recursal/SuperWikiNEXT-32B huggingface dataset:
Ο αντίπαπας **Κλήμης Γ΄** (περ. 1029 - 8 Σεπτεμβρίου 1100), που γεννήθηκε ως **Γιβέρτος της Ραβένας**, ήταν αρχιεπίσκοπος της Ραβένας που εξελέγη ποντίφικας το 1080 σε αντίθεση με τον Γρηγόριο Ζ΄.

Βιογραφία
---------

Ο πάπας Γρηγόριος Ζ΄ ήταν ηγέτης της άποψης που ήταν εναντίον των διορισμών στην Εκκλησία από μονάρχες και ιδιαίτερα από τον βασιλιά της Γερμανίας. Αυτό οδήγησε στην Έριδα της Περιβολής, όπου ο Γρηγόριος Ζ΄ οδηγήθηκε σε ακρότητες: αφόρισε τον Ερρίκο Δ΄ της Γερμανίας και υποστήριξε έναν στασιαστή ως υποψήφιο βασιλιά. Τότε η φιλο-Γερμανική Σύνοδος στο Μπρίξεν καθαίρεσε τον Γρηγόριο Ζ΄ και προέβαλε ως αντικαταστάτη του τον Κλήμη Γ΄. 

Έτσι τον Μάρτιο του 1084 ο Κλήμης Γ΄ χειροτονήθηκε πάπας στη Ρώμη. Διατήρησε μία σημαντική ακολουθία προσώπων εκεί και όπου πήγαινε. Το 1085 απεβίωσε ο Γρηγόριος Ζ΄ και τον διαδέχθηκαν επίσης αντι-Γερμανοί πάπες: ο Βίκτωρ Γ΄, ο Ουρβανός Β΄ και ο Πασχάλης Β΄. Αφού το 1100 απεβίωσε ο Κλήμης Γ΄ και ετάφη στην Σιβιτά Καστελάνα, οι κάτοικοι εκεί έλεγαν ότι έκανε θαύματα. Ωστόσο ο Πασχάλης Β΄ και η αντι-Γερμανική μερίδα σύντομα τον καταδίκασαν σε *deletio* και *damnatio memoriae*, που περιελάμβανε την εκταφή του λειψάνου του και το ρίψιμό του στον Τίβερη.

Πηγές
-----

* Coulombe, Charles A. *Vicars of Christ: A History of the Popes*, (Kensington Publishing Corp.

|  |  |  |  |  |
| --- | --- | --- | --- | --- |
| 

| π • σ • ε
Αντίπαπες της Ρωμαιοκαθολικής Εκκλησίας |
| --- |
|  |
| 
* Ιππόλυτος
* Νοβατιανός
* Φήλιξ Β΄
* Ουρσικίνος
* Ευλάλιος
* Λαυρέντιος
* Διόσκουρος
* Θεόδωρος
* Πασχάλης
* Κωνσταντίνος Β΄
* Φίλιππος
* Ιωάννης Η΄
* Αναστάσιος
* Χριστόφορος
* Βονιφάτιος Ζ΄
* Ιωάννης ΙΣΤ΄
* Γρηγόριος ΣΤ΄
* Βενέδικτος Ι΄
* Ονώριος Β΄
* Κλήμης Γ΄
* Θευδέριχος
* Αδαλβέρτος
* Σιλβέστρος Δ΄
* Γρηγόριος Η΄
* Κελεστίνος Β΄
* Ανάκλητος Β΄
* Βίκτωρ Δ΄ (1138)
* Βίκτωρ Δ΄ (1159–1164)
* Πασχάλης Γ΄
* Κάλλιστος Γ΄
* Ιννοκέντιος Γ΄
* Νικόλαος Ε΄
* Κλήμης Ζ΄
* Βενέδικτος ΙΓ΄
* Αλέξανδρος Ε΄
* Ιωάννης ΚΓ΄
* Κλήμης Η΄
* Βενέδικτος ΙΔ΄
* Φήλιξ Ε΄
 |  |

 |


|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
| Καθιερωμένοι όροι | 
* WorldCat
* VIAF: 265031709
* LCCN: n83033004
* ISNI: 0000 0003 8235 0890
* GND: 118640194
* SUDOC: 027500020
* BNF: cb119526183 (data)
* NKC: skuk0003422
* BNE: XX1467403

 |

 |
O **Αλέξανδρος Β΄** (γερμ. *Alexander von Württemberg*, 20 Δεκεμβρίου 1804 - 28 Οκτωβρίου 1991) από τον Οίκο της Βυρτεμβέργης ήταν πρίγκιπας της Βυρτεμβέργης. Νυμφεύτηκε την κόρη του Λουδοβίκου Φίλιππου της Γαλλίας και υποσχέθηκε τα τέκνα του να είναι καθολικά.

Βιογραφία
---------

Ο *Φρειδερίκος Γουλιέλμος Αλέξανδρος* ήταν ο πρωτότοκος γιος του Αλεξάνδρου της Βυρτεμβέργης, στρατηγού στη Ρωσία, και της Αντουανέττας των Βέττιν, κόρης του Φραγκίσκου της Σαξονίας-Κόμπουργκ-Ζάαλφελντ.

Γεννήθηκε στη Ρίγα της Λετονίας. Επρόκειτο να νυμφευθεί τη Βικτωρία του Ηνωμένου Βασιλείου, μάλιστα ταξίδευσε στο Λονδίνο με τον αδελφό του Ερνέστο και την επισκέφθηκαν στο Aνάκτορο Κένσινγκτον. Τελικά νυμφεύτηκε στη Γαλλία με την υπόσχεση τα τέκνα του να είναι καθολικά. 

Ο πάππος του Φρειδερίκος Β΄ Ευγένιος ήταν δούκας της Βυρτεμβέργης. Ο πατέρας του Αλέξανδρος ήταν ο έβδομος γιος εκείνου και ιδρυτής του νεότερου κλάδου, από τον οποίο έγιναν δούκες της Βυρτεμβέργης. Αυτό διότι οι πρεσβύτεροι κλάδοι των θείων του είτε εξέλιπαν (του Φρειδερίκου Α΄ το 1921, του Ευγενίου Α΄ το 1903) είτε, ένεκα μοργανατικών γάμων (του Λουδοβίκου και του Γουλιέλμου Φρειδερίκου Φίλιππου) δεν είχαν δικαίωμα στη διαδοχή· άλλοι δύο θείοι του ήταν άτεκνοι. Έτσι το 1921 ο εγγονός του Αλβέρτος έγινε δούκας της Βυρτεμβέργης.

Το 1881 απεβίωσε στο Μπαϊρόιτ της Βαυαρίας σε ηλικία 77 ετών.

Οικογένεια
----------

Νυμφεύτηκε το 1837 τη Μαρία των Βουρβόνων-Ορλεάνης, κόρη του Λουδοβίκου Φίλιππου της Γαλλίας, και είχε τέκνο:

* Φίλιππος (1838 - 1917), Δούκας της Βυρτεμβέργης.

Διακρίσεις
----------

Του απονεμήθηκε η μεγάλη ταινία του Τάγματος του Λεοπόλδου Α΄ του Βελγίου το 1841.

Αναφορές σε Πηγές
-----------------

1. ↑  p11073.htm#i110724. Ανακτήθηκε στις 7  Αυγούστου 2020.
2. ↑  Williams, Kate (2010). *Becoming Queen Victoria: The Tragic Death of Princess Charlotte and the Unexpected Rise of Britain's Greatest Monarch*. Ballatine Books. σελ. 261. ISBN 0345461959.
3. ↑  Le livre d'or de l'ordre de Léopold et de la croix de fer, Volume 1 /Ferdinand Veldekens

|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
| Καθιερωμένοι όροι | 
* VIAF: 316388796
* GND: 1071418467

 |

 |


|  |  |
| --- | --- |
| CC-BY-SA Μετάφραση | Στο λήμμα αυτό έχει ενσωματωθεί κείμενο από το λήμμα Duke Alexander of Württemberg (1804–1881)  της Αγγλικής Βικιπαίδειας, η οποία διανέμεται υπό την GNU FDL και την CC-BY-SA 4.0. (ιστορικό/συντάκτες). |
Η **αναφορική πρόταση** είναι μια δευτερεύουσα πρόταση που δίνει πληροφορίες σχετικά με κάποιον άλλο όρο της πρότασης. Ακολουθεί αμέσως μετά από το ουσιαστικό στο οποίο αναφέρεται και συχνά εισάγεται με αναφορική αντωνυμία. 

Μια προσδιοριστική αναφορική πρόταση προσδιορίζει το ουσιαστικό στο οποίο αναφέρεται. Μία μη προσδιοριστική αναφορική πρόταση δίνει επιπλέον πληροφορίες για κάτι που έχει ήδη προσδιορισθεί με σαφήνεια. Η μη προσδιοριστική αναφορική πρόταση χωρίζεται με κόμματα από την κύρια πρόταση και μπορεί ακόμη να παραληφθεί χωρίς να επηρεάζεται το νόημα της πρότασης.
Ο **Σύνδεσμος Διαιτητών Καλαθοσφαίρισης Νότιας Αττικής** με έδρα τον Πειραιά, ιδρύθηκε το έτος 2000, με κοινή προσπάθεια του Προέδρου της Ε.Ο.Κ. Πέτρου Καπαγέρωφ και των ιδρυτικών μελών του συνδέσμου. Στηρίζει αποκλειστικά τα πρωταθλήματα της Τοπικής Ένωσης (Ε.Σ.ΚΑ.Ν.Α.).

Σκοπός
------

Σκοπός του συνδέσμου είναι η προαγωγή της ιδέας του αθλητισμού, η εξύψωση της διαιτησίας, η ανάπτυξη του πνεύματος της συναδέλφωσης και αλληλεγγύης μεταξύ των μελών του.

Στόχος
------

Αντικειμενικός στόχος είναι η προσέλευση νέων μελών, η περαιτέρω αξιολόγηση αυτών στα Εθνικά Πρωταθλήματα, ως επίσης η προάσπιση και η επίλυση θεμάτων που αφορούν τους διαιτητές.

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
--------------------

* Επίσημη Ιστοσελίδα ΣΥ.Δ.Κ.Ν.Α. Αρχειοθετήθηκε 2011-05-02 στο Wayback Machine.
Τούρκος τσέτης επιδεικνύει τα κλοπιμαία του, στην παραλία της Φώκαιας (φωτογραφία από μέλος της τοπικής γαλλικής αρχαιολογικής αποστολής).
Οι **Τσέτες** (τουρκικά: *Çete*, «συμμορίτες») ήταν Μουσουλμάνοι υπότροποι κατάδικοι οπλισμένοι άτακτοι ληστές οι οποίοι δραστηριοποιούνταν στην Μικρά Ασία από την περίοδο του Α΄ Παγκοσμίου Πολέμου, στρατολογημένοι και εξοπλισμένοι από τα τοπικά τμήματα της νεοτουρκικής επιτροπής «Ένωση και Πρόοδος».

Ήταν ιδιαίτερα κακόφημοι άνθρωποι, υπεύθυνοι για αμέτρητες βιαιοπραγίες, βιασμούς και δολοφονίες αμάχων, καθώς και λεηλασίες και πλιάτσικο τα οποία πραγματοποιούσαν σε συνεργασία με την Τουρκική Χωροφυλακή ή υπό την ανοχή της. Επίσης ήταν υπεύθυνοι για τις θηριωδίες σε βάρος των Χριστιανών Αρμενίων, Ασσυρίων και Ελλήνων, οι οποίες έλαβαν χώρα κατά την διάρκεια της δεκαετίας του 1910 και του 1920.

Δείτε επίσης
------------

* Βασιβουζούκοι
* Ζεϊμπέκοι
* Τσέτνικ

Παραπομπές
----------

1. ↑  (Γαλλικά) Ursula Gauthier (21 Απριλίου 2005). «Turquie : le génocide inavoué».. L'Obs. Ανακτήθηκε στις 2 Σεπτεμβρίου 2018.  Εξωτερικός σύνδεσμος στο `|website=` (βοήθεια)
2. 1 2  (Γαλλικά) Gérard Chaliand (2015). *Le crime de silence: Le génocide des Arméniens*. Archipel. σελ. 350. ISBN 2809816212.
3. ↑  (Αγγλικά) Raymond Kevorkian. *The Armenian Genocide: A Complete History*, (ISBN 0857730207), I.B.Tauris, 2011.
4. ↑  (Αγγλικά) George N. Shirinian. *Genocide in the Ottoman Empire: Armenians, Assyrians, and Greeks, 1913-1923*, (ISBN 1785334336), Berghahn Books, 2017.
Το επίθετο **Αμβούλιοι** ήταν μία αρχαία ελληνική θρησκευτική επίκληση, και συγκεκριμένα μία ονομασία των Διοσκούρων στην αρχαία Σπάρτη.

Καθώς γράφει ο Παυσανίας στο έργο του *Ελλάδος περιήγησις*, μέσα στην πόλη της Σπάρτης υπήρχαν βωμοί των Αμβουλίων Διοσκούρων προς τιμή των δίδυμων αυτών αδελφών κοντά στον ναό του θεού Απόλλωνα. Είναι πολύ πιθανό η επίκληση αυτή να αποδόθηκε για τις ικανότητες που απέδιδαν οι αρχαίοι Λακεδαιμόνιοι στους Διοσκούρους να συντομεύουν ή να παρατείνουν τη ζωή των ανθρώπων. Από την άλλη, η λέξη *αμβουλία* σήμαινε «αναβολή περί την εκτέλεσιν» και, αν και εφόσον επρόκειτο για την εκτέλεση θανατικής καταδίκης, την παράταση του βίου και την αναβολή του θανάτου.

Με την ίδια επίκληση λατρεύονταν επίσης ο Δίας και η θεά Αθηνά στη Λακεδαίμονα και σε άλλα μέρη, ως Αμβούλιος Ζευς και Αμβουλία Αθηνά, αντιστοίχως.

Παραπομπές
----------

1. ↑  Παυσανίου *Ελλάδος περιήγησις*, Βιβλίο Γ΄ (*Λακωνικά*), 13, 6

Πηγές
-----

* Το ομώνυμο λήμμα στη *Νέα Ελληνική Εγκυκλοπαίδεια* «Χάρη Πάτση», τόμος 4, σελ. 700
* Emmy Patsi-Garin: *Επίτομο λεξικό Ελληνικής Μυθολογίας*, εκδ. οίκος «Χάρη Πάτση», Αθήνα 1969, σελ. 129
**Απλή πράση** (πολυτονικό: Ἁπλῆ πρᾶσις, λατινικά: venditio simplaria) ή "απλή πώληση", κατά το ρωμαϊκό δίκαιο, είναι η πώληση που περιλαμβάνει ιδιαίτερη συμφωνία μεταξύ πωλητή και αγοραστή , η οποία αποκλείει την ευθύνη του πωλητή για ελαττώματα του πράγματος , όχι όμως και για δόλο. 
Κατά την Εξάβιβλο του Αρμενόπουλου, στις απλές πωλήσεις ο αγοραστής δεν μπορούσε να ασκήσει την αγωγή αναστροφής της πωλήσεως, δηλαδή να επιστρέψει το πράγμα στον πωλητή λόγω ελαττωμάτων

Πηγές
-----

* Κωνσταντίνου Ἀρμενοπούλου: Πρόχειρον νόμων ἢ Ἐξάβιβλος, Βιβλίον Γ' , Τίτλος Γ' §65. "Σύνηθές ἐστι μὴ ἁρμόζειν τὴν περὶ ἀναστροφῆς ἀγωγὴν ἐπὶ τῶν ἁπλῶν πράσεων".
Οι **ακανθοπτεροκτήτης ο ενόδεσμος** (λατινική και επιστημονική ονομασία *Acanthopteroctetes unifascia*) είναι είδος «πρωτόγονου» λεπιδόπτερου εντόμου, που ανήκει στη μικρή οικογένεια ακανθοπτεροκτητίδες. Περιγράφηκε για πρώτη φορά επιστημονικώς από τον Αμερικανό εντομολόγο Ντόναλντ Ρ. Ντέιβις το 1978. Συναντάται στην πολιτεία Μοντάνα των ΗΠΑ.

Το άνοιγμα πτερύγων του είδους είναι περίπου 11 χιλιοστόμετρα για τα αρσενικά. Οι εμπρόσθιες πτέρυγες είναι σκουρόχρωμες, με μια ελαφρά χαλκόχρωμη γυαλάδα και τρεις μεγάλες, χλομές κιτρινωπές κηλίδες. Οι οπίσθιες πτέρυγες είναι ελαφρώς πιο ανοικτόχρωμες. Οι ώριμοι ακανθοπτεροκτήτες του είδους πετούν τον Ιούλιο. Πιθανώς μία γενεά του εντόμου αντιστοιχεί σε ένα έτος.

Παραπομπές
----------

1. ↑  «A Revision of the North American Moths of the Superfamily Eriocranioidea with the Proposal of a New Family, Acanthopteroctetidae (Lepidoptera)»
Ο *Ανγιλβέρτος Α΄'* (ιταλικά : Angilberto I) (... - Μιλάνο, 9 Οκτωβρίου 823) ήταν αρχιεπίσκοπος Μεδιολάνων από το 822 έως το 823.

Βιογραφία
---------

Πιθανώς φράγκικης καταγωγής, ο Ανγιβέλτρος εξελέγη αρχιεπίσκοπος του Μιλάνου υπό την πίεση του αυτοκράτορα Λοθάριου.

Κατά τη σύντομη περίοδο της θητείας του, μόλις ενός έτους, ξεκίνησε την κατασκευή ενός νέου καθεδρικού ναού του Μιλάνου, αφιερωμένου στη Σάντα Μαρία, όπου θάφτηκε μετά το θάνατό του, καθώς και ξεκίνησε τις εργασίες αποκατάστασης στη Βασιλική του κοιμητηρίου που ήταν κοντά στην Πόρτα Νουόβα, την οποία αφιέρωσε στον Άγιο Διονύσιο, τον αρχιεπίσκοπο του Μιλάνου που πέθανε εξόριστος στην Καππαδοκία αρκετούς αιώνες νωρίτερα.

|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| ΠροκάτοχοςΜπόνος Α΄ | **Αρχιεπίσκοπος Μιλάνου**822-823 | ΔιάδοχοςΑνγιλβέρτος Β΄ |

Παραπομπές
----------

1. ↑  Le origini della Chiesa di Milano: Anatalo, primo vescovo nel III secolo, hiesa di Milano
2. ↑  Giulini, Memorie, vol. I, p. 125

Βιβλιογραφία
------------

* Dizionario di erudizione storico-ecclesiastica da San Pietro sino ai nostri giorni di Gaetano Moroni, 1879, Venezia, Tip. Emiliana
* Dizionario Biografico degli Italiani di Alberto Maria Ghisalberti, Massimiliano Pavan, Istituto della Enciclopedia italiana - 1960, Milano
* Giorgio Giulini, Memorie spettanti alla storia, al governo e alla descrizione della città e campagna di Milano ne' secoli bassi, Milano, vol. I, 1854.
Σύγχρονοι απεργοί πείνας στην Πολωνία
Η **απεργία πείνας** είναι μέθοδος μη βίαιης αντίστασης ή πίεσης στην οποία οι συμμετέχοντες νηστεύουν ως πράξη πολιτικής διαμαρτυρίας, ή να προκαλέσουν αισθήματα ενοχής και σε άλλους, συνήθως με στόχο να επιτύχουν ένα συγκεκριμένο στόχο, όπως μια αλλαγή πολιτικής. Οι περισσότεροι απεργοί πείνας καταναλώνουν υγρά αλλά όχι στερεά τρόφιμα.

Σε περιπτώσεις όπου μια οντότητα (συνήθως το κράτος) έχει ή μπορεί να αποκτήσει την κηδεμονία του ο απεργός πείνας (όπως ένας κρατούμενος), η απεργία πείνας συχνά ολοκληρώνεται από την κρατική οντότητα με τη χρήση της εξαναγκαστικής σίτισης.

Εξωτερικές συνδέσεις
--------------------

* "Hunger Strikes, Force-feeding, and Physicians' Responsibilities"
* [*νεκρός σύνδεσμος*] Striking Differences: Hunger strikes in Israel and the United States
* How Long Can You Go Without Food? Hunger strikes 101, *Slate* magazine, June 10, 2004
* Fasting as a Method To Demand International Protection For the People of Darfur, Sudan
* Bibliography on hunger strikes and force-feeding in the IFHHRO Right to Health Wiki
Οι **ακανθοπτεροκτήτης ο δικηλιδωτός** (λατινική και επιστημονική ονομασία *Acanthopteroctetes bimaculata*) είναι είδος «πρωτόγονου» λεπιδόπτερου εντόμου, που ανήκει στη μικρή οικογένεια ακανθοπτεροκτητίδες. Περιγράφηκε για πρώτη φορά επιστημονικώς από τον Αμερικανό εντομολόγο Ντόναλντ Ρ. Ντέιβις το 1969. Συναντάται στο βορειοανατολικό Όρεγκον και την ανατολικο-κεντρική Καλιφόρνια των ΗΠΑ.

Το άνοιγμα πτερύγων του είδους είναι 14,5 έως 16 χιλιοστόμετρα για τα αρσενικά και 15 χιλιοστόμετρα για τα θηλυκά. Οι εμπρόσθιες πτέρυγες είναι κυρίως λευκές, με μια κάπως ακανόνιστη υπέρθεση μπεζ έως σκούρου χρώματος και δύο ακανόνιστου σχήματος σκούρες κηλίδες που ξεχωρίζουν, στις οποίες το είδος οφείλει την ονομασία του. Οι οπίσθιες πτέρυγες έχουν μπεζ χρώμα. Οι ώριμοι ακανθοπτεροκτήτες του είδους πετούν από τον Μάιο μέχρι τα μέσα Ιουλίου. Μία γενεά του εντόμου αντιστοιχεί σε ένα έτος.

Παραπομπές
----------

1. ↑  «A Revision of the North American Moths of the Superfamily Eriocranioidea with the Proposal of a New Family, Acanthopteroctetidae (Lepidoptera)»
Ο **Τζον Πάντζιο** Τάκσον, Τόκσον ή Τόχον *(η σωστή προφορά του επιθέτου του, δεν έχει εξακριβωθεί )* (1838 - 1887), ήταν ο αγαπημένος Αφρικανός ευνοούμενος υπηρέτης του βασιλιά Καρόλου ΙΕ’ της Σουηδίας, ο οποίος μάλιστα τον μετονομάσε σε ***Πάντζιο*** (όνομα που θεώρησε πιο εξωτικό και άρα πιο κατάλληλο γι' αυτόν)

Γεννήθηκε στην Αφρική, ενώ είναι άγνωστο πώς έφτασε στη Σουηδία. Ωστόσο, το 1857, βρισκόταν στο Φριστάντ, στην υπηρεσία ενός αξιωματικού του Συντάγματος του Έλσμποργκ. Το 1858 ο πρίγκιπας Αύγουστος, Δούκας της Νταλάρνας, τον πήρε στην υπηρεσία του, και το 1860 τον διέθεσε στο Σουηδό βασιλιά, Κάρολο ΙΕ’ .

Του δόθηκε ο τίτλος του «Επίσημου Καθαριστή της Πίπας του Βασιλιά» και του «Δεύτερου Υπηρέτη». Ο Πάντζιο μαζί με τον αρμένιο Οχάν Ντεμιτζιάν ήταν οι δυο ευνοούμενοι υπηρέτες του βασιλιά, αν και η συνύπαρξη των δυο αντρών στο παλάτι ήταν εκρηκτική και σκανδαλώδης. Το 1866, ο Πάντζιο απολύθηκε λόγω επίσημης καταγγελίας που ανέφερε ότι είχε κλέψει πούρα του βασιλιά. Ωστόσο υπήρχε επίσης και μια άλλη ανεπίσημη κατηγορία από τις κυρίες επί των τιμών, οι οποίες υποστήριζαν ότι τις είχε παρενοχλήσει σεξουαλικά. Πάρα τις κατηγορίες όμως και τα παράπονα, εκείνος τελικά παρέμεινε στο παλάτι, πάντα ορατά τοποθετημένος πίσω από την θέση του βασιλιά στα δείπνα.  

Το 1869 παντρεύτηκε την Ματίλντα Σαρλόττα Άντρεσον, με την οποία απέκτησε τουλάχιστον δυο παιδιά. Επίσης, είχε άλλα δυο παιδιά, δίδυμα, που γεννήθηκαν το 1858 από την Κάτζσα Λίζα Άντερσντοτερ

Μετά το θάνατο του Κάρολου ΙΕ’ το 1872, εργάστηκε σε λουτρό. Άρχισε επίσης να εργάζεται ως μάγος , καθώς και σε άλλες διαφορετικές δουλειές μετά την καριέρα του ως βασιλικός υπηρέτης. Πέθανε στις 27 Ιουλίου 1887, από εγκεφαλικό επεισόδιο.

Ο Πάντζιο έγινε το θέμα ενός μυθιστορήματος του συγγραφέα Σβέν-Όλοφ-Ροθ, με τίτλος: «Karl XV: s piprensare». (Ο καθαριστής της πίπας του βασιλιά Καρόλου ΙΕ’).

Δείτε επίσης
------------

* Γκουστάβ Μπαντίν

Παραπομπές
----------

1. ↑  Bergman, Arvid 2018. Född slav-Död fri? Αρχειοθετήθηκε 2019-05-31 στο Wayback Machine. Pages 78-79.

* Lars Elgklou (1978). Bernadotte. Historien - eller historier - om en familj.. Stockholm: Askild & Kärnekull Förlag AB. Sid. 88-90. (ISBN 91-7008-882-9)
| Ζωγραφική
Τεχνικές ζωγραφικής |
| --- |
| *Απελλής ή η Τέχνη της ζωγραφικής*, λεπτομέρεια από το ανάγλυφο του Νίνο Πιζάνο (Nino Pisano, 1334-1336) στο κωδωνοστάσιο του Τζόττο (Giotto's Campanile) στη Φλωρεντία. |
| * Βραχογραφίες - Χρώματα
 |
| Βασικές τεχνικές ζωγραφικής |
| 

|  |  |
| --- | --- |
| * Νωπογραφία
* Χαρακτική
* Ελαιογραφία
* Υδατογραφία
* Κεραμική
* Τσιγκογραφία
 | * Τέμπερα
* Χαλκογραφία
* Εγκαυστική
* Ξυλογραφία
* Ζωγραφική με κάρβουνο
 |
| π • σ • ε
 |

 |

Με τον όρο **υδατογραφία**, ή τον αντίστοιχο διεθνή **ακουαρέλα**, (από την ιταλική γλώσσα), αναφέρεται ένα συγκεκριμένο είδος ζωγραφικής στην οποία τα τριμμένα χρώματα, που λέγονται και *νερομπογιές*, διαλύονται σε νερό κι αναμιγνύονται με μια μικρή ποσότητα στερεωτικού υλικού, που παλαιότερα ήταν το αραβικό κόμμι. Η τεχνική αυτή έγινε ιδιαίτερα δημοφιλής στους τοπιογράφους του 18ου αιώνα, όμως ο δεξιοτέχνης Άλμπρεχτ Ντύρερ την εφάρμοζε ήδη από τον 15ο αιώνα. Σε μερικά έργα του, χρησιμοποίησε ακουαρέλα για ν' απλώσει χρώμα στα σχήματα που είχε ήδη δημιουργήσει με μελάνι, ενώ σε άλλα τη διαχειρίστηκε πιο ελεύθερα. 

Τα χρώματα της υδατογραφίας πρέπει να είναι διάφανα, για να διακρίνεται το χαρτί κάτω από τη ζωγραφική επιφάνεια, στοιχείο που βοηθά στη δημιουργία λεπτών αποχρώσεων και την επιτυχημένη απόδοση των ατμοσφαιρικών συνθηκών. Τα χρώματα όμως μπορούν να χρησιμοποιηθούν κι ως επικαλυπτικά (*γκουάς*), με προσθήκη κιμωλίας ή άλλων ουσιών στις χρωστικές. Ο Ντύρερ συχνά εφάρμοσε υδατογραφία και γκουάς στο ίδιο έργο, όπως π. χ. στον «*Λαγό*» και τη «*Νεκρή Φύση*» (*«Χλόη»*), που είναι από τα καλύτερα του είδους.

Τεχνική
-------

*Νεαρός λαγός*, ακουαρέλα του Άλμπρεχτ Ντύρερ, 1502.
Οι υδατογραφίες γίνονται σχεδόν πάντα πάνω σε κάποιο ανθεκτικό χαρτί. Σε αντίθεση με τα ελαιοχρώματα, οι ακουαρέλες δεν προσφέρουν επικάλυψη του ενός χρώματος από το άλλο γιατί είναι αρκετά διάφανες. Αυτό πρακτικά σημαίνει ότι δεν μπορεί να καλυφθεί κάποιο σκούρο χρώμα με ένα άλλο πιο ανοιχτό. Συνήθως, λοιπόν, όταν ζωγραφίζεται μια υδατογραφία ο καλλιτέχνης ξεκινά από τις πιο ανοιχτές αποχρώσεις και προχωρά σταδιακά στις πιο σκούρες.

Το χρώμα μπορεί ανάλογα με την περίπτωση να απλώνεται πάνω σε στεγνό ή σε υγρό χαρτί με διαφορετικά κάθε φορά αποτελέσματα. Λόγω της απλότητας της χρήσης της υδατογραφίας και του γεγονότος ότι στεγνώνει γρήγορα και γίνεται με απλά σχετικά μέσα, η υδατογραφία είναι πάρα πολύ διαδεδομένη.

Δείτε επίσης
------------

|  |  |
| --- | --- |
| Commons logoCommons logo | Τα Wikimedia Commons έχουν πολυμέσα σχετικά με το θέμα   **Υδατογραφία** |

* Ελαιογραφία
* Ακρυλική ζωγραφική

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
--------------------

* Έργα του Ντύρερ Αρχειοθετήθηκε 2007-09-29 στο Wayback Machine. -- Περιλαμβάνονται και υδατογραφίες

  


|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
| Καθιερωμένοι όροι | 
* WorldCat
* **Europeana**: concept/base/221
* LCCN: sh85145673
* GND: 4002511-1
* BNF: cb119309259 (data)
* NDL: 00571592
* NKC: ph114019

 |

 |
Ο **Αλί-Μοράντ Χαν Ζαντ** (απεβ. το 1785) είναι ο πέμπτος σάχης της δυναστείας των Ζαντ τού Ιράν, και βασίλευσε από τις 15 Μαρτίου 1781 έως τις 11 Φεβρουαρίου 1785.

Βιογραφία
---------

Μετά το τέλος τού Kαρίμ Χαν Ζαντ, ο Αγκά Moχάμαντ Χαν Κατζάρ, ο οποίος ήταν όμηρος -ενόψει της αποτροπής ενός πολέμου μεταξύ των φυλών Κατζάρ στη βόρεια Περσία και των Zαντ- δραπέτευσε αμέσως και έφτασε στο Mαζανταράν. Στη συνέχεια, ανέλαβε τη διοίκηση της φυλής του στο Αστραμπάντ και διακήρυξε την ανεξαρτησία του από τον σάχη των Ζαντ. Ως εκ τούτου, ο Zακί Χαν Ζαντ έστειλε τον περσικό στρατό υπό τη διοίκηση τού ανιψιού του, Aλί-Μοράντ Χαν εναντίον τού άρχοντα των Κατζάρ.

Ο Aλί-Μοράντ Χαν Ζαντ έλαβε την εξουσία επί τού περσικού στρατού για να καταστρέψει τις φυλές των Κατζάρ στον βορρά, αλλά πρόδωσε τον Aμπόλ-Φαθ Χαν Ζαντ και τον άφησε ανυπεράσπιστο στην πρωτεύουσα για να σκοτωθεί από τον Σαντέκ Χαν Ζαντ. Στη συνέχεια ο Αλί-Μουράντ κατέλαβε το Ισπαχάν. Επέβαλε υψηλούς φόρους στους ανθρώπους και βασάνιζε και σκότωνε όποιον αρνιόταν. Τελικά στις 14 Μαρτίου 1781 κατέλαβε το Σιράζ και σκότωσε τον Σαντέκ Χαν και κάθισε στον θρόνο. Ο Μοράντ συνέχισε τον πόλεμο με τον Αγκά Μοχάμεντ Χαν Κατζάρ και δημιούργησε στρατό, επιτρέποντας στον γιο τού εξαδέλφου του, τον Ροστάμ, να τον διοικήσει. Ο Ροστάμ πήγε αυτόν τον στρατό στην επαρχία Μαζανταράν, όπου πολέμησε εναντίον ενός στρατού των Κατζάρ υπό τη διοίκηση τού Τζαφάρ Κουλί Χαν. Ωστόσο ο Ροστάμ έχασε γρήγορα τη μάχη και αναγκάστηκε να υποχωρήσει πίσω στον νότο. 

Ο Aλί-Μοράντ Χαν κυβέρνησε μέχρι το 1785, όταν ανατράπηκε από τον γιο τού Σαντέκ, Τζαφάρ.

Πηγές
-----

* Hambly, Gavin R.G (1991). «Agha Muhammad Khan and the establishment of the Qajar dynasty». *The Cambridge History of Iran, Vol. 7: From Nadir Shah to the Islamic Republic*. Cambridge: Cambridge University Press. σελίδες 104–144. ISBN 9780521200950.

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
--------------------

* Κυβερνήτες του Ιράν

Βιβλιογραφικές αναφορές
-----------------------

1. ↑  Avery, P.· Fisher, William Bayne (10 Οκτωβρίου 1991). *The Cambridge History of Iran*. Cambridge University Press. ISBN 9780521200950.
Δορυφόρος σε ανάδρομη τροχιά γύρω από πλανήτη
Η **ανάδρομη κίνηση** είναι η κίνηση σε αντίθετη κατεύθυνση από την κίνηση ενός άλλου αντικειμένου, σε αντίθεση με την ορθόδρομη κίνηση. Αυτή η κίνηση μπορεί να είναι η τροχιά ενός σώματος γύρω από ένα άλλο, ή ενός αντικειμένου γύρω από τον άξονα περιστροφής του. Όσον αφορά τα ουράνια σώματα, η ανάδρομη κίνηση συνήθως αναφέρεται στην κίνηση η οποία είναι αντίθετης φοράς με την κίνηση του πρωτεύοντος αντικειμένου, δηλαδή του αντικείμενου το οποίο αποτελεί το κέντρο του συστήματος.

Στο ηλιακό σύστημα
------------------

Στο ηλιακό σύστημα, όλοι οι πλανήτες και τα περισσότερα από τα υπόλοιπα αντικείμενα περιφέρονται γύρω από τον Ήλιο, με την εξαίρεση αρκετών κομητών, σε ορθόδρομες φορές, δηλαδή στην ίδια κατεύθυνση με την περιστροφή του Ήλιου. Επίσης, η περιστροφή των περισσότερων πλανητών είναι ορθόδρομη, με την εξαίρεση της Αφροδίτης και του Ουρανού, οι οποίοι έχουν ανάδρομη περιστροφή. Κάποιοι δορυφόροι περιφέρονται γύρω από τους πλανήτες σε ανάδρομες τροχιές, αλλά συνήθως είναι μικροί και απομακρυσμένοι από τους πλανήτες, με την εξαίρεση του Τρίτωνα, δορυφόρου του Ποσειδώνα. Θεωρείται ότι οι ανάδρομοι δορυφόροι είναι αντικείμενα τα οποία παγιδεύτηκαν σε τροχιά γύρω από τους πλανήτες, ενώ είχαν σχηματιστεί αλλού.

Ως φαινομενική κίνηση
---------------------

Η ανάδρομη κίνηση μπορεί να είναι και φαινομενική, στην οποία ένας πλανήτης φαίνεται να κινείται σε κατεύθυνση αντίθετη με τα άλλα σώματα στο ίδιο σύστημα, όπως παρατηρείται από συγκεκριμένο οπτικό σημείο. Στην περίπτωση του Ηλιακού Συστήματος, η κατεύθυνση που έχει ο «ανάδρομος» πλανήτης είναι προς τα δυτικά. Αυτό οφείλεται στο γεγονός ότι οι πλανήτες περιφέρονται με διαφορετική ταχύτητα γύρω από τον Ήλιο, με αποτέλεσμα ο ένας πλανήτης να προσπερνά τον άλλο, και έτσι να φαίνεται ότι ο άλλος πλανήτης κινείται προς τα πίσω.

Εικόνες
-------

* Γράφημα όπου φαίνεται η ανάδρομη κίνηση ως αποτέλεσμα της κίνησης των πλανητών.Γράφημα όπου φαίνεται η ανάδρομη κίνηση ως αποτέλεσμα της κίνησης των πλανητών.
* Η φαινομενικά ανάδρομη κίνηση του Άρη όπως φαινόταν από τη Γη το 2003.Η φαινομενικά ανάδρομη κίνηση του Άρη όπως φαινόταν από τη Γη το 2003.

Παραπομπές
----------

1. ↑  Christopher Crockett (25 Νοεμβρίου 2012). «What is retrograde motion?». earthsky.org. Ανακτήθηκε στις 31 Ιουλίου 2016.
2. ↑  Mars Retrograde ΝΑΣΑ

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
--------------------

|  |  |
| --- | --- |
| Commons logoCommons logo | Τα Wikimedia Commons έχουν πολυμέσα σχετικά με το θέμα   **Ανάδρομη κίνηση** |
Το ***Υπέροχο Τίποτα*** είναι μουσικό άλμπουμ των Γιάννη Αγγελάκα και Γιώργου Καρρά. Ηχογραφήθηκε τον Απρίλιο τον 1993 στη Θεσσαλονίκη και είναι πειραματική μουσική του Γιώργου Καρρά σε στίχους του Γιάννη Αγγελάκα. Στην ηχογράφηση συμμετέχουν ο Γιώργος Χριστιανάκης (πλήκτρα, πιάνο, κρουστά) ο οποίος έκανε και την παραγωγή, ο Ηρακλής Βαβάτσικας (ακορντεόν, μπαντονεόν), ο Μπάμπης Παπαδόπουλος (κιθάρα), ο Γιώργος Τόλιος (τύμπανα), ο Ευγένιος Πολίτης (κοντραμπάσο), Απόστολος Χανδράκης (τσέλο), και ο Δημήτρης Χανδράκης (βιολί). Κυκλοφόρησε σε βινύλιο και αργότερα, όταν κυκλοφόρησε σε CD, προστέθηκαν τέσσερα μουσικά κομμάτια από την μουσική που έγραψαν οι Τρύπες για την ταινία *Η εποχή των δολοφόνων* του Νίκου Γραμματικού. Το κομμάτι *Μια Εποχή στην Κόλαση* είναι μελοποίηση του ομώνυμου ποιήματος του Γάλλου ποιητή Αρθούρου Ρεμπώ και το *Σημαίνοντας θάνατο* του Αγγλο-Αμερικάνου ποιητή T.S. Eliot.

Κομμάτια
--------

| Αρ. | Τίτλος |
| --- | --- |
| 01 | *Είδα έναν άντρα να πέφτει* |
| 02 | *Είμαι τυχερός* |
| 03 | *Θέλω ένα κορμί άθικτο* |
| 04 | *Ήταν κάποιος που δεν ήξερε καμία ιστορία* |
| 05 | *Χωρίς εμένα* |
| 06 | *Υπέροχο τίποτα* |
| 07 | *Πάνω στο σχοινί* |
| 08 | *Μια εποχή στην κόλαση* |
| 09 | *Σημαίνοντας θάνατο* |
| 10 | *Εισαγωγή* |
| 11 | *Φινάλε* |
Ο **Αλί ιμπν Γιουσούφ** (αραβικά: علي بن يوسف‎) (1083 - 26 Ιανουαρίου 1143) ήταν ο 5ος βασιλιάς των Αλμοραβίδων που βασίλεψε από το 1106 εώς το 1143.

Βιογραφία
---------

Ο Αλί αναγνωρίστηκε ως ο κληρονόμος του πατέρα του, Γιουσούφ ιμπν Τασφίν, το 1102. Διαδέχτηκε τον πατέρα του μετά το θάνατό του, το 1106. Ο Αλί διοικούσε από το Μαρόκο και διόρισε τον αδελφό του, Ταμίν ιμπν Γιουσούφ, ως κυβερνήτη της Αλ-Άνταλους. Επέκτεινε τα εδάφη του στην Ιβηρική Χερσόνησο καταλαμβάνοντας την Σαραγόσα το 1110, αλλά τελικά την έχασε και πάλι από τον Αλφόνσο Α΄, Βασιλιά της Αραγονίας, το 1118. Η Κόρδοβα επαναστάτησε κατά των Αλμοραβίδων το 1121.

Το 1139, έχασε την Μάχη του Ουνρίκε κατά των πορτογαλικών δυνάμεων οδηγούμενων από τον κόμη Αφόνσο Ενρίκες, το οποίο επέτρεψε στον Αφόνσο να ανακηρύξει τον εαυτό του ανεξάρτητο Βασιλιά.

Τον Αλί διαδέχθηκε ο γιος του, ο Τασφίν ιμπν Αλί, το 1143.

Θάλασσα Των Σαργασσών
---------------------

Σύμφωνα με τον Μουσουλμανικό χαρτογράφο Μοχάμεντ αλ-Ιντρίσι, το *Mugharrarin* (επίσης μεταφράζεται ως «οι περιπέτειες») που απεστάλθη από τον Αλί ιμπν Γιουσούφ, υπό τον ναύαρχο Αχμάντ ιμπν Ουμάρ, περισσότερο γνωστός με το όνομα Ράκς αλ-Αούζ έφτασε στην Θάλασσα των Σαργασσών, ένα μέρος του ωκεανού που καλύπτεται από φύκια, το οποίο είναι πολύ κοντά στις Βερμούδες.

Οικογένεια
----------

Ο Αλί ήταν ο γιος του Γιουσούφ ιμπν Τασφίν. Είχε τουλάχιστον δύο γιους:

* Τον Τασφίν ιμπν Αλί, κυβερνήτη της Γρανάδας και της Αλμερίας το 1129 και της Κόρδοβας το 1131, ο οποίος διαδέχθηκε τον πατέρα του το 1143.
* Τον Ισάκ ιμπν Αλί, ο οποίος πέθανε το 1147.

Παραπομπές
----------

1. ↑  «Diccionario biográfico español» (Ισπανικά) Real Academia de la Historia. 2011. 6237/ali-b-yusuf-b-tasufin. Ανακτήθηκε στις 9  Οκτωβρίου 2017.
2. ↑  «Dictionary of African Biography». (Αγγλικά) *Dictionary of African Biography*. Oxford University Press. Νέα Υόρκη. 2012. ISBN-13 978-0-19-538207-5.
3. ↑  Vasily Vasilyevich Grigoryev: «Альморавиды» (Ρωσικά)
4. ↑  7 Ρατζάμπ 537 μ.Χ.
5. ↑  Extrait de la Chronique intitulée Kamel-Altevarykh par Ibn-Alatyr, RHC Historiens orientaux I, pp. 239-40.
6. 1 2  SPAIN.htm[*νεκρός σύνδεσμος*] Moorish Spain
7. ↑  Extrait de la Chronique intitulée Kamel-Altevarykh par Ibn-Alatyr, RHC Historiens orientaux I, p. 413.

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
--------------------

* Πολυμέσα σχετικά με το θέμα  Ali ibn Yusuf στο Wikimedia Commons

|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
| Καθιερωμένοι όροι | 
* VIAF: 96981836

 |

 |
Ο **Αριστείδης Βλάσσης** (1947 – 2015) ήταν Έλληνας ζωγράφος και χαράκτης. Γεννήθηκε και μεγάλωσε στο Ηράκλειο Κρήτης. Μαθήτευσε πλάι στο γνωστό ζωγράφο, Ανδρόγεω Αλεξανδρίδη. Έζησε στο Ηράκλειο μέχρι το 1994 κι έπειτα μετακόμισε στην Αθήνα, όπου έζησε και εργάστηκε έως το θάνατό του. 

Παρουσίασε εικοσιτρείς ατομικές εκθέσεις και συμμετείχε σε δεκαέξι ομαδικές. Έργα του υπάρχουν σε πολλές πινακοθήκες και ιδρύματα, όπως η Εθνική Πινακοθήκη, η Δημοτική Πινακοθήκη Ηρακλείου κ.ά. Το 1993 τιμήθηκε με το βραβείο Νίκος Καζαντζάκης. Το 1992, επανακυκλοφορεί με δικό του εξώφυλλο, ο δίσκος «Κόκκινα Φανάρια» του Σταύρου Ξαρχάκου. Έχει φιλοτεχνήσει εξώφυλλα σε «Μελέτες για το Παιδί» (Εκδόσεις ΠΡΟΜΗΘΕΥΣ, 1991 &2001). Έχει εικονογραφήσει επίσης το αναγνωστικό για την εκμάθηση της ελληνικής γλώσσας για τους Έλληνες της Αμερικής (Learning Greek – Μαθαίνουμε Ελληνικά, Θ. Παπαλοΐζου, 1984) καθώς και διάφορες ποιητικές συλλογές.

Έργο του Αριστείδη Βλάσση
Η αναπηρία, που τον είχε καθηλώσει σε αναπηρικό καρότσι, δεν εμπόδισε τη δημιουργία του. Πέθανε το Μάιο του 2015, ενώ τα έργα του παρουσιάζονταν στη Βασιλική Αγίου Μάρκου, στο Ηράκλειο.

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
--------------------

Αριστείδης Βλάσσης

Έσβησε ξαφνικά ο Αριστείδης Βλάσσης

Παραπομπές
----------

1. ↑  «Έφυγε ξαφνικά ο Αριστείδης Βλάσσης».
Ο **Αμπού αλ-Χασάν Αλί ιμπν Μούσα ιμπν Ρασίντ αλ-Αλαμί** (αραβικά: علي بن موسى بن رشيد العلمي), επίσης γνωστός ως **Σερίφ Μουλάι Αλί Μποεν Ρασίντ**, ήταν ο ιδρυτής της πόλης Σεφσαουέν στο Μαρόκο. Ήταν Ιδρισίδης και απόγονος του Σουφιστικού αγίου Αμπντ ας-Σαλάμ ιμπν Μασίς αλ-Αλαμί. Ήταν ο πατέρας του Σαγίντα αλ-Χούρρα, κυβερνήτη της Τετουάν.

Ίδρυσε το Σεφσαουέν στο 1471 ως βάση για να επιτεθεί στους Πορτογάλους που είχαν κατακτήσει τη Θέουτα το 1415.

Παραπομπές
----------

1. ↑  R. Pennell, C. (2003). *Morocco : from empire to independence*. Oxford: Oneworld Book. σελ. 73. ISBN 9781851686346.
2. ↑  Al-Huwwat, Suleiman: Al-al rawda-maqsuda wa-l-hulal al mamduda fi ma âthir Bani Suda τόμος 2, σελ. 602
Μη δεσμευτικό ανώτατο όριο τιμής.
Τιμολόγηση, ποσότητα και επιπτώσεις στην ευημερία ενός δεσμευτικού ανώτατου ορίου τιμών.
Το **ανώτατο όριο τιμής** είναι έλεγχος τιμής ή όριο που επιβάλλεται από την κυβέρνηση σχετικά με το πόσο υψηλή χρεώνεται μια τιμή για ένα προϊόν, ένα εμπόρευμα ή μια υπηρεσία. Οι κυβερνήσεις χρησιμοποιούν τα ανώτατα όρια τιμών για να προστατεύσουν τους καταναλωτές από συνθήκες που θα μπορούσαν να κάνουν τα εμπορεύματα απαγορευτικά ακριβά (κυρίως σε αγαθά πρώτης ανάγκης). Τέτοιες συνθήκες μπορεί να προκύψουν σε περιόδους υψηλού πληθωρισμού, σε περίπτωση επενδυτικής φούσκας ή σε περίπτωση μονοπωλιακής ιδιοκτησίας ενός προϊόντος. Η επιβολή ανώτατων ορίων τιμών, ωστόσο, μπορεί να προκαλέσει προβλήματα εάν οι τιμές επιβληθούν για μεγάλο χρονικό διάστημα, οδηγώντας σε ελλείψεις. Περαιτέρω προβλήματα μπορεί να προκύψουν εάν μια κυβέρνηση ορίσει μη ρεαλιστικά ανώτατα όρια τιμών, προκαλώντας επιχειρηματικές αποτυχίες, κατάρρευση μετοχών ή ακόμα και οικονομικές κρίσεις. Σε μη ρυθμιζόμενες οικονομίες αγοράς, δεν υπάρχουν ανώτατα όρια τιμών.

Ενώ τα ανώτατα όρια τιμών επιβάλλονται συχνά από τις κυβερνήσεις, υπάρχουν επίσης ανώτατα όρια τιμών που εφαρμόζονται από μη κυβερνητικούς οργανισμούς όπως εταιρείες, όπως η πρακτική διατήρησης των τιμών μεταπώλησης. Με τη διατήρηση της τιμής μεταπώλησης, ένας κατασκευαστής και οι διανομείς του συμφωνούν ότι οι διανομείς θα πουλήσουν το προϊόν του κατασκευαστή σε ορισμένες τιμές (συντήρηση τιμής μεταπώλησης), μέχρι ένα ανώτατο όριο τιμής (μέγιστη τιμή μεταπώλησης) ή ξεκινώντας από ένα κατώτατο όριο τιμής.

Με την επιβολή ανώτατων ορίων τιμών δημιουργείται ανισορροπία στην αγορά (η προσφορά είναι μικρότερη από τη ζήτηση) που οδηγεί σε ελλείμματα και παράνομες αγορές (το προϊόν πωλείται παράνομα σε τιμή μεγαλύτερη από τη νόμιμη). Γι' αυτό το λόγο η παρέμβαση πρέπει να είναι βραχυχρόνια για να αποφεύγεται η «μαύρη αγορά».

Παραπομπές
----------

1. 1 2  «Ο ΠΡΟΣΔΙΟΡΙΣΜΟΣ TΩN ΤΙΜΩΝ». *ebooks.edu.gr*. Ανακτήθηκε στις 10 Μαρτίου 2022.
2. ↑  Mankiw, N. Gregory (5 Δεκεμβρίου 2016). *Principles of Macroeconomics*. Cengage Learning. ISBN 978-1-337-51688-4.

|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
| Καθιερωμένοι όροι | 
* GND: 4268590-4

 |

 |
Ο **Αριούλφος**, *Ariulf* (απεβ. 602) ήταν ο δεύτερος δούκας του Σπολέτo, από το 592 (έτος τού τέλους τού Φαροάλδος Α΄  ) μέχρι το δικό του τέλος.

Βιογραφία
---------

Το 592 ο Αριούλφος, του οποίου η θέση στο Σπολέτο του επέτρεπε να ελέγχει τα βασικά σημεία κατά μήκος της Βία Φλαμίνια, της βασικής επικοινωνίας μεταξύ Ραβέννας και Ρώμης, έκοψε την εναλλακτική της, την οχυρωμένη Βία Αμερίνα, και κατέλαβε αρκετές Βυζαντινές πόλεις. Κατέλαβε πολλά οχυρά στο Λάτιο και απείλησε τη Ρώμη, όπου ο πάπας Γρηγόριος Α΄, αποκομμένος από το Εξαρχάτο της Ραβέννας, αναγκάστηκε να συνάψει χωριστή ειρήνη μαζί του, προς έντονη δυσαρέσκεια του Ρωμανού εξάρχου της Ραβέννας, που ήταν ο Αυτοκρατορικός (Bυζαντινός) εκπρόσωπος στην Ιταλία και προϊστάμενος των παπών. Οι επιτυχίες του Αριούλφος ήταν σύντομες: οι δυνάμεις του Ρωμανού ανακατέλαβαν τις Ρωμαϊκές οχυρώσεις και την πόλη Περούτζια και καθάρισαν τους δρόμους για την περίοδο αυτή.

Στη συνέχεια βοήθησε τον Αρέχις Α΄ δούκα του Μπενεβέντο να πολιορκήσει τη Νάπολη, μία άλλη σημαντική πόλη της Ιταλίας του Αυτοκράτορα Μαυρικίου. Κέρδισε μία μεγάλη νίκη στο Καμερίνο (Camerinum), όπου σύμφωνα με τον Παύλο τον Διάκονο, ισχυρίστηκε ότι είδε τον Άγιο Σαβίνο, τον μάρτυρα-ήρωα του Σπολέτο, να τον βοηθάει και έτσι οδηγήθηκε να προσηλυτιστεί στον Καθολικό Χριστιανισμό.

Σημειώσεις
----------

1. ↑  The dates of Ariulf's reign are either 591 601 or 592& 602.
2. ↑  Lars Ulwencreutz (Νοεμβρίου 2013). *Ulwencreutz's The Royal Families in Europe V*. Lulu.com. σελ. 350. ISBN 978-1-304-58135-8.

Πηγές
-----

* Παύλος ο Διάκονος. (northvegr.org) *Historia Langobardorum*.
Το **Ανώτατο Δικαστήριο της Ισλανδίας** (Hæstiréttur Íslands) είναι το ανώτατο όργανο απονομής δικαιοσύνης στην Ισλανδία. Ιδρύθηκε υπό την πράξη 22/1919 και οργάνωσε την πρώτη του συνεδρία στις 16 Φεβρουαρίου του 1920.

Το Δικαστήριο στεγάστηκε αρχικά στο κτίριο των αναμορφωτικών φυλακών του Ρέυκιαβικ, και μεταφέρθηκε στο παλιό δικαστικό κτήριο της Λινταργκάτα το 1949. Από τις 5 Σεπτεμβρίου του 1996 το Δικαστήριο στεγάζεται στο νέο Δικαστικό Μέγαρο του Αρναρχόλ.

Εξωτερικοί σύνδεσμοι και Πηγές
------------------------------

* Ανώτατο Δικαστήριο της Ισλανδίας

  


|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
| Καθιερωμένοι όροι | 
* VIAF: 7274152140001711100006

 |

 |
Ο **Τερέλ Καστλ**, γεννημένος στις 12 Σεπτεμβρίου 1972 στο Τζίνερετ της Λουιζιάνα, είναι πρώην επαγγελματίας καλαθοσφαιριστής. Έχει ύψος 1,82 μέτρα και αγωνιζόταν στη θέση του πλέι μέικερ. Τελευταίος σταθμός της καριέρας του ήταν η σουηδική Έκο Έρεμπρο.

Καριέρα
-------

Ο Καστλ ξεκίνησε να παίζει στο "Southwestern Community College" της Αϊόβα το 1991, πριν συνεχίσει στο πανεπιστήμιο Nicholls State University της Λουιζιάνα για τη σεζόν 1995-96, έχοντας μέσο όρο 18,3 πόντων. Το 1997 μεταγράφηκε στη Κοτσάνι Ντέλικεϊτς (ομάδα της Βόρειας Μακεδονίας), συνεχίζοντας στη βοσνιακή Σλόμποντα Τούζλα από το 1998 μέχρι το 2001. Αγωνιζόταν ως κοινοτικός, αφού διέθετε βοσνιακό διαβατήριο.

Το 2001, έπαιξε για την ισραηλινή Μακάμπι Ρα' Ανανά, συνεχίζοντας στη Γαλλία και τις Μπουργκ Ον Μπρες και Στρασμπούρ, ενώ το 2003-04 αγωνίστηκε στη γερμανική Όλντενμπουργκ.

Το καλοκαίρι του 2004 μεταγράφηκε στον Άρη, καταλαμβάνοντας την πέμπτη θέση στο πρωτάθλημα και χάνοντας το κύπελλο Ελλάδος στον τελικό με αντίπαλο τον Παναθηναϊκό.

Το 2005-06, ο Άρης έφθασε μέχρι τον τελικό του ULEB Cup, όπου ηττήθηκε από την Ντιναμό Μόσχας, με τον Καστλ βασικό στέλεχος της ομάδας του. Οι "κίτρινοι" κατέλαβαν την τρίτη θέση στο ελληνικό πρωτάθλημα για δύο συνεχόμενες σεζόν, κερδίζοντας τη συμμετοχή τους στη διοργάνωση της Ευρωλίγκα, με τον Καστλ να έχει μέσο όρο 11,9 πόντους το 2006 και 12,6 πόντους το 2007.

Το καλοκαίρι του 2008, μεταγράφηκε στην Ουνικάχα Μάλαγα και ολοκλήρωσε τη σεζόν στην Ολύμπια Λάρισας. Μετά από ένα σύντομο πέρασμα από τη βοσνιακή Ιγκοκέα, επέστρεψε και πάλι στην Ελλάδα και αυτή τη φορά τον Ηρακλή Θεσσαλονίκης, ο οποίος αγωνιζόταν στην Α2 εθνική κατηγορία.

Τη σεζόν 2010-11, αγωνίστηκε με την ομάδα της ΑΕΚ, η οποία κατατάχθηκε προτελευταία και υποβιβάστηκε. Ο Τερέλ Καστλ έκλεισε την καριέρα του αγωνιζόμενος στη Σουηδία, αρχικά με τους Ιγκλς και στη συνέχεια με την Έκο Έρεμπρο.

Παραπομπές
----------

1. ↑  CASTLE, TERREL - Welcome to EUROLEAGUE
2. ↑  Terrel Castle - Fotograf Andreas Burmann | Oldenburg
3. ↑  O Βόσνιος Τέρελ Καστλ στον Αρη
4. ↑  ΠΑΟ-ΑΡΗΣ 72-68 (2004-05) | AllAboutARIS.com[*νεκρός σύνδεσμος*]
5. ↑  Εχασε, αλλά δεν ηττήθηκε ο Αρης
6. ↑  Terrel Castle | Unicaja | ZoomInfo.com
7. ↑  Terrel Ray Castle | EuroChallenge 2009 | FIBA Europe[*νεκρός σύνδεσμος*]
8. ↑  «ΜΠΑΣΚΕΤ ΗΡΑΚΛΗ – Και με τη…βούλα «κυανόλευκος» ο Τέρελ Καστλ». Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 4 Μαρτίου 2016. Ανακτήθηκε στις 16 Μαΐου 2015.
9. ↑  ΜΠΑΣΚΕΤ - Ευρώπη - Ο Καστλ στην ΑΕΚ... - Novasports.gr[*νεκρός σύνδεσμος*]
10. ↑  Sweden - Veteran Terrel Castle joins Eco Orebro[*νεκρός σύνδεσμος*]

Πηγές
-----

* Terrel Ray Castle profile | Game center | FIBA.com[*νεκρός σύνδεσμος*]
* Terell Castle Basketball Player Profile
Ο **Τζέφρι Ντάνστον Ζάιεντς** (αγγλικά: *Jeffrey Dunston Zients*, 12 Νοεμβρίου 1966) είναι Αμερικανός ανώτατος κυβερνητικός αξιωματούχος, πρώην στέλεχος επιχειρήσεων και επιχειρηματίας, που υπηρετεί ως 31ος Προσωπάρχης του Λευκού Οίκου υπό την Κυβέρνηση του Τζο Μπάιντεν, από τον Φεβρουάριο του 2023.

Υπό την Κυβέρνηση Μπάιντεν, υπηρέτησε από το 2021 έως το 2022, υπηρέτησε ως Ανώτερος Σύμβουλος στον Πρόεδρο, καθώς και ως Συντονιστής Απόκρισης του Λευκού Οίκου για τον COVID-19. Προηγουμένως, υπό την Κυβέρνηση Ομπάμα, υπηρέτησε ως Διευθυντής του Εθνικού Οικονομικού Συμβουλίου των Ηνωμένων Πολιτειών (2014–2017) και ως Διευθυντής του Γραφείου Διοίκησης και Προϋπολογισμού.

Ήταν μέλος του Διοικητικού Συμβουλίου της Facebook, από το 2018 έως το 2020.

Βιογραφία
---------

Ο Τζεφ Ζάιεντς, γεννήθηκε τον Νοέμβριο του 1966 στην Ουάσινγκτον Π.Κ. και μεγάλωσε στο Κένσινγκτον του Μέριλαντ, ευρύτερο προάστιο της Ουάσινγκτον και της Βαλτιμόρης, σε Εβραϊκή οικογένεια. Αποφοίτησε το Λύκειο "St. Albans School" στην Ουάσινγκτον, το 1984. Κατόπιν σπούδασε Πολιτικές Επιστήμες στο Πανεπιστήμιο Ντιουκ στη Βόρεια Καρολίνα, απ'όπου και έλαβε πτυχίο (BA) το 1988, με βαθμό "άριστα".

Ύστερα από την αποφοίτησή του από το Ντιουκ, εργάστηκε ως σύμβουλος διαχείρισης στη συμβουλευτική εταιρεία "Mercer Management Consulting" στη Νέα Υόρκη. Ύστερα από την αφυπηρέτησή του από την εταιρεία, διορίστηκε ως γενικός επιχειρησιακός διευθυντής (COO) της θυγατρικής εταιρείας DGB Enterprises. Στη συνέχεια διορίστηκε ως γενικός επιχειρησιακός διευθυντής της μητρικής εταιρείας "The Advisory Board Company" (1996–1998) και ως διευθύνων σύμβουλος (CEO) (1998–2000) και ως πρόεδρος (2001–2004). Είναι ιδρυτής και διετέλεσε και διευθύνων εταίρος της επενδυτικής εταιρείας "Portfolio Logic LLC".

Παραπομπές
----------

1. ↑  «The Cabinet». *The White House* (στα Αγγλικά). Ανακτήθηκε στις 13 Μαρτίου 2023.
2. ↑  Rogers, Katie (2023-01-27). «Jeff Zients Will Take Over as Chief of Staff in a White House Full of ‘Klainiacs’» (στα αγγλικά). *The New York Times*. ISSN 0362-4331.. Ανακτήθηκε στις 2023-03-13.
3. ↑  «Jeffrey Zients». *whitehouse.gov* (στα Αγγλικά). 11 Ιανουαρίου 2011. Ανακτήθηκε στις 13 Μαρτίου 2023.
4. ↑  Press, The Associated· Miller, Zeke· Balsamo, Michael. «AP sources: Biden to pick Zients as his next chief of staff».  (στα Αγγλικά). Ανακτήθηκε στις 13 Μαρτίου 2023.  Εξωτερικός σύνδεσμος στο `|website=` (βοήθεια)
5. ↑  «Jeffrey Zients appointed to Facebook Inc. Board». *www.directorsandboards.com*. Ανακτήθηκε στις 13 Μαρτίου 2023.
6. ↑  «Duke alum Jeff Zients to be tapped as next White House chief of staff». *The Chronicle* (στα Αγγλικά). Ανακτήθηκε στις 13 Μαρτίου 2023.
7. ↑  «e10vk». *www.sec.gov*. Ανακτήθηκε στις 13 Μαρτίου 2023.
8. ↑  O'Hara, Terence (2006-01-30). «Terence O'Hara - There's More Than Baseball in Jeffrey Zients's Days» (στα αγγλικά). ISSN 0190-8286.. Ανακτήθηκε στις 2023-03-13.
9. ↑  *www.bizjournals.com*. Ανακτήθηκε στις 13 Μαρτίου 2023.  Missing or empty `|title=` (βοήθεια)

  


|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
| Καθιερωμένοι όροι | 
* WorldCat
* VIAF: 169624836
* LCCN: no2011038566
* ISNI: 0000 0001 1848 9578

 |

 |
Ο **Ανθεστηριών** είναι ο όγδοος μήνας στο αττικό ημερολόγιο, ο οποίος ήταν αφιερωμένος στο θεό Διόνυσο και αντιστοιχούσε στο χρονικό διάστημα Νέα Σεληνη Ιανουαρίου έως Νέα Σελήνη Φεβρουαρίου.

Κυριότερη και επώνυμος γιορτή του μήνα ήταν 
τα Ανθεστήρια, τα οποία διαρκούσαν τρεις ημέρες. Κατά την τελευταία ημέρα της γιορτής αυτής τελούνταν 
τα Υδροφόρια προς τιμήν όσων χάθηκαν στον Κατακλυσμό του Δευκαλίωνα. 

Λάμβαναν χώρα επίσης 
τα Διάσια προς τιμήν του Μειλίχιου Δία, 
τα Μικρά Ελευσίνια,
τα Διάσεια και
μια επίσημη Τελετή του Αρείου Πάγου.

Πηγές
-----

* August Mommsen (1898). «Feste der Stadt Athen im Altertum, geordnet nach attischem Kalender» (στα Γερμανικά). B. G. Teubner. Ανακτήθηκε στις 20 Αυγούστου 2009.

|  |  |  |  |
| --- | --- | --- | --- |
| 

| π • σ • ε
Αττικό ημερολόγιο |
| --- |
|  |
| 
* Εκατομβαιών
* Μεταγειτνιών
* Βοηδρομιών
* Πυανεψιών
* Μαιμακτηριών
* Ποσειδεών
* Γαμηλιών
* Ανθεστηριών
* Ελαφηβολιών
* Μουνιχιών
* Θαργηλιών
* Σκιροφοριών
 |

 |
Στο τέμενος του Απόλλωνα στους Δελφούς ανέθεσαν μνημεία πολλοί ελληνιστικοί βασιλείς, θέλοντας να ενισχύσουν το κύρος και την αίγλη τους. Μεταξύ αυτών ξεχωρίζουν οι Ατταλίδες της Περγάμου, που κατέλαβαν με τα αναθήματά τους μια περίοπτη θέση στο ψηλότερο σημείο της Ιεράς Οδού, κοντά στον ναό του Απόλλωνα.

Περιγραφή
---------

Το ψηλότερο σημείο της Ιεράς Οδού στο τέμενος του Απόλλωνα στους Δελφούς καθώς και η περιοχή γύρω από τον ίδιο τον ναό του Απόλλωνα ήταν από τις πιο περίοπτες θέσεις και από αυτές που οικοδομήθηκαν σχετικά όψιμα. Στα δεξιά, συναντά κανείς μία πλατεία που βρίσκεται σε ύψος 2,5 μ. ψηλότερα από την πλατεία του ναού, επάνω σε ειδικό ανάλημμα, που κατασκευάστηκε από τον βασιλιά Άτταλο Α' της Περγάμου (240-197 π.Χ.). Η πλατεία περικλείει έκταση 1000 τ.μ. περίπου (διαστάσεις 41 Χ 23 μ.) και αποτελούσε μια προσθήκη που επεξέτεινε τον χώρο του ιερού προς τα ανατολικά. Το δυτικό άκρο οριζόταν από έναν ύστερο αρχαϊκό θησαυρό δωρικού ρυθμού, αταύτιστο ακόμη ως προς την ονομασία. Αρχικά εκεί υπήρχαν τέσσερα μνημεία, που θεωρείται ότι είναι σύγχρονα μεταξύ τους, και συγκεκριμένα μία δωρική στοά που καταλάμβανε το βόρειο τμήμα της πλατείας, και αργότερα μετατράπηκε σε δεξαμενή, ένας οίκος στη νοτιοανατολική γωνία, η βάση ενός κίονα στη νοτιοδυτική γωνία, όπου βρισκόταν το άγαλμα του Αττάλου Α’ και ένα ορθογώνιο βάθρο από πωρόλιθο, άγνωστης χρήσης. Η είσοδος στην πλατεία γίνονταν είτε από τα ανατολικά, για όποιον ερχόταν έξω από το ιερό, είτε μέσω μίας κλίμακας που η βάση της ήταν κοντά στο αφιέρωμα των Ροδίων. Λίγο αργότερα, το 182 π.Χ. ο διάδοχος του Αττάλου, ο Ευμένης Β΄ ανήγειρε έφιππο χάλκινο ανδριάντα του, η βάση του οποίου σώζεται σήμερα, ακριβώς δίπλα στο μνημείο του Αττάλου.

Βιβλιογραφία
------------

* Queyrel,F. *Les portraits des Attalides. Fonction et représentation*. Bibliothèque des Écoles Françaises d'Athènes et de Rome 308.Paris: de Boccard, 2003
* Bommelaer, P. Laroche, D. *Guide de Delphes, Le site*, Paris 1992
* Παυσανίας, Φωκικά
Η **ΦΚ Τορπέντο Ζοντίνο** είναι μια ποδοσφαιρική ομάδα της Λευκορωσίας με έδρα το Ζοντίνα. Συμμετέχει στο Πρωτάθλημα ποδοσφαίρου Λευκορωσίας. Ιδρύθηκε το 1961. Έδρα της ομάδας είναι το Torpedo Stadium χωρητικότητας 3020 θεατών.

Ιστορία
-------

Η ομάδα ιδρύθηκε το 1961, με την επωνυμία "Ρακέτα" («Ракета») και βασικό σπόνσορα το ομώνυμο εργοστάσιο αυτοκινήτων της Λευκορωσίας. Ο πρώτος αγώνας στην ιστορία του ποδοσφαιρικού συλλόγου πραγματοποιήθηκε στις 6 Μαΐου 1962. Κατά τις πρώτες δεκαετίες της ζωής της, η ομάδα αγωνίζονταν στις χαμηλότερες κατηγορίες. Η αναγέννηση της ομάδας συνδέεται με το όνομα του Γιάκοβ Σαπίρι, του προπονητή που την οδήγησε στην κορυφαία κατηγορία το 2001.Το 2012, ο σύλλογος τερμάτισε τελευταίος στην Πρέμιερ Λιγκ και κατόρθωσε να παραμείνει στην κατηγορία μέσω αγώνων μπαράζ.
Τον Σεπτέμβριο του 2019, ο Γιούρι Πούντους ανέλαβε προπονητής της ομάδας και το 2020 οδήγησε τον σύλλογο στην τρίτη θέση του πρωταθλήματος, την καλύτερη θέση που έχει καταλάβει ποτέ στο πρωτάθλημα Λευκορωσίας.

Διακρίσεις
----------

* **Κύπελλο Λευκορωσίας**
	+ ***Νικητής (1):*** 2016
	+ *Φιναλίστ (1):* 2010

* **Σούπερ Καπ Λευκορωσίας**
	+ *Φιναλίστ (2):* 2011, 2017

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
--------------------

* Επίσημη ιστοσελίδα (Ρωσικά)
* Torpedo Zhodino at EUFO.DE
* Torpedo Zhodino at Football-Lineups.com
Ο **Τζέφρι Φλέικ** (αγγλικά: *Jeffrey Lane Flake*), είναι Αμερικανός πολιτικός και διπλωμάτης, που υπηρετεί ως Πρέσβης των Ηνωμένων Πολιτειών στην Τουρκία από τον Ιανουάριο του 2022. Επίσης, υπηρέτησε ως Γερουσιαστής των Ηνωμένων Πολιτειών για την πολιτεία της Αριζόνας, από τις 3 Ιανουαρίου 2013 έως τις 3 Ιανουαρίου 2019. Είναι μέλος του Ρεπουμπλικανικού Κόμματος. 

Προηγουμένως, υπηρέτησε και ως Μέλος της Βουλής των Αντιπροσώπων των Ηνωμένων Πολιτειών για την 6η κογκρεσιακή περιφέρεια της Αριζόνας από το 2003 έως το 2013, καθώς για την 1η περιφέρεια της Αριζόνας, από το 2001 έως το 2003.

Στην Γερουσία των ΗΠΑ, εξελέγη στις εκλογές του 2012, με ποσοστό 49.2% έναντι 46.2% του τότε Δημοκρατικού ανθυποψήφιού του. Προηγουμένως, είχε εκλεγεί στη Βουλή των Αντιπροσώπων των ΗΠΑ, έξι φορές. 

Προτάθηκε για την θέση του Πρέσβη, τον Ιούλιο του 2021, από τον Πρόεδρο Τζο Μπάιντεν, και η υποψηφιότητά του, εγκρίθηκε από την Γερουσία των ΗΠΑ, τον Οκτώβριο του 2021.

Βιογραφία
---------

Ο Τζεφ Φλέικ, γεννήθηκε στις 31 Ιανουαρίου 1962 στο Σνόουφλεϊκ της Αριζόνα. Η πόλη του είχε ονομαστεί εν μέρει από τον πρόγονό του, Γουίλιαμ Φλέικ. Σπούδασε στο Πανεπιστήμιο Μπρίγκαμ Γιανγκ (προπτυχιακές σπουδές στις Διεθνείς Σχέσεις, και μεταπτυχιακές σποδές στις Πολιτικές Επιστήμες), και έγινε Μορμόνος ιεραπόστολος για την Εκκλησία του Ιησού Χριστού των Αγίων των Τελευταίων Ημερών στη Νότια Αφρική, κατά τις αρχές της δεκαετίας του 1980. Εργάστηκε στον τομέα των δημοσίων σχέσεων και υπήρξε εκτελεστικός διευθυντής του Ιδρύματος για τη Δημοκρατία στη Ναμίμπια και του Ιδρύματος Γκολντγουότερ.

Το 2013, η Εθνική Ένωση Φορολογούμενων έδωσε στον Φλέικ το Βραβείο Φίλων των Φορολογούμενων. Κατά τη λήψη του βραβείου του, εκείνος χαρακτήρισε τον εαυτό του ως τον «μεγαλύτερο φτηνιάρη στη Γερουσία.»

Το 2017, ο Φλέικ ανακοίνωσε ότι δεν θα ξαναβάλει υποψηφιότητα στις εκλογές του 2018, αναφέροντας διαφωνίες με το Ρεπουμπλικανικό Κόμμα και τον Πρόεδρο Ντόναλντ Τραμπ.

Παραπομπές
----------

1. ↑  «Αρχειοθετημένο αντίγραφο». Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 6 Ιουλίου 2016. Ανακτήθηκε στις 6 Δεκεμβρίου 2015.
2. ↑
3. ↑  «Αρχειοθετημένο αντίγραφο». Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 21 Οκτωβρίου 2015. Ανακτήθηκε στις 6 Δεκεμβρίου 2015.
4. ↑
5. ↑  «Αρχειοθετημένο αντίγραφο». Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 21 Μαρτίου 2016. Ανακτήθηκε στις 6 Δεκεμβρίου 2015.
6. ↑
7. ↑
8. ↑
9. ↑  «Αρχειοθετημένο αντίγραφο». Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 7 Μαρτίου 2016. Ανακτήθηκε στις 6 Δεκεμβρίου 2015.
10. ↑
11. ↑  «Αρχειοθετημένο αντίγραφο». Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 21 Οκτωβρίου 2015. Ανακτήθηκε στις 6 Δεκεμβρίου 2015.
12. ↑  Lavender, Paige; Bobic, Igor (2017-10-24). «Jeff Flake Won't Seek Re-Election, Says There 'May Not Be A Place' For Him In Trump's GOP» (στα αγγλικά). *Huffington Post*.. Ανακτήθηκε στις 2017-10-27.

  


|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
| Καθιερωμένοι όροι | 
* WorldCat
* VIAF: 38768457
* LCCN: n2004064458
* GND: 113998215X
* SUDOC: 243850832
* US Congress: F000444

 |

 |