recursal/SuperWikiNEXT-32B huggingface dataset:
Το **Lada 110** ήταν μικρομεσαίο sedan αυτοκίνητο που παράχθηκε από τη ρωσική αυτοκινητοβιομηχανία Lada από τον Μάρτιο του 1995 μέχρι το 2009. Εκτός από την κανονική σεντάν έκδοση, ειδικά στη Ρωσία κυκλοφόρησαν επίσης μια έκδοση crossover και μια panel truck. Το αυτοκίνητο δεν αντικατάστησε άμεσα κάποιο άλλο μοντέλο, αλλά το Lada Samara μπορεί να θεωρηθεί ως ένας έμμεσος προκάτοχος του αυτοκινήτου. 

Lada 110 στο Σαλόνι της Γενεύης τον Μάρτιο του 2005.
Μερικά πρωτότυπα του αυτοκινήτου είχαν αρχίσει να φτιάχνονται ήδη από το 1987, όταν το Lada Nova παραγόταν ακόμα, και ο σχεδιασμός του νέου μοντέλου βασιζόταν στο Samara, με την τελική αισθητική να διαμορφώνεται το 1991. Τον Μάρτιο του 1995 το αυτοκίνητο άρχισε να παράγεται, με τη βοήθεια της εταιρείας Porsche. Το 110 ήταν πολύ επιτυχημένο στη Ρωσία λόγω της υψηλότερης ποιότητας του σε σύγκριση με άλλα ρωσικά μοντέλα, αν και τα πρώτα αντίτυπα του 110 εμφάνισαν κάποια σοβαρά προβλήματα αναξιοπιστίας. Αντικαταστάθηκε τον Μάρτιο του 2007 από το Lada Priora, που ήταν ένας έντονος επανασχεδιασμός του 110, τόσο εξωτερικά, όσο και στο σαλόνι, με την ταυτόχρονη προσθήκη ABS και αερόσακων, τα οποία δεν υπήρχαν στο 110 ούτε ως έξτρα

Οι προσπάθειες της Lada για το 110 ώστε να πάρει τη θέση του κλασικού Nova ήταν ανεπιτυχείς όμως, καθώς η συνολική παραγωγή του Lada Nova έφτασε μέχρι το 2015.

Εξοπλισμός
----------

Το Lada 110 ήταν εξοπλισμένο με έναν κινητήρα 1,6 λίτρων με απόδοση περίπου 90 ίππων (67 kW). Η παραγωγή ξεκίνησε με κινητήρες 8 βαλβίδων- αργότερα προσφέρθηκε ένας κινητήρας 16 βαλβίδων. Συνολικά, το αυτοκίνητο ζύγιζε περίπου 1.050 κιλά. Είχε ηλεκτρικά παράθυρα, υπολογιστή ταξιδιού, υδραυλικό τιμόνι και γαλβανισμένα πάνελ αμαξώματος. Υπήρχαν διάφοροι τύποι βουρτσών παραθύρων: με πλαίσιο, χωρίς πλαίσιο, υβριδικό και χειμερινό. Από την αρχή της έναρξης παραγωγής του αυτοκινήτου, οι υαλοκαθαριστήρες δεν κατασκευάζονταν στη Ρωσική Ομοσπονδία. Η AvtoVAZ αγόρασε έτοιμα προϊόντα. Τα μοντέλα με ψεκασμό καυσίμου ήταν εξοπλισμένα με ένα ηλεκτρονικό σύστημα διαχείρισης του κινητήρα. Στις αρχές του 2006, παρουσιάστηκαν νέα πίσω φώτα και ένα νέο ταμπλό.

Παραπομπές
----------

1. ↑  «Lada 110 16V Luxe – car technical specifications». *www.automobile-detail.com*. Ανακτήθηκε στις 27 Σεπτεμβρίου 2023.
2. ↑  «Lada 110 16V Specs». *www.ultimatespecs.com*. Ανακτήθηκε στις 27 Σεπτεμβρίου 2023.
3. ↑  «VAZ-2110». *1cars.org*. Ανακτήθηκε στις 27 Σεπτεμβρίου 2023.
4. ↑  «Дворники для ВАЗ 2110». *yavitrina.ru*. Ανακτήθηκε στις 27 Σεπτεμβρίου 2023.
5. ↑  «VAZ 2110». *autocade.net*. Ανακτήθηκε στις 27 Σεπτεμβρίου 2023.
6. ↑  «ВАЗ-2110». *russoauto.ru*. Ανακτήθηκε στις 27 Σεπτεμβρίου 2023.

|  |  |
| --- | --- |
| Commons logoCommons logo | Τα Wikimedia Commons έχουν πολυμέσα σχετικά με το θέμα   **Lada 110** |
Στον τομέα των ηλεκτρονικών **διαμόρφωση** είναι η διαδικασία της αλλαγής ενός ή περισσότερων χαρακτηριστικών μιας περιοδικής κυματομορφής υψηλής συχνότητας , οριζόμενο ως φέρον σήμα, βάσει ενός άλλου αυξομειούμενου σήματος. Για παράδειγμα ο μουσικός ο οποίος μπορεί να κλιμακώσει τον ήχο σε ένα μουσικό όργανο μεταβάλοντας την ένταση, τον χρονισμό και τον τόνο του. Οι τρεις βασικές παραμέτροι της περιοδικής κυματομορφής είναι το πλάτος («ενταση»), η φάση («χρονισμός») και η συχνότητά της («τόνος»),που μπορούν να αλλάξουν από ένα σήμα αποτελούμενο από χαμηλές συχνότητες ώστε να προκύψει το διαμορφωμένο σήμα. Η υψηλής συχνότητας διαμορφωμένη κυματομορφή χρησιμοποιείται ως μεταφορέας του αρχικού σήματος.

Στις τηλεπικοινωνίες, **διαμόρφωση** ονομάζεται η διαδικασία μεταβολής ενός περιοδικού σήματος, συνήθως υψίσυχνου, με στόχο την κωδικοποίηση σε αυτό ενός σήματος χαμηλής συχνότητας το οποίο μεταφέρει κωδικοποιημένη πληροφορία. Το υψίσυχνο σήμα τότε καλείται **φέρον** και συνήθως είναι σήμα απλής συχνότητα (π.χ. μία ημιτονοειδής κυματομορφή). Η διαμόρφωση απαιτείται για να μπορέσει να διέλθει ένα σήμα από κάποιο τηλεπικοινωνιακό κανάλι (ένα καλώδιο, στις ενσύρματες επικοινωνίες, ή ο ελεύθερος χώρος, στις ασύρματες επικοινωνίες) το εύρος ζώνης του οποίου δεν επικαλύπτεται με το εύρος ζώνης του σήματος. **Διαμορφωτής** ονομάζεται η συσκευή η οποία δέχεται σαν είσοδο μια ακολουθία δυαδικών ψηφίων και την μετατρέπει σε κυματομορφή (αναλογική η ψηφιακή) κατάλληλη για μετάδοση. Στο άλλο άκρο της επικοινωνίας, στον παραλήπτη, λαμβάνει χώρα η ανάστροφη διαδικασία προκειμένου να ανακτηθεί το αρχικό σήμα, η αποδιαμόρφωση με την ανάλογη συσκευή, τον **αποδιαμορφωτή**. Μία συσκευή η οποία μπορεί να επιτελεί και τις δύο διεργασίες, έτσι ώστε να λειτουργεί και ως αποστολέας και ως παραλήπτης, ονομάζεται μόντεμ (modem, εκ των αγγλικών λέξεων Modulator-Demodulator).

Αναλογικές Διαμορφώσεις
-----------------------

Στις αναλογικές διαμορφώσεις το σήμα πληροφορίας που διαμορφώνεται είναι σε αναλογική μορφή. Οι κυριότερες μέθοδοι των αναλογικών διαμορφώσεων είναι οι:

* Διαμόρφωση πλάτους (AM)
	+ Διαμόρφωση απλής ζώνης (SSB)
	+ Διαμόρφωση διπλής ζώνης (DSB)
* Διαμόρφωση συχνότητας (FM)
* Διαμόρφωση φάσης (PM)

Ψηφιακές Διαμορφώσεις
---------------------

Στις ψηφιακές διαμορφώσεις το σήμα πληροφορίας που διαμορφώνεται είναι σε ψηφιακή μορφή. Οι κυριότερες μέθοδοι των ψηφιακών διαμορφώσεων είναι:

* Διαμόρφωση μετατόπισης συχνότητας (FSK)
* Διαμόρφωση μετατόπισης πλάτους (ASK)
	+ On Off Keying (OOK)
* Διαμόρφωση μετατόπισης φάσης (PSK)
* Quadrature Amplitude Modulation (QAM)

Πηγές
-----

* *Ασύρματες Επικοινωνίες και Δίκτυα*, Stallings William, Εκδ. Τζιόλα

|  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| 

| π • σ • ε
Τεχνικές διαμόρφωσης |
| --- |
|  |
| Αναλογικές διαμορφώσεις | 
* AM
* SSB
* QAM
* FM
* PM
* SM
 |
|  |
| Ψηφιακές διαμορφώσεις | 
* FSK
* ASK
* OOK
* PSK
* QAM  MSK
* CPM
* PPM
* TCM
* OFDM
 |
|  |
| Διασπορά φάσματος | 
* CSS
* DSSS
* FHSS
* THSS
 |

 |
Ο **Γιώργος Ξηροπαΐδης**, (Αθήνα, 1958), είναι Έλληνας πανεπιστημιακός και ιστορικός.

Γεννήθηκε στην Αθήνα το 1958. Σπούδασε φιλοσοφία καθώς επίσης γερμανική και κλασική φιλολογία στο Πανεπιστήμιο του Φράιμπουργκ (1980-1985), όπου και εκπόνησε τη διδακτορική του διατριβή με θέμα πάνω στη φιλοσοφία της γλώσσας του ύστερου Χάιντεγκερ (1990).

Ακαδημαϊκή καριέρα
------------------

Δίδαξε φιλοσοφία της γλώσσας και θεωρία της λογοτεχνίας στο τμήμα Γερμανικής Γλώσσας και Φιλολογίας του Πανεπιστημίου Αθηνών (1997-2010). Επίσης διατέλεσε καθηγητής νεότερης και σύγχρονης αισθητικής (2010-2017) και κατόπιν Κοσμήτορας της Ανωτάτης Σχολής Καλών Τεχνών (2013-2017). Από το 2019, είναι καθηγητής ιστορίας των φιλοσοφικών και αισθητικών ιδεών στο τμήμα Πολιτικής Επιστήμης και Ιστορίας του Παντείου Πανεπιστημίου. Επίσης, είναι εν ενεργεία πρόεδρος του τμήματος Πολιτικής Επιστήμης και Ιστορίας. 

Οι δημοσιεύσεις του περιστρέφονται γύρω από την τρίτη *Κριτική* του Καντ, τη φαινομενολογία (Χούσσερλ), τη φιλοσοφική ερμηνευτική (Χάιντεγγερ και Γκάνταμερ), την κριτική θεωρία (Αντόρνο και Χάμπερμας) και την ιστορία των αισθητικών ιδεών (Καντ, Γερμανικός Ιδεαλισμός, Ρομαντισμός). Συμμετείχε σε συλλογικά έργα, έχει μεταφράσει έργα του Μ. Χάιντεγκερ και του Ερνστ Κασσίρερ ενώ έχει επιμεληθεί δεκάδες τίτλους για λογαριασμό των εκδόσεων Εκκρεμές, Πλέθρον, Κριτική, Πόλις και Scripta.

Πηγές & Εργογραφία
------------------

Οι δημοσιεύσεις του Γιώργου Ξηροπαΐδη \*στη βάση δεδομένων της Biblionet.

Παραπομπές
----------

1. ↑  «www.polhist.panteion.gr - Μέλη ΔΕΠ». *polhist.panteion.gr*. Ανακτήθηκε στις 1 Μαρτίου 2021.
2. ↑  «Xiropaidis\_CV\_Greek.pdf» (PDF).
3. ↑  «ΠΡΟΣΩΠΟ – Βιβλιοnet» (στα Αγγλικά). Ανακτήθηκε στις 1 Μαρτίου 2021.
Συντεταγμένες: 50°17′46.7″N 18°46′7.0″E﻿ / ﻿50.296306°N 18.768611°E﻿ / 50.296306; 18.768611

Το **Στάδιο Έρνεστ Πολ** (πολωνικά: Stadion im. Ernesta Pohla), επίσης γνωστό ως **Αρένα Ζάμπζε** (Arena Zabrze), είναι στάδιο ποδοσφαίρου στο Ζάμπζε της Πολωνίας. Είναι η έδρα της Γκούρνικ Ζάμπζε. Αρχικά κατασκευάστηκε το 1934 και αυτή τη στιγμή βρίσκεται σε διαδικασία πλήρους ανοικοδόμησης.

Ιστορία
-------

Το στάδιο χτίστηκε το 1934 ως Στάδιο Αδόλφος Χίτλερ (*Adolf-Hitler-Kampfbahn*). Αυτό το όνομα χρησιμοποιήθηκε μέχρι το 1946. Το 2005, το στάδιο έλαβε το νέο όνομα του όνομα από τον Έρνεστ Πολ, έναν διάσημο Πολωνό ποδοσφαιριστή που έπαιζε για την Γκούρνικ Ζάμπζε. Το 2016 το στάδιο μετονομάστηκε σε «Αρένα Ζάμπζε», αν και η επίσημη ονομασία εξακολουθεί να είναι «Στάδιο Έρνεστ Πολ».

Νέο γήπεδο
----------

Ένα πρώτο στάδιο ανακαίνισης εγκρίθηκε για 192,5 εκατομμύρια ζλότι και πρόκειται να φιλοξενήσει 24.563 θεατές. Τρεις κερκίδες άνοιξαν στις 21 Φεβρουαρίου 2016. Το ολοκληρωμένο στάδιο θα έχει χωρητικότητα 31.871 θεατών.

Παραπομπές
----------

1. ↑  www.90minut.pl/skarb.php?id\_klub=101.
2. ↑  www.arena-zabrze.pl/stadion/.
3. ↑  «Stadion | Klub». *Górnik Zabrze Spółka Akcyjna*.
4. ↑  «Stadion Arena Zabrze». *Arena-zabrze.pl* (στα Πολωνικά).
5. 1 2  «Nowy stadion Zabrze: trybuny gotowe na 21 lutego, ale nie cały obiekt [ZDJĘCIA]». 21 Ιανουαρίου 2016.

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
--------------------

|  |  |
| --- | --- |
| Commons logoCommons logo | Τα Wikimedia Commons έχουν πολυμέσα σχετικά με το θέμα   **Στάδιο Έρνεστ Πολ** |

* (πολωνικά) Stadion im. Ernesta Pohla
* Οδηγός γηπέδου
* (πολωνικά) Οπτικοποιήσεις
Ο **Ευγένιος Φωκάς** (1903 - 1970) ήταν Έλληνας ιατρός και πανεπιστημιακός καθηγητής.

Βιογραφικά στοιχεία
-------------------

Γεννήθηκε στην Σάμη Κεφαλονιάς στις 20 Ιουλίου 1903 και ήταν γιος του Αναστασίου Φωκά και της Αφροδίτης Ζερβού. Αδελφός του ήταν ο Νικόλαος Φωκάς. Σπούδασε στην ιατρική σχολή του Πανεπιστημίου Αθηνών, του οποίου έγινε και διδάκτωρ, και εργάστηκε ως ιατρός. Συμπλήρωσε τις σπουδές του στο Παρίσι και στο Βερολίνο. Το 1937 εξελέγη υφηγητής της ιατρικής σχολής Αθηνών και το 1940, ύστερα από παρέμβαση του πεθερού του, Ιωάννη Μεταξά, διορίστηκε καθηγητής στη νεοϊδρυθείσα έδρα της Υδροθεραπείας και Ιατρικής Κλιματολογίας στο Πανεπιστήμιο Αθηνών. Το 1942 συνελήφθη από τους Γερμανούς και φυλακίστηκε ενώ παράλληλα απολύθηκε από την πανεπιστημιακή του θέση. Στις 11 Δεκεμβρίου 1944 συνελήφθη στην έπαυλη που διέμενε στην Κηφισιά από τους κομμουνιστές και κρατήθηκε όμηρος για έναν μήνα, οπότε και απέδρασε. Το 1945 επανιδρύθηκε η έδρα του που είχε καταργηθεί επί γερμανικής κατοχής και εξελέγη τακτικός καθηγητής. Αποχώρησε από το Πανεπιστήμιο το 1968.

Διετέλεσε διευθυντής της α΄ παθολογικής κλινικής του Πανεπιστημίου Αθηνών, μέλος του Ανωτάτου Υγειονομικού Συμβουλίου (1963), κοσμήτορας της ιατρικής σχολής (1953) και πρύτανης (1960-1961) του Πανεπιστημίου Αθηνών. Η πρυτανική του θητεία συνέπεσε με την ριζοσπαστικοποίηση του φοιτητικού κινήματος ενώ η άρνηση του να καταδικάσει την άγρια αστυνομική βία κατά των φοιτητών προκάλεσε έντονες αντιδράσεις στις τάξεις των φοιτητών, οι οποίοι αξίωσαν την παραίτησή του.

Το 1963 αναγορεύθηκε επίτιμος διδάκτωρ του Πανεπιστημίου του Παρισιού. Επίσης είχε συγγράψει έργα ιατρικού περιεχομένου. Επί θητείας του ως πρύτανη θεμελιώθηκε η νέα πανεπιστημιούπολη στην περιοχή Ζωγράφου.

Απεβίωσε στην Αθήνα τον Νοέμβριο του 1970 και ενταφιάστηκε στο Α΄ Νεκροταφείο Αθηνών. Ήταν παντρεμένος με την Νανά Μεταξά, κόρη του Ιωάννη Μεταξά και είχε δύο κόρες την Αφροδίτη-Αυγούστα (Ντίτα) Κοτζιά και την Ιωάννα Φωκά - Μεταξά.

Αναφορές
--------

1. 1 2  «Πανδέκτης: Φωκάς Ευγένιος». *pandektis.ekt.gr*. Εθνικό Ίδρυμα Ερευνών. Ανακτήθηκε στις 30 Σεπτεμβρίου 2015.
2. ↑  Μπαλή Χαρίκλεια, *«Το Πανεπιστήμιο Αθηνών κατά το διάστημα 1938-1945.Η περίπτωση της Νομικής Σχολής»*, διδακτορική διατριβή, Αθήνα 2014, σελ. 42
3. 1 2 3  «Ευγένιος Αναστασίου Φωκάς». *ioannismetaxas.gr*. Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 6 Μαΐου 2011. Ανακτήθηκε στις 30 Σεπτεμβρίου 2015.
4. ↑  Πάγκαλης, Γ. Α. (15 Ιουνίου 2006). «Α΄ Παθολογική Κλινική». *panacea.med.uoa.gr*. Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 14 Μαρτίου 2016. Ανακτήθηκε στις 30 Σεπτεμβρίου 2016.
5. ↑  «Πρυτάνεις Πανεπιστημίου Αθηνών». *Επετηρίδα Πανεπιστημιακών Ετών 2012-2013* (Εθνικό και Καποδιστριακό Πανεπιστήμιο Αθηνών): σελ. 30. 2015. Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 2016-04-13.. Ανακτήθηκε στις 2015-09-30.
6. ↑  Μωραϊτίδης Μιχάλης, *Το φοιτητικό κίνημα στην Ελλάδα, Πολιτική ριζοσπαστικοποίηση και συλλογική δράση (1956-1964)*, διδακτορική διατριβή, Βόλος 2015, σελ. 146
7. ↑  Ζώρας, Γεράσιμος (1 Απριλίου 2002). «Από την ιστορία του ΕΚΠΑ #03». *kapodistriako.uoa.gr*. Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 15 Μαρτίου 2016. Ανακτήθηκε στις 30 Σεπτεμβρίου 2015.
***Οι 900... της Μαρίνας*** είναι ασπρόμαυρη ελληνική κωμική ταινία του 1961 σε σκηνοθεσία των Κωνσταντίνου Δούκα και Θάνου Σαντά, βασισμένη στο θεατρικό έργο *Ο Τοπικός Παράγων* του Παναγιώτη Καγιά, ο οποίος έγραψε και το σενάριο της ταινίας. Πρωταγωνιστούν οι Γκέλυ Μαυροπούλου, Νίκος Τζόγιας, Άρης Μαλλιαγρός, Περικλής Χριστοφορίδης, Θανάσης Βέγγος, Σόνια Ζωίδου και Λαυρέντης Διανέλλος. 

Η υπόθεση της ταινίας επικεντρώνεται γύρω από δύο πολιτικούς αντιπάλους, τον παλαίμαχο βουλευτή Δαμαλά (Χριστοφορίδης) και τον νεαρό δικηγόρο Ντίνο Δενδράκη (Τζόγιας), οι οποίοι προσπαθούν να κερδίσουν τους 900 συνολικά ψηφοφόρους του ισχυρού πρόεδρου ενός χωριού της ελληνικής υπαίθρου, Σπύρου Δαλέγγου στις επικείμενες εκλογές. Ωστόσο αυτή που θα κρίνει το εκλογικό αποτέλεσμα θα είναι η Μαρίνα (Μαυροπούλου), κόρη του Δαλέγγου, η οποία είναι ερωτευμένη με τον Ντίνο και θα φροντίσει αλλάζοντας κρυφά τα ψηφοδέλτια που μοιράζουν οι άνθρωποι του πατέρα της να κερδίσει τους 900 ψήφους ο αγαπημένος της.

Τα γυρίσματα της ταινίας πραγματοποιήθηκαν εξ ολοκλήρου στις Σέρρες, απ' όπου προέρχονταν και η εταιρεία παραγωγής Θέσπις Φιλμ. Έκανε πρεμιέρα στις 9 Ιανουαρίου 1961 στις κινηματογραφικές αίθουσες Ριβόλι και Κοσμοπόλιτ στην Αθήνα,και έκοψε 7.800 εισιτήρια, καταλαμβάνοντας την 50η θέση ανάμεσα σε 58 ελληνικές ταινίες της σεζόν 1960-1961.

Παραπομπές
----------

1. ↑  «*Οι 900... της Μαρίνας*». *tainiothiki.gr*. Ταινιοθήκη της Ελλάδος. Ανακτήθηκε στις 2 Φεβρουαρίου 2024.
2. ↑  «*Η ζωή της πόλεως*» (PDF). *Ψηφιακό Αρχείο Εφημερίδων και Περιοδικού Τύπου - Εθνική Βιβλιοθήκη της Ελλάδος*. Εφημερίδα Εμπρός. 7 Ιανουαρίου 1961. σελ. 7η. Ανακτήθηκε στις 2 Φεβρουαρίου 2024.
3. ↑  «*the-900-under-marina*». filmy.gr. Ανακτήθηκε στις 2 Φεβρουαρίου 2024.

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
--------------------

* *Αυτή η σελίδα δεν έχει συνδέσμους στα Wikidata*
* *Οι 900... της Μαρίνας* στην Ταινιοθήκη της Ελλάδος

|  |  |
| --- | --- |
| 

|  |
| --- |
| * Πύλη:Τέχνη
* Πύλη:Κινηματογράφος
* Πύλη:Ελλάδα
 |

 |
Γραφική παράσταση και ισοϋψείς για την συμμετρική συνάρτηση {\displaystyle f(x,y)=x\cdot y-x-y}. Η συνάρτηση έχει άξονα συμμετρίας την ευθεία {\displaystyle y=x}.
Στα μαθηματικά, μία συνάρτηση λέγεται **συμμετρική** αν η τιμή της δεν εξαρτάται από την σειρά των ορισμάτων. Για παράδειγμα, μία συνάρτηση {\displaystyle f} που δέχεται δύο ορίσματα είναι συμμετρική αν {\displaystyle f(x\_{1},x\_{2})=f(x\_{2},x\_{1})}.

Πιο γενικά, μία συνάρτηση που δέχεται {\displaystyle n} ορίσματα {\displaystyle f:X^{n}\to Y} είναι συμμετρική αν για κάθε {\displaystyle x\_{1},\ldots ,x\_{n}\in X} και κάθε μετάθεση {\displaystyle \pi } μεταξύ {\displaystyle n} στοιχείων ισχύει ότι 

{\displaystyle f(x\_{1},x\_{2},\ldots ,x\_{n})=f(x\_{\pi (1)},x\_{\pi (2)},\ldots ,x\_{\pi (n)})}.:120
Οι γραφικές παραστάσεις των πραγματικών συναρτήσεων με δύο ορίσματα έχουν άξονα συμμετρίας την συνάρτηση {\displaystyle y=x}.

Παραδείγματα
------------

* Η πραγματική συνάρτηση {\displaystyle f(x\_{1},x\_{2},x\_{3})=x\_{1}x\_{2}+x\_{2}x\_{3}+x\_{3}x\_{1}}.
* Η πραγματική συνάρτηση {\displaystyle g(x\_{1},x\_{2},x\_{3})=\cos(x\_{1}+x\_{2})+\cos(x\_{2}+x\_{3})+\cos(x\_{3}+x\_{1})}.
* Η πραγματική συνάρτηση {\displaystyle f(x\_{1},x\_{2},\ldots ,x\_{n})=x\_{1}+x\_{2}+\ldots +x\_{n}} είναι συμμετρική, καθώς το άθροισμα ικανοποιεί την αντιμεταθετική ιδιότητα.
* Παρόμοια και η συνάρτηση {\displaystyle f(x\_{1},x\_{2},\ldots ,x\_{n})=x\_{1}\cdot x\_{2}\cdot \ldots \cdot x\_{n}}.
* Η σταθερή συνάρτηση {\displaystyle f(x\_{1},\ldots ,x\_{n})=c} είναι προφανώς συμμετρική για κάθε σταθερά {\displaystyle c\in Y}.

Δείτε επίσης
------------

* Συμμετρικό πολυώνυμο
* Άρτια συνάρτηση
* Περιττή συνάρτηση

Παραπομπές
----------

1. ↑  Θεοχάρη-Αποστολίδη, Θεοδώρα· Χαραλάμπους, Χαρά. «Θεωρία Galois» (PDF). Κάλλιπος. Ανακτήθηκε στις 4 Ιουλίου 2023.
Η **Στοά Μπραντί** (γαλλικά: Passage Brady) είναι μία από τις δύο καλυμμένες εμπορικές στοές στο 10ο διαμέρισμα του Παρισιού. Κατασκευάστηκε το 1828.

Έχει καταχωρηθεί ως ιστορικό μνημείο από τις 7 Μαρτίου 2002.

Περιγραφή και πρόσβαση
----------------------

Η Στοά Μπραντί βρίσκεται ως στεγασμένο πέρασμα ανάμεσα στις οδούς Φωμπούρ-Σαιν-Ντενί και Φωμπούρ-Σαιν-Μαρτέν, στο 10ο διαμέρισμα του Παρισιού. Αποτελείται από δύο τμήματα που χωρίζονται από τη λεωφόρο του Στρασβούργου. Από τη μία πλευρά, η στοά καλύπτεται από γυάλινη οροφή ενώ από την άλλη είναι ανοιχτή. Συνήθως αναφέρεται ως «Μικρή Ινδία», καθώς φιλοξενεί πολλά εστιατόρια και επιχειρήσεις Ινδικές, Πακιστανικές, Μαυρικίου και Ρεϊνιόν. Η στοά έχει μήκος 216 μέτρα και πλάτος 3,5 μέτρα.

Εξυπηρετείται από το σταθμό του μετρό Σατώ-ντΏ.

Ιστορικό
--------

Η στοά Μπραντί
Οι εργασίες για τη Στοά Μπραντί ξεκίνησαν το 1825. Ιδιοκτήτες ήταν οι έμποροι M. Μπριαβουάν και Μ. Μπραντί, από τον οποίο έλαβε το όνομα η στοά. Άνοιξε στις 15 Απριλίου 1828.

Το αρχικό έργο του 1827 προέβλεπε «ένα στεγασμένο πέρασμα σε όλο το μήκος» και θα περιλάμβανε 113 καταστήματα με χώρο κατοικίας από πάνω. Όμως, η ευθεία γραμμή από την οποία έπρεπε να διαμορφωθεί η στοά διακόπηκε από τη σημερινή λεωφόρο του Στρασβούργου. Αρχικά, συνέδεε τις οδούς Φωμπούρ-Σαιν-Ντενί και Φωμπούρ-Σαιν-Μαρτέν, πριν χωριστεί στα δύο με το άνοιγμα της λεωφόρου του Στρασβούργου το 1852. Από το άνοιγμα της λεωφόρου του Στρασβούργου, τα δύο μέρη της στοάς Μπραντί έχουν γίνει ανεξάρτητα.

Το τμήμα που συνδέει την οδό Φωμπούρ-Σαιν-Ντενί με τη λεωφόρο του Στρασβούργου ανακαινίστηκε πρόσφατα και καλύπτεται από γυάλινη οροφή. Υπάρχουν πολλά εστιατόρια και επιχειρήσεις Ινδικές, Πακιστανικές, Μαυρικίου και Ρεϊνιόν. Το άλλο μέρος της στοάς δεν είναι καλυμμένο και χαρακτηρίζεται από την παρουσία εταιρειών ενοικίασης κοστουμιών.

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
--------------------

* Η Στοά Μπραντί (αγγλικά)

Παραπομπές
----------

1. 1 2 3 4  «base Mérimée» (Γαλλικά) Υπουργείο Πολιτισμού της Γαλλίας.
2. 1 2 3  www.v2asp.paris.fr/commun/v2asp/v2/nomenclature\_voies/Voieactu/1261.nom.htm.
3. ↑ . «www2.culture.gouv.fr/public/mistral/merimee\_fr».
4. ↑ . «likealocalguide.com/paris/passage-brady».
5. ↑ . «leparisien.fr/paris-75/la-petite-inde-renait-19-07-2013-2991869.php».
6. ↑ . «pariszigzag.fr/balades-excursions/balade-paris/le-passage-brady-dans-le-10e-et-ses-merveilles-a-acheter».
7. ↑ . «itinari.com/the-covered-passages-in-paris-passage-brady-7guk».
Ο **Τάκης Καρναβάς** (3 Απριλίου 1936 - 20 Ιουλίου 1999) ήταν Έλληνας δημοτικός τραγουδιστής, εκ των σπουδαιότερων του είδους.

Βιογραφικό
----------

Γεννήθηκε στις 3 Απριλίου του 1936 στην Κανδήλα της περιοχής Ξηρομέρου στην Αιτωλοακαρνανία. Ήταν το μεγαλύτερο από τα τεσσάρα παιδιά του Γιώργου και της Βασιλικής Καρναβά και είχε τρεις αδερφές.

Ως παιδί έζησε σε μια δυσκολη εποχή με σκληρές συνθήκες διαβίωσης. Από μικρός βοηθούσε την οικογένεια του σε διάφορες αγροτικές εργασίες, ενώ άξιο αναφοράς είναι πως συνδέθηκε με τη μουσική από μικρή ηλικία αφού ο πατέρας του έπαιζε λαούτο.

Στην ηλικία των 15-16 ετών ξεκίνησε τη σταδιοδρομία του στο τραγούδι. Γρήγορα άρχισε να γίνεται δημοφιλής με κύριο χώρο «δράσης» του τις περιοχές του Ξηρόμερου και η Βόνιτσας.

Σύντομα άρχισε να τραγουδά σε πανηγύρια και στην υπόλοιπη Αιτωλοακαρνανία (π.χ. Αγρίνιο, Ναύπακτος, Μεσολόγγι), στην Ήπειρο όπως την Πρέβεζα, την Άρτα και τα Γιάννενα, καθώς και στη Λευκάδα.

Το 1954, στα 18 του έτη απέκτησε και το πρώτο του μουσικό όργανο, μια κιθάρα. Την ίδια χρονιά παντρεύτηκε την Αγγέλω Κοντογιώργη. Με τη γυναίκα του απέκτησαν τρία παιδιά, τον Γιάννη, τον Παρασκευά και την Πολυξένη.

Το 1961 μετέβη στην Αθήνα έπειτα από πρόσκληση του Βασίλη Σούκα και το 1963 μπαίνει και στον χώρο της δισκογραφίας με τα πρώτα τραγούδια που ηχογραφεί με τη φωνή του να είναι τα «*Τι έχουν της Μάνης τα βουνά*» και «*Βασίλω Καλαματιανή*» (ή τα «*Αδέλφια μη μαλώνετε*» και *«Ξελογιάστρα*»). Τραγουδά σε αρκετά νυχτερινά κέντρα στην πρωτεύουσα και μαζί με τα πανηγύρια η φήμη του έχει πλέον γιγαντωθεί. Από τα τέλη της δεκαετίας του 1960 ξεκινά και τις περιοδείες του στο εξωτερικό, στη Γερμανία και στο Βέλγιο όπου υπήρχαν πολλοί Έλληνες μετανάστες. Ακόμη, περιόδευσε και στην αντίπερα όχθη του Ατλαντικού και την Αμερική, καθώς και στην Αυστραλία.

Συνεργάστηκε με πολλούς καταξιωμένους μουσικούς, όπως τον βιολιτζή Γιώργο Κόρο και κλαριτζήδες όπως τους Βασίλη Σούκα, Γιάννη Βασιλόπουλο, Μάκη Βασιλειάδη, Βαγγέλη Κοκκώνη, Βασίλη Σαλέα και άλλους.

Τελευταία εμφάνηση του αποτέλεσε αυτή στο Αίγιο το 1995, έπειτα αποσύρεται από το πάλκο, αφού τότε είναι κλονίστηκε η υγεία του από εγκεφαλικό επεισόδιο που υπέστη. Τον Μάιο του 1999 διαγνώστηκε με καρκίνο και στις 20 Ιουλίου εκείνου του έτους απεβίωσε, σε ηλικία 63 ετών.

Πηγές
-----

* *Μουσική από την Ήπειρο*, Γιώργος Κοκκώνης, Εκδοτικό Ίδρυμα της Βουλής των Ελλήνων.
* *Η ρυθμολογική συγκρότηση του νεοδημοτικού: Η περίπτωση των ηχογραφήσεων του Τάκη Καρναβά*, πτυχιακή εργασία Μιχάλη Σκόρδου, Τμήμα Λαϊκής και Παραδοσιακής Μουσικής, ΤΕΙ Ηπείρου.

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
--------------------

* Maxmag.gr - Αφιέρωμα στον Τάκη Καρναβά.
* 962.gr - Τάκης Καρναβάς.
* Iaitoloakarnania.gr - Συνέντευξη Γ. Καρναβά. «*Είμαι περήφανος για το μεγαλείο του πατέρα μου*».
* Voyagera.gr - Επίσκεψη στον τάφο του Τάκη Καρναβά.
Αραβικά τσαντίρια. 14ος αιώνας
Το **τσαντίρι** και *τσαντήρι*, ή **τζαντήρι** (τουρκ. *çadır*, *τσαντίρ*, ελλ. *σκηνή*, *αντίσκηνο*) είναι μεταφερόμενη πρόχειρη σκηνή που χρησιμοποιούν οι πλανόδιοι λαοί ή άτομα. Χρησιμοποιείται συχνά αναφερόμενο στις σκηνές ή πρόχειρα οικήματα των Τσιγγάνων (Ρομά), όπως "γύφτικα τσανίρια". Με αυτή την έννοια συναντάται σε ελληνικά λαϊκά τραγούδια. Για παράδειγμα: "*Τσιγγάνα στο τσαντήρι σου /* 
στρώσε διπλό ντιβάνι*".* 

Μεταφορικά (απαξιωτικά) σημαίνει κάθε κατοικία που έχει κακή κατασκευή ή έλλειψη τάξης και καθαριότητας. Χρησιμοποιείται και σατιρικά, υπονοώντας κάποιον λαϊκό χώρο (σε αντίθεση με το "καθώς πρέπει").

Ιστορική αναδρομή
-----------------

Το τσαντίρι είναι ίσως η αρχαιότερη μορφή μεταφερόμενου ανθρώπινου καταυλισμού. Ο πλανόδιος άνθρωπος αναγκάστηκε να προβάλει μια φορητή εγκατάσταση που να του προσφέρει ασφάλεια ενάντια στις καιρικές συνθήκες.

Πηγές
-----

1. ↑  Μεγάλη Ελλην. Εγκυκλοπαίδεια (Δρανδάκη), λήμμα "τσανίρι".
2. ↑  Μέγα Λεξ. της Ελληνικής Γλώσσης, Δ. Δημητράκου, 1951, λήμμα "τσαντίρι".
3. ↑  "Μελαχροινή τσιγγάνα", στο *Κατάστιχα (Wiki) για το Ρεμπέτικο και την Παραδοσιακή μουσική*

* Martin Kuckenburg: *Siedlungen der Vorgeschichte in Deutschland 30000–15 v. Chr.* 2. Auflage. DuMont, Köln 1994, ISBN 3-7701-2922-9.

|  |  |
| --- | --- |
| Commons logoCommons logo | Τα Wikimedia Commons έχουν πολυμέσα σχετικά με το θέμα   **Τσαντίρι** |
Ο **Δημήτρης Λιακόπουλος** (Αθήνα, 28 Οκτωβρίου 1984) είναι Έλληνας ηθοποιός της τηλεόρασης, του θεάτρου και του κινηματογράφου.

Είναι γνωστός για τους ρόλους του στις τηλεοπτικές σειρές 'Έρωτας'', ''Λάκης ο γλυκούλης'', ''Η Πολυκατοικία'' και ''Κλεμμένα Όνειρα''. Επίσης, έχει ξεχωρίσει για τις συμμετοχές του σε θέατρο και κινηματογράφο ''Τεστοστερόνη'',' 'Λούφα και παραλλαγή: Σειρήνες στο Αιγαίο'',  Daddy Cool , Ο άντρας των ονείρων μου! Έγκλημα και Πάθος Τρία Μίλια:

Παραπομπές
----------

1. ↑  «Δημήτρης Λιακόπουλος». *unstage.gr*. Ανακτήθηκε στις 17 Δεκεμβρίου 2019.

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
--------------------

* «Δημήτρης Λιακόπουλος - retroDB». *www.retrodb.gr*. Ανακτήθηκε στις 17 Δεκεμβρίου 2019.
Ο **Βάρτισλαβ Ι΄**, γερμαν. Wartislaw X (1435 - 17 Δεκεμβρίου 1478) από τον Οίκο των Γκρίφφινς ήταν δούκας της Πομερανίας (1458-78).

Βιογραφία
---------

Ήταν ο δευτερότοκος γιος τού Βάρτισλαβ Θ΄ δούκα της Πομερανίας-Βόλγκαστ και της Σοφίας των Άνχαλτ, κόρης τού Έρικ Δ΄ δούκα της Σαξονίας-Λάουενμπουρκ.

Το 1458 διαδέχθηκε τον πατέρα του μαζί με τον μεγαλύτερο αδελφό του Έρικ Β΄. Ο Έρικ Β΄ είχε νυμφευτεί τη Σοφία, μόνο τέκνο τού Μπόγκισαβ Θ΄ δούκα της Πομερανίας-Στολπ. Το 1446 απεβίωσε ο Μπόγκισλαβ Θ΄ και το 1459 ο εξάδελφός του Έρικ Α΄ δούκας της Πομερανίας-Στολπ, τελευταίος απόγονος τού κλάδου Στολπ. Τότε το Στολπ το διεκδίκησαν ο Έρικ Β΄, ο Βάρτισλαβ Ι΄ και ο 5ος εξάδελφος τού πατέρα τους Όθων Γ΄ δούκας της Πομερανίας-Στεττίν.

Το 1464 απεβίωσε ο Όθων Γ΄, γιος της Ελισάβετ των Χοεντσόλερν, από επιδημία πανώλης· ήταν ο τελευταίος τού κλάδου Στεττίν. Η περιοχή έπρεπε να περιέλθει στους αδελφούς Έρικ Β΄ και Βάρτισλαβ Ι΄, αλλά ο Φρειδερίκος Β΄ εκλέκτορας τού Βρανδεμβούργου, θείος της Ελισάβετ, διεκδίκησε το Στεττίν και το Στολπ. Αυτό οδήγησε στον Πόλεμο για τη διαδοχή τού Στεττίν, όπου ο Βάρτισλαβ Ι΄ αποδείχθηκε αμείλικτος εχθρός των Χοεντσόλερν. Η Ελισάβετ των Χοεντσόλερν, μητέρα τού Όθωνα Γ΄, όταν είχε χηρέψει, παντρεύτηκε τον Βάρτισλαβ Ι΄· επειδή ήταν ανιψιά τού Φρειδερίκου Β΄, εγκατέλειψε τον 2ο σύζυγό της. Ο Βάρτισλαβ Ι΄ ήταν αδιάλλακτος με τους Χοεντσόλερν. Το 1474 απεβίωσε ο Έρικ Β΄ και τον διαδέχθηκε ο γιος του Μπόγκισαβ Ι΄· το 1478 απεβίωσε και ο Βάρτισλαβ Β΄ και το επόμενο έτος συμφωνήθηκε η ειρήνη τού Πρέντσλαου: ο δούκας τού Βόλγκαστ-Στολπ ελάμβανε το Στεττίν με τον όρο να είναι υποτελής τού Βρανδεμβούργου. Έτσι ο Μπόγκισλαβ Ι΄ έγινε δούκας όλης της Πομερανίας· αμφισβήτησε την επικυριαρχία τού Βρανδεμβούργου με επιτυχία και οι γιοί του την αναίρεσαν το 1529 με τη συνθήκη τού Γκρίμνιτς.

Ο Βάρτισλαβ Ι΄ απεβίωσε το 1478 και τάφηκε στη μονή τού Νόιενκαμπ, που αργότερα εξελίχθηκε στην πόλη τού Φράντσμπουρκ.

Οικογένεια
----------

Νυμφεύτηκε πρώτα την Ελισάβετ των Χοεντσόλερν, κόρη τού Ιωάννη μαργράβου τού Βρανδεμβούργου-Κούλμμπαχ και είχε τέκνα:

* Σβάντιμπορ Ε΄ 1454-1464, απεβ. 10 ετών.
* Έρτμαρ, απεβ. και αυτός το 1464 από την επιδημία πανώλης.

Το 1465 απεβίωσε η Ελισάβετ και ο Βάρτισλαβ Ι΄ έκανε δεύτερο γάμο με τη Μαγκνταλένα, κόρη τού Ερρίκου δούκα τού Μεκλεμβούργου-Στάργκαρτ. Δεν απέκτησαν απογόνους.

Πηγές
-----

* Max Bär (1896), "Wartislav X.", Allgemeine Deutsche Biographie (ADB) (in German), 41, Leipzig: Duncker & Humblot, pp. 213–214

Αναφορές
--------


|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
| Καθιερωμένοι όροι | 
* VIAF: 86015511
* GND: 13783957X

 |

 |
Ο **Σβάντιμπορ Ε΄**, γερμαν. Swantibor V (1454 - 1464) από τον Οίκο των Γκρίφφινς ήταν πρίγκιπας της Πομερανίας, διάδοχος τού πατέρα του.

Βιογραφία
---------

Ήταν ο πρωτότοκος γιος τού Βάρτισλαβ Ι΄ δούκα της Πομερανίας και της Ελισάβετ των Χοεντσόλερν, κόρης τού Ιωάννη μαργράβου τού Βρανδεμβούργου-Κούλμπαχ.

Το 1462 εγγράφτηκε στο Πανεπιστήμιο τού Γκράισβαλτ σε ηλικία 8 ετών. Αυτό έγινε μετά τη λήξη της μακράς διαμάχης των δουκών της Πομερανίας (Βάρτισλβ Ι΄ και τού μεγαλύτερου αδελφού του Έρικ Β΄) με το Γκράισβαλτ. Το Πανεπιστήμιο είχε ιδρυθεί από τον Βάρτισλαβ Θ΄, πατέρα των δύο δουκών· ο Σβάντιμπορ Ε΄ ήταν το πρώτο μέλος τού Οίκου που εγγραφόταν. Τον χειμώνα 1462-63 ο Σβάντιμπορ εκλέχθηκε πρύτανης προς τιμήν τού πάππου του.

Το 1464 απεβίωσε από την επιδημία πανώλης μαζί με τον νεότερο αδελφό του Έρτμαρ. Ο πατέρας τους δεν είχε άλλα τέκνα· η μητέρα τους, από προηγούμενο γάμο της με τον Ιωακείμ τον νεότερο, είχε ένα γιο, τον Όθωνα Γ΄ δούκα της Πομερανίας-Στεττίν, που επίσης απεβίωσε το 1464 από τον λοιμό.

Αρίθμηση: Είναι ο Σβάντιμπορ Ε΄ αν και δεν πρόλαβε να γίνει δούκας. Μερικοί ιστορικοί δεν αριθμούν ανήλικα μέλη.

Πηγές
-----

* Martin Wehrmann: Genealogie des pommerschen Herzogshauses, Verlag Leon Sauniers Buchhandlung, Stettin, 1937, p. 105
Ο **Αντόνιο ντε Ολιβέιρα Φίλιο** (*Antônio de Oliveira Filho*, 5 Οκτωβρίου 1960), γνωστότερος ως **Καρέκα** (*Careca*), είναι Βραζιλιάνος πρώην ποδοσφαιριστής, ο οποίος αγωνιζόταν ως επιθετικός. Κατά τη διάρκεια της καριέρας του, ο Καρέκα έπαιξε σε πολλούς συλλόγους, με πιο αξιοσημείωτο από όλους τη Νάπολι, και εκπροσώπησε τη Βραζιλία με την εθνική ομάδα σε περισσότερες από 60 φορές. Θεωρείται ένας από τους καλύτερους επιθετικούς στην ιστορία του βραζιλιάνικου ποδοσφαίρου.

Ο Καρέκα αγωνίστηκε αρχικά με την Γκουαράνι, κατακτώντας το πρωτάθλημα το 1981, πρωτού μεταγραφεί στη Σάο Πάολο το 1983, με την οποία κατέκτησε το πρωτάθλημα το 1986, χρονιά την οποία κέρδισε και τον τίτλου του ποδοσφαιριστή της χρονιάς. Το 1987 πήρε μεταγραφή για τη Νάπολι, με την οποία κέρδισε το κύπελλο ΟΥΕΦΑ το 1989, σκοράροντας από ένα γκολ σε κάθε σκέλος του τελικού, και την επόμενη χρονιά κατέκτησε το Σκουντέτο. Το 1993 μετακινήθηκε στο νεοσύστατο πρωτάθλημα Ιαπωνίας και το 1997 επέστρεψε για να ολοκληρώσει την καρριέρα του στη Βραζιλία.

Ο Καρέκα αγωνίστηκε για πρώτη φορά με την εθνική ομάδα το 1982, αλλά δεν αγωνίστηκε στο Μουντιάλ του 1982 λόγω τραυματισμού. Το 1983 αγωνίστηκε στο Κόπα Αμέρικα. Στο Μουντιάλ 1986, στο Μεξικό, έγινε παγκοσμίως γνωστός. Αν και αποκλείστηκε η Βραζιλία στα προημιτελικά στα πέναλτι από τη Γαλλία, ο Καρέκα με πέντε γκολ κατέκτησε το ασημένιο παπούτσι, πίσω από τον Γκάρι Λίνεκερ. Στο Μουντιάλ 1990 σκόραρε δύο γκολ.

Παραπομπές
----------

1. ↑  (πολλαπλές γλώσσες) *Transfermarkt*. 117626. Ανακτήθηκε στις 9  Οκτωβρίου 2017.
2. ↑  (Ισπανικά) *Argentine Soccer Database*. 39839.
3. ↑  «Shooting from the hip – Careca joins Brazil's coaching staff». *Goal.com*. 9 Νοεμβρίου 2015. Ανακτήθηκε στις 5 Μαρτίου 2016.
*Για όλες τις δραστηριότητες του συλλόγου, δείτε: Παρτιζάν*

Η **Παρτιζάν** (σερβικά: Партизан / Partizan) είναι το ποδοσφαιρικό τμήμα της Παρτιζάν Βελιγραδίου και εδρεύει στο Βελιγράδι της Σερβίας. Η Παρτιζάν αγωνίζεται στο Πρωτάθλημα Σερβίας (Суперлига Србије, Superliga Srbije) και έχει περάσει ολόκληρη την ιστορία της στην κορυφαία κατηγορία του γιουγκοσλαβικού και του σερβικού ποδοσφαίρου. Οι οπαδοί της ομάδας φέρουν το προσωνύμιο *νεκροθάφτες* (σερβ. Гробари).

Είναι η δεύτερη πιο επιτυχημένη ομάδα στη Σερβία, έχοντας κερδίσει συνολικά σαράντα τρία τρόπαια, συμπεριλαμβανομένων των είκοσι έξι εθνικών πρωταθλημάτων, δεκατεσσάρων εθνικών κυπέλλων, ενός εθνικού Supercup, καθώς και ενός Mitropa Cup, ενώ κατατάσσεται 2η στον πίνακα όλων των εποχών του Πρωταθλήματος ποδοσφαίρου Γιουγκοσλαβίας.

Ιστορία
-------

Η Παρτιζάν ιδρύθηκε στις 4 Οκτωβρίου του 1945 και σε όλη την διάρκεια της Γιουγκοσλαβίας ήταν η ομάδα του στρατού. Χρώματα έχει το άσπρο και μαύρο. Το σωματείο και οι φίλαθλοι της Παρτιζάν αδελφοποιήθηκαν με το σωματείο και τους φιλάθλους του ΠΑΟΚ.

Επιτυχίες
---------

* Φιναλίστ ΟΥΕΦΑ Τσάμπιονς Λιγκ: 1966.
* Πρωτάθλημα ποδοσφαίρου Γιουγκοσλαβίας (11): 1947, 1949, 1961, 1962, 1963, 1965, 1976, 1978, 1983, 1986, 1987.
* Πρωτάθλημα ποδοσφαίρου Σερβίας και Μαυροβουνίου (8): 1993, 1994, 1996, 1997, 1999, 2002, 2003, 2005.
* Πρωτάθλημα ποδοσφαίρου Σερβίας (8): 2008, 2009, 2010, 2011, 2012, 2013, 2015, 2017.
* Κύπελλο ποδοσφαίρου Γιουγκοσλαβίας (5): 1947, 1952, 1954, 1957, 1989.
* Κύπελλο ποδοσφαίρου Σερβίας και Μαυροβουνίου (4): 1993, 1994, 1998, 2001.
* Κύπελλο Σερβίας (7): 2008, 2009, 2011, 2016, 2017, 2018, 2019.
* Σούπερ Καπ Γιουγκοσλαβίας (1): 1989.

Παραπομπές
----------

1. ↑  «Tabele-prvi-i-drugi-liga-Jugoslavije | bihsoccer.com». Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 22 Ιουνίου 2012. Ανακτήθηκε στις 12 Οκτωβρίου 2013.

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
--------------------

* Επίσημος ιστότοπος
Το **Dungeons & Dragons** (που συνήθως συντομογραφείται ως *D&D* ή *DnD*, και μεταφράζεται στα ελληνικά ως *Μπουντρούμια και Δράκοι*) είναι ένα επιτραπέζιο παιχνίδι ρόλων φαντασίας (RPG) που σχεδιάστηκε για πρώτη φορά από τους Γκάρι Γκάιγκαξ και Ντείβ Άντερσον. Το συγκεκριμένο παιχνίδι δημοσιεύτηκε για πρώτη φορά το 1974 από την Tactical Studies Rules, Inc. (TSR), ενώ από το 1997 και μέχρι σήμερα εκδίδεται από την Wizards of the Coast, που είναι πλέον θυγατρική της Hasbro. Το παιχνίδι προήλθε από μινιατούρες wargames, σε συνδυασμό με μια παραλλαγή του παιχνιδιού Chainmail του 1971, το οποίο χρησίμευσε ως το αρχικό σύστημα κανόνων του παιχνιδιού. Η δημοσίευση του D&D αναγνωρίζεται ευρέως ως η αρχή των σύγχρονων παιχνιδιών ρόλων και της βιομηχανίας παιχνιδιών ρόλων, και επίσης επηρέασε πάρα πολύ τα βιντεοπαιχνίδια, ειδικά το είδος των βιντεοπαιχνιδιών ρόλων.

Παραπομπές
----------

1. ↑  Kogod, Theo (30 Σεπτεμβρίου 2020). «11 Ways Dungeons & Dragons Influenced Video Games». *TheGamer* (στα Αγγλικά). Ανακτήθηκε στις 6 Αυγούστου 2022.
2. ↑  «The influence of role-playing in video games». *www.gametopiastudios.com* (στα Αγγλικά). Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 6 Αυγούστου 2022. Ανακτήθηκε στις 6 Αυγούστου 2022.
3. ↑  «The Influence of Dungeons and Dragons on Video Games». *The Strong National Museum of Play* (στα Αγγλικά). 6 Μαΐου 2011. Ανακτήθηκε στις 6 Αυγούστου 2022.

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
--------------------

* Επίσημη ιστοσελίδα

  


|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
| Καθιερωμένοι όροι | 
* WorldCat
* VIAF: 182334673
* LCCN: n92068057

 |

 |
Οι **Σφηνακοδοντίδες** είναι μία οικογένεια ανεπτυχμένων, σαρκοφάγων πελυκόσαυρων με μικρό έως μεγάλο μέγεθος που έζησε στην αρχή και το μέσο της πέρμιας περιόδου. Οι πρωτόγονες μορφές σφηνακοδοντίδων, όπως ο Απτόδους ήταν γενικά μικρά σε μέγεθος (60 cm έως 1 μέτρο), αλλά στο τελευταίο μέρος της αρχής του πέρμιου έγιναν σταδιακά μεγαλύτερα (3 μέτρα ή και μεγαλύτερα), για να γίνουν τα κορυφαία αρπακτικά του περιβάλλοντός τους. Απολιθώματά τους έχουν βρεθεί μόνο στην Ευρώπη και τη Βόρεια Αμερική.

Χαρακτηριστικά
--------------

Το κρανίο είναι μακρύ, βαθύ και στενό, μία προσαρμογή για πιο δυνατούς μύες των σαγονιών. Τα μπροστινά δόντια είναι μεγάλα και μοιάζουν με στιλέτα, ενώ τα πλαϊνά δόντια είναι πολύ μικρότερα (εξού και το όνομα του γένους διμετρόδοντας).

Πολλά μεγάλα και εξελιγμένα μέλη των σφηνακοδοντίδων (ο *Κτενοσπόνδυλος*, ο *Σφηνακόδοντας*, ο *Σεκοδοντόσαυρος* και ο *Διμετρόδοντας*) ξεχωρίζουν από το ψηλό ιστίο στην πλάτη τους, που αποτελείται από επιμηκισμένους σπόνδυλους, και που όταν ζούσαν πρέπει να καλυπτόταν από δέρμα και αιμοφόρα αγγεία και λογικά λειτουργούσε σαν θερμορυθμιστική κατασκευή. Όμως το ιστίο δεν φαίνεται να είναι απαραίτητο για όλα αυτά τα ζώα, καθώς κάποιες ομάδες δεν είχαν εξελίξει αυτό το ιστίο.

Ταξινόμηση
----------

Οι **Σφηνακοδοντίδες** είναι στην πραγματικότητα παραφυλετική οικογένεια, καθώς αυτά τα ζώα αποτελούν το συνδετικό κρίκο που ενώνει τα πρωτόγονα συναψίδια με τα πρώτα θηριαψιδωτά. Ο κλάδος **Σφηνακοδόντια** χρησιμοποιείται για να προσδιορίσει την ομάδα που περιλαμβάνει τους σφηνακοδοντίδες και όλους τους απογόνους τους (μαζί με τα θηλαστικά), ενώ οι Σφηνακοδοντίδες είναι μόνο οι ειδικευμένοι πελυκόσαυροι, και όχι πιο πρωτόγονα μέλη όπως ο Απτόδους, η Παλαιοχαττέρια, ο Παντελόσαυρος και η Κουτλέρια. Ο κλάδος **Σφηνακοδοντείδεα** χρησιμοποιείται από τους Laurin και Reisz 1997 για να προσδιορίσει τον πιο πρόσφατο πρόγονο των Σφηνακοδοντίδων και των Θηριαψιδωτών και όλους τους απογόνους τους, και καθορίζεται από ένα συγκεκριμένο χαρακτηριστικό του κρανίου.

Παραπομπές
----------

* Carroll, R. L. (1988), *Vertebrate Paleontology and Evolution*, WH Freeman & Co.
* Colbert, E. H. (1969), *Evolution of the Vertebrates*, John Wiley & Sons Inc (2nd ed.)
* Laurin, M. and Reisz, R. R. 1997, Autapomorphies of the main clades of synapsids Αρχειοθετήθηκε 2021-01-17 στο Wayback Machine.
* Reisz, R. R. 1986, *Handbuch der Paläoherpetologie – Encyclopedia of Paleoherpetology, Part 17A Pelycosauria* Verlag Dr. Friedrich Pfeil, ISBN 3-89937-032-5
* Romer, A. S. (1947, revised ed. 1966) Vertebrate Paleontology, University of Chicago Press, Chicago
* Romer, A. S. and Price, L. I. (1940), *Review of the Pelycosauria*, Geological Society of American Special Papers, No 28

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
--------------------

* Synapsida: Sphenacodontia
* Deuterostoma/Chordata/Synapsida/Pelycosauria/Sphenacodontidae.htm Sphenacodontidae - list of species
Ο **Τόρεϊ Μπραγκς** (Λος Άντζελες, 15 Μαΐου 1976), είναι Αμερικάνος πρώην επαγγελματίας καλαθοσφαιριστής. Έχει ύψος 2,03 μέτρα και αγωνιζόταν στη θέση του Σμολ φόργουορντ.

Σταδιοδρομία
------------

Ο Μπραγκς αγωνίστηκε από το 1994 ως το 1996 στην ομάδα του κολεγίου του Σαν Χοσέ, ενώ την επόμενη διετία συνέχισε στο κολέγιο Εξέβιερ από το Σινσινάτι.

Το 1998, υπέγραψε στην Μπαλοντσέστο Καντάμπρια από την Ισπανία, για να συνεχίσει στην Γκραν Κανάρια. Μετά από ένα πέρασμα από το CBA, συμφώνησε με τη Μανρέσα, στην οποία έπαιξε για μόλις τέσσερις αγώνες με μέσο όρο 19,0 πόντων.

Αφού επέστρεψε στην Αμερική αγωνιζόμενος στην Γκαϊτέρος ντε Ζούλια από τη Βενεζουέλα, μεταγράφηκε στον Άρη Θεσσαλονίκης, με τον οποίο έπαιξε σε είκοσι παιχνίδια σκοράροντας 362 πόντους και «μαζεύοντας» 186 ριμπάουντ. Την επόμενη σεζόν φόρεσε τη φανέλα του ΠΑΟΚ, παίζοντας σε πέντε αγώνες με 17,1 πόντους ανά αγώνα.

Ακολούθησε το πέρασμα του από τη Χαποέλ Ιερουσαλήμ, πριν συνεχίσει στο Πουέρτο Ρίκο και υπογράψει αργότερα στους Χιούστον Ρόκετς. Συνέχισε και πάλι στο ΝΒΑ με τους Ουάσινγκτον Ουίζαρντς, ενώ την επόμενη χρονιά φόρεσε τη φανέλα της ρωσικής Σπαρτάκ Αγίας Πετρούπολης, πριν παίξει επτά ακόμη αγώνες με τους Χιούστον Ρόκετς.

Στη συνέχεια πέρασε από τη Σπαρτάκ Πριμόριε και την ΑΣΚ Ρίγα, όπως και την Ιρόνι Ραμάτ Γκαν από το Ισραήλ. Στα τελευταία πέντε χρόνια της καριέρας του, αγωνίστηκε στη Λατινική Αμερική και σε ομάδες από την Ουρουγουάη, την Κολομβία, τον Άγιο Δομίνικο, τη Βενεζουέλα, την Αργεντινή, το Μεξικό, τη Χιλή, ενώ πέρασε και από το Ιράν και την Ιορδανία.

Παραπομπές
----------

1. ↑  Basquet Manresa
2. ↑  Αρης ο... πολεμιστής | ΑΘΛΗΤΙΣΜΟΣ | ΡΙΖΟΣΠΑΣΤΗΣ
3. ↑  Πέταξε ο «Δικέφαλος» | ΑΘΛΗΤΙΣΜΟΣ | ΡΙΖΟΣΠΑΣΤΗΣ
4. ↑  2004-05 Houston Rockets Roster and Stats | Basketball-Reference.com
5. ↑  Torraye Braggs - PF for the Houston Rockets | FOX Sports
6. ↑  The Club Scene: ASK Riga - Club Scene - Welcome to Eurocup
7. ↑  Jet.com - Ironi Ramat Gan Players, Including: Torraye Braggs[*νεκρός σύνδεσμος*]

Πηγές
-----

* Torraye Braggs NBA Stats | Basketball-Reference.com
* Torraye Braggs Player Profile, Houston Rockets, NBA Stats
* DraftExpressProfile: Torraye Braggs, Stats, Comparisons, and Outlook
Το τζάκι παρέχει θέρμανση με ακτινοβολία, αλλά επίσης τραβάει κρύο αέρα. Α: αέρας για την καύση. Β: ο θερμός καπνός που φεύγει από την καμινάδα, ζεσταίνει τον αέρα, ο οποίος θερμαίνει το κτίριο - μετάδοση της θερμότητας με μεταφορά (ή συναγωγή). C: θερμική ακτινοβολία, κυρίως από την υψηλή θερμοκρασία της φλόγας, θερμαίνει καθώς απορροφάται από τα σώματα.
Η **θέρμανση με ακτινοβολία** είναι ένα είδος τεχνολογίας για τη θέρμανση εσωτερικών και εξωτερικών χώρων. Η πιο προσιτή περίπτωση θέρμανσης με την ακτινοβολούμενη ενέργεια είναι η ζεστασιά από τον ήλιο. Ως μέθοδος, η θέρμανση με ακτινοβολία χρησιμοποιεί τις αρχές της ακτινοβολούμενης θερμότητας για να μεταφέρει ενέργεια ακτινοβολίας από μια πηγή θερμότητας σε ένα αντικείμενο. Η θέρμανση με ακτινοβολία χρησιμοποιείται σε εσωτερικούς και εξωτερικούς χώρους, ως καλύτερος τρόπος θέρμανσης σε σχέση με τον συμβατικό τρόπο θέρμανσης με μεταφορά.

Εντός κτιρίου
-------------

Η θέρμανση με ακτινοβολία θερμαίνει το κτίριο μέσω της ακτινοβολούμενης θερμότητας, αντί των συμβατικών μεθόδων, όπως θερμαντικά σώματα (θέρμανση με μεταφορά). Η τεχνολογία αυτή υπάρχει ήδη από τη Ρωμαϊκή εποχή με τη χρήση των υποκαύστων. Η ενδοδαπέδια θέρμανση είναι ένα άλλο παράδειγμα θέρμανσης με ακτινοβολία, η οποία είναι από καιρό διαδεδομένη στην Κίνα και στη Νότια Κορέα.

Η θερμική ενέργεια που εκπέμπεται από το θερμό στοιχείο, όπως το πάτωμα, τον τοίχο ή έναν πίνακα τοίχου, ζεσταίνει τους ανθρώπους και τα άλλα αντικείμενα στο δωμάτιο απευθείας και όχι μέσω του θερμαινόμενου αέρα. Η θερμοκρασία του αέρα στα κτίρια που θερμαίνονται με τον τρόπο αυτό, είναι χαμηλότερη από τη θερμοκρασία του αέρα σε κτίρια που θερμαίνονται με τον συμβατικό τρόπο. Ένα από τα βασικά πλεονεκτήματα της θέρμανσης με ακτινοβολία είναι πολύ μειωμένη κυκλοφορία του αέρα μέσα στο δωμάτιο και η αντιστοίχως μειωμένη εξάπλωση των αερομεταφερόμενων σωματιδίων.

Σε εξωτερικούς χώρους
---------------------

Υπέρυθρες θερμάστρες αλογόνου.
Θερμάστρα αερίου.
Στους εξωτερικούς χώρους, η θέρμανση με μεταφορά είναι ανέφικτη, λόγω της διαρκούς κίνησης του αέρα του περιβάλλοντος. Σε αυτή την περίπτωση η θέρμανση με ακτινοβολία είναι ο ιδανικός τρόπος.

Τα ακτινοβόλα συστήματα θέρμανσης σε εξωτερικούς χώρους, μπορεί να είναι θερμάστρες αερίου ή ηλεκτρικές υπέρυθρες θερμάστρες, όπως στις διπλανές φωτογραφίες.

Αναφορές
--------

1. ↑  History of Radiant Heating & Cooling Systems - Part 2, By Robert Bean, Bjarne W. Olesen, Kwang Woo Kim. ASHRAE Journal, vol. 52, no. 2, February 2010.
2. ↑  Bean, Robert; Olesen, Bjarne; Kim, Kwang Woo (February 2010). «History of Radiant Heating and Cooling Systems – Part 2». *ASHRAE Journal* (Atlanta, GA (USA): ASHRAE). Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 2019-08-15.. Ανακτήθηκε στις 8 November 2017.

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
--------------------
Ο **Ιωάννης Αραμπατζής** (1970) είναι Έλληνας χημικός και ερευνητής, ο οποίος είναι ιδρυτής της νανοτεχνολογικής εταιρείας NanoPhos Α.Ε. που ασχολείται με την ανάπτυξη και εφεύρεση καινοτόμων υλικών και επιστρώσεων. 

Γεννήθηκε και μεγάλωσε στην Αθήνα. Ολοκλήρωσε τις σπουδές του στο ΕΜΠ, από όπου έλαβε διδακτορικό δίπλωμα στην νανοτεχνολογία το 2003.

Αφού κέρδισε το 1ο βραβείο στον διαγωνισμό ευρωπαϊκού επιχειρηματικού σχεδίου το 2005, ο Αραμπατζής επένδυσε και ίδρυσε την χημική εταιρεία NanoPhos στο Λαύριο.

Υπό την τεχνική του καθοδήγηση, η εταιρεία αναπτύσσει και εξάγει διεθνώς τεχνογνωσία και ειδικά σκευάσματα που βασίζονται στη νανοτεχνολογία για την κάλυψη των αναγκών διαφόρων βιομηχανικών τομέων. 

Έχει λάβει αξιοσημείωτα διεθνή βραβεία για επιχειρηματικά επιτεύγματα (όπως, Βραβείο Καινοτομίας Bill Gates στην Ελλάδα, Green Award, RSM European Business Award National Champion, The Lloyd's Greek Shipping Awards). Η εν λόγω εταιρεία έχει οργανώσει τμήμα έρευνας και ανάπτυξης για τη δημιουργία νέων προϊόντων, με αντοχή στην υγρασία, τον ήλιο, την αύρα, τα ακραία καιρικά φαινόμενα.

Είναι εφευρέτης οκτώ διεθνών διπλωμάτων ευρεσιτεχνίας και συγγραφέας 30 επιστημονικών δημοσιεύσεων σε ξένα περιοδικά κύρους, και το όλο έργο του έχει τύχει περισσότερες από 3000 παραπομπές.
Η **Μαρία, Δούκισσα του Γκλώστερ και του Εδιμβούργου** (*Mary, Duchess of Gloucester and Edinburgh*, 25 Απριλίου 1776 - 30 Απριλίου 1857), ήταν παιδί του Γεωργίου Γ΄ του Ηνωμένου Βασιλείου και της Καρλόττας του Μεκλεμβούργου-Στρέλιτς.

Βιογραφία
---------

Γεννήθηκε στις 25 Απριλίου 1776 στα Ανάκτορα του Μπάκιγχαμ στο Λονδίνο και βαπτίσθηκε στις 19 Μαΐου 1776 στο Παλάτι του Αγίου Ιακώβου από τον Αρχιεπίσκοπο του Κάντερμπερυ, Φρέντερικ Κορνουάλλις. Ανάδοχοί της ήταν ο Φρειδερίκος της Έσσης-Κάσσελ, η Καρλόττα της Σαξονίας-Μάινινγκεν και η Φρειδερίκη της Έσσης-Ντάρμστατ.

Γύρω στο 1796 η Μαρία ερωτεύτηκε τον Ολλανδό Φρειδερίκο της Οράγγης-Νάσσαου, όταν εκείνος και η οικογένειά του ζούσαν εξόριστοι στο Λονδίνο. Ο Φρειδερίκος και η Μαρία δεν παντρεύτηκαν ποτέ, καθώς ο γάμος τους απαγορεύθηκε από τον Γεώργιο Γ΄. Το 1799 όταν ο Φρειδερίκος πέθανε από μια μόλυνση, επετράπη στην Μαρία να πενθήσει. Ο πρόωρος θάνατος της μικρότερης αδελφής της Αμαλίας το 1810, υπήρξε άλλο ένα βαρύ πλήγμα για την Μαρία.

Στις 22 Ιουλίου 1816 η Μαρία παντρεύτηκε τον εξάδελφό της Γουλιέλμο Φρειδερίκο του Γκλώστερ και του Εδιμβούργου, γιο του θείου της Γουλιέλμου Ερρίκου, στο Βασιλικό Παρεκκλήσι του Παλατιού του Αγίου Ιακώβου. Την ημέρα του γάμου τους, ο αδελφός της Μαρίας, Γεώργιος, Πρίγκηπας της Ουαλίας, απένειμε στον γαμπρό τον τίτλο *Βασιλική Υψηλότητα*, ένα τίτλο που η Μαρία κατείχε ήδη.

Το ζευγάρι έζησε αρχικά στο Μπάγκσοτ Παρκ και μετά τον θάνατο του Γουλιέλμου μετακόμισε στο Ουάιτ Λοτζ. Δεν απέκτησαν απογόνους, κυρίως λόγω της προχωρημένης ηλικίας τους. Θεωρείται ότι η Μαρία ήταν η αγαπημένη θεία της βασίλισσας Βικτωρίας.

Από τα παιδιά του Γεωργίου Γ΄, η Μαρία ήταν εκείνη με τη μακροβιότερη ζωή. Απεβίωσε στις 30 Απριλίου 1857 σε ηλικία 81 ετών και ετάφη στο Παρεκκλήσι του Αγίου Γεωργίου στο Κάστρο του Ουίνδσορ.

Παραπομπές
----------

1. 1 2 3 4 5 6 7 8
2. ↑
3. 1 2 3 4 5
4. ↑
5. 1 2 3 4
6. ↑  «Αρχειοθετημένο αντίγραφο». Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 4 Μαρτίου 2016. Ανακτήθηκε στις 30 Δεκεμβρίου 2015.

|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
| Καθιερωμένοι όροι | 
* WorldCat
* VIAF: 8485287
* LCCN: no2004114584
* ISNI: 0000 0000 4796 4131
* GND: 130139270
* ICCU: MUSV023408
* BNE: XX5443447

 |

 |
**Άντωση** ή **Δυναμική άνωση** ενός σώματος που κινείται μέσα σε ένα ρευστό, είναι η συνιστώσα της δύναμης που ασκείται στο σώμα από το ρευστό, σε διεύθυνση κάθετη στην κίνηση του σώματος.

(Η συνιστώσα δύναμη από το ρευστό στο σώμα, που είναι παράλληλη (και αντίθετη) στην κίνησή του μέσα σε αυτό, ονομάζεται οπισθέλκουσα).

Η μελέτη του φαινομένου της άντωσης εμπίπτει στον κλάδο της φυσικής που ονομάζεται "δυναμική των ρευστών".

Η άντωση εμφανίζεται σε σώματα που παρουσιάζουν ασυμμετρία όταν τα εξετάζουμε κατά άξονα παράλληλο με την διεύθυνση της κίνησης. Στην περίπτωση αυτή λόγω διαφοράς ταχυτήτων του ρευστού μεταξύ δύο πλευρών του σώματος δημιουργείται δύναμη που ωθεί το σώμα προς μια συγκεκριμένη κατεύθυνση. Για να συμβεί κάτι τέτοιο το σώμα δεν θα πρέπει να είναι συμμετρικό ή αν είναι συμμετρικό θα πρέπει να περιστρέφεται και να περι-ρέεται ταυτόχρονα από το ρευστό. Μαθηματικά η δυναμική άνωση εκφράζεται ως:

L={\frac {1}{2}}C\_{L}\rho AU^{2}
όπου:

* CL : συντελεστής άνωσης (Lift coefficient)
* ρ: πυκνότητα ρευστού
* Α: επιφάνεια σώματος κάθετη στη ροή
* U: ταχύτητα σώματος ως προς το ρευστό

Παραδείγματα δυναμικής άνωσης
-----------------------------

Τα αεροσκάφη στηρίζονται σε αυτή την αρχή προκειμένου να απογειωθούν, να ανέρχονται, να κατέρχονται, και να διατηρούνται σε συγκεκριμένο ύψος κατά τη διάρκεια της πτήσης. Η διατομή των πτερυγίων τους είναι τέτοια ώστε αφενός στην πάνω πλευρά να αναπτύσσονται μεγαλύτερες ταχύτητες και κατά συνέπεια μικρότερες πιέσεις από ότι στην κάτω πλευρά δημιουργώντας έτσι άνωση και αφετέρου δημιουργώντας ενα κατάλληλο ροϊκό πεδίο το οποίο ωθεί την μάζα του αέρα, η οποία βρίσκεται σε επαφή με την πτέρυγα, προς τα κάτω και την πτέρυγα πρός τα άνω λόγω δράσης-αντίδρασης.

Το «φάλτσο» της μπάλας κατά τη διάρκεια ενός χτυπήματος της στο ποδόσφαιρο. Καθώς η μπάλα ταξιδεύει στον αέρα (ρευστό) και περιστρέφεται ταυτόχρονα, δημιουργεί μια ζώνη με υψηλότερη ταχύτητα στην μια της πλευρά και μια ζώνη με χαμηλότερη ταχύτητα στην άλλη λόγω της περιστροφής της. Η διαφορά αυτή των ταχυτήτων συνεπάγεται διαφορά πιέσεων που ωθούν την μπάλα προς μια κατεύθυνση.
Η **Μαρία Τερέζα Βέρα** (ισπ. *María Teresa Vera*, 1895 - 1965) υπήρξε κουβανή τραγουδίστρια, μουσικός και συνθέτης, από τις πιο φημισμένες της κουβανικής μουσικής τρόβα.

Καριέρα
-------

Ξεκίνησε την καριέρα της ως τραγουδίστρια το 1911 σε θέατρο όπου τραγούδησε την criolla *Μερσέντες* του Μανουέλ Κορόνα. Κιθάρα πρωτοέμαθε από τον καπνεργάτη Χοσέ Ντιάζ, και μετά από τον Μανουέλ Κορόνα, παίρνοντας μαθήματα στην πρώτη και δεύτερη κιθάρα (λα κουάρτα), αλλά στη σύνθεσης.

Τραγούδησε ντουέτο με τον Ραφαέλ Ζακίρα από το 1916 – 1924, μέχρι που ο τελευταίος ασθένησε βαριά και πέθανε. Είχαν κάνει πάνω από εκατό ηχογραφήσεις μαζί στη Νέα Υόρκη, από τις οποίες λίγες μόνο σώζονται. Στη συνέχεια συνάντησε τον Carlos Godinez, έναν συνθέτη που της δίδαξε πολλά για την κιθάρα. Η φιλία κράτησε μέχρι το θάνατό του το 1950.

Δημιούργησε το Sexteto Occidente το 1925 με τον Miguel García ως πρώτη φωνή, clavé και διευθυντή, τον Ignacio Piñeiro στο μπάσο, τον Julio Torres Biart στα tres, τον Manuel Reinoso στα μπόνγκο και τον Francisco Sánchez στις μαράκες.

Συνεργάστηκε με τον Lorenzo Hierrezuelo ως ντουέτο το 1935 και αυτό το ντουέτο κράτησε για 27 χρόνια, αν και ο Ιερρεζουέλο συνεργαζόταν και με τον Κομπάι Σεγούντο και με τους *Los Compadres*.

Μία από τις καλύτερες συνθέσεις της, η habanera *Veinte años*,  έχει εκτελεστεί από αρκετούς Κουβανούς καλλιτέχνες. *Solo pienso en ti,* μπολερό είναι επίσης γνωστή σύνθεσή της. Το 1945 ανατέθηκε στο Circuito CMQ για το ραδιοφωνικό πρόγραμμα *Cosas de Ayer*. Στη δεκαετία του 1950, εμφανίστηκε στο τηλεοπτικό πρόγραμμα *El Casino de la Alegría* και στη δεκαετία του 1960 έλαβε δημόσια αφιερώματα για τη συνταξιοδότησή της το 1962.

Απεβίωσε στις 17 Δεκεμβρίου 1965 στην Αβάνα.

Παραπομπές
----------

1. 1 2  (Αγγλικά) *Discogs*. 1108737. Ανακτήθηκε στις 9  Οκτωβρίου 2017.
2. ↑  www.discogs.com/fr/artist/1108737-Mar%C3%ADa-Teresa-Vera?anv=M.+Teresa.
3. ↑  Calderon, Jorge 1983. *Maria Teresa Vera*. La Habana.
4. ↑  Tumbao TCD-087 *Sexteto Occidente: Yo no tumbo caña* liner notes
5. ↑  a bolero–son in the arrangement by Antonio María Romeu