recursal/SuperWikiNEXT-32B huggingface dataset:
**Η χωρική ομαδοποίηση εφαρμογών με θόρυβο με βάση την πυκνότητα** ( **DBSCAN** ) είναι ένας αλγόριθμος ομαδοποίησης δεδομένων (clustering) που προτάθηκε από τους Martin Ester, Hans-Peter Kriegel, Jörg Sander και Xiaowei Xu το 1996. Είναι ένας μη παραμετρικός αλγόριθμος ομαδοποίησης που βασίζεται στην πυκνότητα : δεδομένου ενός συνόλου σημείων σε κάποιο χώρο, ομαδοποιεί σημεία που είναι στενά συσχετισμένα μεταξύ τους (σημεία με πολλούς κοντινούς γείτονες ), επισημαίνοντας ως ακραία σημεία που βρίσκονται μόνα τους σε περιοχές χαμηλής πυκνότητας (του οποίου οι κοντινότεροι γείτονες είναι πολύ μακριά). Το DBSCAN είναι ένας από τους πιο συνηθισμένους αλγόριθμους ομαδοποίησης και επίσης είναι απο τους πιό συχνά αναφερόμενους στην επιστημονική βιβλιογραφία.

Το 2014, ο αλγόριθμος τιμήθηκε με το βραβείο test of time (βραβείο που δόθηκε σε αλγόριθμους που έχουν λάβει σημαντική προσοχή στη θεωρία και την πράξη) στο κορυφαίο συνέδριο εξόρυξης δεδομένων, ACM SIGKDD. Ως τις  2020[update] , η δημοσίευση "DBSCAN Revisited, Revisited: Why and How You Should (Still) Use DBSCAN"  εμφανίζεται στη λίστα με τα 8 άρθρα με τις περισσότερες λήψεις του διάσημου περιοδικού ACM Transactions on Database Systems (TODS) .

Ιστορία
-------

Το 1972, ο Robert F. Ling δημοσίευσε έναν στενά συνδεδεμένο αλγόριθμο στο "The Theory and Construction of k-Clusters"  στο *The Computer Journal* με εκτιμώμενη πολυπλοκότητα χρόνου εκτέλεσης O(n³). Το DBSCAN έχει στην χειρότερη περίπτωση O(n²) και η διατύπωση ερωτήματος εύρους προσανατολισμένη στη βάση δεδομένων (database-oriented range-query) του DBSCAN επιτρέπει την επιτάχυνση ευρετηριασμού (index acceleration). Οι αλγόριθμοι διαφέρουν ελαφρώς ως προς τον χειρισμό των συνόρων.

Παραπομπές
----------

1. ↑  «A density-based algorithm for discovering clusters in large spatial databases with noise». Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 2022-07-09.. Ανακτήθηκε στις 2022-11-08.
2. ↑  «Microsoft Academic Search: Papers». Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 21 Απριλίου 2010. Ανακτήθηκε στις 18 Απριλίου 2010.  Most cited data mining articles according to Microsoft academic search; DBSCAN is on rank 24.
3. ↑  «2014 SIGKDD Test of Time Award». ACM SIGKDD. 18 Αυγούστου 2014. Ανακτήθηκε στις 27 Ιουλίου 2016.
4. ↑  Schubert, Erich; Sander, Jörg; Ester, Martin; Kriegel, Hans Peter; Xu, Xiaowei (July 2017). «DBSCAN Revisited, Revisited: Why and How You Should (Still) Use DBSCAN». *ACM Trans. Database Syst.* **42** (3): 19:1–19:21. doi:10.1145/3068335. ISSN 0362-5915. .
5. ↑  «TODS Home». *tods.acm.org* (στα Αγγλικά). Association for Computing Machinery. Ανακτήθηκε στις 16 Ιουλίου 2020.
6. 1 2  Ling, R. F. (1972-01-01). «On the theory and construction of k-clusters» (στα αγγλικά). *The Computer Journal* **15** (4): 326–332. doi:10.1093/comjnl/15.4.326. ISSN 0010-4620. .
Το **Κατηχητικό Σχολείο** είναι μικρός θεσμός - τμήμα της Χριστιανικής Εκκλησίας. Απευθύνεται σε μαθητές - μαθήτριες όλων των ηλικιών (από δημοτικό εώς και λύκειο) με κύριο σκοπό την διδασκαλία γύρω από τις παραδόσεις (νηστεία, Θεία Μετάληψη), τις τελετές και τις γιορτές (Χριστούγεννα, Χαιρετισμοί, Μεγάλος Κανόνας, Μεγάλη Εβδομάδα, Πάσχα, Γιορτή του Αγίου Πνέυματος) αλλά και τα μυστήρια της Εκκλησίας (Βάπτισμα, Γάμος, Μέγα Ευχέλαιον, Μυστικός Δείπνος), καθώς και διδάγματα απο την Παλαιά Διαθήκη και την Καινή Διαθήκη καθώς και παραβολές - γεγονότα από την ζωή του Χριστού. Τα μαθήματα τελούνται είτε από ιερέα, είτε τις περισσότερες φορές από κατηχητή, ο οποίος παρέχοντας μία σύνοψη ενός δόγματος ή θρησκείας, εισάγει τα παιδιά αλλά και τους ενηλίκους, στα Μυστήρια που παραδοσιακά χρησιμοποιούνται στην χριστιανική θρησκευτική διδασκαλία τόσο με λόγια όσο και με παραδείγματα.
Το **GAZ-3111 Volga** ήταν ένα αυτοκίνητο που κατασκευάστηκε από το Gorkovsky Avtomobilny Zavod (GAZ, Εργοστάσιο οχημάτων στο Γκόρκι) από το 1998 έως το 2003 ως μια πιο πλούσια έκδοση της μάρκας Volga, και προοριζόταν να διακριθεί από τα κύρια οχήματα αυτής της μάρκας (δηλαδή όλες οι παραλλαγές του παλιού GAZ-24, από το οποίο το νέο GAZ-3111 δεν μοιραζόταν τίποτα).

Τα πρωτότυπα σχεδιάστηκαν το 1996 και το GAZ-3111 ήταν προγραμματισμένο να κυκλοφορήσει το 2000, αλλά ο νέος ιδιοκτήτης του εργοστασίου Oleg Deripaska, δεν εντυπωσιάστηκε με το όχημα οπτικά και η υψηλή τιμή του αυτοκινήτου εμπόδισε οποιοδήποτε ενδιαφέρον για τις πωλήσεις, με αποτέλεσμα μόνο 428 αυτοκίνητα να κατασκευαστούν ως μέρος της νέας προπαραγωγής. Ωστόσο, το αυτοκίνητο επηρέασε το επόμενο λίφτινγκ του κύριου Volga - το GAZ-31105, το οποίο, αν και ουσιαστικά ήταν απλά μια αρκετά εκσυγχρονισμένη έκδοση του GAZ-24, πρόσφερε μια καινούρια μάσκα και τελείως νέες αναρτήσεις.

Ιστορία
-------

Το όχημα προοριζόταν να διαθέτει ABS, υδραυλικό τιμόνι, κλιματισμό, αυτόματο κιβώτιο ταχυτήτων και κυρίως κινητήρες V6 και ακόμη και V8 ως στάνταρ, μαζί με δερμάτινο εσωτερικό. Ο εξωτερικός σχεδιασμός ήταν εντελώς νέος και περιείχε πολλές ρετρό στιλιστικές ενδείξεις επηρεασμένες από το GAZ-21 που αναπτύχθηκαν σε συνεργασία με μια εταιρεία με έδρα τις ΗΠΑ.

Ωστόσο, τα προβλήματα άρχισαν να αυξάνονται στο κόστος παραγωγής, καθώς κάποιες λεπτομέρειες έπρεπε να δανειστούν από τα παλαιότερα μοντέλα, τουλάχιστον αρχικά όπως ο άξονας από το GAZ-14. Τα μοντέλα προπαραγωγής δεν είχαν το αυτόματο κιβώτιο ταχυτήτων και ο κινητήρας ήταν ο ίδιος ZMZ-4062.10. Παρουσιάστηκε για πρώτη φορά το 1998, η παραγωγή είχε προγραμματιστεί να ξεκινήσει το 2000 με παραδόσεις 53 αυτοκινήτων. Η GAZ προόριζε το GAZ-3111 ως αντικατάσταση του GAZ-3105 και οραματίστηκε ένα ποσοστό 21 χιλιάδων ετησίως, αλλά μόνο 342 παραδόθηκαν το 2001 και 20 το 2002, ενώ άλλα εννέα το 2004 προτού σταματήσει όλη η παραγωγή.

Το GAZ-3111 ήταν μια αποτυχία όσον αφορά το μάρκετινγκ και τη ζήτηση. Η υψηλή βασική του τιμή και η κακή φήμη που είχε η μάρκα Volga τη δεκαετία του 1990 σήμαινε ότι όσοι μπορούσαν να το αντέξουν οικονομικά, θα επέλεγαν ένα ξένο αυτοκίνητο όπως η Mercedes E-class ή η BMW Σειρά 5 με την οποία το GAZ-3111 σκέφτηκε να ανταγωνιστεί.

Συνολικά, παρήχθησαν περίπου 500 αυτοκίνητα.

Αναφορές
--------

1. ↑
2. ↑
3. ↑   Podorozhansky M. GAZ-3115: The First Look at the New Volga // Autoreview. — 2003. — No 6.

εξωτερικοί σύνδεσμοι
--------------------

* Επίσημη σελίδα στον ιστότοπο της GAZ (αρχειοθετημένη)
Το **Πανεπιστήμιο της Ουτρέχτης** (ολλανδικά: Universiteit Utrecht‎‎, πρώην *Rijksuniversiteit Utrecht*) είναι δημόσιο ερευνητικό πανεπιστήμιο στην Ουτρέχτη της Ολλανδίας. Ιδρύθηκε στις 26 Μαρτίου 1636 και είναι ένα από τα παλαιότερα πανεπιστήμια στις Κάτω Χώρες. Το 2018 είχε 31.801 φοιτητές και 7.191 καθηγητές και προσωπικό. Το 2018 απονεμήθηκαν 525 διδακτορικά πτυχία και δημοσιεύθηκαν 6.948 επιστημονικά άρθρα. Ο προϋπολογισμός του πανεπιστημίου για το 2018 ήταν 857 εκατομμύρια ευρώ .

Το Πανεπιστήμιο της Ουτρέχτης αριθμεί μεγάλο αριθμό διακεκριμένων μελετητών μεταξύ των αποφοίτων και των καθηγητών του, συμπεριλαμβανομένων 12 βραβευμένων με Νόμπελ και 13 βραβευμένων με Spinoza. Το Πανεπιστήμιο της Ουτρέχτης συγκαταλέγεται στα 100 κορυφαία πανεπιστήμια στον κόσμο από πέντε μεγάλους πίνακες κατάταξης. Κατατάσσεται ως το καλύτερο πανεπιστήμιο στην Ολλανδία με την κατάταξη των παγκόσμιων πανεπιστημίων της Σαγκάης 2019, καθώς και στην 13η θέση στην Ευρώπη και την 49η στον κόσμο.

Το σύνθημα του πανεπιστημίου είναι το "*Sol Iustitiae Illustra Nos*", που σημαίνει «Ο Ήλιος της Δικαιοσύνης να μας φωτίζει». Αυτό προέρχεται από μια μετάφραση της Λατινικής Βίβλου, από εδάφιο του Μαλαχίας 4: 2. Το Πανεπιστήμιο Rutgers, έχοντας ιστορικές σχέσεις με το Πανεπιστήμιο της Ουτρέχτης, χρησιμοποιεί μια τροποποιημένη εκδοχή αυτού του ρητού.

Το Πανεπιστήμιο της Ουτρέχτης διευθύνεται από Πανεπιστημιακό Συμβούλιο.

Έχει στενούς δεσμούς με άλλα ιδρύματα διεθνώς μέσω της συμμετοχής του στην Ένωση Ευρωπαϊκών Ερευνητικών Πανεπιστημίων (LERU), το δίκτυο Utrecht και την Ευρωπαϊκή Πανεπιστημιακή Ένωση (EUA).

Παραπομπές
----------

1. ↑  «Annual Report». 31 Μαΐου 2020. Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 17 Ιουλίου 2019. Ανακτήθηκε στις 16 Φεβρουαρίου 2021.
2. ↑  «Academic Ranking of World Universities – 2019». Shanghai Ranking Consultancy. Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 15 Αυγούστου 2019. Ανακτήθηκε στις 17 Αυγούστου 2019.
Ο **Ιωάννης Σπυριδωνάκης** (άκμασε π. 1195-1201) ήταν Βυζαντινός κυβερνήτης και στασιαστής στην περιοχή της Μακεδονίας, κατά τη βασιλεία του Αλεξίου Γ΄ Αγγέλου (1195-1203).

Βιογραφία
---------

Γεννήθηκε στην Κύπρο και αρχικά ήταν χαμηλής καταγωγής βιοτέχνης, που με την εύνοια του Αλεξίου Γ΄ ανήλθε στη θέση του *οικιακού βεστιαρίου* (επικεφαλής του ιδιωτικού θησαυρού του Αυτοκράτορα).

Στη συνέχεια διορίστηκε διοικητής του θέματος Σμολενών στην ανατολική Μακεδονία. Ωστόσο το 1201 εξεγέρθηκε εναντίον του Αλεξίου Γ΄, καθώς εκμεταλλεύτηκε μία σειρά επιδρομών και εξεγέρσεων εναντίον του Αυτοκράτορα, όπως αυτές των Βλαχο-Βουγάρων Δοβρομιρού Χρυσού και του Ιβάνκο, που εμφανίστηκαν στις Βαλκανικές επαρχίες της Αυτοκρατορίας.

Σύντομα ο στρατός του Αυτοκράτορα, υπό τον Αλέξιο Παλαιολόγο, σύζυγο της Ειρήνης (κόρης του Αλεξίου Γ΄) νίκησε τον Σπυριδωνάκη, που διέφυγε στην Αυλή του Καλογιάν της Βουλγαρίας.

Αναφορές
--------

1. ↑  Ανακτήθηκε στις 27  Νοεμβρίου 2018.
2. ↑  Ανακτήθηκε στις 20  Ιουνίου 2019.
3. ↑  Brand 1968, σελίδες 133, 143.
4. ↑  Brand 1968, σελίδες 132–133.
5. ↑  Brand 1968, σελ. 133.

Πηγές
-----

* Brand, Charles M. (1968). Byzantium Confronts the West, 1180–1204. Cambridge, Massachusetts: Harvard University Press.
Ο **Μιχαήλ Στρυφνός** (άκμασε π. 1190-1203) ήταν ένας υψηλόβαθμος αξιωματικός της Ρωμανίας, κατά τη δυναστεία των Αγγέλων.

Βιογραφία
---------

Αναφέρεται πρώτα το 1192 ως σεβαστός και επικεφαλής του *βεστιαρίου* (θησαυροφυλακίου του Αυτοκράτορα) κατά τη βασιλεία του Ισαακίου Β΄ Αγγέλου (1185-1195).

Νυμφεύτηκε τη Θεοδώρα Καματηρά, κόρη του Ανδρονίκου και αδελφή της Ευφροσύνης Καματηράς (συζύγου του Αλεξίου Γ΄). Έτσι όταν τον Ισαάκιο Β΄ διαδέχθηκε ο αδελφός του Αλέξιος Γ΄, ο Στρυφνός έγινε μέγας δούκας (ναύαρχος) του στόλου τη Ρωμανίας. Ο σύγχρονός του ιστορικός Νικήτας Χωνιάτης τον περιγράφει ως "άνδρα εξαιρετικής αγριότητας και σπάνιας ατιμίας", που χρησιμοποίησε τη θέση του για να πωλήσει τα ιστία, τις άγκυρες και την άλλη σκευή των πλοίων, ακόμη και τους ήλους. Οι ενέργειές του αυτές έπληξαν καίρια τον Ρωμαϊκό στόλο, που ήταν πια αμήχανο να αντισταθεί στη λίγο μετά επέλαση της Δ΄ Σταυροφορίας.

Ως μέγας δούκας ήταν θεματοφύλακας των θεμάτων Ελλάδος (Στερεάς Ελλάδος και Θεσσαλίας) και Πελοποννήσου. Με την ιδιότητα αυτή μετέβη στην Αθήνα περί το 1201-1202· ο Μιχαήλ Χωνιάτης επίσκοπος Αθηνών συνέθεσε ένα εγκώμιο προς τιμήν του. Ο σκοπός του Στρυφνού ήταν να αντιταχθεί στην αυξανόμενη δύναμη του Λέοντος Σγουρού, τοπικού άρχοντα, που έγινε αυτόνομος κυβερνήτης, αλλά δεν φαίνεται να κατάφερε να τον ελέγξει. 

Έχουν διασωθεί τρεις σφραγίδες του Στρυφνού και ένα μεγάλο χρυσό δακτυλίδι με σμάλτο, που μάλλον του δόθηκε κατά τον διορισμό του ως μεγάλου δούκα.

Οικογένεια
----------

Νυμφεύτηκε τη Θεοδώρα Καματηρά, κόρη του Ανδρονίκου επάρχου της Κωνσταντινουπόλεως, μεγάλου δρουγγάριου της βίγλας και συγγραφέα θεολογικής πραγματεάς.

Αναφορές
--------

1. ↑  Ανακτήθηκε στις 27  Νοεμβρίου 2018.
2. 1 2 3 4 5  Brand & Cutler (1991), p. 1968
3. 1 2 3 4 5  Guilland (1967), pp. 546–547
4. ↑  Ross (2005), pp. 108–109
Από αριστερά προς τα δεξιά: οι δύο ισομερείς ομάδες προπύλιο και 1-μεθυλοπροπύλιο (ή ισοπροπύλιο) και η μη ισομερής κυκλοπροπυλική ομάδα.
Στην οργανική χημεία, μία **προπυλομάδα** ή **προπύλιο** είναι ένα αλκύλιο που παράγεται από προπάνιο και περιέχει τρία άτομα άνθρακα ενωμένα με επτά άτομα υδρογόνου. Έχει χημικό τύπο **−CH2CH2CH3** ενώ το προπάνιο έχει χημικό τύπο **CH3CH2CH3**. Όταν αποτελεί διακλάδωση χημικής ένωσης, ονομάζεται **πρόπυλο.** Τέτοιες ομάδες υδρογονανθράκων εμφανίζονται σε πολλές οργανικές ενώσεις. Η ομάδα συχνά συντομεύεται ως **Pr** (να μην συγχέεται με το στοιχείο πρασινοδύμιο).

Μία ισομερής μορφή προπυλίου με το όνομα **ισοπροπύλιο** ή 1-μεθυλοαιθύλιο δημιουργείται όταν μεταφέρουμε το σημείο ένωσης από τον πρώτο στον δέυτερο άνθρακα. Με αυτόν τον τρόπο, για να διατηρηθεί ο αριθμός των υδρογόνων, ο χημικός τύπος γίνεται **−CH(CH3)2** 

Το γραμμικό ισοπροπύλιο ονομάζεται μερικές φορές κανονικό και γράφεται με ένα πρόθεμα *n-* (π.χ. *n-*προπύλιο). Όμως, το *n-* είναι περιττό, επειδή η απουσία οποιουδήποτε προθέματος υπονοεί προπύλιο χωρίς διακλάδωση.

Επιπλέον υπάρχει μια τρίτη, κυκλική, μορφή που λέγεται κυκλοπροπύλιο, ή **c-προπύλιο**. Δεν είναι ισομερής με τις δύο άλλες μορφές και έχει τον χημικό τύπο **−C3H5**.

Παραδείγματα
------------

Το οξικό προπύλιο (οξικός προπυλεστέρας) λέγεται επίσης αιθανικό προπύλιο.
Αυτό είναι το **αιθανικό προπύλιο** είναι ένας εστέρας. Η προπυλομάδα ενώνεται με το μόριο μετά το μεσαίο οξυγόνο.

### Άλλα παραδείγματα

* 2-προπανόλη

Δείτε επίσης
------------

* Μεθυλομάδα
* Αιθύλιο
* Βουτύλιο
* Ισοπροπύλιο

Παραπομπές
----------

1. ↑  «IUPAC Nomenclature - Acyclic Hydrocarbons Rule A-2». Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 18 Ιανουαρίου 2012. Ανακτήθηκε στις 8 Σεπτεμβρίου 2014.
2. ↑  «IUPAC Nomenclature - Acyclic Hydrocarbons Rule A-1». Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 18 Ιανουαρίου 2012. Ανακτήθηκε στις 8 Σεπτεμβρίου 2014.
Συντεταγμένες: 90°00′N 0°00′E﻿ / ﻿90.00°N 0.00°E﻿ / 90.00; 0.00

Η θέση του βόρειου μαγνητικού πόλου σε σχέση με τον γεωγραφικό.
Η μετατόπιση του βόρειου μαγνητικού πόλου στις αρκτικές περιοχές του Καναδά μεταξύ 1831 και 2007.
Ο **μαγνητικός βόρειος πόλος** είναι το σημείο που δείχνουν όλες οι μαγνητικές βελόνες των πυξίδων, που όμως δεν ταυτίζεται με τον γεωγραφικό βόρειο πόλο (δείτε σχετικά μαγνητικός βορράς).

Όπως οι μαγνητικοί πόλοι όλων των πλανητών, έτσι και της Γης μετατοπίζεται ελαφρά, αλλάζοντας συνεχώς θέση γύρω από τον γεωγραφικό πόλο. Αυτό συμβαίνει λόγω των κινήσεων στο εσωτερικό της το ρευστού υλικού που είναι κυρίως υπεύθυνο για τη δημιουργία και συντήρηση του μαγνητικού πεδίου. Σύμφωνα με μετρήσεις της Καναδικής Κυβέρνησης, ο μαγνητικός βόρειος πόλος συνεχίζει να μετακινείται βόρεια. Το 1996 το σημείο του βρέθηκε στο γεωγραφικό στίγμα 78°35.7′ N, 104°11.9′ W. Το 2005 βρέθηκε στο 82°07′ N, 114°04′ W. Κατά τη διάρκεια του 20ου αιώνα μετακινήθηκε 1100 χιλιόμετρα, και μετά το 1970 η μετακίνησή του επιταχύνθηκε από τα 9 χλμ/έτος στα 41 χλμ/έτος. Εάν συνεχίσει με αυτό το ρυθμό, αναμένεται σε 48χρόνια να βρίσκεται στη Σιβηρία. Πάντως, μελέτες δείχνουν ότι ο ρυθμός αυτός θα επιβραδυνθεί.

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
--------------------

* Απομάκρυνση του βόρειου μαγνητικού πόλου, άρθρο στο physics4u.gr
Ο **Κεστούτις**, λιθουανικά Kęstutis (π. 1297 - 3 ή 15 Αυγούστου 1382) από τον Οίκο των Γκεντιμινιδών ήταν δούκας τού Τρακάι (1345-82) και μεγάλος δούκας της Λιθουανίας (1381-82) μαζί με τον αδελφό του Αλγκίρντας και τον ανιψιό του Γιογκάιλα.

Βιογραφία
---------

Ήταν γιος τού Γκεντιμίνας μεγάλου δούκα της Λιθουανίας και της Ζέουνα (Jewna) της Λευκορωσίας, που ήταν Ορθόδοξη, κόρης τού Ιβάν πρίγκιπα τού Πολότσκ. Το όνομα Κεστούτις σημαίνει "αυτός που αντιμετωπίζει, παλεύει".

Τον πατέρα του διαδέχθηκε το 1341 ο νεότερος αδελφός του Γιαουνούτις· τότε ο Αλγκίρντας και ο Κεστούτις συνομώτησαν για να τον εκτοπίσουν. Το κατάφεραν και διαίρεσαν τη χώρα: ο Αλγκίρντας έλαβε το ανατολικό μέρος και ο Κεστούτις το δυτικό, ιδρύοντας το δουκάτο τού Τρακάι το 1337. Οrγάνωσε την άμυνα της δυτικής Λιθουανίας και της Σεμιγαλίας εναντίον τού Τευτονικού Τάγματος και έκανε επιδρομές εναντίον του.

Εφήρμοσε στρατιωτικές και διπλωματικές μεθόδους. Για να αποφύγει τις συγκρούσεις με το Τευτονικό Τάγμα, το 1349 άρχισε με τον πάπα συζητήσεις για τον εκχριστιανισμό της Λιθουανίας, με αντάλλαγμα το στέμμα της χώρας για τον ίδιο και τους γιους του. Ο Αλγκίρντας παρέμεινε αμέτοχος, αφιερωμένος στην άμυνα της Ρουθηνίας. Μεσολαβητής τού Κεστούτις και τού πάπα ανέλαβε ο Καζιμίρ Γ΄ της Πολωνίας, ο οποίος όμως επιτέθηκε απροσδόκητα στη Βολυνία το 1349, πράγμα που κατέστρεψε το σχέδιο εκχριστιανισμού. Στον Πολωνο-Λιθουανικό Πόλεμο που ακολούθησε για τη Βολυνία, με τον Κεστούτις συμμάχησε ο Λουδοβίκος Α΄ της Ουγγαρίας το 1351: μεταξύ τους συμφωνήθηκε, ο Κεστούτις να αποδεχθεί το Χριστιανισμό και να βοηθήσει στρατιωτικά την Ουγγαρία, με αντάλλαγμα ένα στέμμα. Η συμφωνία επικυρώθηκε με μία παγανιστική τελετή, για να πείσει ο Κεστούτις τους Λιθουανούς. Αλλά ο Κεστούτις δεν σκόπευε να την υλοποιήσει: διέφυγε καθ' οδόν προς τη Μπούντα.

Οικογένεια
----------

Νυμφεύτηκε τη Μπιρουτέ και είχε τέκνα:

* Βυτάουτας π. 1350-1430, δούκας τού Τράκαι, μεγάλος δούκας της Λιθουανίας.
* Σιγισμούνδος π. 1365-1440, μέγας δούκας της Λιθουανίας.

Παραπομπές
----------

1. ↑  «Бирута» (Ρωσικά) 1891.
2. ↑  Andrey Ekzemplyarsky: «Витовт» (Ρωσικά) 1892.
3. ↑  «Витовт» (Ρωσικά)
4. ↑  Darryl Roger Lundy: (Αγγλικά) *The Peerage*.
5. ↑  d:Q26943853: «Кейстут» (Ρωσικά)
6. 1 2  «Кейстут» (Ρωσικά)
7. ↑  Μικόλα Βασιλένκο: «Ольгерд» (Ρωσικά)

|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
| Καθιερωμένοι όροι | 
* WorldCat
* VIAF: 54948765
* LCCN: n95001215
* ISNI: 0000 0000 1027 4129
* GND: 119016397
* SUDOC: 181570149

 |

 |
Ο **Ιωάννης ΣΤ΄**, γαλλ.: *John VI de Vendôme et* *Castres* (απεβ. το 1365), ήταν κόμης του Βαντόμ και του Καστρ (1354–1365) ήταν μέλος του Οίκου Moντουάρ.

Βιογραφία
---------

Ήταν γιος του Μπουσάρ ΣΤ΄ (1290–1354) και της Αλίκης των Ντρε, κόρης του Αρθούρου Β΄ δούκα της Βρετάνης (1297–1377).

Έζησε κυρίως στο Καστρ και πολέμησε στο Πουατιέ (1356), όπου συνελήφθη.  Το 1362, ένας στρατός από τη Γασκώνη και τους Άγγλους κατέλαβε την πόλη, και φυλάκισε την κόμισσα Ιωάννα του Ποντιέ. Αρκετές προσπάθειες να παραδοθεί η πόλη με τη βία απέτυχαν, και ο Ιωάννης ΣΤ' έπρεπε να αποφασιστεί να πληρώσει λύτρα για την πόλη.

Οικογένεια
----------

Το 1342 νυμφεύτηκε την Ιωάννα του Ποντιέ, και απέκτησαν δύο παιδιά: 

* Μπουσάρ Ζ΄ κόμης του Βαντόμ.
* Αικατερίνη 1354-1412, παντρεύτηκε τον Ιωάννη Α΄ των Βουρβόνων κόμη του Λα Μαρς.

Σημειώσεις
----------

1. ↑  Cartier, Etienne-Jean-Baptiste, *Recherches sur les monnaies au type chartrain, frappées à Chartres, Blois.*, (Chez. M. Rollin, Rue Vivienne, 1846), 89.
2. ↑  Sandret, Louis, *Revue nobiliaire historique et biographique*, Vol.2, (Quai des Augustins, 1866), 194.

Βιβλιογραφικές αναφορές
-----------------------

* Cartier, Etienne-Jean-Baptiste, *Recherches sur les monnaies au type chartrain, frappées à Chartres, Blois.* , Chez. M. Rollin, Rue Vivienne, 1846.
* Sandret, Louis, *Revue nobiliaire historique et biographique*, Vol. 2, Des Antiquitaires de France, 1866.
Ο **Στέφανος Γ΄** o *μεγαλοπρεπής ή ματαιόδοξος*, γερμ. Stephan der kneißl (1337 - 26 Σεπτεμβρίου 1413) από τον Οίκο του Βίττελσμπαχ ήταν δούκας της Βαυαρίας-Ίνγκολστατ (1375-1413).

Βιογραφία
---------

Ήταν ο πρωτότοκος γιος του Στεφάνου Β΄ δούκα της Βαυαρίας και της Ελισάβετ του Οίκου Βαρκελώνης, κόρης του Φρειδερίκου Γ΄ της Σικελίας.

Το 1375 απεβίωσε ο πατέρας του και οι τρεις γιοί του κυβέρνησαν από κοινού, αλλά το 1392 διαίρεσαν την κτήση: ο Στέφανος Γ΄ και ο επόμενος αδελφός του Φρειδερίκος δαπανούσαν μεγάλα ποσά στην Αυλή της Ιταλίας και ο νεότερος αδελφός τους Ιωάννης Β΄ ζήτησε να μοιραστούν το δουκάτο. Έγιναν τρία μέρη: Ίνγκοσλστατ, Λάντσουτ και Μόναχο. Ο Στέφανος Γ΄ θεωρούσε ότι το μερίδιό του ήταν μικρό και από την ένοπλη αντιπαράθεση μεταξύ των αδελφών που προκλήθηκε, ο Στέφανος κατέλαβε το Μόναχο του Ιωάννη Β΄.

Όταν ο Φρειδερίκος και ο Ιωάννης Β΄ απεβίωσαν, ο Στέφανος Γ΄ προσπάθησε να επεκτείνει το μερίδιό του, πράγμα που προκάλεσε διαφωνίες με τα ανίψια του. Όταν ο Ρούπερτ των Βίττελσμπαχ της Γερμανίας εκστράτευσε εναντίον του Λουξεμβούργου, ο Στέφανος Γ΄ υποστήριξε τον Ρούπερτ, αντιτιθέμενος στα ανίψια του. Το 1402 ο Ερνέστος, γιος του Ιωάννη Β΄, τον ανάγκασε να αφήσει το Μόναχο και να περιοριστεί στο Ίνγκοσλτατ. Όταν το 1403 οι πολίτες του Μονάχου εξεγέρθηκαν, ο Στέφανος Γ΄ πήρε το μέρος τους, αλλά δεν επέτυχε τελικά τίποτε. 

Ο πατέρας του ήταν ένας από τους διεκδικητές του Τυρόλου και ο Στέφανος Γ΄ προσπάθησε το 1410 να εισβάλει σε αυτό, αλλά χωρίς επιτυχία. Απεβίωσε στο Νίντερσχενενφελντ 76 ετών.

Οικογένεια
----------

Νυμφεύτηκε πρώτα το 1364 την Ταντέα Βισκόντι, κόρη του Μπερναμπό Βισκόντι κυβερνήτη του Μιλάνου και είχε τέκνα:

* Λουδοβίκος Ζ΄ π. 1368-1447, δούκας της Βαυαρίας-Ίνγκολστατ.
* Ισαβέλλα π. 1370-1435, παντρεύτηκε τον Κάρολο ΣΤ΄ Βαλουά της Γαλλίας.
* ένας γιος 1377, απεβ. σύντομα.

Η Ταντέα απεβίωσε το 1401 και ο Στέφανος Γ΄ έκανε δεύτερο γάμο, με την Ελισάβετ των Λα Μαρκ, κόρη του Αδόλφου Γ΄ κόμη της Κλέβης· δεν απέκτησαν απογόνους.

Παραπομπές
----------

1. 1 2  p347.htm#i3465. Ανακτήθηκε στις 7  Αυγούστου 2020.
2. 1 2 3  Adams 2010, σελ. 2.

  


|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
| Καθιερωμένοι όροι | 
* VIAF: 62496468
* GND: 124987885

 |

 |
Η **Αγλαΐα Κυρίτση** είναι Ελληνίδα δημοσιογράφος, πολιτικός και πρώην βουλευτής. 

Γεννήθηκε και μεγάλωσε στην Αθήνα, από Χιώτισσα μητέρα, την Υπατία Μαυρώνη από τα Νένητα και Ηπειρώτη πατέρα, τον αγωνιστή της Εθνικής Αντίστασης δικηγόρο Λάζαρο Κυρίτση, ο οποίος κατά την περίοδο της Χούντας, συνελήφθη και καταδικάστηκε σε φυλάκιση έξι ετών για τη αντιδικτατορική του δράση. Είναι παντρεμένη με τον Αριστοτέλη Διλιντά κι έχουν δύο παιδιά, τον Ορέστη και τον Οδυσσέα.

Σπουδές και επαγγελματική σταδιοδρομία
--------------------------------------

*Σχετικό λήμμα: Κλείσιμο της ΕΡΤ*

Είναι πτυχιούχος της Φιλοσοφικής Σχολής του Εθνικού Καποδιστριακού Πανεπιστημίου Αθηνών, κάτοχος μεταπτυχιακών σπουδών D.E.A. στο Πανεπιστήμιο Aix-en-Provence (Γαλλία), με εξειδικευμένα μαθήματα "δημοσιογραφίας Stage" στο παν/μιο του Aix-en-Provence. Εκτός από Ελληνικά, μιλάει Γαλλικά και Αγγλικά.

Άρχισε τη δημοσιογραφία το 1982 στο ραδιόφωνο της ΕΡΤ, συνεχίστηκε στο ραδιόφωνο 902 Αριστερά FM και το 1991 μπήκε στο χώρο της τηλεόρασης με πρώτο σταθμό τον ΑΝΤ-1 και μετά την ΕΡΤ, από το 1994, ως παρουσιάστρια και αρχισυντάκτρια δελτίων ειδήσεων τηλεόρασης. Μετά την επέμβαση των ΜΑΤ στο Ραδιομέγαρο της ΕΡΤ στις 7 Νοεμβρίου 2013 παρουσίαζε (για μερικές ημέρες) το δελτία ειδήσεων της ΝΕΤ, τα οποία και έβγαιναν στον τηλεοπτικό αέρα έξω από το κτίριο.

Πολιτική δραστηριότητα
----------------------

Ήταν υποψήφια Περιφερειάρχης Βορείου Αιγαίου στις Περιφερειακές εκλογές της 25ης Μαΐου 2014, επικεφαλής του συνδυασμού «Γόνιμη Γραμμή», με τη στήριξη του ΣΥΡΙΖΑ. Στις βουλευτικές εκλογές του Ιανουαρίου 2015 εξελέγη βουλευτής Επικρατείας με το ψηφοδέλτιο του ΣΥΡΙΖΑ. Στις 21 Αυγούστου 2015 αποχώρησε από το κόμμα, με ακόμη 24 βουλευτές, συγκροτώντας τη Λαϊκή Ενότητα. Στις βουλευτικές εκλογές του 2019 ήταν υποψήφια με το ΚΚΕ στην περιφέρεια Β3' Νότιου Τομέα Αθηνών, ενώ σε αυτές του Μαΐου και Ιουνίου 2023 στην εκλογική περιφέρεια Χίου. Στις Περιφερειακές εκλογές του 2023 ήταν υποψήφια Περιφερειάρχης Βορείου Αιγαίου, επικεφαλής του συνδυασμού «Λαϊκή Συσπείρωση Βορείου Αιγαίου», με τη στήριξη του ΚΚΕ.

Παραπομπές
----------

1. 1 2  «Κοινοβουλευτική Θητεία Βουλευτών Από Τη Μεταπολίτευση Ως Σήμερα - Αγλαΐα Κυρίτση». Βουλή των Ελλήνων. Ανακτήθηκε στις 28  Ιανουαρίου 2024.
2. 1 2  «Κυρίτση Αγλαΐα». *vouliwatch.gr*. Ανακτήθηκε στις 27 Φεβρουαρίου 2021.
3. ↑  «Κοινοβουλευτική Θητεία Βουλευτών Από Τη Μεταπολίτευση Ως Σήμερα - Κυρίτση Αγλαΐα».
4. ↑  (Ελληνικά) « Τρίτη δύναμη στη Βουλή η «Λαϊκή Ενότητα» του Λαφαζάνη με 25 βουλευτές », *I Kathimeriní*, 21 août 2015.
5. ↑  «Εκλογική Περιφέρεια Β3' Νότιου Τομέα Αθηνών | Εθνικές εκλογές – Ιούλιος 2019». *ekloges.ypes.gr*. Ανακτήθηκε στις 28 Ιανουαρίου 2024.
6. ↑  «Εκλογική Περιφέρεια Χίου | Εθνικές εκλογές – Μάιος 2023». *ekloges.ypes.gr*. Ανακτήθηκε στις 28 Ιανουαρίου 2024.
7. ↑  «Εκλογική Περιφέρεια Χίου | Εθνικές εκλογές – Ιούνιος 2023». *ekloges.ypes.gr*. Ανακτήθηκε στις 28 Ιανουαρίου 2024.
Η **Ευαγγελία Μουρμούρη** (7 Μαΐου 1971) είναι Ελληνίδα ηθοποιός του θεάτρου, της τηλεόρασης και του κινηματογράφου.

Καριέρα
-------

Η Ευαγγελία Μουμούρη έκανε το ντεμπούτο της στην τηλεόραση το 1999, με την εμφάνισή της στην κωμική σειρά του Mega, «Αριστοτέλης ο Άριστος». Η επόμενη χρονιά τη βρήκε σε έναν ακόμη ρόλο στην κωμική σειρά «Άνω κάτω», επίσης του Mega. Ωστόσο, ένας από τους πιο αξιομνημόνευτους ρόλους της ήταν το 2003 στην επιτυχημένη σειρά «Το Καφέ της Χαράς», όπου υποδύθηκε το ρόλο της «χήρας», κερδίζοντας την αγάπη του κοινού. Ο χαρακτήρας της ξεχώρισε για την ιδιαίτερη προσωπικότητα και τις κωμικές του αντιδράσεις, καθιστώντας την Μουμούρη ένα αγαπητό πρόσωπο στο κοινό.

Το 2004, η Μουμούρη συμπρωταγωνίστησε με τον Γιάννη Μπέζο στην κωμική σειρά του ΑΝΤ1 «Τα μαχαιρώματα», και το 2006 εμφανίστηκε σε πολλαπλούς ρόλους σε διάφορες σειρές, όπως το «Safe Sex», «Γάμος με τα όλα του», «Εντιμότατοι Κερατάδες», «Το κόκκινο δωμάτιο», και «Οι βαρβάτοι» του ΑΝΤ1, δείχνοντας την ευελιξία της ως ηθοποιός.

Το 2007, η Μουμούρη συνέχισε να απασχολεί το τηλεοπτικό κοινό με σημαντικούς ρόλους στις «Επτά θανάσιμες πεθερές», «Λατρεμένοι μου γείτονες» και «Ευτυχισμένοι μαζί», αναδεικνύοντας το ταλέντο της σε μια ποικιλία χαρακτήρων και καταστάσεων. Την επόμενη χρονιά, επανήλθε στις «Επτά θανάσιμες πεθερές» και συμμετείχε και πάλι στο «Safe Sex», ενώ το 2011 και το 2014 εντυπωσίασε με τους ρόλους της στις σειρές «Κλινική περίπτωση» και «Δια ταύτα», αντίστοιχα. Από το 2015 και μετά, η Μουμούρη συνέχισε να είναι ενεργή στον χώρο του θεάτρου και της τηλεόρασης. Ένα από τα σημαντικότερα γεγονότα στην καριέρα της ήταν η συμμετοχή της στη δημοφιλή τηλεοπτική σειρά «Άγριες Μέλισσες», όπου υποδύθηκε μία μάντισσα, την Σμαρώ.

Προσωπική ζωή
-------------

Πέραν της ενασχόλησής της με την υποκριτική, η Μουμούρη έχει εμπλουτίσει την προσωπική της ζωή με σημαντικά γεγονότα. Διατηρεί μια μακροχρόνια σχέση με τον Αλέξανδρο Μαμμόπουλο, με τον οποίο έχει συνάψει σύμφωνο συμβίωσης, αποφεύγοντας έτσι τα φώτα της δημοσιότητας. Η Μουμούρη έχει δηλώσει δημόσια την αδιαφορία της για το θεσμό του γάμου, αναφέροντας συμβολικά σε μια εκπομπή πως η μητέρα της μπορεί να την απολαύσει ως νύφη μόνο στην τηλεόραση, καθώς στην πραγματική ζωή δεν προτίθεται να παντρευτεί. 

Η Ευαγγελία Μουμούρη έχει μιλήσει ανοιχτά για την απώλεια του πατέρα της, μοιράζοντας συγκλονιστικές λεπτομέρειες για την ημέρα που τον βρήκε νεκρό. Η ίδια περιέγραψε την απελπισία και το σοκ που ένιωσε, τονίζοντας πως δεν είχε την ευκαιρία να του πει όλα όσα ήθελε. Για αυτό το λόγο, όπως αναφέρει, κάνει θέατρο, ως έναν τρόπο να εκφράζει και να μοιράζεται τα συναισθήματα που δεν κατάφερε να μοιραστεί με τον πατέρα της ενώ ήταν εν ζωή​​​​​​​​​​.

Παραπομπές
----------

1. 1 2 3  «ΕΥΑΓΓΕΛΙΑ ΜΟΥΜΟΥΡΗ: ΒΙΟΓΡΑΦΙΑ / ΗΛΙΚΙΑ».
2. ↑  «Και η Ευαγγελία Μουμούρη στις «Άγριες Μέλισσες»». *ProtoThema*. 6 Ιανουαρίου 2020. Ανακτήθηκε στις 10 Φεβρουαρίου 2024.
3. ↑  «Συγκινεί η Ευαγγελία Μουμούρη: «Ένιωσα απελπισμένη όταν βρήκα νεκρό τον πατέρα μου»». *in.gr*. 26 Ιουλίου 2021. Ανακτήθηκε στις 10 Φεβρουαρίου 2024.
**Διαδικτυακή Κυκλοφορία** είναι η ροή δεδομένων σε ολόκληρο το Διαδίκτυο ή σε ορισμένους δικτυακούς συνδέσμους των δικτύων του. Οι κοινές μετρήσεις της κίνησης είναι ο συνολικός όγκος, σε μονάδες πολλαπλάσια του byte, ή ως ρυθμοί μετάδοσης σε bytes ανά συγκεκριμένες μονάδες χρόνου.

Καθώς η τοπολογία του Διαδικτύου δεν είναι ιεραρχική, δεν είναι δυνατή καμία ενιαία μέτρηση για τη συνολική κίνηση στο Διαδίκτυο. Τα δεδομένα κίνησης μπορούν να ληφθούν από τα σημεία ανταλλαγής κίνησης των παρόχων δικτύου της κατηγορίας 1 για ενδείξεις όγκου και ανάπτυξης. Αυτά τα δεδομένα, ωστόσο, δεν περιλαμβάνουν την κυκλοφορία που παραμένει εντός ενός δικτύου ενός παρόχου υπηρεσιών καθώς και την κίνηση που διασχίζει ιδιωτικά σημεία ανάκτησης.

Πηγές επισκεψιμότητας
---------------------

Η κοινή χρήση αρχείων αποτελεί ένα μεγάλο μέρος της κίνησης του Διαδικτύου. Η συνήθης τεχνολογία για κοινή χρήση αρχείων είναι το πρωτόκολλο BitTorrent, το οποίο είναι ένα σύστημα peer-to-peer (P2P) που διαμεσολαβεί μέσω ευρετηρίων τοποθεσιών που παρέχουν καταλόγους πόρων. Τα μοντέλα κυκλοφορίας των συστημάτων P2P συχνά χαρακτηρίζονται ως προβληματικά και προκαλούν συμφόρηση. Σύμφωνα με μια έρευνα της Sandvine το 2013, το μερίδιο της Bit Torrent στην κίνηση στο Διαδίκτυο μειώθηκε κατά 20% σε 7,4% συνολικά, μειωμένο από 31% το 2008.

Διαχείριση της κυκλοφορίας
--------------------------

Το Διαδίκτυο δεν χρησιμοποιεί καμία επίσημη κεντρική υποδομή για τη διαχείριση της κυκλοφορίας. Τα προγονικά δίκτυά του, ιδίως το ARPANET, δημιούργησαν υποδομς εποχής ραχοκοκαλιάς (backbone), που μετέφερε την κυκλοφορία μεταξύ μεγάλων κέντρων ανταλλαγής κίνησης, με αποτέλεσμα ένα κλιμακωτό ιεραρχικό σύστημα παρόχων υπηρεσιών διαδικτύου (ISPs) εντός των οποίων τα δίκτυα της κατηγορίας 1 παρείχαν ανταλλαγή κίνησης μέσω της δρομολόγηση της κίνησης σε επίπεδα κατώτερου επιπέδου των παρόχων υπηρεσιών διαδικτύου. Η δυναμική ανάπτυξη του παγκόσμιου δικτύου είχε ως αποτέλεσμα τη συνεχώς αυξανόμενη διασύνδεση σε όλα τα επίπεδα peering του Διαδικτύου, έτσι ώστε να αναπτυχθεί ένα ισχυρό σύστημα που θα μπορούσε να μεσολαβήσει σε αποτυχίες σύνδεσης, σημεία συμφόρησης και άλλη συμφόρηση σε πολλά επίπεδα.

Παραπομπές
----------

1. ↑  «Data volume of global file sharing traffic from 2013 until 2018». *Statista*. 2014. Ανακτήθηκε στις 18 Οκτωβρίου 2014.
2. ↑  Milton Kazmeyer. «What are the causes of Internet traffic?». *Demand Media*. Ανακτήθηκε στις 18 Οκτωβρίου 2014.
3. ↑  Paul Resenikoff (12 Νοεμβρίου 2013). «File-Sharing Now Accounts for Less Than 10% of US Internet Traffic…». Ανακτήθηκε στις 18 Οκτωβρίου 2014.
**Η κομητεία Τζάκσον** είναι μια κομητεία που βρίσκεται στην πολιτεία του Ιλινόις των ΗΠΑ με πληθυσμό 52.974 κατοίκους στην απογραφή του 2020.  Η έδρα της κομητείας του είναι το Murphysboro,  και η πολυπληθέστερη πόλη του είναι το Carbondale, όπου βρίσκεται η κύρια πανεπιστημιούπολη του Πανεπιστημίου του Νότιου Ιλινόις. Η κομητεία ιδρύθηκε στις 10 Ιανουαρίου 1816 και ονομάστηκε από τον Andrew Jackson. Η κοινότητα του Brownsville χρησίμευσε ως η πρώτη έδρα της νεοσύστατης κομητείας.

Η κομητεία Τζάκσον περιλαμβάνεται στη Μητροπολιτική Στατιστική Περιοχή Carbondale- Marion, IL. Βρίσκεται στο νότιο τμήμα του Ιλινόις γνωστό τοπικά ως "Μικρή Αίγυπτος ".

Ιστορία
-------

Η ανθρώπινη κατοχή της κομητείας Τζάκσον ξεκίνησε πριν από περίπου 11.500 χρόνια. Η εκτενής τεκμηρίωση των αυτόχθονων πληθυσμών της περιοχής βρίσκεται σε εξέλιξη. Η εξερεύνηση από τους Ευρωπαίους εξερευνητές ξεκίνησε με την εξερεύνηση Joliet - Marquette κατά μήκος του ποταμού Μισισιπή. Μόλις τον 18ο και 19ο αιώνα, πρωτοπόροι αγρότες άρχισαν να εγκαθίστανται στη φθηνή γη της περιοχής κατά μήκος του ποταμού Μισισιπή και στους δασώδεις λόφους Shawnee με τα δέντρα των εκατό ποδιών.

Γεωγραφία
---------

Σύμφωνα με το Γραφείο Απογραφής των ΗΠΑ, η κομητεία έχει συνολική έκταση 602 square miles (1,560 km2) , εκ των οποίων 584 square miles (1,510 km2) είναι ξηρά και 18 square miles (47 km2) (3,0%) είναι νερό.  Το μέσο υψόμετρο είναι περίπου 400 feet (120 m), εκτός από τον ποταμό Μισισιπή.

εξωτερικοί σύνδεσμοι
--------------------

* Επίσημος ιστότοπος της κομητείας Τζάκσον

1. ↑  «State & County QuickFacts». US Census Bureau. Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 6 Ιουνίου 2011. Ανακτήθηκε στις 6 Ιουλίου 2014.
2. ↑  «Find a County». National Association of Counties. Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 31 Μαΐου 2011. Ανακτήθηκε στις 7 Ιουνίου 2011.
3. ↑  «Population, Housing Units, Area, and Density: 2010 - County». US Census Bureau. Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 12 Φεβρουαρίου 2020. Ανακτήθηκε στις 11 Ιουλίου 2015.
**Η βιολογική αθανασία** (μερικές φορές αναφέρεται ως *βιο-αόριστη* θνησιμότητα) είναι κατάσταση στην οποία το ποσοστό θνησιμότητας από τη γήρανση είναι σταθερό ή μειώνεται, αποσυνδέοντάς το έτσι από τη χρονολογική ηλικία. Διάφορα μονοκύτταρα και πολυκύτταρα είδη, συμπεριλαμβανομένων ορισμένων σπονδυλωτών, επιτυγχάνουν αυτήν την κατάσταση είτε σε όλη τη διάρκεια της ύπαρξής τους είτε αφού ζήσουν αρκετά. Ένα βιολογικά αθάνατο ζωντανό ον μπορεί ακόμα να πεθάνει από άλλα μέσα εκτός από τη γήρανση, όπως με τραυματισμό, δηλητήριο, ασθένεια, έλλειψη διαθέσιμων πόρων ή αλλαγές στο περιβάλλον .

Αυτός ο ορισμός της αθανασίας έχει αμφισβητηθεί στο *Handbook of the Biology of Aging*,  επειδή η αύξηση του ποσοστού θνησιμότητας ως συνάρτηση της χρονολογικής ηλικίας μπορεί να είναι αμελητέα σε εξαιρετικά μεγάλες ηλικίες, μια ιδέα η οποία αναφέρεται ως η όψιμη θνησιμότητα. οροπέδιο. Το ποσοστό θνησιμότητας μπορεί να πάψει να αυξάνεται στην τρίτη ηλικία, αλλά στις περισσότερες περιπτώσεις αυτό το ποσοστό είναι συνήθως πολύ υψηλό. 

Ο όρος χρησιμοποιείται επίσης από τους βιολόγους για να περιγράψει κύτταρα τα οποία δεν υπόκεινται στο όριο Hayflick για το πόσες φορές μπορούν να διαιρεθούν.

Βιβλιογραφικές αναφορές
-----------------------

1. ↑  Masoro, E.J. (2006). Austad, S.N. επιμ. *Handbook of the Biology of Aging* (Sixth έκδοση). San Diego, CA: Academic Press. ISBN 978-0-12-088387-5.
2. ↑  Michael R. Rose; Casandra L. Rauser; Laurence D. Mueller (Nov–Dec 2005). «Late life: a new frontier for physiology». *Physiological and Biochemical Zoology* **78** (6): 869–878. doi:10.1086/498179. PMID 16228927. .

|  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| 

| π • σ • ε
Μακροζωία |
| --- |
|  |
| Γήρας | 
* Τρίτη ηλικία
* Γήρας
	+ Ασθένεια που σχετίζεται με τη γήρανση
	+ Εκφυλιστική νόσος
	+ Αμελητέα γήρανση
* Γεροντολογία
	+ Βιογεροντολογία
	+ Γνωστική επιδημιολογία
* Αιωνόβιος
	+ Υπεραιωνόβιος
	+ Έρευνα για τους αιωνόβιους
* Προσδόκιμο ζωής
* Μέγιστη διάρκεια ζωής
* Βιοδείκτες γήρανσης
* FOXO3 "γονίδιο μακροζωίας"
* Μύθοι της μακροζωίας
 |
|  |
| Παράταση της ζωής | 
* Κίνημα κατά της γήρανσης
* Βιοδημογραφία της ανθρώπινης μακροζωίας
* Αόριστο προσδόκιμο ζωής
* Ταχύτητα διαφυγής μακροζωίας
* Μέθοδοι
	+ Υποθερμιδική δίαιτα
	+ Γονιδιακή θεραπεία
	+ Νανοϊατρική
	+ Εκτύπωση οργάνων
	+ Αναζωογόνηση (γήρανση)
	+ Θεραπεία με βλαστοκύτταρα
	+ SENS
 |
|  |
| Αθανασία | 
* Βιολογική αθανασία
	+ Αναγέννηση (βιολογία)
* Αιώνια νεότητα
* Η αθανασία στην μυθοπλασία
 |
|  |
| Καταγραφές | 
* Γηραιότερο εν ζωή πρόσωπο στον κόσμο
* Ισχυρισμοί μακροζωίας
 |
|  |
| Σχετικά | 
* Μπλε ζώνη
* Ασφάλιση μακροζωίας
* Κίνδυνος μακροζωίας
* Διανθρωπιστική πολιτική
* Κατάλογος των μακροβιότερων βιολογικών οργανισμών
 |

 |
Ο **Gazzy Garcia** (γεννημένος στις 17 Αυγούστου 2000), γνωστός επαγγελματικά ως **Lil Pump**, είναι αμερικανός τράπερ. Είναι γνωστός για το τραγούδι "Gucci Gang" του 2017, το οποίο έφτασε στον αριθμό τρία στο Billboard Hot 100. Άλλα πετυχημένα τραγούδια του είναι το "I Love It" (με τον Kanye West), το "Boss", το "Esskeetit" και το "Drug Addicts", ''Be like me'', ''Next'', ''D rose''. 

Ο Gazzy Garcia γεννήθηκε στις 17 Αυγούστου 2000 στο Μαϊάμι. Σε μια συνέντευξη του 2018 με τον J. Cole, δήλωσε ότι και οι δύο γονείς του προέρχονται από την Κολομβία και ότι πήραν διαζύγιο όταν ήταν έξι χρονών. Αναφέρει επίσης ότι έχει έναν μικρότερο ετεροθαλή αδελφό.

Όταν ήταν δεκατριών ετών, ο ξάδερφός του, ο Lil Ominous, τον παρουσίασε στον Omar Pineiro, γνωστός ως Smokepurpp. Οι δύο τους τελικά έγιναν συνεργάτες. Ο Γκαρσία και ο Πινέιρο αποβλήθηκαν από πολλά δημοτικά σχολεία.

Albums
------

* Lil Pump (6 Οκτοβριου 2017)

* Ηarver Dropout (22 Φεβρουαρίου 2019)

Lil Pump 2
----------

Ο Lil Pump ανακοίνωσε για πρώτη φορά τον Μάιο του 2019 το "Lil Pump 2". Το 1ο τραγούδι που κυκλοφόρησε μετά το Harver Dropout ήταν το Pose to Do (Ιούνιος 2019) και είναι πιθανόν να είναι το πρώτο single του Lil Pump 2. Τον Οκτώβριο του 2019 έκανε προεπισκόπηση πολλών ακυκλοφόρητων τραγουδιών και είπε ότι θα κυκλοφορήσει το Lil Pump 2 πριν τελειώσει το έτος. Στη συνέχεια, τον Φεβρουάριο του 2020 είπε ότι εγκατέλειψε το ραπ, αλλά αστειευόταν, και 2 εβδομάδες αργότερα δημοσιεύτηκε ένα ολοκαίνουργιο ισπανικό απόσπασμα: Contacto. Κατά τη διάρκεια των επόμενων εβδομάδων και μηνών συνέχισε να λέει ότι το Lil Pump 2 αναμένεται να κυκλοφορήσει. Τον Απρίλιο του 2020 κυκλοφόρησε ένα νέο τραγούδι με τον Anuel AA (Illuminati). Στα τέλη του Απριλίου του 2020 ανακοίνωσε ότι το άλμπουμ θα κυκλοφορούσε τον Μάιο του ίδιου έτους. Τον Ιούνιο του 2020, καθώς ο Pump ήταν στο στούντιο με τον Ronny J, ο Pump βγήκε live στο Instagram και ούρλιαζε την ημερομηνία κυκλοφορίας του άλμπουμ: 17 Ιουλίου 2020. Έπειτα έβγαλε αποσπάσματα από διάφορα τραγούδια όπου θα συμπεριλαμβάνονταν στο άλμπουμ και κυκλοφόρησε δύο νέα τραγούδια. Στις 23 Δεκεμβρίου 2020 ανακοίνωσε πως το Lil Pump 2 θα κυκλοφορήσει μέσα στο 2021. Στις 11 Ιανουαρίου 2021 ανακοίνωσε πως το "Lil Pump 2" θα κυκλοφορήσει στις 17 Φεβρουαρίου 2021.

Παραπομπές
----------

1. ↑  www.xxlmag.com/news/2018/08/happy-birthday-lil-pump/.
2. ↑  www.hotnewhiphop.com/j-cole-and-lil-pump-full-interview-with-each-other-has-arrived-news.51076.html.
3. ↑  genius.com/Lil-pump-gucci-gang-lyrics. Ανακτήθηκε στις 24  Μαΐου 2019.
4. ↑  genius.com/Lil-ominous-im-just-trappin-lyrics. Ανακτήθηκε στις 28  Απριλίου 2019.

|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
| Καθιερωμένοι όροι | 
* WorldCat
* VIAF: 1315151965359400470001
* LCCN: no2018017189
* ISNI: 0000 0004 6593 3485
* GND: 1206942444
* BNF: cb17772831r (data)
* MusicBrainz: 65a01fd2-35fb-4817-90d5-ab5506b21161

 |

 |
Η χημική δομή της μαννόζης.
Η **μαννόζη** είναι μονοσακχαρίτης C6H12O6 (όπως και η γλυκόζη και η φρουκτόζη) που απαντάται στη Φύση και που χημικά ανήκει στη σειρά των αλδοεξοζών, ή απλά εξοζών, ήτοι στους απλούς υδατάνθρακες με έναν εξαδακτύλιο. Το όνομά της βασίζεται στο Βιβλικό μάννα. Είναι ένα σάκχαρο που είναι C-2 επιμερές (δηλ. στερεοϊσομερές που διαφέρει σε μεμονωμένο στερεογονικό κέντρο) της γλυκόζης. Αυτό απλά σημαίνει ότι είναι ολόιδιο χημικώς με τη γλυκόζη με μόνη διαφορά, στη θέση του άνθρακα C-2. Η μαννόζη είναι σημαντική στον ανθρώπινο μεταβολισμό, ειδικά στη γλυκοζυλίωση ορισμένων πρωτεϊνών. 

Αρκετές συγγενείς διαταραχές της γλυκοζυλίωσης σχετίζονται με μεταλλάξεις ενζύμων που εμπλέκονται στο μεταβολισμό της μαννόζης. Η μαννόζη δεν είναι απαραίτητο θρεπτικό συστατικό. Μπορεί να παραχθεί στο ανθρώπινο σώμα από γλυκόζη, ή να μετατραπεί σε γλυκόζη. Αποβάλλεται εν μέρει στα ούρα.

Οι στερεοχημικοί τύποι της μαννόζης, D- και L-.
Στη φύση τη συναντάμε σε δύο ισομερή, την **D-μαννόζη** και την **L-μαννόζη**, με πολύ πιο συχνή την πρώτη μορφή. Πρόσθετα, η μαννόζη υπάρχει συνήθως στη μορφή δύο δακτυλίων διαφορετικού μεγέθους, σε μορφή πυρανόζης (δηλ. εξαμελής) και σε μορφή φουρανόζης (δηλ. πενταμελής). Απαντάται αρκετά, άλλα όχι συχνά, στο φυτικό και ζωικό βασίλειο, λ.χ. στο φυσικό ελεφαντόδοντο, στις ρίδες της ορχιδέας, στα δένδρα των πεύκων, σε μύκητες και βακτήρια.

Η D-μαννόζη είναι ένας τύπος σακχάρου που μοιάζει πολύ με τη γλυκόζη. Και τα δύο μονοσάκχαρα υπάρχουν φυσικά στο σώμα αλλά υπάρχουν και σε πολλά φυτά με τη μορφή αμύλου. Διάφορα φρούτα και λαχανικά περιέχουν D-μαννόζη είναι: το κράνμπερι (και ο χυμός του), τα μήλα, τα πορτοκάλια, τα ροδάκινα, το μπρόκολο και τα πράσινα φασόλια. Δρα σαν γλυκοθρεπτικό συστατικό στο σώμα, ενώ ενεργοποιεί πρωτεΐνες όταν συνδέεται με αυτές -σχηματίζονται οι γλυκοπρωτεΐνες- και έτσι διαδραματίζει σημαντικό ρόλο σε πολλούς ιστούς και όργανα. Έρευνες έδειξαν ότι μπορεί να είναι ωφέλιμη έναντι παθήσεων του διαβήτη.

Παραπομπές
----------

1. ↑  Freeze, H. H.; Sharma, V. (2010). «Metabolic manipulation of glycosylation disorders in humans and animal models». *Seminars in Cell & Developmental Biology* **21** (6): 655–662. doi:10.1016/j.semcdb.2010.03.011. PMID 20363348.
2. ↑
3. ↑
4. ↑
Ο **Αλμπερτίνο Μοροζίνι** ήταν ευγενής και αξιωματούχος από την Δημοκρατία της Βενετίας τον 13ο αιώνα. Το όνομα του καταγράφεται για πρώτη φορά στην Βενετία το 1209. Την διετία 1237-1239 υπηρέτησε ως Ποντεστά της Κωνσταντινούπολης, την ίδια εποχή η Λατινική αυτοκρατορία είχε συνάψει δάνειο με την Δημοκρατία με εγγύηση το Ακάνθινο Στεφάνι. Με την ολοκλήρωση της θητείας του επέστρεψε στην Βενετία και διορίστηκε την ίδια χρονιά Δικαστής (1239). Τα επόμενα χρόνια διορίστηκε επίσης Δικαστής (1243), Δουκικός Σύμβουλος (1250), επίσης Δικαστής (1251, 1253, 1258), στο μεταξύ διετέλεσε την διετία 1255-1257 Δούκας της Κρήτης.

Παραπομπές
----------

1. ↑  Jacoby 2006, σ. 73
2. ↑  Jacoby 2006, σ. 73
3. ↑  Jacoby 2006, σ. 73
4. ↑  Jacoby 2006, σ. 73

Πηγές
-----

* Jacoby, David (2006). "The Venetian Government and Administration in Latin Constantinople, 1204–1261: A State within a State". In Gherardo Ortalli; Giorgio Ravegnani; Peter Schreiner (eds.). Quarta Crociata. Venezia - Bisanzio - Impero latino. Atti delle giornate di studio. Venezia, 4-8 maggio 2004. Venice: Istituto veneto di scienze, lettere ed arti.


|  |
| --- |
| Αλμπερτίνο Μοροζίνι (Ποντεστά της Κωνσταντινούπολης) **Οικογένεια Μοροζίνι** |
| Βασιλικοί τίτλοι |
| ΠροκάτοχοςΤεοφίλο Ζενό | **Ποντεστά της Κωνσταντινούπολης**1237 - 1239 | ΔιάδοχοςΤζιοβάννι Μικιέλ |
| ΠροκάτοχοςΙάκωβος Α΄ Μπαρότσι | **Δούκας της Κρήτης**1255 - 1257 | ΔιάδοχοςΓιάκοπο Ντολφίν |
Ο **Χρήστος Χολίδης** ή αλλιώς Κώστας κουδερης (Λάρισα ) είναι Έλληνας ποδοσφαιριστης και πρώην καλαθοσφαιριστης.

Βιογραφία
---------

Γεννήθηκε την 1η Ιουλίου 1979 στην Αθήνα. Ξεκίνησε τον αθλητισμό από την ομάδα του ΜΕΛΑΣ Αγίου Ελευθερίου που συμμετείχε στα τοπικά πρωταθλήματα της Ε.Σ.Κ.Α. και το καλοκαίρι του 1998 μετεγγράφηκε στο Αιγάλεω, με το οποίο αγωνίσθηκε επιτυχώς για τέσσερα χρόνια, έως και το 2002 σε Β΄Εθνική και Γ΄ Εθνική.
Επόμενος σύλλογός του ήταν ο ΠΑΟΚ, όπου όμως δεν έπαιξε πολύ. Ενδιάμεσα (2000) υπηρέτησε τη στρατιωτική του θητεία στις Ελληνικές Ειδικές Δυνάμεις με ειδικότητα εκπαιδευτής αλεξιπτωτιστών, αλλά και υπεύθυνος υλικών.

Το 2003 άρχισε να ασχολείται με το modeling αλλά και ως παρουσιαστής. Εργάστηκε στην εκπομπή της Ρούλας Κορομηλά και στη συνέχεια στράφηκε στο τραγούδι.

Παράλληλα με την καλλιτεχνική του πορεία, δραστηριοποιείται στο χώρο της εστίασης. Μάλιστα, εξακολουθεί να ασχολείται ακόμη με την καλαθοσφαίριση, ως παίκτης της Ευρυάλης, που μετέχει στο πρωτάθλημα της Ε.Σ.ΚΑ.Ν.Α.

Προσωπική ζωή
-------------

Από το 2011 μέχρι το 2013 ήταν ζευγάρι με την Δούκισσα Νομικού. Από το 2014 μέχρι το 2015 είχε σχέση με την Χριστίνα Μουστάκα.

Πηγές
-----

* Νίκος Δημ. Νικολαΐδης, "Από τις Αλάνες της ΕΣΚΑ, στα παρκέ της Α1' η ιστορία του μπάσκετ ανδρών Αιγάλεω Α.Ο. 1956-2008", εκδόσεις "Έμβρυο", 2008.

Παραπομπές
----------

1. ↑  Χρήστος Χολίδης: Μιλάει για τη Δούκισσα Νομικού
2. ↑  Σε ομάδα της ΕΣΚΑΝΑ ο Χολίδης!
Ο **Μάινχαρτ ΣΤ΄**, γερμ. Meinhard VI (απεβ. 1362) από τον Οίκο της Γκορίτσια ήταν κόμης της Γκορίτσια (1338-65) μαζί με τον μεγαλύτερο αδελφό του Αλβέρτο Γ΄ και μετά (1365-85) μόνος του.

Βιογραφία
---------

Ήταν ο τρίτος γιος τού Αλβέρτου Β΄ κυρίου της κοιλάδας του Πούστερ και της Ευφημίας, κόρης τού Ούλριχ Β΄, διοικητή (bailiff) τού Μετς (Mätsch).

Το 1338 διαδέχθηκε τον εξάδελφό του Ιωάννη Ερρίκο Δ΄, μαζί με τα μεγαλύτερα αδέλφια του: τον ετεροθαλή Αλβέρτο Γ΄ (γιο του Αλβέρτου Β΄ από προηγούμενο γάμο του με την Ελισάβετ της Έσσης) και τον αμφιθαλή Ερρίκο Ε΄. Το 1361 απεβίωσε ο Ερρίκος Ε΄ και το 1365 ο Αλβέρτος Γ΄. Ήταν και οι δύο άτεκνοι, έτσι ο Μάινχαρτ ΣΤ΄ έμεινε μόνος κόμης της Γκορίτσια.

Το 1363 απεβίωσε ο μόνος γιος της 2ης εξαδέλφης του Μαργαρίτας κόμισσας του Τυρόλου και η Μαργαρίτα πιέστηκε να παραχωρήσει το Τυρόλο στον γιο του εξαδέλφου της, τον Ροδόλφο Δ΄ των Αψβούργων δούκα της Αυστρίας. Ο Μάινχαρτ ΣΤ΄ διεκδίκησε το Τυρόλο, αλλά χωρίς επιτυχία. Ο Κάρολος Δ΄ της Γερμανίας τον αναβάθμισε σε πρίγκιπα.

Κατάφερε να ελαττώσει τη δύναμη του πατριαρχείου της Ακουιλέια, αλλά όταν η Βενετία έγινε η δικαιούχος του πατριαρχείου δημιουργήθηκαν οξείες αντιθέσεις μεταξύ τους. Ο Μάινχαρτ ΣΤ΄ αποσύρθηκε από τον κάστρο Γκορίτσια και εγκαταστάθηκε στο κάστρο Μπρυκ του Ληντς.

Η διακυβέρνησή του χαρακτηρίστηκε από την παρακμή της κομητείας της Γκορίτσια. Από εδώ και στο εξής οι πρίγκιπες της Γκορίτσια, για να σώσουν την οικονομική κατάσταση που χειροτέρευε, έπρεπε να υποθηκεύουν και να πωλούνε όλο και πιο πολύ από τις ιδιοκτησίες τους. Ο Μάινχαρτ ΣΤ΄ ενεπλάκη σε διαφωνίες με τις γειτονικές επισκοπές και τους Αψβούργους για τη διαδοχή της Καρινθίας και του Τυρόλου.

Οικογένεια
----------

Νυμφεύτηκε πρώτα την Αικατερίνη, κόρη του Ούλριχ Ε΄ κόμη του Πφάννμπερκ και είχε τέκνα:

* Άννα του Τσβάρσενεκ απεβ. 1402, παντρεύτηκε τον Ιωάννη Φρανκοπάν κόμη της Βέλια, μπάνο της Κροατίας.
* Αικατερίνη απεβ. 1391, παντρεύτηκε τον Ιωάννη Β΄ των Βίττελσμπαχ δούκα της Βαυαρίας-Μονάχου.
* Ούρσουλα του Σένεκ, Νόιχαους & Ούττενσταϊν, παντρεύτηκε τον Ερρίκος Γ΄ κόμης του Σάουμπερκ.

Μετά το 1375 απεβίωσε η Αικατερίνη και ο Μάινχαρτ ΣΤ΄ έκανε δεύτερο γάμο με την Ούτεχιλτ, κόρη του Ούλριχ Δ΄ επιτρόπου (vogt) του Μετς (Mätsch) και είχε τέκνα:

* Ελισάβετ.
* Ερρίκος ΣΤ΄ 1376-1454, κόμης της Γκορίτσια.
* Ιωάννης Μάινχαρτ Ζ΄ 1378/80-1430, συγκυρίαρχος κόμης της Γκορίτσια.

Πηγές
-----

* Enrtry for Meinhard VI at genealogie-mittelalter.de

Αναφορές
--------

1. 1 2 3 4  (Αγγλικά, Γερμανικά) *WikiTree*. www.wikitree.com/wiki/Gorizia-2. Ανακτήθηκε στις 9  Ιουλίου 2019.
2. ↑  Ανακτήθηκε στις 27  Νοεμβρίου 2018.
3. 1 2 3  Ανακτήθηκε στις 9  Ιουλίου 2019.
4. 1 2  Ανακτήθηκε στις 9  Ιουλίου 2019.
5. ↑  p53084.htm#i530833. Ανακτήθηκε στις 7  Αυγούστου 2020.
6. 1 2 3 4  Leo van de Pas: (Αγγλικά) *Genealogics*. 2003.
7. 1 2  Ανακτήθηκε στις 9  Ιουλίου 2019.
Ο **α (άλφα) Κρατήρος** (*Alpha Crateris*, *α Crt*) είναι ο τρίτος σε φωτεινότητα (όπως φαίνεται από τη Γη) αστέρας του αστερισμού Κρατήρ. Αν και αρκετά νότιος, είναι εύκολα ορατός από την Ελλάδα, τις ανοιξιάτικες νύχτες.

Ονομασίες
---------

Ο αστέρας α Κρατήρος φέρει το παραδοσιακό όνομα **Alkes**, από την αραβική λέξη الكاس (*alkās*) ή الكأس (*alka's*), που σημαίνει «το κύπελλο». Το όνομα αυτό παραπέμπει στο αντικείμενο που συμβολίζει ο αστερισμός του, τον αρχαιοελληνικό κρατήρα. Στον κατάλογο αστέρων του *Calendarium* του Al Achsasi al Mouakket, ο αστέρας ονομάζεται **Aoul al Batjna** (أول ألبجن *awwil albajna*), που μεταφράσθηκε στη λατινική ως *Prima Crateris* («ο πρώτος του κρατήρος»).

Στην αρχαία κινεζική αστρονομία ο α Κρατήρος συμπεριλαμβανόταν μαζί με αρκετούς γειτονικούς αστέρες στον μικρό αστερισμό τους 翼宿 (*Yì Sù* = «Φτερούγες»). Ο ίδιος ο α ήταν γνωστός ως 翼宿一 (*Yì Sù yī*, δηλαδή «ο Πρώτος αστέρας των Πτερύγων»).

Αστροφυσικά δεδομένα
--------------------

Ο α Κρατήρος είναι ένας πορτοκαλί γίγαντας αστέρας τετάρτου μεγέθους. Πιστεύεται ότι αποτελεί αστέρα του οριζόντιου κλάδου, δηλαδή συντήκει ήλιο στον πυρήνα του μετά από τη λεγόμενη αναλαμπή ηλίου. Οι ψυχρότεροι αστέρες του οριζόντιου κλάδου αποκαλούνται συχνά και «γίγαντες της ερυθρής συγκεντρώσεως» (red clump giants), καθώς σχηματίζουν μια ευδιάκριτη ομαδοποίηση κοντά στο δεξί άκρο του κλάδου των ερυθρών γιγάντων στα διαγράμματα H-R αστρικών σμηνών με μεταλλικότητα παρόμοια της ηλιακής. Σε αυτή τη βάση, ο α Κρατήρος υπολογίζεται ότι έχει μάζα 81% μεγαλύτερη της ηλιακής, απόλυτη λαμπρότητα 66 ως 77 φορές μεγαλύτερη της ηλιακής (απόλυτο μέγεθος +0,44) και ηλικία περίπου 2 δισεκατομμύρια έτη. Η επιφανειακή θερμοκρασία του είναι 4.645 K και η διάμετρός του είναι 12,3 φορές μεγαλύτερη από τη διάμετρο του Ήλιου.

Η άλλη εκδοχή είναι ότι ο α Crt είναι αστέρας του κλάδου των ερυθρών γιγάντων, που ακόμα συντήκει υδρογόνο σε ένα κέλυφος γύρω από την κεντρική περιοχή του, που αποτελείται πλέον κυρίως από αδρανές ήλιο. Στην περίπτωση αυτή, η μάζα του θα είναι λίγο μικρότερη, αλλά οι διαστάσεις, η λαμπρότητα και η ηλικία του θα είναι μεγαλύτερες.

Ο α Κρατήρος απομακρύνεται από τη Γη και το Ηλιακό Σύστημα με ταχύτητα 47,5 χιλιόμετρα ανά δευτερόλεπτο (171.000 χιλιόμετρα την ώρα).

Παραπομπές
----------

1. ↑  Knobel, E.B. (Ιούνιος 1895). «Al Achsasi Al Mouakket, on a catalogue of stars in the Calendarium of Mohammad Al Achsasi Al Mouakket». *Monthly Notices of the Royal Astronomical Society* **55** (8): 429. doi:10.1093/mnras/55.8.429. Bibcode: 1895MNRAS..55..429K.
2. ↑  *中國星座神話*, του 陳久金, έκδ. 台灣書房出版有限公司, 2005, ISBN 978-986-7332-25-7.
3. ↑  香港太空館 - 研究資源 - 亮星中英對照表 Αρχειοθετήθηκε 2008-10-25 στο Wayback Machine. Μουσείο Διαστήματος του Χονγκ Κονγκ. Ανακτήθηκε στις 23 Νοεμβρίου 2010.
4. ↑  Reffert, Sabine; Bergmann, Christoph; Quirrenbach, Andreas; Trifonov, Trifon; Künstler, Andreas (2015): «Precise radial velocities of giant stars. VII. Occurrence rate of giant extrasolar planets as a function of mass and metallicity», *Astronomy & Astrophysics*, τόμ. 574, σ. A116.