recursal/SuperWikiNEXT-32B huggingface dataset:
Για την καστροπολιτεία, δείτε: Μυστράς.  
Συντεταγμένες: 37°4′18.84″N 22°22′1.63″E﻿ / ﻿37.0719000°N 22.3671194°E﻿ / 37.0719000; 22.3671194

Το **Κάστρο του Μυστρά** είναι βυζαντινό κάστρο στο Μυστρά της Ελλάδας. Αποτελεί τμήμα του ευρύτερου αρχαιολογικού τόπου του Μυστρά, ο οποίος είναι χαρακτηρισμένος ως Μνημείο Παγκόσμιας Κληρονομιάς από την UNESCO.

Άποψη του Κάστρου του Μυστρά και των τειχών του.
Άποψη της κοιλάδας του ποταμού Ευρώτα από το ύψος του κάστρου.
Το Κάστρο του Μυστρά ανεγέρθηκε κατά τη διάρκεια της περιόδου της Φραγκοκρατίας στον ελλαδικό χώρο, πιο συγκεκριμένα το 1249. Χτίστηκε από τον Γουλιέλμο Β΄ Βιλλεαρδουίνο, Πρίγκιπα της Αχαΐας. Αργότερα, το κάστρο τέθηκε υπό τον έλεγχο του Βυζαντινού Δεσπότη του Μορέως. Η χρησιμοποίησή του συνεχίστηκε κατά τη διάρκεια της οθωμανικής περιόδου, όπου και υπέστη εργασίες εκσυγχρονισμού του, όπως, μεταξύ άλλων, την προσθήκη πυροβολείων.

Το κάστρο βρίσκεται επί της κορυφής του λόφου της καστροπολιτείας του Μυστρά, νότια της πόλεως. Ο συγκεκριμένος λόφος βρίσκεται σε υψόμετρο 621 μέτρων πάνω από το επίπεδο της θάλασσας. Η πύλη του κάστρου φυλάσσεται από μεγάλο ορθογωνίου σχήματος πύργο. Εντός των τειχών του βρίσκεται, μεταξύ άλλων, προαύλιος χώρος, στρατώνες, μεγάλου μεγέθους δεξαμενή νερού, καθώς και παρεκκλήσιο. Το κάστρο έχει ιδιαιτέρως καλή ορατότητα προς τα ανατολικά, πιο συγκεκριμένα το σύνολο της κοιλάδας του ποταμού Ευρώτα. Στα δυτικά, έχει ορατότητα προς τα βουνά του Ταϋγέτου.

Επί της νότιας και της νοτιοανατολικής πλευράς του κάστρου υπάρχει απότομο τείχος, το οποίο καθιστά δύσκολη την επίθεση από τις συγκεκριμένες πλευρές. Στις άλλες πλευρές, η άμυνα του κάστρου ενισχύεται περαιτέρω μέσω της παρουσίας επιπλέον τειχών και οχυρώσεων. Το ανώτερο τμήμα των τειχών ξεκινά από τη δυτική πλευρά του κάστρου και περιβάλλει την περιοχή του Παλατιού του Μυστρά επί της βόρειας πλευράς του λόφου, καθώς και τη Μονή Παντάνασσας επί της ανατολικής πλευράς του λόφου. Από την πλευρά του, το κατώτερο τμήμα των τειχών ξεκινά από το βορειοδυτικό τμήμα της πόλεως και εκτείνεται περιμετρικά της Μονής Βροντοχίου, ακολουθώντας την πλαγιά του λόφου έως και τη Μονή Παναγίας Περιβλέπτου.

Παραπομπές
----------

1. 1 2 3 4 5  «Η ακρόπολη και η οχύρωση της καστροπολιτείας του Μυστρά». *odysseus.culture.gr*. Υπουργείο Πολιτισμού και Αθλητισμού. Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 3 Δεκεμβρίου 2016. Ανακτήθηκε στις 28 Νοεμβρίου 2016.
2. ↑  5η Εφορεία Βυζαντινών Αρχαιοτήτων. «Αρχαιολογικός Χώρος του Μυστρά: Ιστορικό». *odysseus.culture.gr*. Υπουργείο Πολιτισμού και Αθλητισμού. Ανακτήθηκε στις 28 Νοεμβρίου 2016.
3. ↑  (Αγγλικά) Miller, Korina (2010). *Greece*. Lonely Planet. σελ. 203. ISBN 1742203426.

|  |  |
| --- | --- |
| 

|  |
| --- |
| * Πύλη:Αρχαιολογία
* Πύλη:Κάστρα
* Πύλη:Ιστορία
* Πύλη:Ελλάδα
 |

 |
Η **Νάταλι Ιμπρούλϊα** είναι Αγγλοαυστραλή τραγουδίστρια, τραγουδοποιός, μοντέλο και ηθοποιός. 

Γεννήθηκε στο Σίδνεϊ στις 4 Φεβρουαρίου του 1975. Στις αρχές της δεκαετίας του 1990, έπαιξε τη Beth Brennan στην αυστραλιανή σαπουνόπερα Neighbours. Τρία χρόνια αργότερα και αφού εγκατέλειψε την τηλεοπτική σειρά, μετακόμισε στο Λονδίνο και ξεκίνησε την καριέρα της ως τραγουδίστρια με την πολύ επιτυχημένη διασκευή του τραγουδιού του Ednaswap "Torn" (1997) το οποίο έφτασε στις πρώτες θέσεις στα charts παγκοσμίως και έμεινε στην κορυφή του Billboard για δεκατέσσερις εβδομάδες. Το πρώτο άλμπουμ της, *Left of the Middle* (1997), πώλησε 7 εκατομμύρια αντίτυπα παγκοσμίως. Άλλες κυκλοφορίες περιλαμβάνουν το *White Lilies Island* (2001), *Counting the Days* (2005), *Glorious: The Singles 97-07* (2007), *Come to Life* (2009), ένα άλμπουμ με τραγούδια που έχουν ερμηνεύσει μόνο άνδρες καλλιτέχνες, το *Male* (2015), και τέλος το *Firebird* (2021). Από το 1997, η Imbruglia έχει πουλήσει 10 εκατομμύρια δίσκους παγκοσμίως και έλαβε πολλά βραβεία, συμπεριλαμβανομένων οκτώ βραβείων ARIA, δύο βραβείων Brit, ένα Billboard Music Award και τρεις υποψηφιότητες Grammy.

Εκτός από την καριέρα της ως τραγουδίστρια, η Ιμπρούλϊα έχει εμφανιστεί σε πολλές ταινίες, συμπεριλαμβανομένης της ταινίας *Johnny English* (2003) και μιας αυστραλιανής έθνικ ταινίας, *Closed for Winter* (2009). Ήταν επίσης μοντέλο για πολλές γνωστές εταιρίες, όπως οι L'Oreal, Gap και Kailis. 

Επίσης, τον Ιανουάριο του 2022 έλαβε μέρος στην τρίτη σεζόν του Βρετανικού σόου, *The Masked Singer UK*, όπου και αναδείχθηκε νικήτρια.

Δημόσια εικόνα και φιλανθρωπίες
-------------------------------

Η Ιμπρούλϊα ανακηρύχθηκε η έκτη πιο όμορφη γυναίκα όλων των εποχών το 2004. Έχει τατουάζ με την επιγραφή "Shreya" στο λαιμό της, η οποία είναι μια σανσκριτική λέξη για το "ευοίωνο" ή "όμορφο", ένα κινεζικό τατουάζ στο αριστερό πόδι της που σημαίνει θάρρος και το σανσκριτικό Aum στην πλάτη της. Είπε ότι δεν είχε κάνει ποτέ πλαστική χειρουργική, αλλά ότι «δεν θα το αποκλείσω γιατί δεν ξέρω πώς θα αισθανθώ στο μέλλον». Είπε ότι θα ήθελε να «γεράσει χαριτωμένα, με ρυτίδες και όλα». Η Ιμπρούλϊα είναι πρεσβευτής της Virgin Unite και υποστηρίζει τις εκστρατείες για τον τερματισμό της φτώχειας. Έχει μιλήσει επίσης για την κλινική κατάθλιψη για να ευαισθητοποιήσει για τη διαταραχή. Το 2008 υποστήριξε την εκστρατεία κατά του καρκίνου του μαστού.

Παραπομπές
----------

1. ↑  «Νάταλι Ιμπρούλια». *www.oneman.gr* (στα Αγγλικά). Ανακτήθηκε στις 23 Μαΐου 2019. [*νεκρός σύνδεσμος*]
2. ↑  «Νάταλι Ιμπρούλια: Διασκευές αγαπημένων τραγουδιών για τον έρωτα και την αγάπη | naftemporiki.gr». *www.naftemporiki.gr*. 27 Σεπτεμβρίου 2015. Ανακτήθηκε στις 23 Μαΐου 2019.
3. ↑  «Johnny English (2003) - Box Office Mojo». *www.boxofficemojo.com*. Ανακτήθηκε στις 23 Μαΐου 2019.
4. ↑   *Closed for Winter*, ανακτήθηκε στις 2019-05-23
5. ↑  «Audrey Hepburn tops beauty poll» (στα αγγλικά). 2004-05-31.. Ανακτήθηκε στις 2019-05-23.
6. ↑  «Natalie Imbruglia». *web.archive.org*. 25 Ιουλίου 2014. Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 25 Ιουλίου 2014. Ανακτήθηκε στις 23 Μαΐου 2019. CS1 maint: Unfit url (link)
Στην κοινωνική ψυχολογία, το **θεμελιώδες σφάλμα απόδοσης** (αγγλικά: *fundamental attribution error*, FAE) είναι ο ισχυρισμός ότι σε αντίθεση με τις ερμηνείες της δικής τους συμπεριφοράς, οι άνθρωποι δίνουν υπερβολική έμφαση στα εσωτερικά χαρακτηριστικά του δρώντος (χαρακτήρα ή πρόθεση), και όχι σε εξωγενείς παράγοντες, εξηγώντας τη συμπεριφορά άλλων ανθρώπων. Το φαινόμενο έχει χαρακτηριστεί ως "η τάση να πιστεύουμε ότι αυτό που κάνουν οι άνθρωποι αντικατοπτρίζει το ποιοι είναι".

Κριτική
-------

Η ύπαρξη του φαινομένου αμφισβητήθηκε από μια μετα-ανάλυση του 2006, της οποίας τα συμπεράσματα υποδηλώνουν ότι η επίδραση μπορεί να διατηρηθεί μόνο υπό περιορισμένες συνθήκες.

Παραπομπές
----------

1. ↑  «Η αίσθηση αυτοαποτελεσματικότητας και οι αιτιακές αποδόσεις των μαθητών/τριών για την επίδοσή τους στις προαγωγικές εξετάσεις της Α΄ τάξης Γενικού Λυκείου» (PDF). Πανεπιστήμιο Ιωαννίνων. σελ. 21. Ανακτήθηκε στις 10 Ιανουαρίου 2018.
2. ↑  Bicchieri, Cristina. «Scripts and Schemas». *Coursera - Social Norms, Social Change II*. Ανακτήθηκε στις 15 Ιουνίου 2017.
3. ↑  Malle, Bertram F. (2006). «The actor-observer asymmetry in attribution: A (surprising) meta-analysis.». *Psychological Bulletin* **132** (6): 895–919. doi:10.1037/0033-2909.132.6.895. PMID 17073526. .
Το **Μουσείο Νόμπελ** (σουηδ.: Nobelmuseet) είναι ένα μουσείο αφιερωμένο στην πληροφόρηση για τα Βραβεία Νόμπελ, τη ζωή του ιδρυτή τους Άλφρεντ Νόμπελ (1833-1896), καθώς και των βραβευθέντων με Νόμπελ από το 1901 μέχρι σήμερα. Το μουσείο βρίσκεται, μαζί με τη Σουηδική Ακαδημία και τη Βιβλιοθήκη Νόμπελ, στο κτίριο του πρώην Χρηματιστηρίου (*Börshuset*), στη βόρεια πλευρά της πλατείας Stortorget στην Gamla stan, την παλιά πόλη στο κέντρο της Στοκχόλμης, στη Σουηδία. Πολύ ενδιαφέρον τμήμα του μουσείου θεωρείται η έκθεση αντικειμένων δωρημένων από ανθρώπους που τιμήθηκαν με το Βραβείο Νόμπελ, μαζί με αστείες και προσωπικές ιστορίες από τις ζωές τους.

Μοντέλο φουλερενίου στην έκθεση του μουσείου
Εκτός από τα εκθέματά του, το μουσείο προσφέρει ταινίες, θεατρικές παραστάσεις και συζητήσεις για την επιστήμη, ενώ στεγάζει βιβλιοπωλείο, κατάστημα αναμνηστικών. Υπάρχουν εκθέσεις που αφορούν ιδιαιτέρως διάσημα πρόσωπα, όπως τη Μαρία Κιουρί, τον Ουίνστον Τσώρτσιλ και τον Νέλσον Μαντέλα. Συχνά επίσης οργανώνονται ευφάνταστες εκθέσεις, όπως η «Sketches of science», μία φωτογραφική έκθεση στην οποία 42 τιμημένοι με Νόμπελ φωτογραφήθηκαν μαζί με το δικής τους δημιουργίας σκίτσο με θέμα την ανακάλυψή τους που βραβεύθηκε. (Αυτή η έκθεση έχει περιοδεύσει και σε άλλα μέρη του κόσμου, μέχρι το Ντουμπάι και τη Σιγκαπούρη). 

Το Μουσείο Νόμπελ εγκαινιάσθηκε την άνοιξη του 2001, με την ευκαιρία της εκατοστής επετείου των Βραβείων Νόμπελ. Από τότε, η μεγάλη ζήτηση για ξεναγήσεις από τάξεις σχολείων έχουν δημιουργήσει το αδιαχώρητο στις αίθουσές του, οπότε φιλοδοξία των διοικούντων είναι να το μεταφέρουν σε ένα καταλληλότερο κτίριο στο νησί Σκεπσχόλμεν και συγκεκριμένα στην πρώην εκκλησία (τη Skeppsholmskyrkan). Στο νησί αυτό στα ανατολικά του κέντρου της Στοκχόλμης υπάρχουν ήδη πολλά μουσεία και άλλα σχετικά ιδρύματα.

Παραπομπές
----------

1. ↑  twitter.com/NobelMuseum/status/579946552787103744.
2. ↑  «Αρχειοθετημένο αντίγραφο». Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 13 Ιουνίου 2017. Ανακτήθηκε στις 20 Μαΐου 2017.
3. 1 2  Svante Lindqvist (museum official). «Nobelmuseet på Skeppsholmen» (στα Swedish). Nobel Museum. Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 28 Σεπτεμβρίου 2007. Ανακτήθηκε στις 18 Μαρτίου 2007. CS1 maint: Μη αναγνωρίσιμη γλώσσα (link)
4. ↑  «About the Nobel Museum». Nobel Museum. Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 2 Αυγούστου 2011. Ανακτήθηκε στις 18 Μαρτίου 2007.

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
--------------------

* Επίσημος ιστότοπος Αρχειοθετήθηκε 2014-05-23 στο Wayback Machine.

|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
| Καθιερωμένοι όροι | 
* WorldCat
* VIAF: 158485179
* LCCN: n2005092884
* ISNI: 0000 0001 0747 4194
* GND: 1602982-3
* SELIBR: 282216
* SUDOC: 157322661
* BIBSYS: 1094797

 |

 |


|  |  |
| --- | --- |
| CC-BY-SA Μετάφραση | Στο λήμμα αυτό έχει ενσωματωθεί κείμενο από το λήμμα Nobel Museum  της Αγγλικής Βικιπαίδειας, η οποία διανέμεται υπό την GNU FDL και την CC-BY-SA 4.0. (ιστορικό/συντάκτες). |
Σκορδαλιά (στο κέντρο) συνοδευμένη με σάλτσα χούμους, λαχανικά και πίτα
Σκορδαλιά στα Ιόνια νησιά.
Η **σκορδαλιά**, γνωστή και ως αλιάδα, είναι μία παρασκευή που μοιάζει με πουρέ στην ελληνική κουζίνα η οποία φτιάχνεται αναμιγνύοντας λιωμένο σκόρδο με μια παχύρρευστη βάση η οποία μπορεί να είναι πουρές πατάτας, καρύδια, αμύγδαλα ή βρεγμένο μπαγιάτικο ψωμί -και ρίχνοντας στο τέλος ελαιόλαδο ώστε να δώσει στο μείγμα μία απαλή, κρεμώδη υφή. Πολλές φορές προστίθεται και ξύδι. Παραλλαγές της βασικής συνταγής περιλαμβάνουν τα αυγά ως το υλικό που δίνει την κρεμώδη υφή, κάνοντας το λιγότερο ή και καθόλου παχύρρευστο, δίνοντας ένα αποτέλεσμα παρόμοιο με το γαλλικό αγιαλί, το καταλονικό **αλιόλι**, και ούτω καθεξής. Στα Ιόνια νησιά η σκορδαλιά σερβίρεται με μπακαλιάρο και συνήθως με λεμόνι αντί ξύδι.

Η σκορδαλιά συνήθως συνοδεύει τηγανητά ψάρια (κυρίως μπακαλιάρο), τηγανητά λαχανικά (κυρίως μελιτζάνες και κολοκύθια, ή βραστά λαχανικά (κυρίως τεύτλα). Μερικές φορές χρησιμοποιείται ως βούτημα.

Η σκορδαλιά είναι το σύγχρονο αντίστοιχο του αρχαίου «σκορόθαλμου».

Παραπομπές
----------

1. ↑  Oxford Companion to Food, *s.v.* "Greek cuisine" and "Skordhalia".

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
--------------------

|  |  |
| --- | --- |
| wiktionary logowiktionary logo | Το *Βικιλεξικό* έχει σχετικό λήμμα:  **σκορδαλιά**  |

|  |  |
| --- | --- |
| Commons logoCommons logo | Τα Wikimedia Commons έχουν πολυμέσα σχετικά με το θέμα   **Σκορδαλιά** |
**Ο μύθος του Σίσυφου** (γαλλικά: *Le mythe de Sisyphe*) είναι φιλοσοφικό δοκίμιο, δημοσιευμένο το 1942, του Αλμπέρ Κάμυ. Επηρεασμένος από φιλοσόφους όπως τον Σαίρεν Κίρκεγκωρ, τον Άρτουρ Σοπενχάουερ, και τον Φρίντριχ Νίτσε, ο Αλμπέρ Κάμυ παρουσιάζει την φιλοσοφία του, αυτή του παραλόγου. Με βάση αυτόν, το παράλογο βρίσκεται στην αντιπαράθεση ανάμεσα στη θεμελιώδη ανθρώπινη ανάγκη να αποδοθεί νόημα στη ζωή και στην «παράλογη σιωπή» του σύμπαντος ως απάντηση. Ο Κάμυ ισχυρίζεται ότι η συνειδητοποίηση του παραλόγου δεν δικαιολογεί την αυτοκτονία, αλλά αντίθετα απαιτεί «εξέγερση», σκιαγραφίζοντας έτσι διάφορες προσεγγίσεις στην παράλογη ζωή.

Ο Κάμυ ξεκίνησε το έργο του το 1940, κατά την πτώση της Γαλλίας, όταν εκατομμύρια πρόσφυγες τράπηκαν σε φυγή από τον προελαύνοντα γερμανικούς στρατό. Αφιέρωσε αυτό το δοκίμιο στον Πασκάλ Πια.

Παραπομπές
----------


|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
| Καθιερωμένοι όροι | 
* VIAF: 198822860
* GND: 4236810-8
* BNF: cb12006961k (data)

 |

 |
Ο **Πάξαμος** ήταν ένας αρχαίος Έλληνας συγγραφέας της Ελληνιστικής περιόδου. Έγραψε ένα βιβλίο μαγειρικής (*Περί Μαγειρικής*) και ένα βιβλίο γεωργίας (*Περί Γεωργίας*). Ο Αθήναιος ο Ναυκρατίτης, ένας άλλος Έλληνας συγγραφέας, ανάφερε τον Πάξαμο μια φορά στο βιβλίο του *Δειπνοσοφισταί*. Ο Πάξαμος ήταν πιθανόν ο εφευρέτης των "παξιμαδιών", ψωμάκια κατασευασμένα απο κριθάρι που ονομάστηκαν απο αυτόν. Ήταν παρατιθέμενος στα *Γεωπονικά*, ένα Βυζαντινό βιβλίο αγροτικής.

Παραπομπές
----------

### Σημειώσεις

1. 1 2 3  Alcock 2006, σελ. 123.
2. 1 2 3 4 5  Dalby 2003, σελ. 252.
3. 1 2 3 4 5  Dalby 1996, σελίδες 164–165.

### Πηγές

* Alcock, Joan P. (2006). *Food in the Ancient World*. Westport, CT: Greenwood Press. ISBN 0-313-33003-4.
* Dalby, Andrew (2003). *Food in the Ancient World from A to Z*. London and New York: Routledge. ISBN 0-415-23259-7.
* Dalby, Andrew (1996). *Siren Feasts: A History of Food and Gastronomy in Greece*. London and New York: Routledge. ISBN 978-1-13-496985-2.
Στις νοηματικές γλώσσες, **θέση** είναι τα συγκεκριμένα σημεία που καταλαμβάνουν τα χέρια καθώς χρησιμοποιούνται για το σχηματισμό νοημάτων. Στην ορολογία του Στόκο η θέση είναι γνωστή ως TAB, συντομογραφία του λατινικού tabula. Η θέση είναι ένα από τα πέντε στοιχεία ή παραμέτρους ου σχηματίζουν ένα νόημα, μαζί με τη χειρομορφή (DEZ), τον προσανατολισμό (ORI), την κίνηση (SIG) και τα μη χειρονομικά στοιχεία. Ο ορισμός μιας συγκεκριμένης θέσης, όπως το στήθος ή το μηνίγγι του κεφαλιού, μπορεί να θεωρηθεί φώνημα. Διάφορες νοηματικές γλώσσες κάνουν χρήση διαφορετικών θέσεων. Με άλλα λόγια, διάφορες νοηματικές γλώσσες έχουν διαφορετικώ φωνήματα για τη θέση.

Θέσεις στην αμερικανική νοηματική γλώσσα
----------------------------------------

 Διερμηνέας νοηματικής γλώσσας σε παρουσίαση. Η θέση είναι το μη κυρίαρχο χέρι.
Η αμερικανική νοηματική γλώσσα χρησιμοποιεί 12 θέσεις εκτός από τα ίδια τα χέρια: ολόκληρο το πρόσωπο/κεφάλι, το μέτωπο ή το φρύδι, τα μάτια ή τη μύτη, το στόμα ή το πιγούνι, το μηνίγγι, το μάγουλο ή το αυτί (η πλευρά του κεφαλιού), ο λαιμός, ο κορμός (από τους ώμους μέχρι τη μέση), το μπράτσο, τον αγκώνα ή το αντιβράχιο, το πίσω μέρος του καρπού και το εσωτερικό του καρπού. Επιπλέον, στα ασύμμετρα νοήματα που αρθρώνονται με τα δύο χέρια, το κυρίαρχο χέρι έρχεται σε επαφή με το μη κυρίαρχο χέρι, το οποίο στη συνέχεια χρησιμεύει ως η θέση του νοήματος. Ένα βόημα μπορεί επίσης να αρθρωθεί σε ουδέτερο χώρο, ο οποίος θεωρείται η προεπιλεγμένη θέση σε ορισμένα φωνολογικά μοντέλα νοηματικών γλωσσών.

Παραπομπές
----------

1. ↑  Stokoe, Casterline, & Croneberg, 1965. *A Dictionary of American Sign Language on Linguistic Principles*, Gallaudet
2. ↑  Diane. Brentari (1998). *A prosodic model of sign language phonology*. Cambridge, Mass.: MIT Press. ISBN 0585078467.
3. ↑  Kooij, Els van der (2002). *Phonological categories in sign language of the Netherlands : the role of phonetic implementation and iconicity*. Utrecht: LOT. ISBN 9076864160.
Ο **Ερνστ Λέβη** (Ernst Loewy) ήταν μηχανικός από το Κάρλσμπαντ (Κάρλοβι Βάρι σήμερα) της Τσεχοσλοβακίας, που δούλευε για την κατασκευή της σιδηροδρομικής γραμμής που θα ένωνε την Θεσσαλονίκη με τη Βιέννη, ήδη στην αρχή του 20ου αιώνα. Ήταν ο πρώτος μηχανικός που εισήγαγε το οπλισμένο σκυρόδεμα στις κατασκευές, με πρώτο τέτοιο κτίριο το Μέγαρο Στάιν στη Θεσσαλονίκη.

Έργα του
--------

* Μέγαρο Στάιν, 1906,  Πλατεία Ελευθερίας, Θεσσαλονίκη Μέγαρο Στάιν, Έτος κατασκευής 1906, Πλατεία Ελευθερίας, Θεσσαλονίκη

Το Μέγαρο Στάιν, με την χαρακτηριστική πράσινη, διαφανή σφαίρα στον τρούλο του, χτίστηκε για λογαριασμό της αυστριακής εταιρίας καταστημάτων «Stain» η οποία στέγασε εκεί το πρώτο ανδρικό πολυκατάστημα, με ρούχα εξαίσιας φινέτσας που θα ζήλευαν τα παρισινά σαλόνια.

* Συναγωγή των Μοναστηριωτών, Έτος κατασκευής 1925, Θεσσαλονίκη
* Η κατοικία της κόρης του στην περιοχή των Εξοχών

Παραπομπές
----------

1. ↑  Καζαντζίδου, Νένα (23 Φεβρουαρίου 2016). «Μέγαρο Στάιν». *Parallaxi Magazine* (στα Αγγλικά). Ανακτήθηκε στις 15 Οκτωβρίου 2020.
2. ↑  «ΜΕΓΑΡΟ ΣΤΑΙΝ (STEIN BUILDING)». *thessarchitecture* (στα Αγγλικά). 30 Νοεμβρίου 2014. Ανακτήθηκε στις 15 Οκτωβρίου 2020.
3. ↑  Κολώνας, Βασίλης (2012). *Θεσσαλονίκη 1912-2012. Η Αρχιτεκτονική μιας εκατονταετίας*. UNIVERSITY STUDIO PRESS.
Ο Πύργος του Άιφελ στο Παρίσι είναι ιστορικό κατόρθωμα της δομικής μηχανικής.
Η **δομική μηχανική** είναι το τμήμα της πολιτικής μηχανικής στο οποίο οι δομικοί μηχανικοί εκπαιδεύονται για να δημιουργήσουν τα «οστά και τους μυς» που δημιουργούν τη μορφή και το σχήμα των ανθρώπινων κατασκευών. Οι δομικοί μηχανικοί πρέπει να κατανοήσουν και να υπολογίσουν τη σταθερότητα, τη δύναμη και την ακαμψία των δομών για τα κτίρια και δομές μη οικοδόμησης. Τα δομικά σχέδια είναι ενσωματωμένα με τα σχέδια άλλων σχεδιαστών, όπως αρχιτέκτονες και μηχανικοί κτιρίων και συχνά εποπτεύουν την κατασκευή έργων από εργολάβους επί τόπου. Μπορούν επίσης να συμμετέχουν στον σχεδιασμό μηχανημάτων, ιατρικού εξοπλισμού και οχημάτων, όπου η δομική ακεραιότητα επηρεάζει τη λειτουργία και την ασφάλεια.

Η θεωρία της δομικής μηχανικής βασίζεται σε εφαρμοσμένους φυσικούς νόμους και εμπειρικές γνώσεις της δομικής απόδοσης διαφόρων υλικών και γεωμετριών. Ο σχεδιασμός της δομικής μηχανικής χρησιμοποιεί αρκετά σχετικά δομικά στοιχεία για την κατασκευή πολύπλοκων δομικών συστημάτων. Οι διαρθρωτικοί μηχανικοί είναι υπεύθυνοι για τη δημιουργική και αποδοτική χρήση των πόρων, των δομικών στοιχείων και των υλικών για την επίτευξη αυτών των στόχων.

Παραπομπές
----------

1. ↑  FAO online publication Αρχειοθετήθηκε 2016-11-19 στο Wayback Machine.
2. 1 2  «What is a structural engineer». *RMG Engineers*. 30 Νοεμβρίου 2015. Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 8 Δεκεμβρίου 2015. Ανακτήθηκε στις 30 Νοεμβρίου 2015.
Ο **Μπα Μαμαντού Μπαρέ** (Ba Mamadou Mbaré, ορθότερη προφορά: Εμπαρέ, 1946-2013) ήταν Μαυριτανός πολιτικός, πρόεδρος της Μαυριτανίας από τον Απρίλιο του 2009 ως τον Αύγουστο του ιδίου έτους. Ως πρόεδρος της Γερουσίας, διαδέχθηκε τον Μοχάμεντ Ουλντ Αμπντέλ Αζίζ στο αξίωμα του προσωρινού προέδρου του Ανωτάτου Συμβουλίου του Κράτους.

Πρώτα χρόνια και πολιτική καριέρα
---------------------------------

Γεννήθηκε το 1946 στο Βαλί Ντιαντάνγκ (*Waly Diantang*), ένα χωριό που βρίσκεται στα νοτιοδυτικά της Μαυριτανίας, στα σύνορα με τη Σενεγάλη. Πολύ συχνά ήταν σε ρήξη με τον πρόεδρο Μααούγια Ουλντ Σιντ Αχμέντ Τάγια. Στη συνέχεια ανέλαβε πρόεδρος της Γερουσίας ως το 2009.

Συμφωνία 2009
-------------

Στις 4 Ιουνίου του 2009 συμφωνήθηκε ανάμεσα στους στρατιωτικούς και στην αντιπολίτευση να μεταφερθούν οι εκλογές από τον Ιούνιο για τον Ιούλιο και να σταματήσει την εκστρατεία του ο Μοχάμεντ Ουλντ Αμπντέλ Αζίζ. Επίσης, με βάση την ίδια συμφωνία ο ανατραπείς πρόεδρος Αμπνταλαχί διόρισε νέο υπουργικό συμβούλιο με πρωθυπουργό ξανά τον Λαγκντάφ. Την ίδια ημέρα η στρατιωτική χούντα μετονομάστηκε από Ανώτατο Συμβούλιο του Κράτους σε Ανώτερο Συμβούλιο για την Εθνική Άμυνα και στις 27 Ιουνίου ο Αμπνταλαχί παραιτήθηκε και επίσημα. Ο Μπαρέ θα παραμείνει ως την ορκωμοσία του νικητή των προεδρικών εκλογών, οι οποίες θα γίνουν στις 18 Ιουλίου.

Πρόεδρος
--------

Το 2008 εκδηλώθηκε στρατιωτικό πραξικόπημα από τον Μοχάμεντ Ουλντ Αμπντέλ Αζίζ και ανατράπηκε ο πρόεδρος Σίντι Ουλντ Σεΐχ Αμπνταλαχί. Ο Αμπντέλ Αζίζ παραιτήθηκε από όλα τα πολιτικά και στρατιωτικά αξιώματα στις 15 Απριλίου του 2009 προκειμένου να είναι υποψήφιος στις προεδρικές εκλογές που διεξάγονται στις 6 Ιουνίου. Ο Μπαρέ διαδέχθηκε τον Αμπντέλ Αζίζ προσωρινά και έγινε ο πρώτος μαύρος πρόεδρος της Μαυριτανίας.
Τον διαδέχθηκε ο νικητής των προεδρικών εκλογών του 2009, Μοχάμεντ Ουλντ Αμπντέλ Αζίζ.

Ο Μπαρέ απεβίωσε στις 10 Ιανουαρίου 2013.

Παραπομπές
----------

1. 1 2  «Fichier des personnes décédées». *Fichier des personnes décédées*. Ανακτήθηκε στις 7  Οκτωβρίου 2023.
2. ↑  Ανακτήθηκε στις 29  Σεπτεμβρίου 2022.
3. ↑  «Un négro-africain à la tête de la Mauritanie : Ould Abdel Aziz démissionne, Bâ Mbaré devient président de la République» (στα γαλλικά). *Seneweb.com*. 16-4-2009.. Ανακτήθηκε στις 18-4-2009.
4. ↑  BBC News, Deal to end crisis in Mauritania, 5-6-2009.
5. ↑  «Rulers.org». Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 5 Ιουλίου 2009. Ανακτήθηκε στις 7 Ιουλίου 2009.
6. ↑  «MAURITANIA-African Presidents». GRIO. 24 Ιουνίου 2011. Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 4 Μαΐου 2012. Ανακτήθηκε στις 31 Αυγούστου 2014.

|  |  |
| --- | --- |
| CC-BY-SA Μετάφραση | Στο λήμμα αυτό έχει ενσωματωθεί κείμενο από το λήμμα Ba Mamadou Mbaré  της Αγγλικής Βικιπαίδειας, η οποία διανέμεται υπό την GNU FDL και την CC-BY-SA 4.0. (ιστορικό/συντάκτες). |
Οι νεομάρτυρες της Θεσσαλονίκης (Ι.Ν.Αγίου Δημητρίου). Στην πρώτη σειρά διακρίνεται ο Άγιος Μελέτιος Α΄.
Ο **Μελέτιος Α΄** (κατά κόσμον Μελέτιος Κυριακού) ήταν Επίσκοπος Κίτρους από το 1815 έως και τις 21 Ιουλίου του 1821, οπότε και μαρτύρησε τη Θεσσαλονίκη, στην αγορά *Καπάνι* μαζί με πολλούς Θεσσαλονικείς.

Βιογραφικά στοιχεία
-------------------

Ο Μελέτιος αναφέρεται στο σχετικό κατάλογο των Επισκόπων και κατά τα χρόνια του μεταφέρθηκε η έδρα της επισκοπής από το Κίτρος στον Κολινδρό. Διακρινόταν για την ευστροφία και την ανδρεία του. Κατά την έναρξη της Ελληνικής Επαναστάσεως του 1821 βρισκόταν στη Θεσσαλονίκη ως τοποτηρητής στη μητρόπολη Θεσσαλονίκης, λόγω της απουσίας του Θεσσαλονίκης Ιωσήφ στην Κωνσταντινούπολη, για την συμμετοχή του στις εργασίες της Ιεράς Συνόδου. Εκεί συνελήφθη από τους Τούρκους και φυλακίστηκε στα υπόγεια του δικαστηρίου. Μαζί του φυλακίστηκαν και οι δημογέροντες Πάικος, Μπαλάνας, Σκανδαλίδης, Τάττης, ο εφημέριος του Αγίου Μηνά Παπαγιάννης, ο Χατζηνικολάου, ο Αργυρόπουλος, ο Αναγνωστάκης, ο Νάκος. Στην εκκλησία του Γρηγορίου Παλαμά είχαν συγκεντρώσει οι Τούρκοι δυο χιλιάδες Έλληνες. Οι περισσότεροι από αυτούς φονεύτηκαν.

Μετά τον μαρτυρικό θάνατο του Πατριάρχου Γρηγορίου του Ε', οι Οθωμανοί θανάτωσαν τον Θεσσαλονίκης Ιωσήφ μαζί με άλλους Αρχιερείς του Θρόνου, όπως τον Δέρκων Γρηγόριο. 

Ο Μελέτιος απαγχονίστηκε και κατακρεουργήθηκε  από τον τουρκικό όχλο στην αγορά *Καπάνι* της Θεσσαλονίκης (σημερινή αγορά Βλάλη).
Μαζί του μαρτύρησαν και οι πρόκριτοι (μέλη της Φιλικής Εταιρείας) Γεώργιος Βλάλης, Χρήστος Μενεξές (επίτροπος του ναού του Αγ. Μηνά), Χριστόδουλος Μπαλάνος, Γεώργιος Πάικος, Στέργιος Πολύδωρος, Αθανάσιος Σκανδαλίδης, Αναστάσιος Γούναρης, Δημήτριος Παππάς, Αναστάσιος Κυδωνιάτης, ο Αργυρός Ταπουχτσής κ.ά. στις 18 Μαΐου.. Σφαγές επίσης έγιναν στην περιοχή της Ροτόντας και στην Πύλη Αξιού. Παρόμοιες σκηνές εκτυλίχθηκαν στο προαύλιο του μητροπολιτικού ναού του Αγίου Γρηγορίου του Παλαμά, όπου είχαν καταφύγει 2.000 Έλληνες και τελικά πολλοί από αυτούς φονεύτηκαν από τον τουρκικό όχλο. Αργότερα, το 1822 στραγγαλίστηκε μετά από πολυήμερη φυλάκιση ο Έλληνας προύχοντας και πρόξενος της Δανίας, Εμμανουήλ Κυριακού.

Η μνήμη του εορτάζεται από την Ορθόδοξη Εκκλησία στις 21 Ιουλίου.

Παραπομπές
----------

1. ↑  Αποστολική Διακονία
2. ↑  Ο νέος ιερομάρτυς Επίσκοπος Κίτρους Μελέτιος ο Α΄ ο Κυριακός - 21 Μαρτίου 2015, Ενωμένη Ρωμηοσύνη
3. ↑  *ΑΠΟΣΤΟΛΙΚΗΣ ΕΚΚΛΗΣΙΑΣ ΤΗΣ ΘΕΣΣΑΛΟΝΙΚΗΣ ΠΑΘΗ (ΜΑΡΤΙΟΣ - ΙΟΥΛΙΟΣ 1821)*, Αθανασίου Καραθανάση, Αποστολική Διακονία
4. ↑  Αγιολόγιο, Ιούλιος

  


|  |  |  |  |
| --- | --- | --- | --- |
| 

| π • σ • ε
Ιεράρχες της  Ιεράς Μητροπόλεως Κίτρους, Κατερίνης και Πλαταμώνος |
| --- |
|  |
| 
* Γερμανός
* Ιωάννης
* Ιωάννης Σηκουντηνός
* Νεόφυτος
* Σωφρόνιος
* Δαμασκηνός
* Λουκιανός
* Ζωσιμάς
* Ιερεμίας
* Ιωακείμ
* Αββακούμ
* Διονύσιος
* Κωνστάντιος
* Ιγνάτιος
* Ζαχαρίας
* Μελέτιος
* Κύριλλος
* Σαμουήλ
* Μελέτιος
* Γρηγόριος
* Αθανάσιος
* Ιωαννίκιος
* Φιλάρετος
* Δωρόθεος
* Μελέτιος
* Νικόλαος
* Ιωαννίκιος
* Λεόντιος
* Νικόλαος
* Θεόκλητος
* Παρθένιος
* Κωνσταντίνος
* Βαρνάβας
* Αγαθόνικος
* Γεώργιος
 |

 |
Ο άνθρωπος της άμμου. Εικόνα από το 1905 .
Ο **άνθρωπος της άμμου** (Σάντμαν) είναι λαογραφική φιγούρα στον πολιτισμό της δυτικής και βόρειας Ευρώπης που εμφανίστηκε για πρώτη φορά στην ιστορία του Χανς Κρίστιαν Άντερσεν με τίτλο "Ούλε Λούκεγιε". Η ιστορία απεικονίζει έναν χαρακτήρα που φέρνει όνειρα (καλά ή κακά) στα παιδιά (ή σε όλα τα ανθρώπινα όντα) ρίχνοντας άμμο στα μάτια τους.

Ο άνθρωπος της άμμου στη λογοτεχνία και την ποίηση
--------------------------------------------------

Ο Ε.Τ.Α. Χόφμαν έγραψε την ιστορία "Ο άνθρωπος της άμμου" στην οποία ο Άνθρωπος της άμμου περιγράφεται ως μια κακή φιγούρα που ρίχνει άμμο στα μάτια των παιδιών έτσι ώστε να πέσουν και να τα μαζέψει για να τα φέρει στο φεγγάρι όπου μεγαλώνει τα παιδιά του με μακριά ράμφη σε μια σιδερένια φωλιά. Και τα ταΐζει με τα μάτια. Ο Ζακ Όφενμπαχ έκανε αυτή την ιστορία ένα από τα τρία μέρη της οπερέτας "Τα παραμύθια του Χόφμαν". Αλλά στην ιστορία του Άντερσεν και σε πολλές άλλες παιδικές ιστορίες, ο Άνθρωπος της άμμου είναι ένας καλός χαρακτήρας που φέρνει ιστορίες, ύπνο και όνειρα. 

Ο Άνθρωπος της άμμου απεικονίζεται σε διάφορα τραγούδια, τα πιο γνωστά από τα οποία είναι το ποπ τραγούδι "Mr. Sandman" από τους Cordets και το Enter Sandman των Metallica. 

Ένας αριθμός κόμικς έχει δημιουργηθεί με βάση αυτόν τον χαρακτήρα, με το πιο διάσημο κόμικ να είναι το Sandman του Νιλ Γκέιμαν, στο οποίο ο Σάντμαν (άνθρωπος της άμμου) περιγράφεται ως μέλος της Αιώνιας Οικογένειας που είναι υπεύθυνος για τα όνειρα.

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
--------------------

* Πολυμέσα σχετικά με το θέμα  Sandman στο Wikimedia Commons

  


|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
| Καθιερωμένοι όροι | 
* GND: 4179061-3

 |

 |
Για άλλες χρήσεις, δείτε: Ώρος (αποσαφήνιση).
Ο **Ώρος Ταύρος** ήταν βασιλιάς της προδυναστικής περιόδου της Αιγύπτου. Βασίλεψε την περίοδο του πολιτισμού Naqada III. 

Η ύπαρξη του είναι αμφιλεγόμενη επειδή υπάρχουν πολύ λίγες αναφορές για αυτών. Το όνομα του αναγράφεται σε μια επιγραφή που ανακάλυψε η αιγυπτιολόγος *Günter Dreyer*, το όνομα του ηγεμόνα υπήρχε σε ορισμένα τμήματα της κεραμικής και της βάσης στο κολοσσιαίο άγαλμα του θεού Ελάχ , κομάτια που βρίσκονται σε μουσεία του Καΐρου και της Οξφόρδης. Στην νεκρόπολη της Άβυδου δεν έχει βρεθεί το όνομα του ή τάφος του, εκεί βρίσκονται θαμμένοι όλοι οι βασιλείς αυτής της περιόδου. 

Μια άλλη απόδειξη για την ύπαρξη του Φαραώ ήταν η ανακάλυψη το 2003 στην έρημο δυτικά της Θήβας, επιγραφές, που αναφέρονται στον Φαραώ: είναι η ιστορία μιας επιτυχημένης εκστρατείας του Σκορπιός Α΄ εναντίον του Ώρος Ταύρος που κατέληξε με ήττα του δεύτερου.

Παραπομπές
----------

1. ↑  Grabados en la estatua de Min
2. ↑  La existencia de este rey la cuestionan, entre otros, B. J. Kemp: The Colossi from the Early Shrine at Coptos in Egypt y Jimenez-Serrano: Los reyes del Predinástico Tardío.
3. ↑  R. Friedman y S. Hendrick (2002) Theban Desert Road Survey in Egypcian Western Desert. Ed. D. Darnell
Λιχνιστική μηχανή σε γερμανικό λαογραφικό μουσείο.
Η **λιχνιστική μηχανή** είναι αγροτική μηχανή που ξεχωρίζει τον καρπό από τους φλοιούς. Το συναντούμε ακόμα και σήμερα σε περιοχές της Κίνας και άλλες όχι και πολύ αναπτυγμένες χώρες.

Τρόπος λειτουργίας
------------------

Η μηχανή αυτή ξεχωρίζει τον αλωνισμένο καρπό (σιτάρι, κριθάρι, ρύζι κλπ.) από το λέπυρο. Έχει μια μανιβέλα που όταν την γυρίζουμε βάζουμε σε κίνηση έναν τροχό. Ο τροχός αυτός που βρίσκεται μέσα σε ένα κουτί σηκώνει αέρα σαν ανεμιστήρας. Στην επάνω μεριά του κουτιού βρίσκεται ένα χωνί. Εκεί ρίχνουμε τον ακαθάριστο καρπό που πέφτοντας προς τα κάτω περνάει μέσα από το κύμα του τεχνητού ανέμου, ο οποίος παίρνει τους φλοιούς που είναι ελαφρότεροι του καρπού, και τους φυσάει για να βγουν από το άνοιγμα στο μπροστινό μέρος του κουτιού. Ο καρπός που είναι βαρύτερος συνεχίζει την πτώση του και βγαίνει τελικά από ένα άλλο άνοιγμα στο κάτω μέρος του κουτιού, όπου και μαζεύεται σε πανέρια ή τσουβάλια.

Ιστορική αναδρομή
-----------------

Η μηχανή είχε εφευρεθεί στην Αυτοκρατορική Κίνα από τον 2ο αιώνα π.Χ. σπάνιζε όμως, επειδή το κόστος κατασκευής της ήταν πολύ βαρύ για τον φτωχό λαό. Την συναντούμε κυρίως στην νότιο Κίνα, όπου οι αγρότες ήταν πιο εύποροι. Αλλά και εδώ οι λιγοστές μηχανές που υπήρχαν δανιζόντουσαν και χρησιμοποιούντο από κοινού για να μειώνονται τα έξοδα. 

Στην Ευρώπη η μηχανή αυτή παρουσιάστηκε τον 17ο αιώνα στην Ολλανδία. Δεν είναι γνωστό, αν Ολλανδοί έμαθαν την τέχνη κατασκευής της από τους Κινέζους. Η διευκόλυνση που έφερνε ήταν μεγάλη, αφού η μηχανή είχε παραγωγή 2 τόνων καθαρού σπόρου έναντι των 45 κιλών την ώρα που είχε η πατροπαράδοτη διαδικασία λιχνίσματος με τα πανέρια. Και εδώ όμως το βαρύ κόστος παραγωγής και συντήρησή της δεν επέτρεπε την ευρεία χρήση της. 

Σήμερα η χρήση της έχει αντικατασταθεί από την αλωνιστική και την θεριζοαλωνιστική μηχανή. Μοντέρνες λιχνιστικές μηχανές μεγάλων διαστάσεων χρησιμοποιούνται όμως σε βιομηχανικές εγκαταστάσεις παραγωγής τσαγιού ή καρυκευμάτων, όπου το χρήσιμο υλικό (π.χ. φυλαράκια του τσαγιού) διαχωρίζονται από τα βαρύτερα υπολείμματα (κοτσανάκια, πετραδάκια κ.α.).

* Παραδοσιακό λίχνισμα. "Der Kornschwinger", Γαλλία (1848), Jean-François Millet, λάδι σε μουσαμάΠαραδοσιακό λίχνισμα. "Der Kornschwinger", Γαλλία (1848), Jean-François Millet, λάδι σε μουσαμά
* Μηχανικό λίχνισμα, Δανία (1930)Μηχανικό λίχνισμα, Δανία (1930)
* Αλωνιστική μηχανή, Γαλλία (1881)Αλωνιστική μηχανή, Γαλλία (1881)
* φιλμάκι που δείχνει μια λιχνιστική μηχανή σε λειτουργία

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
--------------------

|  |  |
| --- | --- |
| Commons logoCommons logo | Τα Wikimedia Commons έχουν πολυμέσα σχετικά με το θέμα   **Λιχνιστική μηχανή** |

* πως λίχνιζαν το σιτάρι
* Wind-oder Kornfege, Website der Kulturgemeinschaft Tornesch


|  |  |
| --- | --- |
| CC-BY-SA Μετάφραση | Στο λήμμα αυτό έχει ενσωματωθεί κείμενο από το λήμμα Rotationsworfelmaschine  της Γερμανικής Βικιπαίδειας, η οποία διανέμεται υπό την GNU FDL και την CC-BY-SA 4.0. (ιστορικό/συντάκτες). |
**Εξοικονόμηση ενέργειας** (**ΕΕ**) ονομάζεται οποιαδήποτε τεχνολογική προσπάθεια και πρωτοβουλία με την οποία επιτυγχάνεται περιορισμός της σπατάλης των ενεργειακών αποθεμάτων.

Σήμερα, ιδιαίτερα στις μεγαλουπόλεις απαιτείται μεγάλη ποσότητα ενέργειας για θέρμανση, φωτισμό, κλιματισμό κ.λπ πέρα από εκείνη της τροφοδοσίας των διαφόρων μηχανών των βιοτεχνιών και των βιομηχανιών. Για την απρόσκοπτη όμως εξασφάλιση αυτής της ενέργειας γίνεται εξαιρετικά μεγάλη κατανάλωση κυρίως σε καύσιμα, όπως το πετρέλαιο, γαιάνθρακες και φυσικό αέριο. Όμως τα αποθέματα αυτών των καυσίμων είναι περιορισμένα. Έτσι καθίσταται αναγκαία η λήψη διαφόρων μέτρων περιορισμού τουλάχιστον της σπατάλης ώστε να διαρκέσουν αυτά περισσότερο ή ακόμα και να βρεθούν νέες τεχνολογίες απεξάρτησης απ΄ αυτά.

Αυτό μπορεί να συμβεί με επιλογή οικονομικότερων μηχανών σε καύσιμη ύλη, αποδοτικότερων οικιακών εγκαταστάσεων (μονώσεις κ.λπ) αλλά και οικονομικότερη (λιγότερη) κατανάλωση ενέργειας. Αναμφίβολα τέτοια μέτρα είναι γεγονός ότι ανεξάρτητα των οικονομικών κερδών, επιφέρουν και πολύ μικρότερη ατμοσφαιρική ρύπανση.

Παραπομπές
----------

1. ↑  «Ενέργεια». *anatoliki.gr*. Ανακτήθηκε στις 18 Νοεμβρίου 2023.

|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
| Καθιερωμένοι όροι | 
* GND: 4014700-9
* NDL: 00999320
* NKC: ph202532

 |

 |
Η **Ανέζα Παπαδοπούλου** (Κηφισιά, 1957 - 8 Ιουλίου 2022) ήταν Ελληνίδα ηθοποιός.

Βιογραφία
---------

Γεννημένη το 1957 στο αθηναϊκό προάστιο της Κηφισιάς, η Ανέζα Παπαδοπούλου ξεκίνησε την ενασχόλησή της με την υποκριτική μέσω σχετικών σπουδών που ακολούθησε στη Δραματική Σχολή του Κρατικού Θεάτρου Βορείου Ελλάδος, ενώ πραγματοποίησε την πρώτη συμμετοχή της σε θεατρική παράσταση το 1974.

Στο Κρατικό Θέατρο Βορείου Ελλάδος παρέμεινε, συνολικά, για χρονικό διάστημα, περίπου, δύο δεκαετιών, στη διάρκεια των οποίων και συμμετείχε, συνολικά, σε 19 θεατρικές παραστάσεις, όπως, μεταξύ άλλων, οι «Γέρμα» του Φεδερίκο Γκαρθία Λόρκα, έχοντας τον ομώνυμο ρόλο, «Μάνα Κουράγιο» του Μπέρτολτ Μπρεχτ, έχοντας τον ρόλο της Βουβής Κατερίνας και «Η όπερα της πεντάρας» του Μπέρτολτ Μπρεχτ, έχοντας τον ρόλο της Πόλυ.

Παράλληλα, συνεργάστηκε, επίσης, με θεατρικούς φορείς, όπως, μεταξύ άλλων, το Εθνικό Θέατρο, το Θέατρο Άττις, το Θέατρο της Οδού Κεφαλληνίας, συμμετέχοντας σε θεατρικές παραστάσεις όπως, μεταξύ άλλων, οι «Ευτυχισμένες Μέρες» (2020) του Σάμιουελ Μπέκετ, «Φαέθων» (2015), «Ίων» (2003) του Ευριπίδη, «Βάκχαι» (2017) του Ευριπίδη, «Αντιγόνη» (2016) του Σοφοκλή, «Ένας άνθρωπος για όλες τις εποχές» (2014) του Ρόμπερτ Μπολτ, «Μisery» (2008) και «Πριν την αποχώρηση» (1999) του Τόμας Μπέρνχαρντ.

Τελευταία συμμετοχή της υπήρξε η παράσταση «Ευτυχισμένες Μέρες» του Σάμιουελ Μπέκετ, το 2020, σε σκηνοθεσία Σάββα Στρούμπου, από την Ομάδα Σημείο Μηδέν, στο Θέατρο Άττις.

Επίσης, ανέπτυξε κινηματογραφική παρουσία, μέσω της συμμετοχής της στις ταινίες «120 ντεσιμπέλ» (1987), «Ώμος προς ενοικίαση» (2007), «Αληθινή ζωή» (2004) και «Μικρά Αγγλία» (2013), η οποία και υπήρξε κορυφαία ερμηνεία της, ενώ, παράλληλα, εμφανίστηκε στην τηλεόραση, πιο συγκεκριμένα στη σειρά «Γεώργιος Βιζυηνός: Η σιωπή των αγγέλων» (2000).

Απεβίωσε στις 8 Ιουλίου 2022, σε ηλικία 65 ετών, έπειτα από μάχη με τον καρκίνο.

Παραπομπές
----------

1. 1 2 3  Χαρμπής, Αιμίλιος (12 Ιουλίου 2022). «Το απέριττο ταλέντο της Ανέζας Παπαδοπούλου». *Η Καθημερινή*. Ανακτήθηκε στις 2 Νοεμβρίου 2023.
2. 1 2 3 4  «Το τελευταίο αντίο του ΚΘΒΕ στην Ανέζα Παπαδοπούλου». *Parallaxi Magazine*. 9 Ιουλίου 2022. Ανακτήθηκε στις 2 Νοεμβρίου 2023.
3. 1 2  «Πέθανε η σπουδαία ηθοποιός Ανέζα Παπαδοπούλου». *News 24/7*. 8 Ιουλίου 2022. Ανακτήθηκε στις 2 Νοεμβρίου 2023.
4. ↑  «Πέθανε η ηθοποιός Ανέζα Παπαδοπούλου». *Έθνος*. 8 Ιουλίου 2022. Ανακτήθηκε στις 2 Νοεμβρίου 2023.

|  |  |
| --- | --- |
| 

|  |
| --- |
| * Πύλη:Βιογραφίες
* Πύλη:Θέατρο
* Πύλη:Κινηματογράφος
* Πύλη:Τηλεόραση
* Πύλη:Ελλάδα
 |

 |
Η **Κλέλια (Χαρίκλεια) Πανταζή** (γενν. Μυτιλήνη, 18 Μαρτίου 1985) είναι Ελληνίδα πρωταθλήτρια και Ολυμπιονίκης της ρυθμικής γυμναστικής. Κατέκτησε το χάλκινο μετάλλιο με την εθνική ομάδα του ανσάμπλ στους Ολυμπιακούς Αγώνες του 2000 στο Σίδνεϊ.

Βιογραφία και καριέρα
---------------------

Γεννήθηκε το 1985 στη Μυτιλήνη και ξεκίνησε την ενασχόληση της με τη ρυθμική γυμναστική στο Γυμναστικό Σύλλογο Μοσχάτου. Οι πρώτες της μεγάλες διακρίσεις σε παγκόσμιο επίπεδο ήρθαν το 2002, στη Νέα Ορλεάνη, όταν κατέκτησε τρία μετάλλια στο Παγκόσμιο πρωτάθλημα εκείνης της χρονιάς. Συγκεκριμένα, πρώτευσε στα τρία σχοινάκια – δύο μπάλες και κατέκτησε ένα χρυσό μετάλλιο, ενώ κέρδισε και από ένα χάλκινο μετάλλιο στις κορδέλες και στο σύνθετο ομαδικό, στην ίδια διοργάνωση.

Ολυμπιονίκης
------------

Το 2000, στους Ολυμπιακούς Αγώνες του Σίδνεϊ, προκρίθηκε στον τελικό του ανσάμπλ, μαζί με τις υπόλοιπες αθλήτριες της εθνικής Ελλάδος. Το ανσάμπλ κατέκτησαν το χάλκινο μετάλλιο στις 30 Σεπτεμβρίου και η Πανταζή έγινε η νεότερη σε ηλικία Ελληνίδα Ολυμπιονίκης όλων των εποχών, καθώς τη χρονιά εκείνη ήταν μόλις 15 ετών. Η ελληνική ομάδα αποτελούνταν επίσης από τις Ειρήνη Αϊνδηλή, Εύα Χριστοδούλου, Μαρία Γεωργάτου, Χαρά Καρυάμη, και Άννα Πολλάτου και έλαβαν 39.285 βαθμούς.

Προσωπική ζωή
-------------

Αδελφή της είναι η επίσης αθλήτρια ρυθμικής γυμναστικής, Άννυ Πανταζή. Από το 2018 είναι παντρεμένη με τον επιχειρηματία Λευτέρη Τσάκαλο και έχουν αποκτήσει τρεις γιους: τον Μιχαήλ-Άγγελο (γενν. 8 Δεκεμβρίου 2019), τον Αλέξανδρο-Ιωάννη (γενν. 3 Ιανουαρίου 2022) και εναν ακόμη(γενν. 17 Ιουλίου 2023).

Παραπομπές
----------
Παράδειγμα επιστημονικού μοντέλου. Ένα διάγραμμα χημικών και κινητικών διεργασιών που σχετίζονται με τη σύσταση της ατμόσφαιρας.
Ένα **επιστημονικό μοντέλο** είναι μια αναπαράσταση ενός συστήματος. Ο όρος μοντέλο μπορεί να σημαίνει είτε την αναπαράσταση ενός φυσικού συστήματος, φαινομένων, διαδικασιών ή δεδομένων, είτε την *ερμηνεία* μιας θεωρίας, που αποδίδει νόημα στα αξιώματα, θεωρήματα, κανόνες, και προτάσεις της θεωρίας. Οι δυο αυτές σημασίες δεν αποκλείονται αμοιβαία, καθώς ένα επιστημονικό μοντέλο έχει συχνά και τις δύο έννοιες, συνδέοντας μια αναπαράσταση του φυσικού κόσμου με μια θεωρία.

Η **επιστημονική μοντελοποίηση** είναι η διαδικασία δημιουργίας αφηρημένων, εννοιολογικών, γραφικών ή και μαθηματικών μοντέλων. Η επιστημονική μέθοδος βασίζεται σ' αυτή τη διαδικασία, και χρησιμοποιεί πολλές διαφορετικές τεχνικές και θεωρίες για τη δημιουργία κάθε είδους ειδικών επιστημονικών μοντέλων.
Η μοντελοποίηση αποτελεί βασικό και αδιαχώριστο μέρος της επιστημονικής δραστηριότητας, και πολλά επιστημονικά πεδία έχουν τις δικές τους ιδέες και μεθόδους για διάφορα είδη μοντελοποίησης.

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
--------------------

|  |  |
| --- | --- |
| Commons logoCommons logo | Τα Wikimedia Commons έχουν πολυμέσα σχετικά με το θέμα   **Επιστημονικό μοντέλο** |

* Models in Science. Entry in the *Stanford Encyclopedia of Philosophy*
* Research in simulation and modeling of various physical systems Αρχειοθετήθηκε 2012-11-05 στο Wayback Machine.
* Modeling Water Quality Information Center, U.S. Department of Agriculture


|  |  |
| --- | --- |
| CC-BY-SA Μετάφραση | Στο λήμμα αυτό έχει ενσωματωθεί κείμενο από το λήμμα Scientific modelling  της Αγγλικής Βικιπαίδειας, η οποία διανέμεται υπό την GNU FDL και την CC-BY-SA 4.0. (ιστορικό/συντάκτες). |
Νόμισμα 5 φράγκων, 1850, τύπου "Κέρες" - Δεύτερη Γαλλική Δημοκρατία. Ασημί 900.
**Φράγκο** είναι η ονομασία διάφορων νομισματικών μονάδων, πιο σημαντικό εκ των οποίων ήταν το Γαλλικό φράγκο, το νόμισμα της Γαλλίας πριν από την υιοθέτηση του ευρώ το 1999 (με νόμο, από το 2002 de facto), και το Ελβετικό φράγκο, που είναι ακόμα ένα από τα κύρια νομίσματα παγκοσμίως, εξαιτίας κυρίως του ελβετικού τραπεζικού συστήματος. Ένα φράγκο συνήθως υποδιαιρείται σε 100 σαντίμ (centimes, ελλ. *λεπτά*). Το σύμβολο του γαλλικού φράγκου ήταν ένα F με μία επιπλέον γραμμή (₣).

Χρήση
-----

Οι χώρες που χρησιμοποιούν το φράγκο ως νόμισμα περιλαμβάνουν την Ελβετία, το Λίχτενσταϊν και τις περισσότερες από τις γαλλόφωνες χώρες της Αφρικής. Πριν την εισαγωγή του ευρώ, το φράγκο χρησιμοποιούνταν και στη Γαλλία, στο Βέλγιο και το Λουξεμβούργο, ενώ η Ανδόρρα και το Μονακό δέχονταν το Γαλλικό φράγκο ως επίσημο νόμισμα. Το φράγκο χρησιμοποιούνταν και στις αποικίες της Γαλλικής Αυτοκρατορίας, όπως η Αλγερία και η Καμπότζη.

Προέλευση ονομασίας και ιστορία
-------------------------------

Χρυσά φράγκα του 1360.
Το Φράγκο έχει ιστορία από τον 14ο αιώνα. Δημιουργήθηκε το 1360 στη Γαλλία για να πληρωθούν τα λύτρα για την απελευθέρωση του βασιλιά Ιωάννη Β΄ που είχε αιχμαλωτισθεί στη μάχη του Πουατιέ. Διατηρήθηκε, με μια μικρή διακοπή, μεταξύ 1641 και 1795 μέχρι το 2002, όταν αντικαταστάθηκε από το ευρώ. Το όνομα θεωρείται ότι προέρχεται από τη λατινική επιγραφή *francorum rex* (βασιλιάς των Φράγκων) στα πρώιμα γαλλικά νομίσματα, ή από τη γαλλική λέξη *franc*, που σημαίνει «ελεύθερος» (και ειλικρινής).

To 1795 η Γαλλία υιοθέτησε το δεκαδικό σύστημα, στο οποίο εντάχθηκε και το φράγκο.

Παραπομπές
----------

1. ↑  ιστορία του φράγκου Αρχειοθετήθηκε 2009-02-03 στο Wayback Machine.- French francs - a history of the currency
To **φράγκο** (κωδικός ISO 4217: RWF και επίσης RWFR) είναι το νόμισμα της Ρουάντα. Υποδιαιρείται σε 100 σαντίμ (*centimes*). Συχνά αναγράφεται ως **RF** .

Ιστορία
-------

Έγινε νόμισμα της Ρουάντα το 1916, όταν το Βέλγιο κατέλαβε την μέχρι πρότινος γερμανική αποικία και το φράγκο του Βελγικού Κονγκό αντικατέστησε τη Ρουπία Γερμανικής Ανατολικής Αφρικής. Η Ρουάντα χρησιμοποιούσε το νόμισμα του Βελγικού Κονγκό ως το 1960, οπότε εισήχθη το Φράγκο της Ρουάντα και Μπουρούντι. Η Ρουάντα ξεκίνησε να εκδίδει δικά της φράγκα το 1964.
Υπάρχουν σχέδια για την εισαγωγή ενός νέου νομίσματος (Σελίνι Ανατολικής Αφρικής) ως το τέλος του 2009, για τα πέντε μέλη της Κοινότητας της Ανατολικής Αφρικής.

Κέρματα
-------

Το 1964 εισήχθησαν κέρματα του 1 και των 5 και 10 φράγκων, με τα κέρματα του 1 και των 10 φράγκων να είναι κατασκευασμένα από χαλκονικέλιο και εκείνα των 5 φράγκων από μπρούντζο. Το 1969 κυκλοφόρησαν για πρώτη φορά κέρματα του 1 φράγκου από αλουμίνιο και ακολούθησαν τα ½ και τα 2 φράγκα το 1970, επίσης από αλουμίνιο. Το 1974 κυκλοφόρησε ένα κέρμα των 10 φράγκων μικρότερου μεγέθους. Το 1977 εισήχθησαν φράγκα σε αξίες των 20 και των 50 και μια νέα σειρά κερμάτων εισήχθη το 2004, με ημερομηνία το 2003, για τις αξίες από 1 ως 50. Το 2008 κυκλοφόρησε για πρώτη φορά και διμεταλλικό κέρμα των 100 φράγκων, με ημερομηνία 2007.

### Κέρματα που κυκλοφορούν σήμερα και σύνθεσή τους

* 1 φράγκο - 98% αλουμίνιο, 2% μαγνήσιο
* 5 φράγκα - μπρούντζος
* 10 φράγκα - μπρούντζος
* 20 φράγκα - χάλυβας με νίκελ
* 50 φράγκα - χάλυβας με νίκελ
* 100 φράγκα - χάλυβας με νίκελ και χάλυβας με χαλκό στο κέντρο

Τραπεζογραμμάτια
----------------

Το 1964 τα χαρτονομίσματα της Ρουάντα και του Μπουρούντι που είχαν τυπωθεί από τράπεζα ανατυπώθηκαν για χρήση μόνο στη Ρουάντα, σε ονομαστικές αξίες των 20, 50, 100, 500 και των 1.000 φράγκων. Ακολούθησε η έκδοση τακτικών σειρών από χαρτονομίσματα σε ίδιες αξίες. Το 1977 τα χαρτονομίσματα των 20 και των 50 αντικαταστάθηκαν από κέρματα και την επόμενη χρονιά εισήχθησαν τραπεζογραμμάτια των 5.000 φράγκων. Το πρώτο στην ιστορία της Ρουάντα χαρτονόμισμα των 2.000 φράγκων εισήχθη στα μέσα του Δεκεμβρίου του 2007.

Ιστορικές συναλλαγματικές ισοτιμίες
-----------------------------------

Φράγκα της Ρουάντα ανά 1 δολάριο ΗΠΑ:

* 262,20 (1995), 585 (2007)
* 393,44 (2000)
* 574,62 (2004)
* 610 (2005)
* 560 (2006)
* 553 (2007)

Παραπομπές
----------

1. ↑  Rwanda Travel Guide: Overview - Lonely Planet WorldGuide Αρχειοθετήθηκε 2007-09-14 στο Wayback Machine. - Τουριστικός Οδηγός της Ρουάντα
2. ↑  «Νομίσματα του Κόσμου». Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 29 Νοεμβρίου 2011. Ανακτήθηκε στις 28 Μαΐου 2009.
3. ↑  «CIA World Factbook». Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 24 Δεκεμβρίου 2018. Ανακτήθηκε στις 28 Μαΐου 2009.
Το **φαινόμενο Φερράντι** περιγράφει μια αύξηση τάσης στο τερματικό σημείο μιας μεγάλου μήκους γραμμής μεταφοράς δικτύου σε σχέση με το σταθμό παραγωγής από τον οποίο παράχθηκε η τάση αυτή. Αυτό συμβαίνει όταν η γραμμή αυτού του δικτύου είναι μεν φορτισμένη αλλά συνδέεται σε αμελητέο φορτίο ή δεν είναι συνδεδεμένη σε φορτίο.

Το φαινόμενο αυτό συμβαίνει λόγω της πτώσης τάσης που δημιουργείται από την επαγωγικότητα της γραμμής (εξαιτίας του ρεύματος φόρτισης) που βρίσκεται σε διάφορα φάσης με το ρεύμα στο τερματικό σημείο. Έτσι, η επαγωγή κι η χωρητικότητα της γραμμής είναι κι οι δυο υπεύθυνες για την παράγωγη του φαινόμενου.

Το φαινόμενο Φερράντι είναι μεγαλύτερο ανάλογα με το μήκος της γραμμής και το μέγεθος της τάσης που εφαρμόζεται. Η αύξηση της τάσης είναι ανάλογη του τετραγώνου του μήκους της γραμμής. Λόγω της μεγάλης χωρητικότητας, το φαινόμενο Φερράντι είναι πολύ μεγαλύτερο στις υπόγειες καλωδιώσεις, ακόμα κι αν είναι μικρότερου μήκους.

Παραπομπές
----------

1. ↑  «Ferranti Effect handout, University of Kansas» (PDF). Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο (PDF) στις 16 Δεκεμβρίου 2006. Ανακτήθηκε στις 30 Σεπτεμβρίου 2019.
2. ↑  «Line-Charging Current Interruption by HV and EHV Circuit Breakers, Carl-Ejnar Sölver, Ph. D. and Sérgio de A. Morais, M. Sc.» (PDF). Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο (PDF) στις 26 Ιανουαρίου 2007. Ανακτήθηκε στις 2 Ιουνίου 2009.
3. ↑  «A Knowledge Base for Switching Surge Transients, A. I. Ibrahim and H. W. Dommel» (PDF). Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο (PDF) στις 12 Μαΐου 2006. Ανακτήθηκε στις 2 Ιουνίου 2009.
4. ↑  «Electrical Machines & Power Systems, C. S. Indulkar». Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 18 Νοεμβρίου 2001. Ανακτήθηκε στις 18 Νοεμβρίου 2001.
Ο **Λέβαν Τσικιτισβίλι** (γεωργ. ლევან ცქიტიშვილი - Levan Tskitishvili), γεννημένος στις 10 Οκτωβρίου 1976, είναι διεθνής ποδοσφαιριστής από τη Γεωργία. Έχει αγωνιστεί σε ομάδες στη Γεωργία, στη Γερμανία και στην Ελλάδα, στην Α΄ Εθνική με τoν Πανιώνιο, τη σεζόν 2006-07. Έχει ύψος 1,86 και παίζει στη μεσαία γραμμή.

Βιογραφικό
----------

Γεννήθηκε στην Τιφλίδα και ξεκίνησε να παίζει ποδόσφαιρο το 1993 στην Ντιναμό Τιφλίδας, με την οποία κατέκτησε πέντε συνεχή πρωταθλήματα (1994, 1995, 1996, 1997, 1998) και τέσσερα κύπελλα (1994, 1995, 1996, 1997). Το 1998 μεταπήδησε στη γερμανική Φράιμπουργκ, όπου έπαιξε επτά σεζόν. Με τη Φράιμπουργκ έκανε 111 εμφανίσεις στην Μπουντεσλίγκα και το 2001 τη βοήθησε να τερματίσει στην 6η θέση, την ανώτερη στην ιστορία της, με την οποία εξασφάλισε τη συμμετοχή της στο Κύπελλο ΟΥΕΦΑ της επόμενης σεζόν. Αν και το 2002 υποβιβάστηκε, παρέμεινε στην ομάδα και πήρε μαζί της το πρωτάθλημα της Β΄ κατηγορίας το 2003. Το 2005, όταν η Φράιμπουργκ υποβιβάστηκε ξανά, πήρε μεταγραφή στη ΦφΛ Βόλφσμπουργκ, την οποία βοήθησε να παραμείνει στην Μπουντεσλίγκα.

Το 2006 ο Έβαλντ Λίνεν τον έφερε στην Ελλάδα, στoν Πανιώνιο, όπου ήταν προπονητής. Βοήθησε τον Πανιώνιο να τερματίσει στην 5η θέση και να κερδίσει την έξοδο στο Κύπελλο ΟΥΕΦΑ. Την επόμενη σεζόν επέστρεψε στη Γεωργία, στη Λοκομοτίβι Τιφλίδας αλλά το Φεβρουάριο του 2009 μεταπήδησε πάλι σε γερμανικό σύλλογο, στην Βέεν Βίζμπαντεν (SV Wehen Wiesbaden), με την οποία αγωνίστηκε ως το τέλος της σεζόν στη Β΄ κατηγορία, από όπου υποβιβάστηκε.

### Στην εθνική ομάδα

Ο Λέβαν Τσικιτισβίλι έχει αγωνιστεί 58 φορές με την εθνική Γεωργίας, από το 1995 ως το 2009, κι έχει πετύχει ένα γκολ. Τελευταίος αγώνας του ήταν στις 5 Σεπτεμβρίου 2009 στην Τιφλίδα επί της Ιταλίας, για τα προκριματικά του παγκοσμίου κυπέλλου, στον οποίο υπήρξε αρχηγός της ομάδας.

Καριέρα
-------

| Χρονιές | Σύλλογος | Συμμετοχές | Γκολ |
| --- | --- | --- | --- |
| 1993-1998 |  Ντιναμό Τιφλίδας | 120 | 32 |
| 1998-2005 |  Φράιμπουργκ | 141 | 9 |
| 2005-06 |  ΦφΛ Βόλφσμπουργκ | 15 | 0 |
| 2006-07 |  Πανιώνιος | 20 | 2 |
| 2007-2008 |  Λοκομοτίβι Τιφλίδας | 7 | 1 |
| Φεβ.-Ιούν. 2009 |  Βέεν Βίζμπαντεν | 3 | 0 |
| Χρονιές | Εθνικές ομάδες | Συμμετοχές | Γκολ |
| 1995-2009 | Γεωργία ! Γεωργία (ανδρών) | 58 | 1 |

Τίτλοι
------

* Πρωταθλήματα Γεωργίας (5): 1994, 1995, 1996, 1997, 1998.
* Κύπελλα Γεωργίας (4): 1994, 1995, 1996, 1997 (4 νταμπλ).
* Πρωτάθλημα Β΄ κατηγορίας Γερμανίας: 2003.

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
--------------------

|  |  |
| --- | --- |
| εικονίδιο Ποδόσφαιρο | Πύλη Ποδόσφαιρο |

* Αρχειοθετήθηκε 2005-12-14 στο Wayback Machine.
* 
* 
* Αρχειοθετήθηκε 2012-11-03 στο Wayback Machine.


|  |  |
| --- | --- |
| CC-BY-SA Μετάφραση | Στο λήμμα αυτό έχει ενσωματωθεί κείμενο από το λήμμα Levan Tskitishvili  της Αγγλικής Βικιπαίδειας, η οποία διανέμεται υπό την GNU FDL και την CC-BY-SA 4.0. (ιστορικό/συντάκτες). |
| Ka-22 Vintokryl |
| --- |
| Kamov Ka-22Ka-22 |
| Περιγραφή |
| Αποστολή | Μεταφορικό Ελικόπτερο |
| Πλήρωμα | 4 |
| Κατασκευαστής | Kamov |
| Διαστάσεις |
| Μήκος | 23 m |
| Διάμετρος Κύριου Στροφείου | 20,5 m |
| Ύψος | 8,25 m |
| Βάρος |
| Μέγιστο | 29.500 kg |
| Πηγή ισχύος |
| Κινητήρες | 2× Soloviev TB-2 |
| Ισχύς | 5.622 shp (έκαστος) |
| Επιδόσεις |
| Μέγιστη ταχύτητα | 233 mph 375 km/h |
|

Το **Kamov Ka-22 Vintokryl** (κυριλλικά: *Камов Ка-22 Винтокрыл*, ονομασία ΝΑΤΟ: *Hoop*) ήταν ελικόπτερο που εξελίχθηκε από την Kamov για λογαριασμό της Σοβιετικής Πολεμικής Αεροπορίας.

Φέροντας στοιχεία τόσο ελικοπτέρου όσο και αυτογύρου, το Ka-22 εθεάθη μόνο μία φορά από δυτικούς παρατηρητές κατά τη διάρκεια του Ψυχρού πολέμου, στην επίδειξη της Ημέρας Αεροπορίας στη Μόσχα, στις 9 Ιουλίου 1961. Το Ka-22 χρησιμοποιούσε την άτρακτο του Antonov An-10 η οποία θα του παρείχε θεωρητικά μεταφορική ικανότητα 80 με 100 ατόμων, ή, λόγω της οπίσθιας ράμπας φόρτωσης, τη δυνατότητα μεταφοράς φορτίου και οχημάτων.

Εξαιτίας της μυστικότητας που επικρατούσε την περίοδο του Ψυχρού πολέμου, ελάχιστα είναι γνωστά για το πρόγραμμα δοκιμών του Ka-22, όμως, συνέπεια δύο συντριβών από άγνωστα αίτια, το πρόγραμμα τερματίστηκε το 1964.

Παρόμοιες εξελίξεις
-------------------

* Antonov An-10

Συγκρίσιμα ελικόπτερα
---------------------

* Fairey Rotodyne
* Mil Mi-12

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
--------------------

|  |  |
| --- | --- |
| εικονίδιο Αεροπορία | Πύλη Αεροπορία |

* Το Kamov Ka-22 στο vstol.org
* Το Kamov Ka-22 στο aviastar.org

|  |  |  |  |
| --- | --- | --- | --- |
| 

| π • σ • ε
Ελικόπτερα Kamov |
| --- |
|  |
| 
* KaSkr-I
* A-7
* Ka-8
* Ka-10
* Ka-15
* Ka-18
* Ka-20
* Ka-22
* Ka-25
* Ka-26
* Ka-27
* Ka-28
* Ka-32
* Ka-37
* Ka-40
* Ka-50
* Ka-60
* Ka-62
* Ka-116
* Ka-118
* Ka-128
* Ka-226
* V-50
* V-100
 |

 |