recursal/SuperWikiNEXT-32B huggingface dataset:
Ο **Σελινούρ** (*Selinur*) είναι αστεροειδής της Κύριας Ζώνης Αστεροειδών με απόλυτο μέγεθος (όπως ορίζεται για το Ηλιακό Σύστημα) 9,14. Ανακαλύφθηκε το 1903 από τον Γερμανό αστρονόμο Μαξ Βολφ, που παρατηρούσε από τη Χαϊδελβέργη, και πήρε το όνομά του από ένα πρόσωπο του μυθιστορήματος *Auch Einer* (1878) του Γερμανού συγγραφέα και φιλοσόφου της τέχνης Φ.Τ. Φίσερ (Friedrich Theodor Vischer, 1807-1887).

Φυσικά χαρακτηριστικά
---------------------

Η μέση διάμετρος του Σελινούρ εκτιμάται σε 43,9 χιλιόμετρα (από δεδομένα του IRAS), ενώ η μάζα του σε 88,8 τρισεκατομμύρια τόνους για μέση πυκνότητα 2 gr/cm³. Ο φασματικός τύπος του είναι **S** (λιθώδης), ενώ το άλβεδό του είναι 0,174 (από δεδομένα του IRAS). Ο Σελινούρ περιστρέφεται γύρω από τον εαυτό του μία φορά κάθε 9 ώρες. Η μέση θερμοκρασία στην επιφάνειά του εκτιμάται σε 105 περίπου βαθμούς Κελσίου κάτω από το μηδέν.

Παραπομπές
----------

1. ↑  *JPL Small-Body Database*. ssd.jpl.nasa.gov/tools/sbdb\_lookup.html#/?sstr=20000500. Ανακτήθηκε στις 24  Ιανουαρίου 2024.

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
--------------------

* Τροχιά από το JPL (Java) / Εφημερίδα

Αστεροειδείς| 499 Βενουσία | 500 Σελινούρ | 501 Ουρίξιντουρ |

|  |  |
| --- | --- |
| 

|  |
| --- |
| * Πύλη:Ηλιακό Σύστημα
* Πύλη:Αστρονομία
 |

 |
Η **Ελισάβετ Σιλάγκι** (ουγγρικά: Szilágyi Erzsébet‎‎, περίπου 1410–1483) ήταν Ουγγαρέζα ευγενής, σύζυγος του Ιωάννη Ουνιάδη και μητέρα του Ματθία Κορβίνου, βασιλιά της Ουγγαρίας.

Η Ελισάβετ ήταν κόρη του Λαδίσλαος Σιλάνγκι και της Αικαερίνης Μπελιένι, μελών δύο σημαντικών ουγγρικών οίκων του 15ου αιώνα που ήταν πιστοί στον βασιλιά Σιγισμούνδος της Αγίας Ρωμαϊκής Αυτοκρατορίας. Είχε πολλά αδέρφια, συμπεριλαμβανομένου του Μιχάλι Σιλάγκι, ο οποίος είχε σημαντικό ρόλο μετά τον θάνατο του συζύγου της Ελισάβετ, Ιωάννη Ουνυάδη. Ο Ουνυάδης ήταν ο αντιβασιλέας του Βασιλείου της Ουγγαρίας και ανώτατος διοικητής των στρατευμάτων, ένας εξαιρετικός μαχητής, που είχε την εύνοια του Πάπα για την αντιμετώπιση της Οθωμανικής Αυτοκρατορίας. Επρόκειτο για τον ισχυρότερο ευγενή του βασιλείου ο οποίος είχε τεράστια περιουσία και στον οποίο έδιναν τη στήριξή τους εκατοντάδες κατώτεροι ευγενείς. Μετά το θάνατό του Ουνυάδη, το 1456, ο μεγαλύτερος γιος του Λαδίσλαος Ουνυάδης τέθηκε επικεφαλής του Οίκου του Ουνυάδη, ωστόσο μετά τη δολοφονία του κόμη Ούρλιχ φον Τσίλι, του συμβούλου του βασιλιά Λαδισλάου Ε΄ της Ουγγαρίας, εκτελέστηκε. Στη συνέχεια, ο μοναχογιός της Ελισάβετ, Ματθίας Κορβίνος της Ουγγαρίας, μετατοπίστηκε στην Πράγα από τον νεαρό Βασιλιά, ο οποίος φοβόταν για τη ζωή του λόγω του κλίματος αστάθειας που είχε προκληθεί μετά την εκτέλεση του Λαδισλάου Ουνυάδη. Ο Μιχάλι Σιλάγκι μαζί με την Ελισάβετ ίδρυσαν τη Λίγκα Σιλάγκι – Ουνυάδη και έγιναν οι ηγέτες αυτής της Λίγκας. Στη συνέχεια, μετά τον ξαφνικό θάνατο του βασιλιά Λαδισλάου (πιθανόν από δηλητηριασμό), η Ελισάβετ διαπραγματεύτηκε την απελευθέρωση του Ματθία, ο οποίος σύντομα αναγορεύτηκε βασιλιάς της Ουγγαρίας το 1458. 

Μετά από αυτό, η Ελισάβετ έγινε βασιλομήτωρ και άρχισε να ασκεί ακόμη μεγαλύτερη επιρροή στο βασίλειο. Το 1473, ο Ματθίας απέκτησε έναν νόθο γιο και σύντομα στάλθηκε στα χτήματα της γιαγιάς του, η οποία τον μεγάλωσε μορφώνοντάς τον με τη βοήθεια των καλύτερων δασκάλων του βασιλείου. Ο νόθος Ιωάννης Κορβίνος δεν έγινε ποτέ βασιλιάς της Ουγγαρίας μετά το θάνατο του Ματθία λόγω της πίεσης των ευγενών και της χήρας του μονάρχη, αλλά απολάμβανε τίτλους και πλούτη, πολεμώντας τα τουρκικά στρατεύματα μέχρι το τέλος της ζωής του, όπως ο παππούς και ο πατέρας του πριν από τον ίδιο. Η γιαγιά του Ελισάβετ έζησε στην Ομπούντα το μεγαλύτερο μέρος της ζωής του και ίδρυσε πολλά μοναστήρια και παρεκκλήσια, σύμφωνα με τις βαθιά θρησκευτικές της πεποιθήσεις. Πέθανε γύρω στο 1483.

Παραπομπές
----------

1. ↑  www.genealogieonline.nl/en/family-tree-morales-abeln/P8099.php.
2. ↑  resolver.pim.hu/auth/PIM115719.
3. ↑  Antal Mojzeš, *Radnički pokret u Bajmoku*, Subotica: NIO Subotičke novine, 1984; page 6
4. ↑  Schönherr Gyula: Hunyadi Corvin János : 1473-1504, Budapest, Magyar Történelmi Társulat, 1894.

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
--------------------

* Πολυμέσα σχετικά με το θέμα  Erzsébet Szilágyi στο Wikimedia Commons

  


|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
| Καθιερωμένοι όροι | 
* WorldCat
* VIAF: 3159151535367702890005
* LCCN: no2017168742

 |

 |
Το **GAZ-31105 Volga** είναι η εκσυγχρονισμένη έκδοση του GAZ-3110 Volga, αλλά η παλιά έκδοση παρήχθη ακόμα παράλληλα με το 31105 για μικρό χρονικό διάστημα. Εξωτερικά, το νέο μπροστινό μέρος, το οποίο θυμίζει το GAZ-3111, το οποίο κατασκευάστηκε μόνο σε μικρούς αριθμούς, μπορεί να θεωρηθεί ως χαρακτηριστικό γνώρισμα. Επίσης νέες είναι οι πιο σύγχρονες πτυσσόμενες λαβές θυρών κατασκευασμένες από πλαστικό αντί για τις προηγούμενες μεταλλικές πτυσσόμενες λαβές. Για να δημιουργηθεί περισσότερος χώρος για τους πίσω επιβάτες, χρησιμοποιήθηκαν νέα μπροστινά καθίσματα. Ο κινητήρας με καρμπυρατέρ 2,5 λίτρων αντικαταστάθηκε από έναν τετραβάλβιδο βενζινοκινητήρα (4 κύλινδροι, κυβισμός 2287 cc, 96 kW/131 ίπποι) με άδεια DaimlerChrysler. Ο κινητήρας άμεσου ψεκασμού τούρμποντίζελ με άδεια Steyr (81 ίπποι), ο οποίος προσφερόταν επίσης στο μοντέλο 3110 τα τελευταία χρόνια μοντέλου, ήταν ιδιαίτερα δημοφιλής στους εμπορικούς πελάτες σε θερμότερες περιοχές. 

GAZ-31105 ταξί
Επίσης νέο ήταν ένα πιο μοντέρνο σχέδιο μπροστινού άξονα που δεν χρειάζεται πλέον λίπανση. Δεδομένου ότι η έκδοση στέισον βάγκον δεν έπαιζε σχεδόν κανένα ρόλο όσον αφορά τους αριθμούς πωλήσεων, το πίσω μέρος του 2402 παρέμεινε το ίδιο για αυτό το λίφτινγκ. Το 2006, επρόκειτο να πουληθούν 51,000 Volga, σχεδόν το ένα τέταρτο από αυτά με κινητήρες της Chrysler. Από τον Απρίλιο του 2006, η διοίκηση του εργοστασίου είπε ότι η Volga θα συνέχιζε να κατασκευάζεται «όσο τη χρειάζεται η αγορά». Η παραγωγή διακόπηκε το καλοκαίρι του 2010. Ο κύριος λόγος είναι πιθανό να είναι τα χαμηλά στοιχεία των πωλήσεων. η οικονομική κρίση έπληξε πολύ σκληρά τη ρωσική αγορά αυτοκινήτου το 2009 και το 2010.

Αναφορές
--------

|  |  |
| --- | --- |
| Commons logoCommons logo | Τα Wikimedia Commons έχουν πολυμέσα σχετικά με το θέμα   **Volga GAZ-31105** |

1. ↑

Πηγές
-----

* Η ιστοσελίδα της GAZ - αρχειοθετημένη
Το ***Σόνικ: Η Ταινία*** (πρωτότυπος αγγλικός τίτλος: ***Sonic the Hedgehog 2***) είναι μια κωμική ταινία δράσης-περιπέτειας του 2022 που βασίζεται στη σειρά βιντεοπαιχνιδιών που δημοσιεύτηκε από τη Sega και στη συνέχεια του *Σόνικ: Η Ταινία* (2020). Σε σκηνοθεσία Τζεφ Φάουλερ και σενάριο Πατ Κέισι, Τζος Μίλερ και Τζον Γουίτινγκτον, στην ταινία πρωταγωνιστούν οι Μπεν Σβαρτζ, Τζιμ Κάρεϊ, Τζέιμς Μάρσντεν, Τίκα Σάμπτερ, Νατάσα Ρόθγουελ, Άνταμ Πάλι και Λι Μάζντουμπ που επαναλαμβάνουν τους ρόλους τους με τους Κολίν Βίλαρντ, Ίντρις Έλμπα και Σέμαρ Μουρ μπαίνουν στο καστ.

Μετά την επιτυχία της πρώτης ταινίας, η Paramount Pictures ανακοίνωσε τη συνέχεια τον Μάιο του 2020, με τον Φάουλερ να επιστρέφει ως σκηνοθέτης, ενώ ο Κέισι και ο Τζος Μίλερ επέστρεψαν ως σεναριογράφοι και οι Σβαρτς, Κάρεϊ και το υπόλοιπο καστ επανέλαβαν τους ρόλους τους. Τα γυρίσματα πραγματοποιήθηκαν από τον Μάρτιο έως τον Ιούνιο του 2021 στο Βανκούβερ και τη Χαβάη.

Το *Σόνικ: Η Ταινία 2* κυκλοφόρησε στις κινηματογραφικές αίθουσες σε πολλές αγορές στις 30 Μαρτίου 2022 και στις Ηνωμένες Πολιτείες στις 8 Απριλίου, από την Paramount Pictures και την Sega Sammy Group. Η ταινία εγκωμιάστηκε για τις σεκάνς δράσης, τα γραφικά, το χιούμορ, τους χαρακτήρες κινουμένων σχεδίων και τις ερμηνείες του καστ, αν και το σενάριο, ο χρόνος προβολής και ο ρυθμός της προκάλεσαν κριτική. Πολλοί κριτικοί θεώρησαν την ταινία μια βελτίωση σε σχέση με τον προκάτοχό της. Κέρδισε 405,4 εκατομμύρια δολάρια παγκοσμίως, και έγινε η ταινία με τα υψηλότερα εισοδήματα βιντεοπαιχνιδιών στις Ηνωμένες Πολιτείες και η τέταρτη ταινία βιντεοπαιχνιδιών με τα περισσότερα έσοδα όλων των εποχών. Ακολουθείται από την τρίτη ταινία, η οποία έχει προγραμματιστεί να κυκλοφορήσει στις 20 Δεκεμβρίου 2024, ενώ το *Νακλς*, μια spin-off μίνι σειρά με πρωταγωνιστή τον Νακλς, η οποία λαμβάνει χώρα ανάμεσα στα γεγονότα της παρούσας και της τρίτης ταινίας έχει προγραμματιστεί να κυκλοφορήσει στις 26 Απριλίου 2024.

Παραπομπές
----------

1. ↑  Hutton, Robert (6 Απριλίου 2022). «Why Sonic The Hedgehog 2's Reviews Are So Mixed». *ScreenRant* (στα Αγγλικά). Ανακτήθηκε στις 26 Δεκεμβρίου 2022.
2. ↑  «Sonic the Hedgehog 2 Reviews: Dazzling Visuals and An Amped Up Jim Carrey Save the Day» (στα Αγγλικά). Ανακτήθηκε στις 26 Δεκεμβρίου 2022.

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
--------------------

* Πολυμέσα σχετικά με το θέμα  στο Wikimedia Commons
Ο **Φραγκίσκος Παρασύρης** (Ηράκλειο, 1977) είναι φαρμακοποιός. Τον Ιούνιο του 2023 επανεκλέχθηκε βουλευτής Ηρακλείου με το ΠΑΣΟΚ-Κίνημα Αλλαγής. Για πρώτη φορά εξελέγη βουλευτής το 2009 σε ηλικία 32 ετών. Τα τελευταία χρόνια δραστηριοποιείται επιχειρηματικά στο Ηράκλειο.

Βιογραφικά στοιχεία
-------------------

Γεννήθηκε και μεγάλωσε στο Ηράκλειο Κρήτης. Αποφοίτησε από το Τμήμα Φαρμακευτικής του Εθνικού και Καποδιστριακού Πανεπιστημίου Αθηνών

Έχει σπουδάσει δημοσιογραφία στο "Εργαστήρι Δημοσιογραφίας" στην Αθήνα. Αφότου ολοκλήρωσε τον κύκλο Μεταπτυχιακών Σπουδών στην Ιατρική Σχολή του Πανεπιστημίου Κρήτης, σήμερα είναι Υπ. Διδάκτορας στο Τμήμα Πολιτικής Επιστήμης.

Μιλάει Αγγλικά και Ιταλικά

Είναι μέλος διαφόρων συλλόγων και σωματείων. Μεταξύ αυτών του Ομίλου Νέων για την Ελλάδα και την Ευρώπη, ενώ υπήρξε ιδρυτικό μέλος του Νομαρχιακού Συμβουλίου Νεολαίας Ηρακλείου. Επίσης, είναι μέλος του Ομίλου "John Stuart Mill".

Είναι παντρεμένος και πατέρας τριών παιδιών

Πολιτική Ενασχόληση
-------------------

Το 2002 εκλέγεται Γραμματέας της Νεολαίας ΠΑΣΟΚ Ηρακλείου, ενώ μέχρι και σήμερα υπηρέτησε με διάφορους ρόλους τη Δημοκρατική Παράταξη, ως Βουλευτής και ως Μέλος της Κεντρικής Επιτροπής 

Την περίοδο 2009-2012 διετέλεσε Βουλευτής Νομού Ηρακλείου και Γραμματέας της Βουλής των Ελλήνων.

Ως μέλος του Κοινοβουλίου συμμετείχε στις εξής επιτροπές:

Διαρκής Επιτροπή Κοινωνικών Υποθέσεων, Διαρκής Επιτροπή Εθνικής Άμυνας και Εξωτερικών Υποθέσεων, Επιτροπή για τη μελέτη και αντιμετώπιση του προβλήματος των ναρκωτικών, Υποεπιτροπή επί θεμάτων του Υπουργείου Υγείας και Κοινωνικής Αλληλεγγύης, Επιτροπη για την παρακολούθηση του Συστήματος Κοινωνικής Ασφάλισης.

Το 2010 ίδρυσε το Πολιτικό Εργαστήρι, "'Ένα βήμα πολιτικού προβληματισμού". Μέχρι σήμερα έχει διοργανώσει πλήθος επιστημονικών ημερίδων και συναντήσεων για τα μεγάλα ζητήματα του Ν. Ηρακλείου.

Τον Μάιο του 2023 και στις επαναληπτικές εκλογές του Ιουνίου 2023 επανεκλέγεται Βουλευτής Ηρακλείου με το ΠΑΣΟΚ-Κίνημα Αλλαγής και Πρόεδρο το Νίκο Ανδρουλάκη.

Είναι Μέλος της Διαρκούς Επιτροπής Παραγωγής και Εμπορίου της Βουλής των Ελλήνων.

Στις 4 Σεπτεμβρίου 2023 εκλέχθηκε Γραμματέας της Ειδικής Διαρκούς Επιτροπής Ευρωπαϊκών Υποθέσεων της Βουλής.

Επαγγελματική Σταδιοδρομία
--------------------------

Ασκεί συνεχώς το επάγγελμα του φαρμακοποιού από το 2002.

Παραπομπές
----------
Ο **Νικόλαος Τσιπούρας Στύλος** ήταν Έλληνας αγωνιστής και μακεδονομάχος που πολέμησε στον Μακεδονικό Αγώνα, τους Βαλκανικούς Πολέμους, αλλά και στον αγώνα για την αυτονομία της Βόρειας Ηπείρου όπως επίσης και στον Α 'Παγκόσμιο Πόλεμο και στη Μικρά Ασία.

Βιογραφία
---------

Ο Νικόλαος Τσίπουρας Στύλος γεννήθηκε στο χωριό Σκοτίνα Πιερίας το 1860 και από μικρή ηλικία προσχώρησε στα αντάρτικα ένοπλα σώματα για την απελευθέρωση της Μακεδονίας από τον τουρκικό ζυγό, η δράση του ήταν τόσο μεγάλη που απολάμβανε της εμπιστοσύνης όλων των υπολοίπων ένοπλων σωμάτων τα οποια τον ανακήρυξαν αρχηγό όλων των ενόπλων αγωνιστών της περιοχής. Στις 28 Αυγούστου 1928 η ελληνική πολιτεία αναγνωρίζοντας την πολυετή δράση του υπέρ της πατρίδας τον βράβευσε στα πλαίσια των 100 χρόνων της ανεξαρτησίας της. Πέθανε στην Σκοτίνα Πιερίας σε ηλικία 72 χρονών

Βιβλιογραφία
------------

* Μεγάλη Στρατιωτική και Ναυτική Εγκυκλοπαιδεία. Τόμος Στ′: Σαράντα Εκκλησίαι – Ώχρα [Great Military and Naval Encyclopedia. Volume VI]. Athens. 1930. p. 414.
Το **1,2-διιωδοαιθάνιο** είναι οργανική χημική ένωση με συντακτικό τύπο **ICH2CH2I** και μοριακό βάρος 281,863. Είναι ένα δισαλογονωμένο παράγωγο του αιθυλενίου και ανήκει στα οργανιωδίδια. Ως ουσία, είναι κρυσταλλικό στερεό με πυκνότητα 2,13 gr/cm3 και σημείο τήξεως 80 έως 82 °C (353 έως 355 K).

Η ουσία αυτή παράγεται με απευθείας αντίδραση αέριου αιθυλενίου με βρώμιο. 

Το 1,2-διιωδοαιθάνιο χρησιμεύει συνηθέστερα στην οργανική σύνθεση του διιωδιούχου σαμαρίου ή του διιωδιούχου υττερβίου μέσα σε έναν αδρανή διαλύτη όπως το τετραϋδροφουράνιο:

Sm + ICH2CH2I → SmI2 + H2C=CH2

Παραπομπές
----------

1. ↑  Cutherbertson, G.R.; Kistiakowsky, G.B. (1935). «The thermal equilibrium between ethylene iodide, ethylene and iodine». *J. Chem. Phys.* **3** (10): 631-634. doi:10.1063/1.1749566. Bibcode: 1935JChPh...3..631C. .
2. ↑  Girard, P.; Namy, J.L.; Kagan, H.B. (1980). «Divalent lanthanide derivatives in organic synthesis. 1. Mild preparation of samarium iodide and ytterbium iodide and their use as reducing or coupling agents». *Journal of the American Chemical Society* **102** (8): 2693-2698. doi:10.1021/ja00528a029.
Ο **Νικόλαος Τρουλινός** και **Τρουλλινός** (1881 ή 1882 - 29 Δεκεμβρίου 1941) του Γεωργίου, ήταν Έλληνας δικηγόρος και πολιτικός. Διετέλεσε αρχικά πληρεξούσιος και στη συνέχεια βουλευτής Ρεθύμνης.

Βιογραφία
---------

Γεννήθηκε το 1882 (σύμφωνα με το μητρώο της Βουλής). Καταγόταν από τις Μέλαμπες του Αγίου Βασιλείου.

Εξελέγη για πρώτη φορά πληρεξούσιος Ρεθύμνης το 1910 επί Κρητικής Πολιτείας (η Κρητική Συνέλευση απαρτιζόταν τότε από 126 μέλη).

Τον Δεκέμβριο του 1915 εξελέγη βουλευτής στην ελληνική Βουλή στην εκλογική περιφέρεια Ρεθύμνου. Επανεξελέγη στις εκλογές του 1932 και του 1935 με το Λαϊκό Κόμμα.

Απεβίωσε σε ηλικία 60 ετών στις 29 Δεκεμβρίου 1941.

Παραπομπές
----------

1. ↑  Λευτέρη Κρυοβρυσανάκη, Οι 65 Ρεθεμνιώτες πολιτικοί στα 100 χρόνια 1915-2015, Ρεθεμνιώτικα Νέα, 30-1-2016, ανάκτηση 8-8-2017.
2. ↑  Βουλή των Ελλήνων, Μητρώον Γερουσιαστών και Βουλευτών. 1929-1974, Αθήνα 1977, σελ. 39, αρ. 443. (pdf)
3. ↑  Αρχείο Δήμου Ρεθύμνου.
Το **1,2-διβρωμοαιθάνιο**, γνωστό και ως **αιθυλενοβρωμίδιο** (**EDB**), είναι οργανική χημική ένωση με μοριακό τύπο C2H4Br2. Είναι ένα δισαλογονωμένο παράγωγο του αιθυλενίου. Αν και ίχνη της ουσίας αυτής υπάρχουν με φυσικό τρόπο στο θαλάσσιο νερό, όπου παράγεται πιθανότατα από φύκη και κέλπιες, σήμερα παράγεται κυρίως από τον άνθρωπο. Η καύση του παράγει αέριο υδροβρώμιο, που έχει διαβρωτική δράση.

Φυσικές ιδιότητες
-----------------

Το καθαρό αιθυλενοβρωμίδιο είναι πυκνό, άχρωμο υγρό με ασθενική γλυκιά οσμή. Η πυκνότητά του είναι 2,18 gr/cm3. Είναι ελάχιστα διαλυτό στο νερό και πολύ περισσότερο στο οινόπνευμα και τον αιθέρα. Στερεοποιείται σε θερμοκρασία 10 °C (283 K) και βράζει στους 129 έως 133 °C (402 έως 406 K). Είναι αρκετά φωτοθλαστικό, με δείκτη διαθλάσεως 1,539.

Τρόποι παρασκευής και χρήσεις
-----------------------------

Η ουσία αυτή παράγεται με απευθείας αντίδραση αέριου αιθυλενίου με βρώμιο με μια κλασική αντίδραση προσθήκης αλογόνου.

Ιστορικώς το 1,2-διβρωμοαιθάνιο χρησιμοποιήθηκε ως αντικροτικό σε υγρά καύσιμα με μόλυβδο, καθώς αντιδρά αιχμαλωτίζοντας υπολείμματα του μολύβδου παράγοντας πτητικά βρωμίδια του μολύβδου, αποτρέποντας έτσι τη φθορά με εναποθέσεις μολύβδου των κινητήρων που έκαιγαν τέτοια καύσιμα.

Το αιθυλενοβρωμίδιο έχει χρησιμεύσει επίσης ως φυτοφάρμακο εδάφους για διάφορες καλλιέργειες και παλαιότερα για την παρασκευή γλυκόλης, ακόμα και ως φάρμακο κατά της επιληψίας, προτού επιβεβαιωθεί η τοξικότητά του.

Παραπομπές
----------

1. ↑  «Safety Data Sheet for CAS-No.:106-93-4 Ethylene dibromide».
2. ↑  «Preparation and purification of 1,2-dibromoethane». *Synlett* **28**: 49-51. 2017. .
3. ↑  Seyferth, D. (2003). «The Rise and Fall of Tetraethyllead. 2». *Organometallics* **22** (25): 5154-5178. doi:10.1021/om030621b.

Πηγές
-----

* Το λήμμα «αιθυλενοβρωμίδιον» στη *Νέα Ελληνική Εγκυκλοπαίδεια* «Χάρη Πάτση», τόμος 2, σελίδα 712
Ο **Νικόλαος Τζαβέλας** (1790 - 1872) ήταν μέλος της γνωστής ελληνικής οικογένειας (φάρας) των Τζαβελαίων από το Σούλι της Ηπείρου.

Βιογραφικά στοιχεία
-------------------

Πρωτότοκος γιος του Φώτου Τζαβέλα και εγγονός του Λάμπρου Τζαβέλα και της Μόσχως.

Νεαρός ήταν ακόμη όταν οι Σουλιώτες αναγκάστηκαν να καταφύγουν στην Κέρκυρα, ύστερα από την ήττα τους στη μάχη της Κιάφας από τον Αλί Πασά. Εκεί, υπηρέτησε στον ρωσικό στρατό, στον αγγλικό αλλά και στον γαλλικό.

Πήρε μέρος στην Ελληνική Επανάσταση του '21 και πολέμησε στην Ήπειρο και τη Στερεά.

Μετά την άφιξη του Ι. Καποδίστρια, πολέμησε με τον αδελφό του Κίτσο στο Λιδορίκι και το Μαλανδρίνο. Η συμμετοχή του ήταν μείζονος σημασίας διότι ανέλαβε ν' αποκόψει τις οδούς ανεφοδιασμού του Ιμπραήμ στην Πελοπόννησο τον Αύγουστο του 1827. Έλαβε, επίσης, μέρος στην εκστρατεία του Υψηλάντη στην Στερεά ως "πεντακοσίαρχος" (Νοέμβριος 1827) κι αργότερα και στην εκστρατεία για την απελευθέρωση του Αντίρριου, της Ναυπάκτου και του Μεσολογγίου, την άνοιξη του 1828.

Επί βασιλείας Όθωνα, έλαβε τον τίτλο του υποστράτηγου. Στήριξε δε τα απελευθερωτικά κινήματα των Αλύτρωτων περιοχών το 1854 κι υπήρξε από τους οργανωτές της εξέγερσης στην Ήπειρο .

Πέθανε το 1872 στο Αγρίνιο.

Πηγές
-----

* Πάπυρος Λαρούς Μπριτάνικα, τόμος 57, λήμμα Τζαβέλας (Νικόλαος)
* "Ελλήνων Τόποι, 10.000 χρόνια Ιστορίας", Πατριδογνωσία
Ο **Κόμης Μοντεχρήστος** (*εξελληνισμένη απόδοση του πρωτότυπου γαλλικού τίτλου :Le Comte de Monte-Cristo*) είναι μυθιστόρημα του Αλέξανδρου Δουμά, που δημοσιεύτηκε το 1844. Μαζί με τους Τρεις Σωματοφύλακες, θεωρείται το δημοφιλέστερο έργο του Δουμά.   

Η επιτυχία του έργου οφείλεται στο ότι συγκεντρώνει όλες τις αρετές του ρομαντικού μυθιστορήματος, καθώς και την κριτική των αστικών αξιών, την νοσταλγία του θεϊκού, τα ιστορικά γεγονότα, το εξωτικό όνειρο. Το μυθιστόρημα, πέρα από την περιπέτεια του πρωταγωνιστή, περιστρέφεται γύρω από τις έννοιες της ελπίδας, της δικαιοσύνης, της εκδίκησης, της συγχώρεσης και του ελέους. Η ιστορία λαμβάνει χώρα την περίοδο 1815 - 1838, δηλαδή λίγο πριν την αρχή του πολέμου των Εκατό Ημερών μέχρι και τη βασιλεία του Λουδοβίκου Φιλίππου της Γαλλίας.   

Ο Δουμάς εμπνεύστηκε τη συγγραφή του μυθιστορήματος από μια αληθινή ιστορία, ένα συμβάν της εποχής του, που βρίσκεται καταγεγραμμένο στα ιστορικά αρχεία της παρισινής αστυνομίας (1837-1838). Ο Πιέρ Πικό κατηγορήθηκε άδικα ως πράκτορας της Αγγλίας, και φυλακίστηκε για επτά συναπτά έτη. Με την απελευθέρωσή του, το 1814, παίρνει στη κατοχή του ένα θησαυρό που του κληροδότησαν και εκδικείται την άδικη φυλάκισή του διαπράττοντας τρεις φόνους. Τελικά δολοφονήθηκε από αυτόν που του φανέρωσε τα ονόματα των καταδοτών του.  

Όσον αφορά τον τίτλο, ο Δουμάς γνώρισε το Μοντεκρίστο, έναν βράχο, στα ανοιχτά του νησιού Έλβα όταν έκανε ένα ταξίδι στη Μεσόγειο. Θεωρεί το όνομα αυτό της αρεσκείας του και το χρησιμοποιεί ως τόπο εξορίας του ήρωά του.

Δείτε επίσης
------------

* Εντμόν Νταντές

Πηγές - Παραπομπές
------------------

1. ↑  David Coward (ed), Oxford's World Classics, Dumas, Alexandre, The Count of Monte Cristo, p. xxv

|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
| Καθιερωμένοι όροι | 
* VIAF: 177357373
* GND: 4362352-9
* SUDOC: 027500861
* BNF: cb119526826 (data)

 |

 |

|  |  |
| --- | --- |
| 

|  |
| --- |
| * Πύλη:Λογοτεχνία
 |

 |
Η διοργάνωση του **8ου Παγκόσμιου Πρωταθλήματος Καλαθοσφαίρισης** έλαβε χώρα στη Μανίλα, την πρωτεύουσα των Φιλιππινών. Όπως συνέβη και στο Πουέρτο Ρίκο, στην προηγούμενη διοργάνωση, οι παγκόσμιοι πρωταθλητές, οι Σοβιετικοί και οι διοργανωτές Φιλιππινέζοι δεν συμμετείχαν στην προκριματική φάση των τριών ομίλων, αλλά προκρίθηκαν κατευθείαν στους ομίλους της τελικής φάσης.

Αγώνες
------

Οι Γιουγκοσλάβοι, που είχαν τότε στις τάξεις τους παίκτες όπως ο Ντράζεν Νταλιπάγκιτς, ο Ντράγκαν Κιτσάνοβιτς, ο Κρέζιμιρ Τσόσιτς και ο Ζόραν Σλάβνιτς και επιθετική νοοτροπία στο παιχνίδι τους, έφτασαν στο τίτλο του πρωταθλητή αήττητοι, με νίκες 10-0. Οι ΗΠΑ κατέβασαν στη διοργάνωση, για άλλη μια φορά, μία φτωχή -σε δυναμική- ομάδα που λεγόταν *Athletes in Action*. Συνεπώς, παίξανε μικρό ρόλο στη διοργάνωση και η πέμπτη θέση που κατέλαβαν ήρθε φυσιολογικά. Στον τελικό οι Γιουγκοσλαβία νίκησε στην παράταση την Σοβιετική Ένωση με 82-81. Καλύτερος παίκτης της διοργάνωσης αναδείχθηκε ο Ντράζεν Νταλιπάγκιτς.

Τελική Κατάταξη
---------------

| Θέση | Χώρα | Ν - Η |
| --- | --- | --- |
| 1 |  **Γιουγκοσλαβία** |  |
| 2 |  **Σοβιετική Ένωση** |  |
| 3 |  **Βραζιλία** |  |
| 4 |  **Ιταλία** |  |
| 5 |  **Ηνωμένες Πολιτείες** |  |
| 6 |  **Καναδάς** |  |
| 7 |  **Αυστραλία** |  |
| 8 |  **Φιλιππίνες** |  |
| 9 |  **Τσεχοσλοβακία** |  |
| 10 |  **Πουέρτο Ρίκο** |  |
| 11 |  **Λαϊκή Δημορατία της Κίνας** |  |
| 12 |  **Δομινικανή Δημοκρατία** |  |
| 13 |  **Νότια Κορέα** |  |
| 14 |  **Σενεγάλη** |  |

Βραβεία
-------

| Πρωταθλήτρια Κόσμου 1978 |
| --- |
|
| Γιουγκοσλαβία**Γιουγκοσλαβία2ος τίτλος** |

**Κορυφαίοι Σκόρερ**:

1. Καμίλ Μπράμπενετς (Τσεχοσλοβακία) : 26,8 πόντοι

2. Γουεϊπίνγκ Ζανγκ (Κίνα) : 25,1

3. Τσόι Μπου-Γιονγκ (Νότια Κορέα) : 21,1

Παραπομπές
----------

1. ↑  «Looking back: The 1978 World Basketball Championship in Manila (Part I)». Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 10 Ιουλίου 2021. Ανακτήθηκε στις 10 Ιουλίου 2021.
2. ↑  «Looking back: Dalipagic, Yugos win 1978 World Championship in Manila (Part II),». Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 10 Ιουλίου 2021. Ανακτήθηκε στις 10 Ιουλίου 2021.

|  |  |  |  |  |  |  |  |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| 

| π • σ • ε
Παγκόσμιο Πρωτάθλημα Καλαθοσφαίρισης FIBA |
| --- |
|  |
| Διοργάνωση Ανδρών | 
* Αργεντινή 1950
* Βραζιλία 1954
* Χιλή 1959
* Βραζιλία 1963
* Ουρουγουάη 1967
* Γιουγκοσλαβία 1970
* Πουέρτο Ρίκο 1974
* Φιλιππίνες 1978
* Κολομβία 1982
* Ισπανία 1986
* Αργεντινή 1990
* Καναδάς 1994
* Ελλάδα 1998
* Ηνωμένες Πολιτείες 2002
* Ιαπωνία 2006
* Τουρκία 2010
* Ισπανία 2014
* Κίνα 2019
* Ινδονησία/Ιαπωνία/Φιλιππίνες 2023
 |
|  |
| Διοργάνωση Γυναικών | 
* Χιλή 1953
* Βραζιλία 1957
* Ε.Σ.Σ.Δ. 1959
* Περού 1964
* Τσεχοσλοβακία 1967
* Βραζιλία 1971
* Κολομβία 1975
* Νότια Κορέα 1979
* Βραζιλία 1983
* Ε.Σ.Σ.Δ. 1986
* Μαλαισία 1990
* Αυστραλία 1994
* Γερμανία 1998
* Κίνα 2002
* Βραζιλία 2006
* Τσεχία 2010
* Τουρκία 2014
* Ισπανία 2018
* Αυστραλία 2022
 |

 |
Ο **Νικόλαος Φέξης** (Λευκάδα 1906 - ? ) ήταν Έλληνας ερασιτέχνης πυγμάχος σε μία εποχή κατά την οποία στην Ελλάδα δεν υπήρχε καν πρωτάθλημα πυγμαχίας και φέρεται ότι απέκτησε την πυγμαχική του παιδεία στο εξωτερικό. Αναφέρεται ως ο ένας από τους πέντε συνολικά πυγμάχους που αγωνίστηκαν στους Ολυμπιακούς Αγώνες, από το 1896 έως την έναρξη του Β' Π.Π.

Ο Φέξης πήρε μέρος με τα Ελληνικά χρώματα στους Ολυμπιακούς αγώνες του 1928 στο Άμστερνταμ στην κατηγορία "μύγας". Στον πρώτο γύρο απέκλεισε τον Χιλιανό Τζοσέ Τούρα και στον δεύτερο γύρο αποκλείστηκε χάνοντας από τον Μεξικανό Αλφρέντο Γκαόνα. Στους ίδιους αγώνες είχε συμμετάσχει στην πυγμαχία και ο Γεώργιος Κλάδης. Στη σελίδα της ΕΟΦΠ (Ελληνικής Ομοσπονδίας Φίλων Πάλης), αναφέρεται στους ίδιους αγώνες και ως παλαιστής στην κατηγορία μυίγας.

Παραπομπές
----------

1. ↑  ««Το αγωνιστικό«WHO IS WHO» των Ελλήνων Οlympians της πυγμαχίας», στο *athlisis.gr*». Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 4 Ιουλίου 2014. Ανακτήθηκε στις 20 Μαΐου 2014.
2. ↑  IOC. «Amsterdam 1928 508kg flyweight men Results - Olympic boxing». *Olympics.com* (στα Αγγλικά). Ανακτήθηκε στις 15 Αυγούστου 2021.
3. ↑  Nikolaos Fexis στο *Sports-Reference.com*[*νεκρός σύνδεσμος*]
4. ↑  ««Η ελληνική πάλη στους Ολυμπιακούς Αγώνες» στην *ΕΟΦΠ*». Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 26 Μαρτίου 2015. Ανακτήθηκε στις 20 Μαΐου 2014.

Πηγές
-----

* Στατιστικά όσων αθλητών συμμετείχαν σε Ολυμπιακούς αγώνες, sports-reference
* εφ. Εμπρός , Φύλλο: 21/8/1928, Σελίδα: 2, από την Εθνική βιβλιοθήκη
Ο δίσκος **Πάρτυ στο 13ο Όροφο** είναι ο δεύτερος δίσκος που κυκλοφόρησε το συγκρότημα Τρύπες σε συνεργασία με τη δισκογραφική εταιρεία Virgin. Ηχογραφήθηκε το Σεπτέμβριο και το Νοέμβριο του 1987 στο στούντιο "Αγροτικό" με μηχανικό ήχου το Νίκο Παπάζογλου και κυκλοφόρησε τον ίδιο χρόνο σε μορφή δίσκου και κασέτας, ενώ σε CD κυκλοφόρησε στη συλλογή *Πάρτυ Στον 13ο Όροφο / Τρύπες Στον Παράδεισο* το 1991. Η μίξη έγινε από το Νίκο Παπάζογλου και τις *Τρύπες* και η σπέσιαλ μίξη του *Άχαρη μέρα* από τον Σπύρο Βεδουρά. Τους στίχους των τραγουδιών έγραψε ο Γιάννης Αγγελάκας. Τη μουσική των τραγουδιών έγραψε ο Γιώργος Καρράς εκτός από το *Ερωτευμένοι σχιζοφρενείς* και το *Η αυτοκρατορία των αναπήρων* που γράφτηκε από τους Γιώργο Καρρά, Μπάμπη Παπαδόπουλο, και το *Η δικιά σου κοντινή Αμερική* που γράφτηκε από τους Γιώργο Καρρά, Μπάμπη Παπαδόπουλο και Γιάννη Αγγελάκα. Ο δίσκος έχει διάρκεια 30 λεπτά και 31 δευτερόλεπτα και περιέχει 8 τραγούδια.

Συμμετοχές
----------

* Κρουστά στο *Έκτη Αυγούστου* παίζουν ο Κώστας Φλωροσκούφης, ο Χρήστος Κίλιας κι ο Γιώργος Τόλιος, κλαρινέτο παίζει ο Φλώρος Φλωρίδης.
* Στο *Πάρτυ στο 13ο όροφο* κρουστά παίζουν ο Χρήστος Κίλιας κι ο Γιώργος Τόλιος, στο φινάλε τραγουδάει μαζί με τις *Τρύπες* κι ο Γιάννης Κώνστας.
* Ντέφι και μαράκας στο *Η δικιά σου κοντινή Αμερική* παίζει ο Γιώργος Τόλιος.
* Σαξόφωνο στο *Χορός των δειλών* παίζει ο Φλώρος Φλωρίδης.
* Πιάνο στα *Άχαρη μέρα*, *Ερωτευμένοι σχιζοφρενείς* και *Έκτη Αυγούστου* παίζει ο Γιώργος Χριστιανάκης.

Κομμάτια
--------

Α1 - Πάρτυ στο 13ο όροφο  
 
Α2 - Η πρώτη φορά  
 
Α3 - Άχαρη μέρα  
 
Α4 - Η δικιά σου κοντινή Αμερική  
 
Β1 - Ερωτευμένοι σχιζοφρενείς  
 
Β2 - Έκτη Αυγούστου  
 
Β3 - Η αυτοκρατορία των αναπήρων  
 
Β4 - Χορός των δειλών

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
--------------------

* Πάρτυ στο 13ο Όροφο στο MusicBrainz
* Πάρτυ στο 13ο Όροφο στο Discogs
Η **Αναστασία Σεργκέγεβνα Ζαντορόζναγια** (Ρώσικα: Анастаси́я Серге́евна Задоро́жная, γεννημένη 30 Αυγούστου του 1985), είναι Ρωσίδα ηθοποιός, μοντέλο και τραγουδίστρια.

Βιογραφία
---------

### Τα πρώτα χρόνια

Η Νάστια γεννήθηκε 30 στις Αυγούστου του 1985 στη περιοχή Βίτεγκρα της Ρωσίας, από οικογένεια στρατιωτικών.

Το 1996 έγινε σολίστ του παιδικού μουσικού συγκροτήματος« Νεποσέντι». Το 1999 έλαβε τον πρώτο ρόλο - στη σειρά Απλή αλήθεια. Το καλοκαίρι του 2002, μετά την αποφοίτησή της από το γυμνάσιο, εγγράφηκε στο Τμήμα Υποκριτικής της Ρωσικής Ακαδημίας Τέχνης Θεάτρου.

### Καριέρα

**Υποκριτική**

Από το 1999-2003 έπαιξε στη σειρά «Απλή αλήθεια» και έπαιξε την μαθήτρια Αντζέλικα Σελιβεστρόβα (συμπρωταγωνίτησαν μαζί της και οι: Ντανίλα Κοζλόφσκι και Τατιάνα Αρντγκνόλτς.

Το 2005 , Αναστασία επιλέχθηκε για το ρόλο της Βασιλίσσας (Βάσια) - ο κύριος χαρακτήρας της σειράς **Το Κλαμπ** (Клуб). To Κλαμπ έγινε η πιο επιτυχημένη σειρά με πολύ υψηλή βαθμολογία στην ιστορία του καναλιού «MTV Russia». Η σειρά συνολικά περιείχε οκτώ κύκλους. Στη σειρά η Νάστια υποδύεται ένα κορίτσι το οποίο γίνεται ποπ σταρ, μαζί της συμπρωταγωνιστεί και ο ηθοποιός Πιότρ Φιόντοροφ.

Το 2009 έπαιξε στην ταινία **Έρωτας στην πόλη** (Любовь в большом городе), με τον Αλεξέι Τσάντοφ, την Βέρα Μπρέζνιεβα, την Σβετλάνα Χότσενκοβα και με μία γκεστ συμμετοχή του Φιλίπ Κιρκόροφ.Το 2010 η Νάστια παίζει στην ταινία **Λέσχη Ευτυχίας** (Клуб счастья), με την Σοφία Σκάγια και τον Αλεξέι Μπαρντουκόφ την ίδια χρονιά έπαιξε στο δεύτερο σίκουελ της ταινίας **Έρωτας στην πόλη** (Любовь в большом городе 2). Το 2013 έπαιξε στο τρίτο σίκουελ της ταινίας **Έρωτας στην πόλη** (Любовь в большом городе 3).

**Μουσική**

Η Νάστια έχει βγάλει πολλά τραγούδια με βίντεο κλιπ με πολλές συνεργασίες. Τα περισσότερα τραγούδια τα έχει βγάλει από τη σειρά Κλαμπ, ενώ έχει τραγουδήσει και με τον Ρουμάνο τραγουδιστή Morandi.

**Θέατρο**

Η Νάστια δεν έχει πρωταγωνιστήσει σε πολλές παραστάσεις, άλλα έχει την ικανότητα, και έπαιξε σε επιτυχημένες και καλοσκηνοθετημένες.

Φιλμογραφία
-----------

| Έτος | Ελληνικός Τίτλος | Πρωτότυπος Τίτλος | Ρόλος |
| --- | --- | --- | --- |
| 1999-2003 | Απλή Αλήθεια | Простые истины | Ανζέλικα Σελιβεστρόβα |
| 2006-2009 | Το Κλαμπ (τηλεοπτική σειρά) | Клуб | Βασιλίσσα/Μαρούσια |
| 2009 | Έρωτα στην πόλη (ταινία) | Любовь в большом городе | Αλίσα Γκρόμοβα |
| 2010 | Έρωτα στην πόλη 2 (ταινία | Любовь в большом городе 2 | Αλίσα Γκρόμοβα |
| 2010 | Λέσχη ευτυχίας (ταινία) | Клуб счастья | Ίνγκα |
| 2013 | Έρωτα στην πόλη 3 (ταινία) | Любовь в большом городе 3 | Αλίσα Γκρόμοβα |

Εξωτερικοί Σύνδεσμοι
--------------------

|  |  |
| --- | --- |
| Commons logoCommons logo | Τα Wikimedia Commons έχουν πολυμέσα σχετικά με το θέμα   **Νάστια Ζαντορόζναγια** |

* Η Νάστια Ζαντορόζναγια στο ρωσικό σάιτ kinopoisk.ru

|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
| Καθιερωμένοι όροι | 
* VIAF: 169448512
* ISNI: 0000 0001 1836 6121
* GND: 143891618
* MusicBrainz: 06aeacdc-799e-491e-98e2-7a4131914382

 |

 |
Αύγουστος Ροντέν, *Ο κήπος των μαρτυρίων*, 1902
***Ο κήπος των μαρτυρίων*** (στα γαλλικά, ***Le Jardin des supplices***) είναι ένα παρακμάζον μυθιστόρημα του Γάλλου συγγραφέα Οκτάβιου Μιρμπό, που δημοσιεύτηκε τον Ιούνιο του 1899, στην καρδιά της υπόθεσης Ντρέυφους.

Αναφορά
-------

Είναι ένα έργο που προκαλεί ιδιαίτερη σύγχυση, που ταράζει τα λογοτεχνικά και ηθικά σημεία αναφοράς του αναγνώστη. Πράγματι αποτελείται από τρία μέρη επινοημένα ανεξάρτητα το ένα από το άλλο, με πρόσωπα διαφορετικά και στυλ διαφορετικά, και στην αναφορά των κινέζικων μαρτυρίων του τρίτου μέρους, ο τρόμος δεν αποκλείει τη γοητεία.

Το μυθιστόρημα μπορεί να διαβαστεί σε πολλά επίπεδα. Μπορούμε να δούμε μια παραβολή της τραγικής κατάστασης του ανθρώπου, καταδικασμένου στο νόμο του φόνου και του οποίου η ζωή είναι μια κοιλάδα δακρύων.  

Το μυθιστόρημα μεταφράστηκε στα Ελληνικά από την Αλίνα Πασχαλίδη ("Εστία", 1989)

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
--------------------

* Οκτάβ Μιρμπώ, *Le Jardin des supplices* (στα γαλλικά).
* Pierre Michel, Πρόλογος (στα γαλλικά).

  


|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
| Καθιερωμένοι όροι | 
* GND: 4467152-0
* BNF: cb13492911r (data)

 |

 |

|  |  |
| --- | --- |
| 

|  |
| --- |
| * Πύλη:Λογοτεχνία
 |

 |
Ο **Νάνος ιπποπόταμος της Κύπρου** (*Ιπποπόταμος ο ελάσσων*) είναι εξαφανισμένο είδος Ιπποποτάμου που κατοικούσε στο νησί της Κύπρου κατά την ύστερη oλόκαινο, δηλαδή 10 ως 12 χιλιάδες χρόνια πριν.

Οι νάνοι ιπποπόταμοι είχαν μικρό μέγεθος. Το μήκος τους έφτανε το 1,50 μέτρο και το ύψος τους τα 75 εκατοστά. Επιπλέον είχαν και άλλα ιδιαίτερα χαρακτηριστικά, όπως το σχήμα της σιαγόνας, τη θέση των ματιών και της μύτης, το μέγεθος των άκρων, το πέλμα των ποδιών, τα οποία υποδηλώνουν ότι περισσότερο περπατούσαν παρά κολυμπούσαν. Ήταν το μικρότερο γνωστό είδος ιπποποτάμου, κάτι που οφείλεται στον νησιωτικό νανισμό. 

Την περίοδο που ζούσε ήταν το μεγαλύτερο ζώό της Κύπρου, ήταν φυτοφάγο και δεν είχε φυσικούς θηρευτές. Ευρήματα στην περιοχή του Αετόκρεμμου δείχνουν ότι ο άνθρωπος της τότε εποχής κυνηγούσε τα ζώα αυτά αλλά πιθανόν δεν συνέβαλε στην εξαφάνιση του είδους.

Λαογραφία
---------

Σύμφωνα με την παράδοση, απολιθωμένα οστά των ζώων αυτών αποδόθηκαν σε αγίους όπως ο Άγιος Φανούριος και οι Άγιοι Σαράντα. Tα οστά θεωρήθηκαν ιερά και τους αποδόθηκαν θεραπευτικές ιδιότητες, γι'αυτό οι ντόπιοι τα κονιορτοποιούσαν και τα χρησιμοποιούσαν ως φάρμακο. 

Κατά μια άλλη εκδοχή τα οστά ανήκουν στο άλογο του Αγίου Φανουρίου που έφτασε στην Κύπρο κυνηγημένος από τους διώκτες του στην Μικρά Ασία. Μόλις έφτασαν στην περιοχή του Αγίου Γεωργίου Κερήνειας το άλογο σκοτώθηκε προσπαθώντας να υπερπηδήσει έναν μεγάλο βράχο. 

Σε άλλες περιπτώσεις, απολιθώματα των ζώων αυτών αποδόθηκαν σε υπολείμματα δρακόντων, γι'αυτό και προέκυψαν τοπωνύμια όπως Δρακοντόσπηλιος, Δρακοντότρυπα, Δρακοντοβούναρο, Σπηλιά του Δράκου, Δρακοντιά κ.τ.λ.

Παραπομπές
----------

1. ↑  Van der Geer A. Lyras G. De Vos J. Dermitzakis M. 2010. Evolution of Island Mammals: Adaptation and Extinction of Placental Mammals on Islands. Wiley-Blackwell.
2. ↑  The earliest prehistory of Cyprus from colonization to exploitation, 
ed. Swiny, Stuart, American Schools of Oriental Research, 2001, In PDF Αρχειοθετήθηκε 2007-02-02 στο Wayback Machine.
3. ↑  Simmons, A. H. (1999). *Faunal extinction in an island society: pygmy hippopotamus hunters of Cyprus*. Interdisciplinary Contributions to Archaeology. Kluwer Academic/Plenum Publishers. σελ. 382. doi:10.1007/b109876. ISBN 978-0306460883. OCLC 41712246.
4. ↑  Simmons, A. H.; Mandel, R. D. (December 2007). «Not Such a New Light: A Response to Ammerman and Noller». *World Archaeology* **39** (4): 475–482. doi:10.1080/00438240701676169.
5. ↑  Bordone B. 1528. Libro di Benedetto Bordone. Nel qual si ragiona di tutte l'Isole del mondo, con li lor nomi antichi & moderni, historie, favole, & modi del loro vivere. Niccolo Zoppino, Venice. In facsimile, Edizioni Aldine, Modena, 1982.
***Ο κόκκινος κρίνος*** (γαλλικός τίτλος: *Le lys rouge*) είναι μυθιστόρημα του Γάλλου συγγραφέα Ανατόλ Φρανς που εκδόθηκε το 1894. Αναφέρεται στην ιστορία μιας παθιασμένης παράνομης σχέσης μιας κοσμικής κυρίας και ενός καλλιτέχνη, με έμφαση στην ψυχολογική ανάλυση των συναισθημάτων. Το έργο είναι μια κριτική ματιά της γαλλικής κοινωνίας του τέλους του 20ού αιώνα. Ο «κόκκινος κρίνος» του τίτλου αναφέρεται στον κρίνο-έμβλημα της Φλωρεντίας.

Το 1920 διασκευάστηκε σε ομότιτλη γαλλική βωβή ταινία.

Υπόθεση
-------

Ο κόκκινος κρίνος της Φλωρεντίας
Μια πλούσια, νέα και όμορφη κοπέλα, η Τερέζ Μοντεσί, κόρη ισχυρού τραπεζίτη ταπεινής καταγωγής, πιέζεται από τον πατέρα της να παντρευτεί τον κόμη Μαρτέν-Μπελέμ, έναν αριστοκράτη πλήρως απορροφημένο από την πολιτική (είναι βουλευτής και ελπίζει να γίνει υπουργός). Ο γάμος, που συνάπτεται χωρίς έρωτα για λόγους κοινωνικής ανόδου, αποτυγχάνει. Η Τερέζ δημιουργεί ερωτική σχέση με τον Ρομπέρ Λε Μενίλ. Όταν ο Ρομπέρ φεύγει από το Παρίσι για κάποιο διάστημα στην επαρχία, σε ένα κυνήγι αλεπούς, η Τερέζ, πλήττοντας, παρά τις αντιδράσεις του συζύγου της αποδέχεται την πρόσκληση της Αγγλίδας ποιήτριας φίλης Βίβιαν Μπελ που ζει στο Φιέζολε.

Η Τερέζ ταξιδεύει στην Τοσκάνη συνοδευόμενη από την ενάρετη κυρία Μαρνέ και τον επαναστάτη ποιητή Σουλέτ. Στη Φλωρεντία η νεαρή γυναίκα συναντά τον γλύπτη Ζακ Ντεσάρτ, που είχε ήδη γνωρίσει στο Παρίσι, και οι δυο τους ερωτεύονται και εγκαταλείπονται στη μέθη ενός μεγάλου έρωτα. Ο Ρομπέρ, που έχει διαισθανθεί ότι κάτι συμβαίνει, φτάνει στην Ιταλία και παρακαλεί μάταια την Τερέζ να επιστρέψει κοντά του. Το πάθος της Τερέζ και του Ζακ συνεχίζεται και στο Παρίσι. Η Τερέζ είναι ευτυχισμένη, αλλά ο Ζακ, ζηλιάρης και βίαιος, γνωρίζοντας τον δεσμό που είχε η ερωμένη του με τον Ρομπέρ, γίνεται όλο και πιο καχύποπτος, η κατάσταση γίνεται αφόρητη έως ότου επέρχεται η οριστική διάλυση της σχέσης.

Σχολιασμός
----------

Το μυθιστόρημα δεν είναι αυτοβιογραφικό, αν και η δημοσίευση το 1984 της αλληλογραφίας του Ανατόλ Φρανς έδειξε ότι ο συγγραφέας είχε χρησιμοποιήσει για τους διαλόγους των δύο εραστών φράσεις πολύ κοντινές και μερικές φορές πανομοιότυπες με αυτές της παθιασμένης αλληλογραφίας που αντάλλαξε ο ίδιος με τον μεγάλο έρωτα της ζωής του, την ερωμένη του Λεοντίν ντε Καιγιαβέ, τα έτη 1988-89.

Μεταφράσεις στα ελληνικά
------------------------

*Ο κόκκινος κρίνος*, μυθιστόρημα

* μτφ. Λεωνίδας Παυλίδης (εκδ. Γεωργίου Ι. Βασιλείου, 1921)
* μτφ. Γιάννης Μπεράτης (εκδ. Γκοβόστης, 1955)
* μτφ. Άρτεμις Σιδηροπούλου (εκδ. Ελληνική εκδοτική, 2014)

Παραπομπές
----------

1. ↑ . «gallica.bnf.fr/ark:/Le Lys rouge».
2. ↑ . «maremurex.net/lys\_rouge».
3. ↑ . «imdb.com/title/Le lys rouge/1920».
4. ↑ . «babelio.com/livres/France-Le-lys-rouge».
5. ↑ . «critiqueslibres.com/Le Lys rouge».
6. ↑ . «gallimard.fr/Catalogue/GALLIMARD/Folio/Folio-classique/Le-Lys-rouge».

|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
| Καθιερωμένοι όροι | 
* GND: 1088055540

 |

 |
Συντεταγμένες: Sky map 01h 03m 55.0s, +21° 53′ 06″

Ο **Νάνος των ιχθύων** είναι νάνος ακανόνιστος γαλαξίας, ο οποίος ανήκει στην τοπική ομάδα γαλαξιών που ανήκει και ο Γαλαξίας μας. Εικάζεται ότι είναι δορυφόρος του γαλαξία του τριγώνου. Η ονομασία του οφείλεται στο σημείο θεάσης του που βρίκεται στον αστερισμό των Ιχθύων. Εμφανίζει μετατόπιση προς το ιώδες δεδομένου ότι πλησιάζει τον Γαλαξία μας με ταχύτητα 287 km/s. 
Πιθανώς να είναι γαλαξίας μεταβατικού τύπου, ανάμεσα σε σφαιροειδή νάνο γαλαξία και ακανόνιστο νάνο γαλαξία. Εναλλακτικά, μπορεί να είναι μία σπάνια, αλλά στατιστικά αποδεκτή, έκδοση ενός από τους δύο τύπους.

Ιστορία
-------

Ο Νάνος των Ιχθύων ανακαλύφθηκε από την Valentina Karachentseva το 1976.

Ο σχηματισμός των άστρων του Γαλαξία των Ιχθύων
-----------------------------------------------

Μια μελέτη που αφορούσε στον σχηματισμό των αστεριών του Γαλαξία των Ιχθύων, που πραγματοποιήθηκε το 2001, παρέχει πολλές πληροφορίες σχετικά με το πώς δημιουργήθηκε και αναπτύχθηκε. Το πρώτο συμπέρασμα είναι πως ο ρυθμός σχηματισμού αστέρων στον Νάνο των Ιχθύων έχει μειωθεί τα τελευταία 10 δισεκατομμύρια χρόνια ενώ η πλήρης αστρογένεση έγινε τα πρώτα 8 δισεκατομμύρια χρόνια. Η ίδια μελέτη έδειξε επίσης ότι δεν δημιουργήθηκαν καθόλου αστέρια τα τελευταία 100 εκατομμύρια χρόνια. Ως εκ τούτου, τα περισσότερα από τα αστέρια που κατοικούν σε αυτόν τον γαλαξία είναι παλιά, πλούσια σε μέταλλα ηλικίας περίπου 2,5 δισεκατομμυρίων ετών, παρόλο που στις εξωτερικές περιοχές υπάρχουν μικρές συστάδες νέων αστεριών.

Παραπομπές
----------

1. 1 2 3 4 5 6 7 8  «NASA/IPAC Extragalactic Database». *Results for Pisces Dwarf*. Ανακτήθηκε στις 15 Μαρτίου 2007.
2. 1 2 3  McConnachie, A. W.; Irwin, M. J.; Ferguson, A. M. N.; Ibata, R. A.; Lewis, G. F.; Tanvir, N. (2005). «Distances and metallicities for 17 Local Group galaxies». *Monthly Notices of the Royal Astronomical Society* **356** (4): 979–997. doi:10.1111/j.1365-2966.2004.08514.x. Bibcode: 2005MNRAS.356..979M.
3. ↑  Karachentseva, V. E. (1976). «Some characteristics of isolated pairs composed of a normal galaxy and DDO-dwarf». *Soobshch. Spets. Astrofiz. Obs.* (18): 42–51. Bibcode: 1976SoSAO..18...42K. .
4. ↑  doi:10.1088/0004-637X/730/1/14
5. ↑  Miller, B. W. Dolphin, A. E. Lee, M. G. Kim, S. C. Hodge, P.. «The Star Formation History of LGS3». *The Astrophysical Journal* **562**: 713-726. doi:10.1086/323853. Bibcode: 2001ApJ...562..713M. .

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
--------------------

* Πολυμέσα σχετικά με το θέμα  Pisces Dwarf στο Wikimedia Commons

  


|  |  |
| --- | --- |
| 

|  |
| --- |
| * Πύλη:Αστρονομία
 |

 |
Το **Παγκόσμιο Οικονομικό Φόρουμ**, με έδρα το Κολονί του καντονιού της Γενεύης στην Ελβετία είναι μη κερδοσκοπική οργάνωση η οποία ιδρύθηκε το 1971. Η αποστολή του φόρουμ αναφέρεται ως "αφιερωμένο στη βελτίωση της κατάστασης του κόσμου φέρνοντας σε συνάντηση επιχειρηματικούς, πολιτικούς, ακαδημαϊκούς και άλλους ηγέτες της κοινωνίας για να διαμορφώσει τις παγκόσμιες, περιφερειακές και βιομηχανικές ατζέντες". Είναι οργανισμός ο οποίος βασίζεται στην συμμετοχή των μελών του, ενώ μέλη του είναι οι μεγαλύτερες εταιρείες του κόσμου.

Το φόρουμ διεξάγει μια ετήσια συνάντηση στα τέλη Ιανουαρίου στο Ντάβος, ένα ορεινό θέρετρο στο Γκραουμπύντεν των ανατολικών Άλπεων στην Ελβετία. Εκεί συναντούνται περίπου 3.000 επιχειρηματίες, πολιτικοί ηγέτες, οικονομολόγοι, διασημότητες και δημοσιογράφοι. Κάθε ετήσια συνάντηση διαρκεί μέχρι και πέντε ημέρες όπου συζητούνται παγκόσμια ζητήματα, σε περίπου 500 δημόσιες και ιδιωτικές συνεδρίες.

Η οργάνωση συγκαλεί περίπου έξι με οχτώ περιφερειακές συναντήσεις κάθε χρόνο στην Αφρική, την Ανατολική Ασία, την Λατινική Αμερική και την Ινδία, ενώ διεξάγει και δύο συναντήσεις στην Κίνα και τα Ηνωμένα Αραβικά Εμιράτα. Εκτός από τις συναντήσεις, ο οργανισμός παρέχει μια πλατφόρμα για τους ηγέτες όλων των ομάδων του κόσμου – στην επιχειρηματικότητα, τη διακυβέρνηση και την κοινωνία – για να συνεργαστούν σε διάφορα εγχειρήματα και πρωτοβουλίες. Παράγει μια σειρά αναφορών και απασχολεί τα μέλη του σε εξειδικευμένες πρωτοβουλίες.

Παραπομπές
----------

1. ↑  «ROR Data» 16  Φεβρουαρίου 2023.
2. ↑  «World Economic Forum: Our Mission».
3. ↑  «World Economic Forum: Our Members and Partners».
4. ↑  «World Economic Forum: Our Platforms».
5. ↑  Pigman. pp. 41–42.

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
--------------------

* Πολυμέσα σχετικά με το θέμα  World Economic Forum στο Wikimedia Commons

  


|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
| Καθιερωμένοι όροι | 
* WorldCat
* VIAF: 128426704
* LCCN: n85140903
* ISNI: 0000 0004 0508 3220
* GND: 46147-7
* SUDOC: 052489361
* BNF: cb135577692 (data)
* NKC: kn20040206003

 |

 |
Οι **σχέσεις Νορβηγίας-Σουηδίας** είναι οι διεθνείς σχέσεις ανάμεσα στη Νορβηγία και τη Σουηδία. Έχουν μεγάλη κοινή ιστορία. Ήταν μέλη της ένωσης του Κάλμαρ μεταξύ του 1397 και του 1523. Οι δύο χώρες εγκαθίδρυσαν διπλωματικές σχέσεις το 1905, μετά τη διάλυση της ένωσης των δύο χωρών την ίδια χρονιά.

Η Σουηδία έχει μια πρεσβεία στο Όσλο και 14 προξενεία, στο Ώλεσουντ, Άρενταλ, Μπέργκεν, Μπόντε, Χάμαρ, Χάμμερφεστ, Κίρκενες, Μάνταλ, Μος, Νάρβικ, Πόρσγκρουν, Στάβανγκερ, Τρόμσε και Τρόντχαϊμ. Η Νορβηγία διαθέτει μια πρεσβεία στη Στοκχόλμη και τρία προξενεία στο Γκέτεμποργκ, το Μάλμε και το Σούντσβαλ.

Και οι δύο χώρες είναι μέλος του Συμβουλίου της Ευρώπης και του συμβουλίου των Νορδικών χωρών. Υπάρχουν περίπου 44.773 Νορβηγοί που ζουν στη Σουηδία και περίπου 18.000 Σουηδοί που ζουν στη Νορβηγία.

Διεθνή σύνορα
-------------

Η διέλευση των συνόρων Σουηδίας-Νορβηγίας είναι απλή. Δεν χρειάζεται διαβατήριο χάρη στη Σκανδιναβική ένωση Διαβατηρίων και δεν υπάρχουν εμπόδια στα φυσικά σύνορα. Ωστόσο, καθώς η Νορβηγία δεν είναι μέλος στην Ευρωπαϊκή Ένωση, τελωνειακοί έλεγχοι μπορεί να γίνουν αν υπάρχει ταξίδι με αυτοκίνητο, στο πλαίσιο καταπολέμησης του λαθρεμπορίου. Οι ξένοι πολίτες που χρειάζονται βίζα σε άλλο κράτος, δεν μπορούν να μπουν στη χώρα χωρίς να ζητήσουν βίζα και πάλι. Δεν υπάρχουν περιορισμοί στα δικαιώματα μη-εγκληματιών Σουηδών και Νορβηγών να ζήσουν οι Σουηδοί στη Νορβηγία και οι Νορβηγοί το αντίστροφο. 

* Πρεσβεία της Νορβηγίας στη ΣτοκχόλμηΠρεσβεία της Νορβηγίας στη Στοκχόλμη
* Πρεσβεία της Σουηδίας στο ΌσλοΠρεσβεία της Σουηδίας στο Όσλο

Αναφορές
--------

1. ↑  «Norway». Regeringskansliet. Ανακτήθηκε στις 10 Φεβρουαρίου 2010.
2. ↑  Statistics Norway
Με την ονομασία **Νουτόπια** ή **Νουτοπία** φέρεται μια ιδεατή (φανταστική) χώρα που συνέλαβαν και δημιούργησαν στα πλαίσια του ειρηνικού τους, αντιπολεμικού, κινήματος ο τραγουδιστής Τζον Λένον, του άλλοτε συγκροτήματος των Μπιτλς και η σύζυγός του Γιόκο Όνο. 

Ηχογραφώντας το *Give Peace a Chance*

Ιστορία
-------

Στις 1 Απριλίου του 1973, ο Τζων Λένον και η Γιόκο σε συνέντευξη τύπου που έδωσαν στη Νέα Υόρκη έκαναν αναφορά για την ιδεατή αυτή χώρα ως ένα ειρηνικό εγχείρημα. Εικάζεται πως το όλο εγχείρημα ήταν μια σάτιρα στα προβλήματα που δημιουργούσαν οι αρχές για την παραμονή του Λένον στις ΗΠΑ. Σύμφωνα με τον προσδιορισμό του ίδιου του Λένον, κατά την επίσημη ανακοίνωσή του, παρουσίασε την Νουτοπία ως μια χώρα (πνευματικό χώρο), βασισμένη στα ιδεώδη που εκφράζονται στους στίχους του τραγουδιού του Imagine.  

Στο δίσκο τους "Mind Games" περιέχεται και ο εθνικός ύμνος της ιδεατής αυτής χώρας. Ένα συμβολικό μικρό κομμάτι, μόλις τριών δευτερολέπτων, χωρίς ήχο. Η Νουτοπία είναι μια χώρα (ιδεατός χώρος), βασισμένη στην ηθική και την ελευθερία χωρίς κοσμικούς νόμους αλλά και πέραν αυτών, χωρίς διαβατήρια, χωρίς πολίτες (υπηκόους), χωρίς φόρους, χωρίς γη. Έτσι όλοι όσοι αποδέχονται την ιδεατή αυτή χώρα και επιθυμούν να συμπεριλαμβάνονται ως μέλη της γίνονται ταυτόχρονα "πολίτες - Πρεσβευτές" της Νουτοπίας (της ιδέας της). 

Η είσοδος του κτιρίου *Dakota* όπου δολοφονήθηκε ο Τζων Λένον, στις 8/12/80. Σε αυτό το σπίτι του είχε αναρτήσει ταμπέλα που έγραφε ότι εκεί ήταν η πρεσβεία της χώρας.
Ως σημαία (σύμβολο) της Νουτοπίας ορίσθηκε το "λευκό μαντήλι" ή η "λευκή σημαία" που διεθνώς αποτελεί σύμβολο ανακωχής. Το συγκρότημα των U2 ήταν από τα πρώτα συγκροτήματα που υποστήριξαν αυτή την ιδεατή χώρα και έγιναν "Πρεσβευτές" της.  
 
Στις συναυλίες τους έκαναν συχνά έπαρση της σημαίας της Νουτοπίας ειδικά όταν τραγουδούσαν πολιτικά πλην όμως αδέσμευτα τραγούδια και συγκεκριμένα το "Sunday Bloody Sunday", ένα τραγούδι το οποίο έχει τον ίδιο τίτλο με ένα τραγούδι του Λένον στο καθαρά πολιτικό του δίσκο με τίτλο "Some Time in New York City".

Παραπομπές
----------

1. Γίνε Νουτοπιανός! 

2. Η ίδρυση της Νουτοπίας...
O **Ονοράτος** (λατινικά : Honoratus) ήταν πολιτικός και στρατιωτικός του 4ου αιώνα, ενεργός κατά τη διάρκεια της βασιλείας του αυτοκράτορα Κωνσταντίνου Β ΄ (337–361).

Ο Ονοράτος εμφανίστηκε στις πηγές για πρώτη φορά πριν από το 353, όταν ήταν πρόξενος στη Συρία. Το χειμώνα του 353-354, υπηρέτησε ως κόμης της Ανατολής υπό τον Καίσαρα Κωνστάντιο Γάλλο έμεινε σε αυτή τη θέση μέχρι τα τέλη του 354. Το 355/357, ανέλαβε τη θέση του Πραιτωριανού έπαρχου της Γαλατίας, και το 357 αντικαταστάθηκε και μετακόμισε στη Βιθυνία. Μεταξύ 359-361, ήταν ο Πολοίαρχος της Κωνσταντινούπολης. Ενώ ήταν σε αυτή τη θέση, έλαβε την επιστολή 251 (360/361) από τον Λιβάνιο και προέδρευσε της δίκης του Αέτιου.

Παραπομπές
----------

1. ↑  Martindale 1971, p. 439.

Πηγές
-----

* Martindale, J. R.; A. H. M. Jones (1971). «Honoratus 2». The Prosopography of the Later Roman Empire, Vol. I AD 260-395. Cambridge e Nova Iorque: Cambridge University Press
Το **.net** είναι ένας γενικός τομέας ανώτατου επιπέδου (TLD) που χρησιμοποιείται στο σύστημα ονομάτων τομέα του Διαδικτύου. Τέθηκε σε λειτουργία στις 1 Ιανουαρίου 1985. Το όνομα προέρχεται από την λέξη "net" που σημαίνει "δίκτυο", υποδεικνύοντας ότι προοριζόταν αρχικά για οργανισμούς που συμμετέχουν για τεχνολογικές υπηρεσίες, όπως οι πάροχοι υπηρεσιών διαδικτύου και άλλες εταιρείες. Ωστόσο, οι περιορισμοί δεν εφαρμόστηκαν ποτέ και ο τομέας είναι τώρα ένας χώρος ονομάτων γενικού σκοπού. Είναι ακόμα δημοφιλής στους φορείς εκμετάλλευσης δικτύων και στον τομέα της διαφήμισης, και συχνά αντιμετωπίζεται ως εναλλακτική λύση για το .com. Το .net είναι ένας από τους αρχικούς τομείς ανώτατου επιπέδου (οι άλλοι έξι είναι com, org, edu, gov, mil και arpa). Το 2020, είναι ο πέμπτος πιο δημοφιλής τομέας ανώτερου επιπέδου, μετά τις .com, .tk, .cn και .de.

Παραπομπές
----------

1. ↑  «Verisign: The Domain Name Industry Brief March 2020» (PDF). Ανακτήθηκε στις 13 Μαΐου 2020.
Η **Μπουχάγιερ Πάτρας** (Μπουχάγιερ Πάτραι) θεωρείται ο μακροβιότερος κατασκευαστής σωμάτων για οχήματα στην Ελλάδα. Ιδρύθηκε το 1890 και διαλύθηκε το 2004. Το όνομα Bouhagier ήταν μια εκδοχή του ονόματος της Μάλτας Μπουχαγιάρ (Bouhagiar), οικογένειας που είχε εγκατασταθεί στην Ελλάδα. Η εταιρεία ιδρύθηκε στην Πάτρα από τον Τζαμαρία Μπουχάγιερ (Ιωάννης Μάριος) ο οποίος γεννήθηκε στο νησί της Κεφαλονιάς και αναπτύχθηκε από τους γιους του, ήταν ένας από τους πιο σεβαστούς κατασκευαστές των αμαξών με άλογα.

Στις αρχές της δεκαετίας του 1920 άρχισε την κατασκευή κάρων και έπειτα οχημάτων (αυτοκίνητα, λεωφορεία και διάφορα φορτηγά), και τελικά εστίασε στα λεωφορεία. Η Μπουχάγιερ έχει δημιουργήσει μια εκτεταμένη σειρά μοντέλων λεωφορείων σε μια ποικιλία από σασί και μετασχηματισμών που κατά καιρούς δημιουργήθηκαν για να φιλοξενήσουν διαφορετικά μήκη αμαξώματος. Η εταιρεία, όπως και όλοι οι έλληνες κατασκευαστές λεωφορείων, υπέστησαν σημαντικό πλήγμα στη δεκαετία του 1980, όταν η ελληνική αγορά πλημμύρισε με χρησιμοποιημένες εισαγωγές. Από τη δεκαετία του 1990 οι δραστηριότητες της επιχείρησης είχαν κυρίως περιοριστεί στις επισκευές αμαξωμάτων, μέχρι που χρεοκόπησε λίγα χρόνια αργότερα.

Παραπομπές
----------

1. ↑  «Πάτρα: Ποιός ήταν ο Τζαμαρία Μπουχάγιερ;- Το ιστορικό εργοστάσιο καροσερί αυτοκινήτων και λεωφορείων στην Πάτρα». *tempo24.news*. 19 Φεβρουαρίου 2017. Ανακτήθηκε στις 14 Μαΐου 2023.

Πηγές
-----

* L.S. Skartsis and G.A. Avramidis, "Made in Greece", Typorama, Patras, Greece (2003) ISBN 960-7620-30-5 (republished by the Patras Science Park, 2007)

|  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| 

| π • σ • ε
Αυτοκινητοβιομηχανία στην Ελλάδα |
| --- |
|  |
| Εταιρείες | 

|  |  |
| --- | --- |
| Ενεργές | 
ΒΙΟΜΑΝ · Διάνα · ΕΛΒΟ · NAMCO · Replicar Hellas · Tropical · Όμιλος Επιχειρήσεων Σαρακάκη · Sfakianakis · Τανγκαλάκης-ΤΕΜΑΞ |
|  |
| Μη ενεργές | 
Attica · AK Hellas · Alta · AutoDiana · Άτλας · Αγρικόλα · Αυτοκινητοβιομηχανία Ελλάδος · Αυτομηχανική · C.AR · Balkania · ΒΕΤ · ΒΙΑΜΑΞ · ΕΒΙΑΜ · DIM · ΔΗΝΑΠ · Εμπορική Αυτοκινήτων · Ηρακλής · Θεολόγου · MAVA-Renault · ΜΕΒΕΑ · Μέγκο · Motoemil · Μπουχάγιερ Πάτρας · Neorion · Nissan-TEOCAR · PANCAR · Παντελεμίδης-ΤΙΤΑΝ · Πετρόπουλος · Pitsos · Ρεκόρ · ΡΩΣ · Scavas · ΣΤΥΛ ΚΑΡ · Τζεν |

 |
|  |
| Σχετικά θέματα | 
Διεθνής Έκθεση Οχημάτων των Αθηνών |

 |