recursal/SuperWikiNEXT-32B huggingface dataset:
Στις 7 Δεκεμβρίου 2019, πραγματοποιήθηκε ένα **δημοψήφισμα** για να προσδιοριστεί εάν οι κάτοικοι της επαρχίας των Φιλιππίνων Κοιλάδα Κομποστέλα εγκρίνουν τη μετονομασία της επαρχίας τους σε Νταβάο ντε Όρο .

Ιστορικό
--------

Η επαρχία της Κομποστέλα χωρίστηκε από την Νταβάο ντελ Νόρτε το 1998.  Στις αρχές του 2019 η Πράξη 11297 της Δημοκρατίας ψηφίστηκε με νόμο , μετονομάζοντας την Κοιλάδα Κομποστέλα σε Νταβάο ντε Όρο, με την επιφύλαξη της έγκρισης των κατοίκων της επαρχίας σε δημοψήφισμα.  Η νομοθεσία υπογράφηκε από τον πρόεδρο Ροντρίγκο Ντουτέρτε στις 17 Απριλίου 2019 και η υπογραφή έγινε γνωστή στο κοινό στις 23 Μαΐου 2019. Η Επιτροπή Εκλογών της εθνικής κυβέρνησης των Φιλιππίνων (Comelec) ήταν επιφορτισμένη να εποπτεύει και να διενεργήσει το απαιτούμενο δημοψήφισμα. 

Σύμφωνα με το ψήφισμα αριθ. 10614 της Comelec, όλοι οι ψηφοφόροι στους 11 δήμους της Κοιλάδας Κομποστέλα που είχαν ψηφίσει στις γενικές εκλογές του 2019 στις Φιλιππίνες είχαν δικαίωμα συμμετοχής.

Αποτελέσματα
------------

Τα αποτελέσματα του δημοψηφίσματος καταμετρήθηκαν με το χέρι και υποβλήθηκαν στο επαρχιακό συμβούλιο. 

Η προσέλευση στο δημοψήφισμα σύμφωνα με την Comelec ήταν περίπου 45 τοις εκατό, το οποίο μεταφράζεται σε 178.953 συμμετέχοντες από τις 410.262 επιλέξιμες ψήφους. Η πλειονότητα των ψηφοφόρων ήταν υπέρ της μετονομασίας με 174.442 ψήφους "ναι" και 5.020 ψήφισαν "όχι". Τα αποτελέσματα του δημοψηφίσματος εγκρίθηκαν από την Comelec στις 10:24   μμ στις 8 Δεκεμβρίου 2019. 

| Επιλογή | Ψήφοι |  % |
| --- | --- | --- |
| **Ναι** | **174.442** | **96,9** |
| Οχι | 5.020 | 2,8 |
| Απαιτούμενη πλειοψηφία | **50,00** |
| Έγκυρες ψήφοι | 179.462 | 99,73 |
| Μη έγκυρες ή κενές ψήφοι | 491 | 0,27 |
| **Σύνολο ψήφων** | **179.953** | **100,00** |
|
| Εγγεγραμμένοι ψηφοφόροι και προσέλευση | 410.262 | 43,9% |
| Πηγή: Bulletin Manila Αρχειοθετήθηκε 2019-12-12 στο Wayback Machine. |

Παραπομπές
----------

1. ↑  Tocmo, Hernel (2019-12-07). «Plebiscite held to rename Compostela Valley to Davao de Oro». *ABS-CBN News*.. Ανακτήθηκε στις 2019-12-09.
2. ↑  «Compostela Valley or Davao de Oro? Plebiscite set». *SunStar*. 2019-12-06. Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 2019-12-09.. Ανακτήθηκε στις 2019-12-09.
3. ↑  Ranada, Pia (2019-05-23). «Compostela Valley renamed 'Davao de Oro' in new law». *Rappler*.. Ανακτήθηκε στις 2019-12-09.
4. ↑  «Compostela Valley or Davao de Oro? Plebiscite set». *SunStar*. 2019-12-06. Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 2019-12-09.. Ανακτήθηκε στις 2019-12-09.
5. ↑  Regelado, Edith (2019-12-09). «Residents vote for renaming of Compostela valley to Davao de Oro». *The Philippine Star*.. Ανακτήθηκε στις 2019-12-09.
6. ↑  Balasbas, Rhommel (2019-12-09). «Compostella (sic) Valley tatawagin nang Davao de Oro» (στα Filipino). *Radyo Inquirer 990 AM*.. Ανακτήθηκε στις 2019-12-09.
Το βράδυ της 11ης Δεκεμβρίου 2018, μια τρομοκρατική επίθεση σημειώθηκε στο Στρασβούργο της Γαλλίας, όταν ένας άνδρας επιτέθηκε εναντίον πολιτών στην πολυσύχναστη χριστουγεννιάτικη αγορά (Christkindelsmärik) της πόλης με ένα περίστροφο και ένα μαχαίρι, σκοτώνοντας πέντε και τραυματίζοντας 11 προτού τραπεί σε φυγή με ταξί. Οι αρχές χαρακτήρισαν το συμβάν τρομοκρατική ενέργεια.

Δράστης ήταν ο 29χρονος Μαροκινός Σερίφ Σεκάτ, ο οποίος είχε πολλαπλές ποινικές καταδίκες και ήταν σε λίστα παρακολούθησης των υπηρεσιών ασφαλείας ως ύποπτος ισλαμιστής εξτρεμιστής. Ο Σεκάτ σκοτώθηκε σε ανταλλαγή πυροβολισμών με τη γαλλική αστυνομία το βράδυ της 13ης Δεκεμβρίου μετά από ανθρωποκυνηγητό στο οποίο συμμετείχαν 700 αστυνομικοί. Είχε ορκιστεί πίστη στην τρομοκρατική οργάνωση Ισλαμικό Κράτος του Ιράκ και του Λεβάντε (ΙΣΙΣ) σύμφωνα με δικαστικές πηγές.

Επίθεση
-------

Η επίθεση άρχισε περίπου στις 19:50 τοπική ώρα (20:50 ώρα Ελλάδος) κοντά στην Place Kléber. Ο Σεκάτ μπήκε στην περιοχή μέσω του Pont du Corbeau και στη συνέχεια πέρασε από τη Rue des Orfèvres, ανοίγοντας πυρ σε τρεις διαφορετικές τοποθεσίες, πρώτα στο Carre-d'Or (Rue des Orfèvres) και στη συνέχεια στη Rue des Grandes-Arcades. Ο Σεκάτ φώναζε "Allahu akbar" καθώς πυροβολούσε στο πλήθος. Στη συνέχεια αντάλλαξε πυρά με την Εθνική Αστυνομία. Ο δράστης στη συνέχεια διέφυγε με ταξί.

Αρχικά, 350 άνδρες των δυνάμεων ασφαλείας κυνηγούσαν τον Chekatt, υποστηριζόμενοι από εναέριες μονάδες. Το βράδυ της 13ης Δεκεμβρίου, η αστυνομία ανακάλυψε τον Σεκάτ στην περιοχή του Στρασβούργου μεταξύ Neudorf και Stade de la Meinau. Οι αστυνομικοί προσπάθησαν να τον συλλάβουν, αυτός άρχισε να πυροβολεί και οι αστυνομικοί ανταπέδωσαν τα πυρά, με αποτέλεσμα τον θάνατο του Σεκάτ.

Πηγές
-----

1. ↑  Peltier, Elian; Breeden, Aurelien (12 December 2018). «France Declares Strasbourg Shooting an Act of Terrorism». *The New York Times*.. Ανακτήθηκε στις 13 January 2019.
2. ↑  «Strasbourg shooting: gunman was listed as potential terror threat». *The Guardian*. 12 December 2018. Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 12 December 2018.. Ανακτήθηκε στις 12 December 2018.
3. ↑
4. ↑  «Attaque à Strasbourg le 11 décembre : point de situation n°6 du 13 décembre à 12h00» (στα Γαλλικά). 13 Δεκεμβρίου 2018. Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 14 Δεκεμβρίου 2018. Ανακτήθηκε στις 13 Δεκεμβρίου 2018.
5. ↑  Peltier, Elian; Breeden, Aurelien (12 December 2018). «France Declares Strasbourg Shooting to Be an Act of Terrorism». *The New York Times*. Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 12 December 2018.. Ανακτήθηκε στις 12 December 2018.
6. ↑  «Christmas market attack: France declares Strasbourg shooting an act of terrorism». *The Washington Post*. 12 December 2018.. Ανακτήθηκε στις 14 December 2018.
Η **Μπέιτ Ελ** (εβραϊκά: בֵּית אֵל‎) είναι ισραηλινός οικισμός και τοπικό συμβούλιο στη Σαμάρεια της Δυτικής Όχθης. Πήρε το όνομά της από την ομώνυμη ιστορική πόλη, γνωστή στα ελληνικά ως **Βαιθήλ**, τα ερείπια της οποίας σώζονται σε κοντινή απόσταση, δίπλα στο αραβικό χωριό Μπέιτιν. Η ορθόδοξη ιουδαϊκή πόλη κατοικήθηκε το 1977-78 από την υπερεθνικιστική ομάδα Γκους Εμουνίν. Βρίσκεται στους λόφους βόρεια της Ιερουσαλήμ, ανατολικά της παλαιστινιακής πόλης αλ-Μπίρα, δίπλα στη Ραμάλα. Τον Σεπτέμβριο του 1997, η Μπέι Ελ έλαβε καθεστώς τοπικού συμβουλίου. Επικεφαλής του τοπικού συμβουλίου είναι ο Σάι Αλόν. Το 2021 ο πληθυσμός της ήταν 5.681 κάτοικοι.

Παραπομπές
----------

1. ↑  «World: Two Standards of Justice». *Time*. 21 Αυγούστου 1978.. Ανακτήθηκε στις 5 June 2022. *«Ψηλά στην κορφή ενός λόφου πάνω από τις κοιλάδες της Δυτικής Όχθης, 35 οικογένειες που ανήκουν στην υπερεθνικιστική ομάδα Γκους Εμουνίμ του Ισραήλ χτίζουν έναν νέο οικισμό με το όνομα Μπεθ-Ελ. Ισχυρίζονται ότι 120 εβραϊκές οικογένειες περιμένουν να εγκατασταθούν στον οικισμό, εννέα μίλια βόρεια της Ιερουσαλήμ, σε έδαφος που το Ισραήλ ανακατέλαβε από τον πόλεμο του 1967. Υπάρχουν σχέδια για σχολεία, κέντρο θρησκευτικών σπουδών, βιομηχανική περιοχή και ακόμη και θέρετρο διακοπών.»*.
Ο **Γεώργιος Μαυροΐδης** (1912 - 2003) ήταν Έλληνας ζωγράφος.

Βιογραφία
---------

Γεννήθηκε στον Πειραιά στις 15 Σεπτεμβρίου του 1912, γιος του Κύπριου Gaston Μαυροΐδη και της Λευκαδίτισσας Ζωής Θεοχάρη. Σπούδασε Νομικά και Πολιτικές Επιστήμες στο Πανεπιστήμιο της Αθήνας, όπου γνώρισε τον Γιάννη Τσαρούχη με τον οποίο διατήρησε φιλικές σχέσεις. Αν και έδειξε κλίση από μικρός στη ζωγραφική, παρέμεινε αυτοδίδακτος. Το 1946 εισήλθε στο Διπλωματικό Σώμα και την ίδια χρονιά ταξίδεψε στην Αίγυπτο. Εκεί παντρεύτηκε την Αλεξάνδρα Θωμαΐδη, με την οποία απέκτησαν μία κόρη. 

Το 1948 ξεκίνησε την εκθεσιακή του δραστηριότητα με τη συμμετοχή του στην έκθεση του «Αρμού» και στην 1η Πανελλήνια Έκθεση στο Ζάππειο μαζί με τους: Λίλη Αρλιώτη, Γιάννη Μηταράκη, Θεόφραστο Τριανταφυλλίδη κ.ά. Το 1950 διορίστηκε γενικός γραμματέας του ελληνικού προξενείου στο Παρίσι, έχοντας την ευκαιρία να μελετήσει την κλασική τέχνη, την αναγεννησιακή και τη μεταγενέστερη ευρωπαϊκή ζωγραφική, ενώ συνάντησε σημαντικούς Έλληνες καλλιτέχνες, όπως τον Νίκο Χατζηκυριάκο - Γκίκα, τον Ανδρέα Εμπειρίκο και στην πόλη Antibes συναντήθηκε με τον Πάμπλο Πικάσο. Το 1959, όταν εξελέγη Καθηγητής Ζωγραφικής στην Ανωτάτη Σχολή Καλών Τεχνών, θέση στην οποία παρέμεινε ως το 1982, παραιτήθηκε από το Διπλωματικό Σώμα.

1. ↑  Μαυρωτάς, Τάκης. *Γιώργος ΜαυροΪδης. Ανθρωποκεντρική ζωγραφική*. Αθήνα: Ίδρυμα Θεοχαράκη. σελ. 17-19. ISBN 978-960-99334-3-8.
Το **IEEE 802.11ax**, γνωστό και με την εμπορική ονομασία του ως Wi-Fi 6 (2.4 GHz και 5 GHz) και Wi-Fi 6E (6 GHz), είναι ένα πρότυπο για ασύρματα τοπικά δίκτυα (WLAN) και αποτελεί διάδοχο του 802.11ac. Έχει σχεδιαστεί για να βελτιώνει την αποδοτικότητα και να μειώνει τη συμφόρηση σε σενάρια χρήσης υψηλού συνωστισμού με τη χρήση τεχνολογιών όπως 8x8 uplink/downlink MU-MIMO, OFDMA, 1024-QAM, TWT και BSS Coloring. Λειτουργεί σε ελεύθερες ζώνες συχνοτήτων μεταξύ 1 και 7.125 GHz, συμπεριλαμβανομένων των ζωνών 2.4 και 5 GHz καθώς και της πολύ ευρύτερης ζώνης των 6 GHz (π.χ. 5.925–7.125 GHz στις ΗΠΑ, μια ζώνη πλάτους 1.2 GHz ).

Ως διάδοχος του προτύπου 802.11ax,  θεωρείται το IEEE 802.11be (Wi-Fi 7),  που βρίσκεται επί του παρόντος υπό μελέτη και στοχεύει σε δίκτυα εξαιρετικά υψηλής απόδοσης. Ωστόσο, είναι μόνο στα αρχικά του στάδια και δεν αναμένεται να εισαχθεί πριν από το 2024.

Παραπομπές
----------
Ο **ψευδο-Αλέξιος Β΄** είναι ο πιο διάσημος μεταξύ αρκετών διεκδικητών του θρόνου της Ρωμανίας, που εμφανίστηκαν στις αρχές της βασιλείας του Ισαακίου Β΄ Αγγέλου (1185-95, 1203-04). Ισχυρίστηκε ότι είναι ο Αλέξιος Β΄ Κομνηνός, που είχε δολοφονηθεί το 1183.

Βιογραφία
---------

Ήταν ένας νέος από την Κωνσταντινούπολη, που η ομοιότητά του με τον εκλιπόντα Αυτοκράτορα και τον πατέρα αυτού Μανουήλ Α΄ έπεισε πολλούς για την εγκυρότητα των ισχυρισμών του. Επισκέφθηκε το Ικόνιο και ζήτησε τη βοήθεια του Κιλίτζ Αρσλάν Β΄. Ο σουλτάνος έκπληκτος από την ομοιότητα με τον Μανουήλ Α΄, του επέτρεψε να στρατολογήσει άνδρες, αλλά αρνήθηκε να σπάσει τη συνθήκη, που είχε συνάψει με τον Ισαάκιο Β΄ και να χάσει την απότιση φόρου από τη Ρωμανία.

Ο διεκδικητής συγκέντρωσε 8.000 στρατιώτες και λεηλάτησε την κοιλάδα του Μαιάνδρου ποταμού, κάνοντας επιδρομή σε αρκετές πόλεις, όπως οι Χώνες, για να κατευνάσει το στράτευμά του με λάφυρα. Ο Ισαάκιος Β΄ έστειλε τον αδελφό του Αλέξιο να χειριστεί τον διεκδικητή, αλλά ο Αυτοκρατορικός στρατός είχε πολύ μικρή επιτυχία.

Η σταδιοδρομία του ψευδο-Αλεξίου τελείωσε απότομα, όταν δολοφονήθηκε από έναν ιερέα, που εξοργίστηκε με τη συμμαχία του με τους Μουσουλμάνους, την άδειά του να λεηλατήσουν τις πλουσιότερες πόλεις της Μικράς Ασίας και την ανοχή του για τη βεβήλωση των εκκλησιών, που διέπραξαν οι Τούρκοι στις πόλεις αυτές. Ο δολοφόνος έφερε το κεφάλι τού διεκδικητή στον σεβαστοκράτορα Αλέξιο, που τόσο ξαφνιάστηκε με την ομοιότητα των χαρακτηριστικών με αυτά του Μανουήλ Α΄, που αναφώνησε: "μετά από όλα αυτά, ίσως είναι αθώοι, όσοι τον ακολούθησαν".

Έπειτα από αυτόν και άλλοι εμφανίστηκαν με το όνομα του Αλεξίου Β΄· έναν από αυτούς στην Παφλαγονία τον θανάτωσαν. Άλλος αναφάνηκε στη Νικομήδεια το 1195/96, αλλά συνελήφθη και τυφλώθηκε.

Πηγές
-----

* George Finlay, History of the Byzantine and Greek Empires from 1057 - 1453, Volume 2, William Blackwood & Sons, 1854
* Harry J. Magoulias, O city of Byzantium: annals of Niketas Choniatēs, Wayne State University Press, 1984
Χαρτιά βιβλιοδεσίας για χειροτεχνία που διατίθενται σε μεγάλη ποικιλία μορφών και χρωμάτων
 Παλιά μηχανή κοπής και βαθμονόμησης χαρτιών βιβλιοδεσίας (φωτ. 1889)
Το **χαρτί βιβλιοδεσίας** (αγγλ. *card stock, cover stock*), επίσης γνωστό και ως **εξώφυλλο βιβλιοδεσίας**, είναι τύπος χαρτιού, στον οποίο το χαρτί είναι παχύτερο και πολύ πιο ανθεκτικό από το (κανονικό) *χαρτί γραφής* και το *χαρτί εκτύπωσης*. Είναι σαφώς πιο λεπτό και πιο εύκαμπτο από ότι το χαρτόνι, ομοιάζει με χαρτόνι αλλά **δεν** είναι.

Χρήσεις
-------

Χρησιμοποιείται συχνά για επαγγελματικές κάρτες, καρτ ποστάλ, τραπουλόχαρτα, εξώφυλλα καταλόγων, λοιπά εξώφυλλα, και άλλες εφαρμογές που απαιτούν υψηλότερη ανθεκτικότητα από αυτή του κανονικού χαρτιού (λ.χ. τύπου Α4). 

Η επιφάνειά του είναι συνήθως λεία, ωστόσο, μπορεί να είναι ανάγλυφη, μεταλλική ή γυαλιστερή. Όταν το χαρτί φέρει την ετικέτα *εξώφυλλο βιβλιοδεσίας* συχνά έχει μια γυαλιστερή επίστρωση στη μία ή και στις δύο πλευρές (*C1S* ή *C2S*) και χρησιμοποιείται ιδίως σε επαγγελματικές κάρτες και εξώφυλλα βιβλίων.

Μετρήσεις
---------

Στα περισσότερα κράτη, το χαρτί χαρακτηρίζεται με όρους *grammage* - δηλ. το βάρος του σε γραμμάρια ενός φύλλου χαρτιού που έχει επιφάνεια ίση με ένα τετραγωνικό μέτρο.

Στις Ηνωμένες Πολιτείες, περιγράφουν το χαρτί ως προς το βάρος σε λίβρες —το βάρος σε λίβρες ανά δέσμη (500 φύλλα) του χαρτιού.

Το βάρος του χαρτιού βιβλιοδεσίας κυμαίνεται από 50# έως 110# (περίπου 135 έως 300 g/m2).

Το μήκος και το πλάτος αυτού του τύπου χαρτιού συχνά δηλώνονται με βάση το σύστημα ISO μεγεθών χαρτιού, στο οποίο οι συγκεκριμένες διαστάσεις υπονοούνται με αριθμούς με πρόθεμα το γράμμα *Α*. Η κάρτα με την ένδειξη *A3*, για παράδειγμα, έχει διαστάσεις 420 × 297 mm (16,5 × 11,7 in).

Παραπομπές
----------

1. ↑  «Paper Weight, Paper Size, Coated Paper, Matte Paper». *Printing Industry Exchange, LLC*. Nov 2004. .
2. ↑  «Paper and Card Stock Comparison Chart» (PDF). *The Paper Mill Store*. 1 Μαρτίου 2018. Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο (PDF) στις 18 Απριλίου 2016. Ανακτήθηκε στις 6 Φεβρουαρίου 2023.
3. ↑  «Paper Sizes».
4. ↑  «Understanding Card Stock Weights».
Ο **Γκούσταφ Όσκαρ Άντερσον Μάλμε** (*Gustaf Oskar Andersson Malme*, 24 Οκτωβρίου 1864 – 5 Μαρτίου 1937) ήταν Σουηδός βοτανολόγος.

Ο Μάλμε γεννήθηκε στο χωριό Στόρα Μαλμ της Κομητείας Σόντερμανλαντ και σπούδασε στο Πανεπιστήμιο της Ουψάλα, παίρνοντας το διδακτορικό του το 1892. Από το 1895 μέχρι το 1905 ήταν έφορος στο Σουηδικό Μουσείο Φυσικής Ιστορίας στη Στοκχόλμη. Κατόπιν, από το 1905 έως το 1911, δίδαξε βιολογία και χημεία στο *Högre Latinläroverket* της Στοκχόλμης, ενώ αργότερα δίδαξε ζωολογία και βιολογία σε παιδαγωγική σχολή στην ίδια πόλη.

Με τη βοήθεια μιας ταξιδιωτικής υποτροφίας που είχε θεσπισθεί από τον Άντερς Φρέντρικ Ρέγκνελ, ο Μάλμε μαζί με τον βοτανολόγο Καρλ Άξελ Μάγκνους Λίντμαν ανέλαβαν μια αποστολή στη Βραζιλία (εξερευνώντας τις πολιτείες Ρίο Γκράντε ντο Σουλ και Μάτο Γκρόσο) και τα κεντρικά μέρη της Παραγουάης το 1892-1894. Στην αποστολή αυτή οι δυο τους συνέλεξαν περισσότερα από πέντε χιλιάδες δείγματα. Το 1901 ο Μάλμε επέστρεψε στη Νότια Αμερική και παρέμεινε μέχρι το 1903, επισκεπτόμενος και πάλι τη Βραζιλία και άλλες περιοχές της Παραγουάης, καθώς και τη δυτική Αργεντινή (Επαρχία Μεντόσα).

Ο Μάλμε συνέγραψε και δημοσίευσε περισσότερες από εκατό εργασίες στο περιοδικό *Kungliga Svenska Vetenskapsakademiens Handlingar*. Καθόρισε και ονόμασε πάνω από δέκα νέα γένη και είδη φυτών και μυκήτων.

Το μονοτυπικό γένος μυκήτων *Malmeomyces* ονομάσθηκε έτσι από το επώνυμο του Γκούσταφ Όσκαρ Άντερσοντ Μάλμε. Το ίδιο και τα γένη φυτών *Malmea* (της οικογένειας αννωνοειδή), που περιγράφηκε από τον Ρόμπερτ Ελίας Φρις το 1905, και *Malmeanthus* (οικογένεια σύνθετα, Ρόμπερτ Μέριλ Κινγκ και Χάρολντ Έρνεστ Ρόμπινσον, 1980) Το όνομα του Μάλμε τιμάται επίσης με τα γένη λειχηνών *Malmidea* (οικογένεια *Malmideaceae*), που προτάθηκε και καθιερώθηκε το 2011, από τους Rivas Plata, Lücking και Lumbsch, και *Malmographina* (οικογένεια γραφιδοειδή, M.Cáceres, E.Rivas Plata & R.Lücking, 2012).

* Η πρότυπη συντομογραφία **Malme** χρησιμοποιείται διεθνώς για να υποδηλώσει τον Γκούσταφ Όσκαρ Άντερσον Μάλμε σε επιστημονικές αναφορές βοτανικών ονομασιών.

Παραπομπές
----------

1. 1 2  Burkhardt, Lotte (2022). *Eine Enzyklopädie zu eponymischen Pflanzennamen* (pdf) (στα Γερμανικά). Βερολίνο: Βοτανικός Κήπος και Μουσείο του Ελεύθερου Πανεπιστημίου του Βερολίνου. doi:10.3372/epolist2022. ISBN 978-3-946292-41-8. Ανακτήθηκε στις 27 Ιανουαρίου 2022.
2. 1 2 3  Gustaf Oskar Andersson Malme Naturhistoriska riksmuseet
3. ↑  «*Malmidea* Kalb, Rivas Plata & Lumbsch». *www.gbif.org*. Ανακτήθηκε στις 17 Ιουλίου 2022.
4. ↑  «*Malmographina* M.Cáceres, E.Rivas Plata & R.Lücking, 2012». *www.gbif.org*. Ανακτήθηκε στις 17 Ιουλίου 2022.
Στη Μαυριτανία διεξήχθησαν **προεδρικές εκλογές** στις 21 Ιουνίου 2014. Πρόεδρος εκλέχθηκε ξανά για πενταετή θητεία από τον πρώτο γύρο με ποσοστό 82% των ψήφων (συμμετοχή 56,4%) ο Μοχάμεντ Ουλντ Αμπντέλ Αζίζ από την Ένωση για τη Δημοκρατία.

Πλαίσιο
-------

Ο πρόεδρος και φίλα προσκείμενος στη Δύση Μοχάμεντ Ουλντ Αμπντέλ Αζίζ αναμετρήθηκε στον πρώτο γύρο με τον Μπιράμ Νταχ Αμπέιντ, υποστηρικτή της κατάργησης της δουλείας, και άλλους 3 υποψηφίους, ανάμεσα στους οποίους και μία γυναίκα. Ο Αμπέιντ ήρθε 2ος με ποσοστό 8,6%. Δεν χρειάστηκε να διεξαχθεί και δεύτερος γύρος,ο οποίος θα γινόταν στις 5 Ιουλίου σε περίπτωση που δεν θα είχε κανείς από τους υποψηφίους ποσοστό άνω του 50% στον πρώτο γύρο. Οι εγγεγραμμένοι ήταν συνολικά 1.328.168.

Τα πιο πολλά κόμματα από την αντιπολίτευση δεν έλαβαν μέρος στις εκλογές. 
Το Εθνικό Φόρουμ για τη Δημοκρατία και την Ενότητα-συνασπισμός 11 κομμάτων της αντιπολίτευσης, συμπεριλαβανομένου και ενός μετριοπαθούς ισλαμιστικού κινήματος, έκαναν διαδηλώσεις για να καταγγείλουν τις δικτατορικές εξουσίες του προέδρου Αμπντέλ Αζίζ, του οποίου τη νίκη στις προεδρικές εκλογές του 2009 επίσης δεν αναγνώρισαν. Ωστόσο, οι παρατηρητές από την Αφρικανική Ένωση δήλωσαν ικανοποιημένοι από τις εκλογές και ανέφεραν ότι η διαδικασία εξελίχθηκε ειρηνικά.

Η μοναδική γυναίκα που ήταν υποψήφια στις εκλογές ήταν η ανεξάρτητη Λαϊλά Μαριάμ Μιντ Μουλαγιέ Ιντρίς.

Αποτελέσματα
------------

| Υποψήφιος | Κόμμα | Ψήφοι | % |
| --- | --- | --- | --- |
| Μοχάμεντ Ουλντ Αμπντέλ Αζίζ | Ένωση για τη Δημοκρατία | 577.995 | 81,89 |
| Μπιράμ Νταχ Αμπέιντ | Πρωτοβουλία για την Αναβίωση του Κινήματος Κατάργησης της Δουλείας | 61.218 | 8,67 |
| Μποϊντιέλ Ουλντ Ουμέιτ (Boïdiel Ould Houmeit) | El Wiam | 31,773 | 4.50 |
| Ιμπραχίμα Μοκτάρ Σαρ | Συμμαχία για Δικαιοσύνη και Δημοκρατία/Κίνημα για Ανανέωση | 31.368 | 4,44 |
| Λαϊλά Μαριάμ Μιντ Μουλαγιέ Ιντρίς | Ανεξάρτητη | 3.434 | 0,49 |
| Άκυρα/λευκά | 44.077 | – |
| **Σύνολο** | **749.865** | **100** |
| Εγεγραμμένοι/συμμετοχή | 1.328.168 | 56,46 |
| Πηγή: CENI |

Παραπομπές
----------

1. ↑  «Mauritanian President Abdel Aziz easily re-elected in boycotted vote». Reuters. 23 Ιουνίου 2014. Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 4 Απριλίου 2015. Ανακτήθηκε στις 23 Ιουνίου 2014.
2. ↑  «Mauritanians vote in presidential poll amid opposition boycott». Reuters. 22 Ιουνίου 2014. Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 2015-08-01.. Ανακτήθηκε στις 22 Ιουνίου 2014.
3. ↑  Μαυριτανία: Επανεξελέγη με 81,89% ο πρόεδρος Μοχάμεντ Ουλντ Αμπντέλ Αζίζ, Capital.gr με πληροφορίες ΑΠΕ/ΜΠΕ, 23 Ιουνίου 2014.
4. 1 2  Hademine Ould Sadi , Mauritanian leader re-elected with 81.89 percent of vote[*νεκρός σύνδεσμος*], Middle East On line, 23 Ιουνίου 2014.
5. ↑  Mauritania votes amid opposition boycott, BBC News, 20 Ιουνίου 2014.
Το ***12 ώρες αγωνίας*** (γαλλικά: *Douze heures d'horloge*‎) είναι ασπρόμαυρη Γαλλο-Γερμανική αστυνομική θρίλερ ταινία του 1959 σε σκηνοθεσία Γκέζα φον Ραντβανάι και σενάριο των Πιέρ Μποϊλό και Τόμας Ναρσετζάκ. Πρωταγωνιστούν οι Λίνο Βεντούρα, Έβα Μπάρτοκ, Λοράν Τερζιέφ, Γκερτ Φρέμπε και Χάνες Μέσεμερ.

Πλοκή
-----

Στα μέσα της 14ης Ιουλίου, τρεις κρατούμενοι, οι Φουρμπιέ, Κοπέτσκι και Σερζ, δραπετεύουν χτυπώντας έναν φρουρό. Οδηγώντας ένα φορτηγό φορτωμένο με πρόβατα, φτάνουν νωρίς το πρωί σε μια μικρή πόλη-λιμάνι, κοντά στην Τουλόν. Το σχέδιό τους συνίσταται στην ανάκτηση 300.000 φράγκων που είχαν εμπιστευθεί στο παρελθόν σε μια πρώην ερωμένη του Κοπέτσκι, στην απόκτηση πλαστών διαβατηρίων από έναν γνωστό του Φουρμπιέ, έναν ξενοδόχο, και στην επιβίβαση στο σκάφος στις 6 μ.μ.

Τα πράγματα όμως δεν πάνε όπως τα σχεδίαζαν. Κατά τη διάρκεια της απόδρασης, ο Κοπέτσκι τραυματίζεται σοβαρά και πρέπει να παραμείνει κρυμμένος στο φορτηγό και μετά σε ένα αλιευτικό σκάφος. Ο Σερζ πηγαίνει να βρει τη Μπάρμπαρα, την πρώην ερωμένη του Κοπέτσκι, αλλά αυτή, που τώρα ζει με κάποιον κύριο Μπλανς, δεν έχει πια χρήματα. Ο Φουρμπιέ απέκτησε εύκολα τα διαβατήρια, αλλά έπρεπε να δώσει φωτογραφίες, μια λεπτομέρεια που δεν είχε σκεφτεί.

Η Μπάρμπαρα φαίνεται να έχει τη λύση σε όλα τα προβλήματα. Για να βρει τα χρήματα, αποφασίζει να εκβιάσει έναν πρώην εραστή, αρραβωνιασμένο με μια πλούσια κοπέλα. Συμβαίνει επίσης ο κύριος Μπλανς, με τον οποίο ζει η Μπάρμπαρα, να είναι φωτογράφος. Ως εκ τούτου, μπορεί εύκολα να τραβήξει φωτογραφίες του Σερζ και του Φουρμπιέ. Για τον Κοπέτσκι φροντίζει να βρει κάτι παρόμοιο σε ένα κουτί. Αλλά προκύπτουν νέες επιπλοκές. Ο Σερζ και η Μπάρμπαρα ερωτεύονται ο ένας τον άλλον, ενώ ο Φουρμπιέ γίνεται παρά τη θέλησή του ο έμπιστος ενός δυστυχισμένου χωροφύλακα.

Διανομή ρόλων
-------------

* Λίνο Βεντούρα - Αλμπέρ Φουρμπιέ, ένας από τους τρεις δραπέτες γκάνγκστερ
* Λοράν Τερζιέφ - Κοπέτσκι, ένας από τους τρεις δραπέτες γκάνγκστερ
* Χάνες Μέσεμερ - Σερζ, ένας από τους τρεις δραπέτες γκάνγκστερ
* Έβα Μπάρτοκ - Μπάρμπαρα, η πρώην ερωμένη του Κοπέτσκι
* Λουσιέν Ραμπούργκ - κύριος Σεζάρ, ιδιοκτήτης καφέ
* Σούζι Πριμ - μαντάμ Σεζάρ, σύζυγος του ιδιοκτήτη του καφέ, πρώην μέλος της «βιομηχανίας» και προμηθευτής πλαστών διαβατηρίων
* Γκερτ Φρέμπε - κύριος Μπλανς, φωτογράφος και πλαστογράφος
* Γκι Τρεζάν - Αρνό, ο αστυνομικός
* Φερνάντ Μπερτσέρ - κύριος ντε Τέρσι
* Ζιλ Βιντάλ - Μορίς ντε Τέρσι
* Ζινέτ Πιτζέον - Λουσέτ, η πλούσια αρραβωνιαστικιά
* Ρενέ Βορμς - ο συμβολαιογράφος

Κυκλοφορία
----------

Στην Ελλάδα η ταινία έκανε πρεμιέρα στις 22 Σεπτεμβρίου 1963 στις κινηματογραφικές αίθουσες Ιλύσια και Μαξίμ στην Αθήνα.

Παραπομπές
----------

1. ↑  «*Η ζωή της πόλεως*» (PDF). *Ψηφιακό Αρχείο Εφημερίδων και Περιοδικού Τύπου - Εθνική Βιβλιοθήκη της Ελλάδος*. Εφημερίδα Ελευθερία. 22 Σεπτεμβρίου 1963. σελ. 2η. Ανακτήθηκε στις 8 Δεκεμβρίου 2023.

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
--------------------

* *12 ώρες αγωνίας*   στην IMDb

|  |  |
| --- | --- |
| 

|  |
| --- |
| * Πύλη:Τέχνη
* Πύλη:Κινηματογράφος
* Πύλη:Γαλλία
 |

 |
Ο **Ντέζα Βουκάνοβιτς** (*σερβικά : Деса*) ήταν Σέρβος ηγεμόνας (Ζουπάνος) της Διοκλείας (1148-1162), μεγάλος ζουπάνος της Ράσκας 1153-1155 και 1162-1166. Και τέλος του δόθηκε η περιοχή των Δενδρών κοντά στην Νις.

Το 1148 ο Ντέζα επιτέθηκε στον Ράντοσλαβ της Διοκλείας, κατέλαβε την Διόκλεια και την Τερβουνία και έγινε ζουπάνος των παράκτιων ηγεμονιών (Πριμόριε) υποτελής του μεγαλύτερου αδελφού του Ούρος Β΄ Πρίμισλαβ. Ο Ράντοσλαβ δεν εκδιώχτηκε τελείως, συνέχισε να κυβερνά το Κότορ και τα νοτιοδυτικά της Διοκλείας.

Ο αδελφός του Ούρος Β΄ στη Μάχη του ποταμού Τάρα εναντίον του Βυζαντινού αυτοκράτορα Μανουήλ Α το 1150 έχασε μαζί με τους συμμάχους του Ούγγρους. Τότε ο Ούρος όρισε τον Ντέζα συγκυβερνήτη του. Αναφέρεται σε βενετικούς χάρτες από το 1150 ως πρίγκιπας της Διοκλείας, της Τερβουνίας και της Ζαχλουμίας, και ξανά το 1151.

Στο 1153 η διαφορά μεταξύ των δύο αδελφών οδήγησε τον Ντέζα να εκδιώξει τον Ούρος και να μείνει μόνος του ηγεμόνας αλλά με επέμβαση του Μανουήλ Α΄ αποκαταστάθηκε ο Ούρος και διώχτηκε ο Ντέζα.

Προσπάθησε να κάνει συμμαχία με τον Ούγγρο βασιλιά Φρειδερίκο. Αλλά το καλοκαίρι του 1165 ο Μανουήλ έστειλε στρατό κατά του Ντέζα. Ο Ντέζα τότε επιδίωξε συνάντηση με τον Μανουήλ όπου έδωσε όρκους στον Μανουήλ αλλά και σε δημόσια ταπείνωση. Ο Μανουήλ έπειτα διόρισε μεγάλο ζουπάνο τον Τιχομίρ το 1166.

Μερικοί έχουν καταλήξει στο συμπέρασμα ότι ο Ντέζα ήταν ο πατέρας του Στέφανου Νεμάνια, αυτό ωστόσο αμφισβητείται μεταξύ άλλων θεωριών.

Παραπομπές
----------

1. ↑  Ανακτήθηκε στις 27  Νοεμβρίου 2018.
2. 1 2 3 4 5  Ανακτήθηκε στις 27  Ιουλίου 2019.
3. ↑  Ανακτήθηκε στις 27  Ιουλίου 2019.
4. 1 2 3  Ανακτήθηκε στις 27  Ιουλίου 2019.
5. 1 2  Ανακτήθηκε στις 27  Ιουλίου 2019.
6. 1 2 3  Ανακτήθηκε στις 27  Ιουλίου 2019.
7. ↑  Ανακτήθηκε στις 27  Ιουλίου 2019.
8. 1 2 3  Southeastern Europe in the Middle Ages, 500-1250
9. 1 2  The early medieval Balkans
10. ↑  Bosnia: Chapter 2. HERCEGOVINA (formerly ZAHUMLJE, HUM)
11. ↑  Byzantium's Balkan frontier: a political study of the Northern Balkans, 900-1204[*νεκρός σύνδεσμος*]
12. ↑  The empire of Manuel I Komnenos, 1143-1180
13. ↑  O city of Byzantium: annals of Niketas Choniatēs
14. 1 2  The Late Medieval Balkans: A Critical Survey from the Late Twelfth Century
Έφηβες χωρικοί στις αρχές του προηγούμενου αιώνα
**Χωρικός** ονομαζόταν στην προβιομηχανική κοινωνία αγρότης με περιορισμένη ιδιοκτησία γης ή, σε φεουδαρχικές κοινωνίες, υποτελείς στον μεταλογαιοκτήμονα της περιοχής. Στην Ευρώπη, υπήρχαν τρία είδη χωρικών: δούλοι, δουλοπάροικοι και οι ελεύθεροι μισθωτές. Το 85% του πληθυσμού κατά τον μεσαίωνα ήταν χωρικοί.

Παραπομπές
----------

1. ↑  peasant, def. A.1.a. n. OED Online. March 2012. Oxford University Press. 28 May 2012
2. ↑  Merrian-Webster online "peasant"
3. ↑  Alixe Bovey (30 Απριλίου 2015). «Peasants and their role in rural life». *The British Library*. British Library. Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 23 Μαρτίου 2022. Ανακτήθηκε στις 4 Ιουλίου 2020.
Η **Βιβλιοθήκη του Πανεπιστημίου του Κέιμπριτζ** (*Cambridge University Library*) είναι η κεντρική ερευνητική βιβλιοθήκη του Πανεπιστημίου του Κέιμπριτζ στην Αγγλία. Είναι η μεγαλύτερη από τις 114 συνολικά επιμέρους βιβλιοθήκες που υπάρχουν στα διάφορα κολέγια και τμήματα του. Αποτελεί μείζονα πηγή επιστημονικών πληροφοριών για τα μέλη της πανεπιστημιακής κοινότητας, όσο και για εξωτερικούς ερευνητές. Μέσα στο Πανεπιστήμιο αναφέρεται συχνά με τα αρχικά «UL» (University Library). Οι 21 από τις βιβλιοθήκες του Πανεπιστημίου μοιράζονται την ίδια κεντρική διοίκηση με τη μεγάλη Βιβλιοθήκη του Πανεπιστημίου.

Η Βιβλιοθήκη του Πανεπιστημίου του Κέιμπριτζ είναι η μία από τις 6 νόμιμες βιβλιοθήκες-καταθετήρια στο Ηνωμένο Βασίλειο, σύμφωνα με νόμο. Στεγάζει περίπου 9 εκατομμύρια τεκμήρια (συμπεριλαμβάνονται χάρτες και παρτιτούρες), ενώ μέσα από την κατάθεση κατά τον νόμο, την αγορά και τις δωρεές, δέχεται περίπου 100 χιλιάδες νέα τεκμήρια κάθε έτος. Είναι η μοναδική από τις βιβλιοθήκες-καταθετήρια που διατηρεί ένα μεγάλο μέρος του υλικού της σε ανοικτή πρόσβαση και που επιτρέπει σε κάποιες κατηγορίες αναγνωστών να δανείζονται από τις συλλογές της.

Η αρχική θέση της βιβλιοθήκης ήταν οι «Παλαιές Σχολές» (Old Schools), μέχρι που δεν υπήρχε πλέον επαρκής χώρος σε αυτό το κτήριο και έτσι ανεγέρθηκε ένα νέο κτήριο για τη βιβλιοθήκη τη δεκαετία του 1930, στη θέση ενός παλαιού στρατιωτικού νοσοκομείου, στη δυτική πλευρά του κέντρου της πόλεως του Κέιμπριτζ, σήμερα μεταξύ του Κολεγίου Ρόμπινσον και της αυλής του Κολεγίου Κλαιρ (Clare College). Το σημερινό κτήριο, που σχεδιάσθηκε από τον αρχιτέκτονα Τζάιλς Γκίλμπερτ Σκοτ, λειτούργησε το 1934. Η σημερινή διευθύντρια, δρ. Τζέσικα Γκάρντνερ, είναι μόλις η δεύτερη γυναίκα στην ιστορία που διευθύνει τη συγκεκριμένη βιβλιοθήκη.

Παραπομπές
----------

1. ↑  «Facilities and resources | Undergraduate Study». *www.undergraduate.study.cam.ac.uk*. Ανακτήθηκε στις 9 Ιουλίου 2015.
2. ↑  «Introduction to legal deposit». British Library. Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 11 Μαρτίου 2014. Ανακτήθηκε στις 17 Μαρτίου 2014.
3. ↑

Βιβλιογραφία
------------

* Fox, Peter (επιμ.): *Cambridge University Library: the Great Collections*, Cambridge University Press, Cambridge 1998
* Oates, J.C.T. & McKitterick, D.: *Cambridge University Library: a History*, σε 2 τόμους, Cambridge University Press, Cambridge 1986
* David McKitterick: *Cambridge University Library: a History; [Vol. 2]: the eighteenth and nineteenth centuries.* Cambridge: University Press, Cambridge 1986 ISBN 0-521-30655-8.
* Charles Sayle: *Annals of Cambridge University Library 1278–1900.* Cambridge University Library, Cambridge 1916. Online-Ausgabe (PDF; 7,9 MB)

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
--------------------

* Επίσημος ιστότοπος
* Αναζήτηση στους καταλόγους της βιβλιοθήκης
* Η ψηφιακή βιβλιοθήκη του Κέιμπριτζ
* Φωτογραφίες από την ανέγερση του κτηρίου

|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
| Καθιερωμένοι όροι | 
* WorldCat
* VIAF: 140790558
* LCCN: n81070793
* ISNI: 0000 0001 2293 0063
* GND: 1010752-6
* SUDOC: 026473224
* BNF: cb11871536r (data)
* NKC: kn20050512047
* CiNii: DA00592001

 |

 |
**Βεντέτα** ονομάζεται χρόνια διαμάχη μεταξύ κοινωνικών ομάδων ανθρώπων, ιδιαίτερα οικογενειών ή φυλών. Οι βεντέτες ξεκινούν επειδή το ένα μέρος (σωστά ή λανθασμένα) θεωρεί ότι έχει δεχθεί επίθεση, προσβολή ή έχει εξαπατηθεί. Έντονα συναισθήματα μίσους πυροδοτούν την αρχική ανταπόδοση, η οποία προκαλεί το άλλο μέρος να αισθάνεται εξίσου προσβεβλημένο. Η βεντέτα εν συνεχεία τροφοδοτείται από έναν μακροχρόνιο κύκλο ανταποδοτικής βίας. Αυτός ο συνεχής κύκλος εκδίκησης και αντιποίνων καθιστά εξαιρετικά δύσκολο τον τερματισμό της διαμάχης ειρηνικά. Οι διαμάχες που συχνά αφορούν μέλη της οικογένειας ή συνεργάτες των αρχικών μερών, θα μπορούσαν να διαρκέσουν για γενιές και μπορεί να οδηγήσουν σε ακραίες πράξεις βίας. Μπορούν να ερμηνευτούν ως μια ακραία έξαρση κοινωνικών σχέσεων που διακυβεύεται η οικογενειακή τιμή. Μέχρι την πρώιμη νεότερη περίοδο, οι βεντέτες θεωρούνταν νόμιμα νομικά μέσα  και ρυθμίζονταν σε κάποιο βαθμό. 

Στην Κρήτη και τη Μάνη, οι πράξεις αυτοδικίας και οι βεντέτες ήταν ιδιαίτερα διαδεδομένες.

Παραπομπές
----------

1. ↑  «Revenue, Lordship, Kinship & Law». Manaraefan.co.uk. Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 25 Μαρτίου 2012. Ανακτήθηκε στις 26 Ιουλίου 2012.
2. ↑  Murphy, Brian. "Vendetta Victims: People, A Village – Crete's 'Cycle Of Blood' Survives The Centuries" *The Seattle Times*. Retrieved 1999-01-14.
3. ↑  Tsantiropoulos, Aris (2008). «Collective Memory and Blood Feud; The Case of Mountainous Crete» (PDF). *Crimes and Misdemeanours*. University of Crete. ISSN 1754-0445. Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο (PDF) στις 31 Μαρτίου 2012.
**Jessie** είναι μια αμερικανική κωμική σειρά του Disney Channel, που προβλήθηκε για πρώτη φορά από τις 30 Σεπτεμβρίου 2011 μέχρι τις 16 Οκτωβρίου 2015. Αποτελεί δημιουργία της Πάμελα Έλις Ο' Κόνελ.

Βασικοί πρωταγωνιστές είναι οι Ντέμπι Ράιαν, Πέιτον Λιστ, Κάμερον Μπόις, Καράν Μπραρ, Σκάι Τζάκσον & Κέβιν Τσάμπερλιν.

Πλοκή
-----

Η σειρά ακολουθεί τη ζωή της Τζέσι Πρέσκοτ μιας νεαρής κοπέλας με μεγάλα όνειρα, η οποία αποφασίζει να εγκαταλείψει το Τέξας, όπου μεγάλωσε και να μετακομίσει στη Νέα Υόρκη. Εκεί, προσλαμβάνεται ως νταντά των τεσσάρων υιοθετημένων παιδιών των Μόργκαν και Κριστίνα Ρος, δύο εκατομμυριούχων που λόγω δουλειάς ταξιδεύουν συνεχώς. Εκτός από την Τζέσι, τα παιδιά Έμμα, Λουκ, Ράβι και Ζούρι, στο σπίτι ζουν επίσης ο τεμπέλης και σαρκαστικός μπάτλερ Μπέρταμ και η ασιατική σαύρα της οικογένειας που λέγεται κος Κίπλινγκ (αργότερα αποκαλύπτεται ότι ήταν θηλυκού γένους).

Διανομή
-------

Πρωταγωνιστές| Ηθοποιός | Ρόλος |
| --- | --- |
| Ντέμπι Ράιαν | Τζέσι Πρέσκοτ |
| Πέιτον Λιστ | Έμμα Ρος |
| Κάμερον Μπόις | Λουκ Ρος |
| Καράν Μπραρ | Ράβι Ρος |
| Σκάι Τζάκσον | Ζούρι Ρος |
| Κέβιν Τσάμπερλιν | Μπέρταμ |

*
Η **Spicy Music** είναι δισκογραφική εταιρεία που ιδρύθηκε το 2009 στην Αθήνα. Οι πρώτοι καλλιτέχνες που υπέγραψαν τα πρώτα συμβόλαια με την Spicy και τον Φοίβο το 2009 ήταν η Δέσποινα Βανδή, η Έλλη Κόκκινου ο Θάνος Πετρέλης και ο Νίνο.

Γενικά
------

Η Spicy είναι η πρώτη ανεξάρτητη Ελληνική Εταιρεία που δραστηριοποιείται στο χώρο με το μοντέλο 360ο, προσφέροντας ολοκληρωμένες υπηρεσίες management, αντιπροσώπευσης, marketing & public relations, ηχογράφησης & παραγωγής, Event Planning / Organizing, διανομής και touring υπηρεσίες, σε όλο το καλλιτεχνικό δυναμικό της που περιλαμβάνει μερικούς από τους πιο αναγνωρισμένους Έλληνες καλλιτέχνες. 

Στα χρόνια λειτουργίας της έχει καταφέρει να έχει στο ενεργητικό της πολλές Νο 1 επιτυχίες, 2 πολλαπλά Πλατινένια Album,1 διπλά Πλατινένιο Album, 32 κυκλοφορίες Album, περισσότερα από 480 single releases, 270 video clips Teasers & Lyric Videos.

Έχει διοργανώσει επίσης περισσότερες από 200 ζωντανές εμφανίσεις καλλιτεχνών σε όλη την Ελλάδα με κορυφαίες τις: "20 Χρόνια Φοίβος-20 Χρόνια Επιτυχίες" στο ΟΑΚΑ, 30 Seconds to Mars, Dj Tiesto Kaleidoscope World Tour στο Tae Kwon Do, Whitesnake & Judas Priest στην Πλατεία Νερού, Δέσποινα Βανδή MTV Unplugged, Smile Concert στο ΟΑΚΑ, «Ημέρα Γονιμότητας» στο ΟΑΚΑ κ.α

Καλλιτέχνες
-----------

### Τωρινοί καλλιτέχνες

(αλφαβητικά)

* Αχιλλέας Αγγελόπουλος
* Βανέσα Αδαμοπούλου
* Δημήτρης Γιώτης
* Μάριος Δαρβίρας
* Άκης Δείξιμος
* 
* Θάνος Δημητρίου
* Έλενα Δομάζου
* Νίκος Ζαδές
* Δημήτρης Καραδήμος
* Βίκυ Καρνέζη
* Φίλιππος Κτενάς
* Λάμπης Λιβιεράτος
* 
* Γιάννης Μπέκας
* Πρόδρομος
* Παναγιώτης Ραφαηλίδης
* Ιωακείμ Φωκάς
* Ελένη Χατζίδου
* Evgenia
* NueVo
* Vegas

Spicy Entertainment - Management

* Κάτια Ταραμπάνκο
* Ετεοκλής Παύλου

### Πρώην καλλιτέχνες

(αλφαβητικά)

* Άγγελος Ανδρεάτος
* Αντύπας (2012-2014 - 2018)
* Δέσποινα Βανδή (2009-2014)

* Πάνος Καλίδης (2010-2015)
* Στέλλα Καλλή (2010-2014)
* Πέτρος Ίμβριος
* Βασίλης Καρράς (2013)
* Κώστας Καραφώτης
* Έλλη Κοκκίνου (2009-2014)
* Χρήστος Μενιδιάτης (2012-2014)
* Νίνο (2009-2013)
* Θάνος Πετρέλης (2009-2015)
* Ελισάβετ Σπανού (2010-2013)
* Διονύσης Σχοινάς (2014-2019)
* TUS (2011-2013)
* Άσπα Τσίνα
* Κωνσταντίνος Γαλανός

Παραπομπές
----------

1. ↑
6. Vbox7.com kai spicy music greek 

7. Dailymotion kai spicy music greek 

8. Izlesene (turkey) kai spicy music greek
Η **Κομιτώ** ήταν Βυζαντινή ηθοποιός, μιμάδα, ήταν κόρη του Ακακία και η μεγαλύτερη αδελφή της Θεοδώρας και της Αναστασίας. Μέσω της Θεοδώρας, η Κόμιτώ ήταν κουνιάδα του αυτοκράτορα του Ιουστινιανού Α΄. Η μυστική ιστορία του Προκόπιου είναι η κύρια πηγή γι' αυτήν. Η Κομιτώ αναφέρεται επίσης από τον Ιωάννη Μαλάλα, τον Θεοφάνη τον Ομολογητή και τον Γεώργιο Κεδρηνό.

Ο πατέρας της, ο Ακάκιος, ήταν αρκτοτρόφος της Πράσινης φατρίας του ιπποδρόμου στην Κωνσταντινούπολη. Η μητέρα της, το όνομα της οποίας δεν έχει καταγραφεί, ήταν χορεύτρια και ηθοποιός. Μετά το θάνατο του πατέρα της, ήταν επτά ετών τότε, η μητέρα της έφερε τα παιδιά της στολισμένα με λουλούδια στον ιππόδρομο και τα παρουσίασε ως βοηθούς της στο πλήθος. Οι περισσότερες πληροφορίες από αυτό το παλαιότερο μέρος της ζωής της προέρχονται από τη μυστική ιστορία του Προκοπίου, που δημοσιεύτηκε μετά θάνατον. Οι κριτικοί του Προκοπίου (του οποίου το έργο αποκαλύπτει έναν άνθρωπο που είναι σοβαρά απογοητευμένος με τους ηγέτες του) απέρριψαν το έργο του ως μια πολύ προκατειλημμένη πηγή, αλλά δεν μπόρεσαν να αμφισβητήσουν μερικά από τα γεγονότα.

Ο Προκόπιος αφηγείται για την Κομιτώ όταν πέθανε ο πατέρας της η μητέρα της ξαναπαντρεύτηκε και διεκδίκησε την θέση του πρώην συζύγου της για τον νέο σύζυγο, αλλά ο Αστερίσιος υπεύθυνος των Πρασίνων, με δωροδοκία από άλλον αρνήθηκε. Ο σύγχρονος ιστορικός Τζέιμς Άλλαν Έβανς (James Allan Evans), επισημαίνει ότι τα θεάματα με ζώα εμφανίζονταν μεταξύ των αγώνων αρμάτων. Η θέση του εκπαιδευτή ζώων για τις διάφορες παρατάξεις συχνά περνούσε από τον πατέρα στον γιο. Αλλά ο Ακάκιος δεν άφησε κανένα γιο και ο δεύτερος σύζυγος της χήρας του είχε μια ασθενέστατη αξίωση για τη θέση του. Συνεχίζει ο Προκόπιος ότι τότε οι Βένετοι πρόσφεραν την δική τους θέση στον πατριό της Κομιτώ.

Όταν οι τρεις αδελφές έφθασαν στην ηλικία των κοριτσιών, η μητέρα τους τις έβαλε στην τοπική σκηνή. Μάλιστα η Κομιτώ έγινε μία από τις κορυφαίες ηθοποιούς της εποχής της.

Ο Ιωάννης Μαλάλας καταγράφει ότι η Κομιτώ παντρεύτηκε τον στρατηγό Σίττα το 528. Ο γάμος καταγράφεται επίσης από τον Θεοφάνη και τον Κεδρηνό οι Σίττας και Κομιτώ πιθανολογήται ότι είναι οι γονείς της Σοφίας, που διαδέχτηκε τη Θεοδώρα ως βυζαντινή αυτοκράτειρα, η Σοφία καταγράφεται ως ανιψιά της Θεοδώρας<.

Παραπομπές
----------

1. 1 2  Martindale, Jones & Morris (1992), pp. 329
2. ↑  The Prosopography of the Later Roman Empire 2 Volume Set. J. R. Martindale, 1992 Cambridge University Press, p.1240
3. 1 2  Procopius of Caesarea, The Secret History, chapter 9. 1927 translation by Richard Atwater.
4. ↑  James Allan Evans, "Theodora (Wife of Justinian I)"
5. ↑  J. B. Bury, *History of the Later Roman Empire from the Death of Theodosius I to the Death of Justinian* (1923)

Πηγές
-----

* Baker, G.P.. Justinian: The Last Roman Emperor. Cooper Square Press, 2002 (1-2, 53, 290, 334). Print.
* Martindale, John R.; Jones, A.H.M.; Morris, John (1992), *The Prosopography of the Later Roman Empire - Volume III, AD 527–641*, Cambridge University Press, ISBN 0-521-20160-8
Η **Ρένα Ντορ** (πραγματικό όνομα: Ειρήνη Γιαννάτου, 1917 - 5 Μαρτίου 2000) ήταν Ελληνίδα ηθοποιός του θεάτρου και του κινηματογράφου.

Βιογραφία
---------

Γεννήθηκε στην Πάτρα και υπηρέτησε το μουσικό θέατρο. Έμεινε ορφανή από 4 ετών και είχε άλλα 4 αδέλφια. Πρωτόπαιξε πρώτη φορά 13 ετών, αρχικά σαν χορεύτρια στον θίασο της Ζωζώ Νταλμάς σε περιοδεία που έκανε στην Αίγυπτο. Πρώτο θεατρικό έργο πού έπαιξε ήταν "Ο υφυπουργός" το 1935. Έπαιξε στους γνωστότερους θιάσους της εποχής και το 1952 συγκρότησε δικό της θίασο μαζί με τη Μαρίκα Κρεββατά και τον Μίμη Κοκκίνη, και το 1954 με τις Μαρίκα Κρεββατά και Ρένα Βλαχοπούλου.

Κατά τη στρατιωτική δικτατορία της 21ης Απριλίου συμμετείχε στους εορτασμούς της επετείου επικράτησης του Πραξικοπήματος στο Παναθηναϊκό Στάδιο μαζί με άλλους ηθοποιούς και τραγουδιστές. Τελευταία της εμφάνιση ήταν το 1978 στο θέατρο «Μινώα» με την επιθεώρηση του Ν. Ελευθερίου *Τι Κωστάκης, τι Αντρίκος, τα πληρώνει ο λαουτζίκος*.

Προσωπική ζωή
-------------

Σύντροφος της ζωής της υπήρξε ο επίσης ηθοποιός, Αλέκος Λειβαδίτης. Τα τελευταία χρόνια της ζωής της ζούσε μακριά από τα φώτα της δημοσιότητας, ενώ πάντα όλοι οι καλλιτέχνες τη θυμούνταν. Το έτος 1997 της απονεμήθηκε το βραβείο "Παναθήναια" του "Θεατρικού Μουσείου" για τη συνολική της προσφορά στο χώρο της επιθεώρησης. Το εγκεφαλικό που υπέστη το 1999 όμως, ήταν πολύ βαρύ κι έτσι έμεινε σε νοσοκομείο για το υπόλοιπο της ζωής της. Πέθανε στην Αθήνα σε ηλικία 83 ετών μετά από εγκεφαλικό επεισόδιο και κηδεύτηκε στο Α΄ Νεκροταφείο Αθηνών..

Φιλμογραφία
-----------

| Έτος | Τίτλος |  |
| --- | --- | --- |
| 1938 | *Αρραβών μετ' εμποδίων*   | Ρένα |
| *Καπετάν Σκορπιός* | αντιπρόσωπος σωματείου  |
| 1957 | *Ο Τζίτζικας κι ο Μέρμηγκας* | Πίτσα  |
| 1962 | *Τρελοί πολυτελείας* | Θεανώ  |
| *Η Ελληνίδα και ο έρωτας* | Μαρίκα |

Θεατρικές παραστάσεις
---------------------

| Έτος | Τίτλος |
| --- | --- |
| 1935 | Υφυπουργός |
| 1945 | Μπλε και άσπρο |
| 1954 | Μπλε τριαντάφυλλα |
| 1959 | Εδώ Αθήναι
Νυχτολούλουδα |
| 1960 | Φέρρυ μπωτ
Γλυκιά Αθήνα
Πράσινο κόκκινο
Ο Νυμφαίος έρχεται
Τριαντάφυλλα για σας |
| 1961 | Μπετόβεν και μπουζούκι
Ντόλτσε βίτα στην Αθήνα |
| 1966 | Τσίρκο η Ελλάς
Ο γάμος του αιώνος |
| 1969 | Εδώ θα γελάσετε |
| 1978 | Τι Κωστάκης, τι Αντρίκος, τα πληρώνει ο λαουτζίκος |

Παραπομπές
----------

1. ↑  ΡΙΖΟΣΠΑΣΤΗΣ : Εσβησε το αστέρι της
2. ↑  «Ρένα Ντορ, η Κεφαλονίτισσα που έβαλε φωτιά στην επιθεώρηση». *www.pontosnews.gr*. 5 Μαρτίου 2022. Ανακτήθηκε στις 3 Μαρτίου 2023.
3. 1 2  Αργύρης, Τσιάπος. *Οι πρώτες ταινίες του ελληνικού κινηματογράφου*. Σέρρες: Α. Τσιάπος. σελ. 329–344. ISBN 978-960-93-7608-2.
4. ↑  «Ο Τζίτζικας και ο Μέρμηγκας, ταινία που μας πάει πίσω, στο 1958». *apotis4stis5.com* (στα Αγγλικά). 25 Φεβρουαρίου 2023. Ανακτήθηκε στις 3 Μαρτίου 2023.
5. ↑  «Τρελλοί Πολυτελείας - Pathfinder TV». *tv.pathfinder.gr*. Ανακτήθηκε στις 3 Μαρτίου 2023.
6. ↑  Τερζή, Χριστίνα. «Εις μνήμην: αφιέρωμα στη Ρένα Ντορ». *koitamagazine*.
Στις 3 Δεκεμβρίου 2023, η κυβέρνηση του Νικολάς Μαδούρο διενήργησε δημοψήφισμα για να ζητήσει από τον λαό της Βενεζουέλας τη νομιμοποίηση των αξιώσεων της χώρας στην περιοχή Γουιάνα Εσσεκίβα, που αμφισβητείται και ελέγχεται από τη Γουιάνα.

Περιεχόμενο
-----------

Το δημοψήφισμα περιελάμβανε πέντε ερωτήσεις σχετικά με τη λήψη έγκρισης του λαού της Βενεζουέλας ως προς την απόρριψη της κυβέρνησης έναντι της δικαιοδοσίας του Διεθνούς Δικαστηρίου στην περιοχή της Γουαιάνα Εσσεκίβα και τη συμφωνία για την ίδρυση ενός ομώνυμου κράτους, που θα χορηγεί στον πληθυσμό του την ιθαγένεια της Βενεζουέλας με άμεσο τρόπο. Το δημοψήφισμα ήταν ένας από τους παράγοντες που συνέβαλαν στην κλιμάκωση της πολιτικής κρίσης.

Αποτέλεσμα
----------

Σύμφωνα με την κυβέρνηση της Βενεζουέλας, το δημοψήφισμα υπερψηφίστηκε με 95%.

Παραπομπές
----------

1. ↑  «Venezuela sets referendum date on territory dispute with Guyana» (στα αγγλικά). *Reuters*. 2023-10-20.. Ανακτήθηκε στις 2023-11-06.
2. ↑  «Esequibo: 5 claves para entender el controvertido referendo en Venezuela sobre la región que le disputa a Guyana». *BBC News* (στα Ισπανικά). 1 Δεκεμβρίου 2023. Ανακτήθηκε στις 4 Δεκεμβρίου 2023.
Η **Ανθή Καραγιάννη** (γεν. 1981 στην Καβάλα) είναι Ελληνίδα παραολυμπιονίκης και παγκόσμια πρωταθλήτρια στίβου, στους αγώνες δρόμων ταχύτητας και στο άλμα εις μήκος. Έχει κατακτήσει τρία ασημένια (2004) και δύο χάλκινα παραολυμπιακά μετάλλια (2008 και 2012). Αναδείχθηκε παγκόσμια πρωταθλήτρια τρεις φορές το 2006 (100μ, άλμα εις μήκος) και το 2007 (άλμα εις μήκος) και πρωταθλήτρια Ευρώπης το 2007 στο άλμα εις μήκος και τα 100μ. Μετέχει σε παραολυμπιακούς αγώνες στις κατηγορίες Τ13, F13, ατόμων με περιορισμένη όραση. Το 2007 τιμήθηκε με το Βραβείο ΠΣΑΤ καλύτερου Έλληνα αθλητή ή αθλήτριας με αναπηρία (το 2007 ήταν ενιαίο το βραβείο ανδρών-γυναικών). Το Δημοτικό Στάδιο «Ανθή Καραγιάννη» στην πόλη της Καβάλας πήρε το όνομά του προς τιμήν της Ανθής Καραγιάννη το 2004.

Βιογραφικό
----------

Η Ανθή Καραγιάννη γεννήθηκε στις 22 Σεπτεμβρίου 1981 στην Καβάλα με προβληματική όραση. Αποφάσισε να ξεκινήσει τον αθλητισμό έπειτα από παρακίνηση φίλων της και άρχισε το στίβο. Το 2002 κατέκτησε τα πρώτα διεθνή τρόπαια, κερδίζοντας μια πρώτη και μια δεύτερη θέση στο παγκόσμιο πρωτάθλημα. Άρχισε να προπονείται εντατικά ενόψει των Παραολυμπιακών Αγώνων της Αθήνας το 2004, με αποτέλεσμα στην Αθήνα να κατακτήσει τρία ασημένια μετάλλια στα 100μ, 400μ και άλμα εις μήκος.

Ακολούθησαν οι διακρίσεις στο παγκόσμιο πρωτάθλημα του 2006: χρυσά στο μήκος και στα 100μ και στους Παγκόσμιους Αγώνες Τυφλών του 2007: χρυσό στο μήκος και χάλκινο στα 100μ. Το 2007 ο Πανελλήνιος Σύνδεσμος Αθλητικού Τύπου την ανέδειξε αθλήτρια της χρονιάς για τις επιτυχίες της.

Το 2008 στους παραολυμπιακούς του Πεκίνου κατέκτησε άλλο ένα μετάλλιο στο άλμα εις μήκος, χάλκινο αυτή τη φορά. Επίσης, ήταν φιναλίστ στα 100μ.

Μετέχει στην Παραολυμπιάδα 2012 στο Λονδίνο στα 100μ, όπου προκρίθηκε στον τελικό της κατηγορίας Τ13, και στο άλμα εις μήκος (κατηγορία F13) όπου κατέκτησε το χάλκινο μετάλλιο με επίδοση 5 μέτρα 16 εκατοστά.

Ανήκει στον σύλλογο «Ίρις Καβάλας» και προπονείται με τον Ανδρέα Ευσταθίου.

Εκτός αθλητισμού
----------------

Έχει σπουδάσει λογιστική και Αγγλικά και εργάζεται ως δημόσιος υπάλληλος.

Τίτλοι-Διακρίσεις
-----------------

* Παραολυμπιακοί Αγώνες
	+ 2004: 100μ Τ13: **ασημένιο μετάλλιο**
	+ 2004: 400μ Τ13: **ασημένιο μετάλλιο**
	+ 2004: μήκος T13: **ασημένιο μετάλλιο**
	+ 2008: μηκος T13: **χάλκινο μετάλλιο**
	+ 2008: 100μ Τ13: 7η θέση
	+ 2012: 100μ Τ13: *φιναλίστ*
	+ 2012: μήκος F13: **χάλκινο μετάλλιο**
* Παγκόσμια Πρωταθλήματα Στίβου
	+ 2002: 100μ Τ13: 2η
	+ 2002: μήκος F13: 1η
	+ 2006: **100μ Τ13: 1η**
	+ 2006: 200μ Τ13: 4η
	+ 2006: **μήκος Τ13: 1η**
* Παγκόσμιοι Αγώνες Τυφλών
	+ 2007: **μήκος 1η**
	+ 2007: 100μ 3η
* Πανευρωπαϊκά Πρωταθλήματα
	+ 2003: **100μ T13: 1η**
	+ 2003: **μήκος F13: 1η**
	+ 2005: 100μ Τ13: 2η
	+ 2005: 200μ Τ13: 2η
	+ 2005: μήκος Τ13: 3η
* Αθλητικά Βραβεία ΠΣΑΤ
	+ 2007: **Καλύτερη Ελληνίδα αθλήτρια με αναπηρία**.

Πηγές
-----

* Ανθή Καραγιάννη, Ιστοσελίδα Ελληνικής Παραολυμπιακής Επιτροπής.
**Η Κορέα** είναι μια περιοχή στην Ανατολική Ασία, η οποία αποτελείται από την Κορεατική Χερσόνησο, το νησί Τζέτζου, και μερικά μικρότερα νησιά κοντά στη χερσόνησο. Η Κορέα είναι από το 1948 διαιρεμένη μεταξύ δύο διακριτών κυρίαρχων κρατών, της Βόρειας Κορέας και της Νότιας Κορέας. Η Κορέα συνορεύει με τη Ρωσία στα βορειοανατολικά, την Κίνα στα βορειοδυτικά και γειτονεύει με την Ιαπωνία στα ανατολικά μέσω του Στενού της Κορέας και της Θάλασσας της Ιαπωνίας (Ανατολική Θάλασσα).

Κατά τη διάρκεια του πρώτου εξαμήνου της 1ης χιλιετίας, η Κορέα χωρίστηκε μεταξύ των τριών ανταγωνιστικών κρατών του Γκογκούριο, του Μπέκτζε και του Σίλλα, γνωστά ως "Τα Τρία βασίλεια της Κορέας". Κατά το δεύτερο μισό της 1ης χιλιετίας, το Σίλλα νίκησε και κατέκτησε το Μπέκτζε και το Γκογκούριεο, οδηγώντας στην περίοδο που έμεινε γνωστή ως "Ενωμένο Σίλλα". Εν τω μεταξύ, το κράτος Μπάλχε σχηματίστηκε στον βορρά, αντικαθιστώντας το πρώην Γκογκούριο. Το ενοποιημένο βασίλειο Σίλλα τελικά κατέρρευσε σε τρία ξεχωριστά κράτη λόγω του εμφυλίου πολέμου, που έφερε ως αποτέλεσμα τα Ύστερα Τρία Βασίλεια. Προς το τέλος της 1ης χιλιετίας, το Γκογκούριο ανασυστάθηκε ως Γκόριο, νικώντας στη συνέχεια τα δύο άλλα κράτη, και ενοποιώντας την Κορεατική Χερσόνησο ως ένα ενιαίο κυρίαρχο κράτος. Περίπου την ίδια εποχή, το Μπάλχε κατέρρευσε και ο τελευταίος πρίγκιπας του στέμματος κατέφυγε νότια στο Γκόριο. Το Γκόριο (το οποίο ονομάστηκε επίσης *Κόριο*), το όνομα του οποίου εξελίχθηκε στο σύγχρονο εξώνυμο "Κορέα", ήταν ένα κράτος με πολύ ανεπτυγμένο πολιτισμό, καθώς δημιούργησε και τον πρώτο μεταλλικό κινητό τυπογράφο στον κόσμο το 1234.    Ωστόσο, οι πολλαπλές εισβολές από τη Μογγολική Αυτοκρατορία κατά τη διάρκεια του 13ου αιώνα εξασθένησαν σε μεγάλο βαθμό το έθνος, το οποίο τελικά συμφώνησε να γίνει εξαρτημένο κράτος, μετά από δεκαετίες πολέμων. Μετά τη στρατιωτική αντίσταση κάτω υπό τον βασιλιά Γκονγκμίν που τερμάτισε τη μογγολική πολιτική επιρροή στο Γκόριο, ακολουθήθηκαν σοβαρές πολιτικές συγκρούσεις και το Γκόριο υπέστη τελικά πραξικόπημα υπό την ηγεσία του στρατηγού Γι Σέονγκ-γκι, ο οποίος ίδρυσε τη Δυναστεία των Τζοσεόν στις 17 Ιουλίου 1392.

Σημαία της Βόρειας ΚορέαςΣημαία της Νότιας Κορέας

Παραπομπές
----------

1. ↑  «Gutenberg Bible». *British Library*. The British Library Board. Ανακτήθηκε στις 19 Αυγούστου 2016.
2. ↑  «Korea, 1000–1400 A.D. | Chronology | Heilbrunn Timeline of Art History | The Metropolitan Museum of Art». *The Met's Heilbrunn Timeline of Art History*. The Metropolitan Museum of Art. Ανακτήθηκε στις 19 Αυγούστου 2016.
3. ↑  Ebrey, Patricia Buckley· Walthall, Anne (1 Ιανουαρίου 2013). *East Asia: A Cultural, Social, and Political History* (στα Αγγλικά). Cengage Learning. ISBN 978-1285528670. Ανακτήθηκε στις 19 Δεκεμβρίου 2018.

  


|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
| Καθιερωμένοι όροι | 
* WorldCat
* VIAF: 155862313
* LCCN: n79109033
* GND: 4032466-7
* SUDOC: 094543151
* BNF: cb11938541c (data)
* HDS: 003416
* NDL: 00573679
* NKC: ge128502
* BNE: XX452209

 |

 |
Το **Βυζαντινό Μουσείο Κομοτηνής** είναι μουσείο στην Κομοτηνή, στην Ελλάδα. Η κατασκευή του ολοκληρώθηκε το 1991 και διοικείται από το Ίδρυμα Νικόλαος Παπανικολάου.

Το μουσείο βρίσκεται σε ένα κτήριο δωρεάς του Νικόλαου Παπανικολάου που αποτελείται από υπόγειο και δύο ορόφους. Περιέχει μια συλλογή αντικειμένων, όπως χειρόγραφα παπύρου και περγαμηνής, υαλογραφίες, κεραμικά κομμάτια, πίνακες ζωγραφικής και αντικείμενα της μεταβυζαντινής περιόδου. Στεγάζει επίσης αμφιθέατρο και αίθουσες για προσωρινές εκθέσεις.

Δείτε επίσης
------------

* Αρχαιολογικό Μουσείο Κομοτηνής

Παραπομπές
----------

1. 1 2  museumfinder.gr/item/vyzantino-mousio-komotinis-idryma-n-z-papanikolaou/.
2. ↑  «Ιστότοπος δήμου Κομοτηνής: μουσεία». Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 12 Αυγούστου 2019. Ανακτήθηκε στις 23 Ιουνίου 2023.
3. ↑  Μουσεία στην Κομοτηνή, στον ιστότοπο www.places.gr