recursal/SuperWikiNEXT-32B huggingface dataset:
Το **Ιουλιανό ημερολόγιο** εισήχθη από τον Ιούλιο Καίσαρα το 46 π.Χ. (708 AUC) και αποτελούσε μεταρρύθμιση του ρωμαϊκού ημερολογίου. Άρχισε να ισχύει το 45 π.Χ. και δέχθηκε αρκετές τροποποιήσεις μέχρι να πάρει την τελική του μορφή το 8 μ.Χ.

Ιστορικά στοιχεία - Προσδιορισμοί
---------------------------------

Στη δημιουργία του ημερολογίου ο Ιούλιος Καίσαρας είχε τη βοήθεια του Έλληνα αστρονόμου Σωσιγένη, από την Αλεξάνδρεια της Αιγύπτου, ο οποίος βασίστηκε στους υπολογισμούς του Ιππάρχου, σύμφωνα με τους οποίους η διάρκεια ενός έτους ισούτο με 365,242 ημέρες. Το Ιουλιανό ημερολόγιο, που έχει 365 ή 366 ημέρες, διαφέρει από το διάδοχό του Γρηγοριανό μόνο στον προσδιορισμό των δίσεκτων ετών. Στο Ιουλιανό ημερολόγιο κάθε θετικό έτος διαιρούμενο με το 4 είναι δίσεκτο. Τα αρνητικά χρόνια είναι δίσεκτα, εάν διαιρούμενα με το 4 αφήνουν υπόλοιπο 3. Οι ημέρες στο ημερολόγιο αυτό θεωρούνται ότι αρχίζουν τα μεσάνυχτα.

Στο Ιουλιανό ημερολόγιο το μέσο έτος έχει διάρκεια 365,25 ημερών. Συγκρινόμενο με την πραγματική διάρκεια του ηλιακού έτους των 365,242199 ημερών, προκύπτει σωρευτικά ένα σφάλμα μιας ημέρας κάθε 129 χρόνια (το Ιουλιανό καθυστερεί σε σχέση με το ηλιακό).

Πίνακας μηνών
-------------

| Μήνας | Διάρκεια πριν το 45 π.Χ. | Διάρκεια μετά το 45 π.Χ. |
| --- | --- | --- |
| Ianuarius | 29 | 31 |
| Februarius | 28 (δίσεκτα έτη: 23 ή 24) | 28 (δίσεκτα έτη 29) |
| Martius | 31 | 31 |
| Aprilis | 29 | 30 |
| Maius | 31 | 31 |
| Iunius | 29 | 30 |
| Quintilis (Iulius) | 31 | 31 |
| Sextilis (Augustus) | 29 | 31 |
| September | 29 | 30 |
| October | 31 | 31 |
| November | 29 | 30 |
| December | 29 | 31 |
| Mercedonius | 0 (δίσεκτα έτη: 27)(παρεμβάλλεται μεταξύ της συντομευμένης διάρκειας Φεβρουαρίου και Μαρτίου) | (καταργήθηκε) |

Παραπομπές
----------

1. ↑  Urban, Sean E. και P. Kenneth Seidelmann, επιμ. (2013). *Explanatory Supplement to the Astronomical Almanac*. Sausalito (Καλιφόρνια): Univercity Science Books. σελ. 14. ISBN 978-1891389856.
2. ↑  Διονύσης Π. Σιμόπουλος. «Ο «παππούς» του σύγχρονου ημερολογίου». *Η Καθημερινή* (10 Ιανουαρίου 2016).. Ανακτήθηκε στις 31.03.2016.
3. 1 2  Διονύσης Π. Σιμόπουλος. «Δίσεκτα έτη και Ημερολόγια». *Η Καθημερινή* (14 Φεβρουαρίου 2016).. Ανακτήθηκε στις 1.03.2016.
4. ↑  Urban και Seidelmann, επιμ. (2013), σελ. 598.

Δείτε επίσης
------------

* Γρηγοριανό ημερολόγιο
* Ορθόδοξοι Παλαιοημερολογίτες

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
--------------------

|  |  |
| --- | --- |
| Commons logoCommons logo | Τα Wikimedia Commons έχουν πολυμέσα σχετικά με το θέμα   **Ιουλιανό ημερολόγιο** |


|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
| Καθιερωμένοι όροι | 
* WorldCat
* LCCN: sh85018840
* GND: 4318310-4
* BNF: cb11952376f (data)
* NKC: ph909990
* BNE: XX558693

 |

 |
Ο **εστεμμένος γερανός** είναι ένα εντυπωσιακό είδος γερανού που ζει στην υποσαχάρια Αφρική. Εξαπλώνεται στις ξηρές σαβάνες, παρ'όλο που φωλιάζει σε πιο υγρές περιοχές. Μπορούν επίσης να παρατηρηθούν σε έλη, καλλιεργημένες εκτάσεις και ποώδεις πεδιάδες κοντά σε ποτάμια και λίμνες. 

Ο εστεμμένος γερανός περιγράφηκε από τον Έντουαρντ Τάρνερ Μπεννέτ το 1834 με τη σημερινή του ονομασία. Η επιστημονική του ονομασία είναι *Balearica regulorum* και περιλαμβάνει δύο υποείδη: Το *B. r. gibbericeps*, που ζει στη Λαϊκή Δημοκρατία του Κογκό, την Ουγκάντα, την Κένυα και τη δυτική Νότια Αφρική, και το *B. r. regulorum*, που αναπαράγεται στην Ανγκόλα και τη Νότια Αφρική. Ο εστεμμένος γερανός φαίνεται και στη σημαία της Ουγκάντα. 

Το ύψος του φτάνει το 1 μέτρο, το βάρος τα 3,5 κιλά και το άνοιγμα φτερών τα 2 μέτρα. Έχει γκρίζο φτέρωμα με λευκές φτερούγες, που κάνουν αντίθεση με τα κατάμαυρα ερετικά. Κύριο χαρακτηριστικό του είδους αποτελεί το χρυσή "κορώνα" από φτερά στο κεφάλι του, που είναι πάντα σηκωμένη. Εντύπωση επίσης προκαλούν τα φωτεινά χρώματα του κεφαλιού.

Αυτοί οι γερανοί είναι παμφάγα, καθώς τρέφονται με φυτά, σπόρους, σιτηρά, έντομα, βατράχια, σκουλήκια, φίδια, μικρά ψάρια και τα αβγά των υδρόβιων ζώων.

Παραπομπές
----------

1. ↑  BirdLife International (2013). «*Balearica regulorum*». *IUCN Red List of Threatened Species. Version 2013.2*. International Union for Conservation of Nature. Ανακτήθηκε στις 26 Νοεμβρίου 2013.
Με την ονομασία **εμβιοτοκίδες**, (Embiotocidai), φέρεται οικογένεια ψαριών στην οποία περιλαμβάνονται ψάρια ζωοτόκα, εξ ου και η ονομασία τους, που απαντώνται κυρίως στις ακτές του Βορείου Ειρηνικού Ωκεανού. Το μήκος τους φθάνει περίπου τα 45 εκατοστόμετρα.

Είδος κυματογαστέρα

Στην οικογένεια αυτή κατατάσσονται τα ακόλουθα δεκατρία γένη ψαριών στα οποία περιλαμβάνονται συνολικά 22 είδη, τα οποία και είναι:
ο "Αμφίστιχος", (Amphistichus), ο "Βραχυΐστιος" (Brachyistius), ή "Αμφιγωνόπτερος", (Amphigonopterus), o "Δίτρημος", (Ditrema), ο "Εμβιοτόκος", (Embiotoca), ο "Ζαλεμβιος", (Zalembius), ο "Κυματογαστήρ", (Cymatogaster), ο "Μικρόμετρος", (Micrometrus), ο "Νεοδίτρημος", (Neoditrema), ο "Ρακόχειλος", (Rhacochilus), ο "Φανερόδων", (Phanerodon), ο "Υπερπρόσωπος", (Hyperprosopon), ο "Υστερόκαρπος", (Hysterocarpus), και ο "Ύψουρος", (Hypsurus).

Ταξινόμηση
----------

Η οικογένεια των εμβιοτοκιδών ανήκει στην υπόταξη των Λαβροειδών.

Πηγές
-----

1. ↑  «Zalembius rosaceus. Zalembius. Etymology: from the Greek zalos = choppy water + Greek, embios = permanent, enduring». *Fishbase* (στα Αγγλικά). Ανακτήθηκε στις 15 Σεπτεμβρίου 2012.
Συντεταγμένες: 39°33′30″N 21°45′45″E﻿ / ﻿39.55833°N 21.76250°E﻿ / 39.55833; 21.76250

To **Κάστρο των Τρικάλων** είναι το σύμβολο της πόλης των Τρικάλων και βρίσκεται στη βορειοανατολική πλευρά της. Σύμφωνα με τον Προκόπιο ανεγέρθηκε από τον Ιουστινιανό Α΄ (6ος αιώνας) πάνω στα ερείπια της ακρόπολης της αρχαίας Τρίκκης. Κατά την παλαιολόγεια περίοδο γνώρισε εκτεταμένες οικοδομικές και επισκευαστικές εργασίες Κατά την άλωση της πόλης από τους Οθωμανούς ορισμένα τμήματα του κάστρου καταστράφηκαν, ωστόσο η μεγάλη στρατηγική σημασία που απέκτησε η πόλη ως προκεχωρημένη βάση εναντίων των ανυπότακτων ορεινών πληθυσμών της Πίνδου και των Αγράφων ανάγκασε τους Οθωμανούς να επισκευάσουν, να συμπληρώσουν και να διατηρήσουν τα σωζόμενα τμήματα. Επανειλημμένες επισκευές γνώρισε το φρούριο μετά τις θεσσαλικές επαναστάσεις του 1854 και 1878. Το κάστρο αυτό αποτέλεσε σημαντικό παράγοντα ασφάλειας για την αρχική ανάπτυξη του οικισμού στις πλαγιές και στους πρόποδές του.

Παραπομπές
----------

1. ↑  www.arxaiologikoktimatologio.gov.gr/el/monuments\_info?id=147200&type=Monument.

Πηγές
-----

* ΥΠΟΥΡΓΕΊΟ ΠΟΛΙΤΙΣΜΟΥ ΚΑΙ ΑΘΛΗΤΙΣΜΟΥ 19η ΕΦΟΡΕΊΑ ΑΡΧΑΙΟΤΗΤΩΝ ΤΡΙΚΑΛΩΝ ΤΡΊΚΑΛΑ 2014 Αρχειοθετήθηκε 2021-01-13 στο Wayback Machine.

|  |  |
| --- | --- |
| 

|  |
| --- |
| * Πύλη:Ιστορία
* Πύλη:Ελλάδα
 |

 |
Η **Ιουλία Μαμαία** (έζησε τον 1ο αι. μ.Χ.) από τη Δυναστεία της Έμεσας γεννήθηκε πριγκίπισσα της Έμεσας στη Συρία και με τον γάμο της έγινε βασίλισσα τού Πόντου & της Κιλικίας.

Βιογραφία
---------

### Η καταγωγή της

Ήταν κόρη τού Σαμψιγέραμου Β΄ ιερέα-βασιλιά της Έμεσας (βασ. 14-42) και της Ιοτάπας των Οροντιδών, κόρης τού Μιθριδάτη Γ΄ της Κομμαγηνής. Η σύζυγος τού Μιθριδάτη Γ΄ ήταν από τη Μηδία, ενώ η προμάμμη του ήταν η Λαοδίκη Ζ΄ Θεά των Σελευκιδών. Οι Οροντίδες ήταν βασιλείς των Αρμενίων, έτσι η καταγωγή της Ι. Μαμαίας ήταν Συριακή, Αρμενική, Ελληνική και Μηδική. Το όνομα Μαμαία έχει σημιτική προέλευση, ενώ το Ιουλία σημαίνει, ότι είχε γίνει Ρωμαία πολίτης. Ο Σαμψιγέραμος Β΄ ήταν γιος τού Ιάμβλιχου Β΄ ιερέα-βασιλιά της Έμεσας. Αδέλφια της ήταν ο Γ. Ι. Αζίζος, ο Σόαιμος (και οι δύο έγιναν ιερείς-βασιλείς) και η Ιοτάπα. 

Η Ι. Μαμαία γεννήθηκε και μεγάλωσε στην Έμεσα. Λίγα γνωρίζουμε για τη ζωή της.

Αργυρή δραχμή του βασιλείου του Πόντου. O Πολέμων Β΄, σύζυγος της Ιουλίας Μαμαίας, με δάφνινο στεφάνι· επιγραφή ΕΤΟΥΣ ΙΘ΄ = 19 = 56/57 μ Χ. Στην άλλη όψη ο Νέρων με διάδημα· επιγραφή ΒΑCΙΛΕΩC ΠΟΛΕΜΩΝΟC.
### Γάμος με τον Πολέμωνα Β΄

Ίσως μετά από τις αρχές της δεκαετίας τού 50 η Ι. Μαμαία παντρεύτηκε τον Πολέμωνα Β΄ τού Πόντου (με την Κολχίδα) & της Κιλικίας, υποτελούς των Ρωμαίων. Η καταγωγή του ήταν Ελληνική και Ρωμαϊκή. Αυτός πιο πριν ήταν νυμφευμένος με τη Βερενίκη (κόρη του Ηρώδη Αγρίππα Α΄). Με τον γάμο της η Ι. Μαμαία έγινε βασίλισσα τού Πόντου & της Κιλικίας. 

Ο γάμος της πιστοποιείται από σωζόμενα τεκμήρια. Είναι γνωστά μόνο τρία νομίσματα τού Πολέμωνα Β΄ και της Ι. Μαμαίας με επιγραφή ΒΑΣΙΛΙΣΣΗΣ ΙΟΥΛΙΑΣ ΜΑΜΑΙΑΣ. Τα νομίσματα χρονολογούνται στο β΄ ήμισυ της βασιλείας τού Πολέμωνα Β΄, δηλ. το διάστημα 60-74. 

Στην πόλη Λαοδίκεια Κατακεκαυμένη, ένας απελεύθερος του αυτοκράτορα, ο Γλυκερίνος διοικητής (procurator) της πόλης, έστησε στήλη με επιγραφή, που αναφέρεται στην Ι. Μαμαία. Η επιγραφή χρονολογείται πριν τη βασιλεία τού Αδριανού (βασ. 117-138). Έπειτα από αυτό, τίποτε άλλο δεν είναι γνωστό γι' αυτήν.

Οικογένεια
----------

Παντρεύτηκε τον Πολέμωνα Β΄ τού Πόντου & της Κιλικίας και είχε τέκνα:

* Πολέμων Ευπάτωρ γενν. π. 56 μ.Χ. διάδοχος τού Πόντου & της Κιλικίας
* Ροιμητάλκης Φιλοκαίσαρ γενν. π. 58 π.Χ. πρίγκιπας τού Πόντου & της Κιλικίας.

Τα ονόματα των παιδιών της είναι γνωστά από μία επιγραφή στην Αμφίπολη (του Νομού Σερρών), αφιερωματική στον Πολέμωνα Β΄ και τους γιους του. Αυτή χρονολογείται στο β΄ ήμισυ τού 1ου αι.

Πηγές
-----

* H. Temporini & W. Haase, Aufstieg und Niedergang der Romischen Welt: Principat, Walter de Gruyter, 1980
* H. Temporini & W. Haase, Politische Geschichte (Provinzen Und Randv Lker: Griechischer Balkanraum; Kleinasien): Griechischer Balkanraum; Kleinasien), Walter de Gruyter, 1980
* A.R. Birley, Septimius Severus: The African Emperor, Routledge, 2002
* B. Levick, Julia Domna: Syrian Empress, Routledge, 2007
Η **Κάταλιν Κις** (γεννήθηκε στις 2 Φεβρουαρίου 1979 στην πόλη Σέγκεντ της Ουγγαρίας) είναι διεθνής αθλήτρια πετοσφαίρισης η οποία αγωνίζεται με τη φανέλα του Prestige Απόλλων στο Πρωτάθλημα Α΄ Κατηγορίας της Κύπρου ως διαγώνια.

Καριέρα
-------

Η Κάταλιν Κις ξεκίνησε την επαγγελματική της καριέρα στο χώρο της πετοσφαίρισης σε ομάδες της χώρας της. Την περίοδο 1998-99 αγωνίστηκε στη Βέρτες Βολάν, με την οποία κατάφερε να κατακτήσει ένα πρωτάθλημα και ένα κύπελλο Ουγγαρίας, ενώ το καλοκαίρι του 1999 μεταπήδησε στη ΝΡΚ Νιρεγκιχάζα. Στην ομάδα της Νιρεγκιχάζα παρέμεινε για τρία χρόνια κατακτώντας ισάριθμα πρωταθλήματα αλλά και κύπελλα Ουγγαρίας (2000, 2001, 2003). Ενδιάμεσα, είχε πραγματοποιήσει ένα πέρασμα από την ιταλική Πάστα Πριμελούτσι (2001-02).

Το 2003 μετεγγράφη στην ιταλική Φουτούρα Αρζίτσιο, στην οποία παρέμεινε για μόλις ένα χρόνο, καθώς το 2004 μεταπήδησε στην Κόλμπακ, ομάδα της Σουηδίας. Ένα χρόνο αργότερα ταξίδεψε στην Ελλάδα για λογαριασμό του Ηρακλή Κηφισιάς. Στην ομάδα της Κηφισιάς παρέμεινε για ένα χρόνο, καθώς το 2006 μεταπήδησε στον Κτησιφών Παιανίας, στον οποίο αγωνίστηκε για δύο χρόνια.

Τη διετία 2008-10 αγωνίστηκε με τη φανέλα του Πανιωνίου. Με την ομάδα της Νέας Σμύρνης δεν κατάφερε να κατακτήσει κάποιο τίτλο. Το 2010 μετεγγράφη στην ΑΕΚ, με την οποία κατέκτησε τους πρώτους της τίτλους στην Ελλάδα (Πρωτάθλημα και Σούπερ Καπ το 2012). Στην ομάδα της ΑΕΚ παρέμεινε μέχρι το καλοκαίρι του 2013.

Στις 4 Ιουλίου του 2013, η Κάταλιν Κις ανακοινώθηκε επίσημα από τον Ολυμπιακό Πειραιώς. Με την ομάδα του Πειραιά κατάφερε να κατακτήσει ένα πρωτάθλημα και ένα κύπελλο Ελλάδας (2014).

Μετά την πορεία της στις ομάδες της Ηλιούπολης και του Απόλλων από την Κύπρο, υπέγραψε στην ομάδα του Άρη τον Δεκέμβριο του 2016. Απο το 2017 ειναι προπονήτρια στις ακαδημίες του Ολυμπιακού.
Για την σεζόν 2022-23 θα αποτελέσει προπονήτρια του Ηλυσιακού για το πρωτάθλημα της Volleyleague Γυναικών.

Διεθνείς συμμετοχές
-------------------

Η Κάταλιν Κις αποτελούσε για πολλά χρόνια μόνιμο στέλεχος της Εθνικής ομάδας πετοσφαίρισης της Ουγγαρίας. Ήταν διεθνής για περισσότερο από δέκα χρόνια και πραγματοποίησε συνολικά με την εθνική ομάδα της χώρας της πάνω από 60 συμμετοχές.

Τίτλοι
------

* 4 Πρωταθλήματα Ουγγαρίας: 1999, 2000, 2001, 2003
* 4 Κύπελλα Ουγγαρίας: 1999, 2000, 2001, 2003
* 2 Πρωταθλήματα Ελλάδας: 2012, 2014
* 1 Σούπερ Καπ Ελλάδος: 2012
* 1 Κύπελλο Ελλάδας: 2014

Ατομικές Διακρίσεις
-------------------

* 2012: Πολυτιμότερη Παίκτρια (M.V.P.): Πρωτάθλημα Ελλάδας 2011-12

Παραπομπές
----------

1. ↑  Μπήκε σε τροχιά... Άρη η Κις - Α1 ΓΥΝΑΙΚΩΝ - www.volleyplanet.gr

Πηγές
-----

* KISS KATALIN - Greekvolley.com[*νεκρός σύνδεσμος*]
* Το προφίλ της Κάταλιν Κις στο sport-fm.gr
* Το προφίλ της Κις στο gavros.gr
* Υπέγραψε στον Ολυμπιακό η Κις[*νεκρός σύνδεσμος*]
Η **Ελβετική Φρουρά** είναι το όνομα που δίνεται στους Ελβετικούς στρατιωτικούς σχηματισμούς που υπηρετούν ως σωματοφύλακες, φρουροί παλατιού και διάφορων τελετών στις βασιλικές αυλές της Ευρώπης, από τα τέλη του 15ου αιώνα. Αναβιώνονται συμβολικά μέσω της Παπικής Ελβετικής Φρουράς. Φημίζονται ιδιαίτερα για την πειθαρχία και την αφοσίωση στους εργοδότες τους. Πέρα από τα καθήκοντα φρούρησης, μερικές μονάδες έχουν υπηρετήσει στα πεδία των μαχών. Σχηματισμοί Ελβετών μισθοφόρων έχουν υπηρετήσει ως τακτικά στρατεύματα (με πιο γνωστούς του Ελβετούς σαρισοφόρους) σε διάφορους στρατούς, κυρίως της Γαλλίας, της Ισπανίας και της Νάπολης, μέχρι και τον 19ο αιώνα.

Η πρώτη Ελβετική μονάδα του είδους που αναφέρεται είναι η "Cent Garde", δηλαδή "φρουρά των εκατό" (1497 - 1830), στη βασιλική αυλή της Γαλλίας. Αυτό το σώμα συμπληρώθηκε το 1567 από ένα Σύνταγμα Ελβετών Φρουρών. Η Παπική Ελβετική Φρουρά στο Βατικανό ιδρύθηκε το 1506 και είναι η μοναδική που υπάρχει ακόμα.

Παπική Ελβετική Φρουρά
----------------------

Η **Παπική Ελβετική Φρουρά** (γερμανικά: *Päpstliche Schweizergarde*, γαλλικά: *Garde suisse pontificale*, ιταλικά: *Guardia Svizzera Pontificia*, λατινικά: *Pontificia Cohors Helvetica* ή *Cohors Pedestris Helvetiorum a Sacra Custodia Pontificis*) αποτελεί εξαίρεση στις ελβετικές αποφάσεις του 1874 και 1927. Μια μικρή δύναμη διατηρείται από την Αγία Έδρα, η οποία είναι υπεύθυνη για την ασφάλεια του Πάπα, συμπεριλαμβανομένης της ασφάλειας του στο Αποστολικό Παλάτι. Η Ελβετική Φρουρά χρησιμεύει ως ο *de facto* Στρατός του Βατικανού.

### Στελέχωση και υπηρεσία

Η υπηρεσία στην Παπική Ελβετική Φρουρά διαρκεί από 2 έως 25 έτη. Για την ένταξη στις τάξεις της πρέπει ο υποψήφιος να είναι Καθολικός στο θρήσκευμα, να έχει Ελβετική υπηκοότητα, να έχει λάβει βασική εκπαίδευση στον Ελβετικό στρατό και συστάσεις καλής διαγωγής, καθώς και ηλικία από 19 έως 30 έτη. 

Τωρινός διοικητής της Παπικής Ελβετικής Φρουράς είναι ο Κριστόφ Γκραφ.

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
--------------------

|  |  |
| --- | --- |
| Commons logoCommons logo | Τα Wikimedia Commons έχουν πολυμέσα σχετικά με το θέμα   **Ελβετική Φρουρά** |

* Επίσημη Ιστοσελίδα της Ελβετικής Φρουράς
* Ιστοσελίδα της Παπικής Φρουράς

  


|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
| Καθιερωμένοι όροι | 
* WorldCat
* VIAF: 134191354
* LCCN: n94069781
* ISNI: 0000 0001 0663 6155
* GND: 2127514-2
* HDS: 008624
* LIR: 1126
* NKC: olak2004203660

 |

 |
Η **Ζέλεια** ήταν μία αρχαία πόλη της Τρωάδας, στη Μικρά Ασία. Η Ζέλεια ήταν χτισμένη στους πρόποδες του βουνού Ίδη και στους μεταγενέστερους χρόνους ανήκε στην Κύζικο. Η Ζέλεια αναφέρεται στην *Ιλιάδα* ως συμμετέχουσα στον Τρωικό Πόλεμο (ραψωδία Β, στίχος 824, και ραψωδία Δ, στίχος 103):

*«Από της `Ιδης τες ποδιές οι Τρώες της Ζελείας, / πλούσιος λαός, που το βαθύ πίνει νερό του Αισήπου, / τ' αγόρι του Λυκάονος τους διοικούσ' ο θείος / ο Πάνδαρος, που έλαβε το τόξο από τον Φοίβον.»* (Β 824-827, μετάφραση Ι. Πολυλά).

Ο Αρριανός, στο έργο του *Αλεξάνδρου Ανάβασις*, αναφέρει ότι πριν από τη Μάχη του Γρανικού οι Πέρσες σατράπες συγκάλεσαν συμβούλιο στη Ζέλεια, στο οποίο συζήτησαν πώς να αντιμετωπίσουν καλύτερα τον Μέγα Αλέξανδρο.

Πηγές
-----

* Κρουσίου: *Λεξικόν Ομηρικόν*, διασκευή από την έκτη γερμανική έκδ. υπό Ι. Πανταζίδου, έκδοση «Βιβλιεκδοτικά καταστήματα Αναστασίου Δ. Φέξη», Αθήνα 1901
Στις περισσότερες θρησκείες, οι άγγελοι θεωρούνται καλά όντα
Η έννοια του καλού δηλώνει τη συμπεριφορά που πρέπει να προτιμάται όταν τίθεται η επιλογή μεταξύ πιθανών ενεργειών. Το καλό θεωρείται γενικά το αντίθετο του κακού και έχει απασχολήσει μελετητές ηθικής, της ηθικής, των θρησκειών και φιλοσόφους.

Η αίσθηση της ηθικής κρίσης και η διάκριση "σωστό και λάθος, καλό και κακό" είναι καθολικά.

Αν και η ιστορία της προέλευσης της χρήσης έννοιας και της έννοιας του «καλού» είναι ποικίλη, οι αξιοσημείωτες συζητήσεις του Πλάτωνος και του Αριστοτέλους σχετικά με αυτό το θέμα είχαν σημαντική ιστορική επίδραση. Οι πρώτες αναφορές που εμφανίζονται στο έργο του Πλάτωνα *Πολιτεία* στη Μορφή του Καλού είναι στη συζήτηση μεταξύ Γλαύκωνος και Σωκράτους (454c – d). Μέσω της συνομιλίας μεταξύ Σωκράτους και Γλαύκωνος (508α -γ) Ο Πλάτων αναλογίζει τη μορφή του καλού με τον ήλιο όπως είναι αυτό που μας επιτρέπει να βλέπουμε τα πράγματα. Εδώ, ο Πλάτωνας περιγράφει πώς ο ήλιος επιτρέπει την όραση. Αλλά κάνει μια πολύ σημαντική διάκριση, "ο ήλιος δεν είναι όραση" αλλά είναι "η αιτία της όρασης ". Καθώς ο ήλιος είναι στην ορατή σφαίρα, η μορφή του Καλού είναι στο ευνόητο πεδίο.

Παραπομπές
----------

1. ↑  Donald Brown (1991) *Human Universals*. Philadelphia, Temple University Press (online summary)
Ο **Εστέμπαν Φελίξ Γρανέρο Μολίνα** (γεννημένος στις 2 Ιουλίου 1987) είναι Ισπανός επαγγελματίας ποδοσφαιριστής ο οποίος αγωνίζεται για λογαριασμό της Ρεάλ Σοσιεδάδ. Γνωστός με το ψευδώνυμο *El Pirata* (ο πειρατής), μπορεί να αγωνιστεί ως κεντρικός ή επιθετικός μέσος, με τις καλύτερες αρετές του να είναι στην πάσα, στις τεχνικές ικανότητες και τα σουτ.

Αναδείχτηκε μέσω των ακαδημιών της Ρεάλ Μαδρίτης, αλλά κατάφερε να κάνει το όνομά του μέσω της Χετάφε, την οποία ακολούθησε η επιστροφή του στην πρώτη του ομάδα, με την οποία κατέκτησε δύο σημαντικούς τίτλους, αν και χρησιμοποιήθηκε ελάχιστα σε διάστημα τριών σεζόν κατά το οποίο παρέμεινε στην ομάδα.

Ο Γρανέρο εκπροσώπησε την Ισπανία στην ηλικιακή κατηγορία Κ-21, αγωνιζόμενος στο Ευρωπαϊκό Πρωτάθλημα του 2009.

Καριέρα
-------

### Ρεάλ Μαδρίτης

Ο Γρανέρο πήγε στις ακαδημίες της Ρεάλ από τα 8 του και γρήγορα φάνηκε το ποδοσφαιρικό του ταλέντο. Από το 2004 ως το 2006 ο Γρανέρο αγωνιζόταν για τη Ρεάλ C΄ σκοράροντας 9 φορές σε 48 ματς. Στο τέλος της σεζόν, ο Γρανέρο προβιβάστηκε στη Ρεάλ Β΄. Σε μία σεζόν πέτυχε 4 γκολ σε 37 αγώνες.

### Χετάφε

Τη σεζόν 2006-07 ο Γρανέρο πήγε στη Χετάφε σαν δανεικός από τη Ρεάλ. Κέρδισε αμέσως την εμπιστοσύνη του Μίτσελ και έγινε βασικός στην εντεκάδα. Έβαλε 3 γκολ σε 27 ματς.

Στις 13 Ιουλίου 2008 ο Ισπανός μέσος υπέγραψε συμβόλαιο με τη Χετάφε. Βοήθησε πολύ στην πορεία της ομάδας, πετυχαίνοντας 5 γκολ σε 35 ματς.

### Επιστροφή στη Ρεάλ

Ο Γρανέρο πήγε στην ομάδα που ξεκίνησε στις 21 Ιουλίου 2009 έναντι 4.000.000€. Έκανε το ντεμπούτο του στη Πριμέρα Ντιβιζιόν στη νίκη επί της Εσπανιόλ στις 29 Σεπτεμβρίου με 3-0, σκοράροντας μάλιστα το πρώτο γκολ της αναμέτρησης.

Τη σεζόν 2009-2010 η βασίλισσα απέκτησε τους Μεζούτ Εζίλ και Σάμι Κεντίρα, οι οποίοι αγωνίζονταν στην ίδια θέση με τον Γρανέρο. Έτσι ο Ισπανός ποδοσφαιριστής έμενε στον πάγκο. Μετά από 2 σεζόν έρχεται ο Φάμπιο Κοεντράο και ο Γρανέρο δεν είχε πολύ χρόνο συμμετοχής. Σκόραρε 4 γκολ σε 67 αγώνες.

### Κουίνς Παρκ Ρέιντζερς

Στις 30 Αυγούστου 2012, 2 μέρες πριν κλείσει η μεταγραφική περίοδος του καλοκαιριού, ο Γρανέρο υπέγραψε 4ετές συμβόλαιο με την Κουίνς Παρκ Ρέιντζερς. Πέτυχε 1 γκολ σε 25 αγώνες.

### Ρεάλ Σοσιεδάδ

Στη συνέχεια πήγε δανεικός στη Ρεάλ Σοσιεδάδ και στη συνέχεια παρέμεινε εκεί.

Παραπομπές
----------

1. ↑  «#Granero, el Pirata bohemio [#Granero, the bohemian pirate]» (στα Ισπανικά). Marca. 15 Σεπτεμβρίου 2011.. Ανακτήθηκε στις 6 Σεπτεμβρίου 2012.
2. ↑  «'El Pirata' Granero huye de Madrid para ser el líder del QPR ['El Pirata' Granero runs from Madrid to be QPR leader]» (στα Ισπανικά). Sport. 30 Αυγούστου 2012.. Ανακτήθηκε στις 6 Σεπτεμβρίου 2012.
Στην Αρχαία ελληνική μυθολογία ο **Εύνηος** (< *εὑ-* (πολύ, καλό) + *ναῦς* (πλοίο, γεν. *νηός*), "αυτός που έχει καλά πλοία" είτε "που πλέει (ταξιδεύει) καλά") ήταν βασιλιάς της Λήμνου, γιος του Ιάσονα και της Υψιπύλης, η οποία ήταν βασίλισσα της Λήμνου.

Ο μύθος
-------

Ο Εύνηος γεννήθηκε κατά την εποχή που οι γυναίκες της Λήμνου είχαν σκοτώσει όλους τους άνδρες πάνω στο νησί, οπότε περνώντας οι Αργοναύτες κατά την εκστρατεία τους, απέκτησαν μαζί τους παιδιά. Δίδυμος αδελφός του ήταν ο Δηίπυλος ή Θόας ή Νεβρόφονος.

Η μητέρα του Ευνήου, η Υψιπύλη, εξορίστηκε από το νησί και πουλήθηκε ως σκλάβα στον Λυκούργο, βασιλιά της Νεμέας, επειδή αποκαλύφθηκε ότι είχε διασώσει τον πατέρα της Θόαντα κρύβωντάς τον μέσα σε ένα πιθάρι. Τότε ο Εύνηος και ο αδελφός του αποχωρίστηκαν από τη μητέρα τους. Μερικά χρόνια αργότερα έλαβαν μέρος στους αγώνες που οργάνωσαν στη Νεμέα οι Επτά επί Θήβας στη μνήμη του γιου του Λυκούργου Οφέλτη. Εκεί συνάντησαν την εξόριστη μητέρα τους Υψιπύλη, από απροσεξία της οποίας είχε σκοτωθεί ο Οφέλτης. Την Υψιπύλη έσωσε ο βασιλιάς του Άργους Άδραστος από την οργή του Λυκούργου. Ο Εύνηος την αντάλλαξε και την επανέφερε στη Λήμνο, όπου έγινε βασιλιάς.

Παρά το ότι ο Εύνηος δεν αναφέρεται ως ήρωας του Τρωικού Πολέμου, διατηρούσε φιλικές σχέσεις με τους συμμετέχοντες σε αυτόν. Τους προμήθευε κρασί, ενώ έδωσε στον Πάτροκλο ένα θαυμάσιο σκαλιστό κρατήρα και πήρε ως αντάλλαγμα δούλο τον Λυκάονα, γιο του Πριάμου, τον οποίο εξαγόρασε και απελευθέρωσε λίγο αργότερα ο Ηετίων.

Επωνυμίες
---------

* Στην Αρχαία Αθήνα υπήρχαν οι **"Εὐνεῖδαι"**, μία συντεχνία μουσικών (κιθαρωδών) λημνιακής καταγωγής, οι οποίοι επικαλούνταν τον Εύνηο ως πρόγονό τους.
* **"Εὐνεῖδαι"**, κωμωδία του Κρατίνου (5ος αιώνας π.Χ.) που έχει σωθεί σε αποσπάσματα. Της έδωσε αυτό το όνομα από τα μέλη του χορού που ανήκαν στη συντεχνία των Ευνειδών.
* Ο αστεροειδής **7152 Εύνηος** (7152 Euneus), που ανακαλύφθηκε το 1973 και ανήκει στην Τρωική Ομάδα, πήρε το όνομά του από τον μυθικό αυτό πρίγκηπα.

Αναφορές
--------

* *Βιβλιοθήκη Απολλοδώρου* (I 9, 17).
* Ομήρου *Ιλιάδα* (Η 465 κ.ε. Ψ 742 κ.ε.).
* Κόιντου του Σμυρναίου «Τα μεθ' `Ομηρον» (IV 383).
* Στατίου *Θηβαΐς* (VI 343 και 644).
* Στράβωνος *Γεωγραφία* (I 2, 38).

Παραπομπές
----------

1. ↑  Οβίδιος, *"Ηρωίδες"*, 6.119
2. ↑  Βιβλιοθήκη Απολλοδώρου, 1.9.17
3. ↑  Ευριπίδης, *"Υψιπίλη"* (αποσπάσματα)
4. ↑  Γάιος Ιούλιος Υγίνος, Fabulae 15
5. ↑  Στάτιος, Thebaid 6.464
6. ↑  Γάιος Ιούλιος Υγίνος, Fabulae 273
7. ↑  Όμηρος, Ιλιάδα, 7.465
8. ↑  Όμηρος, Ιλιάδα, 23.747

Πηγές
-----

* Lorenzo Rocci (1956). *Vocabolario Greco-Italiano*. Società Ed. Dante Alighieri srl. σελ. 800.  (Ιταλικά)

  


|  |  |
| --- | --- |
| 

|  |
| --- |
| * Πύλη:Μυθολογία
* Πύλη:Ελληνική μυθολογία
 |

 |
Στην ελληνική μυθολογία με το όνομα **Εύηνος** αναφέρεται κυρίως ο ποτάμιος θεός του ποταμού Ευήνου της δυτικής Στερεάς Ελλάδας. Ο θεός αυτός όμως, γιος του θεού Άρη και της Δημονίκης, ήταν αρχικώς βασιλιάς της Αιτωλίας.

Κόρη του Ευήνου ήταν η Μάρπησσα ή Ευηνίνη, ενώ εγγονή του ήταν η Κλεοπάτρα (Σχόλια εις Ιλιάδα, Ι 556). Αδέρφια του Ευήνου ήταν ο Μώλος και ο Θέστιος. Ο Εύηνος βασίλεψε στις περιοχές της Καλυδώνας και της Πλευρώνας. Είχε τη συνήθεια να σκοτώνει όλους όσους παρουσιάζονταν για να ζητήσουν ως σύζυγο την κόρη του. Τους έκοβε μετά το κεφάλι και το τοποθετούσε ως στολίδι στον ναό του Ποσειδώνα, πράγμα που θυμίζει τον Οινόμαο και τον μύθο του. Τελικώς τη Μάρπησσα την απήγαγε ο Ίδας. Ο Εύηνος κατεδίωξε το φτερωτό του άρμα και έφθασε στον ποταμό Λυκόρμα. Επειδή όμως δεν μπορούσε να πιάσει τον Ίδα, έσφαξε τα άλογά του και ρίχτηκε στον ποταμό, ο οποίος από τότε ονομάσθηκε Εύηνος.

* Με το όνομα Εύηνος αναφέρεται από τον Όμηρο στην *Ιλιάδα* (Ι 693) ένα διαφορετικό πρόσωπο, βασιλιάς της Λυρνησσού και πατέρας του Μύνητα και του Επιστρόφου.

Πηγή
----

* Emmy Patsi-Garin: *Επίτομο λεξικό Ελληνικής Μυθολογίας*, εκδ. οίκος «Χάρη Πάτση», Αθήνα 1969

1. ↑  «Idas» (Ρωσικά)
Πολιτική γελοιογραφία του Οκτωβρίου 1884, η οποία δείχνει πλούσιους πλουτοκράτες να γλεντούν σε ένα τραπέζι ενώ μια φτωχή οικογένεια παρακαλά από κάτω.
Στην πολιτική και κοινωνιολογική θεωρία, η **ελίτ** (γαλλικά: élite, από τα λατινικά: eligere, επιλέγω ή ξεκαθαρίζω) είναι μια μικρή ομάδα ισχυρών ατόμων που κατέχουν ένα δυσανάλογο μερίδιο πλούτου, προνομίων, πολιτικής εξουσίας ή ικανότητας σε μια κοινωνία. 

Ο αμερικανός κοινωνιολόγος Σ. Ράιτ Μιλς γράφει ότι τα μέλη της ελίτ αναγνωρίζουν την υψηλή θέση των άλλων μελών της ελίτ στην κοινωνία. «Κατά κανόνα, αποδέχονται ο ένας τον άλλο, κατανοούν ο ένας τον άλλο, παντρεύονται ο ένας τον άλλο, τείνουν να εργάζονται και να σκέφτονται τουλάχιστον με τον ίδιο τρόπο αν όχι μαζί.» «Είναι μια καλορυθμισμένη ύπαρξη όπου η εκπαίδευση παίζει κρίσιμο ρόλο. Τα νεαρά μέλη της ανώτερης τάξης παρακολουθούν εξέχοντα προπαρασκευαστικά σχολεία, τα οποία όχι μόνο ανοίγουν πόρτες σε ελιτίστικα πανεπιστήμια όπως το Χάρβαρντ, το Κολούμπια, το Κολλέγιο Ντάρτμουθ, το πανεπιστήμιο Γέιλ και το πανεπιστήμιο Πρίνστον, αλλά και στους πανεπιστημιακούς συλλόγους με αυστηρά κριτήρια ένταξης. Αυτές οι συμμετοχές με τη σειρά τους στρώνουν τον δρόμο στους προεξέχοντες κοινωνικούς συλλόγους που βρίσκονται σε όλες τις μεγάλες πόλεις και υπηρετούν ως χώροι για σημαντικές επιχειρηματικές επαφές.»

Παραπομπές
----------

1. ↑  Doob, Christopher (2013). *Social Inequality and Social Stratification in US Society*. 2013: Pearson Education Inc. σελίδες 18. ISBN 978-0-205-79241-2.
2. ↑  Doob, Christopher (2013). *Social Inequality and Social Stratification in US Society*. Upper Saddle River, New Jersey: Pearson Education Inc. σελίδες 38. ISBN 978-0-205-79241-2.
3. ↑  Mills, Charles W. *The Power Elite*. σελίδες 4–5.
4. ↑  Doob, Christopher (2013). *Social Inequality and Social Stratification in US Society*. Upper Saddle River, New Jersey: Pearson Education Inc. σελίδες 38. ISBN 978-0-205-79241-2.
5. ↑  Mills, Charles W. (1956). *The Power Elite*Απαιτείται δωρεάν εγγραφή. σελίδες 63–67.
| Αρχαίοι Έλληνες ζωγράφοι |
| --- |
| * Αγάθαρχος
* Αναξάνδρα
* Ανδροκύδης
* Αντίφιλος
* Απελλής
* Απολλόδωρος
* Αριστείδης
* Κίμων
* Εχίων
* Ευφράνωρ
* Εύπομπος
* Μελάνθιος
* Νεάλκης
* Νικόμαχος
* Πάμφιλος
* Πάναινος
* Παρράσιος
* Παυσίας
* Πολύειδος
* Πολύγνωτος
* Πρωτογένης
* Θέων
* Τιμάνθης
* Τιμαρέτη
* Τιμόμαχος
* Ζεύξις
 |
| π • σ • ε
 |

Ο **Εύπομπος** ήταν ζωγράφος από τη Σικυώνα, που έζησε τον 4ο αιώνα π.Χ. Η καλλιτεχνική επιρροή που άσκησε στους μεταγενέστερους ήταν τόσο μεγάλη ώστε να θεωρείται, μαζί με τον Πάμφιλο και τον Παυσία, ότι καθιέρωσαν τη σχολή της Σικυώνος ή αλλιώς *«Σικυώνιον εργαστήριον»*, μια από της σημαντικότερες σχολές ζωγραφικής του Ελληνικού κόσμου, σε αντιδιαστολή της Αττικής και της Ιωνικής. Αναφέρεται ότι επηρέασε και τον γλύπτη Λύσιππο τον οποίο όταν συνάντησε στην αγορά σε νεαρά τότε ηλικία του είπε: «Ίδε αυτό το πλήθος, το κινούμενον προ των ομμάτων σου, αυτό έχε διδάσκαλον, τη φύση». Υπήρξε περισσότερο δάσκαλος της ζωγραφικής τέχνης και ο Πάμφιλος ήταν μαθητής αλλά και διάδοχός του στη σχολή στην οποία εν συνεχεία φοίτησε ο Απελλής.

Παραπομπές
----------

1. 1 2  *Εγκυκλοπαίδεια Νέα Δομή*. Αθήνα: Τεγόπουλος - Μανιατέας. 1996. σελ. 258, τομ. 12.
2. ↑  Kavvadias, Panagiōtēs (1924). *Historia tēs hellēnikēs technēs*. Typographia tēs V. Aulēs A. Raphtanē.
3. ↑   *Επτάλοφος - Τεύχος Α΄*. Φεβρουάριος 1869.

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
--------------------

* Επτάλοφος - Τεύχος Α΄, "Ο ζωγράφος Απελλής" Αρχειοθετήθηκε 2022-08-14 στο Wayback Machine. από medousa.libver.gr

  


|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
| Καθιερωμένοι όροι | 
* VIAF: 96462648
* **Europeana**: agent/base/156091
* ULAN: 500104926

 |

 |
Για άλλες χρήσεις, δείτε: Ηρόδικος (αποσαφήνιση).
Ο **Ηρóδιĸος** ήταν αρχαίος Έλληνας ιατρός του πέμπτου αιώνα π.Χ. που γεννήθηκε στη Σηλυμβρία.
Θεωρείται ότι χρησιμοποίησε πρώτος την θεραπευτική σωματική άσκηση ως ιαματικό μέσο για να γιατρέψει ασθένειες, και θεωρείται ότι ήταν ένας από τους δασκάλους του Ιπποκράτη.
Συνιστούσε επίσης την καλή διατροφή και τα μασάζ με την χρήση βοτάνων και ελαίων, ενώ οι θεωρίες του έγιναν θεμέλιο της αθλητικής ιατρικής. Έδωσε συγκεκριμένες οδηγίες για το πως να εφαρμόζεται το μασάζ.

Ο Ηρóδιĸος περιγράφεται επίσης ως παιδοτρίβης και σοφιστής.

Παραπομπές
----------

1. ↑  «Early American Manual Therapy». Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 9 Μαρτίου 2005. Ανακτήθηκε στις 6 Αυγούστου 2008.

Πηγές
-----

* Λεξικό της ελληνικής και ρωμαϊκής βιογραφίας και της μυθολογίας
* History and Development of Mechanical Vibration Therapy

Δείτε επίσης
------------

* Ίκκος ο Ταραντίνος
Ο **Ηρόδοτος Γρηγοριάδης** ήταν Κύπριος ποδοσφαιριστής. Αγωνιζόταν στην θέση του δεξιού ακραίου επιθετικού. Ξεκίνησε την καριέρα του στην ΕΠΑ Λάρνακας. Την περίοδο 1944-1946 ήταν βασικό στέλεχος της ομάδας κατακτώντας δύο νταμπλ. Στις 9 Νοεμβρίου 1946 μετεγγράφηκε στον ΑΠΟΕΛ. Η μετεγγραφή του προκάλεσε αναταραχή στις σχέσεις της ΕΠΑ και του ΑΠΟΕΛ. Την εποχή εκείνη η μετακίνηση από μια ομάδα σε μια άλλη ομάδα διαφορετικής πόλης γινόταν χωρίς τη συγκατάθεση της ομάδας στην οποία ήταν εγγεγραμμένος ο ποδοσφαιριστής.

Με την ομάδα του ΑΠΟΕΛ αγωνίστηκε την περίοδο 1946-1956. Κατέκτησε 4 πρωταθλήματα και 2 κύπελλα.

Τίτλοι
------

Ως ποδοσφαιριστής της ΕΠΑ
* Πρωτάθλημα Κύπρου (2): 1944-45, 1945-45
* Κύπελλο Κύπρου (2): 1944-45, 1945-46

Ως ποδοσφαιριστής του ΑΠΟΕΛ
* Πρωτάθλημα Κύπρου (4): 1946-47, 1947-48, 1948-49, 1951-52
* Κύπελλο Κύπρου (2): 1946-47, 1950-51

Παραπομπές
----------

1. 1 2 3  Μελετίου 2011, σελ. 128

Βιβλιογραφία
------------

* Μελετίου, Γιώργος (2011). *Κυπριακό ποδόσφαιρο 1900-1960*. Λευκωσία: Power Publishing. σελ. 128. ISBN 978-9963-688-87-6.
Η **Ινέσε Βίλισοβνα Γιαουνζέμε** (λετ. *Inese Jaunzeme*, ρωσ. *Инесе Вилисовна Яунземе*, 21 Μαΐου 1932 - 13 Φεβρουαρίου 2011)  ήταν Λετονή ακοντίστρια από την Λετονική ΣΣΔ, η οποία κέρδισε το χρυσό μετάλλιο στους Ολυμπιακούς Αγώνες του 1956. 

Η Γιαουνζέμε κατέλαβε την τρίτη θέση στο Πρωτάθλημα της Σοβιετικής Ένωσης το 1956, κερδίζοντας μια θέση στη Σοβιετική Ολυμπιακή ομάδα για τους Ολυμπιακούς Αγώνες του 1956. Σημείωσε Ολυμπιακό ρεκόρ στην πρώτη φάση της εκδήλωσης και συνέχισε βελτιώνοντας τη βαθμολογία της κατά δύο φορές περισσότερο, καταλήγοντας με μια νικητήρια ρίψη στα 53,86 μέτρα. Αυτή η νίκη την έθεσε ως την πρώτη ολυμπιακή πρωταθλήτρια της Λετονίας.  Το 1957, τιμήθηκε με το βραβείο της Τάξης του Κόκκινου Λαβάρου της Εργασίας (*Order of the Red Banner of Labour*) ως τιμητική αναγνώριση του επιτεύγματος της και επιλέχθηκε ως η Λετονή αθλήτρια της χρονιάς το 1956 και το 1957. 

Η Γιαουνζέμε ήταν η πρωταθλήτρια της Λετονίας στο ακόντιο το 1952, 1956, 1958 και 1960, και κατέλαβε τη δεύτερη θέση στους Παγκόσμιους Αγώνες του 1957. Το 1960, αποφοίτησε από το Ιατρικό Ινστιτούτο της Ρίγας και αποσύρθηκε από τους αγώνες. Εργάστηκε στους τομείς της τραυματολογίας και της πλαστικής χειρουργικής  και ολοκλήρωσε το διδακτορικό της το 1969. Από το 1970 εργάστηκε ως καθηγήτρια ορθοπεδικής στο Ιατρικό Ινστιτούτο της Ρίγας. Από το 1999 μέχρι το θάνατό της, το 2011, ηγήθηκε του Ολυμπιακού Συλλόγου της Λετονίας.

Παραπομπές
----------

1. ↑  Ineze Jaunzeme (née Goba). trackfield.brinkster.net
2. 1 2  «Mirusi pirmā olimpiskā čempione Latvijas sporta vēsturē Inese Jaunzeme» (στα Λετονικά). delfi.lv. 13 Φεβρουαρίου 2011. Ανακτήθηκε στις 13 Φεβρουαρίου 2011.
3. 1 2  Latvia’s first Olympic champion Inese Jaunzeme dies Αρχειοθετήθηκε 2018-01-07 στο Wayback Machine.. European Athletics (16 February 2011). Retrieved on 2011-02-18.

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
--------------------

* Biography (στα Ρώσικα)
* Inese Jaunzeme's obituary at Diena.lv (στα Λετονικά)

  


|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
| Καθιερωμένοι όροι | 
* WorldCat
* VIAF: 305130670
* LCCN: n2014033390
* ISNI: 0000 0004 1727 3806

 |

 |
Ο **Εύμηλος** *(Εὔμηλος)* ήταν αυτόχθων βασιλιάς μικρού (ολιγάριθμου) λαού της αρχαιότητας, των Αιγειαλειών της Αχαΐας. Σύμφωνα με τον Θωμόπουλο και τον Κόντογλου το όνομα του φανερώνει τον αρχηγό ποιμένων, που οδηγούν καλά πρόβατα (*εὑ* + *μήλα* (πρόβατα), "πολύμηλος, αυτός που έχει πολλά πρόβατα").
Στην εποχή του Εύμηλου ήρθε και στην περιοχή ο Τριπτόλεμος ο οποίος γύριζε όλη την Ελλάδα και μάθαινε στους ανθρώπους να καλλιεργούν στάρι. Ο ίδιος είχε διδαχθεί από τη θεά Δήμητρα. Ο Τριπτόλεμος ήρθε καβάλα σε ένα άρμα που το έσερναν φτερωτοί δράκοντες. Αφού πρώτα έλεγξε αν ήταν γόνιμο το έδαφος, δίδαξε τον Εύμηλο τη σπορά του σταριού, βοήθησε τον Εύμηλο να χτίσει μια πόλη για να εγκατασταθεί με τον λαό του. Έτσι κτίστηκε η Αρόη που πήρε το όνομα της από την Άροση (όργωμα) της γης. Κάποιο βράδυ που κοιμόταν ο Τριπτόλεμος, ο Ανθείας, γιος του Εύμηλου, καβάλησε το άρμα για να σπείρει, αλλά δεν τα κατάφερε να συγκρατήσει τους δράκοντες οι οποίοι τον έριξαν από ψηλά στη γη και σκοτώθηκε. Στο μέρος που έπεσε ο Εύμηλος ίδρυσε μια δεύτερη πόλη, δίπλα στην Αρόη, και την ονόμασε Άνθεια προς τιμή του γιου του. Ανάμεσα στις δύο πόλεις χτίστηκε αργότερα η Μεσσάτις. Αυτές τις τρεις πόλεις ένωσε μετά από χρόνια ο Πατρεύς και ίδρυσε την Πάτρα.

Παραπομπές
----------

1. ↑  "Πατρέων δὲ οἱ τὰ ἀρχαιότατα μνημονεύοντές φασιν Εὔμηλον αὐτόχθονα οἰκῆσαι πρῶτον ἐν τῇ χώρᾳ, βασιλεύοντα αὐτὸν ἀνθρώπων οὐ πολλῶν. Τριπτολέμου δὲ ἐκ τῆς Ἀττικῆς ἀφικομένου τόν τε καρπὸν λαμβάνει τὸν ἥμερον καὶ οἰκίσαι διδαχθεὶς πόλιν Ἀρόην ὠνόμασεν ἐπὶ τῇ ἐργασίᾳ τῆς γῆς. [3] ὡς δὲ πρὸς ὕπνον ἐτράπετο ὁ Τριπτόλεμος, ἐνταῦθα Ἀνθείαν παῖδα Εὐμήλου τοὺς δράκοντάς φασιν ὑπὸ τοῦ Τριπτολέμου τὸ ἅρμα ζεύξαντα ἐθελῆσαι καὶ αὐτὸν σπεῖραι: καὶ τὸν μὲν ἐπιλαμβάνει τὸ χρεὼν ἐκπεσόντα τοῦ ἅρματος, Τριπτόλεμος δὲ καὶ Εὔμηλος Ἄνθειαν πόλιν οἰκίζουσιν ἐν κοινῷ, τοῦ Εὐμήλου παιδὸς ἐπώνυμον. [4] ᾠκίσθη δὲ καὶ τρίτη μεταξὺ Ἀνθείας καὶ Ἀρόης Μεσάτις πόλις" Παυσανία, Αχαϊκά

|  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| 

| π • σ • ε
Μυθικοί βασιλείς της αρχαίας Αχαΐας |
| --- |
|  |
| Μυθικοί Βασιλείς των Αιγιαλέων | 
* Αιγιαλέας
* Πέλοπας
* Σελινούντας
* Ίωνας
* Εύμηλος
* Τισαμενός
* Δαμασίας
* Τέλλις
* Δαϊμένης
* Σπάρτων
* Λεοντομένης
 |
|  |
| Μυθικοί βασιλείς της Ώλενου | 
* Ώλενος
* Κρίνακος
* Δεξαμενός
* Ιππόνοος
 |
|  |
| Μυθικοί βασιλείς της Πάτρας | 
* Πατρέας
* Πρευγένης
 |
|  |
| Μυθικοί βασιλείς της Πελλήνης | 
* Υπεράσιος
 |

 |
Η **Εξαγωγή** είναι δραματικό έργο τοποθετούμενο μεταξύ 2ου και 1ου αι. π.Χ.

Περιεχόμενο
-----------

Το θέμα του είναι τα γεγονότα της Εξόδου των Εβραίων από την Αίγυπτο από τη συνάντηση του Μωυσή με τη Σεπφώρα ως το επεισόδιο της φλεγόμενης βάτου.

Συγγραφέας
----------

Συγγραφέας του έργου θεωρείται ο Ιουδαίος Εζεκιήλ που έζησε τον 2ο ή 1ο αι π.Χ.

Πληροφορίες
-----------

Ό,τι έχει φτάσει σε εμάς είναι αποσπάσματα συνολικά 269 στίχων.
Ερευνητές το θεώρησαν ως το πρώτο δραματικό έργο με μονοθεϊστικό περιεχόμενο, το πρώτο δείγμα χριστιανικού θεάτρου και το πρώτο που αποκλίνει από τους κανόνες της κλασικής τραγωδίας,έχοντας μορφή δραματικού χρονικού με πολλαπλές εναλλαγές τόπου και χρόνου δράσης.Έτσι τοποθετείται στο 2ο αι. μ.Χ. από τους ερευνητές. Όμως η δόμηση του έργου δεν είναι πρωτότυπη αλλά απλός απόηχος παλιότερων ελληνικών *δοκιμών**.* 
Το έργο προοριζόταν για σκηνική παρουσίαση. Στερούμενο ποιητικών, δραματικών και ψυχογραφικών αρετών, χαρακτηρίζεται από πρωτόγονη δομή, επίπεδους χαρακτήρες, απουσία συγκρούσεων με κυρίαρχους τους αφηγηματικούς μονολόγους και τις εκτενείς περιγραφές.

Παραπομπές
----------

1. ↑   Μάριος Πλωρίτης,Το θέατρο στο Βυζάντιο, Καστανιώτης, Αθήνα 1999, σελ. 138
2. ↑   Μάριος Πλωρίτης,Το θέατρο στο Βυζάντιο, Καστανιώτης, Αθήνα 1999, σελ. 139
3. ↑   Μάριος Πλωρίτης,Το θέατρο στο Βυζάντιο, Καστανιώτης, Αθήνα 1999, σελ. 138
4. ↑   Μάριος Πλωρίτης,Το θέατρο στο Βυζάντιο, Καστανιώτης, Αθήνα 1999, σελ. 138
5. ↑  Μάριος Πλωρίτης,Το θέατρο στο Βυζάντιο, Καστανιώτης, Αθήνα 1999, σελ. 139-140
6. ↑   Μάριος Πλωρίτης,Το θέατρο στο Βυζάντιο, Καστανιώτης, Αθήνα 1999, σελ. 140-141

Πηγές
-----

* Μάριος Πλωρίτης,Το θέατρο στο Βυζάντιο, Καστανιώτης, Αθήνα 1999, σελ. 138-141
| Κλασική μηχανική |
| --- |
| {\vec {F}}={{\mathrm {d}}(m{\vec {v}}) \over {\mathrm {d}}t} |
| Θεμελιώδη ΜεγέθηΔύναμη  Ενέργεια  Κινητική ενέργεια  Δυναμική ενέργεια  Έργο  Ισχύς  Ορμή  Ώθηση  Κρούση |
| Περιστροφική κίνησηΓωνιακή ταχύτητα  Γωνιακή επιτάχυνση  Γωνιακή συχνότητα Ροπή  Στροφορμή  Ροπή αδράνειας |
| ΤαλαντώσειςΤαλάντωση  Απλός αρμονικός ταλαντωτής  Φθίνουσα ταλάντωση  Μαθηματικό εκκρεμές  Φυσικό εκκρεμές  Εξαναγκασμένη ταλάντωση  Συντονισμός |
| Βαρυτικό πεδίοΒαρυτικό πεδίο  Νόμος της παγκόσμιας έλξης  Ένταση βαρυτικού πεδίου  Δυναμικό βαρυτικού πεδίου  Παλιρροϊκές δυνάμεις  Όριο του Roche |
| Μηχανική των στερεώνΚέντρο βάρους  Κέντρο μάζας  Πυκνότητα  Ελαστικότητα  Τάση |
| Μηχανική των ρευστώνΠίεση  Άνωση  Παροχή  Υδροστατική  Υδροδυναμική  Ιξώδες |
| ΑκουστικήΈνταση ήχου  Συχνότητα  Φασματικό περιεχόμενο |
| Μαθηματικά μοντέλα μηχανικήςΛαγκραντζιανή μηχανική  Χαμιλτονιανή μηχανική  Στατιστική μηχανική |
| * π
* σ
* ε
 |

Απεικόνιση παράλληλων δυνάμεων βαρύτητας που ασκούνται σε κάθε σημείο σώματος. Στο σημείο τομής των διαγωνίων του, βρίσκεται το **κέντρο βάρους** του.
Γενικά θεωρείται ότι η Βαρύτητα εφαρμόζεται σε κάθε σημείο ενός σώματος έλκοντας αυτό προς το κέντρο της Γης. Έτσι όλες οι δυνάμεις που ασκούνται σ΄ ένα σώμα λόγω της σμίκρυνσης αυτού σε σχέση με την ακτίνα της Γης θεωρούνται παράλληλες. Η συνισταμένη όλων αυτών ονομάζεται **βάρος** του σώματος. Το σημείο εφαρμογής αυτής της συνισταμένης πάνω στο σώμα ονομάζεται **κέντρο βάρους** του σώματος. Σε περίπτωση που το πεδίο βαρύτητας είναι ομοιογενές σε όλο τον χώρο που καταλαμβάνει το σώμα και η πυκνότητα του σώματος έχει ομοιόμορφη κατανομή, το κέντρο βάρους είναι το ίδιο σημείο με το κέντρο μάζας του σώματος.

Το *κέντρο βάρους* αποτελεί το σημείο εκείνο του σώματος που επιδέχεται υποστήριξη προκειμένου να ισορροπήσει υπό την ενέργεια της βαρύτητας. Αναλυτικά βρίσκονται οι συντεταγμένες Χ, Υ, και Ζ του κέντρου βάρους σε σχέση προς το σύστημα αξόνων συντεταγμένων δια των εξισώσεων: GX=ΣΒx, GY=ΣΒy και GZ=ΣΒz, όπου G το βάρος του σώματος, x,y, και z οι συντεταγμένες στοιχείου του σώματος βάρους Β.

Το κέντρο βάρους σώματος μπορεί να προσδιοριστεί πειραματικά με τη μέθοδο της διπλής εξάρτησης ή με τη μέθοδο της διπλής στήριξης. Προκειμένου περί ομογενών σωμάτων με γεωμετρικό σχήμα, π.χ. σφαίρας, το κέντρο βάρους είναι το γεωμετρικό κέντρο της, σε κυκλικό σώμα το κέντρο του, σε τριγωνικό το σημείο τομής των τριών διαμέσων του και σε παραλληλόγραμμο το σημείο τομής των διαγωνίων του. 

* Η θέση του κέντρου βάρους ενός ομογενούς σώματος με σταθερή μάζα και σταθερό σχήμα είναι αμετάθετη όπως και να μετακινηθεί αυτό. Στα ομοιογενή σώματα το κέντρο βάρους εξαρτάται από το γεωμετρικό σχήμα τους, ενώ στα ανομοιογενή από τη διάθεση της ύλης.

Δείτε επίσης
------------

* Κέντρο μάζας
* Κέντρο βάρους πλοίου
Η **Καλία** είναι είδος διπλής πιρόγας (ελαφρύ σκάφος) που χρησιμοποιούνταν από τους ιθαγενείς των νήσων της Πολυνησίας κυρίως για πολεμικούς σκοπούς. Σήμερα εξακολουθεί η χρήση του για τουριστικές θαλάσσιες εκδρομές.

Το μήκος αυτού του σκάφους ποικίλει από 15 μέχρι 25 μέτρα. Συντίθεται από δύο πιρόγες ανισομήκεις (σε αντίθεση με το καταμαράν), συνδεόμενες μεταξύ τους με μια επ΄ αυτών ξύλινη πλατφόρμα στο κέντρο της οποίας φέρεται μικρή καλύβα που στηρίζει τον ιστό (κατάρτι). Το ιστίο (πανί) της καλίας είναι τριγωνικό και φέρεται με δύο κεραίες που ενώνονται στη μια άκρη τους. Ο τύπος αυτού του σκάφους μπορεί να περιλάβει πολλούς, κάποτε πολεμιστές και σήμερα επιβάτες εφόσον καιρικές συνθήκες το επιτρέπουν με πλεύση αρκετά γρήγορη.

Πηγές
-----

* Haddon, A.C. and Hornell, J. (1936). Canoes of Oceania Volume I, The Canoes of Polynesia, Fiji, and Micronesia. Honolulu, Hawaii: Bishop Museum Press.
* Popaos and Kalias
Η **Νέα Εποχή** αποτελεί τίτλο της παλαιάς εβδομαδιαίας εφημερίδας που εκδίδονταν στο Αγρίνιο από το 1935 μέχρι το 1967 (με εξαίρεση την περίοδο της γερμανικής κατοχής). Εκδότης και διευθυντής της ήταν ο Πάνος Ι. Βλασσόπουλος, δημοσιογράφος και λογοτέχνης από το Γαλαξίδι. Εκδόθηκε στο Αγρίνιο το έτος 1935 από τον Παναγιώτη Ι. Βλασσόπουλο, Κατά την κατοχή διακόπηκε η έκδοσή της. Μετά την κατοχή και τον εμφύλιο η έκδοσή της συνεχίστηκε μέχρι το 1967. Στις σελίδες της δημοσιεύονταν τοπικές ειδήσεις, άρθρα και σχόλια σχετικά με τοπικές υποθέσεις και προβλήματα. Διακρίνονταν για την ποιότητα του ύφους της, τις συνεργασίες εκλεκτών ανθρώπων των γραμμάτων και των τεχνών και την συνέπεια του πολιτικού της προσανατολισμού. Πολιτικά ήταν προσκείμενη στο κόμμα των Φιλελευθέρων. Τα τελευταία χρόνια (από το 1998) εκδίδεται στο διαδίκτυο με τίτλο **Η Νέα Εποχή**.

Stub icon 1 Stub icon 2 *Αυτό το λήμμα **εφημερίδας της Ελλάδας** χρειάζεται επέκταση. Βοηθήστε τη Βικιπαίδεια επεκτείνοντάς το!* 

Δικτυακός τόπος
---------------

* www.epoxi.gr
Οι **ιικοί φορείς** χρησιμοποιούνται στη μοριακή βιολογία για την μεταφορά γενετικού υλικού σε κύτταρα. Η διαδικασία αυτή μπορεί να πραγματοποιηθεί σε κυτταροκαλλιέργεια (in vitro) ή σε ζωντανό οργανισμό (in vivo). Οι ιοί έχουν αναπτύξει τρόπους μεταφοράς του γονιδιώματός τους σε κύτταρα ξενιστών που προσβάλλουν. Οι μοριακοί βιολόγοι χρησιμοποίησαν τη μέθοδο αυτή για πρώτη φορά κατά τη διάρκεια της δεκαετίας του 70. Ο Paul Berg χρησιμοποίησε έναν τροποποιημένο ιό SV40 που περιείχε DNA του βακτηριοφάγου λ για να μολύνει κύτταρα νεφρού πιθήκου που διατηρούνταν σε καλλιέργεια.

Εκτός από τη χρήση τους για ερευνητικούς σκοπούς, οι ιικοί φορείς χρησιμοποιούνται για γονιδιακή θεραπεία και για την ανάπτυξη εμβολίων.

Εμβόλια
-------

Ένα εμβόλιο ιικού φορέα χρησιμοποιεί έναν χημικά εξασθενημένο ιικό φορέα ώστε να μεταφέρει συγκεκριμένα γονίδια του επιθυμητού παθογόνου στα κύτταρα του εμβολιαζόμενου και έτσι να διεγείρει την ανοσοαπόκριση για το τμήμα του παθογόνου που κωδικοποιείται από το γονίδιο που χρησιμοποιήθηκε. Τα γονίδια που χρησιμοποιούνται σε τέτοια εμβόλια είναι συνήθως γονίδια για πρωτεΐνες επιφανείας που ανήκουν φυσιολογικά στον παθογόνο μικροοργανισμό. Στη συνέχεια τα γονίδια εισάγονται στον πυρήνα του κυττάρου που προσβάλλεται από τον ιικό φορέα, όπου και μεταγράφονται, ενώ μετά εκφράζονται στην επιφάνεια του κυττάρου με αποτέλεσμα την αναγνώρισή τους ως ξένα και την πρόκληση ανοσοαπόκρισης. Οι αδενοϊοί χρησιμοποιούνται ως φορείς για εμβόλια, όπως αυτά που αναπτύσσονται για τον SARS-CoV-2 με τη χρήση του γονιδίου που κωδικοποιεί την πρωτεΐνη spike, η οποία βρίσκεται στην επιφάνεια του κορονοϊού που προκάλεσε την πανδημία COVID-19.

Πηγές
-----

* Goff SP, Berg P (December 1976). "Construction of hybrid viruses containing SV40 and lambda phage DNA segments and their propagation in cultured monkey cells". *Cell*. **9** (4 PT 2): 695–705. doi:10.1016/0092-8674(76)90133-1. PMID 189942. S2CID 41788896.
*
Αριστερά ο θυρεός της Άνω Λουσατίας και δεξιά της Κάτω.
Η **Εμνίλντα**, πολων. Emnilda słowiańska (π. 970-75 - 1017) ήταν σλαβικής καταγωγής και με τον γάμο της έγινε δούκισσα, μετά βασίλισσα, της Πολωνίας.

Βιογραφία
---------

Ήταν κόρη του Ντομπρομίρ της Λουσατίας, Σλάβου ηγεμόνα, που ο επίσκοπος Τήτμαρ του Μέρσνμπουργκ (975-1018) τον αναφέρει στο *Χρονικό* του ως *σεβαστό άρχοντα (venerabilis senior)*. Οι περισσότεροι ιστορικοί πιστεύουν ότι ο Ντομπρομίρ ήταν ηγέτης της Λοσατίας και των εδαφών των Μιλτσένι (Σλάβων της Άνω Λουσατίας), που από το 963 έγιναν μέρος της μαρκιωνίας της ανατολικής Σαξονίας. Από τα συμφραζόμενα στο χρονικό το *senior* πρέπει να ερμηνευθεί ως *πρίγκιπας* και δείχνει ότι ο επίσκοπος ήταν οικείος, πολύ γνωστός του. Ο Τήτμαρ έγινε το 1009 επίσκοπος του Μέρσενμπουργκ, άρα ο Ντομπρομίρ ήταν μέλος των Πολαβιανών Σλάβων (Δυτικών Σλάβων ή Βένδων, Πόλαβ = παρά τω Έλβα), οι οποίοι ήταν κοντά στην επισκοπή. Επειδή το όνομα της Εμνίλντας είναι γερμανικό, υποθέτουμε ότι η μητέρα της ήταν μέλος των κομήτων της Σαξονίας. 

Ωστόσο ο ιστορικός Χένρυκ Λοβμιάνσκι εκτιμά ότι η Εμνίλντα ήταν κόρη του τελευταίου ανεξάρτητου πρίγκιπα των Βιστουλανών στην περιοχή της Κρακοβίας. Ο Ταντέους Βασιλέβσκι τη θεωρεί μία Μοραβή πριγκίπισσα.

Οικογένεια
----------

Παντρεύτηκε το 987 τον Μπολέσλαφ Α΄ των Πιαστ τον *Γενναίο*, δούκα, μετά βασιλιά, της Πολωνίας και είχε τέκνα:

* Μιέσκο Β΄ π.990-1034, βασιλιάς, μετά δούκας, της Πολωνίας.
* Όθων 1000-1033, δούκας της Πολωνίας.
* μία κόρη, ηγουμένη.
* Ρεγκελίντα, παντρεύτηκε τον Χέρμαν Α΄ των Εκκεχαρντιδών μαργράβο του Μάισσεν.
* μία κόρη, παντρεύτηκε τον Σβιατοπόλκ Α΄ μεγάλο πρίγκιπα του Κιέβου.

Παραπομπές
----------

1. ↑  Εθνική Βιβλιοθήκη της Γερμανίας, Κρατική Βιβλιοθήκη του Βερολίνου, Βαυαρική Κρατική Βιβλιοθήκη, Εθνική Βιβλιοθήκη της Αυστρίας: (Γερμανικά, Αγγλικά) *Gemeinsame Normdatei*. Ανακτήθηκε στις 24  Ιουνίου 2015.
2. ↑  www.deutsche-biographie.de/pnd138984530.html. Ανακτήθηκε στις 9  Οκτωβρίου 2017.
3. ↑  Darryl Roger Lundy: (Αγγλικά) *The Peerage*. p67235.htm#i672344. Ανακτήθηκε στις 9  Οκτωβρίου 2017.
4. ↑  p67235.htm#i672344. Ανακτήθηκε στις 7  Αυγούστου 2020.

Πηγές
-----

* Barański, Marek Kazimierz (2008). Dynastia Piastów w Polsce. Warsaw: Wydawnictwo Naukowe PWN. pp. 51, 60. ISBN 9788301148164.

|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
| Καθιερωμένοι όροι | 
* VIAF: 40145304390178571841
* GND: 138984530

 |

 |
Η **Ελληνική Λαογραφική Εταιρεία** ιδρύθηκε από το Νικόλαο Γ. Πολίτη. Η επίσημη ίδρυση της Εταιρείας έγινε στις 11 Ιανουαρίου 1909, ενώ η άτυπη συνέλευση για το σκοπό αυτό έγινε στις 28 Δεκεμβρίου 1908 στην Εθνική Βιβλιοθήκη.
Όπως ορίζεται στον κανονισμό της «έργο της Εταιρείας είναι η καλλιέργεια και προαγωγή των λαογραφικών ερευνών και σπουδών, ιδίως των αναφερόμενων στη γνώση του ελληνικού και των άλλων λαών της Βαλκανικής».

Η Λαογραφία ως επιστήμη εξετάζει τις «κατά παράδοσιν διά λόγου και πράξεων ή ενεργειών εκδηλώσεις του υλικού, πνευματικού και κοινωνικού βίου του λαού», αλλά ερευνά και «τον ζώντα, παρόντα άνθρωπον» στις ποικίλες εκδηλώσεις του. Πρέπει να τονισθεί ότι στο διάγραμμα της λαογραφικής ύλης, που δημοσίευσε ο Νικόλαος Πολίτης στον πρώτο τόμο του περιοδικού Λαογραφία (1909), μολονότι η Ελλάδα παρέμενε μια αγροτική χώρα (ακόμα το 1951, στην πρώτη μετά τον Β΄ Παγκόσμιο πόλεμο απογραφή, ο αστικός πληθυσμός αποτελούσε μόνο το 38,60% του συνολικού πληθυσμού), εκείνος ενέτασσε μεταξύ των υπό διερεύνηση ζητημάτων και τα «βιομηχανικά επιτηδεύματα». Το ενδιαφέρον για την κοινωνική διάσταση υπήρχε άρα εξαρχής.
Μετά τον πόλεμο εξάλλου αναπτύχθηκαν σε κατά το μάλλον ή ήττον αυτοτελείς κλάδους, δίπλα σε μια λαογραφία της συνέχειας, η κοινωνική λαογραφία, η φιλολογική λαογραφία, ενώ μια νεωτερική λαογραφία στρέφει κατεξοχήν το ενδιαφέρον της σε φαινόμενα λαϊκού πολιτισμού που διαμορφώνονται κατεξοχήν στον αστικό χώρο και, ευρύτερα, στο πλαίσιο του εξαστισμού (urbanization), ο οποίος εκτείνεται και στην περιφέρεια της χώρας.

Πρόεδροι της Ε.Λ.Ε.
-------------------

* Νικόλαος Πολίτης 1909-1921
* Δ.Παπούλιας 1921-1923
* Χρ.Τσούντας 1923-1927
* Κωνσταντίνος Άμαντος 1928-1938
* Κ.Δυοβουνιώτης 1939-1941
* Φίλιππος Δραγούμης 1948-1954
* Αντώνιος Κεραμόπουλος 1954-1959
* Γεώργιος Μέγας 1960-1976
* Γ.Ζώρας 1976-1977
* Δημήτριος Λουκάτος 1978-2002
* Μ.Γ.Μερακλής 2002-

Το πρώτο Δ.Σ. (1909)
--------------------

* Ν.Γ. Πολίτης, Πρόεδρος
* Δ. Καμπούρογλους
* Γ. Νάζος
* Π. Νιρβάνας
* Αδ. Αδαμαντίου
* Μ.Δέφνερ
* Δ. Αιγινήτης
* Γρ. Βερναρδάκης
* Γ. Βλαχογιάννης
* Ι.Λαμπρίδης
* Δ. Λάμψας
* Ι. Ψαρούδας

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
--------------------

Επίσημη ιστοσελίδα της ΕΛΕ
Η **Θαργηλία** ήταν μια διάσημη εταίρα και αυλικός της Αρχαίας Ελλάδας.

Σύμφωνα με τον Πλούταρχο, γεννήθηκε στην Ιωνία και "έκανε τις εφορμήσεις της στους πιο σημαντικούς άνδρες" της εποχής της. Η Θαργηλία ξεχώριζε λόγω της φυσικής της ομορφιάς και ήταν προικισμένη με καλούς τρόπους και ευστροφία. Ο Πλούταρχος αναφέρει ότι η Θαργηλία έστρεφε όλους τους συντρόφους της υπέρ του βασιλιά της Περσίας και αποσκοπούσε στο να μεγαλώσει η συμπάθεια για τους Πέρσες στις Ελληνικές πόλεις χρησιμοποιώντας τους εραστές της "οι οποίοι ήταν άνδρες τεράστιας δύναμης και επιρροής". Λέγεται ότι έζησε για μεγάλο χρονικό διάστημα στη Θεσσαλία, όπου προπαγάνδισε επιτυχώς την Περσική πολιτική.

Παραπομπές
----------

1. 1 2  Πλούταρχος, *Περικλής*, XXIV
2. ↑  «Thargelia». *Encyclopaedia The Helios*. 1952.