recursal/SuperWikiNEXT-32B huggingface dataset:
Στην ιρλανδική μυθολογία, και πιο συγκεκριμένα στον Κύκλο του Όλστερ, ο **Νάσι** (ιρλ. *Naoise*) είναι ανιψιός του βασιλιά Κόνορ μακ Νέσσα του Όλστερ. 

Η ιστορία του Νάσι είναι άμεσα συνδεδεμένη με την ηρωίδα Ντέιρντρε. Όταν εκείνη γεννήθηκε, ένας δρυΐδης προφήτεψε ότι θα γινόταν πανέμορφη κι ότι άρχοντες και βασιλιάδες θα ξεκινούσαν πόλεμο για χάρη της. Ο Κόνορ λοιπόν την έκλεισε σε έναν πύργο και μεγάλωσε απομονωμένη, έτσι ώστε να την παντρευόταν αργότερα. Η Ντέιρντρε όμως ερωτεύτηκε το Νάσι και το 'σκασε μαζί του, συνοδευόμενη από τα δυο αδέρφια του Νάσι.

Κατέφυγαν στη Σκωτία, αλλά ο βασιλιάς προσπάθησε να τους σκοτώσει για να αποκτήσει τη Ντέιρντρε. Κατέληξαν σε ένα νησί, αλλά τους εντόπισε ο βασιλιάς Κόνορ κι έστειλε το Φέργκους να τους μηνύσει ότι μπορούσαν να γυρίζουν ασφαλείς στην πατρίδα. Στο γυρισμό όμως, έστησαν στο Φέργκους παγίδα κι ο Κόνορ διέταξε τους στρατιώτες του να σκοτώσουν το Νάσι και τ' αδέρφια του, προκειμένου να γίνει δική του η Ντέιρντρε. Εξαγριωμένος από την προδοσία, ο Φέργκους αυτοεξορίστηκε στο Κόνναχτ, ενώ η Ντέιρντρε αυτοκτόνησε πηδώντας από το άρμα της πάνω στα βράχια.

  


|  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| 

| π • σ • ε
Θέματα της Κελτικής μυθολογίας |
| --- |
|  |
| Κελτικός πολιτισμός | 
* Αλφάβητο Όγκχαμ
* Δρυίδες
* Κελτικές γλώσσες
* Ρούνοι
 |  |
|  |
| Θεότητες | 
* Άρμετ
* Γκοϊβένου
* Έθνι
* Επόνα
* Ερίου
* Κέριντγουεν
* Κερνούνος
* Κίαν
* Κρέιγνε
* Λουγ
* Λούχτα
* Μανάνναν
* Μιοχ
* Μόρριγαν
* Μπαβ
* Μπάλορ
* Μπρες
* Μπρίγκιντ
* Νουάντου
* Ντάγδα
* Ντάνου
* Ντίαν Κεχτ
* Όγμα
* Ρίανον
* Τούιρεν
* Φαντ
 |
|  |
| Φυλές και γεγονότα | 
* Κούλεϊ
* Μόι Τούραχ
* Τουάθα ντε Ντανάν
* Φομόριαν
 |
|  |
| Λατρεία και εορτές | 
* Ίμπολκ
* Λούγνασαδ
* Μπελτέιν
* Σόουιν
 |
|  |
| Κύκλος του Όλστερ | 
* Κόνορ μακ Νέσσα
* Κουχούλιν
* Μάεβ
* Νες
* Νάσι
* Ντέιρντρε
* Φέργκους
 |

 |
Ο **Μπρούνο Τζακομέλι** (Bruno Giacomelli) είναι Ιταλός παλαίμαχος οδηγός αγώνων αυτοκινήτου, γεννημένος στις 10 Σεπτεμβρίου 1952 στο Πονκαράλε της Λομβαρδίας. Συμμετείχε για λίγες χρονιές στη Φόρμουλα 1 με συνολικό απολογισμό 82 αγώνες, 18 βαθμούς, 1 πόντιουμ και 1 pole position.

Αγωνίσθηκε στις κατηγορίες υποδομής κατά το δεύτερο μισό της δεκαετίας του 1970, με μεγαλύτερη διάκριση τον τίτλο της Φόρμουλα 2 το 1978. Την ίδια περίοδο, συμμετείχε ως ανερχόμενο ταλέντο σε λίγα γκραν-πρι της Φόρμουλα 1 με τη Μακλάρεν (1 το 1977 και 5 το 1978) έχοντας ως καλύτερη επίδοση μια 7η θέση. 

Το 1979 αφοσιώθηκε αποκλειστικά στη Φόρμουλα 1 υπογράφοντας για την Άλφα Ρομέο, η οποία επέστρεφε στο κορυφαίο μηχανοκίνητο πρωτάθλημα ως κατασκευάστρια μετά από μακρόχρονη απουσία. Έμεινε για 4 σαιζόν και κινήθηκε στη μετριότητα, καταδικασμένος από την αναξιοπιστία των μονοθεσίων της ομάδας. Μοναδικές αναλαμπές υπήρξαν η pole position στο γκραν-πρι της Νέας Υόρκης το 1980 και η τρίτη θέση (το μοναδικό πόντιουμ της καριέρας του) στο Λας Βέγκας το 1981.

Τη σαιζόν 1983 εντάχθηκε στη βρετανική Τόλμαν αλλά και πάλι τα αποτελέσματά του ήταν άσχημα, έχοντας μόνο έναν τερματισμό στη βαθμολογούμενη εξάδα. Την επόμενη χρονιά η Τόλμαν τον αντικατέστησε με ένα νεαρό Βραζιλιάνο, τον Άιρτον Σένα, και ο Τζακομέλι επέστρεψε στις λιγότερο ανταγωνιστικές κατηγορίες. 

Παρ' όλα αυτά το 1990 στρατολογήθηκε από ένα νεοεμφανιζόμενο στη Φόρμουλα 1 ιταλό κατασκευαστή, τη Λάιφ. Η χρονιά υπήρξε καταστροφική: τα μονοθέσια της Λάιφ ήταν με διαφορά τα χειρότερα του πρωταθλήματος και ο Τζιακομέλι δεν πέτυχε σε κανέναν προκριματικό γύρο να τερματίσει με διαφορά μικρότερη των 20 δευτερολέπτων απ' τον πρώτο, απαραίτητη προϋπόθεση για να συμμετάσχει στον κανονικό αγώνα της επόμενης μέρας. Η Λάιφ διαλύθηκε πριν τη λήξη της σαιζόν και ο ιταλός οδηγός έμεινε με την αρνητική στατιστική, ότι κόπηκε στα προκριματικά σε όλα τα γκραν-πρι (12) που συμμετείχε.

Κατάταξη στο πρωτάθλημα οδηγών Φόρμουλα 1
-----------------------------------------

| Σαιζόν | 1977 | 1978 | 1979 | 1980 | 1981 | 1982 | 1983 | 1990 |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| Θέση | ΔΚ¹ | ΔΚ | ΔΚ | 16 | 15 | 22 | 19 | ΔΚ |

¹ ΔΚ: Δεν κατατάχθηκε, διότι η συγκομιδή του ήταν 0 βαθμοί.

1. ↑  (Αγγλικά) *Driver Database*. www.driverdb.com. Ανακτήθηκε στις 7  Ιουνίου 2022.

  


|  |  |  |  |
| --- | --- | --- | --- |
| 

| π • σ • ε
Ιταλοί οδηγοί Φόρμουλα 1 |
| --- |
|  |
| 
* Έλιο ντε Άντζελις
* Αλμπέρτο Ασκάρι
* Αλεσάντρο Ζανάρντι
* Βιταντόνιο Λιούτσι
* Λούκα Μπαντοέρ
* Ρικάρντο Παλέτι
* Τζιόρτζιο Πάντανο
* Ρικάρντο Πατρέζε
* Μπρούνο Τζακομέλι
* Αντόνιο Τζιοβινάτσι
* Γιάρνο Τρούλι
* Τζουζέπε Φαρίνα
* Τζιανκάρλο Φιζικέλα
 |

 |

  


|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
| Καθιερωμένοι όροι | 
* WorldCat
* VIAF: 737154688464748380001
* LCCN: no2018175913

 |

 |
Συντεταγμένες: 45°33′57″N 5°26′42″E﻿ / ﻿45.56583°N 5.44500°E﻿ / 45.56583; 5.44500

Η κοινότητα **Λα Τουρ-ντυ-Πεν** (γαλλικά: La Tour-du-Pin) είναι κοινότητα του νομού Ιζέρ στην περιοχή Ωβέρνη Ρον-Αλπ, στη νοτιοανατολική Γαλλία. Με την Βιέν αποτελούν τις δύο υπονομαρχίες του νομού. Ο πληθυσμός της κοινότητας ανέρχεται σε 8.080 κατοίκους (2017).

Ιστορικά, η κοινότητα Λα Τουρ-ντυ-Πεν υπάγονταν στην παλαιά επαρχία Ντωφινέ και κατά τη διάρκεια του Μεσαίωνα ήταν έδρα σημαντικής βαρονίας. Το όνομα του οίκου των Ντε Λα Τουρ-ντυ-Πεν συνδέεται με την πόλη και αυτή τη βαρονία του Ντωφινέ.

Οι κάτοικοι ονομάζονται Τυριπινουά (ζ).

Γεωγραφικά στοιχεία
-------------------

Κεντρικό σημείο στη Λα Τουρ-ντυ-Πεν
Η κοινότητα Λα Τουρ-ντυ-Πεν βρίσκεται στο βόρειο τμήμα του νομού Ιζέρ, που αντιστοιχεί στην ιστορική επαρχία του κάτω Ντωφινέ, σε υψόμετρο 309 έως 461 μέτρα. Έχει πληθυσμό 8.080 κατοίκους (2017) και έκταση 4,77 τετραγωνικά χιλιόμετρα.

Βρίσκεται στην κοιλάδα του Ροδανού. Από το έδαφός της διέρχεται ο ποταμός Μπουρμπρ, παραπόταμος στην αριστερή όχθη του Ροδανού, μήκους 72,2 χιλιομέτρων και δύο από τους παραποτάμους του.

Η απόσταση από το Παρίσι είναι 434 χιλιόμετρα (σε ευθεία γραμμή) στα νοτιοανατολικά, από τη Γκρενόμπλ, την πρωτεύουσα του νομού Ιζέρ, είναι 67 χιλιόμετρα οδικώς και από τη Βιέν, δεύτερη υπονομαρχία του νομού, 57 χιλιόμετρα οδικώς.

Η σχετικά μικρή πόλη είναι υπονομαρχία του νομού Ιζέρ, καθώς και κέντρο μιας ευρύτερης περιοχής κοινοτήτων με περισσότερους από 60.000 κατοίκους. Υπήρξε έδρα παλιάς σημαντικής βαρονίας και είναι χτισμένη πάνω στον παλιό δρόμο από το Παρίσι στο Μιλάνο. Η πόλη έχει γραφικό ιστορικό κέντρο με στενά δρομάκια με σειρές αστικών κατοικιών, πολλές κατασκευασμένες από πέτρα, μικρές στοές ανάμεσα στους δρόμους και παλιά σιντριβάνια. Εξυπηρετείται από πολλούς δρόμους και τη σιδηροδρομική γραμμή TER.

Αξιοθέατα
---------

Ο καθεδρικός ναός
* Το κάστρο του Κυιριέ του 16ου αιώνα
* Το κάστρο του Τουρνέν του 17ου αιώνα
* Αναγεννησιακή κατοικία του 16ου αιώνα, το Μαιζόν ντε Ντωφέν από τον 16ο αιώνα
* Ο καθεδρικός ναός, από τον 19ο αιώνα

Παραπομπές
----------

1. ↑  «Base officielle des codes postaux» La Poste. 1  Οκτωβρίου 2018.
2. ↑  (Γαλλικά) *Code INSEE*.
3. ↑  «Populations légales 2020» Εθνικό Ινστιτούτο Στατιστικής και Οικονομικών Μελετών. 29  Δεκεμβρίου 2022.
4. ↑  *répertoire géographique des communes*. Institut national de l'information géographique et forestière. Ανακτήθηκε στις 26  Οκτωβρίου 2015.
5. 1 2 . «insee.fr/fr/statistiques».
6. ↑ . «habitants.fr/la-tour-du-pin».
7. ↑ . «sandre.eaufrance.fr/geo/CoursEau».
8. ↑ . «distance.to/Paris».
9. ↑ . «distance.to/Grenoble».
10. ↑ . «distance.to/Vienne».
11. ↑  «tourisme-valsdudauphine.fr/chateau-de-cuirieu». Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 26 Ιανουαρίου 2020.

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
--------------------

* Η επίσημη ιστοσελίδα της κοινότητας Λα Τουρ-ντυ-Πεν (γαλλικά)

|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
| Καθιερωμένοι όροι | 
* WorldCat
* VIAF: 143227605
* LCCN: n95061211
* BNF: cb152583109 (data)

 |

 |
Το **Κρατικό Ιατρικό Πανεπιστήμιο του Ροστόφ** (ρωσικά: *Ростовский Государственный Медицинский Университет*‎) είναι ένα ρωσικό δημόσιο ίδρυμα τριτοβάθμιας επαγγελματικής εκπαίδευσης καθώς και φορέας παροχής υπηρεσιών υγείας και κοινωνικής ιατρικής μέσω του νοσοκομείου που διαθέτει, με 860 κλίνες, πολλά ειδικά τμήματα και διαγνωστικές μονάδες. Το 1915, το Τμήμα Ιατρικής στο Ρωσικό Πανεπιστήμιο της Βαρσοβίας μεταφέρθηκε στο Ροστόφ επί του Ντον και αυτό οδήγησε στο σημερινό Κρατικό Ιατρικό Πανεπιστήμιο του Ροστόφ. Αρχικά σχηματίστηκε ως τμήμα και αργότερα μετατράπηκε σε ιατρικό ινστιτούτο το 1930. Υπήρχαν περίπου 295 απόφοιτοι γιατροί στην πρώτη τάξη αποφοίτησης του νεοσύστατης σχολής.

Παραπομπές
----------

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
--------------------

* Επίσημος ιστότοπος

  


|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
| Καθιερωμένοι όροι | 
* WorldCat
* VIAF: 153922724
* LCCN: no98072097
* ISNI: 0000 0001 0309 1954

 |

 |
Πρωτοχρονιάτικο λαχείο του έτους 2011 - 2012
Το **Πρωτοχρονιάτικο λαχείο** ή **Κρατικό Λαχείο Κοινωνικής Αντίληψης** είναι επίσημο λαχείο του ελληνικού κράτους που κυκλοφορεί και κληρώνει μία φορά τον χρόνο, την τελευταία ημέρα κάθε έτους.

Κυκλοφορία
----------

Το πρωτοχρονιάτικο λαχείο με την τωρινή του ονομασία κυκλοφορεί από το 1967. Παλαιότερα κυκλοφορούσε και κληρωνόταν αντί αυτού το «Λαχείο Συντακτών», από το 1928 ως το 1967, το οποίο καταργήθηκε επί χούντας. Κάθε παραμονή Πρωτοχρονιάς ολόκληρη η Ελλάδα ζούσε στον παλμό του Λαχείου Συντακτών, το οποίο μοίραζε διαμερίσματα, μαγαζιά, αυτοκίνητα, χρήματα, μέχρι και ολόκληρες πολυκατοικίες. Το Λαχείο Συντακτών είναι ένα από τα σύμβολα μιας εποχής.

Κέρδη
-----

Το Κρατικό λαχείο μοιράζει, ακόμα και αν χρειαστεί επιπλέον κλήρωση, τουλάχιστον το 55% των εισπράξεών του.

Πηγές - Παραπομπές
------------------

* Διεύθυνση Κρατικών Λαχείων - Πρωτοχρονιάτικο

1. ↑  Τάκης Κατσιμάρδος (5 Ιαν 2002). «Σήμερα κληρώνει... «υπέρ του εθνικού στόλου και των αρχαιοτήτων»». *Ημερησία Online*.. Ανακτήθηκε στις 10 Δεκ 2011.
2. ↑  *Η αγωνία του Λαχείου Συντακτών*, Ιστορικό Λεύκωμα 1964, σελ. 174, Καθημερινή (1997)
Ο **Μπρούνο Νέβες** (5 Σεπτεμβρίου 1981 - 11 Μαΐου 2008) ήταν  Πορτογάλος επαγγελματίας ποδηλάτης αγώνων δρόμου που γεννήθηκε στο Oliveira de Azeméis. Ήταν ένας από τους καλύτερους σπρίντερ του πορτογαλικού πελοτόν, έχοντας κερδίσει ένα στάδιο στο Volta a Portugal. Ήταν επίσης ο νικητής της πράσινης φανέλας του Γύρου της Αβενίρ, το 2006.

Στις 11 Μαΐου 2008 ο Νέβες ενεπλάκη σε ατύχημα κατά τη διάρκεια της Clássica de Amarante. Πιστεύεται ότι πέθανε από σοβαρά τραύματα που προκλήθηκαν από το τροχαίο, αλλά αργότερα αποκαλύφθηκε ότι υπέστη καρδιακή προσβολή ενώ οδηγούσε το ποδήλατό του, προκαλώντας το ατύχημα. Πέθανε λίγο πριν φτάσει στο νοσοκομείο.

Παραπομπές
----------

1. ↑   | Une nouvelle affire de dopage sanguin frappe le peloton
Η λεγόμενη **ναυπήγηση δια λογαριασμόν** ή *διά λογαριασμόν ναυπήγησις* είναι στη πράξη μια από τις μορφές εντολής έναρξης εργασιών ναυπήγησης πλοίου ή σκάφους.  

Στο είδος αυτό της ναυπήγησης, ο ναυπηγός κατόπιν σύμβασης αναλαμβάνει την υποχρέωση, έναντι καθορισμένου τιμήματος, της ναυπήγησης πλοίου κατά τους όρους της σύμβασης και τις υποδείξεις του αντισυμβληθέντα με υλικά όμως του παραγγέλνοντα.

Και η σύμβαση αυτή όπως της ναυπήγησης κατ΄ αποκοπή αποτελεί μίσθωση έργου όπου και εφαρμόζονται, εκτός αντιθέτου συμφωνίας, οι διατάξεις του Αστικού Κώδικα κατά ρητή διάταξη του Κ.Ι.Ν.Δ.. Στη δια λογαριασμό ναυπήγηση τη κυριότητα πλοίου αποκτά πρωτότυπα ο παραγγείλας πλοιοκτήτης αφού αυτό κατασκευάζεται με υλικά δικά του.

Το είδος αυτό της ναυπήγησης απαντάται σπάνια.

Πηγές
-----

* *Εγχειρίδιο Ναυτικού Δικαίου* Α. Ματαράγκα, εκδόσεις Αφοι Λιοντή Πειραιάς.
* *Συμβάσεις ναυπήγησης* Σύγχρονο Ναυτιλιακό εγκυκλοπαιδικό λεξικο, εκδόδσεις Θ. Τυρόβολα, Αθήνα.
Ένα **συμβουλευτικό δημοψήφισμα** για τις Υπηρεσίες Πληροφοριών και Ασφάλειας (Πράξη 2017) πραγματοποιήθηκε στην **Ολλανδία** στις 21 Μαρτίου 2018, παράλληλα με τις δημοτικές εκλογές. Ήταν το δεύτερο δημοψήφισμα, που διενεργήθηκε υπό την Πράξη του Ολλανδικού Συμβουλευτικού Δημοψηφίσματος έπειτα από το δημοψήφισμα για τη συμφωνία ένωσης Ουκρανίας-ΕΕ.

Η πλειονότητα των ψηφοφόρων (49,44%) ψήφισαν κατά του νόμου, με αποτέλεσμα την απόρριψη. Η προσέλευση των ψηφοφόρων ήταν σε ποσοστό 51,5%, πάνω από το όριο του 30% για την επικύρωση του αποτελέσματος. Αν και το ίδιο το δημοψήφισμα ήταν μη δεσμευτική, ο πρωθυπουργός Μαρκ Ρούτεark είχε υποσχεθεί να ληφθεί υπόψη η αρνητική ψήφος πριν το δημοψήφισμα.

Αποτελέσματα
------------

Αποτελέσματα ανά επαρχία

| Επιλογή | Ψήφοι | % |
| --- | --- | --- |
| Υπέρ | 3.122.628 | 46,53 |
| Κατά | 3.317.496 | 49,44 |
| Λευκά | 270.288 | 4,03 |
| Άκυρα ψηφοδέλτια | 23.813 | – |
| **Συνολικά** | **6.734.225** | **100** |
| Εγγεγραμμένοι ψηφοφόροι/προσέλευση | 13.064.932 | 51,54 |
| Πηγή: Kiesraad |

Παραπομπές
----------

1. ↑  Αποτελέσματα δημοψηφίσματος για Wiv: κατά πλειοψηφία Αρχειοθετήθηκε 2019-04-27 στο Wayback Machine. Kiesraad
2. ↑  «Dutch referendum: Spy tapping powers 'rejected'». BBC. 22 Μαρτίου 2018.. Ανακτήθηκε στις 28 Μαρτίου 2018.
Συντεταγμένες: 54°45′12″N 160°31′36″E﻿ / ﻿54.75333°N 160.52667°E﻿ / 54.75333; 160.52667

Το ηφαίστειο Κρονότσκι το 1990
Το **Κρονότσκι** (ρωσικά: Кроноцкая сопка) είναι ένα μεγάλο στρωματοηφαίστειο στη χερσόνησο Καμτσάτκα. Το ηφαίστειο είναι γνωστό για το συμμετρικό, κωνικό του σχήμα, συγκρίσιμο με αυτό των ηφαιστείων Φούτζι στην Ιαπωνία και Μαγιόν στις Φιλιππίνες. Το ηφαίστειο βρίσκεται ανάμεσα στον Ειρηνικό Ωκεανό και τη λίμνη Κρονότσκι, τη μεγαλύτερη στην Καμτσάτκα. Η λίμνη δημιουργήθηκε όταν λάβα από το ηφαίστειο δημιούργησε ένα φράγμα στον ποταμό Λιστβενίτσναγια.

Περιγραφή
---------

Το Κρονότσκι, με ύψος 3.528 μέτρα, είναι ένα από τα μεγαλύτερα ηφαίστεια της Καμτσάτκας. Το ηφαίστειο σχηματίστηκε στο τέλος του Πλειστόκαινου και στην αρχή του Ολόκαινου, και η μορφολογία του μοιάζει με αυτή άλλων ηφαιστείων που σχηματίστηκαν την ίδια περίοδο, όπως το Κοριάκσκι και το Οπάλα. Οι πλαγιές του έχουν διαβρωθεί και έχουν κοιλάδες βάθους μέχρι 200 μέτρων, που εκτείνονται ακτινωτά γύρω από το ηφαίστειο. Μέσα στον κρατήρα βρίσκεται ένας λαιμός λάβας. Μετέπειτα εκρήξεις δημιούργησαν κώνους τέφρας στους νοτιοανατολικούς, νοιοδυτικούς και βόρειους πρόποδες του βουνού. Στην κορυφή βρίσκεται ένας παγετώνας, ο οποίος προς τα βόρεια κατέρχεται μέσα στις κοιλάδες μέχρι υψόμετρο 900 μέτρων. Οι χαμηλότερες πλαγιές του ηφαιστείου καλύπτονται από θάμνους.

Ηφαιστειακή δραστηριότητα
-------------------------

Το Κρονότσκι θεωρείται εσβεσμένο. Υπάρχουν όμως αναφορές για ασθενείς εκρήξεις την περίοδο 1922-1923. Αναφορές κατοίκων της περιοχής έκαναν λόγο για μαύρο καπνό που ανήλθε από τη νότια πλαγιά του Κρονότσκι τον Νοέμβριο του 1922 και για φλόγες στην κορυφή το 1923, συνοδευόμενες από μικρές σεισμικές δονήσεις. Μετά την έκρηξη ακολούθησε ασθενής δραστηριότητα των φουμαρολών του ηφαιστείου. Μετέπειτα έρευνες στους πρόποδες του βουνού δεν βρήκαν κάποια απόθεση από αυτή την έκρηξη. Το ηφαίστειο παρήγαγε κυρίως λάβα με βασαλτική σύσταση.

Παραπομπές
----------

1. 1 2  "Kronotsky". Global Volcanism Program, Smithsonian Institution.
2. 1 2  Kronotsky Institute of Volcanology and Seismology (kscnet). Ανακτήθηκε στις 12 Δεκεμβρίου 2012
3. ↑  Kronotsky Volcano World. Πανεπιστήμιο του Όρεγκον. Ανακτήθηκε στις 12 Δεκεμβρίου 2012
**Οινοτρόποι**, δηλαδή οι γυναίκες αυτές που μετέτρεπαν σε κρασί, λέγονταν οι τρεις ή τέσσερις θυγατέρες του βασιλιά της Δήλου Ανίου. Τα ονόματά τους ήταν: Σπερμώ (δηλαδή «η των σπόρων»), Οινώ (δηλαδή «η του κρασιού») , Ελαΐς

Σύμφωνα με τον μύθο, ο θεός Διόνυσος, που ήταν παππούς τους, τους είχε χαρίσει τη μαγική ικανότητα να μετατρέπουν το νερό σε κρασί, και ότι άλλο ήθελαν σε σιτάρι και ελιές.

Ο Αγαμέμνων, όταν άκουσε για τον μύθο αυτό, θέλησε να τις απαγάγει, για να τις έχει να παράγουν τρόφιμα για τον ελληνικό στρατό στην Τροία. Οι Οινοτρόπες όμως κατέφυγαν στον Διόνυσο, ο οποίος τις μετέτρεψε σε περιστέρες.

Παραπομπές
----------

1. ↑  Tzetz. ad Lye. 750
2. ↑  Ov. Met. xiii. 640
3. ↑  Serv. ad Aen. iii. 80.

Πηγές
-----

* Sir William Smith, επιμ. (1870). *Dictionary of Greek and Roman biography and mythology, Volume 3* (στα Αγγλικά). Boston: C.C. Little, J. Brown and Co. Ανακτήθηκε στις 26 Αυγούστου 2009.
Ως **κρατικό πλοίο** (State ship) κατά την διεθνή ναυτιλιακή ορολογία χαρακτηρίζεται κάθε πλοίο του οποίου η κυριότητα ανήκει σε κράτος και όχι σε ιδιώτες (επιχειρηματίες).

Σύνολο τέτοιων πλοίων αποτελούν "κρατικό εμπορικό στόλο" (State merchant fleet).  

Κρατικούς εμπορικούς στόλους΄διατηρούσαν και διατηρούν πολλά κράτη κυρίως λόγω του κοινωνικο-οικονομικού συστήματος που εφαρμόζουν όπως π.χ. τα κράτη του πρώην ανατολικού συνασπισμού, είτε γιατί με αυτό τον τρόπο επιθυμούσαν να δώσουν περισσότερη ανάπτυξη στη ναυτιλία τους, είτε για περισσότερη οντότητα και κρατική στήριξη προς τις ίδιες οικονομικές μονάδες αυτές τα πλοία. Ακόμη και άλλες χώρες υπανάπτυκτες ή και αναπτυγμένες (Αραβικές Χώρες) διατηρούν τέτοιους στόλους μέσω κρατικών οργανισμών.

Ελληνική νομοθεσία
------------------

Τα εις την ιδιοκτησία του ελληνικού Κράτους ή εις νομικά πρόσωπα δημοσίου δικαίου (ΝΠΔΔ) ανήκοντα ή και περιερχόμενα πλοία, θεωρούνται πλοία μόνο και εφόσον χρησιμοποιούνται σε υπηρεσίες "μη κυβερνητικού χαρακτήρα". Όλα τα λοιπά κρατικά σκάφη πολεμικά πλοία και λοιπά (Λιμενικού, Πυροσβεστικής, Τελωνειακά, κλπ) που χρησιμοποιούνται καθαρά για κυβερνητικούς σκοπούς (εξυπηρέτηση ή θεραπεία γενικοτέρων κρατικών συμφερόντων) διέπονται από επιμέρους ειδικές διατάξεις και όχι από εκείνες του Κ.Ι.Ν.Δ..

Παραπομπές
----------
Ο **Νατζ αντ-Ντιν Ιλγκαζί ιμπν Αρτούκ** (*Necmeddin İlgazi bin Artuk*, 1062 - 8 Νοεμβρίου 1122), γνωστότερος ως **Ιλγκαζί**, ήταν Τουρκομάνος Ορτοκίδης ηγέτης του Μαρντίν από το 1107 έως το 1122.

Βιογραφία
---------

Ο πατέρας του, Αρτούκ, ήταν ο ιδρυτής της δυναστείας των Ορτοκιδών και είχε διοριστεί κυβερνήτης της Ιερουσαλήμ από τον Σελτζούκο εμίρη Τουτούς. Το 1096 ο Ιλγκαζί συμμάχησε με τον Ντουκάκ της Δαμασκού και τον Γιαγκί Σιγιάν της Αντιόχειας εναντίον του Ραντβάν στο Χαλέπι. Τα αδέλφια Ντουκάκ και Ραντβάν εμάχοντο ανηλεώς μεταξύ τους για τον έλεγχο της Συρίας, μετά το θάνατο του πατέρα τους, Τουτούς Α΄. Όμως οι σύμμαχοι Ιλγκαζί και Ντουκάκ ήρθαν σε σύγκρουση μεταξύ τους και ο Ιλγκαζί φυλακίστηκε από τον Ντουκάκ, με αποτέλεσμα την κατάληψη της Ιερουσαλήμ από τον αδελφό του και ταυτόχρονα αντίπαλό του, εμίρη της Άμιδας Σοκμέν, αλλά ο Ιλγκαζί ανακατέλαβε την πόλη όταν απελευθερώθηκε. Την κράτησε μέχρι την κατάληψή της από το Φατιμίδη βεζίρη της Αιγύπτου, Μαλίκ αλ-Αφντάλ, το 1098. Μετά από το γεγονός αυτό, προσπάθησε να φτιάξει το όνομά του στην Τζεζίρα (Μεσοποταμία), όπου τα αδέλφια του ήδη είχαν ιδρύσει τις δικές τους ηγεμονίες (εμιράτα). Εισήλθε στην υπηρεσία του Σελτζούκου σουλτάνου Μαχμούτ Α΄, ο οποίος του παραχώρησε τη Χουλουάν και τον έκανε σίχνα της Βαγδάτης, αξίωμα που αφορούσε την εποπτεία των υποθέσεων του χαλίφη εκ μέρους του σουλτάνου.
Ο **Νότιος πολικός αστέρας** είναι ο **σ Οκτάντος**, ένας αστέρας στον Οκτάντα.

Η θέση του κοντά στο νότιο ουράνιο πόλο τον καθιστά τον «πολικό αστέρα» του νότιου ημισφαιρίου και τον νότιο αντίστοιχο του βόρειου πολικού αστέρα (Polaris), του αστέρα που βρίσκεται κοντά στον Βόρειο Ουράνιο Πόλο, στον αστερισμό της Μικρής Άρκτου. Στον παρατηρητή στο νότιο ημισφαίριο, ο σ Οκτάντος φαίνεται σχεδόν ακίνητος και όλοι οι άλλοι αστέρες του νότιου ουρανού δίνουν την εντύπωση ότι περιστρέφονται γύρω από αυτόν. Αποτελεί τμήμα ενός μικρού ημιεξαγώνιου σχήματος. Απέχει σήμερα από τον πραγματικό νότιο πόλο περισσότερο από μία μοίρα (63΄), και ο νότιος πόλος απομακρύνεται από αυτόν λόγω της μετάπτωσης των ισημεριών. Ο νότιος πολικός αστέρας αποκαλείται στην αγγλική γλώσσα **Polaris Australis**. Είναι ωστόσο ένας αμυδρός αστέρας – με μέγεθος 5,5 είναι μετά βίας ορατός με γυμνό μάτι – γεγονός που τον καθιστά έναν πολικό αστέρα κάπως φτωχό, κυρίως συγκριτικά με τον πολύ πιο λαμπρό και εύκολα ορατό Πολικό Αστέρα του Βορρά.

Ο σ Οκτάντος είναι ελαφρώς μεταβλητός αστέρας, που ανήκει στην κατηγορία των παλλόμενων μεταβλητών του τύπου «δ Ασπίδος» (delta Scuti), και απομακρύνεται από τη Γη και γενικότερα το Ηλιακό Σύστημα με ταχύτητα 11,9 χιλιόμετρα το δευτερόλεπτο (42.800 χιλιόμετρα την ώρα).

Αναπαράσταση σε σημαία
----------------------

Ο σ Οκτάντος είναι ο αμυδρότερος αστέρας που αναπαριστάνεται σε σημαία κράτους: Εμφανίζεται στη σημαία της Βραζιλίας, συμβολίζοντας την πρωτεύουσά της, την Μπραζίλια.

Δείτε επίσης
------------

* Βόρειος πολικός αστέρας
* Κατάλογος αστέρων του Οκτάντος
Ολόκληρο ντούριαν στην Ταϊλάνδη
Ντούριαν κομμένο στη μέση, με αποτέλεσμα να διακρίνεται η κίτρινη σάρκα του
Το **ντούριαν** είναι ο εδώδιμος καρπός πολλών ειδών δέντρων που ανήκουν στο γένος ***Durio***. Υπάρχουν 30 αναγνωρισμένα είδη *Durio*, αυτόχθονα στην Ινδονησία, τη Μαλαισία, τις Φιλιππίνες και την Ταϊλάνδη και τουλάχιστον εννέα από τα οποία παράγουν βρώσιμους καρπούς. Το *Durio zibethinus*, ιθαγενές του Βόρνεο και της Σουμάτρας, είναι το μόνο είδος που διατίθεται στη διεθνή αγορά. Έχει πάνω από 300 ονομασμένες ποικιλίες στην Ταϊλάνδη και 100 στη Μαλαισία, από το 1987. Άλλα είδη πωλούνται στις τοπικές τους περιοχές.

Το ντούριαν χαρακτηρίζεται από το μεγάλο του μέγεθος, την έντονη οσμή και το φλοιό του που καλύπτεται από αγκάθια. Ο καρπός μπορεί να φτάσει σε μήκος έως 30 εκατοστά και διάμετρο τα 14 εκατοστά και συνήθως ζυγίζει 1 έως 3 κιλά. Το σχήμα του κυμαίνεται από επιμήκες έως στρογγυλό, το χρώμα του φλοιού του πράσινο έως καφέ και η σάρκα του ανοιχτή κίτρινη έως κόκκινη, ανάλογα με το είδος.

Μερικοί άνθρωποι θεωρούν ότι το ντούριαν έχει ένα ευχάριστα γλυκό άρωμα, ενώ άλλοι βρίσκουν το άρωμα υπερβολικό και δυσάρεστο. Η μυρωδιά προκαλεί αντιδράσεις από βαθιά εκτίμηση έως έντονη αηδία και έχει περιγραφεί ποικιλοτρόπως ως σάπια κρεμμύδια, νέφτι και ακατέργαστα λύματα. Η εμμονή της μυρωδιάς του, η οποία μπορεί να παραμείνει για αρκετές ημέρες, οδήγησε ορισμένα ξενοδοχεία και υπηρεσίες δημόσιας συγκοινωνίας στη Νοτιοανατολική Ασία να απαγορεύσουν το φρούτο. Ωστόσο, ο Βρετανός φυσιοδίφης του δέκατου ένατου αιώνα, Άλφρεντ Ράσελ Γουάλας, περιέγραψε τη σάρκα του ως «μια πλούσια κρέμα με έντονη γεύση αμυγδάλων». Η σάρκα μπορεί να καταναλωθεί σε διάφορα στάδια ωρίμανσης και χρησιμοποιείται για να αρωματίσει μεγάλη ποικιλία από αλμυρά και γλυκά επιδόρπια στις κουζίνες της Νοτιοανατολικής Ασίας. Οι σπόροι μπορούν επίσης να καταναλωθούν όταν είναι μαγειρεμένοι.

Το όνομα "ντούριαν" προέρχεται από τη λέξη της Μαλαισίας *dūrī* (που σημαίνει "αγκάθι"), μια αναφορά στα πολυάριθμα αγκάθια στο φλοιό του, σε συνδυασμό με το επίθημα δομικού ουσιαστικού *-an*. Σύμφωνα με το *Αγγλικό Λεξικό της Οξφόρδης*, η εναλλακτική ορθογραφία *duriν* χρησιμοποιήθηκε για πρώτη φορά σε μια μετάφραση του 1588 της *Ιστορίας του Μεγάλου και Ισχυρού Βασιλείου της Κίνας και η κατάσταση αυτής* από τον Ισπανό εξερευνητή Χουάν Γκονθάλες δε Μεντόθα.

Παραπομπές
----------

1. 1 2  Morton, JF (1987). «Durian». *Fruits of Warm Climates*. Florida Flair Books; republished in New Crop Resource Online Program, Center for New Crops and Plant Products, Department of Horticulture and Landscape Architecture, Purdue University. ISBN 978-0-9610184-1-2. Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 15 Φεβρουαρίου 2021. Ανακτήθηκε στις 5 Φεβρουαρίου 2004.
2. ↑  «Hail the king of fruit – 10 types of durians from Malaysia». *The Straits Times*. 22 June 2015. Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 27 May 2019.. Ανακτήθηκε στις 26 May 2019.
3. 1 2  «durian, *n*.». *Oxford English Dictionary*. Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 11 Απριλίου 2022. Ανακτήθηκε στις 11 Απριλίου 2022.
4. ↑  «Durian». Dictionary.com. Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 12 Μαρτίου 2022. Ανακτήθηκε στις 11 Απριλίου 2022.
Ένας **οινοκριτικός** (ή **κριτικός κρασιού**) είναι ένα άτομο που αξιολογεί το κρασί και το περιγράφει είτε με αριθμητική βαθμολογία, είτε με βαθμολογία γεύσης, είτε με συνδυασμό των δύο. Οι κριτικές του, που βρίσκονται σε βιβλία, εφημερίδες, περιοδικά, ενημερωτικά δελτία, στο διαδίκτυο ή σε διαφημιστικό υλικό για το κρασί, χρησιμοποιούνται συχνά από τους καταναλωτές κατά τη διαδικασία λήψης απόφασης για το αν θα αγοράσουν ένα κρασί ή όχι.

Δημοσιογραφική κριτική
----------------------

Οι οινοκριτικοί που εργάζονται σε περιοδικά που αφορούν το κρασί αξιολογούν νέες εκδόσεις, συχνά σε σύγκριση με άλλα κρασιά από την ίδια περιοχή, ποικιλιών σταφυλιών ή τρύγου. Περιστασιακά, δημοσιεύουν επίσης αναδρομικές γευστικές δοκιμές, δοκιμάζοντας τα κρασιά χρόνια ή δεκαετίες μετά τη δημοσίευσή τους.

Μεθοδολογία
-----------

Η μεθοδολογία γευσιγνωσίας ποικίλλει. Για παράδειγμα, η αμερικανική έκδοση, *Wine Spectator*, έχει τους εκδότες να γεύονται το κρασί με κλειστά μάτια σε κατηγορίες παρόμοιων ποικιλιών. Οι άλλες εκδόσεις γεύονται με παρόμοιο τρόπο. Διαφορετικοί κριτικοί χρησιμοποιούν διαφορετικές περιγραφικές κλίμακες, με τους κύριους αμερικανικούς κριτικούς να χρησιμοποιούν κλίμακα 50-100 βαθμών και οι περισσότερες εφημερίδες να χρησιμοποιούν κλίμακα 5 αστέρων.

Παραπομπές
----------

1. ↑  Franson, Paul. «How Magazines Rate Wines». Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 3 Ιουνίου 2012. Ανακτήθηκε στις 8 Αύγουστος 2011.
Οι πολιτείες του Νότιου Ινδικού Ζωνικού Συμβουλίου είναι με ροζ
Το **Νότιο Ζωνικό Συμβούλιο** είναι διοικητική περιοχή (ζωνικό συμβούλιο) της Ινδίας που αποτελείται από τις Άντρα Πραντές, Καρνατάκα, Κεράλα, Ποντισέρυ, Ταμίλ Ναντού, και Τελανγκάνα.

Οι νήσοι Ανταμάν και Νικομπάρ και Λακσαντγουίπ δεν είναι μέλη κάποιου Ζωνικού Συμβουλίου. Ωστόσο, είναι προς το παρόν ειδικοί προσκεκλημένοι στο Νότιο Ζωνικό Συμβούλιο.

Οι πολιτείες έχουν ομαδοποιηθεί σε έξι ζώνες, έχοντας ένα Συμβουλευτικό Συμβούλιο για την προώθηση της συνεργασίας μεταξύ των πολιτειών αυτών. Πέντε Ζωνικά Συμβούλια δημιουργήθηκαν από τον Νόμο Αναδιοργάνωσης των Πολιτειών το 1956.

Δείτε επίσης
------------

* Βόρειο Ζωνικό Συμβούλιο
* Βορειοανατολικό Ζωνικό Συμβούλιο
* Κεντρικό Ζωνικό Συμβούλιο
* Ανατολικό Ζωνικό Συμβούλιο
* Δυτικό Ζωνικό Συμβούλιο

Παραπομπές
----------

1. ↑
2. ↑
3. ↑  «Archived copy». Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 15 Απριλίου 2012. Ανακτήθηκε στις 25 Μαρτίου 2012.
4. ↑
5. ↑
Αναμνηστική πλάκα στο σπίτι όπου γεννήθηκε
Ο **Ντούσαν Μάτιτς** (*σερβικά: Душан Матић*), (31 Αυγούστου 1898 - Βελιγράδι, 12 Σεπτεμβρίου 1980 ) ήταν ποιητής, φιλόσοφος, μεταφραστής, μυθιστοριογράφος, δοκιμιογράφος και συγγραφέας, ένας από τους ιδρυτές του υπερρεαλισμού στη λογοτεχνία της Σερβίας. Ήταν ποιητής με πνευματικές και φιλοσοφικές αναζητήσεις.

Εργάστηκε ως καθηγητής γυμνασίου πριν από τον πόλεμο, μετά τον πόλεμο εργάστηκε στην Ακαδημία θεάτρου κινηματογράφου και τηλεόρασης του Βελιγραδίου. Ένα σύντομο χρονικό διάστημα μετά τον πόλεμο ήταν στη συντακτική επιτροπή της «Prosveta». Ως καθηγητής δευτεροβάθμιας εκπαίδευσης δίδαξε για 13 χρόνια θα αποσυρθεί.

Βιογραφία
---------

Γεννήθηκε στην Ćupriji και σπούδασε στη Γκρενόμπλ τη Νίκαια, το Παρίσι, και στο Βελιγράδι. Ως νέος άνθρωπος, επέζησε στην υποχώρηση μέσω της Αλβανίας του σερβικού στρατού και λαού γνωστής σαν Αλβανικός Γολγοθάς. Ήταν συντελεστής σε πολλά λογοτεχνικά περιοδικά.

Τα δοκίμια του χαρακτηρίζονται από ακρίβεια της έκφρασης, μεγάλη πολυμάθεια και υφολογική σαφήνεια. Στην αρχή του πολέμου συνελήφθη και πέρασε μεγάλο χρόνο στο στρατόπεδο της Μπάνιτσα. Έκδωσε το πρώτο του βιβλίο το 1952 και την πρώτη του ποιητική συλλογή το 1954.

Το 1970 έγινε μέλος της Σερβικής ακαδημίας επιστημών και τεχνών.

Βιβλία
------

* „Положај надреализма у друштвеном процесу" са Оскаром Давичом и Ђ.Костићем
* „Глуво доба" са Александром Вучом (1940)
* „Један вид француске књижевности" (1952)
* Књига песама „Багдала" (1954)
* „Буђење материје" - песме (1959)
* „Лажа и паралажа" (1962)
* Избор раније објављених текстова (1966)
* „Књига ритуала"
* „Прошлост дуго траје" (1977)
* велики број есеја, филозофских расправа, критика и сценарија за радио емисије

Πηγές
-----

* Βιογραφία στην ιστοσελίδα του САНУ[*νεκρός σύνδεσμος*]

  


|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
| Καθιερωμένοι όροι | 
* WorldCat
* VIAF: 12312239
* LCCN: n50043887
* ISNI: 0000 0001 0870 0835
* GND: 119427044
* SUDOC: 027017192
* BNF: cb11915128x (data)
* ULAN: 500059578
* NKC: jo2002139518

 |

 |


|  |  |
| --- | --- |
| CC-BY-SA Μετάφραση | Στο λήμμα αυτό έχει ενσωματωθεί κείμενο από το λήμμα Душан Матић  της Σερβικής Βικιπαίδειας, η οποία διανέμεται υπό την GNU FDL και την CC-BY-SA 4.0. (ιστορικό/συντάκτες). |



1. 1 2 3  *The Fine Art Archive*. cs.isabart.org/person/18873. Ανακτήθηκε στις 1  Απριλίου 2021.
2. 1 2 3 4  *Czech National Authority Database*. jo2002139518. Ανακτήθηκε στις 15  Δεκεμβρίου 2022.
Το έμβλημα του κρατιδίου της Κάτω Σαξονίας.
Το **οικόσημο του κρατιδίου της Κάτω Σαξoνίας** περιέχεται στη σημαία της Κάτω Σαξονίας. Μάλιστα, χωρίς αυτό η σημαία του κρατιδίου θα ήταν πανομοιότυπη με τη σημαία της Γερμανίας. Με ειδικό νόμο το 1952 ορίστηκαν οι διαστάσεις του εμβλήματος σε 7:6 (ύψος προς πλάτος).

Στο θυρεό παριστάνεται το λευκό άλογο της Σαξονίας σε στάση «εφορμώντος», όπως γίνεται και με το άλογο του Μπράουνσβαϊγκ και του Αννόβερου στα αντίστοιχα οικόσημα. Το πεδίο του θυρεού είναι ερυθρό.

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
--------------------

* Επίσημος ιστότοπος του κρατιδίου της Κάτω Σαξονίας

Πηγές
-----

* Το έμβλημα του κρατιδίου της Κάτω Σαξονίας στις **Σημαίες του Κόσμου**.

Βλέπε επίσης
------------

* Σημαία της Κάτω Σαξονίας
Ο **Νίκολα Βούισιτς** (κροατικά: *Nikola Vujčić*, γεννημένος στις 14 Ιουνίου 1978 στην πόλη Βργκόρατς, είναι Κροάτης πρώην επαγγελματίας διεθνής καλαθοσφαιριστής. Διαθέτοντας ύψος 211 εκατοστά αγωνιζόταν στις θέσεις Power Forward και Center.

Καριέρα
-------

Ο Νίκολα Βούισιτς υπέγραψε το πρώτο του επαγγελματικό συμβόλαιο το 1995, σε ηλικία 17 ετών με την ΚΚ Σπλιτ. Με την ομάδα της Κροατίας αγωνίστηκε μέχρι και το 2001, έχοντας καταφέρει να κατακτήσει ένα Κύπελλο Κροατίας το 1997.

Το 2001 άφησε την Κροατία και ταξίδεψε στη Γαλλία. Την περίοδο 2001-02 αγωνίστηκε με τη Γαλλική ΑΣΒΕΛ Μπάσκετ, με την οποία μάλιστα κατάφερε να κατακτήσει το πρωτάθλημα Γαλλίας για το 2002. Στη συνέχεια, ο Βούισιτς μεταπήδησε στο Ισραήλ για λογαριασμό της Μακάμπι Τελ Αβίβ.

Στην ομάδα του Ισραήλ παρέμεινε μέχρι και το τέλος της αγωνιστικής περιόδου 2007-2008 έχοντας καταφέρει να κατακτήσει 5 Πρωταθλήματα Ισραήλ (2003, 2004, 2005, 2006, 2007), 4 Κύπελλα Ισραήλ (2003, 2004, 2005, 2006) καθώς και δύο Ευρωλίγκες (2004, 2005).

Στις 18 Ιουνίου του 2008 υπέγραψε διετές συμβόλαιο με τον Ολυμπιακό Πειραιώς, όπου συνάντησε τον Ισραηλινό διεθνή άσσο Γιοτάμ Χαλπερίν, με τον οποίο ήταν συμπαίκτες και στη Μακάμπι Τελ Αβίβ. Πριν συμφωνήσει με τον Ολυμπιακό, είχαν ενδιαφερθεί κι άλλες μεγάλες Ευρωπαϊκές ομάδες για την απόκτησή του όπως η Ρεάλ Μαδρίτης και ο Παναθηναϊκός, ωστόσο τελικά οι "ερυθρόλευκοι" ήταν εκείνοι που κατάφεραν να τον αποκτήσουν. Με τον Ολυμπιακό Πειραιώς κατέκτησε ένα Κύπελλο Ελλάδας το 2010, ενώ κατάφερε να φτάσει και στον τελικό της Ευρωλίγκας του ίδιου έτους, όπου όμως δεν κατάφερε να κατακτήσει το βαρύτιμο τρόπαιο καθώς η Πειραϊκή ομάδα ηττήθηκε στον τελικό από την ισπανική Μπαρτσελόνα.

Το καλοκαίρι του 2010 έλαβε μεταγραφή στην Τουρκία και την περίοδο 2010-11 αγωνίστηκε με την Ανατολού Εφές.

Το καλοκαίρι του 2011 επέστρεψε στη γενέτειρά του Κροατία και υπέγραψε διετές συμβόλαιο με την ομάδα από την οποία ξεκίνησε την καριέρα του, την ΚΚ Σπλιτ.

Μετά το τέλος της σεζόν 2012-13, ο Νίκολα Βούισιτς ανακοίνωσε την αποχώρησή του από την ενεργό δράση βάζοντας έτσι τέλος στην πολυετή του καριέρα.

Διεθνείς συμμετοχές
-------------------

Ο Νίκολα Βούισιτς έχει πραγματοποιήσει αρκετές συμμετοχές με την Εθνική ομάδα της Κροατίας.

Μάλιστα, έχει συμμετάσχει στο Ευρωμπάσκετ του 1997, του 1999, του 2001, του 2005 αλλά και του 2009.

Πηγές
-----

* Το προφίλ του Βούισιτς στο euroleague.net
* Στον Ολυμπιακό ο Βούισιτς[*νεκρός σύνδεσμος*]
Η **Ντούκλα Λίμπερετς** είναι μια τσέχικη ομάδα πετοσφαίρισης με έδρα το Λίμπερετς. Ιδρύθηκε το 1948 στην Πράγα, αλλά από τότε άλλαξε πολλές φορές έδρα. Από το 1969 εδρεύει μόνιμα στο Λίμπερετς.

Έχει κατακτήσει 17 πρωταθλήματα και 9 κύπελλα Τσεχοσλοβακίας και Τσεχίας. Η μεγαλύτερη όμως επιτυχία της είναι η κατάκτηση του Κύπελλο Πρωταθλητριών το 1976. Η πιο πρόσφατη διάκρισή της στα Ευρωπαϊκά Κύπελλα είναι η κατάκτηση της 3ης θέσης στο Κύπελλο Συνομοσπονδίας (CEV Καπ) το 2005.

Τίτλοι - Διακρίσεις
-------------------

### Ευρωπαϊκοί

**Κύπελλο Ευρώπης**

* **Νικήτρια (1)**: 1975-76

**CEV Cup**

* **3η θέση (1)**: 2004-05

### Εγχώριοι

**Πρωτάθλημα Τσεχοσλοβακίας**

* **Νικήτρια (14)**: 1950, 1951, 1952, 1953, 1954, 1955, 1960, 1961, 1963, 1973, 1975, 1976, 1980, 1983

**Κύπελλο Τσεχοσλοβακίας**

* **Κύπελλο (2)**: 1975, 1992

**Πρωτάθλημα Τσεχίας**

* **Νικήτρια (3)**: 2001, 2003, 2015, 2016

**Κύπελλο Τσεχίας**

* **Νικήτρια (7)**: 1995, 2001, 2007, 2008, 2009, 2013, 2014, 2016

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
--------------------

* Επίσημη ιστοσελίδα
Το **Νότιο Διαμέρισμα** (εβραϊκά: מחוז הדרום‎) είναι ένα από τα επτά διαμερίσματα του Ισραήλ, το μεγαλύτερο από πλευράς εδαφικής έκτασης αλλά το πιο αραιοκατοικημένο. Καλύπτει το μεγαλύτερο μέρος της ερήμου Νεγκέβ, καθώς και την κοιλάδα Αραβά. Ο πληθυσμός του Νότιου Διαμερίσματος είναι 1.086.240 κάτοικοι και η έκτασή του είναι 14.185 χλμ². Ο πληθυσμός του είναι 79,66% Εβραίοι και 12,72% Άραβες (κυρίως Μουσουλμάνοι), με 7,62% άλλους. Πρωτεύουσα του διαμερίσματος είναι η Μπερ Σεβά, ενώ η μεγαλύτερη πόλη είναι η Ασντόντ. Οι αμιγώς οικιστικές περιοχές Ομέρ, Μεϊτάρ και Λεχαβίμ της Μπερ Σεβά είναι σχετικά εύπορες, ενώ οι αναπτυξιακές πόλεις (συμπεριλαμβανομένων των Σντερότ, Νετιβότ και Οφακίμ) και οι επτά πόλεις των βεδουίνων είναι χαμηλότερες σε κοινωνικοοικονομική κλίμακα.

Παραπομπές
----------

1. ↑  Area of Districts, Sub-Districts, Natural Regions and Lakes. Israel Central Bureau of Statistics
2. ↑  Current Plans for Developing the Negev: A Critical Perspective Adva Center

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
--------------------

* Πολυμέσα σχετικά με το θέμα  South District (Israel) στο Wikimedia Commons

  


|  |  |  |  |
| --- | --- | --- | --- |
| 

| π • σ • ε
Διαμερίσματα του Ισραήλ |
| --- |
|  |
| 
* Κεντρικό
* Χάιφα
* Ιεροσόλυμα
* Βόρειο
* Νότιο
* Τελ Αβίβ
* Ιουδαία και Σαμάρεια
 |

 |
Ως **οικογενειακή επανένωση**, νοείται η είσοδος και η διαμονή στην Ελλάδα, των μελών της οικογένειας υπηκόου τρίτης χώρας που διαμένει νόμιμα στη χώρα, προκειμένου να διατηρηθεί η οικογενειακή ενότητα, ασχέτως εάν οι οικογενειακοί δεσμοί δημιουργήθηκαν πριν ή μετά την είσοδο του διαμένοντος στην Ελλάδα.

Τα ζητήματα που άπτονται της οικογενειακής επανένωσης υπηκόων τρίτων χωρών ρυθμίζονται καταρχήν στο Ν. 3386/2005 για τη μετανάστευση (: άρθρα 53 έως 60) και στο ΠΔ 131/2006 (: ΦΕΚ Α 143/13.7.2006) «Εναρμόνιση της ελληνικής νομοθεσίας με την Οδηγία 2003/86/ΕΚ σχετικά με το δικαίωμα οικογενειακής επανένωσης» το οποίο δημοσιεύθηκε και ισχύει από τις 13 Ιουλίου 2006. Το εν λόγω ΠΔ ενσωματώνει στην έννομη τάξη μας την Κοινοτική Οδηγία 2003/86/ΕΚ του Συμβουλίου, της 22 Σεπτεμβρίου 2003, «σχετικά με το δικαίωμα οικογενειακής επανένωσης», Επίσημη Εφημερίδα Ε.Ε. L 251/3.10.2003, η οποία θέτει κοινές προϋποθέσεις και διαδικασίες στα κράτη μέλη της Ευρωπαϊκής Ένωσης, σε σχέση με την άσκηση του δικαιώματος οικογενειακής επανένωσης από τους υπηκόους τρίτων χωρών, που διαμένουν νόμιμα στο έδαφος τους.
Συντεταγμένες: 42°11′4.2″N 21°24′49.7″E﻿ / ﻿42.184500°N 21.413806°E﻿ / 42.184500; 21.413806

Ο Νότιος Μοράβας
Ο **Νότιος Μοράβας** (σερβικά: Јужна Морава) είναι ποταμός της Σερβίας και της Βόρειας Μακεδονίας, είναι το μικρότερο από τα δύο ποτάμια που συνθέτουν τον Μεγάλο Μοράβα. Ο Νότιος Μοράβας έχει μήκος 295 χλμ. και ρέει από νότο προς βορρά, από τη Βόρεια Μακεδονία προς την κεντρική Σερβία, ώσπου στη Σταλάτσα συναντά τον Δυτικό Μοράβα και δημιουργούν τον Μεγάλο Μοράβα.

Ο Νότιος Μοράβας έχει τις πηγές του βόρεια των Σκοπίων. Έπειτα δέχεται τα νερά των ποταμών Κλουτσέβσκε και Σλατίνα που δημιουργούν τεράστιο ποτάμι, το οποίο όταν περνά τα σερβικά σύνορα, πάνω από το χωριό Μπίνατς, είναι γνωστό ως «Μπίνατσα Μοράβας». Μετά από 49 χιλιόμετρα συναντά τον Πρεσέβσκα Μοραβίτσα κοντά στο Μπουγιάνοβατς και από εκεί και για τα υπόλοιπα 246 χιλιόμετρα ρέει ως Νότιος Μοράβας.

Ανήκει στη λεκάνη της Μαύρης Θάλασσας και η περιοχή της λεκάνης απορροής του είναι 15.469 τετραγωνικά χλμ, εκ των οποίων 1.237 στη Βουλγαρία (μέσω των παραποτάμων του Νισάβα). Η μέση ροή του είναι 121 m3/s και δεν είναι κατάλληλος για ναυσιπλοΐα. Η κοιλάδα του Νότιου Μοράβα αποτελείται από μια σειρά φαράγγια και χαράδρες.

Η ροή του Νότιου Μοράβα συνδέει τη λεκάνη του Αιγαίου με την Παννονική πεδιάδα. Αυτό προκαλεί ένα φαινόμενο που ονομάζεται φαινομενική αντιστροφή της ροής, δηλαδή το ποτάμι φαίνεται να ανεβαίνει από χαμηλότερο υψόμετρο σε ψηλότερο, ωστόσο αυτό στην πραγματικότητα δεν συμβαίνει και το ποτάμι ρέει κανονικά. Έχει 157 παραποτάμους, με πιο σημαντικούς τους Μπίστριτσα, Καλίμανκα, Γιαμπλάνιτσα, Βετερνίτσα, Βρλα και Τοπλίς.

Αναφορές
--------

* *Мала енциклопедија Просвета*, Треће издање (1985); Београд: „Просвета"; ISBN 86-07-00001-2, στα σερβικά
* Јован Ђ. Марковић (1990): *Енциклопедијски географски лексикон Југославије* Сарајево: „Свјетлост"; ISBN 86-01-02651-6, στα σερβικά

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
--------------------

* Πολυμέσα σχετικά με το θέμα  South Morava στο Wikimedia Commons

  


|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
| Καθιερωμένοι όροι | 
* WorldCat
* VIAF: 233866959
* LCCN: sh98004027
* GND: 4449212-1

 |

 |
Η **Ντούλα Μουρίκη** (Αμπελόκηποι Αιγιαλείας, 17 Ιουνίου 1934 - 25 Νοεμβρίου 1991) ήταν Ελληνίδα πανεπιστημιακός. Υπήρξε η πρώτη γυναίκα καθηγήτρια της Αρχιτεκτονικής Σχολής στην Ιστορία της τέχνης. Έγινε γνωστή και από τον αγώνα της για τη διάσωση της βυζαντινής κληρονομιάς στην Ελλάδα. Τιμήθηκε με πολλές διακρίσεις, μεταξύ των οποίων και το *βραβείο Χέρντερ* (1987) από το Πανεπιστήμιο της Βιέννης.

Βιογραφικά στοιχεία
-------------------

Ολοκλήρωσε τη δευτεροβάθμια εκπαίδευση στην ιδιαίτερη πατρίδα της και το 1956 πήρε το πτυχίο από τη Φιλοσοφική Σχολή του Πανεπιστημίου των Αθηνών στο τμήμα Ιστορίας και Αρχαιολογίας. Δύο χρόνια αργότερα έγινε και πτυχιούχος Γαλλικής Φιλολογίας. Την ίδια περίοδο είχε φοιτήσει με υποτροφία στη Σορβόννη και στο δεύτερο μισό της δεκαετίας του 1960 πάλι με υποτροφία στο Πρίνστον από όπου απέκτησε μεταπτυχιακό τίτλο στις καλές τέχνες με άριστα. Στο ίδιο πανεπιστήμιο αναγορεύτηκε διδάκτωρ Φιλοσοφίας το 1970 και ήταν η πρώτη γυναίκα που πέτυχε κάτι τέτοιο. Το 1971 έγινε ξανά η πρώτη γυναίκα που εξελέγη καθηγήτρια στην έδρα της Γενικής Ιστορίας της Τέχνης στην Ανωτάτη Αρχιτεκτονική Σχολή του Εθνικού Μετσόβιου Πολυτεχνείου. Το σημαντικότερο ίσως έργο της είναι η μονογραφία της για τα ψηφιδωτά της Νέας Μονής Χίου, που εκδόθηκε το 1985. Τα τελευταία χρόνια της ζωής της μελέτησε τις τοιχογραφίες του Μυστρά.

Εργογραφία
----------

* *Αναγέννηση, μανιερισμός, μπαρόκ*, 1975
* *Τα ψηφιδωτά της Νέας Μονής Χίου*, τομ. 1,2, εκδ. Εμπορική Τράπεζα της Ελλάδος, 1985

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
--------------------

* Εθνικό Κέντρο Τεκμηρίωσης - Δελτίον της Χριστιανικής Αρχαιολογικής Εταιρείας 17 (1993-1994)
* Αντώνης Κ. Αντωνιάδης, Μαίρη Άσπρα - Βαρδαβάκη, Μυρτάλη Αχειμάστου - Ποταμιάνου και άλλοι, *Λαμπηδών: Αφιέρωμα στη μνήμη της Ντούλας Μουρίκη*, (επιμ. Μαίρη Άσπρα-Βαρβαδάκη), Πανεπιστημιακές Εκδόσεις ΕΜΠ, 2003, ISBN 978-960-254-632-1.

Παραπομπές
----------

1. 1 2 3  Εθνική Βιβλιοθήκη της Γαλλίας: (Γαλλικά) *καθιερωμένοι όροι της Εθνικής Βιβλιοθήκης της Γαλλίας*. data.bnf.fr/ark:/12148/cb12007567s. Ανακτήθηκε στις 10  Οκτωβρίου 2015.
2. ↑  *Czech National Authority Database*. mub20181012203. Ανακτήθηκε στις 1  Μαρτίου 2022.
3. 1 2 3  *Czech National Authority Database*. mub20181012203. Ανακτήθηκε στις 19  Δεκεμβρίου 2022.
4. ↑  *Χρονικό '91*, (Τέσσερα Έψιλον 1992), σελ. 218.

|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
| Καθιερωμένοι όροι | 
* WorldCat
* VIAF: 262518523
* **BiblioNet**: **32796**
* LCCN: n85297423
* ISNI: 0000 0003 8696 630X
* GND: 121610608
* SUDOC: 028190386
* BNF: cb12007567s (data)
* BIBSYS: 90544590
* NKC: mub20181012203
* CiNii: DA0583986X

 |

 |
Για άλλες χρήσεις, δείτε: Νύμφη (αποσαφήνιση).
Νύμφη με μαύρο νυφικό (1926)
**Νύμφη** ονομάζεται η γυναίκα που πρόκειται να παντρευτεί ή είναι νεόνυμφη. Μετά από τον γάμο, αναφέρεται ως σύζυγος. Στη δύση, κατά την τέλεση του μυστηρίου, είθισται να παρευρίσκονται κι άλλες γυναίκες μαζί της, σπανιότερα και άνδρες, μικρότερης ηλικίας, γνωστές ως *παράνυμφοι*. Στην Ευρώπη και τη Βόρεια Αμερική, η τυπική ενδυμασία για μια νύμφη είναι λευκό φόρεμα με μακρύ πέπλο, γνωστό ως νυφικό φόρεμα. Το λευκό εικάζεται ότι συμβολίζει την αγνότητα της παρθενίας ήδη από τους αρχαίους χρόνους και ως εκ τούτου, πριν από τη Βικτωριανή εποχή δεν ξαναφορούσαν λευκό νυφικό στους επόμενους γάμους.

Στον Χριστιανισμό, ως νύμφη παραλληλίζεται ή Εκκλησία, οι πιστοί, που είναι αρραβωνιασμένη με το αρνί, νοείται ο Ιησούς Χριστός.

Παραπομπές
----------

1. ↑  Maura Banim· Ali Guy· Green, Eileen (2003). *Through the Wardrobe: Women's Relationship with Their Clothes (Dress, Body, Culture)*. Oxford, UK: Berg Publishers. σελίδες 61–62. ISBN 1-85973-388-3.
2. ↑  Στην Αποκάλυψη του Ιωάννη στα κεφάλαια 12, 19 και 21
Ο **Άγιος Κυπριανός** και η **Ιουστίνα** είναι άγιοι της Ορθόδοξης εκκλησίας που τιμούνται στις 2 Οκτωβρίου. Μαρτύρησαν το 304 στη Νικομήδεια. Η ιστορία τους προέρχεται από τον Συμεών Μεταφραστή.

Βιογραφία
---------

Η Ιουστίνα ήταν κόρη ενός ειδωλολάτρη ιερέα από την Αντιόχεια. Έγινε όμως χριστιανή και έκανε και τους γονείς της χριστιανούς. Ένας νεαρός, ο Αγλαΐδας, θέλησε να την κάνει δικιά του. Επειδή δεν τα κατάφερνε απευθήνθηκε σε ένα μάγο, τον Κυπριανό. Οι προσπάθειες του Κυπριανού απέτυχαν επειδή η Ιουστίνα έκανε το σταυρό της νικώντας έτσι τους δαίμονες. Στο τέλος ο Κυπριανός κατάλαβε το λάθος του, ελευθερώθηκε από το Σατανά και έγινε Χριστιανός. Έγινε διάκονος, ιερέας και επίσκοπος. Η ιστορία του αναφέρεται και από τον Γρηγόριο Ναζιανζηνό ο οποίος όμως τον συγχέει με τον Κυπριανό Καρχηδόνας, ένα λάθος που κάνουν πολλοί. Είναι σίγουρο όμως ότι δεν υπήρξε επίσκοπος Αντιόχειας με το όνομα Κυπριανός.

Μαρτύριο και θάνατος
--------------------

Ο Κυπριανός και η Ιουστίνα κατά τη διάρκεια του διωγμού του Διοκλητιανού μεταφέρθηκαν στη Δαμασκό όπου και βασανίστηκαν. Επειδή η πίστη τους άντεξε, μεταφέρθηκαν στον Διοκλητιανό στη Νικομήδεια. Εκεί με διαταγή του αποκεφαλίστηκαν.

Εξωτερικοί Σύνδεσμοι
--------------------

* 
*
Πινακίδα όπου κάποτε βρισκόταν η ruota ("ο τροχός"), ο χώρος εγκατάλειψης των παιδιών στο πλάι της Chiesa della Pietà, της εκκλησίας ενός ορφανοτροφείου στη Βενετία. Η πινακίδα αναφέρεται σε μια παπική βούλα του Παύλου Γ' με ημερομηνία 12 Νοεμβρίου 1548, η οποία απειλεί με "αφορισμό και κακοδοξία" όλους εκείνους που -έχοντας τα μέσα να μεγαλώσουν ένα παιδί- επιλέγουν να το εγκαταλείψουν. Αυτή η εξώδικος επικοινωνία δεν μπορεί να ακυρωθεί έως ότου ο υπαίτιος επιστρέψει όλα τα έξοδα που προέκυψαν για την ανατροφή του μωρού.
Ιστορικά, το **ορφανοτροφείο** είναι ένα ίδρυμα ή ένα ομαδικό σπίτι, αφιερωμένο στη φροντίδα ορφανών και άλλων παιδιών που αποχωρίστηκαν από τις βιολογικές τους οικογένειες. Παραδείγματα που θα μπορούσαν να προκαλέσουν την τοποθέτηση ενός παιδιού σε ορφανοτροφεία είναι όταν οι γονείς έχουν πεθάνει, η βιολογική οικογένεια κακοποιούσε το παιδί, υπήρχε κατάχρηση ουσιών ή ψυχική ασθένεια στο βιολογικό σπίτι που ήταν επιζήμια για το παιδί, ή οι γονείς έπρεπε να φύγουν για να εργαστούν αλλού και δεν μπορούσαν ή δεν ήθελαν να πάρουν το παιδί. Ο ρόλος της νομικής ευθύνης για τη στήριξη των παιδιών των οποίων ο γονέας ή οι γονείς έχουν πεθάνει ή αδυνατούν με άλλο τρόπο να παράσχουν φροντίδα διαφέρει διεθνώς.

Η χρήση κρατικών ορφανοτροφείων καταργήθηκε σταδιακά στις Ηνωμένες Πολιτείες, τον Καναδά, το Ηνωμένο Βασίλειο και τα κράτη μέλη της Ευρωπαϊκής Ένωσης κατά το δεύτερο μισό του 20ού αιώνα, αλλά συνεχίζουν να λειτουργούν σε πολλές άλλες περιοχές διεθνώς. Ενώ ο όρος "ορφανοτροφείο" δεν χρησιμοποιείται πλέον συνήθως στις Ηνωμένες Πολιτείες, σχεδόν σε κάθε πολιτεία των ΗΠΑ εξακολουθούν να λειτουργούν ομαδικές δομές φιλοξενίας για παιδιά που έχουν ανάγκη από ένα ασφαλές μέρος για να ζήσουν και να υποστηριχθούν στις προσπάθειές τους για εκπαίδευση και δεξιότητες ζωής. Σπίτια όπως το Milton Hershey School στην Πενσυλβάνια, το Mooseheart στο Ιλινόις και το Crossnore School and Children's Home στη Βόρεια Καρολίνα συνεχίζουν να παρέχουν φροντίδα και υποστήριξη σε παιδιά που έχουν ανάγκη.

Παραπομπές
----------

1. ↑  «Milton Hershey School Website». 21 Ιουλίου 2018.
2. ↑  «Mooseheart». *mooseheart.org*.
3. ↑  «Crossnore School & Children's Home - Foster Care - Clinical Services». *Crossnore*.

|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
| Καθιερωμένοι όροι | 
* WorldCat
* LCCN: sh85095748
* GND: 4139280-2
* BNF: cb11976462d (data)
* NKC: ph472857

 |

 |
Το **μύδι** (*Mytilus*) είναι γένος θαλάσσιων οργανισμών, που ανήκει στην οικογένεια Μυτιλίδες. Με τη σειρά της η οικογένεια αυτή ανήκει στα δίθυρα (ελασματοβράγχια ή πελεκύποδα) μαλάκια. Το χαρακτηριστικότερο είδος ονομάζεται *Mytilus edulis*. Διακρίνουμε πολλές ποικιλίες ανάλογα με το σχήμα, το μέγεθος και τον τόπο προέλευσης. Απαντάται σε όλες τις ελληνικές θάλασσες. Θεωρείται εύγευστη τροφή και πολύ θρεπτική. Για το λόγο αυτό εκτρέφεται σε μυδοκαλλιέργειες.

Περιγραφή
---------

Έχει όστρακα με μήκος 5 εκ. και με χρώμα κυανό και μαύρο, τα οποία στερούνται ακτινωτών ραβδώσεων. Στο εσωτερικό τους υπάρχει μάργαρο, που όμως δεν είναι πολύ στιλπνό. Μεταξύ των δύο οστράκων, στην πιο ίσια πλευρά τους υπάρχει μια τούφα από ίνες, ο βύσσος. Με τη βοήθεια του βύσσου το μύδι στερεώνεται στο βυθό, στις πέτρες ή και σε άλλα αντικείμενα.

Πολλαπλασιασμός
---------------

Αστερίας ενώ καταβροχθίζει ένα μύδι
Πρόκειται για ωοτόκα ζώα. Τη γονιμοποίηση των αυγών την αναλαμβάνει το αρσενικό. Από τα αβγά βγαίνουν προνύμφες, οι οποίες επί έναν μήνα πλέουν στη θάλασσα και έπειτα προσκολλώνται σε κάποια επιφάνεια.

Τροφή
-----

Τα μύδια τρέφονται με μικροοργανισμούς της θάλασσας. Καθώς το νερό περνά μέσα από το όστρακο, το μύδι κατακρατεί τους οργανισμούς αυτούς.

Βιβλιογραφία
------------

* Συλλογικό έργο, *Νέα Εγκυκλοπαιδεία*, τ. 17, εκδ. Μαλλιάρης-Παιδεία, 2006.

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
--------------------

|  |  |
| --- | --- |
| Commons logoCommons logo | Τα Wikimedia Commons έχουν πολυμέσα σχετικά με το θέμα   **Μύδι** |

* Freshwater Mussel Genera Αρχειοθετήθηκε 2007-02-02 στο Wayback Machine.
* Μέθοδοι μυδοκαλλιέργειας Αρχειοθετήθηκε 2008-07-06 στο Wayback Machine.
* Marine Ecology Station
* Βίντεο για μύδια- παρασκευή
Τα **ορφανά φάρμακα** είναι φάρμακα που προορίζονται για τη θεραπεία σπάνιων ασθενειών. Οι ασθένειες αυτές είναι τόσο σπάνιες έτσι ώστε οι χορηγοί είναι απρόθυμοι να τα αναπτύξουν, υπό τις συνήθεις συνθήκες εμπορίας, καθώς το μικρό μέγεθος της αγοράς που αντιπροσωπεύουν δεν θα τους επέτρεπε την απόσβεση του κεφαλαίου που επενδύουν για την έρευνα και ανάπτυξη του προϊόντος. Στην Ελλάδα υπεύθυνος φορέας για την εισαγωγή ορφανών φαρμάκων είναι το Ινστιτούτο Φαρμακευτικής Έρευνας και Τεχνολογίας "Ι.Φ.Ε.Τ." Μ.Α.Ε..

Παραπομπές
----------

1. ↑  «orpha.net». Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 19 Ιουνίου 2012. Ανακτήθηκε στις 28 Φεβρουαρίου 2014.

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
--------------------

|  |  |
| --- | --- |
| Commons logoCommons logo | Τα Wikimedia Commons έχουν πολυμέσα σχετικά με το θέμα   **Ορφανό φάρμακο** |

Ορφανά φάρμακα στην ιστοσελίδα της Ευρωπαϊκής Επιτροπής.