recursal/SuperWikiNEXT-32B huggingface dataset:
Ο **Μαλχίων** ήταν πρεσβύτερος στην Εκκλησία της Αντιόχειας και έζησε στα μέσα του 3ου αιώνα μετά Χριστόν.

Βίος
----

Έζησε στην Αντιόχεια. Έγινε διευθυντής ρητορικής σχολής ή δίδασκε ρητορική στη Σχολή της συγκεκριμένης πόλης. Έπειτα έγινε Πρεσβύτερος της Εκκλησίας.
Δεν στερείτο και θεολογικής παιδείας καθώς φαίνεται από το γεγονός ότι κλήθηκε να αντιμετωπίσει την αιρετική διδασκαλία του Παύλου του Σαμοσατέα στα πλαίσια συνόδου η οποία συνεκλήθει περί το 268.

Συγγραφικό έργο
---------------

Η σύνοδος που συγκροτήθηκε το 268 στην Αντιόχεια με σκοπό την αντιμετώπιση της διδασκαλίας του Παύλου του Σαμοσατέα τήρησε πρακτικά των εργασιών της που με εγκύκλιο επιστολή κοινοποιήθηκε σε όλες τις επισκοπικές επαρχίες. Αυτή η εγκύκλιος επιστολή συντάχθηκε από τον Μαλχίωνα σύμφωνα με τον Ιερώνυμο. Το κείμενο σώζεται αποσπασματικά από τον Ευσέβιο Καισαρείας.

Παραπομπές
----------

1. ↑  Στυλιανός Παπαδόπουλος, Πατρολογία τομ. Α' ,εκδ. Παρουσία, Αθήνα, 1997, σελ.464
2. ↑  Στυλιανός Παπαδόπουλος, Πατρολογία τομ. Α' ,εκδ. Παρουσία, Αθήνα, 1997, σελ.464

Πηγές
-----

* Παναγιώτης Χρήστου, Ελληνική Πατρολογία, τομ. Β. εκδ. Κυρομάνος, Θεσσαλονίκη, 2005, σελ.945-946
* Στυλιανός Παπαδόπουλος, Πατρολογία τομ. Α' ,εκδ. Παρουσία, Αθήνα, 1997, σελ.463-464
Συντεταγμένες: 34°46′7.0″N 32°26′17.9″E﻿ / ﻿34.768611°N 32.438306°E﻿ / 34.768611; 32.438306

Το **Αθλητικό Κέντρο Αφροδίτη** είναι το μεγαλύτερο στάδιο στην πόλη της Πάφου. Το στάδιο πήρε το όνομά του από την Αφροδίτη, που κατά την παράδοση γεννήθηκε στην Πέτρα του Ρωμιού 20 χλμ. ανατολικά της Πάφου. Η χωρητικότητα του σταδίου είναι 2.000 άτομα. Το στάδιο είναι η έδρα των ομάδων βόλεϊ Παφιακός και Διόνυσος, οι οποίες αγωνίζονται στην πρώτη κατηγορία Κύπρου. Τα έργα κατασκευής του σταδίου ξεκίνησαν το 1989 και ολοκληρώθηκαν το 1991.

Παραπομπές
----------

1. ↑  (Αγγλικά) *GeoNames*. 2005. Ανακτήθηκε στις 6  Απριλίου 2015.

|  |  |
| --- | --- |
| 

|  |
| --- |
| * Πύλη:Αθλητισμός
* Πύλη:Κύπρος
 |

 |
Ο **Αλέξανδρος Ράλλης** (Αθήνα 1909 - 2000). Υπήρξε αξιωματικός του Πολεμικού Ναυτικού.

Βιογραφικά στοιχεία
-------------------

Γιος του Δημητρίου Ράλλη, αξιωματικού του στρατού, και της Δανάης Θεοχαρίδη. Καταγόταν από την παλιά αθηναϊκή οικογένεια Ράλλη, συγγενής του Καθηγητού Κωνσταντίνου Ράλλη και του πρωθυπουργού Γεωργίου Ράλλη. Εισήλθε στην Σχολή Ναυτικών Δοκίμων το 1925. Μετέσχε του Ελληνοιταλικού πολέμου 1940-41 ως ύπαρχος του υποβρυχίου "Νηρεύς". Με την κατάληψη της Ελλάδας από τους Γερμανούς το 1941 ακολούθησε την αποδημία του στόλου στην Αλεξάνδρεια όπου υπήρξε διαδοχικά κυβερνήτης των υποβρυχίων "Παπανικολής" (1941-1942) , "Νηρευς" (1942 - 1943), και "Πιπίνος" (1943-1944). Με τα υποβρύχια αυτά εξετέλεσε επιθετικές περιπολίες στην Ανατ.Μεσόγειο και αποβιβάσεις πρακτόρων και υλικού στις Ελληνικές ακτές. Τον Ιούλιο του 1942 ο "Νηρευς", βύθισε τρία ιστιοφόρα βόρεια της Καρπάθου ενώ τον Σεπτέμβριο του ίδιου έτος στο στενό Ρόδου-Σύμης βύθισε το έμφορτο ιταλικό οπλιταγωγό Fiume 1.500 τόνων. Τον Οκτώβριο του 1943 παρέλαβε στην Αγγλία το υποβρύχιο "Πιπινος", με το οποίο βύθισε τον Μάρτιο του 1944 το μηχανοκίνητο ιστιοφόρο *Ταξιάρχης* δώδεκα τόνων. Μεταπολεμικά διετέλεσε : Κυβερνήτης της κορβέτας Τομπάζης και των αντιτορπιλικών Μιαούλης και Θεμιστοκλής, Διοικητής Υποβρυχίων, Ναυτικός Ακόλουθος στην Ουάσιγκτων, Ναυτικός Διοικητής Βορείου Αιγαίου, Αρχηγός Β' και Γ' κλάδου ΓΕΝ, Γ' ΜΕΟ και Υπαρχηγός ΓΕΕΘΑ. Την περίοδο 1961 - 1964 διετέλεσε Αρχηγός Κρητικού και Ιονίου Πελάγους. Αποστρατεύθηκε με τον βαθμό του Αντιναυάρχου ε.α.

Την περίοδο 1977-1980 διετέλεσε Πρόεδρος του Μετοχικού Ταμείου Ναυτικού.

Τιμήθηκε με : Ανώτερο Ταξιάρχη του Φοίνικος, Ταξιάρχες και Χρυσούς Σταυρούς Γεωργίου Α' και Φοίνικος μετά ξιφών, Πολεμικό Σταυρό (τρίς), Μετάλλιο Στρατιωτικής Αξίας (δις), Μετάλλιο Εξαιρέτων Πραξεων, Σταυρό Αγώνος Β.Ν. Μετάλλια Πολέμου 1940-41 και 1941-45, Βρετανικό Σταυρό Διακεκριμμένης Υπηρεσίας (D.S.C.), Σταυρό Λεγεώνος Αξίας (Η.Π.Α), Διάσημο Ν.Ι. (Τυνησία).

Ήταν παντρεμένος με την Ζωή το γένος Ιωάννη Μανέτα και απέκτησε δύο παιδιά: την Μαρία-Χριστίνα Ράλλη-Campbell και τον Κωνσταντίνο Ράλλη, Πρέσβυ.

Αναφορές
--------

1. ↑  Στοιχεία για το υποβρύχιο "Νηρευς", από την υπηρεσία ιστορίας Ναυτικού
2. 1 2 3 4  Επετειολόγιο[*νεκρός σύνδεσμος*], από την ιστοσελίδα του Ελληνικού Συνδέσμου Υποβρυχίων.
Το Αθλητικό Κέντρο "Γλαύκος Κληρίδης" είναι ένα υπερσύγχρονο Αθλητικό Κέντρο Υψηλού Αθλητισμού, μοναδικό στο είδος του το οποίο βρίσκεται στην Κοινότητα του Αγρού. 

Στις εγκαταστάσεις του μπορούν να γίνουν προετοιμασίες, προπονήσεις καθώς επίσης και διεξαγωγή αγώνων για 34 αθλήματα. Το Αθλητικό Κέντρο φέρει το όνομα του πρώην προέδρου της Κυπριακής Δημοκρατίας, Γλαύκου Κληρίδη για την προσφορά του στην κοινότητα του Αγρού, από όπου και κατάγεται. 

Περιλαμβάνει κεντρική αίθουσα αθλοπαιδιών και ομαδικών αθλημάτων (καλαθόσφαιρα, πετοσφαίριση, χειροσφαίριση, φούτσαλ), αίθουσες με τάπητα για την διεξαγωγή Αθλημάτων Πολεμικών Τεχνών (πυγμαχίας, πάλης, τζούντο), σκουός, αίθουσα ενόργανης γυμναστικής, γυμναστήριο, ηλεκτρονικό πίνακα, δημοσιογραφικά θεωρεία για τηλεοράσεις, ραδιόφωνα και γραπτό τύπο, αίθουσα τηλεπικοινωνιών, ιατρείο, αίθουσα σάουνα και αίθουσα ντόπινγκ κοντρόλ, αίθουσα γραμματείας, κυλικείο, αποδυτήρια και άλλες αίθουσες. Επίσης διαθέτει κλειστή αίθουσα κολυμβητηρίου με πισίνα 25μ και 8 διαδρόμων.

Το έργο πραγματοποιήθηκε από τον Κυπριακό Οργανισμό Αθλητισμού. Βρίσκεται στο κέντρο του χωριού, απέναντι από το ιστορικό Απεήτιο Γυμνάσιο Αγρου. Η κατασκευή του ξεκίνησε στα τέλη του 2003 και ολοκληρώθηκε το 2006. Η κεντρική αίθουσα έχει χωρητικότητα 500 ατόμων και χρησιμοποιείται από την ομάδα του Αχιλλέα Αγρού στους εντός έδρας αγώνες του πρωταθλήματος Β Κατηγορίας. 

Στις 8 Φεβρουαρίου 2015 πραγματοποιήθηκε στο αθλητικό κέντρο ο τελικός του Κυπέλλου Κύπρου Καλαθόσφαιρας Β' Κατηγορίας μεταξύ των ομάδων ΑΠΟΠ Πάφου και ΑΕΖ Ζακακίου. Κυπελλούχος αναδείχθηκε η ομάδα του ΑΠΟΠ Πάφου.

Λόγω του ιδιαίτερα δροσερού κλίματος καθ΄ όλη τη διάρκεια του χρόνου στο χωριό Αγρός, πολλές ομάδες (κυρίως από Ρωσία) επιλέγουν τον Αγρό και το Αθλητικό Κέντρο για να πραγματοποιήσουν το βασικό στάδιο της προετοιμασίας τους.

 Παραπομπές
-----------

1. ↑  «Αθλητικό Κέντρο "Γλαυκος Κληρίδης"».
2. ↑  «ΚΥΠΕΛΛΟΥΧΟΣ Β΄ ΚΑΤΗΓΟΡΙΑΣ Ο ΑΠΟΠ».
Ο **Αλεξάντρ (Αλέξανδρος) Στεπάνοβιτς Ποπόφ** (ρωσ. *Александр Степанович Попов*, 4/16 Μαρτίου 1859 – 31 Δεκεμβρίου/13 Ιανουαρίου 1905/1906) ήταν Ρώσος φυσικός και ηλεκτροτεχνικός, ήταν ο πρώτος που παρουσίασε την πρακτική εφαρμογή των ηλεκτρομαγνητικών κυμάτων (αλλά δεν υπέβαλε αίτηση καταχώρησης ευρεσιτεχνίας για την εφεύρεσή του). Στη Ρωσία πιστεύεται πως ήταν ο εφευρέτης του ραδιοφώνου και με απόφαση του Υπουργικού Συμβουλίου της τότε Ε.Σ.Σ.Δ. (1945) γιορτάζεται προς τιμή του η 7η Μαΐου ως «Μέρα Ραδιοφωνίας».

  

Γεννήθηκε στο χωριό Τουρίνσκιγιε Ρουντνικί (Турьинские Рудники), σημερινό Κρασνοτουρίνσκ (Краснотурьинск), της Περιφέρειας Σβερντλόβσκ (Свердловская область) στα Ουράλια Όρη. Ο πατέρας του ήταν ιερέας και φρόντισε ούτως ώστε ο μικρός Αλέξανδρος να ξεκινήσει την εκπαίδευση του στο καλής φήμης ιεροδιδασκαλείο του Περμ (Пермь), με σκοπό να ακολουθήσει αργότερα τα βήματα του. Εκείνος όμως από την εφηβεία του έδειξε ζωηρό ενδιαφέρον για τις φυσικές επιστήμες και προτίμησε να ολοκλήρωσει τις σπουδές του, το 1882, στο φυσικομαθηματικό τμήμα του Πανεπιστημίου της Αγίας Πετρούπολης, στο οποίο παρέμεινε και εργάστηκε ως εργαστηριακός βοηθός. Λόγω της κακής οικονομικής κατάστασης του Πανεπιστημίου, σύντομα μετέβη σε θέση καθηγητή φυσικής και ηλεκτροτεχνικής στη Ναυτική Ακαδημία (Минный офицерский класс), (1883 - 1900/1901) στην Κροστάνδη (Кронштадт) της νήσου Κότλιν (Котлин), έπειτα συνέχισε ως καθηγητής της έδρας της Φυσικής το 1901 και τέλος ως καθηγητής και διευθυντής (1905) του Ηλεκτροτεχνικού Ινστιτούτου της Αγίας Πετρούπολης, το οποίο σήμερα φέρει το όνομα του.

Το 1905 αρρώστησε σοβαρά. Κατέληξε από εγκεφαλική αιμορραγία στις 13 Ιανουαρίου του 1906.

Πηγές και αναφορές
------------------

1. 1 2 3 4  (Ρωσικά) *Μεγάλη Ρωσική Εγκυκλοπαίδεια*. Η Μεγάλη Ρωσική Εγκυκλοπαίδεια. Μόσχα. bigenc.ru. Ανακτήθηκε στις 31  Οκτωβρίου 2021.
2. ↑  «Большая советская энциклопедия» (Ρωσικά) Η Μεγάλη Ρωσική Εγκυκλοπαίδεια. Μόσχα. 1969. Ανακτήθηκε στις 28  Σεπτεμβρίου 2015.
3. ↑   «Early Radio Transmission Recognized as Milestone». *IEEE*. Ανακτήθηκε στις 16 Ιουλίου 2006.
4. ↑  «Alexander Stepanovitch Popov». *Britannica Online*. Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 3 Μαρτίου 2004. Ανακτήθηκε στις 16 Ιουλίου 2006.

* *Η αρχική έκδοση του άρθρου βασίστηκε σε μετάφραση του αντίστοιχου της ρωσικής Βικιπαίδειας.*

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
--------------------

* Πολυμέσα σχετικά με το θέμα  Alexander Stepanovich Popov στο Wikimedia Commons

  


|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
| Καθιερωμένοι όροι | 
* WorldCat
* VIAF: 27920111
* LCCN: n82005697
* ISNI: 0000 0001 1048 1096
* GND: 121156672
* SELIBR: 84497
* SUDOC: 074788140
* BNF: cb11941895n (data)
* NKC: xx0033894

 |

 |
Η **Λεϊόα** (επίσημη ονομασία στα βασκικά: Leioa, ισπανικά: Lejona, **Λεχόνα**) είναι κωμόπολη και δήμος της επαρχίας της Βισκαΐας στην περιφέρεια της Χώρας των Βάσκων στη βόρεια Ισπανία, ενταγμένη στο Μείζον Μπιλμπάο, αρκετά κοντά στις εκβολές του ποταμού Νερβιόν στη θάλασσα. Ιστορικά υπήρξε οικισμός με μικρό πληθυσμό, οι κάτοικοι του οποίου ασχολούνταν με τη γεωργία και την κτηνοτροφία ωστόσο είδε τον πληθυσμό της να εκτινάσσεται από τα μέσα του 19ου αιώνα με τον εκβιομηχανισμό και τη μαζική εισροή μεταναστών. Στη Λεϊόα οι βιομηχανίες επικεντρώθηκαν στην παραγωγή γυαλιού.

Παραπομπές
----------

1. ↑  Εθνικό Ινστιτούτο Στατιστικών της Ισπανίας: «Municipal Register of Spain of 2022» 16  Μαΐου 2022. σελ. 1,235.
2. 1 2  Ayuntamiento, Leioa Udala -. «Ayuntamiento de Leioa - Historia». *www.leioa.net* (στα Ισπανικά). Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 24 Μαΐου 2019. Ανακτήθηκε στις 4 Αυγούστου 2018.

|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
| Καθιερωμένοι όροι | 
* WorldCat
* VIAF: 136219521
* LCCN: n98000177
* GND: 1215226-2
* NKC: ge998128

 |

 |
Καλλιτεχνική αναπαράσταση μαλτέζικης τίγρεως
Η **μαλτέζικη τίγρη** ή **μπλε τίγρη** είναι αναφερομένη αλλά μη αποδεδειγμένη χρωματισμένη μορφή μιας τίγρης, αναφερόμενη κυρίως στο Φουτσιάν της Κίναςς.

Λέγεται ότι έχει μπλε γούνα με σκούρες γκρι λωρίδες. Οι περισσότερες από τις μαλτέζικες τίγρεις αναφέρθηκαν ως προερχόμενες από το πληθυσμό της τίγρης της Νότιας Κίνας. Η νότια κινεζική τίγρη σήμερα είναι εξαιρετικά απειλούμενη λόγω της παράνομης και συνεχιζόμενης χρήσης της στην παραδοσιακή κινεζική ιατρική[1] και οι «μπλε» αποχρώσεις μπορεί να έχουν εξαφανιστεί ολοκληρωτικά. Μπλε τίγρεις έχουν αναφερθεί και στη Κορέα.

Ο όρος «μαλτέζικη» προέρχεται από τη ορολογία της σπιτικής γάτας για το μπλε τρίχωμα και αναφέρεται στο σχιστολιθικό γκρι. Πολλές γάτες με αυτό το χρώμα υπάρχουν στη Μάλτα, γεγονός που μπορεί να έχει συμβάλει στη χρήση του επιθέτου σε αυτή την περίπτωση.

Παραπομπές
----------

1. ↑   Αρχειοθετήθηκε 2018-07-15 στο Wayback Machine. Tigers and Traditional Chinese Medicine
Ο **Λεόντιος** (ιταλικά : *Leonzio*, λατινικά : *Leontius*), (απεβίωσε το 652 στη Νάπολη), ήταν επίσκοπος της Νεαπόλεως από το 648 έως το 652. Άγιος όπου η μνήμη του εορτάζεται από την Ρωμαιοκαθολική εκκλησία στις 26 Ιουλίου.

Βιογραφία
---------

Η κύρια ιστορική πηγή για τον Άγιο Λεόντιο της Νεάπολης είναι το πρώτο μέρος των «Πράξεων των Ναπολιαντών Επισκόπων» που γράφτηκε στις αρχές του 8ου-9ου αιώνα από έναν ανώνυμο συγγραφέα.

Δεν υπάρχουν πληροφορίες για την καταγωγή και την πρώιμη ζωή του Λεοντίου. Ανέβηκε στην επισκοπική έδρα της Νεάπολης το 648 ή το 649 μετά τον Ευσέβιο, ο οποίος είχε πεθάνει λίγο πριν. Σύμφωνα με μεσαιωνικές πηγές, η υποψηφιότητα του Λεοντίου προτάθηκε στους Ναπολιτάνους από τον Πάπα Μαρτίνο Α'.

Τον Οκτώβριο του 649, ο Λεόντιος της Νάπολης συμμετείχε στη Σύνοδο του Λατερανού, όπου καταδικάστηκαν οι οπαδοί του Μονοθελητισμού.

Σώζεται ένας χρυσός σταυρός διακοσμημένος με πολύτιμους λίθους, κατασκευασμένος με εντολή του επισκόπου Λεοντίου. Μετά από τέσσερα χρόνια επίσκοπος, ο Λεόντιος πέθανε το 652 ή το 653. Διάδοχός του ήταν ο Άγιος Αδεοδάτος.

Γνωστός για την ευσέβειά του, αμέσως μετά τον θάνατό του, ο Λεόντιος άρχισε να τιμάται από τους Ναπολιτάνους ως άγιος. Αυτό αποδεικνύεται από την αναφορά του ονόματός του στο μαρτυρολόγιο του 9ου αιώνα, ο συγγραφέας του οποίου χρησιμοποίησε προγενέστερες εκκλησιαστικές πηγές για τη σύνταξη του. Η μνήμη του Αγίου Λεοντίου της Νεάπολης τιμάται στις 26 Ιουλίου.

|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| ΠροκάτοχοςΕυσέβιος | **Επίσκοπος Νάπολης**648-652 | ΔιάδοχοςΑδεοδάτος |

Παραπομπές
----------

1. 1 2 3 4  Cronotassi dei Vescovi, Chiesa di Napoli
2. ↑  Francesco Ceva Grimaldi (marchesi di Pietracatella.), Memorie storiche della città di Napoli
3. 1 2 3 4 5  Zigarelli D. M. Biografie dei vescovi e arcivescovi della Chiesa di Napoli, Napoli, Stabilimento tipografico di G. Gioja, 1861, page 23
4. 1 2  Schipa M.Il Mezzogiorno d’Italia anteriormente alla monarchia, Bari, Gius. Laterza & Figli, 1923, page 18
5. ↑  Kehr P. F, Regesta Pontificum Romanum. Italia Pontificia, Berolini, Apud Weidmannos, 1935, volume VIII (Regnum Normannorum — Campania), page 430
6. ↑  >Leontius (№ 4601), Prosopographie der mittelbyzantinischen Zeit, Berlin – New York|, De Gruyter Verlag, 2000, isbn=978-3-1101-6673-6
Ο **Αλέξανδρος Σπανορρήγας** (1921-1997), του Αθανασίου, ήταν Έλληνας οικονομολόγος και πολιτικός. Υπηρέτησε ως βουλευτής Κορινθίας από το 1963 ως το 1967 και ως υφυπουργός.

Πολιτική σταδιοδρομία
---------------------

Σπούδασε οικονομικά στην Αθήνα και ήταν οικονομολόγος. Εξελέγη για βουλευτής Κορινθίας με την Ένωση Κέντρου το 1963 και το 1964. Μεταπολιτευτικά, ήταν ξανά υποψήφιος βουλευτής ως ανεξάρτητος χωρίς να συγκεντρώσει ψήφους. Στην κυβέρνηση Γεωργίου Παπανδρέου υπηρέτησε ως υφυπουργός Εμπορίου (αντικατέστησε τον Νικόλαο Κουντούρη) από τις 6 Ιανουαρίου 1965 ως τις 15 Ιουλίου 1965.

Πέθανε σε ηλικία 76 ετών και κηδεύτηκε από τον ιερό ναό Αγίου Λαζάρου του Πρώτου Νεκροταφείου Αθηνών στις 21 Ιουνίου 1997. Κατέλιπε μία κόρη.

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
--------------------

* Κείμενο του Αλ. Σπανορρήγα, Πανεπιστήμιο του Πειραιά.

Παραπομπές
----------

1. ↑  Μητρώο Γερουσιαστών και Βουλευτών 1929-1974 Βουλή των Ελλήνων, Εθνικό Τυπογραφείο, 1977 (σελ. 95, αρ. 10857).(pdf)
2. ↑  «Γενική Γραμματεία Νομικών και Κοινοβουλευτικών Θεμάτων», ανακτήθηκε στις 14 Αυγούστου 2020.
3. 1 2  Η Καθημερινή, Κοινωνικά, 21 Ιουνίου 1997, σελ. 14.
Για άλλες χρήσεις, δείτε: Αίγλη.

Η **Αίγλη (Aegle)** είναι πολύ μεγάλος αστεροειδής της Κύριας Ζώνης Αστεροειδών με απόλυτο μέγεθος (όπως ορίζεται για το Ηλιακό Σύστημα) 7,67. Ανακαλύφθηκε το 1868 από τον Κορσικανό αστρονόμο Ζερόμ Κοτζιά, που παρατηρούσε από τη Μασσαλία, και πήρε το όνομα της Αίγλης από την ελληνική μυθολογία.

Φυσικά χαρακτηριστικά
---------------------

Η μέση διάμετρος της Αίγλης υπολογίσθηκε σε 169,9 χλμ. από τρεις επιπροσθήσεις, ενώ η μάζα της εκτιμάται σε 5,1 τετράκις εκατομμύρια τόνους. Η μέση επιτάχυνση της βαρύτητας στον ισημερινό της Αίγλης εκτιμάται σε 4,75 cm/sec², δηλαδή η βαρύτητα εκεί είναι 206 φορές ασθενέστερη από τη γήινη, ενώ η μέση ταχύτητα διαφυγής υπολογίζεται σε 89,8 m/sec (323 χιλιόμετρα την ώρα).

Ο φασματικός τύπος της Αίγλης είναι ο σπάνιος **T** (σκούρος με άγνωστη σύσταση). Το άλβεδό της είναι 0,052 και η μέση θερμοκρασία στην επιφάνειά της εκτιμάται σε 114 βαθμούς Κελσίου κάτω από το μηδέν.

Η Αίγλη περιστρέφεται γύρω από τον εαυτό της μία φορά κάθε 13 ώρες και 49 λεπτά.

Παραπομπές
----------

1. ↑  *JPL Small-Body Database*. 2000096.

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
--------------------

* Τροχιά από το JPL (Java) / Εφημερίδα

  


Αστεροειδείς| 95 Αρέθουσα | 96 Αίγλη | 97 Κλωθώ |

|  |  |
| --- | --- |
| 

|  |
| --- |
| * Πύλη:Ηλιακό Σύστημα
* Πύλη:Αστρονομία
 |

 |
Λεωφόρος των Κυπαρισσιών
Η **λεωφόρος των Κυπαρισσιών,** είναι ένας δρόμος, ο οποίος εκτείνεται από δυτικά προς ανατολικά στην κοινότητα του Καστανιέτο Καρντούτσι, στην καρδιά της Μαρέμα του Λιβόρνο.

Ο δρόμος χαρακτηρισμένος ως επαρχιακή οδός 16dSP 39-Μπόλγκερι έχει μήκος σχεδόν 5 χιλιόμετρα και συνδέει το ορατόριο του Σαν Γκουίντο, που ξεπροβάλλει κατά μήκος της οδού Αουρέλια, με το γραφικό ιστορικό κέντρο του Μπόλγκερι που κυριαρχείται από το κάστρο. Η λεωφόρος εμφανίζεται ως μία μακρά ευθεία κλεισμένη και σκιασμένη και από τις δύο πλευρές από μία σειρά πυκνών αιωνόβιωνκυπαρισσιών που κόβει στα δύο την εξοχή της Μαρέμα,πλούσια σε αμπέλια και ελιές, σ’ αυτή την περιοχή.

Ιστορία
-------

Οι πηγές της ανατρέχουν κυρίως στον ΧΙΧ αιώνα, όταν ανακατασκευάστηκε η οδός Ιμπεριι (σημερινη οδός Aουρέλια) με την πραγματοποίηση μιας σειράς οδών κάθετων σ’ αυτήν. Με την ευκαιρία αυτή, ο δρόμος για το Μπόλγκερι,εμπλουτίστηκε σιγά σιγά με μια διπλή σειρά κυπαρισσιών (αρχικά είχαν χρησιμοποιηθεί λεύκες). Η λεωφόρος κατασκευασμένη σήμερα από περίπου 2400 κυπαρίσσια, πήρε την σημερινή της μορφή μεταξύ του 18ου  και των αρχών του 19ου αιώνα ενώ το 1954 ασφαλτοποιήθηκε. 

Η περιοχή έγινε διάσημη από τον Τζιόσουε Καρντούτσι,ο οποίος για πολλά χρόνια διέμεινε σ’ αυτήν την περιοχή, στη διάσημη ποιητική του σύνθεση με τον τίτλο *Davanti San Guido*. Προκειμένου να μνημονεύσει τον Καρντούτσι το 1908, ο Τζιουζέπε Ντέλα Γκεραρντέσκα, ανέγειρε ένα μικρό οβελίσκο στην αρχή της λεωφόρου, στα περίχωρα του ορατορίου του Σαν Γκουίντο.

Τόποι με ενδιαφέρον
-------------------

* Ορατόριο του Σαν Γκουίντο
* Εκκλησία του Σαν Σεμπαστιάνο
* Εκκλησία του Σαν Αντόνιο
* Πύργος του Μπόλγκερι

Βιβλιογραφία
------------

* Ε.Μορέλι, *strade e paessaggi della Toscana: il paessaggio della strada, la strada come paessaggio* (δρόμοι, και τοπία της Τοσκάνης: το τοπίο από τον δρόμο, ο δρόμος ως τοπίο), Φλωρεντία 2007

Σχετικοί όροι
-------------

* Μπόλγκερι
* Καστανιέτο Καρντούτσι
* Τζιόσουε Καρντούτσι
Η **Λίνα (Lina)** είναι σκουρόχρωμος αστεροειδής της Κύριας Ζώνης Αστεροειδών με απόλυτο μέγεθος (όπως ορίζεται για το Ηλιακό Σύστημα) 9,83. Ανακαλύφθηκε το 1901 από τον Γερμανό αστρονόμο Μαξ Βολφ, που παρατηρούσε από τη Χαϊδελβέργη, και πήρε το όνομά της από το όνομα της οικιακής βοηθού της οικογένειας του Βολφ. Η Λίνα αποτελεί ένα από τα μέλη του πυρήνα της Οικογένειας αστεροειδών της Θέμιδος.

Φυσικά χαρακτηριστικά
---------------------

Η μέση διάμετρος της Λίνας εκτιμάται σε 69,3 χιλιόμετρα (από δεδομένα του IRAS), ενώ η μάζα της εκτιμάται σε 349 τρισεκατομμύρια τόνους για μέση πυκνότητα 2 gr/cm³. Ο φασματικός τύπος της είναι **CPF**, ενώ το άλβεδό της είναι 0,043 (από δεδομένα του IRAS). Η Λίνα περιστρέφεται γύρω από τον εαυτό της μία φορά κάθε 8 ώρες και 18 λεπτά. Η μέση θερμοκρασία στην επιφάνειά της εκτιμάται σε 110 ως 115 περίπου βαθμούς Κελσίου κάτω από το μηδέν.

Παραπομπές
----------

1. ↑  *JPL Small-Body Database*. 2000468.

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
--------------------

* Τροχιά από το JPL (Java) / Εφημερίδα

  


Αστεροειδείς| 467 Λάουρα | 468 Λίνα | 469 Αργεντινή |

|  |  |
| --- | --- |
| 

|  |
| --- |
| * Πύλη:Ηλιακό Σύστημα
* Πύλη:Αστρονομία
 |

 |
Ο **Μέγερ Λάνσκι** (*Meyer Lansky*, γεννημένος *Meier Suchowlanski*, γνωστός και σαν «Mob’s Accountant», Grodno, Ρωσική Αυτοκρατορία, 4 Ιουλίου 1902 – Μαϊάμι, Φλόριντα, ΗΠΑ, 15 Ιανουαρίου 1983) ήταν Αμερικανός γκάνγκστερ, θεωρούμενος μαζί με τον φίλο του Λάκι Λουτσιάνο ως οι θεμελιωτές του οργανωμένου εγκλήματος σε επαγγελματικές βάσεις, στις Ηνωμένες Πολιτείες. Ο Λάνσκι ήταν ένας από τους πολλούς γκάνγκστερ που ανέβηκαν στην εξουσία κατά την διάρκεια της Ποτοαπαγόρευσης στις Ηνωμένες Πολιτείες.

Βιογραφία
---------

Οι δραστηριότητές του εκτείνονταν σε Λας Βέγκας, Κούβα, Μπαχάμες και Λονδίνο, όπου και έκανε δουλειές με διαβόητους γκάνγκστερ, όπως τους δίδυμους Κρέι και την Λονδρέζικη Μαφία. Παρότι μέλος της Εβραϊκής κοινότητας, ανέπτυξε μεγάλους δεσμούς με την Ιταλό-Αμερικανική Μαφία, διαδραματίζοντας σημαντικό ρόλο στην κοινωνία του εγκλήματος, αν και ο ίδιος αρνήθηκε επανειλημμένα πολλές κατηγορίες που του αποδόθηκαν. Ενώ βρέθηκε για χρονικό διάστημα σχεδόν μισού αιώνα να δρα παράνομα, εντούτοις δεν καταδικάστηκε ποτέ παρά για δευτερεύουσας σημασίας πράξεις, στοιχηματικού, κυρίως χαρακτήρα και ήταν ένας από τους πιο πετυχημένους, οικονομικά, γκάνγκστερ των ΗΠΑ. Η περιουσία του, λίγο πριν αποβιώσει, είχε εκτιμηθεί στο ύψος των 20 εκατομμυρίων δολαρίων ΗΠΑ, αλλά η οικογένειά του εξεπλάγη όταν, επίσημα, ο Λάνσκι άφησε μόνο ένα ποσό περίπου 57.000 δολαρίων. Το FBI πίστευε ότι υπήρχαν ακόμη, περισσότερα από 300 εκατομμύρια δολάρια σε μυστικούς τραπεζικούς λογαριασμούς του Λάνσκι, όμως δεν κατάφερε να βρει κάποιο στοιχείο.

Παραπομπές
----------

1. 1 2  «Encyclopædia Britannica» (Αγγλικά) biography/Meyer-Lansky. Ανακτήθηκε στις 9  Οκτωβρίου 2017.
2. ↑  «Lansky, Meyer (28 Aug. or 4 July 1902–15 January 1983), bootlegger and gambling entrepreneur» 29  Νοεμβρίου 2017. Ανακτήθηκε στις 9  Οκτωβρίου 2017.
3. ↑   Mafia encyclopedia, Carl Sifakis, 2005, σελ. 250–253
4. ↑
5. ↑  "Meyer Lansky is Dead at 81". The New York Times. Associated Press. January 16, 1983. Retrieved 2007-09-25. Meyer Lansky, the reputed financial genius of the underworld, died today of cancer at Mount SinaiHospital here. He was 81 years old. Mr. Lansky was admitted to the hospital Dec. 31 suffering from dehydration, according to Joyce Clark, a spokesman for the hospital. Mr. Lansky lived in the Imperial House, a high-rise waterfront condominium in Miami Beach.... Mr. Lansky was married twice. His first marriage, in 1929 to the former Anna Citron, ended in divorce in 1946. The couple had two sons, Bernard and Paul, and a daughter, Sandra. In 1948 he married Thelma Schwarz, a manicurist at a Midtown Manhattan hotel. She survived him
6. ↑  Meyer Lansky Interview 1971. Israel Broadcasting Authority. Ανακτήθηκε στις 26/9/2013 – μέσω YouTube
7. ↑   "Meyer Lansky"
8. ↑  "Meyer "Mob's Accountant" Lansky Documentary" Ανακτήθηκε 27/9/2013
9. ↑  "The Lost Journals of Meyer Lansky". Ανακτήθηκε στις 26/5/2018
H **Μάγια Χατζάρ** (*αγγλικά : Maya Hajjar, αραβικά : مايا حجار)*), ήταν Λιβανέζα πρωταθλήτρια της αντισφαίρισης, του αλπικού σκι της τοιχοσφαίρισης και του θαλάσσιου σκι.

Γεννήθηκε στις 18 Ιουλίου 1964 και σπούδασε στις Η.Π.Α. και πήρε πτυχίο μάρκετινγκ και διαφήμισης. Ήταν κόρη του Ναντίμ Χατζάρ, απεβίωσε το 2008 μετά από ανίατη ασθένεια. Έμαθε την αντισφαίριση από τον πατέρα της αλλά και στις ΗΠΑ όπου εγγράφηκε σε ακαδημία αντισφαίρισης.

Πρωταθλήτρια Λιβάνου πρώτη φορά το 1977 σε ηλικία 13 ετών και τελευταία το 1992, χάνοντας τον τίτλο ενδιάμεσα μόνο το 1991, επίσης με συμπαίκτη τον πατέρα της είχε κατακτήσει τίτλο και στο μεικτό. Συνολικά στην καριέρα της κέρδισε 34 τίτλους στον Λίβανο. Επίσης είχε κατακτήσει τα πρώτα δύο κύπελλα Λιβάνου. Είχε συμμετάσχει στο Γουίμπλεντον στην κατηγορία Τζούνιορς και στο Όραντζ μπόουλ. 

Ήταν πρώτη στους αγώνες αραβικών κρατών το 1988, την ίδια χρονιά συμμετείχε στους αγώνες πρόκρισης , στην Οσάκα, για τους Ολυμπιακούς αγώνες της Σεούλ όπου δεν τα κατάφερε να προκριθεί.

Στο Θαλάσσιο σκί είχε κερδίσει μετάλλια το 1987 στην Πράγα, το 1989 στη Σόφια, το 1991 στο Σαπόρο. Ήταν μία φορά πρωταθλήτρια τοιχοσφαίρισης (σκουός) και μία φορά είχε αναδειχτεί αθλήτρια της χρονιάς στον Λίβανο.

Παραπομπές
----------

1. ↑  η Χατζάρ στην ITF[*νεκρός σύνδεσμος*], Ανακτήθηκε 19 Ιανουαρίου 2018, (Αγγλικά)
2. 1 2 3 4 5 6 7 8  Tennis Au Liban, Ανακτήθηκε 19 Ιανουαρίου 2018, (Αραβικά)
Γενικά τόσο στη γεωμετρία, όσο και στη φυσική, ο όρος **μέγεθος** αποτελεί έννοια διαστάσεων αντικειμένου, κατά έκταση, ή κατά όγκο, ή και κατά ποσότητα. Συνεπώς μέγεθος είναι η οποιαδήποτε ποσότητα που μπορεί να μετρηθεί. Παραδείγματα μεγεθών είναι το μέγεθος μιας πλατείας, μιας οικίας, ενός πλοίου (χωρητικότητα ή μήκος), το πλήθος μορίων υγρού σε ένα ποτήρι, το ύψος ενός βουνού, το μέγεθος μιας διαδήλωσης (αριθμού διαδηλωτών) κλπ..

Μαθηματικά
----------

Ως μαθηματικός όρος, μέγεθος ονομάζεται κάθε ποσό που επιδέχεται αύξηση ή μείωση και επομένως μπορεί να μετρηθεί και να εκφρασθεί με αριθμούς.

* Ο αριθμός που αποτελεί το μέτρο κάποιου μεγέθους είναι ο λόγος (πηλίκο) του εξεταζόμενου μεγέθους προς άλλο ομοειδές το οποίο έχει επιλεχθεί ως μονάδα μέτρησης.

Φυσική
------

Κύριο λήμμα: Φυσικό μέγεθος
Ως φυσικά μεγέθη (μεγέθη που εξετάζει η φυσική) χαρακτηρίζονται το μήκος (και εξ' αυτού το πλάτος και το ύψος), η μάζα, ο χρόνος, η ένταση ηλεκτρικού ρεύματος, η θερμοκρασία, η ένταση φωτεινής ακτινοβολίας, η ποσότητα ουσίας (θεμελιώδη μεγέθη), καθώς και και τα *παράγωγα* φυσικά μεγέθη, όπως το εμβαδό, ο όγκος, η συχνότητα, η δύναμη, η πίεση, η ενέργεια, η ισχύς, η ηλεκτρική τάση, η ηλεκτρική αντίσταση, το ηλεκτρικό φορτίο, η ραδιενέργεια και πολλά άλλα.

Τα μεγέθη διακρίνονται επίσης κατά το μέτρο τους σε *μονόμετρα* και *διανυσματικά*.

1. Τα μονόμετρα είναι τα μεγέθη που για να οριστούν χρειάζονται μόνο ένα αριθμό και μια μονάδα μέτρησης, όπως το μήκος, η απόσταση, η μάζα.
2. Τα διανυσματικά απαιτούν μέτρο, διεύθυνση, φορά και σημείο εφαρμογής, όπως είναι η ταχύτητα και η επιτάχυνση.

Ναυτιλία
--------

Στη ναυτιλία, σημαντικότερα μεγέθη είναι τα εξής:

* Στα μονόμετρα, είναι το μήκος (και εξ αυτού το πλάτος και το βύθισμα), το βάρος (ως μάζα), η χωρητικότητα πλοίου (ως όγκος)
* Στα διανυσματικά, είναι η ταχύτητα, η ορατότητα, ο κυματισμός, η ένταση των ανέμων, των ρευμάτων, η αλμυρότητα κ.ά..

Δείτε επίσης
------------

* Μέγεθος (μετρική)
* Βαθμωτό μέγεθος
* Φαινόμενο μέγεθος
* Πραγματικό μέγεθος
* Απόλυτο μέγεθος
* Μεγέθυνση

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
--------------------

|  |  |
| --- | --- |
| wiktionary logowiktionary logo | Το *Βικιλεξικό* έχει σχετικό λήμμα:  **μέγεθος**  |
Μάγειρας
Τζουζέππε Αρτσιμπόλντο, *Ο Μάγειρας*, 1570
**Μάγειρας** είναι το άτομο που ασχολείται με την προετοιμασία και το μαγείρεμα των τροφίμων. Στο χώρο της εστίασης,πρόκειται για τον ειδικό στον τομέα τωντροφίμων που εργάζεται σε κουζίνες καταστημάτων (εστιατόρια, μαγειρεία που προσφέρουν ζεστά ή κρύα πιάτα), πλοία, ξενοδοχεία ή άλλες επιχειρήσεις συνεστιάσεων ή μαζικής εστίασης (καντίνες εταιριών, σχολείων και νοσοκομείων), οργανώνει το χώρο και μαγειρεύει τα εδέσματα που θα σερβίρονται στους πελάτες.

Πρόκειται για ένα επάγγελμα που απαιτεί μακροχρόνια και σκληρή περίοδο μαθητείας, με βάρδιες και ωράρια συχνά εξαντλητικά.

Στην Ιταλία για τη λήψη πιστοποίησης για το επάγγελμα του μάγειρα (ή του βοηθού μάγειρα) απαιτείται παρακολούθηση συγκεκριμένων κύκλων μαθημάτων ή η αποπεράτωση συγκεκριμένου εκπαιδευτικού προγράμματος γι' αυτό το είδος επαγγελματικής κατάρτισης, συνήθως σχολείο ξενοδοχειακών επαγγελμάτων.

Στην Ελλάδα, μπορεί να έχει σπουδάσει τη μαγειρική τέχνη στη Σχολή Τουριστικών Επαγγελμάτων (ΣΤΕ), σε ιδιωτικές σχολές μαγειρικής και σε δημόσια ή ιδιωτικά ΙΕΚ. Ο Τεχνικός που έχει μάθει τη μαγειρική τέχνη εμπειρικά μπορεί να παρακολουθήσει μαθήματα μαγειρικής σε ειδικά τμήματα μετεκπαίδευσης που οργανώνει κάθε χρόνο η ΣΤΕ σε διάφορες πόλεις της Ελλάδας. 

Η ιεραρχία από το χαμηλότερο προς το υψηλότερο έχει ως εξής: Γ΄ μάγειρας, Β΄ μάγειρας, Α΄ μάγειρας, βοηθός αρχιμάγειρα, αρχιμάγειρας (σεφ)

Όταν ο όρος *μάγειρας* αναφέρεται στο επάγγελμα του μάγειρα, διαφέρει κατά κανόνα από τον όρο σεφ, καθώς ο δεύτερος αποδίδεται στον αρχιμάγειρα φημισμένων εστιατόριων ή μεγάλων ξενοδοχείων. Η τέχνη αυτή γνώρισε τη δόξα χάρη στο έργο των αρχιμαγείρων που εργάστηκαν στις αυλές των Ευρωπαίων μοναρχών από τον δέκατο όγδοο αιώνα και μετά, και επιπλέον χαίρει μεγάλης εκτίμησης, καθώς συνδέθηκε με τη μορφή του καλλιτέχνη.
Συντεταγμένες: 38°18′2.16″N 26°8′29.54″E﻿ / ﻿38.3006000°N 26.1415389°E﻿ / 38.3006000; 26.1415389

Ο **Μέγας Λιμιώνας** είναι ένας παραθαλάσσιος οικισμός-τοποθεσία της ανατολικής Χίου, σε οδική απόσταση 9 χιλιομέτρων νότια από την πόλη της Χίου. Παλαιότερα ήταν συνοικισμός της κοινότητας των Θυμιανών, ενώ σήμερα αποτελεί οικισμό του δημοτικού διαμερίσματος Θυμιανών του Δήμου Χίου.

Ο Μέγας Λιμιώνας βρίσκεται σε ήπια λοφώδη ακτή, 4 περίπου χιλιόμετρα νοτιοδυτικά του όρμου Καρφάς (γνωστού για την εκτεταμένη αβαθή αμμώδη παραλία του). Το μεσοσταθμικό υψόμετρο του οικισμού είναι 10 μέτρα πάνω από την επιφάνεια της θάλασσας. Κοντινότεροι οικισμοί είναι η Αγία Ερμιόνη (1,5 χιλιόμετρο προς τα ανατολικά-βορειοανατολικά), τα Κεραμειά και η Αγιά Φωτιά (προς τα νοτιοδυτικά), και τα Θυμιανά (2 χιλιόμετρα προς τα βορειοδυτικά), το μεγάλο χωριό της περιοχής. Κοντά επίσης βρίσκεται η ιστορική Μονή Αγίου Μηνά, αλλά χωρίς δρόμο που να τη συνδέει κατευθείαν με τον Λιμιώνα.

Ως παραθεριστικός οικισμός και λιμανάκι για τους ψαράδες, ο Μέγας Λιμιώνας δεν εμφανίζει μόνιμο πληθυσμό στις επίσημες απογραφές, καθώς το 1991 προσαρτήθηκε στην Αγία Ερμιόνη, ωστόσο στην απογραφή του 1981 φέρεται με 21 μόνιμους κατοίκους.

Ο ταχυδρομικός κωδικός του Μέγα Λιμιώνα είναι 82100.

Παραπομπές
----------

1. ↑  «ΕΕΤΑΑ-Διοικητικές Μεταβολές Οικισμών - Μέγας Λιμνιώνας Χίου». *www.eetaa.gr*. Ανακτήθηκε στις 6 Σεπτεμβρίου 2017.

Πηγές
-----

* Κώστα Χωρεάνθη: *Τουριστικός οδηγός της Χίου*, εκδόσεις «Χίος-ημερολόγιο», Χίος 1970
Συντεταγμένες: 25°22′S 54°45′W﻿ / ﻿25.367°S 54.750°W﻿ / -25.367; -54.750

Η πόλη της **Μίνγκα Γκουασού** (ισπανικά: *Minga Guazú*), που ιδρύθηκε το 1958, βρίσκεται στο διαμέρισμα Άλτο Παρανά, 311 χιλιόμετρα από την πρωτεύουσα Ασουνσιόν της Παραγουάης.

Ετυμολογία
----------

Η ονομασία της προέρχεται από την ισπανική λέξη "Minga", που σημαίνει "συνεργασία για βελτίωση" και την λέξη "guasu", που σημαίνει "μεγάλο" στη γλώσσα Γκουαρανί.

Κλίμα
-----

Η μέση ετήσια θερμοκρασία είναι 21 °C. Η ανώτατη φτάνει 38 °C και ελάχιστη 0 °C. Η μεγαλύτερη μέση ετήσια βροχόπτωση της χώρας εμφανίζεται στην περιοχή Άλτο Παρανά.

Δημογραφία
----------

Από τους 60.719 κατοίκους, 31.358 είναι άνδρες και 29.361 γυναίκες, σύμφωνα με τις εκτιμήσεις από το Τμήμα Στατιστικής, Ερευνών και Απογραφών.

Ιστορία
-------

Η πόλη ιδρύθηκε και αναπτύχθηκε χάρη στην εργασία των Σαλεσιανών του Ντον Μπόσκο, με ηγέτη τον ιερέα Γκίδο Κορονέλ, τον ιδρυτή της πόλης. Στα μέσα της δεκαετίας του '60, αποφάσισε να χτίσει μια πόλη 20 χιλιόμετρα απόσταση από τα σύνορα της Παραγουάης με τη Βραζιλία. Ωστόσο, το κέντρο της πόλης βρίσκεται σε απόσταση 16 χιλιομέτρων, ενώ ο άλλος οικισμός είναι δεύτερος σε πληθυσμό.

Οικονομία
---------

Μεγάλο μέρος της οικονομικής δραστηριότητας της πόλης στηρίζεται στο Συνεταιρισμό, στον οποίο συμμετέχουν οι κάτοικοι και τώρα έχει μετατραπεί σε ένα πραγματικό γεωργικό-βιομηχανικό σύμπλεγμα.

Κύριο προϊόν της είναι η σόγια, εκτός από αραβόσιτο, μανιόκα, βαμβάκι, σιτάρι, μάτε, ζαχαροκάλαμο, κοτόπουλο, λαχανικά και φασόλια.

Η μεγαλύτερη βιομηχανία πετρελαίου στην Παραγουάη είναι η πολυεθνική "Cargill" στην πόλη.

Τουρισμός
---------

Το Διεθνές Αεροδρόμιο Γκουαρανί είναι στην πόλη της Μίνγκα Γκουασού, ένα από τα πιο σύγχρονα αεροδρόμια στη Νότια Αμερική, 30 χιλιόμετρα από την Σιουδάδ δελ Έστε.

Στην περιοχή βρίσκονται τα ποτάμια Μοντάι, Ακαράι, το ρεύμα Ακαράι-μι και Σάντα Μαρία.

Παραπομπές
----------

1. ↑  web.archive.org/web/20151016011537/http://www.dgeec.gov.py/Publicaciones/Biblioteca/proyeccion%20nacional/Proyeccion%20Distrital.pdf.

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
--------------------

* Πολυμέσα σχετικά με το θέμα  Minga Guazú στο Wikimedia Commons
Η **Τισιφόνη (Tisiphone)** είναι πολύ μεγάλος αστεροειδής που κινείται στην εξωτερική περιοχή της Κύριας Ζώνης Αστεροειδών και έχει απόλυτο μέγεθος (όπως ορίζεται για το Ηλιακό Σύστημα) 8,3. Ανακαλύφθηκε το 1901 από τους αστρονόμους Μαξ Βολφ και Λουίτζι Καρνέρα, που παρατηρούσαν από τη Χαϊδελβέργη, και πήρε το όνομά της από την Τισιφόνη, μία από τις Ερινύες στην ελληνική μυθολογία. Η Τισιφόνη ανήκει στην Οικογένεια αστεροειδών της Κυβέλης.

Φυσικά χαρακτηριστικά
---------------------

Οι διαστάσεις της Τισιφόνης εκτιμώνται σε 115,5 ως 121 χιλιόμετρα (από δεδομένα του IRAS), ενώ η μάζα της εκτιμάται σε 1,61 τετράκις εκατομμύριο τόνους για μέση πυκνότητα 2 gr/cm³. Ο φασματικός τύπος της είναι **C** (ανθρακούχος), ενώ το άλβεδό της είναι 0,063 (από δεδομένα του IRAS). Η Τισιφόνη περιστρέφεται γύρω από τον εαυτό της μία φορά κάθε 8 ώρες και 49 λεπτά. Η μέση θερμοκρασία στην επιφάνειά της εκτιμάται σε 120 περίπου βαθμούς Κελσίου κάτω από το μηδέν. Για την Τισιφόνη υπάρχουν και πολωσιμετρικά δεδομένα (Fornasier et al. 2006).

Παραπομπές
----------

1. ↑  *JPL Small-Body Database*. 2000466.

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
--------------------

* Τροχιά από το JPL (Java) / Εφημερίδα

  


Αστεροειδείς| 465 Αληκτώ | 466 Τισιφόνη | 467 Λάουρα |

|  |  |
| --- | --- |
| 

|  |
| --- |
| * Πύλη:Ηλιακό Σύστημα
* Πύλη:Αστρονομία
 |

 |
Συντεταγμένες: 37°22′47″N 24°54′49″E﻿ / ﻿37.37972°N 24.91361°E﻿ / 37.37972; 24.91361

Για άλλες χρήσεις, δείτε: Γιαλός.

Ο **Μέγας Γιαλός** είναι παραθαλάσσιο χωριό που βρίσκεται στη νότια πλευρά του νησιού της Σύρου και μεταξύ των οικισμών Ποσειδωνία και Βάρη.

Γενικές πληροφορίες
-------------------

Το χωριό διαθέτει μία μεγάλη παραλία αλλά και κάποιες μικρότερες. Στην περιοχή λειτουργούν ξενοδοχεία, εστιατόρια, ενώ έχει χτιστεί και μεγάλος αριθμός εξοχικών κατοικιών.

Δίπλα στην παραλία βρίσκεται το εκκλησάκι του Αγίου Αντωνίου, ενώ στην απέναντι πλευρά του όρμου βρίσκεται το παλιό εξωκλήσι της Αγίας Θέκλας. Στην κορυφή του λόφου πάνω από τον οικισμό, υπάρχει ένα ακόμα ξωκλήσι, αυτό του Αγίου Ιωάννη του Προδρόμου. Πίσω από τον Άγιο Αντώνιο υπάρχει μονοπάτι που οδηγεί στον όρμο της Αμπέλας, όπου υπάρχει μία μικρή και ήσυχη αμμουδιά. Επίσης στην περιοχή βρίσκεται και το παρεκκλήσιο των Αγίων Κυρίλλου και Μεθοδίου.

Διοίκηση και πληθυσμός
----------------------

Διοικητικά, ο Μέγας Γιαλός ανήκει στη Δημοτική Ενότητα Ποσειδωνίας, η οποία υπάγεται στον Δήμο Σύρου - Ερμούπολης. Πριν το Πρόγραμμα Καλλικράτης, υπαγόταν στον Δήμο Ποσειδωνίας.

Το μεγαλύτερο μέρος του χωριού ανήκει στη Δημοτική Κοινότητα Βάρης. Η πορεία του πληθυσμού στην περιοχή:

|  |  |  |  |
| --- | --- | --- | --- |
| **Έτος** | 1991 | 2001 | 2011 |
| **Πληθ.** | 115 | 206 | 320 |

Το δυτικό τμήμα του χωριού ανήκει στην Τοπική Κοινότητα Ποσειδωνίας. Η πορεία του πληθυσμού στην περιοχή:

|  |  |  |  |
| --- | --- | --- | --- |
| **Έτος** | 1991 | 2001 | 2011 |
| **Πληθ.** | 30 | 18 | 75 |

Συνολικά, λοιπόν, στον Μέγα Γιαλό ζουν σήμερα 395 κάτοικοι, σύμφωνα με την απογραφή του 2011, με τον πληθυσμό να παρουσιάζει συνεχώς αυξητική τάση κατά τις τελευταίες δεκαετίες.

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
--------------------

* Δήμος Σύρου - Ερμούπολης Αρχειοθετήθηκε 2013-05-24 στο Wayback Machine.
Η **Μίνα Σουβάρι** (*Mena Alexandra Suvari* ; 13 Φεβρουαρίου 1979) είναι Αμερικανίδα ηθοποιός, μοντέλο και σχεδιάστρια μόδας. Ξεκίνησε την καριέρα της ως μοντέλο και με γκεστ εμφανίσεις σε τηλεοπτικές σειρές ενώ έκανε την πρώτη της εμφάνιση στον κινηματογράφο στην δραματική ταινία *Nowhere* (1997).

Η Σουβάρι απέκτησε αναγνωρισιμότητα μετά την συμμετοχή της στις ταινίες *American Beauty* (1999), για την οποία έλαβε υποψηφιότητα για βραβείο BAFTA Καλύτερου Β' Γυναικείου Ρόλου, και στις τρεις ταινίες *American Pie* (1999-2001, 2012). Συμμετείχε επίσης στις ταινίες *Slums of Beverly Hills* (1998), *Loser* (2000), *Sugar & Spice* (2001), *Rumor Has It* (2005), *Stuck* (2007) και *You May Not Kiss the Bride* (2010).

Η Σουβάρι συμμετείχε ως γκεστ στην τέταρτη σεζόν της δραματικής σειράς του HBO *Six Feet Under* (2004), που της χάρισε υποψηφιότητα για Screen Actors Guild Award Καλύτερης Ερμηνείας σε Δραματική Σιερά και στην δεύτερη σεζόν του *Chicago Fire* (2013). Συμμετείχε επίσης στην σειρά *American Horror Story: Murder House* και στην συνέχεια αυτής, *American Horror Story: Apocalypse*, ενώ πρωταγωνίστησε στο όγδοο επεισόδιο της σειράς *South of Hell* (2015).

Η Σουβάρι υπήρξε μοντέλο για τα κοσμήματα της Lancôme και της Lancôme Paris Adaptîve, υποστηρίκτρια και ακτιβίστρια στις ΜΚΟ Starlight Children's Foundation και African Medical and Research Foundation.

Παραπομπές
----------

1. ↑  «The International Who's Who of Women 2006» Routledge. Οκτώβριος 2005. ISBN-13 978-1-85743-325-8.
2. ↑  plus.si.cobiss.net/opac7/conor/14498147.
3. ↑  Ανακτήθηκε στις 4  Μαρτίου 2021.

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
--------------------

* Πολυμέσα σχετικά με το θέμα  Mena Suvari στο Wikimedia Commons
* Μίνα Σουβάρι στην IMDb

  


|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
| Καθιερωμένοι όροι | 
* WorldCat
* VIAF: 43851973
* LCCN: no00097263
* ISNI: 0000 0001 1442 8348
* GND: 1020429313
* SUDOC: 166256935
* BNF: cb140468099 (data)
* MusicBrainz: de52e04a-cff3-4013-9d4a-93c6dcb6411f
* NKC: xx0051336

 |

 |
Τα ελληνικά προπύλαια στην αρχαία Κυρήνη (Λιβύη).
Ο **Μάγας ο Κυρηναίος** (~317 π.Χ. – 250 π.Χ.) ήταν Μακεδόνας που βασίλεψε στην Κυρήνη (σημερινή Λιβύη) από το 276 έως το 250 π.Χ.

Βιογραφία
---------

Ήταν γιος του Φίλιππου, ενός Μακεδόνα ευγενούς, και της Βερενίκης Α΄, μετέπειτα συζύγου του Πτολεμαίου Α΄ του Σωτήρος, ιδρυτή της δυναστείας των Πτολεμαίων στην Αίγυπτο. Ο Μάγας ήταν επομένως, ετεροθαλής αδελφός του κατοπινού βασιλιά της Αιγύπτου Πτολεμαίου Β΄ του Φιλάδελφου. 

Η διοίκηση της Κυρήνης, ανατέθηκε στο Μάγα με την μεσολάβηση της μητέρας του και ιστορικοί αναφέρουν πως έμεινε επικεφαλής της για πενήντα περίπου χρόνια. Ωστόσο μετά το θάνατο του Πτολεμαίου Σωτήρος, ο Μάγας προσπάθησε σε διάφορες περιπτώσεις να πετύχει την ανεξαρτησία της Κυρήνης, μέχρι που ανακηρύχτηκε βασιλιάς το 276 π.Χ. Κατόπιν, ο Μάγας νυμφεύθηκε την Απάμα, την κόρη του Βασιλιά Αντίοχου Α΄ της Δυναστείας των Σελευκιδών και της Στρατονίκης. Η Απάμα πιθανόν να ταυτίζεται με τη μητέρα του μοναδικού του παιδιού που μας είναι γνωστό, της Βερενίκης Β΄. Έχοντας κάνει αυτή την ισχυρή συμμαχία, απέκτησε τη δύναμη να επιτεθεί εναντίον της Αιγύπτου, σύμφωνα με τον ιστορικό Παυσανία, λίγο μετά την επανάστασή του. 

Άρχισε εχθροπραξίες εναντίον του ετεροθαλούς αδελφού του Πτολεμαίου Β΄, επιτιθέμενος στην Αίγυπτο από τα δυτικά, ενώ ο Αντίοχος έκανε επίθεση στην Παλαιστίνη. Ωστόσο ο Μάγας αναγκάστηκε να διακόψει την προσπάθειά του εξαιτίας της επανάστασης των Λιβύων νομάδων Μαρμαριδών. Στην ανατολή ο Αντίοχος Α΄ ηττήθηκε από τα στρατεύματα του Πτολεμαίου. Ο Μάγας κατάφερε τουλάχιστον να διατηρήσει την ανεξαρτησία της Κυρήνης μέχρι το θάνατό του το 250 π.Χ. από καταχρήσεις, αν και λίγο αργότερα το κράτος του απορροφήθηκε εκ νέου από την Πτολεμαϊκή Αίγυπτο. Η κόρη του Βερενίκη αρραβωνιάστηκε τον μετέπειτα βασιλιά της Αιγύπτου Πτολεμαίο Γ΄ Ευεργέτη.

Δείτε επίσης
------------

* Δυναστεία των Πτολεμαίων
* Πτολεμαίος Β΄ Φιλάδελφος

Παραπομπές
----------

1. ↑  Ανακτήθηκε στις 26  Νοεμβρίου 2018.
Πήλινη πλάκα με την συνθήκη μεταξύ του βασιλιά Αλαξάντου και Μουβατάλις Β' Μουσείο της Τροίας
Ο **Αλαξάντου** (Χεττιτική γλώσσα: 𒀀𒆷𒀝𒊭𒀭𒁺𒍑 Alâkšândûš), ήταν βασιλιάς της αρχαίας πόλης Βιλούσα που συνήψε συνθήκη με τον Χετταίο βασιλιά Μουβατάλις Β΄ περ. το 1280 π.Χ. Μια αντίστοιχη συνθήκη είναι πιθανό να συνήφθη νωρίτερα και με τον πατέρα του Μουβατάλις, τον Μουρσίλις Β΄. Το όνομά του έχει αρχαιοελληνική προέλευση και αντιστοιχεί στο ελληνικό Αλέξανδρος.

Βιογραφία
---------

Ο Αλαξάντου ήταν διάδοχος του Κουκκούννι χωρίς να είναι γνωστό αν ήταν άμεσος διάδοχός του. Στην συνθήκη ο Μουβατάλις αναπολεί την φιλική σχέση μεταξύ του παππού του, Σουπιλουλιούμα Α΄, και του Κουκούνι και επικαλείται την μακρά φιλία τριών αιώνων μεταξύ των Χετταίων και της Βιλούσας που ανάγεται στην βασιλεία του Χατουσίλις Α΄.

Ο Μουβατάλις στην επιστολή του υποβαθμίζει τη σημασία της βασιλικής καταγωγής, υποδηλώνοντας ότι ο Αλαξάντου είχε έρθει στην εξουσία όχι με εξ αίματος διαδοχή, αλλά με άλλον τρόπο χωρίς να έχει συγγένεια αίματος με τον Κουκύνι. Αυτή η λεπτομέρεια υπονοεί, σύμφωνα με κάποιους ιστορικούς, πως ο Αλαξάντου ήταν ίσως Έλληνας ηγεμόνας με το όνομα Αλέξανδρος και έχει συνδεθεί με τον Ομηρικό ήρωα *Αλέξανδρο του Ιλίου*, ο οποίος είναι γνωστός και ως Πάρις της Τροίας. Η υπόθεση παραμένει αβέβαιη δεδομένου ότι ο Αλαξάντου έζησε περίπου μισό αιώνα νωρίτερα από την περίοδο που σχετίζεται συνήθως με τον Τρωικό Πόλεμο. Όπως και να ΄χει, το όνομα *Alaksandu* δεν συνάδει με την ονομαστική παράδοση της Ανατολίας και εξακολουθεί να θεωρείται μεταγραφή του ελληνικού ονόματος *Αλέξανδρος*. Ένας από τους Θεούς που εγγυώνται τους όρους της συνθήκης είναι ο *Απαλιούνας* (A-ap-pa-li-u-na-aš) που συχνά αξισώνεται με τον Θεό Απόλλωνα. Ο Απόλλων απεικονίζεται στην Ιλιάδα ως υποστηρικτής των Τρώων και αυτός που βοήθησε τον Πάρι να σκοτώσει τον Αχιλλέα.

Δείτε επίσης
------------

* Τροία
* Βιλούσα
* Αχαιοί
* Τρωικός Πόλεμος

Παραπομπές
----------

1. ↑  Hittite treaty between Muwattalli II of Hatti and Alakšandu of Wiluša. Found in Bogazköy. Acquisition date: 1913. British Museum BM 1913,1011.22
2. ↑  Said, Suzanne· Webb, Ruth (2011). *Homer and the Odyssey*. Oxford University Press. σελ. 77.
3. ↑  Güterbock, Hans G. (1986). «Troy in Hittite Texts?». Bryn Mawr Archaeological Monographs. Troy and the Trojan War: a symposium held at Bryn Mawr College, October 1984, pp. 42. ISBN 978-0-929524-59-7.
Η **Μάγια Ογκνιένοβιτς** (γεννήθηκε στις 6 Αυγούστου 1984) είναι Σέρβα επαγγελματίας διεθνής πετοσφαιρίστρια, η οποία αγωνίζεται ως πασαδόρος στη Σεμίκ Πολίς, ομάδα της Πολωνίας.

Καριέρα
-------

Η Μάγια Ογκνιένοβιτς έκανε τα πρώτα της βήματα στο χώρο της επαγγελματικής πετοσφαίρισης στην ομάδα της ΟΚ Πόσταρ, στην οποία βρέθηκε το 2002 και παρέμεινε για ένα χρόνο.

Το 2003 μεταπήδησε στον Ερυθρό Αστέρα. Στην ομάδα του Βελιγραδίου παρέμεινε για δύο χρόνια έχοντας καταφέρει να κατακτήσει ένα πρωτάθλημα Σερβίας (2004).

Το 2005 μετεγγράφη στη σερβική Πόσταρ 064. Η αγωνιστική περίοδο 2005-06 αποδείχθηκε εξαιρετική για την Πόσταρ και την Ογκνιένοβιτς, καθώς ο σύλλογος του Βελιγραδίου κατέκτησε όλους τους εγχώριους τίτλους τους οποίους διεκδίκησε.

Τη διετία 2006-08, η Μάγια Ογκνιένοβιτς αγωνίστηκε στη Μέταλ Γκαλάτι, ομάδα της Ρουμανίας. Με τη Μέταλ κατάφερε να κατακτήσει δύο Πρωταθλήματα Ρουμανίας σε ισάριθμα χρόνια.

Την περίοδο 2008-09 αγωνίστηκε στο ιταλικό πρωτάθλημα με τη φανέλα της Μοντεσιάβο Τζέσι, με την οποία μπορεί να μην κατέκτησε κάποιο εγχώριο τίτλο, κατάφερε ωστόσο να κατακτήσει το CEV Challenge Cup του 2009. Την αμέσως επόμενη περίοδο, η Ογκνιένοβιτς αγωνίστηκε στην τουρκική Εσκατσίμπασι.

Το 2010 ταξίδεψε στην Ελλάδα για λογαριασμό του Ολυμπιακού Πειραιώς. Στην ομάδα του Πειραιά παρέμεινε για ένα χρόνο έχοντας καταφέρει προηγουμένως να κατακτήσει το Κύπελλο Ελλάδος του 2011. Ήταν μια πολύ σημαντική στιγμή για τον σύλλογο, καθώς αυτός αποτελούσε τον πρώτο τίτλο του Ολυμπιακού στο συγκεκριμένο τμήμα από την ίδρυσή του και μέχρι εκείνη τη στιγμή.

Επόμενος σταθμός της καριέρας της Ογκνιένοβιτς ήταν η ιταλική Μοντένα Βόλλει, στην οποία παρέμεινε για ένα χρόνο.

Το 2012 ταξίδεψε στην Πολωνία και αγωνίστηκε αρχικά για την Ιμπέλ Βρόκλο (2012-13) κι έπειτα για τη Σεμίκ Πολίς (2013-14) με την οποία μάλιστα κατέκτησε το πρωτάθλημα Πολωνίας του 2014. Στη Σεμίκ Πολίς παραμένει μέχρι και σήμερα.

Διεθνείς συμμετοχές
-------------------

Η Μάγια Ογκνιένοβιτς είναι διεθνής από το 2006 έχει πραγματοποιήσει αρκετές συμμετοχές με την εθνική ομάδα πετοσφαίρισης της Σερβίας, έχοντας συμμετάσχει τόσο σε Παγκόσμια Πρωταθλήματα (2006, 2013) όσο και σε Πρωταθλήματα Ευρώπης (2007, 2010, 2011, 2012).

Τίτλοι
------

* 2 Πρωταθλήματα Σερβίας: 2004, 2006
* 1 Κύπελλο Σερβίας: 2006
* 2 Πρωταθλήματα Ρουμανίας: 2007, 2008
* 1 CEV Τσάλεντζ Καπ: 2009
* 1 Πρωτάθλημα Πολωνίας: 2014

Πηγές
-----

* Χωρίς την Ογκνιένοβιτς η Σερβία στο Παγκόσμιο
* Αφήνει το λιμάνι η Μάγια Ογκνιένοβιτς Αρχειοθετήθηκε 2011-08-14 στο Wayback Machine.
Η έκφραση **αλαμπουρνέζικα** αποτελεί σύγχρονη δημώδη ελληνική έκφραση που χρησιμοποιείται ευρύτατα προς χαρακτηρισμό ακατάληπτων εννοιών, φράσεων και ασυναρτησιών στο λόγο. Χρησιμοποιείται επίσης και για τον χαρακτηρισμό δυσανάγνωστων γραφικών χαρακτήρων. Για την προέλευση της λέξης έχουν εκφραστεί διάφορες θεωρίες, καμιά από τις οποίες δεν είναι πειστική. Μόνο το λεξικό της Νέας Ελληνικής Γλώσσας (Μπαμπινιώτη) αναφέρει τρεις εκδοχές. Λέγεται, για παράδειγμα, ότι ο αρχικός τύπος ήταν «*αλιβορνέζικα*» που χρησιμοποιούνταν προς διάκριση ασυνήθων και περίεργων ειδών που εισάγονταν από το Λιβόρνο της Ιταλίας στον Πειραιά αλλά και στην Πάτρα.

Δείτε επίσης
------------

* Κινέζικα (έκφραση)
* Βάρβαροι

|  |  |
| --- | --- |
| wiktionary logowiktionary logo | Το *Βικιλεξικό* έχει σχετικό λήμμα:  **αλαμπουρνέζικα**  |
Η **Αρμονία (Harmonia)** είναι ένας μεγάλος αστεροειδής της Κύριας Ζώνης Αστεροειδών με απόλυτο μέγεθος (όπως ορίζεται για το Ηλιακό Σύστημα) 7,0. Το φωτεινότερο φαινόμενο μέγεθος της Αρμονίας είναι 9,31. Ανακαλύφθηκε το 1856 από τον Χέρμαν Γκόλντσμιντ και έλαβε το όνομα της μυθικής βασίλισσας της Θήβας. Σημασία ωστόσο εδώ έπαιξε η μεταφορική έννοια της αρμονίας, καθώς η ονομασία επιλέχθηκε για να συμβολίσει το τέλος του Πολέμου της Κριμαίας.

Η μικρή εκκεντρότητα της τροχιάς της Αρμονίας έχει ως αποτέλεσμα η απόστασή της από τον Ήλιο να κυμαίνεται σχετικώς λίγο.

Η μέση διάμετρος της Αρμονίας υπολογίσθηκε σε 107,6 χλμ. ενώ η μάζα της εκτιμάται σε 1,3 τετράκις εκατομμύριο τόνους, με πιθανή μέση πυκνότητα 2 γραμμάρια ανά κυβικό cm. Η μέση επιτάχυνση της βαρύτητας στον ισημερινό της Αρμονίας εκτιμάται σε 3,01 cm/sec², δηλαδή η βαρύτητα εκεί είναι 326 φορές ασθενέστερη από τη γήινη, ενώ η μέση ταχύτητα διαφυγής υπολογίζεται σε 56,9 m/sec.

Ο φασματικός τύπος της Αρμονίας είναι **S** (λιθώδης). Το γεωμετρικό άλβεδό της είναι 0,242 και η θερμοκρασία στην επιφάνειά της εκτιμάται σε 96 περίπου βαθμούς Κελσίου κάτω από το μηδέν.

Η Αρμονία περιστρέφεται γύρω από τον εαυτό της μία φορά κάθε 8 ώρες και 55 λεπτά.

Παραπομπές
----------

1. ↑  *JPL Small-Body Database*. 2000040.

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
--------------------

* Τροχιά από το JPL (Java) / Εφημερίδα

  


Αστεροειδείς| 39 Λαιτίσια | 40 Αρμονία | 41 Δάφνη |

|  |  |
| --- | --- |
| 

|  |
| --- |
| * Πύλη:Ηλιακό Σύστημα
* Πύλη:Αστρονομία
 |

 |
Η **Αλικία Μικιέλ** ήταν Δόγισσα της Βενετίας μέσω του γάμου της με τον Ντομένικο Μικιέλ και μητέρα του δόγη Βιτάλε Β΄ Μικιέλ. Η Αλικία ήταν πολιτικά ενεργή και είχε ενεργό ρόλο την εποχή που ο σύζυγος της ήταν Δόγης της Βενετίας αλλά και μετά την παραίτηση του (1130), μοιραζόταν στον ίδιο βαθμό τα σχέδια και τις φιλοδοξίες του. Την εποχή που ήταν δόγισσα προστάτευσε τις τέχνες, το εμπόριο, τις φιλανθρωπικές οργανώσεις και δέχτηκε πολλούς πρέσβεις. Μετά την παραίτηση του συζύγου της η Αλικία αρνήθηκε να μπει σε μοναστήρι κάτι αντίθετο με τα έθιμα που επικρατούσαν στην Βενετία και είχε ενεργό πολιτικό ρόλο σε όλους τους υπόλοιπους δόγηδες, είχε έντονη συμμετοχή στην εκλογή του γιου της στην θέση του δόγη μετά τον θάνατο του Ντομένικο Μοροζίνι (1156).

Παραπομπές
----------

1. ↑

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
--------------------

* Δόγισσες της Βενετίας
* Δόγισσες της Βενετίας
**Λιμνοθάλασσα** ονομάζεται μια μεγάλη έκταση από λιμνάζοντα νερά, που βρίσκεται κοντά στη θάλασσα και επικοινωνεί με αυτή.

Πανοραμική άποψη της λιμνοθάλασσας στην πόλη της Λευκάδας.
Πανοραμική άποψη της λιμνοθάλασσας Προκόπου.
Η δημιουργία των λιμνοθαλασσών γίνεται είτε από την ίδια τη φύση ή πολλές φορές και τεχνητά. Η φυσική διαμόρφωση των λιμνοθαλασσών μπορεί να προέρθει από θίνες ή προσχώσεις που αποκόβουν ένα κομμάτι της θάλασσας ή να υπάρχει ανάμεσα σε νησάκια σαν ένα σχετικά άβαθο χαντάκι ή ακόμη από τα υλικά που κατεβάζουν τα ποτάμια στις εκβολές του και τις δημιουργούμενες επιχώσεις, όπως δηλ. δημιουργήθηκαν κι οι περισσότερες λιμνοθάλασσες στην πατρίδα μας. Στα τροπικά κλίματα, ο συνηθέστερος σχηματισμός τους είναι αυτός των κοραλλιογενών υφάλων, που χωρίζουν ένα κομμάτι θάλασσας από την υπόλοιπη, σε μια διαδικασία που κρατάει εκατοντάδες χρόνια.

Τα νερά των λιμνοθαλασσών είναι υφάλμυρα, από την ανάμειξη θαλάσσιου και γλυκού νερού κι έχουν θερμοκρασία διαφορετική από αυτήν της θάλασσας. Επίσης η ποικιλότητα της πανίδα τους είναι σημαντικά μικρότερη από τη θαλάσσια και για όλους αυτούς τους λόγους γίνονται ένας θαυμαστός τόπος για τη διατροφή ορισμένων ειδών ψαριών. Τέτοια ψάρια είναι το σκουμπρί, το μελανούρι, η συναγρίδα, η γόπα, το μπαρμπούνι, η κουτσομούρα κι άλλα που ζουν σχεδόν μόνιμα σε λιμνοθάλασσες, όπως η τσιπούρα, ο κέφαλος, οι σπάροι, τα χέλια, τα λαβράκια.

Δείτε επίσης
------------

* Λιμνοθάλασσες της Ελλάδας