recursal/SuperWikiNEXT-32B huggingface dataset:
**Αποθείωση** (Desulfurization ή desulphurisation) είναι μια χημική διαδικασία για την αφαίρεση θείου από ένα υλικό. Αυτό περιλαμβάνει είτε την απομάκρυνση του θείου από ένα μόριο (*π.χ.* A=S → A:), είτε την αφαίρεση ενώσεων θείου από ένα μείγμα όπως οι ροές διυλιστηρίων πετρελαίου.

Χημική αντίδραση: Η θειοακετάλη διασπάται σε αιθάνιο, θειούχο νικέλιο και υδρογονάνθρακα υπό τη δράση του υδρογόνου και νικελίου Raney.Παράδειγμα αποθείωσης θειοακετάλης χρησιμοποιώντας νικέλιο Raney
Αυτές οι διεργασίες έχουν μεγάλη βιομηχανική και περιβαλλοντική σημασία, καθώς παρέχουν το μεγαλύτερο μέρος του θείου που χρησιμοποιείται στη βιομηχανία (Διαδικασία Κλάους (Claus) και Διαδικασία επαφής (Contact process)), επειδή οι ενώσεις χωρίς θείο που διαφορετικά δεν θα μπορούσαν να χρησιμοποιηθούν σε μεγάλο αριθμό καταλυτικών διεργασιών και επίσης μειώνουν την απελευθέρωση επιβλαβών ενώσεων θείου στο περιβάλλον, ιδιαίτερα διοξειδίου του θείου (SO2) που οδηγεί σε όξινη βροχή.

Οι διεργασίες που χρησιμοποιούνται για την αποθείωση περιλαμβάνουν την υδροαποθείωση (hydrodesulfurization), τη διεργασία SNOX (SNOX process) και τη διεργασία του υγρού θειικού οξέος (διεργασία WSA, wet sulfuric acid process)

Παραπομπές
----------

1. ↑  Babich, I (April 2003). «Science and technology of novel processes for deep desulfurization of oil refinery streams: a review». *Fuel* **82** (6): 607–631. doi:10.1016/S0016-2361(02)00324-1.
O **Γιόχαν Γένσεν** (δανικά: *Johan Ludwig William Valdemar Jensen*‎‎, 8 Μαΐου 1859 - 5 Μαρτίου 1925) ήταν Δανός μαθηματικός και μηχανικός. Διετέλεσε πρόεδρος της Δανικής Μαθηματικής Εταιρίας από το 1892 έως το 1903.

Βιογραφία
---------

Ο Γένσεν γεννήθηκε στο Nakskov της Δανίας, αλλά πέρασε την παιδική του ηλικία στη βόρεια Σουηδία, επειδή ο πατέρας του εργαζόταν εκεί ως διαχειριστής ενός αγροκτήματος. Η οικογένεια επέστρεψε στη Δανία πριν το 1876, οπότε ο Γένσεν γράφτηκε στο Τεχνολογικό Ίδρυμα της Κοπεγχάγης. Παρ’ όλο που ανάμεσα σε άλλα γνωστικά αντικείμενα σπούδασε και μαθηματικά και μάλιστα δημοσίευσε ένα ερευνητικό μαθηματικό άρθρο, ήταν αυτοδίδακτος σε προχωρημένα μαθηματικά θέματα και ποτέ δεν έλαβε ακαδημαϊκή θέση. Αντίθετα ήταν επιτυχημένος μηχανικός στην Τηλεφωνική Εταιρία της Κοπεγχάγης μεταξύ 1881 και 1924 κι έγινε επικεφαλής του τεχνικού τμήματος το 1890. Όλη του τη μαθηματική έρευνα την έκανε στον ελεύθερο χρόνο του. Ο Γένσεν είναι γνωστός για τη φημισμένη του ανισότητα, την ανισότητα Γένσεν. Επίσης απέδειξε τον τύπο του Γένσεν στη μιγαδική ανάλυση.

Δείτε επίσης
------------

* Ανισότητα Γένσεν
* Τύπος του Γένσεν

Παραπομπές
----------

1. 1 2  *MacTutor History of Mathematics archive*. Ανακτήθηκε στις 22  Αυγούστου 2017.
2. 1 2  «Dansk Biografisk Lexikon». (Δανικά) *Dansk Biografisk Leksikon*.
3. ↑  *MacTutor History of Mathematics archive*.
4. ↑  «Jensen biography». *www-history.mcs.st-andrews.ac.uk*. Ανακτήθηκε στις 11 Οκτωβρίου 2017.
5. ↑  Jensen, J. L. W. V. (1906). «Sur les fonctions convexes et les inégalités entre les valeurs moyennes». *Acta Mathematica* **30** (0): 175–193. doi:10.1007/BF02418571. .
6. ↑  Jensen, J. (1899). «Sur un nouvel et important théorème de la théorie des fonctions» (στα γαλλικά). *Acta Mathematica* **22** (1): 359–364. doi:10.1007/BF02417878. ISSN 0001-5962. MR 1554908.

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
--------------------

* Πολυμέσα σχετικά με το θέμα  Johan Ludvig William Valdemar Jensen στο Wikimedia Commons

|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
| Καθιερωμένοι όροι | 
* WorldCat
* VIAF: 50842871
* LCCN: n90623931
* ISNI: 0000 0000 2918 4633
* GND: 172504228

 |

 |
Η **Fieseler-Werke** ήταν εταιρεία κατασκευής αεροσκαφών με έδρα το Κάσσελ της Γερμανίας, γνωστή για το αεροσκάφος συνδέσμου Fieseler Fi 156 (*Storch*). 

Ιδρύθηκε το 1930 από τον Γκέρχαρντ Φίζελερ (Fieseler) που αγόρασε τις εγκαταστάσεις της *Raab-Katzenstein* που είχε κηρύξει πτώχευση. Κατά την διάρκεια του 1930 και 1940 κατασκεύασε αεροπλάνα το πλείστον για την Λουφτβάφε. Ουσιαστικά το 1945 σταμάτησε η παραγωγή και ο αρχιμηχανικός της εταιρείας πλέον εργαζόταν σε εταιρία κατασκευής τροχόσπιτων. Η εταιρεία το 1947 επίσημα διαλύθηκε από τους συμμάχους. Η οδός *Am Fieseler Werk* στο Λοφέλντεν βρίσκεται στην θέση του παλαιού εργοστασίου.

|  |  |
| --- | --- |
| 

|  |
| --- |
| * Πύλη:Αεροπορία
* Πύλη:Οικονομία
* Πύλη:Γερμανία
 |

 |
Protergia
---------

Η **Protergia** είναι ο τομέας Ηλεκτρικής Ενέργειας και Φυσικού Αερίου της MYTILINEOS της μεγαλύτερης ιδιωτικής εταιρείας ενέργειας στην Ελλάδα, και δραστηριοποιείται στην προμήθεια ηλεκτρικής ενέργειας και φυσικού αερίου προσφέροντας σύγχρονες και αξιόπιστες υπηρεσίες. Η #Protergia προσφέρει συνδυαστικά προϊόντα ηλεκτρικού ρεύματος και φυσικού αερίου και εξυπηρετεί περισσότερες από 500.000 παροχές σε ολόκληρη τη χώρα.

H εταιρεία διαχειρίζεται όλες τις ηλεκτροπαραγωγές μονάδες της #MYTILINEOS, στις οποίες περιλαμβάνονται μονάδες με καύσιμο φυσικό αέριο και μονάδες Ανανεώσιμων Πηγών Ενέργειας (αιολικά πάρκα, φωτοβολταϊκοί σταθμοί, και μικρά υδροηλεκτρικά έργα). Διαθέτει ενεργειακό χαρτοφυλάκιο δυναμικότητας 1.200 MW θερμικών μονάδων και 205 MW Ανανεώσιμων Πηγών Ενέργειας, το 2021 κάλυψε περί το 11% της εγχώριας ζήτησης ηλεκτρικής ενέργειας.

Ο εξελιγμένος τρόπος που η Protergia προσφέρει τα προϊόντα της, η καινοτομία στις υπηρεσίες της και ο πράσινος προσανατολισμός στο σχεδιασμό τους μαζίμε τη φιλική εξυπηρέτηση, ανοίγουν έναν καινούργιο δρόμο στην ενέργεια για χιλιάδες σπίτια και επιχειρήσεις.

Θέλετε να μάθετε τα πάντα για τα νέα χρωματιστά τιμολόγια ρεύματος και πώς θα επιλέξετε αυτό που σας ταιριάζει;

Chargespot powered by Protergia | Το μέλλον της ηλεκτροκίνησης σήμερα
---------------------------------------------------------------------

Η ηλεκτροκίνηση αποτελεί σημαντικό βήμα στην παγκόσμια προσπάθεια για ένα πράσινο μέλλον και δεσμευόμαστε να εξασφαλίσουμε στους πελάτες μας μια εύκολη μετάβαση στη νέα εποχή των μετακινήσεων. Βρισκόμαστε στο πλευρό του οδηγού όπου και αν βρίσκεται, με το δίκτυο ταχείας και υπερταχείας φόρτισης που συνεχώς αναπτύσσουμε στην Ελλάδα, με πάνω από 850 σημεία φόρτισης. Με στρατηγικές συνεργασίες τόσο με δημόσιους φορείς όσο και με σχετικές επιχειρήσεις, δουλεύουμε αδιάκοπα για να καλύψουμε πλήρως όλες τις ανάγκες ηλεκτροκίνησης που έχετε.

Βραβεία
-------

Προϊόν της Χρονιάς 2024 | Protergia Helios Value στην κατηγορία υπηρεσία απόκτησης φωτοβολταϊκών

Franchise Awards 2024 | Be Spoken Franchise

Energy Mastering Awards 2023 | Energy Supplier of the Year 2023

Lenovo Retail Business Awards 2022 | Silver Retail Stores Energy

Energy Mastering Awards 2022 | Βραβευση για την καινοτομία των υπηρεσιών και των project που αναπτύσσει

Παραπομπές
----------
Η **Λαίδη Φρόιλα Τζαλάμ** (Dame Froyla Tzalam, GCMG, είναι ανθρωπολόγος και ηγέτης της κοινότητας των Μοπάν Μάγια από την Μπελίζ, η οποία είναι Γενική Κυβερνήτρια της Μπελίζ από τις 27 Μαΐου 2021.

Είναι η πρώτη ιθαγενής Μάγια που υπηρέτησε ως γενικός κυβερνήτης οποιασδήποτε χώρας στην ιστορία της Κοινοπολιτείας.

Εκπαίδευση
----------

Η Τζαλάμ είναι από το χωριό Σαν Αντόνιο του Τολέδο. Αποφοίτησε με πτυχίο μπάτσελορ στην Ανθρωπολογία από το Πανεπιστήμιο Τρίνιτι του Τέξας. Ακολούθησε μεταπτυχιακό στην Αγροτική Ανάπτυξη από το Πανεπιστήμιο του Σάσσεξ.

Καριέρα
-------

Ήταν η εκτελεστική διευθύντρια του Ινστιτούτου για Αυτόχθονη Διοίκηση Sarstoon Temash (SATIIM). 

Η Τζαλάμ προκρίθηκε για υποψηφιότητα στη Γερουσία τον Ιανουάριο του 2017, αλλά αρνήθηκε, προκειμένου να επικεντρωθεί στη δουλειά της με το SATIIM.

Γενική Κυβερνήτρια της Μπελίζ
-----------------------------

Ανακοινώθηκε στις 22 Απριλίου 2021 από τον πρωθυπουργό της Μπελίζ Τζόνι Μπρισένιο ότι ορίστηκε ως ο επόμενος Γενικός Κυβερνήτης της Μπελίζ μετά τη συνταξιοδότηση του Κόλβιλ Γιανγκ.  Είναι το τρίτο πρόσωπο στο αξίωμα του Γενικού Κυβερνήτη και η δεύτερη γυναίκα που διορίστηκε στο ρόλο.

Στις 21 Μαρτίου 2022 τιμήθηκε με τον Μεγαλόσταυρο του Τάγματος των Αγίου Μιχαήλ και Αγίου Γεωργίου από τον Δούκα του Κέιμπριτζ κατά τη διάρκεια της βασιλικής περιοδείας του.

Παραπομπές
----------

1. ↑  amandala.com.bz/news/greg-choc-bows-satiim/.
2. 1 2  namati.org/network/member/froylatzalam/.
3. ↑  belize.com/news/prime-minister-john-briceno-independence-day-address-2021/.
4. ↑  amandala.com.bz/news/governor-general-h-e-lady-froyla-tzalam/.
5. ↑  www.thetimes.co.uk/article/court-circular-march-21-2022-25ltkz867.
6. ↑  First Woman of Maya Descent Elected as Governor – General in the Commonwealth
7. ↑  Congratulatory Outpouring for GG Froyla T'zalam
8. ↑  «froyla tzalam». *Namati*.
9. ↑  «Staff & Board of Directors | Welcome to SATIIM». *www.satiim.org.bz*.
10. ↑  «SATIIM’s Froyla Tzalam Explains Decision to Decline Nomination». Channel 5 Belize. 2017-01-06. Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 2021-04-24.. Ανακτήθηκε στις 2021-04-24.
11. ↑  «PM Confirms Nomination of Froyla Tzalam as the next Governor General». *lovefm.com*. 22 Απριλίου 2021. Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 23 Απριλίου 2021. Ανακτήθηκε στις 23 Απριλίου 2021.
12. ↑  «Court circular: March 21, 2022». *The Times*. Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 23 Απριλίου 2022. Ανακτήθηκε στις 24 Απριλίου 2022.
13. ↑  «Governor General Froyla T'zalam Bestowed Title of Dame». Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 11 Ιουνίου 2022. Ανακτήθηκε στις 24 Απριλίου 2022.
14. ↑  «Investiture Ceremony». *Twitter*.
Η **Έφη Πλιάτσικα-Πανσελήνου** (1906-1997) ήταν Ελληνίδα συγγραφέας, μυθιστοριογράφος και ποιήτρια.

Βιογραφικά στοιχεία
-------------------

Γεννήθηκε στο Αυδήμι της Ανατολικής Θράκης το έτος 1906. Το 1923 με τις ανταλλαγές πληθυσμών κατέφυγε με την οικογένειά της στην Κωνσταντινούπολη όπου τελείωσε την Ιωακείμειο Σχολή. Περί τα μέσα της δεκαετίας του 20 έφυγαν οικογενειακώς στον Πειραιά και εκείνη σπούδασε Νομικά στο Καποδιστριακό Πανεπιστήμιο Αθηνών ενώ παράλληλα εργαζόταν ως υπάλληλος. Άσκησε το επάγγελμα του δικηγόρου και σε ηλικία 29 ετών (1935) έγινε πρόεδρος του Συνδέσμου Ελληνίδων Επιστημόνων. Πήρε μέρος στους κοινωνικούς αγώνες της εποχής και στην Αντίσταση. Το 1936 παντρεύτηκε με τον Ασημάκη Πανσέληνο, δικηγόρο και λογοτέχνη, και είναι μητέρα του συγγραφέα Αλέξη Πανσέληνου.

Λογοτεχνική παρουσία
--------------------

Το 1946 πρωτοεμφανίστηκε στα γράμματα με δημοσιεύσεις σε περιοδικά και λογοτεχνικές στήλες εφημερίδων. Ποιήματα, διηγήματα, άρθρα για αισθητικά και κοινωνικά θέματα, επιφυλλίδες με λογοτεχνικό περιεχόμενο, ημερολόγιο της Κατοχής με τον τίτλο "Περιμένοντας τους βαρβάρους", ταξιδιωτικές εντυπώσεις από τη Σοβιετική Ένωση, Ουγγαρία, Ρουμανία, Βουλγαρία και Γαλλία. Επίσης έκανε πολλές μεταφράσεις λογοτεχνικών βιβλίων από τα γαλλικά. Το 1958 εξέδωσε το πρώτο της μυθιστόρημα ("Δρόμοι της Αθήνας") που γνώρισε πολλές εκδόσεις και διδάχτηκε στη Σορβόννη και σε άλλα γαλλικά πανεπιστήμια, ανθολογημένο από τον Αντρέ Μιραμπέλ το 1962. Εκτός από την λογοτεχνική, είχε και επιστημονική δραστηριότητα με την δημοσίευση άρθρων και μελετών σχετικά με τη νομική θέση της Γυναίκας στην Ελλάδα, στη Σοβιετική Ένωση, για τους παραβατικούς νέους ("Το εγκληματικό παιδί") ενώ η κοινωνική και πολιτική της δραστηριότητα εξακολούθησε για χρόνια, κυρίως μέσω του Συνδέσμου Ελληνίδων Επιστημόνων αλλά και του Ελληνοσοβιετικού Συνδέσμου. Μετά τον θάνατό της, το 1997, ο πολιτιστικός σύλλογος Πάρου "Οι φίλοι του Δρυού", για να τιμήσει την πολύτιμη συμβολή της στην ανάπτυξη της πνευματικής και καλλιτεχνικής επιμόρφωσης σε μεγάλο αριθμό νέων, έδωσε το όνομά της στον δρόμο όπου βρίσκεται το σπίτι της στον Δρυό, εκεί όπου ζούσε επί πολλούς μήνες κάθε χρόνο.

Εργογραφία
----------

### Μυθιστορήματα & Διηγήματα

* Οι δρόμοι της Αθήνας (1958 - Δ' έκδοση "Εκδόσεις Καστανιώτη", 1986)
* Καταχτημένη χώρα (Σύγχρονη Εποχή, 1976)
* Ο τελευταίος τρύγος (Σύγχρονη Εποχή, 1980)
* Το γάλα της συκιάς ( Σύγχρονη Εποχή, 1981)
* Λεωφόρος του ήλιου (Δελφίνι, 1995)

### Ποιητικές συλλογές

* Αυλός του ανέμου (1972)
* Γράμμα από το καλοκαίρι (Καστανιώτης, 1978)
* Καθρέφτης της υποτροπής (Δωδώνη, 1980)
* Η πετροθάλασσα και όλα τα άλλα ποιήματα (συγκεντρωτικός τόμος, Γ' έκδοση Γκοβόστης, 1990)

### Δοκίμια

* Λυρικές προσεγγίσεις (Σύγχρονη Εποχή, 1993)

Παραπομπές
----------

1. ↑  Νέα Εστία, σελ. 965, 1993
2. ↑  Ριζοσπάστης, 14 Μαρτίου 1993
3. ↑  Πλιάτσικα-Πανσελήνου, Έφη. «ΠΡΟΣΩΠΟ: Έφη Πλιάτσικα - Πανσέληνου». *biblionet.gr*.
Συντεταγμένες: 37°36′22″N 22°37′06″E﻿ / ﻿37.60611°N 22.61833°E﻿ / 37.60611; 22.61833

Ο  **Άγιος Στέφανος** είναι οικισμός της τοπικής κοινότητας Φρεγκαίνης, της δημοτικής ενότητας (τέως δήμου) Λυρκείας, του δήμου Άργους - Μυκηνών, της περιφερειακής ενότητας (τέως νομού) Αργολίδας, στην περιφέρεια Πελοποννήσου, σύμφωνα με το πρόγραμμα *Καλλικράτης*.  Πριν το σχέδιο *Καποδίστριας* και το πρόγραμμα *Καλλικράτης*, ανήκε στην επαρχία Άργους του νομού Αργολίδος, στο γεωγραφικό διαμέρισμα Πελοποννήσου.

Γεωγραφία
---------

Ο Άγιος Στέφανος είναι ημιορεινός οικισμός στο νοτιοδυτικό τμήμα του νομού Αργολίδας. Βρίσκεται στις βόρειες απολήξεις της κορυφής «Μεγαβούνι» (700 μ.) και κοντά στον ποταμό Ξεριά, δυτικά του Άργους και σε μέσο σταθμικό υψόμετρο 280. Απέχει 23 χλμ. περίπου ΒΔ. του Ναυπλίου.

Πληθυσμός
---------

Μόνιμος | Έτος | Πληθυσμός |
| --- | --- |
| 1991 | 33 |
| 2001 | 20 |
| 2011 | 12 |
| 2021 | 4 |

Πραγματικός (de facto) | Έτος | Πληθυσμός |
| --- | --- |
| 1961 | 142 |
| 1971 | 38 |
| 1981 | 57 |
| 1991 | 33 |
| 2001 | 20 |
| 2011 | 12 |

Διοικητικές μεταβολές μέχρι τον «Καλλικράτη»
--------------------------------------------

Ο οικισμός αναγνωρίστηκε το 1928 και προσαρτήθηκε στην κοινότητα Κρυονερίου του τέως νομού Αργολίδος & Κορινθίας. Το 1946 αποσπάστηκε από την κοινότητα Κρυονερίου προσαρτήθηκε στην κοινότητα Φρεγκαίνης. Το 1949 υπήχθη στον νομό Αργολίδος. Με το ΦΕΚ 244Α - 04/12/1997 ο οικισμός αποσπάστηκε από την κοινότητα Φρεγκαίνης και προσαρτήθηκε στον δήμο Λυρκείας. Με το ΦΕΚ 87Α - 07/06/2010 ο οικισμός αποσπάστηκε από τον δήμο Λυρκείας και προσαρτήθηκε στον δήμο Άργους-Μυκηνών.

Παραπομπές
----------

1. ↑  (Ελληνικά) *Βάση δεδομένων της Ελληνικής Στατιστικής Αρχής*.
2. 1 2
3. 1 2
4. 1 2 3  ΠΛΜ 1:465
5. ↑  Εκδόσεις «Ελλάδα»
6. 1 2  Δομή 1:249
7. ↑  «Διακοπές», σ. 434
8. ↑
9. ↑
10. ↑

Πηγές
-----

* Εγκυκλοπαίδεια Πάπυρος Λαρούς Μπριτάνικα, 1978, 2006 (ΠΛΜ)
* Εγκυκλοπαίδεια Δομή, 2002-4
* Οργανισμός εκδόσεων «Ελλάδα», χάρτες (Βαρελάς)
* Περιοδικό «Διακοπές», εκδ. Δ.Ο.Λ. 2010
* eetaa.gr
Συντεταγμένες: 38°23′55.00″N 23°47′25.94″E﻿ / ﻿38.3986111°N 23.7905389°E﻿ / 38.3986111; 23.7905389

Το **αρχαίο θέατρο Ερέτριας** βρίσκεται στη συνοικία Θεάτρου, στον δήμο Ερέτριας του νομού Ευβοίας και ακολουθεί την τριμερή διάρθρωση των ελληνιστικών θεάτρων: κοίλο, ορχήστρα και σκηνικό
οικοδόμημα.

Περιγραφή
---------

Από την πρώτη οικοδομική του φάση που χρονολογείται, κατά πάσαν πιθανότητα, στο τελευταίο τρίτο του 4ου αι. π.Χ. σώζονται μόνο τα θεμέλια του σκηνικού οικοδομήματος και των παρασκηνίων. Δεν έχει γίνει, μέχρι τώρα, γνωστή η κάτοψη της ορχήστρας και η διαμόρφωση του κοίλου.

Η σημερινή μορφή του κοίλου και της ορχήστρας ανήκει στη δεύτερη φάση (περίπου στο 300 π.Χ.). Σε αυτή τη φάση το θέατρο έγινε μνημειώδες και με πολλές αρχιτεκτονικές και καλλιτεχνικές λεπτομέρειες. Το κοίλο του που δεν στηρίζεται στο φυσικό λόφο, αλλά σε τεχνητό ημικυκλικό ανάχωμα, ήταν χωρισμένο με δώδεκα κλίμακες σε έντεκα κερκίδες και διέθετε προεδρία για τους επισήμους. Η χωρητικότητά του ήταν 6.000 θεατές περίπου. Η κυκλική ορχήστρα του (διαμ. 22 μ.) που την περιέτρεχε ένα ημικυκλικό κανάλι ομβρίων υδάτων, συνδεδεμένο με δύο υπόγειους αγωγούς, ήταν καλυμμένη με κονίαμα και διακοσμημένη με δίχρωμα σχέδια που απεικόνιζαν κλήμα και σταφύλια. Η σκηνή, που ανήκει στον τύπο με υπερυψωμένο προσκήνιο, συνδεόταν με την ορχήστρα με ένα υπόγειο θολωτό πέρασμα το οποίο εξυπηρετούσε τη σκηνοθετική αποκάλυψη του Κάτω Κόσμου, όταν οι ανάγκες
του θεατρικού έργου το απαιτούσαν.

Κατά την τρίτη οικοδομική φάση, μετά το 198 π.Χ. επεκτάθηκε το  σκηνικό οικοδόμημα με την προσθήκη δύο διακοσμημένων με ζωγραφικά σχέδια πτερύγων και τοποθετήθηκε ένα προστατευτικό κιγκλίδωμα στην πρώτη σειρά των εδωλίων, προκειμένου να προστατεύονται οι θεατές κατά τους αγώνες των μονομάχων που λάμβαναν χώρα στο θέατρο.

Κατάσταση διατήρησης
--------------------

Η κατάσταση διατήρησης του θεάτρου έχει ως εξής: α) διατηρείται περίπου το ένα
πέμπτο του αρχικού συνόλου του κοίλου, β) το μεγαλύτερο μέρος των λίθινων  εδωλίων έχει διαρπαγεί, γ) σώζονται οι
κατώτεροι δόμοι από ασβεστολιθικές λιθοπλίνθους των αναλημμάτων που στήριζαν
τις επιχώσεις του κοίλου στις παρόδους και του σκηνής.

Σημερινή κατάσταση
------------------

Σήμερα, λόγω της προχωρημένης αποσάθρωσης, η πρόσβαση στο μνημείο έχει απαγορευτεί. Παλαιότερα όμως ήταν επισκέψιμο και φιλοξενούσε θεατρικές παραστάσεις.

Πηγές
-----

* Ροζίνα Κολώνια, Ταυτότητα Αρχαίων Θεάτρων, Κίνηση Πολιτών Διάζωμα (www.diazoma.gr)
* E. Fiechter, Das theater in Eretria (1937)
* H. P. Isler, Bericht uber die arbeiten in theater von Eretria, Antik 42 (1999) 116
* H. P. Isler, Eretria XVIII, Das theater (2007)

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
--------------------

* 

|  |  |
| --- | --- |
| 

|  |
| --- |
| * Πύλη:Αρχαιολογία
* Πύλη:Ιστορία
* Πύλη:Θέατρο
* Πύλη:Ελλάδα
 |

 |

|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
| Καθιερωμένοι όροι | 
* VIAF: 237489888

 |

 |
Ο **Πλάτων Ροδοκανάκης** (2 Ιανουαρίου 1883 - 16 Ιανουαρίου 1919) ήταν Έλληνας συγγραφέας, ιστορικός, ερευνητής και δημοσιογράφος.

Σύντομο βιογραφικό σημείωμα
---------------------------

Γεννήθηκε στη Σμύρνη, όπου είχαν εγκατασταθεί οι Χιώτες προγόνοι του, ενώ ήταν συγγενής εξ αίματος του Kάλβου. Φοίτησε στην Ευαγγελική Σχολή Σμύρνης και στη Θεολογική Σχολή της Χάλκης, καθώς προοριζόταν για κληρικός. Μεταστράφηκε όμως προς τη δημοσιογραφία, την οποία εξάσκησε αρχικά στη Σμύρνη και μετά στην Αθήνα, εργαζόμενος στις εφημερίδες *Ακρόπολις* και *Εστία*, κυρίως ως χρονογράφος. Ωραιοπαθής και αισθησιακός, ο Πλάτων Ροδοκανάκης έγραψε σε κομψό ύφος ποιήματα, πεζά ( όπως «De profundis» (1908), «Το φλογισμένο ράσο» (1911, αυτοβιογραφικό αφήγημα), «Το βυσσινί τριαντάφυλλο» (1912, αφηγήματα), κ.ά.), ιστορικές μελέτες («Βυζαντινά πολύπτυχα»( 1916), «Η βασίλισσα και αι βυζαντιναί αρχόντισσαι» (1920), καθώς και το ποιητικό δράμα «Άγιος Δημήτριος», που παίχτηκε από τον θίασο της Μαρίκας Κοτοπούλη το 1917. Στη σκηνή ανεβάστηκαν και τα μονόπρακτά του «Η θεατρίνα», «Ο πιερόττος» και «Το τσακάλι» (1912), καθώς και το ιστορικό δράμα «Η Κλυταιμνήστρα». Ρομαντικός και ταυτόχρονα παρνασσικός, συνοδοιπόρος του καβαφικού αισθητισμού, ενώ κατά τον Nάσο Βαγενά ο Ροδοκανάκης είναι «ένας συγγραφέας που θα μπορούσε να θεωρηθεί πρόδρομος των υπερρεαλιστών μας». Ο Πλάτων Ροδοκανάκης διετέλεσε επίσης έφορος Βυζαντινών Αρχαιοτήτων και υπήρξε ένας από τους ιδρυτές της Εταιρείας Βυζαντινών Σπουδών. 

Το 2008 ανέβηκε η θεατρική διασκευή του «Βυσσινί τριαντάφυλλου» από την ομάδα «Όχι παίζουμε», σε σκηνοθεσία Γιώργου Σαχίνη και δραματουργική έρευνα του κοινωνιολόγου Άρη Ασπρούλη. Το 2019 ανέβηκε στον προαύλιο χώρο του Ασύλου Ανιάτων (τελευταία Αθηναϊκή οικία της οικογένειας Ροδοκανάκη) και στο Jubilee Theatre (Roehampton University) στο Λονδίνο, η θεατρική παράσταση "Στη μνήμη ενός μικρού παιδιού" σε σκηνοθεσία Ιόλης Ανδρεάδη και έρευνα αρχείου και τεκμηρίων του Άρη Ασπρούλη, η οποία βασιζόταν στη ζωή του Πλάτωνα Ροδοκανάκη, στις απόκρυφες πτυχές των γραπτών του και στις ανέκδοτες ιστορίες γύρω από την ξακουστή οικογένειά του.

Πηγές
-----

* *Νεώτερον Εγκυκλοπαιδικόν Λεξικόν* «Ηλίου», τ. 16, σελ. 667
* *Πλάτων Ροδοκανάκης: De Profundis* εκδ. Στιγμή, σελ. 65

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
--------------------

* 6 παραθέματα.
* Το πεζοτράγουδο «Ο ύμνος του μαχαραγιά» από τη συλλογή *De profundis*
* Πλάτων Ροδοκανάκης (Αρχείο ντοκιμαντέρ της ΕΡΤ)
* Κ.Παλαμάς, "Το Βυσσινί Τριαντάφυλλο", *Νουμάς*, 331, 15-2-1909

Παραπομπές
----------

1. ↑  Εγκυκλοπαίδεια Δομή, τόμ 25 σ. 382 ISBN 960-8177-77-4
Η **σειρά Dodge D8** είναι ένα επιβατικό αυτοκίνητο πλήρους μεγέθους που παρήχθη από την αμερικανική αυτοκινητοβιομηχανία Dodge από το 1937 έως το 1938. Παρουσιάστηκε στο κοινό τον Οκτώβριο του 1937 για το έτος μοντέλου 1938.

Ιστορία
-------

Η σειρά D8 εξοπλίστηκε με έναν εξακύλινδρο σε σειρά κινητήρα πλευρικών βαλβίδων 3.569 κυβικών εκατοστών με ισχύ 87 ίππων. Ο κινητήρας ήταν τοποθετημένος μπροστά, ενώ η κίνηση ήταν πισωκίνητη. Το κιβώτιο ταχυτήτων ήταν τριτάχυτο κιβώτιο ταχυτήτων ενώ ο συμπλέκτης ήταν μονοδίσκο ξηρό. Προαιρετικά προσφέρθηκε ένα ημιαυτόματο κιβώτιο ταχυτήτων.

Το αυτοκίνητο προσφέρθηκε σε σεντάν, κουπέ, κάμπριο και λιμουζίνα. Το μοντέλο ήταν διαθέσιμο με δύο μεταξόνια, 3.353 χιλιοστά για το επταθέσιο σεντάν, λιμουζίνα και πενταθέσια κάμπριο και 2.921 χιλιοστά για όλες τις άλλες εκδόσεις. Τα αυτοκίνητα παραδίδονταν επίσης στον πελάτη με γυμνό σασί, δηλαδή χωρίς αμάξωμα, έτσι ώστε ο αγοραστής να τα συμπληρώσει από τον έμπιστο κατασκευαστή του.

Έφυγε από την παραγωγή τον Οκτώβριο του 1938.

* Dodge D8 4-θυρο Touring SedanDodge D8 4-θυρο Touring Sedan
* Dodge Convertible Coupe του 1938Dodge Convertible Coupe του 1938
* D8 Convertible Sedan του 1938, πίσω μέροςD8 Convertible Sedan του 1938, πίσω μέρος
* Dodge D8 "Sloper" Coupe (Αυστραλία)Dodge D8 "Sloper" Coupe (Αυστραλία)
* Το σασί με μακρύ μεταξόνιο χρησιμοποιήθηκε από κατασκευαστές αμαξομάτων για διάφορους σκοπούς, όπως αυτό το ασθενοφόροΤο σασί με μακρύ μεταξόνιο χρησιμοποιήθηκε από κατασκευαστές αμαξομάτων για διάφορους σκοπούς, όπως αυτό το ασθενοφόρο

Βιβλιογραφικές αναφορές
-----------------------

* Beverly Kimes, Henry Clark, Standard Catalog of American Cars 1805-1942, Iola, Krause Publications Inc, 1996, ISBN 978-08-73414-28-9.

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
--------------------

|  |  |
| --- | --- |
| Commons logoCommons logo | Τα Wikimedia Commons έχουν πολυμέσα σχετικά με το θέμα   **Dodge σειρά D8** |
Η **Χαλκηδόνα** (ή Χαλκηδώνα) είναι συνοικία της **Νίκαιας**, στη νοτιοδυτική πλευρά του δήμου. Μικρότερα τμήματα της συνοικίας υπάγονται στους δήμους Κερατσινίου-Δραπετσώνας και Πειραιά. Συνορεύει με τη Νεάπολη στα βόρεια, τα Γερμανικά στα ανατολικά, τα Ταμπούρια στα νότια και την Αμφιάλη στα δυτικά. 

Η συνοικία ονομάστηκε Χαλκηδόνα, σε ανάμνηση της Χαλκηδόνας (σημερινό **Καντίκιοϊ)**, της αρχαίας παραθαλάσσιας πόλης της Βιθυνίας, στα δεξιά του Βοσπόρου (στην είσοδο από την Προποντίδα), σχεδόν απέναντι από την πόλη του Βυζαντίου, δεδομένου ότι πολλοί πρόσφυγες από εκεί εγκαταστάθηκαν στην περιοχή της σημερινής Χαλκιδόνας. Βέβαια, δεν πρέπει να συγχέεται με το προάστιο της (Νέας) Χαλκηδόνας, που υπάγεται στον δήμο Νέας Φιλαδέλφειας - Νέας Χαλκηδόνας.

Πυρήνας της συνοικίας είναι η Πλατεία Χαλκηδόνας (25ης Μαρτίου), η οποία έλαβε το όνομά της από την περιοχή, ενώ τη συνοικία διασχίζει η Λεωφόρος Πέτρου Ράλλη (μετά την Πλατεία Χαλκηδόνας μετονομάζεται σε Λεωφόρο Σαλαμίνος).
Συντεταγμένες: 37°45′36.76″N 23°27′16.13″E﻿ / ﻿37.7602111°N 23.4544806°E﻿ / 37.7602111; 23.4544806

Η **Κυψέλη** (μέχρι το 1950 *Χαλασμένη*) είναι οικισμός στην Αίγινα, στην περιφερειακή ενότητα Νήσων της περιφέρειας Αττικής. Σύμφωνα με την απογραφή του 2011, η Κυψέλη έχει 2.124 κατοίκους και είναι ο δεύτερος μεγαλύτερος οικισμός του νησιού από πλευράς πληθυσμού. Είναι κτισμένη σε υψόμετρο 60 μέτρων και βρίσκεται 3,5 χιλιόμετρα ανατολικά της πόλης της Αίγινας. Ο οικισμός λεγόταν μέχρι το 1950 Χαλασμένη, από μία ημιτελή εκκλησία στην περιοχή η οποία άρχισε να κατασκευάζεται άλλα οι εργασίες σταμάτησαν το 1845.

Η Κυψέλη βρίσκεται σε εύφορη πεδιάδα στην οποία καλλιεργούνται φιστικιές, αμυγδαλιές και άλλες καλλιέργειες. Η καλλιέργεια φιστικιών άρχισε τη δεκαετία του 1920. Νωρίτερα οι κάτοικοι της Κυψέλης ασχολούνται με την αλιεία και την σπογγαλιεία. Σήμερα στην κωμόπολη λειτουργεί εξαθέσιο δημοτικό, γυμνάσιο, κοινοτικό κατάστημα και χώροι εστίασης. Η πλατεία του χωριού, όπου βρίσκεται ο ναός της Ευαγγελιστρίας, κτισμένος περί το 1887, έχει χαρακτηριστεί μαζί με το ναό διατηρητέο μνημείο, διότι είναι το μοναδικό τμήμα του οικισμού που διατηρεί σε υψηλό ποσοστό την παραδοσιακή μορφή του. Επίσης το κτίριο του δημοτικού σχολείου, κτισμένο το 1887, έχει χαρακτηριστεί και αυτό διατηρητέο. Κοντά στη Κυψέλη βρίσκεται η παλιά εκκλησία του Αγίου Νικολάου του Μούλου.

Η πορεία του πληθυσμού σύμφωνα με τις απογραφές:

| Απογραφή | Πληθυσμός |
| --- | --- |
| 1928 | 1.099  |
| 1940 | 1.265  |
| 1951 | 1.004  |
| 1961 | 1.025  |
| 1971 | 1.176  |
| 1981 | 1.397  |
| 1991 | 1.595  |
| 2001 | 1.949 |
| 2011 | 2.124 |

Παραπομπές
----------

1. ↑  (Ελληνικά) *Βάση δεδομένων της Ελληνικής Στατιστικής Αρχής*.
2. 1 2 3 4 5 6 7 8  Σταματελάτος, Μιχαήλ· Βάμβα-Σταματελάτου, Φωτεινή (2006). *Γεωγραφικό Λεξικό της Ελλάδας*. Αθήνα: Ερμής. σελ. 407. ISBN 9603201332.
3. ↑  «Πανδέκτης: Χαλασμένη -- Κυψέλη». *pandektis.ekt.gr*. Ανακτήθηκε στις 30 Δεκεμβρίου 2021.
4. 1 2 3  «Οικισμός της Κυψέλης». *www.aegina.com.gr*. Ανακτήθηκε στις 30 Δεκεμβρίου 2021.
5. ↑  «ΥΑ ΥΠΠΕ/ΑΡΧ/Β1/Φ26/18247/511/7-6-1980 - ΦΕΚ 574/Β/26-6-1980». Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 30 Δεκεμβρίου 2021. Ανακτήθηκε στις 30 Δεκεμβρίου 2021.
6. ↑  «ΥΑ ΥΠΠΕ/ΔΙΛΑΠ/Γ/2393/46534/10-8-1983 - ΦΕΚ 515/Β/5-9-1983». Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 30 Δεκεμβρίου 2021. Ανακτήθηκε στις 30 Δεκεμβρίου 2021.

|  |  |  |  |  |  |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| 

| π • σ • ε
Οικισμοί του Δήμου Αίγινας |
| --- |
|  |
| 
* Αγία Μαρίνα
* Αιγινήτισσα
* Αίγινα
* Άλωνες
* Ανίτσαιο
* Βαθύ
* Βαΐα
* Βλάχηδες
* Κάβος
* Καπότηδες
* Κοντός
* Κυλινδράς
* Κυψέλη
* Λαγούσα
* Λαγουσάκι
* Λαζάρηδες
* Μεσαγρός
* Μονή Κοιμήσεως Θεοτόκου
* Παχεία Ράχη
* Πέρδικα
* Πόρτες
* Σταχτοροή (νησίδα)\*
* Σφεντούρι
* Τζίκηδες
* Υψηλή (νησίδα)\*
 |
|  |
| 
* Έδρα: \* Αίγινα
* \*(Οικισμοί με μη μόνιμο πληθυσμό)]
 |

 |

|  |  |
| --- | --- |
| 

|  |
| --- |
| * Πύλη:Γεωγραφία
* Πύλη:Ελλάδα
 |

 |
Συντεταγμένες: 45°40′N 13°35′E﻿ / ﻿45.667°N 13.583°E﻿ / 45.667; 13.583

Δορυφορική λήψη του κόλπου της Τεργέστης.
Ο **Κόλπος της Τεργέστης** (ιταλικά: *Golfo di Trieste*‎‎, σλοβενικά: *Tržaški zaliv*‎‎, κροατικά: *Tršćanski zaljev*‎‎) είναι ένας κόλπος της Αδριατικής θάλασσας, ο οποίος εκτείνεται από το νησί Γκράντο της ιταλικής επαρχίας της Γκορίτσια μέχρι τη Σαβούντρια της Κροατίας, πολύ κοντά στην πόλη Πιράν της Σλοβενίας. 

Ο κόλπος έχει έκταση περίπου 550 τ.χλμ, με μέσο βάθος 16 μ. και μέγιστο περίπου 25 μ. Η είσοδος του κόλπου έχει πλάτος 21 χιλιόμετρα. Η ακτή είναι σχετικά χαμηλή με αμμώδη βυθό στα δυτικά ενώ το υπόλοιπο τμήμα της ακτής εμφανίζει ως επί το πλείστον ανάγλυφο απότομο και βραχώδες, καθώς βρίσκεται κοντά στο καρστικό οροπέδιο.  Στο ιταλικό τμήμα του κόλπου της Τεργέστης χύνεται ο ποταμός Ιζόντσο και ο ποταμός Τιμάβο ενώ στο σλοβένικο τμήμα οι ποταμοί Ριτζάνα και Ντραγκόνια. 

Η πόλη της Τεργέστης βρίσκεται στο εσωτερικό και ανατολικό τμήμα του κόλπου ενώ τα άλλα μεγάλα αστικά κέντρα με θέα στον κόλπο είναι το Μονφαλκόνε, το Ντουίνο και η Μούτζα στην Ιταλία και το Κόπερ, η Ίτζολα και το Πιράν στη Σλοβενία​​.

Παραπομπές
----------

1. ↑  TurismoFVG,Golfo di Trieste.
2. ↑  «Il Golfo di Trieste». Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 1 Μαρτίου 2013. Ανακτήθηκε στις 27 Φεβρουαρίου 2013.
3. ↑  «FiumeIsonzo». Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 3 Μαρτίου 2013. Ανακτήθηκε στις 27 Φεβρουαρίου 2013.

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
--------------------

* Πολυμέσα σχετικά με το θέμα  Gulf of Trieste στο Wikimedia Commons

|  |  |
| --- | --- |
| 

|  |
| --- |
| * Πύλη:Γεωγραφία
* Πύλη:Ιταλία
* Πύλη:Κροατία
* Πύλη:Σλοβενία
 |

 |

|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
| Καθιερωμένοι όροι | 
* WorldCat
* VIAF: 234759960
* LCCN: sh90004432
* GND: 4403518-4

 |

 |
Η **σειρά Dodge D5** είναι ένα επιβατικό αυτοκίνητο πλήρους μεγέθους που παρήχθη από την αμερικανική αυτοκινητοβιομηχανία Dodge από το 1936 έως το 1937. Παρουσιάστηκε στο κοινό τον Οκτώβριο του 1936 για το έτος μοντέλου 1937.

Ιστορία
-------

Η σειρά D5 εξοπλίστηκε με έναν εξακύλινδρο σε σειρά κινητήρα πλευρικών βαλβίδων 3.569 κυβικών εκατοστών με ισχύ 87 ίππων. Ο κινητήρας ήταν τοποθετημένος μπροστά, ενώ η κίνηση ήταν πισωκίνητη. Το κιβώτιο ταχυτήτων ήταν τριτάχυτο κιβώτιο ταχυτήτων ενώ ο συμπλέκτης ήταν μονοδίσκο ξηρό. Προαιρετικά ήταν διαθέσιμο ένα ημιαυτόματο κιβώτιο ταχυτήτων.

Το D5 προσφέρθηκε σε σεντάν, κουπέ, κάμπριο και λιμουζίνα. Το μοντέλο ήταν διαθέσιμο με δύο μεταξόνια, 3.353 χιλιοστά για το επταθέσιο σεντάν, λιμουζίνα και πενταθέσια κάμπριο και 2.921 χιλιοστά για όλες τις άλλες εκδόσεις. Τα αυτοκίνητα παραδίδονταν επίσης στον πελάτη με γυμνό σασί, δηλαδή χωρίς αμάξωμα, έτσι ώστε ο αγοραστής να τα συμπληρώσει από τον έμπιστο κατασκευαστή του.

Έφυγε από την παραγωγή τον Οκτώβριο του 1937. Σύμφωνα με ορισμένες αναφορές, ήταν ο 6-κύλινδρος κινητήρας Dodge από τη σειρά Dodge D5 που χρησίμευσε ως βάση για τον σοβιετικό κινητήρα GAZ-11. Ωστόσο, σύμφωνα με άλλους, ήταν τα φορτηγά Dodge σειράς T-, V-, W που πρόσφεραν τον κινητήρα τους. Ο κινητήρας GAZ βασίστηκε σίγουρα σε σχέδιο Dodge, αλλά είναι σχεδόν αδύνατο να πει κανείς ακριβώς από ποιο όχημα και με ποιες μικρές προδιαγραφές προήλθε, καθώς όλα τα επιβατικά και φορτηγά Dodge χρησιμοποιούσαν τον ίδιο 6κύλινδρο κινητήρα από τη δεκαετία του 1920 έως τη δεκαετία του 1950. 

* Dodge D5 2-πορτο Touring SedanDodge D5 2-πορτο Touring Sedan
* Dodge D6 4-πορτο σεντάν του 1937 (μοντέλο εξαγωγής)Dodge D6 4-πορτο σεντάν του 1937 (μοντέλο εξαγωγής)
* Πίσω μέρος από το D5 κουπέΠίσω μέρος από το D5 κουπέ

Βιβλιογραφικές αναφορές
-----------------------

|  |  |
| --- | --- |
| Commons logoCommons logo | Τα Wikimedia Commons έχουν πολυμέσα σχετικά με το θέμα   **Dodge σειρά D5** |

* Beverly R. Kimes, Henry A. Clark: Standard Catalog of American Cars 1805–1942. Krause Publications, Iola 1985, ISBN 0-87341-045-9.
Ο **Φερνάντο Νάβας** (*Fernando Rodolfo Navas*, 29 Ιανουαρίου 1977) είναι Αργεντινός πρώην ποδοσφαιριστής.

Αγωνιζόταν με επιτυχία στη Μπόκα Τζούνιορς στη θέση του μέσου το 2000 όταν τον έφερε στην Ελλάδα η ΑΕΚ με ελληνικό διαβατήριο το οποίο αποδείχθηκε πλαστό και έτσι εντάχθηκε ως Αργεντινός. Διακρίθηκε για το εντυπωσιακό και αποτελεσματικό παιχνίδι του αλλά ο ιδιότροπος χαρακτήρας του δεν του έδωσε την ευκαιρία να αναδειχθεί σε ένα από τους πιο ταλαντούχους ποδοσφαιριστές που πέρασαν από την ΑΕΚ.

Κορυφαία στιγμή της καριέρας του στην ΑΕΚ ήταν οι δυο αγώνες απέναντι στη Μπάγερ Λεβερκούζεν για το Κύπελλο ΟΥΕΦΑ το 2000 (Λεβερκούζεν-ΑΕΚ 4-4: 24’ και 42’ Κίρστεν, 48’ Κόβατς, 90’ Ράμελοφ, 5’ Λάκης, 46’ και 79’ Νάβας, 55’ πεν.Τσιάρτας και ΑΕΚ-Λεβερκούζεν 2-0: 16’ Νάβας, 49’ Τσιάρτας) στους οποίους αναδείχθηκε σε ηγέτη της ΑΕΚ σκοράροντας συνολικά 3 γκολ που έδωσαν και την πρόκριση.

Μετά την ΑΕΚ αγωνίστηκε δανεικός για τρεις μήνες στον Άρη ενώ συμμετείχε και στην προετοιμασία του Πανιωνίου χωρίς όμως να αγωνιστεί.
O **Δημήτρης Τσιόδρας** εργάζεται ως δημοσιογράφος από το 1989. Γεννήθηκε στο Μάναρη Αρκαδίας το 1959, σπούδασε Πολιτικές Επιστήμες στο Πανεπιστήμιο Αθήνας και έκανε μεταπτυχιακά (ΜΑ) στις Διεθνείς Σχέσεις στο Fletcher School of Law and Diplomacy, Tufts University, στις ΗΠΑ. Παρακολούθησε μεταπτυχιακό course με θέμα «Sociology of Mass Media and Popular Culture» στο Πανεπιστήμιο Κολούμπια. Ασχολείται με ζητήματα πολιτικής, διεθνών σχέσεων και ευρωπαϊκών εξελίξεων. 

Τα πρώτα του βήματα στη δημοσιογραφία τα κάνει στο ραδιόφωνο του Flash, έπειτα στην «Κυριακάτικη Ελευθεροτυπία», όπου έφτασε στη θέση του αρχισυντάκτη του πολιτικού τμήματος, και στον τηλεοπτικό σταθμό Mega, καλύπτοντας πάντοτε το ρεπορτάζ της Νέας Δημοκρατίας. 

Τον Νοέμβριο του 2011 αναλαμβάνει διευθυντής του Γραφείου Τύπου του πρωθυπουργού Λουκά Παπαδήμου στη συγκυβέρνηση ΠΑΣΟΚ-Ν.Δ.-ΛΑΟΣ, ενώ στην υπηρεσιακή κυβέρνηση Παναγιώτη Πικραμμένου μεταξύ των εκλογών του Μαΐου και του Ιουνίου του 2012 αναλαμβάνει κυβερνητικός εκπρόσωπος. Αμέσως μετά επιστρέφει και πάλι στη δημοσιογραφία, εργαζόμενος ως πολιτικός σχολιαστής και αρθρογράφος στον ΣΚΑΪ και την «Καθημερινή». 

Το 2015 αναλαμβάνει τη θέση του εκπροσώπου Τύπου του Ποταμιού.

Παράλληλα με την επαγγελματική του δραστηριότητα μελετά συστη­ματικά ιστορία και θεωρίες των διεθνών σχέσεων. Έχει παρακολουθήσει από κοντά κρίσιμες συνεδριάσεις στην ΕΕ, έχει συνομιλήσει κατά καιρούς κι έχει κάνει συνεντεύξεις με σημαντικούς Ευρωπαίους παράγοντες. Είναι συγγραφέας του βιβλίου «Ευρωπατριωτισμός ή Εθνοκεντρισμοί;» (Εκδόσεις Μίνωας), ενώ άρθρα του έχουν δημοσιευθεί σε διεθνή ΜΜΕ, όπως Le Monde Diplomatique, Courrier International, International Relations.

Από τον Αύγουστο του 2019 ο Δημήτρης Τσιόδρας ανέλαβε τη θέση του Διευθυντή του Γραφείου Τύπου του Πρωθυπουργού Κυριάκου Μητσοτάκη.

Παραπομπές
----------

1. ↑  «Από το ΠΟΤΑΜΙ στη ΝΔ: Ο Δημήτρης Τσιόδρας στο γραφείο Τύπου του Μεγάρου Μαξίμου». *Sofokleousin*. Ανακτήθηκε στις 25 Μαρτίου 2020.
2. ↑  «Εκλογές 2019: Οι 397 υποψήφιοι στις λίστες της ΝΔ. Τα ονόματα». *www.skai.gr*. Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 11 Ιουνίου 2019. Ανακτήθηκε στις 18 Ιουνίου 2019.
Το **Κομμουνιστικό Κόμμα Κούβας** (ισπανικά: Partido Comunista de Cuba, PCC) είναι το Μαρξιστικό-Λενινιστικό κόμμα της μονοκομματικής Δημοκρατίας της Κούβας και αποτελεί κόμμα-απόγονο των παλαιότερων οργανώσεων που προετοίμασαν και έκαναν την Κουβανική Επανάσταση.

Δομή
----

### Συνέδριο

Το συνέδριο είναι το ανώτατο όργανο του κόμματος και γίνεται κατά κανόνα κάθε περίπου έξι έτη. Εξαίρεση αποτέλεσε το προγραμματισμένο συνέδριο του 2009 που είχε ήδη καθυστερήσει και αναβλήθηκε , λόγω της εκτεταμένης οικονομικής κρίσης που προκλήθηκε από τη μείωση του τουρισμού και των εξαγωγών της λόγω της καπιταλιστικής οικονομικής κρίσης  και των διεθνών οικονομικών αποκλεισμών.

Αναλυτικά τα συνέδρια του PCC εκτός του ιδρυτικού του συνεδρίου είναι:

* 1ο Συνέδριο: 17-22 Δεκεμβρίου 1975
* 2ο Συνέδριο: 17-20 Δεκεμβρίου 1980
* 3ο Συνέδριο: 4-7 Φεβρουαρίου 1986
* 4ο Συνέδριο: 10-14 Οκτωβρίου 1991
* 5ο Συνέδριο: 8-10 Οκτωβρίου 1997
* 6ο Συνέδριο: 16-19 Απριλίου 2011

### Κεντρική Επιτροπή

Η ΚΕ είναι το ανώτατο όργανο μεταξύ των συνεδρίων. Τα μέλη της ΚΕ ήταν 225 μέχρι που το 5ο Συνέδριο μείωσε τον αριθμό σε 150. Ο Φιντέλ Κάστρο υπήρξε ο Πρώτος Γραμματέας της ΚΕ μέχρι την παραίτησή του το 2008 και τη διαδοχή του από τον Ραούλ Κάστρο.

### Πολιτικό Γραφείο και Γραμματεία

Το Πολιτικό Γραφείο, γνωστό και ως Πολίτμπιρο καθώς επίσης και η Γραμματεία είναι τα ανώτατα όργανα μεταξύ των συνεδριάσεων της Κεντρικής Επιτροπής.

Παραπομπές
----------

1. ↑  «Cuba postpones Communist Party Congress». CNN.com.
2. ↑  «Cuba suspends Communist party congress». TheGurdian.com.

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
--------------------

* Πολυμέσα σχετικά με το θέμα  Communist Party of Cuba στο Wikimedia Commons

  


|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
| Καθιερωμένοι όροι | 
* WorldCat
* VIAF: 157763617
* LCCN: n81110816
* ISNI: 0000 0001 1092 5558
* GND: 74230-2
* SUDOC: 028626869
* BNF: cb118726844 (data)
* NLA: 35086366
* NDL: 00628419
* NKC: kn20041103002
* BNE: XX84806
* CiNii: DA14374348

 |

 |
Συντεταγμένες: 52°19′35″N 17°33′54″E﻿ / ﻿52.32639°N 17.56500°E﻿ / 52.32639; 17.56500

Το **Μνημείο της Μάρια Κονοπνίτσκα στη Βζέσνια** (πολωνικά: *Pomnik Marii Konopnickiej we Wrześni*‎‎) είναι χάλκινο άγαλμα, που βρίσκεται στην πόλη Βζέσνια, στο Βοεβοδάτο Μείζονος Πολωνίας της Πολωνίας, αφιερωμένο στη Μάρια Κονοπνίτσκα (1842–1910), μια Πολωνή ποιήτρια, συγγραφέα παιδική λογοτεχνίας και ακτιβίστρια για τα δικαιώματα των γυναικών και για την ανεξαρτησία της Πολωνίας.

Ιστορία
-------

Το μνημείο σχεδιάστηκε από τον γλύπτη Μιστσίσουαφ Βέλτερ (Mieczysław Welter) και αποκαλύφθηκε επίσημα το 1979. Το χάλκινο εκμαγείο του αγάλματος κατασκευάστηκε στο Εργαστήριο Μεταλλουργίας Πόμετ στο Πόζναν (*Zakłady Metalurgiczne "Pomet" w Poznaniu*). Η τοποθεσία του μνημείου επιλέχθηκε για να αποτίσει φόρο τιμής στην ποιήτρια για την υποστήριξή της και την υπεράσπιση των μαθητών που συμμετείχαν στη σχολική απεργία της Βζέσνια ενάντια στην πολιτική της γερμανοποίησης κατά τα έτη 1901–1904. Το μνημείο ανεγέρθηκε με πρωτοβουλία και χρηματοδότηση των κατοίκων της Βζέσνια. Αυτή τη στιγμή βρίσκεται στο Πάρκο «Παιδιά της Βζέσνια». Κοντά στο μνημείο, έχουν τοποθετηθεί 8 χάλκινα γλυπτά βιβλίων, σχεδιασμένα από τον γεννημένο στο Πόζναν γλύπτη, Γιούζεφ Στασίνσκι.

Φωτοθήκη
--------

* Μάρια ΚονοπνίτσκαΜάρια Κονοπνίτσκα
* Το μνημείοΤο μνημείο
* Μία από τις αναμνηστικές πλακέτες αφιερωμένη στη Μάρια ΚονοπνίτσκαΜία από τις αναμνηστικές πλακέτες αφιερωμένη στη Μάρια Κονοπνίτσκα
* Πάρκο «Παιδιά της Βζέσνια», όπου βρίσκεται το μνημείοΠάρκο «Παιδιά της Βζέσνια», όπου βρίσκεται το μνημείο

Παραπομπές
----------

1. ↑  «Wernisaż wystawy pt. Mieczysław Welter. Rzeźba».. Ανακτήθηκε στις 1 Απριλίου 2020.
2. ↑  «Park im. Dzieci Wrzesińskich we Wrześni».. Ανακτήθηκε στις 1 Απριλίου 2020. [*νεκρός σύνδεσμος*]
3. ↑  «Wielkopolska wybitnych Polaków».. Ανακτήθηκε στις 1 Απριλίου 2020.

|  |  |
| --- | --- |
| 

|  |
| --- |
| * Πύλη:Πολιτισμός
* Πύλη:Πολωνία
 |

 |
Ο **Παρνάσιος** ήταν επιφανής πολίτης της Κορίνθου με καταγωγή από την Πάτρα που διετέλεσε Έπαρχος Αιγύπτου (*praefectus Aegypti*) από το 357 έως το 359. Μετά τη λήξη της επαρχίας του, διώχθηκε από τον Αυτοκράτορα Κωνστάντιο και εξορίστηκε. Σύμφωνα με τον Αμμιανό Μαρκελλίνο, ο Παρνάσιος γεννήθηκε στην Πάτρα, πρωτεύουσα της Επαρχίας Αχαΐας, και ήταν "άνθρωπος απλών ηθών" (homo simplicium morum). Σύμφωνα με επιστολή του Λιβανίου, ήταν εθνικός και όχι Χριστιανός. Ο εξορισθείς Παρνάσιος έχει ταυτιστεί με το **Μέμμιο Πόντιο Πτολεμαίο Παρνάσιο** ο οποίος αναφέρεται σε βάση αγάλματος το οποίο ανεγέρθηκε προς τιμήν του στην Κόρινθο. Κάποια στιγμή, πολύ πριν το 359, δήλωσε πως όταν έφυγε από την Πάτρα αναζητώντας αξίωμα στη ρωμαϊκή διοίκηση, είδε σε όνειρο πως τον καθοδηγούσαν κάποιες φιγούρες με τραγική ενδυμασία (σύμφωνα με το Αρτεμίδωρο τον Ονειροκριτικό, όνειρα που περιλάμβαναν θέατρο θα πραγματοποιούντο). Όταν, το 359, ο Κωνστάντιος διέταξε να στηθεί ένα δικαστήριο στη Σκυθόπολη της Παλαιστίνης για να διωχθούν όσοι υποτίθεται πως απεργάζονταν την πτώση του καθεστώτος μέσω μαντείας και μαγείας, αυτή η αναφορά του Παρνασίου ήταν αρκετή για να δικαστεί. O Αμμιανός αναφέρει πως ο Παρνάσιος φοβόταν πως θα καταδικαστεί σε θάνατο, αλλά εν τέλει η ποινή του ήταν εξορία. Το έτος 363 (μετά το θάνατο του Κωνστάντιου και την άνοδο του Ιουλιανού στο θρόνο) είχε αθωωθεί και επιστρέψει στην Κόρινθο.

Παραπομπές
----------

1. 1 2  *Libanius, Opera Bd. 10*, σ. 743, στα Google Books
2. ↑  Bryan Ward-Perkins, R. R. R. Smith (2016). *The Last Statues of Antiquity*. Oxford: Oxford University Press. σελ. 181. ISBN 0198753322.
3. ↑  «LSA-17 - Base for statue of Memmius Pontius Ptolemaeus Parnasius, patron of the city. Corinth (Achaea). Mid-fourth century ? - Discussion». *‘Last Statues of Antiquity (LSA)’ Database*. University of Oxford.
4. ↑  Samellas, Antigone (2010). *Alienation: The Experience of the Eastern Mediterranean (50-600 A.D.)*. Bern: Peter Lang AG. σελ. 22. ISBN 3039117890.
5. ↑  Ammianus Marcellinus, Res Gestae 19.12.10.
6. ↑  Jones, A. H. M. (1971). *The Prosopography of the Later Roman Empire. Vol. I 260-395, Parnasius 1*. London: Cambridge University Press. σελ. 667-8.

Πηγές
-----

* Samellas, Antigone (2010). *Alienation: The Experience of the Eastern Mediterranean (50-600 A.D.)*, Peter Lang AG, 1998. ISBN 3039117890.
* Rohrbacher, David (2002). *The Historians of Late Antiquity[*νεκρός σύνδεσμος*]*, Routledge, 2002. ISBN 0-415-20458-5.
* Washburn, Daniel (2007), Banishment in the Later Roman Empire, 284-476 CE, Routledge, 2012. ISBN 0415529255.
* Bunson, Matthew (2002). Encyclopedia of the Roman Empire, Facts on File, 2002. ISBN 0816045623.

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
--------------------

* Η Ιστορία του Αμμιανού Μαρκελλίνου, στο Lacus Curtius (λατινικό κείμενο και μετάφραση στα Αγγλικά)
* *Libanius, Opera Bd. 10* στα Google Books

|  |  |
| --- | --- |
| 

|  |
| --- |
| * Πύλη:Βιογραφίες
* Πύλη:Πολιτική
* Πύλη:Αρχαιότητα
 |

 |
Ο **Ιωάννης Αβράμιος** (Βενετία 1670 – Βιέννη 1718) ήταν Έλληνας λόγιος, ιατρός, δάσκαλος και διορθωτής ελληνικών βιβλίων και ιερωμένος κρητικής καταγωγής. Οι σπουδές του αφορούσαν τα αρχαία ελληνικά και τα λατινικά. Έγραψε, καθώς και διόρθωσε αρκετά κείμενα, φιλοτεχνώντας και πολλές μεταφράσεις. Έργα του γνωστά, πρέπει να θεωρούνται: *Απανθίσματα ποιητικά*, *Πολιτικόν θέατρον*, *Λόγοι*, κ.ά.

Βιογραφία
---------

Ο Αβράμιος διετέλεσε εφημέριος της ελληνικής εκκλησίας της Βενετίας, καθώς επίσης εργάστηκε σε διάφορα τυπογραφεία της πόλης, όπου είχε τον ρόλο του διορθωτή εκκλησιαστικών βιβλίων. Επιπλέον, υπήρξε και διδάσκαλος στη Ζάκυνθο όπως επίσης και στην κοινοτική σχολή της Βενετίας, έως ότου εκδιώχθηκε από τον Μελέτιο Τυπάλδο, τον μητροπολίτη.

Μετά τον διωγμό του κατέφυγε στο Βουκουρέστι, όπου έτυχε της προστασίας και της φιλίας του Ιωάννη Κωνσταντίνου Βασσαραβά, ηγεμόνα της Ουγγαροβλαχίας. Εκεί, η εκδοτική και διδακτική του δράση υπήρξε έντονη.

Το 1716, έλαβε μέρος στη συνωμοσία εναντίον του Μαυροκορδάτου. Η συμμετοχή του αυτή τον οδήγησε στο να φυλακιστεί στο μοναστήρι Σβαγκόβ. Οταν παρήλθε ο καιρός και απελευθερώθηκε, κατευθύνθηκε στη Βιέννη, όπου και πέθανε το 1718.

Παραπομπές
----------

1. 1 2  Χάρης Πάτσης -Βασική Παγκόσμιος Εγκυκλοπαίδεια (1967). «1». *Αβράμιος, Νικόλαος*. Χάρης Πάτσης. σελ. 67.
2. 1 2 3  Νέα Δομή (1997). «1». *Αβράμιος, Ιωάννης*. Οργανισμός Τεγοπούλου -Μανιατέα. σελ. 44.
3. ↑  Νεώτερον Εγκυκλοπαιδικόν Λεξικόν ΗΛΙΟΥ (1975). «1». *Αβράμιος, Ιωάννης*. ΗΛΙΟΣ. σελ. 120.

|  |  |
| --- | --- |
| 

|  |
| --- |
| * Πύλη:Βιογραφίες
* Πύλη:Ιστορία
* Πύλη:Ελλάδα
* Πύλη:Ιταλία
 |

 |

|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
| Καθιερωμένοι όροι | 
* VIAF: 893158792867939040000
* **ΕΒΕ**: 267987
* ISNI: 0000 0000 6238 512X

 |

 |
Η **Βίλεμ Τβε** (ολλανδικά: *Willem II*) είναι ποδοσφαιρικός σύλλογος που εδρεύει στο Τίλμπουρχ της Ολλανδίας. Ιδρύθηκε στις 12 Αυγούστου 1896 ως *Tilburgia*. Στις 12 Ιανουαρίου 1898 μετονομάστηκε στο σημερινό όνομα. Το 1916 κατέκτησε το πρώτο της πρωτάθλημα. Το ξανακατέκτησε το 1952 και το 1954. Επίσης κατέκτησε το Κύπελλο Ολλανδίας το 1944 και 1963. Το 1987, το 1990 και το 1999 ψηφίστηκε η ομάδα της χρονιάς. Επίσης το 1999 κατέκτησε τη δεύτερη θέση στο πρωτάθλημα και κέρδισε το εισιτήριο για τους ομίλους του Τσάμπιονς Λιγκ 1999-00, όμως αποκλείστηκε.

Την περίοδο 2010/2011 η Βίλεμ υποβιβάστηκε, μετά από 24 χρόνια παρουσίας στην Ερεντιβίζιε. Τη σεζόν 2011-2012 η ομάδα ξανακέρδισε την άνοδο στην Ερεντεβίζιε, αλλά την επόμενη σεζόν βγήκε στην τελευταία θέση και ξαναϋποβιβάστηκε.

Στάδιο
------

Κύριο λήμμα: Στάδιο Κόνινγκ Βίλεμ ΙΙ
Η Βίλεμ ΙΙ διεξάγει τους εντός έδρας αγώνες της στο Στάδιο Κόνινγκ Βίλεμ ΙΙ. Χτίστηκε το 1995 και η χωρητικότητα αγγίζει τις 14.637 θέσεις.

Επιτυχίες
---------

### Πρωταθλήματα

* **Ερεντιβίζιε**
	+ Πρωταθλήτρια (3): 1916, 1993, 1997
* **Εέρστε Ντιβίζιε**
	+ Πρωταθλήτρια (3): 1957, 1965, 2014

### Κύπελλα

* **Κύπελλο Ολλανδίας**
	+ Κυπελλούχος (2): 1944, 1963

Παραπομπές
----------

1. ↑  Koning Willem II Stadion worldofstadiums.com

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
--------------------

|  |  |
| --- | --- |
| Commons logoCommons logo | Τα Wikimedia Commons έχουν πολυμέσα σχετικά με το θέμα   **Βίλεμ Τβε** |

* Επίσημος ιστότοπος
Ο **Τζον Γουίλκς Μπουθ** (*John Wilkes Booth*, 10 Μαΐου 1838 – 26 Απριλίου 1865) ήταν Αμερικανός ηθοποιός ο οποίος, στις 14 Απριλίου του 1865, στη διάρκεια μιας παράστασης στο Θέατρο Φόρντ, στην Ουάσινγκτον, δολοφόνησε τον Πρόεδρο Αβραάμ Λίνκολν, πυροβολώντας τον στο πίσω μέρος της κεφαλής. Μετά τη δολοφονία, ο Μπούθ αρχικά κατάφερε να ξεφύγει και κατέφυγε σε μια φάρμα στα βόρεια της Βιρτζίνια, όπου τελικώς στις 26 Απριλίου στρατιώτες της Ένωσης τον εντόπισαν και τον σκότωσαν.

Ο Μπούθ ήταν υποστηρικτής της Συνομοσπονδίας και σφοδρός πολέμιος του Λίνκολν, ιδιαίτερα δε, διαφωνούσε με τη θέση του Προέδρου για την κατάργηση της δουλείας και την παραχώρηση δικαιώματος ψήφου σε πρώην δούλους.

Βιογραφικό
----------

Ο Μπουθ (ο οποίος πήρε το όνομά του από τον Άγγλο ριζοσπάστη πολιτικό Τζον Γουίλκς που ήταν μακρινός συγγενής του) γεννήθηκε στο Μέριλαντ στις 10 Μαΐου του 1838. Οι γονείς του, ο ηθοποιός Junius Brutus Booth και η ερωμένη του Μαίρη Άνν Χόλμς, εγκαταστάθηκαν στις ΗΠΑ, από την Αγγλία, τον Ιούνιο του 1821. Στις αρχές της δεκαετίας του 1850 γράφτηκε στο *Milton Boarding School for Boys*, το οποίο λειτουργούσε υπό τη διεύθυνση των Κουακέρων, στο Σπάρκς στο Μέριλαντ και στη συνέχεια στο St. Timothy's Hall, μια Επισκοπική στρατιωτική ακαδημία στο Κάτονσβάιλ, επίσης στο Μέριλαντ. Η εν λόγω ακαδημία χαρακτηριζόταν από αυστηρή πειθαρχία και οι μαθητές της ήταν υποχρεωμένοι να φορούν στρατιωτικές στολές. Τελικά ο Μπούθ παράτησε το σχολείο μετά το θάνατο του πατέρα του.

Άρχισε να ασχολείται με το θέατρο στα χρόνια της εφηβείας του ακολουθώντας τα βήματα τόσο του πατέρα του όσο και των αδερφών του που ήταν επίσης ηθοποιοί. Σε ηλικία 17 ετών έκανε το θεατρικό του ντεμπούτο στο έργο *Ριχάρδος ο Γ'* , στο Charles Street Theatre, στη Βαλτιμόρη όπου αποδοκιμάστηκε από το κοινό επειδή κάποια στιγμή έχασε τα λόγια του. Τα επόμενα χρόνια έπαιξε σε διάφορα θέατρα τόσο στη Βαλτιμόρη όσο και σε άλλες αμερικανικές πόλεις. Αυτό που χαρακτήριζε τον Μπουθ περισσότερο δεν ήταν το ταλέντο του όσο το πάθος και ο ενθουσιασμός με τον οποίο υποδυόταν τους ρόλους του και τα οποία είχαν ως αποτέλεσμα το κοινό να τον λατρέψει.

Παραπομπές
----------

1. 1 2  «Encyclopædia Britannica» (Αγγλικά) biography/John-Wilkes-Booth. Ανακτήθηκε στις 9  Οκτωβρίου 2017.
2. 1 2  (Αγγλικά) *SNAC*. w6gt5n06. Ανακτήθηκε στις 9  Οκτωβρίου 2017.
3. 1 2  (Αγγλικά) *Internet Broadway Database*. 84870. Ανακτήθηκε στις 9  Οκτωβρίου 2017.
4. ↑  Ανακτήθηκε στις 4  Μαρτίου 2021.
5. ↑  Εθνική Βιβλιοθήκη της Γερμανίας: (Γερμανικά) *Gemeinsame Normdatei*. Ανακτήθηκε στις 24  Ιουνίου 2015.
6. 1 2 3  *Τσεχική Εθνική Βάση Δεδομένων Καθιερωμένων Όρων*. mub20231173956. Ανακτήθηκε στις 3  Απριλίου 2023.

  


|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
| Καθιερωμένοι όροι | 
* WorldCat
* VIAF: 10647377
* **ΕΒΕ**: 97212
* LCCN: n79061239
* ISNI: 0000 0001 0773 016X
* GND: 119060639
* SUDOC: 027721035
* BNF: cb11970317v (data)
* NDL: 01065107
* NKC: mub20231173956
* ΡΚΒ: 000118849
* BNE: XX4817561
* CiNii: DA14277170

 |

 |
Ο **Αντονίν Γιάντα** (*Antonín Janda-Očko*, 21 Σεπτεμβρίου 1892 – 21 Ιανουαρίου 1960) ήταν διεθνής  Τσεχοσλοβάκος ποδοσφαιριστής που αγωνίστηκε για την Τσεχοσλοβακία και τη Σπάρτα Πράγας ως επιθετικός.

Καριέρα
-------

Αγωνίστηκε σε δύο συλλόγους στη σταδιοδρομία του, την ΣΚ Πράγα VII σε δύο περιόδους, και τη Σπάρτα Πράγας συμβάλλοντας στην εγκαθίδρυση της δεύτερης ως μίας από τις δύο ισχυρότερες ομάδες της χώρας. Έφερε μαζί του και τον αδερφό του Φράντισεκ στην ομάδα και μαζί φρόντισαν σχεδόν για όλη τη λειτουργία του συλλόγου. Ξεκίνησε να αγωνίζεται ως αμυντικός αλλά η ευστοχία του σε μέσης και μακρινής απόστασης σουτ τον έκαναν ένα παραγωγικό επιθετικό. Με τη Σπάρτα αγωνίστηκε σε 330 αγώνες και σημείωσε 284 γκολ και κέρδισε δύο πρωταθλήματα Τσεχίας (1919, 1922) και τρία Κεντρικής Βοημίας, ενώ έγινε και ιδιαίτερα δημοφιλής. Το προσωνύμιό του *Očko*, προστέθηκε στο επίθετό του και δημιουργήθηκε λόγω τραυματισμού στο μάτι.

Με την εθνική ομάδα της Τσεχοσλοβακίας αγωνίστηκε σε 10 αγώνες σημειώνοντας 12 τέρματα. Στους Ολυμπιακούς Αγώνες του 1920 σημείωσε  δύο χατ-τρικ: στον πρώτο αγώνα με αντίπαλο τη Γιουγκοσλαβία (7–0) και στο δεύτερο αγώνα με τη Νορβηγία (4–0). Το πρώτο ήταν και το εναρκτήριο στην ιστορία της εθνικής ομάδας. Έφτασε μέχρι τον τελικό με αντίπαλο το Βέλγιο: η αποβολή ενός συμπαίκτη του προκάλεσε την αποχώρηση της ομάδας στο 39ο λεπτό και η τιμωρία ήταν η μη απόδοση των μεταλλίων στην εθνική Τσεχοσλοβακίας. Πρωταθλητής ανακηρύχθηκε το Βέλγιο που προηγήθηκε με 2–0, ενώ το ασημένιο μετάλλιο πήγε στην ομάδα της Ισπανίας. Ο Γιάντα ήταν δεύτερος σκόρερ της διοργάνωσης με 6 γκολ.

Τίτλοι και διακρίσεις
---------------------

* Πρωτάθλημα Τσεχίας (2) : 1919, 1922
* Πρωτάθλημα Κεντρικής Βοημίας (3) : 1920, 1921, 1923

Παραπομπές
----------

1. ↑  «Antonín Janda». Ανακτήθηκε στις 10 Δεκεμβρίου 2021.
2. ↑  «Janda, Antonín 'Očko'». Ανακτήθηκε στις 10 Δεκεμβρίου 2021.
3. ↑  «Antonín Janda-Očko». Ανακτήθηκε στις 10 Δεκεμβρίου 2021.
4. ↑  «Antonín Janda». Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 22 Νοεμβρίου 2021. Ανακτήθηκε στις 10 Δεκεμβρίου 2021.
5. ↑  «Antonín Janda - Goals in International Matches». Ανακτήθηκε στις 10 Δεκεμβρίου 2021.
6. ↑  «VZPOMÍNKY NA PRAHU: Sto let od „sedmi kulí"». Ανακτήθηκε στις 10 Δεκεμβρίου 2021.
7. ↑  «FIFA : Olympic Football Tournament Antwerp 1920». Ανακτήθηκε στις 10 Δεκεμβρίου 2021.
8. ↑  «VII. Olympiad Antwerp 1920 Football Tournament». Ανακτήθηκε στις 10 Δεκεμβρίου 2021.

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
--------------------

* Αντονίν Γιάντα στη FIFA (αρχειοθετημένος) (Αγγλικά)Edit on Wikidata

* Αντονίν Γιάντα's προφίλ παίκτη στο National-Football-Teams.comEdit on Wikidata

|  |  |
| --- | --- |
| 

|  |
| --- |
| * Πύλη:Βιογραφίες
* Πύλη:Αθλητισμός
* Πύλη:Ποδόσφαιρο
 |

 |

|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
| Καθιερωμένοι όροι | 
* VIAF: 85319254
* NKC: xx0002110

 |

 |