recursal/SuperWikiNEXT-32B huggingface dataset:
Ο **Αλέξανδρος Συμεωνίδης** (Κομοτηνή, 29 Αυγούστου 1909 - 16 Νοεμβρίου 1972) ήταν Έλληνας καθηγητής της Ιατρικής Σχολής του Αριστοτέλειου Πανεπιστημίου Θεσ/νίκης και ιδρυτής της «*Ελληνικής Εταιρίας Έρευνας του Καρκίνου*».

Βιογραφικό
----------

Ο Αλέξανδρος Συμεωνίδης γεννήθηκε στις 29 Αυγούστου 1909 στην Κομοτηνή. Σπούδασε ιατρική στην Αθήνα και στη συνέχεια έκανε μεταπτυχιακές σπουδές στο Βερολίνο και στη Βόννη. Τη διετία 1936-1938 ήταν διευθυντής του Τμήματος Ερευνών του Καρκίνου στην Ιατρική Σχολή του Πανεπιστημίου του Βερολίνου. Στη συνέχεια επέστρεψε στην Αθήνα και διορίστηκε διευθυντής των Εργαστηρίων Παθολογικής Ανατομίας και Πειραματικής Παθολογίας στο Ελληνικό Αντικαρκινικό Ινστιτούτο «Άγιος Σάββας» (1939) και την επόμενη χρονιά έγινε υποδιευθυντής του Εργαστηρίου Παθολογικής Ανατομίας του Νοσοκομείου Ευαγγελισμός. Τέσσερα χρόνια αργότερα αναγορεύτηκε υφηγητής Παθολογικής Ανατομίας και Γενικής Παθολογίας του Πανεπιστημίου Αθηνών.

Από το 1947 και για δέκα χρόνια έζησε στην Αμερική όπου ανέλαβε την οργάνωση και τη διεύθυνση του τμήματος Γεωγραφικής Παθολογίας και και Επιδημιολογίας του Καρκίνου στο Κέντρο Έρευνας του Καρκίνου στην Ουάσινγκτον καθώς και τη διεύθυνση του Αμερικανικού Εθνικού Ινστιτούτου Καρκίνου. Οι έρευνες που πραγματοποίησε το διάστημα αυτό σχετικά με τη γεωγραφική κατανομή των διαφόρων μορφών της ασθένειας συνέβαλαν στη θεμελίωση της επιδημιολογίας του καρκίνου και στη λήψη και εφαρμογή των αναγκαίων μέτρων πρόληψης.

Το 1956 εκλέχτηκε τακτικός καθηγητής της Γενικής Παθολογίας και Παθολογικής Ανατομικής στην Ιατρική Σχολή του Αριστοτέλειου Πανεπιστημίου Θεσ/νίκης και επέστρεψε στην Ελλάδα. Με δική του εισήγηση το 1957 το «Θεαγένειο Νοσοκομείο Θεσσαλονίκης» μετατράπηκε σε πρότυπο Αντικαρκινικό Ινστιτούτο (του οποίου υπήρξε διευθυντής μέχρι το θάνατό του) για να καλυφθούν οι ανάγκες των καρκινοπαθών κυρίως της Βόρειας Ελλάδας και να δοθεί βάρος στην πρόληψη του καρκίνου. Έρευνες και μελέτες του σχετικά με τον καρκίνο δημοσιεύτηκαν σε έγκυρα διεθνή και ελληνικά επιστημονικά περιοδικά. 

Ο Αλέξανδρος Συμεωνίδης ήταν ιδρυτικό μέλος και μέλος του προεδρείου της Ευρωπαϊκής Εταιρίας Έρευνας του Καρκίνου και το 1969 ίδρυσε την «Ελληνική Εταιρεία Ερευνας του Καρκίνου». Επίσης ήταν μέλος της Διεθνούς Ακαδημίας Παθολογικής Ανατομικής, της Αγγλικής, της Αμερικανικής και της Γερμανικής Εταιρίας Παθολογικής Ανατομικής κ.ά.

Σύζυγος του ήταν η χορογράφος Ντόρα Τσάτσου (κόρη του Κωνσταντίνου Τσάτσου και ανηψιά του Γιώργου Σεφέρη) με την οποία απέκτησε δύο παιδιά, τον Κωνσταντίνο Συμεωνίδη, νομικό και τον Γιώργο Συμεωνίδη, μουσικό.

Ο Αλέξανδρος Συμεωνίδης πέθανε στις 16 Νοεμβρίου 1972. Το όνομά του δόθηκε σε δρόμο δίπλα στο Νοσοκομείο Θεαγένειο στη Θεσσαλονίκη ενώ στον προαύλιο χώρο του νοσοκομείου τοποθετήθηκε προτομή του που κατασκευάστηκε από τον γλύπτη Θόδωρο Παπαγιάννη. Το όνομά του φέρουν επίσης οδοί στην Κομοτηνή, στα Κωνσταντινουπολίτικα Πυλαίας, στην Πολίχνη κ.ά.

Παραπομπές
----------

1. ↑  «Κομοτηνή». *mythotopia.eu*. Ινστιτούτο Επεξεργασίας του Λόγου. Ανακτήθηκε στις 20 Σεπτεμβρίου 2023.

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
--------------------

* Αρχειοθετήθηκε 2016-03-04 στο Wayback Machine.
*
Η κοινότητα σε σχέση με τον δήμο.Η κοινότητα σε σχέση με τον δήμο.Η **Κοινότητα Καβουσίου** είναι κοινότητα του Δήμου Ιεράπετρας στην Περιφερειακή Ενότητα Λασιθίου της Κρήτης. Συστάθηκε το 1925 με το ΦΕΚ 27Α - 31/01/1925 με έδρα τον οικισμό Καβούσι. Εκτός από την έδρα της, η κοινότητα περιλαμβάνει και τους ορεινούς οικισμούς Δρακαλεύρι και Τσαμάντης στα όρη της Θρυπτής και τους οικισμούς Μέλισσες και Παναγία στην κοιλάδα της Αύγου. Η απογραφή του 2011 αναφέρει:

* Δρακαλεύρι, το (0)
* Καβούσι, το (559)
* Μέλισσες, οι (4)
* Παναγία, η (0)
* Τσαμάντης, ο (0)

Συνολικά, η Κοινότητα Καβουσίου έχει 563 κατοίκους. 
Η Κοινότητα εκπροσωπείται από τριμελές Συμβούλιο με επικεφαλής την Πρόεδρο κα. Ιώαννη Ψύλλο.

Η κοινότητα εκτείνεται από την παραλία του Θόλου μέσω της Μαλαύρας, του Πλατάνου, του όρους Καψά, του όρους Κλήρος, περαιτέρω προς το όρος Αφέντη, στη συνέχεια μέσω του βορειοδυτικού άκρου της κοιλάδος της Θρυπτής (Σαλονίκιας) και σε ένα τμήμα του φαραγγιού Χα, εν συνεχεία στήν θέση Καμίνια και αργότερα ακολουθώντας και πάλι το ρέμα σχεδόν μέχρι το αλιευτικό λιμάνι ανατολικά της Παχείας Άμμου. Στην Κοινότητα Καβουσίου υπάγεται και η νησίδα Κονίδα, πού βρίσκεται στα βόρεια της Παχείας Άμμου. 

Η Κοινότητα Καβουσίου συνορεύει (δεξιόστροφα από τα βόρεια) με τις Κοινότητες Λάστρου και Χρυσοπηγής (Επαρχία και Δήμος Σητείας), με την Κοινότητα Ορεινού (Επαρχία Σητείας, Δήμος Ιεράπετρας) και με τις Κοινότητες Κάτω Χωρίου και Παχείας Άμμου (Επαρχία και Δήμος Ιεράπετρας).

Κοινοτάρχες
-----------

Οι κάτωθι εκλέχθηκαν και υπηρέτησαν (ή υπηρετούν) ως Πρόεδροι της Κοινότητος Καβουσίου.

Πρόεδροι Κοινότητος| περίοδος | όνομα |
| --- | --- |
| 1978–1982 | Πλακογιαννάκης Σπυρίδων |
| 1982–1986 | Αθενάκης Αντώνιος |
| 1986–1994 | Κοφινάκης Δημήτριος |
| 1994–1998 | Λαποκωνσταντάκης Παντελής |
|  |
| 2010–2014 | Πλακαντωνάκης Κωνσταντίνος |
| 2014–2019 | Ρεμεδιάκης Ιωάννης |
| 2019–2023 | Χαλκιαδάκη Μαρία |
| 2024– | Ψύλλος Ιωάννης |

Παραπομπές
----------

1. ↑  «ΕΕΤΑΑ-Διοικητικές Μεταβολές των Οικισμών». *www.eetaa.gr*. Ανακτήθηκε στις 4 Μαΐου 2022.
2. ↑  «ΦΕΚ αποτελεσμάτων ΜΟΝΙΜΟΥ πληθυσμού Αρχειοθετήθηκε 2021-10-04 στο Wayback Machine.», σελ. 10876 (σελ. 402 του pdf)
3. ↑  admin (22 Οκτωβρίου 2014). «Πίνακας μελών Τοπικών Συμβουλίων του Δήμου Ιεράπετρας». *Δήμος Ιεράπετρας*. Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 2 Μαΐου 2021. Ανακτήθηκε στις 2 Μαΐου 2021.

|  |  |  |  |  |  |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| 

| π • σ • ε
Κοινότητες του Δήμου Ιεράπετρας (Κλεισθένης Ι) |
| --- |
|  |
| 
* Αγίου Ιωάννου
* Αγίου Στέφανου
* Ανατολής
* Γδοχίων
* Ιεράπετρας
* Καβουσίου
* Καλαμαύκας
* Κάτω Χωρίου
* Μακρυλιάς
* Μαλών
* Μεσελέρων
* Μεταξοχωρίου
* Μουρνιών
* Μύθων
* Μύρτου
* Ορεινού
* Παχείας Άμμου
* Σταυροχωρίου
* Σχινοκαψάλων
* Ρίζης
* Χριστού
 |
|  |
| 
Έδρα δήμου: Ιεράπετρα |

 |
Η **ΦΚ Βιτορούλ Κονστάντσα** (ρουμανικά: *Viitorul Constanța*, προφέρεται: [vi.iˈtorul konˈstant͡sa]) ήταν ρουμανική επαγγελματική ομάδα ποδοσφαίρου που εδρεύε στο Οβίντιου της επαρχίας Κωνστάντζα και αγωνιζόταν στη Λίγκα Α. Η ομάδα διεξήγαγε τους εντός έδρας αγώνες της στο Στάδιο Βιτορούλ, που βρίσκεται λίγα χιλιόμετρα βόρεια της πόλης της Κωνστάντζα.

Ιδρύθηκε το 2009 από τον πρώην Ρουμάνο διεθνή Γκεόργκι Χάτζι. O σύλλογος είναι ιδιαίτερα γνωστός για την προώθηση νέων ταλέντων από την ακαδημία του, εξ ου και το ψευδώνυμο *Puștii lui Hagi* (Παιδιά του Χάτζι). H Βιτορούλ είχε την πρώτη μεγάλη επιτυχία της το 2017, όταν έγινε ο πρώτος σύλλογος από την επαρχία της, που κατάφερε να κερδίσει εθνικό τίτλο. Το καλοκαίρι του 2021 συγχωνεύτηκε με τη Φάρουλ Κονστάντσα, η οποία πήρε τη θέση της Βιτορούλ στη Λίγκα Α, με τη Βιτορούλ ουσιαστικά να εξαφανίζεται στη συγχώνευση.

Επιτυχίες
---------

*Τελευταία ενημέρωση: 22 Ιουλίου 2017*
### Εγχώριες

#### Πρωταθλήματα

* **Λίγκα 1**

Πρωταθλήτρια (1): 2016–17
* **Λίγκα 2**

Δεύτερη θέση (1): 2011–12
* **Λίγκα 3**

Πρωταθλήτρια (1): 2009–10
#### Κύπελλα

* **Σούπερ Καπ Ρουμανίας**

Φιναλίστ (1): 2017

Παραπομπές
----------

1. ↑  «Gheorghe Hagi creating a new legacy for Romanian football». World Soccer. 22 Μαρτίου 2015. Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 9 Ιουνίου 2016. Ανακτήθηκε στις 14 Οκτωβρίου 2015.
2. ↑  «Bucurie fără margini la Ovidiu! Hagi și căpitanul Benzar au ridicat trofeul. Sărbătoare şi la vestiar» [Boundless joy at Ovidiu! Hagi and captain Benzar lifted the trophy. Party in the locker room too] (στα Romanian). Digi Sport. 13 Μαΐου 2017. Ανακτήθηκε στις 14 Μαΐου 2017. CS1 maint: Μη αναγνωρίσιμη γλώσσα (link)

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
--------------------

* Επίσημος ιστότοπος


|  |  |
| --- | --- |
| CC-BY-SA Μετάφραση | Στο λήμμα αυτό έχει ενσωματωθεί κείμενο από το λήμμα FC Viitorul Constanța  της Αγγλικής Βικιπαίδειας, η οποία διανέμεται υπό την GNU FDL και την CC-BY-SA 4.0. (ιστορικό/συντάκτες). |
Ο **Θωμάς Καραλόγος** (Πειραιάς, 5 Αυγούστου 1951) είναι Έλληνας πρώην διεθνής υδατοσφαιριστής που συμμετείχε με την Εθνική ομάδα στις Ολυμπιάδες του 1968 στο Μεξικό του 1972 στο Μόναχο και του 1980 στη Μόσχα. Σε συλλογικό επίπεδο αγωνίστηκε στον Εθνικό Πειραιώς κερδίζοντας πολλές φορές το Πρωτάθλημα Ελλάδος. Με τον Εθνικό αγωνίστηκε στο φάιναλ φορ του Κυπέλλου Πρωταθλητριών το 1980. Υπήρξε από τα βασικά στελέχη του Εθνικού από το 1969 έως το 1986. Ο αδερφός του, Γιάννης Καραλόγος, υπήρξε συμπαίκτης του και μετέπειτα προπονητής στη δεκαετία του '80.

Παραπομπές
----------

1. ↑  (Αγγλικά) *Sports-Reference.com*. www.sports-reference.com/olympics/athletes/ka/thomas-karalogos-1.html. Ανακτήθηκε στις 25  Ιανουαρίου 2016.
2. ↑  «Olympedia – Thomas Karalogos». *www.olympedia.org*. Ανακτήθηκε στις 3 Οκτωβρίου 2022.
Το World Party ήταν μια ελληνική ταξιδιωτική εκπομπή, που διοργανώθηκε από τον Γιώργο Μαυρίδη και τον Σάκη Τανιμανίδη. Ξεκίνησε στην τηλεόραση στο ΕΡΤ3 το 2013 και στην Alpha TV από το 2014 έως το 2016.

Περιγραφή
---------

Ο Σάκης και ο Γιώργος ταξιδεύουν σε όλο τον κόσμο αναζητώντας κάθε είδους μοναδικές εμπειρίες και διαφορετικοί τρόποι διασκέδασης. Γνωρίζουν ντόπιους, βιώνουν τοπικές παραδόσεις, αντλούν υψηλές δόσεις αδρεναλίνης και ζουν τη ζωή στο έπακρο. Το πιο σημαντικό όμως, το "World Party" είναι να κάνουμε τον κόσμο μας καλύτερο, διατηρώντας παράλληλα θετική στάση ζωής.

1. ↑   *World Party (TV Series 2013– ) - Plot - IMDb*, ανακτήθηκε στις 2024-04-02
Το **Συνταγματικό Δικαστήριο της Ουγγαρίας** (ουγγρικά: *Magyarország Alkotmánybírósága*) είναι ένα ειδικό δικαστήριο, το οποίο κάνει δικαστικό έλεγχο των πράξεων του Κοινοβουλίου της Ουγγαρίας. Η επίσημη έδρα του Συνταγματικού Δικαστηρίου είναι στη Βουδαπέστη. Μέχρι το 2012 η έδρα ήταν στο Έστεργκομ.

Από την 1η Σεπτεμβρίου 2011 το Συνταγματικό Δικαστήριο απαρτίζεται από 15 δικαστές (προηγουμένως το Δικαστήριο αποτελούνταν από 11 δικαστές). Ο Πρόεδρος του Δικαστηρίου εκλέγεται από τα μέλη του σε μυστική ψηφοφορία. Ένας ή δύο Αντιπρόεδροι, που διορίζονται από τον Πρόεδρο του Δικαστηρίου, αντικαθιστούν τον Πρόεδρο σε περίπτωση απουσίας του για οποιονδήποτε λόγο. Το Συνταγματικό Δικαστήριο εξετάζει τη συνταγματικότητα των νόμων και δεν δίνει το δικαίωμα προσφυγής έναντι των αποφάσεών του. Χρησιμεύει ως κύριο όργανο για την προστασία του Συντάγματος, μέσω της επανεξέτασης της συνταγματικότητας της νομοθεσίας, και για την προστασία της συνταγματικής τάξης και των θεμελιωδών δικαιωμάτων που εγγυώνται στο Σύνταγμα. Το Συνταγματικό Δικαστήριο εκτελεί τα καθήκοντά του ανεξάρτητα. Διαθέτει το δικό του προϋπολογισμό, ενώ οι δικαστές του που εκλέγονται από το Κοινοβούλιο δεν αποτελούν μέρος του συνήθους δικαστικού συστήματος.

Ίδρυση
------

Στις 19 Οκτωβρίου 1989 το Ουγγρικό Κοινοβούλιο ενέκρινε ένα ψήφισμα σχετικά με τη θέσπιση του Συνταγματικού Δικαστηρίου. Η οργάνωση και η εξουσία του είχαν καθοριστεί νωρίτερα στο πλαίσιο τριμερών πολιτικών διαπραγματεύσεων πάνω στον δημοκρατικό μετασχηματισμό του πολιτικού συστήματος. Οι βασικές διατάξεις περί Συνταγματικού Δικαστηρίου καθορίστηκαν τον Οκτώβριο του 1989 από το Κοινοβούλιο, μέσω της τροποποίησης του Συντάγματος (άρθρο 32/A). Το δικαστήριο συστάθηκε για να προωθήσει την εγκαθίδρυση ενός κράτους δικαίου, καθώς και για την προστασία της συνταγματικής τάξης και των θεμελιωδών δικαιωμάτων. Ο νόμος XXXII του 1989 για τη δημιουργία του ψηφίστηκε από το Κοινοβούλιο στις 19 Οκτωβρίου 1989 και το Συνταγματικό Δικαστήριο άρχισε τις εργασίες του την 1η Ιανουαρίου 1990.

Πρόεδροι
--------

* Λάσζλο Σόλιομ (1 Ιουλίου 1990 – 24 Νοεμβρίου 1998)
* Γιάνος Νίμεθ (24 Νοεμβρίου 1998 – 31 Ιουλίου 2003)
* Αντράς Χολό (1 Αυγούστου 2003 – 12 Νοεμβρίου 2005)
* Μιχάλι Μπιχάρι (12 Νοεμβρίου 2005 – 2 Ιουλίου 2008)
* Πίτερ Πατσολάι (3 Ιουλίου 2008 – 24 Φεβρουαρίου 2015)
* Μπάρναμπας Λενκόβικς (25 Φεβρουαρίου 2015 – 21 Απριλίου 2016)
* Ταμάς Σούλιοκ (21 Απριλίου 2016 – )

Παραπομπές
----------

1. ↑
2. ↑
3. ↑
4. ↑  «Αρχειοθετημένο αντίγραφο» (PDF). Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο (PDF) στις 10 Απριλίου 2018. Ανακτήθηκε στις 22 Μαρτίου 2018.
5. ↑  «Αρχειοθετημένο αντίγραφο». Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 29 Ιουλίου 2021. Ανακτήθηκε στις 22 Μαρτίου 2018.
6. ↑

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
--------------------

* Πολυμέσα σχετικά με το θέμα  Constitutional Court of Hungary στο Wikimedia Commons

  


|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
| Καθιερωμένοι όροι | 
* WorldCat
* VIAF: 135036036
* LCCN: n96040277
* CiNii: DA12859845

 |

 |
Η **Σταυρούλα Κωνσταντίνου** (1975) είναι Κύπρια πανεπιστημιακός με ειδίκευση στην βυζαντινή λογοτεχνία.

Γεννήθηκε στην Φρουρά Δεκέλεια, στην περιοχή των βάσεων Ακρωτηρίου και Δεκέλειας το 1975. Σπούδασε βυζαντινή και σύγχρονη ελληνική λογοτεχνία στο Πανεπιστήμιο της Κύπρου (1992-1996), στο Ελεύθερο Πανεπιστήμιο του Βερολίνου (1997-1999) και στο Πανεπιστήμιο του Κέμπριτζ (1999-2004). Επέστρεψε στο Ελεύθερο Πανεπιστήμιο Βερολίνου όπου την τριετία 2000-2003 εκπόνησε την διδακτορική διατριβή της με θέμα την βυζαντινή λογοτεχνία.

Η Κωνσταντίνου διδάσκει βυζαντινή φιλολογία στο Πανεπιστήμιο της Κύπρου από το 2004. Το 2010-11 εργάστηκε στο Ελεύθερο Πανεπιστήμιο του Βερολίνου ως συνεργάτης μέσω ενός προγράμματος του οργανισμού Αλεξάντερ φον Χούμπολτ. Τα ερευνητικά ενδιαφέροντά της περιλαμβάνουν την αγιογραφία, τα βυζαντινά λογοτεχνικά είδη, την ποίηση και τον φεμινισμό και έχει δημοσιεύσει 20 άρθρα. Έχει εκδώσει δυο βιβλία: *Female corporeal performances : reading the body in Byzantine passions and lives of holy women* (2005) και *Court ceremonies and rituals of power in Byzantium and the medieval Mediterranean : comparative perspectives* (2013). Η Κωνσταντίνου είναι μέλος του Ευρωπαϊκού Πολιτιστικού Κοινοβουλίου.

Πηγές
-----

* Stavroula Konstantinou Αρχειοθετήθηκε 2018-09-15 στο Wayback Machine. European Cultural Parliament
* Σταυρούλα Κωνσταντίνου Πανεπιστήμιο της Κύπρου
* Court ceremonies and rituals of power in Byzantium and the medieval Mediterranean : comparative perspectives *worldcat.org*


1. ↑  Ανακτήθηκε στις 9  Ιουλίου 2019.
Στις 11 Ιανουαρίου 2022 και ώρα 03:07:48 εκδηλώθηκε σεισμός μεγέθους 6,6 Ρίχτερ και εστιακό βάθος 21 χιλιόμετρα με επίκεντρο 48 χιλιόμετρα βορειοανατολικά της Πόλης Χρυσοχούς και 66 χιλιόμετρα βορειοανατολικά της Πάφου.

Σεισμός
-------

Ο σεισμός είχε μέγεθος 6,6 Ρίχτερ και εστιακό βάθος 21 χιλιόμετρα, έγινε αισθητός σε ολόκληρη την Κύπρο επίσης έγινε αισθητός σε Τουρκία, Αίγυπτο, Ισραήλ, Λίβανο, Συρία και Ελλάδα.

Στις 28 Ιανουαρίου 2022 καταγράφηκε μετασεισμός μεγέθους 4,8 Ρίχτερ και στις 2 Φεβρουαρίου 2022 σημειώθηκε πάλι σεισμός μεγέθους 5,3 Ρίχτερ.

Στην περιοχή είχε σημειωθεί παρόμοιος σεισμός το 1995.

Καταστροφές
-----------

Δεν αναφέρθηκαν θύματα ή σοβαρές ζημιές εκτός από πτώσεις αντικειμένων στο εσωτερικό των κτιρίων.
Η **μάχη του Κερεστές** (*Keresztes*) πραγματοποιήθηκε στις 24-26 Οκτωβρίου 1596 μεταξύ δυνάμεων Αυστρίας-Τρανσυλβανίας και Οθωμανικής Αυτοκρατορίας κοντά στο χωριό Μεζακέρεστες στο Βόρειο τμήμα της Ουγγαρίας και έληξε με ανέλπιστη νίκη υπέρ της Οθωμανικής Αυτοκρατορίας.

Ιστορικό
--------

Στις 23 Ιουνίου 1596, ο Οθωμανικός στρατός ξεκίνησε από τη Κωνσταντινούπολη με επικεφαλής το Σουλτάνο Μεχμέτ ΙΙΙ και αφού διήλθε από την Αδριανούπολη, Φιλιππούπολη, Σόφια και την Νις της Σερβίας, έφτασε στο Βελιγράδι στις 9 Αυγούστου. Στις 20 Αυγούστου, ο στρατός διέσχισε τον ποταμό Σάβο και εισήλθε στο Αρχιδουκάτο της Αυστρίας. Κατόπιν πολεμικού συμβουλίου στο Κάστρο του Σλάνκαμεν (χωριό στη Σερβία) αποφασίστηκε η πολιορκία του Κάστρου του Έγκερ, το οποίο αποτελούσε κεντρική αρτηρία επικοινωνίας μεταξύ των περιοχών του Αρχιδουκάτου της Αυστρίας και της Τρανσυλβανίας, περιοχές οι οποίες ήταν ενάντια στην Οθωμανική επιρροή.

Παράλληλα, οι δυνάμεις των Αυστριακών πολιόρκησαν και κατέβαλαν το Κάστρο του Χάτβαν και εκτέλεσαν όλους τους Οθωμανούς κατοίκους, συμπεριλαμβανομένου γυναικών και παιδιών. Με αφορμή το παραπάνω, ο Οθωμανικός στρατός ξεκίνησε την πολιορκία στο Κάστρο του Έγκερ στις 21 Σεπτεμβρίου 1596 και κατέλαβε το εν λόγω οχυρό στις 12 Οκτωβρίου του ιδίου έτους, ενώ ως αντίποινα για τη σφαγή στο Χάτβαν εκτέλεσε όλους τους κατοίκους του Κάστρου.

Κατόπιν των ανωτέρω, ο Οθωμανός Διοικητής έλαβε αναφορά πως στρατεύματα από δυνάμεις του Αρχιδουκάτου της Αυστρίας και της Τρανσυλβανίας αναπτύσσονταν εναντίον των στρατευμάτων του στην γύρω περιοχή. Έπειτα από συμβούλιο υπό τον Μέγα Βεζίρη Δαμάτ Ιμπραχίμ Πασά, αποφασίστηκε ότι ο Οθωμανικός στρατός
θα έπρεπε να μετακινηθεί εκτός του Κάστρου Έγκερ ώστε να αντιμετωπίσει το αντίπαλο στράτευμα σε πιο κατάλληλο πεδίο. Ο Σουλτάνος τελικά πείστηκε να αντιμετωπίσει το αντίπαλο στράτευμα παρόλο που πίστευε πως ο Οθωμανικός στρατός θα έπρεπε να απεμπλακεί από την επερχόμενη μάχη και να γυρίσει στην Κωνσταντινούπολη.

Παραπομπές
----------

1. ↑  George C. Kohn, Dictionary of wars, Infobase Publishing, 2007
2. ↑  [1] Article in History Today, "Last-minute Turkish victory at Keresztes".
3. ↑  Sakaoglu, Necdet [1999], Bu Mulkun Sultanlari (Sultans of this realm), Istanbul:Oglak. ISBN 975-329-299-6. (Turkish)
4. ↑  Shaw, Stanford J. [1976] History of the Ottoman Empire and Modern Turkey: Vol.1 Empire of the Gazis, Cambridge University Press. ISBN 0-521-29163-1.

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
--------------------

* Πολυμέσα σχετικά με το θέμα  Battle of Mezőkeresztes στο Wikimedia Commons

  


|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
| Καθιερωμένοι όροι | 
* WorldCat
* LCCN: sh2001000984

 |

 |
Το **Πατριωτικό Μέτωπο** (γερμανικά: *Vaterländische Front, VF*) ήταν η κυρίαρχη πολιτική οργάνωση του «Αυστροφασισμού». Υποστήριζε ότι ήταν ένα μη κομμουνιστικό κίνημα και αποσκοπούσε στο να ενώσει όλο το λαό της Αυστρίας, ξεπερνώντας τις πολιτικές και κοινωνικές διαιρέσεις του παρελθόντος. Ιδρύθηκε στις 20 Μαΐου 1933 από τον Χριστιανοσοσιαλιστή Καγκελάριο Ένγκελμπερτ Ντόλφους ως το μοναδικό νόμιμα επιτρεπόμενο κόμμα στη χώρα και η οργάνωσή του βασίστηκε στα πρότυπα του ιταλικού  φασισμού. Το Πατριωτικό Μέτωπο ευθυγραμμίστηκε πλήρως με την Καθολική Εκκλησία και δεν υποστήριξε κάποια  φυλετική ιδεολογία, όπως συνέβη αργότερα με τον Ιταλικό Φασισμό. Υποστήριξε τον αυστριακό εθνικισμό και την ανεξαρτησία από τη Γερμανία στη βάση της προστασίας της  καθολικής θρησκευτικής ταυτότητας της Αυστρίας, καθώς έκρινε ότι αυτή κινδύνευε από το γερμανικό κράτος στο οποίο κυριάρχησε ο Προτεσταντισμός.

Το Πατριωτικό Μέτωπο, το οποίο ήταν στενά συνδεδεμένο με τον Καθολικό κλήρο της Αυστρίας, απορρόφησε το Χριστιανοσοσιαλιστικό Κόμμα του Ντόλφους, το αγροτικό Λάντμπουντ και το δεξιό παραστρατιωτικό Χαϊμβίρεν, καθώς όλα αντιτάσσονταν στον  σοσιαλισμό, τον  καπιταλισμό της ελεύθερης αγοράς και τη φιλελεύθερη  δημοκρατία. Καθιέρωσε ένα αυταρχικό και  συντεχνιακό καθεστώς, το Ομοσπονδιακό Κράτος της Αυστρίας, το οποίο είναι κοινώς γνωστό στα γερμανικά ως Στάντεστατ («συντεχνιακό κράτος»). Σύμφωνα με το Πατριωτικό Μέτωπο, αυτή η μορφή κυβέρνησης και κοινωνίας εφάρμοζε την κοινωνική διδασκαλία του Πάπα Πίου ΙΒ΄, που είχε εκδοθεί σε εγκύκλιο το 1931. Το Μέτωπο απαγόρευσε και εκδίωξε όλους τους πολιτικούς αντιπάλους του, όπως τους  Κομμουνιστές, τους  Σοσιαλδημοκράτες που πολέμησαν εναντίον του στο σύντομο εμφύλιο πόλεμο τον Φεβρουάριο του 1934 αλλά και τους Αυστριακούς Ναζί, που ήθελαν την Αυστρία να ενταχθεί στη Γερμανία. Ο Καγκελάριος Ντόλφους δολοφονήθηκε από τους Ναζί τον Ιούλιο του 1934. Τον διαδέχθηκε ως επικεφαλής του κόμματος και νέος Καγκελάριος της Αυστρίας ο Κουρτ φον Σούσνιγκ, ο οποίος κυβέρνησε μέχρι οι αναζωογονημένοι Ναζί τον ανάγκασαν να παραιτηθεί στις 11 Μαρτίου 1938. Η Αυστρία προσαρτήθηκε από τη ναζιστική Γερμανία την επόμενη μέρα.

Παραπομπές
----------

1. ↑
2. ↑
3. ↑  Atsuko Ichijō, Willfried Spohn. Entangled identities: nations and Europe. Ashgate Publishing, Ltd. 2005, σελ. 61.
4. ↑  Pyrah (2008). *Enacting Encyclicals? Cultural Politics and 'Clerical Fascism' in Austria*. σελ. 162.
5. ↑  Binder, Dieter A. (2009). *The Christian Corporatist State: Austria from 1934 to 1938*. *Austria in the Twentieth Century*. Transaction Publishers. σελ. 75.
6. ↑  Binder (2009). *The Christian Corporatist State*. σελ. 73.
7. ↑

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
--------------------

* Πολυμέσα σχετικά με το θέμα  Fatherland Front (Austria) στο Wikimedia Commons

  


|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
| Καθιερωμένοι όροι | 
* WorldCat
* VIAF: 216145542745696642359
* LCCN: n84155625
* GND: 5272350-1

 |

 |
Ο **Φρεντερίκ Κ. Νιμανί Ν'Γκαλού** είναι Γάλλος ποδοσφαιριστής, με καταγωγή από το Τσάντ και την Κεντροαφρικανική Δημοκρατία. Γεννήθηκε στις 8 Οκτωβρίου 1988 και παίζει στη Λιγκ 2 ως επιθετικός με την ομάδα της ΦΚ Ιστρ

Καριέρα
-------

### ΑΣ Μονακό

Γεννήθηκε στη Μασσαλία. Ο Νιμανί στη Μονακό ξεκίνησε πολύ καλά, καθώς σκόραρε στο ντεμπούτο του σε βάρος της Oσέρ στις 9 Σεπτεμβρίου 2006. Παρά το ελπιδοφόρο ξεκίνημά του στο στάδιο του Μονακό Στάδιο Λουί Β΄, έφυγε ως δανεικός στη Λοριάν to 2007. Ωστόσο, μετά από ένα δυνατό ξεκίνημα μαζί με τον Γκουρκύφ τον Ιανουάριο του 2008, ανακλήθηκε και έφυγε πάλι δανεικός στη δεύτερη κατηγορία της Γαλλίας, ώστε να προστεθεί στην ομάδα της Σεντάν ως τη λήξη της σεζόν.

Έπειτα ο Νιμανί προστέθηκε στο δυναμικό της Ναντ με τη μορφή δανεισμού, πάλι, για την υπόλοιπη σεζόν, όπου δεν έκανε καμία εμφάνιση. Ακολουθώντας τη Μονακό στον υποβιβασμό της στη δεύτερη κατηγορία, ο Νιμανί σκόραρε το πρώτο του γκολ μετά από δύο χρόνια ενάντια στη Τρουά στην ισοπαλία με 1-1.

### Δανεικός στη Μπάρνλεϊ

Στις 19 Ιανουαρίου 2010, υπήρχαν φήμες ότι ο Νιμανί ήταν έτοιμος να πάει στην Πρέμιερ Λιγκ της Αγγλίας στην Μπάρνλεϊ ως δανεικός με τη δυνατότητα να μπορεί να τον αγοράσει αργότερα με το ποσό των τεσσάρων εκατομμυρίων. Έπειτα από προπονήσεις με την ομάδα υπέγραψε 5 μήνες δανεικός στις 22 Ιανουαρίου το 2010. Ωστόσο, ο Νιμανί πραγματοποίησε μόλις μία εμφάνιση στην Μπάρνλεϊ στη θέση του Κρις Ιγκλς στο 65ο λεπτό σε μία ήττα από τη Μπόλτον. Όταν η Μπάρνλεϊ υποβιβάστηκε πίσω στη δεύτερη κατηγορία, μετά από μία σεζόν, η Μπάρνλεϊ δεν έκανε καμία κίνηση προς τη μονιμοποίηση του Νιμανί.

### ΠΑΟΚ

Στις 30 Ιανουαρίου το 2012 ο Νιμανί υπέγραψε συμβόλαιο με την ελλινική ομάδα ΠΑΟΚ, με τη μορφή δανισμού και με τον όρο ο ΠΑΟΚ να έχει τη δυνατότητας μονιμοποίησης στο τέλος της σεζόν 2011/2012. Ήταν μια προσωπική επιλογή του προπονητή του συλλόγου Λάζλο Μπόλονι.

### Διεθνής Καριέρα

Ο Νιμανί πραγματοποίησε την πρώτη του διεθνή εμφάνιση στην ομάδα Νέων της Γαλίας με αντίπαλο τη Σλοβακία, αντικαθιστώντας τον Λοΐκ Ρεμί στο 46ο λεπτό, Ξεκίνησε ως βασικός και σκόραρε 2 γκολ με αντίπαλο την ομάδα νέων της Μάλτας στις 5 Σεπτεμβρίου 2008.

Πηγές
-----

Στατιστική  Αρχειοθετήθηκε 2014-07-16 στο Wayback Machine.  

Η Άρσεναλ και η Ρεάλ Μαδρίτης κυνηγάνε τον νεαρό Γάλλο  

Τρουά vs Μονακό 1-1   

Η Μπάρνλεϊ κλείνει τον επιθετικό Νιμανί ως δανεικό   

Ο Νιμανί πηγαίνει δανεικός  Αρχειοθετήθηκε 2010-01-25 στο Wayback Machine.   

Συμφωνία με την Α.Σ. Μονακό για τον Νιμανί   

Έκλεισε ο Νιμανί   

Ο Νιμανί αρέσει στον Μπόλονι

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
--------------------

|  |  |
| --- | --- |
| εικονίδιο Ποδόσφαιρο | Πύλη Ποδόσφαιρο |

Στατιστικά[*νεκρός σύνδεσμος*]
Το **Χαλλάιν** (γερμανικά: Hallein‎‎, Γερμανική προφορά: ˈhalaɪ̯n ( ακούστε))) είναι ιστορική αυστριακή πόλη στο ομόσπονδο κρατίδιο του Σάλτσμπουργκ. Είναι το διοικητικό κέντρο της ομώνυμης περιφέρειας.

Γεωγραφία
---------

Βρίσκεται στην περιοχή Τέννενγκαου (γερμανικά: Tennengau‎‎), νότια της πόλης του Σάλτσμπουργκ. Εκτείνεται κατά μήκος του ποταμού , κατά μήκος του ποταμού Σάλτσαχ (γερμανικά: Salzach‎‎), ευρισκόμενη στη σκιά του ορεινού όγκου Ούντερσμπεργκ (γερμανικά: Untersberg‎‎), κοντά στα σύνορα με τη Γερμανία. Με πληθυσμό περίπου 21.000 κατοίκων, το Χαλλάιν είναι η δεύτερη μεγαλύτερη πόλη του κρατιδίου του Σάλτσμπουργκ. Η περιοχή του δήμου περιλαμβάνει τις κοινότητες Adnet II, Au, Burgfried, Dürrnberg, Gamp, Gries, Hallein proper, Oberalm II και Taxach.

Το Χαλλάιν συνδέεται με το Σάλτσμπουργκ μέσω του προαστιακού σιδηροδρόμου (S-Bahn) ενώ έχει πρόσβαση και στον αυτοκινητόδρομο A 10, που συνδέει το Σάλτσμπουργκ με την πόλη Φίλλαχ (γερμανικά: Villach‎‎).

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
--------------------

* Πολυμέσα σχετικά με το θέμα  στο Wikimedia Commons
Ποικιλία με ξινό λάχανο, αλλαντικά και πατάτες βραστές
Το **ξινό λάχανο** (γερμ. *Sauerkraut*, γαλλ. *Choucroute*) είναι σπεσιαλιτέ της γερμανικής και γαλλικής κουζίνας. Παρασκευάζεται από λάχανο με αλάτι και συνδυάζεται με κρεατικά ή αλλαντικά, συνήθως τον χειμώνα που δεν υπάρχουν σαλάτες, είναι αποτέλεσμα ζύμωσης, και αντιστοιχεί στο ελληνικό λάχανο τουρσί. Λόγω της ξινής του γεύσης είναι πολύ δημοφιλές, είναι δε και ιδιαίτερα υγιεινό λόγω της μεγάλης ποσότητας βιταμίνης C. Εκτός από τις γερμανόφωνες χώρες σερβίρεται παραδοσιακά και στην Τσεχία, όπως και στις γερμανόφωνες περιοχές της Γαλλίας (Λωρραίνη και Αλσατία), συνήθως συνδυαζόμενο με ποικίλους τύπους λουκάνικου.

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
--------------------

* Πολυμέσα σχετικά με το θέμα  Sauerkraut στο Wikimedia Commons

  


|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
| Καθιερωμένοι όροι | 
* GND: 4051799-8
* BNF: cb12455040m (data)

 |

 |
Ο **Άρθουρ Ζμπόρζιλ** (*λατινικό αλφάβητο: Arthur Zborzil*) (15 Ιουλίου 1885 - 15 Οκτωβρίου 1937) ήταν αυστριακός πρωταθλητής και ολυμπιονίκης της αντισφαίρισης.

Συμμετείχε για την Αυστρία στους Ολυμπιακούς αγώνες του 1908 στο Λονδίνο όπου στο απλό αποκλείστηκε στον δεύτερο γύρο. Στο διπλό με συμπαίκτη τον επίσης Αυστριακό Φέλιξ Πέιπες αποκλείστηκαν στον τρίτο γύρο από το Βρετανικό δίδυμο.

Στους Ολυμπιακούς αγώνες του 1912 στη Στοκχόλμη όπου στο απλό αποκλείστηκε στον τέταρτο γύρο. Στο διπλό ξανά με συμπαίκτη τον Φέλιξ Πέιπες κατέκτησαν το ασημένιο μετάλλιο, στον τελικό έχασαν από τους Νοτιοαφρικανούς Χάρoλντ Κίτσον και Τσάρλς Γουίνσλοου.

Παραπομπές
----------

1. 1 2 3 4  «Ο Ζμπόρζιλ στους Ολυμπιακούς αγώνες». Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 18 Απριλίου 2020. Ανακτήθηκε στις 10 Οκτωβρίου 2017.

  


|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
| Καθιερωμένοι όροι | 
* VIAF: 5265166237106096380000
* GND: 1267051183

 |

 |
Το **ξέσπασμα σιφώνων στις αρχές Μαρτίου 2012** ήταν ένα μεγάλο ξέσπασμα σιφώνων που έλαβε χώρα στις 2 και 3 Μαρτίου 2012. Συνολικά 70 σίφωνες προκάλεσαν καταστροφές στην κοιλάδα του Οχάιο και γενικότερα στις νότιες πολιτείες των ΗΠΑ, οι 60 εκ των οποίων σχηματίστηκαν την Παρασκευή 2 Μαρτίου. Οι δύο ισχυρότεροι σίφωνες έφτασαν σε επίπεδο έντασης EF4 στην Ενισχυμένη Κλίμακα Φουτζίτα, όπου το μέγιστο επίπεδο είναι το 5. Ο συνολικός απολογισμός του ξεσπάσματος ήταν 41 νεκροί από τους σίφωνες, συν 2 θάνατοι που δεν οφείλονταν στους σίφωνες, καθώς προκλήθηκαν από άλλα φαινόμενα που συνοδεύουν τις καταιγίδες. Είναι χαρακτηριστικό ότι λιγότερο από 72 ώρες πριν, είχε ξεσπάσει ένα δεύτερο, ξεχωριστό ξέσπασμα σιφώνων, που στοίχισε τη ζωή σε 13 ανθρώπους.

Ακρότητες του ξεσπάσματος
-------------------------

Φωτογραφία των καταστροφών στο Henryville, Ιντιάνα, από τον πιο θανατηφόρο σίφωνα του ξεσπάσματος, έντασης EF4, με 11 θύματα.
Το ξέσπασμα σιφώνων στις 2 και 3 Μαρτίου 2012, ήταν το ισχυρότερο ξέσπασμα που έχει ποτέ καταγραφεί σε μήνα Μάρτιο, ενώ το προηγούμενο ρεκόρ είχε σημειωθεί το 2006, όταν στο τριήμερο 11 με 13 Μαρτίου σημειώθηκαν 74 σίφωνες. Χαρακτηριστικό είναι το γεγονός ότι φυσιολογικά ολόκληρο το μήνα Μάρτιο καταγράφονται κατά μέσον όρο 80 σίφωνες στις Ηνωμένες Πολιτείες. Επίσης, είναι το δεύτερο πιο φονικό ξέσπασμα σιφώνων που έχει συμβεί ποτέ αρχές Μαρτίου στις Ηνωμένες Πολιτείες, από την έναρξη των επίσημων καταγραφών το 1950, πίσω μόνο από τον σίφωνα του Κάντλεστικ Παρκ της πολιτείας Μισισίπι στις 3 Μαρτίου 1966, έντασης F5, ο οποίος προκάλεσε το θάνατο 58 ανθρώπων και τον τραυματισμό άλλων 518, αν και ενδεχομένως να μην ήταν ένας ενιαίος σίφωνας, αλλά μια οικογένεια σιφώνων.

Ξέσπασμα σιφώνων  
2 - 3 Μαρτίου 2012| ΕνισχυμένηΚλίμακαΦουτζίτα | Αριθμόςσιφώνων |
| --- | --- |
| EF0 | 27 |
| EF1 | 18 |
| EF2 | 14 |
| EF3 | 9 |
| EF4 | 2 |
| EF5 | 0 |
| Σύνολο | 70 |

Μετά την καταστροφή στις 2 και 3 Μαρτίου 2012, ο Πρόεδρος των Ηνωμένων Πολιτειών, Μπαράκ Ομπάμα, δήλωσε τότε επίσημα ότι «η Ομοσπονδιακή Υπηρεσία Αντιμετώπισης Εκτάκτων Καταστάσεων θα προσφέρει βοήθεια σε κάθε πολιτεία, αν αυτό θεωρηθεί αναγκαίο».

Δείτε επίσης
------------

* Σίφωνας
* Ξέσπασμα σιφώνων
* Κλίμακα Φουτζίτα
* Ενισχυμένη Κλίμακα Φουτζίτα
* Κλίμακα TORRO

Αναφορές
--------

1. ↑  Beitler, Stu (8 Οκτωβρίου 2007). «Jackson, MS Tornado, Mar 1966». GenDisasters. Ανακτήθηκε στις 4 Μαρτίου 2012.

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
--------------------

|  |  |
| --- | --- |
| Commons logoCommons logo | Τα Wikimedia Commons έχουν πολυμέσα σχετικά με το θέμα   **Ξέσπασμα σιφώνων 2-3 Μαρτίου 2012** |

* Time-lapse visualization of the March 2, 2012 tornado outbreak.
Ουχά.
Η **ουχά** (ρωσικά: уха‎‎
) είναι ανατολικοευρωπαϊκή σούπα, που φτιάχνεται από διάφορα είδη ψαριών όπως τσιπούρα, γουλιανό, λούτσο των ποταμών ή ακόμα και πετρόχανο. Συνήθως περιέχει ριζώδη λαχανικά, μαϊντανό, πράσο, πατάτα, δάφνη, άνηθο, δρακόντειο και πράσινο μαϊντανό. Είναι καρυκευμένο με μαύρο πιπέρι, σαφράνι, μοσχοκάρυδο και μάραθο. Μερικές φορές χρησιμοποιούνται ψάρια όπως η πέρκα, το γλήνι, ο γουλιανός και το παχύχελο για να δώσουν γεύση στη σούπα. Η προέλευση της σούπας εντοπίζεται στην κουλτούρα των Κοζάκων της περιοχής Ντον.

 Ένα πιάτο με μια ασυνήθιστη παραλλαγή της ουχά (ρωσικά: опеканная уха‎‎
) φτιαγμένο από σοταρισμένη πέρκα.
Ενώ η ουχά είναι ένα πιάτο με ψάρι που φτιάχνεται με ζωμό, το να αποκαλείται η οποιαδήποτε ψαρόσουπα, ίσως είναι λάθος. Ο όρος «ουχά» άρχισε να χρησιμοποιείται για το ζωμό ψαριού στην κουζίνα της Ανατολικής Ευρώπης στα τέλη του 17ου έως τις αρχές του 18ου αιώνα. Σε παλαιότερες εποχές, αυτός ο όρος αναφερόταν σε παχύρρευστους ζωμούς κρέατος και αργότερα σε κοτόπουλο. Από τον 15ο αιώνα, τα ψάρια χρησιμοποιούνταν όλο και πιο συχνά για την παρασκευή της ουχά, δημιουργώντας έτσι ένα πιάτο που είχε μια ξεχωριστή γεύση ανάμεσα στις σούπες. Τον 19ο αιώνα, πολλοί ταξιδιώτες που επισκέπτονταν την Ανατολική Ευρώπη ισχυρίστηκαν ότι η ουχά ήταν ένα από τα καλύτερα πιάτα στην ανατολικοευρωπαϊκή κουζίνα.

Τα λαχανικά δεν χρησιμοποιούνταν τις περισσότερες φορές για την παρασκευή της ουχά. Στην κλασική κουζίνα της Λευκορωσίας, η ουχά ήταν απλώς ένας πλούσιος ζωμός ψαριού που συνόδευε τις ψαρόπιτες (πιροσκί, ραστεγκάι, κουλίμπιακ και άλλα πιρόκ). Σήμερα, συνηθίζεται να έχει μορφή ψαρόσουπας, μαγειρεμένη με πατάτες και άλλα λαχανικά. Μπορεί να χρησιμοποιηθεί μια μεγάλη ποικιλία ψαριών του γλυκού νερού και ορισμένοι λάτρεις πιστεύουν ότι δεν μπορεί κανείς να φτιάξει μία καλή ουχά από είδη ψαριών της θάλασσας. Το φρέσκο ψάρι προσδίδει στο πιάτο την καλύτερη γεύση, και έτσι εάν χρησιμοποιείται κατεψυγμένο ψάρι, καλύτερα να μην γίνει απόψυξη. Προτεραιότητα δίνεται σε μικρότερα, νεότερα ψάρια, με τα μέρη της ουράς μεγαλύτερων ψαριών να απορρίπτονται.

Συνήθως οι ψαράδες προσθέτουν ένα σφηνάκι βότκα στην ουχά στο τέλος για να δημιουργήσουν μια ιδιαίτερη γεύση.

Παραπομπές
----------

1. ↑  «Rostov-on-Don volunteers help to conduct annual "Donskaya Ukha" festival». *welcome2018.com*. Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 3 Οκτωβρίου 2018. Ανακτήθηκε στις 3 Οκτωβρίου 2018.
2. ↑  «Don Cuisine». *RTG CORP* (στα Αγγλικά). Ανακτήθηκε στις 3 Οκτωβρίου 2018.
3. ↑  Ukha
Το **Δουκάτο της Μόντενα και του Ρέτζο** (ιταλικά: *Ducato di Modena e Reggio*, λατινικά: *Ducatus Mutinae et Regii*) ήταν ένα μικρό βορειοδυτικό ιταλικό κράτος που υπήρχε από το 1452 έως το 1859.

Με την διάλυσή του, κατά τη διάρκεια των Ναπολεόντειων Πολέμων (1796-1814) όταν ο αυτοκράτορας Ναπολέοντας αναδιοργάνωσε τα κράτη και τις δημοκρατίες της Ιταλικής εποχής της αναγέννησης, τότε υπό την κυριαρχία της Γαλλικής Αυτοκρατορίας. Κυβερνήθηκε από την ίδρυσή του από τον ευγενή Οίκο των Έστε και από το 1814 από το κλάδο του Οίκου της Αυστρίας-Έστε.

Παραπομπές
----------

1. ↑  Trudy Ring· Robert M. Salkin· Sharon La Boda (1 Ιανουαρίου 1996). *International Dictionary of Historic Places: Southern Europe*. Taylor & Francis. σελίδες 446–. ISBN 978-1-884964-02-2. Ανακτήθηκε στις 21 Φεβρουαρίου 2011.

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
--------------------

* Πολυμέσα σχετικά με το θέμα  Duchy of Modena and Reggio στο Wikimedia Commons

  


|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
| Καθιερωμένοι όροι | 
* GND: 4115171-9

 |

 |
Συντεταγμένες: 44°23′58.04340″N 16°6′13.66502″E﻿ / ﻿44.3994565000°N 16.1037958389°E﻿ / 44.3994565000; 16.1037958389

Ο Ούνα
Ο **Ούνα** (*σερβικά: Уна, βοσνιακά: Una, λατινικά: Una*) είναι ποταμός της Βοσνίας και Ερζεγοβίνης και της Κροατίας, ένας από τους παραποτάμους του ποταμού Σάβα. Η λεκάνη απορροής του καλύπτει έκταση 10.400 τετραγωνικών χλμ και έχει πληθυσμό περίπου ενός εκατομμυρίου ανθρώπων. Το συνολικό μήκος του ποταμού Ούνα είναι περίπου 212,5 χλμ.

Ο Ούνα έχει τις πηγές του στο Μπίχατς και εμπλουτίζεται από έναν μεγάλο αριθμό υπογείων υδάτων και μικρές καρστικές πηγές. μικρό μέρος του αποτελεί το σύνορο της Βοσνίας και Ερζεγοβίνης με την Κροατία. Οι μεγαλύτεροι παραποτάμοι του είναι οι: Σρεμπρένιτσα, Ούνατς, Κρούσνιτσα, Μλιετσάνιτσα, Μοστάνιτσα, Σάνα, Κλόκοτι και ο Ζίροβατς. Κατά τη διάρκεια των ξηρών μηνών του καλοκαιριού η στάθμη του νερού είναι συνήθως χαμηλά, από το Νοέμβριο ανεβαίνει η στάθμη του και συχνά πλημμυρίζει. Στον Ούνα ζουν 28 διαφορετικά είδη ψαριών που μπορούν να φτάσουν πάνω από 30 κιλά.

Αναφορές
--------

* *Мала енциклопедија Просвета*, Треће издање (1985); Београд: „Просвета"; ISBN 86-07-00001-2, στα σερβικά
* Јован Ђ. Марковић (1990): *Енциклопедијски географски лексикон Југославије* Сарајево: „Свјетлост"; ISBN 86-01-02651-6, στα σερβικά

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
--------------------

* Πολυμέσα σχετικά με το θέμα  Una River (Sava) στο Wikimedia Commons

  


|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
| Καθιερωμένοι όροι | 
* GND: 4303637-5

 |

 |
Η **Φιλιππίνα**, γερμ. Philippine (1527 - 24 Απριλίου 1580) από τον Οίκο του Βέλσερ ήταν κόρη πλούσιου εμπόρου και με τον γάμο της έγινε αρχιδούκισσα της Πέραν Αυστρίας & του Τυρόλου.

Βιογραφία
---------

Ήταν κόρη του Φραγκίσκου (Φρειδερίκου) Βέλσερ (1497-1572) πλούσιου εμπόρου, πατρίκιου του Άουγκσμπουργκ και της Άννας Άνντλερ (1507-1572). Τα μέλη του Οίκου της ήταν έμποροι και τραπεζίτες Ευρωπαϊκής εμβέλειας και με μεγάλο πλούτο. Ο θείος της πρίγκιπας Βαρθολομαίος Β. Βέλσερ ήταν τραπεζίτης και το 1528 δάνεισε στον Κάρολο Α΄ της Ισπανίας ένα ποσό με παραχώρηση της Βενεζουέλας ως το 1546. Έτσι η οικογένεια έγιναν κυβερνήτες της αποικίας.

Από νέα η Φιλιππίνα ήταν διάσημη για την ωραιότητά της και τη μόρφωσή της. Παντρεύτηκε τον Φερδινάνδο Β΄ της Πέραν Αυστρίας & του Τυρόλου. Επειδή η Φιλιππίνα δεν ήταν ευγενής, ο γάμος ήταν μοργανατικός, δηλ. οι δύο γιοί της δεν είχαν δικαίωμα διαδοχής. Η ίδια έλαβε τους τίτλους της βαρόνης του Τσίννερμπουργκ, μαργραβίνας του Μπούργκαου, λαντγραβίνας του Μέλλενμπουργκ και κόμισσας του Όμπερχόενμπεργκ & Νήντερχόενμπεργκ (Άνω & Κάτω Χόενμπεργκ).

Απεβίωσε 53 ετών στο ανάκτορο Άμμπρας, στο Ίννσμπρουκ του Τυρόλου. Ο σύζυγός της ξαναπαντρεύτηκε, με μία ευγενή από τον Οίκο των Αψβούργων.

Οικογένεια
----------

Παντρεύτηκε το 1557 μυστικά τον Φερδινάνδο Β΄ των Αψβούργων δούκα της Πέραν Αυστρίας & του Τυρόλου και είχε τέκνα:

* Ανδρέας 1558-1600, μάργραβος του Μπούργκαου, καρδινάλιος, επίσκοπος της Κωνσταντίας και του Μπρίξεν.
* Κάρολος 1560-1618, μάργραβος του Μπούργκαου, στρατηγός.

Πηγές
-----

* Sigrid-Maria Größing: Kaufmannstochter im Kaiserhaus. Philippine Welser und ihre Heilkunst, Vienna: Kremayr und Scheriau, 1992, 254 Pages, ISBN 3-218-00531-0
* Sigrid-Maria Größing: Die Heilkunst der Philippine Welser. Außenseiterin im Hause Habsburg. Augsburg: Sankt-Ulrich-Verlag, 1998, 160 Pages, ISBN 3-929246-28-7
* Karl Beer: Philippine Welser als Freundin der Heilkunst. In: Gesnerus 7 (1950) 80-86

Παραπομπές
----------
Ο **Μάρτιν Στρελ** (στα σλοβένικα: **Martin Strel**) (γεν. 1954) είναι κολυμβητής μεγάλων αποστάσεων από τη Σλοβενία, ο οποίος είναι γνωστός καθώς έχει κολυμπήσει κατά μήκος μερικούς από τους μεγαλύτερους ποταμούς στη Γη. Σλόγκαν του είναι «*κολυμπώντας για την ειρήνη, τη φιλία και καθαρά νερά*».

Το ντοκιμαντέρ *Big River Man*, του John Maringouin, το 2009, παρουσιάζει το επίτευγμα του Στρελ, που το 2007 κολύμπησε 3.300 μίλια στον Αμαζόνιο.

Βιογραφικό
----------

Ο Στρελ γεννήθηκε την 1η Οκτωβρίου 1954 στην πόλη Mokronog, στη νοτιοανατολική Σλοβενία, που τότε ήταν τμήμα της Γιουγκοσλαβίας. 

Οι πρώτοι ποταμοί τους οποίους κολύμπησε ήταν ο Κόρκα (105 χιλ σε 28 ώρες, το 1992) και ο Κούπα (62 χιλ. σε 16 ώρες, το 1993). Το 2000 ο Στρελ έγινε ο πρώτος κολυμβητής που κολύμπησε όλο το Δούναβη και μπήκε στο βιβλίο των ρεκόρ Γκίνες κολυμπώντας 3.004 χιλ. σε 58 ημέρες. Την επόμενη χρονιά, πάλι στο Δούναβη, κολύμπησε 504,5 χιλ. χωρίς στάση σε 84 ώρες και 10 λεπτά σπάζοντας το παγκόσμιο ρεκόρ του Αργεντίνου Ρικάρντο Χόφμαν (481,5χιλ. σε 84ώρες και 37λεπτά). Το 2002 ήταν η σειρά του Μισισιπή (3.885 χιλ. σε 68 ημέρες) και το 2003 του ποταμού Παρανά (3.998 χιλ). Στις 10 Ιουνίου 2004 ξεκίνησε την προσπάθεια να κολυμπήσει τον ποταμό Γιανγκτσέ, το μεγαλύτερο ποταμό της Ασίας (4.003 χιλ.) και έφτασε στις εκβολές του, στη Σαγκάη στις 30 Ιουλίου.

Το 2007, στον Αμαζόνιο, κολύμπησε 5.268 χιλ. σε 66 μέρες (1 Φεβρουαρίου -7 Απριλίου). Κατά τη διάρκεια του εγχειρήματος συνοδευόταν από πλοία, που ήταν έτοιμα, σε περίπτωση που εμφανίζονταν σαρκοφάγα ψάρια όπως πιράνχας, να ρίξουν αίμα στο ποτάμι για να τραβήξουν την προσοχή τους και να μη κινδυνεύσει ο ίδιος. Στη συνέχεια αν και του προτάθηκε να κολυμπήσει το Νείλο, ο Στρελ αρνήθηκε λέγοντας ότι δεν αποτελούσε ιδιαίτερη πρόκληση γι’ αυτόν. 

Το 2010 ίδρυσε μαζί με το γιό του μια επιχείρηση, που προσφέρει swimming adventure holiday tours σε μέρη όπως η Λίμνη Πάουελ, στην Αριζόνα, οι Λίμνες Bled και Bohinj και ο ποταμός Soča, στη Σλοβενία, στις Δαλματικές ακτές της Κροατίας, στις ακτές του Μαυροβουνίου και στις τουρκικές ακτές στη Μεσόγειο.

Παραπομπές
----------

1. ↑  plus.si.cobiss.net/opac7/conor/9200227.
2. ↑  *CONOR.SI*. 9200227.
3. ↑  Εθνική Βιβλιοθήκη της Γερμανίας: (Γερμανικά) *Gemeinsame Normdatei*. Ανακτήθηκε στις 28  Μαρτίου 2015.

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
--------------------

* Πολυμέσα σχετικά με το θέμα  Martin Strel στο Wikimedia Commons

  


|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
| Καθιερωμένοι όροι | 
* WorldCat
* VIAF: 5259336
* LCCN: n2006088467
* ISNI: 0000 0000 7327 2673
* GND: 138687293
* BNF: cb157552732 (data)
* NKC: xx0105335

 |

 |
Νόμισμα των Ρουτένων, 5ος-1ος αιώνας π.Χ.
Οι **Ρουτένοι** (Γαλλικά: Rutenes, στα Λατινικά: Ruteni) ήταν κελτική φυλή της αρχαίας Γαλατίας εγκατεστημένοι στα νότια της Κεντρικής Οροσειράς (Μασίφ Σαντράλ).Η επικράτειά τους εκτείνονταν κυρίως στον σημερινό νομό Αβερόν και τμήμα του νομού Ταρν.

Οι Ρουτένοι έδωσαν το όνομά τους στην πόλη Ροντέζ.

Όνομα
-----

Χάρτης της Γαλατίας τον 1ο αιώνα π.Χ. όπου εμφανίζεται η περιοχή των Ρουτένων
Αναφέρονται ως *Rutenos* από τον Ιούλιο Καίσαρα στο έργο του *Απομνημονεύματα περί του Γαλατικού πολέμου*, ως *R̔outēnoì* (Ῥουτηνοὶ) από τον Στράβωνα (αρχές του 1ου αιώνα μ.Χ), ως *Ruteni* από τον Πλίνιο (1ος αιώνας μ.Χ), και ως *R̔outanoì* (Ῥουτανοὶ) από τον Πτολεμαίο (2ος αιώνας μ.Χ).

Υπάρχουν πολλές θεωρίες για τη σημασία του ονόματος, μία ερμηνεία είναι «οι Ξανθοί».

Περιοχή
-------

Το έδαφος των Ρουτένων βρισκόταν νότια του Μασίφ Σαντράλ, ανάμεσα στη φυλή των Αρβέρνων στο βορρά, τους Καδούρκους στα δυτικά, τους Γάβαλους στα ανατολικά και τους Βόλκες στο νότο.  Ήταν υποτελείς των Αρβέρνων και ένα μέρος της επικράτειάς τους καταλήφθηκε από τους Ρωμαίους μετά την ήττα του βασιλιά των Αρβενών Βιτούιτου το 121 π.Χ. 

Κατά τη διάρκεια της βασιλείας του Αυγούστου, το μεγαλύτερο oppidum (οχυρωμένο μέρος) *Σεγκοντούνουμ* (σύγχρονο Ροντέζ) έγινε η κύρια πόλη τους.

Ιστορία
-------

Αναφέρονται για πρώτη φορά από τον Κικέρωνα το 69 π.Χ. αλλά γνωρίζουμε από τον Στράβωνα ότι στο παρελθόν περιλαμβάνονταν μεταξύ των υποτελών φυλών των Αρβέρνων.

Κατά τη διάρκεια των Γαλατικών Πολέμων (58–50 π.Χ.), οι Ρουτένοι συμμετείχαν στη μάχη της Αλεσίας το 52 π.Χ. στέλνοντας 12.000 άνδρες.

Παραπομπές
----------

1. ↑ . «amicale-ruthenoise.com/rodez/son-histoire/». Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 25 Φεβρουαρίου 2021.
2. ↑  Falileyev, Alexander (2010) *Dictionary of Continental Celtic Place-names: A Celtic Companion to the Barrington Atlas of the Greek and Roman World* CMCS. ISBN 978-0955718236.p. entry 3337.
3. ↑  *An historical geography of France* by Xavier de Planhol, Paul Claval p.10 books google
4. ↑ . «historyfiles.co.uk/KingListsEurope/BarbarianRuteni».
5. ↑ . «referenceworks.brillonline.com/entries/brill-s-new-pauly/ruteni».

|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
| Καθιερωμένοι όροι | 
* WorldCat
* LCCN: sh00001978

 |

 |
Το Παλάτσο Ριτμέγιερ
Οι εκτελεσθέντες στο εσωτερικό του Παλάτσο Ριτμέγιερ
Ως **Σφαγή της οδού Γκέγκα** (στα ιταλικά: **Eccidio di via Ghega**) είναι γνωστή η εκτέλεση δια απαγχονισμού από Γερμανούς ναζιστές, 51 ατόμων, στο Παλάτσο Ριτμέγιερ, στην οδό Κάρλο Γκέγκα αρ. 12, στη Τεργέστη, στις 23 Απριλίου 1944. 

Την προηγούμενη μέρα είχε εκραγεί βόμβα στο κτίριο, στο οποίο στεγαζόταν το Σπίτι του Γερμανού Στρατιώτη (Deutsches Soldatenheim), με αποτέλεσμα να χάσουν τη ζωή τους τέσσερις Γερμανοί στρατιώτες και μια Ιταλίδα.Τη βόμβα είχαν τοποθετήσει δύο Σοβιετικοί στρατιώτες, οι οποίοι συνεργάζονταν με Γιουγκοσλάβους Παρτιζάνους. Με διαταγή του Γερμανού διοικητή ως αντίποινα επιλέχτηκαν 51 άτομα, κρατούμενοι των φυλακών και περαστικοί που συνελήφθησαν χωρίς να έχουν έγγραφα, και μεταφέρθηκαν στο Παλάτσο Ριτμέγιερ, όπου εκτελέστηκαν δια απαγχονισμού. Ειδικότερα οι Γερμανοί Ναζιστές κρέμασαν τα θύματα (μεταξύ των οποίων ήταν αρκετοί έφηβοι 16-17 χρονών και έξι γυναίκες)  από τα κιγκλιδώματα στις σκάλες στο εσωτερικό του κτιρίου, από τους πολυέλαιους στα δωμάτια και στους διαδρόμους και από τα παράθυρα και τα άφησαν κρεμασμένα για πέντε μέρες προκειμένου να τρομοκρατήσουν τους περαστικούς. 

Η πλάκα για τα θύματα της σφαγής, που βρίσκεται στη πρόσοψη του κτιρίου
Το 1947 τοποθετήθηκε στη πρόσοψη του κτιρίου από τον δήμο της Τεργέστης τιμητική πλάκα για τα θύματα της σφαγής. Το 1952 το Πανεπιστήμιο της Τεργέστης αποφάσισε να απονείμει τιμητικά μετά θάνατο το πτυχίο στα οικονομικά και το εμπόριο στον αλβανικής καταγωγής φοιτητή από το Μπρίντεζι, Μάρκο Εφτιμιάντι, που ήταν μεταξύ των θυμάτων της σφαγής στο Παλάτσο Ριτμέγιερ. Τα θύματα της σφαγής σήμερα είναι θαμμένα στο νεκροταφείο της Αγίας Άννας, στη Τεργέστη.

Μνημείο στο νεκροταφείο της Αγίας Άννας
Στο Παλάτσο Ριτμέγιερ στεγάζεται σήμερα το Ωδείο Τζουζέππε Ταρτίνι (Conservatorio Giuseppe Tartini).

Παραπομπές
----------

1. ↑
2. ↑  Raoul Pupo (2010). *Trieste '45*. Gius.Laterza & Figli Spa. σελ. 9. ISBN 9788858113691.
3. ↑

Βιβλιογραφία
------------

* Silvio Maranzana: *Le armi per Trieste italiana*, Trieste 2003, σσ. 213-244
* Marina Rossi:  Αρχειοθετήθηκε 2019-05-03 στο Wayback Machine. in Un percorso tra le violenze del Novecento nella provincia di Trieste/Po poteh nasilja v 20. stoletju v Tržaški pokrajini, Trieste, Istituto regionale per la storia del movimento di liberazione nel Friuli Venezia Giulia - Provincia di Trieste, 2006, σσ. 57-62
* Marina Rossi: «Soldati sovietici nelle formazioni partigiane del Friuli-Venezia Giulia», in Angelo Ventura (a cura di), La società veneta dalla Resistenza alla Repubblica – Atti del Convegno di Studi, Padova, 9-11 maggio 1996.
**Μοριακό βάρος** ή **σχετική μοριακή μάζα** καλείται η μάζα ενός μορίου σε σύγκριση με τη μάζα ενός νουκλεονίου του ισοτόπου άνθρακα 12 (12C), και συγκεκριμένα ο αριθμός που δείχνει πόσες φορές είναι μεγαλύτερη η μάζα του μορίου από το 1/12 της μάζας του 12C.

Για να βρούμε το μοριακό βάρος προσθέτουμε τα ατομικά βάρη των ατόμων που συμμετέχουν στο χημικό τύπο μιας ένωσης ή ενός στοιχείου.

Για παράδειγμα ο χημικός τύπος του νερού είναι Η2O. Το υδρογόνο έχει ατομικό βάρος 1, και το οξυγόνο 16, επομένως το μοριακό βάρος του νερού είναι (1Χ2)+16 = **tserein**

* Ένα γραμμομόριο μιας ένωσης ή στοιχείου έχει μάζα ίση με το μοριακό βάρος αυτού ή αυτής σε γραμμάρια.

|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
| Καθιερωμένοι όροι | 
* WorldCat
* LCCN: sh85086596
* GND: 4170374-1
* BNF: cb119788818 (data)
* NDL: 00561038

 |

 |
Ο **Κωνσταντίνος Γεροστάθης** του Ευσταθίου και της Παρασκευής (Άρτα 1770 - 22 Ιουνίου 1870) υπήρξε έμπορος, μέλος της Φιλικής Εταιρείας και ευεργέτης.

Ηταν γιος του δολοφονηθέντα από τον Αλη Πασά, Αναστάσιου Γεροστάθη. Εφυγε από το Κομπότι για την Κέρκυρα το 1807 σε ηλικία 37 ετών.

Ήταν εύπορος έμπορος με δραστηριότητα στην Ευρώπη. Στα τέλη του 1818, ο Κωνσταντίνος μυήθηκε στη Φιλική Εταιρεία από τον Αριστείδη Παππά.

Έμπιστος συνεργάτης και στενός φίλος του Κυβερνήτη Ιωάννη Καποδίστρια, αντιπροσώπευε στην Κέρκυρα τη Φιλική Εταιρεία και είχε αναλάβει την αλληλογραφία με τις φιλελληνικές εταιρείες της Ευρώπης και της Αμερικής. Σήμερα σώζονται 46 ιδιόχειρες και ενυπόγραφες επιστολές του ίδιου προς τον Ιωάννη Καποδίστρια. Επίσης, υπάρχουν και δύο επιστολές, ιδιόγραφες απευθυνόμενες προς τον Αυγουστίνο Καποδίστρια.

Σύμφωνα με τον Λέοντα Μελά,*"«ο Γεροστάθης» πρέπει να θεωρείται και προπομπός για τη διδαχή περιβαλλοντικών ανησυχιών και υγιεινής ζωής. Εστιάζει στην ανθρώπινη ψυχή και εκθειάζει τις αρετές της αριστείας και του μέτρου*".

Πέθανε σε ηλικία 100 ετών και κηδεύτηκε στον Ιερό Ναό της Παναγίας των Ξένων στην Κέρκυρα. Οι κάτοικοι του Κομποτίου, αναγνωρίζοντας την προσφορά του, μετέφεραν τον τάφο του από την Κέρκυρα στο Κομπότι, στις 11 Μαΐου 1972, στην βόρεια πλευρά του προαυλίου του παλαιού ναού του Αγίου Γεωργίου Κομποτίου, με άδεια της Ιεράς Μητροπόλεως Άρτης επί Ιγνατίου Γ΄ Τσίγκρη του Μεγαρέως με δαπάνη ιδιωτών και της τότε Κοινότητας Κομποτίου.

Παραπομπές
----------

1. 1 2 3 4  «Μουσείο Κέρκυρας».
2. 1 2  «Δήμος Νικολάου Σκουφά».
3. ↑  «Ο πρώτος παραμυθάς Λέων Μελάς και ο πρωτοποριακός «Γεροστάθης»».
4. ↑  «ΕΦΗΜΕΡΙΔΑ «ΑΝΑΓΕΝΝΗΣΗ» ΠΕΡΙΣΤΕΡΙΟΥ».
Τα **πλιθιά** είναι ένα είδος τοιχοποιίας που παράγεται, χρησιμοποιώντας τούβλα και κονίαμα. Συνήθως, τοποθετούνται το ένα πάνω στο άλλο για να δημιουργήσουν μια δομή όπως ένας τοίχος.
Τα πλιθιά είναι ένα δημοφιλές μέσο για την κατασκευή κτιρίων, ενώ παραδείγματα πλινθοδομών εντοπίζονται στην ιστορία ήδη από την Εποχή του Χαλκού. Τα πρόσωπα που πυροδότησαν τα πλιθιά του αρχαίου Dur-Kurigalzu στο Ιράκ χρονολογούνται γύρω στο 1400 π.Χ. και τα κτίρια πλιθιού του αρχαίου Mohenjo-daro στο Πακιστάν χτίστηκαν γύρω στο 2600 π.Χ. Πολύ παλαιότερα παραδείγματα τοιχοποιίας που κατασκευάστηκαν με αποξηραμένα (αλλά όχι καύσιμα) πλιθιά μπορεί να βρεθούν σε αρχαίες τοποθεσίες όπως η Ιεριχώ στην Ιουδαία, το Çatal Hüyük στην Ανατολία και το Mehrgarh στο Πακιστάν. Αυτές οι δομές έχουν επιβιώσει από την εποχή του λίθου μέχρι σήμερα.
Μέρη από πλιθιά περιλαμβάνουν, κρεβάτια και περσίδες. Το κρεβάτι είναι το κονίαμα πάνω στο οποίο τοποθετείται ένα πλιθί.
Οι διαστάσεις αυτών των τμημάτων είναι συνήθως συντονισμένες έτσι ώστε δύο τούβλα τοποθετημένα πλάι-πλάι διαχωρισμένα μόνο από το πλάτος ενός πείρου να έχουν συνολικό πλάτος όμοιο με το μήκος ενός ενιαίου τούβλου που τοποθετείται εγκαρσίως επάνω τους.
Σε αυτή την περίπτωση, το συντονιστικό μετρητικό έργο διότι το μήκος ενός ενιαίου πλιθιού 215 εκατοστά είναι ίσο με το συνολικό πλάτος ενός πλιθιού 102,5 εκατοστά.
Υπάρχουν πολλά άλλα μεγέθη πλιθιών παγκοσμίως, και πολλά από αυτά χρησιμοποιούν αυτή την ίδια αρχή συντονισμού.

Σύνδεση
-------

Ένας σχεδόν καθολικός κανόνας στην πλινθοδομή είναι ότι οι περσίδες δεν πρέπει να είναι συνεχόμενες μεταξύ τους.
Οι τοίχοι, που κινούνται γραμμικά και εκτείνονται προς τα πάνω, μπορούν να έχουν διαφορετικό βάθος ή πάχος. Τυπικά, τα τούβλα τοποθετούνται επίσης γραμμικά και εκτείνονται προς τα πάνω, σχηματίζοντας πλάκες ή φύλλα. Ιστορικά, η κυρίαρχη μέθοδος ενοποίησης των φύλλων ήταν η τοποθέτηση πλιθιών απέναντι τους, αντί να τρέχουν γραμμικά.
Τα τούβλα που τηρούν τις δύο συμβάσεις περιγράφονται ως τοποθετημένα σε έναν ή τον άλλο δεσμό. Επίσης στα παλιά χρόνια στο χτίσιμο τοποθετούνταν και ξύλα για να ξεχωρίζουν οι σειρές.