recursal/SuperWikiNEXT-32B huggingface dataset:
Η **εθνικοποίηση** (αγγλικά: *nationalisation*) ή **κρατικοποίηση** είναι η διαδικασία ανάληψης από το κράτος της κυριότητας (μονοπωλιακής) διαφόρων μεγάλων ιδιωτικών επιχειρήσεων στρατηγικού ή εθνικού χαρακτήρα. Αυτό βασίζεται στη λογική της προστασίας των πολιτών από κερδοσκοπίες και της αποδυνάμωσης ιδιωτικών συμφερόντων, της ανάγκης διάθεσης μεγάλων κεφαλαίων για τη λειτουργία αυτών των επιχειρήσεων. Υπάρχει όμως και η αντίθετη λογική του σπάταλου και αντιοικονομικού και τελικά αντικοινωνικού κράτους.

Η κοινωνικοποίηση των μέσων παραγωγής, όπως διατυπώνεται και αναπτύσσεται από την μαρξιστική θεωρία και το σοσιαλισμό, μερικές φορές συγχέεται με την εθνικοποίηση.

Τα αγαθά ή οι υπηρεσίες που προσφέρουν αυτές οι επιχειρήσεις θεωρούνται δημόσια ή συλλογικά ή κοινωνικά αγαθά-υπηρεσίες (ηλεκτρισμός, μεταφορές, ύδρευση κτλ.) Οι διοικήσεις αυτών των επιχειρήσεων ορίζονται από την εκάστοτε κυβέρνηση και η εισοδηματική - τιμολογιακή τους πολιτική καθορίζεται από το κράτος. Σε περίπτωση, όμως, ύπαρξης ελλειμμάτων επιχορηγούνται από το κράτος.

Οι κρατικοποιήσεις ευδοκιμούν κάτω από τα συστήματα του «υπαρκτού σοσιαλισμού». Μετά όμως από την δικτατορική κατάρρευση αυτών των συστημάτων έως και σήμερα, η διεθνής πρακτικά τάση είναι υπέρ των αποκρατικοποιήσεων.

Πηγές
-----

|  |  |
| --- | --- |
| wiktionary logowiktionary logo | Το *Βικιλεξικό* έχει σχετικό λήμμα:  **εθνικοποίηση**  |

* Αγαπητός, Γεώργιος. «Εγχειρίδιο των βασικών οικονομικών εννοιών», Ιδιωτική Έκδοση, 2η Έκδοση, Αθήνα 2004. ISBN 960-91648-2-X
Συντεταγμένες: 35°11′0.000″N 33°25′0.000″E﻿ / ﻿35.18333333°N 33.41666667°E﻿ / 35.18333333; 33.41666667

Αυτό το λήμμα αφορά τη συνοικία της ΤΔΒΚ.  Για τη συνοικία της Κυπριακής Δημοκρατίας, δείτε: Ομορφίτα (συνοικία Λευκωσίας).  

To **Κιουτσούκ Καϊμακλί** είναι συνοικία της Βόρειας Λευκωσίας στην Τουρκική Δημοκρατία Βορείου Κύπρου. Το έδαφος της συνοικίας ανήκει εκ του νόμου (de jure) στην Κυπριακή Δημοκρατία, σύμφωνα με την οποία ανήκει στη συνοικία Ομορφίτα. Ωστόσο, μετά την τουρκική εισβολή του 1974, η συνοικία δεν ελέγχεται από την Κυπριακή Δημοκρατία και εκ των πραγμάτων (de facto) ανήκει στο μη αναγνωρισμένο κράτος της Τουρκικής Δημοκρατίας Βορείου Κύπρου.

*Κιουτσούκ* στα τούρκικα σημαίνει *μικρό*. Ο προσδιορισμός *μικρό* χρησιμοποιείτο ώστε να γίνεται διάκριση μεταξύ της Ομορφίτας και του Καϊμακλίου, ο οποίος ήταν γνωστός σαν *Μπουγιούκ Καϊμακλί*, δηλαδή σαν *Μεγάλο Καϊμακλί*.

Η ονομασία *Καϊμακλί* προέρχεται από την τούρκικη λέξη *kaymak* (*καϊμάκκιν*). Καϊμάκκιν είναι ο αφρός που σχηματίζεται στην επιφάνεια του γάλακτος ή του καφέ όταν βράσει. Η περιοχή πήρε την ονομασία της κατά την Τουρκοκρατία και σημαίνει *χώρος που κατασκευάζεται καϊμάκκιν ή/και ξινόγαλα*. Στο Καϊμακλί κατασκευαζόταν καϊμάκκιν. Με την ονομασία αυτή λεγόταν τα παλιά χρόνια το βούτυρο από γάλο. Το Καϊμακλί ήταν γνωστό για το γιαούρτι και τα γαλακτοκομικά προϊόντα του.

Αθλητισμός
----------

Η ομώνυμη ποδοσφαιρική ομάδα Κουτσούκ Καϊμακλί έχει κατακτήσει 4 Πρωταθλήματα ΤΔΒΚ (1963, 1985, 1986, 2011)

Παραπομπές
----------

1. ↑  «Omorfita». *www.prio-cyprus-displacement.net*. Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 10 Δεκεμβρίου 2018. Ανακτήθηκε στις 10 Δεκεμβρίου 2018.
2. 1 2  «Kaimakli». *www.prio-cyprus-displacement.net*. Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 9 Δεκεμβρίου 2018. Ανακτήθηκε στις 9 Δεκεμβρίου 2018.
3. ↑  «Κοινωνικός Χώρος Kaymakκιν». Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 9 Δεκεμβρίου 2018. Ανακτήθηκε στις 9 Δεκεμβρίου 2018.
4. ↑  «Από πού πήρε το όνομα του το Καϊμακλί;». 12 Ιουλίου 2015. Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 9 Δεκεμβρίου 2018. Ανακτήθηκε στις 9 Δεκεμβρίου 2018.
Στις 14 Μαΐου 2017 διεξήχθησαν **εκλογές** για την ανάδειξη των μελών της βουλής του γερμανικού κρατιδίου της **Βόρειας Ρηνανίας-Βεστφαλίας**.

Η κυρίαρχη κυβέρνηση κατά τον χρόνο των εκλογών ήταν υπό την πρωθυπουργό Χανελόρε Κραφτ. Η κύρια αντιπολίτευση αποτελείτο από την CDU, υπό την ηγεσία του Άρμιν Λάσετ από το 2014 και από το Ελεύθερο Δημοκρατικό Κόμμα (FDP). Μετά τις εκλογές, το CDU και το FDP σχημάτισαν μια κυβέρνηση συνασπισμού με τον Άρμιν Λάσετ να γίνεται νέος πρωθυπουργός. Το SPD πήγε στην αντιπολίτευση.

Αποτελέσματα
------------

Το CDU έγινε το μεγαλύτερο κόμμα, ενώ το κυβερνών SPD και οι Πράσινοι έχασαν ψήφους. Οι Πειρατές δεν κέρδισαν καμία έδρα όπως και η Αριστερά, ενώ οι Εναλλακτικοί (AfD) κέρδισαν την κοινοβουλευτική εκπροσώπηση. Το FDP πέτυχε το καλύτερο αποτέλεσμα στην ιστορία. Η προσέλευση των ψηφοφόρων στις κάλπες ήταν υψηλότερη σε σχέση με τις προηγούμενες εκλογές.

Η βουλή μετά τις εκλογές.
Κρατιδιακό κοινοβούλιο, 14 Μαΐου 2017 

ε • σ | Κόμμα | Λαϊκή ψήφος | Έδρες |
| --- | --- | --- |
| Ψήφοι | % | +/– | Έδρες | +/– |
|  | Χριστιανοδημοκρατική Ένωση *Christlich Demokratische Union Deutschlands* – CDU|| 2.796.683 || 33,0 || Αύξηση6,7 || 72 || Αύξηση5 |
|  | Σοσιαλδημοκρατικό Κόμμα της Γερμανίας *Sozialdemokratische Partei Deutschlands* – SPD|| 2.649.205 || 31,2 || Μείωση7,9 || 69 || Μείωση30 |
|  | Ελεύθερο Δημοκρατικό Κόμμα *Freie Demokratische Partei* – FDP|| 1.065.307 || 12,6 || Αύξηση4,0 || 28 || Αύξηση6 |
|  | Εναλλακτική για τη Γερμανία  *Alternative für Deutschland* – AfD|| 626.756 || 7,4 || Αύξηση7,4 || 16 || Αύξηση16 |
|  | Συμμαχία '90/Οι Πράσινοι *Bündnis 90/Die Grünen*|| 539.062 || 6,4 || Μείωση4,9 || 14 || Μείωση15 |
|  | Η Αριστερά *Die Linke*|| 415.936 || 4,9 || Αύξηση2,4 || – || – |
|  | Κόμμα Πειρατών Γερμανίας *Piratenpartei Deutschland*|| 80.780 || 1,0 || Μείωση6,8 || – || Μείωση20 |
| **Έγκυρα ψηφοδέλτια** | **8.487.373** | **99,0%** | Σταθερό |  |
| Άκυρα ψηφοδέλτια | 89.808 | 1,0% | Σταθερό |
| **Σύνολα και συμμετοχή** | **8.577.221** | **65,2%** | Αύξηση5,6% | 199 | Μείωση38 |
| **Εκλογικό σώμα** | **13.164.887** | **100,00** | **—** |  |
| Πηγή: Die Landeswahlleiterin des Landes Nordrhein-Westfalen |

Παραπομπές
----------

1. ↑  «CDU und FDP einigen sich auf Koalitionsvertrag». *WDR* (στα Γερμανικά). Ανακτήθηκε στις 17 Ιουνίου 2017.
2. ↑  Krug, Christian. «Martin Schulz's SPD shut out in North Rhine Westphalia». *Politico EU*.

  


|  |  |  |  |
| --- | --- | --- | --- |
| 

| π • σ • ε
Εκλογές στη Βόρεια Ρηνανία-Βεστφαλία |
| --- |
|  |
| 
* 1947
* 1950
* 1954
* 1958
* 1962
* 1966
* 1970
* 1975
* 1980
* 1985
* 1990
* 1995
* 2000
* 2005
* 2010
* 2012
* 2017
 |

 |
**Η φορεσιά της Γαρίτσας** πήρε το όνομά της από το ομώνυμο προάστιο της Κέρκυρας, τη Γαρίτσα. Όμως παρά το γεγονός αυτό, δεν αποτελεί κερκυραϊκή φορεσιά αλλά προέρχεται από την περιοχή της Ηπείρου και εμφανίστηκε στη Γαρίτσα όταν μετανάστευσαν στην Κέρκυρα κάτοικοι από το Λυκούρσι, ένα χωριό κοντά στους Αγίους Σαράντα.

Περιγραφή
---------

Η φορεσιά αποτελείται από το πουκάμισο, τα μανίκια, τη τραχηλιά και το σιγκούνι. Το πουκάμισο διαθέτει χρωματιστά κεντήματα στον ποδόγυρο. Το σιγκούνι είναι μάλλινο ύφασμα κεντημένο με κορδόνι και είναι μακρύ μέχρι τα γόνατα και αμάνικο. Πάνω από το σιγκούνι φορούσαν το πισιλί ή πεσελί, από ίδιο ύφασμα με κεντήματα και στη συνέχεια ένα μικρό γιλέκι χωρίς μανίκια. Στη φορεσιά υπάρχουν ακόμη μια κόκκινη υφαντή ζώνη που δένει με πόρπη, το λεγόμενο τσουπράκι και μια κόκκινη υφαντή ποδιά με πολύχρωμα κεντήματα. Στα πόδια φορούσαν τα τσουράπια που είναι πλεκτές μάλλινες κάλτσες και για υποδήματα χρησιμοποιούσαν τσαρούχια με μαύρες φούντες.

Στο κεφάλι τοποθετούσαν το τσουπάρι, ένα κόκκινο φέσι που έχει μπροστά ραμμένη κορώνα. Γύρω από αυτό τυλίγουν τα μαλλιά και πίσω πέφτει η τσιτσερώνια, ένα κόκκινο μακρύ μεταξωτό μαντήλι. Τέλος, δένουν ένα μαύρο μαντήλι που συγκρατεί τον κεφαλόδεσμο.

Όσον αφορά το στολισμό της φορεσιάς της Γαρίτσας, αυτός ήταν πλούσιος και περιλάμβανε διάφορων ειδών ασημικά. Στο στήθος τοποθετούνταν διπλά αλυσιδωτά κοσμήματα (τα κιουστέκια). Παρόμοιες αλυσίδες τοποθετούνταν και στη μέση ενώ τη διακόσμηση του στήθους συμπλήρωναν οι πόρπες.

Παραπομπές
----------

1. 1 2 3 4  Βεντούρα, Νίκου (2010). *Κορφιάτικος γάμος*. Κέρκυρα. σελ. 68.

Πηγές
-----

* *Η Ελληνική Λαϊκή Φορεσιά* (Τόμοι Πρώτος & Δεύτερος) Αγγελική Χατζημιχάλη, Μουσείο Μπενάκη, Εκδόσεις "Μέλισσα"
O **Φρανκ Ρόζενμπλατ** (11 Ιουλίου 1928 – 11 Ιουλίου 1971) ήταν Αμερικανός ψυχολόγος, γνωστός κυρίως για το έργο του στον τομέα της τεχνητής νοημοσύνης.

Σταδιοδρομία
------------

Γεννήθηκε στο New Rochelle της Νέας Υόρκης και ήταν γιος του Δρ. Φρανκ και της Κάθριν Ρόζενμπλατ. Μετά την αποφοίτησή του από το The Bronx High School of Science το 1946, φοίτησε στο Πανεπιστήμιο Cornell, όπου απέκτησε A.B. το 1950 και διδακτορικό το 1956.

Στη συνέχεια πήγε στο αεροναυτικό εργαστήριο Cornell στο Μπάφαλο της Νέας Υόρκης, όπου ήταν διαδοχικά ερευνητικός ψυχολόγος, ανώτερος ψυχολόγος και επικεφαλής του τομέα των γνωστικών συστημάτων. Αυτός είναι επίσης ο τόπος όπου διεξήγαγε τις πρώτες εργασίες για τα perceptrons, τα οποία κορυφώθηκαν με την ανάπτυξη και την κατασκευή του Mark I Perceptron το 1960. Αυτός ήταν ουσιαστικά ο πρώτος υπολογιστής που θα μπορούσε να μάθει νέες δεξιότητες με δοκιμές και λάθη, χρησιμοποιώντας έναν τύπο νευρωνικού δικτύου που προσομοιώνει τις ανθρώπινες σκέψεις.

Τα ερευνητικά ενδιαφέροντα του Ρόζενμπλατ ήταν εξαιρετικά ευρέα. Το 1959 πήγε στην πανεπιστημιούπολη Cornell's Ithaca ως διευθυντής του ερευνητικού προγράμματος Cognitive Systems και επίσης ως λέκτορας στο Τμήμα Ψυχολογίας. Το 1966 εντάχθηκε στο Τμήμα Νευροβιολογίας και Συμπεριφοράς στο νεοσυσταθέν Τμήμα Βιολογικών Επιστημών, ως αναπληρωτής καθηγητής. Επίσης, το 1966, γοητεύτηκε με τη μεταφορά της μαθησιακής συμπεριφοράς από εκπαιδευμένους σε αρχικούς αρουραίους με την έγχυση εκχυλισμάτων εγκεφάλου, ένα θέμα στο οποίο θα δημοσιεύσει ευρέως τα επόμενα χρόνια.

Το 1970 έγινε αντιπρόσωπος πεδίου για το μεταπτυχιακό πεδίο Νευροβιολογίας και Συμπεριφοράς και το 1971 μοιράστηκε την προεδρία του Τμήματος Νευροβιολογίας και Συμπεριφοράς. Ο Φρανκ Ρόζενμπλατ πέθανε τον Ιούλιο του 1971 στα 43 γενέθλιά του, σε ένα ατύχημα με βάρκα στο Chesapeake Bay.

Παραπομπές
----------


|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
| Καθιερωμένοι όροι | 
* WorldCat
* VIAF: 31004440
* LCCN: n85814447
* ISNI: 0000 0000 2866 4176
* GND: 1161963901
* SUDOC: 230925944

 |

 |
Γεώργιος Άβλιχος, ΚοριτσάκιΤο ***Κοριτσάκι*** είναι πίνακας ζωγραφικής του Γεωργίου Άβλιχου που χρονολογείται μετά το 1888. Πρόκειται για ελαιογραφία σε μουσαμά διαστάσεων 47 x 67 εκ. που εκτίθεται στο Παράρτημα Κέρκυρας της Εθνικής Πινακοθήκης και Μουσείου Αλεξάνδρου Σούτζου.

Ο πίνακας
---------

Το κορίτσι του Άβλιχου, με το μελαγχολικό, σχεδόν απόν βλέμμα, στέκεται πειθαρχημένο και απόμακρο φορώντας την καλή του φορεσιά και κρατώντας το μπουγαρίνι του, είδος γιασεμιού με μεθυστικό άρωμα που ανθίζει ακόμα στα καντούνια των Επτανήσων. Το κορίτσι ακινητεί μπροστά στο βλέμμα του ζωγράφου που με την λεία επιφάνεια της ζωγραφικής του και το επιμελημένο του σχέδιο επιβεβαιώνει την αδιατάρακτη ισορροπία στην επτανησιακή κοινωνία στα τέλη του 19ου αιώνα και την θέληση του να αναγνωρισθεί ο ίδιος και το έργο του.

Στιλ και επιρροές
-----------------

Ο Γεώργιος Άβλιχος, ποιητής, μουσικός και ζωγράφος με σπουδές στην Ιταλία, αποδεσμεύτηκε τελείως από την παράδοση του ακαδημαϊσμού της εποχής του. Ένα άλλο χαρακτηριστικό που διακρίνει τον Άβλιχο από τους σύγχρονους του είναι ότι αποφεύγει την καφετιά άσφαλτο (μπιτούμ) που χρησιμοποιούν οι ακαδημαϊκοί και ζωγραφίζει με καθαρά και λαμπερά χρώματα.

Εκπρόσωπος της επτανησιακής Σχολής του 19ου αιώνα, ο Άβλιχος ασχολήθηκε κατά κύριο λόγο με την προσωπογραφία, την ηθογραφία και τη νεκρή φύση. Με αφετηρία την ιταλική ακαδημαϊκή παράδοση που διδάχτηκε στην περίοδο των σπουδών του, καλλιέργησε στους πίνακες του μια ποιητική ατμόσφαιρα. Στα πορτρέτα του απομακρύνθηκε από τον καθιερωμένο τύπο που κυριαρχούσε στην προσωπογραφία του πρώτου μισού του 19ου αιώνα καθώς ξεπέρασε την αυστηρότητα της στάσης, τους σκοτεινούς τόνους και την τυποποιημένη σύνθεση, επιλέγοντας στις πιο αντιπροσωπευτικές δημιουργίες του, απαλά και αρμονικά χρώματα τονίζοντας κατά την απόδοση τον ρεαλισμό.

Παραπομπές
----------

1. ↑  «Άβλιχος Γεώργιος (1842 - 1909) Κοριτσάκι, 1888». *nationalgallery.gr*. Εθνική Πινακοθήκη. Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 3 Ιουνίου 2016. Ανακτήθηκε στις 22 Σεπτεμβρίου 2016.
2. ↑  «Κοριτσάκι». *corfu.nationalgallery.gr*. Εθνική Πινακοθήκη και Μουσείο Αλεξάνδρου Σούτζου, Παράρτημα Κέρκυρας. Ανακτήθηκε στις 22 Σεπτεμβρίου 2016.
3. ↑  Εθνική Πινακοθήκη – 100 Χρόνια. Τέσσερις Αιώνες Ελληνικής Ζωγραφικής. Από τις Συλλογές της Εθνικής Πινακοθήκης και του Ιδρύματος Ευριπίδη Κουτλίδη. ΕΠΜΑΣ, Αθήνα 1999, σελ. 192.
4. ↑  «Άβλιχος Γεώργιος (1842 Ληξούρι Κεφαλλονιάς - 1909 Αργοστόλι Κεφαλλονιάς)». *nationalgallery.gr*. Εθνική Πινακοθήκη. Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 25 Δεκεμβρίου 2016. Ανακτήθηκε στις 22 Σεπτεμβρίου 2016.

Πηγές
-----

* Εθνική Πινακοθήκη και Μουσείο Αλεξάνδρου Σούτζου,*Εθνική Πινακοθήκη 100 χρόνια* β΄έκδοση, Αθήνα 2001, ISBN 960 7791 02 9
* Εθνική Πινακοθήκη-Μουσείο Αλεξάνδρου Σούτζου, "Επτανήσιοι καλλιτέχνες του 18ου και 19ου αι.", Ιούνιος-Οκτώβριος 1998

Εξωτερικοί Σύνδεσμοι
--------------------

* Επίσημη Ιστοσελίδα Εθνικής Πινακοθήκης-Μουσείου Αλεξάνδρου Σούτζου Αθηνών
* Επίσημη Ιστοσελίδα Παραρτήματος της Εθνικής Πινακοθήκης στην Κέρκυρα
Η Ρηνανία
Η **Επαναστρατιωτικοποίηση της Ρηνανίας** (Γερμανικά:*Rheinlandbesetzung*) συνέβη στις 7 Μαρτίου 1936, όταν οι γερμανικές στρατιωτικές δυνάμεις εισήλθαν στη Ρηνανία, κάτι που παραβίαζε ευθέως τη Συνθήκη των Βερσαλλιών και τις Συνθήκες του Λοκάρνο. Ούτε η Γαλλία ούτε η Βρετανία ήταν προετοιμασμένες για στρατιωτική απάντηση, επομένως δεν ενήργησαν. Μετά το 1939, οι σχολιαστές έλεγαν συχνά ότι μια ισχυρή στρατιωτική κίνηση το 1936 μπορεί να είχε αναχαιτίσει τα επεκτατικά σχέδια του Χίτλερ. Ωστόσο, η πρόσφατη ιστοριογραφία συμφωνεί ότι τόσο η κοινή γνώμη όσο και η ελίτ στη Βρετανία και τη Γαλλία ήσαν αντίθετες σε μια στρατιωτική επιχείρηση και, επομένως, αιφνιδιάστηκαν.

Μετά το τέλος του Α' Παγκοσμίου Πολέμου, η Ρηνανία περιήλθε στην κατοχή των Συμμάχων. Σύμφωνα με τη Συνθήκη των Βερσαλλιών, ο γερμανικός στρατός απαγορευόταν να εισέλθει σε όλα τα εδάφη δυτικά του Ρήνου και σε απόσταση 50 χιλιομέτρων ανατολικά του. Οι Συνθήκες του Λοκάρνο του 1925 επιβεβαίωσαν το μόνιμα αποστρατιωτικοποιημένο καθεστώς της Ρηνανίας. Το 1929, ο Γερμανός υπουργός Εξωτερικών Γκούσταβ Στρέζεμαν διαπραγματεύτηκε την αποχώρηση των συμμαχικών δυνάμεων. Οι τελευταίοι στρατιώτες έφυγαν από τη Ρηνανία τον Ιούνιο του 1930.

Μετά την ανάληψη της εξουσίας από τους Ναζί το 1933, η Γερμανία άρχισε να εργάζεται για την εκ νέου στρατιωτικοποίηση της Ρηνανίας. Στις 7 Μαρτίου 1936, επικαλούμενος τη Γαλλοσοβιετική Συνθήκη Αμοιβαίας Βοήθειας ως πρόσχημα, Χίτλερ διέταξε τη Βέρμαχτ να βαδίσει στη Ρηνανία, γεγονός που προκάλεσε επευφημίες εντός της Γερμανίας. Η γαλλική και η βρετανική κυβέρνηση, δεν αντέδρασαν.

Η εκ νέου στρατιωτικοποίηση άλλαξε την ισορροπία δυνάμεων στην Ευρώπη, επιτρέποντας στη Γερμανία να ακολουθήσει μια επιθετική πολιτική που είχε αποτραπεί από το αποστρατιωτικοποιημένο καθεστώς της Ρηνανίας.

Το γεγονός ότι η Βρετανία και η Γαλλία δεν παρενέβησαν έκανε τον Χίτλερ να πιστέψει ότι καμμία χώρα δεν θα εμπόδιζε την εξωτερική πολιτική του. Αυτό τον έκανε να αποφασίσει να επιταχύνει τον ρυθμό των γερμανικών προετοιμασιών για πόλεμο και την κυριαρχία του στην Ευρώπη.. Στις 14 Μαρτίου 1936, κατά τη διάρκεια ομιλίας του στο Μόναχο, ο Χίτλερ δήλωσε: «Ούτε οι απειλές ούτε οι προειδοποιήσεις θα με εμποδίσουν να προχωρήσω στον δρόμο μου. Ακολουθώ το μονοπάτι που μου έχει οριστεί από τη θεία πρόνοια με την ενστικτώδη σιγουριά ενός υπνοβάτη»

Παραπομπές
----------

1. ↑  Norrin M. Ripsman, and Jack S. Levy, "The preventive war that never happened: Britain, France, and the rise of Germany in the 1930s." *Security Studies* 16.1 (2007): 32-67.
2. ↑  Richard J. Evans (26 Ιουλίου 2012). *The Third Reich in Power, 1933 – 1939: How the Nazis Won Over the Hearts and Minds of a Nation*. Penguin Books Limited. σελ. 637. ISBN 978-0-7181-9681-3.
Με το όνομα **Τιμαρχίδης ο Αθηναίος** αναφέρονται δύο γλύπτες της Αρχαίας Αθήνας.

Ο **πρώτος** γλύπτης άκμασε κατά το α΄ μισό του 2ου αιώνα π.Χ. και ήταν γιος του περίφημου γλύπτη Πολυκλή και αδελφός του Τιμοκλή, με τον οποίον υπήρξε αχώριστος συνεργάτης. Και οι δύο ανήκαν, όπως διαφαίνεται από τεμάχια έργων τους που σώζονται, στη λεγόμενη γλυπτική σχολή των «νεοαττικών», δηλαδή των αντιγραφέων ή μιμητών προτύπων έργων των κλασικών χρόνων.

Ο Παυσανίας παραδίδει πως το άγαλμα του «γενειώντος Ασκληπιού» στην Ελάτεια υπήρξε έργο του Τιμοκλή και του Τιμαρχίδη, όπως επίσης και τα αγάλματα του Αγησάρχου στην Ολυμπία και της Κραναίας Αθηνάς στην Ελάτεια. Το άγαλμα της Κραναίας Αθηνάς ήταν απομίμηση του περίφημου χρυσελεφάντινου αγάλματός της στον Παρθενώνα.

Σύμφωνα με τον Πλίνιο, ο Τιμαρχίδης ταξίδεψε στη Ρώμη μαζί με τους γιους του, επίσης γλύπτες, ύστερα από πρόσκληση του Μετέλλου. Εκεί φιλοτέχνησαν τα αγάλματα του Διός και της Ήρας στους ναούς των θεών αυτών που βρίσκονταν κοντά στη στοά της Οκταβίας. Το γεγονός πως ο Τιμαρχίδης δεν αναφέρεται στον κατάλογο γλυπτών του Πλίνιου υποδεικνύει πως μάλλον υπήρξε νεότερος αδελφός του Τιμοκλή.

Ο **δεύτερος** γλύπτης Τιμαρχίδης ήταν εγγονός του προηγούμενου και άκμασε κατά το β΄ μισό του 2ου αιώνα π.Χ.. Συνεργάσθηκε με τον θείο του Διονύσιο στη Δήλο, όπου φιλοτέχνησαν το άγαλμα του Ρωμαίου Οφελλίου κατ' απομίμηση του Ερμού του Πραξιτέλη.

Παραπομπές
----------

1. ↑  *Ελλάδος περιήγησις*, Χ.xxxiv.6
2. ↑  *Ελλάδος περιήγησις*, VI.xii.9, Χ.xxxiv.8
3. ↑  Mark D. Fullerton: «Timokles», Grove Art Online, Oxford Art Online, 2009

Πηγές
-----

* Το ομώνυμο λήμμα στη *Νέα Ελληνική Εγκυκλοπαίδεια-Χάρη Πάτση*, τόμος 21, σελ. 492
**Κρατιδιακές εκλογές**  διενεργήθησαν στη Σαξονία της Γερμανίας την 1η Σεπτεμβρίου 2019. Ο πρωθυπουργός του κρατιδίου Μίχαελ Κρέτσμερ διεκδίκησε την επανεκλογή του.

Οι εκλογές διεξήχθησαν ταυτόχρονα με τις κρατιδιακές εκλογές που έλαβαν χώρα στο Βραδεμβούργο.

Το αποτέλεσμα κατέδειξε τη άνοδο της ακροδεξιάς στο κρατίδιο.

  

Η Βουλή (*Landtag*) αποτελείται από 119 μέλη.

Εκλογικά αποτελέσματα
---------------------

Η Εναλλακτική για τη Γερμανία (AfD) έλαβε το μεγαλύτερο ποσοστό ψήφων σε ομοσπονδιακές ή κρατιδιακές εκλογές, ενώ η Χριστιανοδημοκρατική Ένωση (CDU) και η Η Αριστερά σημείωσαν ιστορικά χαμηλά ποσοστά στη Σαξονία. 

**Αποτελέσματα εκλογών 1ης Σεπτεμβρίου 2019  για τη Landtag της Σαξωνίας**

|
|  |
|  |
| Κόμμα | Ιδεολογία | Ψήφοι % (μεταβολή) | Έδρες (μεταβολή) | Έδρες % |
|  | Χριστιανοδημοκρατική Ένωση (CDU) | χριστιανοδημοκρατία | 695.560 | 32,1% | −7.3pp | 45 | −14 | 37,8% |
|  | Εναλλακτική για τη Γερμανία (AfD) | γερμανικός εθνικισμός | 595.671 | 27,5% | +17.7pp | 38 | +24 | 31,9% |
|  | Η Αριστερά (Die Linke) | δημοκρατικός σοσιαλισμός | 224.354 | 10,4% | −8.5pp | 14 | −13 | 11,8% |
|  | Συμμαχία '90/Οι Πράσινοι (Grünen) | πράσινη πολιτική | 187.015 | 8,6% | +2.9pp | 12 | +4 | 10,1% |
|  | Σοσιαλδημοκρατικό Κόμμα (SPD) | σοσιαλδημοκρατία | 167.289 | 7,7% | −4.6pp | 10 | −8 | 8,4% |
|  |
|  | Ελεύθερο Δημοκρατικό Κόμμα (FDP) | φιλελευθερισμός | 97.438 | 4,5% | +0.7pp | 0 | ±0 | 0% |
|  | Ελεύθεροι Ψηφοφόροι | άμεση δημοκρατία | 72,897 | 3.4% | +1.8pp | 0 | ±0 | 0% |
|  | Λοιπά |  | 126.233 | 5,8% | −2.7pp | 0 | ±0 | 0% |
| Σύνολο |  | 2.166.457 | 100,0% |  | 119 | −7 | 100,0% |
| Άκυρα και λευκά ψηφοδέλτια |  | 22.029 | 1,02 |  |  |  |  |
| Εγγεγραμμένοι ψηφοφόροι / συμμετοχή |  | 3.288.643 | 66,5 |  |  |  |  |

Σχηματισμός κυβέρνησης
----------------------

Ο πρωθυπουργός Κρέτσμερ (CDU) είναι πιθανόν να παραμείνει στη θέση του καθώς το κόμμα του παρέμεινε το μεγαλύτερο στην ομάδα κομμάτων.
Ο ίδιος απέκλεισε το ενδεχόμενο συνεργασίας με το AfD ή σχηματισμού κυβέρνησης μειοψηφίας, όταν ακόμα ήταν σε εξέλιξη η προεκλογική εκστρατεία. Επίσης, τo CDU απέρριψε τη συνεργασία με την Αριστερά. Έτσι, το πιθανότερο είναι να σχηματιστεί μια μαυρο-ερυθρο-πράσινη κυβέρνηση συνασπισμού, με τη συμμετοχή του CDU, του SPD και των Πρασίνων. Ένας τέτοιος συνασπισμός κυβερνά την Σαξονία-Άνχαλτ από το 2016.

Παραπομπές
----------

1. ↑  «Umfrage-Beben in Sachsen: AfD auf Augenhöhe mit der CDU». *merkur.de* (στα Γερμανικά). 27 Απριλίου 2019. Ανακτήθηκε στις 5 Μαΐου 2019.
2. ↑  Δραματική άνοδος της ακροδεξιάς σε Σαξονία και Βρανδεμβούργο – Δύσκολος γρίφος ο σχηματισμός κυβέρνησης, in.gr, 1η Σεπτεμβρίου 2019.
3. ↑  «Αρχειοθετημένο αντίγραφο». Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 1 Σεπτεμβρίου 2019. Ανακτήθηκε στις 16 Οκτωβρίου 2019.
4. ↑  Anzlinger, Jana (2 Σεπτεμβρίου 2019). «Landtagswahl: Diese Koalitionen sind möglich» (στα γερμανικά). *Süddeutsche Zeitung*. .
Το **Φιλομήλιον** ήταν αρχαία ελληνική πόλη της Φρυγίας της Μικράς Ασίας.

Βρισκόταν στο νοτιοδυτικό τμήμα της επαρχίας, στα σύνορα με την Πισιδία και τη Λυκαονία. Είχε κτιστεί στις νότιες όχθες της λίμνης του Φιλομηλίου (στα βυζαντινά «λίμνη των 40 μαρτύρων», η σημερινή Akşehir Gölü) και εκείτο στην οδό που ένωνε τα Σύνναδα της Φρυγίας με το Ικόνιον της Λυκαονίας. 

Η πόλη ήταν ελληνιστική και είχε ιδρυθεί από τον ανεξάρτητο Μακεδόνα δυνάστη Φιλόμηλο (γιό του Λυσία ή Λυσανία) στο δεύτερο μισό του 3ου αιώνα π.Χ. Ανήκε σε συνομοσπονδία με τα Σύνναδα, ενώ από τα νομίσματα που έκοψε φαίνεται πως είχε συμμαχήσει με τη γειτονική Μανδρόπολη (σημερινή Mandra). Λέγεται ότι ο Κικέρων στον δρόμο του για την Κιλικία, έγραψε αποσπάσματα από την αλληλογραφία του στο Φιλομήλιον. 

Η χριστιανική πίστη ήλθε νωρίς στο Φιλομήλιον και μάλιστα το 196 μ.Χ. η Εκκλησία της Σμύρνης ανακοίνωσε στην εκκλησία της πόλεως το μαρτύριο του αγίου Πολυκάρπου. Κατά τον 6ο αιώνα μ.Χ. ο Ιεροκλής στον *Συνέκδημόν* του, την κατατάσσει στις 26 ακμάζουσες πόλεις της Πισιδίας, με στρατηγική σημασία. Τότε αναφερόταν ως **Φιλομήδη** ή **Φιλομήνη**. Στους αιώνες που ακολούθησαν γνωρίζουμε επτά επισκόπους του Φιλομηλίου: τον Θεοσέβιο που συμμετείχε στην οικουμενική σύνοδο της Κωνσταντινουπόλεως (381), τον Παύλο που συμμετείχε στην σύνοδο της Χαλκηδόνος (451), τον Μαρκιανό που υπέγραψε μια επιστολή προς τον αυτοκράτορα Λέοντα εξ ονόματος των επισκόπων της Πισιδίας (458), τον Αριστόδημο που συμμετείχε στην οικουμενική σύνοδο της Κωνσταντινουπόλεως (553), τον Μαρίνο που συμμετείχε σε δύο οικουμενικές συνόδους της Κωνσταντινουπόλεως (680 και 692), τον Σισίνιο που συμμετείχε στην οικουμενική σύνοδο της Νίκαιας (787) και τέλος τον Ευθύμιο που συμμετείχε στην οικουμενική σύνοδο του πατριάρχου Φωτίου στην Κωνσταντινούπολη το 879. Στο βυζαντινό *Notitiæ episcopatuum* αναφέρεται το Φιλομήλιον ως βοηθητική επισκοπή της πισιδικής Αντιοχείας. Από τον 9ο έως τον 13 αιώνα αναφέρεται ως μια από τις βοηθητικές επισκοπές του Αμορίου της Φρυγίας. 

Από τον 12ο αιώνα την κατέλαβαν οι Σελτζούκοι Τούρκοι που ίδρυσαν το Σουλτανάτο του Ικονίου. Έκτοτε έλαβε την τουρκική ονομασία Ακσεχίρ (Akşehir) που σημαίνει λευκή πόλη. Τον 14ο αιώνα πέρασε στην κυριαρχία των ομοφύλων τους Οθωμανών. 

Από την αρχαία πόλη σώθηκαν αρχαίες επιγραφές και μερικές χριστιανικές, καθώς και τα νομίσματα που έκοψε με την επιγραφή ΦΙΛΟΜΗΛΙΩΝ.

Πηγές
-----

* Catholic Encyclopedia, λήμμα *Philomelium*.
Αποσυρναμολογημένη κρεατομηχανή
Κρεατομηχανή επί το έργον
Παρασκευή λουκάνικου με την χρήση κρεατομηχανής
Η **κρεατομηχανή** είναι συσκευή κουζίνας για κοπή/άλεση κρέατος / ή ανάμιξη ακατέργαστου ή μαγειρεμένου κρέατος, ψαριών, λαχανικών ή παρόμοιων τροφίμων. Για παράδειγμα αντικαθιστά εργαλεία όπως το μαχαίρι, το οποίο χρησιμοποιείται επίσης για την παραγωγή κιμά, γέμιση κλπ.. Ο παραγωγός βάζει τον κιμά σε χωνί που τοποθετείται στην κορυφή του μύλου. Από εκεί το υλικό πηγαίνει σε έναν οριζόντιο μεταφορέα, ο οποίος μπορεί να τροφοδοτείται με τροχό χειρός ή ηλεκτρικό μοτέρ, που τσακίζει και εν μέρει αναμειγνύει το φαγητό. Στο τέλος του κοχλία, ο μεταφορέας διαθέτει ένα μαχαίρι εγκατεστημένο ακριβώς μπροστά από την σταθερή πλάκα οπής. Στο άνοιγμα αυτό ο κιμάς βγαίνει από τη μηχανή. Η λεπτότητα του κρέατος εξαρτάται από το μέγεθος των οπών της πλάκας.

Αλλάζοντας την πλάκα της τρύπας, με την κρεατομηχανή μπορούν επίσης να παραχθούν περιβλήματα λουκάνικου και κομμάτια ψωμιού.

Ιστορία
-------

Η πρώτη κρεατομηχανή δημιουργήθηκε τον 19ο αιώνα από τον Γερμανό επαναστάτη Καρλ Φρίντριχ Κρίστιαν Λούντβιχ Φράιχερ Ντράις φον Ζάουερμπρον, γνωστό και ως Καρλ Ντράις. Η παλαιότερη μορφή της κρεατομηχανής γύριζε χειροκίνητα. Με την πάροδο του χρόνου, οι μηχανές με χειροκίνητη στροφή ενεργοποιούνταν από ηλεκτρισμό.

Παραπομπές
----------

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
--------------------
Το **κοριαντολίνο** είναι παραδοσιακό οινοπνευματώδες ποτό της Ρόδου. 

Λέγεται ότι το έφτιαχναν Φραγκισκανοί μοναχοί στο μοναστήρι της Φιλερήμου και χρησιμοποιούνταν ως χωνευτικό. 

Η περιεκτικότητα του σε οινόπνευμα κυμαίνεται στους 33° με 38° βαθμούς. Αξιοσημείωτο είναι πως τα μπουκάλια με κοριαντολίνο χρησιμοποιούνται συχνά ως διακοσμητικά αντικείμενα λόγω της ξεχωριστής και πρωτότυπης εμφάνισής τους. 

Το όνομα του ποτού προέρχεται από το φυτό *κορίανδρος* (κοινώς αποκαλείται συχνά και *κόλιανδρος*), το οποίο είναι το πιο ξεχωριστό συστατικό του. Φτιάχνεται από ούζο, ζάχαρη και ένα κλαδί κορίανδρου το οποίο περιέχεται ολόκληρο μέσα στο μπουκάλι στο οποίο πωλείται το ποτό. 

Το κοριαντολίνο είναι ένα ποτό με ιδιαίτερη γεύση, που πίνεται αραιωμένο με νερό.

Παραπομπές
----------

1. ↑  «Ροδιακά προϊόντα. Το κοριαντολίνο». *www.rodiaki.gr*. Ανακτήθηκε στις 29 Μαρτίου 2023.
2. 1 2  «To Κοριαντολίνο ποτό». *VisitGreece*. Ανακτήθηκε στις 29 Μαρτίου 2023.
3. ↑  Group), Radiotileoptiki S. A. (OPEN Digital (1 Ιανουαρίου 1980). «Νόστιμη Ρόδος: Ένα γευστικό οδοιπορικό από την Παλιά Πόλη μέχρι τη Λίνδο». *ΕΘΝΟΣ*. Ανακτήθηκε στις 29 Μαρτίου 2023.
Κορεάτικος δράκος
Ο **Κορεάτικος δράκος** (Κορεατικά: *Γιονγκ (용)*, *Ριονγκ (룡)*, ή *Μίρου (미르)*) είναι ένα μυθολογικό ον της Κορεάτικης Μυθολογίας και παράδοσης. Η εμφάνισή του έχει επηρεαστεί από τον Κινέζικο δράκο.

Κορεάτικοι δράκοι
-----------------

Ενώ οι δράκοι στην Ευρώπη σχετίζονται με τα στοιχεία της φωτιάς και της καταστροφής, οι δράκοι στην Κορέα σχετίζονται με τα στοιχεία του νερού και της φύσης και πιστεύεται ότι προκαλούν τα σύννεφα και την βροχή. Συνεπώς λέγεται ότι κατοικούν σε Ωκεανούς, λίμνες και ποτάμια.

Το σύμβολο του δράκου έχει χρησιμοποιηθεί ευρέως, στην κορεατική μυθολογία και την αρχαία τέχνη της Κορέας.

Αρχαία κείμενα αναφέρουν δράκους που μιλάνε και είναι ικανοί να κατανοήσουν πολύπλοκα συναισθήματα όπως αφοσίωση, ευγένεια και ευγνωμοσύνη. Ένας κορεάτικος θρύλος μιλάει για τον βασιλεία Μούνμου όπου στο νεκροκρέβατο του ευχήθηκε να γίνει δράκος για προστατεύει την Κορέα. 

Ο κορεάτικος δράκος έχει κοινά χαρακτηριστικά με τον Κινέζικο δράκο, εκτός από την μεγαλύτερη γενειάδα είναι παρόμοιος με τους δράκους της κινέζικης και Ιαπωνικής μυθολογίας.

Σπάνια ο δράκος μπορεί να απεικονισθεί κρατώντας μια σφαίρα που είναι γνωστή σαν *γιόιτζου* (여의주, Yeouiju) σε ένα από τα χέρια του ή στο στόμα του. Προέρχεται από τον μύθο του κοσμήματος Κινταμάνι όπου ο κάτοχος του είναι ευλογημένος με παντοδυναμία και μπορεί να δημιουργήσει τα πάντα κατά βούληση, μόνο οι δράκοι είναι αρκετά ισχυροί και σοφοί για να χειριστούν αυτές τις σφαίρες.

Όπως και στην Κίνα ο αριθμός 9 είναι σημαντικός και ευοίωνος στην Κορέα, και λέγεται ότι οι δράκοι έχουν 81(9x9) λέπια στην πλάτη τους που αντιπροσωπεύουν την ουσία του γιανγκ

Η κορεάτικη λαϊκή μυθολογία αναφέρει ότι όλοι οι δράκοι ήταν στην αρχή *ίμουγκι*, δηλαδή μικροί δράκοι που μοιάζουν με ιπτάμενα φίδια. Ένα ίμουγκι θα γίνει κανονικός δράκος μόνο αν πιάσει ένα γιόιτζου που πέφτει από τον ουρανό.
Ο **Τιμοκρέων** ήταν αρχαίος Έλληνας λυρικός ποιητής, αλλά και αθλητής του πεντάθλου, από την Ιαλυσό της Ρόδου, που έζησε το πρώτο μισό του 5ου αιώνα π.Χ.
Σύμφωνα με την έρευνα του ΣΚΑΪ το 2009 Μεγάλοι Έλληνες (τηλεοπτική εκπομπή ΣΚΑΪ, 2009), είναι ένας από τους 100 σπουδαιότερους Έλληνες όλων των εποχών.

Ο Τιμοκρέων είχε διακριθεί ιδιαίτερα στην ποίηση παροινίων, τα οποία μετέτρεπε παρά τις δυσκολίες της δωρικής ποίησης σε γελοία άσματα. Γι΄ αυτό και από τον Σουΐδα κατατάσσεται στους ποιητές της παλαιάς κωμωδίας. Μετά την περίοδο των Περσικών Πολέμων κατηγορήθηκε (471 π.Χ.) ότι «εμήδισε» και εξορίσθηκε (αυτή και οι παρακάτω είναι πληροφορίες που μας δίνει ο Πλούταρχος στη βιογραφία του Θεμιστοκλέους). Επιπλέον, σατίρισε δριμύτατα με ποίημά του, από το οποίο σώθηκαν μόλις 15 στίχοι, τον Θεμιστοκλή για πολιτικούς λόγους και επειδή δεν φρόντισε να τον ανακαλέσει από την εξορία. Στο ποίημα αυτό ο Τιμοκρέων γράφει ότι μονάχα ένας δίκαιος άνδρας υπάρχει: ο Αριστείδης. Την εποχή που κατηγορήθηκε για «μηδισμό», έγραψε ένα πεντάστιχο όπου ανέφερε ότι έχει και άλλους ομόθυμους: *«δεν είμαι γω μονάχα κολοβή αλεπού, είναι κι άλλοι»*.

Ο Τιμοκρέων σατίρισε επίσης τον ποιητή Σιμωνίδη ως φλύαρο και ταυτολόγο (Παλατινή Ανθολογία ΧΙΙΙ 31), οπότε ο τελευταίος του απάντησε με σαρκαστικό επίγραμμα (Παλατινή Ανθολογία, VII 348). Σε σχόλιό του ο Τιμοκρέων εύχεται ο τυφλός Πλούτος να μην υπάρχει ούτε στη Γη, ούτε στη θάλασσα, αλλά να εξαφανισθεί στα Τάρταρα, γιατί αυτός είναι ο αίτιος για όλα τα κακά.

Από το έργο του Τιμοκρέοντος, εκτός από το παραπάνω επίγραμμα, έχουν σωθεί μόνο λίγα αποσπάσματα, που πρωτοδημοσιεύθηκαν υπό τον Bergk με τον τίτλο *«Poetae Lyrici Graeci»*.

Παραπομπές
----------

1. ↑  *Perseus Project*. catalog.perseus.tufts.edu/catalog/urn:cite:perseus:author.1413. Ανακτήθηκε στις 14  Ιανουαρίου 2020.

Πηγές
-----

|  |  |
| --- | --- |
| Wikisource logoWikisource logo | Στη Βικιθήκη υπάρχει υλικό που έχει σχέση με το θέμα:  **Συγγραφέας:Τιμοκρέων** |

* Ιωάννη Κακαβούλια: *Ελληνική Γραμματολογία (Αρχαία και βυζαντινή)*, εκδ. Νικόδημος, Αθήνα
* *Νέα Ελληνική Εγκυκλοπαίδεια «Χάρη Πάτση»*, τόμος 21, σελ. 496
* *Μεγάλη Ελληνική Εγκυκλοπαίδεια Δρανδάκη*, τόμ. ΚΓ΄, σελ. 45

|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
| Καθιερωμένοι όροι | 
* VIAF: 22528473
* ISNI: 0000 0000 0488 5767
* GND: 102408432
* SUDOC: 188111549
* BIBSYS: 95005124

 |

 |
Η Ζανζιβάρη
Η **Επιχείρηση Μπόρις** (*Operation Boris*) ήταν Βρετανικό σχέδιο στρατιωτικής επέμβασης στη Ζανζιβάρη μετά την επανάσταση του 1964. Αντικειμενικός στόχος ήταν η αποτροπή της κατάληψης του κυβερνώντος Επαναστατικού Συμβουλίου από το κόμμα Ούμα, ένα ριζοσπαστικό αριστερό κόμμα με την υποστήριξη του Τζον Οκέλο ο οποίος ηγούνταν τις στρατιωτικές δυνάμεις της νέας διακυβέρνησης. Κυρίαρχο στο Επαναστατικό Συμβούλιο ήταν το μετριοπαθές κόμμα Αφρο-Σιράζι του Αμπέιντ Καρούμε. Κύρια βάση της επαναστατικής εξουσίας ήταν η Ουνγκούτζα, το νότιο κύριο νησί της Ζανζιβάρης, ενώ η Πέμπα, στα βόρεια, είχε επηρεαστεί λιγότερο. Η επιχείριση Μπόρις αντικατέστησε την προηγούμενη Επιχείρηση Παρθενών η οποία θα χρησιμοποιούσε πλοία του Βασιλικού Ναυτικού ως βάση για την επίθεση.

Η Επιχείρηση Μπόρις σχεδιάστηκε όταν έγινε γνωστό, γύρω στις 20 Φεβρουαρίου, ότι οι Ζανζιβαρινοί επαναστάτες είχαν ενδεχομένως εκπαιδευτεί από κομμουνιστικούς στρατούς. Μετά από αυτή την αποκάλυψη το Βρετανικό Αμυντικό συμβούλιο αποφάσισε ότι απαιτούνταν άλλη σύσταση δυνάμεων για την επίθεση. Για την επιχείρηση Μπόρις θα χρησιμοποιούνταν τα ήδη υπάρχοντα βρετανικά αεροδρόμια στην Κένυα για την εξαπόλυση επιδρομής αλεξιπτωτιστών ώστε να καταληφθεί το αεροδρόμιο της Ουνγκούτζα, και μετά θα γίνονταν το ίδιο και για την νήσο Πέμπα. Η επιτυχία της επιχείρησης Μπόρις κινδύνευε όμως, καθώς οι σχεδιαστές της αντιλήφθηκαν ότι οποιαδήποτε ενδεχόμενη μονόπλευρη Βρετανική επέμβαση εναντίον της Ζανζιβάρης θα προκαλούσε «έντονες δυσμενείς αντιδράσεις» στην Κένυα. Η Βρετανία είχε πληροφορήσει την Κένυα, την Ουγκάντα και την Τανγκανίκα ότι αν ζητούσαν βρετανική παρέμβαση στη Ζανζιβάρη θα γίνονταν, αλλά κανένα τέτοιο αίτημα δεν έγινε. Επιπροσθέτως η Κενυατική κυβέρνηση δήλωσε ότι η άδεια των βρετανικών στρατευμάτων να μετακινούνται ελεύθερα στην Κένυα δεν επεκτείνονταν για την περίπτωση επέμβασης στη Ζανζιβάρη. Σε κάθε περίπτωση η ασφάλεια των βρετανικών στρατευμάτων στην Κένυα δεν ήταν εξασφαλισμένη όσο δεν υπήρχε τοπική υποστήριξη για την επέμβαση, ενώ οι ζανζιβαρινές δυνάμεις ήταν πολύ πιθανό να ενημερωθούν για οποιαδήποτε επικείμενη επίθεση από Κενυάτες. Έχοντας αυτά υπόψη, το Αμυντικό Συμβούλιο αντικατέστησε την Επιχείρηση Μπόρις στις 9 Απριλίου με την Επιχείρηση Φίνερι, μία αμφίβια επιδρομή με ελικόπτερα.

Παραπομπές
----------

1. ↑  Speller 2007, σελ. 17
2. ↑  Sheriff & Ferguson 1991, σελ. 241
3. 1 2 3  Speller 2007, σελ. 18
4. ↑  Speller 2007, σελίδες 18–19
5. 1 2  Speller 2007, σελ. 19

Πηγές
-----

* Sheriff, Abdul; Ferguson, Ed (1991), *Zanzibar Under Colonial Rule*, James Currey Publishers, ISBN 0852550804,  .
* Speller, Ian (2007), «An African Cuba? Britain and the Zanzibar Revolution, 1964.», *Journal of Imperial and Commonwealth History* **35** (2): 1–35,  .
Ένας από τους πιο περίεργους και εφευρηματικούς όρους που αναδείχθηκε στη διάρκεια του Α' Π.Π. ήταν και ο όρος "**κρέας πολιορκίας** με τον οποίο ουσιαστικά χαρακτηριζόταν το αλογίσιο κρέας, ή ημιόνων ή οποιονδήποτε άλλων μεταγωγικών ζώων.

Ο όρος αναδείχθηκε κατά την μακρόχρονη πολιορκία της βρετανικής 6ης μεραρχίας στη πόλη Κουρτ της Μεσοποταμίας όταν κάτω από τις δραματικές καταστάσεις ελλείψεων τροφίμων αναγκάσθηκε ο διοικητής στρατηγός Τσαρλς Τάουνσεντ να διατάξει τη σφαγή αλόγων του ιππικού του και άλλων μεταγωγικών ζώων, προκειμένου να ενισχυθούν οι μερίδες των πολιορκημένων. Στην αρχή οι Άγγλοι ιδιαίτερα φιλόζωοι δυστρόπησαν πλην όμως εξ ανάγκης αποδέχθηκαν την απόφαση. Εκείνοι όμως που αντέδρασαν ιδιαίτερα ήταν οι Ινδοί προβάλλοντας θρησκευτικούς λόγους που τους απαγόρευαν να φάνε αλογίσιο κρέας. 

Έναντι αυτής της δραματικής εξέλιξης ο στρατηγός Τ. Τάουνσεντ αναζήτησε και επικοινώνησε μέσω ασυρμάτου με διάφορους θρησκευτικούς ηγέτες της Ινδίας οι οποίοι και αποφάνθηκαν ότι επιτρέπεται κάτω από τέτοιες συγκυρίες η λήψη "*κρέατος πολιορκίας*", εφευρίσκοντας έτσι και τον όρο. Παρά ταύτα οι Ινδοί συνέχιζαν να είναι απρόθυμοι, ο στρατηγός δεν τους πίεσε, πλην όμως τόσο η μαχητικότητά τους όσο και το ηθικό τους μέρα με τη μέρα χειροτέρευαν φθάνοντας τελικά στην επώδυνη παράδοση και κατάθεση των όπλων.

Πηγές
-----

* Πάρνελ, "Ιστορία του 20ού αιώνος", τομ. 2ος, σελ. 541-542
Ο **Τιμοκράτης** καταγόταν από τη Ρόδο και ενεπλάκη στην δωροδοκία πολλών ελληνικών πόλεων κατά της Σπάρτης για λογαριασμό των Περσών.

Συγκεκριμένα το 396 π.Χ. ο Τιμοκράτης στάλθηκε από τον σατράπη Τιθραύστη στην Ελλάδα με 50 τάλαντα προκειμένου να δωροδοκήσει διάφορους πολιτικούς των κυριοτέρων ελληνικών πόλεων ώστε αυτές να στραφούν κατά της Σπάρτης και να εξαναγκαστεί έτσι αυτή να ανακαλέσει από την Ιωνία τον Αγησίλαο.

Πράγματι η επιχείρηση που ανέλαβε ο Τιμοκράτης στέφθηκε με απόλυτη επιτυχία μη βρίσκοντας μεγάλα εμπόδια και ειδικά στη Θήβα, στο Άργος και την Κόρινθο.

Πηγές
-----

"Μεγάλη Ελληνική Εγκυκλοπαίδεια Δρανδάκη" τομ.ΚΓ΄, σελ.45
Η ***Επιχείρηση Ισαβέλλα*** (**αγγλικά: Isabella Operation**) ήταν σχέδιο της Ναζιστικής Γερμανίας κατά τη διάρκεια του Β' Παγκοσμίου Πολέμου, που θα έμπαινε σε εφαρμογή μετά την κατάρρευση της Σοβιετικής Ένωσης για την εξασφάλιση βάσεων στην Ισπανία και την Πορτογαλία για τη συνέχιση της περικύκλωσης και στραγγαλισμού της Μεγάλης Βρετανίας. 
Αυτή η ιδέα εκπονήθηκε από τον ίδιο τον Αδόλφο Χίτλερ τον Μάιο του 1941, ωστόσο ποτέ δεν εκτελέστηκε.

Επιχειρησιακό σχέδιο
--------------------

Η *Ισαβέλλα* ήταν μια αρχική ιδέα ενός σχεδίου εισβολής μικρότερης κλίμακας που αργότερα ονομάστηκε *Επιχείρηση Ιλόνα*. Όπως και η σχετική Επιχείρηση Φέλιξ, το σχέδιο περιελάμβανε εισβολή στην ηπειρωτική Ισπανία, καθώς και τη κατάληψη επιχειρησιακών βάσεων της Πορτογαλίας, του Γιβραλτάρ, στις Νήσους των Αζορών και του Πράσινου Ακρωτηρίου. Ωστόσο, σε αντίθεση με την Επιχείρηση Φέλιξ, η Ιζαμπέλλα προέβλεπε ότι οι ισπανικές δυνάμεις θα ήταν τουλάχιστον συμπαθητικές προς τις δυνάμεις του Άξονα και ότι η εισβολή στην Ισπανία θα ξεκινούσε να βοηθήσει τους Ισπανούς μόνο εάν οι Σύμμαχοι εισέβαλαν στην Ιβηρική χερσόνησο. Για να εξασφαλιστεί η νότια πλευρά της επιχείρησης, η Βέρμαχτ επρόκειτο επίσης να καταλάβει το Γαλλικό λιμάνι του Ντακάρ στη Βόρεια Αφρική. Στρατηγικός στόχος της επιχείρησης ήταν να εμποδίσει τους Βρετανούς να χρησιμοποιούν τις διαδρομές με πορεία προς και από τη Μέση Ανατολή και την Ινδία, τόσο μέσω του καναλιού του Σουέζ όσο και του Γιβραλτάρ και γύρω από το Ακρωτήριο της Καλής Ελπίδος.

Παρόλο που το σχέδιο δεν τέθηκε ποτέ σε ισχύ, ο Στρατηγός Φρανζ Χάλντερ αναφέρει στα ημερολόγια του ότι μια εφοδιαστική βάση για την εισβολή είχε ετοιμαστεί στο Μπορντό της Γαλλίας.

Δείτε επίσης
------------

* Η Πορτογαλία στον Β' Παγκόσμιο Πόλεμο
* Η Ισπανία στον Β' Παγκόσμιο Πόλεμο

Βιβλιογραφία
------------

* Christopher Chant (18 October 2013). «Isabella». *The Encyclopedia of Codenames of World War II*. Routledge, σσ. 354. ISBN 978-1-134-64787-3. .
* Gerard F. Rutan (1970). «Hitler's Frustrated Conquest». *University of Portland Review* (Portland: University of Portland) **22**: 3–17. ISSN 0041-9923. OCLC 655675137.
* Stanley G. Payne (1987). *The Franco regime, 1936–1975*. Univ of Wisconsin Press. σελίδες 677.

Παραπομπές
----------

1. 1 2  Payne, σελ. 314.
2. 1 2 3 4  Chant, σελ. 93.
3. 1 2  Rutan, σελίδες 3-5.
Το **Επιχείρηση Κεραυνός** πρωτότυπος τίτλος:*Thunderball*) είναι το ένατο βιβλίο της σειράς Τζέιμς Μποντ του Ίαν Φλέμινγκ και το όγδοο ολοκληρωμένο μυθιστόρημα με τον Τζείμς Μποντ. Εκδόθηκε για πρώτη φορά στο Ηνωμένο Βασίλειο από τον Τζόναθαν Κείπ στις 27 Μαρτίου 1961, όπου η αρχική εκτύπωση των 50.938 αντιτύπων εξαντλήθηκε γρήγορα. Η πρώτη νουβέλα ενός μη κινηματογραφημένου σεναρίου του Τζέιμς Μποντ, γεννήθηκε από την συνεργασία πέντε ανθρώπων: Ίαν Φλέμινγκ, Κέβιν ΜακΚλόρι, Τζακ Γουίτινγχαμ, Ίβαρ Μπραίς και Έρνεστ Κουνέο, αν και η αμφιλεγόμενη κοινή πίστη μεταξύ των Ίαν Φλέμινγκ, Κέβιν ΜακΚλόρι και Τζακ Γουίτινγχαμ ήταν αποτέλεσμα δικαστικής απόφασης.

Η ιστορία επικεντρώνεται γύρω άπο την κλοπή δύο ατομικών βομβών από το εγκληματικό συνδικάτο SPECTRE και στην επακόλουθη απόπειρα εκβιασμού των δυτικών δυνάμεων για την επιστροφή τους. Ο Τζέιμς Μποντ, πράκτορας της Μυστικής Υπηρεσίας 007, ταξιδεύει στις Μπαχάμες για να συνεργαστεί με τον φίλο του Φέλιξ Λάιτερ, που έχει κληθεί ξανά άπο την CIA για την έρευνα. Το μυθιστόρημα παρουσιάζει επίσης τον αρχηγό της SPECTRE, τον Ερνστ Στάβρο Μπλόφιλντ, στην πρώτη του από τις τρεις εμφανίσεις στα μυθιστορήματα του Τζείμς Μποντ, με τα μυθιστορήματα *Στην υπηρεσία της Αυτής Μεγαλειότητος* και *Ζεις μονάχα δυο φορές* να είναι τα άλλα.

Το μυθιστόρημα έχει διασκευαστεί τέσσερις φορές, μία σε μορφή κόμικς για την εφημερίδα Daily Express, δύο φορές για τον κινηματογράφο και μία για το ραδιόφωνο. Το strip της Daily Express κόπηκε απότομα με εντολή του ιδιοκτήτη του, Λόρδου Beaverbrook, αφού ο Ian Fleming υπέγραψε συμφωνία με τους The Sunday Times για τη δημοσίευση μιας μικρής ιστορίας. Στην οθόνη, το μυθιστόρημα διασκευάστηκε και κυκλοφόρησε το 1965 ως η τέταρτη ταινία της σειράς Eon Productions, με τον Σον Κόνερι ως Τζέιμς Μποντ. Η δεύτερη προσαρμογή, με τίτλο *Never Say Never Again*, κυκλοφόρησε ως ανεξάρτητη παραγωγή το 1983 με πρωταγωνιστή επίσης τον Σον Κόνερι ως Τζέιμς Μποντ και παραγωγός ήταν ο Κέβιν ΜακΚλόρι. Το BBC Radio 4 μετέδωσε μια διασκευή τον Δεκέμβριο του 2016, σε σκηνοθεσία Μάρτιν Τζάρβις, στην οποία πρωταγωνίστησε ο Τόμπυ Στίβενς ως Τζέιμς Μποντ.

Παραπομπές
----------

1. ↑  Judge M. Margaret McKeown (27 Αυγούστου 2001). «Danjaq et al. v. Sony Corporation et al.» (PDF). United States Court of Appeals for the Ninth Circuit. σελ. 9. Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο (PDF) στις 4 Οκτωβρίου 2006. Ανακτήθηκε στις 27 Νοεμβρίου 2006.
2. ↑  Lycett 1996, σελ. 365.
3. ↑  Lycett 1996, σελ. 356.
4. ↑  Chapman 2009, σελ. 184.
5. ↑  Barnes & Hearn 2001, σελ. 154.

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
--------------------

|  |  |
| --- | --- |
| Commons logoCommons logo | Τα Wikimedia Commons έχουν πολυμέσα σχετικά με το θέμα   **Επιχείρηση Κεραυνός** |

* Ian Fleming.com Επίσημη ιστοσελίδα των Ian Fleming Publications

|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
| Καθιερωμένοι όροι | 
* VIAF: 175762120

 |

 |
Η **Επιχείρηση Κρεμλίνο** (αγγλικά: Operation Kremlin), ήταν μια επιτυχημένη επιχείρηση εξαπάτησης της Ναζιστικής Γερμανίας κατά των Σοβιετικών δυνάμεων τον Μάιο-Ιούνιο του 1942. Αφού οι Γερμανοί στρατιώτες κατέλαβαν την πόλη Χάρκοβο τον Οκτώβριο του 1941, η Γερμανική Ανώτατη Διοίκηση σχεδίαζε επίθεση για να καταστρέψει τις σοβιετικές δυνάμεις προς τον νότιο τομέα του Ανατολικού Μετώπου. Για να εκτρέψει την προσοχή των Σοβιετικών από αυτή την επίθεση, στις 29 Μαΐου 1942, η Ανωτάτη Διοίκηση διέταξε "την όσο το δυνατόν νωρίτερα επανάληψη της επίθεσης στη Μόσχα" από το Κέντρο Στρατιωτικής Ομάδας.

Ο παράγοντας που έκανε την επιχείρηση Κρεμλίνο να φαίνεται αληθινή στην Σοβιετική Ανωτάτη Διοίκηση (Σταβάκα) ήταν ότι συνέπεσε με τη σκέψη των Σοβιετικών, την οποία οι Γερμανοί δεν γνώριζαν. Οι Σοβιετικοί είχαν ήδη πιστέψει ότι οι Γερμανοί θα κάνουν μια δεύτερη προσπάθεια για να πάρουν τη Μόσχα σε μια μεγαλύτερη επίθεση το καλοκαίρι του 1942.

Η οδηγία που δόθηκε στο Κέντρο Στρατιωτικής Ομάδας, η οποία ανέθεσε σε δύο μεραρχίες Πάντσερ τις πανομοιότυπες αποστολές που είχαν λάβει το προηγούμενο φθινόπωρο που θα μπορούσε να είχε ληφθεί ως πραγματική, ακόμη και από τους γερμανούς αξιωματικούς που την γνώριζαν. Οι περισσότεροι από αυτούς κρατήθηκαν όμως στο σκοτάδι για αυτήν την εξαπάτηση, γεγονός που την έκανε ακόμα πιο πιστευτή.

Το σχέδιο
---------

Στο πλαίσιο της επιχείρησης Κρεμλίνο, ήταν οι αυξημένες αεροπορικές πτήσεις της Λουφτβάφε προς και γύρω από τη Μόσχα, καθώς και οι αξιωματικοί που ήταν υπεύθυνοι για τις ανακρίσεις των αιχμαλώτων πολέμου 
έλαβαν λίστες ερωτήσεων για να ρωτήσουν σχετικά με την άμυνα της Μόσχας και για τα σφραγισμένα πακέτα των χαρτών της Μόσχας. Η υποτιθεμένη επίθεση είχε οριστεί για την 1η Αυγούστου του 1942.

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
--------------------

* Η Επιχείρηση Κρεμλίνο στο ww2history.ru (Ρωσικά)
Η Δημοκρατία της Βενετίας και οι κτήσεις της
Το **Κράτος της Θάλασσας** (ιταλικά: Stato da Mar) ή **Κτήσεις της Θάλασσας** (Domini da Mar) ήταν το όνομα που δόθηκε από τη Δημοκρατία της Βενετίας στις θαλάσσιες και υπερπόντιες κτήσεις της, συμπεριλαμβανομένης της Ιστρίας, Δαλματίας, των Επτανήσων, της Εύβοιας, του Μοριά (το «Βασίλειο του Μορέως»), των νησιών του Αιγαίου του Δουκάτου του Αρχιπελάγους, καθώς και τα νησιά της Κρήτης (το «Βασίλειο της Κρήτης») και της Κύπρου. Ήταν μία από τις τρεις υποδιαιρέσεις της Ενετικής δημοκρατίας, μαζί με το Ντογκάντο (Dogado), δηλαδή την ίδια την πόλη της Βενετίας, και το Ηπειρωτικό Κράτος (Stato di Terraferma) στην βόρεια Ιταλία.

Η δημιουργία της υπερπόντιας αυτοκρατορίας της Βενετίας άρχισε γύρω στο 1000 με την κατάκτηση της Δαλματίας και έφτασε στη μεγαλύτερή της έκταση ως συνέπεια της Δ΄ Σταυροφορία, με την διαίρεση της Βυζαντινής Αυτοκρατορίας που έδωσε στη Βενετία κυριαρχικά δικαιώματα πάνω στα τρία όγδοα της «Ρωμανίας». Η Βενετία συνέχισε να αποκτά κτήσεις, ιδιαίτερα στον ελληνικό χώρο, αφομοιώνοντας μικρότερες λατινικές ηγεμονίες, ως τον 15ο αιώνα. Αργότερα, υπό την αυξανόμενη πίεση της Οθωμανικής Αυτοκρατορίας πολλές περιοχές χάθηκαν. Όταν η Δημοκρατία έπεσε το 1797, μόνο η Ιστρία, η Δαλματία, η Κέρκυρα και τα υπόλοιπα Ιόνια Νησιά έμεναν σε βενετικά χέρια.

Βιβλιογραφία
------------

|  |  |
| --- | --- |
| Commons logoCommons logo | Τα Wikimedia Commons έχουν πολυμέσα σχετικά με το θέμα   **Κράτος της Θάλασσας** |

* Da Mosto, Andrea: *L'Archivio di Stato di Venezia*, Biblioteca d'Arte editrice, Roma, 1937.
* Mutinelli, Fabio: *Lessico Veneto*, tipografia Giambattista Andreola, Venezia, 1852.
Η **Κυβέρνηση Ζόραν Ζίβκοβιτς 2003** ήταν κυβέρνηση της Δημοκρατίας της Σερβίας που αντικατέστησε την προσωρινή Κυβέρνηση Ζάρκο Κόρατς. Πρωθυπουργός ήταν ο Ζόραν Ζίβφκοβιτς αντιπρόεδρος του δημοκρατικού κόμματος που επιλέχτηκε να αντικαταστήσει στο ανώτατο αξίωμα τον δολοφονηθέντα Ζόραν Τζίντζιτς, ορκίστηκε στις 18 Μαρτίου 2013.

Τον Νοέμβριο του 2003 ο συνασπισμός κομμάτων που απάρτιζε την κυβέρνηση του Ζόραν Ζίβκοβιτς διαλύθηκε και προκηρύχθηκαν εκλογές για τις 23 Δεκεμβρίου του 2003. Αντικαταστάθηκε από την Κυβέρνηση του Βόισλαβ Κοστούνιτσα στις 3 Μαρτίου 2004.

Πρωταρχικό μέλημα της κυβέρνησης ήταν η αναζήτηση των δολοφόνων του Ζάρκο Τζίτζις. Συνελήφθησαν 44 άτομα που παραπέμφθηκαν σε δίκη για τη δολοφονία του Ζόραν Τζίντζιτς οι 15 ενώ οι υπόλοιποι για άλλες εγκληματικές πράξεις. Το μεγαλύτερο από τα προβλήματα που αντιμετώπισε ο Ζίφκοβιτς ήταν οι υποθέσεις διαφθοράς που αποκαλύφτηκαν κατά κυβερνητικών στελεχών και ουσιαστιικά ήταν η αιτία πτώσης της κυβέρνησης του.

Παραπομπές
----------

1. ↑  setimes, Ο Ζόραν Ζίβκοβιτς εντολοδόχος πρωθυπουργός της Σερβίας
2. ↑  Ριζοσπάστης, φύλλο 14 Νοεμβρίου 2003
3. ↑  Σερβία: 10 πρωθυπουργοi σε 18 χρόνια
4. ↑  in.gr, Το παλαιό καθεστώς του Βελιγραδίου κάνει επίδειξη ισχύος με τη δολοφονία Τζίντζιτς Αρχειοθετήθηκε 2012-01-31 στο Wayback Machine.
5. ↑  BBC GREEKΑδιάφθορη» η σερβική κυβέρνηση
**Η Επιχείρηση Κιβωτός του Νώε** (**Operation Noah's Ark**) ήταν ένα σχέδιο του Β 'Παγκοσμίου Πολέμου που επεξεργάστηκε το Βρετανικό Εκτελεστικό Ειδικών Επιχειρήσεων (Special Operations Executive, SOE) για τη παρενόχληση των Γερμανικών στρατευμάτων καθώς θα αποσύρονταν από την Ελλάδα. Επρόκειτο για μια σειρά επιχειρήσεων, συμπεριλαμβανομένης της Επιχείρησης Underdone στην Αλβανία, που θα εκτελούνταν από τοπικές αντάρτικες ομάδες. Το σχέδιο δεν υλοποιήθηκε στη πράξη λόγω έλλειψης αποτελεσματικών ομάδων.

Βιβλιογραφία
------------

* Bailey, Roderick (2008). *The Wildest Province*. London: Jonathan Cape. ISBN 9780224079167.   Bailey, Roderick (2008). *The Wildest Province*. London: Jonathan Cape. ISBN 9780224079167.   Bailey, Roderick (2008). *The Wildest Province*. London: Jonathan Cape. ISBN 9780224079167.
Η **Ελλαδία** ή **Έλλαδίη** ήταν Βυζαντινή ηθοποιός, μίμος, και χορεύτρια διάσημη στην εποχή της.

Την Ελλαδία υμνεί σε επίγραμμα ο Λέων ο σχολαστικός που την αναφέρει ορχηστρίδα, δηλαδή μιμάδα και χορεύτρια. Πιθανότατα η Ελλαδία έζησε τον 6ο αιώνα όπως και Λέων και την είχε δει σε παράσταση στην Κωνσταντινούπολη αφού μας λέει ότι έδινε παραστάσεις εκεί. Ο Λέοντας την εξυμνεί ιδιαίτερα για τις χορευτικές της ικανότητες .

Σε ανασκαφές στην Αντινόη της Αιγύπτου βρέθηκε χτένι από ελεφαντόδοντο που αναγράφει το όνομα κάποιας Ελλαδίας οπαδού των Βένετων που νίκησε, πιθανότατα σε διαγωνισμό. Από κάποιους σύγχρονους ερευνητές ταυτίζεται με αυτή την Ελλαδία

>  **Ανθολογία του Πλανούδη Τ8, αρ. 286  :** Θῆλυς ἐν ὀρχιθμοῖς κρατέει φύσις, εἴξατε κοῦροι. Μοῦσα και Ἑλλαδίη τοῦτον ἔθεντο νόμον, ή μεν ὄτι πρώτη κινήσιος εὖρετο ῥυθμοῦς. ἡ δ΄ ὄτι τῆς τέχνης ἦλθεν ἐς ἀκρότατον.
> 
> 

>  **Ανθολογία του Πλανούδη Τ8, αρ. 287 :** Ἐκτωρα μεν τις ἂεισε, νέον μέλος Ἑλλαδίη δέ, ἐσαμένη χλαἴναν, προς μέλος ἡντίασεν. Ἤν δέ πόθος καί δεῖμα παρ΄ ὀρχιθμοῖσιν Ἑνυούς, ἄρσενι γαρ ῥώμη, θῆλυν ἔμιξεν χάρην
> 
>

Παραπομπές
----------

1. 1 2  Παπακυριακού, σελ. 74
2. 1 2  Παπακυριακού, σελ. 296

Πηγές
-----

* Παπακυριακού, Χριστίνα, Τα δημόσια θεάματα στο Aνατολικό Ρωμαϊκό Kράτος κατά την ύστερη αρχαιότητα: οι μαρτυρίες των γραπτών πηγών και των αρχαιολογικών ευρημάτων από την Αντιόχεια, την Έφεσο και την Κωνσταντινούπολη, Εθνικό και Καποδιστριακό Πανεπιστήμιο Αθηνών (ΕΚΠΑ). Σχολή Φιλοσοφική. Τμήμα Ιστορίας και Αρχαιολογίας. Τομέας Βυζαντινής Αρχαιολογίας, 2013, ανακτήθηκε 31 Δεκεμβρίου 2018
Το **Κουτρούλη** ήταν παλιό χωριό-οικισμός της Ηλείας, κατεστραμμένο σήμερα. Το Κουτρούλη βρισκόταν στα νότια της Ηλείας στη περιοχή της πρώην επαρχίας Ολυμπίας και κοντά στην Αλιφείρα. Η ονομασία διασώζεται και σήμερα 500 μέτρα από το χωριό Καλλιθέα, πρώην Ζάχα, πρωτεύουσα της επαρχίας Φαναρίου επί Τουρκοκρατίας.

Άγνωστο πότε πρωτοκατοικήθηκε, στην Ενετική απογραφή του 1689 αναφέρεται μαζί με το γειτονικό Καρά Ζεστέρι ότι είχαν 32 κατοίκους (Cara Zesteri e Cutruli). Η τοπική παράδοση αναφέρει ότι κατά την Β΄ Τουρκοκρατία στο Κουτρούλη γινόταν γάμος όπου έγιναν επεισόδια μεταξύ Ελλήνων και Οθωμανών. Οι Οθωμανοί για εκδίκηση τις επόμενες ημέρες επιτέθηκαν στο χωριό το κατέστρεψαν και το έκαψαν, από τότε δεν ξαναφέρεται ποτέ ξανά. Η παράδοση συνεχίζει ότι από αυτό το περιστατικό έμειναν οι παροιμίες "Του Κουτρούλη ο γάμος" και "του Κουτρούλη το πανηγύρι". Στην Μεθώνη επικρατεί σήμερα άλλη παράδοση για τις παροιμίες αλλά την περίοδο της Β΄ενετοκρατίας η περιοχή της Ολυμπίας όπου και το Κουτρούλη ανήκε στην επαρχία της Μεθώνης. Σήμερα στην Αλιφείρα γίνεται αναπαράσταση του γάμου.

Πηγές
-----

* Συλλογικό έργο, *Ολυμπιακά Χρονικά*, τόμος Γ΄, Έκδοσις συλλόγου Ολυμπίων, Αθήναι 1972. (σελ. 51-52 κεφάλαιο υπό τον Γ.Ν. Δημητρακόπουλο)