε ηλικία 63 ετών στην Αθήνα στις 17 Οκτωβρίου 1969 και ετάφη στην Άμφισσα. Στην κηδεία χοροστάτησε ο Σεβασμιότατος Μητροπολίτης Φωκίδος.

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
--------------------

* Εικόνα του Λιανουλόπουλου[*νεκρός σύνδεσμος*] (στη μέση) στο ΠΙΚΠΑ, τη δεκαετία του '50.

Παραπομπές
----------

1. 1 2  Μητρώο Γερουσιαστών και Βουλευτών 1929-1974 Βουλή των Ελλήνων, Εθνικό Τυπογραφείο, 1977 (σελ. 73).(pdf)
2. ↑  «Αρχοντικό Ταράτσα: Ένα επιβλητικό μέγαρο στην καρδιά της Άμφισσας (II) (έρευνα του εκπαιδευτικού Νίκου Παπούλια, δημοσίευση στην εφημερίδα "Εν Δελφοίς" (έντυπη έκδοση), 17 Απριλίου 2020)». *fokidanews.gr*. 18 Απριλίου 2020. Ανακτήθηκε στις 15 Μαΐου 2020.
3. ↑  Σεργουνιώτης, Χρονικόν Αμφίσσης 2007, σελ. 233.
4. ↑  εφ. Φωκίς, φύλλο 27ης Απριλίου 1951, σελ. 2.
5. ↑  εφ. Φωκίς, φύλλο 26ης Νοεμβρίου 1954, σελ. 2.
6. ↑  εφ. Φωκικός Λαός, Νέος Δήμαρχος, φύλλο 6ης Μαΐου 1958, σελ. 2.
7. ↑  Αρχείο Δήμου Άμφισσας - Δελφών.
8. ↑  εφ. Φωκίς, ΔΗΜ. ΛΙΑΝΟΥΛΟΠΟΥΛΟΣ, φύλλο 3ης Νοεμβρίου 1969, σελ. 1-2.
Ο **Χαράλαμπος (Μπάμπης) Μαστρογιάννης** (γεν. Αθήνα, 17 Αυγούστου 1951- 2 Φεβρουαρίου 2021) ήταν Έλληνας διεθνής ποδοσφαιριστής, με πολυετή καριέρα.

Ξεκίνησε το ποδόσφαιρο από την ομάδα της γενέτειρας περιοχής του, Εθνικό Αστέρα Καισαριανής, την περίοδο 1968-69 στην Β΄ Εθνική, με τα χρώματα του οποίου έγινε πολύ δημοφιλής. Αγωνιζόταν στη μεσαία γραμμή ως ηγετικός χαφ ("δεκάρι"), ενώ ήταν ιδιαίτερα αποτελεσματικός στις εκτελέσεις στημένων φάσεων. Είχε σκοράρει πάρα πολλές φορές με απευθείας κτυπήματα φάουλ, τα οποία αιφνιδίαζαν τους αντίπαλους τερματοφύλακες. Παρά τη φήμη του και όλες τις δελεαστικές προτάσεις που δεχόταν για μετεγγραφή, η διοίκηση της ομάδας του ουδέποτε τον παραχώρησε σε σύλλογο Α΄ Εθνικής. Ο Μαστρογιάννης ήταν ένας από τους ποδοσφαιριστές που παρότι δεν αγωνίσθηκαν ποτέ στη μεγάλη κατηγορία, έχαιραν αναγνωρισιμότητας και εκτίμησης από τους φιλάθλους όλων των ομάδων της εποχής τους. Με τη φανέλα του Εθνικού Αστέρα αγωνίστηκε μέχρι τα μέσα της δεκαετίας του 80, οπότε και το 1983 πήρε μεταγραφή στην Προοδευτική, για να επιστρέψει στην ομάδα της Καισαριανής ξανά το 1984. Το 1985 μεταπήδησε στον Κεραυνό Κερατέας, με τη φανέλα του οποίου τερμάτισε την ποδοσφαιρική του σταδιοδρομία το 1989, έχοντας αναδειχθεί Κυπελλούχος και Πρωταθλητής Ε.Π.Σ. Αθηνών το 1986 και το 1989 αντίστοιχα. Ήταν διεθνής με τη Μεσογειακή Ομάδα του 1975 και την Εθνική Ομάδα Νέων. Ο γιος του έγινε επίσης ποδοσφαιριστής.

Ο Μπάμπης Μαστρογιάννης απεβίωσε στις 2 Φεβρουαρίου 2021, θύμα τροχαίου ατυχήματος.

Παραπομπές
----------

1. ↑  "Σκοτώθηκε ο θρύλος της Καισαριανής Μπάμπης Μαστρογιάννης" Ανακτήθηκε στις 2/2/2021
2. ↑  "Η Προοδευτική απέκτησε τον άσσο Μαστρογιάννη", εφ. Αθλητική Ηχώ, 01/08/1983
3. ↑  "Ο Μπ. Μαστρογιάννης στον Κεραυνό Κερατέας", εφ. Φως των Σπορ, 14/09/1985, σελ. 4

Πηγές
-----

* Εφημερίδες "ΦΩΣ των Σπορ" & "Αθλητική Ηχώ"
Στα μαθηματικά, η **διαφορά τετραγώνων** είναι η αφαίρεση ενός τετραγώνου ενός αριθμού από ένα άλλο τετράγωνο αριθμού. Η διαφορά των τετραγώνων a^{2} και {\displaystyle b^{2}} μπορεί να παραγοντοποιηθεί ως 

{\displaystyle a^{2}-b^{2}=(a-b)\cdot (a+b)}.

Απόδειξη
--------

### Αλγεβρική απόδειξη

Η απόδειξη είναι σχετικά απλή και προκύπτει από τις βασικές ιδιότητες των πραγματικών αριθμών. Η απόδειξη ισχύει πιο γενικά σε κάθε αντιμεταθετικό δακτύλιο.

Ξεκινώντας από το δεξί μέλος, χρησιμοποιώντας την επιμεριστική ιδιότητα έχουμε ότι

{\displaystyle (a-b)\cdot (a+b)=a^{2}+ab-ba-b^{2}}.
Χρησιμοποιώντας την αντιμεταθετική ιδιότητα έχουμε ότι

{\displaystyle (a-b)\cdot (a+b)=a^{2}+ab-ab-b^{2}}.
Από τον ορισμό του αντίθετου αριθμού λαμβάνουμε ότι

{\displaystyle (a-b)\cdot (a+b)=a^{2}+0-b^{2}},
και από τον ορισμό του ουδέτερου στοιχείου, καταλήγουμε ότι

{\displaystyle (a-b)\cdot (a+b)=a^{2}-b^{2}}.
### Γεωμετρική απόδειξη

Παρακάτω δίνεται μία γεωμετρική απόδειξη με χρήση εμβαδών για την περίπτωση που a και b είναι πραγματικοί αριθμοί και {\displaystyle a\geq b}.

Γεωμετρική απόδειξη για την διαφορά τετραγώνων.

Εφαρμογές
---------

### Ρητοποίηση παρονομαστή

Η ταυτότητα της διαφοράς τετραγώνων χρησιμοποιείται για να κάνει τον παρονομαστή ενός κλάσματος ρητό αριθμό. Για παράδειγμα, αν έχουμε το κλάσμα 

{\displaystyle {\frac {5-{\sqrt {2}}}{{\sqrt {3}}+1}}},
τότε πολλαπλασιάζοντας τον αριθμητή και παρονομαστή με {\displaystyle {\sqrt {3}}-1}, λαμβάνουμε

{\displaystyle {\frac {(5-{\sqrt {2}})\cdot ({\sqrt {3}}-1)}{({\sqrt {3}}+1)\cdot ({\sqrt {3}}-1)}}={\frac {5{\sqrt {3}}-5-{\sqrt {6}}++{\sqrt {2}}}{({\sqrt {3}})^{2}-1^{2}}}={\frac {5{\sqrt {3}}-5-{\sqrt {6}}++{\sqrt {2}}}{2}},}
το οποίο κλάσμα έχει ρητό παρονομαστή. 

### Διαίρεση μιγαδικών αριθμών

Γενικεύοντας το παραπάνω, μπορούμε να υπολογίσουμε την διαίρεση δύο μιγαδικών αριθμών {\displaystyle z\_{1}=a+ib} και {\displaystyle z\_{2}=c+id}. Πιο συγκεκριμένα, 

{\displaystyle {\frac {a+ib}{c+id}}={\frac {(a+ib)\cdot (c-id)}{(c+id)\cdot (c-id)}}={\frac {ac-iad+ibc+bd}{c^{2}+d^{2}}}={\frac {ac+bd}{c^{2}+d^{2}}}+i\cdot {\frac {bc-ad}{c^{2}+d^{2}}}.}
### Παραγοντοποίηση Φερμάτ

Η ταυτότητα της διαφοράς τετραγώνων χρησιμοποιείται στον αλγόριθμο παραγοντοποίησης Φερμά.

Δείτε επίσης
------------

* Παραγοντοποίηση
* Διαφορά κύβων
* Ταυτότητα Sophie Germain

Παραπομπές
----------

1. ↑  Φιλιππίδης, Κ. «Μιγαδικοί αριθμοί» (PDF). Πανεπιστήμιο Δυτικής Μακεδονίας. Ανακτήθηκε στις 11 Ιουλίου 2023.
2. ↑  Αργυράκης, Δημήτριος· Βουργάνας, Παναγιώτης· Μεντής, Κωνσταντίνος· Τσικοπούλου, Σταματούλα· Χρυσοβέργης, Μιχαήλ. *Μαθηματικά Γ' Γυμνασίου*. Αθήνα: Διόφαντος.
Οι **6οι Βαλκανικοί Αγώνες καλαθοσφαίρισης** διεξήχθησαν από τις **16-20 Σεπτεμβρίου 1964** στο Βουκουρέστι, Ρουμανίας. Μετείχαν πέντε χώρες και νικήτρια αναδείχθηκε η Γιουγκοσλαβία για τέταρτη φορά. Εκτός συναγωνισμού συμμετείχε και η δεύτερη ομάδα της Ρουμανίας. Πρώτος σκόρερ της διοργάνωσης αναδείχθηκε ο Ραντιβόι Κόρατς με 101 πόντους.

Μεταλλιούχοι
------------

| Κατηγορία
 
  | Χρυσό
 
  | Αργυρό
 
  | Χάλκινο |
| --- | --- | --- | --- |
| Ανδρών |  Γιουγκοσλαβία |  Ρουμανία |  Ελλάδα |

Τα αποτελέσματα
---------------

16/09 Ρουμανία-Β΄Ρουμανία 70-46(36-15)
  

16/09 Ελλάδα-Γιουγκοσλαβία 73-92(40-45)
  

16/09 Βουλγαρία-Τουρκία 58-55(30-27)
  
 
17/09 Ελλάδα-Β΄Ρουμανία 67-65(32-32)
  

17/09 Γιουγκοσλαβία-Βουλγαρία 86-72(41-31)
  

17/09 Τουρκία-Ρουμανία 67-82(34-38)
  

18/09 Γιουγκοσλαβία-Β΄Ρουμανία 112-46(50-21)
  

18/09 Ελλάδα-Τουρκία 80-69(35-32)
  

18/09 Βουλγαρία-Ρουμανία 81-90(42-45)
  

19/09 Τουρκία-Β΄Ρουμανία 74-65(41-29)
  

19/09 Ελλάδα-Βουλγαρία 71-63(35-35)
  

19/09 Γιουγκοσλαβία-Ρουμανία 94-68(55-37)
  

20/09 Βουλγαρία-Β΄Ρουμανία 73-65(31-31)
  

20/09 Τουρκία-Γιουγκοσλαβία 62-91(24-43)
  

20/09 Ελλάδα-Ρουμανία 67-94(35-52)

Η βαθμολογία
------------

| Θέση | Ομάδα | ΑΓ | Ν | Η | ΠΥ | ΠΚ | ΔΙΑΦ |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| 1 | Σοσιαλιστική Ομοσπονδιακή Δημοκρατία της Γιουγκοσλαβίας Γιουγκοσλαβία  | 5 | 5 | 0 | 475 | 321 | +154 |
| 2 |  Ρουμανία | 5 | 4 | 1 | 404 | 355 | +49 |
| 3 | Ελλάδα Ελλάδα | 5 | 3 | 2 | 358 | 383 | -15 |
| 4 | Βουλγαρία Βουλγαρία  | 5 | 2 | 3 | 347 | 367 | -20 |
| 5 |  Τουρκία  | 5 | 1 | 4 | 327 | 376 | -49 |
| 6 |  Ρουμανία Β' | 5 | 1 | 5 | 287 | 396 | -109 |
|

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
--------------------

* Τι έγινε στις 20 προηγούμενες βαλκανιάδες - Αθλητική Ηχώ 14/9/1979, σελ.5[*νεκρός σύνδεσμος*]
* Όλοι οι αγώνες της Εθνικής Ελλάδος στο Βαλκανικό Πρωτάθλημα
* 
* Αρχειοθετήθηκε 2019-11-14 στο Wayback Machine.
* 
* 
* 
*

Πηγές
-----

* Durupınar, Mehmet. *Türk Basketbolunun 100 yıllık tarihi, (2009)*. Efes Pazarlama ve Dağıtım Ticaret A.Ş. (ISBN 978-975-00995-1-9)
* Milivoje Karalejić, Saša Jakovljević, Žarko Kandić, Vladimir Stanković, Milan Tasić, Ivica Mihajlović.  *Košarkaška enciklopedija 1946-2000 : muške reprezentacije (2001)* (ISBN 978-86-82989-03-5)
* 100 χρόνια Μπάσκετ 1891-1991, Περιοδικό Τρίποντο, 1991
Ο **Μιχαήλ Θεοτοκάς** (1872-1951) ήταν ο πατέρας του λογοτέχνη Γιώργου Θεοτοκά. Ήταν νομικός και διετέλεσε σύμβουλος του Οικουμενικού Πατριαρχείου και της Ελληνικής αντιπροσωπείας στη διάσκεψη της Λωζάνης.

Βίος
----

Ο **Μιχαήλ Θεοτοκάς** γεννήθηκε στο Πυργί της Χίου το 1872. Αφού τελείωσε τις Γυμνασιακές σπουδές στην ιδιαίτερη πατρίδα του σπούδασε νομικά στο Πανεπιστήμιο Αθηνών. Εγκαταστάθηκε στην Κωνσταντινούπολη.Παντρεύτηκε την Ανδρονίκη Νομικού και μαζί απέκτησαν δύο παιδιά: τον Γιώργο και την Μαρία-Ελένη. Το 1897 δημοσιέυει τη *Νομολογία του Οικουμενικού Πατριαρχείου*.
Διετέλεσε σύμβουλος των Πατριάρχη Κωνσταντίνος Ε΄ και Ιωακείμ Γ΄ Μεγαλοπρεπή και μέχρι το 1922, οπότε ήλθε στην Ελλάδα με την οικογένειά του.
Το 1910 εξελέγη αντιπρόσωπος της Κορυτσάς στην Εθνοσυνέλευση της Κωνσταντινουπόλεως. Τότε φυλακίζεται από τους Τούρκους. Συνέταξε υπόμνημα του Οικουμενικού Πατριαρχείου στη Διάσκεψη της Ειρήνης του 1919. Κλήθηκε από τον Ελευθέριο Βενιζέλο να συμμετάσχει αργότερα στη διάσκεψη της Λωζάνης. Ο Μιχαήλ Θεοτοκάς συνέταξε το Σχέδιο Σύμβασης Ανταλλαγής των πληθυσμών Ελλάδος-Τουρκίας.

Πέθανε στις 13 Φεβρουαρίου 1951

Συγγραφικό έργο
---------------

* *Νομικά και ιστορικά μελετήματα, 1947*

Πηγή
----

* Θεόδωρος Ξύδης, «Βιογραφικά και ιστορικά», Νέα Εστία,τομ.94 τχ.1114 (1η Δεκεμβρίου 1973), σελ.1559-1570 Αρχειοθετήθηκε 2020-08-04 στο Wayback Machine.

Eξωτερικοί σύνδεσμοι
--------------------

* Μιχαήλ Θεοτοκάς στον *Πανδέκτη*, του Εθνικού Ιδρύματος Ερευνών

|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
| Καθιερωμένοι όροι | 
* WorldCat
* VIAF: 89689887
* **ΕΒΕ**: 113526
* LCCN: no2014059766
* ISNI: 0000 0000 6176 4662

 |

 |