recursal/SuperWikiNEXT-32B huggingface dataset:
Ο **Αλέξανδρος Σούτσος** (30 Νοεμβρίου 1837 - Σεπτέμβριος 1919) από τον Οίκο των Σούτσων γεννήθηκε στη Βλαχία και ήταν καθηγητής Ψυχιατρικής στη Ρουμανία.

Καταγωγή και δραστηριότητα
--------------------------

Γεννήθηκε στο Βουκουρέστι και είχε αριστοκρατική καταγωγή: οι Σούτσοι ήταν από το Φανάρι της Κωνσταντινούπολης και είχαν εγκατασταθεί στις Παραδουνάβιες Ηγεμονίες. Ήταν γιος του Αλεξάνδρου βόρνικου και στόλνικου της Βλαχίας. Ο πάππος του Γεώργιος ήταν αδελφός του Αλεξάνδρου πρίγκιπα της Βλαχίας και της Μολδαβίας.

Μετά το σχολείο στο Βουκουρέστι συνέχισε τις σπουδές του στο Πανεπιστήμιο της Αθήνας (1856-62) και έκανε διδακτορικό (1863). Μετέβη στο Παρίσι και έκανε δεύτερο διδακτορικό στη δυσπεψία (1865). Επέστρεψε στο Βουκουρέστι όπου εργάστηκε στο Νοσοκομείο Μαρκούτα ως δεύτερος φυσικός (1866), μετά κύριος φυσικός (1867) και έπειτα διευθυντής, όπου έμεινε ως την συνταξιοδότησή του.

Άλλες προσπάθειες
-----------------

Θεωρείται ευρέως ως ο ιδρυτής της ψυχιατρικής στη Ρουμανία. Το 1867-68 δημιούργησε το πρώτο μάθημα Παθολογικής και Κλινικής Ψυχιατρικής. Οι φοιτητές της Ιατρικής ερχόταν κάθε Κυριακή στο Νοσ. Μαρκούτα. Το 1879 έγινε καθηγητής στο Πανεπιστήμιο όπου δίδαξε Νοητική Παθολογία και Εγκληματολογία· το 1897 έγινε προϊστάμενος του πρώτου Τμήματος Ψυχιατρικής.

Αναφορές
--------

1. 1 2 3 4  Valentin-Veron Toma, *Alexandru Sutzu. Începuturile psihiatriei științifice în România secolului al XIX-lea*, pp. 19-24; 26-27. Bucharest: Domino, 2008, (ISBN 9789731838625)
2. ↑  Valentin-Veron Toma, "Work and occupation in Romanian psychiatry, *c.* 1838-1945", in Waltraud Ernst (ed.), *Work, Psychiatry and Society,* c. *1750-2015*, pp. 196-201. Oxford: Oxford University Press, 2016, (ISBN 978-0719-0976-90)
3. ↑  Marius Turda, "Controlling the National Body: Ideas of Racial Purification in Romania, 1918–1944", in Christian Promitzer, Sevastē Troumpeta, Marius Turda (eds.), *Health, Hygiene, and Eugenics in Southeastern Europe to 1945*, p. 327. Budapest: Central European University Press, 2011, (ISBN 978-9639-7768-21)
Στα αριστερά της εισόδου στο τέμενος του Απόλλωνα και απέναντι από τη βάση των Αρκαδίων έστεκε το μεγάλο ανάθημα των Λακεδαιμονίων που τιμούσε τη νίκη τους ενάντια στους Αθηναίους στους Αιγός Ποταμούς το 405 π.Χ. και απεικόνιζε τους Διόσκουρους, τον Δία, τον Απόλλωνα, την Αρτέμιδα, αλλά τον σπαρτιάτη βασιλιά Λύσανδρο που στεφανώνονταν από τον Ποσειδώνα, καθώς και τους στρατηγούς των Λακεδαιμονίων στη συγκεκριμένη ναυμαχία, το γλυπτό αυτό σύμπλεγμα περιλάμβανε συνολικά 38 χάλκινα αγάλματα. Κάποια τμήματα της βάσης μόνο σώθηκαν από αυτό το μεγαλεπήβολο μνημείο, τα οποία έχουν εν μέρει αποκατασταθεί. Από τα αποσπάσματα των επιγραμμάτων που σώζονται στη βάση ξέρουμε ότι υπήρχαν τουλάχιστον τρία, το ένα στο όνομα των Διοσκούρων, το δεύτερο στο όνομα του Λυσάνδρου και το τρίτο στο όνομα του Αράκου, επικεφαλής της ναυτικής δύναμης των Λακεδαιμονίων.

Βιβλιογραφία
------------

* Bommelaer, J.-F. Laroche, D. *Guide de Delphes, Le Site*, Paris 1991
* Bousquet, J. "Inscriptions de Delphes", *BCH* 85, 1961, 69-97
Για ομώνυμα λήμματα, δείτε: Αισχρίων.  
Ο **Αισχρίων** ήταν αρχαίος Έλληνας πολιτικός από την Ακαρνανία, φιλικά προσκείμενος στους Ρωμαίους. Από κοινού με τους συμπολίτες του Γλαύκο και Χρέμα, κατά τον Μακεδονικό Πόλεμο (170-168 π.Χ.) υπέβαλε παράκληση στον Ρωμαίο στρατηγό Γάιο να καταλάβει με το στρατό του την Ακαρνανία και να τοποθετήσει φρουρές στις πόλεις της. Πρόβαλε ως επιχείρημα ότι οι φίλοι του βασιλιά της Μακεδονίας Περσέα, σχεδίαζαν την υποταγή της Ακαρνανίας στους Μακεδόνες. Οι Αισχρίων, Γλαύκος και Χρέμας ήθελαν να εξυπηρετήσουν προσωπικά τους συμφέροντα, κάτι που αποκάλυψε στους Ρωμαίους ο συμπατριώτης τους ρήτορας Διογένης, αποτρέποντάς τους να αναλάβουν την επιχείρηση αυτή.

Πηγές
-----

* Μεγάλη Ελληνική Εγκυκλοπαίδεια Πυρσός, τόμος 2, σελ. 870
Η **ανθοκαράπη** (λατινική-επιστημονική ονομασία *Anthocarapa*) είναι γένος δικοτυλήδονων φυτών, που περιλαμβάνει ένα και μοναδικό είδος, το *Anthocarapa nitidula*. Είναι μεγάλο-μεσαίο δέντρο, που συναντάται κυρίως στην Αυστραλία, αλλά και στην Ινδονησία, τη Μαλαισία και τα νησιά του δυτικού Ειρηνικού Ωκεανού.

Η *Anthocarapa nitidula* είναι γνωστή στην Αυστραλία με την κοινή ονομασία «incense cedar» (= «κέδρος θυμιάματος»). Το ενδιαίτημά του είναι το υποτροπικό δάσος βροχής.

Είναι δίοικο φυτό, δηλαδή υπάρχουν αρσενικά και θηλυκά φυτά του είδους. Τα φύλλα του είναι σύνθετα, με 2 έως 6 φυλλάρια το καθένα, που είναι ωοειδή έως μακρόστενα ελλειπτικά, λεία και κάπως γυαλιστερά.

Παραπομπές
----------

1. ↑  Pennington, T.D.; Styles, B.T. (1975). «A Generic Monograph of the Meliaceae». *Blumea* **22**: 419-540. .

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
--------------------

* «*Anthocarapa* Pierre». *Atlas of Living Australia*.
Πρόσοψη του ανακτόρου Τέρεμ.
Το **Ανάκτορο Tέρεμ** ή **Τερέμνοϋ** (ρωσικά: Теремной дворец‎) είναι ένα ιστορικό κτήριο στο Κρεμλίνο της Μόσχας, στη Ρωσία, το οποίο ήταν η κύρια κατοικία των Ρώσων τσάρων τον 17ο αι. Το όνομά του προέρχεται από την αρχαιοελληνική λέξη *τέρεμνον* (κατοικία). Επί του παρόντος το οικοδόμημα δεν είναι προσβάσιμο στο κοινό, καθώς ανήκει στην επίσημη κατοικία του Προέδρου της Ρωσίας.

Τον 16ο αι. ο Aλοΐζιο ντα Μιλάνο κατασκεύασε το πρώτο βασιλικό παλάτι επί τόπου. Μόνο το ισόγειο από αυτό το κτίριο σώζεται, καθώς ο πρώτος τσάρος των Ρομανόφ, Μιχαήλ Α΄ Φεοντόροβιτς, ανοικοδόμησε πλήρως το παλάτι το 1635–36. Η νέα δομή περιβαλλόταν από πολυάριθμα παραρτήματα και βοηθητικά κτίρια, συμπεριλαμβανομένης της πλατφόρμας των Βογιάρων, τη Χρυσή Κλίμακα, τη Χρυσή Βεράντα και αρκετών πυργίσκων. Κατόπιν εντολής του Μιχαήλ Α΄, ο παρακείμενος Χρυσός Θάλαμος της Τσαρίνας , που κατασκευάστηκε τη δεκαετία του 1560 για τη σύζυγο του Ιβάν Δ΄, επικαλύφθηκε με 11 χρυσούς θόλους του καθεδρικού ναού του Άνω Σωτήρα. Το συγκρότημα του ανακτόρου ενσωματώνει επίσης αρκετές εκκλησίες παλαιότερης κατασκευής, συμπεριλαμβανομένου του Ναού της Γεννήσεως της Θεοτόκου  από τη δεκαετία του 1360.

Το ανάκτορο αποτελείται από πέντε ορόφους. Το 3ο επίπεδο κατοικείτο από την τσαρίνα και τα παιδιά της. το 4ο περιείχε τα ιδιωτικά διαμερίσματα του τσάρου. Το 5ο επίπεδο είναι ένα οικοδόμημα, που μοιάζει με σκηνή, όπου συνήρχετο η Δούμα των Βογιάρων.  Το εξωτερικό, που είναι πληθωρικά διακοσμημένο με τούβλα και χρωματιστά πλακάκια, είναι βαμμένο με έξοχο κόκκινο, κίτρινο και πορτοκαλί χρώμα.  Παλαιότερα ζωγραφιζόταν και το εσωτερικό, αλλά οι αρχικές τοιχογραφίες καταστράφηκαν από διαδοχικές πυρκαγιές, ιδιαίτερα τη μεγάλη πυρκαγιά του 1812. Το 1837 οι εσωτερικοί χώροι ανακαινίστηκαν σύμφωνα με παλαιά σχέδια στο ρωσικό στυλ της Αναγέννησης.

Εικόνες
-------

* 
* 
* 
* 
* 
* 
* TurretsTurrets

Βιβλιογραφικές αναφορές
-----------------------

1. ↑  «Постановление Совета Министров РСФСР № 1327 от 30.08.1960».
2. ↑  «Image: 60-61.jpg, (400 × 293 px)». kremlin2000.ru. Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 3 Μαρτίου 2016. Ανακτήθηκε στις 6 Σεπτεμβρίου 2015.
3. ↑  «Image: 106-107.jpg, (400 × 294 px)». kremlin2000.ru. Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 4 Φεβρουαρίου 2012. Ανακτήθηκε στις 6 Σεπτεμβρίου 2015.
4. ↑  «Image: 98-99.jpg, (400 × 286 px)». kremlin2000.ru. Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 1 Ιανουαρίου 2014. Ανακτήθηκε στις 6 Σεπτεμβρίου 2015.
5. ↑  «picture». Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 4 Φεβρουαρίου 2012. Ανακτήθηκε στις 30 Απριλίου 2012.
6. ↑  «Image: 84.jpg, (314 × 400 px)». kremlin2000.ru. Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 3 Μαρτίου 2016. Ανακτήθηκε στις 6 Σεπτεμβρίου 2015.

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
--------------------

* Terem Palace στο www.kreml.ru
* Δορυφορική φωτογραφία του παλατιού Terem
Ο ατμοδρόμων **Αμαλία** (ατμοφρεγάτα) κατασκευάστηκε στα αγγλικά ναυπηγεία *Pitcher* κατά το διάστημα 1859-1861 και στις 23 Οκτωβρίου 1861 κατέπλευσε στην Ελλάδα. Ήταν κατασκευασμένο εξ ολοκλήρου από ξύλο, με εκτόπισμα 1680 τόνων και οπλισμό τα πυροβόλα Paixhans που αγοράστηκαν το 1852 για το πλοίο *Μαξιμιλιανός*.

Επί βασιλείας Όθωνα συμμετείχε στον αποκλεισμό του Ναυπλίου, για την καταστολή της Ναυπλιακής Στάσης και στη συνέχεια της επανάστασης της νήσου Κύθνου. Τον Οκτώβριο του 1862, όταν άρχισε η επανάσταση που είχε ως αποτέλεσμα την εκθρόνιση του Όθωνα και της Αμαλίας, το Βασιλικό ζεύγος βρίσκονταν επί του *Αμαλία*. Κυβερνήτης του *Αμαλία* ήταν ο Λεωνίδας Παλάσκας, ο οποίος συνόδευσε τον Όθωνα στην εξορία. Το πλοίο μετά τη μεταπολίτευση μετονομάστηκε σε *Ελλάς*.

Στις 10 Οκτωβρίου 1863 έφθασε με αυτό στην Ελλάδα (Πειραιά) ο νέος Βασιλιάς Γεώργιος Α΄ και σε αυτό παραδόθηκε στο λιμάνι του Κατακώλου (Ηλεία) από τον τελευταίο Άγγλο Αρμοστή της Επτανήσου Στορξ, η μεγάλη Σημαία της Επτανήσου. Στις 25 Μαρτίου 1864 αγκυροβόλησε στην Κέρκυρα για τις εορταστικές εκδηλώσεις της ενσωμάτωσης.

Τον Νοέμβριο του 1867 μετέφερε από το Μπρίντιζι της Ιταλίας τη μέλλουσα Βασίλισσα Όλγα.

Το 1869 αποφασίστηκε να μεταβεί στην Τεργέστη για γενική επισκευή, η οποία όμως δεν πραγματοποιήθηκε λόγω υψηλού κόστους και ρυμουλκήθηκε πίσω στον Πόρο. Το 1878 πραγματοποιήθηκε εκτεταμένη ανακατασκευή και κατά τις περιόδους 1884-1885 και 1892-1905 χρησιμοποιήθηκε ως έδρα της Σχολής Ναυτικών Δοκίμων. Παροπλίστηκε το 1906 και χρησιμοποιήθηκε ως ναυτώνας. Ημιβυθίστηκε στον Πόρο, ανελκύστηκε το 1921 και διαλύθηκε.

Πηγές
-----

* www.worldnavalships.com
* 
* Conway's All the World's Fighting Ships, 1860-1905
* περιοδικό Ναυτική Ελλάς
Ο **αισυμνήτης** ήταν, στην Ελλάδα της αρχαϊκής εποχής, άρχοντας με απόλυτες εξουσίες, τον οποίο εξέλεγε ο λαός.

Ο Αριστοτέλης αναφέρει στα «Πολιτικά» (1285a, 29-30):

> *Δύο μὲν οὖν εἴδη ταῦτα μοναρχίας, ἕτερον δ᾽ ὅπερ ἦν ἐν τοῖς ἀρχαίοις Ἕλλησιν, οὓς καλοῦσιν αἰσυμνήτας. ἔστι δὲ τοῦθ᾽ ὡς ἁπλῶς εἰπεῖν αἱρετὴ τυραννίς, διαφέρουσα δὲ τῆς βαρβαρικῆς οὐ τῷ μὴ κατὰ νόμον ἀλλὰ τῷ μὴ πάτριος εἶναι μόνον. ἦρχον δ᾽ οἱ μὲν διὰ βίου τὴν ἀρχὴν ταύτην, οἱ δὲ μέχρι τινῶν ὡρισμένων χρόνων ἢ πράξεων, οἷον εἵλοντό ποτε Μυτιληναῖοι Πιττακὸν πρὸς τοὺς φυγάδας ὧν προειστήκεσαν Ἀντιμενίδης καὶ Ἀλκαῖος ὁ ποιητής.*
> 
> 

Στην ομηρική Ιλιάδα τη συγκεκριμένη ιδιότητα έχουν νέοι αριστοκρατικής καταγωγής με δικαστικές αρμοδιότητες. Συναντάμε τον όρο και στην Οδύσσεια, ως αιρετούς αξιωματούχους, αποστολή των οποίων είναι η διοργάνωση και η εκτέλεση διαφόρων τελετών είτε αγώνων.:

> *αἰσυμνῆται δὲ κριτοὶ ἐννέα πάντες ἀνέσταν*
> 
> 
> *δήμιοι, οἳ κατ᾽ ἀγῶνας ἐὺ πρήσσεσκον ἕκαστα,*
> 
> 
> *λείηναν δὲ χορόν, καλὸν δ᾽ εὔρυναν ἀγῶνα.*
> 
> 

Άτομα με αυτό το αξίωμα συναντάμε σε αιολικές πόλεις, όπως η Κύμη (είχαν την επιμέλεια των δημοσίων εθίμων). Ακόμη, στα Μέγαρα και στις πόλεις που αυτά είχαν ιδρύσει ως αποικίες, στη Μίλητο και τη Νάξο, όπου αισυμνήτης ήταν ο στεφανηφόρος επώνυμος άρχοντας, στην Τέω όπου είχε δικαστικές αρμοδιότητες. Ως πρώτος αισυμνήτης αναφέρεται ο Επιμένης στη Μίλητο, και κατόπιν ο Χαιρήμων στην Απολλωνία της Αδριατικής, ο Τυννώνδας στην Εύβοια, ο Φοιβίας στη Σάμο και ο Πιττακός ο Μυτιληναίος. Επίσης ο Σόλων στην Αθήνα.

Στον 7ο αιώνα π.Χ. οι αισυμνήτες απέκτησαν ευρύτατη πολιτική εξουσία. Μπορούσαν να δρουν χωρίς την υποχρέωση να λογοδοτούν στους πολίτες, η εξουσία όμως τους είχε δοθεί με τη συγκατάθεση των πολιτών, και δεν ήταν κληρονομική. Ο αισυμνήτης διαφέρει από τον τύραννο κατά το ότι ο δεύτερος υφαρπάζει την εξουσία, επιβάλλεται με τη βία. Ο τύραννος εκπροσωπεί την επαναστατική νομιμότητα, η οποία έρχεται σε ρήξη με τις κατεστημένες εξουσίες (πολιτικές, οικονομικές, κοινωνικές). Ο αισυμνήτης είναι ο μετριοπαθής μεταρρυθμιστής, αποστολή του δεν είναι η εκ βάθρου ανατροπή του προηγούμενου καθεστώτος. Σημειωτέον ότι και οι δύο αυτοί φορείς εξουσίας εμφανίστηκαν σε μια περίοδο, όπου υπήρχαν κοινωνικές εντάσεις μεταξύ μεγάλων γαιοκτημόνων και μικροκαλλιεργητών, ενώ η άνθιση της βιοτεχνίας, του εμπορίου και της ναυτιλίας αλλά και η επικράτηση των συναλλαγών πλέον με χρήμα αμφισβήτησαν τις έως τότε επικρατούσες ισορροπίες.

Παραπομπές
----------

1. ↑  Thirlwall, Connop (1835). *A History of Greece*. Longmans.

Πηγές
-----

* Μεγάλη Ελληνική Εγκυκλοπαίδεια Π. Δρανδάκη, τόμος Β΄, σελ. 867 (το λήμμα υπογράφει ο Γ. Δ. Καψάλης)
* Εγκυκλοπαίδεια Πάπυρος Λαρούς Μπριτάννικα, τόμος 5, σελ. 118-119 (το λήμμα υπογράφει ο Γ. Κοντογιώργης)
O **Αλφόνσο** (ιταλ.: *Alfonso d'Este*, 10 Μαρτίου 1527 - 1 Νοεμβρίου 1587) ήταν Ιταλός ευγενής.

Βιογραφία
---------

Γεννήθηκε στη Φερράρα και ήταν νόθος γιος του Αλφόνσος Α΄ δούκα της Φερράρα, Μόντενα, Ρέτζο και της ερωμένης του Λάουρα Ντιάντι. Προερχόμενος από τον Οίκο των Έστε, ήταν μαρκήσιος του Μοντέκιο (1523-87) και ο ιδρυτής του κλάδου Έστε-Μόντενα, μια και οι απόγονοί του ήταν δούκες της Μόντενα.

Το 1523 ο πατέρας του του έδωσε την κυριότητα του Μοντέκιο (Montecchio) ως φέουδου, κληρονομικού στους απογόνους του. Αναγνωρίστηκε το 1533 από τον πατέρα του και έτσι νομιμοποιήθηκε. Το 1569 ο Μαξιμιλιανός Β΄ των Αψβούργων-Αυστρίας τον αναβάθμισε σε μαρκήσιο.

Απεβίωσε το 1587 στη Φερράρα. Το 1597 απεβίωσε ο ανιψιός του Αλφόνσο Β΄ δούκας της Φερράρα, Μόντενα, Ρέτζο και ο πάπας, ως επικυρίαρχος των φέουδων, κράτησε τη Φερράρα. Ο γιος του Αλφόνσου, ο Τσέζαρε έγινε δούκας της Μόντενα, Ρέτζο.

Οικογένεια
----------

Νυμφεύτηκε πρώτα το 1549 τη Τζούλια ντελλα Ρόβερε, κόρη του Φραντσέσκο Μαρία Α΄ δούκα του Ουρμπίνο και είχε τέκνα:

* Αλφόνσο 1560-1578, απεβίωσε 18 ετών.
* Τσέζαρε 1562-1628, δούκας της Μόντενα, Ρέτζο.
* Ελεονόρα 1561-1637, παντρεύτηκε τον Λάρλο Γκεζουάλντο ντι Βενόζα.
* Ιππόλιτα 1565-1601, παντρεύτηκε τον Φεντερίκο Πίκο δούκα του Μιράντολα.

Το 1563 απεβίωσε η Τζούλια και ο Αλφόνσο νυμφεύτηκε τη Βιολάντε Σίγκνα· δεν απέκτησαν απογόνους.

Από μια εκτός γάμου σχέση του γιος του ήταν ο:

* Αλεσσάντρο 1568-1624, καρδινάλιος.

Αναφορές
--------

1. ↑  Βρίσκεται στο Τέρνι της Ούμπρια.
2. ↑  «Montecchio». Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 17 Φεβρουαρίου 2007. Ανακτήθηκε στις 26 Φεβρουαρίου 2017.
3. ↑
4. ↑  «Montecchio». Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 17 Φεβρουαρίου 2007. Ανακτήθηκε στις 26 Φεβρουαρίου 2017.
5. ↑

Πηγές
-----

* Il Castello Estense: genealogical tree


|  |  |
| --- | --- |
| CC-BY-SA Μετάφραση | Στο λήμμα αυτό έχει ενσωματωθεί κείμενο από το λήμμα Alfonso d'Este, Lord of Montecchio  της Αγγλικής Βικιπαίδειας, η οποία διανέμεται υπό την GNU FDL και την CC-BY-SA 4.0. (ιστορικό/συντάκτες). |
Η **Τμώλος** ήταν αρχαία ελληνική πόλη της Λυδίας της Μικράς Ασίας. Βρισκόταν στους πρόποδες του ομώνυμου όρους από όπου πιθανόν οφείλει την ονομασία της, αλλιώς από τον Τμώλο, υιό του Άρη και της Θεογόνης. Η πόλη αναφέρεται στο χρονικό του Ευσεβίου, αλλά και στον Πλίνιο που την αποκαλεί **Μεσοτίμωλο**. Ίσως να ονομάστηκε έτσι επειδή θα βρισκόταν στο μέσον του όρους. Η πόλη καταστράφηκε από έναν σεισμό του 19 μ.Χ. Έκοψε νομίσματα με την επιγραφή ΤΜΩΛΙΤΩΝ.

Η σημερινή της τοποθεσία είναι άγνωστη

Παραπομπές
----------

1. ↑  «Νομίσματα από την Τμώλο». Ανακτήθηκε στις 3 Δεκ. 2016.

Πηγές
-----

* *Dictionary of Greek and Roman Geography* (1854) του William Smith, LLD, Ed.
Το ***Πνεύμα της Θλίψεως*** είναι αλληγορικός πίνακας του Νικολάου Γύζη.

Περιγραφή
---------

Στον πίνακα απεικονίζεται μία νεαρή ανδρική μορφή, το Πνεύμα της θλίψης, που κρατά μία λύρα. Το ένα χέρι του νεαρού παίζει τις χορδές της λύρας. Το Πνεύμα έχει φτερά αγγέλου, η συνέχεια των οποίων διακόπτεται απότομα από έναν επιβλητικό κύκλο που περιβάλλει το σχέδιο. Η έκφραση του Πνεύματος είναι αυτή της σιωπηλής οδύνης, χωρίς όμως να φαίνεται κάποια παραμόρφωση στο πρόσωπό του, είτε δάκρυα. Το στοιχείο αυτό παραπέμπει στην έκφραση των φιγούρων των κλασσικών επιτύμβιων αναγλύφων. Το *Πνεύμα της Θλίψεως* είναι η προσωποποίηση της ίδιας της θλίψης.

Ιστορία
-------

Ο πίνακας δημιουργήθηκε το 1896 παράλληλα με μία πληθώρα άλλων, μεταξύ των οποίων ο *"Ολυμπιονίκης"*, *"Η Δόξα των Ψαρών"* και *"Ο Γέρος που Καπνίζει"*, τη χρονιά που ο Γύζης έλαβε αργυρό μετάλλιο για το *"Δίπλωμα των Ολυμπιακών Αγώνων"*, με θέμα τον "Ευαγγελισμό της Ελλάδας". Το θέμα αυτό απασχόλησε έντονα το Γύζη, ο οποίος θεωρούσε πως δε μπορεί να ζωγραφίσει τη χώρα τόσο όμορφη όσο τη συλλογίζεται.

Πηγές
-----

*"Οι Μεγάλοι Έλληνες Ζωγράφοι: Νικόλαος Γύζης"*, Ιωάννης Παπαϊωάννου, ISBN 960-442-542-0

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
--------------------

* Έργα του Νικολάου Γύζη στο Museum Syndicate
Στην Αρχαία ελληνική μυθολογία ο **Τμώλος** ήταν μυθικός βασιλιάς της Λυδίας και πατέρας του Τάνταλου με την κόρη του Κρόνου Πλουτώ. 
Ο Τμώλος ήταν γιος του Πρωτέα και της Τορώνης.
Ο Ευριπίδης σε ένα σχόλιο του τον καταγράφει σαν γιο του θεού Άρη και της Θεογόνης. Σε άλλες εκδόσεις θεωρείται γιος του ύπατου θεού Διός.

Παραπομπές
----------

1. ↑  Gantz, Timothy (1993). Early Greek Myth: A Guide to Literary and Ancient Sources. London: Johns Hopkins University Press. σ. 536
2. ↑  Ευριπίδης, Ορέστεια, 5
3. ↑  Ιωάννης Τζέτζης, *"Χιλιάδες"*, 2.321
4. ↑  Gantz, Timothy (1993). Early Greek Myth: A Guide to Literary and Ancient Sources. London: Johns Hopkins University Press. σ. 536
5. ↑  Ευριπίδης, Ορέστεια, 5

Πηγές
-----

* Gantz, Timothy (1993). Early Greek Myth: A Guide to Literary and Ancient Sources. London: Johns Hopkins University Press.
Συντεταγμένες: 38°19′21″N 28°06′18″E﻿ / ﻿38.32250°N 28.10500°E﻿ / 38.32250; 28.10500

Ο **Τμώλος** είναι μεγάλη οροσειρά της Τουρκίας που βρίσκεται στο δυτικό τμήμα της Μικρασιατικής χερσονήσου. Υψώνεται ανάμεσα στις κοιλάδες του Έρμου και του Κάυστρου ποταμού έχοντας μήκος που ξεπερνά τα 130 χιλιόμετρα. Καταλαμβάνει μεγάλο τμήμα των επαρχιών Σμύρνης και Μανίσας. Η ψηλότερη κορυφή του, που ονομαζόταν στην αρχαιότητα Τέμψη, έχει υψόμετρο 2.157 μέτρα.

Ιστορικά και μυθολογικά στοιχεία
--------------------------------

Ο Τμώλος αποτελούσε την καρδιά της αρχαίας Λυδίας. Στους βόρειους πρόποδές του ήταν χτισμένες οι Σάρδεις, η πρωτεύουσα της Λυδίας 

και στις νότιες πλαγιές του στην κοιλάδα του Κάυστρου, ήταν χτισμένη η Λυδική πόλη Ύπαιπα. Είχε επίσης και ομώνυμη πόλη. Με το βουνό συνδέονταν πολλές παραδόσεις και θρύλοι των Λυδών. 

Σύμφωνα με έναν μύθο το βουνό πήρε το όνομά του από τον μυθικό βασιλιά των Λυδών Τμώλο, γιο του Άρη και της Θεογόνης. Ο Τμώλος κυνηγώντας στο βουνό που αργότερα πήρε το όνομά του, παρενόχλησε μία συντρόφισσα της Άρτεμης, η οποία είχε καταφύγει στον ναό της θεάς, αδιαφορώντας για την ιερότητα του χώρου. Η Άρτεμη τότε τον τιμώρησε στέλνοντας έναν μαινόμενό ταύρο εναντίον του ο οποίος τον σκότωσε. Μετά το θάνατό του βασίλεψε στη Λυδία η συζυγός του,η Ομφάλη.

Οικισμοί
--------

Κυριότερες πόλεις γύρω από τον Τμώλο είναι σήμερα το Σαλιχλί, που βρίσκεται πολύ κοντά στον αρχαιολογικό χώρο των Σάρδεων και η Φιλαδέλφεια που βρίσκεται στις ανατολικές του πλαγιές. Στον Τμώλο λειτουργεί χιονοδρομικό κέντρο ανατολικά της υψηλότερης κορυφής.

Παραπομπές
----------

1. ↑  Στράβων 13.4.05 Αρχειοθετήθηκε 2011-04-16 στο Wayback Machine. ὑπέρκειται δὲ τῶν Σάρδεων ὁ Τμῶλος, εὔδαιμον ὄρος, ἐν τῇ ἀκρωρείᾳ σκοπὴν ἔχον, ἐξέδραν λευκοῦ λίθου
Ο **Αντρέ Βιζέρ** (*André Viger*, 27 Σεπτεμβρίου 1952 - 1 Οκτωβρίου 2006) ήταν Γαλλοκαναδός παραολυμπιονίκης και μαραθωνοδρόμος. Έλαβε μέρος σε πέντε συνεχείς Παραολυμπιακούς Αγώνες από το 1980 ως το 1996, κερδίζοντας τρία χρυσά, 4 αργυρά και 3 χάλκινα μετάλλια.

Καριέρα
-------

Γεννήθηκε στο Γουίνδσορ του Οντάριο και μεγάλωσε στο Σέρμπρουκ του Κεμπέκ. Έχασε τη χρήση των ποδιών του λόγω ενός τροχαίου ατυχήματος, που έπαθε όταν ήταν 20 χρονών. Το 1984 κέρδισε στο μαραθώνιο της Βοστώνης, στον αγώνα για αθλητές με ειδικές ανάγκες, ξανακερδίζοντας το 1986 και το 1987. Το 1987 έγινε ιππότης του Εθνικού Τάγματος του Κεμπέκ και δύο χρόνια αργότερα Αξιωματικός του Τάγματος του Καναδά, με το αιτιολογικό ότι κατάφερε να ενθαρρύνει νεαρούς αθλητές και να αποτελεί πρότυπο για τη νεολαία.Το 2005, εντάχθηκε στην Αίθουσα της Δόξας των Παραολυμπιακών Αγώνων (Paralympic Hall of Fame).

Μετά την αποχώρησή του από τον αθλητισμό, ξεκίνησε μια εταιρεία κατασκευής αναπηρικών αμαξιδίων. Πέθανε από καρκίνο, το 2006.

Παραπομπές
----------

1. ↑  www.ordre-national.gouv.qc.ca/membres/membre-en.asp?id=335.
2. ↑  www.olympedia.org/athletes/901170.
3. ↑  www.cbc.ca/sports/story/2006/10/02/andre-viger.html.
4. ↑  «Athlete Search Results». International Paralympic Committee. 2008. Ανακτήθηκε στις 2 Οκτωβρίου 2008.
5. ↑  «Order of Canada». Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 30 Σεπτεμβρίου 2007. Ανακτήθηκε στις 8 Δεκεμβρίου 2008.
6. ↑  CBC - είδηση του θανάτου του
Ο **Αθανάσιος Σίσυφος** (Πλάκα 1824 - Μάιος 1891) υπήρξε ένας από τους πρώτους επαγγελματίες ηθοποιούς του νεοελληνικού θεάτρου.

Βιογραφία
---------

Γεννήθηκε στη Πλάκα, όταν ακόμα ήταν τουρκοκρατούμενη. Σύμφωνα με τον ιστορικό θεάτρου Νικόλαο Λάσκαρη, στην πρώτη του εμφάνιση στο θεατρικό σανίδι το 1844 ξυλοκοπήθηκε άγρια απο τον πατέρα του γιατί έπαιζε έναν Τούρκο στρατιώτη σε ένα ηρωικό δράμα. Το 1848 ο Σίσυφος εμφανίστηκε σε έναν θίασο που είχε πρόχειρα συγκροτηθεί, και που έδινε σποραδικά παραστάσεις στο θέατρο Μπούκουρα μέχρι το 1854, με θιασάρχη τον Λεωνίδα Καπέλλα. Το 1854 όμως ο θίασος χάνει και τις δυο γυναίκες ηθοποιούς του (εγκατέλειψαν τη σκηνή για να παντρευτούν) και έτσι διαλύεται.

Το 1852 δημιούργησε μαζί με τον άλλο φημισμένο ηθοποιό της εποχής, τον Παντελή Σούτσα τον δικό τους θίασο, και άρχισαν να δίνουν παραστάσεις την πρώτη θεατρική περίοδο στο θέατρο Μπούκουρα, τη δεύτερη θεατρική περίοδο στη Κωνσταντινούπολη, μαζί με τον Δημοσθένη Αλεξιάδη, και την Πιπίνα Βονασέρα.

Το 1857 όταν δημιουργήθηκε ο πρώτος συστηματικός επαγγελματικός θίασος με πρωτοβουλία του Γρηγόριου Καμπούρογλου, ο Σίσυφος έλαβε μέρος σε αυτόν. Η πρώτη παράσταση του θιάσου δόθηκε στις 27 /09/ 1857, στο Θέατρο Μπούκουρα, με το έργο «Λουίζα Μίλλερ» του Σίλλερ. Το εγχείρημα σταμάτησε ύστερα από μερικούς μήνες, ελλείψει θεατών.

Προς το τέλος
-------------

Τα επόμενα χρόνια θα συνεχίσει να παίζει, συνεργαζόμενος με όλους τους ηθοποιούς της εποχής του, σε διάφορα - βραχύβια, συνήθως- σχήματα, περιοδεύοντας στην Ελλάδα αλλά και στο εξωτερικό, όπου υπήρχε ελληνική παροικία. Το 1872 αποσύρθηκε από το θέατρο, σχεδόν τυφλός από καταρράκτη.

Ωστόσο το βράδυ της 11ης Αυγούστου 1877, θα επιστρέψει για μία και μόνη παράσταση, στο θερινό θέατρο Απόλλων στην Αθήνα, όπου έπαιξε τον τυφλό ραψωδό στο έργο Μαρία Δοξαπατρή του Δημήτριου Βερναρδάκη. Όλη η Αθήνα είχε μαζευτεί στην παράσταση για να τον τιμήσει.

Πηγές
-----

Εφημερίδα "Το Ελληνικόν Θέατρο", φύλλο της 1ης Γενάρη 1926

Παραπομπές
----------

1. ↑
Ο **Αντώνιος Καψής** (19??-1986), του Βασιλείου, ήταν Έλληνας δικηγόρος και νομάρχης, ιδρυτής της Εταιρείας Θρακολογικών Μελετών.

Βιογραφικά στοιχεία
-------------------

Γεννήθηκε το πρώτο τέταρτο του 20ού αιώνα. Σπούδασε νομικά και άσκησε τη δικηγορία.

Διορίστηκε Νομάρχης Έβρου τον Σεπτέμβριο του 1949 υπηρετώντας εκεί μέχρι τον Αύγουστο του 1950. Τον Αύγουστο του 1950 μετατέθηκε στη Φλώρινα, για να παραμείνει στον εν λόγω νομό ως τις 15 Απριλίου 1952.Το 1952 ανέλαβε Νομάρχης Κεφαλληνίας ως το 1953 και έπειτα Νομάρχης Δράμας από τον Σεπτέμβριο του 1953 ως τον Απρίλιο του 1954. Από τον Απρίλιο του 1954 ως το 1955 ήταν Νομάρχης Λασιθίου.

  

Συνέγραψε ιστορικά έργα, με σημαντικότερα τα "Ό Ελληνισμός τής Θράκης ατούς Ρωμαϊκούς χρόνους (146 π. Χ.— 30 μ. Χ.)" και "Ο Ρήγας Φεραίος και αι Διεκδικήσεις του Υποδούλου Ελληνισμού κατά τον ΙΗ' αιώνα" (1948).

Ο Καψής απεβίωσε στην Αθήνα και κηδεύτηκε στις 21 Ιουνίου 1986 από το Νεκροταφείο Γλυφάδας. Ήταν παντρεμένος με την Αρετή Πεντοβέλη και είχαν δύο κόρες, την Ντορίνα και την Άννα-Φλώρα.

Παραπομπές
----------

1. ↑  ΦΕΚ, τεύχος Γ΄, 248 / 22-9-1949.
2. ↑  Περικλής Γρ. Αγγελόπουλος, Πολιτική Διοίκησις και Αυτοδιοίκησις εις την Βόρειον Ελλάδα 1912-1965, Θεσσαλονίκη 1965, σελ. 104
3. ↑  "Ετοποθετήθησαν οι νεοδιορισθέντες νομάρχαι", Το Βήμα, 9-4-1954, σελ. 6.
4. ↑  Ο πρώτος τόμος εκδόθηκε στην Αθήνα το 1962.
5. 1 2  Το Βήμα, 22-6-1986, σελ. 33.
Η **Τία Ελεμπό** (*Tia Hellebaut*, γεννήθηκε 16 Φεβρουαρίου 1978) είναι Βελγίδα αθλήτρια του στίβου.
Το 2008 ήταν χρυσή Ολυμπιονίκης στο άλμα εις ύψος στους Ολυμπιακούς Αγώνες του Πεκίνου και νικήτρια στο πένταθλο στο Παγκόσμιο Πρωτάθλημα Κλειστού Στίβου που διεξήχθη στη Βαλένθια. 

Το 2006 και το 2007 ήταν πρωταθλήτρια Ευρώπης στο άλμα εις ύψος στον ανοιχτό και στον κλειστό στίβο αντίστοιχα. Έχει το ρεκόρ στη χώρα της στο έπταθλο, στο πένταθλο, στο άλμα εις μήκος στον κλειστό στίβο και στο άλμα εις ύψος τόσο στον κλειστό όσο και στον ανοιχτό στίβο με 2μ. και 5 εκ. (2013).

Παραπομπές
----------

1. ↑  *World Athletics Database*. 137767.
2. ↑  (Αγγλικά) *All-Athletics.com*. 116764. Ανακτήθηκε στις 6  Απριλίου 2022.

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
--------------------

* 
* Αρχειοθετήθηκε 2013-02-11 στο Wayback Machine.
*
Ο **Αθανάσιος Φεφές** (ή **Παπαδημητρόπουλος**) ήταν αγωνιστής του 1821.

Βιογραφία
---------

Γεννήθηκε στο Μάζι Κλειτορίας του νομού Αχαΐας. Από την αρχή του αγώνα υπηρέτησε ως Μπουλουξής επικεφαλής αρκετών άτακτων στρατιωτών. Έλαβε μέρος σε πολλές μάχες, μεταξύ των οποίων αυτές των Καλαβρύτων, των Πατρών, της Τριπόλεως και της Ακράτας όπου πολέμησε με καρτερία, πατριωτικό ζήλο και γενναιότητα.

Πριν το ξέσπασμα της επανάστασης ο Φεφές μαζί με τους Σωτήρη Παπαδαίο, Αθανάσιο Κωστόπουλο από το Μάζι και Γιαννάκη Βύρα από τα Κρινόφυτα, χτύπησαν υπηρέτη προπορευόμενο του διοικητή των Καλαβρύτων Αρναούτογλου που κατευθυνόταν προς τη θέση «Πλατανιά». Ο Αρναούτογλου ακούγοντας τον πυροβολισμό υποπτεύθηκε ότι κάτι συνέβη και επέστρεψε στα Καλάβρυτα. Αυτό ήταν και ένα από τα πρώτα επεισόδια στην επαρχία των Καλαβρύτων πριν την κήρυξη της επανάστασης.

Πηγές
-----

* Εθνική Βιβλιοθήκη της Ελλάδος: Μητρώα αγωνιστών της Επανάστασης του 1821

Αναφορές
--------

1. ↑  «Τα γεγονότα της Ελληνικής Επανάστασης 1821 στην Επαρχία Καλαβρύτων». Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 13 Δεκεμβρίου 2020. Ανακτήθηκε στις 25 Σεπτεμβρίου 2016.
Η **Τίγρη της Σιβηρίας** (*Panthera tigris altaica*), γνωστή και ως **Τίγρη του Αμούρ** είναι πληθυσμός τίγρης που απαντά στην Άπω Ανατολή της Σιβηρίας, κυρίως στην Οροσειρά Σιχοτέ-Αλίν. Το υποείδος αυτό έχει χαμηλό επίπεδο γενετικής ποικιλομορφίας, πιθανώς λόγω της παρελθοντικής και πρόσφατης μείωσης του πληθυσμού του.  

Kατατάσσεται μεταξύ των μεγαλύτερων αιλουροειδών που υπήρξαν ποτέ. Έχουν παχιά γούνα, ανοικτόχρωμη χρυσαφί απόχρωση και λιγότερες ρίγες. Τα αρσενικά μπορούν να φτάσουν ως τα τρεισήμισι μέτρα σε μήκος και τα 350 κιλά σε βάρος. Η τίγρη της Σιβηρίας θεωρείται ένα είδος που απειλείται με εξαφάνιση, με τις πρωταρχικές απειλές για την «επιβίωσή του στην άγρια ​​φύση να είναι η λαθροθηρία και η απώλεια οικοτόπων από την εντατική υλοτόμηση και ανάπτυξη. Σχεδόν όλες οι άγριες τίγρεις της Σιβηρίας ζουν στη νοτιοανατολική γωνία της Ρωσίας στην οροσειρά Sikhote-Alin ανατολικά του ποταμού **Αμούρ** (река Аму́р, **ρέκα Αμούρ**) ή **Χέιλονγκ Γιανγκ** (κινεζικά: 黑龙江) ή **Σαχαλιγιάν Ουλά** (μαύρος ποταμός στη γλώσσα Μαντσού). Ο πληθυσμός τούς στην άγρια φύση εκτιμάται σε περίπου 350-450 τίγρεις ενώ γίνονται εντατικές προσπάθειες για την αποκατάσταση του φυσικό τούς περιβάλλον. 

Η τίγρη της Σιβηρίας έχει αναπτύξει μερικές φυσικές προσαρμογές για να αντέχει το κρύο κλίμα του βιότοπό της, όπως ένα παχύ στρώμα λίπους και μια πολύ πυκνή γούνα. Είναι πιο απαλό και με λιγότερες σκοτεινές ρίγες σε σύγκριση με άλλες τίγρεις. Έχει ένα κίτρινο ή κοκκινωπό δέρμα με σκοτεινές, στενές και ευρέως διαχωρισμένες σκούρες καφέ ρίγες. Το στήθος, η κοιλιά, τα εσωτερικά άκρα και η περιοχή γύρω από το λαιμό είναι λευκά.

Παραπομπές
----------

1. ↑  Pocock

  


|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
| Καθιερωμένοι όροι | 
* WorldCat
* LCCN: sh2010004787
* GND: 4323710-1
* NKC: ph451645

 |

 |
Συντεταγμένες: 16°4′N 97°54′E﻿ / ﻿16.067°N 97.900°E﻿ / 16.067; 97.900

Το **Ταγκουνταΐνγκ** (Βιρμανικά: တံခွန်တိုင်, ΔΦΑ: [dəɡʊ̀ɴ dàiɴ], Κάρεν: စံင်မံင်ထုင်း) είναι χωριό στη νότια της Πολιτείας Καγίν στην Μιανμάρ (Βιρμανία). Ανήκει στον δήμο Κιάιν Σέικγκι στην Επαρχία Καουκαρέικ. Το χωριό βρίσκεται κατά μήκος του ποταμού Ουινγιάο καθώς καταλήγει στον ποταμό Αταράν, και περιβάλλεται από τους λόφους Τενασερίμ στα δυτικά.

Κλίμα
-----

Το Ταγκουνταΐνγκ έχει τροπικό κλίμα μουσώνων (τύπος Am της κλιματικής ταξινόμησης Κέππεν). Οι θερμοκρασίες είναι υψηλές όλο το χρόνο, ωστόσο οι μέγιστες θερμοκρασίες στους μήνες των μουσώνων επηρεάζονται από την έντονη συννεφιά και την βροχή. Υπάρχει η ξηρή εποχή (Νοέμβριος–Απρίλιος) και η υγρή περίοδος το καλοκαίρι (Μάιος–Οκτώβριος). Οι καταρρακτώδεις βροχές πέφτουν από τον Ιούνιο έως το Σεπτέμβριο, και σημειώνονται πάνω από 1.200 χιλιοστά βροχής μόνο τον Αύγουστο. 

| Κλιματικά δεδομένα Ταγκουνταΐνγκ |
| --- |
| Μήνας | Ιαν | Φεβ | Μάρ | Απρ | Μάι | Ιούν | Ιούλ | Αύγ | Σεπ | Οκτ | Νοε | Δεκ | Έτος |
| Μέση Μέγιστη °C (°F) | 31.7 | 33.0 | 33.8 | 34.6 | 30.0 | 29.2 | 28.5 | 28.4 | 29.5 | 30.5 | 31.5 | 31.8 | 31,04 |
| Μέση Ελάχιστη °C (°F) | 16.9 | 17.3 | 19.0 | 21.5 | 22.3 | 22.0 | 21.6 | 21.8 | 21.9 | 21.4 | 20.4 | 17.9 | 20,33 |
| Υετός mm (ίντσες) | 5 | 3 | 11 | 57 | 476 | 1.076 | 692 | 1.261 | 733 | 259 | 57 | 11 | 4,641 |
| *Πηγή: NOAA (1961-1990)*  |

Δείτε επίσης
------------

* Πολιτεία Κάρεν

Αναφορές
--------

1. ↑  «Tagundaing Climate Normals 1961-1990». National Oceanic and Atmospheric Administration. Ανακτήθηκε στις 12 Ιανουαρίου 2013.
Παγκόσμιος χάρτης όπου απεικονίζεται η μορφή του στρατού ανά χώρα
  Χωρίς ένοπλες δυνάμεις
  Επαγγελματικός/εθελοντικός στρατός
  Επιλεκτική στράτευση (λιγότερο από 20%)
  Προς κατάργηση της υποχρεωτικής στράτευσης
  Υποχρεωτική στράτευση πολιτών
  Άγνωστο
Ο **στρατός ξηράς**, με την ευρεία έννοια, είναι ένας κλάδος των ενόπλων δυνάμεων ενός κράτους. Είναι οι δυνάμεις ξηράς και ένας από τους τρεις κλάδους, μαζί με την αεροπορική δύναμη και το πολεμικό ναυτικό. Στο πλαίσιο μιας εθνικής στρατιωτικής δύναμης, η λέξη στρατός μπορεί επίσης να αναφέρεται στη στρατιά, η οποία είναι ο μεγαλύτερος στρατιωτικός σχηματισμός, και αποτελείται από ένα ή περισσότερα σώματα στρατού με μονάδες διαφόρων όπλων και βοηθητικούς σχηματισμούς. 

Σε πολλές χώρες η λέξη στρατός διατηρεί την έννοια της επίγειας δύναμης, και αναφέρεται στο **στρατό ξηράς**. Σήμερα ο μεγαλύτερος στρατός στον κόσμο είναι ο Λαϊκός Απελευθερωτικός Στρατός της Λαϊκής Δημοκρατίας της Κίνας, με 2.183.000 ενεργούς στρατιώτες και 510.000 εφέδρους. 

Οι Ελληνικές Ένοπλες Δυνάμεις υπάγονται στο Υπουργείο Εθνικής Άμυνας και αρχηγός είναι ο Πρόεδρος της Δημοκρατίας. Αποφάσεις που αφορούν σημαντικά θέματα λαμβάνονται από το ΚΥΣΕΑ.

Δείτε επίσης
------------

* Στρατιωτική θητεία στην Ελλάδα
* Στρατολόγηση στον κόσμο
* Στρατιωτική οργάνωση
* Στρατιωτική υπηρεσία ανά χώρα
* Στρατιωτική ιστορία
* Αντιρρησίας συνείδησης
* Μισθοφόρος
* Πολιτοφυλακή
* Πόλεμος

|  |  |
| --- | --- |
| wiktionary logowiktionary logo | Το *Βικιλεξικό* έχει σχετικό λήμμα:  **στρατός ξηράς**  |

Παραπομπές
----------

1. ↑  «2018 China Military Strength». *Globalfirepower*. Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 21 Ιανουαρίου 2019.
2. ↑  άρθρο 1, παρ. 4. «Νόμος 2292/1995 - ΦΕΚ 35/Α/15-2-1995 (Κωδικοποιημένος)». *Τράπεζα Πληροφοριών Νομοθεσίας | e-nomothesia.gr*.
3. ↑  άρθρο 45, Σύνταγμα της Ελλάδας

|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
| Καθιερωμένοι όροι | 
* WorldCat
* LCCN: sh85007309
* GND: 4132034-7
* BNF: cb11976646q (data)
* NDL: 00569469
* BNE: XX4576552

 |

 |
Το **σύστημα συνολικής ανάλυσης** (total analysis system) περιγράφει μια συσκευή που αυτοματοποιεί και περιλαμβάνει όλα τα απαραίτητα βήματα για τη χημική ανάλυση ενός δείγματος, π.χ. δειγματοληψία, μεταφορά δείγματος, διήθηση, αραίωση, χημικές αντιδράσεις, διαχωρισμό και ανίχνευση.

Μια νέα τάση σήμερα είναι η δημιουργία του λεγόμενου μικροσυστήματος συνολικής ανάλυσης - µTAS. Ένα τέτοιο σύστημα θα συρρικνώσει ένα ολόκληρο εργαστήριο σε μέγεθος τσιπ (lab-on-a-chip). Λόγω του πολύ µικρού µεγέθους του, ένα τέτοιο σύστηµα µπορεί να τοποθετηθεί κοντά σε ένα σηµείο δειγµατοληψίας. Μπορεί επίσης να είναι πολύ αποδοτικό από πλευράς κόστους, λαμβάνοντας υπόψη τις τεχνολογίες τσιπ, τα μεγέθη των δειγμάτων και το χρόνο ανάλυσης. Μειώνει επίσης την έκθεση του προσωπικού του εργαστηρίου σε τοξικές χημικές ουσίες, γεγονός που αποτελεί πρόσθετο πλεονέκτημα σε σχέση με τις συμβατικές τεχνικές. Ένα άλλο πλεονέκτημα αυτής της τεχνολογίας είναι ότι τα διαγνωστικά κιτ σημείου χρήσης δεν απαιτούν εξειδικευμένους τεχνικούς κατά τη διάρκεια επιδημικών συμβάντων και έτσι συμβάλλουν στη διάσωση εκατομμυρίων ζωών.
Συντεταγμένες: 45°54′58″N 15°20′17″E﻿ / ﻿45.91611°N 15.33806°E﻿ / 45.91611; 15.33806

 **Το Στρίτ** είναι ένας οικισμός στον Δήμο του Σκότσιαν στη νοτιοανατολική Σλοβενία. Εντός του δήμου, ανήκει στην τοπική κοινότητα της Μπούτσκα.  Η περιοχή είναι μέρος της ιστορικής περιοχής Κάτω Καρνιόλας. Ο δήμος περιλαμβάνεται στη στατιστική περιοχή της Νοτιοανατολικής Σλοβενίας.  Περιέχει τους οικισμούς Μάρουσιτς, Πέτσιτσα, Τρντίκα και Τσόλνιστσε.

Ιστορία
-------

Κατά τη διάρκεια του Δευτέρου Παγκοσμίου Πολέμου, ο πληθυσμός του χωριού εκδιώχθηκε από τις γερμανικές κατοχικές αρχές τον Νοέμβριο του 1941. Οι Γκόττσεοι Γερμανοί εγκαταστάθηκαν στη θέση τους και παρέμειναν στο χωριό μέχρι το τέλος του πολέμου.

Βιβλιογραφικές αναφορές
-----------------------

1. ↑  «Prebivalstvo - izbrani kazalniki, naselja, Slovenija, letno». Statistical Office of the Republic of Slovenia. Ανακτήθηκε στις 28  Απριλίου 2021.
2. ↑  «Krajevne in vaške skupnosti». *Občina Škocjan*. Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 25 Ιανουαρίου 2019. Ανακτήθηκε στις 25 Ιανουαρίου 2019.
3. ↑  Škocjan municipal site
4. 1 2  Savnik, Roman, ed. 1976. *Krajevni leksikon Slovenije*, vol. 3. Ljubljana: Državna založba Slovenije. p. 279.

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
--------------------

* Το Στρίτ στη Γεωποδία
Η **Αμπούσιτρα** (*Ambositra*) είναι πόλη της κεντρικής Μαδαγασκάρης. Είναι πρωτεύουσα της περιφέρειας Αμορόνι Μανία (στην Επαρχία Φιαναραντσόα) και του ομώνυμου δήμου. Στην απογραφή του 1993 ο πληθυσμός της ήταν 21.350 κάτοικοι, ενώ σήμερα εκτιμάται σε περισσότερους από 32.000. Βρίσκεται σε υψόμετρο 1.310 περίπου μέτρων πάνω από την επιφάνεια της θάλασσας και σε γεωγραφικές συντεταγμένες πλάτος 20°31΄ Νότιο και μήκος 47°15΄ Ανατολικό. Ευνοϊκό είναι το γεγονός ότι βρίσκεται από παλιά πάνω στην Εθνική Οδό 7, που ξεκινά από την πρωτεύουσα της χώρας Ανταναναρίβο (από την οποία η Αμπούσιτρα απέχει οδικώς 258 χιλιόμετρα). Τη δεκαετία του 1960 αναφέρονται 6.900 κάτοικοι στην πόλη, από τους οποίους οι 350 ήταν λευκοί.

Η πόλη αποτελεί το κέντρο της βιοτεχνίας ξυλογλυπτικής της Μαδαγασκάρης, εξαιτίας της παρουσίας της φυλής ιθαγενών Ζαφιμανίρι, υποομάδας των Μπετσιλέο. Υπάρχουν στην Αμπουσίτρα πολλά καταστήματα που πωλούν ξύλινα κουτια, σκακιέρες και ξύλινα αγαλματίδια. Οι κάτοικοι ασχολούνται επίσης με τη χειροτεχνία-οικοτεχνία υφασμάτων, ταπετσαριών, τραπεζομάντηλων και περιδεραίων, ενώ στην περιοχή εξορύσσεται και γραφίτης.

Η Ρωμαιοκαθολική Επισκοπή της Αμπούσιτρα έχει την έδρα της στον Καθεδρικό ναό της Αμώμου Καρδίας της Παναγίας στην πόλη. Υπάρχει επίσης στην Αμπούσιτρα περιφερειακό κέντρο εξ αποστάσεως εκπαιδεύσεως (CRTE) του Εθνικού Κέντρου Τηλεδιδασκαλίας της Μαδαγασκάρης (CNETMAD).

Πηγές
-----

* Το λήμμα «Αμποσίτρα» στη *Νέα Ελληνική Εγκυκλοπαίδεια* «Χάρη Πάτση», τόμος 5, σελ. 150

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
--------------------

* Πολυμέσα σχετικά με το θέμα  Ambositra στο Wikimedia Commons

  


|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
| Καθιερωμένοι όροι | 
* WorldCat
* VIAF: 133214421
* LCCN: n78019022
* SUDOC: 140832688

 |

 |
Συντεταγμένες: 53°12′50″N 14°28′30″E﻿ / ﻿53.21389°N 14.47500°E﻿ / 53.21389; 14.47500

 Στρεβλό Δάσος
 Τα περίεργα σχηματισμένα «στρεβλά» δέντρα, 2013
Το **Στρεβλό Δάσος** (πολωνικά: *Krzywy Las*) είναι άλσος από παράξενα σχηματισμένα πεύκα, το οποίο βρίσκεται κοντά στην πόλη Γκριφίνο στο Βοεβοδάτο Δυτικής Πομερανίας της Πολωνίας.

Αυτό το άλσος 400 πεύκων φυτεύτηκε στο χωριό Νόβε Τσαρνόβο περίπου το 1930. Κάθε πεύκο λυγίζει απότομα προς τα βόρεια, ακριβώς πάνω από το επίπεδο του εδάφους, και στη συνέχεια καμπυλώνει όρθια μετά από μια πλάγια εκτροπή ενός έως τριών μέτρων. Τα στρεβλά πεύκα περικλείονται από ένα περιβάλλων δάσος με ίσια πεύκα.

Γενικά πιστεύεται ότι κάποια μορφή ανθρώπινου εργαλείου ή τεχνικής χρησιμοποιήθηκε για να κάνει τα δέντρα να μεγαλώσουν ή να λυγίσουν με αυτόν τον τρόπο, αλλά η μέθοδος δεν καθορίστηκε ποτέ και παραμένει ένα μυστήριο μέχρι σήμερα. Έχει υποτεθεί ότι τα δέντρα μπορεί να έχουν παραμορφωθεί για να δημιουργήσουν φυσικά καμπύλη ξυλεία για χρήση σε έπιπλα ή κατασκευή σκαφών. Άλλοι υποθέτουν ότι μια χιονοθύελλα θα μπορούσε να έχει λυγίσει τους κορμούς, αλλά υπάρχουν λίγα στοιχεία για αυτό.

Το δάσος εμφανίστηκε στη σεζόν 1, επεισόδιο 4 του *The UnXplained* στο κανάλι History, με τίτλο «Unnatural Nature» (Αφύσικη Φύση) που προβλήθηκε για πρώτη φορά στις 9 Αυγούστου 2019.

Το μέρος είναι ανοιχτό για το κοινό και χρησιμεύει ως ένα αξιοσημείωτο τουριστικό αξιοθέατο στην περιοχή.

Δείτε επίσης
------------

* Χορεύων Δάσος
* Μεθυσμένα δέντρα
* Σχηματισμός δέντρου
* Στρέβλωση ξύλου

Παραπομπές
----------

1. ↑  «What Could Have Caused Poland's Crooked Forest?». *IFLScience* (στα Αγγλικά). Ανακτήθηκε στις 19 Δεκεμβρίου 2020.
2. ↑  Cieśliński, Piotr (15 Ιανουαρίου 2014). «Kto odkryje tajemnicę Krzywego Lasu» (στα Πολωνικά). Wyborcza.pl. Ανακτήθηκε στις 15 Ιανουαρίου 2014.
3. 1 2  Klein, Joanna (21 Μαρτίου 2017). «In Poland’s Crooked Forest, a Mystery With No Straight Answer». *The New York Times*. .
4. ↑  Quick, Stefania Rousselle, Joanna Klein, Samantha· Jaffe, Logan (31 Μαρτίου 2017). «Puzzle in Poland: Who Bent the Trees?».
5. ↑  «Nature Warning - J shaped Trees». *Editor Choice*. [*απέτυχε η επαλήθευση*]
6. ↑  «The UnXplained Pictures & Galleries: Unnatural nature». *HISTORY*. Ανακτήθηκε στις 10 Νοεμβρίου 2020.
7. ↑  Wroniewski, Sebastian (3 Αυγούστου 2020). «Krzywy Las koło Gryfina zostanie poddany rewitalizacji». *światrolnika.info* (στα Πολωνικά). Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 15 Αυγούστου 2021. Ανακτήθηκε στις 20 Δεκεμβρίου 2020.

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
--------------------

|  |  |
| --- | --- |
| Commons logoCommons logo | Τα Wikimedia Commons έχουν πολυμέσα σχετικά με το θέμα   **Στρεβλό Δάσος** |

* Πολωνική σελίδα τουρισμού για το Στρεβλό Δάσος (πολωνικά)
Το **Αμπχάρ** (περσικά:ابهر) είναι πόλη και πρωτεύουσα της κομητείας Αμπχάρ στην επαρχία Ζαντζάν του Ιράν. Στην απογραφή του 2010, η πόλη είχε πληθυσμό 88.000 κατοίκων. Το 2017 είχε πληθυσμό 99.285 κατοίκων. Είναι η δεύτερη μεγαλύτερη πόλη της επαρχίας, μετά το Ζαντζάν. Ο δήμος του Αμπχάρ διαιρείται σε τέσσερις περιοχές: την Κεντρική, την Σανέχ (στο βόρειο μέρος της πόλης), την Σαριφαμπάντ στο ανατολικό μέρος της πόλης και η Χοσέιν Αμπάντ στο δυτικό μέρος της πόλης. 

Το Αμπχάρ βρίσκεται μεταξύ του Καζβίν και του Ζαντζάν. Απέχει 90 χιλιόμετρα νοτιοανατολικά του Ζαντζάν και 230 χιλιόμετρα από την Τεχεράνη. Έχει υψόμετρο 1.540 μέτρων.

Παραπομπές
----------

1. ↑  اولین نشست خبری قاسم پور شهرداری ابهر با اصحاب رسانه Αρχειοθετήθηκε 2014-02-01 στο Wayback Machine..

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
--------------------

* Πολυμέσα σχετικά με το θέμα  Abhar στο Wikimedia Commons

  


|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
| Καθιερωμένοι όροι | 
* WorldCat
* VIAF: 158466874
* LCCN: n2001915028

 |

 |
Ψηφοδέλτιο για απλό πλειοψηφικό σύστημα. Ο εκλογέας πρέπει να ψηφίσει μόνο έναν. 
Το **απλό πλειοψηφικό σύστημα** (αγγλικά: first-past-the-post) είναι ένα εκλογικό σύστημα στο οποίο τα μέλη του εκλογικού σώματος ψηφίζουν έναν υποψήφιο της επιλογής τους, και ο υποψήφιος που συγκεντρώνει τις περισσότερες ψήφους κερδίζει. Με εφαρμογή του απλού πλειοψηφικού συστήματος σε μία μονοεδρική εκλογική περιφέρεια αναδεικνύεται ένας μοναδικός νικητής. Γι' αυτό το σύστημα χαρακτηρίζεται ως «ο πρώτος παίρνει τη θέση» και «ο νικητής τα παίρνει όλα».

Το απλό πλειοψηφικό σύστημα χρησιμοποιείται στο ένα τρίτο των χωρών του κόσμου ( Ηνωμένες Πολιτείες, Ηνωμένο Βασίλειο, Ινδία, Πακιστάν, Καναδά και άλλες χώρες της Βρετανικής Κοινοπολιτείας) .

Περιγραφή
---------

 Οι χώρες που χρησιμοποιούν το απλό πλειοψηφικό σύστημα απεικονίζονται κόκκινες 
Το απλό πλειοψηφικό σύστημα μπορεί να χρησιμοποιηθεί σε μονοεδρικές ή πολυεδρικές εκλογικές περιφέρειες. Στις μονοεδρικές, εκλέγεται ο υποψήφιος με τον μεγαλύτερο αριθμό ψήφων, ανεξάρτητα από το ποσοστό που αντιπροσωπεύουν. Στις πολυεδρικές, κάθε ψηφοφόρος ψηφίζει τόσους υποψήφιους όσες είναι οι θέσεις που πρέπει να καλυφθούν. Για παράδειγμα, αν υπάρχουν τρεις κενές θέσεις, τότε έκαστος ψηφοφόρος ψηφίζει ως και τρεις υποψήφιους, και εκλέγονται οι τρεις που θα συγκεντρώσουν τον μεγαλύτερο αριθμό ψήφων. 

Στο παράδειγμα που ακολουθεί, ο Ιωάννης Πολίτης συγκέντρωσε τον μεγαλύτερο αριθμό ψήφων από τους άλλους υποψηφίους και ανακηρύχθηκε νικητής, παρόλο που η διαφορά του από τον δεύτερο υποψήφιο δεν ήταν πολύ μεγάλη, και παρόλο που η πλειοψηφία των ψηφοφόρων (64,8%) δεν ψήφισε υπέρ του Ιωάννη Πολίτη.

| Υποψήφιος | Σύμβολο | Αποτελέσματα |
| --- | --- | --- |
| Ψήφοι | % έγκυρων ψήφων |
| **Ιωάννης Πολίτης** |  | **745.693** | **35,20** |   |
| Φώτης Ράμπος |  | 738,311 | 34.85 |   |
| Ζωή Σμίτη |  | 530,441 | 25.04 |   |
| Τζένη Ντο |  | 104,095 | 4.91 |   |
|
| Έγκυροι ψήφοι | 2,118,540 | 98.24% του συνόλου των ψήφων |
|
| Άκυροι ψήφοι | 37,849 | 1.76% του συνόλου των ψήφων |
| Σύνολο ψήφων | 2,156,389 | Προσέλευση ψηφοφόρων: 94.8% του εκλογικού σώματος |
| Απόντες | 118,384 |
|
| Εκλογικό σώμα | 2,274,773 |
|

Παραπομπές
----------

1. ↑  The Department of Internal Affairs, Government of New Zealand. «More about FPP». *dia.govt.nz* (στα Αγγλικά). Ανακτήθηκε στις 17 Φεβρουαρίου 2019.
2. ↑  «European Parliament, Directorate-General for Internal Policies» (PDF).
3. ↑  «Make Votes Matter - Everything wrong with First Past the Post - Proportional Representation». *Make Votes Matter* (στα Αγγλικά). Ανακτήθηκε στις 10 Μαρτίου 2020.
4. ↑  «ΙΑΤΕ: First past the post system».
Η **τακτική** αποτελεί ένα σύνολο μεθόδων που ακολουθούμε για να νικήσουμε κάποιον αντίπαλο. Αφορά στον τρόπο διεξαγωγής μίας μάχης (κατάλληλη διάταξη και χειρισμοί/ελιγμοί ώστε να αποκτηθεί το τακτικό πλεονέκτημα). Αποτελεί επιστήμη και τέχνη (βασίζεται στην εμπειρία και στο ταλέντο). Η τακτική μπορεί να είναι επιθετική ή αμυντική. 

Εκτός από τον πόλεμο, ο όρος εφαρμόζεται και σε άλλους τομείς δραστηριοτήτων, π.χ. στα παιχνίδια, στο εμπόριο, στη διεξαγωγή διαπραγματεύσεων, κτλ.

Η τακτική βρίσκεται σε κατώτερο επίπεδο ιεράρχησης από τη στρατηγική. Όταν κάνουμε πολεμικές επιχειρήσεις, όταν ενεργούμε εμπορικά ή όταν παίζουμε ένα παιχνίδι, θέλουμε να επιτύχουμε ένα στρατηγικό στόχο. Για παράδειγμα, στο σκάκι ο στόχος είναι να αιχμαλωτίσουμε τον βασιλιά του αντιπάλου. Στην περίπτωση αυτή, έχουμε καταστρώσει ένα στρατηγικό σχέδιο, σύμφωνα με το οποίο προσπαθούμε να εφαρμόσουμε τη στρατηγική μας, όμως και ο αντίπαλος κάνει με την σειρά του ορισμένες κινήσεις. Όταν αναβάλλουμε τις στρατηγικές μας κινήσεις για να εκμεταλλευτούμε άμεσα κάποια αδυναμία του αντιπάλου, που προέκυψε από τις κινήσεις του, λέμε ότι αλλάζουμε *τακτική*, ή ότι δίνουμε ένα *τακτικό κτύπημα* στον αντίπαλο. Επομένως, η *τακτική* εξαρτάται άμεσα από τις κινήσεις του αντιπάλου. 

Επίσης, η τακτική αλλάζει δραστικά με την εξέλιξη της τεχνολογίας.
Αυτό το λήμμα αφορά το φαγητό της ελληνικής κουζίνας από χοιρινό ή κοτόπουλο.  Για άλλες σημασίες, δείτε: τηγανιά (αποσαφήνιση).  
Tηγανιά με ρύζι.
Η **τηγανιά** ή **χοιρινό τηγανιά** είναι φαγητό και μεζές της ελληνικής κουζίνας. Γίνεται με κομμάτια κυρίως χοιρινού κρέατος ή από κοτόπουλο που τηγανίζονται σε λάδι με αλάτι, πιπέρι και μυρωδικά, ενώ συχνά προστίθεται κρασί ή ούζο. Η τηγανιά από χοιρινό λέγεται και **μπεκρή μεζέ**, ανάλογα με την ποσότητα αλκοόλ που χρησιμοποιείται. Σαν φαγητό το χοιρινό τηγανιά μαγειρεύεται παραδοσιακά τα Χριστούγεννα, την εποχή που σφαζόταν σύμφωνα με το έθιμο της γουρουνοχαράς ο οικόσιτος χοίρος.

Παραλλαγές
----------

  

Χοιρινό τηγανιά με πράσο, παραλλαγή γνωστή και ως *πρασοτηγανιά*.
Το φαγητό συναντάται σε διάφορες παραλλαγές με γνωστότερη την **πρασοτηγανιά** ή **μακεδονική τηγανιά**, η οποία γίνεται με τσιγαρισμένο πράσο. Πολλές φορές εναλλακτικά σε αυτή την παραλλαγή χρησιμοποιούνται λουκάνικα ή συνδυάζονται με το χοιρινό κρέας.


|  |
| --- |
| Προετοιμασία |
| 

|  |
| --- |
| 1
 |
| 1
  |

|  |
| --- |
| 2
 |
| 2
  |

|  |
| --- |
| 3
 |
| 3
  |

|  |
| --- |
| 4
 |
| 4
  |

|  |
| --- |
| 5
 |
| 5
  |

|  |
| --- |
| 6
 |
| 6
  |

|  |
| --- |
| 7
 |
| 7
  |

|  |
| --- |
| 8
 |
| 8
  |

|  |
| --- |
| 9
 |
| 9
  |

|  |
| --- |
| 10
 |
| 10
  |

|  |
| --- |
| 11
 |
| 11
  |

|  |
| --- |
| 12
 |
| 12
  |

 |

Παραπομπές
----------

1. 1 2  «τηγανιά». *Λεξικό της Κοινής Νεοελληνικής*. Ινστιτούτο Νεοελληνικών Σπουδών. Αριστοτέλειο Πανεπιστήμιο Θεσσαλονίκης. 1998.
2. 1 2  Άλκη Κυριακίδου-Νέστορος, *Λαογραφικά Μελετήματα* (Εταιρία Ελληνικού Λογοτεχνικού και Ιστορικού Αρχείου, 1989), σσ. 159–60.
3. ↑  Ρέα Βιτάλη, *Τηγανιά για το γιορτινό τραπέζι* – (protagon.gr).
4. ↑  *Η ξακουστή «Γουρνοχαρά» στη Βλάστη: Τσιγαρίδες και τηγανιά για εκατοντάδες επισκέπτες! (φωτογραφίες Χρήστου Μπλέτσου)* – (kozanimedia.gr).
5. ↑  *Πρασοτηγανιά* – (mespilea.gr).

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
--------------------

* Μαρία-Λεμονιά Τσαντίδου, *Τηγανιά Θράκης* – (in.gr).

* *Μπεκρή μεζέ* – (vefashouse.gr).

* *Μακεδονική τηγανιά* – (eliasmamalakis.gr).

* Πρασοτηγανιά[*νεκρός σύνδεσμος*] (βίντεο)

* Τηγανιά[*νεκρός σύνδεσμος*] (Lovecooking.gr)
Η **Ταξινομία** είναι η επιστήμη της ταξινόμησης. Τα διάφορα ταξινομικά συστήματα αποτελούνται από ταξινομικές μονάδες οι οποίες συχνά κατατάσσονται ιεραρχικά σε ταξινομικές βαθμίδες έχοντας μεταξύ τους σχέσεις υποείδους/υπερείδους. Για παράδειγμα, η ταξινομική μονάδα «αυτοκίνητο» είναι υποείδος της ταξινομικής μονάδας «όχημα». Έτσι κάθε αυτοκίνητο είναι και όχημα, αλλά κάθε όχημα δεν είναι και αυτοκίνητο.

Βιολογία
--------

Ο κλάδος της Βιολογίας που ασχολείται με την συστηματική ταξινόμηση των ειδών λέγεται Συστηματική. Σε αυτή συμπεριλαμβάνεται και η Ταξινομία του Λινναίου.

  


|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
| Καθιερωμένοι όροι | 
* GND: 4184546-8

 |

 |
Συντεταγμένες: 51°22′N 6°10′E﻿ / ﻿51.367°N 6.167°E﻿ / 51.367; 6.167

Το **Φένλο** (Ολλανδικά: Venlo) είναι πόλη στη νοτιοανατολική Ολλανδία. Βρίσκεται στην επαρχία της Λιμβουργίας. Το 2001 ενσωματώθηκαν στον δήμο του Φένλο οι πρώην δήμοι Μπέλφελντ και Τέχελεν, ενώ το 2010 ενσωματώθηκε στον δήμο και ο πρώην δήμος Άρσεν εν Φέλντεν. Το Φένλο είναι περισσότερο γνωστό για την ποδοσφαιρική ομάδα ΦΦΦ Φένλο, που αγωνίζεται στην πρώτη κατηγορία της Ολλανδίας, την Eredivisie, καθώς και για τις καφετέριές της που, όπως και εκείνες του Μάαστριχτ, πουλούσαν σε πελάτες τους ναρκωτικά.

Ιστορία
-------

Στην περιοχή του Φένλο έχουν βρεθεί Ρωμαϊκά και Κέλτικα νομίσματα, ενώ έγγραφα του 9ου αιώνα μαρτυρούν πως η πόλη ήταν εμπορικό κέντρο. Αναγνωρίστηκε ως πόλη το 1343, ενώ το 1375 έγινε μέλος της Χανσεατικής Ένωσης. Λόγω της στρατηγικής του θέσης, το Φένλο πολιορκήθηκε αρκετές φορές, με σημαντικότερη εκείνη του 1702 από τον Μέννο φαν Κούχορν, ενώ αργότερα προσχώρησε στο Βασίλειο της Ολλανδίας. Στις 9 Νοεμβρίου 1939, απήχθησαν στην πόλη δύο Βρετανοί πράκτορες από την Sicherheitsdienst, τη μυστική υπηρεσία της Ναζιστικής Γερμανίας. Το γεγονός αυτό έγινε γνωστό ως το Γεγονός του Φένλο. Το γεγονός αυτό χρησιμοποιήθηκε από τους Ναζί για να συνδέσουν τη Μεγάλη Βρετανία με την αποτυχημένη απόπειρα δολοφονίας του Αδόλφου Χίτλερ από τον Γκέοργκ Έλσνερ δύο μέρες πριν. Στις 13 Οκτωβρίου 1944 άρχισε βομβαρδισμός της πόλης από τους Συμμάχους, που διήρκεσε μέχρι τις 19 Νοεμβρίου του ίδιου έτους, που προκάλεσαν μεγάλες ζημιές. Οι βομβαρδισμοί είχαν ως στόχο την καταστροφή των γεφυρών που βρίσκονταν κοντά στην πόλη, προκειμένου να ανακόψουν τον ανεφοδιασμό των Ναζί. Οι βομβαρδισμοί κόστισαν τη ζωή σε 300 κατοίκους της πόλης, ενώ καταστράφηκαν πολλά από τα ιστορικά κτήρια της πόλης. Στα τέλη της δεκαετίας του 1990, το Φένλο έγινε, όπως και το κοντινό Μάαστριχτ, κέντρο διακίνησης ναρκωτικών, όπως Χασίς και Κάνναβης, που παρατηρήθηκε κυρίως σε πολλές καφετέριες της πόλης. Έτσι, πολλοί Γερμανοί πολίτες, που προέρχονταν από πόλεις όπως το Ντίσελντορφ και την Κολωνία και, γενικότερα, από πόλεις της Κοιλάδας του Ρουρ, έρχονταν στο Φένλο, που βρίσκεται κοντά στα σύνορα με τη Γερμανία, προκειμένου να προμηθευτούν τα ναρκωτικά αυτά. Οι τοπικές αρχές προσπαθούν να περιορίσουν σήμερα το πρόβλημα αυτό.

Το 2012 είναι η πόλη διοργανώτρια της Floriade.

Παραπομπές και σημειώσεις
-------------------------

1. ↑  gemeentegeschiedenis.nl.
2. ↑  *register of public bodies*. Ανακτήθηκε στις 21  Ιανουαρίου 2023.
3. ↑  «Kerncijfers wijken en buurten 2021». *Statistics Netherlands*. 6  Αυγούστου 2021.
4. ↑  Snippe, J.; Naayer, H.; Bieleman, B. (2006), *Hektor in 2005. Evaluatie aanpak drugsoverlast in Venlo*, Groningen/Rotterdam: Interval/WODC,

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
--------------------

|  |  |
| --- | --- |
| Commons logoCommons logo | Τα Wikimedia Commons έχουν πολυμέσα σχετικά με το θέμα   **Φένλο** |

* http://www.venlostad.nl/, http://www.venlo.nl Επίσημος ιστότοπος

|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
| Καθιερωμένοι όροι | 
* VIAF: 146637658
* GND: 4233157-2
* SUDOC: 153630051
* NKC: ge672027

 |

 |