recursal/SuperWikiNEXT-32B huggingface dataset:
**Μίρζα** (***Mirza***) είναι το όνομα γένους μικρών λεμούριων, γνωστών και ως **γιγάντιοι λεμούριοι ποντικοί**. Βρίσκονται στα δυτικά φυλλοβόλα δάση της Μαδαγασκάρης συνήθως κοντά στις ακτές ή σε άλλες πηγές νερού. Το τρίχωμά τους είναι καφέ-λαδί στη ράχη και κιτρινωπό-γκρι στην περιοχή της κοιλιάς.

Αρχικά στο γένος περιλαμβάνονταν μόνο ένα είδος, ο γιγάντιος λεμούριος ποντικός του Κοκερέλ (*Mirza coquereli* - *Μίρζα του Κοκερέλ*, ονομασμένος προς τιμήν του γάλλου εντομολόγου Σαρλ Κοκερέλ), όταν αυτό διαχωρίστηκε από το γένος Μικροκήβος το 1985. Το 2005 περιγράφηκε ένα δεύτερο είδος, ο γιγάντιος λεμούριος ποντικός του βορρά (*Μίρζα το ζάζα* - *M. zaza*). Το 2010 ανακοινώθηκε ότι ανακαλύφθηκε ακόμη ένα διακριτό τάξο με τμήματα κοκκινωπού τριχώματος στο πίσω μέρος της ουράς, στην περιοχή Berevo-Ranobe.

Οι γιγάντιοι λεμούριοι ποντικοί ζυγίζουν περίπου 300 g. Είναι νυκτόβιοι, και είναι ενεργοί καθ' όλο το διάστημα του έτους, εν' αντιθέσει με άλλους λεμούριους ποντικούς που πέφτουν σε νάρκη, τρώγοντας νύμφες ομόπτερων ώστε να επιβιώσουν. Είναι δενδρόβια είδη και τρέφονται με φρούτα, άνθη και μικρά ζώα όπως έντομα και αράχνες. Είναι γνωστό επίσης ότι θηρεύουν τον πυγμαίο λεμούριο ποντικό (*Μικροκήβος ο μυόξινος* - *Microcebus myoxinus*) όταν βρίσκονται σε αιχμαλωσία. Φτιάχνουν πολλές φωλιές όταν βρίσκονται σε άγρια κατάσταση καθώς και στην αιχμαλωσία. Τα αρσενικά κοιμούνται μόνα τους ενώ τα θηλυκά συνήθως σε ζεύγη. Κινούνται στα τέσσερα πόδια έχοντας περιορισμένες ικανότητες στο να πηδούν.

Οι μίρζα αποτελούν συχνά θηράματα κουκουβάγιων, καθώς του αρπακτικού *Buteo brachypterus*. Αναζητούν τροφή την νύχτα ώστε να αποφύγουν τους θηρευτές τους και επικοινωνούν μεταξύ τους με την χρήση και ακουστικών αλλά και οσμικών σημάτων, καθώς και υπερήχων.

Παραπομπές
----------

1. ↑  «Αρχειοθετημένο αντίγραφο» (PDF). Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο (PDF) στις 30 Σεπτεμβρίου 2005. Ανακτήθηκε στις 10 Αυγούστου 2005.
2. ↑  «New population of rare giant-mouse lemurs found in Madagascar». World Wildlife Fund (WWF). 2010. Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 9 Μαΐου 2012. Ανακτήθηκε στις 2 Αυγούστου 2010.

Αναφορές
--------

* Pages, E. (1980): Ethoecology of *Microcebus coquereli* during the dry season. *In:* Charles-Dominique, P.; Cooper, H.M.; Hladik, A.; Hladik, C.M.; Pages, E.; Pariente, G.F.; Petter-Rousseaux, A. & Schilling, A. (eds): *Nocturnal Malagasy Primates: Ecology, Physiology, and Behavior*. Academic Press: New York.

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
--------------------

Commons  Μίρζα, σχετικές πληροφορίες στα Βικιείδη.

* Primate Info Net *Mirza*
Ο **Σαρλ Σαμπώ** (βουλγαρικά: Шарл Шампо‎), επίσης γνωστός με το όνομα **Σαρλ Σαμπόφ** (Шарл Шампов), ήταν Ελβετός γυμναστής. Εκπροσώπησε τη Βουλγαρία στους Θερινούς Ολυμπιακούς Αγώνες 1896 στην Αθήνα.

Ο Σαμπώ συμμετείχε στις παράλληλες μπάρες, τον εφαλτήριο και τον ίππο. Αν και οι θέσεις του για τα αγωνίσματα είναι άγνωστες, τερμάτισε πέμπτος στο εφαλτήριο και έδωσε τους δύο πρώτους πόντους για τη Βουλγαρία. 

Ο Σαμπώ ήταν Ελβετός υπήκοος που εργαζόταν ως δάσκαλος γυμναστικής σε λύκειο της Σόφιας, όταν εκπροσώπησε τη Βουλγαρία κατά τους πρώτους σύγχρονους Ολυμπιακούς αγώνες. Χάρη στον Σαμπώ, η Βουλγαρία συγκαταλέγεται συχνά μεταξύ των συμμετεχόντων κρατών. 

Στη Βουλγαρία, ο Σαρλ Σαμπώ ήταν πρωτεργάτης στην εισαγωγή του ποδοσφαίρου στη χώρα και ήταν το άτομο που εισήγαγε το άθλημα στη Σόφια, το 1895 (ο πρώτος αγώνας ποδοσφαίρου στη Βουλγαρία παίχτηκε στη Βάρνα το 1894, όπου το εισήγαγε ο επίσης Γαλλοελβετός Ζωρζ ντε Ρεζιμπύς).

Παραπομπές
----------

1. ↑  www.sports-reference.com/olympics/athletes/ch/charles-champaud-1.html.
2. ↑  «Archived copy». Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 28 Σεπτεμβρίου 2011. Ανακτήθηκε στις 28 Δεκεμβρίου 2006.
Ο **Λουτίπρι** ήταν ο προκάτοχος ή ο πατέρας του πρώτου βασιλιά των Ουραρτίων Σαρντούρι Α΄. Ο ίδιος φέρεται ότι ήταν βασιλιάς την περίοδο (844 π.Χ.-834 π.Χ.) σε μια εποχή που μεσολάβησε από την καταστροφή της πρώτης πρωτεύουσας των Ουραρτίων Αρζασκούν από τον βασιλιά της Ασσυρίας Σαλμανασέρ Γ΄ την εποχή του Αραμέ μέχρι την χρονιά που ο Σαρντούρι Α΄ ίδρυσε την νέα πρωτεύουσα Τούσπα (Βαν). Ο Σαρντούρι Α΄ φέρεται ο γενάρχης της νέας δυναστείας, στην περίπτωση που ο Λουτίπρι ήταν πατέρας του δεν θα είχε πιθανότατα διατελέσει ο ίδιος ενεργός βασιλιάς των Ουραρτίων, σε αντίθετη περίπτωση θα ανήκε σε άλλη δυναστεία.

Παραπομπές
----------

1. ↑
2. ↑  M. Chahin, The Kingdom of Armenia
3. ↑  Urartian Material Culture As State Assemblage: An Anomaly in the Archaeology of Empire, Paul Zimansky, σσ. 103-115

Πηγές
-----

* M. Chahin, The Kingdom of Armenia



|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| Προκάτοχος:**Αραμέ** | **Βασιλεύς των Ουραρτίων844 π.Χ. - 834 π.Χ.** | Διάδοχος:**Σαρντούρι Α΄** |
Οι **Σελλοί**, ήταν αρχαίο Ελληνικό φύλο της Ηπείρου. Ήταν κάτοικοι της αρχαίας Ελλοπίας, περιοχής κοντά στη Δωδώνη. 

Σύμφωνα με τον Όμηρο, οι Σέλλοι κατοικούσαν στην Δωδώνη όπου ήταν και οι ιερείς του μαντείου της Δωδώνης και μάλιστα τους αναφέρει ως «Χαμοκοίταμνοι ανυφτοπόδες» και αυτό γιατί οι Σέλλοι ιερείς του Μαντείου δεν έπλεναν τα πόδια τους για να έρχονται σε επαφή με τη Γη (Γαία) και να αντλούν τη μαντική δύναμη που ήταν απαραίτητη για την ερμηνεία των χρησμών. Οι Σέλλοι ή Ελλοί ή Έλλοπες έζησαν έναν κατακλυσμό σύμφωνα με τον Αριστοτέλη μεταξύ Δωδώνης και Αχελώου, όπου ζούσαν εκεί με τους Γραίκους οι μετέπειτα Έλληνες.

Παραπομπές
----------
Ο **Αρτάβασδος Β΄ της Αρμενίας** ήταν βασιλιάς της Αρμενίας (54 – 34 π.Χ.) και μέλος της βασιλικής δυναστείας των Αρταξιαδών. Ήταν γιος και διάδοχος του βασιλιά της Αρμενίας Τιγράνη Β΄ του Μεγάλου.

Ήταν σύμμαχος της Ρώμης αλλά όταν ο βασιλιάς Ορόντης Β΄ της Παρθίας επιτέθηκε στην Αρμενία, μετά τη συντριπτική νίκη του επί του Ρωμαίου στρατηγού Μάρκου Λικίνιου Κράσσου, στη μάχη των Καρρών (53 π.Χ.), αναγκάστηκε να συμμαχήσει μαζί του και έδωσε την αδελφή του σύζυγο στον γιο και διάδοχο του Ορόντη, Πάκορο. Ο Ρωμαίος στρατηγός Μάρκος Αντώνιος εκστράτευσε δύο φορές εναντίον της Αρμενίας (36,34 π.Χ.). Πριν τη δεύτερη εκστρατεία, ο Μάρκος Αντώνιος είχε ζητήσει μια κόρη του Αρταβάσδου ως σύζυγο για τον εξάχρονο γιο του, με την Κλεοπάτρα, Αλέξανδρο Ήλιο. Ο Αρμένιος βασιλιάς αρνήθηκε και ο Μάρκος Αντώνιος κατέλαβε την πρωτεύουσα της Αρμενίας Αρτάξατα, συλλαμβάνοντας αιχμάλωτο τον Αρτάβασδο, ελπίζοντας να πάρει πολλά λύτρα για την απελευθέρωσή του.

Στην Αλεξάνδρεια, όπου μεταφέρθηκε ο Αρτάβασδος, ήρθε σε σύγκρουση με τη βασίλισσα της Αιγύπτου Κλεοπάτρα, ερωμένη του Μάρκου Αντώνιου, επειδή αρνήθηκε να της αποδώσει βασιλικές τιμές. Μετά την μάχη του Ακτίου (31 π.Χ.) ο πρώην βασιλιάς της Αρμενίας, Αρτάβασδος Β΄, αποκεφαλίστηκε με διαταγή της Κλεοπάτρας. Το κομμένο κεφάλι του η Κλεοπάτρα το απέστειλε στον εχθρό του Αρτάβασδο Α΄ της Μηδίας για να εξασφαλίσει την υποστήριξή του.

Ο Αρτάβασδος Β΄ απέκτησε, με άγνωστου ονόματος σύζυγο, τρία παιδιά: τους μετέπειτα βασιλείς Αρταξέρξη Β΄, Τιγράνη Γ΄ της Αρμενίας και μια άγνωστου ονόματος κόρη η οποία παντρεύτηκε τον βασιλιά Αρχέλαο της Καππαδοκίας.

Παραπομπές
----------

1. 1 2 3  (Aρμενικά) *Αρμένικη Σοβιετική Εγκυκλοπαίδεια*. 1974.
2. 1 2  «Большая российская энциклопедия». (Ρωσικά) *Μεγάλη Ρωσική Εγκυκλοπαίδεια*. Η Μεγάλη Ρωσική Εγκυκλοπαίδεια. Μόσχα. 1831751.

Πηγές
-----

* Πλούταρχος, *Βίοι*, Κράσσος
* Αυτό το άρθρο περιλαμβάνει κείμενα από κοινή δημόσια έκδοση : Chisholm, Hugh, ed. (1911). *Encyclopedia Britannica* (11η έκδ), Πανεπιστήμιο Κέιμπριτζ.
* P.M. Swan, *The Augustan Succession: An Historical Commentary on Cassius Dio’s Roman History, Books 55-56 (9 B.C.-A.D. 14)* (Google eBook), Oxford University Press, 2004
* Prantl, H. *Artavasdes II. - Freund oder Feind der Römer?* στο A. Coşkun (hg), *Freundschaft und Gefolgschaft in den auswärtigen Beziehungen der Römer (2. Jahrhundert v. Chr. - 1. Jahrhundert n. Chr.)* (Frankfurt M. u. a. 2008) (Inklusion, Exklusion, 9), 91-108
* M. Bunsen, *Encyclopedia of the Roman Empire*, Infobase Printing, 2009

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
--------------------

* Πολυμέσα σχετικά με το θέμα  Artavazd II of Armenia στο Wikimedia Commons

  


|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
| Καθιερωμένοι όροι | 
* VIAF: 74241978
* GND: 102382018

 |

 |
Οι *περιπέτειες του Πινόκιο* είναι μια δραματική σειρά βασισμένη στο ομώνυμο μυθιστόρημα του Κάρλο Κολόντι, σκηνοθετημένο από τον Λουίτζι Κομεντσίνι, και μεταδόθηκε για πρώτη φορά από την ιταλική τηλεόραση στο κανάλι Rai 1 τον Απρίλιο του 1972, χωρισμένο σε πέντε επεισόδια, με συνολική διάρκεια 280 λεπτά. Στη συνέχεια επαναλήφθηκε, πάλι σε πέντε επεισόδια, με την ευκαιρία των 10 χρόνων της ταινίας, το 1982, και πάλι στο Rai 1.

Ο Κομεντσίνι έκανε μια μεγαλύτερη έκδοση, 320 λεπτών, χωρισμένη σε έξι επεισόδια. Αυτή η έκδοση προσαρμόστηκε επίσης στα γαλλικά, από τον Pierre Cholodenko, για να μεταδοθεί τον Δεκέμβριο του 1972 από το γαλλικό κανάλι *Première chaîne de l ORTF*. 

Πρωταγωνιστές είναι οι Andrea Balestri (Πινόκιο), Νίνο Μανφρέντι (Τζεπέτο),Τζίνα Λολομπρίτζιτα (η Νεράιδα), Φράνκο Φράνκι (η Γάτα), Τσίτσο Ινγκράσια (η Αλεπού), Βιττόριο ντε Σίκα (ο δικαστής), Λάιονελ Στάντερ (Mangiafoco), Domenico Santoro (Lucignolo).

Πλοκή
-----

Όπως και το διάσημο μυθιστόρημα, η τηλεταινία εξιστορεί τις περιπέτειες της διάσημης μαριονέτας, όμως, σε αντίθεση με τη λογοτεχνική έκδοση, ο Πινόκιο παίζεται από ένα πραγματικό αγόρι, που μόνο σε κάποια σημεία μεταμορφώνεται σε μαριονέτα (σε αυτή τη σειρά, ο Πινόκιο γίνεται κούκλα ή παιδί για να τιμωρηθεί, να ανταμειφθεί, ή να σωθεί από τη Νεράιδα, μέχρι το τέλος, όταν γίνεται για πάντα παιδί λόγω της καλής του συμπεριφοράς, και η ψυχή του αφήνει τη νεκρή μαριονέτα).

Ελληνική μεταγλώττιση
---------------------

Στην ελληνική μεταγλώττιση ακούστηκαν: Χρυσούλα Παπαδοπούλου, Γιώργος Πετρόχειλος, Γιάννης Στεφόπουλος, Σοφία Παναηλίδου, Τηλέμαχος Κρεβάικας, Νίκος Νίκας, Μάντυ Λάμπου, Βίνα Παπαδοπούλου, Λουκάς Φραγκούλης.

Μουσική
-------

Η περίφημη μουσική επένδυση της τηλεταινίας δημιουργήθηκε από τον Φιορέντζο Κάρπι, και είχε πολλές επανεκτελέσεις. Από τα έργα του, θυμόμαστε:

* το τραγούδι του Lucignolo (τίτλοι αρχής)
* το τραγούδι του Πινόκιο ή *Σκανταλιά* (τίτλοι τέλους των επεισοδίων)
* το τραγούδι *Αναζητώντας τροφή*, το οποίο έχει μελαγχολικό χαρακτήρα
* το τραγούδι του Τζεπέτο, το οποίο ερμηνεύτηκε και ως τραγούδι από το Νίνο Μανφρέντι (τίτλοι τέλους της σειράς)
* το τραγούδι της Γαλάζιας Νεράιδας, το οποίο, επίσης, έχει προσαρμοστεί σε μορφή τραγουδιού.

Τα γυρίσματα
------------

Παρά το γεγονός ότι το περιβάλλον του μυθιστορήματος ήταν η Τοσκάνη, τα γυρίσματα πραγματοποιήθηκαν κυρίως στην περιφέρεια του Λάτσιο, μεταξύ των επαρχιών της Ρώμης και του Βιτέρμπο:

Εικόνες
-------

* Ο Νίνο Μανφρέντι ως ΤζεπέτοΟ Νίνο Μανφρέντι ως Τζεπέτο
* Η Τζίνα Λολομπρίτζιτα υποδύθηκε τη γαλάζια νεράιδαΗ Τζίνα Λολομπρίτζιτα υποδύθηκε τη γαλάζια νεράιδα
* Ο Τσίτσο Ινγκράσια υποδύθηκε την αλεπούΟ Τσίτσο Ινγκράσια υποδύθηκε την αλεπού

Σημειώσεις
----------

1. ↑  Η λώρα, η Λουίζα και Morando Morandini, "το Morandini 2008, λεξικό ταινιών", σελίδα 142.
2. ↑  Φωτογραφίες και τους χάρτες με τις τοποθεσίες των γυρισμάτων είναι ορατά στην επίσημη ιστοσελίδα του το δράμα τηλεόραση "" (για παράδειγμα ).

Που σχετίζονται με στοιχεία
---------------------------

* Οι περιπέτειες του Πινόκιο
* Ο πινόκιο (μίνι σειρά ή τηλεταινία)

Άλλα έργα
---------
Ο **Σπύρος Χριστόπουλος** γεννήθηκε το 1964 στα Άσπρα Σπίτια του δήμου Αρχαίας Ολυμπίας υπήρξε για πολλά χρόνια μέλος της εθνικής ομάδας στίβου στα αγωνίσματα των 800μ-1500μ.

Καριέρα
-------

Είναι ο κάτοχος του πανελλήνιου ρεκόρ στο μίλι (1.609μ) με 3.56.11, πήρε την 13η θέση στα 1.500μ στο παγκόσμιο πρωτάθλημα κλειστού στίβου στο Τορόντο (1993), βγήκε 1ος στους προβαλκανικούς κλειστού στίβου στα 1500μ στην Αθήνα το 1991, 2ος βαλκανιονίκης ανοιχτού στίβου στα 800μ στην Κωνσταντινούπολη (1990) και 3ος βαλκανιονίκης στα 1500μ στην Κωνσταντινούπολη και στη Σόφια (1990) και (1992) αντίστοιχα.

Συμμετείχε στους Μεσογειακούς της Αθήνας το 1991 (6η θέση στα 800μ και 8η στα 1500μ) και στη Λαττάκεια (7η θέση στα 1500μ). Πήρε την 12η θέση στον τελικό του Γκραν-πρι στίβου που έγινε στην Αθήνα το 1990 στο αγώνισμα του μιλίου οπου συμμετείχε εκτός συναγωνισμού. Είναι ο αθλητής που το 1989 στο 3ο ολυμπιακό μίτινγκ (Αθήνα) παραλίγο να κερδίσει τον μεγάλο Μαροκινό αθλητή Σαΐντ Αουίτα.

Συμμετείχε σε μεγάλα διεθνή μίτινγκ και σε παγκόσμιους στρατιωτικούς αγώνες με την εθνική ομάδα Ενόπλων Δυνάμεων. Το 1995 πήρε την 6η θέση στους Παγκόσμιους Στρατιωτικούς Αγώνες (Ρώμη) στα 1500μ και την 5η θέση στο Παγκόσμιο Στρατιωτικό Πρωτάθλημα (Τουρ, Γαλλία) το 1993. Συμμετείχε στους Πανευρωπαϊκούς Αγώνες Κλειστού Στίβου στα 3000μ (Γένοβα) το 1992. Υπήρξε πανελληνιονίκης ανοικτού και κλειστού στίβου στα αγωνίσματα των μεσαίων αποστάσεων (800μ-1500μ-3000μ).

### Ατομικά ρεκόρ

#### Ανοικτός Στίβος

Mίλι (3.56.13)

1500μ (3.39.76)

800μ (1.49.45)

#### Κλειστός στίβος

1500μ (3.42.14)

3000μ (7.58.25)

### Προπονητές

Γιώργος Αποστολόπουλος

Σπήλιος Ζαχαρόπουλος

Ηλίας Ζαχαρόγιαννης

### Σύλλογοι με τους οποίους αγωνίστηκε

Oλυμπιακός

Κόροιβος Μοσχάτου

ΑΕΚ
Ο **Θάνος Αξαρλιάν** ήταν ένας Έλληνας φοιτητής, 20 ετών που δολοφονήθηκε εν ψυχρώ από την Επαναστατική Οργάνωση 17 Νοέμβρη στις 14 Ιουλίου 1992, στην συμβολή των οδών Καραγιώργη Σερβίας και Βουλής, όταν αποπειράθηκαν να δολοφονήσουν τον τότε Υπουργό Οικονομικών, Γιάννη Παλαιοκρασσά με τη χρήση ρουκετοβόλου. 
 

Ο Θάνος Αξαρλιάν γεννήθηκε στις 9 Απριλίου του 1972 στην Αθήνα, όπου και σπούδαζε στο Τμήμα Γεωλογίας του Εθνικού και Καποδιστριακού Πανεπιστημίου Αθηνών και δούλευε στο κοσμηματοπωλείο της οικογένειας του στο κέντρο της Αθήνας.

Η τρομοκρατική οργάνωση 17 Νοέμβρη δολοφόνησε τον Θάνο Αξαρλιάν το μεσημέρι της 14ης Ιουλίου του 1992, στην συμβολή των οδών Καραγιώργη Σερβίας και Βουλής, στην προσπάθεια τους να δολοφονήσουν τον τότε Υπουργό Οικονομικών της κυβέρνησης Κωνσταντίνου Μητσοτάκης, Γιάννη Παλαιοκρασσά, με ένα τρομοκρατικό χτύπημα με την χρήση ενός ρουκετοβόλου όπλου. Την επίθεση εκτέλεσε ο τρομοκράτης Δημήτρης Κουφοντίνας με τον συνεργό του Βασίλη Τζωρτζάτο. Στόχος ήταν η θωρακισμένη Mercedes του Υπουργού η οποία παρόλο που χτυπήθηκε, προστάτευσε τον Υπουργό ο οποίος βγήκε ασφαλής από το όχημα εκτός από ένα έγκαυμα στο πρόσωπο του, όμως η έκρηξη σκότωσε ακαριαία τον Θάνο Αξαρλιάν.

Από την ίδια επίθεση έμειναν μόνιμα ανάπηρα τέσσερα άτομα.

Παραπομπές
----------

1. ↑  www.sansimera.gr/articles/1487.
2. ↑  «14 Ιουλίου 1992: Η δολοφονία του Θάνου Αξαρλιάν από τη 17Ν». *www.news247.gr*. Ανακτήθηκε στις 14 Σεπτεμβρίου 2022.
3. ↑  Σήμερα .gr, Σαν. «30 χρόνια από τη δολοφονία του φοιτητή Θάνου Αξαρλιάν από τη «17 Νοέμβρη»». *Σαν Σήμερα .gr*. Ανακτήθηκε στις 14 Σεπτεμβρίου 2022.
4. ↑  «Τριάντα χρόνια από τη δολοφονία του Θάνου Αξαρλιάν - Η ιστορία του - Τα μηνύματα». *AthensVoice*. Ανακτήθηκε στις 14 Σεπτεμβρίου 2022.
5. ↑  «Απόπειρα δολοφονίας Παλαιοκρασσά από 17Ν - ΔΕΚΑΕΤΙΑ 1990 - 100 Χρόνια Κ». *www.kathimerini.gr*. Ανακτήθηκε στις 14 Σεπτεμβρίου 2022.
6. ↑  MANIFESTO (14 Ιουλίου 2021). «Θάνος Αξαρλιάν: Σαν σήμερα δολοφονείται από τη «17 Νοέμβρη»». *tomanifesto.gr*. Ανακτήθηκε στις 14 Σεπτεμβρίου 2022.
7. ↑  «Δολοφονία του Θάνου Αξαρλιάν - Το χρονικό | Pnyka Press 2022». 14 Ιουλίου 2022. Ανακτήθηκε στις 14 Σεπτεμβρίου 2022.
8. ↑  «30 χρόνια από τη δολοφονία του Θάνου Αξαρλιάν από τη 17Ν (Φώτο)». *Timeline*. 14 Ιουλίου 2022. Ανακτήθηκε στις 14 Σεπτεμβρίου 2022.
Ο **Αργκίστι Α΄ της Ουραρτού** ήταν ο έκτος γνωστά ιστορικός βασιλεύς των Ουραρτίων την περίοδο 786 π.Χ.-764 π.Χ. έκτισε την Ακρόπολη του *"Ερεμπουνί"* (782 π.Χ.) η οποία εξελίχτηκε στην σημερινή πρωτεύουσα της Αρμενίας Γερεβάν. Ο Αργκίστι Α΄ ήταν γιος και διάδοχος του βασιλέως Μένουα, συνέχισε το έργο των προκατόχων του εκστρατεύοντας κάθε χρόνο. Οι περισσότερες εκστρατείες του έγιναν απέναντι στον βασιλιά της Ασσυρίας Σαλμανασέρ Δ΄, κατέκτησε την βόρεια Συρία, κατόπιν επεκτάθηκε πέρα από την Λίμνη Σεβάν κατακτώντας τους Τάοχους και την κοιλάδα του Αραράτ. Μετά από μιά επανάσταση των υπηκόων του εκδίωξε τους προηγούμενους κατοίκους και μετέφερε στις ίδιες περιοχές νέους από άλλες περιοχές της αυτοκρατορίας του. Την ίδια εποχή οικοδόμησε το *"κάστρο του Ερεμπουνί"* (782 π.Χ.) μεταφέροντας 6.000 αιχμαλώτους πολέμου από τους Χαττί. Οικοδόμησε ταυτόχρονα ένα κάστρο στην θέση Αρμαβίρ το οποίο θα γίνει η πρώτη πρωτεύουσα του βασιλείου της Αρμενίας. Ο γιος και διάδοχος του ήταν ο Σαρντούρι Β΄. Οι γλωσσολόγοι ισχυρίζονται ότι το όνομα του είχε Ινδο-Ευρωπαική προέλευση και σχετιζόταν με κάποια θεότητα των Αρμενίων για τον ήλιο, στα πρώτο-Αρμενικά το όνομα του μεταφράζεται ως *"φωτεινός"* και *"λαμπρός"*.

Παραπομπές
----------

1. 1 2 3  (Aρμενικά) *Αρμένικη Σοβιετική Εγκυκλοπαίδεια*. 1974.
2. ↑
3. ↑
4. ↑
5. ↑  Adam T. Smith. The Political Landscape: Constellations of Authority in Early Complex Polities. University of California Press. 2003
6. ↑  Adam T. Smith. The Political Landscape: Constellations of Authority in Early Complex Polities. University of California Press. 2003
7. ↑
8. ↑

Πηγές
-----

* Adam T. Smith. The Political Landscape: Constellations of Authority in Early Complex Polities. University of California Press. 2003
* N. Adontz, Histoire d'Arménie. Les origines, Paris, 1946
Ο **Σαρντούρι Β΄** ήταν βασιλεύς των Ουραρτίων (764 π.Χ.-735 π.Χ.) ως διάδοχος του πατέρα του Αργκίστι Α΄ της Ουραρτού. Το βασίλειο των Ουραρτίων έφτασε την περίοδο που ήταν βασιλιάς στο μέγιστο της ισχύος του με επιτυχείς εκστρατείες απέναντι σε γειτονικά βασίλεια ιδιαίτερα την Ασσυρία. Η διαδοχή του Σαρντούρι Β΄ δεν είναι σαφής από την στιγμή που καταγράφεται βασιλιάς με το όνομα *"Σαρντούρι Γ΄"*, ο διάδοχος του Ρούσα Α΄ ήταν πιθανότατα γιος του. Ο Σαρντούρι Β΄ επέκτεινε σημαντικά το βασίλειο του κατακτώντας τόσο την Κολχίδα όσο και άλλες περιοχές στην κοιλάδα του Ευφράτη. Οι πηγές του βασιλείου της Ουραρτού αναφέρουν εκστρατείες του Σαρντούρι Β΄ στην *"Βαβιλού"*, μια περιοχή στην οποία ζούσαν οι Κασσίτες στην αυτοκρατορία της Βαβυλωνίας. Οι Ασσύριοι ωστόσο υπό την ηγεσία του βασιλιά τους Τιγκλάθ Πιλεσέρ Γ΄ συνέτριψαν τον ίδιο και τον συνασπισμό εναντίον τους, τον ανάγκασαν να οπισθοχωρήσει πέρα από τον Ευφράτη. Ο Σαρντούρι Β΄ ήταν υπερβολικά αλαζόνας για την ισχύ του, ανήγειρε ένα ισχυρό τείχος στην πρωτεύουσα του Τούσπα (Βαν) με την επιγραφή:

*"Ο τεράστιος βασιλιάς, ο πανίσχυρος βασιλιάς, ο βασιλιάς του Σύμπαντος, ο βασιλιάς που δεν είχε κανέναν όμοιο, δεν φοβήθηκε ποτέ καμιά μάχη και ταπείνωσε όσους δεν υποτάχθηκαν στην εξουσία του"*

Ο Αρμένιος αρχαιολόγος Τζόσεφ Όρμπελι βρήκε στην Βαν δύο επιγραφές (1912) που εξιστορούν όλα τα κατορθώματα και τις κατακτήσεις του Σαρντούρι Β΄.

Παραπομπές
----------

1. ↑  Roaf M. (2012), Could Rusa son of Erimena have been king of Urartu during Sargon's eight campaign? (in:) S. Kroll, C. Gruber, U. Hellwag, M. Roaf, P. Zimansky (eds), Biainili-Urartu. The Proceedings of the Symposium Held in Munich 12–14 October 2007, Acta Iranica 51, σσ. 187–216
2. ↑
3. ↑  Stanley Arthur Cook, Martin Percival Charlesworth, John Bagnell Bury (1924). The Cambridge Ancient History. σ. 310
4. ↑  Liverani, Mario (2014). The Ancient Near East: History, Society and Economy. Translated by Tabatabai, Soraia. New York, NY: Routledge. σ. 523

Πηγές
-----

* Roaf M. (2012), Could Rusa son of Erimena have been king of Urartu during Sargon's eight campaign? (in:) S. Kroll, C. Gruber, U. Hellwag, M. Roaf, P. Zimansky (eds), Biainili-Urartu. The Proceedings of the Symposium Held in Munich 12–14 October 2007, Acta Iranica 51.
* Stanley Arthur Cook, Martin Percival Charlesworth, John Bagnell Bury (1924). The Cambridge Ancient History.
* Liverani, Mario (2014). The Ancient Near East: History, Society and Economy. Translated by Tabatabai, Soraia. New York, NY: Routledge.
Ένα **προγραμματιστικό εργαλείο** είναι ένα πρόγραμμα υπολογιστή ή μια
εφαρμογή που χρησιμοποιούν οι προγραμματιστές για 
να δημιουργήσουν, αποσφαλματώσουν ή να συντηρήσουν άλλα προγράμματα και εφαρμογές.
Ο όρος αναφέρεται συνήθως σε σχετικά απλά προγράμματα που μπορούν να συνδυαστούν
μαζί για την επίτευξη κάποιου αποτελέσματος, όπως ανάλογα κάποιος τεχνίτης θα
χρησιμοποιούσε πολλά εργαλεία για να δημιουργήσει ένα φυσικό αντικείμενο.

Η ιστορία των εργαλείων προγραμματισμού άρχισε με τους πρώτους υπολογιστές στις
αρχές της δεκαετίας 1950 όταν πρωτοεμφανίστηκαν εργαλεία όπως οι συνδέτες (linkers),
οι φορτωτές και τα προγράμματα ελέγχου. Η έλευση 
του Unix στις αρχές της δεκαετίας του 1970 έφερε περισσότερα εργαλεία, όπως το grep, το awk και το make, τα οποία ήταν ευέλικτα σχεδιασμένα ώστε να συνεργάζονται μεταξύ τους μέσω διασωλήνωσης.

Τα εργαλεία ήταν αρχικά απλά και "ελαφρά". Μερικά όμως που χρησιμοποιούνται πιο συχνά ενσωματώνονται σε ολοκληρωμένα περιβάλλοντα ανάπτυξης (IDEs). Σε αυτά τα περιβάλλοντα η εργασία του προγραμματιστή μπορεί να γίνει πιο γρήγορα και εύκολα αλλά χάνεται κάτι από την ευελιξία και την δύναμη των καθαυτό εργαλείων.

Ο διαχωρισμός μεταξύ εργαλείων και εφαρμογών είναι ασαφής. Για παράδειγμα πολλοί προγραμματιστές χρησιμοποιούν βάσεις δεδομένων σαν εργαλεία.

Για πολλά χρόνια τα εργαλεία computer-assisted software engineering (CASE) ήταν διαδεδομένα αλλά η δημιουργία πραγματικά επιτυχημένων εργαλείων αποδείχτηκε δύσκολη. Κατά μια έννοια τα εργαλεία CASE έδιναν έμφαση στον σχεδιασμό όπως η UML, αν και τα πιο επιτυχημένα από αυτά είναι ολοκληρωμένα περιβάλλοντα ανάπτυξης.

Η δυνατότητα να χρησιμοποιεί μια πληθώρα εργαλείων παραγωγικά θεωρείται καλή πρακτική από τους προγραμματιστές και τους μηχανικούς λογισμικού.

Λίστα εργαλείων
---------------

Τα εργαλεία προγραμματισμού υπάρχουν σε πολλές μορφές:

* Συστήματα ελέγχου εκδόσεων: RCS, CVS, SVN, Mercurial, Darcs, Monotone, git
* Μεταγλώττιστές και εργαλεία σύνδεσης : Αλυσίδα GNU (Make, automake, gcc), Microsoft C, Intel compiler
* Εργαλεία εντοπισμού λαθών κώδικα: Lint
* Αυτόματη ενημέρωση αρχείων πηγαίου κώδικα: diff και patch
* Αναζήτηση κειμένου: grep, find
* Διορθωτές κειμένου: emacs, vi
* Σενάρια: κελύφη (π.χ. bash, csh, tcsh, zsh), Perl, Python, Ruby
* Λεκτική και συντακτική ανάλυση γλωσσών: Lex, GNU Bison, Yacc
* Βάσεις σφαλμάτων: gnats, Bugzilla, Trac
* Αποσφαλματωτές: gdb, Δυαδικά εργαλεία GNU (GNU Binutils)
* Εργαλεία ανίχνευσης διαρροών μνήμης: Electric Fence, Valgrind

Ολοκληρωμένο περιβάλλον ανάπτυξης (IDEs)
----------------------------------------

Τα ολοκληρωμένα περιβάλλοντα ανάπτυξης
συνδυάζουν τα χαρακτηριστικά πολλών εργαλείων σε ένα πλήρες πακέτο διευκολύνοντας
και επιταχύνοντας την εργασία του προγραμματιστή.

Χρησιμοποιούνται κυρίως για την ανάπτυξη εφαρμογών επιχειρηματικού επιπέδου. 

Μερικά δημοφιλή ολοκληρωμένα περιβάλλοντα ανάπτυξης:

- Για C/C++:

* Dev-C++
* C++ Builder
* Microsoft Visual Studio

- Για Java:

* NetBeans
* Eclipse

Δείτε επίσης
------------

* CASE εργαλεία
* Κιτ Ανάπτυξης Λογισμικού
* Αλυσίδα GNU
*Ο Ερυσίχθονας πουλά την κόρη του, Μήστρα*, χαρακτικό του Γιόχαν Βίλχελμ Μπάουρ.
Ο **Ερυσίχθονας ο Θεσσαλός** ήταν μυθικός γιος του Μυρμιδόνα ή του Τρίοπα και εγγονός του θεού Ποσειδώνα.

Ο Ερυσίχθονας ήταν γνωστός για την ασέβειά του. Μια ημέρα πήρε μαζί του 20 δούλους του και πήγε στο άλσος που είχαν αφιερώσει οι Πελασγοί στη θεά Δήμητρα. Εκεί διέταξε τους δούλους να κόψουν τα δέντρα για να μπορέσει να χτίσει εκεί παλάτι στο οποίο θα γλεντούσε με τους φίλους του. Ανάμεσα στα άλλα δέντρα βρισκόταν και μία πανύψηλη λεύκα που ήταν το αγαπημένο δέντρο της Δήμητρας. Γύρω από τη λεύκα αυτή οι Δρυάδες Νύμφες έψελναν τα όμορφα τραγούδια τους και χόρευαν τους μαγικούς χορούς τους. Ο ασεβής Ερυσίχθονας δεν σταμάτησε το καταστρεπτικό του έργο ούτε μπροστά στο ιερό αυτό δέντρο. Με την πρώτη όμως τσεκουριά που του έδωσε παρουσιάσθηκε ενώπιόν του η ιέρεια της Δήμητρας Νικίππη, που δεν ήταν παρά η ίδια η θεά μεταμορφωμένη. Η ιέρεια προσπάθησε να σταματήσει το κόψιμο των δέντρων, αλλά ο Ερυσίχθονας την απείλησε με την αξίνα του. Η θεά τότε πέταξε τη μεταμφίεση της ιέρειας και εμφανίσθηκε με όλη της τη θεϊκή μεγαλοπρέπεια. Οι δούλοι σκόρπισαν από δω και από κει, και ήταν έτοιμοι να πεθάνουν από τον φόβο τους. Η Δήμητρα όμως τους λυπήθηκε και τους άφησε να φύγουν χωρίς να τους βλάψει, ενώ τον ασεβή Ερυσίχθονα τον τιμώρησε με ακράτητη πείνα.

Από τη στιγμή εκείνη ο Ερυσίχθων άρχισε να τρώει ό,τι έβρισκε μπροστά του. Αφού έφαγε ό,τι φαγώσιμο βρισκόταν στο σπίτι του και όλα του τα ζώα, άρχισε να γυρίζει στους δρόμους και να αρπάζει τις προσφορές από τους βωμούς. Οι δυστυχισμένοι οι γονείς του δεν ήξεραν πώς να τον βοηθήσουν. Ο πατέρας του κατέφυγε στον Ποσειδώνα, ο οποίος όμως ήταν εξίσου ανίκανος να θεραπεύσει τον εγγονό του από το κακό που τον βρήκε. Στο μεταξύ ο Ερυσίχθονας βασανιζόταν όλο και περισσότερο από την πείνα. Πούλησε την κόρη του Μήστρα για να αγοράσει τρόφιμα. Αλλά η Μήστρα, που ήταν μάγισσα, επέστρεψε στο σπίτι της και παρεκάλεσε και πάλι τον Ποσειδώνα. Ο θεός, μη μπορώντας να βοηθήσει τον Ερυσίχθονα, έδωσε στη Μήστρα την ικανότητα να μεταμορφώνεται σε διάφορα ζώα και να ξεφεύγει από τον πατέρα της. Μία εκδοχή αναφέρει ότι η Μήστρα, από δική της πρωτοβουλία, εκμεταλλεύθηκε το χάρισμα της μεταμορφώσεως για να πουλιέται ως δούλα συνεχώς και να βοηθά έτσι τον πατέρα της. Αλλά στο τέλος, ο Ερυσίχθονας, μη έχοντας να φάει τίποτα πια, άρχισε να τρώει το ίδιο του το κρέας μέχρι που πέθανε.

Με τον μύθο του Ερυσίχθονα ασχολήθηκαν πολλοί αρχαίοι ποιητές και μυθογράφοι, όπως ο Καλλίμαχος στον έκτο του ύμνο προς τη Δήμητρα, ο Λυκόφρων, ο Νίκανδρος και ο Οβίδιος.

Πηγές
-----

* Emmy Patsi-Garin: «Επίτομο λεξικό Ελληνικής Μυθολογίας», εκδ. οίκος *Χάρη Πάτση*, Αθήνα 1969

  


|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
| Καθιερωμένοι όροι | 
* VIAF: 35253404
* GND: 118829718
* SUDOC: 078600626
* BNF: cb121201636 (data)

 |

 |

|  |  |
| --- | --- |
| 

|  |
| --- |
| * Πύλη:Ελληνική μυθολογία
 |

 |
**Ανθρωποφαγία** ονομάζεται το φάγωμα ενός ανθρώπου από άλλον άνθρωπο. Η πρακτική αυτή ασκείται μέχρι και σήμερα από τα μέλη φυλών κυρίως της Αφρικής και της Ωκεανίας. 

Η λέξη «κανιβαλισμός» προέρχεται από τη λέξη Caníbales, το ισπανικό όνομα για τους Ινδιάνους ιθαγενείς Καρίμπ. Οι Καρίμπ έτρωγαν πολύ συχνά ψημένο ανθρώπινο κρέας και ήταν πολύ γνωστοί για τις κανιβαλιστικές τους τάσεις.

Η ανθρωποφαγία ασκήθηκε στη Νέα Γουινέα και σε τμήματα των Νήσων Σολομώντα, ενώ σε ορισμένες περιοχές της Μελανησίας υπήρχαν αγορές ανθρώπινης σάρκας.  Επίσης η ανθρωποφαγία ήταν γνωστή στο παρελθόν και στην Αρχαία Αίγυπτο. Στην Ευρώπη ασκήθηκε κατά την διάρκεια του μεγάλου λιμού που ξέσπασε το 1201.

H πρακτική ασκήθηκε και καταδικάστηκε έντονα σε πολλούς πολέμους, ιδίως στη Λιβερία και στη Λαϊκή Δημοκρατία του Κονγκό. Ωστόσο, εφαρμόζεται στην Παπούα Νέα Γουινέα ως και το 2012, για πολιτιστικούς λόγους.

Παραπομπές
----------

1. ↑
2. ↑
3. ↑
Πολιτικές διαιρέσεις της Νέας Γουινέας: Η Δυτική Νέα Γουινέα στα δυτικά και η Παπούα Νέα Γουινέα στα ανατολικά
Η ενοποίηση (ή επανένωση) της Παπούα Νέας Γουινέας (ή Ανατολική Παπούα), ενός ανεξάρτητου κράτος, και της Δυτικής Παπούα (ή Δυτική Νέα Γουινέα), μια περιοχή της Ινδονησίας, οι οποίες συναποτελούν μέρος της Νέας Γουινέας, έχει προταθεί από το δεύτερο μισό του 20ου αιώνα.

Οι κάτοικοι της δυτικής Παπούα έχουν διεξάγει διάφορες διαμαρτυρίες και τελετές, υψώνοντας την σημαία τους για ανεξαρτησία ή ομοσπονδία με τη Παπούα-Νέα Γουινέα.

Παραπομπές
----------

1. ↑  Pike, John (17 Απριλίου 2009). «Free Papua Movement». Federation of American Scientists. Ανακτήθηκε στις 20 Απριλίου 2011.
Η **Ελπίδα Σταύρεβα Καραμανδή** (Φλώρινα, 1 Ιανουαρίου 1920 - 1942) ήταν εθνική ηρωίδα της Γιουγκοσλαβίας, ελληνικής καταγωγής.

Βιογραφία
---------

Γεννήθηκε στη Φλώρινα σε μια οικογένεια Αρομάνων. Η μάνα της χώρισε και μετακόμισε στους συγγενείς της στην Μπίτολα στην τότε Γιουγκοσλαβία, όπου ξαναπαντρεύτηκε. Η Ελπίδα μαθήτευσε στην Μπίτολα και ύστερα συνέχισε τις σπουδές της στο Βελιγράδι, όπου εντάχθηκε στην Ένωση της Κομμουνιστικής Νεολαίας της Γιουγκοσλαβίας το 1939. Όταν ξέσπασε ο Β΄ Παγκόσμιος Πόλεμος επέστρεψε στην Μπίτολα. Τον Ιούνιο του 1941 έγινε μέλος του Κομμουνιστικού Κόμματος της Γιουγκοσλαβίας αλλά οι δραστηριότητες της εντοπίστηκαν από την βουλγάρικη αστυνομία και συνελήφθη. Μετά την αποφυλάκιση της η Ελπίδα συνέχισε το αντιστασιακό έργο της.

Τον Απρίλιο του 1942 έφυγε από την Μπίτολα και εντάχθηκε στο πρώτο παρτιζανικό απόσπασμα της Μπίτολα. Στις 3 Μαΐου το απόσπασμα περικυκλώθηκε από την βουλγαρική αστυνομία. Βαριά τραυματισμένη, η Ελπίδα συνελήφθη και πέθανε φυλακισμένη. Στις 11 Οκτωβρίου 1951 ονομάστηκε εθνική ηρωίδα της Γιουγκοσλαβίας.

Παραπομπές
----------

1. ↑  Загинати во Народноослободителната и Антифашистичка војна на Македонија од 1941 до 1945 година, стр 1 Αρχειοθετήθηκε 2013-12-25 στο Wayback Machine. Αρχειοθετήθηκε Δεκέμβριος 25, 2013 στη Wayback Machine του *Internet Archive* (Σλαβομακεδονικά)
2. ↑  Колектив, Значајни личности за Битола, НУУБ „Св. Климент Охридски", Битоля, 2007, стр.88
Οι **γλώσσες της Παπούα Νέας Γουινέας** σήμερα αριθμούν πάνω από 850. Αυτές οι γλώσσες ομιλούνται από τις φυλετικές ομάδες της Παπούας Νέας Γουινέας και της Ινδονησίας. Το 2006, ο Πρωθυπουργός Σερ Μάικλ Σομάρε δήλωσε ότι "η Παπούα Νέα Γουινέα έχει 832 ζωντανές γλώσσες (γλώσσες, χωρίς τις διαλέκτους)"  καθιστώντας την το πιο γλωσσικά διαφορετικό μέρος στη γη. Οι επίσημες γλώσσες είναι η Τοκ Πισίν, τα αγγλικά, τα Χίρι Μότου και η Νοηματική γλώσσα της Παπούα Νέας Γουινέας. Η Τοκ Πισίν, κρεολική γλώσσα βασισμένη στα αγγλικά, είναι η πιο ευρέως ομιλούμενη και εξυπηρετεί ως η κύρια γλώσσα της χώρας. Η Νοηματική γλώσσα της Παπούα Νέας Γουινέας έγινε η τέταρτη επίσημη γλώσσα τον Μάιο του 2015, και χρησιμοποιείται από το κωφό πληθυσμό σε όλη τη χώρα.

Αγγλικά
-------

Αν και τα αγγλικά είναι η επίσημη γλώσσα της Παπούα Νέας Γουινέας, ομιλείται μόνο από το 1-2% του πληθυσμού.

Τοκ Πισίν
---------

Τα Τοκ Πισίν είναι μια κρεολική γλώσσα βασισμένη στα αγγλικά και ομιλείται σε όλη την Παπούα Νέα Γουινέα. Είναι επίσημη γλώσσα της Παπούα Νέας Γουινέας και η πιο ευρέως χρησιμοποιούμενη γλώσσα της χώρας. Σε τμήματα της Δυτικής επαρχίας, της Κεντρικής επαρχίας, της επαρχίας Όρο, της επαρχίας Κόλπου, και της επαρχίας Μιλν Μπέι, ωστόσο, η χρήση των Τοκ Πισίν έχει μικρότερη ιστορία, και είναι λιγότερο καθολική, ειδικά μεταξύ των ηλικιωμένων.

Χίρι Μότου
----------

Η Χίρι Μότου, επίσης γνωστή ως Πόλις Μότου, Πίτζιν Μότου ή απλά Χίρι, είναι μια απλοποιημένη έκδοση της γλώσσας Μότου της Αυστρονησιακής γλωσσικής οικογένειας.

Ουνσερντόιτς
------------

Η Ουνσερντόιτς, ή Κρεολικά Γερμανικά του Ραμπαούλ, είναι κρεολική γλώσσα βασισμένη στα γερμανικά και ομιλείται κυρίως στην Επαρχία Ανατολικής Νέας Βρετανίας. Είναι η μόνη κρεολική γλώσσα που αναπτύχθηκε από τα αποικιακά γερμανικά.

Παπούα γλώσσες
--------------

Εκτός από την Παπούα Νέα Γουινέα, οι Παπούα γλώσσες ομιλούνται επίσης στην Ινδονησία, το Ανατολικό Τιμόρ, και της Νήσους Σολομώντα.

Αυστρονησιακές γλώσσες
----------------------

Οι άνθρωποι που μιλούν γλώσσες που ανήκουν στην Αυστρονησιακή οικογένεια έφτασαν στη Νέα Γουινέα περίπου 3.500 χρόνια πριν.

Οι αυστρονησιακές γλώσσες είναι ευρέως διαδεδομένες σε όλο τον κόσμο, από τα Μαλαγασικά στη Μαδαγασκάρη στη δύση, έως τη γλώσσα Ράπα Νούι στα Νησιά του Πάσχα στην ανατολή, και μέχρι τις φορμοζικές γλώσσες της Ταϊβάν στο βορρά. Τα αυστρονησιακά έχουν αρκετούς πρωτογενείς κλάδους, και οι πιο πολλοί από αυτούς βρίσκονται αποκλειστικά στην Ταϊβάν.

Αλφαβητισμός
------------

Το 64,2% του πληθυσμού ηλικίας 15 ετών και άνω στην Παπούα Νέα Γουινέα είναι εγγράμματοι.

Παραπομπές
----------

1. ↑  Statement at the World Leaders Forum Αρχειοθετήθηκε 2008-03-18 στο Wayback Machine. Πανεπιστήμιο Κολούμπια, September 21, 2006, website of the Prime Minister of Papua New Guinea.
2. ↑  «Seven decades after Independence, many small languages in India face extinction threat».
3. ↑  A.V. (24 July 2017). «Papua New Guinea’s incredible linguistic diversity». *The Economist*.. Ανακτήθηκε στις 20 July 2017.
4. ↑  CIA World Factbook: Papua New Guinea Αρχειοθετήθηκε 2016-05-16 στο Wayback Machine.

  



|  |  |
| --- | --- |
| 

|  |
| --- |
| * Πύλη:Γλώσσα
* Πύλη:Γεωγραφία
 |

 |
Ο **Τάσος Ζουβάνης** είναι Ελληνοκύπριος πρώην ποδοσφαιριστής που αγωνιζόταν ως επιθετικός. Κατά τη διάρκεια της καριέρας του αγωνίστηκε με τα χρώματα της Ένωσης Νέων Παραλιμνίου (ΕΝΠ) και της Εθνικής Κύπρου. Θεωρείται ένας από τους καλύτερους Κύπριους ποδοσφαιριστές όλων των εποχών.

Καριέρα
-------

Ο Τάσος Ζουβάνης ξεκίνησε την καριέρα του στην ηλικία των 11 ετών στα τσικό της Ένωσης Νέων Παραλιμνίου. Πολύ γρήγορος κυνηγός ωραίος ντριπλέρ είχε δυνατό σουτ και έπαιξε σε όλες τις θέσεις της επίθεσης κυρίως όμως ως δεξιός εξτρέμ. Στην Ένωση τον πήρε ο νονός του, παλιά δόξα της ομάδας Φόρσος. Αφού πέρασε από τους μικρούς έκανε ντεμπούτο στην πρώτη ομάδα το 1980-81 και έπαιξε αποκλειστικά στην ΕΝΠ μέχρι το 1993.

Ο Τάσος Ζουβάνης είναι ο πρώτος σκόρερ όλων των εποχών με την φανέλα της Ένωσης αφού στην καριέρα του πέτυχε 114 τέρματα. Η κορυφαία του χρονιά σε ατομικό επίπεδο ήρθε το 1987-88 όταν αναδείχθηκε πρώτος σκόρερ του πρωταθλήματος με 23 τέρματα, ενώ πέτυχε καθοριστικά τέρματα σε πολλά παιχνίδια της ομάδας του. Για τον Τάσο ενδιαφέρθηκαν ΑΠΟΕΛ και Απόλλων όμως ο ίδιος αποφάσισε να παραμείνει στην ομάδα που τον ανέδειξε. Επίσης κλήθηκε για δοκιμαστικά στις Παρί Σεν Ζερμέν και ΑΣ Μονακό.

Στις μεγαλύτερες στιγμές της της καριέρας του συμπεριλαμβάνονται η ιστορική νίκη επί του Ευαγόρα Πάφου με 8-0 (ο ίδιος πέτυχε τρία γκολ), η οποία αποτελεί την ευρύτερη νίκη της ΕΝΠ μέχρι σήμερα, οι δύο συμμετοχές σε τελικό κυπέλλου και η πρώτη ευρωπαϊκή νίκη στην ιστορία της ΕΝΠ κόντρα στην ουγγρική Βάσας ΣΚ με 1-0.

Η λαµπρή του καριέρα συνεχίζεται µέχρι την ποδοσφαιρική περίοδο 1993-94. Σε ηλικία 33 χρονών αποφασίζει πως πρέπει να κρεµάσει τα παπούτσια και τότε βραβεύεται από την Ένωση Αθλητικογράφων Κύπρου µε το Βραβείο Ήθους, όπου το βραβείο του έδωσε ο τέως πρόεδρος της δηµοκρατίας κος Γλαύκος Κληρίδης.

Είναι ένας από τους ιδρυτές των ακαδημιών της ΕΝΠ όπου και υπηρέτησε ως προπονητής για πολλά χρόνια.
Συντεταγμένες: 38°24′N 42°7′E﻿ / ﻿38.400°N 42.117°E﻿ / 38.400; 42.117

Το **Μπιτλίς** (αρμενικά: Բաղեշ, Baghesh/Paghesh, κουρδικά: Bidlîs‎, συριακά: ܒܝܬ ܕܠܝܣ‎ Beṯ Dlis, Οθωμανικά Τουρκικά: بتليس‎) είναι πόλη στην ανατολική Τουρκία και πρωτεύουσα της ομώνυμης επαρχίας. Η πόλη βρίσκεται σε ύψωμα 1.400 μ. 15 χλμ. από τη λίμνη Βαν, στην απόκρημνη κοιλάδα του ποταμού Μπιτλίς, παραπόταμου του ποταμού Τίγρη.

Οικονομία
---------

Η τοπική οικονομία βασίζεται κυρίως στα γεωργικά προϊόντα που περιλαμβάνουν φρούτα, δημητριακά και καπνά. Η βιομηχανία ασχολείται κυρίως με την επεξεργασία δερμάτων, κατασκευή καπνικών προϊόντων καθώς και την ύφανση και βαφή απλών ρούχων. Το Μπιτλίς συνδέεται με άλλα αστικά κέντρα οδικώς, περιλαμβάνοντας την πόλη Τατβάν στη λίμνη Βαν, 25 χλμ. στα βορειοανατολικά, καθώς και τις πόλεις Μους, 100 χλμ. στα βορειοδυτικά, και Ντιγιάρμπακιρ, 200 χλμ. δυτικά.

Κλίμα
-----

Το κλίμα του Μπιτλίς μπορεί να είναι δριμύ, με μεγάλους χειμώνες και βαριές χιονοπτώσεις. Τα καλοκαίρια είναι θερμά, και συχνά με υψηλή υγρασία. Έχει πληθυσμό 46.111 στην κύρια αστική περιοχή και 64.725 στην ευρύτερη περιοχή (απογραφή 2012).

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
--------------------

* Πολυμέσα σχετικά με το θέμα  Bitlis στο Wikimedia Commons

  


|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
| Καθιερωμένοι όροι | 
* WorldCat
* VIAF: 150205974
* LCCN: n88192699
* GND: 4080421-5

 |

 |

|  |  |
| --- | --- |
| 

|  |
| --- |
| * Πύλη:Γεωγραφία
* Πύλη:Ασία
* Πύλη:Τουρκία
 |

 |
Συντεταγμένες: 40°50′6.29″N 23°47′1.14″E﻿ / ﻿40.8350806°N 23.7836500°E﻿ / 40.8350806; 23.7836500

Το **Καστρί** είναι ορεινό παλαιό χωριό του Νομού Σερρών, το οποίο δεν κατοικείται σήμερα. Ανήκει στον σημερινό Δήμο Βισαλτίας, στην Δ.Ε. Τραγίλου, και βρίσκεται στα Κερδύλια όρη. Οι περισσότεροι κάτοικοι που εγκατέλειψαν το χωριό, εγκαταστάθηκαν στην σημερινή Ευκαρπία Σερρών, με τους άλλους να διασκορπίζονται σε γειτονικά χωριά. Στο χωριό λειτουργούσε Δημοτικό Σχολείο, ενώ εκεί σήμερα δε βρίσκονται παρά μόνο τα ερείπιά του, ερείπια οικιών, ένα πηγάδι, μία κρήνη για ζώα, ένα εκκλησάκι, μονάδες κτηνοτρόφων οι οποίοι παραμένουν προσωρινά σε καλύβες και δραστηριοποιούνται εκεί, καθώς και ο Ιερός Ναός Παμμεγίστων Ταξιαρχών.

Ι.Ν. Παμμεγίστων Ταξιαρχών
--------------------------

Στο χωριό επίσης υπάρχει μέχρι σήμερα ο Ιερός Ναός Παμμεγίστων Ταξιαρχών, ο οποίος συχνά αναφέρεται και ως μοναστήρι. Ο Ναός πανηγυρίζει 2 φορές τον χρόνο, στις 8 Νοεμβρίου, ανήμερα της σύναξης των Αρχαγγέλων Μιχαήλ και Γαβριήλ, αλλά και στις 6 Σεπτεμβρίου, ανήμερα της ανάμνησης του εν Χώναις θαύματος του Αρχαγγέλου Μιχαήλ, γιορτή η οποία καθιερώθηκε από την Ιερά Μητρόπολη Σερρών και Νιγρίτης το 2018. Κτισμένος σε ύψωμα, είναι ορατός από την είσοδο του χωριού. Είναι πέτρινος, ενώ διαθέτει και καμπαναριό, στο οποίο μάλιστα βρίσκεται εντοιχισμένη μία Αρχαία Ελληνική επιγραφή που βρέθηκε στην περιοχή. Μάλιστα, αξίζει να σημειωθεί, πως έχει αναφερθεί περιστατικό θαύματος στον Ιερό Ναό. Προσκυνητές του Ιερού Ναού, παρατήρησαν Τον Χριστό στην εικόνα του Αγίου Μανδηλίου, πάνω από την είσοδο του Ιερού, να ανοιγοκλείνει τα Μάτια Του. Κατά το βράδυ από την παραμονή προς την ημέρα της εορτής, πιστοί κοιμούνται στον Ιερό Ναό, ενώ τελείται Θεία Λειτουργία ανήμερα της εορτής.

|  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| 

| π • σ • ε
Οικισμοί του Δήμου Βισαλτίας |
| --- |
|  |
| Δημοτική ενότητα Αχινού | 
* Αχινός
* Δάφνη
* Ζερβοχώρι
* Λαγκάδι
* Λευκότοπος
* Ορέσκεια
* Πατρίκι
* Σιτοχώρι
* Χουμνικό
 |
|  |
| Δημοτική ενότητα Βισαλτίας | 
* Αγία Παρασκευή
* Άμπελοι
* Βέργη
* Δημητρίτσι
* Λυγαριά
* Νικόκλεια
* Σησαμία
* Τριανταφυλλιά
 |
|  |
| Δημοτική ενότητα Νιγρίτας | 
* Ανθή
* Θερμά
* Νιγρίτα
* Τερπνή
* Φλάμπουρο
 |
|  |
| Δημοτική ενότητα Τραγίλου | 
* Άγιος Δημήτριος
* Αηδονοχώρι
* Ευκαρπία
* Ίβηρα
* Καστανοχώρι
* Μαυροθάλασσα
* Τράγιλος
 |
|  |
| Ιστορικοί οικισμοί | 
* Απιδιές
* Γεωργουλά
* Ινελή
* Καστρί
* Κουρατζανλή
* Παρχάρι
* Σούρπα
* Τουλάδες
* Χωραφάκια
 |
|  |
| 
* Έδρα: Νιγρίτα
* Ιστότοπος: dimosvisaltias.gr
 |

 |
Ο **Ντόμπροσλαβ Β΄**, σερβ. Доброслав (άκμασε 1081-1103) από τον Οίκο του Βόισλαβλιεβιτς ήταν βασιλιάς της Διόκλειας το διάστημα 1101-1102.

Βιογραφία
---------

Η ζωή του είναι γνωστή μόνο από πληροφορίες του *Χρονικού του Ιερέα της Διόκλειας*, σύμφωνα με το οποίο ο Ντόμπροσλαβ Β΄ ήταν ο πρώτος από τους τέσσερις γιους του Μιχάιλο Α΄ και της δεύτερης, Ελληνίδας συζύγου του. Όταν ο πατέρας του απεβίωσε περί το 1081, ο Ντόμπροσλαβ Β΄ ήταν περίπου 25 ετών.

Αν και ήταν ο μεγαλύτερος γιος, ο Μιχάιλο Α΄ είχε διαλέξει τον ευνοούμενό του γιο Κωνσταντίνο Μπόντιν για να τον διαδεχθεί. Οι Βενετοί είχαν σώσει τον Μπόντιν το 1078 από τη Βυζαντινή αιχμαλωσία. Ως το 1085 ο Μπόντιν και οι αδελφοί του είχαν καταστείλει μία εξέγερση των εξαδέλφων τους, γιων τού Ράντοσλαβ, αδελφού τού Μιχάιλο Α΄, στη ζούπα (πριγκιπάτο) της Ζέτα και ο Μπόντιν κυβέρνησε χωρίς άλλες προκλήσεις ως το τέλος του το 1101. Ο Ντόμπροσλαβ Β΄ τον διαδέχθηκε ως τιτουλάριος βασιλιάς των Σλάβων.

Σύμφωνα με το χρονικό της Διόκλειας, ο Ντόμπροσλαβ Β΄ εξελέγη από τον λαό για να γίνει βασιλιάς έπειτα από το τέλος τού Μπόντιν. Ωστόσο η βασιλεία του ήταν σύντομη, καθώς ο Βούκαν μεγάλος πρίγκιπας της Σερβίας, μαζί με τον Κόσαπαρ, διεκδικητή τού θρόνου της Διόκλειας, επιτέθηκε στη Διόκλεια και στη μάχη της Μόρασα νίκησε τον Ντόμπροσλαβ Β΄. Ο Ντόμπροσλαβ Β΄ εκθρονίστηκε και εξορίστηκε στην εσωτερική Σερβία. Εν τω μεταξύ ο στρατός από την εσωτερική Σερβία, μαζί με τον Κόσαπαρ και τον Βούκαν, ανέλαβε τη Διόκλεια. Ο Κόσαπαρ δεν μπορούσε να κρατήσει τη θέση του στη Διόκλεια και έτσι δραπέτευσε στη Ζαχούμλια, όπου απεβίωσε. Ο Βλάντιμιρ Β΄, ανιψιός τού Ντόμπροσλαβ Β΄, ανέλαβε τον θρόνο της Διόκλειας έπειτα από το τέλος τού Κόσαπαρ. Ο Ντόμπροσλαβ Β΄ ελευθερώθηκε έπειτα από τη φυλακή στην εσωτερική Σερβία και επέστρεψε στη Διόκλεια. Ωστόσο με την άφιξή του ο Βλάντιμιρ Β΄ τον φυλάκισε στα Σκόδρα/Σκούταρι, όπου τυφλώθηκε και ευνουχίστηκε με διαταγή της χήρας τού Μπόντιν, της Γιακβίντα.

Τα τελευταία έτη του τα πέρασε στο μοναστήρι των Αγ. Σεργίου και Βάκχου στον ποταμό Μπόιανα, όπου και τάφηκε. Δεν είχε απογόνους.

Πηγές
-----

* Fine, John V. A. Jr. (1991) [1983]. *The Early Medieval Balkans: A Critical Survey from the Sixth to the Late Twelfth Century* (στα Αγγλικά). Ann Arbor, Michigan: University of Michigan Press. ISBN 0-472-08149-7.
* Кунчер, Драгана (2009). Gesta Regum Sclavorum. 1. Београд-Никшић: Историјски институт, Манастир Острог.
* Живковић, Тибор (2009). Gesta Regum Sclavorum. 2. Београд-Никшић: Историјски институт, Манастир Острог.
* Živković, Tibor (2008). Forging unity: The South Slavs between East and West 550-1150. Belgrade: The Institute of History, Čigoja štampa.
Οι **Σιδηρόδρομοι Βορειοδυτικής Ελλάδος (Σ.Δ.Β.Ε.)** ήταν ελληνική σιδηροδρομική εταιρεία που ιδρύθηκε το 1890 και διαχειριζόταν τη μετρικού εύρους (1.000 χιλιοστά) σιδηροδρομική γραμμή Αγρινίου-Μεσολογγίου-Κρυονερίου. Η εταιρεία απορροφήθηκε από τους Σιδηροδρόμους Πειραιώς - Αθηνών - Πελοποννήσου το 1953.

Ιστορικό
--------

Ονομάζονταν έτσι γιατί το δίκτυό της βρισκόταν κοντά στα βορειοδυτικά σύνορα της ελληνικής επικράτειας. Το καταστατικό της εταιρίας συντάχθηκε στις 20 Φεβρουαρίου 1890 και κυρώθηκε με Βουλευτικό Διάταγμα στις 12 Μαρτίου του ιδίου έτους. Τον Σεπτέμβριο του 1891 πραγματοποιήθηκαν τα εγκαίνια ολοκλήρου του δικτύου της Βορειοδυτικής Ελλάδος, μήκους 61,4,χιλιομέτρων, από το Κρυονέρι μέχρι το Αγρίνιο. Η εταιρία συνδύαζε χερσαία και θαλάσσια συγκοινωνία, καθώς με ατμόπλοιο οι επιβάτες μεταφέρονταν από το Κρυονέρι απέναντι, στην Πάτρα.

Το 1952 οι Σ.Β.Δ.Ε. πτώχευσαν και κατασχέθηκαν από το Ελληνικό δημόσιο. Το 1953 συγχωνεύτηκαν με τους Σιδηροδρόμους Πειραιώς - Αθηνών - Πελοποννήσου και αυτοί το 1962 ενσωματώθηκαν στους ΣΕΚ.
Μπασδέκης Βασίλης - Ολυμπιακός
Μπασδέκης Βασίλης - Ολυμπιακός
Ο **Βασίλης Μπασδέκης** (Αθήνα, 7 Αυγούστου 1988) είναι Έλληνας αθλητής του στίβου στο αγώνισμα του δεκάθλου, καθηγητής φυσικής αγωγής και αθλητισμού, με ειδίκευση προπονητή στίβου και προπονητή καλαθοσφαίρισης, καθώς και επιχειρηματίας. Ως αθλητής είναι μέλος του συλλόγου Ολυμπιακού.

Έχει αναδειχθεί 3ος Πανελληνιονίκης στο 28ο Πανελλήνιο πρωτάθλημα κλειστού στίβου ανδρών, που διοργανώθηκε στις 8 και 9 Φεβρουαρίου 2014 στο Στάδιο Ειρήνης και Φιλίας, στο έπταθλο και 2ος καλύτερος Έλληνας για το 2014 στα σύνθετα αγωνίσματα στον κλειστό στίβο.

Το 2014 αναδείχθηκε 3ος νικητής στην 6η Πανελλήνια Φοιτητική Πανεπιστημιάδα Στίβου στα 110μέτρα με εμπόδια. Το 2017, υπηρετώντας την στρατιωτική του θητεία ως καταδρομέας αλεξιπτωτιστής στη 2α ΜΑΛ, αναδείχθηκε 3ος νικητής στο Πανελλήνιο Πρωτάθλημα Ενόπλων Δυνάμεων και Σωμάτων Ασφαλείας στο Στίβο στον Ακοντισμό .

Παραπομπές
----------

1. ↑  «Πανελλήνιο Πρωτάθλημα Ανδρών – Γυναικών, κλειστού στίβου - ΣΕΓΑΣ». 24 Μαρτίου 2014. Ανακτήθηκε στις 18 Φεβρουαρίου 2023.
2. ↑  «2014-ΚΑΛΥΤΕΡΟΙ ΑΘΛΗΤΕΣ - Hellenic Athletics Federation Official Website». *www.segas.gr*. Ανακτήθηκε στις 2 Οκτωβρίου 2019.
3. ↑  Team, Onsports (30 Μαΐου 2014). «Στίβος: Τα αποτελέσματα στο Φοιτητικό Πρωτάθλημα». *Onsports.gr*. Ανακτήθηκε στις 18 Φεβρουαρίου 2023.
4. ↑  «Αποτελέσματα Αγώνων». *Ανώτατο Συμβούλιο Αθλητισμού Ενόπλων Δυνάμεων*. Ανακτήθηκε στις 18 Φεβρουαρίου 2023.
Ο UGC 12591, όπως παρατηρήθηκε  από το Χαμπλ
Ο **UGC 12591** είναι γαλαξίας με μορφολογία ανάμεσα σε αυτή ενός φακοειδή και ενός σπειροειδή γαλαξία, στον αστερισμό Πήγασο. Βρίσκεται περίπου 400 εκατομμύρια έτη φωτός μακριά από τη Γη, στο υπερσμήνος Πήγασου-Ιχθύων. Έχει μάζα η οποία υπολογίζεται τέσσερις φορές μεγαλύτερη από αυτή του Γαλαξία μας. Είναι ο δεύτερος πιο μαζικός, μετά τον ISOHDFS 27. Επιπλέον, είναι ο σπειροειδής γαλαξίας με την υψηλότερη γνωστή ταχύτητα περιστροφής, περίπου 490 km/s, σχεδόν διπλάσια από αυτή του Γαλαξία μας.

Παραπομπές
----------

1. ↑  «A remarkable galactic hybrid». Διαστημικό Τηλεσκόπιο Χαμπλ. 27 Φεβρουαρίου 2017. Ανακτήθηκε στις 26 Μαρτίου 2017.
2. ↑  Giovanelli, R.; Haynes, M. P.; Rubin, V. C.; Ford, W.K. Jr. (1 February 1986). «UGC 12591 - The most rapidly rotating disk galaxy». *The Astrophysical Journal Letters* **301**: L7–L11. doi:10.1086/184613. ISSN 0004-637X. .
3. ↑  Courtois, H.M.; Zaritsky, D.; Sorce, J.G.; Pomarède, D. (1 Απριλίου 2015). «Giant disc galaxies: where environment trumps mass in galaxy evolution». *Monthly Notices of the Royal Astronomical Society* **448** (2): 1767–1778. doi:10.1093/mnras/stv071.
4. ↑  «UGC12591». HyperLeda. Ανακτήθηκε στις 26 Μαρτίου 2017.
5. ↑  «www.cnn.gr».
Στη θεωρία πιθανοτήτων και τη στατιστική **, το δέντρο Chow–Liu** είναι μια αποτελεσματική μέθοδος για την κατασκευή μιας προσέγγισης γινομένων δεύτερης τάξης μιας κοινής κατανομής πιθανοτήτων, που περιγράφηκε για πρώτη φορά σε μια εργασία από τους Chow & Liu (1968). Οι στόχοι μιας τέτοιας αποσύνθεσης, όπως με δίκτυα Bayes, μπορεί να αναπαριστά συμπίεση δεδομένων είτε συμπέρασμα (inference).

Η αναπαράσταση Chow–Liu
-----------------------

Η μέθοδος Chow–Liu περιγράφει μια κοινή κατανομή πιθανοτήτων {\displaystyle P(X\_{1},X\_{2},\ldots ,X\_{n})} ως δεσμευμένο γινόμενο δεύτερης τάξης και οριακές κατανομές. Για παράδειγμα, η εξαδιάστατη κατανομή {\displaystyle P(X\_{1},X\_{2},X\_{3},X\_{4},X\_{5},X\_{6})} μπορεί να προσεγγιστεί ως

{\displaystyle P^{\prime }(X\_{1},X\_{2},X\_{3},X\_{4},X\_{5},X\_{6})=P(X\_{6}|X\_{5})P(X\_{5}|X\_{2})P(X\_{4}|X\_{2})P(X\_{3}|X\_{2})P(X\_{2}|X\_{1})P(X\_{1})}
όπου κάθε νέος όρος στο γινόμενο εισάγει μόνο μία νέα μεταβλητή και το γινόμενο μπορεί να αναπαρασταθεί ως δέντρο εξαρτήσεων πρώτης τάξης, όπως φαίνεται στο σχήμα. Ο αλγόριθμος Chow–Liu (παρακάτω) καθορίζει ποιες δεσμευμένες πιθανότητες θα χρησιμοποιηθούν στην προσέγγιση του προϊόντος.  Γενικά, εκτός και αν δεν υπάρχουν αλληλεπιδράσεις τρίτης τάξης ή ανώτερης τάξης, η προσέγγιση Chow–Liu είναι πράγματι μια *προσέγγιση* και δεν μπορεί να συλλάβει την πλήρη δομή της αρχικής κατανομής. Ο Pearl (1988) παρέχει μια σύγχρονη ανάλυση του δέντρου Chow–Liu ως Bayesian δίκτυο .

Ο αλγόριθμος Chow–Liu
---------------------

Οι Chow και Liu δείχνουν πώς να επιλέγετε όρους δεύτερης τάξης για την προσέγγιση του γινομένου, έτσι ώστε, μεταξύ όλων αυτών των προσεγγίσεων δεύτερης τάξης (δέντρα εξάρτησης πρώτης τάξης), η κατασκευασμένη προσέγγιση {\displaystyle P^{\prime }} έχει την ελάχιστη απόκλιση Kullback–Leibler στην πραγματική κατανομή P, και είναι έτσι η *πλησιέστερη* προσέγγιση με την κλασική έννοια της θεωρίας της πληροφορίας. Η απόκλιση Kullback–Leibler μεταξύ μιας προσέγγισης γινομένου δεύτερης τάξης και της πραγματικής κατανομής φαίνεται να είναι

{\displaystyle D(P\parallel P^{\prime })=-\sum I(X\_{i};X\_{j(i)})+\sum H(X\_{i})-H(X\_{1},X\_{2},\ldots ,X\_{n})}

Δείτε επίσης
------------

* Μπεϋζιανό δίκτυο

Παραπομπές
----------

1. ↑  Permuter, Haim. «Lecture on Tree distribution» (PDF). Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο (PDF) στις 27 Αυγούστου 2021. Ανακτήθηκε στις 7 Νοεμβρίου 2022.
Ο **Ίρβινγκ Ροδρίγο Λοσάνο Μπαένα** (*Hirving Rodrigo Lozano Bahena*) γεννήθηκε στις 30 Ιουλίου του 1995 στην Πόλη του Μεξικού, είναι επαγγελματίας ποδοσφαιριστής ο οποίος αγωνίζεται ως επιθετικός στην ιταλική ομάδα ΣΣΚ Νάπολι αλλά και στην Εθνική ομάδα του Μεξικού.

Σταδιοδρομία
------------

Η καριέρα του ξεκινά μόλις το 2006 , όπου στα έντεκα του χρόνια εντάσσεται στις ακαδημίες της μεξικάνικης ομάδας ΚΦ Πατσούκα και έπειτα από 8 χρόνια , δηλαδή το 2014 υπογραφεί τριετές συμβόλαιο. Με την παραπάνω ομάδα ο Λοσάνο κατάφερε σε 120 εμφανίσεις να πετύχει 31 γκολ. Το γεγονός ότι είχε προοπτικές και βρισκόταν σε μια μικρή ηλικία κίνησε το ενδιαφέρον πολλών ομάδων. Τελικά το 2017 η ΠΣΦ Αϊντχόφεν αποκτά τον νεαρό μεξικανό ο οποίος μέσα σε διάστημα 2 χρόνων πέτυχε 34 γκολ σε 60 εμφανίσεις. Δυστυχώς τον Απρίλη του 2019 ο μεξικανός διεθνής παθαίνει βλάβη των χιαστών συνδέσμων και η ποδοσφαιρική του καριέρα βρίσκεται σε κίνδυνο. Ευτυχώς όλα πήγαν καλά και από το 2019 μέχρι την σημερνή μέρα αγωνίζεται στην ιταλική ομάδα ΣΣΚ Νάπολι .

Ψευδώνυμο
---------

Ο μεξικάνος διεθνής είναι γνωστός και με το ψευδώνυμο ***El chucky*** καθώς στα εφηβικά του χρόνια συνήθιζε να κρύβεται κάτω από τα κρεβάτια των συμπαιχτών του και να τους τρομάζει. Το ψευδώνυμο πηγάζει από την ταινία τρόμου Η κούκλα του σατανά.

Παραπομπές
----------

1. ↑  (πολλαπλές γλώσσες) *Transfermarkt*. 316889. Ανακτήθηκε στις 9  Οκτωβρίου 2017.
2. ↑  «As» (Ισπανικά) Grupo PRISA. Μαδρίτη. hirving\_lozano/30840.
3. ↑  (Αγγλικά) *ESPN FC*. 200161. Ανακτήθηκε στις 4  Απριλίου 2022.
4. ↑  «Fifadata.com» (PDF). *tournament.fifadata.com*. Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο (PDF) στις 6 Δεκεμβρίου 2019. Ανακτήθηκε στις 9 Νοεμβρίου 2021.
5. ↑  VAVEL.com (25 Απριλίου 2021). «Hirving Lozano: el Chucky de la Liga Bancomer». *VAVEL* (στα Ισπανικά). Ανακτήθηκε στις 14 Νοεμβρίου 2021.
6. ↑  «Hirving Lozano FIFA 22 - 81 - Rating and Price | FUTBIN». *www.futbin.com*. Ανακτήθηκε στις 14 Νοεμβρίου 2021.
7. ↑  «FIFA U-20 World Cup Poland 2019™». *www.fifa.com* (στα Αγγλικά). Ανακτήθηκε στις 14 Νοεμβρίου 2021. [*νεκρός σύνδεσμος*]