recursal/SuperWikiNEXT-32B huggingface dataset:
Ο **Αργκίστι Β΄** ήταν βασιλιάς των Ουραρτίων (714 π.Χ.-680 π.Χ.) ως διάδοχος του πατέρα του Ρούσα Α΄. Στην διάρκεια του πολέμου με την Ασσυρία ο Αργκίστι ανέλαβε να οργανώσει τις αντεπιθέσεις που ήταν επιτυχείς και τους ανάγκασε να οπισθοχωρήσουν άτακτα. Ο Αργκίστι Β΄ ανακατέλαβε πολλές μεγάλες πόλεις γύρω από την Λίμνη Ούρμια, έφτασε στα νότια μέχρι την Νιμρούντ στον Τίγρη. Οι νίκες αυτές ανάγκασαν τους Ασσυρίους να κλείσουν ειρήνη και να του παραχωρήσουν πολλές περιοχές βόρεια του Τίγρη. Ακολούθησε μια περόδος ειρήνης και ευημερίας για τους Ουραρτίους που έμεινε γνωστή ιστορικά ως *"Χρυσή Εποχή"*, τον διαδέχθηκαν ο γιος του Ρούσα Β΄ και ο εγγονός του Σαρντούρι Γ΄. Ο Αργκίστι Β΄ επέκτεινε επίσης το κράτος του ανατολικά, έφτασε μέχρι το Ιρανικό Αζερμπαϊτζάν.

Παραπομπές
----------

1. 1 2 3 4  (Aρμενικά) *Αρμένικη Σοβιετική Εγκυκλοπαίδεια*. 1974.
2. ↑  Leick, Gwendolyn. Who's Who in the Ancient Near East. σ. 21

Πηγές
-----

* Leick, Gwendolyn. Who's Who in the Ancient Near East.



|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| Προκάτοχος:**Ρούσα Α΄** | **Βασιλεύς των Ουραρτίων714 π.Χ. - 680 π.Χ.** | Διάδοχος:**Ρούσα Β΄** |
Η **Κάρμεν Περέιρα** (*Carmen Pereira*, 1937 - 4 Ιουνίου 2016) ήταν πολιτικός από τη Γουινέα-Μπισσάου. Υπήρξε προσωρινή Πρόεδρος της αφρικανικής χώρας το 1984 για τρεις ημέρες. Έγινε έτσι η πρώτη γυναίκα-πρόεδρος στην Αφρική και η μόνη στη Γουινέα-Μπισσάου μέχρι σήμερα.

Βιογραφία
---------

Γεννήθηκε το 1937 και η κάθοδός της στην πολιτική έλαβε χώρα το 1962, οπότε και έγινε μέλος του Αφρικανικού Κόμματος για την Ανεξαρτησία της Γουινέας και του Πρασίνου Ακρωτηρίου. Ο σύζυγός της ήταν επίσης δραστήριο στέλεχος στο αντιαποικιοκρατικό κόμμα.

Αργότερα αναγκάστηκε να εγκαταλείψει τη χώρα. Έζησε για κάποιο χρονικό διάστημα στη Σενεγάλη και έπειτα μετέβη στη Σοβιετική Ένωση, όπου σπούδασε Ιατρική. 

Επέστρεψε στη χώρα της αργότερα και έγινε ενεργή σε ζητήματα υγείας και πολιτικής.

Πολιτική καριέρα
----------------

Εξελέγη βουλευτής και κατά την περίοδο του στρατιωτικού καθεστώτος του Νίνο Βιέιρα υπηρέτησε και στο αξίωμα της Προέδρου της Βουλής. Όταν τέθηκε σε ισχύ νέο Σύνταγμα το 1984 η Πρόεδρος της Βουλής έγινε για ελάχιστο χρονικό διάστημα (τριών ημερών) προσωρινή Πρόεδρος, από τις 14 Μαΐου ως τις 16 Μαΐου του 1984. Συνέχισε να είναι Πρόεδρος της Βουλής ως την απόλυσή της από το Νίνο Βιέιρα, το 1992, με το αιτιολογικό της ανεπάρκειας και της ανευθυνότητας από μέρους της.
Πέθανε στην Μπισάου στις 4 Ιουνίου 2016.

Παραπομπές
----------

1. ↑  www.uccla.pt/noticias/faleceu-carmen-pereira-mulher-de-todas-frentes.
2. ↑  www.gbissau.com/wp-content/uploads/2016/06/Comunicado-a-Imprensa-dos-cinco-Parceiros-Internacionais-da-Gui.pdf.
3. ↑  Ανακτήθηκε στις 22  Μαρτίου 2020.
4. ↑

Αναφορές
--------

* Δες σελίδες 128-129 The Bush Rebels, Barbara Cornwall, Holt, Rinehart and Winston, 1972

|  |  |  |  |  |
| --- | --- | --- | --- | --- |
| 

| π • σ • ε
Αρχηγοί Κράτους της Γουινέας-Μπισσάου |
| --- |
|  |
| 
* Λουίς Καμπράλ
* Νίνο Βιέιρα
* Κάρμεν Περέιρα
* Νίνο Βιέιρα
* Ανσουμάνε Μανέ
* Μαλάμ Μπακάι Σανιά
* Κούμπα Ιαλά
* Βερίσιμο Κορέια Σεάμπρα
* Ενρίκε Ρόζα
* Νίνο Βιέιρα
* Ραϊμούντο Περέιρα
* Μαλάμ Μπακάι Σανιά
* Ραϊμούντο Περέιρα
* Μανουέλ Σερίφο Ναμάτζο
* Ζοζέ Μάριο Βαζ
* Ουμάρου Σισοκό Εμπαλό
 |  |

 |
Συντεταγμένες: 51°29′00″N 7°33′00″E﻿ / ﻿51.4833°N 7.55°E﻿ / 51.4833; 7.55

Το Απλερμπέκ στον χάρτη του Ντόρτμουντ
Το **Απλερμπέκ** (γερμανικά *Aplerbeck*) είναι περιοχή στα νοτιοανατολικά του Ντόρτμουντ. Έχει έκταση 25 χμ² και πληθυσμό 55.348 κατοίκους (*Δεκέμβριος 2005*). Είναι έδρα μεταξύ άλλων και της Ψυχιατρικής Κλινικής του Ντόρτμουντ.

Ιστορία
-------

Το Απλερμπέκ σε καρτ ποστάλ του 1910
Ο οικισμός αναφέρεται πρώτη φορά με την ονομασία *Afaldrabechi* σε έγγραφο του 899. Η ονομασία αποτελεί σύνθετη λέξη από το *Afal* (σημαίνει στην παλαιά άνω γερμανική γλώσσα: μήλο) και *Bechi* (ρέμα). 

Πολιτικά το Απλερμπέκ ανήκε από τον 12ο αιώνα στην Κομητεία Μαρκ (*Grafschaft Mark*), αφού ο Κόμης του Μαρκ κατάφερε να το αποσπάσει από την εξουσία του Αρχιεπίσκοπου Κολωνίας. Τον 14ο αιώνα η κομητεία πέρασε στα χέρια των κόμηδων της Κλέβης. Το 1422 το Απλερμπέκ, όπως και άλλοι γειτονικοί δήμοι, καταστράφηκε από το Ντόρτμουντ. Επίσης λεηλατήθηκε και κατά την διάρκεια του Τριακονταετή Πολέμου. Τον 17ο αιώνα έγινε τμήμα του Βρανδεμβούργου. Το 1806, αφού ο Ναπολέων Α΄ Βοναπάρτης νίκησε την Πρωσία, ολόκληρη η Κομητεία Μαρκ ενσωματώθηκε με την ανατολική περιοχή του Ρουρ ως *Département Ruhr* στη Γαλλία. Παρέμεινε εκεί μέχρι τους απελευθερωτικούς πολέμους του 1813 και κατόπιν πέρασε ξανά στην εξουσία των Πρώσων. Το 1928 ο μέχρι τότε ανεξάρτητος δήμος του Απλερμπέκ έγινε περιοχή της πόλης Ντόρτμουντ.

Διάσημοι κάτοικοι
-----------------

* Βίλχελμ Κανάρις, ναύαρχος και κατά τη διάρκεια του ναζιστικού καθεστώτος Αρχηγός της Υπηρεσίας Αντικατασκοπείας

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
--------------------

|  |  |
| --- | --- |
| Commons logoCommons logo | Τα Wikimedia Commons έχουν πολυμέσα σχετικά με το θέμα   **Απλερμπέκ** |

* Επίσημος ιστοχώρος

  


|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
| Καθιερωμένοι όροι | 
* WorldCat
* VIAF: 123135021
* LCCN: n78042840
* GND: 4091178-0

 |

 |
Η **Σύνθια Τέρνερ** (1932 - 1 Φεβρουαρίου 2021) ήταν πιανίστρια από τη Μάλτα. Ήταν η πιο γνωστή πιανίστρια της Μάλτας και μία από τους πιο διάσημους μουσικούς της.  Έπαιξε για τη βασίλισσα Ελισάβετ κατά τη διάρκεια μίας βασιλικής παράστασης στο θέατρο Manoel στις 15 Νοεμβρίου 1967. Έδωσε παραστάσεις σε θέατρα και έπαιξε στο καλωδιακό ραδιόφωνο, στο ραδιόφωνο και στην τηλεόραση στη Μάλτα, την Ιταλία, τη Γαλλία, τη Γερμανία και την Αίγυπτο.

Έλαβε πολλά βραβεία. Έγινε μέλος στο Τάγμα των Ακαδημαϊκών Φοινίκων και έγινε συνεργάτης της Βασιλικής Ακαδημίας Μουσικής στο Λονδίνο.

Το 1987, όταν το Εθνικό Συμβούλιο Γυναικών της Μάλτας ίδρυσε τον Διαγωνισμό Μουσικής Bice Mizzi Vassallo, η Τέρνερ ήταν μέλος της οργανωτικής επιτροπής και προήδρευσε της κριτικής επιτροπής για όλες τις εκδόσεις του διαγωνισμού.

Έγινε μέλος του Εθνικού Τάγματος Αξίας το 2004, μία από τις υψηλότερες τιμές του κράτους της Μάλτας.

Προσωπική ζωή
-------------

Η Τέρνερ γεννήθηκε στη Βαλέτα το 1932. Πήγε στο σχολείο της Μονής της Ιερής Καρδιάς. Παντρεύτηκε τον Άντονι Καράουν και είχαν δύο γιους: τον Νίκολας και τον Κρίστοφερ. Είχε πέντε εγγόνια.

Θάνατος
-------

Η Τέρνερ έπαθε κάταγμα ισχίου και καρπού και μετά νόσησε από COVID-19 κατά τη διάρκεια της πανδημίας COVID-19 στη Μάλτα. Πέθανε την 1η Φεβρουαρίου 2021, στα 88 της χρόνια.

Παραπομπές
----------

1. ↑  lovinmalta.com/news/famous-maltese-pianist-cynthia-turner-passes-away-aged-88/.
2. 1 2  «Celebrated pianist Cynthia Turner, 88, passes away». (Αγγλικά)
3. ↑  timesofmalta.com/articles/view/celebrated-pianist-cynthia-turner-88-passes-away.848735.
4. 1 2 3  «Celebrated pianist Cynthia Turner, 88, passes away». *Times of Malta*.
5. ↑  «Memories of the time they performed for the Queen». *Times of Malta*.
6. ↑  «The National Council of Women pays tribute to Cynthia Caruana Turner». *Newsbook* (στα Αγγλικά). 3 Φεβρουαρίου 2021. Ανακτήθηκε στις 18 Μαρτίου 2021.
Το **Κονόπιστε** (σλαβομακεδονικά: Конопиште) είναι χωριό του Δήμου Καβάνταρτσι, που βρίσκεται στο κέντρο της αμπελουργικής περιοχής Τίκφες στη Βόρεια Μακεδονία. Μέχρι το 2004, ήταν η έδρα του Δήμου Κονόπιστε.

Δημογραφικά στοιχεία
--------------------

Σύμφωνα με τα στατιστικά στοιχεία του Βούλγαρου εθνογράφου Βασίλη Καντσόφ από το 1900 ο οικισμός καταγράφεται ως **Κονόπιστα** (βουλγαρικά: Конопища) και ως έχων 742 κατοίκους, όντες 710 χριστιανοί Βούλγαροι, 18 χριστιανοί Αλβανοί και 14 Ρομά. Στον αυστριακό εθνογραφικό χάρτη της περιοχής της Μακεδονίας του 1905, το Κονόπιστε εμφανίζεται να κατοικείται από μια εξαρχική ορθόδοξη σλαβομακεδονική πλειοψηφία και μια ορθόδοξη χριστιανική αλβανική μειονότητα. Σύμφωνα με την απογραφή του 2002, το χωριό είχε συνολικά 55 κατοίκους. Οι εθνότητες του χωριού περιλαμβάνουν:

* Σλαβομακεδόνες 55

Παραπομπές
----------

1. ↑  Βασίλης Καντσόφ. "Μακεντόνιγια. "Εθνογραφία και στατιστική." Σόφια, 1900, σελ. 153
2. ↑  ÖStA HHStA, PA XII Türkei Liasse XXV. Kt. 272. Zur Detailbeschreibung von Makedonien. Beilage 4.
3. 1 2  Απογραφή της ΠΓΔΜ (2002), *Βιβλίο 5 - Συνολικός πληθυσμός σύμφωνα με τον Εθνοτικό Δεσμό, τη Μητρική Γλώσσα και τη Θρησκεία*, Η Κρατική Στατιστική Υπηρεσία, Σκόπια, 2002, σελ. 115.
Ο **Ράσελ Ντλαμίνι** *Russell Mmemo Dlamini*) είναι πολιτικός από το Εσουατίνι και πρωθυπουργός της χώρας από τις 4 Νοεμβρίου 2023.

Βιογραφία
---------

Ο Ντλαμίνι απέκτησε πτυχίο στις γεωργικές επιστήμες από το Πανεπιστήμιο του Εσουατίνι και στη συνέχεια μεταπτυχιακό τίτλο σπουδών το 2006 στον σχεδιασμό και τη διαχείριση της βιώσιμης ανάπτυξης από το Πανεπιστήμιο της Στέλενμπος. Τον Νοέμβριο του 2015 διορίστηκε διευθύνων σύμβουλος της Εθνικής Υπηρεσίας Διαχείρισης Καταστροφών.

Έπειτα από τις γενικές εκλογές του 2023, ο βασιλιάς Μσουάτι Γ΄ αποφάσισε να διορίσει τον Ντλαμίνι ως πρωθυπουργό.

Παραπομπές
----------

1. 1 2  Lenin Ndebele (3 Νοεμβρίου 2023). «Eswatini has a new prime minister». *News24*. Ανακτήθηκε στις 18 Νοεμβρίου 2023.
2. ↑  Eswatini Government [@EswatiniGovern1] (3 Νοεμβρίου 2023). «His Majesty King Mswati III has appointed Russell Mmemo Dlamini as Prime Minister» (Tweet). Ανακτήθηκε στις 18 Νοεμβρίου 2023 – μέσω Twitter.
3. ↑  «RUSSELL WINS FOR PRAGMATISM». *Eswatini Observer*. Ανακτήθηκε στις 18 Νοεμβρίου 2023.

|  |  |
| --- | --- |
| CC-BY-SA Μετάφραση | Στο λήμμα αυτό έχει ενσωματωθεί κείμενο από το λήμμα Russel Dlamini  της Αγγλικής Βικιπαίδειας, η οποία διανέμεται υπό την GNU FDL και την CC-BY-SA 4.0. (ιστορικό/συντάκτες). |
Ο **Αραμέ** (βασίλευσε την περίοδο 858 π.Χ.-848 π.Χ.) ήταν ο πρώτος ιστορικός βασιλιάς των Ουραρτίων. Στην εποχή του ο βασιλιάς της Ασσυρίας Σαλμανασέρ Γ΄ επιτέθηκε στο βασίλειο του και κατέλαβε την πρωτεύουσα του Αρζασκούν. Ο Αραμέ θεωρείται το πρωτότυπο τόσο του Αράμ όσο και του Άρα του Ωραίου, των δύο θρυλικών γεναρχών του Αρμενικού λαού. Ο Μοβσές Χορενατσί στην Ιστορία του τον τοποθετεί 6-7 γενεές μετά τον Χαΐκ. Ο Μικαγιέλ Τσαμτσιάν τον τοποθετεί στο Χρονολόγιο του τον 19ο-18ο αιώνα π.Χ. Το όνομα του έχει πρώτο-Ινδοευρωπαϊκές ρίζες και μεταφράζεται ως *"μελανός"*.

Παραπομπές
----------

1. ↑  History in Africa, Τομ. 2, σ. 93. African Studies Association. 1975
2. ↑  The Ancient Assyrians - σ. 12 by Mark Healy
3. ↑  Lang (1970), σ. 85
4. ↑  Авдиев В. И. «История Древнего Востока», М.: «Высшая школа», 1970, с. 419 420.
5. ↑  Petrosyan, Armen The Indo-European and Ancient Near Eastern Sources of the Armenian Epic [1] (2002) σ. 73

Πηγές
-----

* Авдиев В. И. «История Древнего Востока», М.: «Высшая школа», 1970, с. 419 420.
* Petrosyan, Armen The Indo-European and Ancient Near Eastern Sources of the Armenian Epic (2002)
**Αυτοφαγία** είναι την ιδιότητα των κυττάρων του οργανισμού να ανακυκλώνουν τα συστατικά τους, «τρώγοντας» ένα κομμάτι του εαυτού τους. Με αυτό τον τρόπο, τα κύτταρα ανακυκλώνουν κατεστραμμένα κυτταρα, ανανεώνονται και διατηρούνται λειτουργικά. Σε περίπτωση που η αυτοφαγία δεν πραγματοποιείται όπως θα έπρεπε, υπάρχει κίνδυνος εμφάνισης ασθενειών όπως διαβήτη, καρκίνου κ.ο.κ. ενώ σε φυσιολογικές συνθήκες, μας επιτρέπει να «ξεφορτωνόμαστε» άχρηστα στοιχεία, να σταματάμε την καρκινική ανάπτυξη και να εμποδίζουμε μεταβολικές δυσλειτουργίες, όπως την παχυσαρκία και τον διαβήτη, αλλά και φλεγμονές. Με λίγα λόγια, η αυτοφαγία παρουσιάζεται ως το κλειδί για την επιβράδυνση της γήρανσης, για μια καλύτερη υγεία και μια αντίστοιχη σιλουέτα.

Στην απονομή βραβείων Νόμπελ για το 2016, ο Ιάπωνας βιολόγος, Γιοσινόρι Οχσούμι, τιμήθηκε με το Νόμπελ Ιατρικής και Φυσιολογίας, λόγω των ανακαλύψεων που έκανε πάνω στην **κυτταρική αυτοφαγία.** Μπορεί να μην είναι ο ίδιος αυτός που ονόμασε το φαινόμενο, αλλά είναι αυτός που κατανόησε τις συνθήκες που πραγματοποιείται και πώς λειτουργεί.

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
--------------------

|  |  |
| --- | --- |
| wiktionary logowiktionary logo | Το *Βικιλεξικό* έχει σχετικό λήμμα:  **αυτοφαγία**  |
Ο **Αλέν Ζιλ** (γαλλικά: *Alain Gilles*, 5 Μαΐου 1945 – 18 Νοεμβρίου 2014)  ήταν Γάλλος καλαθοσφαιριστής και προπονητής. Με ύψος 1,87 μέτρων, ο Ζιλ αγωνίστηκε στις θέσεις του πόιντ γκαρντ και του σούτινγκ γκαρντ. Βραβεύτηκε ως ο καλύτερος Γάλλος καλαθοσφαιριστής του 20ού αιώνα, από μία ομάδα παικτών, προπονητών και δημοσιογράφων.

Το 1991 συμπεριλήφθηκε στον κατάλογο με τους 50 καλύτερους παίκτες της FIBA. Το τρόπαιο Αλέν Ζιλ (το βραβείο του καλύτερου Γάλλου παίκτη) φέρει το όνομά του, προς τιμήν του. 
Η φανέλα του με τον αριθμό 4 αποσύρθηκε από την ΑΣΒΕΛ και το λογότυπο του συλλόγου σχεδιάστηκε επίσης προς τιμήν του.
Είχε το προσωνύμιο "Μεσιέ Μπασκέτ" (Κύριος Μπάσκετ).

Καριέρα
-------

Ο Ζιλ έπαιξε με τη γαλλική ομάδα Σοράλ Ροάν (1962–1965) και τη γαλλική ομάδα ΑΣΒΕΛ Μπασκέτ (1965–1986). Ξεκίνησε σε ηλικία 15 ετών με τον πρώτο του σύλλογο και έφτασε στον τελικό του Κυπέλλου Γαλλίας το 1964, που έληξε χωρίς επιτυχία. Κατά τη διάρκεια της επαγγελματικής σταδιοδρομίας του, κατέκτησε 8 Γαλλικά Πρωταθλήματα και δύο Κύπελλα Γαλλίας. Κέρδισε επίσης οκτώ βραβεία του "Παίκτη της Χρονιάς" του γαλλικού Πρωταθλήματος, ενώ ήταν πρώτος σκόρερ το 1971. Ο Ζιλ σημείωσε συνολικά 18.502 πόντους. Αυτή είναι η δεύτερη καλύτερη επίδοση με τους περισσότερους πόντους στην ιστορία του πρωταθλήματος, πίσω μόνο από τους 19.013 πόντους του Ερβέ Ντιμπουισόν.

Έγινε διεθνής με την εθνική ομάδα καλαθοσφαίρισης της Γαλλίας σε ηλικία 17 ετών. Συμμετείχε σε 159 αγώνες και σημείωσε 2.282 πόντους. Συμμετείχε σε πέντε διοργανώσεις Ευρωμπάσκετ, τρία τουρνουά προκριματικών Ολυμπιακών Αγώνων και ένα Παγκόσμιο Κύπελλο Καλαθοσφαίρισης, το 1963 στη Βραζιλία, όπου η Γαλλία τερμάτισε στην πέμπτη θέση. Επιλέχθηκε στη Μικτή Ευρώπης δύο φορές το 1970 και το 1972.

Προπονητής
----------

Ο Ζιλ ήταν ο επικεφαλής προπονητής του γαλλικού συλλόγου ΑΣΒΕΛ Μπασκέτ (1980-1989) και του γαλλικού συλλόγου Μονπελιέ (1990-1993). Κέρδισε το Γαλλικό Πρωτάθλημα το 1981 και τον τίτλο του Κυπέλλου Γαλλίας το 1984.

Παραπομπές
----------

1. 1 2  «Alain Gilles s'en est allé». Ανακτήθηκε στις 12 Φεβρουαρίου 2022.
2. 1 2  «Alain Gilles». Ανακτήθηκε στις 25 Σεπτεμβρίου 2022.
3. ↑  «Alain Gilles est décédé». Ανακτήθηκε στις 12 Φεβρουαρίου 2022.
4. ↑  «FRANCE MOURNS PASSING OF ALAIN GILLES». Ανακτήθηκε στις 25 Σεπτεμβρίου 2022.
5. ↑  «FIBA All-Star Games». Ανακτήθηκε στις 12 Φεβρουαρίου 2022.

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
--------------------

* Προφίλ FIBA (αρχείο)

|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
| Καθιερωμένοι όροι | 
* VIAF: 29566975
* ISNI: 0000 0000 0083 6044
* SUDOC: 029634725
* BNF: cb121218563 (data)

 |

 |
Η **Σφαράμ**, ή **Σεφαράμ** (εβραϊκά: שְׁפַרְעָם, αραβικά: شفاعمرو), είναι πόλη στο Βόρειο Διαμέρισμα του Ισραήλ. Είναι πόλη με αραβική μουσουλμανική πλειοψηφία (61,3%), με σημαντικές αραβοχριστιανικές μειονότητες (24,5%) και Δρούζους (13,7%).

Σε όλην την ιστορία της, η πόλη είναι γνωστό ότι είχε χριστιανική αραβική πλειοψηφία μέχρι τη δεκαετία του 1970, όπου και έγιναν πλειοψηφία οι μουσουλμάνοι.

Η πόλη απλώνεται σε επτά λόφους, η περιοχή δικαιοδοσίας της είναι 22.000 στρέμματα και απέχει 13 χλμ από τη θάλασσα και 20 χλμ από τις πόλεις Χάιφα, Άκρα και Ναζαρέτ. Η δομή και η γεωγραφική θέση της Σφαράμ ως σημείο συνάντησης μεταξύ των βουνών της Γαλιλαίας και των κοιλάδων την κατέστησαν σε όλην την ιστορία της κεντρική πόλη της περιοχής, ειδικά κατά την εποχή του Ουθμάν, υιού του Δάχιρ αλ-Ούμαρ.

Παραπομπές
----------

1. ↑  «General» (PDF). Κεντρικό Γραφείο Στατιστικής του Ισραήλ.
Η **φιλοξενία** (ετυμολoγία από το φιλώ (= αγαπώ) + ξένος) αναφέρεται στην πράξη της περίθαλψης και φροντίδας ενός ξένου στο σπίτι κάποιου.

Ήταν θεσμός για τους αρχαίους να υποδέχονται και να περιποιούνται τους ξένους στο σπίτι τους. Πίστευαν ιδιαίτερα στην ιδέα της φιλοξενίας και την θεωρούσαν ηθικό χρέος και ιερό κανόνα των θεών (προστάτης ο Ξένιος Ζευς). Γι' αυτό και οι ξένοι, ως σταλμένοι από τους θεούς, θεωρούνταν πρόσωπα ιερά, τιμημένα και σεβαστά.

Αυτή η αντιμετώπιση των ξένων ξεκίνησε από την πίστη ότι οι ίδιοι οι θεοί, μεταμορφωμένοι, τους επισκέπτονταν για να ελέγξουν ποιοι άνθρωποι τηρούν τους θρησκευτικούς κανόνες και υπακούν στους νόμους και ποιοι όχι (υβριστές). Επιπλέον, ο τρόπος ζωής των Ελλήνων (ταξίδια, εμπόριο, πόλεμοι) είχε αποτέλεσμα να βρίσκονται στους δρόμους, σε ξένους τόπους, με μεγάλη ανάγκη για στέγη , βοήθεια ή προστασία. Με το θεσμό, λοιπόν, της φιλοξενίας, έβρισκαν και οι ίδιοι αυτά που ζητούσαν. Εξάλλου, οι ξένοι ήταν καλοδεχούμενοι, γιατί ήταν για πολλούς η μόνη επαφή με τον υπόλοιπο κόσμο και πηγή πληροφοριών λόγω της έλλειψης μέσων επικοινωνίας.

Σε απόσπασμα του Θουκυδίδη (Περικλέους Επιτάφιος), ο Περικλής αναφέρει ότι οι Αθηναίοι διατηρούσαν την πόλη τους ανοικτή σε όλους, δεν έδιωχναν τους ξένους και δεν τους εμπόδιζαν να γνωρίσουν τον πολιτισμό της Αθήνας. Με τον όρο «ξένοι», ο Περικλής εννοεί τους υπόλοιπους Έλληνες, πλην των Αθηναίων και όχι τους αλλοεθνείς. Οι μέτοικοι στην Αρχαία Αθήνα ήταν Έλληνες από άλλες πόλεις και όχι αλλοεθνείς (βάρβαροι, κατά την αρχαία ελληνική ορολογία)

Ηθικές υποχρεώσεις της φιλοξενίας
---------------------------------

* Να προσφέρεται σε κάθε περαστικό, ανεξάρτητα από την κοινωνική του θέση, την οικονομική του κατάσταση ή την πολιτική του θέση.
* Να αντιμετωπίζονται όλοι με τον ίδιο σεβασμό.
* Να μην σηκώσουν ποτέ όπλα ο ένας ενάντια στον άλλο (ξενιστής – ξένος). Η υποχρέωση αυτή δέσμευε και τους απογόνους τους.

Υλικές υποχρεώσεις της φιλοξενίας
---------------------------------

* Να υποδεχτούν και να περιποιηθούν τον ξένο.
* Να του προσφέρουν γεύμα.
* Να του προσφέρουν λουτρό και ύπνο
* Στο τέλος της παραμονής του να τον αποχαιρετήσουν με ευχές και δώρα (ξένια δώρα). Έτσι ο οικοδεσπότης (ξενιστής) κι ο φιλοξενούμενος (ξένος) συνδέονταν με δεσμούς φιλίας, που κληρονομούνταν και στους απογόνους τους.
Μπλε τετράδιο

### Ιστορική αναδρομή

Η λέξη τετράδιο προέρχεται από το αρχαίο **τετράς** που θα πει περγαμηνή διπλωμένη στα τέσσερα, επειδή στην Αρχαιότητα οι μαθητές είχαν τέτοιες περγαμηνές για να γράφουν τις εργασίες τους. Το **τετράδιο** είναι σύνολο αποτελούμενο από πολλά συρραμμένα φύλλα χαρτιού. Η καταγωγή και η γνωστοποίηση του χαρτιού χρονολογείται από τον 6ο π.Χ. αιώνα με τη μάχη μεταξύ Αράβων και Κινέζων για την κατοχή και τη χρησιμότητα του. Πέρα από τη μεγάλη απήχηση του στην Ανατολή γνωρίζει μεγάλη άνθηση και στη Δύση, αλλάζοντας όμως τη μορφή του απ' αυτή του βαμβύκινου χαρτιού στη σύγχρονη του χαρτιού.

### Η μορφή του σήμερα

Στη σημερινή του μορφή τα φύλλα του έχουν οριζόντιες γραμμές με στόχο τη βοήθεια του γραφέα να εξασκηθεί με μεγαλύτερη ευκολία στη γραφή όπως και σ' άλλες μορφές της, δηλαδή την καλλιγραφία. Εξωτερικά των χαρτιών συρράπτεται ένα προστατευτικό εξώφυλλο και πάνω του τοποθετείται μια ετικέτα, αναδεικνύοντας το θέμα του τετραδίου, όπως παρατηρείται στην διπλανή εικόνα.

### Χρησιμότητα

Η χρησιμότητά του έγκειται στο γεγονός πως ο καθένας μπορεί να καταγράψει ό,τι θέλει όπως σκέψεις, απόψεις, λογαριασμούς κ.ά.. Συνήθως οι μαθητές το χρησιμοποιούν για τα μαθήματά τους, αλλά και για εξωσχολικές τους δραστηριότητες, καθώς μέσω αυτού πολλά παιδιά μαθαίνουν να εξασκούνται στη γραφή αλλά και άλλες ομάδες ανθρώπων όπως έμποροι και δημόσιοι υπάλληλοι για να καταγράφουν τις εμπορικές τους συναλλαγές και ό,τι άλλο θεωρούν απαραίτητο. Πολλοί σπουδαίοι φιλόσοφοι και επιστήμονες έγραφαν τα σπουδαία έργα τους σε τέτοιου τύπου τετράδια προκειμένου να διασωθούν οι πολύτιμες γνώσεις και εμπειρίες τους κατά τη διάρκεια των αιώνων. 

Γραφή σε ηλεκτρονικό υπολογιστή
Βέβαια ολοένα και περισσότεροι άνθρωποι έχουν σταματήσει να γράφουν σε τετράδια αλλά προτιμούν προγράμματα του ηλεκτρονικού υπολογιστή προκειμένου να προστατέψουν το περιβάλλον από την υπερμεγέθης σπατάλη του ανθρώπου σε πρώτες ύλες, όπως είναι το χαρτί.
Ορισμένες φορές η αξία για την αγορά ενός τετραδίου ισοδυναμεί με μια πράξη καλής θελήσεως από τον καταναλωτή για να βοηθήσει μια κοινωνική ομάδα σε ανάγκη. 

Με λίγα λόγια , το τετράδιο το χρησιμοποιούμε στην καθημερινότητά μας για να γράφουμε εργασίες ή για να κανουμε σημειώσεις. Βέβαια σήμερα η χρήση του είναι μόνο για τα σχολεία , γιατι εμείς έχουμε τους υπολογιστές .

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
--------------------

* Το χαρτί και η ιστορία του
Η **Πόλα Μέρφι** (γεν. **Paula Murphy**, γνωστή σαν «*Miss STP*» ή και «*Ιπτάμενη Νοικοκυρά*», Λόφοι Γρανάδας, Καλιφόρνια, ΗΠΑ, 1928) είναι Αμερικανίδα πολυβραβευμένη πρώην επαγγελματίας οδηγός, η πρώτη γυναίκα που καταρρίπτοντας ένα ανδρικό στερεότυπο, πέτυχε να εξασφαλίσει την άδεια επαγγελματικής οδήγησης υψηλού επιπέδου για κάθε είδους όχημα (NHRA)  αλλά και που πέτυχε να ξεπεράσει τα συνήθη όρια ταχύτητας, πραγματοποιώντας σχετικά ρεκόρ

Αγωνιστική σταδιοδρομία
-----------------------

Η πρώτη επίσημα καταγεγραμμένη κούρσα της Μέρφι πραγματοποιήθηκε στις 31 Ιανουαρίου του 1959, οδηγώντας μία Άλφα Ρομέο Τζουλιέτα για λογαριασμό του John E. English, για να γίνει, αργότερα, ιδιαίτερα γνωστή οδηγώντας ένα μοντέλο Funny Car, εμπνεύσεως του Jack Bynum. Έως το 1962 είχε ήδη κατορθώσει να σημειώσει πολλές εξαιρετικές επιδόσεις. Στα αυτοκίνητα που οδήγησε, περιλαμβάνονται τα μοντέλα Adam Mitchell Special, Porche 550, 356, Olds 4-4-2 (του Dick Landy), Studebaker Novi, STP Dodge (του Freddie Lorenzen) και RSK 718, που κατασκεύασε ο Vasek Polak. Όπως δήλωσε σε συνέντευξή της στο δημοσιογράφο Andy Kirk, πρώτη συνοδηγός της υπήρξε η Barbara Nieland, την οποία και επέλεξε η ίδια, όταν της προτάθηκε η οδήγηση στο πλαίσιο τεχνολογικών δοκιμών, από τον υπεύθυνο εκδότη εντύπων μηχανοκίνητου αθλητισμού των Times του Los Angeles. Μία εβδομάδα μετά, η Μέρφι δέχτηκε τηλεφώνημα από τον κατασκευαστή Andy Granatelli, ο οποίος της παραχώρησε ένα Studebaker Avanti. Οι δύο γυναίκες έλαβαν μέρος με αυτό το όχημα στο διαγωνισμό της εταιρείας Ford και σημείωσαν τέσσερα ρεκόρ ταχύτητας. Μαζί με τη Nieland, η Μέρφι έως το 1976 που διήρκεσε η καριέρα της (20 έτη, με ξεκίνημα το 1956), πέτυχε στη συνέχεια πολλές παρόμοιες επιδόσεις.

Τιμητικές διακρίσεις
--------------------

Εισήλθε στην διεθνή τιμητική λίστα (Hall of Fame) των οδηγών ταχύτητας το 1992, ενώ της απευθύνθηκαν κλήσεις για τιμητική παρουσία σε διοργανώσεις όπως την επανένωση του 2004, ενώ το 2016 εισήλθε και στο Βρετανικό, αντίστοιχο, Hall of Fame

Πηγές
-----

* The American Hot Rod Foundation

Παραπομπές
----------

1. ↑  John Asher: «Paula Murphy, Drag Racing, Class of 2017» Ανακτήθηκε στις 19/2/2020
2. ↑  Tony Thacker: Phil Burgess, στο National Dragster Ανακτήθηκε στις 19/2/2020
3. ↑  «Συνέντευξη της οδηγού στο διαδικτυακό περιοδικό DRO Ανακτήθηκε στις 19/2/2020». Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 19 Φεβρουαρίου 2020. Ανακτήθηκε στις 19 Φεβρουαρίου 2020.
4. ↑  Φύλλο εφημερίδας «Έθνος» της 17 Φεβρουαρίου 1970, σελ. 5: «Γιατί οι γυναίκες δεν οδηγούν καλά» (αποκλειστικότητα: «Associated Press») Ανακτήθηκε από την ιστοσελίδα της Εθνικής Βιβλιοθήκης της Ελλάδος στις 17/2/2020
5. ↑  «Land Speed Racing» Ανακτήθηκε στις 19/2/2020
Συντεταγμένες: 36°15′25″N 23°03′43″E﻿ / ﻿36.25694°N 23.06194°E﻿ / 36.25694; 23.06194

Η **Αγία Μόνη** είναι οικισμός των Κυθήρων. Διοικητικά υπάγεται στην τοπική κοινότητα Μητάτων, της δημοτικής ενότητας και δήμου Κυθήρων, της περιφερειακής ενότητας Νήσων, στην περιφέρεια Αττικής, σύμφωνα με το πρόγραμμα *Καλλικράτης*, σύμφωνα με το πρόγραμμα *Καλλικράτης*.  Πριν το σχέδιο *Καποδίστριας* και το πρόγραμμα *Καλλικράτης*, ανήκε στην επαρχία Κυθήρων του νομού Πειραιώς και κατόπιν του νομού Αττικής, στο γεωγραφικό διαμέρισμα Στερεάς Ελλάδας.

Γεωγραφία
---------

Η Αγία Μόνη είναι ημιορεινός οικισμός στο ανατολικό τμήμα των Κυθήρων, στους πρόποδες της κορυφής «Διγενής» και πάνω από τον όρμο Διακόφτι, σε μέσο σταθμικό υψόμετρο 340. Βρίσκεται νοτιοανατολικά του αεροδρομίου των Κυθήρων και, στην ουσία, ταυτίζεται με τη θέση του φερώνυμου μοναστηριού (βλ. αξιοθέατα). Απέχει περίπου 25 χλμ. ΒΑ. της Χώρας Κυθήρων.

Πληθυσμός
---------

Μόνιμος | Έτος | Πληθυσμός |
| --- | --- |
| 1991 | 1 |
| 2001 | 1 |
| 2011 | 1 |

Πραγματικός (de facto) | Έτος | Πληθυσμός |
| --- | --- |
| 1961 | 6 |
| 1971 | 3 |
| 1981 | 1 |
| 1991 | 1 |
| 2001 | 1 |
| 2011 | 1 |

Διοικητικές μεταβολές μέχρι τον «Καλλικράτη»
--------------------------------------------

Ο οικισμός αναφέρεται από το 1889 ως *Μονή Αγία* (νομός Αργολίδος & Κορινθίας). Με την ίδια ονομασία πέρασε το 1899 στην επαρχία Λακωνικής και το 1909 στην επαρχία Αργολίδος & Κορινθίας. Το 1929 μετονομάστηκε σε *Μονή Αγίας Μόνης* και πέρασε στη δικαιοδοσία του νομού Αττικής και Βοιωτίας. Το 1943 πήρε τη σημερινή της ονομασία, *Αγία Μόνη*, και υπήχθη στον νομό Ατικής. Με το ΦΕΚ 185Α - 30/10/1964 αποσπάστηκε στον νομό Πειραιώς. Με το ΦΕΚ 66Α - 8/05/1972 αποσπάστηκε από τον νομό Πειραιώς και προσαρτήθηκε στον νομό Αττικής. Με το ΦΕΚ 244Α - 04/12/1997 αποσπάστηκε από την κοινότητα Μητάτων και προσαρτήθηκε στον δήμο Κυθήρων.

Αξιοθέατα
---------

* Το *Μοναστήρι της Αγίας Μόνης*, σε περίοπτη θέση που αγναντεύει στο Μυρτώο Πέλαγος. Ιδρύθηκε το 1840, είναι σε ρυθμό μονόκλιτης βασιλικής και αφιερωμένο στον Χριστό Σωτήρα, γι’ αυτό και εορτάζει στις 6 Αυγούστου (αλλά και την Κυριακή των Βαΐων). Είναι βαμμένο στα χρώματα του λευκού και της ώχρας, με χαρακτηριστικό κωδωνοστάσιο από πωρόλιθο (1848, ανακαινίστηκε to 1889). Το τέμπλο του ναού είναι ξυλόγλυπτο και κατασκευάστηκε από τον Ιωάννη Αργύρη το 1841. Φιλοξενεί πιστούς για «δεκαπεντισμό», δηλαδή παραμονή και νηστεία το πρώτο 15νθήμερο του Αυγούστου
* Το μνημείο του Θεόδωρου Κολοκοτρώνη, 3 χλμ. βορειοδυτικά

Παραπομπές
----------

1. ↑  (Ελληνικά) *Βάση δεδομένων της Ελληνικής Στατιστικής Αρχής*.
2. 1 2
3. 1 2
4. 1 2 3  ΠΛ 1:132
5. 1 2 3  ΠΛΜ 1:388
6. ↑  Εκδόσεις «Ελλάδα»
7. 1 2  «Διακοπές», σ. 628-9
8. ↑  Δομή 1:148
9. ↑
10. ↑
11. ↑
12. ↑  «Αρχειοθετημένο αντίγραφο». Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 23 Απριλίου 2021. Ανακτήθηκε στις 29 Νοεμβρίου 2021.

Πηγές
-----

* Εγκυκλοπαίδεια Πάπυρος Λαρούς Μπριτάννικα, εκδ. 1978, 2006
* Εγκυκλοπαίδεια Πάπυρος Λαρούς, εκδ. 1963
* Εγκυκλοπαίδεια Δομή, εκδ. 2002-4
* Περιοδικό «Διακοπές», εκδ. Δ.Ο.Λ. 2010
* Οργανισμός εκδόσεων «Ελλάδα», χάρτες (Βαρελάς)
* Google Earth
* eetaa.gr

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
--------------------

*
Ο αντιστράτηγος **Επαμεινώνδας Ζυμβρακάκης** (Ζυμπρακάκης) ή *Παμίκος Ζυμβρακάκης* (1863 - 1922) ήταν Έλληνας στρατιωτικός και κινηματίας.

Βιογραφία
---------

Ήταν γιος του στρατιωτικού και πολιτικού Χαράλαμπου της ιστορικής οικογένειας Ζυμβρακάκη. Γεννήθηκε το 1863 στο Ναύπλιο. Κατατάχθηκε ως εθελοντής στο στρατό το 1882 και αργότερα στη Σχολή Υπαξιωματικών από την οποία και εξήλθε το 1888 ως ανθυπίλαρχος. Για τη συμπλήρωση των σπουδών του στάλθηκε στη Γαλλία. Κατά τις Κρητικές επαναστάσεις του 1886 και 1897 μετείχε ως εθελοντής.

Το 1909 ο Επαμεινώνδας Ζυμβρακάκης ήταν από τους κυριότερους εμπνευστές και δημιουργούς του Κινήματος του 1909 ως μέλος της διοικούσας επιτροπής του Στρατιωτικού Συνδέσμου, ίλαρχος τότε. Όταν εξερράγη το κίνημα της Θεσσαλονίκης μετέβη από τους πρώτους εκεί στο πλευρό του Ε. Βενιζέλου όπου και ανέλαβε ως μέραρχος σε όλες τις πολεμικές επιχειρήσεις της Αντάντ που συνέβησαν το 1918 στη Μακεδονία. Ήταν μέλος της Αθηναϊκής Λέσχης και γυναικαδελφός του Γ. Ταμπακόπουλου. Πέθανε το 1922 φέροντας το βαθμό αντιστράτηγου. Ήταν παντρεμένος με τη Μάσσιγκα (ή Μασούτα) Ι. Ταμπακοπούλου.

Πηγές
-----

* "Νεώτερον Εγκυκλοπαιδικόν Λεξικόν Ηλίου" τομ.8ος, σελ.771.
* Περικλής Ι. Αργυρόπουλος "Αναμνήσεις" - Αθήνα 1996, σελ.66.
Η **Αναστασία Ράγιου**  ή όπως είναι γνωστή **Νατάσα Ράγιου** είναι Ελληνίδα τηλεπαρουσιάστρια, δημοσιογράφος , μέλος της ΕΣΗΕΑ, και πολιτικός.

Βιογραφικά στοιχεία
-------------------

Γεννήθηκε στις 14 Δεκεμβρίου 1966 στο Αίγιο. Είναι απόφοιτος του Τμήματος Γαλλικής Φιλολογίας της Φιλοσοφικής Σχολής του Πανεπιστημίου Αθηνών.

Είναι παντρεμένη από το 1997 με τον επιχειρηματία Αλέξη Μετζελόπουλο, με τον οποίο έχουν ένα γιο τον Φάνη και έκτοτε κατοικεί μόνιμα στην Πάτρα. 

Ξεκίνησε την δημοσιογραφική της καριέρα το 1985 στην εφημερίδα *Απογευματινή* και στη συνέχεια στην Ε.Ρ.Τ. στο πολιτικό και ελεύθερο ρεπορτάζ. Τώρα αρθρογραφεί στην εφημερίδα *Χώρα* του Γ. Τράγκα, με τίτλο «Ντάμα Σπαθάτη». 

Από το 1989 μέχρι το 1994 συνεργάστηκε με τον Πάνο Παναγιωτόπουλο στην εκπομπή "Προφίλ". Επίσης με τη Ρούλα Κορομηλά στην εκπομπή «Μια καλημέρα είναι αυτή», ως ρεπόρτερ και κειμενογράφος. 

Η πρώτη εκπομπή που παρουσίασε ήταν «Καλημέρα με χαμόγελο» στην ΕΤ1. Ιδιαιτέρως γνωστή έγινε από την εκπομπή που παρουσίασε στον ΑΝΤ1 "Κεντρί", από το 1995 έως το 1998. 

Επίσης έχει παρουσιάσει και συνεργαστή σε πολλές εκπομπές της τηλεόρασης , ανάμεσα τους οι ειδήσεις της ΕΡΤ, *Καλημέρα με χαμόγελο* (ΕΤ 1), *Μέρα μεσημέρι* (ΕΤ 1), *Αντιστάρ* (STAR), *Δελτίο ταυτότητας* (SEVEN), *Μαύρο πρόβατο* (EXTRA)*,και* Η δική σου ευκαιρία *(ALPHA).*

Ήταν παρουσιάστρια σε ραδιοφωνική εκπομπή στο *Ράδιο-Ωμέγα*.

Πολιτική δράση
--------------

Ήταν πρώτη φορά υποψήφια στις βουλευτικές εκλογές του 2004 με την Νέα Δημοκρατία δεν εξελέγη και ήταν 5η με 12.895 ψήφους. Στις βουλευτικές εκλογές του Σεπτεμβρίου 2007 εκλέχτηκε τρίτη σε ψήφους στον Νομό Αχαΐας με την ΝΔ. Στις εκλογές του 2009 απέτυχε να επανεκλεγεί βουλευτής.

Τον Οκτώβριο του 2002 εξελέγη δημοτικός σύμβουλος Πατρέων με τον συνδυασμό *Φλωράτος για σύγχρονη πόλη*.

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
--------------------

* Βιογραφικό της στην ιστοσελίδα της ΟΝΝΕΔ βορείου τομέως Πατρών
* Βιογραφικό της στο kethi gr

  



1. ↑  2ac605a6-75df-4f3b-8b1b-ef1edd4029c1. Ανακτήθηκε στις 23  Απριλίου 2022.
2. ↑  Βουλή των Ελλήνων. 2ac605a6-75df-4f3b-8b1b-ef1edd4029c1. Ανακτήθηκε στις 23  Απριλίου 2022.
Μπορς με κρέμα.
Το **Μπορς** (*borscht*, *borsch* ή *borshch*) είναι σούπα λαχανικών, διαδεδομένη στην Ανατολική Ευρώπη και στη βόρεια Ασία, στην οποία περιλαμβάνονται συνήθως παντζάρια, τα οποία και της προσδίδουν έντονα κόκκινο χρώμα. Σε άλλες ποικιλίες της συνταγής, τα παντζάρια αντικαθίστανται από τοματοπολτό που της προσδίδουν πορτοκαλόχρωμη απόχρωση ή ξινολάπαθο (*Rumex acetosa,* щавель) (πράσινο μπορς).
Creator Andriy Oliynych @x\_smd\_x

Καφτερό και δροσερό μπορς
-------------------------

Υπάρχουν δύο κύριες παραλλαγές του μπορς που αναφέρονται γενικά ως καφτερή και κρύα. Βασίζονται γενικώς στα κοκινογούλια, αλλά ετοιμάζονται και σερβίρονται διαφορετικά.

Το **καφτερό μπορς**, το πλέον δημοφιλές είναι μια πηκτή σούπα με πολλά ευκαιριακά συστατικά, αναλόγως τη συνταγή που ακολουθεί κάθε εθνική κουζίνα. Στα συστατικά περιλαμβάνονται καρότα, πατάτες, κρεμμύδια, μανιτάρια, και κρεατικά (κοτόπουλο, χοιρινό, ή μοσχάρι). Στην απλούστερη εκδοχή του είναι συνήθως ζωμός βοδινών οστών με παστά λαχανικά -παστά για λόγους συντήρησης στον βαρύ ρωσικό χειμώνα- και πατάτες κομμένες σε κύβους.

Το **δροσερό μπορς** απαντάται συνήθως στην κουζίνα των Εβραίων Ασκενάζι και σε άλλες κουζίνες του δυτικού κόσμου. Είναι μια απλή γλυκιά στη γεύση σούπα με ψιλοκομμένα παντζάρια σε χυμό λεμονιού και μέντας με κρεμμύδια και ζάχαρη. Σε μία από της ποικιλίες του το δροσερό μπορς γίνεται με την ήπια ρωσική μπύρα *Κβας*.

Προέλευση και πολιτισμοί
------------------------

Το μπορς θεωρείται ότι προήλθε από την Ουκρανία. είναι επίσης τμήμα της τοπικής διατροφής των ανατολικο-ευρωπαίων καθώς και εθνικών ομάδων της κεντρικής Ευρώπης. Η σούπα ονομάζεται *μπαρσιάι* στην Λιθουανική, και συχνά αποδίδεται ως *μπροστς* στη Γερμανική (στην ανατολική Ρωσία ονομάζεται *μπαρτς*), *μπορστς* στη Ρωσική και Ουκρανική και *μπορς* στη Ρουμανική.

Παραπομπές
----------

1. ↑  Schultze, Sydney (2000). *Culture and Customs of Russia*. Greenwood Publishing Group. pp. 65–66. ISBN 978-0-313-31101-7.
2. ↑  Marks, Gil (2010). "Borscht". *Encyclopedia of Jewish Food*. Hoboken: John Wiley & Sons. pp. 196–200. ISBN 978-0-470-39130-3.
3. ↑  Lee, Alexander (August 2018). "From Russia with Borscht". *History Today*. 68 (8).
4. ↑  Borscht // Encyclopædia Britannica (Αγγλικά)

Δικτυακοί τόποι
---------------

* Συνταγή Borshch (στα ρωσικά με φωτογραφίες)
* Ουκρανικές συνταγές Μπορς Αρχειοθετήθηκε 2013-11-19 στο Wayback Machine.
* Ρωσικό Borsch - εικονογραφημένη συνταγή βήμα-βήμα (πολλές φωτογραφίες)
Για τον λόγιο του 16ου αιώνα, δείτε: Ιάκωβος Παλαιολόγος.  
Ο **Ιάκωβος Παλαιολόγος** ήταν μουσικοδιδάσκαλος και λόγιος κληρικός, Μητροπολίτης Μηθύμνης τον 19ο αιώνα.

Γεννήθηκε στα τέλη του 18ου αιώνα στο χωριό Πετρί της Πέτρας Λέσβου. Το κοσμικό του όνομα ήταν Ιωάννης Παλαιολόγος. Παρακολούθησε μαθήματα των Σαράφη, Βενιαμίν, Κούμα και Βάμβα και κατόπιν δίδαξε στη Μήθυμνα και στη Νικομήδεια.

Χειροτονήθηκε διάκονος και πρεσβύτερος και χειροθετήθηκε αρχιμανδρίτης από τον Πατριάρχη Αγαθάγγελο. Τον Δεκέμβριο του 1831, επί Πατριαρχίας Κωνσταντίου Α΄ εξελέγη Μητροπολίτης Μηθύμνης.

Απεβίωσε στην Πέτρα στις 23 Σεπτεμβρίου 1842 και ετάφη εντός του ναού της Θεοτόκου, που βρίσκεται επάνω στο βράχο. Άφησε σημαντικό μελοποιητικό και αντιγραφικό έργο, μεγάλο μέρος του οποίου παρέμεινε ανέκδοτο, ενώ τουπόλοιπο δυστυχώς καταστράφηκε σε μεγάλη πυρκαγιά που συνέβη το 1845 στη Μητρόπολη των Μηθυμναίων.

Παραπομπές
----------

1. ↑  Ιωακείμ 2008, σελ. 110.
2. 1 2  Ιωακείμ 2008, σελ. 111.

Πηγές
-----

* Ιωακείμ, Ανδρέας Π. (2008). *Οι μεταβυζαντινοί μελουργοί της Λέσβου και το έργο τους (μέσα ιε΄ αιώνα - μέσα ιθ΄ αιώνα), διπλωματική εργασία* (PDF). Λαμία: Αριστοτέλειο Πανεπιστήμιο Θεσσαλονίκης.
Το **Σαχίντ Μινάρ**(শহীদ মিনার, σημαίνει *μνημείο των μαρτύρων*) είναι μνημείο στο κέντρο της Ντάκα , χτισμένο στη μνήμη εκείνων που σκοτώθηκαν από την αστυνομία κατά τη διάρκεια μιας ειρηνικής διαδήλωσης στις 21 Φεβρουαρίου 1952.

Ιστορία
-------

Στις 21 Φεβρουαρίου 1952 οι ακτιβιστές του βεγγαλικού γλωσσικού κινήματος πυροβολήθηκαν από την πακιστανική αστυνομία στη Ντάκα. Η αστυνομία άνοιξε πυρ εναντίον των διαδηλωτών, σκοτώνοντας δεκάδες ανθρώπους. Δύο μέρες αργότερα, φοιτητές από το Πανεπιστήμιο της Ντάκα έχτισαν ένα προσωρινό μνημείο στο χώρο της σφαγής προς τιμήν αυτών που τραυματίστηκαν κατά τη διάρκεια της διαδήλωσης. Η αστυνομία κατέστρεψε αυτό το μνημείο. 

Ο αρχιτέκτονας Χαμιντούρ Ραχμάν έχτισε ένα νέο μνημείο σε αυτό το χώρο, το οποίο άντεξε μέχρι το 1971. Το μνημείο καταστράφηκε κατά τη διάρκεια της περίφημης επιχείρησης «Σερτσλάιτ», κατά την οποία ο πακιστανικός στρατός προσπάθησε να καταστείλει τον πόλεμο ανεξαρτησίας στο ανατολικό Πακιστάν. Μετά την παροχή ανεξαρτησίας στο Μπαγκλαντές, το μνημείο αποκαταστάθηκε και σήμερα χρησιμεύει ως σημαντικό κέντρο πολιτιστικών εκδηλώσεων στην πόλη της Ντάκα.

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
--------------------

* «Shaheed Minar National Monument». Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 7 Οκτωβρίου 2012. Ανακτήθηκε στις 1 Αυγούστου 2012.  Πρότυπο:Ref-en
Στη βιολογία ως **ετερότροφος** (heterotroph) χαρακτηρίζεται ο οργανισμός εκείνος που αδυνατεί ο ίδιος να κατασκευάσει τις οργανικές ουσίες εκείνες τις οποίες χρειάζεται, εξαρτώμενος έτσι από το περιβάλλον του. Ετερότροφοι είναι όλα τα ζώα, όλοι οι μύκητες, πολλά βακτήρια, τα φυτά που δεν φέρουν χλωροπλάστες, καθώς και κάποια ανθοφόρα φυτά (όπως τα εντομοφάγα). Οι ετερότροφοι οργανισμοί συνθέτουν το οργανικό τους υλικό είτε άμεσα είτε έμμεσα, από τη δραστηριότητα των αυτότροφων οργανισμών. Διακρίνονται σε καταναλωτές και αποικοδομητές. Σημειώνεται ότι οι ετερότροφοι οργανισμοί κατά κύριο λόγο χαρακτηρίζονται δευτερο-παραγωγοί ή δευτερογενείς παραγωγοί, ακριβώς επειδή καταναλώνουν οργανική ύλη.

Πηγή
----

* Μαυρικάκη Ε. Γκούβρα Μ. Καμπούρη Α. Βιολογία Γ' Γυμνασίου, ΟΕΔΒ, 2009.

* Σημειώνεται ότι οι ετερότροφοι οργανισμοί κατά κύριο λόγο χαρακτηρίζονται δευτερο-παραγωγοί, ή δευτερογενείς παραγωγοί, ακριβώς επειδή καταναλώνουν οργανική ύλη.

Δείτε επίσης
------------

* Αυτότροφος οργανισμός (προς σύγκριση)
* Ολοζωικός
* Σαπρότροφο ή σαπρόφυτο
* Παράσιτο
Μια ***Βιογραφική ταινία*** (αγγλικά:**Biographical Film**) (συντομογραφία για βιογραφική κινηματογραφική ταινία) είναι μια ταινία που δραματοποιεί την ζωή ενός μη-φανταστικό ή ιστορικού προσώπου ή προσώπων. Τέτοιες ταινίες περιγράφουν τη ζωή ενός ιστορικού προσώπου και χρησιμοποιείται το πραγματικό όνομα του κεντρικού χαρακτήρα. Διαφέρουν από τις ταινίες docudrama και τις ιστορικές δραματικές ταινίες στο ότι προσπαθούν να απεικονίσουν συνολικά την ιστορία της ζωής ενός ατόμου ή τουλάχιστον τα πιο ιστορικά σημαντικά χρόνια της ζωής του. 

Επειδή οι σκηνές μιας ταινίας που απεικονίζονται είναι πραγματικά γεγονότα, οι οποίες οι δράσεις και τα χαρακτηριστικά είναι γνωστά στο κοινό (ή τουλάχιστον ιστορικά τεκμηριωμένα), οι βιογραφικοί ρόλοι θεωρούνται μερικοί από τους πιο απαιτητικούς ρόλους για ηθοποιούς.

Οι Μπεν Κίνγκσλεϊ, Τζόνι Ντεπ, Τζιμ Κάρεϊ, Ρόμπερτ Ντάουνι Τζούνιορ και Τζέιμι Φοξ όλοι απέκτησαν νέο κύρος ως δραματικοί ηθοποιοί καθώς πρωταγωνίστησαν σε βιογραφικές ταινίες: Ο Κίνγκσλει στον ρόλο του Μαχάτμα Γκάντι στο Γκάντι (1982), ο Ντεπ στον ρόλο του Εντ Γουντ στο Εντ Γουντ (1994), ο Κάρεϊ στο ρόλο του Άντι Κάουφμαν στο Man on the Moon (1999), ο Ντάουνι στο ρόλο του Τσάρλι Τσάπλιν στο *Τσάπλιν* (1992), ο Φοξ στον ρόλο του Ρέι Τσαρλς στο Ray (2004).

Μερικά παραδείγματα βιογραφικών ταινιών που περιλαμβάνουν ιστορικά πρόσωπα είναι οι ταινίες Κλεοπάτρα, Ναπολέων, Σπάρτακος. Επίσης βιογραφικές ταινίες έχουν γίνει για πρόσωπα του οργανωμένου εγκλήματος όπως είναι: Μπάγκσι, (που ενσαρκώθηκε από τον Γουόρεν Μπίτι),
Καπόνε (που ενσαρκώθηκε από τον Μπεν Γκαζάρα), Ντίλινγκερ (που ενσαρκώθηκε από τον Γουώρεν Όουτς)

Το casting είναι συχνά μια ισορροπία μεταξύ της ομοιότητας στην εμφάνιση και της ικανότητας απεικόνισης των χαρακτηριστικών του ατόμου. Ο Άντονι Χόπκινς ένιωθε ότι δεν έπρεπε να υποδυθεί τον Ρίτσαρντ Νίξον στο *Νίξον* λόγω έλλειψης ομοιότητας μεταξύ των δύο. Η αντίσταση του Τζον Γουέιν ως Τζένγκις Χαν στο The Conqueror αντιτάχθηκε επειδή ο Αμερικανός ηθοποιός έπαιξε ως Μογγόλος πολέμαρχος. 

Η μουσική βιογραφική ταινία Bohemian Rhapsody, βασισμένο στη ζωή του τραγουδιστή Φρέντι Μέρκιουρι, έγινε η ταινία με τα υψηλότερα κέρδη όλων των εποχών το 2018.

Παραπομπές
----------

1. ↑  Bastin, Giselle (Summer 2009). «Filming the Ineffable: Biopics of the British Royal Family». *Auto/Biography Studies* **24** (1): 34–52. doi:10.1353/abs.2009.0008.. Ανακτήθηκε στις 29 May 2013.
2. ↑  Spanos, Brittany (10 January 2019). «Korean, Japanese Fans Can’t Stop Watching ‘Bohemian Rhapsody’». *Rolling Stone*.. Ανακτήθηκε στις 15 January 2019.
3. ↑  «Vanilla Ice Biopic Happening with Dave Franco in the Lead?». *MovieWeb*. 4 January 2019.. Ανακτήθηκε στις 15 January 2019.
4. ↑  «Bohemian Rhapsody becomes highest-grossing biopic of all time» (στα en-IN). *The Indian Express*. 17 December 2018.. Ανακτήθηκε στις 15 January 2019.

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
--------------------

|  |  |
| --- | --- |
| 

|  |
| --- |
| * Πύλη:Τέχνη
* Πύλη:Κινηματογράφος
 |

 |
Το **Άδενδρο** είναι κωμόπολη του Δήμου Χαλκηδόνας στο νομό Θεσσαλονίκης. Αποτελεί εξέλιξη αρχαίου οικισμού της Βοττιαίας και είναι χτισμένο ανάμεσα στους ποταμούς Λουδία και Αξιό. Στη διάρκεια της Τουρκοκρατίας ονομαζόταν *Κιρτζιλάρ* («χέρσα περιοχή»), μέχρι το 1927 οπότε και μετονομάστηκε σε Άδενδρον. 

Οι κάτοικοι αποτελούνταν από αυτόχθονες, από λίγους Βλάχους που ήρθαν στην περιοχή στο τέλος του 19ου αιώνα, καθώς και από πρόσφυγες του 1922 περιοχών της Μικράς Ασίας και Θράκης. Κατά τον Β' Παγκόσμιο Πόλεμο αποτελούσε κέντρο διακίνησης προϊόντων και εμπορευμάτων λόγω του Σιδηροδρομικού Σταθμού. Οι κάτοικοι παρουσίασαν μεγάλη ευμάρεια λόγω των πρόσφορων εδαφών του Δέλτα από την καλλιέργεια της γης.

Το Άδενδρο έχει 1 δημοτικό σχολείο, 1 παιδικό σταθμό, 1 νηπιαγωγείο και ένα γυμνάσιο-λύκειο. Στο Άδενδρο εχει έδρα η ποδοσφαιρική ομάδα Δόξα Αδένδρου και η ομάδα καλαθοσφαίρισης-πετοσφαίρισης Γαλαξίας Άδενδρου.

Κατά την απογραφή του 2011 είχε 2.079 κατοίκους και κατά την απογραφή του 2021 είχε 1.889 κατοίκους. Αποτελεί έδρα δημοτικής κοινότητας σύμφωνα με το πρόγραμμα *Καλλικράτης*. Η δημοτική κοινότητα Αδένδρου είναι χαρακτηρισμένη ως αστικός πεδινός οικισμός, με έκταση 37,167 χμ² (2011). 

Ο σιδηροδρομικός σταθμός, 1891-1894

Πληθυσμός
---------

Μόνιμος | Έτος | Πληθυσμός |
| --- | --- |
| 1991 | 2.182 |
| 2001 | 2.269 |
| 2011 | 2.079 |

Πραγματικός (de facto) | Έτος | Πληθυσμός |
| --- | --- |
| 1961 | 2.048 |
| 1971 | 1.920 |
| 1981 | 2.117 |
| 1991 | 2.201 |
| 2001 | 2.283 |
| 2011 | 2.073 |

Παραπομπές
----------

1. 1 2
2. ↑
3. ↑
4. ↑
5. ↑  ΠΛ 1:331
6. ↑  ΠΛΜ 2:307

Πηγές
-----

* Εγκυκλοπαίδεια Πάπυρος Λαρούς Μπριτάνικα, 1978, 2006 (ΠΛΜ)
* Εγκυκλοπαίδεια Πάπυρος Λαρούς, 1963 (ΠΛ)

|  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| 

| π • σ • ε
Οικισμοί του Δήμου Χαλκηδόνος |
| --- |
|  |
| Δημοτική Ενότητα Αγίου Αθανασίου | 
* Άγιος Αθανάσιος
* Αγχίαλος
* Βαθύλακκος
* Γέφυρα
* Μπαλαίικα
* Νέα Μεσημβρία
* Ξηροχώριον
 |
|  |
| Δημοτική Ενότητα Κουφαλίων | 
* Ακροπόταμος
* Εργατικές Κατοικίες
* Καστανάς
* Κουφάλια
* Πρόχωμα
 |
|  |
| Δημοτική Ενότητα Χαλκηδόνος | 
* Άδενδρον
* Βαλτοχώρι
* Ελεούσα
* Λουδίας
* Μικρό Μοναστήριο
* Παρθένι
* Χαλκηδών
 |
|  |
| 
* Έδρα: Κουφάλια - Ιστορική έδρα: Γέφυρα
 |

 |
Ο **Στέφεν Έβαλντ Χάμαν** (γεννήθηκε στις 14 Ιουνίου 1981) είναι πρώην Γερμανός επαγγελματίας καλαθοσφαιριστής. Έπαιξε στη θέση του πόιντ γκαρντ. Ο Χάμαν ήταν επίσης μέλος της γερμανικής εθνικής ομάδας καλαθοσφαίρισης .

Επαγγελματική σταδιοδρομία
--------------------------

Ο Χάμαν ξεκίνησε την επαγγελματική του σταδιοδρομία το 1998 στην αναπτυξιακή ομάδα της Μπρόζε Μπάμπεργκ TSV Τρέστερ Μπραϊτενγκίσμπαχ. Ένα χρόνο αργότερα ήταν μέλος της πρώτης ομάδας της Μπρόζε Μπάσκετς όπου έπαιξε μέχρι το 2006.

Από το 2006 έως το 2007 έπαιξε για την Κλιναμίο Μπολόνια στο Ιταλικό Πρωτάθλημα. Μετά τη σύντομη θητεία του στην Ιταλία, επέστρεψε στη Μπάμπεργκ τον Ιανουάριο, όπου έπαιξε τις υπόλοιπες περιόδους 2006–07 και 2007–08. Το 2008 εντάχθηκε στην Άλμπα Βερολίνου όπου έπαιξε μέχρι το 2010.

Το 2010 υπέγραψε με την Μπάγερν Μονάχου και έγινε αρχηγός της ομάδας. Έπαιξε εκεί μέχρι το 2014. Τον τελευταίο του χρόνο οδήγησε την Μπάγερν μαζί με τον αστέρα Μάλκολμ Ντιλέινι στο πρώτο της πρωτάθλημα από το 1955 και στη φάση των 16 της Ευρωλίγκας. Για αυτά τα επιτεύγματα, ο σύλλογος απέσυρε τον αριθμό 6 της εμφάνισής του μετά από εκείνην την χρονιά.

Στην τελευταία του επαγγελματική περίοδο έπαιξε για την Μπάουναχ Γιανγκ Πάικς στη γερμανική δεύτερη κατηγορία .

Διεθνής πορεία
--------------

Ο Χάμαν, ο πρώην αρχηγός της μεγαλύτερης εθνικής ομάδας της Γερμανίας, έκανε την πρώτη συμμετοχή του στην εθνική ομάδα στις 22 Ιανουαρίου 2003, σε έναν αγώνα απέναντι στην ΠΓΔΜ. Έπαιξε στα Ευρωπαϊκά Πρωταθλήματα του 2003, του 2007, του 2009 και του 2011. και στα Παγκόσμια Κύπελλα της FIBA του 2006 και του 2010 .

Το 2008, οδήγησε τη γερμανική ομάδα, μαζί με τον 13 φορές All-Star του NBA, Ντιρκ Νοβίτσκι, στους πρώτους Θερινούς Ολυμπιακούς Αγώνες μετά τους Θερινούς Ολυμπιακούς Αγώνες του 1992. Σε όλες τις διοργανώσεις είχε κατά μέσο όρο 5,3 πόντους, 1,8 ριμπάουντ και 2 ασίστ ανά αγώνα.

Στατιστικά σταδιοδρομίας
------------------------

Πρότυπο:Euroleague player statistics legend

### Ευρωλίγκα

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
--------------------

* Ο Στέφεν Χάμαν Αρχειοθετήθηκε 2016-04-25 στο Wayback Machine. στο beko-bbl.de (στα Γερμανικά)
* Ο Στέφεν Χάμαν Αρχειοθετήθηκε 2017-08-19 στο Wayback Machine. στο draftexpress.com
* Ο Στέφεν Χάμαν στο eurobasket.com
* Ο Στέφεν Χάμαν στο euroleague.net
* Ο Στέφεν Χάμαν Αρχειοθετήθηκε 2015-12-11 στο Wayback Machine. στο fiba.com
Ο **Σιλβάνο Μπενεντέτι** (γεννημένος στις 5 Οκτωβρίου 1965) είναι Ιταλός πρώην επαγγελματίας ποδοσφαιριστής που έπαιζε ως αμυντικός .

Καριέρα
-------

Μεγάλωσε στο Τορίνο, μετά από δύο χρόνια στη Serie B με Πάρμα και Παλέρμο, δόθηκε δανεικός στην Άσκολι, πρόσφατα προβιβάστηκε στη Serie A, κάνοντας ντεμπούτο στις 14 Σεπτεμβρίου 1986 στο Μιλάνο - Άσκολι (0–1), αφού εξέτισε αποκλεισμό ενός μήνα μετά από ένα στοιχηματικό σκάνδαλο στο στην οποία συμμετείχε. Επιστρέφοντας στο Τορίνο, παρέμεινε εκεί για τέσσερις σεζόν, με τον υποβιβασμό στα τέλη του 1988-89, την άμεση άνοδο (1989-90), την επιτυχία στο Mitropa Cup και τον τελικό του Κυπέλλου UEFA το 1991-92. Στο τέλος εκείνης της σεζόν αγοράστηκε από τη Ρόμα .

Με τους *Giallorossi* έπαιξε ως βασικός τη σεζόν 1992-93, όταν η ομάδα έχασε τον τελικό του Coppa Italia, στον οποίο σημείωσε αυτογκόλ εναντίον της Τορίνο στον τελικό. Με τη Ρόμα πέτυχε συνολικά τέσσερα γκολ. Έκλεισε την καριέρα του μετά από ένα σύντομο πέρασμα στην Αλεξάνδρεια στη Serie C1 .

Από το 2001 είναι μέλος του επιτελείου της Τορίνο, εστιάζοντας συγκεκριμένα στις υποδομές της ομάδας. Στις 5 Ιουλίου 2014 το συμβόλαιό του ανανεώθηκε στις 30 Ιουνίου 2016, ως επικεφαλής του συστήματος νέων του Τορίνο.

Διακρίσεις
----------

### Σύλλογος

**Τορίνο**

* 
* Σειρά Β : 1989–90
* Κύπελλο Mitropa : 1991

**Ascoli**

* Κύπελλο Mitropa : 1987

Παραπομπές
----------

1. ↑  (πολλαπλές γλώσσες) *Transfermarkt*. 222746. Ανακτήθηκε στις 9  Οκτωβρίου 2017.
2. ↑  *TuttoCalciatori.net*. Benedetti\_Silvano. Ανακτήθηκε στις 4  Απριλίου 2022.
3. ↑  «Silvano Benedetti - Player profile». *www.transfermarkt.com* (στα Αγγλικά). Ανακτήθηκε στις 5 Ιανουαρίου 2022.
4. ↑  «Rinnovo per Comi e Benedetti» (στα Italian). Torino FC. 5 July 2014.. Ανακτήθηκε στις 7 July 2014.
Ο **Αρτάσυρος** ή **Αρδασήρ** (5ος αι. π.Χ.) από τη Δυναστεία των Οροντιδών ήταν σατράπης της Αρμενίας. Ο γιος του Ορόντης Α΄, έδωσε το όνομα στην πρώτη δυναστεία της Αρμενίας.

Νόμισμα τού Ορόντη Α΄ σατράπη της Σωφηνής & Ματιηνής, γιού τού Αρτάσυρου. Ο Ορόντης Α΄ έδωσε το όνομά του στην πρώτη δυναστεία της Αρμενίας.

Βιογραφία
---------

Ήταν σατράπης της Αρμενίας κατά τη βασιλεία τού Αρταξέρξη Β΄ της Περσίας· αναφερόταν ως "το μάτι τού βασιλιά". Είχε καταγωγή από τη Βακτρία. Ο γιος του Ορόντης, που αναφέρεται ως Ορόντης από τη Βακτρία, είναι πιο γνωστός και υπηρέτησε ως σατράπης της Σωφηνής & Ματιηνής (Μιτάννι) κατά τη βασιλεία τού Αρταξέρξη Β΄. Μερικές ιστορικές καταγραφές αναφέρουν τον Αρταξέρξη Β΄ ως πατέρα τού Ορόντη, δηλ. ταυτίζουν τον Αρτάσυρο με τον Πέρση βασιλιά. Στην πραγματικότητα ο Αρταξέρξης Α΄ ήταν πεθερός τού Ορόντη.

Σύμφωνα με τον Χ. Καχατριάν, ο Αρτάσυρος δεν κατασκεύασε αρδευτικά κανάλια, άφησε όμως όλη την περιουσία στους γιους του για να φτιάξουν στο όνομά του. Πριν το τέλος του τους μάζεψε και τους είπε, πώς υποχρέωση κάθε ηγεμόνα Οροντίδη θα είναι να κατασκευάσει ένα τουλάχιστον κανάλι ύδρευσης. Πράγματι αυτό κράτησε για αιώνες.

Οικογένεια
----------

Νυμφεύτηκε την Ασάτηρα και είχε τέκνο:

* Ορόντης Α΄ απεβ. 344 π.Χ. σατράπης της Σωφηνής & Ματιηνής.

Παραπομπές
----------

1. 1 2  Κιρίλ Τουμάνοφ: «Les dynasties de la Caucasie chrétienne de l'Antiquité jusqu'au xixe siècle» (Γαλλικά) Ρώμη. 1990. σελ. 394.

Πηγές
-----

* Chahin, M. (2001). The Kingdom of Armenia: A History. Psychology Press. ISBN 978-0700714520.
* Gershevitch, Ilya, ed. (1985). The Cambridge History of Iran, Volume 2: The Median and Achaemenian periods. Cambridge University Press. ISBN 978-0521200912.