recursal/SuperWikiNEXT-32B huggingface dataset:
Παραδείγματα ενσύρματης σύνδεσης.
* Πάνω: Η σύνδεση του ακουστικού με την τηλεφωνική συσκευή και καλώδιο για σύνδεση USB
* Κάτω: Καλώδια και υποδοχείς για σύνδεση Ethernet

Η **ενσύρματη σύνδεση** είναι η μετάδοση δεδομένων σε απόσταση  από σημείο-προς-σημείο χρησιμοποιώντας ένα επικοινωνιακό κανάλι, όπως καλώδια χαλκού, οπτικές ίνες, μέσα αποθήκευσης. Τα δεδομένα παρουσιάζονται ως ένα ηλεκτρομαγνητικό σήμα, όπως μια ηλεκτρική τάση. Παραδείγματα ενσύρματης σύνδεσης είναι τα τηλεφωνικά δίκτυα, η καλωδιακή τηλεόραση, η σύνδεση μέσω Ethernet καλωδίου.

Η αναλογική μετάδοση είναι μέθοδος μετάδοσης φωνής, δεδομένων, εικόνας, σημάτων ή πληροφοριών βίντεο μέσω συνεχούς σήματος, του οποίου το πλάτος, η φάση, ή κάποια άλλη ιδιότητα βρίσκεται σε αναλογία με μια μεταβλητή. 

Ιστορικά, τα δεδομένα διακινούνται μη ηλεκτρονικά (π. χ. οπτικά, ακουστικά, μηχανικά) από την έλευση της επικοινωνίας. Το αναλογικό σήμα αξιοποιήθηκε στην τηλεφωνία. Οι πρώτες εφαρμογές ηλεκτρομαγνητικής μετάδοσης ήταν η τηλεγραφία (1809) και τα τηλέτυπα (1906), που λειτουργούν με ψηφιακά σήματα. 

Οι υπολογιστές συνδέονται ενσύρματα με τις περιφερειακές συσκευές μέσω παράλληλων θυρών και σειριακών θυρών όπως οι RS-232 (1969), Firewire (1995) και USB (1996).

Βιβλιογραφία
------------

1. ↑  A. P. Clark, "Αρχές Ψηφιακής Μετάδοσης Δεδομένων", το οποίο εκδίδεται από Wiley, 1983
2. ↑  1969-, Agrawal, Manish, (2011). *Business data communications*. Hoboken, NJ: Wiley. ISBN 9780470483367. 617637823.
Ο **Έντουαρντ Χίγκινς Χουάιτ τζούνιορ**, γνωστός απλώς ως **Εντ Χουάιτ** (*Edward Higgins White II* ή *Ed White*, 14 Νοεμβρίου 1930 – 27 Ιανουαρίου 1967) ήταν Αμερικανός πιλότος δοκιμών, αξιωματικός της Πολεμικής Αεροπορίας και αστροναύτης της NASA.

Μετά την αποφοίτησή του από τη Στρατιωτική Ακαδημία των ΗΠΑ στο Γουέστ Πόιντ το 1952, ο Χουάιτ υπάχθηκε στο προσωπικό της 22ης Μοίρας Μαχητικών Αεροσκαφών στην Αεροπορική Βάση του Μπίτμπουργκ της τότε Δυτικής Γερμανίας. Το 1958 εγγράφηκε στο Πανεπιστήμιο του Μίσιγκαν, όπου σπούδασε αεροδιαστημική μηχανική. Στη συνέχεια μετεκπαιδεύθηκε ως πιλότος δοκιμών στην Αεροπορική Βάση Έντουαρντς, προτού υπηρετήσει ως τέτοιος στον Τομέα Αεροναυτικών Συστημάτων στην Αεροπορική Βάση Ράιτ-Πάτερσον (Οχάιο).

Ο Χουάιτ επιλέχθηκε στη δεύτερη ομάδα αστροναυτών της NASA και ήταν ο πιλότος της διαστημικής αποστολής *Τζέμινι 4*, δίπλα στον κυβερνήτη Τζέιμς ΜακΝτίβιτ. Ο Χουάιτ έγινε έτσι στις 3 Ιουνίου 1965 ο πρώτος Αμερικανός στην ιστορία που πραγματοποίησε δραστηριότητα εκτός σκάφους («περίπατο στο διάστημα»). Στη συνέχεια ορίσθηκε ως πιλότος στην πρώτη επανδρωμένη αποστολή του προγράμματος «Απόλλων», την *Απόλλων 1*. Στις 27 Ιανουαρίου 1967 απανθρακώθηκε μαζί με τους αστροναύτες Βέρτζιλ Γκρίσομ και Ρότζερ Τσάφη σε πυρκαγιά στον θάλαμο του σκάφους κατά τη διάρκεια δοκιμών πριν την εκτόξευση της αποστολής, στο Ακρωτήριο Κανάβεραλ, στη Φλόριντα. Τιμήθηκε με το Μετάλλιο Διακεκριμένης υπηρεσίας της NASA για την πτήση του στην αποστολή *Τζέμινι 4* και μεταθανατίως με το Διαστημικό Μετάλλιο Τιμής του Κογκρέσου.

Δείτε επίσης
------------

* Αλεξέι Λεόνοφ, ο πρώτος άνθρωπος που πραγματοποίησε «περίπατο στο διάστημα»

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
--------------------

* Επίσημος ιστότοπος

Παραπομπές
----------

1. 1 2  «Encyclopædia Britannica» (Αγγλικά) biography/Edward-H-White-II. Ανακτήθηκε στις 9  Οκτωβρίου 2017.
2. 1 2  (Αγγλικά) *SNAC*. w69886tn. Ανακτήθηκε στις 9  Οκτωβρίου 2017.
3. 1 2  (Αγγλικά) *Find A Grave*. 1093. Ανακτήθηκε στις 9  Οκτωβρίου 2017.
4. ↑  searchpub.nssc.nasa.gov/servlet/sm.web.Fetch/Agency\_Awards\_Historical\_Recipient\_List.pdf?rhid=1000&did=2120817&type=released.

|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
| Καθιερωμένοι όροι | 
* WorldCat
* VIAF: 227111018
* LCCN: no94025444
* ISNI: 0000 0003 8539 6376

 |

 |
Ο **Ελί Ντοτέ** (*Élie Doté*, 9 Ιουλίου 1948) είναι πολιτικός από την Κεντροαφρικανική Δημοκρατία. Υπήρξε πρωθυπουργός από το 2005 ως το 2008. Είναι παντρεμένος και πατέρας 6 παιδιών.

Καριέρα
-------

Γεννήθηκε στο Μπανγκί το 1948 και εργάστηκε στο Υπουργείο Γεωργίας και στην Αφρικανική Τράπεζα Ανάπτυξης (ADB). Στις 13 Ιουνίου 2005 διορίστηκε από τον Πρόεδρο Φρανσουά Μποζιζέ στην πρωθυπουργία. Το 2006 εκτός από πρωθυπουργός ανέλαβε και υπουργός Οικονομικών  σε κυβερνητικό ανασχηματισμό. Υπέβαλε την παραίτησή του στις 18 Ιανουαρίου του 2008 στον Πρόεδρο Μποζιζέ, ο οποίος και την έκανε αποδεκτή. Τον διαδέχθηκε στην πρωθυπουργία ο Φοστέν-Αρκάνζ Τουαντερά.

Παραπομπές
----------

1. ↑  Felix S. Bethke: «Database of Cabinet Politics in Sub-Sahara Africa» (Αγγλικά) Ανακτήθηκε στις 18  Μαΐου 2022.
2. ↑  Ανακτήθηκε στις 19  Μαΐου 2022.
3. ↑  Ανακτήθηκε στις 19  Μαΐου 2022.
4. ↑  «Politique». Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 27 Σεπτεμβρίου 2007. Ανακτήθηκε στις 29 Νοεμβρίου 2007.
5. ↑  Rulers.org, Ιανουάριος 2008
Μέρος μιας ατόλης στον Ειρηνικό Ωκεανό.
Η **ατόλη** είναι κατηγορία κοραλλιογενών νησιών, τα οποία έχουν δακτυλιοειδές σχήμα και βρίσκονται σε τροπικές θάλασσες. Στο κέντρο τους βρίσκεται λιμνοθάλασσα, η διάμετρος της οποίας μπορεί να είναι άνω των 75 χιλιομέτρων. Τέτοια νησιά απαρτίζουν και ολόκληρα κράτη, όπως οι Μαλδίβες, το Τουβαλού, η Γαλλική Πολυνησία και ο Άγιος Βικέντιος & Γρεναδίνες, κυρίως στον Ειρηνικό και τον Ινδικό ωκεανό.

Σχηματισμός
-----------

Ο σχηματισμός μιας ατόλης σε στάδια
Αναφορικά με το σχηματισμό των ατολών, οι επιστημονικές έρευνες κατέληξαν στο συμπέρασμα ότι η σύνθεσή τους δεν είναι πάντα η ίδια.

Στις πιο πολλές περιπτώσεις κάτω από ένα λεπτό στρώμα κοραλλιών βρίσκεται συνήθως ένα υπόστρωμα από ιζηματογενή ή εκρηξιγενή πετρώματα. Αυτό σημαίνει ότι, η ατόλη στηρίζεται πάνω σε ηφαιστειακό κρατήρα κάτω από το βυθό. Σε άλλες περιπτώσεις η σύνθεσή της είναι νεκρά κοράλλια και απολιθωμένα λείψανα του Τριτογενούς.

### Η θεωρία του Δαρβίνου για τις ατόλες

Σύμφωνα με το Δαρβίνο, η βάση των ατολών είναι ένα ηφαιστειογενές νησί. Αρχικά σχηματίζονται μικροί κοραλλιογενείς σκόπελοι και έπειτα ένας σκόπελος-φράγμα. Ο σχηματισμός της κυρίως ατόλης θα επιτευχθεί όταν το νησί βυθιστεί ολόκληρο στο νερό και θα συνεχίζει να αναπτύσσεται προς την επιφάνεια. Η δομή των πολυάριθμων ατολών δικαιολογεί τη θεωρία αυτή του Άγγλου φυσιοδίφη. Γεωτρήσεις που έγιναν, έδειξαν ότι, υπάρχει στερεό νησιωτικό υπόβαθρο.

Ωστόσο, δε δικαιολογούνται έτσι όλα τα ατολικά συγκροτήματα. Σύμφωνα με άλλη θεωρία, ατόλες σχηματίζονται εκεί όπου υποχωρεί η στάθμη των ωκεανών. Ορισμένοι πιστεύουν πως, τα πρώτα στηρίγματα των ατολών ήταν νησιά, τα οποία διαβρώθηκαν από την ενέργεια της θάλασσας σε βαθμό τέτοιο, ώστε η επιφάνειά τους βρέθηκε κάτω από την επιφάνεια της θάλασσας (η οποία τότε ήταν χαμηλότερη της σημερινής). Έτσι, όταν η επιφάνεια της θάλασσας άρχισε να ανυψώνεται, αναπτύχθηκαν οι ατόλες.

Ζωή στην ατόλη
--------------

Στην ατόλη ζουν έντομα, καρκινοειδή, γαστερόποδα και θαλασσοπούλια. Κάτω από τις πέτρες μέσα σε λάκκους, όπου υπάρχει λιγοστό νερό, ζουν αχινοί. Επίσης, στον δακτύλιο της ατόλης (ξηρά) υπάρχουν σκελετοί κοραλλιών.

Το μέρος της ατόλης που είναι πάνω από την επιφάνεια του θαλασσινού νερού περιβάλλεται από κοκοφοίνικες. Η επιφάνεια προς τη λιμνοθάλασσα κατεβαίνει ομαλά και συνεχίζεται κάτω από τα νερά, σε αντίθεση με τις εξωτερικές ακτές, οι οποίες παρουσιάζουν απότομη κατωφέρεια προς τη θάλασσα. Γλυκό νερό δεν υπάρχει και τα φυτά απορροφούν θαλασσινό.

Βιβλιογραφία
------------

* *Εγκυκλοπαίδεια Παιδεία*, εκδ. Μαλλιάρης-Παιδεία, τόμος 4, σελ. 287-88.

|  |  |
| --- | --- |
| wiktionary logowiktionary logo | Το *Βικιλεξικό* έχει σχετικό λήμμα:  **ατόλη**  |

|  |  |
| --- | --- |
| Commons logoCommons logo | Τα Wikimedia Commons έχουν πολυμέσα σχετικά με το θέμα   **Ατόλη** |
Η **Βισάνθη** (Αρχαία Ελληνικά: Βισάνθη) ήταν μεγάλη πόλη στην αρχαία Θράκη, στην ακτή της Προποντίδος, η οποία ιδρύθηκε από Σαμιώτες. Περί το 400 ΠΚΕ η Βισάνθη ανήκε στο βασίλειο του Θράκα βασιλέα Σεύθη Β΄. Σε μεταγενέστερη περίοδο -άγνωστο πότε- το όνομά της άλλαξε σε Ραίδεστον ή Ραίδεστος. Τον 6ο αιώνα ο αυτοκράτορας Ιουστινιανός έκανε πολλά για να αποκαταστήσει την πόλη, η οποία φαίνεται ότι είχε περιπέσει σε· παρακμή, αλλά στη συνέχεια καταστράφηκε δύο φορές από τους Βούλγαρους, πρώτα το 813 και για δεύτερη φορά το 1206. Η περαιτέρω ιστορία αυτής της πόλης, η οποία είχε μεγάλη σημασία για το Βυζάντιο, καλύφθηκε από τους βυζαντινούς ιστορικούς Γεώργιο Παχυμέρη και Καντακουζηνό. Αν και πιστεύεται γενικά ότι η πόλη Ρησιστός, που αναφέρεται από τον Πλίνιο τον Πρεσβύτερο και το Οδοιπορικόν του Αντωνίνου είναι η ίδια με τη Βισάνθη, ο Πλίνιος αναφέρει τις δύο ως διακριτές πόλεις. Υφίσταται επίσης αρχαιολογική μαρτυρία για νομίσματα που κόπηκαν από την πόλη. Με το όνομα Ραιδεστός παραμένει επισκοπική έδρα της Ρωμαιοκαθολικής Εκκλησίας. 

Η αρχαιολογική θέση της Βισάνθης βρίσκεται κοντά στη σύγχρονη πόλη Ραιδεστός.

Παραπομπές
----------

1. ↑  (Αρχαία Ελληνικά) Στέφανος ο Βυζάντιος. «*Εθνικά*». Εθνικά. ***s.v.***.
2. ↑  Ηρόδοτος. «Ιστορίαι». *Ιστορίαι*. **7.137**.
3. ↑  Pomponius Mela. *De situ orbis*. 2.2, 6.
4. ↑  (Αρχαία Ελληνικά) Πτολεμαίος. «Γεωγραφική Υφήγησις». *Γεωγραφική Υφήγησις*. **3.11.6**.
5. ↑  Xenophon, *Anab.* 7.2.38.
6. ↑  Procop. *De Aedif.* 4.9
7. ↑  Simeon Magister, Leon. Armen. 9, p. 614, ed. Bonn
8. ↑  Nicetas, *Bald. Fland.* 14; Georg. Acropolita, *Annal.* 13.
9. 1 2  Πλίνιος. «Φυσική Ιστορία». *Φυσική Ιστορία*. **4.18**.
10. ↑  Joseph Hilarius Eckhel, *Doctrina numorum veterum*, vol. ii, p. 25;
11. ↑
12. ↑  (Αγγλικά) Talbert, Richard, επιμ. (2000). *Barrington Atlas of the Greek and Roman World*. Princeton University Press. σελ. 52, καθώς και συνοδευτικές σημειώσεις καταλόγου.
13. ↑  (Αγγλικά) Lund University. «Digital Atlas of the Roman Empire». *Digital Atlas of the Roman Empire*. .

 Το συγκεκριμένο λήμμα περιλαμβάνει περιεχόμενο από πηγή, η οποία αποτελεί, πλέον, κοινό κτήμα:   
(Αγγλικά) Smith, William, επιμ. (1854–1857). «Bisanthe». *Dictionary of Greek and Roman Geography*. Λονδίνο: John Murray. 

Συντεταγμένες: 40°59′00″N 27°31′00″E﻿ / ﻿40.9833333°N 27.5166667°E﻿ / 40.9833333; 27.5166667
Για τον πολιτικό, δείτε: Εμμανουήλ Ι. Ζυμβρακάκης.  
Για τον αγωνιστή της Κρητικής επανάστασης, δείτε: Εμμανουήλ Ζυμβρακάκης.  

Ο αντιστράτηγος **Εμμανουήλ Χ. Ζυμβρακάκης** (22 Δεκεμβρίου 1859 - 9 Νοεμβρίου 1927) ήταν Έλληνας στρατιωτικός που συμμετείχε και σε μια σειρά στρατιωτικών κινημάτων.

Βιογραφία
---------

Ο Ζυμβρακάκης στη Θεσσαλονίκη, το 1916, εμψυχώνοντας τους Έλληνες στρατιώτες προ της αναχώρησής τους για το μέτωπο.
Γιος του Χαράλαμπου Ζυμβρακάκη γεννήθηκε στο Ναύπλιο το 1859, με καταγωγή από την Κρήτη, από όπου είχαν έρθει οι γονείς του ως πρόσφυγες στην ελέυθερη Ελλάδα. Εισήλθε στη Σχολή Ευελπίδων απ΄ την οποία και εξήλθε ανθυπολοχαγός πυροβολικού στις 2 Νοεμβρίου 1881 όπου και συνέχισε στρατιωτικές σπουδές στην Ορλεάνη. Μετείχε στη Κρητική επανάσταση του 1897 ως αρχηγός της φοιτητικής φάλαγγας. Το 1909 συμμετείχε στο στρατιωτικό Κίνημα στο Γουδί και ήταν αυτός που πρότεινε να έρθει ο Ελευθέριος Βενιζέλος στην Αθήνα. Στη συνέχεια διετέλεσε υπασπιστής του Βασιλέως Γεωργίου Α' και μέραρχος της Μεραρχίας Θεσσαλονίκης. Στις 8 Δεκεμβρίου 1914 προάχθηκε στο βαθμό του υποστράτηγου.

Συνδεόμενος με στενή φιλία με τον Ε. Βενιζέλο στις στρατιωτικές επιχειρήσεις 1917 - 1920 μετείχε ως αρχηγός του στρατού Εθνικής Άμυνας και πρωτοστάτησε στην έκρηξη του κινήματος της Θεσσαλονίκης το 1916. Πέθανε στην Αθήνα το 1927.

Παραπομπές
----------

1. ↑  311037409.
2. ↑  Εγκυκλοπαίδεια Πάπυρος Λαρούς Μπριτάνικα, τ. 26, σελ. 124
Ο **βισμουθινίτης** (αγγλ. bismuthinite) είναι θειούχο ορυκτό του βισμουθίου και ένα από τα κυριότερα μεταλλεύματά του.

Σχηματίζει ισόμορφη σειρά με τον αντιμονίτη, με τον οποίο μερικές φορές συγχέεται. Άλλες προσμίξεις στο ορυκτό περιλαμβάνουν τα στοιχεία μόλυβδο, χαλκό, σίδηρο αλλά και σελήνιο και τελλούριο.

Αποτελεί τυπικό ορυκτό υδροθερμικών φλεβικών αποθέσεων μέσων ή υψηλών θερμοκρασιών, ιδιαίτερα σε χαλκούχα μεταλλεύματα που περιέχουν τουρμαλίνη, σε γρανίτες, σε φλέβες χρυσού υψηλών θερμοκρασιών και σε αποθέσεις ηφαιστειακών αναθυμιάσεων.

Σχετίζεται με αυτοφυές βισμούθιο, αυτοφυή χρυσό, αρσενοπυρίτη, κασσιτερίτη, γαληνίτη, χαλκοπυρίτη, τουρμαλίνη, βολφραμίτη, χαλαζία, βήρυλλο, επίδοτο και βουλφενίτη.

Λόγω του τρόπου σχηματισμού του απαντά σε πολλά σημεία της Γης. Σημαντικά κοιτάσματά του απαντούν σε περιοχές της Βολιβίας, στην περιοχή Γκαναχουάτο στο Μεξικό, τη Νεβάδα των ΗΠΑ, την περιοχή Ρεζμπάνια της Ρουμανίας, στην Τσεχία, τις περιοχές Schneeberg Altenberg της Σαξωνίας (Γερμανία), την Κορνουάλλη στη Βρετανία, στην Ιταλία, στην Κίνα, τη Μαδαγασκάρη και το Κουήνσλαντ στην Αυστραλία. Αξιοσημείωτου μεγέθους κρύσταλλοι (μέχρι 12 εκ.) ανευρίσκονται στο Spind, Farsum της Νορβηγίας.

Στην Ελλάδα απαντά στα μεταλλεία Λαυρίου (περιοχή Καμάριζας), στη Χαλκιδική (Στρατώνι, ορυχείο Μαδέμ - Λάκκου), την Κομοτηνή (ορυχεία Μαρώνειας) και την Κίρκη της Ξάνθης.

Πηγές
-----

* Handbook of Mineralogy
* Mindat.org
* Galleries.com
* Webmineral.com

Δείτε επίσης
------------

* Κατάλογος ορυκτών
* Κατάλογος ορυκτών των μεταλλείων Λαυρίου

Βιβλιογραφία
------------

* James Dwight Dana, *Manual of Mineralogy and Lithology, Containing the Elements of the Science of Minerals and Rocks*, READ BOOKS, 2008 ISBN 1443742244
* Frederick H. Pough, Roger Tory Peterson, Jeffrey (PHT) Scovil, *A Field Guide to Rocks and Minerals*, Houghton Mifflin Harcourt, 1988 ISBN 039591096X
* Walter Schumann, R. Bradshaw, K. A. G. Mills, *Handbook of Rocks, Minerals and Gemstones*, Houghton Mifflin Harcourt, 1993 ISBN 0395511372
Στα μαθηματικά, ο **εφαπτόμενος χώρος** μιας πολλαπλότητας διευκολύνει τη γενίκευση των διανυσμάτων από τους αφινικούς χώρους έως τις γενικές πολλαπλότητες, αφού στης πολλαπλότητες δεν μπορεί κανείς να αφαιρέσει δύο σημεία για να αποκτήσει ένα διάνυσμα που δίνει τη μετατόπιση ενός σημείου από το άλλο.

Γενική περιγραφή
----------------

 Μια εικονογραφική αναπαράσταση του εφαπτόμενου χώρου ενός σημείου {\displaystyle x} σε μια σφαίρα. Ένα διάνυσμα σε αυτόν τον εφαπτομενικό χώρο αντιπροσωπεύει μια πιθανή ταχύτητα στο {\displaystyle x}. Αφού αν μετακινηθείτε προς αυτήν την κατεύθυνση ως ένα κοντινό σημείο, τότε η ταχύτητα θα δινόταν από ένα διάνυσμα στον εφαπτόμενο χώρο αυτού του σημείου - έναν διαφορετικό εφαπτόμενο χώρο που δεν εμφανίζεται.
Στη διαφορική γεωμετρία, μπορεί κανείς να βάλει σε κάθε σημείο {\displaystyle x} μίας διαφορικής πολλαπλότητας έναν *εφαπτόμενο χώρο* - έναν πραγματικό διανυσματικό χώρο που περιέχει τις πιθανές κατευθύνσεις στις οποίες μπορεί κανείς να περάσει εφαπτομενικά από το {\displaystyle x}. Τα στοιχεία του εφαπτόμενου χώρου στο {\displaystyle x} ονομάζονται *εφαπτομενικά διανύσματα* στο {\displaystyle x}. Αυτή είναι μια γενίκευση της έννοιας ενός δεσμευμένου διανύσματος σε έναν ευκλείδειο χώρο. Η διάσταση του εφαπτόμενου χώρου σε κάθε σημείο μιας συνδεδεμένης πολλαπλότητας είναι ίδια με εκείνη της ίδιας της πολλαπλότητας .

Επίσημοι ορισμοί
----------------

τότε αποκτούμε έναν πραγματικό διανυσματικό χώρο, τον οποίο ορίζουμε ως εφαπτομενικό χώρο {\displaystyle T\_{x}M} του {\displaystyle M} στο {\displaystyle x} .

### Ορισμός μέσω παραγώγων

Ας υποθέσουμε τώρα {\displaystyle M} είναι μια {\displaystyle C^{\infty }} πολλαπλότητα. Μια πραγματική αξία {\displaystyle f:M\to \mathbb {R} } λέγεται ότι ανήκει στο {\displaystyle {C^{\infty }}(M)} εάν και μόνο εάν για κάθε γράφημα συντεταγμένων {\displaystyle \varphi :U\to \mathbb {R} ^{n}}, η απεικόνιση {\displaystyle f\circ \varphi ^{-1}:\varphi [U]\subseteq \mathbb {R} ^{n}\to \mathbb {R} } είναι απεριόριστα διαφοροποιήσιμη. Σημειώστε ότι {\displaystyle {C^{\infty }}(M)} είναι μια πραγματική συσχετιστική άλγεβρα σε σχέση με το προϊόν κατά το σημείο και το άθροισμα των συναρτήσεων και τον κλιματικό πολλαπλασιασμό.

Διαλέξτε ένα σημείο {\displaystyle x\in M}. Ένα *παράγωγο* στο {\displaystyle x} ορίζεται ως γραμμική απεικόνιση {\displaystyle D:{C^{\infty }}(M)\to \mathbb {R} } που ικανοποιεί την ταυτότητα του Λάιμπνιζ

{\displaystyle \forall f,g\in {C^{\infty }}(M):\qquad D(fg)=D(f)\cdot g(x)+f(x)\cdot D(g),}

  

Εάν ορίσουμε την πρόσθεσει και τον κλιματικό πολλαπλασιασμό στο σύνολο παραγώγων στο {\displaystyle x} με

* {\displaystyle (D\_{1}+D\_{2})(f)~{\stackrel {\text{df}}{=}}~{D}\_{1}(f)+{D}\_{2}(f)} και
* {\displaystyle (\lambda \cdot D)(f)~{\stackrel {\text{df}}{=}}~\lambda \cdot D(f)} ,

τότε αποκτούμε έναν πραγματικό διανυσματικό χώρο, τον οποίο ορίζουμε ως εφαπτομενικό χώρο {\displaystyle T\_{x}M} του {\displaystyle M} στο {\displaystyle x} .
Ο **Εξέβιερ ΜακΝτάνιελ** *(Xavier Maurice McDaniel)* είναι πρώην καλαθοσφαιριστής, που γεννήθηκε στις 4 Ιουνίου 1963 στην Κολούμπια της Νότιας Καρολίνας στις ΗΠΑ. Αγωνιζόταν στις θέσεις του σμολ φόργουορντ και του πάουερ φόργουορντ με ύψος 2,01 μέτρα.

Καριέρα
-------

Αγωνίστηκε με την ομάδα του Πανεπιστημίου Wichita State από το 1981 έως το 1985. Κατέκτησε 2 φορές το βραβείο Missouri Valley Conference Player of the Year το 1984 και 1985, ενώ το 1985 αναδείχτηκε μέλος της καλύτερης ομάδας του NCAA.

Το 1985 επιλέχθηκε στην 4η θέση των ντραφτς του ΝΒΑ από τους Σιάτλ Σούπερσονικς, όπου είχε σημαντική παρουσία, καθώς την πρώτη χρονιά του αναδείχθηκε μέλος της καλύτερης ομάδας νεοεμφανιζόμενων και είχε μέσο όρων πόντων 17,1. Ακολούθησαν 5 σεζόν, κατά τις οποίες σημείωνε πάνω από 20 πόντους μέσο όρο, με καλύτερη την περίοδο 1986-87 με 23 πόντους μ.ό. Το 1988 συμμετείχε στο Ολ Σταρ Γκέιμ και το 1989 αγωνίστηκε στους τελικούς της Δυτικής Περιφέρειας του ΝΒΑ.

Στη συνέχεια μεταγράφηκε στους Φοίνιξ Σανς και κατόπιν στους Νιου Γιορκ Νικς. Ακολούθησαν τρεις σεζόν, κατά τις οποίες υπήρξε αθλητής των Μπόστον Σέλτικς. Την περίοδο 1995-96 αγωνίστηκε στην Ελλάδα με τον Ηρακλή και συμμετείχε στον τελικό του Κυπέλλου Ελλάδας. Την επόμενη χρονιά επέστρεψε στο ΝΒΑ για να αγωνιστεί για δύο σεζόν με τους Νιου Τζέρσεϊ Νετς.

Παραπομπές
----------

1. ↑  *College Basketball at Sports-Reference.com*. Ανακτήθηκε στις 28  Ιουλίου 2020.
2. ↑  Ανακτήθηκε στις 4  Μαρτίου 2021.
3. ↑  *RealGM*. 1518. Ανακτήθηκε στις 4  Απριλίου 2022.

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
--------------------

* Η καριέρα του στο ΝΒΑ
* βιογραφικό
Ο **Βασίλης Εφραιμίδης** (και Ευφραιμίδης) (31 Δεκεμβρίου 1915 - 15 Αυγούστου 2000) ήταν Έλληνας δημοσιογράφος, εκδότης και πολιτικός του ΚΚΕ.

Βιογραφικά στοιχεία
-------------------

Γεννήθηκε στον Πόντο το 1915 και σε ηλικία 7 ετών γνώρισε την προσφυγιά. Εγκαταστάθηκε με την οικογένειά του στην Αθήνα, όπου σπούδασε νομικά (αποφοίτησε το 1939). Την περίοδο των σπουδών του εργάστηκε ως υπάλληλος στον ιδιωτικό τομέα.

Κατά τον Πόλεμο του 1940 υπηρέτησε ως Ανθυπασπιστής στην 8η Μεραρχία, διακρινόμενος για την ηρωική του δράση.

Εντάχθηκε από πολύ νωρίς στο ΚΚΕ, με αποτέλεσμα να συλληφθεί το 1947 και να φυλακιστεί ως το 1951.
Υπήρξε αρχισυντάκτης και διευθυντής της εφημερίδας *Αυγή* από το 1951 ως το 1956.
Την περίοδο της χούντας κατάφερε να διαφύγει τη σύλληψη, καθώς κατέφυγε στη Δυτική Ευρώπη, από όπου οργάνωσε την αντιδικτατορική δράση. Την ίδια περίοδο τιμωρήθηκε με την αφαίρεση της ελληνικής ιθαγένειας.

Εξελέγη βουλευτής Αθηνών με την ΕΔΑ το 1951 (στις 8 Δεκεμβρίου, αντί του Μιχαήλ Χατζημιχαήλ), επανεξελέγη βουλευτής Θεσσαλονίκης με την ΕΔΑ το 1956, Β΄ Θεσσαλονίκης το 1958 και το 1961 και βουλευτής Σερρών το 1963 και 1964 (με ΕΔΑ), και αργότερα ευρωβουλευτής με το ΚΚΕ το 1981, 1984, 1989 και το 1994.

Στις 3 Ιουνίου 1994, μετά το τέλος της ομιλίας του ως υποψήφιου ευρωβουλευτή του ΚΚΕ, στη Πλατεία Αριστοτέλους, στη Θεσσαλονίκη, τόσο ο Εφραιμίδης όσο και ο Γιάννης Θεωνάς και ο Μιχάλης Σπυριδάκης, μέλος της Κεντρικής Επιτροπής του ΚΚΕ, δέχθηκαν επίθεση με μαχαίρι από έναν 54χρονο ακροδεξιό. Ο δράστης συνελήφθη και καταδικάστηκε, σε πρώτο βαθμό, σε 15 χρόνια και τρεις μήνες κάθειρξη, για απόπειρα ανθρωποκτονίας κατά του Εφραιμίδη και του Θεωνά και πρόκληση επικίνδυνων σωματικών βλαβών κατά του Σπυριδάκη. Σε δεύτερο βαθμό η ποινή μειώθηκε σε 13 χρόνια και 9 μήνες φυλάκιση.

Ο Βασίλης Εφραιμίδης πέθανε στις 15 Αυγούστου 2000 από ανακοπή καρδιάς, ενώ κολυμπούσε στα Λεγρενά της Αττικής και κηδεύτηκε στο Πρώτο Νεκροταφείο Αθηνών.

Για την πολεμική του δράση τιμήθηκε με το Αριστείο Ανδρείας. Ήταν πατέρας δύο παιδιών.

Παραπομπές
----------

1. ↑  *www.europarl.europa.eu*. 955. Ανακτήθηκε στις 20  Απριλίου 2022.
2. 1 2 3 4  www.europarl.europa.eu/meps/en/955.
3. ↑  ΒΑΣΙΛΗΣ ΕΦΡΑΙΜΙΔΗΣ Πώς να τον ξεχάσεις;, Ριζοσπάστης, 24-9-2000, σελ. 14, ανάκτηση 15-8-2016.
4. 1 2 3  Έφυγε ο Βασίλης Εφραιμίδης, Τα Νέα, 16-8-2000, ανάκτηση 15-8-2016.
5. ↑  Βαθιά θλίψη στον πολιτικό κόσμο για τον αιφνίδιο θάνατο του Β.Εφραιμίδη, in.gr, 16-8-2000, ανάκτηση 15-8-2016.
6. ↑  Μητρώο Γερουσιαστών και Βουλευτών 1929-1974 Βουλή των Ελλήνων, Εθνικό Τυπογραφείο, 1977 (σελ. 64, αρ. 315).(pdf)
7. ↑  Θητεία Εφραιμίδη στην Ευρωβουλή, ιστοσελίδα Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου.
8. ↑
Η **είσοδος δεδομένων** ή εισαγωγή δεδομένων (data entry) είναι όρος που υποδηλώνει νέα δεδομένα ή μεταβολές υπαρχόντων δεδομένων που εισέρχονται σε ένα σύστημα για να ενεργοποιήσουν ή να αλλάξουν μια διαδικασία. Είναι μια αφηρημένη έννοια, που χρησιμοποιείται για την μοντελοποίηση ενός συστήματος (-ων) ή το σχεδιασμός του συστήματος (ων) διαχείρισης δεδομένων. Συνδέεται συνήθως με άλλους όρους, π.χ. τμήμα εισόδου, μεταβλητή εισόδου, παράμετρος εισόδου, τιμή εισόδου, σήμα εισόδου, θύρα εισόδου, συσκευή εισόδου και αρχείο εισόδου.

Η εισαγωγή δεδομένων είναι συνήθως μέρος της επεξεργασίας δεδομένων (data processing).

Η εισαγωγή δεδομένων γίνεται συνήθως από κάποιο υπάλληλο εισαγωγής δεδομένων(data entry clerk).
Συντεταγμένες: 37°34′46″N 22°53′27″E﻿ / ﻿37.57944°N 22.89083°E﻿ / 37.57944; 22.89083

Η **Ασπρόβρυση** είναι οικισμός της τοπικής κοινότητας Πυργιώτικων, της δημοτικής ενότητας (τέως δήμου) Ναυπλίου, του δήμου Ναυπλιέων, της περιφερειακής ενότητας (τέως νομού) Αργολίδας, στην περιφέρεια Πελοποννήσου, σύμφωνα με το πρόγραμμα *Καλλικράτης*.  Πριν το σχέδιο *Καποδίστριας* και το πρόγραμμα *Καλλικράτης*, ανήκε στην επαρχία Ναυπλίου του νομού Αργολίδος, στο γεωγραφικό διαμέρισμα Πελοποννήσου.

Γεωγραφία
---------

Η Ασπρόβρυση είναι πεδινός οικισμός στο κεντρικό τμήμα του νομού Αργολίδας. Βρίσκεται στη βόρεια όχθη του Δαφνορέματος και πάνω στην επαρχιακή οδό Ναυπλίου-Επιδαύρου (ΕΟ 70), σε μέσο σταθμικό υψόμετρο 120. Απέχει 9 χλμ. περίπου Α. του Ναυπλίου.

Πληθυσμός
---------

Μόνιμος | Έτος | Πληθυσμός |
| --- | --- |
| 1991 | 29 |
| 2001 | 50 |
| 2011 | 41 |

Πραγματικός (de facto) | Έτος | Πληθυσμός |
| --- | --- |
| 1991 | 31 |
| 2001 | 50 |
| 2011 | 41 |

Διοικητικές μεταβολές μέχρι τον «Καλλικράτη»
--------------------------------------------

Ο οικισμός αναγνωρίστηκε το 1991 και στην κοινότητα Πυργιώτικων του νομού Αργολίδας. Με το ΦΕΚ 244Α - 04/12/1997 αποσπάστηκε από την κοινότητα Πυργιώτικων και προσαρτήθηκε στον δήμο Ναυπλιέων.

Αξιοθέατα
---------

Ο ναός Αγίου Λουκά του Ιατρού (2017), νοτιοανατολικά του οικισμού, ρωσικού ρυθμού. Είναι αφιερωμένος στον αρχιεπίσκοπο Κριμαίας και γιατρό Λουκά που κηρύχθηκε άγιος το 1966 από τη Ρωσική Εκκλησία. Στον ναό λειτουργεί μουσείο όπου εκτίθενται προσωπικά αντικείμενα του Αγίου Λουκά και πλήρες φωτογραφικό υλικό από τη ζωή του. Λειτουργεί επίσης έκθεση βιβλίου με αξιόλογες εκδόσεις για παιδιά και ενήλικες.

Παραπομπές
----------

1. ↑  (Ελληνικά) *Βάση δεδομένων της Ελληνικής Στατιστικής Αρχής*.
2. 1 2
3. 1 2
4. ↑  Εκδόσεις «Ελλάδα»
5. ↑  Google Earth
6. ↑
7. ↑
8. ↑
9. ↑

Πηγές
-----

* Οργανισμός εκδόσεων «Ελλάδα», χάρτες (εκδ. Βαρελάς)
* Google Earth
* eetaa.gr


|  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| 

| π • σ • ε
Οικισμοί του Δήμου Ναυπλιέων |
| --- |
|  |
| Δημοτική Ενότητα Ασίνης | 
* Αγία Παρασκευή
* Άγιος Αντώνιος
* Άνω Καρνεζαίικα
* Ασίνη
* Βιβάρι
* Δασκαλειό (νησίδα)\*
* Δρέπανο
* Ίρια
* Καλλιθέα
* Καναπίτσα
* Κάντια
* Καρνεζαίικα
* Κορωνήσι (νησίδα)\*
* Κατσιγιανναίικα
* Μαραθέα
* Νέα Μαραθέα
* Παραλία Ασίνης
* Πλατειά (νησίδα)\*
* Σταυροπόδι
* Τολό
* Ψηλή (νησίδα)\*
 |
|  |
| Δημοτική Ενότητα Μιδέας | 
* Αγία Τριάδα
* Αραχναίο
* Αργολικό
* Αμαριανός
* Αμυγδαλίτσα
* Ανυφί
* Ηραίο
* Μάνεσης
* Μετόχι
* Μιδέα
* Μονή Αγίου Θεοδοσίου του Νέου
* Παναρίτης
* Πουλλακίδα
 |
|  |
| Δημοτική Ενότητα Ναυπλιέων | 
* Άρια
* Ασπρόβρυση
* Λευκάκια
* Μπούρτζι (νησίδα)\*
* Ναύπλιο
* Πυργιώτικα
* Παληοχώρα
 |
|  |
| Δημοτική Ενότητα Νέας Τίρυνθας | 
* Άγιος Αδριανός
* Καποδίστριας
* Μονή Καρακαλά
* Νέα Τίρυνθα
* Νέο Ροεινό
* Παναγία
* Προφήτης Ηλίας
* Τίρυνθα
 |
|  |
| 
* Έδρα: Ναύπλιο
* \* (Οικισμοί με μη μόνιμο πληθυσμό)
 |

 |
Το **ασσατάτ** (qassatat – το q δεν προφέρεται στα μαλτέζικα) είναι ένα μαλτέζικο έδεσμα. Έχει τη μορφή μικρής σακούλας ανοιχτής από την πάνω πλευρά και έχει συνήθως γέμιση με λευκό, σχεδόν ανάλατο τυρί (ρικόττα) ή άλλη γέμιση. Για το λόγο αυτό άλλωστε το πλήρες όνομά του στα μαλτέζικα είναι **Qassatat ta’ l-irkotta** (ασσατάτ με ρικόττα). Είναι η πιο ελαφριά έκδοση του άλλου μαλτέζικου εδέσματος, του παστίτσι (pastizzi). Η γέμιση του ασσατάτ μπορεί να είναι σπανάκι ή αντσούγιες. Το μέγεθός του είναι τόσο που να χωρά το πολύ σε μια παλάμη.Τα ασσατάτ πωλούνται σε πολλά σημεία στη Μάλτα.

Αναφορές
--------

1. ↑  «Μαλτέζικη κουζίνα». Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 17 Νοεμβρίου 2008. Ανακτήθηκε στις 22 Νοεμβρίου 2008.
2. ↑  Qassatat[*νεκρός σύνδεσμος*]
Οι κατά Αρριανόν **Ασσακηνοί**, κατά Στράβωνα **Αστακηνοί**, και κατά Πλίνιον **Ασπάγανοι**, ήταν φυλή της βορειοανατολικής Περσίας την οποία βρήκε ο Αλέξανδρος Γ΄ ο Μακεδών στην Γανδάρα το 327−26 π.Χ. Κατοικούσαν στον κάτω Σόαστο ποταμό (γνωστός και ως Σούαστος), ανατολικά του Ινδού ποταμού, και πρωτεύουσά τους ήταν η Μάσσαγα. Άλλες κύριες πόλεις ήταν η Πευκελαώτις, η Όρα (ένα φρούριο), η Βάζιρα, η Άορνος, η Οροβάτις, το Εμβόλιμα και η Δύρτη. Την εποχή του Μεγάλου Αλεξάνδρου διοικούνταν από έναν πρίγκιπα που οι Έλληνες αποκαλούσαν «Πρίγκιπα Ασσακηνό» ο οποίος είχε στρατό 30.000 πεζών, 20.000 ιππέων και 30 πολεμικών ελεφάντων. Υποτάχθηκαν από τον Μέγα Αλέξανδρο το 327 π.Χ. μαζί με τους Ασπάσιους, όταν αυτός πέρασε από την περιοχή.

Παραπομπές
----------

1. ↑  Brunner 2011, σελ. 787-788.
2. ↑  Karttunen 2006.
Προσνήωση αεροσκάφους F-14 Tomcat του Αμερικανικού ναυτικού στο κατάστρωμα του αεροπλανοφόρου USS «Nimitz» (CVN-68)
Προσνήωση ελικοπτέρου AB-212 του Ελληνικού πολεμικού ναυτικού σε ελικοδρόμιο πολεμικού πλοίου
Με τον όρο **προσνήωση** χαρακτηρίζεται η κάθοδος αεροπλάνου ή ελικοπτέρου, σε κατάστρωμα πλοίου. Ο όρος προέρχεται από τις λέξεις *προς + ναυς* και είναι η αντίστοιχη της προσγείωσης (προς + γη) αυτών στη ξηρά. Αντίθετος όρος είναι η απονήωση, αντίστοιχη της απογείωσης, στη ξηρά.

Συνήθως προσνηώσεις - απονηώσεις πραγματοποιούνται στα αεροπλανοφόρα, ελικοπτεροφόρα, αλλά και στα σύγχρονα μεγάλα πλοία κυρίως σε έκτακτες ανάγκες, όπως σε δεξαμενόπλοια, κρουαζιερόπλοια, ακόμα και σε μεγάλα θαλαμηγά κ.ά. τα οποία και διαθέτουν ειδικό ελικοδρόμιο. Τέτοιο ελικοδρόμιο διαθέτουν και όλες οι πλωτές εξέδρες άντλησης πετρελαίου. Επίσης προσνηώσεις ελικοπτέρων γίνονται σε μεγάλα συνήθως δεξαμενόπλοια για την μεταφορά πλοηγών, εφοδίων, πληρώματος ή επιθεωρητών σε περιπτώσεις όπου η προσέγγιση του πλοίου στο λιμένα δεν είναι εφικτή για διάφορους λόγους όπως το μέγεθος και το βύθισμα του πλοίου σε σχέση με το βάθος του λιμένα, οι καιρικές συνθήκες, το σημείο όπου βρίσκεται το αγκυροβόλιο, όπως για παράδειγμα το «πλωτό αγκυροβόλιο» δεξαμενοπλοίων LOOP (Louisiana Offshore Oil Port) στη Νέα Ορλεάνη της Λουιζιάνα, που βρίσκεται αρκετά μακριά από τις ακτές, όπου η από αέρος πρόσβαση με ελικόπτερο είναι πλέον εύκολη, γρήγορη και συμφέρουσα από εκείνη με σκάφος.

Ειδικότερα τα σύγχρονα αεροπλανοφόρα διαθέτουν δύο και τρεις διαδρόμους απονήωσης στο κύριο «κατάστρωμα πτήσεων» όπως λέγεται. Παλαιότερα για την απονήωση των αεροσκαφών έπρεπε το αεροπλανοφόρο να κινείται αντίθετα προς τον άνεμο (κοινώς κόντρα) και με ταχύτητα «πάση δυνάμει» προκειμένου έτσι φαινομενικά να μεγαλώνει το μήκος του υπάρχοντος διαδρόμου, ως προς το κινούμενο αεροσκάφος, και να διευκολύνεται η γρήγορη ανύψωση αυτού.

Κατά την προσέγγιση των αεροσκαφών σε αεροπλανοφόρα χρησιμοποιείται ένας διάδρομος προσνηώσεως. Πλησιάζοντας το αεροσκάφος χαμηλώνει και προσεγγίζει τη πρύμνη του πλοίου και στο ύψος αυτής. Κατά τη προσνήωση ο χειριστής καταβιβάζει ειδικό άγκιστρο (γάντζο) που φέρεται στο κάτω μέρος της ουράς του αεροσκάφους λεγόμενο *deck arrester hook* (*DAH*) το οποίο και εμπλέκεται σε σειρά ανθεκτικών εμποδίων (συρματόσχοινα με ελατήρια) που συντελούν στη μείωση μέχρι παύση της ταχύτητας του προσνηώμενου αεροσκάφους. Ειδικά για τα αεριωθούμενα αεροσκάφη παλαιότερα χρησιμοποιούνταν επιπρόσθετα και ειδικά δίκτυα (φράγμα) από ανθεκτικές λωρίδες που συλλάμβαναν τα αεροσκάφη όταν αυτά δεν είχαν επιτυχώς συγκρατηθεί απ΄ τα εμπόδια.

Η εισαγωγή αφενός των λοξών διαδρόμων απο-προσνήωσης καθώς και η υπερυψωμένη πλώρη καταστρώματος πτήσεων (*canted deck*) σε συνδυασμό με τα σύγχρονα αεροσκάφη ναυτικής συνεργασίας καθέτου απο-προσνήωσης έχουν συμβάλει τα μέγιστα στην εξέλιξη των επιχειρησιακών δυνατοτήτων των αεροπλανοφόρων. Καταφανές είναι ότι για τα ελικόπτερα δεν απαιτούνται τέτοια εξελικτικά μέσα για την απο-προσνήωσή τους.
Η **προστασία της παιδικής ηλικίας** θεωρείται εξειδίκευση της αξίας που αποδίδεται στην ανθρώπινη ζωή, όπως και του δικαιώματος στη ζωή, και αναφέρεται σε μια από τις ευαίσθητες κοινωνικές ομάδες, τα παιδιά. Η λεγόμενη παιδική προστασία καλύπτεται από κανόνες δικαίου υπερνομοθετικής ισχύος. Πιο συγκεκριμένα, στην περίπτωση του ελληνικού Συντάγματος, συναντάται το αρ. 21 παρ. 1, όπου, "[...] ο γάμος, η μητρότητα και η παιδική ηλικία τελούν υπό την προστασία του Κράτους.

Επίσης, στο Χάρτη Θεμελιωδών Δικαιωμάτων της ΕΕ, υπάρχει ρητή αναφορά στο αρ. 24 στα «Δικαιώματα του Παιδιού», παρ. 1-3, σύμφωνα με την οποία, "Τα παιδιά έχουν δικαίωμα στην προστασία και τη φροντίδα που απαιτούνται για την καλή διαβίωσή τους. Τα παιδιά μπορούν να εκφράζουν ελεύθερα τη γνώμη τους. Η γνώμη τους σχετικά με ζητήματα που τα αφορούν λαμβάνεται υπόψη σε συνάρτηση με την ηλικία και την ωριμότητά τους (παρ. 1). Έμμεση αναγνώριση των δικαιωμάτων παίδων και ανηλίκων θεωρείται πως προσφέρεται και στα άρθρα της ΕΣΔΑ του Συμβουλίου της Ευρώπης, ενώ η Σύμβαση για τα Δικαιώματα του Παιδιού υιοθετήθηκε από τη Γενική Συνέλευση του ΟΗΕ το 1989 αποτελώντας το πρώτο παγκόσμιο σύνολο νομικά δεσμευτικών δικαιωμάτων που ισχύουν για όλα τα παιδιά. 

Στην περίπτωση της Ελλάδας τουλάχιστον, παρέμβαση υπέρ δικαιωμάτων παιδιού δύναται να πραγματοποιεί, πέραν εισαγγελέων, δικαστηρίων, δικηγόρων, νομικών συμβούλων και κοινωνικών υπηρεσιών, και η Ανεξάρτητη Αρχή του Συνηγόρου του Πολίτη. Πρόκειται για κατ' εξαίρεσιν παρέμβαση της εν λόγω Αρχής όταν προσβάλλεται δικαίωμα παιδιού.

Παραπομπές
----------

1. ↑  «Σύνταγμα της Ελλάδος». Βουλή των Ελλήνων. Ανακτήθηκε στις 28 Φεβρουαρίου 2023.
2. ↑  «Χάρτης Θεμελιωδών Δικαιωμάτων της Ευρωπαϊκής Ένωσης» (PDF). Επίσημη Εφημερίδα της ΕΕ. Ανακτήθηκε στις 28 Φεβρουαρίου 2023.
3. ↑  «Τα δικαιώματα των παιδιών και το Ευρωπαϊκό Δικαστήριο Δικαιωμάτων του Ανθρώπου». Patsianta. Ανακτήθηκε στις 28 Φεβρουαρίου 2023.
4. ↑  «Σύμβαση για τα Δικαιώματα του Παιδιού». UNICEF. Ανακτήθηκε στις 28 Φεβρουαρίου 2023.
5. ↑  «Που παρεμβαίνουμε». Συνήγορος του Πολίτη. Ανακτήθηκε στις 28 Φεβρουαρίου 2023.
Ο **Βασίλειος Κουρουσόπουλος** (1878 - 1929) ήταν Έλληνας αξιωματικός του στρατού.

Γεννήθηκε στην Αθήνα και ήταν γιος του Θεμιστοκλή Κουρουσόπουλου, αξιωματικού του Στρατού, και της Σοφίας Γιαννοπούλου. Παππούς του ήταν ο Βασίλειος Κουρουσόπουλος. Φοίτησε στη Βαρβάκειο σχολή και ακολούθησε καριέρα στρατιωτικού. Εισήλθε στη σχολή Ευελπίδων το 1895 και αποφοίτησε πρώτος ως αξιωματικός πεζικού. Εργάστηκε για χρόνια στη χαρτογραφική υπηρεσία στρατού και έλαβε μέρος στους βαλκανικούς πολέμους, στους οποίους και τραυματίστηκε. Τον Μάρτιο του 1913 επικεφαλής στρατιωτικού σώματος κατέλαβε τη Σάμο, της οποίας διετέλεσε στρατιωτικός διοικητής. Το ίδιο έτος διορίστηκε υπασπιστής του Ελευθέριου Βενιζέλου και από το 1918 υπηρέτησε σε μάχιμες θέσεις στη Μικρά Ασία κ.α. Τον Σεπτέμβριο του 1922 συμμετείχε ως μέλος της επαναστατικής επιτροπής υπό τον Στυλιανό Γονατά.

Αποστρατεύθηκε το 1925 και επαναφέρθηκε στην ενεργό δράση το 1926 ως διοικητής του Β' σώματος στρατού στη Λάρισα. Η τελευταία θέση που ανέλαβε ήταν αυτή του διοικητή του Γ΄ Σώματος Στρατού Θεσσαλονίκης. Επίσης είχε υπηρετήσει ως καθηγητής τοπογραφίας στη σχολή Ευελπίδων.

Απεβίωσε στη Θεσσαλονίκη και κηδεύτηκε στην Αθήνα. Ήταν παντρεμένος και γιος του ήταν ο Θεμιστοκλής Κουρουσόπουλος, πρόεδρος του Συμβουλίου της Επικρατείας.

Πηγές
-----

1. ↑  Βόγλη Ελπίδα, *Έργα και ημέραι ελληνικών οικογενειών*, Ελληνικό και Λογοτεχνικό Αρχείο, Αθήνα 2005, γενεαλογικό δέντρο οικογένειας Κουρουσόπουλου
2. 1 2  Βόγλη Ελπίδα, *Έργα και ημέραι ελληνικών οικογενειών*, Ελληνικό και Λογοτεχνικό Αρχείο, Αθήνα 2005, σελ.173
Το **επί πέντε γραμμών** ήταν επιτραπέζιο παιχνίδι στρατηγικής που έπαιζαν οι αρχαίοι Έλληνες.

Παίζεται με δύο παίκτες, ένα ταμπλό, και από πέντε πούλια ο καθένας. Τα πούλια λέγονταν «πεσσοί» ή «ψήφοι». Οι Ρωμαίοι τα έλεγαν «calculi». Επάνω στο ταμπλό ήταν χαραγμένες πέντε γραμμές, κάθετες προς τους παίκτες, επάνω στις οποίες τοποθετούνταν τα πούλια. Εκτός από τις πέντε γραμμές ήταν χαραγμένη και μια έκτη, η λεγόμενη «ιερά γραμμή», η οποία χώριζε τις υπόλοιπες στην μέση, και επάνω στην οποία βρίσκονταν ένα πούλι, για την περίπτωση έσχατης ανάγκης. Εξαιτίας της ιεράς γραμμής υπήρχε και παροιμία, η «κίνει τον αφ' ιεράς».

Πηγές
-----

* August Baumeister (1830-1922) (1887). *Denkmäler des klassischen Altertums, zur Erläuterung des Lebens der Griechen und Römer in Religion, Kunst und Sitte* (στα Γερμανικά). München: R. Oldenbkourg. Ανακτήθηκε στις 11 Φεβρουαρίου 2011.
* Pritchett, W. K. 1968. "Five Lines" and IG 12, 324. California Studies in Classical Antiquity 1: 187-215
* Leslie Kurke 1999, Ancient Greek Board Games and How to Play Them, Classical Philology, Vol. 94, No. 3 (Jul. 1999), pp. 247-267
Ο **Επίγονος** (άκμασε τον 3ο αι. π.Χ.) από τη Δυναστεία των Λυσιμαχιδών ήταν Έλληνας πρίγκιπας της Λυκίας στη Μ. Ασία.

Χάρτης της Λυκίας. Η Τελμησσός είναι στα δυτικά.

Βιογραφία
---------

Ήταν ο δευτερότοκος γιος του Πτολεμαίου του Επιγόνου συμβασιλιά της Αιγύπτου και μετά ηγεμόνα της Τελμησσού και μίας ανώνυμης Ελληνίδας αριστοκράτισσας. Ο Πτολεμαίος Επίγονος ήταν γιος του Λυσιμάχου βασιλιά της Θράκης, Μ. Ασίας και Μακεδονίας και της Αρσινόης Β΄, κόρης τού Πτολεμαίου Α΄ της Αιγύπτου και είχε λάβει από τον θείο του Πτολεμαίο Β΄ της Αιγύπτου την ηγεμονία της Τελμησσού.

Μεγαλύτερος αδελφός τού Επιγόνου ήταν ο Λυσίμαχος. Λίγα γνωρίζουμε για τον Επίγονο. Γεννήθηκε το διάστημα 267-259, όταν ο πατέρας του ήταν συμβασιλιάς της Αιγύπτου ή το 259-240, όταν ο πατέρας του ήταν ηγεμόνας της Τελμησσού. Τον Φεβρουάριο του 240 ο πατέρας του απεβίωσε και τον διαδέχθηκε ο Λυσίμαχος ως ηγεμόνας της Τελμησσού. Το μικρό βασίλειο ήταν υποτελές στην Αίγυπτο. Ο Λυσίμαχος βασίλευσε ως το 206.

Το όνομά του σημαίνει απόγονος και είναι επίθετο στο κύριο όνομά του, που θα ήταν ίσως Πτολεμαίος ή Αντίπατρος. Είναι γνωστός μόνο από σωζόμενες επιγραφές της Τελμησσού και αφιερωματικές επιγραφές της νήσου Δήλου.

Από το 222 που ανέλαβε ο 2ος εξάδελφός του Πτολεμαίος Δ΄ Φιλοπάτωρ, η εξουσία της Αιγύπτου άρχισε να φθίνει γρήγορα στο εξωτερικό και αυτό θα ήταν αφορμή για την ημιαυτόνομη Τελμησσό να αυξήσει την ανεξαρτησία της. Πάντως ο Επίγονος και ο αδελφός του Λυσίμαχος απολάμβαναν εξαίρετες, εγκάρδιες σχέσεις με τον Αντίοχο Γ΄ τον Μεγάλο των Σελευκιδών (βασ. 222-187), εχθρό των Αιγυπτίων, ο οποίος επέκτεινε την επικράτειά του στη Μ. Ασία εις βάρος των Πτολεμαίων.

Οικογένεια
----------

Από μία γυναίκα που το όνομά της δεν μας είναι γνωστό, είχε τέκνο:

* Αντίπατρος Επίγονος άκμασε π. το 200 π.Χ.

Πηγές
-----

* R.S. Bagnall, The administration of the Ptolemaic possessions outside Egypt, Brill Archive, 1976
* R.A. Billows, Kings and colonists: aspects of Macedonian imperialism, BRILL, 1995
Ελάτη Νίκκο σε νεκροταφείο
Η **Ελάτη Νίκκο** (στα Ιαπωνικά ウラジロモミ, *Ουρατζίρο-μόμι*, επιστημονική ονομασία *Abies homolepis* - *Ελάτη η ωμολεπις*) είναι ένα δέντρο της οικογένειας των Πευκοειδών του γένους των Ελάτων. Η προέλευση του είναι από την Ιαπωνία και έχει διαδοθεί σε πολλές χώρες για καλλωπιστικούς λόγους.

Περιγραφή
---------

Είναι ένα κωνοφόρο, αειθαλές δέντρο με μέτριας ταχύτητας ανάπτυξη που έχει την μορφή κώνου. Πρόκειται για ένα μεγαλοπρεπές δέντρο που φτάνει τα 40 μέτρα ύψος. Όταν είναι νεαρά ο φλοιός του κορμού είναι λεπτός και λείος γκρι χρώματος ενώ όταν ωριμάζει το χρώμα του γίνεται γκρι-ροζ και σχηματίζονται σχισμές χωρίζοντας τον σε μικρά λέπια. Ο κορμός αναπτύσσεται ευθύς με διακλαδώσεις σε τακτά διαστήματα που έχουν κλήση προς τα πάνω. Τα νεαρά κλαδιά έχουν βαθιές αυλακώσεις σε αντίθεση με τα άλλα είδη ελάτου που έχουν τα νεαρά κλαδιά λεία. Τα φίλα του είναι βελονοειδή με μήκος 1 – 3 εκατοστά και βαθύ πράσινο χρώμα, στο επάνω μέρος τους, ενώ έχουν δύο λευκές γραμμές στο κάτω. Το ίδιο δέντρο παράγει και αρσενικά και θηλυκά άνθη (κώνους). Τα αρσενικά έχουν μήκος 2,5 εκατοστά και έχουν ανοιχτό πράσινο χρώμα. Τα θηλυκά είναι μεγαλύτερα, από 3 ως 7 εκατοστά, με κοκκινωπό χρώμα. Μετά την γονιμοποίηση, που πραγματοποιείται το καλοκαίρι, δημιουργείται το κουκουνάρι, που είναι το φρούτο του δέντρου, το οποίο έχει κυλινδρικό σχήμα και μοβ-πορφυρό χρώμα. Κατά τον Οκτώβριο γίνονται ξυλώδη και παράγουν τους σπόρους.

Οικολογία και χρήσεις
---------------------

Η Ελάτη Νίκκο έχει προέλευση από την νότια Ιαπωνία, συγκεκριμένα από την νήσο Σικόκου (四国) και από το νότιο μέρος της νήσου Χονσού (本州). Φύεται σε υψόμετρο 650 με 2000 μέτρα σε μικτά, με άλλα είδη δέντρων, δάση στο εσωτερικό των οποίων σχηματίζει συστάδες. Στην περιοχή προέλευσης του το ξύλο του χρησιμοποιείται στις κατασκευές. Το 1854 εισήχθηκε για πρώτη φορά στην Ευρώπη όπου και εγκλιματίστηκε καλά στην δυτική και βόρεια Ευρώπη καθώς και στην βόρεια Αμερική. Λόγω της μεγάλης αισθητικής του αξίας, τα θηλυκά άνθη θεωρούνται τα ομορφότερα από όλα τα είδη των ελάτων, η αντοχή του στο κρύο και η ανοχή στην μόλυνση βοήθησαν την διάδοση του σε κήπους και πάρκα των αστικών περιοχών.

Βιβλιογραφία
------------

* Farjon, A. 1990. *Pinaceae*. Regnum Vegetabile 121, Koeltz Scientific Books. 330 pp.
* Lange, J. 1994. *Kulturplanternes Indførselshistorie i Danmark*. (Introduction History of Cultivated Plants in Denmark). Jordbrugsforlaget, Frederiksberg. 458 pp.
* Liu, T.-S. 1971. *A monograph of the genus Abies*. National Taiwan University, Dept. of Forestry, Taipei. 608 pp.

Παραπομπές
----------

1. ↑  My etymology: Homolepis.html

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
--------------------

|  |  |
| --- | --- |
| Commons logoCommons logo | Τα Wikimedia Commons έχουν πολυμέσα σχετικά με το θέμα   **Ελάτη Νίκκο** |

* Πανεπιστήμιο της Κοπεγχάγης
* Πληροφορίες για την φύση[*νεκρός σύνδεσμος*]
* ITIS
| Σχηματισμός των αστεριών |
| --- |
|  |
| 
Κατηγορίες τάξεων αντικειμένων |
| Διαστρικό μέσο Μοριακό νέφος Σφαιρίδιο Μποκ Σκοτεινό νεφέλωμα Νεαρό αστρικό αντικείμενο Πρωτοαστέρας Αστέρας τύπου T Ταύρου Αστέρας προ-κύριας ακολουθίαςΑστέρας Χέρμπιγκ Ae/Be  Αντικείμενο Χέρμπιγκ-Άρο |
| 
Θεωρητικές έννοιες |
| Επικάθηση Αρχική συνάρτηση μάζας Βαρυτική αστάθεια Υπόθεση ηλιοσυστολής  Υπόθεση των νεφελωμάτων  Μετανάστευση πλανητών |
| 

---

Πύλη Πύλη Αστρονομία

---

 |
| π • σ • ε
 |

Ένας **πρωτοαστέρας** είναι ένα πολύ νεαρό αστέρι που συγκεντρώνει ακόμη μάζα από το μητρικό μοριακό νέφος του. Η πρωτοαστρική φάση είναι η αρχαιότερη στη διαδικασία της αστρικής εξέλιξης. Για ένα αστέρι μίας ηλιακής μάζας διαρκεί περίπου 1.000.000 χρόνια. Η φάση αρχίζει όταν ένα μοριακό νέφος καταρρέει πρώτα κάτω από τη δύναμη της αυτο-βαρύτητας. Τελειώνει όταν ο πρωτοαστέρας ανατινάξει το αέριο και αποκαλυφθεί ως ένας οπτικά ορατός αστέρας προ-κύριας ακολουθίας, ο οποίος αργότερα συστέλλεται για να γίνει αστέρας κύριας ακολουθίας.

Ιστορία
-------

Η σύγχρονη εικόνα των πρωτοαστέρων, που συνοψίζεται παραπάνω, προτάθηκε αρχικά από τον Τσουσίρο Χαγιάσι το 1966. Στα πρώτα υποδείγματα, το μέγεθος των πρωτοαστέρων υπερεκτιμήθηκε σε μεγάλο βαθμό. Οι επακόλουθοι αριθμητικοί υπολογισμοί διευκρίνισαν το ζήτημα και έδειξαν ότι οι πρωτοαστέρες είναι μόνο μέτρια μεγαλύτεροι από τους αστέρες κύριας ακολουθίας της ίδιας μάζας. Αυτό το βασικό θεωρητικό αποτέλεσμα επιβεβαιώθηκε από τις παρατηρήσεις, οι οποίες βρίσκουν ότι οι μεγαλύτεροι αστέρες προ-κύριας ακολουθίας έχουν επίσης μέτριο μέγεθος.

Συλλογή
-------

Βίντεο σχετικά με τον πρωτοαστέρα V1647 Ωρίωνα και η εκπομπή ακτίνων Χ του (2004).Έκρηξη πρωτοαστέρα - HOPS 383 (2015).Πρωτοαστέρας μέσα σε ένα σφαιρίδιο Μποκ (*Εικόνα καλλιτέχνη*).Η αστρική συστάδα RCW 38, γύρω από το νεαρό αστέρα IRS2, ένα σύστημα από δύο τεράστιους αστέρες και πρωτοαστέρες.

Σημειώσεις
----------

1. ↑  Stahler, S. W. & Palla, F. (2004). *The Formation of Stars*. Weinheim: Wiley-VCH. ISBN 3-527-40559-3.
2. ↑  Hayashi, C. (1966). «The Evolution of Protostars». *Annual Review of Astronomy and Astrophysics* **4**: 171. doi:10.1146/annurev.aa.04.090166.001131. Bibcode: 1966ARA&A...4..171H.
3. ↑  Larson, R. B. (1969). «Numerical Calculations of the Dynamics of a Collapsing Protostar». *Monthly Notices of the Royal Astronomical Society* **145**: 271. doi:10.1093/mnras/145.3.271. Bibcode: 1969MNRAS.145..271L. .
4. ↑  Winkler, K.-H. A.; Newman, M. J. (1980). «Formation of Solar-Type Stars in Spherical Symmetry: I. The Key Role of the Accretion Shock». *Astrophysical Journal* **236**: 201. doi:10.1086/157734. Bibcode: 1980ApJ...236..201W.
5. ↑  Stahler, S. W. Shu, F. H. and Taam, R. E. (1980). «The Evolution of Protostars: I. Global Formulation and Results». *Astrophysical Journal* **241**: 637. doi:10.1086/158377. Bibcode: 1980ApJ...241..637S.

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
--------------------

* Planet-Forming Disks Might Put Brakes On Stars (SpaceDaily) Jul 25, 2006
* Planets could put the brakes on young stars Lucy Sherriff (The Register) Thursday 27 July 2006 13:02 GMT
* Why Fast-Spinning Young Stars Don't Fly Apart (SPACE.com) 24 July 2006 03:10 pm ET
Το Άσαμ είναι πολιτεία στη βορειοανατολική Ινδία. Το 2011, το ποσοστό αλφαβητισμού του Άσαμ εκτιμήθηκε στο 73,18% (78,81% στους άνδρες και 67,27% στις γυναίκες). Το ποσοστό αλφαβητισμού του Άσαμ είναι ελαφρώς χαμηλότερο από τον εθνικό μέσο όρο του 74,04%.

Γενικά
------

Μαθητές στο λύκειο Λαχιγκάντζ του Άσαμ
Η σχολική εκπαίδευση στο Άσαμ παρέχεται μέσα από μια σειρά από προδημοτικά, δημοτικά και δευτεροβάθμια σχολεία. Η Κυβέρνηση του Άσαμ παρέχει δωρεάν και υποχρεωτική εκπαίδευση για τους μαθητές μέχρι την ηλικία των 14. Τα σχολεία στο Άσαμ είναι είτε κρατικά ή ιδιωτικά. Η ύλη στα δημοτικά σχολεία ορίζεται από τη Διεύθυνση Πρωτοβάθμιας Εκπαίδευσης του Άσαμ. Ενώ τα περισσότερα σχολεία είναι συνδεδεμένα με το Συμβούλιο Δευτεροβάθμιας Εκπαίδευσης του Άσαμ, η πολιτεία έχει πολλά σχολεία συνδεδεμένα με το Κεντρικό Συμβούλιο Δευτεροβάθμιας Εκπαίδευσης (ΚΣΔΕ) ή το Βορειοανατολικό Εθνικό Συμβούλιο της Σχολικής Εκπαίδευσης.

Μέσο διδασκαλίας
----------------

Η γλώσσα που χρησιμοποιείται για τη διδασκαλία των μαθητών είναι συνήθως τα Ασαμικά. Υπάρχει ένας αριθμός των σχολείων που χρησιμοποιεί επίσης την αγγλική γλώσσα. Τα αγγλικά χρησιμοποιούνται για τα μαθήματα σε σχεδόν όλα τα ανώτατα εκπαιδευτικά ιδρύματα. Πολλά κρατικά κυβερνητικά σχολεία και όλα τα σχολεία συνδεδεμένα με το ΚΣΔΕ στην πολιτεία που χρησιμοποιούν τα αγγλικά ως μέσο διδασκαλίας στο ανώτερο επίπεδο της Δευτεροβάθμιας εκπαίδευσης.

Δείτε επίσης
------------

* Κατάλογος ιδρυμάτων τριτοβάθμιας εκπαίδευσης στο Άσαμ
Το **Λίχτενμπεργκ** (*Fürstentum Lichtenberg*) ήταν πρώην πριγκιπάτο, βρισκόμενο μεταξύ του Βαυαρικού Παλατινάτου, του Πριγκιπάτου του Μπίρκενφελντ και της Ρηνανίας-Παλατινάτου.

Το Λίχτενμπεργκ είχε έκταση 537 τ.χλμ. και πληθυσμό σήμερα 132.219. Αρχικά υπήρχε ως Πριγκιπάτο Μπαουμχόλντερ έως το 1776 υπό τον Οίκο των Μπούα, ο οποίος ηγεμόνευσε στο Πριγκιπάτο έως το 1816, χρονιά που παραχωρήθηκε στην Πρωσία και στο Δούκα Ερνέστο Α΄ της Σαξονίας-Κόμπουργκ κατόπιν αποφάσεως του Συνεδρίου της Βιέννης. Αυτός εκχώρησε τα δικαιώματα του Θρόνου στην Πρωσία αντί ισοβίου ετήσιας επιχορήγησης ύψους 500.000 μάρκων. Επίσης πασίγνωστο σήμερα είναι το Κάστρο του Λίχτενμπεργκ στο ομώνυμο χωριό του πρώην Πριγκιπάτου, στο οποίο διοργανώνονται διάφορες εκδηλώσεις έναντι αμοιβής.

Σήμερα, το έδαφος του πρώην πριγκιπάτου βρίσκεται μεταξύ τον κρατιδίων Ρηνανία-Παλατινάτο και Σάαρλαντ. Επίσης, Λίχτενμπεργκ ονομάζεται και μία συνοικία του Βερολίνου («Bezirk Berlin-Lichtenberg»).

Βιβλιογραφία
------------

* Μεγάλη ελληνική Εγκυκλοπαίδεια «Ζαχάρωφ - Ιλισός» τόμος δωδέκατος. Εκδόσεις Πυρσός, Αθήνα 1930
* Hansjürgen Hilgert: Ami, bleib hier – Die Baumholderstory Deutschland, 2007 D
Ο **Βασίλειος** ήταν βυζαντινός κυβερνήτης του Δουκάτου της Ρώμης κατά τον 8ο αιώνα. Αναφέρεται δούκας από το 725 την περίοδο με τον Δούκα Μαρίνο.

Ο Βασίλειος αναφέρεται από κάποιες πηγές ως Δουξ της Ρώμης αλλά από πολλούς ερευνητές αμφισβητείτε εάν ήταν, λόγω του Δούκα Μαρίνου την ίδια περίοδο. Από κάποιους πιστεύεται ότι ο Βασίλειος ήταν κάποιος ανώτερος αξιωματούχος της Βυζαντινής αυλής και απεσταλμένος στην Ρώμη, λόγω της άρνησης του πάπα να δώσει η εκκλησία της Ρώμης φόρο στον αυτοκράτορα. Κατά άλλους ίσως του είχε δοθεί τιμητικά ο τίτλος του δουξ. Μία άλλη εκδοχή λέει ότι και οι δύο ήταν δούκες και ο Μαρίνος αντικατέστησε τον Βασίλειο. Όταν ξαφνικά ο Μαρίνος ασθένησε επέστρεψε στην Κωνσταντινούπολη και αντικαταστάθηκε από Βασίλειο, που παρέμενε στην Ρώμη, όπου τότε σχεδίασε και την συνωμοσία.

Ο Βασίλειος αναφέρεται ότι ήταν πρωτεργάτης σε κάποια συνωμοσία δολοφονίας κατά του πάπα.

Παραπομπές
----------

1. 1 2 3 4 5 6 7   e duché byzantin de Rome. Origine, durée et extension géographique, Bernard Bavant, Mélanges de l'école française de Rome, Année 1979, 91-1, pp. 41-88, σελ. 73
Η **Ελένη**. ουγγρ.: **Ilona Magyarországról** (π. 1155 - 25 Δεκεμβρίου 1199) από τον Οίκο των Άρπαντ, ήταν πριγκίπισσα της Ουγγαρίας και με τον γάμο της έγινε δούκισσα της Αυστρίας από το 1177 και της Στυρίας από το 1192 έως το 1194.

Βιογραφία
---------

Ήταν η τρίτη κόρη του Γκέζα Β΄ της Ουγγαρίας και της Ευφροσύνης των Ρουρικιδών, κόρης του Μστισλάβ Α΄ μεγάλου πρίγκιπα του Κίεβου από τη δεύτερη σύζυγό του Λιουμπάβα Ντμιτρίεβνα. 

Λίγα είναι γνωστά για τη ζωή ή τον χαρακτήρα της. Τα μόνα σαφή γεγονότα για τη ζωή της είναι ότι την Πεντηκοστή του 1174 ήταν παντρεμένη με τον Λεοπόλδο Ε΄ δούκα της Αυστρίας. Ο γάμος αντικατοπτρίζει τον δυτικό προσανατολισμό του Ουγγρικού Οίκου των Άρπαντ ενόψει της επεκτατικής πολιτικής του Μανουήλ Α΄ Κομνηνού Αυτοκράτορα τω Ρωμαίων. Η αδελφή του Λεοπόλδου Ε΄, η Αγνή, είχε ήδη παντρευτεί τον Στέφανο Γ΄ της Ουγγαρίας, τον μεγαλύτερο αδελφό της Ελένης, ο οποίος είχε αποβιώσει το 1172.

Η Ελένη και ο Λεοπόλδος έκαναν παιδιά. Αυτός απεβίωσε στις 31 Δεκεμβρίου 1194 ως αποτέλεσμα ατυχήματος με το άλογό του. Η Ελένη απεβίωσε πέντε χρόνια αργότερα, το 1199 και τάφηκε δίπλα στον σύζυγό της στο αβαείο Χάιλιγκενκροϊτς.

Οικογένεια
----------

Παντρεύτηκε τον Λεοπόλδο Ε΄ των Μπάμπενμπεργκ δούκα της Αυστρίας και είχε παιδιά:

* Φρειδερίκος Α΄ π.1175-1198, δούκας της Αυστρίας.
* Λεοπόλδος ΣΤ΄ 1176-1230, δούκας της Αυστρίας.
* (;) Αγνή.
* (;) Μπέρτα.

Υποσημειώσεις
-------------

1. ↑  p11405.htm#i114042. Ανακτήθηκε στις 7  Αυγούστου 2020.
2. ↑  Darryl Roger Lundy: (Αγγλικά) *The Peerage*.