recursal/SuperWikiNEXT-32B huggingface dataset:
Συντεταγμένες: 44°48′36″N 20°28′12″E﻿ / ﻿44.81000°N 20.47000°E﻿ / 44.81000; 20.47000

Η **Πολυκατοικία του Λιούμπομιρ Μιλαντίνοβιτς** (σερβικά κυριλλικά: Зграда Љубомира Миладиновића, σερβικά λατινικά: Zgrada Ljubomira Miladinovića) ευρίσκεται στο Βελιγράδι, πρωτεύουσα της Σερβίας, εντός του αστικού δήμου του Στάρι Γκραντ. Ανεγερθείσα το 1938, είναι καταγεγραμμένη εντός του καταλόγου των πολιτισμικών αγαθών της Πόλεως του Βελιγραδίου.

Παρουσίαση
----------

Η πολυκατοικία του Λιούμπομιρ Μιλαντίνοβιτς, ευρισκόμενη επί του αριθμού 6 της Οδού *Σβετόγκορσκα*, ανεγέρθηκε το 1938 σύμφωνα με σχέδια του Μόμτσιλο Μπέλομπρκ. Αποτελείται από έξι ορόφους, με πάρκινγκ στο επίπεδο του ισογείου. Η οικία έγινε γνωστή, στην συνέχεια, ως «το πάρκινγκ». Το κτίριο, αποτέλεσμα σχεδίων του Μπέλομπρκ, χαρακτηρίζεται από την μοντέρνα αρχιτεκτονική, καθώς και τον *πουριστικό* χαρακτήρα του, οφείλεται στην επαναλαμβανόμενη εφαρμογή του λειτουργισμού.

Το σύνολο των παραπάνω χαρακτηριστικών σημάδευσαν το έργο του αρχιτέκτονα Μπέλομπρκ, στον οποίον και απέφεραν υψηλή καταξίωση εντός της αρχιτεκτονικής της Σερβίας και του Βελιγραδίου, καθώς και εντός της μοντέρνας αρχιτεκτονικής.

Δείτε επίσης
------------

* Αρχιτεκτονική στο Βελιγράδι
* Στάρι Γκραντ (Βελιγράδι)

Παραπομπές
----------

1. 1 2 3  (Σερβικά)(Αγγλικά) «Building of Ljubomir Miladinović».. Ιστοσελίδα του Ινστιτούτου για την προστασία της κληρονομιάς της Πόλεως του Βελιγραδίου. Ανακτήθηκε στις 30 Νοεμβρίου 2012.  Εξωτερικός σύνδεσμος στο `|website=` (βοήθεια)

|  |  |
| --- | --- |
| 

|  |
| --- |
| * Πύλη:Βελιγράδι
* Πύλη:Προστασία κληρονομιάς
 |

 |


|  |  |
| --- | --- |
| CC-BY-SA Μετάφραση | Στο λήμμα αυτό έχει ενσωματωθεί κείμενο από το λήμμα Immeuble de Ljubomir Miladinović  της Γαλλικής Βικιπαίδειας, η οποία διανέμεται υπό την GNU FDL και την CC-BY-SA 4.0. (ιστορικό/συντάκτες). |
Το «Πολυδεύκης» ανακατευθύνει εδώ. Για άλλες χρήσεις, δείτε: Πολυδεύκης (αποσαφήνιση).

**Πολυδεύκης ΙΙΙ (τορπιλάκατος) / Ρ-18**

Τορπιλάκατος τύπου 'MOEWE’

Πρώην γερμανικό ‘WILDSHWAN’.

Κατασκευάστηκε στα ναυπηγεία ‘Germany – Fr. Luerssen Werlt. Bremen. Veqesack’. Στην ενεργεία από τις 23 Απριλίου 1957. Παρελήφθη από το γερμανικό Ναυτικό στις 22 Νοεμβρίου 1968. Του ιδίου τύπου πλοίο : ‘Δράκων’, ‘Δελφίν ΙΙΙ’, ‘Πολυδεύκης ΙΙΙ’, ‘Πολικός ΙΙ’ και ‘Φοίνιξ ΙΙ’. Εκτόπισμα : 119/155 ΤΝ. – Διαστάσεις : 116Χ16,7Χ5,9 πόδια. – Πρόωση : Ντίζελ 9000 ΒΗΡ, 38 κόμβοι. – Οπλισμός : 1 πυροβόλο 40 χιλιοστών, 2 πυροβόλα 20 χιλιοστών, 2 Τ/Σ 21’’.

Παροπλίστηκε στις 21 Μαρτίου 1974.
**Το παραπρόγραμμα** ή **κρυφό αναλυτικό πρόγραμμα** ή **λανθάνον** ή **ανεπίσημο** -δεν υπάρχει στη βιβλιογραφία ένας όρος καθιερωμένος γι' αυτό - αναφέρεται σε όλες τις ανεπίσημες επιδράσεις, διδακτικές και μη, που λαμβάνουν χώρα στο χώρο της τάξης και του σχολείου γενικότερα. Αφορά, αναλυτικότερα όλες τις γνώσεις, τις αξίες, τις στάσεις, τις νόρμες και τις πεποιθήσεις που αποκτούν οι μαθητές στα σχολεία κατά τη διάρκεια μιας εκπαιδευτικής διαδικασίας, μαθησιακής αλλά και εξωδιδακτικής. Πρόκειται για όρο που έχει καθιερωθεί από τον Philip Jackson (1968), ο οποίος επεσήμανε την ύπαρξη και μελέτησε τη δομή, τη λειτουργία και τις επιπτώσεις του 
Ο Hargreaves διακρίνει δύο πλευρές του παραπρογράμματος: την εσωτερική και την εξωτερική του πλευρά. Η πρώτη σχετίζεται με τη δημιουργία μη ισότιμων σχέσεων ανάμεσα στο/η δάσκαλο/α και το/η μαθητή/τρια, την επαναβίωση εξαρτητικών σχέσεων μεταξύ τους και την προσαρμογή του/ης μαθητή/τριας στις απαιτήσεις ή τις προσδοκίες των εκπαιδευτικών. Από την άλλη μεριά, η εξωτερική πλευρά είναι υπεύθυνη για την αναπαραγωγή της κυρίαρχης κοινωνικής ιδεολογίας. Επιτελεί, δηλαδή, τη λειτουργία της κοινωνικής και πολιτισμικής αναπαραγωγής και του κοινωνικού ελέγχου. Έτσι μεταβιβάζονται στους μαθητές/τριες αξίες και στάσεις που εξυπηρετούν τις άρχουσες ομάδες, όπως και η κουλτούρα τους, όχι με τρόπο επίσημο, αλλά ανεπίσημο, κρυφό.
Οι S. Bowles και H. Gintis θεωρούν ότι μέσω κυρίως του παραπρογράμματος επιτυγχάνεται η συσχέτιση της Εκπαίδευσης με την Οικονομία, ενώ ο Althusser εκφράζει την άποψη ότι μέσω της σχολικής ρουτίνας, των κοινωνικών πρακτικών του σχολείου και των τελετουργιών του αναπαράγονται εργασιακές δεξιότητες και κανόνες, σχέσεις παραγωγής και ιδεολογικές πρακτικές της κυρίαρχης τάξης.

Παραπομπές
----------

1. ↑  Φλουρής, Γ. (2000)7η έκδοση
2. ↑  Χατζηγεωργίου, Γ. 2004:110, Μαρμαρινός 2001:84
3. ↑  1978: 97
4. ↑  1977
5. ↑  Μαρμαρινός, Ι. 2001:79-118, Αpple, W. M. 1993:38-44

Πηγές
-----

* Καγκελάρης, Ν. Ι.- Κουτσιουμάρη Μ. Ι. (2015). «Το διάλειμμα ως μέρος του κρυφού αναλυτικού προγράμματος στο Δημόσιο Γενικό Λύκειο: Επιτόπια έρευνα στο 1ο ΓΕΛ Δραπετσώνας και στο 3ο ΓΕΛ Ιλίου», *Pedagogy theory & praxis* 8: 76-87.
* Χατζηγεωργίου, Γ. (2004. «Γνώθι το Curriculum». Εκδόσεις Ατραπός. Αθήνα.
* Φλουρής, Γ. (2000). «Αναλυτικά Προγράμματα για μια Νέα Εποχή στην Εκπαίδευση». 7η Έκδοση. Εκδόσεις Γρηγόρη. Αθήνα
* Μαρμαρινός, Ι. (2000). «Το Σχολικό Πρόγραμμα». Αθήνα.
* Apple, M. (1993). «Εκπαίδευση και εξουσία». Εκδόσεις Παρατηρητής. Θεσσαλονίκη.
* Jackson, P. (1968). «Life in Classrooms». New York: Holt, Rinehart and Winston.
* Hargreaves, D. (1978). «Power and the Paracurriculum», στο Richards, C. (ed). «Power and the Curriculum», Nafferton Books, Driffield.
* Bowles, S. & Gintis, H.( ). «Schooling in Capitalist America»
* Althusser, L. (1977). «Θέσεις», μετάφραση Γιαταγάνα, Ξ. Αθήνα: Θεμέλιο.
Το **φλόριν**, αγγλ.: *florin* (γνωστό και ως *λεοπάρδαλη*) ήταν μία προσπάθεια του Άγγλου βασιλιά Εδουάρδου Γ΄ να παράγει ένα χρυσό νόμισμα κατάλληλο για χρήση στην Ευρώπη, καθώς και στην Αγγλία. Το φλόριν βασίστηκε σε μεγάλο βαθμό σε σύγχρονα ευρωπαϊκά χρυσά νομίσματα, αξίας τριών σελινιών. Ο χρυσός που χρησιμοποιήθηκε για το χτύπημα των νομισμάτων ήταν υπερτιμημένος, με αποτέλεσμα τα νομίσματα να μην είναι δεκτά στο κοινό. Τα νομίσματα αποσύρθηκαν μετά από λίγους μόνο μήνες κυκλοφορίας τον Αύγουστο του 1344, για να λειωθούν για να παραχθεί το πιο δημοφιλές νόμπλ. Λίγα δείγματα έχουν επιζήσει από το φλόριν, που συχνά θεωρείται ως ένα από τα πιο όμορφα μεσαιωνικά αγγλικά νομίσματα, που έχουν κατασκευαστεί ποτέ.

Η μπροστινή όψη του νομίσματος δείχνει μία λεοπάρδαλη με ένα μανίκι του βασιλιού βραχίονα. Ο μύθος είναι EDWAR D GRA REX ANGL Z FRANC DNS HIB ("Εδουάρδος, Θεού χάριτι βασιλιάς της Αγγλίας και της Γαλλίας, κύριος της Ιρλανδίας"). Η πίσω όψη του νομίσματος δείχνει τον βασιλικό σταυρό μέσα σε ένα τετράλοβο, μία λεοπάρδαλη σε κάθε τεταρτημόριο. Η επιγραφή είναι DOMINE NE IN FURORE TUO ARGUAS ME («Κύριε, μην με επιπλήττεις στον θυμό σου», από τον Ψαλμό 6).

Μόνο πέντε παραδείγματα είναι γνωστό, ότι σώζονται. Το 2019 οι ειδικοί ανακοίνωσαν την ανακάλυψη ενός δείγματος από το Ρήφαμ τού Νορφολκ. Αυτό το ίδιο νόμισμα πωλήθηκε σε δημοπρασία τον Μάρτιο του 2022.

Βιβλιογραφικές αναφορές
-----------------------

1. ↑  Spink, Coins of England and the United Kingdom. 46th edition standard catalogue of British coins, 2011.
2. ↑  Museum, The British· Street, Great Russell· T: +4420 73238618, London WC1B 3DG. «Record ID: NMS-30E3B9 - MEDIEVAL coin hoard». *The Portable Antiquities Scheme* (στα Αγγλικά). Ανακτήθηκε στις 12 Φεβρουαρίου 2022.
3. ↑  Anderson, Stuart (3 Φεβρουαρίου 2022). «Rare gold coin from north Norfolk could fetch £140,000». *Eastern Daily Press* (στα Αγγλικά). Ανακτήθηκε στις 12 Φεβρουαρίου 2022.
Ο **Πολυζώης Λαμπανιτζιώτης** ήταν Έλληνας λόγιος και εκδότης του 18ου αιώνα από την Ήπειρο. Γεννήθηκε στα Ιωάννινα, αλλά σύντομα εγκαταστάθηκε στη Βιέννη, όπου το 1791 συνετέλεσε στην ίδρυση του πρώτου ελληνικού τυπογραφείου του στενού φίλου του Γεωργίου Βενδότη, με τον οποίο συνεργάσθηκε σε μεταφράσεις και επιμέλειες βιβλίων.

Με δικές του δαπάνες, καθώς και με συνδρομές των πλούσιων Ελλήνων της Βιέννης, της Βενετίας και άλλων ευρωπαϊκών πόλεων, ο Λαμπανιτζιώτης τύπωσε πολλά βιβλία Ιταλών και Γάλλων συγγραφέων, μεταφρασμένα από Έλληνες λόγιους.

Πηγές
-----

* Το ομώνυμο λήμμα στη *Νέα Ελληνική Εγκυκλοπαίδεια* «Χάρη-Πάτση», τόμος 16 (1972), σελ. 621
Το εξώφυλλο του πρώτου τόμου της ελληνικής έκδοσης
Η μαυρόασπρη αυτοβιογραφική σειρά κόμικς ***Περσέπολις*** της Μαργιάν Σατραπί αποτέλεσε μεγάλη εκδοτική και καλλιτεχνική επιτυχία ενώ παράλληλα κατάφερε να φέρει σε επαφή το δυτικό κοινό με τον Ιρανικό πολιτισμό και την Ιρανική ιστορία.

Στη Γαλλία κυκλοφόρησε σε τέσσερις τόμους (2000, 2001, 2002, 2003) που παρουσιάζουν με χρονολογική σειρά ιστορικές περιόδους του νεότερου Ιράν και της προσωπικής αλλά και οικογενειακής ιστορίας της δημιουργού του.

Το κόμικ, μεταξύ άλλων διακρίσεων, τιμήθηκε με το βραβείο σεναρίου από το Διεθνές Φεστιβάλ Κόμικς του Ανγκουλέμ, ενώ το περιοδικό Time το συμπεριέλαβε στον κατάλογο με τα καλύτερα κόμικς του 2003.

Στην Ελλάδα έχει κυκλοφορήσει σε δύο τόμους από τις εκδόσεις Ηλίβατον:

* Μαργιάν Σατράπι, "Περσέπολις", Μτφ. Γεωργία Τσάκωνα-Μελίτα Γκουρτσογιάννη, εκδόσεις Ηλίβατον Αθήνα 2006, ISBN 960-8085-03-9.
Η **Μαριάμνη ΣΤ΄** (γενν. 34/35 μ.Χ.) από την Ηρωδιανή Δυναστεία ήταν πριγκίπισσα της Ιουδαίας, που παντρεύτηκε πρώτα έναν αξιωματούχο της Ιουδαίας και μετά έναν των Αλαβάρχων.

Βιογραφία
---------

Ήταν κόρη του Ηρώδη Αγρίππα Α΄ της Ιουδαίας και της συζύγου του Κύπρου. Αδέλφια της ήταν ο Ηρώδης Αγρίππας Β΄, η Βερενίκη και η Δρουσίλλα.

Ο πατέρας της τη μνήστευσε με τον Ιούλιο Αρχέλαο, γιο του Χελκία (μάλλον Χιλκίγια στα Εβραϊκά, που ήταν φίλος και αξιωματούχος στην Αυλή). Ο γάμος δεν είχε γίνει ως το 44 που απεβίωσε ο πατέρας της. Όταν ο αδελφός της Ηρώδης Αγρίππας Β΄ έγινε τετράρχης της Ιουδαίας το 49/50, επιτέλεσε τον γάμο.

Οικογένεια
----------

Παντρεύτηκε πρώτα τον Ιούλιο Αρχέλαο, γιο του Χελκία (αξιωματούχου στην Αυλή της Ιουδαίας) και είχε τέκνο:

* Βερενίκη Γ΄ γενν. μετά το 50 μ.Χ.

Περί το 65 η Μαριάμνη άφησε τον Ιούλιο Αρχέλαο και παντρεύτηκε τον Δημήτριο της Αλεξάνδρειας, από το γένος των Αλαβάρχων και είχε τέκνο:

* Αγριππίνος.

Πηγές
-----

* Antiquities of the Jews by Josephus Flavius, Book XIX chap.8 and 9
* Ciecieląg Jerzy, Polityczne dziedzictwo Heroda Wielkiego. Palestyna w epoce rzymsko-herodiańskiej, Kraków 2002, s. 75-77, 140.

Αναφορές
--------

1. ↑  Hugo Willrich: «Demetrios 49» (Γερμανικά) 1901.
2. ↑  «Кипрос» (Ρωσικά)
Η **παραπομπή**, που αφορά στην ευρετηρίαση ή και την καταλογογράφηση, υποδεικνύει την μετάβαση από μια θεματική ή άλλη επικεφαλίδα σε μια άλλη. Μια παραπομπή μπορεί να εμφανίζεται με τρεις μορφές. Αρχικά με τη μορφή βλέπε (see), που οδηγεί τον χρήστη να ψάξει σε άλλο συνώνυμο δοκίμο όρο για το θέμα που τον ενδιαφέρει, ή με τη μορφή της αμοιβαίας έννοιας ενός όρου, δηλαδή, βλέπε επίσης (see also). Σε αυτή την περίπτωση ο χρήστης μπορεί παράλληλα να κοιτάξει και σε άλλους όρους που σχετίζονται με το θέμα του, οι οποίοι μπορεί να είναι είτε πιο εξειδικευμένοι είτε γενικότεροι σε σχέση με τον αρχικό όρο που επιλέχθηκε. Επίσης, ως παραπομπή θεωρείται και η βιβλιογραφική παραπομπή εντός κειμένου η οποία κατευθύνει τον μελετητή σε παραπλήσια του θέματος τεκμήρια και αποδεικνύει την εγκυρότητα των πληροφοριών που μεταδίδονται.

Βιβλιογραφία
------------

* Gorman, M. and Winkler, Paul,(eds.), 1988. Anglo – American cataloguing rules. U.S.A.: American Library Association.
* Ζαφειρόπουλος, Κ. 2005. Πως γίνεται μια επιστημονική εργασία:επιστημονική έρευνα και συγγραφή εργασιών. Αθήνα: Κριτική.
Ο **Μισωπώγων** είναι καυστικός σατυρικός λόγος του αυτοκράτορα Ιουλιανού προς τους Αντιοχείς.

Ιστορική αναδρομή
-----------------

Τον Ιούλιο του 362 ο αυτοκράτορας του Βυζαντίου, Ιουλιανός, βρίσκονταν με το στρατό του στην Αντιόχεια, όπου σχεδίαζε επίθεση κατά των Περσών και την μεταφορά της πρωτεύουσας από την Κωνσταντινούπολη στην Αντιόχεια. Κατά τη διαμονή του ο φιλέλληνας Ιουλιανός αντιμετώπισε συνθήκες λοιμού, και την εχθρική στάση των χριστιανών προυχόντων της περιοχής, οι οποίοι τον χλεύαζαν για τα εθνικά του θρησκευτικά φρονήματα. Για τη γενειάδα του δε, έλεγαν ειρωνικά, ότι μπορούσε να πλέξει κάποιος σχοινιά. 

Ο Ιουλιανός, παρά τα οικονομικά μέτρα που έλαβε, δεν μπόρεσε να κατανικήσει την κερδοσκοπία των πλούσιων Αντιοχέων και τον λοιμό που μάστιζε την γύρω περιοχή. Για να απολογηθεί έγραψε τον λόγο του αυτό, στον οποίο καυτηριάζει τους Αντιοχείς, αποδίδοντάς τους αγνωμοσύνη και αχαριστία. Το γραπτό του αναρτήθηκε ολόκληρο στα προπύλαια του παλατιού, σε μέρος δημόσιο που να μπορεί να διαβαστεί από τον κάθε κάτοικο της Αντιοχείας. Ένα μήνα μετά, ο Ιουλιανός αποχώρησε για την εκστρατεία, στην οποία και έχασε τη ζωή του.

  


|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
| Καθιερωμένοι όροι | 
* VIAF: 215954477

 |

 |
**Μετάλλινη πανοπλία έφιππου πολεμιστή** εκτίθεται στο Βυζαντινό και Χριστιανικό Μουσείο.

Περιγραφή
---------

**Μετάλλινη πανοπλία έφιππου πολεμιστή** τοποθετείται χρονολογικά στους 13ο με 15ο αι.Αποτελείται από χάλκινη περικεφαλαία και σιδερένιο αλυσιδωτό θώρακα. Το ύψος της είναι 135 εκ και το πλάτος της 60 εκ.Έχει τη μορφή πλεκτού χιτών με μακριά μανίκια και κλείνει στο μέρος του στήθους με μικρούς μεταλλικούς γάντζους. Η χάλκινη περικεφαλαία αποτελέιται από από ημισφαιρικό στέλεχος, που στην κορυφή του διακοσμείται με μεταλλικό κομβίο , ενώ στο κάτω μέρος είναι αναρτημένο αλυσιδωτό πλέγμα για την προστασία του αυχένα και των πλαϊνών της κεφαλής. Τ δύο τμήματα της πανοπλίας δεν αποτελούν ενιαίο σύνολο καθώς διαπιστώνεται από τη χρήση ξέων υλικών μεταξύ τους και από τη διαφορετική τεχνική της κατασκευής τους. Δώθηκε με δωρεά στο Μουσείο από τον Μιχάλη Διαμαντή στα 1915.

Παραπομπές
----------

1. ↑  Ο κόσμος του Βυζαντινού Μουσείου, εκδ. Υπουργείο Πολιτισμού-Βυζαντινό και Χριστιανικό Μουσείο, Αθήνα, 2004, σελ.280
2. ↑  Αντώνης Τσάκαλος, «Πανοπλία και περικεφαλαία», στο:Από τη χριστιανική συλλογή στο Βυζαντινό Μουσείο, (1884-1930), εκδ. Υπουργείο Πολιτισμού, Ταμείο Αρχαιολογικών Πόρων και Απαλλοτριώσεων, Αθήνα, 2006, σελ.267

Πηγές
-----

* Αντώνης Τσάκαλος, «Πανοπλία και περικεφαλαία», στο:Από τη χριστιανική συλλογή στο Βυζαντινό Μουσείο, (1884-1930), εκδ. Υπουργείο Πολιτισμού, Ταμείο Αρχαιολογικών Πόρων και Απαλλοτριώσεων, Αθήνα, 2006, σελ.267
* Ο κόσμος του Βυζαντινού Μουσείου, εκδ. Υπουργείο Πολιτισμού-Βυζαντινό και Χριστιανικό Μουσείο, Αθήνα, 2004.
Το **Μετάλλιο Γκαίτε** είναι ένα ετήσιο βραβείο που δίνεται από το Ινστιτούτο Γκαίτε σε μη Γερμανούς οι οποίοι έχουν επιδείξει εξαιρετική υπηρεσία για τη γερμανική γλώσσα και για τις διεθνείς πολιτιστικές σχέσεις. Αποτελεί επίσημο παράσημο της Γερμανίας. Το βραβείο δινόταν στις 22 Μαρτίου, ημέρα επετείου του θανάτου του Γιόχαν Βόλφγκανγκ Γκαίτε. Από το 2009 δίνεται στις 28 Αυγούστου, στην επέτειο των γενεθλίων του. Τα πρώτα βραβεία δόθηκαν το 1955.

Παραπομπές
----------

1. ↑  «Goethe Medal». Goethe-Institut. Ανακτήθηκε στις 26 Οκτωβρίου 2019.
2. ↑  «Goethe Medal». Goethe-Institut. 2018. Ανακτήθηκε στις 8 Σεπτεμβρίου 2018.

Εξωτερικοί σύνδεσμοοι
---------------------

* The Goethe-Medal
Πεπτίδιο
Με το όνομα **πεπτίδιο** (*peptide*) χαρακτηρίζεται στη βιολογία και τη βιοχημεία οποιαδήποτε ομάδα οργανικών ενώσεων που αποτελείται από δύο ή περισσότερα αμινοξέα τα οποία και συνδέονται με χημικό δεσμό που ονομάζεται εν προκειμένω πεπτιδικός δεσμός ή δεσμός πεπτιδίων.

Γενικά
------

Γενικά τα πεπτίδια είναι αζωτούχες οργανικές ενώσεις που αποτελούν δομικό συστατικό των πρωτεϊνών. Στα πεπτίδια ανήκουν και πολλές ορμόνες και αντιβιοτικά. Το χαρακτηριστικό των πεπτιδίων είναι ότι αποτελούνται από δύο ή περισσότερα αμινοξέα συνδεόμενα με πεπτιδικό δεσμό γεγονός που προσδιορίζει και τον ορισμό τους. Ο αριθμός των αμινοξέων σ΄ ένα πεπτίδιο υποδηλώνεται με αριθμητικό πρόθεμα π.χ. διπεπτίδιο (2 αμινοξέα), οκταπεπτίδιο (με 8), ή ακόμα ολιγοπεπτίδιο, ή πολυπεπτίδιο (περισότερα των 50). Η διάκριση μεταξύ πολυπεπτιδίου και πρωτεΐνης είναι μάλλον ασαφής, χωρίς καμιά πρακτική σημασία.

Σχηματισμός πολυπεπτιδίου
-------------------------

Η ένωση δύο αμινοξέων πραγματοποιείται με την αντίδραση συμπύκνωσης, μεταξύ της καρβοξυλομάδας του ενός και της αμινομάδας του επομένου. Συνέπεια αυτής της ένωσης είναι η δημιουργία διπεπτιδίου. Αν στη συνέχεια στο δεύτερο αμινοξύ του δημιουργημένου διπεπτιδίου συνδεθεί κατά τον ίδιο τρόπο (αντίδρασης) ένα τρίτο αμινοξύ δημιουργείται τριπεπτίδιο κ.ο.κ. Έτσι στη πεπτιδική αλυσίδα μπορεί να προστίθεται οποιοδήποτε από τα 20 διαφορετικά αμινοξέα που απαντώνται στις πρωτεΐνες. Το πρώτο αμινοξύ στην αλληλουχία ενός πεπτιδίου έχει ελεύθερη την αμινομάδα (-NH2), ενώ το τελευταίο κάθε φορά αμινοξύ έχει ελεύθερη την καρβοξυλομάδα (-COOH).

Σημείωση
--------

Μερικοί ερευνητές βιοχημικοί συγγραφείς έχουν υιοθετήσει ως ανώτατο όριο μοριακού βάρους ενός πολυπεπτιδίου το 10.000 (δηλαδή για πεπτίδιο που αποτελείται από 1000 αμινοξέα).

Δείτε επίσης
------------

* Αλυσίδα πολυπεπτιδίων
* Πεπτιδάση
* Πρωτεόλυση
Συντεταγμένες: 15°34′N 61°19′W﻿ / ﻿15.567°N 61.317°W﻿ / 15.567; -61.317

Η **Πουάντ Μισέλ** (γαλλικά: Pointe Michel) είναι μια κωμόπολη της Δομινίκας. Είναι η πρωτεύουσα και μοναδική πόλη του Αγίου Λουκά. Βρίσκεται νοτιοδυτικά της Δομινίκας και κεντρικά του Αγίου Λουκά. Έχει πληθυσμό 1.576 κατοίκων (2001) με πυκνότητα 203 κατοίκων ανά τ.χλμ.

Η Πουάντ Μισέλ ήταν το μέρος που γεννήθηκε η πρώτη γυναίκα Πρωθυπουργός της Δομινίκας, η Γιουγκένια Τσαρλς ή Ντέιμ Μέρι Γιουγκένια Τσαρλς.

Η Ντέιμ Μέρι Γιουγκένια Τσαρλς, η πρώτη γυναίκα Πρωθυπουργός της Δομινίκας

Γεωγραφία
---------

Η Πουάντ Μισέλ βρίσκεται νοτιοδυτικά της Δομινίκας και κεντρικά του Αγίου Ανδρέα. Βρίσκεται νοτιοδυτικά της Λουμπρίρ, δυτικά της Μπέλβιου Σοπίν και βορειοδυτικά της Σουφριέρ.

Δείτε επίσης
------------

* Κατάλογος οικισμών της Δομινίκας

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
--------------------
Πεπόνι της ποικιλίας *reticulatus*.
Το **πεπόνι** (**Cucumis melo - Σικυός ο πέπων**), Αρχ. *πέπων* (ο κοινός), είναι ο καρπός της πεπονιάς. Ανάλογα με την ποικιλία τα πεπόνια διαφέρουν στο σχήμα, στο μέγεθος, στο χρώμα της φλούδας και της σάρκας, στο άρωμα και στη γεύση.

Ιστορία
-------

Τα πεπόνια προήλθαν από την Αφρική ή από τις θερμές κοιλάδες της Νοτιοδυτικής Ασίας, ιδιαίτερα το Ιράν και την Ινδία, από όπου σταδιακά άρχισαν να εμφανίζονται στην Ευρώπη προς το τέλος της Δυτικής Ρωμαϊκής Αυτοκρατορίας. Είναι γνωστό ότι τα πεπόνια καλλιεργήθηκαν από τους αρχαίους Αιγυπτίους. Ωστόσο, οι πρόσφατες ανακαλύψεις σπόρων πεπονιού που χρονολογούνται μεταξύ 1350 και 1120 π.Χ. σε ιερά πηγάδια Νουραγικής έδειξαν ότι τα πεπόνια πρωτοεμφανίστηκαν στην Ευρώπη από τον Νουραγικό πολιτισμό της Σαρδηνίας κατά την Εποχή του Χαλκού. Τα πεπόνια ήταν από τα πρώτα φυτά που εξημερώθηκαν στον Παλαιό Κόσμο και από τα πρώτα είδη καλλιέργειας που έφεραν οι δυτικοί στον Νέο Κόσμο. Οι πρώτοι Ευρωπαίοι άποικοι στον Νέο Κόσμο καταγράφονται ως αναπτυσσόμενα μέλι και πεπόνια καζάμπα ήδη από το 1600. Πολλές φυλές ιθαγενών Αμερικανών στο Νέο Μεξικό, συμπεριλαμβανομένων των Acoma, Cochiti, Isleta, Navajo, Santo Domingo και San Felipe, διατηρούν μια παράδοση καλλιέργειας των δικών τους χαρακτηριστικών ποικιλιών πεπονιού, που προέρχονται από πεπόνια που εισήχθησαν αρχικά από τους Ισπανούς.

Ποικιλίες
---------

Έτσι έχουμε σχήμα στρογγυλό ή ωοειδές, φλούδα παχιά ή λεπτή, χρώμα κίτρινο ή πρασινωπό, επιφάνεια φλούδας λεία ή με γραμμώσεις, γεύση γλυκιά και αρωματική, σάρκα στερεή, χυμώδης, μαλακιά ή σκληρή που στο κέντρο της σχηματίζει κενό και εκεί βρίσκονται οι πολυάριθμοι σπόροι. Τα πεπόνια είναι από τα πιο διαδεδομένα καλοκαιρινά φρούτα.

Καλλιέργεια και παραγωγή
------------------------

Στην Ελλάδα οι μεγαλύτερες καλλιέργειες βρίσκονται στην Κρήτη και στην Πελοπόννησο, ενώ συνολικά καλλιεργούνται 65.000 στρέμματα με την ετήσια παραγωγή να φτάνει τους 20.000 τόνους. Η Κίνα έχει την μεγαλύτερη παραγωγή πεπονιών στον κόσμο. Ακολουθούν η Ισπανία, η Τουρκία το Ισραήλ και οι Η.Π.Α.

Δείτε επίσης
------------

* Πεπονιά

Παραπομπές
----------

1. ↑  Dhillon, Narinder P.S.· Monforte, Antonio J. (2012). *Melon Landraces of India: Contributions and Importance*. John Wiley & Sons. σελ. . ISBN 978-1118100486.

|  |  |
| --- | --- |
| wiktionary logowiktionary logo | Το *Βικιλεξικό* έχει σχετικό λήμμα:  **πεπόνι**  |

|  |  |
| --- | --- |
| Commons logoCommons logo | Τα Wikimedia Commons έχουν πολυμέσα σχετικά με το θέμα   **Πεπόνι** |

  


|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
| Καθιερωμένοι όροι | 
* NDL: 00567613
* NKC: ph239949

 |

 |
Η **προεδρική εκλογή του 2022 στο Ναουρού** ήταν η 32η προεδρική εκλογή στη Δημοκρατία του Ναουρού. Σύμφωνα με το Σύνταγμα του Ναουρού, ο πρόεδρος εκλέγεται από το Κοινοβούλιο και πρέπει επίσης να είναι εν ενεργεία μέλος του Κοινοβουλίου. Ο ανεξάρτητος υποψήφιος Ρας Κουν εξελέγη αδιαφιλονίκητος πρόεδρος στις 28 Σεπτεμβρίου.  Οι εκλογές διεξήχθησαν τέσσερις ημέρες μετά τις βουλευτικές εκλογές του ίδιου έτους.

Αποτελέσματα
------------

Αποτελέσματα προεδρικής εκλογής Ναουρού του 2022 | Υποψήφιος | Κόμμα | Ψήφοι |  % | Σύνολο |
| --- | --- | --- | --- | --- |
| Ρας Καν | Ανεξάρτητος | 18 | **100** | **18** |
| Εγγεγραμμένοι ψηφοφόροι/συμμετοχή | 19 | 94,74 |

Παραπομπές
----------

1. ↑  «New President for Nauru». *Radio New Zealand*. 28 September 2022.. Ανακτήθηκε στις 28 September 2022.
2. ↑  «Bajram Begaj Elected President».
Ο **Μητροπολίτης Φθιώτιδος Νικόλαος Πρωτοπαπάς** (1948-2019), ήταν Έλληνας ιεράρχης και μητροπολίτης Φθιώτιδος.

Βιογραφικά στοιχεία
-------------------

Γεννήθηκε το 24 Σεπτεμβρίου 1948 στην Πλατιά της Τήνου. Σπούδασε στην Ριζάρειο Εκκλησιαστική Σχολή και στην Θεολογική Σχολή του Πανεπιστημίου Αθηνών από την οποία αποφοίτησε το 1972.

Διάκονος χειροτονήθηκε το 1973 και Πρεσβύτερος το 1975. Διετέλεσε Αρχιδιάκονος και Ιεροκήρυκας της Μητρόπολης Χαλκίδας (1973 - 1975), καθηγητής της Εκκλησιαστικής Σχολής Τήνου (1975 - 1978) και Ιεροκήρυκας του Πανελληνίου Ιερού Ιδρύματος της Ευαγγελίστριας Τήνου (1975 - 1984). Μετατέθηκε από τον Αρχιεπίσκοπο Αθηνών Σεραφείμ στην Αρχιεπισκοπή Αθηνών, διετέλεσε Διευθυντής Υπηρεσιών και του θεολογικού Οικοτροφείου της Αποστολικής Διακονίας (1984 - 1996), Γενικός Διευ­θυ­ντής του Ραδιοφωνικού Σταθμού της Εκκλησίας (1990 - 1996) και Ιεροκήρυκας του Ναού Αγίου Ελευθερίου Άρεως. Συνέγραψε πολλές μελέτες θεομητορικού, ιστορικού και λογοτεχνικού περιεχομένου και δημοσίευσε πολλά άρθρα σε εφημερίδες και περιοδικά.

Εξελέγη Μητροπολίτης Φθιώτιδος από την Ιεραρχία τον Οκτώβριο του 1996, χειροτονήθηκε στις 6 Οκτωβρίου στον Ναό Αγίου Ελευθερίου Άρεως και ενθρονίστηκε στη Λαμία στις 17 Νοεμβρίου 1996. 

Απεβίωσε στις 27 Ιουλίου 2019 ύστερα από ανακοπή καρδιάς, σε ηλικία 71 ετών.

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
--------------------

* Ιστοσελίδα Ιεράς Μητροπόλεως Φθιώτιδος
Ο **Παύλος**, (κατά κόσμον **Ράμι Γιαζίγκι**, *Rami al-Yazidzhi*, αραβικά: بولس يازجي, γεννημένος στη Λαττάκεια της Συρίας το 1959) είναι Ορθόδοξος κληρικός, καθηγητής Θεολογίας και μητροπολίτης Χαλεπίου, Βεροίας και Αλεξανδρέττας του Ελληνορθόδοξου Πατριαρχείου Αντιοχείας. Είναι ο μικρότερος, κατά σάρκα, αδερφός του Πατριάρχη Αντιοχείας Ιωάννη Ι΄.

Βιογραφία
---------

Γεννήθηκε το 1959 στη Λαττάκεια της Συρίας και μεγάλωσε σε μια ευσεβή Ορθόδοξη οικογένεια.
Πήρε πτυχίο πολιτικού μηχανικού από το Πολυτεχνείο του Πανεπιστημίου Τισρίν, που βρίσκεται στη Λαττάκεια. Στη συνέχεια, σπούδασε Θεολογία αποκτώντας πτυχίο το 1991, μεταπτυχιακό και διδακτορικό από το Αριστοτέλειο Πανεπιστήμιο Θεσσαλονίκης με διατριβή στην ελληνική γλώσσα και θέμα:*"Εσχατολογία και Ηθική - Η θεμελίωση της εν Χριστώ ζωής κατά τον Άγιο Ιωάννη τον Χρυσόστομο"* το 1992. Επίσης, έχει πάρει πτυχίο βυζαντινής μουσικής στη Θεσσαλονίκη, ενώ διδάχτηκε την τέχνη της βυζαντινής αγιογραφίας στο Άγιον Όρος.

Διδασκαλία
----------

Από το 1992 διδάσκει την Πατρολογία, την Χριστιανική Ηθική, κσι την Ομιλητική στο Θεολογικό Ινστιτούτο του Αγίου Ιωάννου του Δαμασκηνού του Πανεπιστήμιο του Μπαλαμάντ στο Λίβανο. Το 1994 ανέλαβε πρύτανης του Ιδρύματος και παρέμεινε στη θέση μέχρι το 2000.

Ιερατική Διακονία
-----------------

Το 1985 χειροτονήθηκε διάκονος από τον Μητροπολίτη Λαοδικείας κ.Ιωάννη. Το 1992 χειροτονήθηκε ιερομόναχος από τον ίδιο. Το 1994 του δόθηκε το οφίκιο του αρχιμανδρίτη. Στις 2 Οκτωβρίου 2000 εκλέχθηκε νέος Μητροπολίτης Χαλεπίου, Βεροίας και Αλεξανδρέττας παμψηφεί από την Ιερά Σύνοδο του Πατριαρχείου Αντιοχείας και Πάσης Ανατολής. Η χειροτονία του τελέστηκε από τον μακαριστό Πατριάρχη Αντιοχείας Ιγνάτιο Δ΄, παρουσία πολλών αρχιερέων, στις 20 Οκτωβρίου 2000, ενώ στις 22 Οκτωβρίου τελέστηκε η ενθρόνιση του στον Μητροπολιτικό Ναό του Προφήτου Ηλία στο Χαλέπι.

Απαγωγή
-------

Ο Μητροπολίτης Παύλος απήχθη στις 22 Απριλίου 2013, μαζί με τον Συροορθόδοξο Επίσκοπο Γρηγόριο-Yohanna Ibrahim από αγνώστους ένοπλους άνδρες -και ενώ βρίσκονταν σε ανθρωπιστική βοήθεια- σε αντιπολιτευτικές περιοχές εντός της Συρίας, κοντά στα σύνορα με την Τουρκία.
Σύμφωνα με τα αποτελέσματα ερευνών που δημοσιεύθηκαν από ομάδα ερευνητών το 2020, με επικεφαλής τον Σύριο δημοσιογράφο Mansour Salib, , οι δύο επίσκοποι σκοτώθηκαν τον Δεκέμβριο του 2016 από μαχητές της ομάδας Nur ad-Din al-Zenki (σουνιτική ισλαμιστική ομάδα ανταρτών που παίρνει μέρος στο συριακό εμφύλιο πόλεμο).

Παραπομπές
----------

1. ↑  iefimerida, 22.04.2013 - "Ενοπλοι απήγαγαν τον Ορθόδοξο μητροπολίτη Χαλεπίου, Παύλο"
2. ↑  Mansur Salib (11 Ιανουαρίου 2020). «Journalistic investigation: Who is behind the abduction and brutal murder of Syrian Christian…».

* 
* orthodoxwiki:el:Παύλος Χαλεπίου
Ο **μητροπολίτης Σουγδαίας Λουκάς**, ήταν βυζαντινός ιερωμένος του 14ου αιώνα στη Σουγδαία της Ταυρικής (σημερινή Κριμαία) καθώς και διετέλεσε πρόεδρος της μητρόπολης Λακεδαίμονος την περίοδο 1329-1339. Ο Ανανίας Λαμπάρδης μητροπολίτης Λακεδαιμονίας (1750-15/4/1764) τον περιλαμβάνει στον κτητορικό κώδικα της μητρόπολης, τον οποίο συνέταξε, τρίτο κατά σειράν προεδρεύσαντα, αναφέροντας "καταλαβών εξ ορισμού του κρατίστου και αγίου μου αυτοκράτορος και της Θείας και Ιεράς Συνόδου επί τω προεδρεύειν, και μεγάλας υπηρεσίας προσενεγκών".

Παραπομπές
----------

1. ↑  «Ο μητροπολίτης Σουγδαίας και πρόεδρος Λακεδαιμονίας Λουκάς - Δελτίον της Χριστινιακής Αρχαιολογικής Εταιρείας». Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 5 Μαρτίου 2016.
*Να μην συγχέεται με το περίκλειστο κράτος*
Η περιοχή συμβολιζόμενη με C αποτελεί *ενκλάβιο* του Α, και *εξκλάβιο* του Β.
Η περιοχή συμβολιζόμενη με C αποτελεί *εξκλάβιο* του Β, αλλά όχι ενκλάβιο του Α, αφού συνορεύει με το D.
Στην πολιτική γεωγραφία ως **περίκλειστον έδαφος** (*ενκλάβιο*) ορίζεται ένα τμήμα γης που περιβάλλεται από εδάφη μιας ξένης χώρας. 

Η λέξη *enclave* που μεταφράζεται ως περίκλειστον έδαφος εμφανίστηκε στη γλώσσα της διπλωματίας μάλλον αργά στην Αγγλική, το 1868, προερχόμενη από τη Γαλλική, την *lingua franca* της διπλωματίας, με νόημα κληροδοτημένο από την ύστερη λατινική λέξη *inclavatus* που σημαίνει «κλειδωμένος μέσα». Το αντίθετο του περίκλειστου εδάφους είναι το **αποσπασμένο έδαφος** ή *αποσπασμένο τμήμα* κράτους (αγγλ. *exclave* και εξελληνισμένα *εξκλάβιο*).

Τα περίκλειστα εδάφη (ενκλάβια) δημιουργούνται για διάφορους ιστορικούς, πολιτικούς και γεωγραφικούς ή γεωφυσικούς λόγους. Ορισμένες περιοχές, για παράδειγμα, ορίστηκαν ως περικλειστα εδάφη εξαιτίας της αλλαγής της κοίτης ποταμών.

Εξαιτίας του γεγονότος ότι δημιουργούνται διάφορα προβλήματα και απαιτούνται πολύπλοκοι διακανονισμοί σε ζητήματα επικοινωνίας, ενέργειας και διέλευσης, ο αριθμός των περίκλειστων εδαφών διαρκώς μειώνεται. Από την άλλη πολλά αποσπασμένα εδάφη (*εξκλάβια*) κρατών σήμερα χαρακτηρίζονται για τα κινήματα ανεξαρτησίας τους, ιδιαίτερα αν βρίσκονται μακράν του μητροπολιτικού εδάφους.

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
--------------------

* *Τα περίκλειστα εδάφη του κόσμου*, του Rolf Palmberg
* Provence Hideaways Enclave des Papes
* Jan S. Krogh's Geosite
* exclave.info
* 'Εξαρτώμενες περιοχές' άρθρο του 2005 για τα περίκλειστα και αποσπασμένα εδάφη της Ευρώπης
Συντεταγμένες: 39°N 70°E﻿ / ﻿39°N 70°E﻿ / 39; 70

Οι **Περιφέρειες υπό τη Δικαιοδοσία της Κεντρικής Κυβέρνησης** (στα τατζίκ Ноҳияҳои тобеи ҷумҳурӣ\* Τα περσικά: **ناحیه های تابع جمهوری**‎, ρωσικά: **Районы республиканского подчинения**, *Rajony respublikanskogo podčinenija*‎) είναι διοικητική ενότητα του Τατζικιστάν που αποτελείται από 13 επαρχίες που διοικούνται προς το παρόν από την κεντρική εξουσία.

Ιστορία
-------

Οι Περιφέρειες υπό τη Δικαιοδοσία της Κεντρικής Κυβέρνησης κάλυπταν μεγάλο μέρος της περιφέρειας Γαρμ μέχρι και το 1955, οπότε και διαλύθηκαν.

Η ευρύτερη περιοχή ήταν παλιότερα γνωστή ως **περιφέρεια Καροτεγκίν**.

Επαρχίες
--------

Οι 13 επαρχίες είναι οι παρακάτω με σειρά από δυτικά προς ανατολικά και σχηματίζουν τις Επαρχίες της Δημοκρατικής Υποταγής. Η σειρά των επαρχιών και το όνομά τους βασίζεται σε αξιόπιστες πηγές: έναν διοικητικό χάρτη του Τατζικιστάν και στατιστική επετηρίδα που δείχνει την κατανομή της περιοφέρειας σε επαρχίες.

### Δυτική Καροτεγκίν

* Επαρχία Τουρσουνζόντα (πρώην επαρχία Ρεγκάρ)
* Επαρχία Σαχρινάβ
* Επαρχία Χισόρ
* Επαρχία Ρουντάκι (πρώην επαρχία Λενίνσκι)

### Ντουσάνμπε

* Ντουσάνμπε

### Κεντρικό Καροτεγκίν

* Επαρχία Βαρζόμπ
* Επαρχία Βαχντάτ (πρώην επαρχία Κοφαρνιχόν)
* Επαρχία Φαϊζομπόντ

### Ανατολικό Καροτεγκίν (κοιλάδα Ραστ)

* Επαρχία Ρογκούν
* Επαρχία Νουρομπόντ (πρώην επαρχία Νταρμπάντ)
* Επαρχία Ραστ (πρώην επαρχία Γαρμ)
* Επαρχία Ταβιλντάρα
* Επαρχία Τοτζικομπόντ
* Επαρχία Τζιργκατόλ

Γεωγραφία
---------

Το οροπέδιο διασχίζεται από τον ποταμό Βαχς, ένα δεξιό παραπόταμο του Αμού Ντάρια. Στα βόρεια σύνορα υπάρχουν τα όρη Γκισσάρ και Ζεραβσάν και στα νότια σύνορα υπάρχει η κορυφή Νταρβάζ με υψόμετρο 7,600 μέτρα (24,900 πόδια). Το κλίμα είναι εξαιρετικά ακραίο, επειδή χιονίζει τον Οκτώβριο αλλά εξαφανίζεται μέχρι τον Μάιο. Κατά τους καλοκαιρινούς μήνες, ωστόσο, οι βουνοπλαγιές είναι πλούσια ντυμένες με το φύλλωμα των σφένδαμνων, τέφρα βουνών, δέντρων με μήλο, αχλάδι και καρύδι, και τα περιβόλια παρέχουν, όχι μόνο μήλα και τα αχλάδια, αλλά και ροδάκινα, κεράσια, βατόμουρα και βερίκοκα. Τα βοοειδή και τα άλογα είναι μικρές αλλά σκληραγωγημένες φυλές.

Παραπομπές
----------

1. ↑  tj.sputniknews.ru/20211012/tajikistan-itogi-perepis-naseleniya-1042793998.html.
2. ↑  Agriculture of Tajikistan, Statistical Yearbook, State Statistical Committee of Tajikistan, Dushanbe, 2007
3. ↑  Public Domain Μία ή περισσότερες προτάσεις από το προηγούμενο κείμενο ενσωματώνει κείμενο από έκδοση που είναι πλέον κοινό κτήμα: Chisholm, Hugh, επιμ.. (1911) «Karateghin» *Εγκυκλοπαίδεια Μπριτάννικα* (11η έκδοση) Cambridge University Press

|  |  |
| --- | --- |
| 

|  |
| --- |
| * Πύλη:Γεωγραφία
* Πύλη:Τατζικιστάν
 |

 |
**Μαζικό διαδικτυακό παιχνίδι ρόλων πολλαπλών παικτών** (αγγλικά: *massively multiplayer online role-playing game*, ακρ. ***MMORPG***) ονομάζεται ένας είδος βιντεοπαιχνιδιών ή web browser game που αναμειγνύει τα είδη βιντεοπαιχνιδιών ρόλων και μαζικών διαδικτυακών παιχνιδιών πολλαπλών παικτών (MMOG). Στα παιχνίδια αυτά μπορεί να συμμετέχει ταυτόχρονα ένας μεγάλος αριθμός παικτών και να αλληλεπιδρά σε ένα κοινό κόσμο.

Το είδος παίζεται σε όλο τον κόσμο. Το παγκόσμιο εισόδημα για τα MMORPGs ξεπέρασε το μισό δισεκατομμύριο δολάρια το 2005, ενώ τα έσοδα στη Δύση ξεπέρασαν το 1 δισεκατομμύριο δολάρια το 2006. Το World of Warcraft, ένα δημοφιλές MMORPG, είχε περισσότερες από 10 εκατομμύρια συνδρομές μέχρι το Δεκέμβριο του 2014, ενώ οι συνολικές του αποδοχές έφτασαν τα 1.04 δισεκατομμύρια δολάρια τον ίδιο χρόνο.

Χαρακτηριστικά
--------------

Τα παιχνίδια του είδους έχουν μικρές απαιτήσεις υλικού, καθώς έχουν ελάχιστα γραφικά και όλη η επεξεργασία γίνεται στο διακομιστή (server) και όχι στον υπολογιστή του χρήστη.

Γνωστά παιχνίδια του είδους
---------------------------

* *Aion: The Tower of Eternity*
* *Final Fantasy XIV: A Realm Reborn*
* *Lineage II*
* *The Lord of the Rings Online*
* *World of Warcraft*

Άλλα είδη βιντεοπαιχνιδιών
--------------------------

* Βιντεοπαιχνίδια δράσης
* Βιντεοπαιχνίδια περιπέτειας
* Βιντεοπαιχνίδια δράσης περιπέτειας
* Βιντεοπαιχνίδια επιβίωσης τρόμου
* Βιντεοπαιχνίδια ρόλων
* Βιντεοπαιχνίδια δράσης ρόλων
* Βιντεοπαιχνίδια στρατηγικής
* Βιντεοπαιχνίδια πλατφόρμας
* Βιντεοπαιχνίδι πάλης
* Βιντεοπαιχνίδι beat 'em up
* Βιντεοπαιχνίδια βολών πρώτου προσώπου
* Βιντεοπαιχνίδια εξομοίωσης
* Βιντεοπαιχνίδια παζλ
* Βιντεοπαιχνίδια αγώνων
* Βιντεοπαιχνίδια αθλητισμού

Παραπομπές
----------

1. ↑  «Western World MMOG Market: 2006 Review and Forecasts to 2011 (PDF)». Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 14 Ιουνίου 2007. Ανακτήθηκε στις 14 Ιουνίου 2007.
2. ↑  TReilly, Luke (2014-11-19). "World of Warcraft Subscriptions Back Over 10 Million". IGN. Retrieved 2015-02-09.[*νεκρός σύνδεσμος*]
3. ↑  Tassi, Paul. "'World of Warcraft' Still A $1B Powerhouse". Forbes.com. Forbes. Retrieved 6 March 2015.[*νεκρός σύνδεσμος*]
Δείγματα
**Μιλιμετρέ χαρτί** ονομάζεται ο τύπος χαρτιού γραφής που τυπώνεται με λεπτές γραμμές που σχηματίζουν ένα κανονικό πλέγμα. Οι γραμμές χρησιμοποιούνται συχνά ως οδηγοί για τη χάραξη γραφικών συναρτήσεων ή πειραματικών δεδομένων και σχεδίασης καμπυλών. Βρίσκεται συνήθως σε περιβάλλοντα μαθηματικών, μηχανικής και εργαστηρίου.

Πιστεύεται ότι η ιδέα του μιλιμετρέ χαρτιού έρχεται από τον Δρ. Buxton, ο οποίος το κυκλοφόρησε εμπορικά το 1794 και το κατοχύρωσε με δίπλωμα ευρεσιτεχνίας.  Έναν αιώνα αργότερα, ο E. H. Moore, ένας διακεκριμένος μαθηματικός στο Πανεπιστήμιο του Σικάγο, υποστήριξε τη χρήση χαρτιού με «τετράγωνες γραμμές» από μαθητές γυμνασίων και πανεπιστημίων.

Παραπομπές
----------

1. ↑   (5 July 2006). "*Milestones in the history of thematic cartography, statistical graphics, and data visualization*".  York University. «Αρχειοθετημένο αντίγραφο» (PDF). Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 26 Σεπτεμβρίου 2018. Ανακτήθηκε στις 9 Δεκεμβρίου 2021. CS1 maint: Unfit url (link)
2. ↑  Borovik, Alexandre (7 Αυγούστου 2008). «Graphed Paper». *Mathematics under the Microscope*. Ανακτήθηκε στις 25 Μαρτίου 2017.
Η **Πολυξένα Σισκίνα-Ιαβέιν** (Απρίλιος 1875 - Μάρτιος 1947) ήταν μία σουφραζέτα και ιατρός της Ρωσικής Αυτοκρατορίας και της Σοβιετικής Ένωσης.

Ζωή
---

Η Πολυξένα Νεστόροβνα Σισκίνα-Ιαβέιν γεννήθηκε τον Απρίλιο του 1875 στο Μικολάιβ της Ρωσικής Αυτοκρατορίας (τώρα Μικολάιβ της Ουκρανίας). Παντρεύτηκε έναν καθηγητή της Ιατρικής-Χειρουργικής Ακαδημίας, τον Γκεόργκι Ιουλίεβιτς Ιαβέιν, το 1900, ενώ σπούδαζε στο Ινστιτούτο Γυναικών της Αγίας Πετρούπολης. Απέκτησαν μία κόρη και έναν γιο μαζί πριν γίνει μία από τις πρώτες γυναίκες που αποφοίτησαν από το Ινστιτούτο το 1904. Κατά τη διάρκεια του Α' Παγκοσμίου Πολέμου, η Σισκίνα-Ιαβέιν δίδαξε ιατρικά μαθήματα, εργάστηκε σε νοσοκομείο για στρατιώτες και βοήθησε στην οργάνωση δημόσιων κυλικείων και καταφυγίων γυναικών. Η οικογένεια εγκατέλειψε την Αγία Πετρούπολη μετά την Οκτωβριανή Επανάσταση του 1917 και μετακόμισε στη νέα ανεξάρτητη Εσθονία, αλλά η Σισκίνα-Ιαβέιν δεν είχε τη δυνατότητα να ασκήσει ιατρική εκεί. Μετά το θάνατο του συζύγου της το 1920, επέστρεψε στο Λένινγκραντ (όπως ονομάστηκε τώρα η Αγία Πετρούπολη). Επιβίωσε από την πολιορκία του Λένινγκραντ κατά τη διάρκεια του Β' Παγκοσμίου Πολέμου και πέθανε εκεί το Μάρτιο του 1947.

Δραστηριότητες
--------------

Η Σισκίνα-Ιαβέιν έγινε πρόεδρος της Πανρωσικής Ένωσης για την Ισότητα των Γυναικών (ρωσικά: Всероссийская лига равноправия женщин‎) το 1910 και άλλαξε την πολιτική του Συνδέσμου από έναν γενικό στόχο της καθολικής δημοκρατίας σε μία πιο επικεντρωμένη επιδίωξη της ψήφου των γυναικών μέσω νομοθετικής δράσης. Έγινε η «μεγαλύτερη και ισχυρότερη πολιτική οργάνωση γυναικών στη Ρωσία»  κατά τη διάρκεια της θητείας της. Η Σισκίνα-Ιαβέιν έγραψε για το περιοδικό *Jus Suffragi*, το επίσημο περιοδικό της Διεθνούς Συμμαχίας Γυναικών και είχε πολλές επαφές με ξένες φεμινίστριες. Ο Σύνδεσμος ήταν κάπως επιτυχής στη βελτίωση των δικαιωμάτων των γυναικών κατά την Τέταρτη Κρατική Δούμα του 1912-17

Παραπομπές
----------

1. ↑  Yukina, pp. 510, 512–13
2. ↑  Yukina, p. 512
3. ↑  Yukina, pp. 511–13

Βιβλιογραφικές αναφορές
-----------------------

* Yukina, Irina (2005). «Shishkina-Iavein, Poliksena Nestorovna». Στο: Haan, Francisca de. *Biographical Dictionary of Women's Movements and Feminisms in Central, Eastern, and South Eastern Europe: 19th and 20th Centuries*. New York: Central European University Press. ISBN 978-963-7326-39-4.

  


|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
| Καθιερωμένοι όροι | 
* VIAF: 8217151778237718130005

 |

 |
Ο **Παρασκευάς Μπόλαρης** (Χανιά, Κρήτη, 1938 - Αθήνα, 26 Αυγούστου 2018) ήταν Έλληνας αξιωματικός (ταγματάρχης) του σώματος των Καταδρομέων και πραξικοπηματίας, ηγετικό μέλος της ομάδας που κατάλυσε το δημοκρατικό πολίτευμα την 21 Απριλίου του 1967. Ήταν πιστός στην ομάδα του Δημήτριου Ιωαννίδη και εκ των πρωταγωνιστών της ανατροπής του δικτάτορα Γεώργιου Παπαδόπουλου το Νοέμβριο του 1973, λίγες μέρες μετά την αιματηρή καταστολή της εξέγερσης του Πολυτεχνείου.

Συνελήφθη στις 24 Φεβρουαρίου 1975 ως πρωταίτιος της σχεδιαζόμενης ανατροπής της κυβέρνησης Καραμανλή («Πραξικόπημα της πιτζάμας») και καταδικάστηκε σε φυλάκιση 8 ετών. Την 1 Αυγούστου του 1977 απέδρασε από το Λαϊκό Νοσοκομείο της Αθήνας, όπου είχε μεταφερθεί για ιατρικούς λόγους και εν συνεχεία διέφυγε στο εξωτερικό, όπου και παρέμεινε έως ότου τα αδικήματα, για τα οποία κατηγορούνταν, παραγράφηκαν, οπότε επέστρεψε στην Ελλάδα και εργάσθηκε ως μεταφραστής.

Παραπομπές
----------

1. ↑  «Η τελευταία απόδραση... » Ανακτήθηκε στις 16/7/2020
2. ↑  Λάμπρος Αναγνωστόπουλος: «Ο θάνατος του Μπόλαρη και οι νοσταλγοί της χούντας» Ανακτήθηκε στις 16/7/2020
3. ↑  Μπαΐλης Πάνος: «Ο Μπόλαρης ζει ανάμεσά μας» Ανακτήθηκε στις 17/7/2020
Στην Αρχαία ελληνική μυθολογία με το όνομα **Μαντινέας** (***Μαντινεύς***) είναι γνωστός ένας από τους 50 γιους του βασιλιά Λυκάονα της Αρκαδίας. Ο Μαντινεύς ίδρυσε την αρχαία πόλη Μαντίνεια στην Πελοπόννησο, μία πόλη που πήρε το όνομά του. Σε κάποιες πηγές ο Μαντινεύς αναφέρεται και με το όνομα **Μαντίνους**. Η πόλη που ίδρυσε ο Μαντινέας ονομαζόταν *"Πτόλιν"* στο σημερινό Γκορτσούλι Αρκαδίας σε έναν λόφο περίπου 1 χιλιόμετρο βόρεια από την μετέπειτα πόλη όπου βρέθηκε προϊστορικός οικισμόςμ από το 6.000 π.Χ.. Η Αντινόη αργότερα, εγγονή του Άλεος από την Τεγέα την μετέφερε στην σημερινή της θέση στον κάμπο νότια από τον λόφο.

Παραπομπές
----------

1. ↑  Παυσανίας, 8.8.4

Πηγές
-----

* Emmy Patsi-Garin: *Επίτομο λεξικό Ελληνικής Μυθολογίας*, εκδ. οίκος «Χάρη Πάτση», Αθήνα 1969
Ο **Χατζή Μιλούτιν Σάβιτς Γκαρασάνιν** (*σερβικά: Милутин Савић Гарашанин*) (1762 - 1842) ήταν σέρβος επαναστάτης, συμμετείχε στις δύο Σερβικές επαναστάσεις στις αρχές του 19ου αιώνα. Ήταν μέλος του συμβουλίου της επικρατείας κατά τη βασιλεία του πρίγκιπα Μίλος Ομπρένοβιτς. Γιος του ήταν ο Ίλιγια Γκαρασάνιν και εγγονός του ο Μιλούτιν Γκαρασάνιν (1845-1898), ένας από τους ιδρυτές και τους ηγέτες του Προοδευτικού κόμματος, συνολικά είχε τρεις γιους και δύο κόρες.

Η οικογένειά του μετοίκησε από το Μαυροβούνιο στη Σερβία και το Γκαράσι όπου γεννήθηκε ο ίδιος. Πατέρας του ήταν ο *Σάββα "Σάβιτσα" Μπόσκοβιτς* κι παππούς του ο Βουσκασίν Μπόσκοβιτς Κνεζ του Μπόσκοβιτς.

Πήρε μέρος στον Αυστρο-τουρκικό πόλεμο μαζί με τον Καραγιώργη Πέτροβιτς. Επίσης συμμετείχε σε μάχες στην πρώτη και στη δεύτερη σερβική επανάσταση, ενώ ταξίδεψε και στους Άγιους τόπους, Ιερουσαλήμ.Το 1842 πήρε μέρος στην εξέγερση κατά του πρίγκιπα όπου σκοτώθηκε ο γιος του Λουκάς.

Αναφορές
--------

* Алекса С. Јовановић, *Приносци за историју старог српског права*, Београд 1900.

  



1. ↑  Ανακτήθηκε στις 24  Ιουνίου 2019.
Καταρράκτης στο Πολυλίμνιο

  

Το **Πολυλίμνιο** βρίσκεται στο Νομό Μεσσηνίας, στην κοινότητα Χαραυγής του Δήμου Μεσσήνης. Είναι ένα σύμπλεγμα από λίμνες, οι οποίες λόγω του ανώμαλου εδάφους δημιουργούν καταρράκτες.

Τοποθεσία
---------

Η Χαραυγή της Δημοτικής Ενότητας Βουφράδος, βρίσκεται μεταξύ Μεσσήνης και Πύλου και απέχει 32 χιλιόμετρα από την Καλαμάτα. Στην Καζάρμα υπάρχει πινακίδα που οδηγεί στη Χαραυγή και το Πολυλίμνιο.

Συλλογή Φωτογραφιών
-------------------

* 
* 
*

Παραπομπές
----------

1. ↑  «ΔΗΜΟΣ ΜΕΣΣΗΝΗΣ - ΔΗΜΟΤΙΚΗ ΕΝΟΤΗΤΑ ΒΟΥΦΡΑΔΟΣ - ΧΑΡΑΥΓΗ». Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 27 Φεβρουαρίου 2020.
2. ↑  «ΚΑΛΑΜΑΤΑ (IN) - ΠΟΛΥΛΙΜΝΙΟ ΜΕΣΣΗΝΙΑΣ, ΕΝΑΣ ΕΠΙΓΕΙΟΣ ΠΑΡΑΔΕΙΣΟΣ».
3. ↑  «TRAVEL PHOTO - ΠΟΛΥΛΙΜΝΙΟ ΜΕΣΣΗΝΙΑΣ».
Συντεταγμένες: 12°10′N 61°39′W﻿ / ﻿12.167°N 61.650°W﻿ / 12.167; -61.650

Για την πόλη του Ανατολικού Τιμόρ, δείτε: Μπαρίκ (Ανατολικό Τιμόρ).  

Η **Μπαρίκ** (Barique) είναι μια πόλη της Γρενάδας. Βρίσκεται στην ενορία του Αγίου Πατρίκιου. Βρίσκεται βόρεια του νησιού και νότια-κεντρικά του Αγίου Πατρίκιου. Έχει υψόμετρο 948 πόδια (289 μέτρα).

Γεωγραφία
---------

Η Μπαρίκ βρίσκεται βόρεια του νησιού και νότια-κεντρικά του Αγίου Πατρίκιου. Έχει υψόμετρο 948 πόδια (289 μέτρα). Βρίσκεται σε γεωγραφικές συντεταγμένες 12°10′Β 61°39′Δ.

Δείτε επίσης
------------

* Κατάλογος πόλεων της Γρενάδας

Παραπομπές
----------

1. ↑  «Barique». Falling Rain. [*νεκρός σύνδεσμος*]
2. ↑  Google Earth

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
--------------------
Η **Μαρισόλ Εσπινόσα Κρους** (Marisol Espinoza Cruz, 30 Ιουλίου 1967-) είναι περουβιανή δημοσιογράφος και πολιτικός, Πρώτη αντιπρόεδρος του Περού από το 2011. Είναι μέλος του Κογκρέσου για την Πιούρα από το 2006. Η Εσπινόσα ανήκει στην Εθνικό Κόμμα του Περού.

Βιογραφία
---------

Γεννήθηκε στην πόλη Πιούρα. Από το 1985 ως το 1991 σπούδασε δημοσιογράφος στο Πανεπιστήμιο της Πιούρα.

Από το 1988 έως το 1989 ήταν εκπαιδευόμενη συντάκτρια για την τοπική εφημερίδα *La Industria*. Το 1991 εργάστηκε ως συντάκτης και δημοσιογράφος για το κανάλι RBC Channel 11. To 1991 - 1992 επιμελήθηκε διεθνείς ειδήσεις στην αμερικανική τηλεόραση. Το Δεκέμβριο του 1992 εργάστηκε στην εφημερίδα El Tiempo της Πιούρα, όπου έγινε επικεφαλής της σελίδας Economics το 2002. Έλαβε μέρος στα μεταπτυχιακά προγράμματα του Διεθνούς Πανεπιστημίου της Φλόριντα και του Βορειοδυτικού Πανεπιστημίου. Στην συνέχεια έκανε μεταπτυχιακό στα Οικονομικά. Τον Ιανουάριο του 2005 προσχώρησε στο Ενωτικό Κόμμα του Περού και εξελέγη μέλος του Κογκρέσου στην εκλογική περιφέρεια της Πιούρα.

Στις προεδρικές εκλογές του 2011 μετά την νίκη του Ογιάντα Ουμάλα ανέλαβε αντιπρόεδρος του Περού.

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
--------------------

|  |  |
| --- | --- |
| Commons logoCommons logo | Τα Wikimedia Commons έχουν πολυμέσα σχετικά με το θέμα   **Μαρισόλ Εσπινόσα** |

* https//www.congreso.gob.pe/congresista/2006/mespinozac/\_hoja-vida.htm
Ο **Μπαντσάχ Μουνίρ Μπουκάρι** (Badshah Munir Bukhari بادشاہ منیر بخاری) είναι γλωσσολόγος από το Βόρειο Πακιστάν. Ιθαγενής Τσιτράλ, είναι λέκτορας στη γλωσσολογία και μέλος του Τμήματος Ουρντού στο Πανεπιστήμιο της Πεσαβάρ.

Η Εθνική Αρχή γλώσσας του Πακιστάν δημοσίευσε το βιβλίο του για τις γλώσσες Ουρντού και Κχόβαρ. Το Λεξικό Κχόβαρ-Ουρντού-Αγγλικών είναι μία από τις λίγες διαθέσιμες πηγές για τη γλώσσα Khowar. Είναι επίσης ο εκδότης του Khayaban (ISBN 1993-9302), το περιοδικό έρευνα του Τμήματος Ουρντού. 

Το 2004, η κυβέρνηση του Πακιστάν του απένειμε το μετάλλιο για την προσφορά του στον τομέα της γλωσσικής έρευνας.

Εργασίες
--------

Σχεδίασε αλφάβητα για επτά προηγουμένως άγραφες γλώσσες του βόρειου Πακιστάν και του Αφγανιστάν. 

Είναι μεταφραστής για τις γλώσσες Ουρντού, Πάστο, Κχόβαρ και Ντάρι. Έχει δημοσιεύσει στις εξής γλώσσες του βόρειου Πακιστάν και Αφγανιστάν: 

* Νταμελί
* Ντομάακι
* Γκάβαρ-Μπάτι
* Καλάς
* Κασμίρ
* Κχόβαρ
* Κοχιστάνι
* Νανγκαλάμι
* Πασάγι
* Παλούλα
* Σίνα
* Σουμάστι
* Νουριστάνι
* Ασκούνου
* Καμκάτα-βίρι
* Τρεγκάμι
* Βάσι-βάρι
* Βαϊγκάλι
* Ντάρι
* Πάστο
* Ουρντού

Πηγές
-----

* Αρχειοθετήθηκε 2010-01-03 στο Wayback Machine.
Ο **Μιλούτιν Γκαρασάνιν** (*σέρβικα: Милутин Гарашанин*) (Βελιγράδι, 22 Φεβρουαρίου 1843 - Παρίσι, 5 Μαρτίου 1898) ήταν Σέρβος πολιτικός, στρατιωτικός, συγγραφέας, εκδότης και ακαδημαϊκός.

Ήταν γιος του Ίλιγια Γκαρασάνιν και της Σοφία Ντάνικα. Αποφοίτησε από τη στρατιωτική σχολή, πυροβολικού, της Μετς στη Γαλλία και έπειτα ασχολήθηκε στο αγρόκτημα της οικογένειας. Πήρε μέρος στον Σερβο-τουρκικό πόλεμο το 1876 στο πυροβολικό και απολύθηκε μετά το τέλος του με τον βαθμό του συνταγματάρχη. 

Από το 1881 - 1883 ήταν υπουργός Εσωτερικών. Τον Ιανουάριο του 1881 ίδρυσε μαζί με άλλους το Σερβικό Προοδευτικό Κόμμα και έγινε Πρόεδρός του. 

Συνεργάτης του περιοδικού "Видело" και ιδρυτής του περιοδικού "Погледτο" το 1883-84. Το 1884 έφυγε από το διπλωματικό σώμα αφήνοντας τη διπλωματική υπηρεσία της Βιέννης. Την 1η Μαρτίου 1884 έγινε πρωθυπουργός και υπουργός εξωτερικών έως τις 23 Μαρτίου 1886. Υπουργός εσωτερικών από τις 25 Ιουνίου 1887.

Από το 1889 ήταν ο συντάκτης του περιοδικού "Видело" έως το 1894. Μετέβη στο Παρίσι όπου έμεινε για έναν χρόνο, μέχρι το 1895. Επιστρέφοντας στη Σερβία έγινε πρόεδρος της εθνοσυνέλευσης του Βασιλείου της Σερβίας. Επέστρεψε στο Παρίσι όπου πέθανε στις 5 Μαρτίου του 1898.

Ο Γκαρασάνιν ήταν ιδιαίτερα σεβαστός ως συγγραφέας και ομιλητής, ο καλύτερος ρήτορας στην τότε πολιτική σκηνή. Το 1893 έγινε μέλος της Σερβικής Βασιλικής Ακαδημίας.

Στο πρώτο τηλεφώνημα που έγινε στη Σερβία στη διαδρομή Βελιγράδι - Νις το 1886 ήταν στην άκρη της γραμμής στο Βελιγράδι και από την άλλη πλευρά της γραμμής, στο Νις, ήταν οβασιλιάς Μίλαν. Λόγω της κακής ακουστικότητας και κακής ποιότητας της τηλεφωνικής γραμμής ο βασιλιάς επαναλαμβάνεται αρκετές φορές, "Μιλούτιν μίλα πιο δυνατά." Τέλος ο Γκαρασάνιν απάντησε: «Μεγαλειότατε, μιλάω τόσο πολύ, που όταν ανέβητε το πύργο του καθεδρικού ναού θα πρέπει χωρίς αμφιβολία να έχω ακουστεί στο Νις και χωρίς ένα τηλέφωνο "

Συγγραφέας, έγραψε πολλά λογοτεχνικά έργα, εκ των οποίων το πιο σημαντικό το "Dokolice" γραμμένο το 1892.

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
--------------------

* Πολυμέσα σχετικά με το θέμα  Milutin Garašanin στο Wikimedia Commons

Αναφορές
--------

* Биографија на сајту САНУ[*νεκρός σύνδεσμος*]
* Момир Самарџић: Делатност Милутина Гарашанина на организовању српске пропаганде у Старој Србији и Македонији 1885. године - корени и план[*νεκρός σύνδεσμος*]

  


|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
| Καθιερωμένοι όροι | 
* VIAF: 232793256
* ISNI: 0000 0003 6600 6360
* GND: 102118506X
* NKC: js2014826846

 |

 |



1. ↑  *Czech National Authority Database*. js2014826846. Ανακτήθηκε στις 16  Δεκεμβρίου 2022.
Η **Πολυκράτεια** (άκμασε το 213 π.Χ.) ήταν μία γυναίκα από το Άργος, μητέρα του Περσέα της Μακεδονίας.

Βιογραφία
---------

Η Πολυκράτεια παντρεύτηκε τον Άρατο τον Νεότερο, γιο του Αράτου του Σικυωνίου, μεγάλου πολιτικού της Αχαΐκής Συμπολιτείας. Μάλλον απέκτησε έναν γιο με το όνομα Άρατος, που αργότερα έγινε πρεσβευτής της Αχαϊκής Συμπολιτείας. Όταν ο Άρατος ο Νεότερος με την οικογένειά του ήλθαν στην Αυλή της Μακεδονίας, η Πολυκράτεια αποπλανήθηκε από τον Φίλιππο Ε΄ της Μακεδονίας. Αυτός αργότερα αποφάσισε να δηλητηριάσει τον πεθερό της και τον σύζυγό της. Μερικές πηγές αναφέρουν ότι η Πολυκράτεια παντρεύτηκε τελικά τον Φίλιππο Ε΄ και έγινε η μητέρα του γιου του Περσέα, που διαδέχθηκε τον πατέρα του το 179 π.Χ.

Οικογένεια
----------

Παντρεύτηκε τον Φίλιππο Ε΄ της Μακεδονίας και είχε τέκνο:

* Παρσέας π.212-166 π.Χ. βασιλιάς της Μακεδονίας.

Πηγές
-----

* Habicht, Christian (1994). Athen in hellenistischer Zeit: gesammelte Aufsätze (in German). C.H. Beck. p. 151.
* Lendering, Jonas. "Philip V". Livius.Org.

1. ↑  Ανακτήθηκε στις 26  Νοεμβρίου 2018.