recursal/SuperWikiNEXT-32B huggingface dataset:
To **Νέο Καταλανικό Τραγούδι** (καταλανικά: Nova Cançó) ήταν μουσικό είδος που προέκυψε τη δεκαετία του 1960 κατά τη διάρκεια της δικτατορίας του στρατηγού Φράνκο στην Ισπανία. Εντάσσεται στα ευρύτερα πλαίσια ανανέωσης της καταλανόφωνης κουλτούρας που έλαβε χώρα σταδιακά από τα τέλη της προηγούμενης δεκαετίας. Είχε ως βασικά του χαρακτηριστικά την εισαγωγή στην καταλανόφωνη μουσική ενός νέου είδους, με επιρροές από τον Ζωρζ Μπρασάνς και τον Ζακ Μπρελ, επιφέροντας την ανανέωση της λαϊκής και δημοφιλούς μουσικής στις καταλανόφωνες περιοχές, και την προώθηση μιας δημοκρατικής νοοτροπίας. Κύριοι πρωταγωνιστές του ήταν τραγουδιστές όπως ο Ραϊμόν, ο Ζοάν Μανουέλ Σεράτ, η Μαρία δελ Μαρ Μπονέτ και ο Λιουίς Λιακ που εντάχθηκαν στο συγκρότημα *Els Setze Jutges*. Το κίνημα έσβησε κατά τη διάρκεια της δεκαετίας του 1980, με την εισαγωγή του αγγλοσαξωνικού ποπ-ροκ να το αντικαθιστά ως κυρίαρχο μουσικό ρεύμα.

Παραπομπές
----------

1. 1 2  «Nova Cançó | enciclopèdia.cat». *www.enciclopedia.cat*. Ανακτήθηκε στις 26 Νοεμβρίου 2016.
Συντεταγμένες: 44°46′22.753″N 17°12′48.020″E﻿ / ﻿44.77298694°N 17.21333889°E﻿ / 44.77298694; 17.21333889

Η **Πανεπιστημιούπολη της Μπάνια Λούκα** (Σερβοκροατικά: Универзитетски град, Бања Лука) είναι η περιοχή όπου βρίσκεται το Πανεπιστήμιο της Μπάνια Λούκα, στην ομώνυμη πόλη της Σερβικής Δημοκρατίας της Βοσνίας. Τα περισσότερα από τα κτίρια του Πανεπιστημίου βρίσκονται σε δύο πανεπιστημιούπολεις, κοντά στις όχθες του ποταμού Βέρμπα και στο κέντρο της πόλης. Περιλαμβάνονται: αμφιθέατρα, αίθουσες διδασκαλίας, βιβλιοθήκες και αναγνωστήρια, εργαστήρια και δωμάτια υπολογιστών. Επίσης, φοιτητικές εστίες, εστιατόρια και κυλικεία, αθλητικές εγκαταστάσεις και γήπεδα, κ.α. Οι αίθουσες διδασκαλίας καλύπτουν μία συνολική έκταση 16.000 τ.μ. και τα εργαστήρια φτάνουν τα 10.000 τ.μ.

Το Ινστιτούτο Γενετικών Πόρων του Πανεπιστημίου της Μπάνια Λούκα διαχειρίζεται μία περιοχή έκτασης 273.817 τ.μ. που έχει κηρυχθεί ως προστατευόμενη τοποθεσία από το 2012. Είναι ένα μνημείο φυσικής κληρονομιάς που περιλαμβάνει πάνω από 75 είδη δέντρων.  Στον Βοτανικό Κήπο του Πανεπιστημίου λειτουργεί ένα δενδροκομείο, έκτασης 3,5 εκταρίων, όπου έχουν καλλιεργηθεί πάνω από 46 είδη ενδημικών δέντρων, μεταξύ των οποίων 18 ποικιλίες μηλιάς και 13 ποικιλίες αχλαδιάς. Το Πάρκο έχει μεγάλη αισθητική αξία, προσφέρεται για εκπαιδευτικές εκδρομές, και η βλάστησή του περιλαμβάνει αρκετά ιδιαίτερα είδη, όπως: Σερβικές ελάτες, γιγαντιαίες ελάτες, στενόφυλλους φράξους, φαλακρά κυπαρίσσια, φτελιές, ρουπακοβελανιδιές, κ.α.

Η πανεπιστημιούπολη της Μπάνια Λούκα στην περιοχή της αστυνομικής ακαδημίας.

Παραπομπές
----------

1. ↑  Belgrade, Computing Centre, School of Electrical Engineering, University of. «About the University | UNIBL». *www.unibl.org* (στα Αγγλικά). Ανακτήθηκε στις 8 Ιανουαρίου 2020.
2. ↑  «Подручје за управљање ресурсима комплекса "Универзитетски град" у Бањалуци; 2012». *nasljedje.org*. Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 19 Ιουλίου 2017. Ανακτήθηκε στις 8 Ιανουαρίου 2020.
3. ↑  «unibl protected area». *igr.unibl.org*. Ανακτήθηκε στις 8 Ιανουαρίου 2020.
4. ↑  «unibl Botanical garden». *igr.unibl.org*. Ανακτήθηκε στις 8 Ιανουαρίου 2020.
5. ↑  «unibl Park». *igr.unibl.org*. Ανακτήθηκε στις 8 Ιανουαρίου 2020.
Το **Νέο Δημόσιο Μάνατζμεντ** πρόκειται για μία νέα προσέγγιση διοίκησης δημόσιων φορέων και οργανισμών, η οποία χρησιμοποιεί μεθόδους μάνατζμεντ από τον ιδιωτικό τομέα για να βελτιώσει την αποτελεσματικότητα της λειτουργίας του δημόσιου τομέα. Όπως ο ιδιωτικός τομέας εστιάζει κυρίως στην εξυπηρέτηση του πελάτη, έτσι και το Νέο Δημόσιο Μάνατζμεντ επικεντρώνεται στην επίτευξη της ικανοποίησης του πολίτη, που είναι ο τελικός αποδέκτης των υπηρεσιών του δημόσιου τομέα.

Ιστορική αναδρομή
-----------------

Οι πρώτες πρακτικές που σχετίζονται με τις αρχές του Νέου Δημόσιου Μάνατζμεντ έκαναν την εμφάνισή τους στο Ηνωμένο Βασίλειο τον καιρό της πρωθυπουργίας της Μάργκαρετ Θάτσερ. Η κυβέρνηση της Μ. Θάτσερ εισήγαγε δομικές αλλαγές στη διοίκηση του δημόσιου τομέα, και ειδικότερα στην οργάνωση των δημοσίων υπηρεσιών, στις εργασιακές σχέσεις, στον προγραμματισμό των δαπανών και στην αξιολόγηση των λειτουργών της δημόσιας διοίκησης. Ο όρος Νέο Δημόσιο Μάνατζμεντ χρησιμοποιήθηκε στα τέλη της δεκαετίας του '80 για να σηματοδοτήσει τη σπουδαιότητα του μάνατζμεντ στο δημόσιο τομέα και τα τελευταία είκοσι χρόνια η τάση αυτή εξαπλώθηκε και εφαρμόστηκε ευρέως στην Αυστραλία, στο Ηνωμένο Βασίλειο, στη Νέα Ζηλανδία, στη Βόρεια Αμερική και στις Σκανδιναβικές χώρες.

Βασική αποστολή
---------------

Για πρώτη φορά στη δημόσια διοίκηση υπεισέρχονται έννοιες που συναντώνται και εφαρμόζονται ευρέως στον ιδιωτικό τομέα, όπως αποτελεσματικότητα, αποδοτικότητα, παραγωγικότητα και ποιότητα υπηρεσιών.Το Νέο Δημόσιο Μάνατζμεντ επικεντρώνεται στην ποιοτικότερη παροχή υπηρεσιών προς τον πολίτη ανάγοντας τον σε πελάτη, αντίληψη η οποία προέρχεται από την επιστήμη της Διοίκησης Ολικής Ποιότητας. Επιπρόσθετα, συντελεί στην βελτιστοποίηση της διαδικασίας λήψης αποφάσεων μέσω της συσχέτισης κόστους - οφέλους και της συνεκτίμησης της εκπορευόμενης αποτελεσματικότητας, καθώς και στην επίτευξη προκαθορισμένων αποτελέσματων - στόχων που έχουν τεθεί σε σύγκεκριμένα χρονικά πλαίσια.

Κύρια χαρακτηριστικά
--------------------

- Αντικατάσταση ιεραρχικών δομών από αποκεντρωμένα διοικητικά περιβάλλοντα, όπου οι αποφάσεις λαμβάνονται πιο κοντά στο σημείο "δράσης"

- Εστίαση στο αποτέλεσμα και όχι στη διαδικασία, δίνοντας έμφαση στη σχέση κόστους - οφέλους ("Doing more with less")

- Καθιέρωση στόχων παραγωγικότητας και δημιουργία ανταγωνιστικού περιβάλλοντος μεταξύ των δημοσίων οργανισμών ("benchmarking")

- Εξωστρέφεια της δημόσιας διοίκησης με προσανατολισμό προς τους πολίτες/πελάτες με σκοπό την βελτίωση της παρεχόμενης ποιότητας υπηρεσιών

- Καθιέρωση και εφαρμογή εννοιών όπως επιχειρηματικό σχέδιο, όραμα και αποστολή δημοσίων φορέων και υπηρεσιών

- Αξιοποίηση τεχνολογιών πληροφορικής και επικοινωνιών και Ηλεκτρονική Διακυβέρνηση

- Ανάπτυξη ανθρώπινου δυναμικού μέσω της συνεχούς εκπαίδευσης και κατάρτισης του καθώς μέσω του matching - ο κατάλληλος άνθρωπος στην κατάλληλη θέση

- Διαδικασία ελέγχου της αποτελεσματικότητας και αποδοτικότητας και αξιολόγηση αυτών

- Ενίσχυση προγραμματισμού και οργανωσιακής ευελιξίας

Βιβλιογραφία
------------

Ρωσσίδης Φ. Ιωάννης, (2014), Εφαρμογές του Επιχειρησιακού Μάνατζμεντ στην Ελληνική Δημόσια Διοίκηση, εκδ. Σταμούλη Α.Ε. Αθήνα.
Ο **Ουίλιαμ Φ. Σαντς** (αγγλικά: William F. Sudds, γεννήθηκε στο Λονδίνο της Αγγλίας στις 5 Μαρτίου 1843 και πέθανε στο Γκουβερνέρ το 1920 στην προχωρημένη ηλικία των 77 ετών) ήταν Αμερικάνος-Άγγλος μουσικολόγος και καθηγητής μουσικής.

Βιογραφία
---------

Γεννήθηκε στις 5 Μαρτίου 1843 στο Λονδίνο της Αγγλίας και ήρθε στο Γκουβερνέρ μαζί με τους γονείς και τα αδέλφια του στην ηλικία των 7 ετών. Από την πρώιμη παιδική ηλικία, είχε μια αγάπη για τη μουσική, αλλά η οικογένειά του δεν μπορούσε να αντέξει την πολυτέλεια των μαθημάτων μουσικής μέχρι την ηλικία των 15 χρονών. 

Έπαιζε πιάνο σε γείτονες κάθε μέρα μετά τις δουλειές του στο αγρόκτημα, περπατώντας αρκετή απόσταση στο δρόμο. Υπηρέτησε στον Εμφύλιο Πόλεμο, όπου πήρε μαζί του ένα κακοσχηματισμένο κορμόν. Κατά τη διάρκεια του τελευταίου μέρους του πολέμου, αρρώστησε. Πήρε τα πρώτα του μαθήματα πιάνου από μια γυναίκα γνωστή ως ο καλύτερος Γάλλος πιανίστας στη Νέα Ορλεάνη. Δίδαξε στο Σεμινάριο του Γκουβερνέρ. 

Εννέα χρόνια αργότερα μαθήτευσε στο Μουσικό Ωδείο της Βοστώνης, με καθηγητή του Γιουτζήν Θάγιερ, ενώ σπούδασε επίσης βιολί και σύνθεση με καθηγητή τον Γιούλιους Άιχμπουργκ. Ήταν συνθέτης, μουσικός έμπορος και δάσκαλος, ο οποίος διατηρούσε ένα καλοεξοπλισμένο κατάστημα μουσικών οργάνων με παρακείμενο στούντιο. Ήταν ο 

Ο "καθηγητής" Σαντς και η σύζυγός του Έλμα πέρασαν καλοκαίρια στον κόλπο Τσιπέουα. Ο καθηγητής πέθανε στο σπίτι του στην οδό Γουέστ Μπάρνεϊ το 1920. Είχε καρδιακό πρόβλημα και ο θάνατός του δεν ήταν απροσδόκητος, χάνοντας τις αισθήσεις του μια Πέμπτη του 1920 και πέθανε τρεις μέρες αργότερα, την Κυριακή. Οι συνθέσεις του καθηγητή Σαντς περιλαμβάνουν έργα φωνητικής όσο και οργανικής μουσικής, ενώ μερικά από το έργα του έγιναν πολύ δημοφιλή. Έχει επίσης δημοσιεύσει την Εθνική Σχολή για το Πιάνο-Φόρετς (1881) και διάφορες συλλογές μουσικής σε μορφή βιβλίου. 

Στα τελευταία τρία χρόνια της ζωής του, η υγεία του βρισκόταν σε άσχημη κατάσταση. Την ημέρα του θανάτου του, διάβαζε ένα βιβλίο στο κρεβάτι, σηκώθηκε, έπεσε και δεν ανέκτησε ποτέ τις αισθήσεις του. Διαπιστώθηκε ότι πέθανε από "οξεία δυσπεψία".

Παραπομπές
----------

1. ↑  «Sudds Family Photographs | Libraries - St. Lawrence University». Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 27 Μαΐου 2019. Ανακτήθηκε στις 28 Μαΐου 2019.
2. ↑  «Sudds, William F. | Grove Music - Oxford Music Online». *oxfordmusiconline.com*. Ανακτήθηκε στις 28 Μαΐου 2019.
3. ↑  «W.F. Sudds Parlor Organ - Gouverneur Museum». *gouverneurmuseum.org*. Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 24 Ιουνίου 2016. Ανακτήθηκε στις 28 Μαΐου 2019.
Ο **Πιερ-Αντουάν Ζιλέ** (γαλλικά: Pierre-Antoine Gillet) (γενν. 16 Απριλίου 1991) είναι Βέλγος επαγγελματίας καλαθοσφαιριστής, ο οποίος αγωνίζεται ως πάουερ φόργουορντ για την ΜΚ Οστένδης.

Επαγγελματική σταδιοδρομία
--------------------------

Ο Ζιλέ έχει αγωνιστεί για τις Λιέζ Μπασκέτ, ΜΚ Οστένδης, Ελάν Σαλόν, ΚΜ 1939 Κανάριας και Φουενλαμπράδα.

Στις 31 Αυγούστου 2020, ο Ζιλέ υπέγραψε τριετές συμβόλαιο με την ΜΚ Οστένδης. Βοήθησε την ομάδα να κερδίσει τον τίτλο του πρωταθλήματος, έχοντας κατά μέσο όρο 10,6 πόντους, 4,8 ριμπάουντ και 1,5 ασίστ ανά παιχνίδι. Ο Ζιλέ υπέγραψε εκ νέου με την ομάδα στις 11 Αυγούστου 2021.

Εθνική ομάδα
------------

Ο Ζιλέ εκπροσώπησε την Εθνική Βελγίου στο Ευρωμπάσκετ 2015, όπου η ομάδα έχασε από την Ελλάδα στους προημιτελικούς με 75–54. Έχει αγωνιστεί επίσης στα Ευρωμπάσκετ του 2017 και του 2022.

Παραπομπές
----------

1. ↑  *RealGM*. 29657. Ανακτήθηκε στις 4  Απριλίου 2022.
2. ↑  «Pierre-Antoine Gillet Basketball Player Profile, Oostende, International Stats, Game Logs». *Eurobasket.com*. Ανακτήθηκε στις 13 Ιουνίου 2014.
3. ↑  «Pierre-Antoine Gillet». *BDA Sports International*. 14 Φεβρουαρίου 2013. Ανακτήθηκε στις 13 Ιουνίου 2014.
4. ↑  «Oostende lands Thomas Welsh and Pierre-Antoine Gillet». *Sportando*. 31 Αυγούστου 2020. Ανακτήθηκε στις 31 Αυγούστου 2020.
5. ↑  «Oostende keeps Gillet». *Eurobasket*. 11 Αυγούστου 2021. Ανακτήθηκε στις 11 Αυγούστου 2021.
6. ↑  «GREECE TOO MUCH FOR BELGIUM». *eurobasket2015.org*. 12 September 2015. Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 13 September 2015.. Ανακτήθηκε στις 12 September 2015.

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
--------------------

* Προφίλ στο ACB.com
* Προφίλ στο fiba.basketball
Στη Βιολογία με τον όρο **ποικιλόθερμο**, ή **εξώθερμο** ή **ετερόθερμo** (poikilotherm, ectotherm, heterotherm) χαρακτηρίζεται κάθε ζώο του οποίου η θερμοκρασία του σώματός του ακολουθεί εκείνη του περιβάλλοντος που βρίσκεται. Γενικά τα ποικιλόθερμα περιγράφονται και ως ψυχρόαιμα. Ειδικότερα τα υδρόβια ποικιλόθερμα ακολουθούν με μεγαλύτερη σχέση τη θερμοκρασία του περιβάλλοντος τους, ενώ αντίθετα οι χερσαίες μορφές ποικιλοθέρμων μπορεί να ζεσταίνονται από την ηλιακή ακτινοβολία ή να δροσίζονται με την εξάτμιση.

* Το χαρακτηριστικό αυτό φαινόμενο που παρατηρείται στα ποικιλόθερμα χαρακτηρίζεται γενικά ποικιλοθερμία.

Γενικά όλα τα ζώα, εκτός από τα θηλαστικά και τα πτηνά, είναι ποικιλόθερμα και περισσότερο απ΄ όλα τα υδρόβια (ψάρια).

Δείτε επίσης
------------

* Ομοιόθερμο
Ο  **Νίκος Μουλατσιώτης**  είναι παλαίμαχος Έλληνας αμυντικός ποδοσφαιριστής και νυν προπονητής. Αγωνίστηκε τη δεκαετία του ’70 στην Α΄ Εθνική και στη Β΄ Εθνική, στην Καλαμάτα και στην Παναχαϊκή.

Ποδοσφαιριστής
--------------

Ο Νίκος Μουλατσιώτης γεννήθηκε στην Καλαμάτα, όπου ξεκίνησε την ποδοσφαιρική του καριέρα το 1970. Σύντομα έγινε βασικός και το 1972 πήρε το πρωτάθλημα της Β΄ Εθνικής. Το 1972-73 αγωνίστηκε στην Α΄ Εθνική. Στο τέλος της σεζόν η Καλαμάτα υποβιβάστηκε αλλά το 1974 πήρε ξανά τον τίτλο και την άνοδο από τη Β΄ Εθνική. Έπαιξε άλλη μία σεζόν στην ανώτερη κατηγορία αλλά υποβιβάστηκε ξανά. 

Ο Μουλατσιώτης έμεινε στο σύλλογο της γενέτειράς του άλλες δυο σεζόν, αλλά όχι μόνο δεν κατάφερε να ανεβεί ξανά στην Α΄ Εθνική αλλά υποβιβάστηκε στην Εθνική Ερασιτεχνική κατηγορία. Έτσι το 1977 πήρε μεταγραφή για την Παναχαϊκή, στην οποία είχαν πάει και άλλοι ποδοσφαιριστές της Καλαμάτας, όπου αγωνίστηκε για τρεις σεζόν με επιτυχία. Τέλειωσε τη καριέρα του στην Καλαμάτα.

Όταν σταμάτησε το ποδόσφαιρο εργάστηκε ως προπονητής σε διάφορους συλλόγους της Ε.Π.Σ. Μεσσηνίας. Σημαντικότερη επιτυχία του ήταν η διετής παρουσία του στον πάγκο του Αστέρα Αρφαρών από το 2006 ως 2008, με τον οποίο κατάφερε να τερματίσει στην 6η και στην 7η θέση του ομίλου του στη Δ΄ Εθνική. Επίσης, το 2000 πάλι με τον Αστέρα κατέκτησε το Κύπελλο ΕΠΣ Μεσσηνίας.

Καριέρα
-------

### Ως ποδοσφαιριστής

| Χρονιές | Σύλλογος | Συμμετοχές | Γκολ |
| --- | --- | --- | --- |
| ως το 1972 | Καλαμάτα | Β΄ Εθνική |  |
| 1972-73 | Καλαμάτα | 16 | 2 |
| 1973-74 | Καλαμάτα | Β΄ Εθνική |  |
| 1974-75 | Καλαμάτα | 30 | 0 |
| 1975 ως 1977 | Καλαμάτα | Β΄ Εθνική |  |
| 1977-78 | Παναχαϊκή | 16 | 0 |
| 1978-79 | Παναχαϊκή | 18 | 0 |
| 1979-80 | Παναχαϊκή | 11 | 0 |
| 1980-; | Καλαμάτα |  |  |
| **ΣΥΝΟΛΟ** | **Α΄ Εθνική** | **91** | **2** |
| **ΣΥΝΟΛΟ** | **Β΄ Εθνική** |  | ' |

* **Σημείωση** : τα στοιχεία προέρχονται από

### Ως προπονητής

* Αστέρας Αρφαρών: 2000, 2006-2008
* Πανιώνιος Καλαμάτας: 2008-09
* ΑΟ Μεθώνης: 2009-10

Τίτλοι
------

* Πρωταθλήματα Β΄ Εθνικής (2): 1972, 1974 (ως παίκτης)
* Κύπελλο ΕΠΣ Μεσσηνίας: 2000 (ως προπονητής).
Ο **Ποιμάνδρης** είναι η πρώτη πραγματεία στο *Corpus Hermeticum*.

Ετυμολογία
----------

Αρχικώς γραμμένο στην ελληνική γλώσσα, ο τίτλος προηγουμένως είχε εννοηθεί ότι έβγαινε από τις λέξεις ποιμήν και ἀνήρ, αλλά πρόσφατες μελέτες για την ετυμολογία του ισχυρίζονται ότι στην πραγματικότητα προέρχεται από την αιγυπτιακή φράση ***Peime-nte-rê*** που σημαίνει «Γνώση του Ρα» ή «Κατανόηση του Ρα».

Περιγραφή
---------

Είναι επίσης ένα είδος θεότητας ή ιδιότητας του Θεού ως νους όπως εκφράζεται στο ακόλουθο κείμενο.

Αυθεντικό κείμενο:

*φημὶ ἐγώ, Σὺ γὰρ τίς εἶ;*
*Ἐγὼ μέν, φησίν, εἰμὶ ὁ Ποιμάνδρης, ὁ τῆς αὐθεντίας νοῦς· οἶδα ὃ βούλει, καὶ σύνειμί σοι πανταχοῦ.*
Μετάφραση:

*είπα εγώ, Εσύ πάλι ποιος είσαι;*
*Εγώ λοιπόν, είπε, είμαι ο Ποιμάνδρης, ο νους της αυθεντίας· ξέρω αυτό που θες, και παρίσταμαι μαζί σου παντού.*

Δείτε επίσης
------------

* Ερμητισμός
* Ερμής ο Τρισμέγιστος

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
--------------------

* The Corpus Hermeticum from *Thrice Great Hermes: Studies in Hellenistic Theosophy and Gnosis, Volume II* at The Internet Sacred Text Archive
* Ἑρμού του Τρισμέγιστου ΠΟΙΜΑΝΔΡΗΣ

Παραπομπές
----------

1. ↑  *From Poimandres to Jacob Böhme: Gnosis, Hermetism and the Christian Tradition*, pgs 47, 48
2. ↑  *Hermetica: The Greek Corpus Hermeticum and the Latin Asclepius* in a New English Translation, p 95

  


|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
| Καθιερωμένοι όροι | 
* VIAF: 229354394

 |

 |
Ποικιλία θαλασσινών
**Ποικιλία** ονομάζεται πιάτο που σερβίρεται σε ελληνικά εστιατόρια και το οποίο περιέχει, ανάλογα με το εστιατόριο και το όνομα του πιάτου, ποικιλία από τα προϊόντα που συνήθως έχει το εστιατόριο.
Η ποικιλία είναι συνηθισμένη επιλογή σε εστιατόρια και τρώγεται συνήθως ως κοινό πιάτο και δεν έχει ο κάθε συνδαιτυμόνας τη δική του. Συνήθως η παραγγελία περιγράφει και την ποσότητα (π.χ. "Μια ποικιλία για τρεις παρακαλώ").

Περιγραφή
---------

Μια ποικιλία κρεατικών συνήθως έχει κομμάτια κρέατος (χοιρινό, κοτόπουλο, μοσχάρι, λουκάνικο), πατάτες ή κάποιο σαλατικό, ενώ μια ποικιλία με ψαρικά («ποικιλία θαλασσινών») θα έχει μικρά ψάρια, χταπόδι, καλαμαράκια που εκείνη τη στιγμή έχει το εστιατόριο. Αντίστοιχα με ποικιλία μεζέδων, μπορεί να περιέχει αρκετούς από τους μεζέδες που σερβίρει το εστιατόριο, έστω και σε μικρή ποσότητα για τον κάθε μεζέ.

Δείτε ακόμα
-----------

* Μεζές

Παραπομπές
----------
Ο **Πάουλο Ρικάρδο Ριμπέιρο ντε Ζεσούς Μασάδο** (γενν. 31 Μαρτίου 1986) είναι Πορτογάλος ποδοσφαιριστής, ο οποίος, από το το καλοκαίρι του 2014, αγωνίζεται στην κροατική ομάδα, Ντιναμό Ζάγκρεμπ.

Καριέρα
-------

Γεννήθηκε στο Μπάιρο ντε Τσέρκο στην Πόρτο. Ο Μασάδο ξεκίνησε την καριέρα του στην ΦΚ Πόρτο, όπου το σύστημα νεολαίας τον οδήγησε να κάνει το πρώτο ντεμπούτο με την ομάδας, το 2003-04 στο Κύπελλο Πορτογαλίας, με προπονητή τον Ζοζέ Μουρίνιο. Το καλοκαίρι του 2005, υπέγραψε συμβόλαιο μέχρι το 2010 μαζί με το συμπαίκτη Μπρούνο Βάλε. Μετά πήγε δανεικός στην Εστρέλα ντε Αμαδόρα και στη Λεϊρία.

Στα επόμενα δύο χρόνια, ο Μασάδο, δόθηκε δανεικός και πάλι στη Λειξοές και στη ΑΣ Σαιντ-Ετιέν, αντίστοιχα. Παράλληλα με τους συμπαίκτες Ντιόγκο Βαλέντε και Αντελίνο Βιεϊρίνια, επίσης δανεισμένοι από την Πόρτο, έπαιξε σημαντικό ρόλο για να φτάσει σε ένα επιθυμητό επίπεδο.

Στις 2 Ιουλίου 2009, η Τουλούζ ΦΚ υπέγραψε συμβόλαιο με τον Μασάδο, με τετραετή συμφωνία.

Στις 10 Αυγούστου 2012 υπέγραψε 3+1 χρόνια με τον Ολυμπιακό.

Στις 4 Ιουνίου 2014, ο Μασάδο, υπέγραψε συμβόλαιο για τρία χρόνια με την κροατική ομάδα Ντιναμό Ζάγκρεμπ.

Διεθνής Καριέρα
---------------

Ο Μασάδο αγωνίστηκε σε διάφορες Εθνικές Ομάδες όπως την Εθνική Κ-20 , Εθνική Κ-21 , Εθνική Κ-23 και Εθνική Πορτογαλίας έχοντας ως συμπαίκτες ποδοσφαιριστές παγκόσμιας κλάσης όπως ο Κριστιάνο Ρονάλντο, ο Νάνι, ο Πέπε, ο Ζοάο Μουτίνιο, ο Ραούλ Μειρέλες, ο Ούγκο Αλμέιδα, Αντελίνο Βιεϊρίνια, κλπ.

Παραπομπές
----------

1. ↑  «Porto put faith in young pair». UEFA.com. 30 Ιουλίου 2005.
2. ↑  Porto acquire St-Étienne's Guarín; UEFA.com, 11 July 2008
3. ↑  Toulouse schnappt sich Paulo Machado (Toulouse snaps Paulo Machado); UEFA.com, 2 July 2009 (Γερμανικά)
4. ↑  [*νεκρός σύνδεσμος*]
5. ↑  Επίσημα στην Ντιναμό ο Μασάντο
6. ↑  «Dinamo Zagreb: Paulo Machado signed». Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 6 Ιουνίου 2014. Ανακτήθηκε στις 24 Ιουνίου 2014.
7. ↑  Paulo Machado: "I spent three thousand euros on tickets" Αρχειοθετήθηκε 2010-11-29 στο Wayback Machine.; PortuGOAL, 18 October 2010

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
--------------------

|  |  |
| --- | --- |
| εικονίδιο Ποδόσφαιρο | Πύλη Ποδόσφαιρο |

* Stats and profile at Zerozero
* Stats at ForaDeJogo Αρχειοθετήθηκε 2012-11-03 στο Wayback Machine.
* *L'Équipe* stats (Γαλλικά)
*
Οι **Νήσοι Τάνγκα** είναι νησιιωτική ομάδα στην Παπούα Νέα Γουινέα, που βρίσκεται βορειοανατολικά της Νέας Ιρλανδίας και μέρος του Αρχιπελάγους του Βπίσμαρκ. Αποτελείται από τέσσερα κύρια νησιά—τα Μποένγκ, Μαλεντόκ, Λιφ και Τέφφα—και μια σειρά από μικρότερα ακατοίκητα νησιά. Το Μποένγκ (με έκταση περίπου 27 τ.χλμ.) αποτελείται εξ'ολοκλήρου από ένα υπερυψωμένο, σχετικά με επίπεδη κορυφή οροπέδιο του Πλειστόκαινου, κοραλλιογενή ασβεστόλιθο, το οποίο ανεβαίνει σε 170 μέτρα πάνω από το επίπεδο της θάλασσας και έχει απόκρημνα βράχια γύρω από ένα μεγάλο μέρος της περιμέτρου του. Τα νησιά είναι υπολείμματα από ένα στρατοηφαίστειο που κατέρρευσε για να σχηματίσει μια καλντέρα. Το Λιφ (με υψόμετρο 283 μέτρων), το Τέφα (με υψόμετρο 155 μέτρων), και το Μαλεντόκ (με υψόμετρο 472 μέτρων) βρίσκεται στο χείλος της καλντέρας, ενώ τα νησιά Μπιτλίκ και Μπιτμπόκ είναι ηφαιστειακοί δόμοι κατασκευασμένοι κοντά στο κέντρο της καλντέρας.

Ο πρώην Πρωθυπουργός της Παπούα Νέας Γουινέας Τζούλιους Τσεν και ο Σουμσούμα, ηγέτης της Απεργίας του Ραμπαούλ του 1929 και ο Πρώτος Ενωτικός της χώρας κατάγεται από τα νησιά Τάνγκα.

Οι μυστικές κοινωνίες που ασκούνται στα νησιά είναι τα Σοκαπάνα, Τουμπουάν και Ινγκιάτ. Οι χοροί μάσκας όπως οι Λορ, Τεντάκ και Κιπόνγκ εκτελούνται κατά τη διάρκεια πολιτιστικών εκδηλώσεων.

Πηγές
-----

* F. L. S. Bell Sokapana: A Melanesian Secret Society. The Journal of the Royal Anthropological Institute Vol. 65 *(Jul. - Dec. 1935), pp. 311-341*
* Foster, Robert J. 1995, Social Reproduction and History in Melanesia: Mortuary Ritual, Gift Exchange and Custom in the Tanga Islands. Cambridge: Cambridge University Press.
* Holding, A. 2000. Anatomy of Context: Issues in Understanding of Tangan Views of Illness, Unpublished PhD thesis,Darwin College, University of Cambridge, Cambridge.
* Garling, Stephanie J 2007. Post-Lapita Evolutions or Revolutions? Interaction and Exchange in Island Melanesia: The View from the Tanga Islands Canberra: Australian National University.

|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
| Καθιερωμένοι όροι | 
* VIAF: 244266679
* GND: 4383005-5

 |

 |
Συντεταγμένες: 30°29′11″N 2°18′18″W﻿ / ﻿30.48639°N 2.30500°W﻿ / 30.48639; -2.30500

Ο **Ουέντ Σαουρά** είναι διαλείπων ποταμός, ή ουαντί, που σχηματίζεται από τη συμβολή των Ουέντ Γκιρ και Ουέντ Ζουζφανά στο Ιγκλί της Αλγερίας, σχηματίζοντας την κοιλάδα Σαουρά. Ενώ στο παρελθόν η ροή του ποταμού ήταν σταθερή και άφθονη, τα τελευταία χρόνια έχει μειωθεί λόγω της κατασκευής του φράγματος Τζορφ Τορμπά στο Ουέντ Γκιρ.

Διαδρομή
--------

Από το Ιγκλί ο Ουέντ Σαουρά κυλά μέσω της επαρχίας Μπεσάρ από τις πόλεις Μπενί Αμπές, Ταμτέρτ, Ελ Ουατά, Μπενί Ιχλέφ, Κερζάζ, Τιμουντί, Ουλέντ Χουντίρ, και Κσαμπί, στη συνέχεια περνά κάτω από την εθνική οδό Ν6 πριν φτάσει τελικά στην ενδορεϊκή λίμνη Σεμπχά ελ Μελάχ.

Παραπομπές
----------

1. ↑  Merzougui, Touhami. «L'eau dans l'oasis de Béni Abbés : un patrimoine essentiel (Vallée de la Saoura, Sud Ouest algérien)» (PDF). Nature Vivante. Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο (PDF) στις 4 Μαρτίου 2016. Ανακτήθηκε στις 25 Μαΐου 2020.

|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
| Καθιερωμένοι όροι | 
* WorldCat
* VIAF: 315168573
* LCCN: sh2012003369
* GND: 1214666361
* SUDOC: 078607329
* BNF: cb135384274 (data)

 |

 |
Ο **Παναγιώτης Σαμιλίδης** (Αθήνα, 9 Αυγούστου 1993 - ) είναι Έλληνας κολυμβητής. Έχει κερδίσει δύο χάλκινα μετάλλια στο Ευρωπαϊκό Πρωτάθλημα Υγρού Στίβου 2012. 

Στους Ολυμπιακούς Αγώνες του 2016, ο Σαμιλίδης αγωνίστηκε στα 100 μέτρα πρόσθιο και στα 200 μέτρα πρόσθιο ανδρών. Στα 100 μ. πρόσθιο τερμάτισε 19ος με χρόνο 1:00.35 και δεν προκρίθηκε στα ημιτελικά.  Στα 200 μ. πρόσθιο τερμάτισε 27ος με χρόνο 2:12.68 και δεν προκρίθηκε στα ημιτελικά.  Ήταν επίσης μέλος της ομάδας σκυταλοδρομίας 4 × 100 μέτρων ανδρών όπου τερμάτισε 15ος και δεν προκρίθηκε στον τελικό. 

Ο Σαμιλίδης αποφάσισε να αποσυρθεί το 2017 από την ενεργό δράση για προσωπικούς λόγους.

Παραπομπές
----------

1. 1 2  newsroom, sport-fm. «Επιστροφή στις πισίνες για Σαμιλίδη». *sport-fm.gr*. Ανακτήθηκε στις 2 Φεβρουαρίου 2022.
2. 1 2 3  «Rio 2016». *Rio 2016*. Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 26 Αυγούστου 2016. Ανακτήθηκε στις 28 Αυγούστου 2016.
Συντεταγμένες: 14°36′59″N 90°31′23″W﻿ / ﻿14.61639°N 90.52306°W﻿ / 14.61639; -90.52306

Πόλη της Γουατεμάλας
Η **Πόλη της Γουατεμάλας** είναι η πρωτεύουσα και μεγαλύτερη πόλη της Δημοκρατία της Γουατεμάλας. Ο πληθυσμός της πόλης μαζί με τα προάστια υπερβαίνει τα 3.700.000 κατοίκους είναι η μεγαλύτερη πόλη στην Κεντρική Αμερική και την Καραϊβική. Ο Πληθυσμός της Πόλης της Γουατεμάλας γνώρισε δραστική αύξηση από το 1970 όταν πραγματοποιήθηκε μεγάλη εισροή των μεταναστών από τους αυτόχθονες των απομακρυσμένων περιοχών, καθώς και μεγάλη εισροή ξένων ομάδων.

Ιστορία
-------

Η πόλη της Γουατεμάλας βρίσκεται σχεδόν πάνω από την η αρχαία πόλη των Μάγιας που ονομαζόταν Καμιναλχουγιού (Kaminaljuyú). Η Καμιναλχουγιού χρονολογείται περίπου πριν από 9000 χρόνια και είναι μια από τις πιο αξιόλογες αρχαιολογικές τοποθεσίες της Αμερικής. Το κέντρο της πόλης Καμιναλχουγιού βρισκόταν σε μικρή απόσταση από το παλαιότερο τμήμα της Πόλης της Γουατεμάλας. Ωστόσο, στα τέλη του 20ου αιώνα, η πόλη αναπτύχθηκε γύρω από τα ερείπια, και, σε ορισμένες περιπτώσεις, πάνω από αυτά πριν αυτά αρχίσουν να προστατεύονται. Στην ισπανική αποικιακή εποχή, η πόλη της Γουατεμάλας ήταν μια μικρή πόλη. Είχε ένα μοναστήρι που ονομάζεται Ελ Κάρμεν, ιδρύθηκε το 1629. Ήταν η πρωτεύουσα της ισπανικής αρχηγίας της Γουατεμάλα, καλύπτοντας τις περισσότερες από τις χώρες της Κεντρικής Αμερικής, μεταφέρθηκε εδώ μετά από μια σειρά από σεισμούς - που άρχισαν στις 29 Ιουλίου, 1773 - κατέστρεψαν την παλιά πρωτεύουσα, Αντίγκουα της Γουατεμάλας.

Η Πόλη της Γουατεμάλας ήταν η πόλη που διαδραματίστηκε η δήλωση της ανεξαρτησίας της Κεντρικής Αμερικής από την Ισπανία, και έγινε η πρωτεύουσα των Ηνωμένων Επαρχιών της Κεντρικής Αμερικής το 1821.

Δείτε επίσης
------------

* Εθνική Βιβλιοθήκη της Γουατεμάλας

Παραπομπές
----------

1. ↑  (Γερμανικά, Αγγλικά, Γαλλικά, Ισπανικά, Ιταλικά) *archINFORM*. 6548. Ανακτήθηκε στις 6  Αυγούστου 2018.
2. ↑  «Se conmemora primera fundación de la ciudad de Guatemala».

|  |  |
| --- | --- |
| Commons logoCommons logo | Τα Wikimedia Commons έχουν πολυμέσα σχετικά με το θέμα   **Πόλη της Γουατεμάλας** |


|  |  |  |  |  |  |  |  |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| 

| π • σ • ε
Πρωτεύουσες κρατών της Βόρειας Αμερικής |
| --- |
|  |
| Ανεξάρτητα κράτη | 
* Αβάνα
* Άγιος Δομίνικος
* Κάστρις
* Κίνγκσταουν
* Κίνγκστον
* Μανάγουα
* Μπαστέρ
* Μπελμοπάν
* Μπρίτζταουν
* Νασσάου
* Οττάβα
* Ουάσινγκτον
* Πόλη της Γουατεμάλας
* Πόλη του Μεξικού
* Πόλη του Παναμά
* Πορτ-ο-Πρενς
* Πορτ-οφ-Σπέιν
* Ροζό
* Σαιντ Τζονς
* Σαιντ Τζόρτζις
* Σαν Σαλβαδόρ
* Σαν Χοσέ
* Τεγουσιγάλπα
 |
|  |
| Εξαρτημένα εδάφη | 
* Γουσταβία
* Δε Βάλεϊ
* Δε Μπότομ
* Κόκμπερν Τάουν
* Μαριγκό
* Μπας-Τερ
* Νουούκ
* Οράνιεστατ
* Πλίμουθ/Μπρέιντς
* Ρόουντ Τάουν
* Σαν Χουάν
* Σαρλότ Αμαλί
* Σαιν-Πιερ
* Τζωρτζ Τάουν
* Φίλιπσμπουργκ
* Φορ-ντε-Φρανς
* Χάμιλτον
 |

 |

|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
| Καθιερωμένοι όροι | 
* WorldCat
* VIAF: 160154579
* LCCN: n81019995
* ISNI: 0000 0001 2299 6433
* GND: 4022429-6
* SUDOC: 027596478
* NKC: ge507292

 |

 |

|  |  |
| --- | --- |
| 

|  |
| --- |
| * Πύλη:Γεωγραφία
* Πύλη:Αμερική
 |

 |
Ο **Παναγιώτης Πρεζεράκος** είναι καθηγητής και πρόεδρος στο Τμήμα Νοσηλευτικής του Πανεπιστημίου Πελοποννήσου και Γενικός Γραμματέας Δημόσιας Υγείας του Υπουργείου Υγείας από τις 18 Ιουλίου 2019.

Είναι απόφοιτος του Τμήματος Νοσηλευτικής του Εθνικού και Καποδιστριακού Πανεπιστημίου Αθηνών, κάτοχος μεταπτυχιακού τίτλου με ειδίκευση (MSc.) στη Διοίκηση Υπηρεσιών Υγείας από το University of London καθώς και διδακτορικού διπλώματος (Ph.D) του Τομέα Κοινωνικής Ιατρικής του Τμήματος Νοσηλευτικής του ΕΚΠΑ.

Διετέλεσε Διοικητής του Νοσοκομείου Κυπαρισσίας και στη συνέχεια Διοικητής της Β’ Υγειονομικής Περιφέρειας Αττικής. Είχε εργαστεί στο ΕΣΥ ως Κλινικός Νοσηλευτής, ως Υπεύθυνος Συνεχιζόμενης Εκπαίδευσης Προσωπικού και τέλος ως Διευθυντής του Κέντρου Επαγγελματικής Κατάρτισης του Νοσοκομείου «Η Σωτηρία».

Σήμερα κατέχει τη θέση του Καθηγητή στο Τμήμα Νοσηλευτικής του Πανεπιστημίου Πελοποννήσου, του οποίου είναι πρόεδρος και έχει διδάξει σε Πανεπιστήμια της ημεδαπής και της αλλοδαπής. Η ερευνητική και συγγραφική δραστηριότητά του αφορά στον τομέα της Διοίκησης Υπηρεσιών Υγείας και της Δημόσιας Υγείας.

Από τις 18 Ιουλίου 2019 υπηρετεί ως Γενικός Γραμματέας Δημόσιας Υγείας του Υπουργείου Υγείας.

Αναφορές
--------

1. ↑  «Γενικός Γραμματέας Υπηρεσιών Υγείας». *Υπουργείο Υγείας*. Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 28 Απριλίου 2020. Ανακτήθηκε στις 3 Μαΐου 2020.  CC BY v.3.0
2. ↑  Team, ΤοΒΗΜΑ (17 Ιουλίου 2019). «Ποιοι είναι οι 24 νέοι γενικοί γραμματείς των υπουργείων της κυβέρνησης Μητσοτάκη (ονόματα)». *Ειδήσεις - νέα - Το Βήμα Online*. Ανακτήθηκε στις 3 Μαΐου 2020.
Ο  **Νικόλαος Γερμανός** (1864 - 1935) ήταν Έλληνας ζωολόγος και καθηγητής του Πανεπιστημίου Θεσσαλονίκης.

Βιογραφικά στοιχεία
-------------------

Γεννήθηκε στο χωριό Βάβδο της Χαλκιδικής το 1864, ενώ σπούδασε στην Αθήνα και στη Γερμανία. Ολοκλήρωσε τις σπουδές του στη Χάλκη και εργάστηκε στη Σμύρνη ως βοηθός σε φαρμακείο. Το επίθετό του οφείλεται στις σπουδές στη Γερμανία, ενώ ο πατέρας του λεγόταν K. Λιόλιος. Ασχολήθηκε με επιστημονικές έρευνες, στο Ινστιτούτο Ιένης και λόγω ακριβώς των εργασιών του αυτών, απεστάλη κατόπιν προτάσεως στον καθηγητή Χάικελ από το Πανεπιστήμιο της Ιένης στο Διεθνές Ενυδρείο στη Νεάπολη της Ιταλίας, όπου και ασχολήθηκε για ένα εξάμηνο με την έρευνα σε θαλάσσια ζώα. Επιστρέφοντας στην Αθήνα, διορίσθηκε καθηγητής της Φυσικής Ιστορίας στο Διδασκαλείο Αθηνών. Από το 1906 έως το 1915 διετέλεσε υφηγητής και επιμελητής στο Φυσιογραφικό Μουσείο του Πανεπιστημίου και δημιούργησε τον πρώτο ζωολογικό κήπο και το πρώτο ενυδρείο στην Ελλάδα, το 1900. Μετά την απελευθέρωση της Μακεδονίας, επέστρεψε στη Θεσσαλονίκη και το 1915 εξελέγη βουλευτής με το αντιβενιζελικό ψηφοδέλτιο, όπως και το 1920 - αργότερα διετέλεσε δημοτικός σύμβουλος και δημαρχεύων της Θεσσαλονίκης.

Ο Νικόλαος Γερμανός ήταν ο ιθύνων νους και ο σημαντικότερος εκ των πρωτεργατών της κίνησης για την ίδρυση της Διεθνούς Εκθέσεως Θεσσαλονίκης το 1925, αφού με υπομνήματα και ενέργειές του πέτυχε την άδεια της για τη διοργάνωση του Θεσμού.

Πέθανε το 1935 στην Αθήνα. Υπήρξε ιδρυτής του πρώτου ελληνικού ζωολογικού κήπου.

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
--------------------

* Νικόλαος Γερμανός στον *Πανδέκτη*, του Εθνικού Ιδρύματος Ερευνών.

|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
| Καθιερωμένοι όροι | 
* VIAF: 13062378
* **ΕΒΕ**: 116319
* **AA**: 26781
* GND: 116588780

 |

 |
Ο **Πέτρος - Αναγνώστης Μπότασης** (1882 - 16 Αυγούστου 1966) ήταν Έλληνας πολιτικός που διετέλεσε δήμαρχος των Σπετσών.

Βιογραφικά στοιχεία
-------------------

Γεννήθηκε στις Σπέτσες και ήταν γιος του Ιωάννη Μπόταση, πολιτικού, λόγιου και μέλους της οικογένειας Μπόταση. Αδελφός του ήταν ο Κωνσταντίνος Μπότασης. Φοίτησε στη Ριζάρειο σχολή.

Ασχολήθηκε με την πολιτική και υπήρξε οπαδός του βενιζελικού κόμματος. Διετέλεσε πρόεδρος της κοινότητας Σπετσών την περίοδο 1928 - 1932 καθώς και δήμαρχος του δήμου Σπετσών για έναν μήνα (Μάρτιος - Απρίλιος 1944).

Στις Σπέτσες διατηρούσε πολυτελή έπαυλη στην περιοχή των Αγίων Αναργύρων.

Απεβίωσε στις Σπέτσες στις 16 Αυγούστου 1966.

Παραπομπές
----------

1. ↑  (Αγγλικά, Γερμανικά) *WikiTree*. Μπότασης-11. Ανακτήθηκε στις 10  Νοεμβρίου 2021.
2. 1 2 3  Γαλλέτας Ηλίας, Μπουζουμπάρδη Μαρίκα, *Σπέτσες, Ιστορία - Λαογραφία*, Ένωση Σπετσιωτών, 2004, τόμος Α΄, σελ. 390 - 391
3. ↑  Διατελέσαντες δήμαρχοι Σπετσών Αρχειοθετήθηκε 2017-04-25 στο Wayback Machine. από τον Δήμο Σπετσών
Η βόρεια πλευρά της νήσου. Διακρίνονται το Φορ Ρουαγιάλ και το χωριό της Αγίας Μαργαρίτας.
Η θέση της Αγίας Μαργαρίτας στη συστάδα των Λερίνων νήσων
Η **Νήσος Αγία Μαργαρίτα** (γαλλ. *Île Sainte-Marguerite*) είναι το μεγαλύτερο από τις 5 Λερίνες νήσους, συστάδα νησιών της Γαλλίας στη Μεσόγειο Θάλασσα. Η Αγία Μαργαρίτα απέχει μόλις ένα χιλιόμετρο από την πόλη των Καννών. Το νήσι έχει επίμηκες σχήμα, με μήκος περίπου 3 χιλιόμετρα (διεύθυνση ανατολή-δύση) και πλάτος 900 μέτρα.

Η νήσος είναι γνωστή για τη φυλακή-φρούριο που είναι κτισμένη επάνω της (το Φορ Ρουαγιάλ, *Fort Royal*), στην οποία ήταν φυλακισμένος ο «Άνδρας με το Σιδηρούν προσωπείον» τον 17ο αιώνα.

Πηγές
-----

* Το λήμμα «Αγία Μαργαρίτα» στη *Νέα Ελληνική Εγκυκλοπαίδεια* «Χάρη Πάτση», τόμ. 1, σελ. 337
Ο **Νικόλαος Γιαννηκώστας** (1836 - 1911) ήταν Έλληνας αξιωματικός του στρατού και πολιτικός.

Βιογραφικά στοιχεία
-------------------

Ήταν γιος του Ιωάννη Γιαννηκώστα, αγωνιστή του 1821 με καταγωγή από την Ήπειρο, και της Άννας Καραγιαννοπούλου. Αποφοίτησε από την Στρατιωτική Σχολή Ευελπίδων και συμμετείχε στις επιχειρήσεις εναντίον των Τούρκων στην Ήπειρο το 1863 καθώς και στον ελληνοτουρκικό πόλεμο του 1897. Αποστρατεύθηκε με τον βαθμό του υποστρατήγου. Το 1899 εξελέγη βουλευτής Αττικής.

Ήταν παντρεμένος με την Αμαλία Φωκά, από την Κεφαλονιά, και είχαν αποκτήσει τέσσερα παιδιά μεταξύ των οποίων τον Γιάννο Γιαννηκώστα, υποναύαρχο και σύζυγο της Έττας Δραγούμη, και τον Κωνσταντίνο Γιαννηκώστα, αξιωματικό του στρατού.

Παραπομπές
----------

1. 1 2  Βουλή των Ελλήνων, Μητρώον Πληρεξουσίων, Γερουσιαστών και Βουλευτών. 1822-1935, Αθήνα 1986, σελ. 98 (pdf)
Συντεταγμένες: 41°12′58″N 30°15′40″E﻿ / ﻿41.21611°N 30.26111°E﻿ / 41.21611; 30.26111
Η **Δαφνουσία** (τούρκικα: Kefken Adası, Κεφκέν Αντάσι) είναι μία νήσος στον Εύξεινο Πόντο, κοντά στις τουρκικές ακτές. Βρίσκεται εμπρός από τον όρμο Κεφκένι και του ακρωτηρίου Κιρπέν, δυτικά των εκβολών του ποταμού Σαγγάριου. Είναι προσβάσιμο με βάρκα από το Κεφκέν. Έχει έκταση 52 έικρ (0,21 τετραγωνικά χιλιόμετρα).

Υπήρχε οικισμός στο νησί τους Ελληνιστικούς, Ρωμαϊκούς και Βυζαντινούς χρόνους, ο οποίος δεν είχε ποτέ το καθεστώς πόλης. Σήμερα σώζονται τμήματα των οχυρώσεων και πηγάδια. Το νησί αναφέρεται στην αρχαιότητα από τον Πτολεμαίο, ο οποίος αναφέρει ότι ονομάζεται Θυνιάς (Πτολ. Ε α, 15). Αναφέρεται επίσης στο έργο Ευξείνου Περίπλους .7 ως νήσος Απολλωνιάς, 190 στάδια (περίπου 35 χιλιόμετρα) δυτικώς των εκβολών του Σαγγαρίου. Αναφέρεται ότι στο νησί υπήρχε μια επισκοπή επί βυζαντινών χρόνων, η οποία υπαγόταν στη Νικομήδεια.

Παραπομπές
----------

1. ↑  «Kısaca Kefken Adası». kefken.com. 2006. Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 10 Ιανουαρίου 2015. Ανακτήθηκε στις 27 Μαρτίου 2013. (Τουρκικά)
2. ↑  «Η νήσος Δαφνουσία». *Εγκυκλοπαίδεια Μείζονος Ελληνισμού*. Ίδρυμα Μείζονος Ελληνισμού. Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 31 Ιουλίου 2013. Ανακτήθηκε στις 27 Μαρτίου 2013.
Με τον όρο **ποταμοπλοΐα**, (river sailling), χαρακτηρίζεται γενικά η ναυσιπλοΐα που πραγματοποιείται σε ποταμούς και των οποίων το βάθος επιτρέπει τη διέλευση πλοίων ή μικρών σκαφών, ανεξάρτητα του μέσου πρόωσης αυτών. Στη προκειμένη περίπτωση οι ποταμοί αυτοί χαρακτηρίζονται "πλωτοί ποταμοί", δηλαδή πλεύσιμοι, από τις εκβολές τους μέχρι κάποιο σημείο της διαδρομής τους. Η ποταμοπλοΐα χρήζει ιδιαίτερης προσοχής λόγω του υφιστάμενου συνεχούς ποτάμιου ρεύματος η οποία σε άσχημες καιρικές συνθήκες μπορεί και να διακόπτεται.

Όπως υφίσταται ο όρος "ελευθερία θαλασσών" για την ελεύθερη ναυσιπλοΐα στη θάλασσα, το αυτό συμβαίνει και σε ποταμούς που έχουν χαρακτηριστεί ως διεθνείς, όπου η ποταμοπλοΐα σ΄ αυτούς είναι ελεύθερη σε πλοία κάθε σημαίας ή εθνικότητας.

Όταν το βάθος των ποταμών είναι περιορισμένο τότε η ποταμοπλοΐα σ΄ αυτούς επιχειρείται μόνο από ειδικά σκάφη μικρού βυθίσματος που χαρακτηρίζονται γενικά ποταμόπλοια.

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
--------------------

|  |  |
| --- | --- |
| wiktionary logowiktionary logo | Το *Βικιλεξικό* έχει σχετικό λήμμα:  **ποταμοπλοΐα**  |
Συντεταγμένες: 40°38′N 15°48′E﻿ / ﻿40.633°N 15.800°E﻿ / 40.633; 15.800

Η **Ποτέντσα** (ιταλικά: *Potenza*, λατινικά: *Potentia*) είναι πόλη και δήμος στη νότια Ιταλία, πρωτεύουσα της περιφέρειας Μπαζιλικάτα (Λουκανία) και της ομώνυμης επαρχίας. Σύμφωνα με την απογραφή του Σεπτεμβρίου του 2013 έχει 66.120 κατοίκους. Η πόλη είναι κτισμένη σε υψόμετρο 820 μέτρων και είναι η πλέον ορεινή πρωτεύουσα περιφέρειας στην Ιταλία και μια από τις πιο ορεινές πρωτεύουσες επαρχιών. Η πόλη είναι κτισμένη σε ένα ύψωμα πάνω από την κοιλάδα του Μπασέντο, στην οροσειρά των Απέννινων, ανατολικά του Σαλέρνο.

Κατά τη διάρκεια των Ρωμαϊκών χρόνων η Ποτέντσα βρισκόταν σε μικρότερο υψόμετρο και αποτελούσε σημαντικό κόμβο στις οδικές μετακινήσεις. Η πόλη πέρασε τον 6ο αιώνα στην κατοχή των Λομβαρδών. Τον 12ο αιώνα έγινε επισκοπή έδρα. Το 1806, οι Γάλλοι που είχαν κατακτήσει την πόλη την έκαναν πρωτεύουσα της περιφέρειας. Η πόλη έγινε μέρος της Ιταλίας το 1860. Η πόλη έχει καταστραφεί από αρκετούς σεισμούς, ο πιο πρόσφατος το 1980, αλλά στη συνέχεια ξαναχτίστηκε. Η πόλη σήμερα βρίσκεται στη σιδηροδρομική σύνδεση Σαλέρνο-Τάραντα και είναι σημαντικό γεωργικό κέντρο.

Αξιοθέατα της πόλης είναι ο καθεδρικός ναός του αγίου Γεράλδου (Τζεράλντο), που χρονολογείται από τον 12ο αιώνα και ανακαινίστηκε κατά τον 18ο αιώνα και η εκκλησία του αγίου Φραγκίσκου, που ιδρύθηκε το 1274, και το Τόρρε Γκουεβάρα, που αποτελεί τμήμα των τειχών της πόλης.

Παραπομπές
----------

1. ↑  Potenza *Encyclopædia Britannica.*

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
--------------------

* Πολυμέσα σχετικά με το θέμα  Potenza στο Wikimedia Commons

|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
| Καθιερωμένοι όροι | 
* WorldCat
* VIAF: 3161153532461048820007
* LCCN: n85137128
* GND: 4243969-3
* BNF: cb122454912 (data)
* NKC: ge1120032

 |

 |

|  |  |
| --- | --- |
| 

|  |
| --- |
| * Πύλη:Γεωγραφία
* Πύλη:Ευρώπη
* Πύλη:Ιταλία
 |

 |
Συντεταγμένες: 41°26′20″N 23°30′15″E﻿ / ﻿41.43889°N 23.50417°E﻿ / 41.43889; 23.50417

Το **Πέτροβο** (βουλγαρικά: Петрово) είναι χωριό στη νοτιοδυτική Βουλγαρία. Βρίσκεται στο δήμο Σαντάνσκι της επαρχίας Μπλαγκόεβγκραντ.

Γεωγραφία
---------

Το χωριό Πέτροβο βρίσκεται σε ορεινή περιοχή στους βόρειους πρόποδες του βουνού Όρβηλος, 6 χλμ. από τα σύνορα με την Ελλάδα. Βρίσκεται περίπου 610 μέτρα πάνω από την επιφάνεια της θάλασσας και είναι ο τόπος της πηγής του ποταμού του Πετρόβου.

Δημογραφικά
-----------





Εθνοτική σύνθεση του χωριού Πέτροβο

  Βούλγαροι (99.36%)  Χωρίς ταυτοποίηση (0.63%)  Άλλοι (0.0%)

Κατά την απογραφή του 2011, ο πληθυσμός του χωριού Πέτροβο ήταν 632 κάτοικοι. Από εθνικότητα, η πλειοψηφία των κατοίκων (99,36%) ήταν Βούλγαροι. Για το 0,63% του πληθυσμού, η εθνικότητα είναι άγνωστη.

Παραπομπές
----------

1. ↑  www.grao.bg/tna/t41nm-15-09-2022\_2.txt.
2. ↑  Guide Bulgaria Αρχειοθετήθηκε 2016-04-25 στο Wayback Machine. Accessed May 5, 2010
Ο **Παναγιώτης Ποικιλίδης** (1965 -23 Μαΐου 2014) ήταν Έλληνας αθλητής της πάλης. Συμμετείχε σε τέσσερις Ολυμπιακούς Αγώνες και σε ισάριθμα παγκόσμια πρωταθλήματα.

Βιογραφικό
----------

Ο Παναγιώτης Ποικιλίδης γεννήθηκε στις 27 Φεβρουαρίου 1965 στην Καλαμαριά και ξεκίνησε την πάλη στο Βυζαντινό Αθλητικό Όμιλο (ΒΑΟ).

Το 1983 κέρδισε το χρυσό μετάλλιο τόσο στην ελληνορωμαϊκή όσο και στην ελευθέρα πάλη στο παγκόσμιο πρωτάθλημα εφήβων. Την ίδια χρονιά ήταν τέταρτος, και στα δύο στυλ πάλης, στους Μεσογειακούς Αγώνες.

Το 1984, στους Ολυμπιακούς Αγώνες του Λος Άντζελες, κατέλαβε την τέταρτη θέση, στην ελληνορωμαϊκή πάλη, στην κατηγορία των βαρέων βαρών και την όγδοη θέση, στην ίδια κατηγορία, στην ελευθέρα πάλη. Στους Ολυμπιακούς Αγώνες, το 1992 στη Βαρκελώνη, ήταν όγδοος, στην κατηγορία 130 κιλών, στην ελληνορωμαϊκή και τέσσερα χρόνια αργότερα, στους Ολυμπιακούς Αγώνες της Ατλάντας, πέμπτος, στο ίδιο στυλ πάλης και στην ίδια κατηγορία.

Έλαβε μέρος σε τέσσερα παγκόσμια πρωταθλήματα από το 1986 μέχρι το 1991. Στο παγκόσμιο πρωτάθλημα του 1986 κατετάγη έκτος, στην κατηγορία των 100 κιλών. Επίσης ήταν δύο φορές τέταρτος, στα πανευρωπαϊκά πρωταθλήματα του 1991 και του 1994.

Πέθανε στις 23 Μαΐου 2014 ύστερα από επιπλοκές μετά από εγχείρηση ανοιχτής καρδιάς.

Ο Παναγιώτης Ποικιλίδης είχε διετελέσει αντιδήμαρχος Καλαμαριάς καθώς και στενός συνεργάτης του Ιβάν Σαββίδη και αντιπρόεδρος της ΠΑΕ ΠΑΟΚ.

Ο αδερφός του Γιώργος ήταν επίσης αθλητής της πάλης. Στους Ολυμπιακούς Αγώνες του Λος Άντζελες ήταν 6ος, στην ελευθέρα πάλη, στην κατηγορία των 100 κιλών.

Παραπομπές
----------

1. ↑  *Freebase Data Dumps*. Google.
2. ↑  «Panayiotis POIKILIDIS». *Olympics.com*. Ανακτήθηκε στις 15 Αυγούστου 2021.

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
--------------------

* 
* 
* 
*
Ο **Παναγιώτης Σαντής** (1902-1943) ήταν στέλεχος του ΚΚΕ, συνδικαλιστής και αντιστασιακός. Εκτελέστηκε από τους Γερμανούς το 1943.

Βιογραφία
---------

### Νεανικά χρόνια

Ο Παναγιώτης Σαντής γεννήθηκε στον Πολιχνίτο Λέσβου το 1902. Εργάστηκε ως λιμενεργάτης στη Μυτιλήνη, ασχολήθηκε με τον συνδικαλισμό και εντάχθηκε από τα νεανικά του χρόνια στο ΚΚΕ. Με τη δράση του κέρδισε την εμπιστοσύνη της ηγεσίας η οποία τον χρησιμοποίησε ως κομματικό στέλεχος σε διάφορες θέσεις και πόλεις της Ελλάδας.

Για την πολιτική του δράση διώχθηκε αρκετές φορές. Κατά τη διάρκεια της μεταξικής δικτατορίας εξορίστηκε στον Αη Στράτη, όπου τον βρήκε η γερμανική κατοχή.

### Απόδραση από τον Αη Στράτη και ένταξη στην καθοδήγηση

Το καλοκαίρι του 1940 καταφέρνει μαζί με 7 άλλους συντρόφους του να δραπετεύσει από τον Αη Στράτη και να φτάσει στον Πειραιά,  όπου ανέλαβε την καθοδήγηση της Κομματικής Οργάνωσης Πειραιά (ΚΟΠ).

Παράλληλα εντάχθηκε στην λεγόμενη Παλιά Κεντρική Επιτροπή (ΠΚΕ) που είχαν συγκροτήσει οι Παπαγιάννης, Κτιστάκης, Κανάκης και Βιτσαρά, υπό την καθοδήγηση του έγκλειστου στο Σανατόριο Σωτηρία Πλουμπίδη.

Η ΠΚΕ βρέθηκε σε έντονη αντιπαράθεση με την καθοδήγηση που είχε ιδρύσει η Ασφάλεια τη λεγόμενη Προσωρινή Διοίκηση του ΚΚΕ (ΠΔ) και συνεχώς αντάλλασσαν κατηγορίες για χαφιεδισμό. Ο ρόλος της ΠΔ άρχισε να αποκαλύπτεται προς τα τέλη του 1940, όταν ο πλαστός Ριζοσπάστης που εξέδιδε άρχισε να υμνεί τον Μεταξά και να αποκτά έντονο εθνικιστικό και φιλοκαθεστωτικό λόγο. Οι δύο καθοδηγήσεις διαλύθηκαν με την έναρξη της γερμανικής κατοχής και τα μέλη της ΠΔ εντάχθηκαν στη νέα καθοδήγηση που συγκροτήθηκε τον Ιούλιο του 1941, τη Νέα Κεντρική Επιτροπή, από στελέχη του ΚΚΕ που απέδρασαν από τους τόπους εξορίας τους.

### Κατοχή και εκτέλεση

Κατά τη διάρκεια της κατοχής ο Σαντής εντάχθηκε στο ΕΑΜ και έδρασε στον Πειραιά. Συνελήφθη από τους Γερμανούς στις 19/9/1942 και φυλακίστηκε στην Ακροναυπλία.

Στις αρχές του 1943 μαζί με άλλους ακροναυπλιώτες μεταφέρθηκε στον Πειραιά και εκτελέστηκε στις 7/1/1943 στην Κοκκινιά, μαζί με άλλα 6 μέλη του ΚΚΕ.

Πηγές
-----

1. Δοκίμιο Ιστορίας του ΚΚΕ, Α΄ τόμος 1919-1949, εκδόσεις Σύγχρονη Εποχή, Αθήνα 2012
2. Το ΚΚΕ στον ιταλοελληνικό πόλεμο του 1940-41, εκδόσεις Σύγχρονη Εποχή, Αθήνα 2015
3. Κώστας Γκριτζώνας "Κόκκινοι δραπέτες 1920-1944", Εκδόσεις Γλάρος, Αθήνα 1985
4. Γρηγόρης Φαράκος "Β' Παγκόσμιος Πόλεμος: Σχέσεις του ΚΚΕ και Διεθνούς Κομμουνιστικού Κέντρου", εκδόσεις Ελληνικά Γράμματα, Αθήνα 2004

Παραπομπές
----------

1. ↑
2. ↑  Γκριτζώνας (1985), σελ.177
3. ↑  Το ΚΚΕ στον ιταλοελληνικό πόλεμο του 1940-41 (2015), σελ. 224
4. ↑  Δοκίμιο Ιστορίας του ΚΚΕ (2012), σελ. 345
5. ↑  Το ΚΚΕ στο ιταλοελληνικό πόλεμο του 1940-41 (2015), σελ. 100-103
6. ↑  Φαράκος (2004), σελ. 319-320
7. ↑
8. ↑  Το ΚΚΕ στον ιταλοελληνικό πόλεμο του 1940-41 (2015), σελ. 71
Ο **Νικόλαος (Αναγνώστης) Γιαγτζής** (1786–1875) ήταν έμπορος και αγωνιστής του 1821.

Βιογραφικό
----------

Γεννήθηκε το 1786 στην Άμφισσα. Η οικογένεια του ήταν εύπορη και έτσι πήγε στην Ιταλία για να σπουδάσει. Εκεί ήρθε σε επαφή με τις εθνοαπελευθερωτικές ιδέες. Όταν επέστρεψε στην Άμφισσα έγινε μέλος της Φιλικής Εταιρίας και συνέβαλε στην προετοιμασία της επανάστασης. Πήρε μέρος στη σύσκεψη στο μοναστήρι του Προφήτη Ηλία στις 24 Μαρτίου του 1821. Έφτιαξε ένα δικό του στρατιωτικό σώμα με το οποίο πήρε μέρος σε διάφορες μάχες στην Ρούμελη και την Πελοπόννησο. Παράλληλα ενίσχυσε επανειλημμένα οικονομικά τον αγώνα. Μετά το τέλος της επανάστασης και τη δημιουργία του ελληνικού κράτους εγκαταστάθηκε στην Ερμούπολη και ασχολήθηκε με το εμπόριο. Από το 1850 μέχρι το 1853 διετέλεσε δήμαρχος Ερμούπολης. Πέθανε το 1875 και άφησε την μεγάλη του περιουσία στη γενέτειρά του προκειμένου να ιδρυθεί και να λειτουργήσει εκπαιδευτήριο.

Πηγές
-----

* Ένθετο εφημερίδας Ελευθεροτυπία,Ε/Ιστορικά-Οι οπλαρχηγοί της Στερεάς Ελλάδας,29 Νοεμβρίου 2001

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
--------------------

* Νικόλαος Γιαγτζής στον *Πανδέκτη*, του Εθνικού Ιδρύματος Ερευνών.

|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
| Καθιερωμένοι όροι | 
* WorldCat
* VIAF: 59890903
* **ΕΒΕ**: 108980
* LCCN: no2007038606
* ISNI: 0000 0000 4965 9798
* GND: 119279126

 |

 |


1. ↑  *Faceted Application of Subject Terminology*. 1671709. Ανακτήθηκε στις 9  Οκτωβρίου 2017.
Ο **Ντέρεκ Μπέρνεϊτζ** (**Derek Arthur William Birnage**, Wandsworth, νότιο Λονδίνο, Ηνωμένο Βασίλειο, 13 Ιουνίου 1913 – Burgess Hill, δυτικό Σάσεξ, 18 Ιανουαρίου 2004) ήταν Βρετανός εκδότης κόμικς, συγγραφέας και εκδότης εφημερίδων, περισσότερο γνωστός ως ο ιδρυτής του εβδομαδιαίου αθλητικού περιοδικού *Tiger* αλλά και ως συγγραφέας της εικονογραφημένης σειράς *Roy of the Rovers*. 

Ο πατέρας του, Φρανκ Μπέρνεϊτζ, ήταν εκδότης εφημερίδας. Ο νεαρός Ντέρεκ φοίτησε στο Sutton Valence School του Κεντ και ακολούθως εργάσθηκε στην εταιρεία εικονογραφημένων εκδόσεων Amalgamated Press/Fleetway κάτω από τις οδηγίες του Ρεγκ Ίβς, ενώ παράλληλα απασχολούνταν στον τίτλο *Schooldays*. Αργότερα προσλήφθηκε στο περιοδικό *The Champion* του Μπερνάρντ Σμιθ, ως αναπληρωτής διευθυντής. Για το συγκεκριμένο έντυπο συνέγραψε μια αστυνομική ιστορία με τίτλο *Colwyn Dane*.

Κατά τη διάρκεια του Β’ Π.Π. υπηρέτησε στις διαβιβάσεις και μετά ανέλαβε διευθυντής στη *The Champion* έως τη συνταξιοδότηση του Σμιθ. Ακολούθως, στράφηκε στη συγγραφή παιδικών διηγημάτων για την εκδοτική εταιρεία Amex, ωστόσο γρήγορα παραιτήθηκε για να διευθύνει ένα κατάστημα παιχνιδιών στο Bexhill μαζί με τη σύζυγό του Οντρέι Γουότερμαν (την οποία νυμφεύθηκε το 1946) και τους γονείς της. Έπειτα από μερικά χρόνια το μαγαζί έκλεισε και ο Μπέρνεϊτζ επέστρεψε στο χώρο των εκδόσεων της A.P..

Το 1952 έγινε ο εκδότης της *The Champion* καθώς ο Smith ασχολήθηκε με έναν νέο τίτλο που εξέδωσε, το περιοδικό *Lion*. Στα 1954 ο Μπέρνεϊτζ δημιούργησε ένα νέο αθλητικό περιοδικό (*Tiger*), ζητώντας παράλληλα από το συγγραφέα Φρανκ Σ. Πέπερ να του φτιάξει έναν ποδοσφαιρικό ήρωα πιο ρεαλιστικό από το χαρακτήρα *Danny of the Dazzlers* του *The Champion*. O Pepper τότε εμπνεύστηκε τη σειρά *Roy of the Rovers* με εικονογράφο το Τζο Κολκάχουν που σύντομα ανέλαβε και το σενάριο, χρησιμοποιώντας το ψευδώνυμο Stewart Colwyn. Αρχικά, ο Μπέρνεϊτζ έγραφε ο ίδιος τη σειρά, επίσης με ψευδώνυμο (Frank Winsor), πριν η συγγραφή ανατεθεί στον διεθνή ποδοσφαιριστή Μπόμπι Τσάρλτον (1960).

Το 1963 ο Μπέρνεϊτζ άφησε τα έντυπα *Tiger* και *Roy of the Rovers* και εξέδωσε ετήσια κόμικ *Αλμανάκ*, ενώ ένα χρόνο μετά ανέλαβε τη διεύθυνση της παλαιάς εφημερίδας του πατέρα του *Sunday Companion* έως το 1970 που έκλεισε. Γύρισε στις δραστηριότητές του ως εκδότης τίτλων στη συγχωνευμένη εταιρεία I.P.C. όπου εργάσθηκε στους τίτλους *Score ‘n’ Roar* (υπό τις οδηγίες του Σιντ Μπίκνελ), *Smash!* και *Buster* πριν βγει στη σύνταξη, το 1972. Υπηρέτησε επίσης στο τοπικό τμήμα υγείας και κοινωνικών υπηρεσιών και απέκτησε με τη γυναίκα του τρία παιδιά, που βρέθηκαν δίπλα του έως το θάνατό του σε ηλικία 90 ετών.

Παραπομπές
----------

1. ↑  Obituaries: Derek Birnage, Daily Telegraph Ανακτήθηκε στις 18 Φεβρουαρίου 2004
2. ↑  The Independent Ανακτήθηκε στις 14 Φεβρουαρίου 2004
3. ↑  Race Against Time, When Saturday Comes, Απρίλιος 2004
4. ↑  Roy of the Rovers: Behind the Scenes - the Writers Ανακτήθηκε στις 14 Δεκεμβρίου 2010
Ο **Πιότρ Μιρόνοβιτς Μασέροβ** (λευκορωσικά: *Пётр Міро́навіч Машэ́раў*, ρωσικά: *Пётр Миро́нович Маше́ров*, 26 Φεβρουαρίου [Παλιό ημερολόγιο: 13 Φεβρουαρίου] 1918 - 4 Οκτωβρίου 1980) ήταν ο πρώτος Γενικός Γραμματέας της λευκορωσικής επιτροπής του Κομμουνιστικού Κόμματος Σοβιετικής Ένωσης, καθώς και κομμουνιστής ηγέτης της Σοβιετικής Λευκορωσίας. Το 1978, ο Μασέροβ τιμήθηκε με το μετάλλιο του Ήρωα της Σοσιαλιστικής Εργασίας, για τη συνεισφορά του στην πολιτική της Λευκορωσίας. Πέραν τούτου, βραβεύτηκε σε αρκετές περιπτώσεις, όπως για παράδειγμα, που τιμήθηκε εφτά φορές από το Τάγμα του Λένιν, καθώς επίσης και μία φορά από το Τάγμα του Γκεόργκι Δημητρώφ.

Βιογραφία
---------

Ο Μασέροβ, γεννήθηκε ως **Πιάτρο Μασέρα** (όνομα, το οποίο προήλθε βάσει της οικογενείας του, από έναν Γάλλο απόγονο, ο οποίος είχε πολεμήσει στους Ναπολεόντειους Πολέμους), σε ένα χωρίο της Περιφέρειας Βιτσέμπσκ, κατά το τέλος του Πρώτου Παγκοσμίου Πολέμου. Πριν την έναρξη του Μεγάλου Πατριωτικού Πολέμου, ο Μασέροβ, εργαζόταν ως δάσκαλος φυσικής και μαθηματικών. Κατά την περίοδο του πολέμου, ηγήθηκε ενός γκρουπ σοβιετικών ανταρτών, στη Λευκορωσία. Το 1944, έλαβε και το μετάλλιο του Ήρωα της Σοβιετικής Ένωσης. Το 1965, αφού κατείχε κάποιες σημαντικές θέσεις στη διοίκηση του Μινσκ, έγινε ο πρώτος γενικός γραμματέας του Κομμουνιστικού Κόμματος Λευκορωσίας. Και υπήρξε de facto πρόεδρος της Σοσιαλιστικής Δημοκρατίας της Λευκορωσίας.

Πέθανε σε αυτοκινητιστικό ατύχημα το 1980. Πολλοί προσφιλείς των συνωμοσιών, λέγουν ότι ο θάνατος του παρά μόνο τυχαίος δεν ήταν και ότι για αυτόν ευθύνονται σοβιετικοί πράκτορες της KGB, ήτοι ότι έπεσε θύμα δολοφονίας. Τη ζωή την έχασε όταν το αυτοκίνητό του, το οποίο συνοδευόταν κι από την αστυνομία, εκτροχιάστηκε σε μία σύγκρουση που είχε με φορτηγό. Κηδεύτηκε στο Μινσκ, με κρατικές δαπάνες, και προς τιμήν του, έναν χρόνο αργότερα, η σημερινή Λεωφόρος της Νίκης, είχε μετονομαστεί ως Λεωφόρος Μασέροβ. Την κηδεία του, μεταξύ άλλων, την είχε παρακολουθήσει και ο γενικός γραμματέας του Κομμουνιστικού Κόμματος Λιθουανίας, Πέτρας Γκρισκεβίτσιους. Το 1998, τιμήθηκε ξανά και κυκλοφόρησε γραμματόσημο, το οποίο έφερε προσωπογραφία του.

Παραπομπές
----------

1. ↑  (Γερμανικά) *Munzinger Personen*. 00000011341. Ανακτήθηκε στις 9  Οκτωβρίου 2017.
2. ↑  Chen, C. Peter. «Pyotr Masherov». *WW2DB*.. Ανακτήθηκε στις 2017-11-10.
3. ↑  «Pyotr Masherov, 62, Leader Of Byelorussian Communists». *The Washington Post*. 1980-10-06. ISSN 0190-8286.. Ανακτήθηκε στις 2017-01-11.

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
--------------------

* warheroes.ru]

|  |  |
| --- | --- |
| Commons logoCommons logo | Τα Wikimedia Commons έχουν πολυμέσα σχετικά με το θέμα   **Πιότρ Μασέροβ** |


|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
| Καθιερωμένοι όροι | 
* WorldCat
* VIAF: 69734892
* LCCN: n81078906
* ISNI: 0000 0000 7860 8412
* GND: 119253224
* SUDOC: 233466851
* NKC: js2011662058

 |

 |