recursal/SuperWikiNEXT-32B huggingface dataset:
Το **ηχηρό διχειλικό τριβόμενο σύμφωνο** (ΔΦΑ: <β>) είναι σύμφωνο των ανθρώπινων γλωσσών. Τόσο στο φωνολογικό όσο και στο φωνητικό επίπεδο είναι αρκετά σπάνιο, όπως και το άηχό του ομόλογο /ɸ/, όντας τις περισσότερες φορές αλλόφωνο των αντίστοιχων κλειστών. Αποτελεί φώνημα σε γλώσσες όπως η Έβε στην Κεντρική Αφρική και μερικές νότιες μπαντού γλώσσες όπου λειτουργεί ως ελάχιστο ζεύγος με το χειλοδοντικό τριβόμενο. Σε αντίθεση με τα χειλοδοντικά που ενεργοποιούν μόνο το κάτω χείλος, κατά την άρθρωση των διχειλικών τίθενται σε λειτουργία και τα δύο χείλη. Πιθανότατα υπήρξε το ενδιάμεσο στάδιο στην εξέλιξη του αρχαίου ελληνικού κλειστού φωνήματος /b/ στο νεοελληνικό τριβόμενο /v/.

Ηχηρό διχειλικό προσεγγιστικό
-----------------------------

Το ηχηρό διχειλικό προσεγγιστικό είναι σύμφωνο των ομιλούμενων ανθρώπινων γλωσσών. Το σύμβολο που χρησιμοποιείται συνήθως για να το συμβολίσει είναι το ελληνικό βήτα <β> που, δεδομένου ότι αυτό το σύμβολο αντιστοιχεί στο ηχηρό διχειλικό τριβόμενο, το αντιπροσωπεύει ορθότερα με την προσθήκη του διακριτικού <β̞>. Παράλληλα με τα υπόλοιπα εξακολουθητικά προσεγγιστικά (οδοντικό και φατνιακό) είναι παρόν στις γλώσσες της Ιβηρικής χερσονήσου, πάντοτε ως αλλόφωνο του αντίστοιχου κλειστού σε ενδοφωνηεντικά περιβάλλοντα, με το διχειλικό να αντιστοιχεί στο φώνημα /b/. Τα γραφήματα που το αντιπροσωπεύουν είναι τα <b,v>.

Στη μεσαιωνική ισπανική ήταν το φώνημα που αντιστοιχούσε στα συμφωνικά γραφήματα <v, u> πριν τη σύγχυση των χειλικών που κατέληξε στην παραπάνω φωνολογική πραγματικότητα.

Παραδείγματα του ηχηρού διχειλικού προσεγγιστικού:

| γλώσσα | λέξη | φωνητική απόδοση |
| --- | --- | --- |
| βασκική | eskla**b**u | [es̺klaβ̞u] |
| γαλικιανή | be**b**o | [ˈbeβ̞ʊ] |
| ισπανική | vi**v**o | ['bivo] |
| el **b**arro | [el'β̞aro] |
| καταλανική | a**v**ui | [ə'β̞ui] |
| a**b**ans | [əβ̞ans] |

Παραπομπές
----------

1. ↑  Ladefoged και Maddieson (1996): *The sounds of the world's languages*. Οξφόρδη: Blackwell. σελ. 139.
2. ↑  Ladefoged και Maddieson (1996): *The sounds of the world's languages*. Οξφόρδη: Blackwell. σελ. 141.
3. ↑  Hualde, J. I. (2014): *Los sonidos del español*. Cambridge University Press.
4. ↑  Sánchez-Prieto Borja, P. (2004): «La normalización del catellano escrito en el siglo XIII. Los caracteres de la lengua» στο Cano, R. (συντον.): *Historia de la lengua española*. Μαδρίτη: Ariel. σελ. 423-448.
5. ↑  Σε ορισμένες διαλέκτους (μαγιορκινά, νότια βαλενθιανικά) η αντίθεση /v/ /b/ διατηρείται.
***Η Μάχη των Φύλων*** (πρωτότυπος τίτλος: ***Battle of the Sexes***) είναι αμερικανική ταινία του 2017 σε σκηνοθεσία των Τζόναθαν Ντέιτον και Βάλερι Φάρις και σενάριο του Σάιμον Μποφόι. Αναφέρεται στον αγώνα τένις μεταξύ της Μπίλυ Τζιν Κινγκ και του Μπόμπι Ριγκς,που διεξήχθη το 1973.

Πλοκή
-----

ΗΠΑ, 1973. Οι κορυφαίες τενίστριες, μεταξύ αυτών η Μπίλυ Τζιν Κινγκ, δεν δέχονται να αμείβονται οκτώ φορές λιγότερο από τους τενίστες και αποχωρούν από τα τουρνουά και διαγράφονται από την ομοσπονδία. Η Κινγκ είναι παντρεμένη με τον Λάρι Κινγκ και ερωτεύεται την κομμώτρια Μέριλιν. Σε ένα τουρνουά η Μέριλιν την ακολουθεί και η ομοφοβική τενίστρια Μάργκαρετ Κορτ χαίρεται γιατί η Κινγκ θα είναι αποσπασμένη. Τελικά, η Κορτ κερδίζει την Κινγκ. Επιπλέον, ο Λάρι έχει καταλάβει ότι η Μπίλι και η Μέριλιν έχουν σχέση.

Παράλληλα, ο πρώην τενίστας και τζογαδόρος Μπόμπι Ριγκς έχει προτείνει στην Κινγκ να παίξουν ένα παιχνίδι μεταξύ τους και η Κινγκ αρνείται. Μετά τη νίκη της Κορτ επί της Κινγκ, ο Ριγκς απευθύνεται στην Κορτ και εκείνη δέχεται. Στον αγώνα, ο Ριγκς κερδίζει.

Μετά από αυτό το γεγονός, η Κινγκ εξοργίζεται και δέχεται να παίξει με τον Ριγκς, για να αποδείξει ότι μπορεί μία γυναίκα να κερδίσει έναν άντρα στο τένις. Ωστόσο, η ψυχολογία της πέφτει, καθώς χωρίζει με τη Μέριλιν και στον επόμενο αγώνα δεν έχει καλή απόδοση. Εξαφνίζεται για λίγες μέρες και είναι άρρωστη.

Την ημέρα του αγώνα, η Μέριλιν φτάνει στο γήπεδο λίγο πριν ξεκινήσει ο αγώνας. Συναντιούνται με την Κινγκ στα αποδυτήρια και μένουν μόνες τους. Μετά από λίγο, ο αγώνας ξεκινά. Στην αρχή παίρνει προβάδισμα ο Ριγκς, όμως η Κινγκ κερδίζει και τα τρία σετ. Στο τέλος, πηγαίνει για λίγο στα αποδυτήρια μόνη της και κλαίει και μετά βγαίνει πάλι στο γήπεδο, σε ένα κοινό που την αποθεώνει.

Διανομή
-------

| Ηθοποιός | Ρόλος |
| --- | --- |
| Έμμα Στόουν | Μπίλυ Τζιν Κινγκ |
| Στιβ Καρέλ | Μπόμπι Ριγκς |
| Άντρια Ράιζμποροου | Μέριλιν Μπάρνετ |
| Σάρα Σίλβερμαν | Γκλάντις Χέλντμαν |
| Μπιλ Πούλμαν | Τζακ Κρέιμερ |
| Όστιν Στόουελ | Λάρι Κινγκ |
| Άλαν Κάμινγκ | Τεντ Τίνλινγκ |
| Τζέσικα Μακνάμι | Μάργκαρετ Κορτ |
|

Βραβεία/Διακρίσεις
------------------

Στις Χρυσές Σφαίρες η ταινία ήταν υποψήφια στις κατηγορίες Α' Γυναικείου Ρόλου (Έμμα Στόουν) και Α' Ανδρικού Ρόλου (Στιβ Καρέλ).

Στα Βραβεία Satellite είναι υποψήφια σην κατηγορία Α' Γυναικείου Ρόλου (Έμμα Στόουν) και στα Βραβεία Σωματείου Ηθοποιών στην κατηγορία Β' Ανδρικού Ρόλου (Στιβ Καρέλ).

Παραπομπές
----------

1. 1 2 3 4 5 6 7 8 9 10  (Τσεχικά) *Česko-Slovenská filmová databáze*. 2001.
2. ↑  (Αγγλικά) *Internet Movie Database*. www.imdb.com/title/tt4622512/releaseinfo. Ανακτήθηκε στις 18  Ιουλίου 2017.
3. ↑  «Golden Globes: 'Shape of Water,' 'Big Little Lies' Top Nominations». Ανακτήθηκε στις 7 Ιανουαρίου 2018.
4. ↑  «'Dunkirk,' 'The Shape of Water' Lead Satellite Award Nominations». Ανακτήθηκε στις 7 Ιανουαρίου 2018.
5. ↑  «SAG Awards: 'Three Billboards,' 'Big Little Lies' Top Nominees». Ανακτήθηκε στις 7 Ιανουαρίου 2018.
Ο **Ζερβός Τσουτσουνάτος** ήταν Έλληνας βουλευτής της Κέρκυρας που έμεινε στην ιστορία κυρίως εκ του επωνύμου του.

Βιογραφία
---------

Ο Ζερβός Τσουτσουνάτος γεννήθηκε στη Κέρκυρα και μετά την ενσωμάτωση των Ιονίων Νήσων με την Ελλάδα αναδείχθηκε βουλευτής της περιφέρειας Μέσης Κέρκυρας προσκείμενος πιθανώς στη παράταξη του Χαρίλαου Τρικούπη, το λεγόμενο τότε Πέμπτο Κόμμα. Ο Τσουτσουνάτος ήταν ο κατ΄ εξοχήν σατιριζόμενος βουλευτής του ελληνικού κοινοβουλίου, από δημοσιογράφους, γελοιογράφους και σατιρικούς ποιητές, τόσο για τη γραφική εμφάνιση, με βράκα και ψάθινο καπέλο και την επτανησιακή προφορά, όσο και κυρίως για το «περίεργο» του ονόματος και του επωνύμου του.

Ο Ζερβός Τσουτσουνάτος δεν φέρεται να είχε αναλάβει κάποιο δημόσιο αξίωμα εκτός του βουλευτή. Οι δε λόγοι του στη Βουλή δεν ήταν ιδιαίτερα σημαντικοί.

Λογοτεχνικές αναφορές
---------------------

Εντός σχετικού ποιήματος του Γεωργίου Σουρή, χρονολογούμενο στο 1888, το οποίο και κάνει σατιρική μνεία προς το πρόσωπό του, αναφέρεται ως «αείμνηστος»:

*Κι΄ εβγήκε ο Χαρίλαος από τη φυλακή*

*κι' εφύτρωσε πρωθυπουργός με κόκκινο βρακί*

*και ήλθαν τότε βουλευτές διάσημοι στο κράτος,*

*εν οις και ο αείμνηστος της Μέσης **Τσουτσουνάτος***

*που τόνομά του έκαμε μεγάλαις ιστορίαις*

*κι΄ ωμίλησαν περί αυτού προ πάντων οι κυρίαις.*

Σημειώσεις
----------

1. ↑  Αναφέρεται στην προφυλάκιση του Τρικούπη για προσβολή του Βασιλιά με το άρθρο «*Τις πταίει*».
2. ↑  Πρόκειται για απόπειρα σατιρισμού του ξυλοδαρμού τον οποίον ο Τρικούπης πιθανολογείται πως υπέστη κατά τη διάρκεια της κράτησής του.
3. ↑  Η «Μέση Κέρκυρα» ήταν πρώην βουλευτική εκλογική περιφέρεια.

Παραπομπές
----------

1. ↑  Σουρής 1926, σελ. 12.

Πηγές
-----

* Σουρής, Γεώργιος (1926). *Άπαντα*. **2** (3η έκδοση). Αθήνα: Εκδοτικός Οίκος Γ. Βασιλείου.

|  |  |
| --- | --- |
| 

|  |
| --- |
| * Πύλη:Βιογραφίες
* Πύλη:Ελλάδα
 |

 |
**Ηχητική ενέργεια** χαρακτηρίζεται εκείνη η ενέργεια που γίνεται αντιληπτή από το αισθητήριο όργανο της ακοής, το αφτί. Δηλαδή η ενέργεια που προκαλεί (διεγείρει) την αίσθηση της ακοής , δηλαδή το έργο που παράγει η ηχητική πηγή το οποίο μετατρέπεται σε κινητική και δυναμική ενέργεια των μορίων του μέσου διάδοσης και έτσι μεταφέρεται από κάθε μόριο στα γειτονικά του.

Η *ηχητική ενέργεια* δεν είναι τίποτε άλλο από ταλαντώσεις που φθάνουν ως ηχητικό κύμα στο αφτί όπου και μετατρέπεται σε ηλεκτρικό σήμα που μέσω του ακουστικού νεύρου οδηγείται στον εγκέφαλο και δημιουργεί την αίσθηση της ακοής. Ο ήχος διαδίδεται σε όλα τα υλικά οποιασδήποτε μορφής. Να σημειωθεί ότι ο ήχος δεν διαδίδεται στο κενό.
Ο **Δημήτρης Σουλτανόπουλος** (γενν. 3 Σεπτεμβρίου 1981, Αθήνα), είναι Έλληνας διεθνής πετοσφαιριστής. Έχει ύψος 2,01 μ. και αγωνίζεται ως κεντρικός στην ομάδα του Ολυμπιακού Πειραιώς.

Καριέρα
-------

Ο Δημήτρης Σουλτανόπουλος υπέγραψε το πρώτο του επαγγελματικό συμβόλαιο το 1997 στον Άρη Νίκαιας, στον οποίο παρέμεινε μέχρι το 2001.

Το 2001 μεταπήδησε στην Α.Ε. Νικαίας, στην οποία παρέμεινε μέχρι το 2004, με εξαίρεση τη σεζόν 2002-03, κατά τη διάρκεια της οποίας αγωνίστηκε στην Ολυμπιάδα Πατρών.

Τη διετία 2004-2006 αγωνίστηκε στον Α.Ο. Παγκρατίου.

Επόμενος σταθμός στην καριέρα του Δημήτρη Σουλτανόπουλου ήταν ο Ολυμπιακός Πειραιώς, στον οποίο παρέμεινε για τέσσερα χρόνια, καταφέρνοντας να κατακτήσει δύο Πρωταθλήματα Ελλάδας (2009, 2010) και ένα Κύπελλο Ελλάδας (2009).

Το 2010 μεταπήδησε στην Ε.Α. Πατρών, ενώ από το 2011 μέχρι και το 2013 αγωνιζόταν στο Φοίνικα Σύρου.

Το καλοκαίρι του 2013 εντάχθηκε στον Α.Ο.Π. Κηφισιάς, στον οποίο αγωνίστηκε μέχρι το καλοκαίρι του 2015, οπότε και επέστρεψε στον Ολυμπιακό. Στις 10 Μαΐου 2016 υπέγραψε συμβόλαιο ανανέωσης με την ομάδα του Ολυμπιακού.

Εκτός από τους τίτλους που έχει κατακτήσει, έχει επίσης τρεις συμμετοχές σε τελικούς του Κυπέλλου Ελλάδας, το 2010 με τον Ολυμπιακό, το 2013 με τον Φοίνικα Σύρου και το 2014 με τον Α.Ο. Κηφισιάς.  

Αναμφίβολα πάντως η πιο επιτυχημένη χρονιά της πλούσιας καριέρας του ήταν η περίοδος 2015-16, όπου όχι μόνο κατέκτησε και τους τρεις εγχώριους τίτλους με τον Ολυμπιακό, αλλά και ανακηρυχθηκε **Πολυτιμότερος παίκτης** στα Φάιναλ-4 τόσο του Λιγκ Καπ, όσο και του Κυπέλλου Ελλάδας.

Διεθνείς συμμετοχές
-------------------

Ο Δημήτρης Σουλτανόπουλος είναι διεθνής με την ελληνική εθνική ομάδα πετοσφαίρισης, από το 2006. Με το αντιπροσωπευτικό μας συγκρότημα έχει πραγματοποιήσει 33 συμμετοχές σε τελικούς και προκριματικους Ευρωπαϊκών και Παγκοσμίων Πρωταθλημάτων, αλλά και σε αγώνες για την Ευρωπαϊκή και Παγκόσμια Λίγκα πετοσφαίρισης.

Τίτλοι
------

* **2 Πρωταθλήματα Ελλάδας:**
	+ 2009, 2010
* **3 Κύπελλα Ελλάδας:**
	+ 2009, 2016, 2017
* **3 Λιγκ Καπ Ελλάδας:**
	+ 2012, 2016, 2017

### Ατομικές διακρίσεις

* 2016 Κύπελλο Ελλάδας: Πολυτιμότερος Παίκτης (M.V.P.)
* 2016 Λιγκ Καπ Ελλάδας: Πολυτιμότερος Παίκτης (M.V.P.)

Πηγές
-----

* Δημήτρης Σουλτανόπουλος www.greekvolley.gr
* O Δημήτρης Σουλτανόπουλος στο ιστοχώρο της CEV www.cev.lu
* Ο Σουλτανόπουλος Πολυτιμότερος Παίκτης Κυπέλλου και Λιγκ Καπ 2016 www.redking.gr

Παραπομπές
----------

1. ↑  «Παραμένει στον Ολυμπιακό ο Σουλτανόπουλος». olympiacos.org. 2016-05-12.. Ανακτήθηκε στις 2016-05-15.
2. ↑  «Ο Σουλτανόπουλος Πολυτιμότερος Παίκτης του Κυπέλλου 2016». volleyplanet.gr. 2016-03-27.. Ανακτήθηκε στις 2017-03-19.

|  |  |  |  |  |  |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| 

| π • σ • ε
Πετοσφαιριστές Α.Ο.Π. Κηφισιάς περιόδου 2017-2018 |
| --- |
|  |
| 0 | 
* **1** Νικολάκης
* **2** Χέπμπορν
* **4** Κάπελας
* **4** Σουλτανόπουλος
* **8** Παπαδόπουλος
* **13** Γαβριήλ
* **18** Εφραιμίδης
* **19** Οικονομόπουλος
* **-** Μελλές

Προπονητής: Αρσενιάδης |  |

 |
Ο **Ζερόμ Εζέν Κοτζιά** (*Jérôme Eugène Coggia*, 18 Φεβρουαρίου 1849 – 15 Ιανουαρίου 1919) ήταν Γάλλος αστρονόμος με καταγωγή από την Κορσική.

Ο Κοτζιά γεννήθηκε στο Αιάκειο (Αζαξιό) της Κορσικής και εργάσθηκε στο Αστεροσκοπείο της Μασσαλίας από το 1866 μέχρι το 1917.

Ο Κοτζιά ανακάλυψε αρκετούς κομήτες και 5 αστεροειδείς. Μεταξύ των κομητών ο αναφερόμενος συνήθως ως **«Κομήτης Κοτζιά»** ήταν ο φωτεινός C/1874 H1. Ο σημαντικότερος όμως είναι ο περιοδικός κομήτης 27P/Κρόμελιν, γνωστός παλαιότερα ως «Κομήτης Πονς-**Κοτζιά**-Βίνεκε-Φορμπς» (πλέον η Διεθνής Αστρονομική Ένωση δέχεται το πολύ τρία ονόματα αστρονόμων στην ονομασία ενός κομήτη).

Οι κομήτες που ανακάλυψε
------------------------

Συγκεκριμένα ο Κοτζιά ανεκάλυψε μόνος ή με άλλους αστρονόμους (αλλά ανεξάρτητα από αυτούς) τους παρακάτω 6 κομήτες:

* C/1870 Q1
* 27P/Κρόμελιν (Crommelin)
* C/1874 H1 (Κοτζιά)
* C/1874 Q1
* C/1877 R1
* C/1890 O1

Από τους αστεροειδείς, ο πρώτος που ανακαλύφθηκε από τον Κοτζιά είναι ο 96 Αίγλη, το 1868, και ο τελευταίος ο 444 Γκύπτις, το 1899.

Βραβεύσεις
----------

Ο Κοτζιά βραβεύθηκε από τη Γαλλική Ακαδημία Επιστημών με το Βραβείο Λαλάντ το 1873 και πάλι το 1916. Επίσης, τιμήθηκε από την Αστρονομική Εταιρεία του Ειρηνικού με το «Μετάλλιο Κομητών Donohoe» για την ανακάλυψη του κομήτη C/1890 O1 (το μετάλλιο άρχισε να απονέμεται από εκείνο το έτος, το 1890).

Παραπομπές
----------

1. 1 2 3 4 5  Kronk, Gary W. (2003). «Comet Designation Index, years 1855–1892». *Cometography: A Catalog of Comets*. vol. 2: 1800–1899. σελ. 836. ISBN 0521585058.
2. ↑  Award of the DONOHOE Comet-Medal, *Publications of the Astronomical Society of the Pacific*, τόμος **2**, no. 11, σελ. 292 (1890)]
3. ↑  «LES LAURÉATS DU PRIX LALANDE». *La Revue scientifique* (Paris) **TOME 40**: 460–463. 1887. .
4. ↑  «The Lalande Prize». *Popular Astronomy* **25**: 215. 1917. .
5. ↑  *The Observatory*, τόμος **41** (1918), σελ. 142. (online)

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
--------------------

* J. Coggia @ Astrophysics Data System
* *Nécrologie*, *L'Astronomie*, τόμος **33** (1919), σελ. 92. (σύντομη νεκρολογία στη γαλλική)
* Jerome Eugene Coggia, από τη σελίδα του Wolfgang Steinicke

|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
| Καθιερωμένοι όροι | 
* VIAF: 57398883
* ISNI: 0000 0000 1031 846X
* GND: 117691933
* SUDOC: 157977803

 |

 |


|  |  |
| --- | --- |
| CC-BY-SA Μετάφραση | Στο λήμμα αυτό έχει ενσωματωθεί κείμενο από το λήμμα Jérôme Eugène Coggia  της Αγγλικής Βικιπαίδειας, η οποία διανέμεται υπό την GNU FDL και την CC-BY-SA 4.0. (ιστορικό/συντάκτες). |
Γενικά ως **ηφαιστειακά αέρια** χαρακτηρίζονται όλα τα υπέρθερμα αέρια αναβλήματα των ηφαιστείων που εκβάλλονται, ή διαφεύγουν στην ατμόσφαιρα. Πρόκειται για επικίνδυνα πτητικά αέρια του μάγματος καθώς και υδρατμοί που υπό συνθήκες υψηλής θερμοκρασίας και πίεσης, κατά την εκτόνωσή τους προκαλούν τις πιο βίαιες ηφαιστειακές εκρήξεις των ενεργών ηφαιστείων, ή την αφύπνιση των ανενεργών, ή και τη δημιουργία νέων. Ωστόσο, ένα σημαντικό τμήμα αυτών εκβάλλονται στην ατμόσφαιρα από ηρεμούντα ηφαίστεια.

Γενικά
------

Ο μηχανισμός δημιουργίας της αέριας φάσης του μάγματος δεν είναι γνωστός λόγω των τεράστιων δυσκολιών λήψης δειγμάτων μέσα από τον ηφαιστειακό πόρο. Παρά ταύτα από τις εκβολές ή διαφυγές τους μέσα από σχισμές αυτά σήμερα έχουν προσδιοριστεί. Πρώτη επιτυχή δειγματοληψία ηφαιστειακών αερίων έγινε το 1919 στο ηφαίστειο Κιλαουέα της Χαβάης από τον Αμερικανό ηφαιστειολόγο Τόμας Τζάγκαρ (1871-1953), του ομώνυμου ηφαιστειακού παρατηρητηρίου, συλλέγοντάς τα απ΄ ευθείας από τις φυσαλίδες που εμφανίζονταν στην επιφάνεια μιας ενεργού λάβας. Από την εργαστηριακή ανάλυση των 14 δειγμάτων που λήφθηκαν διαπιστώθηκε ότι η μέση εκατοστιαία σύστασή τους ήταν 75% νερό, 14,07% διοξείδιο του άνθρακα, 0.40% μονοξείδιο του άνθρακα, 0.33% υδρογόνο, 5,45% άζωτο, 0,18% αργό, 6,40% διοξείδιο του θείου, 1,92% τριοξείδιο του θείου, 0,10% θείο, 0,05% χλώριο, και σε πολύ μικρότερες ποσότητες ήλιο, νέον, μεθάνιο καθώς και χημικές ενώσεις. Αξιολογήθηκε δε ότι το μεγαλύτερο μέρος του νερού που περιελάμβαναν αυτά οφειλόταν σε υδροφόρο ορίζοντα που συνάντησε το μάγμα σε μικρό βάθος, κατά την ανάδυσή του, ενώ ένα περιορισμένο μέρος αυτού δημιουργήθηκε από οξείδωση του υδρογόνου που προήλθε από μεγάλο βάθος.

Γενικά τα αέρια που παγιδεύονται στα πετρώματα κατά τη φάση της στερεοποίησης του μάγματος έχουν σχεδόν όμοια σύσταση με τα αέρια που συγκεντρώθηκαν στη δειγματοληψία εκ του Κιλαουέα εκτός από το φθόριο και χλώριο που απαντώνται συνηθέστερα σε πολύ μεγαλύτερες ποσότητες ιδιαίτερα στα ηπειρωτικά ηφαίστεια. Με τις σύγχρονες μεθόδους, μετρήσεις, αλλά και όργανα που χρησιμοποιούνται από την εφαρμοσμένη ηφαιστειολογία, όπως φασματοσκοπία και φασματομετρία κ.ά. είναι δυνατή ακόμα και η ισοτοπική σύνθεση των ηφαιστειακών αερίων. Έτσι στα εν λόγω αέρια εντοπίστηκαν και άλλες χημικές ενώσεις όπως υδροφθόριο, υδροχλώριο , υδροβρώμιο , οξείδιο του αζώτου, εξαφθοριούχο θείο , θειούχο καρβονύλιο , ίχνη υδράργυρου ακόμα και οργανικές ενώσεις όπως π.χ. αλογονάνθρακες.

Σημειώσεις
----------

Πηγές
-----
Το **εθνόσημο των Νησιών του Σολομώντα** παραχωρήθηκε στα νησιά στις 7 Ιουλίου του 1978.

Περιγραφή
---------

Το έμβλημα δείχνει ένα θυρεό, ο οποίος πλαισιώνεται από έναν κροκόδειλο και έναν καρχαρία. Το εθνικό ρητό βρίσκεται από κάτω και φέρει τις αγγλικές λέξεις «To Lead Is to Serve» («Το να Κυβερνάς σημαίνει να Υπηρετείς»). Πάνω από το ρητό βρίσκεται ένα πτηνό (φρεγάτα). Πάνω από το θυρεό βρίσκεται μια διακοσμημένη περικεφαλαία, στην κορυφή της οποίας υπάρχει καλλιτεχνικά σχεδιασμένος ένας ήλιος. Στο θυρεό βρίσκονται σύμβολα διαφόρων επαρχιών του κράτους, όπως δύο χελώνες, που συμβολίζουν την Δυτική Επαρχία, ένας πράσινος σταυρός με διασταυρωμένα ακόντια, ασπίδα και βέλη, για την Κεντρική Επαρχία και ένας αετός για το νησί Μαλάιτα. Επίσης, οι φρεγάτες (πουλιά) αποτελούν σύμβολα των Εξώτερων Νήσων (Outer Islands).

Παραπομπές
----------

|  |  |
| --- | --- |
| Commons logoCommons logo | Τα Wikimedia Commons έχουν πολυμέσα σχετικά με το θέμα   **Εθνόσημο των Νήσων του Σολομώντα** |

1. ↑  Εθνόσημο των νήσων Σολομώντα Αρχειοθετήθηκε 2012-01-31 στο Wayback Machine. Heraldry of the World.

|  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| 

| π • σ • ε
Εθνόσημα των χωρών της Ωκεανίας |
| --- |
|  |
| Ανεξάρτητα κράτη | 
* Αυστραλία
* Βανουάτου
* Ινδονησία
* Κιριμπάτι
* Ναουρού
* Νέα Ζηλανδία
* Νήσοι Μάρσαλ
* Νήσοι Σολομώντα
* Ομόσπονδες Πολιτείες της Μικρονησίας
* Παλάου
* Παπούα Νέα Γουινέα
* Σαμόα
* Τόνγκα
* Τουβαλού
* Φίτζι
 |
|  |
| Κράτη συνδεδεμένα με τη Νέα Ζηλανδία | 
* Νήσοι Κουκ
* Νιούε
 |
|  |
| Εξαρτημένα εδάφη | 
* Αμερικανικές Σαμόα
* Νήσος των Χριστουγένων
* Νησιά Κόκος
* Νήσος του Πάσχα
* Γαλλική Πολυνησία
* Γκουάμ
* Νέα Καληδονία
* Νήσος Νόρφολκ
* Βόρειες Μαριάνες Νήσοι
* Νήσοι Πίτκαιρν
* Τοκελάου
* Ουώλλις και Φουτούνα
 |

 |
Η **Ζανάρ Ντουγκάλοβα** (καζακικά: Жанар Дұғалова, ρωσικά: *Жанар Дугалова*, 17 Ιανουαρίου 1987) είναι Καζακστανή τραγουδίστρια της pop μουσικής, που έγινε γνωστή για τη συμμετοχή της και τη νίκη της στον διαγωνισμό Turkvision Song Contest, του 2014, με το τραγούδι "Izin korem". Γεννήθηκε στην Κιζιλορντά του Καζακστάν, ενώ αργότερα μετακόμισε με την οικογένεια της στην Αλμάτι, του Καζακστάν. Πριν ξεκινήσει την επαγγελματική της μουσική καριέρα, είχε πάρει μέρος στον διαγωνισμό *Zhas Kanat*, ο οποίος βοηθά νέους και ερασιτέχνες τραγουδιστές να διακριθούν, με τον Μπαγιάν Εστενάγιεβα, έναν γνωστό τοπικό παραγωγό, να δείχνει ενδιαφέρον για τη φωνή της.

Το 2012, κυκλοφόρησε το πρώτο της single με όνομα Süyemin deşı, το οποίο χρησιμοποιήθηκε και στο soundtrack της ταινίας *Ğaşıq jürek*, στην οποία είχε και κάποιο μικρό ρόλο. Η επιτυχία της ταινίας συνδυάστηκε και με την επιτυχία του τραγουδιού, κι έτσι η νεαρή Ντουγκάλοβα, έγινε γρήγορα σελέμπριτι. Ωστόσο, τη μεγαλύτερη δημοσιότητα, την έλαβε όταν εντάχθηκε στο συγκρότημα Kesh-You, γνωστό συγκρότημα του Καζακστάν. Το πρώτο της single με το συγκρότημα ήταν το Asıqpa, το οποίο έμελλε να έχει τεράστια επιτυχία και να είναι πρώτο στα καζακικά charts για μήνες. Η Ντουγκάλοβα, σιγά σιγά, γινόταν γνωστότερη από τις δύο άλλες τραγουδίστριες του σχήματος, συνεχίζοντας να κυκλοφορούν κομμάτια που συνάντησαν την επιτυχία στη χώρα. Το σχήμα, επίσης, συμμετείχε και στον πρώτο διαγωνισμό Turkvision Song Contest, καταλαμβάνοντας τη δεύτερη θέση. 

Η Ντουγκάλοβα, μετά το 2014 ακολούθησε σόλο καριέρα, ενώ είχε κυκλοφορήσει και κάποια singles ενόσω βρισκόταν στους Kesh-You, πάντα σε συνεργασία με τον παραγωγό Μπαγιάν Εστενάγιεβα. Η δημοτικότητά της στις τουρκόφωνες χώρες ξεπέρασε τα σύνορα της πατρίδας, ειδικότερα μετά τη νίκη της, στον διαγωνισμό Turkvision Song Contest, του 2014. Το 2015, ο πρωθυπουργός του Καζακστάν, Νουρσουλτάν Ναζαρμπάγεφ, την κάλεσε σε συνάντηση, μαζί με άλλες γυναίκες που έχουν διακριθεί. Η Ντουγκάλοβα, είχε δείξει ενδιαφέρον, στο να εκπροσωπήσει το Καζακστάν, στη Eurovision, αλλά αυτό δεν έχει γίνει έως τώρα καθότι η χώρα δεν συμμετέχει. Συνέχισε να κυκλοφορεί singles< με τα τελευταία της να είναι το 2016, το Ayta Bersin και το Ala ketpedin το 2017.

Παραπομπές
----------

1. ↑  «Turkvizyon'14: Kazakhstan Wins!». eurovoix.com. 21 Νοεμβρίου 2014. Ανακτήθηκε στις 21 Νοεμβρίου 2014.
2. ↑  «Kazakhstan: Turkvision Winner Zhanar Dugalova Would Compete at Eurovision». Eurovoix.com. 28 Απριλίου 2017. Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 29 Απριλίου 2017. Ανακτήθηκε στις 26 Μαΐου 2018.
Ο **Ζερεμί Μπρεσέ** (γεννημένος στις 14 Αυγούστου 1979 στη Λυών, Ρον-Αλπ, Γαλλία) είναι ένας επαγγελματίας Γάλλος ποδοσφαιριστής ο οποίος αυτό τον καιρό αγωνίζεται με την ομάδα της Λιγκ 1 Σοσό. Πιο συχνά αγωνίζεται ως αριστερό μπακ αλλά μπορεί να αγωνιστεί και ως κεντρικός αμυντικός. Λόγω των τεχνικών του ικανοτήτων μπορεί να αγωνιστεί επίσης ως μέσος.

Έχει αγωνιστεί τρεις φορές με την Εθνική Γαλλίας.

Συλλογική Καριέρα
-----------------

### Ολιμπίκ Λυών

Ο Ζερεμί Μπρεσέ πραγματοποίησε το ντεμπούτο του στο επαγγελματικό ποδόσφαιρο στη διάρκεια της σεζόν 1998-99 με την φανέλα της Ολιμπίκ Λυών. Στη διάρκεια αυτής της σεζόν αγωνίστηκε 15 φορές. Ο Μπρεσέ συνέχισε να αγωνίζεται στην Λυών μέχρι το 2003, ημερομηνία ως την οποία μετρούσε 116 συμμετοχές με την "La Reine*.*
Ο Μπρσέ κατέκτησε την Λιγκ 1 με την ομάδα για τις σεζόν 2001-02 και 2002-03.
Μετά από μια καλή πορεία με την Λυών, ο Μπρεσέ εγκατέλειψε την γαλλική ομάδα με προορισμό την Ίντερ. Τον Ιούλιο του 2003, ο Μπρεσέ μεταγράφηκε και επίσημα στους "Nerazzurri".

### Ιντερνατσιονάλε

Στη διάρκεια της σεζόν 2003-04 της Σέριε Α, ο Μπρεσέ αγωνίστηκε με την Ιντερνατσιονάλε. Η σεζόν ξεκίνησε καλά για την Ίντερ, αλλά μετά από έξι μέτριους αγώνες, ο προπονητής της Έκτορ Ραούλ Κούπερ απολύθηκε από την ομάδα και την ανέλαβε ο Κοράντο Βερντέλι. Με την αλλαγή του προπονητή και έναν τραυματισμό, ο Μπρεσέ αγωνίστηκε σε λίγους μονάχα αγώνες. Συνολικά, ο Μπρεσέ αγωνίστηκε σε 9 αγώνες με την Ίντερ.
Η Ίντερ τον ενημέρωσε πως μπορούσε να αποχωρήσει από την ομάδα. Το 2004, ο Μπρεσέ υπέγραψε συμβόλαιο συνεργασίας με την Ρεάλ Σοσιεδάδ.

### Ρεάλ Σοσιεδάδ

Ο Μπρεσέ αγωνίστηκε με την Ρεάλ Σοσιεδάδ στην Πριμέρα Ντιβιζιόν για δύο σεζόν. Καθώς ο Μπρεσέ τραυματίστηκε σοβαρά, κατάφερε μόλις να αγωνιστεί σε 20 αγώνες με την βάσκικη ομάδα.

### ΦΚ Σοσό

Στην φιλόδοξη ΦΚ Σοσό, ο Μπρεσέ πραγματοποίησε ένα εντυπωσιακό ξεκίνημα στη σεζόν. Μετά από τρεις αγώνες, ορίστηκε αρχηγός της ομάδας. Με τους "Les Lionceaux", πραγματοποίησε 2 πιστικότατες σεζόν αποτελώντας παίκτη-κλειδί για την ομάδα και όλα αυτά χωρίς να αντιμετωπίσει κάποιο πρόβλημα τραυματισμού.
Στη διάρκεια της αρχηγίας του η Σοσό κατάφερε να κατακτήσει δύο φορές το Κύπελλο Γαλλίας.
Τον Ιούνιο του 2008, ο Μπρεσέ εγκατέλειψε την ομάδα με προορισμό την ΠΣΦ Αϊντχόφεν.

### ΠΣΦ Αϊντχόφεν

Την σεζόν 2008-09 ο Μπρεσέ αγωνίστηκε με την ΠΣΦ Αϊντχόφεν. Εκεί υπέγραψε τριετές συμβόλαιο. Επιθυμούσε να αγωνίζεται με τον αριθμό 13 στην πλάτη, τον οποίο τελικά και έλαβε.

### Επιστροφή στην ΦΚ Σοσό

Στις 22 Ιουνίου 2009, ο Μπρεσέ συμφώνησε να επιστρέψει στην ΦΚ Σοσό, επιμένοντας στο γεγονός πως πήρε την απόφαση αυτήγια καθαρά οικογενειακούς λόγους.

Παραπομπές
----------

1. ↑
O **Δημήτριος Τσαμκιράνης** (γενν: 1953, απέβ: 22 Ιουλίου 1974), ήταν Έλληνας Έφεδρος Αξιωματικός, ο οποίος έγινε γνωστός από την επιχειρησιακή αποστολή "Νίκη", στην Κύπρο, το 1974
. Γεννήθηκε στις Ελευθερές του νομού Καβάλας, και τα μαθητικά του χρόνια, τα εκπλήρωσε στην ομώνυμη πόλη. Στην συνέχεια, σπούδασε στις Ηνωμένες Πολιτείες Αμερικής, όμως οι μαθησιακές του προσπάθειες δεν σταμάτησαν εκεί, αλλά το 1973 τις διακόπτει για να υπηρετήσει στον Ελληνικό Στρατό, το ίδιο έτος.

Η συμμετοχή του στην αποστολή "Νίκη"
------------------------------------

Ο Τσαμκιράνης αποφασίζει να υπηρετήσει την πατρίδα του με τον θεσμό του Έφεδρου Αξιωματικού, στις Ειδικές Δυνάμεις, ως Καταδρομέας. Μετά την εισβολή των Τούρκων στην μεγαλόνησο της Κύπρου, η Α' ΜΑΚ (Α' Μοίρα Καταδρομέων) αποφασίζει να στείλει δυναμικό για ενίσχυση των Ελληνικών και Κυπριακών φίλιων δυνάμεων. Ο Τσαμκιράνης ως Δόκιμος τότε, συμμετέχει εθελοντικά στην αποστολή αυτή, μαζί με άλλους συναδέλφους του, σε αεροεπιβατική επιχείρηση μεταφοράς προσωπικού με αεροσκάφη τύπου Nord Noratlas της Πολεμικής Αεροπορίας από την Ελλάδα στην Κύπρο την νύχτα της 21ης με 22ης Ιουλίου 1974. Η αποστολή "Νίκη", είχε χαρακτηριστεί ως "επικίνδυνη αποστολή", που όντως έφερε τις αρνητικές συνέπειες. Καταρρίφθηκαν δυο αεροσκάφη, όπου το ένα πριν προσγειωθεί στο αεροδρόμιο της Λευκωσίας, είχε χτυπηθεί από πυρά του Κυπριακού Στρατού Ξηράς, όπου απεβίωσε στην ηλικία των 21.
Το 2008, ανακαλύπτονται τα οστά του και κηδεύονται στην πόλη της Καβάλας.

Διακρίσεις
----------

Προς τιμήν του Τσαμκιράνη, χτίστηκε μνημείο στις Ελευθερές, ενω ο τόπος αυτός κάθε χρόνο διοργανώνει αγώνα δρόμου που ονομάζεται "Τσαμκιράνεια", με τερματισμό στο μνημείο του Τσαμκιράνη.

Παραπομπές
----------
Ο **Θεόδωρος ο άθεος** ήταν Κυρηναϊκός ή Ηδονιστικός Φιλόσοφος. Γεννήθηκε περίπου το 340 π.Χ. και πέθανε στο μισό του 3ου αιώνα π.Χ. (περίπου το 250 π.Χ.) στην Κυρήνη. Οι δάσκαλοι του ήταν ο Αρίστιππος ο νεώτερος,, ο Αννίκερις, ο μεγαρικός Διονύσιος και ο Αντισθένης ο Ρόδιος. Ο Θεόδωρος εξορίστηκε από την Αθήνα και κατέφυγε στην αυλή του Πτολεμαίου και μετά στην Κυρήνη απ´όπου επίσης εξορίστηκε για να επιστρέψει εκ νέου στην Ελλάδα. Υπήρξε ιδρυτής αίρεσης (Θεοδώρειος αίρεσις) της οποίας οι οπαδοί ονομάστηκαν Θεοδώρειοι.. Κατηγορήθηκε για ασέβεια και αθεΐα και παραπέμφθηκε στον Άρειο Πάγο, αλλά αθωώθηκε με την παρέμβαση του άρχοντα Δημητρίου του Φαληρέως.

Αρχές της κοσμοθεωρίας του
--------------------------

Ο Θεόδωρος στην εποχή του δεχόταν επιθέσεις για την αθεΐα του. Όπως λέει ο Λαέρτιος ήταν αντίθετος σε κάθε άποψη που ενσωμάτωνε σεβασμό στους Θεούς, ωστόσο δεν ήταν ξεκάθαρο αν ήταν απόλυτα αθεϊστής ή απλώς απέρριπτε τις υπάρχουσες θρησκευτικές δοξασίες. Πάντως ενώ ο τίτλος του άθεου του χρεώνεται από τον Κικέρωνα, τον Λαέρτιο, τον Ψευδοπλούταρχο, τον Σέξτο Εμπειρικό και κάποιους χριστιανούς συγγραφείς ο Κλήμης ο Αλεξανδρεύς θεωρεί ότι ο Θεόδωρος εναντιώνονταν πρωτίστως στη λαϊκή Θεολογία.

Ο Θεόδωρος απαξίωνε την υποταγή στους νόμους, ιδίως στον βαθμό που οι νόμοι αφορούσαν στους φιλόσοφους και θεωρούσε ότι απευθύνονται στο πλήθος για να χειραγωγείται. Ως εκ τούτου έπαιρνε σαφείς αποστάσεις και από τις ηθικές αξίες της εποχής του θεωρώντας, ότι δεν αφορούν στους φιλοσόφους. Μεταξύ των ηθικών αξιών αυτών συμπεριλαμβάνονταν και η φιλία. Επίσης ο Θεόδωρος θεωρούσε ότι η θυσία για την πατρίδα είναι πράξη που χαρακτηρίζει τους μωρούς και άφρονες. Στο βιβλίο του «Περί Θεών», για το οποίο ο Λαέρτιος αναφέρει ότι δεν πρέπει να απορριφθεί, αμφισβήτησε την ύπαρξη του Θεού. Το βιβλίο αυτό μάλλον αποτέλεσε πηγή έμπνευσης για τις μετέπειτα θεωρίες του Επίκουρου. Μνημειώδης είναι η ερώτηση που έκανε στον Στίλπωνα για τη θεά Αθηνά:

>  «Και δε μου λες βρε Στίλπων, πώς εξακρίβωσες πως η Αθηνά είναι θεά και όχι θεός; Σήκωσες μήπως το ιμάτιο της και είδες τον «κήπο» της;»
> 
>

Αγαθά και κακά
--------------

Στα αγαθά κατέτασσε τη δικαιοσύνη και τη φρόνηση που οδηγεί στη χαρά, ενώ την αδικία και την αφροσύνη που οδηγεί στη λύπη, στα κακά. Για τη γνωσιοθεωρία του δεν γνωρίζουμε τίποτα.

Πηγές
-----

* *Εγκυκλοπαίδεια Πάπυρος Λαρούς Μπριτάννικα, τόμος 27, σελίδα 388*

Παραπομπές
----------

1. 1 2   Πάπυρος Λαρούς Μπριτάννικα
2. ↑   Διογένης Λαέρτιος ii, 86
3. ↑   Διογένης Λαέρτιος ii, 98
4. ↑  Διογένης Λαέρτιος (2,101-102)
5. ↑   Διογένης Λαέρτιος, ii. 98 ff
6. 1 2  Diogenes Laërtius, ii. 97
7. ↑  Cicero, *de Natura Deorum*, i. 1
8. ↑  Pseudo-Plutarch, *De Placit. Philos.*, i. 7
9. ↑  Sextus Empiricus, *Pyrrhon. Hypotyp.*, lib. iii.
10. ↑  Clement of Alexandria, *Protrept. ad Gentes*
11. ↑

|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
| Καθιερωμένοι όροι | 
* WorldCat
* VIAF: 79135525
* **ΕΒΕ**: 19015
* LCCN: n84169478
* GND: 102407584
* BNF: cb12960098s (data)
* CiNii: DA03200265

 |

 |
Η **Εύα Χριστοδούλου** (γεν. Μαρούσι, 27 Σεπτεμβρίου 1983) είναι ελληνίδα πρώην αθλήτρια της ρυθμικής γυμναστικής ("Ανσάμπλ") και Ολυμπιονίκης
και νυν προπονήτρια. Διακρίθηκε ιδιαίτερα στους Ολυμπιακούς Αγώνες του Σίδνεϋ, όπου κατέκτησε το χάλκινο μετάλλιο με την Εθνική Ομάδα (Ομαδικό Ανσάμπλ Γυναικών). Επίσης, έχει πολλές άλλες ευρωπαϊκές και παγκόσμιες διακρίσεις.

Ξεκίνησε τον αθλητισμό σε ηλικία μόλις τεσσάρων ετών, στον σύλλογο "Πρωτέας" του Αιγάλεω, όπου και κατοικούσε η οικογένειά της. Δυο χρόνια αργότερα μεταγράφηκε στον "Γυμναστικό Λαογραφικό Όμιλο Αθηνών",ενώ το 1995 εντάχθηκε στην Εθνική Ομάδα. Κατέκτησε την πρώτη θέση στο ευρωπαϊκό πρωτάθλημα νεανίδων του 1997. Ακολούθησαν τρία χρυσά μετάλλια στο Πανευρωπαϊκό πρωτάθλημα της Βουδαπέστης (1999), δυο χρυσά και ένα αργυρό μετάλλιο στο Παγκόσμιο Πρωτάθλημα της Ιαπωνίας (1999).

Κορυφαία της επιτυχία ήταν η κατάκτηση του χάλκινου μεταλλίου στους Ο.Α. του Σίδνεϋ (2000).

Υπηρετεί ως Αξιωματικός στην Πολεμική Αεροπορία, στη Σχολή Ικάρων στο Τατόι ενώ κατά καιρούς έχει εργασθεί σαν τεχνικός σύμβουλος ή προπονήτρια ρυθμικής, στους συλλόγους "Ολυμπιακός Ρυθμός" (Α.Γ.Σ. Αργυρούπολης), Α.Σ. Ολυμπιακού χωριού "Αθηνά", "Οι Νέες Κυδωνίες" (Σύλλογος Μικρασιατών Αιγάλεω) ,Ακολ (Λιβαδειά) ,ΟΦΑΦΑ Μεγάρων κ.α.
Το 2009 ίδρυσε δικό της σωματείο με έδρα στο Αιγάλεω και τίτλο ΣΥΛΛΟΓΟΣ ΦΙΛΩΝ ΓΥΜΝΑΣΤΙΚΗΣ ΑΙΓΆΛΕΩ (Σ.ΦΙ.Γ.Α).

Είναι τελειόφοιτη του Τμήματος Ψυχολογίας του Παντείου Πανεπιστημίου, ενώ έχει ασχοληθεί με τη χορογραφία και επίσης δουλέψει στον ιδιωτικό τηλεοπτικό σταθμό «Αlpha» στην εκπομπή των Πέτρου Κουμπλή και Εύας Φραγκάκη «Επιτέλους Σαββατοκύριακο», με δική της ενότητα, τους «Πρωταθλητές της ζωής». 

Το Δημοτικό Αθλητικό Κέντρο Αιγάλεω, που ανακαινίσθηκε και εγκαινιάσθηκε εκ νέου το 2007, φέρει, τιμητικά, το ονοματεπώνυμό της.

Παραπομπές
----------

1. ↑  Επίσημο βιογραφικό της αθλήτριας[*νεκρός σύνδεσμος*]
2. ↑  «Ανακοίνωση της έναρξης συνεργασίας της αθλήτριας». Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 3 Νοεμβρίου 2012. Ανακτήθηκε στις 26 Νοεμβρίου 2012.
3. ↑  Παρουσίαση του ΔΑΚ Αιγάλεω[*νεκρός σύνδεσμος*]
Στη ζωγραφική και τη γλυπτική οι συμβάσεις του ρυθμού παίζουν λιγότερο ουσιαστικό ρόλο κι έτσι, θα μπορούσαμε να θεωρήσουμε πως η τομή στην παράδοση επηρέασε λιγότερο αυτές τις τέχνες. Κι όμως στην πραγματικότητα δεν ήταν έτσι. 

Η ζωή του καλλιτέχνη δεν ήταν ποτέ δίχως βάσανα και αγωνίες. Οι "παλιοί καλοί καιροί" είχαν, ωστόσο, το πλεονέκτημα πως κανένας καλλιτέχνης δεν είχε βρεθεί ποτέ στην ανάγκη να αναρωτηθεί γιατί είναι καλλιτέχνης. Η δουλειά του ήταν από μερικές απόψεις εξίσου σαφώς καθορισμένη όσο και τα άλλα επαγγέλματα. Υπήρχαν πάντα παραγγελίες για θρησκευτικές εικόνες ή για προσωπογραφίες. Οι άνθρωποι αγόραζαν πίνακες για τα σαλόνια τους ή παράγγελναν τοιχογραφίες για τις επαύλεις τους. Σε αυτές ο καλλιτέχνης εργαζόταν με τον τόπο που είχαν εργαστεί και οι πρόγονοί του: εκτελούσε το έργο που περίμενε ο πελάτης. Μπορούσε φυσικά να κάνει δουλειά αδιάφορη ή τόσο υπέροχη που η παραγγελία γινόταν απλώς η αφετηρία για ένα υπερβατικό αριστούργημα. Η θέση του, όμως, στη ζωή ήταν πολύ σίγουρη. Αυτήν ακριβώς την αίσθηση ασφάλεια έχασαν οι καλλιτέχνες στο δέκατο ένατο αιώνα. 
Η τομή στην παράδοση τους έδωσε τη δυνατότητα για άπειρες επιλογές. Αποφάσιζαν οι ίδιοι αν θα ζωγράφιζαν τοπία ή σκηνές δραματικές από το παρελθόν, αν θα διάλεγαν θέματα από τον Μίλτωνα ή από τους κλασσικούς, αν θα υιοθετούσαν το συγκρατημένο ύφος της κλασσικής αναβίωσης του Νταβίντ ή το γεμάτο φαντασία τρόπο των ρομαντικών ζωγράφων. 

Όμως όσο μεγάλωνε η κλίμακα της επιλογής, τόσο λιγότερο πιθανό ήταν να συμπέσει το γούστο του καλλιτέχνη με το γούστο του κοινού. Οι αγοραστές των πινάκων έχουν συνήθως μη καθορισμένη ιδέα στο μυαλό τους. Θέλουν κάτι που να μοιάζει με κάτι άλλο που είδαν αλλού. Στο παρελθόν, αυτή η απαίτηση δεν προβλημάτιζε τον καλλιτέχνη, επειδή, η δουλειά του καθενός ήταν πολύ διαφορετική από του άλλου ως προς την καλλιτεχνική της αξία, τα έργα μιας εποχής έμοιαζαν μεταξύ τους σε πολλά σημεία. Τώρα που είχε χαθεί αυτή η ενότητα της παράδοσης, η σχέση του καλλιτέχνη με τον πελάτη γινόταν πολύ συχνά δύσκολη. 

Το γούστο του πελάτη είχε σταθεροποιηθεί σε ένα πολύ συγκεκριμένο πλαίσιο και ο καλλιτέχνης δεν είχε διάθεση να ικανοποιήσει αυτήν την απαίτηση. Αν αναγκαζόταν να ενδώσει για λόγους οικονομικούς, είχε την αίσθηση πως συμβιβαζόταν και έτσι έχανε και τον αυτοσεβασμό του και την εκτίμηση των άλλων. Αν ακολουθούσε μόνο την εσωτερική του επιταγή και απέρριπτε τις παραγγελίες που δεν συμβιβάζονταν με τη δική του αντίληψη για την τέχνη, κινδύνευε να πεθάνει της πείνας. 

Έτσι, το δέκατο ένατο αιώνα δημιουργήθηκε ένα μεγάλο χάσμα ανάμεσα στους καλλιτέχνες που η ιδιοσυγκρασία τους ή οι πεποιθήσεις τους τους επέτρεπαν αν ακολουθούν τις συμβάσεις και να ικανοποιούν τις απαιτήσεις του κοινού, και σε εκείνους που ήταν περήφανοι για την ηθελημένη απομόνωσή τους.

Βιβλιογραφία
------------

Argan,J.C.Η μοντέρνα τέχνη (μτφ Λ.Παπαδημήτρη).Ηράκλειο,2006
Honour,H-Fleming,J.Ιστορία της τέχνης. Αθήνα 1991
E.HGombrich Το χρονικό της τέχνης
Στην ελληνική μυθολογία η **Ιάμβη** ήταν θυγατέρα του θεού Πάνα και μιας Νύμφης, της Ηχούς. Αναφέρεται ότι η Ιάμβη υπηρετούσε στο σπίτι του βασιλιά Κελεού και της Μετανείρας στην Ελευσίνα, όταν πέρασε από εκεί η θεά Δήμητρα μεταμφιεσμένη σε θνητή γριά. Η Ιάμβη, βλέποντάς τη θλιμμένη, της έκανε αστεία και η Δήμητρα γέλασε «με την καρδιά της», με αποτέλεσμα η γη να ξαναγίνει γόνιμη. Αργότερα, η Ιάμβη έγινε η πρώτη ιέρεια της Δήμητρας και στην αρχαιότητα λατρεύθηκε και η ίδια ως θεότητα του αστείου, ξεδιάντροπου και σκωπτικού στίχου (βλ.λ. ίαμβος).

Πηγές
-----

* Emmy Patsi-Garin: «Επίτομο λεξικό Ελληνικής Μυθολογίας», εκδ. οίκος *Χάρη Πάτση*, Αθήνα 1969
Ο **Δημήτρης Χαρισιάδης** (1911-1993) ήταν Έλληνας φωτογράφος.

Βιογραφικό
----------

Γεννήθηκε στην Καβάλα στις 15 Αυγούστου 1911. Ήταν γιός του επιχειρηματία Αθανάσιου Χαρισιάδη, που ασχολούνταν με την επεξεργασία και το εμπόριο προϊόντων καπνού και είχε αναπτύξει εμπορική δραστηριότητα μέχρι την Ινδία και το Κάιρο.

Το ενδιαφέρον του για τη φωτογραφία φάνηκε από νωρίς. Χρησιμοποιούσε τη φωτογραφική μηχανή του πατέρα του και εμφάνιζε τις φωτογραφίες σε ένα αυτοσχέδιο σκοτεινό θάλαμο, στην ταράτσα του σπιτιού της οικογένειας. Σε ηλικία 16 ετών κέρδισε το δεύτερο βραβείο σε έναν φωτογραφικό διαγωνισμό στην Σκωτία.
Ξεκίνησε να σπουδάζει χημεία στη Λωζάνη όμως αναγκάστηκε να διακόψει τις σπουδές του όταν επιδεινώθηκε η οικονομική κατάσταση της οικογένειας λόγω της αρνητικής οικονομικής πορείας των καταστημάτων του πατέρα του στην Ινδία. Εγκαταστάθηκε, μαζί με την οικογένειά του, στην Ινδία και αργότερα, όταν βελτιώθηκε η οικονομική κατάσταση του πατέρα του, επέστρεψαν οικογενειακώς στην Αθήνα. Αφού υπηρέτησε τη στρατιωτική του θητεία ξεκίνησε να εργάζεται στο εργοστάσιο πλαστικών του πατέρα του.

Στον Ελληνοϊταλικό Πόλεμο το 1940, όπου πήρε μέρος ως έφεδρος αξιωματικός, ήταν ο επίσημος φωτογράφος του ελληνικού στρατού. Στις φωτογραφίες του από τον πόλεμο αυτό, που είναι περίπου τριακόσιες, κυριαρχούν οι στιγμές ανάπαυλας των στρατιωτών και δεν υπάρχουν καθόλου πολεμικές σκηνές. Φωτογράφισε επίσης τοπία και ασκήσεις μάχης. Μετά την έναρξη της γερμανικής επίθεσης, στα ελληνοβουλγαρικά σύνορα, τον Απρίλιο του 1941, κλήθηκε να επιστρέψει στην Αθήνα καθώς ήταν γλωσσομαθής. Στη διάρκεια της Κατοχής μεταξύ άλλων αποτύπωσε τις δύσκολες συνθήκες διαβίωσης των Ελλήνων και οι φωτογραφίες αυτές συνέβαλαν στην επίσπευση της παροχής επισιτιστικής βοήθειας στη χώρα από το εξωτερικό. Μετά την απελευθέρωση εργάστηκε για ένα διάστημα ως διερμηνέας καθώς γνώριζε πολύ καλά αγγλικά. Φωτογράφησε την άφιξη και διανομή της αμερικανικής βοήθειας στην Ελλάδα ενώ υπάρχουν και φωτογραφίες του από την Απελευθέρωση, την επίσκεψη του Ουίνστον Τσόρτσιλ στην Αθήνα και τα Δεκεμβριανά. Τα επόμενα χρόνια με εντολή του Υπουργείου Ανασυγκρότησης αποτύπωσε φωτογραφικά την οικονομική ανάκαμψη της χώρας και τα μεγάλα έργα.

Υπήρξε από τους ιδρυτές της Ελληνικής Φωτογραφικής Εταιρείας το 1952. Πήρε μέρος μεταξύ άλλων στις εκθέσεις «The Family of Man» στη Νέα Υόρκη το 1955, «Greece seen by eleven Greek photographers» στο Σικάγο το 1957 και «The Pace of the European» στο Μόναχο το 1959.  Από το 1956 έως το 1985 διατηρούσε το φωτογραφικό πρακτορείο «Δ.Α. Χαρισιάδης» με το συνεργάτη του Διονύση Ταμαρέση. Υπήρξε και φωτογράφος του Εθνικού Θεάτρου.

Ο Δημήτρης Χαρισιάδης πέθανε στις 2 Απριλίου 1993. Τέσσερα χρόνια αργότερα, τον Ιανουάριο του 1997, το αρχείο του περιήλθε στο Μουσείο Μπενάκη.

Παραπομπές
----------

1. ↑
2. ↑
3. ↑
4. ↑
5. ↑
6. ↑
7. ↑
8. ↑
9. ↑
10. ↑
11. ↑

|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
| Καθιερωμένοι όροι | 
* WorldCat
* VIAF: 88122199
* **ΕΒΕ**: 204247
* **BiblioNet**: **52051**
* LCCN: nr98003518
* ISNI: 0000 0001 1885 319X
* GND: 138212716
* SUDOC: 150646542
* BNF: cb135744499 (data)

 |

 |
Το εθνόσημο της Ζιμπάμπουε.
Το **εθνόσημο της Ζιμπάμπουε** καθιερώθηκε στις 21 Σεπτεμβρίου του 1981 και απεικονίζει δύο κούντου (είδος αντιλόπης, συμβολίζουν την ενότητα ανάμεσα στις πολλές εθνότητες) στα αριστερά και δεξιά, η καθεμιά από τις οποίες είναι όρθια στο πάνω μέρος ενός γήινου λόφου (σύμβολο της ανάγκης για αυτάρκεια) που αποτελείται από στάχυα, βαμβάκι και ένα καλαμπόκι. Στα πόδια από τα ζώα βρίσκεται επίσης ένα πανό με το εθνικό ρητό της χώρας (*Unity, Freedom, Work*). Το ρητό συμβολίζει την ανάγκη για εθνική ομοψυχία και διατήρηση της ελευθερίας. Ο ίδιος ο θυρεός, που συμβολίζει τη γονιμότητα της γης και των υδάτων, είναι πράσινος και έχει 14 κύματα από γραμμές χρώματος άσπρο και μπλε εκ περιτροπής και στο κέντρο ένα σύμβολο του αρχαίου βασιλείου της Μεγάλης Ζιμπάμπουε, σύμβολο της ιστορικής κληρονομιάς. Πίσω από το θυρεό βρίσκεται μια αξίνα (στα αριστερά) και ένα αυτόματο όπλο «Καλάζνικοφ» AK-47 (στα δεξιά), δεμένα με στριμμένες λωρίδες από πράσινο και χρυσό μετάξι. Οι λωρίδες εκπροσωπούν τις επιχειρήσεις και την προστασία της οικονομίας, ενώ το τσαπί και το Καλάζνικοφ είναι σύμβολα του αγώνα για ειρήνη και δημοκρατία, όπως και του ακμαίου ηθικού του λαού της χώρας. Υπάρχουν επίσης ένα κόκκινο αστέρι, για την ελπίδα για το μέλλον της χώρας, και το Μεγάλο Πουλί της Ζιμπάμπουε, σύμβολο εθνικής ταυτότητας.

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
--------------------

|  |  |
| --- | --- |
| Commons logoCommons logo | Τα Wikimedia Commons έχουν πολυμέσα σχετικά με το θέμα   **Εθνόσημο της Ζιμπάμπουε** |

* Σημαίες του Κόσμου:Ζιμπάμπουε

|  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| 

| π • σ • ε
Εθνόσημα των χωρών της Αφρικής |
| --- |
|  |
| Ανεξάρτητα κράτη | 
* Ανγκόλα
* Αίγυπτος
* Αιθιοπία
* Ακτή Ελεφαντοστού
* Αλγερία
* Γκάμπια
* Γκαμπόν
* Γκάνα
* Γουινέα
* Γουινέα-Μπισσάου
* Δυτική Σαχάρα1
* Ερυθραία
* Εσουατίνι
* Ζάμπια
* Ζιμπάμπουε
* Ισημερινή Γουινέα
* Καμερούν
* Κεντροαφρικανική Δημοκρατία
* Κένυα
* Κομόρες
* Δημοκρατία του Κονγκό
* Λαϊκή Δημοκρατία του Κονγκό
* Λεσότο
* Λιβερία
* Λιβύη
* Μαδαγασκάρη
* Μαλάουι
* Μάλι
* Μαρόκο
* Μαυρίκιος
* Μαυριτανία
* Μοζαμβίκη
* Μπενίν
* Μποτσουάνα
* Μπουρκίνα Φάσο
* Μπουρούντι
* Ναμίμπια
* Νίγηρας
* Νιγηρία
* Νότια Αφρική
* Νότιο Σουδάν
* Ουγκάντα
* Πράσινο Ακρωτήριο
* Ρουάντα
* Σάο Τομέ και Πρίνσιπε
* Σενεγάλη
* Σεϋχέλλες
* Σιέρα Λεόνε
* Σομαλία
* Σουδάν
* Τανζανία
* Τζιμπουτί
* Τόγκο
* Τσαντ
* Τυνησία
 |
|  |
| Εξαρτημένα Εδάφη | 
* Νήσος Αγίας Ελένης
* Θέουτα
* Κανάριες Νήσοι
* Μαγιότ
* Μελίγια
* Πουντλάνδη
* Ρεϋνιόν
* Σοκότρα
* Σομαλιλάνδη
 |
|  |
| 
1. Αναγνωρίζεται από 46 χώρες |

 |
*Η Μεταμόρφωση των αδελφών του Φαέθοντα σε λεύκες, από τον Santi di Tito, 2o μισό του 16ου αιώνα*
Στην Ελληνική μυθολογία, οι **Ηλιάδες** («παιδιά του Ήλιου»), ήταν κόρες του Ήλιου, του ηλιακού θεού και της Ωκεανίδας Κλυμένης. 

Σύμφωνα με μία πηγή ήταν τρεις: η Αιγιάλη, η Αίγλη και η Αιθερία. Σύμφωνα με άλλη πηγή ο αριθμός τους ήταν πέντε: η Ηλία, η Μερόπη, η Φοίβη, η Αιθερία και η Διωξίππη. Ο τέταρτος ή ο έκτος (ανάλογα με την πηγή) είναι γιος και ονομάζεται Ηλίας. 

Ο αδελφός των Ηλιάδων, ο Φαέθων, σκοτώθηκε στην προσπάθειά του να οδηγήσει το άρμα του πατέρα τους (τον Ήλιο) κατά μήκος του ουρανού. Αδυνατώντας να ελέγξει τα άλογα έπεσε και σκοτώθηκε. Οι Ηλιάδες θρήνησαν τον χαμό του αδελφού τους για τέσσερις μήνες και οι θεοί τις μεταμόρφωσαν σε λεύκες και τα δάκρυά τους σε κεχριμπάρι. Σύμφωνα με κάποιες πηγές τα δάκρυά τους (σε μορφή κεχριμπαριού) έπεσαν στον ποταμό Ηριδανό.

Πηγές
-----

* Οβίδιος, Metamorphoses II, 340.
* Gaius Julius Hyginus, Fabulae CLIV
Δορυφορική εικόνα της έκλειψης στην Ανατολική Αφρική. Οι κόκκινες κουκίδες δείχνουν τις πυρκαγιές που έκαιγαν αγροτικές εκτάσεις 
Μια δακτυλιοειδής έκλειψη ηλίου έγινε τη Δευτέρα 3 Οκτωβρίου 2005 με μέγεθος 0,988. Μια ηλιακή έκλειψη συμβαίνει όταν η Σελήνη περάσει ανάμεσα στη Γη και τον Ήλιο, αποκρύπτοντας έτσι ολικώς ή εν μέρει τον ηλιακό δίσκο για έναν παρατηρητή στη Γη. Μια δακτυλιοειδής έκλειψη ηλίου συμβαίνει όταν η φαινόμενη διάμετρος της Σελήνης είναι μικρότερη από την ηλιακή, εμποδίζοντας το μεγαλύτερο μέρος του φωτός του Ήλιου και κάνοντας τον ήλιο να μοιάζει με δακτυλίδι. Μια δακτυλιοειδής έκλειψη είναι ορατή ως μερική έκλειψη σε μια περιοχή της Γης με χιλιάδες χιλιόμετρα πλάτος. Η δακτυλιοειδής φάση ήταν ορατή από μία λωρίδα Γης που ξεκινούσε από την Ιβηρική χερσόνησο διαπερνούσε από την Αφρική και κατέληγε στον Ινδικό Ωκεανό. Η έκλειψη ήταν ορατή ως μερική σε όλη την Ευρώπη, στην Αφρική και στη νοτιοδυτική Ασία. Το μέγιστο της κάλυψης του ηλιακού δίσκου κατά τη δακτυλιοειδή φάση ήταν 96% και η μέγιστη διάρκεια 4 λεπτά και 32 δευτερόλεπτα.

Η έκλειψη ξεκίνησε από τον βόρειο Ατλαντικό ωκεανό στις 08:41 (παγκόσμια ώρα UT). Η δακτυλιοειδής φάση έγινε ορατή στη Μαδρίτη, στην Ισπανία στις 08:56 UT, με διάρκεια τεσσάρων λεπτών και έντεκα δευτερολέπτων και το 90% του Ήλιου καλύφθηκε από τη Σελήνη. Η δακτυλιοειδής φάση έγινε ορατή και από το Αλγέρι στις 09:05 UT, κατόπιν από την Τυνησία και τη Λιβύη, το Σουδάν, την Κένυα και τη Σομαλία για να ολοκληρωθεί κατά το ηλιοβασίλεμα (12:22 UT) στον Ινδικό Ωκεανό. 

Η μέγιστη διάρκεια έκλειψης έγινε στο κεντρικό Σουδάν στις 10:31:42 UT, με διάρκεια 4 λεπτά και 31 δευτερόλεπτα.

Στην Ελλάδα
-----------

Η έκλειψη ηλίου ήταν ορατή στην Ελλάδα ως μερική. Η κάλυψη του ηλιακού δίσκου έφτασε το 60% στη Ζάκυνθο και το 54% στην Αθήνα, ενώ στη Θεσσαλονίκη δεν ξεπέρασε το 50%. Στα βορειοανατολικά τμήματα της χώρας η έκλειψη έφτασε το 42-43%.

Εικόνες
-------

* Τσεννάι, ΙνδίαΤσεννάι, Ινδία
* Το "μονοπάτι" της έκλειψηςΤο "μονοπάτι" της έκλειψης
* Η σκιά της έκλειψης από ένα δέντροΗ σκιά της έκλειψης από ένα δέντρο

Δείτε επίσης
------------

Κατάλογος ηλιακών εκλείψεων ορατών από την Ελλάδα

Παραπομπές
----------

1. 1 2  Espenak, Fred. «Annular Solar Eclipse of 2005 October 03». NASA/GSFC. Ανακτήθηκε στις 23 Σεπτεμβρίου 2009.
Η **Εύη** **Boυτσινά** (1950-2013) γεννήθηκε το 1950 στη Λευκάδα, όπου και έζησε μέχρι το 1968. Ασχολήθηκε επαγγελματικά με τη μαγειρική, ενώ αρθρογράφησε γύρω από τη γαστρονομία και την παραδοσιακή Ελληνική κουζίνα. Αποτέλεσε βασικό συνεργάτη του περιοδικού "Γαστρονόμος". Το πρώτο της βιβλίο με τίτλο "Το ψωμί" κυκλοφόρησε το 1995 από τις Εκδόσεις Τροχαλία και η Β' έκδοση το 2000 από τις Εκδόσεις Καστανιώτη. Η τετράτομη "Γεύση Ελληνική", το δεύτερο έργο της γύρω από τη γαστρονομία (Εκδόσεις Καστανιώτη 1998, 2007). Ακολούθησε η τρίτομη "Απλή μαγειρική της αγίας καθημερινότητας" (Εκδόσεις Καστανιώτη, 2004) και το "Κρόκος-σαφράν" (Αναγκαστικός Συνεταιρισμός Κροκοπαραγωγών Κοζάνης, 2004). Έχει εκδώσει επίσης το τρίτομο έργο "Βιογραφίες 360 Ελλήνων συγγραφέων Και μικρό ανθολόγιο" (Εκδόσεις Κτίστη, 1981). Πέθανε στις 10 Δεκεμβρίου 2013, σε ηλικία 63 ετών.

Παραπομπές
----------

1. ↑  «Αποχαιρετάμε τη μαγείρισσα και λογία Εύη Βουτσινά - Αφιερώματα | γαστρονόμος». *γαστρονόμος*. Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 29 Μαΐου 2014. Ανακτήθηκε στις 5 Μαΐου 2016.
2. ↑  «.:BiblioNet : Βουτσινά, Εύη». *www.biblionet.gr*. Ανακτήθηκε στις 5 Μαΐου 2016.

|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
| Καθιερωμένοι όροι | 
* WorldCat
* VIAF: 36814903
* **ΕΒΕ**: 40024
* **BiblioNet**: **1867**
* LCCN: nr96011196
* ISNI: 0000 0000 4890 6291

 |

 |
Ο ***Θαμώς, βασιλιάς στην Αίγυπτο*** (γερμανικά: Thamos, König in Ägypten, Κ: 345/336α), είναι θεατρικό έργο του Τομπίας Φιλίπ φον Γκέμπλερ, για το οποίο ο Μότσαρτ έγραψε μουσική, οπερατικού χαρακτήρα την περίοδο 1773 - 1780. 

Δεν είναι γνωστό με βεβαιότητα αν η μουσική που συνέθεσε ο Μότσαρτ εκτελέστηκε με το έργο κατά τη διάρκεια της ζωής του. Η πρεμιέρα του έργου πραγματοποιήθηκε στο Kärntnertortheater της Βιέννης, πιθανότατα στις 4 Απριλίου 1774, όταν είχαν γραφτεί δύο χορωδίες. Οι παραστάσεις στο Σάλτσμπουργκ το 1776 και το 1779-80 μπορεί να ενσωμάτωσαν τα ορχηστρικά ιντερλούδια και τις τρεις χορωδίες στην τελική τους μορφή, αντίστοιχα. Η μουσική επαναχρησιμοποιήθηκε το 1783 σε ένα διαφορετικό έργο (που διαδραματίζεται στην Ινδία, όχι στην Αίγυπτο), την *Lanassa*, του Καρλ Μάρτιν Πλιουμίκε.

Ρόλοι
-----

Ο μόνος γνωστός ρόλος στη μουσική του Μότσαρτ είναι ο Σεθών, ο αρχιερέας (βαρύτονος). Υπάρχουν μέρη για άλλους τέσσερις σολίστ (σοπράνο, άλτο, τενόρος και μπάσο) και για μια χορωδία ιερέων και ιερειών.

Πλοκή
-----

Σεθών, ο μόνος ρόλος στη μουσική του Μότσαρτ
Τόπος: Ηλιούπολις

Χρόνος: 3000 π.Χ.

Ο Θαμώς διαδέχεται τον πατέρα του, Ραμσή, ως βασιλιά της Αιγύπτου, αλλά ο Ραμσής έχει σφετεριστεί το θρόνο από τον νόμιμο βασιλιά, Μήνη, ο οποίος τώρα μεταμφιέζεται σε αρχιερέα, τον Σεθών. Ο Θαμώς αγαπάει τη Σάις, μια ιέρεια, αλλά στην πραγματικότητα είναι η κόρη του Μήνη, η Θάρσις, για την οποία η αρχιέρεια Μίρζα σχεδιάζει γάμο με τον Φερών, έναν προδότη στρατηγό. Όταν ο Μήνης αποκαλύπτει την πραγματική του ταυτότητα, ο Φερών χτυπιέται από κεραυνό και η Μίρζα αυτοκτονεί. Ο Μήνης παραχωρεί το στέμμα του στον Θαμώς και την Θάρσις, καθώς όλα τελειώνουν ευτυχισμένα.

Μουσικά νούμερα
---------------

|  |  |
| --- | --- |
| *Πράξη 1** Χορωδία: "Schon weichet dir, Sonne" (Μαεστόζο)
* Ιντερλούδιο (Mαεστόζο-Aλέγκρο)

*Πράξη 2** Ιντερλούδιο (Aντάντε)

*Πράξη 3** Ιντερλούδιο (Aλέγκρο)
 | *Πράξη 4** Ιντερλούδιο (Aλέγκρο Vivace Assai)

*Πράξη 5** Χορωδία και σολίστ: "Gottheit, über alle mächtig!" (Αλέγκρο Τέμπο)
* Χορωδία μαζί με το σόλο του Σεθών: "Ihr Kinder des Staubes, erzittert"
 |

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
--------------------

1. Θαμώς, βασιλιάς της Αιγύπτου: Παρτιτούρες και κριτικές αναφορές (στα γερμανικά)

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
--------------------

* Πολυμέσα σχετικά με το θέμα  στο Wikimedia Commons

  


|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
| Καθιερωμένοι όροι | 
* WorldCat
* VIAF: 180561030
* LCCN: nr96026847
* GND: 300111665
* BNF: cb139150894 (data)

 |

 |
Η **Δωροθέα-Αικατερίνη**, γερμ.: Dorothea Katerine του Βρανδεμβούργου-Άνσμπαχ (23 Φεβρουαρίου 1538, Άνσμπαχ – 18 Ιανουαρίου 1604, Τούζιμ) ήταν κόρη του μαργράβου του Βρανδεμβούργου-Άνσμπαχ και με τον γάμο της έγινε μπουργκραβίνα του Μάισσεν.

Βιογραφία
---------

Ήταν η πέμπτη κόρη (3η από τον 3ο γάμο) του Γεωργίου μαργράβου του Βρανδεμβούργου-Άνσμπαχ (1484-1543) από τον 3ο γάμο του με την Αιμιλία των Βέττιν (1516–1591), κόρη του Ερρίκου δούκα της Σαξονίας.

Παντρεύτηκε στις 2 Φεβρουαρίου 1556 στη Γκέρα της Θουριγγίας τον Ερρίκο Ε΄ κύριο του Πλάουεν, μπουργκράβο του Mάισσεν (1533–1568). Ο γάμος του -οικονομικά εξασθενημένου- μπουργκράβου εορτάστηκε με λαμπρότητα: 1.500 επισκέπτες ήταν εκεί (με 970 άλογα), εκ των οποίων οι 250 ήταν ευγενείς. Η εορτή του γάμου βύθισε τον Ερρίκο Ε΄ σε σημαντικό χρέος, το οποίο τον ανάγκασε να συνάψει τη συνθήκη του Άναμπεργκ με τον Αύγουστο εκλέκτορα της Σαξονίας λίγες εβδομάδες αργότερα, στις 13 Μαρτίου. Αυτή η συνθήκη οδήγησε στην απώλεια του Βόγκτλαντ. 

Από τον γάμο της η Δωροθέα-Αικατερίνη απέκτησε τέσσερις γιους, που όλοι έλαβαν το όνομα Ερρίκος. Γεννήθηκαν μεταξύ 1557 και 1567 και όλοι απεβίωσαν στην παιδική ηλικία.

Η Δωροθέα-Αικατερίνη απεβίωσε το 1604 και τάφηκε δίπλα στον σύζυγό της στην ορεινή εκκλησία του Σλάιτς.

Οικογένεια
----------

Παντρεύτηκε το 1556 τον Ερρίκο Ε΄ κύριο του Πλάουεν και μπουργκράβο του Μάισσεν και είχε τέκνα:

* τέσσερις γιοί με το όνομα Ερρίκος, που απεβίωσαν στην παιδική ηλικία.

Βιβλιογραφικές αναφορές
-----------------------

* Karl Friedrich Pauli: *Γενική ιστορία της Πρωσικής πολιτείας, συμπεριλαμβανομένων όλων των βασιλείων, των εκλογέων, των δουκάτων, των αρχηγών, των κομητειών και των αρχών, από αξιόπιστες πηγές και έγγραφα, μέχρι την παρούσα κυβέρνηση*, CP Francken, 1762, σελ. 475 στ.
* John Gottlieb Jahn: *Ντοκιμαντέρ Ιστορία της πόλης του Oelsnitz και του κάστρου και της περιοχής Voigtsberg*, Expedition des Oelsnitzer, 1841, σ. 69

Υποσημειώσεις
-------------

1. ↑  p4062.htm#i40615.
2. ↑  Darryl Roger Lundy: (Αγγλικά) *The Peerage*. p4062.htm#i40615.
3. 1 2  Darryl Roger Lundy: (Αγγλικά) *The Peerage*.
4. ↑  *Archive for the Saxon History*, Volume 10, B. Touchnitz, 1865, p. 140 (digitized)
5. ↑  Johann Gottlieb Stemler: *History of Zeulenroda*, p. 97 ()