Η **3η Ελληνική Ορεινή Ταξιαρχία** (ΙΙΙ Ελληνική Ορεινή Ταξιαρχία, ΙΙΙ Ε.Ο.Τ. «Ρίμινι») ήταν μια μονάδα πεζικού που συγκροτήθηκε από την εξόριστη ελληνική κυβέρνηση στην Αίγυπτο κατά τη διάρκεια του Β΄Παγκοσμίου Πολέμου.

Προήλθε από πολιτικά δεξιά πτέρυγα του Ελληνικού Στρατού από έμπιστους στους Βρετανούς και στο Βασιλιά στρατιωτικούς, μετά την καταστολή του κινήματος της Μέσης Ανατολής της 6ης Απριλίου 1944 στην Αίγυπτο. Συστάθηκε στις 31 Μαΐου 1944 (η διαταγή για τη σύστασή της εκδόθηκε, τυπικά, στις 9 Ιουνίου) στο στρατόπεδο "Ινσαρίγιε" του Λιβάνου ενώ στις 19 Ιουνίου μεταφέρθηκε στην Τρίπολη του Λιβάνου και στο Κέντρο Εκπαίδευσης Ορεινού Αγώνα του ΣΣΜΑ. Στις 28 Ιουλίου η σύνθεσή της έχει συμπληρωθεί και ολοκληρωθεί, αποτελούμενη από 3.337 άνδρες, εκ των οποίων 205 αξιωματικοί και 89 ανθυπασπιστές. Διοικήθηκε από τον συνταγματάρχη Θρασύβουλο Τσακαλώτο και πολέμησε στην Μάχη του Ρίμινι στην Ιταλία (υπό τη Διοίκηση του 1ου Καναδικού Σώματος), όπου με προσωπική εντολή του Τσώρτσιλ ενεπλάκη για να αποκτήσει πολεμική εμπειρία τον τιμητικό τίτλο «Ταξιαρχία Ρίμινι» και κατά την πρώτη φάση του κατά κάποιους ιστορικούς Ελληνικού εμφυλίου εναντίον του ΕΑΜ στα Δεκεμβριανά εμφύλια σύγκρουση όπου ήρθαν Βρετανοί στρατιώτες στην Αθήνα.

Οι συνολικές απώλειες της ΙΙΙ EOT κατά τις επιχειρήσεις στην Ιταλία ανήλθαν σε 116 νεκρούς και 316 τραυματίες.

Στη διατήρηση ή διάλυση της, όπως και του ΕΛΑΣ, επικεντρώθηκε η κρίση που οδήγησε στα Δεκεμβριανά. Κεντρώοι πολιτικοί επέκριναν την ταξιαρχία ως πραιτοριανή ενώ η κυβέρνηση Παπανδρέου τους στήριζε. Κατά την διάρκεια των Δεκεμβριανών η ταξιαρχία δέχθηκε επίθεση στο Γουδή από άνδρες του ΕΑΜ/ΕΛΑΣ (κυρίως της 2ης μεραρχία της Στερεάς Ελλάδας-περίπου 4.000 άνδρες, ενώ το σύνολο των κυβερνητικών δυνάμεων ήταν 3.157) που αποχώρησαν με εξαιρετικά σημαντικές απώλειες αφού οι δυνάμεις του ΕΛΑΣ απέτυχαν να αιφνιδιάσουν τους άνδρες της ταξιαρχίας οι οποίοι και αντιστάθηκαν σθεναρά ενώ παράλληλα η ταξιαρχία διέθετε και κάλυψη αρμάτων μάχης. Ο ίδιος ο Τσακαλώτος ζήτησε σκληρό χτύπημα στην Καισαριανή από την RAF με αιτιολογία ότι οι προασπιστές της είναι *Γερμανοί, Βούλγαροι και τίποτε άλλο*.

Φωτοθήκη
--------

Σημαία της 3ης Ελληνικής Ορεινής Ταξιαρχίας στο Πολεμικό Μουσείο Αθηνών. Η σημαία εκθέτεται μέσα σε ένα σκούρο ξύλινο, σκαλιστό πλαίσιο. Η σημαία είναι υφασμάτινη με κρόσια στις άκρες της. Το σχήμα της είναι ορθογώνιο παραλληλόγραμμο. Το παραλληλόγραμμο σχήμα αυτό, είναι χωρισμένο σε τέσσερεις περιοχές με δύο χιαστές γραμμές που ξεκινούν από κάθε εκ των τεσσάρων γωνιών και τέμνονται στο κέντρο της σημαίας. Έτσι σχηματίζονται τέσσερα ισόπλευρα τρίγωνα. Τα δύο (πάνω και κάτω) έχουν μια μπλε σκούρα απόχρωση, σχεδόν μαύρη. Ενώ τα άλλα δύο που βρίσκονται αριστερά και δεξιά είναι άσπρα. Το αριστερό έχει το γράμμα έψιλον και το δεξί το ταφ, που μαζί διαβάζονται «ΕΤ», δηλαδή «Ελληνική Ταξιαρχία». Με το πάνω σκούρο μπλέ/μαύρο τρίγωνο να γράφει τον ρωμαϊκό αριθμό τρία. Έτσι συνολικά πάνω στη σημαία εγγράφεται το όνομα της ταξιαρχίας, δηλαδή: «Τρίτη Ελληνική Ταξιαρχία». Επίσης, κάτω από την σημαία και μέσα στη λεζάντα βρίσκεται ένα εκρού/άσπρο πλαίσιο που γράφει τα εξής: «ΕΛΛΗΝΙΚΗ ΕΚΣΤΡΑΤΕΙΑ ΕΙΣ ΙΤΑΛΙΑΝ», απο κάτω έπειτα: «ΛΙΒΑΝΟΣ 9 ΙΟΥΝΙΟΥ 1944», και κάτω από αυτά: «ΡΙΜΙΝΗ 9 ΣΕΠΤΕΜΒΡΙΟΥ 1944». Ενδιάμεσα από τις γεωγραφικές περιοχές και τις ημερομηνίες υπάρχει ένα σχετικά μεγάλο, κυκλικό, ασημένιο στο χρώμα σύμβολο, το οποίο είναι το λογότυπο και σύμβολο της ταξιαρχίας και παριστάνει την πρόσωψη της θεάς Αθηνάς με την χαρακτηρηστική περικεφαλαία της.Σημαία της 3ης Ελληνικής Ορεινής Ταξιαρχίας στο Πολεμικό Μουσείο Αθηνών.
Πιστοποιητικό Υπηρεσίας της 3ης Ελληνικής Ορεινής Ταξιαρχίας, 1945 στο Μουσείο Εθνικής Αντίστασης Νίκαιας.
Ο συνταγματάρχης Θρασύβουλος Τσακαλώτος μιλάει σε στρατιώτες της 3ης Ελληνικής Ορεινής Ταξιαρχίας πριν σταλούν στην Ιταλία, Ιούνιος 1944

Παραπομπές
----------

1. ↑  «Από τη Μέση Ανατολή σε Ρίμινι και Αθήνα, ΤΑΣΟΣ ΣΑΚΕΛΛΑΡΟΠΟΥΛΟΣ».. Ανακτήθηκε στις 2017-11-01.
2. ↑  Βασίλειος Παπαδάκης, Διπλωματική Ιστορία του Ελληνικού πολέμου 1940-45, 1957 σ. 339
3. ↑  Μαρίνα Πετράκη στο φύλλο της εφημερίδας "Η Καθημερινή" της Κυριακής 22 Σεπτεμβρίου 2019, σελ. 26, στήλη "Ιστορία": "Ρίμινι, το ξεχασμένο έπος στην Ιταλία"
4. ↑  Ιστορία του Ελληνικού Έθνους, Τόμ. ΙΔ΄σ. 104 ISBN 960-213-393-7
5. ↑  Περισάκης, Εμμανουήλ· Παλαιολόγος, Δημήτριος (1995). *Ο Ελληνικός Στρατός κατά τον Δεύτερο Παγκόσμιο Πόλεμο. Ο Ελληνικός Στρατός στη Μέση Ανατολή (1941-1945) (Ελ Αλαμέιν-Ρίμινι-Αιγαίο)*. Αθήνα: Γενικό Επιτελείο Στρατού/Διεύθυνση Ιστορίας Στρατού. σελ. 142.
6. ↑  Μενέλαος Χαραλαμπίδης, «Δεκεμβριανά 1944, η Μάχη της Αθήνας», σελ. 128

Βιβλιογραφία
------------

* Ουίνστον Τσώρτσιλ, Β΄Παγκόσμιος πόλεμος, Τόμ. Στ΄σελ. 40-41
* Περισάκης, Εμμανουήλ· Παλαιολόγος, Δημήτριος (1995). *Ο Ελληνικός Στρατός κατά τον Δεύτερο Παγκόσμιο Πόλεμο. Ο Ελληνικός Στρατός στη Μέση Ανατολή (1941-1945) (Ελ Αλαμέιν-Ρίμινι-Αιγαίο)*. Αθήνα: Γενικό Επιτελείο Στρατού/Διεύθυνση Ιστορίας Στρατού.


|  |  |
| --- | --- |
| CC-BY-SA Μετάφραση | Στο λήμμα αυτό έχει ενσωματωθεί κείμενο από το λήμμα 3rd Greek Mountain Brigade  της Αγγλικής Βικιπαίδειας, η οποία διανέμεται υπό την GNU FDL και την CC-BY-SA 4.0. (ιστορικό/συντάκτες). |