recursal/SuperWikiNEXT-32B huggingface dataset:
Η Όμπιλιτς το 1924
Η **Όμπιλιτς Βελιγραδίου** (σερβικά: Обилић Београд / Obilić Beograd) είναι ποδοσφαιρικός σύλλογος στο Βελιγράδι της Σερβίας. Αγωνίζεται στο Στάντιον ΦΚ Όμπιλιτς, χωρητικότητας 4.600 θεατών.

Ιστορία
-------

Ιδρύθηκε το 1924 και οφείλει την ονομασία της στον Μίλος Όμπιλιτς, εθνικό ήρωα των Σέρβων. Χρώματα έχει το Κίτρινο και άσπρο. Μέχρι το 1992 βρισκόταν στην αφάνεια του Γιουγκοσλάβικου ποδοσφαίρου και βγήκε στην επιφάνεια με τη διάλυση της Γιουγκοσλαβίας όταν βρέθηκε στην Α΄κατηγορία. Το 1995 ήρθε και η πρώτη της επιτυχία με την συμμετοχή της στον τελικό του κυπέλλου και την επόμενη χρονιά η έξοδος στην Ευρώπη. Το 1998 κατέκτησε το Πρωτάθλημα ποδοσφαίρου Σερβίας και Μαυροβουνίου κάτω απο την προεδρία του "Αρκάν", όπου μετά την δολοφονία του η Όμπιλιτς γίνεται μια μικρομεσαία ομάδα του Σερβικού πρωταθλήματος.

Επιτυχίες
---------

* **Πρωτάθλημα Σερβίας και Μαυροβουνίου**

Πρωταθλήτρια (1): 1998
* **Κύπελλο Σερβίας και Μαυροβουνίου**

Φιναλίστ (2): 1995, 1996

Παραπομπές
----------

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
--------------------

* Επίσημος ιστότοπος
* Η σελίδα του συλλόγου στην UEFA
Πλάκα με αφιέρωση στον θεο Μερκούριο από τον Λούκιο Πρόκλο και τον Αράδιο Ρουφίνο, Από το σπίτι του Αράδιου, μεταξύ Πόρτα Μετρονία και Πόρτα Λατίνα
O **Αράδιος Ρουφίνος** (λατινικά] : Aradius Rufinus) ήταν πολιτικός και στρατιωτικός της Ανατολικής Ρωμαϊκής Αυτοκρατορίας, του 4ου αιώνα. 

Ο Ρουφίνος, που ήταν ιθαγενής της Ρώμης, ήταν πιθανώς εγγονός του προξένου με το ίδιο όνομα το 311 και γιος του Λούκιο Αράδιου Βαλέριου Πρόκλου (Lucio Aradio Valerio Proculo), πρόξενος το 340. Ο Ρουφίνος, είχε σπουδαία μόρφωση, γνώριζε ελληνικά και λατινικά και ήταν παγανιστής.

Στα τέλη του 362 στάλθηκε ως πρέσβης - μαζί με τον *Λούκιο Τούρκιο Απρονιανό Αστέριο*, τον *Κλόντιο Οτταβιανό* και τον *Βονόσιο Βενούστο* στον αυτοκράτορα Ιουλιανό στην Αντιόχεια. Όταν, μετά τον Φεβρουάριο του 363, έφτασε ο Κόμης της εώας Ιουλιανός (ο θείος του αυτοκράτορα), ο Ρουφίνος διορίστηκε ως διαδοχός του, παρέμεινε στη θεση ως το 364. Ο Ρουφίνος πήγε επίσης στη Μεσοποταμία για να βοηθήσει τον αυτοκράτορα Ιουλιανό. Το 364, μετά το θάνατο του Ιουλιανού, ήταν ακόμα στη θέση του κόμη, αναφέρεται ότι επισκέφτηκε το ναό του Ασκληπιού στην Ταρσό. Έλαβε πολλές επιστολές από τον Λιβάνιο, ο οποίος του αφιέρωσε επίσης έναν πανηγυρικό.

Το 376 έγινε πολίαρχος της Ρώμης. Το 401/402 ήταν ήδη νεκρός, οι κόρες του είχαν περιουσιακά στοιχεία στην Απουλία.

Παραπομπές
----------

1. ↑  Michele Renee Salzman, The Making of a Christian Aristocracy, 2009, σελ. 95
2. ↑  Sylvie Crogiez-Pétrequin, Société, économie, administration dans le Code Théodosien, 2020, σελ. 145
3. ↑   Martindale 1971, p. 775-776.
4. ↑  Martindale 1971, p. 776.

Πηγές
-----

* Martindale, J. R.; Jones, Arnold Hugh Martin; Morris, John (1971). «Aradius Rufinus 11». The prosopography of the later Roman Empire - Vol. I AD 260-395. Cambridge e Nova Iorque: Cambridge University Press
Για άλλες χρήσεις, δείτε: Αδράστεια (αποσαφήνιση).
**Αδράστεια** ή **Αδράστεια πεδία** ήταν το όνομα χώρας, πόλης και πεδιάδας της Μυσίας, στη Φρυγία, την οποία διέρρεε ο Γρανικός ποταμός. Στην ομώνυμη πόλη υπήρχε μαντείο του Απόλλωνα Ακταίου και της Αρτέμιδος. Ο ναός είχε ήδη καταστραφεί στα χρόνια του Στράβωνα, που από τις πέτρες του δε, είχε κατασκευαστεί μεγάλος βωμός.

Ο Καλλισθένης κατά τον Στράβωνα έλεγε, ότι ονομάστηκε από τον αρχαίο βασιλέα Άδραστον, ο οποίος είχε ιδρύσει εκεί το πρώτο ιερό. Ο Στράβων όμως περιγράφοντας την χώρα αυτή λέγει ότι στη Φρυγία δεν υπήρχε κανένα ιερό της Αδράστειας, αλλά ούτε και της Νεμέσεως, αλλά μόνον κοντά στην Κύζικο υπήρχε σωζόμενο ιερό της Αδράστειας.

Η Αδράστεια ήταν μια από τις πόλεις της εποχής του Τρωικού πολέμου, η οποία ανήκε πιθανότατα στη σφαίρα επιρροής της Τροίας. Άρχοντές της ήταν οι δυο υιοί του Μέροπος Περκωσίου.

Βιβλιογραφία
------------

* Εγκυκλοπαιδικό λεξικό Ελευθερουδάκη, Αθήνα, 1927
* Εγκυκλοπαιδικό λεξικό Ηλίου, Αθήνα, 1957
* Ιστορία της Θράκης από των Αρχαιοτάτων Χρόνων Μέχρι του 46 μ.Χ. Tόμος Πρώτος, Ι.Λ.ΑΛΕΥΡΟΠΟΥΛΟΥ & ΣΙΑΣ, Αθήνα, 1932
Το ***The Legend of Spyro: A New Beginning*** (ελληνικά: *Ο θρύλος του Σπάιρο: Μια νέα αρχή*) είναι παιχνίδι δράσης και φαντασίας του 2006 που αναπτύχθηκε από την Krome Studios για το PlayStation 2, για το Xbox, για το GameCube, και το Game Boy Advance. Η έκδοση του DS αναπτύχθηκε από την Amaze Entertainment. Είναι επανεκκίνηση της κλασσικής σειράς Σπάιρο καθώς και το πρώτο παιχνίδι της τριλογίας *The Legend of Spyro*. Παρ'όλο που το παιχνίδι στοχεύει σε νεαρό κοινό έχει πολύ πιο σκοτεινό χαρακτήρα από τα κλασσικά Σπάιρο. Είναι το πρώτο παιχνίδι Σπάιρο με αξιολόγηση 10+ λόγω γραφικής βίας.

εμπειρία παιχνιδιού
-------------------

Το *A New Beginning* σε αντίθεση με τα κλασσικά Σπάιρο δεν βασίζεται στο να συλλέγεις αντικείμενα. Ο σκοπός κάθε επιπέδου είναι να φτάσεις στο τερματισμό του και να νικήσεις τον αρχηγό που έχει κάθε επίπεδο στο τέλος. Επίσης το παιχνίδι έχει λιγότερα επίπεδα από τα παλιά παιχνίδια με μόλις 6 επίπεδα που ξεκινάν από το σημείο εκκίνησης μέχρι τον τερματισμό που περιμένει πάντα ένας αρχηγός. Επίσης έχει δύο επιπλέον επίπεδα στα οποία ο Σπάιρο βρίσκεται στον αέρα. Ο Σπάιρο έχει μια ποικιλία κινήσεων καθώς και τέσσερις διαφορετικές ανάσες: Φωτιά, Ηλεκτρισμό, Πάγο και Γη. Κάθε ανάσα επίσης έχει το δικό της Fury μια τεράστια στοιχειακή έκρηξη που γίνεται όταν η μωβ μπάρα του Σπάιρο γεμίσει. Η έκδοση του DS έχει επιπλέον επιθέσεις και προκλήσεις καθώς και αποστολές με μορφή παζλ.

Πλοκή
-----

Ένα μωβ αυγό στέλνεται μακριά από την πατρίδα του και στην συνέχεια μέσα από αυτό βγαίνει ένας μικρός δράκος ο Σπάιρο, που τον μεγάλωσαν λιβελλούλες μια μέρα καθώς έφυγε μακριά συνάντησε τον Ιγναιτης, τον δράκο της φωτιάς και έμαθε την αλήθεια. Ο Ιγναιτης του έδειξε την προφητεία ότι ένας μωβ δράκος έρχεται κάθε δέκα γενιές για να κατατροπώσει τις δυνάμεις του κακού. Με το πιστό του φίλο τον Σπαρξ στο πλευρό του, ο Σπάιρο ξεκινάει ένα ταξίδι για να απαλλάξει τον κόσμο από τη μυστηριώδη κακιά δράκαινα την Συνδερ.

Ηθοποιοί και χαρακτήρες
-----------------------

* Ελάιτζα Γουντ στο ρόλο του *Σπάιρο*
* Δαβίδ Σπάτε στο ρόλο του *Σπαρξ*
* Γκάρι Όλντμαν στο ρόλο του *Ιγναιτης*
* Κριέ Σόμμερ στο ρόλο της *Συνδερ*
* Κορευ Μπάρτον στο ρόλο του *Βόλτηερ* / *X-χιούμορ*
* Τζεφ Μπένετ στο ρόλο του *Κύριλλος* / *Φλάς* / *Μοί-Υάιρ*
* Κέβιν Μιχάλης Ρίτσαρντσον στο ρόλο του *Τερράτορ*

Υποδοχή
-------

Το *Ο θρύλος του Σπάιρο: Μια νέα αρχή* έλαβε μικτές αλλά γενικά θετικές κριτικές. Το κοινό επαίνεσε την παρουσίαση και τα γραφικά αλλά κατέκρινε την επαναλαμβανόμενη εμπειρία παιχνιδιού. Οι οπαδοί απογοητεύτηκαν από την έμφαση που έχει το παιχνίδι στις κινήσεις σε σύγκριση με τα κλασσικά παιχνίδια.

### Βαθμολογίες

* Game Informer: 7 στα 10
* GameSpot: 5.8 στα 10
* GameSpy: 2 1/2 στα 5
* IGN: 7.7 στα 10

### Βραβεία

* IGN: Καλύτερο Platformer για GameCube 2006.
* Readers Choice: Καλύτερη GameCube Πλατφόρμα του 2006.
* GameSpot's Best and Worst of 2006: "Χειρότερη χρήση των διάσημων φωνών".

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
--------------------

* The Legend of Spyro: A New Beginning στο IMDb
* The Legend of Spyro: A New Beginning στο darkspyro.net
* The Legend of Spyro: A New Beginning στο Spyro Wiki
Η πόλη **Αδριανού Θήραι** (αλλιώς Αδριανού Θήρα ή και μονολεκτικά Αδριανοθήραι) ήταν ρωμαϊκή αποικία στη νότια Μυσία, στη Μικρά Ασία στο σημερινό Μπαλικεσίρ. 

Την πόλη έκτισε ο αυτοκράτορας Αδριανός, σίγουρα μετά το 123 μ.Χ. σε ένα από τα ταξίδια του στη Μικρά Ασία. Άγνωστο εάν στην θέση της προϋπήρχε παλαιότερη ελληνική πόλη. Βρισκόταν κοντά στους πρόποδες του όρους Ολύμπου (στα σύνορα Αιολίδος και Μυσίας) και μεταξύ των ποταμών Ταρσίου και Μακέστου. Κατά τη βυζαντινή περίοδο προήχθη σε οχυρή πόλη, ονόματι **Παλαιόκαστρον**. Στην περιοχή βρίσκονται και ερείπια από μια παλιά ρωμαϊκή γέφυρα, επί του Μακέστου ποταμού -που συνέδεε τον δρόμο μεταξύ των Αδριανού Θηρών και της Μιλητουπόλεως- καθώς και ερείπια ενός κάστρου. 

Συνήθως οι Βυζαντινοί χρησιμοποιούσαν αυτό το κάστρο ως μέρος για διακοπές αλλά και κυνήγι. 

Όταν αργότερα εισέβαλαν τα τουρκμενικά φύλα από την κεντρική Ασία στην Μυσία, μετονόμασαν την πόλη σε *Balak* (<Παλαιόν) *Hisar* (<Κάστρον), ονομασία από την οποία προήλθε η σημερινή Μπαλικεσίρ. Φαίνεται ότι η πρώιμη τουρκμενική ονομασία αντικαταστάθηκε νωρίς από τον τύπο *Καρεσί*, ήδη από τον 13ο αιώνα, από την δυναστεία των Ογούζων Τούρκων Καρεσί που κυβέρνησαν την Μυσία. Το 1345 η πόλη κατελήφθη από τους Οθωμανούς Τούρκους. Το 1897, μεγάλος σεισμός κατέστρεψε μεγάλο τμήμα της πόλεως. Το 1920 ο ελληνικός στρατός κατέλαβε προσωρινά την πόλη, για να ξαναπεράσει στην τουρκική κατοχή δύο χρόνια μετά. Στην δεκαετία του 1950 πυρκαγιά κατέστρεψε ξανά μεγάλο μέρος της πόλεως που όμως ξανακτίστηκε. 

Η Αδριανουθήραι εξέδωσε σειρά από νομίσματα αμέσως μετά την ίδρυσή της από τον Αδριανό: Ένα νόμισμα του 2ου αιώνα μ.Χ. με την κεφαλή ενός νέου από την μια όψη και στην άλλη την μορφή του Ασκληπιού με την επιγραφή ΑΔΡΙΑΝΟΘΕΡΙΤΩΝ. Σε ένα άλλο παρουσιάζεται στην μια όψη η γερουσία με την επιγραφή ΙΕΡΑ CVNKΛΗΤΟC και στην άλλη όψη ο Ασκληπιός με την επιγραφή ΑΔΡΙΑΝΟΘΗΡΙΤΩΝ, με χρονολογία κοπής από το 138 -217 μ.Χ.

Πηγές
-----

* Ταξίδια του Αδριανού στη Μ. Ασία.
* Klassische antike Stätten Anatoliens.
Η **Έβα Νίκολα Σφομπόντα** (γεν. 26 Ιουλίου 1997) είναι Πολωνή αθλήτρια του στίβου, που ειδικεύεται στα μικρά σπριντ, 60, 100 και 200 μέτρα.

Κατέκτησε το αργυρό μετάλλιο στο Παγκόσμιο Πρωτάθλημα Στίβου Εφήβων 2016 στα 100 μέτρα με επίδοση 11.12, σε ηλικία 18 ετών. Στους Ολυμπιακούς Αγώνες 2016 μπήκε στους ημιτελικούς και κατέκτησε την 15η θέση.

Τη σεζόν του κλειστού στίβου 2017 την έκλεισε με ένα αργυρό μετάλλιο στο Ευρωπαϊκό Πρωτάθλημα Κλειστού Στίβου 2017. Στο Παγκόσμιο Πρωτάθλημα Στίβου 2017 κατέκτησε την 24η θέση από τους ημιτελικούς.

Στο Ευρωπαϊκό Πρωτάθλημα Στίβου 2018 κατέκτησε την 11η θέση στα 100 μέτρα γυναικών με επίδοση 11.30.

Την καλύτερη εμφάνιση στην καριέρα της έκανε στο Ευρωπαϊκό Πρωτάθλημα Κλειστού Στίβου 2019, όταν κατέκτησε το χρυσό μετάλλιο στα 60 μέτρα γυναικών.

Ατομικά ρεκόρ
-------------

Ανοιχτός
* 100 μέτρα – 11.12 (Μπίντγκοστς 2016) ΕΡΕ
* 200 μέτρα – 23.88 (-1.0) (Μπακού 2014)

Κλειστός
* 60 μέτρα – 6.99 (Τόρουν 2022)
* 200 μέτρα – 24.55 (Σπάλα 2014)

Παραπομπές
----------

1. ↑  Η Έβα Σφομπόντα στην World Athletics
Στην ελληνική μυθολογία με το όνομα **Ίσχυς** είναι γνωστός ένας από τους γιους του Ελάτου του Λαπίθη και της Ιππείας. Αδέλφια του Ίσχυος ήταν ο Καινέας, ο Αργοναύτης Πολύφημος και ο Άμφυκος. Ο Ίσχυς ερωτεύθηκε την Κορωνίδα όταν αυτή εγκυμονούσε το παιδί του θεού Απόλλωνα. Το κοράκι πληροφόρησε τον θεό για τον νέο έρωτα της Κορωνίδος, οπότε ο Απόλλων θύμωσε τόσο πολύ ώστε το καταράστηκε να είναι μαύρο (μέχρι τότε τα κοράκια ήταν υποτίθεται άσπρα), ενώ είπε στην αδελφή του, τη θεά Άρτεμι, να σκοτώσει την Κορωνίδα.

Σύμφωνα με δευτερεύουσες πηγές ωστόσο, ο θνητός εραστής της Κορωνίδος ονομαζόταν Αλκυονέας ή Λύκος.

Παραπομπές
----------

1. ↑  Αντωνίνος Λιβεράλις: *Μεταμορφώσεις*, 20
2. ↑  Λακτάντιος Πλακίδας στον Στάτιο (*Θηβαΐς*, 3. 506)

Πηγές
-----

* Emmy Patsi-Garin: *Επίτομο λεξικό Ελληνικής Μυθολογίας*, εκδ. οίκος «Χάρη Πάτση», Αθήνα 1969
Ο **Έβαν Τόμας Σπίγκελ** (Evan Thomas Spiegel, 4 Ιουνίου 1990) είναι Αμερικανός επιχειρηματίας. Είναι γνωστότερος ως συνιδρυτής και διευθύνων σύμβουλος της εφαρμογής Snapchat, μαζί με τους Μπόμπι Μέρφι και Ρέγκι Μπράουν, οι οποίοι ήταν και συμφοιτητές του Σπίγκελ στο Πανεπιστήμιο Στάνφορντ.

Σύμφωνα με το περιοδικό Forbes, τα κέρδη του Σπίγκελ για το 2017 ανέρχονται στα 3.4 δισεκατομμύρια δολάρια.

Πρώτα Χρόνια
------------

Γεννήθηκε στο Λος Άντζελες και είναι γιος των δικηγόρων Τζον Σπίγκελ & Μελίσα Αν Τόμας. Έχει δύο αδελφές, την Καρολίν και την Λόρεν. Φοίτησε στο ιδιωτικό σχολείο Crossroads School for Arts and Sciences της Σάντα Μόνικα και έπειτα σπούδασε στο Πανεπιστήμιο Στάνφορντ.

Επίσης, παρακολούθησε μαθήματα σχεδιασμού στο Otis College of Art and Design ενώ ήταν μαθητής και έχει εργαστεί σε βιοϊατρική εταιρία.

Καριέρα
-------

Το 2012, ο Σπίγκελ έφυγε από το Πανεπιστήμιο Στάνφορντ για να επικεντρωθεί στο σχεδιασμό του Snapchat πριν πάρει το πτυχίο του. Ενώ μελετούσε το σχεδιασμό του, πρότεινε να γίνει το Snapchat η προπτυχιακή του εργασία για το Πανεπιστήμιο. Έτσι, μαζί με τους συμφοιτητές του, Μπόμπι Μέρφι και Ρέγκι Μπράουν, ίδρυσαν την εφαρμογή και ο Σπίγκελ έγινε διευθύνων σύμβουλος.

Το περιοδικό Wall Street Journal, ανέφερε αργότερα ότι ο Σπίγκελ και ο Μέρφι κατέχουν το 70% των δικαιωμάτων ψήφου στην εταιρεία και το 45% των συνολικών μετοχών.

Προσωπική ζωή
-------------

Το 2015 ξεκίνησε να βγαίνει με το μοντέλο της Victoria's Secret, Μιράντα Κερ. Οι δυο τους γνωρίστηκαν το 2014, σε ένα δείπνο της εταιρίας Louis Vuitton στη Νέα Υόρκη.

Αρραβωνιάστηκαν το 2016 και στις 27 Μαΐου 2017 παντρεύτηκαν στο σπίτι του Σπίγκελ, στο Λος Άντζελες.

Έχουν αποκτήσει μαζί έναν γιο, τον Χαρτ (8 Μαΐου 2018),

Παραπομπές
----------

1. ↑  (Γερμανικά) *Munzinger Personen*. 00000031025. Ανακτήθηκε στις 9  Οκτωβρίου 2017.
2. ↑  www.lesechos.fr/tech-medias/hightech/exclusif-comment-le-pdg-de-snapchat-est-devenu-francais-1156728. Ανακτήθηκε στις 2  Ιουλίου 2022.
3. ↑  www.lesechos.fr/tech-medias/hightech/exclusif-comment-le-pdg-de-snapchat-est-devenu-francais-1156728. Ανακτήθηκε στις 16  Ιανουαρίου 2020.
4. ↑  Ανακτήθηκε στις 4  Μαρτίου 2021.

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
--------------------

* Πολυμέσα σχετικά με το θέμα  Evan Spiegel στο Wikimedia Commons

  


|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
| Καθιερωμένοι όροι | 
* VIAF: 3935151778216818130008

 |

 |
Η **Ίντχιλντ** (πέθανε το 937) μέλος του Οίκου του Ουέσσεξ ήταν η δεύτερη σύζυγος του δούκα των Φράγκων Ούγου του Μέγα. Η Ίντχιλντ ήταν κόρη του βασιλιά των Αγγλοσαξόνων Εδουάρδου του Πρεσβύτερου με την δεύτερη σύζυγο του Έλφλεντ. Ο ξάδελφος της Αδαλούλφος της Βουλώνης έστειλε αντιπροσωπεία στον ετεροθαλή αδελφό της Έθελσταν της Αγγλίας με αίτημα να δώσει την Ίντχιλντ σύζυγο στον Ούγο, σε αντάλλαγμα δέχτηκε πολλά δώρα. Ο Ουίλιαμ όφ Μαλμεσμπέρι (1080 - 1143) γράφει ότι τα δώρα περιείχαν μπαχαρικά, κοσμήματα, αστραφτερά άλογα, επεξεργασμένα βάζα, ένα χρυσό στέμμα, το ξίφος του Μεγάλου Κωνσταντίνου, η λόγχη του Καρλομάγνου και ένα κομμάτι από το Ακάνθινο Στεφάνι του Ιησού. Η αδελφή της Έντζιφου της Αγγλίας παντρεύτηκε τον έκπτωτο βασιλιά των Δυτικών Φράγκων Κάρολο τον Απλό. Ο Ούγος ο Μέγας ήταν ισχυρός διεκδικητής του θρόνου των Δυτικών Φράγκων, ο γάμος πιθανότατα προτάθηκε για να σπάσει ο επικίνδυνος δεσμός που είχε ο Ούγος με τον Ερβέρτο Β΄ του Βερμαντουά από την Δυναστεία των Καρολιδών. Η Ίντχιλντ δεν απέκτησε παιδιά και πέθανε το 937, ο Ούγος ο Μέγας προχώρησε σε τρίτο γάμο με την Χέντβιχ της Σαξονίας.

Παραπομπές
----------

1. ↑  Edhilde\_de\_Wessex.
2. ↑  «Dictionary of Women Worldwide» (Αγγλικά) Gale, Yorkin Publications. Ντιτρόιτ. 2006. ISBN-13 978-0-7876-7585-1.
3. 1 2 3 4 5 6 7 8  «Kindred Britain»
4. ↑  p10520.htm#i105196. Ανακτήθηκε στις 7  Αυγούστου 2020.
5. ↑  Foot, 2011, σ. 15
6. ↑  Foot, 2011, σσ. 18, 47-48, 192-193
7. ↑  Foot, 2010, σ. 246
8. ↑  Ortenberg, σ. 228, Freeman, σ. 234

Πηγές
-----

* Foot, Sarah (2011). ?thelstan: the first king of England. Yale University Press.
* Foot, Sarah (2010). "Dynastic Strategies: The West Saxon Royal Family in Europe". In Rollason, David; Leyser, Conrad; Williams, Hannah (eds.). England and the Continent in the Tenth Century:Studies in Honour of Wilhelm Levison (1876-1947). Brepols.
* Freeman, Edward Augustus (1867). The History of the Norman Conquest of England. Clarendon Press.
* Ortenberg, Veronica (2010). "'The King from Overseas: Why did ?thelstan Matter in Tenth-Century Continental Affairs?". In Rollason, David; Leyser, Conrad; Williams, Hannah (eds.). England and the Continent in the Tenth Century:Studies in Honour of Wilhelm Levison (1876-1947). Brepols.
Ο **Ίντγουλφ της Νορθουμβρίας** (*Eadwulf I of Northumbria*, πέθανε το 717) βασιλιάς της Νορθουμβρίας (704 - 705) την περίοδο που μεσολάβησε από τον θάνατο του Άλντφριθ της Νορθουμβρίας μέχρι την επαναφορά στον θρόνο του γιου του Όσρεντ της Νορθουμβρίας.
Ο Όσρεντ ήταν μικρό παιδί την εποχή που πέθανε ο πατέρας του, δεν καταγράφεται καμιά συγγενική σχέση του Ίντγουλφ με την δυναστεία του Ίδα της Βερνικίας γι'αυτό οι περισσότεροι ιστορικοί πιστεύουν ότι ήταν σφετεριστής. Εμφανίστηκαν ωστόσο πολλοί δευτερεύοντες κλάδοι στον βασιλικό οίκο της Βερνικίας όταν ξεκληρίστηκε η κύρια γραμμή, αυτό δεν αποκλείει το γεγονός να ανήκε και ο Ίντγουλφ σε κάποιον από αυτούς.

Αρχικά ο Ίντγουλφ κέρδισε τον θρόνο με την υποστήριξη του ισχυρότατου κόμη Μπέρτφριθ ο οποίος είχε την εξουσία στα βορειοανατολικά σύνορα της Νορθουμβρίας κατά μήκος του ποταμού Φόρθ αλλά πολύ σύντομα ξέσπασε νέα κρίση. Ο εξόριστος από τον Άλντφριθ επίσκοπος Ουίλφριντ δήλωσε την επιθυμία του να επιστρέψει στην Νορθουμβρία ο Ίντγουλφ αρνήθηκε αντίθετα ο προστάτης του κόμης Μπέρτφριθ ήθελε την επιστροφή του επισκόπου στην χώρα. Η κρίση οδήγησε σε σύγκρουση του βασιλιά με τον ισχυρό κόμη ο οποίος τον εκθρόνισε και τοποθέτησε στον θρόνο της Βερνικίας το μικρό παιδί Όσρεντ. 
Ο Ίντγουλφ πέρασε το υπόλοιπο διάστημα της ζωής του στην εξορία στα βασίλεια του Λα Ριάτα και τους Πίκτους, ο θάνατος του σύμφωνα με τα *Χρονικά του Ούλστερ* συνέβη το 717. Ο γιος του Ίρνγουιν δολοφονήθηκε ύστερα από διαταγή του Έαντμπερ της Νορθουμβριας (740), δισέγγονοι του ήταν οι μετέπειτα βασιλείς Ίρντγουλφ της Νορθουμβρίας και Έανρεντ της Νορθουμβρίας.

Πηγές
-----

Higham, N.J. The Kingdom of Northumbria AD 350-1100. Stroud: Sutton, 1993. 
Marsden, J. Northanhymbre Saga: The History of the Anglo-Saxon Kings of Northumbria. London: Cathie, 1992. 
Yorke, Barbara, Kings and Kingdoms of early Anglo-Saxon England. London: Seaby, 1990.

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
--------------------

* Ίντγουλφ

|  |
| --- |
| Ίντγουλφ της Νορθουμβρίας  **Θάνατος:** 717 |
| Βασιλικοί τίτλοι |
| ΠροκάτοχοςΆλντφριθ της Νορθουμβρίας | **Βασιλιάς της Νορθουμβρίας**704 - 705 | ΔιάδοχοςΌσρεντ της Νορθουμβρίας |
Ο **Αθανάσιος Γουδέλης** ήταν οπλαρχηγός της Ελληνικής Επανάστασης του 1821 από την Μάνη.

Δράση
-----

Ο **Γουδέλης** καταγόταν από την Αράχωβα Οιτύλου (νυν Καρυές).Υπηρέτησε στον Αγώνα ως οπλαρχηγός,στο πλευρό των Μαυρομιχάληδων και του Μούρτζινου ενώ τροφοδοτούσε με δικά του έξοδα το ένοπλο σώμα το οποίο διοικούσε.Έλαβε μέρος σε αρκετές μάχες και διακρίθηκε στις πολιορκίες των μεσσηνιακών φρουρίων που ήταν υπό την κατοχή των Τούρκων στις αρχές της Επανάστασης,στην πολιορκία του Άργους,στην πολιορκία της Τριπολιτσάς καθώς και στην καταστροφή του εκστρατευτικού σώματος του Μαχμούτ Δράμαλη.

Μετά την ολοκλήρωση του Αγώνα,κρίθηκε ως αξιωματικός της Ζ' τάξης.

Πηγές
-----

* Σύγχρονος Εγκυκλοπαίδεια Ελευθερουδάκη,τόμος 7ος,σελ 84.
Ίνκα
Η **Ίνκα** (καταλανική προφορά:[ˈiŋkə]) είναι πόλη της Μαγιόρκας, που ανήκει στο σύμπλεγμα των Βελεαρίδων νήσων, στην Ισπανία. Βρίσκεται μεταξύ της πρωτεύουσας του νησιού Πάλμα ντε Μαγιόρκα (28km) και της πόλης Αλκούδια (23km). Ο πληθυσμός του δήμου είναι 32,137 (2018) σε σύγκριση με τις δεκαετίες του 1940 και του 1950 που ήταν περίπου στους 12.000, σε έκταση 58.4 km².

Αξιοθέατα
---------

Σάντα Μαρία λα Μαγιόρ
Τα κυριότερα αξιοθέατα της πόλης είναι οι εκκλησίες, όπως η ενοριακή εκκλησία της Σάντα Μαρία λα Μαγιόρ, που χτίστηκε το 1248 και είναι σε στυλ μπαρόκ και με ιστορικό ενδιαφέρον η Δομινικανή μονή του Σάντο Ντομίνγκο, η εκκλησία του Σαν Φραντζίσκο, ο λόφος της Σάντα Μαγκνταλένα και η μονή του Σαντ Μπαρτομέου.

Οικονομία
---------

Η Ίνκα είναι έδρα σημαντικής βιομηχανίας υποδημάτων. Εκεί βρίσκονται τα κεντρικά γραφεία της μεγάλης ισπανικής εταιρείας παπουτσιών "Camper" από το 1975. To *μουσείο δέρματος και παπουτσιού* μέσα από τη μόνιμη συλλογή του παρουσιάζει όλη αυτή την ιστορία.

H 'Ινκα και τα περίχωρά της ήταν μεγάλοι παραγωγοί κρασιού μεταξύ 17ου και 19ου αιώνα, αλλά η μεγάλη αυτή παραγωγή καταστράφηκε λόγω του εντόμου της Φυλλοξήρας. Σήμερα, όμως, η παραγωγή κρασιού παρουσιάζει ανάκαμψη και ήδη παράγονται κρασιά εκλεκτής ποιότητας.

Δείτε επίσης
------------

* Μαγιόρκα

Παραπομπές
----------

1. ↑  Εθνικό Ινστιτούτο Στατιστικών της Ισπανίας: «Municipal Register of Spain of 2022» 16  Μαΐου 2022. σελ. 1,235.
2. ↑  «Habitantes Inca 1900-2020». *www.foro-ciudad.com* (στα Ισπανικά). Ανακτήθηκε στις 8 Δεκεμβρίου 2021.
3. ↑  Ήλιος, τόμος 9, σελ. 914
4. 1 2  «Museum Calzado y Piel». *www.illesbalears.travel*. Ανακτήθηκε στις 8 Δεκεμβρίου 2021.

Βιβλιογραφικές πηγές
--------------------

* ΕΓΚΥΚΛΟΠΑΙΔΙΚΗ ΕΠΙΘΕΩΡΗΣΙΣ "ΗΛΙΟΣ", ΕΓΚΥΚΛΟΠΑΙΔΙΚΗ ΕΠΙΘΕΩΡΗΣΙΣ ¨ΗΛΙΟΣ" (1965). *ΝΕΩΤΕΡΟΝ ΕΓΚΥΚΛΟΠΑΙΔΙΚΟΝ ΛΕΞΙΚΟΝ "ΗΛΙΟΣ"*. ΑΘΗΝΑΙ: ΕΓΚΥΚΛΟΠΑΙΔΙΚΗ ΕΠΙΘΕΩΡΗΣΙΣ "ΗΛΙΟΣ".

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
--------------------

* Πολυμέσα σχετικά με το θέμα  Inca (Mallorca) στο Wikimedia Commons
* 

  


|  |  |
| --- | --- |
| 

|  |
| --- |
| * Πύλη:Γεωγραφία
* Πύλη:Ισπανία
 |

 |

|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
| Καθιερωμένοι όροι | 
* VIAF: 154950466
* GND: 4244411-1

 |

 |
Ο **Άγιος Βλάσιος επίσκοπος Σεβαστείας** ήταν Μικρασιάτης ιατρός, μάρτυρας και άγιος της Ορθόδοξης και της Καθολικής Εκκλησίας που έζησε περί τα 308-323 μ.Χ. επί βασιλείας Λικινίου στη Μικρά Ασία. Η μνήμη του εορτάζεται από τους ορθοδόξους στις 11 Φεβρουαρίου και είναι πολιούχος πολλών οικισμών που φέρουν το όνομά του καθώς και των Αχαρνών Αττικής και του Ξυλόκαστρου Κορινθίας. Από τους Ρωμαιοκαθολικούς τιμάται στις 3 Φεβρουαρίου και αποτελεί πολιούχο του Ντουμπρόβνικ και άλλων πόλεων.

Βίος
----

Ο Άγιος Βλάσιος ασκήθηκε σε σπηλιά του όρους *Αργαίος* που ήταν το υψηλότερο βουνό της Μικράς Ασίας. Στο σπήλαιο διέμενε με σιωπή προσευχή και νηστεία. Το συναξάριό του αναφέρει θεράπευε τα άγρια ζώα που έφταναν στη σπηλιά του βάζοντας επί αυτών το χέρια του. Σπούδασε ιατρική αλλά προσέφερε χωρίς χρήματα τις υπηρεσίες του, ως φιλανθρωπία, στους πάσχοντες και ασθενείς. Εκτός από την ιατρική βοήθεια χορηγούσε δωρεάν στους ασθενείς τα φάρμακα και τους παρείχε τα έξοδα νοσηλείας τους. 

Χειροτονήθηκε επίσκοπος Σεβάστειας της ιστορικής Αρμενίας και Επίσκοπος Λέτσε της Ιταλιας.

Το 316, ο κυβερνήτης της Καππαδοκίας και της Μικρής Αρμενίας, Αγρικόλαος, ξεκίνησε δίωξη με εντολή του αυτοκράτορα Λικίνιου, και έτσι ο Άγιος Βλάσιος συνελήφθη. Μετά την ανάκρισή του και βασανιστήρια, οδηγήθηκε στη φυλακή και στη συνέχεια αποκεφαλίστηκε.

Απολυτίκιο
----------

> (Ήχος πλάγιος α')
> 
> Φερωνύμως βλαστήσας, ὡς δένδρον εὔκαρπον, ἱεράρχα Κυρίου Βλάσιε ἔνδοξε, μαρτυρίου τοὺς καρποὺς κόσμῳ προήγαγες καὶ θαυμάτων δωρεάς ἀναβλύζεις δαψιλῶς, ὡς θεῖος ἱερομάρτυς τοῖς καταφεύγουσι πάτερ τῇ ἀντιλήψει τῆς πρεσβείας σου.
> 
>

Παραπομπές
----------

1. ↑  Άγιος Βλάσιος επίσκοπος Σεβαστείας, saint.gr
2. ↑  Kirsch, Johann Peter. "St. Blaise." The Catholic Encyclopedia. Vol. 2. New York: Robert Appleton Company, 1907. 3 Feb. 2013
3. ↑  Prayers to the Hieromartyr Blasius of Sevastia. The life of Vlasius of Sebastia
4. ↑  «Ορθόδοξος Συναξαριστής :: Άγιος Βλάσιος επίσκοπος Σεβαστείας». *www.saint.gr*. Ανακτήθηκε στις 10 Φεβρουαρίου 2022.

  


|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
| Καθιερωμένοι όροι | 
* WorldCat
* VIAF: 88762504
* LCCN: n86062161
* ISNI: 0000 0001 1816 2540
* GND: 119471345
* NKC: js2018980377

 |

 |
Η **Ίντα** (τσεχικά: Ida Wettinská‎, γερμανικά: Ida von Wettin‎, επίσης *Hidda von Eilenburg*· 1031 - μετά το 1061) από τον Οίκο των Βέττιν, ήταν κόρη του μαργράβου της Κάτω Λουσατίας και με τον γάμο της έγινε δούκισσα της Βοημίας από το 1055 έως το 1061.

Βιογραφία
---------

Ήταν η κόρη του Θεοδώριχου Β΄ μαργράβου της Κάτω Λουσατίας και της συζύγου του Ματίλντας, κόρης του Έρκαρντ Α΄ μαργράβου του Mάισσεν. Ο πατέρας της Ίντας, πρώην κόμης του Άιλενμπουργκ, έγινε μάργραβος της Λουσατίας το 1032 και δολοφονήθηκε από τους ακολούθους του γαμπρού του, Έρκαρτ Β΄ του Mάισσεν στις 19 Νοεμβρίου 1034.

Η Ίντα ήταν παντρεμένη με τον Σπυτίνιεφ Β΄ δούκα της Βοημίας  και γέννησε δύο (επιζήσαντα) παιδιά. Μετά το τέλος του συζύγου της στις 28 Ιανουαρίου 1061, η Ίντα εξορίστηκε, προφανώς μαζί τους, από τη Βοημία. Η κόρη της, της οποίας το όνομα δεν έχει καταγραφεί, παντρεύτηκε έναν Σάξονα ευγενή με το όνομα Βίχμανν του Σέλλε, ενώ ο γιος της Σβάτομπορ (Φρειδερίκος) έγινε πατριάρχης της Ακουιλέια το 1085, για να δολοφονηθεί μόνο κατά τη διάρκεια μίας διαταραχής του δρόμου τον Φεβρουάριο του 1086. Πιθανότατα είχε μία ακόμη κόρη, η οποία έγινε η πρώτη σύζυγος του Σβιάτοπολκ Β΄ μεγάλου πρίγκιπα του Κιέβου.

Οικογένεια
----------

Παντρεύτηκε τον Σπυτίνιεφ Β΄ των Πρεμυσλιδών, δούκα της Βοημίας και είχε τέκνα:

* μία κόρη, παντρεύτηκε τον Βίχμανν ευγενή του Σέλε.
* Σβάτομπορ (Φρειδερίκος) απεβ. 1086, πατριάρχης της Ακουιλέιας.
* (;) μία κόρη, παντρεύτηκε τον Σβιάτοπολκ Β΄ μεγάλο πρίγκιπα του Κιέβου.

Παραπομπές
----------

1. 1 2  Darryl Roger Lundy: (Αγγλικά) *The Peerage*.
2. ↑  Thompson 1926, σελ. 621.

Βιβλιογραφικές αναφορές
-----------------------

* Thompson, James Westfall (1926). «Medieval German Expansion in Bohemia». *The Slavonic Review* **4**.

  


|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
| Καθιερωμένοι όροι | 
* VIAF: 315701757
* NKC: ola2015867928

 |

 |
Ο **Άγιος Γαυδέντιος** (;-μετά το 405 μ.Χ) ήταν χριστιανός επίσκοπος στην Μπρέσια.

Βίο
---

Δεν γνωρίζουμε που και πότε γεννήθηκε. Αφού έλαβε επιμελημένη μόρφωση ταξίδεψε στην Ανατολή και γνώρισε τον Ιωάννη Χρυσόστομο. Το 391 με 392 προσκλήθηκε να διαδεχθεί τον Φιλάστριο Βρεσκίας στην Ιταλία. Το 405 ο Πάπας του ζήτησε να μεταβεί στην Κωνσταντινούπολη προκειμένου να ζητήσει από τον αυτοκράτορα Αρκάδιο να επανεξετάσει το ζήτημα του ήδη εξόριστου Χρυσόστομου. Όμως οι αυτοκρατορικές αρχές τον φυλάκισαν και τελικά απελευθερωθείς επέστρεψε στην επισκοπή της ευθυνης του.

Συγγραφικό έργο
---------------

Έχουν διασωθεί εικοσιένα εποικοδομητικά, ερμηνευτικά και αντιαιρετικά έργα του. Ακολουθεί πιστά τις παλαιότερες πηγές του ενώ υιοθετεί την αλληγορική ερμηνεία. Τα έργα του περιέχουν τα παλιότερα δείγματα θεωρίας της ιστορίας και θεολογίας του χρόνου.

Παραπομπές
----------

1. 1 2 3  (Ιταλικά) *Mirabile: Digital Archives for Medieval Culture*. SISMEL – Edizioni del Galluzzo.
2. ↑  *Corpus Corporum*. Gaudentius\_Brixiensis. Ανακτήθηκε στις 15  Νοεμβρίου 2020.
3. ↑  Στυλιανός Παπαδόπουλος, Πατρολογία Γ', εκδ.Γρηγόρης, Αθήνα, 2010, σελ.55
4. ↑  Στυλιανός Παπαδόπουλος, Πατρολογία Γ', εκδ.Γρηγόρης, Αθήνα, 2010, σελ.55

Πηγές
-----

* Στυλιανός Παπαδόπουλος, Πατρολογία Γ', εκδ.Γρηγόρης, Αθήνα, 2010, σελ.55
Η **Αναπνοή σφιγμένου χείλους** (Αγγλικά: ***Pursed lip breathing*** (***PLB***)), είναι μια τεχνική αναπνοής η οποία συνίσταται στην εκπνοή μέσω στενά συμπιεσμένων χειλιών και εισπνοής μέσω της μύτης με το στόμα κλειστό.

Οι γιατροί, οι νοσηλευτές, οι φυσιοθεραπευτές, οι επαγγελματίες θεραπευτές και οι αναπνευστικοί θεραπευτές διδάσκουν αυτή την τεχνική στους ασθενείς τους, για να διευκολύνουν τη δύσπνοια και την προώθηση της βαθιάς αναπνοής, που επίσης αναφέρεται ως κοιλιακή ή διαφραγματική αναπνοή. Ο σκοπός της *PLB* είναι να δημιουργήσει οπίσθια πίεση στους αεραγωγούς ώστε να ανοιχτεί ο νάρθηκας. Έτσι, ο κινούμενος αέρας χρειάζεται λιγότερη προσπάθεια.

Η αναπνοή μέσω των σφιγμένων χειλιών τόσο στην εκπνοή όσο και στην εισπνοή είναι ένα από τα σημάδια που χρησιμοποιούν οι εργαζόμενοι στον τομέα της υγείας για την ανίχνευση πιθανής χρόνιας αποφρακτικής πνευμονοπάθειας (ΧΑΠ) σε ασθενείς. Η ΧΑΠ Καναδά υποδεικνύει ότι η χρήση της *PLB* έχει θετικές επιδράσεις στη θεραπεία του άγχους και των διαταραχών που σχετίζονται με το άγχος.

Η αναπνοή σφιγμένου χείλους μπορεί επίσης να χρησιμοποιηθεί αποτελεσματικά κατά τη διάρκεια των προσβολών άσθματος, για την επιβράδυνση την αναπνοής, τη μείωση της προσπάθειας αναπνοής και για την ηρεμία του εαυτού. Είναι επίσης ευεργετική και στους πάσχοντες από εμφύσημα.

Για την αναπνοή μέσω των σφιγμένων χειλιών, θα πρέπει να γίνεται η εισπνοή μέσα από τη μύτη για δύο δευτερόλεπτα, στη συνέχεια να γίνεται η εκπνοή σιγά-σιγά μέσα από τα σφιγμένα χείλη για τέσσερα δευτερόλεπτα. Αν τα τέσσερα δευτερόλεπτα είναι πολύ μεγάλο διάστημα, απλά, η εκπνοή γίνεται στο διπλάσιο χρόνο της εισπνοής.

Δείτε επίσης
------------

* Ιδιοπαθής πνευμονική ίνωση
* Πνευμονική νόσος τελικού σταδίου

Παραπομπές
----------

1. ↑  «Efficacy of Pursed-Lips Breathing: A Breathing Pattern Retraining Strategy For Dyspnea Reduction». Journal of Cardiopulmonary Rehabilitation & Prevention.
2. ↑  «Anxiety and pursed lip breathing». COPD Canada. Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 4 Δεκεμβρίου 2017. Ανακτήθηκε στις 31 Ιανουαρίου 2019.
3. ↑  «Breathing Techniques». COPD Foundation.
Το **Ίντι Ράιμι**, που σημαίνει *"Γιορτή του ήλιου"*, ήταν θρησκευτική γιορτή των Ίνκας προς τιμήν του θεού Ίντι. Πραγματοποιόταν περίπου στις 24 Ιουνίου και σηματοδοτούσε το χειμερινό ηλιοστάσιο στο Νότιο Ημισφαίριο και το νέο έτος για τους λαούς στις Άνδεις.

Αυτοκρατορία των Ίνκας
----------------------

Στην Αυτοκρατορία των Ίνκας, το Ίντι Ράιμι θεωρείτο η πιο σημαντική από τις 4 εορτές του Κούζκο. Διαρκούσε 9 ημέρες, κατά τη διάρκεια των οποίων πραγματοποιούνταν χοροί και γιορτές, καθώς και θυσίες ζώων για να εξασφαλιστεί η καλή σοδειά. 

Η τελευταία γιορτή παρουσία του Αυτοκράτορα των Ίνκας πραγματοποιήθηκε το 1535, αφού έπειτα καταργήθηκε από τους Ισπανούς κατακτητές και την Καθολική Εκκλησία. Στα χρόνια που ακολούθησαν, κάποιοι ιθαγενείς συμμετείχαν σε παρόμοιες τελετές, αλλά απαγορεύτηκε εντελώς το 1572 σαν μια παγανιστική γιορτή που ερχόταν αντίθετη με την καθολική πίστη.

Σύγχρονη εποχή
--------------

Από το 1944, δυο χιλιόμετρα έξω από την πόλη Κούζκο λαμβάνει χώρα μια θεατρική αναπαράσταση του Ίντι Ράιμι στις 24 Ιουνίου κάθε χρόνο, προσελκύοντας πλήθος τουριστών.

|  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| 

| π • σ • ε
Μυθολογία Ίνκα |
| --- |
|  |
| Θεότητες | 
* Μάνκο Κάπακ
* Βιρακότσα
* Ίντι
* Καβιγιάσε
* Μάμα Ζάρα
* Μάμα Κίγια
* Κούκα Μάμα
* Μάμα Όκλιο
* Μάμα Πάτσα
* Πατσακάμακ
* Σουπάι
 |  |
|  |
| Τοποθεσίες | 
* Κούσκο
* Ούκα Πάτσα
* Άναν Πάτσα
 |
|  |
| Γιορτές | 
Ίντι Ράιμι |
|  |
| Σύμβολα | 
Τσακάνα |

 |
Ο **Ίνριντ της Νορθουμβρίας**, βασιλιάς της Νορθουμβρίας στις αρχές του 9ου αιώνα ήταν γιος του Ίρντγουλφ της Νορθουμβρίας και διάδοχος του Έλφβαλντ Β΄ της Νορθουμβρίας. Η μόνη καταγραφή που υπάρχει για τον ίδιο στο Αγγλοσαξωνικό χρονικό αναφέρει ότι το 829 ο Εγβέρτος του Ουέσσεξ *"οδήγησε στρατό εναντίον των Νορθουμβρίων στο Ντορέ και υπέβαλε τους όρους του για υποταγή, όταν έγιναν αποδεκτοί επέστρεψε στην πατρίδα του"*.

Ο Ρογήρος του Γουεντόβερ αναφέρει ότι ο Ίνριντ βασίλευσε το διάστημα 810 - 840, το έργο του 12ου αιώνα *"Ιστορία της εκκλσίας του Νταρχάμ"* καταγράφει στον Ίνριντ περίοδο βασιλείας 33 ετών αλλά ένα νόμισμα του Ίνριντ που ανακαλύφτηκε πρόσφατα χρονολογείται το 850. Οι μεγάλες ταραχές που είχαν ξεσπάσει στην Νορθουμβρία εκείνη την περίοδο δείχνουν ότι μόνο μια σημαντική προσωπικότητα θα μπορούσε να κατορθώσει μια τόσο μεγάλη σε διάρκεια βασιλεία, μετά τον θάνατο του η κυριαρχία της Νορθουμβρίας στη Βρετανία κατέρρευσε.
Ο πατέρας του εκθρονίστηκε από τον Έλφβαλντ για άγνωστο λόγο (806), σύμφωνα με την *"Ιστορία της εκκλησίας του Νταρχάμ"* ο Έλφβαλντ βασίλευσε δυο χρόνια και τον διαδέχθηκε ο γιος του Ίρντγουλφ Ίνριντ. Οι πηγές των Φράγκων ωστόσο έχουν αντίθετη γνώμη, αναφέρουν ότι ο πατέρας του μετά την εξορία του από την Νορθουμβρία έγινε δεκτός από τον Καρλομάγνο και τον πάπα ο οποίος τον έστειλε με συνοδεία πίσω στην πατρίδα του για να αναλάβει ξανά τον θρόνο. Οι συνθήκες της διαδοχής του πατέρα του παρουσιάζουν όλες μεγάλες διαφωνίες και αβεβαιότητα αλλά όλες οι πηγές τελικά συμφωνούν ότι τον Ίνριντ διαδέχθηκε ο γιος του Έθελρεντ Β΄ της Νορθουμβρίας. 
Την περίοδο της βασιλείας του Ίνριντ κόπηκαν νομίσματα νέας μορφής με χαμηλότερη περιεκτικότητα σε ασήμι, τα νομίσματα αργότερα κόπηκαν αποκλειστικά με ορείχαλκο, στο νομισματοκοπείο της Γιορκ κόπηκε μεγάλος αριθμός νομισμάτων τα οποία έχουν διασωθεί μέχρι και σήμερα. Ο Χίγκαμ αναφέρει ότι κυκλοφόρησαν χιλιάδες νομίσματα τα οποία χρησιμοποιήθηκαν περισσότερο για το εξωτερικό εμπόριο, οι ίδιοι οι Νορθούμβριοι στην καθημερινή τους ζωή τα χρησιμοποιούσαν ελάχιστα.

Παραπομπές
----------

1. ↑  The Anglo-Saxon Chronicle, trans. James Henry Ingram (London: Everyman Press, 1912). Whilst the Anglo-Saxon Chronicle assigns these events to 827, the lunar eclipse referred to in the same entry occurred in the winter of 828-29, and it is accepted that the correct year for Eanred's meeting with Egbert is 829.

Πηγές
-----

* Higham, N.J. The Kingdom of Northumbria AD 350-1100 (Stroud: Sutton, 1993).
* Kirby, D.P. The Earliest English Kings (London: Unwin Hyman, 1991).
* Rollason, David (2004). "Eardwulf (fl. 796–c.830), king of Northumbria". Oxford Dictionary of National Biography. Oxford University Press. Retrieved 2007-10-03.

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
--------------------

* Ίνριντ

|  |
| --- |
| Ίνριντ της Νορθουμβρίας  **Θάνατος:** 841 |
| Βασιλικοί τίτλοι |
| ΠροκάτοχοςΈλφβαλντ Β΄ | **Βασιλιάς της Νορθουμβρίας**808 - 840 | ΔιάδοχοςΈθελρεντ Β΄ |



|  |  |
| --- | --- |
| CC-BY-SA Μετάφραση | Στο λήμμα αυτό έχει ενσωματωθεί κείμενο από το λήμμα Eanred of Northumbria  της Αγγλικής Βικιπαίδειας, η οποία διανέμεται υπό την GNU FDL και την CC-BY-SA 4.0. (ιστορικό/συντάκτες). |
Για τον επίσκοπο Ρώμης, δείτε: Πάπας Γάιος.  
Ο **Άγιος Γάιος**, ο οποίος εορτάζεται στους Παξούς, αναφέρεται ότι ήταν ένας από τους δυο πιστούς που βάπτισε ο Απόστολος Παύλος στην Κόρινθο.

Ο Γάιος αναφέρεται αφενός στην προς Ρωμαίους επιστολή του αποστόλου Παύλου ως ο άνθρωπος που τον φιλοξένησε στην Κόρινθο και αφετέρου, στην Α' προς Κορινθίους όπου ο Απόστολος Παύλος αναφέρει ότι βάπτισε στην Κόρινθο τον Κρίσπο και τον Γάιο,.

Η εκκλησία των Αγίων Αποστόλων (Πέτρου και Παύλου), στον Γάιο των Παξών. Ανατολική πλευρά στην οποία φαίνεται η επιγραφή: ΕΝΤΟΣ ΤΟΥ ΙΕΡΟΥ ΒΗΜΑΤΟΣ ΕΥΡΙΣΚΕΤΑΙ Ο ΤΑΦΟΣ ΤΟΥ ΑΓΙΟΥ ΑΠΟΣΤΟΛΟΥ ΓΑΙΟΥ ΜΑΘΗΤΟΥ ΤΟΥ ΑΠΟΣΤΟΛΟΥ ΠΑΥΛΟΥ
Η παράδοση των Παξών αναφέρει ότι ο Κορίνθιος μαθητής του Αποστόλου Παύλου Γάιος (άλλοι αναφέρουν και τον Κρίσπο) κήρυξαν το χριστιανισμό στο νησί και ότι ο Γάιος (ή και ο Κρίσπος) πέθαναν εκεί. Από τον Γάιο, έλαβε το όνομά της και η πρωτεύουσα του νησιού Γάιος. Αναφέρεται δε ότι ο Γάιος, είναι θαμμένος κάτω από το Άγιο Βήμα του ναού των Αγίων Αποστόλων (39°11′50″N 20°11′02″E﻿ / ﻿39.197133°N 20.183795°E﻿ / 39.197133; 20.183795) του Γαίου Παξών.

Στο σημαντικό έργο του Λουδοβίκου-Σαλβατόρ αρχιδούκα της Αυστρίας «*Παξός και Αντίπαξος*» του 1887 αναφέρεται, ότι στο ναό των Αγίων Αποστόλων αριστερά είναι «*οι ξύλινοι μετά του αετώματος βωμοί των Αγίων Πέτρου και Παύλου και αριστερά των Αγίων Γαΐου και Κρίσπου, οίτινες κατά την παράδοσιν εκεί ετάφησαν*». Στην εικόνα των Αγίων Αποστόλων Γαΐου και Κρίσπου που βρίσκεται στο ναό, αφιερωμένη το 1858, αναφέρεται ότι ο «Απόστολος Γάιος εορτάζει τας 5 Νοεμβρίου» ενώ για τον Κρίσπο: «Ο Απόστολος Κρίσπος εορτάζει 30 Ιουλίου».

Ο Δ. Κόνταρης αναφέρει, ότι η μνήμη του Αγίου Γαΐου καθιερώθηκε από το 1985 να εορτάζεται μαζί με τους Αποστόλους Πέτρο και Παύλο στις 29 Ιουνίου και να γίνεται λιτανεία της εικόνας του

Δείτε επίσης
------------

* Παξοί

Αναφορές
--------

1. ↑  προς Ρωμαίους, Απόστολος Παύλος, κεφ. ΙΣΤ', στιχ. 23-24 ο ΠαύλοςΓράφει: "... *Ασπάζεται υμάς Γάιος ο ξένος μου και της εκκλησίας όλης* ..."
2. ↑  Α' προς Κορινθίους επιστολή του Αποστόλου Παύλου, κεφ. Α' στίχοι 14-15: «Ευχαριστώ τω Θεώ ότι ουδένα υμών, εβάπτισα ει μη Κρίσπον και Γάιον» («Ευχαριστώ τον Θεό ότι κανένα απ΄εσάς δεν εβάπτισα εκτός από τον Κρίσπο και τον Γάιο»
3. 1 2  Δημήτριος Π. Κόνταρης, Ο Άγιος Γάιος και η ονομασία της πρωτεύουσας του νησιού μας, Γάιος, σελ. 57-69 στο «Η Εκκλησία των Αγίων Αποστόλων Γαΐου - Παξών», 1995
4. 1 2  Παξός και Αντίπαξος, Ludwig Salvator, archduke of Austria Ludwig Salvator , Anastasios P. Mitsiales, (1905), η μετάφραση στα ελληνικά, σελ. 163, 176
5. ↑  Δημήτριος Π. Κόνταρης, Ο Άγιος Γάιος και η ονομασία της πρωτεύουσας του νησιού μας, Γάιος, σελ. 19 στο «Η Εκκλησία των Αγίων Αποστόλων Γαΐου - Παξών», 1995
6. ↑  Λιτανεία του Αγίου Γάιου στους Παξούς, 30 Ιουνίου 2015
Η **Αντιγόνη Γιαννά**, ήταν αγωνίστρια της επανάστασης του 1821 από την ορεινή Ηλεία. 

Η Αντιγόνη ήταν από την Κλινδιά και πρόσφερε μεγάλες υπηρεσίες κατά την πολιορκία των Λαλαίων και στο στρατόπεδο των Ελλήνων επαναστατών στο Πούσι. 

Η Αντιγόνη είχε διορισθεί επιμελητής του στρατοπέδου, δηλαδή υπεύθυνη για προμήθειες όπως τρόφιμα, πολεμοφόδια, οπλισμός, ρουχισμός κτλ. Η ίδια είχε οργανώσει τις γυναίκες της περιοχής να ζυμώνουν, να μαγειρεύουν, να μπαλώνουν και να πλένουν τα ρούχα των αγωνιστών. Με το άλογο της γύριζε τα γύρω χωριά πηγαίνοντας στους τσοπάνηδες για κρέας και στα σπίτια για σκεπάσματα. Για τις ανάγκες του στρατοπέδου απασχολούνταν 4.500 άτομα.

Παραπομπές
----------

1. 1 2 3 4  Μηχανή του Χρόνου, Η πρώτη νίκη κατά των Τούρκων έγινε με την συνδρομή των γυναικών και αρχηγό την Αντιγόνη. Η Μάχη του Λάλα στην Ηλεία άνοιξε τον δρόμο για την άλωση της Τριπολιτσάς
Α΄ Ιταλο-Αιθιοπικός ΠόλεμοςΟ **Α΄ Ιταλο-Αιθιοπικός Πόλεμος** ήταν ένοπλη σύρραξη μεταξύ της Ιταλίας και της Αιθιοπίας από το 1895 έως το 1896, με στόχο την αποικιοποίηση της δεύτερης από την πρώτη. Παρότι ο ηγέτης της Αιθιοπίας Menelik II βρισκόταν σε εγχώρια διαμάχη με τους πολιτικούς του αντιπάλους, κάτι στο οποίο προσέβλεπαν οι Ιταλοί, εντούτοις κατά τη διάρκεια της ιταλικής επίθεσης μέσω της Ιταλικής Ερυθραίας (1893) το Αβυσσηνιακό μέτωπο υπήρξε ενιαίο και αραγές. Περαιτέρω, τους Αιθίοπες υποστήριξαν οι ομόδοξοί τους Ρώσσοι, που τους τροφοδότησαν με πολεμικό εξοπλισμό και στρατιωτικούς συμβούλους, ενώ διπλωματική αρωγή παρέσχαν το Ηνωμένο Βασίλειο και η Γαλλία, προκειμένου να αποτρέψουν τη μετατροπή της Ιταλίας σε μεγάλη αποικιακή δύναμη. Η σύρραξη προσέλαβε γενικευμένη έκταση το 1895 και αρχικά εξελίχθηκε ευνοϊκά για τους επιτιθέμενους. Ωστόσο, μια επιτυχής αντεπίθεση των Αιθιοπικών μονάδων ανέτρεψε τις ιταλικές θέσεις και οι Αιθίοπες κατέλαβαν το ιταλικό φρούριο του Μέκελε, υποχρεώνοντας τους υπερασπιστές του σε παράδοση. Η αποφασιστική μάχη όμως που έκρινε οριστικά την έκβαση του πολέμου δόθηκε στις 1 Μαΐου του 1896 στην περιοχή της Άντουα, πρωτεύουσας της επαρχίας Τίγκρε. Εκεί, οι Ιταλοί συντρίφτηκαν και αναγκάσθηκαν να υποχωρήσουν στο έδαφος της Ερυθραίας. Η νίκη των Αιθιόπων επί των Ιταλών, παρότι δεν ήταν η πρώτη που πετύχαινε μια Αφρικανική δύναμη σε βάρος δυτικής χώρας, ωστόσο αποτελεί τη μοναδική περίπτωση στο 19ο αιώνα κατά την οποία μια αποικιοκρατική δύναμη υπέστη στρατιωτική ήττα. Όπως μάλιστα έγραψε ένας ιστορικός «σε έναν αιώνα κατά τον οποίο σημειώθηκε ασταμάτητη ευρωπαϊκή επέκταση, η Αιθιοπία μόνη της είχε επιτυχώς υπερασπισθεί την ανεξαρτησία της».

Παραπομπές
----------

|  |  |
| --- | --- |
| Commons logo | Τα Wikimedia Commons έχουν πολυμέσα σχετικά με το θέμα   **Α΄ Ιταλο-Αβυσσηνιακός Πόλεμος** |

1. ↑  Patman, Robert G. (2009). The Soviet Union in the Horn of Africa: The Diplomacy of Intervention and Disengagement. Cambridge: Cambridge University Press. pp. 27–30. ISBN 9780521102513.
2. ↑  "Menelik II". Gale
3. ↑   Jonas, Raymond (2011). The Battle of Adwa: African Victory in the Age of Empire. Harvard UP. p. 1. ISBN 9780674062795.
Οι περιφέρειες του Βασιλείου των Σέρβων, Κροατών και Σλοβένων
Η **περιφέρεια του Σπλιτ** (*κροατικά : Splitska oblast*) ήταν διοικητική περιφέρεια του Βασιλείου Σέρβων, Κροατών και Σλοβένων από το 1922 έως το 1929. Διοικητικό της κέντρο ήταν η πόλη Σπλιτ.

Το 1818 πριν από την διάλυση της πρώην Αυστροουγγαρίας η περιοχή ανήκε στην επαρχία της με το όνομα Βασίλειο της Δαλματίας. Όταν η Δαλματία εντάχτηκε στο Βασίλειο Σέρβων, Κροατών και Σλοβένων αποτέλεσε τμήμα της επαρχίας Δαλματίας. Σαν περιφέρεια ιδρύθηκε το 1922 με το Σύνταγμα Βιντοβντάνσκι.

Αναφορές
--------

* Kingdom of Dalmatia - House of Habsburg-Lorraine, στα αγγλικά
Ο **Άγιος Βουκόλος** υπήρξε κατά την παράδοση είτε ο πρώτος επίσκοπος της Σμύρνης, είτε ένας εκ των πρώτων. Σε κάθε περίπτωση, έζησε στους πρωτοχριστιανικούς χρόνους, αρχές του 2ου αιώνα μ.Χ.. Αναφέρεται ότι χειροτονήθηκε από τον Ευαγγελιστή Ιωάννη και ότι προτού πεθάνει όρισε ως διάδοχό του τον ιερομάρτυρα Πολύκαρπο, που έμελλε να γίνει ο πολιούχος της Σμύρνης. Ο Βουκόλος ανακηρύχθηκε άγιος της Ορθόδοξης Εκκλησίας και η μνήμη του εορτάζεται στις 6 Φεβρουαρίου.

Ναοί του Αγίου
--------------

Στη Σμύρνη οικοδομήθηκε Ναός του Αγίου Βουκόλου, του «Άη-Βούκλα» όπως αποκαλούνταν από τους Σμυρναίους, το 1866, ο οποίος είχε γυάλινο τρούλο. Ο Ναός γλίτωσε από την φωτιά της Καταστροφής του 1922 διότι περιβαλλόταν από πυκνοδομημένο κλοιό κατοικιών. Χρησιμοποιήθηκε ως αποθήκη αρχικά, αργότερα ως αίθουσα συναυλιών, ως αρχαιολογικό μουσείο και χώρος αποθήκευσης αρχαιοτήτων. Το 2011 αποκαταστάθηκε και στο εσωτερικό του ναού αποκαλύφθηκαν αγιογραφίες.

Πηγές
-----

* *Νέα Ελληνική Εγκυκλοπαίδεια* (Χάρη Πάτση), τόμος 8, σ. 774
* Ο Ναός του Αγίου Βουκόλου στη Σμύρνη «Ο άη-Βούκλας» - Ένωση Μικρασιατών Φοιτητών
Στην ελληνική μυθολογία. ο **Αίσονας** (***Αίσων***) ήταν ήρωας της Μαγνησίας, γιος του Κρηθέα (βασιλιά της Ιωλκού) και της Τυρούς. Ο Αίσονας ήταν ο πατέρας του Ιάσονα και ετεροθαλής αδελφός του Πελία και του Νηλέα. Είχε επίσης δύο ομοθαλείς αδελφούς, τον Φέρητα και τον Αμυθάονα. Σύζυγος του Αίσονα ήταν η Πολυμήδη, κόρη του Αυτόλυκου και θεία του Οδυσσέα.

Ο Πελίας έδιωξε τον Αίσονα, όπως και τον Νηλέα, και έγινε βασιλιάς στην Ιωλκό, ενώ άλλη εκδοχή λέει ότι ο Αίσονας, όντας ο νόμιμος βασιλιάς της Ιωλκού, εμπιστεύθηκε στον Πελία την εξουσία ώσπου να ενηλικιωθεί ο Ιάσων, αλλά μετά ο Πελίας αρνήθηκε να του την παραδώσει.

Ο Ιάσονας εκδικήθηκε τον σφετεριστή μετά τον θάνατο του πατέρα του. Για τον θάνατο του Αίσονα υπάρχουν τρεις τουλάχιστον εκδοχές. Σύμφωνα με την πρώτη, ο Πελίας τον είχε σκοτώσει μετά τον σφετερισμό του θρόνου, αναγκάζοντάς τον να πιεί αίμα ταύρου. Κατά τη δεύτερη, που αναφέρεται από τον Απολλόδωρο, ο Αίσονας πληροφορήθηκε ψευδώς ότι η Αργοναυτική Εκστρατεία είχε αποτύχει και ότι οι ήρωές της, των οποίων επικεφαλής ήταν ο γιος του Ιάσονας, χάθηκαν στον Εύξεινο Πόντο. Τότε ο Αίσονας απελπίστηκε και αυτοκτόνησε πίνοντας αίμα ταύρου που είχε θυσιασθεί. Σύμφωνα τέλος με την τρίτη εκδοχή, ο Αίσονας δεν πίστεψε την ψεύτικη είδηση και έζησε μέχρι την επιστροφή του γιου του, οπότε ξανάνιωσε με τη βοήθεια και των μαγικών της νύφης του Μήδειας.

Δείτε επίσης
------------

* Ιωλκός
* Ιάσονας
* Πελίας
* Μήδεια
* Αργοναυτική εκστρατεία

Πηγές
-----

|  |  |
| --- | --- |
| Commons logoCommons logo | Τα Wikimedia Commons έχουν πολυμέσα σχετικά με το θέμα   **Αίσονας** |

* Emmy Patsi-Garin: «Επίτομο λεξικό Ελληνικής Μυθολογίας», εκδ. οίκος *Χάρη Πάτση*, Αθήνα 1969

  


|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
| Καθιερωμένοι όροι | 
* VIAF: 316447829
* SUDOC: 241855179
* BNF: cb16260279d (data)

 |

 |

|  |  |
| --- | --- |
| 

|  |
| --- |
| * Πύλη:Ελληνική μυθολογία
 |

 |
Η **Αβέλ-Βαιθ-Μααχά**, **Αβέλ-βαιθ-μααχά** ή **Αβέλ του Βαιθ-μααχά** («Ἀβὲλ καὶ Βαιθμαχὰ» και «Ἀβελβαιθαμααχὰ», *Ο'*) ήταν Βιβλική πόλη του αρχαίου Ισραήλ, η οποία ταυτίζεται με τη σημερινή Τελ Αμπίλ (Τελ Αβέλ Μπετ Μάακα). Το όνομά της σημαίνει «Πηγή του Οίκου Μααχά» και το οφείλει στο γεγονός ότι βρισκόταν σε μια γόνιμη, πλούσια σε νερά περιοχή.

Η περιτοιχισμένη αυτή πόλη ανήκε στην εδαφική περιοχή της φυλής του Νεφθαλί και βρισκόταν σε πλεονεκτική τοποθεσία στη βόρεια Παλαιστίνη, κοντά στη διασταύρωση της Α-Δ οδού από Δαμασκό προς Τύρο, κοντά στη λίμνη Χουλέ.

Στη Βιβλική αφήγηση αναφέρεται ότι οι άντρες του Δαβίδ υπό τις διαταγές του Ιωάβ, καταδιώκοντας τον στασιαστή Σεβά, πολιόρκησαν την πόλη όταν εκείνος κατέφυγε εκεί. Ενόψει της καταστροφής που ανέμενε η πόλη, μια σοφή γυναίκα ικέτευσε τον Ιωάβ να μην καταστρέψει αυτή την αρχαία μητρόπολη όπου κατέφευγαν οι Ισραηλίτες για να λάβουν δίκαιες κρίσεις. Οι κάτοικοι της πόλης, υπακούοντας στη συμβουλή της, έκοψαν το κεφάλι του Σεβά και το πέταξαν έξω από τα τείχη, διασώζοντας έτσι την πόλη. (2 Σαμουήλ 20:14-22)

Με την παρότρυνση του Βασιλιά του Ιούδα Ασά, ο Σύρος Βεν-αδάδ Α' επιτέθηκε και σε αυτή την πόλη για να εμποδίσει τον Βασιλιά του Ισραήλ Βαασά από το να ανοικοδομήσει τη Ραμά. (1 Βασιλέων 15:20) Αργότερα, κατά τη διάρκεια της βασιλείας του Φεκά, ο Ασσύριος Βασιλιάς Θεγλάθ-φελασάρ Γ' πήρε αιχμαλώτους στην Ασσυρία όλους τους κατοίκους της. (2 Βασιλέων 15:29) Αυτή η πόλη, η οποία αναφέρεται στα ασσυριακά κείμενα ως Αβιλακά, εμφανίζεται στις επιγραφές του Θεγλάθ-φελασάρ Γ' στον κατάλογο των πόλεων που κατέλαβε.

Πηγές
-----

* *Ενόραση στις Γραφές*, Τόμος 1, 1989, Β. & Φ. Ε. Σκοπιά (Αγγλικά).

Βιβλιογραφία
------------

* *The International Standard Bible Encyclopedia*, Αβέλ-βαιθ-μααχά (Αγγλικά).
* *Holman Bible Dictionary*, Αβέλ-βαιθ-μααχά (Αγγλικά).
Ο προσδιορισμός των **άμορφων αλάτων ούρων** αποτελεί μία από τις παραμέτρους της γενικής εξέτασης ούρων. Παρατηρούνται στο ίζημα των ούρων είτε μακροσκοπικά είτε μικροσκοπικά. Η παρουσία και το είδος των άμορφων αλάτων μας κατατοπίζουν για το είδος των λίθων που υπάρχουν στο ουροποιητικό σύστημα ή πρόκειται να σχηματιστούν. Αν τα ούρα είναι όξινα τότε τα άλατα είναι ουρικά άλατα, αν τα ούρα είναι αλκαλικά τότε είναι φωσφορικά άλατα. Τα άμορφα άλατα δεν μετρώνται επακριβώς όπως άλλα έμμορφα στοιχεία των ούρων (πυοσφαίρια, ερυθρά, επιθηλιακά κύτταρα, κύλινδροι) αλλά εκτιμώνται εμπειρικά. Ανάλογα με την έκταση του οπτικού πεδίου που περιλαμβάνουν στην απάντηση αναγράφεται εμπειρικά η ποσότητα "λίγα", "αρκετά", "πολλά" και "άφθονα".  

Η παρουσία των άμορφων αλάτων στα ούρα ανιχνεύεται από:  

* Την έντονη θολερότητα των ούρων.
* Την παρουσία ιζήματος στο ουροδοχείο.
* Την έντονη παρουσία ιζήματος μετά την φυγοκέντρηση.

Αναπαράσταση των άμορφων αλάτων των ούρων στο μικροσκόπιο
Το χαρακτηριστικό ροζ ίζημα στα ούρα ασθενούς με ουρικά άλατα

Άμορφα ουρικά άλατα
-------------------

Στο ίζημα των ούρων τα άμορφα ουρικά άλατα εμφανίζονται ως μικρά κίτρινα προς καφέ κοκκία. Η ψύξη αυξάνει το καταστάλαγμα αυτών των αλάτων. Σε μεγάλες ποσότητες το δείγμα ούρων εμφανίζεται θολό με ροζ άφθονο ίζημα. Τα ουρικά άλατα διαλύονται με την προσθήκη αλκαλικού διαλύματος (NaOH) στο δείγμα ή με θέρμανση αυτού στους 60 0C.

Άμορφα φωσφορικά άλατα
----------------------

Μικροσκοπικά τα φωσφορικά άλατα δεν ξεχωρίζουν από τα ουρικά άλατα. Η διαφοροποίηση τους βασίζεται στο γεγονός ότι τα φωσφορικά άλατα ανευρίσκονται στα αλκαλικά ούρα και τα ουρικά στα όξινα ούρα. Σε μεγάλες ποσότητες τα φωσφορικά άλατα προσδίδουν θολερότητα στα ούρα αλλά το ίζημά τους έχει χρώμα άσπρο και όχι ροζ όπως τα ουρικά άλατα. Είναι διαλυτά σε οξύ και δεν διαλύονται με θέρμανση στους 60 0C.

Συλλογή ούρων
-------------

Χρησιμοποιούνται τα πρώτα πρωινά ούρα λόγω της μεγάλης τους πυκνότητας και του σταθερού pH.

Τιμές αναφοράς
--------------

Φυσιολογικά στα ούρα μπορεί να υπάρχει μικρή ποσότητα άμορφων αλάτων.

Βιβλιογραφία
------------

1. Αρσένη Α. *Εξετάσεις ούρων στην εργαστηριακή διαγνωστική*. Εκδόσεις Ζήτα 2003.
2. Birch D, Fairly G, Becher G, Kincald-Smith P. *Άτλαντας μικροσκοπικής εξέτασης των ούρων*. Εκδόσεις Παρισιάνος 1997
3. Καρκαλούσος Π. *Τεχνικές Μικροσκόπησης ούρων*. Έκδοση ΤΕΙ Αθηνών 2006.
4. Ιωαννίδης Ι. *Κλινική Χημεία Ι*: Ανάλυση Ούρων: Θεωρία. Εκδόσεις Γιαχούδη. Θεσσαλονίκη,2004.
5. Ιωαννίδης Ι. *Κλινική Χημεία Ι*: Ανάλυση Ούρων: Εργαστήριο. Εκδόσεις Γιαχούδη. Θεσσαλονίκη 2002.
6. Ηρειώτου Π, Καρβούνης Ι, Τράπαλη Μ. *Κλινική Βιοχημεία Ι*. Έκδοση Παιδαγωγικού Ινστιτούτου, Αθήνα 2001.
Το έμβλημα του κρατιδίου Έσση της Γερμανίας.
Το **έμβλημα του κρατιδίου της Έσσης** καθιερώθηκε, όπως και η σημαία της Έσσης, στις 22 Νοεμβρίου του 1949. Βρίσκεται στο κέντρο της σημαίας του κρατιδίου και το κύριο τμήμα του απεικονίζει ένα λιοντάρι με τη γλώσσα να φαίνεται, σε γαλάζιο θυρεό και από πάνω ένα χρυσό στέμμα. Μοιάζει λίγο με το έμβλημα της Θουριγγίας. Τα δύο κύρια χρώματα της σημαίας (κόκκινο και λευκό), υπάρχουν και στο λιοντάρι. Σε επίσημες περιστάσεις, το έμβλημα είναι μεγαλύτερο στις σημαίες που υπάρχουν σε αυτοκίνητα κυβερνητικών αξιωματούχων.

Πηγές
-----

* Το έμβλημα του κρατιδίου της Έσσης στις **Σημαίες του Κόσμου**.

Βλέπε επίσης
------------

* Σημαία της Έσσης