Ο **Κονσταντίν** (σερβικά κυριλλικά: Константин Балшић‎‎ / **Konstantin Balšić, άκμασε από το** 1378 – απεβ. το 1402), από τον Οίκο των Μπάλσιτς, ήταν κύριος εδαφών στη βόρεια Αλβανία.

Βιογραφία
---------

Ήταν γιος του Τζούρατζ Α΄ κυρίου της Ζέτας (1362–1378) και της συζύγου του, Tεοντόρας Ντεγιανόβιτς (κόρης του *δεσπότη* Ντέγιαν). Μετά το τέλος τού πατέρα του το 1378, κληρονόμησε ένα μικρό τμήμα γης μεταξύ των ποταμών Μπογιάνα και Ντριν (Δρίνου).

Για να επεκτείνει τους δεσμούς στα δυτικά Βαλκάνια, πάντρεψε την αδελφή του Ευδοκία με τον Φλωρεντινό δεσπότη των Ιωαννίνων Ησαύ ντε' Μπουοντελμόντι.

Στα τέλη του 1394, ο Κονσταντίν τοποθετήθηκε ως κυβερνήτης της Κρούγια από τους Οθωμανούς και νυμφεύτηκε την πρώην σύζυγο τού Μάρκο Μπαρμπαrίγκο, την Αλβανίδα πριγκίπισσα Ελένα Τόπια, κόρη του Κάρλο Τόπια. Η Ελένα ήταν εξαδέλφη τού Koνσταντίν, καθώς η μητέρα της Ελένα, Βογισλάβα και ο πατέρας του Κονσταντίν, Τζούρατζ Α΄ ήταν αδέλφια. Ο εκ μητρός πάππος της Ελένης και ο εκ πατρός πάππος του Κονσταντίν ήταν ο Μπάλσα Α΄. Στάλθηκε για να γίνει επικεφαλής των Μπάλσιτς ως Οθωμανός προστατευόμενος και προφανώς απέτυχε, χάνοντας το προπύργιο του Ντάγκνουμ, από τον εξάδελφό του Τζούρατζ Β΄, το 1395.

Ο Κονσταντίν ήταν πολύ πιστός στον σουλτάνο Βαγιαζήτ Α΄. Στις 17 Μαΐου 1395 πολέμησε στη μάχη του Ροβίνε και έγινε μάρτυρας του θανάτου ορισμένων Σέρβων ευγενών, αλλά κατάφερε να επιβιώσει ο ίδιος. Μεταξύ αυτών που σκοτώθηκαν ήταν ο εξάδελφός του Kονσταντίν Ντεγιανόβιτς, από τον οποίο ονομάστηκε, και ο βασιλιάς Mάρκο Μρνγιαβτσέβις.

Σε ένα βενετικό έγγραφο που χρονολογείται στις 8 Αυγούστου 1401, αναφέρεται ως «Κονσταντίν, κύριος της Σερβίας, στην επικράτεια γύρω από την επικράτειά μας του Δυρραχίου» (Constantini domini Servie, teritorii, quod est circa teritorium nostrum Durachii). Το 1402, εκτελέστηκε στο Δυρράχιο για άγνωστους λόγους, αλλά γενικά πιστεύεται, ότι η απουσία του στη μάχη της Άγκυρας είχε κάποια σχέση με αυτό. Μετά το τέλος του Κονσταντίν, η σύζυγός του Ελένα και ο γιος τους Στέφαν πήγαν πρώτα στους Βενετούς και μετά έζησαν με την αδελφή της Μαρία. Δεδομένου ότι η Μαρία ήταν παντρεμένη με τον Φίλιπ Μαραμόντε, οι Βενετοί και οι Ραγκούζιοι συχνά ανέφεραν τον Στέφαν Μπάλσιτς ως "Στέφαν Μαραμόντε".

Νόμισμα του Koνσταντίν Μπάλσιτς με το πορτρέτο του. Είναι το μόνο είδος νομίσματος που έκοψε.
Το 1920 ο Γιουγκοσλάβος ιστορικός Mίλαν Σουφλάυ δημοσίευσε, με το ψευδώνυμο Alba Limi, ένα ιστορικό μυθιστόρημα για τον Koνσταντίν Μπάλσιτς.

Οικογένεια
----------

Νυμφεύτηκε το 1394 την εξαδέλφη του Ελένα Τόπια, κόρη του Κάρλο πρίγκιπα της Αλβανίας και είχε τέκνο:

* Στέφαν Μαραμόντε άκμ. 1419-40, ευγενής της Ζέτα.

Βιβλιογραφικές αναφορές
-----------------------

1. ↑  Anamali, Skënder and Prifti, Kristaq. Historia e popullit shqiptar në katër vëllime. Botimet Toena, 2002, (ISBN 99927-1-622-3) pp. 251–252
2. ↑  *Monumenta spectantia Historiam Slavorum Meridionalium*. 1874. σελίδες 437–.
3. ↑  M. Bešić, Zarij (1970). *Istorija Crne Gore /2. Crna gora u doba oblasnih gospodara* (στα Serbian). Titograd: Redakcija za istoiju Crne Gore. σελ. 119. ...може се као доста поуздано прихватити дшшљење да је Стефан Балшић Марамонте био син Конставл-ина Балшића и Јелене Тогшје....његова је удовица отишла у Млетке, а затим се повуклакод своје рођаке Марије Топија, удате за Фшшпа Марамонте...Ду-бровчани и Млечани често називали Стефан Марамонте. CS1 maint: Μη αναγνωρίσιμη γλώσσα (link)
4. ↑  Elsie, Robert (2013). *A Biographical Dictionary of Albanian History*. I.B.Tauris. σελ. 28. ISBN 978-1-78076-431-3. Croat historian Milan von Šufflay (using the pseudonym Alba Limi) wrote a three-part historical novel about him, Kostadin Balšić, Zagreb 1920. BALSHA, GEORGE I ( -01.1378) Mediaeval Serbian ruler.