recursal/SuperWikiNEXT-32B huggingface dataset:
Ο **Ιάκωβος-Λεοπόλδος**-Κάρολος-Γοδεφρείδος **ντε Λα Τουρ ντ'Ωβέρν**, γαλλ.: *Jacques Léopold Charles Godefroy de La Tour d'Auvergne*, (15 Ιανουαρίου 1746 - 7 Φεβρουαρίου 1802) ήταν μέλος τού Οίκου Λα Τουρ ντ'Ωβέρν, των κυρίαρχων δουκών τού Μπουγιόν. Ήταν ο τελευταίος δούκας τού Μπουιγόν· διαδέχθηκε τον πατέρα του το 1792.

Πρώιμη ζωή
----------

Ο μεγαλύτερος και μοναδικός επιζών από τέσσερις γιους, γεννήθηκε στον Godefroy de La Tour d'Auvergne, δούκα τού Μπουγιόν και τη Λουίζα-Ερριέττα-Γαβριέλα της Λωρραίνης-Μαρσάν το 1746. Από το 1771 ο Ιάκωβος-Λεοπόλδος ονομαζόταν π*ρίγκιπας τού Τυρέν* ως διάδοχος του δουκάτου τού Μπουγιόν.

Εξάδελφός ήταν ο Ερρίκος-Λουδοβίκος ντε Ροάν, ο σκανδαλώδης πρίγκιπας τού Γκυεμενέ .

Προσωπική ζωή
-------------

Νυμφεύτηκε τη Χέντβιχ της Έσσης-Ρότενμπουργκ, κόρη του Kωνσταντίνου, λαντγκράβου της Έσσης-Ράινφελς-Ρότενμπουργκ και της συζύγου του, Countess Marie Sophia Theresia Hedwig Eva of Στάρεμπεργκ, χήρα πριγκίπισσα τού Nάσσαου-Ζήγκεν και αδελφή τού πρίγκιπα Γεωργίου-Αδάμ. Η Χέντβιχ ήταν εγγονή τού Eρνέστου-Λεοπόλδου, λαντγράβου της Έσσης-Ράινφελς-Ρότενμπουργκ και της πριγκίπισσας Eλεονόρας τού Λέβενσταϊν-Βέρτχαϊμ-Ρόχεφορτ και τού Κορράδου-Σιγισμούνδου, κόμη τού Στάρεμπεργκ και της πριγκίπισσας Mρίας-Λεοπολδίνας τού Λέβενσταϊν-Βέρτχαϊμ-Ρόχεφορτ. Το ζευγάρι παντρεύτηκε στο Κάρσλμπουργκ στις 17 Ιουλίου 1766, αλλά δεν απέκτησε παιδιά.

Μετέπειτα ζωή
-------------

Έζησε στο Σατώ ντε Ναβάρ, το γαλλικό του κτήμα, πριν από την επανάσταση και διαδέχθηκε τον πατέρα του το 1792. Κατά τη διάρκεια της κατάρρευσης τού παλαιού καθεστώτος, το δουκάτο τού Μπουιγόν αφαιρέθηκε από αυτόν το 1794 και απορροφήθηκε στη Γαλλία τον Οκτώβριο του 1795. Ήταν γνωστός ως *πολίτης Λα Τουρ ντ'Ωβέρν* κατά τη διάρκεια της Επανάστασης. Ωστόσο, το 1800, ανέκτησε  το δουκάτο, αλλά υποχρεώθηκε να εξοφλήσει χρέη ύψους 3 εκατομμυρίων λιβρών.

Ο Ιάκωβος ήταν ο τελευταίος δούκας τού Μπουγιόν και μετά τους Ναπολεόντειους Πολέμους το δουκάτο απορροφήθηκε από το μεγάλο δουκάτο τού Λουξεμβούργου (το Μπουγιόν αργότερα έγινε μέρος τού Βελγίου). Δεν είχε γνωστούς απογόνους. Οι πρίγκιπες τού Γκυμενέ διεκδικούν σήμερα το δουκάτο τού Μπουγιόν ως δικό τους, λόγω τού γάμου της Mαρίας-Λουίζας (θείας του) και τού Ζυλ ντε Ροάν, πρίγκιπα τού Γκυεμενέ.

Παραπομπές και σημειώσεις
-------------------------

1. 1 2  Leo van de Pas: (Αγγλικά) *Genealogics*. 2003. I00013276.
2. ↑  , son of his aunt Princess Marie Louise de La Tour d'Auvergne and Jules, Prince of Rohan-Guéméné
Το **Μετρό του Πεκίνου** (στα κινέζικα, 北京地铁, pinyin, Běijīng Dìtiě) είναι το σύστημα του Μητροπολιτικών μεταφορών, υπόγεια και εναέρια, στην πόλη του Πεκίνου, την πρωτεύουσα της Κίνας. Εγκαινιάστηκε την 1η Οκτωβρίου 1969 και για δύο δεκαετίες αποτελείτο από 2 γραμμές, αλλά το 2002 ξεκίνησε μια ραγδαία επέκταση του δικτύου, με ταυτόχρονη κατασκευή ενός εξαιρετικά μεγάλου αριθμού νέων γραμμών. Σήμερα, το συνολικό μήκος του δικτύου φτάνει τα 807 χιλιόμετρα και αποτελείται από 27 γραμμές συνολικά (οι 2 από αυτές ταξινομούνται ως ελαφρύ μετρό), καθώς και 478 σταθμούς, καθιστώντας το έτσι το μεγαλύτερο Μετρό παγκοσμίως, μαζί με το Μετρό της Σανγκάης. Εξυπηρετεί 10,55 εκατομμύρια ανθρώπους καθημερινά (ο μέσος όρος για ολόκληρο το 2018) και το διαχειρίζεται η *Δημόσια Επιχείρηση Μετρό Πόλης του Πεκίνου*.

Ακόμα και σήμερα όμως, το συνολικό του μήκος θεωρείται ανεπαρκές για τις τεράστιες κυκλοφοριακές ανάγκες της πόλης και, ως αποτέλεσμα, έχει εκπονηθεί ένα τεράστιο σχέδιο περαιτέρω επέκτασης. Το Μετρό του Πεκίνου έχει γίνει ένα από τα ταχύτατης ανάπτυξης συστήματα μετρό στον κόσμο, με πολλές γραμμές ακόμα υπό κατασκευή, και το συνολικό του μήκος το 2025 αναμένεται να φτάσει τα 1.000 χιλιόμετρα.

Γραμμές και σταθμοί
-------------------

| Γραμμή | Τερματικοί | Εγκαίνια | Μήκος(σε χλμ) | Σταθμοί |
| --- | --- | --- | --- | --- |
| **1** | Πινγκοουγιουάν | Ανατολικό Σιχούι | 1969 | 30,3 | 23 |
| **2** | *Κυκλική* | 1971 | 23,1 | 18 |
| **4** | Βόρειο Ανχεκιάο | Γκονγκγισιτσιάο | 2009 | 28,2 | 24 |
| **5** | Βόρειο Τιαντονγκουγιάν | Σονγκτζιαζουάνγκ | 2007 | 27,6 | 23 |
| **6** | Χαϊντιάν Γουλουτζού | Τσαοφάνγκ | 2008 | 23 | 12 |
| **8** | Χουιλονγκουάν Ντονγκντατζίε | Γκουλοουντατζίε | 2003 | 14.8 | 13 |
| **9** | Εθνική Βιβλιοθήκη | Γκουογκονγκζουάνγκ | 2011 | 16.5 | 12 |
| **10** | *Κυκλική* | 2008 | 57.1 | 45 |
| **13** | Σινζιμέν | Ντονγκζιμέν | 2002 | 40.5 | 16 |
| **15** | Δυτικό Ουανγκτζίνγκ | Φένγκμπο | 2010 | 20.2 | 12 |
| **Μπατόνγκ** | Σιχούι | Φένγκμπο | 2003 | 18.9 | 13 |
| **Τσανγκπίνγκ** | Νανσάο | Σι'Ερτσί | 2010 | 21.2 | 7 |
| **Ντασίνγκ** | Γκονγκγισιτσιάο | Τιανγκονγκγιουάν | 2010 | 21.7 | 12 |
| **Φανγκσάν** | Γκουογκονγκζουάνγκ | Σουζουάνγκ | 2010 | 24.8 | 11 |
| **Γιζουάνγκ** | Σονγκτζιαζουάνγκ | Τσικού | 2010 | 23.3 | 13 |
| **Ταχεία γραμμή Αεροδρομίου** | Ντονγκζιμέν | Τέρμιναλ 2/Τέρμιναλ 3 | 2008 | 28.1 | 4 |
|
Η **Μαρία του Μομφερράτου** (*Marie de Montferrat*, 1192 - 1212) ήταν βασίλισσα της Ιερουσαλήμ, κόρη του Κορράδου των Αλεράμιτσι, μαρκήσιου του Μομφερράτου και της Ισαβέλλας Α' Ανζού, βασίλισσας της Ιερουσαλήμ.

Η μητέρα της Ισαβέλλα Α' ήταν κόρη του Αμαλάριχου Α' Ανζού βασιλιά της Ιερουσαλήμ και της 2ης συζύγου του Μαρίας Κομνηνής, δισεγγονής του Ιωάννη Β' Αυτοκράτορα των Ρωμαίων. Για τη Μαρία Κομνηνή ήταν ο 1ος γάμος, ενώ από τον 2ό της γάμο ήταν μητέρα του Ιωάννου Ιμπελίν κυρίου της Βηρυτού.

Όταν τελείωνε η Γ' Σταυροφορία, τον Απρίλιο του 1192 ο πατέρας της Κορράδος δολοφονήθηκε. Η μητέρα της, που είχε παντρευτεί σε 2ο γάμο τον Κορράδο και ήταν έγκυος στη Μαρία, παντρεύτηκε σε 3ο γάμο τον Ερρίκο Β' κόμη της Καμπανίας το Μάιο του 1192. Το καλοκαίρι του ίδιου έτους γεννήθηκε η Μαρία. Η μητέρα της έκανε δύο κόρες με τον Ερρίκο Β΄, ο οποίος απεβίωσε το 1197. Τότε η Ισαβέλλα Α' παντρεύτηκε για 4η φορά τον Αμαλάριχο ντε Λουζινιάν (τον κατοπινό βασιλιά της Κύπρου) και αφού έκανε άλλες δύο κόρες, απεβίωσε το 1205.

Η Μαρία τη διαδέχθηκε 13ετής στο βασίλειο της Ιερουσαλήμ. Έγινε αντιβασιλιάς ο Ιωάννης Ιμπελίν κύριος της Βηρυτού, που κυβέρνησε σοφά σεβόμενος τις Συνήθειες (Asizes) του βασιλείου. Βλέποντας ότι δεν μπορεί να ανακτήσει τα εδάφη που χάθηκαν το 1187, έκανε ειρήνη με τον Αλ-Αντίλ, αδελφό του Σαλαντίν και κράτησε έτσι το κράτος στα όριά του.

Το 1209 η Μαρία ενηλικιώθηκε και οι βαρόνοι και οι ανώτεροι κληρικοί συνεδρίασαν για να βρουν σύζυγο για αυτήν. Ζήτησαν τη συμβουλή του Φιλίππου Β΄ των Καπετιδών βασιλιά της Γαλλίας και αυτός τους υπέδειξε τον ακόλουθό του Ιωάννη του Μπριέν. Επειδή ο Ιωάννης δεν είχε χρήματα, ο βασιλιάς και ο πάπας του πρόσφεραν ο καθένας από 40.000 λίβρες για να αποκτήσει αυλικούς, στρατιώτες και ό,τι άλλο χρειάζεται ένας βασιλικός σύζυγος. Ο γάμος έγινε τον Οκτώβριο του 1210 και η στέψη το Νοέμβριο στον καθεδρικό ναό της Τύρου. Το 1212 γέννησε την Ισαβέλλα Β΄ και η Μαρία απεβίωσε λίγο αργότερα.

Ο Ιωάννης του Μπριέν κυβερνούσε ως αντιβασιλιάς της κόρης του Ισαβέλλας Β΄, η οποία το 1225 παντρεύτηκε τον Φρειδερίκο Β΄ των Χοενστάουφεν, βασιλιά της Γερμανίας και Σικελίας.

Οικογένεια
----------

Η Μαρία παντρεύτηκε τον Ιωάννη κόμη του Μπριέν και έκανε μία κόρη:

* Ισαβέλλα Β΄ (Γιολάντα) του Μπριέν 1212 - 1228, βασίλισσα της Ιερουσαλήμ (1212-1228)· παντρεύτηκε τον Φρειδερίκο Β΄ των Χοενστάουφεν.

Πηγές
-----

* The chronicle of Ernoul, Old French Contination of William of Tyre
* Grousset 1936, p. 216-224.

|  |
| --- |
| Μαρία του Μομφερράτου **Οίκος των Αλεράμιτσι****Γέννηση:** θέρος τού 1192 **Θάνατος:** π. 1212 |
| Βασιλικοί τίτλοι |
| ΠροκάτοχοςΙσαβέλλα Α΄ της Ιερουσαλήμμε τους συζύγους της Κορράδο του Μομφερράτου (1190-1192),Ερρίκο Β΄ της Καμπανίας (1192-97),Αμωρί Β΄ της Ιερουσαλήμ (1197-1205) | **Βασίλισσα της Ιερουσαλήμ**1205 - 1212μόνη της (1205-10),με τον σύζυγό της Ιωάννη τού Μπριέν (1210-12) | ΔιάδοχοςΙσαβέλλα Β΄ της Ιερουσαλήμμε τον πατέρα της Ιωάννη του Μπριέν (1212-25),με τον σύζυγό της Φρειδερίκο Β΄ Χοενστάουφεν (1225-28) |

Παραπομπές σε πηγές
-------------------

1. 1 2 3 4  «Kindred Britain»
2. ↑  p824.htm#i8238. Ανακτήθηκε στις 7  Αυγούστου 2020.
Για άλλες χρήσεις, δείτε: Απάμεια.
Η **Απάμεια** ήταν αρχαία ελληνιστική πόλη στην επαρχία της Μεσηνής (περσικά: Meshan) ή αλλιώς, Χαρακηνής, στις όχθες του ποταμού Τίγρη, στο σημερινό Ιράκ. 

Την πόλη της Απάμειας ο Κλαύδιος Πτολεμαίος την τοποθετεί 1 1/3 μοίρες νοτίως και 1/2 μοίρες ανατολικά της Σελεύκειας της επί του Τίγρη. Ο ίδιος προσθέτει: *υφ'ήν (Απάμειαν) η του βασιλείου ποταμού προς τον Τίγριν συμβολή, εγγύς μέση (Μεσηνή) χώρα*. 

Ο Πλίνιος (παρ. 132) αναφέρει ότι βρισκόταν στη Σιττακηνή, ότι περιβαλλόταν από τον Τίγρη και ότι ιδρύθηκε από τον Αντίοχο Α΄ Σωτήρα προς τιμήν της μητέρας του Απάμης. Ο Στέφανος Βυζάντιος αναφέρει μία Απάμεια επί του Τίγρη, στη Μεσηνή, στο σημείο όπου αυτός διακλαδίζεται με τον ένα κλάδο του να ονομάζεται Σέλλας. Η πόλη αυτή ταυτίζεται με την Απάμεια του Πλινίου.

Σήμερα, το πρόβλημα του εντοπισμού της θέσης της Απάμειας είναι πολύ περιπλεγμένο καθώς οι πηγές που αναφέρονται σε αυτή χωρίζονται από χρονικό διάστημα 1.000 ετών. Επιπλέον, είναι πιθανό πως η διαδρομή των ποταμών Τίγρη και Ευφράτη έχει μεταβληθεί ενώ δεν είναι επακριβώς γνωστά ούτε τα όρια της Μεσηνής. Το βαβυλωνιακό Ταλμούδ αναφέρει την ύπαρξη δύο γειτονικών Απαμειών, οι οποίες απείχαν 1 παρασάγγη (4,5 χλμ). Ωστόσο, και το Ταλμούδ και οι μεταγενέστεροι Άραβες γεωγράφοι αναφέρονται στη σασσανιδική περίοδο και δεν είναι βέβαιο ότι, κατά την ελληνιστική περίοδο, υπήρχε κι άλλη Απάμεια στην περιοχή αυτή.

Εφόσον είναι πολύ πιθανό πως υπήρξε μόνο μία Απάμεια κατά την ελληνιστική περίοδο, αυτή μάλλον θα βρισκόταν στην ανατολική όχθη του Τίγρη, κοντά στη σημερινή Κουτ αλ Αμαρά ή Ιμαρά (Kut al-Imara) του νοτίου Ιράκ (περίπου 160 χλμ νοτιοανατολικά της Βαγδάτης), στο σημείο όπου ο ποταμός χωρίζεται σε δύο ρεύματα.

Παραπομπές
----------

1. ↑  Cohen (2013), σελ. 125.
2. 1 2 3  Cohen (2013), σελ. 126.

Πηγές
-----

* Getzel Cohen, *The Hellenistic Settlements in the East from Armenia and Mesopotamia to Bactria and India*, University of California Press, 2013, ISBN 0-520-95356-8
* Γιόχαν Γκούσταφ Ντρόιζεν, *Ιστορία των Επιγόνων του Μεγάλου Αλεξάνδρου*
* A'haron Oppenheimer και Nili Oppenheimer, *Between Rome and Babylon: Studies in Jewish Leadership and Society*
Ο **Άγιος Δονάτος** ο Θαυματουργός είναι ο Πολιούχος της Παραμυθιάς. Δεν ειναι γνωστό που γεννηθηκε. Έζησε την εποχή της βασιλείας του αυτοκράτορα Θεοδοσίου του Μεγάλου και υπήρξε επίσκοπος της πόλης Ευροίας που ήταν μια από τις 12 πόλεις της Ηπείρου και ήταν χτισμένη στην θέση όπου σήμερα βρίσκεται το χωριό Χόικα.

Γεννήθηκε γύρω στο 310 και απεβίωσε το 387. Τις πρώτες 3 τετραετίες της ζωής του τις έζησε στο Βουθρωτό της Ηπείρου, όπου και δίδασκε. Λίγα χρόνια αργότερα, χειροτονείται Επίσκοπος Ευροίας. Ο Άγιος Δονάτος εκτός από την Ευροία, δραστηριοποιείται στην πόλη Ισορεία, η οποία βρισκόταν στην θέση της σημερινής Γλυκής στις πήγες του Αχέροντα, και στην πόλη Ομφάλιον, για την οποία η μυθολογία αναφέρει πως βρισκόταν στο σημείο όπου ήταν η πύλη του Άδη.Το σημείο όπου από την Αχερουσία λίμνη, οι ψυχές των νεκρών ανθρώπων μεταφερόταν από τον Χάροντα στο Νεκρομαντείο. 

Αναφέρεται, από τον εκκλησιαστικό ιστορικό της ύστερης αρχαιότητας Σωζόμενο, πως ο Άγιος Δονάτος έκανε πολλά θαύματα, όπως η επιτυχής μάχη με έναν δράκοντα, το καθάρισμα των νερών ενός πηγαδιού, η διάσωση της κόρης του αυτοκράτορα Θεοδόσιου αλλά και η ανάσταση νεκρών.
Το **GAZ-MM** είναι ένα φορτηγό που παράχθηκε από την σοβιετική GAZ από το 1938 μέχρι το 1956. Το φορτηγό αυτό είναι μια πιο απλοποιημένη έκδοση από το GAZ-AA, το οποίο σταμάτησε να παράγεται το 1938. Το GAZ-MM χρησιμοποιούσε τον κινητήρα από το GAZ-M1, ο οποίος έκανε το φορτηγό αρκετά γρηγορότερο από το GAZ-AA, ενώ αυτό επίσης έκανε το φορτηγό αρκετά καλύτερο και αποτελεσματικό στην χρήση εκτός δρόμου, κάτι που ήταν αρκετά συνηθισμένο και επιθυμητό σύμφωνα με τις σκληρές καιρικές συνθήκες τις Ρωσίας.

Παράχθηκαν γύρω στα 500.000 αντίτυπα, με τα 150.000 από αυτά να μπαίνουν σε στρατιωτική χρήση στις αρχές του Δεύτερου Παγκοσμίου Πολέμου. Αν ενώσουμε πόσα GAZ-AA και GAZ-MM παράχθηκαν, είναι πάνω από 1 εκατομμύριο αντίτυπα. Η παραγωγή του φορτηγού συνέχισε μέχρι και μετά τον πόλεμο, αν και η GAZ άρχιζε να παράγει τότε το πιο καινούριο GAZ-51, το οποίο όμως χρησιμοποιούσε μερικά εξαρτήματα (όπως τα αμορτισέρ και το τιμόνι) από το GAZ-MM. Το όχημα ήταν το τελευταίο όχημα της GAZ που ήταν τελείως βασισμένο σε μοντέλο της Ford.

Η μηχανή και οι προβολείς επίσης χρησιμοποιήθηκαν στο στρατιωτικό όχημα BA-64, το οποίο σημείωσε αρκετή επιτυχία στον Δεύτερο Παγκόσμιο Πόλεμο, και χρησιμοποιήθηκε μέχρι το 1960 από τον Σοβιετικό στρατό, ενώ σε άλλες χώρες χρησιμοποιήθηκε για αρκετά χρόνια ακόμα. Η Βόρεια Κορέα βέβαια συνεχίζει να έχει στον στρατό της ένα μικρό νούμερο από αυτά τα οχήματα, αλλά όπως είναι και προφανές από την ηλικία τους, χρησιμοποιούνται μόνο για μικρούς ρόλους.

Άλλες Εκδόσεις
--------------

* **GAZ-MM-V**: μια λίγο πιο ακόμα απλοποιημένη έκδοση.
* **GAZ-42**: μια έκδοση με γεννήτρια ξύλου για καύσιμα.

Αναφορές
--------

1. ↑  Walk, Around Page. «GAZ MM-V». Prime Portal. Ανακτήθηκε στις 7 Ιουλίου 2021.
2. ↑  Kolliektsii, Zhurnala. «GAZ-42». ZR. Ανακτήθηκε στις 7 Ιουλίου 2021.

Εξωτερικοί Σύνδεσμοι
--------------------

* GAZ-MM Αρχειοθετήθηκε 2021-07-09 στο Wayback Machine.
* Автомобиль Великой Отечественной войны — ГАЗ-ММ
* ГАЗ ММ
* ГАЗ-ММ — герой блокады Ленинграда
* GAZ-MM
* Машина на дровах. Восстановлена уникальная "полуторка"
Η Διεθνής Βιβλιοθήκη Νεότητας (στα γερμανικά Internationale Jugendbibliothek) είναι η μεγαλύτερη βιβλιοθήκη παιδικής και νεανικής λογοτεχνίας στον κόσμο. Ιδρύθηκε το 1949 από τη Γερμανίδα δημοσιογράφο, συγγραφέα και μεταφράστρια Jella Lepman κι έχει εξελιχθεί σε ένα διεθνώς αναγνωρισμένο κέντρο για την παιδική και νεανική λογοτεχνία. Στεγάζεται στο Blutenburg Castle στο Μόναχο και διαθέτει μια συλλογή από περίπου 675.000 παιδικά και νεανικά βιβλία των τελευταίων 6 αιώνων σε περισσότερες από 250 γλώσσες.

Το έργο της βιβλιοθήκης καθοδηγείται από την πεποίθηση ότι τα βιβλία για παιδιά και νέους αποτελούν ουσιαστικό μέρος της πολιτιστικής ζωής μιας κοινωνίας και μιας χώρας. Αποστολή της βιβλιοθήκης είναι η διατήρηση της πολιτιστικής πολυμορφίας όπως αυτή εκφράζεται στην παγκόσμια παιδική και νεανική λογοτεχνία, μέσω συλλογής, καταλογογράφησης και προσπαθειών προβολής. .

Κεντρικό καθήκον της βιβλιοθήκης είναι η προώθηση της παγκόσμιας παιδικής και νεανικής λογοτεχνίας υψηλής αισθητικής και λογοτεχνικής αξίας, μέσω ενός ετήσιου προγράμματος εκθέσεων, αναγνώσεων βιβλίων, εργαστηρίων, πάνελ, παρουσιάσεων, συνεδρίων και ενός διεθνούς φεστιβάλ λογοτεχνίας, του White Ravens Festival, κάθε δύο χρόνια.

Κάθε χρόνο, η βιβλιοθήκη λαμβάνει μεγάλο αριθμό δωρεών βιβλίων από εκδοτικούς οίκους, ιδρύματα, οργανισμούς, λογοτεχνικά πρακτορεία, συγγραφείς και εικονογράφους από όλο τον κόσμο. Από το 1993 και κάθε χρόνο, ειδικοί συνεργάτες της Βιβλιοθήκης επιλέγουν από αυτά τα βιβλία εκείνα που θα ήθελαν να προτείνουν στο διεθνές κοινό, μέσω της λίστας «The White Ravens». Τα βιβλία επιλέγονται με βάση τη λογοτεχνική και καλλιτεχνική τους αξία, το παγκόσμιο ενδιαφέρον για τα θέματα που πραγματεύονται ή την καινοτομία στην προσέγγιση και τον σχεδιασμό τους.

Ο δημοσιευμένος κατάλογος «The White Ravens» περιλαμβάνει ετησίως σύντομους σχολιασμούς 200 αξιόλογων βιβλίων για παιδιά και νέους από περισσότερες από 50 χώρες και σε σχεδόν 40 γλώσσες.

Παραπομπές
----------

1. ↑  «Internationale Jugendbibliothek Official Website».
2. ↑  «Jella Lepman» (στα αγγλικά). *Wikipedia*. 2023-05-02. .
3. ↑  «Blutenburg Castle» (στα αγγλικά). *Wikipedia*. 2023-12-28. .
4. ↑  «White Ravens Festival». *www.ijb.de* (στα Γερμανικά). Ανακτήθηκε στις 13 Φεβρουαρίου 2024.
5. ↑  «The White Ravens. A Selection of International Children's and Youth Literature». *www.ijb.de* (στα Γερμανικά). Ανακτήθηκε στις 13 Φεβρουαρίου 2024.
6. ↑   *The White Ravens 2023*. 12 Οκτωβρίου 2023. .
Ο **Ανδρικός σωβινισμός** είναι φεμινιστικός όρος που αναφέρεται στην πίστη όσων θεωρούν πως οι άνδρες είναι ανώτεροι των γυναικών. Ο όρος «σωβινιστής» αρχικά χρησιμοποιήθηκε για να περιγράψει όποιον επιδεικνύει φανατική αφοσίωση για την πατρίδα του. Η λέξη εφαρμόστηκε αργότερα από το γυναικείο απελευθερωτικό κίνημα της δεκαετίας του '60, για την περιγραφή των ανδρών που υποστηρίζουν την ιδέα της γυναικείας κατωτερότητας. 

Οι περισσότεροι άνδρες σωβινιστές σύζυγοι ασκούν πλήρη εξουσία επί των γυναικών τους. Μερικοί μάλιστα επιθυμούν από τις γυναίκες τους να γεννούν μόνο γιους, και σε ορισμένες κοινωνίες σε περίπτωση που γεννηθεί κορίτσι, τότε μπορεί να συντελέσουν βρεφοκτονία του θηλυκού μωρού, ή ο άντρας να πάρει νέα σύζυγο. Αυτό είναι πολύ ασυνήθιστο στον αναπτυγμένο κόσμο τη σύγχρονη εποχή. 

Οι άνδρες σωβινιστές αντιτίθενται μερικές φορές στον φεμινισμό και κάποιοι θεωρούν τα κορίτσια σαν παιδιά δεύτερης τάξης. Η αντίθετη πίστη είναι αυτή της γυναικείας ανωτερότητας.

Βλέπε επίσης
------------

* Γυναικείος σωβινισμός
* Σωβινισμός
* Νικολάς Σωβέν
* Μισογυνισμός
* Μισανδρισμός
Το Solana (Σολανα) είναι ανοιχτού κώδικα πλατφόρμα blockchain με λειτουργικότητα έξυπνων συμβολαίων. Το εγγενές κρυπτονόμισμα της αλυσίδας του Solana είναι το SOL. Το Solana ισχυρίζεται ότι προσφέρει ταχύτερους χρόνους συναλλαγών και χαμηλότερο κόστος από τον κύριο ανταγωνιστή του, το Ethereum. Μετά το Ethereum είναι η δεύτερη μεγαλύτερη σε αριθμό χρηστών και όγκο συναλλαγών αλυσίδα για μη εναλλάξιμα κρυπτοπαραστατικά (Αγγλικά: Non Fungible Tokens - NFTs).

Ιστορία
-------

Το Solana προτάθηκε σε μια "λευκή βίβλο" (Αγγλικά: whitepaper) του Anatoly Yakovenko που δημοσιεύτηκε τον Νοέμβριο του 2017. Αυτό το έγγραφο περιέγραφε μια τεχνική που ονομάζεται "απόδειξη της ιστορίας" (Αγγλικά: proof of history) την οποία ο Yakovenko ισχυρίστηκε ότι θα ήταν σημαντικά ταχύτερη από αυτές των ήδη υπάρχων έως τότε blockchain.

Τεχνικά Χαρακτηριστικά
----------------------

Οι συναλλαγές στην πλατφόρμα κρυπτονομισμάτων του Solana εκτυλίσσονται σε block time των 400ms. Block time είναι το μέτρο του χρόνου που χρειάζονται οι εξορύκτες ή οι επικυρωτές σε ένα δίκτυο για να επαληθεύσουν τις συναλλαγές σε ένα μπλοκ.Το περιβάλλον εκτέλεσης των έξυπνων συμβολαίων του Solana βασίζεται στο eBPF, το οποίο επιτρέπει τη χρήση των γλωσσών προγραμματισμού Rust, C και C++. H συνολικά διαθέσιμη ποσότητα σε κυκλοφορία στην αγορά είναι 334,692,958.77 SOL, και η συνολική κεφαλαιοποίηση αγοράς αυτών ανέρχεται στα $42 δισεκατομμύρια (Μάιος 2022).

Ανάπτυξη
--------

Παρότι η ιδέα και οι αρχικές εργασίες για την πλατφόρμα του Solana ξεκίνησαν το 2017, το κρυπτονόμισμα ξεκίνησε επίσημα τον Μάρτιο του 2020 από το Ίδρυμα Solana με έδρα τη Γενεύη της Ελβετίας. Στις 14 Σεπτεμβρίου του 2021, η πλατφόρμα βγήκε εκτός σύνδεσης μετά από ένα κύμα συναλλαγών το οποίο προκάλεσε τη διακοπή του δικτύου, αλλά επανήλθε σε λειτουργία την επόμενη μέρα.

Επάνω στο δίκτυο του Solana στα τέλη του 2023 δημιουργήθηκε ένα μεγάλο κύμα δημιουργίας νέων crypto tokens, δείχνοντας ένα κύμα μετανάστευσης από το δίκτυο του Ethereum, στο οποίο αυτά κυριαρχούσαν στους προηγούμενους κύκλους. Το χαμηλό κόστος συναλλαγών σε συνδυασμό με υψηλές ταχύτητες ευνόησαν την ανάπτυξη αρκετών νέων tokens. Μερικά από αυτά είναι το Samoyedcoin (SAMO), που υπήρξε το πρώτο από τα λεγόμενα memecoins που δημιουργήθηκε επάνω στο Solana, το Bonkcoin (BONK), που γνώρισε αρκετή επιτυχία το 2023, και πολλά άλλα που δημιουργούνται συνεχώς σε καθημερινό σχεδόν επίπεδο και ανταλλάσσονται σε δεκάδες ανταλλακτήρια CEX και DEX.

Παραπομπές
----------

1. ↑  «Solana: Κεφαλαιοποίηση». Coinmarketcap.
2. ↑  «Ίδρυμα Solana».
3. ↑  «Το Σολάνα λειτουργεί ξανά μετά την αύξηση των συναλλαγών που προκάλεσε την κατάρρευση του δικτύου την προηγούμενη μέρα». .
4. ↑  «Περιγραφή του Samoyedcoin». *Greek Tech Space*.
5. ↑  «Επίσημη σελίδα του Samoyedcoin». *Samoyedcoin Official Page*.
6. ↑  «Επίσημη σελίδα του Bonkcoin». *Bonkcoin official page*.
Ο Ερρίκος Η', Υπέρτατη Κεφαλή της Εκκλησίας της Αγγλίας
**Υπέρτατη Κεφαλή της Εκκλησίας της Αγγλίας** ήταν ένας τίτλος που έφερε ο Βασιλιάς Ερρίκος Η' επιδεικνύοντας την ηγεσία του στην Εκκλησία της Αγγλίας.

Ιστορία
-------

Ο τίτλος δημιουργήθηκε για τον Βασιλιά Ερρίκο Η', ο οποίος ήταν υπεύθυνος για την Αγγλική Εκκλησία αποσπώμενος από την εξουσία της Ρωμαιοκαθολικής Εκκλησίας, αφού ο Πάπας αφόρισε τον Ερρίκο το 1533 λόγω του διαζυγίου του με την Αικατερίνη της Αραγωνίας. Κατά το 1536 ο Ερρίκος είχε αποσπασθεί από την Ρώμη, κατέσχε την περιουσία της εκκλησίας στην Αγγλία και κήρυξε την Εκκλησία της Αγγλίας ως ιδρυμένη εκκλησία με τον εαυτό του ως κεφαλή της. Ο Νόμος της Υπεροχής του 1534 επιβεβαίωνε την θέση του Βασιλιά ως υπερέχοντος στην εκκλησία και απαίτησε οι ευγενείς να δίνουν έναν όρκο αναγνωρίζοντας την υπεροχή του Ερρίκου. Η κόρη του Ερρίκου, η Μαρία Α' της Αγγλίας, προσπάθησε να επανορθώσει την υποταγή της Αγγλικής Εκκλησίας στον Πάπα και ανακάλεσε τον Νόμο της Υπεροχής το 1555. Η Ελισάβετ πήρε το θρόνο το 1558 και, το επόμενο έτος, το Κοινοβούλιο ψήφισε τον Νόμο της Υπεροχής του 1558 που αποκατέστησε τον αρχικό νόμο. Ο νεός Όρκος της Υπεροχής που απαιτείτο οι ευγενείς να δίνουν ανέφερε τον τίτλο ως Υπέρτατος Κυβερνήτης της Εκκλησίας της Αγγλίας παρά *Υπέρτατη Κεφαλή*.

Παραπομπές
----------

1. ↑  Catholic Encyclopedia: Henry Viii
2. ↑  Catholic Encyclopedia: Mary Tudor
3. ↑  Elizabeth's Supremacy Act (1559)
Η **Ομοσπονδία Ποδοσφαίρου Αργεντινής** (ισπανικά: *Asociación del Fútbol Argentino*, AFA), είναι το ανώτατο όργανο διοίκησης όσον αφορά το άθλημα του ποδοσφαίρου στην Αργεντινή. Η Ομοσπονδία έχει ως έδρα την πόλη του Μπουένος Άιρες.

Διοργανώνει, μέσω του οργάνου της Ένωσης Επαγγελματικού Ποδοσφαίρου, την Πριμέρα Ντιβισιόν και πρωταθλήματα χαμηλότερων κατηγοριών (από Πριμέρα Β΄ Νασιονάλ έως Τορνέο Αρχεντίνο Γ΄), το Κύπελλο Αργεντινής, το Σούπερ Καπ Αργεντινής, τα ερασιτεχνικά πρωταθλήματα γυναικών, νέων, παίδων, ποδοσφαίρου σάλας, και άλλα τοπικά πρωταθλήματα. Επίσης, είναι υπεύθυνη για τις εθνικές ομάδες ανδρών, γυναικών και νέων.

Ιστορία
-------

Η Ομοσπονδία Ποδοσφαίρου Αργεντινής ιδρύθηκε στις 21 Φεβρουαρίου του 1893 από τον Αλεξάντερ Γουάτσον Χάτον, που θεωρείτε ως ο "πατέρας" του ποδοσφαίρου της Αργεντινής. Αποτέλεσε την πρώτη ομοσπονδία ποδοσφαίρου στη Νότια Αμερική και μία από τις παλαιότερες εκτός Ευρώπης. Το 1906 ο Φλορένσιο Μαρτίνες ντε Χος έγινε ο πρώτος πρόεδρος της ομοσπονδίας.

Έμβλημα
-------

Το έμβλημα της Ομοσπονδίας Ποδοσφαίρου Αργεντινής έχει υποστεί διάφορες τροποποιήσεις στη διάρκεια της λειτουργίας της. Το 2022, με αφορμή την κατάκτηση του παγκοσμίου κυπέλλου που έγινε στο Κατάρ, ανάμεσα στα δύο αστέρια του προηγούμενου σήματος, προστέθηκε ένα τρίτο.

Παραπομπές
----------

1. ↑  "La historia de una casa poderosa" Αρχειοθετήθηκε 2015-04-13 στο Wayback Machine. *Clarín*, 21 Feb 2003
2. ↑  "Campeones del Bicentenario" Αρχειοθετήθηκε 2015-04-16 στο Wayback Machine. *La Nación*, 2010-5-18
3. ↑  «Tres estrellas: la AFA modificó su escudo luego de la consagración de la Selección en Qatar». Canal 26. Ανακτήθηκε στις 26 Φεβρουάριος 2023.

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
--------------------

* Πολυμέσα σχετικά με το θέμα  Asociación del Fútbol Argentino στο Wikimedia Commons
* Επίσημος ιστότοπος

|  |  |  |  |
| --- | --- | --- | --- |
| 

| π • σ • ε
Εθνικές ομοσπονδίες ποδοσφαίρου της Νοτίου Αμερικής (CONMEBOL) |
| --- |
|  |
| 
* Αργεντινή
* Βενεζουέλα
* Βολιβία
* Βραζιλία
* Ισημερινός
* Κολομβία
* Ουρουγουάη
* Παραγουάη
* Περού
* Χιλή
 |

 |

|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
| Καθιερωμένοι όροι | 
* WorldCat
* VIAF: 265341861
* LCCN: n89667389

 |

 |
Η **εθνική ομάδα ποδοσφαίρου του Ισημερινού** (Εκουαδόρ) εκπροσωπεί τον Ισημερινό στις διεθνείς ποδοσφαιρικές διοργανώσεις και τελεί υπό τον έλεγχο της Ομοσπονδίας Ποδοσφαίρου Ισημερινού, που είναι υπεύθυνη για το άθλημα στη χώρα.

Ιστορία
-------

Ο Ισημερινός συμμετείχε για πρώτη φορά σε προκριματική φάση για το Παγκόσμιο Κύπελλο, το 1962. Έκτοτε, συνολικά έχει πάρει μέρος σε τελική φάση της μεγαλύτερης διοργάνωσης του αθλήματος, τρεις φορές, το 2002, το 2006 και το 2014. Καλύτερη επίδοση είχε το 2006, που έφτασε στη φάση των "16". Σε ότι αφορά, το Κόπα Αμέρικα, έχει συμμετάσχει σε 24 τελικές φάσεις, με καλύτερη θέση να είναι η 4η (το 1959 και το 1993). Επίσης, έχει πάρει μέρος σε μία διοργάνωση για το Χρυσό Κύπελλο CONCACAF, το 2002, όπου παρέμεινε στην πρώτη φάση. Τέλος, έχει συμμετάσχει σε δύο διοργανώσεις Παναμερικανικών αγώνων, το 1995 και το 2007, όπου μάλιστα κατέκτησε το χρυσό μετάλλιο της πρώτης θέσης.

Στάδιο
------

Έδρα της εθνικής Ισημερινού, είναι το Στάδιο Ολίμπικο Αταουάλπα (χωρητικότητα 40,948 θέσεις), που βρίσκεται στην πρωτεύουσα Κίτο.

Στατιστικά
----------

Την πρώτη θέση όλων των εποχών σε συμμετοχές κατέχει ο Ιβάν Ουρτάδο, με 167 εμφανίσεις. Πρώτος σκόρερ όλων των εποχών είναι ο Αγουστίν Ντελγάδο, με 31 γκολ.

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
--------------------

* Επίσημη Ιστοσελίδα Ομοσπονδίας Αρχειοθετήθηκε 2018-08-09 στο Wayback Machine. (Ισπανικά)

  


|  |  |  |  |  |
| --- | --- | --- | --- | --- |
| 

| π • σ • ε
**Εθνική Ισημερινού – Μουντιάλ 2014** |
| --- |
|  |
|  | 
* 1 Μπανγκέρα
* 2 Γουάγουα
* 3 Φρίκσον Εράσο
* 4 Παρέδες
* 5 Ιμπάρα
* 6 Νομπόα
* 7 Μοντέρο
* 8 Μέντες
* 9 Μαρτίνες
* 10 Β. Αγιοβί
* 11 Καϊσέδο
* 12 Μπόνε
* 13 Ε. Βαλένσια
* 14 Μίντα
* 15 Αρόγιο
* 16 Α. Βαλένσια (c)
* 17 Χ. Αγιοβί
* 18 Μπαγουΐ
* 19 Σαριτάμα
* 20 Ρόχας
* 21 Ατσιλιέρ
* 22 Ντομίνγκες
* 23 Γκρουέσο
* Προπονητής: Ρουέδα
 |

 |

|  |  |  |  |
| --- | --- | --- | --- |
| 

| π • σ • ε
Εθνικές ομάδες ποδοσφαίρου ανδρών της Νοτίου Αμερικής (CONMEBOL) |
| --- |
|  |
| 
* Αργεντινή
* Βενεζουέλα
* Βολιβία
* Βραζιλία
* Ισημερινός
* Κολομβία
* Ουρουγουάη
* Παραγουάη
* Περού
* Χιλή
 |

 |
Η **Παλακανέστρο Τρεβίζο** (ιταλικά: *Pallacanestro Treviso*) είναι ιταλικός σύλλογος καλαθοσφαίρισης με έδρα το Τρεβίζο της Ιταλίας. Ιδρύθηκε το 1954. Από το 1982, είναι γνωστή με τη διακριτική της ονομασία **Μπενετόν Τρεβίζο** για εμπορικούς λόγους.

Ο σύλλογος ιδρύθηκε το 1954 και αγοράστηκε από τον Όμιλο Benetton το 1982, αν και διατήρησε το «Ασοτσατσιόνε Παλακανέστρο Τρεβίζο» (Associazione Pallacanestro Treviso) ως νόμιμη ονομασία του. Με την οικονομική υποστήριξη της οικογένειας Μπενετόν, η ομάδα εμφανίστηκε στη δεκαετία του 1990 ως μια σημαντική δύναμη τόσο στην Ιταλία όσο και στην Ευρώπη. Ο πρώτος τίτλος του συλλόγου στο ιταλικό πρωτάθλημα ήρθε το 1992 με το θρυλικό Τόνι Κούκοτς στην ομάδα.

Ο Κούκοτς βοήθησε την Μπενετόν να φτάσει στον τελικό της Ευρωλίγκας το 1993, ενώ παράλληλα κέρδισε τρεις συνεχόμενες φορές το Κύπελλο Ιταλίας. Η ομάδα κέρδισε το Κύπελλο Σαπόρτα το 1995, με παίκτες όπως ο Ορλάντο Γούλριτζ και ο Πέταρ Ναουμόφσκι. Η Μπενετόν πρόσθεσε και άλλο ιταλικό πρωτάθλημα στους εγχώριους τίτλους της το 1997, ενώ έκανε και πάλι την εμφάνισή της στο φάιναλ φορ της Ευρωλίγκας το 1998. Κέρδισε έναν ακόμη τίτλο στο Κύπελλο Σαπόρτα το 1999 και ένα Κύπελλο Ιταλίας το 2000.

Η Μπενετόν κέρδισε το ιταλικό πρωτάθλημα και έφτασε στο φάιναλ φορ της Ευρωλίγκας τόσο το 2002 όσο και το 2003. Κέρδισε επίσης το πέμπτο ιταλικό πρωτάθλημα το 2006. Το 2007, η ομάδα κέρδισε τον όγδοο τίτλο της στο Κύπελλο Ιταλίας. Τον Φεβρουάριο του 2011, ο Τζιλμπέρτο Μπενετόν ανακοίνωσε ότι από τον Ιούλιο του 2012, ο όμιλος Benetton θα εγκαταλείψει το επαγγελματικό μπάσκετ για να αφοσιωθεί αποκλειστικά στα τμήματα υποδομής.

Άμεση κληρονόμος της πρώτης επαγγελματικής ομάδας αποτελεί η Ουνιβέρσο Τρεβίζο Μπάσκετ, η οποία ιδρύθηκε το 2012 με την ονομασία «Τρεβίζο Μπάσκετ 2012» και ξεκίνησε από την 7η κατηγορία (Promozione) της Ιταλίας.

Επιτυχίες
---------

### Εγχώριες διοργανώσεις

* **Ιταλικό Πρωτάθλημα**
	+ **Πρωταθλήτρια (5):** 1992, 1997, 2002, 2003, 2006
* **Ιταλικό Κύπελλο**
	+ **Κυπελλούχος (8):** 1993, 1994, 1995, 2000, 2003, 2004, 2005, 2007
* **Ιταλικό Σούπερ Καπ**
	+ **Νικήτρια (4):** 1997, 2001, 2002, 2006

### Διεθνείς διοργανώσεις

* **Ευρωλίγκα**
	+ *Φιναλίστ (2):* 1993, 2003
* **Κύπελλο Σαπόρτα**
	+ **Νικήτρια (2):** 1995, 1999

Χορηγίες
--------

Ακολουθούν οι κύριοι χορηγοί του συλλόγου από το 1979 έως σήμερα:

* Liberti (1979–1981)
* Benetton (1982–σήμερα)

Παραπομπές
----------

1. ↑  sport-fm.gr ΑΕΚ- Μπενετόν Τρεβίζο 69-66 (1998)
2. ↑  pamesports.gr[*νεκρός σύνδεσμος*] Εκτός Serie A η Μπενετόν Τρεβίζο!
3. ↑  sentragoal.gr[*νεκρός σύνδεσμος*] 1998 - Βαρκελώνη: Η φιλότιμη προσπάθεια της ΑΕΚ
4. ↑  «La famiglia Benetton lascia basket e volley dal giugno 2012 - Cronaca - la Tribuna di Treviso». Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 8 Νοεμβρίου 2014. Ανακτήθηκε στις 3 Μαΐου 2015.
5. ↑  xrimaonline.gr[*νεκρός σύνδεσμος*] Αλλάζει χέρια το Τρεβίζο
6. ↑  legabasket.it Αρχειοθετήθηκε 2016-03-04 στο Wayback Machine. Liberti Treviso - Stagione 1980/1981

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
--------------------

* Επίσημος ιστότοπος
Ο **Ιωάννης Α΄** ιταλ. Giovanni I (π. 1275 - 1305) από τον Οίκο των Αλεράμιτσι, ήταν μαρκήσιος του Μομφερράτου (1292-1305).

Βιογραφία
---------

Ήταν ο γιος του Γουλιέλμου Ζ΄ μαρκήσιου του Μομφερράτου και της δεύτερης συζύγου του Βεατρίκης της Καστίλης, κόρης του Αλφόνσου Ι΄ της Καστίλλης. Η Βεατρίκη ήταν τρισεγγονή του Ισαακίου Β΄ Αγγέλου και 5η απόγονος του Ιωάννη Β΄ Κομνηνού. Αδελφή του ήταν η Γιολάντα (Ειρήνη), σύζυγος του Ανδρόνικου Β΄ Παλαιολόγου Αυτοκράτορα των Ρωμαίων.

Όσο ο πατέρας του ήταν φυλακισμένος στην Αλεσάντρια, ο Ιωάννης Α΄ ήταν υπό την κηδεμονία του εξαδέλφου του Θωμά Α΄ μαρκήσιου του Σαλούτσο. Τελικά ο πατέρας του απεβίωσε εγκάθειρκτος το 1292. Η ειρήνη διασαλεύτηκε με τις εξεγέρσεις στο Πεδεμόντιο. Τότε ο Κάρολος Β΄ Καπετιδών-Ανζού της Νάπολης παρενέβη υπερασπίζοντας τον Ιωάννη Α΄.

Με τον Θωμά Α΄ και τον Κάρολο Β΄ ο Ιωάννης Α΄ επιτέθηκε στην Αλεσάντρια και το Άστι, εδάφη που έχασε ο πατέρας του. Το 1302 η συμμαχία έδιωξε τον Ματτέο Α΄ Βισκόντι από το Μιλάνο και το επόμενο έτος το Άστι δήλωσε υποτέλεια στον Ιωάννη Α΄. Ωστόσο ο Φίλιππος κόμης της Σαβοΐας βρήκε αφορμή και ανακατέλαβε εδάφη του που του είχε αποσπάσει ο Γουλιέλμος Ζ΄, όπως το Τουρίνο. 

Το 1305 σχεδίαζε εκστρατεία εναντίον της Σαβοΐας, αλλά ασθένησε και απεβίωσε. Τάφηκε στο Κιστερκιανό αββαείο της Σάντα Μαρία στο Λουσέντιο του Τρίνο, μαζί με τους προγόνους του. Ήταν ο τελευταίος άρρην απόγονος των Αλεράμιτσι. Τον διαδέχθηκε ο ανιψιός του Θεόδωρος Α΄ Παλαιολόγος, που οι άρρενες απόγονοί του θα κρατήσουν τη μαρκιωνία ως το 1533, μέλη του κλάδου Παλαιολόγων-Μομφερράτου.

|  |
| --- |
| Ιωάννης Α΄ του Μομφερράτου **Οίκος των Αλεράμιτσι****Γέννηση:** 1275 **Θάνατος:** 1305 |
| Βασιλικοί τίτλοι |
| ΠροκάτοχοςΓουλιέλμος Ζ΄ | **Μαρκήσιος του Μομφερράτου**1292 - 1305 | ΔιάδοχοςΘεόδωρος Α' Παλαιολόγος |


|  |  |
| --- | --- |
| CC-BY-SA Μετάφραση | Στο λήμμα αυτό έχει ενσωματωθεί κείμενο από το λήμμα John I, Marquess of Montferrat  της Αγγλικής Βικιπαίδειας, η οποία διανέμεται υπό την GNU FDL και την CC-BY-SA 4.0. (ιστορικό/συντάκτες). |


1. 1 2  «Kindred Britain»
Συντεταγμένες: 51°39′3.38″N 17°48′30.49″E﻿ / ﻿51.6509389°N 17.8084694°E﻿ / 51.6509389; 17.8084694

Η **Αρένα Όστρουφ** (πολωνικά: Arena Ostrów) είναι κλειστή αθλητική αρένα στο Όστρουφ Βιελκοπόλσκι της Πολωνίας. Η αρένα χρησιμοποιείται για αγώνες καλαθοσφαίρισης και χειροσφαίρισης και έχει χωρητικότητα 3.000 θεατών. Είναι η έδρα της ομάδας καλαθοσφαίρισης Σταλ Όστρουφ Βιελκοπόλσκι. Η αρένα άνοιξε στις 11 Νοεμβρίου 2020, αφού η κατασκευή ξεκίνησε ένα χρόνο νωρίτερα. Η αρένα χτίστηκε από την τοπική εταιρεία Bud-Rem και κόστισε περίπου 31 εκατομμύρια ζλότι.

Παραπομπές
----------

1. ↑  Στσεπάνιακ, Παουλίνα (10 Νοεμβρίου 2020). «Arena Ostrów. Jakie możliwości daje pierwsza w mieście hala? [WIDEO»] (στα πολωνικά). *wlkp24.info*. Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 2022-11-29.. Ανακτήθηκε στις 6 Αυγούστου 2021.
Η **Εριντού** είναι αρχαία πόλη στη νότια Μεσοποταμία (σημερινή περιοχή: Κυβερνείο του Ντι Καρ στο νότιο Ιράκ). Η Εριντού θεωρείται η παλαιότερη πόλη της νοτίου Μεσοποταμίας και μέχρι σήμερα διεκδικεί την θέση της παλαιότερης πόλης του κόσμου. Ήταν η πρώτη πόλη των Σουμερίων, και η παραδοσιακή πατρίδα τού Αδάπα (Αδάμ) και του αγαθού θεού των υδάτων Ένκι-Έα, τού οποίου διατηρούνται ακόμα ίχνη τού πύργου τού ναού του. Η Εριντού, σαν απλός οικισμός, χτίστηκε από τους πρώτους Ουμπαϊδινούς, κατά το 5.400 π.Χ. και κατοικείτο τουλάχιστον ως το 3.600 π.Χ.Την περίοδο Ουμπαΐντ, είχε έκταση 100 στρεμμάτων και ο πληθυσμός της έφθασε τους 4.000 κατοίκους. Βρίσκεται 12 χλμ νότια της Ουρ, σε μια περιοχή που σχηματίστηκε στη Μεσοποταμία από τις προσχώσεις των δυο ποταμών Τίγρη και Ευφράτη και είναι η νοτιότερη μιας σειράς πόλεων των Σουμερίων που αναπτύχθηκαν η μια δίπλα στην άλλη λόγω των ναών τους. 

Στη μυθολογία των Σουμερίων, η Εριντού ήταν το αληθινό σπίτι του Ένκι, αργότερα γνωστή από τους Ακκάδιους ως Έα, οι οποίοι θεωρείτο ότι είχαν ιδρύσει την πόλη. Από την αρχή λατρευόταν ο Ένκι, (θεός τής γης και των γλυκών υδάτων, αλλά και ο σοφός θεός της δημιουργίας, του πνεύματος και της ιατρικής που μπορούσε να αναστήσει τους νεκρούς), όπως φαίνεται από τα λείψανα ψαριών στον πρώτο τους ναό, ακόμα και πολύ πριν υπάρξουν γραπτά κείμενα.

Παραπομπές
----------

1. ↑  *Leick, Gwendolyn (2002), "Mesopotamia: The Invention of the City" (Penguin)*.

Πηγές
-----

|  |  |
| --- | --- |
| Commons logoCommons logo | Τα Wikimedia Commons έχουν πολυμέσα σχετικά με το θέμα   **Εριντού** |

* Leick, Gwendolyn (2002), "Mesopotamia: The Invention of the City" (Penguin)

|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
| Καθιερωμένοι όροι | 
* VIAF: 315170029
* SUDOC: 027772810
* NKC: ge767234

 |

 |
Οι **κωδικοί ATC S**, που περιγράφουν το *Αισθητήρια όργανα* είναι ενότητα του Ανατομικού-Θεραπευτικού-Χημικού Συστήματος Ταξινόμησης, ενός συστήματος αλφαριθμητικών κωδικών που αναπτύχθηκε από τον WHO για την ταξινόμηση των φαρμάκων και άλλων ιατρικών προϊόντων.

Κωδικοί για κτηνιατρική χρήση (ATCvet codes) μπορούν να δημιουργηθούν τοποθετώντας το γράμμα Q μπροστά από τον ανθρώπινο κωδικό ATC: **QS**...

Οι εθνικές εκδόσεις της ταξινόμησης ATC μπορούν να συμπεριλαμβάνουν πρόσθετους κωδικούς που δεν υπάρχουν σε αυτόν τον κατάλογο, οι οποίοι ακολουθούν την έκδοση WHO. 

| S Αισθητήρια όργανα |
| --- |
| **S01** Οφθαλμολογικά |
| **S02** Ωτικά |
| **S03** Οφθαλμικά και ωτικά προϊόντα |
|  |
| A · B · C · D · G · H · QI · J · L · M · N · P · R · S · V |

Παραπομπές
----------

1. ↑  «ATC/DDD Index 2016: code S». WHO Collaborating Centre for Drug Statistics Methodology.
2. ↑  «ATCvet Index 2016: code QS». WHO Collaborating Centre for Drug Statistics Methodology.

Δείτε επίσης
------------

* Ανατομικό-Θεραπευτικό-Χημικό Σύστημα Ταξινόμησης
Ο **Σύνδεσμος Καλαθοσφαίρισης Φιλιππίνων** (αγγλικά: *Basketball Association of the Philippines*, BAP) ήταν η αναγνωρισμένη από τη Διεθνή Ομοσπονδία Καλαθοσφαίρισης (FIBA) ως η εθνική ομοσπονδία καλαθοσφαίρισης στις Φιλιππίνες. Αναγνωρίστηκε από την FIBA το 1936 μέχρι το 2007, οπότε και συγχωνεύθηκε με τη Φιλιππινέζικη Ομοσπονδία Καλαθοσφαίρισης (PB) στις 6 Φεβρουαρίου του 2007, για να δημιουργηθεί η Ομοσπονδία Καλαθοσφαίρισης Φιλιππίνων (SBP).

Είχε την ευθύνη της διοργάνωσης ως επί το πλείστον ερασιτεχνικών και ημιεπαγγελματικών πρωταθλημάτων όπως αυτό του Αθλητικού Συνδέσμου Περιφέρειας Εθνικής Πρωτεύουσας (NCRAA), του Αθλητικού Συνδέσμου Πανεπιστημίων και Κολεγίων (UCAA), του Αθλητικού Συνδέσμου Μιντανάο Βισάγιας (MVBA), της Εθνικής Συνδιάσκεψης Καλαθοσφαίρισης (NBC) και της BARECOM.

Η BAP διαλύθηκε έπειτα από τη σύσταση του νέου οργανισμού, όπως αναφέρεται από ένα κοινό ανακοινωθέν μεταξύ της BAP και της PB, κατά τη διάρκεια του Συνεδρίου της FIBA στη Σαϊτάμα της Ιαπωνίας. Παρ' ολ' αυτά, η BAP συνέχισε να υφίσταται, ως μη αναγνωρισμένη.

Παραπομπές
----------

1. ↑  «G.R. No. 186566». Supreme Court of the Philippines. Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 20 Νοεμβρίου 2009.

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
--------------------

* Το προφίλ της BAP Αρχειοθετήθηκε 2009-01-07 στο Wayback Machine. gov.ph


|  |  |
| --- | --- |
| CC-BY-SA Μετάφραση | Στο λήμμα αυτό έχει ενσωματωθεί κείμενο από το λήμμα Basketball Association of the Philippines  της Αγγλικής Βικιπαίδειας, η οποία διανέμεται υπό την GNU FDL και την CC-BY-SA 4.0. (ιστορικό/συντάκτες). |
Ο **Γιάννης Ψαρράς** είναι Έλληνας πρώην ποδοσφαιριστής, ο οποίος αγωνιζόταν στη θέση του αριστερού μπακ.

Βιογραφικό
----------

Γεννήθηκε στον Πειραιά, στις 27 Απριλίου του 1958. Αγωνίστηκε από μικρός στις ομάδες υποδομών της Παναχαϊκής και το 1975, στα 17 του χρόνια, προωθήθηκε στην πρώτη ομάδα.

Στην Πάτρα αγωνίστηκε δίπλα σε παίκτες της «μεγάλης ομάδας» που συμμετείχε στο Κύπελλο ΟΥΕΦΑ (1974-75) και ποδοσφαιριστές της όπως ο Δαβουρλής και ο Μιχαλόπουλος, όπου, θαύμαζε ως μικρότερος ευρισκόμενος στις ακαδημίες. Όντας παίκτης της Παναχαϊκής αγωνίστηκε με την ομάδα στην Α΄ Εθνική και στο Κύπελλο Ελλάδος, που το 1977 έφτασε και μέχρι τα ημιτελικά της διοργάνωσης για πρώτη φορά στην ιστορία του συλλόγου. 

Έμεινε στην Παναχαϊκή μέχρι το 1981. Τον Ιανουάριο εκείνου του έτους μετέβη στην Θεσσαλονίκη για τον ΠΑΟΚ, που αποτέλεσε την πρώτη μεταγραφή που έγινε στο ελληνικό επαγγελματικό ποδόσφαιρο κατά τη χειμερινή περίοδο.

Με τον ΠΑΟΚ πανηγύρισε το 1985 το τίτλο του πρωταθλήματος, τον δεύτερο στην ιστορία της ομάδας. Αγωνίστηκε επίσης στην Ευρώπη και στο Κύπελλο ΟΥΕΦΑ με κορυφαία στιγμή τον αγώνα με την Μπάγερν Μονάχου μέσα στη Γερμανία, όπου οι Θεσσαλονικείς, έπειτα το 0-0 της κατάμεστης Τούμπας που είχε προηγηθεί, άγγιξαν την πρόκριση σε βάρος των Βαυαρών αλλά το απέτυχαν αφού μετά τη δεύτερη λευκή ισοπαλία στην κανονική διάρκεια, οδηγήθηκαν στην παράταση και τελικά στην διαδικασία των πέναλτι όπου αποκλείστηκαν με σκορ 9-8. Είχε εκτελέσει και σκοράρει πέναλτι και ο Ψαρράς.

Με τον «Δικέφαλο» αγωνίστηκε μέχρι το 1987, όταν και επέστρεψε στην ομάδα της αχαϊκής πρωτεύουσας. 

Στη συνέχεια αγωνίστηκε με τις φανέλες της Αχαϊκής και του Ατρόμητου Αντιρρίου. Το 1993 επέστρεψε και ολοκλήρωσε την καριέρα του στην Παναχαϊκή.

Ο Γιάννης Ψαρράς υπήρξε και διεθνής με τη φανέλα των μικρότερων ομάδων της Εθνικής Ελλάδος.

Παραπομπές
----------

1. 1 2 3 4 5  «Γ.Ψαρράς: Ζωή σαν παραμύθι, από τα Ζαρουχλέικα στο άντρο της Μπάγερν» (στα Αγγλικά). Ανακτήθηκε στις 19 Νοεμβρίου 2021.
Καλλιτεχνική απεικόνιση της «Σπιανάδας», το 1895.
Η **Σπιανάδα** είναι μεγάλη πλατεία εντός της πόλεως της Κέρκυρας, στην Ελλάδα. Αποτελεί την μεγαλύτερη, ως προς το μέγεθος, πλατεία της Ελλάδας, ενώ βρίσκεται εμπρός στο Παλαιό Φρούριο της Κέρκυρας. 

Στην Πλατεία περιέχονται:| Όνομα | Χάρτης |
| --- | --- |
| Πάνω Πλατεία | Relation 15897767 |
| Κάτω Πλατεία | Relation 16035169 |
| Πάλκο Σπιανάδας | Relation 1182269361 |
| Περιστύλιο Maitland | Relation 1182133307 |
| Συντριβάνι Σπιανάδας | Relation 1135517349 |
| Μνημείο Ένωσης των Επτανήσων | Relation 15510074 |
| Χώρος Στάθμευσης Σπιανάδας | Relation 93992160 |

Ιστορία
-------

Η ονομασία της πλατείας προήλθε από την βενετική λέξη η οποία χρησιμοποιείτο για τον ορισμό μίας «ανοιχτής επίπεδης περιοχής», κατά τη διάρκεια της περιόδου τεσσάρων αιώνων βενετικής κυριαρχίας επί της νήσου της Κέρκυρας.

Η σημερινή της μορφή χρονολογείται στην προσωρινή περίοδο γαλλικής κατοχής των Επτανήσων, συμπεριλαμβανομένης της Κέρκυρας, κατά τη διάρκεια των Ναπολεόντιων Πολέμων.

Το «γήπεδο κρίκετ», μεγάλο τμήμα του πάρκου, καταλαμβάνει σημαντικό μέρος της πλατείας. Η αγάπη των κατοίκων της πόλεως για το κρίκετ είναι βρετανικής προελεύσεως, καθώς χρονολογείται από την περίοδο βρετανικής κυριαρχίας (1814-1864).

Αποτελεί ένα από τα πλέον κεντρικά και, ταυτόχρονα, δημοφιλή αξιοθέατα της πόλεως, καθώς και πόλο έλξης τουριστών.

Το σιντριβάνι της Σπιανάδας, ή *πηγάδι του Βαγιανού* για τους ντόπιους, αποτελεί δωρεά του Μικρασιάτη ιατρού και ευεργέτη Γεωργίου Βαγιανού από το Ικόνιο της Μικράς Ασίας.

Φωτοθήκη
--------

* Στοά του Λιστόν.Στοά του *Λιστόν*.
* Άποψη της Εκκλησίας της Παναγίας της Μανδρακίνας.Άποψη της Εκκλησίας της Παναγίας της Μανδρακίνας.
* Άποψη του Μνημείου Μαίτλαντ.Άποψη του Μνημείου Μαίτλαντ.
* Άποψη οικιών επί της πλατείας.Άποψη οικιών επί της πλατείας.
* Άποψη κρήνης επί της πλατείας.Άποψη κρήνης επί της πλατείας.
* Η Φιλαρμονική Εταιρεία κατά τη διάρκεια εκδήλωσης επί της πλατείας.Η Φιλαρμονική Εταιρεία κατά τη διάρκεια εκδήλωσης επί της πλατείας.

Παραπομπές
----------

1. ↑  CorfuIn.com
2. ↑  ο ιατρός Γεώργιος Βαγιανός από το Ικόνιο της Μικράς Ασίας επέδειξε εξέχουσα φιλανθρωπική δράση και αποτέλεσε και ευεργέτη της πόλης. Δώρισε ολόκληρη την περιουσία του στον Δήμο Κέρκυρας και ο Δήμος τον τιμήσε με οδό που φέρει το όνομά του.
3. ↑  *Σπιανάδα, η πλατεια Σπιαναδα στην Κέρκυρα*, Ματιές στην Κέρκυρα
4. ↑  «Πλατεία Σπιανάδα - projectcorfu.com». Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 20 Ιουνίου 2016. Ανακτήθηκε στις 1 Αυγούστου 2019.

Συντεταγμένες: 39°37′23″N 19°55′30″E﻿ / ﻿39.623°N 19.925°E﻿ / 39.623; 19.925
Ο **Ριχάρδος**, αγγλ. Richard (απεβ. 1067) από τον Οίκο της Νορμανδίας ήταν ευγενής από τη Νορμανδία κατά τη βασιλεία τού Γουλιέλμου Α΄ της Αγγλίας. Έγινε κόμης τού Εβρέ (1037-67).

Ο θυρεός τού κόμη τού Εβρέ.

Βιογραφία
---------

Ήταν ο πρωτότοκος γιος τού Ροβέρτου αρχιεπισκόπου τού Ρουέν & κόμη τού Εβρέ και της Χερλέβα.

O Ριχάρδος δώρησε έναν μύλο από το Εβρέ στο αββαείο τού Ζυμιέζ με καταστατικό τού 1039. Αναφέρεται σε ένα καταστατικό τού Γουλιέλμου Α΄, που επιβεβαιώνεται ότι ο Ριχάρδος είναι δωρητής στο αββαείο. Ο Ριχάρδος και η σύζυγός του Γκοντεχίλντις ίδρυσαν το Σαιν-Σωβέρ στο Εβρέ. Ως κόμης τού Εβρέ, δώρησε την εκκλησία τού Γκραβινύ στο Σαιν-Τρινιτέ της Ρουέν το 1052/66. Ο Ριχάρδος δώρησε το 1/10 μίας πόλης στο αββαείο τού Σαιν-Τωρίν.

Αναφέρεται από κάποιον, ότι έλαβε μέρος στη μάχη τού Χάστινγκς το 1066, αλλά είναι απίθανο λόγω της προχωρημένης ηλικίας του. Απεβίωσε το επόμενο έτος. Ο γιος του Γουλιέλμος είναι από τους λίγους γνωστούς συντρόφους τού Γουλιέλμου Α΄ στη μάχη τού Χάστινγκς. Ο Γουλιέλμος συνεισέφερε 80 πλοία στην εισβολή στην Αγγλία το 1066 και εμφανίζεται ως κόμης τού Εβρέ.

Οικογένεια
----------

Νυμφεύτηκε μετά το 1040 τη Γκοντεχίλντις (Αδελαΐδα) Ραμόν, χήρα τού Ρογήρου Α΄ του Τόσνυ και είχε τέκνα:

* Γουλιέλμος απεβ. 1118, κόμης τού Εβρέ.
* Γκονταχίλντις, μοναχή στο Σαιν Σωβέρ τού Εβρέ.
* Αγνή, παντρεύτηκε τον Σίμωνα Α΄ κύριο τού Μονφόρ.
	+ Βερτράδη του Μονφόρ 1070-1117, παντρεύτηκε τον Φίλιππο Α΄ της Γαλλίας.

Παραπομπές
----------

1. ↑  Darryl Roger Lundy: (Αγγλικά) *The Peerage*. p389.htm#i3890. Ανακτήθηκε στις 9  Οκτωβρίου 2017.
2. ↑  Leo van de Pas: (Αγγλικά) *Genealogics*. 2003. I00079539.
3. ↑  p389.htm#i3890. Ανακτήθηκε στις 7  Αυγούστου 2020.
4. 1 2  Darryl Roger Lundy: (Αγγλικά) *The Peerage*.

Πηγές
-----

* Detlev Schwennicke, Europäische Stammtafeln: Stammtafeln zur Geschichte der Europäischen Staaten, Neue Folge, Band II (Marburg, Germany: J. A. Stargardt, 1984), Tafel 79
* J. Horace Round, Calendar of Documents preserved in France, Vol. I (London: Eyre and Spottiswoode, 1899), p. 54
**Οι vet code QI**, που περιγράφουν το *Ανοσολογικά* είναι ενότητα του Ανατομικού-Θεραπευτικού-Χημικού Συστήματος Ταξινόμησης για κτηνιατρικά προϊόντα, ενός συστήματος αλφαριθμητικών κωδικών που αναπτύχθηκε από τον WHO για την ταξινόμηση των φαρμάκων και άλλων ιατρικών προϊόντων για κτηνιατρική χρήση.

Οι εθνικές εκδόσεις της ταξινόμησης ATC μπορούν να συμπεριλαμβάνουν πρόσθετους κωδικούς που δεν υπάρχουν σε αυτόν τον κατάλογο, οι οποίοι ακολουθούν την έκδοση WHO.

| QI Ανοσολογικά |
| --- |
| **QI01** Ανοσολογικά για πτηνά |
| **QI02** Ανοσολογικά για βοοειδή |
| **QI03** Ανοσολογικά για αιγώδη |
| **QI04** Ανοσολογικά για προβατοειδή |
| **QI05** Ανοσολογικά για ιππίδες |
| **QI06** Ανοσολογικά για αιλουρίδες |
| **QI07** Ανοσολογικά για κυνίδες |
| **QI08** Ανοσολογικά για λαγοειδή |
| **QI09** Ανοσολογικά για συίδες |
| **QI10** Ανοσολογικά για ιχθείς |
| **QI11** Ανοσολογικά για Τρωκτικά |
| **QI20** Ανοσολογικά για άλλα είδη |
| 

---

|  |  |
| --- | --- |
| 

|  |
| --- |
| 
* A
* B
* C
* D
* G
* H
* QI
* J
* L
* M
* N
* P
* R
* S
* V
 |

 |

 |

Παραπομπές
----------

1. ↑  «ATCvet Index 2016: code QI». WHO Collaborating Centre for Drug Statistics Methodology.

Δείτε επίσης
------------

* Ανατομικό-Θεραπευτικό-Χημικό Σύστημα Ταξινόμησης
{{WikidataCoord}} – missing coordinate data

Η **Φικάρα** (ιταλικά: *Ficarra) είναι κοινότητα (δήμος) στη Μητροπολιτική πόλη της Μεσσίνας στην ιταλική περιφέρεια της Σικελίας, που βρίσκεται περίπου 130 χιλιόμετρα ανατολικά του Παλέρμο και περίπου 60 χιλιόμετρα (37 μίλια) δυτικά της Μεσσίνας, στο Monti Nebrodi. Περιβάλλεται από δάση με φουντουκιές και ελαιόδεντρα.*

  

Η Ficarra πιστεύεται ότι είναι μεσαιωνικής καταγωγής, πιθανώς κατά τη διάρκεια του μουσουλμανικού εμιράτου της Σικελίας.  Το όνομα μπορεί να προέρχεται από το αραβικό *Fakhar* (που σημαίνει ένδοξο) ή το Σικελικό *Ficara* (σημαίνει: χωράφι με σύκα).

εξωτερικοί σύνδεσμοι
--------------------

* Επίσημη ιστοσελίδα

1. ↑  «General information: Messina: Ficarra». *italien.com*. Ανακτήθηκε στις 11 Φεβρουαρίου 2015.
Ο **Κορράδος ο Σγουρός** (πολωνικά: *Konrad Kędzierzawy*, π. 1198 - 4 Σεπτεμβρίου 1213) από τον Οίκο των Πιαστ-Σιλεσίας ήταν πρίγκιπας της Σιλεσίας, γιος του δούκα του Βρότσλαφ.

Βιογραφία
---------

Ήταν ο δευτερότοκος γιος του Ερρίκου Α΄ του *Γενειοφόρου*, δούκα του Βρότσλαφ και της Αγίας Χέντβιχ των Άντεχς, κόρης του Μπέρτολντ δούκα της Μερανίας (= Δαλματίας & Ιστρίας). 

Μεγαλύτερος αδελφός του ήταν ο Ερρίκος Β΄ ο *Ευσεβής*. Ο Κορράδος έγινε ο ήρωας της πρώτης -υποτίθεται- εθνικής σύγκρουσης μεταξύ Πολωνών και Γερμανών στη Σιλεσία. Σύμφωνα με έναν ανώνυμο μοναχό, συγγραφέα του *Χρονικού Πολωνίας-Σιλεσίας* (π. 1300) ο Ερρίκος Α΄ προσπάθησε να αφήσει όλη την κληρονομία του στον Ερρίκο Β΄. Αυτό οδήγησε σε έριδα μεταξύ των δύο αδελφών, που εξελίχθηκε σε ανοικτή σύγκρουση· οι γονείς τους κράτησαν παθητική στάση. Στη διαφωνία ο νεαρός Κορράδος είχε την υποστήριξη των Πολωνών και ο Ερρίκος Β΄ κέρδισε την εύνοια των Γερμανών. Ως αποτέλεσμα οι δύο πλευρές συνεπλάκησαν στη μάχη της Στουντίτσα, κοντά στο Οπόλε, το 1213. Οι Γερμανοί υπό την ηγεσία του Ερρίκου Β΄ νίκησαν τα Πολωνικά στρατεύματα του Κορράδου. Τα χρονικά εκτιμούν ότι το μετέπειτα μοιραίο δυστύχημα του Κορράδου, δεν ήταν σύμπτωση.

Χάρη σε αυτή την πληροφορία, τον 19ο και 20ό αι. ο Κορράδος έγινε εθνικός ήρωας τον Πολωνών. Η ιστοριογραφία θεωρεί τη μάχη της Στουντίτσα ένα σημαντικό γεγονός της Πολωνικής Σιλεσίας. Ο συγγραφέας Γιαν-Μικολάι Γιάρον συνέθεσε το 1920 ένα θεατρικό έργο με τον τίτλο *Κορράδος ο Σγουρός* Το 1928 ο Λέων Σίλλερ έγραψε το *Δράμα της Σιλεσίας, στις αρχές του 13ου αι. σε 5 πράξεις*. Ως υπερασπιστής του πρίγκιπα, η Ζοφία Κοσσάκ-Στσούτσκα έγραψε το έργο *Η Πολωνία της Λεγκνίτσα* το 1931, όπου ο Ερρίκος Β΄ αναγνωρίζεται ως υποστηρικτής των Γερμανών.

|  |  |
| --- | --- |
| 

|  |
| --- |
| * Πύλη:Βιογραφίες
* Πύλη:Μεσαίωνας
* Πύλη:Πολωνία
 |

 |

|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
| Καθιερωμένοι όροι | 
* VIAF: 7108151778232518130003

 |

 |
| GlosaΓλώσα  |
| --- |
| Ομιλείται σε: |  |
| Ομιλητές: | άγνωστος |
| Κατάταξη: |  |
| Ταξινόμηση: | Τεχνητή γλώσσα  Διεθνής γλώσσα   **Γλώσα** |
| Kατάσταση |
| Επίσημη γλώσσα: |  |
| Ρυθμιστής: | {{{ρυθμιστής}}} |
| Κώδικες γλώσσας |
| ISO 639-1 | {{{iso-1}}} |
| ISO 639-2/Β | {{{iso-2}}} |
| ISO 639-3 | {{{iso-3}}} |
| SIL | {{{sil}}} |
| {{{χάρτης}}} |

Το **Γλώσα** είναι μια κατασκευασμένη διεθνής βοηθητική γλώσσα με βάση τη Interglossa (προηγούμενο *προσχέδιο βοηθητικής γλώσσας* που δημοσιεύτηκε το 1943). Το πρώτο λεξικό Glosa εκδόθηκε το 1978. Το όνομα της γλώσσας προέρχεται από την ελληνική ρίζα *glossa* που σημαίνει γλώσσα ή γλώσσα.

Το Glosa είναι μια γλώσσα απομόνωσης, που σημαίνει ότι οι λέξεις δεν αλλάζουν ποτέ μορφή και η ορθογραφία Glosa είναι επίσης εντελώς κανονική και φωνητική. Ως απομονωτική γλώσσα, δεν υπάρχουν κλίση, έτσι ώστε οι λέξεις να παραμένουν πάντα στη μορφή του λεξικού τους, ανεξάρτητα από τη λειτουργία που έχουν στην πρόταση. Κατά συνέπεια, οι γραμματικές λειτουργίες, όταν δεν είναι ξεκάθαρες από τα συμφραζόμενα, αναλαμβάνονται από έναν μικρό αριθμό λέξεων χειριστή και από τη χρήση της σειράς λέξεων (σύνταξη). Όντας μια a posteriori γλώσσα, η Glosa παίρνει το μεγαλύτερο μέρος του λεξιλογίου της από τις ελληνική και λατινικές ρίζες, που θεωρούνται από τους συγγραφείς διεθνές κατά μία έννοια λόγω της χρήσης τους στην επιστήμη.