recursal/SuperWikiNEXT-32B huggingface dataset:
**Έλεγχος παρθενίας** ονομάζεται η πρακτική και η διαδικασία προσδιορισμού εάν ένα κορίτσι ή μια γυναίκα είναι παρθένα, δηλαδή, για να προσδιοριστεί ότι δεν έχει συνευρεθεί με συνουσία. Ο προσδιορισμός περιλαμβάνει τον έλεγχο για την παρουσία υμένα, με την εσφαλμένη υπόθεση ότι μπορεί να υποστεί ρήξη μόνον με τη σεξουαλική επαφή.

Η πρακτική θεωρείται ευρέως αμφιλεγόμενη, τόσο λόγω των επιπτώσεών στα κορίτσια και τις γυναίκες, όσο και ως προς τις ηθικές προεκτάσεις της πρακτικής.  Σε περιπτώσεις βιασμού, γίνεται έλεγχος της κατάστασης του υμένα, αλλά η κατάσταση του υμένα παραμένει ασαφής.

Τον Οκτώβριο του 2018, το Συμβούλιο Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων του ΟΗΕ, η Επιτροπή Ισότητας των Φύλων του ΟΗΕ και ο Παγκόσμιος Οργανισμός Υγείας δήλωσαν ότι η πρακτική ελέγχου της παρθενίας πρέπει να τερματιστεί, καθώς είναι μια οδυνηρή και ταπεινωτική πρακτική που συνιστά βία κατά των γυναικών.

Παραπομπές
----------

1. ↑  University of California at Santa Barbara's SexInfo – The Hymen Αρχειοθετήθηκε 2012-03-11 στο Wayback Machine..
2. ↑  Perlman, Sally E.· Nakajyma, Steven T.· Hertweck, S. Paige (2004). *Clinical protocols in pediatric and adolescent gynecology*Απαιτείται δωρεάν εγγραφή. Parthenon. σελ. 131. ISBN 1-84214-199-6.
3. ↑  «United Nations agencies call for ban on virginity testing». World Health Organization. 17 Οκτωβρίου 2018. Ανακτήθηκε στις 22 Οκτωβρίου 2018.
Ο **Νεγκοσλάβ Βουξάνοβιτς** (σερβικά: Негослав Вуксановић‎, γενν. 25 Μαρτίου 1993, Βελιγράδι) είναι Σέρβος διεθνής πετοσφαιριστής. Έχει ύψος 2,01εκ και παίζει στη θέση του κεντρικού μπλόκερ.

Καριέρα
-------

Ο Νεγκοσλάβ ξεκίνησε την πετοσφαίριση στην ομάδα του Ερυθρού Αστέρα στο Βελιγράδι.

Στη Φιλιππούπολη το 2006 αγωνίστηκε στο παιδικό τμήμα της ομάδας του Ερυθρού Αστέρα, κατακτώντας την πρώτη θέση.

Με το εφηβικό τμήμα έγινε πρωταθλητής του Βελιγραδίου το 2009.

Μετά τον Ερυθρό Αστέρα μεταγράφηκε στο σύλλογο πετοσφαίρισης Γιεντινστβο απο το Σταρα Παζοβα έπειτα μεταγράφηκε στο σύλλογο στο Κοσοβσκα Μιτροβιτσα, έπειτα στο σύλλογο Γιερνταπ από το Κλάντοβο και μετά πάλι στο σύλλογο στο Κοσοβσκα Μιτροβιτσα.

Σύλλογοι
--------

2010-2013 Γιεντινστβο Σταρα Παζοβα
2013-2014 Κοσοβσκα Μιτροβιτσα
2014-2015 Γιερνταπ Κλάντοβο
2015 Κοσοβσκα Μιτροβιτσα
2016-2017 αδρανής (δεν παίζει).

Παραπομπές
----------

1. ↑  Νεγκοσλαβ Βουξανοβιτς προφιλ

Πηγές
-----

*
Ο **Έντουαρντ** ή **«Έντι» Τσάπμαν** (αγγλ. *Edward Arnold*, 1914 - 1997) ήταν άγγλος μικροαπατεώνας που έδρασε και ως διπλός κατάσκοπος στην υπηρεσία των Ναζί και των Βρετανών κατά τη διάρκεια του δευτέρου παγκοσμίου πολέμου. Άλλα κωδικά του ονόματα ήταν «Ζιγκζάγκ», «Φριτς» και «Φρίτσχεν».

Ζωή
---

### Πριν από τον πόλεμο

Στη δεκαετία του 1930 υπηρέτησε στο σώμα των Coldstream guards του Βρετανικού στρατού, λιποτάκτησε όμως και βιοπορούσε με διάφορες δουλειές του ποδαριού και μικροδιαρήξεις που έκανε στα δυτικά προάστια του Λονδίνου. Συνελήφθη επανειλημένα και φυλακίστηκε. Ως πολίτης έκανε τον προικοθήρα σε κυρίες της αριστροκρατίας του Λονδίνου, τις οποίες εν συνεχεία εξεβίαζε με φωτογραφίες που έβγαζε κρυφά ο συνεργός του φωτογράφος στις τρυφερές τους στιγμές. Κάποτε, όντας σε φυλακή στη Σκωτία βγήκε με εγγύηση και δραπέτευσε καταφεύγοντας στο νησί της Μάγχης Τζέρσεϊ. Εκεί εργάζονταν με την αρραβωνιαστικιά του σε κάποιο ξενοδοχείο, μέχρι που εντοπίστηκε από την αστυνομία. Εν φυγή έκανε και μια διάρρηξη, πιάστηκε όμως και ξανά φυλακίστηκε για δύο χρόνια, ενώ καταδικάστηκε σε 14 χρόνια φυλάκιση.

### Κατά τη διάρκεια του πολέμου

Όταν η γερμανική Βέρμαχτ εισέβαλε στα Νησιά της Μάγχης, ο Τσάπμαν ήταν ακόμα στη φυλακή. Από εκεί μεταφέρθηκε σε φυλακή στο Παρίσι, οπου οι γερμανοί τον μύησαν στην κατασκοπία. Πρώτη του αποστολή ήταν να σαμποτάρει ένα εργοστάσιο κατασκευής αεροσκαφών. Ο Τσάπμαν φθάνονας στην Αγγλία παρουσιάστηκε στη Βρετανική μυστική υπηρεσία, και έγινε διπλός πράκτορας.

Στη γερμανική Βέρμαχτ ανέβηκε ως το βαθμό του υπολοχαγού και τιμήθηκε με τον Σιδηρούν σταυρό.

Δείτε επίσης
------------

* Στη δράση του Τσάπμαν βασίζεται η ταινία με τίτλο Έντι Τσάπμαν, ο τριπλός κατάσκοπος - (Triple Cross, 1966) του 1966 με πρωταγωνιστές τον Κρίστοφερ Πλάμερ μαζί με τη Ρόμι Σνάιντερ, τον Γιουλ Μπρίνερ και τον Gert Fröbe στους άλλους κυρίως ρόλους.

Παραπομπές
----------

1. 1 2  (Γαλλικά) *Babelio*. 135703. Ανακτήθηκε στις 9  Οκτωβρίου 2017.
2. 1 2  *TracesOfWar*. 79046.
3. ↑  *Εθνική Βιβλιοθήκη της Γαλλίας*. 12762551n. Ανακτήθηκε στις 15  Νοεμβρίου 2022.
4. ↑  «Deutsche Biographie» (Γερμανικά, Αγγλικά) Βαυαρική Κρατική Βιβλιοθήκη, Historical Commission of the Bavarian Academy of Sciences. 133844382. Ανακτήθηκε στις 15  Νοεμβρίου 2022.
5. 1 2  *Czech National Authority Database*. xx0075305. Ανακτήθηκε στις 30  Αυγούστου 2020.
6. ↑  «Identifiants et Référentiels». (Γαλλικά) *IdRef*. Agence bibliographique de l'enseignement supérieur. Ανακτήθηκε στις 11  Μαΐου 2020.

  


|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
| Καθιερωμένοι όροι | 
* WorldCat
* VIAF: 11742715
* LCCN: n2006093862
* ISNI: 0000 0001 1437 8942
* GND: 133844382
* SELIBR: 308411
* SUDOC: 136770401
* BNF: cb12762551n (data)
* BIBSYS: 90955272
* NDL: 01155777
* NKC: xx0075305

 |

 |
Ένα ποτήρι νεγκρόνι
Το **νεγκρόνι** είναι ιταλικό κοκτέιλ το οποίο φτιάχνεται αναμειγνύοντας τα εξής οινοπνευματώδη ποτά : τζιν, καμπάρι, βερμούτ κόκκινο, γλυκό. Σερβίρεται με πάγο, ενώ γαρνίρεται με μία φέτα πορτοκαλιού ή μια φλούδα πορτοκαλιού. Είναι ένα από τα πιο κλασικά κοκτέιλ που υπάρχουν στον κόσμο.

Συστατικά
---------

* 30ml τζιν
* 30ml καμπάρι
* 30ml βερμούτ (γλυκό, κόκκινο)
* πάγος
* πορτοκάλι (φλούδα ή φέτα)

Παραπομπές
----------

1. ↑  Daniele, Linda (27 Φεβρουαρίου 2011). «Negroni cocktail». *Linda Daniele* (στα Αγγλικά). Ανακτήθηκε στις 15 Νοεμβρίου 2021.
2. ↑  «Classic negroni». *BBC Good Food* (στα Αγγλικά). Ανακτήθηκε στις 15 Νοεμβρίου 2021.
3. ↑  «The 50 Most Popular Cocktails in the World (UPDATED 2021)». *VinePair* (στα Αγγλικά). 7 Νοεμβρίου 2017. Ανακτήθηκε στις 15 Νοεμβρίου 2021.

Εξωτερικοί Σύνδεσμοι
--------------------

Ιστορία, Συνταγή, Παραλλαγές
Παρατηρώντας τους Γαλαξίες, διαπιστώνεται ότι αυτοί δεν είναι διεσπαρμένοι στο Σύμπαν κατά τρόπο ομοιόμορφο δηλαδή:

Α) Υπάρχουν Γαλαξίες εντελώς μεμονωμένοι που δεν φαίνεται να έχουν μεταξύ τους ούτε δεσμό κοινής καταγωγής αλλά ούτε και κάποια αμοιβαία εξάρτηση. Οι αποστάσεις δε αυτών είναι τόσο μεγάλες που οι γειτονικοί τους απέχουν πολλά εκατομμύρια ε.φ. μεταξύ τους.

Οι Γαλαξίες αυτοί ονομάζονται συνήθως **απλοί** και αντιπροσωπεύουν το μεγαλύτερο αριθμό των γνωστών γαλαξιών.

Β) Οι υπόλοιποι γαλαξίες κατανέμονται στα καλούμενα **γαλαξιακά συστήματα**. Πρώτο τέτοιο σύστημα (αξιόλογο σε ποσοστό) είναι τα καλούμενα **ζεύγη γαλαξιών**. Οι δύο Γαλαξίες στο καθένα ζεύγος βρίσκονται σχετικά πολύ κοντά μεταξύ τους σε μια απόσταση της τάξεως των 5Χ105 έως 2Χ106 ε.φ.  

Ένα άλλο ποσοστό Γαλαξιών αποτελούν τα συστήματα τα τριπλά. **Τριπλά** λέγονται από την σχετική συνύπαρξη τριών Γαλαξιών εγγύτατα μεταξύ τους και τέλος τα **πολλαπλά συστήματα** στα οποία συνυπάρχουν περισσότερα των τριών.

Εκτός όμως από τα ολιγομελή αυτά συστήματα υπάρχουν και άλλα περισσότερο πολυμελή που ονομάζονται ομάδες γαλαξιών αλλά και ακόμη πολύ περισσότερο πολυμελή στα οποία παρατηρούνται εκατοντάδες Γαλαξιών που καλούνται σμήνη γαλαξιών.

|  |  |
| --- | --- |
| εικονίδιο Αστρονομία | Πύλη Αστρονομία |
Ο **Ίλιγια Μπαριακτάροβιτς** (σερβικά : Илија Барјактаровић), (Ιζβόρ περίπου το 1771 - Σβιλάινατς 1828), ήταν Σέρβος αγωνιστής της πρώτης σερβικής εξέγερσης.

Πριν την εξέγερση ήταν έμπορος στην γενέτειρά του, το 1805 ο Καραγιώργης τον έπεισε να έρθει με τους εξεγερμένους , όπως κι έγινε, και έπειτα τον έκανε Βοεβόδα. Την επόμενη μέρα ο Ίλιγια μάζεψε 200 οπλισμένους Σέρβους κι άνοιξε χαρακώματα γύρω από το Παρατσίν. Εκεί έμεινε έως το 1809 όπου πήγε στο Ντέλιγκραντ με μικρό στρατιωτικό σώμα για να προστατεύσει τους κατοίκους του. 

Πήρε μέρος στην μάχη του Čegar το 1809. Το 1813 κι ενώ οι Οθωμανοί είχαν φέρει ενισχύσεις και ήταν έτοιμοι να καταστείλουν την εξέγερση ήταν μέλος της αντιπροσωπίας που μετέβη στο Νις για διαπραγματεύσεις με τους Οθωμανούς. Έπειτα βλέποντας ότι όποια αντίσταση στους Οθωμανούς ήταν μάταιη αποσύρθηκε. 

Είχε δύο γιους τον Σάβα και τον Ράντοβαν οι οποίοι πέθαναν σε νεαρή ηλικία, μάλιστα πήρε βαριά τον θάνατο τους κι έπεσε σε κατάθλιψη και σε ένδεια.

Παραπομπές
----------

* Српске војсковође; Дејан Николић; Народна библиотека „Ресавска школа"; Деспотовац; 2000
Το **Νεκροταφείο της Ανάστασης του Πειραιά** βρίσκεται στο τέλος της οδού Αναπαύσεως στο Κερατσίνι. Μετά την έναρξη λειτουργίας του νέου νεκροταφείου στο Σχιστό, η λειτουργία του έχει σταματήσει, με εξαίρεση την ταφή νεκρών σε υφιστάμενους οικογενειακούς τάφους.

Το πρώτο νεκροταφείο του Πειραιά ήταν γύρω από τον ναό του Αγίου Διονυσίου, αλλά προς το τέλος του 19ου αιώνα η πόλη του Πειραιά είχε μεγαλώσει αρκετά και υπήρχε ανάγκη για νέο νεκροταφείο. Το 1889 ο δήμος Πειραιά αποφάσισε την αγορά γηπέδου για δημοτικό νεκροταφείο στην περιοχή Ευγένεια, με συνολική επιφάνεια 48.452 στρεμμάτων. Η περιτοίχισή του και η κατασκευή δρόμου σύνδεσης με την πόλη του Πειραιά δημοπρατήθηκε το 1890, ενώ η κύρια είσοδος κατασκευάστηκε το 1892 και ο θάλαμος νεκροψίας μεταξύ 1893-1894. Τότε εγκρίθηκε και η ανέγερση του ναού της Ανάστασης και η εικονογράφησή του από τον αγιογράφο Παντελή Ζωγράφο. Το νεκροταφείο εγκαινιάστηκε τον Μάρτιο του 1904, αν και άρχισε να λειτουργεί το 1909.

Το νεκροταφείο έχει σημαντικό αριθμό ταφικών μνημείων, ανάμεσα στα οποία και η «Κλαίουσα κόρη» του γλύπτη Φιλιππότη, έργα του γλύπτη Θωμόπουλου και του Δημήτρη Πικιώνη.
Ο **Ίλιουντ Ουίλιαμς** (Eliud Thaddeus Williams γενν. στις 21 Αυγούστου 1948) είναι πολιτικός από τη Δομινίκα, που υπηρέτησε ως ο 7ος Πρόεδρος της Δομινίκας από το Σεπτέμβριο του 2012 ως τις 2 Οκτωβρίου 2013.

Σπουδές
-------

Απέκτησε τίτλο Μάστερ στη Διοίκηση Επιχειρήσεων από το Πανεπιστήμιο των Δυτικών Ινδιών το 1995.

Υπηρέτησε σε θέση επιτρόπου για θέματα συνεργασίας από το 1985 ως το 1987 και εν συνεχεία ακολούθησε καριέρα ως δημόσιος υπάλληλος ως το 2004, οπότε διορίστηκε Γενικός Διευθυντής της Τηλεπικοινωνιακής Αρχής της Ανατολικής Καραϊβικής (Eastern Caribbean Telecommunications Authority). Στη θέση εκείνη παρέμεινε ως το 2008. Επίσης, ήταν επικεφαλής ενός κυβερνητικού προγράμματος για τις αγροτικές επιχειρήσεις (1996-2000) και μόνιμος γραμματέας του υπουργείου Υγείας και Κοινωνικής Ασφάλειας (1992-96), του υπουργείου Γεωργίας και Περιβάλλοντος (1996-2000) και του υπουργείου Επικοινωνιών, Δημοσίων Έργων και Οικιστικής Ανάπτυξης ως το 2008. Την περίοδο από το 2004 ως το 2008 ήταν σύμβουλος της WHITCO Α.Ε. και εργάστηκε στο σχεδιασμό επιχειρήσεων.

Προεδρία
--------

Έπειτα από την παραίτηση του Προέδρου Νίκολας Λίβερπουλ για λόγους υγείας, ο Ουίλιαμς ορίστηκε ως ο υποψήφιος του Εργατικού Κόμματος της Δομινίκας για την προεδρία. Εξελέγη Πρόεδρος από το Κοινοβούλιο τις 18 Σεπτεμβρίου 2012, με το κύριο κόμμα της Αντιπολίτευσης (Ενωτικό Κόμμα των Εργατών) να μη συμμετέχει στην ψηφοφορία, καθώς χαρακτήρισε την εκλογική διαδικασία ως αντισυνταγματική.

Το 2013 τον διαδέχθηκε ως πρόεδρος ο Τσαρλς Σάβαριν.

Παραπομπές
----------

1. ↑  Ανακτήθηκε στις 8  Οκτωβρίου 2022.
2. 1 2 3 4 5  Βιογραφικό σημείωμα, Dominica Government Information Service
3. 1 2  "Asumió Eliud Williams como nuevo presidente en Dominica", Prensa Latina, 18-9-2012
4. ↑  "Dominica chooses new president despite opposition boycott of parliament vote"[*νεκρός σύνδεσμος*], Associated Press, 18-9-2012

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
--------------------

* Επίσημος ιστότοπος της Προεδρίας της Δομινίκας


|  |  |
| --- | --- |
| CC-BY-SA Μετάφραση | Στο λήμμα αυτό έχει ενσωματωθεί κείμενο από το λήμμα Eliud Williams  της Αγγλικής Βικιπαίδειας, η οποία διανέμεται υπό την GNU FDL και την CC-BY-SA 4.0. (ιστορικό/συντάκτες). |
Στην ετρουσκική μυθολογία, ο **Νεθούνς** ήταν ο θεός των υδάτων, αντίστοιχος του ρωμαϊκού θεού Νεπτούνους και του Ποσειδώνα της ελληνικής μυθολογίας. 

Εμφανίζεται σε ένα νόμισμα της Βετουλόνια στην Ετρουρία ανάμεσα σε δυο δελφίνια να κρατάει την τρίαινά του, φορώντας σαν περικεφαλαία το κεφάλι ενός θαλάσσιου κήτους. 
Το όνομα NETHUNS είναι χαραγμένο σε ένα χάλκινο ετρουσκικό καθρέφτη στο Γρηγοριανό Μουσείο του Βατικανού.

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
--------------------

* Classical Numismatic Group, νόμισμα από την Ετρουρία

  


|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
| Καθιερωμένοι όροι | 
* VIAF: 7855157100635172740003
* SUDOC: 238329585

 |

 |
Ο **Βουζύγης** ήταν μυθικός γενάρχης του αθηναϊκού ιερατικού γένους των Βουζυγών. Το όνομά του το έλαβε ως προσωνύμιο από τη σχετική μυθική παράδοση ότι πρώτος αυτός έζεψε βόδια που έσυραν άροτρο (άροτοι βόες) και όργωσε αγρό παρά την Ακρόπολη, τον λεγόμενο Βουζύγιον, τον οποίο στη συνέχεια έσπειρε σιτάρι.

Κατά την ίδια εκείνη παράδοση το άροτρο ήταν δώρο της θεάς Αθηνάς το οποίο στη συνέχεια έγινε αφιέρωμα στον ναό της. Στον Βουζύγη δόθηκαν από τη θεά και οι πρώτες οδηγίες της καλλιέργειας των δημητριακών στην Αθήνα σε ανάμνηση των οποίων γίνονταν οι τελετές οι λεγόμενες «Βουζύγειαι αραί».

Το προσωνύμιο Βουζύγης είχε επίσης ως επίθετο και ο Τριπτόλεμος, ή ο Επιμενίδης ο Κρης, και ο Ηρακλής, κατά παραλλαγές του ίδιου μύθου, της πρώτης ζεύξης βοδιών σε άροτρο, καθώς και ο επιμελούμενος τα ιερά βόδια στην Ελευσίνα.

Στους μετακλασικούς χρόνους το όνομα Βουζύγης αποτελούσε κύριο όνομα Αθηναίων πολιτών.

Πηγές
-----

* "Μεγάλη Ελληνική Εγκυκλοπαίδεια Δρανδάκη" τομ.Ζ΄, σελ.604.
Ο όρος **Αβδηριτισμός** αποτελεί, κατά τον Ηρόδοτο, συνώνυμο της ανικανότητας στη διαχείριση των δημοσίων πραγμάτων, της ακρισίας, της κενοδοξίας, της ευήθειας, της επιπολαιότητας, της αφέλειας, της μωρίας και της ανόητης γενικώς συμπεριφοράς, που οι γιατροί της εποχής της Αρχαίας Ελλάδας απέδιδαν στο κλίμα και το νερό.

Ιστορικό
--------

Christoph Martin Wieland, *Geschichte der Abderiten* (1887)
Αρχαιολογικός χώρος Αβδήρων, Νομός Ξάνθης, Θράκη, Ελλάδα
Ο όρος προέρχεται από το όνομα του μυθικού ήρωα Άβδηρου, προς τιμή του οποίου, ο φίλος του Ηρακλής ίδρυσε την ομώνυμη πόλη Άβδηρα πάνω στον τάφο του. Η πόλη βρίσκεται στη Θράκη μεταξύ των εκβολών τού Νέστου και της λίμνης Βιστωνίδας, στη σημερινή λιμνοθάλασσα του Πόρτο Λάγος.

Η αφροσύνη των Αβδηριτών είχε γίνει παροιμιώδης και την σατίριζαν οι υπόλοιποι Έλληνες. Χαρακτηριστικά, λεγόταν ότι για να διοχετεύσουν οι Αβδηρίτες στην πόλη τους πόσιμο νερό, δεν φρόντισαν να το αναζητήσουν πρώτα και, αφού πειστούν ότι ήταν αρκετό, να το μεταφέρουν, αλλά προκατασκεύασαν μία μεγαλόπρεπη κρήνη, ξοδεύοντας όλα τα χρήματα που είχαν συγκεντρώσει για την ύδρευση της πόλης τους, και έτσι τους έμεινε μόνο η κρήνη για στόλισμα, χωρίς νερό. Οι κάτοικοι των Αβδήρων, πόλης κατεξοχήν εύπορης και πλούσιας, δεν δίσταζαν ακόμα και με την πιο ελαφριά αδιαθεσία να καλούν τους πιο διάσημους γιατρούς της εποχής. Αυτό ονομάστηκε «αβδηριτικό πάθος» ή «μένος» (είδος παροδικής μανίας, συλλογική υποχονδρία).

Παραπομπές
----------

1. ↑  (Απολλόδ. Βιβλ. ΙΙ, 5, 8, Στράβων. Γεωγρ. VII, 331, 47)
2. ↑  «Άβδηρα». *Νομός Ξάνθης*. Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 1 Μαΐου 2004. Ανακτήθηκε στις 11 Αυγούστου 2014.
3. ↑  (Λουκιανού 2, 1).

Βιβλιογραφία
------------

* Γριτσόπουλος Τ.Α. (1962), «Άβδηρα». *Θρησκευτική και Ηθική Εγκυκλοπαίδεια* (ΘHΕ), 1, σελ. 37.
* Καλαϊτζάκης Β.Ι. (1962), «Άβδηρος». *ΘΗΕ*, 1, σελ. 37.
* Λουκιανού 2, 1, «Πώς δει ιστορίαν συγγράφειν». Στο: *Lucian* 6, μετάφραση: K. Kilburn. Κέιμπριτζ (ΗΠΑ): Harvard University Press, 1959, σελ. 67.
* Τσιτσίγκος, Σ.Κ. (2010). «Αβδηριτισμός». *Μεγάλη Ορθόδοξη Χριστιανική Εγκυκλοπαίδεια*. 1, σελ. 16-17.

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
--------------------

|  |  |
| --- | --- |
| wiktionary logowiktionary logo | Το *Βικιλεξικό* έχει σχετικό λήμμα:  **αβδηριτισμός**  |
Συντεταγμένες: 7°46′S 15°16′E﻿ / ﻿7.767°S 15.267°E﻿ / -7.767; 15.267

Το **Νεγκάγκε** (πορτογαλικά: Negage‎) είναι πόλη και δήμος (*município*) της επαρχίας Ουίγκε στην Ανγκόλα. Ο δήμος είχε πληθυσμό 137.559 κατοίκους το 2014. Εξυπηρετείται από το αεροδρόμιο του Νεγκάγκε.

Η πόλη διασχίζεται από τον ποταμό Καουά. Το έδαφος είναι καλλιεργήσιμο και η περιοχή είναι γνωστή για την παραγωγή καφέ. Η πόλη διαθέτει ιεραποστολή Καπουτσίνων, μια εκκλησία που χρονολογείται από τη δεκαετία του 1970, και δύο γήπεδα ποδοσφαίρου που βρίσκονται στη γειτονιά Καπάπα. Έχει νοσοκομείο και κλινική με περισσότερες από 40 κλίνες.

Παραπομπές
----------

1. ↑  «City councils (*municípios*) of Angola». Statoids. Ανακτήθηκε στις 30 Οκτωβρίου 2020.
2. ↑  «Resultados Definitivos Recenseamento Geral da População e Habitação – 2014 Província do Uíge» (PDF). *Instituto Nacional de Estatística, República de Angola*. Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο (PDF) στις 5 Νοεμβρίου 2020. Ανακτήθηκε στις 30 Οκτωβρίου 2020.
3. ↑  «Over 1,000 coffee farms recovered in Negage - Economy - Angola Press - ANGOP». *www.angop.ao* (στα Αγγλικά). 11 Φεβρουαρίου 2012. Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 2 Νοεμβρίου 2020. Ανακτήθηκε στις 30 Οκτωβρίου 2020.
Η **βουδδλεΐα** (*Buddleja*) είναι γένος φυτών, με παραλλαγές της επιστημονικής (λατινικής) του ονομασίας (*Buddleia* ή *Buddlea*) και περισσότερα από 140 είδη, από τα οποία τουλάχιστον τρία καλλιεργούνται ως καλλωπιστικά φυτά. Είναι ενδημικά της Ασίας, της Αφρικής και της Αμερικής. Η ονομασία προέρχεται από το επώνυμο του αιδεσιμότατου Άνταμ Μπαντλ (*A. Buddle*, 1662-1715), Άγγλου βοτανολόγου και πάστορα, μετά από πρόταση του δρα. Γουίλιαμ Χούστουν στον Λινναίο. Ο Χούστουν έστειλε τα πρώτα φυτά του γένους αυτού (είδος *Buddleja americana*) στην Αγγλία από την Καραϊβική, περίπου 15 έτη μετά τον θάνατο του Μπαντλ. Παλαιότερα το γένος κατατασσόταν στην οικογένεια λογανιοειδή (*Loganiaceae*) ή και σε δική του ξεχωριστή οικογένεια, τα **βουδδλεϊοειδή** (*Buddlejaceae*, συνώνυμο: *Oftiaceae*).

Περιγραφή
---------

Σχεδόν όλα τα είδη βουδδλεΐας είναι θάμνοι με ύψος μικρότερο των 5 μέτρων, αλλά κάποια είδη είναι δένδρα, με το μεγαλύτερο να φθάνει τα τριάντα μέτρα ύψος. Τα είδη της τροπικής ζώνης είναι ημιαειθαλή ή αειθαλή, ενώ εκείνα της εύκρατης ζώνης είναι φυλλοβόλα. Τα φύλλα στα περισσότερα είδη είναι λογχοειδή και «αντίθετα», δηλαδή διατεταγμένα σε αντιτιθέμενα ζεύγη (είναι εναλλασσόμενα μόνο σε ένα είδος, το *B. alternifolia*), με μήκος από 1 μέχρι 30 εκατοστά. Τα άνθη των ασιατικών ειδών εκφύονται κυρίως σε ακραίες ταξιανθίες βότρυος με μήκη από 10 έως 50 εκατοστά, ενώ των αμερικανικών είναι διατεταγμένα σε μικρές σφαιρικές κεφαλές. Το κάθε άνθος έχει σωληνοειδές σχήμα και υποδιαιρείται σε 4 πέταλα με πλάτος 3 έως 4 χιλιοστόμετρα, ενώ το περιάνθιο έχει μήκη που διαφέρουν πολύ: περί τα 10 χιλιοστόμετρα στα ασιατικά είδη και από 3 έως 30 στα αμερικανικά. Η ευρεία κλίμακα στα δεύτερα οφείλεται στο ότι κάποια νοτιοαμερικανικά είδη έχουν εξελιχθεί έτσι ώστε να έχουν μακριά κόκκινα άνθη προκειμένου να προσελκύουν κολίβρια αντί έντομα ως αποκλειστικούς επικονιαστές.

Το χρώμα των λουλουδιών ποικίλλει επίσης πολύ, από κυρίως παστέλ ρόδινα και γαλανά στην Ασία σε ζωηρά κίτρινα και κόκκινα στην Αμερική, ενώ καλλιεργούμενες ποικιλίες έχουν επιτύχει βαθύτερες αποχρώσεις. Τα άνθη είναι γενικώς πλούσια σε νέκταρ και συχνά έχουν έντονη μυρωδιά μελιού. Ο καρπός είναι μικρή κάψα, με μήκος περί το 1 εκατοστό και διάμετρο 1 έως 2 χιλιοστόμετρα. Περιέχει πολλούς μικρούς σπόρους. Σε λιγοστά είδη (που παλαιότερα κατατάσσονταν στο ξεχωριστό γένος νικοδημία, *Nicodemia*) η κάψα είναι μαλακή και σαρκώδης, σχηματίζοντας μια ράγα.

Εικόνες
-------

* Φύλλωμα και άνθη του είδους Buddleja madagascariensisΦύλλωμα και άνθη του είδους *Buddleja madagascariensis*
* Πεταλούδα του είδους Vanessa atalanta τρέφεται με νέκταρ μιας Buddleja officinalis τον ΙανουάριοΠεταλούδα του είδους *Vanessa atalanta* τρέφεται με νέκταρ μιας *Buddleja officinalis* τον Ιανουάριο

Παραπομπές
----------

1. ↑  «*Buddleja*». The Plant List. Version 1.1. 2013. Ανακτήθηκε στις 19 Σεπτεμβρίου 2016.

Πηγές
-----

* Το ομώνυμο λήμμα στη *Νέα Ελληνική Εγκυκλοπαίδεια* «Χάρη Πάτση», τόμ. 8, σελ. 768
Ο **Έννο-Λουδοβίκος**, γερμ.: Enno Ludwig von Ostfriesland (29 Οκτωβρίου 1632 - Άουριχ, 4 Απριλίου 1660) από τον Οίκο των Σίρκσενα ήταν κόμης της Ανατολικής Φρισίας. Μετά το 1654 έγινε *πρίγκιπας* (fürst) της Ανατολικής Φρισίας.

Βιογραφία
---------

Ήταν ο πρωτότοκος γιος του Ούλριχ Β΄ κόμη της Ανατολικής Φρισίας]] και της Γιουλιάνας, κόρης του Λουδοβίκου Ε΄ λαντγκράβου της Έσσης-Ντάρμστατ.

Βιογραφία
---------

Μεγάλωσε στις Κάτω Χώρες, τη Γαλλία και την Ελβετία και είχε μία ακριβή εκπαίδευση. Σε ηλικία 19 ετών διορίστηκε αυλικός σύμβουλος στην Αυλή του αυτοκράτορα Φερδινάνδου Γ΄ της Γερμανίας. Με αυτό ο αυτοκράτορας αναγνώρισε την ωριμότητα και τις ικανότητές του. Έτσι ο Έννο-Λουδοβίκος μπόρεσε να απομακρύνει τη μητέρα του Γιουλιάνα της Έσσης-Ντάρμσταντ και τους συμβούλους της από τη διακυβέρνηση. Το 1651 έγινε κόμης της Ανατολικής Φρισίας. Γρήγορα μετά από αυτό, δίκασε και εκτέλεσε τον ευνοούμενο και εραστή της μητέρας του, τον σύμβουλο Γιόχαν φον Μάρενχολτς· αυτός εκτελέστηκε στο Βίτμουντ στις 21 Ιουλίου 1651.

Προσπάθησε να γίνει αυτοκρατορικός πρίγκιπας (reichsfürst) και με τη βοήθεια του λόγιου της Ανατολικής Φρισίας Χέρμαν Κόνρινγκ και 15.000 γκίλντερς (φλορινιών) επέτυχε σε αυτόν τον στόχο το 1654, αν και αυτό ήταν μόνο για τον εαυτό του και χωρίς να έχει έδρα στην αυτοκρατορική Συνέλευση (λατιν.: Dieta, γερμ.: Reichstag). Ο αδελφός του Γεώργιος-Χριστιανός που τον διαδέχθηκε, κατάφερε να αποκτήσει κληρονομικά τον τίτλο αυτόν. Ήταν αρχικά μνηστευμένος με την Ερριέττα-Αικατερίνη του Nάσσαου, αλλά τελικά νυμφεύτηκε το 1656 τη Γιουλιάνα-Σοφία του Μπάρμπυ-Μύλινγκεν. Μαζί της είχε δύο κόρες, τη Γιουλιάνα-Λουίζα και τη Σοφία-Βιλελεμίνη, η οποία έγινε η τρίτη σύζυγος του Χριστιανού-Ούλριχ Α΄ δούκα της Βυρτεμβέργης-Ελς. Απεβίωσε το 1660 μετά από κυνηγετικό ατύχημα. Επειδή είχε μόνο κόρες, τον διαδέχθηκε ο αδελφός του.

Οικογένεια
----------

Νυμφεύτηκε το 1656 τη Γιουλιάνα-Σοφία του Μπάρμπυ-Μύλινγκεν και είχε δύο κόρες:

* Γιουλιάνα-Λουίζα 1657-1715, παντρεύτηκε τον αιδεσιμότατο Ιωακείμ Μόργκενβεκ, κήρυκα στο ορφανοτροφείο της εκκλησίας της Αγ. Μαρίας της Μαγδαληνής.
* Σοφία-Βιλελεμίνη, παντρεύτηκε τον Χριστιανό-Ούλριχ Α΄ δούκα της Βυρτεμβέργης-Ελς.

Βιβλιογραφία
------------

* Tielke, Martin (εκδ. ): *Biographisches Lexikon für Ostfriesland*, Bd. 1(ISBN 3-925365-75-3) (1993), Bd. 2(ISBN 3-932206-00-2) (1997), Bd. 3(ISBN 3-932206-22-3) (2001) Ostfries. Landschaftliche Verl.- u. Vertriebsges. Άυριχ
* Ernst Kaeber: *Bilder aus dem Leben ostfries.* *Fürstlichkeiten des 17.* *Jahrhunderts.* *Ι. Die jüngeren Brüder des Fürsten Enno Ludwig.* *ΙΙ.* *Aus dem Leben des Fürsten Christian Eberhard* , Aurich, 1912
* Ernst Kaeber: *Die Jugendzeit Fürst Enno Ludwigs von Ostfriesland*, Aurich, 1911

Παραπομπές σε πηγές
-------------------

1. 1 2  Εθνική Βιβλιοθήκη της Γερμανίας, Κρατική Βιβλιοθήκη του Βερολίνου, Βαυαρική Κρατική Βιβλιοθήκη, Εθνική Βιβλιοθήκη της Αυστρίας: (Γερμανικά, Αγγλικά) *Gemeinsame Normdatei*. Ανακτήθηκε στις 9  Απριλίου 2014.
2. ↑  Darryl Roger Lundy: (Αγγλικά) *The Peerage*.

|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
| Καθιερωμένοι όροι | 
* VIAF: 2816984
* ISNI: 0000 0000 1077 8757
* GND: 100572898

 |

 |
Οι *γαλατορομανικές γλώσσες* αποτελούν τον βορειότερο κλάδο των Δυτικορομανικών γλωσσών στην Ευρώπη. Γεωγραφικά εκτείνονται στη σημερινή βόρεια Γαλλία, τη Βαλλωνία και τη γαλλόφωνη Ελβετία συνορεύοντας με τις οξιτανορομανικές γλώσσες στα νότια και τις γαλατοϊταλικές και γερμανικές στα ανατολικά. Ομιλητές τους εντοπίζονται και στις τέως αποικίες και τα υπερπόντια εδάφη της Γαλλίας ανά τον κόσμο. Στην ομάδα εντάσσονται η φραγκοπροβηγιανή και η γαλλική γλώσσα με τις διάφορες ιστορικές της διαλέκτους που συλλογικά λαμβάνουν τον τίτλο γλώσσες του οΐλ (νορμανδικά, γκαλό, πικαρδικά). Διάφοροι συγγραφείς εντάσσουν στον κλάδο τόσο τις οξιτανορομανικές γλώσσες όσο και οι γαλατοϊταλικές.

Παραπομπές
----------

1. ↑  Charles Camproux, Les langues romanes, PUF 1974. p. 77–78.

|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
| Καθιερωμένοι όροι | 
* GND: 4120188-7

 |

 |
Αυτό το λήμμα αφορά την επαρχία στη Μικρά Ασία.  Για την ομώνυμη ιστορική περιοχή που ταυτίζεται με τα εδάφη της σημερινής Γαλλίας, δείτε: Γαλατία.  

Η Γαλατία ως επαρχία της Ρωμαϊκής Αυτοκρατορίας το 117 μ.Χ.
**Γαλατία** ονομάζονταν κατά την αρχαιότητα, η περιοχή στα υψίπεδα της κεντρικής Μικράς Ασίας, στην περιοχή όπου σήμερα βρίσκεται και η πρωτεύουσα της Τουρκίας, η Άγκυρα. Πήρε την ονομασία της από το μεταναστευτικό ρεύμα κελτικών φυλών Γαλατών κατά τον 3ο αιώνα π.Χ.: μια ομάδα περίπου 10.000 Κελτών πολεμιστών με δούλους και γυναικόπαιδα που διέσχισαν τη Θράκη και κατευθύνθηκαν προς τη Μικρά Ασία, έπειτα από έκκληση του βασιλιά του ελληνιστικού κράτους της Βιθυνίας, Νικομήδη Α΄ Φιλέλληνα, στη διαμάχη ενάντια στον αδερφό του. Τελικώς, η πληθυσμιακή αυτή ομάδα εγκαταστάθηκε στις περιοχές της ανατολικής Φρυγίας και Καππαδοκίας στην κεντρική σημερινή Ανατολία, στην περιοχή όπου πήρε και το όνομά τους. 

Τα εδάφη της επαρχίας διαιρούνταν ανάμεσα στις 3 φυλές των Γαλατών, καθεμία από τις οποίες είχε τον ηγέτη της. Ο Πλίνιος ο Πρεσβύτερος αναφέρει τις φυλές αυτές με τα λατινικά ονόματα *Τεκτόσαγες, Τολιστοβόγιοι* και *Τρόκμοι* .

Μετά το θάνατο του Αμύντα το 25 π.Χ. η ελληνιστική επαρχία της Γαλατίας ενσωματώνεται στη Ρωμαϊκή Αυτοκρατορία από τον Οκταβιανό Αύγουστο.

Η *Επιστολή προς Γαλάτες* του Αποστόλου Παύλου, που είναι ένα από τα 27 βιbλία της Καινής Διαθήκης, αναφέρεται σε αυτή την επαρχία και όχι - όπως λανθασμένα κάποιοι πιστεύουν - στους κατοίκους της ομώνυμης ιστορικής περιοχής της Δυτικής Ευρώπης.

Πινακοθήκη
----------

* Τμήμα χάρτη του 15ου αιώνα που απεικονίζει την περιοχή της Γαλατίας στη Μικρά Ασία.Τμήμα χάρτη του 15ου αιώνα που απεικονίζει την περιοχή της Γαλατίας στη Μικρά Ασία.
* "Ο Θνήσκων Γαλάτης", Ρωμαϊκό μαρμάρινο αντίγραφο Ελληνιστικού έργου. Μουσεία Καπιτωλίου, Ρώμη, Ιταλία."Ο Θνήσκων Γαλάτης", Ρωμαϊκό μαρμάρινο αντίγραφο Ελληνιστικού έργου. Μουσεία Καπιτωλίου, Ρώμη, Ιταλία.
* Η κεφαλή ενός Γαλάτη όπως απεικονίζεται σε Θρακικό έργο τέχνης (3ος αιώνας π.Χ.), το οποίο σήμερα βρίσκεται στο Αρχαιολογικό Μουσείο Κωνσταντινούπολης.Η κεφαλή ενός Γαλάτη όπως απεικονίζεται σε Θρακικό έργο τέχνης (3ος αιώνας π.Χ.), το οποίο σήμερα βρίσκεται στο Αρχαιολογικό Μουσείο Κωνσταντινούπολης.

Παραπομπές
----------

1. ↑  *Πλίνιος, Φυσική Ιστορία, Βιβλίο Ε'*
2. ↑  Αποστόλου Παύλου Επιστολή Προς Γαλάτας, Καινή Διαθήκη

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
--------------------

* Εγκυκλοπαίδεια Μείζονος Ελληνισμού-Γαλατία[*νεκρός σύνδεσμος*]
Ο **Νικόλαος Νικολάου** (1875-1963) ήταν Έλληνας μαθηματικός και συγγραφέας, καθηγητής Μέσης Εκπαίδευσης.

Βιογραφικά
----------

Ο Νικόλαος Νικολάου γεννήθηκε στα Κανάλια Καρδίτσας το 1875 και πέθανε στην Αθήνα το 1963 σε ηλικία 88 ετών. Φοίτησε στο Δημοτικό Σχολείο Καναλίων, στο Σχολαρχείο Φαναρίου και στο Γυμνάσιο Καρδίτσας. Ήταν πολύ καλός μαθητής με ιδιαίτερη κλίση στα μαθηματικά και ο πατέρας του αποφάσισε, μετά από επιμονή του ιδίου, να τον στείλει να σπουδάσει στην Αθήνα. Επειδή ήταν πάμπτωχος ξεκίνησε για την Αθήνα με τα πόδια και μετά από μεγάλη ταλαιπωρία έφτασε στη Χαλκίδα, όπου επιβιβάστηκε σε κάποιο μεταφορικό μέσο και έφτασε στην Αθήνα. Παντρεύτηκε την Αρετή Λιασκοβίτη και απέκτησαν πέντε παιδιά.

Σπουδές
-------

Σπούδασε στο Πανεπιστήμιο Αθηνών με υποτροφία της φυσικομαθηματικής Σχολής από οπου πήρε πτυχίο με άριστα (περίπου το 1900) και διδακτορικό.

Εργασία
-------

Υπηρέτησε ως καθηγητής Μαθηματικών στα Γυμνάσια Καλαμπάκας και Καρδίτσας. Περίπου το 1912 μετατίθεται στην Αθήνα και διδάσκει στο Βαρβάκειο και στο Β΄ Πρακτικό Λύκειο Αθηνών και αργότερα στο Διδασκαλείο Μέσης Εκπαίδευσης, όπου μετεκπαιδεύονται οι καθηγητές των μαθηματικών. Παράλληλα με τη δημόσια εκπαιδευτική υπηρεσία ιδρύει το 1923 το πρώτο Μαθηματικό Φροντιστήριο για την ενίσχυση των μαθητών στη μαθηματική Επιστήμη. Το 1932 κρίθηκε ασυμβίβαστη η διπλή εργασία στο δημόσιο και στο φροντιστήριο και ο Νικολάου αφοσιώθηκε στην ιδιωτική εκπαίδευση και στην συγγραφή βιβλίων. Λειτούργησε φροντιστήριο επί της οδού Σολωνος 13 και συνέγραψε 17 βιβλία. Οργάνωσε για πρώτη φορά στην Ελλάδα φροντιστηριακά μαθήματα κατ΄οίκον δι αλληλογραφίας.

Συγγραφικό έργο
---------------

Ο Νικολάου έχει πλούσια συγγραφική δράση. Τα βιβλία του διδάσκονταν για πολλά χρόνια στα σχολεία Μέσης Εκπαίδευσης και εκδίδονταν από τον Οργανισμό Εκδόσεων Σχολικών Βιβλίων τις δεκαετίες ΄40, ΄50 και ΄60.

Συνέγραψε: "Η Θεωρητική Αριθμητική","Η Μεγάλη Στοιχειώδης Γεωμετρία", "Η Μεγάλη Στοιχειώδης Αλγεβρα", "Η Μεγάλη Ευθύγραμμος Τριγωνομετρία","Η Στοιχειώδης Ευθύγραμμος Τριγωνομετρία", κλπ. "Η Μεγάλη Κοσμογραφία" εκδόθηκε το 1963, έτος του θανάτου του.

Παραπομπές
----------

1. ↑  Λιάκου, χρήστος (φύλλο 119). [www.kanalia-karditsa.gr «Αναμνήσεις από την οικογένεια του Καναλιώτη Νικολάου Νικολάου, Μαθηματικού»]. *εφημερίδα ΤΑ ΚΑΝΑΛΙΑ ΚΑΡΔΙΤΣΑΣ*. www.kanalia-karditsa.gr.
2. 1 2  Μαυρομμάτης, Κωνσταντίνος. [www.kanalia-karditsa.gr «Ο Καναλιώτης Μαθηματικός Νικόλαος Δ. Νικολάου»]. *Εφημερίδα ΤΑ ΚΑΝΑΛΙΑ ΚΑΡΔΙΤΣΑΣ (φύλλο 71)*. www.kanalia-karditsa.gr.
Η **Νικόλ, Έρικα και Τζακλίν Νταμ** (αγγλικά: *Nicole, Erica and Jaclyn Dahm*, γεννημένες με αυτή τη σειρά στις 12 Δεκεμβρίου 1977), γνωστές και ως τα **Τρίδυμα Νταμ** (*Dahm triplets*) είναι μονοζυγωματικά τρίδυμα από τη Μινεσότα. Οι τρίδυμες Νταμ έχουν εμφανιστεί στην τηλεόραση, σε διάφιρα σόου και στον κινηματογράφο, ενώ έχουν υπάρξει σε αρκετές περιπτώσεις μοντέλα περιοδικών όπως το *Teen* και το *Playboy*

Οι Νταμ πήγαν στο ίδιο δημόσιο σχολείο του Τζόρνταν της Μινεσότα, ενώ αργότερα σπούδασαν στο Πανεπιστήμιο της Μινεσότα, με βλέψεις να γίνουν νοσηλεύτριες. Ωστόσο, τη δεκαετία του 1990 ξεκίνησε η καριέρα τους ως μοντέλα, και το 1998, έγιναν playmates, στο δεκεμβριανό τεύχος του *Playboy*. Το 1999, ξεκινά και η τηλεοπτική τους καριέρα, με τη συμμετοχή τους στο αμερικανικό sitcom *Boy Meets World*. Επίσης, έχουν κάνει και πολλές εμφανίσεις στο talk show, *The Doctors*.

Αρχές του 2000, ξεκίνησαν το δικό τους site, το www.dahmgirls.com, το οποίο ήταν active έως και το 2004. Κατόπιν δημιούργησαν το www.jenx3.com, το οποίο ήταν βραχύβιο. Ενώ μετά άνοιξαν κι άλλο, το Triplets Gourmet, ενώ με το ίδιο όνομα έκαναν και λογαριασμό στο YouTube, στο οποίο ασχολιόντουσαν με τη μαγειρική. Τέλος, είναι και οι τρεις παντρεμένες με παιδιά, με την Έρικα δε, να έχει παντρευτεί τον γιο του Dr. Phil, τον Τζέι ΜακΓκρό.

Παραπομπές
----------

1. 1 2  «Playmate data». Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 30 Οκτωβρίου 2018. Ανακτήθηκε στις 5 Ιουνίου 2010.
2. ↑  «Playmate News». *Playboy* (Playboy) **55**: 123–124. October 2008.
3. ↑  Matthew Simpson. «Karen McDougal gallery». AskMen.com. Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 12 Ιουνίου 2008. Ανακτήθηκε στις 3 Ιουνίου 2012.
4. ↑  «Archived copy». Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις Ιουλίου 16, 2011. Ανακτήθηκε στις Ιουνίου 5, 2010.
5. ↑  «Archived copy». Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις Ιουλίου 16, 2011. Ανακτήθηκε στις Ιουνίου 5, 2010.
6. ↑  «Tips for Freezing Your Food from the Triplets Gourmet». YouTube. Ανακτήθηκε στις 3 Ιουνίου 2012.
7. ↑  «Dr. Phil's son engaged to Playboy triplet». Today.com. Ανακτήθηκε στις 3 Ιουνίου 2012.

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
--------------------

* Nicole Dahm στην IMDb
* Erica Dahm στην IMDb
* Jaclyn Dahm στην IMDb
Οι **Ένοπλες Δυνάμεις Σερβίας και Μαυροβουνίου** (σερβικά: Војска Србије и Црне Горе, ВСЦГ) ήταν οι ένοπλες δυνάμεις του κράτους της Σερβίας και Μαυροβουνίου. Περιελάμβαναν επίγειες δυνάμεις με εσωτερικά και συνοριακά στρατεύματα, ναυτικές δυνάμεις, εναέριες δυνάμεις και δυνάμεις αεράμυνας και πολιτικής άμυνας.

Αποτέλεσαν τη συνέχεια των **Γιουγκοσλαβικών Ενόπλων Δυνάμεων** (Војска Југославије, ВЈ, 1992–2003) από τα απομεινάρια του Γιουγκοσλαβικού λαϊκού στρατού (JNA), των ενόπλων δυνάμεων της Σοσιαλιστικής Ομοσπονδιακής Δημοκρατίας της Γιουγκοσλαβίας. Το κράτος, τότε ονομαζόταν Ομοσπονδιακή Δημοκρατία της Γιουγκοσλαβίας, ενώ συμμετείχε στους πολέμους της Γιουγκοσλαβίας με περιορισμένη άμεση παρέμβαση από τις δικές του ένοπλες δυνάμεις. Μετά το τέλος των πολέμων και των συνταγματικών μεταρρυθμίσεων του 2003, με τις οποίες το κράτος μετονομάστηκε σε «Σερβία και Μαυροβούνιο», οι ένοπλες δυνάμεις μετονομάστηκαν επίσης σε «Ένοπλες Δυνάμεις Σερβίας και Μαυροβουνίου». Οι ένοπλες δυνάμεις συμμετείχαν ενεργά στην καταπολέμηση των ανταρτικών ομάδων του Απελευθερωτικού Στρατού του Κοσσυφοπεδίου (UÇK) και του Απελευθερωτικού Στρατού του Πρέσεβο, της Μεντβέντια και του Μπουγιάνοβατς κατά τη διάρκεια των συγκρούσεων στον πόλεμο του Κοσσυφοπεδίου και της κοιλάδας του Πρέσεβο, ενώ ενεπλάκησαν επίσης με αεροπλάνα του NATO κατά τη διάρκεια των βομβαρδισμών της Γιουγκοσλαβίας.

Μετά τη διάλυση της Σερβίας και Μαυροβουνίου με το δημοψήφισμα ανεξαρτησίας του Μαυροβουνίου από το 2006, ένα τμήμα των ενόπλων δυνάμεων δόθηκε στο Μαυροβούνιο, ενώ το μεγαλύτερο μέρος τους παρέμεινε στη Σερβία. Το Μαυροβούνιο κληρονόμησε το πολεμικό ναυτικό και η Σερβία έγινε μεσόγεια.

Έμβλημα
-------

Το έμβλημα των ενόπλων δυνάμεων όπως εξελίχθηκε με το πέρασμα του χρόνου.

* 1992–20031992–2003
* 2003–20062003–2006

Δείτε επίσης
------------

* Πόλεμος της Βοσνίας
* Πόλεμος του Κοσόβου

Παραπομπές
----------

1. ↑  Yugoslavia Ground Forces globalsecurity.org
2. ↑  Crisis in the Balkans: The Blockade, by Steven Lee Mayers, The New York Times, May 5, 1999
3. ↑  Between Milosevic and the West, Montenegro's balance of fear, by Anna Husarska The New York Times, April 17, 1999
4. ↑  UAV Remains in Yugoslavia

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
--------------------

* Vojska Srbije i Crne Gore
* Vojska Jugoslavije


|  |  |
| --- | --- |
| CC-BY-SA Μετάφραση | Στο λήμμα αυτό έχει ενσωματωθεί κείμενο από το λήμμα Serbia and Montenegro Military Forces  της Αγγλικής Βικιπαίδειας, η οποία διανέμεται υπό την GNU FDL και την CC-BY-SA 4.0. (ιστορικό/συντάκτες). |
Ο **Νικόλαος Α΄ Σανούδος** (Ιταλικά : *Niccolo*, πέθανε το 1341) μέλος του Οίκου των Σανούδων και 5ος Δούκας του Αρχιπελάγους (1323 - 1341) ήταν μεγαλύτερος γιος και διάδοχος του Γουλιέλμου Α΄ Σανούδου. Πολέμησε στην καταστροφική Μάχη του Αλμυρού (15 Μαρτίου 1311) στο πλευρό του Δούκα των Αθηνών Γκωτιέ Ε΄ του Μπριέν που ήταν κουνιάδος του, ήταν ένας από τους ελάχιστους ευγενείς που δραπέτευσαν κερδίζοντας την ζωή και την ελευθερία του.

Υπηρεσίες στον πρίγκιπα της Αχαΐας
----------------------------------

Ο Πρίγκιπας της Αχαΐας Ιωάννης της Γραβίνας έφτασε στην Πελοπόννησο (1325) με σκοπό να ανακτήσει τα εδάφη που είχε χάσει από την Βυζαντινή Αυτοκρατορία, ο Νικόλαος Σανούδος σαν υποτελής του πριγκιπάτου ήρθε να τον υποστηρίξει. Ο Ιωάννης της Γραβίνας πολιόρκησε το κάστρο στην Καρύταινα με τον Νικόλαο δίπλα του, την άνοιξη του 1326 ο Ιωάννης της Γραβίνας εγκατέλειψε τον Μοριά αφήνοντας την διοίκηση του στρατού του στον Νικόλαο. Είχε σημαντικές επιτυχίες απέναντι στον υπεράριθμο Βυζαντινό στρατό που λεηλατούσε το πριγκιπάτο, στην συνέχεια εγκατέλειψε τον Μοριά. Ο Νικόλαος Σανούδος ήταν ο τελευταίος Δούκας του Αρχιπελάγους που διετέλεσε Φράγκος στρατηγός σε επιχειρήσεις στην ηπειρωτική Ελλάδα.
Οι ληστρικές επιδρομές των Τούρκων πειρατών τον ανάγκασαν να κλείσει ειρήνη με τον Βυζαντινό αυτοκράτορα Ανδρόνικο Γ΄ Παλαιολόγο (1329), αργότερα έκανε ανακωχή και με τους Τούρκους (1332)

Οικογένεια
----------

Ο Νικόλαος Α΄ Σανούδος παντρεύτηκε την Ιωάννα του Οίκου της Μπριέν, θυγατέρα του Ούγου της Μπριέν και της δεύτερης συζύγου του Ελένης Αγγελίνας Κομνηνής. Η Ιωάννα ήταν μικρότερη ετεροθαλής αδελφή του δούκα των Αθηνών Γκωτιέ Ε΄ του Μπριέν και θεία του Γκωτιέ ΣΤ΄ του Μπριέν τελευταίου δούκα των Αθηνών από τον Οίκο της Μπριέν. Δεν απέκτησαν παιδιά και τον διαδέχθηκε ο δεύτερος αδελφός του Ιωάννης. Ο μικρότερος αδελφός του Μάρκος έγινε Άρχοντας της Μήλου.

Παραπομπές
----------

1. ↑  Frazee 1988, p. 38.
2. ↑  Bon 1969, p. 206.
3. ↑  Topping 1975, pp. 122–123.
4. ↑  Frazee 1988, p. 39.

Πηγές
-----

* Bon, Antoine (1969). La Morée franque. Recherches historiques, topographiques et archéologiques sur la principauté d’Achaïe (in French). Paris: De Boccard.
* Frazee, Charles A. (1988). The Island Princes of Greece. The Dukes of the Archipelago. Amsterdam: Adolf M. Hakkert.
* Loenertz, Raymond-Joseph (1975). Les Ghisi, dynastes vénitiens dans l'Archipel (1207-1390) (in French). Florence: Olschki.
* Setton, Kenneth M. (1976). The Papacy and the Levant (1204–1571), Volume I: The Thirteenth and Fourteenth Centuries. Philadelphia: The American Philosophical Society.
* Topping, Peter (1975). "The Morea, 1311–1364". In Hazard, Harry W. A History of the Crusades, Volume III: The fourteenth and fifteenth centuries. University of Wisconsin Press.

|  |
| --- |
| Νικόλαος Α΄ Σανούδος **Οίκος των Σανούδων** **Θάνατος:** 1341 |
| Βασιλικοί τίτλοι |
| ΠροκάτοχοςΓουλιέλμος Α΄ Σανούδος | **Δούκας του Αρχιπελάγους**1323 - 1341 | ΔιάδοχοςΙωάννης Α΄ Σανούδος |
Ο **Γεώργιος Γ΄**, γεωργιανά: გიორგი III, (απεβ. το 1639), της δυναστείας των Βαγρατιδών της Γεωργίας, ήταν βασιλιάς τού Ιμερέτι από το 1605 έως το 1639.

Βιογραφία
---------

Ο Γεώργιος ήταν φυσικός, ετεροθαλής αδελφός τού Ροστόμ του Ιμερέτι, τον οποίο διαδέχτηκε το 1605, αλλά η εξουσία του αμφισβητήθηκε σοβαρά από τον ενεργητικό πρίγκιπα της Μινγκρέλια, Λέωνν Β΄ Νταντιάνι, του οποίου την αυξανόμενη επιρροή στις δυτικές Γεωργιανές πολιτείες ο Γεώργιος προσπάθησε να περιορίσει, χωρίς καμία. επιτυχία. Το 1623 ο Λέβαν, με έναν συνδυασμένο στρατό Μινγκρελίας-Αμπχαζίας, προκάλεσε βαριά ήττα στα βασιλικά στρατεύματα. Στην αναζήτησή του για συμμάχους, ο Γεώργιος δημιούργησε στενούς δεσμούς με τον ισχυρό ευγενή της Ανατολικής Γεωργίας Γκιόργκι Σαακάντζε, ο οποίος χρησιμοποίησε μία Ιμερετική δύναμη στον αγώνα του εναντίον τού βασιλιά Τεϊμουράζ Α΄ τού Καχέτι. Μετά την ήττα τού Σαακάντζε το 1626, ο Γεώργιος έκανε συμμαχία με τον Tεϊμουράζ και κανόνισε έναν γάμο μεταξύ τού γιου του, Aλεξάνδρου (Γ΄) και της κόρης τού Τεϊμουράζ, Νταρεγιάν (1629). Ωστόσο αυτό δεν κατάφερε να τερματίσει τη φεουδαρχική αναρχία στο Ιμερέτι και η αναταραχή συνεχίστηκε. Αργότερα στη βασιλεία του, ο Γεώργιος Γ΄ εκστράτευσε ξανά κατά του Λέβαν Νταντιάνι, αλλά ηττήθηκε και αιχμαλωτίστηκε. Εξαγοράστηκε από τον γιο του Αλέξανδρο, αλλά ο Γεώργιος δεν έζησε πολύ και απεβίωσε το 1639.

Οικογένεια
----------

Νυμφεύτηκε κάποια Ταμάρ (απεβ. το 1639). Είχε τέσσερις γιους και μια κόρη:

* Αλέξανδρος Γ΄ (1609–1 Μαρτίου 1660), βασιλιάς τού Ιμερέτι.
* Ροστόμ (άκμασε το 1619 - 1639).
* Mαμούκα (απεβ. το 1654), στρατιωτικός διοικητής.
* Μπέρι, Αρχιεπίσκοπος τού Γκελάτι ως Συμεώνν Γκενατέλι (φλ. 1639)·
* Χβαράμζε (άκμασε το 1619–1626), παντρεύτηκε τον Aβταντίλ Σαακαντζέ (απεβ. το 1629), γιο τού Γκιόργκι Σαακάντζε.

Βιβλιογραφικές αναφορές
-----------------------

* (in ρωσική) Вахушти Багратиони (Vakhushti Bagrationi) (1745). История Царства Грузинского: Жизнь Имерети.

Παραπομπές
----------

1. ↑  Leo van de Pas: (Αγγλικά) *Genealogics*. 2003.
Αυτό το λήμμα αφορά το μυθολογικό πρόσωπο.  Για άλλες χρήσεις, δείτε: Ίκαρος (αποσαφήνιση).

Στην ελληνική μυθολογία με το όνομα **Ίκαρος** είναι κυρίως γνωστός ο γιος του εξόριστου στην Κρήτη Αθηναίου Δαίδαλου. Μαζί με τον πατέρα του έμεινε στην αυλή του Μίνωα, ο οποίος είχε αναθέσει στον επιδέξιο και πολύτεχνο Δαίδαλο να κατασκευάσει το Λαβύρινθο, για να φυλακίσει μέσα σ` αυτόν το Μινώταυρο. Ύστερα από λίγο όμως ο Δαίδαλος έπεσε στη δυσμένεια του βασιλιά, που φυλάκισε και τον κατασκευαστή του Λαβύρινθου μέσα στο κατασκεύασμά του. Κατόρθωσε όμως να αποδράσει, βάζοντας σε ενέργεια την ευφυΐα του. Κατασκεύασε φτερά για τον εαυτό του και για τον Ίκαρο, με τα οποία οι δύο άνδρες πέταξαν στον ουρανό και απομακρύνθηκαν από την Κρήτη. Ο Δαίδαλος έφτασε στον Καμικό της Σικελίας, όπου κατοικούσε ο βασιλιάς Κώκαλος. Ο Ίκαρος παρά τις συμβουλές και οδηγίες του πατέρα του, ο οποίος του έλεγε να μη πλησιάζει κοντά στον ήλιο πέταξε σε μεγάλο ύψος.Έτσι τα κέρινα φτερά του έλιωσαν από την ηλιακή θερμότητα και έπεσε στη θάλασσα, η οποία από τότε ονομάζεται Ικάριο Πέλαγος. Η πτώση αυτή θυμίζει τις πτώσεις του Φαέθοντα και ιδίως του Βελλερoφόντη, ο οποίος, όπως και ο Ίκαρος, ήταν ήρωας φτερωτός.

Παραπομπές
----------

1. ↑  Εκδοτική Αθηνών: Ελληνική Μυθολογία, 5 τόμοι< Αθήνα 1977

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
--------------------

|  |  |
| --- | --- |
| Commons logoCommons logo | Τα Wikimedia Commons έχουν πολυμέσα σχετικά με το θέμα   **Ίκαρος** |


|  |  |
| --- | --- |
| wiktionary logowiktionary logo | Το *Βικιλεξικό* έχει σχετικό λήμμα:  **Ίκαρος**  |

  


|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
| Καθιερωμένοι όροι | 
* WorldCat
* VIAF: 236615008
* LCCN: no2018031326
* GND: 11863979X
* SUDOC: 027336484
* NKC: jo20201091956

 |

 |
Ο **Νικόλαος**, βουλγαρ.: Никола (10ος αι.) ήταν μάλλον Αρμενικής καταγωγής *κόμης* και τοπικός ηγεμόνας της Βουλγαρίας. Έγινε ο γενάρχης της Δυναστείας των Κομητόπουλων (= γιών του κόμη). 

Η επιγραφή αναφέρει ότι ο Νικόλαος και η Ριψίμη είταν γονείς του Ααρών, πατέρα του Ιβάν Βλαντισλάβ. Εθνικό ΙΣτορικό Μουσείο της Βουλγαρίας.

Βιογραφία
---------

Σύμφωνα με τον Αρμένιο χρονικογράφο Στέφανο του Ταρόν, η οικογένεια καταγόταν από το Ντερντγιάν της Αρμενίας. Νυμφεύτηκε τη Ριψίμη, που θεωρείται κόρη του Ασώτιος Β΄ της Αρμενίας. Ωστόσο ο Ασότ Β΄ και η σύζυγός του Μαρία του Κάχεν δεν είναι γνωστό ότι είχαν παιδιά. 

Ο Νικόλαος και η Ριψίμη είχαν τέσσερις γιους, που είναι γνωστοί με το συλλογικό όνομα *Κομητόπουλοι*, γιοί του κόμη, αρμενικά կոմսաձագ Κομσαγιάγκ. Κάποια στιγμή στη δεκαετία του 970 -η ακριβής ημερομηνία και ασαφής και αμφισβητήσιμη- οι αδελφοί ξεκίνησαν μία επιτυχή εξέγερση εναντίον της Ρωμανίας, που είχε πρόσφατα ανακαταλάβει τη Βουλγαρία. Στην αρχή κυβέρνησαν από κοινού. Από τα αδέλφια, ο Δαυίδ και ο Μωυσής σκοτώθηκαν σε μάχη· ο Ααρών σκοτώθηκε από τον Σαμουήλ, έτσι ο τελευταίος έμεινε ο αναμφίβολος ηγεμόνας της Βουλγαρίας, που την κυβέρνησε ως τσάρος το διάστημα 996-1014.

Δεν γνωρίζουμε κάτι άλλο από αυτά για τον Νικόλαο. Ίσως διοίκησε τη Σερδική (νυν Σόφια) ή, σύμφωνα με άλλες πηγές, ήταν τοπικός κόμης στην περιοχή των σημερινών Σκοπίων. Το 992/3 ο Σαμουήλ ανείγηρε στο Γερμανό, κοντά στη λίμνη Πρέσπα, μία επιγραφή σε ανάμνηση των γονέων του και του αδελφού του Δαυίδ.

Οικογένεια
----------

Νυμφεύτηκε τη Ριψίμη, ίσως κόρη του Ασώτιος Β΄ της Αρμενίας, από τον Οίκο των Βαγρατιδών, και είχε τέκνα:

* Δαυίδ απεβ. 975, κυβέρνησε την περιοχή της Πρέσπας και Καστοριάς.
* Μωυσής απεβ. 976, κυβέρνησε την περιοχή γύρω από τον Στρυμώνα.
* Ααρών απεβ. 976, κυβέρνησε τη Σερδική (Σόφια).
	+ Ιβάν Βλαντισλάβ απεβ. 1018, τσάρος της Βουλγαρίας.
* Σαμουήλ απεβ. 1014, τσάρος της Βουλγαρίας.
	+ Γαβριήλ Ρωμανός απεβ. 1015, τσάρος της Βουλγαρίας.

Αναφορές σε πηγές
-----------------

1. ↑  p67300.htm#i672997. Ανακτήθηκε στις 7  Αυγούστου 2020.
2. 1 2 3 4  Darryl Roger Lundy: (Αγγλικά) *The Peerage*.

Πηγές
-----

* Kazhdan, Alexander, ed. (1991). The Oxford Dictionary of Byzantium. Oxford University Press. ISBN 978-0-19-504652-6. Missing or empty |title= (help)
* Lilie, Ralph-Johannes; Ludwig, Claudia; Zielke, Beate; Pratsch, Thomas, eds. (2013). Prosopographie der mittelbyzantinischen Zeit Online. Berlin-Brandenburgische Akademie der Wissenschaften. Nach Vorarbeiten F. Winkelmanns erstellt (in German). De Gruyter. Missing or empty |title= (help)
Ο **Γιώργος Κατσίμπας** (Καρούτες Φωκίδας 1913 - Αθήνα 27 Μαρτίου 2000) του Θωμά ήταν Έλληνας αντιστασιακός, στρατιωτικός και συγγραφέας.

Βιογραφία
---------

Φοίτησε στη Σχολή των Ευελπίδων και αποφοίτησε με το βαθμό του Ανθυπολοχαγού. Πολέμησε στην Αλβανία. Υπήρξε ένας από τους πρώτους αντάρτες του ΕΛΑΣ. Του δόθηκε ο βαθμός του Ταγματάρχη. Το 1942 παρέλαβε τους πρώτους 'Αγγλους σαμποτέρ στη Γκιώνα, οι οποίοι ανατίναξαν τη γέφυρα του Γοργοποτάμου. Έπειτα από τη Συμφωνία της Βάρκιζας υπέστη διώξεις και φυλακίστηκε επί 7 χρόνια. Εξελέγη βουλευτής Φωκίδας με την ΕΔΑ στις εκλογές του 1958. Το 1985 του απονεμήθηκε ο βαθμός του συνταγματάρχη ε.α. Ήταν συγγραφέας  , μέλος της Εταιρείας Ελλήνων Λογοτεχνών. Έγραψε πολλά ποιήματα και πεζογραφήματα όπως το "Επέζησα και Μιλώ", "Ανθυπολοχαγός χωρίς 'Αστρα", "'Οταν ο 'Ανθρωπος Ραπίζεται" κλπ.

Πέθανε σε ηλικία 87 ετών και ετάφη στην ιδαίτερη πατρίδα του, τις Καρούτες Φωκίδας.

Ο αδερφός του, Χαρίλαος Κατσίμπας, ήταν ενωματάρχης της Χωροφυλακής και σκοτώθηκε (κάηκε ζωντανός) από τους Ιταλούς στο Μικρό Χωριό Ευρυτανίας το 1942. Ο παππούς του ήταν Χιλίαρχος στην εποχή του 'Οθωνα.

Σύμφωνα με μαρτυρία του Καπετάν Νικηφόρου, ο Γεώργιος Κατσίμπας - με προσωπική παρέμβαση στον 'Αρη Βελουχιώτη - έσωσε τη ζωή του μετέπειτα διαβόητου δωσίλογου Λενή στο Μαυρολιθάρι τον Ιανουάριο του 1943, όταν ο τελευταίος συνελήφθη από τον ΕΛΑΣ ως ζωοκλέφτης. 

Σύμφωνα με μαρτυρία του Ευθ. Ταλάντη τα περί παρέμβασης του Γ. Κατσίμπα στον Άρη Βελουχιώτη δεν είναι ακριβή. Όπως και ότι συνελήφθη ως ζωοκλέπτης, γιατί ήταν ήδη ενταγμένος στον ΕΛΑΣ. Ο Λενής που ανήκε μέχρι το Μαυρολιθάρι στον ΕΛΑΣ οδηγήθηκε προς εκτέλεση μετά από παρέμβαση του Τζαβέλα πρώην ληστή που πέρασε στον ΕΛΑΣ. Ήταν θανάσιμοι εχθροί από τις φυλακές όπου συνευρέθηκαν. Ήταν ο Θύμιος Μπάφας, Σεγδιτσιώτης και συγγενής του, αυτός που χαλάρωσε τα δεσμά του και έτσι καθώς οδηγείτο για εκτέλεση κατόρθωσε να διαφύγει.

Παραπομπές
----------

1. ↑  Ριζοσπάστης[*νεκρός σύνδεσμος*], Θάνατος αγωνιστή, ηλεκτρονική έκδοση, 28-3-2000, ανάκτηση 16-7-2015.
2. ↑  i1 Μαΐου 1958- Οι εκλογές που έκαναν την αριστερά αξιωματική αντιπολίτευση και ο Παπαδόπουλος, Onalert.gr, 11-5-2013.
3. ↑  Πάνος Κρίκης, ΜΟΝΟΓΡΑΦΙΑ - Η ΑΡΙΣΤΕΡΗ ΔΙΑΝΟΗΣΗ ΣΤΑ ΧΡΟΝΙΑ ΤΟΥ ΜΕΣΟΠΟΛΕΜΟΥ ΚΑΙ ΤΗΣ ΕΘΝΙΚΗΣ ΕΑΜΙΚΗΣ ΑΝΤΙΣΤΑΣΗΣ Αρχειοθετήθηκε 2017-03-17 στο Wayback Machine. 10-3-2012, ανάκτηση 16-7-2015.
Η **Ίλε Κουκ** (γεννήθηκε στις 18 Νοεμβρίου 1937, στο Τάρτου) είναι Εσθονή βοτανολόγος.

Εκπαίδευση και καριέρα
----------------------

Γεννήθηκε στο Τάρτου και αποφοίτησε από το Πανεπιστήμιο του Τάρτου το 1960. Την περίοδο 1960-1962 συνέχισε να δουλεύει στο πανεπιστήμιο. Επίσης, εργάστηκε στο Ινστιτούτο Πειραματικής Βιολογίας της Ακαδημίας Επιστημών της Εσθονικής ΣΣΔ.

Από το 1965 έως το 1975 εργάστηκε ως μέλος στο ερευνητικό προσωπικό του Βοτανικού Κήπου του Τάλιν. Από το 1976 έως το 1996, εργάστηκε στο Εσθονικό Ινστιτούτο Δασικής, και από το 1996, έχει δουλέψει στο Ινστιτούτο Περιβαλλοντικής Προστασίας του Εσθονικού Πανεπιστήμιου των Επιστημών της Ζωής.

Έρευνα
------

Η Κουκ έχει ασχοληθεί με τα προστατευόμενα φυτά και τα ενδημικά καλλωπιστικά φυτά της Εσθονίας. Επίσης, έχει ασχοληθεί με την κατανομή των σπάνιων και προστατευόμενων φυτών, την βιολογία, την παρακολούθηση και την προστασία.

Είναι μία από τους ιδρυτές και διευθυντικό μέλος της Εσθονικής Λέσχης Προστασίας των Ορχιδέων (*Eesti Orhideekaitse Klubi*).

Η Κουκ είναι μέλος της Ομάδας Εμπειρογνωμόνων της Βόννης για την χλωρίδα. Επίσης, ήταν μια από τους συγγραφείς του "Εσθονικού Κόκκινου Βιβλίου", που ιδρύθηκε το 1998.

Προσωπική ζωή
-------------

Έχει παντρευτεί τον βοτανολόγο Έριχ Κουκ.

Επιλεγμένες εκδόσεις
--------------------

* Kukk, Ülle (1972). *Looduslikke dekoratiivtaimi*. Tallinn: Valgus.  (Η αγγλική έκδοση δημοσιεύτηκε στην Νέα Υόρκη)
* Kukk, Ülle (2003). «The distribution of Ligularia sibirica (L.) Cass. in Estonia and changes in its population.» (PDF). *Biuletyn Ogrodów Botanicznych* **12**: 11–22. Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 2011-09-11.. Ανακτήθηκε στις 10 December 2010.

Παραπομπές
----------

1. ↑  Pilt, Indrek· Kukk, Ülle (Δεκεμβρίου 2002) [2002]. *Pulsatilla patens and Pulsatilla pratensis (Ranunculaceae) in Estonia: distribution and ecology*. **51** (Proceedings of the Estonian Academy of Sciences, Biology and Ecology έκδοση). σελίδες 242–256. Ανακτήθηκε στις 9 Δεκεμβρίου 2010.
2. ↑  «Proceedings of the Estonian Academy of Sciences. Biology. Ecology Volume 51 No. 4 December 2002». Ανακτήθηκε στις 9 Δεκεμβρίου 2010.
3. ↑  Kull, Tiiu· Kukk, Toomas· Malle, Leht· Heljo, Krall· Kukk, Ülle· Kull, Kalevi· Kuusk, Vilma (1 Φεβρουαρίου 2002). *Distribution trends of rare vascular plant species in Estonia* (pdf) (Biodiversity and Conservation). 2. **11**. Netherlands: Springer. σελίδες 171–196. doi:10.1023/A:1014564521151. [*νεκρός σύνδεσμος*]
4. ↑  «Red Data Book of Estonia». Ανακτήθηκε στις 10 Δεκεμβρίου 2010.

  


|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
| Καθιερωμένοι όροι | 
* VIAF: 5028149544598900490005

 |

 |