recursal/SuperWikiNEXT-32B huggingface dataset:
Ο **Ντανιέλ Μορεϊρά** (γεννημένος στις 8 Αυγούστου 1977 στην Μωμπέζ) είναι ένας παλαίμαχος Γάλλος ποδοσφαιριστής. Αγωνιζόταν στη διάρκεια της καριέρας του στη θέση του επιθετικού.

Ο Μορεϊρά ξεκίνησε την καριέρα του από τη Βαλανσιέν ΦΚ, προτού πάρει μεταγραφή για την Γκανγκάμπ. Φορώντας τη φανέλα της, έφτασε ως τον τελικό του Κυπέλλου Γαλλίας του 1997.

Το 1998, μετακόμισε στην ΡΚ Λανς. Με τους *Les Sang et Or*, κατέκτησε το Λιγκ Καπ Γαλλίας του 1999. Μετά από έξι χρόνια στο Σατντ Φελίξ Μπολέρ, επιβραβεύτηκε για τις εμφανίσεις του, με μια μεταγραφή στην Τουλούζ ΦΚ. • Τη σεζόν 2005–06, υπήρξε μέλος ενός εξαιρετικού επιθετικού διδύμου, μαζί με τον, γεννημένο στη Βραζιλία, Τυνήσιο επιθετικό Σάντος, πετυχαίνοντας 15 τέρματα συνολικά στη Λιγκ 1.

Στις 22 Ιουνίου 2006, ο Μορεϊρά συμφώνησε να υπογράψει συμβόλαιο συνεργασίας με τη Σταντ Ρενναί έναντι ποσού ύψους €5.500.000. •

Ο Μορεϊρά πραγματοποίησε μια διόλου ικανοποιητική σεζόν με τη νέα του ομάδα, μη καταφέρνοντας να πετύχει κάποιο τέρμα σε σύνολο 29 συμμετοχών (οι 17 εξ αυτών ως βασικός). Το 2008, παραχωρήθηκε υπό τη μορφή δανεικού στη νεοπροβιβασθείσα Γκρενόμπλ όπου, στις 9 Αυγούστου, πέτυχε ένα γκολ στο ντεμπούτο του απέναντι στη Σοσό, στο 89ο λεπτό της αναμέτρησης, εξασφαλίζοντας μια απρόσμενη εκτός έδρας νίκη με 2–1 στην πρώτη αναμέτρηση της Γκρενόμπλ για τη Λιγκ 1, ύστερα από 43 χρόνια απουσίας.

Τον Αύγουστο του 2009, μεταγράφηκε στην ΟΣ Μπουλόν. Μετά από έναν σοβαρό τραυματισμό στο γόνατο, υποχρεώθηκε να αποχωρήσει από τον χώρο του επαγγελματικού ποδοσφαίρου, τον Δεκέμβριο του 2010.

Ο Μορεϊρά μέτρησε συνολικά 3 διεθνείς συμμετοχές στη διάρκεια της καριέρας του, πραγματοπιώντας τον ντεμπούτο του με την Εθνική Γαλλίας στις 20 Νοεμβρίου 2002, σε μια νίκη με 3–0 επί της Σερβίας.

Τίτλοι
------

* Φιναλίστ του Κυπέλλου Γαλλίας με την Γκανγκάμπ (1997)
* Νικητής του Λιγκ Καπ Γαλλίας με την ΡΚ Λανς (1999)

Παραπομπές
----------

1. ↑  TVEQ (19 Απριλίου 2014). «Top 10 des héros en finale de la Coupe de la Ligue». L'Équipe, σελ. 19.
2. ↑  AFP/FRS (24 Ιανουαρίου 2005). «L'atout jeunes des Toulousains». Sud Ouest, σελ. 5.
3. ↑  St.C. (28 Μαΐου 2005). «Daniel Moreira voit la vie en rose». La Voix du Nord.
4. ↑  «Daniel Moreira, 28 ans, l'attaquant de Toulouse, a passé sa visite médicale à Rennes hier matin.». Aujourd'hui en France. 20 Ιουνίου 2006, σελ. 23.
5. ↑  «Daniel Moreira rejoint le Stade Rennais». La Nouvelle République du Centre-Ouest. 20 Ιουνίου 2006, σελ. 3.
6. ↑  «Daniel Moreira : « Une année noire pour moi »». Ouest-France Bretagne. 18 Μαΐου 2007, σελ. 1.
7. ↑  «Daniel Moreira à la relance à Grenoble». Ouest-France Bretagne. 29 Ιουλίου 2008, σελ. 1.
8. ↑  Franck Le Dorze (14 Αυγούστου 2008). «Moreira, la délivrance». L'Équipe, σελ. 21.
9. ↑  «Moreira, officiellement à l'USBCO pour deux saisons». La Voix du Nord. 15 Αυγούστου 2009.
10. ↑  «Daniel Moreira dit stop». La Voix du Nord. 2 Ιανουαρίου 2011, σελ. 25.

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
--------------------

|  |  |
| --- | --- |
| εικονίδιο Ποδόσφαιρο | Πύλη Ποδόσφαιρο |

* Προφίλ του Ντανιέλ Μορεϊρά, στατιστικά και φωτογραφίες
Ο **Nταν Μαυραειδής**, γεννημένος στην Βοστώνη στις 1 Δεκεμβρίου 1988, είναι έλληνοαμερικανός καλαθοσφαιριστής. Έχει ύψος 1,93 m και αγωνίζεται στη θέση του πόιντ γκαρντ-Σούτινγκ γκαρντ.

Καριέρα
-------

Ο Μαυραειδής έπαιξε στο λύκειο Junípero Serra και την Phillips Exeter Academy και στην συνέχεια φοίτησε στο πανεπιστήμιο του Πρίνστον, όπου με την ομάδα των Τάιγκερς αγωνίστηκε μέχρι το 2011 σε 97 αγώνες, με μέσους όρους 10,9 πόντων, 3,8 ριμπάουντ και 1,5 ασίστ.

Στην συνέχεια, υπέγραψε το πρώτο του επαγγελματικό συμβόλαιο με την ομάδα του Άρη, πετυχαίνοντας 93 πόντους σε 23 αγώνες (μ.ο. 3,9) και κατακτώντας την έβδομη θέση του ελληνικού πρωταθλήματος.

Την επόμενη σεζόν, αγωνίστηκε στην ιταλική Αβελίνο, αλλά στις αρχές Δεκεμβρίου του 2012 μεταγράφηκε στην Καζέρτα.

Παραπομπές
----------

1. ↑  Dan Mavraides - G for the Princeton Tigers | FOX Sports
2. ↑  Μαυραειδής: Ιστορικός σύλλογος ο Άρης - Άρης - SPORT 24
3. ↑  Μπάσκετ: Υπογράφει στην Αβελίνο ο Νταν Μαυραειδής
4. ↑  «Από την Αβελίνο στην Καζέρτα ο Μαυραειδής! - BasketPlus.gr». Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 4 Μαρτίου 2016. Ανακτήθηκε στις 16 Σεπτεμβρίου 2015.

Πηγές
-----

* Eurocup Profile
* Italian League Profile Αρχειοθετήθηκε 2012-11-17 στο Wayback Machine.
* Dan Mavraides - Princeton Athletics
| Ξιφασκία στουςΘερινούς ΟλυμπιακούςΑγώνες 1904 |
| --- |
| Ατομικό ξίφους ασκήσεως | ανδρών |
| Ομαδικό ξίφους ασκήσεως | ανδρών |
| Ατομικό ξίφους μονομαχίας | ανδρών |
| Ατομικό σπάθης | ανδρών |
| Ραβδί | ανδρών |

Το **ραβδί ανδρών** ήταν ένα από τα πέντε αγωνίσματα ξιφασκίας στο πρόγραμμα των Θερινών Ολυμπιακών Αγώνων του 1904 στο Σαιντ Λούις. Ήταν η μοναδική φορά που το εν λόγω αγώνισμα έλαβε χώρα σε διοργάνωση Ολυμπιακών Αγώνων.

Σύνοψη αγωνίσματος
------------------

Το αγώνισμα διεξήχθη στις 8 Σεπτεμβρίου στο Φράνσις Τζιμνάσιουμ και έλαβαν μέρος συνολικά τρεις ξιφομάχοι, οι οποίοι χρησιμοποιούσαν ένα απλό ξύλινο ραβδί. Ιστορικά, το ραβδί χρησιμοποιήθηκε αρχικά ως ένας ασφαλέστερος τρόπος προπόνησης των ξιφομάχων, αλλά με τον καιρό εξελίχθηκε σε αγώνισμα. Τέτοιοι αγώνες καταγράφονται από τον 16ο αιώνα, όμως συναντώνται όλο και πιο σπάνια από τον 20ο αιώνα και μετά.

Το χρυσό μετάλλιο κατέκτησε ο Άλμπερτσον Βαν Ζο Ποστ, αθλητής αμερικανικής καταγωγής που όμως η Διεθνής Ολυμπιακή Επιτροπή τον καταχωρεί ως Κουβανό. Μάλιστα, ο ίδιος συμμετείχε και κατέκτησε μετάλλια σε όλα τα αγωνίσματα ξιφασκίας των Αγώνων του 1904. Στη δεύτερη θέση βρέθηκε ο Γουίλιαμ Ο'Κόνορ και στην τρίτη ο Γουίλιαμ Γκρέμπε.

Τελική κατάταξη
---------------

| Κατάταξη | Ξιφομάχος | Χώρα | Επαφές |
| --- | --- | --- | --- |
| 1 | Άλμπερτσον Βαν Ζο Ποστ |  Κούβα | 11 |
| 2 | Γουίλιαμ Ο'Κόνορ |  Ηνωμένες Πολιτείες | 8 |
| 3 | Γουίλιαμ Γκρέμπε |  Ηνωμένες Πολιτείες | 2 |

Παραπομπές
----------

1. ↑  «Fencing at the 1904 St. Louis Summer Games: Men's Single Sticks, Individual» *Sports Reference*.

Πηγές
-----

* De Wael, Herman (2000). «Herman's Full Olympians». Ανακτήθηκε στις 18 Δεκεμβρίου 2006.
Το **Ξουρτζάιδι** (**Ξουρδζάιδι** στη βαρασώτικη διάλεκτο, επίσης Γκαρά-κιόι, τουρκ.: Gara-koy) ήταν οικισμός που βρισκόταν στην Καππαδοκία, νοτιοδυτικά του Βαρασού, δυτικά του τουρκικού χωριού Τζαβτάρτες και νότια της «Κουρκουζοῦς» μέσα στην χαράδρα που σχηματίζει του «Ξουρδζαϊδιοῦ τό Δζουβάϊδι». Το χωριό εγκαταλείφθηκε στα τέλη του 19ου αιώνα και οι κάτοικοί του εγκαταστάθηκαν στον Βαρασό και το Φκώσι που από τότε ονομάστηκε επιπλέον και «Πος-Γαρά-κιόι». Οι κάτοικοι που κατάγονταν από το Ξουρδζάιδι αποκαλούνταν και στα δύο παραπάνω χωριά «Ξουρδζαϊδῶτοι» ή «Γαρακοϊλουδῶτοι». Η περιοχή ανήκει σήμερα στο χωριό Τζαβτάρτες και οι κάτοικοί του την ονομάζουν «Τζαγκλῆ-κιλησέ» (κουδουνάτη εκκλησία). 

Στην περιοχή δυτικά από το Ξουρδζάιδι και στις πλαγιές του όρους Τιβρίκι (Τιβρίκ-νταγ) υπήρχαν παλαιότερα οικισμοί και χωριά ελληνικά. Στην ίδια περιοχή πρέπει να ανήκουν τα Μοναστήρια που αναφέρει ο Αν. Λεβίδης: « Ἐπί δέ τοῦ ὅρους Διβρίκ μέγα Μοναστήριον ἀκατοίκητον σῶζων τόν ναόν ἀκέραιον διά λίθων πελεκητῶν μεγάλων, οὗπερ ἔνδον ὑπάρχει καί ἁγίασμα, εἰς δέ τούς πρόποδας μεγάλης πόλεως ἐρείπια καί ναός ἠρειπωμένος. Ἐν δέ τῇ κώμῃ Ἐρκέν-Οὐσαγή ἅλλο Μοναστήριον, οὗ ὁ ναός ἐκτισμένος διά λίθων όγκοδεστάτων, πρό πάντων δ’ εἰς ἔκπληξιν φέρει ὁ ἐπί δύο μεγάλων τόξων ὡς ἀψίς τεθείς καί ὡς ἀνόφλοιον καλύπτων ἀμφότερα τά τόξα μήκους περίπου δέκα μέτρων, ὕψους τριῶν καί πλάτους δύο μέτρων λίθος.» («Αἱ ἐν Μονολῖθοις Μοναί τῆς Καππαδοκίας καί Λυκαονίας», σελ. 105-106). Το «Ἐρκέν-Οὐσαγή» πιθανότατα να είναι η «Κάτου Τσαχηρού» (Ἀσαγί-Τζαχίρ-κιόϊ) ή η «Πάνου Τσαχηρού» (Χορόζ-κιόι) που βρίσκονται δυτικά του Βαρασού και ήταν εξισλαμισμένα χωριά ελληνικά ή αρμένικα.

Παραπομπές
----------

1. ↑  Παπαδόπουλος, Ιορδάνης Β. (2004). «Αποκατάσταση προσφύγων. Ένας ανταλλάξιμος από τα Φάρασα της Καππαδοκίας, 1924». *Δελτίο Εταιρείας Μελέτης της καθ' ημάς Ανατολής*. **Α΄**. Αθήνα. σελ. 428.

Περαιτέρω ανάγνωση
------------------

* Θεοδωρίδη Θεόδωρου πρωτοπρεσβυτέρου, *Τοπωνύμια καί λαογραφικά τῶν Φαράσων τῆς Καππαδοκίας*, Μικρασιατικά Χρονικά, ΙΓ΄ 1967, ΙΔ΄ 1970, ΙΕ΄ 1972 (Ανάτυπα).
* Λαμπρόπουλου Αναστ. Ευάγγελου, *Καππαδοκία - Φάρασα. Τα τραγούδια και οι χοροί των Φαράσων της Καππαδοκίας, μαζί με διάφορα λαογραφικά στοιχεία*, Μεσσήνη, Α΄ έκδοσις 1995, Δ΄ έκδοσις επαυξημένη 2005.
* Λεβίδου Μ. Αναστασίου, *Αἱ ἐν Μονολῖθοις Μοναί τῆς Καππαδοκίας καί Λυκαονίας*, Κωνσταντινούπολη 1889.
Ο **Νικηφόρος Ξενοφώντος Ελεόπουλος** (1892-1970) ήταν Έλληνας παιδαγωγός και ιδρυτικό μέλος της Α.Ε.Κ..

Ο Ελεόπουλος γεννήθηκε στον Άγιο Στέφανο Κωνσταντινουπόλεως (στην τότε Οθωμανική Αυτοκρατορία) και μετανάστευσε στην Αθήνα κατά τη δεκαετία του 1910. Υπήρξε αριστούχος απόφοιτος της Μεγάλης του Γένους Σχολής και κατόπιν καθηγητής των ελληνικών στην Εμπορική Σχολή της Χάλκης, οπότε ολοκλήρωσε τις σπουδές του στη Φιλοσοφική Σχολή του Πανεπιστημίου Αθηνών.

Στη συνέχεια δίδαξε αρχικώς σε ιδιωτικά Γυμνάσια των Αθηνών και μετά ως καθηγητής της φιλολογίας και της ελληνικής ιστορίας στο Κολλέγιο Αθηνών, από το 1926 ως το 1961. Διέθετε οργανωτικό πνεύμα και εισήγαγε πρότυπο τρόπο διδασκαλίας. Είχε αναπτύξει εκπαιδευτική και πατριωτική δράση ήδη από την Κωνσταντινούπολη, και στην Αθήνα μετέσχε στην ίδρυση ή στην οργάνωση αρκετών επιστημονικών, εθνικών και κοινωνικών σωματείων. Μερικά από αυτά ήταν η Εταιρεία Βυζαντινών Σπουδών, η Αρχαιολογική Εταιρεία, η Ιστορική και Εθνολογική Εταιρεία και ο Σύλλογος Γονέων Αθηνών. Υπήρξε ιδρυτικό μέλος της Αθλητικής Ενώσεως Κωνσταντινουπόλεως (ΑΕΚ) στην Αθήνα το 1924 και διετέλεσε αντιπρόεδρος του πρώτου διοικητικού συμβουλίου της. Μάλιστα, ως διευθυντής τότε του Εκπαιδευτικού Τμήματος της ΧΑΝ Αθηνών, παρεχώρησε στην ΑΕΚ το 1924 τα γραφεία της ΧΑΝ στην οδό Μητροπόλεως, που απετέλεσαν την πρώτη στέγη για τη διοίκηση του συλλόγου.

Η σύζυγός του Καλλιρρόη, από την Κάλυμνο, ήταν επίσης φιλόλογος συγγραφέας και απεβίωσε πρόωρα, το 1956. Ο Ελεόπουλος πέθανε στην Αθήνα το 1970, σε ηλικία 78 ετών.

Συγγραφικό έργο
---------------

Ως συγγραφέας, ο Νικηφόρος Ελεόπουλος, εκτός από τα πολλά διδακτικά του βιβλία για μαθητές της δευτεροβάθμιας εκπαιδεύσεως, από τα οποία ξεχωρίζει η τρίτομη ελληνική ιστορία (Αρχαία-Μεσαιωνική-Νεωτέρ.Χρόνων) και αρκετά βραβεύθηκαν από το υπουργείο, έγραψε αρκετές μελέτες, όπως:

* *Η αγωγή και η διεθνής συνεργασία* (1933)
* *Προβλήματα της ανατρεφομένης νεότητος* (1934)
* *Το έργον του πατέρα εις την ανατροφήν του αγοριού* (1935)
* *Να καταπολεμήσωμε την επιπολαιότητα* (1938)
* *Η ελληνική εκπαίδευσις εις την Κωνσταντινούπολιν* (1952)
* *Η εθνική σημασία της εορτής των Τριών Ιεραρχών*
* *Διδάγματα από την άλωσιν της Κωνσταντινουπόλεως*
* *Οι Τρεις Ιεράρχαι ως λογοτέχναι*

Πηγές
-----

* Θεοδωρίδης, Χρυσόστομος: *Διακριθέντες του ξεριζωμένου Ελληνισμού: Μικράς Ασίας - Πόντου - Αν. Θράκης - Κωνσταντινουπόλεως*, Αθήνα 1976
* Το αντίστοιχο λήμμα στη *Νέα Ελληνική Εγκυκλοπαίδεια* «Χάρη Πάτση», τόμος 12, σελ. 31
Ο **Νικηφόρος ο Εξακιωνίτης** ήταν βυζαντινός πατρίκιος, μάγιστρος και στρατηγός του 10ου αιώνα.

Αναφέρεται ότι ήταν στρατηγός πριν από τη βασιλεία του Νικηφόρου Φωκά και πιθανότατα συμμετείχε μαζί του στην εκστρατεία στην Κρήτη και τη Συρία. Ήταν στενός συνεργάτης του Νικηφόρου Φωκά και τον υποστήριξε, με συνωμοσία μαζί με τον Ρωμανό Κουρκούα και τον Ιωάννη Τσιμισκή κατά του παρακοιμώμενου Ιωσήφ Βρίγγα που είχε στην πραγματικότητα την εξουσία, να διεκδικήσει τον θρόνο και όταν αυτός έγινε αυτοκράτορας το 963 τον προβίβασε. Επίσης ήταν παρών στην ανακήρυξή του σαν αυτοκράτορας από τα στρατεύματα.

Το 965 διορίσθηκε στρατηγός της Λογγοβαρδίας, Καλαβρίας και Λουκανίας και στάλθηκε στην Νότια Ιταλία να αντιμετωπίσει τους Άραβες. Από τις πρώτες ενέργειες του ήταν να δώσει εντολή για την κατασκευή πλοίων, χελάνδια, όπου είχε σκοπό να τα εγκαταστήσει σε όλα τα λιμάνια του για προστασία από τις Αραβικές επιδρομές. Οι κάτοικοι όμως της πόλης Ροσσάνο επειδή δεν ήθελαν να υπηρετήσουν στα πλοία αυτά μόλις τα έφεραν στο λιμάνι τους τα έκαψαν και κρέμασαν τους καπετάνιους τους.

Παραπομπές
----------

1. 1 2 3  Κωνσταντίνος Μακρής, Διατριβή : Η κοινωνική πολιτική του αυτοκράτορα Νικηφόρου Β΄Φωκά, Θεσσαλονίκη 2012 σελ. 64
2. ↑  Λέων ∆ιάκονος-Leonis Diaconi Caloënsis Historiae libri decem et Liber de velitatione ... σελ. 431
3. 1 2 3  Σχέσεις Βυζαντίου-Δύσης, Αγώνες για τη διατήρηση των ιταλικών κτήσεων
Η **Ξένη Δημητρίου** (1952) είναι Ελληνίδα δικαστής, που την περίοδο 2016 - 2019 διετέλεσε Εισαγγελέας του Αρείου Πάγου.

Βιογραφικά στοιχεία
-------------------

Γεννήθηκε το 1952 και κατάγεται από το Αίγιο. Σπούδασε νομικά και εισήλθε στο δικαστικό σώμα το 1978. Τον Αύγουστο του 2012 προήχθη στη θέση του αντεισαγγελέα του Αρείου Πάγου και την 1η Ιουλίου 2016 ανέλαβε προϊσταμένη της εισαγγελίας του Αρείου Πάγου, θέση από την οποία αποχώρησε την 1η Ιουλίου 2019.

Ως αντεισαγγελέας του Αρείου Πάγου, συμμετείχε στην εισαγγελική έδρα στο Ειδικό Δικαστήριο, που συγκροτήθηκε για την εκδίκαση της υπόθεσης του Γιώργου Παπακωνσταντίνου. Κατά τη διάρκεια της θητείας αξιοσημείωτο γεγονός υπήρξε, στην υπόθεση του πρώην διευθυντή της ΕΛΣΤΑΤ Ανδρέα Γεωργίου, οι αναιρέσεις που άσκησε κατά των απαλλακτικών βουλευμάτων του Συμβουλίου Εφετών.

Το 2020, κατέθεσε ως μάρτυρας στην προανακριτική επιτροπή της Βουλής, για τον Δημήτριο Παπαγγελόπουλο και την Υπόθεση Novartis στην Ελλάδα.

Αναφορές
--------

1. ↑  Βιογραφικό Ξένης Δημητρίου, από την ιστοσελίδα kathimerini.gr
2. ↑  «Αναίρεση στο απαλλακτικό βούλευμα για τον Ανδρέα Γεωργίου». *Αυγή*. 19 Ιουλίου 2017. Ανακτήθηκε στις 27 Οκτωβρίου 2020.
3. ↑  «Άρειος Πάγος: Νέα αναίρεση του βουλεύματος για τον πρώην επικεφαλής της ΕΛΣΤΑΤ Ανδρέα Γεωργίου». *mononews*. 14 Μαΐου 2018. Ανακτήθηκε στις 27 Οκτωβρίου 2020.
4. ↑  «Η Ξένη Δημητρίου συνεχίζει να αποδομεί τα ψεύδη». *Η Εφημερίδα των Συντακτών*. Ανακτήθηκε στις 27 Οκτωβρίου 2020.
5. ↑  Προβολισιάνος, Άγγελος. «Η Ξένη Δημητρίου κάθισε στο εδώλιο τη «σκευωρία Novartis»». *Documento*. Ανακτήθηκε στις 27 Οκτωβρίου 2020.
Chevrolet 3100 Suburban Carryall του 1949.
Ένα **Carryall** είναι η επιβατική έκδοση από ένα panel truck, μιας και το panel truck ήταν ένα αγροτικό με κλειστή κουκούλα στην καρότσα, μια επιβατική έκδοση ήταν σχεδόν ολόιδια με το ό,τι ονομάζουμε SUV σήμερα. Το Chevrolet Suburban λέγονταν κάποτε μόνο **Carryall Suburban**.

H ονομασία από αυτά τα οχήματα δεν ήταν τυχαία, καθώς προσδιορίζονταν να μπορούν να μεταφέρουν 8-9 άτομα και τις αποσκευές τους. Μετά από καιρό τα **carryalls** μετατράπηκαν σε SUV και προσφέρονται σχεδόν από κάθε βιομηχανία ενώ σήμερα μόνο η Land/Range Rover προσφέρει ένα panel truck.

Τα  **carryall** της Βόρειας Αμερικής ήταν το Chevrolet Suburban, το International Harvester Travelall, το Dodge Town Wagon, το Willys Jeep Station Wagon και το Jeep Wagoneer. Το μόνο Ευρωπαϊκό carryall ήταν το Land Rover.
Στην ελληνική μυθολογία με το όνομα **Πάλμυς** είναι γνωστός ένας πολεμιστής από τη Φρυγία που έλαβε μέρος στον Τρωικό Πόλεμο ως σύμμαχος των Τρώων. Δεν είναι γνωστά τα ονόματα των γονέων του, ούτε το αν σκοτώθηκε στον πόλεμο. Ο Πάλμυς, που καταγόταν από την περιοχή ή πόλη Ασκανία της Φρυγίας, αναφέρεται στην *Ιλιάδα* του Ομήρου:

> [...] βὰν δ’ ἴμεν ἔνθα μάλιστα μάχη καὶ φύλοπις ἦεν
> 
> 
> ἀμφί τε κεβριόνην καὶ ἀμύμονα Πουλυδάμαντα790
> Φάλκην Ὀρθαῖόν τε καὶ ἀντίθεον Πολυφήτην
> 
> 
> Πάλμύν τ’ Ἀσκάνιόν τε Μόρυν θ’ υἷ’ Ἱπποτίωνος [...]
> 
> — Όμηρος, Ιλιάδα, Ν, στ. 792

Παραπομπές
----------

1. ↑  «Ιλιάς/Ν - Βικιθήκη». *el.wikisource.org*. Ανακτήθηκε στις 22 Οκτωβρίου 2021.

Πηγές
-----

* Κρουσίου: *Λεξικόν Ομηρικόν*, διασκευή από την έκτη γερμανική έκδ. υπό Ι. Πανταζίδου, έκδοση «Βιβλιεκδοτικά καταστήματα Αναστασίου Δ. Φέξη», Αθήνα 1901, σελίδα 678
Ο **Ντύτρυκ** (Τεοντέρικ), πολων. Dytryk (μετά το 992 - μετά το 1032) από τον Οίκο των Πιαστ ήταν πρίγκιπας των Πολωνών.

Βιογραφία
---------

Ήταν γιος τού Μιέσκο ή τού αδελφού του Λάμμπερτ πριγκίπων των Πολωνών.

Ο πατέρας του ήταν γιος τού Μιέσκο Α΄ δούκα της Πολωνίας και της δεύτερης συζύγου του Όντας τού Χάλντενσλέμπεν, κόρης τού Ντήτριχ μαργράβου τού Νόρντμαρκ. Ο Μιέσκο Α΄ έκανε το έγγραφο *Dagome iudex*, με το οποίο άφηνε την Πολωνία στον Μιέσκο και τον Λάμμπερτ, αλλά όταν το 992 απεβίωσε, ο πρωτότοκος γιος του Μπολέσλαφ Α΄ ο Γενναίος, γιος τού Μιέσκο Α΄ από την πρώτη σύζυγό του Ντουμπράβκα, κατάφερε να λάβει τον έλεγχο των επαρχιών της Πολωνίας και να εκδιώξει τη μητριά του και τους γιους της.

Ο Μπολέσλαφ Α΄ είχε επίσης δύο συζύγους: από την Γιούντιτ των Αρπάντ είχε γιο τον Μπέζπρυμ και από την Εμνίλντα της Λουσατίας είχε τους Μιέσκο Β΄ Λάμπερτ και Όθωνα. Ο Μπολέσλαφ Α΄ απέκλεισε τον Μπέζπρυμ από τη διαδοχή και έτσι τον διαδέχθηκε ο Μιέσκο Β΄, που έδιωξε τον πρωτότοκο αδελφό του. Όμως ο Μπέζπρυμ επέστρεψε με Γερμανικό στρατό, που εκτόπισε τον Μιέσκο Β΄ το 1032: ο Κορράδος Β΄ της Γερμανίας μοίρασε την Πολωνία στους Μπέζπρυμ, Όθωνα και τον εξάδελφό τους Ντύτρυκ. Δεν γνωρίζουμε ποιες περιοχές έλαβε ο καθένας. Το επόμενο έτος επέστρεψε ο Μιέσκο Β΄, που τους έδιωξε και επανένωσε την Πολωνία. Έτσι η εξουσία τού Ντύτρικ ήταν σύντομη.

Πηγές
-----

* Balzer O. Genealogia Piastów, Kraków 1895.
* Jasiński K. Rodowód pierwszych Piastów, Poznań 2004, s. 126–127.
* Labuda G. Pierwsze państwo polskie, Kraków 1989, ISBN 83-03-02969-X, s. 54.
* Rymar E. Rodowód książąt pomorskich, Szczecin 2005, ISBN 83-87879-50-9.
* Szczur S. Historia Polski. Średniowiecze, Kraków 2002, ISBN 83-08-03272-9.
Η **Παισός** ήταν πόλη της Μυσίας μεταξύ της Λαμψάκου και του Παρίου. Ο Leaf την ταυτίζει με την περιοχή γύρω από τα ερείπεια φάρου που οι παλιότεροι χάρτες την ονόμαζαν Fanous, ενώ τον ποταμό Παισό, ο οποίος διατήρησε το ίδιο όνομα και μετά την καταστροφή της πόλης, τον ταυτίζει με τον ποταμό Bayram Cay. Αν και γεωγραφικά ανήκει στη Μυσία, ο Στράβων τη θεωρεί τμήμα της Τρωάδας βάσει της ομηρικής γεωγραφίας. Εκτός του ονόματος Παισός συναντάται στις πηγές και η παραλλαγή *Απαισός*. Αυτή η εναλλαγή στην ονομασία μαρτυρά το μικρασιατικό χαρακτήρα του τοπωνυμίου, ενώ διατυπώνεται από ορισμένους μελετητές η άποψη ότι πρόκειται για θρακικό όνομα.

Στην Ιλιάδα η Παισός απαντά δύο φορές και αναφέρεται ως δήμος που ανήκε, μαζί με άλλες πόλεις της περιοχής (Αδράστεια, Πιτύεια και Τήρεια), στους γιους του βασιλιά Μέροπα της Περκώτης, στον Άδρηστο και στον Άμφιο. Τα ιστορικά στοιχεία αναφορικά με αυτή είναι λιγοστά, αλλά μαρτυρούν ότι υπήρξε σχετικά εύπορη και σημαντική πόλη. Κατά τον Αναξιμένη τον Λαμψακηνό, πρόκειται για αποικία της Μιλήτου. Στη διάρκεια της Ιωνικής επανάστασης (499 π.Χ.) η πόλη τάχθηκε, μαζί με τις υπόλοιπες του Ελλησπόντου, στο πλευρό των Ιώνων. Σύντομα όμως, το 497 π.Χ. καταλήφθηκε από τον Πέρση στρατηγό Δαυρίση, ο οποίος υπέταξε τις περισσότερες πόλεις της περιοχής με αφάνταστη ευκολία. Μετά το τέλος των Περσικών πολέμων, η Παισός προσχώρησε στην Α΄ Αθηναϊκή Συμμαχία. Απαντά στους καταλόγους των εισφορών της συμμαχίας, στο τμήμα του ελλησπόντιου φόρου από το 452/1 έως το 425/4 π.Χ. με εισφορά ύψους 1 ταλάντου.

Τον ύστερο 1ο αι. π.Χ. η πόλη είχε εγκαταλειφθεί και οι κάτοικοί της είχαν μεταφερθεί στη Λάμψακο.

Πηγές
-----

* Η ιστορία της Παισού.
Οι **Πάλοτς** (ουγγρικά: *palóc*) είναι υποομάδα Ούγγρων στη βόρεια Ουγγαρία και τη νότια Σλοβακία. Ενώ οι Πάλοτς διατήρησαν διακεκριμένες παραδόσεις, συμπεριλαμβανομένης μιας πολύ προφανούς διαλέκτου της ουγγρικής, είναι επίσης εθνικά Ούγγροι με κοινή αποδοχή. Αν και η προέλευσή τους είναι ασαφής, οι Πάλοτς φαίνεται να είναι απόγονοι των φυλών των Χαζάρων, των Καμπάρων, των Πετσενέγκων και των Κουμάνων. Τα συγγραφικά έργα του Κάλμαν Μίσκατ έδωσαν νέα σημασία στον λαό το 1882 με το έργο του *A jó palócok*. Το χωριό Χόλοκο των Πάλoτς ανακηρύχθηκε Μνημείο Παγκόσμιας Κληρονομιάς της UNESCO το 1987.

Ετυμολογία
----------

Οι Κουμάνοι ονομάζονταν *Πολόβτσι* σε σλαβικές πηγές. Η λέξη *Πάλοτς* προέρχεται από το σλαβικό *Πολέβετς*. Αν και έχουν ομοιότητες με τους Ούγγρους στην προέλευση και τον πολιτισμό, θεωρούνταν ξεχωριστές ομάδες από τους Τούρκους. Η πρώτη γραπτή καταγραφή της λέξης «πάλοτς» ως ονομασία λαού εμφανίζεται στο μητρώο του Μέζοκοβεζντ το 1784.

Παραπομπές
----------

1. ↑  Andrew Bell-Fialkoff, The Role of Migration in the History of the Eurasian Steppe: Sedentary Civilization vs. 'Barbarian' and Nomad, Palgrave Macmillan, 2000, p. 247
Στην ελληνική μυθολογία με το όνομα **Παιώνας** (***Παιών***) ή **Παινίωνας** είναι γνωστός ένας θεός, ανεξάρτητος αρχικώς, του οποίου το όνομα διαβάστηκε σε πινακίδες της Κνωσού. Στα ομηρικά έπη ο Παιών παρουσιάζεται ως θεραπευτής θεός και θεραπεύει τον τραυματισμένο Άδη. Ο Παιώνας γιάτρευε με τη βοήθεια βοτάνων και ονομαζόταν *«πολυφάρμακος Παιών»*. Βαθμιαία ο Παιώνας ταυτίσθηκε με τον θεό Απόλλωνα και το όνομά του αναφερόταν πλέον ως μία από τις πολλές επικλήσεις του Απόλλωνα.

Πηγές
-----

* Emmy Patsi-Garin: «Επίτομο λεξικό Ελληνικής Μυθολογίας», εκδ. οίκος *Χάρη Πάτση*, Αθήνα 1969

  


|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
| Καθιερωμένοι όροι | 
* VIAF: 6053157952122365600007
* GND: 1202732666
* SUDOC: 244201595

 |

 |
Συντεταγμένες: 52°22′0.1″N 20°46′59.9″E﻿ / ﻿52.366694°N 20.783306°E﻿ / 52.366694; 20.783306

 Τάφος του Γιάνους Κουσοτσίνσκι
Το **Παλμίρι** (πολωνικά: *Palmiry*) είναι χωριό της Γκμίνα Τσόσνουφ, στο Πόβιατ Νόβι Ντβουρ Μαζοβιέτσκι του Βοεβοδάτου Μασοβίας στην ανατολική-κεντρική Πολωνία. Βρίσκεται στην άκρη του Δάσους Καμπίνος, περίπου 4 χιλιόμετρα νοτιοανατολικά του Τσόσνουφ, 11 χιλιόμετρα νοτιοανατολικά του Νόβι Ντβουρ Μαζοβιέτσκι και 23 χιλιόμετρα βορειοδυτικά της Βαρσοβίας. Το 2000 το χωριό είχε περίπου 220 κατοίκους.

Μαζικές εκτελέσεις κατά τη διάρκεια της γερμανικής κατοχής της Πολωνίας
-----------------------------------------------------------------------

Κύριο λήμμα: Σφαγή του Παλμίρι
Κατά τη διάρκεια του Β΄ Παγκοσμίου Πολέμου, μεταξύ 1939 και 1943, το χωριό και το γύρω δάσος ήταν ένας από τους τόπους μαζικών εκτελέσεων Εβραίων, Πολωνών ιντελιγκέντσια, πολιτικών και αθλητών, που σκοτώθηκαν κατά τη γερμανική Επιχείριση AB στην Πολωνία. Τα περισσότερα από τα θύματα αρχικά συνελήφθησαν και βασανίστηκαν στη φυλακή Πάβιακ στη Βαρσοβία και στη συνέχεια μεταφέρθηκαν στον τόπο των εκτελέσεων. Συνολικά, περίπου 1.700 Πολωνοί δολοφονήθηκαν εκεί σε μυστικές εκτελέσεις μεταξύ 7 Δεκεμβρίου 1939 και 17 Ιουλίου 1941.

Το 1946, τα πτώματα εκτάφηκαν και ενταφιάστηκαν εκ νέου σε ένα νέο νεκροταφείο, που βρίσκεται περίπου 5 χιλιόμετρα από το ίδιο το χωριό. Ο τόπος της εκ νέου ταφής είναι εθνικό μαυσωλείο της Πολωνίας από το 1948.

Παραπομπές
----------

1. ↑  «Κεντρική Στατιστική Υπηρεσία (ΚΣΥ) – (Εφημερίδα Εθνικού Μητρώου Επιμερισμού Γης)» (στα Πολωνικά). 1 Ιουνίου 2008.
2. ↑  Γκίλμπερτ, Μάρτιν (1987). *The Holocaust: A History of the Jews of Europe During the Second World War*. Macmillan Publishers. σελ. 112. ISBN 978-0-8050-0348-2.

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
--------------------

 Πολυμέσα σχετικά με το θέμα  Palmiry στο Wikimedia Commons

* Εβραϊκή Κοινότητα στο Παλμίρι στο Virtual Shtetl
Χάρτης της επέκτασης της δυναστείας Χαν το 2ο αιώνα π.Χ.
Η **Νότια επέκταση της δυναστείας Χαν** ήταν μια σειρά από κινεζικές στρατιωτικές εκστρατείες και αποστολές στα εδάφη των σημερινών περιοχών της νότιας Κίνας και βορείου Βιετνάμ. Η στρατιωτική επέκταση στο νότο ξεκίνησε υπό την προηγούμενη κινεζική δυναστεία Τσιν και συνεχίστηκε κατά τη διάρκεια της εποχής των Χαν. Οι εκστρατείες για να κατακτηθούν οι φυλές Γιουέ στο νότο, οδήγησαν στην προσάρτηση των Μινγιουέ (Minyue) από τους Χαν το 135 π.Χ. και το 111 π.Χ, των Νανγιουέ (Nanyue) το 111 π.Χ. και των Ντιεν (Dian) το 109 π.Χ.

Η κινεζική κουλτούρα των Χαν ρίζωσε στις νεοκατακτημένες περιοχές και οι φυλές Μπαϊγιουέ (Baiyue) και Ντιεν (Dian) τελικώς ενσωματώθηκαν στην Αυτοκρατορία των Χαν. Αποδείξεις των επιρροών της δυναστείας των Χαν είναι προφανείς σε έργα τέχνης που ανακαλύφθηκαν σε τάφους των Μπαϊγιουέ στη σημερινή νότια Κίνα. Η σφαίρα αυτή επιρροής επεκτάθηκε τελικώς σε ποικίλα αρχαία βασίλεια της ΝΑ Ασίας, όπου οι επαφές οδήγησαν στη διάδοση του πολιτισμού, του εμπορίου και της πολιτικής διπλωματίας των Κινέζων Χαν. Η αυξημένη ζήτηση για κινεζικό μετάξι οδήγησε επίσης στην ίδρυση του Δρόμου του Μεταξιού, που συνέδεε την Ευρώπη με την Άπω Ανατολή και την Κίνα.

Ιστορικό υπόβαθρο
-----------------

Οι στρατιωτικές εκστρατείες εναντίον των Μπαϊγιουέ ξεκίνησαν υπό τους Τσιν, τη δυναστεία που είχε προηγηθεί αυτής των Χαν. Ο πρώτος αυτοκράτορας των Τσιν, Σι Χουάνγκ, εποφθαλμιούσε τους πόρους των Μπαϊγιουέ και έτσι διέταξε την πραγματοποίηση στρατιωτικών εκστρατειών εναντίον της περιοχής τους μεταξύ των ετών 221 και 214 π.Χ. Το 214 έστειλε ένα μεγάλο σώμα στρατού, που αποτελείτο από επιστρατευμένους εμπόρους και στρατιώτες, στην περιοχή Λινγκνάν στο νότο. Τοποθετήθηκαν στρατιωτικές φρουρές, ενώ κατασκευάστηκε το Κανάλι Λινγκτσιού (Lingqu Canal), και νέες περιοχές περιήλθαν υπό τη διοίκηση των Τσιν. Η κατάρρευση λίγο αργότερα όμως των τελευταίων προκάλεσε τη διάλυση της διοίκησής τους στη νότια Κίνα. Ιθαγενή βασίλεια των Γιουέ (Yue) προέβαλαν τότε στα πρώην εδάφη των Τσιν στο νότο, μεταξύ αυτών το βασίλειο των Νανγιουέ στις περιοχές Γκουανγκσί, Γκουανγκντόνγκ και Βιετνάμ, το βασίλειο των Μινγιουέ στην περιοχή Φουτζιέν, και το βασίλειο των Ανατολικών Όου (Eastern Ou) στην περιοχή Τζετζιάνγκ.

Υποστηριζόμενο από το στρατό των Χαν, το βασίλειο των Μινγιουέ ιδρύθηκε το 202 και αυτό των Ανατολικών Όου το 192 π.Χ. μετά την πτώση της δυναστείας Τσιν. Ο Τζάο Τουό (Zhao Tuo), έναν πρώην στρατιωτικός διοικητής των Τσιν, ίδρυσε το βασίλειο των Νανγιουέ το 208 π.Χ. μετά το θάνατο του Κινέζου αυτοκράτορα Τσιν Σι Χουάνγκ. Ο αυτοκράτορας Γκαοτζού (Gaozu), πρώτος αυτοκράτορας της δυναστείας Χαν, ενέκρινε το νέο τίτλο του Τζάο Τουό ως βασιλιά. Ο Τζάο Τουό είχε γεννηθεί στην πόλη Τζεντίνγκ (Zhending) της κεντρικής Κίνας, και η ηγετική τάξη του νέου βασιλείου αποτελείτο από Κινέζους αξιωματούχους της πρώην δυναστείας Τσιν. Το 180 π.Χ. ο Τζάο Τουό προσφέρθηκε να γίνει υποτελής των Χαν, το οποίο οι τελευταίοι απεδέχθησαν, μια απόφαση εν μέρει βασισμένη στην απώτερη καταγωγή της οικογένειας του Τζάο Τουό από τη βόρεια Κίνα, όπως οι Χαν.
Ο **Πακ Ντου-ικ**(Τζόσονγκουλ: 박두익, Χάντσα: 朴斗翼, γεννηθείς στις 17 Μαρτίου 1942) είναι Βορειοκορεάτης πρώην ποδοσφαιριστής.

Καριέρα
-------

Ο Πακ Ντου-ικ γεννήθηκε στην Πιονγιάνγκ. Εκπροσώπησε τη Βόρεια Κορέα στο Παγκόσμιο Κύπελλο Ποδοσφαίρου του 1966 στην Αγγλία, πετυχαίνοντας το νικητήριο γκολ στη νίκη με 1-0 επί της Ιταλίας στο Πάρκο Έιρσομ στο Μίντλεσμπρο, και ένας αγώνας εμφανίζεται στην ταινία *Το Παιχνίδι της Ζωής Τους* από τον Βρετανό σκηνοθέτη Ντάνιελ Γκόρντον.

Μετά τη νίκη, ο Πακ ο οποίος ήταν ένας δεκανέας του Βορειοκορεατικού στρατού, προήχθη σε λοχία. Μετά το πρωτάθλημα, ο Πακ αποσύρθηκε από το στρατό και το ποδόσφαιρο, και έγινε εκπαιδευτής γυμναστικής. Ένας ιταλικός αστικός μύθος που συνεχίστηκε για μεγάλο χρονικό διάστημα στον τύπο ήταν ότι ο Πακ ήταν οδοντίατρος.

Κατά τη διάρκεια της Ολυμπιακής λαμπαδηδρομίας του 2008 στην Πιονγιάνγκ, ήταν ο πρώτος που μετέφερε την Ολυμπιακή φλόγα.

Παραπομπές
----------

1. ↑  Philip, Robert (2002-10-02). «Pak Doo Ik takes the spotlight once more». London: Guardian.. Ανακτήθηκε στις 2010-05-20.
2. ↑  «Pyongyang Torch Relay Passes Without Hitch». Chosun Ilbo. 29 Απριλίου 2008. Ανακτήθηκε στις 6 Δεκεμβρίου 2012.
Η **Πακία Μαρκιανή**, λατιν.: Paccia Marciana ήταν η πρώτη σύζυγος του Σεπτίμιου Σεβήρου, που αργότερα έγινε Ρωμαίος Αυτοκράτορας. Παντρεύτηκαν περίπου το 175 και απεβίωσε από φυσικές αιτίες γύρω στο 186.

Όνομα και γάμος
---------------

Το όνομά της δείχνει τους συνδέσμους της με δύο Ρωμαϊκά γένη, των Πακίων και των Μαρκίων· το τελευταίο περιλάμβανε την Ουλπία Μαρκιανή, μεγαλύτερη αδελφή του Αυτοκράτορα Tραϊανού. Καταγόταν από τη Μεγάλη Λέπτιδα και είχε καταγωγή από την Καρχηδόνα ή τη Λιβύη, δεν είναι κάτι άλλο γνωστό γι' αυτήν. Ο Σ. Σεβήρος πιθανώς τη συνάντησε κατά τη διάρκεια της θητείας του ως legatus (αντιπρόσωπου) υπό τον θείο του. Δεν την αναφέρει στην αυτοβιογραφία του, αν και αργότερα την τίμησε με αγάλματα, όταν έγινε Αυτοκράτορας.

Αμφισβητούμενο ζήτημα
---------------------

Η *Ιστορία των Αυγούστων* ισχυρίζεται ότι η Mαρκιανή και ο Σεβήρος είχαν δύο κόρες, αλλά η ύπαρξή τους δεν πιστοποιείται κάπου αλλού. Φαίνεται ότι ο γάμος δεν παρήγαγε επιζώντα παιδιά, παρά το ότι διάρκεσε περισσότερο από δέκα χρόνια. Ο Aυρήλιος Βίκτωρ, ο Eυτρόπιος και ο άγνωστος συγγραφέας της *Eπιτομής των Καισάρων* δηλώνουν ότι αυτή και όχι η δεύτερη σύζυγος τού Σεβήρου Ιουλία Δόμνα, ήταν η μητέρα του Καρακάλλα· ωστόσο αυτό τώρα απορρίπτεται και πιστεύεται ότι συνδέεται με τους ισχυρισμούς τους ότι η Ι. Δόμνα παντρεύτηκε την Καρακάλλα.  Η Ι. Δόμνα είναι ευρέως αποδεκτή ως μητέρα τόσο του Καρακάλλα, όσο και του μικρότερου αδελφού του Γέτα.

Βιβλιογραφικές αναφορές
-----------------------

1. ↑   Aurelius Victor 21: 2-3; Eutropius 8,20,1; Epitome de Caesaribus 21.5.
Ένας παίκτης στην Ιαπωνία παίζει το Police *911*, ένα παιχνίδι arcade στο οποίο οι παίκτες χρησιμοποιούν ένα ελαφρύ όπλο.
Ένα **παιχνίδι arcade** ή **coin-op** είναι μηχανή παιχνιδιών με κερματοδέκτη, η οποία εγκαθίστανται συνήθως σε δημόσιες επιχειρήσεις όπως εστιατόρια, μπαρ και αίθουσες παιχνιδιών. Τα περισσότερα παιχνίδια arcade ανήκουν στις εξής κατηγορίες: παιχνίδια βίντεο, φλιπεράκια, ηλεκτρομηχανικά παιχνίδια και παιχνίδια λύτρωσης. Ενώ οι ακριβείς ημερομηνίες ακμής είναι υπό συζήτηση, η χρυσή εποχή των βιντεοπαιχνιδιών arcade συνήθως ορίζεται ως το χρονικό διάστημα που αρχίζει κάποια στιγμή στα τέλη της δεκαετίας του 1970 και τελειώνει κάποια στιγμή στα μέσα της δεκαετίας του 1980.

Εκτός από μια σύντομη αναβίωση της δεκαετίας του 1990, ο κλάδος παραγωγής των arcade μειώθηκε στο Δυτικό ημισφαίριο, καθώς οι ανταγωνιστικές κονσόλες βιντεοπαιχνιδιών όπως το Sony PlayStation και το Microsoft Xbox αύξησαν τα γραφικά και την ικανότητα παιχνιδιού, ενώ μειώθηκε και το κόστος.

Βιομηχανία
----------

Εκτός από τα εστιατόρια και αίθουσες με βιντεοπαιχνίδια, εγκαταστάσεις παιχνιδιών arcade βρίσκονται επίσης σε χώρους μπόουλινγκ, πανεπιστήμια, καταστήματα ενοικίασης βίντεο, κοιτώνες, καθαριστήρια, κινηματογράφους, σούπερ μάρκετ, εμπορικά κέντρα, αεροδρόμια, παγοδρόμια, καταστήματα, στάσεις φορτηγών, μπαρ/παμπ, ξενοδοχεία, ακόμα και αρτοποιεία. Εν ολίγοις, τα παιχνίδια arcade είναι δημοφιλή σε μέρη ανοικτή για το κοινό.

Ο Αμερικανικός Σύλλογος Μηχανών Διασκέδασης είναι εμπορική ένωση που ιδρύθηκε το 1981 και που αντιπροσωπεύει την βιομηχανία μηχανών διασκέδασης με κέρματα, αντιπροσωπεύοντας 120 διανομείς και κατασκευαστές.

Παραπομπές
----------

1. ↑  [*Tricks of Podcasting Masters* σ. 38]
2. ↑  «American Amusement Machine Association». *www.gamingregulation.com*. Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 25 Σεπτεμβρίου 2017. Ανακτήθηκε στις 10 Δεκεμβρίου 2017.
3. ↑  «AAMA mission statement». AAMA. 2016. Ανακτήθηκε στις 26 Ιανουαρίου 2017.
4. ↑  Kushner, David (1999-09-23). «Care for a Latte With That, Mr. Nukem?» (στα αγγλικά). *The New York Times*. ISSN 0362-4331.. Ανακτήθηκε στις 2017-12-10.
Η **Πακίτα Ζολίς Πουτζ** (καταλανικά: *Paquita Jolis Puig*, γεννημένη στις 16 Αυγούστου 1916, στο Αμέρ της Καταλωνίας, και αποβιώσασα στις 16 Αυγούστου 1982, στη Μασσαλία της Γαλλίας) ήταν Ισπανίδα αναρχική και φεμινίστρια.

Βιογραφία
---------

Κατά τη διάρκεια της περιόδου της Δεύτερης Ισπανικής Δημοκρατίας, αγωνίστηκε ενεργά εντός του τοπικού παραρτήματος της Ιβηρικής Ομοσπονδίας Ελευθεριακής Νεολαίας, στην Πρεμιά ντε Νταλτ. Το 1936, προχώρησε στη δημιουργία, μαζί με την αδερφή της, Ασουμσιό, καθώς και ομάδα, περίπου, είκοσι ακόμη γυναικών, τοπικού παραρτήματος της Οργάνωσης «Ελεύθερες Γυναίκες» (ισπανικά: *Mujeres Libres*). Η συγκεκριμένη οργάνωση συνέβαλε, σε καθοριστικό βαθμό, στην ανάπτυξη του δήμου, καθώς και στην υποστήριξη της δημιουργίας ενός Μουσείου Φυσικής και Φυσικών Επιστημών.

Έπειτα από την επικράτηση του Φρανθίσκο Φράνκο κατά τη διάρκεια του Ισπανικού Εμφυλίου Πολέμου, η Πακίτα Ζολίς Πουτζ υποχρεώθηκε σε εξορία στη Γαλλία. Στη συνέχεια, δραστηριοποιήθηκε εντός της τοπικής αγωνιστικής ομοσπονδίας της Εθνικής Συνομοσπονδίας Εργασίας (CNT), στη Μασσαλία.

Η Πακίτα Ζολίς Πουτζ απεβίωσε στις 16 Αυγούστου 1982, ανήμερα των γενεθλίων της, στη Μασσαλία.

Δείτε επίσης
------------

* Αναρχοφεμινισμός
* Ισπανική Επανάσταση του 1936

Παραπομπές
----------

1. 1 2  (Ισπανικά) «Paquita Jolis Puig». *Anarcopèdia*. 2009. .
2. ↑  (Γαλλικά) «JOLIS PUIG, Paquita». *Dictionnaire international des militants anarchistes*. Ανακτήθηκε στις 6 Ιουλίου 2019.

|  |  |
| --- | --- |
| 

|  |
| --- |
| * Πύλη:Ισπανία
* Πύλη:Γυναίκες
 |

 |
Το λογότυπο του arXiv
Το **arXiv** (προφέρεται ως *άρκαϊβ* κατά το αγγλικό *archive* / *αρχείο*) είναι ηλεκτρονικό αποθετήριο ελεύθερης πρόσβασης για επιστημονικές μελέτες πριν την ακαδημαϊκή δημοσίευση τους, για θέματα που αφορούν τα μαθηματικά, φυσική, αστρονομία, επιστήμη υπολογιστών, βιολογία, στατιστικά, και μαθηματικοοικονομικές μελέτες. Ιδιαίτερα στους κλάδους των μαθηματικών και της φυσικής, σχεδόν το σύνολο των επιστημονικών μελετών γίνεται πρώτα διαθέσιμο στο arXiv, όπου γίνεται η αρχική ανεπίσημη αξιολόγηση και σχολιασμός από την επιστημονική κοινότητα. 

Ο ιστότοπος ξεκίνησε την λειτουργία του τον Αύγουστο του 1991 ως ηλεκτρονικό αρχείο φυσικής, με την πρώτη διεύθυνση του να είναι η xxx.lanl.gov. Ωστόσο γρήγορα επεκτάθηκε και στις υπόλοιπες επιστήμες και ο αριθμός των επισκεπτών του αυξήθηκε κατακόρυφα. Το 1999 την φιλοξενία του ιστότοπου ανέλαβε το πανεπιστήμιο Κορνέλ και η διεύθυνση του στον παγκόσμιο ιστό έγινε η arXiv.org. Τον Οκτώβριο του 2008 ξεπέρασε το μισό εκατομμύριο λήμματα/μελέτες, και στα τέλη του 2014 έφτασαν το 1 εκατομμύριο, με τον ρυθμό καταχωρήσεων μελετών να έχει αυξηθεί στις 8.000 τον μήνα.

Παραπομπές
----------

1. ↑  Steele, Bill (Φθινόπωρο 2012). «Library-managed 'arXiv' spreads scientific advances rapidly and worldwide». *Ezra*. Ithaca, New York: Cornell University. σελ. 9. OCLC 263846378. Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 11 Ιανουαρίου 2015. Pronounce it 'archive'. The X represents the Greek letter chi
2. ↑  Ginsparg, Paul (2011). «It was twenty years ago today ...». arXiv:1108.2700 [cs.DL].
3. ↑  «Online Scientific Repository Hits Milestone: With 500,000 Articles, arXiv Established as Vital Library Resource». News.library.cornell.edu. 3 Οκτωβρίου 2008. Ανακτήθηκε στις 21 Ιουλίου 2013.
4. ↑  Vence, Tracy (2014-12-29), «One Million Preprints and Counting: A conversation with arXiv founder Paul Ginsparg», *The Scientist*,  .
5. 1 2  Staff (2015-01-13). «In the News: Open Access Journals». *Drug Discovery & Development*. .
6. ↑  «arXiv monthly submission rate statistics». Arxiv.org. Ανακτήθηκε στις 21 Ιουλίου 2013.
7. ↑  Butler, Declan (2001-07-05). «Los Alamos Loses Physics Archive as Preprint Pioneer Heads East». *Nature* **412** (6842): 3–4. doi:10.1038/35083708. PMID 11452262. .

Σχετική βιβλιογραφία
--------------------

* Choi, Charles Q. (2003). «Biology's New Online Archive». *The Scientist*. Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 2005-03-13.. Ανακτήθηκε στις 2017-01-10.
* Pinfield, Stephen (2001). «How Do Physicists Use an E-Print Archive? Implications for Institutional E-Print Services». *D-Lib Magazine* **7** (12). doi:10.1045/december2001-pinfield.
* Quigley, Brian (2000). «Physics Databases and the Los Alamos e-Print Archive». *EContent* **23** (5): 22–26. .
* Taubes, Gary (1993). «Publication by Electronic Mail Takes Physics by Storm». *Science* **259** (5099): 1246–1248. doi:10.1126/science.259.5099.1246. PMID 17732237. Bibcode: 1993Sci...259.1246T.

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
--------------------

|  |  |
| --- | --- |
| Commons logoCommons logo | Τα Wikimedia Commons έχουν πολυμέσα σχετικά με το θέμα   **ArXiv** |

* Επίσημος ιστότοπος[*νεκρός σύνδεσμος*]
Τα «Arcana Arcanorum» είναι ένα απόκρυφο σύστημα το οποίο διαφύλαξαν, μακριά από αδιάκριτα βλέμματα, Τέκτονες, Ροδόσταυροι, Μαρτινιστές, Μυστικιστές και γενικά μελετητές των νόμων του Θεού και του Σύμπαντος. Ονομάζεται και «scala di Napoli» ή «Regime di Napoli», ή «το μυστικό των μυστικών» στα Ελληνικά. Ο εκφυλισμός των διαφόρων Τεκτονικών Ταγμάτων σε Λέσχες, ανάγκασε μία μερίδα υψηλόβαθμων μελών του που παρέμειναν Παραδοσιακοί παρά τις εξελίξεις, να διαφυλάξει αυτό το σύστημα για τα μάτια ολίγων.

Ο ιστορικός και συγγραφέας Γκαστόνε Βεντούρα, Κυρίαρχος Μεγάλος Γενικός Ιεροφάντης των Τύπων Μισραΐμ και Μέμφις και Μεγάλος Διδάσκαλος του Μαρτινιστικού Τάγματος έγραψε: *«Τα Arcana Arcanorum εφόσον θέλουν να τιμούν τον τίτλο τους είναι "Arcana" δηλαδή απόκρυφα».* Και δεν θα μπορούσαν να είναι διαφορετικά, αφού αποτέλεσαν ένα σύστημα καλά κρυμμένο και κωδικοποιημένο μέχρι σήμερα. 

Ο Τζουζέππε Μπάλσαμο (Giuseppe Balsamo) ή αλλιώς Αλεσσάντρο Καλιόστρο, στα 1766 ή 1767, μυήθηκε στη Στοά «Discrezione e Armonia» («Διακριτικότητα και Αρμονία») που ιδρύθηκε στη Μάλτα στα 1738. Εκεί ήταν μέλος και ο Ιππότης ντ΄Ακουίνο (d’Aquino). Από αυτήν μεταφέρθηκαν το 1767, Τυπικά και κανονισμοί στη Νάπολη. Σε αυτά προστέθηκαν τρεις άλλοι βαθμοί ονομαζόμενοι «Arcana Arcanorum», χάρις στον Λουίτζι ντ΄Ακουίνο (Luigi d’Aquino) και ίσως και του Καλιόστρο και του Αλθότα (Althotas, ίσως διδάσκαλος του Άνταμ Βάισχαουπτ, ιδρυτή των Ιλλουμινάτι, και ίσως το ίδιο πρόσωπο με τον Κόμη ντε Σεν Ζερμέν, Comte de Saint Germain). 

Σήμερα, βρίσκουμε τα «Arcana Arcanorum», σε λίγες πολύ παραδοσιακές Οργανώσεις που τα φυλάσσουν μακρυά από αυτούς που δεν τα δικαιούνται «εσωτερικά». Μεταξύ αυτών και ο Τεκτονικός Τύπος Μισραΐμ Μέμφις.

Η αλλοιωμένη φυσιογνωμία των περισσότερων Ταγμάτων, που έχουν φτάσει στο σημείο να αποκηρύσσουν τον Εσωτερισμό, θυσιάζοντάς τον στην προσέλκυση μελών, κάνει αδήριτη την ανάγκη ώστε, τα «Arcana Arcanorum», το «μυστικό των μυστικών», η «επικοινωνία με το θείο», η «επανενσωμάτωση» να μείνει μόνον σε λίγους.

Πηγές
-----

* Ιστορία των Τύπων Misraim Memphis. Gastone Ventura
* Τυπικά ΑΑΑΤ Misraim Memphis
* Βιογραφία Alessandro Cagliostro

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
--------------------

Misraim Memphis
Ο **C/1880 C1**, γνωστός και ως ο *Μέγας Νότιος Κομήτης*, είναι κομήτης με πολύ μικρό περιήλιο, μόλις 0,0055 ΑΜ από το κέντρο του Ήλιου και περίπου 200.000 χιλιόμετρα από την επιφάνειά του. Ο κομήτης ήταν ένας από τους πρώτους που βρέθηκαν ότι ανήκουν στην οικογένεια κομητών Κρόιτς, οι οποίοι είναι όλοι κομήτες με πολύ μικρό περιήλιο και θεωρούνται ότι προέρχονται από την διάσπαση ενός και μόνο κομήτη. Ο C/1880 C1 θεωρείται ότι αποσπάστηκε από τον C/1843 D1, ο οποίος είναι γνωστός ως ο Μέγας Κομήτης του 1843, μετά το προηγούμενο πέρασμα του τελευταίου από το περιήλιο. Η ομοιότητα της τροχιάς αυτών των δύο ήταν τέτοια ώστε ο κομήτης του 1880 να θεωρηθεί ότι ήταν η επιστροφή του 1843, αν και δεν ήταν το ίδιο λαμπρός.

Ο κομήτης παρατηρήθηκε για πρώτη φορά την 1η Φεβρουαρίου 1880, ενώ τις 2 η ουρά του είχε μήκος 20 μοίρες και τις 5 με 6 του ίδιου μήνα 50 με 60 μοίρες. Η κεφαλή του ήταν μικρή και μετά τις 13 Φεβρουαρίου ήταν πολύ δύσκολο να παρατηρηθεί. Ο κομήτης εξαφανίστηκε πριν τις 20 Φεβρουαρίου.

Τροχιά
------

Μελέτη της τροχιάς του C/1880 C1 έδειξε ότι ο κομήτης είχε ουσιαστικά ίδια τροχιά με το Μέγα Κομήτη του 1843 και το Μέγα Κομήτη του 1882, ένας πολύ λαμπρός κομήτης που εμφανίστηκε στον ουρανό μόλις δύο χρόνια μετά τον C/1880 C1. Όλοι αυτοί οι κομήτες παρατηρήθηκαν ευρέως μετά το πέρασμα από το περιήλιο. Αρχικά υπήρχε η υπόθεση ότι ήταν ο ίδιος κομήτης του οποίου η τροχιά γινόταν δραστικά μικρότερη σε κάθε πέρασμα από το περιήλιο. Παρόλα αυτά, η μελετή της τροχιάς του Μέγα Κομήτη του 1882 έδειξε ότι είχε περίοδο περιφοράς 772 ±3 ετών, ενώ η περίοδος περιστροφής των άλλων κομητών υπολογίστηκε σε 600 με 800 χρόνια. Δεν υπάρχαν αρκετές παρατηρήσεις για τον ακριβή προσδιορισμό της τροχιάς του C/1880 C1, όμως δεν παρέκλινε πολύ από μια παραβολή. Ο Χάιντριχ Κρόιτς μελέτησε την τροχιά αυτών των κομητών και πρότεινε ότι όλοι προέρχονται από ένα κοινό πρόγονο, ο οποίος διασπάστηκε σε κάποιο προηγούμενο πέρασμα από το περιήλιό του.

Αυτοί οι κομήτες, μαζί με τον κομήτη Ικέγια-Σέκι, ο οποίος ήταν ο λαμπρότερος κομήτης του 20ού αιώνα, και τους C/1963 R1, C/1970 K1 και C/2011 W3, ανήκουν στην οικογένεια κομητών Κρόιτς, οι οποίοι προέρχονται όλοι από ένα κοινό πρόγονο-κομήτη. Ο C/1880 C1 θεωρείται ότι αποσπάστηκε από τον πυρήνα του Μέγα Κομήτη του 1843, ο οποίος είναι το δεύτερο λαμπρότερο μέλος της οικογένειας που έχει παρατηρηθεί, περίπου 100-150 μέρες μετά το προηγούμενο περιήλιό του.

Παραπομπές
----------

1. ↑  Plummer, William Edward (March 1889), «The great comet of September 1882», *The Observatory* **12**: 140–142
2. ↑  Zdenek Sekanina and Paul W. Chodas (2002). «Fragmentation Origin of Major Sungrazing Comets C/1970 K1, C/1880 C1, and C/1843 D1». *Astrophysical Journal* **581**: 1389. doi:10.1086/344261. .
Συντεταγμένες: 63°55′59″N 20°59′49″W﻿ / ﻿63.93306°N 20.99694°W﻿ / 63.93306; -20.99694

Η **Νότια Ισλανδία** (ισλανδικά: *Suðurland*) είναι μια από τις οχτώ περιφέρειες της Ισλανδίας. Η πρωτεύουσά της είναι η Σέλφος. Έχει έκταση 24.256 τ. χλμ. και πληθυσμό 24.811 κατοίκων (2016) με πυκνότητα 1 κατοίκων ανά τ. χλμ.

Γεωγραφία
---------

Η Νότια Ισλανδία βρίσκεται νότια της Ισλανδίας. Συνορεύει με όλες τις άλλες περιφέρειες, εκτός από τα Δυτικά Φιόρδ: στα νοτιοσυτικά με τη Νότια Χερσόνησο, στα κεντρο-δυτικά με το Μεγάλο Ρέικιαβικ, στα βορειοδυτικά με τη Δυτική, στα βόρεια-κεντρικά με τη Βορειοδυτική, στα βορειοανατολικά με τη Βορειοανατολική και στα νοτιοανατολικά με την Ανατολική. Έχει έκταση 24.256 τ. χλμ.. Είναι η μεγαλύτερη περιφέρεια της Ισλανδίας.

Στα βόρεια βρέχεται από τη Λίμνη Θόρισβατν, στα βορειοδυτικά από τη Λανγκιοκούλ και στα βορειοανατολικά από τη Λίμνη Χοφσιοκούλ. Οι σημαντικότερες λίμνες είναι η Μιρντασιοκούλ και η Φιαφιαλογιοκούλ.

Επαρχίες
--------

Η Νότια Ισλανδία συμπεριλαμβάνει τρεις επαρχίες: την Βέστουρ-Σκασταφελλσσίσλα, την Αρνεσσίσλα και την Ραγκναρβαλλασίσλα

Δήμοι
-----

Η Νότια Ισλανδία συμπεριλαμβάνει 14 δήμους:

* Άρμποργκ
* Ασαρεπούρ
* Μπλασκογκαμπίγκδ
* Φλοαρεπούρ
* Γριμσνές- ογκ Γκραφνινγκρεπούρ
* Ρουναμανναρεπούρ
* Χβεραγκέρδι
* Μιρδαλσρεπούρ
* Ρανγκάρθινγκ έυστρα
* Ρανγκάρθινγκ ύτρα
* Σκαφταρεπούρ
* Σκέιδα- ογκ Γκουπβεριαρεπούρ
* Σβεϊτσρφελαγκίδ
* Βεστμανναεϋγιάρ

Δημογραφία
----------

Σύμφωνα με επίσημη εκτίμηση του 2016, η Νότια Ισλανδία έχει 24.811 κατοίκων με πυκνότητα 1 κατοίκων ανά τ. χλμ. Πρωτεύουσα είναι η Σέλφος με πληθυσμό 6.934 κατοίκων.

Πόλεις
------

* Θικκβιμπαίρ
* Λαουγκαράς
* Μπλολουβέρφι
* Εϋραρμπάκι
* Σέλφος
* Στοκκσεΰρι
* Χάφουρ
* Χβολσβολούρ
* Χέτλα (Hella)

Δείτε επίσης
------------

* Περιφέρειες της Ισλανδίας

Παραπομπές
----------

1. 1 2  Στατιστικά πληθυσμού

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
--------------------

* Πολυμέσα σχετικά με το θέμα  Suðurland στο Wikimedia Commons

  


|  |  |  |  |  |
| --- | --- | --- | --- | --- |
| 

| π • σ • ε
Περιφέρειες της Ισλανδίας |
| --- |
|  |
|  | 
* Πρωτεύουσα
* Νότια Χερσόνησος
* Δυτική
* Δυτικά Φιόρδ
* Βορειοδυτική
* Βορειοανατολική
* Ανατολική
* Νότια
 |

 |

|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
| Καθιερωμένοι όροι | 
* WorldCat
* VIAF: 124491573
* LCCN: n94091586

 |

 |
Ο **Πανφίλο Καστάλντι** (Panfilo Castaldi, περ. 1398- περ. 1490, επίσης Pamfilo ή Pamphilo) ήταν Ιταλός γιατρός και "καλλιτέχνης της τυπογραφίας," ο οποίος σύμφωνα με την τοπική παράδοση εφηύρε τα κινητά τυπογραφικά στοιχεία, τα οποία εφαρμόστηκαν στην πράξη από τον Ιωάννη Γουεμβέργιο. 

Για τη ζωή του δεν είναι γνωστές αρκετές πληροφορίες. Γεννήθηκε στο Φέλτρε αλλά έζησε το μεγαλύτερο μέρος της ζωής του δουλεύοντας στο Μιλάνο. Είναι γνωστό ότι υπηρέτησε ως γιατρός στο Καποντίστρια και στη Βενετία. Επίσης, είναι βέβαιο ότι ως τη δεκαετία του 1470 ο Καστάλντι ήταν επιτυχημένος τυπογράφος. Έχουν διασωθεί 300 αντίγραφα από μία επιστολή του Κικέρωνα το 1471. Στη γενέτειρά του, Φέλτρε, υπάρχει το άγαλμα του Καστάλντι.

Η ιστορία που έχει κυκλοφορήσει ανά τους αιώνες μόνο στο Φέλτρε είναι ότι ο Καστάλντι παραδειγματίστηκε από την πρώιμη κινέζικη τυπογραφία από το Μάρκο Πόλο με την οποία ο ίδιος πειραματίστηκε, παράγοντας τελικά τα νέα τυπογραφικά στοιχεία. Ωστόσο ο Μάρκο Πόλο πέθανε το 1324. Η εν λόγω ιστορία αναφέρθηκε το 19ο αιώνα από το διπλωμάτη Ρόμπερτ Κάρζον. Ο Κάρζον τονίζει τη σύνδεση με το Μάρκο Πόλο και ισχυρίζεται ότι η πρώιμη δουλειά του Καστάλντι προσιδιάζει στην κινέζικη τυπογραφία. Σε πρόσφατη εκδήλωση στη μνήμη του Καστάλντι από το δήμο της γενέτειράς του, ο τυπογράφος αναγνωρίστηκε ως u"il primo inventore dei caratteri mobili per la stampa" ("ο πρώτος εφευρέτης των κινητών στοιχείων της τυπογραφίας").

Παραπομπές
----------

1. 1 2 3 4  «Dizionario Biografico degli Italiani». (Ιταλικά) *Dizionario Biografico degli Italiani*. 1978. panfilo-castaldi. Ανακτήθηκε στις 22  Απριλίου 2022.
2. 1 2  (Ιταλικά) *Archivio di Autorità del Museo Galileo*. 179473. Ανακτήθηκε στις 22  Απριλίου 2022.
3. 1 2 3 4  Institute of the Italian Encyclopaedia: «Enciclopedia on line» (Ιταλικά) panfilo-castaldi. Ανακτήθηκε στις 22  Απριλίου 2022.
4. ↑  Orcutt, William Dana. *The book in Italy during the fifteenth and sixteenth centuries shown in facsimile reproductions from the most famous printed volumes.* Harper & brothers, 1928. p. 124. Web. 20 Feb. 2011.
5. ↑  Εγκυκλοπαίδεια 2002, τ. 9, έκδ. 1984, σελ. 88
6. ↑  Richardson, Brian. *Printing, Writers and Readers in Renaissance Italy* (Cambridge University Press, 1999), 30.
7. ↑  Curzon, Robert. "A Short Account of Libraries in Italy," pp. 6ff. Quoted in Henri Cordier's annotations to Marco Polo (Yule, Henry; Cordier, Henri, *The Travels of Marco Polo*: The Complete Yule-Cordier Edition, reprint by Dover, 1993), 138.
8. ↑  Cordier, 139-140.
9. ↑  .

  


|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
| Καθιερωμένοι όροι | 
* VIAF: 3718164298425908630007
* ISNI: 0000 0000 6270 7133

 |

 |
H ***Cionura*** είναι γένος πολυετών θαμνωδών δικοτυλήδονων φυτών, που φυτρώνουν στις χώρες της Λεκάνης της Μεσογείου, τη νότια και την ανατολική Βαλκανική χερσόνησο, και στην Ασία από τη Μικρά Ασία μέχρι και το Αφγανιστάν. Είναι μονοτυπικό γένος, δηλαδή περιλαμβάνει ένα μοναδικό είδος, το ***Cionura erecta***, γνωστό παλαιότερα ως **μαρσδενία η ορθοφυής** (*Marsdenia erecta*) και στην Ελλάδα, ιδίως στη Φωκίδα, με την κοινή ονομασία **άγρια βρωμούσα**. Η ονομασία υπό την οποία το περιέγραψε αρχικώς ο πατέρας της ονοματολογίας των ειδών Κάρολος Λινναίος ήταν «κύναγχον το ορθοφυές» (*Cynanchum erectum*). Σε πλήρη ανάπτυξη έχει ύψος από μισό έως ένα μέτρο.

H *Cionura* έχει ξυλώδη βλαστό, είτε κατακόρυφο είτε διακλαδιζόμενο στα δύο από χαμηλά, με πολυάριθμα ποώδη στελέχη που απλώνονται ακανόνιστα πλαγίως και περιέχουν γαλακτώδη χυμό (οπό) που είναι δηλητηριώδης. Τα φύλλα είναι ανοικτοπράσινα και πλατιά ωοειδή, με μήκος 7 έως 12 εκατοστόμετρα και πλάτος 4 έως 8. Ανθίζει με μεγάλα σμήνη από λεπτεπίλεπτα λευκά άνθη που ευωδιάζουν, από τον Απρίλιο μέχρι τον Ιούνιο. Ο καρπός της έχει μήκος 8 εκατοστόμετρα. Οι σπόροι διαθέτουν ένα ευρύ πτερύγιο που περιβάλλει ολόκληρη την περιφέρειά τους και απολήγει σε θύσανο («φούντα») από μακρά λευκά, σαν μεταξωτά, τριχίδια. Επειδή το φυτό είναι δηλητηριώδες, τα αιγοπρόβατα δεν το πλησιάζουν καν.

Παραπομπές
----------

1. 1 2  The Plant List
2. ↑  *Νέα Ελληνική Εγκυκλοπαίδεια* «Χάρη Πάτση», τόμ. 1, σελ. 700
3. ↑  *Νέα Ελληνική Εγκυκλοπαίδεια* «Χ. Πάτση», όπ. π.
4. ↑  Λουλούδια των Χανίων Κρήτης, *Cionura erecta*
Το ***Christmas & Chill*** είναι το δεύτερο extended play (EP) και το δεύτερο Χριστουγεννιάτικο EP της Αμερικανίδας τραγουδίστριας Αριάνα Γκράντε. Η Republic Records το κυκλοφόρησε στις 18 Δεκεμβρίου του 2015 σαν επακόλουθο του 2013 Χριστουγεννιάτικου EP της *Christmas Kisses* και του 2014 χριστουγεννιάτικου single της "Santa Tell Me". Το EP περιλαμβάνει 6 Χριστουγεννιάτικα τραγούδια που τα έγραψαν και τα παρήγαγαν κυρίως η Grande and συνεργάτες της, τα περισσότερα απο αυτά έχουν R&B ήχο. 

Το πρότζεκτ αυτό έλαβε θετικές κριτικές. Έκανε το ντεμπούτο του στην θεση 34 στο αμερικανικό Billboard albums chart και στην θέση 3 στο Billboard Holiday Albums των ΗΠΑ. Tο EP πούλησε 35,000 αντίγραφα στην πρώτη εβδομάδα της κυκλοφορίας του στις Ηνωμένες Πολιτείες και πούλησε πάνω από 180,000 αντίγραφα παγκοσμίως.

Λίστα Τραγουδιών
----------------

1. Intro

2. Wit it this Christmas

3. December

4. Not just on Christmas

5. True love

6. Winter things