recursal/SuperWikiNEXT-32B huggingface dataset:
Ο **Γεώργιος Κουμάντος** (12 Φεβρουαρίου 1925 - 16 Αυγούστου 2007) ήταν Έλληνας νομικός. Ήταν καθηγητής αστικού δικαίου στο Καποδιστριακό Πανεπιστήμιο Αθηνών και υπηρεσιακός υπουργός Εσωτερικών, Δημόσιας Διοίκησης και Αποκέντρωσης.

Βιογραφικά στοιχεία
-------------------

Γεννήθηκε στην Αθήνα και ήταν γιος του Αναστασίου Κουμάντου, προέδρου του Νομικού Συμβουλίου του Κράτους κατά την περίοδο 1941 - 1949. Σπούδασε νομική στη νομική σχολή του πανεπιστήμιο Αθηνών και συμπλήρωσε τις σπουδές του στο πανεπιστήμιο του Αμβούργου. Κατά τη διάρκεια της κατοχής ανέπτυξε αντιστασιακή δράση, για την οποία και φυλακίστηκε. Ακολούθησε ακαδημαϊκή καριέρα και το 1960 έγινε υφηγητής του αστικού δικαίου στο Πανεπιστήμιο Αθηνών. Το 1968 απολύθηκε από την πανεπιστημιακή του θέση λόγω των αντιδικτατορικών του φρονημάτων. Για την συμμετοχή του στην «Εταιρεία Μελέτης Ελληνικών Προβλημάτων» συνελήφθη και εξορίστηκε το 1972 αρχικά στο Κερασοχώρι Ευρυτανίας και εν συνεχεία στο Θέρμο Τριχωνίδας. Μετά την πτώση της Χούντας επανήλθε στη θέση του και το 1975 εξελέγη καθηγητής του αστικού δικαίου. Το 1993 έγινε ομότιμος καθηγητής.

Ως νομικός συνέγραψε πλήθος επιστημονικών έργων ενώ συμμετείχε και σε αρκετές νομοπαρασκευαστικές επιτροπές ως μέλος ή πρόεδρος, σημαντικότερη των οποίων ήταν αυτή για την σύνταξη του νέου νόμου περί πνευματικής ιδιοκτησίας, στην οποία ήταν πρόεδρος. Επίσης έχει διατελέσει πρόεδρος της Διεθνούς Ένωσης για την Πνευματική Ιδιοκτησία, του Οργανισμού Βιομηχανικής Ιδιοκτησίας, Ευρωπαϊκής Επιτροπής Νομικής Συνεργασίας και της Επιτροπής Οικογενειακού Δικαίου του Συμβουλίου της Ευρώπης, ad hoc δικαστής του Ευρωπαϊκού Δικαστηρίου Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων κ.α. Στις εκλογές του 2000 διορίστηκε από την κυβέρνηση Σημίτη στην θέση του υπηρεσιακού υπουργού Εσωτερικών, Δημόσιας Διοίκησης και Αποκέντρωσης. Είχε τιμηθεί με το παράσημο του Ταξιάρχη του Φοίνικος. Τα τελευταία χρόνια αρθρογραφούσε τακτικά στην εφημερίδα ''Η Καθημερινή'', της οποίας ήταν αντιπρόεδρος στο διοικητικό συμβούλιο.

Το 1974, έπειτα από αίτημα της Ένωσης Κέντρου, μίλησε μέσω της τηλεόρασης εναντίον του βασιλικού πολιτεύματος, με την ομιλία του αυτή να προκαλεί αντιδράσεις.

Απεβίωσε κολυμπώντας στις 16 Αυγούστου 2007 στο Άστρος Κυνουρίας.

Πηγές
-----

1. 1 2  «Μνήμη Γεωργίου Κουμάντου». *kapodistriako.uoa.gr*. 1 Οκτωβρίου 2007. Ανακτήθηκε στις 14 Αυγούστου 2016. [*νεκρός σύνδεσμος*]
2. 1 2  Κατσιγέρας, Μιχάλης Ν. (2007-08-17). «Η θητεία του πολίτη Γεωργίου Κουμάντου». *Η Καθημερινή*.. Ανακτήθηκε στις 2016-08-14.
3. ↑  «Γενική Γραμματεία της Κυβέρνησης | Κυβέρνηση ΣΗΜΙΤΗ ΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΟΥ (Σεπτέμβριος 1996)». *www.ggk.gov.gr*. Ανακτήθηκε στις 13 Αυγούστου 2016.
4. 1 2  «ΕΚΠΑ: Νομική Σχολή - Κουμάντος Γεώργιος». *www.law.uoa.gr*. Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 18 Μαΐου 2017. Ανακτήθηκε στις 13 Αυγούστου 2016.

|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
| Καθιερωμένοι όροι | 
* WorldCat
* VIAF: 20135052
* **BiblioNet**: **33394**
* LCCN: nr94029477
* ISNI: 0000 0000 7985 9926
* GND: 1031700951
* SUDOC: 034968571
* BNF: cb125663522 (data)

 |

 |
Η **Ντράγκανα Λαζάρεβιτς Σισμάν** (*σερβικά : Драгана Лазаревић Шишман, βουλγαρικά : Драгана Хребелянович*) (πέθανε την 1 Σεπτεμβρίου 1395) από τον Οίκο των Λαζάρεβιτς ήταν Σέρβα πριγκίπισσα και τσαρίνα της Βουλγαρίας. Ήταν κόρη του πρίγκιπα Λάζαρ και της Μιλίτσα, σύζυγός της ήταν ο Τσάρος Ιβάν Σισμάν ή τον γιο του Αλέξανδρο.

Παντρεύτηκε με τον Βούλγαρο βασιλιά γύρω στον 1386, πολλές πηγές αναφέρουν ότι ήταν παντρεμένη με τον Αλέξανδρο, γιο του Ιβάν Σισμάν. Κάποιες πηγές την αναφέρουν δεύτερη σύζυγο του Ιβάν Σισμάν. Μετά την οθωμανική κατάκτηση της Βουλγαρίας το 1395 ο γιος του Ιβάν Σισμάν, ο Αλέξανδρος πιάστηκε αιχμάλωτος και έπειτα ασπάστηκε το Ισλάμ, και έγινε κυβερνήτης της Σαμψούντας και μετά της Σμύρνης στη Μ. Ασία. Για την Ντράγκανα η τελευταία αναφορά ήταν σε έγγραφο το 1395/6· δεν είναι γνωστό τι της συνέβη μετά την πτώση της Βουλγαρίας.

Πηγές
-----

* А. Веселиновић, Р. Љушић, *Српске династије*, Нови Сад-Београд 2001.
* М. А. Пурковић, *Кћери кнеза Лазара*, Мелбурн 1957.
Ο **Γεώργιος Κλημάνογλου** ή **Κλιμάνογλου** (; - Σμύρνη, Τουρκία, 27 Αυγούστου 1922) ήταν Ελληνικής καταγωγής Τούρκος δημογέροντας και μέλος της Μικρασιατικής Άμυνας. Μετά την κατάληψη της Σμύρνης από τον τουρκικό στρατό, ο Κλημάνογλου προσήχθη, μαζί με το Μητροπολίτη Χρυσόστομο και το νομικό Νικόλαο Τσουρουκτσόγλου στο διοικητήριο, όπου ο προσωρινός διοικητής της πόλης στρατηγός Νουρεντίν Πασάς τους κατηγόρησε για εσχάτη προδοσία και τους παράδωσε στον τουρκικό όχλο. Κατά μία εκδοχή, ο ίδιος ο Νουρεντίν πυροβόλησε με το περίστροφό του εναντίον του Χρυσόστομου όταν και οι τρεις συλληφθέντες κατέβαιναν τα σκαλιά του κτιρίου, αλλά αστόχησε και η σφαίρα τραυμάτισε θανάσιμα τον Κλημάνογλου. Εν συνεχεία, ημιθανής, απαγχονίσθηκε από τον όχλο. Ο Κλημάνογλου έχει αναγνωρισθεί ως Άγιος της ελληνικής ορθόδοξης εκκλησίας.

Παραπομπές
----------

1. ↑  Γιάννης Β. Ιωαννίδης, περιοδικό Ρομάντσο, #1808, Τρίτη 8 Νοεμβρίου 1977, σελ. 45: «Η Τραγική Προσφυγιά του 1922»
2. ↑  Οι Άγιοι Μικρασιάτες Νεομάρτυρες και Εθνομάρτυρες (faneromenihol.gr) Ανακτήθηκε στις 26/11/2021
3. ↑  ΑΠΑΝΤΑ ΟΡΘΟΔΟΞΙΑΣ: Οι δύο συναθλήσαντες στο μαρτύριο του αγίου Χρυσοστόμου Σμύρνης (apantaortodoxias.blogspot.com) Ανακτήθηκε στις 26/11/2021
4. ↑  Χρυσόστομος Σμύρνης. Ο άνθρωπος που μαρτύρησε μαζί με την Ιωνία. | Ιστορικές Μνήμες (historicalremembrance.com) Ανακτήθηκε στις 26/11/2021
Το ***Νεκρονομικόν*** είναι ένα φανταστικό βιβλίο που αναφέρεται στις ιστορίες τρόμου του Χάουαρντ Φίλιπς Λάβκραφτ. Αναφέρεται για πρώτη φορά το 1924 στο διήγημα του Λάβκραφτ *Το Κυνηγόσκυλο* (The Hound), το οποίο είχε αρχικά γραφτεί το 1922, αν και ο υποτιθέμενος συγγραφέας του βιβλίου, ο «Τρελός Άραβας» Αμπντούλ Αλχαζρέντ, είχε πρωτοαναφερθεί ένα χρόνο νωρίτερα στο *Η Ανώνυμη Πόλη* (*The Nameless City*). Ανάμεσα σε άλλα, το βιβλίο περιέχει περιγραφή των Μεγάλων Παλαιών και των αρχαίων, την ιστορία τους και υποτιθέμενους τρόπους επίκλησής τους. Σύμφωνα με τον Λάβκραφτ, αντίγραφα υπάρχουν στα Πανεπιστήμια Μισκατόνικ και Χάρβαρντ στη Μασσαχουσέτη, στο Βρετανικό Μουσείο, στην Εθνική Βιβλιοθήκη της Γαλλίας και στο Πανεπιστήμιο του Μπουένος Άιρες.

Άλλοι συγγραφείς, όπως ο August Derleth και ο Άστον Σμιθ, το αναφέρουν επίσης στα έργα τους. Ο Λάβκραφτ επιδοκίμαζε, πιστεύοντας ότι τέτοιες παρερμηνείες δημιουργούν «ένα υπόβαθρο δόλιας αληθοφάνειας». Πολλοί αναγνώστες πίστευαν ότι επρόκειτο για πραγματικό βιβλίο, με αποτέλεσμα βιβλιοπώλες και βιβλιοθηκάριοι να δέχονται συχνά αιτήματα για αυτό. Φαρσέρ το έχουν καταχωρήσει σε λίστες σπάνιων βιβλίων, με έναν από αυτούς να εισάγει λαθραία την κάρτα του στη βιβλιοθήκη του Πανεπιστημίου Γέιλ.

Εκμεταλλευόμενοι τη φήμη του φανταστικού αυτού βιβλίου, πολλοί εκδότες έχουν τυπώσει διάφορα βιβλία με τον τίτλο «Νεκρονομικόν» μετά τον θάνατο του Λάβκραφτ.

Μέχρι σήμερα έχει υπολογιστεί πως παγκοσμίως έχουν κυκλοφορήσει τουλάχιστον 32 βιβλία με αυτό τον τίτλο, από τα οποία ορισμένα βασίζονται στις αρχές της χαοτικής μαγείας (Chaos Magic). Στην Ελληνική γλώσσα έχει κυκλοφορήσει από τις εκδόσεις Κάκτος  ένα από τα πιο γνωστά βιβλία, το *Νεκρονομικόν του Σίμωνα* , ενώ το 2007 από τις εκδόσεις Αίολος κυκλοφόρησε το *Νεκρονομικόν - Οι Περιπλανήσεις του Αλχαζρέντ* του γνωστού συγγραφέα Donald Tyson .

|  |  |
| --- | --- |
| Commons logoCommons logo | Τα Wikimedia Commons έχουν πολυμέσα σχετικά με το θέμα   **Νεκρονομικόν** |

Παραπομπές
----------

1. ↑  Χάουαρντ Φίλιπς Λάβκραφτ: «History of the Necronomicon» (Αγγλικά) 1938.
2. ↑  L. Sprague de Camp, *Literary Swordsmen and Sorcerers*, pp. 100-1 ISBN 0-87054-076-9
3. ↑  Γιώργος Ιωαννίδης, *Necronomicon: Έρευνα στην Απαγορευμένη Μαγεία του Λάβκραφτ & το Μεγάλο Μυστήριο των Stargates*, εκδ. Αρχέτυπο, 2008*, ISBN 978-960-421-134-0*
4. ↑  Αμπντούλ Αλχαζρέντ (1985). *Νεκρονομικόν (μετάφραση Τ. Ρούσος)*. Αθήνα: Εκδόσεις Κάκτος - Ο. Χατζόπουλος & Σία Ο.Ε.
5. ↑  Simon (1980). *Necronomicon*. USA: Harper Collins.
6. ↑  Ντόναλντ Τάισον (2007). *Νεκρονομικόν: Οι Περιπλανήσεις του Αλχαζρέντ (μετάφραση Θ. Μαστακούρης)*. Αθήνα: Εκδόσεις Αίολος.
Ο **Ντράγκος,** σερβικά: Драгош‎ / (άκμασε δεκαετία 1290) ήταν μεγιστάνας στην υπηρεσία του Στέφαν-Ούρου Β΄ *Μιλούτιν* βασιλιά της Σερβίας (βασ. 1282–1321), με τον τίτλο του *veliki župan*.  Η καταγωγή του είναι άγνωστη.

Βιογραφία
---------

Αφού ο Στέφαν-Ούρος Β΄ *Μιλούτιν* νίκησε τον Σισμάν δεσπότη τού Βιντίν και τους Τατάρους, συμφωνήθηκε η ειρήνη, ο Σισμάν αποκαταστάθηκε και η κόρη τού Ντράγκος παντρεύτηκε τον Σισμάν. 

Ο Ντράγκος και ο *veliki vojvoda* Nόβακ Γκρεμπόστρεκ είναι οι μόνοι ευγενείς, που αναφέρονται στο *Βίοι βασιλέων & αρχιεπισκόπων Σερβίας* (Život kraljeva i arhiepiskopa Srpskih, 1337–40) του Ντανίλο Β΄ αρχιεπισκόπου της Σερβίας.

Οικογένεια
----------

Είχε τέκνο:

* μία κόρη, παντρεύτηκε τον Σισμάν δεσπότη, κύριο του Βιντίν, γενάρχη του Οίκου του Σισμάν.
	+ Μιχαήλ Ασέν Γ΄ μετά το 1280-1330, "τσάρος" της Βουλγαρίας.

Βιβλιογραφικές αναφορές
-----------------------

1. 1 2  Сима Ћирковић· Раде Михальчић (1999). *Лексикон српског средњег века*. Knowledge. σελ. 73. ISBN 9788683233014.
2. ↑  Konstantin Jireček· Petŭr Khristov Petrov (1978). *Istorii︠a︡ na Bŭlgarite, s popravki i dobavki ot samii︠a︡ avtor*. Nauka i izkustvo. σελ. 330.
3. ↑  *Летопис Матице српске*. **385**. У Српској народној задружној штампарији. 1960. σελ. 337. У Зборнику биографија краљева и архиепископа српских, ксји износи више стотина страна, наведени су по имену свега два феудалца, велики жупан Драгош и велики војвода Новак Гребострек.
O **Γεώργιος Κοτζιάς** (Χανιά, 16 Ιουνίου 1918 – Νέα Υόρκη, 13 Ιουνίου 1977) ήταν Έλληνας ιατρός, ο οποίος μαζί με τους συνεργάτες του ανέπτυξαν τη θεραπεία με λεβοντόπα, η οποία αποτελεί σήμερα τη πιο διαδεδομένη θεραπεία για τη νόσο του Πάρκινσον.

Βιογραφία
---------

Ο Κοτζιάς γεννήθηκε στα Χανιά στις 16 Ιουνίου 1918. Ήταν γιος του μετέπειτα δημάρχου Αθηνών Κώστα Κοτζιά. Άρχισε τις σπουδές ιατρικές στο Εθνικό και Καποδιστριακό Πανεπιστήμιο Αθηνών, αλλά κατέφυγε στις Ηνωμένες Πολιτείες με τον πατέρα του όταν γερμανικά στρατεύματα εισέβαλαν στην Αθήνα το 1941. Έγινε δεκτός στην ιατρική σχολή του Χάρβαρντ και δύο χρόνια αργότερα αποφοίτησε με εύφημο μνεία. Εδεικεύτηκε ως παθολογοανατόμος στο νοσοκομείο Μπρίγχαμ και μετά υπηρέτησε ως επιμελητής νευρολογίας στο Γενικό Νοσοκομείο Μασαχουσέτης. Στη συνέχεια εργάστηκε στο Ινστιτούτο Ροκφέλερ και στο Εθνικό Εργαστήριο του Brookhaven.

Το 1957, ο Σουηδός επιστήμονας Άρβιντ Κάρλσον έδειξε ότι η ντοπαμίνη ήταν νευροδιαβιβαστής στον εγκέφαλο και όχι απλά πρόδρομο μόριο της νορεπινεφρίνης, όπως θεωρούταν προηγουμένως. Στη συνέχεια, άρχισε η θεραπεία με λεβοντόπα, πρόδρομη ουσία της ντοπαμίνης η οποία μπορεί να διέρχεται από τον αιματοεγκεφαλικό φραγμό, από άλλους γιατρούς για τη νόσο Πάρκινσον. Όμως, η έγχυσή της προκαλούσε τοξικότητα, με αποτέλεσμα να μην είναι πρακτική για θεραπευτικούς σκοπούς. Τότε, ο Κοτζιάς έκανε μια σημαντική παρατήρηση. Αρχίζοντας με πολύ μικρές δόσεις δια στόματος κάθε δύο ώρες υπό συνεχή παρακολούθηση και αυξάνοντας σταδιακά τη δόση, κατάφερε να σταθεροποιήσει τους ασθενείς σε υψηλές δόσεις, προκαλώντας δραματική ύφεση των συμπτωμάτων. Η πρώτη μελέτη η οποία ανέφερε τη βελτίωση των ασθενών με πάρκινσον ως αποτέλεσμα της θεραπείας με λεβοντόπα, δημοσιεύθηκε το 1968. Από τότε, έχει γίνει η κύρια θεραπεία για τα συμπτώματα παρκινσονισμού. Το 1969, ο Κοτζιάς κέρδισε το βραβείο Άλμπερτ Λάσκερ για την κλινική ιατρική έρευνα.

Άλλοι ερευνητικοί τομείς στους οποίους εργάστηκε, ήταν η εξακρίβωση της βιολογικής σημασίας των ιχνοστοιχείων και ιδιαίτερα του ψευδαργύρου, του καδμίου και του μαγγανίου, η μελέτη του μεταβολισμού του νευρικού συστήματος, η χρήση των ραδιοϊσοτόπων στην κλινική ιατρική και η παθογένεια της πρωτεϊνουρίας.

Παραπομπές
----------

1. ↑  New England Journal of Medicine [1968] 278 (11) : 630 (Cotzias, G) "L-Dopa for Parkinsonism"

Πηγές
-----

* National Academy of Sciences Biographical Memoir, από τον Vincwent P. Dole
* Δρ Γεώργιος Κ. Κοτζιάς (1918-1977): το «ιερόν τέρας» της Νευροφυσιολογίας του Σπ. Γερ. Μαρκέτου

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
--------------------

* Γεώργιος Κοτζιάς στον *Πανδέκτη*, του Εθνικού Ιδρύματος Ερευνών
* Ρεπορτάζ από την κηδεία του Γεωργίου Κοτζιά (Αρχείο ντοκιμαντέρ της ΕΡΤ)

|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
| Καθιερωμένοι όροι | 
* **ΕΒΕ**: 187179

 |

 |
Ο **Γεώργιος Κοΐνης** (21 Μαΐου 1906 - 19 Οκτωβρίου 1997) ήταν Έλληνας δικηγόρος και πολιτικός. Χρημάτισε βουλευτής Φωκίδας. Το 1964 τιμήθηκε με τον Ταξιάρχη του Φοίνικα.

Βιογραφία
---------

Γεννήθηκε στο Κουπάκι Φωκίδας και σπούδασε Νομικά, Πολιτικές και Οικονομικές Επιστήμες στο Πανεπιστήμιο της Αθήνας. Το 1934 άρχισε να ασκεί το επάγγελμα του δικηγόρου. Στις βουλευτικές εκλογές του 1950 εξελέγη για πρώτη φορά βουλευτής Φθιωτιδοφωκίδας. Στις βουλευτικές εκλογές του 1964 εξελέγη ξανά βουλευτής, με την Ένωση Κέντρου στην εκλογική περιφέρεια Φωκίδας. Κηδεύτηκε στις 20 Οκτωβρίου 1997, από το ναό του Αγίου Λαζάρου, στο Πρώτο Νεκροταφείο Αθηνών. Ήταν παντρεμένος με τη Θάλεια Χατζοπούλου και είχαν ένα γιο και μια κόρη.

Παραπομπές
----------

1. ↑  Ελληνικόν who's who, Εκδοτικός Οργανισμός Ελληνικών who's who 1965, σελ. 669.
2. ↑  Ελληνικόν who's who, Εκδοτικός Οργανισμός Ελληνικών who's who 1965, σελ. 257.
3. ↑  Κοινωνικά Αρχειοθετήθηκε 2012-01-31 στο Wayback Machine. Καθημερινή, σελ. 14. (pdf)
To έμβλημα του Α.Ο. Διακοπτού
Ο **Αθλητικός Όμιλος Διακοπτού** είναι ποδοσφαιρικός σύλλογος της Αχαΐας με έδρα την κωμόπολη του Διακοπτού.

Ιστορία
-------

Ιδρύθηκε το 1981  με αριθμό μητρώου Ε.Π.Ο. 3201 κι ανήκει στην δύναμη της Ε.Π.Σ. Αχαΐας. Τα χρώματα του είναι το κίτρινο-μπλέ και αγωνίζεται στο γήπεδο Διακοπτού. Το 1992 συγχωνεύτηκε με την άλλη ομάδα του Διακοπτού τον Βουραικό. Το 2002 κατέκτησε το πρωτάθλημα Αχαΐας παίρνοντας μέρος στον Β΄όμιλο όπου τερμάτισε δεύτερος πίσω από την Αχαϊκή αλλά αήττητος με 0 ήττες. Στα μπαράζ, αγώνες πρόκρισης μεταξύ 4 ομάδων , οι δύο πρώτοι από κάθε όμιλο, κέρδισε την άνοδο του στην Δ΄εθνική.

Την αγωνιστική περίοδο 2002-2003 έπαιξε στην Δ' Εθνική και υποβιβάστηκε την ίδια χρονιά , μετά από περίεργα γεγονότα που έγιναν η ομάδα δεν δήλωσε συμμετοχή στο επόμενο πρωτάθλημα της Α' κατηγορίας. Όπως αναφέρεται από τον τύπο της εποχής ενώ το Διακοπτό είχε εξασφαλίσει την παραμονή του  στον αγώνα με την Θύελλα Πατρών χάθηκαν οι καταστάσεις υγείας των ποδοσφαιριστών με επακόλουθο να μην μπορεί να διεξαχθεί ο αγώνας. Για την περίπτωση αυτή υπήρχε δεδικασμένο που προέβλεπε επανάληψη του αγώνα κι ενώ το Διακοπτό ήταν αδιάφορο για το αποτέλεσμα, ακόμα και με ήττα έμενε στην κατηγορία, αποφασίστηκε ο μηδενισμός της ομάδας και ο υποβιβασμός στην Α΄κατηγορία.

Το 2007 η ομάδα επαναδραστηριοποιήθηκε με σκοπό να κατέβη στο πρωτάθλημα της Β΄κατηγορίας την αγωνιστική περίοδο 2007-08.

Τίτλοι
------

* Πρωτάθλημα Αχαΐας: 2002
* πρωτάθλημα Β΄ κατηγορίας : 2001

Παραπομπές
----------

1. 1 2  Τάσος Σταθόπουλος, *Αχαϊκό ποδόσφαιρο, εκατόν είκοσι χρόνια (1891-2010), εκδόσεις Γιάννης Πικραμένος, Πάτρα 2010 , ISBN 978-960-6628-27-6*
2. 1 2  Βασίλειος Οικονομόπουλος (εκδ.), *Πατρινό Αθλητικό Πανόραμα*, Εκδόσεις "ΠΑΝΟΡΑΜΑ", Πάτρα 1994, λήμμα "ΑΟ Διακοπτό"
3. ↑  "Φωστήρας 35 χρόνια πορείας" Βασιλείου Κυριαζή , Πάτρα 2005 , σελίδα 158
4. 1 2  Αθλητική Ηχώ φύλλο 20 Μαΐου 2003[*νεκρός σύνδεσμος*]
5. ↑  Αθλητική Ηχώ φύλλο 20/05/2003[*νεκρός σύνδεσμος*]
6. ↑  Αθλητική Ηχώ φύλλο 22 Μαίου 2001[*νεκρός σύνδεσμος*]

Πηγές
-----

|  |  |
| --- | --- |
| εικονίδιο Ποδόσφαιρο | Πύλη Ποδόσφαιρο |

* Τάσος Σταθόπουλος, *Αχαϊκό ποδόσφαιρο, εκατόν είκοσι χρόνια (1891-2010)*, εκδόσεις Γιάννης Πικραμένος, Πάτρα 2010, ISBN 978-960-6628-27-6.
* Βασίλειος Οικονομόπουλος (εκδ.), *Πατρινό Αθλητικό Πανόραμα*, Εκδόσεις "ΠΑΝΟΡΑΜΑ", Πάτρα 1994, λήμμα "ΑΟ Διακοπτό"
* "Φωστήρας 35 χρόνια πορείας" Βασιλείου Κυριαζή , Πάτρα 2005
Ο **Γεώργιος Σαμαρίδης** ή **Λογοθέτης** (1911-1949) ήταν Έλληνας αξιωματικός του Ελληνικού Στρατού, αντιστασιακός την περίοδο της Κατοχής μέσα από τις τάξεις του ΕΛΑΣ και στέλεχος του ΔΣΕ κατά τον Εμφύλιο.

Βιογραφικά στοιχεία και σταδιοδρομία στον Ελληνικό Στρατό
---------------------------------------------------------

Ο Σαμαρίδης γεννήθηκε στις 21 Ιανουαρίου του 1911 στον Πολιχνίτο της Λέσβου και ήταν μέλος πολύτεκνης οικογένειας. Μετά την ολοκλήρωση των εγκυκλίων σπουδών του εισήχθη το 1928 στη Σχολή Ευελπίδων και μετά από τετραετή φοίτηση, ορκίστηκε το 1932 ανθυπολοχαγός Πεζικού. Παράλληλα τοποθετήθηκε στη Σχολή ως καθηγητής τακτικής. Το 1935 έλαβε μέρος στο αποτυχημένο βενιζελικό κίνημα του Μαρτίου με αποτέλεσμα την απόταξή του από το στράτευμα στο οποίο επανήλθε κατά τον ελληνοϊταλικό πόλεμο του 1940-1941.

Στην Εθνική Αντίσταση
---------------------

Μετά τη συνθηκολόγηση της Ελλάδας ως συνέπεια της γερμανικής εισβολής, όντας πια λοχαγός θα συμμετάσχει στην Εθνική Αντίσταση μέσα από τις τάξεις του ΕΛΑΣ με το πολεμικό όνομα «Λογοθέτης». Συγκεκριμένα, υπηρέτησε αρχικά ως επιτελάρχης στην I Μεραρχία του ΕΛΑΣ Θεσσαλίας και έπειτα μετατέθηκε με την ίδια ιδιότητα στην II Μεραρχία Αττικοβιωτίας όπου παρέμεινε μέχρι το τέλος της Κατοχής.

Στον Εμφύλιο
------------

Το 1945 τοποθετήθηκε εξαιτίας της συμμετοχής του στον ΕΛΑΣ, στον Β' Πίνακα αξιωματικών με συνέπεια τον εκτοπισμό του αρχικά στη Φολέγανδρο και εν συνεχεία στη Νάξο από όπου και απέδρασε στις 15 Απριλίου 1947 μαζί με άλλους 11 αξιωματικούς. Με την προσχώρησή του στον ΔΣΕ λαμβάνει από την *Προσωρινή Δημοκρατική Κυβέρνηση* των ανταρτών το βαθμό του ταγματάρχη και τοποθετείται αρχικά στη θέση του επιτελάρχη του Γενικού Στρατηγείου του ΔΣΕ και κατόπιν σε αντίστοιχη θέση στη Μεραρχίας Δυτικής Μακεδονίας. Παράλληλα υπήρξε εκπαιδευτής της Σχολής Αξιωματικών του Γενικού Αρχηγείου (ΣΑΓΑ). Σκοτώθηκε στις 13 Απριλίου του 1949 στην περιοχή του Σμόλικα, ενώ μετά το θάνατό του η *Προσωρινή Δημοκρατική Κυβέρνηση* τον προήγαγε σε υποστράτηγο.

Σύμφωνα με μια άποψη, ο Σαμαρίδης λίγο καιρό πριν το θάνατό του φέρεται να βρισκόταν στη δυσμένεια ορισμένων ηγετικών στελεχών του ΔΣΕ λόγω της αντίθεσής του προς τον Γούσια πάνω σε ζητήματα τακτικής.

Παραπομπές
----------

1. 1 2 3 4  *Το ΚΚΕ τιμά τον αγωνιστή Γιώργο Σαμαρίδη (Καπετάν Λογοθέτη)*
2. ↑  Αχιλλέας Ι. Παπαϊωάννου, *Ο Κρόνος τρώει τα παιδιά του*, εκδόσεις Μπίμπης, σελ. 85.
3. ↑  Γιάννης Πριόβολος, *Μόνιμοι αξιωματικοί στον Ε.Λ.Α.Σ. - Οικειοθελώς ή εξ ανάγκης, Νότια και Κεντρική Ελλάδα,* Εκδόσεις Αλφειός, 2009, σελ. 625.
4. ↑  Γιάννης Πριόβολος, 2009, σελ. 449.
5. 1 2 3  Αχιλλέας Ι. Παπαϊωάννου, σελ. 85.

Βιβλιογραφία
------------

* Αχιλλέας Ι. Παπαϊωάννου, *Ο Κρόνος τρώει τα παιδιά του*, εκδόσεις Μπίμπης, χ.χ.
* Γιάννης Πριόβολος, *Μόνιμοι αξιωματικοί στον Ε.Λ.Α.Σ. Οικειοθελώς ή εξ ανάγκης, Νότια και Κεντρική Ελλάδα,* Εκδόσεις Αλφειός, 2009.
Ο **Όλαφ Μάγκνουσσον της Νορβηγίας** (*Olav Magnusson*, 1099 - 22 Δεκεμβρίου 1115) βασιλιάς της Νορβηγίας (1103 - 1115) ήταν νόθος γιος του Μάγκνους Γ΄ της Νορβηγίας και της ερωμένης του Σιγκρίντ Σάξεσνταττερ
Ο Όλαφ έγινε βασιλιάς της Νορβηγίας σε συμβασιλεία με τους ετεροθαλείς αδελφούς του Σίγκρουντ τον Σταυροφόρο και Έιστεϊν Α΄ της Νορβηγίας μετά τον θάνατο του πατέρα τους σε μάχη (1103). Επίσημα ήταν βασιλιάς της Νορβηγίας 12 χρόνια αλλά ήταν πολύ υποτιμημένος επειδή σαν μικρότερος γιος του πατέρα του κυβερνούσε το μικρότερο τμήμα του βασιλείου και πέθανε πολύ πρόωρα. Ο αδελφός του Σίγκουρντ αναχώρησε για Σταυροφορία αφήνοντας την βασιλεία της Νορβηγίας στον αδελφό του Έιστεϊν ο οποίος ήταν ταυτόχρονα και κηδεμόνας του μικρού Όλαφ, ο Σίγκουρντ επέστρεψε το 1111.
Ο Όλαφ αρρώστησε και πέθανε πολύ πρόωρα σε ηλικία 16 ετών, απαριθμείτε ως *Όλαφ Δ΄* μέχρι το 1957, την ίδια χρονιά ο Όλαφ Ε΄ της Νορβηγίας τον αφαίρεσε από την αρίθμηση των επίσημων βασιλέων της Νορβηγίας.

Παραπομπές
----------

1. ↑
2. ↑

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
--------------------

* Όλαφ Μάγκνουσσον
* Όλαφ Χάακονσον



|  |  |
| --- | --- |
| CC-BY-SA Μετάφραση | Στο λήμμα αυτό έχει ενσωματωθεί κείμενο από το λήμμα Olaf Magnusson of Norway  της Αγγλικής Βικιπαίδειας, η οποία διανέμεται υπό την GNU FDL και την CC-BY-SA 4.0. (ιστορικό/συντάκτες). |
Ο **Γεώργιος γιος τού Καριγιότας**, λιθουαν. Jerzy Karijotaitis (μετά το 1330 - 1375/7) από τον Οίκο των Γκεντιμινιδών ήταν πρίγκιπας της Ποδολίας μαζί με δύο αδελφούς του από το 1363. Συνεργάστηκε στενά με τον Καζιμίρ Γ΄ της Πολωνίας εναντίον των Λιθουανών αδελφών του, που είχαν καταλάβει μέρη της Γαλικίας-Βολυνίας. Εκλέχθηκε βοϊβόδας της Μολδαβίας το 1374, αλλά οι Βλάχοι υπήκοοί του τον σκότωσαν το 1375/7.

Βιογραφία
---------

Ήταν ο πρωτότοκος γιος τού Καριγιότας δούκα τού Ναβαχρούντακ, γιού τού Γκεντιμίνας μεγάλου δούκα της Λιθουανίας.

Ο πατέρας του τού παραχώρησε το Ναβαχρούντακ (νυν στη Λευκορωσία) ήδη από το 1341/2. Βαπτίστηκε Ορθόδοξος με το όνομα Μιχαήλ. Αφού ο Καριγιότας γεννήθηκε π. το 1310, κατά τον ιστορικό Πωλ Β. Κνολλ, οι γιοί του θα γεννήθηκαν μετά το 1330.

Οι Λιθουανοί εισέβαλαν στο βασίλειο της Γαλικίας-Βολινίας το 1350. Κατέλαβαν σημαντικά εδάφη, που διανεμήθηκαν μεταξύ των Λιθουανών πριγκίπων. Οι πόλεις Χέουμ και Βλαντίμιρ δόθηκαν στον Γεώργιο, που σύμφωνα με τον Κνολλ είναι ο Γεώργιος Κοριατόβιτς. Ο Καζιμίρ Γ΄ της Πολωνίας αναγνώρισε την εξουσία των Λιθουανών πριγκίπων στα εδάφη που είχαν καταληφθεί, με συμφωνία που υπεγράφη το 1352. Ο Γεώργιος και ο αδελφός του Αλέξανδρος συγκρούστηκαν με τους θείους τους Κεστούτις και Λιουμπάρτας στις αρχές της δεκαετίας τού 1360· ως αποτέλεσμα ο Γεώργιος και ο Αλέξανδρος εκτοπίστηκαν από τις γαίες τους π. το 1362. Διέφυγαν στην Πολωνία, όπου εγκαταστάθηκαν στην Αυλή τού Καζιμίρ Γ΄.

Πηγές
-----

* Deletant, Dennis (1986). "Moldavia between Hungary and Poland, 1347-1412". The Slavonic and East European Review. 64 (2): 189–211. ISSN 0037-6795.
* Knoll, Paul W. (1972). The Rise of the Polish Monarchy: Piast Poland in East Central Europe, 1320-1370. The University of Chicago Press. ISBN 0-226-44826-6.
* Rowell, S. C. (1994). Lithuania Ascending: A Pagan Empire within East-Central Europe, 1295-1345. Cambridge University Press. ISBN 0-521-45011-X.
* Spinei, Victor (1986). Moldavia in the 11th–14th Centuries. Editura Academiei Republicii Socialiste Româna.
Συντελεστής Gini σε παγκόσμιο επίπεδο το 2018
Υπάρχουν ποικίλες μορφές οικονομικής ανισότητας, κυρίως μετρούμενες με τη διανομή του εισοδήματος (το ποσό των αποδοχών) και την κατανομή του πλούτου (το ποσό του πλούτου που κατέχουν οι άνθρωποι). Εκτός από την οικονομική ανισότητα μεταξύ κρατών, υπάρχουν σημαντικοί τύποι οικονομικής ανισότητας μεταξύ διαφορετικών ομάδων ανθρώπων.

Οι τύποι μετρήσεων της ανισότητας επικεντρώνονται στον πλούτο, το εισόδημα και την κατανάλωση. Υπάρχουν πολλές μέθοδοι για τη μέτρηση της οικονομικής ανισότητας, παραδείγματος χάριν, ο Συντελεστής Τζίνι και ο Δείκτης ανθρώπινης ανάπτυξης, οι οποίοι είναι ο πιο κοινοί.

Έρευνες δείχνει ότι η ανισότητα είναι σκόπελος για την οικονομική ανάπτυξη.

Παραπομπές
----------

1. ↑  «Wealth Distribution and Income Inequality by Country 2018 | Global Finance Magazine».
2. ↑  Trapeznikova, Ija (2019). «Measuring income inequality». *IZA World of Labor*. doi:10.15185/izawol.462. .
3. ↑  Neves, Pedro Cunha; Afonso, Óscar; Silva, Sandra Tavares (2016). «A Meta-Analytic Reassessment of the Effects of Inequality on Growth». *World Development* **78**: 386–400. doi:10.1016/j.worlddev.2015.10.038.
Ο **Νικήτας Ευγενιανός** ήταν Βυζαντινός συγγραφέας του 12ου αιώνα. Είναι γνωστός κυρίως από το μυθιστόρημα που έγραψε με τίτλο *Τα κατά Δροσίλλαν και Χαρικλέα*. Το έργο αυτό αποτελείται από εννέα βιβλία και συνολικά 3.641 τρίμετρους στίχους. Εμφανίζει επιδράσεις και μίμηση από τα σοφιστικά μυθιστορήματα των ελληνιστικών χρόνων. Η πρώτη έντυπη έκδοσή του έγινε από τον Γάλλο Φρανσουά Μπουασονάντ το 1819 και κατακρίθηκε από τον σύγχρονό του Αδαμάντιο Κοραή στα προλεγόμενά του στα *Αιθιοπικά*.

Εκτός αυτού του έργου, στον Νικήτα Ευγενιανό αποδίδεται, μεταξύ άλλων, επιτάφιος λόγος στον Στέφανο Κομνηνό, καθώς και ορισμένα επιγράμματα. Τα επιγράμματα αυτά ωστόσο αποτελούν στην πραγματικότητα διασκευές και παραφράσεις επιγραμμάτων της Παλατινής Ανθολογίας

Παραπομπές
----------

1. ↑  Ανακτήθηκε στις 24  Ιουνίου 2019.
2. ↑  *Perseus Project*. catalog.perseus.tufts.edu/catalog/urn:cite:perseus:author.992. Ανακτήθηκε στις 16  Σεπτεμβρίου 2020.
3. ↑  Ανακτήθηκε στις 22  Ιουλίου 2021.
4. ↑  *Czech National Authority Database*. jn19990002122. Ανακτήθηκε στις 8  Ιουνίου 2022.

Πηγές
-----

* Το ομώνυμο λήμμα στη *Νέα Ελληνική Εγκυκλοπαίδεια* «Χάρη Πάτση», τόμος 12, σελίδα 846

|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
| Καθιερωμένοι όροι | 
* WorldCat
* VIAF: 27209751
* LCCN: nr91027472
* ISNI: 0000 0000 8076 7252
* GND: 100954545
* SELIBR: 195917
* SUDOC: 035145080
* BNF: cb13200051t (data)
* BIBSYS: 90569626
* NLA: 35089381
* NKC: jn19990002122
* ICCU: CFIV093884
* CiNii: DA13631875

 |

 |
**Ένεση** αποτελεί μέθοδος εισαγωγής φαρμάκου στους ιστούς ή στο αίμα με τη χρήση κατάλληλου οργάνου.

Τα κύρια πλεονεκτήματα της μεθόδου αυτής, σε σχέση με τη χορήγηση των φαρμάκων από το στόμα, είναι: 

* η δυνατότητα να υπολογίζεται με ακρίβεια η δόση
* η ταχύτητα στο θεραπευτικό αποτέλεσμα
* η δυνατότητα χορήγησης φαρμάκων, που αν χορηγούνταν από το στόμα θα αδρανοποιούνταν από τα πεπτικά υγρά, θα έβλαπταν τον πεπτικό βλεννογόνο ή θα αποβάλλονταν με εμετό
* η δυνατότητα συγκέντρωσης της δράσης ενός φαρμάκου σε μια ορισμένη περιοχή

Αντίθετα, υπάρχουν και μειονεκτήματα, που οφείλονται σε ενδεχόμενα τεχνικά σφάλματα και σε παρενέργειες ορισμένων από τις χορηγούμενες ουσίες. 

Η ένεση μπορεί να γίνει μεταξύ άλλων:

* στο δέρμα (*ενδοδερμική ένεση*)
* στον υποδόριο ιστό (*υποδόρια ένεση*)
* στους μύες (*ενδομυϊκή ένεση*)
* στις φλέβες (*ενδοφλέβια ένεση*)
* στις αρτηρίες (*ενδοαρτηριακή ένεση*)

Το όργανο για την εκτέλεση μιας ένεσης είναι η **σύριγγα**, η οποία αποτελείται από έναν κοίλο κύλινδρο και ένα έμβολο, που κινείται μέσα στον κύλινδρο. Στο ένα άκρο της σύριγγας υπάρχει η κατάλληλη υποδοχή για την εφαρμογή της ειδικής βελόνας. Η βελόνα αυτή είναι στην πραγματικότητα ένας λεπτός σωλήνας από ανοξείδωτο χάλυβα, διαφόρου μήκους και διαμέτρου, ανάλογα με τη χρήση για την οποία προορίζεται. 

Όλα τα όργανα που χρησιμοποιούνται για να γίνει μια ένεση πρέπει να είναι αποστειρωμένα, ενώ πρέπει να απολυμαίνονται με ιδιαίτερη φροντίδα τα χέρια εκείνου που θα εκτελέσει την ένεση και η περιοχή όπου θα γίνει.

Οι ενέσεις πρέπει να γίνονται αποκλειστικά και μόνο από εξειδικευμένο επιστημονικό προσωπικό, δηλαδή μόνο από ιατρό ή νοσηλευτή. Εξαίρεση μπορούν να αποτελέσουν κάποιοι χρόνιοι ασθενείς, όπου απαιτείται καθημερινή ενεσοθεραπεία (π.χ σακχαρώδης διαβήτης), όπου το άτομο εκπαιδεύεται από νοσηλευτή στην όλη διαδικασία.

Δικτυακοί τόποι
---------------

* natalia.enosi.org
**Οκονομικές κυρώσεις** ονομάζονται εμπορικές και οικονομικές κυρώσεις που επιβάλλονται από μία ή περισσότερες χώρες εναντίον ενός κράτους, ομάδας ή ατόμου. Οικονομικές κυρώσεις επιβάλλονται για διάφορα πολιτικά, στρατιωτικά και κοινωνικά ζητήματα. Μπορεί επίσης να χρησιμοποιηθούν για την επίτευξη εγχώριων και διεθνών σκοπών.

Η αποτελεσματικότητα των κυρώσεων είναι αμφιλεγόμενη. Ενδεχομένως, να έχουν ανεπιθύμητες συνέπειες.

Οι οικονομικές κυρώσεις μπορεί να περιλαμβάνουν διάφορες μορφές εμπορικών φραγμών, δασμούς και περιορισμούς στις χρηματοοικονομικές συναλλαγές. Δεν θα πρέπει να συγχέονται με το εμπάργκο.

Από τα μέσα της δεκαετίας του 1990, οι κυρώσεις του Συμβουλίου Ασφαλείας των Ηνωμένων Εθνών τείνουν να στοχεύουν άτομα και οντότητες.

Παραπομπές
----------

1. ↑  Lin, Tom C. W. (2016-04-14) (στα αγγλικά). *Financial Weapons of War*. Rochester, NY.
2. ↑  Whang, Taehee (2011-09-01). «Playing to the Home Crowd? Symbolic Use of Economic Sanctions in ...». *International Studies Quarterly* (Ingentaconnect.com) **55** (3): 787–801. doi:10.1111/j.1468-2478.2011.00668.x.. Ανακτήθηκε στις 2015-03-30.
3. ↑   Αρχειοθετήθηκε August 7, 2011, στο Wayback Machine.
4. ↑  Lee, Yong Suk (2018). «Lee, Yong Suk, 2018. "International isolation and regional inequality: Evidence from sanctions on North Korea," Journal of Urban Economics». *Journal of Urban Economics* **103** (C): 34–51. doi:10.1016/j.jue.2017.11.002. .
5. ↑  Haidar, J.I. 2015."Sanctions and Exports Deflection: Evidence from Iran," Paris School of Economics, University of Paris 1 Pantheon Sorbonne, Mimeo
Τα **ένθετα** είναι οδοντιατρικές προθέσεις που αποκαθιστούν μέτριου ή και μεγάλου μεγέθους απώλειες οδοντικής ουσίας που συνέβησαν λόγω τερηδόνας ή κατάγματος, που δεν μπορούν να αντιμετωπιστούν με ένα απλό σφράγισμα. Πρόκειται για σχετικά συντηρητικές αποκατάστάσεις γιατί δεν απαιτείται τρόχισμα του δοντιού περιφερικά, όπως για να κατασκευαστεί μια στεφάνη. Ανήκουν στις έμμεσες αποκαταστάσεις, δηλαδή κατασκευάζονται στο οδοντοτεχνικό εργαστήριο και συγκολλούνται από τον οδοντίατρο στο δόντι του ασθενή. Για να γίνει κατανοητό το τι είναι ένα ένθετο, μπορούμε να πούμε ότι είναι ένα μεγάλο σφράγισμα που κατασκευάζεται εκτός του στόματος και συγκολλάται στο δόντι, αντί να τοποθετείται μέσα σε αυτό άμεσα, από τον οδοντίατρο. Τα επένθετα έχουν τη διαφορά ότι εκτός από την πλήρωση της κοιλότητας, καλύπτουν και ένα ή περισσότερα φύματα του δοντιού, δηλαδή καλύπτουν μεγαλύτερο μέρος ή και όλοκληρη την μασητική επιφάνεια.

Πλεονεκτήματα
-------------

Βασικό πλεονέκτημα των ενθέτων και των επενθέτων είναι η συντηρητική προσέγγιση. Δόντια τα οποία είναι πολύ κατεστραμμένα για να επιδιορθωθούν με ένα απλό σφράγισμα, μπορούν να επανέλθουν λειτουργικά και αισθητικά στην αρχική τους κατάσταση χωρίς να γίνει μεγάλος εκτροχισμός του υγιούς μέρους του δοντιού που έχει απομείνει. Λόγω αυτού, σε πολλές περιπτώσεις αποφεύγεται η απονεύρωση, η τοποθέτηση άξονα και άλλες πιο επιθετικές εργασίες.

Μειονεκτήματα
-------------

Τα ένθετα και τα επένθετα έχουν τα μειονεκτήματα των έμμεσων αποκαταστάσεων όπως ότι δεν ολοκληρώνονται σε μια συνεδρία και έχουν αυξημένο κόστος καθότι εμπλέκεται το οδοντοτεχνικό εργαστήριο. Σαν μειονέκτημα σε σχέση με τις άμεσες αποκαταστάσεις (σφραγίσματα) μπορεί να αναφερθεί ότι τα ένθετα απαιτούν συγκεκριμένο σχήμα, άρα κάποιο τρόχισμα του υγιούς μέρους του δοντιού, πολύ λιγότερο όμως από ότι για άλλου τύπου αποκατάστασεις. Η επιβίωσή τους στο στόμα φαίνεται ότι ίσως είναι μικρότερη από τις στεφάνες (θήκες).

Υλικά
-----

Τα ένθετα και τα επένθετα παλιά κατασκευάζονταν από μέταλλο και κυρίως από χρυσό. Τα ένθετα χρυσού αποτελούν τις αποκαταστάσεις με τη μεγαλύτερη μακροβιότητα απ’ ότι φαίνεται από ερευνητικές εργασίες, με διάρκεια παραμονής στο στόμα μέχρι και πάνω από 40 χρόνια. Σήμερα όμως η χρήση αυτών των υλικών έχει σχεδόν καταργηθεί, κυρίως για αισθητικούς λόγους αλλά και γιατί δεν συγκολλούνται ισχυρά στην οδοντική επιφάνεια. Σήμερα, τα υλικά κατασκευής των ενθέτων και επενθέτων είναι η πορσελάνη και πολυμερή υλικά όπως η σύνθετη ρητίνη. Τα τελευταία χρόνια έχουν αναπτυχθεί και τα συστήματα CAD/CAM, μηχανήματα δηλαδή που επιτρέπουν την κατασκευή ενθέτων στο ιατρείο, σε λίγα λεπτά, έτσι ώστε δεν απαιτείται η τοποθέτηση προσωρινής έμφραξης και η διαδικασία ολοκληρώνεται την ίδια μέρα.

Εφαρμογές
---------

Τα ένθετα και επένθετα χρησιμοποιούνται για να αντιμετωπιστούν περιπτώσεις όπως:

* Δόντια με μεγάλη τερηδονική καταστροφή
* Δόντια με μεγάλα σφραγίσματα που δεν μπορούν να αποδώσουν σωστά την ανατομία του δοντιού. π.χ. όταν υπάρχει έλλειψη σωστού σημείου επαφής με τα παρακείμενα δόντια και γίνεται κατακράτηση τροφής
* Σπασμένα ή ραγισμένα δόντια\*

Παραπομπές
----------

* 
* 
*
Συντεταγμένες: 19°56′56″S 69°37′59″W﻿ / ﻿19.94889°S 69.63306°W﻿ / -19.94889; -69.63306

Ο γίγαντας της Ατακάμα.
Ο **γίγαντας της Ατακάμα** (ισπανικά: Gigante de Atacama) είναι ένα ανθρωπόμορφο γεωγλυφικό στο Cerro Unitas στην έρημο Ατακάμα στη Χιλή. Πρόκειται για τη μεγαλύτερη προϊστορική ανθρωπόμορφη φιγούρα στον κόσμο με μήκος 119 μέτρα, η οποία θεωρείτο θεότητα για τους κατοίκους από το 1000 έως το 1400 μ.Χ.

Σκίτσο του γίγαντα της Ατακάμα
Η φιγούρα ήταν ένα πρώιμο αστρονομικό ημερολόγιο με το οποίο ερμηνεύοντας την πορεία της σελήνης, ήταν δυνατόν να καθοριστούν οι εποχές και οι κύκλοι καλλιέργειας. Η ευθυγράμμιση της σελήνης με τα σημεία στην κορυφή και στην πλευρά του κεφαλιού προσδιόριζαν τις εποχές, στοιχείο σημαντικό για να καθοριστεί πότε θα έρθει η εποχή των βροχών στην άγονη Ατακάμα.

Ο γίγαντας της Ατακάμα είναι ένα από τα σχεδόν 5.000 γεωγλυφικά - αρχαία έργα τέχνης που έχουν χαραχτεί στο έδαφος - που έχουν ανακαλυφθεί στην Ατακάμα τις τελευταίες τρεις δεκαετίες. Πιστεύεται ότι είναι το έργο πολλών διαδοχικών πολιτισμών που κατοικούν σε αυτή την περιοχή της Νότιας Αμερικής, συμπεριλαμβανομένων των Τιαουανάκο και Ίνκα.

Παραπομπές
----------

* 
*
Το **Ένγκελς** (ρωσικά: Энгельс‎) γνωστό και ως **Ποκρόφσκ** και **Κοζάκενστατ** (πόλη των Κοζάκων στα γερμανικά, γερμ. Kosakenstadt) είναι μια πόλη στην Περιφέρεια Σαράτοφ της Ρωσίας. Κατέχει και λιμάνι που βρίσκεται στον ποταμό Βόλγα, απέναντι από το Σαράτοφ, το διοικητικό κέντρο της περιφέρειας που συνδέονται και με μία γέφυρα. Είναι η δεύτερη μεγαλύτερη πόλη στην περιφέρεια μετά το Σαράτοφ με πληθυσμό 202.419 (ρωσική απογραφή του 2010).

Ιστορία
-------

Το *Ένγκελς* ιδρύθηκε ως *Ποκρόφσκαγια Σλομποντά* από Ουκρανούς αποίκους το 1747. Κατά τη διάρκεια της βασιλείας της Μεγάλης Αικατερίνης, Γερμανοί ενθαρρύνθηκαν να εγκατασταθούν στην περιοχή του Βόλγα και πολλοί μετακόμισαν στην πόλη, καθιστώντας το σημαντικό κέντρο του γερμανικού πολιτισμού. Απονεμήθηκε το καθεστώς της πόλης και μετονομάστηκε σε *Ποκρόφσκ* (Покровск) το 1914. Εκείνη την εποχή, η πόλη ήταν κοινώς γνωστή ως *Κοζάκενστατ* ("πόλη των Κοζάκων") στα γερμανικά, παράλληλα με το επίσημο ρωσικό όνομα. Κατά τη διάρκεια του ρωσικού εμφύλιου πολέμου η περιοχή τέθηκε υπό τον έλεγχο της κομμουνιστικής Ρωσικής Σοβιετικής Ομοσπονδιακής Σοσιαλιστικής Δημοκρατίας και το 1918 έγινε πρωτεύουσα της νεοσυσταθείσας γερμανικής αυτόνομης σοβιετικής σοσιαλιστικής δημοκρατίας εντός της ΡΣΟΣΔ. Το Ποκρόφσκ / Κοζάκενστατ μετονομάστηκε σε Ένγκελς το 1931, προς τιμήν του Γερμανικού κομμουνιστή φιλόσοφου Φρίντριχ Ένγκελς. Όλοι οι Γερμανοί εκδιώχθηκαν από τον Ένγκελς για πιθανότητα κατασκοπίας της ναζιστικής Γερμανίας, με τους περισσότερους να στέλνονται μακριά στη Σιβηρία και στο Καζακστάν. Στις 26 Αυγούστου 2011 αποκαλύφθηκε στην πόλη ένα μνημείο προς τιμήν των ρωσόγλωσσων θυμάτων καταστολής εντός της Σοβιετικής Ένωσης.

Οικονομία
---------

Το *Ένγκελς* είναι βιομηχανική πόλη. Διαθέτει διάφορων ειδών εργοστάσια για πολλά προϊόντα.

### Μεταφορικά μέσα

Εξυπηρετείται από Τρόλεϊ, από σιδηροδρομικό σταθμό και δεν διαθέτει αεροδρόμιο.

Ιστορικό πληθυσμού
------------------

| Έτος | Πληθυσμός |
| --- | --- |
| 1897 | 22.000 |
| 1959 | 91.000 |
| 1970 | 130.000 |
| 1977 | 163.000 |
| 1989 | 181.201 |
| 2002 | 193.984 |
| 2010 | 202.419 |

  


|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
| Καθιερωμένοι όροι | 
* WorldCat
* VIAF: 153776944
* LCCN: n97026050
* GND: 4091800-2

 |

 |
**Ένδικο βοήθημα** ονομάζεται κάθε μέσο που δίνει ο νόμος στον πολίτη, με το οποίο ο τελευταίος μπορεί να προσφύγει στα δικαστήρια. Με το ένδικο βοήθημα ο πολίτης εισάγει μια διαφορά προς κρίση σε ένα δικαστήριο.

Η παροχή ένδικων βοηθημάτων στους πολίτες είναι τμήμα του δικαιώματος δικαστικής προστασίας (δικαστικής ακρόασης) των πολιτών. Οι πολίτες έχουν δικαίωμα να προσφεύγουν σε ανεξάρτητα και αμερόληπτα δικαστήρια για την επίλυση διαφορών τους με το κράτος ή με άλλους πολίτες.

Υπάρχουν διάφορα ένδικα βοηθήματα ανάλογα με το είδος της διαφοράς που θέλει ο πολίτης να υπαγάγει σε δικαστική επίλυση και με τον κλάδο του Δικαίου που ρυθμίζει τη συγκεκριμένη διαφορά.

Ιδιωτικό Δίκαιο
---------------

Για τις διαφορές Ιδιωτικού Δικαίου (μεταξύ πολιτών), οι οποίες εκδικάζονται από τα πολιτικά δικαστήρια, κύριο ένδικο βοήθημα είναι η αγωγή. Άλλο ένδικο βοήθημα είναι η ανακοπή, η οποία χρησιμοποιείται κυρίως σε διαφορές στο πλαίσιο της αναγκαστικής εκτέλεσης (της εφαρμογής μιας δικαστικής απόφασης σε βάρος του ηττηθέντος διαδίκου παρά τη θέλησή του).

Ποινικό Δίκαιο
--------------

Στο Ποινικό Δίκαιο μόνος αρμόδιος για την υποβολή μιας υπόθεσης σε δικαστική κρίση είναι ο Εισαγγελέας με την άσκηση της ποινικής δίωξης. Ως εκ τούτου εισαγωγικά της δίκης ένδικα βοηθήματα με τη στενή έννοια του όρου για τους πολίτες δεν υπάρχουν. Παρεμφερή με ένδικα βοηθήματα θα μπορούσαν να χαρακτηριστούν η μήνυση και η έγκληση. Η μήνυση και η έγκληση αναγγέλλουν στον Εισαγγελέα ή στις αστυνομικές αρχές την τέλεση ενός εγκλήματος. Αν η αναγγελία γίνεται από το ίδιο το θύμα ονομάζεται έγκληση, αν γίνεται από τρίτον ονομάζεται μήνυση.

Διοικητικό Δίκαιο
-----------------

Στο Διοικητικό Δίκαιο (διαφορές πολίτη-κράτους) κύρια ένδικα βοηθήματα προς τα διοικητικά δικαστήρια είναι η προσφυγή, η αγωγή και η αίτηση ακύρωσης. Με την προσφυγή και την αίτηση ακύρωσης ζητά ο διοικούμενος την ακύρωση ή τροποποίηση μιας διοικητικής πράξης, ενώ με την αγωγή ζητά την αποκατάσταση ζημίας που υπέστη από πράξη ή παράλειψη οργάνου της διοίκησης. Στο πλαίσιο του διοικητικού καταναγκασμού (επιβολής μιας διοικητικής πράξης από τη διοίκηση παρά τη θέληση του διοικημένου) υπάρχει, όπως και στην αναγκαστική εκτέλεση, το ένδικο βοήθημα της ανακοπής.

Τα ένδικα βοηθήματα δε θα πρέπει να συγχέονται με τα ένδικα μέσα, τα οποία είναι μέσα για τον έλεγχο ή επανάκριση μιας ήδη εκδοθείσας δικαστικής απόφασης. Τα ένδικα μέσα έπονται συνεπώς των ενδίκων βοηθημάτων.
Ο **Γιάννης Ψιλάκης** (1967-2006) ήταν Έλληνας φωτογράφος και συγγραφέας.

Βιογραφία
---------

Γεννήθηκε στην Αθήνα και ήταν γιος του Δημήτρη Ψιλάκη, ιατρού, και της Ελευθερίας (Τίτης) Πετραλιά. Από την πλευρά της μητέρας του καταγόταν από την Οικογένεια Πετραλιά και ήταν εγγονός του Επαμεινώνδα Πετραλιά. Μετά το πέρας των εγκύκλιων σπουδών του μετέβη στο Λονδίνο, για να σπουδάσει Παγκόσμια ιστορία, στο τοπικό Πανεπιστήμιο. Εκεί, είχε την πρώτη του επαφή με την τέχνη της φωτογραφίας, καθώς την επέλεξε, μεταξύ άλλων μαθημάτων. Μέσα από αυτήν, κατάφερε να καταγράψει τις γνώσεις και τις εμπειρίες του. Η επαγγελματική του ενασχόληση με τον τομέα αυτόν, ξεκίνησε το 1997. Οι φωτογραφίες του αφορούσαν τη λαογραφία των τελευταίων γηγενών φυλών, σε απομονωμένες -από τον πολιτισμένο κόσμο- περιοχές. Επηρεάσθηκε από το ρεύμα του ουμανισμού.

Επισκέφθηκε μέρη, όπως: η Αιθιοπία, το Πακιστάν, η Ινδονησία, τα υψίπεδα της Παπούα Νέας Γουινέας, η Ινδία, το Κασμίρ, η Τυνησία, οι βολιβιανές και χιλιανές Άνδεις, η Δυτική Σαχάρα, το Μάλι και το Περού. Όσο παρέμεινε εκεί, γνώρισε τη ζωή φυλών, όπως αυτές των Μενταβάι (νήσος Σιμπερούτ, στον Ινδικό Ωκεανό), των Χούλι (ορεινή Παπούα Νέα Γουινέα), των Καλάς (οροσειρά Καρακοράμ), των Χουνζακούτ (Ινδικός Καύκασος) και των ινδιανικών φυλών Μαπούτσε και Αϋμάρα (Αμαζόνιος και Άνδεις Λατινικής Αμερικής). Ο Γιάννης Ψιλάκης ήταν ιδρυτικό στέλεχος του "*Συλλόγου Βοηθείας Παιδιών Αιθιοπίας*".

Το ενδιαφέρον του για τους πολιτισμούς αυτόυς, τόν οδήγησε στο να ενταχθεί στις κοινωνίες τους και να μελετήσει τη μουσική και τα όργανά τους. Τα έργα του Ψιλάκη έχουν κερδίσει διεθνή βραβεία και έχουν χρησιμοποιηθεί σε έντυπα, σε όλον τον κόσμο. Ο Γιάννης Ψιλάκης σκοτώθηκε τον Φεβρουάριο του 2006, σε αυτοκινητιστικό ατυχημα.

Αναγνώριση
----------

Την 21η Νοεμβρίου του 2006, η Διοικητική Επιτροπή του Μουσείου Μπενάκη διοργάνωσε μια έκθεση με τα σημαντικότερα έργα του, με τίτλο "*Ο κόσμος είναι ένας*". Στην ίδια έκθεση παρουσιάσθηκε και το βιβλίο του.

Το 2007, στο πλαίσιο του Ελληνικού Πολιτιστικού έτους Ελλάδος στο Πεκίνο, Κίνα, πραγματοποιήθηκε και εγκαινιάστηκε απο τον Πρέσβυ της Ελλάδος στο Πεκινο, Μίκη Καμπάνη, έκθεση με φωτογραφίες του Ψιλάκη.

Βιβλιογραφία
------------

* "*Ο κόσμος είναι ένας*" (2006) ISBN: <a href="tel:9789608347762">9789608347762</a> (εκδόσεις Μουσείο Μπενάκη)

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
--------------------

* Επίσημη ιστοσελίδα
* Περίληψη του βιβλίου "*Ο κόσμος είναι ένας*"

Παραπομπές
----------

1. 1 2 3 4 5 6 7 8  ^ Ψιλάκης Γιάννης Books.gr[*νεκρός σύνδεσμος*]
2. 1 2 3  ^ Ο κόσμος είναι ένας-Γιάννης Ψιλάκης Photo.gr Αρχειοθετήθηκε 2012-05-31 στο Wayback Machine.
3. 1 2 3 4  ^ «Ο κόσμος είναι ένας», έκθεση - βιβλίο φωτογραφίας του Γιάννη Ψιλάκη στο Μουσείο Μπενάκη Kathimerini.gr[*νεκρός σύνδεσμος*]
4. ↑  ^ Μουσείο Μπενάκη Benaki.gr
5. ↑  ^ Ο κόσμος είναι ένας Foggs.gr Αρχειοθετήθηκε 2015-11-04 στο Wayback Machine.
Η **Έλενα Ριμπάκινα** (ρωσικά: *Елена Андреевна Рыбакина,* γεννημένη στις 17 Ιουνίου 1999 στη Μόσχα) είναι Ρωσίδα επαγγελματίας αντισφαιρίστρια που από το 2018 εκπροσωπεί το Καζακστάν. Το 2022 έγινε η πρώτη παίκτρια από το Καζακστάν που κέρδισε τίτλο Grand Slam, το Γουίμπλετον κόντρα στην Ονς Ζαμπέρ.

Η Ριμπάκινα έκανε το ντεμπούτο της στο WTA Tour στο τουρνουά της Μόσχας το 2017 όπου εξασφάλισε μία θέση στο κυρίως ταμπλό της κλήρωσης μέσω των προκριματικών αλλά έχασε στον πρώτο γύρο από την Ιρίνα Καμέλια Μπέγκου στα τρία σετ.

Μέχρι σήμερα, έχει κατακτήσει τρεις τίτλους στο μονό της WTA. Επιπλέον κατέχει τέσσερις τίτλους στο απλό και άλλους τέσσερις τίτλους στο διπλό στα τουρνουά της ITF. Η υψηλότερη θέση που έχει βρεθεί στην παγκόσμια κατάταξη είναι η 7η.

Στυλ παιχνιδιού
---------------

Με ύψος 1,84 μ. έχει εξαιρετικό σερβίς και μπορεί να δημιουργήσει χτυπήματα εδάφους υψηλής ισχύος. Παίζει κυρίως από τη βασική γραμμή και έχει καλή κίνηση για το ύψος της.

Στατιστικά καριέρας
-------------------

#### Singles

| Tournament | 2018 | 2019 | 2020 | 2021 | 2022 | SR | W–L |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| Australian Open | A | Q1 | 3R | 2R | 2R | 0 / 3 | 4–3 |
| French Open | A | 1R | 2R | QF | 3R | 0 / 4 | 7–4 |
| Wimbledon | A | Q3 | NH | 4R | **W** | 1 / 2 | 10–1 |
| US Open | Q2 | 1R | 2R | 3R | 1R | 0 / 4 | 3–4 |
| Win–loss | 0–0 | 0–2 | 4–3 | 10–4 | 10–3 | 1 / 13 | 24–12 |
| **Career statistics** |
| Titles | 0 | 1 | 1 | 0 | 1 | Career total: 3 |
| Finals | 0 | 2 | 5 | 0 | 2 | Career total: 9 |
| Year-end ranking | 191 | 37 | 19 | 14 |  | **$ 6,113,511** |

Παραπομπές
----------

1. ↑  Morse, Ben (9 Ιουλίου 2022). «Elena Rybakina wins Wimbledon women's singles title, her first grand slam and first for Kazakhstan». *CNN* (στα Αγγλικά). Ανακτήθηκε στις 11 Οκτωβρίου 2022.
2. ↑  «Irina-Camelia Begu vs. Elena Rybakina 17.10.2017 - Kremlin Cup - Moscow - TennisLive.com». *www.tennislive.net*. Ανακτήθηκε στις 11 Οκτωβρίου 2022.
3. ↑  «Elena Rybakina | Player Stats & More – WTA Official». *Women's Tennis Association* (στα Αγγλικά). Ανακτήθηκε στις 11 Οκτωβρίου 2022.
Η **Έντα Μπάντινγκ** (*γερμανικά: Edda Helene Buding-Duchting*), (13 Νοεμβρίου 1936 - Άαλεν, Γερμανία, 15 Ιουλίου 2014), ήταν, γεννημένη στη Ρουμανία, Γερμανίδα, πρώην πρωταθλήτρια και Ολυμπιονίκης της αντισφαίρισης, έχει εκπροσωπήση σε τουρνουά και την Αργεντινή το 1954. Στην καριέρα της είχε κερδίσει 26 τουρνουά κι είχε χάσει σε 17 τελικούς στο απλό

Μαζί με τη Γιόλα Ραμίρες Οτσόα ήταν στον τελικό του Παγκόσμιου κυπέλλου των ΗΠΑ το 1961, με τον Ρόμπερτ Χόου ήταν επίσης φιναλίστ στο διπλό του Γουίμπλεντον το 1961 κι με τον Λουίς Αλάγια στον τελικό του Ρολάν Γκαρός το 1957. Αδέλφια της ήταν ο Ίνγκο Μπάντινγκ και η Ίσλε Μπάντινγκ επίσης πρωταθλητές της αντισφαίρισης. Κέρδισε τον τίτλο στο απλό του παγκοσμίου πρωταθλήματος γυναικών του 1961.

Στο Φεντ καπ συμμετείχε με τη Γερμανία το 1963, 1966 και 1967 με ρεκόρ 7 νίκες και 5 ήττες όπου έπαιξε στον τελικό του 1966 εναντίον των ΗΠΑ .

Στους Ολυμπιακούς αγώνες του 1968 στο Μεξικό όπου η αντισφαίριση ήταν άθλημα επίδειξης με συμπαίκτρια την Helga Niesse πήραν το χρυσό μετάλλιο.

Παραπομπές
----------

1. ↑  *WTA website*.
2. ↑  (Αγγλικά) *Find A Grave*. 133390460. Ανακτήθηκε στις 9  Οκτωβρίου 2017.
3. ↑  (Γερμανικά) *Munzinger Personen*. 00000006219. Ανακτήθηκε στις 9  Οκτωβρίου 2017.
4. ↑  *Freebase Data Dumps*. Google.
5. ↑  Deutsches Tennis trauert um Edda Buding
6. ↑  «ITF Player biography: Edda Buding». Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 29 Απριλίου 2016. Ανακτήθηκε στις 2 Νοεμβρίου 2017.
7. ↑  «Η Μπάντινγκ στο Φεντ καπ». Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 17 Ιανουαρίου 2017. Ανακτήθηκε στις 2 Νοεμβρίου 2017.
8. ↑  Historical Dictionary of Tennis, Από τον John Grasso
To **ντεσιμπέλ** (*decibel, συντομογραφία dB*) είναι μονάδα η οποία ακολουθεί λογαριθμική κλίμακα και στην οποία εκφράζεται η διαφορά στάθμης μίας φυσικής ποσότητας. Συνήθως χρησιμοποιείται για να εκφράσει λόγο ισχύων ή εντάσεων. Η κύρια χρήση της μονάδας είναι στην ακουστική και στην ηλεκτρονική. Το όνομά της μονάδας δόθηκε προς τιμή του Γκράχαμ Μπελ, πρωτοπόρου εφευρέτη της τηλεφωνίας, ενώ το πρόθεμα ντέσι δηλώνει πως είναι δεκαδική υποδιαίρεση της κύριας μονάδας Μπελ. Η μονάδα Μπελ δεν χρησιμοποιείται γιατί είναι δύσχρηστη στους υπολογισμούς και γι' αυτό τον λόγο χρησιμοποιείται αποκλειστικά το dB

Γενικά η στάθμη της ισχύος ή της έντασης σε ντεσιμπέλ, ισούται με το δεκαπλάσιο του δεκαδικού λογάριθμου του λόγου ισχύος ή του λόγου των εντάσεων. Δηλαδή:

{\displaystyle L\_{(dB)}=10\log \_{10}{\bigg (}{\frac {P\_{1}}{P\_{0}}}{\bigg )}} ή {\displaystyle L\_{(dB)}=10\log \_{10}{\bigg (}{\frac {I\_{1}}{I\_{0}}}{\bigg )}\,}

Το ντεσιμπέλ ως μονάδα έντασης ήχου
-----------------------------------

Η μονάδα ντεσιμπέλ χρησιμοποιείται για να εκφραστεί στάθμη έντασης ήχου. Η στάθμη έντασης ήχου σε ντεσιμπέλ ορίζεται ως το δεκαπλάσιο του δεκαδικού λογαρίθμου του λόγου της έντασης του ήχου προς την ένταση αναφοράς του κατωφλίου ακουστότητας. Η ένταση του κατωφλίου ακουστότητας έχει οριστεί ίση με   

{\displaystyle I\_{0}=\;10^{-12}\,\mathrm {W/{m}^{2}} \,}

Η έκφραση σε ντεσιμπέλ ενός ήχου έντασης Ι1 δίνεται από την σχέση:   

{\displaystyle I\_{dB}=10\log \_{10}{\frac {I\_{1}}{I\_{0}}}}

Το ντεσιμπέλ ως μονάδα ενίσχυσης
--------------------------------

Στην ηλεκτρονική το ντεσιμπέλ χρησιμοποιείται για να εκφραστεί την στάθμη ενίσχυσης ισχύος (κέρδος ισχύος) των ενισχυτών. Η στάθμη ενίσχυσης ισχύος σε έναν ενισχυτή ισούται με το δεκαπλάσιου του δεκαδικού λογάριθμου του λόγου της ισχύος εξόδου προς την ισχύ εισόδου:

{\displaystyle L\_{(dB)}=10\log \_{10}{\bigg (}{\frac {P\_{1}}{P\_{0}}}{\bigg )}}

Στην περίπτωση ενίσχυσης τάσης η σχέση μεταβάλλεται γιατί η ισχύς είναι ανάλογη του τετραγώνου της τάσεως (P~V2). Το αποτέλεσμα είναι η στάθμη ενίσχυσης τάσης να ισούται με το εικοσαπλάσιο του δεκαδικού λογάριθμου του λόγου της τάσης εξόδου προς την τάση εισόδου, όπως φαίνεται και από την παρακάτω τελική σχέση. 

{\displaystyle L\_{\mathrm {dB} }=10\log \_{10}{\bigg (}{\frac {A\_{1}^{2}}{A\_{0}^{2}}}{\bigg )}=20\log \_{10}{\bigg (}{\frac {A\_{1}}{A\_{0}}}{\bigg )}.\,}

Δείτε επίσης
------------

* Ένταση ήχου

Πηγές
-----

* *Physics* - Raymond A. Serway, τόμος ΙΙΙ
* *Αναλογικά ηλεκτρονικά* Β' τάξη ΤΕΕ, ΟΕΔΒ, 1999