recursal/SuperWikiNEXT-32B huggingface dataset:
**Στρατηγική** είναι ο τρόπος της χρήσης/σύζευξης των υπαρχόντων μέσων για την επίτευξη των εταιρικών ή των εθνικών/πολιτικών *στόχων (goals)* από τους οποίους πηγάζουν οι *(αντικειμενικοί) στόχοι (objectives)* της εταιρείας ή της εθνικής ασφάλειας (για την υποστήριξη των εθνικών συμφερόντων) εν όψει υπάρχουσας ή δυνητικής σύγκρουσης (υπαρκτών ή δυνητικών αντιπάλων). Αποτελεί επιστήμη και τέχνη (βασίζεται στην εμπειρία και στο ταλέντο).

Μία ολοκληρωμένη προσέγγιση της στρατηγικής περιλαμβάνει τουλάχιστον δύο άξονες: την *τρέχουσα στρατηγική (current strategy)*, η οποία συνδυάζεται με ορατούς, απτούς και άμεσους στόχους και τη μελλοντική *στρατηγική σχεδίαση (strategic planning)*, η οποία συνδυάζεται με ευρύτερους στόχους, μη-προσδιορισμένους με ακρίβεια, βασιζόμενους στο *στρατηγικό όραμα (strategic vision)*, τυπικά βάθους 15-ετίας. 

Η λέξη αυτή, όπως και οι συγγενικές της (π.χ. στρατηγός) προέρχεται ετυμολογικά από την Αρχαία Ελλάδα (στρατός + ηγούμαι) και αρχικά είχε καθαρά στρατιωτική έννοια. Ειδικότερα, η στρατηγική υποδήλωνε την επιστήμη ή την τέχνη της στρατιωτικής διοίκησης και την απαραίτητη σχεδίαση για τη βέλτιστη χρησιμοποίηση των έμψυχων και άψυχων πόρων (δηλαδή στρατιωτών και πολεμικού υλικού) προς την επίτευξη των τεθέντων στόχων.

Η στρατηγική, ως σχέδιο δράσης που αποτελεί συνειδητή και ηθελημένη ενέργεια δεν εφαρμόζεται μόνο στο πολεμικό πεδίο αλλά και σε διάφορες άλλες περιπτώσεις (πολιτική, οικονομία, εμπόριο, παιχνίδια, τεχνολογία, κτλ) και γι’ αυτό ο όρος χρησιμοποιείται ευρέως και για να δηλώσει:

* Το σχέδιο δράσης μίας επιχείρησης ή ενός οργανισμού (κυρίως σε μεσο – μακροπρόθεσμο πλαίσιο)
* Την συλλογιστική και τις ενέργειες που ακολουθούνται σε διάφορα παιχνίδια που προϋποθέτουν προετοιμασία από πλευράς κινήσεων (όπως π.χ. σκάκι και ηλεκτρονικά παιχνίδια στρατηγικής)
* Το σχέδιο που τίθεται προκειμένου να επιτύχουμε έναν οποιοδήποτε στόχο ο οποίος συνήθως βρίσκεται σε υψηλή στάθμη δυσκολίας (π.χ. πολιτικές εκστρατείες υποψηφίων, κτλ)

Δείτε επίσης
------------

* τακτική
* γεωπολιτική.

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
--------------------

|  |  |
| --- | --- |
| wiktionary logowiktionary logo | Το *Βικιλεξικό* έχει σχετικό λήμμα:  **στρατηγική**  |
Ο μεγαλύτερος σχηματισμός εν καιρώ ειρήνης είναι η **Στρατιά** (Συμβολισμός ΝΑΤΟ: ΧΧΧΧ). Αριθμεί περίπου 100.000 άνδρες και εν καιρώ ειρήνης διοικείται από Αντιστράτηγο. Περιλαμβάνει μικρότερης βαθμίδας σχηματισμού (ταξιαρχίες, μεραρχίες, σώματα στρατού) και μονάδες ή υπομονάδες διαφόρων όπλων και σωμάτων, υπό ενιαία διοίκηση. Οι στρατιές αποτελούν τα κύρια τμήματα σχηματισμών μεγαλύτερης κλίμακας, οι οποίοι υφίστανται σε διακρατικό - συμμαχικό επίπεδο, όπως είναι το ΝΑΤΟ.

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
--------------------

* Πολυμέσα σχετικά με το θέμα  Field armies στο Wikimedia Commons

  


|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
| Καθιερωμένοι όροι | 
* GND: 4143024-4

 |

 |
Ο **Γιόχαν Γιοάχιμ Γκότλομπ αμ Έντε** (γερμ. *Johann Joachim Gottlob am Ende*), (16 Μαΐου 1704 - 2 Μαΐου 1777) υπήρξε Γερμανός ευεργέτης, παιδαγωγός, συγγραφέας και θεολόγος.

Βιογραφία
---------

Γεννήθηκε στις 16 Μαΐου 1706 στο Γκραίφενχάινιχεν (*Gräfenhainichen*). Ο πατέρας του ήταν διάκονος, η μητέρα του θυγατέρα παπά. Γράμματα έμαθε στην Αρχοντική Σχολή (*Fürstenschule*) στην Γκρίμμα (*Grimma*), και κατόπιν φοίτησε στο Πανεπιστήμιο του Βίττενμπεργκ (*Universität Wittenberg*). Αρχικά διορίστηκε διάκονος διαδεχόμενος τον πατέρα του. Το 1745 τοποθετήθηκε επιθεωρητής (*Inspektor*) και διδάσκαλος στην Σούλπφόρτα (*Schulpforta*). Το 1748 διορίστηκε επόπτης (*Superintendent*) στο Φράιμπουργκ και το 1750 στην Δρέσδη. Ήταν πολυμαθής άνδρας και εξαίρετος ιεροκήρυκας. Φημίστηκε κατά την διάρκεια του Επταετή Πολέμου για τις αγορεύσεις του. Σε μία από αυτές μάλιστα παρευρέθη ο Φρειδερίκος Β΄ της Πρωσίας, ο οποίος αμέσως έδωσε εντολή να τυπωθεί και να δημοσιευθεί ο λόγος του αυτός, ο οποίος μέχρι το 1831 επανειλημμένα επανεκδόθηκε στα γερμανικά, γαλλικά, ολλανδικά, αγγλικά και ιταλικά. Ο αμ Έντε απεβίωσε άτεκνος στις 2 Μαΐου 1777 στην Δρέσδη, αφού ίδρυσε και ευεργέτησε πολλά ιδρύματα.

Ενδεικτική εργογραφία
---------------------

Ο αμ Έντε έγραψε αρκετά πονήματα, λόγους εορταστικούς και άλλους. Μερικά από τα έργα του είναι τα εξής: 

* *Des Herrn J. de la Bruyere vernünftige und sinnreiche Gedanken von Gott und der Religion, übersetzt und kommentiert.* Danzig 1739.
* *Commentatio de homine poetica ... in lateinisch translata et carmine heroico expressa.* Wittenberg 1748, Leiden 1751.
* *Acta apostulorum e lingua originali in Latinam translata et carmine heroico expressa.* Wittenberg 1759.
* *Christen tägl. Bus-, Bet- u. Lob-Opfer.* Dresden 1762.

Παραπομπές
----------

1. 1 2  Εθνική Βιβλιοθήκη της Γερμανίας, Κρατική Βιβλιοθήκη του Βερολίνου, Βαυαρική Κρατική Βιβλιοθήκη, Εθνική Βιβλιοθήκη της Αυστρίας: (Γερμανικά, Αγγλικά) *Gemeinsame Normdatei*. Ανακτήθηκε στις 26  Απριλίου 2014.
2. ↑  Εθνική Βιβλιοθήκη της Γερμανίας, Κρατική Βιβλιοθήκη του Βερολίνου, Βαυαρική Κρατική Βιβλιοθήκη, Εθνική Βιβλιοθήκη της Αυστρίας: (Γερμανικά, Αγγλικά) *Gemeinsame Normdatei*. Ανακτήθηκε στις 11  Δεκεμβρίου 2014.

  


|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
| Καθιερωμένοι όροι | 
* VIAF: 27818339
* ISNI: 0000 0000 1362 6927
* GND: 116297956
* SUDOC: 156845490

 |

 |
|  |  |
| --- | --- |
|  | 
Φεύγεις φως μου και μ' αφήνεις

Καντάδα

---

  |
| *Έχετε προβλήματα με ; Δείτε βοήθεια πολυμέσων.* |

Ένας νεαρός κάνει καντάδα σε μια κοπελιά.
**Καντάδα** (λατινικά cantare - τραγουδώ) ονομάζεται ένα είδος  μουσικής σύνθεσης που τραγουδιέται συνήθως από έναν άνδρα προς μια γυναίκα με σκοπό την έκφραση των συναισθημάτων του. Εκτελείται υπό τη συνοδεία έγχορδων μουσικών οργάνων (συχνά κιθάρας και μαντολίνου)  και από τρίφωνη ή τετράφωνη χορωδία, αποτελούμενη από άντρες. Συνηθέστερα, ερμηνεύεται τις νυχτερινές ώρες στους δρόμους και διακρίνεται για την ευκολομνημόνευτη μουσική γραμμή του.

Καταγωγή καντάδας
-----------------

Οι καντάδες χρωστούν τη δημιουργία τους στη Βενετοκρατία, καθώς συνδύασαν το ελληνικό στοιχείο των Επτανήσων με την Ιταλική μουσικότητα. Με την Ένωση των Επτανήσων με την Ελλάδα (1863) η καντάδα περνά και στην ηπειρωτική χώρα, την εποχή που ο Αθηναϊκός ρομαντισμός του αστικού χώρου φτάνει στο ζενίθ του. Ο χαρακτήρας της Αθηναϊκής καντάδας είναι πιο λόγιος, καθώς διακρίνεται η σύνδεση με τους Αθηναϊκούς  ποιητές του 19ου αιώνα, ενώ στην Επτανησιακή είναι πιο έντονο το λαϊκό στοιχείο. Στη σύγχρονη εποχή υπήρχαν χορωδιακά συγκροτήματα που ασχολήθηκαν αποκλειστικά με τις καντάδες. Κυριότεροι εκπρόσωποι ήταν οι Φώτης Αλέπορος, Νίκος Τσιλίφης και Γεράσιμος Αποστολάτος.

Δείτε ακόμα
-----------

* Επτανησιακή Σχολή
* Σερενάδα

Παραπομπές
----------

1. ↑  Ορισμός Τριανταφυλλίδη
2. ↑  www.enacademic.com
3. ↑  «musicportal.gr». Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 4 Ιουλίου 2014. Ανακτήθηκε στις 19 Δεκεμβρίου 2014.
4. ↑  «Καντάδες και παλαιότερα ελαφρά τραγούδια» (PDF). Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο (PDF) στις 19 Μαρτίου 2015. Ανακτήθηκε στις 19 Δεκεμβρίου 2014.

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
--------------------

|  |  |
| --- | --- |
| wiktionary logowiktionary logo | Το *Βικιλεξικό* έχει σχετικό λήμμα:  **καντάδα**  |

|  |  |
| --- | --- |
| Commons logoCommons logo | Τα Wikimedia Commons έχουν πολυμέσα σχετικά με το θέμα   **Καντάδα** |
Η **Σοφία της Γαλλίας** (9 Ιουλίου 1786 - 19 Ιουνίου 1787) ήταν μια πριγκίπισσα της Γαλλίας, κόρη του Λουδοβίκου ΙΣΤ΄ της Γαλλίας και της Μαρίας Αντουανέττας.

Βιογραφία
---------

Η *Σοφία Ελένη Βεατρίκη* γεννήθηκε στο Ανάκτορο των Βερσαλλιών. Ήταν η μικρότερη από τα τέσσερα παιδιά του Λουδοβίκου ΙΣΤ΄ και της Μαρίας Αντουανέττας. Αν και η Σοφία είχε γεννηθεί αρκετά μεγάλη , η εύθραυστη υγεία της δοκιμάστηκε από τη φυματίωση. Πέθανε στις Βερσαλλίες, αφού υπέφερε πέντε ή έξι ημέρες από σπασμούς.  Ήταν μόλις έντεκα μηνών.

Ο θάνατός της έφερε μεγάλη θλίψη στους γονείς της. Όταν ο θετός αδερφός της Μαρίας Αντουανέττας, Ιωσήφ Ουέμπερ,  προσπάθησε να την παρηγορήσει λέγοντάς της ότι η Σοφία ήταν πολύ μικρή και η Μαρία Αντουανέττα δεν είχε δεθεί πολύ μαζί της, η θλιμμένη μητέρα υποτίθεται ότι είπε: "*Μην ξεχνάς ότι θα ήταν φίλη μου*". Αυτό είχε πει και στη γέννηση της μεγαλύτερης αδερφής της Σοφίας, Μαρίας Θηρεσίας. Η Σοφία θάφτηκε στο νεκροταφείο των Βασιλέων της Γαλλίας, πέντε χιλιόμετρα βόρεια του Παρισιού.

Παραπομπές
----------

1. ↑  www.geni.com/people/Sophie-H%C3%A9l%C3%A8ne-de-France/4697361.
2. ↑  Lever, Evelyne, Marie-Antoinette, Fayard, Paris, 1991, p. 414, ISBN 2-213-02659-9,
3. ↑  Fraser, Antonia, Marie Antoinette, The Journey, Anchor Books, USA, 2001, p. 257, ISBN 0-385-48949-8.
4. ↑   Fraser, p. 4. Joseph Weber was the son of Marie-Antoinette's wet nurse, Constance Weber. His memoirs were published by Baudouin Frères, Imprimeurs-Libraires, in Paris, in 1822:
Κέικ βροχής σερβιρισμένο με *κουρομίτσου* και *κινάκο*

  

Το **κέικ σταγόνας βροχής** είναι ιαπωνικό γλυκό που προέρχεται από την παλιά ιαπωνική κουζίνα και είναι μια σύγχρονη εκδοχή ενός παραδοσιακού γλυκού που ονομάζεται *σινγκεν μόκι*. Το *σίνγκεν μόκι* ήταν ένα φαγητό έκτακτης ανάγκης που παρασκευαζόταν από αλέυρι ρυζιού, τυπικό συστατικό της ιαπωνικής κουζίνας, και ζάχαρη. 

  

Ο σεφ Ντάρεν Γουονκ σέρβιρε αυτό το γλυκό στη Νέα Υόρκη στην έκθεση τροφίμων Σμόρασμπουργκ τον Απρίλιο του 2016. Λίγο αργότερα, το εστιατόριο Γιαμαγιογκα στο Λονδινο εργάστηκε 4 μήνες για να καταφέρει να φτιάξει κάτι παρόμοιο.

Περιγραφή
---------

Το κέικ φτιάχνεται από μεταλλικό νερό και άγαρ που είναι μια μορφή βιολογικής φυτικής ζελατίνης και για αυτό το λόγο έχει μηδενικές θερμίδες. Το νέρο της αυθεντικής συνταγής συλλέχθηκε από το Όρος Καϊκόμα των νότιων Ιαπωνικών Άλπεων. Το άγαρ είναι μια χορτοφαγική εναλλακτική της ζελατίνης που παρασκευάζεται από φύκια. Η πρωτότυπη συνταγή θέλει το κέικ να πλάθεται και να παγώνει αφού έχει ζεσταθεί. Το κέικ έχει σαν επικάλυψη ένα σιρόπι που μοιάζει με μελάσα, που ονομάζεται *κουρομίτσου*, και αλεύρι σόγιας, που ονομάζεται *κινάκο*,. Το αποτέλεσμα μοιάζει με μια τεράστια σταγόνα βροχής αν και πολλοί το παρομοιάζουν με ενθέματα σιλικόνης ιατρικής χρήσης και άλλοι με διάφανη μέδουσα. Το αρκετά άνοστο επιδόρπιο λιώνει στο στόμα αμέσως για αυτό το λόγο πρέπει να καταναλωθεί γρήγορα και εξατμίζεται μέσα σε 20 λεπτά αν δεν καταναλωθεί άμεσα.

Δείτε επίσης
------------

* ιαπωνική κουζίνα

Παραπομπές
----------

1. ↑  «Η ιαπωνική γαστρονομική κουλτούρα». *www.olivemagazine.gr* (στα Αγγλικά). 1 Σεπτεμβρίου 2017. Ανακτήθηκε στις 9 Δεκεμβρίου 2022.
2. ↑  Team, Design Magazine (1 Ιουλίου 2014). «Μοριακή γαστρονομία: Ένα κέικ σε μορφή σταγόνας νερού». *Design Magazine*. Ανακτήθηκε στις 9 Δεκεμβρίου 2022.
Ο όρος **γλωσσεκτομή** αφορά ιατρική χειρουργική επέμβαση, ενώ παλαιότερα αποτελούσε είδος κολασμού (τιμωρίας).

Ιατρική: Η γλωσσεκτομή είναι αφαίρεση μέρους ή και ολόκληρης της γλώσσας επί παντός είδους όγκων, για παράδειγμα καρκινωμάτων, σαρκωμάτων κλπ.

Κολασμός: Αρχαίος τρόπος κολασμού επί πράξεων κυρίως προδοσίας. Ο κολασμός αυτός διατηρήθηκε μέχρι και τον Μεσαίωνα. Κατά τη Βυζαντινή περίοδο είχε λάβει και τη μεγαλύτερη εφαρμογή.

Λαογραφία: Εκ του αρχαιότερου κολασμού σήμερα παραμένει η έκφραση «θα σου κόψω τη γλώσσα» που λέγεται σε προτροπή ησυχίας ή διακοπής, αποστέρησης αιτήματος.
**Κοινοβουλευτικές εκλογές** διεξήχθησαν στο Ιράκ στις 27 Μαρτίου 2000.  Στις εκλογές συμμετείχαν 522 υποψήφιοι,  μεταξύ των οποίων 25 γυναίκες.  Ενώ υπήρχε ένας αριθμός υποψηφίων, όλοι οι ανεξάρτητοι υποψήφιοι ήταν τυπικά πιστοί στο Κόμμα Μπάαθ και οι υπόλοιποι υποψήφιοι ήταν μέλη του κόμματος. 

Το Κόμμα Μπάαθ κέρδισε 165 από τις 250 έδρες. Από τις 85 εναπομείνασες έδρες, 55 κέρδισαν ανεξάρτητοι υποψήφιοι και 30 βουλευτές διορίστηκαν από την κυβέρνηση για να εκπροσωπήσουν τις βόρειες κουρδικές περιοχές Σουλεϊμανίγια, Ερμπίλ και Ντοχούκ, όπου δεν έγιναν εκλογές και οι οποίες δεν ήταν υπό τον έλεγχο της ιρακινής κυβέρνησης από τον Πόλεμο του Κόλπου. 

Οι κοινοβουλευτικές εκλογές του 2000 ήταν οι τελευταίες που διεξήχθησαν μέχρι την πτώση του Σαντάμ Χουσεΐν. Οι εγγεγραμμένοι ψηφοφόροι ήταν 9.200.000.

Αποτελέσματα
------------

| Κόμμα | Έδρες | Μεταβολή | Ποσοστό εδρών |
| --- | --- | --- | --- |
| Κόμμα Μπάαθ | 165 | +4 | **66%** |
| Ανεξάρτητοι | 55 | -28 | **22%** |
| Διορισμένοι για τις Κουρδικές Επαρχίες | 30 | *Νέο* | **12%** |
| **Σύνολο** | 250 | 0 | 100% |

Παραπομπές
----------

1. ↑  Dieter Nohlen, Florian Grotz & Christof Hartmann (2001) *Elections in Asia: A data handbook, Volume I*, p97 (ISBN 0-19-924958-X)
2. 1 2 3 4 5  Iraq Inter-Parliamentary Union
Συντεταγμένες: 52°31′10″N 13°23′54″E﻿ / ﻿52.51944°N 13.39833°E﻿ / 52.51944; 13.39833

Η **Γυναικεία κεφαλή Αιγυπτιακής πριγκίπισσας** είναι αρχαιολογικό εύρημα που βρέθηκε το 1920 σε αρχαιολογικές ανασκαφές της Deutsche Orient-Gesellschaft στον οίκο *P 47,1* στην Τελ ελ-Αμάρνα. Αγοράστηκε από τον Τζέιμς Σάιμον για το Αιγυπτιακό Μουσείο του Βερολίνου, όπου και φιλοξενείται με τον αριθμό ευρετηρίου *Berlin 21223*.

Περιγραφή
---------

Η κεφαλή είναι κατασκευασμένη από χαλαζιοποιημένο ασβεστόλιθο. Έχει χαρακτηριστικά παιδιού και ενήλικου, με αυθεντικά ανατομικά χαρακτηριστικά του λαιμού, αυχένα και του κρανίου. Οι οφθαλμοί και τα φρύδια ήταν ένθετα, αλλά δεν έχουν διασωθεί.

Ερμηνεία και ιστορική τοποθέτηση
--------------------------------

Το όνομα της πριγκίπισσας δεν διασώζεται, πιστεύεται όμως ότι πρόκειται για την κόρη του Ακενατόν, Νεφερτίτη. Η τεχνοτροπία του ανήκει στην νέα καλλιτεχνική έκφραση της εποχής του Φαραώ Ακενατόν. Χαρακτηριστικά γνωρίσματα της τεχνοτροπίας αυτής είναι η μακρόστενη απόδοση του προσώπου και του πηγουνιού, με μακρύ λαιμό και στενόμακρο κρανίο. Τα χαρακτηριστικά αυτά αποτέλεσαν ιδανικό ομορφιάς για μια εποχή. Η κεφαλή προορίζονταν να προσαρμοστεί επάνω σε άγαλμα. Πρόκειται για εξέχον καλλιτέχνημα αρχαίας αιγυπτιακής τέχνης που χρονολογείται περίπου το 1350 π.Χ. και συγκαταλέγεται στην εποχή της Αμάρνα.

Πηγές
-----

|  |  |
| --- | --- |
| εικονίδιο Αρχαιολογία | Πύλη Αρχαιολογία |

* Κλάους Φίνναϊζερ: *Kopf der Figur einer Prinzessin* in *Das Ägyptische Museum Berlin*, van Zabern, Mainz , S. 114-116 ISBN 3-8053-1184-2
**Γλωσσική πολιτική** ή **Γλωσσικός σχεδιασμός** (αγγλ.: *language policy*, *language planning*) είναι το σύνολο των πρακτικών, των ιδεολογιών και των θεσμών τόσο των κρατών (σε τοπικό, εθνικό και διεθνές επίπεδο) όσο και των κοινωνικών κινημάτων (ανάμεσά τους τα εθνικά κινήματα) για το ποια γλώσσα ή ποια γλωσσική ποικιλία χρησιμοποιείται και πρέπει να χρησιμοποιείται, κυρίως στις δημόσιες, επίσημες περιστάσεις, όπως τα νομοθετικά κείμενα, η κυβέρνηση, η διοίκηση, τα δικαστήρια, η εκπαίδευση, τα ΜΜΕ, οι θρησκευτικές τελετές κ.ά. 

Αυτό που συγκεφαλαιώνει συνήθως τη γλωσσική πολιτική είναι ο ορισμός της επίσημης γλώσσας του κράτους ή και κάποιας μικρότερης μονάδας του όπως μια περιφέρεια, ένα ομόσπονδο κρατίδιο (ή πολιτεία). Η επίσημη γλώσσα ορίζεται είτε με ρητή αναφορά της στο σύνταγμα ή σε ειδικό νόμο είτε έμμεσα μέσω του ποια γλώσσα χρησιμοποιείται στο σύνταγμα και είναι, κατά συνέπεια, η γλώσσα της κυβέρνησης και της βουλής.

Η γλωσσική πολιτική υπάρχει γιατί η κοινωνιογλωσσική κατάσταση είναι πάντα πιο πλουραλιστική από αυτή που αναγνωρίζεται από τα κράτη.

**Γλωσσική πολιτική** ή **Γλωσσικός σχεδιασμός** είναι επίσης ο κλάδος της κοινωνιογλωσσολογίας (ή της κοινωνιολογίας της γλώσσας) που μελετά τη γλωσσική πολιτική ή γλωσσικό σχεδιασμό των κρατικών θεσμών και των κοινωνικών κινημάτων.

Δείτε επίσης
------------

* Γλώσσες της Ευρωπαϊκής Ένωσης
* Γλωσσικό ζήτημα
* Διγλωσσία
* Επίσημη γλώσσα
* Ευρωπαϊκός χάρτης των περιφερειακών ή μειονοτικών γλωσσών
* Κατάλογος γλωσσών της Ελλάδας
* Μειονοτική γλώσσα
* Οικουμενική Διακήρυξη των Γλωσσικών Δικαιωμάτων

Εξωτερικοί δεσμοί
-----------------

L'aménagement linguistique dans le monde Αρχειοθετήθηκε 2011-02-24 στο Wayback Machine. του Jacques Leclerc
Στην γλωσσολογία και στην φιλοσοφία της γλώσσας, ο όρος **γλωσσική πράξη** αναφέρεται σε ένα εκφώνημα το οποίο έχει επιτελεστική λειτουργία στην γλώσσα και στην επικοινωνία.

Η σύγχρονη χρήση του όρου προέρχεται από την μελέτη του φιλοσόφου της γλώσσας Τζον Λάνγκσο "Τζέι Ελ" Όστιν σχετικά με τα επιτελεστικά εκφωνήματα και την θεωρία του περί *λεκτικών*, *προσλεκτικών* και *απολεκτικών* πράξεων. Οι γλωσσικές πράξεις γενικά αναφέρονται στις υποσχέσεις, στις διαταγές, στους χαιρετισμούς, στις προειδοποιήσεις και στις απειλές, στις προσκλήσεις και στα συγχαρητήρια.

Παραπομπές
----------

1. ↑  John Langshaw Austin: How to Do Things With Words. Cambridge (Mass.) 1962 - Paperback: Harvard University Press, 2nd edition, 2005, ISBN 0-674-41152-8.
Ο **Ιωάννης Πεσμαζόγλου** (1921-2010) του Μιχαήλ ήταν Έλληνας διπλωμάτης.

Γεννήθηκε στην Αθήνα τον Φεβρουάριο του 1921.

Απόφοιτος της Νομικής Σχολής και των Πολιτικών Επιστημών του Πανεπιστημίου Αθηνών, το 1947 εισήλθε στο Διπλωματικό Σώμα όπου υπηρέτησε ως Πρόξενος, Γενικός Πρόξενος, Σύμβουλος Πρεσβείας και Πρέσβης στην Ουγγαρία, Δανία, και Ιταλία.

Έγραψε πλείστα άρθρα σε διάφορα περιοδικά καθώς και οικονομικές μελέτες. Είχε πάρει μέρος σε πολλές αποστολές και Γενικές Συνελεύσεις του ΟΗΕ. Αντιπροσώπευσε την Ελλάδα κυρίως σε διεθνείς οικονομικούς Οργανισμούς.

Τιμήθηκε με τον Ανώτερο Ταξιάρχη του Φοίνικος, Μεγαλόσταυρο του Παναμά, Μεγαλόσταυρο του Βασιλικού Τάγματος της Δανίας "Daneborg" και με τον Ταξιάρχη της Σημαίας της Γιουγκοσλαβίας.

Ο Ιωάννης Πεσμαζόγλου ήταν μόνιμος κάτοικος Αθηνών (Πολιτεία -Κηφισιά) και ομιλούσε επίσης αγγλικά, γαλλικά, γερμανικά και ιταλικά.

Απεβίωσε στις 11 Ιανουαρίου 2010 σε ηλικία 89 ετών και κηδεύτηκε τη μεθεπομένη από το Πρώτο Νεκροταφείο Αθηνών.

Παραπομπές
----------

1. ↑  ef. H Καθημερινή, φύλλο 12ης Ιανουαρίου 2010, σελ. 6.

Δείτε επίσης
------------

* Οικογένεια Πεσμαζόγλου
Συντεταγμένες: 49°25′27.1″N 20°27′33.5″E﻿ / ﻿49.424194°N 20.459306°E﻿ / 49.424194; 20.459306

Ο **Γκραϊτσάρεκ** (πολωνικά: *Grajcarek*) είναι μικρός ποταμός, ένα ρέμα, που ρέει ανάμεσα στους πρόποδες των Ελάσσονων Πιενίνι και του Μπέσκιντ Σοντέτσκι. Ξεκινά από το Γιαβόρκι, ως η συμβολή των ρεμάτων Μπιάουα Βόντα και Τσάρνα Βόντα. Ο ποταμός ρέει μέσω των Γιαβόρκι και Σλαχτόβα, και χύνεται στον Ντουνάγιετς στη Στσαβνίτσα, λίγο πριν από τον χαρακτηριστικό βράχο Κοτούνκα, σε υψόμετρο 430 μέτρων. Μετά το σταυροδρόμι των δρόμων βρίσκεται μια γέφυρα, κάτω από την οποία ρέει ο ποταμός Γκραϊτσάρεκ, μετά από την οποία ξεκινά το μονοπάτι των Πιενίνι.

Η πηγή του Γκραϊτσάρεκ θεωρείται ότι βρίσκεται στην πηγή του Μπιάουα Βόντα, που βρίσκεται σε ύψος περίπου 950 μέτρων. Η έκταση λεκάνης του ποταμού είναι 85,5 χλμ², το μήκος από την πηγή μέχρι τις εκβολές του ποταμού είναι περίπου 15 χλμ. με μέση πτώση 3,5%. Ο ποταμός ρέει στη γενική κατεύθυνση από την Ανατολή προς τη Δύση της κοιλάδας, η οποία είναι επίσης το σύνορο μεταξύ των Πιενίνι και Μπέσκιντ Σοντέτσκι.

Παλαιότερα ο Γκραϊτσάρεκ ονομαζόταν Ρούσκι Πότοκ (*Ruski Potok*), που μπορεί να μεταφραστεί ως Ρουθήνιο ρέμα (πριν από την Επιχείρηση Βιστούλας, όταν τα χωριά που βρίσκονταν γύρω από τον ποταμό κατοικούνταν από τους Λέμκους). Το όνομα του ποταμού Γκραϊτσάρεκ δόθηκε από τουρίστες και λουόμενους στα τέλη του 19ου αιώνα.

Παραπομπές
----------

1. ↑  encyklopedia.pwn.pl/haslo/Grajcarek;3907427.html.
2. ↑  «Archived copy». Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 29 Νοεμβρίου 2014. Ανακτήθηκε στις 18 Νοεμβρίου 2014.
3. ↑  pl:Specjalna:Książki/8391585948
4. ↑  «Αρχειοθετημένο αντίγραφο» (PDF). Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο (PDF) στις 3 Νοεμβρίου 2019. Ανακτήθηκε στις 10 Δεκεμβρίου 2021.
Η **Σοφία της Γαλλίας** (*Sophie de France*, 5 Αυγούστου 1776 - 5 Δεκεμβρίου 1783) ήταν κόρη του Κάρολου του Αρτουά.

Βιογραφία
---------

Γεννήθηκε στις 5 Αυγούστου 1776 στο Παλάτι των Βερσαλλιών, και ήταν το δεύτερο παιδί και η μεγαλύτερη κόρη του Κάρολου του Αρτουά και της Πριγκίπισσας Μαρίας Θηρεσίας της Σαβοΐας.

Δεδομένου ότι δεν βαφτίστηκε, δεν έλαβε όνομα για μεγάλο διάστημα. Στην πραγματικότητα, ήταν συνηθισμένο στη βασιλική οικογένεια της Γαλλίας να περιμένει μέχρι το επίσημο βάπτισμα για να δώσει ένα πρώτο όνομα: αυτό συνέβη με τον πατέρα της, Κάρολο-Φίλιππο. Έλαβε τον τίτλο της *Δεσποινίδος* ως η μεγαλύτερη κόρη του Πρίγκιπα της Γαλλίας, σύμφωνα με την αυλή των Βερσαλλιών. Έλαβε επίσης τον τίτλο της "Βασιλικής Υψηλότητας", υπό εντολή του θείου της του βασιλιά.

Θάνατος
-------

Η Σοφία μαζί με τους αδερφούς της, το 1781.
Η Σοφία πέθανε στο Παλάτι των Βερσαλλιών σε ηλικία επτά ετών, λίγους μήνες μετά την αδερφή της, Μαρία Θηρεσία Λουίζα της Γαλλίας. Είναι θαμμένη στη βασιλική του Σαιντ-Ντενί, στα προάστια του Παρισιού, μια παραδοσιακή νεκρόπολη της βασιλικής οικογένειας, και η καρδιά της τοποθετήθηκε στο εκκλησάκι Σαιντ-Ανν της εκκλησίας της Παναγίας της μονής Val-de-Grâce.. Υπάρχουν πορτρέτα της Σοφίας και της οικογένειάς της στις Βερσαλλίες. 

Η βασίλισσα Μαρία Αντουανέτα θα γράψει στον αδελφό της τον αυτοκράτορα Ιωσήφ Β΄ της Αγίας Ρωμαϊκής Αυτοκρατορίας, μια επιστολή με ημερομηνία τις 20 Δεκεμβρίου του 1783: "Ο κόμης του Αρτουά επηρεάστηκε όπως έπρεπε από τον θάνατο της κόρης του, και κατά τη διάρκεια της ασθένειάς της. Πράγματι, αυτό το παιδί είχε έναν λόγο και μια ευαισθησία, μέχρι το τέλος του, ανώτερη από την ηλικία της, αλλά την γνώριζε πολύ λίγο για να είναι σε απόγνωση, και βρίσκω ότι ήταν πολύ καλό και πάνω απ' όλα πολύ φυσικό σε αυτό. Όσο για την κόμισσα του Αρτουά, που δεν αισθάνεται τίποτα, δεν θρήνησε περισσότερο το θάνατο της κόρης της παραπάνω από οποιοδήποτε άλλον θάνατο." Γνωρίζοντας ότι η βασίλισσα δεν αγαπούσε την κουνιάδα της, είναι αμφίβολο αν η Μαρία Θηρεσία ήταν τόσο αδιάφορη για το θάνατο της κόρης της, όπως αναφέρει η Μαρία Αντουανέτα.

Παραπομπές
----------

1. ↑  Édouard Garnier, *Tableaux généalogiques des Souverains de la France et de ses grands Feudataires*, 1863
2. ↑   Style of HSH and further information on Princes of the Blood – *Other princes of the blood were only entitled to Most Serene Highness (Altesse Sérénissime) from 1651 to 1824, when they received the style of Royal Highness.*
3. ↑  Domingos de Araujo Affonso, Le Sang de Louis XIV (p.88), ed.1961
4. ↑  Évelyne Lever, *Correspondance de Marie-Antoinette (1770-1793)*, ed.2005
5. ↑  Évelyne Lever, Correspondance de Marie-Antoinette (1770-1793), ed.2005
6. ↑  Domingos de Araujo Affonso, Le Sang de Louis XIV (p.88), ed.1961

|  |  |
| --- | --- |
| Commons logoCommons logo | Τα Wikimedia Commons έχουν πολυμέσα σχετικά με το θέμα   **Σοφία της Γαλλίας (1776-1783)** |
Ο **Γκρεγκορί Ταφορώ**, γεννημένος στις 29 Σεπτεμβρίου 1976 στο Μπουά-Γκιγιώμ (Σεν-Μαριτίμ), είναι Γάλλος πρώην ποδοσφαιριστής ο οποίος αποσύρθηκε από την ενεργό δράση το 2011. 

Προερχόμενος από τα τμήματα υποδομής της ΦΚ Ρουέν, ο αριστερός αυτός αμυντικός εισήλθε στον κόσμο του επαγγελματικού ποδοσφαίρου αγωνιζόμενος με την ΣΜ Καέν, προτού υπογράψει συμβόλαιο συνεργασίας με την Λιλ ΟΣΚ, όπου αγωνίστηκε για διάστημα, συνολικά, οκτώ σεζόν. Μαζί της αγωνίστηκε στις ευρωπαϊκές διοργανώσεις και έγινε, μάλιστα, αρχηγός της. Το 2009, πραγματοποίησε την επιστροφή του στην ομάδα που τον ανέδειξε ποδοσφαιρικά, με της οποίας την φανέλα και έβαλε ένα τέλος στην αγωνιστική του παρουσία στο χώρο του ποδοσφαίρου το 2011, λόγω τραυματισμού, αφού πρώτα, όμως, κατάφερε να την βοηθήσει να επανέλθει στην ελίτ του γαλλικού ποδοσφαίρου.

Καριέρα
-------

Ο Γκρεγκορί Ταφορώ αγωνιζόταν στις ακαδημίες της ΚΜΣ Ουασέλ έως την ηλικιακή κατηγορία Κ-15. Ενσωματώθηκε, στη συνέχεια, στα τμήματα υποδομής της ΦΚ Ρουέν από το 1992 ως το 1995, ημερομηνία κατά την οποία χρεοκόπησε η ομάδα. Ο παίκτης ακολούθησε, τότε, τον προπονητή του στην ομάδα, Νασέρ Λαργκέ, ο οποίος είχε μόλις προσληφθεί από την ΣΜ Καέν. Αγωνίστηκε στη διάρκεια των τριών πρώτων του σεζόν με την δεύτερη ομάδα του συλλόγου στο CFA, υπό την τεχνική καθοδήγηση του Πασκάλ Τεώ, προτού προωθηθεί και καθιερωθεί στην πρώτη ομάδα του συλλόγου της Νορμανδίας. 

Το 2001, αποκτήθηκε από τον παλιό προπονητή της Ρουέν, τον Ζαν-Λυκ Μπουϊζίν, ο οποίος εργαζόταν, πλέον, ως τεχνικός διευθυντής στην Λιλ ΟΣΚ του Βαχίντ Χαλίχοτζιτς. Κατάφερε να καθιερωθεί ως βασικός και συνεισέφερε στην αγωνιστική άνοδο της ομάδας, της οποάις έγινε και αργότερα αρχηγός. Αντιστοίχως δεύτερη και τρίτη στο πρωτάθλημα τις σεζόν 2005 και 2006, η ΛΟΣΚ συμμετείχε επίσης τρεις φορές στο Τσάμπιονς Λιγκ σε διάστημα οκτώ σεζόν. 

Ενώ είχε χάσει την θέση βασικού του, έλυσε το συμβόλαιό του στις 2 Ιουλίου 2009 κοινεί συναινέσει με την ομάδα του. Στις 5 Ιουλίου, επέστρεψε στην ΣΜ Καέν, την ομάδα που τον ανέδειξε ποδοσφαιρικά, η οποία είχε μόλις υποβιβαστεί στην Λιγκ 2, όπου υπέγραψε συμβόλαιο διετούς διάρκειας. Έπειτα από μια καλή πρώτη σεζόν, η οποία βρήκε την ομάδα της Νορμανδίας να κατακτά τον τίτλο της πρωταθλήτριας και να επιστρέφει στην ελίτ του γαλλικού ποδοσφαίρου (με τον Ταφορώ να είναι μέλος της καλύτερης 11άδας της σεζόν στη Λιγκ 2), υπέστη συνεχόμενους τραυματισμούς που τον εμπόδισαν από το να διατηρήσει την θέση βασικού του. Ανακοίνωσε, τελικώς, στις 2 Δεκεμβρίου 2011 την αποχώρησή του από την ενεργό δράση λόγω των συνεχιζόμενων τραυματισμών που αντιμετώπιζε στην πλάτη.

Τίτλοι
------

* Νικητής του Κυπέλλου Ιντερτότο το 2004 με την ΛΟΣΚ
* Φιναλίστ του Κυπέλλου Ιντερτότο το 2002 με την ΛΟΣΚ
* Δευτεραθλητής Γαλλίας στην Λιγκ 1 το 2005 με την ΛΟΣΚ
* Πρωταθλητής Γαλλίας στην Λιγκ 2 το 2010 με την ΣΜ Καέν

Παραπομπές
----------

1. ↑  Grégory Tafforeau à jamais inscrit dans l'histoire du LOSC, www.losc.fr
2. ↑  G Tafforeau arrête sa carrière Αρχειοθετήθηκε 2011-12-05 στο Wayback Machine. smcaen.fr, 2 décembre 2011
Ο **Γιώργος Ψαράκης** του Αριστείδη και της Μαρίας (Αρκαλοχώρι Ηρακλείου, 20 Νοεμβρίου 1919 - 27 Οκτωβρίου 2007) ήταν Έλληνας πολιτικός και αντιστασιακός, ο πρώτος βουλευτής του ΠΑΣΟΚ (1974) από την Κρήτη. Διετέλεσε διοικητής του ΟΓΑ από το 1981 ως το 1985.

Βιογραφία
---------

Είχε άλλα 8 αδέρφια. Η προτελευταία της οικογένειας, η αδερφή του Γιώργου, Ελευθερία Ψαράκη, απεβίωσε τον Ιούλιο του 2011

Τέλειωσε το Πρακτικό Λύκειο στο Ηράκλειο και εν συνεχεία έκανε σπουδές στην Ανωτάτη Εμπορική Σχολή της Αθήνας. Ανέπτυξε αντιστασιακή δράση, καθώς πήρε μέρος στη Μάχη της Κρήτης με επικεφαλής τον Αντώνη Μπετεινάκη και έλαβε μέρος στο πρώτο οργανωμένο σαμποτάζ εναντίον των Ναζί στο αεροδρόμιο του Καστελλίου, στις 7 Ιουνίου 1942.

Υπηρέτησε ως πρόεδρος της Κοινότητας του Αρκαλοχωρίου μέχρι την παραίτησή του, το 1967 (για να πολιτευτεί).

Εξελέγη βουλευτής στις πρώτες εκλογές μετά τη Μεταπολίτευση με το νεοσύστατο ΠΑΣΟΚ συγκεντρώνοντας 5.666 ψήφους και ήταν ο πρώτος βουλευτής του ΠΑΣΟΚ από την Κρήτη (εξελέγη στο Ηράκλειο).

Το 1981 διορίστηκε από την κυβέρνηση του ΠΑΣΟΚ ως διοικητής του ΟΓΑ και στη θέση αυτή παρέμεινε ως το 1985.

Πέθανε από ανακοπή της καρδιάς. Κηδεύτηκε στο Αρκαλοχώρι στις 29 Οκτωβρίου 2007. Με δαπάνες της οικογένειας Ψαράκη κτίστηκε στο Αρκαλοχώρι γηροκομείο, που ονομάστηκε Ψαράκειο Γηροκομείο. Η δωρεά ήταν της τάξης των 2 εκατ. ευρώ.

Παραπομπές
----------

1. ↑  "Έφυγε" η Ελευθερία, τελευταία της οικογένειας Ψαράκη
2. ↑  Ο Γιώργος Ψαράκης Αρχειοθετήθηκε 2013-08-04 at Archive.is, 20-1-2010, ανάκτηση 4-8-2013
3. ↑  Ποιος ήταν ο Γιώργος Ψαράκης. Πατρίς, ηλεκτρονική έκδοση, 29-10-2007, ανάκτηση 4-8-2013.
4. ↑  Κώστας Διγκαβές, Οι εκλογές στην Ελλάδα 1844-1985, Μαλλιάρης Παιδεία, 1986, σελ. 82.
5. ↑
Ο **Γιώργος Αγγελόπουλος** (γεν. Αγρίδι Γορτυνίας, 18 Ιανουαρίου 1952, ύψος 1,80 μ.) είναι παλαίμαχος ποδοσφαιριστής που αγωνίσθηκε στη θέση του τερματοφύλακα, με πολυετή καριέρα στις εθνικές κατηγορίες.

Κατέχει το δεύτερο καλύτερο ρεκόρ συμμετοχών όλων των εποχών με 600 επίσημες παρουσίες, μόλις τέσσερις λιγότερες από τον Γιάννη Δαμανάκη
Ξεκίνησε τον αθλητισμό από την ερασιτεχνική ομάδα του Τριφυλλιακού Ε.Π.Σ. Αθηνών, παίζοντας από το 1965 μέχρι το 1970 οπότε μεταγράφηκε στο Αιγάλεω, όπου είχε συμπαίκτες τους τερματοφύλακες Ντουντούμη και Πουπάκη και η ομάδα κατάκτησε την 4η θέση του πρωταθλήματος της Α΄Εθνικής. Ακολούθως μεταγράφηκε στον ΠΑΟ Ρουφ και μετά στον Πανελευσινιακό με τους οποίους έπαιξε στη Β΄Εθνική έως το 1978, οπότε μεταπήδησε στην Καλλιθέα. Κατόπιν πήγε στον Αθηναϊκό με τον οποίο κέρδισε την άνοδο στην Α΄Εθνική (1990). Πρωτάθλημα Β΄ Εθνικής είχε κερδίσει και με την ομάδα της Ελευσίνας το 1975, όμως την άνοδο πήρε κατόπιν δικαστικής διαμάχης ο Παναιτωλικός. Τερμάτισε την πολύχρονη σταδιοδρομία του στα 1994 αγωνιζόμενος με τα χρώματα του Φοίνικα Καλλιθέας. Ασχολείται με εκγύμναση τερματοφυλάκων σε ερασιτεχνικούς συλλόγους.

Πηγές
-----

* "40 χρόνια ποδόσφαιρο και ΠΡΟ-ΠΟ", έκδοση εφημερίδας "Προπόραμα", Αθήνα, 2000.
* Γεώργιος Παγιωτέλης, "Το Έπος της Α΄Εθνικής" (περιοδικό "ΟΙ ΠΑΓΚΟΣΜΙΟΙ", τεύχη ετών 1994-1996)
* Διεθνής στατιστική ιστοσελίδα

Παραπομπές
----------

1. ↑  Γεώργιος Παγιωτέλης, "*Δυο ποδοσφαιρικά μνημεία*", εφημερίδα "*Αθλητική Ηχώ*", φύλλο της 1 Ιουνίου 1993, σελ. 4
2. ↑  Φύλλο εφημερίδας "Αθλητική Ηχώ" της 27 Ιανουαρίου 1969, σελ. 8: "*Ο ΠΑΟ Αγίου Δημητρίου με ελλιπή σύνθεση θριάμβευσε επί του Τριφυλλιακού με 2-0*"
3. ↑  Φύλλο εφημερίδας "*Αθλητική Ηχώ*" της 1 Αυγούστου 1970, σελ. 3: "*Νέα ονόματα που άλλαξαν συλλόγους*"
Ο **Ιωάννης Ηλιάσκος** (1863–1946) ήταν Έλληνας τραπεζίτης.

Βιογραφικά στοιχεία
-------------------

Γεννήθηκε το 1863 στην Κωνσταντινούπολη και σπούδασε στην Εμπορική Σχολή της Χάλκης. Μετά την ολοκλήρωση των σπουδών του εργάστηκε στην τράπεζα που κατείχε ο πατέρας του Κωνσταντίνος. Το 1913 μετακόμισε στην Αθήνα, μαζί με την οικογένειά του. Εκεί έγινε γενικός διευθυντής της Τράπεζας Αθηνών, παραμένοντας στη θέση μέχρι τον θάνατό του τον Φεβρουάριο του 1946. Στις πρωτοβουλίες που ανέλαβε κατά τη διάρκεια της θητείας του στη θέση του γενικού διευθυντή της Τράπεζας Αθηνών ήταν η ίδρυση υποκαταστημάτων της τράπεζας σε πόλεις και κωμοπόλεις της Ελλάδας και σημαντικά κέντρα της Ευρώπης, της Αφρικής και της Αμερικής.

Παραπομπές
----------

1. ↑  «Ψηφίσματα». *Εμπρός* (Αθήνα): σελ. 2. 9 Φεβρουαρίου 1946.. Ανακτήθηκε στις 3 Μαΐου 2019.
2. ↑  «Ηλιάσκος, Ιωάννης». *www.ygeiaonline.gr*. Εγκυκλοπαίδεια Δομή. Ανακτήθηκε στις 3 Μαΐου 2019.
Ο **Ιωάννης Μανέτας** (1878 - 1943) ήταν Έλληνας πολιτικός.

Γεννήθηκε στην Τρίπολη και ήταν πρωτότοκος γιος του Παναγιώτη Μανέτα και της Ζωίτσας Κολοκοτρώνη, κόρης του Γενναίου Κολοκοτρώνη. Καταγόταν από την οικογένεια Κολοκοτρώνη και σπούδασε νομικά στο Πανεπιστήμιο Αθηνών και πολιτικές επιστήμες στην Ελευθέρα Σχολή Πολιτικών Επιστημών των Παρισίων. Ιδιώτευσε ως δικηγόρος και ασχολήθηκε με την πολιτική εκλεγόμενος πολλάκις βουλευτής Μαντινείας και Αρκαδίας  με το Κόμμα Φιλελευθέρων και γερουσιαστής (1929 - 1935). Στην κυβέρνηση Ανδρέα Μιχαλακόπουλου (1925) διετέλεσε υπουργός Εκκλησιαστικών και Δημοσίας Εκπαιδεύσεως.

Τιμήθηκε με τον Ανώτερο Ταξιάρχη του Τάγματος του Σωτήρος, τον Ταξιάρχη του Τάγματος Λευκού Αετού (Σερβία) και το Σταυρό του Τάγματος της Λεγεώνος της Τιμής (Γαλλία). 

Απεβίωσε στην Αθήνα. Ήταν παντρεμένος με τη Μαρία Μίνδλερ (1886 - 1964) και είχε αποκτήσει μια κόρη, τη Ζωή Μανέτα, σύζυγο του Αλέξανδρου Ράλλη, αντιναυάρχου και μέλους της οικογένειας Ράλλη.

Πηγές
-----

1. 1 2  Βιογραφικό Μανέτα, από την ιστοσελίδα "Αρκάδων Χρόνοι"
2. ↑  Εγκυκλοπαίδεια Παπυρος Λαρους Μπριταννικα, Αθήνα, τόμος 40, σελ. 198
3. ↑  κυβέρνηση Ανδρέα Μιχαλακόπουλου, από την ιστοσελίδα της Γενικής Γραμματείας Κυβερνήσεως
Ένα σελίνι του Wörgler Schwundgeld
Το **συμπληρωματικό νόμισμα** είναι το ανταλλακτικό μέσο που προκύπτει μετά από συμφωνία στο πλαίσιο μιας κοινότητας, η οποία αποδέχεται το συγκεκριμένο μέσο πληρωμής εκτός από το επίσημο χρήμα ως μέσο ανταλλαγής.

Σκοπός και γένεση
-----------------

Ένα πρόσθετο νόμισμα μπορεί να είναι ένα προϊόν, μια υπηρεσία, ή ένα με χρήματα ισοδύναμο πιστωτικό χρεόγραφο. Ο σκοπός μιας τέτοιας συμφωνίας είναι να αντισταθμίσει τις υπάρχουσες κοινωνικές, οικονομικές και οικολογικές ανισορροπίες.

Παραδείγματα Συμπληρωματικού νομίσματος
---------------------------------------

### Ιαπωνία

Στην παραδοσιακή ιαπωνική αίσθηση τιμής, ανταμείβονται οι ξένες βοήθειες. Έτσι, αναπτύχθηκαν τοπικά δίκτυα σε μη κερδοσκοπική βάση. Υπηρεσίες κοινωνικής φροντίδας, είτε καταβάλλονται σε Γιεν, ή πιστώνονται σε λογαριασμό. Επίσης το χρηματικό ποσό του τοκομεριδίου μπορεί να μεταφερθεί σε άλλους.

### Νότια Αφρική

Η κοινότητα Orania από το 2005 δημοσιεύει το Συμπληρωματικό νόμισμα Ora. Αυτό δεσμεύεται στο Ραντ Νότιας Αφρικής σε αναλογία 1:1, αλλά εγγυάται στους χρήστες μια έκπτωση σε όλα τα αγαθά που αγοράζονται στην Orania. Το Ora αναγνωρίζεται μόνο στην Orania ως μέσον πληρωμής.

Δείτε επίσης
------------

* Bitcoin

Βιβλιογραφία
------------

* Peter Krause: *Komplementärwährungen: Verstehen und verwenden*. epubli GmbH, Berlin 2011. ISBN 9783844203196
* Peter Krause (Hrsg.): *Anders: Komplementärwährungen*. epubli GmbH, Berlin 2010. ISBN 9783869318363
Ο **Ιωάννης Μακρηνός** (13ος αιώνας) ήταν βυζαντινός στρατιωτικός και αξιωματούχος (*παρακοιμώμενος*), μέλος θρακικής αριστοκρατικής οικογένειας που είχε καταφύγει στη Νίκαια μετά την κατάληψη της Θράκης από τους σταυροφόρους της Τέταρτης Σταυροφορίας.

Το 1262 ο Ιωάννης Μακρηνός, που ήταν ήδη στρατηγός κατά τη βασιλεία του Ιωάννη Βατάτζη, στάλθηκε από τον αυτοκράτορα Μιχαήλ Η' στην Πελοπόννησο, υπό τις διαταγές του σεβαστοκράτορα Κωνσταντίνου Παλαιολόγου, αδερφού του Μιχαήλ. Εκεί, αναδείχθηκε σε σημαντικό αντίπαλο των στρατευμάτων του πρίγκιπα της Αχαΐας Γουλιέλμου Βιλλεαρδουίνου. Μετά την αναχώρηση του Κωνσταντίνου Παλαιολόγου για την Κωνσταντινούπολη το 1263 τέθηκε υπό τις διαταγές του μεγάλου δομέστικου Αλέξιου Φιλή. Το 1264 τα βυζαντινά στρατεύματα ηττήθηκαν στην μάχη του Μακρυπλαγίου και οι επικεφαλής τους, Φιλής και Μακρηνός πιάστηκαν αιχμάλωτοι. Τότε, η Ειρήνη (Ευλογία) Παλαιολογίνα, αδελφή του Μιχαήλ Η' και πεθερά του Αλέξιου Φιλή κατηγόρησε τον Μακρηνό ως υπαίτιο για την αιχμαλωσία του γαμπρού της αλλά και ως προδότη του αυτοκράτορα. Τον κατηγόρησε μάλιστα ότι είχε συνεννοηθεί με τους Λατίνους, προκειμένου να παντρευτεί τη Θεοδώρα, κόρη του αυτοκράτορα της Νίκαιας Θεόδωρου Β' Λάσκαρη και χήρα του Φράγκου βαρόνου Μαχιέ ντε Βελιγκούρ, και να κηρύξει ανεξάρτητη επικράτεια τη βυζαντινή Πελοπόννησο. Ο Μιχαήλ, έχοντας υποψίες για τη νομιμοφροσύνη του παρακοιμωμένου του και επειδή φοβόταν τις διεκδικήσεις του οίκου των Λασκαριδών, αντάλλαξε τον αιχμάλωτο στρατηγό με σημαντικούς Λατίνους που κρατούσε αιχμαλώτους. Μόλις ο Μακρηνός απελευθερώθηκε, με διαταγή του Μιχαήλ, τυφλώθηκε.

Πηγές
-----

* Για τη συγγραφή αυτού του άρθρου χρησιμοποιήθηκε το λήμμα Ιωάννης Μακρηνός του Παγκόσμιου Βιογραφικού Λεξικού της εγκυκλοπαίδειας της Εκδοτικής Αθηνών.
Από αριστερά: Μπιλ Πάουερ, Μπομπ Ντάλτον, Γκρατ Ντάλτον, Ντικ Μπρόντγουελ
Η **συμμορία των Ντάλτον** ήταν διαβόητη εγκληματική ομάδα που έδρασε στην Αμερικανική Δύση από το 1890 μέχρι το 1892. Στο διάστημα αυτό τα μέλη της, μεταξύ των οποίων τα αδέρφια Γκράτον (Γκρατ) (γεν. 1861), Γουίλιαμ (Μπιλ) (1866–1894), Μπομπ (γεν. 1869) και Έμετ (γεν.1871), διέπραξαν, σε δυτικές Πολιτείες των Η.Π.Α, πολλές ληστείες σε τρένα και τράπεζες. Είχαν συγγένεια με τους αδερφούς Γιάνγκερ, οι οποίοι με τη σειρά τους συνεργάζονταν με τον Τζέσε Τζέιμς. Οι Ντάλτον αργότερα αποσχίστηκαν από την συμμορία Τζέιμς-Γιάνγκερ και δρούσαν πλεόν ανεξάρτητα.

Οικογένεια Ντάλτον
------------------

Η οικογένεια Ντάλτον καταγόταν από το Μισούρι. Οι γονείς (ο Λούις Ντάλτον και η Αντελάιν Γιάνγκερ — η οποία ήταν θεία των αδελφών Γιάνγκερ, που μαζί με τους Τζέσε και Φρανκ Τζέιμς ίδρυσαν την συμμορία Τζέιμς - Γιάνγκερ) απέκτησαν 15 παιδιά, από τα οποία τρία πέθαναν πριν να ενηλικιωθούν. Το 1882 η οικογένεια μετακόμισε στην βορειοανατολική Οκλαχόμα και το 1886 στο Coffeyville, στο νοτιοανατολικό Κάνσας.

Οι Ντάλτον ήταν αγρότες. Η απώλεια της οικογενειακής τους φάρμας, για την κατασκευή του σιδηροδρόμου και η δολοφονία του ενός από τους γιους, του Φρανκ Ντάλτον, που ήταν βοηθός σερίφη, εν ώρα καθήκοντος, φαίνεται πως οδήγησαν μερικά από τα άλλα αδέλφια στην παρανομία. Ο Φρανκ δολοφονήθηκε το 1887, στην περιοχή της Οκλαχόμα, από έναν κλέφτη αλόγων. Ήταν ο πιο ώριμος και ο πιο ισορροπημένος από όλα τα αδέρφια του, που τον σέβονταν και συχνά τον ακολουθούσαν, εν είδει αποσπάσματος, όταν κυνηγούσε εγκληματίες. Μετά το θάνατό του, ο Γκράτον, ο Μπομπ και ο Έμετ αποφάσισαν να μπουν στην υπηρεσία του νόμου. Από τους τρεις ο Μπομπ ήταν ο πιο άγριος. Σε ηλικία 19 ετών, ενώ ήταν βοηθός σερίφη, σκότωσε έναν άνδρα. Αν και υποστήριξε ότι τον πυροβόλησε στα πλαίσια του καθήκοντος, είναι πιθανόν ότι το σκότωσε επειδή προσπάθησε να του κλέψει τη φιλενάδα. Τον Μάρτιο του 1890 κατηγορήθηκε για εισαγωγή λικέρ στην Ινδιάνικη επικράτεια, αλλά μετά την καταβολή εγγύησης και την προσωρινή απόλυσή του δεν εμφανίστηκε στο δικαστήριο. Το Σεπτέμβριο του ίδιου έτους ο Γκρατ συνελήφθη για κλοπή αλόγου (έγκλημα για το οποίο προβλεπόταν θανατική ποινή) αλλά είτε οι κατηγορίες αποσύρθηκαν είτε αφέθηκε ελεύθερος.

Η συμμορία
----------

Ο Μπομπ Ντάλτον κάλεσε τους Τζορτζ Νιούκομπ (George "Bitter Creek" Newcomb), Χάρλευ Πιρς (Charley Pierce) και Τσάρλυ Μπράιαντ (Blackfaced Charlie Bryant) να σχηματίσουν μια ομάδα μαζί με τον αδελφό του Έμετ. Ο Γκρατ Ντάλτον βρισκόταν με τον αδελφό του Μπιλ στην Καλιφόρνια, αλλά ακολούθησαν την συμμορία αργότερα, όπως και οι Μπιλ Ντούλιν (Bill Doolin), Ντικ Μπρόντγουελ (Dick Broadwell) και Μπιλ Πάουερ (Bill Power). 
Η τετράδα των αδελφών Ντάλτον έχει αποτυπωθεί, με χιουμοριστικό τρόπο, στο κόμικ των Μορίς και Γκοσινί Λούκυ Λουκ.

Παραπομπές
----------

1. ↑  The Officer Down Memorial Page Remembers
2. ↑  «The Dalton Gang». Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 11 Μαΐου 2011. Ανακτήθηκε στις 15 Σεπτεμβρίου 2009.
Ο **Ιχσάν Αλή** (1904-1978) ήταν τουρκοκύπριος γιατρός, ο οποίος ανάπτυξε έντονη δράση υπέρ της συμβίωσης των δυο κοινοτήτων (Ελλήνων και Τούρκων) στην Κύπρο. 

Γεννήθηκε στην Πάφο το 1904, γιος τουρκοκύπριου δασκάλου, και σπούδασε ιατρική στην Ελβετία. Με την επιστροφή του στην Κύπρο, ανέπτυξε έντονη κοινωνική δράση. Οι ανθρωπιστικές ιδέες του τον έθεταν στο πλευρό των φτωχών και απόρων συμπολιτών του. Όταν ξέσπασε η έντονη εθνικιστική πόλωση στην Κύπρο με τον αγώνα της ΕΟΚΑ και της ΤΜΤ, ο Ιχσάν Αλή αντιτάχθηκε στα ακραία στοιχεία και των δυο κοινοτήτων, προβάλλοντας το όραμα της ειρηνικής συμβίωσης- ήθελε να γίνει η Κύπρος, η Ελβετία της Μεσογείου. Ωστόσο υποστήριξε αγωνιστές της ΕΟΚΑ οι οποίοι είχαν καταδικαστεί σε θάνατο, όπως ο Ευαγόρας Παλλικαρίδης. Διαφώνησε με τις συμφωνίες Ζυρίχης-Λονδίνου καθώς διαχώριζαν θεσμικά τον πληθυσμό (π.χ. διαφορετικά δημαρχεία, δικαστήρια) και έθεταν την Κύπρο υπό το καθεστώς εγγυητριών δυνάμεων. Αργότερα, έγινε σύμβουλος του προέδρου της Κυπριακής Δημοκρατίας, Αρχιεπίσκοπου Μακάριου Γ'. Πέθανε στις 7/11/1978.

Παραπομπές
----------

1. 1 2  xronografos.com/σώστε-τους-τ-κ-από-την-τμτ-ο-τουρκοκύ/.
2. ↑  BEJAY BROWNE (30 Οκτωβρίου 2013). «Greens present documentary screening to promote peace».
3. ↑  «Ιχσάν Αλή» (PDF). Ihsan Ali Foundation.
4. ↑  Γιαννάκης Ομήρου. «39 χρόνια χωρίς τον Ιχσάν Αλή». Φιλελεύθερος.
Η **Σοφία** της Βαυαρίας (1105–1145) από τον Οίκο των Γουέλφων ήταν Γερμανίδα ευγενής και μοναχή, κόρη του δούκα της Βαυαρίας, που με τους γάμους της έγινε πρώτα δούκισσα του Τσέρινγκεν και μετά μαργραβίνα της Στυρίας.

Βιογραφία
---------

Ήταν η δεύτερη κόρη του Ερρίκου Θ΄ δούκα της Βαυαρίας και της Βουλφχίλδης των Μπίλουνγκ, κόρης του Μάγκνους δούκα της Σαξονίας.  Αδέλφια της ήταν ο Ερρίκος Ι΄ δούκας της Βαυαρίας, ο Γουέλφος ΣΤ΄ μάργραβος της Τοσκάνης, ο Κορράδος δούκας της Βαυαρίας και η Ιουδήθ σύζυγος του δούκα της Σουαβίας. 

Ο δεύτερος σύζυγός της Λεοπόλδος απεβίωσε το 1129, λίγο μετά την ίδρυση του αβαείου του Ράιν. Μετά το τέλος του, η Σοφία συνέχισε να χρηματοδοτεί το κτήριο της μονής. Εκείνη και ο Μπέρναρντ του Τρίξεν υπηρέτησαν ως επίτροποι της μαρκιωνίας της Στυρίας, έως ότου ο γιος της Όττοκαρ ενηλικιώθηκε το 1139. Στη μετέπειτα ζωή της ανέλαβε θρησκευτικούς όρκους και εντάχθηκε στο αβαείο του Άντμοντ. Απεβίωσε το 1145.

Οικογένεια
----------

Πρώτος σύζυγός της έγινε ο Μπέρτολντ Γ΄ δούκας του Τσέρινγκεν, ο οποίος σκοτώθηκε το 1122. 

Μετά το τέλος του πρώτου συζύγου της, παντρεύτηκε τον Λεοπόλδο των Ότακαρ μάργραβο της Στυρίας. Το 1124 γέννησε έναν γιο, τον:

* Ότοκαρ Γ΄ 1124-1164, μάργραβος της Στυρίας. Τελευταίος άρρην του Οίκου του.

Παραπομπές σε πηγές
-------------------

1. ↑  p798.htm#i7976.
2. ↑  p67223.htm#i672223. Ανακτήθηκε στις 7  Αυγούστου 2020.
3. 1 2  Darryl Roger Lundy: (Αγγλικά) *The Peerage*.
4. ↑  «Sophia von BayernHerzogin von Kärnten + um 1145». *Manfred-hiebl.de*. Ανακτήθηκε στις 15 Ιουνίου 2019.
Η **Σοφία**, γερμ.: Sophie von Pomerania-Volgast (απεβ. πριν από τις 21 Αυγούστου 1408) από τον Οίκο των Γκρίφφινς, ήταν κόρη του δούκα της Πομερανίας-Βόλγκαστ και με τον γάμο της έγινε κυβερνήτης του Γκότλαντ και δούκισσα του Μεκλεμβούργου. Όταν ο σύζυγός της απεβίωσε, η Σοφία έγινε για λίγο μόνη της κυβερνήτης στο νησί Γκότλαντ.

Βιογραφία
---------

Ήταν η δεύτερη κόρη του Μπόγκισλαβ Δ΄ δούκα της Πομερανίας-Βόλγαστ και της 2ης συζύγου του Αγνής των Γουέλφων, κόρης του Μάγκνους Β΄ δούκα του Μπράουνσβαϊγκ-Βόλφενμπυτελ.

Στις 12/13 Φεβρουαρίου 1396 παντρεύτηκε τον Έρικ Α΄ δούκα του Μεκλεμβούργου, γιο του εκτοπισμένου Σουηδού βασιλιά Αλβέρτου δούκα του Mεκλεμβούργου. Συνόδευσε τον *δούκα Έρικ* (όπως κλήθηκε) στο σουηδικό νησί Γκότλαντ, το οποίο αυτός κατέκτησε και κυβέρνησε με τη βοήθεια των *Προμηθευτών Αδελφών*. Το ζευγάρι δεν είχε παιδιά. Στις 26 Ιουλίου 1397 ο Έρικ Α΄ απεβίωσε και η Σοφία έμεινε υπεύθυνη για το Γκότλαντ. Στη συνέχεια διόρισε τον Σουηδό ευγενή Σβεν Στούρε, σύμμαχο των *Προμηθευτών Αδελφών*, να είναι ο *hövitsman* (αντιβασιλιάς) της στο Γκότλαντ. Το 1398 η Σοφία έφυγε από το νησί με τη συνοδεία του Σβεν Στούρε και τού εξαδέλφου τού αποβιώσαντος συζύγου της, τού Ιωάννη Δ΄ δούκα του Μεκλεμβούργου, όταν το Βίσμπυ κατελήφθη από τους Τεύτονες Ιππότες.

Οικογένεια
----------

Παντρεύτηκε πρώτα τον Έρικ Α΄ δούκα του Μεκλεμβούργου. Δεν απέκτησαν απογόνους και ο Έρικ Α΄ απεβίωσε το 1397.

Έπειτα η Σοφία έκανε δεύτερο γάμο με τον Νικόλαο Ε΄ των Μεκλεμβούργου πρίγκιπα του Βέρλε-Βάρεν και είχε τέκνο:

* Γιούτα, παντρεύτηκε τον Ερρίκο πρίγκιπα του Μεκλεμβούργου-Στάργκαρντ .

Πηγές
-----

1. ↑  «Sophia von Pommern-Wolgast ( - BEF 21 AUG 1408)». Ανακτήθηκε στις 6 Μαρτίου 2014.
Η **γνωστική επιδημιολογία** είναι ένα πεδίο έρευνας η οποία εξετάζει τις συσχετίσεις μεταξύ των βαθμολογιών των τεστ νοημοσύνης (βαθμολογίες IQ ή εξαγόμενοι παράγοντες <i id="mwCA">g</i> ) και της υγείας, πιο συγκεκριμένα της νοσηρότητας (ψυχικής και σωματικής) και της θνησιμότητας. Τυπικά, οι βαθμολογίες των εξετάσεων λαμβάνονται σε νεαρή ηλικία και συγκρίνονται με μεταγενέστερη νοσηρότητα και θνησιμότητα. Εκτός από τη διερεύνηση και την καθιέρωση αυτών των συσχετίσεων, η γνωστική επιδημιολογία επιδιώκει να κατανοήσει τις αιτιώδεις σχέσεις μεταξύ της νοημοσύνης και των αποτελεσμάτων υγείας. Οι ερευνητές στο πεδίο υποστηρίζουν ότι η ευφυΐα η οποία μετράται σε νεαρή ηλικία είναι ένας σημαντικός προγνωστικός παράγοντας για τις μετέπειτα διαφορές στην υγεία και τη θνησιμότητα.

Παραπομπές
----------

1. ↑  «Cognitive epidemiology». *Journal of Epidemiology and Community Health* **61** (5): 378–84. May 2007. doi:10.1136/jech.2005.039206. PMID 17435201.
2. ↑  «Introduction to the special issue on cognitive epidemiology». *Intelligence* **37** (6): 517–519. 2009. doi:10.1016/j.intell.2009.05.001. .
Ο **Δημήτριος Κωστάκος** (Άγιοι Θεόδωροι Μαγνησίας, 1918 - 10 Μαΐου 1984) ήταν Έλληνας αξιωματικός και Αρχηγός του Γενικού Eπιτελείου Αεροπορίας (ΓΕΑ) από τις 13 Δεκεμβρίου 1967 έως τις 2 Ιουνίου 1972.

Στρατιωτική σταδιοδρομία
------------------------

Σπούδασε στη Σχολή Αεροπορίας και απέκτησε το βαθμό του Ανθυποσμηναγού κατά την αποφοίτησή του, το 1940. Κατά τον Ελληνοϊταλικό Πόλεμο του 1940 είχε ενεργό μέρος στις επιχειρήσεις και αργότερα στον πόλεμο στη Μέση Ανατολή. Κατά το Δεύτερο Παγκόσμιο Πόλεμο μετεκπαιδεύτηκε στο Ιράκ και μερικά χρόνια αργότερα στη Γαλλία. Το 1953 έλαβε μέρος και στον πόλεμο της Κορέας ως διοικητής του 13ου Σμήνους Κορέας (Ιανουάριος-Μάρτιος 1953), δράση για την οποία τιμήθηκε από τα Ηνωμένα Έθνη. Εν συνεχεία ανέλαβε διοικητής της 110 Πτέρυγας Μάχης (1953-54), επιτελής του ΝΑΤΟ στην Ιταλία (1954-57) και στο Παρίσι (1961-62) και διοικητής της σχολής Αεροπορίας (1964-65). Από το 1966 ως το 1967 ήταν υπαρχηγός ΓΕΑ και το Δεκέμβριο του 1967, κατά την περίοδο της χούντας, προήχθη σε αρχηγό του ΓΕΑ. 

Αποστρατεύτηκε το 1972 με το βαθμό του Πτεράρχου. Τιμήθηκε με πλήθος μεταλλίων και παράσημων, ανάμεσα στα οποία το Μετάλλιο του Κορεατικού Πολέμου, ο Πολεμικός Σταυρός Α΄ και Γ΄ Τάξης και ο Χρυσός Σταυρός του Γεωργίου Α΄ μετά ξιφών.

Πηγές
-----

* Βιογραφία στο δικτυακό τόπο του ΓΕΑ, ανάκτηση 4-6-2013.
Η **γνωστική συμπεριφορική θεραπεία** (ΓΣΘ, αγγλικά: cognitive behavioral therapy, CBT), γνωστή και ως **γνωσιακή συμπεριφοριστική θεραπεία**, είναι μια ψυχοκοινωνική παρέμβαση που είναι η πιο ευρέως χρησιμοποιούμενη πρακτική που βασίζεται σε τεκμηριώσεις για τη βελτίωση της ψυχικής υγείας και των διαταραχών προσωπικότητας. Με γνώμονα την εμπειρική έρευνα, η ΓΣΘ επικεντρώνεται στην ανάπτυξη προσωπικών στρατηγικών αντιμετώπισης που στοχεύουν στην επίλυση των σημερινών προβλημάτων και στην αλλαγή των προβληματικών μορφών των γνωστικών προσεγγίσεων (π.χ. σκέψεις, πεποιθήσεις και διαθέσεις), συμπεριφορές και συναισθηματική ρύθμιση. Αρχικά σχεδιάστηκε για να θεραπεύει την κατάθλιψη και τώρα χρησιμοποιείται για πολλές καταστάσεις ψυχικής υγείας.

Στο πλαίσιο της θεραπείας, η εστίαση τοποθετείται στον τρόπο που το άτομο αντιλαμβάνεται ένα γεγονός και πώς το αξιολογεί, και όχι τόσο στο γεγονός το ίδιο. Οι γνωστικές διεργασίες που συμβαίνουν αυτόματα κατά την διάρκεια της αξιολόγησης είναι ο στόχος στη διάρκεια της θεραπείας. Μία προβληματική αξιολόγηση ενός συμβάντος μπορεί να οδηγήσει στην διαμόρφωση λανθασμένης πεποίθησης με αποτέλεσμα μία διαφορετική συμπεριφορά του ατόμου προς το συμβάν αυτό απ' ότι θα είχε αν το αξιολογούσε διαφορετικά.

Παραπομπές-σημειώσεις
---------------------

1. ↑  Hollon SD, Beck AT (2013). «Chapter 11 Cognitive and Cognitive-Behavioral Therapies». Στο: MJ Lambert. *Bergin and Garfield's Handbook of Psychotherapy and Behavior Change* (6th έκδοση). Hoboken, NJ: John Wiley & Sons. σελίδες 393–394. ISBN 9781118418680.
2. ↑   *Cognitive behavior therapy: Basics and beyond* (2nd έκδοση), New York, NY: The Guilford Press, 2011, σελ. 19–20
3. ↑  «The New ABCs: A Practitioner's Guide to Neuroscience-Informed Cognitive-Behavior Therapy», *Journal of Mental Health Counseling* **37** (3): 206–220, 2015, doi:10.17744/1040-2861-37.3.206, ανακτήθηκε στις 2018-01-05
4. ↑  «Efficacy of cognitive-behavioral therapy for obsessive-compulsive disorder.». *Psychiatry Research* **225** (3): 236–246. 28 February 2015. doi:10.1016/j.psychres.2014.11.058. PMID 25613661.
5. ↑  «Comparison of psychological placebo and waiting list control conditions in the assessment of cognitive behavioral therapy for the treatment of generalized anxiety disorder: a meta-analysis». *Shanghai archives of psychiatry* **26** (6): 319–31. December 2014. doi:10.11919/j.issn.1002-0829.214173. PMID 25642106.

Επιπλέον ανάγνωση
-----------------

* *Γνωστική συμπεριφορική θεραπεία*, Εκδόσεις Πατάκη, 2010, ISBN 960-16-2065-6

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
--------------------

* Association for Behavioral and Cognitive Therapies (ABCT)
* British Association for Behavioural and Cognitive Psychotherapies
* National Association of Cognitive-Behavioral Therapists
* International Association of Cognitive Psychotherapy
* Information on Research-based CBT Treatments

|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
| Καθιερωμένοι όροι | 
* GND: 4114250-0
* NDL: 00958394
* NKC: ph121694

 |

 |