recursal/SuperWikiNEXT-32B huggingface dataset:
Η **Έμσια βαθμίδα** (*Emsian*) είναι η νεότερη από τις τρεις φάσεις της πανίδας της Παλαιοδεβόνιας υποπεριόδου της Δεβόνιας περιόδου, που ανήκει στον Παλαιοζωικό Αιώνα της γεωλογικής ιστορίας της Γης. Ως χρονικό στάδιο, η Έμσια βαθμιδα χρονολογείται στα 400 εκατομμύρια χρόνια πριν από σήμερα και διάρκεσε κατά μέσο όρο 14 εκατομμύρια έτη (η μακρότερη από τις τρεις βαθμίδες της Παλαιοδεβόνιας). Ακριβέστερα, εκτιμάται ότι άρχισε πριν από 407,6 ± 2,6 εκατομμύρια έτη και έληξε πριν από 393,3 ± 1,2 εκατομμύρια έτη. Διαδέχθηκε την Πράγια βαθμίδα και ακολουθήθηκε από την Αϊφέλια βαθμίδα. Η Έμσια βαθμίδα πήρε το όνομά της από τον ποταμό Εμς της Γερμανίας.

Κατά το στάδιο της Έμσιας βαθμίδας τα πρώτα αναρκεστίδια αμμωνιτοειδή απολιθώματα, τα οποία είχαν πρωτοεμφανισθεί στην προηγούμενη βαθμίδα, άρχισαν να διακλαδίζονται εξελικτικά. Τα αναρκεστίδια εξαφανίσθηκαν κατά τη Νεοδεβόνια εξαφάνιση, ενώ τα υπόλοιπα αμμωνιτοειδή δημιούργησαν νέες τάξεις, αρχίζοντας τη μακραίωνη κυριαρχία των αμμωνιτών στα θαλάσσια απολιθώματα.

Στη Βόρεια Αμερική η Έμσια βαθμίδα αντιπροσωπεύεται από τη στρωματική διάπλαση του Σώκιλ (*Sawkill*) ή «σωκίλλια εποχή».

Παλαιοντολογία
--------------

Καλλιτεχνική αναπαράσταση δρεπανασπίδας
### Άγναθοι

Τουλάχιστον τέσσερα γένη άγναθων υδρόβιων οργανισμών έχουν σωζόμενα απολιθώματα στην Έμσια βαθμίδα. Τα εξής τρία ανευρίσκονται σε όλη την Παλαιοδεβόνια υποπερίοδο:

* Δρεπανασπίς (*Drepanaspis*), στον πλακοειδή σχηματισμό του Χούνσρυκ (Hunsrück) της Γερμανίας
* Ερριβασπίς (*Errivaspis*), στο λατομείο Γουέιν Χέρφορντ της Αγγλίας και στην Ποδολία της Ουκρανίας
* Πτερασπίς (*Pteraspis*), στη Βρετανία και στο Βέλγιο

Ακόμα ένα γένος δεν έχει προσδιορισθεί τόσο καλώς χρονικά: είναι η πρωτασπίς, απολιθωμένα δείγματα της οποίας έχουν βρεθεί στο Ουαϊόμινγκ και το Άινταχο των ΗΠΑ.

### Πλακόδερμα

Το γένος πρωτόγονου ψαριού γεμουενδίνη (*Gemuendina)* έχει βρεθεί απολιθωμένο στον σχηματισμό του Χούνσρυκ, στη Γερμανία.

Παραπομπές
----------

1. ↑  «Emsian stage». *Encyclopedia Britannica*. Ανακτήθηκε στις 2 Οκτωβρίου 2019.
2. ↑  Klug, Christian (30 Ιουλίου 1999). «Early Emsian ammonoids from the eastern Anti-Atlas (Morocco) and their succession». *Paläontologische Zeitschrift* **74** (4): 479–515. doi:10.1007/BF02988158.
3. ↑  Chlupac, I.· Lukes, P. (Ιανουαρίου 1999). «Pragian/Zlichovian and Zlichovian/Dalejan boundary sections in the Lower Devonian of the Barrandian Area, Czech Republic». *ResearchGate*. Ανακτήθηκε στις 26 Ιουνίου 2018.
Ένα **σεισμόγραμμα** είναι ένα γράφημα από έναν σεισμογράφο. Είναι μια καταγραφή της κίνησης εδάφους σε έναν σταθμό μέτρησης ως συνάρτηση του χρόνου. Τα σεισμογράμματα καταγράφουν συνήθως κινήσεις σε τρεις καρτεσιανούς άξονες (x, y και z), με τον άξονα z κάθετα στην επιφάνεια της Γης και τους άξονες x- και y παράλληλα με την επιφάνεια. Η ενέργεια που μετράται σε σεισμόγραμμα μπορεί να προκύψει από σεισμό ή από κάποια άλλη πηγή, όπως μια έκρηξη. Τα σεισμογράμματα μπορούν να καταγράψουν πολλά πράγματα, και να καταγράψουν πολλά μικρά κύματα, που ονομάζονται μικροσεισμοί. Αυτοί οι μικροί σεισμοί μπορεί να προκληθούν από έντονη κίνηση κοντά στο σεισμογράφο, κύματα που χτυπούν μια παραλία, τον άνεμο και οποιονδήποτε αριθμό άλλων συνηθισμένων πραγμάτων που προκαλούν κάποια κίνηση στο σεισμογράφο.

Ιστορικά, τα σεισμογράμματα καταγράφηκαν σε χαρτί που ήταν προσαρτημένο σε περιστρεφόμενα τύμπανα, ένα είδος καταγραφέα γραφημάτων. Ορισμένα χρησιμοποιούσαν στυλό σε συνηθισμένο χαρτί, ενώ άλλα χρησιμοποιούσαν ακτίνες φωτός για να εκθέσουν το χαρτί. Σήμερα, σχεδόν όλα τα σεισμογραφήματα καταγράφονται ψηφιακά για να διευκολύνουν την ανάλυση μέσω υπολογιστή. Μερικοί σεισμογράφοι τυμπάνου βρίσκονται ακόμη, ειδικά όταν χρησιμοποιούνται για δημόσια προβολή. Τα σεισμογράμματα είναι απαραίτητα για την εύρεση του επίκεντρου και του μεγέθους των σεισμών.
Η **Άννα**, μετέπειτα **Μαρία** (1204 - 1237) από τον Οίκο των Άρπαντ ήταν κόρη του βασιλιά της Ουγγαρίας και με τον γάμο της έγινε βασίλισσα της Βουλγαρίας.

Βιογραφία
---------

Ήταν η πρώτη κόρη του Ανδρέα Β΄ της Ουγγαρίας και της Γερτρούδης των Άντεχς, κόρης του Μπέρτολντ δούκα της Μερανίας. Αδέλφια της ήταν ο Μπέλα Δ΄ της Ουγγαρίας και η Αγία Ελισάβετ της Ουγγαρίας.

Παντρεύτηκε τον Ασέν Β΄ βασιλιά ("τσάρο") της Βουλγαρίας ως η δεύτερη σύζυγός του. Ο πατέρας της αναγκάστηκε να συμφωνήσει στον γάμο, για να επιτευχθεί η απελευθέρωσή του από τη Βουλγαρία, όπου είχε συλληφθεί κατά την επιστροφή του από Σταυροφορία στα τέλη του 1218. Η προίκα της περιλάμβανε τις πόλεις Μπέογκραντ και Μπρανίτσεβο.

Απεβίωσε από λοιμό (επιδημία) το 1237 και τάφηκε στον ναό των Αγ. Τεσσαράκοντα Μαρτύρων στο Τάρνοβο. Ο σύζυγός της έπειτα έκανε τρίτο γάμο με την Ειρήνη Αγγελίνα, κόρη του Θεοδώρου δεσπότη της Ηπείρου.

Οικογένεια
----------

Παντρεύτηκε τον Ιανουάριο του 1221 τον Ιβάν Ασέν Β΄ της Βουλγαρίας και είχε τέκνα:

* Ελένα γενν. π. 1224, παντρεύτηκε τον Θεόδωρο Β΄ Βατάτζη Αυτοκράτορα των Ρωμαίων στη Νίκαια.
* Θάμαρ, λέγεται ότι είχε μνηστευθεί τον Μιχαήλ Η΄ Παλαιολόγο Αυτ. των Ρωμαίων.
* Καλιμάν Α΄ 1234-1246, βασιλιάς ("τσάρος") της Βουλγαρίας.
* Πέτρος, απεβ. 1237.

Πηγές
-----

* Marek, Miroslav: "Arpad 2", Genealogy.EU Αρχειοθετήθηκε 2023-02-13 στο Wayback Machine.
* HUNGARY KINGS, Medieval Lands

Αναφορές σε πηγές
-----------------

1. ↑  p11414.htm#i114136. Ανακτήθηκε στις 7  Αυγούστου 2020.
2. ↑  Darryl Roger Lundy: (Αγγλικά) *The Peerage*.
Με τον τίτλο ***Άννα Μπολένα*** (ιταλικά: *Anna Bolena*), που αποτελεί εξιταλισμένη μορφή του ονόματος της Ανν Μπολέυν, δεύτερης συζύγου του Ερρίκου Η΄ της Αγγλίας, φέρεται η 31η όπερα του Γκαετάνο Ντονιτσέττι. Πρόκειται για μία από τις σημαντικότερες όπερες του συνθέτη επί συνόλου 66 που έχει δημιουργήσει και η δεύτερη που πραγματεύεται την ιστορία του Οίκου των Τυδώρ: *Το κάστρο του Κένιλγουορθ* (1829), *Άννα Μπολένα*, *Μαρία Στουάρντα* (1835) και *Ρομπέρτο Ντέβερο* (1837).

Γενικά
------

Η όπερα *Άννα Μπολένα* εκτυλίσσεται σε δύο πράξεις και σε κείμενο του διάσημου λιμπρετίστα Φελίτσε Ρομάνι.  
Η παγκόσμια πρώτη του έργου αυτού δόθηκε στο θέατρο Carcano, στο Μιλάνο στις 26 Δεκεμβρίου 1830.

Υπόθεση έργου
-------------

Η υπόθεση του έργου επικεντρώνεται στην Ανν Μπολέυν, Βασίλισσα της Αγγλίας, και συγκεκριμένα στην πτώση της από τη θέση της ευνοούμενης του Βασιλιά και την εκτέλεσή της στον Πύργο του Λονδίνου το 1536.

Χαρακτήρες
----------

* *Άννα Μπολένα* (Ανν Μπολέυν)
* *Ενρίκο* (Ερρίκος Η΄ της Αγγλίας)
* *Τζοβάννα Σέυμουρ* (Τζέην Σύμουρ)
* *Λόρδος Ρόσφορ* (Τζορτζ Μπολέυν, Υποκόμης Ρόσφορ)
* *Ρικκάρντο Πέρσυ* (Χένρυ Πέρσυ, Κόμης του Νορθάμπερλαντ)
* *Σμέτον* (Μαρκ Σμήτον), μουσικός
* *Χέρβεϋ* (αυλικός)
* Αυλικοί, στρατιώτες, κυνηγοί

Παρατηρήσεις
------------

Μεταξύ των υψιφώνων που έχουν υποδυθεί την Άννα Μπολένα είναι οι Μαρία Κάλλας, Λέιλα Γκέντζερ, Ρενάτα Σκότο, Έλενα Σουλιώτη, Τζόαν Σάδερλαντ και Άννα Νετρέμπκο.

Τον πρωταγωνιστικό ρόλο της όπερας αυτής έχουν υποδυθεί κατά καιρούς πολλές Ελληνίδες ηθοποιοί.

Παραπομπές
----------

1. 1 2 3 4 5 6 7  Ανακτήθηκε στις 25  Απριλίου 2019.
2. 1 2 3 4 5 6 7 8  Ανακτήθηκε στις 9  Μαΐου 2019.

Πηγές
-----

* "Εγκυκλοπαίδεια Πάπυρος Larousse Britannica" τόμ. 9ος, σελ.275.

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
--------------------

* Πολυμέσα σχετικά με το θέμα  Anna Bolena στο Wikimedia Commons

  


|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
| Καθιερωμένοι όροι | 
* WorldCat
* VIAF: 177118270
* LCCN: n83176167
* GND: 30004531X
* SELIBR: 216373
* BNF: cb13911571g (data)
* NLA: 35371129
* BNE: XX1952984

 |

 |
Ο οφθαλμός είναι αισθητήριο όργανο της όρασης των ζωντανών οργανισμών.
Στη βιολογία, **όργανο** είναι ένα σύνολο ιστών που συγκροτούν δομική μονάδα και εκτελούν μια κοινή λειτουργία. Ο κύριος ιστός του οργάνου ονομάζεται παρέγχυμα. Ο κύριος ιστός είναι αυτός που είναι μοναδικός για το συγκεκριμένο όργανο. Για παράδειγμα, ο κύριος ιστός της καρδιάς είναι το μυοκάρδιο. Τα νεύρα, το αίμα και ο συνδετικός ιστός αποτελούν το υποστηρικτικό πλαίσιο ενός βιολογικού οργάνου – το στρώμα. Σε μονοκύτταρους οργανισμούς όπως τα βακτήρια, τα λειτουργικά ανάλογα των οργάνων ονομάζονται οργανίδια.

Δύο ή περισσότερα όργανα που συνεργάζονται για την εκτέλεση μιας συγκεκριμένης λειτουργίας του σώματος αποτελούν σύστημα οργάνων.

Τα όργανα των φυτών διακρίνονται σε βλαστικά και αναπαραγωγικά. Τα βλαστικά όργανα εκτελούν τις  ζωτικές λειτουργίες, όπως η φωτοσύνθεση. Οι ρίζες , ο βλαστός και τα φύλλα είναι βλαστικά φυτικά όργανα. Τα  αναπαραγωγικά όργανα είναι απαραίτητα για την αναπαραγωγή. Το άνθος , οι σπόροι και οι καρποί αποτελούν τα αναπαραγωγικά όργανα των ανθοφόρων φυτών.

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
--------------------

|  |  |
| --- | --- |
| wiktionary logowiktionary logo | Το *Βικιλεξικό* έχει σχετικό λήμμα:  **όργανο**  |

|  |  |
| --- | --- |
| Commons logoCommons logo | Τα Wikimedia Commons έχουν πολυμέσα σχετικά με το θέμα   **Όργανο (βιολογία)** |
Συντεταγμένες: 50°47′29″N 15°30′51″E﻿ / ﻿50.79139°N 15.51417°E﻿ / 50.79139; 15.51417

Η **Σρενίτσα** (1362 μέτρα, πολωνικά: *Szrenica*, γερμανικά: *Reifträger*) είναι κορυφή βουνού που βρίσκεται στο δυτικό τμήμα του Καρκονόσε στην Πολωνία, πολύ κοντά στα σύνορα Πολωνίας-Τσεχίας, εντός του Εθνικού Πάρκου Καρκονόσε. Το όνομά του προέρχεται από την πολωνική λέξη *szron* (παγετός). Υπάρχει ένας μετεωρολογικός σταθμός που βρίσκεται κοντά στην κορυφή. Η κορυφή είναι αποδασωμένη και τόσο το νότιο όσο και το βόρειο τμήμα χρησιμοποιούνται εντατικά για σκι. Το υψόμετρο σε σύγκριση με την κύρια οροσειρά είναι περίπου 60 μέτρα.

Γεωλογία και γεωγραφία
----------------------

Το βουνό αποτελείται από λεπτόκοκκο γρανίτη, ο οποίος, λόγω των σχηματισμένων από τη διάβρωση βράχων και πεδιάδων από γρανίτη που καλύπτονται με βρύα, καλύπτει το ανατολικό τμήμα της πλαγιάς.

Τουρισμός
---------

Υπάρχει μια ιδιωτική ορεινή καλύβα στην κορυφή και ένα ορεινό καταφύγιο της Πολωνικής Εταιρείας Τουρισμού και Αξιοθέατων στην πλαγιά. Η κορυφή είναι προσβάσιμη με αναβατήρα (δύο μέρη, με σταθμό μεταφοράς). Η πλαγιά διαθέτει εγκαταστάσεις για σκι, όπως λιφτ του σκι και πόλους που σηματοδοτούν διαδρομές σκι σε εκτεθειμένες και αποψιλωμένες περιοχές. Υπάρχουν 3 διαδρομές για σκι κατάβασης. Δύο τουριστικά μονοπάτια διασχίζουν την κορυφή.

Καιρός
------

Στο ύψος των 1331 μέτρων υπάρχει ένας ορεινός μετεωρολογικός σταθμός, ιδιοκτησίας του Πανεπιστημίου του Βρότσουαφ. Ιδρύθηκε και κατά συνέπεια χτίστηκε στη δεκαετία του 1950.

Ετήσιοι υπολογισμοί μέσων όρων που λαμβάνονται από το σταθμό:

* Μέση θερμοκρασία 12 επόμενων μηνών: -1,9 C
* Μέση θερμοκρασία Ιανουαρίου (ελάχιστη του έτους): -6,8 C
* Μέση θερμοκρασία Ιουλίου (μέγιστο του έτους): 10,0 C
* Μέγιστη βροχόπτωση (μέγιστο έτος): Ιούνιος 177 χιλ.
* Ελάχιστη βροχόπτωση (ελάχιστη του έτους): Ιανουάριος 72 χιλ.
* Σχετική υγρασία: 80%
* Ομίχλη: 264 ημέρες το χρόνο
* Ηλιοφάνεια: 29 ημέρες

Παραπομπές
----------

1. ↑  «Karkonosze Mts». summitpost.org. Ανακτήθηκε στις 25 Δεκεμβρίου 2009.
2. ↑  Sudety Ski Infolinia Αρχειοθετήθηκε 2015-03-24 στο Wayback Machine. [retrieved 2009-12-26]
3. ↑  «Szrenica, retrieved 2009-12-26». Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 29 Νοεμβρίου 2014. Ανακτήθηκε στις 26 Ιουλίου 2021.
4. ↑  Jan Kwiatkowski: Klimat. In: *Karkonosze polskie*. Wrocław: Polska Akademia Nauk, 1985, σελ. 88-111. (ISBN 83-04-01586-2).

|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
| Καθιερωμένοι όροι | 
* WorldCat
* VIAF: 315149572
* LCCN: sh85131762

 |

 |
Οι **σκάλες** είναι οικοδομική κατασκευή που έχει σχεδιαστεί για την γεφύρωση μιας μεγάλης κατακόρυφης απόστασης διαιρώντας την σε μικρότερες κατακόρυφες αποστάσεις, που ονομάζονται σκαλοπάτια. Οι σκάλες μπορούν να είναι ίσιες, στρογγυλές ή να αποτελούνται από δύο ή περισσότερα ίσια κομμάτια συνδεδεμένα σε γωνίες. Ειδικοί τύποι σκάλων περιλαμβάνουν κυλιόμενες σκάλες και ανεμόσκαλες.

Περιγραφή
---------

Στα κτίρια, οι σκάλες είναι ένας όρος που εφαρμόζεται σε μια πλήρη ακολουθία βημάτων μεταξύ ορόφων. Μια ή περισσότερες σκάλες που οδηγούν από τον ένα όροφο σε άλλο και περιλαμβάνουν χειρολισθήρες, κιγκλιδώματα και πρόσθετα εξαρτήματα. Το κλιμακοστάσιο είναι ο χώρος που εκτείνεται κάθετα μέσα από ένα κτίριο στο οποίο τοποθετούνται σκάλες, και περιέχει τις σκάλες, παράθυρα και κατώφλια.

Οι σκάλες μπορεί να είναι σε ευθεία γραμμή, οδηγώντας από τον ένα όροφο στον άλλο χωρίς στροφή ή αλλαγή στην κατεύθυνση. Μπορούν να αλλάξουν κατεύθυνση, συνήθως με δύο ευθείες που συνδέονται σε γωνιακή κλίση 90 μοιρών. Οι σκάλες μπορούν επίσης να επιστρέψουν πάνω σε τους με κλίση γωνίας 180 μοιρών σε κάθε άκρο ευθείας σχηματίζοντας μια κάθετη σκάλα που χρησιμοποιείται συνήθως σε πολυώροφα κτίρια. Παραλλαγές των γεωμετρικών σκαλοπατιών μπορούν να σχηματιστούν από κυκλικές, ελλειπτικές και ακανόνιστες κατασκευές.

Οι σκάλες μπορεί να είναι ένα απαιτούμενο στοιχείο εξόδου από τις κατασκευές και τα κτίρια. Παρέχονται επίσης σκάλες για την ευκολία πρόσβασης στα δάπεδα, τις στέγες, τα επίπεδα και τις επιφάνειες πεζοπορίας που δεν είναι προσβάσιμες με άλλα μέσα.
Το **Σκάνδαλο Μεταλλείων Κασσάνδρας 2003** αφορά σε αγορά και επαναπώληση των Μεταλλείων Κασσάνδρας από το Ελληνικό Δημόσιο, πρακτική την οποία η Ευρωπαϊκή Επιτροπή θεώρησε ως κρατική ενίσχυση κατά παράβαση της ευρωπαϊκής νομοθεσίας. 

Η ονομασία μεταλλεία Κασσάνδρας εμφανίζεται πρώτη φορά το 1893 και οφείλεται στην τότε ονομασία του σημερινού Νομού Χαλκιδικής, παρότι η θέση των μεταλλείων δεν είναι στη σήμερα αποκαλούμενη χερσόνησο Κασσάνδρας (το δυτικότερο «πόδι»), αλλά βρίσκεται στα βορειοανατολικά του Νομού.

Στην υπόθεση εμπλέκονται:

* ο Υφυπουργός Οικονομίας που υπέγραψε τη σύμβαση Χρήστος Πάχτας
* ο Ρουμάνος επιχειρηματίας της European Goldfields Frank Timis
* οι ιδιοκτήτες της Ελληνικός Χρυσός Γεώργιος Μπόμπολας και Δημήτριος Κούτρας

Ιστορικό
--------

Στις 12 Δεκεμβρίου 2003 το Ελληνικό Δημόσιο αγόρασε τα Μεταλλεία Κασσάνδρας από την εταιρία TVX Hellas (θυγατρική της καναδικής πολυεθνικής Kinross Gold) έναντι €11 εκατ. Την ίδια ημέρα το Ελληνικό Δημόσιο μεταπώλησε στην ίδια τιμή (€11 εκατ.) τα Μεταλλεία Κασσάνδρας μαζί με 70 άλλα περιουσιακά στοιχεία στην εταιρία Ελληνικός Χρυσός, θυγατρική της Ελληνική Τεχνοδομική ΑΕ. Η πώληση έγινε απευθείας, χωρίς δημόσιο διαγωνισμό, όπως ορίζει το Ευρωπαϊκό Δίκαιο. Έξι μήνες αργότερα η αξία των στοιχείων ενεργητικού των Μεταλλείων εκτιμούνταν σε €408 εκατ. 

Η συμφωνία μεταβίβασης περιείχε και άλλες ελαφρυντικές συνθήκες, όπως:

* η Ελληνικός Χρυσός απαλλάχτηκε από την υποχρέωση καταβολής φόρου μεταβίβασης
* η Ελληνικός Χρυσός κατέβαλε μειωμένες δαπάνες δικηγόρων και συμβολαιογράφων

Για την υπόθεση αυτή το 2009 η Ευρωπαϊκή Επιτροπή οδήγησε το Υπουργείο Οικονομίας, Ανταγωνιστικότητας και Ναυτιλίας στο Ευρωπαϊκό Δικαστήριο, καθώς η συναλλαγή αυτή θεωρήθηκε παράνομη κρατική ενίσχυση. Στη συνέχεια ο Υπουργός Οικονομικών Πέτρος Παπακωνσταντίνου προσέφυγε στο Ευρωπαϊκό Δικαστήριο υπέρ της ιδιωτικής εταιρίας.

Έως τον Δεκέμβριο του 2011 η European Goldfields κατείχε το 95% των μετοχών της Ελληνικός Χρυσός, οπότε και εξαγοράστηκε από την Eldorado Gold.

Πηγές
-----

* stratoni.net Μεταλλεία Κασσάνδρας
* rthess.gr Αρχειοθετήθηκε 2016-03-04 στο Wayback Machine. Επενδύσεις 1 δισ. ευρώ στα μεταλλεία Κασσάνδρας
* tovima.gr Στο Ευρωπαϊκό Δικαστήριο και για τα Μεταλλεία Κασσάνδρας
* protothema.gr[*νεκρός σύνδεσμος*] Στην Ε.Ε. η πώληση-σκάνδαλο των Μεταλλείων Κασσάνδρας
* enet.gr[*νεκρός σύνδεσμος*] Από Δράκουλας... κύριος

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
--------------------

* Το χρυσό σκάνδαλο στις Σκουριές (*documentonews.gr* 18/09/2017)
Ο **Στιβ Μουρ** (**Stephen James Moore**, Shooters Hill, Νότιο Λονδίνο, Αγγλία, 11 Ιουνίου 1949 - 16 Μαρτίου 2014) ήταν Βρετανός συγγραφέας και σεναριογράφος, εκδότης και δημιουργός κόμικς. Συνεργάστηκε με τους πλέον γνωστούς εκδοτικούς οίκους της Μεγάλης Βρετανίας (Marvel UK, Rebellion, Fleetway, IPC κ.α.) για λογαριασμό εικονογραφημένων περιοδικών δράσης, όπως τα 2000AD, Warrior, Doctor Who, Hulk κ.α. Επίσης, απασχολήθηκε και στην Αμερικανική αγορά, με την εταιρεία Marvel, σε περιστασιακή συχνότητα. Έγραψε το σενάριο πολλών σειρών του είδους, όπως Future Shocks, Dan Dare, Ant-Man, Nick Fury, αλλά και εμπνεύστηκε χαρακτήρες σαν τους Alex Pressbutton, Father Shandor, Abslom Daak-Dalek Killer, Kroton the Cyberman κ.α.

Τα πρώτα χρόνια
---------------

Ο νεαρός Στιβ εγκατέλειψε το σχολείο σε ηλικία 16 ετών και πέρασε 1,5 έτος απασχολούμενος σε έναν αλευρόμυλο, πριν πιάσει δουλειά σαν «μικρός του γραφείου» (μαθητευόμενος) στην εταιρεία Odhams Press (1967), όπου μέσα σε μόλις τρεις μήνες πήρε προαγωγή σαν νέος αναπληρωτής-εκδότης των εντύπων Pow! και Fantastic. Πρώτη του επαγγελματική δημιουργία ήταν το 3σέλιδο σενάριο της ιστορίας Pow Short Story, που, υπό τον τίτλο The House in the Haunted Swamp δημοσιεύθηκε στο #45 του περιοδικού Pow!

Εργογραφία και παραγωγή
-----------------------

Ο Μουρ συνέχισε να εργάζεται για πολλά διαφορετικά έντυπα και περιοδικά του χώρου (Whizzer & Chips, Valiant, Cor!!) έως ότου, το 1972 αποφάσισε να παραιτηθεί από μισθωτός υπάλληλος και να μετατραπεί σε ελεύθερο επαγγελματία συγγραφέα, μία σταδιοδρομία που ακολούθησε για τα επόμενα σχεδόν σαράντα έτη. Γνώρισε από πολύ νωρίς και συνεργάστηκε αργότερα με πολλούς συναδέλφους του, όπως οι Kenneth Bulmer, E.C. Tubb, John Brunner, Michael Moorecock κ.α. Τον Ιούλιο του 1967 είχε εκδόσει το πρώτο του fanzine, υπό τον τίτλο Ka-Pow. Ένα χρόνο μετά, το 1968, ο Μουρ, μαζί με τον Phil Clarke και την Kay Hawkins, διοργάνωσαν για πρώτη φορά στη Μεγάλη Βρετανία ένα φεστιβάλ κόμικς (Comicon ’68) στο ξενοδοχείο Midland του Μπέρμιγχαμ. Ένα δεύτερο φεστιβάλ ακολούθησε το 1969, όμως ο Μουρ σύντομα εγκατέλειψε αυτή τη δραστηριότητα, για να στραφεί στην επένδυση σε βιβλιοπωλεία, τα οποία μετέτρεπε σε εργαστήριά του. Στα τέλη της δεκαετίας του ’70 ο Μουρ συνέγραψε πολλά σενάρια για τους τίτλους House of Hammer, Starburst, Spider Man, Star Trek, Fantastic Four, Dick Turpin, Sherlock Holmes &Doctor Watson κ.α.

Παραπομπές
----------

1. ↑  (Αγγλικά) *Internet Speculative Fiction Database*. 10304. Ανακτήθηκε στις 9  Οκτωβρίου 2017.
2. 1 2  (Γαλλικά) *BD Gest'*. 10601. Ανακτήθηκε στις 9  Οκτωβρίου 2017.
3. 1 2  Εθνική Βιβλιοθήκη της Γαλλίας: (Γαλλικά) *καθιερωμένοι όροι της Εθνικής Βιβλιοθήκης της Γαλλίας*. 146446157.
4. ↑  «Steve Moore 1949 – 2014: A Personal Appreciation – The Beat» Ανακτήθηκε στις 28/9/2021
5. ↑  «Steve Moore Marvel Comics Database - Fandom» Ανακτήθηκε στις 28/9/2021

|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
| Καθιερωμένοι όροι | 
* WorldCat
* VIAF: 162238737
* LCCN: n96080624
* ISNI: 0000 0004 3505 1860
* GND: 1195615159
* SUDOC: 100455719
* BNF: cb136177202 (data)

 |

 |
Ο  **Στησάνωρ** ή **Στασήνωρ** ήταν βασιλιάς στο αρχαίο Κούριο στην Κύπρο.

Πήρε μέρος στην επανάσταση του Ονήσιλου κατά των Περσών μαζί με τις άλλες Κυπριακές πόλεις εκτός της Αμαθούντας, στη θάλασσα ο στόλος των Ιωνικών πόλεων είχε νικήσει τον περσικό η αποφασιστική μάχη στη ξηρά δόθηκε στην πεδιάδα της Σαλαμίνας. Στο πιο κρίσιμο σημείο της μάχης ο Στασήνωρ εγκατέλειψε το ελληνικό στρατόπεδο και πήγε με την πλευρά των Περσών και η μάχη χάθηκε για τους Κυπρίους.

Αναφορές
--------

1. ↑  Μαχομένων δὲ καὶ τῶν ἄλλων, Στησήνωρ τύραννος ἐὼν Κουρίου προδιδοῖ ἔχων δύναμιν ἀνδρῶν περὶ ἑωυτὸν οὐ σμικρήν[...] Ηροδότου Ιστορίαι Ε΄ [5,113]
Ο **Όθων Δ΄ ο χωλός** (; - 1446) από τον Οίκο των Γουέλφων ήταν πρίγκιπας του Λύνεμπουργκ (1434-46), που ήταν μέρος του δουκάτου του Μπράουνσβαϊχ-Λύνεμπουργκ.

Βιογραφία
---------

Ήταν ο πρωτότοκος γιος του Βερνάρδου Α΄ πρίγκιπα του Λύνεμπουργκ και της Μαργαρίτας των Άνχαλτ, κόρης του Βεγκέσλαου Α΄ εκλέκτορα δούκα της Σαξονίας-Βίττενμπερκ.

Ο πατέρας του απεβίωσε το 1434 και τον διαδέχθηκε μαζί με τον μικρότερο αδελφό του Φρειδερίκο Β΄ τον ευσεβή. Κατά τα 12 έτη της διακυβέρνησής του έκανε πολλά νομοθετήματα, που βελτίωσαν το νομικό καθεστώς των αγροτών έναντι των τοπικών αρχόντων. Επίσης έκανε εθρείας κλίμακας κατασκευές στο κάστρο του Σέλε, την κύρια πόλη του πριγκιπάτου.

Απεβίωσε το 1446 χωρίς άρρενες απογόνους, αφήνοντας τον αδελφό του μόνο κύριο του Λύνεμπουργκ.

Οικογένεια
----------

Το 1425 νυμφεύτηκε την Ελισάβετ του Εμπερστάιν και είχαν:

* μία κόρη.

Πηγές
-----

* Geckler, Christa (1986). Die Celler Herzöge: Leben und Wirken 1371–1705. Celle: Georg Ströher. ISBN 3-921744-05-8. OCLC 255990175

  


|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
| Καθιερωμένοι όροι | 
* VIAF: 302530123
* GND: 1035106825

 |

 |
Ο **Vir Militaris** (πληθ.: *viri militares*) ήταν κατά τη ρωμαϊκή εποχή ένας λεγάτος, ο οποίος ήταν υπεύθυνος για τη διακυβέρνηση μιας στρατιωτικής επαρχίας. Ο Τάκιτος αναφέρει την έκφραση *«vir militaris»* σε ορισμένα από τα κείμενά του όταν αναφέρεται σε απλούς στρατιώτες ή κατώτερους αξιωματικούς. Γενικά, τον τίτλο αυτό λάμβανε οποιοσδήποτε είχε σημαντική στρατιωτική πείρα ή που είχε την ευκαιρία να αναδειχθεί μέσω των στρατιωτικών του επιτευγμάτων. Οι viri militares δεν θα πρέπει να συγκροτούσαν κάποιο ομογενές σώμα με συγκεκριμένα χαρακτηριστικά.

Σημειώσεις
----------

1. ↑  Campbell, Brian. "Who Were the Viri Militares?" *The Journal of Roman Studies.* Vol. 65, pp. 11-12, 1975.
**Όπως στον Παράδεισο** (*Just Like Heaven*) είναι το όνομα μιας ρομαντικής κομεντί, που κυκλοφόρησε στις ελληνικές αίθουσες στις 8 Δεκεμβρίου 2005. Πρωταγωνιστούν η Ρις Γουίδερσπουν και ο Μαρκ Ράφαλο, ενώ σκηνοθετήθηκε από τον Μαρκ Γουότερ. Τα γυρίσματα έγιναν στο Σαν Φρανσίσκο και το σενάριο αποτελεί διασκευή του μυθιστορήματος *If Only It Were True (Et si c'était vrai...)* του Μαρκ Λίβαϊ. Η ταινία κατάφερε να σκαρφαλώσει στο #1 του αμερικανικού box office.

Η Πλοκή
-------

Ο Ντέιβιντ, ένας αρχιτέκτονας εξωτερικών χώρων περνά τις δυσκολότερες ώρες τις ζωής του: αναρρώνει από μια οικογενειακή τραγωδία, δεν έχει καμία όρεξη να ασχοληθεί με την προσωπική του ζωή και αρχίζει να πίνει όλο και περισσότερο. Στα πλαίσια των αλλαγών που συμβαίνουν στη ζωή του είναι και η προσωρινή ενοικίαση ενός επιπλωμένου διαμερίσματος στο Σαν Φρανσίσκο. 

Κάποια νύχτα όμως, απρόσμενα ανακαλύπτει στο διαμέρισμά του μια νεαρή και όμορφη κοπέλα, η οποία επιμένει πως το σπίτι είναι δικό της και πως εκείνος, σαν καταπατητής πρέπει να φύγει. Αρχικά ο Ντέιβιντ θεωρεί πως έχει παραισθήσεις από το ποτό, αλλά η κοπέλα τείνει να εμφανίζεται όλο και συχνότερα, μέχρι που μένει στο πλάι του μονίμως. Σύντομα ο νεαρός άνδρας αντιλαμβάνεται πως η περίεργη συγκάτοικός του πράγματι γνωρίζει και του αποκαλύπτει λεπτομέρειες για το σπίτι που ο ίδιος δεν ήξερε, κάνοντας αισθητό πως το σπίτι ήταν κάποτε πράγματι στην κατοχή της.

Σε μια προσπάθεια να υπερασπιστεί την ήδη ταραγμένη ψυχολογία του - και για να προστατέψει την ψυχική του υγεία μιας και η κοπέλα είναι φορτική, φλύαρη και αδιάκριτη - , αρχίζει μια έρευνα για τον προηγούμενο ένοικο του σπιτιού, ενώ παράλληλα προσπαθεί να την πείσει πως ίσως δεν ανήκει στον κόσμο των ζωντανών, πράγμα που εκείνη δεν δείχνει να έχει αντιληφθεί.

Ενδιαφέρουσες Πληροφορίες
-------------------------

* Το φιλμ, αν και επισκιάστηκε από τη σχεδόν ταυτόχρονη κυκλοφορία της ταινίας *Walk the Line* για την οποία η Γουίδερσπουν βραβεύτηκε με Όσκαρ, έλαβε αρκετά καλές κριτικές, το ίδιο και οι ερμηνείες των πρωταγωνιστών της.
* Η εμφάνιση στο φιλμ του Τζον Χέντερ διέψευσε έναν αστικό μύθο βάσει του οποίου ο νεαρός ηθοποιός πέθανε μετά την καλτ ταινία του *Napoleon Dynamite*.
* Το ομώνυμο τραγούδι που υπάρχει στο soundtrack της ταινίας, αποτελεί διασκευή ενός παλαιότερου των The Cure.
* Μετά από μια κακή λήψη στα γυρίσματα, ο Μαρκ Ράφαλο για πλάκα έπεσε από ένα παράθυρο. Προσγειώθηκε από κάτω σε ένα περβάζι, ωστόσο κατατρόμαξε το συνεργείο.

Διανομή
-------

| Χαρακτήρας | Ηθοποιός |
| --- | --- |
| Ελίζαμπεθ | Ρις Γουίδερσπουν |
| Ντέιβιντ | Μαρκ Ράφαλο |
| Τζακ | Ντόναλ Λογκ |
| Ντάρυλ | Τζον Χέντερ |
| Άμπι | Ντίνα Σπάιμπεϊ |
| Κατρίνα | Ιβάνα Μιλίσεβιτς |
| Μπρετ | Μπεν Σέκμαν |

Παραπομπές
----------

1. ↑  stopklatka.pl/film/jak-w-niebie-2005. Ανακτήθηκε στις 12  Απριλίου 2016.

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
--------------------

* Επίσημος ιστότοπος
* Σελίδα στο IMDb
Ο **Όθων Ε' ο νικηφόρος** ή ο μεγάθυμος (1439 - 9 Ιανουαρίου 1471) από τον Οίκο των Γουέλφων, ήταν πρίγκιπας του Λύνεμπουργκ (1464-1471), που ήταν μέρος του δουκάτου του Μπράουνσβαϊγκ-Λύνεμπουργκ.

Βιογραφικό
----------

Ήταν ο δευτερότοκος γιος του Φρειδερίκου Β΄ και της Μαγδαληνής των Χοεντσόλερν, κόρης του Φρειδερίκου Α΄ μαργράβου του Βρανδεμβούργου. Ο πατέρας του, που είχε κτίσει τη μονή του Τιμίου Σταυρού, έγινε φραγκισκανός μοναχός εκεί το 1457 και τον διαδέχθηκε ο πρωτότοκος Βερνάρδος Β΄ με βοηθό τον Όθωνα Ε΄. Το 1464 όμως ο Βερνάρδος Β' απεβίωσε άκληρος και ο Όθων Ε' έμεινε μόνος κύριος του δουκάτου. Κατά την περίοδο εξουσίας του ακολούθησε το κίνημα της μεταρρύθμισης του καιρού του για το μοναχισμό: εισέβαλε στη μονή στο Βινχάουζεν, απέσυρε θησαυρούς τέχνης ως «ασύμφωνους με τη μοναστική απλότητα», όπως είπε και έστειλε την ηγουμένη να μορφωθεί σε μια μεταρρυθμισμένη μονή.

Σκοτώθηκε στο Σέλε σε έναν αγώνα κονταρομαχίας (joust) το 1471 και ένα γύψινο πέταλο δείχνει το σημείο που, σύμφωνα με το θρύλο, έγινε το δυστύχημα. Επειδή άφησε έναν γιο 3ετή, τον Ερρίκο Α', ο πατέρας του Φρειδερίκος Β΄ άφησε τη μονή, επέστρεψε στην εξουσία και κυβέρνησε ως το 1478 που απεβίωσε. Τον διαδέχθηκε ο 10ετής τώρα Ερρίκος Α' με την επιτροπεία της μητέρας του Άννας, ώσπου ενηλικιώθηκε το 1486 και ανέλαβε μόνος το πριγκιπάτο του Λύνεμπουργκ.

Οικογένεια
----------

Το 1467 νυμφεύτηκε την Άννα, κόρη του Ιωάννη Δ΄ κόμη του Νασσάου-Ντίλενμπουργκ και είχε τέκνα:

* Γουλιέλμος (απεβ. 1480).
* Ερρίκος Α' 1468-1532, πρίγκιπας του Λύνεμπουργκ.

Πηγές
-----

* Geckler, Christa (1986). Die Celler Herzöge: Leben und Wirken 1371–1705. Celle: Georg Ströher. ISBN 3-921744-05-8. OCLC 255990175
* www.Welfen.de

|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
| Καθιερωμένοι όροι | 
* VIAF: 160308940
* GND: 142734780

 |

 |
Δυτικό τμήμα της αυτοκρατορίας των Αχαιμενιδών.
Η **Σατραπεία της Αραβίας** ήταν μια σατραπεία (επαρχία) της Περσικής αυτοκρατορίας της δυναστείας των Αχαιμενιδών υπό το όνομα *Arabâya*. Η Σατραπεία αντιστοιχούσε στα εδάφη μεταξύ του Δέλτα του Νείλου (στην Αίγυπτο) και τη Μεσοποταμία, αργότερα γνωστή στους Ρωμαίους ως Αραβία Πετραία. 

Σύμφωνα με τον Ηρόδοτο, ο Καμβύσης Α΄ δεν υπέταξε τους Άραβες όταν επιτέθηκε στην Αίγυπτο το 525 π.Χ.. Ο διάδοχός του ο Δαρείος ο Μέγας δεν αναφέρει τους Άραβες στην Επιγραφή Μπεχιστούν από τα πρώτα χρόνια της βασιλείας του, αλλά δεν τους αναφέρει και σε μεταγενέστερα κείμενα. Αυτό υποδηλώνει ότι ο Δαρείος θα μπορούσε να είχε κατακτήσει αυτό το τμήμα της Αραβίας ή ότι ήταν αρχικά μέρος κάποιας άλλης επαρχίας, ίσως της Βαβυλωνίας, αλλά αργότερα έγινε ξεχωριστή επαρχία. Αυτό θα μπορούσε να σημαίνει ότι οι Άραβες στην πραγματικότητα κατακτήθηκε από τον Κύρο Α΄.

Οι Άραβες δεν αντιμετωπίζονταν ως υποτελείς των Αχαιμενιδών όπως άλλοι λαοί και απαλλάσσονταν από τη μεγάλη φορολογία. Αντ' αυτού, έδιναν 1.000 τάλαντα λιβάνι τον χρόνο. Βοήθησαν επίσης τους Αχαιμενίδες να εισβάλουν στην Αίγυπτο με την παροχή νερού στα στρατεύματα για να διασχίζουν την έρημο.

Παραπομπές
----------

1. ↑  «Arabia». Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 1 Σεπτεμβρίου 2013. Ανακτήθηκε στις 15 Μαΐου 2016.
2. ↑  «Encyclopaedia Iranica». Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 12 Νοεμβρίου 2007. Ανακτήθηκε στις 15 Μαΐου 2016.
Τα **Όρη Κουρέντων** είναι οροσειρά της Ηπείρου στα δυτικά του νομού Ιωαννίνων, βρίσκονται ανάμεσα στο όρος Τόμαρος και Κασιδιάρης ενώ κατά μήκος τους κυλά ένα μέρος του ποταμού Καλαμά (στην αρχαιότητα Θύαμις). Αποτελούν τμήμα μιας οροσειράς που ξεκινά από τα σύνορα Ελλάδας - Αλβανίας, κινείται με κατεύθυνση από ΒΔ. προς ΝΑ. και περιλαμβάνει τα όρη Μακρύκαμπος, Κασιδιάρης, Κουρέντων και Τόμαρος. Η υψηλότερη κορυφή τους έχει υψόμετρο 1.173 μέτρα.

Παραπομπές
----------

1. ↑  *Εγκυκλοπαίδεια Νέα Δομή*. Αθήνα: Τεγόπουλος - Μανιατέας. 1996. σελ. 220, τομ. 18.
2. ↑  Γεωγραφικά στοιχεία νομού Ιωαννίνων, ιστότοπος Διοκλής του ΔΠΘ.
Το ***Vittorio Alfieri*** ήταν ένα από τα τέσσερα αντιτορπιλικά κλάσης *Oriani* που ναυπηγήθηκαν για το Ιταλικό Βασιλικό Ναυτικό (*Regia Marina*) στα μέσα της δεκαετίας του 1930. Ολοκληρώθηκε το 1937 και έλαβε μέρος σε επιχειρήσεις στον Β΄ Παγκόσμιο Πόλεμο.

Περιγραφή
---------

Κύριο λήμμα: Αντιτορπιλικό κλάσης Oriani
Σχεδιαστικά η κλάση *Oriani* δεν ήταν παρά μια βελτιωμένη σε ορισμένα σημεία εκδοχή της προγενέστερης κλάσης *Maestrale*. Είχαν ολικό μήκος 106,7 m, πλάτος 10,15 m και μέσο βύθισμα 3,15 m το οποίο έφθανε στα 4,3 m με πλήρες φορτίο. Το εκτόπισμά τους έφθανε τους 1700–1750 t (1670–1720 LT) με κανονικό φορτίο και τους 2400–2450 t (2360–2410 LT). Το πλήρωμά τους την περίοδο του πολέμου ανερχόταν σε 206 αξιωματικούς και ναύτες.

Το προωστικό σύστημα απέδιδε έως και 48000 shp και μπορούσαν να φθάσουν σε ταχύτητες της τάξεως των 32-33 kn σε πραγματικές συνθήκες. Κατά τις θαλάσσιες δοκιμές είχαν φθάσει και τους 38-39 kn, όμως με πολύ περιορισμένο φορτίο. Η ακτίνα δράσης τους ήταν περίπου 2600-2800 ναυτικά μίλια με ταχύτητα πλεύσης 18 kn και 690 ναυτικά μίλια με ταχύτητα πλεύσης 33 kn.

Ο κύριος οπλισμός αποτελούνταν από τέσσερα πυροβόλα των 120 mm εγκατεστημένα σε ζεύγη σε ένα πύργο μπροστά από την υπερκατασκευή και έναν πίσω από αυτήν. Διέθεταν επίσης δύο πυροβόλα των 120 mm που έβαλαν βλήματα φωτισμού/ανάδειξης στόχων (star-shells) καθώς και έξι τορπιλοσωλήνες των 533 mm. Αντιαεροπορική κάλυψη παρείχαν τέσσερα πολυβόλα των 13,2 mm. Παρόλο που δεν διέθεταν σόναρ ώστε να μπορούν να δράσουν ως ανθυποβρυχιακά, τα αντιτορπιλικά της κλάσης αυτής είχαν δύο εκτοξευτές βομβών βυθού. Μπορούσαν επίσης να μεταφέρουν έως και 56 νάρκες.

Παραπομπές
----------

1. ↑  Brescia, p. 127
2. ↑  Whitley, p. 168
3. 1 2 3  Brescia, p. 121
4. ↑  Roberts, p. 300
5. 1 2  Fraccaroli, p. 55

Βιβλιογραφία
------------

* Brescia, Maurizio (2012). *Mussolini's Navy: A Reference Guide to the Regina Marina 1930–45*. Annapolis, Maryland: Naval Institute Press. ISBN 978-1-59114-544-8.
* Fraccaroli, Aldo (1968). *Italian Warships of World War II*. Shepperton, UK: Ian Allan. ISBN 0-7110-0002-6.
* Roberts, John (1980). «Italy». Στο: Chesneau, Roger. *Conway's All the World's Fighting Ships 1922–1946*. New York: Mayflower Books. σελίδες 280–317. ISBN 0-8317-0303-2.
* Rohwer, Jürgen (2005). *Chronology of the War at Sea 1939–1945: The Naval History of World War Two* (Third Revised έκδοση). Annapolis, Maryland: Naval Institute Press. ISBN 1-59114-119-2.
* Whitley, M. J. (1988). *Destroyers of World War 2: An International Encyclopedia*. Annapolis, Maryland: Naval Institute Press. ISBN 1-85409-521-8.

  


|  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| 

| π • σ • ε
Αντιτορπιλικά κλάσης *Oriani* |
| --- |
|  |
| Ιταλικό Βασιλικό Ναυτικό(*Regia Marina*) | 
* *Alfredo Oriani*
* *Vincenzo Gioberti*
* *Giosuè Carducci*
* *Vittorio Alfieri*
 |
|  |
| Γαλλικό Πολεμικό Ναυτικό(Marine nationale‎) | 
*D'Estaing* (πρώην *Alfredo Oriani*) |
|  |
| 
* Κατηγορία Κατηγορία
* Commons page Κοινά
 |

 |

|  |  |
| --- | --- |
| 

|  |
| --- |
| * Πύλη:Πόλεμος
* Πύλη:Δεύτερος Παγκόσμιος Πόλεμος
 |

 |
Ηλεκτρικό περιφερειακό τρένο E68000 στο Καπίκουλε.
Η **Σιδηροδρομική γραμμή Κωνσταντινουπόλεως - Πυθίου** είναι η κύρια σιδηροδρομική γραμμή στην Ανατολική Θράκη και η ζευκτική γραμμή των Τουρκικών Κρατικών Σιδηροδρόμων προς την Ευρώπη. Κατασκευάστηκε το 1873 ως μέρος της κύριας γραμμής Σιδηροδρόμου της Ανατολής μεταξύ Κωνσταντινούπολης και Βελιγραδίου. Έχει μήκος 281,4 χλμ. Η γραμμή αποτελεί σημαντικό εμπορευματικό διάδρομο για τη χώρα.

Όταν άνοιξε, η γραμμή βρισκόταν εξ ολοκλήρου εντός της Οθωμανικής Αυτοκρατορίας. Ωστόσο, μετά τον Α' Παγκόσμιο Πόλεμο δημιουργήθηκαν νέα σύνορα μεταξύ Ελλάδος και Τουρκίας. Η γραμμή από το Πύθιο προς την Αδριανούπολη ήταν εντός του ελληνικού εδάφους και μόνο το τμήμα Κωνσταντινούπολη-Ντεμίρκιοπρου παρέμενε ακόμη στο τουρκικό έδαφος. Το 1971, οι κρατικοί σιδηρόδρομοι κατασκεύασαν μια νέα γραμμή από το Πεχλιβάνκιοϊ (Άγιος Πέτρος) έως τα βουλγαρικά σύνορα στο Καπίκουλε, παρακάμπτοντας το ελληνικό έδαφος.

Η αρχική γραμμή προς το Πύθιον εξακολουθεί να χρησιμοποιείται για συνδέσεις με την Ελλάδα.

Λόγω της κατασκευής του προαστιακού σιδηροδρομικού συστήματος Μάρμαραϊ στην Κωνσταντινούπολη καθώς και της αποκατάστασης του ανατολικού τμήματος του σιδηροδρόμου, η υπηρεσία μεταξύ Τσερκέζκιοϊ (Κουπέριο) και Κωνσταντινουπόλεως είναι προσωρινά ανεσταλμένη.

Παραπομπές
----------

1. ↑  «CO History». Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 31 Μαρτίου 2016. Ανακτήθηκε στις 6 Σεπτεμβρίου 2012.
Με την ονομασία **αδελφότητα**, ή *αδελφότης*, φέρονται διάφορα σωματεία και σύλλογοι κοινωφελών και φιλανθρωπικών κυρίως σκοπών, που πολλές φορές παρουσιάζουν έντονη κοινωνική δράση.

Οι αδελφότητες που συγκροτούνται (συνήθως εθιμικά) από επτά ιδρυτικά μέλη θέτουν ως κύριο σκοπό την βοήθεια των φτωχών και λαμβάνουν συνήθως χαρακτήρα θρησκευτικό επιδιώκοντας την διάδοση και εκτέλεση χριστιανικών εντολών.

Κατά τον Μεσαίωνα αδελφότητες ονομάζονταν ενώσεις κυρίως μοναχών που συναθροίζονταν σε μοναστήρια ή πύργους και επεδίωκαν εκκλησιαστικούς σκοπούς σε αντιδιαστολή με τα ιπποτικά τάγματα που τ΄ αποτελούσαν μάχιμοι επίσης με ίδιους σκοπούς. Οι αδελφότητες εκείνες αναλάμβαναν τη περίθαλψη των φτωχών και ασθενών.

Δείτε επίσης
------------

* Ορθόδοξες χριστιανικές αδελφότητες
* Κολεγιακές και πανεπιστημιακές αδερφότητες
* Μεγάλη Αδελφότης

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
--------------------

|  |  |
| --- | --- |
| wiktionary logowiktionary logo | Το *Βικιλεξικό* έχει σχετικό λήμμα:  **αδελφότητα**  |
Η **Ένωση Ελλήνων Χαρακτών** (Ε.Ε.Χ.) είναι ένας καλλιτεχνικό σωματείο μη κερδοσκοπικού χαρακτήρα που δραστηριοποιείται στην Ελλάδα. Ιδρύθηκε το 1987 και αποτελείται από εικαστικούς χαράκτες, οι οποίοι αντιπροσωπεύουν όλα τα καλλιτεχνικά ρεύματα της σύγχρονης ελληνικής χαρακτικής. Η πλειοψηφία των μελών της ένωσης, είναι επίσης μέλη και του ΕΕΤΕ.

Ίδρυση
------

Από τις αρχές τις δεκαετίας του 1980, είχαν ξεκινήσει διαβουλεύσεις, προσπάθειες και συζητήσεις στους κύκλους των Ελλήνων χαρακτών με σκοπό τη δημιουργία ενός καλλιτεχνικού φορέα του συγκεκριμένου εικαστικού κλάδου, κατά τα πρότυπα του αντίστοιχου σουηδικού.

Επακόλουθο αυτών των ζυμώσεων ήταν η ίδρυση της «Ένωσης Ελλήνων Χαρακτών» ιδρύθηκε το 1987 από τους χαράκτες Βασίλη Χάρο, Ιωάννη Πιπίνη και Ελεονώρα Περράκη, τους οποίους πλαισίωσαν και άλλοι 38 εικαστικοί, μεταξύ των οποίων συγκαταλέγονταν ο καθηγητής της Ανωτάτης Σχολής Καλών Τεχνών, Κώστας Γραμματόπουλος, η Βάσω Κατράκη, ο Φώτης Μαστιχιάδης, ο Χρήστος Δαγκλής, ο Βασίλης Καζάκος κ.ά.

Έργο
----

Από την ίδρυσή της έως σήμερα, η ΕΕΧ έχει εκδώσει συλλεκτικά λευκώματα, έχει πραγματοποιήσει διαλέξεις και εκπαιδευτικά προγράμματα καθώς και πλήθος εκθέσεων στην Ελλάδα και στο εξωτερικό με σκοπό την προώθηση της τέχνης της χαρακτικής.

Παραπομπές
----------

1. ↑  Σύγχρονη Ελληνική Χαρακτική.[*νεκρός σύνδεσμος*]
2. ↑  Βασίλης Χάρος, *Μια βιογραφία ( 1938 - 2000 )*, εκδοτικός οίκος Αγγελάκη, Αθήνα 2013, σ. 199 - 207.
3. ↑  Βασίλης Χάρος: Βιογραφία.
4. ↑  Βασίλης Χάρος, 2013, σ. 157.
5. ↑  Βασίλης Χάρος, 2013, σ. 209.
6. ↑  Βασίλης Χάρος, 2013, σ. 210.
7. 1 2  Έκθεση της Ένωσης Ελλήνων Χαρακτών «Res Q».
8. ↑  Διεθνές Φεστιβάλ Τέχνης 2012: Η χαρακτική γιορτάζει στην Αθήνα.
9. ↑  Ανακοίνωση ΕΕΧ.
10. ↑  Βιογραφικό Βασίλη Καζάκου.

Βιβλιογραφια
------------

* Βασίλης Χάρος, Μια βιογραφία ( 1938 - 2000 ), εκδοτικός οίκος Αγγελάκη, Αθήνα 2013.
Θηρεός του σώματος
**Vigili del Fuoco** ονομάζεται ο θεσμικός οργανισμός της Ιταλίας για την πυροσβεστική και την υπηρεσία διάσωσης. Αποτελεί μέρος του Dipartimento dei Vigili del Fuoco, del Soccorso Pubblico e della Difesa Civile (Τμήμα Πυροσβεστών, Δημόσιας Διάσωσης και Πολιτικής Προστασίας) του Υπουργείου Εσωτερικών. Καθήκον του Σώματος είναι να παρέχει ασφάλεια σε ανθρώπους, ζώα και περιουσίες και να παρέχει τεχνική βοήθεια σε βιομηχανίες, καθώς και να παρέχει συμβουλές πρόληψης πυρκαγιάς. Εξασφαλίζει επίσης τη δημόσια ασφάλεια σε τρομοκρατικές καταστάσεις έκτακτης ανάγκης όπως χημικές, βακτηριολογικές, ραδιολογικές και πυρηνικές επιθέσεις.

Η λέξη Vigili προέρχεται από τη λατινική λέξη Vigiles, που σημαίνει «που είναι μέρος ορισμένων φρουρών». Το πλήρες επίσημο όνομα είναι Corpo Nazionale dei Vigili del Fuoco (CNVVF, Εθνικό Σώμα Πυροσβεστών).
Η **Viva Services** είναι προμηθευτής ηλεκτρονικών υπηρεσιών στην Ελλάδα.

Πρόκειται για ένα ηλεκτρονικό ταξιδιωτικό γραφείο, τηλεπικοινωνιακό πάροχο με άδεια της Ελληνικής Επιτροπής Τηλεπικοινωνιών και Ταχυδρομείων και εγγεγραμμένο ασφαλιστικό πράκτορα. Είναι ένας από τους μεγαλύτερους σε απευθείας σύνδεση ταξιδιωτικούς πράκτορες και παρόχους υπηρεσιών εκδόσεως εισιτηρίων, καθώς και ο μεγαλύτερος παροχέας VoIP (Voice over IP) στην Ελλάδα. Η εταιρεία είναι θυγατρική της Viva Wallet Holdings S.A.

H Viva.gr είναι η κορυφαία εταιρεία στην διάθεση εισιτηρίων θεαμάτων στην ελληνική αγορά, παρέχοντας εισιτήρια για θεατρικές παραστάσεις, συναυλίες, αθλητικά γεγονότα, συνέδρια κ.α.

Ιστορία
-------

Ιδρύθηκε το 2006 παρέδωσε φθηνή τηλεφωνία VoIP (Voice over IP). Ταυτόχρονα, δημιούργησε το Viva Numbers που είναι ελληνικοί τηλεφωνικοί αριθμοί για χρήση σε συνδυασμό με το δίκτυο VoIP που θα μπορούσε να χρησιμοποιηθεί ως IVR, FAX ή φωνητικό ταχυδρομείο.

Το 2010 επεκτάθηκε στον ηλεκτρονικό ταξιδιωτικό τομέα που παρέχει online κράτηση πτήσεων, ακτοπλοϊκά εισιτήρια, ξενοδοχεία και ενοικιάσεις αυτοκινήτων. Ήταν η πρώτη εταιρεία στην Ελλάδα που παρείχε online εισιτήρια για λεωφορεία και τραίνα. Το 2011 ανοίγει το πρώτο της κατάστημα σε ένα από τα μεγαλύτερα εμπορικά κέντρα της Αθήνας, The Mall Athens και επεκτείνεται σε εισιτήρια για θεάματα, συναυλίες και αθλητικές εκδηλώσεις. Το 2012 ξεκινάει μια υπηρεσία επιγραμμικής κινητής τηλεφωνίας για προπληρωμένα τηλέφωνα. Το 2013 αρχίζει να προσφέρει online υπηρεσίες ασφάλισης αυτοκινήτου μέσω μιας ηλεκτρονικής μηχανής σύγκρισης που συγκρίνει τις μεγαλύτερες ασφαλιστικές εταιρείες στην Ελλάδα. Την ίδια χρονιά, εγκαινιάζει το Viva Wallet, μία υπηρεσία που ενσωματώνει όλες τις ηλεκτρονικές του υπηρεσίες σε κινητές συσκευές. Στις 3 Αυγούστου 2020 η Viva Wallet απέκτησε την τραπεζική άδεια της Praxia Bank. Δραστηριοποιείται σε 24 χώρες της ΕΕΑ και είναι μία από τις λίγες neobanks με τραπεζική άδεια. Τον Ιανουάριο του 2022, η αμερικανική τράπεζα J.P. Morgan συνάπτει συμφωνία εξαγοράς του 49% των μετοχών της Viva Wallet.

Παραπομπές
----------

1. ↑  «Σχετικά με εμάς». *www.vivawallet.com*.
2. ↑  «H Viva Wallet γίνεται τράπεζα». *www.vivawallet.com*.
3. ↑  Newsroom. «Πέφτουν οι υπογραφές για την εξαγορά της Viva Wallet από την JP Morgan | Η ΚΑΘΗΜΕΡΙΝΗ». *www.kathimerini.gr*. Ανακτήθηκε στις 24 Αυγούστου 2022.
Η **Σούεσσα Πωμεντιάνη** ήταν μια αρχαία πόλη του Λατίου η οποία δεν υπήρχε στην ύστερη αρχαιότητα, αν και συνδέεται με την σημερινή Πομέτζια η οποία πήρε το όνομα της η τοποθεσία της αρχαίας πόλης παραμένει άγνωστη. Ο Βιργίλιος την καταγράφει ανάμεσα στις αποικίες της Άλμπα Λόνγκα, θεωρείται καθαρά Λατινική πόλη. Ο Διόδωρος Σικελιώτης την αναφέρει επίσης σαν μια από τις Λατινικές αποικίες αλλά σύμφωνα με την επικρατέστερη άποψη την κατοικούσαν οι Βόλσκοι. Ο Ταρκύνιος ο Υπερήφανος ήταν ο πρώτος Ρωμαίος βασιλιάς που ξεκίνησε πόλεμο με τους Βόλσκους με στόχο να τους κατακτήσει. Ο Στράβων καταγράφει την Σούεσσα Πωμεντιάνη σαν Μητρόπολη των Βόλσκων, δεν ήταν ηγέτιδα πόλη αλλά συμμετείχε σημαντικά στα εσωτερικά θέματα των υπόλοιπων κρατών-πόλεων χάρη στην δύναμη και τον πλούτο της. Η Σούεσσα Πωμεντιάνη είχε τέτοια χλιδή που με τα λάφυρα τα οποία άρπαξε ο Ταρκύνιος ο υπερήφανος όταν την λεηλάτησε οικοδομήθηκε στην Ρώμη ο Καπιτωλίνος λόφος. Μερικοί συγγραφείς σχετίζουν την πόλη αυτή με την Απίολαι την οποία επίσης κατέκτησε ο Ταρκύνιος ο Υπερήφανος, η παράδοση ωστόσο είναι κατηγορηματική σχετικά με την Σούεσσα Πωμεντιάνη. Το όνομα της Σούεσσας Πωμεντιάνης καταγράφεται σαν η πόλη στην οποία εξορίστηκαν οι γιοι του Άνκους Μάρκιους όταν ανέβηκε στον θρόνο της Ρώμης ο Σέρβιος Τύλλιος.

Είναι σαφές ότι ο Ταρκύνιος δεν τους κατέστρεψε επειδή εμφανίζονται πολλές φορές αργότερα στην Ρωμαϊκή δημοκρατία σαν έδρα των Βόλσκων. Αργότερα (503 π.Χ.) συμμάχησαν με τους Αύσονες και εξεγέρθηκαν εναντίον των Ρωμαίων, ο στρατηγός Σπύριος Κάσσιος αυτή την φορά ισοπέδωσε την πόλη και πούλησε όλους τους κατοίκους της ως δούλους. Η Σούεσσα Πωμεντιάνη εμφανίζεται ωστόσο μερικά χρόνια αργότερα (495 π.Χ.) σαν έδρα των Βόλσκων, πρόσφεραν τα παιδιά τους ομήρους για να αποφύγουν τον πόλεμο. Σύντομα ωστόσο ξέσπασε ξανά πόλεμος, ο Ρωμαίος Ύπατος Πόπλιος Σερβίλιος Πρίσκος κατέστρεψε και λεηλάτησε ξανά την πόλη. Το χτύπημα αυτή την φορά φαίνεται ότι ήταν καθοριστικό επειδή το όνομα της Σούεσσας Πωμεντιάνης δεν εμφανίζεται ξανά στην ιστορία. Ο Πλίνιος ο Πρεσβύτερος την καταγράφει σαν μια από τις πόλεις που είχαν εξαφανιστεί στην εποχή του. Το όνομα της Πωμεντιάνης διατηρήθηκε ωστόσο στην μνήμη των κατοίκων της περιοχής και η Μεσαιωνική πόλη πήρε το όνομα της.

Παραπομπές
----------

1. ↑  Αινείας, 6, 776
2. ↑  Τίτος Λίβιος, Α΄, 53
3. ↑  Πλίνιος ο Πρεσβύτερος, Ε΄, 16 ; Μάρκος Τύλλιος Κικέρων, de Rep. Β΄. 2. 4
4. ↑  Τάκιτος, *"Ιστορίαι"*, Β΄ 72
5. ↑  Τίτος Λίβιος, *"Ιστορίαι"*, Α΄ 41
6. ↑  Τίτος Λίβιος, *"Ιστορίαι"*, Β΄ 16-17
7. ↑  Ιλιάδα, 25
8. ↑  Ιλιάδα, 25

Πηγές
-----

* Il tempio arcaico di Caprifico di Torrecchia (Cisterna di Latina). I materiali e il contesto,Palombi Domenico, 2010
Το **Όριον Κορίνθου, Άργους και Ναυπλίου** ήταν επαρχιακή διοικητική μονάδα, διοικητική περιφέρεια μικρότερη του θέματος[1], της Βυζαντινής Αυτοκρατορίας[2]. 

Η διαίρεση αναφέρεται πρώτη φορά στην Partitio Romaniae τον 13ο αιώνα ως μία από τις τρεις της Πελοποννήσου και καταλάμβανε την Αργολίδα και Κορινθία με κυριότερες πόλεις το Ναύπλιο, Άργος και Κόρινθο[1]. Ο Ζακυθηνός προτείνει ότι την αρχή αυτής της διαίρεσης κατέλαβε ο Λέων Σγουρός[1].

Παραπομπές
----------

1. 1 2 3  Διονύσιος Α. Ζακυθηνός, *Μελέται περί της διοικητικής διαιρέσεως και της επαρχιακής διοικήσεως εν τω Βυζαντινώ κράτει[*νεκρός σύνδεσμος*]*, ‎1941, σελ. 249
2. ↑  Kenneth Meyer Setton
, The Papacy and the Levant, 1204-1571: The thirteenth and fourteenth centuries
Στην ελληνική μυθολογία με το όνομα **Σιδηρώ** είναι γνωστή η δεύτερη σύζυγος του Σαλμωνέα. Η πρώτη σύζυγος του Σαλμωνέα ήταν η Αλκιδίκη, με την οποία είχε μία κόρη, την Τυρώ. Η Σιδηρώ, που παντρεύτηκε τον Σαλμωνέα μετά τον θάνατο της Αλκιδίκης, συμπεριφερόταν βάναυσα στην Τυρώ, και μάλιστα ήταν το πρότυπο της «κακιάς μητριάς» για τους αρχαίους τραγικούς ποιητές. Για τον λόγο αυτό, οι γιοι της Τυρούς, ο Πελίας και ο Νηλέας, όταν μεγάλωσαν, κατεδίωξαν και σκότωσαν τη Σιδηρώ μέσα στο ιερό της Ήρας.

Πηγές
-----

* Emmy Patsi-Garin: *Επίτομο λεξικό Ελληνικής Μυθολογίας*, εκδ. οίκος «Χάρη Πάτση», Αθήνα 1969, σελ. 672
Ο **Άγιος Σόλωνας** είναι Άγιος της Καθολικής Εκκλησίας. Εορτάζεται στις 17 Φεβρουαρίου.Κατά τον μεγάλο διωγμό του Διοκλητιανού το έτος 304 μ.Χ. μαρτυρησαν 72 Άγιοι ανάμεσα στους οποίους ο Άγιος Χρύσανθος,ο Άγιος Ευτύχιος, ο Άγιος Δίκαιος, ο Άγιος Συλβάνος, η Αγία Λουκίλα. Εξέχουσες μορφές αποτελούν δύο Βικεντιανοί Αδελφοί Οι Άγιοι Δονάτος και Σόλων, οι οποίοι κατήχηζαν πάρα πολλούς Ρωμαίους στρατιώτες στον Χριστιανισμό και η αγάπη τους προς τον συνάνθρωπο ήταν παρομοιώδης. Κατα την διάρκεια που βάπιτιζαν την κόρη του Νικομήδιου Λουκίλα, συνελλήφησαν από στρατιώτες του Διοκλητιανού και αφού φυλακίστηκαν, βαζανίστηκαν, αρνούμενοι να απαρνηθούν την πίστη τους στον Χριστό τελικά μετά πολλών Βασάνων αποκεφαλίσθησαν,τα δε κεφάλια τους πετάχθηκαν στην όχθη του ποταμού Lemene στην βόρεια Ιταλία κοντά στην Βενετία. Τα ιερά τους λείψανα φυλάσσονται στην Επισκοπή Pordenone (Diocesi Concordia-Pordenone) και στον Καθεδρικό ναό της Επισκοπής τον Άγιο Μάρκο. Ο Πάπας Συλβέστρος ο Α' το 314 μ.Χ. τους ανακήρυξε Αγιους και μάρτυρες της Καθολικής Πίστης.Στην Ορθόδοξη Εκκλησία το Όνομα Σόλων είναι σπανιότατο στις μέρες μας, αλλά ήταν αρκετά σύνηθες στα πρώτα Χριστιανικά Χρόνια. Η Ορθόδοξη Εκκλησία αν και τιμά την μνήμη των 72 μαρτύρων, επειδή στις μέρες μας το όνομα Σόλων δίνεται σπανιότατα,(στις Σλαβικές Ορθόδοξες χώρες είναι άγνωστο) δίνει τό όνομα του Αγίου Σολόχωνα, για τους χρησιμοποιούντες το όνομα Σόλων, επείδη συσχετίζουνε το όνομα Σολόχων που προέρχεται από το σόλο (σημαίνει αθλητής της σφυροβολίας, ρίπτης του σόλου) με το όνομα Σόλων ως προερχόμενο από την ίδια ρίζα.

Πηγές
-----

* 
* 
* Αρχειοθετήθηκε 2012-05-01 στο Wayback Machine.
Ο **Άγιος Τιμόθεος επίσκοπος Προύσης** έζησε τον 4ο μ.Χ. αιώνα στην Προύσα της Βιθυνίας, στη Μικρά Ασία. Μαρτύρησε στα χρόνια του αυτοκράτορα Ιουλιανού του Παραβάτη (360 - 363 μ.Χ.). Η μνήμη του τιμάται στις 10 Ιουνίου.

Βίος
----

Ο Τιμόθεος ως επίσκοπος κατέβαλλε προσπάθειες για τη στήριξη των Χριστιανών και την προστασία της τοπικής Εκκλησίας από τις διάφορες αιρέσεις της εποχής. Όταν ο αυτοκράτορας Ιουλιανός εξαπέλυσε διωγμό εναντίον των Χριστιανών, ο Τιμόθεος βρέθηκε μεταξύ των πρώτων επισκόπων της Εκκλησίας που αντιστάθηκαν. Για τη στάση του αυτή καταδικάσθηκε σε θάνατο και αποκεφαλίσθηκε το έτος 361 μ.Χ. 

Ναός στη μνήμη του Αγίου Τιμοθέου υπήρχε εντός του νοσοκομείου του «ἐν τῷ Δευτέρῳ» της Κωνσταντινούπολης.

Απολυτίκιο
----------

Τοῖς τῶν αἱμάτων ὄμβροις καταρδευόμενος, Ἱερομάρτυς Κυρίου ἐκαρποφόρησας ἐν τῇ γῇ τῇ ἀγαθῇ τῆς καρδίας σου, τὴν ἀδάπανον τρυφήν, ἣν ἐδέξω ἐκ Θεοῦ, Τιμόθεε δυσωποῦμεν, ἐκ τῶν κινδύνων ῥυσθῆναι, τοὺς ἐκτελοῦντας τὴν μνήμην σου.

Παραπομπές
----------

1. ↑  Άγιος Τιμόθεος επίσκοπος Προύσας, saint.gr
2. ↑  Ἅγιος Τιμόθεος ὁ Ἱερομάρτυρας Ἐπίσκοπος Προύσης (10 Ιουνίου), Ι.Μ.Κυθήρων[*νεκρός σύνδεσμος*]
3. ↑  10 ΙΟΥΝΙΟΥ: ΑΓΙΟΣ ΤΙΜΟΘΕΟΣ ΕΠΙΣΚΟΠΟΣ ΠΡΟΥΣΑΣ
4. ↑  ΜΕΓΑΣ ΣΥΝΑΞΑΡΙΣΤΗΣ Ὁ Ἅγιος Τιμόθεος ὁ Ἱερομάρτυρας Ἐπίσκοπος Προύσης
5. ↑  Ιερά Αρχιεπικσοπή Αθηνών, *Ἅγιος Τιμόθεος ὁ Ἱερομάρτυρας Ἐπίσκοπος Προύσης - 10 Ιουνίου*[*νεκρός σύνδεσμος*]
6. ↑  ΜΕΓΑΣ ΣΥΝΑΞΑΡΙΣΤΗΣ Ὁ Ἅγιος Τιμόθεος ὁ Ἱερομάρτυρας Ἐπίσκοπος Προύσης
7. ↑  Ἅγιος Τιμόθεος ὁ Ἱερομάρτυρας Ἐπίσκοπος Προύσης (10 Ιουνίου), Ι.Μ.Κυθήρων[*νεκρός σύνδεσμος*]
8. ↑  Ιερά Αρχιεπικσοπή Αθηνών, *Ἅγιος Τιμόθεος ὁ Ἱερομάρτυρας Ἐπίσκοπος Προύσης - 10 Ιουνίου*[*νεκρός σύνδεσμος*]
Το **Όγκειον** ήταν αρχαία πολίχνη της Αρκαδίας, κοντά στον ποταμό Λάδωνα. 

Πήρε το όνομά της από τον πρώτο βασιλιά της τον Όγκιο γιο του Απόλλωνα. Ο Όγκιος ήταν γνωστός για τα περίφημα άλογα που εξέτρεφε στους στάβλους του. Ένα από αυτά ήταν ο Αρίων που γεννήθηκε από τη θεά Δήμητρα και τον θεό Ποσειδώνα. 

Σύμφωνα με τον Παυσανία όταν κάποτε ο Ποσειδώνας καταδίωξε τη Δήμητρα για να ενωθεί μαζί της αυτή για να ξεφύγει μεταμορφώθηκε σε φοράδα και μπήκε στο κοπάδι του Όγκιου. Ο Ποσειδώνας όμως αντιλήφτηκε το τέχνασμα αυτό και με τη σειρά του μεταμορφώθηκε σε άλογο κατορθώνοντας τελικά να ενωθεί με τη θεά.
Από την ένωση των δύο θεών γεννήθηκε μια κόρη που το όνομά της ήταν γνωστό μόνο στους μυημένους στα Ελευσίνια μυστήρια και ένα άλογο ο Αρίωνας τον οποίο αργότερα ο Όγκιος έδωσε στον Ηρακλή που τότε πολεμούσε εναντίων των Ηλείων. Στο Όγκειο υπήρχε ιερό της *Δήμητρας Ερινύος* και του *Απόλλωνα Ογκαίου*. 

Την εποχή του Παυσανία το Όγκειον ήταν πλέον κώμη και ανήκε στην πόλη - κράτος της Θέλπουσας. Η ακριβής θέση της αρχαίας κώμης δεν έχει εντοπιστεί αλλά εικάζεται ότι βρισκόταν στην ευρύτερη περιοχή του σημερινού χωριού Καλλιάνι Αρκαδίας

Αναφορές
--------

1. ↑  *"...πλανωμένῃ γὰρ τῇ Δήμητρι, ἡνίκα τὴν παῖδα ἐζήτει, λέγουσιν ἕπεσθαί οἱ τὸν Ποσειδῶνα ἐπιθυμοῦντα αὐτῇ μιχθῆναι, καὶ τὴν μὲν ἐς ἵππον μεταβαλοῦσαν ὁμοῦ ταῖς ἵπποις νέμεσθαι ταῖς Ὀγκίου, Ποσειδῶν δὲ συνίησεν ἀπατώμενος καὶ συγγίνεται τῇ Δήμητρι ἄρσενι ἵππῳ καὶ αὐτὸς εἰκασθείς..."* Παυσανίου, *Αρκαδικά*
2. ↑  *"...τὴν δὲ Δήμητρα τεκεῖν φασιν ἐκ τοῦ Ποσειδῶνος θυγατέρα, ἧς τὸ ὄνομα ἐς ἀτελέστους λέγειν οὐ νομίζουσι, καὶ ἵππον τὸν Ἀρείονα: ἐπὶ τούτῳ δὲ παρὰ σφίσιν Ἀρκάδων πρώτοις Ἵππιον Ποσειδῶνα ὀνομασθῆναι..."* Παυσανίου, *Αρκαδικά*
3. ↑  Εγκυκλοπαίδεια Πάπυρος - Λαρούς - Μπριτάννικα, τόμ. 46.

Πηγές
-----

Dictionary of Greek and Roman Geography: Abacaenum-Hytanis, William Smith, Walton & Maberly, 1854, London, σελ. 482