recursal/SuperWikiNEXT-32B huggingface dataset:
Πίνακας του Αντόνιο ντα Κορρέτζιο (Antonio Allegri da Corregio) περ. 1534, Μουσείο ντελ Πράδο 
Το **Μη μου άπτου** λατ. (Noli me tangere= μη με εγγίζεις) είναι χριστιανική έκφραση από την Καινή Διαθήκη που αναφέρεται στο Ευαγγέλιο του Ιωάννη (20.17). Η βιβλική σκηνή της αναγνώρισης του Ιησού από την Μαρία Μαγδαληνή μετά την Ανάστασή Του έγινε αντικείμενο μιας μακράς, εκτεταμένης και συνεχούς εικονογραφικής παράδοσης στη χριστιανική τέχνη, ανατολική και δυτική, από την εποχή του Φρα Αντζέλικο (1395-1455) μέχρι τις ημέρες μας.

Εικονογραφική παράδοση
----------------------

Στη βυζαντινή τέχνη το θέμα συναντάται από τον 11ο-12ο αι. σε εικονογραφημένα χειρόγραφα και κατά τον 15ο αι. διαμορφώνεται από την Κρητική σχολή ο εικονογραφικός τύπος που επικρατεί έκτοτε στην Ανατολή. Στη Δύση ήδη από τον 9ο αι. εμφανίζεται σε χειρόγραφα και μεγάλοι ζωγράφοι απεικόνισαν αυτή τη σκηνή της Καινής Διαθήκης, όπως ο Φρα Αντζέλικο, ο Αντρέα Μαντένια (1431-1506), ο Χανς Χόλμπαϊν ο νεότερος, ο Φραντσέσκο Σολιμένα (Francesco Solimena) (1657- 1747), ο Federico Fiori Barocci (1526-1612), o Άντον Ράφαελ Μενγκς και o Τιτσιάνο στην Εθνική Πινακοθήκη Λονδίνου κ.α.

Εικονοθήκη
----------

* Ο Ιησούς και η Μαρία Μαγδαληνή, τοιχογραφία του Ιταλού ζωγράφου Φρα Αντζέλικο στη μονή Αγίου Μάρκου στη Φλωρεντία (1437). Ο Ιησούς και η Μαρία Μαγδαληνή, τοιχογραφία του Ιταλού ζωγράφου Φρα Αντζέλικο στη μονή Αγίου Μάρκου στη Φλωρεντία (1437).
* Noli me Tangere από τον Χανς Χολμπάιν τον Νεότερο, 1524.*Noli me Tangere* από τον Χανς Χολμπάιν τον Νεότερο, 1524.
* Η κατά την παράδοση θέση της σκηνής στο Παρεκκλήσιο του Παναγίου Τάφου στην Ιερουσαλήμ.Η κατά την παράδοση θέση της σκηνής στο Παρεκκλήσιο του Παναγίου Τάφου στην Ιερουσαλήμ.
* Η εμφάνιση του Ιησού στη Μαρία Μαγδαληνή μετά την Ανάσταση, Αλεξάντρ Ιβάνοφ, 1835*Η εμφάνιση του Ιησού στη Μαρία Μαγδαληνή μετά την Ανάσταση*, Αλεξάντρ Ιβάνοφ, 1835
* Μη μου άπτου, Φρα Μπαρτολομέο περ. 1506*Μη μου άπτου*, Φρα Μπαρτολομέο περ. 1506
* Μη μου άπτου, Άντον Ράφαελ Μενγκς, περ. 1770, Εθνική Πινακοθήκη Λονδίνου*Μη μου άπτου*, Άντον Ράφαελ Μενγκς, περ. 1770, Εθνική Πινακοθήκη Λονδίνου
* Μη μου άπτου, Τιτσιάνο, περ. 1511-15, Εθνική Πινακοθήκη Λονδίνου.*Μη μου άπτου*, Τιτσιάνο, περ. 1511-15, Εθνική Πινακοθήκη Λονδίνου.

Παραπομπές
----------

1. ↑  Κατά Ιωάννην
2. ↑  ΣΑΚΕΛΛΑΚΟΥ, ΧΡΥΣΑΝΘΗ (2013). *ΕΩΑ και ΕΣΠΕΡΙΑ* **8**: 394-398. doi:10.12681/eoaesperia.19.

Πηγές
-----

* Arnold Mondatori, Τα μεγάλα Μουσεία του Κόσμου, Τόμοι 11 εκδόσεις Φυτράκη, 1969 3η


|  |  |
| --- | --- |
| CC-BY-SA Μετάφραση | Στο λήμμα αυτό έχει ενσωματωθεί κείμενο από το λήμμα Noli me tangere  της Αγγλικής Βικιπαίδειας, η οποία διανέμεται υπό την GNU FDL και την CC-BY-SA 4.0. (ιστορικό/συντάκτες). |
Ένα κατάστημα φιλικό προς τα ΛΟΑΤ άτομα στο Άμστερνταμ της Ολλανδίας
Το **ροζ χρήμα** είναι όρος που περιγράφει την αγοραστική δύναμη της κοινότητας ΛΟΑΤ, συχνά ειδικά σε σχέση με πολιτικές δωρεές. Με την άνοδο του κινήματος για τα δικαιώματα των ομοφυλοφίλων, το ροζ χρήμα έχει μετατραπεί από μια περιθωριακή ή περιθωριοποιημένη αγορά σε μια ακμάζουσα βιομηχανία σε πολλά μέρη του δυτικού κόσμου, όπως οι Ηνωμένες Πολιτείες και το Ηνωμένο Βασίλειο. Πολλές επιχειρήσεις απευθύνονται πλέον ειδικά σε γκέι πελάτες, συμπεριλαμβανομένων νυχτερινών κέντρων, καταστημάτων, εστιατορίων, ακόμη και ταξί. Η ζήτηση για αυτές τις υπηρεσίες απορρέει από τις κοινές διακρίσεις από τις παραδοσιακές επιχειρήσεις.

Το 2019, οι ενήλικες ΛΟΑΤ παγκοσμίως κατείχαν μια συνδυασμένη αγοραστική δύναμη περίπου 3,7 τρισεκατομμυρίων δολαρίων.

Η οικονομική δύναμη του ροζ χρήματος έχει θεωρηθεί ως θετική δύναμη για την κοινότητα ΛΟΑΤ, δημιουργώντας ένα είδος «οικονομικού αυτοπροσδιορισμού» που βοηθά τους γκέι και τις λεσβίες να αισθάνονται μέλη μιας κοινότητας που τους εκτιμά. Πράγματι, πάνω από το 90% των ομοφυλόφιλων υποστηρίζουν επιχειρήσεις που στοχεύουν στο ροζ χρήμα, ενώ μποϊκοτάρουν ενεργά τις εταιρείες κατά των ομοφυλοφίλων. Ωστόσο, έχει ασκηθεί κριτική σε επιχειρήσεις που στοχεύουν ροζ χρήματα από ομάδες γκέι, με το επιχείρημα ότι αυτό διαχωρίζει την ομοφυλοφιλική και λεσβιακή κοινότητα από την κοινωνία και περιορίζει τα δικαιώματα των ομοφυλοφίλων. Τα τελευταία χρόνια, η επιδίωξη του ροζ χρήματος έχει μπει υπό έλεγχο σε ορισμένους κύκλους, αμφισβητώντας την ειλικρίνεια της υποστήριξής τους για τους σκοπούς των ΛΟΑΤ.

Παραπομπές
----------

|  |  |
| --- | --- |
| εικονίδιο ΛΟΑΤ | Πύλη ΛΟΑΤ |

1. 1 2  Morris, Chris (1999-02-12). «Now meet the real gay mafia». *New Statesman*: σελ. 22–23.
2. ↑  Wolny, Nick (10 Ιουνίου 2019). «The LGBTQ+ Community Has $3.7 Trillion In Purchasing Power; Here's How We Want You to Sell to Us». *Entrepreneur* (στα Αγγλικά). entrepreneur.com. Ανακτήθηκε στις 24 Μαρτίου 2020.
3. ↑  Sheila Perry, Sheila· Máire Cross (1997). *Voices of France: Social, Political and Cultural Identity*. Continuum International Publishing Group. σελ. 172. ISBN 1-85567-394-0.
4. ↑  «Business: The Economy: The Pink Pound». BBC News. 1998-07-31.. Ανακτήθηκε στις 2008-02-29.
***Γάμος της μόδας*** (αγγλικός τίτλος: *Marriage à la mode*) είναι κωμωδία της Παλινόρθωσης του Τζον Ντράιντεν που παίχτηκε για πρώτη φορά στο Λονδίνο το 1673. Είναι γραμμένη σε συνδυασμό πρόζας, ανομοιοκατάληκτων στίχων και ηρωικών δίστιχων. Θεωρείται το καλύτερο κωμικό έργο του Ντράιντεν, με τις κωμικές σκηνές αποτελεσματικά συνδεδεμένες με την κατά τα άλλα σοβαρή πλοκή.

Υπόθεση
-------

Η ιστορία διαδραματίζεται στη Σικελία και ακολουθεί δύο ξεχωριστές πλοκές. 

Η πρώτη αναφέρεται στην ιστορία της Παλμύρας και του Λεωνίδα, που χώρισαν από τους γονείς τους στην παιδική τους ηλικία και ανατράφηκαν μαζί από τον Ερμογένη, έναν παλιό αυλικό, ο οποίος έχει κρατήσει το παρελθόν τους μυστικό. Ο Ερμογένης παρουσιάζει τον Λεωνίδα στη βασιλική αυλή και αποκαλύπτει ότι είναι γιος του σφετεριστή του θρόνου Πολυδάμα. Ωστόσο, η νέα θέση του Λεωνίδα ως πρίγκιπα του απαγορεύει να παντρευτεί την Παλμύρα και φέρνει μεγάλη δυστυχία στο ζευγάρι. Όταν οι εραστές αρνούνται να χωρίσουν, η Παλμύρα καταδικάζεται σε θάνατο. Ο Ερμογένης τότε επανεμφανίζεται και αποκαλύπτει ότι έλεγε ψέματα πριν: στην πραγματικότητα ο Λεωνίδας είναι ο γιος του, είχε πει ψέματα με την ελπίδα να βελτιώσει τη θέση του κάνοντάς τον πρίγκιπα, και το πραγματικό παιδί του Πολυδάμα είναι η Παλμύρα. Αφού προσέφερε αποδείξεις αυτού του νέου ισχυρισμού, η Παλμύρα αναγνωρίζεται ως πριγκίπισσα, αλλά και πάλι αυτό εμποδίζει την ίδια και τον Λεωνίδα να παντρευτούν. Ο Ερμογένης τελικά παραδέχεται ότι για άλλη μια φορά απέκρυψε πληροφορίες και αποκαλύπτει όλη την αλήθεια στον Λεωνίδα - ο Λεωνίδας είναι γιος του νόμιμου βασιλιά, του οποίου τον θρόνο σφετερίστηκε ο Πολύδαμας και άρα νόμιμος διάδοχος του θρόνου. Μόλις το μαθαίνει αυτό ο Λεωνίδας οργανώνει μια εξέγερση κατά του Πολυδάμα, τον ανατρέπει, αποκτά το βασίλειο για τον εαυτό του και έτσι μπορούν επιτέλους να παντρευτούν με την Παλμύρα.

Η δεύτερη ιστορία, που συνυφαίνεται με την πρώτη, αναφέρεται στον Ροδόφιλο και τον φίλο του Παλαμήδη. Ο Παλαμήδης έχει ερωτευτεί τη σύζυγο του Ροδόφιλου, την Ντοραλίκη, και ο Ροδόφιλος είναι ερωτευμένος με τη Μελάνθη, τη μνηστή του Παλαμήδη. Και οι δύο γυναίκες βρίσκουν τους θαυμαστές τους συμπαθητικούς και τα δύο ζευγάρια κρατούν προσεκτικά τις συναντήσεις τους μυστικές από τους άλλους - με καταστροφικά αποτελέσματα καθώς τα δύο ζευγάρια φαίνεται να επιλέγουν πάντα τις ίδιες τοποθεσίες και τακτικές για συνάντηση. Όταν τα μυστικά ανακαλύπτονται, ο Παλαμήδης και ο Ροδόφιλος καταλήγουν στο συμπέρασμα ότι εφόσον τα γούστα τους στις γυναίκες είναι τόσο παρόμοια, είναι μάλλον καλύτερο να παραμείνουν με τους νόμιμους συντρόφους τους.

Παραπομπές
----------

1. ↑ . «britannica.com/topic/Marriage-a-la-Mode-play-by-Dryden».
2. ↑ . «stageagent.com/shows/play/marriage-a-la-mode».
3. ↑ . «literariness.org/analysis-of-john-drydens-plays/».
4. ↑ . «gradesaver.com/marriage-alamode/study-guide/summary».
5. ↑ . «quod.lib.umich.edu/Marriage a-la-mode comedy».
Βουλγαρική Ένωση Γυναικών
Η **Βουλγαρική Ένωση Γυναικών** (Bulgarian Women's Union ; βουλγάρικα : Български женски съюз, 'Balgarski Zhenski Sayuz' \'b&l-gar-ski 'zhen-ski s&-'yuz\) ήταν μια οργάνωση για την προάσπιση των δικαιωμάτων των γυναικών που δραστηριοποιήθηκε στη Βουλγαρία από το 1901 έως το 1944.

Το 1901 η οργάνωση ιδρύθηκε από τις Βέρα Μπλαγκόεβα, Εκατερίνα Καραβέλοβα, Άννα Καρίμα, Κίνα Κονόβα, Τζούλια Μαλίνοβα και Τζένι Πάτεβα. Ήταν μια οργάνωση ομπρέλα των 27 τοπικών γυναικείων οργανώσεων που είχαν ιδρυθεί στη Βουλγαρία από το 1878. Ιδρύθηκε ως απάντηση στους περιορισμούς των γυναικών στην εκπαίδευση και στην πρόσβαση στη τριτοβάθμια εκπαίδευση τη δεκαετία του 1890, με στόχο την περαιτέρω πνευματική ανάπτυξη και συμμετοχή των γυναικών. Διαλύθηκε μετά την ανάληψη της εξουσίας από τους κομμουνιστές στη Βουλγαρία το 1944 και αντικαταστάθηκε από τη Βουλγαρική Εθνική Ένωση Γυναικών.

Πρόεδροι
1. 1901-1906: Άννα Καρίμα
2. 1908-1910: Τζούλια Μαλίνοβα
3. 1912-1926: Τζούλια Μαλίνοβα
4. 1926-1944: Ντιμιτράνα Ιβάνοβα

Παραπομπές
----------

### Αναφορές

1. ↑  Дружество "самосъзнание", Независимо Женско Дружество "самосъзнание" , Независимо Женско (8 Μαΐου 2009). «Писмо от внучката на Жени Патева». *ЖЕНИ БОЖИЛОВА ПАТЕВА-"НАЙ-ЗАСЛУЖИЛАТА ЖЕНА НА БУРГАС И БЪЛГАРИЯ"*. Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 28 Νοεμβρίου 2018. Ανακτήθηκε στις 24 Απριλίου 2023.

### Βιβλιογραφία

* de Haan, Francisca· Daskalova, Krasimira· Loutfi, Anna, επιμ. (2006). *Biographical Dictionary of Women's Movements and Feminisms in Central, Eastern, and South Eastern Europe: 19th and 20th Centuries*. Budapest, Hungary: Central European University Press. ISBN 978-963-7326-39-4.
Η **Θεώνη «Θένια» Ζέρβα** (γεν. 18 Ιουλίου 1997) είναι Ελληνίδα ποδοσφαιρίστρια η οποία αγωνίζεται ως αμυντικός ή πλάγιος μέσος για την αμερικανική ομάδα Λουιζιάνα-Μονρό Γουόρχοκς και την εθνική ομάδα γυναικών της Ελλάδας.

Πρώτα χρόνια
------------

Η Ζέρβα γεννήθηκε στην Αθήνα και μεγάλωσε στην Καλαμάτα.

Κολεγιακή σταδιοδρομία
----------------------

Η Ζέρβα έχει φοιτήσει στο Κοινοτικό Κολλέγιο Μόνρο,   στο πανεπιστήμιο Λίνκολν Μεμόριαλ και το Πανεπιστήμιο της Λουιζιάνα στο Μόνρο στις Ηνωμένες Πολιτείες.

Συλλογική σταδιοδρομία
----------------------

Η Ζέρβα έχει αγωνιστεί στους συλλόγους Καλαμάτα 91, Ελευσίνα, Γλυφάδα, Εργοτέλης και ΠΑΟΚ στην Ελλάδα και στους Ρότσεστερ Λέιντι Λάνσερς στις Ηνωμένες Πολιτείες.

Διεθνής σταδιοδρομία
--------------------

Η Ζέρβα συμμετείχε στα προκριματικά δύο ευρωπαϊκών πρωταθλημάτων γυναικείου ποδοσφαίρου ( 2017 και 2022 ).

Παραπομπές
----------

1. 1 2  (Γερμανικά) *Soccerdonna*.
2. ↑  (πολλαπλές γλώσσες) *FBref.com*. edb383ca.
3. ↑  Ανακτήθηκε στις 21  Απριλίου 2021.
4. ↑  (Γερμανικά) *Soccerdonna*. 30313. Ανακτήθηκε στις 27  Μαΐου 2022.
5. ↑  «Theoni Zerva». *Monroe Community College Athletics*. Ανακτήθηκε στις 15 Φεβρουαρίου 2021.
6. ↑  «Thenia Zervas». *Monroe Community College Athletics*. Ανακτήθηκε στις 15 Φεβρουαρίου 2021.
7. ↑  «Thenia Zervas - Women's Soccer». *Lincoln Memorial University Athletics*. Ανακτήθηκε στις 15 Φεβρουαρίου 2021.
8. ↑  «Thenia Zerva Bio». *Rochester Lancers*. Ανακτήθηκε στις 15 Φεβρουαρίου 2021.
Η **Τσίλι Νάγκα** *(Naga Chili)*, που σχετίζεται στενά με την *Bhut jolokia*, είναι μια πιπεριά τσίλι που καλλιεργείται στο Μπαγκλαντές και τη βορειοανατολική Ινδία. Ως επί το πλείστον είναι πολύ παρόμοια με τη *Bhut Jolokia* ή την Τσίλι Φάντασμα *(Ghost Chilli)*. Στο Ηνωμένο Βασίλειο ονομάζεται *«Dorset Naga»* με αρχική καταγωγή το Μπαγκλαντές. Είναι μια από τις πιο καυτερές πιπεριές τσίλι που είναι γνωστές.

Φυτικά χαρακτηριστικά
---------------------

Όπως πολλές ποικιλίες του είδους Καψικόν το σινικόν *(Capsicum chinense)*, το Τσίλι Νάγκα *(Naga Chili)* είναι ένας μικρός έως μεσαίος θάμνος με μεγάλα φύλλα, έχων μικρά άνθη πέντε πετάλων και εξαιρετικά καυτερούς καρπούς. Διαφέρει από τους *Bhut Jolokia* και *Bih Jolokia* στο ότι οι λοβοί είναι ελαφρώς μικρότεροι με ραβδωτή υφή, σε αντίθεση με την πιο λεία σάρκα των άλλων δύο ποικιλιών.

Διανομή
-------

Τα φυτά καλλιεργούνται στη Βόρεια Ανατολική Ινδία και το Μπαγκλαντές. Επίσης, καλλιεργούνται στις Ηνωμένες Πολιτείες, το Ηνωμένο Βασίλειο (με την ονομασία *Dorset Naga*), την Αυστραλία για την παραγωγή καυτερών σαλτσών και στη Φινλανδία, όπου και πωλούνται κυρίως φρέσκες στα σούπερ μάρκετ. Επίσης, είναι διαθέσιμες στη δυτική Αφρική.

Μαγειρική χρήση
---------------

Το Τσίλι Νάγκα *(Naga Chili)* είναι εξαιρετικά καυτερό, αλλά έχει μια γεύση που είναι αρκετά μοναδική.

Πολλοί ειδικοί λένε ότι το Τσίλι Νάγκα *(Naga Chili)* είναι τόσο πικάντικο όσο το Ράφι *(Rafi)* και όπως το *Bhut Jolokia* (Πιπέρι Φάντασμα), έχει μια γλυκιά και ελαφρώς ξινή γεύση, που ακολουθείται από ελαφρές αποχρώσεις ξυλώδους, καπνιστής γεύσης. Το τσίλι, παραδοσιακά χρησιμοποιείται από τους Μπαγκλαντεσιανούς πράσινο, συχνά τρώγονται ωμές, ως συνοδευτικό πιάτο. Είναι κατάλληλο για μπάρμπεκιου και για ψήσιμο στη σχάρα, λόγω του προφίλ της μοναδικής γεύσης.

Δείτε επίσης
------------

* Τσίλι
* Πέπερι το μέλαν

Παραπομπές
----------



|  |  |
| --- | --- |
| CC-BY-SA Μετάφραση | Στο λήμμα αυτό έχει ενσωματωθεί κείμενο από το λήμμα Naga Morich (έκδοση 747090289) της Αγγλικής Βικιπαίδειας, η οποία διανέμεται υπό την GNU FDL και την CC-BY-SA 4.0. (ιστορικό/συντάκτες). |
Το **Dio vi Salvi Regina** (*Ντίο βι Σάλβι Ρετζίνα*) είναι θρησκευτικό παραδοσιακό τραγούδι της Κορσικής. Οι ντόπιοι εθνικιστές το θεωρούν επίσης ως τον εθνικό ύμνο της Κορσικής. Συνηθίζεται να τραγουδιέται στο τέλος κάθε Κορσικάνικης παραδοσιακής συναυλίας. 

Το τραγούδι γράφτηκε ως ύμνος στην Ιταλία από τον Φραγκίσκο ντε Τζερόνιμο (ο οποίος αργότερα αγιοποιήθηκε) γύρω στα 1675. Υιοθετήθηκε ως εθνικός ύμνος της ανεξάρτητης Κορσικής όταν οι κάτοικοί της ανεκήρυξαν την ανεξαρτησία τους από τη Δημοκρατία της Γένοβας στο Κόρτε, στις 30 Ιανουαρίου 1735. 

Παραδοσιακά, η μετατροπή του ύμνου από Κορσικανικός ύμνος σε σύμβολο εκστρατείας για την Κορσικάνικη ανεξαρτησία, αποδίδεται σε έναν βοσκό, τον *Sauveur Costa*. Παρουσιάστηκε για πρώτη φορά στο παρεκκλήσι του Αγίου Μάρκου (San Marco) στις 25 Απριλίου 1720.

Η ευρέως χρησιμοποιούμενη εκδοχή της τελευταίας στροφής, γραμμένη στην Κορσικανική γλώσσα, ήταν προσθήκη στο αρχικό κείμενο, και κάνει αναφορά σε νίκη εναντίον των εχθρών της Κορσικής, για να τονίσει την σκοπιμότητα χρήσης των υιοθετούμενων πρόσθετων στίχων.

Ο Ύμνος
-------

Diu vi salvi Regina
È madre universale
Per cui favor si sale
Al paradisu.
Voi siete gioa è risu
Di tutti i scunsulati
Di tutti i tribulatti
Unica speme.
À voi sospira è geme
Il nostru afflitu core
In un mar' di dolore
È d'amarezza.
Maria, mar' di dolcezza
I vostri ochji pietosi
Materni ed amorosi
À noi volgete.
Noi miseri accogliete
Nel vostru santu velu
Il vostru figliu in celu
À noi mostrate.
Gradite ed ascultate
Ô vergine Maria
Dolce è clemente è pia
Gli affleti nostri accogliete.
Voi da i nemici nostri
À noi date vitoria
E poi l'eterna gloria
In paradisu.

Παραπομπές
----------

1. 1 2  «Antonini, Paulu, L'origine di u Dio vi Salvi Regina - les origines du Dio vi Salvi Regina, Accademia corsa». Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 4 Ιουνίου 2012. Ανακτήθηκε στις 3 Οκτωβρίου 2007.

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
--------------------

* "Diu vi salvi Regina"
* "Diu vi salvi Regina"
Ο **Μάρκο της Ράσκας** (άκμασε π. 1090) από τον Οίκο των Νέμανιτς ήταν μεγάλος ζουπάνος της Ράσκας κατά τον Μεσαίωνα, γύρω στα 1090 όπου δεν υπάρχει ξανά αναφορά για αυτόν, μαζί με τον αδελφό του Βούκαν.

Βιογραφία
---------

Ήταν ο δευτερότοκος γιος του Πέτρισλαβ, ο οποίος ήταν γιος τού Μιχάιλο Α΄ βασιλιά της Διόκλειας και της δεύτερης, Ελληνίδας συζύγου του. Τα δύο αδέλφια ήταν υποτελείς του θείου τους Κωνσταντίνου Μπόντιν βασιλιά της Διόκλειας. Τον διαδέχθηκε ο γιος του Ούρος Α΄.

Οικογένεια
----------

Νυμφεύτηκε μία γυναίκα αγνώστου ονόματος, γεννημένη στην Ουγγαρία και είχε τέκνα:

* Ούρος Α΄ 1083-1145, πρίγκιπας της Ράσκας.

Παραπομπές
----------

1. ↑  Војислављевићи - Династија Немањић
2. ↑  *The early medieval Balkans*, p. 223
3. ↑  istorijska biblioteka, Урош I Вукановић Αρχειοθετήθηκε 2014-12-07 στο Wayback Machine. στα σερβικά.
**Προεδρικές εκλογές** διεξήχθησαν στο Ελ Σαλβαδόρ στις 2 Φεβρουαρίου 2014, με το δεύτερο γύρο να διεξάγεται στις 9 Μαρτίου καθώς ουδείς υποψήφιος δεν κατάφερε να συγκεντρώσει την απαιτούμενη πλειοψηφία από τον πρώτο γύρο. Οι σημαντικότεροι υποψήφιοι ήταν ο αντιπρόεδρος Σαλβαδόρ Σάντσες Σερέν από το FMLN, ο δήμαρχος του Σαν Σαλβαδόρ Νόρμαν Κιχάνο από την ARENA και ο πρώην πρόεδρος Αντόνιο Σάκα από το GANA.Ο απερχόμενος πρόεδρος Μαουρίσιο Φούνες δεν είχε δικαίωμα να διεκδικήσει και δεύτερη θητεία. Παρά τις καταγγελίες για νοθεία στις οποίες προέβη ο Κιχάνο, νικητής του δεύτερου γύρου ανακηρύχθηκε ο Σάντσες Σερέν.

Πλαίσιο
-------

Στις 22 Οκτωβρίου 2012 με απόφαση του Ανωτάτου Εκλογοδικείου αυξήθηκε ο συνολικός αριθμός των εκλογικών κέντρων και εγγράφηκαν οι ψηφοφόροι στο εκλογικό κέντρο που ήταν πιο κοντά στον τόπο κατοικίας τους. Νωρίτερα, η εγγραφή των ψηφοφόρων γινόταν με αλφαβητική σειρά στα εκλογικά κέντρα των Δήμων, κάτι που ανάγκαζε πολλούς να ταξιδεύουν σε μακρινές αποστάσεις προκειμένου να ασκήσουν το εκλογικό τους δικαίωμα. Στις προεδρικές εκλογές του 2014 εφαρμόστηκαν για πρώτη φορά αυτοί οι κανόνες.

Στις 24 Ιανουαρίου 2013 η Νομοθετική Συνέλευση ενέκρινε νομοσχέδιο που επιτρέπει τους Σαλβαδορανούς κατοίκους του εξωτερικού να ψηφίζουν στις μελλοντικές εκλογές. Το 92% των Σαλβαδορανών της αλλοδαπής έχουν έδρα τις ΗΠΑ και τον Καναδά.

Αποτελέσματα
------------

| Υποψήφιος | Κόμμα | Πρώτος γύρος | Δεύτερος γύρος |
| --- | --- | --- | --- |
| Ψήφοι | % | Ψήφοι | % |
| Σαλβαδόρ Σάντσες Σερέν | Απελευθερωτικό Μέτωπο του Φαραμπούντο Μαρτί | 1.315.768 | 48,93 | 1.495.815 | 50,11 |
| Νόρμαν Κιχάνο | Εθνικιστική Ρεπουμπλικανική Συμμαχία | 1.047.592 | 38,96 | 1.489.451 | 49,89 |
| Αντόνιο Σάκα | Κίνημα Ενότητας | 307.603 | 11,44 |  |
| Ρενέ Ροδρίγκες Ουρτάδο | Σαλβαδορανό Προοδευτικό Κόμμα | 11.314 | 0,42 |
| Όσκαρ Λέμους | Σαλβαδορανή Αδελφότητα Πατριωτών | 6.659 | 0,25 |
| Άκυρα/λευκά ψηφοδέλτια | 34.310 | – | 19.579 | – |
| **Σύνολο** | **2.723.246** | **100** | **3.004.845** | **100** |
| Εγγεγραμμένοι/συμμετοχή | 4.955.107 | 54,96 | 4.955.107 | 60,64 |
| Πηγή: TSE 1, [*νεκρός σύνδεσμος*] |

Παραπομπές
----------

1. ↑  «CALENDARIO ELECTORAL 2014» (PDF). ισπανικά: Tribunal Supremo Electoral de El Salvador. σελ. 11. Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο (PDF) στις 2 Σεπτεμβρίου 2013. Ανακτήθηκε στις 9 Ιουλίου 2013.
2. ↑  Thale, Geoff (29 Ιανουαρίου 2014). «Background Info. on the Upcoming Elections in El Salvador». Washington Office on Latin America.
3. ↑  Οδηγός εκλογών
4. ↑  «Former guerrilla commander wins El Salvador presidential election». Washington Post. 14 Μαρτίου 2014.
5. ↑  «TSE inicia la consulta ciudadana de validación de centros de votación». ισπανικά: Tribunal Supremo Electoral de El Salvador. Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 2013-07-13.. Ανακτήθηκε στις 12 Ιουλίου 2013.
Ο **Νίκος Φάσουρας** (7 Ιανουαρίου 1968 – 16 Οκτωβρίου 2010), ήταν Έλληνας διεθνής αθλητής καλαθοσφαίρισης και προπονητής υποδομών του αθλήματος. Με ύψος 2,11 μ. αγωνίστηκε ως σέντερ και πάουερ φόργουορντ.

Σταδιοδρομία
------------

### Ως αθλητής

Υπήρξε μέλος επί σειρά ετών (1984 – 1996) στο Γ.Σ. Περιστερίου, με τον οποίο κέρδισε άνοδο στην Α1 ανδρών. Έπαιξε, επίσης, στον Γ.Σ. Αμαρουσίου, στον Άλιμο και στο Αιγάλεω (περίοδος 1998-99, Γ' Εθνική, 25 αγώνες - 196 πόντοι). Συνολικά, έπαιξε σε 98 παιχνίδια στα πρωταθλήματα της Α1 και της Α2. 

### Ως προπονητής

Ξεκίνησε την προπονητική του σταδιοδρομία το 2002. Εργάστηκε αρχικά στον Αρίωνα Αμαρουσίου κι εν συνεχεία αποτέλεσε μέλος του ανδρικού τμήματος του Περιστερίου. 

Το μεγαλύτερο μέρος της καριέρας του, όμως, το πέρασε σε νεανικά και παιδικά τμήματα. Υπήρξε τεχνικός στα τμήματα υποδομής των Κουκουβάουνων και του ΑΣΟΧ Φοίβος, καθώς και στο αναπτυξιακό πρόγραμμα της ΕΣΚΑ.

Αποτέλεσε, επίσης, συνεργάτη του Γιώργου Κολτσίδα στη γυναικεία ομάδα του Περιστερίου, προπονητής στις Νεάνιδες, ενώ ήταν μέλος του ΣΕΠΚ.

Εθνική ομάδα
------------

Ο Νίκος Φάσουρας πραγματοποίησε το ντεμπούτο του με την Εθνική Ελλάδας στις 16 Απριλίου του 1987, στην Ελευσίνα. Έκτοτε, συμμετείχε σε 29 παιχνίδια αντιπροσωπευτικών συγκροτημάτων, τα εννέα εκ των οποίων ήταν με την Εθνική Ανδρών. Η τελευταία παρουσία του με το εθνόσημο στο στήθος ήταν το 1991, σε φιλικό αγώνα με τη Βουλγαρία, στη Θεσσαλονίκη. Συνολικά πέτυχε 91 πόντους, με την καλύτερη εμφάνισή του να γίνεται στις 23 Νοεμβρίου 1990, όταν σημείωσε 9 πόντους στη νίκη της ελληνικής ομάδας επί της Βουλγαρίας, για το Βαλκανικό Πρωτάθλημα.

Προσωπική ζωή
-------------

Ο Νίκος Φάσουρας ήταν νυμφευμένος και είχε αποκτήσει δύο κόρες.

Θάνατος
-------

Πέθανε στα 42 του χρόνια από καρκίνο. Η νεκρώσιμος ακολουθία τελέστηκε στον ιερό ναό των Αγίων Ταξιαρχών.

Τιμές
-----

Ο Γ.Σ. Περιστερίου, τιμώντας τη μνήμη του, οργανώνει τουρνουά με το όνομά του, ενώ έχει αποσύρει, τιμητικά, τη φανέλα του με το νούμερο 13.

Παραπομπές
----------

1. ↑  Αλεξάνδρα Λούτση: «Δάκρυσε ακόμα και ο ουρανός» Ανακτήθηκε στις 17/9/2019
2. ↑  Καλτσίδη, Μαρία (16 Οκτωβρίου 2019). «Νίκος Φάσουρας: Η μέρα που «έφυγε» ο γίγαντας του Περιστερίου». *sportime.gr*. Ανακτήθηκε στις 9 Σεπτεμβρίου 2023.
3. ↑  «Έφυγε ο Νίκος Φάσουρας» Ανακτήθηκε στις 17/9/2019
4. ↑  «Έφυγε ο Νίκος Φάσουρας» Ανακτήθηκε στις 17/9/2019
5. ↑  Λούτση, Αλεξάνδρα (16 Οκτωβρίου 2011). «Δάκρυσε ακόμα και ο ουρανός». *Onsports.gr*. Ανακτήθηκε στις 20 Σεπτεμβρίου 2023.
6. ↑  «Έξι χρόνια από τότε που έφυγε ο Νίκος Φάσουρας» Ανακτήθηκε στις 17/9/2019
***Οι διεκδικήσεις των δικαιωμάτων των γυναικών: με τις πολιτικές και ηθικές κριτικές στα υποκείμενα*** (*Μια Δικαίωση των Δικαιωμάτων της Γυναίκας: με Στενώσεις σε Πολιτικά και Ηθικά Θέματα*, γραμμένο από μια αγγλίδα φεμινίστρια του δέκατου όγδοου αιώνα, Μαίρη Γουόλστονκραφτ, είναι ένα από τα πρώτα έργα της φεμινιστικής φιλόσοφίας. Σε αυτό το έργο, η συγγραφέας απαντά σε εκείνους τους διανοούμενους, πολιτικούς και εκπαιδευτικούς της εποχής που είχαν αρνηθεί την εκπαίδευση των γυναικών.

Σύνοψη
------

Η συγγραφέας είναι τις άποψης ότι οι γυναίκες πρέπει να έχουν την κατάλληλη κατάρτιση και μια θέση στις κοινωνίες, υποστηρίζοντας ότι οι γυναίκες είναι απαραίτητες για τα έθνη, λόγω της συνεισφοράς τους στην εκπαίδευση των παιδιών και για την τακτική και συνεχή στήριξη που προσφέρουν στους συζύγους τους, πέραν και πάνω του συζυγικού τους καθήκον. 
Αντί να θεωρούμε τις γυναίκες σαν αντικείμενα εξωραϊσμού για την κοινωνία μέσω της ανδρικής ιδιοκτησίας και κτήσης ή προϊόντα ανταλλαγής και κτήσης μέσω του γάμου, η Γουόλστονκραφτ έχει τη θέση ότι οι γυναίκες είναι ανθρώπινα όντα που δικαιούνται τα ίδια θεμελιώδη δικαιώματα με τους άνδρες.

Ιστορία
-------

Θεωρείται θεμελιώδης στην ιστορία του φεμινισμού. Για πρώτη φορά μια γυναίκα γράφει για την κατάσταση των γυναικών, με πλήρη συνείδηση ότι μια αλλαγή του φεμινιστικού ρόλου, δεν μπορεί να εξαρτάται από τις καλές προσωπικές σχέσεις μεταξύ των δύο φύλων, αλλά εξαρτάται κυρίως από τα κοινωνικά, πολιτικά και εκπαιδευτικά δικαιώματα, που θα πρέπει να αναγνωρίζονται και για το θηλυκό γένος. Το έργο διαδόθηκε από τον Σαρλ-Μωρίς ντε Ταλλεϋράν-Περιγκόρ όπου το 1791 του ζητήθηκε να γράψει για τα *Δικαιώματα των γυναικών* στη γαλλική εθνοσυνέλευση, ο οποίος δήλωσε ότι οι γυναίκες θα πρέπει να λαμβάνουν μόνο οικιακή εκπαίδευση. Το σχόλιο του πάνω στη συγκεκριμένη υπόθεση αφορά την αρχή μιας ευρείας επίθεσης εναντίον των ένφυλων κανόνων της εποχής του όπου κατηγορούσε τους άνδρες ότι αποθαρρύνουν τις γυναίκες να διεκδικήσουν τα δικαιώματά τους. Η Γουόλστονκραφτ έγραψε τα δικαιώματα της γυναίκας σε σύντομο χρονικό διάστημα, με σκοπό να απαντήσει άμεσα στις τότε εξελίξεις. Στη συνέχεια, έδειξε την πρόθεσή της να γράψει ένα δεύτερο τόμο πιο θεωρητικό, ωστόσο, πέθανε πριν να συμπληρώσει το 2ο τόμο.

1. 1 2  e-revista.unioeste.br/index.php/diaphonia/article/viewFile/18645/12268.
Συντεταγμένες: 37°55′31.22″N 24°0′2.84″E﻿ / ﻿37.9253389°N 24.0007889°E﻿ / 37.9253389; 24.0007889

Εκβολές του Ερασίνου
Ο **Ερασίνος** είναι ποταμός της Αττικής που βρίσκεται στην περιοχή των Μεσογείων. Σχηματίζεται στην περιοχή της Παιανίας από συμβολή ρεμάτων που ρέουν από τον Υμηττό. Στην συνέχεια ρέει ανατολικά και εκβάλλει στον Νότιο Ευβοϊκό κόλπο στην περιοχή της Βραυρώνας. Στις όχθες του βρίσκεται ο αρχαιολογικός χώρος της Βραυρώνας. Λίγο πριν εκβάλλει στην θάλασσα τα νερά του λιμνάζουν και διαμορφώνουν έλη με αποτέλεσμα η περιοχή να αποτελεί σημαντικό υδροβιότοπο της Ανατολικής Αττικής.

Παραπομπές
----------

1. ↑  Ορνιθολογική, Υδροβιότοπος Ερασίνου

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
--------------------

* Σύντομη περιγραφή του έργου διευθέτησης του ρέματος.
* Sotiriou, Dimitrios (3 Φεβρουαρίου 2023). «ΑΤΤΙΚΟ ΠΑΡΚΟ Βραυρώνος». Δημήτριος Σωτηρίου. Ανακτήθηκε στις 3 Φεβρουαρίου 2023.
Ο **Ναμπαρίν Ενχμπαγιάρ** (*Намбарын Энхбаяр*, 1 Ιουνίου 1958) είναι πολιτικός της Μογγολίας, που χρημάτισε πρόεδρος της ασιατικής χώρας από τις 24 Ιουνίου του 2005 (έπειτα από την εκλογική του νίκη) ως τις 18 Ιουνίου του 2009. Ο Ενχμπαγιάρ είναι πρώην πρόεδρος του πρώην κομμουνιστικού κόμματος , Επαναστατικού Λαϊκού Μετώπου της Μογγολίας (MPRP). Την περίοδο από το 2000 ως το 2004 υπηρέτησε ως πρωθυπουργός και από το 2004 ως το 2005 χρημάτισε πρόεδρος της Βουλής. Είναι παντρεμένος με την Ονογκίν Τσολμόν.

Καριέρα
-------

Γεννήθηκε στο Ουλάν Μπατόρ, την 1η Ιουνίου του 1958. Ολοκλήρωσε την δευτεροβάθμια εκπαίδευση το 1975 και σπούδασε στο Λογοτεχνικό Ινστιτούτο της Μόσχας το 1980. Εργάστηκε ως μεταφραστής έργων κλασικών συγγραφέων, όπως ο Ντίκενς. Από το 1985 ως το 1986 παρακολούθησε μαθήματα στο πανεπιστήμιο του Λιντς, στο Ηνωμένο Βασίλειο. 

Έγινε ο πρώτος εκλεγμένος βουλευτής στη χώρα το 1992 και την περίοδο 1992-96 ήταν Υπουργός πολιτισμού. Το 2000 το κόμμα του κέρδισε τις εκλογές, κερδίζοντας 72 επί συνόλου 76 εδρών στη Βουλή. Στις 26 Ιουλίου του ιδίου έτους εξελέγη ομόφωνα στην πρωθυπουργία. Το 2004, μετά την ήττα του κόμματός του στις εκλογές, παραιτήθηκε από Πρωθυπουργός. Εξελέγη Πρόεδρος της Βουλής (2004-05).

Στις προεδρικές εκλογές που διενεργήθηκαν στις 22 Μαΐου του 2005, εξελέγη Πρόεδρος με 53,4% των ψήφων και διαδέχτηκε τον Νατσαγκίν Μπαγκαμπάντι. Ο αντίπαλός του στις εκλογές, Μεντσαϊχάν Ενχσαϊχάν (Mendsaikhan Enkhsaikhan), πήρε 20%. Ανέλαβε Πρόεδρος στις 24 Ιουνίου του 2005. Η κυβέρνησή του ήρθε αντιμέτωπη με επικριτές και με διαδηλώσεις, κατά τις οποίες ζητήθηκε η παραίτησή του. Διεκδίκησε τη διατήρησή του στην προεδρία και στις επόμενες εκλογές, οι οποίες διεξήχθησαν στις 24 Μαΐου του 2009. Ηττήθηκε στις εκλογές από τον υποψήφιο της Αντιπολίτευσης, Τσαχιάγκιϊν Ελμπεγκντόρζ, ο οποίος έλαβε 51,24% των ψήφων έναντι 47,44% για τον Ενχμπαγιάρ με τη συμμετοχή να διαμορφώνεται στο 73,52%. Τον διαδέχθηκε στην προεδρία ο Ελμπεγκντόρζ, στις 18 Ιουνίου του 2009.

Παραπομπές
----------

1. ↑  «Encyclopædia Britannica» (Αγγλικά) biography/Nambaryn-Enkhbayar. Ανακτήθηκε στις 9  Οκτωβρίου 2017.
2. ↑  (Γερμανικά) *Εγκυκλοπαίδεια Μπρόκχαους*. enkhbayar-nambaryn. Ανακτήθηκε στις 9  Οκτωβρίου 2017.
3. ↑  (Γερμανικά) *Munzinger Personen*. 00000025358. Ανακτήθηκε στις 9  Οκτωβρίου 2017.
4. ↑  Ανακτήθηκε στις 24  Ιουνίου 2019.
5. ↑  The St. Petersburg Times - World - Mongolians Call For Reform
6. ↑  AFP, Polls open in Mongolia presidential election, 24 Μαΐου 2009.
7. ↑

  


|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
| Καθιερωμένοι όροι | 
* WorldCat
* VIAF: 63747290
* LCCN: no2005079687
* ISNI: 0000 0001 1730 6856
* GND: 1224924207
* SUDOC: 087395681
* NKC: xx0088685
* CiNii: DA16779227

 |

 |
Ο **Νίκος Γαλανός** είναι Έλληνας πολιτικός, πρώην βουλευτής και συνδικαλιστής.

Συνδικαλιστικά χρόνια
---------------------

Γεννήθηκε το 1957 στην Κίμωλο. Κατά τα χρόνια της Χούντας δραστηριοποιείται στο Αντιδικτατορικό Κίνημα. Αμέσως μετά τη Μεταπολίτευση εντάχθηκε στο ΚΚΕ. Εργάστηκε στα Ναυπηγεία της Ελευσίνας. Εκεί ανέπτυξε συνδικαλιστική δράση και αναδείχτηκε σε Γενικό Γραμματέα, αρχικά, και έπειτα σε Πρόεδρο του Συνδικάτου Εργατών Μετάλλου. Την περίoδο 1984-1988 διετέλεσε Πρόεδρος της Πανελλήνιας Ομοσπονδίας Εργατοϋπαλλήλων Μετάλλου καθώς και στέλεχος της Ευρωπαϊκής Ομοσπονδίας Εργατών Μετάλλου, ενώ την περίοδο 1987-1989 διετέλεσε και μέλος της Διοίκησης της ΓΣΕΕ.

Κοινοβούλιο και Τοπική Αυτοδιοίκηση
-----------------------------------

Το 1989 εκλέγεται βουλευτής με τον -πολυκομματικό ακόμα- Συνασπισμό. Με την παραπομπή του Ανδρέα Παπανδρέου στο Ειδικό Δικαστήριο, ο Γαλανός αναλαμβάνει μέλος του. Το 1993 αποχωρεί από το Συνασπισμό για να προσχωρήσει στο ΠΑΣΟΚ, με το οποίο θα εκλεγεί βουλευτής στις εκλογές του '93. Την περίοδο 1997-2001 θα διετελέσει δημοτικός σύμβουλος Πειραιά. Το 2010 θα επανέλθει στο πολιτικό προσκήνιο ως υποψήφιος Αντιπεριφερειάρχης Πειραιά με τον Γιάννη Δημαρά και την παράταξη "Άρμα Πολιτών".
Αργότερα, ο Γαλανός θα συμμετάσχει στην ίδρυση του Πανελληνίου Άρματος Πολιτών, στο οποίο θα εκλεγεί μέλος της Πολιτικής του Γραμματείας.

Παραπομπές
----------

1. ↑  Βιογραφικό Νίκου Γαλανού[*νεκρός σύνδεσμος*]
2. ↑  «Γ. Δημαράς: «Άρμα Πολιτών» με πολυσυλλεκτικό ψηφοδέλτιο». Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 20 Ιουλίου 2012. Ανακτήθηκε στις 20 Ιουλίου 2012.
3. ↑  «"Άρμα Πολιτών"». Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 20 Ιουνίου 2011. Ανακτήθηκε στις 27 Ιουνίου 2011.

Σύνδεσμοι
---------

* Ιστοσελίδα Νίκου Γαλανού
Το **Λαϊκό Μέτωπο για την Αλλαγή και την Απελευθέρωση** (αραβικά: الجبهة الشعبية للتحرير والتغيير) είναι ένας συνασπισμός πολιτικών κομμάτων της Συρίας και αποτελούσε την επίσημη πολιτική αντιπολίτευση στο πλαίσιο του Λαϊκού Συμβουλίου της Συρίας, του κοινοβουλίου του κράτους.

Ιστορία
-------

Το μέτωπο δημιουργήθηκε τον Αύγουστο του 2011. Ο ηγέτης του συνασπισμού Καντρί Τζαμίλ δήλωσε ότι υπήρξαν πολλές παραβιάσεις υπέρ του αντιπάλου τους, του Εθνικού Προοδευτικού Μετώπου, στις κοινοβουλευτικές εκλογές του 2012. Το Λαϊκό Μέτωπο για την Αλλαγή και την Απελευθέρωση συγκέντρωσε το Κόμμα Λαϊκής Θέλησης του Τζάμιλ, το Συριακό Κοινωνικό Εθνικιστικό Κόμμα του Αλί Χαϊντάρ και άλλους. Επέκτινε το κυβερνών κόμμα μερικές φορές, ιδιαίτερα μετά τις κοινοβουλευτικές εκλογές του 2012, όταν ο Καντρί Τζαμίλ αμφισβήτησε τη διαφάνεια της ψηφοφορίας και αποφάσισε να εγκαταλείψει τη θέση του ανάλογα με την απάντηση της κυβέρνησης και ένα μέλος του ΣΚΕΚ διαμαρτυρήθηκε για την κυριαρχία του κόμματος Μπάαθ στο κοινοβούλιο.

Ο αρχηγός του Συριακού Κοινωνικού Εθνικιστικού Κόμματος, Αλί Χαϊντάρ, ανακοίνωσε στις 6 Μαΐου 2014 ότι το κόμμα του αποχώρησε από το Λαϊκό Μέτωπο για την Αλλαγή και την Απελευθέρωση για μια διαφορά στις θέσεις στις προεδρικές εκλογές του 2014. Το ΣΚΕΚ υποστήριξε την επανεκλογή του Μπασάρ αλ Άσαντ. Στις 10 Αυγούστου 2014, το υπόλοιπο Λαϊκό Μέτωπο υπέγραψε Μνημόνιο Κατανόησης με την Εθνική Επιτροπή Συντονισμού για τη Δημοκρατική Αλλαγή, ζητώντας «μια ολοκληρωμένη αλλαγή βάσης, η οποία σημαίνει τη μετάβαση από το σημερινό αυταρχικό καθεστώς σε ένα δημοκρατικό πλουραλιστικό σύστημα μέσα σε ένα δημοκρατικό πολιτικό κράτος που βασίζεται στην αρχή της ίσης ιθαγένειας σε όλους τους Σύρους ανεξάρτητα από την εθνική, θρησκευτική και σεκταρική τους ταυτότητα».

Παραπομπές
----------

1. ↑  Russia Bids to Unite Syria’s Fractured Opposition, *RIA Novosti*, 26 April 2012
2. ↑  Why reforming Syria's public institutions is the 11th Five-Year Plan's top priority. Αρχειοθετήθηκε 2013-01-04 at Archive.is, *Syria Today*, January 2011
3. 1 2  Elizabeth O'Bagy (7 Ιουνίου 2012). «Syria's Political Struggle: Spring 2012» (Backgrounder). *ISW*. Ανακτήθηκε στις 26 Οκτωβρίου 2014.
4. ↑  Syrian candidate says parliamentary elections marred with violations, *Xinhua*, 9 May 2012
5. ↑  Syrian Parliamentary Elections: Cynicism Wins the Day Αρχειοθετήθηκε 2012-08-11 στο Wayback Machine. *Al Akhbar (Lebanon)*, 7 May 2012
6. ↑  «Assad says Syria 'able' to get out of crisis». *Al Jazeera*. 25 Μαΐου 2012. Ανακτήθηκε στις 11 Ιουνίου 2012.
7. ↑  «SSNP Supports Bashar al-Assad's Presidential Nomination». 7 Μαΐου 2014. Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 3 Νοεμβρίου 2014. Ανακτήθηκε στις 3 Νοεμβρίου 2014.
8. ↑  «Memorandum of Understanding between the National Coordination Body for Democratic Change in Syria – NCB and the Change and Liberation Front». 11 Αυγούστου 2014. Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 3 Νοεμβρίου 2014. Ανακτήθηκε στις 3 Νοεμβρίου 2014.
Ο **Μιχάλης Γελασάκης** υπήρξε ιδρυτής και διευθυντής σύνταξης της διαδικτυακής μουσικής εφημερίδας Μusicpaper.gr (2010-2021). Από το 2018 εργάζεται ως ραδιοφωνικός παραγωγός στο Δεύτερο Πρόγραμμα 103.7 της ΕΡΑ και ως εκφωνητής σε διαφημιστικά σποτ.

Έχει γράψει το βιβλίο – έρευνα «Νίκος Καββαδίας – ο αρμενιστής ποιητής» (Άγρα, 2018) και συνυπογράφει την ειδική έκδοση έρευνας (ΕΦΥΝ, 2022) όπου παρουσιάστηκε για πρώτη φορά ύστερα από 100 χρόνια η σατυρική εφημερίδα "Γάμπα" που εξέδιδε ο Κώστας Καρυωτάκης με τον Άγη Λεβέντη, το 1919.

Τα πρώτα του τραγούδια στη δισκογραφία ηχογραφήθηκαν με τον Μανώλη Μητσιά στο δίσκο "Ένα τσιγάρο κι ένας ψεύτης" (Legend, 2008) ύστερα από πρόταση του παραγωγού Νίκου Γ. Μακράκη. Τραγούδια του έχουν ερμηνεύσει ο Διονύσης Τσακνής, η Μαρία Παπαγεωργίου, η Ρίτα Αντωνοπούλου, η Μαρία Βουμβάκη, η Βικτωρία Ταγκούλη, κ.ά.

Ραδιοφωνικές εκπομπές
---------------------

Οι πρώτες ραδιοφωνικές του εκπομπές ήταν στον ραδιοφωνικό σταθμό "Studio 19, 1019", στο Ηράκλειο Κρήτης το 2003, ενώ ήταν ακόμα μαθητής. Ο τίτλος της εκπομπής του "Αδέσποτες Νότες" παρέμεινε και στις εκπομπές που έκανε στον ραδιοφωνικό σταθμό "Δίφωνο 96.6", όπου διετέλεσε και διευθυντής προγράμματος και στον "Βήμα fm 99,5", όπου εργαζόταν και ως μουσικός επιμελητής. Από το 2018 κάνει καθημερινά εκπομπές στο "Δεύτερο Πρόγραμμα 103.7" της Ελληνικής Ραδιοφωνίας με τον ίδιο τίτλο. 

Από το 2003 έχει κάνει πάνω από 200 ραδιοφωνικές συνεντεύξεις και δεκάδες αφιερώματα παρουσιάζοντας σημαντικά στοιχεία έρευνας.

### Νίκος Καββαδίας - Ο αρμενιστής ποιητής (Άγρα, 2018)

Το βιβλίο-έρευνα ήταν υποψήφιο για το **Κρατικό Βραβείο λογοτεχνίας (2019)**. Κέρδισε το βραβείο αναγνωστών στον διαγωνισμό βιβλίου της Athens Voice και την ίδια χρονιά μπήκε στη βραχεία λίστα των βραβείων βιβλίου Public.

Παραπομπές
----------

1. ↑  *ΝΙΚΟΣ ΚΑΒΒΑΔΙΑΣ: Ο ΑΡΜΕΝΙΣΤΗΣ ΠΟΙΗΤΗΣ*.
2. ↑  «stixoi.info: Μιχάλης Γελασάκης (Στιχουργός)». *stixoi.info*. Ανακτήθηκε στις 21 Σεπτεμβρίου 2023.
3. ↑  «Αδέσποτες Νότες - ΔΕΥΤΕΡΟ». *ΕΡΤecho*. 21 Σεπτεμβρίου 2023. Ανακτήθηκε στις 21 Σεπτεμβρίου 2023.
4. ↑  Team, ΤοΒΗΜΑ (19 Μαΐου 2020). «Οι διεκδικητές των Κρατικών Βραβείων Λογοτεχνίας 2019». *Ειδήσεις - νέα - Το Βήμα Online*. Ανακτήθηκε στις 22 Σεπτεμβρίου 2022.
5. ↑  Group), Radiotileoptiki S.A (OPEN Digital (1980-01-01). «Η βραχεία λίστα των Βραβείων Βιβλίου Public μπαίνει σε τελική φάση». *ΕΘΝΟΣ*.. Ανακτήθηκε στις 2023-09-21.
Ο **Στέβαν Μαραζίνοβιτς**, (*σερβικά : Стеван Магазиновић*) (Ρούμα, 1804 - Βελιγράδι, 17 Φεβρουαρίου 1874). Ήταν Σέρβος πολιτικός όπου διετέλεσε υπουργός και εκπρόσωπος του πρίγκιπα, σημερινός πρωθυπουργός, μια εποχή που η Σερβία ήταν μια αυτόνομη επαρχία στο πλαίσιο της Οθωμανικής Αυτοκρατορίας.

Έμαθε τα πρώτα γράμματα στην πόλη Ρούμα όπου τότε ανήκε στην Αυστροουγγαρία κι αργότερα σπούδασε νομικά. 

Το 1829 μπήκε προσελήφθη στο γραφείο του πρίγκιπα Μίλος Ομπρένοβιτς όπου παρέμεινε μέχρι το 1833. 

Το 1852 έγινε πρόεδρος του ανωτάτου δικαστηρίου της Σερβίας και στη συνέχεια από το 1854 έως το 1855 διετέλεσε υπουργός Εσωτερικών. 

Διορίστηκε εκπρόσωπος του Πρίγκιπα, πρωθυπουργός, στις 12 Ιούνη 1858 , σε μια εποχή που ο Αλέξανδρος Καραγιώργεβιτς παραιτήθηκε. Παρέμεινε στο γραφείο μέχρι τις 18 Απριλίου 1859 , όταν ο πρίγκιπας Μίλος Ομπρένοβιτς επέστρεψε στην εξουσία. Κατά τη διάρκεια αυτής της περιόδου ήταν επίσης υπουργός εξωτερικών του Πριγκιπάτου της Σερβίας.

Αναφορές
--------

* Βιογραφικό του


|  |  |
| --- | --- |
| CC-BY-SA Μετάφραση | Στο λήμμα αυτό έχει ενσωματωθεί κείμενο από το λήμμα Stevan Magazinović  της Γαλλικής Βικιπαίδειας, η οποία διανέμεται υπό την GNU FDL και την CC-BY-SA 4.0. (ιστορικό/συντάκτες). |
Η **Εσθονική Δημόσια Ραδιοτηλεόραση** (**ΕΔΡ**, εσθονικά: Eesti Rahvusringhääling, ακρωνύμιο ERR) είναι οργανισμός ραδιοτηλεοπτικών εκπομπών που χρηματοδοτείται από το δημόσιο και δημιουργήθηκε στην Εσθονία την 1η Ιουνίου 2007 για να αναλάβει τα καθήκοντα του πρώην ξεχωριστών φορέων Εσθονικό Ραδιόφωνο (ΕΡ, εσθονικά: Eesti Raadio - ER) και Εσθονική Τηλεόραση (ΕΤ, εσθονικά: Eesti Televisioon, ETV), υπό τους όρους του Εσθονικού εθνικού νόμου περί ραδιοτηλεοπτικών εκπομπών. Ο πρώτος επικεφαλής της ΕΔΡ είναι ο Μάργκους Αλικμάα, πρώην πρόεδρος του Εσθονικού Ραδιοφώνου. Ο σημερινός διευθύνων σύμβουλος είναι ο Έρικ Ρόοσε.

Ο νόμος, ο οποίος εγκρίθηκε από το Εσθονικό Κοινοβούλιο στις 18 Ιανουαρίου 2007, όρισε επίσης το Συμβούλιο Εσθονικών Ραδιοτηλεοπτικών Υπηρεσιών (Eesti Ringhäälingunõukogu, ακρωνύμιο: RHN) ως ρυθμιστικό όργανο για τα πέντε εθνικά ραδιοφωνικά κανάλια και τον ενιαίο τηλεοπτικό σταθμό.

Οι τακτικές ραδιοφωνικές μεταδόσεις στην Εσθονία ξεκίνησαν στις 18 Δεκεμβρίου 1926. Η τηλεόραση εισήλθε για πρώτη φορά στην Εσθονία στις 19 Ιουλίου 1955. Η ΕΔΡ λαμβάνει κρατική επιχορήγηση για τη χρηματοδότηση της λειτουργίας των πέντε εθνικών ραδιοφωνικών σταθμών και δύο τηλεοπτικών καναλιών. Η ΕΔΡ συμμετέχει σε μια σειρά έργων στο πλαίσιο της Ευρωπαϊκής Ραδιοτηλεοπτικής Ένωσης (ΕΡΕ), της οποίας είναι πλήρες μέλος, κυρίως σε μουσικές ανταλλαγές και συναυλίες. Επιπλέον, το Τμήμα Ραδιοσταθμών του ΕΔΡ έχει κερδίσει διεθνή αναγνώριση σε εκδηλώσεις που διοργανώνει η ΕΡΕ.

Στις 19 Σεπτεμβρίου 2014, η κυβέρνηση της Εσθονίας ενέκρινε τη δημιουργία θεματικού τηλεοπτικού καναλιού στη ρωσική γλώσσα στο πλαίσιο του δικτύου του ΕΔΡ. Το κανάλι ETV+ ξεκίνησε στα τέλη Σεπτεμβρίου 2015.

Κανάλια
-------

Τα τρία εθνικά τηλεοπτικά κανάλια της ΕΔΡ είναι τα παρακάτω:

* ETV – τηλεοπτικό κανάλι γενικού ενδιαφέροντος
* ETV2 – μεταδίδει παιδικό και αθλητικό πρόγραμμα, καθώς και πολιτιστικό πρόγραμμα όπως ποιοτικές ταινίες και δραματικές σειρές
* ETV+ – τηλεοπτικό κανάλι στη ρωσική γλώσσα για τη Ρωσική μειονότητα

Τα πέντε εθνικά ραδιοφωνικά κανάλια της ΕΔΡ είναι τα παρακάτω:

* Vikerraadio – πρόγραμμα γενικού ενδιαφέροντος
* Raadio 2 – ένας σταθμός που ειδικεύεται στην μουσική ποπ/υπόγεια και απευθύνεται κυρίως σε ακροατές ηλικίας 15-29 ετών
* Klassikaraadio – μαγνητοσκοπημένη και ζωντανή κλασσική και λαϊκή μουσική, τζαζ, και πολιτιστικός προγραμματισμός
* Raadio 4 – πρόγραμμα για γλωσσικές μειονότητες, ιδιαίτερα για την Ρωσόφωνη κοινότητα της Εσθονίας
* Raadio Tallinn – ειδήσεις και πληροφορίες για ξένους επισκέπτες, συμπεριλαμβανομένων στοιχείων από τα ERR Uudised, τη Βρετανική Εταιρεία Μεταδόσεων και το Διεθνές Γαλλικό Ραδιόφωνο.

Δείτε επίσης
------------

* Εσθονική Τηλεόραση

Παραπομπές
----------

1. ↑  «Cabinet Gives the Go-Ahead for Russian-Language TV Channel». Ανακτήθηκε στις 20 Σεπτεμβρίου 2014.
2. ↑  «Estonia launches own Russian-language TV channel». Ανακτήθηκε στις 29 Σεπτεμβρίου 2015.

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
--------------------

* Ειδήσεις από την Εσθονική Δημόσια Ραδιοτηλεόραση στα αγγλικά
* Επίσημη ιστοσελίδα της ΕΔΡ (στα εσθονικά)
* Επισκόπηση του Συμβουλίου Εσθονικών Ραδιοτηλεοπτικών Υπηρεσιών (στα εσθονικά)
* Επίσημη ιστοσελίδα της ΕΤ
Οι αυτοκτονίες είναι ένα θλιβερό φαινόμενο το οποίο παρατηρείται σε πολλές χώρες το κόσμου, συμπεριλαμβανομένης και της Ελλάδας. 

Ο αριθμός θανάτων από αυτοκτονία στην Ελλάδα είναι αρκετά χαμηλός. Η Ελλάδα ήταν η χώρα με το χαμηλότερο ποσοστό αυτοκτονιών στην Ευρώπη σύμφωνα με έρευνα του Παγκόσμιου Οργανισμού Υγείας το 2012. Τα ελληνικά ποσοστά αυτοκτονίων είναι επίσης ανάμεσα στα χαμηλότερα στον κόσμο, πράγμα που αποδίδεται σε διάφορους παράγοντες, όπως η νοοτροπία του λαού μας και το κλίμα της χώρας.

Κάποιες πηγές υποστηρίζουν ότι ο αριθμός των αυτοκτονιών μπορεί να υποεκτιμάται. Οι αυτοκτονίες μπορεί κάποιες φορές να αποκρύπτονται από το οικογενειακό περιβάλλον του αυτόχειρα για θρησκευτικούς ή κοινωνικούς λόγους.

Υπάρχουν και υποθέσεις, όπως εκείνες του Δημήτρη Χριστούλα, ή του 45χρονου δάσκαλου Σάββα Μετοικίδη, όπου η απόφαση τους ήταν μορφή διαμαρτυρίας στην τωρινή οικονομική κατάσταση της χώρας.

Κατανομή ανά περιφέρεια και μέθοδοι
-----------------------------------

Η περιφέρεια με το μεγαλύτερο ποσοστό αυτοκτονιών στην Ελλάδα είναι η Κρήτη. Ακολουθούν η Θεσσαλία και η Αττική στη δεύτερη και στη τρίτη θέση αντίστοιχα.

Οι συνηθέστερες μέθοδοι αυτοκτονιών κατά την τελευταία τριετία είναι ο απαγχονισμός και η πτώση από ύψος.

Φύλο και ηλικία
---------------

Όπως και σε πολλές άλλες χώρες, το ποσοστό των αντρών (76%) που πεθαίνουν από αυτοκτονίες είναι υψηλότερο σε σύγκριση με το ποσοστό των γυναικών (24%). 

Οι ηλικιακές ομάδες με την υψηλότερη συχνότητα είναι άνθρωποι ηλικίας 60-64 και 80 ή παραπάνω.

Ελληνική Γραμμή Παρέμβασης για την αυτοκτονία
---------------------------------------------

Στην Ελλάδα λειτουργεί ένας οργανισμός που έχει σκοπό την αποφυγή της αυτοκτονίας. Όσοι σκέφτονται την αυτοκτονία ή γνωρίζουν κάποιο άτομο που πάσχει από έντονη κατάθλιψη μπορούν να καλέσουν τον αριθμό 1018. 

| Έτος αναφοράς | 1999 | 2000 | 2001 | 2002 | 2003 | 2004 | 2005 | 2006 | 2007 | 2008 | 2009 | 2010 | 2011 | 2012 | 2013 | 2014 | 2015 | 2016 | 2017 | 2018 | 2019 |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| Αριθμός αυτοκτονιών | **381** | **382** | **334** | **323** | **375** | **353** | **400** | **402** | **328** | **373** | **391** | **377** | **477** | **508** | **533** | **565** | **529** | **484**  | **523** | **567** | **530** |

Παραπομπές
----------

1. ↑  Jakub, Marian. «Suicide rates by country in Europe».
2. ↑  «Ανακοίνωση της Εκκλησίας για την αυτοκτονία στο Σύνταγμα». Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 14 Ιουλίου 2012. Ανακτήθηκε στις 14 Ιουλίου 2012.
3. ↑  *ΕΠΙΚΑΙΡΑ On Line:Νέο ΣΟΚ! Αυτοκτονία 45χρονου για πολιτικούς λόγους*[*νεκρός σύνδεσμος*]
4. ↑  «Αυξάνονται οι αυτοκτονίες στην Ελλάδα: Οι θλιβεροί αριθμοί».
5. ↑  «Στατιστικά στοιχεία παρατηρίου αυτοκτονιών (Statistical data of suicides' observatory)».
6. ↑  «24ωρη γραμμή παρέμβασης για την αυτοκτονία».
7. ↑
Πρώτη arabesque με το βοηθητικό πόδι *en pointe και το ενεργητικό à la hauteur-90°*
**αραμπέσκ**(Γαλλικά:[aʁabɛsk] κυριολεκτικά "Σε αραβική μόδα") στον χορό,και ειδικότερα στο μπαλέτο,είναι μία θέση του σώματος στην οποία ο χορευτής στέκεται στο ένα πόδι-το βοηθητικό πόδι-με το άλλο πόδι-το ενεργητικό- turned out (γυρισμένο προς τα έξω) και εκτεινόμενο πίσω από το σώμα,με τα δύο πόδια τεντωμένα.Στο κλασσικό μπαλέτο,η *arabesque* μπορεί να εκτελεστεί με το βοηθητικό πόδι en pointe ή demi pointe ή με το πέλμα επίπεδο στο πάτωμα.

Το ενεργητικό πόδι μπορεί να ακουμπά το πάτωμα σε tendu-πίσω μία *arabesque* *par terre*-ή μπορεί να είναι ανυψωμένο.Οι συχνές γωνίες ανύψωσης του σηκωμένου ποδιού είναι οι 45°- *à demi hauteur- και οι* 90°*-à la hauteur.*Όταν η γωνία ξεπερνά κατά πολύ τις 90° και ο κορμός του σώματος κλίνει προς τα εμπρός για να εξισορροπήσει το ενεργητικό πόδι,η θέση ονομάζεται *arabesque penchée*. Τα χέρια μπορούν να κρατιούνται σε διάφορες θέσεις.

Οι *Αραμπέσκ* περιγράφονται από την οπτική γωνία του χορευτή,υπό τους όρους των σταδίων αναφοράς σημείων που χρησιμοποιούνται στο εκπαιδευτικό σύστημα.

Vaganova
--------

Στην μέθοδο Vaganova υπάρχουν τέσσερις βασικές θέσεις *arabesque*:
  

* Στην **πρώτη** *αραμπέσκ*,ο χορευτής στέκεται σε *effacé θέση-με το αριστερό πέλμα μπροστά-το δεξί πόδι ανασηκωμένο σε arabesque, το δεξί χέρι εκτείνεται προς το πλάι,προς το κοινό και το αριστερό χέρι εκτείνεται μπροστά,προς την γωνία.Το βλέμμα ακολουθεί την γραμμή του χεριού που εκτείνεται en avant.*

  

* *Στην **δεύτερη** αραμπέσκ τα πόδια είναι σαν την πρώτη arabesque, αλλά το δεξί χέρι εκτείνεται en avant ενώ το αριστερό χέρι εκτείνεται ευθυγραμμισμένο με τον ώμο του χορευτή; οι ώμοι είναι σε épaulemen ευθυγραμμισμένοι με τα χέρια. Το πρόσωπο του χορευτή είναι γυρισμένο προς το σημείο ένα.*

* *Στην **τρίτη** αραμπέσκ ,ο χορευτής στέκεται σε croisé θέση-με το δεξί πέλμα μπροστά-το αριστερό πόδι υψωμένο σε arabesque,το δεξί χέρι εκτεινόμενο στο πλάι και λίγο πίσω από από τον ώμο και το αριστερό χέρι εκτεινόμενο μπροστά.Το βλέμμα ακολουθεί την γραμμή των χεριών εκτεινόμενο en avant.*

* *Στην **τέταρτη** αραμπέσκ ο χορευτής στέκεται σε croisé θέση-όπως και στην τρίτη arabesque,αλλά το δεξί χέρι εκτείνεται μπροστά και το αριστερό χέρι εκτείνεται όσο των δυνατών περισσότερο προς τα πίσω ευθυγραμμισμένο με το δεξί χέρι.Οι ώμοι είναι σε δυνατό épaulemen και το βλέμμα του χορευτή είναι στραμμένο προς το κοινό.*

Αναφορές
--------

### Σημειώσεις

Pawlick, Catherine E. (2011). *Vaganova Today: The Preservation of Pedagogical Tradition*. University Press of Florida. ISBN 978-0-8130-3697-7

  

### Διαβάστε επίσης

Kostrovitskaya, Vera (1995). School Of Classical Dance. ISBN 9781852730444

### Παραπομπές

1. ↑  Vaganova, Agripinna (1948). *Basic Principles of Classical Ballet*.
Ο **Ντομένικο Μαρία Μετσάντρι** (ιταλικά: *Domenico Maria Mezzadri*‎, Σαν Ρόκκο αλ Πόρτο, 30 Ιανουαρίου 1867 - Κιότζα, 8 Δεκεμβρίου 1936) ήταν Ιταλός κληρικός.

Βιογραφικά στοιχεία
-------------------

Γεννήθηκε στις 30 Ιανουαρίου 1867 στο Σαν Ρόκκο αλ Πόρτο της Λομβαρδίας. Χειροτονήθηκε ιερέας στις 11 Αυγούστου 1889. Από τις 2 Ιουλίου 1920 έως τον θάνατό του, διετέλεσε επίσκοπος της Ρωμαιοκαθολικής Εκκλησίας, με έδρα την Κιότζα, παραλιακή πόλη του Μητροπολιτικού δήμου της Βενετίας, καθ' υπόδειξιν του πάπα Βενέδικτου ΙΕ΄, αντικαθιστώντας τον Αντόνιο Μπασσάνι. Πέθανε στις 8 Δεκεμβρίου 1936, σε ηλικία 69 ετών. Ενταφιάστηκε στον Καθεδρικό Ναό της Κιότζας.

Τιμητικές ονοματοδοσίες
-----------------------

Από τον Ντομένικο Μετσάντρι έλαβε το όνομά της η πλατεία της ενοριακής εκκλησίας του Καζέλλε Λάντι, όπου είχε διετελέσει ιερέας κατά την πρώτη δεκαετία του 20ού αιώνα. Επίσης, ένας δρόμος προς τιμήν του υπάρχει στο Σαντ' Άντζελο Λοντιτζάνο της Λομβαρδίας, όπου διετέλεσε ιερέας κατά τη δεύτερη δεκαετία του 20ού αιώνα.

Παραπομπές
----------

1. ↑  «I vescovi della diocesi di Chioggia: Domenico Maria Mezzadri». *Istituto Araldico Genealogico Italiano* (στα Ιταλικά). Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 7 Οκτωβρίου 2016. Ανακτήθηκε στις 2 Νοεμβρίου 2016.
2. ↑  «Storia della diocesi di Chioggia». *Diocesi di Chioggia* (στα Ιταλικά). Ανακτήθηκε στις 2 Νοεμβρίου 2016.  (Κείμενο με βάση το βιβλίο *Storia religiosa del Veneto 2: Diocesi di Chioggia*, επιμ. του μονσινιόρ Dino De Antoni και του Sergio Perini Πάντοβα, 1992)

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
--------------------

* (Ιταλικά) Επισκοπή της Κιότζας, επίσημη ιστοσελίδα. Aνακτήθηκε στις 3.11.2016.
* «Bishop Domenico Mezzadri†». *Catholic Hierarchy.org* (11 Νοεμβρίου 2015). Aνακτήθηκε στις 3.11.2016.
Ο **Βερνάρδος ΣΤ΄**, γερμ. Bernhard VI. (απεβ. 2 Φεβρουαρίου 1468) από τον Οίκο των Ασκάνια ήταν πρίγκιπας του Άνχαλτ-Μπέρνμπουργκ (1420-1468).

Βιογραφία
---------

Ήταν ο πρωτότοκος γιος του Όθωνα Γ΄, πρίγκιπα του Άνχαλτ-Μπέρνμπουργκ και μιας αγνώστου ονόματος συζύγου. Νεότερος αδελφός του ήταν ο Όθων Δ΄.

Το 1374 απεβίωσε ο θείος του Ερρίκος Δ΄ και αντί να τον διαδεχθεί ο γιος εκείνου Βερνάρδος Ε΄, τον διαδέχθηκε ο Όθων Γ΄. Το 1404 ετελεύτησε ο πατέρας του, Όθων Γ΄ και τον διαδέχθηκε ο Βερνάρδος Ε΄ που είχε παραγκωνιστεί, ο οποίος αναγκάστηκε να συγκυβερνήσει με τον Όθωνα Δ΄ (και τον Βερνάρδο ΣΤ΄). Το 1415 απεβίωσε ο Όθων Δ΄και ο Βερνάρδος Ε΄ ανέλαβε μόνος κυβερνήτης, ως το 1420 που ετελεύτησε. Τότε ο Βερνάρδος ΣΤ΄ τον διαδέχθηκε ως πρίγκιπας του Άνχαλτ-Μπέρνμπουργκ.

Το 1468 απεβίωσε· επειδή ο μόνος γιος του είχε τελευτήσει από το 1437, ο Βερνάρδος ΣΤ΄ ήταν ο τελευταίος του κλάδου του. Τον διαδέχθηκε η αδελφή του με τον σύζυγό της Γεώργιο Α΄, πρίγκιπα του Άνχαλτ-Ντέσαου, γιο του τέταρτου εξαδέλφου τους. Έτσι το Μπέρνμπουργκ περιήλθε σε νεότερο κλάδο.

Οικογένεια
----------

Νυμφεύτηκε πρώτα το 1419 τη Ματθίλδη, κόρη του Πρότσε, κόμη του Κβέρφουρτ-Μπούργκσαϊντουνγκεν και είχε τέκνα:

* Όθων απεβ. 1437
* Ματθίλδη απεβ. 1443, παντρεύτηκε τον Σιγισμούνδο Β΄, πρίγκιπα του Άνχαλτ-Ντέσαου

Το 1432 απεβίωσε η Ματθίλδη και ο Βερνάρδος ΣΤ΄ έκανε δεύτερο γάμο με τη Χέντβιχ των Πιάστ, κόρη του Ιωάννη Α΄, δούκα του Ζαγκάνι· δεν απέκτησαν απογόνους.

Πηγές
-----

* Marek, Miroslav. «Complete Genealogy of the House of Ascania». Genealogy.EU. Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 28 Ιανουαρίου 2021. Ανακτήθηκε στις 9 Μαρτίου 2018.
* August Ludwig Fürst v.Anhalt-Köthen Genealogical database by Herbert Stoyan

1. ↑  p4096.htm#i40951.
2. ↑  www.regesta-imperii.de/id/1470-02-06\_2\_0\_13\_16\_0\_99\_99.
3. ↑  www.regesta-imperii.de/id/1486-02-07\_1\_0\_13\_16\_0\_183\_183.
4. ↑  p4096.htm#i40951. Ανακτήθηκε στις 7  Αυγούστου 2020.
5. 1 2 3 4  Darryl Roger Lundy: (Αγγλικά) *The Peerage*.


|  |  |
| --- | --- |
| CC-BY-SA Μετάφραση | Στο λήμμα αυτό έχει ενσωματωθεί κείμενο από το λήμμα Bernhard VI, Prince of Anhalt-Bernburg  της Αγγλικής Βικιπαίδειας, η οποία διανέμεται υπό την GNU FDL και την CC-BY-SA 4.0. (ιστορικό/συντάκτες). |