recursal/SuperWikiNEXT-32B huggingface dataset:
Συντεταγμένες: 41°43′12″N 44°46′48″E﻿ / ﻿41.72000°N 44.78000°E﻿ / 41.72000; 44.78000

Το **Αθλητικό Μέγαρο Τιφλίδας** (γεωργιανά: თბილისის სპორტის სასახლე) είναι κλειστή αρένα πολλαπλών χρήσεων, η οποία βρίσκεται στην Τιφλίδα της Γεωργίας. Η αρένα φιλοξενεί συνήθως αγώνες καλαθοσφαίρισης, χειροσφαίρισης, τζούντο, αντισφαίρισης, πυγμαχία και άλλους αγώνες και διοργανώσεις με μεγάλη προσέλευση.

Ιστορία
-------

Χτισμένη το 1961, η αρένα χρησιμοποιήθηκε κυρίως για τους αγώνες καλαθοσφαίρισης της τοπικής Ντιναμό Τιφλίδας και εξακολουθεί να είναι η μεγαλύτερη αρένα σχεδιασμένη για καλαθοσφαίρισης σε όλες τις πρώην διάδοχες χώρες της ΕΣΣΔ.

Η αρένα ανακαινίστηκε το 2007 και άνοιξε ξανά στις 22 Αυγούστου 2007, με δικαιώματα διαχείρισης που δόθηκαν στην Logic Group Ltd με συμβόλαιο 30 ετών.Αυτή ήταν η πρώτη φάση ανακαίνισης και ανακατασκευής, με τη δεύτερη φάση να περιλαμβάνει την αλλαγή της οροφής του κτιρίου και την εγκατάσταση νέων ατομικών καθισμάτων. Το συνολικό κόστος της ανακαίνισης υπολογίστηκε σε 5 εκατομμύρια δολάρια ΗΠΑ.

Συναυλίες
---------

Το Αθλητικό Μέγαρο Τιφλίδας είναι ένα από τα μεγαλύτερα γήπεδα για συναυλίες στη Γεωργία. Πολλές διεθνείς και εθνικές εκδηλώσεις έχουν πραγματοποιηθεί εδώ.

* Ίαν Γκίλαν (1990, εξαντλήθηκαν 5 συναυλίες στη σειρά)
* Άλλα Πουγκατσιόβα
* Λέλα Τσούρτσουμια - Η Λέλα είναι Γεωργιανή ποπ τραγουδίστρια, η οποία κατείχε το ρεκόρ προσέλευσης στο Αθλητικό Μέγαρο Τιφλίδας. Αν και η αρένα φιλοξενεί περίπου 11.000 άτομα, για 1 συναυλία της Λέλα Τσούρτσουμια εξαντλήθηκαν 18.000 εισιτήρια, στις 22 Μαΐου 2002. (περίπου 25.000 άτομα περίμεναν τα εισιτήρια)

Ο χώρος θα φιλοξενούσε τον Παιδικό Διαγωνισμός Τραγουδιού Eurovision 2017 στις 26 Νοεμβρίου 2017. Ωστόσο, αργότερα επιλέχθηκε για τη φιλοξενία το Ολυμπιακό Μέγαρο Τιφλίδας χωρητικότητας 4.000 ατόμων, το οποίο θεωρήθηκε καταλληλότερο για τη φιλοξενία του διαγωνισμού.

Παραπομπές
----------

1. ↑  Reconstruction of Sport Palace
2. ↑  «Junior Eurovision 2017 to take place on 26th November!». *junioreurovision.tv*. Ευρωπαϊκή Ραδιοτηλεοπτική Ένωση. 16 Μαρτίου 2017. Ανακτήθηκε στις 16 Μαρτίου 2017.
3. ↑  Jordan, Paul (9 Αυγούστου 2017). «16 Countries to dazzle on stage in Tbilisi in 2017!». *junioreurovision.tv*. Ευρωπαϊκή Ραδιοτηλεοπτική Ένωση. Ανακτήθηκε στις 9 Αυγούστου 2017.

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
--------------------

* Επίσημος ιστότοπος
Ο **Αθλητικός Σκοπευτικός Σύλλογος Αχαΐας** (Α.Σ.Σ.Α.) είναι αθλητικός σύλλογος στην Πάτρα που ασχολείται με τη σκοποβολή και την τοξοβολία. Ιδρύθηκε το 2002 και κατάφερε μέσα σε 4 χρόνια, το 2006, να ανακηρυχθεί πρωταθλητής Ελλάδος στο σύνθετο ομαδικό τόξο αντρών. Την ομάδα που κατέκτησε το πρωτάθλημα την αποτελούσαν οι Σπύρος Κεχρανιάς, Μανώλης Κούλης και Χρήστος Κουρνούτος. Οι αγώνες έγιναν στο Αθλητικό Κέντρο Ιππασίας του Μαρκόπουλου.

Το 2007 το γυναικείο τμήμα του ΑΣΣΑ κατέκτησε το πρωτάθλημα Ελλάδας στο Ολυμπιακό τόξο στη διοργάνωση που έγινε στην Πάτρα. Στην ίδια διοργάνωση η Μαρία Τσαβαχίδου αναδείχτηκε πρώτη στον Ολυμπιακό γύρο του Σύνθετου τόξου και 2η η **Αγγελική Γιαννοπούλου**. 

Στο κύπελλο Ελλάδος κλειστού χώρου για το 2009 κατέλαβε την πρώτη θέση στις γυναίκες στο σύνολο. Οι αγώνες πραγματοποίησαν στην Αθήνα , από τους αθλητές του ΑΣΣΑ κυπελλούχοι Ελλάδος , 1η θέση, αναδείχτηκαν η Νικολέτα Στιβανάκη και 2η η Μαρούσα Τσαβαχίδου.

Τίτλοι Τοξοβολίας
-----------------

* Τοπικό πρωτάθλημα επαρχίας σύνθετο τόξο, ομαδικό, αντρών: 2006
* πρωταθλητής Ελλάδας στο σύνθετο τόξο, ομαδικό, αντρών: 2006
* πρωταθλητής Ελλάδας ομαδικό,γυναικών : 2007
* Κύπελλο Ελλάδας κλειστού χώρου στο Ολυμπιακό τόξο, ομαδικό,γυναικών : 2009

Το σκοπευτήριο του ΑΣΣΑ

Αναφορές
--------

1. ↑  Εφημερίδα *Πελοπόννησος*, φύλο 18 Ιουνίου 2007, σελίδα 30
2. ↑  Η Ημέρα , φύλλο 18 Φεβρουαρίου 2009, σελ. 15
Ο **Αθλητικός Όμιλος Γλυκών Νερών** είναι αθλητικός σύλλογος με έδρα τα Γλυκά Νερά στην Αθήνα. Επίσημο έτος ίδρυσης του συλλόγου είναι το 1977, έχει χρώματα το μπλε και το λευκό και έμβλημα τον δισκοβόλο του Μύρωνα. Διατηρεί τμήμα ποδοσφαίρου από την ίδρυσή του και επίσης, διαθέτει τμήμα μπάντμιντον και τζούντο.

Η ποδοσφαιρική ομάδα του συλλόγου έχει παρουσία στην Δ΄ Εθνική κατηγορία. Ανήκει στη δύναμη της Ε.Π.Σ. Ανατολικής Αττικής.

Ιστορία
-------

Ο **Αθλητικός Όμιλος Γλυκών Νερών Αττικής** ιδρύθηκε το 1977 και αναγνωρίστηκε από το Πρωτοδικείο Αθηνών με την απόφαση υπ΄ αριθμόν 3357/77 του καταστατικού. Ιδρύθηκε ως αμιγώς ποδοσφαιρικό σωματείο και πρώτος πρόεδρος του συλλόγου ήταν ο Μιχάλης Παναούσης, ενώ ένας εκ των ιδρυτών και πρώτος προπονητής της ομάδας ήταν ο Σπύρος Ανδρίκου. Την ίδια εποχή κατασκευάστηκε και το γήπεδο Γλυκών Νερών. Το 1978 αναγνωρίστηκε επίσημα από την Ε.Π.Ο. με Αριθμό Μητρώου 2524 και εντάχθηκε στη δύναμη της Ε.Π.Σ. Αθηνών, συμμετέχοντας για πρώτη φορά σε επίσημο πρωτάθλημα και συγκεκριμένα στη Γ΄ Κατηγορία Ε.Π.Σ. Αθηνών την περίοδο 1978-1979.

Ο Μιχάλης Παναούσης διετέλεσε πρόεδρος του συλλόγου έως και το 1992, συνδέοντας το όνομά του με την πρώτη άνοδο της ομάδος στην Β΄ Ε.Π.Σ. Αθηνών. Έως το 2000 η ομάδα ανέβηκε δύο κατηγορίες, το 1998-99 (Α’ Ε.Π.Σ.Α.) και το 2001-02 (Δ’ Εθνική), ενώ παράλληλα κατασκευάστηκε ο φυσικός χλοοτάπητας του γηπέδου αλλά και το βοηθητικό γήπεδο. Από την αγωνιστική περίοδο 2002-03 μέχρι και το 2007-2008, η ομάδα αγωνίστηκε με επιτυχία στη Δ’ Εθνική κατηγορία, με προέδρους τους Γιώργο Πλατανιώτη και Γιώργο Παπαμακάριο. Από τη περίοδο 2008-2009 η ομάδα συμμετέχει στην Α’ Ε.Π.Σ.ΑΝ.Α.

Άλλα αθλητικά τμήματα
---------------------

Το έμβλημα του τμήματος μπάντμιντον του Α.Ο. Γλυκών Νερών.
Το έμβλημα του τμήματος τζούντο του Α.Ο. Γλυκών Νερών.
Ο Α.Ο. Γλυκών Νερών δραστηριοποιείται εκτός του ποδοσφαίρου και στα ατομικά ολυμπιακά αθλήματα του τζούντο και του μπάντμιντον, διατηρώντας πλήρως τα αντίστοιχα αθλητικά τμήματα. Το τμήμα μπάντμιντον ιδρύθηκε το 2008 και το τμήμα τζούντο το 2017.

Ανήκει στη δύναμη της Ελληνικής Ομοσπονδίας Τζούντο και της Ελληνικής Ομοσπονδίας Φιλάθλων Σωματείων Αντιπτέρισης (Ε.Ο.Φ.Σ.Α.) αντίστοιχα. Έδρα των τμημάτων μπάντμιντον και τζούντο του συλλόγου αποτελεί το Κλειστό Γυμναστήριο Γλυκών Νερών.

Παραπομπές
----------

1. ↑  «ΑΜ ΕΠΟ συλλόγων των τριών αρχαιότερων Ενώσεων». Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 6 Οκτωβρίου 2020. Ανακτήθηκε στις 26 Δεκεμβρίου 2021.
2. ↑  ΙΔΡΥΣΗ ΤΜΗΜΑΤΟΣ ΤΖΟΥΝΤΟ ΤΟΥ ΣΥΛΛΟΓΟΥ ΜΑΣ aoglykonneron.gr
3. ↑  aoglykonneron.gr

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
--------------------

* Επίσημη ιστοσελίδα του συλλόγου
* Επίσημη σελίδα Facebook του συλλόγου
* Επίσημη σελίδα Facebook τμήματος τζούντο του συλλόγου
Ο **Αθλητικός Σύλλογος Διόνυσος Στρουμπίου** ήταν μια κυπριακή πετοσφαιρική ομάδα ανδρών με έδρα αρχικά το Στρουμπί και μετάπετα την Πάφο.

Ιστορία
-------

Ο Αθλητικός Σύλλογος Διόνυσος Στρουμπίου ιδρύθηκε το 1983 στην κοινότητα Στρουμπί της επαρχίας Πάφου. Το 1992 κατέκτησε το Πρωτάθλημα Β΄ Κατηγορίας και προβιβάστηκε για πρώτη φορά στην Α΄ κατηγορία.

Το 1991 η έδρα της ομάδας μεταφέρθηκε στην Πάφο, ωστόσο διατήρησε την ονομασία Διόνυσος Στρουμπιού τιμής ένεκεν για αυτούς που ίδρυσαν το σωματείο στο Στρουμπί. Η αγωνιστική έδρα της ομάδας στην Πάφο ήταν το Αθλητικό Κέντρο Αφροδίτη.

Την περίοδο 2011-12 ο σύλλογος ανέστειλε τη λειτουργία του λόγω οικονομικών προβλημάτων. Πετοσφαιριστές της ομάδας στους οποίους ο σύλλογος είχε διάφορες οφειλές προσέφυγαν στην Επιτροπή Επίλυση Διαφορών της ΚΟΠΕ, η οποία δικαίωσε τους πετοσφαιριστές και απαγόρευσε στον Διόνυσο να συμμετάσχει στις διοργανώσεις της ομοσπονδίας για την αγωνιστική περίοδο 2011-2012.

Χρώματα της ομάδας ήταν το βυσσινί και το γαλάζιο.

Είχε κατακτήσει ένα κύπελλο, την περίοδο 2006-07, ενώ συμμετείχε άλλες δύο φορές σε τελικό (2001-02, 2005-06). Ακόμη είχε κατακτήσει ένα Σούπερ Καπ, το 2007.

Διακρίσεις
----------

* **Πρωτάθλημα:**
	+ Δευτεραθλητής (2): 2004-05, 2005-06
* **Κύπελλο Κύπρου:**
	+ Κυπελλούχος (1): 2006-07
	+ Φιναλίστ (2): 2005-06, 2007-08
* **Σούπερ Καπ:**
	+ Νικητής (1): 2007
	+ Φιναλίστ (1): 2002
* **Πρωτάθλημα Β΄ Κατηγορία**:
	+ Πρωταθλητής (3): 1992, 1998, 2000
* **Κύπελλο Β΄ Κατηγορίας**:
	+ Κυπελλούχος (2): 1998, 2000

Παραπομπές
----------

1. 1 2  «Ανοίγει απόψε η αυλαία του φάιναλ 8». *Ο Φιλελεύθερος*: σελ. 28. 26 Απριλίου 2004.
2. 1 2 3  «Τελικός κυπέλλου β κατηγορίας». *Ο Φιλελεύθερος*: σελ. 19. 20 Απριλίου 2000.
3. 1 2  «Πολιτισμός/Αθλητισμός – Στρουμπί». Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 21 Μαρτίου 2021. Ανακτήθηκε στις 21 Μαρτίου 2021.
4. ↑  «Διόνυσος Στρουμπίου». Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 31 Ιανουαρίου 2013. Ανακτήθηκε στις 21 Μαρτίου 2021.
5. ↑  «ΔΙΟΝΥΣΟΣ Άλα ούνα, άλα τρε... τα κύπελλα». *www.sigmalive.com*. 21 Οκτωβρίου 2010. Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 21 Μαρτίου 2021. Ανακτήθηκε στις 21 Μαρτίου 2021.
6. 1 2  «Νόμιμη η απαγόρευση στον «Διόνυσο»». *Νόμιμη η απαγόρευση στον «Διόνυσο»*. 17 Σεπτεμβρίου 2014. Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 21 Μαρτίου 2021. Ανακτήθηκε στις 21 Μαρτίου 2021.

Πηγές
-----

* Αθλητικός Σύλλογος Διόνυσος
Η **Πολάνα (Polana)** είναι ένας σκουρόχρωμος αστεροειδής της Κύριας Ζώνης Αστεροειδών με απόλυτο μέγεθος (όπως ορίζεται για το Ηλιακό Σύστημα) 10,27. Ανακαλύφθηκε το 1875 από τον Αυστριακό αστρονόμο Γιόχαν Παλίζα, που παρατηρούσε από την Πόλα, τη σημερινή Πούλα της Κροατίας, και έλαβε το όνομα της πόλεως αυτής των Βαλκανίων, που βρίσκεται στη χερσόνησο της Ίστρια και ανήκε τότε στην Αυστροουγγρική Αυτοκρατορία. Η τροχιά της Πολάνας βρίσκεται σε συντονισμό 1:2 με αυτή του πλανήτη Άρη, δηλαδή η Πολάνα εκτελεί μία περιφορά γύρω από τον Ήλιο στον ίδιο χρόνο που ο Άρης εκτελεί δύο.

Φυσικά χαρακτηριστικά
---------------------

Η μέση διάμετρος της Πολάνας είναι 55,3 km. Η μάζα της εκτιμάται σε 180 τρισεκατομμύρια τόνους και η πυκνότητά της σε 2,0 gr/cm³. Η μέση επιτάχυνση της βαρύτητας στον ισημερινό της Πολάνας εκτιμάται σε 1,55 cm/sec², δηλαδή η βαρύτητα εκεί είναι 632 φορές ασθενέστερη από τη γήινη, ενώ η μέση ταχύτητα διαφυγής υπολογίζεται σε 29,2 m/sec (105 χιλιόμετρα την ώρα).

Ο φασματικός τύπος της Πολάνας είναι **F** (ανθρακούχος, υπότυπος του C) και το γεωμετρικό της άλβεδο 0,047. Η μέση θερμοκρασία στην επιφάνειά της εκτιμάται σε 94 βαθμούς Κελσίου κάτω από το μηδέν.

Η Πολάνα περιστρέφεται γύρω από τον εαυτό της μία φορά κάθε 9 ώρες και 46 λεπτά.

Παραπομπές
----------

1. ↑  *JPL Small-Body Database*. 2000142.

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
--------------------

* Τροχιά από το JPL (Java) / Εφημερίδα

  


Αστεροειδείς| 141 Λούμεν | 142 Πολάνα | 143 Αδρία |

|  |  |
| --- | --- |
| 

|  |
| --- |
| * Πύλη:Ηλιακό Σύστημα
* Πύλη:Αστρονομία
 |

 |
Ο **Αλεσσάντρο Ρόζα Βιέιρα**, περισσότερο γνωστός ως **Φαλκάο**, γεννημένος στις 8 Ιουνίου 1977, είναι Βραζιλιάνος ποδοσφαιριστής σάλας. 

Βραβεύτηκε ως ο κορυφαίος ποδοσφαιριστής σάλας παγκοσμίως το 2004, το 2006, το 2011 και το 2012.

Βιογραφία
---------

Ο Φαλκάο ξεκίνησε την καριέρα του ως ποδοσφαιριστής σάλας στα μέσα της δεκαετίας του 1990, ενώ κατέκτησε τα πρώτα του τρόπαια με την ομάδα της ΣΚ Κορίνθιανς Παουλίστα. Αγωνίστηκε, διαδοχικά, με τα χρώματα αριθμού συλλόγων, μεταξύ των οποίων οι Ατλέτικο Μινέιρο, Σάο Πάολο, Μαλουί/Ζαραγκουά και Ιντέλλι. Διακρίθηκε από τις ικανότητές του στην ντρίμπλα και τα σουτ με το αριστερό του πόδι, τα οποία ήταν δυνατά και, ταυτόχρονα, ακριβή. 

Το 2005, αγωνίστηκε για σύντομο διάστημα ως ποδοσφαιριστής της Σάο Πάολο ΦΚ, η οποία κατέκτησε εκείνη την χρονιά το Κόπα Λιμπερταδόρες.

Στέλεχος της Εθνικής Βραζιλίας από το 1998, συμμετείχε στα Παγκόσμια Κύπελλα του 2000, του 2004, του 2008 και του 2012. Αναδείχθηκε ως ο κορυφαίος ποδοσφαιριστής των διοργανώσεων του 2004 και του 2008, ενώ κατέκτησε τις διοργανώσεις του 2008 και του 2012 (το 4ο και 5ο τρόπαιο της Βραζιλίας). Έχει πετύχει συνολικά 339 τέρματα σε 201 διεθνείς συμμετοχές με την Εθνική Βραζιλίας.

Παραπομπές
----------

1. ↑  «Falcao, the 'Pelé of futsal'». *World Soccer* (στα Αγγλικά). Ανακτήθηκε στις 11 Απριλίου 2016.
2. ↑  «Futsal : Falcao, la légende qui milite pour l'expansion de son sport». *Foot Mercato : Info Transferts Football - Actu Foot Transfert*. Ανακτήθηκε στις 11 Απριλίου 2016.

Εξωτερικός Σύνδεσμος
--------------------

* Επίσημη ιστοσελίδα

|  |  |
| --- | --- |
| 

|  |
| --- |
| * Πύλη:Ποδόσφαιρο
* Πύλη:Βραζιλία
 |

 |


|  |  |
| --- | --- |
| CC-BY-SA Μετάφραση | Στο λήμμα αυτό έχει ενσωματωθεί κείμενο από το λήμμα Alessandro Rosa Vieira  της Αγγλικής Βικιπαίδειας, η οποία διανέμεται υπό την GNU FDL και την CC-BY-SA 4.0. (ιστορικό/συντάκτες). |
Η **αλεπού με αφτιά νυχτερίδας** (*Otocyon megalotis* - *Ωτοκύων ο μεγαλώτις*) είναι είδος αλεπούς που βρίσκεται στην αφρικανική σαβάνα, ονομασμένη για τα μεγάλα της αφτιά, τα οποία χρησιμοποιούνται για τη θερμορύθμιση. Τα αρχεία απολιθωμάτων δείχνουν ότι αυτός ο κυνίδης εμφανίστηκε για πρώτη φορά κατά τη διάρκεια του μέσου Πλειστόκενου, πριν από περίπου 800.000 χρόνια. Θεωρείται βασικό είδος κυνίδη, που ομοιάζει με προγονικές μορφές της οικογένειας.

Η αλεπού με αφτιά νυχτερίδας έχει καστανόξανθη γούνα με μαύρα αφτιά, πόδια και σημεία του μυτερού προσώπου. Είναι κατά μέσο όρο 55 εκατοστά μήκος (κεφάλι και σώμα), με αφτιά μήκους 13 εκατοστών. Είναι το μοναδικό είδος του γένους *Ωτοκύων*. Η ονομασία *Ωτοκύων* προέρχεται από τις ελληνικές λέξεις *οὖς* (αφτί) και *κύων* (σκύλος), ενώ η συγκεκριμένη ονομασία *μεγαλώτις* προέρχεται από τις ελληνικές λέξεις *μέγας* και *οὖς*.

Παραπομπές
----------

1. 1 2  Clark, H. O. (2005). «Otocyon megalotis». *Mammalian Species* **766**: 1–5. doi:10.1644/1545-1410(2005)766[0001:OM]2.0.CO;2.
2. ↑  Macdonald, David W.; Sillero-Zubir, Claudio (2004-06-24), *The Biology and Conservation of Wild Canids*, Πανεπιστημιακές Εκδόσεις της Οξφόρδης, ISBN 9780191523359, ανακτήθηκε στις February 16, 2016
3. ↑  Wozencraft, W. C. (2005). «Order Carnivora». Στο: Wilson, D. E.· Reeder, D. M. *Mammal Species of the World* (3rd έκδοση). Johns Hopkins University Press. ISBN 978-0-8018-8221-0. OCLC 62265494.
Η **λυδία λίθος** είναι η κοινή ονομασία πετρώματος μαύρου χρώματος, το όνομα του οποίου προέρχεται από τη Λυδία της Μικράς Ασίας από όπου την εισήγαγαν αρχικά κατά την αρχαιότητα οι Έλληνες. Είναι είδος βασάλτη, ενός σκληρού πετρώματος που ετυμολογικά προέρχεται από την λέξη βάσανος. 

Με τη χρήση της Λυδίας λίθου μπορεί να εξακριβωθεί η περιεκτικότητα ενός κράματος σε χρυσό.

Χρήση
-----

Εάν συρθεί ένα κομμάτι χρυσού στην επιφάνεια της λυδίας λίθου, αφήνει ένα χαρακτηριστικό ίχνος. Όμως εάν συρθεί ένα κομμάτι όχι καθαρού χρυσού αλλά κράματος τότε η απόχρωση του χρώματος του ίχνους που αφήνει πάνω στην επιφάνεια της λυδίας λίθου είναι διαφορετική. Και ανάλογα με την περιεκτικότητα ενός κράματος σε χρυσό, το ίχνος αυτό έχει διαφορετική απόχρωση. Έτσι, αν η απόχρωση του ίχνους ενός κράματος συγκριθεί με τις αποχρώσεις ιχνών κραμάτων με γνωστή περιεκτικότητα, μπορεί να εκτιμηθεί η περιεκτικότητά του σε χρυσό με αρκετά ασφαλή τρόπο.

Αυτή η τεχνική, γνωστή από την αρχαιότητα, χρησιμοποιήθηκε αρχικά στον ελληνικό χώρο για την εξακρίβωση της γνησιότητας τον χρυσών νομισμάτων, αλλά αργότερα επεκτάθηκε σχεδόν σε όλες τις περιπτώσεις όπου η διαπίστωση της περιεκτικότητας ενός κράματος σε χρυσό ήταν απαραίτητη. Ακόμα και σήμερα, χρυσοχόοι εκτιμούν την περιεκτικότητα χρυσών αντικειμένων σε καράτια με την ίδια μέθοδο. Με την εξέλιξη της τεχνολογίας, όμως, η λυδία λίθος όλο και συχνότερα απαντάται σε τεχνητή παρά σε φυσική μορφή, ή αντικαθίσταται με μεθόδους που δίνουν μετρήσεις με μεγαλύτερη ακρίβεια.

Μεταφορικά, η φράση "λυδία λίθος", λόγω της χρήσης του πετρώματος για πολλούς αιώνες ως εργαλείου εξακρίβωσης της καθαρότητας κραμάτων χρυσού, χρησιμοποιείται για να δηλώσει την έννοια της δοκιμασίας, του τρόπου ελέγχου, της εξακρίβωσης κτλ.

Παραπομπές
----------

1. ↑   Βάσανος>βασανίτης>βασάλτης. Βάσανος = έλεγχος για εξακρίβωση της αλήθειας, της γνησιότητας ή της ακρίβειας. Λεξικό της κοινής νεοελληνικής "Τριανταφυλλίδη"
Ο **Αλεξάντερ Κουλ**, γεννημένος στις 25 Απριλίου 1975 στο Βερτσνεντβίνσκ της Λευκορωσίας, είναι πρώην επαγγελματίας διεθνής καλαθοσφαιριστής. Έχει ύψος 2,13 μέτρα και αγωνιζόταν στην θέση του σέντερ.

Καριέρα
-------

Ο Κουλ ξεκίνησε την επαγγελματική του καριέρα σε ηλικία δεκαοκτώ ετών από την ομάδα της Μινσκ και το 1994 εγγράφηκε στο κολέγιο Τζορτζ Ουάσινγκτον για να αγωνιστεί στο πρωτάθλημα του NCAA. Με την ομάδα του κολεγίου έπαιξε σε 123 αγώνες, πετυχαίνοντας 1.656 πόντους (Μ.Ο. 13,5).

Το καλοκαίρι του 1998, συμφώνησε με την τουρκική Τούρκ Τέλεκομ, για να συνεχίσει μέχρι το 2001 στην Τουρκία με τις Κόνιασπορ και Γαλατασαράι, παρουσιάζοντας σταθερά μέσο όρο πόντων ανώτερο των δέκα, με 16,6 πόντους στον πρώτο του χρόνο με την Τουρκ Τέλεκομ, 16,0 πόντους στον δεύτερο του χρόνο με την Κόνιασπορ και 13,7 πόντους με την Γαλατασαράι.

Ακολούθησαν δύο σεζόν που αγωνίστηκε στην Πολωνία, φορώντας αρχικά την φανέλα της Άνβιλ Βλότσλαβεκ και στην συνέχεια της Σλασκ Βρότσουαφ, ενώ το 2003 υπέγραψε αρχικά στην ομάδα του Ιωνικού Νέας Φιλαδέλφειας, αλλά ολοκλήρωσε την χρονιά στην πολωνική Μπίτγκοζ.

Το καλοκαίρι του 2004, υπέγραψε στον Πανιώνιο και την επόμενη σεζόν φόρεσε την φανέλα του Άρη Θεσσαλονίκης, με τον οποίο αγωνίστηκε σε 21 παιχνίδια της κανονικής περιόδου του ελληνικού πρωταθλήματος με μέσο όρο 2,5 πόντων ανά αγώνα, με την ομάδα των "κίτρινων" να φθάνει μέχρι τον τελικό της διοργάνωσης του ULEB Cup, όπου ηττήθηκε από την Ντιναμό Μόσχας.

Το 2006-07, μεταγράφηκε στην ομάδα του Αιγάλεω και ολοκλήρωσε την χρονιά στον Κεραυνό Στροβόλου από την Κύπρο, ενώ από το καλοκαίρι του 2007 επέστρεψε στην πατρίδα του, όπου έκλεισε την καριέρα του το 2011 φορώντας την φανέλα της Μινσκ το 2009 και της Ίμπουλς το 2011.

Παραπομπές
----------

1. ↑  Colonial Hoops - the George Washington University - Tuesday, September 16, 2008 - Alexander Koul: Still around
2. ↑  Alexander Koul | Saporta Cup (2002) | FIBA Europe
3. ↑  2002-03 Stats - Slask Wroclaw | Basketball-Reference.com
4. ↑  2004-05 Stats - Panionios | Basketball-Reference.com
5. ↑  Η Α1 πριν από 10 χρόνια! - Longform - SPORT 24
6. ↑  Εχασε, αλλά δεν ηττήθηκε ο Αρης - Contra.gr
7. ↑  Alexander Koul profile | Game center | FIBA.com[*νεκρός σύνδεσμος*]
8. ↑  Keravnos Cyprus College | EuroCup Challenge (2007) | FIBA Europe[*νεκρός σύνδεσμος*]
9. ↑  Alexandr Koul Basketball Player Profile, Impuls BGUIR

Πηγές
-----

* DraftExpressProfile: Alexander Koul, Stats
* KOUL, ALEXANDER - Welcome to EUROLEAGUE BASKETBALL
**Λόρδωση** ονομάζεται η πάθηση αυτή της σπονδυλικής στήλης κατά την οποία σημειώνεται ανώμαλη κάμψη της σπονδυλικής στήλης, που προκαλεί μεταβολή της θέσης του κορμού. Κατά τη λόρδωση οι γλουτοί προεξέχουν, οι ώμοι γέρνουν προς τα πίσω, ενώ η ραχιαία και η οσφυϊκή περιοχή σχηματίζουν μεγάλη καμπύλη. Η πάθηση αυτή είναι σπάνια. Συνήθως οφείλεται σε πάρεση των οσφυοϊερών μυών, άλλοτε αποτελεί αναπλήρωση κύφωσης της θωρακικής μοίρας της σπονδυλικής στήλης και ορισμένες φορές συνοδεύει χρόνια πάθηση του ισχίου. 

Πήρε την ονομασία της από τη στάση που συνηθιζόταν να παίρνουν οι *Λόρδοι* της εποχής.
Ο **Αλβέρτος Α΄ ο υψηλός** (1236 - 15 Αυγούστου 1279) από τον Οίκο των Γουέλφων, ήταν αρχικά μαζί με τον αδελφό του δούκας του Μπράουνσβαϊγκ-Λύνεμπουργκ (1252-69) και μετά το μοίρασμα των γαιών τους πρώτος πρίγκιπας του Βολφενμπύτελ (1269-79).

Βιογραφία
---------

Ήταν ο πρωτότοκος γιος του Όθωνα Α΄, δούκα του Μπράουνσβαϊγκ και της Ματθίλδης των Ασκάνια, κόρης του Αλβέρτου Β΄ δούκα του Βρανδεμβούργου. Όταν το 1252 απεβίωσε ο πατέρας του, τον διαδέχθηκε μαζί με τον αδελφό του Ιωάννη. Αν και η δυναστεία των Χοενστάουφεν, εχθρών των Γουέλφων, είχε εκλείψει, είχε να πολεμήσει με τους υποστηρικτές τους. Πολέμησε εναντίον του Έρικ Α΄, δούκα του Σλέσβιχ και υπέρ της Μαργαρίτας και του γιου της Έρικ Ε', βασιλιά της Δανίας. Επίσης συμμετείχε στη διαμάχη για τη διαδοχή της Θουριγγίας, για την υποστήριξη της πεθεράς του Σοφίας της Θουριγγίας, χωρίς όμως επιτυχία.

Το 1269 τα δύο αδέλφια μοιράστηκαν την επικράτειά τους: ο Αλβέρτος Α΄ τη διαίρεσε σε δύο μέρη και ο Ιωάννης διάλεξε το βόρειο (Λύνεμπουργκ, Τσέλλε, Αννόβερο). Στον Αλβέρτο Α΄ έμεινε το νότιο μερίδιο (η περιοχή πέριξ των Μπράουνσβαϊγκ, Βολφενμπύτελ, Κάλενμπεργκ). Η πόλη του Μπράουνσβαϊγκ ήταν κοινή. Ασχολήθηκε με την ανάπτυξη της περιοχής του. Για τη γερμανική διαδοχή, πήρε το μέρος του Ότακαρ Β΄ της Βοημίας, αλλά ηττήθηκαν στο Μάρσφελντ το 1277. 

Το ίδιο έτος, όταν απεβίωσε ο νεότερος αδελφός του Ιωάννης, ανέλαβε την κηδεμονία του ανιψιού του Όθωνα Β΄. Απεβίωσε το 1279 και ετάφη στον Καθεδρικό του Μπράουνσβαϊγκ. Τον διαδέχθηκαν οι τρεις μεγαλύτεροι γιοί του, μια και οι νεότεροι τρεις είχαν ενταχθεί στην Εκκλησία.

Οικογένεια
----------

Το 1254 νυμφεύτηκε την Ελισάβετ, κόρη του Ερρίκου Β΄, δούκα της Βραβάντης, αλλά δεν είχαν τέκνα.

Όταν απεβίωσε η Ελισάβετ το 1261, νυμφεύτηκε σε δεύτερο γάμο την Αδελαΐδα, κόρη του Βονιφάτιου Β΄, μαρκήσιου του Μομφερράτου και είχε τέκνα:

* Ερρίκος Α΄ 1267-1322, πρίγκιπας του Γκρούμπενχαγκεν.
	+ (Αδελαΐδα) Ειρήνη π.1293-1324, παντρεύτηκε τον Ανδρόνικο Γ΄ Παλαιολόγο Αυτοκράτορα των Ρωμαίων.
* Αλβέρτος Β΄ 1268-1318, δούκας του Μπράουνσβαϊγκ-Λύνεμπουργκ.
* Γουλιέλμος Α΄ 1270-1292, δούκας του Μπράουνσβαϊγκ-Λύνεμπουργκ
* Όθων, απεβ. π. 1346.
* Ματθίλδη 1276-1318, νυμφεύτηκε τον Ερρίκο Γ΄ των Πιαστ-Σιλεσίας-Γκλόγκουφ δούκα του Γκλόγκουφ.
* Λούθηρος π. 1275-1335, μέγας μάγιστρος του Τάγματος των Τευτόνων.
* Κορράδος, απεβ. π. 1303.

Παραπομπές
----------

1. ↑  Chronica Principum Brunsvicensium, MGH SS XXX.1, p. 26.

Πηγές
-----

* htt://Welfen.de/Albrechtt.htm
* 
* 

|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
| Καθιερωμένοι όροι | 
* VIAF: 45174176
* GND: 122098919

 |

 |


|  |  |
| --- | --- |
| CC-BY-SA Μετάφραση | Στο λήμμα αυτό έχει ενσωματωθεί κείμενο από το λήμμα Albert I, Duke of Brunswick-Lüneburg  της Αγγλικής Βικιπαίδειας, η οποία διανέμεται υπό την GNU FDL και την CC-BY-SA 4.0. (ιστορικό/συντάκτες). |
Αυτό το λήμμα αφορά το μυθικό βασιλιά. Για τον Βυζαντινό συγγραφέα του 6ου αιώνα, βλ. Ιωάννης Λαυρέντιος ο Λυδός.  Για τον αγγειογράφο, δείτε: Λυδός (αγγειογράφος).  

Στην ελληνική μυθολογία ο **Λυδός** ήταν ένας βασιλιάς των Λυδών, από τον οποίο ο λαός αυτός πήρε το όνομά του, ενώ πριν από αυτόν οι Λυδοί αποκαλούνταν Μηίονες, Μήονες ή Μαίονες. Σύμφωνα με μια παράδοση, ο Λυδός ήταν γιος του Άτυος και εγγονός του Μάνητα, ενώ ο Διονύσιος ο Αλικαρνασσεύς τον θεωρεί δισέγγονο του Μάνητα, γιο του `Ατυος και της Καλλιθέας, και αδελφό του Τυρρηνού. 

Ο Λυδός βασίλευσε πριν από την έλευση των Ηρακλειδών, που πήραν την εξουσία μετά τη δυναστεία του Μάνητα, αλλά κάποιες παραδόσεις τον αναφέρουν ως Ηρακλείδη. Σε ορισμένες πηγές αναφέρονται ως αδελφοί του Λυδού ο Κάρας και ο Μυσός, ενώ ως γιος του Λυδού μυθολογείται ο Άσιος.
Σύμφωνα με την Βίβλο ταυτίζεται με τον Λούδ **(Γένεσις 10,21 - 22)** μικρότερο γιο του Σημ γενάρχη των Σημιτικών φυλών και εγγονό του Νώε, αδελφό του Ελάμ, του Ασσούρ, του Αρφαξάδ και του Αράμ, αυτό σημαίνει οτι σύμφωνα με την Βίβλο ο λαός του οι Λυδοί ήταν Σημίτες.

Δείτε επίσης
------------

* Λυδία

Παραπομπές
----------

1. ↑  Herodotus & de Sélincourt 1954, σ. 43

Πηγές
-----

* Emmy Patsi-Garin: «Επίτομο λεξικό Ελληνικής Μυθολογίας», εκδ. οίκος *Χάρη Πάτση*, Αθήνα 1969
* Herodotus (1975) [first published 1954]. Burn, A. R.; de Sélincourt, Aubrey (eds.). The Histories. London: Penguin Books.
Ο **Αλβέρτος Άτσο Α΄** (απεβ. 1029) από τον Οίκο των Ομπερτιδών, ήταν μάργραβος του Μιλάνου. Ήταν σε διαμάχη με τον Ερρίκο Β΄ των Οθωνιδών βασιλιά της Γερμανίας.

Βιογραφικά
----------

Αναφέρεται σε έγγραφο του 1011. Δύο έτη μετά αναφέρεται να έχει τη θέση του απεσταλμένου (missus) του παλατιού. Όταν μετά το 1014 απεβίωσε ο πατέρας του Ομπέρτο Β΄, τον διαδέχθηκε ως μαρκήσιος του Μιλάνου και κόμης του Μιλάνου, του Λούνι, της Γένουας, της Τορτόνας (στο Πεδεμόντιο). Είχε πολλές κτήσεις, άλλες υποτελείς (φεουδαλικές) και άλλες ανεξάρτητες. Οι αδελφοί του Ούγος, Αδαλβέρτος Δ΄ και Ομπέρτο Γ΄ έφεραν επίσης τον τίτλο του μαρκησίου του Μιλάνου. Η αδελφή του Μπέρθα παντρεύτηκε τον Ούλριχ-Μάνφρεντ Β΄ μαρκήσιο του Τορίνο. Μπέρθα ήταν και η αδελφή του (ίσως η ίδια) που παντρεύτηκε τον Αρδουίνο μαρκήσιο της Ιβρέας για να είναι σύμμαχες οι οικογένειες των Ιβρέα και των Ομπερτιδών.

Στη διαμάχη του Αρδουίνου της Ιβρέας με τον Ερρίκο Β΄ για το στέμμα των Λομβαρδών (της «Ιταλίας») υποστήριξε με τους αδελφούς του τον πρώτο. Το 1014 ο Ερρίκος Β΄ στέφθηκε βασιλιάς της Γερμανίας. O Αλβέρτος-Άτσο Α΄ κατάσχεσε το Ζόλινγκεν (Solingen) της Ρηνανίας, λεηλάτησε την εκεί εκκλησία και επιτέθηκε στην Παβία, το Βερτσέλι και τη Νοβάρα στο Πεδεμόντιο. Αν και το 1019 συμφιλιώθηκε με τον Ερρίκο Β΄, τρία έτη μετά ο Γερμανός βασιλιάς συνέλαβε όλα τα αδέλφια. Τότε ο Αλβέρτος-Άτσο Α΄ δήλωσε υποτέλεια και ο Ερρίκος Β΄ του έδωσε το δικαίωμα του δικάζειν (judiciaria) στο Μονζέλιτσε. Το 1026 ενώθηκε με τον Ούλριχ-Μάνφρεντ Β΄ του Τορίνο για την υπεράσπιση της Παβίας εναντίον του Κορράδου Β΄ των Σαλίων.

Το 1029 απεβίωσε και τον διαδέχθηκε ο γιος του Αλβέρτος-Άτσο Β΄.

Οικογένεια
----------

Νυμφεύτηκε την Αδέλα του Μιλάνου και είχε τέκνο:

* Αλβέρτος-Άτσο Β΄ 997/1009 - 1097 μαρκήσιος του Μιλάνου.
* Αδέλα π.995-μετά το 1055, παντρεύτηκε τον Άνσελ Β΄ μάργραβο του Σαλούτσο.
Η **Μάχη της Χαλανδρίτσας** κατά το 1316 ήταν μία στρατιωτική σύγκρουση που έγινε στα πλαίσια του πολέμου διαδοχής του Πριγκιπάτου της Αχαΐας ανάμεσα στον Λουδοβίκο της Βουργουνδίας και τον Φερδινάνδο της Μαγιόρκας. Αντίπαλοι στρατοί ήταν αυτοί της Βαρωνίας της Πάτρας που υποστήριζε τον Λουδοβίκο και της Βαρωνίας της Χαλανδρίτσας που είχε καταλειφθεί από τον Φερδινάνδο, από το 1315.

Την ίδια χρονιά έγινε και η πολιορκία της Χαλανδρίτσας από τον ίδιο τον Λουδοβίκο ο οποίος απέτυχε να την καταλάβει. Ο Αρχιεπίσκοπος και βαρώνος της Πάτρας Ρενιέρος με τον στρατό του που περιλάμβανε ενισχύσεις από την Βοστίτσα (Αίγιο) κι άλλες περιοχές συγκρούστηκε με τον Στρατό του Κενταυρίωνα που είχε ενισχυθεί με Καταλανούς. Ο Αρχιεπίσκοπος αναφέρεται ότι ήταν έφιππος και επικεφαλής, δηλαδή οδηγούσε τα στρατεύματα του μπροστά στην μάχη. Η μάχη ήταν σκληρή και από τις δύο πλευρές, τελικά όμως ο Ραϊνέιρος μην μπορώντας να σπάσει τον αμυντικό κλοιό Κενταυρίωνα επέστρεψε στην Πάτρα. 

Την ίδια χρονιά ο Βαρώνος της Χαλανδρίτσας άλλαξε στρατόπεδο και πήρε μέρος στην Μάχη της Μανωλάδας με το πλευρό του Λουδοβίκου.

Δείτε επίσης
------------

* Πολιορκία της Χαλανδρίτσας (1316)

Πηγές
-----

* Στέφανου Θωμοπούλου, *Ιστορία της Πόλεως Πατρών από των αρχαιοτάτων χρόνων μέχρι του 1821*, Τόμος Α΄, επιμέλεια Βασίλειου Λάζαρη, Αχαϊκές εκδόσεις, Πάτρα 1998, ISBN 960-7960-4.
Η **Μάχη του Αλκοράθ (Batalla de Alcoraz)** πραγματοποιήθηκε το 1096 έξω την πόλη Ουέσκα (Προ-Ρωμαϊκή ονομασία: Βολσκάν, λατινική: *'Οσκα*, αραβικά: Βάσκαχ), όπου παρατάχθηκαν οι πολιορκητικές δυνάμεις του Πέτρου Α´ της Αραγωνίας και της Παμπλόνα ενάντια στις προς ενίσχυση στην πόλη δυνάμεις του Αλ-Μουσταΐν Β´ της Σαραγόσας. Η πολιορκία είχε ξεκίνησε δύο χρόνια νωρίτερα (το 1094) από τον πατέρα του Πέτρου, Σάντσο Ραμίρεθ, που είχε στρατοπεδεύσει στο Κάστρο του Μοντεαραγόν. Κατά την επιθεώρηση των πολιορκητικών προσπαθειών γύρω από τα τείχη, Σάντσο σκοτώθηκε από ένα βέλος. Ο διάδοχός του συνέχισε την πολιορκία, ο οποίος στο κοντινό Αλκοράθ νίκησε τα στρατεύματα του Αλ-Μουσταΐν που είχαν έρθει από τη Σαραγόσα.

Μεταγενέστεροι θρύλοι αναφέρουν πως κατά τη διάρκεια της μάχης ο Άγιος Γεώργιος εμφανίστηκε πάνω από το στέμμα της Αραγωνίας, προς υποστήριξη της προσπάθειας της *Reconquista*. Αυτό παραλληλίζεται με παρόμοια οράματα εμφάνισης του Σαντιάγο Matamoros (Αγίου Ιακώβου) προς υποστήριξη των Χριστιανικών δυνάμεων των Αστουριών στη Μάχη του Clavijo πάνω από διακόσια χρόνια νωρίτερα.

Αναφορές
--------

* Antonio Ubieto Arteta. 1951. *Una narración de la batalla de Alcoraz atribuida al abad pinatense Aimerico*. *Argensola: Revista de Ciencias Sociales del Instituto de Estudios Altoaragoneses*, 7:245-56.
Η **Ίστρια (Istria)** είναι αστεροειδής της Κύριας Ζώνης Αστεροειδών με απόλυτο μέγεθος (όπως ορίζεται για το Ηλιακό Σύστημα) 9,68. Ανακαλύφθηκε το 1878 από τον Αυστριακό αστρονόμο Γιόχαν Παλίζα, που παρατηρούσε από την Πόλα, τη σημερινή Πούλα της Κροατίας, και έλαβε το όνομά της από τη χερσόνησο της Ίστρια, πάνω στην οποία βρίσκεται χτισμένη η Πούλα. Η τροχιά της Ίστριας είναι ιδιόμορφη, με πολύ μεγάλη εκκεντρότητα και μεγάλη κλίση ως προς την εκλειπτική, 26,4 μοίρες. Το δεύτερο θα καθιστούσε σχετικώς δύσκολη μια διαστημική αποστολή προς αυτό τον αστεροειδή.

Φυσικά χαρακτηριστικά
---------------------

Η μέση διάμετρος της Ίστριας είναι 35,43 χλμ. Ο φασματικός της τύπος είναι **S** (λιθώδης). Το άλβεδό της είναι 0,189. Η Ίστρια περιστρέφεται γύρω από τον εαυτό της μία φορά κάθε 11 ώρες και 46 λεπτά.

Παραπομπές
----------

1. ↑  *JPL Small-Body Database*. 2000183.

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
--------------------

* Τροχιά από το JPL (Java) / Εφημερίδα

  


Αστεροειδείς| 182 Έλσα | 183 Ίστρια | 184 Δηιόπη |

|  |  |
| --- | --- |
| 

|  |
| --- |
| * Πύλη:Ηλιακό Σύστημα
* Πύλη:Αστρονομία
 |

 |
Η επονομαζόμενη **Μάχη της σοδειάς** πραγματοποιήθηκε στις 20 Ιουλίου 1944, στον δρόμο Βόλου-Ν. Αγχιάλου περί τη θέση "Καντήραγας" (16ο χλμ. σημερινή ονομασία: "Χρυσή Ακτή Παναγίας").

Ιστορικό πλαίσιο
----------------

Από τον χειμώνα των αρχών του 1944, ο Γερμανικός στρατός που έδρευε κοντά στον Βόλο Μαγνησίας στην Κεντρική Ελλάδα άρχισε να αισθάνεται έντονα την έλλειψη σοβαρής και αποτελεσματικής επιμελητείας λόγω της συνεχούς κατάρρευσης των σοβαρότερων μετώπων: του ανατολικού στη Ρωσία, του δυτικού στη Γαλλία και τις Κάτω Χώρες, αλλά και του νοτίου πλέον, καθώς είχε πραγματοποιηθεί ήδη η απόβαση στην Ιταλία και η συνθηκολόγησή της στους Συμμάχους.

Από τις αρχές του Αυγούστου του 1944, η Ελληνική Αντίσταση είχε βάσιμες πληροφορίες ότι θα γινόταν απόπειρες ιδιοποιήσεων των καρπών και των τροφίμων που οι τοπικοί αγροτικοί πληθυσμοί μετέφεραν από τα χωράφια στις αποθήκες τους στα χωριά της περιοχής.

Η τοπική οργάνωση του ΕΛΑΣ είχε ήδη ειδοποιήσει και υπήρχαν πλέον "σκοπιές", αλλά και καλά ενεργοποιημένη κατασκοπεία στο Βόλο και μέσω των συνεργαζομένων με το Στρατό Κατοχής Ελλήνων. Μεγάλος ήταν και ο κίνδυνος και από τα μέλη της Κατοχικής Πολιτοφυλακής που αποτελείτο από Φιλογερμανούς ντόπιους.

Η συμπλοκή
----------

Από το καλοκαίρι του 1944 και μετά, έγιναν διάφορες μικροαπόπειρες Γερμανών ενόπλων με μοτοσυκλέτες και με στρατιωτικά οχήματα, οι οποίες απωθήθηκαν σε μικρές αψιμαχίες. Η πιο ενδεικτική ήταν αυτή της 20ής Ιουλίου, οπότε οι Γερμανοί θα επέστρεφαν με το κύριο μέρος του τάγματος ευθύνης της διατήρησης τάξης με ελαφριά και βαρύτερα όπλα.

Η παρεμβαλλομένη μεταξύ Βόλου-Αλμυρού Νέα Αγχίαλος, ήδη καμένη από τους Ιταλούς, στέγαζε σημαντικό κλιμάκιο αντίστασης και όλοι περίμεναν τον τελικό εξανδραποδισμό. Ωστόσο, εκείνη την ημέρα έφθασαν τα νέα για την απόπειρα κατά του Χίτλερ, πράγμα που ακύρωσε αφενός τις επιχειρήσεις κατά των χωριών της περιοχής, αλλά και επιτάχυνε δραστικά τις ετοιμασίες για την οπισθοχώρηση του Γερμανικού Στρατού Κατοχής προς τη Γερμανία.

Συγκροτήθηκαν ειδικά τμήματα για την προστασία της σοδειάς, από τα οποία αναχαιτίστηκαν οι γερμανικές δυνάμεις.

Η αντίσταση του ντόπιου πληθυσμού στα γερμανικά στρατεύματα υπενθυμίζεται πλέον από μνημείο που υπάρχει στην περιοχή και έγινε γνωστή ως Μάχη της Σοδειάς, λόγω της προσπάθειας των κατοίκων να διασώσουν τις σοδειές και τα χωράφια τους.

Βιβλιογραφία
------------

* Γριβέλλας Λ. Καραφύλλης Ν. & Β. Μαγόπουλος, Εγχειρίδιο Τοπικής Ιστορίας, Νομαρχιακή Αυτοδιοίκηση Καρδίτσας, Καρδίτσα 1997

Παραπομπές
----------

1. ↑  «Εκδηλώσεις αντιστασιακών». Ριζοσπάστης. 15-07-1998, σελ. 24.. Ανακτήθηκε στις 09-12-2009.
2. ↑  Τσουπαρόπουλος, Κ. (05-05-2005). «Η Ελλάδα του χειρώνακτα αγρότη, της Κατοχής και της Αντίστασης». *Τέχνες* (Ελευθεροτυπία).. Ανακτήθηκε στις 09-12-2009. [*νεκρός σύνδεσμος*]

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
--------------------

* Ριζοσπάστης, η "Μάχη της Σοδειάς", 29/7/2006
* Ρεντίνα, Μουσείο Εθνικής Αντίστασης - Πίνακας ζωγραφικής "Η Μάχη της Σοδειάς"
Η **Πρωτογένεια (Protogeneia)** είναι ένας μεγάλος και σκουρόχρωμος αστεροειδής της Κύριας Ζώνης Αστεροειδών με απόλυτο μέγεθος (όπως ορίζεται για το Ηλιακό Σύστημα) 8,27 και φαινόμενο μέγεθος που κυμαίνεται από 12,4 ως 14,5. Ανακαλύφθηκε το 1875 από τον Ούγγρο αστρονόμο Λεοπόλδο Σούλχοφ, που παρατηρούσε από τη Βιέννη, και πήρε το όνομα της μιας από τις κόρες του Δευκαλίωνα και της Πύρρας στην ελληνική μυθολογία. Υπήρξε ο μοναδικός αστεροειδής που ανεκάλυψε ο Σούλχοφ.

Μία επιπρόσθηση αστέρα από την Πρωτογένεια έχει παρατηρηθεί: στις 28 Μαΐου 2002 από το Τέξας.

Φυσικά χαρακτηριστικά
---------------------

Η μέση διάμετρος της Πρωτογένειας υπολογίσθηκε σε 132,9 χιλιόμετρα, ενώ η μάζα της εκτιμάται σε 2,5 τετράκις εκατομμύρια τόνους με μέση πυκνότητα 2,0 gr/cm³. Η μέση επιτάχυνση της βαρύτητας στον ισημερινό της Πρωτογένειας εκτιμάται σε 3,71 cm/sec² (264 φορές ασθενέστερη από την αντίστοιχη γήινη), ενώ η ισημερινή ταχύτητα διαφυγής υπολογίζεται σε 70,3 m/sec (253 χιλιόμετρα την ώρα).

Ο φασματικός τύπος της Πρωτογένειας είναι **C** (ανθρακούχος). Το γεωμετρικό άλβεδό της είναι 0,0492. Η μέση θερμοκρασία στην επιφάνειά της εκτιμάται σε 116 βαθμούς Κελσίου κάτω από το μηδέν.

Η Πρωτογένεια περιστρέφεται γύρω από τον εαυτό της μία φορά κάθε 7 ώρες και 51 λεπτά.

Παραπομπές
----------

1. ↑  *JPL Small-Body Database*. 2000147.

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
--------------------

* Τροχιά από το JPL (Java) / Εφημερίδα

  


Αστεροειδείς| 146 Λουκίνα | 147 Πρωτογένεια | 148 Γαλλία |

|  |  |
| --- | --- |
| 

|  |
| --- |
| * Πύλη:Ηλιακό Σύστημα
* Πύλη:Αστρονομία
 |

 |
Η **Λόλα Πανιάνι** (ιταλ.: *Lola Pagnani*), (Ρώμη 3 Απριλίου 1972) είναι Ιταλίδα ηθοποιός.
Το πλήρες της όνομα είναι *Anna Lola Pagnani Stavros*, πατέρας της είναι ο συγγραφέας Έντζο Πανιάνι. Σπούδασε σύγχρονο χορό στο Παρίσι και αποφοίτησε σε ηλικία 17 ετών, ήταν πρώτος χορευτής των Momix στη παγκόσμια περιοδεία τους, με τους οποίους ξανασυνεργάστηκε για την χορογραφία του *Circe du Soleil* στο Μόντρεαλ. Ήταν πρώτη χορεύτρια στο Όπερα χάουζ (Opera House) του Μονάχου υπό την καθοδήγηση της Lina Wertmüller και με διευθυντή ορχήστρας τον Γκιουζέπε Σινόπολι. Στη συνέχεια αποφοίτησε από τη σχολή σύγχρονου χορού στο Alvin Ailey American Dance Theater της Νέας Υόρκης. Αργότερα σπούδασε στο ΗΒ Studio, επίσης στη Νέα Υόρκη. Στη συνέχεια επέστρεψε στην Ιταλία.

Επιστρέφοντας στην Ιταλία άρχισε να εργάζεται με μεγάλα ονόματα τού ιταλικού και διεθνούς κινηματογράφου και θεάτρου, όπως ο Ετόρε Σκόλα, Τζούλιο Μπέις, Λίνα Γουέρτμίλερ, επίσης συνεργάστηκε με τους Σπάικ Λι, Άμπλε Φερράρα και Τζον Τορτούρο. Επίσης έχει συνεργαστεί με τους Τούλιο Σολέντζι και Ρικάρντο Γκαρόνε και εργάστηκε για δύο συναπτά έτη με το Τολκσόυο Μαουρίσιο Κοσντανζο σόου. Δούλεψε ακόμη μαζί με τους Ενρίκο Μοντεσάνο, Μάρκο Κλούμπρο, Μπάρμπαρα ντε Ρόσι, Μπλας Ροκα Ρέι, Ενρίκο Μπριγκνάνο, Νίνο Μανφρέντι, Βιτόριο Γκάσμαν και Σίρλεϊ Γουίντερς, η οποία μάλιστα την πήρε μαζί της στο Λος Άντζελες προκειμένου να φοιτήσει στο Άκτορς στούντιο. Στο Λος Άντζελες έκανε ακόμη ιδιωτικά μαθήματα με τον Τέντυ Σίρμαν, και εργάστηκε για τη RAI international στη Νέα Υόρκη σε διάφορα προγράμματα.

Τελευταία έχει αποφασίσει να κάνει ένα ντοκιμαντέρ μαζί με τον Αμερικανό παραγωγό και σκηνοθέτη Μπάλιν Μέλισσα, Το έργο ονομάζεται *γυναίκες που ζητούν δικαιοσύνη* και θα περιλαμβάνει ιστορίες αδικίας από όλο τον κόσμο και είναι εμπνευσμένο από πραγματική ιστορία.

Φιλμογραφία
-----------

### Κινηματογράφος

* *Trafitti da un raggio di sole* (1995) - Fabiola
* *Polvere di Napoli* (1996) - Rosita
* *Ninfa plebea* (1996) - Lucia
* *Ferdinando e Carolina* (1999)
* *La bomba* (1999) - Daisy
* *Il pranzo della domenica* (2002)
* *Gente di Roma* (2003)
* *Women Seeking Justice* (2007)

### Τηλεόραση

* *Pazza famiglia* ([995)
* *Commissario Raimondi* (1998) - Esmeralda
* *Anni 50 (1998)*
* *La squadra* (2000)
* *Un posto al sole* (2001) - Roberta Cantone
* *Francesca e Nunziata* (2001)
* *Carabinieri (TV series)* (2005)
* *Un ciclone in famiglia 2* (2005)
* ' Donne sbagliate *(2006)*
* *Capri* (2006) - Maria Rosaria

### Θέατρο

* *Vergine Regina* (1996)
* *Anatra all'arancia* (1997)
* *Carmen* (1987)

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
--------------------

* imdb
* Official Web Site
* Studio Morea-Lo Cascio, Lola's Press in Rome

|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
| Καθιερωμένοι όροι | 
* VIAF: 233084760
* ISNI: 0000 0003 6780 1913
* GND: 1229880836
* ICCU: UBOV549382

 |

 |


1. ↑  Ανακτήθηκε στις 24  Ιουνίου 2019.
Ο **Αλέξανδρος Μαγνήτης** ήταν ποιητής επίγραμμα του οποίου διασώθηκε στην Παλατινή Ανθολογία (αναθηματικό επίγραμμα VI 182) με τον τίτλο «Αλεξάνδρου Μαγνήτου». Το ίδιο επίγραμμα διασώθηκε και στην Ανθολογία του Πλανούδη, στο δέκατο πέμπτο τόμο του έκτου βιβλίου της (L.6, T.15, E.10). Σύμφωνα με τον D.L.Page αν και στο επίγραμμά του δεν υπάρχουν άμεσες πληροφορίες που να βοηθούν στην χρονολόγησή του, το θέμα και το ύφος του επιγράμματος υποδεικνύουν ότι ο Αλέξανδρος το συνέθεσε κατά την περίοδο του Στεφάνου του Φιλίππου του Θεσσαλονικέως, (90 π.Χ. - 40 μ.Χ.) και συγκεκριμένα προς το τέλος της περιόδου αυτής.
Το συγκεκριμένο επίγραμμα είναι ένα από τα 15 επιγράμματα που υπάρχουν στην Ελληνική Ανθολογία, με κοινό θέμα, την αφιέρωση στον Πάνα των εργαλείων της τέχνης τους από τρία αδέλφια, τον Πίγρητα, τον Δάμιδα και τον Κλείτορα, έναν κυνηγό πουλιών, έναν κυνηγό αγριμιών και έναν ψαρά.

Σημείωση
--------

1. ↑  Σύμφωνα με την ορολογία του Ιερώνυμου ντε Μπος στην έκδοσή του της Ανθολογίας του Πλανούδη: L=Librus, T=Tomus, E=Epigram

Αναφορές
--------

1. ↑  «Anthologia Graeca cum versione Latina Hugonis Grotii editae Ab Hieronymo de Bosch, Τόμος 3, Jeronimo de Bosch, Hugo Grotius». Ultrajecti e typographia Wild & Altheer. 1798. σελίδες 136–137. Ανακτήθηκε στις 24 Δεκεμβρίου 2011. [*νεκρός σύνδεσμος*]
2. ↑  Further Greek Epigrams, Epigrams before AD 50 from the Greek Anthology and other sources, not included in 'Hellenistic Epigrams' or 'The Garland of Philip', Editor Denys L. Page, Cambridge University Press, 1982, ISBN 9780521063777, σελ. 4 Alexander Magnes
3. ↑  Further Greek Epigrams, D.L. Page (1982), σελ. 103, τα επιγράμματα αυτά είναι τα: 6.13,6.14, 6.16, 6.179, 6.180, 6.181, 6.15, 6.187, 6.15, 6.183, 6.184, 6.185, 6.186, 6.182, 6.12, 6.17 (με χρονολογική σειρά)

|  |  |
| --- | --- |
| Wikisource logoWikisource logo | Στη Βικιθήκη υπάρχει υλικό που έχει σχέση με το θέμα:  **Συγγραφέας:Αλέξανδρος Μαγνήτης** |

|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
| Καθιερωμένοι όροι | 
* VIAF: 24990020
* GND: 102378819

 |

 |
Ο **Αλεξάντερ Κουλ**, γεννημένος στις 7 Ιανουαρίου 1973 στο Ρέντσμπουργκ της Γερμανίας, είναι πρώην επαγγελματίας καλαθοσφαιριστής. Έχει ύψος 2,17 μέτρα και αγωνιζόταν στην θέση του σέντερ.

Καριέρα
-------

Ο Κουλ ξεκίνησε να αγωνίζεται στο κοινοτικό πανεπιστήμιο του Παλμ Μπιτς το 1993, όπου παρέμεινε για δύο χρόνια παίζοντας σε 64 αγώνες με μέσους όρους 10,5 πόντων και 8,6 ριμπάουντ. Το καλοκαίρι του 1995 μεταγράφηκε στο πανεπιστήμιο της Σάρλοτ, όπου σε 48 παιχνίδια είχε 6,3 πόντους και 6,9 ριμπάουντ ανά αγώνα.

Ξεκίνησε την επαγγελματική του καριέρα από την Μπάγερ Λεβερκούζεν το 1997, αγωνιζόμενος και στο κύπελλο Σαπόρτα με μέσους όρους 4,9 πόντων και 5,3 ριμπάουντ σε δέκα αγώνες.

Επόμενος σταθμός της καριέρας του υπήρξε ο Άρης Θεσσαλονίκης, με τον οποίο κατέλαβε την τέταρτη θέση του ελληνικού πρωταθλήματος και έφθασε ως την ημιτελική φάση του κυπέλλου Ελλάδας και του κυπέλλου Σαπόρτα. Στην ευρωπαϊκή διοργάνωση έπαιξε σε 15 αγώνες με μέσους όρους 2,6 πόντων και 2,5 ριμπάουντ.

Ακολούθησε η ομάδα της Νήαρ Ηστ με την οποία αγωνίστηκε και στο κύπελλο Κόρατς, ενώ κατέλαβε την ένατη θέση στο πρωτάθλημα. Συνέχισε στην ιταλική Παλακανέστρο Καντού, όπου σε 32 παιχνίδια είχε 5,7 πόντους και 4,4 ριμπάουντ.

Επέστρεψε στην Ελλάδα το καλοκαίρι του 2001, για να φορέσει την φανέλα του Περιστερίου, με το οποίο αγωνίστηκε και στην Ευρωλίγκα. Μεταγράφηκε την σεζόν 2002-03 στην ιταλική Αβελίνο, από την οποία αποχώρησε τον Μάρτιο του 2003 για την Λιμόζ, όπου σε εννέα αγώνες είχε μέσους όρους 6,8 πόντων και 8,0 ριμπάουντ.

Ολοκλήρωσε την καριέρα του στην γερμανική Λούντβιγκσμπουργκ το 2003.

Παραπομπές
----------

1. ↑  Alexander Kühl | EuroCup (1998) | FIBA Europe
2. ↑  Alexander Kühl | Saporta Cup (1999) | FIBA Europe
3. ↑  Alexander Kühl | Korac Cup (2000) | FIBA Europe
4. ↑  «Kuehl Alexander - Legabasket». Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 19 Ιουλίου 2019. Ανακτήθηκε στις 30 Οκτωβρίου 2016.
5. ↑  Peristeri BC Players[*νεκρός σύνδεσμος*]
6. ↑  «Heiko Schaffartzik au Limoges CSP - Limoges CSP». Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 4 Μαρτίου 2016. Ανακτήθηκε στις 30 Οκτωβρίου 2016.
7. ↑  SD | News | MHP RIESEN Ludwigsburg[*νεκρός σύνδεσμος*]

Πηγές
-----

* Alexander Kuehl Stats | College Basketball at Sports-Reference.com
* DraftExpressProfile: Alexander Kuhl, Stats, Comparisons, and Outlook[*νεκρός σύνδεσμος*]
* Alexander Kuehl Basketball Player Profile
Η **Ούντινα (Undina)** είναι ένας μεγάλος και λαμπρός αστεροειδής της Κύριας Ζώνης Αστεροειδών με απόλυτο μέγεθος (όπως ορίζεται για το Ηλιακό Σύστημα) 6,61. Ανακαλύφθηκε το 1867 από τον Γερμανοαμερικανό αστρονόμο Κρίστιαν Χ.Φ. Πέτερς, που παρατηρούσε από το Κλίντον της πολιτείας της Νέας Υόρκης, και πήρε το όνομα της ηρωίδας του ομώνυμου μυθιστορήματος του Φουκέ, πολύ δημοφιλούς τότε. Η Ούντινα είναι μέλος της οικογένειας αστεροειδών Βέριτας, που σχηματίσθηκε πριν από περίπου 8 εκατομμύρια χρόνια (βλ. 490 Βέριτας για λεπτομέρειες).

Φυσικά χαρακτηριστικά
---------------------

Η μέση διάμετρος της Ούντινα υπολογίσθηκε σε 126,4 χλμ. ενώ η μάζα της εκτιμάται σε 2,1 τετράκις εκατομμύρια τόνους. Η μέση επιτάχυνση της βαρύτητας στον ισημερινό της Ούντινα εκτιμάται σε 3,53 cm/sec², ενώ η μέση ταχύτητα διαφυγής υπολογίζεται σε 66,8 m/sec (240 χιλιόμετρα την ώρα).

Ο φασματικός τύπος της Ούντινα είναι **M**. Το άλβεδό της είναι 0,251 και η μέση θερμοκρασία στην επιφάνειά της εκτιμάται σε 117 βαθμούς Κελσίου κάτω από το μηδέν.

Η Ούντινα περιστρέφεται γύρω από τον εαυτό της μία φορά κάθε 15 ώρες και 56,5 λεπτά.

Παραπομπές
----------

1. ↑  *JPL Small-Body Database*. 2000092.

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
--------------------

* Τροχιά από το JPL (Java) / Εφημερίδα

  


Αστεροειδείς| 91 Αίγινα | 92 Ούντινα | 93 Μινέρβα |

|  |  |
| --- | --- |
| 

|  |
| --- |
| * Πύλη:Ηλιακό Σύστημα
* Πύλη:Αστρονομία
 |

 |
Οι ***Μαλλιαροί λεμούριοι*** ή ***Μαλλιαρές Ιντριίδες*** είναι λεμούριοι που ανήκουν στο γένος ***Avahi.*** Υπάρχουν 9 είδη Μαλλιαρών Λεμούριων.

* Γένος *Avahi* (Μαλλιαροί λεμούριοι)
	+ Μαλλιαρός λεμούριος του Bemaraha (*Avahi cleesei)*
	+ Ανατολικός μαλλιαρός λεμούριος (*Avahi laniger)*
	+ Μαλλιαρός λεμούριος του Moore (*Avahi mooreorum)*
	+ Δυτικός μαλλιαρός λεμούριος (*Avahi occidentalis)ο*
	+ Μαλλιαρός λεμούριος του Sambirano (*Avahi unicolor)*
	+ Μαλλιαρός λεμούριος του Peyrieras (*Avahi peyrierasi)*
	+ Νότιος μαλλιαρός λεμούριος (*Avahi meridionalis)*
	+ Μαλλιαρός λεμούριος του Ramanantsoavana (*Avahi ramanantsoavani)*
	+ Μαλλιαρός λεμούριος του Betsileo (*Avahi betsileo)*

Περιγραφή
---------

Έχουν μήκος 30 με 50 εκατοστόμετρα χωρίς την ουρά και βάρος 600 με 1200 γραμμάρια. Η γούνα τους είναι κοντή και απαλή. Το σώμα τους έχει γκρι-καφέ ή κοκκινωπό χρώμα με άσπρο το πίσω μέρος των μηρών και μια μακριά πορτοκαλί ουρά. Το κεφάλι τους είναι στρογγυλό με κοντό ρύγχος και τα αυτιά τους είναι καλυμμένα με τρίχωμα.

Συμπεριφορά
-----------

Οι Μαλλιαροί λεμούριοι μπορούν να βρεθούν και σε υγρά και σε ξηρά δάση. Περνούν τον περισσότερο από τον χρόνο τους στην κομοστέγη του δάσους. Μιας και είναι κυρίως φυλλοφάγοι χρειάζονται πολλές ώρες ύπνου για να χωνέψουν την κυτταρίνη. Ζουν σε ομάδες 2-5 ατόμων οι οποίες συχνά αποτελούνται από δύο γονείς και μικρά διαφόρων γενεών. Τρέφονται με φύλλα και πιο σπάνια με μπουμπούκια και λουλούδια.

Αναπαραγωγή και ζωή
-------------------

Ζουν σε μονογαμικά ζευγάρια και η περίοδος αναπαραγωγής διαρκεί από τον Μάιο ως τον Ιούνιο. Η περίοδος κύησης διαρκεί 4-5 μήνες, και λήγει με τη γέννηση ενός μικρού τον Σεπτέμβριο. Τα μικρά τους πρώτους μήνες μετά τη γέννησή του καβαλούν την πλάτη της μητέρας τους και ανεξαρτητοποιούνται πλήρως στα δύο χρόνια.Το προσδόκιμο ζωής των Μαλλιαρών λεμούριων δεν είναι γνωστό.

Πηγές
-----
Ο **Αλέξανδρος Μερεντίτης** (1880, Θήβα - 15 Ιουλίου 1964) ήταν Έλληνας στρατιωτικός και πολιτικός. Εκτέλεσε καθήκοντα αρχηγού ΓΕΣ (επισήμως ήταν υπαρχηγός του ΓΕΣ) την περίοδο 1928-29, και έγινε επίσης υπουργός σε διάφορες βραχύβιες κυβερνήσεις.

Γεννήθηκε το 1880 στη Θήβα. Αφού αποφοίτησε από τη Σχολή Ευελπίδων, κατατάχθηκε στο στράτευμα (Πυροβολικό) στις 6 Ιουλίου 1902. Πήρε μέρος στο Μακεδονικό Αγώνα. Τον πρόδωσαν και συνελήφθη από τις τουρκικές αρχές που τον έκλεισαν στις φυλακές του Μοναστηρίου, παραλίγο δε να τον τυφεκίσουν. Πήρε μέρος στους Βαλκανικούς Πολέμους ως υπολοχαγός, διοικητής πυροβολαρχίας στη Μακεδονία και στην Ήπειρο, στις επιχειρήσεις για την κατάληψη των Ιωαννίνων. Μετά τη λήξη τους διορίστηκε καθηγητής Περιγραφικής Γεωμετρίας στη Σχολή Ευελπίδων. Έγραψε και σύγγραμμα με τίτλο «Μαθήματα Περιγραφικής Γεωμετρίας».  

Στον Α΄ Παγκόσμιο Πόλεμο υπηρέτησε ως αντισυνταγματάρχης, διοικητής του πυροβολικού της IV Μεραρχίας. Στις επιχειρήσεις στη Ρωσία (Εκστρατεία της Κριμαίας) υπηρέτησε ως διοικητής πυροβολικού της II Μεραρχίας.  

Στη Μικρασιατική Εκστρατεία υπηρέτησε ως διοικητής πυροβολικού του Β΄ Σώματος Στρατού και κατόπιν του Α΄ Σώματος Στρατού, στο οποίο λίγες ημέρες πριν από την κατάρρευση του μετώπου έγινε επιτελάρχης.  

Μετά τη Μικρασιατική Καταστροφή για κάποιο διάστημα με αίτησή του τέθηκε σε διαθεσιμότητα. Ανακλήθηκε στην ενέργεια, έγινε υποστράτηγος και τοποθετήθηκε επιθεωρητής Πυροβολικού. Υπήρξε χρονολογικά ο δεύτερος εμψυχωτής αυτής της νεοσύστατης τότε υπηρεσίας, η οποία οργάνωσε και ανέπτυξε το σύστημα εκπαίδευσης του Πυροβολικού.  

Στάλθηκε για εκπαίδευση στη Γαλλία, κι όταν επέστρεψε, τοποθετήθηκε υπαρχηγός του Επιτελείου, εκτελούσε δε καθήκοντα αρχηγού επειδή η θέση αυτή ήταν κενή. Συνέταξε και εισηγήθηκε σχέδιο οργάνωσης του στρατού, που προέβλεπε μειωμένη θητεία. Το σχέδιο αυτό εγκρίθηκε και τέθηκε σε ισχύ.  

Επειδή διέκειτο φιλικά προς το Κίνημα Πλαστήρα του Μαρτίου 1933 αποστρατεύτηκε. Στα χρόνια της Κατοχής η κυβέρνηση Ιωάννη Ράλλη τον ανακάλεσε τον Οκτώβριο 1943 στην ενεργό υπηρεσία και τον προήγαγε σε αντιστράτηγο. Διετέλεσε υπουργός-γενικός διοικητής Μακεδονίας και υπουργός Στρατιωτικών στην κυβέρνηση Πέτρου Βούλγαρη τον Απρίλιο και τον Αύγουστο του 1945, και υπουργός Στρατιωτικών και προσωρινά Ναυτικών στην κυβέρνηση του Αρχιεπισκόπου Δαμασκηνού την ίδια χρονιά. Επί πρωθυπουργίας Θεμιστοκλή Σοφούλη έγινε υπουργός-γενικός διοικητής Μακεδονίας (1945-1946).

Πέθανε από συγκοπή καρδιάς τον Ιούλιο του 1964 στην Αθήνα και κηδεύτηκε με δημόσια δαπάνη από το Ναό της Μητρόπολης.Ήταν άγαμος.

Πηγές
-----

* "Μεγάλη Ναυτική και Στρατιωτική Εγκυκλοπαιδεία", τόμος 4, σελ. 499
* "Εγκυκλοπαίδεια Πάπυρος Λαρούς Μπριτάννικα", τόμος 44, σελ. 282.

Παραπομπές
----------

1. ↑  Μακεδονία, "Απεβίωσεν εκ συγκοπής ο στρατηγός Μερεντίτης", 16/7/1964, σελ. 8.
\* *Αυτό το λήμμα αναφέρεται στο έπιπλο. Για τη θεατρική πράξη, δείτε θεατρικό αναλόγιο.*

  

Με την ονομασία **αναλόγιο** αναφέρεται το έπιπλο που χρησιμεύει ως βάση στηρίξεως ενός βιβλίου για την ανάγνωσή του. Αναλόγιο ονομάζεται και η εξέλιξη του ως το ελαφρό ξύλινο ή μεταλλικό πλαίσιο, πάνω στο οποίο οι μουσικοί και οι διευθυντές ορχήστρας (μαέστροι) τοποθετούν τις παρτιτούρες των μουσικών συνθέσεων που εκτελούν. Ειδικότερα στη χριστιανική λειτουργική, αναλόγια ονομάζονται δύο συγκεκριμένα εκκλησιαστικά έπιπλα:

Το ένα εκκλησιαστικό έπιπλο χρησιμεύει για την τοποθέτηση της εικόνας του αγίου που εορτάζεται τη συγκεκριμένη ημέρα και στήνεται στην είσοδο του ναού για την προσκύνηση του εικονίσματος από τους πιστούς. Το δεύτερο, το οποίο είναι και το γνωστότερο, αποτελείται από δύο μέρη: τον κορμό, όπου φυλάσσονται τα λειτουργικά βιβλία μέσα σε ερμάρια, και το «πυραμιδοειδές επίθεμα», στις επιφάνειες του οποίου τοποθετούνται ανοικτά τα βιβλία κατά τις ιερές ακολουθίες, ώστε να τα διαβάζουν οι ψάλτες. Σε κάθε χριστιανικό ναό υπάρχουν δύο τέτοια αναλόγια, ένα για τον κάθε χορό ψαλτών (τον δεξιό και τον αριστερό).

Η χρήση των αναλογίων του δεύτερου είδους στους χριστιανικούς ναούς είναι τόσο παλαιά, όσο και αυτή του άμβωνα. Αυτό είναι γνωστό επειδή αρχικώς τα αναλόγια χρησίμευαν για την ανάγνωση *από τον άμβωνα* των ευαγγελικών, αποστολικών ή άλλων περικοπών. Με την εισαγωγή όμως της αντιφωνικής ψαλμωδίας προστέθηκαν στις θέσεις των ψαλτών, ώστε να καλύπτουν το υμνολογικό μέρος.

  


|  |  |
| --- | --- |
| wiktionary logo | Το *Βικιλεξικό* έχει σχετικό λήμμα:  **αναλόγιο**  |

Πηγές
-----

* Το ομώνυμο λήμμα στη *Νέα Ελληνική Εγκυκλοπαίδεια* «Χάρη Πάτση», τόμος 5, σελ. 404