recursal/SuperWikiNEXT-32B huggingface dataset:
Η **Κυπριακή Σχολή Αρχιτεκτονικής** είναι ιδιωτική σχολή αρχιτεκτονικής που βρίσκεται στη Λέμπα κοντά στην Πάφο. Το Σχολείο συνδέεται και μοιράζεται μια πανεπιστημιούπολη με το Κυπριακό Κολλέγιο Τεχνών. 

Η Σχολή ιδρύθηκε το 2017 από τον Εμίλιο Κουτσουφτίδη, εγγονός του Κύπριου ζωγράφου Στας Παράσκος και του Βρετανού αρχιτέκτονα Χένρι Μπιτς Μόουλ.

Καλοκαιρινές κατοικίες
----------------------

Η Κυπριακή Σχολή Αρχιτεκτονικής είναι πιο γνωστή για το καλοκαιρινό πρόγραμμα παραμονής το οποίο λαμβάνει χώρα κάθε χρόνο για τις δύο τελευταίες εβδομάδες του Αυγούστου  .

Παραπομπές
----------

1. ↑  «Cyprus School of Architecture». *Cyprus School of Architecture*. Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 23 Φεβρουαρίου 2018. Ανακτήθηκε στις 5 Ιουνίου 2017.
2. ↑  «Competition: Paphos beach shelters, Cyprus» (στα αγγλικά). *Architectural Review*. Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 2017-12-22.. Ανακτήθηκε στις 2017-06-05.
3. ↑  «Cyprus School of Architecture». *Cyprus School of Architecture*. Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 22 Δεκεμβρίου 2017. Ανακτήθηκε στις 21 Δεκεμβρίου 2017.
Το **Υπουργείο Άμυνας** (αραβικά: وزارة الدفاع العراقية) είναι κυβερνητική υπηρεσία του Ιράκ, υπεύθυνη για την Άμυνα της χώρας. Στις αρμοδιότητές της επίσης περιλαμβάνεται η εσωτερική ασφάλεια.

Το Υπουργείο διευθύνει το σύνολο των ιρακινών ενόπλων δυνάμεων, οι οποίες περιλαμβάνουν μια κοινή έδρα, τη Διοίκηση Ιρακινού Στρατού Ξηράς (η οποία ελέγχει το στρατό), τον Ιρακινό Στρατό, τις Ιρακινές Δυνάμεις Ειδικών Επιχειρήσεων, το Ιρακινό Πολεμικό Ναυτικό (συμπεριλαμβανομένων των Πεζοναυτών) και την Ιρακινή Πολεμική Αεροπορία.

Ιστορία
-------

Το Υπουργείο διαλύθηκε στα μέσα του 2003. Επανασυστάθηκε στις 22 Φεβρουαρίου του 2004. Κατά τη μεταβατική περίοδο, η Γραφείο Υποθέσεων Ασφαλείας της Προσωρινής Συμμαχικής Αρχής λειτούργησε ως *de facto* Υπουργείο Άμυνας.

Την Ιρακινή Αντιτρομοκρατική Υπηρεσία διευθύνει η Διοίκηση Ιρακινής Αντιτρομοκρατικής Υπηρεσίας, η οποία αποτελέι μία επιπλέον στρατιωτική δύναμη υπαγόμενη απευθείας στον πρωθυπουργό του Ιράκ. Στις 30 Ιουνίου του 2009, υπήρχε νομοθεσία σε εξέλιξη για ένα χρόνο, με σκοπό τη μετατροπή της Ιρακινής Αντιτρομοκρατικής Υπηρεσίας σε ένα ξεχωριστό υπουργείο.

Παραπομπές
----------

1. ↑  Rathmell, Andrew (2005). *Developing Iraq's security sector: the coalition provisional authority's experience*. Rand Corporation. σελίδες 27. ISBN 0-8330-3823-0.
2. ↑  Montrose Toast, Iraqi Counter Terrorism Bureau, 30 June 2009

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
--------------------

* Επίσημος ιστότοπος
Ο **Αρκτοστάφυλος** είναι γένος Δικότυλων Αγγειόσπερμων φυτών που ανήκει στην τάξη Ερεικώδη, οικογένεια Ερεικοειδή (Ericaceae). To γένος περιλαμβάνει 70 περίπου είδη που απαντούν κυρίως στην Κεντρική και Βόρεια Αμερική. Στην Ελλάδα απαντά το είδος *A. uva-ursi*. Είναι αειθαλείς δασικοί θάμνοι ή μικρά δέντρα. Ο καρπός είναι ράγα ή δρύπη και το χρώμα του είναι κόκκινο. Το όνομά του προέρχεται από τις λέξεις "άρκτος" και "σταφύλι" καθώς αποτελεί εξαιρετικό έδεσμα για τις αρκούδες.

Χρήσεις
-------

Μερικά είδη έχουν και φαρμακευτικές ιδιότητες. Το αφέψημα των φύλλων χρησιμοποιείται ως τονωτικό, διουρητικό και κατά των παθήσεων των νεφρών και της κύστης ενώ στη Ρωσία πίνεται ως τσάι με την ονομασία Καυκασιανό τσάι. Τα φύλλα του χρησιμοποιούνται στη βυρσοδεψία. Τέλος μερικά από τα είδη καλλιεργούνται ως καλλωπιστικά φυτά για το ωραίο τους φύλλωμα και άνθη

Ουσίες που περιέχει
-------------------

Τα φύλλα του Αρκτοστάφυλου περιέχουν αρμπουτίνη, μεθυλαρμπουτίνη, γαλλικό οξύ, δεψικές ουσίες και το ένζυμο αρμπουτάση.

Πηγές
-----

* Εγκυκλοπαίδεια Πάπυρος Λαρούς Μπριτάννικα, τόμος 11, σελίδα 111.

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
--------------------

* Πολυμέσα σχετικά με το θέμα  Arctostaphylos στο Wikimedia Commons
Η αργυροχρυσοχοϊα έχει πολύ παλιά παράδοση και τον18ο αιώνα, φθάνει σε μεγάλη άνθηση λόγωτων νέων κοινωνικών και οικονομικών συνθηκών. Πολλοί άνθρωποι κυρίως ναυτικοί καιέμποροι πλουτίζουν και διαμορφώνεται έτσι μια κάποια αστική τάξη που αγοράζει ασημικά και χρυσαφικά για να υπογραμμίσει την επιτυχία της.( κοσμήματα και εξαρτήματα φορεσιάς).οικαλύτεροι τεχνίτες στην αργυροχοία βρίσκονται στην Ήπειρο και στην Μακεδονία.(χρυσικοίονομάζονταν οι τεχνίτες στη Ηπειρωτική Ελλάδα και ας μην δούλευαν ποτέ ατόφιο χρυσάφι,βασικό τους υλικό ήτανε το ασήμι) Η πιο απλή διακόσμηση για ασημικά είναι η χαρακτή (διακόσμηση με το καλέμι)και ακόμα πιο απλή είναι η χυτή(με καλούπια.)πιο διαδομένα είναι ταασημικά που λέγονται φουσκωτά ή χτυπητά(έλασμα και διακόσμηση με καλέμι).Άλλες τεχνικέςείναι τα συρματερά, τα σμαλτάτα και τα σαβάτια. 

  

Η τέχνη της αργυροχρυσοχοΐας στη νεώτερη Ελλάδα, αναπτύχθηκε ιδιαίτερα και ορισμένες περιοχές (Γιάννενα, Ρόδος) απέκτησαν μεγάλη φήμη για τα εργαστήρια των αργυροχρυσοχόων τους. 

Μια απο τις καλύτερες σχολές αργυροχρυσοχοΐας στην Ελλάδα που λειτουργεί Από το 1976 είναι η γνωστή σε όλους Σχολή Αργυροχρυσοχοΐας στη Στεμνίτσα Αρκαδίας. προσφέροντας στον ελλαδικό χώρο άριστους τεχνίτες, συνεχιζοντας τη μεγάλη παράδοση. Η σχολή ιδρύθηκε από το Κέντρο Χειροτεχνίας - Ε.Ο.Μ.Μ.Ε.Χ. Στη συνέχεια λειτούργησε ως (δημόσιο) Τεχνικό Επαγγελματικό Εκπαιδευτήριο (Τ.Ε.Ε.) και από το σχολικό έτος 2007-08 ως δημόσια Επαγγελματική Σχολή (ΕΠΑ.Σ).
Σήμερα λειτουργεί ως ΕΠΑ.Λ. και Δημόσιο ΙΕΚ και προσφέρει στον ελλαδικό χώρο άριστους τεχνίτες, συνεχιστές της μεγάλης παράδοσης.

Η Σχολή στεγάζεται σε διώροφο παραδοσιακό κτίριο, το οποίο ανακαινίστηκε τα τελευταία χρόνια από τον Δήμο Τρικολώνων με πλήρη υλικοτεχνική υποδομή (εργαστήρια κτλ.). Προσφέρει στους σπουδαστές της τη γνώση και εμπειρία του αντικειμένου και συμμετοχή σε εκθέσεις και εκπαιδευτικές εκδρομές κτλ.

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
--------------------

* Επίσημος ιστοχώρος Δ.Ι.Ε.Κ. ΣΤΕΜΝΙΤΣΑΣ
* Σχολή Αργυροχρυσοχοΐας Αρχειοθετήθηκε 2006-06-23 στο Wayback Machine.
Η Ρωμαϊκή Αυτοκρατορία το 117 μ.Χ. Με ροζ χρώμα εικονίζεται η Ιταλία, που διοικείται απευθείας από τη Σύγκλητο και οι συγκλητικές επαρχίες.
Η **Συγκλητική επαρχία** (λατινικά: provincia populi Romani‎‎, δηλ. επαρχία του ρωμαϊκού λαού) ήταν ρωμαϊκή επαρχία κατά τη διάρκεια της Ηγεμονίας, όπου η Ρωμαϊκή Σύγκλητος είχε το δικαίωμα να διορίσει τον κυβερνήτη (ανθύπατο, proconsul). Αυτές οι επαρχίες ήταν μακριά από τα εξωτερικά σύνορα της Ρωμαϊκής Αυτοκρατορίας και απαλλαγμένες από την πιθανότητα εξέγερσης, και έτσι είχαν τοποθετηθεί σε αυτές λίγες, αν όχι καθόλου, λεγεώνες (μειώνοντας έτσι την πιθανότητα η Σύγκλητος να προσπαθήσει να πάρει την εξουσία από τον Αυτοκράτορα). Οι κυβερνήτες των συγκλητικών επαρχιών είχαν μόνο πολιτικές εξουσίες.  Βρίσκονταν συχνά κατά μήκος της Μεσογείου. Αν και η Σύγκλητος επέβλεπε αυτές τις επαρχίες, ο Αυτοκράτορας είχε το δικαίωμα να διευθύνει τις υποθέσεις τους, εάν το έκρινε σκόπιμο.

Οι επαρχίες διαχωρίστηκαν σε αυτοκρατορικές επαρχίες και *συγκλητικές επαρχίες* λίγο μετά την άνοδο του Αυγούστου.

Το 14 μ.Χ. οι ακόλουθες επαρχίες ήταν συγκλητικές: (Στράβων, βιβλίο 17.3.25):

* Αχαΐα (περιλαμβάνεται η Ήπειρος)
* Μακεδονία
* Βιθυνία και Πόντος
* Ασία (ie δυτική Μ. Ασία)
* Κύπρος
* Κρήτη και Κυρηναϊκή
* Αφρική (ή Ανθυπατική Αφρική, ie Λιβύη)
* Ισπανία Βαιτική (ie Ανδαλουσία)
* Ναρβωνική Γαλλία
* Σαρδηνία και Κορσική
* Σικελία

Η Ιταλία δεν ήταν συγκλητική επαρχία, καθώς δεν διοικούνταν από κυβερνήτη, αλλά απευθείας από τη Ρωμαϊκή Σύγκλητο.

Βιβλιογραφικές αναφορές
-----------------------

1. ↑  Roman Political Institutions; Leon Homo;2000; Routledge; New York. NY
To **Kryptonite** είναι τραγούδι του αμερικανικού rock συγκροτήματος 3 Doors Down, το οποίο συμπεριλήφθηκε στον δίσκο τους *The Better Life*, το 2000. Το κομμάτι κυκλοφόρησε και ως single, το οποίο σημείωσε εισπρακτική επιτυχία, φτάνοντας στο νούμερο 3 των αμερικανικών *Billboard Hot 100* και στο νούμερο 1 των Mainstream Rock, Alternative Songs και Mainstream Top 40. Νούμερο 1 έφτασε και στα καναδικά charts. Το νούμερο 3 των Hot 100 είναι η μεγαλύτερη επιτυχία του σχήματος εκεί, ενώ πρόκειται και για ένα από τα πιο γνωστά τους τραγούδια. Για την προώθηση του κομματιού είχε κυκλοφορήσει και video clip, σκηνοθετημένο από τον Ντιν Καρ. Στο Ηνωμένο Βασίλειο έγινε 4 φορές πλατινένιο.

Παραπομπές
----------

1. ↑  «Hot 100». Billboard. Ανακτήθηκε στις 21 Δεκεμβρίου 2017.
2. ↑  «Certification». RIA.com. Ανακτήθηκε στις 21 Δεκεμβρίου 2017.

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
--------------------

* Kryptonite στο YouTube

  


|  |  |
| --- | --- |
| 

|  |
| --- |
| * Πύλη:Μουσική
 |

 |
Η κορυφή του όρους Ανταμέλλο
Το **Ανταμέλλο** (ιταλ. *Adamello*, λομβ. *Adamèl*) είναι βουνό των Άλπεων, στη Λομβαρδία της Ιταλίας (στην Επαρχία της Μπρέσια). Κατέχει τη δεύτερη υψηλότερη κορυφή στην υπο-οροσειρά Ανταμέλλο-Πρεζανέλλα, με υψόμετρο 3.539 μέτρα πάνω από την επιφάνεια της θάλασσας (η *Νέα Ελληνική Εγκυκλοπαίδεια* «Χάρη Πάτση» δίνει υψόμετρο 3.554 μ.). Ο κυριότερος παγετώνας του Ανταμέλλο, με έκταση περίπου 16 τετραγωνικά χιλιόμετρα, είναι ο μεγαλύτερος παγετώνας που βρίσκεται ολόκληρος μέσα σε έδαφος της Ιταλίας.

Περιγραφή
---------

Ο ορεινός όγκος του Ανταμέλλο είναι ευρύς και οριοθετείται από τις κοιλάδες Καμόνικα (*Valcamonica*) και Ρεντένα (*Val Rendena*). Το ανώτερο μέρος αποτελεί ουσιαστικά ένα μεγάλο κεκλιμένο υψίπεδο (γνωστό στην ιταλική ως *Pian di Neve*, δηλαδή «πεδιάδα του χιονιού»), πάνω από το οποίο ξεπροβάλλουν οι κορυφές, με κυριότερες το *Carè Alto* και την ομώνυμη υψηλότερη, την Ανταμέλλο. Ο όλος όγκος αποτελείται από γρανιτικά πετρώματα. Εκτός από τον προαναφερθέντα μεγάλο παγετώνα υπάρχουν και αρκετοί άλλοι μικρότεροι, που τροφοδοτούνται από το χιόνι και τον πάγο του Pian di Neve, κατερχόμενοι με μεγάλες κλίσεις από τα άκρα του υψιπέδου. Οι γεωγραφικές συντεταγμένες της υψηλότερης κορυφής είναι πλάτος 46°09΄22΄΄ Βόρειο και μήκος 10°29΄47 Ανατολικό. Η κοντινότερη υψηλότερη κορυφή είναι του όρους Πρεζανέλλα, σε ευθεία απόσταση 14,8 χιλιόμετρα.

Ιστορία
-------

### Πρώτη ανάβαση

Η κορυφή του Ανταμέλλο κατακτήθηκε για πρώτη φορά στην καταγεγραμμένη ιστορία στις 16 Σεπτεμβρίου 1864, από έναν νεαρό Βοημό αναρριχητή, τον Γιούλιους φον Πάυερ, μαζί με έναν οδηγό βουνού από την κοιλάδα Ρεντένα, τον Τζιρόλαμο Μποττέρι ή τον Τζοβάννι Κατουράνι. Την επόμενη ημέρα, οι δυο τους κατέκτησαν και την κορυφή του γειτονικού βουνού Πρεζανέλλα, αλλά απογοητεύθηκαν όταν διεπίστωσαν ότι εκεί είχε προηγηθεί μια ομάδα του Βρετανού Ντάγκλας Φρέσφηλντ, τρεις εβδομάδες νωρίτερα.

Ιταλική περίπολος με σκι πάνω στο Ανταμέλλο κατά τον Α΄ Παγκόσμιο Πόλεμο
Η διαδρομή που επιλέχθηκε από τους φον Πάυερ και Κατουράνι θεωρείται και σήμερα ως μία από τις ευκολότερες (παρότι από τότε πολλά έχουν αλλάξει στη μορφή των παγετώνων), ξεκινώντας από την κοιλάδα Βαλ Τζένοβα, από την πλευρά του Τρεντίνο.

### Πόλεμος

Κατά τον Πρώτο Παγκόσμιο Πόλεμο το πολεμικό μέτωπο μεταξύ των αυστριακών και των ιταλικών δυνάμεων διέσχιζε τον ορεινό όγκο του Ανταμέλλο, και αμφότερες οι αντιμαχόμενες πλευρές διατηρούσαν επανδρωμένες θέσεις στις κορυφές του σε όλη τη διάρκεια του έτους, ακόμα και τον χειμώνα.

Παραπομπές
----------

1. ↑  Στο λήμμα «Ανταμέλλο», τόμ. 5, σελ. 804

|  |  |
| --- | --- |
| Commons logoCommons logo | Τα Wikimedia Commons έχουν πολυμέσα σχετικά με το θέμα   **Ανταμέλλο** |
Ο **Ουδέτερος Δήμος** (πορτογαλικά: *Município Neutro*) ήταν η ονομασία που χρησιμοποιήθηκε για το ειδικό διοικητικό καθεστώς της πόλης του Ρίο ντε Τζανέιρο μεταξύ του 1834, όταν ανακηρύχθηκε στο Πρόσθετο Νόμο στο Βραζιλιάνικο Σύνταγμα του 1824, και του 1889, όταν η δημοκρατία ανακηρύχθηκε στη Βραζιλία. Ωστόσο, αυτό το όνομα μόνο έπαψε να υπάρχει επίσημα με την ψήφιση του Συντάγματος του 1891.

Στο ρεπουμπλικανικό σύνταγμα, η διοικητική μονάδα μετατράπηκε στην Ομοσπονδιακή Περιοχή, του οποίου η πολιτική κατάσταση άλλαξε και πάλι, με τη δημιουργία της πολιτείας Γκουαναμπάρα το 1960. Τέλος συγχωνεύθηκε εκ νέου με την πολιτεία του Ρίο ντε Τζανέιρο το 1975.

Ιστορία
-------

Το Ρίο ντε Τζανέιρο στα τέλη του 19ου αιώνα.
Μετά τη μεταφορά της πορτογαλικής αυλής στην πόλη του Ρίο ντε Τζανέιρο, η αυτονομία ότι η επαρχία του Ρίο ντε Τζανέιρο που φιλοδοξούταν δεν επετεύχθη με τον ίδιο τρόπο που έγινε στις άλλες επαρχίες της Βραζιλίας, καθώς ο υπουργός του Βασιλείου, μια θέση που ουσιαστικά ήταν ένα υποκατάστατο για το αντιβασιλιά σχετικά με το Ρίο ντε Τζανέιρο, στον οποίο είχε ανατεθεί η διοίκησή του.

Σε αυτό προστίθεται το γεγονός ότι η πόλη του Ρίο ντε Τζανέιρο ήταν η αυτοκρατορική πρωτεύουσα, το οποίο σήμαινε ότι ο υπουργός θα πρέπει να διαχειριστεί όλη την επαρχία, μέσω των "ανακοινώσεων", οι οποίες οδήγησαν τα δημοτικά συμβούλια των πόλεων που εκείνη την εποχή να αυξάνονται αλματωδώς, λόγω της επέκτασης και ενίσχυσης των φυτείες καφέ στην Κοιλάδα Παραΐμπα, η οποία έχει ήδη ξεπεράσει τη δύναμη των φυτειών ζαχαροκάλαμου στη βόρεια περιοχή της επαρχίας.

Αυτές οι διαφορές σε σχέση με άλλες διοικητικές μονάδες της Αυτοκρατορίας της Βραζιλίας που δημιουργήθηκαν κατά το έτος 1834 είχαν ως αποτέλεσμα τη μετατροπή του δήμου του Ρίο ντε Τζανέιρο σε Ουδέτερο Δήμο, παραμένοντας ως πρωτεύουσα, ενώ η επαρχία τώρα έχει την ίδια πολιτική και διοικητική οργάνωση με τις άλλες, με τη πρωτεύουσά της στη *Βίλα Ρεάλ ντα Πράια Γκράντε*, η οποία τον επόμενο χρόνο μετονομάστηκε σε **Νικθερόι** (σημερινό Νιτερόι).

Ήδη η πόλη του Ρίο ντε Τζανέιρο είχε δημαρχείο, το οποίο θα αναλάμβανε τη φροντίδα της ζωής της πόλης, χωρίς παρέμβαση από την επαρχία και το πρόεδρο το 1889, μετά την εγκαθίδρυση της Δημοκρατίας στη Βραζιλία. Η πόλη συνέχισε να είναι η πρωτεύουσα της Βραζιλίας και στη συνέχεια ο Ουδέτερος Δήμος έγινε η Ομοσπονδιακή Επαρχία. Με τη μετακίνηση της πρωτεύουσας στη Μπραζίλια, η πρώην Ομοσπονδιακή Επαρχία μετετράπη στην πολιτεία της Γκουαναμπάρα.

Παραπομπές
----------

1. ↑  Recenseamento Geral do Brazil 1972: Municipio Neutro.

Δείτε επίσης
------------

* Κατάλογος δήμων στο Ρίο ντε Τζανέιρο
Η **Dorling Kindersley (DK)** είναι βρετανική πολυεθνική εκδοτική εταιρεία που ειδικεύεται σε εικονογραφημένα βιβλία αναφοράς για ενήλικες και παιδιά σε 51 γλώσσες. Αποτελεί μέρος του *Penguin Group*, την καταναλωτική[*ασαφές*] εκδοτική μονάδα της *Pearson PLC*.

Ιδρύθηκε το 1974. Η Dorling Kindersley δημοσιεύει ποικιλία από τίτλους σε είδη όπως ταξίδια, τέχνη, ιστορία, μαγειρική, κηπουρική, και ανατροφή των παιδιών. Δημοσιεύει επίσης καταλόγους για τα μικρά παιδιά και βρέφη, καλύπτοντας θέματα όπως η ιστορία, το ανθρώπινο σώμα, τα ζώα και τις δραστηριότητες.

Η DK έχει γραφεία σε Νέα Υόρκη, Λονδίνο, Μόναχο, Νέο Δελχί, Τορόντο και Μελβούρνη.

Παραπομπές
----------


|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
| Καθιερωμένοι όροι | 
* WorldCat
* VIAF: 136181449
* LCCN: n91095970
* ISNI: 0000 0004 4691 6209
* GND: 5519755-3
* NKC: nlk20040154977
* CiNii: DA0597367X

 |

 |
Οι **Εκδόσεις Παπαδόπουλος** είναι ελληνικός εκδοτικός οίκος με ειδίκευση στα παιδικά βιβλία, ενώ από το 2011 εκδίδει και βιβλία για ενηλίκους (λογοτεχνία, δοκίμια, βιογραφίες).

Ιστορικό σημείωμα
-----------------

Το 1912 ο συνταξιούχος δάσκαλος Κυριάκος Παπαδόπουλος (1870-1938) ανοίγει το πρώτο βιβλιοπωλείο στη Μερσίνα της Ιωνίας. Το 1915 ο γιος του, Ιωάννης Παπαδόπουλος (1896-1978), ανοίγει ακόμα δύο βιβλιοπωλεία στα Άδανα και στην Ταρσό. Τα βιβλιοπωλεία λειτούργησαν ώς το 1922. Την ίδια χρονιά ανοίγει στην Κωνσταντινούπολη το τέταρτο βιβλιοπωλείο, η διάρκεια λειτουργίας του οποίου ωστόσο θα αποβεί σύντομη, καθώς έναν χρόνο αργότερα ο Ιωάννης Παπαδόπουλος αναγκάζεται να το κλείσει, να εγκαταλείψει την Τουρκία και μεταβεί στο Παρίσι. Εκεί, προσλαμβάνεται από τον εκδοτικό οίκο Hachette. Το 1936 έρχεται στην Ελλάδα και ανοίγει στη Θεσσαλονίκη το πρώτο βιβλιοπωλείο της οικογένειας Παπαδόπουλου στη χώρα. Μετά τη λήξη του Β΄ Παγκόσμιου Πολέμου ο Ιωάννης Παπαδόπουλος εγκαθίσταται στην Αθήνα και ανοίγει βιβλιοχαρτοπωλείο στο Σύνταγμα, στην Αθήνα.

Το 1953 ο Ιωάννης Παπαδόπουλος και ο γιος του Κυριάκος προχωρούν στην έκδοση εικονογραφημένων βιβλίων για παιδιά. Το 1971 ο Κυριακός Ι. Παπαδόπουλος έχει αναλάβει τα ηνία της επιχείρησης. Το 1993 εισέρχεται η τέταρτη γενιά της οικογένειας Παπαδοπούλου στην επιχείρηση, καθώς ο γιος του Κυριάκου, Ιωάννης (γεν. 1966), αναλαμβάνει συγκεκριμένους τομείς. Για να στεγαστούν οι αυξανόμενες ανάγκες του εκδοτικού οίκου, πραγματοποιείται ανέγερση ενός νέου κτιρίου στη Μεταμόρφωση Αττικής, το οποίο στεγάζει τα κεντρικά γραφεία και το κέντρο διανομής των Εκδόσεων Παπαδόπουλος, και το 1996 προστίθεται το νέο κατάστημα των εκδόσεων στο κέντρο της Αθήνας.

Πηγές
-----

* .
Η **Περιοχή Δήμου** (αγγλικά: *District municipality*) είναι μια ονομασία για μια μονάδα ή διοικητική διαίρεση, η οποία είναι ένα είδος κοινότητας που βρέθηκε σε διάφορες περιοχές όπως στον Καναδά τη Λιθουανία και τη Νότια Αφρική.

Χρήση στη Βρετανική Κολομβία, Καναδά
------------------------------------

Την ονομασία αυτή την παίρνουν σχετικά με την ένταξη, εάν η έκταση που πρόκειται να ενσωματωθούν είναι μεγαλύτερη από 8 τετραγωνικά χιλιόμετρα και έχει μέση πυκνότητα πληθυσμού κατώτερη από 500 κατοίκους ανά τετραγωνικό χιλιόμετρο οι δήμοι μπορούν να ενσωματωθούν σε διάφορες ταξινομήσεις, υπό τη διεύθυνση του Διοικητή στο Συμβούλιο, όπως συμβαίνει με την Περιφέρεια του Βόρειου Βανκούβερ.

Παραπομπές
----------

1. ↑  «Local Government Act (RSBC 1996) CHAPTER 323». Queen's Printer (British Columbia). Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 2 Δεκεμβρίου 2008. Ανακτήθηκε στις 26 Ιουλίου 2007.
Ο **Ευάγγελος Αντωνιάδης** (1882-1962) ήταν Έλληνας θεολόγος καθηγητής Πανεπιστημίου του 19ου αιώνα.

Βιογραφικά στοιχεία
-------------------

Γεννήθηκε στο Εκκλησοχώρι Κουρέντων της Ηπείρου το 1882. Σπούδασε στην Αββουκούμειο Ιερατική Σχολή Ιωαννίνων και στην Θεολογική σχολή της Χάλκης. Μετά την αποφοίτηση του εργάστηκε ως επόπτης σχολείον στα Κουρέντα της Ηπείρου, αλλά εξ' αιτίας της εθνικής του δραστηριότητας κινήθηκαν υποψίες εναντίον του από τους Τούρκους. Έτσι, κατέφυγε στην Τραπεζούντα και διετέλεσε καθηγητής του εκεί Ελληνικού Φροντιστηρίου. Μετά από υποτροφία συνέχισε τις σπουδές του σε διάφορα γερμανικά πανεπιστημία (1912-1916), και αναγορεύτηκε διδάκτωρ φιλοσοφίας στο Πανεπιστήμιο του Γκέτινγκεν.

Επέστρεψε στην Ελλάδα και μεταξύ 1916 και 1934 δίδαξε στην Ριζάρειο Εκκλησιαστική Σχολή, της οποίας ήταν διευθυντής από το 1925. Το 1924 εξελέγη υφηγητής ερμηνείας της Καινής Διαθήκης στο Πανεπιστήμιο Αθηνών και το 1934 διορίστηκε καθηγητής στην έδρα αυτή. Αποχώρησε από το Πανεπιστήμιο το 1946, εξ αιτίας της ευθύτητας του χαρακτήρα του. Υπήρξε ακόμη και ιερωμένος, και έφτασε στο βαθμό του Αρχιμανδρίτη.

Απεβίωσε στον Άγιο Στέφανο Αττικής στις 20 Απριλίου 1962.

### Συγγραφικό έργο

Έγραψε μερικά έργα θεολογικού περιεχομένου. Μεταξύ αυτών:

* *Ο άγνωστος Θεός* (Αθήνα, 1918)
* *Ο Απόστολος Παύλος εν Αθήναις* (Αθήνα, 1920)
* *Το πρόβλημα της γλώσσης του Ιησού* (Αθήνα, 1933)

Παραπομπές
----------

1. 1 2  Μπαλάνος, Δημήτριος Σ. (1937). *Εθνικόν και Καποδιστριακόν Πανεπιστήμιον Αθηνών - Εκατονταετηρίς 1837 - 1937*. τόμ. Α΄, *Ιστορία της Θεολογικής Σχολής*. Αθήναι: Πυρσός Α.Ε. σελ. 18. Ανακτήθηκε στις 4 Δεκεμβρίου 2016.
2. 1 2 3 4  «Αντωνιάδης, Ευάγγελος». *www.ygeiaonline.gr*. Ανακτήθηκε στις 4 Δεκεμβρίου 2016.
3. ↑  «ΕΚΠΑ: Θεολογική Σχολή - Τμήμα Θεολογίας - Διατελέσαντα Μέλη ΔΕΠ». *www.theol.uoa.gr*. Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 19 Δεκεμβρίου 2016. Ανακτήθηκε στις 4 Δεκεμβρίου 2016.
4. ↑  «Απέθανεν ο καθηγητής της θεολογίας Ευαγγ. Αντωνιάδης». *Μακεδονία*: σελ. 4. 21 Απριλίου 1962.. Ανακτήθηκε στις 2016-12-04.

|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
| Καθιερωμένοι όροι | 
* VIAF: 81596087
* ISNI: 0000 0000 1425 9153
* GND: 137399847

 |

 |
Η **Μαργαρίτα** (γερμ.: *Μargarete von Ravensberg*, π. 1320 - 13 Φεβρουαρίου 1389) από τον Οίκο του Κάλβελαγκε ήταν κόρη του κόμη του Ράβενσμπεγκ και με τον γάμο της έγινε σύζυγος του Γκέρχαρντ ΣΤ΄, του οποίου ο πατέρας και ο αδελφός ήταν δούκες του Γύλιχ.

Κληρονόμησε από τον αδελφό της την κομητεία του Ράβενσμπεργκ και από τον θείο της την κομητεία του Μπεργκ, έτσι έγινε κόμισσα suo jure.

Οικογένεια
----------

Ήταν κόρη και κληρονόμος του Όθωνα Δ΄, κόμη του Ράβενσμπεργκ, και της Mαργαρίτας των Λίμπουργκ, κόρης του Ερρίκου κυρίου του Βίντεκ.

Ο πατέρας της Mαργαρίτας δεν είχε γιούς, οπότε με το τέλος του το 1328 η κομητεία του Ράβενσμπεργκ περιήλθε στον μικρότερο αδελφό του, Μπέρνχαρντ. Ωστόσο, ο Μπέρνχαρντ απεβίωσε το 1346 άτεκνος, έτσι η Mαργαριτα έγινε κληρονόμος του Ράβενσμπεργκ, μια και το μόνο από τα αδέλφια της, η Χέντβιχ, είχε αποβιώσει το 1336. Στη συνέχεια, όταν ο εκ μητρός θείος της Mαργαρίτας, Aδόλφος Θ΄, κόμης του Μπεργκ (*Berg*), απεβίωσε το 1348 άτεκνος, αυτή κληρονόμησε το Μπεργκ από το δικαίωμα της μητέρας της, καθώς η Μαργαρίτα ήταν η μόνη ανιψιά του.

Ως αποτέλεσμα του γάμου της με τον Γκέρχαρντ ΣΤ΄, οι κομητείες Μπεργκ και Ράβενσμπεργκ πέρασαν στον Οίκο του Γύλιχ, όπου παρέμειναν μέχρι το 1511, οπότε πέρασαν στον Οίκο του Λα Μαρκ.

Οικογένεια
----------

Η Mαργαρίτα παντρεύτηκε τον Γκέρχαρντ ΣΤ΄ από τον Οίκο του Γύλιχ, γιο και αδελφό δουκών του Γύλιχ, και είχαν παιδιά:

* Ελισάβετ (π. 1346 - 1388), παντρεύτηκε τον Ερρίκο ΣΤ΄ κόμη του Βάλντεκ.
* Γουλιέλμος Ζ΄ (π. 1348-1408), κόμης του Μπεργκ.
* Mαργαρίτα (π. 1350 - 1425/29), παντρεύτηκε τον Aδόλφο Γ΄ του Λα Μαρκ κόμη της Κλέβης.

Η Άννα της Κλέβης (4η σύζυγος του Ερρίκου Η΄ της Αγγλίας) είναι μία από τις απογόνους της.

Παραπομπές σε πηγές
-------------------

1. ↑  p4306.htm#i43054. Ανακτήθηκε στις 7  Αυγούστου 2020.
2. ↑  Darryl Roger Lundy: (Αγγλικά) *The Peerage*.
3. ↑  Walther Möller, *Stammtafeln westdeutscher Adelsgeschlechter im Mittelalter* (Darmstadt, 1922, reprint Verlag Degener & Co. 1995), Vol. 3, page 211.
Το **Ελβετικό Συμβούλιο των Κρατών** (γερμανικά: *Ständerat*, γαλλικά: *Conseil des États*, ιταλικά: *Consiglio degli Stati*) είναι η Άνω Βουλή του κοινοβουλίου της Ελβετίας και αποτελείται από 46 μέλη και εκπροσωπεί τα Καντόνια της Ελβετίας. Μαζί με το Εθνικό Συμβούλιο της Ελβετίας, γνωστό και ως Κάτω Βουλή, αποτελούν την Ομοσπονδιακή Συνέλευση της Ελβετίας. Η βουλευτική περίοδος του Συμβουλίου των Κρατών είναι τέσσερα χρόνια και η έδρα του βρίσκεται στο Ομοσπονδιακό Μέγαρο της Ελβετίας στη Βέρνη.

Με εξαίρεση το καντόνι Άπεντσελ Ινερχόντεν, όπου η εκλογή του αντιπροσώπου γίνεται τον Απρίλιο, πριν τη διεξαγωγή των εθνικών εκλογών, οι σύμβουλοι σε όλα τα υπόλοιπα καντόνια εκλέγονται ταυτόχρονα με τα μέλη του Εθνικού Συμβουλίου.

Είκοσι καντόνια εκπροσωπούνται από 2 μέλη. Έξι καντόνια, παραδοσιακά γνωστά ως "μισά καντόνια", εκπροσωπούνται από ένα μέλος για ιστορικούς λόγους. Αυτά είναι τα Ομπβάλντεν, Νιντβάλντεν, Μπάζελ-Στατ, Μπάζελ-Λάντστατ, Άπεντσελ Αουζερχόντεν και Άπεντσελ Ινερχόντεν.

Στα καντόνια Ζουρά και Νεσατέλ οι εκλογές διεξήχθησαν με αναλογική, ενώ στα υπόλοιπα 24 χρησιμοποιήθηκε το πλειοψηφικό σύστημα σε έναν ή δύο γύρους.

Παραπομπές
----------

1. ↑  «The Council of States» (official site). Berne, Switzerland: The Swiss Parliament. Ανακτήθηκε στις 9 Αυγούστου 2016.
2. ↑  «Member of the Council of States by Canton» (official site). Berne, Switzerland: The Swiss Parliament. Ανακτήθηκε στις 9 Αυγούστου 2016.
3. ↑  Electoral system IPU
4. ↑  «Elections 2015:How the elections to the Council of States are organised: process, rules and principal stages». *ch.ch – A service of the Confederation, cantons and communes* (official site). Berne, Switzerland: The Swiss Confederation. Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 19 Σεπτεμβρίου 2016. Ανακτήθηκε στις 9 Αυγούστου 2016.

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
--------------------

* Πολυμέσα σχετικά με το θέμα  Swiss Council of States στο Wikimedia Commons

  


|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
| Καθιερωμένοι όροι | 
* WorldCat
* VIAF: 122563576
* LCCN: no2015071681
* ISNI: 0000 0001 1411 2941
* GND: 2027596-1
* SUDOC: 031918832
* BNF: cb12270557k (data)

 |

 |
Ένα δανικό μετάλλιο που κόπηκε ως ανάμνηση της Συνθήκης του Φρέντερικσμποργκ.
Η **Συνθήκη του Φρέντερικσμποργκ** (δανικά: *Frederiksborgfreden*‎‎) ήταν μία συνθήκη που υπογράφηκε στο Κάστρο του Φρέντερικσμποργκ της Ζηλανδίας, στις 3 Ιουλίου του 1720 (14 Ιουλίου 1720 σύμφωνα με το Γρηγοριανό Ημερολόγιο). Η συνθήκη αυτή τερμάτισε τον Μεγάλο Βόρειο Πόλεμο μεταξύ Δανίας-Νορβηγίας και Σουηδίας.

History
-------

Η δανο-σουηδική πλευρά της σύγκρουσης ξεκίνησε το 1700, αλλά η ειρήνη αποκαταστάθηκε την ίδια χρονιά. Η Δανία εισήλθε ξανά στον πόλεμο το 1709, επιδιώκοντας να ανακτήσει τις χαμένες επαρχίες Σκάνια, Μπλεκίνιε και Χάλαντ. Ωστόσο, ο Σουηδός στρατηγός Μάγκνους Στένμποκ κατάφερε να υπερασπιστεί τις επαρχίες αυτές, χωρίς την παρουσία του Βασιλιά Καρόλου ΙΒ΄ της Σουηδίας. Σε άλλα μέτωπα, η Σουηδία δεν ήταν το ίδιο αποτελεσματική. Ειδικότερα στο μέτωπο με τη Ρωσία, το 1721, ο σουηδικός στρατός στο Στράλζουντ της Σουηδικής Πομερανίας υπέστη σφοδρή ήττα.

Η Σουηδία κατέβαλε 600.000 Ρίξνταλερ ως αποζημίωση (ως εγγύηση για αυτά τα χρήματα, η Δανία κατέλαβε προσωρινά το Βίσμαρ στη Σουηδική Πομερανία), τερμάτισε τη συμμαχία της με το Χόλσταϊν και έχασε το δικαίωμα της αφορολόγητης διέλευσης του Όρεσουντ. Η Δανία απέκτησε επίσης τον πλήρη έλεγχο του Σλέσβιχ, ενώ οι περιοχές της Σουηδικής Πομερανίας που κατείχαν οι Δανοί επέστρεψαν στη Σουηδία. Η Συνθήκη της Κοπεγχάγης του 1660, η Διακοπή του Μάλμε του 1662, η Συνθήκη του Φονταινεμπλώ του 1679 και της Στοκχόλμης, επίσης του 1679, επικυρώθηκαν εκ νέου με την Συνθήκη του Φρέντερικσμποργκ.

Παραπομπές
----------

1. 1 2  Heitz (1995), σελ.244
2. ↑  «Magnus Stenbock». Deutsche Digitale Bibliothek. Ανακτήθηκε στις 1 Ιουλίου 2019.
3. ↑  333 Årsboken (ISBN 91-7586-384-7) , σελ. 248-255 (στα σουηδικά)

Βιβλιογραφία
------------

* Heitz, Gerhard· Rischer, Henning (1995). *Geschichte in Daten. Mecklenburg-Vorpommern* (στα Γερμανικά). Münster-Berlin: Koehler&Amelang. ISBN 3-7338-0195-4.

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
--------------------

* scan and transcription of the treaty, in French, hosted by IEG Mainz
Η **προκαταρκτική εξέταση** είναι μια κρίσιμη φάση στην ποινική δικονομία και αποτελεί μέρος της δικαστικής διαδικασίας σε πολλές νομικές τάξεις. Στόχος της προκαταρκτικής εξέτασης είναι να καθοριστεί εάν υπάρχουν επαρκή στοιχεία για να προχωρήσει μια υπόθεση σε δίκη. Αυτή η διαδικασία παρέχει μια πρώτη ευκαιρία για τον κατηγορούμενο να αντιμετωπίσει τις κατηγορίες κατά του, να διατυπώσει ένσταση σχετικά με τα στοιχεία και να προσφέρει τη δική του εκδοχή των γεγονότων.

Στη διάρκεια της προκαταρκτικής εξέτασης, ο εισαγγελέας παρουσιάζει στοιχεία στο δικαστήριο για να δείξει ότι υπάρχει επαρκής βάση για τη δίωξη του κατηγορουμένου. Τα στοιχεία αυτά μπορεί να περιλαμβάνουν μαρτυρικές καταθέσεις, έγγραφα, φωτογραφίες και άλλα υλικά αποδείξεις. Στόχος είναι να καταδείξει την «πιθανολογία ενοχής», δηλαδή την ύπαρξη επαρκών στοιχείων που να δικαιολογούν τη συνέχιση της δικαστικής διαδικασίας.

Από την πλευρά του, ο κατηγορούμενος και ο δικηγόρος του έχουν το δικαίωμα να αντικρούσουν τα στοιχεία που παρουσιάζει ο εισαγγελέας, να υποβάλλουν αιτήσεις και να καταθέτουν μάρτυρες. Αυτό προσδίδει στην προκαταρκτική εξέταση το χαρακτήρα μιας διαδικασίας αντιπαράθεσης, όπου και οι δύο πλευρές επιδιώκουν να εδραιώσουν την πειθώ τους στο δικαστήριο.

Η προκαταρκτική εξέταση δεν είναι δίκη· δεν αποσκοπεί στην καταδίκη ή την αθώωση, αλλά στον καθορισμό της σκοπιμότητας μιας δίκης. Διαφέρει επίσης από την ακροαματική διαδικασία εγγυήσεων, η οποία αφορά την οριστικοποίηση των όρων αποφυλάκισης ενός κατηγορουμένου μέχρι τη δίκη. Στην προκαταρκτική εξέταση, ο δικαστής αξιολογεί τα παρεχόμενα στοιχεία και αποφασίζει εάν υπάρχει επαρκής νομική βάση για να προχωρήσει η υπόθεση σε δίκη. Εάν ο δικαστής κρίνει ότι τα στοιχεία είναι ανεπαρκή, μπορεί να αποφασίσει την απαλλαγή του κατηγορουμένου από τις κατηγορίες.

Η διενέργεια προκαταρκτικής εξέτασης διατάσσεται από:

* Ανεξάρτητα Δικαστήρια
* Εισαγγελικές Αρχές
* Νομοθετικά Όργανα (προοπτικό έως μη αναγκαίο λόγο του διαχωρισμού των εξουσιών)

1. ↑  «ΑΞΙΟΠΟΙΝΗ ΠΡΑΞΗ ΚΑΙ ΕΡΕΥΝΑ».
2. ↑  «Προκαταρκτική εξέταση» (PDF).
Η **Ευτυχία Σταυριανοπούλου** (Αθήνα 14 Δεκεμβρίου 1962-) είναι Ελληνίδα ιστορικός της αρχαιότητας.

Βιογραφία
---------

Σπούδασε ιστορία και αρχαιολογία στο ΕΚΠΑ (1980-1984) με ειδίκευση την κλασική φιλολογία. Έκανε μεταπτυχιακό πάνω στην αρχαία ιστορία, την πρώιμη ιστορία, την προϊστορία και την αρχαιολογία στο Πανεπιστήμιο της Χαϊδελβέργης (1984-1987). Την περίοδο 1988-1993 ήταν μεταδιδακτορική συνεργάτης στο Γερμανικό Ίδρυμα Ερευνών. Το 1992 έγινε λέκτορας αρχαίας ιστορίας στο Πανεπιστήμιο της Χαϊδελβέργης και από το 1994 έως το 1997 βοηθητικό ερευνητικό προσωπικό. 

Το 2001/02 έλαβε υποτροφία επανεισδοχής στο ίδιο πανεπιστήμιο μέσω ενός ακαδημαϊκού επιστημονικού προγράμματος για την προώθηση των γυναικών στην επιστήμη. Εκπόνησε μελέτες σχετικά με την νομική και κοινωνική θέση των γυναικών στις Κυκλάδες κατά την ελληνιστική περίοδο και την ρωμαϊκή αυτοκρατορία στην Φιλοσοφική Σχολή του Πανεπιστημίου της Χαϊδελβέργης.

Τα ερευνητικά ενδιαφέροντα της Σταυριανοπούλου επικεντρώνονται στις πρώτες ελληνικές γραπτές πηγές (γραμμική Β), την ιστορία της Ελλάδας κατά την ελληνιστική περίοδο, την ιστορία των γυναικών στην αρχαία Ελλάδα, την ιστορία των Κυκλάδων και των Δωδεκανήσων, την ελληνική επιγραφική και την θρησκευτική και νομική ιστορία της Ελλάδας. 

Από το 2011 συγγράφει τακτικά στο Supplementum Epigraphicum Graecum.

Εργογραφία
----------

* *Untersuchungen zur Struktur des Reiches von Pylos. Die Stellung der Ortschaften im Lichte der Linear B-Texte* (= *Studies in Mediterranean archaeology and literature.* Pocket-Book 77). Aström, Partille 1989, ISBN 91-86098-92-6.
* *„Gruppenbild mit Dame". Untersuchungen zur rechtlichen und sozialen Stellung der Frau auf den Kykladen im Hellenismus und in der römischen Kaiserzeit* (= *Heidelberger Althistorische Beiträge und Epigraphische Studien.* Band 42). Franz Steiner, Stuttgart 2006, ISBN 3-515-08404-5.
* Herausgeberin: *Transformations in sacrificial practices. From antiquity to modern times. Proceedings of an international colloquium, Heidelberg, 12-14 July 2006* (= *Performances.* Band 15). Lit, Berlin-Münster 2008, ISBN 978-3-8258-1095-5

Παραπομπές
----------

* 
* 

  


1. ↑  Εθνική Βιβλιοθήκη της Γαλλίας: (Γαλλικά) *καθιερωμένοι όροι της Εθνικής Βιβλιοθήκης της Γαλλίας*. catalogue.bnf.fr/ark:/12148/cb14429496z. Ανακτήθηκε στις 30  Δεκεμβρίου 2019.
2. ↑  Εθνική Βιβλιοθήκη της Γαλλίας: (Γαλλικά) *καθιερωμένοι όροι της Εθνικής Βιβλιοθήκης της Γαλλίας*. data.bnf.fr/ark:/12148/cb14429496z. Ανακτήθηκε στις 10  Οκτωβρίου 2015.
Ο **Μπαμπικέρ Αουάνταλα** (αραβ. بابكر عوض الله) ήταν Σουδανός πολιτικός (1917-2019), που διετέλεσε πρωθυπουργός της χώρας του από τις 25 Μαΐου 1969 μέχρι τις 28 Οκτωβρίου του ίδιου έτους. Ανήκε στο ρεύμα του αραβικού εθνικισμού.

Γέννηση και εκπαίδευση
----------------------

Ο Αουάνταλα γεννήθηκε στην Πολιτεία του Κυανού Νείλου του τότε αγγλοαιγυπτιακού Σουδάν στις 2 Μαρτίου 1917. Το 1940 απεφοίτησε από τη Νομική Σχολή του Κολεγίου Γκόρντον (Gordon Memorial College).

Σταδιοδρομία
------------

Ο Αουάνταλα αναδείχθηκε πρόεδρος της Βουλής του Σουδάν το 1954 και παρέμεινε στη θέση αυτή μέχρι το 1957. Το 1964 έδωσε την ώθηση για την έναρξη της «Επαναστάσεως του Οκτωβρίου» εκείνου του έτους, αντιτιθέμενος στην κυριαρχία των στρατιωτικών στην ηγεσία της χώρας. Μετά την επανάσταση, έγινε ο ανώτατος δικαστικός του Σουδάν. αλλά το 1967 παραιτήθηκε από τη θέση του αυτή, διαμαρτυρόμενος για την άρνηση της κυβερνήσεως να επαναφερθεί στη Βουλή το Σουδανικό Κομμουνιστικό Κόμμα, για το οποίο το ανώτατο δικαστήριο είχε γνωμοδοτήσει ότι αντισυνταγματικώς είχε απαγορευθεί να μετέχει στο κοινοβούλιο.

Κυβερνητική θητεία
------------------

Ο Αουάνταλα συμμετέσχε στο πραξικόπημα του Μαΐου 1969, που εγκαινίασε την περίοδο της κυριαρχίας τού Γκααφάρ Νιμέιρι.

Στη στρατιωτική κυβέρνηση του Νιμέιρι ο Αουάνταλα ήταν το μοναδικό μέλος που δεν ανήκε στις ένοπλες δυνάμεις. Επιλέχθηκε ως πρωθυπουργός και ταυτοχρόνως υπουργός Εξωτερικών του Σουδάν στις 25 Μαΐου 1969. Μετά τον Οκτώβριο του 1969 έφυγε από την πρωθυπουργία και διατήρησε μόνο το υπουργικό του αξίωμα, μέχρι το 1971. Στη συνέχεια, από το 1971, κατείχε τις θέσεις του αντιπροέδρου της κυβερνήσεως και του υπουργού Δικαιοσύνης. Από το 1972 μέχρι το 1973 διετέλεσε αντιπρόεδρος του Σουδάν.

Ο Αουάνταλα απεβίωσε στις 17 Ιανουαρίου 2019, σε ηλικία 101 ετών.

Παραπομπές
----------

1. ↑  (Γερμανικά) *Munzinger Personen*. 00000012391. Ανακτήθηκε στις 9  Οκτωβρίου 2017.
2. 1 2  Lentz, Harry M. (2013). *Heads of States and Governments*. Routledge. σελίδες 712–713. ISBN 1884964443. Ανακτήθηκε στις 23 Νοεμβρίου 2016.
3. ↑  Massoud, Mark Fathi (2013). *Law's Fragile State: Colonial, Authoritarian, and Humanitarian Legacies in Sudan*. σελίδες 73–74. ISBN 9781107026070. Ανακτήθηκε στις 21 Νοεμβρίου 2016.
4. 1 2  Kramer, Robert S.· Lobban Jr. Richard A.· Fluehr-Lobban, Carolyn (2013). *Historical Dictionary of the Sudan* (4th έκδοση). σελίδες 76–77. ISBN 9780810861800. Ανακτήθηκε στις 21 Νοεμβρίου 2016.
5. ↑  Gretton, George (Αύγουστος 1968). «The Law and the Constitution in the Sudan». *The World Today* **24** (8): 314-323. .
6. ↑  Halliday, Terence C.· Karpik, Lucien· Feeley, Malcolm M. επιμ. (2012). *Fates of Political Liberalism in the British Post-Colony: The Politics of the Legal Complex*. σελ. 201. ISBN 9781107012783. Ανακτήθηκε στις 22 Νοεμβρίου 2016.
7. 1 2  «Sudanese Ousted». *The Kansas City Times*: σελ. 10. 30 Μαΐου 1972.. Ανακτήθηκε στις 22 Νοεμβρίου 2016.
Χάρτης της Ιουδαίας και Σαμάρειας, γνωστή και ως Δυτική Όχθη.
Χάρτης της Λωρίδας της Γάζας.
Τα **Παλαιστινιακά Εδάφη γ**νωστά και ως **Κατεχόμενα Παλαιστινιακά Εδάφη** αποτελούν φράση η οποία χρησιμοποιείται συχνά στη διεθνή κοινότητα για να περιγράψει την Δυτική Όχθη, την Ανατολική Ιερουσαλήμ και τη Λωρίδα της Γάζας, που σύμφωνα με αυτήν βρίσκονται υπό ισραηλινή κατοχή. Από την άλλη πλευρά, σύμφωνα με την ισραηλινή κυβέρνηση, είναι εδάφη που υπόκεινται σε εμπόλεμη κατάληψη (εκτός της Ανατολικής Ιερουσαλήμ, η οποία προσαρτήθηκε στο Ισραήλ και η κυβέρνηση τη θεωρεί ισραηλινό έδαφος για όλες τις προθέσεις και σκοπούς). Αυτός ο ορισμός είναι επίσης αποδεκτός από το Ανώτατο Δικαστήριο της Δικαιοσύνης και υποστηρίζεται στο δημόσιο διεθνές δίκαιο.

Ο όρος «Κατεχόμενα Παλαιστινιακά Εδάφη» χρησιμοποιήθηκε από τα Ηνωμένα Έθνη και άλλους διεθνείς οργανισμούς μεταξύ 1998-2013 για να αναφερθεί σε εδάφη που ελέγχονται από την Παλαιστινιακή Αρχή. Τον Δεκέμβριο του 2012, η ​​Γραμματεία του ΟΗΕ αντικατέστησε αυτόν τον όρο με τον όρο Κράτος της Παλαιστίνης. Ο Διεθνής Οργανισμός Τυποποίησης (ISO) υιοθέτησε την αλλαγή του ονόματος το 2013. Από τον Ιανουάριο του 2017, το Συμβούλιο Ασφαλείας Ηνωμένων Εθνών συνεχίζει να αναφέρεται στο «Κράτος της Παλαιστίνης» ως μη κυρίαρχη οντότητα· αυτό εμποδίζει την αποδοχή του «Κράτους της Παλαιστίνης» ως μέλους της Γενικής Συνέλευσης του ΟΗΕ.

Μεταξύ 1948 και 1967 τα «παλαιστινιακά εδάφη» κατείχαν η Αίγυπτος (Λωρίδα της Γάζας) και η Ιορδανία (Ιουδαία και Σαμάρεια και Ανατολική Ιερουσαλήμ).

Παραπομπές
----------

1. ↑  «RE: Inclusion of new country name and code elements» (PDF). International Organization for Standardization. 22 Ιουλίου 2011. Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο (PDF) στις 22 Ιουλίου 2011.
2. ↑  Le More, Anne (2008). *International assistance to the Palestinians after Oslo: political guilt, wasted money*. Routledge studies on the Arab-Israeli conflict. **1**. London and New York: Routledge. σελ. 27. ISBN 978-0-415-45385-1.
3. ↑  «December Overview» (PDF). UNOCHA. Δεκεμβρίου 2009. Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο (PDF) στις 16 Φεβρουαρίου 2010. Ανακτήθηκε στις 3 Ιανουαρίου 2010.
4. ↑  «Israeli practices affecting the human rights of the Palestinian people in the Occupied Palestinian Territory, including East Jerusalem: Report of the Secretary-General (UN Doc. A/71/364)». United Nations. 30 Αυγούστου 2016. Ανακτήθηκε στις 29 Νοεμβρίου 2016.
5. ↑  Le More, Anne (2008). *International assistance to the Palestinians after Oslo: political guilt, wasted money*. Routledge studies on the Arab-Israeli conflict. **1**. London and New York: Routledge. σελ. 29. ISBN 978-0-415-45385-1.
Ο Γάλλος χημικός Φρανσουά Γκρινιάρ (*François Grignard*) συνέθεσε πρώτος **οργανομαγνησιακές ενώσεις** του τύπου  οι οποίες ονομάζονται αλκυλομαγνησιοαλογονίδια ή αντιδραστήρια Grignard προς τιμήν του. Για παράδειγμα, μεθυλομαγνήσιοϊωδίδιο. Τα αντιδραστήρια Grignard είναι πολύ χρήσιμα στην οργανική συνθετική χημεία, γιατί σε αυτά ο άνθρακας είναι αρνητικά φορτισμένος, κάτι που δεν συναντάται συχνά στις οργανικές ενώσεις. Ως εκ τούτου, αντιδρά εύκολα με κάποιον μιας άλλης ένωσης π.χ. μιας καρβονυλικής ένωσης, οπότε έχουμε ανοικοδόμηση της ανθρακικής αλυσίδας. Παρασκευάζονται με επίδραση μαγνησίου σε διάλυμα αλκυλαλογονιδίου σε απόλυτο αιθέρα. Απόλυτος αιθέρας σημαίνει ότι ο αιθέρας, δηλαδή ο διαλύτης, πρέπει να μην περιέχει το παραμικρό ίχνος νερού. Η πλήρης απουσία νερού τόσο κατά την παρασκευή όσο και κατά την χρήση των αντιδραστηρίων Grignard είναι απολύτως απαραίτητη γιατί αυτά είναι ισχυρές βάσεις και παρουσία νερού προσλαμβάνουν πρωτόνιο και μετατρέπονται σε αλκάνιο. Η **αντίδραση Grignard** είναι μια οργανομεταλλική χημική αντίδραση στην οποία αλκύλιο, αλλύλιο, βινύλιο ή αντιδραστήριο Grignard προστίθενται σε μια καρβονυλική ομάδα σε μια αλδεΰδη ή κετόνη. Αυτή η αντίδραση είναι σημαντική για το σχηματισμό δεσμών άνθρακα-άνθρακα. Η αντίδραση ενός οργανικού αλογονιδίου με το μαγνήσιο *δεν είναι* μια αντίδραση Grignard, αλλά παρέχει ένα αντιδραστήριο Grignard.

Μηχανισμός αντίδρασης
---------------------

Επειδή ο άνθρακας είναι πιο ηλεκτραρνητικός από το μαγνήσιο, ο άνθρακας που συνδέεται με το μαγνήσιο λειτουργεί ως πυρηνόφιλος και επιτίθεται στο ηλεκτρόφιλο άτομο άνθρακα που υπάρχει στον πολικό δεσμό μιας καρβονυλικής ομάδας. Η προσθήκη του αντιδραστηρίου Grignard στο καρβονύλιο τυπικά προχωρά μέσω μιας μεταβατικής κατάστασης εξαμελούς δακτυλίου.
Οι **Chris and Moira** ήταν ντουέτο από τη Μάλτα, με μέλη τη Moira Stafrace και τον Κρις Σικλούνα. Ήταν περισσότερο γνωστοί για την εκπροσώπηση της Μάλτας στον Διαγωνισμό Eurovision 1994.

Βιογραφία και καριέρα
---------------------

Η Stafrace γεννήθηκε στη Μάλτα το 1970. Σε ηλικία 12 ετών ξεκίνησε την καριέρα της στο τραγούδι. Αγόρασε μια κιθάρα και ξεκίνησε να τραγουδά με διάφορα συγκροτήματα. Έλαβε μέρος σε αρκετά φεστιβάλ όπου κέρδισε πολλά βραβεία. Το 1992 έλαβε το βραβείο Καλύτερης Προσωπικότητας στη μουσική βιομηχανία της χώρας της. Το 1993 συνάντησε και ερωτεύτηκε τον κιθαρίστα, Κρις Σικλούνα.

Ο Σικλούνα γεννήθηκε στη Μάλτα το 1959 και σε ηλικία 8 ετών ξεκίνησε τις σπουδές του στη μουσική ενώ πέρασε το μεγαλύτερο μέρος της δεκαετίας 1980 εργαζόμενος ως ελεύθερος επαγγελματίας στο ΗΒ. Ηχογράφησε τον πρώτο του δίσκο το 1979, με τίτλο 'Starlights', ως τραγουδιστής και συνθέτης ενός συγκροτήματος. Το 1990 κυκλοφόρησε ο δίσκος 'Ever Changing Moods' από το συγκρότημα Getting Closer. Ένα από τα τραγούδια του δεύτερου δίσκου των Getting Closer, το 'This Time', επιλέχθηκε για να εκπροσωπήσει τη Μάλτα στον Διαγωνισμό Eurovision 1993 με τον William Mangion. Σε αυτόν τον διαγωνισμό, ο Σικλούνα συνάντησε τη Stafrace και το 1994 συνέθεσε τη μουσική για το τραγούδι More than Love, που εκπροσώπησε τη χώρα τους στον Διαγωνισμό Τραγουδιού στο Δουβλίνο. Έλαβαν την 5η θέση με 97 πόντους - ένα από τα καλύτερα αποτελέσματα για τη Μάλτα.

Το 1999, το ντουέτο επέστρεψε στην Eurovision, αυτή τη φορά γράφοντας το τραγούδι Believe 'n Peace για το γυναικείο συγκρότημα Times Three. Η τραγουδίστρια του συγκροτήματος ήταν η αδερφή της Stafrace. Ο Σικλούνα και η Stafrace ήταν στη σκηνή κάνοντας τα φωνητικά.

Ο Σικλούνα πέθανε τον Φεβρουάριο 2022, σε ηλικία 62 ετών.

Παραπομπές
----------

1. ↑  «Chris Scicluna, star of 1994 Eurovision song More Than Love, passes away». *MaltaToday.com.mt* (στα Αγγλικά). Ανακτήθηκε στις 22 Φεβρουαρίου 2022.

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
--------------------

* Eurovision Song Contest Today Unofficial Site
* The official site of the Eurovision Song Contest
* Δισκογραφία Chris and Moira στο Discogs
Το **Bottom Road** (Μπότομ Ρόουντ) είναι ένα παράδειγμα αστικού κοινού στο Κέιπ Τάουν της Νότιας Αφρικής. Οι πολίτες της περιοχής, έχοντας κυρίως οικολογικά κίνητρα, κινητοποιήθηκαν για να ξαναδώσουν ζωή σε έναν τόπο ξεχασμένο και παραγκωνισμένο από την εποχή του Απαρτχάιντ.

To Bottom Road βρίσκεται στην περιοχή Grassy Park, του Κέιπ Τάουν, πάνω από τη λίμνη Zeekoevlei. 

Χάρτης
Το 2005 η πόλη του Κέιπ Τάουν προέβη σε πώληση γης κοντά στη λίμνη της περιοχής Grassy Park (Γκράσυ Παρκ). Αυτή τη γη την αγόρασαν κυρίως κάτοικοι που είχαν μεγαλώσει και είχαν ζήσει στο Grassy Park και αφοσιώθηκαν στο να αναδιαμορφώσουν την υποβαθμισμένη περιοχή και να δημιουργήσουν ένα αστικό κοινό.

Στόχος του Bottom Road είναι να διαφυλάξει την πλούσια χλωρίδα της περιοχής, με σπάνια θαμνώδη είδη, φυτά και δέντρα, τα οποία δεν είχαν καμία τύχη και προσοχή με το προηγούμενο καθεστώς.

Οι κάτοικοι παίρνουν συλλογικές αποφάσεις σε συνελεύσεις που κάνουν τακτικά και προσπαθούν να προωθήσουν τα συμφέροντα της περιοχής και να πάρουν από το κράτος αναγνώριση και προστασία.

Τέλος, στα πλαίσια του κοινού, έχουν δημιουργηθεί πάρκα, κοινοτικοί κήποι και κενά στρέμματα γης για αποκλειστική καλλιέργεια από τους κατοίκους. Υπάρχουν ακόμα και τοπικά φεστιβάλ με καλλιτέχνες της περιοχής , των οποίων τα έσοδα κατευθύνονται στη διατήρηση της βιοποικιλότητας της περιοχής.

Παραπομπές
----------

1. ↑  «This land is your land...». *www.stockholmresilience.org* (στα Αγγλικά). Ανακτήθηκε στις 12 Δεκεμβρίου 2020.
O **Νικολά-Γκαμπριέλ Ανσιώ** (πλήρες όνομα Νικολά-Γκαμπριέλ Αντουάν Ανσιώ, γαλλ. *Nicolas Gabriel Antoine Joseph Ansiaux*, 6 Ιουνίου 1780 - 26 Δεκεμβρίου 1834) ήταν Βέλγος ιατρός. Διακρίθηκε στη χειρουργική και υπήρξε πρωτοπόρος στο πεδίο της ιατροδικαστικής.

Ο Ανσιώ γεννήθηκε στην πόλη Σινέ της Βαλλωνίας και ήταν γιος γνωστού ιατρού. Εκπαιδεύθηκε στο Κολέγιο των Ιησουιτών της Λιέγης (Κολέγιο «αν Ιλ») και γνώρισε τη χειρουργική και τη μαιευτική στο Νοσοκομείο του Μπαβιέρ, επίσης στη Λιέγη, ωστόσο σπούδασε ιατρική στο Παρίσι. Αργότερα, το 1817, ιδρύθηκε το Πανεπιστήμιο της Λιέγης και ο Ανσιώ, ως ένας από τους λίγους πραγματικούς χειρουργούς στην πόλη, έγινε καθηγητής της χειρουργικής σε αυτό. Αργότερα διετέλεσε και πρύτανης του Πανεπιστημίου της Λιέγης, σε δύο θητείες, το 1821-1822 και το 1830-1831.

Ο Ανσιώ συνέγραψε έργα σχετικά με τις ειδικότητές του, με κυριότερα τα *Ζητήματα ιατροδικαστικής* (1812) και *Χειρουργική κλινική* (1819). Απεβίωσε στη Λιέγη σε ηλικία 54 ετών.

Παραπομπές
----------

1. ↑  Académie royale des sciences, des lettres et des beaux-arts de Belgique: *Biographie nationale*, τόμ. 1, Éditions Bruylant, Βρυξέλλες 1866

Πηγές
-----

* Tο λήμμα «Ανσιώ Νικόλαος-Γαβριήλ-Αντώνιος-Ιωσήφ» στη *Νέα Ελληνική Εγκυκλοπαίδεια* «Χάρη Πάτση», τόμος 5, σελ. 796
Ο **Ντάνια Έιμπραμς** (γεννήθηκε στις 24 Σεπτεμβρίου 1974) είναι πρώην καλαθοσφαιριστής που έπαιξε για τους Μπόστον Κόλετζ Ιγκλς κατά τη διάρκεια της θητείας του στο NCAA. Έπαιξε επαγγελματικά στην Ισπανία για τη Μάλαγα, τη Σεβίλλη και τη Γρανάδα ενώ στην Ελλάδα για τον Απόλλωνα Πατρών, το Μαρούσι και την Ολυμπιάδα Πατρών. Είναι από το Γκρίνπεργκ της Νέας Υόρκης. Πρωταγωνίστησε με τους Ιγκλς από το 1993 έως το 1997, επιλεγόμενος στην πρώτη ομάδα όλης της Διάσκεψης Μπιγκ Ιστ τρεις φορές. Ο Έιμπραμς ολοκλήρωσε την σταδιοδρομία του με 2.053 πόντους σε 122 αγώνες.

Το 1997, με τη βοήθεια του δευτεροετούς πόιντ γκαρντ Σκούνι Πεν, ο Έιμπραμς και το Μπόστον Κόλετζ κέρδισαν το τουρνουά καλαθοσφαίρισης του Μπιγκ Ιστ, πριν νικήσουν το Βαλπαράισο στον πρώτο γύρο του τουρνουά NCAA του 1997 εκείνη τη χρονιά. Στον δεύτερο γύρο, έχασαν από το Σεντ Τζόζεφς με 81–77 στην παράταση στις 15 Μαρτίου στο Σολτ Λέικ Σίτι .

Μετά το κολέγιο συνέχισε την πορεία του στο μπάσκετ, γίνοντας επαγγελματίας στο Πουέρτο Ρίκο με τους Σαντέρος δε Αγουάδα του Πορτορικανού Πρωταθλήματος,  στην Ισπανία, στη συνέχεια στην Ελλάδα, συνεχίζοντας να παίζει στις θέσεις του σέντερ και του πάουερ φόργουορντ μέχρι το 2009, με μέσο όρο πάνω από 14 πόντους και έξι ριμπάουντ ανά παιχνίδι κατά τη διάρκεια της σταδιοδρομίας του.

Τον Ιούλιο του 2011, ο Έιμπραμς έγινε βοηθός προπονητή του προγράμματος μπάσκετ στο Τεχνολογικό Ινστιτούτο του Ουέντγουορθ , ένα ίδρυμα 3ης Κατηγορίας στη Βοστώνη της Μασαχουσέτης που διαγωνίζεται στην Διάσκεψη Κόμονγουελθ Κόουστ. Ο επικεφαλής προπονητής του Ουέντγουορθ είναι ο Τομ Ντέβιτ, ο οποίος ήταν βοηθός προπονητή στο επιτελείο του Μπόστον Κόλετζ του προπονητή Τζιμ Ο' Μπράιεν κατά τη διάρκεια της σταδιοδρομίας του Έιμπραμς. Ο Έιμπραμς ζει στο Έιβον της Μασαχουσέτης με τη σύζυγό του Ντίνα και τα παιδιά τους Τατιάνα, Ντάνια Τζούνιορ και Κρίστιαν.

Δείτε επίσης
------------

* Κατάλογος καλαθοσφαιριστών της 1ης Κατηγορίας NCAA με τουλάχιστον 2000 πόντους και 1000 ριμπάουντ

Βιβλιογραφικές αναφορές
-----------------------

1. ↑  «Baloncesto Superior Nacional | Jugador». [*νεκρός σύνδεσμος*]
2. ↑  «Danya Abrams Named Assistant Men's Basketball Coach». 14 Ιουλίου 2011. Ανακτήθηκε στις 22 Φεβρουαρίου 2013.

* 
* Άρθρο της Boston.com για τον Ντάνια Έιμπραμς

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
--------------------

* Προφίλ στο Realgm
Η **προώθηση ιστοσελίδων** είναι ένα σύνολο από ενέργειες και τεχνικές μάρκετινγκ που σκοπό έχουν την αύξηση της επισκεψιμότητας μιας ιστοσελίδας ή ενός ηλεκτρονικού καταστήματος.

Βελτιστοποίηση μηχανισμού αναζήτησης (SEO)
------------------------------------------

Η πιο συνηθισμένη μορφή προώθησης είναι αυτή που αφορά τη βελτιστοποίηση για μηχανές αναζήτησης, το λεγόμενο SEO (Search Engine Optimization).

Με αυτόν τον όρο αναφερόμαστε στη διαδικασία βελτίωσης της κατάταξης μιας ιστοσελίδας σε μηχανές αναζήτησης όπως η Google. Όσο υψηλότερη κατάταξη έχει μια ιστοσελίδα σε λέξεις και φράσεις που σχετίζονται με αυτήν, τόσο πιο ψηλά θα εμφανίζεται στα αποτελέσματα αναζήτησης και έτσι περισσότεροι χρήστες θα επισκέπτονται τη σελίδα. Ως συνέπεια, θα αυξάνονται οι πωλήσεις της.

Μερικά από τα πιο σημαντικά στοιχεία για την προώθηση μιας ιστοσελίδας είναι η βελτιστοποίησή της. Η αποτελεσματική βελτιστοποίηση της ιστοσελίδας μπορεί να απαιτήσει αλλαγές στον πηγαίο κώδικα HTML/PHP/CSS μιας ιστοσελίδας και του περιεχομένου του ιστότοπου καθαυτού. Η βελτιστοποίηση ενός δικτυακού τόπου μπορεί να περιλαμβάνει την επεξεργασία του κώδικα της ιστοσελίδας και την αφαίρεση σφαλμάτων κώδικα, τη συμπίεση ορισμένων αρχείων για να παραδίδονται στης μηχανές αναζήτησης πιο γρήγορα, την προσθήκη λέξεων-κλειδιά, τη βελτιστοποίηση των URL, τον εμπλουτισμό των κειμένων, τη συμπίεση και βελτιστοποίηση των εικόνων κλπ.

Πέρα από το SEO, άλλοι τρόποι προώθησης ιστοσελίδας είναι οι εξής:

Μάρκετινγκ περιεχομένου
-----------------------

Πρόκειται για μια στρατηγική μάρκετινγκ η οποία εστιάζει στη δημιουργία και διάδοση ποιοτικού και πρωτότυπου περιεχομένου.

Ιστολόγιο
---------

Ενσωματώνοντας ένα ιστολόγιο σε μια ιστοσελίδα ή ηλεκτρονικό κατάστημα, αυξάνεται η αξιοπιστία της επιχείρησης. Μέσα από άρθρα που καλύπτουν θέματα σχετικά με το αντικείμενο της επιχείρησης, τόσο το κοινό όσο και οι μηχανές αναζήτησης θεωρούν την ιστοσελίδα αξιόλογη.

UI & UX σχεδιασμός
------------------

Ένας από τους πιο σύγχρονους τρόπους προώθησης ιστοσελίδας είναι η βελτίωση της εμπειρίας του χρήστη. Σύμφωνα με τις πιο πρόσφατες ανανεώσεις στον αλγόριθμο της Google, η εμπειρία του χρήστη είναι το πιο σημαντικό πράγμα σε μια ιστοσελίδα. Με τον σωστό σχεδιασμό σε επίπεδο UX (User eXperience – εμπειρία χρήστη) και UI (User Interface – διεπαφή χρήστη) η ιστοσελίδα προωθείται αποτελεσματικά.

Παραπομπές
----------

1. ↑  «Ο ρόλος του SEO στη digital marketing στρατηγική και την προώθηση ενός site».
2. ↑  «Πληροφορίες για το SEO». *Little Giant*. Ανακτήθηκε στις 22 Φεβρουαρίου 2023.

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
--------------------

* Google Starter Guide

Google Optima Design SEO