recursal/SuperWikiNEXT-32B huggingface dataset:
Ο **ουρανινίτης** (αγγλ. uraninite) ή και **πισσουρανίτης** (παραλλαγή με την οποία συχνά συγχέεται ή και ταυτίζεται) είναι ορυκτό οξείδιο του ουρανίου, από το οποίο λαμβάνει και το όνομά του. Σχηματίζει ισόμορφη σειρά με τον θοριανίτη (ThO2).

Είναι ισχυρά ραδιενεργό ορυκτό, λόγω της ύπαρξης ουρανίου αλλά και ραδίου, του οποίου αποτελεί επίσης μετάλλευμα. Αξίζει να αναφερθεί ότι το στοιχείο ήλιο εντοπίστηκε για πρώτη φορά στη Γη σε δείγμα ουρανινίτη, καθώς αποτελεί προϊόν διάσπασης των περιεχόμενων ραδιενεργών στοιχείων. Ο ουρανινίτης εξαλλοιώνεται προς ωτουνίτη και τορμπερνίτη (Cu(UO2)2(PO4)2. 8-12H2O) αλλά και ουρανιοπυριτικά ορυκτά, όπως ο σκλοντοβσκίτης (Mg(UO2)2Si2O7. 6H2O) και ο χαλκοσκλοντοβσκίτης (Cu(UO2)2Si2O7. 6H2O).

Η κρυσταλλική του δομή είναι ανάλογη προς του φθορίτη, με ισχυρή κυβική συμμετρία, αν και στον ουρανινίτη οι σχηματισμένοι κρύσταλλοι είναι σπάνιοι και δεν παρατηρείται σχισμός.

Παραλλαγή του ουρανινίτη είναι ο **πισσουρανίτης** (pitchblende, εμπειρικού τύπου U3O8), μίγμα κυρίως ουρανινίτη και άλλων ουρανιούχων ορυκτών. Ο πισσουρανίτης είναι, εν γένει, μαλακότερος και χαμηλότερης πυκνότητας και έχει υφή γαιώδη. Πισσουρανίτης ανευρίσκεται, σε μικρές ποσότητες, στην Βόρεια Ελλάδα. Ένα μίγμα ορυκτών με το όνομα "Γκαμίτης" (Gummite) δεν είναι, όπως συχνά θεωρείται, παραλλαγή του ουρανινίτη, αλλά μίγμα του με πολλά ορυκτά των σπανίων γαιών.

Ο ουρανινίτης ανευρίσκεται σε γρανιτικούς και συηνιτικούς πηγματίτες, σε υδροθερμικές φλέβες υψηλών θερμοκρασιών με κασσίτερο και μέσων θερμοκρασιών με σουλφίδια κοβαλτίου, νικελίου, αργύρου, βισμουθίου και αρσενικού. Επίσης, ως παρενεσπαρμένο ορυκτό, σε ψαμμιτικές - κροκαλοπαγείς αποθέσεις. Σχετίζεται με ζιρκόνιο, μοναζίτη, σιδηροπυρίτη, χαλκοπυρίτη, γαληνίτη, αυτοφυή άργυρο, νικελίνη και βαρύτη.

Είναι σχετικά ευρέως διαδεδομένο ορυκτό. Εκμεταλλεύσιμα κοιτάσματά του βρίσκονται στην Τσεχία, τη Γερμανία, τη Βρετανία (Κορνουάλλη), την Ισπανία (περιοχή Sierra Albarrana, Κόρδοβα, μεγάλοι κρύσταλλοι). Επίσης στον Καναδά, τις ΗΠΑ, την Τανζανία και το Ζαΐρ.

Υπενθυμίζεται ότι είναι ισχυρά ραδιενεργό ορυκτό (360 mRem/gr ετησίως) και πρέπει να αποφεύγεται η έκθεση σε αυτό για μεγάλα χρονικά διαστήματα.

Πηγές
-----

* Handbook of Mineralogy Αρχειοθετήθηκε 2012-08-01 στο Wayback Machine.
* Mindat.org
* Galleries.com
* Webmineral.com
* Uranium minerals

Βιβλιογραφία
------------

* James Dwight Dana, *Manual of Mineralogy and Lithology, Containing the Elements of the Science of Minerals and Rocks*, READ BOOKS, 2008 ISBN 1443742244
* Frederick H. Pough, Roger Tory Peterson, Jeffrey (PHT) Scovil, *A Field Guide to Rocks and Minerals*, Houghton Mifflin Harcourt, 1988 ISBN 039591096X
* Walter Schumann, R. Bradshaw, K. A. G. Mills, *Handbook of Rocks, Minerals and Gemstones*, Houghton Mifflin Harcourt, 1993 ISBN 0395511372

Σημειώσεις
----------

1. ↑  Μικρές ποσότητες του φυσικού ουρανινίτη έχουν ανευρεθεί να έχουν χημικό τύπο UO3
2. ↑  Εξαρτάται από την οξείδωση που έχει υποστεί το ορυκτό
Το **αετόξυλο** (*Aquilaria*) είναι γένος δένδρων με 15 είδη, γνωστά και ως **λιγναλόες**, ιθαγενή των Ινδιών και της νοτιοανατολικής Ασίας. Ειδικότερα φύονται στα δάση βροχής της Ινδονησίας, της Ταϊλάνδης, της Καμπότζης, του Λάος, του Βιετνάμ, της Μαλαισίας, της βορειοανατολικής Ινδίας, του Μπανγκλαντές, των Φιλιππίνων, του Βόρνεο και της Νέας Γουινέας. Το ύψος αυτών των δένδρων φθάνει τα 6 έως 20 μέτρα, αναλόγως του είδους. Τα φύλλα τους φύονται εναλλασσόμενα, έχουν μήκος 5 έως 11 cm και πλάτος 2 έως 4 cm. Τα άνθη είναι κιτρινοπράσινα, εκφυόμενα σε σκιάδιο, ενώ ο καρπός είναι ξυλώδης κάψα μήκους 2,5 έως 3 cm.

Το γένος, όπως φανερώνει και η ονομασία του, είναι κυρίως γνωστό επειδή από αυτό παράγεται το ομώνυμο αρωματικό ξύλο, το καλαμπάκ ή αετόξυλο ή και «ξύλο αλόης» (γαλλ. «calambac», «bois d'aigle», «bois d'agar», «bois d'argile», αγγλ. *agarwood, aloeswood, eaglewood* ή *gharuwood*), παρόμοιο με το ξύλο του γένους *Gyrinops*. Η ευωδιά του ξύλου αυτού οφείλεται στο ότι περιέχει μια αρωματική ρητίνη. Χρησιμεύει ακόμα και στην παραγωγή θυμιάματος, ιδίως το είδος *Aquilaria malaccensis* από το οποίο εξάγεται και αρωματικό αιθέριο έλαιο. Η υλοτόμηση των δένδρων του γένους στη φύση αδιακρίτως είχε ως αποτέλεσμα να συγκαταλέγεται σήμερα στα γένη με είδη που κινδυνεύουν με αφανισμό. Σε κάποιες από τις χώρες όπου φύεται υπάρχουν σήμερα προγράμματα σε εξέλιξη για το μπόλιασμα και τη δημιουργία φυτειών αετόξυλου, ώστε να παράγεται το προϊόν τους με βιώσιμο τρόπο.

Είδη
----

Καλλιεργημένο δένδρο *Aquilaria sinensis*
* *Aquilaria acuminata* (Merr.), Quisumb. αρχικώς *Gyrinopsis acuminata*
* *Aquilaria apiculata*, Merr.
* *Aquilaria baillonii*, Pierre από Lecomte & Leandri
* *Aquilaria banaensae*, Phamh.
* *Aquilaria beccariana*, Tiegh.
* *Aquilaria brachyantha* (Merr.), Hallier f.
* *Aquilaria citrinicarpa* (Elmer), Hallier f.
* *Aquilaria crassna*, Pierre από Lecomte
* *Aquilaria cumingiana* (Decne.), Ridl.
* *Aquilaria filaria* (Oken), Merr.
* *Aquilaria grandiflora*, Benth.
* *Aquilaria hirta*, Ridl.
* *Aquilaria malaccensis*, Lam. συνώνυμα: *A. agallocha*, *A. secundaria*
* *Aquilaria microcarpa* Baill.
* *Aquilaria ophispermum* Poir.
* *Aquilaria parvifolia* (Quisumb.), Ding Hou
* *Aquilaria pentandra*, Blanco
* *Aquilaria rostrata*, Ridl.
* *Aquilaria rugosa*, K.Le-Cong & Kessler
* *Aquilaria sinensis*, Gilg
* *Aquilaria subintegra*, Ding Hou
* *Aquilaria urdanetensis*, Hallier (είδος των Φιλιππίνων)
* *Aquilaria yunnanensis*, S.C. Huang

Παραπομπές
----------

1. 1 2 3  Ng, L.T. Chang Y.S. και Kadir, A.A.: «A review on agar (gaharu) producing Aquilaria species», *Journal of Tropical Forest Products*, τόμ. 2(2), έτος 1997, σσ. 272-285
2. 1 2  Barden, Angela: *Heart of the Matter: Agarwood Use and Trade and CITES Implementation for Aquilaria malaccensis*, TRAFFIC International, Cambridge, 2000, ISBN 1-85850-177-6
3. 1 2 3  Broad, S.: «Agarwood harvesting in Vietnam», *TRAFFIC Bulletin*, τόμ. 15, σελ. 96 (έτος 1995)

Πηγές
-----

* Το λήμμα «αετόξυλον» στη *Νέα Ελληνική Εγκυκλοπαίδεια* «Χάρη Πάτση», τόμος 2 (1968), σελ. 265
Ο **Γκάρολντ Γκαμπριέλιεβιτς Ρεγκιστάν** (ρωσικά: *Гарольд Габриэльевич Регистан*‎, αρμενικά: Ուրեկլյանց Հարոլդ Գաբրիելի‎, γεννηθείς **Ουρεκλιάν**, 28 Απριλίου 1924, Τασκένδη - 4 Νοεμβρίου 1999, Μόσχα) ήταν Σοβιετικός ποιητής και μεταφραστής.

Βιογραφία
---------

Γιος του συγγραφέα Γκαμπριέλ Αρκάντιεβιτς Ελ-Ρεγκιστάν, συν-συγγραφέα των στίχων του ύμνου της ΕΣΣΔ.

Στιχουργός περισσότερων από 400 τραγουδιών. Στρατιώτης πρώτης γραμμής.

Αποφοίτησε από το Λογοτεχνικό Ινστιτούτο το 1951. Εκτός από τη συγγραφή δικών του ποιημάτα, έκανε πολλές μεταφράσεις από τις γλώσσες των λαών της ΕΣΣΔ. Μαζί με τον συνθέτη Αντρέι Μπαμπάγιεφ, έγραψε τραγούδια για την ταινία "*Γνώρισα ένα κορίτσι*", τους στίχους των οποίων μετέφρασε από τα τατζικικά. Σε συνεργασία με τον συνθέτη Αρνό Μπαμπατζανιάν, έγραψε ένα από τα καλύτερα τραγούδια του, "*Αναμονή*", το οποίο ερμήνευσε ο Μουσλίμ Μαγκομάγιεφ.

Πέθανε το 1999. Κηδεύτηκε στο νεκροταφείο Νοβοντέβιτσι.

Βραβεία
-------

* Τάγμα του Σήματος της Τιμής (27/04/1984)

  


|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
| Καθιερωμένοι όροι | 
* WorldCat
* VIAF: 35840424
* LCCN: n83231273
* ISNI: 0000 0001 1054 2215
* GND: 1044693290
* SUDOC: 202669378
* MusicBrainz: b156a926-26cd-48a8-86d3-33fdf48c49ed
* NKC: jx20071123064

 |

 |
Η **Νταασανάτς** (επίσης γνωστή ως Ντασενέτς, Νταασάνετς, Νταθανάικ, Νταθάνικ, Νταασανάκ, Γκελέμπα, Γκελέμπ, Γκελεμπίνια, Γκαλάμπ, Γκαλούμπα, Γκελάμπ, Γκελούμπα, Ντάμα, Μαρίλλε, Μερίλε, Μορίλε, Ρεσιάτ, Ρούσια) είναι αφροασιατική γλώσσα που ομιλείται από τους Νταασανάτς στην Αιθιοπία, το Νότιο Σουδάν και την Κένυα, των οποίων η πατρίδα βρίσκεται κατά μήκος του Κάτω Ποταμού Όμο και στις όχθες της Λίμνης Τουρκάνα.[1]

Έχει 60.000 ομιλητές (σύμφωνα με τις απογραφές 2007 και 2009).

Παραπομπές
----------

1. ↑  Raymond G. Gordon Jr. ed. 2005. *Ethnologue: Languages of the World*. 15th edition. Dallas: Summer Institute of Linguistics.

Περαιτέρω ανάγνωση
------------------

* Sasse, Hans-Jürgen. 1976. "Dasenech" in: Bender, M. Lionel (ed.): *The Non-Semitic Languages of Ethiopia*. pp. 196–221. East Lansing: African Studies Center.
* Tosco, Mauro. 2001. *The Dhaasanac Language, Grammar, Texts and Vocabulary of a Cushitic Language of Ethiopia*. Cushitic Language Studies Volume 17. Cologne: Rüdiger Köppe Verlag.

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
--------------------

* Linguistic map of Daasanach language at Muturzikin.com
* World Atlas of Language Structures information on Dhaasanac
Ο **ουροληστής ο μελανόλευκος** (επιστημονική-λατινική ονομασία *Urolestes melanoleucus*), είναι είδος στρουθιόμορφου ωδικού πτηνού, της οικογένειας λανιίδες. Αποτελεί το μοναδικό είδος του γένους **ουροληστής** («μονοτυπικό γένος») και ξεχωρίζει για τη μακριά ουρά του, στην οποία το γένος οφείλει και την ονομασία του. Είναι ιθαγενές των μη δασικών εκτάσεων της ανατολικής και νοτιοανατολικής Αφρικής, συναντώμενο σε σαβάνες και σε υποτροπικούς ή τροπικούς ξηρούς θαμνότοπους. Η γεωγραφική κατανομή του είναι ευρύτατη και οι αριθμοί του σχετικώς μεγάλοι, οπότε η Διεθνής Ένωση Προστασίας της Φύσης το έχει κατατάξει στα είδη «ελαχίστης ανησυχίας».

Γεωγραφική κατανομή και ενδιαίτημα
----------------------------------

Ο ουροληστής συναντάται στην Ανγκόλα, την Μποτσουάνα, το Εσουατίνι, την Κένυα, τη Μοζαμβίκη, τη Ναμίμπια, τη Νότια Αφρική, την Τανζανία, τη Ζάμπια και τη Ζιμπάμπουε. Κατοικεί σε ξηρές και υγρές σαβάνες με διάσπαρτα δέντρα ακακίας, ακόμα και σε μέρη με υπερβόσκηση και με σχεδόν γυμνό έδαφος. Οι τελείως άνυδρες εκτάσεις αποφεύγονται, αλλά οι ημιάνυδρες ίσως και να προτιμώνται. Σε κάποιες χώρες ζει και σε δασικές εκτάσεις, ιδιαιτέρως σε παρόχθιες ζώνες, ενώ στο Εθνικό Πάρκο Κρύγερ της Νότιας Αφρικής συναντάται σε κοιλάδες ποταμών με αγκαθωτά δέντρα μοπάνε.

Βίος και συμπεριφορά
--------------------

Ο ουροληστής είναι αγελαίο πτηνό και συνήθως παρατηρείται σε θορυβώδεις ομάδες με πάνω από δέκα πουλιά, που καταλαμβάνουν μια περιοχή αρκετών εκατοντάδων στρεμμάτων. Η κάθε ομάδα δημιουργεί τις φωλιές της συνεργατικά κατά την εποχή των βροχών, ορίζουσα μια επικράτεια αναπαραγωγής εκτάσεως περίπου τριάντα στρεμμάτων, την οποία υπερασπίζεται έναντι άλλων ομάδων. Η τελετουργία κατά την εποχή αναπαραγωγής περιλαμβάνει υποκλίσεις, τρεμοπαίξιμο της μεγάλης ουράς, ύψωση των πτερύγων και σφυρίγματα. Κάποιες φορές το θηλυκό καλεί από τη φωλιά και το αρσενικό του φέρνει τροφή. Το ζεύγος εκτελεί κάποτε και ντουέτα κελαηδημάτων.

Το είδος ενεδρεύει σε υψηλό σημείο, παρατηρώντας το έδαφος κάτω για πιθανή λεία, την οποία συλλαμβάνει συνήθως στο έδαφος, αν και κάποιες φορές ιπτάμενα έντομα συλλαμβάνονται στον αέρα. Ο ουροληστής τρέφεται με έντομα και άλλα αρθρόποδα, σαύρες, μικρά θηλαστικά και καρπούς.

Παραπομπές
----------

1. ↑  
«ITIS Report: *Urolestes*». Integrated Taxonomic Information System. Ανακτήθηκε στις 3 Αυγούστου 2014.
2. 1 2  *Urolestes melanoleucus* από το *BirdLife International* (2012) στον ιστότοπο της Διεθνούς Ενώσεως Προστασίας της Φύσεως. Ανακτήθηκε στις 26 Οκτωβρίου 2016.
3. 1 2 3  Norbert Lefranc· Tim Worfolk (2013). *Shrikes*. A&C Black. σελίδες 172–174. ISBN 978-1-4081-8756-2.

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
--------------------

* Φωτογραφίες ουροληστών στο *tanzaniabirds.net*
* Πληροφορίες στο *The Atlas of Southern African Birds*
Το **οργανωμένο έγκλημα** είναι μια κατηγορία διακρατικών, εθνικών ή τοπικών ομάδων πολύ συγκεντρωτικών επιχειρήσεων που διευθύνονται από εγκληματίες για να εμπλακούν σε παράνομη δραστηριότητα, συνήθως για κέρδος. Ορισμένες εγκληματικές οργανώσεις, όπως τρομοκρατικές ομάδες, έχουν πολιτικά κίνητρα. Μερικές φορές οι εγκληματικές οργανώσεις αναγκάζουν τους ανθρώπους να συνεργάζονται μαζί τους, όπως όταν μια συμμορία εκβιάζει χρήματα από καταστηματάρχες για «προστασία». Οι συμμορίες μπορεί συχνά να θεωρηθούν ομάδες οργανωμένου εγκλήματος ή, σύμφωνα με τους αυστηρότερους ορισμούς για εγκληματικές οργανώσεις, μπορεί να γίνουν αρκετά πειθαρχημένες ώστε να θεωρηθούν *οργανωμένες*. Μια **εγκληματική οργάνωση** ή συμμορία μπορεί επίσης να αναφέρεται ως **μαφία**, **όχλος**, **δακτύλιος**, ή **συνδικάτο**. Το δίκτυο, η υποκουλτούρα και η κοινότητα των εγκληματιών μπορούν να αναφέρονται ως **υπόκοσμος**. Ευρωπαίοι κοινωνιολόγοι (π.χ. ο Diego Gambetta ) ορίζει μια «μαφία» ως έναν τύπο εγκληματικής οργάνωσης που ειδικεύεται στην παροχή εξωπραγματικής προστασίας και οιονεί επιβολής του νόμου. Το κλασικό έργο της Gambetta για την αρχική «Μαφία» ή τη Σικελική μαφία δημιουργεί μια οικονομική μελέτη της μαφίας, η οποία ασκεί μεγάλη επιρροή στις μελέτες της Ρωσικής μαφίας, των Κινεζικών Τριάδων, της μαφίας του Χονγκ Κονγκ, και της ιαπωνικής Γιακούζα.

Παραπομπές
----------

1. ↑  Macionis, Gerber, John, Linda (2010). Sociology 7th Canadian Ed. Toronto, Ontario: Pearson Canada Inc. p. 206.
2. ↑  *Random House Unabridged Dictionary*. Random House. 2019. a criminal gang, especially one involved in drug trafficking, extortion, etc.
3. ↑  «Definition of Mob in the Oxford Dictionary online, see meaning 2». *Oxforddictionaries.com*. Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 7 Απριλίου 2020. Ανακτήθηκε στις 11 Οκτωβρίου 2020. The Mafia or a similar criminal organization
4. ↑  *Random House Unabridged Dictionary*. Random House. 2019. a group of persons cooperating for unethical, illicit, or illegal purposes, as to control stock-market prices, manipulate politicians, or elude the law
5. ↑  *Random House Unabridged Dictionary*. Random House. 2019. a group, combination, or association of gangsters controlling organized crime or one type of crime, especially in one region of the country
6. ↑  Varese, F. (2001). The Russian Mafia: private protection in a new market economy. Oxford University Press.
7. ↑  Wang, Peng (2017). The Chinese Mafia: Organized Crime, Corruption, and Extra-Legal Protection. Oxford: Oxford University Press. (ISBN 9780198758402)
8. ↑  Chu, Y. K. (2002). The triads as business. Routledge. (ISBN 9780415757249)
9. ↑  Hill, P. B. (2003). The Japanese mafia: Yakuza, law, and the state. Oxford University Press
Ο **Ποδοσφαιρικός Αθλητικός Σύλλογος Θύελλα Μοναστηρακίου**, συντμημένα **Π.Α.Σ. Θύελλα Μοναστηρακίου** και επίσης γνωστός απλά ως **Θύελλα Μοναστηρακίου** είναι ποδοσφαιρικός σύλλογος που εδρεύει στο Μοναστηράκι Αιτωλοακαρνανίας. Επίσημο έτος ίδρυσης του συλλόγου είναι το 1961 και τα χρώματά του είναι το μπλε και το κίτρινο. Αγωνίζεται στο Δημοτικό γήπεδο Μοναστηρακίου.

Ιστορία
-------

Τα πρώτα χρόνια συμμετείχε στις τοπικές διοργανώσεις της (τότε) Ε.Π.Σ. Ηπείρου , από το 1981-82 εντάχθηκε στην Ε.Π.Σ. Αιτωλοακαρνανίας και από το 2015 στην Ε.Π.Σ. Πρέβεζας-Λευκάδας. Στη διαδρομή των χρόνων συνέβη μετονομασία της ομάδας σε Α. Ο. Μοναστηρακίου. Αυτό όμως δεν άρεσε σε πολλούς και το 2015 το ιστορικό σωματείο πήρε πάλι την παλιά ονομασία ΠΑΣ Θύελλα Μοναστηρακίου, προσθέτοντας και το έτος της αλλαγής Το 2015.Πριν από μερικά χρόνια, η Θύελλα ήταν στη Β’ ερασιτεχνική κατηγορία. Με προπονητή τον παλαιό ποδοσφαιριστή της Αναγέννησης Άρτας κ.α. ομάδων Ηρακλή Στασινό, η Θύελλα κατακτά την άνοδο για πρώτη φορά στα χρονικά, στη Γ΄Εθνική. τη σπουδαιότερη διάκριση στην ιστορία της.

Το 2019-20 κατέκτησε το πρωτάθλημα της ΕΠΣ Πρέβεζας Λευκάδας και ανέβηκε στην Γ εθνική κατέλαβε την πρώτη θέση με 61 βαθμούς, αφήνοντας πολύ πίσω άλλες ιστορικές ομάδες, όπως τον Εθνικό Φιλιππιάδας και τον Απόλλωνα Πάργας που είχαν 50 βαθμούς αλλά και τον Πανλευκάδιο που είχε 46 βαθμούς. Σε 24 παιχνίδια σημείωσε 94 γκολ και δέχτηκε 21. Περίπου 4 γκολ σε κάθε παιχνίδι, με αρχισκόρερ τον Αποστόλη Τσιούνη που έβαλε τα μισά και παραπάνω τέρματα της ομάδας του.

Τίτλοι και διακρίσεις
---------------------

Πρωταθλήματα ΕΠΣ Πρέβεζας Λευκάδας:1 (2019-20)

Πηγές
-----

1. ↑  «Όταν ο Αχέρων Καναλακίου έπαιξε στη Γ΄Εθνική». Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 19 Ιουλίου 2014. Ανακτήθηκε στις 14 Αυγούστου 2014.

|  |  |
| --- | --- |
| εικονίδιο Ποδόσφαιρο | Πύλη Ποδόσφαιρο |
Η **Ουάντσο** είναι μια γλώσσα Κόνιακ της βορειοανατολικής Ινδίας. Η Ουάντσο ομιλείται σε 36 χωριά της νοτιοανατολικής επαρχίας Λονγκντίνγκ, στην επαρχία Τιράπ του Αρουνάτσαλ Πραντές, καθώς και στο Άσαμ και τη Ναγκαλάντ (Εθνολόγος). Είναι επίσης γνωστή ως Μπανπάρα Νάγκα, Τζομπόκα και Τζόκομπα.

Άνθρωποι
--------

Η Ουάντσο ομιλείται από τους Ουάντσου, οι οποίοι έχουν πληθυσμό 56.866 ατόμων σύμφωνα με τη απογραφή του 2011 και κατοικούν κυρίως στην ινδική πολιτεία Αρουνάτσαλ Πραντές. Αν και είναι μια μειονότητα, έχουν πλούσια κουλτούρα με τελετουργίες, τελετουργικές πρακτικές, θρησκείες και διάφορες διαλέκτους της Ουάντσο.

Διάλεκτοι
---------

Ο Εθνολόγος παραθέτει τις ακόλουθες διαλέκτους της Ουάντσο.

* Τσανγκνόι
* Μπορ Μουθούν (Μπορ Μουτόνια)
* Χόρου Μουθούν
* Κουλούνγκ Μουθούν (Μίθαν)

Υπάρχει σημαντική διαφορά μεταξύ των διαλέκτων που ομιλούνται στις άνω και κάτω περιοχές.

Ορθογραφία
----------

Η Ουάντσο γενικά γράφεται στο Ντεβανάγκαρι είτε στο λατινικό αλφάβητο. Μεταξύ 2001 και 2012 ο δάσκαλος Μπανουάνγκ Λόσου επινόησε ένα μοναδικό αλφάβητο για την Ουάντσο το οποίο διδάσκεται σε ορισμένα σχολεία.

Παραπομπές
----------

1. ↑  Hammarström, Harald· Forkel, Robert· Haspelmath, Martin· Bank, Sebastian, επιμ. (2016). «Wancho Naga». *Glottolog 2.7*. Jena: Max Planck Institute for the Science of Human History.
2. ↑  Everson, Michael (26 Ιουλίου 2017). «L2/17-067R: Proposal to encode the Wancho script in the UCS» (PDF).

Περαιτέρω ανάγνωση
------------------

* Robbins Burling & Mankai Wangsu (1998) "Wancho Phonology and word list, *Linguistics of the Tibeto-Burman Area* 21.2.
Το **Ουρκμέζ** (τουρκικά: Ürkmez) είναι μικρό παραθαλάσσιο χωριό και δήμος. Διοικητικά υπάγεται στην περιοχή Σεφεριχισάρ στην Επαρχία Σμύρνης της Τουρκίας.

Είναι τουριστικό θέρετρο, το οποίο βρίσκεται σε απόσταση περίπου 50 χλμ. από το επαρχιακό κέντρο της Σμύρνης. Το Ουρκμέζ έχει μόνιμο πληθυσμό περίπου 5.000 κατοίκων κατά τη διάρκεια του χειμώνα. Κατά τη διάρκεια του καλοκαιριού, ο πληθυσμός της πόλης αυξάνεται σε περίπου 25.000 άτομα.

Η αρχαία πόλη της Λέβεδου βρίσκεται στο σημερινό Ουρκμέζ. Ορισμένα ίχνη της αρχαίας πόλης είναι ορατά μέχρι σήμερα. Στο Ουρκμέζ βρίσκονται επίσης ιαματικές πηγές.

Εκτός από τον τουρισμό, ένα από τα πιο σημαντικά μέσα διαβίωσης για τους κατοίκους του χωριού είναι η παραγωγή κλημεντίνων και μανταρινιών. Σχεδόν το 60% της γης της πόλης καλύπτεται από κήπους μανταρινιών.

Δείτε επίσης
------------

* Λέβεδος
Σύμφωνα με την ελληνική νομοθεσία το **Γραφείο εκλογών** είναι ένα ειδικό γραφείο εξυπηρέτησης της διενέργειας εκλογών, που λειτουργεί στην περιφερειακή ενότητα της έδρας κάθε νομού.

Τα Γραφεία εκλογών είναι τα «καθ΄ ύλην» αρμόδια για τον χειρισμό θεμάτων που άπτονται στις αρμοδιότητες των αντιπεριφερειαρχών και του περιφερειάρχη Αττικής αν πρόκειται για την περιφέρεια Αττικής κατά τις διατάξεις της εκλογικής νομοθεσίας.  

Συγκεκριμένα, τα γραφεία αυτά τηρούν αλλά και θέτουν στη διάθεση κάθε ενδιαφερομένου βουλευτή, ευρωβουλευτή, ή υποψήφιου βουλευτή ή υποψήφιο περιφερειακών ή δημοτικών εκλογών και μόνο για τις περιοχές που εκλέγονται ή είναι υποψήφιοι), καθ΄ όλη τη διάρκεια του χρόνου, τους οριστικούς εκλογικούς καταλόγους των Δήμων, τους οποίους έχει προηγουμένως αποστείλει σ΄ αυτούς το Υπουργείο Εσωτερικών.

Σημειώνεται ότι για την παραπάνω διάθεση αντιτύπων εκλογικών καταλόγων καταβάλλεται αντίτιμο υπέρ του δημοσίου που ορίζεται κάθε φορά από τον Υπουργό Εσωτερικών. Η χρησιμοποίηση των παραπάνω από οποιοδήποτε άλλο πρόσωπο ή για σκοπό μη εκλογικό απαγορεύεται αυστηρά. Οι δε παραβάτες τιμωρούνται με φυλάκιση από τρεις μήνες μέχρι τρία χρόνια με στέρηση αξιωμάτων και θέσεων εφόσον κατέχουν.

Πηγές
-----

* Π.Δ 26/2012 άρθρα 9, 16, 23 και 117.
Ο **Γκάρι Κόουλ** (*Gary Cole*) είναι παλαίμαχος διεθνής Αυστραλός ποδοσφαιριστής που αγωνιζόταν στην επίθεση.

Βιογραφικό
----------

Γεννήθηκε στις 5 Φεβρουαρίου του 1956 στο Λονδίνο και σε νεαρή ηλικία μετανάστευσε στην Αυστραλία .Ξεκίνησε την καριέρα του το 1972 από την *Ringwood Wilhelmina* και το 1975 μεταγράφηκε στον Μέγα Αλέξανδρο Μελβούρνης (ομάδα Ελλήνων μεταναστών)όπου έμεινε έως το 1983 όταν και μεταγράφηκε στην «αντίπαλο» Πρέστον Λάιονς (ομάδα Σλαβομακεδόνων μεταναστών).Εκεί έκλεισε την καριέρα του το 1986 και ακολούθησε προπονητική καριέρα .

Με την Εθνική Αυστραλίας σημείωσε σε 40 συμμετοχές 20 γκολ.

Σταδιοδρομία
------------

| Έτος | Ομάδα | Εμφανίσεις (Γκολ) |
| --- | --- | --- |
| 1972-75 |  Ringwood Wilhelmina |  ? (?) |
| 1976-83 |  Χέιντελμπεργκ Αλεξάντερ | 177 (88) |
| 1984-86 |  Πρέστον Λάιονς | 69 (21) |

Διακρίσεις
----------

* Πρώτος Σκόρερ NSL:1980,1981
Η **Μπιχάρι** είναι μια ομάδα γλωσσών της ινδοευρωπαϊκής οικογένειας γλωσσών. 

Ανήκει στο ινδικό παρακλάδι γλωσσών και μιλιέται στο Μπιχάρ της Ινδίας και στις γύρω πολιτείες. Μερικές από τις γλώσσες αυτές ομιλούνται από το 21% του πληθυσμού του Νεπάλ.

Παρά τον μεγάλο αριθμό ομιλητών αυτών των γλωσσών, δεν έχουν θεσμοθετηθεί συνταγματικώς εκτός από την Μαϊθίλι, που κέρδισε συνταγματική θεσμοθέτηση από την 92η τροποποίηση του Συντάγματος της Ινδίας το 2003. Ακόμη και στο Μπιχάρ η Χίντι είναι η γλώσσα που χρησιμοποιείται για εκπαιδευτικούς και επίσημους φορείς. 

Αυτές οι γλώσσες είχαν νομικώς απορροφηθεί υπό την πρωταρχική ταμπέλα της χίντι στην απογραφή του 1961. Τέτοιες πολιτικές δημιουργούν γλωσσική διακινδύνευση. Το Ανοιχτό Πανεπιστήμιο Ναλάντα στην Πάτνα του Μπιχάρ προσφέρει διάφορα μαθήματα σ' αυτές τις γλώσσες, κυρίως σε μαϊθίλι, μποτζπούρι και μαγκάχι.

Γλώσσες της γλωσσικής ομάδας μπιχάρι
------------------------------------

* Ανγκίκα (Angika) 725.000
* Μπατζίκα (Bajjika) 8.738.000
* Μποτζπούρι (Bhojpuri) 38.546.000
* Φίτζι Χίντι (Fiji Hindi) 460.000
* Κουντμάλι (Kudmali) 37.000
* Μαγκάχι (Magahi) 20.362.000
* Μαϊθίλι (Maithili) 25.204.005
* Μάτζι (Majhi) 21.841
* Μουσάσα (Musasa) 50.000
* Παντσπαργκάνια (Panchpargania) 274.000
* Σάντρι (Sadri) 165.683
* Κόρτα (Khortha) 1.965.000
* Σαρνάμι Χιντουστάνι (Sarnami Hindustani) 150.000
* Σαρατζπούρι (Sarajpuri) 273.000

WikipediaWikipedia
**Έκδοση της Βικιπαίδειας στην Γλώσσα Μπιχάρι**

|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
| Καθιερωμένοι όροι | 
* NDL: 00576307

 |

 |
Συντεταγμένες: 35°9′32″N 33°21′6″E﻿ / ﻿35.15889°N 33.35167°E﻿ / 35.15889; 33.35167

Το **Γραφείο Τύπου και Πληροφοριών** είναι κρατική υπηρεσία επικοινωνίας της Κυπριακής Δημοκρατίας.

Αποστολή
--------

Η αποστολή του Γραφείου Τύπου και Πληροφοριών είναι η παροχή ενημερωμένων υπηρεσιών πληροφόρησης και επικοινωνίας που αφορούν την κυβερνητική πολιτική, προς τα Μέσα Μαζικής Ενημέρωσης και τους πολίτες της χώρας.

Ιστορικό
--------

Μετά το τέλος του Β΄ Παγκοσμίου Πολέμου, η Βρετανική Αποικιακή Κυβέρνηση της Κύπρου ίδρυσε το *Γραφείο Δημόσιων Πληροφοριών*. Η υπηρεσία αυτή συνέχισε να λειτουργεί και μετά την ανακήρυξη της ανεξαρτησίας της Κύπρου το 1960, ως υπηρεσία πλέον της Κυπριακής Δημοκρατίας. Η αποστολή του Γραφείου Δημοσίων Πληροφοριών επαναπροσδιορίστηκε. Τα πρώτα χρόνια ο κυριότερος σκοπός του ήταν η παραγωγή ανακοινώσεων σε σχέση με τις δραστηριότητες του Προέδρου και του Αντιπροέδρου της χώρας. Το Γραφείο Δημοσίων Πληροφοριών τότε αποτελείτο από την Κεντρική Υπηρεσία Ειδήσεων, το Τμήμα Εκδόσεων και το Κινηματογραφικό/Φωτογραφικό Τμήμα (το οποίο είχε ως σκοπό την καταγραφή της ιστορίας της Κύπρου μέσω της εικόνας).

Οι ευθύνες του Γραφείου Δημοσίων Πληροφοριών αυξήθηκαν σταδιακά και κυρίως μετά την τουρκική εισβολή του 1974. Ο τότε πρόεδρος της Κύπρου, Αρχιεπίσκοπος Μακάριος Γ΄, ανέθεσε στο Γραφείο Δημοσίων Πληροφοριών το έργο της ενημέρωσης της διεθνούς κοινής γνώμης για το κυπριακό πρόβλημα. Στην πορεία του χρόνου το Γραφείο Δημοσίων Πληροφοριών εξελίχθηκε σε έναν εξειδικευμένο και πολυσχιδή επικοινωνιακό οργανισμό με πολλές και διάφορες αρμοδιότητες. Το 1981 μετονομάστηκε σε **Γραφείο Τύπου και Πληροφοριών (ΓΤΠ)**.

Την περίοδο 1965-1983 ο διευθυντής του Γραφείου Τύπου και Πληροφοριών ήταν παράλληλα και κυβερνητικός εκπρόσωπος της Κύπρου. Το 1983 οι δύο θέσεις διαχωρίστηκαν. Από τότε ο κυβερνητικός εκπρόσωπος δεν είναι δημόσιος υπάλληλος (όπως είναι ο διευθυντής του ΓΤΠ), αλλά είναι πολιτικό πρόσωπο που κατέχει θέση υπουργού και διορίζεται από τον Πρόεδρος της Κυπριακής Δημοκρατίας.

Το Γραφείο Τύπου και Πληροφοριών πλέον αποτελεί τμήμα του Υπουργείου Εσωτερικών. Αποτέλεσε το πρώτο τμήμα της κυπριακής κυβέρνησης που δημιούργησε ιστοσελίδα, το 1996.

Σήμερα οι σκοποί του Γραφείου Τύπου και Πληροφοριών είναι:

* η διαφώτιση της διεθνούς κοινής γνώμης για το κυπριακό
* η έγκυρη και έγκαιρη ενημέρωση του κυπριακού λαού για το κυβερνητικό έργο, τα αναπτυξιακά σχέδια και για τις δηλώσεις και δραστηριότητες των αξιωματούχων της κυπριακής πολιτείας.

Παραπομπές
----------

1. 1 2 3 4 5 6 7 8 9 10 11  «Αποστολή και όραμα». *www.pio.gov.cy*. Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 31 Μαρτίου 2020. Ανακτήθηκε στις 31 Μαρτίου 2020.
2. 1 2  Γαβριηλίδη, Ελεονώρα (20 Σεπτεμβρίου 2010). «Ομιλία της Διευθύντριας του Γ.Τ.Π. δρος Ελεονώρας Γαβριηλίδη σε εκδήλωση του Γ.Τ.Π για τα 50χρονα της Κυπριακής Δημοκρατίας στο Σπίτι της Κύπρου, στην Αθήνα». *moi.gov.cy*. Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 31 Μαρτίου 2020. Ανακτήθηκε στις 31 Μαρτίου 2020.
3. 1 2 3  «Κυβερνητικός Εκπρόσωπος». Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 21 Μαρτίου 2020. Ανακτήθηκε στις 21 Μαρτίου 2020.

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
--------------------

* Επίσημος ιστότοπος
Πανοραμική άποψη του κτιρίου της Ακαδημία Καλών Τεχνών του 1886.
Η **Ακαδημία Καλών Τεχνών του Μονάχου** (γερμανικά: Akademie der Bildenden Künste München), επίσης γνωστή και ως Βασιλική Ακαδημία του Μονάχου, είναι μια από τις παλαιότερες και πιο σημαντικές σχολές καλών τεχνών στη Γερμανία.

Ιστορία
-------

Η πρόσοψη του κτιρίου, με τεχνοτροπία που ανήκει στην Αναγεννησιακή αρχιτεκτονική (1886).
Ντεκονστρουκτιβιστική επέκταση, σχεδιασμένη από τον Κουπ Χιμαλμπλάου (2005).  

### 19ος αιώνας

Η Ακαδημία Καλών Τεχνών ιδρύθηκε το 1808 από τον Μαξιμιλιανό Α΄ Ιωσήφ της Βαυαρίας στο Μόναχο, ως η Βασιλική Ακαδημία Καλών Τεχνών.

### Σχολή του Μονάχου

Ως Σχολή του Μονάχου περιγράφεται μια ομάδα ζωγράφων που εργάστηκαν στο Μόναχο ή φοίτησαν στην Ακαδημία μεταξύ του 1850 και 1918. Οι πίνακες τους έχουν νατουραλιστικό ύφος και σκούρα φωτοσκίαση. Τυπικά θέματα στα έργα τους είναι τα τοπία, τα πορτρέτα, η καθημερινή ζωή, η νεκρή φύση και τα ιστορικά γεγονότα.

### 20ος αιώνας

Μεταξύ 1900-1918 διευθυντής της ακαδημίας ήταν Φέρντιναντ Φρέϊχερ φον Μίλερ. Το 1946 η Βασιλική Ακαδημία Καλών Τεχνών συγχωνεύθηκε με τη Σχολή των τεχνών και χειροτεχνίας και τη Σχολή Εφαρμοσμένων Τεχνών.  Το 1953 μετονομάστηκε σε Ακαδημία Καλών Τεχνών.

Εγκαταστάσεις
-------------

Το κτίριο του 19ου αιώνα είναι σχεδιασμένο με βάση την Αναγεννησιακή αρχιτεκτονική και σχεδιάστηκε από τον Gottfried Neureuther. Η κατασκευή του ολοκληρώθηκε το 1886 και φιλοξενεί την Ακαδημία από τότε.

Το 2005 ολοκληρώθηκε μια νέα επέκταση Ντεκονστρουκτιβιστικού στυλ, σχεδιασμένη από τον Κουπ Χιμαλμπλάου ως επέκταση του αρχικού κτιρίου.

Σημαντικοί μαθητές και δάσκαλοι
-------------------------------

### Δάσκαλοι

* Λώρενς Άλμα-Τάντεμα
* Άντον Άζμπε
* Νικόλαος Γύζης
* Πέτερ φον Κορνέλιους
* Φραντς φον Λέμπαχ
* Τζέικομπ Ούνγκερερ
* Σον Σκάλι
* Χέρμαν Άνσουτζ
* Γουόλτερ Μάουρερ
* Ρες Ίνγκολντ

### Μαθητές

|  |  |
| --- | --- |
| * Γιόζεφ Άλμπερς
* Κούνο Αμιέτ
* Οκτάβ Μπαντσίλα
* Βλαντιμίρ Μπέτσιτς
* Κλάους Μπέργκεν
* Γουίλιαμ Μέριτ Τσέις
* Τζόρτζιο ντε Κίρικο
* Άλμπερτ Χμιελέφσκι
* Λόβις Κόρινθ
* Γουίλιαμ Τζέικομπ Μπάερ
* Τόμας Ντεμάντ
* Μάικλ Ντέμερς
* Έντγκαρ Ντάουν
* Φρανκ Ντούβερεκ
* Λόταρ Φίσερ
* Γκάνθερ Φόργκ
* Βίλχελμ Χιένρι Φανκ
* Δημήτριος Γερανιώτης
 | * Αλεξάντερ Γκιερίμσκι
* Μαξιμιλιάν Γκιερίμσκι
* Λουί Γκρέλ
* Νικόλαος Γύζης
* Χέρμαν Χάρτγιτς
* Πάουλ Κλέε
* Χέρμαν Χέλμερ
* Χάνα Μ Πέννυ
* Όσκαρ Χέρμαν
* Λουί Κρίστιαν Ες
* Πέτερ φον Ες
* Γιεργκ Ίμεντορφ
* Βασίλι Καντίνσκι
* Άλφρεντ Κοβάλσκι
* Μίροσλαβ Κράλιεβιτς
* Άλφρεντ Κούμπιν
 |

Παραπομπές
----------

* 
* 
* 

  


|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
| Καθιερωμένοι όροι | 
* WorldCat
* VIAF: 136661549
* LCCN: n84106963
* ISNI: 0000 0001 2165 2751
* GND: 1022060-4
* SUDOC: 028197305
* BNF: cb12008138b (data)
* NKC: kn20081120023

 |

 |
Ο **Αλέξανδρος Εδιπίδης** (1877 - 1959) ήταν Έλληνας στρατιωτικός. Πολέμησε στον Πόλεμο του 1897 ως εθελοντής και στη συνέχεια ανέπτυξε πολεμική δραστηριότητα στα μέτωπα των Βαλκανίων, του Πρώτου Παγκοσμίου Πολέμου και της Μικράς Ασίας. Υπήρξε υπαρχηγός του ΓΕΣ. Αποστρατεύτηκε παίρνοντας το βαθμό του Αντιστράτηγου και ήταν συνεργάτης στην εγκυκλοπαίδεια "Ελλάς". Έγραψε και βιβλία για την ιστορία του πολέμου του 1940, την Κατοχή και άλλα. Απεβίωσε το 1959.

Παραπομπές
----------

1. ↑  Βιογραφικό Αρχειοθετήθηκε 2016-06-20 στο Wayback Machine. στην e-Εγκυκλοπαίδεια, ανάκτηση 11-9-2015.-
2. ↑  Νεώτερον Εγκυκλοπαιδικόν Λεξικόν Ηλίου, συμπλήρωμα, σελ. 1000.
Η **Ναβάχο** (Ναβάχο: Diné bizaad ή Naabeehó bizaad) είναι νότια Αθαμπασκανή γλώσσα της οικογένειας Να-Ντενέ, από την οποία σχετίζεται με γλώσσες που ομιλούνται σε όλες τις δυτικές περιοχές της Βόρειας Αμερικής. Η Ναβάχο μιλιέται πρωτίστως στις νοτιοδυτικές Ηνωμένες Πολιτείες, ιδιαίτερα στον πολιτικό τομέα του Έθνους Ναβάχο. Είναι μία από τις πιο ευρέως διαδεδομένες γλώσσες των ιθαγενών Αμερικάνων και είναι η πιο ευρέως διαδεδομένη βόρεια των συνόρων του Μεξικού με τις Ηνωμένες Πολιτείες, με σχεδόν 170.000 Αμερικανούς να μιλάνε Ναβάχο στο σπίτι, όπως βρέθηκε το 2011. Η γλώσσα έχει αγωνιστεί να διατηρήσει μια υγιή βάση ομιλητών, αν και αυτό το πρόβλημα έχει ελαττωθεί σε κάποιο βαθμό από εκτενείς εκπαιδευτικά προγράμματα στο Έθνος Ναβάχο.

Απόθεμα φωνημάτων
-----------------

Η γλώσσα έχει αρκετά μεγάλο απόθεμα φωνημάτων· περιλαμβάνει αρκετά ασυνήθιστα σύμφωνα που δεν υπάρχουν στα ελληνικά. Τα τέσσερα βασικά φωνήεντά του διακρίνονται για την ρινικότητα, το μήκος και τον τόνο. Έχει τόσο συγκολλητικά όσο και σύνθετα στοιχεία: βασίζεται σε επιθέματα για να τροποποιήσει τα ρήματα, και τα ουσιαστικά είναι συνήθως δημιουργημένα από πολλαπλά μορφήματα, αλλά και στις δύο περιπτώσεις αυτές οι μορφές συγχωνεύονται ακανόνιστα και πέρα ​​από την εύκολη αναγνώριση. Η βασική σειρά λέξεων είναι θέμα-αντικείμενο-ρήμα, αν και είναι πολύ ευέλικτη σε πραγματικούς παράγοντες. Τα ρήματα είναι συζευγμένα για την εμφάνιση και τη διάθεση, και δίδονται επιθέματα για το πρόσωπο και τον αριθμό και των δύο θεμάτων και αντικειμένων, καθώς και πλήθος άλλων μεταβλητών.

Ορθογραφία
----------

Η ορθογραφία της γλώσσας, η οποία αναπτύχθηκε στα τέλη της δεκαετίας του 1930 μετά από σειρά από προηγούμενες προσπάθειες, βασίζεται στη λατινική γραφή. Το μεγαλύτερο μέρος του λεξιλογίου της Ναβάχο είναι Αθαμπασκανής προέλευσης, καθώς η γλώσσα είναι συντηρητική με δάνειες λέξεις από τα αρχικά της στάδια.

Υποσημείωση
-----------

1. ↑  Η Αθαμπάσκαν (Athabaskan) είναι αυτόχθονη αμερινδιάνικη γλώσσα που ταξινομείται στη γλωσσική οικογένεια Να-Ντενέ (Na-Dene) της βορειοδυτικής Βόρειας Αμερικής (γλώσσες Ντενέ-Γιενισέι). Το όνομα εκχωρήθηκε από τον Άλμπερτ Γκαλατίν (Abraham Alfonse Albert Gallatin) το 1836 και προήλθε από το όνομα της λίμνης Αθαμπάσκα.

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
--------------------

WikipediaWikipedia
**Έκδοση της Βικιπαίδειας στην Γλώσσα Ναβάχο**

|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
| Καθιερωμένοι όροι | 
* WorldCat
* LCCN: sh85090350
* GND: 4126384-4
* BNF: cb11945144s (data)
* NDL: 00567962

 |

 |
Η Ακακία Αβησσυνίας είναι δέντρο της οικογένειας των Μιμηλεοειδών, του γένους Ακακία που περιλαμβάνει πάνω από 1200 είδη δέντρων. Σε αυτό το είδος ανήκουν δύο καταγεγραμμένα υποείδη, η **Acacia abyssinica abyssinica** και η **Acacia abyssinica calophylla**. Το επιστημονικό της όνομα πήρε από την Αβησσυνία (Αιθιοπία) όπου και παρατηρήθηκε για πρώτη φορά.

Περιγραφή
---------

Πρόκειται για αειθαλές δέντρο μεσαίας ταχύτητας ανάπτυξης που φτάνει τα 16 μέτρα ύψος με την κόμη του να είναι σχεδόν επίπεδη. Ο κορμός των ώριμων φυτών είναι κοκκινωπός – καφέ ενώ των νεαρών είναι κιτρινωπός – καφέ και ξεφλουδίζει σε λεπτές, σαν φύλλα χαρτιού, φλούδες. Τα φύλλα του είναι σκούρα πράσινα και σχηματίζουν πτερύγια που αποτελούνται από 20 με 40 ζευγάρια φύλλων. Τα νεαρά κλαδιά έχουν τριχοειδή επικάλυψη. Τα αγκάθια αναπτύσσονται σε ζεύγη και είναι ευθεία. Τα άνθη της είναι λευκά και σχηματίζουν σφαιρικές ταξιανθίες.

Η Ακακία της Αβησσυνίας προέρχεται από τις ορεινές σαβάνες, σε υψόμετρο γύρω από τα 1600 μέτρα αλλά σε κάποιες περιπτώσεις μπορούμε να τη βρούμε μέχρι τα 2100 μέτρα, της ανατολικής Αφρικής, από το νότιο Σουδάν μέχρι τη Ζιμπάμπουε και τη Μοζαμβίκη. Στις χώρες προέλευσης της έχει διαδοθεί και ως καλλωπιστικό δέντρο σε κήπους και πάρκα. Είναι ανθεκτική στην ξηρασία, τη ζέστη με υγρασία, τη μόλυνση, τον άνεμο και τα εδάφη με κλίση.

Βιβλιογραφία
------------

* Brenan, J.P.M. (1970). **Mimosoideae** FZ 3(1) Page 99.
* Coates Palgrave K. (revised and updated by Meg Coates Palgrave) (2002). **Trees of Southern Africa** 3rd edition. Struik, South Africa Page 273.
* Timberlake, J. Fagg, C. & Barnes, R. (1999). **Field Guide to the Acacias of Zimbabwe** CBC Publishing, Harare Pages 28 - 29.

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
--------------------

|  |  |
| --- | --- |
| Commons logoCommons logo | Τα Wikimedia Commons έχουν πολυμέσα σχετικά με το θέμα   **Ακακία Αβησσυνίας** |

* Η χλωρίδα της Ζιμπάμπουε
* Η χλωρίδα της Μοζαμβίκης
* EOL
* Υπηρεσία γεωργίας των Ηνωμένων Πολητειών
Ο **Aλέξανδρος Μπαγκρατιόν** γεωργιανά: ალექსანდრე ბაგრატიონ-მუხრანელი *Aλεξάντρε Μπαγκρατιόν-Μουχρανέλι,* ρωσικά: Александр Ираклиевич Багратион-Мухранский‎ *Aλεξάντρ Ιρακλίεβιτς Μπαγκρατιόν-Μουχράνσκυ,* ( 1 Αυγούστου [20 Ιουλίου Π.Η.] 1853– 12 Νοεμβρίου [20 Οκτωβρίου Π.Η.] 1918) ήταν Γεωργιανός ευγενής τού πριγκιπικού Οίκου τού Μουχράνι, κύριου κλάδου τού πρώην βασιλικού Οίκου των Μπαγκρατιόνι και απόγονος τού Ηρακλή Β΄ της Γεωργίας, τού προτελευταίου βασιλιά της Γεωργίας. Στρατηγός στην αυτοκρατορική ρωσική υπηρεσία και μέλος τού άμεσου κύκλου τού τσάρου Νικολάου Β΄, σκοτώθηκε από τους Μπολσεβίκους στη μεταπολεμική αναταραχή στη Ρωσία.

Βιογραφία
---------

Γεννήθηκε από τον πρίγκιπα Ηρακλή Μπαγκρατιόν τού Μουχράνι και την πριγκίπισσα Kετεβάν Αργκουτίνσκι-Ντολγκορούκι στο χωριό Mτσαντιγιβάρι της Γεωργίας, τότε μέρος της Ρωσικής Αυτοκρατορίας. Σπούδασε στη Σχολή Ιππικού Νικολαέφσκι, εισήλθε στη ρωσική στρατιωτική υπηρεσία το 1874 και έλαβε μέρος στον Ρωσο-τουρκικό πόλεμο (1877-1878). Προήχθη σε συνταγματάρχη το 1893 και υπηρέτησε στη στρατιωτική περιφέρεια τού Καυκάσου μέχρι το 1902, όταν διορίστηκε διοικητής τού συντάγματος Δραγόνων τού Νίζνι Νόβγκοροντ.

Το 1903 ο πρίγκιπας Αλέξανδρος διαδέχθηκε το τέλος τού εξαδέλφου του Κωνσταντίνου ως επικεφαλής τού υποκλάδου Σίντα Κάρτλι. Τον επόμενο χρόνο διορίστηκε υποστράτηγος και τέθηκε επικεφαλής τού συντάγματος ιππικού τού Σώματος Φρουράς. Το 1905 διορίστηκε υποστράτηγος *à la suite* στον Τσάρο Νικόλαο Β΄. Ήταν μέλος της Κρατικής Δούμας της Ρωσικής Αυτοκρατορίας και προήχθη σε αντιστράτηγο το 1917. Μετά την κατάληψη της εξουσίας από τους Μπολσεβίκους προσπάθησε να φτάσει στην πατρίδα του τη Γεωργία, αλλά συνελήφθη από τους Ερυθρούς Φρουρούς στον Βόρειο Καύκασο και χάθηκε κατά τη διάρκεια μίας μαζικής δολοφονίας αξιωματικών τού Αυτοκρατορικού στρατού στο Πιατιγκόρσκ τον Οκτώβριο του 1918.

Οικογένεια
----------

Ο Αλέξανδρος επέζησε από την ευγενή σύζυγό του, την οποία νυμφεύτηκε στην Τιφλίδα στις 6 Νοεμβρίου [25 Οκτωβρίου Π.Η.] 1881, τη Mαρία Ντιμιτρίεβνα Γκολοβάστεβνα (Τιφλίδα, 23 Οκτωβρίου [11 Οκτωβρίου Π.Η.] 1855 – Νίκαια, 25 Ιουνίου [12 Ιουνίου Π.Η.] 1932), κόρη τού αντιναυάρχου Ντμίτρι Ζαχάροβιτς Γκολοβάστεφ (13 Ιανουαρίου 1822 - 4 Νοεμβρίου 1886) και της συζύγου Λεωνίδας Εγκορόβνας φον Έσσεν. Αυτή ήταν εκ πατρός εγγονή τού Zάχαρ Αλεξέγιεβιτς Γκολοβάτσεφ και της Βαρβάρας Αλεξάντροβνας Ιβίνας, και εκ μητρός εγγονή Ιγκόρ (Γεωργίου) φον Έσσεν και της Ελισαβέτα Ραϊνγκολντόβνα φαν Σέλτινγκα . 

Ο Αλέξανδρος απεβίωσε ως εμιγκρέ στη Γαλλία. Επέζησε από δύο από τα παιδιά του:

* Κυρίον (απεβ. σε βρεφική ηλικία το 1898).
* Μαρία (1882-1893).

Περισσότερο από αυτόν έζησαν δύο άλλα παιδιά του:

* Γεώργιος, που η κόρη του η Λεωνίδα παντρεύτηκε τον Βλαντιμίρ Κυρίλλοβιτς.
* Νίνα.

Βιβλιογραφικές αναφορές
-----------------------

1. 1 2  Darryl Roger Lundy: (Αγγλικά) *The Peerage*.
2. ↑  "Burke's Royal Families of the World: Europe and Latin America"
3. ↑  "Noble Families of the Russian Empire", Volume IV, The Princes of the Kingdom of Georgia
Το **αεροδρόμιο Μαλπένσα** (IATA: **MXP**, ICAO: **LIMC**) είναι το μεγαλύτερο διεθνές αεροδρόμιο στη μητροπολιτική περιοχή του Μιλάνου στη βόρεια Ιταλία. Εξυπηρετεί περίπου 17 εκατομμύρια κατοίκους στη Λομβαρδία, το Πεδεμόντιο και την Λιγυρία, καθώς και εκείνους που ζουν στο ελβετικό καντόνι του Τιτσίνο. Το αεροδρόμιο βρίσκεται 49 χιλιόμετρα βορειοδυτικά του κέντρου του Μιλάνου, δίπλα στον ποταμό Τιτσίνο (που χωρίζει την Λομβαρδία και το Πεδεμόντιο). Το αεροδρόμιο διαθέτει δύο τερματικούς σταθμούς (Terminal 1 και Terminal 2) και δύο διαδρόμους, καθώς και έναν ειδικό τερματικό σταθμό εμπορευμάτων.

Το 2019, το αεροδρόμιο Μαλπένσα εξυπηρέτησε 28.846.299 επιβάτες και ήταν το 20ό πιο πολυσύχναστο αεροδρόμιο στην Ευρώπη και το 2ο πιο πολυσύχναστο αεροδρόμιο στην Ιταλία όσον αφορά τους επιβάτες. Μέχρι το 2008, το αεροδρόμιο Μαλπένσα ήταν σημαντικός κόμβος για τον ιταλικό εθνικό αερομεταφορέα Alitalia. Το αεροδρόμιο Μαλπένσα παραμένει το δεύτερο πιο πολυσύχναστο αεροδρόμιο της Ιταλίας για τη διεθνή κυκλοφορία επιβατών (μετά το αεροδρόμιο Φιουμιτσίνο της Ρώμης), και το πιο πολυσύχναστο για εμπορεύματα, που διαχειρίζεται πάνω από 500.000 τόνους διεθνών εμπορευματικών μεταφορών ετησίως.

Το πρώτο βιομηχανικό αεροδρόμιο άνοιξε το 1909 κοντά στο Cascina Malpensa, ένα παλιό αγρόκτημα, από τους Giovanni Agusta και Gianni Caproni για να δοκιμάσουν τα πρωτότυπα των αεροσκαφών τους. Αυτό το αεροδρόμιο άνοιξε στη συνέχεια στην πολιτική αεροπορία το 1948 κατά την περίοδο ανοικοδόμησης μετα τον πόλεμο, προκειμένου να εξυπηρετήσει τη βόρεια περιοχή του Μιλάνου.

Παραπομπές
----------

1. ↑  store.aci.aero/wp-content/uploads/2018/05/2014\_Traffic\_Report\_sample.xlsx.
2. ↑  Ανακτήθηκε στις 1  Ιουλίου 2019.
3. ↑  «EAD Basic». Ead.eurocontrol.int. Ανακτήθηκε στις 7 Νοεμβρίου 2010.
Η **γλώσσα Ολλάρι** (επίσης γνωστή ως Ποττάνγκι Ολλάρ Γκαντάμπα, Ολλάρ Γκαντάμπα, Ολλάρο, Χαλλάρι, Αλλάρ, Χολάρ Γκαντμπάς) είναι Κεντρική Δραβιδική γλώσσα. Μια στενά συνδεδεμένη ποικιλία είναι η **Κοντεκόρ** (επίσης γνωστή ως Γκαντάμπα, Σαν Γκαντάμπα, Γκάντμπα, Σάνο, Κοντεκάρ, Κοντκόρ, Κοντεκόρ Γκαντάμπα, Μουντίλι Γκαντάμπα). Οι δύο έχουν θεωρηθεί ως διάλεκτοι ή ξεχωριστές γλώσσες. Ομιλείται μέσα και γύρω από τις επαρχίες Ποττάνγκι και Κοραπούτ στην Ορίσα και στην επαρχία Σρικακουλάμ στο Άντρα Πραντές της Ινδίας.

Η Σαθουπάτι Πρασάνα Σρι έχει αναπτύξει ένα μοναδικό αλφάβητο για χρήση με τη γλώσσα.

Παραπομπές
----------

1. ↑  Hammarström, Harald· Forkel, Robert· Haspelmath, Martin· Bank, Sebastian, επιμ. (2016). «Ποττάνγκι Ολλάρ Γκαντάμπα». *Glottolog 2.7*. Jena: Max Planck Institute for the Science of Human History.
2. ↑  Hammarström, Harald· Forkel, Robert· Haspelmath, Martin· Bank, Sebastian, επιμ. (2016). «Μουντχίλι Γκαντάμπα». *Glottolog 2.7*. Jena: Max Planck Institute for the Science of Human History.
3. ↑  [[#CITEREF|]].

Πηγές
-----

* Krishnamurti, B. (2003), *The Dravidian Languages*, Cambridge University Press, ISBN 0-521-77111-0
Οι Πωλ Ρανσόν, Πωλ Σερυζιέ και Μαρί-Φρανς Ρανσόν στο στούντιο του Πωλ Ρανσόν, περ. 1900.
Η **Ακαδημία Ρανσόν** (γαλλικά: Académie Ranson‎) ιδρύθηκε στο Παρίσι το 1908 από τον Γάλλο ζωγράφο Πωλ Ρανσόν (1862-1909), ο οποίος σπούδασε στην Ακαδημία Ζυλιάν.

Ιστορία
-------

Μετά τον πρόωρο θάνατο του Πωλ Ρανσόν το 1909, καθήκοντα διευθύντριας της Ακαδημίας ανέλαβε η σύζυγος του ιδρυτή της, Μαρί-Φρανς Ρανσόν. Αρχικά είχε την έδρα της στην οδό Henri Monnier στο 9ο διαμέρισμα και στη συνέχεια μετακόμισε στη συνοικία Μονπαρνάς, στην οδό Joseph Bara. Ο Μωρίς Ντενί και ο Πωλ Σερυζιέ παρέδιδαν μαθήματα, ενώ παρακολουθούσαν επίσης ο Κερ-Σαβιέ Ρουσέλ, ο Φελίξ Βαλοτόν και ο Εντουάρ Βουιγιάρ, γεγονός που της έδωσε καλή φήμη. Η Κονσέτα, πρώην μοντέλο του Εντγκάρ Ντεγκά για το *Les repasseuses* και του Ωγκύστ Ροντέν για το *Kiss*, βοήθησε επίσης στη φήμη της. Οι σπουδαστές φοιτούσαν για περιόδους από μία εβδομάδα έως ένα έτος.

Το 1914, οι καθηγητές της μειώθηκαν λόγω του Α΄ Παγκοσμίου Πολέμου, αλλά η Ακαδημία Ρανσόν εξακολούθησε να λειτουργεί παρά τη μειωμένη προσέλευση. Μετά το 1918, ο Μωρίς Ντενί και ο Πωλ Σερυζιέ ασχολήθηκαν με άλλες δραστηριότητες και ανέλαβαν νέοι καθηγητές, πολλοί από τους οποίους ήταν απόφοιτοι: Υβ Αλίξ, Γκυστάβ Ζολμέ, Πωλ Βερά, Ζυλ-Εμίλ Ζινγκ, Ροζέ Μπισιέρ, Λουί Λαταπί, Δημήτριος Γαλάνης και Αμεντέ ντε λα Πατελιέ.

Το 1931, η Μαρί-Φρανς Ρανσόν παρέδωσε τη διεύθυνση της Ακαδημίας στην Χάριετ Φον Τσουντί Σερεζόλ, φοιτήτρια και γλύπτρια, με καταγωγή από το καντόνι του Γκλάρους της Ελβετίας. Από το 1939 έως το 1944, κατά τη διάρκεια του Β΄ Παγκοσμίου Πολέμου, η Ακαδημία παραμένει ανοιχτή για λίγους σπουδαστές. Άνοιξε και πάλι το 1951 με νέους καθηγητές, μεταξύ των οποίων οι Ροζέρ Σαστέλ, Μαρσέλ Φιορίνι, Λουσιέν Λοτρέκ, Γκυστάβ Σινιέ και Ανρί Γκετς, αλλά λόγω έλλειψης κεφαλαίων έκλεισε τελικά το 1955.

Παραπομπές
----------

1. ↑  catalogue.bnf.fr/ark:/12148/cb165340500.
2. ↑  viaf.org/processed/SUDOC%7C150010028.
3. ↑  Chilvers, Ian (21 Μαΐου 2015). *académie*. Oxford University Press. ISBN 978-0-19-178276-3.
4. ↑  Bernier, Georges· Bernier, Rosamond (1960). *The Selective Eye*. New York: Reynal. σελ. 48.
5. ↑  «L'académie Ranson, sur la voie de l'abstraction». *Connaissance des Arts* (στα Γαλλικά). 21 Οκτωβρίου 2010. Ανακτήθηκε στις 11 Δεκεμβρίου 2022.
6. ↑  Juvigny, Sophie de (2010). *Montparnasse, années 30 : éclosions à l'académie Ranson : Bissière, Le Moal, Manessier, Etienne-Martin, Stahly --*. Heule, Belgique. ISBN 978-90-5349-796-8. 682881414.

|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
| Καθιερωμένοι όροι | 
* WorldCat
* VIAF: 201899516
* LCCN: nb2011028949
* SUDOC: 150010028
* BNF: cb165340500 (data)
* NKC: xx0159771

 |

 |
**Ο Καλός Στρατιώτης Σβέικ** (*Švejk*) είναι ένα ατελές σατιρικό διήγημα του Γιάροσλαβ Χάσεκ. Εικονογραφήθηκε από τον Γιόζεφ Λάντα μετά τον θάνατο του Χασέκ. Περιγράφει τις περιπέτειες του *καλoύ στρατιώτη Σβέικ* στον Πρώτο Παγκόσμιο Πόλεμο.

Υπόθεση
-------

Το μυθιστόρημα αφηγείται την ιστορία του Τσέχου βετεράνου Γιόζεφ Σβέικ, και τις περιπέτειές του στο στρατό. Η ιστορία αρχίζει με την είδηση της δολοφονίας του αρχιδούκα Φερδινάνδου στο Σαράγεβο, που πυροδότησε τον Πρώτο Παγκόσμιο Πόλεμο. Ο Σβέικ είναι τόσο ενθουσιώδης που θα υπηρετήσει τη χώρα του (ή μάλλον τη χώρα στην οποία ανήκει η πατρίδα του) στο στρατό, που κανένας δεν μπορεί να αποφασίσει αν είναι απλά ανόητος ή θέλει να υπονομεύσει τον στρατό της Αυστροουγγαρίας.

Η ιστορία περιγράφει γεγονότα που πραγματοποιήθηκαν κατά τη διάρκεια του πρώτου έτους του πολέμου, δεδομένου ότι Σβέικ κατατάσσεται στο στρατό και έχει διάφορες περιπέτειες, πρώτα στα μετόπισθεν του μετώπου, και έπειτα κατά τη διάρκεια μιας μεγάλης ανάβασης για να συναντήσει τη μονάδα του στη πρώτη γραμμή. Το ατελές μυθιστόρημα διακόπτεται απότομα προτού δοθεί στον Σβέικ η ευκαιρία να συμμετάσχει σε οποιοδήποτε μάχη ή να μπει στα χαρακώματα.

Παραπομπές
----------

1. ↑  OL835204W.

|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
| Καθιερωμένοι όροι | 
* WorldCat
* VIAF: 176421014
* LCCN: n85127196
* GND: 4133054-7
* SELIBR: 363799
* SUDOC: 029434793
* BNF: cb12106305m (data)
* NLA: 36416834
* BNE: XX2051059

 |

 |


|  |  |
| --- | --- |
| 

|  |
| --- |
| * Πύλη:Λογοτεχνία
 |

 |
Ο **αλαμοσίτης** (αγγλ. *alamosite*) είναι διαφανές πυριτικό ορυκτό του μολύβδου, με χημικό μοριακό τύπο **Pb12Si12O36**.

Ο αλαμοσίτης πήρε το όνομά του από τον τόπο όπου ανακαλύφθηκε, την περιοχή της πόλεως Άλαμος της πολιτείας Σονόρα του Μεξικού. Είναι σπάνιο δευτερογενές ορυκτό, που συναντάται στις οξειδωμένες ζώνες αποθεμάτων πλούσιων σε μόλυβδο, συνήθως συνδυασμένο με άλλα ορυκτά του μετάλλου αυτού.

Από χημικής, αλλά και μορφολογικής απόψεως ο αλαμοσίτης είναι παραπλήσιος με τον βολλαστονίτη (που έχει ασβέστιο αντί μολύβδου). Ο αλαμοσίτης εμφανίζεται ως μικροί και μακρόστενοι κρύσταλλοι, που έχουν τις περισσότερες περιπτώσεις τη μορφή ινωδών συσσωματωμάτων, αποτελούμενων από ακτινωτά διατεταγμένες ίνες.

Πηγές
-----

* Το ομώνυμο λήμμα στη *Νέα Ελληνική Εγκυκλοπαίδεια* «Χάρη Πάτση», τόμος 3, σελίδα 575
Το **Ιππότης, Θάνατος και Διάβολος** είναι ένα από τα τρία αξιολογότερα χαρακτικά του Άλμπρεχτ Ντύρερ.

Περιγραφή
---------

Κεντρική μορφή στο τοπίο είναι ένας ιππότης με πλήρη πανοπλία καβάλα σε άλογο. Η κεφαλή του αλόγου είναι άψογα επεξεργασμένη και με μεγάλη λεπτομέρεια των ανατομικών χαρακτηριστικών. Πιστός συνοδός του ιππότη είναι ένας σκύλος, όπως συνηθίζεται στα έργα του Ντύρερ, ενώ στο κάτω δεξιό άρθρο του πίνακα μια σαύρα τρέπεται σε φυγή. Ο Θάνατος εικονίζεται γενειοφόρος, λιπόσαρκος αναβάτης ενός γέρικου αλόγου. Κρατάει στο χέρι μια κλεψύδρα. Ο τερατόμορφος Διάβολος έχει χαρακτηριστικά γνωρίσματα διαφόρων ζώων. Η εικόνα φέρει μια ταμπέλα με το μονόγραμμα του καλλιτέχνη και το έτος κατασκευής. Η ταμπέλα είναι τοποθετημένη στις ρίζες ενός κομμένου δέντρου, με μια νεκροκεφαλή επάνω της. Το άλογο του ιππότη φαίνεται ότι βαδίζει σε ένα δρομάκι μέσα σε ξέφωτο, ενώ στο βάθος διακρίνουμε μια πόλη στην κορυφή ενός λόφου.

Επιρροή στην τέχνη
------------------

Στο έργο αυτό αναφέρεται το ποίημα "Ο ιππότης κι ο θάνατος" του Νίκου Γκάτσου που μελοποιήθηκε από τον Μάνο Χατζιδάκι και περιελήφθη στον κύκλο τραγουδιών "Τα παράλογα".

Παραπομπές
----------

1. ↑
2. ↑  «Αρχειοθετημένο αντίγραφο». Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 4 Σεπτεμβρίου 2019. Ανακτήθηκε στις 19 Δεκεμβρίου 2019.

Πηγές
-----

* Hartmut Böhme: *Albrecht Dürer. Melencolia I, im Labyrinth der Deutung*, Fischer Taschenbuch Verlag, Frankfurt a. M. 1989, ISBN 3-596-23958-3
* Fedja Anzelewski: *Albrecht Dürer. Werk und Wirkung* (Erlangen 1988)

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
--------------------

|  |  |
| --- | --- |
| Commons logoCommons logo | Τα Wikimedia Commons έχουν πολυμέσα σχετικά με το θέμα   **Ο Ιππότης, Θάνατος και Διάβολος** |

* Παρουσίαση και ερμηνεία του χαρακτικού
Το **Αληθές ύψος** ουρανίου σώματος αποτελεί μια από τις δύο οριζόντιες συντεταγμένες δια των οποίων προσδιορίζονται ή θέση (το ίχνος) αυτού στην ουράνια σφαίρα, με βάση τον μαθηματικό ορίζοντα. Η άλλη οριζόντια συντεταγμένη είναι το Αληθές αζιμούθ.

Το *Αληθές ύψος* (**Ηλ**) [True Altitude] αποτελεί τόξο του κάθετου κύκλου από τον μαθηματικό ορίζοντα μέχρι το ίχνος του αστέρος ή άλλου ουράνιου σώματος. Αυτό μετριέται από 0° - 90° και είναι **θετικό** (**+**) για το παρατηρούμενο σώμα (αστέρα) του ορατού ημισφαιρίου, δηλαδή άνω του ορίζοντα) και **αρνητικό** (**-**) για εκείνα του αοράτου ημισφαιρίου (δηλαδή κάτωθεν του ορίζοντα).  
 
Το συμπλήρωμα του ύψους αυτού ονομάζεται **Ζενιθιακή απόσταση** (Zenith distance) και συμβολίζεται με το λατινικό γράμμα **Ζ**. Έτσι οι σχέσεις είναι: **Ζ + Ηλ = 90°**, εξ αυτού ορίζονται

**Ζ = 90° - Ηλ** καθώς και **Ηλ = 90° - Ζ**.
Το Αληθές ύψος βρίσκεται από τον ναυτιλλόμενο με τον εξάντα.
***Ο Καλεσμένος του Δράκουλα*** (πρωτότυπος τίτλος: *Dracula's Guest*) είναι ο τίτλος συλλογής διηγημάτων του Μπραμ Στόκερ. Δημοσιεύτηκε για πρώτη φορά το 1914, μετά το θάνατο του συγγραφέα του. Η συλλογή περιλαμβάνει τα διηγήματα *Dracula's Guest*, *The Judges's House*, *The Squaw*, *The Secret of the Growing Gold*, *The Gipsy Prophecy*, *The Coming of Abel Behenna*, *The Burial of the Rats* , *A Dream of Red Hands* και *Crooken Sands*.

Ο Καλεσμένος του Δράκουλα
-------------------------

Το ομώνυμο διήγημα της συλλογής, αποτελεί ένα κεφάλαιο από το μυθιστόρημα τρόμου του Μπραμ Στόκερ *Δράκουλας*, το οποίο όμως τελικά δεν διατηρήθηκε στην έκδοση του βιβλίου που κυκλοφόρησε. Θεωρείται πως ενέπνευσε τη δημιουργία της ταινίας του 1936 *Η Κόρη του Δράκουλα*.

### Τα Πρόσωπα

* Τζόναθαν Χάρκερ
* Γιόχαν
* Χερ Ντέλμπρουκ
* Φάντασμα της κόμισσας Ντολίνγκεν του Γκρατζ
* Μυστηριώδης λεπτός, ψηλός ξένος (πιθανόν ο Κόμης Δράκουλας)

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
--------------------

* Η συλλογή στο Project Gutenberg
Αυτό το λήμμα αφορά την αρχαία Βοιωτική πόλη.  Για για τον σύγχρονο οικισμό, δείτε: Αλαλκομενές Βοιωτίας.  
Χάρτης της αρχαίας Βοιωτίας
Οι **Αλαλκομενές** ήταν αρχαία πόλη της Βοιωτίας, χτισμένη στα νοτιοδυτικά της λίμνης Κωπαΐδας, κοντά στις αρχαίες βοιωτικές πόλεις Κορώνεια και Αλίαρτο. Το όνομά της η πόλη το οφείλει στον Βοιωτό ήρωα Αλαλκομενέα. Στις Αλαλκομενές υπήρχε σημαντικός ναός της θεάς Αθηνάς καθώς σύμφωνα με μία τοπική παράδοση η Αθηνά είχε γεννηθεί εκεί. Σήμερα στην θέση των αρχαίων Αλαλκομενών υπάρχει μικρός οικισμός με το ίδιο όνομα.

Παραπομπές
----------

1. ↑  παυσανία Ελλάδος περιήγησις/ΒοιωτικάἈλαλκομεναὶ δὲ κώμη μέν ἐστιν οὐ μεγάλη, κεῖται δὲ ὄρους οὐκ ἄγαν ὑψηλοῦ πρὸς τοῖς ποσὶν ἐσχάτοις. γενέσθαι δὲ αὐτῇ τὸ ὄνομα μὲν ἀπὸ Ἀλαλκομενέως ἀνδρὸς αὐτόχθονος