recursal/SuperWikiNEXT-32B huggingface dataset:
Αντίγραφο του έργου του Διοσκουρίδη  *«Περὶ ὕλης ἰατρικῆς»*, εκτ. 1334 στην Αραβική γλώσσα, που περιγράφει φαρμακευτικές ιδιότητες διαφορών φυτών.
**Φαρμακογνωσία** ονομάζεται ο κλάδος της Φαρμακευτικής που μελετά τις φυσικές δρόγες και κάθε φυσικό προϊόν που έχει θεραπευτική δράση ή πιθανή μελλοντική φαρμακευτική χρήση. Είναι μια πολυσύνθετη επιστήμη που συνδυάζει τις γνώσεις και άλλων επιστημών. π.χ. Βοτανικής,
Χημείας, Φαρμακολογίας.

Δρόγη ονομάζεται μόνο το μέρος του φυτικού ή ζωικού οργανισμού.
π.χ. φύλλα, ή φλοιός ή σπέρματα ή άλλο όργανο του φυτού ή ζώου που χρησιμοποιείται για τη θεραπευτική ή άλλη δράση του. Επίσης, δρόγες χαρακτηρίζονται τα
εκκρίματα, είτε παθολογικά είτε φυσιολογικά. π.χ. ρητίνες. καθώς και τα προϊόντα
εκχύλισης.

Τον διεθνή σήμερα όρο «φαρμακογνωσία» που προέρχεται από τις ελληνικές λέξεις «φάρμακο» (*φάρμακον*) + «γνώση» (*γνῶσις*) εισήγαγε για πρώτη φορά στον επιστημονικό χώρο ο Αυστριακός ιατρός Schmidt το 1811 με το τιτλο "Lehrburch der Materia Medica", τον οποίο και ακολούθησε το 1815 ο Crr. Anotheus Seydler με σύγγραμμά του υπό τον τίτλο "Analecta Pharmacognostica" και το 1832 του Martius με το τιτλο "Grundriss der Pharmakognosie des Pflanzenreiches". Στη διάρκεια του 19ου αιώνα και στις αρχές του 20ου αιώνα ο όρος «Φαρμακογνωσία» αποδιδόταν με την έννοια της γνώσης των διαφόρων φυσικών φαρμάκων, κυρίως φυτικής προέλευσης όπως τα βότανα καλούμενα τότε και ως "αργά φάρμακα" και εξ αυτού και η φαρμακογνωσία ως επιστήμη των αργών φαρμάκων. Υπό την έννοια αυτή τα πρώτα συγγράμματα φαρμακογνωσίας προέρχονται από αρχαίους Έλληνες ιατρούς και ιδιαίτερα βοτανολόγους.

Με την παράλληλη δε ανάπτυξη της Βοτανικής η φαρμακογνωσία άρχισε ν΄ αναπτύσσεται θεαματικά θέτοντας έτσι σε συνεχή τροποποίηση ευρύτερου ορισμού του κλάδου αυτού προκειμένου να συμπεριλάβει τους νεότερους τομείς ελέγχου και ανάπτυξης. Έτσι ακόμα και τα φάρμακα που προέρχονται από παραπάνω έρευνα να χαρακτηρίζονται "φαρμακογνωστικά". Στη σύγχρονη φαρμακογνωστική έρευνα περιλαμβάνονται εκτός από φυτά και ζωικά παράγωγα, υδρόβιοι και θαλάσσιοι οργανισμοί, διάφοροι οργανισμοί εδάφους, βακτήρια, μύκητες κ.ά.

Στην έρευνα του κλάδου αυτού συμβάλει επίσης ένα ευρύ φάσμα επιστημονικών κλάδων Βιολογίας, Ιατρικής, Χημείας κ.ά.

Βλέπετε Επίσης
--------------

* Δρόγη
* Βότανο

Πηγές
-----

* "Εγκυκλοπαίδεια Πάπυρος Larousse Britannica" τομ.59ος, σελ.177.

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
--------------------

* Αμερικανική Εταιρεία Φαρμακογνωσίας
* Η Αμερικανική κοινωνία της Φαρμακογνωσίας
* GA / Εταιρεία Φαρμακευτικών Φυτών Έρευνας
* ESCOP-ευρωπαϊκός Επιστημονικός Συνεταιρισμός για Φυτοθεραπεία
* Διεθνής Εταιρεία Εθνοφαρμακολογίας
* Αμερικανικό Βοτανικό Συμβούλιο
* Εφημερίδα of Ethnobiology and Ethnomedicine
* Κέντρο Φαρμακογνωσίας και Φυτοθεραπεία, Φαρμακευτική Σχολή, Πανεπιστήμιο του Λονδίνου
Η **Κατάθεση Μάρτυρα** αποτελεί ένα κεντρικό στοιχείο της διαδικασίας στα δικαστήρια, όπου ένας μάρτυρας καλείται να παρουσιάσει την κατάθεσή του ενώπιον του δικαστηρίου, προκειμένου να συμβάλει στην εξακρίβωση των γεγονότων σε μια δικαστική υπόθεση.

Διαδικαστικά
------------

Η διαδικασία είναι ουσιαστική για την απονομή δικαιοσύνης, καθώς οι μαρτυρίες αποτελούν σημαντική πηγή αποδείξεων. Ο μάρτυρας, αφού ορκιστεί να λέει την αλήθεια, αναφέρει τα γεγονότα όπως τα γνωρίζει, απαντώντας σε ερωτήσεις που του τίθενται από τον εισαγγελέα, τον δικηγόρο της υπεράσπισης ή τον δικαστή. Η διαδικασία αυτή περιλαμβάνει την αρχική κατάθεση, όπου ο μάρτυρας περιγράφει τα γεγονότα όπως τα έζησε ή τα γνωρίζει, και την αντεξέταση, κατά την οποία οι δικηγόροι των αντιδίκων μπορούν να αμφισβητήσουν την κατάθεση ή να επιδιώξουν να αναδείξουν νέες πληροφορίες. Η αξιοπιστία και η σημαντικότητα της κατάθεσης ενός μάρτυρα εξαρτώνται από πολλούς παράγοντες, όπως η άμεση γνώση του γεγονότος, η ικανότητά του να παρατηρεί και να θυμάται, καθώς και η αντικειμενικότητα και η ειλικρίνεια του. Η κατάθεση μάρτυρα μπορεί να επηρεάσει σημαντικά την έκβαση μιας δικαστικής υπόθεσης, γι' αυτό και θεωρείται ένας από τους πυλώνες της δικαστικής διαδικασίας.

1. ↑  «Διεξαγωγή αποδείξεων».
2. ↑  «ΜΑΡΤΥΡΕΣ».
Η **Σεχσουβάρ Καντινεφέντι** (Οθ. Τούρκικα: شہسوار قادین افندی) (Τούρκικα: *Şehsuvar Kadınefendi*, 2 Μαΐου 1881 - 1945) ήταν η πρώτη σύζυγος του τελευταίου Χαλίφη του Ισλάμ Αμπντούλ Μετζίτ Β΄ και πρώην διαδόχου της Οθωμανικής Αυτοκρατορίας.

Βιογραφία
---------

Η Σεχσουβάρ Καντινεφέντι γεννήθηκε στις 2 Μαΐου 1881 στην Κωνσταντινούπολη. Το πραγματικό της όνομα είναι άγνωστο. Σε νεαρή ηλικία, ο πατέρας της, ο οποίος ήταν υπάλληλος στο δικαστήριο, την παρουσίασε στο αυτοκρατορικό χαρέμι. Μετονομάστηκε σε Σεχσουβάρ και της δόθηκε εκπαίδευση, μαθήματα ζωγραφικής και μαθήματα πιάνου στο χαρέμι του ηγεμόνα Αμπντούλ Μετζίτ. Είχε μελί μάτια και μακριά χρυσόξανθα μαλλιά.

Η Σεχσουβάρ μεγάλωσε ως μια νεαρή κοπέλα στο χαρέμι του ηγεμόνα Αμπντούλ Μετζίτ, και στην ηλικία των δεκαπέντε ετών, επιλέχτηκε για σύζυγός του. Ο γάμος έγινε στις 22 Δεκεμβρίου 1896 στο Παλάτι Ορτάκιοϊ. Στις 29 Φεβρουαρίου 1898 γέννησε το μοναδικό της παιδί, ένα γιο, τον ηγεμόνα Ομέρ Φαρούκ. Στις 4 Μαρτίου 1924 ακολούθησε τον σύζυγό της στην εξορία, μαζί με τα υπόλοιπα μέλη της οικογένειας. Πρώτα πήγαν στην Ελβετία και στη συνέχεια στη Γαλλία, όπου εγκαταστάθηκαν στο Παρίσι.

Έργα ζωγραφικής
---------------

Σε ένα έργο του 1898 από τον Αμπντούλ Μετζίτ, η Σεχσουβάρ εμφανίζεται ξαπλωμένη σε ένα καναπέ. Ωστόσο, σύμφωνα με μια συνέντευξη της Φατμά Νεσλισάχ Σουλτάν Οσμάνογλου στις 26 Μαΐου 2002, είπε ότι η φιγούρα δεν μοιάζει με την πατρική γιαγιά της Σεχσουβάρ Καντινεφέντι. Σε άλλο έργο του 1915, από τον σύζυγό της, εμφανίζεται παίζοντας βιολί.

Η Σεχσουβάρ Καντινεφέντι πέθανε το 1945 σχεδόν ένα χρόνο μετά τον θάνατο του συζύγου της, στο Παρίσι σε ηλικία 63 ή 64 ετών. Είναι θαμμένη στο μουσουλμανικό κοιμητήριο Μπομπινί στο Παρίσι.

Παραπομπές
----------

1. ↑  Wendy M. K. Shaw (15 Μαρτίου 2011). *Ottoman Painting: Reflections of Western Art from the Ottoman Empire to the Turkish Republic*. I.B.Tauris. σελίδες 85–8. ISBN 978-1-848-85288-4.
2. ↑  Ömer Faruk Şerifoğlu (2004). *Abdülmecid Efendi, Ottoman prince and painter*. YKY. σελ. 103. ISBN 978-9-750-80883-8.
3. ↑  Harun Açba (2007). *Kadın efendiler: 1839-1924*. Profil. σελίδες 205–7. ISBN 978-9-759-96109-1.
4. ↑  Genealogy Of The Imperial Ottoman Family (2005)
5. ↑  Yılmaz Öztuna (1989). *İslâm devletleri: devletler ve hanedanlar*. Kültür Bakanlığı. ISBN 978-9-751-70469-6.

Εξωτερικοί Σύνδεσμοι
--------------------

* Laf Lafı Açıyor…Osmanlı Hanedanı ve Neslişah Sultan} (Τουρκικά)
* SON HALİFE ABDÜLMECİT EFENDİ’NİN İLK EŞİ İNGİLİZ MİYDİ? (Τουρκικά)



|  |  |
| --- | --- |
| CC-BY-SA Μετάφραση | Στο λήμμα αυτό έχει ενσωματωθεί κείμενο από το λήμμα Şehsuvar Hanım  της Αγγλικής Βικιπαίδειας, η οποία διανέμεται υπό την GNU FDL και την CC-BY-SA 4.0. (ιστορικό/συντάκτες). |
Ο **Νίκολα Ντιμιτρόφ** (σλαβομακεδονικά: Никола Димитров‎‎, γενν. 30 Σεπτεμβρίου 1972) είναι Σλαβομακεδόνας διπλωμάτης και πολιτικός. Έχει υπηρετήσει ως πρέσβης της Βόρειας Μακεδονίας στις ΗΠΑ και στην Ολλανδία, καθώς και ως αναπληρωτής Υπουργός Εξωτερικών. Σήμερα είναι υπουργός Eξωτερικών της Βόρειας Μακεδονίας στην κυβέρνηση του Ζόραν Ζάεφ.

Σταδιοδρομία
------------

Ο Ντιμιτρόφ ξεκίνησε τη σταδιοδρομία του ως κυβερνητικός υπάλληλος το 1996 στο υπουργείο Eξωτερικών ως δικηγόρος για ζητήματα ανθρωπίνων δικαιωμάτων σε διεθνές επίπεδο και διορίστηκε αναπληρωτής υπουργός Eξωτερικών το 2000. Το 2002 διορίστηκε δεύτερος πρέσβης της Βόρειας Μακεδονίας στις ΗΠΑ, διαδεχόμενος τη Λιούμπιτσα Ατσέφσκα. Αυτό τον κατέστησε τον νεότερο διπλωμάτη στην Ουάσιγκτον την εποχή εκείνη. Επρόκειτο για τάση αλλαγής γενιάς στις κυβερνήσεις των χωρών της ανατολικής Ευρώπης κατά την οποία «αντικαθίστατο η παλιά φρουρά από νεαρούς δυτικοθρεμμένους τεχνοκράτες».

Τον Οκτώβριο του 2009 ανέλαβε τη θέση του πρέσβη της Βόρειας Μακεδονίας στην Ολλανδία. Μετά το τέλος της θητείας του τον Μάρτιο του 2013, είχε προγραμματιστεί να αναλάβει την πρεσβεία στη Γερμανία, αλλά το αξίωμα ανατέθηκε στο Νίκολα Κόλεφ. Τον Φεβρουάριο του 2014 ανακοινώθηκε πως ο Ντιμιτρόφ είχε απορρίψει τον διορισμό του ως πρέσβη της Βόρειας Μακεδονίας στη Μόσχα.

Προσωπική ζωή
-------------

Ο πατέρας του Δημητρώφ ήταν πρόσφυγας του ελληνικού εμφυλίου πολέμου. Ο Δημητρώφ πήρε πτυχίο νομικής από το Πανεπιστήμιο Αγίων Κυρίλλου και Μεθοδίου των Σκοπίων και μεταπτυχιακό νομικής στο Βασιλικό Κολέγιο του Πανεπιστημίου του Κέιμπριτζ στη Μεγάλη Βρετανία, όπου ειδικεύθηκε στο Διεθνές Δίκαιο. Είναι νυμφευμένος και έχει μία κόρη.

Παραπομπές
----------

1. ↑  Ανακτήθηκε στις 31  Αυγούστου 2021.
2. ↑  «The Government & ministries | Влада на Република Северна Македонија». (Αγγλικά) Ανακτήθηκε στις 31  Αυγούστου 2021.
3. ↑  Ανακτήθηκε στις 31  Αυγούστου 2021.
4. ↑  Ανακτήθηκε στις 31  Αυγούστου 2021.
5. 1 2  Luxner, Larry (Δεκέμβριος 2004). «Macedonia's Nikola Dimitrov: No more FYROM». *The Washington Diplomat*. Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 2016-03-04.. Ανακτήθηκε στις 2014-02-24.
6. ↑  «Macedonian ex-negotiator Nikola Dimitrov is starting his term as Macedonian Ambassador to Holland». *Highbeam Business*. 2009-10-08. Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 2011-01-07.. Ανακτήθηκε στις 2014-02-24.
7. ↑  Geteva, Katerina (2014-02-24). «Никола Димитров одбил да биде амбасадор во Москва». *PlusInfo*. Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 2014-07-31.. Ανακτήθηκε στις 2014-02-25.
8. ↑

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
--------------------

|  |  |
| --- | --- |
| εικονίδιο Βόρεια Μακεδονία | Πύλη Βόρεια Μακεδονία |

* Νίκολα Ντιμιτρόφ, επίσημος λογαριασμός στο Twitter.
* Συνέντευξη στη *The First Post*, στις 24 Οκτωβρίου 2011
Το **Πολιτιστικό Ίδρυμα Ομίλου Πειραιώς** υλοποιεί δράσεις σχετικές με τον πολιτισμό που εντάσσονται στο πλαίσιο της Εταιρικής Κοινωνικής Ευθύνης του Ομίλου Πειραιώς. Είναι κοινωφελές ίδρυμα μη κερδοσκοπικού χαρακτήρα. Στόχος του είναι η **διάσωση**, **καταγραφή** και **προβολή** της **παραδοσιακής τεχνολογίας** και της **βιομηχανικής κληρονομιάς** της Ελλάδας.

Δίκτυο Μουσείων
---------------

Το Πολιτιστικό Ίδρυμα Ομίλου Πειραιώς (ΠΙΟΠ) οργανώνει και διαχειρίζεται ένα Δίκτυο Θεματικών Μουσείων Αρχειοθετήθηκε 2012-07-13 στο Wayback Machine. που μελετά, διασώζει και προβάλλει την **ελληνική κληρονομιά** και την **πολιτιστική ταυτότητα** του τόπου μας. Τα μουσεία αυτά αποτελούν πρότυπα για τη μέθοδο δημιουργίας μουσείων και για τον τρόπο της μουσειογραφικής εκφοράς τους και προβάλλουν σε κάθε περίπτωση τον ειδικό χαρακτήρα της παραγωγής της περιοχής που βρίσκονται. Το Ίδρυμα επεξεργάστηκε και δημιούργησε ένα **μοντέλο λειτουργίας** του Δικτύου: έχει αναλάβει τη διοικητική, λογιστική και γραμματειακή κάλυψη των μουσείων του από το κέντρο, ενώ συγχρόνως μεριμνά για τη συντήρηση, την άψογη λειτουργία και την προβολή τους, οργανώνοντας επί τόπου διάφορες εκδηλώσεις. Το μοντέλο αυτής της λειτουργίας επιτυγχάνεται με την άμεση και αμέριστη συνεργασία της τοπικής κοινωνίας και όλων των φορέων της τοπικής αυτοδιοίκησης και των περιφερειών της χώρας. Αυτό το συνεχώς επεκτεινόμενο Δίκτυο Μουσείων αποτελεί μία μοναδική, μεγάλης κλίμακας πολιτιστική παρέμβαση. Στόχος του Ιδρύματος είναι να μεταδώσει μέσω αυτού του δικτύου μία άλλη αντίληψη για τη δραστηριότητα και την ενίσχυση της περιφέρειας. Τα μουσεία αυτά φιλοδοξούν να αποτελέσουν τόπο συνάντησης και σημείο αναφοράς των τοπικών κοινωνιών. Το 2012 το Δίκτυο Μουσείων του Πολιτιστικού Ιδρύματος Ομίλου Πειραιώς, βραβεύτηκε από την Europa Nostra στην κατηγορία "Ειδικές υπηρεσίες" (Dedicated Services). Προς την ίδια κατεύθυνση, δηλαδή αυτή της ενίσχυσης της συλλογικής μνήμης αναφορικά
με την παραδοσιακή και βιομηχανική κληρονομιά, κινούνται και οι υπόλοιπες δράσεις του
Π.Ι.Ο.Π.: **εκδόσεις**, **ερευνητικά προγράμματα**, **επιστημονικές εκδηλώσεις** και οργάνωση του
**Ιστορικού Αρχείου** τoυ ΠΙΟΠ. Το Δίκτυο Μουσείων ΠΙΟΠ περιλαμβάνει τα ακόλουθα μουσεία:

* Μουσείο Ελιάς και Ελληνικού Λαδιού-Σπάρτη
* Υπαίθριο Μουσείο Υδροκίνησης-Δημητσάνα
* Μουσείο Βιομηχανικής Ελαιουργίας Λέσβου-Αγ.Παρασκευή
* Μουσείο Πλινθοκεραμοποιΐας Τσαλαπάτα-Βόλος
* Μουσείο Μαρμαροτεχνίας-Τήνος
* Μουσείο Μετάξης-Σουφλί
* Μουσείο Περιβάλλοντος Στυμφαλίας
* Μουσείο Μαστίχας Χίου
* Μουσείο Αργυροτεχνίας Ιωαννίνων

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
--------------------

* Ο επίσημος ιστότοπος του Πολιτιστικού Ιδρύματος Ομίλου Πειραιώς
* Οι ψηφιακές συλλογές του Ιδρύματος στην Εuropeana
* Ο ιστότοπος της Διεθνούς Επιτροπής για τη Διατήρηση της Βιομηχανικής Κληρονομιάς - TICCIH (Ελληνικό Τμήμα)

|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
| Καθιερωμένοι όροι | 
* WorldCat
* VIAF: 143452499
* **BiblioNet**: 6433
* LCCN: no2008025286
* ISNI: 0000 0001 0743 0423
* GND: 10170159-7
* SUDOC: 161492207

 |

 |
Απεικόνιση του 1856 του Σαββατικού Τράγου από το βιβλίο *Δόγμα και Τελετουργικό της Υψηλής Μαγείας* από τον Ελιφά Λευί. Οι βραχίονες φέρουν τις λατινικές λέξεις SOLVE (διαλύσου) και COAGULA (πήξε).
Ο **Μπαφομέτ** είναι θεότητα η οποία φέρεται να λατρεύεται από τους Ναΐτες Ιππότες και εν συνεχεία ενσωματώθηκε σε διάφορες αποκρυφιστικές και δυτικές εσωτεριστικές παραδόσεις. Το όνομα *Μπαφομέτ* εμφανίστηκε σε δικαστικά μεταγραμμένα κείμενα για την Ιερά Εξέταση των Ιπποτών του Ναού, ξεκινώντας το 1307. Ο Μπαφομέτ είναι σύμβολο ισορροπίας σε διάφορες αποκρυφιστικές και μυστικιστικές παραδόσεις, την προέλευση των οποίων ορισμένοι αποκρυφιστές προσπάθησαν να συνδέσουν με τους Γνωστικιστές και τους Ναΐτες, αν και περιστασιακά φέρεται ότι αποτελεί θεότητα ή δαίμων. Από το 1856 το όνομα Μπαφομέτ έχει συσχετιστεί με την εικόνα του «Σαββατικού Τράγου» που σχεδίασε ο Ελιφάς Λευί, αποτελούμενος από δυαδικά στοιχεία που αντιπροσωπεύουν τον «συμβολισμό της ισορροπίας των αντιθέτων»: μισός άνθρωπος και μισό ζώο, αρσενικό και θηλυκό, καλό και κακό κ.λπ. Η πρόθεση του Λευί ήταν να συμβολίσει την αντίληψή του για την ισορροπία, με τον Μπαφομέτ να αντιπροσωπεύει τον στόχο της τέλειας κοινωνικής τάξεως.

Ετυμολογία
----------

Οι σύγχρονοι μελετητές συμφωνούν ότι το όνομα *Μπαφομέτ* αποτελεί παλιά γαλλική παραφθορά του ονόματος «Μωάμεθ», με την ερμηνεία ότι ορισμένοι από τους Ναΐτες, μέσω της μακροχρόνιας στρατιωτικής κατοχής των Ουτρεμέρ, είχαν αρχίσει να ενσωματώνουν ισλαμικές ιδέες στο σύστημα πεποιθήσεών τους, και ότι αυτό θεωρήθηκε και τεκμηριώθηκε από τους Ιεροεξεταστές ως αίρεση. Άλλοι συγγραφείς υποστηρίζουν ότι είναι συνδιασμός δύο ελληνικών λέξεων, *βαφή μητούς*, δηλαδή «βάπτιση στην σοφία».

Παραπομπές
----------

1. 1 2 3  Strube, Julian (2016). «The 'Baphomet' of Eliphas Lévi: Its Meaning and Historical Context» (PDF). *Correspondences: An Online Journal for the Academic Study of Western Esotericism* **4**: 37–79. ISSN 2053-7158.. Ανακτήθηκε στις 31 March 2020.
2. 1 2  Introvigne 2016, σελίδες 105–109.
3. 1 2 3  Stahuljak 2013, σελίδες 71–82.
4. 1 2   Chisholm, Hugh, επιμ.. (1911) «Templars» *Εγκυκλοπαίδεια Μπριτάννικα* **26** (11η έκδοση) Cambridge University Press, σελ. 599
5. ↑  Jansen, Katherine L. επιμ. (April 2016). «Torture and Confession in the Templar Interrogations at Caen, 28–29 October 1307». *Speculum: A Journal of Medieval Studies* (Chicago: University of Chicago Press on behalf of the Medieval Academy of America) **91** (2): 297–327. doi:10.1086/684916. ISSN 2040-8072. OCLC 35801878.
6. ↑  Michelet, Jules (1860). *History of France*. D. Appleton & Company. σελ. 375.
7. ↑  Waite, Class I, §2: "Since 1856 the influence of Eliphas Lévi and his doctrine of occultism has changed the face of this card, and it now appears as a pseudo-Baphometic figure with the head of a goat and a great torch between the horns; it is seated instead of erect, and in place of the generative organs there is the Hermetic caduceus."
8. ↑  Barber 1994, σελ. 321.

  


|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
| Καθιερωμένοι όροι | 
* GND: 1115189700
* SUDOC: 19597025X
* BNF: cb17061787f (data)

 |

 |
Η **Χαλυβουργική-Ελληνική Βιομηχανία Α. Ε** ήταν ένας από τους κύριους παραγωγούς χάλυβα στην Ελλάδα και ο δεύτερος μεγαλύτερος μετά την Βιοχάλκο.

Ιστορία
-------

Η Χαλυβουργική ιδρύθηκε το 1925. Ξεκίνησε να παράγει καλώδια το 1932 και χάλυβα το 1938.  

Η παραγωγή της εταιρείας εκσυγχρονίστηκε και επεκτάθηκε μετά τον Β΄ Παγκόσμιο Πόλεμο, με την εταιρεία να μεταφέρει την παραγωγή της στην Ελευσίνα το 1953. Τα επόμενα χρόνια ήταν η "χρυσή εποχή" της εταιρείας, καθώς η κατασκευαστική έκρηξη που ακολούθησε λόγω του ελληνικού οικονομικού θαύματος οδήγησε σε μια τεράστια αύξηση της ζήτησης για χάλυβα.

Η Χαλυβουργική αντιμετώπισε σοβαρά οικονομικά προβλήματα κατά τη διάρκεια της οικονομικής κρίσης από τα τέλη της δεκαετίας του 1980 και στις αρχές της δεκαετίας του 1990 στην Ελλάδα. Ωστόσο κατάφερε να επιβιώσει χάρη στην υλοποίηση ενός προγράμματος εκσυγχρονισμού, όπου η εταιρεία προσέθεσε νέα προϊόντα και τεχνολογίες. 

### Πτώση

Το 2012, η εταιρεία γνώρισε μια δραματική πτώση στον όγκο παραγωγής της, με τις πωλήσεις της να πέφτουν κατά 70.62%. Το 2012, η εταιρεία χρωστούσε πάνω από 1 δισ. ευρώ στις τράπεζες. Τον Φεβρουάριο του 2014, μετά από μια δραματική πτώση της ζήτησης χάλυβα στην Ελλάδα και του υψηλού ενεργειακού κόστους, η εταιρεία σταμάτησε την παραγωγή χάλυβα και απέλυσε 200 από τους 263 εργαζομένους της. Πριν από αυτό, 148 εργαζόμενοι είχαν συνταξιοδοτηθεί εθελούσια.

Το 2015, η εταιρεία σταμάτησε μόνιμα την παραγωγή της, αλλά συνέχισε να λειτουργεί για το καλό των εργαζομένων. Σε μια συνέντευξη του προέδρου του συνδικάτου των εργαζομένων της εταιρείας το 2018, εκείνος δήλωσε ότι δεν είχε δει τον ιδιοκτήτη της εταιρείας, τον Κωνσταντίνο Αγγελόπουλο, εδώ και δύο χρόνια. Το 2018 το συνδικάτο δήλωσε ότι η εταιρεία απασχολούσε 170 εργαζομένους, οι οποίοι εργάζονταν τρεις μέρες την εβδομάδα, ενώ το 2006 απασχολούσε 600 με 700 εργαζομένους. Το 2018 χρωστούσε πάνω από 400 εκατομμύρια σε τράπεζες και στο δημόσιο, ενώ δεν μπορούσε να εξυπηρετήσει το χρέος της από το 2016.

Παραπομπές
----------

1. ↑  Η Ελληνική Χαλυβουργία γιγαντώθηκε Kathimerini newspaper, 5 December 2006.
2. 1 2 3  Chrysopoulos, Philip (18 Δεκεμβρίου 2018). «Greek Steel Giant Xalyvourgiki Shuts Down After 83 Years». *Greek Reporter* (στα Αγγλικά). Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 1 Σεπτεμβρίου 2019. Ανακτήθηκε στις 9 Νοεμβρίου 2020.
3. 1 2  «Χαλυβουργική: «Είδαμε τον Κ. Αγγελόπουλο, εισπράξαμε μόνο σιωπή» - Τι αποκαλύπτει ο Πρόεδρος του Σωματείου Εργαζομένων». *mononews*. 28 Νοεμβρίου 2018. Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 28 Φεβρουαρίου 2019. Ανακτήθηκε στις 9 Νοεμβρίου 2020.
4. ↑  Menzel, Konstantinos (13 Φεβρουαρίου 2014). «Greek Steelworks Suspends 95% of Employees». *Greek Reporter* (στα Αγγλικά). Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 3 Νοεμβρίου 2015. Ανακτήθηκε στις 9 Νοεμβρίου 2020.
5. ↑  «Greek steelworks face extinction» (στα Αγγλικά). Neos Kosmos. 24 Φεβρουαρίου 2014. Ανακτήθηκε στις 9 Νοεμβρίου 2020.
6. ↑  «Halyvourgiki steel producer grinds to a halt | Kathimerini» (στα English). Kathimerini. Ανακτήθηκε στις 9 Νοεμβρίου 2020. CS1 maint: Μη αναγνωρίσιμη γλώσσα (link)
Ο **Γιούχαν "Γιάαν" Κίκας** (εσθονικά: *Juhan "Jaan" Kikkas*, Κόικουλα, Ρωσική Αυτοκρατορία, 5 Ιουνίου 1892 - Τάλιν, Κατεχόμενη Εσθονία, 9 Μαρτίου 1944) ήταν Εσθονός ολυμπιονίκης. Ως αθλητής ασχολήθηκε με την άρση βαρών και την ποδηλασία. Ανήκε στην κατηγορία των Εσθονών αρσιβαριστών (με σημαντικότερους εκπροσώπους τους Άλφρεντ Νόιλαντ και Χάραλντ Τάμμερ) που σημείωσαν αρκετές επιτυχίες σε διεθνές επίπεδο κατά το πρώτο μισό της δεκαετίας του 1920.

Βιογραφία
---------

Ο Κίκας γεννήθηκε το 1892 στο χωριό Κόικουλα της εσθονικής επαρχίας Βάλγκα που τότε αποτελούσε έδαφος της Ρωσικής Αυτοκρατορίας. Αρχικά ασχολήθηκε με την ποδηλασία, μεταπηδώντας στην άρση βαρών μόλις κατά το 1921 ως αθλητής πρώτα της Καϊτσελίιντου Βάλγκα και έπειτα της Κάλεβ Τάρτου. Το επόμενο έτος πραγματοποίησε την παρθενική του εμφάνιση σε διεθνή διοργάνωση, συμμετέχοντας στο Παγκόσμιο Πρωτάθλημα Άρσης Βαρών που διοργανώθηκε στις 29 - 30 Απριλίου στο Τάλιν της Εσθονίας (συμμετείχαν συνολικά 33 αθλητές από τέσσερις χώρες), χωρίς ωστόσο να καταφέρει να ανέβει στο βάθρο των νικητών καθώς κατετάγη τέταρτος στην κατηγορία των -75 κιλών. Το 1923 κέρδισε το ασημένιο μετάλλιο στο Βαλτικό Πρωτάθλημα και το 1924 έλαβε μέρος στους Ολυμπιακούς Αγώνες του Παρισιού όπου αγωνιζόμενος στα -75 κιλά κατέκτησε την τρίτη θέση και το χάλκινο μετάλλιο, σηκώνοντας συνολικά 450 κιλά σε πέντε αγωνιστικές κινήσεις, πραγματοποιώντας παράλληλα παγκόσμιο ρεκόρ στο επολέ-ζετέ. Την επόμενη χρονιά πανηγύρισε το μοναδικό εγχώριο τίτλο του στην ίδια κατηγορία και λίγο καιρό αργότερα αποσύρθηκε από την ενεργό δράση.

Αργότερα εγκαταστάθηκε στο Τάλιν και εργάστηκε στο ιδιόκτητο μεταλλουργείο του. Σκοτώθηκε στις 9 Μαρτίου του 1944 κατά τη διάρκεια του σφοδρού βομβαρδισμού του γερμανοκρατούμενου Τάλιν από τη σοβιετική αεροπορία, στα πλαίσια του Β΄ Παγκοσμίου Πολέμου.

Παραπομπές
----------

1. ↑  Schodl, Gottfried. *World Championships Seniors 1997 - 2007 and Statistics* (PDF). IWF. σελ. 3. Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο (PDF) στις 27 Μαΐου 2011. Ανακτήθηκε στις 15 Απριλίου 2017.
2. 1 2 3 4  «Jaan Kikkas». *sports-reference.com*. Sports Reference. Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 5 Μαρτίου 2016. Ανακτήθηκε στις 15 Απριλίου 2017.
3. 1 2  «KIKAS, JUHAN». *esbl.ee*. Eesti Spordi Biograafiline Leksikon. 15 Δεκεμβρίου 2016. Ανακτήθηκε στις 15 Απριλίου 2017.
4. ↑  Phillips, Ellen (2015). *VIII Olympiad: Paris 1924, St. Moritz 1928*. Warwick Press Inc. [*νεκρός σύνδεσμος*]
Συντεταγμένες: 37°23′24″N 24°53′13″E﻿ / ﻿37.39000°N 24.88694°E﻿ / 37.39000; 24.88694

Η **Ποσειδωνία**, παλαιότερα γνωστή ως **Ντελαγκράτσια**, είναι οικισμός της Σύρου. Bρίσκεται στο φαρδύ κόλπο του Φοίνικα και απέχει 10 χιλιόμετρα από την πρωτεύουσα Ερμούπολη. Αποτέλεσε για πολλά χρόνια το θέρετρο των πλουσίων Συριανών.

Ονομασία
--------

Το πρώτο όνομα προέρχεται από την αρχαία Ποσειδωνία που εικάζεται ότι βρισκόταν εκεί και ήταν αφιερωμένη στο θεό Ποσειδώνα, ενώ το δεύτερο όνομα προέρχεται από τη μικρή καθολική εκκλησία Μαντόνα Ντε λα Γκράτσια (Παναγία της Χάριτος) που βρίσκεται δίπλα στο μικρό κοιμητήριο του οικισμού.

Γενικές πληροφορίες
-------------------

Στον οικισμό είναι αξιοπρόσεκτες οι νεοκλασσικής αρχιτεκτονικής εξοχικές επαύλεις, με πύργους και μεγάλους κήπους με πεύκα και φοίνικες, που κατασκευάστηκαν στα τέλη του 19ου αιώνα. Η πιο γνωστή είναι η έπαυλη Τσιροπινά (πρώην δήμαρχος Ερμουπόλεως), η οποία έχει χαρακτηριστεί ως ιστορικό και διατηρητέο μνημείο. Σήμερα, το κτήριο χρησιμοποιείται για διαφόρων ειδών εκδηλώσεις.

Στην Ποσειδωνία επίσης βρίσκεται ο ορθόδοξος ναός του Αγίου Ιωάννη και η λέσχη με το γήπεδο του τένις. Στο λόφο δεσπόζει ο καθολικός ναός του Αγίου Πέτρου από το 1860. Στην περιοχή λειτουργεί και δημοτικό σχολείο.

Κοντά στον οικισμό υπάρχουν οι παραλίες Φετουρή, Βούλγαρη, Αγκαθωπές και Κόμητο, που προσελκύουν πολλούς παραθεριστές τους καλοκαιρινούς μήνες. Στις Αγκαθωπές βρίσκεται μεγάλος πληθυσμός θαλάσσιων κρίνων.

Διοίκηση και πληθυσμός
----------------------

Διοικητικά ανήκει στη Δημοτική Ενότητα Ποσειδωνίας, η οποία υπάγεται στον Δήμο Σύρου - Ερμούπολης. Πριν το Πρόγραμμα Καλλικράτης, υπαγόταν στον Δήμο Ποσειδωνίας. Σύμφωνα με την απογραφή του 2011, στην περιοχή ζουν σήμερα 760 κάτοικοι. Η πορεία του πληθυσμού:

|  |  |  |  |
| --- | --- | --- | --- |
| **Έτος** | 1991 | 2001 | 2011 |
| **Πληθ.** | 604 | 633 | 760 |

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
--------------------

* Δήμος Σύρου - Ερμούπολης Αρχειοθετήθηκε 2013-05-24 στο Wayback Machine.
* Syros.gr

|  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| 

| π • σ • ε
Οικισμοί του Δήμου Σύρου - Ερμούπολης |
| --- |
|  |
| Δημοτική ενότητα Άνω Σύρου | 
* Άγιος Δημήτριος
* Αγρός
* Άη Μιχάλης
* Αληθινή
* Άνω Σύρος
* Βαρβαρούσα (νησίδα)
* Γαλησσάς
* Γυάρος (νησίδα)\*
* Δανακός
* Επισκοπείο
* Κίνι
* Μεσαριά
* Μύττακας
* Πάγος
* Παπούρι
* Παρακοπή
* Πλατύ Βουνί
* Φοινικιά
* Χαλανδριανή
* Χρούσα
 |
|  |
| Δημοτική ενότητα Ερμουπόλεως | 
* Αζόλιμνος Ερμουπόλεως
* Άνω Μάννα
* Διδύμη (νησίδα)\*
* Ερμούπολη
* Μάννα
* Στρογγυλό Ερμούπολης (νησίδα)\*
* Τάλαντα
 |
|  |
| Δημοτική ενότητα Ποσειδωνίας | 
* Άδειατα
* Αζόλιμνος Ποσειδωνίας
* Άσπρο (νησίδα)\*
* Βάρη
* Βήσσας
* Μέγας Γιαλός
* Νάτα (νησίδα)\*
* Ποσειδωνία
* Στρογγυλό Ποσειδωνίας (νησίδα)\*
* Σχινονήσι (νησίδα)\*
* Φοίνικας
 |
|  |
| 
* Έδρα: Ερμούπολη - Ιστορική έδρα: Άνω Σύρος
* \*(Οικισμοί με μη μόνιμο πληθυσμό)
 |

 |

|  |  |
| --- | --- |
| 

|  |
| --- |
| * Πύλη:Γεωγραφία
* Πύλη:Ελλάδα
 |

 |
Οι **Deicide** είναι αμερικανικό death metal συγκρότημα ιδρυθέν το 1987, από τον Γκλεν Μπέντον, μπασίστα και τραγουδιστή του συγκροτήματος, αλλά και από τον ντράμερ του, Στιβ Άσιμ. Το συγκρότημα γνώρισε την επιτυχία τo 1992, με την κυκλοφορία του δίσκου *Legion*, ο οποίος ήταν και ο δεύτερος δίσκος του συγκροτήματος. Επίσης, βάσει του Nielsen SoundScan, το συγκρότημα αναγνωρίζεται ως το δεύτερο καλύτερο σε πωλήσεις μετά τους Cannibal Corpse.

Μετά την παρθενική τους κυκλοφορία, το 1990, το συγκρότημα κυκλοφόρησε επίσης άλλα 11 άλμπουμς, μία ζωντανή ηχογράφηση, ένα Compilation και, τέλος, 2 DVD. Το Νοέμβριο του 2003, τα δύο πρώτα τους άλμπουμ το Deicide και το Legion κατατάχθηκαν στη δεύτερη και στην τρίτη θέση αντιστοίχως, στα καλύτερα σε πωλήσεις Death Metal άλμπουμς, του Nielsen SoundScan.

Οι Deicide είναι γνωστοί, επίσης, για τη θεματολογία των στίχων τους. Τα θέματα με τα οποία καταπιάνονται είναι ο σατανισμός, η αντι-θρησκευτικότητα και η βλασφημία. Οι στίχοι τους έχουν οδηγήσει κατά καιρούς σε απαγορεύσεις, μηνύσεις και κριτική, τόσο από θρησκευτικές ομάδες όσο κι από το κοινό.

Στούντιο άλμπουμ
----------------

* *Deicide* (1990)
* *Legion* (1992)
* *Once Upon the Cross* (1995)
* *Serpents of the Light* (1997)
* *Insineratehymn* (2000)
* *In Torment in Hell* (2001)
* *Scars of the Crucifix* (2004)
* *The Stench of Redemption* (2006)
* *Till Death Do Us Part* (2008)
* *To Hell with God* (2011)
* *In the Minds of Evil* (2013)
* *Overtures of Blasphemy* (2018)
* *Banished by Sin* (2024)

Παραπομπές
----------

1. ↑  «Artist Search for "deicide"». *AllMusic*. Ανακτήθηκε στις 1 Νοεμβρίου 2017.

Περαιτέρω ανάγνωση
------------------

* Mudrian, Albert (2004). *Choosing Death:The Improbable History of Death Metal and Grindcore*, Feral House, ISBN 1-932595-04-X.

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
--------------------

|  |  |
| --- | --- |
| Commons logoCommons logo | Τα Wikimedia Commons έχουν πολυμέσα σχετικά με το θέμα   **Deicide** |

* Επίσημος ιστότοπος

  


|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
| Καθιερωμένοι όροι | 
* WorldCat
* VIAF: 158474532
* LCCN: n2003083017
* ISNI: 0000 0001 1482 4658
* GND: 10299796-2
* BNF: cb13960713n (data)
* MusicBrainz: 0bd96fa4-9835-49b0-a1f2-7421e6a79dfa
* NKC: xx0076870

 |

 |
Καταρράκτες Κρίμλερ
Οι **καταρράκτες Κρίμλερ** (Γερμανικά: Krimmler Wasserfälle), με συνολικό ύψος 380 μέτρα είναι οι υψηλότεροι στην Αυστρία. Βρίσκονται στον ποταμό *Krimmler Ache* κοντά στο χωριό Κριμλ στο εθνικό πάρκο της οροσειράς Χόε Τάουερν στην πόλη του Σάλτσμπουργκ.

Οι καταρράκτες Κρίμλερ είναι ένας κλιμακωτός καταρράκτης. Ξεκινά στην κορυφή της κοιλάδας *Krimmler Ache* και χωρίζεται σε τρία στάδια. Το ανώτερο στάδιο έχει ύψος 140 μέτρων, το μεσαίο στάδιο ύψος 100 μέτρων και το χαμηλότερο ύψος 140 μέτρων. Το υψηλότερο σημείο του καταρράκτη είναι 1.470 μέτρα πάνω από την επιφάνεια της θάλασσας.

Το *Krimmler Ache* είναι ένα παγετώδες ρεύμα του οποίου η ροή ποικίλλει σημαντικά αναλόγως την εποχή. Η ογκομετρική του ροή τον Ιούνιο και τον Ιούλιο είναι 20.000 κυβικά μέτρα ανά ώρα, ενώ τον Φεβρουάριο είναι μόνο 500 κυβικά μέτρα ανά ώρα. Η μεγαλύτερη μετρημένη ροή ήταν στις 25 Αυγούστου 1987, στα 600.000 κυβικά μέτρα ανά ώρα. Μετά τους καταρράκτες, το ποτάμι ενώνεται με το Σάλτσαχ, το οποίο στη συνέχεια καταλήγει στον ποταμό Δούναβη και τέλος στη Μαύρη Θάλασσα.

Προσπάθειες για την αξιοποίηση των καταρρακτών
----------------------------------------------

Η τεράστια ποσότητα νερού σημαίνει φυσικά και ένα αντίστοιχα υψηλό επίπεδο υδροηλεκτρικής ενέργειας και επομένως τη δυνατότητα παραγωγής ηλεκτρικής ενέργειας. Ήδη από το 1899, έγινε προσπάθεια να παραδοθούν οι καταρράκτες Κρίμλερ σε έναν επιχειρηματία για εργοστασιακούς σκοπούς. Ωστόσο, δεν πραγματοποιήθηκε ποτέ. Τα κύρια αντεπιχειρήματα ήταν, αφενός, η ταχέως μεταβαλλόμενη ποσότητα νερού και, αφετέρου, ο ήδη ακμάζων τουρισμός. Στα χρόνια που ακολούθησαν, επρόκειτο να αποφευχθούν επανειλημμένα οι επιθυμίες της ενεργειακής βιομηχανίας, μέχρι το 1967, με την απονομή του ευρωπαϊκού διπλώματος διατήρησης της φύσης από το Συμβούλιο της Ευρώπης, τέτοιες σκέψεις τελικά τέθηκαν εκτός συζήτησης.

Μελέτη του Ιατρικού Πανεπιστημίου *Paracelsus* υποστηρίζει πως λόγω της υδρονέφωσης και λόγω της περιεκτικότητας της σε ηλεκτρικά φορτισμένα σωματίδια μπορεί να ανακουφίσει τα συμπτώματα του άσθματος. Ωστόσο, οι ειδικοί επικρίνουν την ενημερωτική αξία της μελέτης ως ανεπαρκή.

Τουρισμός
---------

Για να διασφαλίσει ότι οι τουρίστες θα μπορούσαν να δουν περισσότερα από τον καταρράκτη χωρίς δυσκολία, ο *Ignaz von Kürsinger* από το Μίτερσιλ, δημιούργησε ένα μονοπάτι προς το πάνω μέρος του καταρράκτη. Το 1879, το *Austrian Alpine Club* βελτίωσε το δρόμο για να προσφέρει πανοραμική θέα. Περίπου 400.000 άνθρωποι επισκέπτονται τους καταρράκτες Κρίμλερ ετησίως. Το ομιχλώδες κλίμα γύρω από τον καταρράκτη δημιουργεί ιδανικές συνθήκες ανάπτυξης για εκατοντάδες βρύα, λειχήνες και φτέρες. Η γύρω περιοχή είναι βιότοπος για 62 είδη πουλιών.

Υπάρχει αρνητικός αντίκτυπος στους κατοίκους της περιοχής λόγω του υψηλού επιπέδου κυκλοφορίας σε ένα σχετικά μικρό χωριό και λόγω της διάβρωσης του δρόμου.

Παραπομπές
----------

1. "Tallest Waterfalls of Austria"[*νεκρός σύνδεσμος*]
2. "Krimmler Wasserfälle"
3. Krimmler Wasserfälle at Salzburger-Saalachtal
4. Krimmler Wasserfälle (Achenfall, Untere-Mitlere-Oberer Achenfall)
5. Krimmler Wasserfälle stats on World Waterfall Database
6. "Wasserfälle gegen Asthma: Wirkung fraglich"
Ο **Μπλαζ Μέσιτσεκ** (γεννήθηκε στις 12 Ιουνίου 1997) είναι Σλοβένος επαγγελματίας καλαθοσφαιριστής του Κολοσσού Ρόδου της Ελληνικής Α1 Κατηγορίας. Γεννήθηκε στη Λιουμπλιάνα της Σλοβενίας, είναι ένας σούτινγκ γκαρντ ύψους 1,98 μέτρων.

Ενεργός δράση
-------------

Έπαιξε για την ομάδα της γενέτειράς του ΛΟΓΚΟ Γκρόσουπλιε και το καλοκαίρι του 2013 μετακόμισε στη σλοβενική δύναμη της Ολίμπια Λιουμπλιάνας όπου έπαιξε για τις ομάδες κάτω των 17 και κάτω των 19. Για την περίοδο 2014–15, ήταν δανεικός στη σλοβενική ομάδα δεύτερης κατηγορίας Σκόφια Λόκα. Ήταν ο καλύτερος παίκτης της ομάδας και ένας από τους καλύτερους σκόρερ του πρωταθλήματος, με 21,1 πόντους ανά αγώνα.

Το καλοκαίρι του 2015, υπέγραψε συμβόλαιο με την Ολίμπια Λιουμπλιάνας και έλαβε ποιοτικό χρόνο συμμετοχής στην Αδριατική Λίγκα και στο FIBA Eurocup. Αναγνωρίστηκε από τη FIBA και παρίστατο στον Ευρωπαϊκό αγώνα FIBA U18 All-Star κατά τη διάρκεια του Ευρωπαϊκού Πρωταθλήματος 2015 στη Λιλ της Γαλλίας ως ένας από τους καλύτερους 24 νέους παίκτες. 

Τον Δεκέμβριο του 2016, ο Μέσιτσεκ υπέγραψε με την Μπρίντιζι της ιταλικής κορυφαίας κατηγορίας Σέριε A (LBA). 

Στις 9 Αυγούστου 2018, υπέγραψε διετές συμβόλαιο με την Ολίμπια Λιουμπλιάνας.  Τον Δεκέμβριο του 2018, χώρισε τους δρόμους του με την Ολίμπια. 

Στις 30 Ιανουαρίου 2019, ο Μέσιτσεκ υπέγραψε συμβόλαιο 30 ημερών με την Πιστόια.  Μετά τη σύντομη θητεία του στην Ιταλία, υπέγραψε στη σερβική Μέγκα Μπέμαξ για την περίοδο 2019–20 τον Οκτώβριο του 2019.  Ο Μέσιτσεκ είχε μέσο όρο 8,1 πόντους, 2,2 ριμπάουντ και 1,5 ασίστ ανά αγώνα.

Στις 3 Οκτωβρίου 2020, υπέγραψε με τη Σπλιτ της Αδριατικής Λίγκας και την 1η Κροατίας.  Είχε μέσο όρο 10,8 πόντους, 2,6 ριμπάουντ και 3,1 ασίστ στο Κροατικό πρωτάθλημα, καθώς και 11,1 πόντους, 2,6 ριμπάουντ και 2,8 ασίστ στην Αδριατική Λίγκα.

Στις 8 Ιουλίου 2021, ο Μέσιτσεκ υπέγραψε επίσημα με τον Κολοσσό Ρόδου της Ελληνικής Α1 Κατηγορίας .

Παραπομπές
----------

1. ↑  «Il talento sloveno Blaz Mesicek si lega all'Enel Basket Brindisi» (στα Ιταλικά). Newbasketbrindisi.it. Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 11 Φεβρουαρίου 2017. Ανακτήθηκε στις 8 Φεβρουαρίου 2017.
2. ↑  «Blaz Mesicek signs two-year deal with Petrol Olimpija». *Sportando*. Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 9 Αυγούστου 2018. Ανακτήθηκε στις 9 Αυγούστου 2018.
3. ↑  Petrol Olimpija and Mesiček terminated contract on mutual consent.
4. ↑  «Blaz Mesicek signs with Pistoia». Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 28 Οκτωβρίου 2021. Ανακτήθηκε στις 28 Οκτωβρίου 2021.
5. ↑  «Blaž Mesiček reinforced Mega Bemax». *aba-liga.com*. Ανακτήθηκε στις 17 Οκτωβρίου 2019.
6. ↑  Zeljko, Zule (3 Οκτωβρίου 2020). «Split signs Blaz Mesicek». *Eurobasket*. Ανακτήθηκε στις 3 Οκτωβρίου 2020.
7. ↑  «Blaz Mesicek officially signs with Kolossos». *Sportando*. 8 Ιουλίου 2021. Ανακτήθηκε στις 8 Ιουλίου 2021.

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
--------------------

* Προφίλ στην Ουνιόν Ολίμπια
* Προφίλ στο Eurobasket.com
Ο **Γιώργος Λογοθέτης** είναι Ελληνοαμερικανός εφοπλιστής και επιχειρηματίας.

Γεννήθηκε στο Λονδίνο και κατοικεί στη Νέα Υόρκη.

Είναι ιδιοκτήτης και πρόεδρος της Libra Group, ενός πολυεθνικού ομίλου εταιρειών που δραστηριοποιείται σε τομείς όπως η ναυτιλία, η ανανεώσιμη ενέργεια, τα ξενοδοχεία κ.α.

Είναι πρόεδρος του μη κερδοσκοπικού οργανισμού Concordia, ο οποίος κάθε χρόνο διοργανώνει την ομώνυμη διάσκεψη στη Νέα Υόρκη, όπου συγκεντρώνει πλήθος ξένων ηγετών και επιχειρηματιών.

Το 2015 τιμήθηκε ως «Eλληνική Nαυτιλιακή Προσωπικότητα της Xρονιάς» από την Lloyd's List και το 2023 κατέλαβε την 60η θέση στη Lloyd's List. Στην ίδια λίστα είχε συμπεριληφθεί το 2018, το 2019 και το 2022.

Παραπομπές
----------

1. 1 2  «60 George M. Logothetis, Libra Group». Lloyds List. Ανακτήθηκε στις 16 Μαρτίου 2024.
2. ↑  «Lloyd's List Greek Shipping Awards». Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 14 Δεκεμβρίου 2015. Ανακτήθηκε στις 14 Δεκεμβρίου 2015.
Ο **Πρωθυπουργός του Μοντσερράτ** είναι ο επικεφαλής της κυβέρνησης του Μοντσερράτ, ενός νησιού στην Καραϊβική, το οποίο αποτελεί υπερπόντιο έδαφος του Ηνωμένου Βασιλείου. Ως αποτέλεσμα, ο αρχηγός του κράτους στο νησί είναι η Βασίλισσα Ελισάβετ Β', η οποία είναι ο αρχηγός του κράτους του Ηνωμένου Βασιλείου. Η βασίλισσα Ελισάβετ Β΄ εκπροσωπείται από τον Κυβερνήτη.

Σημερινός πρωθυπουργός είναι ο Ίστον Τέιλορ-Φάρελ του Κινήματος για Αλλαγή και Ευημερία. Ο Πρωθυπουργός διορίζεται από τον Κυβερνήτη μεταξύ των μελών του Νομοθετικού Συμβουλίου, το οποίο αποτελείται από εννέα αιρετά μέλη.

Στις 13 Οκτωβρίου 2010, η βασίλισσα ενέκρινε το Σύνταγμα του Μοντσερράτ με τη Διαταγή του 2010. Έτσι αντικαταστάθηκε το αξίωμα του Επικεφαλής υπουργού (Chief Minister), με εκείνο του Πρωθυπουργού (Premier). Πρώτος πρωθυπουργός ήταν ο Ρούμπεν Μιντ, που ήταν και ο τελευταίος επικεφαλής υπουργός.

Το Υπουργικό Συμβούλιο αντικατέστησε το Εκτελεστικό Συμβούλιο και αποτελείται από τον Πρωθυπουργό, τον Εισαγγελέα, τον Δημοσιονομικό Γραμματέα και άλλους τρεις υπουργούς. Ένα από τα μέλη του υπουργικού συμβουλίου, εκτός από την Premier πρέπει να ορισθεί αναπληρωτής του.

Κατάλογος πρωθυπουργών
----------------------

| Πορτρέτο | Όνομα (Γέννηση–Θάνατος) | Διάρκεια θητείας

---

Εκλογική Εντολή | Κόμμα |
| --- | --- | --- | --- |
| 1 |  | Εξοχότατος**Ρούμπεν Μιντ**(1954–) | 13 Οκτωβρίου 2010 | 12 Σεπτεμβρίου 2014 | Κίνημα για την Αλλαγή και Ευημερία |
| *2009* |
| 2 |  | Εξοχότατος**Ντόναλντσον Ρόμιο**(1962–) | 12 Σεπτεμβρίου 2014 | 19 Νοεμβρίου 2019 | Δημοκρατικό Κίνημα του Λαού |
| **2014** |
| 3 |  | Εντιμότατος**Ιστον Τέιλορ-Φάρελ**(19??–) | 19 Νοεμβρίου2019 | Σημερινός | MCAP |
| **2019** |

Παραπομπές
----------
Ο **νόμος για τα δικαιώματα πνευματικής ιδιοκτησίας στην ψηφιακή χιλιετία** (DMCA) είναι νόμος των Ηνωμένων Πολιτειών για τα πνευματικά δικαιώματα του 1998 που εφαρμόζει δύο συνθήκες του 1996 του Παγκόσμιου Οργανισμού Διανοητικής Ιδιοκτησίας (WIPO). Ποινικοποιεί την παραγωγή και τη διάδοση τεχνολογίας, συσκευών ή υπηρεσιών που αποσκοπούν στην παράκαμψη μέτρων που ελέγχουν την πρόσβαση σε έργα που προστατεύονται από πνευματικά δικαιώματα (κοινώς γνωστή ως διαχείριση ψηφιακών δικαιωμάτων ή DRM). Ποινικοποιεί επίσης την πράξη της παράκαμψης ενός ελέγχου πρόσβασης, ανεξάρτητα από το αν υπάρχει ή όχι πραγματική παραβίαση των πνευματικών δικαιωμάτων. Επιπλέον, το DMCA αυξάνει τις κυρώσεις για παραβίαση πνευματικών δικαιωμάτων στο Διαδίκτυο. Εγκρίθηκε στις 12 Οκτωβρίου 1998, με ομόφωνη ψηφοφορία στη Γερουσία των Ηνωμένων Πολιτειών και υπογράφηκε σε νόμο από τον Πρόεδρο Μπιλ Κλίντον στις 28 Οκτωβρίου 1998, το DMCA τροποποίησε τον Τίτλο 17 του Κώδικα των Ηνωμένων Πολιτειών για να επεκτείνει την εμβέλεια των πνευματικών δικαιωμάτων, περιορίζοντας ταυτόχρονα τα ευθύνη των παρόχων διαδικτυακών υπηρεσιών για παραβίαση πνευματικών δικαιωμάτων από τους χρήστες τους.
Ο **Μοχάμεντ Μπουαζίζι** (29 Μαρτίου 1984 - 4 Ιανουαρίου 2011) ήταν μικροπωλητής της Τυνησίας, ο οποίος με την αυτοπυρπόλησή του έγινε καταλύτης της «επανάστασης των γιασεμιών» στην Τυνησία και πηγή έμπνευσης για το κίνημα εκδημοκρατισμού που σάρωσε τη Μέση Ανατολή και τη Βόρεια Αφρική το 2011 και το οποίο έγινε γνωστό ως Αραβική Άνοιξη. Σκληρά εργαζόμενος και από φτωχή οικογένεια, ο Μπουαζίζι ήταν η βασική πηγή εισοδήματος για την οικογένειά του από την ηλικία των 10 ετών, πουλώντας φρούτα στην αγορά. Άφησε το σχολείο στα 19 για να στηρίξει την εκπαίδευση των νεότερων αδελφιών του.

Πέθανε στις 4 Ιανουαρίου 2011, σε ηλικία 26 ετών, αφού αυτοπυρπολήθηκε διαμαρτυρόμενος εναντίον ενός συστήματος που δεν του επέτρεπε να ζήσει με αξιοπρέπεια. Ο Μπουαζίζι είχε πέσει συχνά θύμα των τυνήσιων αστυνομικών, που του επέβαλλαν πρόστιμα και έπαιρναν το εμπόρευμα και τις ζυγαριές του, ενώ την τελευταία φορά τον ξυλοκόπησαν και τον έριξαν καταγής. Η οικογένειά του πιστεύει ότι η ταπείνωση, και όχι η φτώχεια, τον οδήγησε στην αυτοπυρπόληση, αφού διεκδίκησε το δίκιο του, αλλά δεν του αναγνωρίστηκε. Ο Bouazizi περιλούστηκε με βενζίνη και έβαλε φωτιά έξω από την είσοδο του κυβερνείου της μικρής πόλης Σιντί Μπουζίντ. Η πράξη του έδωσε το έναυσμα για διαμαρτυρίες που γρήγορα εξαπλώθηκαν, καθώς Τυνήσιοι από όλα τα κοινωνικά στρώματα βγήκαν στους δρόμους να διαδηλώσουν κατά της διεφθαρμένης κυβέρνησης, της υψηλής ανεργίας και των περιορισμών της ελευθερίας τους.

Ο Μπουαζίζι ζούσε ακόμα, χαροπαλεύοντας τυλιγμένος σε επιδέσμους από την κορφή ως τα νύχια, όταν το αυταρχικό καθεστώς του προέδρου Ζιν Ελ Αμπιντίν Μπεν Άλι, που βρισκόταν στην εξουσία από το 1987, άρχισε να καταρρέει. Δέκα ημέρες μετά τον θάνατο του Μπουαζίζι, ο Μπεν Άλι αναγκάστηκε να παραιτηθεί και να εγκαταλείψει τη χώρα, καθώς διαδηλωτές πλημμύριζαν τους δρόμους της Τύνιδας, πολλοί από αυτούς κρατώντας την εικόνα του Μπουαζίζι.

Αναφορές
--------

1. ↑  «Encyclopædia Britannica» (Αγγλικά) Ανακτήθηκε στις 9  Αυγούστου 2021.
2. ↑  www.bbc.co.uk/news/world-20663981.
3. ↑  www.bbc.co.uk/news/world-middle-east-13800493.
4. ↑  pantheon.world/profile/person/Mohamed\_Bouazizi. Ανακτήθηκε στις 9  Οκτωβρίου 2017.
5. ↑  english.ahram.org.eg/NewsContent/2/8/3223/World/Region/Tunisian-dies-after-setting-himself-on-fire-in-pro.aspx.
6. ↑  www.rnw.nl/africa/bulletin/tunisian-protester-dies-burns.
7. 1 2 3  «Το βιβλίο των βραβευθέντων με το βραβείο Ζαχάρωφ 2016», Λουξεμβούργο: Υπηρεσία Εκδόσεων της Ευρωπαϊκής Ένωσης, 2016, ISBN 978-92-823-9592-9, σελ. 24  Σημείωση πνευματικών δικαιωμάτων: «Επιτρέπεται η αναπαραγωγή με αναφορά της πηγής». Επιτρέπεται ελεύθερα η επαναχρησιμοποίηση με αναφορά της πηγής, με βάση την απόφαση της Ευρωπαϊκής Επιτροπής 2011/833/EU Αρχειοθετήθηκε 2015-10-24 στο Wayback Machine.

|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
| Καθιερωμένοι όροι | 
* WorldCat
* VIAF: 173032935
* LCCN: no2011111617
* ISNI: 0000 0001 2330 6174
* GND: 1140525670
* SUDOC: 197351719

 |

 |
Η **θανατική ποινή στο Τατζικιστάν** επιτρέπεται από το Άρθρο 18 του 1999 του Συντάγματος του Τατζικιστάν, το οποίο αναγράφει:

> "Κάθε άτομο έχει δικαίωμα στη ζωή. Ουδείς δύναται να στερηθεί τη ζωή του, εκτός από την ετυμηγορία του δικαστηρίου για ένα πολύ σοβαρό έγκλημα."
> 
> 

Η τελευταία γνωστή εκτέλεση έλαβε χώρα το 2004. Το ίδιο έτος, ο πρόεδρος Ιμομάλι Ραχμόν υπέγραψε μορατόριουμ στις εκτελέσεις.

Το Τατζικιστάν δεν έχει υπογράψει το Δεύτερο Προαιρετικό Πρωτόκολλο του Διεθνούς Συμφώνου για τα Ατομικά και Πολιτικά Δικαιώματα το οποίο αποσκοπεί στην κατάργηση της θανατικής ποινής.

Παραπομπές
----------

1. ↑  Σύνταγμα του 1994 της Δημοκρατίας του Τατζικιστάν Αρχειοθετήθηκε 2017-05-25 στο Wayback Machine. με αγγλική μετάφραση (πρώτο σχέδιο)
2. ↑  «Επικύρωση του Δεύτερου Προαιρετικού Πρωτοκόλλου, για την κατάργηση της θανατικής ποινής». Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 17 Ιανουαρίου 2015. Ανακτήθηκε στις 17 Οκτωβρίου 2018.
Η **Ήρα (Hera)** είναι ένας μεγάλος αστεροειδής της Κύριας Ζώνης Αστεροειδών με απόλυτο μέγεθος (όπως ορίζεται για το Ηλιακό Σύστημα) 7,66. Ανακαλύφθηκε το 1868 από τον Αμερικανό αστρονόμο Τζέιμς Κρεγκ Γουάτσον, που παρατηρούσε από το Ανν Άρμπορ του Μίτσιγκαν, και πήρε το όνομά της από τη γνωστή θεά, προστάτιδα του γάμου στην ελληνική μυθολογία. Δεν πρέπει να συγχέεται με τον αστεροειδή 3 Ήρα (Juno).

Φυσικά χαρακτηριστικά
---------------------

Η μέση διάμετρος της Ήρας υπολογίσθηκε σε 88 ως 91,6 χλμ. ενώ η μάζα της εκτιμάται σε 790 τρισεκατομμύρια τόνους. Η μέση επιτάχυνση της βαρύτητας στον ισημερινό της Ήρας εκτιμάται σε 2,55 cm/sec², ενώ η μέση ταχύτητα διαφυγής υπολογίζεται σε 48,2 m/sec.

Ο φασματικός τύπος της Ήρας είναι **S** (λιθώδης). Το γεωμετρικό άλβεδό της είναι 0,18 ± 0,02 (μετρήσεις του IRAS) ή 0,20 ± 0,04 (μετρήσεις από το Διαστημικό τηλεσκόπιο Σπίτζερ), ενώ η μέση θερμοκρασία στην επιφάνειά της εκτιμάται σε 104 βαθμούς Κελσίου κάτω από το μηδέν.

Το 2010 διακριβώθηκε από φωτομετρικές παρατηρήσεις ότι η Ήρα περιστρέφεται γύρω από τον εαυτό της μία φορά κάθε 23 ώρες και 44 λεπτά, μία αρκετά αργή περιστροφή για αστεροειδή.

Παραπομπές
----------

1. ↑  *JPL Small-Body Database*. ssd.jpl.nasa.gov/tools/sbdb\_lookup.html#/?sstr=20000103. Ανακτήθηκε στις 16  Οκτωβρίου 2023.

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
--------------------

* Τροχιά από το JPL (Java) / Εφημερίδα

  


Αστεροειδείς| 102 Μυριάμ | 103 Ήρα | 104 Κλυμένη |

|  |  |
| --- | --- |
| 

|  |
| --- |
| * Πύλη:Ηλιακό Σύστημα
* Πύλη:Αστρονομία
 |

 |
Το ***Γιούγκερμαν*** είναι το τρίτο ψυχογραφικό μυθιστόρημα που έγραψε ο Μ. Καραγάτσης και ανήκει στην κλασική πεζογραφία. Εκδόθηκε το 1938 και αποτελεί το τρίτο μέρος της τριλογίας με τίτλο *Εγκλιματισμός κάτω από τον Φοίβο*, η οποία συμπληρώνεται από τον *Συνταγματάρχη Λιάπκιν* (1933) και τη *Μεγάλη Χίμαιρα* (1936).

Πλοκή
-----

Στο μυθιστόρημα Γιούγκερμαν (1938), ο Καραγάτσης διηγείται την άφιξη στον Πειραιά του Βασίλη Κάρλοβιτς Σωρίνεν, κόμη φὸν Ρόττενπουργκ τσοὺ Γιούγκερμαν, που ήταν Φινλανδός Ίλαρχος της Λευκής Φρουράς του τσάρου, έχοντας στην πλάτη του φόνο, κλοπή, μια γυναίκα που τη μοιραζόταν μ’ έναν Ανθυπολοχαγό, δαιμόνιος και αδίστακτος, μπαίνει βαθιά στον υπόκοσμο (ναρκωτικά, πορνεία, απατεωνιές), γλεντώντας και πίνοντας μέχρι ορίων, ανέρχεται κοινωνικά και αποκτά σημαντική διοικητική θέση στην Τράπεζα και μαζί με την κοινωνική άνοδο, πλούτο και γόητρο.

Κριτική
-------

Ο Καραγάτσης μέσα από το *Συνταγματάρχης Λιάπκιν (βιβλίο)* και τον Γιούγκερμαν πραγματεύεται την οπτική των Ρώσων εμιγκρέδων, την Μπολσεβικική επανάσταση και τον αντίκτυπο της, στην Ελλάδα του ΄30. Ο Καραγάτσης δεν ωραιοποιεί τις καταστάσεις αλλά καταγράφει μέσα από τον Γιούγκερμαν τις απόψεις του, σχετικά με τον Κομμουνισμό. Μέσα από τον πρωταγωνιστή, αναδεικνύει την κομμουνιστική βία και τρομοκρατία της Ρωσικής Επανάστασης στεκόμενος όμως επικριτικά και στο Τσαρικό καθεστώς. Παρουσιάζει τους κομμουνιστές ως κοινωνικούς ταραξίες και όχι ως φορείς ενός ταξικού αγώνα με αιτήματα και διεκδικήσεις.

Το βιβλίο γυρίστηκε τηλεοπτική σειρά για πρώτη φορά, το 1976 με τίτλο *Γιούγκερμαν* με πρωταγωνιστή τον Αλέκο Αλεξανδράκη. επαναγυριατηκε το 2007- 2008 η σειρά *Γιούγκερμαν* με πρωταγωνιστή τον Μαρκουλάκη Κωνσταντίνο

Παραπομπές
----------

1. ↑  Βάση βιβλονέτ[*νεκρός σύνδεσμος*]
2. 1 2  Ο Ελληνικός Αντικομμουνισμός στο σύγχρονο 20ό αιώνα, Αναστασία Μητσοπούλου, εκδόσεις επίκεντρο, σελ. 234,237,247,249,250,328
3. ↑  Η οδύσσεια του πραγματικού «Γιούγκερμαν»
4. ↑  «Τηλεοπτική σειρά Γιούγκερμαν». Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 14 Νοεμβρίου 2016. Ανακτήθηκε στις 5 Νοεμβρίου 2019.
5. ↑  Μηχανή του Χρόνου
Συντεταγμένες: 37°3′50″N 15°17′35″E﻿ / ﻿37.06389°N 15.29306°E﻿ / 37.06389; 15.29306

Ο **Ναός του Απόλλωνα στην Ορτυγία** είναι αρχαίος Ελληνικός ναός στις Συρακούσες της Σικελίας. Βρίσκεται κτισμένος στην είσοδο της αρχαίας πόλης Ορτυγία.

Ιστορική αναδρομή
-----------------

Η κατασκευή του ανάγεται στο 570 π.Χ. περίπου. Είναι ο αρχαιότερος γνωστός ναός μεγάλου μεγέθους στη Σικελία. Συγκαταλέγεται στους αρχαιότερους μεγάλους δωρικούς περίπτερους ναούς της Μεγάλης Ελλάδας και σύγχρονος των ναών της Κέρκυρας. 

Το κρηπίδωμα της εισόδου ανακατασκευάστηκε στους μεταγενέστερους χρόνους, και από μια κολυμβήθρα που βρίσκεται υποθέτουμε ότι στα χρόνια του Βυζαντίου είχε μετατραπεί σε χριστιανική εκκλησία. Αργότερα μετατράπηκε σε τζαμί από τους Άραβες και ξανά έγινε χριστιανική εκκλησία του Αγίου Σαλβατόρε. Αργότερα ερήμωσε και κατέπεσε η οροφή και όλο το κτίριο, ενώ τα υλικά της λεηλατήθηκαν για να χρησιμοποιηθούν για άλλα κτίρια. 

Σήμερα σώζεται μόνη η μυτερή αψίδα της εισόδου και μερικά ερείπια.

Ανακαλύφθηκε το 1860 και ανασκάφτηκε από αρχαιολόγους το 1939 ως το 1942.

Αρχιτεκτονική περιγραφή
-----------------------

Ο ναός είχε αρχικά μήκος 58,10 μ και πλάτος 24,50 μέτρα. Είχε έξι κίονες στις μικρές πλευρές και 17 κίονες στις μεγάλες. Ο σηκός είναι μεγάλος και διαιρείται σε τρία κλίτη από δύο κιονοστοιχίες. Οι κίονες της περίστασης είναι μονολιθικοί και είναι στημένοι σε μικρές αποστάσεις ο ένας από τον άλλο. Έχουν ρηχά αυλάκια, ενώ τους λείπει η χαρακτηριστική ένταση. Ήταν διακοσμημένοι και πολύχρωμα ψηφιδωτά, από τα οποία σώζονται μικρά ευρήματα που φιλοξενούνται στο Αρχαιολογικό Μουσείο Πάολο Όρσι.

Πηγές
-----

* Brigit Carnabuci: Sizilien. Griechische Tempel, römische Villen, normannische Dome und barocke Städte im Zentrum des Mittelmeeres. 6. Auflage. DuMont Reiseverlag, Ostfildern 2010, ISBN 3-7701-4385-X.
* Ενημερωτικό φυλλάδιο του δήμου των Συρακουσών
Η **Αχινοάμ** ήταν πρόσωπο της Παλαιάς Διαθήκης, σύζυγος του Δαβίδ.

Η απαγωγή
---------

Η Αχινοάμ, μαζί με την Αβιγαία, ακολούθησε τον Δαβίδ στην πόλη Σεκελάκ. Όταν οι Αμαληκίτες πυρπόλησαν την πόλη, αιχμαλώτισαν την Αχινοάμ και την Αβιγαία. Τότε ο Δαβίδ και οι άντρες του καταδίωξαν τους Αμαληκίτες, που νικήθηκαν. Έτσι ο Δαβίδ ελευθέρωσε τις γυναίκες του και τις οικογένειες που είχαν αιχμαλωτίσει οι Αμαληκίτες.

Τέκνα
-----

Γιος του Δαβίδ και της Αχινοάμ ήταν ο πρωτότοκος του Δαβίδ Αμνών.

Αποσαφήνιση
-----------

Δεν πρέπει να συγχέεται με την Αχινοάμ (ή Αχινοόμ), σύζυγο του Σαούλ, βασιλέα του Ισραήλ.

Παραπομπές
----------

1. ↑  Gad, Νάθαν: «ΒΑΣΙΛΕΙΩΝ Β» (Βιβλικά Εβραίκά)
**Το Ισονιαζίδη/πυριδοξίνη/σουλφαμεθοξαζόλη/τριμεθοπρίμη** (**INH/Β6/CTX**) είναι ένα συνδυαστικό φάρμακο για την πρόληψη των ευκαιριακών λοιμώξεων σε HIV/AIDS. Συνδυάζει ισονιαζίδη, πυριδοξίνη, σουλφαμεθοξαζόλη και τριμεθοπρίμη. Συγκεκριμένα, χρησιμοποιείται για την πρόληψη της φυματίωση, τοξοπλάσμωση, πνευμονία, ελονοσία, και ισοσπορίαση. Λαμβάνεται από το στόμα.

Οι παρενέργειες μπορεί να περιλαμβάνουν δυσκολία στη συγκέντρωση, μούδιασμα, έμετο, εξάνθημα. Σοβαρές παρενέργειες μπορεί να περιλαμβάνουν προβλήματα με το ήπαρ. Προσοχή μπορεί να απαιτείται σε άτομα με ανεπάρκεια G6PD . Αν και δεν έχει μελετηθεί επαρκώς, η χρήση κατά την εγκυμοσύνη φαίνεται να μη δημιουργεί προβλήματα.

Βρίσκεται στον Κατάλογο Βασικών Φαρμάκων του Παγκόσμιου Οργανισμού Υγείας, με τα πιο αποτελεσματικά και ασφαλή φάρμακα που απαιτούνται σε ένα σύστημα υγείας. Ένας χρόνος φαρμακευτικής αγωγής εκτιμάται ότι κοστίζει περίπου 15 δολάρια Η.Π.Α. στον αναπτυσσόμενο κόσμο το 2016. Ενώ στα οφέλη περιλαμβάνεται η λήψη λιγότερων χαπιών, δεν είναι σαφές αν αυτή η εκδοχή επηρεάζει τη  συμμόρφωση των ασθενών στη θεραπεία. Άλλες μελέτες, ωστόσο, έχουν δείξει ότι τα συνδυαστικά φάρμακα αποδεικνύονται χρήσιμα για αυτό το σκοπό.

Παραπομπές
----------

1. ↑  «WHO Model List of Essential Medicines (20th List)» (PDF). *World Health Organization*. Μαρτίου 2017. Ανακτήθηκε στις 29 Ιουνίου 2017.
2. ↑  «WHO Model List of Essential Medicines Application» (PDF). Ανακτήθηκε στις 13 Δεκεμβρίου 2017.
3. ↑  «WHO Model List of Essential Medicines Application» (PDF). Μαρτίου 2011. Ανακτήθηκε στις 29 Ιουνίου 2017.
4. ↑  «WHO application for the inclusion of INH/CTX/B6 FDC in the WHO Essential Medicines List» (PDF). Ανακτήθηκε στις 13 Δεκεμβρίου 2017.