recursal/SuperWikiNEXT-32B huggingface dataset:
Ο **Γιούρι Λόσμαν** (εσθονικά: *Jüri Lossmann*, 23 Ιανουαρίου/4 Φεβρουαρίου 1891 - 1 Μαΐου 1984) ήταν Εσθονός δρομέας μεγάλων αποστάσεων. Το 1920 κέρδισε το ασημένιο μετάλλιο στον μαραθώνιο δρόμο των Ολυμπιακών Αγώνων της Αμβέρσας.

Βιογραφία
---------

### Αθλητική καριέρα

Ο Γιούρι γεννήθηκε το 1891 στον οικισμό Καμπάλα της Ρωσικής Αυτοκρατορίας (εντός των ορίων της σημερινής εσθονικής επαρχίας Γιέρβα) και αποφοίτησε από το γυμνάσιο του Τάλιν. Το 1909 ξεκίνησε τον αθλητισμό ως ποδοσφαιριστής στην ομάδα *Μερκούρ* αλλά το 1913 μεταπήδησε στον στίβο, εντασσόμενος στον σύλλογο Κάλεβ Τάλιν. Εμφανίστηκε στο προσκήνιο το 1916 όταν αναδείχτηκε νικητής στον μαραθώνιο του Τάλιν και στο ρωσικό πρωτάθλημα των 5000 μέτρων, ενώ ακολούθησαν διακρίσεις και στο αγώνισμα των 10000 μέτρων. 

Πολέμησε στον Α΄ Παγκόσμιο Πόλεμο κατά τη διάρκεια του οποίου τραυματίστηκε, χωρίς όμως να επηρεαστεί η μετέπειτα καριέρα του, καθώς μεταπολεμικά κυριάρχησε στα εσθονικά πρωταθλήματα των μεσαίων και μεγάλων αποστάσεων. Το 1920 έλαβε μέρος στους Ολυμπιακούς Αγώνες της Αμβέρσας τρέχοντας στα 10000 μέτρα και στον μαραθώνιο: στο αγώνισμα των 10000 μέτρων έμεινε εκτός τελικού εγκαταλείποντας στην κούρσα της πρώτης προκριματικής σειράς, ενώ στον μαραθώνιο έκανε χρόνο 2:32:48 τερματίζοντας δεύτερος, 12,8 δευτερόλεπτα πίσω από τον Φινλανδό Χάνες Κολεμάινεν, κατακτώντας έτσι το ασημένιο μετάλλιο. Το 1923 τερμάτισε πρώτος στον διεθνή μαραθώνιο του Γκέτεμποργκ και το επόμενο έτος ορίστηκε σημαιοφόρος της εσθονικής αποστολής στην τελετή έναρξης των Ολυμπιακών Αγώνων του Παρισιού. Στην ίδια διοργάνωση συμμετείχε εκ νέου στον μαραθώνιο καταλαμβάνοντας αυτή τη φορά τη δέκατη θέση. Τέσσερα χρόνια αργότερα έτρεξε στον Αμερικανικό υπερμαραθώνιο και το 1929 έλαβε μέρος στον μαραθώνιο της Αμβέρσας.

### Πέρα από τον αθλητισμό

Μετά την απόσυρσή του από την ενεργό δράση υπήρξε για ένα διάστημα προπονητής δρομέων μεγάλων αποστάσεων. Παράλληλα εργάστηκε σε εργοστάσιο σοκολατοποιίας αλλά και σε κοσμηματοπωλείο. Κατά τη διάρκεια της γερμανικής κατοχής ενεπλάκη στην κρατική υπηρεσία αθλητισμού, ενώ το 1944, λίγο πριν την κατάληψη της χώρας από τα σοβιετικά στρατεύματα, εγκατέλειψε την Εσθονία βρίσκοντας καταφύγιο στη Σουηδία, όπου πέρασε το υπόλοιπο της ζωής του εργαζόμενος ως αργυροχρυσοχόος. Απεβίωσε την 1η Μαΐου του 1984 στη Στοκχόλμη όπου και θάφτηκε.

Παραπομπές
----------

1. 1 2 3 4 5  «Jüri Lossman». *sports-reference.com*. Sports Reference. Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 12 Νοεμβρίου 2012. Ανακτήθηκε στις 9 Απριλίου 2017.
2. 1 2 3 4 5  «LOSSMAN, JÜRI». *esbl.ee* (στα Εσθονικά). Eesti Spordi Biograafiline Leksikon. Ανακτήθηκε στις 9 Απριλίου 2017.
3. ↑  «Athletics at the 1920 Antwerpen Summer Games: Men's 10,000 metres». *sports-reference.com*. Sports Reference. Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 23 Σεπτεμβρίου 2010. Ανακτήθηκε στις 9 Απριλίου 2017.
4. ↑  «Athletics at the 1920 Antwerpen Summer Games: Men's Marathon». *sports-reference.com*. Sports Reference. Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 16 Σεπτεμβρίου 2016. Ανακτήθηκε στις 9 Απριλίου 2017.
Η **Σερβοκροατική Βικιπαίδεια** (σερβοκροατικά: Srpskohrvatska Wikipedia‎) είναι η Σερβο-κροατική έκδοση της Βικιπαίδειας, της ελεύθερης εγκυκλοπαίδειας. Υπάρχουν επίσης Βικιπαίδειες σε ποικιλίες της σερβοκροατικής γλώσσας: Βοσνιακά, κροατικά και σερβικά. Είναι η 23η μεγαλύτερη Βικιπαίδεια σε αριθμό λημμάτων παγκοσμίως

Αυτή η Βικιπαίδεια κλειδώθηκε στις αρχές του 2005 λόγω αδράνειας, αλλά αργότερα ξανάνοιξε. Σήμερα (Νοέμβριος 2018) έχει περισσότερα από 446.900 λήμματα και 40,7 εκατομμύρια επεξεργασίες.

Παραπομπές
----------

1. ↑  «List of Wikipedias». *Wikipedia*. Wikimedia Foundation. Ανακτήθηκε στις 26 Σεπτεμβρίου 2014.
2. ↑  meta:Requests for new languages/Wikipedia Serbo-Croatian
3. ↑  «Glavna stranica». *Wikiapublisher=Wikimedia Foundation* (στα Serbo-Croatian). Ανακτήθηκε στις 28 Σεπτεμβρίου 2014. CS1 maint: Μη αναγνωρίσιμη γλώσσα (link)

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
--------------------

* Επίσημος ιστότοπος
Ο **Ηλίας Κυριαζής** (1978) είναι Έλληνας δημιουργός κόμικς.

Βιογραφία
---------

Γεννήθηκε στην Αθήνα. Ασχολήθηκε με το σχέδιο από μικρή ηλικία και το 2001 κέρδισε το 1ο βραβείο στην κατηγορίες «νέων καλλιτεχνών» στον 1ο πανελλήνιο διαγωνισμό κόμικς του ένθετου "9" της Ελευθεροτυπίας. Την ίδια χρονιά ξεκίνησε η συνεργασία του με το περιοδικό, με τη σειρά *Σε Βλέπω* σε σενάριο Λέανδρου.

Το 2002 μαζί με τον Κων Χρυσούλη, το Βασίλη Μπίμπα, τον Αντρέα Παναγιωτόπουλο και τον Τάσο Παπαϊωάννου ίδρυσε την εκδοτική ομάδα Subart Comics που κυκλοφόρησε το φανζίν *Subart*. Κέρδισε το 1ο βραβείο σεναρίου στο διαγωνισμό κόμικς του Βελιγραδίου (το 2003). Από το 2004 συμμετέχει στο Διεθνές φεστιβάλ κόμικς της Βαβέλ.

Στο ένθετο "9" έχει εμφανιστεί επίσης με τις σειρές "Blood Opera" και "Manifesto". Το "Blood Opera" ολοκληρώθηκε σε τρία συνεχόμενα τεύχη (# 134- 136). Εκδόθηκε, μαζί με προσχέδια, το 2004 από την «Συλλογή Εννέα» της «Ελευθεροτυπίας». Το "Manifesto" κυκλοφόρησε σε άλμπουμ το 2005, επίσης από την «Συλλογή Εννέα». Από το 2006 κρατά μαζί με τον Τάσο Παπαϊωάννου το μονοσέλιδο «Ένα τσιγάρο χρόνος», ενώ νωρίτερα δημιούργησε και τη σειρά "Blockbuster".

Το 2004 ως μέλος της ομάδας Subart συμμετείχε στην επιμέλεια της παράστασης «φανζίν» των Φοίβου Δεληβοριά και Ζακ Στεφάνου. Το φθινόπωρο του 2005 κυκλοφόρησε με το Βασίλη Λώλο και τον Βασίλη Μπίμπα το τεύχος #0 "Gin 747" (αυτοέκδοση) με κόμικς στην αγγλική γλώσσα, και το 2006, μαζί με τον Τάσο Παπαϊωάννου, το μινι-άλμπουμ «Τούρτα» (giganto books).

Από το 2004 έως το 2010 συνεργάστηκε με το περιοδικό 10percent στο κόμικ *Στη μέση ο Μανώλης*.

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
--------------------

* Προσωπική ιστοσελίδα

1. ↑  (Αγγλικά, Ολλανδικά) *Lambiek Comiclopedia*. Lambiek. 1  Νοεμβρίου 1999. k/kyriazis\_ilias. Ανακτήθηκε στις 9  Οκτωβρίου 2017.
Ο **Γιούρι (Γεώργιος) Ιβάνοβιτς**, ρωσ. Юрий Иванович (1480 - 1536) από τον Οίκο των Ρουρικιδών είχε ως πρόσοδο (appanage) το Ντμιτρόβσκοε κνιάζεβστβο.

Βιογραφία
---------

Ήταν ο τρίτος γιος τού Ιβάν Γ΄ μεγάλου πρίγκιπα της Μόσχας και της (Ζωής) Σοφίας Παλαιολογίνας, κόρης τού Θωμά δεσπότη τού Μωρέως.

Το 1490 απεβίωσε ο πρώτος αδελφός του Ιβάν και το 1505 ο πατέρας του, οπότε τον διαδέχθηκε ο δεύτερος αδελφός του Βασίλι Γ΄ ως μέγας πρίγκιπας της Μόσχας. Όπως ίσχυε και για τους αδελφούς του, απαγορευόταν να νυμφευτεί, ώσπου ο Βασίλι Γ΄ να αποκτήσει διάδοχο. Αυτό έγινε το 1530, αλλά και πάλι δεν μπορούσε χωρίς την άδεια τού ηγεμόνα.

Το 1533 ο Βασίλι Γ΄ απεβίωσε και η χήρα τού Βασίλι Γ΄, η Ελένα Γκλίνσκαγια άρχισε να τον υποψιάζεται. Όχι πολύ μετά τον συνέλαβε και τον έθεσε στη φυλακή, όπου αυτός απεβίωσε το 1536.

Πηγές
-----

* Brockhaus and Efron Encyclopedic Dictionary (in Russian), 1906.

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
--------------------

* Πολυμέσα σχετικά με το θέμα  Yuriy Ivanovich of Dmitrov στο Wikimedia Commons
Για τον Μπεζαντέ-Ηλία, δείτε: Ηλίας Μαυρομιχάλης.  

Ο **Ηλίας Κατσάκος Μαυρομιχάλης** (Μάνη, 1800 - Μόναχο, 8 Νοεμβρίου 1836) ήταν αγωνιστής του 1821 και στρατιωτικός του νεοσύστατου Ελληνικού κράτους.

Βιογραφικά στοιχεία
-------------------

Γεννήθηκε στη Μάνη. Πατέρας του ήταν ο Κατσής και θείος του ο Πετρόμπεης Μαυρομιχάλης. Ονομάστηκε Κατσάκος κατά τον πατέρα του, για να ξεχωρίζει από τον πρωτοξάδερφό του, τον περίφημο Μπεζαντέ-Ηλία. 

Στην επανάσταση ήταν πάντα μπροστά και έλαβε μέρος σε διάφορες μάχες. Εμφανίζεται μόλις είκοσι χρονών να ανασυγκροτεί, ως αρχηγός λακωνικού σώματος, την πολιορκία της Κορώνης που μόλις προ ολίγου είχε αποτύχει. Κατά την εισβολή του Δράμαλη πολέμησε στις μάχες της Αργολίδας και διακρίθηκε. Του ανατίθεται δε η κατάληψη της Ακροπόλεως του Άργους. Στην επιδρομή του Ιμπραήμ διέπρεψε στη Βέργα του Αλμυρού. Διακινδύνευσε τη ζωή του όταν μόνος του βγήκε από το οχύρωμα και λαφυραγώγησε ένα ωραίο αραβικό άλογο. Έσπευσε κατόπιν στα ενδότερα της Μάνης και με 300 άλλους Μανιάτες χτύπησε τον εχθρό στην Μανιάκοβα και έσωσε τον εκεί πολιορκημένο Κοσσονάκο από βέβαιο όλεθρο. 

Επί Καποδίστρια φυλακίστηκε το 1830 στο Ναύπλιο επειδή ενήργησε εναντίον της Κυβέρνησης. Κατάφερε να δραπετεύσει και να πάει στην επαναστατημένη Μάνη. Το 1834 συμμετείχε ενεργά στην εξέγερση της Μάνης κατά της Αντιβασιλείας.

Επί της Αντιβασιλείας του Όθωνα προκάλεσε στη Μάνη σημαντική αντίδραση για τα μέτρα της Βαυαρικής Αντιβασιλείας. Ονομάστηκε από την Αντιβασιλεία «Μοίραρχος υπεράριθμος». Προσλήφθηκε από τον στρατηγό Σμαλτς και τον ταγματάρχη Φέδερ ως σύμβουλος και κατάφερε να επιφέρει ειρηνικό συμβιβασμό. Προς αναγνώριση των υπηρεσιών του, ο Όθωνας τον προσκάλεσε και τον διόρισε Υπασπιστή του. Χάρη του ανδρικού παρουσιαστικού του και του ευγενικού χαρακτήρα του, έκανε στο Παλάτι και στην Αθήνα πολύ καλή εντύπωση και μάλιστα πλάστηκε μύθος γύρω από τις σχέσεις του με την Δούκισσα της Πλακεντίας, η οποία τον λάτρευε από την στιγμή που αυτός έσωσε τη ζωή της κόρης της.

Τον Απρίλιο του 1836 ο Βασιλιάς ταξίδευσε στη Γερμανία για να βρει νύφη. Πήρε μαζί του δύο υπασπιστές του, τον Αντώνιο Μιαούλη και τον Ηλία Κατσάκο. Όταν έφτασαν στο Μόναχο, στην πόλη θέριζε η χολέρα. Ο Ηλίας και λίγο αργότερα και ο Μιαούλης αρρώστησαν και πέθαναν. Ενταφιάστηκαν και οι δύο στο παλαιό νότιο νεκροταφείο του Μονάχου. Ο τάφος του Ηλία ήταν μεγαλόπρεπος, ολόκληρο μαυσωλείο, λαμπρό μνημείο το οποίο ανήγειρε ο βασιλιάς της Βαυαρίας Λουδοβίκος Α'. Εμπνευσμένος από τον άδικο χαμό του Μαυρομιχάλη, ο Γερμανός ποιητής Μίχαελ φον Γιούνγκ του έπλεξε θρήνο. Σήμερα ο τάφος του Μαυρομιχάλη υπάρχει ακόμα. Στο ίδιο νεκροταφείο, απέναντι στο τάφο του Μαυρομιχάλη, είναι τοποθετημένος ο μικρός Λεωνίδας, γιος του Οδυσσέα Ανδρούτσου.

Γιος του ήταν ο βουλευτής Ιωάννης Κατσάκος Μαυρομιχάλης.

Πηγές
-----

* Γεώργιος Δροσίνης, επιμ. (1936). *Ημερολόγιον της Μεγάλης Ελλάδος, Τόμος 15*. Αθήνα: Ι. Ν. Σιδέρης, Τυπογραφείον «Εστία». Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 17 Δεκεμβρίου 2014. Ανακτήθηκε στις 24 Μαΐου 2010.

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
--------------------

* Ύμνος στον Μαυρομιχάλη
Οι **Ιππίδες** (Equidae) αποτελούν μία από τις τρεις αρτίγονες οικογένειες των περισσοδακτύλων θηλαστικών και περιλαμβάνουν μονάχα ένα γένος, τον *Ίππο* (*Equus*). Στην οικογένεια των ιππιδών ανήκουν τα ζώα που είναι ευρύτερα γνωστά ως άλογα, ζέβρες και όνοι (γαϊδούρια). Ο διαχωρισμός των ειδών είναι μέχρι και σήμερα θέμα συζητήσεων ανάμεσα στους ειδικούς. Στις περισσότερες ταξινομήσεις πάντως αναγνωρίζονται επτά είδη. Μερικά από αυτά θεωρούνται απειλούμενα, άλλα όμως χαίρουν ως εξημερωμένα κατοικίδια παγκόσμιας εξάπλωσης.

Μορφολογικά χαρακτηριστικά
--------------------------

Οι ίπποι είναι όλοι ζώα μέσου μεγέθους με λεπτά πόδια και σχετικά μεγάλα κρανία. Το μήκος τους κυμαίνεται μεταξύ 200 cm και 300 cm ενώ το ύψος ακρωμίου φτάνει τα 100 cm ως 160 cm. Το βάρος ενήλικων ίππων είναι 170 kg ως 450 kg. Το σώμα τους καλύπτεται με κοντό και πυκνό τρίχωμα, το οποίο σε μερικά είδη σχηματίζει στην περιοχή του αυχένα χαίτη. 

Το κρανίο ενός ίππου
Οι ίπποι είναι σε αντίθεση με τα υπόλοιπα περισσοδάκτυλα μόνοπλοι (μώνυχοι). Εκ των τριών δακτύλων της οπλής έχουν ατροφήσει τα δύο, με αποτέλεσμα να έχει απομείνει μόνο ένα λειτουργικό δάκτυλο (μονοδακτυλία). Όλοι οι ίπποι είναι δακτυλοβάμονες, στηρίζουν δηλαδή κατά την βάδηση όλο τους το βάρος σ' αυτό το μοναδικό δάκτυλο - οπλή.

Εξάπλωση - Ενδιαίτημα
---------------------

Κοιτίδα των ιππιδών θεωρείται η Β. Αμερική. Παρόλα αυτά όμως οι ίπποι εξαφανίστηκαν εντελώς απ' αυτή τη ήπειρο πριν περίπου 10000 χρόνια για ανεξακρίβωτους ακόμα λόγους. Σήμερα ζουν σε άγρια κατάσταση μόνο στην Α. και Ν. Αφρική, καθώς και στην Κεντρική Ασία. Εικάζεται ότι εξαφανίστηκαν από την Β. Αφρική και τη Δ. Ασία στους ιστορικούς χρόνους με ανθρώπινη παρέμβαση. Μόνο μερικές νησίδες Όναγρων (*Equus hemionus*) έχουν απομείνει στο Ιράκ και στο Ιράν. Στην ανατολική Ευρώπη τα τελευταία άγρια άλογα (*Equus przewalskii*) εξαφανίστηκαν στις αρχές του 20ο αιώνα. Το είδος διασώθηκε χάρη στις οργανωμένες προσπάθειες ζωολογικών κήπων που φιλοξενούσαν τα τελευταία άτομα, όπως ο ζωολογικός κήπος του Μονάχου.

Το άλογο (*Equus caballus*) και το γαϊδούρι (*Equus asinus*) είναι ως κατοικίδια ζώα εξαπλωμένα παγκοσμίως
Οι ίπποι προτιμούν τα ανοιχτά πεδία και ενδιαιτούν στις σαβάννες, τις στέππες αλλά ακόμα και σε ερημικές και ημιερημικές εκτάσεις.

Είδη
----

Η οικογένεια περιλαμβάνει μόνο ένα γένος τον Ίππο (Equus), στο οποίο ανήκουν επτά είδη:

* *Equus przewalskii* - Ίππος του Przewalski
* *Equus caballus* - Άλογο
* *Equus asinus* - Αφρικανικός όνος
* *Equus hemionus* - Ίππος ο ημίονος
* *Equus kiang* -
* *Equus quagga* -
* *Equus zebra* - Ζέβρα η γνήσια
* *Equus hartmannae* - Ίππος (Ζέβρα) του Hartmann
* *Equus grevyi* - Ίππος (Ζέβρα) του Grevy

  


|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
| Καθιερωμένοι όροι | 
* WorldCat
* LCCN: sh85044536
* GND: 4045508-7
* BNF: cb12041637h (data)
* NKC: ph121921
* BNE: XX541870

 |

 |
Συντεταγμένες: 35°10′0.000″N 33°25′0.000″E﻿ / ﻿35.16666667°N 33.41666667°E﻿ / 35.16666667; 33.41666667

Αυτό το λήμμα αφορά τη συνοικία της ΤΔΒΚ.  Για τη συνοικία της Κυπριακής Δημοκρατίας, δείτε: Ιπλίκ-Παζάρ-Κορκούτ Εφέντι (συνοικία Λευκωσίας).  

Η **Ιπλίκ-Παζάρ-Κορκούτ Εφέντι** είναι συνοικία της Βόρειας Λευκωσίας στην Τουρκική Δημοκρατία Βορείου Κύπρου. Το έδαφος της συνοικίας ανήκει εκ του νόμου (de jure) στην Κυπριακή Δημοκρατία (Ιπλίκ-Παζάρ-Κορκούτ Εφέντι (συνοικία Λευκωσίας)). Ωστόσο, μετά την τουρκική εισβολή του 1974, η συνοικία δεν ελέγχεται από την Κυπριακή Δημοκρατία και εκ των πραγμάτων (de facto) ανήκει στο μη αναγνωρισμένο κράτος της Τουρκικής Δημοκρατίας Βορείου Κύπρου.

Αξιοθέατα
---------

* Μπουγιούκ Χαμάμ (Λευκωσία)
Ο **Σκαρλάτος Βυζάντιος** (1797 ή 1798 - 1878) ήταν Έλληνας λόγιος του 19ου αιώνα.

Βιογραφικά στοιχεία
-------------------

Γεννήθηκε στο Ιάσιο της Μολδαβίας στις 6 Νοεμβρίου του 1798. Ο πατέρας του ήταν επιστάτης του μεγάλου Αρμάση επί της ηγεμονίας του Αλέξανδρου Καλλιμάχη. Γράμματα έμαθε στην σχολή της Ξηράς Κρήνης. Κατέφυγε μαζί με τους γονείς του για να σωθούν από τις σφαγές των Ελλήνων από τους Τούρκους που ξέσπασαν το 1821 στην Μολδοβλαχία, και μετά από πολλά δεινά και περιπέτειες που διάρκεσαν εννέα χρόνια έφτασαν στην Ελλάδα. Εκεί προσλήφθηκε στην γραμματεία των Εσωτερικών, και αργότερα υπηρέτησε σε πολλές άλλες πολιτικές και εκκλησιαστικές επιτροπές, φτάνοντας τελικά επίτροπος του βασιλιά παρά την Ιερή Σύνοδο. 

Το 1846 ήρθε σε ρήξη με τον Άρμανσπεργκ λόγω των προνομίων της ορθόδοξης εκκλησίας και παραιτήθηκε. Ασχολήθηκε με τα γράμματα και τις μελέτες ως το 1854, όταν ξανά ανέλαβε ως διευθυντής της δημοτικής εκπαίδευσης. Στην υπηρεσία αυτή έφερε πολλές ανακαινίσεις και βελτιώσεις. Τα δημοτικά σχολεία σχεδόν διπλασιάστηκαν, ο μισθός των δημοδιδασκάλων τακτοποιήθηκε, καταργήθηκε η βιβλιοκαπηλία, και πολλά άλλα. 

Πέθανε στην Αθήνα στις 11 Απριλίου 1878. Γιοί του ήταν ο Αναστάσιος και Αλέξανδρος, σημαντικοί πολιτικοί δημοσιογράφοι.

Συγγράμματα
-----------

Από το φιλολογικό έργο του Σκαρλάτου, το πρώτο δημοσιευμένο είναι το μεταφραστικό λεξικό από τα νέα στα αρχαία Ελληνικά, και αντίστροφα. Επίσης εξέδωσε Ελληνικό-Γαλλικό μεταφραστικό λεξικό, τοπογραφική περιγραφή της Κωνσταντινούπολης, και άλλα συγγράμματα.

### Ο Σκαρλάτος ως λεξικογράφος

Ήταν συγγραφέας τριών λεξικών, τα οποία ήταν μεγάλης σημασίας για την ελληνική λεξικογραφία και ταυτόχρονα ήταν ο πρώτος Έλληνας λεξικογράφος που δημοσίευσε λεξικό στο έδαφος του νεοσύστατου ελληνικού κράτους. Το πρώτο λεξικό του (1835) - Λεξικό της σύγχρονης καθομιλουμένη μορφή της ελληνικής γλώσσας ( Δημοτική ). Το δεύτερο λεξικό ήταν το «Λεξικόν Ελληνικόν και Γαλλικόν« (1846).

Το τρίτο λεξικό, ήταν το «Λεξικόν της ελληνικής γλώσσης», το 1852, ένα λεξικό της αρχαίας ελληνικής γλώσσας. Ο Βυζάντιος ως λεξικογράφος αν και αυτοδίδακτος, το έργο του έπαιξε σημαντικό ρόλο κατά τον 19ο αιώνα.

Παραπομπές
----------

1. ↑  Εθνική Βιβλιοθήκη της Γαλλίας: (Γαλλικά) *καθιερωμένοι όροι της Εθνικής Βιβλιοθήκης της Γαλλίας*. data.bnf.fr/ark:/12148/cb106725622. Ανακτήθηκε στις 10  Οκτωβρίου 2015.
2. ↑  Δελτίο της Εστίας[*νεκρός σύνδεσμος*]

Πηγές
-----

* Σκαρλάτος Βυζάντιος βιογραφικά στοιχεία από το Ινστιτούτο Νεοελληνικών Ερευνών
* Ιωάννης Αρσένης, Μιχαήλ Ραφαήλοβιτς, επιμ. (1881). *Ποικίλη Στοά: Εθνική εικονογραφημένη επετηρίς, Έτος 1/16, 1881-1914*. Αθήνα: Εστία. Ανακτήθηκε στις 10 Σεπτεμβρίου 2009.
* Μαρίνος Βρετός (1866). *Εθνικόν ημερολόγιον*. Εν Αθήναις: Παρά τω Κ. Δραγούμη εκδότη της Πανδώρας. Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 14 Απριλίου 2008. Ανακτήθηκε στις 5 Απριλίου 2010.

|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
| Καθιερωμένοι όροι | 
* WorldCat
* VIAF: 49340481
* **ΕΒΕ**: 16230
* **AA**: 153188
* LCCN: n85256056
* ISNI: 0000 0000 6300 451X
* GND: 10062250X
* SUDOC: 133805565
* BNF: cb106725622 (data)

 |

 |
Συντεταγμένες: 38°10′31″N 21°21′59″E﻿ / ﻿38.17528°N 21.36639°E﻿ / 38.17528; 21.36639

Άποψη της παραλίας Γιανισκάρι στη δυτική Αχαΐα.
Το **Γιανισκάρι** ή **Γιαννισκάρι** είναι δημοφιλής μικρή αμμουδερή παραλία της Δυτικής Αχαΐας σε πολύ μικρό ορμίσκο νοτίως του ακρωτηρίου Άραξος. Βρίσκεται στο Ιόνιο Πέλαγος, στο βόρειο τμήμα του Κυλλήνιου κόλπου, και σε απομονωμένη τοποθεσία εντός της Ζώνης Α΄ του Εθνικού Πάρκου υγροτόπων Κοτυχίου – Στροφυλιάς. Η πρόσβαση εκεί είναι περιορισμένη καθώς οδηγεί εκεί μόνο ένας δύσβατος χωμάτινος δρόμος πάνω στα Μαύρα βουνά από τον κοντινό οικισμό Ακρωτήριο Αράξου (πρώην Παραλίμνη) και το παρακείμενο Ναυτικό Οχυρό Αράξου. Από τον οικισμό απέχει περίπου 3,5 χλμ. ενώ από την Πάτρα περίπου 44 χλμ. Πρόκειται για τη βορειότερη δημόσια προσβάσιμη παραλία της βορειοδυτικής Πελοποννήσου.

Πολύ κοντά στο Γιανισκάρι βρίσκεται η πολύ μικρή αμμουδερή παραλία «Μικρό Γιανισκάρι» η οποία είναι προσβάσιμη μόνο δια θαλάσσης. Η εκτενής αμμουδερή παραλία της Καλόγριας στο προστατευόμενο οικοσύστημα της Στροφυλιάς βρίσκεται νοτιότερα. Η παραλία βρίσκεται ανάμεσα σε δύο πλαγιές στα Μαύρα βουνά οι οποίες καλύπτονται από πουρνάρια και θάμνους. Η βλάστηση της περιοχής καταστράφηκε σε μεγάλο βαθμό εξαιτίας των πυρκαγιών τα έτη 2011, 2012, 2014 και 2017. 

Το ειδυλλιακό τοπίο και το φυσικό κάλος της περιοχής καθιστούν την παραλία δημοφιλή πόλο έλξης. Δεν προβλέπεται ωστόσο βαριά τουριστική της εκμετάλλευση, διότι βρίσκεται εντός της προστατευόμενης περιοχής του Εθνικού Πάρκου υγροτόπων Κοτυχίου – Στροφυλιάς, παρά μόνο ήπιες δράσεις. Στην παραλία φιλοξενείται την θερινή περίοδο μικρή καντίνα με λίγες ξαπλώστρες. Η παραλία παρέχει άπλετη θέα προς την Κεφαλονιά αλλά και στο νησί της Οξυάς στις εκβολές του Αχελώου. 

Η ευρύτερη περιοχή αποτελεί ενδιαίτημα του τσακαλιού (Canis aureus - moreoticus).

Παραπομπές
----------

1. ↑  Απαντάται και με την γραφή *Γιαννισκάρι*. Βλ. *Αχαΐα*, Χάρτης του νομού σε κλίμακα 1:100.000 με τη συνεργασία της Τ.Ε.Δ.Κ. Αχαΐας, Road Editions. ISBN 960-8481-98-8.
2. ↑  «Εθνικό Πάρκο υγροτόπων Κοτυχίου Στροφυλιάς» Αρχειοθετήθηκε 2020-09-30 στο Wayback Machine. χάρτης (σελ. 7). *fdchelmos.gr*. Ανακτήθηκε: 3/4/2021.
3. ↑  «Τόποι εμφάνισης του είδους "Canis aureus - moreoticus"». *filotis.itia.ntua.gr*. Ανακτήθηκε: 3/4/2021.

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
--------------------

* Γιαννισκάρι: Η παραλία που έκανε το ...μειονέκτημά της βασικό πλεονέκτημα!. *thebest.gr*. 01/09/2019. Ανακτήθηκε: 3/4/2021.
Ο **Σοπρακόμιτος**  ήταν ο βενετικός τίτλος του κυβερνήτη της γαλέρας. Στην πραγματικότητα μόνο 100 αριστοκρατικές οικογένειες είχαν το δικαίωμα μέλη τους να παίρνουν αυτό το αξίωμα.

Το αξίωμα τους το παραχωρούσε η γερουσία για ένα έτος και πάντοτε το έπαιρνε κάποιος πλούσιος φεουδάρχης καθώς αυτός έπρεπε να πληρώσει όλα τα έξοδα του πλοίου, μισθούς, τροφοδοσία, σίτιση, κλπ.

Έπρεπε επίσης να συμβάλει στην στρατολόγηση των ανδρών που κωπηλατούσαν (κατεργάρηδων) αλλά και να συμφωνήσει στην αλλαγή των αντισκάρων (έμμισθα άτομα) που αντικαθιστούσαν τους στρατολογημένους κωπηλάτες.

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
--------------------

Xαράλαμπος Γάσπαρης Μητροπολιτική εξουσία και αξιωματούχοι των αποικιών σελ. 16
Ο **Γιαννάκης Θωμά** είναι Ελληνοκύπριος πολιτικός. Διετέλεσε βουλευτής στην Εκλογική Περιφέρεια Λεμεσού εκλεγμένος με το ΑΚΕΛ την περίοδο 1996-2011.

Βιογραφικά στοιχεία
-------------------

Ο Γιαννάκης Θωμά γεννήθηκε στο Πελένδρι στις 2 Ιουνίου 1956. Ομιλεί, πέρα από την ελληνική, την αγγλική και τη ρωσική γλώσσα. Σπούδασε νομικά στο Ρωσικό Πανεπιστήμιο της Φιλίας των Λαών. Επιπλέον, κατέχει δίπλωμα μεταφραστή και καθηγητή της ρωσικής γλώσσας. Είναι δικηγόρος.

Είναι νυμφευόμενος με τη Σταυρούλα Θεοδότου και έχει δύο υιούς και μία κόρη.

Πολιτική διαδρομή
-----------------

Στη διάρκεια των σπουδών του διετέλεσε γενικός γραμματέας της Ένωσης Κυπρίων Φοιτητών Σοβιετικής Ένωσης (ΕΚΦΣΕ). Διετέλεσε πρόεδρος της Επαρχιακής Ποδοσφαιρικής Ομοσπονδίας Λεμεσού (ΕΠΟΛ) και μέλος του διοικητικού συμβουλίου της Συνομοσπονδίας Τοπικών Ομοσπονδιών Κύπρου (ΣΤΟΚ). Επιπλέον, διετέλεσε μέλος του Κεντρικού Συμβουλίου του Παγκύπριου Συμβουλίου Ειρήνης.

Ήταν μέλος της Επαρχιακής Επιτροπής του ΑΚΕΛ Λεμεσού και μέλος της Κεντρικής Επιτροπής του κόμματος.

Στις βουλευτικές εκλογές του 1996 εξελέγη βουλευτής στην Εκλογική Περιφέρεια Λεμεσού με το ΑΚΕΛ για την Ζ΄ Κοινοβουλευτική Περίοδο. Επανεξελέγη στις βουλευτικές εκλογές του 2001 για την Η΄ Κοινοβουλευτική Περίοδο και στις βουλευτικές εκλογές του 2006 για την Θ΄ Κοινοβουλευτική Περίοδο. Δεν διεκδίκησε επανεκλογή στις βουλευτικές εκλογές του 2011.

Ως βουλευτής, διετέλεσε πρόεδρος της Κοινοβουλευτικής Επιτροπής Θεσμών, Αξιών και Επιτρόπου Διοικήσεως, πρόεδρος και αναπληρωτής πρόεδρος της Κοινοβουλευτικής Επιτροπής Γεωργίας και Φυσικών Πόρων, αναπληρωτής πρόεδρος της Κοινοβουλευτικής Επιτροπής για την Εγκληματικότητα και την Καταπολέμηση των Ναρκωτικών και Εξαρτησιογόνων Ουσιών και μέλος της Κοινοβουλευτικής Επιτροπής Νομικών.

Παραπομπές
----------

1. 1 2 3 4 5 6 7 8 9 10 11 12  «ΘΩΜΑ Γιαννάκης». *www.parliament.cy*. Βουλή των Αντιπροσώπων (Κύπρος). Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 16 Μαΐου 2010. Ανακτήθηκε στις 16 Μαΐου 2010.
2. ↑  «Εκλογές 26ης Μαΐου 1996». *www.parliament.cy*. Βουλή των Αντιπροσώπων (Κύπρος). Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 1 Ιουλίου 2019. Ανακτήθηκε στις 1 Ιουλίου 2019.
3. ↑  «Εκλογές 27ης Μαΐου 2001». *www.parliament.cy*. Βουλή των Αντιπροσώπων (Κύπρος). Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 1 Ιουλίου 2019. Ανακτήθηκε στις 1 Ιουλίου 2019.
4. ↑  «Εκλογές 21ης Μαΐου 2006». *www.parliament.cy*. Βουλή των Αντιπροσώπων (Κύπρος). Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 1 Ιουλίου 2019. Ανακτήθηκε στις 1 Ιουλίου 2019.
5. ↑  «Αυτοί εγκαταλείπουν (σίγουρα) τα έδρανα». *Kathimerini.com.cy*. Η Καθημερινή. 18 Απριλίου 2011. Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 18 Ιουλίου 2019. Ανακτήθηκε στις 18 Ιουλίου 2019.

Πηγές
-----

* «ΘΩΜΑ Γιαννάκης». *www.parliament.cy*. Βουλή των Αντιπροσώπων (Κύπρος). Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 16 Μαΐου 2010. Ανακτήθηκε στις 16 Μαΐου 2010.
* «50 χρόνια κυπριακού κοινοβουλίου» (PDF). Βουλή των Αντιπροσώπων (Κύπρος). σελ. 91. Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο (PDF) στις 4 Ιουλίου 2019. Ανακτήθηκε στις 4 Ιουλίου 2019.
Ο **Γιώργος Τσιτούρας** είναι Έλληνας πρώην διεθνής καλαθοσφαιριστής, ο οποιος αγωνιζόταν στη θέση του σμολ φόργουορντ στην ομάδα του Άρη Θεσσαλονίκης από το 1959 μέχρι το 1972.

Καριέρα
-------

Ο Τσίτουρας εντάχθηκε στο δυναμικό του Άρη σε ηλικία δεκαπέντε ετών και αγωνίστηκε για πρώτη φορά με την ανδρική ομάδα του συλλόγου το 1961. Την ίδια χρονιά αποφοίτησε από το πέμπτο γυμνάσιο Θεσσαλονίκης και ξεκίνησε την φοίτηση του στο τμήμα Οικονομικών και Πολιτικών Επιστημών του Αριστοτέλειου Πανεπιστήμιου Θεσσαλονίκης.

Την σεζόν 1962-63, ο Άρης προκρίθηκε στην τελική φάση του πανελλήνιου πρωταθλήματος, όπου κατέλαβε την πέμπτη θέση, με τον Τσίτουρα να συμμετέχει σε όλους τους αγώνες της ομάδας του. Την επόμενη χρονιά, ξεκίνησε το πρωτάθλημα της Α' Εθνικής, με τους "κίτρινους" να καταλαμβάνουν την πέμπτη θέση.

Τις σεζόν 1964-65 και 1965-66, ο Άρης κατέλαβε την δεύτερη θέση του πρωταθλήματος, με τον Τσίτουρα να αποτελεί βασικό στέλεχος της ομάδας του. Τα δύο επόμενα χρόνια, ο Άρης κατέλαβε την τρίτη θέση του πρωταθλήματος, συνεχίζοντας τα 1969 και 1970 ως τέταρτος. Ο Τσίτουρας παρέμεινε στον σύλλογο μέχρι το 1972, σεζόν κατά την οποία αγωνίστηκε μόνο στους πρώτους αγώνες.

Στις 7 Ιουλίου 1965, πραγματοποίησε την μοναδική του εμφάνιση με τα χρώματα της Εθνικής Ελλάδας, στην φιλική ήττα με 60-73 από την αντίστοιχη τσεχοσλοβάκικη ομάδα στην Θεσσαλονίκη.

Το 1984, εντάχθηκε στο δυναμικό του Ήφαιστου Θεσσαλονίκης, συλλόγου ο οποίος αποτελούνταν από βετεράνους καλαθοσφαιριστές. Στην τριετία που παρέμεινε με την ομάδα ανέβηκε ισάριθμες τοπικές κατηγορίες.

Είναι αντιπρόεδρος του Συλλόγου Παλαιμάχων Καλαθοσφαιριστών του Άρη, ενώ εργάστηκε ως διευθυντής σε αντιπροσωπεία πολυεθνικής εταιρείας.

Διακρίσεις
----------

**Άρης**

* Δευτεραθλητής Ελλάδας: 1965, 1966
* Τριταθλητής Ελλάδας: 1967, 1968

Παραπομπές
----------

1. ↑  Εφημερίδα Μακεδονία, 30/4/1964, Σελίδα: 4
2. ↑  Εφημερίδα Μακεδονία, 21/6/1966, Σελίδα: 5
3. ↑  «ΦΙΛΙΚΟΣ 07-12-1965 / ΘΕΣΣΑΛΟΝΙΚΗ ΕΛΛΑΔΑ 60 - 73 ΤΣΕΧΟΣΛΟΒΑΚΙΑ». Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 1 Δεκεμβρίου 2020. Ανακτήθηκε στις 24 Αυγούστου 2015.

Πηγές
-----

* *"Η ιστορία του Άρη • Τόμος 2: Μπάσκετ (1922-2000)"*, Κωνσταντίνος Ίντος, έκδοση *συνδέσμου οπαδών «SUPER-3»* (εκτύπ. TYPOFFSET), Θεσσαλονίκη 2004
* Τσιτούρας Γεώργιος - Σ.Π.Α.Κ.Ε

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
--------------------

* Γιώργος Τσιτούρας, στατιστικά στοιχεία αθλητή στον επίσημο ιστότοπο της Ελληνικής Ομοσπονδίας Καλαθοσφαίρισης (Ελληνικά).
Ο **Γιανγκ Τσο-Τσενγκ** (κινέζικα: 楊卓成) (1914 – 26 Νοεμβρίου 2006) ήταν διεθνούς φήμης Κινέζος αρχιτέκτονας. Ένα από τα πιο γνωστά έργα του είναι το Chiang Kai-shek Memorial Hall, ένα σημαντικό ορόσημο στην Ταϊπέι – με το σχέδιό του να επιλέγεται από συμμετοχές σε διεθνή διαγωνισμό. 

Πολλά από τα άλλα έργα του έχουν γίνει διάσημα ορόσημα στην Ταϊβάν: το Taipei Grand Hotel, το Εθνικό Θέατρο και το Μέγαρο Μουσικής, η Επίσημη Κατοικία Shilin, το Μεγάλο Τζαμί της Ταϊπέι, ο Προεδρικός Τάφος Cihu, το Κτήριο της Κεντρικής Τράπεζας της Δημοκρατίας της Κίνας (Ταϊβάν) και το νέο χωριό Zhongxing .

Η επαγγελματική σταδιοδρομία του Yang διήρκεσε πάνω από 60 χρόνια. Παρόλο που ήταν περισσότερο γνωστός για την εξειδίκευσή του στην αρχιτεκτονική κινέζικου στυλ, ήταν επίσης κορυφαίος ειδικός στην κατασκευή, την υψηλή τεχνολογία, τα οικονομικά, τις παραστατικές τέχνες και την εμπορική/οικιστική αρχιτεκτονική. Σχεδίασε επίσης τις εγκαταστάσεις παραγωγής για RCA, Philips, Timex, Texas Instruments στην Ταϊβάν. καθώς και για φαρμακευτικές εταιρείες όπως η Eli Lilly and Company και η Roche .

Όταν ήταν κοντά στα 80 του, σχεδίασε το εργοστάσιο ημιαγωγών για την TI-Acer. Το εργοστάσιο TI-Acer μπορεί να είναι μια παλαιότερη εγκατάσταση στον κόσμο των ημιαγωγών, αλλά το ίδιο το κτίριο εξακολουθεί να είναι μια από τις καλύτερες εγκαταστάσεις ημιαγωγών στην Ταϊβάν. Είναι ένα από τα λίγα εργοστάσια που είναι σε θέση να πληρούν τις προδιαγραφές χωρίς κραδασμούς και τις προδιαγραφές καθαρού δωματίου κατηγορίας Α.

Ο Γιανγκ αφιέρωσε τη ζωή του στη βελτίωση της διεθνούς εικόνας της Ταϊβάν και το έργο του βελτίωσε σιωπηρά την ανάπτυξη των διαφόρων βιομηχανιών στην Ταϊβάν. Επιπλέον, το Εθνικό Θέατρο και το Μέγαρο Μουσικής διευκόλυναν επίσης την ανάπτυξη των παραστατικών τεχνών στην Ταϊβάν.

Επιλεγμένα έργα
---------------

* Κεντρική Τράπεζα της Δημοκρατίας της Κίνας (Ταϊβάν)
* Shilin Official Residence (1950)
* ZTE Village ZTE Hall (1959)
* Μαυσωλείο Cihu (πρώην Cixi Hotel, 1959)
* Μεγάλο Τζαμί της Ταϊπέι (1960)
* Κτήριο της πόλης της Ταϊπέι (1961)
* Πανεπιστημιακό Γυμνάσιο Ταϊβάν (πρώιμη φάση) (1962)
* Ξενοδοχείο Lishan (1965)
* Kaohsiung Round Hill Hotel (1971)
* Round Hill Hotel (1973)
* Chiang Kai-shek Memorial Hall (1980)
* Κεντρικό 100ο Κτήριο (1986)
* Εθνικό Μέγαρο Μουσικής (1987)
* Εθνικό Θέατρο (1987)

Παραπομπές
----------

1. ↑  (Αγγλικά, Γαλλικά, Γερμανικά) *Structurae*. Ράτιγκεν. 1006707. Ανακτήθηκε στις 9  Οκτωβρίου 2017.
2. ↑  Marc Andre Matten (9 Δεκεμβρίου 2011). *Places of Memory in Modern China: History, Politics, and Identity*. BRILL. σελίδες 57–. ISBN 90-04-21901-3.
Ο **Γιαννάκης Αγαπίου** ήταν Ελληνοκύπριος πολιτικός. Διετέλεσε βουλευτής στην Εκλογική Περιφέρεια Λεμεσού εκλεγμένος με το ΑΚΕΛ την περίοδο 1991-2001.

Βιογραφικά στοιχεία
-------------------

Ο Γιαννάκης Αγαπίου γεννήθηκε στις Πάνω Αρόδες το 1932. Ομιλούσε, πέρα από την ελληνική, την αγγλική γλώσσα. Σπούδασε νομική Gray's Inn. Επέστρεψε στην Κύπρο το 1958 και άνοιξε δικηγορικό γραφείο. Από το 1979 έως το 1991 ήταν πρόεδρος του Δικηγορικού Συλλόγου Λεμεσού. Επιπλέον, ήταν μέλος του Παγκύπριου Δικηγορικού Συλλόγου και του Νομικού Συμβουλίου.

Ήταν νυμφευμένος με την Διαμάντω Αγαπίου και είχε ένα υιό και μία κόρη. Απεβίωσε στις 16 Ιουλίου 2010 από πνιγμό στη θαλάσσια περιοχή Λεμεσού.

Πολιτική διαδρομή
-----------------

Κατά τη διάρκεια των σπουδών του διετέλεσε Γενικός Γραμματέας της Ένωσης Κυπρίων Φοιτητών Λονδίνου.

Στις βουλευτικές εκλογές του 1991 εξελέγη βουλευτής στην Εκλογική Περιφέρεια Λεμεσού με το ΑΚΕΛ για την ΣΤ΄ Κοινοβουλευτική Περίοδο. Επανεξελέγη στις βουλευτικές εκλογές του 1996 για την Ζ΄ Κοινοβουλευτική Περίοδο. Ως βουλευτής, διετέλεσε πρόεδρος της Κοινοβουλευτικής Επιτροπής Κανονισμού, πρόεδρος της Κοινοβουλευτικής Επιτροπής Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων, μέλος της Κοινοβουλευτικής Επιτροπής Νομικών, μέλος της Κοινοβουλευτικής Επιτροπής Θεσμών και Αξιών και μέλος της Μικτής Κοινοβουλευτικής Επιτροπής Κύπρου-Ευρωπαϊκής Ένωσης.

Την περίοδο του θανάτου του ήταν πρόεδρος της Ανεξάρτητης Αρχής Διερεύνησης Ισχυρισμών και Παραπόνων.

Παραπομπές
----------

1. 1 2 3 4  «50 χρόνια κυπριακού κοινοβουλίου» (PDF). Βουλή των Αντιπροσώπων (Κύπρος). σελ. 33. Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο (PDF) στις 4 Ιουλίου 2019. Ανακτήθηκε στις 4 Ιουλίου 2019.
2. 1 2 3 4 5 6 7 8  «Πνίγηκε ο πρώην βουλευτής Γιαννάκης Αγαπίου». *www.sigmalive.com*. 16 Ιουλίου 2010. Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 29 Ιουλίου 2019. Ανακτήθηκε στις 29 Ιουλίου 2019.
3. ↑  «Εκλογές 19ης Μαΐου 1991». *www.parliament.cy*. Βουλή των Αντιπροσώπων (Κύπρος). Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 1 Ιουλίου 2019. Ανακτήθηκε στις 1 Ιουλίου 2019.
4. ↑  «Εκλογές 26ης Μαΐου 1996». *www.parliament.cy*. Βουλή των Αντιπροσώπων (Κύπρος). Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 1 Ιουλίου 2019. Ανακτήθηκε στις 1 Ιουλίου 2019.

Πηγές
-----

* «Πνίγηκε ο πρώην βουλευτής Γιαννάκης Αγαπίου». *www.sigmalive.com*. 16 Ιουλίου 2010. Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 29 Ιουλίου 2019. Ανακτήθηκε στις 29 Ιουλίου 2019.
* «50 χρόνια κυπριακού κοινοβουλίου» (PDF). Βουλή των Αντιπροσώπων (Κύπρος). σελ. 33. Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο (PDF) στις 4 Ιουλίου 2019. Ανακτήθηκε στις 4 Ιουλίου 2019.
Ιρλανδοί επαναστάτες
Ο **Ιρλανδικός πόλεμος της ανεξαρτησίας** ή *Αγγλο-Ιρλανδικός πόλεμος* ήταν μια στρατιωτική σύγκρουση από το 1919 έως το 1921 ανάμεσα στον Ιρλανδικό Δημοκρατικό Στρατό (Ι.Ρ.Α.) και τις Βρετανικές δυνάμεις ασφαλείας της Ιρλανδίας. Ήταν η κατάληξη του αγώνα των Ιρλανδών για την επίτευξη ανεξαρτησίας από τη Βρετανία, ο οποίος μετατράπηκε στο τελευταίο του στάδιο, σε μια καθαρά ένοπλη σύρραξη. 
Το Δεκέμβριο του 1918 το Δημοκρατικό Κόμμα της Ιρλανδίας Σιν Φέιν (*Sinn Fein*) κέρδισε τις εκλογές στη χώρα και στις 21 Ιανουαρίου 1919 τα στελέχη του σύστησαν μια επαναστατική κυβέρνηση και κήρυξαν μονομερώς την ανεξαρτησία της Ιρλανδίας. Την ίδια μέρα, μέλη του ΙΡΑ τα οποία έδρασαν αυτοβούλως, σκότωσαν δυο άνδρες της αστυνομίας στην Κομητεία Tipperary, ενέργεια η οποία σηματοδότησε την αρχή του πολέμου.

Κατά την εξέλιξη της σύγκρουσης, περίπου 300 άνθρωποι είχαν χάσει τη ζωή τους έως και τα τέλη του επόμενου έτους (1920). Ωστόσο, το Νοέμβριο εκείνης της χρονιάς υπήρξε μια έξαρση των μαχών με αποκορύφωμα τη μαζική δολοφονία Ιρλανδών πολιτών από τους Βρετανούς κατά τη διάρκεια ενός ποδοσφαιρικού αγώνα στο Δουβλίνο την Κυριακή 21 Νοεμβρίου (*Bloody Sunday*) σαν αντίποινα για την εκτέλεση, το ίδιο πρωί, από τον ΙΡΑ, δεκατεσσάρων Άγγλων κατασκόπων.

Στις 11 Ιουλίου του 1921 οι δυο πλευρές κατέληξαν σε συμφωνία για τον τερματισμό του πολέμου και ακολούθως ιδρύθηκε η ανεξάρτητη Δημοκρατία της Ιρλανδίας, στην επικράτεια της οποίας περιήλθε όλη η χώρα, πλην του βορειοανατολικού τμήματός της, το οποίο συνέχισε να ανήκει στη Μεγάλη Βρετανία. Η Αγγλο-Ιρλανδική συνθήκη υπογράφτηκε τελικά, στις 6 Δεκεμβρίου του 1921. Ακολούθως, ξέσπασαν ταραχές στη Βόρεια Ιρλανδία, μεταξύ καθολικών (που ήταν οπαδοί της ένωσης με τη Δημοκρατία της Ιρλανδίας) και προτεσταντών (που υποστήριζαν την παραμονή στη Μεγάλη Βρετανία)

Το καλοκαίρι του 1922 οι διαφωνίες μεταξύ των μελών της προσωρινής κυβέρνησης της Ιρλανδίας οδήγησαν σε εμφύλιο πόλεμο, θύματα του οποίου υπήρξαν κορυφαίοι πρωταγωνιστές του αγώνα της ανεξαρτησίας, όπως ο Μάικλ Κόλινς.

Πηγές
-----

* Hopkinson, Irish War of Independence.
* Heatherly, Christopher J. (2012). Cogadh Na Saoirse: British Intelligence Operations During the Anglo-Irish War, 1916–1921
* Dinan, Brian (1987). Clare and its people. Dublin: The Mercier Press. ISBN 085342 828 X.
* Eunan O'Halpin, Counting Terror, in David Fitzpatrick ed. Terror in Ireland (2012)
* Neil Richardson, "A Coward if I return, a Hero if I fall: Stories of Irishmen in World War I", (Dublin 2010).
Ο **Γιώργος Μακρής** (γεννημένος στις 15 Νοεμβρίου 1984) είναι Έλληνας ποδοσφαιριστής, ο οποίος αγωνίζεται στον χώρο της μεσαίας γραμμής για τον Πιερικό.

Καριέρα
-------

### ΠΑΟΚ

Ξεκίνησε την επαγγελματική καριέρα του από τον ΠΑΟΚ το 2002 και έμεινε στην Τούμπα ως το 2004. Στο πρωτάθλημα αγωνίστηκε μόλις δύο φορές.

### Αγροτικός Αστέρας

Μετά τον ΠΑΟΚ, συνέχισε στον Αγροτικό Αστέρα, όπου αγωνίστηκε βασικός για μια χρονιά (2004-05), σημειώνοντας και δύο γκολ στις 26 εμφανίσεις του στο πρωτάθλημα.

### Πιερικός

Επόμενος σταθμός στην καριέρα του ήταν ο Πιερικός. Εκεί έμεινε για δύο χρόνια, από το 2005 ως το 2007. Συνολικά πραγματοποίησε 54 εμφανίσεις και πέτυχε 8 γκολ. Στον Πιερικό επέστρεψε το 2008, μετά από πέρασμα μιας χρονιάς από τον Ολυμπιακό Βόλου. Έμεινε ως το 2010 και πραγματοποίησε άλλες 64 εμφανίσεις και 9 γκολ.

### Ολυμπιακός Βόλου

Το καλοκαίρι του 2008 πήρε μεταγραφή στον Ολυμπιακό Βόλου, όπου επίσης έγινε βασικό στέλεχος της ενδεκάδας και κατάφερε να αγωνιστεί 27 φορές, βάζοντας και 4 τέρματα.

### Κέρκυρα

Στην Κέρκυρα μεταγράφηκε το 2010. Από το ξεκίνημα της χρονιάς κέρδισε θέση βασικού, ενώ ταυτόχρονα πραγματοποίησε εντυπωσιακές εμφανίσεις, 27 στον αριθμό, προσελκύοντας το ενδιαφέρον πολλών συλλόγων για να τον αποκτήσουν.

### Ατρόμητος

Το 2011 τον απέκτησε ο Ατρόμητος. Αν και ξεκίνησε βασικός και αγωνίστηκε 7 φορές, έχασε την θέση του και τον Ιανουάριο, παραχωρήθηκε δανεικός στην κυπριακή Ανόρθωση. Επέστρεψε το καλοκαίρι του 2012 στον Ατρόμητο.

### ΟΦΗ

Στον ΟΦΗ αγωνίστηκε από το 2013 ως το 2015 πραγματοποιώντας συνολικά 66 συμμετοχές στο πρωτάθλημα και 7 τέρματα.

### Ηρακλής

Το καλοκαίρι του 2015 ήρθε σε συμφωνία με τον Ηρακλή. Στις 30 Δεκεμβρίου του 2015 το συμβόλαιό του λύθηκε.

### Πίζα

Τον Ιανουάριο του 2016 μεταγράφηκε στην ιταλική Πίζα που είχε τότε προπονητή τον Τζενάρο Γκατούζο. Από την ιταλική ομάδα αποχώρησε το 2017.

### Α.Ε. Καραϊσκάκης

Τον Οκτώβριο του 2017 υπέγραψε συμβόλαιο με την Αθλητική Ένωση Καραϊσκάκης.

### Δόξα Δράμας

Στις 6 Αυγούστου του 2018 μεταγράφηκε στη Δόξα Δράμας.

Παραπομπές
----------

1. ↑  Στην Κέρκυρα ο Μακρής, www.contra.gr
2. ↑  Κι επίσημα στον Ατρόμητο ο Μακρής, www.sport-fm.gr
3. ↑  Δανεικός στην Ανόρθωση ο Μακρής, www.sport-fm.gr
4. ↑  Υπέγραψαν Κανούλας - Μακρής στον ΟΦΗ, www.omilitis.gr[*νεκρός σύνδεσμος*]
5. ↑  Και επισήμως στον Ηρακλή ο Μακρής, www.sport24.gr
6. ↑  «Παρελθόν από τον Ηρακλή ο Μακρής!». *Onsports.gr*. 30 Δεκεμβρίου 2015. Ανακτήθηκε στις 10 Ιανουαρίου 2019.
7. ↑  «Ο Μακρής στην Πίζα του Γκατούζο». *www.sport24.gr*. Ανακτήθηκε στις 10 Ιανουαρίου 2019.
8. ↑  «Εντάσσεται στο δυναμικό της ΑΕ Καραϊσκάκης ο Μακρής». *to10.gr*. 19 Οκτωβρίου 2017. Ανακτήθηκε στις 10 Ιανουαρίου 2019.
9. ↑  «Στη Δόξα Δράμας ο Μακρής». *artagoal.gr*. 6 Αυγούστου 2018. Ανακτήθηκε στις 10 Ιανουαρίου 2019.

Πηγές
-----

|  |  |
| --- | --- |
| εικονίδιο Ποδόσφαιρο | Πύλη Ποδόσφαιρο |

* Η καριέρα του Γιώργου Μακρή στο soccerway
* Προφίλ στο uefa.com
* Προφίλ στο Transfermarkt
* Προφίλ στο Onsports.gr
Λόγος σημαίας: 2:3
Η **σημαία του Σουρινάμ** αποτελείται από πέντε οριζόντιες λωρίδες χρώματος πράσινου (στην κορυφή, διπλού πλάτους), άσπρου - κόκκινου (τετραπλού πάχους) και άσπρου- πράσινου (διπλού πλάτους). Μέσα στην κόκκινη λωρίδα βρίσκεται ένα μεγάλο κίτρινο αστέρι με πέντε ακτίνες.

Συμβολισμός
-----------

Η σημαία υιοθετήθηκε την ημέρα της ανεξαρτησίας του Σουρινάμ, στις 25 Νοεμβρίου 1975. Το αστέρι συμβολίζει την ενότητα ανάμεσα σε όλες τις εθνοτικές ομάδες, ενώ η κόκκινη λωρίδα είναι για την πρόοδο και την αγάπη, η πράσινη για την ελπίδα και την ευφορία και οι λευκές λωρίδες αντιπροσωπεύουν την ειρήνη και τη δικαιοσύνη.

Σημαία προ ανεξαρτησίας
-----------------------

Η σημαία της Ολλανδικής Γουιάνας: 1959-1975
Η σημαία που ήταν σε χρήση πριν από την ανεξαρτησία αποτελούνταν από πέντε χρωματιστά αστέρια, ενωμένα με μια έλλειψη. Τα αστέρια αυτά συμβόλιζαν τις σημάντικότερες εθνοτικές ομάδες που απαρτίζουν τον πληθυσμό του Σουρινάμ: τους αυτόχθονες Ινδοαμερικανούς, τους αποικιοκράτες Ευρωπαίους, τους Αφρικανούς που ήρθαν ως δούλοι για να εργαστούν στις φυτείες και τους Ινδουιστές, κατοίκους της Ιάβας και Κινέζους, οι οποίοι έφτασαν στη χώρα ως ανειδίκευτοι εργάτες προς αντικατάσταση των Αφρικανών. Οι τελευταίοι αποτίναξαν τη δουλεία και έφυγαν στο εσωτερικό της χώρας για να εργαστούν. Η έλλειψη συμβολίζει τις αρμονικές σχέσεις που διέπουν τις εθνοτικές ομάδες.

Πηγές
-----

* - Συνοπτική περιγραφή.

|  |  |
| --- | --- |
| Commons logoCommons logo | Τα Wikimedia Commons έχουν πολυμέσα σχετικά με το θέμα   **Σημαία του Σουρινάμ** |

  


|  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| 

| π • σ • ε
Σημαίες των χωρών της Νότιας Αμερικής |
| --- |
|  |
| Ανεξάρτητα Κράτη | 
* Αργεντινή
* Βενεζουέλα
* Βολιβία
* Βραζιλία
* Γουιάνα
* Εκουαδόρ
* Κολομβία
* Ουρουγουάη
* Παναμάς
* Παραγουάη
* Περού
* Σουρινάμ
* Χιλή
 |
|  |
| Εξαρτημένα εδάφη | 

|  |  |
| --- | --- |
| Γαλλία | 
* Γαλλική Γουιάνα
 |
|  |
| Ολλανδία | 
* Αρούμπα
* Κουρασάο
* Μποναίρ
 |
|  |
| Ηνωμένο Βασίλειο | 
* Νήσοι Φώκλαντ
* Νότιος Γεωργία και Νότιοι Σάντουιτς Νήσοι
 |

 |

 |
Η **Ιερά Σύνοδος** είναι το ανώτατο εκκλησιαστικό όργανο διοίκησης για τις αυτοκέφαλες ορθόδοξες εκκλησίες. Προεδρεύεται από τον προκαθήμενο της περιοχής και αποτελείται από όλους τους επισκόπους που είναι κανονικά μέλη, στα οποία ο προκαθήμενος λογοδοτεί. Ο όρος "Ιερά Σύνοδος" ή και "Διαρκής Ιερά Σύνοδος" χρησιμοποιείται ως επίσημο όνομα για τον ίδιο τον οργανισμό, ενώ ο όρος "σύνοδος" συχνά αναφέρεται σε μια κάποια συγκεκριμένη συνεδρίαση του οργάνου αυτού.

Όλες οι αυτοκέφαλες και ορισμένες αυτόνομες εκκλησίες έχουν η κάθε μία τη δική της ιερά σύνοδο, και μπορεί επίσης να υπάρχουν τοπικές (συνήθως ονομάζονται Επαρχιακές Σύνοδοι), ειδικά αν μια συγκεκριμένη εκκλησία απλώνεται εδαφικά σε μεγάλη έκταση. Η ιδιότητα του μέλους της Ιεράς Συνόδου καθορίζεται από τις παραδόσεις και τα κανονικά έγγραφα μιας συγκεκριμένης εκκλησίας. Σε ορισμένες εκκλησίες όλοι οι επίσκοποι που φέρουν την ονομασία του μητροπολίτη θεωρούνται μέλη (π.χ. στην Εκκλησία της Αντιόχειας), ενώ σε άλλες περιπτώσεις, όλοι οι ενεργοί επίσκοποι, είτε με γεωγραφική επισκοπή είτε όχι, θεωρούνται μέλη (π.χ. στην Ορθόδοξη Εκκλησία των ΗΠΑ και Καναδά με κάποιες ενορίες στην Αυστραλία).

Η Ιερά Σύνοδος είναι διαφορετικό όργανο από την Οικουμενική Σύνοδο και την Πατριαρχική Σύνοδο.

Παραπομπές
----------

Πηγές
-----

* orthodoxwiki Holy Synod
Ο **Γιώργος Λημνιάτης** (γεννήθηκε στις 22 Μαρτίου 1971) είναι Έλληνας παλαίμαχος πρώην διεθνής καλαθοσφαιριστής. Έχει ύψος 192εκ και αγωνιζόταν ως πλέι μέικερ.

Καριέρα
-------

Ο Γιώργος Λημνιάτης ξεκίνησε την καριέρα του στον Πανελλήνιο το 1990.

Το 1992, υπέγραψε επαγγελαμτικό συμβόλαιο με τον Ολυμπιακό. Στην ομάδα του Πειραιά παρέμεινε για τρία χρόνια κατακτώντας μάλιστα τρία Πρωταθλήματα Ελλάδας (1993, 1994, 1995) και ένα Κύπελλο Ελλάδας (1994).

Κατά τη διάρκεια της πενταετίας 1995-00, ο Γιώργος Λημνιάτης αγωνίστηκε στον Α.Σ. Παπάγου και στον Α.Ο. Δάφνης.

Το καλοκαίρι του 2000 υπέγραψε συμβόλαιο συνεργασίας με τον ΠΑΟΚ Θεσσαλονίκης, στον οποίο παρέμεινε για τρία χρόνια.

Την περίοδο 2003-04 αγωνίστηκε στον Πανελλήνιο για δεύτερη φορά στην καριέρα του, ενώ την αμέσως επόμενη περίοδο αγωνίστηκε στον Ιωνικό Νέας Φιλαδέλφειας.

Την περίοδο 2005-06 αγωνίστηκε με τη φανέλα του Α.Σ.Ε. Δούκα, ενώ την αμέσως επόμενη σεζόν αγωνίστηκε στην ομάδα του Α.Ο. Σπόρτιγκ Αθηνών.

Μετά το πέρας της αγωνιστικής περιόδου 2006-07, ο Γιώργος Λημνιάτης αποφάσισε να αποσυρθεί από την ενεργό δράση και να βάλει τέλος στην καριέρα του ως καλαθοσφαιριστής.

Προπονητική καριέρα
-------------------

Μετά το πέρας της καριέρας του ως καλαθοσφαιριστής, ο Γιώργος Λημνιάτης συνέχισε να ασχολείται με το άθλημα από ένα άλλο πόστο και συγκεκριμένα αυτό του προπονητή. 

Συγκεκριμένα, το 2010 ο Γιώργος Λημνιάτης ανέλαβε προπονητής της Εθνικής Παμπαίδων ενώ δύο χρόνια αργότερα ανέλαβε προπονητής στην Εθνική Νέων Κ20.

Τίτλοι
------

3 Πρωταθλήματα Ελλάδας: 1993, 1994, 1995

1 Κύπελλο Ελλάδας: 1994

Πηγές
-----

* 
*

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
--------------------

* Giorgos Limniatis, στατιστικά στοιχεία αθλητή στον επίσημο ιστότοπο της Euroleague Basketball (Αγγλικά).

  


|  |  |  |  |  |  |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| 

| π • σ • ε
Καλαθοσφαιριστές Α.Ε.Κ. ~ Basket League ~ Περίοδος 2022-23 |
| --- |
|  |
| 0 | 
* **1** Κόνιαρης
* **2** Φρέιζερ
* **3** Πετρόπουλος
* **4** Ξανθόπουλος
* **5** Γόγολος
* **7** Φλιώνης
* **8** ΜακΓκρίφ
* **12** Φιλιππάκος
* **14** Μητρέλος
* **18** Περσίδης
* **20** Μάντσεν
* **22** Μαυροειδής (C)
* **23** Παπαδάκης
* **24** Ουίλιαμς
* **25** Μίτσελ
* **32** Στρέλνιεκς

Προπονητής: Καντζούρης - Βοηθοί: Σιούτης, Τσεπέλης, Μουρατίδης |  |

 |





1. ↑  Ανακτήθηκε στις 20  Ιουνίου 2019.
Δείτε επίσης: Ιεράκων πόλις
Η **Ιεράκων** (*αρχαία ελληνικά : Ἱεράκων κώμη*) ήταν αρχαία κώμη της Αιγύπτου στη δεξιά όχθη, ανατολική, του Νείλου, στην 12η νομή η αρχαία αιγυπτιακή **Pr Nemty**. Ο αρχαιολογικός χώρος και η θέση της αρχαίας πόλης βρίσκεται στο σημερινό χωριό *Ελ Ατάουλα* στο Κυβερνείο Ασιούτ. 

Ο γεωγράφος Κλαύδιος Πτολεμαίος αναφέρει ότι βρισκόταν στη Μαρεώτου νομή. Η κώμη αναφέρεται και με το αρχαίο αιγυπτιακό όνομα **Περ Νεμτί** και λατρευόταν εκεί ο περαματάρης θεός Νεμτί.

Παραπομπές
----------

1. ↑  trismegistos, Hierakon
2. ↑  Καύδιος Πτολεμαίος, Γεωγραφική Υφήγησις, σελ. 257, από τα Google Books
3. ↑  Berlev OD, «Сокол, плывущий в ладье». Иероглиф и бог, Вестник древней истории, 1, 1969 — С. 3-30
4. ↑  «"The divine ferryman Nemty"». Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 25 Σεπτεμβρίου 2010. Ανακτήθηκε στις 18 Φεβρουαρίου 2015.

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
--------------------

* Πόλεις της άνω και κάτω Αιγύπτου ανά νομή Αρχειοθετήθηκε 2019-04-05 στο Wayback Machine.

Συντεταγμένες: 27°14′N 31°13′E﻿ / ﻿27.233°N 31.217°E﻿ / 27.233; 31.217
Συντεταγμένες: 42°11′N 0°20′E﻿ / ﻿42.183°N 0.333°E﻿ / 42.183; 0.333

Η λεκάνη απορροής του Ισάβενα και τα κέντρα και οι δήμοι που καλύπτει.
Ο **Ισάβενα** (*Isábena*) είναι ένα ποτάμι της Ισπανίας και κύριος παραπόταμος του Έσερα (ο οποίος με τη σειρά του αποτελεί παραπόταμο του Σίνκα και του Έβρου).

Περιγραφή
---------

Πηγάζει στα 2400 μέτρα πάνω από το επίπεδο της θάλασσας, στη λεκάνη που είναι γνωστή ως Σεβογές (*Sebollés*), ανάμεσα στις κορυφές Γαγινέρο (*Gallinero*) και Θιβογές (*Cibollés*), στα Πυρηναία όρη της Αραγωνίας. Διέρχεται μέσα από την περιοχή Ριβαγόρθα της Αραγωνίας. Η διάβρωση των υλικών άνθρακα της κρητιδικής εποχής εξ' αιτίας της ροής του, έχει σκάψει βαθιές χαράδρες και έχει σχηματίσει φαράγγια. Το μεγαλύτερο από αυτά είναι το φαράγγι Obarra. Ο ορεινός όγκος του Τουρμπόν (Turbón) δέχεται τα νερά από το Garganta de Espés, λίγο πριν από το παραπάνω φαράγγι και το ρέμα Villacarlí, κοντά στην περιοχή Biascas της Obarra. Εξ αριστερών λαμβάνει ενίσχυση υδάτων από το ρέμα Κοδονιέρας (*Codoñeras*), στην περιοχή Serradúy del Pou. Από την περιοχή αυτή, διευρύνεται η κοιλάδα του σχηματίζοντας τις λεκάνες νερών της περιοχής της Ρόδας. Τέλος, ενώνεται με τον ποταμό Έσερα δίπλα στο Γκράους, μετά από ένα ταξίδι ροής περίπου 69 χιλιομέτρων. Η κατάσταση της ροής του χαρακτηρίζεται από τα άφθονα χιόνια που λιώνουν μέσα στο οικοσύστημα των Πυρηναίων, που ακολουθείται από μια ισχυρή περίοδο ξηρασίας, που δημιουργεί μια έντονη διακύμανση από έτος σε έτος. Γλωσσικά αυτή την κοιλάδα οριοθετεί την δυτική περιοχή της Ριβαγόρθα από την Ανατολική.

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
--------------------

* Πολυμέσα σχετικά με το θέμα  Isábena River στο Wikimedia Commons
* Ποταμός Ισάβενα Αρχειοθετήθηκε 2016-09-06 στο Wayback Machine. στην Μεγάλη Εγκυκλοπαίδεια της Αραγωνίας

  


|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
| Καθιερωμένοι όροι | 
* VIAF: 246284054
* GND: 4566480-8

 |

 |
Η **Στρατηγίς Λούλους** (*Στρατηγίς Λουλοῦ*) ήταν διοικητική διαίρεση της Βυζαντινής Αυτοκρατορίας, από τα μικρά συνοριακά Θέματα που λέγονταν στρατηγίδες ή στρατηγάτα.

Η στρατηγίδα περιλάμβανε το Κάστρο Λούλος ή Μέγας Λούλος, σήμερα Γκεντελί Καλέσι δίπλα στο Τουρκικό χωριό Gedelle, βρισκόταν ανάμεσα στην Ποδενδό και την Ηράκλεια και κοντά στις Κιλιακές πύλες ενώ διοικητικά υπαγόταν στον Δούξ της Καππαδοκίας. Ο Λούλος ήταν χτισμένος σε απόκρημνο πετρώδες βράχο, πριν γίνει ξεχωριστώ θέμα αποτελούσε κλεισούρα του Θέματος Ανατολικών.

Η Άννα Κομνηνή αναφέρει τον Λούλον, στην *Αλεξιάδα* ως μία από τις περιοχές που αναγνώρισε ο βυζαντινός αυτοκράτορας υπό την εξουσία του Βαλδουίνου της Βουλώνης ως πρώην βυζαντινά εδάφη με την Συνθήκη της Δεαβόλεως το 1108.

Παραπομπές
----------

1. 1 2  Γεώργιος Α. Λεβενιώτης, *Η πολιτική κατάρρευση του Βυζαντίου στην ανατολή*, Θεσσαλονίκη 2007, σελ. 426
2. ↑  [...]13.12.21 τό τε τοῦ Λουλοῦ λεγόμενον [...], Άννα Κομνηνή, Αλεξιάς, βιβλίο 13
Η **Ιερά Μονή του Στύλου** είναι Βυζαντινή μονή στην πόλη Στύλο της επαρχίας Ρέτζιο Καλάμπρια στην νότια Ιταλία.

Ιστορία
-------

Η Ιερά Μονή του Στύλου ιδρύθηκε τον 9ο αιώνα μ.Χ από Βυζαντινούς και αποτέλεσε έως και τα τέλη του 11ου αιώνα το κέντρο της ελληνορθόδοξης παράδοσης και προμαχώνα της βυζαντινής Καλαβρίας. Η Ιερά αυτή μονή έχει τις ρίζες της στο απώτερο παρελθόν, όταν υπήρχαν ελληνικές αποικίες στη νότια Ιταλία, και καθίσταται ακόμη πιο συναρπαστική από τις πολυάριθμες Λαύρες του ανατολικού μοναχισμού που ήταν εγκατεστημένες στο έδαφος αυτό, των Cattolica (από το βυζαντινό *καθολική* - ναός με βαπτηστήριο) όπως τις ονομάζουν οι Ιταλοί σήμερα και οι οποίες αποτελούν το πιο σημαντικό μνημόσυνο για τον ελληνισμό της Κάτω Ιταλίας. Ο μικρός κύβος του Ιερού Ναού, χτισμένος μέσα σε ένα τοπίο γεμάτο βράχους και πυκνή βλάστηση, φαίνεται να ανατέλει από μία θάλασσα πρασίνου μεταξύ της γης και του ουρανού. Σήμερα ο ναός αυτός ανήκει στο Βατικανό.

Το καθολικό της Ιεράς Μονής
---------------------------

Το καθολικό (Cattolica) είναι ένας μικρός ιερός ναός του 9ο αιώνα που μιμείται την κλασσική βυζαντινή εκκλησία σταυροειδούς σχεδίασης, με τρεις αψίδες και με πέντε τρούλους. Εδώ μόνασαν οι μοναχοί εκφραστές της ανατολικής χριστιανικής παράδοσης του Αγίου Βασίλείου (Basilians), οι οποίοι είχαν έρθει στην Καλαβρία για να βρουν καταφύγιο από τις διώξεις και επιδίωκαν τα ιδεώδη της φτώχειας και την απομάκρυνσης από τις εγκόσμιες ανησυχίες. Το πιο εντυπωσιακό σε αυτό το ναό βρίσκεται στο φως, το οποίο κατά κάποιο τρόπο σε τυφλώνει στο επάνω και στο κάτω μέρος, επιτρέποντας μονάχα ελάχιστες αχτίδες φωτός για να ενθαρρύνει την προσευχή και τον διαλογισμό των επισκεπτών και ειδικότερα των μοναχών. Η ατμόσφαιρα μεταξύ των τεσσάρων στύλών, οι οποίοι πιθανότατα προέρχονται από τα ερείπια της αρχαίας πόλεως Kaulon, είναι γεμάτη από ειρήνη και γαλήνη.

Τοιχογραφίες-Αγιογραφίες
------------------------

Οι τοιχογραφίες, που ανακαλύφθηκαν από τον αρχαιολόγο Πάολο Όρσι το 1927, είναι τα μόνα δείγματα Νορμανδικής ζωγραφικής από την Καλαβρία του 11ου μ.Χ αιώνα.

Άλλη Μονή με την ίδια ονομασία
------------------------------

Με την ίδια ονομασία, υπήρχε και άλλη Μονή στο Λάτρος της Δυτικής Μικράς Ασίας (πλησίον της Μιλήτου).

Παραπομπές
----------

1. 1 2 3 4 5  «Indagine sui musei e le istituzioni similari». *d:Q112132470*. 2022.
2. ↑  Εθνικό Ινστιτούτο Στατιστικής της Ιταλίας: «Indagine sui musei e le istituzioni similari». *d:Q111911432*. 2021.
3. 1 2 3 4  *dati.beniculturali.it*.
4. ↑  Ανακτήθηκε στις 6  Ιανουαρίου 2021.
5. ↑  Έφη Ράγια (2008). «Από τον 11ο ως τον 13ο αιώνα». *Ένα άγνωστο Μοναστικό κέντρο στη Δυτική Μικρά Ασία*. Θεσσαλονίκη: Εκδόσεις Σταμούλη. σελ. 47.

Πηγές
-----

|  |  |
| --- | --- |
| Commons logoCommons logo | Τα Wikimedia Commons έχουν πολυμέσα σχετικά με το θέμα   **Ιερά μονή του Στύλου** |

* Reuter Timothy, Germany in the Early Middle Ages 800–1056, New York, Longman, 1991.
* Κ.Σταθάς Ιστορία Μεσαιωνικής Ευρώπης

  


|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
| Καθιερωμένοι όροι | 
* VIAF: 154748566

 |

 |