recursal/SuperWikiNEXT-32B huggingface dataset:
Η **Αίθρα (Aethra)** είναι ένας αστεροειδής της Κύριας Ζώνης Αστεροειδών με απόλυτο μέγεθος (όπως ορίζεται για το Ηλιακό Σύστημα) 9,21. Ανακαλύφθηκε το 1873 από τον Αμερικανό αστρονόμο Τζέιμς Κρεγκ Γουάτσον, που παρατηρούσε από το Ανν Άρμπορ του Μίσιγκαν (ΗΠΑ), και έλαβε το όνομα της μητέρας του Θησέα στην ελληνική μυθολογία. Η πολύ μεγάλη εκκεντρότητα της τροχιάς του αστεροειδή έχει ως αποτέλεσμα κατά το περιήλιό του να βρίσκεται πιο κοντά στον `Ηλιο από τον πλανήτη `Αρη, οι βαρυτικές διαταραχές του οποίου καθιστούν την τροχιά της Αίθρας ασταθή. Μετά την ανακάλυψή της η Αίθρα χάθηκε (εξαιτίας ανεπαρκούς χρονικού διαστήματος μεταξύ των αρχικών παρατηρήσεων) και ξαναβρέθηκε το 1922.

Φυσικά χαρακτηριστικά
---------------------

Η μέση διάμετρος της Αίθρας είναι 42,87 χλμ. πάντως η καμπύλη φωτός της υποδεικνύει ένα επίμηκες ή πολύ ακανόνιστο σχήμα. Η μάζα της εκτιμάται σε 82 τρισεκατομμύρια τόνους. Η μέση επιτάχυνση της βαρύτητας στον ισημερινό της Αίθρας εκτιμάται σε 1,2 cm/sec², δηλαδή η βαρύτητα εκεί είναι 816 φορές ασθενέστερη από τη γήινη, ενώ η μέση ταχύτητα διαφυγής υπολογίζεται σε 23 m/sec (83 χιλιόμετρα την ώρα).

Ο φασματικός τύπος της Αίθρας είναι **M** (μεταλλικός, με κυριαρχία των μετάλλων νικελίου και σιδήρου). Το άλβεδό της είναι 0,199. Η μέση θερμοκρασία στην επιφάνειά της εκτιμάται σε −105 βαθμούς C περίπου, αλλά η πολύ μεγάλη εκκεντρότητα της τροχιάς του αστεροειδή έχει ως αποτέλεσμα μεγάλες διακυμάνσεις της θερμοκρασίας μεταξύ του περιηλίου και του αφηλίου.

Η Αίθρα περιστρέφεται γύρω από τον εαυτό της μία φορά κάθε 5 ώρες και 10 λεπτά.

Παραπομπές
----------

1. ↑  *JPL Small-Body Database*. 2000132.

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
--------------------

* Τροχιά από το JPL (Java) / Εφημερίδα

  


Αστεροειδείς| 131 Βάλα | 132 Αίθρα | 133 Κυρήνη |

|  |  |
| --- | --- |
| 

|  |
| --- |
| * Πύλη:Ηλιακό Σύστημα
* Πύλη:Αστρονομία
 |

 |
Ο **Ιωσήφ Ιωάννης Αδάμ** (1690-1732) ήταν ο Πρίγκιπας του Λίχτενσταϊν από το 1721 μέχρι το θάνατό του.

Βιογραφία
---------

Γεννημένος στη Βιέννη στις 25 Μαΐου 1690, ήταν ο μόνος γιος του Πρίγκιπα Αντώνιου Φλωριανού του Λίχτενσταϊν και της Ελεονώρας Βαρβάρας του Τουν-Χόενσταϊν.

Υπηρέτησε μαζί με τον πατέρα του για μια σύντομη περίοδο στον Πόλεμο της Ισπανικής Διαδοχής και πολέμησε αργότερα ενάντια στους Γάλλους υπό τον Τζον Τσώρτσιλ, 1ο Δούκα του Μάρλμπορο. Μετά από τη Συνθήκη της Ουτρέχτης (1713) έγινε αυτοκρατορικός σύμβουλος του στέμματος στη Βιέννη.

Ο Ιωσήφ Ιωάννης Αδάμ παντρεύτηκε τέσσερις φορές. Οι σύζυγοί του ήταν η Μαρία Γαβριέλα του Λίχτενσταϊν (1692-1713), η Μαριάννα του Τουν-Χόενσταϊν (1698-1716), η Μαρία Άννα του Οτίνεν-Σπίλμπεργκ (1693-1729) και η Μαρία Άννα Κοτούλινσκα (1707-1788). Από εκείνες απέκτησε 8 παιδιά, μεταξύ των οποίων και τον διάδοχό του Ιωάννη Νεπομουκίνο Κάρολο.

Ήταν ο 661ος Ιππότης του Τάγματος του Χρυσόμαλλου Δέρατος στην Αυστρία. Πέθανε στις 17 Δεκεμβρίου 1732 στο Βάλτιτσε.

Παραπομπές
----------

1. 1 2 3 4  «Αρχειοθετημένο αντίγραφο». Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 21 Ιανουαρίου 2013. Ανακτήθηκε στις 28 Ιανουαρίου 2016.
2. 1 2 3 4 5
3. ↑
4. ↑
5. ↑

  


|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
| Καθιερωμένοι όροι | 
* VIAF: 80999715
* ISNI: 0000 0000 5685 8306
* GND: 136698700
* NKC: jo2010602263

 |

 |

|  |  |
| --- | --- |
| 

|  |
| --- |
| * Πύλη:Βιογραφίες
 |

 |
Ο **Ιωσήφ Δεκιγάλλας** αναφέρεται και ως **Ιωσήφ Δε-Κιγάλλας** (*De Cigalla*) (16 Μαρτίου 1812 - 16 Νοεμβρίου 1886) υπήρξε Έλληνας επιστήμονας και συγγραφέας του 19ου αιώνα.

Βιογραφικά στοιχεία
-------------------

Γεννήθηκε στις 16 Μαρτίου 1812 στο Ταγκανρόγκ της Ρωσίας. Η καταγωγή της οικογένειας των Δεκιγάλλα (De Cigalla) ήταν από τη Γένουα και έφερε τον τίτλο του κόμητος από το 1595 και δίπλωμα ευγενείας με οικόσημο από το 1616. Είχε εγκατασταθεί στη Γένουα και στη Θήρα. 

Έμεινε ορφανός από γονείς και κηδεμονεύτηκε από τον θείο του, δυτικό αρχιερέα της Σαντορίνης, ο οποίος αντιλαμβανόμενος την αξία του Ιωσήφ τον έστειλε στην Πίζα για να σπουδάσει. Στην Ιταλία ο Ιωσήφ διορίστηκε διδάκτωρ της ιατρικής σχολής του Βασιλικού Πανεπιστημίου της Σιένας το 1832 μόλις ηλικίας είκοσι χρονών. 

Πήγε στη Φλωρεντία για να διευρύνει τις σπουδές του. Επέστρεψε στην Ελλάδα και εγκαταστάθηκε στη Θήρα. Παντρεύτηκε την ευγενή Μαρία Δελένδα και επιδόθηκε στο επάγγελμα του ιατρού για πενήντα χρόνια. Για το έργο που προσέφερε, του απονεμήθηκε ο βαθμός του Ιππότη του Τάγματος του Σωτήρος.

Απεβίωσε στις 16 Νοεμβρίου 1886 στη Θήρα.

Συγγράμματα
-----------

Έγραψε βιβλίο περί της έκρηξης του ηφαιστείου της Σαντορίνης που έγινε το 1866. Έγραψε επίσης και άλλα επιστημονικά συγγράμματα, καθώς και φιλολογικές, ιστορικές, φιλοσοφικές και κριτικές μελέτες.

Παραπομπές
----------

1. 1 2 3 4  (Ιταλικά) *www.accademiadellescienze.it*. giuseppe-de-cigalla. Ανακτήθηκε στις 1  Δεκεμβρίου 2020.
2. ↑  «Δε-Κιγάλλας Ιωσήφ 1812-1866». *Κατάλογος Βιβλιοθήκης Ακαδημίας Αθηνών*. Ανακτήθηκε στις 6 Σεπτεμβρίου 2022.
3. ↑  «Dekigállas, Iōsḗph (1812-1886) - Δεκιγάλλας, Ιωσήφ (1812-1886)». *www.idref.fr*. SUDOC. Ανακτήθηκε στις 24 Οκτωβρίου 2018.

Πηγές
-----

* Ιωσήφ Δεκιγάλλας συνοπτικό βιογραφικό σημείωμα από το Ινστιτούτο Νεοελληνικών Ερευνών
* Ιωάννης Αρσένης (1888). *Ποικίλη Στοά: Εθνική εικονογραφημένη επετηρίς*. Αθήνα: Επί του Τυπογραφείου Αττικού Μουσείου. Ανακτήθηκε στις 17 Μαΐου 2010.

  


|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
| Καθιερωμένοι όροι | 
* WorldCat
* VIAF: 67782993
* **ΕΒΕ**: 45724
* **AA**: 57272
* LCCN: n81040764
* ISNI: 0000 0000 8390 9383
* GND: 105340879X
* SUDOC: 133628728
* BNF: cb14324634k (data)
* CiNii: DA07803932

 |

 |
Ο **Ιωάννης Μουτζουρίδης** (1879 - 1935), ήταν Έλληνας στρατιωτικός, (συνταγματάρχης) και πολιτικός.

Βιογραφία
---------

Ο Ι. Μουτζουρίδης γεννήθηκε στο Ναύπλιο το 1879. Κατατάχθηκε ως εθελοντής στον ελληνικό στρατό όπου και αποφοίτησε από τη Σχολή Υπαξιωματικών με τον βαθμό του ανθυπολοχαγού το 1912. Συμμετείχε και στους δύο Βαλκανικούς πολέμους όπου και τραυματίσθηκε σοβαρά στη μάχη της Πέτρας - Πόρτας με αχρήστευση του αριστερού χεριού του, με συνέπεια να τεθεί στη συνέχεια σε τιμητική διαθεσιμότητα, εξελισσόμενος στο βαθμό του συνταγματάρχη.

Από το 1925 στράφηκε στη πολιτική. Το 1926, πολιτευόμενος με το Λαϊκό Κόμμα την αρχηγία του οποίου είχε αναλάβει ο Παναγής Τσαλδάρης εκλέχθηκε βουλευτής Ναυπλίας και Αργολίδας στην Α΄ Περίοδο (1926), στη Β΄ Περίοδο )1928), στη Γ΄ Περίοδο (1932), στη Δ΄ Περίοδο (1933) καθώς και στην Ε΄ Εθνοσυνέλευση (1935).

Επί κυβερνήσεως Π. Τσαλδάρη του 1933 διετέλεσε υπουργός των Εσωτερικών από 9 Αυγούστου 1933 μέχρι τις 21 Μαρτίου 1934 και στην συνέχεια μέχρι το τέλος του ίδιου έτους διορίστηκε υπουργός Γενικός Διοικητής Κρήτης. Πέθανε στην Αθήνα το 1935. Αδελφός του Ιωάννη Μουτζουρίδη ήταν ο βουλευτής Πραξιτέλης Μουτζουρίδης και γιος του ο μετέπειτα βουλευτής με τη Νέα Δημοκρατία, Γεώργιος Μουτζουρίδης.

Πηγές
-----

* "Νεώτερον Εγκυκλοπαιδικόν Λεξικόν Ηλίου" τομ.13ος, σελ.854.
* Γεώργιος Α. Σήφακας, επιμ. (1933). *Κρητικαί Μελέται : Ιστορία-Αρχαιολογία-Λαογραφία, Έτος Α΄ - Αριθ. 1-2*. Αθήνα. Ανακτήθηκε στις 24 Μαΐου 2010.
Η **Θούλη (Thule)** είναι μεγάλος σκουρόχρωμος αστεροειδής της Κύριας Ζώνης Αστεροειδών με απόλυτο μέγεθος (όπως ορίζεται για το Ηλιακό Σύστημα) 8,57. Ανακαλύφθηκε το 1888 από τον Αυστριακό αστρονόμο Γιόχαν Παλίζα, που παρατηρούσε από τη Βιέννη. Ονομάσθηκε έτσι από την απώτατη βόρεια νήσο Θούλη των αρχαίων γεωγράφων, καθώς η σχεδόν κυκλική τροχιά της βρίσκεται στο απώτατο εξωτερικό όριο της Κύριας Ζώνης (υπήρξε ο πρώτος αστεροειδής που ανακαλύφθηκε να έχει μεγάλο ημιάξονα τροχιάς μεγαλύτερο των 4 AU). Η Θούλη βρίσκεται σε τροχιακό συντονισμό 3:4 με τον πλανήτη Δία. Η τροχιά της πάντως διαφέρει από αυτές της Οικογένειας της Χίλντας στο ότι έχει πολύ μικρή εκκεντρότητα. Μαζί με δύο σώματα που ανακαλύφθηκαν σχετικώς πρόσφατα, τα (186024) 2001 QG207 και (185290) 2006 UB219, η Θούλη κατατάσσεται στη δική της **«Δυναμική Ομάδα της Θούλης»**.

Φυσικά χαρακτηριστικά
---------------------

Η μέση διάμετρος της Θούλης εκτιμάται σε 126,6 χιλιόμετρα και η μάζα της σε 2,12 τετράκις εκατομμύρια τόνους για μέση πυκνότητα 2 gr/cm³. Η επιτάχυνση της βαρύτητας στον ισημερινό της Θούλης εκτιμάται σε 3,54 cm/sec² (276 φορές ασθενέστερη βαρύτητα από αυτή της Γης), ενώ η ταχύτητα διαφυγής σε 66,9 m/sec (241 χιλιόμετρα την ώρα).

Ο φασματικός τύπος της Θούλης είναι **D**, ενώ το άλβεδό της 0,041. Η Θούλη περιστρέφεται γύρω από τον εαυτό της μία φορά κάθε 7 ώρες και 26 λεπτά. Η μέση θερμοκρασία στην επιφάνειά της εκτιμάται σε 135 περίπου βαθμούς Κελσίου κάτω από το μηδέν.

Παραπομπές
----------

1. ↑  *JPL Small-Body Database*. 2000279.

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
--------------------

* Τροχιά από το JPL (Java) / Εφημερίδα

  


Αστεροειδείς| 278 Παυλίνα | 279 Θούλη | 280 Φιλία |

|  |  |
| --- | --- |
| 

|  |
| --- |
| * Πύλη:Ηλιακό Σύστημα
* Πύλη:Αστρονομία
 |

 |
Το **Θέμα Αγχιάλου** ήταν διοικητική διαίρεση της Βυζαντινής Αυτοκρατορίας, Θέμα, στην σημερινή Βουλγαρία, κατά τον 11o και 12ο αιώνα.

Το θέμα αναφέρεται σε χρυσόβουλο του αυτοκράτορα Αλεξίου Γ΄ προς τους Ενετούς και σε ποιες περιοχές μπορούσαν να ασκούν ελεύθερα το εμπόριο. Πρωτεύουσα του θέματος ήταν η Αγχίαλος η σημερινή Πομόρια. Πιθανότατα το θέμα καταλύθηκε το 1204 όταν η πόλη καταλήφθηκε από τους Σταυροφόρους κι έπειτα από τους Βούλγαρους.

Από τα τέλη του 11ου αιώνα η Αγχιάλος ήταν έδρα στρατηγού, το 1118 αναφέρεται έδρα δούξ. Στο θέμα περιλαμβάνονταν οι πόλεις Μεσημβρία, Δελβετός και Σωζόπολη και πιστεύεται ότι δημιουργήθηκε μετά την κατάργηση του Θέματος Παρίστριων ή αποσπάστηκε από το Θέμα Θράκης.

Γνωστοί διοικητές ήταν οι :

* Βλαδτζέρτης, 11ος αιώνας
* Σιαούς, 1118 - ?
* Κωνσταντίνος Στηθάτος, γύρω στο 1186

Παραπομπές
----------

1. 1 2 3  Ακριτίδης, σελ. 166
2. ↑  Γιώργος Λεκάκης, εφημερίδα Χρόνος,Σαν σήμερα… πριν 106 χρόνια έγινε… η Σφαγή της Αγχιάλου Αρχειοθετήθηκε 2015-10-18 στο Wayback Machine.
3. 1 2  Κυριαζόπουλος, σελ. 250
4. 1 2 3  Κυριαζόπουλος, σελ. 250

Πηγές
-----

* Κυριαζόπουλος, Χρίστος (1997, Αριστοτέλειο Πανεπιστήμιο Θεσσαλονίκης (ΑΠΘ)), Η Θράκη κατά τους 10ο - 12ο αιώνες: συμβολή στη μελέτη της πολιτικής, διοικητικής και εκκλησιαστικής της εξέλιξη
* Νικόλαος Σ. Ακριτίδης, Η εκκλησιαστική γεωγραφία του Οικουμενικού Πατριαρχείου από τον 9ο αιώνα έως το 1453
**Grupo Carso** είναι η ονομασία μεξικανικού ομίλου εταιρειών ετερογενών δραστηριοτήτων που ανήκει στον Κάρλος Σλιμ. Δημιουργήθηκε το 1990 μετά τη συγχώνευση των Corporación Industrial Carso και Grupo Inbursa. Το όνομα Carso προέρχεται από τα αρχικά των Carlos Slim και Soumaya Domit de Slim, σύζυγό του.

Το Μάιο του 2014, ο χρηματιστηριακός κλάδος είχε κεφαλαιοποίηση χρηματιστηριακών κεφαλαίων άνω των 12 δισεκατομμυρίων δολαρίων ΗΠΑ.

Παραπομπές
----------

1. ↑  Grupo Carso. *Forbes*. Retrieved 14 November 2014.

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
--------------------

* Επίσημος ιστότοπος


|  |  |
| --- | --- |
| CC-BY-SA Μετάφραση | Στο λήμμα αυτό έχει ενσωματωθεί κείμενο από το λήμμα Grupo Carso  της Αγγλικής Βικιπαίδειας, η οποία διανέμεται υπό την GNU FDL και την CC-BY-SA 4.0. (ιστορικό/συντάκτες). |
Ο **Ιωάννης Δ. Πάλλης** (1924 - 1986) ήταν Έλληνας δικηγόρος και πολιτικός. Διετέλεσε διορισμένος νομάρχης κατά την περίοδο της χούντας.
Σπούδασε νομικά και άσκησε τη δικηγορία στην Αθήνα. Ήταν δικηγόρος παρ' Αρείω Πάγω. Με τη σύζυγό του, Ανθή, απέκτησαν δύο κόρες.

Τον Δεκέμβριο του 1971 ανέλαβε Νομάρχης Λέσβου έως τον Μάρτιο του 1974, οπότε μετατέθηκε και ανέλαβε Νομάρχης Αχαΐας στις 23/3/1974 για μερικούς μήνες. Μετά την πτώση της χούντας, ο Πάλλης ανέλαβε συνήγορος υπεράσπισης στις δίκες των βασανιστών της χούντας.

Ο Πάλλης συνέχισε να δικηγορεί και απεβίωσε σε ηλικία 62 ετών στην Αθήνα τον Μάιο του 1986. Κηδεύτηκε στις 15 Μαΐου εκείνης της χρονιάς, από τον ιερό ναό του νεκροταφείου της Νέας Φιλαδέλφειας (Κόκκινος Μύλος).

Παραπομπές
----------

1. 1 2  Τα Νέα, 15-5-1986, σελ. 50.
2. ↑  εφ. *Μακεδονία*, 22-03-1974, σελίδα 1.
3. 1 2  Παναγιώτη Παρασκευαΐδη, Οι Νομάρχες του Νομού Λέσβου 1912-2006, Νομαρχιακή Αυτοδιοίκηση Λέσβου 2006, σελ. 113.
4. ↑  *Ημερήσιος Κήρυξ Πατρών*, 24/3/1974, σελ. 1.
5. ↑  εφ. Εμπρός (Λέσβου), φύλλο 23-7-2005.
Ο **Ισαγόρας**, γιος του Τίσανδρου, ήταν Αθηναίος αριστοκράτης στα τέλη του 6ου αιώνα π.Χ.
Παρέμεινε στην Αθήνα κατά τη διάρκεια της τυραννίας του Ιππία, αλλά όταν ο τελευταίος ανετράπη, διεκδίκησε την εξουσία ενάντια του επίσης αριστοκράτη Κλεισθένη. Το 508 π.Χ. εκλέχθηκε «Άρχων Επώνυμος» αλλά ο Κλεισθένης αντιτάχθηκε σ´αυτόν με την υποστήριξη της πλειοψηφίας των Αθηναίων
. Σύμφωνα με τον Ηρόδοτο, ο Ισαγόρας ζήτησε τότε βοήθεια από τον  Σπαρτιάτη βασιλιά  Κλεομένη Α’, παλιό του φίλο που είχε κάποτε φιλοξενήσει. Ο Κλεομένης είχε επίσης κάποτε διατηρήσει δεσμό με τη γυναίκα του Ισαγόρα.  

Με τη βοήθεια του Κλεομένη, ο Ισαγόρας εξεδίωξε τον Κλεισθένη και άλλα μέλη της οικογένειας των Αλκμεωνιδών υπό το πρόσχημα του  Κυλώνειου Άγους (δείτε Μεγακλής). Οι υποστηριχτές του Κλεισθένη, όμως, αντιστάθηκαν στον Ισαγόρα και τον Κλεομένη και τους παγίδεψαν στην Ακρόπολη για δύο ημέρες. Την τρίτη ημέρα συνθηκολόγησαν επιτρέποντας στον Ισαγόρα και τον Κλεομένη να διαφύγουν, αλλά καταδικάζοντας 300 οπαδούς των τελευταίων. Ο Κλεισθένης επέστρεψε στην πόλη και έγινε Άρχων.

Παραπομπές και σημειώσεις
-------------------------

1. 1 2   Ηρόδοτος. «5.72». *Ιστορίαι*.
2. ↑   Ηρόδοτος, *"5.70"*, *Ιστορίαι*

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
--------------------

* Goodley AD, *Herodotus, The Histories*. Cambridge: Harvard University Press. 1920 (αγγλικά)
* Harry Thurston Peck, Harpers Dictionary of Classical Antiquities (1898) (αγγλικά)
**Η Κλούμπ Νατασιό Μπαρτσελόνα** είναι ισπανικός πολυαθλητικός σύλλογος που εδρεύει στην Βαρκελώνη ιδρυθείς το 1907. Έχει ενεργά τμήματα υδατοσφαίρισης, στίβου, καταδύσεων, καράτε, εδαφοσφαίρισης, πιλότα, ράγκμπι, ιστιοπλοΐας, κολύμβησης και τριάθλου.

Η Mπαρτσελόνα είναι η πιο επιτυχημένη ομάδα σε συνολικούς αριθμούς πρωταθλημάτων στην Ισπανία (40 Ισπανικά Πρωταθλήματα και 19 Ισπανικές Λίγκες). Ο σύλλογος έχει κατακτήσει το Πρωτάθλημα Ευρώπης το 1982 και το Κύπελλο Ευρώπης το 1995 και το 2004.

Ο σύλλογος έχει αναδείξει 160 ολυμπιονίκες αθλητές ενώ ο σπουδαιότερος αθλητής που έχει αγωνιστεί στο σύλλογο είναι ο πολίστας Μανέλ Εστιάρτε, ο οποίος αγωνίστηκε στην Μπαρτσελόνα από το 1979 έως το 1985 και θεωρείται από τους μεγαλύτερους πολίστες στην ιστορία του αθλήματος.

Τίτλοι
------

**1 Πρωτάθλημα Ευρώπης**

* 1982

**2 Κύπελλα Ευρώπης**

* 1995, 2004

**40 Πρωταθλήματα Ισπανίας**

* 1912, 1913, 1914, 1915, 1916, 1917, 1918, 1919, 1920, 1921, 1942, 1943, 1944, 1945, 1946, 1947, 1948, 1949, 1950, 1951, 1952, 1953, 1954, 1955, 1956, 1957, 1958, 1959, 1960, 1961, 1962, 1963, 1964, 1965, 1966, 1967, 1968, 1969, 1970, 1971

**19 Λίγκες Ισπανίας**

* 1965–66, 1966–67, 1967–68, 1968–69, 1970–71, 1971–72, 1974–75, 1979–80, 1980–81, 1981–82, 1982–83, 1986–87, 1990–91, 1994–95, 1995–96, 1996–97, 2001–02, 2003–04, 2004–05

**8 Κύπελλα Ισπανίας**

* 1989, 1991, 1995, 1996, 1999, 2002, 2003, 2011

Παραπομπές
----------

1. ↑  «Secció Waterpolo». *Club Natació Barcelona* (στα Καταλανικά). Ανακτήθηκε στις 20 Απριλίου 2022.
2. ↑  «Olympedia – Manuel Estiarte». *www.olympedia.org*. Ανακτήθηκε στις 20 Απριλίου 2022.
Ο **Ιωάννης Ντάβος** (1918 – 15 Ιανουαρίου 2008) ήταν Έλληνας αξιωματικός του στρατού, ο οποίος έφτασε στο βαθμό του Στρατηγού. Υπηρέτησε ως αρχηγός του ΓΕΣ και του ΓΕΕΘΑ.

Βιογραφία
---------

Γεννήθηκε στο χωριό Άγιος Γεώργιος Μεσσηνίας το 1918. Αναγκάστηκε να διακόψει τις σπουδές του στη Στρατιωτική Σχολή Ευελπίδων με το ξέσπασμα του Πολέμου του 1940. Έλαβε ενεργά μέρος στην εκστρατεία στο Μέτωπο και τραυματίστηκε στη Μάχη της Τρεμπεσίνας. Μετά την ήττα του ελληνικού στρατού από τους Ναζί και την Κατοχή, πολέμησε στην Εθνική Αντίσταση, με τη σύσταση ενόπλων αντάρτικων ομάδων στην Τριφυλία και την Ολυμπία. Μετά την απελευθέρωση προήχθη και έλαβε μέρος στον Εμφύλιο ως Λοχαγός (1946), για να προαχθεί σε Ταγματάρχη (1951), Αντισυνταγματάρχη (1956), Συνταγματάρχη (1967, με αναδρομική ισχύ από το 1960) και σε Ταξίαρχο (1970).

Το 1973 προήχθη σε Αντιστράτηγο και έγινε διοικητής του Γ΄ Σώματος Στρατού στη Μακεδονία. Κατά την κρίση του Ιουλίου του 1974 ήταν διοικητής του στρατού. Ομάδα του στρατού ζήτησε την παραίτηση της χούντας και έτσι ο Δημήτριος Ιωαννίδης παρέδωσε την εξουσία σε μη στρατιωτική κυβέρνηση, με πρωθυπουργό τον Κ. Καραμανλή. Στις 19 Αυγούστου 1974 ο Ντάβος διορίστηκε αρχηγός του ΓΕΣ και από τη θέση εκείνη συνετέλεσε στο να διατηρηθεί η πίστη του στρατού στο νέο καθεστώς, καθώς βρισκόταν ακόμα υπό την απειλή των σκληροπυρηνικών φιλοχουντικών στρατιωτικών. Παρέμεινε στη θέση του ως τις 13 Σεπτεμβρίου 1976, οπότε προήχθη σε Στρατηγό και τέθηκε επικεφαλής του ΓΕΕΘΑ. Αποστρατεύτηκε στις 10 Ιανουαρίου 1980 και συνακόλουθα υπηρέτησε ως υφυπουργός Εθνικής Άμυνας στην κυβέρνηση Καραμανλή, από τις 15 Ιανουαρίου ως τις 10 Μαΐου 1980. 
Πέθανε το 2008 και κηδεύτηκε δημοσία δαπάνη.

Ήταν παντρεμένος και είχε 3 παιδιά.

Παραπομπές
----------

1. ↑  (Αγγλικά) *SNAC*. w66d8dd6. Ανακτήθηκε στις 9  Οκτωβρίου 2017.
2. 1 2 3 4  «Στρατηγός ΝΤΑΒΟΣ ΙΩΑΝΝΗΣ του ΙΩΑΝΝΟΥ, ΑΜ 22577.» (PDF). *Συνοπτική Ιστορία του Γενικού Επιτελείου Στρατού 1901–2001*. Αθήνα: Διευθυντήριο Στρατιωτικής Ιστορίας. 2001. σελ. 185. [*νεκρός σύνδεσμος*]
3. ↑  Ρωμαίος, Γιώργος (18 Ιανουαρίου 2008). «Ο στρατηγός που συνέβαλε στην ανατροπή της χούντας». Το Βήμα.. Ανακτήθηκε στις 29 Ιουνίου 2015.
4. ↑  Σύνθεση της Κυβέρνησης Καραμανλή 1977-80 Αρχειοθετήθηκε 2016-12-02 στο Wayback Machine. Γενική Γραμματεία της Κυβέρνησης, ανάκτηση 29-6-2015.

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
--------------------

* Ο Πρέσβης της Γαλλίας στην Αθήνα Ζαν-Μαρί Μεριγιόν παρασημοφορεί τον Αρχηγό των Ενόπλων Δυνάμεων Στρατηγό Ιωάννη Ντάβο (Αρχείο ντοκιμαντέρ της ΕΡΤ)
Το **ιχθυοκτόνο** είναι μια χημική ουσία που είναι δηλητηριώδης για τα ψάρια. Χρησιμοποιείται για την εξόντωση ψαριών, για την καταπολέμηση παρασιτικών και χωροκατακτητικών ειδών ψαριών.

Στην κατηγορία περιλαμβάνονται: η ροτενόνη, οι σαπωνίνες, το TFM (3-τριφθορομεθυλ-4-νιτροφαινόλη), η νικλοσαμίδη και η Αντιμυκίνη Α (Fintrol).

**Φυτικά ιχθυοκτόνα**: Ιστορικά, οι τεχνικές αλιείας των αυτοχθόνων πληθυσμών σε όλο τον κόσμο έχουν συχνά περιλάβει τη χρήση φυτικών ιχθυοκτόνων, πολλών εκ των οποίων είναι φυσικές πηγές ροτενόνης και σαπωνίνων, όπως ο κοινός φλόμος. 

Γενικά, τα γένη *Τεφρόσια*, *Wikstroemia*, και *Βαρριγκτονία* είναι γνωστά δηλητήρια για τα ψάρια.

Αναφορές
--------

1. ↑  Rotenone ως piscicide
2. ↑  «Rotenone Stewardship Program». 10 Νοεμβρίου 2007. Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 10 Νοεμβρίου 2007. Ανακτήθηκε στις 29 Οκτωβρίου 2018. CS1 maint: Unfit url (link)
3. ↑  Susan J. Clearwater, Chris W. Χίκι, Michael L. Martin *Επισκόπηση των πιθανών ιχθυοκτόνα και μαλακιοκτόνα για τον έλεγχο των υδρόβιων ειδών επιβλαβών οργανισμών στη Νέα Ζηλανδία* Επιστήμη & Τεχνική Publishing 2008
Ο **Ιωάννης Μπότασης** (1839 - 1924) ήταν Έλληνας πολιτικός και διευθυντής της Ιστορικής και Εθνολογικής Εταιρείας της Ελλάδος.

Γεννήθηκε στις Σπέτσες και ήταν γιος του Νικολάου Μπόταση, πλοιοκτήτη, πολιτικού και γόνου της οικογένειας Μπόταση. Εγκαταστάθηκε στις ΗΠΑ, όπου και εργάστηκε στον εμπορικό οίκο Ράλλη (Rallis bros). Εν συνεχεία επέστρεψε στην Ελλάδα, όπου και εξελέγη βουλευτής Σπετσών στις εκλογές του 1874.

Υπήρξε διευθυντής της Ιστορικής και Εθνολογικής Εταιρείας της Ελλάδος και συνέβαλε σημαντικά στην ίδρυση του μουσείου αυτής. Διατηρούσε σημαντικές εκτάσεις μεταξύ των οποίων και το κτήμα "Χαρά". Στο κτήμα αυτό κατασκευάστηκε για λογαριασμό του ένα εκκλησάκι προς τιμήν της Παναγίας Μυρτιδιώτισσας και αποτελεί αντίγραφο ναού των Γαλλικών Αλπεων όπου παραθέριζαν οι Μποτασαίοι.

Απεβίωσε στην Αθήνα. Γιος του ήταν ο Πέτρος - Αναγνώστης Μπότασης.

Παραπομπές
----------

1. 1 2  Γαλλέτας Ηλίας, Μπουζουμπάρδη Μαρίκα, *Σπέτσες, Ιστορία - Λαογραφία*, Ένωση Σπετσιωτών, 2004, τόμος Α΄, σελ. 389 - 390
2. ↑  Βιογραφικό Ιωάννη Μπόταση, από την ιστοσελίδα ygeiaonline
3. ↑  Βουλή των Ελλήνων, Μητρώον Πληρεξουσίων, Γερουσιαστών και Βουλευτών. 1822-1935, Αθήνα 1986, σελ. 138 - 139 (pdf)
4. ↑  Ναός Μυρτιδιώτισσας Αρχειοθετήθηκε 2020-04-09 στο Wayback Machine. από τον Δήμο Σπετσών
Ο **Κάρολος** (γαλλ.: *Charles*, 825/830 - 4 Ιουνίου 863) ήταν αρχιεπίσκοπος του Μάιντς. Προερχόταν από τον Οίκο των Καρολιδών.

Βιογραφία
---------

Ήταν ο δευτερότοκος γιος του Πεπίνου Α΄ της Ακουιτανίας και της Ινγκελτρούδης, κόρης του Θεοβέρτου κόμη του Μάντριε (Μερέ).

Έζησε στην Αυλή του θείου του Λοθαρίου Α΄ της Μέσης Φραγκίας ως το 848, όταν άκουσε για την εκθρόνιση του αδελφού του Πεπίνου Β΄ της Ακουιτανίας. Το επόμενο έτος, με μία ομάδα ακολούθων του, μετέβη στην Ακουιτανία για να διεκδικήσει το βασίλειο. Στο Λουάρ συνελήφθη από τον Βιβιάν κόμη του Μαίν και εστάλη στον άλλο θείο του Κάρολο Β΄ της Δυτικής Φραγκίας. Το έβαλαν έγκλειστο στη μονή του Κορμπί ως μοναχό (ή διάκονο).

Το 854 απέδρασε και με νεοσύλλεκτο στρατό πολέμησε για το βασίλειο του αδελφού του, αλλά είχε λίγη επιτυχία και τελικά διέφυγε στον τρίτο θείο του Λουδοβίκο Β΄ της Ανατολικής Φραγκίας, που τον έκανε αρχιεπίσκοπο του Μάιντς και αρχικαγκελλάριό του το 856. Έγινε ένας αξιοσέβαστος επίσκοπος και απεβίωσε το 863· τάφηκε στο αββαείο του Σαιντ Άλμπαν στο Μάιντς.

Παραπομπές
----------

1. 1 2 3 4  Κριστιάν Σετιπανί: «La Préhistoire des Capétiens» (Γαλλικά) Βιλνέβ-ντ'Ασκ. 1993. σελ. 278. ISBN-13 978-2-9501509-3-6. ISBN-10 2-9501509-3-4.
2. 1 2 3  Κριστιάν Σετιπανί: «La Préhistoire des Capétiens» (Γαλλικά) Βιλνέβ-ντ'Ασκ. 1993. σελ. 278-281. ISBN-13 978-2-9501509-3-6. ISBN-10 2-9501509-3-4.
3. ↑  WIAG-Pers-EPISCGatz-04409-001.

Πηγές
-----

* Dictionnaire de Biographie Française. Roman d'Amat and R. Limousin-Lamothe (ed). Paris, 1967.

  


|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
| Καθιερωμένοι όροι | 
* VIAF: 86112569
* GND: 137950950

 |

 |
Η **Anheuser-Busch InBev** (στα ολλανδικά: προφέρεται: [ˈɑnɦɔjzər ˈbuʃ ˈɪmbɛf], συντ. **AB InBev**) είναι πολυεθνική ποτοποιία και ζυθοποιία με έδρα στο Λέουβεν του Βελγίου. Τα πρόσθετα κεντρικά γραφεία βρίσκονται στη Νέα Υόρκη, στο Σάο Πάολο, στο Σαιντ Λούις, στο Λονδίνο, στην Πόλη του Μεξικού, στο Γιοχάνεσμπουργκ, στο Τορόντο, στο Μπουένος Άιρες και σε άλλες τοποθεσίες.

Η AB InBev έχει 17 μάρκες οι οποίες παρήγαγαν έσοδα πάνω από 1 δισεκαμμύριο δολάρια έκαστη, ενώ συνολικά το 2013 είχε 200 μάρκες. Σε αυτές περιλαμβάνονται οι παγκόσμιες μάρκες Budweiser, Corona και Stella Artois, οι διεθνείς Beck's, Hoegaarden και Leffe, καθώς και τοπικές όπως οι Bud Light, Skol, Brahma,  Antarctica, Quilmes, Victoria, Modelo Especial, Michelob Ultra, Harbin, Sedrin, Klinskoye, Sibirskaya Korona, Chernigivske και Jupiler. Τα συνολικά έσοδα και από τις 200 μάρκες της AB InBev το 2013 ήταν 43 δις δολάρια.

Το 2015, η εταιρεία απασχολούσε 150.000 εργαζόμενους σε 24 χώρες. Μετά την ενσωμάτωση της Anheuser-Busch η εταιρεία ξεκίνησε να αναφέρει τα οικονομικά της σε δολάρια ΗΠΑ.

Παραπομπές
----------

1. ↑  «Anheuser-Busch InBev Company Profile». Ανακτήθηκε στις 9 Φεβρουαρίου 2016.
2. 1 2  «Company Information». Anheuser-Busch InBev. Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 7 Αυγούστου 2014. Ανακτήθηκε στις 18 Μαρτίου 2014.
3. ↑  «Anheuser-Busch InBev». Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 10 Οκτωβρίου 2016. Ανακτήθηκε στις 4 Οκτωβρίου 2016.

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
--------------------

* Επίσημος ιστότοπος

  


|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
| Καθιερωμένοι όροι | 
* VIAF: 8146937724013830387
* ISNI: 0000 0004 0469 5380
* GND: 1223525198

 |

 |
Η **Λουκρητία (Lucretia)** είναι αστεροειδής της Κύριας Ζώνης Αστεροειδών με απόλυτο μέγεθος (όπως ορίζεται για το Ηλιακό Σύστημα) 12,02. Ανακαλύφθηκε το 1888 από τον Αυστριακό αστρονόμο Γιόχαν Παλίζα, που παρατηρούσε από τη Βιέννη και πήρε το όνομά της από το μεσαίο όνομα της Καρολίνας Χέρσελ, μιας από τις πρώτες γυναίκες αστρονόμους της νεότερης εποχής. Η Λουκρητία ανήκει στην Οικογένεια αστεροειδών της Χλωρίδος.

Φυσικά χαρακτηριστικά
---------------------

Η μέση διάμετρος της Λουκρητίας υπολογίζεται σε 12 χιλιόμετρα, ενώ η μάζα της εκτιμάται σε 1,7 τρισεκατομμύριο τόνους για μέση πυκνότητα 2 gr/cm³. Ο φασματικός της τύπος είναι **S** (λιθώδης), ενώ το άλβεδό της είναι 0,199. Η Λουκρητία περιστρέφεται γύρω από τον εαυτό της μία φορά κάθε 4 ώρες και 21 λεπτά. Η μέση θερμοκρασία στην επιφάνειά της εκτιμάται σε 90 βαθμούς Κελσίου κάτω από το μηδέν, ενώ η μέγιστη σε +4 βαθμούς Κελσίου.

Παραπομπές
----------

1. ↑  *JPL Small-Body Database*. 2000281.

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
--------------------

* Τροχιά από το JPL (Java) / Εφημερίδα

  


Αστεροειδείς| 280 Φιλία | 281 Λουκρητία | 282 Κλορίνδη |

|  |  |
| --- | --- |
| 

|  |
| --- |
| * Πύλη:Ηλιακό Σύστημα
* Πύλη:Αστρονομία
 |

 |
Η **Ιερά Μητρόπολις Αδελαΐδος Εξαρχεία Νοτίου Αυστραλίας**, είναι Μητρόπολη της Αυτοκεφάλου Ελληνικής Ορθόδοξης Εκκλησίας Αμερικής και Αυστραλίας αποσχισμένη από την Ιερά αρχιεπισκοπή Αυστραλίας του Οικουμενικού Πατριαρχείου. 

Η Αυτοκέφαλη Εκκλησία Αμερικής και Αυστραλίας ήταν αποτέλεσμα της χρόνιας διαμάχης της Ιεράς Αρχιεπισκοπής Αυστραλίας με την ομοσπονδία Ελληνικών Ορθοδόξων Κοινοτήτων Αυστραλίας όσον αφορά τους τίτλους των κτηρίων και των Ναών. Δεν αναγνωρίζεται από το υπόλοιπο σώμα της Ορθόδοξης Εκκλησίας και ούτε βρίσκεται σε ευχαριστιακή κοινωνία με το Οικουμενικό Πατριαρχείο Κωνσταντινουπόλεως και τις κατά τόπους Ορθόδοξες Εκκλησίες.

Η Ιερά Μητρόπολη έχει υπό την πνευματική της δικαιοδοσία την Ελληνική Ορθόδοξη Κοινότητα Νοτίου Αυστραλίας της Εκκλησίες τους Κληρικούς και το λαό αυτής. Νόμιμος Μητροπολίτης της Ελληνικής ορθόδοξης Κοινότητας Νοτίου Αυστραλίας, σύμφωνα με την απόφαση του Ανωτάτου δικαστηρίου της πολιτείας είναι ο Σεβασμιώτατος Μητροπολίτης Αδελαίδος Προκόπιoς Έξαρχος Νοτίου Αυστραλίας.
Ο **Καλλικράτης** ήταν Σπαρτιάτης πολεμιστής που πέθανε κατά τη διάρκεια της μάχης των Πλαταιών το 479 π.Χ. Αναφέρεται από τον Ηρόδοτο ως ο κάλλιστος ανάμεσα στους Έλληνες. Σκοτώθηκε από ένα τόξο πριν από την έναρξη της σύγκρουσης και ενώ οι Έλληνες περίμεναν να λάβουν καλούς οιωνούς από τις θυσίες.

Σύμφωνα με τον Ηρόδοτο, ενώ ο Καλλικράτης πέθαινε, είπε σε ένα Πλαταιέα ονομάτι Αρίμνηστος ότι δεν λυπάται που πέθανε για την Ελλάδα, αλλά επειδή δεν πρόλαβε να αποδείξει τη δύναμη του. Μετά τη μάχη των Πλαταιών, τα οστά του τάφηκαν μαζί με τους ειρένες (ἰρένας), ξεχωριστά δηλαδή από τους υπόλοιπους Σπαρτιάτες και είλωτες.

Παραπομπές
----------

1. ↑  Ηρόδοτος, *Ιστορίαι*, Καλλιόπη, σημ. 72
2. ↑  Ξρόδοτος, *Ιστορίαι*, Καλλιόπη, σημ. 85
Η **Ιερά** ήταν ηφαιστειογενές νησί που αναδύθηκε από την θάλασσα στο εσωτερικό της καλντέρας της Σαντορίνης το 197 π.Χ. Αναφέρεται από τον Στράβωνα, τον Πλούταρχο, τον Παυσανία, τον Ιουστίνο, τον Ευσέβιο από την Καισάρεια και τον Αμμιανό Μαρκελλίνο.

Με βάση τον Στράβωνα, οι πρώτοι που τόλμησαν να ανέβουν στο νησί ήταν οι Ρόδιοι και την ονόμασαν Ιερά λόγω της μυστηριώδους εμφάνισης της. Μάλιστα έφτιαξαν πάνω στο νησί ιερό αφιερωμένο στον Ποσειδώνα *τον Ασφάλιον*. Άλλο όνομα της νήσου ήταν **Αυτομάτη**.

Αν και στις διάφορες πηγές υπάρχει μία σύγχυση για το κατά πόσο το νησί Ιερά είναι η Παλαιά Καμένη, η επικρατέστερη άποψη είναι ότι το νησί αργότερα βυθίστηκε στην θάλασσα και ταυτίζεται με τον ύφαλο **Μπάγκος**, κοντά στον οποίο το 1570 ή 1573 μ.Χ. εμφανίστηκε η Μικρή Καμένη
Ο **Καλλικτήρ** ήταν αρχαίος Έλληνας ποιητής από την Μαγνησία, γνωστός μόνο από τέσσερα επιγράμματά του που σώζονται στην Παλατινή Ανθολογία. Ο Waltz υποθέτει ότι ανήκε στην Αλεξανδρινή περίοδο, ότι περιλαμβανόταν στο Επιγραμμάτων ανθολόγιον του Διογενιανού και τον ταυτίζει με τον Κιλλάκτορα. Ο Paton τους διαχωρίζει.

Σύμφωνα και με την έκδοση Anthologia graeca ad palatini codicis fidem edita του Tauchnitz (1819), ταυτίζεται με τον Κιλλάκτορα και του αποδίδονται τα επιγράμματα V 29, X 2, XI 5, 6, 118, 333 της Παλατινής Ανθολογίας.

Πηγές
-----

* Pierre Waltz, ‘’Anthologie Grecque’’, ed. Les Belles Lettres, Paris, 1960, v.ΙΙ, p.144 και v.Χ, p.295.
* W.R.Paton, The Greek Anthology, Loeb Classical Library, v.Ι, p.498 και v.IV, p.420.

Αναφορές
--------

1. ↑  «Anthologia graeca ad palatini codicis fidem edita , Τόμος 3». *Index Poetarum*. Ex Officina Car. Tauchnitii, Lipsiae. 1819. σελ. 423. Ανακτήθηκε στις 1 Οκτωβρίου 2011.  (ο λατινικός αριθμός υποδηλώνει το βιβλίο της Ανθολογίας)
Η λατινική έκφραση *Hic Rhodus, hic salta* (Αρχαία:Αὐτοῦ γὰρ καὶ Ῥόδος καὶ πήδημα) προήλθε από έναν από τους Μύθους του Αισώπου, Ἀνὴρ κομπαστής .

Ένας άνθρωπος που είχε ταξιδέψει σε ξένες χώρες, καυχιόταν πολύ, επιστρέφοντας στη χώρα του, για τα υπέροχα και ηρωικά πράγματα που είχε κάνει στα διάφορα μέρη που είχε επισκεφτεί. Μεταξύ άλλων, είπε ότι όταν ήταν στη Ρόδο είχε πηδήξει σε τέτοια απόσταση που κανένας άνθρωπος της εποχής του δεν μπορούσε να πηδήξει πουθενά κοντά του — και ως προς αυτό, υπήρχαν στη Ρόδο πολλά άτομα που τον είδαν να το κάνει και τους οποίους μπορούσε να καλέσει ως μάρτυρες. Ένας από τους περαστικούς που τον διέκοψε, είπε: «Τώρα, καλέ μου, αν όλα είναι αλήθεια, δεν χρειάζονται μάρτυρες. Ας υποθέσουμε ότι αυτή είναι η Ρόδος, και τώρα ήρθε η ώρα για το άλμα σου».

Ο ακροατής καλείται να αποδείξει απευθείας τους ισχυρισμούς του αντί να βασιστεί σε απόντες μάρτυρες.
O **Ιωάννης Μπαλλής** (Ρωσία ? - Αλεξάνδρεια 1920) ήταν Έλληνας ομογενής, κάτοικος Αιγύπτου, αθλητής της αντισφαίρισης, στην οποία αναδείχθηκε δεύτερος Ολυμπιονίκης το 1906. 

Είχε γεννηθεί στη Ρωσία, αλλά έμενε μόνιμα στην Αίγυπτο κι είχε αποκτήσει αρχικά τη ρωσική κι έπειτα, το 1906 την ελληνική υπηκοότητα. Ήταν παντρεμένος με Βρετανή και γιος του ήταν ο επίσης τενίστας Μάξιμος Μπαλλής. Ήταν αθλητής του Ίφιτου Καΐρου.

Είχε συμμετάσχει με τα ελληνικά χρώματα στους Μεσολυμπιακούς του 1906 στην Αθήνα, όπου στο μονό ανδρών απέκλεισε στον πρώτο γύρο τον Αμερικανό Χόμερ Μπάιϊνγκτον με 2-0 σετ, αποκλείστηκε στο δεύτερο γύρο από τον Ολλανδό Χέραρντ Σχέρλερ, ενώ στο διπλό με συμπαίκτη τον Δημήτριο Κάσδαγλη πήρε το αργυρό μετάλλιο χάνοντας στον τελικό από το γαλλικό δίδυμο Ντεκουζί - Ζερμό με 2-0 σετ.

Απεβίωσε το 1920 κατά τη διάρκεια αγώνα αντισφαίρισης. Προς τιμήν του η αιγυπτιακή ομοσπονδία αντισφαίρισης διοργάνωνε ετήσιο τουρνουά με το όνομα του.

Παραπομπές
----------

1. 1 2 3 4 5  *Ελευθέριου Σκιαδά, 100 χρόνια Όμιλος Αντισφαίρισης Αθηνών 1895-1995, Μικρός Ρωμηός Ε.Π.Ε. ISBN 960-85466-2-1, σελ. και 153*
2. 1 2  *sports-reference Αρχειοθετήθηκε 2012-12-15 στο Wayback Machine.*
Στην πληροφορική, **JavaScript Object Notation** ή **JSON** είναι ένα ανοικτό μορφότυπο το οποίο χρησιμοποιεί κείμενο, που μπορεί να διαβαστεί από τον άνθρωπο, για τη μετάδοση αντικειμένων δεδομένων που αποτελούνται από ζεύγη χαρακτηριστικών-τιμών και τύπου δεδομένων συστοιχιών (ή οποιασδήποτε άλλης σειριοποίησιμης τιμής). Πρόκειται για ένα πολύ κοινό μορφότυπο δεδομένων που χρησιμοποιείται για την ασύγχρονη επικοινωνία περιήγηση-διακομιστή, συμπεριλαμβανομένης της αντικατάστασης για XML σε μερικά συστήματα τύπου AJAX.

Παραπομπές
----------

1. ↑  «A Modern Reintroduction To AJAX». Ανακτήθηκε στις 12 Απριλίου 2017.

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
--------------------

* Επίσημος ιστότοπος
Με την ονομασία **Ιερά Αδελφότης** συγκροτήθηκε στον ελλαδικό χώρο μυστική οργάνωση Ελλήνων επισκόπων λίγο πριν από την έκρηξη της Επανάσταση του 1821. Κύριος σκοπός της οργάνωσης αυτής ήταν η μετά τη μύηση στη Φιλική Εταιρία καλύτερη οργάνωση κυρίως της τοπικής κοινωνίας για την επιτυχία του Αγώνα της ανεξαρτησίας.

Την οργάνωση αυτή αποφάσισαν και συγκρότησαν οι επτά ακόλουθοι (τότε) ιεράρχες:

* Ο Μητροπολίτης Ανδρούσης Ιωσήφ.
* Ο Μητροπολίτης Δημητσάνης Φιλόθεος.
* Ο Μητροπολίτης Κορίνθου Ζαχαρίας.
* Ο Μητροπολίτης Μονεμβασίας Χρύσανθος.
* Ο Μητροπολίτης Ναυπλίου και Άργους Γρηγόριος.
* Ο Μητροπολίτης Χριστιανουπόλεως Γερμανός.
* Ο Μητροπολίτης Ωλένης Φιλάρετος.

Η οργάνωση όμως αυτή ("των 7") παρέμεινε και μετά την επανάσταση και επηρέαζε τα πολιτικά δρώμενα της εποχής, κυρίως επί εκκλησιαστικών θεμάτων υπό το όνομα Μεγάλη Αδελφότης.

Πηγές
-----

* *Νεώτερον Εγκυκλοπαιδικόν Λεξικόν Ηλίου*, τ. 1ος σ. 427
Ο **JADES-GS-z13-0** είναι αστρογόνος γαλαξίας υψηλής μετατοπίσεως προς το ερυθρό ο οποίος ανακαλύφθηκε από το διαστημικό τηλεσκόπιο Τζέιμς Γουέμπ κατά τη διάρκεια της απεικονίσεως NIRCam για την Προηγμένη Εις Βάθος Εξωγαλαξιακή Έρευνα του Διαστημικού Τηλεσκοπίου Τζέιμς Γουέμπ (JADES) στις 29 Σεπτεμβρίου 2022. Οι φασματοσκοπικές παρατηρήσεις από το όργανο NIRSpec του τηλεσκοπίου Τζέιμς Γουέμπ τον Οκτώβριο του 2022 επιβεβαίωσαν τη μετατόπιση του γαλαξία προς το ερυθρό σε z = 13,2 με υψηλή ακρίβεια, καθιερώνοντάς τον ως τον πλέον γνωστό παλαιότερο και μακρινότερο φασματοσκοπικώς επιβεβαιωμένο γαλαξία από το 2022, με χρονική απόσταση φωτός των 13,6 δισεκατομμυρίων ετών. Λόγω της διαστολής του σύμπαντος, η τωρινή σωστή απόστασή του είναι 33,6 δισεκατομμύρια έτη φωτός.

Ο JADES-GS-z13-0 βρίσκεται στο πεδίο του Great Observatories Origins Deep Survey – South (GOODS-S) στον αστερισμό Κάμινο, ο οποίος περιλαμβάνει το Υπερβαθύ Πεδίο Χαμπλ.

Φάσματα τεσσάρων γαλαξιών υψηλής μετατοπίσεως προς το ερυθρό στο NIRSpec του τηλεσκοπίου Τζέιμς Γουέμπ συμπεριλαμβανομένου του JADES-GS-z13-0

Δείτε επίσης
------------

* Κατάλογος των πιο απομακρυσμένων αστρονομικών αντικειμένων

Παραπομπές
----------

1. ↑  Cesari, Thaddeus (9 Δεκεμβρίου 2022). «NASA's Webb Reaches New Milestone in Quest for Distant Galaxies». Ανακτήθηκε στις 9 Δεκεμβρίου 2022.
2. ↑  Curtis-Lake, Emma (December 2022). «Spectroscopy of four metal-poor galaxies beyond redshift ten». *Nature*. .
3. ↑  Wright, Edward L. (2022). «Ned Wright's Javascript Cosmology Calculator». University of California, Los Angeles. Ανακτήθηκε στις 24 Νοεμβρίου 2022.  (H0=67.4 and OmegaM=0.315 (see Table/Planck2018 at "Lambda-CDM model#Parameters" )
4. ↑  Robertson, B. E. (December 2022). *Discovery and properties of the earliest galaxies with confirmed distances*. .
5. ↑  Shen, Zili (16 Δεκεμβρίου 2022). «JWST smashes the record for the earliest galaxy». *Astrobites*. Ανακτήθηκε στις 16 Δεκεμβρίου 2022.
Η **Θώρα (Thora)** είναι αστεροειδής της Κύριας Ζώνης Αστεροειδών με απόλυτο μέγεθος (όπως ορίζεται για το Ηλιακό Σύστημα) 11,4. Ανακαλύφθηκε το 1890 από τον Αυστριακό αστρονόμο Γιόχαν Παλίζα, που παρατηρούσε από τη Βιέννη, και πήρε το όνομά του από τον θεό Θωρ της σκανδιναβικης μυθολογίας.

Φυσικά χαρακτηριστικά
---------------------

Η μέση διάμετρος της Θώρας υπολογίζεται σε 17 χιλιόμετρα, ενώ η μάζα της εκτιμάται σε 5,2 τρισεκατομμύρια τόνους για μέση πυκνότητα 2 gr/cm³. Ο φασματικός της τύπος είναι άγνωστος, ενώ το άλβεδό της είναι 0,167. (από δεδομένα του IRAS). Είναι άγνωστο αν και με ποια περίοδο περιστρέφεται η Θώρα γύρω από τον εαυτό της. Η μέση θερμοκρασία στην επιφάνειά της εκτιμάται σε περίπου 95 ως 100 βαθμούς Κελσίου κάτω από το μηδέν.

Παραπομπές
----------

1. ↑  *JPL Small-Body Database*. 2000299.

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
--------------------

* Τροχιά από το JPL (Java) / Εφημερίδα

  


Αστεροειδείς| 298 Βαπτιστίνη | 299 Θώρα | 300 Γεραλδίνη |

|  |  |
| --- | --- |
| 

|  |
| --- |
| * Πύλη:Ηλιακό Σύστημα
* Πύλη:Αστρονομία
 |

 |
To **JGSDF Type 96 WAPC** (Wheeled Armored Personnel Carrier, *Ιαπωνικά*: 96式装輪装甲車) είναι ένα τεθωρακισμένο όχημα μεταφοράς προσωπικού, που έκανε την εμφάνισή του στην Ιαπωνία το 1995.

Περιγραφή
---------

Εντός του οχήματος, ο οδηγός κάθεται δεξιά, έχοντας την μηχανή στα αριστερά του. Η θέση του περιλαμβάνει τρία περισκόπια, με το κεντρικό να μπορεί να ανικατασταθεί με περισκόπιο νυχτερινής όρασης. Για την υπηρεσία του οχήματος στο Ιράκ, η θέση του οδηγού είχε προσαρμοστεί με τρία παράθυρα για μεγαλύτερη επίγνωση κατάστασης, ενώ προστατευόταν από πυρά μικρών όπλων. Ακριβώς από πίσω του βρίσκεται ο πυροβολητής σε ένα περιστρεφόμενο πυργίσκο 360°, που φέρει είτε 40mm οβιδοβόλο (Τύπος Α), ή 12.7mm πολυβόλη M-2HB (Τύπος Β). Η καμπίνα των επιβατών έχει χώρο για 8 στρατιώτες, οι οποίοι μπορούν να χρησιμοποιήσουν από δυο θύρες βολής στην κάθε πλευρά.

Το 2001, η Ιαπωνία ανέφερε στο UNODA (Γραφείο Θεμάτων Αφοπλισμού Οργανισμού Ηνωμένων Εθνών, *Αγγλικά*: United Nations Office for Disarmament Affairs) ότι υπάρχουν 72 άρματα τύπου JGSDF Type 96 WAPC εν υπηρεσία, με μελλοντική απόκτηση επιπλέον 22.

Λεπτομέρειες
------------

Στο στρατόπεδο Matsudo
Το όχημα κατασκευάζεται από την εταιρεία Komatsu, στο εργοστάσιο της οποίας έχουν κατασκευαστεί συνολικά 346 (το 2012). Το κόστος ανά μονάδα ανέρχεται στα 1.6 εκατομμύρια δολάρια.

Παραπομπές
----------

1. 1 2  Staff Writer (9 Ιουνίου 2011). «Type 96 (APC) Armored Personnel Carrier (1995)». *Military Factory* (στα Αγγλικά). Ανακτήθηκε στις 19 Μαρτίου 2014.
2. ↑  «Type 96». *Military Today* (στα Αγγλικά). Ανακτήθηκε στις 19 Μαρτίου 2014.
3. ↑  «Type 96 Wheeled Armoured Personnel Carrier, Japan». *Army-Technology.com* (στα Αγγλικά). Ανακτήθηκε στις 19 Μαρτίου 2014.
4. ↑  «JGSDF Inventory circa 2001» (στα Αγγλικά). United Nations. Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 21 Μαΐου 2011. Ανακτήθηκε στις 24 Δεκεμβρίου 2008.
5. ↑  James Simpson (20 Φεβρουαρίου 2011). «Cost disparity between Japanese and US military hardware». *Japan Security Watch* (στα Αγγλικά). Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 3 Σεπτεμβρίου 2014. Ανακτήθηκε στις 19 Μαρτίου 2014.

Εξωτερικοί Σύνδεσμοι
--------------------

|  |  |
| --- | --- |
| Commons logoCommons logo | Τα Wikimedia Commons έχουν πολυμέσα σχετικά με το θέμα   **JGSDF Type 96 WAPC** |

* Type 96 στο military-today.com[*νεκρός σύνδεσμος*]
* Type 96 στο globalsecurity.org
Η **Γαλιλαία (Galilea)** είναι ένας μεγάλος σκουρόχρωμος αστεροειδής της Κύριας Ζώνης Αστεροειδών, με απόλυτο μέγεθος (όπως ορίζεται για το Ηλιακό Σύστημα) 9,63. Ανακαλύφθηκε το 1910 από τον Γερμανό αστρονόμο Γιόζεφ Χέλφριχ, που παρατηρούσε από τη Χαϊδελβέργη, και πήρε το όνομά της προς τιμή του Γαλιλαίου, καθώς ανακαλύφθηκε σχεδόν αμέσως μετά την τριακοσιοστή επέτειο των πρώτων ανακαλύψεών του με τη χρήση του νέου οργάνου που εισήγαγε στην Αστρονομία, του τηλεσκοπίου.

Φυσικά χαρακτηριστικά
---------------------

Η μέση διάμετρος της Γαλιλαίας εκτιμάται σε 80,14 χιλιόμετρα. Ο φασματικός τύπος της είναι **C** (ανθρακούχος), ενώ το άλβεδό της είναι 0,0387. Η Γαλιλαία περιστρέφεται γύρω από τον εαυτό της μία φορά κάθε 16 ώρες και 32 λεπτά.

Παραπομπές
----------

1. ↑  *JPL Small-Body Database*. 2000697.

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
--------------------

* Τροχιά από το JPL (Java) / Εφημερίδα

  


Αστεροειδείς| 696 Λεονόρα | 697 Γαλιλαία | 698 Ερνεστίνα |
Ο **Ιωάννης Μουζάλων ή Μπουζάλων ή Μιζάλων ή Μπιζάλων** ήταν βυζαντινός πατρίκιος, στρατηγός, κυβερνήτης του Θέματος Καλαβρίας την περίοδο περ. 921 - 922.

Ο Μουζάλων ορίστηκε στρατηγός της Καλαβρίας αντικαθιστώντας τον Ευστάθιο. Η θητεία του ήταν σύντομη, δολοφονήθηκε το 922, στη διάρκεια εξέγερσης, στο Ρήγιο από τους κατώτερους αξιωματικούς του ή από πολίτη της πόλης. Αιτία της δολοοφνίας του ήταν κατά άλλους ότι σχεδίαζε να στασιάσει κατά του αυτοκράτορα, ή κατά άλλη εκδοχή αιτία ήταν η αύξηση των φόρων.

Παραπομπές
----------

1. ↑  Stefano Caruso, sulla cronologia della vita di s. elia speleota da reggio
2. ↑  Carmelo Turano, Calabria d'altri secoli: Scritti storico-geografici, σελ. 115
3. ↑   Giovanni Fiore, Della Calabria illustrata, Τόμος 3, σελ. 536
4. ↑  La Calabria e i Bizantini – Orsomarso Blues
5. ↑  Dominazione bizantina e civiltà basiliana nella Calabria ... Felicia Lacava Ziparo, 1977, σελ. 86
6. ↑  Della Calabria illustrata - Τόμος 3,Giovanni Fiore, ‎Ulderico Nisticò, 1999, σελ. 536
Ο **Κίμων Διγενής** (Κίμωλος, 1871 - Αθήνα, 1945) ήταν Έλληνας στρατιωτικός και συγγραφέας στρατιωτικών μελετών, που έφτασε έως το βαθμό του Αντιστράτηγου.

Απόφοιτος της Στρατιωτικής Σχολής των Ευελπίδων (1891), ο Διγενής υπηρέτησε σε πλήθος διοικητικών (Χαρτογραφική Υπηρεσία, καθηγητής στη Σχολή Ευελπίδων, προσωπάρχης στο Υπουργείο Στρατιωτικών) και επιτελικών θέσεων. Πήρε μέρος, κατά σειρά στον Ελληνοτουρκικό πόλεμο του 1897, στους Βαλκανικούς Πολέμους 1912 - 1913 (ως λοχαγός βαρέως πυροβολικού) και στον Α΄Π.Π. Το 1918 συμμετείχε με το βαθμό του συνταγματάρχη στην εκστρατεία της Ουκρανίας κατά των μπολσεβίκων. Κατά τη διάρκεια της Μικρασιατικής εκστρατείας (1921-22) διορίσθηκε διοικητής της 13ης μεραρχίας αντικαθιστώντας τον Κωνσταντίνο Μανέτα και του Β΄ Σώματος στρατού. Αιχμαλωτίσθηκε μαζί με άλλους υψηλόβαθμους αξιωματικούς κατά τη σφοδρή αντεπίθεση που πραγματοποίησε ο τουρκικός στρατός τον Αύγουστο του 1922, στη Μάχη του Αλή Βεράν.

Αποστρατεύθηκε το 1923 από την τότε επαναστατική κυβέρνηση και αποκαταστάθηκε το 1935, όταν και του απονεμήθηκε ο βαθμός του Αντιστρατήγου.

Πηγές
-----

* Ιστότοπος "*Grand Lodge of Greece*"
* "*Μεγάλη Στρατιωτική και Ναυτική Εγκυκλοπαιδεία*". Τόμος Γ′: Δαβατηνός – Ιωσήφ (Αθήνα, 1929, σελ. 89)
Ο  **Ιωάννης Μορζήνος** ήταν Κρητικός λόγιος που έζησε τον 16ο αιώνα.

Βίος
----

Ο  **Ιωάννης Μορζήνος** καταγόταν από την Κρήτη. Διετέλεσε δάσκαλος της Σιναϊτικής Σχολής στον Χάνδακα.
Έγραψε εγκώμια στην Παναγία.

Παραπομπές
----------

1. ↑  Προσθήκαι και διορθώσεις εις την Νεοελληνικήν Φιλολογίαν Κωνσταντίνου Σάθα / υπό Ανδρονίκου Κ. Δημητρακόπουλου,  Αρχειοθετήθηκε 2016-03-05 στο Wayback Machine.

Πηγές
-----

Κωνσταντίνος Σάθας, Βιογραφίαι των εν τοις γράμμασι διαλαμψάντων Ελλήνων από της καταλύσεως της Βυζαντινής Αυτοκρατορίας μέχρι της Ελληνικής Εθνεγερσίας 1453-1821, εκδ. Κουλτούρα,1990, σελ.198-199

Επιπλέον βιβλιογραφία
---------------------

* Κ. Δυοβουνιώτης, «Ιωάννης Μορζήνος», Νέα Σιών, τομ. 17(1922),σελ.664-65, 711-16.

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
--------------------

* Ο εν Κωνσταντινουπόλει Ελληνικός Φιλολογικός Σύλλογος[*νεκρός σύνδεσμος*]
Ο **Ιωσήφ Ρ. Κούνδουρος** (1885 - 24 Δεκεμβρίου 1942) ήταν Έλληνας δικηγόρος και πολιτικός από την Κρήτη.

Βιογραφία
---------

Γεννήθηκε στον Άγιο Νικόλαο Κρήτης το 1885. Σπούδασε νομικά στο Πανεπιστήμιο Αθηνών και άρχισε να δικηγορεί από το 1911 στη γενέτειρά του. Το 1916 προσχώρησε στο κίνημα της Θεσσαλονίκης, οπότε ο Ελευθέριος Βενιζέλος του ανέθεσε την οργάνωση της στρατιωτικής δικαιοσύνης στη Θεσσαλονίκη. Στη συνέχεια διορίστηκε βασιλικός επίτροπος του Στρατοδικείου στην Αθήνα (1917-1920). Τον Οκτώβριο του 1920 αποχώρησε από τη στρατιωτική υπηρεσία προκειμένου ν' αναμιχθεί με την πολιτική και εκλέχτηκε βουλευτής Λασιθίου στην Γ΄ Εθνοσυνέλευση (1920), Δ΄ Εθνοσυνέλευση (1924), Β΄ Περίοδο (1928), Γ΄ Περίοδο (1933) και Γ΄ Αναθεωρητική Βουλή (1936).

Ο Ιωσήφ Κούνδουρος, που από το 1923 είχε μεταφέρει στην Αθήνα το δικηγορικό του γραφείο, διακρινόταν για την ορμητική και δηκτική ρητορεία του. Είχε διατελέσει το 1924 στην Κυβέρνηση Αλεξάνδρου Παπαναστασίου υπουργός της Έννομης Τάξης και επί δικτατορίας του Θ. Παγκάλου (Κυβέρνηση Θεόδωρου Πάγκαλου 1925) υπουργός Δικαιοσύνης (από Ιούνιο μέχρι Νοέμβριο 1925). Επίσης υπήρξε υπουργός Γεωργίας (από 7 Νοεμβρίου 1925 μέχρι 14 Ιανουαρίου 1926). Στη συνέχεια επί κυβέρνησης Βενιζέλου ανέλαβε υπουργός των Ναυτικών και Αεροπορίας (από 10 Ιανουαρίου μέχρι 5 Μαρτίου του 1933).

Ο Ιωσήφ Κούνδουρος πέθανε στην Αθήνα, παραμονή των Χριστουγέννων στις 24 Δεκεμβρίου του 1942. Γιος του είναι ο σύγχρονος σκηνοθέτης Νίκος Κούνδουρος, ο Ρούσσος Ι. Κούνδουρος , πρωτοπόρος της ελεύθερης ραδιοφωνίας (1923-1990) και ο Γιώργος Κούνδουρος.

Προς τιμήν του, έχει δοθεί το όνομά του, στην Ακτή Ιωσήφ Κούνδουρου στον Άγιο Νικόλαο.

Παραπομπές
----------

1. ↑  Λήμμα Κούνδουρος (Ιωσήφ), Εγκυκλοπαιδικό Λεξικό Ελευθερουδάκης, Αθήνα 1930
2. ↑  «Γενική Γραμματεία της Κυβέρνησης - Κυβέρνησις Θεόδωρου Παγκάλου». Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 17 Αυγούστου 2007. Ανακτήθηκε στις 7 Απριλίου 2009.
Η **ιχθύαση αρλεκίνου** (και *ιχθύαση harlequin* ή *συγγενής αυτοσωμική υπολειπόμενη ιχθύαση*) είναι μία γενετική ανωμαλία η οποία προκαλεί μεγάλη πύκνωση σχεδόν σε όλο το δέρμα του σώματος, από τη στιγμή της γέννησης. Το δέρμα δημιουργεί μεγάλα ακαθόριστου τύπου σχήματα, τα οποία χωρίζονται μεταξύ τους, από βαθιές ρωγμές. Αυτό, κατ'επέκταση, επηρεάζει και και το μέγεθος των βλεφάρων, της μύτης, του στόματος και των αυτιών, ενώ και η κίνηση χεριών και ποδιών περιορίζεται. Η περιορισμένη κίνηση του θώρακα, μπορεί να προκαλέσει και δυσκολία στην αναπνοή, σε κάποιες περιπτώσεις. Μερικές άλλες επιπλοκές που μπορεί να παρουσιαστούν είναι λοιμώξεις στο δέρμα, αφυδάτωση, καθώς και προβλήματα με τη θερμοκρασία του σώματος.

Η ιχθύαση αρλεκίνου σχετίζεται με μια μετάλλαξη σε ένα γονίδιο που αφορά την παραγωγή της πρωτεΐνης ABCA12, που κληρονομήθηκε σε γονιό του πάσχοντος από κάποιον πρόγονό του. Η διάγνωση αρχικά βασίζεται στην εξωτερική εμφάνιση του βρέφους αμέσως μετά τη γέννα του, ενώ αργότερα γίνονται και γενετικά τεστ. Η αμνιοκέντηση και ο υπέρηχος μπορούν να βοηθήσουν στη διάγνωση πριν τη γέννα.

Έως τώρα δεν υπάρχει θεραπεία για τη εν λόγω νόσο. Ήδη από τα πρώτα χρόνια του πάσχοντος, αρχίζει η συνεχής υποστηρικτική φροντίδα. Αυτή μπορεί να περιλαμβάνει ενυδατική κρέμα, αντιβιοτικά, etretinate ή ρετινοειδή. Περίπου επηρεάζει 1 στις 300.000 γέννες. Και τα δύο τα φύλα έχουν εξίσου ίδιες πιθανότητες να νοσήσουν. Τα μακροπρόθεσμα προβλήματα που δημιουργεί η νόσος είναι συνηθισμένα. Σε πολλές περιπτώσεις, επάνω στον πρώτο μήνα της νόσου, το βρέφος πεθαίνει. Η πάθηση αυτή πρώτα καταχωρήθηκε το 1750.

Παραπομπές
----------

1. 1 2 3 4 5  «Harlequin ichthyosis». *Genetics Home Reference* (στα Αγγλικά). Νοεμβρίου 2008. Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 28 Ιουλίου 2017. Ανακτήθηκε στις 18 Ιουλίου 2017.
2. 1 2 3 4  Glick, JB; Craiglow, BG; Choate, KA; Kato, H; Fleming, RE; Siegfried, E; Glick, SA (January 2017). «Improved Management of Harlequin Ichthyosis With Advances in Neonatal Intensive Care.». *Pediatrics* **139** (1). doi:10.1542/peds.2016-1003. PMID 27999114.
3. ↑  Shibata, A; Akiyama, M (August 2015). «Epidemiology, medical genetics, diagnosis and treatment of harlequin ichthyosis in Japan.». *Pediatrics international : official journal of the Japan Pediatric Society* **57** (4): 516-22. doi:10.1111/ped.12638. PMID 25857373.
4. ↑  Ahmed, H; O'Toole, E (2014). «Recent advances in the genetics and management of Harlequin Ichthyosis». *Pediatric Dermatology* **31** (5): 539–46. doi:10.1111/pde.12383.
5. 1 2  Schachner, Lawrence A.· Hansen, Ronald C. (2011). *Pediatric Dermatology E-Book* (στα Αγγλικά). Elsevier Health Sciences. σελ. 598. ISBN 0723436657. Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 5 Νοεμβρίου 2017.

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
--------------------

* Πληροφορίες από το Εθνικό Ινστιτούτο Υγείας Ηνωμένων Πολιτειών
Η **Φιλία (Philia)** είναι σκουρόχρωμος αστεροειδής της Κύριας Ζώνης Αστεροειδών με απόλυτο μέγεθος (όπως ορίζεται για το Ηλιακό Σύστημα) 10,7. Ανακαλύφθηκε το 1888 από τον Αυστριακό αστρονόμο Γιόχαν Παλίζα, που παρατηρούσε από τη Βιέννη, και πήρε το όνομά του από την έννοια της φιλίας.

Φυσικά χαρακτηριστικά
---------------------

Η μέση διάμετρος της Φιλίας υπολογίσθηκε σε 45,5 χιλιόμετρα και η μάζα της σε 99 τρισεκατομμύρια τόνους για μέση πυκνότητα 2 gr/cm³. Ο φασματικός της τύπος είναι δύσκολο να προσδιορισθεί με ακρίβεια, ενώ το άλβεδό της είναι 0,029. Η Φιλία περιστρέφεται γύρω από τον εαυτό της μία φορά κάθε 64 ώρες, μία πολύ αργή περιστροφή για αστεροειδή. Η μέση θερμοκρασία στην επιφάνειά της εκτιμάται σε 105 ως 110 βαθμούς Κελσίου κάτω από το μηδέν.

Παραπομπές
----------

1. ↑  *JPL Small-Body Database*. 2000280.

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
--------------------

* Τροχιά από το JPL (Java) / Εφημερίδα

  


Αστεροειδείς| 279 Θούλη | 280 Φιλία | 281 Λουκρητία |

|  |  |
| --- | --- |
| 

|  |
| --- |
| * Πύλη:Ηλιακό Σύστημα
* Πύλη:Αστρονομία
 |

 |
Στην ελληνική μυθολογία με το όνομα **Ιφίνοος** είναι γνωστός ένας από τους Αχαιούς πολεμιστές που έλαβαν μέρος στον πόλεμο εναντίον των Τρώων. Ο Ιφίνοος, που ήταν γιος του Δεξίου, σκοτώθηκε στον πόλεμο αυτό από τον Γλαύκο, τον γιο του Ιππολόχου. Σχετικά, ο `Ομηρος αναφέρει στην *Ιλιάδα* (Η 13-16): *«Και των Λυκίων ο αρχηγός, ο Ιππολοχίδης Γλαύκος, / τον Δεξιάδην κτύπησεν Ιφίνοον στην πλάτην, / ως εις τ' αμάξι ανέβαινε στην ταραχήν της μάχης, / κι έπεσεν απ' την άμαξαν κι εβγήκεν η ψυχή του.»* (μετάφραση Ι. Πολυλά).

Πηγές
-----

* Κρουσίου: *Λεξικόν Ομηρικόν*, διασκευή από την έκτη γερμανική έκδ. υπό Ι. Πανταζίδου, έκδοση «Βιβλιεκδοτικά καταστήματα Αναστασίου Δ. Φέξη», Αθήνα 1901, σελ. 434