recursal/SuperWikiNEXT-32B huggingface dataset:
*A-un* ζεύγος *κομαϊνού*, το "a" στα δεξιά και το "un" στα αριστερά. 
Ο όρος **α-ουν** (A-un, ιαπωνικά: 阿吽) είναι η μεταγραφή στα ιαπωνικά των δύο συλλαβών «a» και «hūṃ», γραμμένα στα Δεβαναγαρικά ως अहूँ. 

Ο αρχικός σανσκριτικός όρος αποτελείται από δύο γράμματα, το πρώτο και το τελευταίο (Ανουσβάρα) του σανσκριτικού αλφαβήτου. Μαζί, συμβολίζουν την αρχή και το τέλος όλων των πραγμάτων.[1] Στον ιαπωνικό βουδισμό *Μικκιό* (*Mikkyō*), τα γράμματα αντιπροσωπεύουν την αρχή και το τέλος του σύμπαντος.[2] Αυτό εμφανίζεται στα ελληνικά ως Άλφα-Ωμέγα, όπως υιοθετήθηκε από τον Χριστιανισμό για να συμβολίσει τον Χριστό ως αρχή και τέλος όλων. 

Ο όρος χρησιμοποιείται επίσης στη αρχιτεκτονική σιντό και τη βουδιστική αρχιτεκτονική για να περιγράψει τα ζευγάρια αγαλμάτων που είναι κοινά στα ιαπωνικά θρησκευτικά περιβάλλοντα, κυρίως τα Νιό και *Κομαϊνού*.[1] Στις περισσότερες περιπτώσεις, το ένα από τα δύο, το δεξιό, ανοίγει το στόμα του για να προφέρει τον ήχο «a», ενώ το άλλο το έχει κλειστό για να δηλώνει τον ήχο «um». Ο συμβολισμός είναι ο ίδιος που έχει ήδη δει. Το γενικό όνομα για τα αγάλματα με ανοιχτό στόμα είναι το *agyō* και για τα αγάλματα με κλειστό στόμα *ungyō*. 

Ο όρος *α-ουν* χρησιμοποιείται εικονικά σε ορισμένες ιαπωνικές εκφράσεις ως «αναπνοή α-ουν» ή «σχέση α-ουν», που δείχνει μια εγγενώς αρμονική σχέση ή μη λεκτική επικοινωνία. 

Στην Ινδία, το πρωτότυπο σανσκριτικό «α-ουμ» ή απλά «Ομ» χρησιμοποιείται ως μάντρα για διαλογισμό.

Μερικά ζευγάρια *α-ουν*
-----------------------

* Ένα *agyō* κομαϊνού.
* Ένα *ungyō* κομαϊνού.
* *Agyō Νιό* στην Κεντρική Πύλη του Hōryū-ji.
* *Ungyō Νιό* στην Κεντρική Πύλη του Hōryū-ji.

Λαϊκή κουλτούρα
---------------

Το «Om» των The Moody Blues (στο In Search Of The Lost Chord, 1968), προφέρεται «a-ohm», είναι ένα τραγούδι διαλογισμού που περιγράφει τη μυστική ιδέα του ουρανού που συνδέει όλα.

Παραπομπές
----------

1. 1 2  Japanese Architecture and Art Net Users System (JAANUS), "A un" (阿吽), 2001, retrieved 2011-04-14.
2. ↑  Daijirin Japanese dictionary, 2008, Monokakido Co. Ltd.
Το **Σπέισγουoτς** (**Spacewatch**) είναι ένα πρόγραμμα στο Πανεπιστήμιο της Αριζόνα για την μελέτη των μικρών πλανητών, καθώς και των κομητών και των αστεροειδών. Ο επικεφαλής είναι ο Δρ. Ρόμπερτ ΜακΜίλαν. Στο πρόγραμμα αποδίδεται η εύρεση ενός δορυφόρου του Δία, με όνομα Καλλιρρόη.

Μερικές από τις αξιοσημείωτες ανακαλύψεις του Σπέισγουοτς είναι οι εξής μικροί πλανήτες: 60558 Έχεκλος, 5145 Φόλος, 20000 Βαρούνα, 9965 GNU, 1998 KY26, (35396) 1997 XF 11, (48639) 1995 TL8, καθώς και ο κομήτης 125P/Spacewatch.

Μερικές ανακαλύψεις
-------------------

| Όνομα | Έτος Ανακάλυψης | Απόλυτο μέγεθος |
| --- | --- | --- |
| 9965 GNU | 1992 | 14,2 |
| 20000 Βαρούνα | 2000 | 3,7 |
| 5145 Φόλος | 1992 | 7,64 |
| 60558 Έχεκλος | 2000 | 8,42 |
| 1998 KY26 | 1998 | 25,45 |
| (35396) 1997 XF 11 | 1997 | 16,9 |
| (48639) 1995 TL8 | 1995 | 5,28 |
| (136617) 1994 CC | 1994 | 17,8 |
| 14698 Σκοττγιάνγκ | 2000 | 14,9 |
| (55637) 2002 UX25 | 2005 | 3,6 |
Συντεταγμένες: 45°39′44″N 13°59′18″E﻿ / ﻿45.66222°N 13.98833°E﻿ / 45.66222; 13.98833


Τα **Σπήλαια του Σκόκγιαν** (σλοβενικά: *Škocjanske jame*, ιταλικά: *Grotte di San Canziano*) είναι μια σειρά σπηλαίων στη Σλοβενία. Εξαιτίας της σημασίας τους, τα σπήλαια του Σκόκγιαν έχουν ανακηρυχθεί μνημείο παγκόσμιας κληρονομιάς της UNESCO από το 1986. Μετά την ανεξαρτησία της από τη Γιουγκοσλαβία, η Σλοβενία ανέλαβε την ενεργή προστασία της περιοχής και δημιούργησε το επαρχιακό πάρκο σπηλαίων του Σκόκγιαν και την υπηρεσία εποπτείας του πάρκου. Είναι ένα από τα μεγαλύτερα υπόγεια φαράγγια στο κόσμο. Αποτελεί τυπικό παράδειγμα καρστικής αποσάθρωσης. Εξαιτίας του ιδιαίτερου μικροκλίματος, έχει αναπτυχθεί ένα μοναδικό οικοσύστημα. Είναι υδροβιότοπος ramsar από το 1999. Η περιοχή κατοικείται από την προϊστορία.

Περιγραφή
---------

Χάρτης των σπηλαίωνΤο εξερευνημένο μήκος των σπηλαίων είναι 6.200 μέτρα. Τα σπήλαια σχηματίστηκαν σε ένα πάχους 300 μέτρων στρώμα ασβεστόλιθου.

Η μεγάλη και η μικρή δολίνη στο Σκόκγιαν. Η είσοδος των σπηλαίων είναι στο πυθμένα των δύο δολίνων.
Ο ποταμός Ρέκα εξαφανίζεται κάτω από το έδαφος στη μεγάλη δολίνη (*Velika Dolina*<) μέσα στα σπήλαια Σκόκγιαν και στη συνέχεια ρέει υπογείως για 34 χιλιόμετρα και εμφανίζεται πάλι στην επιφάνεια κοντά στο Μονφαλκόνε, όπου συνεισφέρει περίπου το ένα τρίτο της ροής του ποταμού Τιμάβο, ο οποίος εμβάλλει στην Αδριατική θάλασσα.

Το μεγάλο μέγεθος του υπόγειου φαραγγιού είναι αυτό που ξεχωρίζει τα σπήλαια Σκόκγιαν από άλλα παρόμοια υπόγεια χαρακτηριστικά στο κόσμο. Το υπόγειο ποτάμι ρέει στο υπόγειο φαράγγι, στρίβει βορειοδυτικά πριν τη γέφυρα Τσέρκβενικ και συνεχίζει μέχρι το κανάλι του Χάνκε (*Hankejev kanal*). Αυτό το υπόγειο φαράγγι έχει μήκος 3,5 χιλιόμετρα, πλάτος 10 με 60 μέτρα και ύψος πάνω από 140 μέτρα. Σε κάποια σημεία σχηματίζει μεγάλους θαλάμους. Ο μεγαλύτερος από αυτούς είναι ο θάλαμος του Μάρτελ, με όγκο 2,2 εκατομμύρια κυβικά μέτρα, και είναι ο μεγαλύτερος υπόγειος θάλαμος στην Ευρώπη. Ο θάλαμος καταλήγει σε ένα μικρό πέρασμα, το οποίο δεν μπορεί να διοχετεύσει σε περίπτωση ισχυρών βροχοπτώσεων το νερό, με αποτέλεσμα την άνοδο του επιπέδου του νερού για πάνω από εκατό μέτρα.

Παραπομπές
----------

|  |  |
| --- | --- |
| Commons logoCommons logo | Τα Wikimedia Commons έχουν πολυμέσα σχετικά με το θέμα   **Σπήλαια του Σκόκγιαν** |

1. ↑  «Αρχειοθετημένο αντίγραφο». Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 20 Μαΐου 2009. Ανακτήθηκε στις 30 Απριλίου 2015.
2. ↑  «Škocjan caves». Wondermondo.
3. ↑  Civita et al, 1995, summarized at:  Αρχειοθετήθηκε 2015-12-08 στο Wayback Machine.
4. ↑  Andrej Kranjc: Historical overview and description of the caves (pages 42-57)

  


|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
| Καθιερωμένοι όροι | 
* WorldCat
* VIAF: 248771124
* LCCN: sh96000478
* GND: 4497931-9
* SUDOC: 14590752X
* NKC: ge1140133

 |

 |
Ο **Αθανάσιος Σιώκος** (1895 - 1 Μαρτίου 1935) ήταν Έλληνας στρατιωτικός.

Γεννήθηκε στο Ναύπλιο το 1895 και σκοτώθηκε την 1η Μαρτίου 1935 στο Ναύσταθμο της Σαλαμίνας.

Ήταν Αντιπλοίαρχος-αρχιεπιστολέας και στο χώρο της δολοφονίας του από τους στασιαστές υπάρχει επιτύμβιος πλάκα, στην οποία αναγράφεται το εξής κείμενο: 

> *Νόμοις Πατρίδος Πειθόμενος Ευγενής Ανήρ Τήδε Κείται Πεσών Υψηλόν Παράδειγμα Πασίν Αντιπλοίαρχος Β Ναυτικού Αθανασίω Χ Σιώκω Αρχιεπιστολεί Β Ναυστάθμου Πεσόντι Ώδε Τη 1 Μαρτίου 1935. Οι ενόπλοις Αυτού Συνάδελφοι Ανέθηκαν*
> 
> 

Υπήρξε ακόμη διοικητής μοίρας αντιτορπιλικών και ανθυποβρυχιακών έργων, ενώ το 1919 έφερε στο Ναύσταθμο τα γερμανικά υπερτηλεβόλα ΡΥΡ.

Το 1924, βραβεύθηκε για τη μελέτη του *Η νήσος Ελιγολάνδη*. Δρόμοι στην Αθήνα, στην Καλλιθέα και στο Ναύπλιο έχουν το όνομά του. Νυμφεύθηκε την Αγγελική Πεζοπούλου, κόρη του καθηγητή ιατρικής Νικολάου Πεζόπουλου, και απέκτησε δύο παιδιά: το Χρήστο Σιώκο, ηλεκτρολόγο-μηχανολόγο, και την Καίτη Λιακοπούλου, σύζυγο του ιατρού Αντωνίου Λιακόπουλου.
Ο **Αγαγύλιος** ήταν μήνας του αρχαίου κοινού ημερολογίου των Περραιβών-Θεσσαλών.

Ο Αγαγύλιος είναι γνωστός από επιγραφές με καταλόγους απελευθέρων, οι οποίες προέρχονται από τις αρχαίες πόλεις των Γόννων και των Κυρετιών. Πιθανώς (αν η αποκατάσταση της αρχαίας επιγραφής είναι η ορθή) να αναφέρεται και σε επιγραφή του αρχαίου Αιγινίου, στα σύνορα Θεσσαλίας-Ηπείρου. Κατά τον Μπίσοφ, ο μήνας Αγαγύλιος παρεμβαλλόταν ανάμεσα στους μήνες Άφριο και Ομολώιο, ενώ σύμφωνα με άλλες πηγές ήταν ανάμεσα στους μήνες Θεμίστιο και Απολλώνιο των Θεσσαλών και της Βοιωτίας. Ο Αγαγύλιος συνέπιπτε περίπου με τον μήνα Μουνιχιώνα του αττικού ημερολογίου, δηλαδή περίπου με το διάστημα μέσα Απριλίου μέχρι μέσα Μαΐου στο σημερινό (Γρηγοριανό) ημερολόγιο.

Παραπομπές
----------

1. ↑  *Jahrb. für Phil.*, τόμ. CXLV (1892), σελ. 481

Πηγές
-----

* Το ομώνυμο λήμμα στην *Εγκυκλοπαίδεια Πάπυρος-Larousse-Britannica*, έκδ. 2006, τόμος 1, σελ. 151
Συντεταγμένες: 58°35′12″N 16°8′38″E﻿ / ﻿58.58667°N 16.14389°E﻿ / 58.58667; 16.14389

Το **Στάντιουμ Αρένα** είναι ένας κλειστός χώρος αθλητικών δραστηριοτήτων που βρίσκεται στο Νορσέπινγκ, στη Σουηδία. Ο χώρος χρησιμοποιείται κυρίως για καλαθοσφαίριση, κλειστό στίβο και συναυλίες. Η αρένα άνοιξε το Δεκέμβριο του 2008 και είναι η έδρα της ομάδας καλαθοσφαίρισης Νορσέπινγκ Ντόλφινς. 

Επιπλέον, το Στάντιουμ Αρένα είναι η έδρα της Εθνικής ομάδας καλαθοσφαίρισης Ανδρών Σουηδίας. Η αίθουσα μπάσκετ έχει χωρητικότητα 3.500 θεατών, ενώ ο χώρος του κλειστού στίβου έχει χωρητικότητα περίπου 1.500 θεατών.

Επίσης στις 15-17 Φεβρουαρίου 2013 πραγματοποιήθηκε μέρος του Σουηδικού Πρωταθλήματος Κλειστού Στίβου 2013.

Παραπομπές
----------

1. ↑  "Σουηδικό Πρωτάθλημα Κλειστού Στίβου 2013 - Αποτελέσματα Νορσέπινγκ" *trackandfield.se*, Ανακτήθηκε 13 Ιουλίου 2013

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
--------------------

* Επίσημη ιστοσελίδα Αρχειοθετήθηκε 2013-12-08 στο Wayback Machine.
**Αιτιατική** είναι η πτώση που μεταχειριζόμαστε όταν θέλουμε να προσδιορίσουμε την *αιτία*, λόγω της οποίας κάποιο *πτωτικό* μέρος του λόγου, ενεργεί ή πάσχει. 

Με χρήση της αιτιατικής απαντούμε στην ερώτηση *ποιον;*

Οι πτώσεις είναι στα Νέα Ελληνικά: η Ονομαστική, η Γενική, η Αιτιατική και η Κλητική. Στην αρχαιότητα υπήρχαν περισσότερες πτώσεις (Δοτική).

Τα πτωτικά μέρη του λόγου είναι: το Άρθρο, το Ουσιαστικό, το Επίθετο, η Αντωνυμία και η Μετοχή.

Το άμεσο αντικείμενο του ρήματος σχηματίζεται στην αιτιατική, ενώ με πρόθεση συν αιτιατική σχηματίζονται περιφραστικές πτώσεις που εκφράζουν έμμεσα αντικείμενα ρημάτων.

Η αιτιατική ήταν μία από τις πλάγιες πτώσεις της αρχαίας ελληνικής γλώσσας.

Από τα αρχαία χρόνια, η αιτιατική των ουδετέρων ήταν ίδια με την ονομαστική. Στα νέα ελληνικά η αιτιατική του ενικού των αρσενικών σε -ης και -ας σχηματίζεται με την αφαίρεση του σίγμα, ενώ στον πληθυντικό είναι ίδια με την ονομαστική. Το ίδιο ισχύει και για θηλυκά σε -ης. Για τα υπόλοιπα θηλυκά η αιτιατική είναι ίδια με την ονομαστική. Τέλος, για αρσενικά και θηλυκά σε -ος η αιτιατική του ενικού σχηματίζεται με την αφαίρεση του σίγμα, ενώ η κατάληξη -οι της ονομαστικής του πληθυντικού μετατρέπεται σε -ους. Για το άρθρο και τις προσωπικές αντωνυμίες ισχύουν τα ακόλουθα (ονομαστική / αιτιατική):

* ο / το(ν) - οι / τους - η / τη(ν) - οι / τις
* εγώ / εμένα - εμείς / εμάς - εσύ / εσένα - εσείς / εσάς
Το **Στάνφορντ Χολ** (αγγλικά: Stanford Hall‎) είναι αρχοντικό στο Λέστερσαϊρ της Αγγλίας, πλησίον του οικισμού Στάνφορντ ον Έιβον και την πόλη του Λάτεργουορθ.

Ιστορικά στοιχεία
-----------------

Η περιοχή αποτέλεσε την πατρική τοποθεσία της οικογένειας Κέιβ από περίπου το 1430, και το κτίριο κατασκευάστηκε τη δεκαετία του 1690 από τον Σερ Ρότζερ Κέιβ στο σημείο όπου προηγουμένως υπήρχε άλλη έπαυλη. Ο συγγραφέας Σάιμον Τζένκινς το περιγράφει ως υπέροχο αρχιτεκτονικό δείγμα της περιόδου της βασιλείας των Γουλιέλμου και Μαίρης. Αρχιτέκτονας ήταν ο Γουίλιαμ Σμιθ του Γουόργουικ.

Η δυτική πλευρά του Στάνφορντ Χολ
Το 1792 η Σάρα, κόρη του βαρόνου Σερ Τόμας Κέιβ κληρονόμησε την έπαυλη στον ανιψιό της Σερ Τόμας Κέιβ, 7ο Βαρόνο. Αυτή είχε νυμφευθεί τον Χένρι Οτγουέι το 1790 και έγινε Βαρόνος Μπρέι το 1839. Οι απόγονοι της συνέχισαν να διαμένουν στο κτίσμα.

Ο ποταμός Έιβον διατρέχει την περιοχή και έτσι δημιουργείται μία μικρή λίμνη.

Ο πρωτοπόρος της αεροπορίας Πέρσι Πίλτσερ κατασκεύασε μερικά από τα πρώιμα ανεμόπτερα του στον χώρο αυτό τη δεκαετία του 1890. Κατασκεύασε επίσης μηχανοκίνητη ιπτάμενη μηχανή που πολλοί ιστορικοί θεωρούσαν πως μπορούσε να πετάξει, αλλά σκοτώθηκε σε ατύχημα σε κοντινή περιοχή το 1899 προτού το δοκιμάσει. Ακριβές αντίγραφο του ανεμόπτερου "The Hawk" εκτίθεται στον χώρο.

Κατά τη διάρκεια του Β΄ Παγκοσμίου Πολέμου οι καλόγριες και οι μαθητές που διέμεναν στη Μονή της Ιεράς Καρδίας και το Σχολείο της στο Ρουχάμπτον του Λονδίνου μεταφέρθηκαν στην έπαυλη. Από το 1947 έως το 1949 το κτίσμα χρησιμοποιήθηκε από σχολείο της περιοχής. Την εποχή εκείνη η οροφή του κτιρίου είχε προβλήματα και χρειαζόταν επισκευή, ωστόσο το Συμβούλιο Ιστορικών Κτιρίων της Βρετανίας πίστωσε σημαντικό χρηματικό ποσό για την ανακαίνιση του κτιρίου, το οποίο άνοιξε στο κοινό το 1958.

Αξιοθέατα
---------

Σήμερα η έπαυλη χρησιμοποιείται ως τουριστικό αξιοθέατο το οποίο ανοίγει στο κοινό συγκεκριμένες μέρες του χρόνου. Μεταξύ των αξιοθέατων βρίσκεται μουσείο μοτοσυκλετών, ενώ στον χώρο στεγάζεται και μεγάλη συλλογή παλαιών αντικειμένων. Ο χώρος χρησιμοποιείται επίσης και για την πραγματοποίηση συναυλιών και επιδείξεων παλαιών αυτοκινήτων αλλά και λοιπών αθλητικών διοργανώσεων.

Παραπομπές
----------

1. ↑  stanfordhall.co.uk/visit-us/how-to-find-us.
2. ↑  Ανακτήθηκε στις 11  Μαρτίου 2021.
3. ↑  Simon Jenkins, *England's Thousand Best Houses*, Penguin, 2009, σελ. 467.
4. ↑  *The Ordnance Survey Guide to Historic Houses in Britain*, Peter Furtado, Great Britain Ordnance Survey, 1987

* Nikolaus Pevsner, *The Buildings of England: Leicestershire and Rutland*, 1960.

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
--------------------

* Επίσημος ιστότοπος

Συντεταγμένες: 52°24′31″N 1°08′19″W﻿ / ﻿52.40861°N 1.13861°W﻿ / 52.40861; -1.13861
Στην σύνταξη, η αιτιολογική πρόταση αποτελεί δευτερεύουσα επιρρηματική πρόταση που δηλώνει την αιτία, τόσο στα νέα όσο και στα αρχαία ελληνικά.

Στα αρχαία ελληνικά
-------------------

Εισάγεται με τους συνδέσμους ότι (μετά από ρήματα ψυχικού πάθους - εκφράζει πραγματική αιτιολογία), ως (όταν το περιεχόμενο είναι με υποκειμενική αιτιολογία όπως και στην ειδική πρόταση), διότι, ούνεκα, οθούνεκα (ο ούνεκα μπορεί να έχει και χρονική σημασία), ότε, οπότε, ει, επεί και επειδή.

Είναι επιρρηματικοί προσδιορισμοί της αιτίας. 

Εκφέρονται με διάφορους τρόπους: 

* Εκφέρονται με οριστική και δυνητική οριστική όταν εκφράζουν το πραγματικό γεγονός ή κάτι που θα μπορούσε να γίνει στο παρελθόν.
* Με δυνητική ευκτική, εκφέρεται όταν ένα γεγονός μπορεί να γίνει στο παρόν ή στο μέλλον.
* Με ευκτική του πλαγίου λόγου μπορεί να εκφερθεί όταν εξαρτάται από ιστορικό χρόνο και το γεγονός για το οποίο γίνεται ο λόγος συμβαίνει στο παρελθόν αλλά αυτό δεν συμβαίνει πάντοτε (π.χ. βέβαιο γεγονός, όπου η οριστική παραμένει).
* Μπορεί να γίνει εναλλαγή στις εγκλίσεις, δηλαδή να περιλαμβάνεται και πρόταση με οριστική αλλά και ευκτική.
* Εάν εισάγεται με το ει τότε λαμβάνει άρνηση μη και εκφέρονται ανάλογα με τις ανάγκες των υποθετικών λόγων μιας και τέτοιο φαινόμενο δεν υπάρχει στην αιτιολογική πρόταση.

Μετά από ρήματα ή εκφράσεις ψυχικού πάθους μπορεί να υπάρξει πρόταση που να εισάγεται με το ει, αν η αιτιολογία της είναι αμφιλεγόμενη ή υποκειμενική (όπως το ως). Συχνά μπορεί να λειτουργήσει ως υποκείμενο απρόσωπων εκφράσεων (π.χ. θαυμαστόν, άτοπον, αισχρόν, δεινόν εστίν).

Οι σύνδεσμοι επεί, διότι και ως μπορεί να εισάγουν και κύρια πρόταση, αν είναι η πρώτη πρόταση περιόδου ή ημιπεριόδου και δεν έπεται άλλη πρόταση.

Παραπομπές
----------

1. ↑  «ΑΙΤΙΟΛΟΓΙΚΕΣ ΠΡΟΤΑΣΕΙΣ». *www.greek-language.gr*. Ανακτήθηκε στις 25 Ιανουαρίου 2021.
2. ↑  Ζώσης, Μιχάλης. *Συντακτικό του αρχαίου λόγου*. σελ. 130-131.
Ο **Στίβεν Γουίλιαμ "Στιβ" Μόρισον** (γεννημένος στις 29 Αυγούστου 1983) είναι ένας Ουαλός διεθνής ποδοσφαιριστής, ο οποίος αγωνίζεται στην αγγλική Μίλγουολ ΦΚ ως επιθετικός.

Ο Μόρισον ξεκίνησε την καριέρα του από την Νορθάμπτον Τάουν σε ηλικία 16 ετών, έοντας προηγουμένως περάσει από τα τμήματα υποδομής του συλλόγου. Αφού αγωνιζόταν βασικός με τις ρεζέρβες της ομάδας, ο Μόρισον πραγματοποίησε το ντεμπούτο του με την πρώτη ομάδα το 2002, αγωνιζόμενος συνολικά 28 φορές, στην διάρκεια της τριετούς παρουσίας του στη Νορθάμπτον. Αποχώρησε από την Νορθάμπτον με προορισμό την ομάδα της Κόνφερενς Σάουθ Μπίσοπς Στόρτφορντ τον Νοέμβριο του 2004. Ο Μόρισον πέρασε μόλις δύο χρόνια με την Στόρτφορντ, όντας πολύ παραγωγικός, προτού πάρει μεταγραφή για μια άλλη ομάδα από το Χέρτφορντσαϊρ, την Στίβενεϊτζ έναντι ενός μικρού "τετραψηφίου ποσού" τον Αύγουστο του 2006.

Στη διάρκεια της σεζόν 2006-07, ο Μόρισον σκόραρε 34 φορές σε 53 συμμετοχές του, συμπεριλαμβανομένου του νικητήριου τέρματος στη νίκη της ομάδας του με σκορ 3–2 επί της Κιντερμίνστερ Χάριερς, για τον τελικό του FA Trophy, τον Μάιο του 2007 – τον πρώτο τελικό επίσημης διοργάνωσης που έλαβε χώρα στο νεόδμητο Στάδιο Γουέμπλεϊ. Την επόμενη σεζόν, ο Μόρισον πέτυχε 22 τέρματα σε 45 εμφανίσεις, προτού σκοράρει 30 φορές στη διάρκεια της σεζόν 2008–09. Σκόραρε και πάλι στη νίκη της Στίβενεϊτζ με 2–0 επί της Γιόρκ Σίτι για τον τελικό του FA Trophy, τον Μάιο του 2009, στον τελευταίο του αγώνα με την ομάδα. Στη συνέχεια μεταγράφηκε στην Μίλγουολ ΦΚ, έναντι ποσού ύψους £130,000, ενόψει της σεζόν 2009–10, όπου βοήθησε την ομάδα να πάρει την άνοδο για την Τσάμπιονσιπ, πετυχαίνοντας 23 τέρματα σε 52 εμφανίσεις. Τελείωσε την επόμενη σεζόν ως πρώτος σκόρερ της ομάδας, προτού υτπογράψει στην ομάδα της Πρέμιερ Λιγκ, Νόριτς Σίτι, τον Ιούνιο του 2011. Ο Μόρισον σημείωσε συνολικά οκτώ συμμετοχές με την ομάδα Γ' της Αγγλίας, πετυχαίνοντας τρία τέρματα. Τον Αύγουστο του 2010, ο Μόρισον πραγματοποίησε το διεθνές ντεμπούτο του με την Ουαλία.

Παραπομπές
----------

|  |  |
| --- | --- |
| εικονίδιο Ποδόσφαιρο | Πύλη Ποδόσφαιρο |
Συντεταγμένες: 34°14′29″N 134°39′04″E﻿ / ﻿34.24139°N 134.65111°E﻿ / 34.24139; 134.65111

Τα στενά Ναρούτο και η Γέφυρα Οναρούτο, άποψη από το Αβάτζι με τη ροή από τα δεξιά προς τα αριστερά
Οι δίνες του Ναρούτο φωτογραφημένες από μία από τις τουριστικές βάρκες που λειτουργούν στα στενά.
Τα **Στενά Ναρούτο** (αγγλικά: *Naruto Strait*, ιαπωνικά: 鳴門海峡‎  *Naruto-kaikyō*) είναι ένας πορθμός ανάμεσα στο νησί Αβάτζι και στο Σικόκου της Ιαπωνίας. Συνδέει το ανατολικό μέρος (Χαρίμα Νάντα) της Εσωτερικής Θάλασσας της Ιαπωνίας μέσω του πορθμού Κίι με τον Ειρηνικό ωκεανό. Τα Στενά Ναρούτο έχουν πλάτος στο στενότερο σημείο τους 1,3 χιλιόμετρα.

Το γνωστότερο χαρακτηριστικό των Στενών Ναρούτο είναι οι παλιρροιακές δίνες τους (鳴門の渦潮, *Naruto no Uzushio*): Η παλίρροια κινεί μεγάλους όγκους νερού μέσα και έξω από την Εσωτερική Θάλασσα δύο φορές την ημέρα, με διαφορά της θαλάσσιας στάθμης έως 1,5 μέτρου. Εξαιτίας του μικρού πλάτους των στενών, το νερό κινείται με ταχύτητες 13 ως 15 χιλιόμετρα την ώρα 4 φορές το εικοσιτετράωρο. Κατά την πανσέληνο και τη νέα σελήνη, η ταχύτητα του νερού μπορεί να φθάσει ακόμα και τα 20 χιλιόμετρα την ώρα, δημιουργώντας δίνες διαμέτρου μέχρι και 20 μέτρων.

Το ρεύμα των Στενών Ναρούτο είναι το ταχύτερο όλων των θαλασσών της Ιαπωνίας και το τέταρτο ταχύτερο παγκοσμίως, μετά το Σάλτστράουμεν και το Μάελστρομ στη Νορβηγία, και τη δίνη Ολντ Σόου στο Νιου Μπράνσγουικ.

Παραπομπές
----------

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
--------------------

* Naruto Strait, Εγκυκλοπαίδεια Μπριτάνικα (Αγγλικά)


|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
| Καθιερωμένοι όροι | 
* VIAF: 1988150264370105860007

 |

 |


|  |  |
| --- | --- |
| CC-BY-SA Μετάφραση | Στο λήμμα αυτό έχει ενσωματωθεί κείμενο από το λήμμα Naruto Strait  της Αγγλικής Βικιπαίδειας, η οποία διανέμεται υπό την GNU FDL και την CC-BY-SA 4.0. (ιστορικό/συντάκτες). |


|  |  |
| --- | --- |
| CC-BY-SA Μετάφραση | Στο λήμμα αυτό έχει ενσωματωθεί κείμενο από το λήμμα Naruto whirlpools  της Αγγλικής Βικιπαίδειας, η οποία διανέμεται υπό την GNU FDL και την CC-BY-SA 4.0. (ιστορικό/συντάκτες). |
Ο **Σταύρος Σταθάκης** είναι Έλληνας ποδοσφαιριστής , γεννημένος στις 30 Νοεμβρίου 1987. Αγωνίζεται ως Αμυντικός στην ομάδα της ΑΕΚ.

Ποδοσφαιρική καριέρα
--------------------

Γεννηθείς στην Αλεξανδρούπολη, αγωνίστηκε σε ηλικία 17 ετών στην ΠΑΕ Θράκη, μέχρι το 2007.

### Ξάνθη

Υπέγραψε συμβόλαιο με την Skoda Ξάνθη, στα 20 του χρόνια. Δυνατό του σημείο το αριστερό σουτ, και τη σεζόν 2010-2011 είχε σκοράρει στο τελευταίο παιχνίδι της σεζόν με φάουλ από μακρινή απόσταση. Στις 30 Ιουλίου του 2012, ανακοινώθηκε από την επίσημη σελίδα της ομάδας ο δανεισμός του παίκτη για έναν χρόνο στην Ένωσις Νέων Παραλιμνίου.

### ΑΕΚ

Όταν εξέπνευσε το καλοκαίρι του 2013, ο δανεισμός του, αφέθηκε ως ελεύθερος από την Ξάνθη και υπέγραψε ιδιωτικό συμφωνητικό τριών χρόνων, με την ΑΕΚ, που θα αγωνιστεί στην πρώτη ερασιτεχνική κατηγορία για την σεζόν 2013-14, λόγω χρεοκοπίας.

Πηγές
-----

|  |  |
| --- | --- |
| εικονίδιο Ποδόσφαιρο | Πύλη Ποδόσφαιρο |

* Σκόντα Ξάνθη επίσημη ιστοσελίδα στατιστικά παίκτη

* onsports.gr Καριέρα παίχτη

* tranfermarkt Καριέρα παίχτη

* sport

### Παραπομπές

1. ↑  Πήρε Σταθάκη η ΑΕΚ
Η **Σιωνιστική Κατοχική Κυβέρνηση** (αγγλικά: *Zionist Occupation Government*, ή με την συντομογραφία Z.O.G) είναι μια θεωρία συνωμοσίας που υποστηρίζει ότι οι Εβραίοι ελέγχουν κρυφά μια χώρα, ενώ η επίσημη κυβέρνηση είναι ένα καθεστώς μαριονέτα. Η έκφραση χρησιμοποιείται από ομάδες λευκών εθνικιστών και μη εθνικιστών και εθνικοσοσιαλιστών ανά τον κόσμο.

Ο όρος «κυβέρνηση σιωνιστικής κατοχής» χρησιμοποιείται από Αμερικανούς ακροδεξιούς για την ομοσπονδιακή κυβέρνηση των Ηνωμένων Πολιτειών. Μια πρώιμη εμφάνιση του όρου ήταν το 1976 σε ένα άρθρο, με ονομασία *Welcome to ZOG-World* (καλώς ήλθατε στον κόσμο της Σ.Κ.Κ.), που αποδόθηκε στον Αμερικανό εθνικοσοσιαλιστή Eric Thomson. Αν και ο όρος μαρτυρείται από τη δεκαετία του 1980, γνώρισε διάδοση στις την επόμενη δεκαετία, όταν η οργάνωση «Άρια Έθνη» ανήρτησε στο διαδίκτυο μία «Άρια Διακήρυξη της Ανεξαρτησίας» στην οποία τον χρησιμοποιούσε και απ’ όπου τον υιοθέτησαν άλλες αντισημιτικές αμερικανικές οργανώσεις. Πρόκειται για ένα μοτίβο σκέψης που απαντάται ήδη σε Γάλλους εθνικιστές του ύστερου 19ου αιώνα, στους Ναζί και σε Βρετανούς φασίστες, που χαρακτήριζαν την κυβέρνηση «εβραϊκή» ή υπό εβραϊκό έλεγχο.

Δείτε επίσης
------------

* Σιωνισμός

Παραπομπές
----------

1. 1 2  Cyprian Blamires. «Zionist Occupation Government». Στο: Cyprian Blamires and Paul Jackson. *World Fascism: A Historical Encyclopedia*. **2**. σελ. 749.
Το Στενό της Σαρίας όπως φαίνεται από Ανατολικά.
Το **Στενό της Σαρίας** είναι πορθμός που βρίσκεται μεταξύ της Νήσου Καρπάθου προς Νότον και της Νήσου Σαρίας των Δωδεκανήσων προς Βορράν. Το πλάτος του είναι περί τα 100 μ. και το βάθος του περί τα 2,5 μ. Η διεύθυνση του άξονά του είναι από Ανατολάς προς Δυσμάς.

Στη Καρπαθιακή ακτή του υπήρχε στην αρχαιότητα το ιερό του Πορθμίου Ποσειδώνος, στον τόπο όπου σήμερα υπάρχει το ναΐδριο της Αγίας Αικατερίνης.

Για τη διευκόλυνση των διά θαλάσσης μετακινήσεων ανθρώπων και ζώων μεταξύ της Καρπαθιακής περιοχής της Ολύμπου και του νησιού της Σαρίας κατασκευάστηκαν το 1931 στις δύο ακτές του με τη στήριξη του τότε Κυβερνήτη των Ιταλικών νήσων του Αιγαίου (Isole Italiane dell' Egeo) Mario Lago και επί δημάρχου Ολύμπου Καρπάθου Ιωάννου Π. Παυλίδη οι δύο ρίβες του Στενού. Η Μέσα Ρίβα στη Σαρία και η Όξω Ρίβα στην Κάρπαθο που σώζονται ως σήμερα.

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
--------------------

* "Το Αντίειρμα του Στενού της Σαρίας", ντοκιμαντέρ της Αδελφότητας Ολυμπιτών Ρόδου "Η ΒΡΥΚΟΥΣ", 1990
Για τον διάσημο τραγικό ποιητή του 5ου αιώνα π.Χ. δείτε: Αισχύλος.  

Ο **Αισχύλος ο Αλεξανδρεύς** ήταν αρχαίος Έλληνας επικός ποιητής ο οποίος θεωρείται πως έζησε πριν το τέλος του 2ου αιώνα μ.Χ. στην Αλεξάνδρεια, και τον οποίο ο γραμματικός Αθήναιος, ο οποίος ήταν σύγχρονος του, αποκαλεί ως ένα καλό γνώστη των πραγμάτων (*ἀνὴρ εὐπαίδευτος*). Ένα από τα ποιήματα του είχε τον τίτλο *Αμφιτρύων*, και άλλο ένα *Μεσσηνιακά*. Τμήμα από τα *Μεσσηνιακά* διατηρείται στον Αθήναιο.

Σύμφωνα με τον σοφιστή Ζηνόβιο ο οποίος επίσης έζησε κατά την ίδια εποχή, ο Αισχύλος είχε γράψει επίσης μια πραγματεία σχετικά με τις παροιμίες (*Περί Παροιμιών*).

Παραπομπές
----------

1. ↑  (πολλαπλές γλώσσες) *Virtual International Authority File*. OCLC. Dublin. 5317477. Ανακτήθηκε στις 25  Μαΐου 2018.
2. ↑  Χένρι Λίντελ, Ρόμπερτ Σκοτ, Χένρυ Στιούαρτ Τζόουνς: «A Greek-English Lexicon». (Αγγλικά) *Μεγάλο λεξικό της ελληνικής γλώσσας*. Oxford University Press. 1819.
3. ↑  (Αγγλικά) «The Facts on File Companion to Classical Drama - John E. Thorburn, Infobase Publishing, 2005 - σελ.42».
4. ↑  Αθήναιος, Δειπνοσοφισταί , 13.73 - perseus.tufts.edu
5. ↑  Ζηνόβιος, Παροιμίαι Ἑλληνικαί, v.85 - archive.org
6. ↑  (Αγγλικά) Ae'schylus of ALEXANDRIA - A Dictionary of Greek and Roman biography and mythology William Smith,

  


|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
| Καθιερωμένοι όροι | 
* VIAF: 5317477
* GND: 10237824X

 |

 |
Για ομώνυμα λήμματα, δείτε: Αισχρίων.  

Ο **Αισχρίων** ήταν Έλληνας εμπειρικός γιατρός από την Πέργαμο. Ανήκε στην εμπειρική σχολή και ήταν μαθητής του Κόιντου. Ήταν εκείνος που δίδαξε στον Γαληνό φαρμακολογία. Ο Γαληνός τον αποκάλεσε «φαρμάκων εμπειρικότατον». Στις πληγές που είχαν προκληθεί από δάγκωμα λυσσασμένου ζώου, έβαζε στάχτη από ποτάμιους καρκίνους (δηλαδή καβούρια), λέγοντας: «ὥρᾳ θέρους μετὰ τὴν κυνὀς ἐπιτολὴν, ἡνίκα λέοντι ἥλιος ἦν, ἡ σελήνη δὲ οκτωκαιδεκαταία». Αν ο άρρωστος ερχόταν αμέσως μόλις είχε δαγκωθεί, του έδινε να πιεί το φάρμακο με νερό σ' ένα μεγάλο κουτάλι για σαράντα μέρες. Αν δεν ερχόταν αμέσως, η δόση ήταν δυο κουταλιές. Πάνω στην πληγή έβαζε εμπλαστικό φάρμακο φτιαγμένο από το φυτό οποπάναξ ο ανατολικός «διά Βρυττίας πίσσης» και από ξίδι. Ο Γαληνός αναφέρει αυτή τη θεραπεία που είχε εφεύρει ο Αισχρίων με την παρατήρηση ότι την παρουσιάζει, ώστε να «ἵνα θαρρῶσι τῷ φαρμὰκῳ» οι άρρωστοι «μηδὲνας μηδὲποτε ἀποθανὸντας τῶν χρησαμὲνων αὐτῷ».

Πηγές
-----

* Μεγάλη Ελληνική Εγκυκλοπαίδεια Πυρσός, τόμος 2, σελ. 870

  


|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
| Καθιερωμένοι όροι | 
* VIAF: 44692199
* GND: 102378231

 |

 |
Ο όρος **Σιχαν**, (師範, ιαπωνικά) χρησιμοποιείται σε πολλές Ιαπωνικές Πολεμικές Τέχνες ως τιμητικός τίτλος ενός ειδήμονα ή, γενικότερα, ανώτερου διδασκάλου. Μπορεί να αποδοθεί ως "Ανώτατος Δάσκαλος" ή απλώς "Δάσκαλος".

  

Η χρήση του όρου αφορά κυρίως σε κάποια σχολή ή οργάνωση, εξάλλου η απόκτηση του τίτλου γίνεται μόνο μέσα από κάποιο ίδρυμα αυτής της φύσης. Στο αϊκίντο ο τίτλος *σιχαν συχνά* απονέμεται στους προπονητές της 6ης βαθμίδας. Μερικές φορές διασυνδέεται με συγκεκριμένα δικαιώματα όπως τη δυνατότητα απονομής μαύρης ζώνης. Εντούτοις ο τίτλος είναι διαφορετικός στα κανονικά ταξινομικά συστήματα απονομής ζωνών (段位 *dan'i- Δαν-ί*)

Διαβάστε επίσης
---------------

Σένσει ,(το άρθρο δεν έχει ενταχθεί στην ελληνική βικιπαίδεια)

Πηγές
-----

1. Ορισμός της Aikido Journal
2. **^** Aikido World Headquarters ・ Διεθνείς Κανονισμοί
3. **^** Meik Skoss. "Shihan and Hanshi ". Koryu.Com. Ανακτήθηκε 29/11/2020 00:28
Σύμφωνα με την Ελληνική Μυθολογία η **Αισχρηίς** ήταν μία από τις 50 κόρες του Θεσπίου, τις λεγόμενες Θεσπιάδες, τις οποίες παντρεύτηκε εκ περιτροπής ο Ηρακλής, χωρίς να το γνωρίζει. Από τους πάνω από 50 γιους που απέκτησε από αυτές, ο Λευκώνης ήταν γιος της Αισχρηίδας.

Είναι έκδηλη η σκοπιμότητα του μύθου αυτού σχετικά τη γενεαλογία των Ηρακλειδών και ειδικότερα ως προς την προσπάθεια ευρύτερης αναγνώρισης του τόπου καταγωγής των. Χαρακτηριστικότερο του μύθου αυτού είναι ότι από τις Θεσπιάδες ο Ηρακλής απέκτησε μόνο γιους.

* Τον μύθο αυτό αναφέρει ο μυθογράφος Απολλόδωρος ο Αθηναίος (11.8)

Πηγές
-----

* "Μεγάλη Ελληνική Εγκυκλοπαίδεια", τομ.Β΄, σελ.870

  


|  |  |
| --- | --- |
| 

|  |
| --- |
| * Πύλη:Μυθολογία
* Πύλη:Ελληνική μυθολογία
 |

 |
**Στησιχόρου 73** ήταν ο τίτλος μιας ελληνικής τηλεοπτικής κοινωνικής σειράς 52 ημίωρων επεισοδίων της εταιρείας *Ελληνικαί Επιχειρήσεις Τηλεοράσεως Ε.Π.Ε.* (παραγωγός ήταν ο Σπύρος Σπυρίδης), που προβλήθηκε στην Ελλάδα από το 1972 έως το 1973, από το κρατικό κανάλι της ΥΕΝΕΔ.

Η σκηνοθεσία ήταν του Ερρίκου Ανδρέου ενώ το σενάριο της Κικής Σεγδίτσα βασιζόταν στο έργο του Δημήτρη Ιωαννόπουλου "*Λίγα λουλούδια, μια χαρά, ένας πόνος*". Η σειρά βγήκε στον αέρα στις 12 Οκτωβρίου του 1972 και προβαλλόταν κάθε Πέμπτη. Πρωταγωνιστούσαν οι ηθοποιοί Ιάκωβος Ψαρράς, Μαρία Αλιφέρη, Λουίζα Ποδηματά, Νόρα Βαλσάμη, Λυκούργος Καλλέργης, Γιώργος Τσιτσόπουλος, Χρήστος Ζορμπάς, Γιάννης Ευαγγελίδης, Θάλεια Παπάζογλου, Βαγγέλης Βουλγαρίδης, Καίτη Λαμπροπούλου, Βύρων Πάλλης, Νίκος Βερλέκης, Αθηνά Μιχαηλίδου, Λίλιαν Μηνιάτη, Ρίκα Διαλυνά, Ζωζώ Σαπουντζάκη, Τέλης Ζώτος, Καίτη Ιμπροχώρη, Μαίρη Λαλοπούλου, Βασίλης Μητσάκης, Γιώργος Ζαχαριάδης κ.α. Η μουσική του σίριαλ ήταν του Μιχάλη Καρρά και τα σκηνικά του Διονύση Φωτόπουλου.

Πηγές
-----

* *Η σειρά στο Retrodb.gr*

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
--------------------

* *Στησιχόρου 73 στο ImdB.com*

|  |  |  |  |  |  |  |  |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| 

| π • σ • ε
Τηλεοπτικές σειρές της ΥΕΝΕΔ |
| --- |
|  |
| Δεκαετίας 1970 | 
* *Το σπίτι με τον φοίνικα* (1970)
* *Ο κύριος συνήγορος* (1970)
* *Άγνωστος Πόλεμος* (1971)
* *Η Γειτονιά μας* (1972)
* *Στησιχόρου 73* (1972)
* *Μαντάμ Σουσού* (1972)
* *Εκείνες κι εγώ* (1976)
* *Μεθοριακός σταθμός* (1974)
* *Ο δρόμος* (1977)
* *Το ημερολόγιο ενός θυρωρού* (1979)
 |
|  |
| Δεκαετίας 1980 | 
* *Η κραυγή των λύκων* (1981)
 |

 |
Ο **Όλαφ Χάραλντσον Γκάιρστανταλφ**, νορβηγ.: *Olaf Haraldssøn Geirstadalf Digerbein* (Άντγκερ, περ. 877 - Τένσμπεργκ, περ. 934), ήταν φημισμένος γιος του βασιλιά Χάραλντ Α΄ του *Καλλίκομου* της Νορβηγίας από τη σύζυγό του Σβάνχιλντ Έιστεϊνσντατερ, κόρη του κόμη (jarl) Έιστεϊν.

Βιογραφία
---------

Το έπος *Heimskringla* που γράφτηκε στην Ισλανδία τον 13ο αι. από τον ποιητή και ιστορικό Σνόρι Στούρλουσον, δίνει στον Νορβηγό ιδρυτή βασιλιά του 9ου αι. Χάραλντ Α΄ τον *Καλλίκομο* τρεις γιους από τη Σβάνχιλντ, συμπεριλαμβανομένων των Ράγκναρ Ρύκελ, Μπγιέρν Φάρμαν και Όλαφ Χάραλντσον Γκάιρστανταλφ. Ο Μπγιέρν Φάρμαν έγινε βασιλιάς του Βέστφολντ. Ο Όλαφ Χάραλντσον έγινε βασιλιάς του Βίνγκουλμαρκ από τον πατέρα του και στη συνέχεια κληρονόμησε το Βέστφολντ, αφού ο αδελφός του Μπγιέρν Φέρμαν είχε σκοτωθεί από τον ετεροθαλή αδερφό τους Έρικ Α΄ τον *Αιματοβαφή*.

Ο Έρικ ήταν ο αγαπημένος γιος του βασιλιά Χάραλντ και ο διορισμένος διάδοχός του, αλλά δεν ήταν πολύ δημοφιλής μεταξύ των ετεροθαλών αδελφών του. Μετά τον τέλος του πατέρα του, ο Όλαφ αυτοανακηρύχθηκε βασιλιάς της ανατολικής Νορβηγίας και συμμάχησε εναντίον του Έρικ Α΄ του Αιματοβαφούς με έναν άλλο ετεροθαλή αδελφό, τον Σίγκρεντ Χάραλντσον, βασιλιά του Τρόντχαϊμ. Οι τρεις βασιλείς συναντήθηκαν στη μάχη στο αγρόκτημα Χάουγκαρ έξω από το Tένσμπεργκ, ο Όλαφ και ο Σίγκρεντ νικήθηκαν και έπεσαν και οι δύο εκεί. Και οι δύο εικάζεται ότι έχουν ταφεί στο ίδιο σημείο. Το Χάουγκαρ έγινε η έδρα του Χάουγκατινγκ και το δεύτερο πιο σημαντικό μέρος της Νορβηγίας για την ανακήρυξη των βασιλέων. Σήμερα η τοποθεσία βρίσκεται στο κτήμα Γιάρλσμπεργκ, που βρίσκεται βορειοδυτικά του κέντρου της πόλης Tένσμπεργκ.    

Το έπος *Heimskringla* δίνει στον Όλαφ από το γάμο του έναν γιο, που ονομάζεται Tρύγκβε Όλαφσον, ο οποίος εκεί λέγεται ότι έγινε βασιλιάς του Ράνρικε και του Βίνγκουλμαρκ και ότι ήταν ο πατέρας του βασιλιά Όλαφ Α΄ της Νορβηγίας. Το *Historia Gruffydd ap Cynan*, προφανώς επηρεασμένο από τις αξιώσεις του 12ου αι. των Βίκινγκς βασιλέων της Ιρλανδίας για σχέση με τους Σκανδιναβούς ηγεμόνες, περιέχει μία θρυλική ή πλασματική γενεαλογία, που κάνει τον Όλαφ πατέρα του Σιθρίκ Κες, βασιλιά του Δουβλίνου και της Nορθούμβρια, ο οποίος ήταν πρόγονος του βασιλιά Gruffydd ap Cynan του Gwynedd.

Παραπομπές
----------

1. 1 2 3  Darryl Roger Lundy: (Αγγλικά) *The Peerage*.
2. ↑  Sten Lundbo. «Haugar – Tønsberg». Store norske leksikon. Ανακτήθηκε στις 15 Δεκεμβρίου 2016.
3. ↑  «*Tønsberg History* (GoNorway)». Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 8 Μαρτίου 2010. Ανακτήθηκε στις 4 Μαρτίου 2023.
4. ↑  *County Capital Tønsberg - History of the town* (Innovation Norway)
5. ↑  *Haugating* (Store norske leksikon)
6. ↑  Jones, Arthur (1910). *The History of Grufydd ap Cynan*. Manchester University Press. σελ. 40.
Ο **Αλέξανδρος Λεβίδης** του Νικολάου ήταν Ιερολοχίτης και αγωνιστής του 1821.

Βιογραφία
---------

Το 1821, κατά τις σφαγές της Κωνσταντινούπολης οπού μαζί με άλλους προκρίτους της πόλης εκτελέστηκαν και πολλοί από την οικογένεια του, διέμενε με τον πατέρα του στην Μολδοβλαχία.
Κατατάχθηκε από τους πρώτους στον Ιερό Λόχο, μαζί με τον αδελφό του Κωνσταντίνο και τους 4 εξαδέλφους του Αΐναρδάρη και πολέμησε υπό τον Υψηλάντη.
Ήταν ανάμεσα στους πενήντα διασωθέντες του Ιερού Λόχου στη μάχη του Δραγατσανίου, χάρη στην διάσωση του από τον Γιωργάκη Ολύμπιο.
Πήρε μέρος σε όλες τις μάχες που έδωσαν οι Ιερολοχίτες και συνέχισε τον αγώνα με την κάθοδό του στην μαχόμενη Ελλάδα.
Κατατάχθηκε στον Τακτικό Στρατό και πολέμησε σε πολλές μάχες που έδωσε το Τακτικό Σώμα, ως Υπαξιωματικός.
Τη νύκτα της 12 Δεκεμβρίου 1826, πήρε μέρος στην επιχείρηση που οργάνωσε και εκτέλεσε ο Φαβιέρος για την ενίσχυση των πολιορκημένων στην Ακρόπολη. Με λίγους συντρόφους του πέρασε μέσα από το τουρκικό στρατόπεδο και εφοδίασε τους πολιορκημένους με πυρομαχικά.

Πέθανε στην Αθήνα κατά τα πρώτα έτη της Βασιλείας του Όθωνα.
Στη ναυτική τέχνη **Ανάγκαστρο** ή Ανάγκαστρον (και κοινώς «παρέλα του εργάτη») λέγεται το επιπρόσθετο σχοινί ή συρματόσχοινο που με ένα σύσπαστο επαυξάνεται η δύναμη ανέλκυσης της άγκυρας του βαρούλκου.

Όταν το βαρούλκο αγκύρας (κοινώς: "εργάτης") στα πλοία δυσκολεύεται να ανασύρει την άγκυρα, είτε γιατί αυτή έχει εμπλακεί στο βυθό, είτε γιατί έχει εμπλακεί με άλλη άγκυρα, είτε από άλλη αιτία, τότε προσδένεται στην αλυσίδα (καδένα) ένα σύσπαστο του οποίου το σχοινί ή συρματόσχοινο φέρεται στον «εργάτη» οπότε και πολλαπλασιάζεται η δύναμη ανέλκυσης. Αυτό βέβαια επαναλαμβάνεται αργά αργά μέχρι της απεμπλοκής.
Για άλλες χρήσεις, δείτε: Αλέξης Παπαχελάς.

  


Ο **Αλέξανδρος Παπαχελάς** ήταν Έλληνας πολιτικός.

Βιογραφικά στοιχεία
-------------------

Υπήρξε αρχιμηχανικός της βρετανικής εταιρείας «Πάουερ» στην Ελλάδα, καθώς και έμπιστος συνεργάτης του υπουργού Θ. Σκυλακάκη. Στην δικτατορία του Μεταξά διετέλεσε υφυπουργός παρά τω πρωθυπουργώ, θέση την οποία διατήρησε από τον Αύγουστο μέχρι και τον Δεκέμβριο του 1936, οπότε και επήλθε ρήξη με ομάδα έμπιστων του Μεταξά. Μετά την αποπομπή του εξορίστηκε.

Εγγονός του είναι ο δημοσιογράφος Αλέξης Παπαχελάς.

Πηγές
-----

1. 1 2 3 4  Βουρνάς Τάσος, *Ιστορία της νεώτερης και σύγχρονης Ελλάδας*, εκδόσεις Πατάκη, τόμος Β΄, σελ. 472
Συντεταγμένες: 49°12′26″N 16°36′57″E﻿ / ﻿49.20722°N 16.61583°E﻿ / 49.20722; 16.61583


Η **Έπαυλη Τούγκεντατ** (*Villa Tugendhat*) θεωρείται αριστούργημα του Γερμανού αρχιτέκτονα Μις φαν ντερ Ρόε.

Κτισμένη το 1930 στο Μπρνο της Τσεχοσλοβακίας (σημερινή Τσεχία), για τον Φριτς Τούγκεντατ και τη σύζυγό του Γκρέτα, η έπαυλη έγινε σύντομα ένα σύμβολο της σύγχρονης αρχιτεκτονικής και του λειτουργισμού.

Ο αρχιτέκτονας επέλεξε το μπετόν και το σίδερο ως υλικά προκειμένου να επιτευχθεί ένα συναίσθημα του διαστήματος και του φωτός. Σχεδίασε, επίσης, όλα τα έπιπλα. Δύο τύποι πολυθρονών που σχεδιάστηκαν για το κτήριο, η «Καρέκλα Τούγκεντατ» και η «Καρέκλα Μπρνο», παράγονται μέχρι σήμερα. Δεν υπάρχει κανένα έργο ζωγραφικής ή διακοσμητικό στοιχείο στην έπαυλη, αλλά το εσωτερικό δεν χαρακτηρίζεται σε καμία περίπτωση λιτό, εξαιτίας της χρήσης φυσικά διαμορφωμένων υλικών, όπως ο όνυχας και τα σπάνια τροπικά ξύλα.

Είναι, επίσης, αρκετά μεγάλη για ένα οικογενειακό σπίτι, γεγονός που μπορεί να ξενίσει τους περιστασιακούς επισκέπτες, δεδομένου ότι η κομψή απλότητα των δωματίων που χρησιμοποιούνταν από την οικογένεια αντισταθμίζεται από έναν πολύ μεγάλο χώρο που καταλαμβάνεται από διάφορα βοηθητικά δωμάτια.

Ο Φριτς και η Γκρέτα Τούγκεντατ, που ήταν Εβραίοι, αποχώρησαν από την Τσεχοσλοβακία με τα παιδιά τους το 1938, λίγο πριν η χώρα διαμελιστεί μετά από τη Συμφωνία του Μονάχου. Δεν επέστρεψαν ποτέ. Το σπίτι χρησιμοποιήθηκε για διάφορους πρακτικούς λόγους τις δεκαετίες μετά το Δεύτερο Παγκόσμιο Πόλεμο και το 1992 οι πολιτικοί ηγέτες της Τσεχοσλοβακίας συναντήθηκαν εκεί για να υπογράψουν το έγγραφο που διαίρεσε τυπικά τη χώρα σε δύο μέρη, στις Δημοκρατίες της Τσεχίας και της Σλοβακίας. Από το 1994 η έπαυλη είναι ανοικτή στο κοινό σαν μουσείο. Το 2001 κηρύχθηκε Μνημείο Παγκόσμιας Κληρονομιάς.

Εικόνες
-------

* Η είσοδος στις κρεβατοκάμαρες.Η είσοδος στις κρεβατοκάμαρες.
* Η αριστερή όψη της έπαυλης από το δρόμο.Η αριστερή όψη της έπαυλης από το δρόμο.
* Η θέα από το σαλόνι. Στα αριστερά διακρίνεται ο τοίχος από όνυχαΗ θέα από το σαλόνι. Στα αριστερά διακρίνεται ο τοίχος από όνυχα
* Η πανοραμική θέα από το σαλόνι.Η πανοραμική θέα από το σαλόνι.

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
--------------------

|  |  |
| --- | --- |
| Commons logoCommons logo | Τα Wikimedia Commons έχουν πολυμέσα σχετικά με το θέμα   **Έπαυλη Τούγκεντατ** |

* Η επίσημη ιστοσελίδα της Έπαυλης Τούγκεντατ (Αγγλικά)
* Φωτορεπορτάζ στην Έπαυλη Τούγκεντατ (Αγγλικά)
* Ψηφιακή περιήγηση στην Έπαυλη Τούγκεντατ (Αγγλικά)

  


|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
| Καθιερωμένοι όροι | 
* WorldCat
* VIAF: 156669087
* LCCN: sh97002093
* GND: 4211362-3
* SUDOC: 165645571
* BNF: cb13616418f (data)
* NKC: kn20010710662

 |

 |
Η **έπαυλη Γιούζεφ Ρίχτερ** (πολωνικά: *Willa Józefa Richtera*) είναι έπαυλη που βρίσκεται στην οδό Σκορούπκι 10/12 (πρώην Πλατσόβα) στο πάρκο Μίχαου Κλέπατς του Γουντς.

Ιστορία
-------

Η έπαυλη χτίστηκε τα έτη 1888-1889, σύμφωνα με το σχέδιο του Πιότρ Μπρουκάλσκι, για τον Γιούζεφ Ρίχτερ. Το κτίριο ακολουθεί τα πρότυπα της Ιταλικής Αναγέννησης, με στοά που βλέπει στον κήπο. Σχεδιάστηκε για χρήση από μία οικογένεια. Μοιραζόταν το πάρκο με τη γειτονική έπαυλη Ρέινχολντ Ρίχτερ. 

Κατά την περίοδο 5 Μαρτίου 1933 έως 26 Απριλίου 1938, η έπαυλη ήταν η κατοικία του βοεβόδα του Γουντς, Αλεξάντερ Χάουκε-Νόβακ. Το 1939, η Γκερτρούντε Πάουλα Ράμις (το τελευταίο μέλος της οικογένειας Ρίχτερ), πούλησε την έπαυλη, μαζί με τα έπιπλα, στον Χέλμουτ Μπίντερμαν. 

Μετά το Β' Παγκόσμιο Πόλεμο, το κτίριο στέγασε ένα ορφανοτροφείο και στη συνέχεια το Γραφείο Μητρώου του Γουντς-Πολέσιε. Μετά την αγορά του κτηρίου από το Τεχνολογικό Πανεπιστήμιο του Λοτζ, το πανεπιστήμιο τοποθέτησε εκεί το Διεθνές Κέντρο Εκπαίδευσης, το οποίο βρισκόταν στη έπαυλη μέχρι το τέλος του ακαδημαϊκού έτους 2006-2007. Από το 2009, τα γραφεία διοίκησης του Πρύτανη βρίσκονται στη έπαυλη.

Παραπομπές
----------

1. ↑  *register of objects of cultural heritage in Poland*. www.nid.pl/pl/Informacje\_ogolne/Zabytki\_w\_Polsce/rejestr-zabytkow/zestawienia-zabytkow-nieruchomych/. Ανακτήθηκε στις 22  Νοεμβρίου 2022.
2. ↑  Jerzy Rachowski, *Z 3 Łódzką Drużyną Harcerzy im. R. Traugutta przy Gimnazjum i Liceum im. M. Kopernika w Łodzi w latach 1945–1948. Wspomnienia zastępowego*. Λοτζ, 2004

Βιβλιογραφία
------------

* *Dziewiętnastowieczna architektura w Politechnice Łódzkiej*. Łódź: Wydawnictwo Politechniki Łódzkiej. ISBN 978-83-7283-517-8.

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
--------------------

* «Willa Józefa Richtera w Łodzi».
* Η έπαυλη του Γιούζεφ Ρίχτερ (φωτογραφίες)
Ο Όλαφ ο Γενναίος σύμφωνα με τον Σβεν Β΄ της Δανίας και τον Αδάμ της Βρέμης ήταν Σουηδός οπλαρχηγός που κατέκτησε τη Δανία γύρω στο 900 και ίδρυσε τον Οίκο του Όλαφ που βασίλευσε στη χώρα για σύντομο χρονικό διάστημα. Ο Όλαφ ανέτρεψε τον Όλαφ Σίγκουρντσον ο οποίος ήταν γιος του Σίγκουρντ ο Φιδομάτης.
Οι γιοι του Όλαφ ήταν οι Γκιρντ και Γκνίπα που βασίλευσαν μαζί σύμφωνα με τη Σουηδική παράδοση. Οι γιοι του Γκνίπα ήταν ο Θόρκελ Γκνίπασον και ο Σίγκτρυγκ Γκνίπασον ο οποίος διαδέχθηκε τον πατέρα του, τα ονόματα τους αναφέρονται σε Ρουνική λίθος με τα ονόματα *DR2* και *DR4* που ανεγέρθησαν κοντά στο Σλέσβιχ από τη μητέρα τους Ασφρίντ μετά τον θάνατο του Σίγκουρντ.
Ο **Αλέξανδρος Παπατέρπος** (1915 - 16 Φεβρουαρίου 1979) ήταν Έλληνας στρατιωτικός και πολιτευτής, το όνομα του οποίου ενεπλάκη στην υπόθεση ΑΣΠΙΔΑ.

Βιογραφικά στοιχεία
-------------------

Γεννήθηκε στην Καστοριά και ήταν εγγονός του Μακεδονομάχου Μάρκου Παπατέρπου. Σπούδασε στη Στρατιωτική Σχολή Ευελπίδων, από όπου αποφοίτησε το 1937 και στην Ανωτάτη Σχολή Πολέμου. Διακρίθηκε στον Ελληνοϊταλικό Πόλεμο του 1940-41 και ανέπτυξε αντιστασιακή δράση κατά των Ναζί. Τάχθηκε κατά του ΙΔΕΑ και αποκάλυψε το Σχέδιο Περικλής το 1961.
Ήταν υπαρχηγός της ΚΥΠ και στενός φίλος του Ανδρέα Παπανδρέου, το όνομά του αναμείχτηκε στην υπόθεση ΑΣΠΙΔΑ και ο ίδιος καταδικάστηκε σε 18ετή κάθειρξη. Κατά την περίοδο της χούντας ήταν συνεχώς υπό παρακολούθηση εξαιτίας της αντικυβερνητικής του δράσης. Μετά την πτώση της χούντας πολιτεύτηκε με την Ένωση Κέντρου-Νέες Δυνάμεις στις εκλογές του 1974, όπου συγκέντρωσε 5.612 ψήφους και με την ΕΔΗΚ το 1977, χωρίς να καταφέρει να εκλεγεί βουλευτής στην εκλογική περιφέρεια Καστοριάς.
Πέθανε από έμφραγμα του μυοκαρδίου στην Αθήνα και κηδεύτηκε στο νεκροταφείο Ζωγράφου.

Παραπομπές
----------

1. 1 2  Ελλάδος Περιήγησις, Δυτική Μακεδονία, ανάκτηση 25-6-2015.
2. 1 2  Νεώτερον Εγκυκλοπαιδικόν Λεξικόν Ηλίου, τ. 15ος σελ. 464.
3. ↑  «Όλοι οι πολιτευτές των εκλογών του 1974». Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 18 Αυγούστου 2017. Ανακτήθηκε στις 25 Ιουνίου 2015.
4. ↑  Μακεδονία, "Αποβίωσε χθες από έμφραγμα ο Αλ. Παπατέρπος, συνταγματάρχης ε.α.", φύλλο 17-2-1979, σελ. 11
Ο **Αμαντούρ** (*Amadour*) είναι άγιος της Ρωμαιοκαθολικής Εκκλησίας, που έζησε σε άγνωστο αιώνα, μάλλον κατά την ύστερη αρχαιότητα ή τον πρώιμο Μεσαίωνα. Πιστεύεται ότι υπήρξε ερημίτης. Η μνήμη του εορτάζεται στις 20 Αυγούστου. Συμφωνα με την παράδοση έζησε στην περιοχή του Κερσύ της Γαλλίας.

Θεωρείται ο ιδρυτής του ιερού ή προσευχηταρίου της Παναγίας του Ροκαμαντούρ στη νοτιοδυτική Γαλλία. Συγκεκριμένα, το 1162 ανακαλύφθηκε στο Ροκαμαντούρ ένας αρχαίος τάφος που περιείχε ένα λείψανο. Λίγο αργότερα αναπτύχθηκε η παράδοση του Αμαντούρ: ότι έζησε στα χρόνια του Χριστού, ήταν υπηρέτης της Παναγίας, μετά πήρε ως σύζυγό του την Αγία Βερόνικα και αργότερα έγινε ιεραπόστολος στη Γαλατία. Στο ίδιο πλαίσιο χρονικής τοποθετήσεως της ζωής του ταυτίσθηκε με τον Ζακχαίο από το Ευαγγέλιο του Λουκά και αναφέρεται ότι ήταν παρών στο μαρτύριο του Αποστόλου Παύλου.

Στην πιθανότερη εκδοχή ωστόσο ο Αμαντούρ γεννήθηκε τον 3ο αιώνα μ.Χ.. Μπορεί όμως η ιστορία του να είναι τελείως φανταστική και ο ίδιος να μην υπήρξε ποτέ. Δεν υπάρχει κάποιο θεμελιωμένο στοιχείο για την ταύτισή του με τον Άγιο Αματόρ, επίσκοπο της Οσέρ (388-418).

Πηγές
-----

* Holweck, F.G.: *A Biographical Dictionary of the Saints*, Herder Book Co. St. Louis 1924
* Ο St. Amadour στο *catholic.org*
* Το αντίστοιχο λήμμα στη *Νέα Ελληνική Εγκυκλοπαίδεια* «Χάρη Πάτση», τόμος 4, σελίδα 646
Το Περιστύλιο της Έπαυλης
Η **Έπαυλη του Διόμηδη** (αγγλικά: 
Villa of The Diomedes) είναι μια Έπαυλη στην Πομπηία της Ιταλίας. Βρίσκεται έξω από τα τείχη της Πομπηίας στην Πύλη του Ερκουλάνεουμ στη Via dei Sepolcri. Ανασκάφηκε από το 1771 ως το 1774 από τον Φρανσίσκο Λα Βέγκα και πήρε το όνομά της από τον Μάρκους Άριους Διόμηδης, ο τάφος του οποίου είναι απέναντι από την είσοδο της Έπαυλης, αν και δεν είναι σαφές ότι στην πραγματικότητα ήταν η έπαυλη του.

Η έπαυλη χωρίζεται σε δύο επίπεδα. Στο μπροστινό μέρος, ακριβώς στην είσοδο υπάρχει ένα μεγάλο περιστύλιο με 17 κολώνες σε κάθε πλευρά. Στη μέση αυτού του μεγάλου κήπου βρίσκεται ένα καλοκαιρινό τρικλίνο με μια πισίνα νερού μπροστά του. Η έπαυλη διακοσμήθηκε με απλές τοιχογραφίες, οι οποίες διατηρούνται ελάχιστα. Στο πίσω μέρος υπάρχουν μπάνια και κουζίνα, καθώς και διάφοροι χώροι διαβίωσης.

Στο υπόγειο της Έπαυλης βρέθηκαν αρκετοί σκελετοί ανθρώπων. Ένας σκελετός είχε ένα ύφασμα που περιείχε νομίσματα (δέκα χρυσά, ογδόνταοκτώ αργυρά και εννέα χάλκινα) και είναι ένας από τους πλουσιότερους θησαυρούς στην πόλη. Αυτός ο άνθρωπος είχε ένα κλειδί και φορούσε χρυσό δαχτυλίδι.

Επίσης υπήρχαν 18 άλλοι σκελετοί γυναικών, υπηρέτων και παιδιών που είναι πιθανό να πεθάναν από ασφυξία από εισερχόμενα αέρια. Επίσης στο υπόγειο βρέθηκαν πολλοί αμφορείς κρασιού.

Βιβλιογραφία
------------

* Eugenio La Rocca, M. de Vos Raaijmakers, A. Vos of: Luebbe archaeological leader Pompeii. Gustav Lübbe Verlag, Bergisch Gladbach 1979, (ISBN 3-7857-0228-0) , pp 237-340.

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
--------------------

* Πολυμέσα σχετικά με το θέμα  Villa di Diomede (Pompeii) στο Wikimedia Commons

  


|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
| Καθιερωμένοι όροι | 
* VIAF: 254305436

 |

 |
Ο **Αλέξανδρος Πίττας** ήταν Έλληνας επιχειρηματίας, ιδρυτής της επιχείρησης Αττική Μελισσοκομική Εταιρεία Αλέξ. Πίττας ΑΕΒΕ.

Βιογραφία
---------

Γεννήθηκε το 1896 στην Αθήνα. Το 1928 ίδρυσε την εταιρία "Αττική", ανοίγοντας ένα κατάστημα στην οδό Σωκράτους, για την τυποποίηση και διακίνηση του ελληνικού μελιού. Η επιχείρησή του ήταν η πρώτη που συσκεύασε μέλι στην Ελλάδα, χρησιμοποιόντας μικρά βάζα με την επωνυμία Μέλι Υμηττού. Ο Αλέξανδρος μαζί με τον αδελφό Παναγιώτη ερχόντουσαν σε επαφή με διάφορους μελισσοκόμους προσπαθώντας να κρατήσουν τη γεύση σταθερή. Η επιχείρηση είχε ανοδική πορεία μέχρι που η λειτουργία της διακόπηκε κατά τον Β' Παγκόσμιο Πόλεμο. Άνοιξε ξανά μετά τον πόλεμο με κεφάλαια από το σχέδιο Μάρσαλ και το 1948 ίδρυσε στο Περιστέρι Αττικής σύγχρονο εργοστάσιο συσκευασίας μελιού. Απεβίωσε το 1972.

Πηγές
-----

* Βιογραφική Εγκυκλοπαίδεια του Νεωτέρου Ελληνισμού 1830-2010 - Αρχεία Ελληνικής Βιογραφίας, Εκδόσεις Μέτρον, τ. 3, σελ. 197
* Ιστορία Αττική Μελισσοκομική Εταιρεία Αλέξ. Πίττας ΑΕΒΕ
Ο **Σπύρος Βιτωρόπουλος** (1890-;) ήταν Έλληνας ζωγράφος.

Βίος
----

Ο **Σπύρος Βιτωρόπουλος** γεννήθηκε το 1890. Σπούδασε στην Ανωτάτη Σχολή Καλών Τεχνών.[1]Την περίοδο 1922-1928 έζησε και εργάστηκε στο Βόλο. Το 1925 ανέλαβε τη διεύθυνση της σχολής ζωγραφικής που ίδρυσε ο «σύλλογος των Φιλότεχνων».[2] Τα έργα του ακολουθούν έναν ιμπρεσιονιστικό υπαιθρισμό με απηχήσεις ακαδημαϊκού ρεαλισμού.[3]

Παραπομπές
----------

1. ↑  Στέλιος Λυδάκης, «Βιτωρόπουλος Σ.», Λεξικό των Ελλήνων ζωγράφων και χαρακτών, εκδ.Μέλισσα, Αθήνα, 1976, σελ.55
2. ↑  Βιτωρόπουλος Σπύρος
3. ↑  Στέλιος Λυδάκης, «Βιτωρόπουλος Σ.», Λεξικό των Ελλήνων ζωγράφων και χαρακτών, εκδ.Μέλισσα, Αθήνα, 1976, σελ.55

Πηγές
-----

* Στέλιος Λυδάκης, «Βιτωρόπουλος Σ.», Λεξικό των Ελλήνων ζωγράφων και χαρακτών, εκδ.Μέλισσα, Αθήνα, 1976, σελ.55
* Βιτωρόπουλος Σπύρος
Αλέξανδρος Νιέφσκι
Το **Αλέξανδρος Νιέφσκι** ήταν ρωσικό πολεμικό ιστιοφόρο δίκροτο των 74 πυροβόλων τέταρτο στη γραμμή παραγωγής της υπό του ναυάρχου Χέυδεν μοίρας κατά τη ναυμαχία του Ναβαρίνου.

Κατά τη βαθμιαία εξασθένηση του ανέμου που μόλις μπορούσε να κινείται, με άλλα παραπλέοντα ρωσικά σκάφη, όταν βρέθηκε μεταξύ των πυροβολείων Πύλου και Σφακτηρίας στο στόμιο του Ναβαρίνου δέχθηκε διασταυρούμενα πυρά καθώς και πυκνό τυφεκισμό από τουρκικό πυρπολικό που προσπαθούσε να προσεγγίσει. Τόσο το "Αλέξανδρος Νιέφσκυ" όσο και τα λοιπά ρωσικά σκάφη συνέχισαν τη πλεύση τους προς το υποδειχθέν από τον ναύαρχο Κόδριγκτον σημείο αγκυροβολίας χωρίς να ανταποδώσουν ούτε μία βολή, παρόλο που δεχόντουσαν πλήθος σφαιρών. 

Μόλις ο "Αλέξανδρος Νιέφσκυ" έφθασε στο σημείο αγκυροβολίας και βρίσκοντας εκεί αιγυπτιακή φρεγάτα άνοιξε σφοδρό πυρ εναντίον της και την ανάγκασε να υποστείλει τη σημαία της και να παραδοθεί.
Ο **Γάιος Αμαφίνιος** ή **Αμαφάνιος** (*Gaius Amafinius*/*Amafanius*) ήταν ένας από τους πρώτους Ρωμαίος συγγραφείς που υπεστήριξε την επικούρεια φιλοσοφία. Πιθανώς έζησε στα τέλη του 2ου και στις αρχές του 1ου αιώνα π.Χ.. Συνέγραψε αρκετά έργα, τα οποία κατέκρινε ο Κικέρων για έλλειψη κομψότητας και μεθόδου, πράγμα που δικαιολογείται, επειδή ο Κικέρων δεν είχε κατανοήσει τη διδασκαλία του Επικούρου. Ο Αμαφίνιος δεν αναφέρεται από κανέναν άλλον αρχαίο συγγραφέα, παρά μόνο από τον Κικέρωνα. Στα *Academica* ο Κικέρων αποκαλύπτει ότι ο Αμαφίνιος απέδωσε τον ελληνικό όρο «άτομα» (του Δημοκρίτου) στη λατινική γλώσσα ως *corpusculi* (= σωματίδια).

Στις *Τουσκουλανές Διατριβές* του ο Κικέρων σημειώνει ότι ο Αμαφίνιος ήταν ένας από τους πρώτους φιλοσόφους που έγραφε στα λατινικά και στη Ρώμη, ενώ στα *Academica* επικρίνει τον Αμαφίνιο και τον ομοϊδεάτη του επικούρειο Ραβίριο για το απλοϊκό ύφος του πεζού λόγου τους, λέγοντας ότι στις προσπάθειές τους να εισαγάγουν στη φιλοσοφία το ευρύ κοινό καταλήγουν στο να μη λένε τίποτα. Και συμπεραίνει εξοργισμένα: «Πιστεύουν πως δεν υπάρχει τέχνη της ρητορικής ή της συνθέσεως λόγων.»

Τα σπουδαιότερα έργα του Αμαφίνιου έχουν ως θέμα τους τη φιλοσοφία του Επικούρου, και ιδιαίτερα το κεφάλαιο περί φυσικής.

Παραπομπές
----------

1. ↑  Ανακτήθηκε στις 20  Ιουνίου 2019.
2. ↑  Smith, M.: *On the Nature of Things*, σελ. x, Hackett Publishing, 2001
3. ↑  Κικέρωνος *Academica*, i. 2, *Tusculanae Quaestiones*, iv. 3.
4. ↑  Cicero, *Tusculan Disputations*
5. ↑  Κικέρωνος *Academica Posteriora*, 1.2

Πηγές
-----

* Το αντίστοιχο λήμμα στη *Νέα Ελληνική Εγκυκλοπαίδεια* «Χάρη Πάτση», τόμος 4, σελίδα 677

Βιβλιογραφία
------------

* Howe, H.H.: «Amafinius, Lucretius and Cicero», *American Journal of Philology*, τόμος 77 (1951), σσ. 57-62
* Wood, Neal: *Cicero’s Social and Political Thought*, University of California Press, 1988

  


|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
| Καθιερωμένοι όροι | 
* VIAF: 17613776
* GND: 102378924

 |

 |