recursal/SuperWikiNEXT-32B huggingface dataset:
Σχέδιο ενός *δηναρίου* του Γριμοάλδου.
Ο **Γριμοάλδος Δ΄**, ο λεγόμενος *το Γεράκι*, *Grimoald IV Falco* (δολοφονήθηκε το 817), γιος του Ερμένριχ, ήταν ο Λομβαρδός πρίγκιπας του Μπενεβέντο από το 806 μέχρι τo τέλος του. Ήταν *θησαυράριος* ή *stolesayz* / *stoleseyz* πριν γίνει πρίγκιπας, μετά το τέλος του Γριμοάλδου Γ΄, παραγκωνίζοντας τον ίδιο τον γιο τού Γριμοάλδου Γ΄, τον Ιλδέριχο, έναν άλλο *stoleseyz*.

Βιογραφία
---------

Το 812 αναγκάστηκε να πληρώσει 25.000 σολίδους ως φόρο υποτέλειας στον Καρλομάγνο. Το 814 υποσχέθηκε ετήσιο φόρο τιμής 7.000 σολίδους στον Λουδοβίκο Α΄ τον Ευσεβή. Ωστόσο αυτές οι υποσχέσεις δεν τηρήθηκαν ποτέ και ο διάδοχός του Σίκο έδωσε τις ίδιες κενές εγγυήσεις. Οι Μπενεβεντιανοί ήταν ανεξάρτητοι στην πράξη και μέχρι το τέλος του 9ου αι. δεν θα αναγνώριζαν καν τη Φραγκική κυριαρχία. Ο Γριμοάλδος Δ΄ δολοφονήθηκε το 817 από μία ομάδα ευγενών, που διεκδικούσαν τον θώκο του.

Βιβλιογραφικές αναφορές
-----------------------

1. ↑  Chris Wickham, *Early Medieval Italy: Central Power and Local Society 400-1000* (MacMillan Press: 1981), 160.
2. ↑  Wickham, 154. In 818 according to the *Annales Beneventani*.
Σύνδρομο Τολόζα-Χαντ
Το **Σύνδρομο Τολόζα-Χαντ** είναι μια σπάνια διαταραχή που χαρακτηρίζεται από σοβαρούς και μονομερείς πονοκεφάλους μαζί με πόνο, αδυναμία και παράλυση (οφθαλμοπληγία) ορισμένων μυών των ματιών (εξωφθάλμιες παραλύσεις).

Το 2004 η Διεθνής Εταιρεία Πονοκεφάλου παρείχε έναν ορισμό αυτού του συνδρόμου μέσω της περιγραφής των διαγνωστικών κριτηρίων, τα οποία περιλάμβαναν το κοκκίωμα.

Αιτία
-----

Η ακριβής αιτία του συνδρόμου Τολόζα-Χαντ δεν είναι γνωστή όμως η διαταραχή θεωρείται ότι σχετίζεται με την φλεγμονή της περιοχής πίσω από τα μάτια (σπηλαιώδης κόλπος και κογχική σχισμή).

Θεραπεία
--------

Η θεραπεία του συνδρόμου Τολόζα-Χαντ πραγματοποιείται μέσω ανοσοκατασταλτικών φαρμάκων όπως κορτικοστεροειδή ή φάρμακα χωρίς στεροειδή. Η ακτινοθεραπεία επίσης προτείνεται.

Παραπομπές
----------

1. ↑  «Tolosa-Hunt syndrome (William Edward Hunt)». *www.whonamedit.com*. Ανακτήθηκε στις 11 Μαρτίου 2021.
2. ↑  Mantia, L. La; Curone, M.; Rapoport, A. M.; Bussone, G. (2016-11-25). «Tolosa–Hunt Syndrome: Critical Literature Review Based on IHS 2004 Criteria:» (στα αγγλικά). *Cephalalgia*. doi:10.1111/j.1468-2982.2006.01115.x. ISSN 1468-2982. .
3. ↑   *Tolosa-Hunt Syndrome: Background, Pathophysiology, Epidemiology*. 2021-01-15. .
4. ↑  Foubert‐Samier, Alexandra; Sibon, Igor; Maire, Jean-Phillipe; Tison, François (2005). «Long-Term Cure of Tolosa-Hunt Syndrome After Low-Dose Focal» (στα αγγλικά). *Headache: The Journal of Head and Face Pain* **45** (4): 389–391. doi:10.1111/j.1526-4610.2005.05077\_5.x. ISSN 1526-4610. . [*νεκρός σύνδεσμος*]

|  |  |
| --- | --- |
| Commons logoCommons logo | Τα Wikimedia Commons έχουν πολυμέσα σχετικά με το θέμα   **Σύνδρομο Τολόζα-Χαντ** |
Ο νομάρχης Δημήτριος Β. Μπόσδας.(Οικογενειακό αρχείο Βασιλείου Ηλ. Μπόσδα.) 
Ο **Δημήτριος B. Μπόσδας** (26 Νοεμβρίου 1905 – 2 Ιουλίου 1997) ήταν Έλληνας δικηγόρος και πολιτικός. Διετέλεσε νομάρχης στις αρχές του δεύτερου μισού του 20ού αιώνα.

Βιογραφικά στοιχεία
-------------------

Γεννήθηκε το 1905 στην Αθήνα. Ήταν γιος του συμβολαιογράφου Αθηνών, Βασιλείου Δ. Μπόσδα. Σπούδασε Νομικά στο Πανεπιστήμιο των Αθηνών. Έπειτα έκανε σπουδές στο εξωτερικό (Γερμανία). Άσκησε τη δικηγορία στην Αθήνα. 

### Νομάρχης Σάμου

Διορίστηκε για πρώτη φορά νομάρχης το 1949 και τοποθετήθηκε στη Σάμο. Τον Μάιο του 1950 εισηγήθηκε σε συνέδριο νομαρχών το θέμα του μηχανικού εξοπλισμού των διοικητικών υπηρεσιών με γνώμονα την εύρυθμη λειτουργία των νομαρχιών.

### Νομάρχης Πιερίας

Μετά τη Σάμο διορίστηκε Νομάρχης Πιερίας. Στις 31 Μαρτίου 1953 έφτασε στην Κατερίνη και ανέλαβε τα καθήκοντά του. Αποχώρησε από την Πιερία το 1954 και τον διαδέχθηκε ως νομάρχης ο Θεμιστοκλής Μπάλλας.

Ο Δημήτριος Β. Μπόσδας συνταξιοδοτήθηκε ως δικηγόρος. Πέθανε σε ηλικία 92 ετών στις 2 Ιουλίου 1997 και η κηδεία του έγινε από τον ιερό ναό του Αγίου Λαζάρου του Α΄ Νεκροταφείου Αθηνών, στις 4 Ιουλίου.

### Συγγραφικό έργο

* "Das Konnossement nach griechischen Recht im Vergleich mit dem deutschem Recht, unter Berücksichtigung der internationalen Bestrebungen einer Vereinheitlichung des Konossemenisrechts" (Leipzig, 1927)
* "Η καλή τη πίστει κτήσις νομίμων ενεχύρων ή προνομίων, ιδία επί εισκομισθέντων αλλοτρίων (Αθήνα, 1931)
* "Περί του γάμου: Συμβολή εις την μελέτην του γάμου κατά την Εκλογήν των Ισαύρων" (Αθήνα, 1937) Κεντρική Βιβλιοθήκη του ΑΠΘ, open archives.
* "Η νομιμοποίησις του κληρονόμου κατά το σχέδιον του αστικού κώδικος" (Αθήνα, 1939)

Παραπομπές
----------

1. ↑  ΦΕΚ Γ’ 248 , 22-9-1949, Εθνικό Τυπογραφείο.
2. ↑  Το Βήμα, 13-5-1950, σελ. 1.
3. ↑  Τα Νέα, 3-7-1997, Ανακοίνωση κηδείας Δημητρίου Β. Μπόσδα, τέως δικηγόρου - τέως Νομάρχη, σελ. 49.
*Για τον εγγονό του, στρατιωτικό και πολιτικό του 20ου αιώνα, δείτε Δημήτριος Νότη Μπότσαρης (για άλλα πρόσωπα με το ίδιο όνομα δείτε Δημήτριος Μπότσαρης)*

Ο **Δημήτρης Μπότσαρης** (Δημήτριος Νότη Μπότσαρης - συνονόματος με τον εγγονό του) (1808 - 10 Σεπτεμβρίου 1892) ήταν Έλληνας αγωνιστής, στρατιωτικός και πολιτικός.

Βιογραφικά στοιχεία
-------------------

Γεννήθηκε το 1808 στο Σούλι Θεσπρωτίας, τέσσερα ακριβώς έτη μετά την επίθεση του Αλή Πασά κατά της οικογένειας των Μποτσαραίων. Ήταν γιος του Νότη Μπότσαρη. Τα παιδικά του χρόνια τα πέρασε μέσα στις μάχες και τα όπλα. Σε ηλικία δεκατεσσάρων χρονών, οπλισμένος με πολεμική πανοπλία πολέμησε δίπλα στο πλευρό του πατέρα του. Υπέστη τις ταλαιπωρίες της πολιορκίας του Μεσολογγίου, αγωνίστηκε κατά την Έξοδο, και σε ηλικία δεκαεπτά χρονών, όταν ο πατέρας του έπαιρνε μέρος στην Συνέλευση της Τροιζήνας ανέλαβε αυτός την διοίκηση του σώματος και ως σωματάρχης διετέλεσε υπό την αρχηγία του Καραϊσκάκη. Διέπρεψε στη μάχη του Φαλήρου.
Μετά την αποκατάσταση των πραγμάτων ο Μπότσαρης κατατάχτηκε στον τακτικό στρατό, και διακρίθηκε στις μάχες. 

Το 1854 μαζί με τους Κίτσο Τζαβέλα και Θεόδωρο Γρίβα, υπήρξε επικεφαλής της επανάστασης στην Ήπειρο, με σκοπό την Ένωση της περιοχής με το ελληνικό κράτος και έδρασε μεταξύ Μακρυνόρους και Τζουμέρκων.

Προσελήφθη από τον Βασιλιά Γεώργιο Α' ως υπασπιστής του. Ανέβηκε στα ψηλότερα στρατιωτικά αξιώματα και το 1863 έγινε Υπουργός Στρατιωτικών στην Κυβέρνηση Δ. Κυριακού.

Διετέλεσε πολλές φορές βουλευτής και πληρεξούσιος στην Β' Εθνοσυνέλευση των Αθηνών. Έφερε τον βαθμό του αντιστράτηγου και τιμήθηκε με τον Ελληνικό Μεγαλόσταυρο. Απεβίωσε στην Αθήνα στις 10 Σεπτεμβρίου 1892 και τάφηκε στο Πρώτο Νεκροταφείο Αθηνών.

Τάφος του Δημητρίου Νότη Μπότσαρη στο πρώτο νεκροταφείο της Αθήνας

Πηγές
-----

* Ιωάννης Α. Αρσένης (διεύθυνση) (1894). *Ποικίλη Στοά: Εθνικόν Εικονογραφημένον Ημερολόγιον, τόμ. 10 (1894), σελ. 421-422*. Αθήνα: Τύποις Αλεξάνδρου Παπαγεωργίου. Ανακτήθηκε στις 31 Μαρτίου 2015.

Αναφορές
--------

1. ↑  *Μεγάλη Στρατιωτική και Ναυτική Εγκυκλοπαίδεια, Τόμος 4*. Αθήναι: Έκδοσις Μεγάλης Στρατιωτικής και Ναυτικής Εγκυκλοπαιδείας. σελ. 621. Ανακτήθηκε στις 19 Ιουνίου 2011.
Πρόωρες **γενικές εκλογές** διεξήχθησαν στη Γροιλανδία στις 28 Νοεμβρίου 2014. Προκηρύχθηκαν μετά την παραίτηση της πρωθυπουργού Αλέκα Χάμοντ συνεπεία οικονομικού σκανδάλου.Τα κόμματα Siumut και Inuit Ataqatigiit κέρδισαν αμφότερα από 11 έδρες επί συνόλου 31 εδρών στις εκλογές.

Τα 31 μέλη του Κοινοβουλίου εξελέγησαν αναλογικά σε πολυεδρικές εκλογικές περιφέρειες. Η κατανομή των εδρών έγινε με τη χρήση της μεθόδου ντ' Οντ.

Αποτελέσματα
------------

| Κόμμα | Ψήφοι | % | Έδρες | +/– |
| --- | --- | --- | --- | --- |
|  | Siumut | 10.102 | 34,6 | 11 | –3 |
|  | Inuit Ataqatigiit | 9.776 | 33,5 | 11 | 0 |
|  | Δημοκράτες | 3.468 | 11,9 | 4 | +2 |
|  | Partii Naleraq | 3.423 | 11,7 | 3 | Νέο |
|  | Αλληλεγγύη | 1.919 | 6,6 | 2 | 0 |
|  | Κόμμα Ίνουιτ | 477 | 1,6 | 0 | –2 |
|  | Ανεξάρτητοι | 22 | 0,1 | 0 | 0 |
| Άκυρα/λευκά | 301 | – | – | – |
| **Σύνολο** | **29.488** | **100** | **31** | **0** |
| Εγγεγραμμένοι/συμμετοχή | 40.424 | 72,9 | – | – |
| Πηγή: Valg |

Παραπομπές
----------

1. ↑  Greenland votes to hold parliamentary election in November Αρχειοθετήθηκε 2014-10-30 στο Wayback Machine. Reuters, 1-10-2014
2. ↑  Greenland calls election amid expenses scandal The Local, 26-11-2014
3. ↑  Election Profile IFES
Ο **Δημήτριος Μοάτσος** (Ρέθυμνο 1927 - Αθήνα 2001) ήταν Έλληνας δικηγόρος και πολιτικός από το Ροδάκινο Ρεθύμνου. Υπηρέτησε ως νομάρχης, βουλευτής και υπουργός.

Βιογραφία
---------

Σπούδασε νομικά και πολιτικές επιστήμες στο Πανεπιστήμιο Αθηνών. Αρχικά δικηγόρησε στο Ρέθυμνο (στο Πρωτοδικείο) και έπειτα στην Αθήνα. Προήχθη σε αρεοπαγίτη το 1968.

Το 1954 και το 1959 εξελέγη δημοτικός σύμβουλος στο Δήμο Ρεθύμνου (πρόεδρος του Δημοτικού Συμβουλίου το 1957). Την περίοδο 1965-1967 υπηρέτησε ως Νομάρχης Λάρισας, ενώ το 1974 θήτευσε ως Νομάρχης Αττικής. Εξελέγη για πρώτη φορά βουλευτής στην εκλογική περιφέρεια Ρεθύμνου στις εκλογές του 1974 με τη Νέα Δημοκρατία. Από τις 21 Νοεμβρίου 1974 ως τις 10 Σεπτεμβρίου 1976 ήταν υφυπουργός Εσωτερικών στην κυβέρνηση Καραμανλή. Ήταν υποψήφιος πάλι στο Ρέθυμνο στις εκλογές του 1977 με την ΕΔΗΚ, χωρίς να εκλεγεί.

Παραπομπές
----------

1. ↑  Ιστορία της Οικογένειας Μοάτσου
2. 1 2  Βιογραφικό Μοάτσου στον ιστότοπο της Βιβλιοθήκης Πανεπιστημίου του Ρεθύμνου.
3. ↑  ΓΓ της Κυβέρνησης - Η σύνθεση και οι μεταβολές στην κυβερνητική δομή, Κυβέρνηση Καραμανλή 1974, ανάκτηση 22-3-2015.
Ο **Γκερέκ της Βρετάνης**, Κόμης της Νάντης και Δούκας της Βρετάνης (981 - 988) ήταν δεύτερος νόθος γιος του Αλαίν Β΄ της Βρετάνης και της Ιουδήθ, διαδέχθηκε τον αδελφό του Οέλ Α΄ της Βρετάνης. Διορίστηκε επίσκοπος της Νάντης (981) αλλά δεν καθιερώθηκε ποτέ επίσημα επειδή κλήθηκε την ίδια χρονιά να διαδεχτεί τον αδελφό του. Ο Αλβέρτος ο Μέγας περιγράφει με θαυμασμό την *"ευσέβεια και την αυστηρότητα του"*, στάθηκε πάντοτε ο πνευματικός ηγέτης στην εκκλησία της Νάντης. Τα επτά χρόνια στα οποία διετέλεσε δούκας της Βρετάνης διατήρησε την πνευματική ηγεσία της επισκοπής. Με την άνοδο του κλήθηκε από τον αδελφό του να τον βοηθήσει στον πόλεμο με τον Κόναν Α΄ της Βρετάνης. Με Συνθήκη (982) ο Γουλιέλμος ΣΤ΄ της Ακουιτανίας επιβεβαίωσε τις κτήσεις της Νάντης νότια από τον Λίγηρα που είχε αποκτήσει ο πατέρας του (942). Την επόμενη χρονιά (983) πήγε στην αυλή του βασιλιά στην Δυτική Φραγκία Λοθάριου για να του δηλώσει όρκο υποτέλειας. Με την επιστροφή του τον συνέλαβε αιχμάλωτο ο Γοδεφρείδος Α΄ του Ανζού, τον ελευθέρωσε επειδή πρώτα τον ανάγκασε να δηλώσει υποτέλεια στην Νάντη. Ο Κόναν Α΄ της Βρετάνης που με τις ενέργειες του είχε οργανώσει την δολοφονία του αδελφό του Οέλ Α΄, φρόντισε να δηλητηριαστεί και να πεθάνει και ο Γκερέκ. Ο γιος και διάδοχος του Αλαίν, κόμης της Νάντης τον διαδέχθηκε σε νηπιακή ηλικία αλλά πέθανε πρόωρα δύο χρόνια αργότερα (990)

Παραπομπές
----------

1. ↑  André Chédeville & Noël-Yves Tonnerre La Bretagne féodale XIème-XIIIème siècles. Ouest-France Université Rennes (1987)
2. ↑  Paul Jeulin « L'hommage de la Bretagne en droit et dans les faits ». In Annales de Bretagne. Τομ. 41, Νο. 3-4, 1934. σ. 410
3. ↑  Noël-Yves Tonnerre Naissance de la Bretagne. Géographie historique et structures sociales de la Bretagne méridionale (Nantais et Vannetais) de la fin du VIIIème siècle à la fin du XIIème siècle, Presses de l’Université d’Angers, Angers (1994), σ. 291

Πηγές
-----

* André Chédeville & Noël-Yves Tonnerre La Bretagne féodale XIème-XIIIème siècles. Ouest-France Université Rennes (1987)
* Noël-Yves Tonnerre Naissance de la Bretagne. Géographie historique et structures sociales de la Bretagne méridionale (Nantais et Vannetais) de la fin du VIIIème siècle à la fin du XIIème siècle, Presses de l’Université d’Angers Angers (1994)


|  |
| --- |
| Γκερέκ της Βρετάνης  **Θάνατος:** 988 |
| Βασιλικοί τίτλοι |
| ΠροκάτοχοςΟέλ Α΄ | **Δούκας της Βρετάνης**981 - 988 | ΔιάδοχοςΑλαίν, κόμης της Νάντης |
| **Κόμης της Νάντης**981 - 988 |
Ο **Ιωάννης Λιμπιδάριος** ή **Λιβαδάριος**, ήταν βυζαντινός αξιωματούχος του 14ου αιώνα.

Ο Ιωάννης ήταν υπάλληλος ή δούλος του *άρχων* της Αίμου Νικηφόρου Β΄ και αρχηγός του στόλου του
. Όταν ο Νικηφόρος το 1355 στάλθηκε στην Θεσσαλία να αντιμετωπίσει τους Σέρβους μερίδα του λαού της πόλης εξεγέρθηκε και ο Λιβαδάριος τέθηκε επικεφαλής της εξέγερσης. 

Ο Λιβαδάριος συνέλαβε τους αντιπάλους του, άλλους φυλάκισε , θανάτωσε ή εξόρισε και αυτοανακηρύχθηκε άρχων της πόλης. Η γυναίκα του Νικηφόρου Μαρία Καντακουζηνή και λίγοι υποστηρικτές του Νικηφόρου κλείστηκαν στην ακρόπολη του κάστρου όπου έπειτα από διαπραγματεύσεις ο Λιμπαδάριος τους άφησε να φύγουν με πλοίο.

Παραπομπές
----------

1. 1 2 3  The Late Medieval Balkans: A Critical Survey from the Late ... - John V. A. Fine, ‎John Van Antwerp Fine - 1994, σελ. 294
2. ↑  The Despotate of Epiros 1267-1479: A Contribution to the ... - Σελ. 135 - Donald M. Nicol - 1984
*Δείτε επίσης Δημήτριος Μπότσαρης για άλλα πρόσωπα με το ίδιο όνομα*

Ο **Δημήτριος Μπότσαρης** (1814−1871), ήταν στρατιωτικός και πολιτικός, δυο φορές υπουργός Στρατιωτικών, γιος του θρυλικού Μάρκου Μπότσαρη και εγγονός του Κίτσου Μπότσαρη, της σπουδαίας Σουλιώτικης φάρας των Μποτσαραίων.

Βιογραφία
---------

Γεννήθηκε στη Κέρκυρα το 1814 και πέθανε στην Αθήνα το 1871. Με υποτροφία του Βασιλιά της Βαυαρίας Λουδοβίκου Α΄, ο Δημήτριος Μπότσαρης στάλθηκε το 1827 στο Μόναχο για να σπουδάσει στην εκεί Στρατιωτική Σχολή. Όταν επανήλθε κατατάχθηκε στον ελληνικό στρατό και προάχθηκε μέχρι το βαθμό του συνταγματάρχη.

Ο Δημήτριος Μπότσαρης διετέλεσε επίσης δύο φορές Υπουργός των Στρατιωτικών, το 1859 (Κυβέρνηση Αθανασίου Μιαούλη) και αργότερα επί Βασιλείας Γεωργίου του Α΄ κατά τη διετία 1866 – 1867 (Κυβέρνηση Αλέξανδρου Κουμουνδούρου Μαρτίου 1866). Στον Δημήτριο Μπότσαρη οφείλεται η οργάνωση του Μετοχικού Ταμείου Στρατού που ιδρύθηκε το 1853 ως «Ταμείο Χηρών και Ορφανών της μάχιμης γραμμής», στο οποίο περιελήφθη και η Ελληνική Χωροφυλακή, καθώς και του Στρατιωτικού Αρτοποιείου που αποτέλεσε την απαρχή της δημιουργίας Διοικητικής μέριμνας του ελληνικού στρατού.

Παραπομπές
----------

1. ↑  Ρίζος Ραγκαβής, Αλέξανδρος (1894). *Απομνημονεύματα, τ. 1,*. Αθήνα: Κασδόνης. σελ. 164.

Πηγές
-----

* *Μεγάλη Ελληνική Εγκυκλοπαίδεια*, τόμ.ΙΖ΄, σελ.716.
Ο **Ιωάννης-Λουδοβίκος**, ιταλ. Giovanni Ludovico (π. 1496 - 1563) από τον Οίκο των Αλεράμιτσι-ντελ Βάστο ήταν μαρκήσιος τού Σαλούτσο (1528-29).

Βιογραφία
---------

Ήταν ο δευτερότοκος γιος τού Λουδοβίκου Β΄ μαρκήσιου τού Σαλούτσο και της Μαργαρίτας των Φουά, κόρης τού Ιωάννη κόμη τού Κανντάλ. Ο Λουδοβίκος Β΄ ήταν γιος της Ισαβέλλας Παλαιολογίνας, κόρης τού Ιωάννη-Ιακώβου μαρκησίου τού Μομφερράτου.

Φυλακίστηκε από τη μητέρα του, όταν -κατά τους Ιταλικούς Πολέμους- πήρε το μέρος τού Καρόλου Ε΄ των Αψβούργων της Γερμανίας. Οι μαρκήσιοι τού Σαλούτσο ήταν παραδοσιακά σύμμαχοι (τυπικά υποτελείς) των βασιλέων της Γαλλίας. Το 1528 ελευθερώθηκε μετά από λαϊκή εξέγερση και εκλέχθηκε μαρκήσιος στη θέση τού μεγαλύτερου αδελφού του Μιχαήλ-Αντωνίου, που είχε σκοτωθεί σε μάχη.

Ωστόσο ένα έτος μετά ο Φραγκίσκος Α΄ της Γαλλίας τον εκτόπισε και έβαλε στη θέση του τον επόμενο αδελφό Φραγκίσκο. Ακολούθως ο Ιωάννης-Λουδοβίκος προσπάθησε να ανακτήσει την εξουσία στο Σαλούτσο, ακόμη και με τη συνδρομή τού Καρόλου Ε΄, αλλά πάντα μάταια. Η μαρκιωνία πέρασε έπειτα υπό τον σφικτό έλεγχο της Γαλλικής μοναρχίας.

Παραπομπές
----------

1. ↑  (Αγγλικά, Ιταλικά, Ιαπωνικά) *opac.vatlib.it*. 495/362584.

Πηγές
-----

* Obras completas, Volume 12. Juan Ginés de Sepúlveda, Elena Rodríguez Peregrina.
* Dizionario delle donne celebri piemontesi che nacquero, vissero, morirono od. Carlo Novellis.
* Le guerre e la dominazione dei francesi in Piemonte dall'anno 1536 al 1559 ... Giovanni Battista Adriani.
* Studi saluzzesi. Domenico Carutti (barone di Cantogno).

|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
| Καθιερωμένοι όροι | 
* VIAF: 3253159477893527990000

 |

 |
Ο **Δημήτριος Μπούχαλης** είναι Έλληνας ακαδημαϊκός, γνωστός για την εξειδίκευση του στο στρατηγικό μάνατζμεντ και μάρκετινγκ. Η έρευνα του ειδικεύεται σε εφαρμογές Τεχνολογιών Πληροφοριών και Επικοινωνιών (ICT) στον τουρισμό, ξενοδοχειακά και της ταξιδιωτικής βιομηχανίας και αναψυχής. Η δραστηριότητα του καθηγητή Μπουχάλη στην έρευνα, διδασκαλία, διαβούλευση και χάραξη πολιτικής είναι διεθνώς αναγνωρισμένη. Είναι ένας εκ των ακαδημαϊκών τουρισμού με τις περισσότερες παραπομπές στο Google Scholar, συχνός ομιλητής σε διεθνείς ακαδημαϊκές και και οχι μονο εκδηλώσεις σχετικά με τις τρέχουσες τάσεις, την τεχνολογία, το μάρκετινγκ, τον τουρισμό και τη φιλοξενία και ειναι ο αρχισυντάκτης του περιοδικού SSCI: Tourism Review.

  

Ο Δρ. Δημήτριος Μπούχαλης γεννήθηκε στην Ελλάδα. Είναι κάτοχος πτυχίου του τμήματος Διοίκησης Επιχειρήσεων του Πανεπιστημίου Αιγαίου στην Ελλάδα. Κατά τη διάρκεια των σπουδών του εργάστηκε στους τομείς του τουρισμού και της φιλοξενίας, καθώς επίσης και σε επαγγελματικά project φωτογραφίας. 

  

Το 1987, κατά τη διάρκεια του τρίτου έτους των προπτυχιακών σπουδών του στο τμήμα Διοίκησης Επίχειρήσεων του Πανεπιστημίου Αιγαίου, εργάστηκε ως research assistant. Η πρώτη του έρευνα έγινε για το STAR European Project είχε ως αντικείμενο τον ''Ρόλο των τηλεπικοινωνιών στην υποστήριξη των μικρών και των μεσαίων επιχειρήσεων στον τουριστικό τομέα στην περιφέρεια Αιγαίου''. Το 1989, ο Δημήτριος Μπούχαλης πρότεινε ένα πρότυπο για το πρώτο Σύστημα Διαχείρισης Προορισμού- το μοντέλο του Αιγαίου το οποίο εξετάστηκε στην Ελλάδα από το 1990 έως το 1992. Το σύστημα συγκέντρωσε διαφορετικά δεδομένα τουρισμού, συμπεριλαμβανομένων των αφίξεων, τη διαθεσιμότητα των κρατήσεων και εμπορικές συναλλαγές μεταξύ των παρόχων του τουρισμού. Ήταν το πρώτο αναγνωρισμένο σχέδιο του Συστήματος Διαχείρισης Προορισμού, το οποίο καθίσταται διεθνώς αναγνωρισμένο στην παγκόσμια τουριστική βιομηχανία, το οποίο χρησιμοποιήθηκε από εθνικά συμβούλια τουρισμού και εταιρείες διαχείρισης προορισμού όπως το VisitScotland. 

  

Ο Δρ Μπούχαλης ολοκλήρωσε τις διδακτορικές του σπουδές το 1995 που επικεντρώνονται στο θέμα: Information Telecommunications Technologies on Tourism Distribution Channels: Implications for the Small and Medium Sized Tourism Enterprises' Strategic Management and Marketing'' στο πανεπιστήμιο του Surrey στο Ηνωμένο Βασίλειο. Εκεί ανέπτυξε την ιδέα του Συστήματος Διαχείρισης Προορισμού στην έρευνα και την εφαρμογή του στις μικρές και μεσαίες επιχειρήσεις στην τουριστική βιομηχανία.

Παραπομπές
----------

1. ↑  *κωδικός αναφοράς VIAF*. 68262342.
2. 1 2 3  *Czech National Authority Database*. mub2011623936. Ανακτήθηκε στις 8  Ιουνίου 2022.
3. 1 2 3  orcid.org/0000-0001-9148-6090. Ανακτήθηκε στις 12  Ιανουαρίου 2019.
4. ↑  «Google Scholar Tourism Profiles». Google Scholar.

|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
| Καθιερωμένοι όροι | 
* WorldCat
* VIAF: 68262342
* LCCN: n99051804
* ISNI: 0000 0001 1664 5055
* ORCID: 0000-0001-9148-6090
* GND: 152896538
* SUDOC: 077789415
* ResearcherID: C-2045-2008
* NKC: mub2011623936

 |

 |
Ο **Στανισλάβ Μπίρνερ** (*λατινικό αλφάβητο : Stanislav Birner*), γεννημένος στην Κάρλοβι Βάρι της Τσεχοσλοβακίας στις 11 Οκτωβρίου 1956, είναι πρώην Τσεχοσλοβάκος, σήμερα Τσέχος, πρωταθλητής της αντισφαίρισης. Είναι ο πατέρας της τσέχας αντισφαιρίστριας Έυα Μπίρνεβα.

Έκανε καριέρα κι είχε επιτυχίες κυρίως στα διπλά όπου ήταν νο 43 στον κόσμο το 1987. Μεγαλύτερη επιτυχία του η δεύτερη θέση στο διπλό μεικτό του Ρολάν Γκαρός το 1980 με συμπαίκτρια την Ρενάτα Τομάνοβα. Με την Τσεχοσλοβακία συμμετείχε στο κύπελλο Ντέιβις του 1980 όπου και κατέκτησαν το κύπελλο.

Παραπομπές
----------

1. 1 2  *ATP website*.
2. ↑  *Who's Who in International Tennis*. Sphere Books. Λονδίνο. 1983. σελ. 14. ISBN-13 978-0-7221-3320-0.
3. ↑  *idnes.cz:* Tenistka Birnerová neměla čas si triumf vychutnat
4. ↑  *idnes.cz:* Nedostala Serenu, a tak jede. Birnerové fandí i její britská rodina
5. ↑  Ο Μπίρνερ στο κύπελλο Ντέιβις
Ο **Ιωάννης Κυριακός** ή *Κυριακού* (1864 - 17 Ιουλίου 1940), ήταν δικηγόρος και ευεργέτης του Άστρους Αρκαδίας.

Βιογραφία
---------

Ο Ιωάννης Κυριακός, γεννήθηκε στον Άγιο Ιωάννη το 1864 και ήταν γιος του πλοίαρχου Μηνά Κυριακού και της Πηνελόπης, κόρης του Αγιαννίτη προύχοντα Ιωάννη Πάσχου. Η μητέρα του, πέθανε λίγο μετά τη γέννησή του. Φοίτησε αρχικά στη Σχολή Καρυτσιώτη (νυν Αρχαιολογικό Μουσείο Άστρους). Όταν αποφοίτησε, η οικογένειά του βρισκόταν σε άσχημη οικονομική κατάσταση, με αποτέλεσμα να μην μπορεί να συνεχίσει το σχολείο. Όμως ο τότε σχολάρχης, Πέτρος Νικολαΐδης, έπεισε τον πατέρα του να στείλει τον Ιωάννη στο Γυμνάσιο Ναυπλίου. Μετά από 4 χρόνια, αποφοίτησε με βαθμό «Άριστα» και σπούδασε στην Νομική Σχολή του Πανεπιστημίου Αθηνών απ' όπου αποφοίτησε με «Άριστα».

Σύντομα, ο τότε βουλευτής Άργους Μιχαήλ Κωτσάκος, εκτιμώντας τις ικανότητες του Ιωάννη Κυριακού, τον προσέλαβε ως βοηθό του στο δικηγορικό γραφείο του στην Αθήνα, όπου σύντομα διέπρεψε ως δικηγόρος. Έμαθε 3 γλώσσες: την Αγγλική, την Γερμανική και την Γαλλική και ίδρυσε δικό του δικηγορικό γραφείο. Παντρεύτηκε την Σμαράγδα Βενιζέλου, απόγονο της μεγάλης οικογένειας των Βενιζέλων της Αθήνας και έγινε αξιοσέβαστο μέλος της Αθηναϊκής κοινωνίας. Στο δικηγορικό του γραφείο, εξασκήθηκαν πολλοί δικηγόροι με κορυφαίο τον Δημήτριο Κιουσόπουλο, εισαγγελέα του Αρείου Πάγου επί πολλά έτη.

Πέθανε στην Αθήνα στις 17 Ιουλίου 1940, σε ηλικία 76 ετών και ενταφιάστηκε στο Άστρος. Μετά τον θάνατό του, τιμήθηκε ως ευεργέτης του Άστρους, λόγω του μεγάλου κληροδοτήματος που άφησε.

Κληροδότημα
-----------

Ο Ιωάννης Κυριακός, μη έχοντας τέκνα, άφησε όλη την περιουσία του στην κοινότητα Άστρους, με σκοπό την βράβευση αριστούχων μαθητών, την δημιουργία παιδικής χαράς, 40 λουτήρων για τους μαθητές της Σχολής Καρυτσιώτη και του Γυμνασίου Άστρους. Επίσης, από τα εισοδήματα από την ενοικίαση των σπιτιών και των οικοπέδων του έγιναν πολλά έργα στο Άστρος.

Πηγές
-----

* Ι. Κουσκουνά, Κ. Χασαπογιάννη, Ι. Κακαβούλια - *Θυρεάτις Γη*, Ίδρυμα Μνήμης Αγγελικής & Λεωνίδα Ζαφείρη, Αθήνα 1981
* Νικολάου Φλούδα - *Θυρεατικά, τόμος Γ': Άγιος Ιωάννης, μητρόπολις οικισμών Θυρέας*, Αθήνα 1983
Οι **Ιρανοί Τουρκομάνοι** (τουρκμενικά: Eýran Türkmenleri‎; περσικά: ترکمن‌های ایران‎) είναι παράρτημα του τουρκομανικού λαού που ζει κυρίως στο βόρειο και βορειοανατολικό του Ιράν. Η περιοχή τους ονομάζεται Τουρκμέν Σαχρά και περιλαμβάνει σημαντικά τμήματα του Γκολεστάν.

Εθνογραφία
----------

Οι Ιρανοί Τουρκομάνοι αντιπροσωπεύουν εδώ και καιρό μια ομάδα ημινομαδικών φυλών που διατηρούσαν έναν πιο παραδοσιακό τρόπο ζωής. Στο Ιράν ζούσαν οι επόμενες τουρκμενικές φυλές - Γιομούτ, Γκοκλέν, Ιγκντίρ, Σαρίκ, Σαλάρ και Τεκέ.

Τουρκομανικές φυλές στο Ιράν
----------------------------

Σχεδόν δύο εκατομμύρια Τουρκομάνοι ζουν στις βόρειες περιοχές του Ιράν, νότια των συνόρων με το Τουρκμενιστάν. Για αιώνες οι Τούρκοι ζούσαν ως νομαδικοί βοσκοί. Ωστόσο, τα τελευταία χρόνια, πολλοί έχουν μεταστραφεί σε "ημινομαδικό τρόπο ζωής", ζώντας σε μόνιμες κατοικίες καθώς και σε σκηνές. Σήμερα οι περισσότεροι από αυτούς είναι αγρότες και κτηνοτρόφοι βοοειδών. Οι Τουρκομάνοι εξακολουθούν να ζουν σε εκτεταμένες οικογένειες όπου διάφορες γενιές μπορούν να βρεθούν κάτω από την ίδια στέγη, ειδικά στις αγροτικές περιοχές. Πολλά φυλετικά έθιμα εξακολουθούν να επιβιώνουν μεταξύ των σύγχρονων Τουρκομάνων. Μοναδικό για τον τουρκμενικό πολιτισμό είναι το καλίμ, το οποίο είναι η «προίκα» του γαμπρού που μπορεί να είναι αρκετά ακριβή και συχνά έχει ως αποτέλεσμα την ευρέως διαδεδομένη παράδοση της απαγωγής της νύφης.

Διάσημοι Ιρανοί Τουρκομάνοι
---------------------------

* Σαρντάρ Αζμούν, Ιρανός ποδοσφαιριστής που αγωνίζεται για την Ρουμπίν Καζάν στην Ρωσική Πρέμιερ Λιγκ
* Μαγκτιμγκούλι Πιράγκι, Τουρκμένος πνευματικός ηγέτης και φιλοσοφικός ποιητής
* Φαρχάντ Γκαεμί, παίκτης του βόλεϊ από το Ιράν, που αγωνίζεται στην εθνική ομάδα ανδρών
* Εζζατολάχ Πουργκάζ, Ιρανός ποδοσφαιριστής που αγωνίζεται για την Εστεγκλάλ Χουζεστάν στην Περσική Επαγγελματική Λίγκα Κόλπου
* Ομίντ Κοκαμπί, πειραματικός φυσικός λέιζερ
* Ραχιμπέρντι Ανναμοραντνετζάντ, Ιρανός αστικός σχεδιαστής.

Δείτε επίσης
------------

* Ιρανοί Τούρκοι
* Τουρκμέν Σαχρά
* Τουρκομανικό άλογο
* Μουσική του Τουρκμενιστάν

Παραπομπές
----------

1. ↑  CIA World Factbook Iran Αρχειοθετήθηκε 2012-02-03 στο Wayback Machine.

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
--------------------

|  |  |
| --- | --- |
| Commons logoCommons logo | Τα Wikimedia Commons έχουν πολυμέσα σχετικά με το θέμα   **Ιρανοί Τουρκομάνοι** |

* Encyclopedia Iranian Turkmen
* TurkmenSahra
Συντεταγμένες: 42°39′36″N 9°26′24″E﻿ / ﻿42.66000°N 9.44000°E﻿ / 42.66000; 9.44000

Το **Σταντ Ερμπατζόλο** είναι στάδιο της Κορσικής, το οποίο χρησιμοποιείται από την ΣΑ Μπαστιά. Αυτό τον καιρό φιλοξενεί τους εντός έδρας αγώνες της τελευταίας στην Νασιονάλ.

Ιστορία
-------

Το στάδιο αυτό είναι το μοναδικό γήπεδο που έχει χρησιμοποιήσει η ομάδα στη διάρκεια της ιστορίας της. Έχει φιλοξενήσει όλους τους εντός έδρας αγώνες της.

Ανακατασκευάστηκε το 2007 με συνολικό κόστος 2,1 εκατομμυρίων ευρώ. Η τοποθέτηση συνθετικού χόρτου και μιας σκεπαστής κερκίδας χωρητικότητας 1.300 θέσεων αποτέλεσαν το κύριο αντικείμενο αυτών των εργασιών.

Το 2011 το στάδιο απέκτησε μια νέα σωληνωτή κερκίδα χωρητικότητας 700 θέσεων, της οποίας ένα τμήμα προορίζεται για τους οπαδούς των φιλοξενούμενων, φτάνοντας έτσι την χωρητικότητα του γηπέδου στις 2.000 θέσεις.
Το στάδιο μπορεί να φιλοξενήσει αγώνες ποδοσφαίρου μέχρι και την Νασιονάλ, κάτι που δεν θα ισχύσει για την σεζόν 2012/2013 χάρη στον τίτλο πρωταθλητή του CFA για το 2012, που κατέκτησε ο σύλλογος.

Σημαντικές ημερομηνίες
----------------------

* **2006/2007**: έλαβε χώρα στο στάδιο το ντέρμπι ανάμεσα στην ΣΑ Μπαστιά και την Γκαζελέκ Αζαξιό, την κυριότερη αντίπαλό της στην Κορσική.
Ο **Ιωάννης Μανωλεδάκης** (Θεσσαλονίκη, 1937 – 26 Ιουνίου 2011) ήταν Έλληνας νομικός, ομότιμος καθηγητής Ποινικού δικαίου και αντεπιστέλλον μέλος της Ακαδημίας Αθηνών.

Γεννήθηκε στη Θεσσαλονίκη και είχε καταγωγή από τους Λάκκους Χανίων. Αποφοίτησε από το Αμερικανικό Κολλέγιο «Ανατόλια» το 1955 με τιμητική διάκριση. Αριστούχος πτυχιούχος (1960) και αριστούχος διδάκτορας του Δικαίου της Νομικής Σχολής του Πανεπιστημίου Θεσσαλονίκης (1967). Υφηγητής του Ποινικού Δικαίου ΑΠΘ (1972) και ομόφωνα εκλεγμένος επίκουρος καθηγητής του Ποινικού Δικαίου στην Πάντειο Ανώτατη Σχολή Πολιτικών Επιστημών (1972). Επίκουρος καθηγητής (1973) και τακτικός καθηγητής (1978) του Ποινικού Δικαίου στο ΑΠΘ. Επισκέπτης καθηγητής στη Νομική Σχολή του Πανεπιστημίου Θράκης (1974-1977). Έχει διδάξει Ποινικό Δίκαιο, Φιλοσοφία του δικαίου και Εισαγωγή στην Επιστήμη σε προπτυχιακό και μεταπτυχιακό επίπεδο, καθώς επίσης και σε σχολές επιμόρφωσης στελεχών και λαϊκά πανεπιστήμια. Το 2003 εκλέχθηκε Αντεπιστέλλον Μέλος της Ακαδημίας Αθηνών. Το 2004 η Σύγκλητος του Α.Π.Θ. του απένειμε ομόφωνα τον τίτλο του Ομότιμου Καθηγητή.

Ο **Μανωλεδάκης** υπήρξε ένας εκ των κορυφαίων Ελλήνων ποινικολόγων. Για τον θάνατό του, μίλησε σύσσωμος ο πολιτικός κόσμος της χώρας. Σε δήλωσή του ο Γ. Παπανδρέου υπογραμμίζει ότι ο Ι. Μανωλεδάκης, υπήρξε πρότυπο επιστήμονα και δασκάλου για πολλές γενιές Ελλήνων Νομικών καθώς διεύρυνε τους ορίζοντες της ποινικής σκέψης και ανήγαγε τη νομική επιστήμη σε εγγυητή της ανθρώπινης ελευθερίας και αξιοπρέπειας ενώ το παραδειγματικό του ήθος, τιμάται από όλη την επιστημονική κοινότητα και την ελληνική κοινωνία.

Για πάρα πολύ μεγάλη απώλεια για τη νομική επιστήμη, την ακαδημαϊκή κοινότητα και τον τόπο μίλησε σε δήλωσή του Ε. Βενιζέλος: *«Ο Γιάννης Μανωλεδάκης ήταν ο υποδειγματικός και εμπνευσμένος δάσκαλος. Ο επίμονος και ευρηματικός ερευνητής. Ο ιδρυτής μιας ολόκληρης σχολής στο ποινικό δίκαιο και για μας, τους μαθητές, συναδέλφους και φίλους του, ο άνθρωπος που αποτελούσε το σημείο αναφοράς της ακαδημαϊκής κοινότητας. Ο συνεκτικός ιστός, ο εκφραστής του ηθικού κανόνα μέσα στο ελληνικό πανεπιστήμιο»*

Πηγές
-----

1. ↑  Πηνελόπη Ντουντουλάκη, Γιάννης Μάντακας (2001), *Η Ιστορία των Λάκκων και οι απανταχού Λακκιώτες το 2001*, σελ. 102
2. ↑  Επίσημη ιστοσελίδα Ακαδημίας Αθηνών Αρχειοθετήθηκε 2011-09-26 στο Wayback Machine. κατάλογος μελών Τρίτης τάξης
3. ↑  Τιμητικός Τόμος στον Ιωάννη Μανωλεδάκη[*νεκρός σύνδεσμος*], Τιμητικός Τόμος στον Ιωάννη Μανωλεδάκη
4. ↑  ιστοσελίδα ΕΡΤ[*νεκρός σύνδεσμος*],Απεβίωσε ο καθηγητής Ιωάννης Μανωλεδάκης

* *Τιμητικός Τόμος για τον Ιωάννη Μανωλεδάκη*, συλλογικό έργο, εκδ. Σάκκουλα (Αθήνα-Θεσσαλονίκη) 2007
Το **σύνδρομο Πατάου,** επίσης γνωστό ως τρισωμία 13, είναι μια χρωμοσωμική ανωμαλία που προκαλείται από την παρουσία ενός τρίτου αντιγράφου του χρωμοσώματος 13. Το επιπλέον γενετικό υλικό διαταράσσει την κανονική ανάπτυξη του ατόμου, προκαλώντας πολλαπλά και πολύπλοκα ελαττώματα στα όργανα.

Άτομα με σύνδρομο Πατάου έχουν σοβαρή διανοητική αναπηρία, καρδιακές ανωμαλίες, ανωμαλίες στον εγκέφαλο ή στον νωτιαίο μυελό, πολύ μικρά ή κακώς αναπτυγμένα μάτια (μικροφθαλμία), επιπλέον δάχτυλα σχιστία χείλους/υπερώας και ασθενή μυϊκό τόνο (υποτονία). Λόγω της παρουσίας πολλών απειλητικών για τη ζωή ιατρικών προβλημάτων, πολλά βρέφη με τρισωμία 13 πεθαίνουν μέσα στις πρώτες ημέρες ή εβδομάδες μετά τη γέννησή τους. Μόνο το 5-10% των παιδιών επιβιώνουν το πρώτο έτος της ζωής τους.

Οι περισσότερες περιπτώσεις τρισωμίας 13 δεν κληρονομούνται και προκύπτουν από τυχαία συμβάντα κατά τον σχηματισμό γαμετών σε υγιείς γονείς. Ωστόσο η μετατόπιση στην τρισωμία 13 μπορεί να κληρονομηθεί στην περίπτωση που υπάρχει αναδιάταξη του γενετικού υλικού μεταξύ του χρωμοσώματος 13 και άλλου χρωμοσώματος. Η πιθανότητα ένα παιδί να γεννηθεί με σύνδρομο Πατάου αυξάνει με την αύξηση της ηλικίας της μητέρας. Εμφανίζεται σε περίπου 1 στις 16.000 γεννήσεις.

Παραπομπές
----------

1. ↑  «Patau's syndrome». *nhs.uk* (στα Αγγλικά). 18 Οκτωβρίου 2017. Ανακτήθηκε στις 5 Ιουλίου 2021.
2. ↑  Williams, Grant M.· Brady, Robert (2021). *StatPearls*. Treasure Island (FL): StatPearls Publishing.
3. 1 2  «Trisomy 13: MedlinePlus Genetics». *medlineplus.gov* (στα Αγγλικά). Ανακτήθηκε στις 5 Ιουλίου 2021.
4. ↑  «Patau's syndrome». *www.nhsinform.scot* (στα Αγγλικά). Ανακτήθηκε στις 5 Ιουλίου 2021.
Συντεταγμένες: 38°37′44″N 20°36′24″E﻿ / ﻿38.6289°N 20.6067°E﻿ / 38.6289; 20.6067

Δήμος Απολλωνίων.
Ο **Δήμος Απολλωνίων** ήταν δήμος του νομού Λευκάδας που συστάθηκε με το πρόγραμμα Καποδίστριας από τη συνένωση παλαιότερων κοινοτήτων της περιοχής, που αποτέλεσαν στη συνέχεια τα δημοτικά διαμερίσματα του δήμου. Λειτούργησε την περίοδο 1999 -2010 οπότε και καταργήθηκε με την εφαρμογή του προγράμματος Καλλικράτης και εντάχθηκε στον νέο δήμο Λευκάδας. Ήταν ο μεγαλύτερος σε έκταση δήμος του νησιού της Λευκάδας, αλλά και ο πιό αραιοκατοικημένος.

Στα όρια του περιλαμβάνονταν μερικές από τις πιό όμορφες παραλίες του νησιού. Οι παραλίες αυτές είναι στην δυτική πλευρά του νησιού, όπως άλλωστε και ο Δήμος Απολλωνίων, και οι διασημότερες είναι το Πόρτο Κατσίκι και οι Εγκρεμνοί. Η έδρα του δήμου βρισκόταν στο ψαροχώρι της Βασιλικής και έχει 3.235 μόνιμους κατοίκους.

Διαίρεση
--------

Στον δήμο περιλαμβάνονταν τα παρακάτω δημοτικά διαμερίσματα και οικισμοί:

 **Δ.δ. Βασιλικής**  -- η Βασιλική [ 431 ]
 **Δ.δ. Αγίου Ηλία**  -- ο Άγιος Ηλίας [ 158 ]
 **Δ.δ. Αγίου Πέτρου**  [ 617 ] 
* ο Άγιος Πέτρος [ 578 ]
* η Πόντη Αγίου Πέτρου [ 39 ]

 **Δ.δ. Αθανίου**  [ 203 ] 
* το Αθάνιον [ 191 ]
* ο Άγιος Νικόλαος Νηράς [ 12 ]

 **Δ.δ. Βουρνικά**  -- ο Βουρνικάς [ 218 ]
 **Δ.δ. Δραγάνου**  [ 134 ] 
* το Δράγανο [ 122 ]
* το Πανωχώρι [ 12 ]

 **Δ.δ. Ευγήρου**  [ 194 ] 
* η Εύγηρος [ 102 ]
* τα Σύβοτα [ 92 ]

 **Δ.δ. Κομηλίου**  -- το Κομήλι [ 49 ]
 **Δ.δ. Κονταραίνης**  -- η Κοντάραινα [ 237 ]
 **Δ.δ. Μαραντοχωρίου**  -- το Μαραντοχώρι [ 327 ]
 **Δ.δ. Νικολή**  [ 139 ] 
* ο Νικολής [ 51 ]
* η Μανάση [ 88 ]

 **Δ.δ. Σύβρου**  -- ο Σύβρος [ 418 ]
 **Δ.δ. Χορτάτων**  -- τα Χορτάτα [ 110 ]

Εξωτερικοί Σύνδεσμοι
--------------------

* Υπουργείο εσωτερικών, δήμοι του σχεδίου Καποδίστριας Αρχειοθετήθηκε 2009-09-24 στο Wayback Machine.

  


|  |  |  |  |  |  |  |  |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| 

| π • σ • ε
Σχέδιο Καποδίστριας: Διοικητική διαίρεση του νομού Λευκάδας |
| --- |
|  |
| Δήμοι | 
Δήμος Απολλωνίων · Δήμος Ελλομένου · Δήμος Καρυάς · Δήμος Λευκάδας · Δήμος Μεγανησίου · Δήμος Σφακιωτών |
|  |
| Κοινότητες | 
Κοινότητα Καλάμου · Κοινότητα Καστού |

 |
Η **Ιρλανδική Βικιπαίδεια** (Ιρλανδικά: *Vicipéid na Gaeilge*) είναι η Ιρλανδική έκδοση της Βικιπαίδειας. Η έκδοση της Βικιπαίδειας στα Ιρλανδικά ιδρύθηκε τον Οκτώβριο του 2003, ενώ το πρώτο άρθρο γράφτηκε τον Ιανουάριο του 2004. Ο ιδρυτής της Βικιπαίδειας ήταν ο Γκάμπριελ Μπίτσαμ. Τον Σεπτέμβριο του 2005 ο δείκτης των λημμάτων είχε ξεπεράσει τα 1.600 λήμματα. Τον Μάρτιο του 2007 συνεισέφεραν τακτικά περίπου 20 χρήστες και ο αριθμός των λημμάτων είχε ξεπεράσει τα 7.000. Τον Νοέμβριο του 2013, τα άρθρα είχαν ξεπεράσει τα 28.000 και ήταν η 85η μεγαλύτερη γλωσσική έκδοση της Βικιπαίδειας εκείνη την εποχή, με βάση τον αριθμό λημμάτων.

Παραπομπές
----------

1. ↑  Liam Upton. «Beo! - Wikipedia: tionscadal an-fhiúntach ar fad». Beo.ie. Ανακτήθηκε στις 3 Νοεμβρίου 2011.
2. ↑  Willie Dillon (2007-03-09). «Wikipedia Insanica - Features, Unsorted». Independent.ie.. Ανακτήθηκε στις 2011-11-03.
Συντεταγμένες: 17°07′N 61°48′W﻿ / ﻿17.117°N 61.800°W﻿ / 17.117; -61.800
Το **Γκάνθορπς** (αγγλικά: Gunthorpes) είναι κωμόπολη της Αντίγκουα και Μπαρμπούντα. Ανήκει στο νησί Αντίγκουα και στην ενορία του Αγίου Γεωργίου. Βρίσκεται νότια της Αντίγκουα και Μπαρμπούντα, βόρεια-κεντρικά της Αντίγκουα και νοτιοανατολικά του Αγίου Γεωργίου.

Γεωγραφία
---------

Το Γκάνθορπς βρίσκεται νότια της Αντίγκουα και Μπαρμπούντα και βόρεια-κεντρικά της Αντίγκουα. Βρίσκεται ανατολικά της πρωτεύουσας, Σεντ Τζον στο Στάδιο Σερ Βίβιαν Ρίτσαρντς. Βρίσκεται λίγα χιλιόμετρα νότια του Φίτσιζ Κρικ, βορειοανατολικά του Πόττερς Βίλατζ, νοτιοανατολικά της Κασάντα Γκάρντενς και νοτιοδυτικά του Κόλπου του Φίτσιζ Κρικ. Βρίσκεται στην οδό Ολντ Πάρχαμ Ρόουντ.

Μεταφορές
---------

Το πλησιέστερο αεροδρόμιο είναι το Διεθνές Αεροδρόμιο Β. Κ. Μπερντ, το οποίο βρίσκεται σε γεωγραφικές συντεταγμένες 17°08′12″Β 061°47′35″Δ. Βρίσκεται κεντρικά του Αγίου Γεωργίου, βόρεια της Αντίγκουα και νότια της Αντίγκουα και Μπαρμπούντα. Βρίσκεται 8 χλμ. (0,5 μίλια) βορειοανατολικά της πρωτεύουσας, Σαιντ Τζονς.

Αθλητισμός
----------

Το Στάδιο Σερ Βίβιαν Ρίτσαρντς
Το κοντινότερο στάδιο της Γκάνθορπς είναι το Στάδιο Σερ Βίβιαν Ρίτσαρντς (Sir Vivian Richards Stadium). Χτίστηκε για το Παγκόσμιο Κύπελλο Κρίκετ 2007. Ονομάστηκε έτσι από τον αρχηγό της ομάδας Κρίκετ Δυτικών Ινδιών, Βίβιαν Ρίτσαρντς. Βρίσκεται 10 με 20 λεπτά με αμάξι από την πρωτεύουσα, Σεντ Τζον. Το κτίσιμό του κόστισε 60 Αμερικανικά δολάρια. Ο πρώτος αγώνας έγινε στις 30 Μαΐου 2008 και έπαιξαν οι Δυτικές Ινδίες εναντίον της Αυστραλίας.

Δείτε επίσης
------------

* Κατάλογος πόλεων, κωμοπόλεων και χωριών της Αντίγκουα και Μπαρμπούντα

Παραπομπές
----------

1. ↑  «World Gazetteer». Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 4 Δεκεμβρίου 2012. Ανακτήθηκε στις 22 Μαρτίου 2012.
2. ↑  Scott, C. R. (ed.) (2005) Insight guide: Caribbean (5th edition). London: Apa Publications.
3. ↑  "Contact Us Αρχειοθετήθηκε 2012-03-07 στο Wayback Machine.." LIAT. Retrieved on October 12, 2009.

|  |  |  |  |  |  |  |  |  |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| 

| π • σ • ε
Ενορίες και ανεξάρτητες περιοχές της Αντίγκουα και Μπαρμπούντα |
| --- |
|  |
| Ενορίες | 
* Άγιος Γεώργιος
* Άγιος Ιωάννης
* Αγία Μαρία
* Άγιος Παύλος
* Άγιος Πέτρος
* Άγιος Φίλιππος
 |  |
|  |
| Ανεξάρτητες περιοχές | 
* Μπαρμπούντα
* Ρεντόντα
 |

 |

|  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| 

| π • σ • ε
Γεωγραφία του Αγίου Γεωργίου, Αντίγκουα και Μπαρμπούντα |
| --- |
|  |
|  | Πόλεις-Κωμοπόλες | 
* Γκάνθορπς
* Κροσμπί
* Κουλίτζ
* Μαρμπλ Χιλ
* Μπερνς Χιλ
* Νιου Γουίνθορπς
* Όσμπουρν
* Πίγκοτς
* Πικάντιλλυ
* Πάρανταϊς Βιου
* Σι Βιου Φαρμ Πέυντερς
 |
|  |
| Στάδια | 
Στάδιο Σερ Βίβιαν Ρίτσαρντς |
|  |
| Αεροδρόμια | 
Διεθνές Αεροδρόμιο V.C. Bird |
|  |
| Οδοί | 
* Φάκτορι Ρόουντ
* Μπούρμα Ρόουντ
* Ολντ Πάρχαμ Ρόουντ
* LIAT Ρόουντ
 |
|  |
| Ποτάμια | 
Φίτσιζ Κρηκ |
|  |
| Κόλποι | 
* Κόλπος Φίτσιζ Κρηκ
* Σόουλ Μπέυ
* Κόλπος Γουίνθορπς
 |

 |
Για δήμο Αρτεμισίου του νομού Ευβοίας, δείτε: δήμος Αρτεμισίου.  

Ο **δήμος Αρτεμισίων** ήταν ένας από τους έξι δήμους, στους οποίους διαιρούνταν διοικητικά η Ζάκυνθος την περίοδο που ίσχυσε το πρόγραμμα Καποδίστριας. Λειτούργησε την περίοδο 1999 -2010 οπότε και καταργήθηκε με την εφαρμογή του προγράμματος Καλλικράτης και εντάχθηκε στον νέο δήμο Ζακύνθου. Βρισκόταν στα δυτικά του νησιού ανάμεσα στους δήμους Ελατίων και Λαγανά. Ο δήμος Αρτεμισίων αποτελούνταν από 13 δημοτικά διαμερίσματα, καταλάμβανε έκταση 104,9 τ.χλμ. και είχε συνολικό πληθυσμό 4.517 κατοίκους. Έδρα του δήμου ήταν το Μαχαιράδο. 

Ο δήμος περιλάμβανε τα παρακάτω δημοτικά διαμερίσματα και οικισμούς:

 **Δ.δ. Μαχαιράδου**  -- το Μαχαιράδο [ 925 ]
 **Δ.δ. Αγίας Μαρίνης**  -- η Αγία Μαρίνα [ 184 ]
 **Δ.δ. Αγίου Λέοντος**  [ 562 ] 
* ο Άγιος Λέοντας [ 541 ]
* το Φτερίνι [ 21 ]

 **Δ.δ. Αγίων Πάντων**  -- οι Άγιοι Πάντες [ 274 ]
 **Δ.δ. Βουγιάτου**  [ 340 ] 
* το Βουγιάτο [ 311 ]
* το Μελινάδο [ 39 ]

 **Δ.δ. Γαλάρου**  (τ. Μεγάλου Γαλάρου) -- το Γαλάρο [ 245 ]
 **Δ.δ. Γυρίου**  -- το Γύρι [ 54 ]
 **Δ.δ. Κοιλιωμένου**  (Αγίου Νικολάου) -- ο Κοιλιωμένος (τ. Άγιος Νικόλαος) [ 384 ]
 **Δ.δ. Λαγκαδακίων**  -- τα Λαγκαδάκια [ 400 ]
 **Δ.δ. Λαγωπόδου**  -- το Λαγώποδο [ 438 ]
 **Δ.δ. Λούχας**  -- η Λούχα [ 81 ]
 **Δ.δ. Ρομιρίου**  -- το Ρομίρι [ 478 ]
 **Δ.δ. Φιολίτη**  -- ο Φιολίτης [ 242 ]

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
--------------------

* Νομός Ζακύνθου, οι δήμοι του νησιού

  


|  |  |  |  |
| --- | --- | --- | --- |
| 

| π • σ • ε
Σχέδιο Καποδίστριας: Διοικητική διαίρεση του νομού Ζακύνθου |
| --- |
|  |
| 
* Ζακυνθίων
* Αλυκών
* Αρκαδίων
* Αρτεμισίων
* Ελατίων
* Λαγανά
 |

 |
Η **Σοφία, γερμ.: Sophie von Saxen von Anhalt** (απεβ. 16 Ιουλίου 1244) από τον Οίκο των Ασκάνια ήταν κόρη του κόμη του Άνχαλτ και έγινε ηγουμένη του αβαείου του Γκέρνροντε.

Βιογραφία
---------

Οι γονείς της ήταν ο Bερνάρδος Γ΄ κόμης του Άνχαλτ και η Ιουδήθ των Πιάστ, κόρη του Mιέσκο Γ΄ υψηλού δούκα της Πολωνίας και δούκα της Μεγάλης Πολωνιας. 

Η Σοφία μεγάλωσε στο αβαείο του Γκέρνροντ.  Τα αδέλφια της Σοφίας περιελάμβαναν τον Αλβέρτος Α΄ δούκας της Σαξονίας και το Ερρίκος Α΄ κόμης του Άνχαλτ, ο τελευταίος από τους οποίους ήταν επιμελητής (advocatus) του αβαείου του Γκέρνροντε. 

Η Σοφία διαδέχθηκε την Αδελαΐδα Β΄ ως ηγουμένη του Γκέρνροντε στα τέλη του 1220. Η πρώτη καταγεγραμμένη αναφορά για τη Σοφία ως ηγουμένης βρίσκεται σε ένα καταστατικό, που εκδόθηκε το 1221. 

Προκειμένου να προστατεύσει τον πλούτο της μονής από υπεξαίρεση ή κλοπή, η Σοφία αγόρασε εκτεταμένα αηαθά στο Ρήντερ. Αυτή η αγορά επιβεβαιώθηκε από τον αδελφό της Ερρίκο Α΄, στο Άσερσλεμπεν το 1223. Η επιβεβαίωση όλων των περιουσιακών στοιχείων και των δικαιωμάτων της μονής, που εκδόθηκε από τον πάπα Γρηγόριο Θ΄ τον Ιούνιο του 1227, αναφέρθηκε επίσης στην ιδιοκτησία στο Ρήντερ. 

Η Σοφία πιθανότατα απεβίωσε στις 16 Ιουλίου 1244.

Παραπομπές
----------

1. ↑  Thiele, *Erzählende genealogische Stammtafeln*, table 159.
2. ↑  Schulze: *Das Stift Gernrode*, p. 45.
3. ↑  Thiele, *Erzählende genealogische Stammtafeln*, table 339.
4. ↑  Schulze, *Das Stift Gernrode*, p. 45.
5. ↑  von Heinemann, *Geschichte der Abtei*, p. 13.
6. ↑  Schulze, *Das Stift Gernrode*, p. 45.

Βιβλιογραφία
------------

* Andreas Popperodt: *Historia Ecclesiae Gerenrodenses* 1560, erste Fassung bei Johann Christoph Bekmann in *Accesiones Historia Anhaltinae* 1716 als *Annales Gernrodensis* .
* O. von Heinemann, *Geschichte der Abtei und Beschreibung der Stiftskirche zu Gernrode*. (HC Huch, Quedlinburg 1877).
* HK Schulze, *Das Stift Gernrode*. Unter Verwendung eines Manuskriptes von Reinhold Specht. Mit einem kunstgeschichtlichen Beitrag von Günther W. Vorbrodt. (Mitteldeutsche Forschungen Bd. 38), Böhlau, Köln 1965.
* A. Thiele, "Erzählende genealogische Stammtafeln zur europäischen Geschichte", Band I, Teilband 1 Deutsche Kaiser-, Königs-, Herzogs- und Grafenhäuser I

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
--------------------

* Τεκμηρίωση der Ausstellung SchleierHaft
Ο **Δήμος Απολλωνίας** ήταν δήμος του Νομού Θεσσαλονίκης από το 1999 έως το 2010 με έδρα τη Νέα Απολλωνία. Το 2011 με το πρόγραμμα διοικητικής αναδιάρθρωσης "Καλλικράτης" συγχωνεύτηκε στο Δήμο Βόλβης. Ο Δήμος αποτελείτο από 5 δημοτικά διαμερίσματα και καταλάμβανε έκταση 168,3 τ.χλμ. στα ανατολικά του νομού. Σύμφωνα με την απογραφή πληθυσμού του 2011, είχε συνολικό πληθυσμό 4137 κατοίκους.

Ιστορικά, οι κάτοικοι της περιοχής συμμετείχαν στην επανάσταση του 1821. Σημαντικότεροι αγωνιστές ήταν ο Γεώργιος Χρήστου από το Στίβο και ο Παναγιώτης Κυριάκου από το Νικομηδινό   .

Ο δήμος περιλάμβανε τα παρακάτω δημοτικά διαμερίσματα και οικισμούς (σε αγκύλες ο πληθυσμός σύμφωνα με την απογραφή του 2001):

 **Δ.δ. Νέας Απολλωνίας**  [ 2.014 ] 
* η Νέα Απολλωνία [ 1.860 ]
* τα Λουτρά Βόλβης [ 103 ]
* το Μεσοπόταμον [ 51 ]

 **Δ.δ. Μελισσουργού**  -- ο Μελισσουργός [ 477 ]
 **Δ.δ. Νικομηδινού**  -- το Νικομηδινόν [ 561 ]
 **Δ.δ. Περιστερώνα**  [ 454 ] 
* ο Περιστερώνας [ 346 ]
* η Πλατεία [ 74 ]
* τα Σπιτάκια [ 34 ]

 **Δ.δ. Στίβου**  -- ο Στίβος [ 631 ]

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
--------------------

* Υπουργείο εσωτερικών, δήμοι του σχεδίου Καποδίστριας Αρχειοθετήθηκε 2009-09-24 στο Wayback Machine.

Παραπομπές
----------

1. ↑  Γενικά Αρχεία του Κράτους, Φάκελοι Αγωνιστών του 1821
2. ↑  Γενικά Αρχεία του Κράτους, Αριστεία Αγωνιστών του 1821

Σημειώσεις
----------

1. 1 2  Από το ιστολόγιο του αρχαιολόγου Νικόλαου Παπαοικονόμου: doumbia-istoria.blogspot.com
Η **Ισαβέλλα Παλαβιτσίνι** (Isabella Pallavicini) (πέθανε το 1286), μερικές φορές αναφέρεται και *Ιεζάβελ* ήταν μαρκησία του Βοδονίτσας από το 1278 έως τον θάνατο της το 1286. 

Ήταν κόρη του πρώτου μαρκησίου Γκουίντο Παλαβιτσίνι, αδελφή του Ουμπερτίνο και της Μαμπιλίας που είχε κληρονομήση τις κτήσεις της οικογένειας στην Πάρμα. Το 1278 μόλις είχε αναλάβη το Μαρκιζάτο αρνήθηκε να πάει στην Γλαρέτζα να δηλώση υποταγή στον Πρίγκιπα της Αχαίας όπου ήταν υποτελής το Μαρκιζάτο. Το ίδιο έκανε και όταν την κάλεσε η κούρτη όταν θα ερχόταν ο νέος βάιλος Γαλερανός του Ιβρί. Παντρεύτηκε τον Αντουάν λε Φλαμέν αλλά δεν έκαναν παιδιά , αυτό είχε σαν αποτέλεσμα να δημιουργηθεί θέμα διαδοχής μεταξύ του άντρα της και του εξαδέλφου της Αλβέρτο Παλαβιτσίνι.

Πηγές
-----

* Hopf, Carl. *Chroniques gréco-romanes*.
* Setton, Kenneth M. (general editor) *A History of the Crusades: Volume III — The Fourteenth and Fifteenth Centuries*. Harry W. Hazard, editor. University of Wisconsin Press: Madison, 1975.
* Miller, W. "The Marquisate of Boudonitza (1204-1414)." *Journal of Hellenic Studies*, Vol. 28, 1908, pp 234–249.
* Latin Lordships of Greece: Boudonitza. ανακτήθηκε 24 Μαρτίου 2013
Η **Σοφία της Λεγκνίτσα**, πολων.: Sophie Legnicy (1525 - 6 Φεβρουαρίου 1546) από τον Οίκο των Πιαστ-Σιλεσίας ήταν κόρη του δούκα της Λεγκνίτσα και με τον γάμο της έγινε διάδοχος του εκλεκτοράτου του Βρανδεμβούργου.

Βιογραφία
---------

Ήταν η μόνη (επιζήσασα) κόρη του Φρειδερίκου Β΄ δούκα της Λεγκνίτσα, του Μπζεγκ και του Βόλαου και της δεύτερης συζύγου του Σοφίας, κόρης του Φρειδερίκου Α΄ μαργράβου του Βρανδεμβούργου-Άνσμπαχ.

Η Σοφία, η οποία μεγάλωσε ως Προτεστάντης, παντρεύτηκε τον Ιωάννη-Γεώργιο μέλλοντα εκλέκτορα του Βρανδεμβούργου στις 15 Φεβρουαρίου 1545. Απεβίωσε πριν ο σύζυγός της γίνει εκλέκτορας και έτσι η Σοφία δεν έγινε η εκλέκτορας του Βρανδεμβούργου. Το μόνο της παιδί, ο Ιωακείμ-Φειδερίκος, ανήλθε στο εκλεκτορικό αξίωμα το 1598.

Ο Ιωάννης-Γεώργιος έκανε δύο ακόμη γάμους και 11 παιδιά από τον καθέναν.

Οικογένεια
----------

Παντρεύτηκε το 1545 τον Ιωάννη-Γεώργιο διάδοχο στο εκλεκτοράτο του Βρανδεμβούργου και είχε τέκνα:

* Ιωακείμ-Φειδερίκος 1546-1608, εκλέκτορας του βρανδεμβούργου.

Βιβλιογραφικές αναφορές
-----------------------

* Daniel Martin Ernst Kirchner: *Οι πριγκίπισσες και οι βασίλισσες στο θρόνο των Hohenzollerns*, 2ο μέρος: *Οι τελευταίες οκτώ πριγκίπισσες*, Βερολίνο, 1867, σ. 1-4.

Παραπομπές
----------

1. 1 2  Darryl Roger Lundy: (Αγγλικά) *The Peerage*. p10294.htm#i102937. Ανακτήθηκε στις 9  Οκτωβρίου 2017.
2. ↑  p10294.htm#i102937. Ανακτήθηκε στις 7  Αυγούστου 2020.
H **Σοφία** (γερμ.*Sophie von Sachsen-Weimar-Eisenach von Wettin*, 25 Ιουλίου 1888 - 18 Σεπτεμβρίου 1913) από τον Οίκο των Βέττιν ήταν κόρη του Πρίγκιπα της Σαξονίας-Βαϊμάρης-Άιζεναχ.

Βιογραφία
---------

Η *Σοφία Αυγουστίνα Ίντα Καρολίνα Παυλίνα Αγνή Ελισάβετ Ερνεστίνη* ήταν η μόνη κόρη του Γουλιέλμου της Σαξονίας-Βαϊμάρης-Άιζεναχ. Η μητέρα της Γκέρτα ήταν κόρη του Φερδινάνδου Μαξιμιλιανού Γ΄ του Ύζενμπουργκ & Μπίντιγκεν και της Αυγούστας Μαρίας Γερτρούδης, κόρης του Φρειδερίκου Γουλιέλμου Α΄ της Έσσης.

Ζήτησε να παντρευτεί τον Χανς φον Μπλάιχραιντερ, γιο του Γκέρσον φον Μπλάιχραιντερ, τραπεζίτη με επιρροή στη Γερμανία, αλλά οι γονείς της αρνήθηκαν. Η Σοφία έγινε αυτόχειρας και η σορός της αποτεφρώθηκε.

Πηγές
-----

* Eilers Koenig, Marlene. "Princess Sophie of Saxe-Weimar". Royal Musings. Archived from the original on 4 June 2018. Retrieved 28 August 2010.
* "Princess A Suicide; Loved A Commoner", The New York Times, Berlin, 19 September 1913

Παραπομπές
----------

1. 1 2  Darryl Roger Lundy: (Αγγλικά) *The Peerage*. p11086.htm#i110856. Ανακτήθηκε στις 9  Οκτωβρίου 2017.
Η **ΚΦ Κόρτρεϊκ** είναι βελγικός ποδοσφαιρικός σύλλογος με έδρα την ομόνυμη πόλη στη Δυτική Φλάνδρα. Παίζουν στην Βελγική Πρώτη κατηγορία, και πέτυχαν την καλύτερη κατάταξη τους κατά τη διάρκεια της σεζόν 2009-10, όπου τερμάτισαν τέταρτοι μετά τα play-offs. Η ΚΦ Κόρταικ ιδρύθηκε το 1971, αν και οι ρίζες τους μπορούν είναι από το 1901. Είναι εγγεγραμμένοι στηΒελγική ομοσπονδία Ποδοσφαίρου με αριθμό μητρώου 19. Τα χρώματα τους είναι το κόκκινο και το λευκό. Παίζουν τους εντός έδρας αγώνες τους στο Guldensporenstadion, που ονομάστηκε έτσι μετά από τη Μάχη του Golden Spurs που πήραν μέρος στην πόλη: Kortrijk, σε 1302.

Η ΚΦ Κόρταϊκ ανέβηκε για πρώτη φορά στην πρώτη κατηγορία στις αρχές του 20ου αιώνα, μεταξύ 1906-07 και 1910-11. Παρ όλα αυτά έπρεπε να περιμένουμε 65 χρόνια για να την δούμε ξανά σε ψηλό επίπεδο, όπου και παρέμειναν για 15 χρόνια , με μια μικρή διακοπή ενδιάμεσα όπου υποβιβάστηκαν στην 2η κατηγορία(μεταξύ των ετών 1976-77 και 1978-79 και μεταξύ 1980-81 και 1991-92). Η ΚΦ Κόρταϊκ επίσης, έπαιξε την σεζόν 1998-99 στην πρώτη κατηγορία, πριν επιστρέψει στην Βελγική Pro League της σεζόν 2008-09.

Ιστορία
-------

Το 1901 η **SC Courtraisien** ιδρύθηκε. Το ομάδα συγχωνεύθηκε με την FC Courtraisien το 1918. Έλαβαν το 1951 το όνομα **Koninklijke Kortrijk Sport**. Είχαν την αριθμό μητρώου νούμερο 19 όπως και η  SC Courtraisien.Το 1923 ιδρύθηκε η Στάντε Κόρταϊκ  με αριθμό μητρώου 161. Επειδή η Στάντε Κόρταϊκ και η Koninklijke Kortrijk Άθλημα δεν έπαιζαν καλά πια, συγχωνεύτηκαν το 1971. Μπορούσαν να παίζουξουν με τον αριθμό μητρώου 19 και το νέο του όνομα ήταν **ΚΦ Κόρταϊκ.**

Λόγω πτώχευσης, η ΚΦ Κόρταϊκ έπρεπε να υποβιβαστεί το 2001, στην τρίτη κατηγορία. Από το 2004 έως το 2008 η ΚΦ Κόρταϊκ έπαιξε στην δεύτερη κατηγορία, ωστόσο η σεζόν 2007-08 κατάφεραν να προβιβαστούν στην πρώτη κατηγορία. 

Η ΚΦ Κόρταϊκ εξαγοράστηκε για €5 εκατ. ευρώ από τον Μαλαισιανό επιχειρηματίας Βίνσεντ Ταν , στις 12 Μαΐου 2015.

Τίτλοι
------

* **Βελγικό Κύπελλο:**
	+ **Δευτεραθλητές (1):** 2011-12
* **Βελγική Δεύτερη Κατηγορία:**
	+ **Πρωταθλητές (2):** 1905-06, 2007-08
	+ **Δευτεραθλητές (2):** 1979-80, 1997-98
* **Βελγική Δεύτερη Κατηγορία:**
	+ **Νικητές (3):** 1976, 1980, 1998

Τα χρώματα και το σήμα
----------------------

Tα χρώματα της Κόρταϊκ είναι γενικά το κόκκινο και το λευκό. Η εντός έδρας εμφάνιση είναι συνήθως κόκκινο με άσπρες ρίγες και κόκκινο σορτς. Η εκτός έδρας είναι παρόμοια, σε μπλε. Το λογότυπο είναι μια λευκή ασπίδα, που χωρίζεται στα τρία από ένα κόκκινο V ανάποδα, και τα γράμματα "*KVK*" είναι χωρισμένη σε κάθε κομμάτι, με κόκκινα γράμματα. Πάνω από την ασπίδα έχει ένα στέμμα.

Παραπομπές
----------

1. ↑  www.transfermarkt.com/kv-kortrijk/mitarbeiterhistorie/verein/601.
2. ↑  Buyse, Frank (12 Μαΐου 2015). «Officieel: Maleisische miljardair Vincent Tan neemt KV Kortrijk over» (στα Dutch). Nieuwsblad – Sportwereld. Ανακτήθηκε στις 12 Μαΐου 2015. CS1 maint: Μη αναγνωρίσιμη γλώσσα (link)