recursal/SuperWikiNEXT-32B huggingface dataset:
Το **ρόσουου** (πολωνικά: *rosół*) είναι παραδοσιακή πολωνική μη συμπυκνωμένη σούπα με ζωμό κρέατος ή/και λαχανικών.

Φτιάχνεται από πουλερικά (συχνότερα κοτόπουλο ή, λιγότερο συχνά, καπόνι), βοδινό, αρνίσιο κρέας (π.χ. στην Σιλεσία του Τσιέσιν) ή περιστέρια στην Άνω Σιλεσία. Σερβίρεται με λεπτά ζυμαρικά, μακαρόνια κορδέλες ή χυλοπίτες, με πατάτες ή με μάτσο. Στο Σιλεσία του Τσιέσιν, το ρόσουου σερβίρεται επίσης με ζυμαρικά από συκώτι. Στο πρώτο βιβλίο μαγειρικής που εκδόθηκε το 1682 στην Πολωνία, *Compendium ferculorum, albo zebranie potraw*, υπήρχε μια συνταγή για πολωνικό ζωμό.

Το ρόσουου είναι ένα πιάτο που χρειάζεται σχετικά πολύ χρόνο για να ετοιμαστεί. Η προετοιμασία περιλαμβάνει το μαγείρεμα του κρέατος με ένα σετ λαχανικών μιρεπουά. Για να ετοιμάσετε έναν νόστιμο και απαραίτητο ρόσουου, ξεκινήστε να μαγειρεύετε τα υλικά με κρύο νερό και να σιγά σιγά να βράζει. Αυτός ο τρόπος μαγειρέματος σημαίνει ότι τα περισσότερα από τα συστατικά που περιέχονται στο κρέας και τα λαχανικά μεταφέρονται στο ρόσουου, ο οποίος μετά το καρύκευμα γίνεται ζωμός. Το ρόσουου είναι επίσης ένα ημικατεργασμένο προϊόν - η βάση για την παρασκευή πολλών άλλων σουπών, μεταξύ των οποίων: κριθαρόσουπα για ζωμό, σούπα λαχανικών για ζωμό, παντζαρόσουπα για ζωμό.

Η σούπα δημιουργήθηκε αρχικά ως αποτέλεσμα του μακροχρόνιου μαγειρέματος του κρέατος σε νερό, το οποίο στα παλιά χρόνια συντηρούνταν με αλάτισμα και ξήρανση. Το αφέψημα αυτό ονομαζόταν *rozsół*, από το οποίο προέρχεται η σημερινή ονομασία. Το ρόσουου είναι ένα από τα εθνικά πολωνικά πιάτα.

Στην Πολωνία, κατά τη διάρκεια της Λαϊκής Δημοκρατίας της Πολωνίας, το ρόσουου έγινε δημοφιλής, είναι ένα από τα πιάτα που υποδεικνύονται ως παραδοσιακά και τυπικά για ένα κυριακάτικο δείπνο ή γιορτή μαζί με κότλετ σχαμπόβι..

Παραπομπές
----------

1. ↑  MRiRW, Wielkopolski rosół z kury Αρχειοθετήθηκε 2018-06-29 στο Wayback Machine. [πρόσβαση στις 2016-11-25]
2. ↑  MRiRW, Rosół pomorski [πρόσβαση στις 2016-11-25]
3. ↑  MRiRW, Rosół dworski z kapłona Αρχειοθετήθηκε 2016-11-26 στο Wayback Machine. [πρόσβαση στις 2016-11-25]
4. ↑   *Na szlaku „królowej śląskich zup"*, 2018, σελ. 115–129, ISSN 2353-2688,
5. ↑  MRiRW, Rosół z gołębi [πρόσβαση στις 2016-11-25]
6. ↑  MRiRW, Rosół z nudlami Αρχειοθετήθηκε 2016-11-26 στο Wayback Machine. [πρόσβαση στις 2016-11-25]
7. ↑  Przepisy.pl, Rosół z kury [πρόσβαση στις 2016-11-25]
8. ↑  MRiRW, Rosół Polski Αρχειοθετήθηκε 2016-11-26 στο Wayback Machine. [πρόσβαση στις 2016-11-25]
9. ↑   *365 obiadów za 5 złotych*, 1871,
10. ↑   *365 obiadów za 5 złotych*, 1871,
11. ↑   *Rozprawy Komisji Językowej XXIX*, Państwowe Wydawnictwo Naukowe, 2003, σελ. 158,
12. ↑   *Smak trwania, smak zmiany. Preferencje i praktyki jedzeniowe Polaków w kontekście zmiany społecznej*, **222**, 2016, σελ. 31–50, ISSN 0039-3371,

Βιβλιογραφία
------------

|  |  |
| --- | --- |
| Commons logoCommons logo | Τα Wikimedia Commons έχουν πολυμέσα σχετικά με το θέμα   **Ρόσουου** |

* *Polska kuchnia tradycyjna*, Βαρσοβία: Świat Książki, 2009, ISBN 978-83-247-1570-1, OCLC 751109430
* *Kuchnia polska*, Βαρσοβία: Wyd. ARTI, 2008, ISBN 9788361150862, OCLC 312992005
Ο **Γιώργος Τερζής** ήταν Έλληνας ποδοσφαιριστής, ο οποίος αγωνιζόταν ως μέσος στην ομάδα του Άρη Θεσσαλονίκης τη σεζόν 1969-70, κατακτώντας με τους «κίτρινους» το Κύπελλο Ελλάδος, ενώ πέρασε το μεγαλύτερο μέρος της καριέρας του στη Βέροια.

Καριέρα
-------

Ο Τερζής, με καταγωγή από το Χέρσο Κιλκίς , ξεκίνησε την καριέρα του από τον Κιλκισιακό και το καλοκαίρι του 1969 μεταπήδησε στον Άρη Θεσσαλονίκης, με τον οποίο αγωνίστηκε σε δεκατέσσερις αγώνες εκείνη τη χρονιά, κατακτώντας το Κύπελλο Ελλάδος.

Με τη «Βασίλισσα του Βορρά» αγωνίστηκε σε 91 αγώνες της Α' Εθνικής και πέτυχε 3 γκολ, παίζοντας το 1970-71, το 1971-72 και το 1977-78 στο ανώτερο επίπεδο του ελληνικού πρωταθλήματος. Τις υπόλοιπες χρονιές συμμετείχε στο πρωτάθλημα της Β' Εθνικής και είναι ένας από τους δέκα πρώτους σε συμμετοχές στην ιστορία του συλλόγου της Ημαθίας με 253 ματς.

Το Νοέμβριο του 1974, ο συμπαίκτης του, Νίκος Μιμίδης, κατηγορήθηκε ότι προσπάθησε να πείσει τον Τερζή να δεχτούν και οι δύο χρήματα από τον Απόλλωνα Καλαμαριάς. Ο Τερζής ενημέρωσε τον έφορο της ομάδας, Παπαχατζή, και τον γενικό αρχηγό της, Απόστολο Στεργίου και μαγνητοφώνησαν τηλεφώνημα του Τερζή με τον Μιμίδη και τον ποδοσφαιριστή του Απόλλωνα, Τσουπλάκη. Ως αποτέλεσμα, ο Μιμίδης συνελήφθη και δεν αγωνίστηκε ξανά στην ομάδα της Βέροιας.

Ο Γιώργος Τερζής ήταν πατέρας του προπονητή του Άρη και της Βέροιας, Τόλη Τερζή. Πέθανε από καρκίνο στις 14 Ιουλίου 2012, σε ηλικία 67 ετών.

Παραπομπές
----------

1. ↑  Ο πατέρας του Τερζή, μέλος του Κυπελλούχου Άρη τη χρονιά 1969-70 (photo) - Pressaris
2. ↑  1961 – 2021: Εξήντα χρόνια Κιλκισιακός
3. ↑  Greece 1969/70 - RSSSF
4. ↑  Όταν ο Άρης πήρε το κύπελλο Ελλάδας! - PRESSARIS
5. ↑  Greece 1970/71 - RSSSF
6. ↑  Greece 1971/72 - RSSSF
7. ↑  Greece 1977/78 - RSSSF
8. ↑  Βέροια: Πρώτος σε συμμετοχές στη "Βασίλισσα" ο Μασάδης
9. ↑  Εφημερίδα Βέροια, 16 Νοεμβρίου 1974, Σελίδα 3[*νεκρός σύνδεσμος*]
10. ↑  Apostolos Terzis - Manager profile | Transfermarkt
11. ↑  Θρήνος στη Βέροια, έφυγε ο Γιώργος Τερζής - Onsports.gr

Πηγές
-----

|  |  |
| --- | --- |
| εικονίδιο Ποδόσφαιρο | Πύλη Ποδόσφαιρο |

* Βασίλης [άγνωστο επίθετο], *Την καρδιά αν ρωτήσεις ποτέ...Αυτοί που μας έφτασαν ως τα εκατό*, αυτοέκδοση, 2014. ISBN 978-960-93-5927-6
Στις 7 Αυγούστου 2013 σημειώθηκε σεισμός 5,3 Ρίχτερ στην περιοχή της Αμφίκλειας ενώ χαρακτηριστικό ήταν η έντονη μετασεισμική ακολουθία.

Σεισμοί
-------

| Ημερομηνία | Ώρα | Μέγεθος | Εστιακό 
βάθος | Σημειωσεις |
| --- | --- | --- | --- | --- |
| 7 Αυγούστου 2013 | 12:02:45 | 4,5 | 1 km | Προσεισμός |
| 7 Αυγούστου 2013 | 12:06:53 | 5,3 | 1 km | Κύριος σεισμός |
| 7 Αυγούστου 2013 | 12:56:36 | 4,3 | 2 km |  |
| 7 Αυγούστου 2013 | 16:44:33 | 4,6 | 1 km |  |
| 8 Αυγούστου 2013 | 14:49:23 | 4,8 | 1 km | Σημειώθηκαν σε διάφορα 33 δευτερολέπτων |
| 8 Αυγούστου 2013 | 14:49:56 | 4,5 | 7 km |
| 8 Αυγούστου 2013 | 16:10:10 | 4,8 | 1 km |  |
| 18 Αυγούστου 2013 | 13:42:54 | 4,3 | 13 km |  |
| 18 Αυγούστου 2013 | 19:39:22 | 4,1 | 8 km |  |
| 19 Αυγούστου 2013 | 01:16:19 | 4,4 | 3 km |  |
| 16 Σεπτεμβρίου 2013 | 17:42:40 | 4,8 | 1 km |  |
| 16 Σεπτεμβρίου 2013 | 18:01:14 | 5,2 | 8 km | Ο μεγαλύτερος μετασεισμός |
| 17 Σεπτεμβρίου 2013 | 10:39:44 | 4,2 | 8 km |  |
| 1 Φεβρουαρίου 2014 | 10:14:03 | 4,7 | 18 km |  |
| 6 Φεβρουαρίου 2014 | 09:58:26 | 4,5 | 12 km |  |
| 28 Φεβρουαρίου 2014 | 06:49:51 | 4,0 | 5 km |  |

Καταστροφές
-----------

Ο σεισμός που ήταν επιφανειακός επηρέασε τις περιοχές των Δήμων Αμφίκλειας – Ελάτειας και Μώλου – Αγίου Κωνσταντίνου. Τις μεγαλύτερες ζημιές υπέστησαν τα χωριά Δρυμαία (ένα παλαιό σπίτι και κάποια βοηθητικά κτίρια κατέρρευσαν και ένα υπέστη σοβαρές ζημιές, με αποτέλεσμα να χρειαστεί να απομακρυνθεί η ηλικιωμένη κάτοικός του), ενώ ζημιές αναφέρθηκαν στα χωριά Αμφίκλεια και Ρεγγίνι (στα οποία δεκάδες σπίτια υπέστησαν μικρές ή μεγαλύτερες ρηγματώσεις). Μικρότερες ζημιές αναφέρθηκαν στα χωριά Τιθορέα, Ελάτεια, Μώλος, Μενδενίτσα, Καλλίδρομος, Αγιος Χαράλαμπος και ΚαρυάΜώλου – Αγίου Κωνσταντίνου.

Κόκκινα κρίθηκαν πάνω απο 250 κτίρια στην Φθιώτιδα και περισσότερα από 100 σπίτια υπέστησαν μικρές ή μεγαλύτερες ζημιές από τους σεισμούς στην Αμφίκλεια.

Δύο τραυματίες οικοδόμοι αναφέρθηκαν στην Εύβοια από τον σεισμό όταν έπεσαν από σκαλωσιά

Οι εντάσεις στην πλειόσειστη περιοχή έφτασαν το VII στην κλίμακα Μερκαλι

Ρήγμα
-----

Οι σεισμοί της Αμφίκλειας που έλαβαν χώρα το καλοκαίρι του 2013 συνδέονται με την ενεργοποίηση του ρήγματος του Καλλίδρομου, πρόκειται για ρήγμα διαφορετικής κατεύθυνσης και θέσης σε σχέση με το ρήγμα της Αταλάντης το οποίο απέχει 30 χιλιόμετρα από το επίκεντρο και είχε ενεργοποιηθεί στις 7 Απριλίου του 1894.

Παραπομπές
----------

1. ↑  Newsroom. «Ζημιές από τα 5,1 Ρίχτερ στη Φθιώτιδα | Η ΚΑΘΗΜΕΡΙΝΗ». Ανακτήθηκε στις 8 Μαρτίου 2021.
2. ↑  ««Κόκκινα» πάνω από 250 σπίτια στη Φθιώτιδα». *m.naftemporiki.gr*. Ανακτήθηκε στις 8 Μαρτίου 2021. [*νεκρός σύνδεσμος*]
3. ↑
4. ↑  «Σεισμική δραστηριότητα Αμφίκλειας». *www.zougla.gr*. Ανακτήθηκε στις 8 Μαρτίου 2021.
5. ↑  «Ζημιές από τα 5,1 Ρίχτερ στη Φθιώτιδα | Η ΚΑΘΗΜΕΡΙΝΗ». *www.kathimerini.gr*. Ανακτήθηκε στις 8 Μαρτίου 2021.
Το **Θέατρο Άμπι** (Ιρλανδ.*Amharclann na Mainistreach*), επίσης γνωστό ως το **Εθνικό Θέατρο της Ιρλανδίας** (Ιρλανδ.*Amharclann Náisiúnta na hÉireann*), είναι θέατρο που βρίσκεται στο Δουβλίνο της Ιρλανδίας. Το Άμπι άνοιξε τις πόρτες του στο κοινό στις 27 Δεκεμβρίου 1904. Παρά την απώλεια του αρχικού κτηρίου σε πυρκαγιά το 1951, έχει παραμείνει ενεργό μέχρι σήμερα. Το Άμπι ήταν το πρώτο επιδοτούμενο από το κράτος θέατρο στον αγγλόφωνο κόσμο· από το 1925 και μετά έπαιρνε ετήσια επιδότηση από το Ιρλανδικό Ελεύθερο Κράτος. Από τον Ιούλιο του 1966 το Άμπι βρίσκεται στην οδό Lower Abbey 26 Abbey Street, Dublin 1.

Στα πρώτα χρόνια το θέατρο είχε πάντοτε στενή σχέση με τους συγγραφείς της Ιρλανδικής Λογοτεχνικής Αναγέννησης, πολλοί από τους οποίους είχαν συμβάλει στην ίδρυση του και οι περισσότεροι από αυτούς είχαν ανεβάσει θεατρικά έργα εκεί. Το Άμπι λειτούργησε ως φυτώριο για πολλούς από τους κορυφαίους Ιρλανδούς θεατρικούς συγγραφείς και ηθοποιούς του 20ού αιώνα συμπεριλαμβανομένων τον Ουίλιαμ Μπάτλερ Γέιτς, την Augusta, Lady Gregory, τον Sean O'Casey και τον John Millington Synge. Επιπλέον μέσα από το εκτεταμένο πρόγραμμα με περιοδεία στο εξωτερικό και την μεγάλη απήχηση σε ξένο, ιδιαίτερα αμερικανικό κοινό έγινε ένα σημαντικό μέρος της ιρλανδικής τουριστικής βιομηχανίας.

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
--------------------

|  |  |
| --- | --- |
| Commons logoCommons logo | Τα Wikimedia Commons έχουν πολυμέσα σχετικά με το θέμα   **Θέατρο Άμπι** |

* Επίσημη σελίδα του θεάτρου Άμπι

  


|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
| Καθιερωμένοι όροι | 
* WorldCat
* VIAF: 127456253
* LCCN: n80020304
* ISNI: 0000 0001 0656 928X
* GND: 5532414-9
* SUDOC: 027301540
* BNF: cb11937333z (data)

 |

 |

|  |  |
| --- | --- |
| 

|  |
| --- |
| * Πύλη:Τέχνη
* Πύλη:Θέατρο
 |

 |
Η **Πλαίσιο** αποτελεί εταιρεία λιανικής πώλησης υπολογιστών, προϊόντων τεχνολογίας, ειδών γραφείου και οικιακών συσκευών στην Ελλάδα. Πρωτοεμφανίστηκε στην αγορά το 1969 με την επωνυμία «Το Ηλεκτρονικό Μαγαζί» ή «Είδη Σχεδίου και Χαρτοπωλείου» και ιδρυτή τον Γιώργο Γεράρδο.

Ιστορία
-------

Το 1969, ο Μαρκοπουλος Χρηστος, τότε φοιτητής στο τμήμα πολιτικών μηχανικών του Αριστοτελείου Πανεπιστήμιου, πραγματοποιούσε συχνά επισκέψεις στην Αθήνα, για να προμηθευτεί υλικά για τις κατασκευές και τις εργασίες του. Κάπως έτσι, διαπίστωσε πώς τα ενδιάμεσα κόστη αυξάνονταν κατακόρυφα, μέχρι να φτάσουν στον καταναλωτή. Επηρεασμένος από την κατάσταση και έχοντας πάντα κρυμμένο μέσα του το επιχειρηματικό δαιμόνιο, συγκέντρωσε χρήματα από φίλους και συγγενείς, ανοίγοντας ένα μικρό κατάστημα 14 τ.μ. επί της οδού Στουρνάρη με όραμα να καταργήσει τους μεσάζοντες και να προσφέρει τον ανάλογο εξοπλισμό σε συμφέρουσες τιμές.

Καταστήματα
-----------

Ο όμιλος διατηρεί συνολικά 27 καταστήματα, 26 στην Ελλάδα και ένα στη Βουλγαρία, με έτος ίδρυσης το 2005. Οι πιο πρόσφατες προσθήκες στο δίκτυο της Εταιρείας, είναι το superstore της Αγίας Παρασκευής, το κατάστημα των Χανίων, αλλά και το experience store της Πέτρου Ράλλη, όπου το κοινό μπορεί να απολαύσει προσωποποιημένη εμπειρία πριν καταλήξει σε κάποια αγορά.

Διακρίσεις
----------

Η Πλαίσιο στην πολυετή πορεία της έχει καταφέρει να ξεχωρίσει και να αποσπάσει βραβεία τόσο για τη συμβολή της στο εμπορικό γίγνεσθαι, όσο και στην κοινωνία. Η Εταιρεία μετρά πάνω από 100 διακρίσεις από την εμφάνισή της μέχρι σήμερα.

Ανατρέχοντας στις πιο πρόσφατες, ξεχωρίζει το έτος 2019, όταν οι εργαζόμενοί της την ανέδειξαν για δεύτερη φορά, ως ένα από τα Best Workplaces, ενώ την ίδια χρονιά απέσπασε και 3 βραβεία στο θεσμό Retail Business Awards στις κατηγορίες Retail Store Ηλεκτρικά & Ηλεκτρονικά, CSR Retail Strategy & Social Media Retail Strategy. Πρόκειται για μία επιτυχία που επαναλήφθηκε και το 2020 με τετραπλή αυτή τη φορά διάκριση. Η Εταιρεία ξεχώρισε για το superstore της Πέτρου Ράλλη και τα δύο υπερσύγχρονα κέντρα Logistics, ενώ απέσπασε και χρυσή διάκριση για την Καμπάνια «Δικαιωματικά». Επιπλέον, ο CEO της Εταιρείας, Κώστας Γεράρδος, τιμήθηκε με τον τίτλο «Retail Μanager of the Year».

Την παραπάνω επιτυχημένη πορεία για το έτος 2020 συμπληρώνει και η Silver διάκριση που απέσπασε από το Ινστιτούτο Εταιρικής Ευθύνης για την προσφορά της στην κοινωνία, την οικονομία, τον άνθρωπο και το περιβάλλον. Ακόμα, τιμήθηκε και με τον έπαινο για τον Πυλώνα Marketplace, με κριτήριο τις πολύ καλές σχέσεις που διατηρεί για χρόνια εντός των εμπορικών κύκλων.

Παραπομπές
----------

1. ↑

Πηγές
-----

* 50.plaisio.gr
* Αρχειοθετήθηκε 2020-08-25 στο Wayback Machine.
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
*

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
--------------------

* Επίσημος ιστότοπος

.
Ως **σιωπηλή πλειοψηφία** (αγγλικά:Silent majority) ορίζεται μια απροσδιόριστη μεγάλη ομάδα ανθρώπων σε μια χώρα ή ομάδα που δεν εκφράζουν τις απόψεις τους δημοσίως. Ο όρος έγινε δημοφιλής από τον Πρόεδρο των ΗΠΑ Ρίτσαρντ Νίξον σε ομιλία τους στην τηλεόραση στις 3 Νοεμβρίου 1969, στην οποία είπε, «Και έτσι απόψε —από εσάς, τη μεγάλη σιωπηλή πλειοψηφία των συμπατριωτών μου Αμερικανών— ζητώ την υποστήριξή σας». Αναφερόταν σε εκείνους τους Αμερικανούς που δεν συμμετείχαν στις μεγάλες διαδηλώσεις κατά του πολέμου του Βιετνάμ εκείνη την εποχή και δεν συμμετείχαν στον δημόσιο διάλογο. Ο Νίξον, μαζί με πολλούς άλλους, είδε αυτήν την ομάδα να επισκιάζεται στα μέσα ενημέρωσης.

Κατά τη διάρκεια της προεδρικής εκστρατείας του Ντόναλντ Τραμπ, είπε σε προεκλογική συγκέντρωση στις 11 Ιουλίου 2015, στο Φοίνιξ της Αριζόνα, ότι «η σιωπηλή πλειοψηφία επέστρεψε και θα πάρουμε τη χώρα μας πίσω». Αναφέρθηκε επίσης στη σιωπηλή πλειοψηφία σε επόμενες ομιλίες και καμπάνιες, ενώ οι ψηφοφόροι του χαρακτηρίστηκαν ως έτσι από τα μέσα και τον τύπο.

Παραπομπές
----------

1. ↑  "Silent majority" Cambridge Advanced Learner's Dictionary (1995), accessed 22/2/2011.
2. ↑  «Nixon's "Silent Majority" speech».
3. ↑  «Address to the Nation on the War in Vietnam». Miller Center of Public Affairs. 3 Νοεμβρίου 1969.
4. ↑  Fandos, Nicholas (11 July 2015). «Donald Trump Defiantly Rallies a New 'Silent Majority' in a Visit to Arizona». *New York Times*.. Ανακτήθηκε στις 7 September 2015.
5. ↑  Vaidyanathan, Rajini (2016-11-10). «Trump's silent majority in Florida». BBC.. Ανακτήθηκε στις 2017-11-04.
Η **Tanya Tate** (γεν. 31 Μαρτίου 1979 (1979-03-31) (44 ετών)) είναι ένα αγγλίδα μοντέλο glamour, συγγραφέας, διεθνής cosplayer και πορνοστάρ

Καριέρα
-------

Αφού ξεκίνησε την καριέρα της στο πορνό, το 2009 άρχισε να συνεισφέρει σε μια κανονική στήλη για το βρετανικό ενήλικο περιοδικό *Ravers DVD* το 2010.  Το όνομα εμπνέεται από το ενδιαφέρον της για τα κόμικς και από το πώς ο Stan Lee ονόμασε τους χαρακτήρες του.  Είναι ίσως πιο γνωστή για τις συνεισφορές της στο είδος του MILF, με νίκη εννέα *MILF της Χρονιάς*. Η Tate είναι επίσης γνωστή για τις εμφανίσεις της σε παρωδίες πορνό όπως το *Game of Bones* (μια παρωδία ενηλίκων του *Game of Thrones* ), το *The Incredible Hulk XXX* και το *Iron Man XXX* .

Παραπομπές
----------

1. 1 2  «Babesdirectory» tanya-tate.
2. ↑  «Tanya Tate Pens Column for 'Ravers DVD' Magazine». *avn.com*. Ανακτήθηκε στις 4 Μαρτίου 2015.
3. ↑  Ng, Stephen. «Tanya Tate: Cosplayer Extraordinaire». ING. Ανακτήθηκε στις 11 Φεβρουαρίου 2014.
Γκαέλ Ανγκουλά
Ο **Γκαέλ Ανγκουλά**, γεννημένος στις 18 Ιουλίου 1982 στην Χάβρη, είναι Γάλλος ποδοσφαιριστής με καταγωγή από το Καμερούν, ο οποίος αγωνίζεται στην θέση του δεξιού μπακ για λογαριασμό της Ανζέ ΣΚΟ.

Είναι αδερφός του Αλντό Ανγκουλά, επίσης επαγγελματία ποδοσφαιριστή.

Βιογραφία
---------

Ο Γκαέλ Ανγκουλά ξεκίνησε με ολίγον παράδοξο τρόπο την ενασχόλησή του με το ποδόσφαιρο. Συγκεκριμένα, αν και ασχολούνταν με το ταϊλανδέζικο μποξ, ωστόσο, υποχρεώθηκε να πάψει το άθλημα αυτό στην ηλικία των 16-17 ετών εξαιτίας συνεχιζόμενων πόνων στις κνήμες. Αγωνίστηκε στα νιάτα του σε διάφορες ομάδες της ευρύτερης περιοχής της Άνω Νορμανδίας: Φριλέζ Λε Αβρ, Τρεφιλερί Λε Αβρ, ΟΣ Φεκάμπ, Μυνισιπώ ντυ Αβρ, Νοτρ-Νταμ-ντε-Γκραβανσόν. Ιδιαίτερα δύσκολος χαρακτήρας, γνώρισε μια αρκετά αργή, μα ασταθερή, πορεία προς τον κόσμο του επαγγελματικού ποδοσφαίρου.

Το 2004, σε ηλικία 22 ετών, υπέγραψε συμβόλαιο συνεργασίας με την Μπουά-Γκιγιώμ, με την οποία και αγωνίστηκε για διάστημα τριών σεζόν στο CFA. Στην συνέχεια, μεταγράφηκε στην ΟΣΛ Ντανκέρκ, ενώ την αμέσως επόμενη σεζόν στην Πασί-συρ-Ερ, ομάδα της Νασιονάλ, όπου και καθιερώθηκε ως βασικός. 

Το 2010, αποκτήθηκε από την ΣΚ Μπαστιά, μεγάλη ομάδα η οποία εκείνη την εποχή βρισκόταν στη Νασιονάλ. Ο στόχος της άμεσης επανόδου στην Λιγκ 2 επετεύχθη, με το σύλλογο, μάλιστα, να πετυχαίνει να κατακτήσει τον τίτλο της πρωταθλήτριας. Η επόμενη σεζόν βρήκε τους Κορσικανούς να κατακτούν, εκ νέου, την Λιγκ 2 για την σεζόν 2011-2012.

Τίτλοι
------

### Σύλλογος

* **ΣΚ Μπαστιά**
	+ Πρωταθλητής Λιγκ 2 το 2012
	+ Πρωταθλητής Νασιονάλ το 2011

Παραπομπές
----------

1. ↑  Angoula la TOP CLASSE... site des supporters indépendants de Pacy
2. ↑  Gaël Angoula, à l'usu corsu Αρχειοθετήθηκε 2014-11-08 στο Wayback Machine. Corse-Matin, 9 décembre 2011

|  |  |
| --- | --- |
| εικονίδιο Ποδόσφαιρο | Πύλη Ποδόσφαιρο |

|  |  |
| --- | --- |
| εικονίδιο Γαλλία | Πύλη Γαλλία |
Το **εξανικό οξύ** ή **καπροϊκό οξύ** (από τη λέξη *κάπρος* = τράγος) είναι οργανική χημική ένωση με μοριακό χημικό τύπο **C6H12O2**. Πιο συγκεκριμένα, το εξανικό οξύ είναι κορεσμένο καρβοξυλικό οξύ «ευθείας αλυσίδας» (ανήκει στα λεγόμενα αλκανικά οξέα). Είναι άχρωμο ελαιώδες υγρό με χαρακτηριστική οσμή που θυμίζει τράγο, τυρί και κερί. Είναι πράγματι ένα λιπαρό οξύ που βρίσκεται στη φύση σε διάφορα ζωικά λίπη και έλαια, και αποτελεί μία από τις ουσίες που δίνουν στο αποσυντιθέμενο σαρκώδες κάλυμμα του σπόρου του γκίγκο τη χαρακτηριστική δυσάρεστη οσμή. Εξανικό οξύ περιέχεται επίσης στη βανίλια. Η κυριότερη χρήση του οξέος είναι για την παρασκευή των εστέρων του, που χρησιμοποιούνται ως τεχνητά προσθετικά για άρωμα και γεύση, καθώς και στην παραγωγή άλλων παραγώγων του, όπως οι αλκυλφαινόλες.

Τα άλατα και οι εστέρες του εξανικού οξέος είναι γνωστά ως εξανικά/εξανοϊκά ή ως καπροϊκά (αγγλ. *hexanoates* ή *caproates*).

Δύο άλλα οξέα έχουν ονομαστεί από τη λέξη «κάπρος»: το καπρυλικό οξύ (με οκτώ άτομα άνθρακα στο μόριό του) και το καπρικό οξύ (με δέκα άτομα άνθρακα). Μαζί με το εξανικό οξύ, αυτά τα τρία αποτελούν το 15% του βάρους του βουτύρου (λίπους) του κατσικίσιου γάλακτος.

Το καπροϊκό, το καπρυλικό και το καπρικό οξύ (το καπρικό είναι στερεό, ενώ τα δύο πρώτα είναι λεπτόρρευστα υγρά) δεν χρησιμοποιούνται μόνο για τον σχηματισμό εστέρων, αλλά και αυτούσια ως προσθήκες στο βούτυρο, στο γάλα, στην κρέμα γάλακτος, στο ψωμί, στη μπύρα και σε άλλα τρόφιμα ως βελτιωτικά γεύσεως.

Παραπομπές
----------

1. ↑  *The Merck Index: An Encyclopedia of Chemicals, Drugs, and Biologicals* (11th ed.), Merck, 1989, ISBN 091191028X
2. ↑  «Ginkgo.html». Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 26 Δεκεμβρίου 2008. Ανακτήθηκε στις 24 Νοεμβρίου 2016.
3. ↑  *The Merck Index*, όπ.π.

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
--------------------

* Το εξανικό οξύ στην GESTIS Substance Database Αρχειοθετήθηκε 2015-02-27 στο Wayback Machine.
Ο **Φερνάντο ντα Πιεντάντε Ντίας ντος Σάντος** (*Fernando da Piedade Dias dos Santos*) είναι πολιτικός από την Ανγκόλα, αντιπρόεδρος από το Φεβρουάριο του 2010 ως τις 26 Σεπτεμβρίου 2012. Είναι γνωστός και ως *Nandó*. Ήταν πρωθυπουργός από το Νοέμβριο του 2002 ως το 2008 και το 2012 έγινε πρόεδρος της βουλής.

Βιογραφία
---------

Γεννήθηκε στη Λουάντα στις 5 Μαρτίου του 1950. Σπούδασε Νομικά και είναι μέλος του MPLA από το 1971. Έπειτα από την ανεξαρτησία της χώρας του από την Πορτογαλία το 1975 σταδιοδρόμησε στο Αστυνομικό Σώμα του Λαού της Ανγκόλας και το 1981 τοποθετήθηκε στο Υπουργείο Εσωτερικών.

Πολιτική καριέρα
----------------

Έγινε υφυπουργός Εσωτερικών το 1984. Την επόμενη χρονιά εξελέγη από συνέδριο μέλος του Κόμματος των Εργατών - MPLA. Επίσης του δόθηκε ο βαθμός του Συνταγματάρχη των Ενόπλων Δυνάμεων. Στη συνέχεια έγινε βουλευτής και σταδιακά ανέλαβε διάφορα υπουργικά αξιώματα. Στις 6 Δεκεμβρίου του 2002 ανέλαβε την πρωθυπουργία, την οποία διατήρησε ως τα τέλη Σεπτεμβρίου του 2008. Στις βουλευτικές εκλογές του 2008 εξελέγη βουλευτής. Την ίδια μέρα που αποχώρησε από την πρωθυπουργία, εξελέγη με 211 ψήφους πρόεδρος της Βουλής. Τον διαδέχθηκε στο πρωθυπουργικό αξίωμα ο Πάουλο Κασόμα.

Στις 21 Ιανουαρίου 2010 εγκρίθηκε ένα νέο σύνταγμα από την εθνοσυνέλευση και αυξήθηκε η προεδρική εξουσία. Παράλληλα καταργήθηκε το αξίωμα του Πρωθυπουργού. Ο Πιεντάντε χαρακτήρισε την συνταγματική αλλαγή ως "ιστορική στιγμή". Εν συνεχεία ο πρόεδρος ντος Σάντος διόρισε τον Πιεντάντε στο νεοσύστατο αξίωμα του Αντιπροέδρου στις 3 Φεβρουαρίου 2010. Η νέα κυβέρνηση ορκίστηκε στις 5 Φεβρουαρίου.

Τον διαδέχθηκε το 2012 στη θέση του Αντιπροέδρου ο Μανουέλ Βισέντε και ο Ντίας ντος Σάντος εξελέγη πρόεδρος της Εθνοσυνέλευσης στις 27 Σεπτεμβρίου 2012.

Παραπομπές
----------

1. ↑  "Eleições: Lista integral dos candidatos do MPLA, antigo PM Marcolino Moco fora, nova cara Akwá" Αρχειοθετήθηκε 2008-08-17 στο Wayback Machine. Angola Xyami, 5 Ιουλίου 2008 (στα πορτογαλικά).
2. ↑  Κατάλογος βουλευτών που εξελέγησαν στις εκλογές του 2008 Αρχειοθετήθηκε 2008-09-19 στο Wayback Machine. ιστότοπος του CNE (στα πορτογαλικά).
3. ↑  "Eleito novo presidente da Assembleia Nacional" Αρχειοθετήθηκε 2010-05-29 στο Wayback Machine. AngolaPress, 30 Σεπτεμβρίου 2008 (στα πορτογαλικά).
4. ↑  Henrique Almeida, "Angolan president seen stronger in new constitution", Reuters, 21 Ιανουαρίου 2010.
5. ↑  "Angolan president reshuffles govt after new charter" Αρχειοθετήθηκε 2012-05-11 στο Wayback Machine. Reuters, 4 Φεβρουαρίου 2010.
6. ↑  "Fernando da Piedade Dias dos Santos elected Speaker of National Assembly" Αρχειοθετήθηκε 2012-12-29 at Archive.is, Angola Press Agency, 27-9-2012.
{{WikidataCoord}} – missing coordinate data

Η **λίμνη Βίντερ** (ισπανικά: *Vintter*‎) ή **Παλένα** (*Palena*) είναι λίμνη που βρίσκεται στην Παταγονία και την οποία μοιράζονται η Αργεντινή, όπου είναι γνωστή ως **Λάγο Χενεράλ Βίντερ** (*Lago General Vintter*), και η Χιλή, όπου ονομάζεται Λάγο Παλένα (*Lago Palena*). Και οι δύο ονομασίες είναι διεθνώς αποδεκτές. Το όνομα της Αργεντινής προέρχεται από τον στρατηγό Λορένσο Βίντερ, τον δεύτερο κυβερνήτη της επικράτειας της Παταγονίας της Αργεντινής (1882–1884) και πρώτο κυβερνήτη της Επικράτειας του Ρίο Νέγρο (1884–1888).

Ο ποταμός Παλένα πηγάζει από τη λίμνη Βίντερ, όπου ονομάζεται τοπικά *Carrenleufú* (Πράσινος ποταμός) ή στα ισπανικά *Rio Corcovado*.

Η λίμνη Βίντερ είναι γνωστή για το ψάρεμα με πετονιά για πέστροφες ρυακιού και ιριδίζουσες πέστροφες, και τα δύο μη ιθαγενή, εισαγόμενα είδη.

Παραπομπές
----------

1. ↑  «Los 10 rios mas impresionantes de Carretera Austral, Patagonia – Chile». Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 15 Αυγούστου 2015.
2. ↑  Schneider, Heiko· Perez, Carolina (9 Απριλίου 2012). «Lake Vintter: Matching the hatch to catch large brook trout in Patagonia's Lake Vintter». Global FlyFisher. Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 11 Μαΐου 2012. Ανακτήθηκε στις 28 Νοεμβρίου 2023.
Η Ελβετία και το Σαν Μαρίνο είναι οι μοναδικές χώρες οι οποίες κυβερνώνται από ένα διευθυντικό σύστημα.
Ένα **Διευθυντικό σύστημα** είναι πολιτικό σύστημα στο οποίο μια ομάδα ανθρώπων κυβερνόύν μια χώρα, μοιράζοντας από κοινού τους ρόλους του αρχηγού κράτους και της κυβερνήσεως. Αυτό το σύστημα διακυβέρνησης έρχεται σε αντίθεση τόσο με τις προεδρικές όσο και με τις κοινοβουλευτικές δημοκρατίες.

Στην πολιτική ιστορία, ο όρος **Διεύθυνση**, στο Γαλλικό *Διευθυντήριο*, 
εφαρμόζεται σε υψηλούς συλλογικούς θεσμούς του κράτους και αποτελείται από μέλη σε στυλ διευθυντή. Το πιο σημαντικό από αυτά ήταν το Διευθυντήριο του 1795-1799 στη Γαλλία. Το σύστημα εμπνεύστηκε από το Κογκρέσο της Φιλαδέλφειας του 1776, που περιλαμβανόταν κυρίως από ένα α συλλογικό 12μελές Ανώτατο Εκτελεστικό Συμβούλιο με έναν πρώτο μεταξύ ίσων Πρόεδρο. Παραλλαγές αυτής της μορφής διακυβέρνησης, με βάση το γαλλικό μοντέλο, επίσης υπήρξαν στις ευρωπαϊκές χώρες που κατακτήθηκαν από τη Γαλλία κατά τη διάρκεια των Ναπολεόντιων Πολέμων.

Στο παρελθόν, η Ουρουγουάη, η Γιουγκοσλαβία (μετά τον θάνατο του Τίτο), η Ουκρανία, και άλλες χώρες κυβερνήθηκαν από διευθύνσεις. 
Η κυβέρνηση της Σοβιετικής Ένωσης θα μπορούσε κατά κάποιο τρόπο να χαρακτηριστεί ως διεύθυνση, 
αλλά εξελίχθηκε σε μία πολύ διαφορετική περίπτωση.

Η μοναδική χώρα που χρησιμοποιεί αυτό το σύστημα σήμερα είναι η Ελβετία, 
όπου η διεύθυνση αποκλείει όλα τα επίπεδα της διοίκησης, της ομοσπονδίας, των καντονίων και του δημοσίου. Το Ελβετικό Ομοσπονδιακό Συμβούλιο εκλέγεται από τη Βουλή για περίοδο τεσσάρων ετών (τα μέλη της δεν μπορούν να απορριφθούν), και αποτελείται από επτά μέλη, μεταξύ των οποίων ο ένας είναι ο Πρόεδρος και ο άλλος είναι ο Αντιπρόεδρος, ασχέτως αν αυτοί είναι συμβολικοί. Δεν υπάρχει σχέση εμπιστοσύνης μεταξύ του Κοινοβουλίου και του Ομοσπονδιακού Συμβουλίου. Είναι ένα κοινό σύστημα διακυβέρνησης που αντικατοπτρίζει και αντιπροσωπεύει την ετερογένεια και την πολυεθνικότητα του ελβετικού λαού. Άμεσες δημοφιλείς εκλογές[*ασαφές*] χρησιμοποιούνται σε τοπικό επίπεδο.

Ορισμός
-------

Το Διευθυντικό σύστημα είναι σύστημα διακυβέρνησης στο οποίο η εκτελεστική εξουσία μοιράζεται σε έναν επιλεγμένο αριθμό ατόμων που είναι, ή de facto είναι, ίσοι. Κάποιοι ισχυρίζονται ότι κράτη όπως η Ανδόρρα είναι διευθυντική ως εκτελεστική εξουσία που πραγματοποιήθηκε μεταξύ περισσότερων από ένα άτομα.

Παραδείγματα
------------

### Παρόντα

* Ελβετία
* Άγιος Μαρίνος

### Δεν υφίστανται

* Πενσυλβάνια
* Γιουγκοσλαβία
* Ουρουγουάη
* Διευθυντήριο της Ουκρανίας
* Γαλλικό Διευθυντήριο

Παραπομπές
----------

1. ↑
2. ↑
3. ↑
Το **TatNet** (συντομογραφία του "Ταταρικό Διαδίκτυο") είναι το όνομα που χρησιμοποιούν οι ταταρόφωνοι χρήστες του Διαδικτύου για το τμήμα του Παγκοσμίου Ιστού σχετικά με τους Τατάρους ή το Τατάρσταν. Περιλαμβάνει ιστοσελίδες και ιστότοπους σε πολλές γλώσσες.[1]

Το πρώτο μήνυμα ηλεκτρονικού ταχυδρομείου στα ταταρικά εστάλη πιθανώς το 1991 όταν υπάλληλοι της Ταταρο-Μπασκιρικής Υπηρεσίας του Radio Free Europe/Radio Liberty ξεκίνησαν να χρησιμοποιούν το διαδίκτυο και την ηλεκτρονική επικοινωνία σε τακτική βάση. Το 1994, ιδρύθηκε μια ταταρόγλωσση λίστα μηνυμάτων (TMG, ακρωνύμιο του Ταταρική Ομάδα Μηνυμάτων) και συχνά θεωρείται ως το έτος γέννησης του ταταρικού διαδικτύου. Αργότερα το 1995, ιδρύθηκε ο διακομιστής "Ταταρστάν στο Διαδίκτυο". Το 1996 δημιουργήθηκε η ιστοσελίδα των "Τατάρων της Σαμάρας", το 1997 η μουσική ιστοσελίδα του Αλχάν Ακιντίλ, ο ιστότοπος του ραδιοφώνου "Αζατλίκ" και ο επίσημος διακομιστής της Δημοκρατίας του Ταταρστάν. Το 1998 δημιουργήθηκε η ιστοσελίδα του Παγκόσμιου Κογκρέσου των Τατάρων, η σελίδα του αυστραλιανού τραγουδιστή Ζούλι Καμάλοβα και άλλες. Γύρω από το 2000, το Tatnet έχει αναπτυχθεί εκρηκτικά, με πολλές σελίδες του διαδικτύου και ιστοσελίδες να προστέθονται σε αυτό κάθε χρόνο. Η ύπαρξη του Tatnet συνεχίζει να συνεισφέρει σημαντικά στην συνοχή και την ενοποίηση των Τατάρων, ενός σημαντικού κατορθώματος επειδή οι Τάταροι είναι διασκορπισμένοι σε όλο το κόσμο και μια ουσιαστική πλειοψηφία των Τατάρων δεν ζουν στην εθνική πατρίδα τους, το Ταταρστάν. Σήμερα, οι χρήστες του ταταρικού διαδικτύου χρησιμοποιούν το λατινικό και κυριλλικό αλφάβητο, με το τελευταίο να γίνεται πιο κυρίαρχο σταδιακά.

Το όνομα TatNet είναι σύνθετη λέξη από τις λέξεις "Ταταρικό Διαδίκτυο", σχηματισμένο ως ανάλογο των παρόμοιων όρων Runet, Kaznet, Uznet και άλλων. Το TatNet λαμβάνει μερική υποστήριξη από τις αρχές του Ταταρστάν, όπως για παράδειγμα το Γραφείο Μαζικής Επικοινωνίας της Δημοκρατίας (Tatmedia) βοηθάει στην οργάνωση του ετήσιου διαγωνισμού κατασκευής ιστοσελίδων "Αστέρια του TatNet" ("Татнет йолдызлары").[2][3]

Δείτε επίσης
------------

* Ταταρική Βικιπαίδεια
* ChuvashTet

Παραπομπές
----------

1. ↑  (Ρωσικά) Tatar Internet Αρχειοθετήθηκε 2008-06-23 στο Wayback Machine. Russian overview
2. ↑  (Ρωσικά) В Агентстве «Татмедиа» наградили победителей конкурса «Звезды Татнета-2007» Αρχειοθετήθηκε 2009-10-30 στο Wayback Machine. — official report on Tatnet Yoldyzlary award event
3. ↑  (Ρωσικά) "Звезды Татнета" Αρχειοθετήθηκε 2011-07-22 στο Wayback Machine. - a 2003 Tatnet Yoldyzlary report by the "Republic of Tatarstan" national newspaper

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
--------------------

* "Tatarstan Electronic Government" project awarded by the British Institute
* Татарский Интернет: История, проблемы, тенденции развития (Russian)
Το **Volga Siber** ήταν μεσαίο αυτοκίνητο που παράχθηκε από τη ρωσική αυτοκινητοβιομηχανία GAZ από τον Νοέμβριο του 2008 μέχρι τον Νοέμβριο του 2010, και ήταν το τελευταίο επιβατικό αυτοκίνητο στην ιστορία της εταιρείας. 

Κατασκευασμένο στο πλαίσιο μιας κοινοπραξίας με την Chrysler, το Siber χρησιμοποίησε την αντικατασταθείσα πλατφόρμα και εργαλεία από τη δεύτερη γενιά Chrysler Sebring/Dodge Stratus με μικρές σχεδιαστικές τροποποιήσεις που έγιναν από το βρετανικό στούντιο UltraMotive στη μάσκα και τους προβολείς του. Άλλες τροποποιήσεις περιορίστηκαν σε μια πιο ανθεκτική ανάρτηση και μεγαλύτερη απόσταση από το έδαφος.

Ωστόσο, το Volga Siber εισήχθη κατά την έναρξη της παγκόσμιας οικονομικής κρίσης του 2008, με αποτέλεσμα να σημειώσει ελάχιστες πωλήσεις, και τελικώς ολοκλήρωσε την παραγωγή του σε μόλις 2 έτη, τον Νοέμβριο του 2010, καθώς η εταιρεία GAZ σταμάτησε τότε οριστικά να παράγει επιβατικά αυτοκίνητα και άρχισε να επικεντρώνεται μόνο σε φορτηγά. Συνολικά, κατασκευάστηκαν και πωλήθηκαν μόλις 9.000 αντίτυπα από αυτό το μοντέλο, έναντι 40.000 ετήσιων πωλήσεων που προσδοκούσε αρχικά η εταιρεία. Μετά την αποτυχία, ο σχεδιασμός του GAZ Volga Siber πουλήθηκε πίσω στην Chrysler, η οποία είχε ανοίξει μια Ρωσική θυγατρική πρόσφατα. Αυτό έγινε σε περίπτωση που η Chrysler ήθελε να συνεχίσει την παραγωγή από αυτό που ουσιαστικά ήταν μια τροποποιημένη έκδοση από ένα από τα παλιά της αυτοκίνητα, για τη ρωσική αγορά, αλλά η Chrysler αποφάσισε να μην συνεχίσει με το αυτοκίνητο και προχώρησε στο να αρχίζει να φέρνει εισαγόμενα μοντέλα. Τα τμήματα παραγωγής επιβατικών αυτοκινήτων του εργοστασίου GAZ από τότε έχουν χρησιμοποιηθεί βάσει συμφωνιών από διάφορους ξένους κατασκευαστές, όπως η Volkswagen.

Επίπεδα εξοπλισμού
------------------

Στη σύντομης διάρκειας παραγωγή του, διατέθηκε σε δύο επίπεδα εξοπλισμού: Comfort (με κινητήρες βενζίνης 2.0 ή 2.4 λίτρων, ισχύος 141 hp και 143 hp αντίστοιχα) και Lux (μόνο με τον κινητήρα των 2.4 λίτρων).

Το βασικό επίπεδο εξοπλισμού έφερε στάνταρ κλιματισμό, μπροστινούς αερόσακους οδηγού και συνοδηγού, Σύστημα Αντιμπλοκαρίσματος Τροχών (ABS), Σύστημα Ελέγχου Πρόσφυσης (traction control system), προβολείς αλογόνου, υδραυλικό τιμόνι, ρυθμιζόμενη κολώνα τιμονιού, ηλεκτρικά ρυθμιζόμενο κάθισμα οδηγού, ηχοσύστημα με 6 ηχεία, θερμαινόμενους και αναδιπλούμενους πλευρικούς εξωτερικούς καθρέφτες, εσωτερικό καθρέφτη με λειτουργία αυτόματου σκοτεινιάσματος σε έντονο φωτισμό προβολέων από πίσω και ρεζέρβα μίας χρήσης.

Η ακριβότερη έκδοση «Lux» έφερε, επιπλέον, δερμάτινο σαλόνι, αντικλεπτικό σύστημα και μπροστινά φώτα ομίχλης.

Αναφορές
--------

|  |  |
| --- | --- |
| Commons logoCommons logo | Τα Wikimedia Commons έχουν πολυμέσα σχετικά με το θέμα   **GAZ Volga Siber** |

1. ↑  ГАЗ презентовал новый автомобиль Siber (Сайбер)
2. ↑  Auto-Katalog 54. Jahresausgabe 2010/2011, Motor Presse Stuttgart, ISSN 0940-3833, S. 73.
3. ↑  Группа ГАЗ представила новый легковой автомобиль
Ο **Αρχιεπίσκοπος Ιωάννης** (κατά κόσμον *Γιοχάνες Βίλο Ρίννε*, φινλανδικά: *Johannes Wilho Rinne*‎ Τούρκου Φινλανδία, 16 Αυγούστου 1923 - 1 Ιουλίου 2010) ήταν κληρικός και επίσκοπος του Οικουμενικού Πατριαρχείου Κωνσταντινουπόλεως. Υπήρξε Αρχιεπίσκοπος Ελσίνσκι και πάσης Φινλανδίας από το 1987 μέχρι το 2001 που υπέβαλε την παραίτησή του.

Αρχικά ήταν Λουθηρανός και ήταν Διδάκτωρ Θεολογίας στο Πανεπιστήμιο Ώμπο Ακαντεμί. Το 1966 εντάχθηκε στην Ορθόδοξη Εκκλησία και συνέχισε τις σπουδές του στην Θεολογική Σχολή του Α.Π.Θ. όπου έγινε Διδάκτωρ Εκκλησιαστικού Δικαίου το 1971. Θεολογικές σπουδές, εκτός από την Ελλάδα, είχε κάνει στη Φινλανδία, τη Νέα Υόρκη, την Αγγλία και την Αγία Πετρούπολη. 

Το 1967 εκάρη μοναχός στην Ιερά Πατριαρχική και Σταυροπηγιακή Μονή Αγίου Ιωάννου του Θεολόγου και Ευαγγελιστού Πάτμου και στη συνέχεια χειροτονήθηκε διάκονος και πρεσβύτερος στην Κωνσταντινούπολη. Στις 26 Μαΐου 1969 χειροτονήθηκε Επίσκοπος Λαπωνίας, βοηθός επίσκοπος του Αρχιεπισκόπου Καρελίας και πάσης Φινλανδίας. Το 1970 εξελέγη επαρχιούχος Επίσκοπος Ελσίνκι. Το 1972 οι Επισκοπές της Εκκλησίας της Φινλανδίας ανυψώθηκαν σε Μητροπόλεις, οπότε και ονομάστηκε Μητροπολίτης Ελσίνκι. Τον Οκτώβριο του 1987 εξελέγη Αρχιεπίσκοπος Καρελίας και πάσης Φινλανδίας, προκαθήμενος της Αυτόνομης Φινλανδικής Ορθόδοξης Εκκλησίας (Οικουμενικό Πατριαρχείο). 

Το 2001 παραιτήθηκε οικειοθελώς και ορίστηκε Μητροπολίτης Γέρων Νικαίας του Οικουμενικού Πατριαρχείου, εφησυχάζοντας στη γενέτειρά του, το Τούρκου. Πέθανε την 1 Ιουλίου 2010 σε ηλικία 87 ετών.

Παραπομπές
----------

1. 1 2  TURKU· FINL. «In Memoriam: His Eminence, Metropolitan John of Nicaea, Former Archbishop of Karelia and All Finland». *www.oca.org*. Ανακτήθηκε στις 29 Οκτωβρίου 2021.
2. ↑  «Скончался бывший Предстоятель автономной Финляндской Православной Церкви» (στα ρωσικά). *Церковно-Научный Центр "Православная Энциклопедия"*.. Ανακτήθηκε στις 2021-10-29.
3. ↑  «Etusivu | Suomen ortodoksinen kirkko». *ort.fi* (στα Φινλανδικά). Ανακτήθηκε στις 29 Οκτωβρίου 2021.
4. ↑  «Скончался бывший предстоятель Финляндской Православной Церкви». *portal-credo.ru* (στα Ρωσικά). Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 2 Νοεμβρίου 2021. Ανακτήθηκε στις 29 Οκτωβρίου 2021.
Τα **Χόμπιτ** είναι πλασματική φυλή ανθρώπων στα μυθιστορήματα του Τζ. Ρ. Ρ. Τόλκιν. Έχουν περίπου το μισό ύψος ενός κανονικού ανθρώπου, και ζουν σε υπόγεια σπίτια που έχουν παράθυρα, χτισμένα σε άκρες λόφων. Τα πόδια τους έχουν φυσικές δερμάτινες σόλες που καλύπτονται από κατσαρές τρίχες, έτσι δεν χρειάζονται παπούτσια.

Τα Χόμπιτ εμφανίστηκαν για πρώτη φορά στο παιδικό μυθιστόρημα του 1937 *Το Χόμπιτ*, όπου ο πρωταγωνιστής Μπίλμπο Μπάγκινς παίρνει μέρος σε μια περιπέτεια με θέμα έναν δράκο. Στην συνέχεια του, *Ο Άρχοντας των Δαχτυλιδιών*, τα χόμπιτ Φρόντο Μπάγκινς, Σάμγουαιζ Γκάμτζι, Πίπιν Τουκ, και Μέρι Μπράντιμπακ ξεκινούν ένα ταξίδι για να σώσουν την Μέση Γη από το κακό. Στο *Το Χόμπιτ*, τα Χόμπιτ ζουν σε μια μικρή πόλη που λέγεται Χόμπιτον, που στο Ο Άρχοντας των Δαχτυλιδιών αναγνωρίζεται ως μέρος μιας ευρύτερης περιοχής, το Σάιρ, το σπίτι των Χόμπιτ της βορειοδυτικής Μέσης Γης. Ζουν επίσης σε ένα χωριό ανατολικά από το Σάιρ, που λέγεται Μπρι, όπου ζουν μαζί με τους κανονικούς ανθρώπους. Ο Τόλκιν υπονοεί πως μπορεί να υπάρχουν και άλλοι οικισμοί Χόμπιτ, που απλά οι χαρακτήρες δεν επισκέπτονται στην ιστορία.

Παραπομπές
----------

1. ↑  «Endor: Χόμπιτς». *Endor*. Ανακτήθηκε στις 1 Οκτωβρίου 2023.
2. ↑  «Endor: Τα Μεγάλα Χρόνια». *Endor*. Ανακτήθηκε στις 1 Οκτωβρίου 2023.
Ως **τοξική θετικότητα** ορίζεται η πεποίθηση πως όσο δύσκολη και στενάχωρη είναι μια κατάσταση, πρέπει να έχεις μια θετική και αισιόδοξη στάση και νοοτροπία απέναντι σε αυτήν την κατάσταση. Η διαφορά της τοξικής θετικότητας με την θετικότητα είναι πως στην πρώτη περίπτωση ο άνθρωπος τείνει να αγνοεί και να απορρίπτει τα αρνητικά συναισθήματα. Η τοξική θετικότητα θεωρείται αναποτελεσματική στην λύση των προβλημάτων καθώς προάγει την υπερβολική αισιοδοξία και δημιουργεί ψευδείς καταστάσεις και συναισθήματα.

Η στάση αυτή επιδρά άμεσα και στο άτομο που την δέχεται καθώς ντρέπεται για τα αρνητικά του συναισθήματα, αφού αυτά αποκαλούνται "λάθος" ενώ η έλλειψη κινήτρου να λύσει μια δυσχερή κατάσταση του δημιουργεί αυτόματα ενοχές. Ταυτόχρονα η τοξική θετικότητα θεωρείται ένας μηχανισμός άμυνας και αποφυγής των δύσκολων καταστάσεων και συναισθημάτων αφού το άτομο δεν αποδέχεται τα αρνητικά συναισθήματα που επιφέρει μια δύσκολή κατάσταση με σκοπό την προστασία του ίδιου και της ψυχικής του ευημερίας.

Τοξικές δηλώσεις
----------------

* *Κάνε μόνο θετικές σκέψεις.*
* *Υπάρχουν πιο σοβαρά προβλήματα στον κόσμο.*
* *Μην σκέφτεσαι αρνητικά/ Μην είσαι τόσο αρνητικός.*
* *Πώς κάνεις έτσι, ρε μυγιάγγιχτε; Δεν πέθανε και κανένας!*
* *Θα το ξεπεράσεις.*
* *Δεν είναι τόσο άσχημο όσο φαίνεται.*

Πηγές
-----

* *What is toxic positivity*-
* *Stress in America 2020*-
* *Toxic affair*-
* 
* *Toxic positivity and mental health*-

Προτεινόμενη βιβλιογραφία
-------------------------

* *The dangers of toxic positivity, signs of gaslightning and tips on what to say to someone who is grieving with therapist Whitney Hawkins Goodman*
* *How shallow optimism can cause deep harm*
Ο **Ζαουάντ Ζαϊρί** (αραβικά: جواد الزاري ) είναι διεθνής Μαροκινός ποδοσφαιριστής που αγωνίζεται ως μεσοεπιθετικός και ανήκει στην Ελληνική ομάδα Α.Π.Σ. Ζάκυνθος 1961. Διακρίνεται για την εκρηκτικότητά του καθώς και για τη μεγάλη τεχνική του κατάρτιση.

Βιογραφικό
----------

Ο **Ζαϊρί** γεννήθηκε στις 14 Απριλίου του 1982 στην Τάζα του Μαρόκου και ξεκίνησε την καριέρα του το 1997 από τα τμήματα υποδομής της γαλλικής Γκενιόν. Την περίοδο 2000/01 προωθήθηκε στην επαγγελαματική ομάδα και την επόμενη σεζόν μεταγράφηκε στη Σοσό, στην οποία έγινε ευρύτερα γνωστός. Στο σύλλογο του Μονμπελιάρ έμεινε μέχρι τον Ιανουάριο του 2006, όταν και δόθηκε με τη μορφή δανεισμού στην αραβική Αλ Ιτιχάντ. Έπειτα, όμως, από σύντομο χρονικό διάστημα επέστρεψε στη Γαλλία, καθώς δεν μπόρεσε να προσαρμοστεί στις συνθήκες που επικρατούν στη Σαουδική Αραβία.

Επόμενος σταθμός της καριέρας του ήταν η Μποαβίστα και έπειτα η Ναντ, από την οποία όμως αποδεσμεύτηκε κατά το φθινόπωρο του 2007 για να υπογράψει συμβόλαιο συνεργασίας με το νεοφώτιστο τότε στην Α’ Εθνική, Αστέρα Τρίπολης.

Στις 5 Μαΐου 2009 συμφώνησε να συνεχίσει την καριέρα του στον Ολυμπιακό μετά τη λήξη του συμβολαίου του με τον Αστέρα. Το νέο του συμβόλαιο προβλέπει συνεργασία δύο ετών με την ομάδα του Πειραιά.Με τον Ολυμπιακό του δόθηκε η ευκαιρία να αγωνιστεί για πρώτη φορά στην καριέρα του στους ομίλους του Τσάμπιονς Λιγκ. Μετά τον Ολυμπιακό, υπέγραψε 6μηνο συμβόλαιο με τον Π.Α.Σ. Γιάννινα, λόγω όμως της μη ουσιαστικής προσφοράς του, έφυγε. Το 2014 πήρε μεταγραφή στη Μονς ντ' Ορ Αζέργκ, ενώ από το καλοκαίρι του 2015 έγινε παίκτης της Ζακύνθου (Β΄ Εθνική Ελλάδος).

Διεθνής καριέρα
---------------

Ο Ζαϊρί είναι από το 2000 διεθνής με την Εθνική του Μαρόκου έχοντας 28 συμμετοχές και 10 τέρματα. Ενώ έχει συμμετάσχει και στην Ολυμπιάδα του 2000.

Διακρίσεις
----------

Ολυμπιακός
* Σουπερλιγκ 2011

Στατιστικά Καριέρας
-------------------

*(μέχρι τις 28 Ιουνίου 2009)*

| Ομάδα | Σεζόν | Εμφανίσεις | Γκολ |
| --- | --- | --- | --- |
| Ολυμπιακός | 2009-2011 | 0 | 0 |
|  Αστέρας Τρίπολης | 2007-09 | 42 | 0 |
|  Ναντ | 2007 | 8 | 0 |
|  Μποαβίστα | 2006-07 | 6 | 0 |
|  Αλ Ιτιχάντ | 2005-06 | 14 | 0 |
|  Σοσό Μονμπελιάρ | 2001-06 | 87 | 5 |
|  Γκενιόν | 2000-01 | 28 | 4 |
| **Σύνολο Καριέρας** |  | **185** | **9** |
|

Πηγές
-----

|  |  |
| --- | --- |
| εικονίδιο Ποδόσφαιρο | Πύλη Ποδόσφαιρο |

1. ↑  www.e-soccer.gr[*νεκρός σύνδεσμος*] *Αστέρας Τρίπολης - Μπαμ με Ζαϊρί!*, 28/09/2007
2. ↑  ΠΑΕ Ολυμπιακός, *Ανακοίνωση*, 05/05/2009
3. ↑  Jawad Zairi Sports-reference.com Αρχειοθετήθηκε 2011-01-26 στο Wayback Machine.
Το πολίτευμα των Νήσων Ώλαντ είναι Κοινοβουλευτική δημοκρατία με καθεστώς αυτονομίας από τη Φινλανδία. Ισχύει ο Πολυκομματισμός. Ο ηγέτης της κυβέρνησης ονομάζεται Λάντρωντ. Η Φινλανδία εκπροσωπείται μέσω του κυβερνήτη. Σημερινή πρωθυπουργός είναι η Βερόνικα Θόρνροος από τις 25 Νοεμβρίου 2019 και κυβερνήτρια η Μαρίνε Χολμ-Γιόχανσον από την 1 Απριλίου 2023. Κάθε πράξη της κυβέρνησης εξαρτάται από το κοινοβούλιο που απαρτίζεται από 30 μέλη. Επίσης τα νησιά είναι αποστρατιωτικοποιημένα, και για αυτό ο ανδρικός πληθυσμός απαλλάσσεται από τη στρατολογία. Τα Ώλαντ έχουν τη δική τους εθνική σημαία, εκδίδουν δικά τους γραμματόσημα από το 1984 και είναι επίσης μέλη του Σκανδιναβικού Συμβουλίου. Ακόμα, τα Ώλαντ κατέχουν και μια έδρα στο Φινλανδέζικο κοινοβούλιο.

Εκλογές
-------

### Πρόσφατες εκλογές (2023)

Κύριο λήμμα: Βουλευτικές εκλογές των Ώλαντ (2023)
Οι τελευταίες βουλευτικές εκλογές διεξήχθησαν στις 15 Οκτωβρίου 2023. Οι Φιλελεύθεροι των Åland κέρδισαν το 30,0% των ψήφων (9 από τις 30 έδρες), το Κέντρο του Ώλαντ 21,2% (7), η Ανεξάρτητη Συσπείρωση 15,3% (5), οι Σοσιαλδημοκράτες 12,8% (4), η Μετριοπαθής Συσπείρωση 12,6% (4) και η Πρωτοβουλία για τη Βιώσιμη Ανάπτυξη 5,1% (1). Το ποσοστό συμμετοχής ανήλθε σε 68,3%.

Προηγούμενες εκλογές
--------------------

### 2011

Στις εκλογές της 16ης Οκτωβρίου του 2011 νικητής αναδείχθηκε το Σοσιαλδημοκρατικό κόμμα με το Κεντρώο κόμμα να αναδεικνύεται το μεγαλύτερο κόμμα.

|  |  |  |  |
| --- | --- | --- | --- |
| **Κόμματα** | Ψήφοι | % | Έδρες |
| 2011 | +/– | 2011 | +/– | 2011 | +/– |
| Κεντρώο κόμμα | 3,068 | –39 | 23.0 | –1.2 | 7 | –1 |
| Φιλελεύθεροι | 2,630 | –1,546 | 19.7 | –12.9 | 6 | –4 |
| Σοσιαλδημοκράτες | 2,404 | +891 | 18.0 | +6.2 | 6 | +3 |
| Μετριοπαθείς | 1,810 | +577 | 13.5 | +3.9 | 4 | +1 |
| Συνασπισμός των Αδεσμεύτων | 1,639 | +66 | 12.3 | ±0.0 | 4 | ±0 |
| Ένα καλύτερο μέλλον για τα Ώλαντ | 1,286 | +216 | 9.6 | +1.3 | 3 | +1 |
| Εκλογή Εταιρείας Henrik Appelqvist | 138 | — | 1.0 | — | 0 | — |
| **Σύνολο** (συμμετοχή 66.9%) | **13,360** |  | **100.0** |  | **30** | ±0 |
| Sources: JCI Mariehamn |

### 2015

Κύριο λήμμα: Βουλευτικές εκλογές στα Ώλαντ 2015
Bουλευτικές εκλογές διεξήχθησαν στις 18 Οκτωβρίου 2015, μαζί με τις εκλογές για 16 δημοτικά συμβούλια.

### 2019

Κύριο λήμμα: Βουλευτικές εκλογές των Ώλαντ (2019)

Παραπομπές
----------

1. ↑  Election on Åland, 18 October 2015 Αρχειοθετήθηκε 2015-11-06 στο Wayback Machine. Ålandic Electoral Commission
Ο **Τεμπουρόρο Τίτο** (Teburoro Tito, σύγχρονη γραφή: Tiito, προφορά: Seetoh, Σίτο) ήταν Πρόεδρος του Κιριμπάτι και υπουργός Εξωτερικών της χώρας από το 1994 ως τις 28 Μαρτίου του 2003.

Πρώτες προεδρικές θητείες
-------------------------

Γεννήθηκε το 1953 και εξελέγη για πρώτη φορά στις 30 Σεπτεμβρίου του 1994. Ορκίστηκε και ανέλαβε καθήκοντα την 1η Οκτωβρίου 1994. Στις προεδρικές εκλογές στις 27 Νοεμβρίου του 1998 επανεξελέγη με 52,3% των ψήφων. Ο κύριος αντίπαλός του, Χάρι Τονγκ, αργότερα αντιμετώπισε στις επόμενες προεδρικές εκλογές τον αδερφό του, Ανότε Τονγκ, ο οποίος διαδέχθηκε τον Τίτο. Ο Τονγκ έλαβε 45,8% στις προεδρικές εκλογές του 1998.

Στη διάρκεια της πρώτης και δεύτερής του θητείας, ο Τίτο, με ομιλίες στα Ηνωμένα Έθνη και συνεντεύξεις σε διεθνή ραδιοτηλεοπτικά δίκτυα, όπως επίσης και λαμβάνοντας ενεργά μέρος σε διεθνείς διασκέψεις για το κλίμα, ήταν ένας από τους πρώτους που ήγειρε το θέμα του φαινομένου του θερμοκηπίου που απειλεί τα νησιά του Ειρηνικού.

Επίσης, κατά τις εκδηλώσεις για το 2000 και την είσοδο της νέας χιλιετίας, πέτυχε να είναι πρώτη η χώρα του που αντίκρισε το ξημέρωμα της νέας χιλιετίας, με το να μετακινήσει τη διεθνή γραμμή ημερομηνίας, το 1995.

Επανεκλογή και ανατροπή
-----------------------

Στις προεδρικές εκλογές στις 25 Φεβρουαρίου του 2003 ο Τίτο επανεξελέγη με ποσοστό 50,4% των ψήφων. Αυτή τη φορά κύριος αντίπαλός του ήταν ο Ταμπερανάνγκ Τιμέον, ο οποίος έμεινε στο 48,4%. Ωστόσο, μόλις ένα μήνα μετά την επανεκλογή του, στις 28 Μαρτίου ανατράπηκε με πρόταση μομφής από το Κοινοβούλιο, η οποία πέρασε με 21 ψήφους υπέρ της μομφής επί συνόλου 40 ψηφισάντων. Κύριος λόγος για την ανατροπή του ήταν η απόφασή του να νοικιάσει με έξοδα της κυβέρνησης ένα αεροσκάφος ATR-72-500. Εντός έξι μηνών δαπανήθηκαν 8 εκατομμύρια δολάρια ΗΠΑ εξαιτίας της απόφασης αυτής. Μετά την αποχώρηση του Τίτο από την προεδρία, προσωρινός πρόεδρος έγινε ο επικεφαλής του Συμβουλίου του Κράτους, Τίον Οντάνγκ.

Παραπομπές
----------

1. ↑  (Γερμανικά) *Munzinger Personen*. 00000024207. Ανακτήθηκε στις 9  Οκτωβρίου 2017.
2. ↑  Ανακτήθηκε στις 6  Οκτωβρίου 2021.
3. ↑  World Rulers[*νεκρός σύνδεσμος*]
4. ↑  Rulers
5. ↑  «Why Kiribati's Switching Alliance». *In just six months of flying, the lease chewed up A$8 million worth of public money, prompting Tong in his first few days of taking up office last September to issue an ultimatum to the carrier: break even or close down*. Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 27 Σεπτεμβρίου 2007. Ανακτήθηκε στις 26 Ιανουαρίου 2007. CS1 maint: Unfit url (link)

|  |  |  |  |  |  |  |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| 

| π • σ • ε
Πρόεδροι του Κιριμπάτι |
| --- |
|  |
| 
Γερέμια Ταμπάι  **·**  Ρότα Ονόριο\*  **·**  Γερέμια Ταμπάι  **·**  Τεατάο Τεανάκι  **·**  Τεκίρι Ταμουέρα\*  **·**  Άτα Τεαοτάι\*  **·** Τεμπουρόρο Τίτο  **·**  Τίον Οτάνγκ\* **·**  Ανότε Τονγκ  **·**  Τανέτι Μαμάου |  |
|  |
| 
(\*) προσωρινός πρόεδρος |

 |
Γυναίκα με το παραδοσιακό «ντιρντλ».
Το **Ντιρντλ** (γερμαν: Dirndl) είναι ένα παραδοσιακό ένδυμα, πολύ δημοφιλές στη νότια Γερμανία, την Αυστρία και το Νότιο Τιρόλο της Ιταλίας, εμπνευσμένο από την παραδοσιακή φορεσιά των ανώτερων Αυστριακών τάξεων. Το «Ντιρντλ» είναι ένα ένδυμα βαμβακερής ύφανσης, το οποίο συνθέτουν μπλούζα, κορμάκι, φούστα και ποδιά.Το ντεκολτέ του συνήθως δένεται με κορδόνι και είναι διακοσμητικό, ενώ τα μανίκια είναι κοντά. Η θερινή εκδοχή του ενδύματος έχει ως βάση ανοιχτά χρώματα ενώ η χειμερινή είναι σκουρόχρωμη.

Ετυμολογία
----------

Στη διάλεκτο της νότιας Γερμανίας, με τον όρο *Dirndl* αρχικά γινόταν αναφορά σε μια νεαρή γυναίκα ή σε ένα κορίτσι, ενώ ο όρος *Dirndlkleid*, αφορούσε το ένδυμα.

Ιστορία
-------

Το ντιρντλ πρωτοεμφανίστηκε το δέκατο ένατο αιώνα, ως στολή την οποία φορούσαν οι υπηρέτριες στις οικίες των Αυστριακών. Λιγότερο περίτεχνες και πιο λιτές μορφές του ενδύματος, μπορούσαν να χρησιμοποιηθούν και ως ρούχα εργασίας. Υιοθετήθηκε ως ένδυμα της Αυστριακής ανώτερης τάξης, περίπου το 1870.

Εκδηλώσεις
----------

Σήμερα, το ντιρντλ χρησιμοποιείται σε επίσημες περιστάσεις και κατά τη διάρκεια ορισμένων παραδοσιακών εκδηλώσεων, ειδικά στην Αυστρία, Βαυαρία(Οκτόμπερφεστ) και το Νότιο Τιρόλο. Συχνά, το ντιρντλ αποτελεί το ένδυμα εργασίας πολλών υπαλλήλων σε τουριστικές επιχειρήσεις, εστιατόρια και μπυραρίες στην Αυστρία και τη Γερμανία.

Βιβλιογραφία
------------

* Hollmer, Heide and Hollmer, Kathrin. *Dirndl. Trends, Traditionen, Philosophie, Pop, Stil, Styling*. Edition Ebersbach, Berlin 2011, ISBN 978-3-86915-043-7
* Tostmann, Gexi. *Das Dirndl (Alpenländische Tradition und Mode)*. Verlag Christian Brandstätter, Wien 1998

Παραπομπές
----------

1. ↑  Οκτόμπερφεστ με παραδοσιακά «ντιρντλ».[*νεκρός σύνδεσμος*]
2. ↑  Online Λεξικό Κλωστοϋφαντουργίας. Αρχειοθετήθηκε 2012-11-14 στο Wayback Machine.

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
--------------------

* Επίσημη ιστοσελίδα τουρισμού της Αυστρίας:Πληροφορίες για το ντιρντλ.


|  |  |
| --- | --- |
| CC-BY-SA Μετάφραση | Στο λήμμα αυτό έχει ενσωματωθεί κείμενο από το λήμμα Dirndl  της Ιταλικής Βικιπαίδειας, η οποία διανέμεται υπό την GNU FDL και την CC-BY-SA 4.0. (ιστορικό/συντάκτες). |
**Περιστύλιο** (αρχαία ελληνικά: περί + στῦλος) ή **περίστωον** (περί τη στοά) ονομάζεται η σειρά κιόνων γύρω από ένα οικοδόμημα ή αυλή, που σχηματίζει στοά, καθώς και ο χώρος στον οποίο στεγάζεται η στοά.

Ρωμαϊκή αρχιτεκτονική
---------------------

Στις αγροτικές περιοχές, ένας εύπορος Ρωμαίος μπορούσε να περιβάλλει μία βίλα με σκαλωτούς κήπους. Στην πόλη, οι Ρωμαίοι έφτιαχναν τους κήπους τους μέσα στην *οικία* (*domus*). Οι στύλοι ή οι τετράγωνοι κίονες που πλαισιώνανε τον κήπο είχαν σκιερό *προστώο* (*portico*), του οποίου οι εσωτερικοί τοίχοι ήταν συχνά διακοσμημένοι με ζωγραφιές τοπίων. Συνήθως, ο χώρος για το *οικιακό ιερό* (*λαράριο*) βρισκόταν στο *προστώο* ή στο *αίθριο*. Η αυλή πλαισιωνόταν από λουλούδια και θάμνους, συντριβάνια, παγκάκια, γλυπτά, καθώς και από λίμνες με ψάρια. Οι Ρωμαίοι αφιέρωναν όσο ήταν δυνατόν μεγαλύτερο χώρο στο *περιστύλιο*, μέχρι εκεί που το επέτρεπαν τα όρια.

Βιβλιογραφία
------------

* Χαράλαμπος Μπούρας (Δεκέμβριος 1999). «XX». *Μαθήματα Ιστορίας της Αρχιτεκτονικής (1ος τόμος)*. Αθήνα: Εκδόσεις Συμμετρία. σελ. 488. ISBN 9789602660621.

* Χαράλαμπος Θ. Μπούρας (2001). «XXIII». *Ιστορία της Αρχιτεκτονικής (2ος τόμος) - Αρχιτεκτονική στο Βυζάντιο, το Ισλάμ και την Δυτική Ευρώπη κατά τον Μεσαίωνα*. Αθήνα: Εκδοτικός οίκος «Μέλισσα». σελ. 564. ISBN 960-204-023-8.

* Βιτρούβιος (μεταφρ.: Παύλος Λέφας) (2000). *Περί αρχιτεκτονικής (πρώτος τόμος) βιβλία I-V*. Αθήνα: Εκδόσεις Πλέθρον. σελ. 352. ISBN 9789603480556.

* Μαίρη Ασπρά-Βαρδαβάκη (2011). *Η Τέχνη της Κλασσικής, Ελληνιστικής και Ρωμαϊκής εποχής*. Αθήνα: Εθνικό Μετσόβιο Πολυτεχνείο. σελ. 217.

Παραπομπές
----------

1. ↑   E.B. MacDougall, W.M.F. Jashemski, eds. Ancient Roman Gardens: Dumbarton Oaks Colloqium on the History of Landscape Architecture, 1979.

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
--------------------

|  |  |
| --- | --- |
| Commons logoCommons logo | Τα Wikimedia Commons έχουν πολυμέσα σχετικά με το θέμα   **Περιστύλιο** |

* Barbara McManus, "The Peristylium" Αρχειοθετήθηκε 2020-11-27 στο Wayback Machine.: Η ανακατασκευή ενός περιστυλίου