recursal/SuperWikiNEXT-32B huggingface dataset:
Ο **Ποσειδεών** είναι ο έκτος μήνας στο αττικό ημερολόγιο, ο οποίος ήταν αφιερωμένος στο θεό Ποσειδώνα και αντιστοιχούσε στο χρονικό διάστημα Νοεμβρίου- Δεκεμβρίου. Σε άλλες πόλεις της αρχαίας Ελλάδας εκτός από την Αθήνα, θεωρούνταν ο τελευταίος μήνας του χρόνου. 

Κάθε 2-3 χρόνια, προστίθετο ένας εμβόλιμος μήνας, ο **Ποσειδεών Β'**, ώστε η πρώτη ημέρα κάθε μήνα να συμπίπτει κατά το δυνατόν με τη Νέα Σελήνη.

Κυριότερες γιορτές κατά το μήνα αυτό ήταν 
τα Φαλληφόρια προς τιμήν του Διονύσου 
τα Αλώα, 
τα Πύραια,
τα Ποσείδεα, 
και τα Γαλάξια προς τιμήν του θεού Απόλλωνα κατά το Χειμερινό Ηλιοστάσιο στις 22 του μήνα, 
σε αντίθεση με τα Γαλάξια προς τιμήν της Ρέας-Κυβέλης κατά τον Ελαφηβολιώνα. 

Η τελευταία νύχτα του μήνα, η μεγαλύτερη επίσης νύχτα όλου του έτους, ήταν αφιερωμένη στις θεές Νύχτα και Δίκη.

Παραπομπές
----------

1. ↑  *Στην Αθήνα τελευταίος μήνας του χρόνου θεωρούνταν ο Σκιροφοριών.*

Πηγές
-----

* August Mommsen (1898). «Feste der Stadt Athen im Altertum, geordnet nach attischem Kalender» (στα Γερμανικά). B. G. Teubner. Ανακτήθηκε στις 20 Αυγούστου 2009.

  


|  |  |  |  |
| --- | --- | --- | --- |
| 

| π • σ • ε
Αττικό ημερολόγιο |
| --- |
|  |
| 
* Εκατομβαιών
* Μεταγειτνιών
* Βοηδρομιών
* Πυανεψιών
* Μαιμακτηριών
* Ποσειδεών
* Γαμηλιών
* Ανθεστηριών
* Ελαφηβολιών
* Μουνιχιών
* Θαργηλιών
* Σκιροφοριών
 |

 |
Συντεταγμένες: 15°35′40″N 61°22′10″W﻿ / ﻿15.59444°N 61.36944°W﻿ / 15.59444; -61.36944

Η **Χάμπστεντ** (αγγλικά: Hampstead) είναι ένα χωριό της Δομινίκας. Βρίσκεται στον Άγιο Ανδρέα. Βρίσκεται βορειοανατολικά της Δομινίκας και βόρεια του Αγίου Ανδρέα. Έχει πληθυσμό 495 κατοίκων (2001). Ήταν το μέρος που γυρίστηκε η ταινία "Πειρατές της Καραϊβικής: Το Μπαούλο του Νεκρού Άντρα".

Γεωγραφία
---------

Η Χάμπστεντ βρίσκεται βορειοανατολικά της Δομινίκας και βόρεια του Αγίου Ανδρέα. Βρίσκεται βορειοανατολικά της Ανς ντυ Με, βορειοδυτικά της Καλιμπισί και δυτικά του Ποταμού Χάμπστεντ, από τον οποίο πήρε το όνομά του.

Προέλευση του ονόματος
----------------------

Η Χάμπστεντ πήρε το όνομά της από το Ποταμό Χάμπστεντ, ο οποίος βρίσκεται ανατολικά της.

Δείτε επίσης
------------

* Κατάλογος οικισμών της Δομινίκας

Παραπομπές
----------

1. ↑  Word Gazetteer.[*νεκρός σύνδεσμος*]
2. ↑  «Piratesdominica». Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 4 Οκτωβρίου 2006. Ανακτήθηκε στις 11 Απριλίου 2012.

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
--------------------

|  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| 

| π • σ • ε
Άγιος Ανδρέας, Δομινίκα |
| --- |
|  |
|  | Χωριά | 
* Ανς ντυ Με
* Βιέιγ Καζ
* Γούντφορντ Χιλ
* Καλιμπισί
* Μαριγκό
* Μπενς
* Ντω ντ'Αν
* Ουέσλι
* Παι Μπους
* Πενβίλ
* Τιμπώ
* Χάμπστεντ
 |
|  |
| Κόλποι | 
* Μάνγκο Χόουλ
* Λοντοντερί
* Μίντλ Μπέυ
* Πάντο Χόουλ
* Κόλπος Σοφιά
* Κόλπος Γουόκερ'ς Ρεστ
* Μαριγκό
* Ραφ
* Λα Ταιλ
* Αγκουσά
* Οτρού
* Σάντουιτς
* Κόλπος Γκραντ Μπαπτίστ
* Κόλπος Πετίτ Μπαπτίστ
 |
|  |
| Ποτάμια | 
* Ανς ντυ Με
* Τουλαμάν
* Μέλβιλ Χωλ
* Ινδικός
* Χάμπστεντ
* Μπαμλαμπού
* Κάναλ
* Παγκουά
* Σαιντ Μαιρί
 |

 |
Συντεταγμένες: 44°24′29″N 8°54′03″E﻿ / ﻿44.408117°N 8.900795°E﻿ / 44.408117; 8.900795

Το **Παγκόσμιο Κέντρο Εμπορίου της Γένοβα** αποτελεί μία από τις έδρες του *WTC* στην Ιταλία. Το κτίριο έχει ύψος 102 μέτρων και χωρίζεται σε 25 ορόφους.

Ο ουρανοξύστης, σχεδιασμένος από την *Piero Gambacciani e Associati*, η οποία είναι επίσης υπεύθυνη για τον σχεδιασμό στην Γένοβα του ουρανοξύστη του Κόρτε Λαμπρουσίνι, φιλοξενεί το ειδικό τμήμα του Εμπορικού Επιμελητηρίου για την ανάπτυξη και προβολή των γενοβέζικων επιχειρήσεων στη διεθνή σκηνή.

Το WTC βρίσκεται στην Σαμπιερνταρένα, στον αριθμό 1 της *via De Marini*, την καρδιά του σύγχρονου διοικητικού κέντρου του Σαν Μπενίνιο, όχι ιδιαίτερα μακριά από το λιμάνι και τον φάρο και σε κοντινή απόσταση από έναν άλλο ουρανοξύστη ο οποίος ο επισκιάζει την συνοικία του Σαν Τεοντόρο, τον Ματιτόνε. Στην είσοδο του κτιρίου βρίσκεται ο σιδηροδρομικός σταθμός της Γένοβα-Βία ντι Φράντσια και σε μικρή απόσταση βρίσκεται η έξοδος του αυτοκινητόδρομου *Genova-Ovest*, καθώς και ο σταθμός *Dinegro* του Μετρό της Γένοβα.

Παραπομπές
----------

1. ↑  (Αγγλικά)Dati del World Trade Center su www.emporis.com

Εξωτερικός Σύνδεσμος
--------------------

|  |  |
| --- | --- |
| εικονίδιο Ιταλία | Πύλη Ιταλία |

* (Αγγλικά)Σελίδα του Παγκόσμιου Κέντρου Εμπορίου στο www.emporis.com
Το **Χάμιλτον** ή **Κιρικιριρόα** (αγγλ. *Hamilton*, μάορι *Kirikiriroa*) είναι μεγάλη πόλη της Νέας Ζηλανδίας, στο Βόρειο Νησί. Κτισμένη στις όχθες του ποταμού Γουαϊκάτο, είναι η τέταρτη μεγαλύτερη σε πληθυσμό πόλη της χώρας, με 178.500 κατοίκους. Αποτελεί την έδρα και πολυπληθέστερη πόλη της Περιφέρειας Γουάικατο. Η πόλη καταλαμβάνει έκταση ξηράς περί τα 110 τετραγωνικά χιλιόμετρα ενώ υπάρχει και η ευρύτερη «Αστική περιοχή του Χάμιλτον», που συμπεριλαμβάνει τις γειτονικές πόλεις Νγκαρουαγουάχια, Τε Αγουάμουτου και Κέιμπριτζ, και έχει 241.200 κατοίκους.

Στην περιοχή που καλύπτει σήμερα η πόλη βρίσκονταν αρχικώς αρκετά χωριά των ιθαγενών Μάορι, μεταξύ των οποίων και το Κιρικιριρόα, που είναι και το σημερινό όνομα του Χάμιλτον στη γλώσσα των Μάορι.

Αρχικώς η οικονομία του Χάμιλτον βασιζόταν στον αγροτικό τομέα, αλλά σήμερα είναι πολυσχιδής και η αστική περιοχή είναι η τρίτη ταχύτερα αναπτυσσόμενη στη Νέα Ζηλανδία, πίσω από το Πουκεκόχε και το Όκλαντ. Οι Κήποι του Χάμιλτον είναι το δημοφιλέστερο τουριστικό αξιοθέατο της περιοχής του Χάμιλτον. Η εκπαίδευση και η έρευνα διαδραματίζουν σημαντικό ρόλο στη ζωή και την οικονομία της πόλεως, καθώς σε αυτή ζουν περί τους 40.000 φοιτητές και σπουδαστές της τριτοβάθμιας παιδείας, καθώς και χίλιοι περίπου επιστήμονες με διδακτορικό.

Το 2020 το Χάμιλτον κέρδισε τον τίτλο της «ομορφότερης μεγάλης πόλης» της Νέας Ζηλανδίας.

«Αδελφές» πόλεις
----------------

Το Χάμιλτον είναι «αδελφοποιημένο» με τις εξής 4 πόλεις:

* Σακραμέντο των ΗΠΑ
* Σαϊτάμα της Ιαπωνίας
* Γού-σι της Κίνας
* Τσενγκτού της Κίνας

Παραπομπές
----------

1. ↑  (Γερμανικά, Αγγλικά, Γαλλικά, Ισπανικά, Ιταλικά) *archINFORM*. 45422. Ανακτήθηκε στις 6  Αυγούστου 2018.
2. ↑  nzdotstat.stats.govt.nz/wbos/Index.aspx?DataSetCode=TABLECODE7981.
3. ↑
4. ↑  «Hamilton City Council». Internal Affairs. Ανακτήθηκε στις 9 Δεκεμβρίου 2014.
5. ↑  «Subnational Population Estimates». Ανακτήθηκε στις 23 Ιανουαρίου 2011.
6. ↑  «Hamilton's Economy». Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 24 Ιουλίου 2011. Ανακτήθηκε στις 23 Ιανουαρίου 2011.
7. ↑  «Hamilton and Whanganui tie for most beautiful city in New Zealand». *Stuff*. 29 Οκτωβρίου 2020. Ανακτήθηκε στις 30 Οκτωβρίου 2020.
8. ↑  «Sister City Programmes and International Partnerships». Hamilton City Council. Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 12 Απριλίου 2017. Ανακτήθηκε στις 12 Απριλίου 2017.

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
--------------------

* Ιστότοπος του Δήμου του Χάμιλτον
* Το Χάμιλτον στα «Βικιταξίδια»
* Πληροφορίες για επισκέπτες
* Χάρτης του 1954 που δείχνει τις φάσεις της αναπτύξεως της πόλεως από το 1917

|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
| Καθιερωμένοι όροι | 
* WorldCat
* VIAF: 144757840
* LCCN: n82140125
* GND: 4493831-7

 |

 |
Ο **Ρόμπερτ Τραμπ** (*Robert Stewart Trump* ; 26 Αυγούστου 1948 - 15 Αυγούστου 2020) ήταν Αμερικανός επιχειρηματίας, μεσίτης και ο μικρότερος αδερφός του προέδρου των ΗΠΑ Ντόναλντ Τραμπ.

Βιογραφία
---------

Ο Τραμπ ήταν γιος του Φρεντ Τραμπ και της Μαίρη-Ανν ΜακΛέοντ. Έγινε μέλος της οικογενειακής επιχείρησης και διοικούσε τις μεσιτικές επιχειρήσεις του Οργανισμού Τραμπ έξω από το Μανχάτταν. Υπηρέτησε στο διοικητικό συμβούλιο της ZeniMax Media από το 2000 έως το 2020.

Προσωπική ζωή
-------------

Ο Τραμπ παντρεύτηκε την Blaine Beard, την οποία συνάντησε σε μια φιλανθρωπική οργάνωση. Οι δυο τους πήραν διαζύγιο το 2007.

Ο Τραμπ είχε τέσσερα αδέρφια, μεταξύ των οποίων τον Πρόεδρο των ΗΠΑ Ντόναλντ Τραμπ. Ζούσε στο Μίλμπρουκ της Νέας Υόρκης.

Σύμφωνα με τα αμερικανικά μέσα ενημέρωσης, ο Τραμπ ήταν ιδιαίτερα επιφυλακτικός και απείχε από την δημοσιότητα. Ορισμένοι φίλοι και γείτονες ανέφεραν ότι διέθετε μια πολύ διαφορετική προσωπικότητα από εκείνην του αδερφού του Ντόναλντ Τραμπ. Ήταν γνωστός για την γενναιοδωρία, την μετριοπάθεια και την φιλανθρωπία του.

Θάνατος
-------

Στις 15 Αυγούστου, ο Λευκός Οίκος ανακοίνωσε ότι νοσηλεύτηκε και την επόμενη ημέρα ότι πέθανε. Η Μαίρη Τραμπ δήλωσε σε μια συνέντευξη λίγες μέρες πριν τον θάνατό του ότι ο Ρόμπερτ Τραμπ ήταν άρρωστος και είχε νοσηλευτεί "αρκετές φορές κατά τους τελευταίους τρεις μήνες".

Σε μια δήλωσή του, ο Πρόεδρος Τραμπ δήλωσε : "Δεν ήταν απλώς ο αδερφός μου, ήταν ο καλύτερος φίλος μου".

Παραπομπές
----------

1. ↑  (Standard Taiwanese Mandarin) newtalk.tw/news/view/2020-08-16/451573. Ανακτήθηκε στις 18  Αυγούστου 2020.
2. ↑  www.afpbb.com/articles/-/3299384?act=all.
3. ↑  (Standard Taiwanese Mandarin) www.setn.com/News.aspx?NewsID=797957. Ανακτήθηκε στις 18  Αυγούστου 2020.
4. ↑  (Standard Taiwanese Mandarin) www.ettoday.net/news/20200816/1785995.htm. Ανακτήθηκε στις 18  Αυγούστου 2020.
Ο **Σαμίρ Γκούντα**, γεννημένος στις 3 Μαΐου 1972 στη Μανσούρα της Αιγύπτου, είναι πρώην επαγγελματίας καλαθοσφαιριστής. Έχει ύψος 2,18 μέτρα και αγωνιζόταν στην θέση του σέντερ.

Καριέρα
-------

Ο Γκούντα αγωνίστηκε με την εθνική Αιγύπτου στο Μουντομπάσκετ του Καναδά το 1994, όπου συμμετείχε σε οκτώ αγώνες με 13,8 πόντους και 8,1 ριμπάουντ μέσο όρο.

Την σεζόν 1994-95 αγωνίστηκε στο Πουέρτο Ρίκο και την Πιράτας ντε Κεμπραντίγιας, με 13,0 πόντους και 10,0 ριμπάουντ ανά αγώνα σε 27 παιχνίδια. Την επόμενη σεζόν έπαιξε για πρώτη φορά στο πρωτάθλημα της Α1 με την ομάδα του Άρη, με 8,3 πόντους σε 12 ματς.

Το 1996-97 συμμετείχε και πάλι στο ελληνικό πρωτάθλημα, με την ομάδα του ΒΑΟ όντας πρώτος ριμπάουντερ και μπλοκέρ του πρωταθλήματος, ενώ το 1997-1998 κατέκτησε την έβδομη θέση με το Ηράκλειο. Την τελευταία του χρονιά στο ελληνικό πρωτάθλημα, κατετάγη όγδοος με την ομάδα του Περιστερίου.

Ακολούθησαν διάφορα περάσματα από τον Λίβανο, τα Ηνωμένα Αραβικά Εμιράτα, την Αίγυπτο και την Συρία, ενώ το 2003 αγωνίστηκε στην Τουρκία και την Φενερμπαχτσέ για δώδεκα παιχνίδια. Στην Κύπρο αγωνίστηκε στον Απόλλων Λεμεσού και τον Αχιλλέα Καϊμακλίου.

Παραπομπές
----------

1. ↑  «Samir Mahmoud Ahmed Gouda's profile | 1994 World Championship for Men - FIBA». Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 20 Οκτωβρίου 2020. Ανακτήθηκε στις 19 Οκτωβρίου 2020.
2. ↑  «Statistics from Samir Gouda in BSN (Puerto Rico)». Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 21 Οκτωβρίου 2020. Ανακτήθηκε στις 19 Οκτωβρίου 2020.
3. ↑  ΜΠΑΣΚΕΤ Α1 Οι ισορροπίες άντεξαν - Οι μεγάλοι κινδύνεψαν, αλλά γλίτωσαν...|Κυριακή 13 Σεπτέμβρη 1998 - Ριζοσπάστης
4. ↑  Παρέλαση στον αθλητικό δικαστή - Σε απολογία για τα επεισόδια ΠΑΟ, αδελφοί Γιαννακόπουλοι, Ιωαννίδης, Χριστοδούλου και Αλεξάντερ|Τρίτη 12 Μάη 1998 - Ριζοσπάστης
5. ↑  ΓΚΟΥΝΤΑ ΣΑΜΙΡ (GOUDA SAMIR) | Basketbook
6. ↑  Samir Gouda - Turkish Basketball Super Liga - TBLStat.net
Οι **πολύχαιτοι** (Polychaeta) είναι παραφυλετική ομάδα δακτυλιοσκώληκων, συνήθως θαλασσίων. Κάθε τμήμα του σώματος έχει σαρκώδεις προεξοχές οι οποίες αποκαλούνται παραπόδια, που έχουν τριχίδια τα οποία ονομάζονται χαίτες και αποτελούνται από χιτίνη. Έχουν περιγραφεί περισσότερα από 10.000 είδη στην ομάδα. 

Οι πολύχαιτοι είναι τάξη διαδεδομένη, με είδη που ζουν από τους κρύους ωκεανούς και τις αβύσσους μέχρι είδη που ανέχονται τις ακραία υψηλές θερμοκρασίες κοντά στις υδροθερμικές καμινάδες. Οι πολύχαιτοι απαντούν σε όλους τους ωκεανούς της Γης σε όλα τα βάθη, από μορφές που ζουν ως πλαγκτόν κοντά στην επιφάνεια, μέχρι είδη μήκους 2-3 εκατοστών που παρατηρήθηκαν στον πυθμένα της τάφρου των Μαριανών, στο σημείο Τσάλεντζερ, το βαθύτερο σημείο των ωκεανών της Γης. Μόλις 168 είδη είναι γνωστό ότι ζουν στο γλυκό νερό, που αντιστοιχεί σε ποσοστό μικρότερο του 2% των συνολικών ειδών πολύχαιτων.

Το κεφάλι είναι σχετικά καλά αναπτυγμένο σε σχέση με άλλους σκώληκες. Το κεφάλι προβάλλει σε σχέση με σώμα και δύο με τέσσερα ζεύγη μάτια, αν και κάποια είδη είναι τυφλά. Είναι συνήθως απλά όργανα που μπορούν να ξεχωρίσουν μόνο το φως και τη σκιά, αν και κάποια είδη έχουν πιο εξελιγμένους οφθαλμούς. Το κεφάλι διαθέτει επίσης κεραίες και βλεφαρίδες με χημειοϋποδοχείς που βοηθούν στον σκώληκα να βρει τροφή.

Παραπομπές
----------

1. ↑  Struck, T. H.; Paul, C.; Hill, N.; Hartmann, S.; Hösel, C.; Kube, M.; Lieb, B.; Meyer, A. *και άλλοι*. (2011). «Phylogenomic analyses unravel annelid evolution». *Nature* **471** (7336): 95–98. doi:10.1038/nature09864. PMID 21368831. Bibcode: 2011Natur.471...95S.
2. 1 2 3  Barnes, Robert D. (1982). *Invertebrate Zoology*. Philadelphia, PA: Holt-Saunders International. σελίδες 469–525. ISBN 978-0-03-056747-6.
3. ↑  Geography of Guam  Αρχειοθετήθηκε 1996-10-27 στο Wayback Machine. ns.gov.gu Accessed Oct. 8, 2009
4. ↑  Glasby, Cristopher; Timm, Tarmo (2008). «Global diversity of polychaetes (Polychaeta: Annelida) in freshwater». *Hydrobiologia* **595** (1: Freshwater Animal Diversity Assessment): 107–115. doi:10.1007/s10750-007-9008-2.
Στην ελληνική μυθολογία με το όνομα **Πρυμνεύς** (εναλλακτικά: **Πρυμνέας**), δηλαδή ουσιαστικά ο ναυτικός του οποίου η θέση είναι στην πρύμνη του πλοίου και συνεκδοχικά πηδαλιούχος, είναι γνωστός ένας από τους νεαρούς ευγενείς Φαίακες που πήγαν στους αγώνες τους οποίους διοργάνωσε ο βασιλιάς των Φαιάκων Αλκίνοος προς τιμή του Οδυσσέα. Ο Πρυμνεύς αναφέρεται στο ηρωικό έπος της αρχαίας ελληνικής λογοτεχνίας *Οδύσσεια* του Ομήρου και συγκεκριμένα στον Στίχο 112 της Ραψωδίας Θ (ως «Πρυμνιάς» στη μετάφραση του Ζ. Σίδερη).

Πηγές
-----

* Κρουσίου: *Λεξικόν Ομηρικόν*, διασκευή από την έκτη γερμανική έκδ. υπό Ι. Πανταζίδου, έκδοση «Βιβλιεκδοτικά καταστήματα Αναστασίου Δ. Φέξη», Αθήνα 1901, σελίδα 778.
Ο **Πρωθυπουργός της Αϊτής** είναι ο αρχηγός κυβέρνησης της Αϊτής και διορίζει το υπουργικό συμβούλιο, αφού συμβουλευτεί τον Πρόεδρο. Ο διορισμός του γίνεται από τον πρόεδρο της χώρας, σύμφωνα με το Σύνταγμα και πρέπει να εγκριθεί από την Εθνοσυνέλευση. Ο πρωθυπουργός θέτει σε ισχύ τους νόμους και, μαζί με τον Πρόεδρο, είναι αρμόδιος για την εθνική άμυνα της χώρας. Επιπρόσθετα, ο Πρωθυπουργός επιβλέπει την Εθνική Επιτροπή για τις Προμήθειες (CNMP), που αποτελεί ένα αποκεντρωμένο σώμα.

Δείτε επίσης
------------

* Κατάλογος πρωθυπουργών της Αϊτής

Παραπομπές
----------

1. ↑  «The World Factbook, Haiti». CIA. Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 31 Ιανουαρίου 2016. Ανακτήθηκε στις 22 Ιανουαρίου 2015.
2. ↑
Τα **Φεβρουάλια** ήταν αρχαία ρωμαϊκή εορτή που τελούνταν στο τελευταίο μήνα του ρωμαϊκού ημερολογίου, τον μήνα Φεμπρουάνους (Februanus) εξ ου και η ονομασία τους.

Οι εορτές αυτές είχαν χαρακτήρα θρησκευτικού εξαγνισμού όπου και προσφέρονταν ιδιαίτερες τιμές στους νεκρούς. Έναντι των εορτών αυτών υπήρχε κατά την ρωμαϊκή μυθολογία ο θεός Φέμπρουους (Februus) που αργότερα όμως φέρεται να ταυτίστηκε με τον Dis Pater που αποτελούσε ακριβώς την ιδεατή προσωποποίηση των καθαρτήριων τελετουργιών.

* Πολλοί ιστορικοί ερευνητές θεωρούν ότι τα Φεβρουάλια αποτελούν εξέλιξη μια πανάρχαιας εορτής της υπαίθρου τα Λουπερκάλια που τελούσαν αρχαίοι Έλληνες άποικοι της περιοχής προς τιμή του θεού Παν.

Πηγές
-----

* Εγκυκλοπαίδεια Πάπυρος Larousse Britannica τομ.59ος, σελ.203.
Συντεταγμένες: 19°12′19.01″N 69°20′11.00″W﻿ / ﻿19.2052806°N 69.3363889°W﻿ / 19.2052806; -69.3363889

Για την επαρχία, δείτε: Επαρχία Σαμανά.  
Η **Σαμανά** (ισπαν.: Samaná) ή **Σάντα Μπάρμπαρα ντε Σαμανά** είναι μια πόλη της Δομινικανής Δημοκρατίας. Είναι η πρωτεύουσα της επαρχίας και του Δήμου Σαμανά. Βρίσκεται βορειοανατολικά της Δομινικανής Δημοκρατίας, στη βόρεια ακτή του κόλπος Σαμανά. Είναι η σημαντικότερη πόλη παρακολούθησης φαλαινών.

Ιστορία
-------

Η πόλη βρέθηκε το 1756 με το όνομα *Σάντα Μπάρμπαρα ντε Σαμανά* από τον Ισπανό κυβερνήτη Φρανσίσκο Ρούμπιο ι Πενιαράντα (Francisco Rubio y Peñaranda) κατά τη διάρκεια της αποικιακής περιόδου.

### Ονομασία

Η πόλη ονομάστηκε *Σάντα Μπάρμπαρα ντε Σαμανά* από τη βασίλισα Μπάρμπαρα ντε Μπραγάνσα, γυναίκα του βασιλιά Φρέντερικ VI της Ισπανίας.

Δημογραφικά στοιχεία
--------------------

Η Σαμανά έχει πληθυσμό 51.501 κατοίκους (2002), από τους οποίους οι 10.692 (79.24% του συνολικού πληθυσμού) είναι αστικός πληθυσμός. Από το συνολικό πληθυσμό οι 26.317 είναι άντρες και οι 25.184 γυναίκες. 

Πολλές οικογένειες ήρθαν από τα Κανάρια Νησιά για να μίνουν στη Σαμανά.

Γεωγραφία
---------

Η Σαμανά βρίσκεται σε μια μικρή πεδιάδα κοντά στην ακτή αλλά, τώρα, σχεδόν όλη η πόλη βρίσκεται σε λόφους που περιβάλλουν την πεδιάδα.

Η Σαμανά έχει έκταση 412.11 τ.χλμ. (περίπου το 49% της επαρχίας Σαμανά).

### Κλίμα

Το ετήσιο ύψος βροχής είναι 2,349.8 mm και η ετήσια θερμοκρασία 26.5ο C.

Δείτε επίσης
------------

* Σαμανά (επαρχία)

Παραπομπές
----------

1. ↑  Ανακτήθηκε στις 13  Νοεμβρίου 2018.
2. ↑  www.one.gob.do/media/ohbh0mih/informegeneral-censo-2010.pdf.

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
--------------------

* Πολυμέσα σχετικά με το θέμα  Santa Bárbara de Samaná στο Wikimedia Commons

  


|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
| Καθιερωμένοι όροι | 
* WorldCat
* VIAF: 145462091
* LCCN: n84009293

 |

 |
Πετροχημικό εργοστάσιο στη Λουϊζιάνα (ΗΠΑ)

|  |
| --- |
| Μέρος σειράς στη |
| Χημική μηχανική |
| * Περιγραφή
* Ιστορία
* Ευρετήριο
 |
| 
Βασικές αρχές |
| * Βιομηχανία
* Μηχανικός
* Διεργασία
* Λειτουργία μονάδας
* Κινητική
* Φαινόμενα μεταφοράς
 |
| Μονάδα διεργασιών |
| * Χημική μονάδα
* Χημικός αντιδραστήρας
* Διεργασίες διαχωρισμού
 |
| 
Πτυχές |
| * Μεταφορά θερμότητας
* Μεταφορά μάζας
* Ρευστοδυναμική
* Σχεδιασμός διεργασίας
* Έλεγχος διεργασίας
* Χημική θερμοδυναμική
* Μηχανική χημικής αντίδρασης
 |
| Κατηγορία Κατηγορία |
| π • σ • ε
 |

Με τον συλλογικό όρο **χημική βιομηχανία** χαρακτηρίζεται τόσο κατά σύνολο όσο και κατά μονάδα οι βιομηχανικές επιχειρήσεις που έχουν ως κύριο και αποκλειστικό αντικείμενο δραστηριότητας την μεταποίηση φυσικών πρώτων υλών σε συνθετικές πρώτες ύλες.

Αν και υφίστανται πολλές βιομηχανίες με χημικές δραστηριότητες εν τούτοις υπάρχουν ασαφή όρια προσδιορισμού τους, που σημαίνει ότι δεν συμπεριλαμβάνονται όλες στον όρο αυτό υπό τη στενή του έννοια. Τέτοιες για παράδειγμα βιομηχανίες είναι η μεταλλουργία, η πετρελαϊκή βιομηχανία, (εκτός της πετροχημικής), καθώς και οι βιομηχανίες αλκοολούχων ποτών, απορρυπαντικών, βαφείων, γυαλιού, δέρματος, ζάχαρης, κυτταρίνης, τσιμέντου, φωτογραφικών αναπαραγωγών κ.λπ.

Κατά την ευρύτερη αποδεκτή βιομηχανική ταξινόμηση η χημική βιομηχανία διακρίνεται σε δύο βασικούς κλάδους στην "ορυκτή χημική βιομηχανία" και στην "οργανική χημική βιομηχανία". Και οι δύο αυτοί κλάδοι περιλαμβάνουν επεξεργασία και παραγωγή βασικών προϊόντων είτε ανόργανων, είτε οργανικών που σε μεγάλο ποσοστό των βιομηχανιών αυτών αναχρησιμοποιούν για την τελική παραγωγή καταναλωτικών αγαθών.

Πηγές
-----

* "Εγκυκλοπαίδεια Πάπυρος Larousse Britannica" τομ.61ος, σελ.109.

|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
| Καθιερωμένοι όροι | 
* WorldCat
* LCCN: sh85022913
* GND: 4009848-5
* HDS: 014007
* NDL: 00564423
* NKC: ph119158
* BNE: XX526541

 |

 |
Στην ελληνική μυθολογία ο **Χρύσιππος** ήταν ένας ωραιότατος νέος, νόθος γιος του Πέλοπα και της Νύμφης Αξιόπης. Κατά την πελοποννησιακή παράδοση (που την αναφέρουν οι Ελλάνικος και Θουκυδίδης), επειδή ο Πέλοπας τον υπεραγαπούσε, η σύζυγος του Πέλοπα, η Ιπποδάμεια, φοβήθηκε ότι τον προόριζε για διάδοχό του, οπότε εξώθησε τους γιους της Θυέστη και Ατρέα στη δολοφονία του Χρυσίππου. Ο Πέλοπας τότε εξόρισε τους Θυέστη και Ατρέα, και τότε η Ιπποδάμεια εκπατρίσθηκε από μόνη της ή αυτοκτόνησε.

Η βοιωτική παράδοση αναφέρει ότι ο Χρύσιππος απήχθη από τον Δία ή από τον Λάιο, βασιλιά των Θηβών. Ο Λάιος μάλιστα πιθανολογείται ότι τον συνόδευε ως δάσκαλος στους αγώνες Νέμεα και τον ερωτεύθηκε. Ο Χρύσιππος αυτοκτόνησε από τη ντροπή του με το ξίφος του. Τότε, προκειμένου να τιμωρήσει τον Λάιο για την ύβρη του απέναντι στους Νόμους, η θεά `Ηρα, έστειλε στη Θήβα τη Σφίγγα και προκάλεσε λοιμό (ασθένειες) και λιμό (πείνα) στην πόλη. Κατά άλλους η τιμωρία επήλθε ύστερα από την κατάρα που εξαπέλυσε ο Πέλοπας προς τον Λάιο.
Μία παραλλαγή αποδίδει στον Απόλλωνα των Δελφών την τιμωρία του Λαΐου.

Παρατηρούμε ότι στο πρόσωπο του Χρυσίππου (όλοι οι μύθοι για τον οποίο σχετίζονται με τον θάνατό του) συνδέονται οι παραδόσεις που σχετίζονται με τα δύο «καταραμένα» γένη, που έγιναν διάσημα από την αρχαία ελληνική τραγωδία: τους Ατρείδες των Μυκηνών και τους Λαβδακίδες των Θηβών.

Πηγές
-----

* *Νέα Ελληνική Εγκυκλοπαίδεια* «Χάρη Πάτση», τόμος 22, Αθήνα 1975.
Στους Έλληνες του Πόντου πιο διαδεδομένος ήταν ο όρος **χαρά**, που υπογράμμιζε το χαρμόσυνο τούτο γεγονός. Η ιεροτελεστία του **ποντιακού γάμου**, η ιερότητα του συζυγικού δεσμού, η λαϊκή αντίληψη και πίστη στο ηθικό και κοινωνικό του περιεχόμενο εναρμονίζονται πλήρως με το ουσιαστικό περιεχόμενο του ορισμού του γάμου, που έδωσε ο Ερ. Μοδεστίνος: « Γάμος εστίν ανδρός και γυναικός συνάφεια και συγκλήρωσις του βίου παντός, θείου τε και ανθρωπίνου δικαίου κοινωνία.»

Οι Πόντιοι πάντρευαν τα παιδιά τους πολύ νωρίς, συνήθως, 20-23 χρόνων τα αγόρια και σε μικρότερη ηλικία τα κορίτσια. Αν το κορίτσι περνούσε το εικοστό έτος συνήθιζαν να τη λένε γεροντοκόρη. Πολλές φορές οι γονείς λογόδιναν την κόρη τους όταν αυτή έπαιζε με τα παιδάκια της γειτονιάς. Την τύχη της κοπέλας όριζε ο δυναμικός πατέρας, αφού η συγκατάνευσή της στο γάμο ήταν περιττή. Ούτε όμως και ο νέος μπορούσε να έχει τη δική του γνώμη για τη μελλοντική του σύζυγο. Ο λόγος του πατέρα ήταν νόμος απαράβατος. Η ψυχολογική βία δημιουργούσε ψυχολογική αντι-βία, η οποία μην μπορώντας αλλιώς να αντιδράσει, γινόταν διαλάλημα της μούσας και ταυτόχρονα μήνυμα προς τον ιερέα:

> Η ψύ' την ψυν όντας κι ‘θελ  
> 
> 
> 
> Ποπά ντο στεφανώνεις;  
> 
> Δυο μαχαίρα δίστομα  
> 
> Ε συ φερτς κι ανταμώνεις!
>   
>   
> 
> Όταν οι δυο ψυχές δεν αγαπιούνται,  
> 
> Παπά πώς στεφανώνεις;  
> 
> Μαχαίρια δυο δίστομα,  
> 
> 
> 
> Φέρνεις κι ανταμώνεις!
> 
> 

Η συγκατάθεση των γονιών για το γάμο της κόρης τους λεγόταν **λογόπαρμαν**. Η πρώτη συμφωνία για την ημέρα του γάμου γινόταν στα "τελειώματα", στο "ψαλάφεμαν". Αλλά όταν πλησίαζε ο καιρός του γάμου πήγαιναν 7-8 μέρες πριν από τη στέψη, το βράδυ συνήθως, οι στενοί συγγενείς του νέου, στο σπίτι της κόρης και έπαιρναν το λόγο, δηλαδή την τελευταία διαβεβαίωση. Έλεγαν: "Εμείς λέγομε σα οχτώ απάν να εφτάμε το γάμον. Ντο λέτε κι εσείς;". Όταν συμφωνούσαν για την ημερομηνία, γινόταν το κέρασμα της νύφης, ομελέτα ή τζαμούρ με μπόλικο βούτυρο. Τότε μάλιστα κλείδωναν κι ένα λουκέτο και το έβαζαν στην τσέπη του γαμπρού. Θα το ξεκλείδωνε όταν πήγαινε να σμίξει με τη νύφη, στη νυφική παστάδα το βράδυ της Δευτέρας.

Στον Πόντο δεν υπήρχε ο αναχρονιστικός θεσμός της προίκας. Η νύφη έκανε δώρα μόνο στο γαμπρό, στα καινούρια γονικά και στους κοντινούς συγγενείς. Παρόλα αυτά συνηθιζόταν να μεταφέρουν τα πράγματα (προίκα) της νύφης πάνω σε κάρο, συνοδευόμενο από λυράρη που έπαιζε τραγούδια του γάμου, προσκαλώντας τον κόσμο (λάλεμα) στη "χαρά".

Παραπομπές
----------

1. ↑  «Μοδεστίνος, Ιουστινιανού [[Πανδέκτης]], Βιβλίο ΚΓ', Κεφάλαιο Β', παράγραφος 1». Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 19 Νοεμβρίου 2010. Ανακτήθηκε στις 4 Οκτωβρίου 2010.
Ο **Ποσείδιππος**, αναφερόμενος και ως **Ποσείδιππος ο Κασσανδρεύς** ήταν κωμικός ποιητής από την Κασσάνδρεια της Χαλκιδικής. Ήταν ένας από τους πιο αγαπητούς συγγραφείς κωμωδιών στην εποχή του και αναδείχθηκε τέσσερις φορές νικητής σε δραματικούς αγώνες από το 289 π.Χ. και μετά. Η εκτίμηση του κοινού προς το πρόσωπό του προκύπτει και από το γεγονός ότι του είχαν φτιάξει δύο τουλάχιστον αγάλματα (το ένα σώζεται στο Βρετανικό Μουσείο ενώ από το άλλο διασώθηκε μόνο η βάση του, που βρέθηκε στη Δήλο).

Είναι γνωστό ότι έγραψε τριάντα κωμωδίες, γνωρίζουμε όμως μόνο τους τίτλους από δεκαεφτά από αυτές ενώ έχουν διασωθεί και ορισμένα αποσπάσματα από κάποια από τα έργα του. Από την κωμωδία του με τίτλο *Αποκλειομένη* γνωρίζουμε τους έξι τελευταίους στίχους που έχουν ομοιότητες με τους τελευταίους στίχους του *Δύσκολου* του Μενάνδρου. Κατά τον Αύλο Γέλλιο οι κωμωδίες του Ποσείδιππου παίχτηκαν ακόμα και στην Ρώμη, μεταφρασμένες ή διασκευασμένες.

Ο Ποσείδιππος δημιούργησε ένα νέο κωμικό πρόσωπο, τον δούλο μάγειρο, που σημείωσε ιδιαίτερη επιτυχία, φαίνεται δε ότι στα έργα του η μορφή αυτή είχε πρωτεύοντα ρόλο.

Με δαπάνες του Ποσείδιππου κατασκευάστηκε στην Αθήνα το Ποσειδίππειο, ειδικό αφιέρωμά του στο ιερό των τεχνιτών της πόλης.

Πηγή
----

* Εγκυκλοπαίδεια Πάπυρος Λαρούς Μπριτάννικα,τ.43

Παραπομπές
----------

1. ↑  Μακεδόνες ποιητές (3)[*νεκρός σύνδεσμος*], Θανάσης Γεωργιάδης, 10/02/2008 Δημοσιογραφικό Συγκρότημα Μακεδονία
2. ↑  «Κυνικοί». Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 8 Οκτωβρίου 2012. Ανακτήθηκε στις 19 Μαΐου 2012.
3. ↑  Etimilogia de Euthanasia, etimologias.dechile.net, ανακτήθηκε στις 18/5/2012

  


|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
| Καθιερωμένοι όροι | 
* VIAF: 74242445
* GND: 102404178

 |

 |
Το **φεγγαρόψαρο** (επιστημονική ονομασία: *Mola mola*) είναι ένα από τα βαρύτερα γνωστά οστέινα ψάρια, με βάρος που συνήθως κυμαίνεται ανάμεσα στα 250 και στα 1.000 κιλά. Το είδος απαντάται στα τροπικά και εύκρατα νερά το κόσμου. Θυμίζει κεφάλι ψαριού με ουρά και το σώμα του είναι επίπεδο κάθετα. Το φεγγαρόψαρο μπορεί να έχει το ίδιο ύψος με μήκος όταν τα ραχιαία και κοιλιακά πτερύγια εκτείνονται.

Τα φεγγαρόψαρα γενικά καταναλώνουν κυρίως μικρά ψάρια, προνύμφες, καλαμάρια και καρκινοειδή. Οι μέδουσες, οι οποίες κάποτε θεωρούνταν ότι αποτελούσαν το κύριο θήραμα του φεγγαρόψαρου, αποτελούν μόλις το 15% της διατροφής του. Τα θηλυκά του είδους παράγουν περισσότερα αυγά από οποιοδήποτε άλλο σπονδυλωτό, μέχρι 300 εκατομμύρια τη φορά. Οι γόνοι του φεγγαρόψαρου έχουν μεγάλα θωρακικά πτερύγια, ουριαίο πτερύγιο και άκανθες που δεν συναντώνται στο ενήλικο. 

Τα ενήλικα φεγγαρόψαρα έχουν λίγες φυσικές απειλές, με εξαίρεση τους θαλάσσιους λέοντες, τις όρκες και τους καρχαρίες. Το κρέας φεγγαρόψαρου θεωρείται λιχουδιά σε κάποια μέρη του κόσμου, όπως η Ιαπωνία, η Κορέα και η Ταϊβάν, ενώ στην Ευρωπαϊκή Ένωση απαγορεύεται η εμπορεία κρέατος ή παραγώγων από φεγγαρόψαρο.

Ανήκει στην τάξη των τετραοδοντόμορφων, η οποία περιλαμβάνει επίσης τους λαγοκέφαλους και τα ψάρια φούσκες, και μοιράζεται αρκετά από τα χαρακτηριστικά των άλλων μελών της τάξης.

Παραπομπές
----------

1. ↑  IUCN (2011-06-07) (στα αγγλικά). *Mola mola: Jing, L. Zapfe, G. Shao, K.-T. Leis, J.L. Matsuura, K. Hardy, G. Liu, M. Robertson, R. & Tyler, J.: The IUCN Red List of Threatened Species 2015: e.T190422A1951231*. International Union for Conservation of Nature. doi:10.2305/iucn.uk.2015-4.rlts.t190422a1951231.en. .
2. ↑  Kyodo (19 November 2015). «IUCN Red List of threatened species includes ocean sunfish». The Japan Times.. Ανακτήθηκε στις 2015-11-29.
3. ↑  Freedman, J. A. & Noakes, D. L. G. (2002) Why are there no really big bony fishes? A point-of-view on maximum body size in teleosts and elasmobranchs. *Reviews in Fish Biology and Fisheries.* **12**(4): 403-416.
Συντεταγμένες: 26°04′34″N 119°18′23″E﻿ / ﻿26.07611°N 119.30639°E﻿ / 26.07611; 119.30639

Άποψη του Φουτσόου
Το **Φουτσόου** (κινεζικά: 福州, προφέρεται: [fǔ.ʈʂóu]) είναι μεγάλη πόλη στην νοτιοανατολική Κίνα, πρωτεύουσα και μια από τις μεγαλύτερες πόλεις στην επαρχία Φουτσιάν. Η πόλη σύμφωνα με την απογραφή του 2010 έχει 7.115.370 κατοίκους, από τους οποίους στην αστική περιοχή κατοικούν 4.408.076 άνθρωποι. Η πόλη είναι κτισμένη στις όχθες του ποταμού Μιν, του κύριου ποταμού του Φουτσιάν.

Στην περιοχή του Φουτσιάν έχουν βρεθεί υπολείμματα δύο νεολιθικών πολιτισμών, του Χουκιούτου, περίπου το 5000 π.Χ. και ο πολιτισμός των ορέων Τάνσι, περίπου το 3000 π.Χ.. Η περιοχή στην αρχαιότητα αποκαλούταν *Μιν Γιούε* (闽越) από τους κινέζους Χαν, πιθανόν επειδή σε αυτή κατοικούσαν Γιούε. Το κράτος τον Γιούε τελικά κατακτήθηκε από το βασίλειο Τσου το 334 π.Χ. και μετά από το Τσιν το 223 π.Χ. Η πόλη έλαβε το όνομα Φουτσόου το 725 μ.Χ. επί δυναστείας Τανγκ. Η πόλη άκμασε επί των Τανγκ και ο πληθυσμός της αυξήθηκε από μετανάστες που εγκαταστάθηκαν σε αυτή. Εκείνη την περίοδο εισήχθη ο βουδισμός και κατασκευάστηκαν οι πρώτοι βουδιστικοί ναοί. Η πόλη συνέχισε να ευημερεί παρά τις αναταραχές επί της δυναστείας Σονγκ. Ο μεγάλος φιλόσοφος Τσου Σι και ο ποιητής Σιν Κιτζί έζησαν στο Φουτσόου. Κατά την δυναστεία Μινγκ, το Φουτσόου είχε το μονοπώλιο του εμπορίου με τις Φιλιππίνες, ενώ κατά καιρούς το μοιραζόταν με το Γκουαντζού. Στις 24 Αυγούστου 1884 κοντά στην πόλη δόθηκε η μάχη του Φουτσόου, η οποία σήμανε την αρχή του Σινογαλλικού πολέμου. Η πόλη κατελήφθη από τους Ιάπωνες το 1938 και απελευθερώθηκε το 1945.

Στην πόλη κατοικούν οι Φουτσόου, οι οποίοι πέρα από τα μανδαρινικά κινέζικα μιλούν και μια ντόπια διάλεκτο, τη διάλεκτο Φουτσόου. Από την πόλη προέρχεται και η παραδοσιακή όπερα Μιν. Η τοπική κουζίνα της πόλης ονομάζεται κουζίνα Φουτσόου και αποτελεί τμήμα της κουζίνας Φουτσιάν. Η πόλη εξυπηρετείται από το διεθνές αεροδρόμιο Φουτσόου Τσάνγλ. Αποτελεί επίσης σημαντικό εμπορικό λιμάνι.

Παραπομπές
----------

1. ↑  *Seventh National Population Census of the People's Republic of China*. www.fuzhou.gov.cn/zgfzzt/zjrc/qhyg/202105/t20210531\_4110627.htm.
2. ↑  Xu Xiaowang 徐晓望, 2006. *Fujian Tong Shi* 福建通史, Fujian People's Publishing 福建人民出版社.
3. ↑  Jacques Gernet (1996). *A history of Chinese civilization* (2, illustrated, revised έκδοση). Cambridge University Press. σελ. 420. ISBN 0-521-49781-7. Ανακτήθηκε στις 14 Δεκεμβρίου 2011. Foochow was reserved for trade with the Philippines (a similar role had been assumed by Ch'iian- chou between 1368 and 1374 and again after 1403 in the Yung-le era)
4. ↑  Dreyer, Edward L.title=China at War, 1901-1949 (1995). Λονδίνο, Νέα Υόρκη: Longman. σελ. 107. ISBN 0-521480-01-9.  Missing or empty `|title=` (βοήθεια)

  


|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
| Καθιερωμένοι όροι | 
* WorldCat
* VIAF: 129019373
* LCCN: n81129548
* GND: 4505044-2
* NDL: 00645968
* NKC: ge1024408

 |

 |
Ο **Φελίξ Οζέ-Αλιασίμ** (γαλλικά: *Félix Auger-Aliassime*) είναι Καναδός επαγγελματίας τενίστας που σήμερα είναι ο νεότερος παίκτης που κατατάσσεται στη λίστα των κορυφαίων 10 τενιστών του πλανήτη (ATP). Κατέχει σήμερα την 9η θέση στην παγκόσμια κατάταξη στο απλό ανδρών.

Γεννήθηκε στον Καναδά στις 8 Αυγούστου 2000. Άρχισε να αγωνίζεται σε επαγγελματικό επίπεδο σε νεαρή ηλικία. Στη 2η κατηγορία ATP Challenger Tour, είναι ο νεότερος παίκτης που κέρδισε έναν κύριο αγώνα σε ηλικία μόλις 14 ετών και 11 μηνών. Είχε ήδη μια επιτυχημένη καριέρα ως junior, φτάνοντας στο Νο. 2 της παγκόσμιας κατάταξης και κέρδισε -το 2016- το τουρνουά US Open. Κέρδισε επίσης τον τίτλο, στο διπλό αγοριών, στο US Open, το 2015, μαζί με τον Ντένις Σαποβάλοφ. 

Σε τουρνουά της ATP, ο Οζέ-Αλιασίμ έκανε το ντεμπούτο του στα κορυφαία 100 τουρνουά, στην ηλικία των 18 ετών, και σε ένα έτος, έφτασε και στον πρώτο του τελικό (κατηγορίας ATP) το Φεβρουάριο του 2019 στο Rio Open. Τον Ιούλιο 2021, ο Αλιασίμ στο τουρνουά Γουίμπλεντον απέδωσε εξαιρετικά, και επικρατώντας με 3-2 του Αλεξάντερ Ζβέρεφ, έλαβε για πρώτη φορά το εισιτήριο για τον παρθενικό προημιτελικό της καριέρας του σε μεγάλα τουρνουά.

Παραπομπές
----------

1. 1 2 3  *ATP website*.
2. ↑  *ATP website*.
3. ↑  800366060. Ανακτήθηκε στις 27  Απριλίου 2022.
4. ↑  «Felix Auger-Aliassime - Overview - Tennis». *ATP Tour*. 14 Φεβρουαρίου 2021. Ανακτήθηκε στις 26 Ιανουαρίου 2022.
5. ↑
6. ↑  «Απλά και 'βασιλικά' στους '8' του Wimbledon ο Φέντερερ». *SPORT24*. 5 Ιουλίου 2021. Ανακτήθηκε στις 6 Ιουλίου 2021.

|  |  |
| --- | --- |
| 

|  |
| --- |
| * Πύλη:Αθλητισμός
* Πύλη:Καναδάς
 |

 |
Ο **Φελέτι Σεβέλε** (Feleti Sevele) ήταν πρωθυπουργός της Τόνγκα από το 2006 ως τις 22 Δεκεμβρίου 2010.

Γεννήθηκε γύρω στο 1945. Εξελέγη για πρώτη φορά στις εκλογές του 1999 και επανεξελέγη το 2002 και 2005. Χρημάτισε Υπουργός Εργασίας, Εμπορίου και Βιομηχανίας. Διορίστηκε νέος πρωθυπουργός έπειτα από την ξαφνική παραίτηση του πρίγκιπα Λαβάκα Άτα Ουλουκαλάλα στις 11 Φεβρουαρίου του 2006. Είναι ο πρώτος πρωθυπουργός στην ιστορία της χώρας ο οποίος δεν προέρχεται από βασιλική οικογένεια, ούτε καν είναι ευγενής. Ο επίσημος διορισμός του έγινε στις 30 Μαρτίου του 2006. 

Έπειτα από την παραίτηση του Υπουργού Οικονομικών, Σιοσίουα Ουτοϊκαμάνου, ο Σεβέλε προσωρινά ανέλαβε το χαρτοφυλάκιό του στις 26 Φεβρουαρίου του 2008 ως το διορισμό του Οτενίφι Αφουάλο Ματότο στις 20 Μαρτίου.

Τον διαδέχθηκε στην πρωθυπουργία ο Σιαλεαταόνγκα Τουιβακάνο.

Παραπομπές
----------

1. ↑  "PM heads Finance Ministry" Αρχειοθετήθηκε 2011-05-27 στο Wayback Machine. Matangi Tonga Online, 26 Φεβρουαρίου 2008.
2. ↑  "King appoints new Finance Minister" Αρχειοθετήθηκε 2011-05-27 στο Wayback Machine. Matangi Tonga Online, 20 Μαρτίου 2008.

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
--------------------

|  |  |
| --- | --- |
| Commons logoCommons logo | Τα Wikimedia Commons έχουν πολυμέσα σχετικά με το θέμα   **Φελέτι Σεβέλε** |

* BBC News
* Matangi Tonga Αρχειοθετήθηκε 2009-01-13 στο Wayback Machine.

  


|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
| Καθιερωμένοι όροι | 
* WorldCat
* VIAF: 13664537
* LCCN: n82138466
* ISNI: 0000 0000 6722 1386

 |

 |
Το **Πανεπιστήμιο Κραϊόβας** είναι ένα δημόσιο πανεπιστήμιο στην Κραϊόβα, Ρουμανία. Ιδρύθηκε το 1947. Είναι το μεγαλύτερο πανεπιστήμιο στην περιφέρεια Oltenia της Ρουμανίας. Ήταν το τελευταίο πανεπιστήμιο που ιδρύθηκε στο Βασίλειο της Ρουμανίας. Το πανεπιστήμιο είναι μέλος της Ένωσης Ευρωπαϊκών Πανεπιστημίων. Αυτή τη στιγμή περιλαμβάνει συνολικά 16 σχολές και δύο κολέγια για προπτυχιακά και μεταπτυχιακά προγράμματα.

Παραπομπές
----------

1. ↑  «Establishment». *www.ucv.ro*. Ανακτήθηκε στις 6 Δεκεμβρίου 2017.

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
--------------------

 Πολυμέσα σχετικά με το θέμα  University of Craiova στο Wikimedia Commons

* Επίσημος ιστότοπος
Αντίδραση ανίχνευσης με Φελίγγειο υγρό: αριστερά, το κυανό χρώμα του διαλύματος δηλώνει την απουσία αντίδρασης με αλδεΰδη, ενώ δεξιά ο σχηματισμός ιζήματος οξειδίου του χαλκού βεβαιώνει την ύπαρξη αλδεϋδικής ομάδας στο δείγμα.
Το **φελίγγειο υγρό**, ή **αντιδραστήριο Fehling**, είναι ένα αντιδραστήριο που βρίσκει χρήση στην αναλυτική χημεία ως μέσο διάκρισης μεταξύ αλδεϋδών και κετονών. Αναφέρθηκε για πρώτη φορά το 1849 από τον γερμανό χημικό Χέρμαν φον Φέλινγκ.

Παρασκευάζεται με ανάμιξη ίσων όγκων δύο διαλυμάτων: το ένα είναι αλκαλικό διάλυμα θειικού χαλκού (CuSO4), με βαθύ κυανό χρώμα, και το άλλο είναι διάλυμα τρυγικού καλιονατρίου (KNaC4H4O6, γνωστό και ως *άλας Seignette* ή *άλας Rochelle*). Στο τελικό διάλυμα σχηματίζεται χηλική σύμπλοκη ένωση του δισθενούς χαλκού με τρυγικά ανιόντα. Η ένωση αυτή δρα ως οξειδωτικό σώμα. Το φελίγγειο υγρό προστίθεται σε διάλυμα της ένωσης που πρόκειται να εξεταστεί και ακολουθεί θέρμανση του μίγματος. Παρουσία αλδεϋδικής ομάδας τα ιόντα δισθενούς χαλκού Cu2+ ανάγονται σε μονοσθενή χαλκό Cu1+ με δημιουργία καστανέρυθρου ιζήματος οξειδίου του χαλκού, ενώ οι αλδεΰδες οξειδώνονται:

RCHO + 2CuSO4 + 5NaOH → RCOONa + Cu2O↓ + 2Na2SO4 + 3H2O

Αντίθετα, οι κετόνες δεν αντιδρούν. Επομένως, η εξαφάνιση του γαλάζιου χρώματος του διαλύματος και η εμφάνιση του ιζήματος επιβεβαιώνει την ύπαρξη αλδεϋδικής ομάδας στο υπό εξέταση διάλυμα. Η παραπάνω αντίδραση μπορεί να χρησιμοποιηθεί για την ανίχνευση αναγωγικών σακχάρων σε ένα διάλυμα (π.χ. μονοσακχαριτών). Μια εφαρμογή ιατρικής σημασίας είναι η ανίχνευση γλυκόζης στα ούρα, η οποία μπορεί να χρησιμοποιηθεί σαν μια πρώτη ένδειξη ύπαρξης διαβήτη.

Δείτε επίσης
------------

* Αντιδραστήριο Tollens

Παραπομπές
----------

1. ↑  H. Fehling (1849) Die quantitative Bestimmung von Zucker und Stärkmehl mittelst Kupfervitriol, *Annalen der Chemie und Pharmacie*, 72:1, 106.
Το **Πανεπιστήμιο Κεϊό** (ιαπωνικά: 慶應義塾大学) είναι ιαπωνικό ιδιωτικό πανεπιστήμιο που βρίσκεται στο Μινατό του Τόκιο. Είναι γνωστό ως το παλαιότερο ινστιτούτο της σύγχρονης τριτοβάθμιας εκπαίδευσης στην Ιαπωνία. Ο Φουκουζάβα Γιουκίτσι το ίδρυσε αρχικά ως σχολείο για δυτικές σπουδές το 1858 στο Έντο (μετέπειτα Τόκιο).

Έχει έντεκα πανεπιστημιουπόλεις στο Τόκιο και την Καναγκάουα. Διαθέτει δέκα σχολές: Γράμματα, Οικονομικά, Νομικά, Επιχειρήσεις και Εμπόριο, Ιατρική, Επιστήμη και Τεχνολογία, Διαχείριση Πολιτικής, Μελέτες Περιβάλλοντος και Πληροφοριών, Νοσηλευτική και Ιατρική Φροντίδα, όπως και Φαρμακευτική.

Το πανεπιστήμιο είναι ένα από τα δεκατρία «Global 30» Project πανεπιστήμια του Υπουργείου Παιδείας, Πολιτισμού, Αθλητισμού, Επιστημών και Τεχνολογίας της Ιαπωνίας. Στις Ηνωμένες Πολιτείες, το Κεϊό έχει ένα γυμνάσιο που ονομάζεται «Keio Academy of New York».

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
--------------------

* Επίσημος ιστότοπος (Ιαπωνικά)

Παραπομπές
----------

1. ↑  Ιαπωνικό Λύκειο ζητά καθηγητή να διδάξει Αρχαία Ελληνικά greecejapan.com
2. ↑  Universities | Study in Japan(Japanese university) | Global30 Αρχειοθετήθηκε 2016-08-21 στο Wayback Machine.. Uni.international.mext.go.jp. Retrieved on 2014-06-17.

|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
| Καθιερωμένοι όροι | 
* WorldCat
* VIAF: 139667992
* LCCN: n50047015
* ISNI: 0000 0001 2169 840X
* GND: 40146-8
* SUDOC: 026641682
* BNF: cb13775169p (data)
* ULAN: 500309692
* NLA: 35624242
* NDL: 00256814
* NKC: ko2006366452
* CiNii: DA00440874

 |

 |


|  |  |
| --- | --- |
| CC-BY-SA Μετάφραση | Στο λήμμα αυτό έχει ενσωματωθεί κείμενο από το λήμμα Keio University  της Αγγλικής Βικιπαίδειας, η οποία διανέμεται υπό την GNU FDL και την CC-BY-SA 4.0. (ιστορικό/συντάκτες). |
Ο **Φελίτσε Αλεσσάντρι** (*Felice Alessandri*, 24 Νοεμβρίου 1747 – 15 Αυγούστου 1798) ήταν Ιταλός μουσικοσυνθέτης με διεθνή σταδιοδρομία, περισσότερο γνωστός για τις όπερές του.

Ο Αλεσσάντρι γεννήθηκε στη Ρώμη, αλλά σπούδασε στο ωδείο της Νάπολης. Μετά την ολοκλήρωση των σπουδών του διορίσθηκε αρχιμουσικός στον Καθεδρικό Ναό του Τορίνο. Στη συνέχεια έζησε στο Παρίσι επί τρία ή τέσσερα έτη μαζι με τη σύζυγό του, την τραγουδίστρια Γκουαντάνι. Μετά από μία σύντομη επιστροφή στην Ιταλία, πήγαν στο Λονδίνο το 1768, όπου ο Αλεσσάντρι έπαιζε πιάνο σε συναυλίες και ανέβασε δύο από τις κωμικές του όπερες: τη *La moglie fedete* και τη *Re alia caccia*. Κατόπιν ο συνθέτης εργάσθηκε σε διάφορες πόλεις της Ιταλίας και στην Αγία Πετρούπολη της Ρωσίας. Τέλος, το 1789 εγκαταστάθηκε στο Βερολίνο, όπου διετέλεσε αρχιμουσικός της εκεί όπερας από το 1790 μέχρι το 1792. Δύο από τις δικές του όπερες ανέβηκαν για πρώτη φορά στο Βερολίνο: η *Il Ritorno a Ulysse* (= *Η επιστροφή του Οδυσσέως*, 1790), που είναι και η γνωστότερή του όπερα, και η *Dario* (= *Δαρείος*, 1791). Το 1792 η κωμική του όπερα *L'Ouverture du grand opera italien a Nankin* ανέβηκε στο Πότσδαμ. Δεν είναι γνωστές οι δραστηριότητες του Αλεσσάντρι για τα 6 τελευταία χρόνια της ζωής του. Απεβίωσε στην κωμόπολη Καζαλίνο του Πεδεμοντίου.

Συνολικά ο Αλεσσάντρι συνέθεσε 32 όπερες, όλες μεταξύ του 1764 και του 1794. Οι άλλες συνθέσεις του περιλαμβάνουν 6 συμφωνίες, 6 τριοσονάτες για δύο βιολιά σε σημειογραφία basso continuo, 6 κοντσέρτα για κλαβικύμβαλο, ένα μπαλέτο, μία καντάτα και ένα ορατόριο.

Σημειώσεις
----------

1. 1 2  Εθνική Βιβλιοθήκη της Γαλλίας: (Γαλλικά) *καθιερωμένοι όροι της Εθνικής Βιβλιοθήκης της Γαλλίας*. data.bnf.fr/ark:/12148/cb145418016. Ανακτήθηκε στις 10  Οκτωβρίου 2015.
2. 1 2 3 4  «Алессандри» (Ρωσικά)
3. ↑  Η *Νέα Ελληνική Εγκυκλοπαίδεια* (Χάρη Πάτση) δίνει έτος γεννήσεως το 1742.
4. 1 2 3  Theodore Baker (1919). *Baker's Biographical Dictionary of Musicians*. G. Schirmer Inc. σελ. 13–14. .

Πηγές
-----

* Βαλληνδράς, Α.Λ.: Το αντίστοιχο λήμμα στη *Νέα Ελληνική Εγκυκλοπαίδεια* (Χάρη Πάτση), τόμος 4, σελ. 129

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
--------------------

* Πολυμέσα σχετικά με το θέμα  Felice Alessandri στο Wikimedia Commons

|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
| Καθιερωμένοι όροι | 
* WorldCat
* VIAF: 76553490
* **Europeana**: agent/base/41118
* LCCN: n97858897
* ISNI: 0000 0001 1575 6837
* GND: 101845098X
* BNF: cb145418016 (data)
* MusicBrainz: 0bf08541-0bfa-42a1-bc6b-ffaaa95e6734
* NKC: xx0210002
* ICCU: VIAV107494
* BNE: XX4609690

 |

 |
Το όνομα **Ράγκνχιλντ Σίγκουρντσντοτερ** μπορεί να αναφέρεται σε δύο διαφορετικές μορφές από την παλαιά σκανδιναβική λογοτεχνία, ένα κράμα τους ή μία καθαρά πλασματική μορφή:

* Η σύζυγος του Χάλφνταν του Πρεσβύτερου (π. 810 – περ. 860)
* Μία γυναίκα που έζησε στα τέλη του 9ου ή/και στις αρχές του 10ου αιώνα, η οποία ήταν κόρη του Σίγκουρντ Χαρτ της φυλής Ντάγκλινγκ.

Ενώ ορισμένες παραδοσιακές μαρτυρίες απεικονίζουν αυτές τις δύο μορφές ως την ίδια γυναίκα, αυτές (και οι συγγενείς τους) έζησαν σε διαφορετικές περιόδους.

Ράγκνχιλντ, 2η σύζυγος του Χάλφνταν του Πρεσβύτερου
---------------------------------------------------

Σύμφωνα με το έπος (saga) *Heimskringla*, μία Ράγκνχιλντ Σίγκουρντσντοτερ ήταν η δεύτερη σύζυγος του Χάλφνταν του Πρεσβύτερου (η πρώτη ήταν η Ράγκνχιλντ Χάραλντσντοτερ Γκούλσκεγκ). Ο Χάκε, ένας ξέφρενος πολεμιστής (berserker) συνάντησε τον πατέρα της στo Χάντελαντ και τον σκότωσε, προτού απαγάγει τη Ράγκνχιλντ Σίγκουρντντoτερ από το σπίτι της. Στη συνέχεια, ο Xάλφνταν ο Πρεσβύτερος την απήγαγε από τον Χάκε, για να τη νυμφευτεί. Το έπος *Fagrskinna* δεν αναφέρει καμία από αυτές τις λεπτομέρειες. Ωστόσο, και τα δύο έπη συμφωνούν ότι η Ράγκνχιλντ και ο Χάλγνταν ο Πρεσβύτερος ήταν γονείς του Χάραλντ Α΄ του *Καλλίκομου* (Χορφάγκρε).

Ράγκνχιλντ, κόρη του Σίγκουρτ Χαρτ
----------------------------------

Σύμφωνα με το έπος *Ragnarssona þáttr*, η Ράγκνχιλντ Σίγκουρντσντοτερ, κόρη του Σίγκουρντ Χαρτ και της συζύγου του Ίνγκμποργκ (παλ. νορβηγ.: "Ingibjorg") ήταν η εγγονή του Χέλγκι του Κοφτερού και της Άσλαουγκ. Ο παππούς της από την πλευρά της μητέρας της ήταν ο Χάραλντ Κλακ. Η ταυτότητα της γιαγιάς της από την πλευρά της μητέρας της δεν αναφέρεται. Το έπος *Heimskringla* αλλάζει το όνομα της κόρης του Χάραλντ Κλακ, αλλά η συγκεκριμένη καταγωγή παραμένει η ίδια. «Η μητέρα της Ράγκνχιλντ ήταν η Θόρνυ, κόρη του Kλάκχαραλντ βασιλιά στη Γιουτλάνδη, και μία αδελφή της Θτρύε Ντάνεμποντ, που ήταν παντρεμένη με τον Δανό βασιλιά Γκορμ τον Παλαιό, ο οποίος τότε κυβερνούσε τις δανικές κυριαρχίες». Ορισμένες πηγές περιγράφουν την Άσλαουγκ ως δίδυμη αδελφή του Αρθακνούτ της Δανίας. Τα έπη *Ragnarssona þáttr*, *Fagrskinna* και *Heimskringla* προτείνουν ότι η Ράγκνχιλντ ήταν κόρη -ή ακόμη και εγγονή- του Σίγκουρντ *Φιδομάτη*, εκτός αν υπήρχαν περισσότεροι από ένας άνδρες με αυτό το όνομα. Δηλαδή, οι περισσότερες πηγές προτείνουν ότι ο Σίγκουρντ *Φιδομάτη* ήταν ενεργός μόνο στα *τέλη του 9ου αι.*, πράγμα που θα σήμαινε ότι ήταν είτε περίπου στην ίδια ηλικία με τη Ράγκνχιλντ ή *νεότερος*.

Παραδοσιακές αναφορές
---------------------

Ιστορικότητα
------------

Βιβλιογραφικές αναφορές
-----------------------

1. ↑  The Tale of Ragnar's Sons", chapter 4. Translation by Peter Tunstall
2. ↑  Heimskringla:Halfdan the Black Saga, chapter 5
3. ↑  "The Tale of Ragnar's Sons", chapter 4. Translation by Peter Tunstall
4. ↑  "The Tale of Ragnar's Sons", chapter 3. Translation by Peter Tunstall

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
--------------------

* Σελίδα της "Ιστορίας των Βίκινγκς" της Γκουίν Τζόουνς που καλύπτει την οικογένειά της
Ο **Σεζγκίν Μπουράκ** (Sezgin Burak, Ανταπαζαρί, νομός Σαγγαρίου, 15 Μαΐου 1935 – Κωνσταντινούπολη, 4 Οκτωβρίου 1978) ήταν Τούρκος γελοιογράφος και δημιουργός κόμικς.

Ενώ ήταν ακόμη μαθητής στο Δημοτικό σχολείο ο μικρός Σεζγκίν δημοσίευσε τα πρώτα σχέδιά του στο περιοδικό Dogan Kardes. Το 1952 εισήχθη στην Ακαδημία Καλών Τεχνών της Πόλης, οπότε (παράλληλα με τις σπουδές του στη ζωγραφική και τη διακόσμηση) ξεκίνησε την επαγγελματική του σταδιοδρομία. Συνεργάσθηκε με την εφημερίδα Cumhuriyet, αλλά και πολλά περιοδικά του χώρου, όπως Akbaba, Twentieth Century, All World, Week, Havat ve Ses κ.α. Συνέγραψε, επίσης, μυθιστορήματα όπως «Η Εκδίκηση των Φιδιών», «Alageyik» και «Η τσάντα του βοσκού» (1976). Ξεκίνησε τη σειρά κόμικς με τίτλο Bizimkiler το 1964, την οποία, έπειτα από τον πρόωρο θάνατό του από αυτοκτονία, συνέχισε ο αδελφός του, Ερσίν Μπουράκ Το 1965 εμπνεύστηκε το χαρακτήρα Ελ Κουγκάρ για λογαριασμό Ιταλικού εκδοτικού οίκου. Το κόμικς αυτό μετατράπηκε σε ταινία το 1971 με τίτλο Hudaverdi-Pirtik, από τον παραγωγό Λαλέ Οράογλου. Το 1966 βραβεύθηκε ως διαφημιστής σε σχετικό διαγωνισμό στο Μιλάνο. Δημιούργησε τον κλασικό ήρωα Ταρκάν (1967) που ξεκίνησε να δημοσιεύει η εφημερίδα Hürriyet. Η σειρά μεταφέρθηκε αρκετές φορές στον κινηματογράφο. Εικονογράφησε το μυθιστόρημα του Γιασάρ Κεμάλ με τίτλο «Ince Memed» (1968, 1969) και το έργο «Όρος Αγρί» (1970). Ως ζωγράφος φιλοτέχνησε ελαιογραφίες και ακρυλικά έργα.

Παραπομπές
----------

1. ↑  (Αγγλικά, Ολλανδικά) *Lambiek Comiclopedia*. Lambiek. 1  Νοεμβρίου 1999. b/burak\_sezgin. Ανακτήθηκε στις 9  Οκτωβρίου 2017.
2. ↑  www.biyografi.info/kisi/sezgin-burak.
3. ↑  "Αρχειοθετημένο αντίγραφο". Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 15 Ιανουαρίου 2018. Ανακτήθηκε στις 9 Απριλίου 2020
4. ↑  "Αρχειοθετημένο αντίγραφο". Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 8 Ιουλίου 2018. Ανακτήθηκε στις 8 Ιουλίου 2018
Ο **Ρεγκίνα Ραγικχρτόβα - Κορντάνοβα** (*λατινικό αλφάβητο : Regina Rajchrtová - Kordanova*) γεννημένη στις 5 Φεβρουαρίου 1968, είναι πρώην Τσεχοσλοβάκα, σήμερα πολιτογραφημένη Τσέχα, πρωταθλήτρια της αντισφαίρισης.

Προσωπική ζωή
-------------

Είναι παντρεμένη με τον πρώην πρωταθλητή της αντισφαίρισης Πετρ Κόρντα κι έχουν τρία παιδιά. Την Τζέσικα που είναι επαγγελματίας παίκτης του γκολφ, την Νέλυ η οποία παίζει αντισφαίριση και τον Σεμπάστιαν, που είναι επίσης τενίστας και εκπροσωπεί τις Ηνωμένες Πολιτείες

Καριέρα
-------

Συμμετείχε με την Τσεχοσλοβακία στα Φεντ καπ του 1987, 1989, 1990 και 1991 με ρεκόρ 5 νίκες και 6 ήττες.

Εκπροσώπησε την Τσεχοσλοβακία στους Ολυμπιακούς αγώνες του 1988 στην Σεούλ όπου συμμετείχε μόνο στο απλό γυναικών και αποκλείστηκε από τον πρώτο γύρο από την Σοβιετική Μεσκχί.

Παραπομπές
----------

1. ↑  *WTA website*.
2. ↑  (Αγγλικά) *Sports-Reference.com*.
3. ↑  Bud Collins: «The Bud Collins History of Tennis» (Αγγλικά) New Chapter Press. Νέα Υόρκη. 2010. σελ. 695. ISBN-13 978-0-942257-70-0.
4. ↑  «Korda fires caddie mid-round». *ESPN.com*. Associated Press. 29 June 2013.. Ανακτήθηκε στις 30 June 2013.
5. ↑  Sebastian Korda
6. ↑  Η Ραγικχρτόβα στο Φεντ καπ[*νεκρός σύνδεσμος*]
7. ↑  «Η Ραγικχρτόβα στους Ολυμπιακούς αγώνες». Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 16 Ιουνίου 2010. Ανακτήθηκε στις 3 Οκτωβρίου 2017.
Ο **Φελτρίνο**, ιταλ.: Feltrino Gonzaga (περ. 1330 - 28 Δεκεμβρίου 1374) από τον Οίκο των Γκοντζάγκα ήταν Ιταλός κοντοτιέρο. Είναι ο ιδρυτής του κλάδου Γκοντζάγκα-Νοβελάρα.

Βιογραφία
---------

Ήταν γιος του Λουδοβίκου Α΄, του πρώτου διοικητή του λαού (capitano del popolo) της Μάντουα, πόλης όπου γεννήθηκε ο Φελτρίνο.

Το 1335 τα στρατεύματά του κατέλαβαν το Ρέτζιο Εμίλια, το οποίο θα το εγκατέλειπε μόνο το 1371. Εδώ έκτισε μία ακρόπολη, που καταστράφηκε το 1850. Το 1345 πολιορκήθηκε ανεπιτυχώς από τον Μαστίνο Α΄ ντελλα Σκάλα. Το 1363, επικεφαλής ενός συνασπισμού κατά του Βισκόντι του Μιλάνου, κέρδισε μία μάχη στη Σολάρα. Υπέγραψε μία συνθήκη ειρήνης με τον Μπερναμπό Βισκόντι το 1364, και το 1366 διορίστηκε ως αυτοκρατορικός εκπρόσωπος στο Ρέτζιο από τον Κάρολο Δ΄ της Γερμανίας. Το 1370 και πάλι το 1371, ο Βισκόντι τον πολιόρκησε στο Ρέτζιο και ο Φελτρίνο αναγκάστηκε να πωλήσει τον Ρέτζιο στον Μπερναμπό Βισκόντι για 50.000 χρυσά φλωρίνια.

Ωστόσο διατήρησε τις κομητείες Νοβελάρα και Μπάνιολο, οι οποίες κυβερνήθηκαν από έναν πλάγιο κλάδο των Γκοντζάγκα μέχρι το 1728.

Απεβίωσε στην Πάδοβα το 1374.

Οικογένεια
----------

Το 1328 νυμφεύτηκε την Aντωνία του Κορέτζο, κόρη του Γκουίντο Δ΄ της Πάρμας και του Κορρέτζιο. Τα παιδιά τους ήταν:

* Γκουίντο (απεβ. 1399), άρχοντας της Νοβελάρα. Νυμφεύτηκε τη Τζινέβρα Μαλατέστα, κόρη του Μαλατέστα Γ΄ κυρίου του Ρίμινι. Γιος τους ήταν ο:
	+ Τζιάκομο απεβ. 1441, κύριος της Noβελάρα.
		- Φραντσέσκο Α΄, κύριος της Νοβελάρα.
* Γκουλιέλμο (απεβ. μετά το 1356) οι απόγονοί του ήταν κόμητες του Τιένε.

Βιβλιογραφικές αναφορές
-----------------------

Eξωτερικοί σύνδεσμοι
--------------------

* Γενεαλογία του Gonzaga της Novellara
Η **Φελίτσια Μαλιπιέρο** ήταν δόγισσα της Βενετίας μέσω του γάμου της με τον δόγη Πιέτρο Α΄ Ορσεόλο και μητέρα του δόγη Πιέτρο Β΄ Ορσεόλο.
Η Φελίτσια περιγράφεται πολύ αυστηρή και θρησκευόμενη, περνούσε τον περισσότερο χρόνο σε εκκλησιαστικά καθήκοντα. Η ίδια και ο σύζυγος της ίδρυσαν ένα νοσοκομείο για προσκυνητές στην μνήμη του δόγη Πιέτρο Τραντονίκο, ο Πιέτρο Α΄ περνούσε την ώρα του με προσευχές στο ιερό του ναού ενώ η Φελίτσια ασχολήθηκε με την φροντίδα των ασθενών και τις ταπεινές εργασίες. Όταν ο σύζυγος της παραιτήθηκε και μπήκε σε μοναστήρι η Φελίτσια έγινε μοναχή στον Βενεδικτιανό Ναό του Αγίου Ζαχαρία, εξακολουθούσε να συμβουλεύει τον γιο της Πιέτρο Β΄ να προστατεύει την εκκλησία.

Παραπομπές
----------

1. ↑

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
--------------------

* Οι δόγισσες της Βενετίας
* ΒΕΝΕΤΙΑ