recursal/SuperWikiNEXT-32B huggingface dataset:
Για άλλες χρήσεις, δείτε: Αλθαία (αποσαφήνιση).
Στην ελληνική μυθολογία η **Αλθαία** ήταν σύζυγος του βασιλιά της Καλυδώνας (στην Αιτωλία) Οινέως. Η Αλθαία ήταν κόρη του βασιλιά Θεστίου και της Ευρυθέμιδας, και επομένως αδελφή της Λήδας.

Η Αλθαία απέκτησε με τον Οινέα τους Τοξέα, Θυρέα, Κλύμενο, τον ήρωα Μελέαγρο και τις Μελεαγρίδες Γόργη και Δηιάνειρα. Αναφέρεται πάντως και ότι τον μεν Μελέαγρο απέκτησε με τον θεό Άρη, τη δε Δηιάνειρα με τον θεό Διόνυσο.

Κατά τον μεταγενέστερο μύθο, όταν ο Μελέαγρος ήταν επτά ημερών βρέφος οι Μοίρες εμφανίσθηκαν στην Αλθαία για να πουν το μέλλον του. Η πρώτη Μοίρα, η Κλωθώ, της είπε ότι ο γιος της είχε γενναία ψυχή, η δεύτερη, η Λάχεσις, ότι θα είναι ανδρείος, ενώ η τρίτη, η Άτροπος, αφού είδε ένα δαυλό που καιγόταν, είπε ότι ο γιος της θα πέθαινε όταν θα καιγόταν τελείως το ξύλο του. Η Αλθαία, έντρομη, άρπαξε και έσβησε τον δαυλό, τον οποίο φύλαξε στη συνέχεια με μεγάλη προσοχή σε ένα κιβώτιο για να διατηρήσει το παιδί της στη ζωή. Αργότερα, όταν ο Μελέαγρος μεγάλωσε, έλαβε μέρος στο κυνήγι του Καλυδώνιου Κάπρου. Σε αυτό είχε συμμετάσχει και η Αταλάντη, και ο Μελέαγρος σκότωσε στη διαμάχη τους θείους του (γιους του Θεστίου) προκειμένου να προσφέρει το τομάρι του θηρίου στην Αταλάντη, και δίκαια, καθώς εκείνη το είχε πληγώσει πρώτη. Τότε η Αλθαία εξοργίσθηκε τόσο πολύ για τον φόνο των αδελφών της, Τοξέα και Πλεξίππου, ώστε άρπαξε τον κρυμμένο δαυλό και τον έκαψε, με αποτέλεσμα να πεθάνει αμέσως ο γιος της. Αυτή η ιστορία παρουσιάζει ομοιότητα με τον σκανδιναβικό μύθο του Norna-Gests. Η Αλθαία όμως αργότερα μετανόησε και αυτοκτόνησε.

Μια παραλλαγή του μύθου αναφέρει ότι, όταν η Αλθαία ήταν έγκυος, κατάπιε ένα βλαστάρι ελιάς και το «γέννησε» μαζί με τον Μελέαγρο. Αργότερα όμως, όταν πληροφορήθηκε τον φόνο των αδελφών της από τον γιο της, έκαψε την ελιά κι έτσι ο Μελέαγρος πέθανε. Τα πρώτα στοιχεία για τον μύθο της Αλθαίας βρίσκονται στον Όμηρο και στον Ησίοδο. Μετέπειτα συμπληρώθηκαν από τους τραγικούς ποιητές και μυθογράφους.

Ετυμολογία
----------

Η λέξη Αλθαία ετυμολογείται από το ρήμα Αλθαίνω και ΄Αλθεξις ,που σημαίνει θεραπεία.

Δείτε επίσης
------------

* Ο αστεροειδής 119 Αλθαία (119 Althaea), που ανακαλύφθηκε το 1872, πήρε το όνομά του από τη μυθική αυτή βασίλισσα.

Παραπομπές
----------

1. 1 2  «Meleager» (Ρωσικά)
2. ↑  Μαθητές, Ο Δάσκαλος Και Οι (18 Μαΐου 2015). «Βότανα Αρώματα & Γεύσεις: ΕΤΥΜΟΛΟΓΙΑ ΤΩΝ ΟΝΟΜΑΤΩΝ ΤΩΝ ΒΟΤΑΝΩΝ». *Βότανα Αρώματα & Γεύσεις*. Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 21 Οκτωβρίου 2020. Ανακτήθηκε στις 16 Οκτωβρίου 2020.
3. ↑  «Αλθαία - names-n-gifts». *www.names-n-gifts.com*. Ανακτήθηκε στις 16 Οκτωβρίου 2020.

Πηγές
-----

* Emmy Patsi-Garin: «Επίτομο λεξικό Ελληνικής Μυθολογίας», εκδ. οίκος *Χάρη Πάτση*, Αθήνα 1969

|  |  |
| --- | --- |
| 

|  |
| --- |
| * Πύλη:Μυθολογία
* Πύλη:Ελληνική μυθολογία
 |

 |
Το Τζαμί Αταρίν, από το οποίο έχει ονομαστεί η συνοικία.
Η Οικία - Μουσείο Καβάφη, στη συνοικία του Αταρίν
Η **Αταρίν** (αραβικά: العطارين‎) είναι συνοικία της Αλεξάνδρειας στην Αίγυπτο. Οφείλει το όνομά της στο ομώνυμο τζαμί, το οποίο χτίστηκε αρχικά το 370 ως εκκλησία η οποία ήταν αφιερωμένη στον Άγιο Αθανάσιο και μετατράπηκε σε τζαμί στην αρχή της αραβικής κατάκτησης. Πίσω από το τζαμί ξεκινά το Σουκ ελ Αταρίν, η αγορά δηλαδή των αρωμάτων εκ του αραβικού *άτρ* (άρωμα). Εκεί στα τέλη του 19ου αι. πωλούνταν σχετικά προϊόντα από τη Συρία και τον Λίβανο. 

Η συνοικία ήταν παραδοσιακά πολύ κακόφημη, στην οποία ήταν συγκεντρωμένοι οι περισσότεροι οίκοι ανοχής της πόλης. Εκεί ζούσαν πολλοί Έλληνες Αιγυπτιώτες, μεταξύ των οποίων και ο διάσημος ποιητής Κωνσταντίνος Καβάφης. Μετά την αποχώρηση των Ελλήνων και των Ευρωπαίων η περιοχή σταδιακά μεταμορφώθηκε σε μία γραφική συνοικία με πολλά παλαιοπωλεία, τα οποία είναι γεμάτα με αντικείμενα που άφησαν οι Έλληνες Αιγυπτιώτες όταν εκτοπίστηκαν από τον Νάσερ. Η Οικία Καβάφη, η οποία βρίσκεται στο Αταρίν, έχει πλέον μετατραπεί σε μουσείο και είναι ανοιχτή για το κοινό. Στο Αταρίν εδρεύει επίσης το Πατριαρχείο Αλεξανδρείας.

Παραπομπές
----------

1. ↑  «Αλεξανδρινά τοπονύμια». Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 6 Ιουνίου 2021. Ανακτήθηκε στις 27 Μαρτίου 2018.

|  |  |  |  |
| --- | --- | --- | --- |
| 

| π • σ • ε
Συνοικίες της Αλεξάνδρειας |
| --- |
|  |
| 
* Ελ Αγαμί
* Αμπουκίρ
* Αμρίγια
* Ανφούσι (πρώην νήσος Φάρος)
* Αταρίν
* Βικτώρια
* Γκάμπαρι
* Γλυμενόπουλο
* Ζιζίνια
* Θαργουάτ
* Ιμπραημία
* Καμπ Σεζάρ
* Κλεοπάτρα
* Κομ ελ Δικ
* Λουράν
* Μαϊάμι
* Μαζαρίτα
* Μανσίγια
* Μεξ
* Μπακός
* Μπουλκλί
* Μοντάζα
* Μωχαρέμπεη
* Ντεχέλα
* Ράμλι
* Ρας ελ Τιν
* Σάμπα Πάσα
* Σαν Στέφανο
* Σάτμπι
* Σιλσίλα
* Σίντι Γκάμπερ
* Σίντι Μπισρ
* Σμούχα
* Σοντς
* Σουγκάφα
* Σπόρτινγκ
* Στάνλεϋ
* Σώτερ
* Τσανακλή
* Φλέμινγκ
* Χάντρα
* Χάια Γουασάτ (Κέντρο)
 |

 |
Το ***Στα σαγόνια του εχθρού*** (αγγλικά: *Dinocroc*) είναι μια ταινία τρόμου και επιστημονικής φαντασίας του 2004 σε σκηνοθεσία Κέβιν Ο'Νηλ και σε παραγωγή Ρότζερ Κόρμαν. Πρωταγωνιστούν οι Κώστας Μάντιλορ, Τσαρλς Νάπιερ, Μπρους Γουέιτζ, Μάθιου Μπορλένγκι και Τζοάννα Πάκουλα. Είχε μια περιορισμένη θεατρική προβολή στις αρχές του 2004, πριν από την πρεμιέρα του στο κανάλι Syfy τον Απρίλιο του ίδιου έτους.

Πλοκή
-----

Ένας προϊστορικός δεινόσαυρος, ο Σουχόμιμος, έχει γενετικά ανακατασκευαστεί από την GERECO Corporation, με επικεφαλής την Πόλα Κένεντι. Αφού του εισάγουν DNA μοντέρνου κροκόδειλου, το πλάσμα δραπετεύει από το εργαστήριο και σπέρνει τον τρόμο στην κοντινή πόλη.

Ηθοποιοί και χαρακτήρες
-----------------------

* Κώστας Μάντιλορ ως *Ντικ Σίντνεϊ*
* Τσαρλς Νάπιερ ως Σερίφης *Χάρπερ*
* Μπρους Γουέιτζ ως *Δρ. Κάμπελ*
* Μάθιου Μπορλένγκι ως *Τομ Μπάνινγκ*
* Τζοάννα Πάκουλα ως *Πόλα Κένεντι*
* Τζέιν Λονγκενέκερ ως *Νταϊάν Χάρπερ*
* Τζέικ Τόμας ως *Μάικλ Μπάνινγκ*
* Πράις Κάρσον ως *Έντουιν Ντάντερς*
* Ντον Πάγκσλει ως επιστάτης
* Ρικ Σαράμπια ως *Καρλ*

Μουσική
-------

Ο συνθέτης Ντέιμον Ίμπνερ δημιούργησε μουσική υπόκρουση για το πλάσμα, παρόμοια με αυτή της ταινίας Jaws. Κάθε φορά που το πλάσμα είναι κοντά, επιτίθεται η κυνηγά ένα θύμα η μουσική παίζει.

Συνέχειες
---------

Το 2007 κυκλοφόρησε μια συνέχεια με τον τίτλο Supergator. Επίσης το 2010 κυκλοφόρησε μια ανεπίσημη συνέχεια το Dinoshark. Το 2010 βγήκε τρίτη συνέχεια, το Dinocroc vs. Supergator στο οποίο ο "Δινοκροκόδειλος" με τον "Σούπερ-Αλλιγάτορα" έρχονται πρόσωπο με πρόσωπο.

Υποδοχή
-------

Η ταινία έχει λάβει αρνητικά σχόλια από τους κριτικούς. Στο IMDb έχει μια βαθμολογία των 3,0/10.

Βραβεία
-------

Η ταινία έλαβε ένα βραβείο Golden Galaxy από την Αμερικανική Εταιρεία Επιστημονικής Φαντασίας.

Λογοκρισία
----------

Η ταινία λογοκρίθηκε λόγω του βάναυσου θανάτου ενός παιδιού στην ταινία. Μόνο στο DVD μπορείτε να δείτε καθαρά τον θάνατο του Μάικλ.

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
--------------------

* Dinocroc στο Rotten Tomatoes
* Dinocroc στο Allmovie
* Dinocroc στο Popcorn pictures


|  |  |
| --- | --- |
| CC-BY-SA Μετάφραση | Στο λήμμα αυτό έχει ενσωματωθεί κείμενο από το λήμμα Dinocroc  της Αγγλικής Βικιπαίδειας, η οποία διανέμεται υπό την GNU FDL και την CC-BY-SA 4.0. (ιστορικό/συντάκτες). |
Ο **Ντέιβιντ Πρόφετ Μακλίν** (*David Prophet McLean*, 13 Δεκεμβρίου 1890 – 21 Δεκεμβρίου 1967) ήταν Σκωτσέζος διεθνής ποδοσφαιριστής που αγωνιζόταν ως επιθετικός. Αγωνίστηκε με επιτυχία στα πρωταθλήματα Αγγλίας και Σκωτίας και σημείωσε τουλάχιστον 511 γκολ σε 801 επίσημους αγώνες.

Καριέρα
-------

Ο Μακλίν μεταγράφηκε από την ομάδα της πόλης που γεννήθηκε Φόρφαρ στη Σέλτικ Γλασκώβης πριν κλείσει τα 17 του χρόνια και έκανε το ντεμπούτο του στον επαναληπτικό τελικό του Κυπέλλου Σκωτίας με αντίπαλο τη Ρέιντζερς Γλασκώβης σημειώνοντας το καθοριστικό γκολ στη νίκη με 2–1. Την επόμενη χρονιά κατέκτησε το δεύτερο πρωτάθλημα Σκωτίας συμπεριλαμβανομένου ενός σημαντικού ρόλου στο «διάσημο δεκαπενθήμερο» της Σέλτικ τον Απρίλιο του 1909, όταν έπαιξαν οκτώ παιχνίδια σε δώδεκα ημέρες για να διατηρήσουν το πρωτάθλημα. Ωστόσο, δεν μπόρεσε να καθιερωθεί και έτσι δόθηκε σε άλλες ομάδες.

Στην Αγγλία ήταν ο πρώτος σκόρερ δύο φορές σε διαδοχικές σεζόν στην κορυφαία κατηγορία της χώρας. Μοιράστηκε τη διάκριση με δύο άλλους την πρώτη φορά, όλοι με 25 γκολ, προτού βγει νικητής το 1912–13 με 30. Το 1915, ο Πρώτος Παγκόσμιος Πόλεμος σταμάτησε το ποδόσφαιρο στην Αγγλία, αλλά όχι στη Σκωτία, και ο Μακλίν αγωνίστηκε μεταξύ άλλων και για τους αντιπάλους της Σέλτικ. Στη μοναδική του σεζόν ήταν πρώτος σκόρερ στο πρωτάθλημα της Σκωτίας
το 1918–19 (29 γκολ σε 24 αγώνες). Έτσι, έγινε ο πρώτος (από τους μόνο δύο) παίκτης που έγινε πρώτος σκόρερ στις κορυφαίες κατηγορίες, τόσο στην Αγγλία, όσο και στη Σκωτία. Κέρδισε επίσης ένα άλλο Κύπελλο Γλασκώβης, έντεκα χρόνια μετά το πρώτο του, με νίκη επί την Σέλτικ. 
Εντάχθηκε στη Νταντί το 1922 και έκλεισε την καριέρα του στην πατρίδα του με πέντε ακόμη χρόνια στη Φόρφαρ Αθλέτικ. Σύμφωνα με την IFFHS, ο Μακλίν σημείωσε 316 τέρματα πρώτης κατηγορίας πρωταθλήματος.

Αγωνίστηκε μια φορά για τη Σκωτία, σε αγώνα του Πρωταθλήματος Βρετανικών Νήσων του 1912 με αντίπαλο την Αγγλία. Περαιτέρω διεθνείς ευκαιρίες ήταν περιορισμένες από τον Πόλεμο.

Δείτε επίσης
------------

* Κατάλογος ποδοσφαιριστών ανδρών με 500 ή περισσότερα γκολ

Παραπομπές
----------

1. ↑  «RSSSF : Prolific Scorers Data». Ανακτήθηκε στις 19 Ιανουαρίου 2024.
2. ↑  «Football. - Glasgow Cup–Replayed Tie». Ανακτήθηκε στις 7 Ιανουαρίου 2023.
3. ↑  David Potter (2011). *The Celtic Miscellany (Davie McLean)*. The History Press. ISBN 9780752490595.
4. ↑  «David McLean». Ανακτήθηκε στις 7 Ιανουαρίου 2023.
5. ↑  «English League Leading Goalscorers». Ανακτήθηκε στις 7 Ιανουαρίου 2023.
6. ↑  «Scotland - List of Topscorers». Ανακτήθηκε στις 7 Ιανουαρίου 2023.
7. ↑  «Legends - Dave Halliday». Ανακτήθηκε στις 7 Ιανουαρίου 2023.
8. ↑  «World Record of the national championships (1888/89-2011)» (στα Αγγλικά). Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 18 Αυγούστου 2011. Ανακτήθηκε στις 27 Μαρτίου 2021.
9. ↑  «Sat 23 Mar 1912 Scotland 1 England 1». Ανακτήθηκε στις 7 Ιανουαρίου 2023.
10. ↑  «DAVID MCLEAN». Ανακτήθηκε στις 7 Ιανουαρίου 2023.

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
--------------------

|  |  |
| --- | --- |
| εικονίδιο Ποδόσφαιρο | Πύλη Ποδόσφαιρο |
Η **ανεργία στην Ουγγαρία** μετράται από την Ουγγρική Κεντρική Στατιστική Υπηρεσία (ουγγρικά: Központi Statisztikai Hivatal, KSH) και δείχνει το ποσοστό των ανέργων ατόμων στο εργατικό δυναμικό. Η στατιστική υπηρεσία της Ευρωπαϊκής Ένωσης, η Eurostat κάνει επίσης αναφορές και πρόβλεψη για την ουγγρική αγορά εργασίας και το ποσοστό ανεργίας στη χώρα. Ήταν 4.1% ή 189.000 στον Ιούλιο-Σεπτέμβριο του 2017 στην ηλικιακή ομάδα 15-64 ετών. Ο αριθμός των απασχολούμενων ατόμων ηλικίας μεταξύ 15 και 64 ετών ήταν 4.451.000 ή 68.7%.

Η ανεργία για τους ανέργους, καθώς και για το σύνολο της οικονομίας και κοινωνίας, είναι σημαντικό πρόβλημα το οποίο πρέπει να αγωνιστεί κατά της αγοράς και των εθνικών εξοπλισμών. Το Σύνταγμα της Ουγγαρίας στο άρθρο 12 αναφέρει: "(2) Η Ουγγαρία επιδιώκει να δημιουργήσει τις συνθήκες για όλους τους ανθρώπους που έχουν την ικανότητα να εργάζονται και θέλουν να εργαστούν για να πάρουν τη δουλειά.' Επιπλέον, αναφέρει στο Άρθρο 17 ότι: '(2) Η Ουγγαρία παρέχει ειδικά μέτρα για την προστασία των νέων και των γονέων στο χώρο εργασίας." Επίσης το Άρθρο 19 αναφέρει: "(1) Η Ουγγαρία επιδιώκει να παρέχει κοινωνική ασφάλεια για όλους τους πολίτες. Στην περίπτωση της μητρότητας, ασθένειας, αναπηρίας, χηρείας, ορφανοτροφείου και ακούσιας ανεργίας, όλοι οι ούγγροι πολίτες δικαιούνται να λάβουν το επίδομα."

Δείτε επίσης
------------

* Οικονομία της Ουγγαρίας
* Δημογραφικά στοιχεία της Ουγγαρίας

Παραπομπές
----------

1. ↑  Unemployment rate decreased to 4.1%
2. ↑  «The employment rate of people aged 15–64 increased to 68.7%». Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 24 Νοεμβρίου 2017. Ανακτήθηκε στις 8 Ιουνίου 2018.

Πηγές
-----

* Θεμελιώδης Νόμος της Ουγγαρίας
*Για ποταμούς με την ονομασία Σελινούντας, δείτε: Σελινούντας ποταμός.*
Για άλλες χρήσεις, δείτε: Σελινούντας.
Ο **Σελινούντας** είναι ποταμός της Αχαΐας που πηγάζει από τον Ερύμανθο στην περιοχή της Βλασίας και εκβάλλει στον Κορινθιακό κόλπο κοντά στα Βαλιμίτικα. 

Είναι γενικά ορμητικός και συχνά προξενεί μεγάλες καταστροφές στον εύφορο κάμπο του Αιγίου. Μαζί με τον Γλαύκο θεωρούνται τα όρια του Παναχαϊκoύ όρους. Στην διαδρομή του σχηματίζει φαράγγι 14 χιλιομέτρων και είναι ιδανικός για ράφτινγκ. Το συνολικό του μήκος είναι 47,8 χιλιόμετρα.

Στο χωριό Λαπαναγοί η κοίτη του στενεύει πολύ και σχηματίζει μικρή λίμνη η οποία είναι πλούσια σε ψάρια. Το στενό αυτό σημείο σχηματίζεται από δύο μεγάλους πέτρινους όγκους και αφήνουν μεταξύ τους μια απόσταση 4-5 μέτρων, το σημείο αυτό λέγεται *γυφτοπήδημα*, γιατί σύμφωνα με την παράδοση την περίοδο της Τουρκοκρατίας πήδηξε από τον έναν βράχο στον άλλο ένας γύφτος που τον κυνηγούσαν οι Τούρκοι. 

Κατά την αρχαιότητα οι εκβολές του βρίσκονταν πιο ανατολικά από ό,τι σήμερα, κοντά στο *Ακρωτήριο Γύφτισα*. Ανάμεσα στον Σελινούντα και τον Κερυνίτη βρισκόταν η αρχαία πόλη Ελίκη.

Παραπομπές
----------

1. ↑  *GEOnet Names Server*. 11  Ιουνίου 2018. -827877.
2. ↑  "...ἰόντι δὲ ἐς τὸ πρόσω Σελινοῦς τε ποταμὸς ...Παυσανία, *Αχαϊκά*.
3. ↑  Βλ. ΥΠΕΚΑ 2012, σελ. 42.
4. ↑  «Δήμος Καλαβρύτων». Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 7 Αυγούστου 2007. Ανακτήθηκε στις 5 Μαΐου 2008.
5. ↑  «Ινστιτούτο Ωκεανογραφίας ΕΛΚΕΘΕ». Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 14 Μαΐου 2008. Ανακτήθηκε στις 5 Μαΐου 2008.

Πηγές
-----

* Παπανδρέου, Γεώργιος (1906). *Καλαβρυτινή επετηρίς: ήτοι πραγματεία περί της ιστορικής των Καλαβρύτων επαρχίας*. Αθήνα: Μιχαήλ Ι. Σαλιβέρος.

Βιβλιογραφία
------------

* Υ.Π.Ε.Κ.Α.-Ειδική Γραμματεία Υδάτων, *Εφαρμογή Οδηγίας 2007/60/ΕΚ. Προκαταρκτική Αξιολόγηση Κινδύνων Πλημμύρας*, Αθήνα 2012. (ηλεκτρονικό έγγραφο)

|  |  |
| --- | --- |
| 

|  |
| --- |
| * Πύλη:Γεωγραφία
* Πύλη:Ελλάδα
 |

 |
Ο **Γιάννης Σκληβανιώτης** είναι ποιητής και λογοτέχνης. Γεννήθηκε στη Λιβαδειά στις 12 Ιουνίου του 1934.

Βιογραφικό
----------

Γονείς του ο Λουκάς Ιωαν. Σκληβανιώτης και η Μαρία Σκληβανιώτη το γένος Δασοπούλου.

Τελείωσε το Δημοτικό Σχολείο στη Λιβαδειά και συνέχισε στο Γυμνάσιο της, αποφοιτώντας από το οκτατάξιο 7ο Γυμνάσιο Αθηνών, ενώ σπούδασε και 6 χρόνια μουσική. Στρατεύτηκε το 1956 και έκανε τη θητεία του στο πεζικό στη Θεσσαλονίκη και Λαμία από όπου απολύθηκε το 1958. Κατόπιν ασχολήθηκε με το εμπόριο μέχρι το 1965 στη Λιβαδειά και έπειτα στην Αθήνα, μέχρι τη συνταξιοδότηση του το 2001.

Δραστηριοποιήθηκε συνδικαλιστικά και πολιτικά. Υπήρξε πρόεδρος της Δημοκρατικής Κίνησης Επαγγελματιών Βιοτεχνών και Εμπόρων, Γραμματέας της Ένωσης Καταστηματαρχών Ραδιοφώνων και Ηλεκτρικών Συσκευών, όπως και υποψήφιος δημοτικός σύμβουλος το 1981 για τον δήμο Αθηναίων.

Από παιδί και με τη συνεχή συνδρομή του πατέρα του ασχολήθηκε με τη λογοτεχνία, αρχικά ως αναγνώστης, σε συνέχεια και σαν δημιουργός. Η συνεχής παρακολούθηση του έργου των σύγχρονων ζωγράφων και εικαστικών και η ανάπτυξη ιδιαίτερων σχέσεων με το έργο τους και με τους ίδιους, όπως και οι ατελείωτες μουσικές σπουδές του, έπαιξαν σημαντικό ρόλο στη διαμόρφωση του ποιητικού και πεζογραφικού του λόγου.

Εμφανίστηκε στα γράμματα το 1993 με την ποιητική συλλογή *Τα Μυθικά* από τις Εκδόσεις Καστανιώτη.

Είναι παντρεμένος, έχει μια κόρη, και τρία εγγόνια.

Εργογραφία
----------

* (2013) *Δεκατέσσερα μαδριγάλια για την Αναστασία*. (Έκδοση Γιάννη Σκληβανιώτη)
* (2013) *Τα μπλουζ του έρωτα και της επιθυμίας*. (Έκδοση Γιάννη Σκληβανιώτη)
* (2013) *Σε ΄ταύρων ωδές και στων ιδεών την πόλη εμιγκρές*. (Έκδοση Γιάννη Σκληβανιώτη)
* (2012) *Σονάτες για φωνή και σιωπή*, Μπαρτζουλιάνος Ι. Ηλίας
* (2010) *Jazz*, Μπαρτζουλιάνος Ι. Ηλίας
* (2009) *Σονέτα και ψίθυροι*, Σκληβανιώτης, Ιωάννης Λ.
* (2007) *Λόγος ψευδής*, Εκδόσεις Καστανιώτη
* (2004) *Σκόρπια και αταίριαστα*, Εκδόσεις Καστανιώτη
* (2001) *Ο κατασκευασμένος χρόνος*, Εκδόσεις Καστανιώτη
* (1998) *Άσμα θραυσμάτων*, Εκδόσεις Καστανιώτη
* (1997) *Μουσικά παρακείμενα*, Εκδόσεις Καστανιώτη
* (1995) *Μια φέτα φεγγάρι*, Εκδόσεις Καστανιώτη
* (1993) *Τα Μυθικά*, Εκδόσεις Καστανιώτη

Πηγές
-----

* Παστάκας, Σωτήρης (24 Ιουνίου 2010). «Ταυτότητα ποιητής: Γιάννης Σκληβανιώτης (συνέντευξη)». *Ποιείν*. Ανακτήθηκε στις 29 Μαΐου 2020.
* Αραβανής, Σπύρος. «47 πεζοποιήματα μέσα σε ένα υπερρεαλιστικό σύμπαν (κριτική)». *Ελευθεροτυπία*.. Ανακτήθηκε στις 2020-05-29.

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
--------------------

* Βιογραφικό σημείωμα από το Εθνικό Κέντρο Βιβλίου
* Βιογραφικό σημείωμα από τις εκδόσεις Καστανιώτης


|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
| Καθιερωμένοι όροι | 
* VIAF: 654158790629538851663
* **ΕΒΕ**: 36183
* **BiblioNet**: **1617**

 |

 |
Η **Θάλασσα του Λεβάντε**, ονομασία για την Ανατολική Μεσόγειο, είναι το ανατολικό τμήμα της Μεσογείου Θάλασσας. Στα βόρεια υπάρχει η τουρκική ακτή, οριοθετείται έπειτα στα ανατολικά από τη Συρία, τον Λίβανο και Παλαιστίνη, και στα νότια από την Αίγυπτο και τη Λιβύη. Στα βορειοδυτικά συνορεύει με το Αιγαίο Πέλαγος και στα δυτικά με το Λιβυκό Πέλαγος. Το δυτικό όριο της γραμμής είναι από το ακρωτήριο Ρας αλ Χιλάλ στις ακτές της Λιβύης έως το νησί της Γαύδου νότια της Κρήτης. Μεγαλύτερο νησί στην Ανατολική Μεσόγειο είναι η Κύπρος. Το μεγαλύτερο βάθος είναι τα 4384 μέτρα στη θαλάσσια «Τάφρο του Πλίνιου», περίπου 80 χιλιόμετρα νότια της Κρήτης. Ο γεωγραφικός αυτός χώρος έχει επιφάνεια 320.000 τ.χλμ.

Το βόρειο τμήμα της Θάλασσας του Λεβάντε μεταξύ Κύπρου και Τουρκίας είναι γνωστό ως Κιλικιακό Πέλαγος. Επίσης στο βόρειο τμήμα της τρεις μεγάλοι κόλποι είναι ο κόλπους της Αλεξανδρέττας (Ισκεντερούν), ο κόλπος της Μερσίνας στα βορειοανατολικά και ο κόλπος της Αττάλειας στα βορειοδυτικά.

Στην αρχαιότητα η θαλάσσια περιοχή από το Καρπάθιο Πέλαγος έως την αιγυπτιακή ακτή ήταν γνωστό ως *Αιγυπτιακή Θάλασσα*. Η θαλάσσια περιοχή κατά μήκος της φοινικικής ακτής στα σημερινά κράτη της Συρίας, του Λιβάνου και του Ισραήλ λεγόταν *Φοινικική Θάλασσα* και στα Λατινικά *Mare Phoenicium*.

Παραπομπές
----------

1. ↑  Handbuch der alten Geographie, Leipzig 1844, Seite 21
2. ↑  Carte de la Méditerranée du VIIe au Ve siècle av. J.-C.: *Mer de Phénicie*
3. ↑  William Smith, LLD, Ed.: Dictionary of Greek and Roman Geography (1854), PHOENI´CIA

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
--------------------

* Πολυμέσα σχετικά με το θέμα  Levantine Sea στο Wikimedia Commons

|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
| Καθιερωμένοι όροι | 
* VIAF: 2437161030919723920003
* GND: 1224618084
* SUDOC: 196807174

 |

 |
Ομοίωμα αρχαίας Τριήρους (Ολυμπιάς)

Στην αρχαιότητα η **Πάραλος** ή και *Παραλία*, αποκαλούμενη σύμφωνα με επιγραφές, ήταν ένα από τα έξι «ιερά πλοία» της Αθηναϊκής Δημοκρατίας. Τα άλλα πέντε ήταν η Σαλαμινία, η Αμμωνιάς, η Αντιγονίς, η Δημητριάς και η Πτολεμαΐς. 

Η Πάραλος ήταν τριήρης που συμμετείχε ειδικά στις *θεωρίες*, καθώς και σε άλλες ιερές ή δημόσιες αποστολές, συνήθως επείγουσας φύσεως. Το συνηθέστερο αγκυροβόλιο της Παράλου ήταν ο παρά την άκρα του Σουνίου δυτικός όρμος ο αποκαλούμενος «Παράλου Γη». Αργότερα ναυπηγήθηκε και άλλη αδελφή τριήρης συναγωγός, δηλαδή με ίδιο σκοπό, που έλαβε το όνομα «Σαλαμινία», επειδή το μόνιμο αγκυροβόλιό της ήταν στη Σαλαμίνα. Οι θέσεις των παραπάνω αγκυροβολίων αποδεικνύουν τον βαθμό ετοιμότητας των πλοίων αυτών σε επείγουσες αποστολές. Επίσης και τα δύο αυτά ιερά πλοία αποκαλούνταν από τους Αθηναίους και «Θεωρίδες» (Θεωρίς) ή «Δηλιάδες» (Δηλιάς), επειδή έφερναν τις *Θεωρίες* στη Δήλο.

Οι επιβαίνοντες της Παράλου, ασχέτως κατηγορίας, είτε ήταν πλήρωμα είτε επιβάτες υπάλληλοι θεωροί, ονομάζονταν «*πάραλοι*» ή «*παραλίτες*» και, εξ αντικειμένου, έπρεπε να ήταν πολίτες της Αθήνας, και μάλιστα, κατά τον Θουκυδίδη (*Η' 73*), ακραιφνών δημοκρατικών αισθημάτων.

* Επίσης στην αρχαιότητα *Πάραλοι* στον πληθυντικό ονομάζονταν γενικά οι εγκατεστημένοι σε παραθαλάσσιες περιοχές (παρά+άλω, όπως και παραλία και παράλιος).

Παραπομπές
----------

1. ↑  Λωρέντης, Νικόλαος, επιμ. (1837). «Πάραλος / Παραλία». *Λεξικόν των αρχαίων μυθολογικών, ιστορικών και γεωγραφικών κυρίων ονομάτων*. Βιέννη, σελ. 425.. *«[..] «Παραλία, η, = Πάραλος, όπερ όρα.: Πάραλος, η, 3) Προσυπακμ. ναυς. Εν των ιερών πλοίων των Αθηναίων, τα οποία ήταν διωρισμένα δια τας κοινάς χρείας της πολιτείας».[...]»*.
2. ↑  O'Halloran 2018, σελ. 258.

Πηγές
-----

* (Αγγλικά) O'Halloran, Barry (2018). *The Political Economy of Classical Athens : A Naval Perspective*. Mnemosyne, Supplements Series. **425**. BRILL. ISBN 9789004386143.

|  |  |
| --- | --- |
| 

|  |
| --- |
| * Πύλη:Πόλεμος
* Πύλη:Αρχαιότητα
* Πύλη:Ελλάδα
 |

 |
Συντεταγμένες: 37°50′58″N 22°36′4″E﻿ / ﻿37.84944°N 22.60111°E﻿ / 37.84944; 22.60111

Το **Πετρί** είναι ημιορεινό χωριό του νομού Κορινθίας. Είναι κτισμένο σε υψόμετρο 320 μέτρων και στην απογραφή του 2021 είχε μόνιμο πληθυσμό 271 κατοίκων. Υπάγεται διοικητικά στην κοινότητα Πετριου του δήμου Νεμέας της Περιφέρειας Πελοποννήσου. 

Το χωριό βρίσκεται στο Φλιάσιο πεδίο και οι κάτοικοι του ασχολούνται ως επι των πλείστον με την γεωργία. Ανήκει στην αμπελουργική ζώνη της Νεμέας με κύρια ποικιλία κρασίου που καλλιεργείται να είναι το Αγιωργίτικο. Επίσης το χωριό διαθέτει σημαντικές εκτάσεις ελιών.

Πληθυσμός
---------

Ο πληθυσμός του Πετριού αυξήθηκε σε μεγάλο βαθμό την περίοδο 1879 - 1940. Τις επόμενες δεκαετίες παρέμεινε σταθερός ενώ το 2011 κατέγραψε πολύ μεγάλη μείωση και το 2021 μικρότερη.

Ιστορική εξέλιξη πληθυσμού| Έτος | Πληθ.   | ±%   |
| --- | --- | --- |
| 1879 | 122 | —     |
| 1889 | 141 | +15.6% |
| 1896 | 183 | +29.8% |
| 1907 | 194 | +6.0% |
| 1920 | 229 | +18.0% |
| 1928 | 303 | +32.3% |
| 1940 | 380 | +25.4% |
| 1951 | 367 | −3.4% |
| 1961 | 385 | +4.9% |
| 1971 | 373 | −3.1% |
| 1981 | 365 | −2.1% |
| 1991 | 371 | +1.6% |
| 2001 | 360 | −3.0% |
| 2011 | 280 | −22.2% |
| 2021 | 271 | −3.2% |

Αθλητισμός
----------

### Α.Π.Σ Θύελλα Πετρίου

Η **Α.Π.Σ Θύελλα Πετρίου** είναι η ποδοσφαιρική ομάδα του χωριού και αγωνίζεται στην ΕΠΣ Κορινθίας. Η ομάδα του Πετρίου έχει αναδείξει τον Τάσο Μπακασέτα ο οποίος έπαιξε σε αυτή απο τα 14 μέχρι τα 15 του έτη.

Παραπομπές
----------

1. ↑  (Ελληνικά) *Βάση δεδομένων της Ελληνικής Στατιστικής Αρχής*.

|  |  |  |  |  |  |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| 

| π • σ • ε
Οικισμοί του Δήμου Νεμέας |
| --- |
|  |
| 
* Αηδόνια
* Αρχαία Νεμέα
* Δερβενάκια
* Κουτσομόδι
* Αρχαίες Κλεωνές
* Γαλατάς
* Δάφνη
* Καστράκι
* Κούτσι
* Λεόντιο
* Νεμέα
* Πετρί
 |
|  |
| 
* Έδρα: Νεμέα
 |

 |
*Για άλλον Γιώργο Παπαδόπουλο δείτε: Γιώργος Παπαδόπουλος (αποσαφήνιση)*

Ο  **Γιώργος Παπαδόπουλος** ήταν Έλληνας διεθνής ποδοσφαιριστής της προπολεμικής περιόδου, γεννημένος το 1914 στα Δαρδανέλια, ο οποίος αγωνιζόταν ως αριστερός ακραίος αμυντικός.

Καριέρα
-------

### Σε συλλογικό επίπεδο

Ξεκίνησε το ποδόσφαιρο στον ΠΑΟΚ το 1930 και τέσσερα χρόνια αργότερα ήρθε στην Αθήνα για λογαριασμό της ΑΕΚ, με την οποία αγωνίστηκε την περίοδο μεταξύ 1934-48 (μεσολάβησε η διακοπή τα χρόνια του πολέμου), ως αριστερός ακραίος αμυντικός. Συμπαίκτες του την εποχή εκείνη υπήρξαν, μεταξύ άλλων, οι Κλεάνθης Μαρόπουλος, Μιχάλης Δελαβίνιας, Χρήστος Ρίμπας, Σπύρος Σκλαβούνος, Βασίλης Μανέττας, Τρύφωνας Τζανετής, Γιώργος Μάγειρας (Σίμος) και Αλέκος Χατζησταυρίδης. Με την "Ένωση" κατέκτησε 2 πρωταθλήματα (1938-39, 1939-40) και ένα κύπελλο (1938-39).

### Στις εθνικές ομάδες

Αγωνίστηκε 9 συνολικά φορές με την εθνική Ελλάδας, το διάστημα 1934-40. Το ντεμπούτο του πραγματοποιήθηκε στις 23 Δεκεμβρίου 1934 στον εντός έδρας νικηφόρο αγώνα με τη Γιουγκοσλαβία (2-1), στα πλαίσια του τέταρτου βαλκανικού κυπέλλου, υπό τις οδηγίες του Απόστολου Νικολαΐδη.

Τίτλοι
------

ΑΕΚ:

* Πρωταθλήματα: 2 (1938-39, 1939-40)
* Κύπελλο: 1 (1938-39).

Παραπομπές
----------

1. ↑  Ελλάδα - Γιουγκοσλαβία 23-12-1934, www.epo.gr

Πηγές
-----

|  |  |
| --- | --- |
| εικονίδιο Ποδόσφαιρο | Πύλη Ποδόσφαιρο |

* Οι καλύτεροι Έλληνες ποδοσφαιριστές της προπολεμικής περιόδου, www.palaimaxoipanathinaikou.gr
* Ο Γιώργος Παπαδόπουλος στο epo.gr
* "Αυτή είναι η ιστορία της Εθνικής Ελλάδας και πως φθάσαμε στην Αφρική" (Ανδρέας Μπόμης 2009)
Ο **Λουδοβίκος Β΄** ο *Ρωμαίος*, γερμ. Ludwig II der Römer (7 Μαίου 1328 - 17 Μαΐου 1365) από τον Οίκο του Βίττελσμπαχ ήταν εκλέκτορας του Βρανδεμβούργου (1351-65) και ΣΤ΄ ως δούκας της Βαυαρίας (1347-65).

Βιογραφία
---------

Γεννήθηκε στη Ρώμη, όταν ο πατέρας του βρισκόταν εκεί για τη στέψη του, από όπου και το παρωνύμιό του *ο Ρωμαίος*. Ήταν ο τρίτος γιος του Λουδοβίκου Δ΄ δούκα της Βαυαρίας και βασιλιά της Γερμανίας. Μητέρα του ήταν η Μαργαρίτα του Οίκου Αβέν κόμισσα του Αινώ και της Ολλανδίας, κόρη του Γουλιέλμου Α΄ κόμη του Αινώ και της Ολλανδίας. 

Το 1347 ο πατέρας του απεβίωσε και τον διαδέχθηκαν οι έξι γιοί του από κοινού στις κτήσεις του πατέρα τους. Οι τέσσερις γιοί που ήταν από τον δεύτερο γάμο, θα κληρονομούσαν και το Αινώ και την Ολλανδία της μητέρας τους. Ο Λουδοβίκος Β΄ αποσύρθηκε (1349) από τις μητρικές κτήσεις, μια και περίμενε να διαδεχθεί τον πεθερό του Καζιμίρ Γ΄ της Πολωνίας. Όταν αυτό δεν έγινε, ζήτησε από τα μικρότερα αδέλφια του Γουλιέλμο Α΄ και Αλβέρτο Α΄ το μερίδιό του, αλλά αυτοί τον αγνόησαν, έτσι στην έριδα της μητέρας του με αυτούς πήρε το μέρος της πρώτης.

Το 1351 έλαβε το μαργραβάτο του Βρανδεμβούργου από τον ετεροθαλή αδελφό του Λουδοβίκο Ε΄ δούκα της Βαυαρίας με αντάλλαγμα να μείνει ο Λουδοβίκος Ε΄ μόνος δούκας της Άνω Βαυαρίας. Εκεί ο ψευδο-Βάλντεμαρ διεκδίκησε το Βρανδεμβούργο και υποστηρίχθηκε σε αυτό από μερικές πόλεις και τον Κάρολο Δ΄ του Οίκου Λουξεμβούργου της Γερμανίας. Στο τέλος οι Βίττελσμπαχ συμφώνησαν με τον Κάρολο Δ΄: ο Λουδοβίκος Β΄ έπρεπε να εγκαταλείψει τις αξιώσεις του στα φέουδα του Μεκλεμβούργου και της Πομερανίας. 

Το 1356 η *Χρυσή Βούλα* αναβάθμισε τον μάργραβο του Βρανδεμβούργου σε εκλέκτορα. Δύο έτη μετά απαλλάχθηκε από το παπικό επιτίμιο. Το 1363 απεβίωσε ο γιος τού Λουδοβίκου Ε΄, ο Μάιναρντ άγαμος και τον διαδέχθηκε ο θείος του Στέφανος Β΄. Ο Λουδοβίκος Β΄ με τον μικρότερο αδελφό του Όθωνα Ε΄ διαφώνησαν με τον ετεροθαλή αδελφό τους Στέφανο Β΄ για την κληρονομία. Για να τον εκδικηθούν, δήλωσαν ότι μετά από αυτούς -που ήταν άτεκνοι- θα έδιναν το Βρανδεμβούργο στον Κάρολο Δ΄. 

Απεβίωσε το 1365 στο Βερολίνο 37 ετών, άτεκνος και τον διαδέχθηκε ο πιο μικρός αδελφός του Όθων Ε΄ στο Βρανδεμβούργο.

Οικογένεια
----------

Νυμφεύτηκε πρώτα την Κουνιγκούντα των Πιάστ, κόρη του Καζιμίρ Γ΄ της Πολωνίας· δεν απέκτησαν απογόνους.

Το 1357 απεβίωσε η Κουνιγκούντα και ο Λοδοβίκος Β΄ έκανε δεύτερο γάμο, με την Ίνγκεμποργκ, κόρη του Αλβέρτου Β΄ δούκα του Μεκλεμβούργου. Δεν είχε ούτε από αυτήν απογόνους.

Παραπομπές
----------

1. ↑  p11469.htm#i114682. Ανακτήθηκε στις 7  Αυγούστου 2020.

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
--------------------

* Πολυμέσα σχετικά με το θέμα  Louis VI, Duke of Bavaria στο Wikimedia Commons

  


|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
| Καθιερωμένοι όροι | 
* VIAF: 32388584
* GND: 102507597

 |

 |
Το **Διεθνές Αεροδρόμιο της Βιέννης** ( γερμανικά : Flughafen Wien-Schwechat? IATA: VIE, ICAO: LOWW), πρωτεύουσας της Αυστρίας, βρίσκεται στο Schwechat, 18 χιλιόμετρα (11 μίλια) νοτιοανατολικά της κεντρικής Βιέννης.

Είναι το μεγαλύτερο αεροδρόμιο της χώρας και λειτουργεί ως κόμβος για την Austrian Airlines και τη θυγατρική της, Tyrolean Airways. Είναι σε θέση να φιλοξενεί αεροσκάφη ευρείας ατράκτου, όπως το Boeing 747, και διαθέτει ένα ευρύ δίκτυο ευρωπαϊκών προορισμών και πτήσεων μεγάλων αποστάσεων στην Ασία, τη Βόρεια Αμερική και την Αφρική. Κατά τη διάρκεια του 2014, ο αερολιμένας δέχθηκε συνολικά 22.483.158 επιβάτες, αύξηση 2,2% σε σύγκριση με το 2013, και 230.781 κινήσεις αεροσκαφών.

  


|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
| Καθιερωμένοι όροι | 
* WorldCat
* VIAF: 153871756
* LCCN: nb2010004656
* GND: 4371679-9

 |

 |
Στην επιστήμη των υπολογιστών, ένα **γράφημα** είναι ένας αφηρημένος τύπος δεδομένων που προορίζεται να εφαρμόσει τις έννοιες γραφήματος και κατευθυνόμενων γραφημάτων από το πεδίο της θεωρίας γραφημάτων στα μαθηματικά.

Μια δομή δεδομένων γραφήματος αποτελείται από ένα πεπερασμένο (και πιθανώς μεταβλητό) σύνολο κορυφών (που ονομάζονται επίσης κόμβοι ή σημεία), μαζί με ένα σύνολο ζεύγους από αυτές τις κορυφές που δεν έχουν ταξινομηθεί για ένα μη κατευθυνόμενο γράφημα ή ένα σύνολο ζεύγη ταξινομημένων για ένα κατευθυνόμενο γράφημα. Αυτά τα ζεύγη είναι γνωστά ως άκρα (ονομάζονται επίσης σύνδεσμοι ή γραμμές) και για ένα κατευθυνόμενο γράφημα είναι επίσης γνωστά ως βέλη. Οι κορυφές μπορεί να είναι μέρος της δομής του γραφήματος ή μπορεί να είναι εξωτερικές οντότητες που αντιπροσωπεύονται από ακέραιους δείκτες ή αναφορές.

Μια δομή δεδομένων γραφήματος μπορεί επίσης να συσχετίζει σε κάθε άκρη κάποια τιμή ακμής, όπως μια συμβολική ετικέτα ή ένα αριθμητικό χαρακτηριστικό (κόστος, χωρητικότητα, μήκος κ.λπ.).
Η **κυβερνητική ψηφιακή πύλη** ή **κυβερνητική διαδικτυακή πύλη** ή **ψηφιακή πύλη της δημόσιας διοίκησης** (αγγλικά: government web portal ή government website) αποτελεί την ψηφιακή πύλη της δημόσιας διοίκησης ενός κράτους. Μέσω της ψηφιακής πύλης οι πολίτες και οι επιχειρήσεις μπορούν να έχουν πρόσβαση στις ψηφιακές υπηρεσίες που παρέχονται από το σύνολο των υπουργείων, φορέων, οργανισμών και ανεξάρτητων αρχών του δημοσίου. Στις κυβερνητικές ψηφιακές πύλες οι πληροφορίες παρουσιάζονται με ομοιόμορφο περιεχόμενο και πολλές φορές δίνονται επιπλέον δυνατότητες όπως εξατομίκευση, ενημέρωση, χρήση μηχανών αναζήτησης, ψηφιακό αποθετήριο κλπ

Το gov.gr αποτελεί την ενιαία ψηφιακή πύλη της δημόσιας διοίκησης στην Ελλάδα. Αντίστοιχα το europa.eu είναι η αντίστοιχη ψηφιακή πύλη της Ευρωπαϊκής Ένωσης.

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
--------------------

* europa.eu
* gov.uk
* india.gov.in
* USA.gov
* my.gov.au
* eesti.ee

Παραπομπές
----------

1. ↑  «Σχετικά με το gov.gr». *Gov.gr*. Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 11 Δεκεμβρίου 2022. Ανακτήθηκε στις 11 Ιουλίου 2021.
Ο  **Άντι Ρένια** (αλβανικά: *Andi Renja*, γεννημένος την 6η Ιανουαρίου 1993, στην Κορυτσά) είναι Αλβανός επαγγελματίας ποδοσφαιριστής, ο οποίος αγωνίζεται για την ομάδα της **FC Kosova Zurich**, στον 3ο όμιλο της 4ης κατηγορίας του Ελβετικού ποδοσφαίρου.

Σταδιοδρομία σε συλλογικό επίπεδο
---------------------------------

### Νεαρή ηλικία

Στην ηλικία των 8 ετών, εντάχθηκε στις Ακαδημίες του Άρη Θεσσαλονίκης. Αγωνίστηκε με μεγάλη επιτυχία τόσο στην Κ-17 όσο και στην Κ-20 του συλλόγου και υπήρξε ένα από τα βασικότερα στελέχη της ομάδας Κ-20 που κατέκτησε το αντίστοιχο πρωτάθλημα της Super League, κατά την αγωνιστική περίοδο 2010-2011. To Γενάρη του 2013, υπέγραψε το πρώτο του επαγγελματικό του συμβόλαιο και προωθήθηκε στην πρώτη ομάδα του Άρη από τον τότε προπονητή, Λούκας Αλκαράθ. 

### Πρώτα επαγγελματικά βήματα

Ο Ρένια πραγματοποίησε το επαγγελματικό του ντεμπούτο στις 28 Ιανουαρίου 2013 σε ένα εκτός έδρας παιχνίδι με την Κέρκυρα (2-2), όταν αντικατέστησε τον Μαργαρίτη, στο 60ο λεπτό. Δεν αγωνίστηκε σε άλλο παιχνίδι του Άρη την περίοδο 2012-13, αλλά συμμετείχε στην ομάδα νέων (κάτω των 20) ώστε να αποκτήσει εμπειρίες. Την επόμενη σεζόν (2013-14) πραγματοποίησε ακόμη 3 εμφανίσεις με την πρώτη ομάδα. 

Τη σεζόν 2014-15, αγωνίστηκε με τα χρώματα του Άρη στη Γ΄ Εθνική, σε 11 αγώνες καθώς και σε 3 για το θεσμό του Κυπέλλου Γ Εθνικής, όπου και σημείωσε το μοναδικό του τέρμα με τους κίτρινους , στις 10 Δεκεμβρίου 2014, στην εκτός έδρας νίκη επί του Πανσερραϊκού με 1-2. 

Το Φλεβάρη του 2015, μετακόμισε στα Χανιά για λογαριασμό του ΑΟΧ, όπου κατέγραψε 4 συμμετοχές.

Μετά από ένα σύντομο ανεπιτυχές πέρασμα από τον  Παναιγιάλειο , ξεκίνησε τη σεζόν 2016-17 στον Διαγόρα Σεβαστής Πιερίας  για να μεταπηδήσει τελικά, το Φλεβάρη του 2017, στην βουλγαρική **FC Levski Karlovo**, η οποία αγωνίζονταν στη  Β΄ Κατηγορία της Βουλγαρίας. Σε 8 εμφανίσεις σημείωσε ένα τέρμα, και το καλοκαίρι του 2017 μεταγράφηκε στην **OFC Pirin Blagoevgrad**, η οποία αγωνίζονταν στη Α΄ Κατηγορία της Βουλγαρίας.  Ακολούθησε η μεταγραφή του στην **FC Vitosha Bistritsa** , στη συνέχεια στην αλβανική  Λουφτετάρι Αργυροκάστρου και μετέπειτα (2021) στην ελβετική FC Kosova Zurich.

Παραπομπές
----------

1. ↑
2. ↑  Με τους μεγάλους του Άρη ο Ρένια
3. ↑  Κέρκυρα - Άρης 2-2
4. ↑  «Διπλό» και πρόκριση για Άρη στις Σέρρες
5. ↑  Χανιά: Απέκτησαν Ρένια
6. ↑  Και Σκλιοπίδης και Ρένια στον Διαγόρα Σεβαστής
7. ↑  «Пирин взе Паланков, Иван Цветков не тренира с "орлетата"» (στα Bulgarian). sportal.bg. 26 Ιουνίου 2017. CS1 maint: Μη αναγνωρίσιμη γλώσσα (link)
8. ↑  «Анти Рения вече е играч на Витоша» (στα Bulgarian). fcvitosha.bg. 17 Ιουλίου 2018. Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 12 Μαΐου 2021. Ανακτήθηκε στις 28 Ιανουαρίου 2024. CS1 maint: Μη αναγνωρίσιμη γλώσσα (link)

Πηγές
-----

* Renia Andi, transfermarkt.gr (Αγγλικά).

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
--------------------

* O Ρένια στο soccerway.com (it)

|  |  |
| --- | --- |
| εικονίδιο Ποδόσφαιρο | Πύλη Ποδόσφαιρο |
O Ενβέρ Χότζα, ο Πρώτος Γραμματέας του Αλβανικού Κόμματος Εργασίας, διετέλεσε ηγέτης της χώρας από το τέλος του Β Παγκοσμίου Πολέμου, ώς τον θάνατο του, το 1985.
Με τον όρο **πτώση του κομμουνισμού στην Αλβανία** εννοείται το τέλος του κομμουνιστικού καθεστώτος στις αρχές τις δεκαετίας του 1990. Ξεκίνησε το Δεκέμβριο του 1990, όταν οι φοιτητές του Πανεπιστημίου των Τυράννων απέκλεισαν τους χώρους του και άρχισαν εκδηλώσεις διαμαρτυρίας, με κύρια συνθήματα "Κάτω ο Κομμουνισμός'' και '' τέρμα στη δικτατορία'' Μετά από πιέσεις που προερχόντουσαν από τις διαμαρτυρίες, ο πολιτικός πλουραλισμός νομιμοποιείται και ιδρύεται το Δημοκρατικό κόμμα. Στις εκλογές του 1991 κερδίζει το Εργατικο Κόμμα,αλλά οι πολλές απεργίες και οι κοινωνικές αναταραχές οδηγούν στη πτώση του κόμματος τον Ιούνιο του 1991, και τη δημιουργία κυβέρνησης σταθερότητας με μη κομμουνιστές. Στις νέες εκλογές του Μαρτίου του 1992,ο Σαλί Μπερίσα γίνεται πρόεδρος της χώρας.

### Ιστορικό υπόβαθρο

Για τέσσερις δεκαετίες, ο κομμουνιστής Ενβέρ Χότζα απαγόρευσε τη θρησκεία, τα ταξίδια και κατέλυσε την ατομική ιδιοκτησία. Οποιαδήποτε παραβίαση στους κανονές του συνοδευόταν με βάναυση τιμωρία. Το 1985 ο ηγέτης της Αλβανίας πεθαίνει και τη θέση του αναλαμβάνει ο Ραμίζ Αλία, ο οποίος έγινε ο Γενικός Γραμματές του Εργατικού Κόμματος. Οι διαμαρτυρίες για το καθεστώς ξεκίνησαν το 1990, όπως προαναφέρθηκε, στο Σκόδρα, στη Καβάγιε και σε μικρότερο βαθμό στα Τίρανα. Ο γενικός γραμματέας του ΟΗΕ,Χαβιέρ Πέρες ντε Κουέγιαρ επισκέφθηκε τον Μάϊο του ίδιου έτους την Αλβανία κι ο Αλία ελευθερώνει τον ποινικό κώδικα,άρει τις απαγορεύσεις σχετικά με τη θρησκεία και επιτρέπει τα διεθνή ταξίδια. Έτσι τον Ιούλιο του 1990 5.000 αλβανοί κατακλύζουν τις ξένες πρεσβείες της χώρας και μπορούν να φύγουν στο εξωτερικό.

#### Μετά-κομμουνιστική κυβέρνηση

Παρά την σχετική πρόοδο σε θέματα σεβασμού αστικών και πολιτικών δικαιωμάτων,η επιρροή του Χότζα ήταν ακόμα νωπή στο τρόπο διακυβέρνησης της χώρας. Tα δικαιώματα των Αλβανών πολιτών ακόμα μαστίζονται από βία από την αστυνομία,περιορισμούς στην ελευθερία της έκφρασης και σε γενικότερο πλαίσιο σοβαρή παραβίαση των ανθρωπίνων δικαιωμάτων. Το Μάρτιο του 1997 παραιτείται ο πρωθυπουργός Αλεξάντερ Μέξι.Τα πλήθη λεηλατούν στρατιωτικές βάσεις και το κοινοβούλιο κηρύσσει κατάσταση έκτακτης ανάγκης. Το Κοινοβούλιο επανεκλέγει τη Σάλι Μπερίσα στη δεύτερη θητεία ως πρόεδρος με ψήφο 113-1. Η κυβέρνηση δεν ελέγχει τον Νότο και συμφωνεί σε μια κυβέρνηση συμφιλίωσης με κόμματα της αντιπολίτευσης. Το Δημοκρατικό κόμμα δίνει στους υποστηρικτές του όπλα.. Ξεσπάει ο Αλβανικός εμφύλιος πόλεμος που διαρκεί μέχρι τον Αύγουστο του 1997.

Παραπομπές
----------

1. ↑  «Η πτώση της κομμουνιστικης δικτατορίας και των αγαλμάτων του Ενβέρ Χότζα». *www.sfeva.gr*. Ανακτήθηκε στις 15 Απριλίου 2020.
2. 1 2 3 4  «Chronology». *Modern Albania* (στα Αγγλικά). Ανακτήθηκε στις 15 Απριλίου 2020.
3. 1 2  Avenue, Human Rights Watch | 350 Fifth· York, 34th Floor | New· t 1.212.290.4700, NY 10118-3299 USA | (1 Μαρτίου 1996). «Human Rights in Post-Communist Albania». *Human Rights Watch* (στα Αγγλικά). Ανακτήθηκε στις 16 Απριλίου 2020.
Η **σαλάτα γουόλντορφ** είναι μία σαλάτα η οποία παρασκευάζεται από φρέσκο μήλο, σέλερι, και καρύδια η οποία συνοδεύεται με μαγιονέζα και σερβίρεται πάνω σε ένα φύλλο μαρουλιού. Τρώγεται ως ορεκτικό ή ως ένα ελαφρύ γεύμα.

Ιστορία
-------

Η σαλάτα επινοήθηκε το 1893 στο ξενοδοχείο Γουόλντορφ-Αστόρια στη Νέα Υόρκη. Ο επινοητής της συνταγής πιστεύεται οτι ήταν ο Όσκαρ Τσίρκι ο οποίος ήταν μπάτλερ στο ξενοδοχείο. Η αρχική συνταγή δεν περιείχε καρύδια, αλλά με την πάροδο των ετών έγιναν τροποποίησεις.

Παραλλαγές
----------

Πολλές φορές προστίθενται και άλλα συστατικά στην συνταγή, όπως κοτόπουλο, γαλοπούλα, σταφύλια, και ξερά φρούτα (σταφίδες και χουρμάδες). Η μαγιονέζα μπορεί να αντικατασταθεί με γιαούρτι. Επίσης αντί για σέλινο μπορεί να προστεθεί κουνουπίδι.

Παραπομπές
----------

1. ↑  J.Lennard's recipe
2. ↑  «The History of Waldorf Salad». *Kitchen Project*. Ανακτήθηκε στις 20 Σεπτεμβρίου 2007.
Με την ονομασία **ολόσκορδο**, ήταν γνωστό ένα φαγητό, ορεκτικό της βυζαντινής κουζίνας.

Στην Βυζαντινή Αυτοκρατορία σερβιριζόταν πριν το φαγητό σαν ορεκτικό και εκτός τις μέρες νηστείας που ήταν δημοφιλές προτιμούνταν συχνά πριν το γεύμα. Η συνταγή περιελάμβανε σκόρδο που έπαιρναν τις σκελίδες και τις τηγάνιζαν με λάδι και έπειτα τις έτρωγαν με φρέσκο ψωμί. Επίσης το σέρβιραν ως συνοδευτικό ή αρωματικό για άλλα εδέσματα όπως όσπρια.

Παραπομπές
----------

1. 1 2  Σοφιάδου, Ελευθερία Χ. Η διατροφή των βυζαντινών μέσα από τα κείμενα και την τέχνη Αρχειοθετήθηκε 2019-08-28 στο Wayback Machine. σε. 20, Πανεπιστήμιο Θεσσαλίας. Σχολή Ανθρωπιστικών και Κοινωνικών Επιστημών. Τμήμα Ιστορίας Αρχαιολογίας και Κοινωνικής Ανθρωπολογίας, 2013
2. ↑  «ΠΑΡΑΔΟΣΙΑΚΕΣ ΣΥΝΤΑΓΕΣ & ΙΣΤΟΡΙΑ ΤΟΥΣ - ΔΙΑΤΡΟΦΗ ΣΤΟ ΒΥΖΑΝΤΙΟ». *users.sch.gr*. Ανακτήθηκε στις 5 Μαρτίου 2024.
Γεύμα τσιγ κιοφτέ στην Τουρκία
Το **τσιγ κιοφτέ** ή **τσι κιοφτέ** (τουρκικά: Çiğ köfte, αρμενικά: չի քուֆթա) είναι πιάτο από κεφτέδες το οποίο αποτελεί τοπική σπεσιαλιτέ της Σανλιούρφα και του Αντιγιαμάν στη νοτιοανατολική Τουρκία και σερβίρεται ως ορεκτικό ή μεζές. Μοιάζει με το κιμπέ ναγιέ από τη λιβανέζικη κουζίνα, το τσιγ κιοφτέ είναι κοινό για την αρμενική και την τουρκική κουζίνα, και βρίσκεται επίσης στην παραδοσιακή κουζίνα των Εβραίων Ουρφαλίμ.

Παραδοσιακά φτιαγμένο με ωμό κρέας, υπάρχουν χορτοφαγικές παραλλαγές με πλιγούρι και στην Ούρφα, μια τοπική εκδοχή χωρίς κρέας γίνεται με ομελέτα. Στην επαρχία Ντιγιαρμπακίρ πωλούνται τοπικά παρασκευασμένες παρτίδες από πλανόδιους πωλητές.

Ετυμολογία
----------

Στα τούρκικα, çiğ σημαίνει «ωμός» και köfte σημαίνει κεφτές. Η λέξη köfte προέρχεται από τα περσικά, ουσιαστικά από την πρωτοϊνδοευρωπαϊκή ρίζα «\*(s)kop–» (αλεσμένος, τριμμένςο, χτυπημένος).

Παραπομπές
----------

1. ↑  Basan, Ghilli (2006). *Middle Eastern Kitchen*. Hippocrene Books. σελ. 71.
2. ↑  Brown, Ellen (2020). *Meatballs: The Ultimate Cookbook*. Cider Mill Press. σελ. 11.
3. ↑  Şanlı, Süleyman (2018). *Jews of Turkey: Migration, Culture and Memory*. Tayor & Francis.
4. ↑  Sivrioglu, Somer· Dale, David (2019). *Anatolia: Adventures in Turkish eating*. Allen & Unwin.
5. ↑  Kitchen, Leanne (2012). *Turkey: More Than 100 Recipes, with Tales from the Road*. Chronicle Books.
Ο **Γιάννης Καλπούζος** είναι Έλληνας συγγραφέας, ποιητής και στιχουργός της σύγχρονης γενιάς.

Γεννήθηκε στο χωριό Μελάτες της Άρτας το 1960. Από το 1983 ζει στην Αθήνα.

Εργογραφία
----------

Στα ελληνικά γράμματα εμφανίζεται το 2000 με την ποιητική συλλογή «Το νερό των ονείρων» και το μυθιστόρημα «Μεθυσμένος δρόμος».

Ακολουθεί η συλλογή διηγημάτων «Μόνο να τους άγγιζα», η οποία επανεκδόθηκε το 2017 εμπλουτισμένη ποικιλοτρόπως, με τον νέο τίτλο: «Κάποιοι δεν ξεχνούν ποτέ» και οι ποιητικές του συλλογές: «Το παραμιλητό των σκοτεινών Θεών» και «Έρωτας νυν και αεί». Με τη δεύτερη ήταν υποψήφιος στη βραχεία λίστα για το Κρατικό Βραβείο Ποίησης, ενώ η παραλογή «Ο λύκος» που εμπεριέχεται στη συλλογή διηγημάτων «Κάποιοι δεν ξεχνούν ποτέ» τιμήθηκε με το δεύτερο βραβείο ποίησης στον Διεθνή Διαγωνισμό Ποίησης και Διηγήματος "Γιώργος Σεφέρης" του πανεπιστημίου του Παλέρμο Ιταλίας

Έχει γράψει τα μυθιστορήματα: «Σάος-Παντομίμα Φαντασμάτων», «Άγιοι και δαίμονες-Εις ταν Πόλιν», «Ουρανόπετρα-Η δωδέκατη γενιά», «Ό,τι αγαπώ είναι δικό σου» και «Σέρρα-Η ψυχή του Πόντου», "Γινάτι - Ο σοφός της λίμνης".

Από τον Μάρτιο του 2020 κυκλοφορεί το νέο του μυθιστόρημα "Εράν - Βυζαντινά αμαρτήματα" από τις εκδόσεις Ψυχογιός, σε δυο εξώφυλλα.

Όλα τα βιβλία του κυκλοφορούν πλέον από τις εκδόσεις Ψυχογιός.

Τέλος, ο Γιάννης Καλπούζος συμμετείχε σε συλλογικά έργα, διασκεύασε σε θεατρικό σενάριο το μυθιστόρημά του «Σέρρα-Η ψυχή του Πόντου» και έχει γράψει τους στίχους 80 τραγουδιών, μεταξύ των οποίων τα: «Ό,τι αγαπώ είναι δικό σου», «Δέκα μάγισσες», «Να 'σουν θάλασσα», «Γιατί πολύ σ’ αγάπησα».

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
--------------------

* Σελίδα στο ΒιβλιοNet
* Επίσημο blog

Παραπομπές
----------

1. 1 2 3 4  *BiblioNet*. 35714. Ανακτήθηκε στις 12  Σεπτεμβρίου 2021.

  


|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
| Καθιερωμένοι όροι | 
* WorldCat
* VIAF: 88231515
* **ΕΒΕ**: 19741
* **BiblioNet**: **35714**
* LCCN: n2005091509
* ISNI: 0000 0000 7885 2634
* GND: 138176760
* SUDOC: 22726911X
* BNF: cb17791359x (data)

 |

 |
Ο θυρεός των Πιαστ.
H **Αμαλία** (πολων. *Amelia Mazowiecka*, 1397/98 - μετά τις 17 Μαΐου 1434) από τον Οίκο των Πιαστ ήταν κόρη του Δούκα της Μασοβίας και με τον γάμο της έγινε μαργραβίνη του Μάισσεν.

Βιογραφία
---------

Ήταν το πέμπτο παιδί και η τέταρτη κόρη του Σιεμόβιτ Δ΄ της Μαζοβίας και της Αλεξάνδρας των Γκεντιμινιδών, κόρης του Αλγκίρντας της Λιθουανίας.

Παντρεύτηκε τον Γουλιέλμο Β΄ του Μάισσεν το 1413 στο Μπζεστς Κουγιάφσκι. Δεν απέκτησαν απογόνους. Μετά το θάνατο του Γουλιέλμου το 1425, επέστρεψε στη Μασοβία. 

Τάφηκε στον Καθεδρικό του Πουότσκ ή σε κάποιο κοντινό νεκροταφείο του Τάγματος των Δομινικανών.

Πηγές
-----

* K. Jasiński: *Rodowód Piastów mazowieckich,* Poznań–Wrocław 1998, pp. 123–125.

Παραπομπές
----------

1. ↑  Ανακτήθηκε στις 23  Νοεμβρίου 2018.
Συντεταγμένες: 38°22′00″N 23°06′00″E﻿ / ﻿38.36667°N 23.1°E﻿ / 38.36667; 23.1

Ο **Δήμος Αλιάρτου** του προγράμματος Καποδίστριας ήταν δήμος που λειτούργησε την περίοδο 1999-2010. Συστάθηκε με το πρόγραμμα Καποδίστριας από τη συνένωση των παλαιότερων κοινοτήτων της περιοχής, που αποτέλεσαν στη συνέχεια τα δημοτικά διαμερίσματα του δήμου. Το 2010 καταργήθηκε και εντάχθηκε στον νέο διευρυμένο δήμο Αλιάρτου. Καταλάμβανε έκταση 146.335 στρεμμάτων. Ανήκε στην επαρχία Λιβαδειάς. Τα ανατολικά όριά του προσδιορίζονται από τα όρια των επαρχιών Θήβας-Λιβαδειάς (όρια με το δήμο Θεσπιών). Βόρεια εκτεινόταν ως το μέσο της πεδιάδας της Κωπαΐδας και νότια ως την κορυφή του όρους Ελικώνα, καταλαμβάνοντας μεγάλη έκταση. Δυτικά οριζόταν από το δήμο της Κορώνειας. Πρωτεύουσα του δήμου ήταν η Αλίαρτος. Στον δήμο Αλιάρτου ανήκουν ακόμα οι οικισμοί Μάζι, Ευαγγελίστρια, Πέτρα, Σωληνάρι και Υψηλάντης

Διαίρεση
--------

Αναλυτικά τα δημοτικά διαμερίσματα και οι οικισμοί του δήμου:

 **Δ.δ. Αλιάρτου**  [4743]
* η Αλίαρτος [4207]
* το Μάζι [536]

 **Δ.δ. Ευαγγελιστρίας**  [267]
* η Ευαγγελίστρια [241]
* η Μονή Ευαγγελιστρίας [26]

 **Δ.δ. Πέτρας**  -- η Πέτρα [422]
 **Δ.δ. Σωληναρίου**  -- το Σωληνάρι [444]
 **Δ.δ. Υψηλάντου**  -- ο Υψηλάντης [475]

Δήμαρχοι Αλιάρτου
-----------------

### Πριν τη Μεταπολίτευση

...

* 1967-197? Ιωάννης Δημ. Γρίβας, με αναπληρωτή το Λουκά Βασ. Βαλμά.

### 1975-2014

Αιρετοί δήμαρχοι διετέλεσαν μεταπολιτευτικά οι εξής:

| Δήμος Αλιάρτου |
| --- |
| 1975-1978 | Κωνσταντίνος Κουντουριώτης (Μάζι, 1947-) |
| 1979-1986 | Νικόλαος Ηλίας |
| 1987-1990 | Κωνσταντίνος Κουντουριώτης |
| 1991-1994 | Δημήτριος Καρανάσος |
| 1995-2002 | Νικόλαος Παλμές |
| 2003-2010 | Αλέξανδρος Βίτσης |
| 2011-2014 | Γιώργος Ντασιώτης |
| 2014-σήμερα: Οι δήμαρχοι του δήμου Αλιάρτου - Θεσπιέων |

Παραπομπές
----------

1. ↑  *Επιθεώρησις Τοπικής Αυτοδιοικήσεως*, τχ. ΙΒ΄ (Δεκέμβριος 1967), σελ. 1122.
2. ↑  «ΕΕΤΑΑ-Ελληνική Εταιρία Τοπικής Ανάπτυξης και Αυτοδιοίκησης Α.Ε.». *www.eetaa.gr*. Ανακτήθηκε στις 6 Απριλίου 2020.
3. ↑  Κούλα Παπαδάκη-Κάκαρη,Προσωπικότητες από τον πολιτικό κόσμο της Ελλάδας : Αρχηγοί κομμάτων, υπουργοί, υφυπουργοί, γενικοί γραμματείς, νομάρχες & δήμαρχοι, 1975, σελ. 299

  

  


|  |  |  |  |  |  |  |  |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| 

| π • σ • ε
Σχέδιο Καποδίστριας: Διοικητική διαίρεση του νομού Βοιωτίας |
| --- |
|  |
| Δήμοι | 
* Λεβαδέων
* Θηβαίων
* Ακραιφνίας
* Αλιάρτου
* Αράχωβας
* Βαγίων
* Δαύλειας
* Δερβενοχωρίων
* Διστόμου
* Θεσπιέων
* Θίσβης
* Κορώνειας
* Οινοφύτων
* Ορχομενού
* Πλαταιών
* Σχηματαρίου
* Τανάγρας
* Χαιρώνειας
 |
|  |
| Κοινότητες | 
* Αντίκυρας
* Κυριακίου
 |

 |
Ο **Ενωτικός Δημοκρατικός Συνασπισμός** (πορτ. *Coligação Democrática Unitária*) είναι ένας πολιτικός και εκλογικός συνασπισμός μεταξύ του Πορτογαλικού Κομμουνιστικού Κόμματος και του Οικολογικού Κόμματος "Οι Πράσινοι". Στο συνασπισμό συμμετέχει επίσης και το κόμμα Δημοκρατική Παρέμβαση.

Ο συνασπισμός ιδρύθηκε το 1987, ενόψει των βουλευτικών εκλογών και των ευρωεκλογών εκείνου του έτους, οι οποίες διεξήχθησαν ταυτόχρονα στις 19 Ιουλίου εκείνου του έτους.

Τα κόμματα που απαρτίζουν τον συνασπισμό δεν έχουν συμμετάσχει ποτέ αυτόνομα σε εκλογές από τη δημιουργία του. Ωστόσο, τα κόμματα αυτά συγκροτούν τις δικές τους κοινοβουλευτικές ομάδες και επισήμως καταγράφονται ως ξεχωριστά κόμματα.

Ο συνασπισμός είχε δώσει ψήφο ανοχής στην κυβέρνηση του Αντόνιο Κόστα (2015-2019) υπό το Σοσιαλιστικό Κόμμα.

Παραπομπές
----------

1. ↑  THE STATE OF POPULISM IN EUROPE (2016) via Politico EU
2. ↑  The State of Populism in Europe 2017 via Academia
3. ↑  Nordsieck, Wolfram (2019). «Portugal». *Parties and Elections in Europe*.

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
--------------------

* Πολυμέσα σχετικά με το θέμα  Coligação Democrática Unitária στο Wikimedia Commons

  


|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
| Καθιερωμένοι όροι | 
* VIAF: 138949935

 |

 |
Ο **Λουδοβίκος Ι΄** (γερμ.: *Ludwig X*, 18 Σεπτεμβρίου 1495 - 22 Απριλίου 1545) από τον Οίκο του Βίττελσμπαχ ήταν δούκας της Βαυαρίας (1516-45) μαζί με τον πρωτότοκο αδελφό του Γουλιέλμο Δ΄.

Βιογραφία
---------

Ήταν γιος του Αλβέρτου Δ΄ δούκα της Βαυαρίας και της Κουνιγούνδης των Αψβούργων, κόρης του Φρειδερίκου Γ΄ της Γερμανίας.

Ο πατέρας του το 1506 δήλωσε πως ο πρωτότοκος Γουλιέλμος Δ΄ θα κληρονομούσε όλες τις κτήσεις του. Ο Λουδοβίκος Ι΄ αρνήθηκε να ακολουθήσει εκκλησιαστική σταδιοδρομία, με το επιχείρημα ότι γεννήθηκε πριν τη δήλωση. Το 1508 ο Αλβέρτος Δ΄ απεβίωσε και τον διαδέχθηκε ο πρωτότοκος γιος του. Ο Λουδοβίκος Ι΄, υποστηριζόμενος από τη μητέρα του και τον γενικό Σύμβουλο του κράτους, πίεσε τον αδελφό του να τον αποδεχθεί ως συγκυβερνήτη το 1516. Διοίκησε το Λάντσχουτ και το Στράουμπινγκ, γενικά σε συμφωνία με τον αδελφό του.

Όπως ο αδελφός του, αρχικά έδειξε συμπάθεια στη Μεταρρύθμιση των Προτεσταντών, αλλά το 1522 αποφάσισε να δράσει εναντίον της εξάπλωσής της στη Βαυαρία. Οι δύο αδελφοί κατέστειλαν την εξέγερση των αγροτών στη Νότια Γερμανία το 1525. Διεκδίκησε το στέμμα της Βοημίας και ήλθε γι' αυτό σε ρήξη με τους Αψβούργους ως το 1534, οπότε οι δύο δούκες συμφώνησαν με τον Φερδινάνδο Α΄ της Γερμανίας στο Λιντς.

Επισκέφθηκε την Ιταλία και μετά έκτισε ένα ανάκτορο σε Αναγεννησιακό ρυθμό, το πρώτο του είδους του βόρεια των Άλπεων, στο Λάντσουτ. Οικοδομήθηκε το διάστημα το 1537-43 με πρότυπο το παλάτσο ντελ Τε στη Μάντουα.

Απεβίωσε το 1545 άγαμος και τον διαδέχθηκε ο μεγαλύτερος αδελφός του. Έτσι έληξε η τελευταία διαίρεση του δουκάτου της Βαυαρίας.

Οικογένεια
----------

Από μία μη νόμιμη σχέση είχε ένα φυσικό τέκνο:

* (νόθη) Άννα φον Λέονσμπεργκ 1525-1556, παντρεύτηκε τον Γιόχαν-Άλμπρεχτ Βίντμανστετερ.

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
--------------------

* Πολυμέσα σχετικά με το θέμα  Louis X, Duke of Bavaria στο Wikimedia Commons

|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
| Καθιερωμένοι όροι | 
* WorldCat
* VIAF: 264152041
* LCCN: nr89018485
* ISNI: 0000 0003 8680 2612
* GND: 11872939X
* SUDOC: 09603808X

 |

 |