recursal/SuperWikiNEXT-32B huggingface dataset:
Iris Attica
Η **Ίριδα της Αττικής** (επιστ. ονομ. *Iris attica*) ή απλά **Ίρις της Αττικής** είναι ενδημικό φυτό της Ελλάδας, το οποίο ανήκει στο γένος Ίρις.

Ετυμολογία
----------

**Iris** > > Ίρις, η αγγελιαφόρος των θεών.
**attica** > Αττική.

Εξάπλωση
--------

Έχει ευρεία εξάπλωση στα βουνά της Αττικής (κυρίως στην Πάρνηθα, στην Πεντέλη, στον Υμηττό και στο Αιγάλεω). Το συναντάμε, επίσης, στην Λαυρεωτική, στην βορειοδυτική Μακεδονία (συμπεριλαμβονομένης και της περιοχής της πρώην Γιουγκοσλαβίας), στην υπόλοιπη στέρεα (μη νησιωτική) Ελλάδα (με εξαίρεση την Άρτα), στις Σποράδες (οι οποίες είναι το μοναδικό σύμπλεγμα νησιών στο οποίο αναπτύσσεται το είδος) και στην Ανατολική Τουρκία.

Χαρακτηριστικά
--------------

Είναι πολυετές φυτό με φύλλα γλαυκά, λογχοειδή με έντονη καμπυλότητα. Τα άνθη του είναι κίτρινα, ιώδη ή μπλε. Σε ορισμένες περιοχές υπάρχουν και τα τρία χρώματα. Ανθίζει από τον Φεβρουάριο μέχρι τις αρχές Μαρτίου.

Ενδιαίτημα
----------

Παρατηρείται σε πετρώδεις πλαγιές, σε πετρώδεις θαμνότοπους και γενικά σε βραχώδη εδάφη.

Παραπομπές
----------

1. ↑  «Iris attica». *floraattica.blogspot.com*. 17 Απριλίου 2011.
2. ↑  portal.cybertaxonomy.org. «Iris attica Boiss. & Heldr».
3. ↑  «Iris attica». *floraattica.blogspot.com*. 16 Φεβρουαρίου 2012.
4. ↑  greekflora.gr. «Iris attica».

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
--------------------

* Πολυμέσα σχετικά με το θέμα  Iris attica στο Wikimedia Commons
Στην ελληνική μυθολογία ο **Καύνος** ήταν ο δίδυμος αδελφός της Βυβλίδας, γιος του Μιλήτου και της Ειδοθέας. Ο Καύνος, όταν κατάλαβε ότι η αδελφή του ήταν ερωτευμένη μαζί του, έφυγε από την πατρίδα του και πήγε στην Καρία όπου ίδρυσε ομώνυμη πόλη, την **Καύνο**. Σύμφωνα με μια άλλη εκδοχή, ο Καύνος ήταν αυτός που αισθάνθηκε έρωτα για την αδελφή του, και γι' αυτό αυτοεξορίσθηκε. Διηγούνται επίσης ότι ο Καύνος στη Λυκία πήρε ως σύζυγό του μία Νύμφη, την Προνόη, και απέκτησαν έναν γιο, τον Αιγίαλο, ο οποίος πιθανώς ίδρυσε την πόλη Καύνο στην Καρία.

Πηγές
-----

* Emmy Patsi-Garin: *Επίτομο λεξικό Ελληνικής Μυθολογίας*, εκδ. οίκος «Χάρη Πάτση», Αθήνα 1969

1. ↑  Κόνων: (αρχαία ελληνικά) *Narrations*.
Στην ελληνική μυθολογία με το όνομα **Γαλινθιάδα** (***Γαλινθιάς***) είναι γνωστή μία θυγατέρα του Προίτου, υπηρέτρια ή φίλη της Αλκμήνης.

Ο µύθος
-------

Την εποχή που η Αλκμήνη ήταν έγκυος στον Ηρακλή, η ζηλιάρα θεά Ήρα, σύζυγος του Δία, του οποίου νόθος γιος ήταν ο Ηρακλής, είχε απαγορεύσει στην Ειλείθυια, τη θεότητα του τοκετού, να βοηθήσει την Αλκμήνη να γεννήσει. Το αντίθετο μάλιστα, έστειλε την Ειλείθυια να εμποδίσει τη γέννα. Η Ειλείθυια πήγε και κάθισε στο πεζούλι σταυρώνοντας τα δάχτυλα των χεριών της πάνω στα γόνατά της. Πάνω από μία εβδομάδα πέρασε έτσι και η Αλκμήνη κόντεψε να πεθάνει. Τότε η Γαλινθιάδα σκέφθηκε ένα τέχνασμα για να εξουδετερώσει τα μάγια της Ειλείθυιας: βγήκε έξω από το παλάτι προσποιούμενη τη χαρούμενη και ανήγγειλε ότι η Αλκμήνη είχε γεννήσει με τη βοήθεια του Δία. Η Ειλείθυια ακούγοντας τις φωνές της Γαλινθιάδας πετάχτηκε πάνω ξαφνιασμένη. Εκείνο όμως που είχε σημασία είναι ότι ξέμπλεξε τα δάχτυλά της και έτσι έλυσε, χωρίς να το θέλει, τα μάγια. Αμέσως η Αλκμήνη «ελευθερώθηκε» και γέννησε τον Ηρακλή, αλλά και τον Ιφικλή, γιο του συζύγου της Αμφιτρύωνα. Τότε η Ειλείθυια και οι Μοίρες για να τιμωρήσουν τη Γαλινθιάδα τη μεταμόρφωσαν σε νυφίτσα. Η Εκάτη όμως τη λυπήθηκε και την πήρε για υπηρέτριά της. Μετά από πολλά χρόνια, ο Ηρακλής ίδρυσε στο σπίτι του στη Θήβα ιερό, όπου προσέφερε θυσία στη Γαλινθιάδα. Από τότε οι Θηβαίοι *«τα ιερά... ...φυλάττουσι και προ Ηρακλέους εορτής θύουσι Γαλινθιάδι πρώτη»*. Ο Παυσανίας αντικαθιστά στον ίδιο μύθο τη Γαλινθιάδα με την Ιστορίδα, κόρη του μάντη Τειρεσία.

  

* Η Γαλινθιάδα έδωσε το όνομά της σε ένα γένος εντόμων, της οικογένειας υμενοποδίδες.

Πηγές
-----

* Emmy Patsi-Garin: *Επίτομο λεξικό Ελληνικής Μυθολογίας*, εκδ. οίκος «Χάρη Πάτση», Αθήνα 1969

Βιβλιογραφία
------------

* Οβίδιος, *Μεταμορφώσεις* - IX/281 ff.
* Antoninus Liberalis, *Μεταμορφώσεις*, 29
* Karl Kerényi: *Die Mythologie der Griechen - Die Götter- und Menschheitsgeschichten*, dtv, Μόναχο 1994, ISBN 3-423-30030-2 <ddb>
* Michael Grant και John Hazel: *Lexikon der antiken Mythen und Gestalten*. dtv, Μόναχο 2004, ISBN 3-423-32508-9 <kvk>
* Robert von Ranke-Graves: *Griechische Mythologie - Quellen und Deutung*. rororo, Αμβούργο 2001, ISBN 3-499-55404-6 <ddb>

  


|  |  |
| --- | --- |
| 

|  |
| --- |
| * Πύλη:Μυθολογία
* Πύλη:Ελληνική μυθολογία
 |

 |
Στην αρχαία Αλεξάνδρεια υπήρχαν, σύμφωνα με τον Αθήναιο, διάφοροι σύλλογοι: *«ανδρών γραμματικών, φιλοσόφων, γεωμετρών, μουσικών, ζωγράφων, παιδοτριβών τε και ιατρών και άλλων πολλών... »* Ανάμεσα σε αυτούς ήταν και ο σύλλογος των ***αμιμητοβίων***. Η λέξη σημαίνει εκείνους των οποίων τη ζωή δεν μπορεί να μιμηθεί κανείς. Η ίδρυση και η ακμή του συλλόγου των αμιμητοβίων τοποθετείται στην εποχή της βασίλισσας Κλεοπάτρας. Τα μέλη της λέσχης αυτής ζούσαν μια ζωή γεμάτη από διάφορες διασκεδάσεις και συμπόσια. Ο Μάρκος Αντώνιος και η Κλεοπάτρα, μετά την ήττα τους στη Ναυμαχία του Ακτίου το 31 π.Χ. μετονόμασαν-μετέτρεψαν τον σύλλογο σε **«σύλλογο των συναποθανουμένων»**. Από τότε και μετά, τα μέλη του συγκεντρώνονταν και οργίαζαν στο Τιμώνειον, ένα πολυτελές μέγαρο το οποίο είχαν ανεγείρει ο Αντώνιος και η Κλεοπάτρα στον Μεγάλο Λιμένα της Αλεξανδρείας. Φαίνεται ότι συνέχισαν τη δραστηριότητά τους και μετά την αυτοκτονία του ζεύγους.

Παραπομπές
----------

1. ↑  Αθήναιου *Δειπνοσοφισταί*, τόμος 4, 184C
2. ↑  Πλουτάρχου *Βίοι Παράλληλοι*, «Ἀντωνιος», 28

Πηγές
-----

* Το λήμμα «Αμιμητοβίων σύλλογος» στη *Νέα Ελληνική Εγκυκλοπαίδεια* «Χάρη Πάτση», τόμος 4, σελ. 818
Ο **Βασίλειος Αμιρούτζης** ή **Μεχμέτ-μπεης** (15ος-16ος αι.) ήταν Οθωμανός λόγιος και αυτοκρατορικός σύμβουλος-αξιωματούχος, γιος του σημαντικού Τραπεζούντιου λογίου και πολιτικού Γεωργίου Αμιρούτζη. Νονά του Βασίλείου ήταν η μητέρα του μετέπειτα καρδιναλίου Βησσαρίωνα.

Μετά την άλωση της Τραπεζούντας από τον Μωάμεθ Β΄ τον Πορθητή το 1461, ο Βασίλειος βρέθηκε, μαζί με τα υπόλοιπα μέλη της οικογενείας του και πολλούς άλλους, αιχμάλωτος στην Κωνσταντινούπολη, όπως συμπεραίνεται από επιστολή του πατέρα του. Ο Μωάμεθ τον πήρε και τον εγκατέστησε μαζί με τον αδελφό του Αλέξανδρο στα ανάκτορά του στην Κωνσταντινούπολη, όπου ο Βασίλειος εξισλαμίσθηκε, πιθανότατα ταυτόχρονα με τον Αλέξανδρο, και έλαβε το όνομα «Μεχμέτ-μπεης».

Ο Μεχμέτ-μπεης διέπρεψε στην αυλή του Σουλτάνου, όπου διακρίθηκε για την πολυμάθειά του. Λέγεται ότι ο Σουλτάνος δεν έπαψε ποτέ να τον συμβουλεύεται πάνω σε διάφορα ζητήματα. Ως λόγιος, μετέφρασε πολλά και αξιόλογα ελληνικά συγγράμματα στην αραβική γλώσσα, την οποία γνώριζε και χειριζόταν άριστα.

Παραπομπές
----------

1. ↑  Το λήμμα «Αμιρούτζης, Βασίλειος (Μεχμέτ Μπέης)» στο *Παγκόσμιο Βιογραφικό Λεξικό* της Εκδοτικής Αθηνών, τόμος 1

Πηγές
-----

* Το λήμμα «Αμιρούτζης Βασίλειος» στη *Νέα Ελληνική Εγκυκλοπαίδεια* «Χάρη Πάτση», τόμος 4, σελ. 824
Η **Ματθίλδη**, γαλλ. *Matilda* (1091 στο Ρετέλ – 1151) από τον Οίκο του Ρετέλ, ήταν κόμισσα του Ρετέλ (Rethel) από το 1124 έως το 1151.

Βιογραφία
---------

Ήταν κόρη του Ούγου Α΄ κόμη του Ρετέλ και της Μελισσάντ του Κρεσύ. Το 1124 διαδέχθηκε τον αδελφό της Ζερβαί ως κόμισσα. Κυβέρνησε μαζί με τον σύζυγό της Όντο καστελάνο του Βιτρύ.

Οικογένεια
----------

Η Mατθίλδη και ο Όντο απέκτησαν έναν γιο, τον 

Γκουτιέ/Ιτιέ (Ithier) (1115-1171), ο οποίος διαδέχθηκε τον Όντο ως κόμης.

Βιβλιογραφικές αναφορές
-----------------------

1. ↑  Housley 2007, σελ. 33.
2. ↑  Housley 2007, σελ. 31.

Πηγές
-----

* Housley, Norman, επιμ. (2007). *Knighthoods of Christ: Essays on the History of the Crusades and the Knights*. Ashgate Publishing Limited.
Συντεταγμένες: 9°44′N 79°52′E﻿ / ﻿9.733°N 79.867°E﻿ / 9.733; 79.867

Το **Καραϊναγκάρ**(ταμιλικά: காரை நகர்) (προφέρεται Κααράι-Ναγκάρ) βρίσκεται 20 χιλιόμετρα από την Τζάφνα της Σρι Λάνκα, στο νησί Καραϊτίβου. Στα ταμιλικά, σημαίνει τόπος με άφθονα δέντρα Κααράι. 

Το νησί Καραϊναγκάρ έχει έκταση περίπου 26 τ.χλμ. και από το νησί υπήρχαν περίπου 20.000 ψηφοφόροι στις εκλογές του 1977. Ο σημερινός πληθυσμός του ανέρχεται σε 11,000. Το 30% της γης του νησιού μπορεί να χρησιμοποιηθεί για την καλλιέργεια ρυζιού.

Δείτε επίσης
------------

* Παραλία Κασουαρίνα
* Νήσος Καραϊτίβου

|  |  |
| --- | --- |
| 

|  |
| --- |
| * Πύλη:Γεωγραφία
* Πύλη:Σρι Λάνκα
 |

 |
Για για την πληθικότητα στην θεωρία συνόλων, δείτε: Πληθικός αριθμός.  

Τακτικοί και απόλυτοι αριθμοί| Απόλυτοι | ένα | δύο | τρία | τέσσερα |
| 1 | 2 | 3 | 4 |
| Τακτικοί | πρώτο | δεύτερο | τρίτο | τέταρτο |
| 1ο | 2ο | 3ο | 4ο |

Οι **απόλυτοι αριθμοί** ή **απόλυτα αριθμητικά** στην γλωσσολογία είναι επίθετα τα οποία χρησιμοποιούνται για την ολογράφως έκφραση των αριθμών καθώς και για τον ολογράφως προσδιορισμό ποσότητας. Διαφέρουν από τους τακτικούς αριθμούς οι οποίοι χρησιμοποιούνται για τους σκοπούς της ταξινόμησης ή προσδιορισμό τμήματος (πρώτο, τέταρτο, κτλ).

Περιγραφή
---------

Οι απόλυτοι αριθμοί ανάλογα με την περίπτωση μπορούν να εκφραστούν σε αρσενικός γένος (*ένας*), θηλυκό (*μια*), ή ουδέτερο (*ένα*), σε ενικό (*τρία*) και πληθυντικό (*τρεις*). Παραλλαγή τους αποτελούν οι λέξεις που προσδιορίζουν ομαδοποιήσεις αριθμητικών συνόλων όπως *μονάδες* ή *μονάδα*, *δυάδες* ή *δυάδα*, *τριάδες* ή *τριάδα* κτλ. Η ουδέτερη ενική μορφή των αριθμών εκφράζει την καθιερωμένη ολογράφως έκφραση των αριθμών ως ουσιαστικό.

Παράθεση αριθμών
----------------

| φυσικοί αριθμοί | απόλυτοι αριθμοί
(ουδέτερη ενική μορφή) |
| --- | --- |
| 1 | ένα |
| 2 | δύο |
| 3 | τρία |
| 4 | τέσσερα |
| 5 | πέντε |
| 6 | έξι |
| 7 | εφτά |
| 8 | οκτώ |
| 9 | εννιά |
| 10 | δέκα |
| 11 | έντεκα |
| 12 | δώδεκα |
| *13-19* | (*συνδυασμοί των παραπάνω, π.χ. δεκατρία*) |
| 20 | είκοσι |
| *21-29* | (*συνδυασμοί των παραπάνω, π.χ. εικοσιένα*) |
| 30 | τριάντα |
| 40 | σαράντα |
| 50 | πενήντα |
| 60 | εξήντα |
| 70 | εβδομήντα |
| 80 | ογδόντα |
| 90 | ενενήντα |
| 100 | εκατό |
| 101-999 | (*συνδυασμοί των παραπάνω, π.χ. τριακόσια είκοσι πέντε για το 325*) |
| 1.000 | χίλια |
| 10.000 | δέκα χιλιάδες |
| 100.000 | εκατό χιλιάδες |
| 1.000.000 | ένα εκατομμύριο |
| 1.000.000.000 | ένα δισεκατομμύριο |

Παραπομπές
----------

1. ↑  «Λεξικό της κοινής νεοελληνικής». *www.greek-language.gr*. Ανακτήθηκε στις 27 Σεπτεμβρίου 2017.
2. ↑  Bien, Peter (2004). *Greek Today: A Course in the Modern Language and Culture*. UPNE. ISBN 9781584650331.

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
--------------------

|  |  |
| --- | --- |
| Commons logoCommons logo | Τα Wikimedia Commons έχουν πολυμέσα σχετικά με το θέμα   **Απόλυτοι αριθμοί** |

* Αριθμητικά επίθετα / users.sch.gr
Η **Εστεγλάλ** (περσικά: استقلال) είναι ποδοσφαιρική ομάδα του Ιράν στην πρωτεύουσα Τεχεράνη. Αποτελεί τμήμα του αθλητικού σωματείου Εστεγλάλ. Η ομάδα διεξάγει τους εντός έδρας αγώνες της στο Στάδιο Αζαντί, χωρητικότητας 78.116 θεατών. Είναι μαζί με την Περσέπολις οι πολυνίκες του ιρανικού πρωταθλήματος.Η Esteghlal είναι η πιο δημοφιλής ομάδα στο Ιράν και την Ασία.

Ιστορία
-------

Ιδρύθηκε στις 24 Σεπτεμβρίου 1945 από τρεις στρατιωτικούς σαν ποδηλατικός σύλλογος με χρώμματα μπλε και άσπρο. Το αρχικό της όνομα ήταν *Ντοτσαρχέ Σαβαράν* (دوچرخه سواران, *Οι Ποδηλάτες*). Το 1946 ιδρύθηκε το ποδοσφαιρικό τμήμα και το 1947 κατέκτησε τον πρώτο του τίτλο το Κύπελλο της Τεχεράνης, την ίδια χρονιά άλλαξε όνομα σε *Ταζ* (تاج, *Στέμμα*). Το 1978 με την ισλαμική επανάσταση και την καθίδρυση ισλαμικού κράτους στο Ιράν όλοι οι σύλλογοι υποχρεώθηκαν να αλλάξουν ονομασία, η Τάζ μετονομάστηκε σε *Εστεγλάλ* (استقلال, *Ανεξαρτησία*). 

Η Εστεγλάλ από το 1946 αγωνιζόταν στα τοπικά πρωταθλήματα της Τεχεράνης ελλείψει εθνικού πρωταθλήματος, και από το 1970 στο Πρωτάθλημα του Ιράν. Το 1995 σε αγώνα με την Περσέπολις έγιναν μεγάλα επεισόδια από τους οπαδούς της Περσέπολις που πίστευαν ότι ο διαιτητής ήταν προκατειλημμένος υπέρ της Εστεγλάλ, η ιρανική ομοσπονδία πήρε απόφαση και μετακαλούσε ξένους διαιτητές έως την περίοδο 2008-09. Μεγαλύτερη επιτυχία της οι δυο κατακτήσεις του Κυπέλλου πρωταθλητριών Ασίας το 1970 νικώντας στον τελικό την ισραηλινή Μακάμπι Τελ Αβίβ, και το 1990 νικώντας την κινεζική Λιαονίνγκ.Οι οπαδοί της Esteghlal είναι περισσότεροι από την Persepolis.

Επιτυχίες
---------

*Τελευταία ενημέρωση: 14 Αυγούστου 2018*.
### Εγχώριες

* **Πρωτάθλημα Ιράν**

Πρωταθλήτρια (9): 1970–71, 1974–75, 1989–90, 1997–98, 2000–01, 2005–06, 2008–09, 2012–13, 2021–22
* **Γ΄ Κατηγορία Ιράν**

Πρωταθλήτρια (1): 1993–94
* **Κύπελλο Ιράν**

Κυπελλούχος (7): 1976–77, 1995–96, 1999–00, 2001–02, 2007–08, 2011–12, 2017–18
### Διεθνείς

* **Κύπελλο Πρωταθλητριών Ασίας**

Νικήτρια (2): 1970, 1990-91

Παραπομπές
----------

1. ↑  www.isna.ir/news/99121310115/.
2. ↑  Α' Ιράν - Αγωνιστικό Πρόγραμμα Αρχειοθετήθηκε 2022-01-25 στο Wayback Machine. tostoixima.gr

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
--------------------

|  |  |
| --- | --- |
| Commons logoCommons logo | Τα Wikimedia Commons έχουν πολυμέσα σχετικά με το θέμα   **Εστεγλάλ Τεχεράνης** |

* Επίσημος ιστότοπος

  


|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
| Καθιερωμένοι όροι | 
* WorldCat
* VIAF: 167814916
* LCCN: n2010217575

 |

 |
Ο **Βίμαρα Πέρες** ήταν ένας ευγενής και στρατιωτικός αξιωματούχος του Βασιλείου των Αστουρίων, καθώς και ο πρώτος Κόμης της Πορτογαλίας. Ο πατέρας του, Πέδρο Τεόν, πιθανολογείται ότι ήταν γιος του Βερμούδου Α΄ των Αστουρίων.

Βιογραφία
---------

Ο Βίμαρα Πέρες στάλθηκε από τον Βασιλιά Αλφόνσο Γ΄ των Αστουρίων να ανακαταλάβει από τους Μουσουλμάνους την περιοχή ανάμεσα στους ποταμούς Μίνιο και Ντούρο. Στην περιοχή αυτή συμπεριλαμβάνονταν οι πόλεις Πόρτους Κάλε (μετέπειτα Πόρτο) και Γκαία, πόλεις που έδωσαν το όνομά τους στην Πορτογαλία.

Το Βασίλειο των Αστουρίων υποδιαιρούνταν σε διάφορες κομητείες ή βασιλικές επαρχίες. Το 868 ο Βίμαρα Πέρες ονομάστηκε Κόμης της Πορτογαλίας από τον Βασιλιά Αλφόνσο Γ΄, έπειτα από την ανάκτηση της περιοχής βόρεια του ποταμού Ντούρο. Μετέπειτα ιστορικοί θεώρησαν αυτό το γεγονός ως ορόσημο για τη δημιουργία του κράτους της Πορτογαλίας, μολονότι κάτι τέτοιο θα επιτευχθεί τον 12ο αιώνα.

Ο Βίμαρα Πέρες έχτισε μια πόλη και την ονόμασε *Βιμαράνις*. Αργότερα το όνομά της έγινε *Γκιμαράνις* και σήμερα είναι γνωστή ως Γκιμαράες. Σε αυτή την πόλη απεβίωσε ο Βίμαρα Πέρες το 873.

### Απόγονοι

Παρότι δεν υπάρχουν έγκυρες πηγές, που να το πιστοποιούν, θεωρείται ότι ο Βίμαρα Πέρες είχε παντρευτεί μία γυναίκα με το όνομα Τριουδίλντη. Αν αυτό ευσταθεί, τότε ο Βίμαρα ήταν ο πατέρας της Αουδίβια Βιμαράνες, σύζυγο του Κόμη Γκουτιέρρε Αλοΐτες.

Ο Βίμαρα Πέρες θεωρείται ο πατέρας του Λουκίδιου Βιμαράνες, ο οποίος τον διαδέχτηκε ως Κόμης της Πορτογαλίας.

Παραπομπές
----------

1. 1 2 3 4
2. ↑
3. 1 2 3  «Αρχειοθετημένο αντίγραφο». Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 23 Ιανουαρίου 2015. Ανακτήθηκε στις 11 Απριλίου 2015.
4. ↑  «Αρχειοθετημένο αντίγραφο». Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 4 Μαρτίου 2016. Ανακτήθηκε στις 11 Απριλίου 2015.
5. 1 2 3 4 5
6. ↑
7. ↑
8. ↑
9. ↑
10. ↑
11. ↑
12. ↑
13. ↑
14. ↑  «Αρχειοθετημένο αντίγραφο». Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 4 Μαρτίου 2016. Ανακτήθηκε στις 11 Απριλίου 2015.
15. ↑
16. ↑
17. 1 2 3
18. ↑
Ο **Ιωάννης**, γαλλ.: *Jean d'Enghien* (απεβ. το 1281) ήταν ο 54ος επίσκοπος του Toυρναί και ο 69ος επίσκοπος της Λιέγης στις Κάτω Χώρες.

Βιογραφία
---------

Γεννήθηκε σε μία οικογένεια ευγενών στην κομητεία του Αινώ, γιος του Σιζέρ του Ανγκιάν και της Aλίξ του Σότεγκχεμ.  Διορίστηκε μέλος του συλλόγου του καθεδρικού Ναού του Τουρναί, όπου απέκτησε φήμη ως θεολόγος, και το 1266 εξελέγη επίσκοπος. Χειροτονήθηκε επίσκοπος στις 8 Ιανουαρίου 1267. Το 1274, όταν ο Ερρίκος του Χέρλε (Guelders) παραιτήθηκε από επίσκοπος της Λιέγης, ο Ιωάννης ορίστηκε διάδοχός του από τον πάπα Γρηγόριο Ι' κατά τη διάρκεια του Β' Συνόδου της Λυών. 

Ο προκάτοχός του, ο Ερρίκος του Χέρλε, ισχυρίστηκε ότι του χρωστούσε ακόμη χρήματα από τον σύλλογο του καθεδρικού ναού της Λιέγης, και ο Ιωάννης του Ανγκιάν συμφώνησε σε μία συνάντηση μαζί του στο Χόεγκααρντεν. Ο Ερρίκος τον άρπαξε και τον μετέφερε, αλλά κατά τη διάρκεια της απαγωγής τραυματίστηκε θανάσιμα. Απεβίωσε από τα τραύματά του στο Χέυλισεμ, κοντά στο Tήνεν, στις 24 Αυγούστου 1281.

Βιβλιογραφικές αναφορές
-----------------------

1. ↑  «Catholic-Hierarchy.org» (Αγγλικά) Ηνωμένες Πολιτείες Αμερικής. enghien. Ανακτήθηκε στις 12  Οκτωβρίου 2021.
2. ↑  enghien.
3. 1 2  «Catholic-Hierarchy.org» (Αγγλικά) Ηνωμένες Πολιτείες Αμερικής. enghien. Ανακτήθηκε στις 8  Σεπτεμβρίου 2021.
4. ↑  toub.
5. ↑  lieg.
6. ↑  WIAG-Pers-EPISCGatz-03048-001.
7. 1 2 3  Alphonse Le Roy, "Jean d'Enghien", *Biographie Nationale de Belgique*, vol. 10 (Brussels, 1889), 340-344.
Η **Βικιπαίδεια στα Σίντι** (Σίντι: سنڌي وڪيپيڊيا) είναι μια δωρεάν εγκυκλοπαίδεια, η οποία ξεκίνησε στις 6 Φεβρουαρίου 2006. Είναι η έκδοση της Βικιπαίδειας στη γλώσσα Σίντι. Σήμερα (Σεπτέμβριος 2018) έχει 10.409 λήμματα. Από το 2014, η εγκυκλοπαίδεια έχει βιώσει μια συνολική αύξηση στο περιεχόμενο, φτάνοντας από περίπου 500 λήμματα σε σχεδόν 10.000 λήμματα.

Ιστορία
-------

### 2015-2017

Κατά τη διάρκεια αυτής της περιόδου η Βικιπαίδεια στα Σίντι έχει επεκταθεί και κάποια τεχνικά θέματα έχουν επιλυθεί. Οι χρήστες έχουν βελτιώσει το περιεχόμενο, τις παραπομπές, τα τεχνικά θέματα, τη κατηγοριοποίηση, τα  πρότυπα, και τα κουτιά πληροφοριών. Στις 28 Μαΐου 2017 έγινε εργαστήριο ευαισθητοποίησης για τη Βικιπαίδεια στο Καράτσι.

Ορόσημα
-------

| Ημερομηνία | Ορόσημο | Σχόλιο |
| --- | --- | --- |
| 2015 | 1.000 |  |
| Ιούλιος 2018 | 10.000 |  |

Παραπομπές
----------

1. ↑  اردو وڪيپيڊيا
2. ↑  Sindhi Wikipedia, ανακτήθηκε στις 10 Ιουνίου 2012
3. ↑  Muzammiluddin, Syed (18 Ιουνίου 2016). «Seeing great potential in the Sindhi Wikipedia: Mehtab Ahmed». *Wikimedia Blogs*. Ανακτήθηκε στις 16 Μαΐου 2017.
4. ↑  «پاکستان میں پہلی سندھی ویکیپیڈیا ورکشاپ کا کراچی میں انعقاد ، اُردو پوائنٹ ٹیکنالوجی» (στα ur-PK). *UrduPoint*.. Ανακτήθηκε στις 2017-06-05.
5. ↑  Sindhi language newspaper (28 Μαΐου 2017). «پاڪستان ۾ پهريون سنڌي وڪيپيڊيا ورڪشاپ منعقد A first Sindhi Wikipedia Workshop in Pakistan». *Daily Waka* (Daily Waka). . [*νεκρός σύνδεσμος*]
6. ↑

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
--------------------

* (Σίντι) Βικιπαίδεια στα Σίντι
* (Σίντι) Έκδοση της Βικιπαίδειας στα Σίντι για κινητά (η αρχική σελίδα δεν έχει ακόμα ρυθμιστεί)
Η **νήσος Χατίγια** είναι νησί στο βόρειο κόλπο της Βεγγάλης στο Μπαγκλαντές. Βρίσκεται στο στόμιο του ποταμού Μέγκνα και υπάγεται στην δικαιοδοσία της επαρχίας Νοαχάλι, στην διαίρεση Τσιταγκόνγκ. Το νησί έχει έκταση 371 τ.χλμ. Άλλα μεγάλα νησιά αυτής της περιοχής είναι το νησί Μπόλα (το οποίο είναι το μεγαλύτερο) και το νησί Μανπούρα. Όλα αυτά τα νησιά είναι πυκνοκατοικημένα. Κινδυνεύει από κυκλώνες και καταστροφικά ωκεάνια κύματα.

Το 2015, η κυβέρνηση του Μπανγκλαντές αποφάσισε την μετεγκατάσταση μερικών μουσουλμάνων Ροχίνγκια στο νησί Χατίγια.

Πολιτισμός
----------

Η τελευταία ταινία του Αμπντουλάχ αλ-Μαμούν, η "Doriya Parer Doulati", βασίζεται στη ζωή στο νησί Χατίγια.

Παραπομπές
----------

1. ↑  Amin, Murtaza. «Hatia Islands (island cluster, Bangladesh)». Britannica Online Encyclopedia. Ανακτήθηκε στις 5 Δεκεμβρίου 2011.
2. ↑  «Dhaka Plans to Relocate Rohingya».
3. ↑  Correspondent. «"Doriya Parer Doulati": Abdullah Al Mamun's last film to hit the big screen». *archive.thedailystar.net*. The Daily Star. Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 4 Μαρτίου 2016. Ανακτήθηκε στις 14 Ιουνίου 2015.
Συντεταγμένες: 22°40′N 91°00′E﻿ / ﻿22.667°N 91.000°E﻿ / 22.667; 91.000
Στην ανατομία του ανθρώπου, ο **βραχίονας** ή μπράτσο είναι το τμήμα του ανώτερου άκρου ανάμεσα στον αρσενικό κόμβο (άρθρωση ώμου) και στον αρθρωτό σύνδεσμο. Ο βραχίονας εκτείνεται στο χέρι. Μπορεί να χωριστεί στον άνω βραχίονα, ο οποίος εκτείνεται από τον ώμο στον αγκώνα και το αντιβράχιο που εκτείνεται από τον αγκώνα μέχρι το χέρι.

Ανατομία
--------

### Οστά

Το βραχιόνιο είναι ένα από τα τρία μακρά οστά του βραχίονα. Συνενώνεται με την ωμοπλάτη στην άρθρωση του ώμου και με τα άλλα μακρά οστά του βραχίονα, την ωλένη και την ακτίνα στην άρθρωση του αγκώνα. Ο αγκώνας είναι ο αρθρωτός σύνδεσμος μεταξύ του άκρου του βραχίονα και των άκρων της ακτίνας και της ωλένης. Το βραχιόνιο δεν μπορεί να σπάσει εύκολα. Η δύναμή του επιτρέπει να σηκώσει 140 κιλά.

### Μύες

Ο βραχίονας χωρίζεται από ένα στρώμα περιτονίας (γνωστό ως πλευρικό και μεσαίο ενδομυϊκό διαχωρισμό) που διαχωρίζει τους μυς σε δύο οστεοφασικά διαμερίσματα: το πρόσθιο και το οπίσθιο διαμέρισμα του βραχίονα. Η περιτονία συγχωνεύεται με το περιόστεο (εξωτερικό στρώμα των οστών) του βραχιονίου.
**Εκλογές** για την ανάδειξη της Γερουσίας διεξήχθησαν στις 26 Μαΐου 2015. Η Γερουσία αποτελείται από 75 μέλη και εκλέγεται από τα κοινοβούλια (States-Provincial) των 12 ολλανδικών επαρχιών, που εξελέγησαν άμεσα από τους πολίτες στις 18 Μαρτίου. Οι εκλεγμένοι γερουσιαστές ανέλαβαν καθήκοντα στις 9 Ιουνίου 2015. Η θητεία των μελών λήγει το 2019.

Προαπαιτούμενα
--------------

Δικαίωμα εκλογής στη Γερουσία έχουν όλοι οι πολίτες ολλανδικής υπηκοότητας, που δεν τους έχει αφαιρεθεί το δικαίωμα ψήφου και είναι ηλικίας τουλάχιστον 18 ετών.Η Μποναίρ, η Σάμπα και ο Άγιος Ευστάθιος δεν ψήφισαν σε αυτές τις εκλογές, ελλείψει της συνταγματικής αναθεώρησης που χρειαζόταν ώστε να γίνει αυτό εφικτό.

Αποτελέσματα
------------

Τα επίσημα αποτελέσματα έγιναν γνωστά στις 28 Μαΐου 2015.

| Κόμμα | 2011 | 2015 | Διαφορά |
| --- | --- | --- | --- |
|
| VVD | 34.590 | 20,83 | 16 | 28.523 | 16,87 | 13 | -3,96 | -3 |
| CDA | 24.260 | 14,61 | 11 | 25.145 | 14,87 | 12 | +0,26 | +1 |
| D66 | 12.651 | 7,62 |  5 | 21.997 | 13,01 | 10 | +5,39 | +5 |
| PVV | 21.709 | 13,07 | 10 | 20.235 | 11,97 | 9 | -1,10 | -1 |
| SP | 17.187 | 10,35 |  8 | 20.038 | 11,85 | 9 | +1,50 | +1 |
| PvdA | 30.078 | 18,11 | 14 | 17.651 | 10,45 | 8 | -7,66 | -6 |
| Πράσινη Αριστερά | 10.757 | 6,48 |  5 | 9.520 | 5,63 | 4 | -0,85 | -1 |
| Χριστιανική Ένωση | 5.708 | 3,44 |  2 | 8.237 | 4,87 | 3 | +1,43 | +1 |
| PvdD | 2.177 | 1,31 |  1 | 6.073 | 3,59 | 2 | +2,28 | +1 |
| SGP | 2.607 | 1,57 |  1 | 4.597 | 2,72 | 2 | +1,15 | +1 |
| 50Plus | 2.193 | 1,32 |  1 | 4.388 | 2,60 | 2 | +1,28 | +1 |
| OSF | 2.155 | 1,30 |  1 | 2.652 | 1,57 | 1 | +0,27 | 0 |
| *σύνολο* | 166.072 | 100,00 | 75 | 169.056 | 100,00 | 75 |  | 0 |

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
--------------------

* Stemwaarden Eerste Kamerverkiezing 2015 op www.kiesraad.nl (ολλανδικά)
* Proces-verbaal vaststelling uitslag Eerste Kamerverkiezing 2015, gepubliceerd door de Kiesraad.(ολλανδικά)

Παραπομπές
----------

1. ↑  Πληροφορίες Αρχειοθετήθηκε 2015-06-27 στο Wayback Machine. για την Ολλανδική Γερουσία (αγγλικά).
2. ↑  Cynthia Croet, Dutch ruling coalition suffers in local elections, European Voice/Politico, 19-3-2015.
Η **Μίλιτσα**, σερβ.: Милица Бранковић (απεβ. 1464) από τον Οίκο Μπράνκοβιτς ήταν κόρη του δεσπότη της Σερβίας και με τον γάμο της έγινε παλατινή κόμισσα της Κεφαλληνίας & Ζακύνθου και δεσπότης της Άρτας.

Βιογραφία
---------

Ήταν κόρη του Λαζάρ δεσπότη της Σερβίας και της της Ελένης Παλαιολογίνας, κόρης του Θωμά δεσπότη του Μωρέως. Αδέλφια της ήταν η (Έλενα) Μαρία σύζυγος του Στεφάν Τομάσεβιτς βασιλιά της Βοσνίας και η Γιέρινα (Ειρήνα) σύζυγος του Γκιον Καστριώτη Β΄ του *Νεότερου*.

Παντρεύτηκε τον Λεονάρδο Γ΄ δεσπότη της Ηπείρου, όμως απεβίωσε κατά τη γέννα του γιου της. Τότε ο Λεονάρδος Γ΄, που δεν ήθελε να επιβουλευτεί η Βενετία το κράτος του, έκανε δεύτερο γάμο με τη Φραντσέσκα Μαρτσάνο, ανιψιά του Φερδινάνδου Α΄ της Νάπολης. Οι Οθωμανοί την εποχή του πατέρα του είχαν πάρει τα Ιωάννινα και το δεσποτάτο είχε περιοριστεί στην Άρτα και τα νησιά. Όταν επιτέθηκαν στον Λεονάρντο Γ΄, αυτός δεν αμύνθηκε, αλλά πήρε τους θησαυρούς και διέφυγε με τη νέα οικογένειά του στη Νάπολη.

Οικογένεια
----------

Παντρεύτηκε τον Λεονάρδο Γ΄ Τόκκο παλατινό κόμη της Κεφαλληνίας, Ζακύνθου & Λευκάδας και δεσπότη της Άρτας. Είχε τέκνα:

* Κάρολος Γ΄ 1464-1518, τιτουλάριος παλατινός κόμης των νησιών και τιτουλάριος δεσπότης της Άρτας.

Πηγές
-----

* Fine, John Van Antwerp Jr. (1994) [1987]. The Late Medieval Balkans: A Critical Survey from the Late Twelfth Century to the Ottoman Conquest. Ann Arbor, Michigan: University of Michigan Press.
* Babinger, Franz (1978). Hickman, William C. (ed.). Mehmed the Conqueror and His Time. Translated by Manheim, Ralph. Princeton University Press.
* Zečević, Nada (2014). The Tocco of the Greek Realm: Nobility, Power and Migration in Latin Greece (14th-15th centuries). Belgrade: Makart.
Συντεταγμένες: 40°10′0″N 18°10′0″E﻿ / ﻿40.16667°N 18.16667°E﻿ / 40.16667; 18.16667

Η **Γκαλατίνα** (ιταλικά: *Galatina*, γκρίκο: *Ας Πέτρο*, τοπική διάλεκτος: *San Pietru*) είναι πόλη και δήμος στην επαρχία Λέτσε, Απουλία, στη νότια Ιταλία. Το 2021 είχε 25.854 κατοίκους. Βρίσκεται περίπου 20 χιλιόμετρα νότια του Λέτσε.

Έμβλημα
-------

Το έμβλημα της πόλης εμφανίζει τα παπικά κλειδιά, ένα στέμμα και μια κουκουβάγια. Τα παπικά κλειδιά αφορούν στη διάδοση του καθολικισμού από τον πάπα, το στέμμα δόθηκε στην πόλη μετά την απώθηση εχθρικών δυνάμεων το 1484 από τον Αλφόνσο Β΄ και η κουκουβάγια τοποθετήθηκε ως σύμβολο της θεάς Αθηνάς και αποτελεί αναφορά στην ελληνική πολιτιστική κληρονομιά της πόλης.

Ιστορικά στοιχεία
-----------------

Σύμφωνα με την τοπική παράδοση, ο απόστολος Πέτρος πέρασε από την πόλη όταν ταξίδεψε από την Αντιόχεια στη Ρώμη και έτσι ήταν γνωστή μέχρι το 1861 ως Σαν Πιέτρο ιν Γκαλατίνα (*San Pietro in Galatina*).

Η χερσόνησος του Σαλέντο κατακτήθηκε από τους Νορμανδούς τον 11ο αιώνα. Η παλαιότερη γραπτή μνεία στη Γκαλατίνα γίνεται το 1188. Περί το 1300 πέρασε στην κατοχή του οίκου των Μπο (ντε Μπάλτσο), αλλαγή που σηματοδοτεί και την ανάπτυξη της πόλης. Η πόλη περιτειχίστηκε το 1355. Λίγο αργότερα ξεκίνησε και η κατασκευή του ναού της Αγίας Αικατερίνης, σημείο αναφοράς στη θρησκευτική και αρχιτεκτονική ιστορία της περιοχής. Απέκτησε καθεστώς πόλης με βασιλικό διάταγμα τις 20 Ιουλίου 1793.

Αξιοθέατα
---------

Ο ρωμανικός ναός της Αγίας Αικατερίνης κτίστηκε το 1390 από τον Ραϊμόνδο Ορσίνι ντελ Μπάλτσο, κόμη του Σολέτο. Ο ναός διαθέτει χαρακτηριστικό θύρωμα και παράθυρο ρόδακα. Το εσωτερικό του ναού έχει τοιχογραφίες του Φραντσέσκο ντ' Αρέτσο (1435). Στο ιερό βρίσκεται το μαυσωλείο του γιού του κτήτορα. Έχει τη μορφή θόλου που στηρίζεται από τέσσερις κίονες, με το άγαλμά του από κάτω του.

Ο καθεδρικός ναός είναι αφιερωμένος στους Αποστόλους Πέτρο και Παύλο. Χρονολογείται από το 1335, ανακατασκευάστηκε το 1633 και ολοκληρώθηκε το 1770. Διαθέτει μπαρόκ πρόσοψη. Από τα τείχη του κάστρου σώζονται τρεις από τις πύλες.

Στην πόλη σώζονται επίσης μπαρόκ μέγαρα.

Αδελφοποιημένες πόλεις
----------------------

* Νόβι Γκραντ, από το 1997
* Σάπες, από το 1999

Παραπομπές
----------

1. 1 2 3 4  Clio. «Città di Galatina - Cenni storici». *www.comune.galatina.le.it* (στα Ιταλικά). Ανακτήθηκε στις 23 Μαρτίου 2022.
2. ↑  «Origini e Storia della Città». *www.comune.galatina.le.it* (στα Ιταλικά). Ανακτήθηκε στις 23 Μαρτίου 2022.
3. ↑   Μία ή περισσότερες προτάσεις από το προηγούμενο κείμενο ενσωματώνει κείμενο από έκδοση που είναι πλέον κοινό κτήμα: Chisholm, Hugh, επιμ.. (1911) «Galatina» *Εγκυκλοπαίδεια Μπριτάννικα* **11** (11η έκδοση) Cambridge University Press, σελ. 396

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
--------------------

* Πολυμέσα σχετικά με το θέμα  Galatina στο Wikimedia Commons
* Ιστοσελίδα του δήμου

  


|  |  |
| --- | --- |
| 

|  |
| --- |
| * Πύλη:Γεωγραφία
* Πύλη:Ιταλία
 |

 |

|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
| Καθιερωμένοι όροι | 
* VIAF: 126658906
* NKC: ge884750

 |

 |
Απάτσι της φυλής Μεσαλέρο.
Οι **Απάτσι** (αγγλλικά: Apache), είναι νομαδική φυλή ινδιάνων που αποτελείται κυρίως από Αμερικανούς πρόσφυγες και βρίσκονται στην Νότια πλευρά των Ηνωμένων Πολιτειών Αμερικής (στις πολιτείες της Αριζόνας, Καλιφόρνιας, του Νέου Μεξικού, του Τέξας, της Οκλαχόμας, και της Νεβάδας). Αυτή η φυλή επικοινωνεί κυρίως με την γλώσσα των **Ατσαμπάτσκαν** (ή αλλιώς **Απάτσιαν**).

Οι φυλές των Απάτσι κατά το παρελθόν αποτελούσαν την ισχυρότερη ινδιάνικη φυλή στην Αμερική και οι εχθροί που τους εμπόδιζαν ήταν οι Ισπανοί αλλά και οι Μεξικανοί για αιώνες.

Πολιτισμός
----------

Παραδοσιακές φορεσιές Απάτσι
Ο πολιτισμός τους είναι ελάχιστα αναπτυσσόμενος και η κάθε φυλή Απάτσι επικοινωνεί ελάχιστα με άλλες φυλές Απάτσι. Όλες οι φυλές επικοινωνούν σε επτά διαφορετικές γλώσσες και αυτές είναι οι: Νάβαχο, Δυτικά Απάτσι, Τσιρικάουα, Μεσαλέρο, Τζικαρίλα, Λίπαν και Πλεινς Απάτσι (καλύτερα γνωστή και ως Κιόουα-Απάτσι). Τα περισσότερα μέλη Απάτσι βρίσκονται σήμερα στην Οκλαχόμα, στο Τέξας και στο Νέο Μεξικό.

Τον 21ο αιώνα οι Απάτσι μεταφέρθηκαν στις αστικές περιοχές των πολιτειών που αναφέρεται παραπάνω και κυρίως στις πρωτεύουσες των πολιτειών.

Οι Απάτσι σήμερα
----------------

Οι Απάτσι σήμερα, έχουν μεταφερθεί σε περιοχές που μιλούν την γλώσσα που μιλούν και οι ίδιοι οι Απάτσι. Δηλαδή οι Χικαρέλα και οι Μεσαλέρο πήγαν στο Νέο Μεξικό, οι Τσιρικάκουα στην Αριζόνα και στο Νέο Μεξικό, οι Γουέστερν Απάτσι και οι Λίπαν Απάτσι στο Τέξας, και οι Πλέινς Απάτσι στην Οκλαχόμα. Κατά το παρελθόν αλλά ακόμη και σήμερα υπάρχουν και άλλες φυλές Απάτσι, μόνο που δεν έχουν αναπτύξει την δημοφιλία τους στις σημερινές εποχές.

Οι Δυτικοί Απάτσι σήμερα επίσης είναι η μοναδική φυλή που παρέμεινε στην πολιτεία της Αριζόνας, πολιτεία που κατοικούσαν πολλοί Απάτσι από την ημέρα που άρχισε να υφίσταται η φυλή. Οι τοποθεσίες τους είναι το Σαν Κάρλος, το Γαβαπάι, το Τόντο και το Φορτ ΜακΝτόουελ.

Οι Τσιρικάουα είχαν χωριστεί σε δύο ομάδες από την στιγμή που είχαν συλληφθεί πολλοί αιχμάλωτοι από τη φυλή τους, σε πολέμους που συμμετείχαν. Η μία ομάδα μεταφέρθηκε στο Μεσαλέρο και καλύπτει σχεδόν τη μισή έκταση κατοίκων της πολιτείας του Νέου Μεξικού. Η άλλη ομάδα των Τσιρικάουα, που είναι ελάχιστοι, μεταφέρθηκε στην Οκλαχόμα.

Βιβλιογραφία
------------

* Τζερόνυμο (1983). *Τα Απομνημονεύματα του Τζερόνυμο*. εισαγωγή: Φρέντερικ Τέρνερ ΙΙΙ, πρόλογος: Σ.Μ. Μπάρετ, μετάφραση: Ροζίνα Μπέργκνερ. Αθήνα: Ελεύθερος Τύπος.

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
--------------------

* Πολυμέσα σχετικά με το θέμα  Apaches στο Wikimedia Commons

  


|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
| Καθιερωμένοι όροι | 
* WorldCat
* LCCN: sh85005883
* NKC: ph338518

 |

 |
Ο **Ιγκόρ Βλαντιμίροβιτς Λεμπέντεφ** (ρωσικά: Игорь Владимирович Лебедев‎, το γένος Ζιρινόφσκι (ρωσικά: Жириновский), γεννηθείς στις 27 Σεπτεμβρίου 1972 στη Μόσχα) είναι Ρώσος πολιτικός, Βουλευτής της Κρατικής Δούμας, Αναπληρωτής Πρόεδρος της Κρατικής Δούμας, πρώην πρόεδρος της κοινοβουλευτικής ομάδας του ΦΔΚΡ της Ρωσικής Δούμας και της Οργάνωση Νεολαίας του ΦΔΚΡ. Παλαιότερα ήταν μέλος της Επιτροπής της Κρατικής Δούμας για Θέματα Προϋπολογισμού και Φόρων, και τώρα αποτελεί μέλος της Επιτροπής της Κρατικής Δούμας για την Κρατική Οικοδόμηση και Νομοθεσίας. Ο πατέρας του είναι ο Βλαντιμίρ Ζιρινόφσκι, πρόεδρος του ΦΔΚΡ. Αποφοίτησε από την Νομική Ακαδημία της Μόσχας το 1996.

Στις 12 Σεπτεμβρίου 2014, ο Λεμπέντεφ ήταν υπό κυρώσεις από την Ευρωπαϊκή Ένωση για την ψηφοφορία "... υπέρ του σχεδίου του Ομοσπονδιακού Συνταγματικού Νόμου "σχετικά με την αποδοχή της Δημοκρατίας της Κριμαίας στη Ρωσική Ομοσπονδία και το σχηματισμό νέων ομοσπονδιακών υποκειμένων στη Ρωσική Ομοσπονδία - η δημοκρατία της Κριμαίας και την Πόλη της Ομοσπονδιακής Καθεστώς της Σεβαστούπολης'."

Διαμάχη
-------

Μετά την υποστηρικτική βία που αφορούσε Ρώσους οπαδούς του Ευρωπαϊκού Πρωταθλήματος Ποδοσφαίρου 2016, ο Λεμπέντεφ έγραψε "δεν έγινε τίποτα λάθος με τους οπαδούς που πάλευαν" και "συνεχίστε την καλή δουλειά".

Τον Μάρτιο του 2017 ο Λεμπέντεφ πρότεινε τη νομιμοποίηση του χουλιγκανισμού και τη μετατροπή του σε άθλημα.

Παραπομπές
----------

1. ↑  U.S.–Russia Business Council
2. ↑  EU COUNCIL IMPLEMENTING REGULATION (EU) No 961/2014 of 8 September 2014 implementing Regulation (EU) No 269/2014 concerning restrictive measures in respect of actions undermining or threatening the territorial integrity, sovereignty and independence of Ukraine.
3. ↑  Vick, James (13 Ιουνίου 2016). «Euro 2016 violence: What do Russian fans say?». *BBC News*.
4. ↑  «Russian politician Igor Lebedev proposes legalising football hooliganism». *BBC News*. 5 Μαρτίου 2017.
5. ↑  West, Aaron (6 March 2017). «A Russian politician wants to make hooliganism an organized sport ahead of 2018 World Cup | FOX Sports». *FOX Sports*.. Ανακτήθηκε στις 9 March 2017.
6. ↑  «Russian politician suggests making fights between football hooligans a spectator sport». *Carlow Nationalist*. 6 March 2017. Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 2017-03-12.. Ανακτήθηκε στις 9 March 2017.
Το ***F.B.I. Φάκελος 17, άκρως εμπιστευτικόν*** (πρωτότυπος τίτλος: *Harper*) είναι αμερικανική ταινία θρίλερ του 1966 σε σκηνοθεσία του Τζακ Σμάιτ και σενάριο Γουίλιαμ Γκόλντμαν, το οποίο βασίζεται στο μυθιστόρημα "Ο Κινούμενος Στόχος" (The Moving Target) του Ρος ΜακΝτόναλντ. 

Η ταινία απέσπασε το βραβείο Έντγκαρ Άλαν Πόε Καλύτερου Σεναρίου το 1967 (Γκόλντμαν).

Πλοκή
-----

Ο ιδιωτικός ερευνητής Λου Χάρπερ προσλαμβάνεται από την πλούσια κυρία Σάμπσον για να λύσει τη μυστηριώδη εξαφάνιση του συζύγου της Ραλφ. Κανείς δεν τον έχει δει από τότε που επέστρεψε από το Λας Βέγκας για επαγγελματικό ταξίδι. Ο Χάρπερ ξεκινά την έρευνα με τον Άλαν Τάγκερτ, τον ιδιωτικό πιλότο του Σάμπσον. Σύντομα συνειδητοποιεί ότι ο εξαφανισμένος εκατομμυριούχος δεν ήταν ιδιαίτερα δημοφιλής στους γνωστούς του και τη γυναίκα του.

Η πρώτη ένδειξη οδηγεί τον Χάρπερ στην πρώην ηθοποιό Φέι Ιστεμπρουκ . Η Φέι εργάστηκε για τη κυρία Σάμπσον ως σύμβουλος αστρολογίας. Ενώ συναντά τη Φέι, ο Χάρπερ συναντά επίσης τον σύζυγό της, Ντουάιτ Τρόι. Όταν φτάνει ένα σημείωμα λύτρων που απαιτεί λύτρα μισού εκατομμυρίου δολαρίων, είναι ξεκάθαρο ότι η εξαφάνιση του Ραλφ Σάμπσον έχει πολλά περισσότερα: στην πραγματικότητα πρόκειται για απαγωγή.

Ο Χάρπερ μαθαίνει ότι ο Τρόι, μαζί με τον ηγέτη της θρησκευτικής σέκτας, Κλοντ, ηγούνται μιας συμμορίας λαθρεμπόρων που διακινούν Μεξικανούς ξένους εργάτες προς τις Ηνωμένες Πολιτείες. Η εθισμένη στα ναρκωτικά τραγουδίστρια του μπαρ Μπέτυ Φράλει αποδεικνύεται ότι είναι η κρυφή ερωμένη του Τάργκετ, αλλά ασχολείται επίσης με την παράνομη επιχείρηση του Τρόι.

Κατά την διάρκεια της παράδοσης των λύτρων ακολουθεί ανταλλαγή πυροβολισμών. Τα χρήματα εξαφανίζονται μαζί με τον Σάμπσον Σαμψών. Ο Χάρπερ μαθαίνει ότι η Φέι, η Μπέτι, ο Τάγκερτ και ο οδηγός Έντι ήταν πίσω από την απαγωγή. Ο Τρόι το ανακαλύπτει και βασανίζει την Μπέτυ μέχρι να αποκαλύψει το κρησφύγετο. Ο Χάρπερ φτάνει και πυροβολεί τον Τρόι.

Τότε η Μπέτυ αποκαλύπτει πού κρύβεται ο Ραλφ Σάμπσον και ο Χάρπερ ενημερώνει τον φίλο του, τον δικηγόρο που τον βοήθησε να πάρει αυτή τη δουλειά. Όταν φτάνει στο κρησφύγετο, εντοπίζει τον Σάμπσον δολοφονημένο. Αργότερα συναντά τον φίλο του, ο οποίος παραδέχεται ότι σκότωσε τον Ραλφ. Ωστόσο ο Χάρπερ δεν μπορεί να το καλύψει. Ο φίλος του του δείχνει το όπλο, αλλά εκείνος το πετά.

Διανομή ρόλων
-------------

* Πολ Νιούμαν ως Λου Χάρπερ
* Λορίν Μπακόλ ως Ελειν Σάμπσον
* Τζούλι Χάρις ως Μπέτυ Φράλει
* Άρθουρ Χιλ
* Τζάνετ Λι ως Σούζαν Χάρπερ
* Πάμελα Τίφιν ως Μιράντα Σάμπσον
* Ρόμπερτ Βάγκνερ ως Άλαν Τάργκετ
* Ρόμπερτ Γουέμπερ ως Ντουάιτ Τρόι
* Σέλεϊ Γουίντερς ως Φέι Ιστεμπρουκ
* Χάρολντ Γκουλντ ως Σερίφης
* Στρόδερ Μάρτιν ως Κλοντ

Παραπομπές
----------

1. ↑  www.imdb.com/title/tt0060490/. Ανακτήθηκε στις 6  Ιουλίου 2016.
2. ↑  «Harper, Box Office Information». The Numbers. Ανακτήθηκε στις 22 Μαΐου 2012.
Η βραχοσκεπή **Κλειδί** βρίσκεται νότια από το χωριό Κλειδωνιά  του νομού Ιωαννίνων, κοντά στο μοναστήρι των Αγίων Αναργύρων και στη βόρεια όχθη του ποταμού Βοϊδομάτη. Κοντά στη βραχοσκεπή Κλειδί και 500 μέτρα περίπου ανατολικότερα βρίσκεται το σπήλαιο Μεγάλακκος.

Αρχαιολογία
-----------

Ανασκαφές Άγγλων αρχαιολόγων κατά τη δεκαετία του 1980, υπό τον G.N. Bailey, αποκάλυψαν στο Κλειδί στρώμα πάχους 2 μέτρων, που περιείχε οστέϊνα και λίθινα εργαλεία, οστά ζώων και κοχύλια, που χρονολογήθηκαν από 20.000 έως 12.000 χρόνια πριν από σήμερα, δηλαδή ανήκουν στην νεότερη περίοδο της παλαιολιθικής για την Ελλάδα.

Ανάλογα ευρήματα με τα παραπάνω εντοπίστηκαν από την ίδια ομάδα αρχαιολόγων και στο γειτονικό σπήλαιο Μεγάλακκος και τη βραχοσκεπή Μπόιλα. Τα ευρήματα αυτά δείχνουν ότι, κατά τη 14η χιλιετία, και οι τρεις αυτές θέσεις στην κοιλάδα του Βοϊδομάτη ήταν σε χρήση και, επομένως, είναι πιθανό να λειτουργούσαν συμπληρωματικά.

Παραπομπές
----------

1. 1 2  Καραδήμου 2012.

Πηγές
-----

* Καραδήμου, Α. «Βραχοσκεπή Μπόιλα». *Οδυσσεύς*. Υπουργείο Πολιτισμού και Αθλητισμού. Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 2 Δεκεμβρίου 2008. Ανακτήθηκε στις 5 Φεβρουαρίου 2022.
Ο **Αδαλβέρτος Άττο** ή Άτσο (ιταλ.: *Adalbert Atto* ή *Adalberto Azzo*, απεβίωσε στις 13 Φεβρουαρίου 988) από τον Οίκο της Κανόσα ήταν ο πρώτος κόμης της Κανόσσα και ιδρυτής αυτού του ευγενούς Οίκου, που τελικά έπαιξε καθοριστικό ρόλο στην πολιτική διευθέτηση του Λομβαρδικού βασιλείου και της Έριδας της Περιβολής στον 11ο και 12ο αι.

Βιογραφία
---------

Ο Αδαλβέρτος εμφανίζεται για πρώτη φορά ως γιος του Σιγιφρέδου της Λούκκα, κυρίου εδαφών γύρω από την Πάρμα και τη Μπρέσια. Ήταν αρχικά ένας υποτελής του Λοθάριου Β΄ της Λοθαριγγίας και λεγεωνάριος του Αδελάρδου επισκόπου του Ρέτζιο. Ανέβηκε γρήγορα σε υπεροχή, όταν έδωσε καταφύγιο στην Αδελαΐδα της Λομβαρδίας στο κάστρο του στην Κανόσσα, όταν αυτή είχε διαφύγει από το κάστρο της Γκάρντα (951), όπου η Βερεγγάριος Β΄ της Λομβαρδίας την είχε φυλακίσει.

Αφού ο Όθων Α΄ της Γερμανίας νυμφεύτηκε την Αδελαΐδα, απένειμε στον Αδαλβέρτο τις κομητείες του Ρέτζιο νελ' Εμίλια και Μόντενα. Σύμφωνα με το *Χρονικό της Νοβαλέζα*, στον Aδαλβέρτο δωρίστηκαν οι κομητείες επειδή είχε βοηθήσει την Aδελαΐδα.

Με την Αδελαΐδα διαπραγματεύτηκε μία κατανομή εξουσίας με τον επίσκοπο του Ρέτζιο, σύμφωνα με την οποία ο επίσκοπος επιβεβαιώθηκε ως *comes civitatis* (κόμης της πόλης) και ο Αδαλβέρτος ως *comes comitatus* (κόμης της κομητείας), όπου λέγεται ότι η κομητεία ξεκινούσε τρία ή τέσσερα μίλια έξω από τα τείχη της πόλης. Εμφανίζεται με παρόμοιο τίτλο, *comes comitatus Mantuanensis, στη Μάντοβα σε μία επιστολή της μονής της Σάντα Τζούλια με ημερομηνία 10 Ιουνίου 977.*

Το 984 ο Aδαλβέρτος εμφανίζεται στις πηγές ως μάργραβος. Όταν ο Ερρίκος Β΄ δούκας της Βαυαρίας ανακηρύχθηκε βασιλιάς εκείνη τη χρονιά, πρόσθεσε την Πάρμα, την κομητεία της Πιατσέντσα, το Μπέργκαμο, την Κρεμόνα και τη Μπρέσια στα εδάφη του Αδαλβέρτου. Ωστόσο ο σφετερισμός του θρόνου από τον Ερρίκο Β΄ ήταν σύντομος.

Ο Aδαλβέρτος έκτισε ένα μοναστήρι στην Κανόσσα το 961, αφιερωμένο στον Άγ. Απολλώνιο το 971. Έφτιαξε επίσης ένα μοναστήρι στο Μπρεστσέλο. Αυτός και η οικογένειά του τάφηκαν όλοι στο Άγ. Απολλώνιο.

Οικογένεια
----------

Ο Aδαλβέρτος νυμφεύτηκε τη Χιλδεγάρδα (Ιλδεγάρδα) των Σουπονιδών και απέκτησε τρεις γιους:

* Γοδεφρείδος, επίσκοπος της Μπρέσια.
* Tένταλντ, που έγινε επίσκοπος το 970, και κόμης της Μπρέσια το 1101.
* Ροδόλφος, απεβ. πριν τον πατέρα του.
* Πρανγάρδα, παντρεύτηκε τον Mάνφρεντ Α΄ μαρκήσιο της Σούζα.

Βιβλιογραφικές αναφορές
-----------------------

1. ↑  «Dizionario Biografico degli Italiani». (Ιταλικά) *Dizionario Biografico degli Italiani*. 1960. adalberto-azzo-di-canossa.
2. ↑  Jestice, Phyllis G. (2018). *Imperial Ladies of the Ottonian Dynasty: Women and Rule in Tenth-Century Germany*. Springer International Publishing. σελίδες 151–152. ISBN 9783319773063.

Πηγές
-----

* Wickham, Chris. *Πρώιμη μεσαιωνική Ιταλία: Κεντρική δύναμη και τοπική κοινωνία 400-1000*. MacMillan Press: 1981.
* Duff, Nora (1909). *Matilda of Tuscany: La Gran Donna d'Italia*. London: Methuen & Co.
* Caravale, Μάριο. (επιμ.) *Dizionario Biografico degli Italiani*. Ρώμη.

  


|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
| Καθιερωμένοι όροι | 
* VIAF: 23296417
* GND: 132311364

 |

 |
Ο **Όθων Α΄**, γερμ. Otto I (1302 - 1384) από τον Οίκο του Τσέρινγκεν ήταν, μαζί με τον μεγαλύτερο αδελφό του Ροδόλφο Β΄, μάργραβος του Χάχμπεργκ-Ζάουζενμπεργκ.

Η επιτύμβια πλάκα του Όθωνα Α΄ στον ναό του Ζίτσενκιρχ στο Κάντερν.

Βιογραφία
---------

Ήταν ο τρίτος γιος του Ροδόλφου Α΄ μαργράβου του Χάχμπεργκ-Ζάουζενμπεργκ και της Αγνής, κόρης και κληρονόμου του Όθωνα κυρίου του Ρέττελν.

Το 1318 απεβίωσε ο πρωτότοκος αδελφός του Ερρίκος και τον διαδέχθηκαν ο Ροδόλφος Β΄ και ο Όθων Α΄. Μετέθεσε την έδρα του Οίκου από το κάστρο Ζάουενμπουργκ στο κάστρο Ρέττελν. Ο Όθων (ή ο αδελφός του) μαχαίρωσε τον δήμαρχο της Βασιλείας, με αποτέλεσμα στρατός από τη Βασιλεία να πολιορκήσει το Ρέττελν. Η διαμάχη διευθετήθηκε με συμβιβασμό από τους ατγενείς της Βασιλείας και του Ζάουζενμπεργκ.

Το 1352 απεβίωσε ο Ροδόλφος Β΄ και ο Όθων Α΄ ανέλαβε επίτροπος του 9ετούς Ροδόλφου Γ΄, γιου του Ροδόλφου Β΄. Το 1358 παρέδωσε την επιτροπεία στον Βάλραμ του Τήρσταϊν. Από το 1364 κυβέρνησε μαζί με τον ανιψιό του. Το 1366 ο Όθων Α΄ και ο Ροδόλφος Γ΄ δώρησαν μία εικόνα για την αγ. τράπεζα του ναού του Ζίτσενκιρχ.

Ο Όθων Α΄ απεβίωσε το 1384 και τάφηκε στο ναό του Ζίτσενκιρχ, ο οποίος είναι σήμερα μέρος του Κάντερν και λειτουργεί ως Ναός των Ευαγγελιστών.

Οικογένεια
----------

Νυμφεύτηκε πρώτα την Αικατερίνη του Γκράντσον και, μετά το τέλος της, την Ελισάβετ του Στράσσμπεργκ (απεβ. 1352). Δεν απέκτησε απογόνους από τους γάμους του.

Πηγές
-----

* Fritz Schülin: Rötteln-Haagen, Beiträge zur Orts-, Landschafts- und Siedlungsgeschichte, Lörrach, 1965, p. 65
* Karl Seith: Die Burg Rötteln im Wandel ihrer Herrengeschlechter, Ein Beitrag zur Geschichte und Baugeschichte der Burg, self-published by the Röttelbund e.V. Haagen, cited by Schülin as "in: Markgräflerland, vol. 3, issue 1, 1931", p. 6
* Johann Christian Sachs: Einleitung in die Geschichte der Marggravschaft und des marggrävlichen altfürstlichen Hauses Baden, part 1, Frankfurt and Leipzig, 1764 at Google Books

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
--------------------

* Πολυμέσα σχετικά με το θέμα  Otto, Margrave of Hachberg-Sausenberg στο Wikimedia Commons
Τα **σπήλαια στα Καλαμάκια** είναι μια σειρά σπηλαίων στην ανατολική ακτή της Μάνης, κοντά στην Αρεόπολη, στον νομό Λακωνίας της Πελοποννήσου. Οι ανασκαφές που πραγματοποιήθηκαν στο σπήλαιο ανέδειξαν την παρουσία Νεάντερταλ στην περιοχή κατά την περίοδο 100 με 40 χιλιάδες χρόνια πριν από σήμερα. Αποτελούν τα πρώτα κατάλοιπα Νεάντερταλ που ταυτοποιήθηκαν στον ελληνικό χώρο.

Τα σπήλαια βρίσκονται 2,5 χιλιόμετρα βορειοδυτικά της Αρεόπολης, σε κρημνώδη περιοχή στις ακτές του κόλπου του Οιτύλου. Η είσοδος του μεγαλύτερου από αυτά, το οποίο είναι και το καλύτερα μελετημένο, βρίσκεται 2,3 μέτρα πάνω από το σημερινό επίπεδο της θάλασσας και έχει διαστάσεις 7 μέτρα πλάτος, 8 μέτρα ύψος και 20 μέτρα βάθος. Στο εσωτερικό της σπηλιάς σώζεται επιχωματώσεις συνολικού ύψους 7 μέτρων, τόσο ανθρωπογενείς όσο και ιζηματογενείς.

Από τις ανασκαφικές εργασίες που πραγματοποιήθηκαν την περίοδο 1993-2006 από την Εφορεία Παλαιοανθρωπολογίας-Σπηλαιολογίας και τη Γαλλική Σχολή Αθηνών ήρθαν στο φως λίθινα εργαλεία του μουστιαίας περιόδου, πλούσια υπολείμματα πανίδας καθώς και ανθρώπινα υπολείμματα. Τα ανθρώπινα υπολείμματα ανήκουν σε τουλάχιστον 8 πρόσωπα και περιλαμβάνουν κυρίως δόντια και τμήματα κρανίων. Τα υπολείμματα των ζώων καλύπτουν μεγάλο αριθμό ζώων, τόσο μεγάλων θηλαστικών, όπως ελάφια, αγριογούρουνα, αγριοκάτσικα και ρινόκερους, καθώς και μικρότερο ζώα, όπως λαγούς, τρωκτικά, ερπετά και πτηνά. Η πανίδα αυτή υποδεικνύει ότι η Μάνη στην τελευταία εποχή των παγετώνων είχε ήπιο κλίμα, χάρις στη νότια θέση της και την παρουσία της θάλασσας.

Παραπομπές
----------

1. ↑  Φαφούτη, Λαλίνα (7 Απριλίου 2013). «Νεάντερταλ στη Μάνη!». *Το Βήμα*.. Ανακτήθηκε στις 21 Ιουλίου 2019.
2. 1 2  Ντάρλας, Ανδρέας. «Σπήλαιο Καλαμάκια». Υπουργείο Πολιτισμού και Αθλητισμού. Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 27 Μαΐου 2022. Ανακτήθηκε στις 21 Ιουλίου 2019.
3. ↑  Darlas, Andreas; de Lumley, Henry (1999). «Palaeolithic research in Kalamakia Cave, Areopolis, Peloponnese». *British School at Athens Studies* **3**: 293–302. ISSN 2159-4996. .
4. 1 2  Harvati, Katerina; Darlas, Andreas; Bailey, Shara E.; Rein, Thomas R.; El Zaatari, Sireen; Fiorenza, Luca; Kullmer, Ottmar; Psathi, Eleni (June 2013). «New Neanderthal remains from Mani peninsula, Southern Greece: The Kalamakia Middle Paleolithic cave site». *Journal of Human Evolution* **64** (6): 486–499. doi:https://doi.org/10.1016/j.jhevol.2013.02.002.
Η **Λουίζα της Πρωσίας** (*Alexandrine von Preußen*, 1 Φεβρουαρίου 1808 - 6 Δεκεμβρίου 1870) ήταν η σύζυγος του Φρειδερίκου των Κάτω Χωρών.

Βιογραφία
---------

Η *Λουίζα Αυγούστα Βιλελμίνη Αμαλία* γεννήθηκε την 1η Φεβρουαρίου 1808 στο Καίνιγκσμπεργκ ή το Βερολίνο, και ήταν το ένατο παιδί και τέταρτη κόρη του Φρειδερίκου Γουλιέλμου Γ΄ της Πρωσίας και της Λουίζας, κόρης του Καρόλου Β΄ του Μεκλεμβούργου-Στρέλιτς.

Η Λουίζα δεχόταν συχνές επισκέψεις από τον Φρειδερίκο των Κάτω Χωρών στο Βερολίνο κατά την παιδική τους ηλικία. Αρραβωνιάστηκαν το 1823 και παντρεύτηκαν στις 21 Μαΐου 1825 στο Βερολίνο. Η Λουίζα και ο Φρειδερίκος έζησαν στη Χάγη και από το 1838 στο Βάσενααρ.

Η Λουίζα δεν διαδραμάτισε κυρίαρχο δημόσιο ρόλο, αλλά μοιράστηκε την πεντακάθαρη φήμη του συζύγου της στα μάτια της κοινής γνώμης. Περιγράφεται ως άτομο που είχε στενή σχέση με τα μέλη οικογένειά της, τα οποία επισκεπτόταν συχνά. Η αλληλογραφία της με τα παιδιά και τους συγγενείς της θεωρείται πολύτιμη πηγή σύγχρονου δικαστικού βίου στην Ολλανδία, τη Σουηδία και τη Ρωσία.

Παρόλο που δεν υπάρχουν πληροφορίες σχετικά με το αν προσπάθησε να συμμετάσχει στην πολιτική ή όχι, ήταν έντονα προ-πρωσική και οι απόψεις της προκάλεσαν σύγκρουση μεταξύ της και της Βασίλισσας Σοφίας κατά τη διάρκεια του Γαλλοπρωσικού πολέμου του 1870.

Το 1869 ίδρυσε ένα φιλανθρωπικό ίδρυμα για τα ορφανά, το *"Luisestiftelsen"* (*Ίδρυμα Λουίζα*). Η Λουίζα πέθανε στις 6 Δεκεμβρίου 1870 σε ηλικία 62 ετών στο Βάσενααρ.

Οικογένεια
----------

To 1825 στο Βερολίνο η Λουίζα παντρεύτηκε τον Φρειδερίκο των Κάτω Χωρών. Μαζί απέκτησαν 4 παιδιά:

* Λουίζα (1828 - 1871), παντρεύτηκε τον Κάρολο ΙΕ΄ της Σουηδίας. Απέκτησαν 2 παιδιά.
* Φρειδερίκος (1833 - 1834).
* Γουλιέλμος (1836 - 1846).
* Μαρία (1841 - 1910), παντρεύτηκε τον Γουλιέλμο του Βιντ. Απέκτησαν 6 παιδιά.

Παραπομπές σε πηγές
-------------------

1. ↑  Frans Willem Lantink, Louise Augusta Wilhelmina Amalia van Pruisen , in: Digitaal Vrouwenlexicon van Nederland. URL:  [13/01/2014]

|  |  |
| --- | --- |
| Commons logoCommons logo | Τα Wikimedia Commons έχουν πολυμέσα σχετικά με το θέμα   **Λουίζα της Πρωσίας (1808-1870)** |


|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
| Καθιερωμένοι όροι | 
* VIAF: 45193624
* ISNI: 0000 0000 1658 5083
* GND: 122855949
* BPN: 70211920

 |

 |
Ο κόλπος Μεγάρων στο χάρτη
Ο **Κόλπος Μεγάρων** βρίσκεται στο βόρειο τμήμα του Σαρωνικού, ο οποίος αποτελεί τμήμα του Αιγαίου. Έχει μήκος 20 χιλιομέτρων και πλάτος 6-10 χιλιομέτρων. Εκτείνεται από την περιοχή των Αγίων Θεοδώρων Κορινθίας (δυτικά) έως και την περιοχή της Πάχης Μεγάρων Αττικής (ανατολικά). Επίσης, εκτείνεται σε ένα μικρό στενό κοντά στον όρμο Σαλαμίνας και νότια στην περιοχή γύρω από το Λαμπρινό στο νησί της Σαλαμίνας. Τα νερά του κόλπου βρέχουν του οικισμούς Άγιοι Θεόδωροι, τη Κινέτα, τη Πάχη και τα Κανάκια στην νήσο της Σαλαμίνας. Οι νησίδες του κόλπου είναι η Πάχη, το Παχάκι και άλλες. Επίσης, το ακρωτήριο Πετρίτης βρίσκεται στο νοτιοανατολικό μέρος του κόλπου.

Ο κόλπος γειτνιάζει με καλλιεργήσιμες περιοχές εκτός από την περιοχή της Κακιάς Σκάλας και τα βουνά προς τα ανατολικά.

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
--------------------

* Πληροφορίες για τον κόλπο στο GTP Travel Pages (Ελληνικά)