recursal/SuperWikiNEXT-32B huggingface dataset:
Το **BYD M6** είναι ένα μεσαίο αυτοκίνητο που παρήχθη από την κινεζική αυτοκινητοβιομηχανία BYD Auto, μεταξύ του 2010 και του 2015, και ανήκει στην κατηγορία των μεσαίων πολυμορφικών (MPV). Πρόκειται για αντίγραφο του Toyota Previa τρίτης γενιάς, χωρίς να έχει ληφθεί σχετική άδεια. Αντικαταστάθηκε από το BYD Song Max, το οποίο κυκλοφόρησε για πρώτη φορά στην Κίνα τον Σεπτέμβριο του 2017.

Εισαγωγή
--------

Η πρώτη επίσημη παρουσίαση έγινε στο Σαλόνι Αυτοκινήτου στο Πεκίνο στις 29 Σεπτεμβρίου 2010 και κυκλοφόρησε σχεδόν αμέσως στην Κίνα. Σημειωτέον ότι το M6 ήταν το πρώτο πολυμορφικό αυτοκίνητο στην ιστορία της BYD Auto.

Το ζήτημα της αντιγραφής
------------------------

BYD M6 στη Σαγκάη, Κίνα, τον Απρίλιο του 2012.
Η εισαγωγή του μοντέλου, ωστόσο, πυροδότησε πλήθος από αρνητικά σχόλια στον διεθνή Τύπο αυτοκινήτου, καθώς το αρχικό του ντιζάιν ήταν ουσιαστικά ένα σχεδόν πανομοιότυπο αντίγραφο του Toyota Previa τρίτης γενιάς. Μέσα στο 2014 όμως, το M6 υπέστη μια εκτενή αισθητική ανανέωση, που του προσέδωσε μια εμφανώς διαφορετική εμφάνιση.

Αναφορές
--------

1. ↑  «Spot the fakes at the Shanghai Auto Show 2009 - Page 10 - Cars». Cnet.com.au.

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
--------------------

|  |  |
| --- | --- |
| Commons logoCommons logo | Τα Wikimedia Commons έχουν πολυμέσα σχετικά με το θέμα   **BYD M6** |

* Η επίσημη ιστοσελίδα του BYD M6 (στα κινέζικα) Αρχειοθετήθηκε 2012-09-02 στο Wayback Machine.
Το **Μιτσπέ Γεριχό** (εβραϊκά: מִצְפֵּה יְרִיחוֹ, σημ.: *Παρατηρητήριο Ιεριχούς*) είναι θρησκευτικός ισραηλινός οικισμός στη Δυτική Όχθη του Ισραήλ, στο Διαμέρισμα Ιουδαίας και Σαμάρειας, δίπλα στην αραβική πόλη Ιεριχώ, από όπου πήρε και το όνομά του. Βρίσκεται 20 χλμ ανατολικά της Ιερουσαλήμ και 10 χλμ ανατολικά του Μααλέ Αντουμίμ κατά μήκος της εθνικής οδού 1 στην Ιουδαϊκή Έρημο. Είναι οργανωμένος ως κοινοτικός οικισμός και υπάγεται στη δικαιοδοσία του Περιφερειακού Συμβουλίου Ματέχ Μπινιαμίν. Το 2021 είχε πληθυσμό 2.638 κατοίκους.

Το 2009, ο πληθυσμός του Μιτσπέ Γεριχό αυξήθηκε με ετήσιο ρυθμό 5,6%. Από το 2010, κατοικούν στην πόλη περισσότερες από 450 οικογένειες.

Δείτε επίσης
------------

* Ιεριχώ
* Διαμέρισμα Ιουδαίας και Σαμάρειας
* Δυτική Όχθη

Παραπομπές
----------

1. ↑  Michael Green (3 April 2009). «Crossing over?». *The Jerusalem Post*.. Ανακτήθηκε στις 10 September 2012.
Το **BYD S8** ήταν ένα σπορ καμπριολέ αυτοκίνητο που παρήχθη από την κινεζική αυτοκινητοβιομηχανία BYD Auto, τα έτη 2009 και 2010. Αρχικά, είχε παρουσιαστεί ως ένα πρωτότυπο αυτοκίνητο (concept car) στο Σαλόνι Αυτοκινήτου της Σαγκάης το 2006, υπό την ονομασία BYD F8.

Αισθητική
---------

Το πίσω μέρος του BYD S8 της αρχικής λεζάντας.
Το μοντέλο είναι 2-πορτο hardtop convertible, καθώς φέρει αναδιπλούμενη οροφή από χάλυβα. Η αισθητική του στο πίσω μέρος θυμίζει έντονα αυτήν του, παρόμοιας φιλοσοφίας κάμπριο αμαξώματος, Renault Mégane CC, ενώ στο μπροστινό μέρος μοιάζει έντονα με την Mercedes-Benz CLK-Class W209, χωρίς να έχει ληφθεί σχετική άδεια για κανένα από αυτά τα σχεδιαστικά στοιχεία.

Μηχανικά
--------

Το BYD S8 έχει την κίνηση στους μπροστινούς τροχούς, ενώ ο μοναδικός κινητήρας του είναι 2.0 λίτρων, 4-κύλινδρος σε σειρά (I4) βενζίνης.

Πωλήσεις
--------

Μέσα στο 2009 το μοντέλο πούλησε 96 αντίτυπα και μόλις 7 αντίτυπα το έτος 2010. Ως αποτέλεσμα, η παραγωγή του διακόπηκε μέσα στο ίδιο έτος, έχοντας πουλήσει συνολικά μόλις 103 αυτοκίνητα, σχεδόν όλα στην εγχώρια αγορά, καθώς διατέθηκε κυρίως στην Κίνα.

Αναφορές
--------

|  |  |
| --- | --- |
| Commons logoCommons logo | Τα Wikimedia Commons έχουν πολυμέσα σχετικά με το θέμα   **BYD S8** |

1. ↑  «BYD S8 Convertible: A Chinese Chopstick Dumpling Deathtrap». *Jalopnik*. 15 Απριλίου 2009. Ανακτήθηκε στις 30 Απριλίου 2015.
2. ↑  «Another Chinese copy, the BYD F8». *Motor Authority*. 31 Οκτωβρίου 2006. Ανακτήθηκε στις 30 Απριλίου 2015.
3. ↑  «Sales figures for the BYD S8 in China». *Carsalebase*. Ανακτήθηκε στις 13 Απριλίου 2019.
Εορτασμοί για την ημέρα του Αγ. Πατρικίου στην Ουάσινγκτον, 2018
**Ημέρα του Αγίου Πατρικίου**, ή η Γιορτή του Αγίου Πατρικίου (Ιρλανδικά: *Lá Fhéile Pádraig*, "Η Ημέρα της Εορτής του Πατρικίου"), είναι μια πολιτιστική και θρησκευτική εορτή που λαμβάνει χώρα την 17η Μαρτίου, την επέτειο του θανάτου, κατά την παράδοση, του Αγίου Πατρικίου (Saint Patrick) (περ. 385–461 μ.Χ. ), του σημαντικότερου Προστάτη Αγίου της Ιρλανδίας. 

Η Ημέρα του Αγίου Πατρικίου ανακηρύχθηκε επίσημη χριστιανική αργία στις αρχές του 17ου αιώνα και τηρείται από την Καθολική Εκκλησία, την Αγγλικανική Εκκλησία (και ιδίως στην προτεσταντική Εκκλησία της Ιρλανδίας), την Ανατολική Ορθόδοξη Εκκλησία, και τη Λουθηρανική Εκκλησία. Η ημέρα μνημονεύει τον Άγιο Πατρίκιο και την άφιξη του Χριστιανισμού στην Ιρλανδία, και αποτελεί αφορμή για εορτασμό του ιρλανδέζικου πολιτισμού και καταγωγής σε όλον τον πλανήτη. Οι εορτασμοί περιλαμβάνουν γενικά παρελάσεις και φεστιβάλ, εκδηλώσεις που καλούνται céilithe, και τη χρήση του πράσινου χρώματος ή του τριφυλλιού (shamrocks) σε ενδύματα και αξεσουάρ. Οι δε χριστιανοί παρακολουθούν λατρευτικές λειτουργίες  προς τιμήν του Αγίου και οι περιορισμοί της Νηστείας της Σαρακοστής επί του φαγητού και της κατανάλωσης αλκοόλ αίρονται για την ημέρα, γεγονός το οποίο έχει ευνοήσει τη σύνδεση της παράδοσης με αυξημένη κατανάλωση αλκοόλ.

Η Ημέρα του Αγίου Πατρικίου είναι επίσημη αργία στη Δημοκρατία της Ιρλανδίας, τη Βόρεια Ιρλανδία, την καναδική Επαρχία της Νέας Γης και Λαμπραντόρ (Newfoundland and Labrador), και τη Βρετανική Υπερπόντια Κτήση της Μονσεράτ (Μοντσερράτ). Επίσης εορτάζεται σε πολλές άλλες χώρες, όπου υπάρχει ικανή ιρλανδική διασπορά, ιδιαίτερα στη Μεγάλη Βρετανία, τον Καναδά, τις Ηνωμένες Πολιτείες της Αμερικής, την Αργεντινή, την Αυστραλία και τη Νέα Ζηλανδία. 
Η Ημέρα του Αγίου Πατρικίου εορτάζεται σε περισσότερες χώρες από οποιαδήποτε άλλη εθνική εορτή. Οι σύγχρονοι εορτασμοί έχουν ιδιαίτερα επηρεαστεί από τους εορτασμούς της Ιρλανδικής διασποράς, ιδιαίτερα εκείνοι στη Βόρεια Αμερική. Τα τελευταία χρόνια, η ημέρα του Αγίου Πατρικίου έχει δεχτεί σημαντική κριτική για την υπερβολική εμπορευματικοποίησή της και για την προώθηση αρνητικών στερεοτύπων των Ιρλανδών.
Τυπική ατμοπάνκ εμφάνιση.
Το **ατμοπάνκ** (αγγλικά: **steampunk**) είναι υποείδος της επιστημονικής φαντασίας που παρουσιάζει τεχνολογία και αισθητικό σχεδιασμό εμπνευσμένο από τις βιομηχανικές ατμοκίνητες μηχανές του 19ου αιώνα. Παρόλο που η έννοιά του συγχέεται μερικές φορές με αυτή του είδους κυβερνοπάνκ, τα ατμοπάνκ έργα είναι συχνά τοποθετημένα στην εναλλακτική ιστορία της βρετανικής Βικτωριανής εποχής ή της αμερικανικής Άγριας Δύσης, σε ένα μέλλον όπου έχει επικρατήσει η δύναμη του ατμού ή σε έναν φανταστικό κόσμο που χρησιμοποιεί ευρέως αυτή τη δύναμη. Επίσης, στους κόσμους με ατμοπάνκ υπόβαθρο επικρατεί μια πιο αισιόδοξη προσέγγιση στις ικανότητες του ανθρώπου, ενώ το κυβερνοπάνκ συνδέεται με τη δυστοπία.

Ο όρος «ατμοπάνκ» επινοήθηκε τη δεκαετία του 1980 από τον Αμερικανό συγγραφέα επιστημονικής φαντασίας, Κέβιν Ουέιν Τζίτερ.

Παραπομπές
----------

1. ↑  «steampunk | Definition of steampunk in English by Oxford Dictionaries». *Oxford Dictionaries | English*. Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 23 Σεπτεμβρίου 2017. Ανακτήθηκε στις 15 Δεκεμβρίου 2018.
2. ↑  Seed, David (15 Απριλίου 2008). *A Companion to Science Fiction*. John Wiley & Sons. ISBN 9781405144582.
3. ↑  «Difference Between Cyberpunk and Steampunk | Difference Between | Cyberpunk vs Steampunk» (στα Αγγλικά). Ανακτήθηκε στις 15 Δεκεμβρίου 2018.
4. ↑  Castro, Adam-Troy (14 Δεκεμβρίου 2012). «Cyberpunk, steampunk and now stitchpunk? Your guide to 11 sci-fi punks». *SYFY WIRE* (στα Αγγλικά). Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 4 Ιουνίου 2018. Ανακτήθηκε στις 15 Δεκεμβρίου 2018.
5. ↑  «K.W. Jeter (Creator)». *TV Tropes*. Ανακτήθηκε στις 15 Δεκεμβρίου 2018.
6. ↑  «The Birth of Steampunk». *Boing Boing* (στα Αγγλικά). Ανακτήθηκε στις 15 Δεκεμβρίου 2018.

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
--------------------

|  |  |
| --- | --- |
| Commons logoCommons logo | Τα Wikimedia Commons έχουν πολυμέσα σχετικά με το θέμα   **Ατμοπάνκ** |

* steampunk.com, ιστοσελίδα για το ατμοπάνκ
Η **Nowatek** ( ρωσικά: Новатэк‎, μέχρι το 2003 ОАО ФИК Новафининвест, *OAO FIK Novafininwest* ) είναι ρωσική εταιρεία με έδρα το Τάρκο-Σαλέ, Δυτική Σιβηρία.

Είναι η μεγαλύτερη ιδιωτική ενεργειακή εταιρεία που παράγει και πουλά φυσικό αέριο και πετρέλαιο στη Ρωσία. Η εταιρεία ιδρύθηκε τον Αύγουστο του 1994 και είναι εισηγμένη στον δείκτη RTS στο Χρηματιστήριο της Μόσχας .

Το 2017, το πρώτο υγροποιημένο φυσικό αέριο έχει προγραμματιστεί να αποσταλεί από το Yamal LNG, ένα έργο υγροποίησης φυσικού αερίου στη Sabetta στη χερσόνησο Γιαμάλ.

Η Nowatek συμμετέχει στο έργο με 50,1 %. Εμπλέκονται οι Total και CNPC με 20% η καθεμία και το Silk Road Fund με 9,9 %.

Παραπομπές
----------

1. 1 2 3  Ανακτήθηκε στις 17  Σεπτεμβρίου 2020.
2. ↑  «About Us». Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 6 Μαΐου 2012. Ανακτήθηκε στις 10 Μαρτίου 2022.
3. ↑  [nzz.ch *Gasprom-Konkurrent Nowatek: «Viele unnötige Diskussionen»*] Check `|url=` value (βοήθεια). 6 Φεβρουαρίου 2017.
4. ↑  About the Project
**Τα χρονικά της Νάρνια: Ο ασημένιος θρόνος** (αγγλικά:*The Chronicles of Narnia: Silver Chair*) είναι ένα παιδικό μυθιστόρημα φαντασίας του Κλάιβ Στέιπλς Λιούις, το οποίο εκδόθηκε από τον Geoffrey Bles το 1953. Είναι το τέταρτό βιβλίο απο τα επτά μυθιστορήματα των Χρονικών της Νάρνια (1950–1956), ενώ στις πρόσφατες εκδόσεις είναι ο έκτος τόμος, οι οποίες είναι με βάση την χρονολογική ιστορία της Νάρνιας. Όπως και τα άλλα μυθιστορήματα, εικονογραφήθηκε από την Pauline Baynes και το έργο της διατηρήθηκε σε πολλές μεταγενέστερες εκδόσεις.

Το μυθιστόρημα βασίζεται κυρίως στον κόσμο της Νάρνια, δεκαετίες μετά τα γεγονότα που εξιστορούνται στο βιβλίο Ο Ταξιδιώτης της Αυγής, αλλά λιγότερο από ένα χρόνο αργότερα στην Αγγλία. Ο Βασιλιάς Κάσπιαν Χ είναι πλέον γέρος, αλλά ο γιος του και ο μόνος κληρονόμος του, ο Πρίγκιπας Ρίλιαν, έχει εξαφανιστεί. Ο Ασλάν το λιοντάρι στέλνει δύο παιδιά από την Αγγλία στη Νάρνια σε μια αποστολή για την επίλυση του μυστηρίου: τον Ευστάθιο Σκραμπ, από το προηγούμενο βιβλίο , και την συμμαθήτρια του, την Τζιλ Πωλ.

Εξωτερικοί Σύνδεσμοι
--------------------

* Τα χρονικά της Νάρνια: Ο ασημένιος θρόνος στο worldcat
* Πρότυπο:Isfdb title
Ως **μήνας του μέλιτος** ονομάζεται διεθνώς το ταξίδι αναψυχής που κάνουν οι νεόνυμφοι αμέσως μετά την τέλεση του γάμου. Χωρίς ταξίδι, μήνας του μέλιτος ονομάζεται το αμέσως μετά τη σύζευξη χρονικό διάστημα που χαρακτηρίζεται από συναισθήματα αρμονίας και έρωτα.

Ετυμολογία
----------

Στα αγγλικά, η φράση honey moon, δηλαδή Σελήνη του μέλιτος, συναντάται για πρώτη φορά το 1546.

Ιστορία
-------

Αγγλική καρτ ποστάλ της δεκαετίας του 1910 όπου αναγράφεται η φράση "Φεύγουν για τον μήνα του μέλιτος"
Στον δυτικό πολιτισμό, το ταξίδι αναψυχής καθιερώνεται κυρίως στον 19ο αιώνα στη Μεγάλη Βρετανία ως έθιμο που εισάχθηκε από την Ινδία. Από εκεί εξαπλώθηκε και στην Ευρώπη, όπου το 1820 στη Γαλλία ονομάστηκε *voyage à la façon anglaise*, δηλαδή *Αγγλικό ταξίδι*. Το ταξίδι του μέλιτος όπως το συναντάμε σήμερα τυποποιήθηκε την εποχή της Μπελ Επόκ και έγινε η πρώτη μορφή του μαζικού τουρισμού, με δημοφιλέστατους προορισμούς τα παράλια της Μεσογείου στη Γαλλία και Ιταλία, καθώς και τις Ευρωπαϊκές μεγαλουπόλεις Ρώμη, Παρίσι, Λονδίνο, Βερόνα, Βενετία, Βιέννη και αλλού.

Παραπομπές
----------

1. ↑  «"Μήνας του μέλιτος". Το αρχαίο γαμήλιο έθιμο που τηρείται μέχρι σήμερα. Από που προήλθε η ονομασία του που κόστισε στον Αττίλα τη ζωή του καθώς πέθανε την ώρα του γαμήλιου σεξ». *ΜΗΧΑΝΗ ΤΟΥ ΧΡΟΝΟΥ*. 16 Σεπτεμβρίου 2020. Ανακτήθηκε στις 25 Νοεμβρίου 2021.
2. ↑  «honeymoon, n.» (στα αγγλικά). *OED Online* (Oxford University Press). .

Βιβλιογραφικές Πηγές
--------------------

* Urs Keller: *„Nur du und ich". Schweizer Brautpaare auf Hochzeitsreise*, in: Schweizerisches Archiv für Volkskunde, 103. Bd. (2007), S. 1–20 (Volltext)
**Τα χρονικά της Νάρνια: Ο ταξιδιώτης της αυγής** (αγγλικά:*The Chronicles of Narnia: The Voyage of the Dawn Treader*) είναι ένα παιδικό μυθιστόρημα υψηλής φαντασίας του ΚΣ Λιούις , που εκδόθηκε από τον Geoffrey Bles το 1952. Ήταν το τρίτο βιβλίο απο τα επτά μυθιστορήματα των Χρονικών της Νάρνια (1950–1956),αν και ο ΚΣ Λιούις είχε τελειώσει την συγγραφή του συγκεκριμένου μυθιστορήματος το 1950, πριν κυκλοφορήσει το πρώτο βιβλίο. Είναι ο πέμπτος τόμος στις πιο πρόσφατες εκδόσεις, οι οποίες αλληλουχίζονται σύμφωνα με την εσωτερική χρονολογία των μυθιστορημάτων. Όπως και όλα τα άλλα μυθιστορήματα, εικονογραφήθηκε από την Pauline Baynes και το έργο της διατηρήθηκε σε πολλές μεταγενέστερες εκδόσεις. Είναι το μόνο βιβλίο της Νάρνια που δεν έχει έναν κύριο κακό.

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
--------------------

* Τα χρονικά της Νάρνια: Ο ταξιδιώτης της αυγής στο worldcat
* Πρότυπο:Isfdb title

  


|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
| Καθιερωμένοι όροι | 
* VIAF: 315663134
* GND: 1205484043

 |

 |
**Τα χρονικά της Νάρνια: Η τελευταία μάχη** (αγγλικά:*The Chronicles of Narnia:The Last Battle*) είναι ένα παιδικό μυθιστόρημα υψηλής φαντασίας σε συγγραφή του ΚΣ Λιούις , που εκδόθηκε από τους The Bodley Head το 1956. Ήταν το έβδομο και τελευταίο μυθιστόρημα των Χρονικών της Νάρνια (1950–1956). Όπως και τα άλλα μυθιστορήματα της σειράς, εικονογραφήθηκε από την Pauline Baynes και το έργο της έχει διατηρηθεί σε πολλές μεταγενέστερες εκδόσεις. 

Το συγκεκριμένο μυθιστόρημα διαδραματίζεται σχεδόν εξ ολοκλήρου στον κόσμο της Νάρνια και τα Αγγλικά παιδιά που έχουν παίξει ρόλο στην ιστορία της Ναρνία φτάνουν σε αυτήν μόνο στη μέση της αφήγησης. Το βιβλίο αυτό επίσης διαδραματίζεται περίπου 200 χρόνια μετά τα γεγονότα του Ασημένιου Θρόνου και περίπου 2500 χρόνια πάλι στο σύμπααν της Νάρνια (και 49 χρόνια στη Γη) από τη δημιουργία του κόσμου που διηγείται το βιβλίο Ο ανεψιός του μάγου. Ένα ψεύτικο Ασλάν έχει δημιουργηθεί στα βορειοδυτικά σύνορα και η σύγκρουση μεταξύ αληθινών και ψευδών Ναρνιανών συγχωνεύεται με αυτήν μεταξύ της Narnia και του Calormen, των οποίων οι άνθρωποι λατρεύουν τον Tash. Καταλήγει με τον τερματισμό του κόσμου από τον Άσλαν, μετά από μια «τελευταία μάχη» που ουσιαστικά έχει χαθεί.

Εξωτερικοί Σύνδεσμοι
--------------------

* Τα χρονικά της Νάρνια: Η τελευταία μάχη στο worldcat
* Πρότυπο:Isfdb title
Ο **Αμφίλυτος** ο Ακαρνάν (αρχ.ελλ. *Ἀμφίλυτος* ) ήταν περίφημος αρχαίος Έλληνας μάντης του 6ου αιώνα π.Χ.. Καταγόταν από την Ακαρνανία, όπου και γεννήθηκε, αλλά είχε εγκατασταθεί στην Αττική.

Υπήρξε μάλλον ο προσωπικός μάντης του Πεισιστράτου και ο Ηρόδοτος αναφέρει έναν χρησμό του προς τον τύραννο κατά την πολιορκία της Παλλήνης. Ο Πλάτων στον διάλογό του *Θεαίτητος* αποκαλεί τον Αμφίλυτο «ημεδαπό», ένας χαρακτηρισμός που πιθανώς σημαίνει ότι ο Ακαρνάνας μάντης πιθανώς να είχε αποκτήσει δικαιώματα Αθηναίου πολίτη.

* Με το όνομα Αμφίλυτος αναφέρεται και ένας Βακχιάδης ευγενής από την αρχαία Κόρινθο (**Αμφίλυτος ο Κορίνθιος**), ο οποίος κατά τον Παυσανία ήταν ο πατέρας του επικού ποιητή Ευμήλου.

Παραπομπές
----------

1. ↑  Ηροδότου *Ιστορίαι*, Βιβλίο Α (Κλειώ), 62.4: *«ἐνθαῦτα θείῃ πομπῇ χρεώμενος παρίσταται Πεισιστράτῳ Ἀμφίλυτος ὁ Ἀκαρνὰν χρησμολόγος ἀνήρ,...»*
2. ↑  Πλάτωνος *Θεαίτητος*, 124
3. ↑  Παυσανίου *Ελλάδος περιήγησις*, Βιβλίο 1 («Κορινθιακά»), 1.1

Πηγές
-----

* Το ομώνυμο λήμμα στη *Νέα Ελληνική Εγκυκλοπαίδεια* «Χάρη Πάτση», τόμος 5, σελ. 238
Ποσοστό γονιμότητας (2020)
Η **Γενιά Άλφα** (**Generation Alpha** ή **Gen Alpha** για συντομία) IS A MID GEN η δημογραφική σειρά που διαδέχεται τη Γενιά Ζ. Οι ερευνητές και τα δημοφιλή μέσα χρησιμοποιούν τις αρχές της δεκαετίας του 2010 (2012) και τα μέσα της δεκαετίας του 2020 (2025). για να τη χωριοθετήσουν. Ονομάστηκε από το πρώτο γράμμα της ελληνικής αλφαβήτου. Η Γενιά Άλφα είναι η πρώτη που γεννήθηκε εξ ολοκλήρου τον 21ο αιώνα. Τα περισσότερα μέλη της είναι παιδιά των millennials.

Η περίοδος γέννησης των μελών της γενιάς, σηματοδοτείται από πτώση των ποσοστών γονιμότητας σε μεγάλο μέρος του κόσμου. Το ενδιαφέρον των μελών της στρέφεται ολοένα και περισσότερο προς την έξυπνη τεχνολογία και τις υπηρεσίες steaming με το ενδιαφέρον για την τηλεόραση να μειώνεται. Μελέτες υποδεικνύουν ότι οι αλλεργίες, η παχυσαρκία και τα προβλήματα υγείας που σχετίζονται με τον χρόνο έκθεσης στην οθόνη έχουν γίνει ολοένα και πιο διαδεδομένα μεταξύ των παιδιών τα τελευταία χρόνια. Ένα από τα μεγαλύτερα γεγονότα στη σύντομη ζωή της γενιά είναι η πανδημία COVID-19, η οποία δεν αποτελεί άμεση απειλή για τα παιδιά, αλλά έχει πολλές έμμεσες επιπτώσεις στη ζωή τους.

Παραπομπές
----------

1. ↑  Shaw Brown, Genevieve (2020-02-17). «After Gen Z, meet Gen Alpha. What to know about the generation born 2010 to today». *ABC News*.. Ανακτήθηκε στις 2020-02-17.
2. ↑  Perano, Ursula (August 8, 2019). «Meet Generation Alpha, the 9-year-olds shaping our future». *Axios*.. Ανακτήθηκε στις 2019-09-06.
3. ↑  Carter, Christine Michel. «The Complete Guide To Generation Alpha, The Children Of Millennials». *Forbes* (στα Αγγλικά). Ανακτήθηκε στις 26 Δεκεμβρίου 2021.
4. ↑  Lavelle, Daniel (2019-01-04). «Move over, millennials and Gen Z – here comes Generation Alpha». *The Guardian*.. Ανακτήθηκε στις 2019-07-08.
Η **Έλενα Κανταρέ** (αλβανικά: *Helena Kadare*‎· γενν. Φιέρι 1943), το γένος **Γκούσι** (αλβανικά: *Gushi*‎) είναι Αλβανή συγγραφέας διηγημάτων και μυθιστορημάτων, σεναριογράφος και μεταφράστρια.

Βιογραφία
---------

Γεννήθηκε στο Φιέρι, στην κεντρική Αλβανία.  Σπούδασε λογοτεχνία στο Πανεπιστήμιο των Τιράνων και στη συνέχεια εργάστηκε ως δημοσιογράφος και ως εκδότρια στον εκδοτικό κλάδο.  Έχει γράψει πολλά μικρά διηγήματα.  Έγραψε επίσης το πρώτο πλήρες μυθιστόρημα που έχει εκδοθεί στα αλβανικά από μία γυναίκα: *Një lindje e vështirë*, Τίρανα1970 (Μία δύσκολη γέννα). Το μυθιστόρημά της *Një grua nga Tirana*, Τίρανα 1994 (Μία γυναίκα από τα Τίρανα) έχει εκδοθεί στη γαλλική και γερμανική μετάφραση.

Η Κανταρέ ζει στο Παρίσι με τον σύζυγό της συγγραφέα Ισμαήλ Κανταρέ από το 1990.  Η κόρη τους Μπεσιάνα Κανταρέ είναι η αλβανή πρέσβειρα στα Ηνωμένα Έθνη, αντιπρόεδρος της Γενικής Συνέλευσης των Ηνωμένων Εθνών για την 75η σύνοδό της και Πρέσβης της Αλβανίας στην Κούβα.

Εργα
----

* *Një lindje e vështirë* (*Μια δύσκολη γέννα*), μυθιστόρημα, 1970
* *Një grua nga Τίρανα* (*Μια γυναίκα από τα Τίρανα*), μυθιστόρημα, 1990(ISBN 99927-45-13-4)
* *Bashkëshortët* (*Σύζυγοι*), μυθιστόρημα, 2002(ISBN 99927-45-77-0)
* *Kohë e pamjaftueshme* (*Ανεπαρκής χρόνος*), μυθιστόρημα, 2011(ISBN 978-99956-87-51-9)

Δείτε επίσης
------------

* Αλβανική λογοτεχνία

Παραπομπές
----------

1. ↑  «Helena Kadare, biografia e libri censiti in Albania Letteraria».
2. 1 2  «Elena Kadare | Viennale». *www.viennale.at*.
3. 1 2 3  «Helena KADARE». *www.albanianliterature.net*.
4. ↑  «Helena KADARE». Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 23 Σεπτεμβρίου 2016. Ανακτήθηκε στις 20 Ιουλίου 2016.
5. ↑  «New Permanent Representative of Albania Presents Credentials». *www.un.org*.

Περαιτέρω ανάγνωση
------------------

* Kadare, Έλενα. *Kohë e pamjaftueshme*, Τίρανα: Onufri, 2011.(ISBN 978-9995687519)ISBN 978-9995687519 (Διατίθεται επίσης στα γαλλικά)

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
--------------------

* Βιογραφία, από τον Robert Elsie
* Εθνική Βιβλιοθήκη της Αλβανίας
* Έργα της Helena Kadare
Ο **Σπυρίδων Ι. Μυλωνάς** (ρως. **Спиридон Иванович Милонас** 1778 - 1837) – ήταν πλοίαρχος Α Τάξεως του Πολεμικού Στόλου της Ρωσικής Αυτοκρατορίας.

Βιογραφία
---------

«Γιος Έλληνα άρχοντα», εντάχθηκε τον Μάιο του 1794 στην Ελληνική στρατιωτική Σχολή.
Στις 16 Ιανουαρίου 1796 μεταφέρθηκε στο Ναυτικό σώμα της στρατιωτικής σχολής.
Το 1799 εντάχθηκε στο πολεμικό «Γκλεμπ» και το 1800 στην φρεγάτα "Θεοφάνια".
Τον Οκτώβριος του 1800 έλαβε τον βαθμό του σημαιοφόρου.
Το 1802 ανέλαβε το μεταγωγικό "Charlotte".
Το 1803 έχει υπηρετήσει στο πλοίο «Σοφία και Μαγδαληνή».
Τον Οκτώβριος του 1804 μεταφέρθηκε στον Στόλο της Μαύρης Θάλασσας.
Το 1805 με το πλοίο «Άγιος Παύλος» ήταν στην Μεσόγειο Θάλασσα.
Το 1805 - 1808 με το πολεμικό «Ασία» των 66 πυροβόλων υπο τον πλοίαρχο Γ. Μπέλλι συμμετείχε σε στρατιωτικές επιχειρήσεις στη Μεσόγειο και την Αδριατική θάλασσα.
Τον Μάΐο του 1808 έλαβε τον βαθμό του λοχαγού.
Το 1808 έχει υπηρετήσει στο πλοίο «Σέλα-Μπάχρ» και το 1809 στο μεταγωγικό «Διομήδης».
Το 1809 και μεχρι τον Απρίλιο του 1811 ανέλαβε το ναυτικό νοσοκομείο της Τεργέστης.
Απο τον Ιούλιο του 1811 μέχρι τον Μάρτιο του 1812 υπηρέτησε στον 10ο κωπήλατοστολίσκο στην πόλη Νικολάγιεφ.
Απο τον Απρίλιο του 1812 μέχρι τον Μάρτιο του 1815 υπηρέτησε ως αξιωματικός της σημαίας υπο τον διοικητή του στολίσκου του Δούναβη.
Απο τον Μάρτιο του 1815 μέχρι τον Απρίλιο του 1816 ανέλαβε τις κανονιοφόρους υπο τον αριθμό 45 και αριθμό 21 στις εκβολές του ποταμού πάνω από το φρούριο του Ισμαήλ.
Τον Νοέμβρίο του 1816 του απονέμεται το παράσημο του  Τάγματος του Αγίου Γεωργίου Δ Τάξεως.
Τον Απρίλιο του 1818 διορίστηκε διοικητής λιμανιού στις όχθες του Δούναβη και έλαβε τον βαθμό του Πλωτάρχης.
Τον Μάιο του 1827 διορίστηκε διοικητής όλων των λιμανιών του Δούναβη. Τον Δεκέμβριο του ίδιου έτους έλαβε προαγωγή στον βαθμό του πλοιάρχου Β Τάξεως.
Τον Μάιο, 1828 μετά απο τις προσωπικές οδηγίες του τσάρου Νικόλαου Α ', ανέλαβε διοικητής των είκοσι πλοίων και επικεφαλής του ναυτικού επιτελείου κατά τη διέλευση των ρωσικών στρατευμάτων από το Δούναβη. Η εκστρατεία αυτή του ρωσικού στρατού τελείωσε με την Συνθήκη της Αδριανούπολης  που, μεταξύ άλλων σφράγισε και την ελευθερία της Ελλάδας. Στις 25 Ιουνίου 1828 τιμήθηκε με το παράσημο Τάγμα της Αγίας Άννας Β Τάξεως.
Τον Ιούνιο του 1831 έλαβε τον βαθμό του πλοιάρχου Α Τάξεως.
Τον Ιανουάριο του 1836 διορίστηκε διοικητής του λιμανιού του Αστραχάν, όπου και πέθανε το 1837.

Οικογένεια
----------

Σύζυγος: Κλάρα Ι. Χορτάτση.
Παιδιά: Αδελαΐδα-Θεοδαλίνδα, Αναστασία, ο ναύαρχος Νικόλαος Σ. Μυλωνάς, Αριστείδης, Ελένη, Ελισάβετ, Μαίρη, Eπαμεινώνδας, Αικατερίνη, Ελπίδα Αλέξανδρος, Κλεοπάτρα, Ματίλντα.

Αναφορές
--------

1. ↑  [МИЛОНАС :: Персональный список
baza.vgdru.c...]
Oι **Αλανοί** ήταν μία συνομοσπονδία σαρματικών φυλών (δηλ. ιρανικής καταγωγής) της 1ης χιλιετίας μ.Χ. που μιλούσαν μία ανατολικοϊρανική γλώσσα που προήλθε από μία σκυθοσαρματική, και η οποία με τη σειρά της εξελίχθηκε στη σύγχρονη οσετική.

Είναι λαός προερχόμενος από την ευρύτερη περιοχή μεταξύ του βόρειου τμήματος του Ευξείνου Πόντου και των βορειοανατολικών παρυφών του Καυκάσου. Είναι αδύνατον να προσδιοριστεί επακριβώς η προέλευσή τους λόγω των συνεχών μετακινήσεών τους και του έντονα νομαδικού χαρακτήρα τους.

Πάντως πρόκειται για έναν σαρματοϊρανικό λαό που εμφανίστηκε σε αυτές τις περιοχές τους τελευταίους προχριστιανικούς αιώνες. Ασχολούνταν κυρίως με τη γεωργία και την κτηνοτροφία με απροσδιόριστες θρησκευτικές αντιλήψεις ειδωλολατρικού και πολεμικού χαρακτήρα, που έμοιαζαν με αυτές των Σκυθών. Οι πρώτες επίσημες και σοβαρές αναφορές γι΄ αυτούς μάς έρχονται περί το 62 με 67 π.Χ. από τους Ρωμαίους, με τους οποίους και συγκρούονται μετά την μεγάλη εκστρατεία που οργανώνει ο στρατηγός Πομπήιος εναντίον τους εξαιτίας των εκτεταμένων επιδρομών τους στην Αρμενία, τη Μικρά Ασία (Καππαδοκία κ.α.) χωρίς όμως σοβαρά αποτελέσματα.

Πολύ αργότερα τους βρίσκουμε να μεταναστεύουν με τους Ούννους και τους Βανδάλους στην Κεντρική Ευρώπη, όπου, αφού λεηλατούν πολλά μέρη στη Γαλλία και την Ιβηρική χερσόνησο, πολλοί εγκαθίστανται εκεί σε μόνιμη βάση (406-409). Οι Αλανοί ασπάστηκαν γρήγορα τον Χριστιανισμό και ιδιαίτερα την εκδοχή του αρειανισμού από βυζαντινούς μοναχούς.

Γενικά η βυζαντινή διπλωματία τούς χρησιμοποίησε σε ευρεία κλίμακα σε στρατιωτικούς σκοπούς αλλά και πολιτικούς, με σκοπό να ελέγχει πολιτικά και στρατιωτικά άλλους βαρβαρικούς λαούς που εισέρχονταν βίαια ή ειρηνικά στα βορειοανατολικά σύνορα του τεράστιου για την εποχή βυζαντινού κράτους. Ιδιαίτερα κατά τις περιόδους της βασιλείας των Ιουστινιανού, Θεοδοσίου Β΄ και Λέοντος Ισαύρου, οι Αλανοί αξιωματούχοι της βυζαντινής αυλής έφτασαν να επηρεάζουν σημαντικά τις εξελίξεις του κράτους.

Το τέλος των Αλανών ως οργανωμένο και συγκροτημένο έθνος ξεκινάει λίγο μετά το 1204, όταν τα αλανικά φύλα υποτάσσονται στους Μογγόλους της Χρυσής Ορδής. Κάποιοι θα παραμείνουν στις μογγολικές Αυλές, άλλοι παραμένουν στη Μικρά Ασία, άλλοι πολύ αργότερα θα βρεθούν στη Βεσσαραβία και σύμφωνα με ρουμανικές ιστορικές πηγές θα αποτελέσουν τη φυλή των Βλάχων.

Ο Ρωμαίος ιστορικός του 4ου αιώνα μ.Χ. Αμμιανός Μαρκελλίνος, έγραψε ότι οι Αλανοί ήταν υψηλού αναστήματος, ξανθοί, με ανοιχτού χρώματος μάτια:
*Σχεδόν όλοι οι Αλανοί είναι άντρες εξαιρετικoύ αναστήματος και ομορφιάς, τα δε μαλλιά τους είναι κάπως κιτρινόχρωμα και τα μάτια τους τρομερά αγριωπά*.

Παραπομπές
----------

1. ↑  Agustí Alemany, *Sources on the Alans: A Critical Compilation*, Brill Academic Publishers (2000) ISBN 90-04-11442-4

Πηγές
-----

* Εγκυκλοπαίδεια *Πάπυρος Λαρούς Μπριτάνικα*, λήμμα *Αλανία*
Συντεταγμένες: 33°33′00″N 68°25′00″E﻿ / ﻿33.55000°N 68.41667°E﻿ / 33.55000; 68.41667

Η Γκαζνί περί το 1840
Η **Γκαζνί**, ή **Γκάζνι**, ή **Γκάζνα** ή **Γάζνα**, είναι μία ιστορική πόλη του Αφγανιστάν. Είναι η πρωτεύουσα του ομώνυμου νομού Γκαζνί, κτισμένη σε υψόμετρο 2.220 μ. σε κεντρικό οροπέδιο της χώρας και σε απόσταση 100 χλμ. ΝΔ. της πρωτεύουσας Καμπούλ, κοντά στις πηγές του ποταμού Καμπούλ.

Το 2006, ο πληθυσμός της, πολυπολιτισμικός και πολυεθνής, αριθμούσε περί τους 141.000 κατοίκους. Εξ αυτών περισσότεροι από τους μισούς είναι Τατζίκοι, ένα ποσοστό 20% είναι Παστούν, ένα 15% Χάζαροι και το υπόλοιπο 5% Ινδουϊστές.

Ιστορία
-------

Η Γκαζνί είναι αρχαία ιστορική πόλη που έπαιξε σημαντικό ρόλο στην ιστορία του Αφγανιστάν. Ο Μ. Αλεξάνδρρος ίδρυσε εκεί την **Αλεξάνδρεια Ωπιανή**. Την αναφέρει πρώτος ο Κλαύδιος Πτολεμαίος ως "Κούαζνα" (περσική πόλη). Αργότερα, κατά τον 6ο αιώνα (μ.Χ.), αποτέλεσε σπουδαίο βουδιστικό κέντρο. Το 683 κατελήφθη από τους Άραβες οπότε και άρχισε ν΄ αναπτύσσεται ως μουσουλμανικό κέντρο. Από την πόλη αυτή αναδείχθηκε η μουσουλμανική δυναστεία των Γκαζναβιδών, η οποία και στόλισε την πόλη με πλούσια κτήρια. Το 1151 η πόλη λεηλατήθηκε από τη δυναστεία των Γκουρίδων, που παρά ταύτα την επέλεξαν για πρωτεύουσά τους. Το 1221 η πόλη καταλήφθηκε από τους Μογγόλους του Τζένγκις Χαν, οι οποίοι και την κατέστρεψαν.

Στους νεότερους χρόνους, κατά τη διάρκεια του Α΄ Αγγλο-Αφγανικού πολέμου, στις 23 Ιουλίου του 1839 ο γύρω χώρος αποτέλεσε πεδίο της ιστορικής μάχης της Γκαζνί. Κατά τον τελευταίο Αφγανικό εμφύλιο πόλεμο στη δεκαετία του 1990, μεταξύ των Ταλιμπάν και των δυνάμεων σωτηρίας, όπως αποκαλούνταν οι δυτικές στρατιωτικές δυνάμεις επέμβασης, πολλά μνημεία της πόλης κινδύνεψαν να καταστραφούν.

Πολυάριθμα είναι σήμερα τα ερείπια, οι μιναρέδες και οι σπουδαίοι ιστορικοί τάφοι στη γύρω περιοχή, που μαρτυρούν την παλιά ευημερία και δόξα της πόλης, η οποία συνεχίζει και σήμερα ν΄ αποτελεί στρατηγικό και θρησκευτικό κέντρο.

Πηγές
-----

* Μεγάλη Ελληνική Εγκυκλοπαίδεια Δρανδάκη τομ. Η', σελ.391

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
--------------------

* Πολυμέσα σχετικά με το θέμα  Ghazni στο Wikimedia Commons

  


|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
| Καθιερωμένοι όροι | 
* WorldCat
* VIAF: 147767675
* LCCN: n82066063
* GND: 4241053-8
* SUDOC: 202647293

 |

 |
***Σταρ Τρεκ Νο 4: Επιστροφή στο Παρόν*** (αγγλικά: *Star Trek IV: The Voyage Home*) είναι μια αμερικανική ταινία επιστημονικής φαντασίας και δράσης του 1986 σε σκηνοθεσία του Λέοναρντ Νίμοϊ και βασίζεται στην τηλεοπτική σειρά *Star Trek*. Είναι συνέχεια του *Σταρ Τρεκ Νο 3: Αναζητώντας τον Σποκ*, και ολοκληρώνεται η ιστορία που άρχισε με το *Σταρ Τρεκ Νο 2: Η Οργή του Καν* και συνεχίστηκε με το *Σταρ Τρεκ Νο 3: Αναζητώντας τον Σποκ*. Στην ταινία αυτήν το πλήρωμα του USS Enterprise ταξιδεύει πίσω στο χρόνο, για να βρει μεγαπτέρες φάλαινες, που κατά τον 23ο αιώνα έχουν εξαφανιστεί.

Η ταινία πρωτοκυκλοφόρησε στη Βόρεια Αμερική στις 26 Νοεμβρίου 1986 από την Paramount Pictures. Ήταν μια επιτυχία στο box office, κερδίζοντας $ 133 εκατομμύρια παγκοσμίως κι έγινε μια απο τις υψηλότερες εισπρακτικά ταινίες του 1986. Η κριτική αντίδραση στο φιλμ ήταν κυρίως θετική, με τους κριτικούς να επαινούν το χιούμορ της, τις ερμηνείες των πρωταγωνιστών της, την σκηνοθεσία και την ιστορία της ταινίας. Η ταινία θεωρείται από πολλούς φαν και κριτικούς ως μια απο τις καλύτερες ταινίες της σειράς Star Trek κι έλαβε επίσης τρεις υποψηφιότητες στην 59η απονομή των βραβείων Όσκαρ.

Πλοκή
-----

Ο Κάπταιν Κερκ και το πληρώμα του καλούνται σε δικαστήριο, προκειμένου να δικαστούν οι ίδιοι για την κλοπή και την καταστροφή του Εντερπραίζ. Ωστόσο στην πορεία εμφανίζεται μια μυστηριώδης εξωγήινη δύναμη, η οποία απειλεί την Γη εξατμίζοντας τους ωκεανούς και καταστρέφοντας την ατμόσφαιρα του πλανήτη. Στην προσπάθεια να σώσουν την Γη, ο ναύαρχος Κερκ και το πλήρωμά του πρέπει να ταξιδέψουν πίσω στο παρελθόν, και συγκεκριμένα στο Σαν Φρανσίσκο του 1986. Εκεί βρίσκονται σε έναν κόσμο πιο ξένο απ’ ό,τι έχουν συναντήσει μέχρι τώρα στην καριέρα τους, τον οποίον και καλούνται να αντιμετωπίσουν.

Ηθοποιοί και Χαρακτήρες
-----------------------

* Γουίλιαμ Σάτνερ στο ρόλο του *Τζέιμς Τ. Κερκ*
* Λέοναρντ Νίμοϊ στο ρόλο του *Σποκ*
* ΝτεΦόρεστ Κέλι στο ρόλο του  *Λέοναρντ Μακοί*
* Τζέιμς Ντούχαν στο ρόλο του *Μοντγκόμερι Σκοτ*
* Νισέλ Νίκολς στο ρόλο της *Ουχούρα*
* Τζορτζ Τακέι στο ρόλο του *Χικάρου Σούλου*
* Γουόλτερ Κένιγκ στο ρόλο του *Πάβελ Τσέκοφ*
* Κάθριν Χικς στο ρόλο της *Δρ. Γκίλιαν Τείλορ*
* Μαρκ Λέναρντ στο ρόλο του *Σάρεκ*
* Τζείν Γουαϊάτ στο ρόλο της *Αμάντα Γκρείσον'*
* Μάτζελ Μπάρετ στο ρόλο της *Κριστίν Τσάπελ*
* Ρόμπιν Κέρτις στο ρόλο της *Σάαβικ*
* Ρόμπερτ Ελινσταίν στο ρόλο του *Προέδρου της Ομοσπονδίας*
* Γκρείς Λι Γουίτνεϊ στο ρόλο της *Τζάνις Ραντ*

Παραπομπές
----------

1. ↑  Attanasio, Paul (December 7, 1986). «Ho-Ho-Ho's From Hollywood; What's On the Big Screen This Christmas Season». *The Washington Post*: σελ. F1.

Εξωτερικοί Σύνδεσμοι
--------------------

* Επίσημη ιστοσελίδα
* Σταρ Τρεκ Νο 4: Επιστροφή στο Παρόν στο IMDb

  


|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
| Καθιερωμένοι όροι | 
* WorldCat
* VIAF: 229352132
* LCCN: n87875376
* BNE: XX4893338

 |

 |
Οι ***The Flinstones*** είναι αμερικανική σειρά κινουμένων σχεδίων σε παραγωγή των Hanna-Barbera για το κανάλι ABC. Η σειρά λαμβάνει χώρα σε ένα σκηνικό της Εποχής του Λίθου και περιγράφει τις ζωές των βασικών χαρακτήρων, τους γείτονες της διπλανής πόρτας και τις οικογένειές τους. Αρχικά μεταδόθηκε από τις 30 Σεπτεμβρίου 1960 έως την 1η Απριλίου 1966 στην ζώνη prime time και αποτελεί πρώτο παράδειγμα τηλεοπτικής σειράς που προβλήθηκε σε τέτοια ώρα.

Η συνεχής δημοτικότητα των *The Flinstones* στηριζόταν σε μεγάλο βαθμό στην αντιπαράθεσή του με τις σύγχρονες καθημερινές ανησυχίες κατά την περίοδο της Λίθινης Εποχής. Οι *The Flinstones* αποτέλεσαν την πιο οικονομικά επιτυχημένη παραγωγή επί τρεις δεκαετίες μέχρι που το *Τhe Simpsons* έκανε πρεμιέρα κάποιες δεκαετίες αργότερα. Το 2013 το *The Flinstones* κατετάγη στην δεύτερη θέση ως το πιο επιτυχημένο κινούμενο σχέδιο για την τηλεόραση όλων των εποχών (μετά το *The Simpsons*).


Νταβίντ Μαρσέ
Ο  **Γιώργος Καπουράνης** (γενν. 20 Μαΐου 1966, Όλπε της Γερμανίας) είναι Έλληνας πρώην διεθνής ποδοσφαιριστής, ο οποίος αγωνιζόταν ως αμυντικός μέσος. Αγωνίστηκε σε Ολυμπιακό, Πανιώνιο, Αθηναϊκό και Παναθηναϊκό στα τέλη της δεκαετίας του ’80 και στις αρχές της δεκαετίας του ’90. Ήταν μέλος της εθνικής ελπίδων που το 1988 έφτασε στον τελικό στο Ευρωπαϊκό Πρωτάθλημα Ελπίδων.

Καριέρα
-------

### Σε συλλογικό επίπεδο

Αναδείχθηκε στις ακαδημίες του Ολυμπιακού, στον οποίο αγωνίστηκε ως επαγγελματίας για τρεις σεζόν από το 1985-86 ως το 1987-88 χωρίς να καταφέρει να καθιερωθεί. Ήταν αμυντικός μέσος και έκανε το ντεμπούτο του στην Α΄ Εθνική στις 29 Μαρτίου 1986 σε ηλικία 20 ετών.

Το 1988 πήγε στον Πανιώνιο, στον οποίο αγωνίστηκε τρεις περιόδους και στη συνέχεια για μιάμιση χρονιά στον Αθηναϊκό. Ακολούθως, μεταγράφηκε στον Παναθηναϊκό, στον οποίο κέρδισε θέση στη βασική ενδεκάδα και κατέκτησε δύο πρωταθλήματα (1995, 1996) και δύο Κύπελλα (1993, 1995). Επίσης, αγωνίστηκε στον τελικό του Κυπέλλου 1997.

Προς το τέλος της καριέρας του αγωνίστηκε στην Παναχαϊκή και στον Θεσπρωτό Ηγουμενίτσας.

### Στις εθνικές ομάδες

Ο Καπουράνης ήταν βασικό μέλος της εθνικής ελπίδων που το 1988 έφτασε στον τελικό στο Ευρωπαϊκό πρωτάθλημα Ελπίδων, έπειτα από εντυπωσιακή πορεία στην προκριματική φάση.

Επίσης, αγωνίστηκε στην Εθνική ανδρών 4 φορές. Έκανε το ντεμπούτο του στις 22 Δεκεμβρίου 1991 στον εκτός έδρας αγώνα με τη Μάλτα για τα προκριματικά του Ευρωπαϊκού Πρωταθλήματος (σκορ: 1-1). Επίσης, αγωνίστηκε σε τρία φιλικά: στις 29 Ιανουαρίου 1992 με την Αλβανία εκτός έδρας (σκορ: 0-1), στις 2 Σεπτεμβρίου 1992 με την Κύπρο εντός έδρας (σκορ: 2-3) και στις 10 Μαρτίου 1993 με την Αυστρία εκτός έδρας (σκορ: 1-2).

Στατιστικά
----------

| Χρονιές | Σύλλογος | Συμμετοχές | Γκολ |
| --- | --- | --- | --- |
| 1983-84 |  Ολυμπιακός Βόλου | Β΄ Εθνική | 11 |
| 1984-85 |  ; |  |  |
| 1985-86 |  Ολυμπιακός | 7 | 2 |
| 1986-87 |  Ολυμπιακός | 10 | 1 |
| 1987-88 |  Ολυμπιακός | 16 | 0 |
| 1988-89 |  Πανιώνιος | 14 | 0 |
| 1989-90 |  Πανιώνιος | 27 | 3 |
| 1990-91 |  Πανιώνιος | 27 | 3 |
| 1991-92 |  Αθηναϊκός | 32 | 2 |
| 1992-93 (α΄) |  Αθηναϊκός | 9 | 1 |
| Ιαν. 1993 ως Δεκ. 1997 |  Παναθηναϊκός | 124 | 8 |
| Ιαν. 1998 ως Δεκ. 1999 |  Παναχαϊκή |  |  |
| 1999-2000 (β΄) |  Θεσπρωτός Ηγουμενίτσας | 21 | 1 |
| Χρονιές | Εθνικές ομάδες | Συμμετοχές | Γκολ |
|  | Ελλάδα Ελλάδα (νέων) |  |  |
| 1986-1988 | Ελλάδα Ελλάδα (ελπίδων) |  |  |
| 1991-1993 | Ελλάδα Ελλάδα (ανδρών) | 4 | 0 |

Τίτλοι-Διακρίσεις
-----------------

* Πρωτάθλημα Ελλάδος (2): 1995, 1996.
* Κύπελλο Ελλάδος (2): 1993, 1995.
* Ευρωπαϊκό Πρωτάθλημα Ελπίδων (φιναλίστ): 1988

Παραπομπές
----------

1. ↑  www.national-football-teams.com/player/20838.html. Ανακτήθηκε στις 10  Ιουνίου 2020.
2. ↑  Η χαμένη γενιά του '88 και η κερδισμένη του '98, www.kathimerini.gr

Πηγές
-----

|  |  |
| --- | --- |
| εικονίδιο Ποδόσφαιρο | Πύλη Ποδόσφαιρο |

* «Όλα για το ποδόσφαιρο ’91», περιοδικό Εικόνες.
* 
*
Δυο ηλεκτρολυτικοί πυκνωτές. Ο πρώτος,στο πάνω μέρος της φωτογραφίας είναι αξονικός και έχει χωρητικότητα 1000µF και ο δεύτερος στο κάτω μέρος της φωτογραφίας είναι ακτινικός και έχει χωρητικότητα 10µF.
Το **Φαράντ** (Farad, σύμβολο: F) είναι η μονάδα μέτρησης της ηλεκτρικής χωρητικότητας (capacitance) στο Διεθνές Σύστημα (International System) SI. Ισούται με την χωρητικότητα ενός πυκνωτή, ο οποίος έχει διαφορά δυναμικού ενός βολτ (volt) ανάμεσα στους οπλισμούς του, όταν το ηλεκτρικό φορτίο σε έναν από τους οπλισμούς του είναι 1 Κουλόμπ (coulomb) και ο απέναντι οπλισμός έχει ίσο και αντίθετο φορτίο.

Το παραπάνω σημαίνει πως ένας πυκνωτής, χωρητικότητας 1 **F** (**φαράντ**), αποθηκεύει φορτίο 1 **C** (κουλόμπ) όταν δέχεται αυτό τάση 1 **V** (βολτ).

{\displaystyle {\mbox{F}}={\mbox{C}}\cdot {\mbox{V}}^{-1}={\mbox{m}}^{-2}\cdot {\mbox{kg}}^{-1}\cdot {\mbox{s}}^{4}\cdot {\mbox{A}}^{2}={\mbox{C}}^{2}\cdot {\mbox{J}}^{-1}}.
* 1 μικροφαράντ (μF) ισούται προς ένα εκατομμυριοστό του φαράντ.
* Το όνομα της μονάδας αυτής δόθηκε προς τιμή του Μάικλ Φάραντεϊ.

|  |  |  |  |  |  |  |  |  |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| 

| π • σ • ε
Διεθνές σύστημα μονάδων (SI) |
| --- |
|  |
| Βασικές Μονάδες | 
* Αμπέρ (A)
* Γραμμομόριο (mol)
* Δευτερόλεπτο (s)
* Καντέλα (cd)
* Κέλβιν (Κ)
* Μέτρο (m)
* Χιλιόγραμμο (kg)
 | SI base unit |
|  |
| Μονάδες με ξεχωριστά ονόματα και σύμβολα | 
* ακτίνιο
* Ανρί
* βαθμός Kελσίου
* Βατ
* Βέμπερ
* Βολτ
* Γκρέυ
* Ζίμενς
* κατάλ
* Κουλόμπ
* Λούμεν
* Μπεκερέλ
* Νιούτον
* Πασκάλ
* στερακτίνιο
* Τέσλα
* Τζάουλ
* Φαράντ
* Χερτζ
* Ωμ
* lux
* sievert
 |

 |
Το **Μαρτακέρτ** (αρμενικά: Մարտակերտ) ή *Αγντάρα* (αζερικά: Ağdərə) είναι πόλη de jure στην περιοχή Ταρτάρ του Αζερμπαϊτζάν, de facto υπό τον έλεγχο της αυτοανακηρυχθείσας Δημοκρατίας του Αρτσάχ ως διοικητική πρωτεύουσα της Επαρχίας Μαρτακέρτ ως τον Σεπτέμβριο του 2023. Η περιοχή γύρω από την πόλη ελεγχόταν από τις δυνάμεις του Αρτσάχ από το τέλος του πρώτου πολέμου του Ναγκόρνο-Καραμπάχ (1991–94).

Το Μαρτακέρτ ήταν το διοικητικό κέντρο της πρώην Σοβιετικής Περιφέρειας Μαρντακέρτ στο Αυτόνομο Όμπλαστ Ναγκόρνο-Καραμπάχ.

Κατά τη διάρκεια του πρώτου πολέμου του Ναγκόρνο-Καραμπάχ, η περιοχή του Μαρτακέρτ έπληξε από έντονες μάχες, συμπεριλαμβανομένων των αζερικών επιθέσεων του Μαρτακέρτ και Μαρτουνί. Το 2016 και το 2020, πραγματοποιήθηκαν μερικές συγκρούσεις κατά μήκος των γραμμών κατάπαυσης του πυρός κοντά στην πόλη. Με τις συγκρούσεις που ξέσπασαν στο Αρτσάχ στις 19 Σεπτέμβριου 2023, το Αζερμπαϊτζάν ανακατέλαβε τον θύλακα και την πόλη του Μαρτακέρτ με την ηγεσία του Αρτσάχ να δηλώνει πως ο Αρμενικός πληθυσμός πιθανότατα θα εγκαταλείψει την πόλη.

Κλίμα
-----

Το κλίμα στο Μαρτακέρτ κατατάσσεται ως Cfa από το σύστημα Κέππεν-Γκάιγκερ.

| Κλιματικά δεδομένα Martak;ert, Δημοκρατία του Αρτσάχ |
| --- |
| Μήνας | Ιαν | Φεβ | Μάρ | Απρ | Μάι | Ιούν | Ιούλ | Αύγ | Σεπ | Οκτ | Νοε | Δεκ | Έτος |
| Μέση Μέγιστη °F (°C) | 42,4(5.8) | 43,9(6.6) | 51,4(10.8) | 64,9(18.3) | 72,3(22.4) | 80,6(27.0) | 87,3(30.7) | 84,6(29.2) | 77,5(25.3) | 65,1(18.4) | 54,5(12.5) | 46,6(8.1) | 64,27 |
| Μέση Ελάχιστη °F (°C) | 28,9(−1.7) | 30,2(−1) | 36,1(2.3) | 46,6(8.1) | 54,5(12.5) | 62,1(16.7) | 68,0(20.0) | 66,2(19.0) | 59,7(15.4) | 49,5(9.7) | 40,6(4.8) | 33,1(0.6) | 47,96 |
| Υετός ίντσες (mm) | 0,59(15) | 0,91(23) | 1,34(34) | 1,77(45) | 2,8(71) | 2,52(64) | 1,22(31) | 1,02(26) | 1,06(27) | 1,77(45) | 1,1(28) | 0,67(17) | 16,77(426) |
| *Πηγή:*  |

Παραπομπές
----------

1. ↑  stat-nkr.am/files/publications/2015/LXH\_tverov\_2015.pdf.
2. ↑  1
3. ↑  Nagorno-Karabakh's 120,000 Armenians will leave for Armenia, leadership says
4. ↑
«**Το Σύνταγμα της Ελευθερίας**» είναι βιβλίο που γράφτηκε από τον Αυστριακό οικονομολόγο και φιλόσοφο Φρίντριχ Χάγιεκ (1899 - 1992). Το βιβλίο ολοκληρώθηκε τον Μάιο του 1959 και δημοσιεύτηκε τον Φεβρουάριο του 1960 από τον εκδοτικό οργανισμό του Πανεπιστημίου του Σικάγου (*University of Chicago Press*). Ο Χάγιεκ περιγράφει ότι ο πολιτισμός έγινε εφικτός χάρη στη θεμελιώδη αρχή της ελευθερίας, την οποία ο συγγραφέας παρουσιάζει ως προαπαιτούμενο για τον πλούτο και την ανάπτυξη, και όχι ως αποτέλεσμά τους. Ασχολείται επίσης ιδιαίτερα «με εκείνη την κατάσταση κατά την οποία ο εξαναγκασμός κάποιων από άλλους είναι μειωμένος όσο είναι δυνατόν να μειωθεί στα πλαίσια της κοινωνίας». Ο Χάγιεκ απογοητεύτηκε από το ότι το βιβλίο αυτό δεν έτυχε της ίδιας ενθουσιώδους υποδοχής όπως ο «δρόμος προς τη δουλεία» δεκαέξι χρόνια νωρίτερα.

«Το Σύνταγμα της Ελευθερίας» λέγεται ότι ήταν αυτό που χτύπησε πάνω στο τραπέζι η Βρετανή πρωθυπουργός Μάργκαρετ Θάτσερ κατά τη διάρκεια μιας συνάντησης του βρετανικό Συντηρητικού Κόμματος, διακόπτοντας μια παρουσίαση και λέγοντας: «Σε αυτό πιστεύουμε!».

Το βιβλίο τοποθετήθηκε 9ο στη λίστα των 100 καλύτερων μη μυθιστορηματικών βιβλίων του εικοστού αιώνα, που καταρτίζονται από το δεκαπενθήμερο συντηρητικό περιοδικό National Review.

Εκδόσεις
--------

* 1960. *The Constitution of Liberty*, University of Chicago Press. ISBN 0-226-32084-7
* 2008. Το Σύνταγμα της ελευθερίας (The Constitution of Liberty), Εκδόσεις Καστανιώτη / Ινστιτούτο Δημοκρατίας Κωνσταντίνος Καραμανλής, ISBN 978-960-03-4840-8

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
--------------------

* Παρουσίαση του «Συντάγματος της Ελευθερίας» στο e-rooster.gr
* Ο Χάγιεκ και η ελευθερία e-rooster.gr
* «Το Σύνταγμα της Ελευθερίας» του Φ. Χάγιεκ, Δημήτρης Σταύρου

Παραπομπές
----------

1. ↑  F. A. Hayek (1960). *The Constitution of Liberty*. Routledge & Kegan Paul. σελ. 11.
2. ↑  Ebenstein, Alan (2001). *Friedrich Hayek: a biography* (1st έκδοση). Palgrave, New York: University Of Chicago Press. σελίδες 203. ISBN 9780312233440.
3. ↑  «Αρχειοθετημένο αντίγραφο». Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 10 Σεπτεμβρίου 2019. Ανακτήθηκε στις 24 Νοεμβρίου 2014.
4. ↑
*Για συνοικία στην Ελλάδα με το ίδιο όνομα δείτε το λήμμα: Νέα Ελβετία Βύρωνα*

Η **Νέα Ελβετία** είναι συνοικία της Θεσσαλονίκης.

Ονομασία
--------

Το όνομα της συνοικίας προήλθε από το άλσος δίπλα στην Χαριλάου, το οποίο είναι ένα από τα πιο ιστορικά και γνωστά άλση της χώρας μας. Ονομάστηκε "Νέα Ελβετία" εξαιτίας της βλάστησης που είχε και την δροσιά, το πράσινο και την αίσθηση του βουνού μέσα στην πόλη.

Πληροφορίες
-----------

Η Νέα Ελβετία αποτελείται από μονοκατοικίες και πολυκατοικίες, πλατείες και πάρκα, με το γνωστότερο πάρκο δίπλα στον τερματικό σταθμό των της οδού Παπαναστασίου.

Σταθμός μετρό
-------------

Η Νέα Ελβετία πρόκειται να υπάρξει μελλοντικός σταθμός για το Μετρό Θεσσαλονίκης το οποίο πρόκειται να δημιουργηθεί τα επόμενα χρόνια. Στην περιοχή, θα δημιουργηθεί ένας μεγάλος συγκοινωνιακός κόμβος λόγω των έργων του μετρό. Εκεί θα τερματίζουν οι λεωφορειακές γραμμές αλλά και η γραμμή του μετρό.

Εκπαίδευση
----------

Η Νέα Ελβετία παρέχει δημοτικό σχολείο, γυμνάσιο και λύκειο.

Συγκοινωνία
-----------

Από το κέντρο της συνοικίας περνάει το λεωφορείο των γραμμών *04Α* και *04Β* που περνάνε από την Νέα Ελβετία, αλλά και των γραμμών *10*, *11*, *66* που τερματίζουν ακριβώς έξω από ομώνυμο το πάρκο. 

Επίσης πρόκειται να δημιουργηθεί ο μελλοντικός σταθμός μετρό με την δημιουργία του Μετρό Θεσσαλονίκης.

Παραπομπές
----------

1. ↑
2. ↑  «Πώς να πάω στο προορισμό Πάρκο Νέας Ελβετίας (Parko Neas Elvetias) στη πόλη Θεσσαλονίκης με Λεωφορείο?». *moovitapp.com*. Ανακτήθηκε στις 13 Νοεμβρίου 2022.
3. ↑
4. ↑
5. ↑  «Πώς να πάω στο προορισμό Νέα Ελβετία στη πόλη Θεσσαλονίκης με Λεωφορείο?». *moovitapp.com*. Ανακτήθηκε στις 13 Νοεμβρίου 2022.
6. ↑
Η **Μαρία Τζομπανάκη** (Χανιά, 1956) είναι Ελληνίδα ηθοποιός, απόφοιτη του Εθνικού Θεάτρου, με σπουδές στον χορό, την κλασική κιθάρα και το τραγούδι.

Έχει σκηνοθετήσει τη Συμφωνική Ορχήστρα της Σόφιας και πλήθος θεατρικών παραστάσεων. Διδάσκει υποκριτική, σωματική έκφραση του θεατρικού λόγου και πολιτισμική αγωγή του σύγχρονου ηθοποιού. Από το 2002 έως το 2010 υπήρξε δημοτική σύμβουλος στην Αθήνα. Διετέλεσε αντιδήμαρχος στη Σχολική Μέριμνα, Πρόεδρος Ανάπτυξης και Στρατηγικής, Πρόεδρος Κοινωνικής Ευθύνης και υπεύθυνη ευρωπαϊκών προγραμμάτων και ανέλαβε επίσης την αναβάθμιση και λειτουργία των δημοτικών κινηματογράφων. Εκλεγμένη αντιπρόεδρος της Παγκρητίου Ενώσεως το 2000. Είναι Πρόεδρος της ΜΚΥΟ "ORFEUS" και δημιουργός του Πολιτιστικού Κέντρου Πράσινου Τουρισμού "ΜΑΡΓΑΡΙΤΕΣ" που ενοποιήθηκε με την "ORFEUS". Είναι μητέρα του επίσης ηθοποιού, Ορφέα Αυγουστίδη. Είναι παντρεμένη με τον επιχειρματία Γιάννη Βάλβη.

Τηλεόραση
---------

Στην τηλεόραση έχει εμφανιστεί στις σειρές Οι Πανθέοι, Η Τελευταία Νύχτα της Γης, Λάουρα, Οι αξιόπιστοι, Το γυμνό κορίτσι, Ουράνιο τόξο, Δεσμώτες, Παρακαμπτήριος, Άνω κάτω το Σαββάτο, Τμήμα Ηθών, Ρίχτερ Μιούζικ, Τολμηρές ιστορίες, Οι αγνοημένοι, Ανατομία ενός εγκλήματος, Το μάτι του φιδιού, Μαγική Νύχτα, Ο ιός του πατέρα, Εκείνες κι εγώ, Διπλή αλήθεια, Και οι παντρεμένοι έχουν ψυχή, Το φτερούγισμα του γλάρου, Ο Ιούδας φιλούσε υπέροχα, Μια φορά στα χίλια χρόνια, Ποτέ δεν είναι αργά, Τα παιδιά της Νιόβης (Τηλεοπτική σειρά), Οι Μάγισσες της Σμύρνης, Το Κόκκινο Δωμάτιο, Όμικρον Θετικό, Σημεία και Τέρατα, *Σασμός*.

Φιλμογραφία
-----------

| Έτος | Τίτλος | Ρόλος |
| --- | --- | --- |
| 1979 | *Η ώρα του λύκου* |  |
| 1982 | *Ο καπιταλίστας και η τραγουδίστρια* | Λίζα Βρεττού  |
| 1985 | *Φανταστικό είδωλο* |  |
| 1989 | *Βερακρούζ* |  |
| 2000 | *E\_mail* | μητέρα Δημήτρη |
| 2007 | *Ψυχραιμία* | μητέρα Μίνωα |
| 2020 | *Αστάρτη* | Αργυρώ |

Θέατρο
------

| Έτος | Θέατρο | Τίτλος | Ρόλος | Σκηνοθεσία |
| --- | --- | --- | --- | --- |
| 2022 ( Καλοκαιρινή Περιοδεία ) | Πολλαπλοί Χώροι | Ματωμένος Γάμος | Μάνα | Νικορέστης Χανιωτάκης |

Παραπομπές
----------

1. ↑  «Ο Καπιταλίστας και η τραγουδίστρια (1982)». *Retromaniax*. Ανακτήθηκε στις 5 Μαρτίου 2023.
2. ↑  «Φανταστικό είδωλο». *www.shortfilm.gr*. Ανακτήθηκε στις 5 Μαρτίου 2023.
3. ↑  ««Ψυχραιμία», του Νίκου Περάκη». *Εφημερίδα ΑΜΑΡΥΣΙΑ*. 5 Οκτωβρίου 2007. Ανακτήθηκε στις 5 Μαρτίου 2023.
Η **καστανή ύαινα** (*Hyaena brunnea*) είναι είδος ύαινας που βρίσκεται στη Ναμίμπια, τη Μποτσουάνα, τη δυτική και νότια Ζιμπάμπουε, τη νότια Μοζαμβίκη και τη Νότια Αφρική. Επί του παρόντος είναι το σπανιότερο είδος ύαινας. Ο μεγαλύτερος πληθυσμός εναπομεινάντων καστανών υαινών βρίσκεται στα νότια της ερήμου Καλαχάρι και στις παράκτιες περιοχές της Νοτιοδυτικής Αφρικής.

Ενδιαίτημα
----------

Η καστανή ύαινα κατοικεί σε περιοχές ερήμου, σε ημιέρημο και σε σαβάνες με ανοικτούς δασοτόπους. Μπορεί να επιβιώσει κοντά σε αστικές περιοχές μέσω πτωματοφαγίας. Η καστανή ύαινα προτιμάει τις βραχώδεις, ορεινές περιοχές, καθώς παρέχουν σκιά και δεν εξαρτάται από την άμεση διαθεσιμότητα πηγών ύδατος για συχνή πόση. Οι εκτάσεις κατοικίας είναι μεγέθει 233 έως 466 τ.χλμ.

Παραπομπές
----------

1. ↑  Williams, Samual T.; Williams, Kathryn S.; Joubert, Christoffel J.; Hill, Russell A. (14 January 2016). «The impact of land reform on the status of large carnivores in Zimbabwe». *PeerJ* **4**: e1537. doi:10.7717/peerj.1537. PMID 26819838.
2. ↑  Nowak, Ronald (2005). *Walker's carnivores of the world*. JHU Press.
3. ↑  *Chapter 4: Rich Man's Table* from David MacDonald’s *The Velvet Claw* BBC books, 1992
4. 1 2  Holekamp, Kay. «Home». *IUCN Hyaena Specialist Group*. IUCN. Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 24 Δεκεμβρίου 2007.
5. ↑  Mills, G· Hes, L (1997). *The Complete Book of Southern African Mammals*. Cape Town: Struik Publishers.
6. ↑  Bhattacharya, Deepamala. «Brown Hyena». *Animal Spot*.
*Για προσωπικότητες με ίδιο επίθετο, δείτε: Λαμπρόπουλος*

Ο **Βασίλειος - Κωνσταντίνος (Βασίλης) Λαμπρόπουλος** (Αθήνα, 31 Μαρτίου 1990) είναι Έλληνας διεθνής ποδοσφαιριστής, ο οποίος αγωνίζεται ως αμυντικός για λογαριασμό του ΟΦΗ. Ξεκίνησε την ποδοσφαιρική του περιπέτεια στις Ακαδημίες Χαλανδρίου.

### Σε συλλογικό επίπεδο

Ο Βασίλης Λαμπρόπουλος ξεκίνησε την καριέρα του στις ακαδημίες της ΑΕ Χαλανδρίου και μετέπειτα σε αυτές του Ολυμπιακού, από τις οποίες προωθήθηκε στην πρώτη ομάδα το 2007, χωρίς να κάνει καμιά συμμετοχή. Στη συνέχεια αγωνίστηκε ως δανεικός στον Απόλλωνα Καλαμαριάς και με μεταγραφή στον Αστέρα Τρίπολης, με τον οποίο έκανε ντεμπούτο στην Α΄ Εθνική την περίοδο 2009-10. Το 2011 αγωνίστηκε ως δανεικός στην Ηλιούπολη και τον Ιούλιο του 2012 υπέγραψε στον Πανιώνιο. Μετά από 2 επιτυχημένες χρονιές με την ομάδα της Νέας Σμύρνης, ο Λαμπρόπουλος συμφώνησε να συνεχίσει την καριέρα του στην ΑΕΚ, με την οποία υπέγραψε τριετές συμβόλαιο συνεργασίας, με ισχύ από την 1η Ιουλίου του 2014, με την ολοκλήρωση του οποίου ανανεώθηκε για τρία ακόμη χρόνια.

### Στις εθνικές ομάδες

Έχει αγωνιστεί στις μικρότερες εθνικές ομάδες Νέων και Ελπίδων, με την οποία το 2010 έκανε το ντεμπούτο του. Με την Ανδρών αγωνίστηκε πρώτη φορά το 2018 και έχει συνολικά 5 συμμετοχές.

Τίτλοι - Διακρίσεις
-------------------

ΑΕΚ
* Πρωτάθλημα Ελλάδας: 2017–18
* Κύπελλο Ελλάδας: 2015–16

Παραπομπές
----------

1. ↑  Πήρε και Λαμπρόπουλο η ΑΕΚ, www.contra.gr
2. ↑  Ανανέωσε με ΑΕΚ ο Λαμπρόπουλος έως το 2020, www.gazzetta.gr

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
--------------------

|  |  |
| --- | --- |
| εικονίδιο Ποδόσφαιρο | Πύλη Ποδόσφαιρο |

* Η καριέρα του Βασίλη Λαμπρόπουλου στο soccerway.com
* Το προφίλ του Βασίλη Λαμπρόπουλου στο www.transfermarkt.com
Ο τερματοφύλακας του Παναθηναϊκού Νίκος Μιχαηλίδης, στον αγώνα για το κύπελλο Πάσχα στις 16 Απριλίου 1928 κόντρα στον Ολυμπιακό, δέχθηκε χτύπημα στο στήθος και ένα μήνα μετά απεβίωσε από αιματοπτυσία.
Ο **Νίκος Μιχαηλίδης** ήταν Έλληνας ποδοσφαιριστής, γεννημένος στην Αλεξάνδρεια και αγωνιζόταν ως τερματοφύλακας.
Υπήρξε ένας από τους πολλούς αθλητές που έχασαν τη ζωή τους στον αγωνιστικό χώρο την προπολεμική εποχή. Σύμφωνα με τις πηγές από δημοσιεύματα της εποχής θεωρούνταν ένας από τους κορυφαίους ανερχόμενους τερματοφύλακες της εποχής του και αποκτήθηκε από τον Παναθηναϊκό την περίοδο 1927-28. 
Στον δεύτερο αγώνα που συμμετείχε φορώντας τη φανέλα του Παναθηναϊκού αγωνίστηκε για το Κύπελλο Πάσχα στις 16 Απριλίου 1928 με αντίπαλο τον Ολυμπιακό. Κατά τη διάρκεια του αγώνα δέχθηκε ένα δυνατό σουτ στο στήθος με συνέπεια να τραυματιστεί σοβαρά και να νοσηλευτεί στον Ευαγγελισμό. Δεν κατάφερε ποτέ να αναρρώσει και απεβίωσε από αιμοπτυσία ένα μήνα αργότερα.

Παραπομπές
----------

1. ↑  Επίσημη σελίδα Παναθηναϊκού - All Time Roster
2. ↑   Αρχειοθετήθηκε 2023-05-28 στο Wayback Machine. Επίσημη σελίδα Παναθηναϊκού Αθλητικού Ομίλου - Παναθηναϊκά Βραβεία.

Εξωτερικές συνδέσεις
--------------------

* Επίσημη σελίδα Παναθηναϊκού Αθλητικού Ομίλου - Αθλητικά Βραβεία Αρχειοθετήθηκε 2023-05-28 στο Wayback Machine.