recursal/SuperWikiNEXT-32B huggingface dataset:
Ο **Κασίμ Αμπνταλά Εμφοϊχάγια** (γεννημένος στις 9 Απριλίου 1987 στη Μασσαλία) είναι ένας, γεννημένος στη Γαλλία, επαγγελματίας ποδοσφαιριστής από τα νησιά Κομόρες. Αυτό τον καιρό αγωνίζεται για λογαριασμό της ομάδας της Αζαξιό.

Πρώτα χρόνια
------------

Ο Αμπνταλά γεννήθηκε στη Μασσαλία της Γαλλίας και μεγάλωσε στον γαλλικό νομό των Μπους-ντυ-Ρον.

Καριέρα
-------

Ο Αμπνταλά ξεκίνησε την ευρωπαϊκή του καριέρα το 2005, με την Ατού Σπορ Μπυσερίν, υπογράφοντας λίγους μήνες αργότερα, το καλοκαίρι του 2005, με την, έχουσα έδρα στη Μασσαλία, ομάδα της ΑΣΚ ντε Ζενές Φελίξ-Πιά. Με την ΑΣΚΖ Φελίξ-Πιά αγωνίστηκε δύο χρόνια, προτού υπογράψει συμβόλαιο συνεργασίας με την ομάδα του Ερασιτεχνικού Πρωταθλήματος Γαλλίας ΟΣ Μαρινιάν. Αγωνίστηκε σε σύνολο 44 αγώνων σε διάστημα δύο ετών στο Ερασιτεχνικό Πρωτάθλημα Γαλλίας με την ομάδα του, την ΟΣ Μαρινιάν, προτού υπογράψει τον Ιούνιο του 2009 στην ΚΣ Σεντάν.

Διεθνής Καριέρα
---------------

Ο Αμπνταλά αποτελεί, από το 2007, στέλεχος της Εθνικής Κομορών, με την οποία σημείωσε την πρώτη του συμμετοχή σε αναμέτρηση τα πλαίσια των Αγώνων Νήσων Ινδικού Ωκεανού απέναντι στη Μαδαγασκάρη.

Προσωπική Ζωή
-------------

Τέσσερα μέλη της οικογένειάς του σκοτώθηκαν στο αεροπορικό δυστύχημα του Yemenia Flight 626, με τη μητέρα του να γλιτώνει καθώς προτίμησε να πάρει άλλη πτήση.

Παραπομπές
----------

|  |  |
| --- | --- |
| εικονίδιο Ποδόσφαιρο | Πύλη Ποδόσφαιρο |

1. ↑  Kassim ABDALLAH - Carrière du joueur[*νεκρός σύνδεσμος*]
2. ↑  «Actualité Des Iles Comores ( الأحداث الراهنة جزر القمر) » Kassim Abdallah Mfoihaia signera-t-il pour l'OM ?». Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 21 Ιουλίου 2011. Ανακτήθηκε στις 21 Ιουλίου 2011.
3. ↑  «Kassim Abdallah Mfoihaia signera-t-il pour l'OM ?». Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 7 Αυγούστου 2023. Ανακτήθηκε στις 27 Οκτωβρίου 2012.
4. ↑  AllezSedan - Site independant : foot, sedan, ardennes, CSSA
5. ↑  CSSA / Inch Abdallah !
6. ↑  Crash de la Yemenia / Kassim Abdallah pleure les siens | L'Union
Η **Costamare Inc.** είναι ελληνική ναυτιλιακή επιχείρηση. Η εταιρεία κατέχει φορτηγά πλοία για ναυλωση. Ο στόλος της αποτελείται από 56 πλοία και έχουν παραγγελθεί άλλα 10. Είναι εισηγμένη στο χρηματιστήριο της Νέας Υόρκης.

Ιστορία
-------

Η εταιρεία ιδρύθηκε το 1975 με την ονομασία Costamare Shipping Company S.A. ως εταιρεία διαχείρισης του στόλου πλοίων της οικογένειας Κωνσταντακόπουλου. Ιδρυτής της εταιρείας είναι ο Βασίλης Κωνσταντακόπουλος. Το 2000 ήλεγχε 21 πλοία. Το 2008 είχε στόλο 53 πλοίων και το 2010 είχε στόλο 41 πλοίων. Το 2010 σχεδίασε μια αρχική δημόσια προσφορά μετοχών ύψους 245 εκατομμυρίων δολαρίων για να χρηματοδοτήσει την επέκταση του στόλου της.

Το 2020 ήταν εγγυήτρια στο πρώτο ναυτιλιακό ομόλογο στο ελληνικό χρηματιστήριο της «Costamare Participations PLC» το οποίο είχε υπερκάλυψη 6,7 φορές καθώς η ζήτηση που εκδηλώθηκε από επενδυτές ανήλθε σε 665,17 εκατ. Το ομόλογο άντλησε 100 εκατομμύρια Ευρώ, έχει επιτόκιο 2,7% και διαπραγματεύεται στο Χρηματιστήριο Αθηνών από τον Μαΐο του 2020. Το μεγαλύτερο μέρος των αντληθέντων κεφαλαίων διατέθηκαν για την αγορά πλοίων.

Ατυχήματα και συμβάντα
----------------------

### MV Rena

Τον Οκτώβριο του 2011 το πλοίο MV Rena, το οποίο λειτουργούσε υπό ναυλωση η εταιρεία MSC, προσέκρουσε στον ύφαλο Αστρολέιμπ κοντά στην Ταουράνγκα της Νέας Ζηλανδίας. Η πετρελαιοκηλίδα που προκάλεσε το πλοίο περιγράφηκε ως η "χειρότερη καταστροφή του θαλάσσιου περιβάλλοντος" στη Νέα Ζηλανδία.

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
--------------------

* Επίσημη ιστοσελίδα
* Κατάλογος στόλου

Παραπομπές
----------

1. ↑  «About Costamare Inc». Costamare Inc. Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 27 Δεκεμβρίου 2018. Ανακτήθηκε στις 26 Μαΐου 2020.
2. ↑  «Capital Link Shipping». Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 14 Μαΐου 2012. Ανακτήθηκε στις 26 Μαΐου 2020.
3. ↑  Yahoo Finance
4. ↑  Costamare Inc Official Web Site Αρχειοθετήθηκε 2012-07-08 at Archive.is
5. ↑  «Costamare: background». Costamare Inc. Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 27 Σεπτεμβρίου 2011. Ανακτήθηκε στις 26 Μαΐου 2020.
6. ↑  «Ocean Shipping Company Costamare Falls After IPO». Watt Street Journal. 4 Νοεμβρίου 2010. Ανακτήθηκε στις 26 Μαΐου 2020.
7. ↑  «Costamare plans IPO of $245 million». Businessweek. 20 Οκτωβρίου 2010. Ανακτήθηκε στις 26 Μαΐου 2020.
8. ↑  Capital.gr. «Costamare: Στο 2,7% το επιτόκιο του ομολόγου - Κατά 6,7 φορές υπερκαλύφθηκε η έκδοση». *Capital.gr*. Ανακτήθηκε στις 13 Ιανουαρίου 2022.
9. ↑  «Υπερκάλυψη 6,7 φορές και επιτόκιο 2,7% για το ομόλογο της Costamare». *m.naftemporiki.gr*. Ανακτήθηκε στις 13 Ιανουαρίου 2022.
10. ↑  Παπάς, Αριστοτέλης. «Ομόλογο Costamare: Που διατέθηκαν τα αντληθέντα κεφάλαια ύψους €100 εκατ». *www.reporter.gr*. Ανακτήθηκε στις 13 Ιανουαρίου 2022.
11. ↑  «Rena 'worst maritime environmental disaster'». Stuff. 11 Οκτωβρίου 2011. Ανακτήθηκε στις 26 Μαΐου 2020.

*
Ο **Μπάρνιμ Η΄**, γερμαν. Wartislaw VIII (π. 1406 - π. 17 Δεκεμβρίου 1451) από τον Οίκο των Γκρίφφινς ήταν δούκας της Πομερανίας-Βόλγκαστ μαζί με τα μεγαλύτερα εξαδέλφια του· είχε έδρα το Μπαρτ.

Βιογραφία
---------

Ήταν ο πρώτος (επιζών) γιος τού Βάρτισλαβ Η΄ δούκα της Πομερανίας-Βόλγκαστ και της Αγνής των Ασκάνια, κόρης τού Έρικ Δ΄ δούκα της Σαξονίας-Λάουενμπουρκ.

Το 1415 διαδέχθηκε τον πατέρα του σε ηλικία 9 ετών. Η μητέρα του ανέλαβε επίτροπος των δύο γιων της και των δύο ανιψιών τού άνδρα της, δηλ. των Μπάρνιμ Ζ΄ και Βάρτισλαβ Θ΄. Την βοηθούσε ένα συμβούλιο υπό την καθοδήγηση τού Κορτ Μπόνοβ. Όταν ενηλικιώθηκαν οι τέσσερις νέοι, η Πομερανία-Βόλγκαστ διαιρέθηκε: ο Μπάρνιμ Η΄ και ο νεότερος αδελφός του Σβάντιμπορ Δ΄ έλαβαν το Μπαρτ.

Κατά τον Δανο-Χανσεατικό πόλεμο ο Μπάρνιμ Η΄ έλαβε το μέρος των Δανών, που ασκούσαν πειρατεία. Το 1427 μαζί με τον 2ο εξάδελφο τού πατέρα του Έρικ της Δανίας οδήγησε μία ένωση των στόλων Δανών-Σουηδών και στη ναυμαχία τού Έρεσουντ νίκησαν της Χανσεατική Ένωση. Αιχμαλώτισαν μία ομάδα πλοίων, που κατευθυνόταν στη Βαλτική Θάλασσα. Ο Μπάρνιμ Η΄ συμμετείχε σε κονταρομαχίες, μάλιστα το 1434 τον έριξαν από το άλογό του.

Οικογένεια
----------

Νυμφεύτηκε την Άννα τού Βούνστορφ και είχε τέκνο:

* Αγνή 1434-1512, παντρεύτηκε πρώτα τον Φρειδερίκο των Χοεντσόλερν κύριο τού Άλτμαρκ και έπειτα τον Γεώργιο Β΄ πρίγκιπα τού Άνχαλτ-Ντεσσάου.

Παραπομπές
----------

1. ↑  Εθνική Βιβλιοθήκη της Γερμανίας: (Γερμανικά, Αγγλικά) *Gemeinsame Normdatei*. Ανακτήθηκε στις 28  Μαρτίου 2015.
2. ↑  (Πολωνικά) *MAK*. 9810629087205606.
3. ↑  Leo van de Pas: (Αγγλικά) *Genealogics*. 2003.

Πηγές
-----

* Adolf Häckermann (1875), "Barnim VII. und Barnim VIII.", Allgemeine Deutsche Biographie (ADB) (in German), 2, Leipzig: Duncker & Humblot, p. 79

|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
| Καθιερωμένοι όροι | 
* VIAF: 81682492
* GND: 137499981

 |

 |
Τα **αντικαταθλιπτικά τύπου εκλεκτικών αναστολέων επαναπρόσληψης σεροτονίνης** (ΕΑΕΣ - SSRI) μπορούν να προκαλέσουν διάφορους τύπους σεξουαλικής δυσλειτουργίας όπως ανοργασμία, στυτική δυσλειτουργία, μειωμένη λίμπιντο, απώλεια αισθητικότητας ή μειωμένη αισθητικότητα των γεννητικών οργάνων και σεξουαλική ανηδονία (ανηδονικό οργασμό) εξού και η ονομασία **σεξουαλική δυσλειτουργία μετά από χρήση εκλεκτικών αναστολέων επαναπρόσληψης σεροτονίνης** (αγγλικά: post-SSRI sexual dysfunction, βραχυγραφία PSSD). 

Τα σεξουαλικά προβλήματα είναι συνήθη σε αυτήν την κατηγορία φαρμάκων και η επίδραση στη σεξουαλικότητα αποτελεί έναν από τους συνηθέστερους λόγους που οι ασθενείς διακόπτουν τη φαρμακευτική αγωγή.

Σε ορισμένες περιπτώσεις, τα συμπτώματα της σεξουαλικής δυσλειτουργίας μπορεί να παραμείνουν για ακαθόριστο χρονικό διάστημα μετά τη διακοπή των ΕΑΕΣ.

Παρεμφερή συμπτώματα παρουσιάζουν σύνδρομα όπως η σεξουαλική δυσλειτουργία μετά τη διακοπή της ισοτρετινοΐνης (post-retinoid sexual dysfunction), το σύνδρομο μετά τη χρήση φιναστερίδης (post-finasteride syndrome - PFS) αλλά ακόμα και αντικαταθλιπτικά άλλων τύπων όπως οι αναστολείς επαναπρόσληψης σεροτονίνης-νορεπινεφρίνης (SNRI).

Παραπομπές
----------

1. ↑  Bahrick Audrey S. Persistence of Sexual Dysfunction Side Effects after Discontinuation of Antidepressant Medications: Emerging Evidence, The Open Psychology Journal, volume 1, pages 42–50, 2008, PMID 18173768
2. ↑  Taylor MJ, Rudkin L, Bullemor-Day P, Lubin J, Chukwujekwu C, Hawton K (May 2013). "Strategies for managing sexual dysfunction induced by antidepressant medication". The Cochrane Database of Systematic Reviews. 5 (5): CD003382. doi:10.1002/14651858.CD003382.pub3. PMID 23728643.
3. ↑  Kennedy SH, Rizvi S (April 2009). "Sexual dysfunction, depression, and the impact of antidepressants". Journal of Clinical Psychopharmacology. 29 (2): 157–64. doi:10.1097/jcp.0b013e31819c76e9. PMID 19512977.
4. ↑  Reisman Y (October 2017). "Sexual Consequences of Post-SSRI Syndrome". Sexual Medicine Reviews. 5 (4): 429–433. doi:10.1016/j.sxmr.2017.05.002. PMID 28642048
5. 1 2  Serotonin and noradrenaline reuptake inhibitors (SNRI); selective serotonin reuptake inhibitors (SSRI) – Persistent sexual dysfunction after drug withdrawal (EPITT no 19277), 11 June 20191, EMA/PRAC/265221/2019, Pharmacovigilance Risk Assessment Committee (PRAC)
6. ↑  Enduring sexual dysfunction after treatment with antidepressants, 5α-reductase inhibitors and isotretinoin: 300 cases, Int J Risk Saf Med. 2018; 29(3-4): 125–134, doi: 10.3233/JRS-180744, PMID 29733030
7. ↑  Accutane: 30 Years of Trading our Sex Lives for Clear Skin
8. ↑  Post-Finasteride Syndrome Foundation

Σύνδεσμοι
---------

* Post-SSRI Sexual Dysfunction rxisk.org
* Post-SSRI Sexual Dysfunction: A Literature Review (Sexual Medicine Reviews, 2018, 6, 29-34)
* Σχετικά άρθρα στο Google Scholar
* Αντικαταθλιπτικά και μειωμένη libido in.gr
Η **Ανθή Παπαηλία** (Βέροια, 30 Απριλίου 1970), είναι Ελληνίδα πρώην διεθνής αθλήτρια της καλαθοσφαίρισης. Με ύψος 1.81 αγωνιζόταν στη θέση της Πόιντ γκαρντ και Σούτινγκ γκαρντ. Αποτελεί μια από τις σημαντικότερες μορφές στην ιστορία της ελληνικής καλαθοσφαίρισης στην Ελλάδα, καθώς υπήρξε μια από τις σπουδαιότερες αθλήτριες της εποχής της που έκαναν γνωστό το γυναικείο μπάσκετ στη χώρα. Συνολικά σε μια καριέρα που διήρκησε εικοσιένα χρόνια κατέκτησε επτά Πρωταθλήματα και δυο Κύπελλα Ελλάδας.

Σταδιοδρομία
------------

### Συλλογικό επίπεδο

Ξεκίνησε την καλαθοσφαίριση από τον Αρίων Πτολεμαΐδας το 1987 κι την επόμενη χρονιά, το 1988, πήγε στον Απόλλων Καλαμαριάς και την Α΄ εθνική κατηγορία. Στην Καλαμαριά έπαιξε τρία χρόνια, ως το 1991 όπου η ομάδα πρωταγωνιστούσε στο πρωτάθλημα, το 1991 πήρε μεταγραφή για τον Σπόρτιγκ.

To 1992 το Σπόρτινγκ συμμετείχε στο Final 4 του Κυπέλλου Πρωταθλητριών, στο Μπάρι. Στον Σπόρτιγκ αγωνίστηκε οκτώ χρόνια και ήταν πρωταθλήτρια Ελλάδος το 1993, 1994, 1995, 1996, 1997 και το 1999, κυπελλούχος Ελλάδας το 1996 και το 1999, φιναλίστ το 1998.

Το 1999 έκανε προσφυγή κατά του Σπόρτιγκ που δεν της έδινε μεταγραφή, δικαιώθηκε από το ΑΣΕΑΔ την ΕΟΚ και τη ΦΙΜΠΑ και πήρε μεταγραφή για την Ισπανική Λινάρες, στην Ισπανία έπαιξε επίσης, κατά σειρά, στην Παπλόνα, τη Μαγιόρκα και την Κόρδοβα για να επιστρέψει στην Ελλάδα το 2004.

Το 2004 πηγαίνει στον Παναθηναϊκό όπου μαζί του κατέκτησε το πρωτάθλημα του 2005, μετά από μια στάση στον Πανχιακό το 2006-2007 επέστρεψε για μία ακόμη χρονιά στον Παναθηναϊκό για να κλείσει την καριέρα της το 2008. Έχει τιμηθεί από τον Παναθηναϊκό και τον Σπόρτιγκ γι της προσφορά της.

### Εθνική Ελλάδας

Με την εθνική ομάδα έχει 124 συμμετοχές και 1486 πόντους με την Εθνική γυναικών, 3 συμμετοχές και 13 πόντους με την Εθνική κορασίδων και 5 συμμετοχές και 44 πόντους με την Εθνική νεανίδων. Στις 24 Μαρτίου 2019, τιμήθηκε για την προσφορά της από την ΕΟΚ.

Παραπομπές
----------

1. 1 2 3 4 5 6  Ανθή Παπηλία: Ζωντανός θρύλος, της Δέσποινας Λάππα, ανακτήθηκε 28 Μαρτίου 2018
2. 1 2  Ελληνική Ομοσπονδία Καλαθοσφαίρισης-Παπηλία Ανθή Αρχειοθετήθηκε 2018-08-10 στο Wayback Machine. ανακτήθηκε 28 Μαρτίου 2018
3. 1 2 3 4  Αθλητική Ηχώ, φύλλο 16-07-2007[*νεκρός σύνδεσμος*]
4. 1 2 3 4  Αθλητική Ηχώ, φύλλο 13-04-1999[*νεκρός σύνδεσμος*]
5. ↑  Room, Press. «Είκοσι επτά χρόνια από τη συμμετοχή του Σπόρτιγκ στο Final 4 του κυπέλλου Πρωταθλητριών (pics)». *Super Basket*. Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 25 Μαΐου 2021. Ανακτήθηκε στις 25 Μαΐου 2021.
6. ↑  Αθλητική Ηχώ, φύλλο 30-06-2006[*νεκρός σύνδεσμος*]
7. ↑  «Ανθή Παπαηλία: Τιμήθηκε από την ΕΟΚ η προπονήτρια της Eurohoops Academy Εξέλιξις Α.Σ.». *Eurohoops*. 26 Μαρτίου 2019. Ανακτήθηκε στις 25 Μαΐου 2021.

  


|  |  |  |  |  |  |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| 

| π • σ • ε
Εθνική Ελλάδος - Ευρωπαϊκό Πρωτάθλημα Γυναικών FIBA 2001 - 10η θέση |
| --- |
|  |
| 000 | 
* 4 Καββαδία
* 5 Κωστάκη
* 6 Δελή
* 7 Παπαηλία
* 8 Τασουλή
* 9 Μάλτση
* 10 Σαρέγκου
* 11 Βολωνάκη
* 12 Νικολαΐδου
* 13 Σαμορούκοβα
* 14 Πρασσά
* 15 Κλιγκοπούλου
* Προπ: ?
 |  |

 |
Αυτό το λήμμα αφορά το σπήλαιο στο οροπέδιο Λασιθίου.  Για το σπήλαιο στον Ψηλορείτη, δείτε: Ιδαίο Άντρο.  
Συντεταγμένες: 35°9′46.30″N 25°26′42.22″E﻿ / ﻿35.1628611°N 25.4450611°E﻿ / 35.1628611; 25.4450611

Το **Δικταίο Άντρο** βρίσκεται στη βόρεια πλευρά του βουνού Δίκτη στην Κρήτη, πάνω από το χωριό Ψυχρό στο δήμο Οροπεδίου Λασιθίου Κρήτης, σε υψόμετρο 1020 μ. Θεωρείται από τα σημαντικότερα διεθνώς γνωστά σπήλαια, με μεγάλο μυθολογικό και αρχαιολογικό ενδιαφέρον. Εκεί η Ρέα, κρυμμένη από τη μανία του Κρόνου γέννησε τον Δία. Το σπήλαιο έχει συγκεντρώσει το ενδιαφέρον πλήθους Ελλήνων και ξένων αρχαιολόγων που έχουν κατά καιρούς ανασκάψει το εσωτερικό του. Ευρήματα νεολιθικά, μινωικά, υστερομινωικά, γεωμετρικά, αρχαϊκά, κλασικά, ελληνιστικά και ρωμαϊκά αποδεικνύουν τη συνεχή χρήση του από τον άνθρωπο, κυρίως για λατρευτικούς σκοπούς. Έχει έκταση 2.200 τμ και είναι επισκέψιμο. Το συνολικό μήκος της τουριστικής διαδρομής είναι 250 μ. Στο εσωτερικό του υπάρχει πλούσιος διάκοσμος σταλακτιτών, σταλαγμιτών και μία γραφική λίμνη.

Μυθολογία
---------

Το Δικταίο άντρο είναι το σπήλαιο στο οποίο κατέφυγε η Ρέα για να γεννήσει τον μελλοντικό πατέρα των θεών Δία, από φόβο μήπως και ο Κρόνος καταβροχθίσει και αυτόν τον γιο που θα γεννούσε (υπήρχε ένας χρησμός που έλεγε ότι ο Κρόνος θα σκοτωθεί από το γιο του και με αυτό τον τρόπο ο Κρόνος προστάτευε τον εαυτό του). Η Ρέα όμως τον ξεγέλασε και, αντί για το βρέφος, του έδωσε ένα βράχο τυλιγμένο στα σπάργανα του μωρού. Στη συνέχεια άφησε τον Δία εκεί για να τον αναθρέψουν οι Δικταίοι Κουρήτες, κρυφά από τον πατέρα του. 

Επίσης, κατά τις αρχαίες πηγές, στο Δικταίο άντρο:

* Η νύμφη Αγχιάλη γέννησε τους Ιδαίους Δάκτυλους.
* Ο Μίνωας έρχονταν κάθε εννιά χρόνια, ή κατ’ άλλους κάθε χρόνο, και συναντούσε τον πατέρα του τον Δία προκειμένου να του υπαγορεύει τις σοφές εντολές του.
* Ο Δίας, κάτω από έναν πλάτανο συνευρέθηκε ερωτικά με την Ευρώπη, την οποία είχε απαγάγει από τη Φοινίκη.
* Αποκοιμήθηκε για πάρα πολλά χρόνια ο σοφός, προφήτης και μάντης Επιμενίδης.

Δείτε επίσης
------------

* Ιδαίο άντρο

|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
| Καθιερωμένοι όροι | 
* WorldCat
* VIAF: 148055781
* LCCN: no97041265
* BNF: cb16642893c (data)

 |

 |
Το **Fokker D.XXIII** ήταν ολλανδικό μονοθέσιο δικινητήριο μαχητικό αεροσκάφος. Κατασκευάστηκε μονάχα ένα πρωτότυπο πριν τη γερμανική επίθεση στη Γαλλία και τις Κάτω Χώρες τον Μάιο του 1940.

Σχεδιασμός και ανάπτυξη
-----------------------

Το D.XXIII διέθετε δύο αερόψυκτους κινητήρες Walter Sagitta I-SR, ισχύος 528 hp, τοποθετημένους στον διαμήκη άξονα σε ελκτική-ωστική διάταξη. Το πιλοτήριο βρίσκονταν ανάμεσα στους κινητήρες, ενώ το ουραίο ήταν "twin boom" διάταξης. Το αεροσκάφος διέθετε ανασυρόμενο τρίκυκλο σύστημα προσγείωσης. Προτάθηκε η εγκατάσταση δύο πολυβόλων των 13,2 mm και δύο πολυβόλων των 7,9 mm, αλλά τα σχέδια αυτά δεν ευοδώθηκαν.

Το πρωτότυπο πραγματοποίησε την παρθενική του πτήση στις 30 Μαΐου 1939. Κατά τη διάρκεια των δοκιμών διαπιστώθηκαν προβλήματα με την ψύξη του πίσω κινητήρα και γενικότερα με την απόδοση και των δύο κινητήρων. Προκειμένου να βελτιωθεί η κατάσταση, προτάθηκε η χρήση κινητήρων Rolls-Royce ή Daimler-Benz στα αεροσκάφη παραγωγής. Το αεροσκάφος πραγματοποίησε 11 πτήσεις, χωρίς ο συνολικός χρόνος παραμονής του στον αέρα να ξεπερνά τις τέσσερις ώρες. Τα προβλήματα ψύξης παρέμεναν και κατά την ενδέκατη και τελευταία πτήση το σύστημα προσγείωσης υπέστη σοβαρές ζημιές. Το πρόγραμμα ακυρώθηκε τον Μάιο του 1940, όταν οι Γερμανοί εισέβαλαν στη χώρα.

Τεχνικά χαρακτηριστικά
----------------------

Διάγραμμα τριών όψεων του Fokker D.XXIII

|  | Fokker D.XXIII |
| --- | --- |
| Ρόλος | μαχητικό αεροσκάφος |
| Πλήρωμα | 1 |
| Διαστάσεις |
| Μήκος | 10,2 m |
| Εκπέτασμα | 11,5 m |
| Ύψος | 3,8 m |
| Επιφάνεια πτέρυγας | 18,5 m2 |
| Βάρος |
| Κενό | 2180 kg |
| Μέγιστο απογείωσης | 2950 kg |
| Σύστημα πρόωσης |
| Κινητήρες | 2 × Walter Sagitta I-SR |
| Επιδόσεις & οπλισμός |
| Μέγιστη ταχύτητα | 525 km/h |
| Μέγιστο ύψος πτήσης | 9000 m |
| Ακτίνα δράσης | 840 km |
| Οπλισμός | δεν εγκαταστάθηκε στο πρωτότυπο |

Πηγές:

Δείτε επίσης
------------

### Παρόμοια αεροσκάφη

* Dornier Do 335

### Κατάλογοι

* Κατάλογος μαχητικών αεροσκαφών

Παραπομπές
----------

1. 1 2 3 4 5 6  Green and Swanborough, p.234
2. 1 2 3 4 5 6 7  Orbis 1985, p. 1876
3. ↑  Vredeling 2012

Βιβλιογραφία
------------

|  |  |
| --- | --- |
| Commons logoCommons logo | Τα Wikimedia Commons έχουν πολυμέσα σχετικά με το θέμα   **Fokker D.XXIII** |

* *The Illustrated Encyclopedia of Aircraft (Part Work 1982-1985)*. Orbis Publishing.
* Vredeling, Willem (2012). *Fokker D.23*. AJ Maarssen, Netherlands: Uitgeverij Geromy B.V. ISBN 978-9081893640.
* Green, William· Gordon, Swanborough (1994). *The Complete book of fighters: An illustrated encyclopedia of every fighter aircraft built and flown*. Salamander Books. ISBN 1-84065-269-1.

  



|  |  |
| --- | --- |
| 

|  |
| --- |
| * Πύλη:Αεροπορία
* Πύλη:Πόλεμος
* Πύλη:Δεύτερος Παγκόσμιος Πόλεμος
 |

 |
**Πρόωρες γενικές εκλογές** διεξήχθησαν στον Άγιο Μαρτίνο στις 26 Φεβρουαρίου 2018. Οι εκλογές προκηρύχθηκαν έπειτα από την πτώση της κυβέρνησης του πρωθυπουργού Γουίλιαμ Μάρλιν και ορισμένων υπουργών με πρόταση μομφής που εγκρίθηκε από το κοινοβούλιο, τον Νοέμβριο του 2017. Αιτία της μομφής ήταν η στάση του πρωθυπουργού και της κυβέρνησης στις διαπραγματεύσεις με την ολλανδική κυβέρνηση αναφορικά με τα μέτρα για την καταπολέμηση της νοθείας και για τα κονδύλια βοήθειας στον απόηχο των κυκλώνων Ίρμα και Μαρία. Ο Μάρλιν παραιτήθηκε από την πρωθυπουργία έπειτα από την έγκριση της πρότασης μομφής και ζητήθηκε από τον ίδιο η διεξαγωγή εκλογών. Ήταν οι δεύτερες πρόωρες βουλευτικές εκλογές από την πτώση της κυβέρνησης του Μαρσέλ Γκουμπς το 2015.

Εκλογικό σύστημα
----------------

Οι 15 έδρες της βουλής, που λέγεται Estates εξελέγησαν με απλή αναλογική. Προκειμένου να συμμετάσχουν στις εκλογές τα νέα κόμματα και τα κόμματα που δεν έλαβαν καμία έδρα στις προηγούμενες εκλογές ήταν απαραίτητο να συγκεντρώσουν τουλάχιστον 142 υπογραφές: το 1% των έγκυρων ψηφοδελτίων από τις βουλευτικές εκλογές του 2016.

Αποτελέσματα
------------

|  |
| --- |
|  |
| Κόμμα | Ψήφοι | % | Έδρες | +/– |
|  | Ενωμένοι Δημοκράτες | 5.748 | 42,41 | 7 | 0 |
|  | Εθνικός Συνασπισμός | 4.139 | 30,54 | 5 | 0 |
|  | Ενωμένο Κόμμα του Αγίου Μαρτίνου | 1.788 | 13,19 | 2 | –1 |
|  | Χριστιανικό Κόμμα Αγίου Μαρτίνου | 1.181 | 8,71 | 1 | +1 |
|  | Κίνηση για την Ανάπτυξη του Αγίου Μαρτίνου | 416 | 3,07 | 0 | 0 |
|  | Προοδευτικός Συνασπισμός του Λαού | 280 | 2,07 | 0 | 0 |
| Άκυρα/λευκά ψηφοδέλτια | 401 | – | – | – |
| **Σύνολο** | **13.953** | **100** | **15** | **0** |
| Εγγεγραμμένοι ψηφοφόροι/συμμετοχή | 22.559 | 61,85 | – | – |
| Πηγή: Κυβέρνηση του Αγίου Μαρτίνου Αρχειοθετήθηκε 2020-09-21 στο Wayback Machine. |

Παραπομπές
----------

1. ↑  «93 candidates on six parties for elections». *The Daily Herald*. 2018-01-05. . [*νεκρός σύνδεσμος*]
2. ↑  «UPDATE Kingdom Government orders Marlin's dismissal». *The Daily Herald*. 24 Νοεμβρίου 2017. Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 27 Δεκεμβρίου 2019. Ανακτήθηκε στις 18 Μαρτίου 2018.
3. ↑  «Cabinet Marlin II submits resignation: Sends National Decree to dissolve Parliament». *www.sintmaartengov.org* (στα Αγγλικά). Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 3 Νοεμβρίου 2017. Ανακτήθηκε στις 31 Δεκεμβρίου 2017.
4. ↑  «St. Maarten Government falls – three coalition members defect». *TodaySXM*. 30 Σεπτεμβρίου 2015.
5. ↑  «The Constitution». Estates of Sint Maarten. Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 25 Μαρτίου 2016. Ανακτήθηκε στις 18 Μαρτίου 2018.
6. ↑  «Election Ordinance - Government of Sint Maarten» (PDF). *sintmaartengov.org*. Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο (PDF) στις 23 Σεπτεμβρίου 2020. Ανακτήθηκε στις 18 Μαρτίου 2018.
Ο **Αλέκσα Γιάνκοβιτς** (*σερβικά : Алекса Јанковић*) (Τιμισοάρα, Αυστροουγγαρία 1806 - Βελιγράδι, Βασίλειο της Σερβίας 22 Ιουνίου 1869) ήταν πολιτικός της Σερβίας όπου χρημάτισε υπουργός και πρωθυπουργός του πριγκιπάτου της Σερβίας.

Βιογραφία
---------

Φοίτησε το δημοτικό και γυμνάσιο στην Τιμισοάρα τότε και στη συνέχεια σπούδασε νομικά στη Βουδαπέστη. Το 1834 έφτασε στη Σερβία κι άρχισε να εργάζεται στο γραφείο του πρίγκιπα Μίλος Ομπρένοβιτς.

Το 1838 επέστρεψε στην Αυστροουγγαρία για να ολοκλήρωση τις σπουδές του στην νομική. Το 1839 επέστρεψε στην εργασία του στο γραφείο του πρίγκιπα και το 1842 έγινε διευθυντής. Η άνοδος στην εξουσία της δυναστείας Καρατζόρτζεβιτς, στο πρόσωπο του πρίγκιπα Αλέξανδρου, επιτάχυνε την καριέρα του.

Από το Νοέμβριο του 1842 έως τον Αύγουστο του 1843 χρημάτισε υπουργός εξωτερικών, και το 1847 και το 1848 υπουργός δικαιοσύνης. Ήταν εκ νέου υπουργός εξωτερικών το 1852 και από το 1854 υπουργός παιδείας. Από τις 28 Δεκεμβρίου 1855 έως τις 10 Ιουνίου 1856 ήταν ο εκπρόσωπος του πρίγκιπα, δηλαδή το ισοδύναμο ενός πρωθυπουργού. Υπηρέτησε ταυτόχρονα τη θέση του υπουργού εξωτερικών.

Το 1858 ο πρίγκιπας Αλέξανδρος Καρατζόρτζεβιτς αναγκάστηκε να παραιτηθεί και μαζί του παραιτήθηκε και ο Γιάνκοβιτς, η αλλαγή καθεστώτος σηματοδότησε το τέλος της πολιτικής του σταδιοδρομίας.

Από το 1864 ήταν επίτιμο μέλος της επιστημονικής κοινωνίας της Σερβίας που αργότερα άλλαξε όνομα σε Σερβική ακαδημία επιστημών και τεχνών.

Παραπομπές
----------

1. ↑  διάφοροι συγγραφείς: «Энциклопедический словарь» (Ρωσικά) Brockhaus–Efron. Αγία Πετρούπολη. 1907.

Πηγές
-----

* Βιογραφικό του Αλέξα Γιάνκοβιτς
Τα **Τρόπαια** ήταν αρχαία πολίχνη της Αρκαδίας.

Ανήκε στο κράτος της Θέλπουσας και βρισκόταν στον αρχαίο δρόμο, ανάμεσα στη Θέλπουσα και στη Ψωφίδα, στο Αφροδίσιο Όρος. Ο Παυσανίας, που το αναφέρει ως χωρίο, μας πληροφορεί ότι εκεί υπήρχε μνημείο, τρόπαιο, σε ανάμνηση της μάχης Θελπουσίων και Ελευσίνιων που είχε γίνει σε παλαιότερους χρόνους εκεί. Από αυτό το τρόπαιο προέρχεται και το όνομα της πολίχνης.

Τα αρχαία Τρόπαια δεν έχουν σχέση με το σημερινό χωριό Τρόπαια το οποίο βρίσκεται σε διαφορετική τοποθεσία και ταυτίζεται με την αρχαία Θέλπουσα.

Αναφορές
--------

1. ↑  XXV. ἐς δὲ Θέλπουσαν ἰόντι ἐκ Ψωφῖδος πρῶτα μὲν χωρίον Τρόπαιά ἐστιν ὀνομαζόμενον ἐν ἀριστερᾷ τοῦ Λάδωνος, Τροπαίων δὲ ἔχεται δρυμὸς Ἀφροδίσιον: τρίτα δέ ἐστιν ἀρχαῖα ἐν στήλῃ γράμματα,Παυσανία Αρκαδικά
2. ↑  tropaia.com[*νεκρός σύνδεσμος*]

|  |  |  |  |
| --- | --- | --- | --- |
| 

| π • σ • ε
Πόλεις της αρκαδικής Αζανίας |
| --- |
|  |
| 
* Αργέαθοι
* Θαλιάδες
* Θέλπουσα
* Κλείτωρ
* Κυναίθη
* Λουσοί
* Λυκούντες
* Νάσσοι
* Νώνακρις
* Πάος
* Σείραι
* Σκοτάνη
* Φενεός
* Ψωφίς
 |

 |
Τα σύμβολα της Οκογένειας Χόλλαντ σαν δούκες του Έξετερ
Ο τίτλος **Δούκας του Έξετερ** δημιουργήθηκε τον Μεσαίωνα όταν το Έξετερ έγινε πρωτεύουσα του Ντέβον. Η πρώτη δημιουργία έγινε από τον Τζων Χόλλαντ, 1ο δούκα του Έξετερ, ετεροθαλή αδελφό του Ριχάρδου Β΄ της Αγγλίας (1397). Ο Ερρίκος Δ΄ της Αγγλίας όταν έγινε βασιλιάς (1399) ακύρωσε τον τίτλο από την Οικογένεια Χόλλαντ και τον έδωσε στον μικρότερο ετεροθαλή αδελφό του Τόμας Μπωφόρ, δούκα του Έξετερ. Ο δούκας πέθανε χωρίς απογόνους και ο τίτλος επανήλθε στους Χόλλαντ, τον κράτησε μέχρι τον θάνατο του ο Χένρι Χόλλαντ, 3ος δούκας του Έξετερ (1475) οπαδός των Λάνκαστερ.

Δούκες του Έξετερ - πρώτη δημιουργία (1397)
-------------------------------------------

* Τζων Χόλλαντ, 1ος δούκας του Έξετερ, εκτελέστηκε σαν πρωταγωνιστής στην *"Εξέγερση των Επιφανών"* που είχε στόχο την δολοφονία του Ερρίκου Δ΄ και την επαναφορά στον θρόνο του Ριχάρδου Β΄, τα εδάφη του κατασχέθηκαν. Τα σύμβολα των δουκών του Έξετερ ήταν ίδια με αυτά της δυναστείας των Πλανταγενετών.

Δούκες του Έξετερ - δεύτερη δημιουργία (1416)
---------------------------------------------

Τα σύμβολα του Τόμας Μπωφόρ σαν δούκα του Έξετερ
* Τόμας Μπωφόρ, δούκας του Έξετερ, τρίτος και μικρότερος γιος του Ιωάννη της Γάνδης από την τελευταία σύζυγο του και πρώην ερωμένη του Αικατερίνη Σουίνφορντ που πέθανε χωρίς απογόνους. Ο Τόμας Μπωφόρ χρησιμοποίησε τα σύμβολα του παππού του Εδουάρδου Γ΄ της Αγγλίας.

Δούκες του Έξετερ - πρώτη δημιουργία, επαναφορά (1439)
------------------------------------------------------

* Τζων Χόλλαντ, 2ος δούκας του Έξετερ
* Χένρι Χόλλαντ, 3ος δούκας του Έξετερ

Παραπομπές
----------

1. ↑  Bennett, Matthew (1991). Agincourt 1415: Triumph against the odds

Πηγές
-----

* Bennett, Matthew (1991). Agincourt 1415: Triumph against the odds
Ο **Γαβριήλ Αχριδών** έζησε τον 16ο αιώνα.

Βίος
----

Ο Γαβριήλ καταγόταν από τα Ιωάννινα. Υπήρξε διάκονος του Σωφρόνιου Μητροπολίτη Χριστιανουπολεως Πελοποννήσου. Το 1584 εξελέγη αρχιεπίσκοπος Αχριδών μετά την καθάιρεση του Θεόδουλου.

### Αρχιεπίσκοπος Αχριδών

Όταν ανέλαβε τα καθήκοντά του στην Αρχιεπισκοπή Αχριδών η αρχιεπισκοπή όφειλε 16.000 φλωριά. Πραγματοποίησε έρανο σε ευρωπαϊκές χώρες εφοδιασμένος με συστατική επιστολή υπογεγραμμένη από τους Πατριάρχες Αλεξανδρείας, Κωνσταντινουπόλεως και Αντιοχείας. Όταν βρέθηκε στην Κωνσταντινούπολη υπέγραψε την καθαίρεση του Πατριάρχη Παχωμίου του Πατέστου. Στα πλαίσια της περιοδείας του επισκέφθηκε την Πολωνία και τον ηγεμόνα της Στέφανο Βαθόρη. Από αυτον έλαβε συστατική επιστολή για τον Πάπα. Στις 31 Αυγούστου 1587 έφτασε στην Τυβίγγη όπου συνάντησε τον Μαρτίνο Κρούσσιο. Από την Τυβίγγη έφυγε στις 5 Σεπτεμβρίου 1587 και κατευθύνθηκε στην Ιταλία. Στην Ρώμη έδωσε Ομολογία Πίστεως στον Πάπα Σίξτο Ε'. Από τη Ρώμη έστειλε γράμμα στον Μάκαριο Μονεμβασίας. Ίσως επεδίωκε να γίνει καρδινάλιος. Ίσως ο Γαβριήλ να ειχε απωλέσει τον θρόνο του και δύσταζε να επιστρέψει φοβούμενος τους Τούρκους. Το Φεβρουάριο του 1588 ζήτησε τη μεσολάβηση του Πάπα προς τον βασιλιά Ερρίκο Γ' της Γαλλίας προκειμένου να μεσολαβήσει στον σουλτάνο Μουράτ Γ' υπέρ της επανόδου του στο θρόνο του. Δεν ξέρουμε αν επέστρεψε στην έδρα του.

Παραπομπές
----------

1. 1 2  Τάσος Γριτσόπουλος, «Γαβριήλ ο αρχιεπίσκοπος Αχριδών», *Θρησκευτική και Ηθική Εγκυκλοπαίδεια*, τομ. 4 (1964), στ. 115.
2. ↑  Βασίλειος .Α. Μυστακίδης, «Δύο Ἀρχιεπίσκοποι Ἀχρίδων (Πρώτης Ἰουστινιανῆς) ἐν Τυβίγγῃ παρὰ Μαρτίνῳ τῷ Κρουσίῳ, Γαβριήλ (1587) καὶ Ἀθανάσιος (1599) καὶ ὁ σὺν αὐτοῖς Πελαγονίας Ἰερεμίας: Τὰ κατ᾽ αὐτοὺς κατ᾽ ἀνέκδοτα ἔγγραφα (Α´)», *Θεολογία*, τομ. 9, τχ. 2 (1931), σελ. 163.
3. 1 2  Τάσος Γριτσόπουλος, «Γαβριήλ ο αρχιεπίσκοπος Αχριδών», *Θρησκευτική και Ηθική Εγκυκλοπαίδεια*, τομ. 4 (1964), στ. 116.

Πηγές
-----

* Τάσος Γριτσόπουλος, «Γαβριήλ ο αρχιεπίσκοπος Αχριδών», *Θρησκευτική και Ηθική Εγκυκλοπαίδεια*, τομ. 4 (1964), στ. 115-117.
* Βασίλειος Α. Μυστακίδης, «Δύο Ἀρχιεπίσκοποι Ἀχρίδων (Πρώτης Ἰουστινιανῆς) ἐν Τυβίγγῃ παρὰ Μαρτίνῳ τῷ Κρουσίῳ, Γαβριήλ (1587) καὶ Ἀθανάσιος (1599) καὶ ὁ σὺν αὐτοῖς Πελαγονίας Ἰερεμίας: Τὰ κατ᾽ αὐτοὺς κατ᾽ ἀνέκδοτα ἔγγραφα (Α´)», *Θεολογία*, τομ. 9, τχ. 1 (1931), σελ. 68-79. τχ. 2, σελ. 153-170, τχ. 4 σελ. 336-339.

|  |  |
| --- | --- |
| 

|  |
| --- |
| * Πύλη:Ιστορία
* Πύλη:Βόρεια Μακεδονία
 |

 |
Τα **Στάρια** είναι ένα χωριό στο Νομό Κορυτσάς στη νοτιοανατολική Αλβανία. Με τη μεταρρύθμιση της τοπικής αυτοδιοίκησης το 2015 έγινε μέρος του Δήμου Κολόνειας.  Ο πληθυσμός του χωριού ανήκει θρησκευτικά στο τάγμα των Μπεκτασήδων ενώ υπάρχουν και ορισμένοι Ορθόδοξοι Χριστιανοί.

Βρίσκεται στους πρόποδες του βουνού του Γράμμου, περίπου 2χλμ βορειοανατολικά της Ερσέκας, και βρίσκεται σε κοντινή απόσταση από τα αλβανοελληνικά σύνορα. Η ψηλότερη κορυφή του Γράμμου *Τσούκα Πέτσικ* στα 2.523μ. βρίσκεται κοντά στο χωριό. Η αλπική λίμνη Γκιστόβα βρίσκεται κοντά σε υψόμετρο 2.375μ. στην Ελλάδα, δίπλα από τα ελληνοαλβανικά σύνορα.Ο Άψος, ένας από τους μεγαλύτερους ποταμούς της βόρειας Ηπείρου, ξεκινά από εδώ και εκβάλλει στην Αδριατική Θάλασσα.

Παραπομπές
----------

1. ↑  «Law nr. 115/2014» (PDF) (στα Αλβανικά). σελίδες 6372–6373. Ανακτήθηκε στις 25 Φεβρουαρίου 2022.
2. ↑  (Αγγλικά) *GeoNames*. 2005. 781524.
Χάρτης της Γερμανικής Συνομοσπονδίας, 1815-1848 και 1851-1866
Ο όρος **Μικρή Γερμανία** (γερμανικά: *Kleindeutschland*) ή **Λύση της Μικρής Γερμανίας** (γερμανικά: *Kleindeutsche Lösung*) σήμαινε τον αποκλεισμό της Αυστρίας των Αψβούργων ή του γερμανόφωνου μέρους της από τη σχεδιαζόμενη γερμανική ενοποίηση ως επιλογή για την επίλυση του γερμανικού ζητήματος, σε αντίθεση με εκείνη της «Μεγάλης Γερμανίας».

Τον 19ο αιώνα, ένα τμήμα της Αυστριακής Αυτοκρατορίας ανήκε στη Γερμανική Συνομοσπονδία. Στην επαναστατική εποχή του 1848-1850, συζητήθηκε αν η Αυστρία ή ένα τμήμα της Αυστρίας θα μπορούσε να ανήκει σε ένα νέο γερμανικό ομοσπονδιακό κράτος. Το 1867-1871, η «Μικρή Γερμανία» έγινε πραγματικότητα με τη δημιουργία ενός ομοσπονδιακού κράτους υπό την ηγεσία της Πρωσίας και χωρίς την Αυστρία. Μετά από αυτό, ο όρος σταδιακά έχασε τη σημασία του.

Δείτε επίσης
------------

* Γερμανικό Ζήτημα
* Αυστρο-Πρωσικός ανταγωνισμός

Παραπομπές
----------

1. ↑  Michael Kotulla: *Deutsche Verfassungsgeschichte. Vom Alten Reich bis Weimar (1495–1934)*. Springer, Berlin 2008
Ο **Βενιαμίν Ζεέβ Μπεν Ματαθίας** γεννήθηκε στην Άρτα (τέλη του 15ου ή στις αρχές του 16ου αιώνα) ήταν θρησκευτικός δικαστής και νομομαθής.

Βιογραφία
---------

Η ισραηλιτική κοινότητα Άρτας φαίνεται να δημιουργήθηκε το 1173. Πρώτος αναφέρει την ισραηλιτική κοινότητα Άρτας, ο Ραμπί Μπεγιαμήν εκ Τονδέζης. 

Ο Βενιαμίν Ζεέβ Μπεν Ματαθίας ασχολήθηκε αρχικά με το εμπόριο και αργότερα υπήρξε μέλος του τοπικού "Μπεθ Ντιν" (εβραϊκού θρησκευτικού δικαστηρίου). Έγραψε το έργο *Βενιαμίν Ζεέβ*, που αποτελεί μια σημαντική ιστορική πηγή για τις οικονομικές και θρησκευτικές συνθήκες της ισραηλιτικής κοινότητας στην Ελλαδα, Τουρκία και Μ. Ασία.

Σύμφωνα με την εγκυκλοπαίδεια *Judaica*, οι αποφάσεις του αντικατόπτριζαν την ανεξαρτησία του πνεύματος του, πάνω σε θέματα της εβραϊκής δικονομίας, ήταν το γεγονός που επέσυρε την αντίδραση Γερμανών και Ιταλών ραβίνων απέναντί στο βιβλίο του. Τήρησε εχθρική στάση απέναντι στους "Μαράνος" (Εβραίοι που υποκρίνονταν ότι μεταστράφηκαν στον Καθολικισμό για να γλιτώσουν τις διώξεις). Σύγχρονοί του ραβίνοι όμως, αμφισβήτησαν την κρίση του, όπως ο Ισαέκ Γκερσών και ο Δαυίδ Ακοέν.

Παραπομπές
----------

1. ↑  «Ελληνικό Λογοτεχνικό και Ιστορικό Αρχείο - αποτελεί τμήμα του Μορφωτικού Ιδρύματος Εθνικής Τραπέζης (ΜΙΕΤ)».
2. ↑  «Ισραηλιτική κοινότητα Ελλάδος - Χρονικά - τεύχος 54 (1982), σελ.6» (PDF).
3. ↑  Ibid. σελ. 8
4. ↑  Ibid.
5. ↑  Εγκυκλοπαίδεια *Judaica*, τόμος 4, σελ.538
**Σπήλαιον Αγίου Ιωάννη του Ερημίτη (Σπηλιά Κισάμου)**. Σύμφωνα με την παράδοση, ο Άγιος Ιωάννης ο Ερημίτης, όταν αποχωρίστηκε από τους άλλους 98 Θεοφόρους πατέρες, που έμειναν στον Αζωγυρέ κατά τον 16ο αι. έμεινε για τρία χρόνια στο σπήλαιο που βρίσκεται κοντά στη σημερινή Μαραθοκεφάλα του οικισμού Σπηλιάς Κολυμβαρίου. 

Πρόκειται για ένα σπήλαιο σε μορφή οριζόντιας γαλαρίας με μεγάλους σταλακτίτες και σταλαγμίτες, χωρητικότητας αρκετών χιλιάδων ατόμων. Το σπήλαιο συνδέθηκε με τον Άγιο Ιωάννη τον Ερημίτη και στα δεξιά της εισόδου κτίστηκε μικρό εκκλησάκι που τιμάται στη μνήμη του. Το σπήλαιο συγκεντρώνει αρκετούς προσκυνητές, ιδιαίτερα κατά την εορτή των Χριστουγέννων με αφορμή την αναπαράσταση της γέννησης του Θείου βρέφους.

Πηγές
-----

* Ανδριανάκης, Μιχάλης Γ. Γιαπιτσόγλου, Κωνσταντίνος, Χριστιανικά Μνημεία της Κρήτης, Συνοδική Επιτροπή Θρησκευτικού Τουρισμού της Εκκλησίας Κρήτης: Μ.Κ.Ο. "Φιλοξενία", Ηράκλειο 2012.
* Ψιλάκης, Βασίλειος, Ιστορία της Κρήτης: από της απωτάτης αρχαιότητος μέχρι των καθ' ημάς χρόνων, τ. Γ΄, εκδ. Νέα Έρευνα, εν Χανίοις, 1909.
* Ανδριανάκης, Μιχάλης, «Μοναστήρια του νομού Χανίων», εφ. Χανιώτικα Νέα, 5-14/06/1985.
**Προεδρικές εκλογές** διεξήχθησαν στο Κιριμπάτι στις 9 Μαρτίου 2016. Το αποτέλεσμα ήταν η νίκη για τον Τανέτι Μαμάου, τον μοναδικό υποψήφιο της αντιπολίτευσης, με τη σημαία του νεοσύστατου κόμματος Τομπουάν Κιριμπάτι, με ποσοστό 60% των ψήφων. Οι άλλοι υποψήφιοι, ο Ριμέτα Μπενιάμινα από το (Κόμμα Ενωμένου Συνασπισμού, όμως προτάθηκε από το κόμμα Πυρσοί της Αλήθειας) και έλαβε ποσοστό 38,6% και ο Τιανέτι Ιοάνε (επίσης από τους Πυρσούς της Αλήθειας) που έλαβε ποσοστό 1,5%.

Διαδικασία εκλογής
------------------

Έπειτα από τις γενικές εκλογές, με τις οποίες οι πολίτες εκλέγουν τα μέλη του κοινοβουλίου, τα μέλη επιλέγουν «όχι λιγότερους από 3 ούτε περισσότερους από 4 υποψηφίους» για την προεδρία. Κανένα άλλο πρόσωπο δεν μπορεί να κατέλθει ως υποψήφιος. Στη συνέχεια ο πρόεδρος εκλέγεται από τους πολίτες του Κιριμπάτι μεταξύ των υποψηφίων.

Αποτελέσματα
------------

| Υποψήφιος | Κόμμα | Ψήφοι | % |
| --- | --- | --- | --- |
| Τανέτι Μαμάου | Κόμμα Τομπουάν Κιριμπάτι | 19.833 | 59,96 |
| Ριμέτα Μπενιάμινα | Πυρσοί της Αλήθειας | 12.764 | 38,59 |
| Τιανέτι Ιοάνε | Πυρσοί της Αλήθειας | 482 | 1,46 |
| Άκυρα/λευκά ψηφοδέλτια | 168 | – |
| **Σύνολο** | **33.247** | **100** |
| Εγγεγραμμένοι/συμμετοχή |  |  |
| Πηγή: Pina |

Παραπομπές
----------

1. ↑  Taneti Maamau declared new president of Kiribati Radio New Zealand, 10 Μαρτίου 2016
2. ↑  Maamau becomes Kiribati president Αρχειοθετήθηκε 2016-03-11 στο Wayback Machine. TRT World, 10 Μαρτίου 2016
3. ↑  Σύνταγμα του Κιριμπάτι, άρθρο 32
Η **Δάρδα** (αλβανικά: Dardhë, Ντάρδα) είναι χωριό στην Αλβανία, στον πρώην δήμο Δρενόβου του νομού Κορυτσάς, στην ιστορική περιοχή της Βορείου Ηπείρου. Μετά τη μεταρρύθμιση της τοπικής αυτοδιοίκησης το 2015, έγινε μέρος του δήμου Κορυτσάς. Το 2012, η ​​πρώτη αναβατόρια πίστα σκι στην Αλβανία άνοιξε στο Χιονοδρομικό Κέντρο Μπίγκελ κοντά στη Δάρδα.

Ιστορία
-------

Το 1810 στο χωριό ιδρύθηκε ελληνικό σχολείο από τον Ισίδωρο Οικονόμου ενώ η ελληνική παιδεία γνώρισε μεγάλη άνθηση με την ίδρυση πρόσθετων σχολείων στις αρχές του 20ού αιώνα: ενός παρθεναγωγείου (1901-1902) και ενός γυμνασίου μέσης βαθμίδας. Τη σχολική περίοδο 1901-1902 φοιτούσαν συνολικά 150 μαθητές στα ελληνικά σχολεία, τα οποία χρηματοδοτούνταν από το ταμείο της τοπικής κοινότητας, καθώς και από την τοπική Ορθόδοξη Εκκλησία. Το πρώτο αλβανικό σχολείο άνοιξε το 1917 με πρωτοβουλία του Λεωνίδα Τσίκα, που ξεκίνησε με 20 μαθητές, και με χρηματοδότηση από τη Βάτρα, η οποία χορηγεί το νέο σχολείο το 1924 που λειτουργεί μέχρι σήμερα.

Παραπομπές
----------

1. 1 2  (Αγγλικά) *GeoNames*. 2005. 783394.
2. ↑  «Law nr. 115/2014» (PDF). Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο (PDF) στις 24 Σεπτεμβρίου 2015. Ανακτήθηκε στις 27 Ιουνίου 2015.
3. ↑   *Ski resort Bigell - Dardha center - Korçë County, Albania*, EveryTrail, ανακτήθηκε στις 2013-10-09
4. ↑  «Σχολή Δάρδας». *Κάτοπρον Ελληνικής Επιστήμης και Φιλοσοφίας (Πανεπιστήμιο Αθηνών)*. Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 5 Μαρτίου 2016. Ανακτήθηκε στις 13 Οκτωβρίου 2013.
5. 1 2  Κολτσίδα, Αθηνά. «Η Εκπαίδευση στη Βόρεια Ήπειρο κατά την Ύστερη Περίοδο της Οθωμανικής Αυτοκρατορίας». *Phd dissertation*. Πανεπιστήμιο Θεσσαλονίκης. σελίδες 134, 348. Ανακτήθηκε στις 9 Οκτωβρίου 2013.
6. ↑   *Mësuesi i Parë në Shkollën Shqipe në Dardhë 1917*, Dardha.org, ανακτήθηκε στις 2013-10-09
Ο **Κωνσταντίνος Λαγουμιτζής** (1781- ;) υπήρξε αγωνιστής της Επανάστασης του 1821 που διακρίθηκε ιδιαίτερα στην κατασκευή "λαγουμιών" (υπόγειων σηράγγων).

Μπήκε στην πολιορκούμενη από τον Κιουταχή Αθήνα με άλλους 70, την 12η Ιουλίου 1826 και επιδόθηκε στον πόλεμο με τη κατασκευή λαγουμιών. Στον πόλεμο αυτό υπήρξε πρωταγωνιστής διότι ήταν καταπληκτικός στα "δεσίματά" του, ώστε ο ίδιος ο Κιουταχής να γράψει στην Υψηλή Πύλη ότι η Ακρόπολις των Αθηνών που την πολεμούσε τότε διότι μέσα είχαν κλεισθεί οι αγωνιστές θα πέσει μόνο με τα λαγούμια και επειδή το έδαφος είναι πετρώδες, ζητούσε την ΑΝΤΙΚΑΤΑΣΤΑΣΗ του! Και θαυμάζοντας τη δουλειά του Κώστα έλεγε: "ΑΝ ΕΙΧΑ ΔΙΚΟ ΜΟΥ ΑΥΤΟΝ ΤΟΝ ΛΑΓΟΥΜΙΤΖΗ, ΘΑ ΤΟΥ ΕΔΙΝΑ ΤΟ ΒΑΡΟΣ ΤΟΥ ΣΕ ΧΡΥΣΟ!" Τελικώς εξήλθε κρυφά με άλλους από την Ακρόπολη. Συνεχίζει τις πολεμικές επιχειρήσεις στο πλευρό του Καραϊσκάκη στο Μετόχι του Κερατσινιού και στον Πειραιά στις μάχες του 1827.

Βιογραφία
---------

Ο Λαγουμιτζής γεννήθηκε στο χωριό Χόρμοβο, κοντά στο Τεπελένι της σημερινής νότιας Αλβανίας (Βόρεια Ήπειρος). Το πραγματικό του επώνυμο ήταν Παπακυριακού, όμως τον αποκαλούσαν και Χορμοβίτη, λόγω της καταγωγής του. Έμεινε γνωστότερος όμως ως "Λαγουμιτζής" καθώς διακρίθηκε ιδιαίτερα στην κατασκευή υπόγειων σηράγγων, μέσω των οποίων κατάφερνε να ανατινάζει τα εχθρικά στρατόπεδα.

Έγινε ιδιαίτερα γνωστός για τις επιτυχίες που σημείωσε η πολυμήχανη φύση του κατά την τρίτη πολιορκία του Μεσολογγίου (είχε φτάσει στην πολιορκημένη πολιτεία τον Αύγουστο του 1825) και κατά την πολιορκία της Ακρόπολης των Αθηνών (1826). Στον ίδιο οφείλεται και η σωτηρία του ιερού βράχου της Ακρόπολης, καθώς απέτρεψε την ανατίναξη των αρχαίων μνημείων που σχεδίαζαν οι πολιορκητές Τούρκοι με σκοπό να εξοντώσουν τους αμυνόμενους. Ο Ιωάννης Μακρυγιάννης στα απομνημονεύματά του εγκωμιάζει χαρακτηριστικά την γενναιότητα του.

Ο Κωνσταντίνος Λαγουμιτζής έλαβε μέρος και στην επανάσταση του 1843 μαζί με τον Μακρυγιάννη.

Προς τιμήν του, ο δήμος Αθηναίων έδωσε το επίθετό του σε κεντρική λεωφόρο στην περιοχή του Νέου Κόσμου.

Αναφορές
--------

1. ↑  Δημήτρης Φωτιάδης, *Ιστορία του 21*, ΜΕΛΙΣΣΑ 1971, τ.Γ, σ.176-177
2. ↑  Δημήτρης Φωτιάδης *3η Σεπτεμβρίου 1843*, Φυτράκης, σελ.49

Πηγές
-----

* Κωνσταντίνος Παπαρρηγόπουλος, *Ιστορία του Ελληνικού Έθνους*. Ελληνική Επανάσταση. Εκδοτική Αθηνών.
* Απομνημονεύματα Μακρυγιάννη.
* Διονύσιος Σουρμελής, *Ιστορία των Αθηνών κατά τον υπέρ της Ελευθερίας αγώνα*, Αθήναι, 1853
* Νικόλαος Κασομούλης, *Ενθυμήματα Στρατιωτικά* (επανέκδοση) εκδόσεις Βεργίνα.
* Ιωάννης Π. Μελάς, *Ιστορία της πόλεως Πειραιώς*, τόμος 7ος, Αθήναι 1987.
Η **Αναστασία «Τασία» Αθανασίου** είναι η Ειδική Απεσταλμένη της Ελλάδας στη Συρία (διορίστηκε στις 5 Μαΐου 2020). Όταν ήταν πρέσβειρα της Ελλάδας στη Δαμασκό από το 2009 έως το 2012, η Αθανασίου ήταν υπεύθυνη για το κλείσιμο της αποστολής για λόγους ασφαλείας. Λέγεται ότι «ο διορισμός της είναι μέρος της προσπάθειας της Ελλάδας να παίξει πιο ενεργό ρόλο στην Ανατολική Μεσόγειο… (και είναι) μια αντανάκλαση του ενδιαφέροντος της Ελλάδας να συμβάλει στις προσπάθειες επίλυσης της συριακής κρίσης».

Η Αθανασίου ήταν πρέσβειρα στη Ρωσία από τον Απρίλιο έως τον Αύγουστο του 2019, όταν αντικαταστάθηκε από την Αικατερίνη Νάσικα μετά από αλλαγή κυβέρνησης στην Ελλάδα. Ήταν επίσης πρέσβειρα της Ελλάδας στην Πολωνία από το 2012 έως το 2017 και πρέσβειρα στην Ιταλία.

Παραπομπές
----------

1. ↑  «Ministry of Foreign Affairs announcement on the appointment of a Special Envoy for Syria». *Hellenic Republic Ministry of Foreign Affairs*. Ανακτήθηκε στις 31 Ιουλίου 2020.
2. ↑  Nedos, Vassilis (May 6, 2020). «Athens looking to redeploy East Med diplomacy». ekathimerini.com.. Ανακτήθηκε στις 31 July 2020.
3. ↑  Shabbir, Fahad (May 5, 2020). «Ex-Ambassador In Damascus, Moscow Appointed As Greece's Special Envoy For Syria - Ministry». UrduPoint.. Ανακτήθηκε στις 31 July 2020.
Η **λίμνη Γαλά** (τουρκικά: Gala Gölü ή Yala Gölü) είναι λίμνη γλυκού νερού στην περιοχή του Δέλτα του Έβρου, στην επαρχία Αδριανούπολης, περίπου 7 χιλιόμετρα βορειοανατολικά του κέντρου του Αίνου, δίπλα από τα ελληνοτουρκικά σύνορα. Η παλαιότερα μεγαλύτερη επιφάνειά της έχει συρρικνωθεί λόγω των εργασιών αποξήρανσης. Τα οικοσυστήματα των υγροτόπων, της λίμνης και του δάσους, περιλαμβάνουν διάφορα είδη άγριας ζωής και ειδικότερα 111 κρισίμως κινδυνεύοντα ή σπάνια είδη πτηνών, κυρίως ο Δαλματικός Πελεκάνος (Pelecanus crispus), η Ευρασιατική Χαλκόκοτα (Plegadis falcinellus) και η Λαγγόνα (Mycrocarbo pygmeus). Η λίμνη βρίσκεται εντός των ορίων του Εθνικού Πάρκου της λίμνης Γαλάς.

* 
* Φοινικόπτεροι στη λίμνη Γαλά (Οκτώβριος 2019)Φοινικόπτεροι στη λίμνη Γαλά (Οκτώβριος 2019)

Παραπομπές
----------
Τα **τεχνικά μέτρα για την παρεμπόδιση της αντιγραφής** περιλαμβάνουν χρήση κωδικών πρόσβασης ώστε να εξασφαλίζεται η εξουσιοδοτημένη πρόσβαση ενός πιστοποιημένου χρήστη στο ψηφιακό περιεχόμενο. Άλλες τεχνικές που χρησιμοποιούνται είναι η παρουσίαση αρχείων με χαμηλή ανάλυση ή η τμηματική τους παρουσίαση ώστε να μην μπορούν να χρησιμοποιηθούν ή να αντιγραφούν.

Για την προστασία του ψηφιακού περιεχομένου εφαρμόζονται οι τεχνικές της κρυπτογράφηση και η άλλη είναι η ψηφιακή διαχείριση πνευματικών δικαιωμάτων (DRM), η οποία μπορεί να εφαρμοστεί σε πολλά είδη ψηφιακών αρχείων όπως στις ταινίες, στην μουσική, στα ψηφιακά βιβλία, στα παιχνίδια και στις φωτογραφίες. Παραδείγματα εφαρμογής του DRM είναι το ψηφιακό υδατογράφημα, το δακτυλικό αποτύπωμα που χρησιμοποιείται για την ταυτοποίηση ψηφιακού περιεχομένου και τα μεταδεδομένα. Υπάρχουν οι γλώσσες έκφρασης δικαιωμάτων (Rights Expression Languages) που περιορίζουν την πρόσβαση στο αρχείο και επιτρέπουν συγκεκριμένες λειτουργίες.

Υπάρχουν πολλά ακόμα τεχνικά μέσα με σκοπό την παρεμπόδιση της ελεύθερης αντιγραφής και διανομής ψηφιακού περιεχομένου ανάλογα με τον τύπο αρχείου (εικόνα, βίντεο, έγγραφο, παιχνίδι) και τον επιθυμητό περιορισμό.

Πηγές
-----

Ιωάννης Ιγγλεζάκης (Γ’ έκδοση, 2018) Δίκαιο Πληροφορικής

Philippe Jougleux (2011) Η ευθύνη για παραβίαση ασφάλειας και παραβίαση προσωπικών δεδομένων στο Διαδίκτυο

Χρυσοπούλου Σοφία, Λεφάκης Παναγιώτης Η προσβολή της πνευματικής ιδιοκτησίας στο διαδίκτυο

Δημήτριος Π. Μεϊδάνης (2006) Τα Δικαιώματα Πνευματικής Ιδιοκτησίας στην Ψηφιακή Εποχή: Ζητήματα Προστασίας και Διαχείρισης. Ένα Πρότυπο Σύστημα Ψηφιακής Διαχείρισης των Πνευματικών Δικαιωμάτων. 

Παραδείσας Μανώλης (2012) Ψηφιακή Διαχείριση Πνευματικών Δικαιωμάτων (DRM)

Οργανισμός Πνευματικής Ιδιοκτησίας - Νόμος 2121/1993

EUIPO - Συχνές ερωτήσεις για τα δικαιώματα πνευματικής ιδιοκτησίας

WIPO Copyright Treaty (WCT)

Copyright Law in the EU

Is Copy Protection Needed or Futile?

Digital rights management

Copyright law of the European Union

Copy protection
Ο **γάστρος** είναι ψάρι τις οικογένειας των μουγιλιδών. Απαντάται στα ευρωπαϊκά ύδατα. Αλιεύεται και είναι εδώδιμο.

Περιγραφή
---------

Η ράχη του γάστρου είναι γκρίζου ή καφέ χρώματος και η κοιλιά του ασημένια με χρυσές αντανακλάσεις στα πλευρά. Τα πτερύγια του είναι πορτοκαλί ή καφέ χρώματος.

Κατανομή
--------

Ο γάστρος ζει σε ρηχές, παράκτιες, υδάτινες περιοχές του Ατλαντικού και της Μεσογείου συμπεριλαμβανομένης της Μαύρης και της Αζοφικής θάλασσας. Επίσης έχει εισαχθεί και στην Κασπία θάλασσα την δεκαετία του 1930 όπου υπάρχει σταθερός πληθυσμός.

Βιολογία
--------

Ο γάστρος αναπαράγεται το καλοκαίρι. Παράγει 500 με 2000 αυγά τα οποία γονιμοποιούνται εξωτερικά. Το νεογέννητο ιχθύδιο τρέφεται με τον κρόκο του αυγού και αναπτύσσεται με ταχείς ρυθμούς. Τα νεαρά άτομα τρέφονται με ζωοπλαγκτόν και άλλους βενθικούς οργανισμούς. Τα αρσενικά ωριμάζουν σε τρία χρόνια ενώ τα θηλυκά σε τέσσερα.
Τα ενήλικα άτομα τρέφονται με οργανικά ιζήματα, φύκια και φυτική ύλη.

Παραπομπές
----------

1. 1 2 3  «Caspian Environment Programme». Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 3 Ιουλίου 2013. Ανακτήθηκε στις 21 Σεπτεμβρίου 2013.
Ο **Λόγγος** είναι ορεινό χωριό της Νοτίου Αλβανίας στην περιοχή της Άνω Δρόπολης (Βόρειος Ήπειρος) που κατοικούν αμιγώς Έλληνες ομογενείς.

Στο τέλος των Βαλκανικών Πολέμων και στον επαναπροσδιορισμό των συνόρων το 1913 (μετα και την ίδρυση του Αλβανικού κράτους) το χωριό έμεινε εκτός ελληνικής επικράτειας και εντάχτηκε στην Αλβανία. Στα 3/4 των ορίων του εκτείνονται τα σύνορα με την Ελλάδα στο Νομό Ιωαννίνων. Ο Λόγγος είναι δασώδης περιοχή. Ακριβής χρονολόγηση για την ιστορια του χωριού δεν υπάρχει, αλλά λίγες αυθεντικές πηγές τοποθετούν την δημιουργία του στον 16ο-17
ο αιώνα. Βέβαια γίνονται αναφορές και σε παλαιότερες ημερομηνίες, αλλά δεν εξακριβώνονται. 

Στον Λόγγο ανέκαθεν κατοικούσαν γεωργοί, κτηνοτρόφοι και υπάρχουν στοιχεία για μερικό πληθυσμό που ασχολούνταν παλαιότερα με την κεραμική. Ακόμη και σήμερα οι κυριότερες ασχολίες παραμένουν ίδιες. Βάσει δημογράφησης το 1990 στο χωριό κατοικούσαν 476 άτομα και υπήρχαν 100 σπίτια. Σήμερα, ύστερα από μεγάλο κύμα μετανάστευσης (ξεκίνησε το 1989), κατά μεγάλη πλειοψηφία προς την Ελλάδα, έχουν απομείνει περίπου 30-40 μόνιμοι κάτοικοι.
Οι **μαθητικές κινητοποιήσεις**, που ξεκίνησαν τον Νοέμβριο του 1990 και τελείωσαν τον Ιανουάριο του 1991, ήταν μαθητικές κινητοποιήσεις που σημειώθηκαν στην Ελλάδα και συνοδεύτηκαν από καταλήψεις σχολείων και επεισοδιακά γεγονότα. Τραγική κατάληξη των γεγονότων ήταν ο θάνατος του καθηγητή Νίκου Τεμπονέρα και, δύο μέρες μετά, τεσσάρων ανθρώπων στο κατάστημα Κ. Μαρούσης στην Αθήνα, το οποίο πήρε φωτιά κατά τη διάρκεια πορείας.

Χρονικό
-------

Το μνημείο για τον Τεμπονέρα στο σημείο που δολοφονήθηκε έξω από το 3ο Λύκειο Πάτρας.
Αφορμή των γεγονότων στάθηκε το πολυνομοσχέδιο που κατέθεσε ο υπουργός της κυβέρνησης Μητσοτάκη, Βασίλης Κοντογιαννόπουλος, που δηµοσιεύτηκε στο φύλλο της Εφηµερίδας της Κυβερνήσεως (ΦΕΚ) στις 21 Νοεμβρίου 1990 και προέβλεπε τεράστιες αλλαγές σε όλες τις βαθμίδες της εκπαίδευσης. Στην τριτοβάθμια εκπαίδευση, ξεχώρισαν ιδιαίτερα οι διατάξεις που αφορούσαν την κατάργηση της παροχής δωρεάν πανεπιστημιακών συγγραμμάτων και περικοπές κοινωνικών παροχών, όπως στη δωρεάν σίτιση και στέγαση. Επίσης, βίαιες αντιδράσεις προκάλεσαν οι διατάξεις για την δευτεροβάθμια εκπαίδευση, που προέβλεπαν την κατάργηση των αδικαιολόγητων απουσιών, την επιβολή ομοιόμορφης ενδυμασίας (από αυτό, έγινε τότε γνωστό και ως «το πολυνομοσχέδιο της ποδιάς»), επέκταση του πειθαρχικού ελέγχου ακόμα και στην καθημερινή εξωσχολική ζωή των μαθητών, κατάργηση των σχολικών περιπάτων και εκδρομών, θέσπιση γραπτών εισαγωγικών εξετάσεων από το γυμνάσιο στο λύκειο χωρίς τη δυνατότητα επανεξέτασης, μέτρα που χαρακτηρίστηκαν ιδιαίτερα αναχρονιστικά για τα δεδομένα της εποχής. 

Σύντομα ξέσπασε ένα κύμα καταλήψεων σε όλη την Ελλάδα που ξεκίνησε στα τέλη Νοεμβρίου του 1990. Έφτασαν να τελούν υπό κατάληψη περισσότερα από το 70% των γυμνασίων και λυκείων της χώρας. Σε ένα από τα σχολεία που βρίσκονταν υπό κατάληψη, δολοφονήθηκε ο καθηγητής Νίκος Τεμπονέρας κατά την διάρκεια συμπλοκής που σημειώθηκε στις 8 Ιανουαρίου 1991, όταν γονείς και μέλη της τοπικής ΟΝΝΕΔ προσπάθησαν να ανακαταλάβουν το σχολείο. Ο Νίκος Τεμπονέρας χτυπήθηκε με λοστό στο κεφάλι, από τον πρόεδρο της τοπικής ΟΝΝΕΔ Ιωάννη Καλαμπόκα, ο οποίος καταδικάστηκε για το γεγονός σε φυλάκιση. Στο συλλαλητήριο που διοργανώθηκε με αφορμή την δολοφονία Τεμπονέρα, στις 10 Ιανουαρίου, πήρε φωτιά το κατάστημα Κ. Μαρούσης της οδού Πανεπιστημίου, με αποτέλεσμα να χάσουν την ζωή τους τέσσερα άτομα. Σύμφωνα με αναφορές, η φωτιά προκλήθηκε από δακρυγόνο που ρίχτηκε από την αστυνομία. Ο υπουργός Βασίλης Κοντογιαννόπουλος που είχε παραιτηθεί αμέσως μετά το γεγονός της δολοφονίας του Τεμπονέρα, αντικαταστάθηκε από τον Γεώργιο Σουφλιά, ο οποίος απέσυρε το πολυνομοσχέδιο και η κατάσταση εκτονώθηκε.

Παραπομπές
----------

1. ↑  «ΦΕΚ A 156/1990».
2. 1 2  Αφιερώματα, υπόθεση Τεμπονέρα
3. ↑  «Η τραγωδία του ΄91 στο «Κ. Μαρούσης»». Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 11 Ιουλίου 2010. Ανακτήθηκε στις 12 Οκτωβρίου 2019.
4. ↑  «Το «µαύρο κουτί» των φοιτητικών κινητοποιήσεων». Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 17 Ιουλίου 2012. Ανακτήθηκε στις 17 Ιουλίου 2012.
Ο **Γιώργος Ιωακειμίδης** ήταν Έλληνας ποδοσφαιριστής που αγωνιζόταν ως μέσος, γεννημένος στην Πάτρα στις 25 Ιουλίου του 1953. Υπήρξε παίκτης κι αρχηγός της Παναχαϊκής όπως και του Εθνικού Πειραιά, με τα χρώματα των οποίων έκανε σημαντική καριέρα στο πρωτάθλημα της Α΄ Εθνικής κατηγορίας επί σειρά ετών (15 σεζόν από το 1971 έως το 1987). Έπαιξε, ακόμη, για λογαριασμό της Κορίνθου και του Μεσολογγίου. Υπήρξε προπονητής της Εθνικής Ομάδας των Ενόπλων η οποία αναδείχθηκε Παγκόσμια Πρωταθλήτρια (1997), ενώ εργάσθηκε και σε πολλούς συλλόγους. Πέθανε σε ηλικία 64 ετών, στις 22 Αυγούστου του 2017.

Πηγή
----

• liganews.gr/themata/item/11809-efyge-o-giorgos-ioakeimidis «Έφυγε» ο Γιώργος Ιωακειμίδης»