recursal/SuperWikiNEXT-32B huggingface dataset:
Η **Ναταλία Κονσταντίνοβιτς** (σερβικά: *Наталија Константиновић*, 18 Οκτωβρίου 1882 - 21 Αυγούστου 1950) ήταν Πριγκίπισσα του Μαυροβουνίου, ως σύζυγος του Πρίγκιπα Μίρκο του Μαυροβουνίου. Το ζευγάρι απέκτησε πέντε γιους, ωστόσο δύο εξ αυτών πέθαναν σε παιδική ηλικία. Χώρισαν το 1917, ενώ και η βασιλική οικογένεια, αναγκάστηκε να διαφύγει από το βασίλειο. Η Ναταλία, ήταν εγγονή της Πριγκίπισσας Άνκα Ομπρένοβιτς της Σερβίας, του Οίκου των Ομπρένοβιτς. Ο σύζυγος της θα γινόταν βασιλιάς σε περίπτωση που ο Αλέξανδρος Α΄ της Σερβίας θα πέθαινε άτεκνος. Πράγμα που συνέβη τελικά, αφού δολοφονήθηκε το 1903, ωστόσο το στέμμα πήγε στον Πέτρο Α΄ της Σερβίας.

Η Ναταλία γεννήθηκε στην Τεργέστη, η οποία άνηκε στην Αυστροουγγαρία και ήταν κόρη του συνταγματάρχη Αλεξάντερ Κονσταντίνοβιτς. Η Ναταλία είχε κι έναν αδελφό. Η γιαγιά της Άνκα ήταν ανιψιά του Μίλος Ομπρένοβιτς, ιδρυτή του Οίκου των Ομπρένοβιτς. Η οικογένεια της Ναταλία εξορίστηκε, αφού ο πατέρας της είχε ασκήσει κριτική για τον γάμο του βασιλιά Αλεξάνδρου Α΄, με την περιβόητη, Ντράγκα Μάσιν. Έκτοτε, έζησαν στην Ιταλία, τη Βιέννη και τη Νίκαια. Στις 25 Ιουλίου του 1902, η Ναταλία, παντρεύτηκε στο Τσέτινιε, τον Πρίγκιπα Μίρκο Πέτροβιτς-Νιέγκος του Μαυροβουνίου, ο οποίος ήταν ο δευτερότοκος γιος του Νικολάου Α΄ του Μαυροβουνίου. Η Μίρκο ερωτεύτηκε παράφορα τη Ναταλία, την οποία την περιγράφει ως μία πανέμορφη, μελαχρινή γυναίκα με ωραία σκουρόχρωμα μάτια. Ο Αλέξανδρος δεν ήταν ευχαριστημένος από το άκουσμα του γάμου, γιατί θεωρούσε ο Μικρό, είχε σκοπό να του πάρει τον θρόνο. 

Η Άνκα, η γιαγιά της επειδή είχε δολοφονηθεί στο Βελιγράδι, η Σερβική Κυβέρνηση, είχε υποσχεθεί το στέμμα στην οικογένεια, σε περίπτωση που ο Αλέξανδρος κατέληγε άτεκνος, όπως προαναφέρθηκε. Ωστόσο, οι συνωμότες ψήφισαν να παρακαμφθεί η υπόσχεση και το κράνος κατέληξε στον γαμπρό του Μίρκο, Πέτρο κι αυτό επειδή η Καρατζόρτζεβιτς είχαν καλές σχέσεις με του Ρώσους. Ο Μίρκο, αργότερα εντάχθηκε και στη μυστική οργάνωση "Μαύρη Χειρ", το 1911. Με τον Μίρκο, η Ναταλία απέκτησε τους εξής πέντε γιους: τον Στέφαν, τον Στάνισλαβ, τον Μιχαήλ, τον Παβλέ και τον Εμμάνουελ. Τον Μάρτιο του 1920, η Ναταλία πραγματοποίησε τον δεύτερο γάμο της, με τον Κόμη Σφόρτσα, αποκτώντας δύο κόρες. Η Ναταλία απεβίωσε σε ηλικία 67 ετών, στο Παρίσι.

Παραπομπές
----------

1. ↑  p11497.htm#i114964. Ανακτήθηκε στις 7  Αυγούστου 2020.
2. 1 2 3 4 5  Darryl Roger Lundy: (Αγγλικά) *The Peerage*.
3. ↑  *The Esoteric Curiosa: A Right Royal Balkan Debacle: Mirko and Natalia*, retrieved 15 June 2010
4. ↑  *The Esoteric Curiosa*
5. ↑  C. L. Sulzberger, *The Fall of Eagles*, 1977, Crown Publishers, Inc. New York, pp. 198, 202

Πηγές
-----

* C. L. Sulzberger, *The Fall of Eagles*, 1977, Crown Publishing, Inc. New York

  


|  |  |
| --- | --- |
| Commons logoCommons logo | Τα Wikimedia Commons έχουν πολυμέσα σχετικά με το θέμα   **Ναταλία Κονσταντίνοβιτς** |
Η **οικογένεια Χρυσόπουλοι** (Crisopulli), είναι ευγενής και αρχαία Ιταλική οικογένεια που κατάγεται από την Ελλάδα και προκύπτει από ένα αυτοκρατορικό έγγραφο του 1754 από το νησί της Χίου.

Το επώνυμο μπορεί να έχει υποστεί παραλλαγές λόγω διαφορετικών διαλέκτων, πιστεύεται λοιπόν ότι το όνομα Crisopulli προήλθε πιθανώς από το Χρυσολίνι (Crisolini).

Λόγω της δίωξης των απιστών, η οικογένεια Κρισοπούλι εγκατέλειψε τη μητέρα πατρίδα του τον 11ο αιώνα ερχόμενοι στην Ιταλία χωρίστηκε σε τέσσερις κλάδους που εγκαταστάθηκαν στην Αμέλια , στην Ούμπρια, τη Ρώμη και την Τοσκάνη, από τους οποίους όμως αυτός της Τοσκάνης ευδοκιμεί σήμερα[1]. Η οικογένεια διακρίνεται πάντα για την παραδοσιακή θρησκευτικότητα της, καυχημένη διαρκώς από τις αρχές της δεκαετίας του 1500 έως και σήμερα μεταξύ των εκπροσώπων της πολυάριθμοι ιερείς και ιεράρχες, οι οποίοι σχεδόν συνεχώς ακολούθησαν ο ένας τον άλλο, ή πήραν έξω από την πατρίδα τους τιμητικούς βαθμούς στην εκκλησιαστική τους καριέρα[2].

Μεταξύ των μελών του κλάδου της Ρώμης, ξεχωρίζουν οι:

* Τζιοβάνι, Αρχιεπίσκοπος Κέρκυρας και αργότερα Καρδινάλιος το 1338.
* Αντόνιο, Ιππότης της πολιτοφυλακής του Παλιατιού στο Λατερνό από το 1679 έως το 1682, και Επίσκοπος της Σαρσίνα.
* Τζιαμπαττίστα, συγγραφέας της ιστορίας της εξέγερσης της πόλης του Αρέτσο το 1799.

Ο Κλάδος της οικογένειας στην Τοσκάνη και στο Καστέλ ντ΄Άλπε, έχουμε από τα πρώτα χρόνια του δέκατου πέμπτου αιώνα, άφθονες και ακριβείς πληροφορίες στα δημόσια βιβλία αυτής της κοινότητας (σήμερα διατηρούνται στο δημοτικό αρχείο Premilcuore), και πιο συγκεκριμένα στα μητρώα και τους φακέλους των αστικών πράξεων[2].

Άλλος κλάδος της οικογένειας βρέθηκε στην Νάπολη την εποχή της Ναπολιτικής δημοκρατίας. Αριστοκρατική οικογένεια της πόλης με έδρα το Καπουάνο, είχαν στην κατοχή τους δεκατρία φέουδα και το δουκάτο της Μιράντα. Ο κλάδος έδωσε τέσσερις δούκες Μιράντα: Σέργιος το 661, Πέτρος το 741, Σέργιος Β΄ το 835 και Σέργιος Γ΄ το 866[3]

Παραπομπές
----------

1. ↑  *Dizionario Storico Blasonico G.B. di Crollalanza Forni Editore e altro*
2. 1 2  *Enciclopedia Storico Nobiliare V. Spreti e altro*
3. ↑  {*Memorie delle famiglie nobili delle province meridionali d'Italia*, Vol. 1-2, Conte Berardo Candida Gonzaga Arnaldo
Φυσική μινόρε κλίμακα. Play (βοήθεια·πολυμέσα)
Αρμονική μινόρε κλίμακα. Play (βοήθεια·πολυμέσα)
Μελωδική μινόρε κλίμακα. Play (βοήθεια·πολυμέσα)
Η **Λα ελάσσονα** ή **Λα μινόρε** (**A minor** ή και **Am**) είναι μία ελάσσονα κλίμακα, η οποία έχει τονική τη νότα Λα και αποτελείται από τους φθόγγους Λα, Σι, Ντο, Ρε, Μι Φα και Σολ (φυσική Λα ελάσσονα). Η κλίμακα αυτή δεν έχει ούτε διέσεις ούτε υφέσεις. Ωστόσο, στην αρμονική Λα ελάσσονα η VII βαθμίδα οξύνεται ένα ημιτόνιο (το Σολ μετατρέπεται σε Σολ#). Σχετική της Λα ελάσσονα είναι η Ντο μείζονα και ομώνυμη η Λα μείζονα. Επίσης, υπάρχει και η Λα μελωδική ελάσσονα, η οποία σχηματίζεται με ανιούσα φορά και με κατιούσα (ανιούσα φορά: Λα, Σι, Ντο, Ρε, Μι, Φα#, Σολ# και κατιούσα φορά: Σολ, Φα, Μι, Ρε, Ντο, Λα).

Παραπομπές
----------

|  |  |
| --- | --- |
| Commons logoCommons logo | Τα Wikimedia Commons έχουν πολυμέσα σχετικά με το θέμα   **Λα ελάσσονα** |

1. ↑  «Διατονικές Κλίμακες». Staccato.gr. Ανακτήθηκε στις 9 Ιουνίου 2016.
2. ↑  «Κλίμακες Μινόρε». MusicHeaven.gr. Ανακτήθηκε στις 9 Ιουνίου 2016.
***Οι εραστές της γέφυρας*** (γαλλικός τίτλος: *Les Amants du Pont-Neuf* ) είναι γαλλική ταινία του 1991 σε σκηνοθεσία Λεός Καράξ, με πρωταγωνιστές την Ζυλιέτ Μπινός και τον Ντενί Λαβάν. Η ταινία αφηγείται μια ερωτική ιστορία μεταξύ δύο άστεγων στο Παρίσι.

Η γέφυρα Πον Νεφ, οι δρόμοι του Παρισιού και ο Σηκουάνας χρησιμοποιούνται ως σκηνικό της ταινίας, που μεγάλο τμήμα της διαδραματίζεται κατά τη διάρκεια των εορτασμών των 200 χρόνων από τη Γαλλική Επανάσταση, το 1989.

Ο τίτλος αναφέρεται στη γέφυρα Πον Νεφ στο Παρίσι.

Υπόθεση
-------

Η γέφυρα Πον Νεφ στο Παρίσι
Το σκηνικό της ταινίας είναι η Πον Νεφ, η παλαιότερη γέφυρα του Παρισιού, και η γύρω περιοχή, σε διάστημα που ήταν κλειστή για επισκευές. Η ταινία αφηγείται μια ιστορία έρωτα μεταξύ δύο νεαρών αστέγων, του Αλέξ (Ντενί Λαβάν) και της Μισέλ (Ζυλιέτ Μπινός). Ο Αλέξ είναι αποτυχημένος πλανόδιος καλλιτέχνης, εθισμένος στο αλκοόλ και τα ηρεμιστικά, που του προμηθεύει ο Χανς ένας άλλος άστεγος, και η Μισέλ είναι ζωγράφος που κατέστρεψε τη ζωή της και βρέθηκε στο δρόμο λόγω μιας αποτυχημένης σχέσης και μιας ασθένειας που καταστρέφει σιγά-σιγά την όρασή της. Και οι τρεις μένουν πάνω στη γέφυρα. 

Η ταινία απεικονίζει τη σκληρή ζωή τους στη γέφυρα και την προσπάθεια επιβίωσης στους αφιλόξενους δρόμους της πόλης. Καθώς επιδεινώνεται η όρασή της, η Μισέλ εξαρτάται όλο και περισσότερο από τον Αλέξ. Όταν μια πιθανή θεραπεία είναι διαθέσιμη, η οικογένεια της Μισέλ χρησιμοποιεί αφίσες δρόμου και αγγελίες στο ραδιόφωνο για να την εντοπίσει. Φοβούμενος ότι θα τον εγκαταλείψει όταν λάβει τη θεραπεία, ο Αλέξ προσπαθεί να εμποδίσει τη Μισέλ να μάθει τις προσπάθειες της οικογένειάς της να την βρει. 

Ο Αλέξ συλλαμβάνεται και εκτίει τριετή ποινή για φόνο εξ αμελείας. Όταν αποφυλακίζεται, η Μισέλ τον περιμένει στη γέφυρα, με την όρασή της αποκατεστημένη και ξεκινούν για ένα ταξίδι κάνοντας μια νέα αρχή.

Αποδοχή
-------

Η ταινία είχε πολύ καλές κριτικές. Πραγματοποίησε 867.197 εισιτήρια στη Γαλλία και ήταν η 34η ταινία με τα υψηλότερα κέρδη του 1991.

Παραπομπές
----------

1. ↑  www.europeanfilmacademy.org/1992.90.0.html. Ανακτήθηκε στις 8  Δεκεμβρίου 2019.
2. 1 2 3 4 5  www.imdb.com/title/tt0101318/fullcredits. Ανακτήθηκε στις 7  Ιουλίου 2016.
3. 1 2  www.allocine.fr/film/fichefilm\_gen\_cfilm=7114.html. Ανακτήθηκε στις 7  Ιουλίου 2016.
4. 1 2 3 4  europeanfilmawards.eu/en\_EN/film/the-lovers-on-the-bridge.5346. Ανακτήθηκε στις 23  Μαρτίου 2020.
5. ↑  (Αγγλικά) *Internet Movie Database*. tt0101318. Ανακτήθηκε στις 8  Δεκεμβρίου 2019.
6. ↑ . «imdb.com/title/Οι Εραστές της Γέφυρας (1991)».
7. ↑ . «rogerebert.com/reviews/the-lovers-on-the-bridge-1999».
8. ↑ . «rottentomatoes.com/m/lovers\_on\_the\_bridge».
9. ↑ . «flix.gr/cinema/les-amants-du-pont-neuf-review.html».
10. ↑ . «hdermi.blogspot.com/2020/08/leos-carax-les-amants-du-pont-neuf-1991».
11. ↑ . «freecinema.gr/movies/les-amants-du-pont-neuf/».
Ο **Ολυμπιόδωρος** ήταν ιστοριογράφος από της Θήβες της Αιγύπτου.

Έζησε τον 5ο αιώνα. Το έργο του περιλαμβάνει 22 τόμους με τον τίτλο «Ιστορικοί λόγοι». Συνέχισε την ιστοριογραφία από την εποχή που τερμάτισε ο Ευνάπιος και καλύπτει την ιστορική εποχή του δυτικού βασιλείου από τον Ονώριο (407) ως τον Οκτώβριο του 425.

Το έργο του Ολυμπιόδωρου χάθηκε, ενώ διασώζεται μόνο μια περιληπτική σύνοψη του Φωτίου, ο οποίος περιγράφει το ύφος της εργασίας ως σαφής, αλλά χωρίς δύναμη ή σθένος, χαλαρή, και εκλεπτυσμένη, σαν να μην ήταν ιστορία. Ο Ολυμπιόδωρος ο ίδιος έλεγε για την εργασία του ότι δεν ήταν ιστορία, αλλά συλλογή υλικού για ιστορικούς («ύλη συγγραφής»).

Ο Ολυμπιόδωρος ίσως είχε περισσότερα προσόντα στη διπλωματία παρά στην ιστοριογραφία, αφού είχε σταλεί από τον Ονώριο σε διάφορα βαρβαρικά κράτη, ακόμα και στους Ούνους, ίσως στην Ουγγαρία για διαπραγματεύσεις. Για τις επιτυχίες του αυτές έλαβε υψηλές τιμές.

Μετά τον θάνατο του Ονώριου ο Ολυμπιόδωρος μετατέθηκε στο Βυζάντιο, στην αυλή του Θεοδοσίου.

Ο Ιεροκλής του αφιέρωσε ένα έργο του. Ο Φώτιος τον αποκάλεσε «ποιητή», δηλαδή Αλχημιστή.

Παραπομπές
----------

1. 1 2  *Perseus Project*. catalog.perseus.org/catalog/urn:cite:perseus:author.1011. Ανακτήθηκε στις 5  Σεπτεμβρίου 2019.

Πηγές
-----

* Sir William Smith, επιμ. (1870). *Dictionary of Greek and Roman biography and mythology, Volume 3* (στα Αγγλικά). Boston: C.C. Little, J. Brown and Co. Ανακτήθηκε στις 26 Αυγούστου 2009.

  


|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
| Καθιερωμένοι όροι | 
* WorldCat
* VIAF: 294754602
* LCCN: n84080833
* ISNI: 0000 0003 9967 4680
* GND: 118589911
* SELIBR: 269268
* SUDOC: 107952513
* BNF: cb12029955s (data)
* BIBSYS: 95003761
* ICCU: UFIV052456
* BNE: XX1202701

 |

 |
Η **Ομάδα Έψιλον** είναι μοναδικά αρχιτεκτονικά συγκροτήματα που βρίσκονται ανάμεσα σε μια σειρά από οικισμούς των αρχαίων Μάγια. Είναι κεντρικά στοιχεία της οικισμικής οργάνωσης των χωριών των Μάγια και χρησίμευαν ως αστρονομικά παρατηρητήρια. Η ευθυγράμμιση αυτών των διαρθρωτικών συγκροτημάτων αντιστοιχεί στα ηλιακά ηλιοστάσια και ισημερίες. 

Βόρεια όψη του Ναού των μασκών, Ομάδα Έψιλον, Ουαξακτούν
Άποψη της Ομάδας Ε από τη κορυφή του ναού των μασκών στο Ουαξακτούν.

Προέλευση του ονόματος
----------------------

Οι ομάδες Έψιλον ονομάζονται από την Ομάδα Έψιλον στο χώρο του Ουαξακτούν, ένας από τους πρώτους χώρους που ανακάλυψαν οι Μεσοαμερικανοί αρχαιολόγοι. Στο Ουαξακτούν, το συγκρότημα της Ομάδας Ε αποτελείται από μια μακρά ενωμένη πλατφόρμα με τρεις υπερδομές τοποθετημένες κατά μήκος ενός γραμμικού άξονα με προσανατολισμό βορρά προς νότο. Οι δύο μικρότερες περιφερειακές δομές κοιτούν προς το μεγαλύτερο κεντρικό ναό.

Παραπομπές
----------

1. ↑  «Archived copy» (PDF). Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο (PDF) στις 7 Δεκεμβρίου 2006. Ανακτήθηκε στις 29 Δεκεμβρίου 2006.
Κουκέτα παιδικού δωματίου.
Κουκέτες σε αεροπλανοφόρο.
Η **κουκέτα** είναι τύπος κρεβατιού στο οποίο το πλαίσιο ενός κρεβατιού στοιβάζεται το ένα πάνω στο άλλο, επιτρέποντας σε δύο ή περισσότερα κρεβάτια να καταλαμβάνουν το χώρο του δαπέδου που απαιτείται συνήθως από ένα μόνο. Συνήθως φαίνονται σε πλοία, στο στρατό, και σε ξενώνες, κοιτώνες, καλοκαιρινές κατασκηνώσεις, φυλακές και παρόμοια.

Οι κουκέτες συνήθως στηρίζονται από τέσσερις στύλους ή κολώνες, ένας σε κάθε γωνία του κρεβατιού. Μια σκάλα χρησιμοποιείται για να φτάσει στο πάνω κρεβάτι, το οποίο συνήθως περιβάλλεται από ένα κιγκλίδωμα για να αποτρέψει την πτώση του ύπνου. Ορισμένα μοντέλα έχουν επίσης κουρτίνα απορρήτου για την κάτω κουκέτα. Λόγω της ανάγκης για σκάλα και το ύψος του κρεβατιού, η ανώτερη κουκέτα δεν συνιστάται για παιδιά κάτω των έξι ετών.

Παραπομπές
----------

1. ↑  «US Consumer Product Safety Commission: CPSC Document #5007». Cpsc.gov. Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 16 Δεκεμβρίου 2010. Ανακτήθηκε στις 24 Ιουλίου 2013.

* "How To Build A Dorm Loft" Archived 2016-03-25 at the Wayback Machine, Elephant Staircase
* Tim Carter, "Building a Loft Bed" and "Build a Loft Bed" Archived October 25, 2007, at the Wayback Machine, Ask The Builder
* Jan 17, 2002. *WIRED*. "Sleeping 101" Archived November 8, 2012, at the Wayback Machine.
>   
> ΕΛΛΑΣ ΜΕΝ ΠΡΩΤΕΙΑ ΤΕΧΝΗΣ ΑΥΛΩΝ ΑΠΕΝΕΙΜΕΝ  
> ΘΗΒΑΙΩΝ ΠΟΤΑΜΩΝΙ ΤΑΦΟΣ ΔΟΔΕ ΔΕΞΑΤΟ ΣΩΜΑ  
> ΠΑΤΡΟΣ ΔΕ ΜΝΗΜΑΙΣΙΝ ΟΛΥΜΠΙΧΟΥ ΑΥΞΕΤΕΠΑΙΝΟΣ  
> ...
> 
> — Τμήμα της επιγραφής της επιτύμβιας στήλης του Ποταμώνα

Ο **Ολύμπιχος** ήταν σπουδαίος αρχαίος Έλληνας μουσικός.

Βιογραφικά στοιχεία
-------------------

Ήταν από τη Θήβα και έζησε στα τέλη του 5ου π.Χ. αιώνα. Μνημονεύεται από τον Πίνδαρο και εικονίζεται στο επιτύμβιο ανάγλυφο του γιου του Ποταμώνα. Ήταν μαθητής του Πίνδαρου.

Πηγές
-----

* Αρχαιολογική Εταιρεία (1905) [1904]. *Εφημερίς αρχαιολογική (έτη 1903, 1904 και 1905)*. Αθήνα: Εκ του τυπογραφείου Π. Δ. Σακκελαρίου. Ανακτήθηκε στις 9 Μαΐου 2010.
Ο **Νικόλαος Α΄ του Μεκλεμβούργου**, γερμ. Nicholas I (πριν το 1164 - 25 Μαΐου 1200) ήταν κύριος του Μεκλεμβούργου (1178-1200).

Βιογραφία
---------

Ήταν γιος του Βέρτισλαβ κυρίου του Ρόστοκ και πρίγκιπα των Οβοτριτών.

Πολέμησε μαζί με τους Δανούς και τον Φρειδερίκο Α΄ των Χοενστάουφεν της Γερμανίας εναντίον του Ερρίκου του *λέοντος* δούκα της Σαξονίας & Βαυαρίας. Το διάστημα 1183-85 πολέμησε εναντίον του εξαδέλφου του Ερρίκου Α΄ πρίγκιπα του Μεκλεμβούργου· ο Νικόλαος Α΄ έλαβε τη βοήθεια των Δανών, ενώ ο Ερρίκος Μπόρβιν Α΄ όχι. Αυτό το παρατήρησε ο Κανούτος ΣΤ΄ των Έστριντσεν της Δανίας και βρήκε την ευκαιρία να ενισχύσει τη θέση του στην ακτή της Βαλτικής. Το 1185 τα δύο εξαδέλφια αναγκάστηκαν να αποδεχθούν τον Κνούτο ΣΤ΄ ως επικυρίαρχό τους και ως ανταμοιβή ο Νικόλαος Α΄ έλαβε το φέουδο του Ρόστοκ.

Το 1200 ο Νικόλαος Α΄ και ο Ερρίκος Μπόρβιν Α΄ πολέμησαν μαζί στη μάχη τού Βάσχοβ εναντίον του Αδόλφου Γ΄ των Σάουενμπουρκ κόμη του Χόλσταϊν. Νίκησαν οι πρώτοι και έτσι εξασφάλισαν την περιοχή νοτιοδυτικά του Μεκλεμβούργου, όμως ο Νικόλαος Α΄ απεβίωσε στη μάχη.

Εξωτερικές Πηγές
----------------

* Genealogy of the House of Mecklenburg
Η **κυστεοσκόπηση** είναι μία ουρολογική παρεμβατική εξέταση, κατά την οποία ο ειδικός Ουρολόγος επισκοπεί την ουροδόχο κύστη (επισκόπηση της κύστεως). Η εξέταση αυτή μπορεί να εκτελεσθεί στον άνδρα, την γυναίκα ακόμα και στα παιδιά για καθαρά διαγνωστικούς λόγους.

Το κυστεοσκόπιο είναι ένα εργαλείο εφοδιασμένο με ειδικό ψυχρό φωτισμό, οπτική κάμερα, ενώ υπάρχει ανάλογη είσοδος υγρού (φυσιολογικού ορού), έτσι ώστε κατά την είσοδο του εργαλείου να διατείνεται η ουροδόχος κύστη, με σκοπό την επισκόπησή της και ανάλογη έξοδο του υγρού.

Η είσοδος γίνεται στον άνδρα δια του έξω στομίου της ουρήθρας, ενώ στην γυναίκα και πάλι η είσοδος γίνεται δια της ουρήθρας.

Ο σημαντικότερος λόγος παρέμβασης θεωρείται η αιματουρία, κυρίως η μακροσκοπική ανώδυνη αιματουρία. Με την κυστεοσκόπηση στον άνδρα επισκοπείται ολόκληρο το μήκος της ουρήθρας, ο προστάτης αδένας και στην συνέχεια το εργαλείο εισχωρεί στην ουροδόχο κύστη. Στις γυναίκες η εξέταση είναι πιο απλή απ' την στιγμή που το εύρος της ουρήθρας είναι μόλις 2-3 εκατοστά και στην συνέχεια επισκοπείται η ουροδόχος κύστη. 

Εκτός της αιματουρίας ο Ουρολόγος προβαίνει στην κυστεοσκόπηση και σε πολλές άλλες περιπτώσεις, όπως για παράδειγμα αποτελούν οι υποτροπιάζουσες ουρολοιμώξεις, η απώλεια ελέγχου της κύστης, η επώδυνη ούρηση, το χρόνιο πυελικό άλγος, οι διαταραχές της ούρησης, η υπερπλασία του προστάτη αδένα , η λιθίαση και πολλά άλλα. 

Φυσικά αποτελεί το απόλυτο εργαλείο επισκόπησης κι ελέγχου σε ένα καρκίνωμα – μάζα, θήλωμα στην κύστη, ενώ η απόλυτη ένδειξη για να διενεργηθεί η κυστεοσκόπηση αποτελεί η αιματουρία. Επίσης σε οποιαδήποτε αμφιβολία, υπόνοια ή σκέψη που έρχεται σε αντίθεση με κάποια απεικονιστική εξέταση π.χ υπέρηχος της ουροδόχος κύστης θα πρέπει να διενεργείται η κυστεοσκόπηση.

Ανάλογα στα παιδιά μπορεί να εκτελεσθεί κυστεοσκόπηση σε κάποιες παθολογικές καταστάσεις όπως οι βαλβίδες οπίσθιας ουρήθρας στα αγόρια, επίσης στην ΚΟΠ (κυστεο-ουρητηρική παλινδρόμηση) και σε πολλές άλλες περιπτώσεις που θα κρίνει ο Παιδο-ουρολόγος.

Πηγές
-----

* Ενημέρωση για την υγεία - Κυστεοσκόπηση[*νεκρός σύνδεσμος*]
Ο **Λευτέρης Χατζόπουλος**, είναι Έλληνας πρώην καλαθοσφαιριστής, ο οποίος αγωνιζόταν στην θέση του σέντερ στην ομάδα του Άρη Θεσσαλονίκης από το 1960 μέχρι το 1974.

Καριέρα
-------

Ο Χατζόπουλος ξεκίνησε να αγωνίζεται με το εφηβικό τμήμα της ομάδας του Άρη στα τέλη της δεκαετίας του '50 και έκανε τις πρώτες του εμφανίσεις με την ανδρική ομάδα του συλλόγου το 1960, όταν αρκετοί από του βασικούς αθλητές της ομάδας αποχώρησαν και ο Άρης βασίστηκε σε αθλητές του εφηβικού τμήματος, το οποίο είχε κατακτήσει το πρωτάθλημα Θεσσαλονίκης.

Το 1961, οι έφηβοι του Άρη κατέκτησαν και πάλι το τοπικό πρωτάθλημα, κάτι που επαναλήφθηκε και το 1962. Την σεζόν 1963-64, ο Χατζόπουλος αγωνίστηκε ως εφεδρικός σέντερ της ομάδας στο πρώτο πρωτάθλημα Α' εθνικής κατηγορίας, όπου οι "κίτρινοι" κατέλαβαν την πέμπτη θέση.

Την επόμενη σεζόν, ο Άρης κατέλαβε την δεύτερη θέση του πανελλήνιου πρωταθλήματος, με τον Χατζόπουλο να αγωνίζεται σε όλους τους αγώνες της ομάδας του και να πετυχαίνει 230 πόντους (μ.ο. 12,8). Την επόμενη χρονιά, ο Άρης παρέμεινε δεύτερος, χάνοντας το πρωτάθλημα την τελευταία αγωνιστική από την ΑΕΚ, αλλά ο Χατζόπουλος αγωνίστηκε στους μισούς αγώνες της σεζόν.

Ακολούθησαν οι δύο διαδοχικές κατατάξεις στην τρίτη θέση του πρωταθλήματος για τον Άρη, όπως και οι δύο τέταρτες θέσεις το 1969 και το 1970. Ο Χατζόπουλος έπαιξε σε 15 αγώνες το 1969 πετυχαίνοντας 139 πόντους, όπως και σε 22 αγώνες το 1970 πετυχαίνοντας 183 πόντους.

Το 1971, έκλεισε μία ενδεκαετή πορεία με την ομάδα του Άρη, παίζοντας σχεδόν σε όλους τους αγώνες του πρωταθλήματος με μέσο όρο 8,4 πόντων. Επέστρεψε στους "κίτρινους" για λίγους ακόμη αγώνες, την σεζόν 1973-74, όταν ο Άρης κατέκτησε την τρίτη θέση.

Ο Χατζόπουλος παρέμεινε ως ενεργό μέλος του συλλόγου του Άρη, αναλαμβάνοντας πρόεδρος του ΑΣ Άρης στα μέσα της δεκαετίας του '90, ενώ ανέλαβε και την διοίκηση της ΚΑΕ Άρης το 1998.

Διακρίσεις
----------

**Άρης**

* Δευτεραθλητής Ελλάδας: 1965, 1966
* Τριταθλητής Ελλάδας: 1967, 1968

Παραπομπές
----------

1. ↑  Ο Αρης και ο πράσινος... χιλιάρης! :: ΕΣΑΚΕ
2. ↑  Εφημερίδα Μακεδονία, 3/9/1965, Σελίδα: 7
3. ↑  Εφημερίδα Μακεδονία, 21/6/1966, Σελίδα: 5
4. ↑  Εφημερίδα Μακεδονία, 14/4/1970, Σελίδα: 4
5. ↑  Εφημερίδα Μακεδονία, 11/4/1974, Σελίδα: 5
6. ↑  «MakThes - Αθλητισμός - Αρης μπάσκετ - Hyper.gr». Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 4 Μαρτίου 2016. Ανακτήθηκε στις 24 Σεπτεμβρίου 2015.

Πηγές
-----

* *"Η ιστορία του Άρη • Τόμος 2: Μπάσκετ (1922-2000)"*, Κωνσταντίνος Ίντος, έκδοση *συνδέσμου οπαδών «SUPER-3»* (εκτύπ. TYPOFFSET), Θεσσαλονίκη 2004
* *"Αθλητικός Σύλλογος Άρης • 1914-2004"*, συλλογικό έργο (επιστημονική τεκμηρίωση Αν. Στεφανίδης - Ελ. Τσιομπανούδη - Δ. Κυρίτσης), έκδοση *Κέντρο Ιστορίας Δήμου Θεσσαλονίκης*, Θεσσαλονίκη 2005, ISBN 960-8734-48-7
Ο **Οτταβιάνο**, ιταλ. *Ottaviano*, (11 Ιουλίου 1484 - 8 Μαΐου 1546) από τον Οίκο των Μεδίκων, ήταν αξιωματούχος της Φλωρεντίας. Οι απόγονοί του έγιναν πρίγκιπες του Οταϊάνο στη Νάπολη.

Βιογραφικά στοιχεία
-------------------

Ήταν γιος του Λαυρέντιου, από έναν πλάγιο κλάδο των Μεδίκων. Ο Οτταβιάνο ήταν 5ος εξάδελφος του Λαυρέντιου Α΄ του μεγαλοπρεπούς. Η οικογένειά του δεν ήταν διάσημη, όταν όμως o Οτταβιάνο νυμφεύτηκε την εγγονή του Λαυρέντιου Α΄, η οικογένεια έγινε διακεκριμένη στη Φλωρεντία. 

Είχε μερικά σημαντικά αξιώματα στη Φλωρεντία, όπως Σημαιοφόρος της Δικαιοσύνης (Gonfaloniere di Justizia), θέση που τώρα ήταν πια τυπική, μετά την καταστολή της Δημοκρατίας το 1530 από τον Ισπανικό στρατό. Το 1532 έγινε Συγκλητικός (Senator). Ο Αλέξανδρος των Μεδίκων δούκας της Φλωρεντίας τον είχε διαχειριστή των κτημάτων των Μεδίκων στην Τοσκάνη. Μάλιστα πάντρεψαν τα παιδιά τους: η κόρη του Αλεξάνδρου, η Ιουλία των παντρεύτηκε τον Μπερναντέτο, γιο του Οτταβιάνο.

Οικογένεια
----------

Το 1533 νυμφεύτηκε την Φραντσέσκα Σαλβιάτι, κόρη του Ιάκοπο Σαλβιάτι και της Λουκρέτσια των Μεδίκων, κόρης του Λαυρέντιου Α΄ του μεγαλοπρεπούς και είχε τέκνα:

* Μπερναντέτο, απεβ. μετά το 1576, κύριος του Οταϊάνο στη Νάπολη.
* Αλέξανδρος 1535-1605, μετέπειτα πάπας Λέων ΙΑ΄ (το 1605, για 26 ημέρες).

Παραπομπές
----------

1. 1 2  George L. Williams (1 Ιανουαρίου 2004). *Papal Genealogy: The Families and Descendants of the Popes*. McFarland. σελ. 75. ISBN 978-0-7864-2071-1.
2. ↑  ήταν γιος του εξαδέλφου της Φραντσέσκας σύμφωνα με την άποψη των πολλών, ή σύμφωνα με άλλη άποψη, 2ος εξάδελφος της Φραντσέσκας.
3. ↑  Herbert Vaughan, (16 Απριλίου 2013). *The Medici Popes: Leo X and Clement VII*. Read Books Limited. σελ. 272. ISBN 978-1-4474-8162-1.

  


|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
| Καθιερωμένοι όροι | 
* WorldCat
* VIAF: 30437252
* LCCN: n87893863
* ISNI: 0000 0000 6152 057X
* GND: 123143268
* SUDOC: 070560846

 |

 |
Ο **Ντμίτρι Κωνσταντίνοβιτς** (ρωσ.: *Дми́трий Константи́нович*, ο λεγόμενος *μονόφθαλμος*, 1322 - 5 Ιουνίου 1383) από τον Οίκο των Ρουρικιδών ήταν πρίγκιπας του Σούζνταλ και του Νίζνι-Νόβγκοροντ. Κυριάρχησε στην πολιτική κατά την ανηλικιότητα τού γαμπρού του Ντμίτρι Ντονσκόι πρίγκιπα της Μόσχας. Ο κλάδος που ανήκει, των Σουίσκι, έλαβε το όνομά του από τον γιο του Βασίλι Κιρντιάπα.

Βιογραφία
---------

Ήταν γιος του Κωνσταντίν, γιου του Βασίλι, γιου του Αντρέι Β΄ μεγάλου πρίγκιπα του Βλαντίμιρ. Ο Αντρέι ήταν γιος του Γιαροσλάβ Β΄ του Βλαντίμιρ και αυτός με τη σειρά του γιος τού Βσέβολοντ Γ΄ του πολύτεκνου.

Κληρονόμησε το Σούζνταλ το 1359 και το Νίζνι-Νόβγκοροντ το 1365. Καθώς οι ανατολικές περιοχές του ήταν συνεχώς εκτεθειμένες στις επιθέσεις των Τατάρων, η πολιτική του προς αυτούς ήταν συμφιλιωτική κυρίως. Μετά από κάποια εξέγερση με τον Ντμίτρι της Μόσχας, ο χάνος της Χρυσής Ορδής τον εγκατέστησε μεγάλο πρίγκιπα του Βλαντίμιρ. Κατά τη διακυβέρνησή του φιλονικούσε κατ' επανάληψη με τη Δημοκρατία του Νόβγκοροντ για τις επιδρομές των πειρατών της πόλης τους. Αυτοί λεηλατούσαν την πρωτεύουσά του και τις αγορές των Τατάρων στον Βόλγα.

Τρία έτη μετά εκθρονίστηκε και έπρεπε να κάνει ειρήνη με τον Ντμίτρι, παντρεύοντας την κόρη του Ευδοξία με αυτόν. Ενώνοντας τον στρατό του με του Ντμίτρι, οδήγησε μία συμμαχική επίθεση στους Βουλγάρους του Βόλγα και στη Μορντοβία. Το 1377 οι συμμαχικοί στρατοί ηττήθηκαν από τους Τατάρους στον ποταμό Πιάνα, διότι -όπως αναφέρει ο χρονικογράφος- ήταν πολύ μεθυσμένοι για να πολεμήσουν. Πάντως το 1382 ο Ντμίτρι Κωνσταντίνοβιτς πήρε το μέρος του Τόκταμις χαν στην κατάληψη της Μόσχας και έστειλε τους γιους του να υπηρετήσουν τον Ταταρικό στρατό.

Οικογένεια
----------

Είχε τέκνα:

* Ευδοξία απεβ. 1407, παντρεύτηκε τον Ντμίτρι Ντονσκόι μεγάλο πρίγκιπα της Μόσχας.
* Βασίλι Κιρντιάπα π. 1350-1403, πρίγκιπας του Σούζνταλ. Είχε γιο τον Γιούρι, που είχε γιο τον Βασίλι, που είχε γιο τον Μιχαήλ, που είχε γιο τον Αντρέι, που είχε γιο τον Ιβάν, που είχε γιο τον Βασίλειο Δ΄ Σουίσκι τσάρο της Ρωσίας.
* Συμεών απεβ. 1402. Είχε γιο τον Βασίλι, που είχε γιο τον Ιβάν, που είχε γιο τον Ιβάν, που είχε γιο τον Μπορίς, που είχε γιο τον Αλεξάντρ, που είχε κόρη την Ευδοξία, που είχε γιο τον Φιλάρετο Ρομάνοβ Πατριάρχη της Μόσχας, που είχε γιο τον Μιχαήλ Α΄ Ρομάνοβ τσάρο τη Ρωσίας.

Παραπομπές
----------

1. ↑  Leo van de Pas: (Αγγλικά) *Genealogics*. 2003.
2. ↑  Darryl Roger Lundy: (Αγγλικά) *The Peerage*.

Πηγές
-----

* Brockhaus and Efron Encyclopedic Dictionary (in Russian). 1906.
Η **Ορχήστρα κιθαριστών VeriArtisti** είναι ορχήστρα που ανήκει στο δημοτικό ωδείο Βέροιας.

Επισκόπηση
----------

Η ορχήστρα ιδρύθηκε την άνοιξη του 1997 από τον Λάμπρο Μπέκιο, καθηγητή κιθάρας του Δημοτικού Ωδείου Βέροιας. Η ορχήστρα αποτελούταν κυρίως από μαθητές του Δημοτικού Ωδείου. Για τα έτη 2015-2017 διευθυντής της ορχήστρας ήταν ο Βασίλης Βαλαβάνης, καθηγητής στο δημοτικό ωδείο της Βέροιας.

Η ορχήστρα έχει εμφανιστεί σε διάφορες πόλεις της Ελλάδας (Βέροια, Μακροχώρι, Βεργίνα, Γιαννιτσά, Νέα Μουδανιά, Περαία, Επανομή, Θεσσαλονίκη, Κοζάνη, Αριδαία). Έχει συμμετάσχει σε διάφορες εκδηλώσεις, όπως το 1ο Φεστιβάλ Κιθάρας Μακεδονίας στη Καστοριά (2016), στο 2ο και 3ο Φεστιβάλ Μουσικής «Βέροια - Εύηχη Πόλη» (2010, 2011, 2012, 2016), στην εβδομάδα Ελληνικής δημιουργίας (διοργάνωση Δημοτικού Ωδείου Βέροιας, Απρίλιος 2012) και σε δέκα Πανελλήνιες Συναντήσεις Κουαρτέτων και Ορχηστρών Κιθάρας (από το 2011 και μετά).

Παραπομπές
----------

1. ↑  «Νεανική Ορχήστρα Κιθαριστών "VeriArtisti"». *tar.gr*.
Ο **Ντούντο Ερρίκος**, γερμ. Dudo Heinrich (π. 1060 - π. 1123) θεωρείται ο ιδρυτής του Οίκου του Νάσσαου στη Γερμανία· απόγονοί του έγιναν βασιλείς της Ολλανδίας και μεγάλοι δούκες του Λουξεμβούργου. Ήταν κόμης του Λάουρενμπουργκ (βρίσκεται στον παραπόταμο Λαν του Ρήνου) το διάστημα 1093-1123.

Βιογραφία
---------

Ήταν γιος του Ρούπρεχτ, διοικητή (Vogt) του Ζίγκερλαντ, διορισμένου από τον αρχιεπίσκοπο του Μάιντς. Από τα πατρικά του κτήματα στο Λίπορν υποθέτουμε ότι ήταν απόγονος των Κυρίων του Λίπορν, που αναφέρονται από το 881. Το 950 ο Χέρμαν Α΄ των Κορραδιδών, δούκας της Σουαβίας τους παραχώρησε το Έστεραου. Το 991 ο Ντρούτβιν του Λίπορν ήταν κόμης του Κενιγκσζόντεργκαου.

Ο Ντούντο, μάλλον μαζί με τον πατέρα του, έκτισε το κάστρο του Λάουρενμπουργκ. Το 1093 ως κόμης του Λάουρενμπουργκ ίδρυσε το αββαείο Μαρία Λάαχ και το 1117 αναφέρεται ως διοικητής (Vogt) του Ζίγκερλαντ. Υποστήριξε τους Σάλιους βασιλείς εναντίον των αρχιεπισκόπων του Μάιντς, της Κολωνίας, του Τριρ και των κομήτων του Κατσενέλνμπογκεν. Το 1100 άρχισε την οικοδόμηση του κάστρου Νάσσαου, που θα γινόταν η έδρα του Οίκου. Το 1117 παραχώρησε γη για την ίδρυση μονής στο Λίπορν· ο γιος του Ρούπρεχτ Α΄ το 1126 έκτισε εκεί το αββαείο των Βενεδικτίνων Σέναου, όπου έζησε η αγία Ελισάβετ του Σέναου. 

Το 1122 έλαβε το κάστρο του Ίντσταϊν στην οροσειρά Τάουνους, ως φέουδο υποτελές στον αρχιεπίσκοπο του Μάιντς. Επίσης έλαβε και τη διοίκηση (Vogtei) του πλούσια προικισμένου αββαείου των Βενεδικτίνων Μπλάιντενστατ (νυν Τάουνουσσταϊν).

Οικογένεια
----------

Νυμφεύτηκε την Αναστασία, κόρη του Λουδοβίκου Β΄, κόμη του Άρνσταϊν αν ντερ Λαν και είχε τέκνα:

* Ρούπρεχτ Α΄ 1123-1154 κόμης του Νάσσαου.
* Άρνολντ Α΄ 1123-1148, κόμης του Λάουρενμπουργκ.
* Ντεμούντις, παντρεύτηκε τον Έμιχ, κόμη του Ντιτς.

Αναφορές
--------

1. 1 2 3 4 5 6 7  «De oudste generaties van het Huis Nassau»
2. 1 2 3 4  «Genealogie van het Vorstenhuis Nassau» Europese bibliotheek. Zaltbommel. 1970.
3. 1 2 3 4 5  Charles Cawley: «Medieval Lands». (Αγγλικά) *Charles Cawley, "Medieval Lands", 2006-2020*.
4. ↑  «Siegerland und Nederland» d:Q67483182. Ζίγκεν. 1981.
5. ↑  Die territoriale Entwicklung Nassaus Αρχειοθετήθηκε 2007-10-05 στο Wayback Machine. by Ulrich Reuling. Retrieved on 2009-01-20

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
--------------------

* Γενεαλογίες του Μεσαίωνα


|  |  |
| --- | --- |
| CC-BY-SA Μετάφραση | Στο λήμμα αυτό έχει ενσωματωθεί κείμενο από το λήμμα Dudo-Henry, Count of Laurenburg  της Αγγλικής Βικιπαίδειας, η οποία διανέμεται υπό την GNU FDL και την CC-BY-SA 4.0. (ιστορικό/συντάκτες). |
Η **λαϊκή κυριαρχία** είναι η αρχή ότι η εξουσία ενός κράτους και της κυβέρνησης έχει δημιουργηθεί και διατηρείται με τη συναίνεση του λαού του, μέσω των εκλεγμένων εκπροσώπων του, ο οποίος είναι η πηγή όλων των πολιτικών εξουσιών. Είναι στενά συνδεδεμένη με το κοινωνικό συμβόλαιο για το οποίο μίλησαν φιλόσοφοι όπως ο Τόμας Χομπς, ο Τζον Λοκ, και ο Ζαν-Ζακ Ρουσσώ. Η λαϊκή κυριαρχία εκφράζει μια έννοια και δεν αντανακλά κατ 'ανάγκη ή περιγράφει μια πολιτική πραγματικότητα. Είναι συνήθως σε αντίθεση με την έννοια της κοινοβουλευτικής κυριαρχίας, και με την ατομική κυριαρχία. Οι πολίτες έχουν τον τελικό λόγο στις κυβερνητικές αποφάσεις. Ο Βενιαμίν Φραγκλίνος εξέφρασε την ιδέα όταν έγραψε, «Στις ελεύθερες κυβερνήσεις, οι κυβερνώντες είναι οι υπηρέτες και οι πολίτες είναι οι ανώτεροι και κυρίαρχοί τους»

Οι Αμερικανοί θεμελίωσαν την Επανάσταση και την κυβέρνησή τους στη λαϊκή κυριαρχία, αλλά ο όρος χρησιμοποιήθηκε επίσης και στη δεκαετία του 1850 για να περιγράψει μια ιδιαίτερα αμφιλεγόμενη προσέγγιση προς τη δουλεία σε κάποιες περιοχές, όπως προτάθηκε από τον γερουσιαστή Στήβεν Ντάγκλας. Αυτό σήμαινε ότι οι κάτοικοι μιας περιοχής θα είναι αυτοί που θα αποφασίσουν εάν η δουλεία θα επιτρέπεται, και αυτό οδήγησε σε αιματηρή σύγκρουση στο Ματωμένο Κάνσας καθώς βίαιοι υποστηρικτές και εχθροί της δουλείας πλημμύρισαν το έδαφος του Κάνσας, προκειμένου να αποφασίσουν στις εκλογές. Μια προηγούμενη ανάπτυξη της λαϊκής κυριαρχίας προέκυψε από τον φιλόσοφο Φρανσίσκο Σουάρεζ και αποτέλεσε τη βάση για τη Λατινική αμερικανική ανεξαρτησία. Η λαϊκή κυριαρχία, επίσης, μπορεί να περιγραφεί ως η φωνή του λαού.

Στη Σκανδιναβία, η λαϊκή κυριαρχία χρησιμεύει ως βάση για τη συγκρότηση του συντάγματος πολλών χωρών, σε αντίθεση με την αρχή της «διάκρισης των εξουσιών»

Παραπομπές
----------

1. ↑  Benjamin Franklin (2003). *The Political Thought of Benjamin Franklin*. Edited by Ralph Ketchum; Hackett Publishing. σελ. 398.
2. ↑  «The Constitution - riksdagen.se». *www.riksdagen.se*. Ανακτήθηκε στις 11 Δεκεμβρίου 2015.
Άσπρο γαϊδούρι στην Κύπρο
Το **κυπριακό γαϊδούρι** είναι η ράτσα γαϊδουριού του νησιού της Κύπρου[1]. Υπάρχουν δύο κύρια είδη: ένα με μεγάλο σκούρο χρωματισμό με μια ανοιχτή κοιλιά, πιθανώς ευρωπαϊκής προέλευσης, και ένα μικρό γκρι αφρικανικό είδος που αντιπροσωπεύει περίπου το 20% του συνολικού πληθυσμού, το οποίο το 2002 εκτιμήθηκε σε 2.200-2.700 ζώα. [2]

Μερικές εκατοντάδες Κυπριακά γαϊδούρια ζουν σε άγρια κατάσταση στη χερσόνησο της Καρπασσίας στο βόρειο τμήμα της Κύπρου που ελέγχεται από τους Τουρκοκύπριους. Εγκαταλείφθηκαν εκεί από τους Ελληνοκύπριους αγρότες κατά την τουρκική εισβολή το 1974. Το 2008, μια ομάδα Ελλήνων και Τουρκοκυπρίων συμμάχησε για να σώσει τα ζώα από την εξαφάνιση, αφού δέκα από αυτά βρέθηκαν σκοτωμένα[3].

Παραπομπές
----------

1. ↑   Φύλλο δεδομένων φυλής: Κύπρος / Κύπρος. Πληροφοριακό Σύστημα Πληροφοριών για την Διαφορετικότητα των Οικιακών Ζώων του Οργανισμού Τροφίμων και Γεωργίας των Ηνωμένων Εθνών. Πρόσβαση στο Δεκέμβριο του 2013.
2. ↑  Waltraud Kugler, Hans-Peter Grunenfelder, Elli Broxham (2008). *Donkey Breeds in Europe: Inventory, Description, Need for Action, Conservation; Report 2007/2008*. St. Gallen, Switzerland: Monitoring Institute for Rare Breeds and Seeds in Europe. Archived 2 September 2009.
3. ↑  «Donkey Campaign Unites Cypriots». London: BBC. 22 April 2008. .
Η **Λαϊκή Δημοκρατία της Ταννού Τιβά** ήταν ένα μερικώς αναγνωρισμένο ανεξάρτητο κράτος. Αν και τυπικά ήταν ένα κυρίαρχο, ανεξάρτητο έθνος από το 1921 ως το 1944, θεωρήθηκε όμως δορυφορικό κράτος της Σοβιετικής Ένωσης. Ιδρύθηκε πάνω στα πρώην εδάφη του τιβανικού προτεκτοράτου της Ρωσικής Αυτοκρατορίας, το Κράι Ουργιανχάισκι, ενώ αποτέλεσε μέρος της δυναστείας των Τσινγκ μέχρι το 1911.

Η Σοβιετική Ένωση και η Μογγολική Λαϊκή Δημοκρατία ήταν οι μόνες χώρες που αναγνώρισαν την ανεξαρτησία της. Το 1944 η Ταννού Τιβά προσχώρησε στη Σοβιετική Ένωση. Επί του παρόντος, το έδαφος που αντιστοιχεί στη Ταννού Τιβά είναι η σημερινή Δημοκρατία της Τιβά εντός της Ρωσικής Ομοσπονδίας.

Παραπομπές
----------

1. ↑  Toomas Alatalu (1992). «Tuva: a State Reawakens». *Soviet Studies* **44** (5): 881–895.
2. ↑  Dallin, David J. *Soviet Russia and the Far East,* Yale University Press, 1948, p. 87
3. ↑  Paine, S.C.M. *Imperial Rivals: China, Russia, and Their Disputed Frontier,* M.E. Sharpe, 1996, p. 329.

  


|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
| Καθιερωμένοι όροι | 
* VIAF: 309636036
* GND: 1053566964

 |

 |
Η **Οτροία** ήταν αρχαία πόλη της Βιθυνίας, στη Μικρά Ασία. 

Η πόλη αναφέρεται από τον Στράβωνα στα *Γεωγραφικά* του και από τον Λέοντα τον διάκονο, ως: *την τω Ολύμπω παρακειμένην της Ατρώας πεδιάδα*. Λεγόταν αλλιώς και **Ατρώα** ή **Οτρόιαι**. Ο Πλούταρχος την αναγράφει ως **Οτρύαι**, κατατάσσοντάς την στη Φρυγία.

Βρισκόταν στις όχθες της λίμνης Ασκανίας. Η ίδρυση της πόλεως ανάγεται στον Φρύγα βασιλέα Οτρέα (σχετίζεται με το όνομα Ατρεύς που ίδρυσε την Οτρούντα στη Φρυγία).

Στην Οτροία επρόκειτο να συγκρουστούν οι ρωμαϊκές λεγεώνες του Λούκουλλου με τον στρατό του βασιλιά του Πόντου, Μιθριδάτη, όταν λίγο πριν την αναμενόμενη μάχη συνέβη στην ατμόσφαιρα ένα περίεργο θέαμα: ο αέρας εξερράγη και ξεπήδησε ένα μεγάλο φλογισμένο σώμα, σε σχήμα πιθαριού και στο χρώμα του πυρακτωμένου αργύρου. Αυτό το περίεργο σχήμα πηγαινοερχόταν ανάμεσα στους Ποντίους και στους Ρωμαίους και έτσι οι τρομοκρατημένοι αντίπαλοι αποσύρθηκαν από το πεδίο της μάχης. Το 975 μ.Χ. όταν ο Ιωάννης Τσιμισκής εξεστράτευε εναντίον των Αράβων, καθώς διέβαινε από τη Βιθυνία, απέκλινε από τη στρατιωτική οδό -που οδηγούσε στις Κιλίκιες πύλες- και φιλοξενήθηκε για λίγο στο ιδιωτικό κτήμα ενός αξιωματικού του στην Οτροία.

Βρισκόταν στην ίδια επικράτεια με τη βυζαντινή Βασιλινόπολη, κοντά στη σημερινή Χαϊριγιέ (Hayriye) της Τουρκίας.

Παραπομπές
----------

1. 1 2 3 4  W. M. Ramsay (2010) [1890]. *The Historical Geography of Asia Minor*. Cambridge University Press. σελ. 189. ISBN 1-108-01453-4.
2. ↑  Foss, C.· R. Talbert· T. Elliott· S. Gillies. «Places: 511348 (Otroia)». Pleiades. Ανακτήθηκε στις 8 Φεβρουαρίου 2016.
Το **Λαϊκό Κόμμα Λιβάνου** (αραβικά: حزب الشعب اللبناني) ήταν το πρώτο επίσημα οργανωμένο κομμουνιστικό κόμμα στον αραβικό κόσμο. Ιδρύθηκε στις 24 Οκτωβρίου 1924 από εννέα ανθρώπους, μεταξύ των οποίων ήταν ο Ζοζέφ Μπεργκέρ-Μπαρζιλαί, ο Γιουσέφ Ιμπραΐμ Γιαζμπέκ και ο Φουάντ αλ-Σιμαλί. Το Λαϊκό Κόμμα Λιβάνου δημοσίευε την αριστερή εβδομαδιαία εφημερίδα αλ-Ινσανίγια («Η Ανθρωπότητα»), που είναι και η πρώτη του είδους της στον αραβικό κόσμο. Η πρώτη έκδοση δημοσιεύθηκε στις 15 Μαΐου 1925, αλλά κράτησε μόνο πέντε θέματα, καθώς οι γαλλικές αποικιακές αρχές την έκλεισαν στις 16 Ιουνίου 1925.

Το LPP αργότερα συγχωνεύθηκε με την αρμενική ομάδα "Σπάρτακος" για τη δημιουργία του Κομμουνιστικού Κόμματος Συρίας και Λιβάνου. Η πρώτη (μυστική) συνάντηση του νέου κόμματος, στην οποία συμμετείχαν 15 εκπρόσωποι, πραγματοποιήθηκε στις 9 Δεκεμβρίου 1925.

Πηγές
-----

* Ismael, Tareq Y. and Jacqueline S. Ismael. *The Communist Movement in Syria & Lebanon*. Gainesville: University Press of Florida, 1998. ((ISBN 0813016312))
Συντεταγμένες: 4°11′46″S 12°40′23″E﻿ / ﻿4.19611°S 12.67306°E﻿ / -4.19611; 12.67306

Το **Ντολιζί** (γαλλ. *Dolisie*), γνωστό ως **Λουμπομό** (*Loubomo* ή *Lubomo*) από το 1975 μέχρι το 1991, είναι η τρίτη μεγαλύτερη σε πληθυσμό πόλη της Δημοκρατίας του Κονγκό, μετά την πρωτεύουσα Μπραζαβίλ και το Πουέντ-Νουάρ. Βρίσκεται στο νοτιοδυτικό Διαμέρισμα Νιαρί, του οποίου είναι η πρωτεύουσα. Αποτελεί σημαντικό εμπορικό κέντρο και στη απογραφή του 2007 είχε πληθυσμό 83.798 κατοίκους.

Ιστορία
-------

Η πόλη ιδρύθηκε το 1934 ως σταθμός στη σιδηροδρομική γραμμή Μπραζαβίλ-Ατλαντικού στο ανατολικό άκρο της παραλιακής ζούγκλας και πήρε το όνομά της από το επώνυμο του Αλμπέρ Ντολιζί, ενός υπασπιστή του Πιερ Σαβορνιάν ντε Μπραζά. Το Ντολιζί αναπτύχθηκε εξαιτίας του σιδηροδρόμου και το 1972 είχε 20 χιλιάδες κατοίκους. Ο Εμφύλιος Πόλεμος της Δημοκρατίας του Κονγκό (1997-1999) προκάλεσε ρεύμα εσωτερικής μεταναστεύσεως από την ύπαιθρο προς τις πόλεις και ο πληθυσμός του Ντολιζί αυξήθηκε σημαντικά από τότε.

Πηγές
-----

* Decalo S. Thompson V. & Adloff R.: *Historical dictionary of Congo*, σελ. 180, εκδ. The Scarecrow Press Inc. ΗΠΑ 1984

  


|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
| Καθιερωμένοι όροι | 
* VIAF: 260041594

 |

 |
Το **Κυπριακό Σύνταγμα** ήταν στρατιωτική μονάδα του Βρετανικού Στρατού, επανδρωμένη από Κυπρίους εθελοντές, που συνεστήθη κι έδρασε κατά τα χρόνια του Β΄ Παγκοσμίου πολέμου. Επίσημα ιδρύθηκε τον Φεβρουάριο του 1940.

Μετά την είσοδο της Μεγάλης Βρετανίας στον Β΄ Παγκόσμιο Πόλεμο, αρκετοί Κύπριοι είχαν καταταγεί στον Αγγλικό Στρατό (από τον Οκτώβριο του 1939, οπότε άρχισε να λειτουργεί κέντρο εκπαίδευσης Κυπρίων στα Πολεμίδια). Οι εθελοντές αυτοί Κύπριοι κατατάσσονταν κυρίως για οικονομικούς λόγους. Η μαζική κατάταξη Κυπρίων εθελοντών έγινε αμέσως μετά την ιταλική επίθεση κατά της Ελλάδας, τον Οκτώβριο του 1940, και την είσοδο της Ελλάδας στον πόλεμο. Οι Άγγλοι, εκμεταλλευόμενοι τον ενθουσιασμό των Κυπρίων, τους κάλεσαν να καταταγούν στον Αγγλικό Στρατό.

Εκτός απ’ όσους κατετάγησαν στο Κυπριακό Σύνταγμα το 1940, αρκετοί άλλοι Κύπριοι (Έλληνες και Τούρκοι) κατετάγησαν αργότερα. Σημαντικός αριθμός εθελοντών κατετάγη του Ιούνιο του 1943, όταν το ΑΚΕΛ κάλεσε τα μέλη του κι όλους τους Κυπρίους να στρατολογηθούν στον αντιφασιστικό αγώνα. Συνολικά, υπό τη σημαία του Κυπριακού Συντάγματος υπηρέτησαν, μέχρι το τέλος του πολέμου, περίπου 25000 εθελοντές από την ίδια την Κύπρο και 5000 από τους Κυπρίους της Αιγύπτου.

Παραπομπές
----------

1. 1 2 3 4  «Κυπριακό Σύνταγμα». *www.polignosi.com*. Ανακτήθηκε στις 24 Ιουνίου 2021.
Το **Κυπριακό Πρακτορείο Ειδήσεων** (**ΚΥΠΕ**) είναι το κύριο ειδησεογραφικό πρακτορείο της Κύπρου. Είναι ημικρατικός οργανισμός και έχει ως σκοπό την ενημέρωση της κοινής γνώμης στην Κύπρο και στο εξωτερικό, για ευρύ φάσμα θεμάτων που αφορούν την Κύπρο.

Το ΚΥΠΕ έχει επί του παρόντος εμπορικές συμφωνίες με Reuters, AFP, ITAR-TASS, RIA NOVOSTI και MENA και συμφωνίες συνεργασίας με ANA, SANA, Xinhua, ANSA, IRNA, PAP, APS και ATA. Το ΚΥΠΕ ανταλλάσσει επίσης ειδήσεις με το Μακεδονικό Πρακτορείο Ειδήσεων, BTA, STA, KYODO και ROMPRES.

Ιστορικό
--------

Το ΚΥΠΕ ιδρύθηκε στις 16 Φεβρουαρίου 1976 μετά από πρωτοβουλία του τότε Γενικού Διευθυντή του Ραδιοφωνικού Ιδρύματος Κύπρου (ΡΙΚ) Ανδρέα Χριστοφίδη, ο οποίος επεσήμανε την ανάγκη ύπαρξης εθνικού πρακτορείου ειδήσεων στην Κύπρο. Ο Ανδρέας Χριστοφίδης ανέθεσε στον Ανδρέα Χατζήπαπα, δημοσιογράφο στο ΡΙΚ, να αποστέλλει καθημερινά ένα δελτίο ειδήσεων στα αγγλικά στο Reuters και στο Non-Aligned News Agencies Pool.

Το 1984 το ΚΥΠΕ εξασφάλισε μετάφραση και διανομή των ειδήσεων του και σε άλλες γλώσσες επιπρόσθετα από τα αγγλικά.

Το 1989, η Βουλή των Αντιπροσώπων ενέκρινε το Νόμο για τη λειτουργία του Κυπριακού Πρακτορείου Ειδήσεων ως ημικρατικού οργανισμού με πλήρη δημοσιογραφική ανεξαρτησία.

Στο πλαίσιο της αποστολής του, το Πρακτορείο μεταδίδει ειδήσεις στα ελληνικά και αγγλικά έναντι συνδρομής και στα τουρκικά και αραβικά, σε ελεύθερη πρόσβαση. Διαθέτει Φωτογραφική Υπηρεσία (ημέρας και αρχείου), η οποία εμπλουτίζεται συνεχώς με φωτογραφίες της κυπριακής, ελλαδικής και διεθνούς επικαιρότητας. Το ΚΥΠΕ αποτελεί βασική πηγή πληροφόρησης των ανά τον κόσμο διπλωματικών αποστολών της Κυπριακής Δημοκρατίας. Οι ειδήσεις του αξιοποιούνται από αυτές για ενημέρωση κυβερνητικών αξιωματούχων, βουλευτών και άλλων προσωπικοτήτων, καθώς και για έκδοση δελτίων Τύπου σε διάφορες γλώσσες.

Το ΚΥΠΕ μεταδίδει τέσσερις εκπομπές (περίληψη ειδήσεων 24ώρου, Επισκόπηση Κυπριακού Τύπου, Επισκόπηση Τουρκοκυπριακού Τύπου, Δελτίο Δραστηριότητας Αποδήμων), που απευθύνονται σε ομογενειακές οργανώσεις και ομογενειακά ΜΜΕ σε διάφορες χώρες.

Παραπομπές
----------

1. 1 2 3 4 5 6 7 8 9  «Ιστορικό». *www.cna.org.cy*. Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 20 Φεβρουαρίου 2021. Ανακτήθηκε στις 20 Φεβρουαρίου 2021.
2. 1 2 3  «Κυπριακό Πρακτορείο Ειδήσεων». *www.polignosi.com*. Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 20 Φεβρουαρίου 2021. Ανακτήθηκε στις 20 Φεβρουαρίου 2021.

Πηγές
-----

* «Ιστορικό». *www.cna.org.cy*. Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 20 Φεβρουαρίου 2021. Ανακτήθηκε στις 20 Φεβρουαρίου 2021.
* «Κυπριακό Πρακτορείο Ειδήσεων». *www.polignosi.com*. Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 20 Φεβρουαρίου 2021. Ανακτήθηκε στις 20 Φεβρουαρίου 2021.

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
--------------------

* Επίσημος ιστότοπος
Αμφορείς ναυαγίου από το Μουσείο της Αλικαρνασσού - Bodrum (Τουρκία).
Ως **ναυάγιο του Δοκού** εννοείται η υποβρύχια αρχαιολογική έρευνα και συστηματική ανασκαφή στον Δοκό (1989 – 1992), από το Ινστιτούτο Εναλίων Αρχαιολογικών Ερευνών (ΙΕΝΑΕ) ανάμεσα στην Ύδρα και την Αργολική ακτή, η οποία ονομαζόταν στην αρχαιότητα *Απεροπία*. Πρόκειται για το πρώτο ναυάγιο που ερευνήθηκε στην Ελλάδα, με με σχετικά σύγχρονες τεχνολογικές μεθόδους δημιουργίας κανάβου, ανέλκυσης, καθαρισμού και διαχείρισης των τεχνέργων. Το ενάλιο εύρημα του Δοκού αποτελεί μαρτυρία για τη ναυσιπλοΐα, το θαλάσσιο εμπόριο και την οικονομία στο Αιγαίο κατά την ύστερη 3η χιλιετία ΠΚΕ. 

Η υποβρύχια ανασκαφή απέφερε δύο λίθινες άγκυρες, μεγάλες ποσότητες κεραμεικής και πρωτοβερνικωτών αγγείων, λίθινα εργαλεία που χρονολογούνται στην ύστερη Πρωτοελλαδική ΙΙ περίοδο EH II (2450/2350-2200/2150), όπως μυλόπετρες, τριπτήρες από τον Σαρωνικό και λεπίδες οψιανού.

Παραπομπές-σημειώσεις
---------------------

1. ↑  «Δοκός. Το Αρχαιότερο Ναυάγιο στον Κόσμο, 2200 π.Χ.». Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 10 Μαΐου 2008. Ανακτήθηκε στις 10 Μαΐου 2008.
2. ↑  Το ναυάγιο του Δοκού
**Οι  κωδικοί ATC J**, που περιγράφουν το *Κατά των λοιμώξεων για συστηματική χρήση* είναι ενότητα του Ανατομικού-Θεραπευτικού-Χημικού Συστήματος Ταξινόμησης, ενός συστήματος αλφαριθμητικών κωδικών που αναπτύχθηκε από τον WHO για την ταξινόμηση των φαρμάκων και άλλων ιατρικών προϊόντων.

Κωδικοί για κτηνιατρική χρήση (ATCvet codes) μπορούν να δημιουργηθούν τοποθετώντας το γράμμα Q μπροστά από τον ανθρώπινο κωδικό ATC: **QJ**... ATCvet codes without corresponding human ATC codes are cited with the leading Q in the following list.

Οι εθνικές εκδόσεις της ταξινόμησης ATC μπορούν να συμπεριλαμβάνουν πρόσθετους κωδικούς που δεν υπάρχουν σε αυτόν τον κατάλογο, οι οποίοι ακολουθούν την έκδοση WHO.

| J Κατά των λοιμώξεων για συστηματική χρήση |
| --- |
| **J01** Αντιβιοτικά για συστηματική χορήγηση |
| **J02** Αντιμυκητιασικά για συστηματική χορήγηση |
| **J04** Αντιμυκοβακτηριδιακά |
| **J05** Αντιικά συστηματικής χορήγησης |
| *Μόνο για ανθρώπους* |
| **J06** Άνοσοι οροί και ανοσοσφαιρίνες |
| **J07** Εμβόλια |
| *Μόνο ATCvet* |
| **QJ51** Αντιβακτηρικά για ενδομαστική χορήγηση |
| **QJ54** Αντιμυκοβακτηριδιακά για ενδομαστική χορήγηση |
| 

---

|  |  |
| --- | --- |
| 

|  |
| --- |
| 
* A
* B
* C
* D
* G
* H
* QI
* J
* L
* M
* N
* P
* R
* S
* V
 |

 |

 |

Δείτε επίσης
------------

* Ανατομικό-Θεραπευτικό-Χημικό Σύστημα Ταξινόμησης
* Οι άνοσοι οροί, οι ανοσοσφαιρίνες και τα εμβόλια για κτηνιατρική χρήση είναι στην ομάδα ATCvet QI.

Παραπομπές
----------

1. ↑  «ATC/DDD Index 2016: code J». WHO Collaborating Centre for Drug Statistics Methodology.
2. ↑  «ATCvet Index 2016: code QJ». WHO Collaborating Centre for Drug Statistics Methodology.
Ο '**Οκτώηχος της Τσετίνιε** (στη σερβική γλώσσα: **Цетињски октоих ή Cetinjski oktoih**) είναι ορθόδοξο λειτουργικό βιβλίο, που τυπώθηκε το 1494, στο τυπογραφείο Τσερνόγιεβιτς στην πόλη Τσετίνιε, την πρωτεύουσα του Πριγκιπάτου της Ζέτα, από τον Ιερομόναχο Μακάριο (στα σέρβικα: Јеромонах Макарије). Πρόκειται για το πρώτο αρχέτυπο που είναι γραμμένο στη Serbian recension of Church Slavonic και για το πρώτο βιβλίο που τυπώθηκε στο κυριλλικό αλφάβητο στην Νοτιοανατολική Ευρώπη. 

Ο Οκτώηχος του Πρώτου Τόνου (σύγχρονη ανατύπωση)
Ο Οκτώηχος της Τσετίνιε αποτελείται από δύο τόμους: ο πρώτος, ο **Οκτώηχος του Πρώτου Τόνου** (**Oktoih prvoglasnik**) ολοκληρώθηκε στις 4 Ιανουαρίου 1494 και έχει 270 φύλλα διαστάσεων 29 x 21,6 εκ. Περιλαμβάνει το ύμνους που ψέλνονται στους τέσσερις πρώτους τόνους του Οκτώηχου συστήματος και σήμερα διασώζονται 108 αντίτυπά του. Χαρακτηρίζεται από την υψηλή ποιότητα και την καθαρότητα της εκτύπωσης, σε κόκκινο και μαύρο, και τα κομψά τυπογραφικά στοιχεία του. Τα επίτιτλα, που είναι τυπωμένα με σκαλιστό ξύλο, είναι φτιαγμένα στο πνεύμα της Αναγέννησης αλλά έχουν και στοιχεία που συναντώνται σε παλαιότερα χειρόγραφα. Η ποιότητα της εκτύπωσης και της διακόσμησης του Οκτώηχου του Πρώτου Τόνου θεωρείται ότι είναι στο ίδιο επίπεδο με τις εκτυπώσεις στη Βενετία της ίδιας χρονικής περιόδου. Το 1987 η Εθνική Βιβλιοθήκη του Μαυροβουνίου Djurdje Crnojevic εξέδωσε 600 αντίτυπα (facsimiles)του Οκτώηχου του Πρώτου Τόνου.

Ο δεύτερος τόμος ονομάζεται **Οκτώηχος του Πέμπτου Τόνου** (**Oktoih petoglasnik**) και περιλαμβάνει τους ύμνους που ψέλνονται στους υπόλοιπους οκτώ τόνους του Οκτώηχου συστήματος. Πρόκειται για το πρώτο εικονογραφημένο αρχέτυπο σε νοτιοσλαβική γλώσσα. Έχει διασωθεί σε τμήματα το μεγαλύτερο από τα οποία αποτελείται από 37 φύλλα. Έχει έξι εικόνες, που είναι τυπωμένες με σκαλιστό ξύλο, στις οποίες ο καλλιτέχνης κατάφερε να αποδώσει περίπλοκες συνθέσεις σε σχετικά μικρό χώρο.

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
--------------------

*
Το **Κρατικό Πανεπιστήμιο της Αγίας Πετρούπολης** (ρωσικά: Санкт-Петербургский государственный университет, СПбГУ‎) είναι ρωσικό ομοσπονδιακό κρατικό ίδρυμα τριτοβάθμιας εκπαίδευσης που εδρεύει στην Αγία Πετρούπολη. Είναι το παλαιότερο και ένα από τα μεγαλύτερα πανεπιστήμια στη Ρωσία.

Ιδρύθηκε το 1724 με διάταγμα του Πέτρου Α΄, το πανεπιστήμιο από την αρχή είχε επικεντρωθεί σε θεμελιώδεις έρευνες στον τομέα της επιστήμης, της μηχανικής και των ανθρωπιστικών επιστημών και εξοπλίζει τους πτυχιούχους με ό,τι χρειάζονται για να συμβάλουν στην επιτυχία της Ρωσίας.

Αποτελείται από 24 εξειδικευμένες σχολές και ινστιτούτα, το Ακαδημαϊκό Γυμνάσιο, το Ιατρικό Κολλέγιο, το Κολλέγιο Φυσικού πολιτισμού και Αθλημάτων, Οικονομικών και Τεχνολογίας. Το πανεπιστήμιο έχει δύο κύριες πανεπιστημιουπόλεις: την μία στην Νήσο Βασιλιέφσκι και την άλλη στο Πέτερχοφ.

Κατά την σοβιετική περίοδο, ήταν γνωστό ως κρατικό πανεπιστήμιο της Λένινγκραντ (ρωσικά: Ленинградский государственный университет‎). Ονομάστηκε από τον Αντρέι Ζντάνοφ το 1948.

Παραπομπές
----------

1. 1 2  *Directory of Open Access Journals*.

|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
| Καθιερωμένοι όροι | 
* WorldCat
* VIAF: 11145003631561340450
* LCCN: no92026966
* ISNI: 0000 0001 2289 6897
* GND: 5114370-7
* NKC: kn20020321798

 |

 |
Ο **Κώστας Χατζής** ήταν Έλληνας ποδοσφαιριστής της προπολεμικής εποχής, ο οποίος αγωνιζόταν ως τερματοφύλακας για την ομάδα του Άρη στα μέσα της δεκαετίας του '30.

Καριέρα
-------

Ο Χατζής εντάχθηκε στο δυναμικό του Άρη το 1933 και έκανε την πρώτη του εμφάνιση στην βασική ενδεκάδα σε φιλικό αγώνα εναντίον του ΠΑΟΚ στις 3 Δεκεμβρίου 1934.

Αρχικά, αποτέλεσε αναπληρωματικό του Κουμπλή, αλλά στο πρωτάθλημα Βορείου Ομίλου της σεζόν 1934-35, χρησιμοποιήθηκε ως βασικός τερματοφύλακας, με αναπληρωματικό του τον Θεόφιλο Καρνεμίδη. Οι "κίτρινοι" κατέλαβαν την πρώτη θέση, αλλά η τελική φάση του πρωταθλήματος δεν πραγματοποιήθηκε, με σκοπό την καλύτερη προετοιμασία της της Εθνικής Ελλάδος για τις καλοκαιρινές της υποχρεώσεις.

Την επόμενη χρονιά, αποτέλεσε το δίδυμο τερματοφυλάκων του συλλόγου μαζί με τον Αγησίλαο Μουλά, με τον Άρη να κατατάσσεται τέταρτος στο πανελλήνιο πρωτάθλημα. Διακρίθηκε στον αγώνα εναντίον του Ολυμπιακού στις 1 Δεκεμβρίου 1935, διατηρώντας ανέπαφη την εστία του για το ισόπαλο 0-0.

Κατά την τελευταία του χρονιά με τον Άρη, κατέλαβε την τρίτη θέση στο πρωτάθλημα Βορείου Ομίλου, με τον Μουλά πλέον, να έχει πάρει την θέση του βασικού τερματοφύλακα.

Παραπομπές
----------

1. ↑  Άγγελος Καριπίδης, *Άρης 1914-2002. Οι μεγάλες στιγμές της ιστορικής ομάδος*, σελ. 28, University Studio Press, Θεσσαλονίκη 2003. ISBN 960-12-1189-6, ISBN-13 978-960-12-1189-3
2. ↑  Greece - Final Tables 1906-1959

Πηγές
-----

|  |  |
| --- | --- |
| εικονίδιο Ποδόσφαιρο | Πύλη Ποδόσφαιρο |

* Βασίλης [άγνωστο επίθετο], *Την καρδιά αν ρωτήσεις ποτέ...Αυτοί που μας έφτασαν ως τα εκατό*, αυτοέκδοση, 2014. ISBN 978-960-93-5927-6
* Χατζής Κώστας - aris.re