recursal/SuperWikiNEXT-32B huggingface dataset:
Ο **Δήμος Ορεινού** ήταν δήμος του νομού Καβάλας που συστάθηκε με το πρόγραμμα Καποδίστριας από τη συνένωση παλαιότερων κοινοτήτων της περιοχής, που αποτέλεσαν στη συνέχεια τα δημοτικά διαμερίσματα του δήμου. Λειτούργησε την περίοδο 1999 -2010 οπότε και καταργήθηκε με την εφαρμογή του προγράμματος Καλλικράτης και ενετάγη στον νέο δήμο Νέστου. Βρισκόταν στο βορειότερο τμήμα του νομού. Αποτελείται από 8 δημοτικά διαμερίσματα, καταλάμβανε έκταση 318,6Km2 (αποτελούσε τον μεγαλύτερο δήμο σε έκταση του νομού Καβάλας) και είχε συνολικό πληθυσμό 1.769 κατοίκους. Έδρα του δήμου ήταν η Λεκάνη. Αντιδήμαρχος της ΔΕ είναι ο Τερζόπουλος Ιωάννης.

Ο δήμος περιελάμβανε τα παρακάτω δημοτικά διαμερίσματα και οικισμούς:

 **Δ.δ. Λεκάνης**  -- η Λεκάνη [ 608 ]
 **Δ.δ. Αγίου Κοσμά** [ 60 ] 
* ο Άγιος Κοσμάς [ 35 ]
* ο Σκοπός [ 25 ]

 **Δ.δ. Διποτάμου**  -- ο Διπόταμος [ 106 ]
 **Δ.δ. Δυσβάτου** [ 34 ] 
* το Δύσβατο [ 23 ]
* το Στεγνό [ 11 ]

 **Δ.δ. Ελαφοχωρίου**  -- το Ελαφοχώρι [ 118 ]
 **Δ.δ. Κεχροκάμπου**  -- ο Κεχρόκαμπος [ 522 ]
 **Δ.δ. Μακρυχωρίου** [ 162 ] 
* το Μακρυχώρι [ 111 ]
* το Κρυονέρι [ 14 ]
* οι Νικητες [ 5 ]
* η Πλατανιά [ 32 ]

 **Δ.δ. Πλαταμώνος**  -- ο Πλαταμώνας [ 159 ]

Εξωτερικοί Σύνδεσμοι
--------------------

* Υπουργείο Εσωτερικών, δήμοι του σχεδίου Καποδίστριας Αρχειοθετήθηκε 2009-09-24 στο Wayback Machine.

|  |  |  |  |
| --- | --- | --- | --- |
| 

| π • σ • ε
Σχέδιο Καποδίστριας: Διοικητική διαίρεση του νομού Καβάλας |
| --- |
|  |
| 
* Καβάλας
* Ελευθερούπολης
* Ελευθερών
* Θάσου
* Κεραμωτής
* Ορεινού
* Ορφανού
* Παγγαίου
* Πιερέων
* Φιλίππων· Χρυσούπολης
 |

 |
Η **Ματίνα Νικολάου** (12 Φεβρουαρίου 1977, Αθήνα) είναι Ελληνίδα ηθοποιός. Έγινε ευρύτερα γνωστή μέσω της τηλεοπτικής της παρουσίας στις ψυχαγωγικές εκπομπές του Νίκου Μουτσινά "Για την Παρέα" και "Καλό Μεσημεράκι" από το 2018 μέχρι σήμερα.

Πρώτα χρόνια
------------

Γεννήθηκε το 1977 στην Αθήνα -συγκεκριμένα στο Μαρκόπουλο Αττικής- όπου και μεγάλωσε. Ολοκληρώνοντας το σχολείο ξεκίνησε να σπουδάζει υποκριτική στο Θέατρο Τέχνης «Κάρολος Κουν» Κάρολος Κουν από όπου και αποφοίτησε το 2001. Αμέσως μετά το τέλος των σπουδών της ξεκίνησε να εργάζεται κυρίως στο θέατρο ενώ έχει κάνει λιγότερες τηλεοπτικές δουλειές ως ηθοποιός.

Καριέρα
-------

Στην αρχή της καριέρας της δούλευε αποκλειστικά και μόνο στο θέατρο. Τη δεκαετία 2001-2011 έχει πάρει μέρος σε αρκετές θεατρικές παραγωγές. 

Από το 2010 ξεκίνησε την συνεργασία της με τον Νίκο Μουτσινά αρχικά ως βοηθός σκηνοθέτης στις παραστάσεις του ενώ το 2012 ξεκίνησε να παίζει σε αυτές. 

Έκανε το τηλεοπτικό της ντεμπούτο στην δραματική σειρά του Mega Channel "Γη και Ουρανός" τη σεζόν 2005-2006 παίζοντας μαζί με τους Κωνσταντίνο Μαρκουλάκη, Νίκο Κουρή, Θάλεια Ματίκα, Γιώργο Μακρή και άλλους. Ακολούθησε μία guest εμφάνιση στη σειρά του Χριστόφορου Παπακαλιάτη Δυο μέρες μόνο το 2006. Το 2007 έπαιξε σε μία ιστορία της σειράς Επτά Θανάσιμες Πεθερές ενώ τη σεζόν 2007-2008 συμμετείχε σε κάποια επεισόδια της σειράς Big Bang. Το 2009 έλαβε μέρος σε μία ακόμη ιστορία των Επτά Θανάσιμων Πεθερών ενώ έπαιξε μαζί με την Ελένη Ράντου σε ένα επεισόδιο της σειράς Εργαζόμενη Γυναίκα. 

Τη σεζόν 2016-2017 επέστρεψε τηλεοπτικά μέσω της μαύρης κωμωδίας του Λευτέρη Παπαπέτρου Στο καλό γλυκιά μου συμπεθέρα που προβλήθηκε από τον τηλεοπτικό σταθμό ANT1. Εκεί έπαιξε μαζί με τους Μαρία Καβογιάννη, Χρήστο Χατζηπαναγιώτη, Ζέτα Μακρυπούλια, Αλέξανδρο Λογοθέτη και άλλους. Το 2018 έκανε μία guest εμφάνιση στην κωμική σειρά Κάτι χωρισμένα παλικάρια υποδυόμενη τη Στέλλα, την πρώην σύντροφο του χαρακτήρα που υποδυόταν ο Νίκος Μουτσινάς.

Τη σεζόν 2018-2019, ύστερα από πρόταση του Νίκου Μουτσινά, δέχτηκε να συνεργαστεί στην παρουσίαση της ψυχαγωγικής εκπομπής του Open "*Για Την Παρέα*". Εκεί υποδύεται έναν φανταστικό χαρακτήρα με το όνομα Βάνια. Η προέλευση και η δημιουργία του χαρακτήρα είχε γίνει το 2016 για τις ανάγκες της παράστασης "Κοκομπλόκο" που σκηνοθετούσε και συμπρωταγωνιστούσε μαζί με τον Νίκο Μουτσινά. Συνέχισε και την επόμενη χρονιά στο πλευρό του Νίκου Μουτσινά αλλά η εκπομπή μεταφέρθηκε στον ΣΚΑΪ με το όνομα "*Καλό Μεσημεράκι*".
Το 2023 πρωταγωνιστεί στην επιθεώρηση της Δήμητρας Παπαδοπούλου Τι φάση πάλι ρε? στο θέατρο Άλσος.

Παραπομπές
----------

1. ↑  tlife.gr, Tlife Newsroom- (14 Δεκεμβρίου 2018). «Ματίνα Νικολάου: Σε ποια τηλεοπτική σειρά είχαμε δει την συνεργάτιδα του Νίκου Μουτσινά;». *TLIFE*. Ανακτήθηκε στις 22 Φεβρουαρίου 2020.
2. ↑  «Mατίνα Νικολάου: Αποκαλύπτει για πρώτη φορά πως βγήκε ο τίτλος της εκπομπής, «Για την Παρέα»». *Peoplegreece.com*. 16 Φεβρουαρίου 2019. Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 22 Φεβρουαρίου 2020. Ανακτήθηκε στις 22 Φεβρουαρίου 2020.

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
--------------------

* Ματίνα Νικολάου στο IMDb
* Ματίνα Νικολάου στο στο Instagram
Ο **Δημήτρης Γιαννουκάκης** (1899–1974) ήταν Έλληνας χρονογράφος, συγγραφέας και μεταφραστής. Ασχολήθηκε επίσης με τη συγγραφή θεατρικών έργων και τη δημοσιογραφία.

Βιογραφικά στοιχεία
-------------------

Γεννήθηκε το 1899 στην Αθήνα και ήταν γιος του επίσης θεατρικού συγγραφέα Μιχαήλ Γιαννουκάκη. Σπούδασε στη Νομική Σχολή του Πανεπιστημίου Αθηνών. Από τη δεκαετία του 1930 άρχισε να συνεργάζεται με εφημερίδες της Αθήνας ως χρονογράφος, σχολιογράφος σατιρικού περιεχομένου, ενώ δημοσίευε και ποιήματά του. Έγραψε περίπου 240 έργα, εκ των οποίων 60 μυθιστορήματα τα οποία δημοσίευσε στις εφημερίδες με τις οποίες συνεργαζόταν. Όταν ήταν 21 ετών, το 1920, έγραψε το πρώτο του θεατρικό έργο με τίτλο *Ζητείται δεσποινίς*, και έκτοτε έγραψε πολλά έργα, ενώ υπήρξε και μεταφραστής έργων των Σαίξπηρ, Μολιέρου και Ροστάν στα ελληνικά. Επίσης μετέφρασε ελληνικά ποιήματα στα γαλλικά. Η μεγάλη ποσότητα των έργων που δημιούργησε είχε ως αποτέλεσμα τη χαμηλότερη ποιότητα τους, ωστόσο αυτό δεν κατέστη αρκετό για να του στερήσει τις επιτυχίες. Η ευρηματικότητα των κειμένων του, αλλά και η έλξη τους προς το κοινό, τον έκαναν κυρίαρχο στη σκηνή του ελαφρού θεάτρου για αρκετά χρόνια. Επίσης συνέβαλε στη διαμόρφωση της νεοελληνικής θεατρικής τεχνικής και γλώσσας. Μιλούσε τρεις ξένες γλώσσες, αγγλικά, γαλλικά και γερμανικά, ενώ κατείχε θέσεις στο συμβούλιο της Εταιρείας Ελλήνων Θεατρικών Συγγραφέων. Πέθανε στις 21 Ιανουαρίου 1974 στην Αθήνα και τάφηκε στο Α΄ Νεκροταφείο Αθηνών.

Παραστασιογραφία
----------------

Ελληνικές θεατρικές παραστάσεις που βασίστηκαν σε έργα του Δ. Γιαννουκάκη.

Παραπομπές
----------

1. ↑  «Γιαννουκάκης, Δημήτρης (Αθήνα, 1899 - 1974)». *Παγκόσμιο Βιογραφικό Λεξικό - Τόμος: 3*. Εκδοτική Αθηνών. σελ. 47. Ανακτήθηκε στις 6 Ιουλίου 2018.
2. ↑  «Γιαννουκάκης, Δημήτριος». *www.ygeiaonline.gr*. Εγκυκλοπαίδεια Δομή. Ανακτήθηκε στις 6 Ιουλίου 2018.
3. ↑  «Σύγχρονοι Έλληνες συγγραφείς: Δημήτρης Γιαννουκάκης». *www.ekebi.gr*. ΕΚΕΒΙ. Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 6 Ιουλίου 2018. Ανακτήθηκε στις 6 Ιουλίου 2018.
4. ↑  «Απεβίωσεν εις Αθήνας ο δημοσιογράφος και συγγραφεύς Δημ. Γιαννουκάκης». *Μακεδονία*: σελ. 3. 22 Ιανουαρίου 1974.. Ανακτήθηκε στις 6 Ιουλίου 2018.
5. ↑  Σπηλιωτόπουλος, Στάθης (15 Φεβρουαρίου 1974). «Τα γεγονότα και τα ζητήματα: Δημήτρης Γιαννουκάκης». *Νέα Εστία* **95** (1119): 266-267. . [*νεκρός σύνδεσμος*]

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
--------------------

* Δημήτρης Γιαννουκάκης στον *Πανδέκτη*, του Εθνικού Ιδρύματος Ερευνών.

|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
| Καθιερωμένοι όροι | 
* WorldCat
* VIAF: 14146331955918692804
* **ΕΒΕ**: 16858
* **BiblioNet**: **47421**
* LCCN: no99017139
* GND: 1100197699
* NLA: 40363460

 |

 |
Ο **Κιούλιν του Ουέσσεξ** (*Ceawlin of Wessex*, ... - 593) ήταν βασιλιάς του Ουέσσεξ (560 – 592), γιος του Κινρίκ, εγγονός του Κέρντικ και ο τρίτος βασιλιάς από τον Οίκο του Ουέσσεξ. Ανήκαν στην πρώτη ομάδα των Σαξόνων που εισέβαλαν στην Αγγλία. Επί της βασιλείας του, το Ουέσσεξ έγινε ένα ισχυρό Αγγλοσαξονικό βασίλειο. Πέθανε έναν χρόνο μετά την εκθρόνιση του από τον ανιψιό του Κεόλ, ενώ αναφέρεται ότι είχε σαν γιους τους Κάθα και Κάθγουιν του Ουέσσεξ.

Από την μάχη του Μονς Μπαντόνικους (Βαδονικό όρος), όπου νίκησαν οι Σάξονες (550), οι γηγενείς Άγγλοι άρχισαν να χάνουν σταδιακά τον έλεγχο που είχαν στο νησί: σταδιακά τα επόμενα 25 χρόνια πέρασε κάτω από τον έλεγχο των Σαξόνων κατακτητών. Οι κυριότερες πηγές για εκείνη την εποχή είναι τα Αγγλοσαξονικά χρονικά, που γράφτηκαν την εποχή του βασιλιά του Ουέσσεξ Αλφρέδου του μέγα (890), περιλαμβάνοντας όλες τις προφορικές και γραπτές παραδόσεις που σώθηκαν από τους προηγούμενους αιώνες. Μία δεύτερη πηγή ήταν η λίστα των Δυτικών Σαξόνων βασιλέων, όπου βρίσκουμε το όνομα και το χρονικό διάστημα που βασίλεψε ο καθένας. Σύμφωνα με τα Αγγλοσαξονικά χρονικά, το βέβαιο είναι ότι ο Κερντίκ με τον γιο του Κινρίκ αποβιβάστηκαν στην Αγγλία το 495.

Συμμετοχή σε μάχες
------------------

Ο Κιούλιν αναφέρεται ότι πολέμησε στην μάχη του Μπεράν (556) μαζί με τον πατέρα του στο κάστρο του Μπάρμπουρι, ενώ σαν βασιλιάς πολέμησε για πρώτη φορά στο Βίμπαντουν (568) κατά του βασιλιά του Κεντ Εθελμπέρχτ. Το 571 πολέμησε στο Μπέντκανφορντ μαζί με τον Κάθγουλφ, όπου κατέλαβε 4 φρούρια, ενώ το 577 είχε σε συμμαχία με τον βασιλιά Κάθγουιν την μεγαλύτερη νίκη του. Εκεί σκότωσε 3 βασιλείς και κατέλαβε 3 πόλεις, το Γκλόστερ, Σάιρενσεστερ και Μπαθ. Τελευταία νίκη του καταγράφεται το 584 με τον Κάθα. Ο Άγγλος χρονικογράφος Βέδας έγραψε (731) ένα έργο με τίτλο *"Εκκλησιαστική ιστορία της Αγγλίας"*, όπου κάνει αναφορά για 7 βασιλείς της Νότιας Αγγλίας τους αποκαλούμενους αυτοκρατορικούς. Ο Κιουλίν βρίσκεται δεύτερος στην λίστα των αυτοκρατορικών βασιλέων των μπρετβάλντα. Στη λίστα των μπρεντβάλντα του Βέδα τον διαδέχτηκε ο βασιλιάς του Κεντ Εθελμπέρχτ.

Παραπομπές
----------

1. 1 2 3 4 5  «Kindred Britain»
2. ↑  Darryl Roger Lundy: (Αγγλικά) *The Peerage*.

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
--------------------

* Πολυμέσα σχετικά με το θέμα  Ceawlin of Wessex στο Wikimedia Commons

  


|  |
| --- |
| Κιούλιν του Ουέσσεξ **Οίκος του Ουέσσεξ** **Θάνατος:** 593 |
| Βασιλικοί τίτλοι |
| ΠροκάτοχοςΚίνρικ του Ουέσσεξ | **Βασιλιάς του Ουέσσεξ**560 - 592 | ΔιάδοχοςΚέολ του Ουέσσεξ |

|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
| Καθιερωμένοι όροι | 
* WorldCat
* VIAF: 237501114
* LCCN: nb2012009136
* GND: 1027178243

 |

 |
Τάγμα των Τζεζουάτι 
Το **Τάγμα των Τζεζουάτι** ήταν θρησκευτικό τάγμα της Καθολικής Εκκλησίας που ιδρύθηκε το 1363 στην Ιταλία από τους αγίους Ιωάννη Κολομπίνι και Φραγκίσκο από το Μίνο.
Το τάγμα έλαβε αυτό το όνομα όταν ο Πάπας Ουρβανός Ε΄ επανερχόμενος από την εξορία οι οπαδοί του Κολομπίνι βγήκαν στους δρόμους για να τον προϋπαντήσουν κραυγάζοντας: «Ζει ο Ιησούς» και «Δόξα τω Ιησού». Έτσι οι ιαχές αυτές ονομάτισαν και το τάγμα αυτό, που και ο Πάπας Ουρβανός αμέσως το αναγνώρισε προσδιορίζοντας και ιδιαίτερο σχήμα. Απαγόρευσε όμως στους συναποτελούντες αυτό μοναχούς να περιέρχονται άλλες χώρες συστήνοντάς τους μόνιμη εγκατάσταση.

Παρά τις παπικές δεσμεύσεις όμως το τάγμα αυτό άρχισε να εξαπλώνεται με γοργό ρυθμό και με φεουδαλικό μοναστικό οικονομικό σύστημα σε ολόκληρη την Ιταλία. Έτσι, περεκτρεπόμενο τελικά του αρχικού σκοπού ίδρυσής του, που ήταν η περίθαλψη των ασθενών, διατάχθηκε η διάλυσή του το 1668.

* Σημείωση: Το Τάγμα αυτό δεν έχει σχέση με την Εταιρεία του Ιησού, της οποίας τα μέλη ονομάζονται Ιησουίτες και που υφίσταται μέχρι σήμερα.

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
--------------------

* Πολυμέσα σχετικά με το θέμα  Jesuati στο Wikimedia Commons

  


|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
| Καθιερωμένοι όροι | 
* WorldCat
* VIAF: 143503991
* LCCN: nr00023133
* ICCU: BVEV022706

 |

 |
Ο ιππόκαμπος, το «αλογάκι της θάλασσας»
Ο **Ιππόκαμπος** ανήκει στο ομώνυμο γένος των ιχθύων, της οικογένειας των συγναθιδών, της κλάσης των ακτινοπτερυγίων. Απαντάται στα παράλια ύδατα, κυρίως στις βόρειες θάλασσες και στη Μεσόγειο.

Χαρακτηριστικά
--------------

Κυριότερα γνωρίσματά του είναι η όρθια στάση του. Το μήκος του φθάνει τα 25 εκατοστά, έχει ρύγχος βραχύ και σωληνοειδές που καταλήγει σε στόμα ευρύ. Από τον τράχηλο εκφύονται δύο μικρά πτερύγια. Το σώμα του είναι πεπιεσμένο που καλύπτεται εξ ολοκλήρου από διογκωμένα λέπια που απολήγουν σε ακίδες κατά εμφανείς χρωματικές ζώνες. Ως κακός κολυμβητής χρησιμοποιεί πολύ συχνά την συλληπτήρια ουρά του για να γαντζωθεί σε σταθερά αντικείμενα, όπως κοράλλια.

Συνηθέστερος χρωματισμός του Ιππόκαμπου είναι φαιοπράσινος στη ράχη με ασπρόμαυρες κηλίδες και ανοιχτόχρωμος στη κοιλιά που αισθητά προεξέχει. Ιδιαίτερο χαρακτηριστικό του ιππόκαμπου είναι η ιδιόρρυθμη ζωοτοκία του, δηλαδή τα αυγά του θηλυκού τα οποία παραλαμβάνει ο αρσενικός και τα οποία τοποθετεί σε ειδικό ασκό της κοιλίας του όπου και εκκολάπτονται. Μετά δε την εκκόλαψη ο ασκός σχίζεται και εξέρχονται οι μικροί ιππόκαμποι.

Οι αρχαίοι συγγραφείς όπως ο Πλίνιος, ο Διοσκουρίδης κ.ά. απέδιδαν στον ιππόκαμπο θεραπευτικές ιδιότητες. Αντίθετα ο Αιλιανός θεωρεί το κρέας του ιππόκαμπου δηλητηριώδες.

Είδη
----

Κυριότερα είδη ιππόκαμπου είναι δύο: ο *Ιππόκαμπος ο ιππόκαμπος* (Hippocampus hippocampus) συνών. *Ιππόκαμπος ο βραχύραμφος* (Hippocampus brevirostrus) ή *βραχύρρυγχος ιππόκαμπος*, και ο *Ιππόκαμπος ο σταγονώδης* (Hippocampus guttulatus) ή *στικτός ιππόκαμπος*" (Hippocampus guttulatus), που είναι μικρότερος του πρώτου, φθάνει σε μήκος τα 

6 εκατ..

Αλιεία
------

Οι ψαράδες χρησιμοποιούν τον ιππόκαμπο ως δόλωμα. Δεν υφίσταται ιδιαίτερη απαγόρευση αλιείας του.

Ενυδρείο
--------

Ο ιππόκαμπος δεν θεωρείται εύκολο ψάρι για ενυδρείο, πλην όμως οι ποικιλίες Kuba, Hudsanius και Guttulatus μπορούν εύκολα να προσαρμοστούν σε πολύ καλά οργανωμένο ενυδρείο. Αυτό σημαίνει ότι ο πυθμένας του θα πρέπει να παρουσιάζει βραχώδη κατασκευή με διάφορα κλαδιά – φύκια (οριζόντια ή κάθετα) για να μπορούν σ΄αυτά να στηρίζονται. Η θερμοκρασία του νερού θα πρέπει να κυμαίνεται μεταξύ των 23 και 28 βαθμών Κελσίου ενώ η οξύτητά του να είναι περίπου pH 8.

Οι ιππόκαμποι του ενυδρείου τρέφονται συχνότερα από άλλα ψάρια με φρέσκια τροφή. Μπορούν να συμβιώσουν αρμονικά μόνο με άλλα ήρεμα ψάρια (ενυδρείου).

Λαογραφία
---------

Λόγω της σχεδόν όρθιας στάσης του και της ανατομίας της κεφαλής του που προσομοιάζει με εκείνη του αλόγου σε πολλές γλώσσες η κοινή του ονομασία είναι *αλογάκι ή άλογο της θάλασσας*.

Σε κάποιες περιοχές της θεσσαλίας ονομάζονται ως ποντίκια της θάλασσας.  

Λόγω της ιδιαιτερότητάς της ωοτοκίας του το όνομά του επιλέγεται συχνά σε ονομασίες κέντρων διασκέδασης, μπαρ κ.λπ.

Πηγές
-----

1. ↑  «guttatus = σταγονώδης» (PDF). *Τεχνολογικό Εκπαιδευτικό Ίδρυμα Κρήτης, Τμήμα Διατροφής και Διαιτολογίας*. Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο (PDF) στις 17 Μαρτίου 2013. Ανακτήθηκε στις 7 Σεπτεμβρίου 2012.
2. ↑  My etymology: guttulatus
Η **Άκανθα** (επιστ. ***Άκανθος***, ***Acanthus***) είναι γένος αγριολούλουδων, πολύ συνηθισμένη στον μεσογειακό χώρο. Είναι πολυετές φυτό με περίοδο ανθοφορίας από τον Απρίλιο μέχρι τον Ιούλιο. Αναπτύσσεται συνήθως σε χαμηλότερα υψόμετρα και σε παραθαλάσσιες περιοχές. Τα άνθη του φυτού αναπτύσσονται πάνω στον κεντρικό όρθιο βλαστό.

Είδη
----

Το πιο κοινό είδος άκανθας είναι η ***Άκανθα η ακανθώδης*** (*Acanthus spinosus*) που είναι ιδιαίτερα διαδεδομένο είδος. Έχει αγκαθωτά φύλα και λογχοειδή αγκάθια ανάμεσα στα άνθη της. Το ύψος του άνθους της φτάνει μέχρι τα 70 εκατοστά περίπου.

Ο πιο εντυπωσιακός εκπρόσωπος του γένους *Άκανθος* είναι η ***Άκανθα η απαλή*** (*Acanthus mollis*). Είναι το ομορφότερο είδος άκανθας και συχνά χρησιμοποιείται ως καλλωπιστικό. Δεν περιέχει αιχμηρά αγκάθια σε αντίθεση με την Άκανθα την ακανθώδη. Είναι πολύ διεσπαρμένο είδος στο λεκανοπέδιο της Αττικής και την άνοιξη εντοπίζεται σχεδόν σε όλους τους αρχαιολογικούς χώρους. Από αυτό το είδος Άκανθας μάλιστα αποτέλεσε την πηγή έμπνευσης για το κορινθιακό κιονόκρανο.

Πηγές
-----

* Αγριολούλουδα της Ελλάδας - Εκδόσεις Mediterraneo ISBN 960-8227-71-2

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
--------------------

|  |  |
| --- | --- |
| Commons logoCommons logo | Τα Wikimedia Commons έχουν πολυμέσα σχετικά με το θέμα   **Άκανθα** |


|  |  |
| --- | --- |
| wiktionary logowiktionary logo | Το *Βικιλεξικό* έχει σχετικό λήμμα:  **άκανθος**  |

|  |  |
| --- | --- |
| Wikispecies logoWikispecies logo | Τα Βικιείδη έχουν πληροφορίες για το θέμα:   **Άκανθα** |
Κινέζος μετανάστης στην Αυστραλία με τις τρεις συζύγους του και τα 14 παιδιά τους, 1904
Η **πολυγαμία** είναι η πρακτική τελέσεως του γάμου με παραπάνω από έναν σύζυγο. του γάμου πολλαπλών συζύγων.

Σε όλον τον κόσμο, διαφορετικές κοινωνίες ενθαρρύνουν, αποδέχονται ή απαγορεύουν την πολυγαμία. Σε κοινωνίες που επιτρέπουν ή ανέχονται την πολυγαμία, στη συντριπτική πλειονότητα των περιπτώσεων η αποδεκτή μορφή είναι άνδρας παντρεμένος με πολλές γυναίκες. Σύμφωνα με το *Ethnographic Atlas Codebook* (1998), από 1.231 κοινωνίες που σημείωσαν, 588 είχαν συχνή πολυγύνη, 453 είχαν περιστασιακή πολυγύνη, 186 ήταν μονογαμικές και 4 είχαν πολυανδρία  αν και πιο πρόσφατη έρευνα δείχνει ότι η πολυανδρία μπορεί να εμφανιστεί πιο συχνά από ό,τι πιστευόταν προηγουμένως.

Από νομικής απόψεως, σε πολλές χώρες, αν και ο νόμος αναγνωρίζει μόνον τη μονογαμία, η μοιχεία δεν είναι παράνομη.

Επιστημονικές μελέτες κατατάσσουν τον άνθρωπο ως μονογαμικό ον.

Παραπομπές
----------

1. ↑  «πολυγαμία». *Dictionary of Standard Modern Greek*. Κέντρο Ελληνικής Γλώσσας. Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 1 Φεβρουαρίου 2016.
2. ↑  *Ethnographic Atlas Codebook* Αρχειοθετήθηκε 18 November 2012 στο Wayback Machine. derived from George P. Murdock's *Ethnographic Atlas* recording the marital composition of 1231 societies from 1960 to 1980
3. ↑  Low, B. (1988). «Measures of polygyny in humans». *Curr Anthropol* **29**: 189–194. doi:10.1086/203627. .
4. ↑  Murdock GP (1981) *Atlas of World Cultures*. Pittsburgh, PA: University of Pittsburgh Press
*N. procyonoides* στη Νήσο Σιράισι της Ιαπωνίας.
Ο **σκύλος ρακκούν** (*Nyctereutes procyonoides*) είναι κυνίδης ιθαγενής στην Ανατολική Ασία. Είναι το μόνο υπάρχον είδος στο γένος *Νυκτερευτής*. Δεν σχετίζεται με τα ρακούν και είναι στενός συγγενής των κανονικών αλεπούδων παρά του κατοικίδιου σκύλου.

Μεταξύ των Κυνιδών, ο σκύλος ρακούν μοιράζεται τη συνήθεια της τακτικής αναρρίχησης δέντρων μόνο με τη βορειοαμερικανική γκρίζα αλεπού, ένα άλλο βασικό είδος.

Ο σκύλος ρακούν ονομάζεται έτσι λόγω της επιφανειακής του ομοιότητας με το ρακούν (*Procyon lotor*), με το οποίο δεν είναι στενά συγγενικό. Οι αυτόχθονες πληθυσμοί των σκύλων ρακούν στην περιοχή της Ανατολικής Ασίας έχουν μειωθεί τα τελευταία χρόνια εξαιτίας του κυνηγιού, του εμπορίου γούνας, της αστικοποίησης, της αύξησης των ζώων που συνδέονται με τον ανθρώπινο πολιτισμό (όπως κατοικίδια και εγκαταλελειμμένα ζώα) και των ασθενειών που μπορούν να μεταδοθούν μεταξύ τους. Στη Σουηδία, αποτελεί δυνητικά επικίνδυνο χωροκατακτητικό είδος.

Παραπομπές
----------

1. ↑  Macdonald, David W.; Sillero-Zubir, Claudio, *The Biology and Conservation of Wild Canids*, Πανεπιστημιακές Εκδόσεις της Οξφόρδης, ανακτήθηκε στις February 16, 2016
2. ↑  Kauhala K. & Saeki M. (2004). Raccoon Dog Αρχειοθετήθηκε 2009-02-19 στο Wayback Machine.. *Canid Species Accounts*. IUCN/SSC Canid Specialist Group. Pridobljeno 15.4.2009.
3. ↑  Ikeda, Hiroshi (August 1986). «Old, new tricks: Asia's raccoon, a venerable member of the canid family is pushing into new frontiers». *Natural History* **95** (8): 40, 44. .
4. ↑  «WAZA : World Association of Zoos and Aquariums». *Waza.org*. Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 10 Απριλίου 2015. Ανακτήθηκε στις 9 Απριλίου 2015.
5. ↑  Sweden says open season on raccoon dogs. UPI.com (2009-09-04). Retrieved on 2011-01-27.

  


|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
| Καθιερωμένοι όροι | 
* WorldCat
* LCCN: sh85110227
* GND: 4319763-2
* BNF: cb122940954 (data)
* NKC: ph451006

 |

 |
Το **Σπήλαιο Εφταμύλων** είναι σπηλιά στους πρόποδες του όρους Φαλακρού (Μποζ Νταγ), στην περιοχή των λατομείων του Αγίου Ιωάννη.

Η ανακάλυψή του έγινε το 1965, κατά τη διάρκεια εργασιών στα λατομεία. Ουσιαστικά είναι αξιόλογος άλλοτε υπόγειος ποταμός με αρκετούς θαλάμους και πολύπλοκο δίκτυο φλεβών, με εξερευνημένο μήκος 600 μέτρων περίπου και με πλουσιότατη διακόσμηση από σταλακτίτες. Σήμερα ο υπόγειος ποταμός λειτουργεί μόνο προς το τέλος του και το τρεχούμενο νερό του προέρχεται από μικρές πηγές που βρίσκονται στα τοιχώματά του.

Πηγές
-----

* Άννα Πετροχείλου: Το λήμμα «Εφταμύλων» στη *Νέα Ελληνική Εγκυκλοπαίδεια* «Χάρη-Πάτση», τόμος 13, σελ. 59
Ο **αλληγορικός μύθος** είναι λογοτεχνικό είδος που περιγράφει μια σύντομη αλληγορική ιστορία, σε πρόζα ή στίχο, που περιέχει ζώα, θρυλικά πλάσματα, φυτά, άψυχα αντικείμενα, ή δυνάμεις της φύσης που είναι ανθρωπόμορφα ή έχουν ανθρώπινες ιδιότητες (όπως η ικανότητα να μιλούν με ανθρώπινη γλώσσα) και που απεικονίζει ή οδηγεί σε ένα συγκεκριμένο ηθικό δίδαγμα, η οποία μπορεί στο τέλος να προστεθεί ρητά ως ένα μεστό επίγραμμα.

Ένας μύθος διαφέρει από μια παραβολή στο ότι η τελευταία *αποκλείει* τα ζώα, τα φυτά, τα άψυχα αντικείμενα, και τις δυνάμεις της φύσης, ως υποκείμενα που αναλαμβάνουν την ομιλία ή άλλες δυνάμεις της ανθρωπότητας.

Ιστορία
-------

"Το λιοντάρι και το ποντίκι" από ρωσικό βιβλίο με μύθους του Αισώπου, 1894
Ο μύθος είναι μία από τις πιο ισχυρές μορφές της λαϊκής λογοτεχνίας, με παγκόσμια εξάπλωση, όπως συμφωνούν σύγχρονοι ερευνητές, λιγότερο μέσα από λογοτεχνικές ανθολογίες όσο μέσω της προφορικής μετάδοσης. Μύθοι μπορούν να βρεθούν στη λογοτεχνία σχεδόν σε κάθε χώρας.

### *Αισωπικά* ή οι *Μύθοι του Αισώπου*

Το πολύπλευρο σώμα κειμένων που ονομάζεται *Αισωπικά*ή *Μύθοι του Αισώπου* περιλαμβάνει τους περισσότερο γνωστού δυτικού μύθους, που αποδίδονται στο θρυλικό Αίσωπο, που υποτίθεται ότι πρέπει να ήταν σκλάβος στην αρχαία Ελλάδα γύρω στο 550 π.Χ. Πολλοί γνωστοί μύθοι του Αισώπου περιλαμβάνουν "Το Κοράκι και η Στάμνα", "Η Χελώνα και ο Λαγός" και "Το Λιοντάρι και Το Ποντίκι". Στην αρχαία Ελληνική και Ρωμαϊκή παιδεία, ο μύθος ήταν το πρώτο από τα *προγυμνάσματα*—ασκήσεις στην πεζογραφική σύνθεση και τη δημόσια ομιλία—όπου οι μαθητές καλούνταν να μάθουν μύθους, να τους αναπτύξουν, να εφεύρουν δικούς τους, και, τέλος, να τους χρησιμοποιήσουν ως πειστικά παραδείγματα σε ομιλίες. Η ανάγκη των εκπαιδευτικών να διδάσκουν και των μαθητών να μαθαίνουν μέσα από ένα ευρύ φάσμα μύθων ως υλικό για τις απαγγελίες τους είχε ως αποτέλεσμα να συγκεντρωθούν σε συλλογές, όπως αυτές του Αισώπου.

Αξιοσημείωτες συλλογές μύθων
----------------------------

* *Αισώπου Μύθοι* από τον Αίσωπο
* *Χίλιες και μία Νύχτες* (επίσης γνωστή ως *Αραβικές Νύχτες*, περίπου 800-900)
* *Μύθοι* από Ζαν ντε Λα Φονταίν (1668-1694)
* *Παραμύθια* (1837) του Χανς Κρίστιαν Άντερσεν
* *Μύθοι για την Εποχή Μας* (1940) του Τζέιμς Θέρμπερ

Δείτε επίσης
------------

* Αλληγορία
* Ανθρωπομορφισμός
* Απολογία
* Παραμύθι
* Παραβολή
* Παροιμία

Παραπομπές
----------

1. ↑  *Enzyklopädie des Märchens* (1977), see "Fabel", "Äsopica" etc.
Ανατολική εταιρική σχέση
Η **Ανατολική εταιρική σχέση** είναι μια συμφωνία σύνδεσης που η Ευρωπαϊκή Ένωση έχει συνάψει με την Αρμενία, το Αζερμπαϊτζάν, τη Γεωργία, τη Μολδαβία, την Ουκρανία και τη Λευκορωσία. Η διάσκεψη κορυφής έγινε στις 7 Μαΐου 2009 στην Πράγα.

Σκοπός της συμφωνίας αυτής είναι, σύμφωνα με την ανακοίνωση του αρμόδιου επιτρόπου Λυκ φαν ντεν Μπράντε (Luc Van den Brande), "Η υποστήριξη της σταθερότητας, της ευμάρειας και της αμφίπλευρης ανάπτυξης εμπιστοσύνης, με στόχο τη συμβολή στην εξασφάλιση της εδαφικής ακεραιότητας και εθνικής κυριαρχίας σε όλα τα συμβαλλόμενα κράτη. Επιπλέον, θα υποστηρίζει τις προσπάθειες για ειρηνική επίλυση τοπικών διαμαχών.

Παραπομπές
----------

1. ↑  «Ανακοίνωση της Τσεχικής Προεδρίας της ΕΕ». Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 10 Μαΐου 2009. Ανακτήθηκε στις 24 Δεκεμβρίου 2009.

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
--------------------

|  |  |
| --- | --- |
| Commons logoCommons logo | Τα Wikimedia Commons έχουν πολυμέσα σχετικά με το θέμα   **Ανατολική εταιρική σχέση** |

* Η ανατολική εταιρική σχέση, europa.eu, 3 Δεκεμβρίου 2008.
* Ανατολική εταιρική σχέση, europa.eu, 11 Δεκεμβρίου 2009.

|  |  |
| --- | --- |
| 

|  |
| --- |
| * Πύλη:Ευρωπαϊκή Ένωση
 |

 |

|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
| Καθιερωμένοι όροι | 
* WorldCat
* VIAF: 156180830
* LCCN: no2014014788
* GND: 1023769999
* NKC: olak2014821629

 |

 |
Τυπικά χαρακτηριστικά καρστικού υπεδάφους
Το **καρστ** είναι τοπογραφία που σχηματίζεται από τη διάλυση διαλυτών πετρωμάτων, όπως ο ασβεστόλιθος, ο δολομίτης και ο γύψος. Χαρακτηρίζεται από υπόγεια αποχετευτικά συστήματα με καταβόθρες και σπήλαια. Καρστ έχουν τεκμηριωθεί σε περισσότερο ανθεκτικά σε καιρικές συνθήκες πετρώματα, όπως ο χαλαζίτης, υπό τις κατάλληλες συνθήκες. Η αποστράγγιση μπορεί να περιορίσει τα επιφανειακά ύδατα, ποταμών και λιμνών. Εντούτοις, σε περιοχές όπου το διαλυμένο υπόστρωμα καλύπτεται (πιθανώς από συντρίμμια) ή περιορίζεται από ένα ή περισσότερα υπερτιθέμενα μη διαλυτά στρώματα πετρωμάτων, διακριτά καρστικά χαρακτηριστικά είναι δυνατόν να εμφανιστούν μόνο σε υπόγεια επίπεδα και να εκλείπουν παντελώς από την επιφάνεια του εδάφους.

Η μελέτη του καρστ θεωρείται πρωταρχικής σημασίας για τη γεωλογία του πετρελαίου διότι το 50% των παγκόσμιων αποθεμάτων υδρογονανθράκων φιλοξενούνται σε πορώδη καρστικά συστήματα.

Σημειώσεις παραπομπές
---------------------

1. ↑  What is Karst, University of Texas at Austin
2. ↑  Wray, Robert A. L. (1977). «Quartzite dissolution: Karst or pseudokarst?». *Cave and Karst Science* **24** (2): 81-86.
3. ↑  Ford, Derek (2007). «Jovan Cvijić and the founding of karst geomorphology». *Environmental Geology* **51**: 675–684. doi:10.1007/s00254-006-0379-x. .

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
--------------------

|  |  |
| --- | --- |
| Commons logoCommons logo | Τα Wikimedia Commons έχουν πολυμέσα σχετικά με το θέμα   **Καρστ** |

 
Η Βικιθήκη έχει το κείμενο της *Encyclopædia Britannica*, 11η έκδοση (1911), για το λήμμα ***Karst***.
* Speleogenesis Network, a communication platform for physical speleology and karst science research
* Speleogenesis and Karst Aquifers Αρχειοθετήθηκε 2010-04-23 στο Wayback Machine. – a large glossary of Karst related terms
* Acta Carsologica – research papers and reviews in all the fields related to karst
* CDK Citizens of the Karst – Citizens of the Karst, a non profit NGO dedicated to the protection of the Puerto Rican Karst (English site available)
* The Virtual Cave's page on karst landforms
* Karst Information Portal[*νεκρός σύνδεσμος*] - an open-access digital library linking scientists, managers, and explorers

|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
| Καθιερωμένοι όροι | 
* WorldCat
* LCCN: sh85071670
* GND: 4129942-5
* BNF: cb119653244 (data)
* NDL: 00565068
* NKC: ph410037

 |

 |
Ο **Ισκεντέρμπεκ Αϊνταραλίγιεφ** (*Iskenderbek Aidaraliyev*) είναι πολιτικός από την Κιργιζία. Διετέλεσε προσωρινός Πρωθυπουργός της χώρας από τις 28 Νοεμβρίου 2007 έως τις 24 Δεκεμβρίου 2008, οπότε αντικαταστάθηκε από τον Ιγκόρ Τσουντίνοφ μετά τις βουλευτικές εκλογές του Δεκεμβρίου 2007.

Διορίστηκε στο αξίωμα αυτό έπειτα από την παραίτηση του Αλμαζμπέκ Αταμπάγιεφ. Προηγουμένως, υπήρξε προσωρινός αντιπρόεδρος της κυβέρνησης και Κυβερνήτης της περιφέρειας Τζαλάλ-Αμπάντ ως τις 27 Νοεμβρίου του 2007.

Αντικαταστάθηκε από τον Ιγκόρ Τσουντίνοφ στις 24 Δεκεμβρίου του 2007.

Παραπομπές
----------

1. ↑  "Spokesman: Kyrgyz president accepts resignation of PM", Xinhua, 28 Νοεμβρίου 2007.
2. ↑  Daniel Sershen, "KYRGYZSTAN: PRIME MINISTER PUSHED ASIDE AS PARLIAMENTARY ELECTION APPROACHES" Αρχειοθετήθηκε 2007-12-02 στο Wayback Machine. eurasianet.org, 29 Νοεμβρίου 2007.
Συντεταγμένες: 35°19′28.391″N 25°12′19.534″E﻿ / ﻿35.32455306°N 25.20542611°E﻿ / 35.32455306; 25.20542611

Άποψη του σπηλαίου από την είσοδό του
Το **σπήλαιο της Ειλειθύιας** ήταν ιερό σπήλαιο αφιερωμένο στη θεά του τοκετού, την Ειλείθυια, στο νησί της Κρήτης, που χρησιμοποιήθηκε από τη νεολιθική εποχή έως τους ρωμαϊκούς, με τη λατρεία να ακμάζει στην ύστερη μινωική περίοδο. Έχει προταθεί ότι οι βραχώδεις σχηματισμοί μέσα στο σπήλαιο μοιάζουν με γυναικείες μορφές, κυρίως ο σταλαγμίτης στο κέντρο που εμφανίζεται ως όρθια γυναίκα. 

Το σπήλαιο της Ειλειθυίας καταλήφθηκε από προϊστορικούς ανθρώπινους αποίκους από τη Νεολιθική περίοδο έως περίπου το 400 π.Χ. Τα αρχαιολογικά ευρήματα του σπηλαίου εκτίθενται στο Αρχαιολογικό Μουσείο Ηρακλείου. Στο σπήλαιο ανακαλύφθηκε κεραμική από τις νεολιθικές έως τις ρωμαϊκές περιόδους, με τον σημαντικότερο αριθμό ευρημάτων να χρονολογείται από τη μινωική εποχή.  Στο ιερό βρέθηκαν τέσσερα ανθρωπόμορφα αγγεία από την ανατολίζουσα περίοδο, τα οποία θα μπορούσαν να είναι ελληνικής προέλευσης.  Είναι παρόμοια με τα αιγυπτιακά αγγεία που δείχνουν την Ίσιδα να θηλάζει τον γιο της, τον Ώρο. Το ιερό είναι η μεγαλύτερη συλλογή από αιγυπτιακά και αιγυπτιάζοντα αντικείμενα στην Κρήτη. Το σπήλαιο ανακαλύφθηκε από τον Χριστόφορο Ανεραψή της Κάντια.

Παραπομπές
----------

1. 1 2  Burket, Walter (1985). *Greek Religion*. Maiden, MA: Blackwell Publishing Ltd. and Harvard University Press. σελ. 30. ISBN 9780674362819.
2. ↑  Laskaris, Julie (2008). «Nursing Mothers in Greek and Roman Medicine». *American Journal of Archaeology* **112** (3): 459–464. doi:10.3764/aja.112.3.459. .
3. ↑
Η **νήσος Κομσομόλετς** (Ρωσικά: остров Комсомолец) είναι το βορειότερο νησί του αρχιπελάγους Σέβερναγια Ζεμλιά στον Ρωσική Αρκτική και το τρίτο μεγαλύτερο του νησιωτικού συμπλέγματος. Καταλαμβάνει την 83η θέση στον κατάλογο των μεγαλύτερων νησιών στην Γη. Περίπου το 65% του νησιού καλύπτεται με παγετώνες, συμπεριλαμβανομένου του μεγαλύτερου στη Ρωσία, τον παγετώνα με την ονομασία η Ακαδημία των Επιστημών.

Γεωγραφία
---------

Νήσος Κομσομόλετς
Η νήσος Κομσομόλετς διαχωρίζεται από τη νήσο της Οκτωβριανής Επανάστασης στα νότια μέσω του πορθμού του Κόκκινου Στρατού και από τη νήσο του Πρωτοπόρου στα νοτιοδυτικά από τον πορθμό Γιόυνι. Το βορειότερο σημείο του νησιού είναι το Αρκτικό Ακρωτήρι από όπου ξεκινάνε πολλές αρκτικές αποστολές.

Το μεγαλύτερο μέρος του κεντρικού και του νότιου τμήματος του νησιού καλύπτεται από τον παγετώνα η Ακαδημία των Επιστημών, μεταξύ του κόλπου Κρένκελ στα ανατολικά και του κόλπου Ζουράβλεφ στα δυτικά. Το βόρειο τμήμα του νησιού είναι κατά κύριο λόγο χωρίς παγετώνες. Η έκταση του νησιού υπολογίζεται στα 9,006 τμ. το μεγαλύτερο υψόμετρο φτάνει στα 780 μ.

Γεωλογία
--------

Το έδαφος του νησιού αποτελείται από μια σύνθεση χαλαρής άργιλου και άμμου σε μια τούνδρα διάσπαρτη με βρύα και λειχήνες.

Ιστορία
-------

Το νησί ανακαλύφθηκε από τον υδρογράφο και τοπογράφο Μπόρις Αντρέγιεβιτς Βιλκίτσκι το 1913 κατά την διάρκεια υδρογραφικής εκστρατείας του Αρκτικού Ωκεανού στη Σέβερναγια Ζεμλιά, όμως η αναγνώρισή του ως νησί αποδείχθηκε μόνο το 1931, όταν ο Γκιόργκι Ουσακώφ και ο Νικολάι Ουρβάτσεφ χαρτογράφησαν το αρχιπέλαγος κατά την διάρκεια της αποστολής τους μεταξύ 1930–32. Αυτοί έδωσαν και την ονομασία στο νησί διατηρώντας την παράδοση να δίνουν ονόματα στα νησιά με βάση τα γεγονότα και τις κινητοποιήσεις της Ρωσικής Επανάστασης. Το νησί ονομάστηκε προς τιμή των μελών του Κομσομόλ, της κρατικής κομμουνιστικής οργάνωσης νέων στην τέως Σοβιετική Ένωση.

Δείτε επίσης
------------

* Κατάλογος των νησιών της Ρωσίας

Παραπομπές
----------

1. ↑  Barr, William. «A Tsarist Attempt at Opening the Northern Sea Route: The Arctic Oeean Hydrographie Expedition, 1910-1915» (PDF). Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο (PDF) στις 16 Οκτωβρίου 2010. Ανακτήθηκε στις 30 Μαΐου 2023.
Το **Δουκάτο της Σουαβίας** (γερμανικά: *Herzogtum Schwaben*) ήταν ένα από τα πέντε στελέχη του μεσαιωνικού Γερμανικού Βασιλείου. Εμφανίστηκε τον 10ο αιώνα στη νοτιοδυτική περιοχή που είχε κατοικηθεί από τις φυλές των Αλαμαννοί κατά την Ύστερη αρχαιότητα.

Ενώ η ιστορική περιοχή της Σουαβίας πήρε το όνομά της από το αρχαίο Σουάβι, κατοικώντας στη γωνία που σχηματίζεται από τον Ρήνο και τον Δούναβη, το στέλεχος του Δουκάτου αποτελούσε ένα πολύ μεγαλύτερο έδαφος, που εκτείνεται από την οροσειρά των Αλσατικών Βοσγίων στα δυτικά προς τη δεξιά όχθη ο ποταμός Λεχ στα ανατολικά και μέχρι Τσιαβέννα και Πέρασμα Γκόταρντ στα νότια. Το όνομα του μεγαλύτερου στελέχους δούκα χρησιμοποιήθηκε συχνά εναλλάξ με την Αλαμανία κατά τη διάρκεια του Υψηλού Μεσαίωνα, μέχρι περίπου τον 11ο αιώνα, όταν άρχισε να κυριαρχεί η μορφή Σουαβία.

Το Δουκάτο της Σουαβίας ανακηρύχθηκε από τον Παλατινό Κόμη Έρσενγκερ των Αχαλόφινγκ το 915. Είχε συμμαχήσει με τον αντίπαλό του Μπούρχαρτ των Χαντφράϊντινγκς και νίκησε τον Βασιλιά Κορράδο Α΄ της Γερμανίας σε μια μάχη στο Βάλβις. Η πιο αξιοσημείωτη οικογένεια που κατείχε τη Σουαβία ήταν οι Χοενστάουφεν, οι οποίοι το κράτησαν, με μια σύντομη διακοπή, από το 1079 έως το 1268. Για μεγάλο μέρος αυτής της περιόδου, οι Χοενστάουφεν ήταν επίσης Άγιοι Ρωμαίοι Αυτοκράτορες.

Μετά από έναν αιώνιο αγώνα με τον Οίκο του Ζάρινγκεν, το Μαργραβάτο της Βάδης αποσπάστηκε από το Σουαβικό δουκάτο τον 12ο αιώνα. Το υπόλοιπο δουκάτο παρέμεινε μέχρι το 1268, τελειώνοντας με την εκτέλεση του τελευταίου δούκα των Χόχενσταφεν Κορραδίνο. Ο Κόμης Ροδόλφος των Αψβούργων, και εκλεγμένος Βασιλιάς των Ρωμαίων το 1273, προσπάθησε να αναβιώσει τον Σουαβικό δουκικό τίτλο, δίνοντάς τον στον μικρότερο γιο του, τον μετέπειτα Δούκα Ροδόλφο Β΄ της Αυστρίας, ο οποίος τον έδωσε στον γιο του Ιωάννη. Ο Ιωάννης πέθανε χωρίς κληρονόμο, το 1312 ή το 1313, σηματοδοτώντας το τέλος του "αναβιωμένου" τίτλου.

Παραπομπές
----------

1. ↑  «Germany, the Stem Duchies & Marches». Friesian.com. 13 Φεβρουαρίου 1945. Ανακτήθηκε στις 19 Οκτωβρίου 2012.
2. ↑   Μία ή περισσότερες προτάσεις από το προηγούμενο κείμενο ενσωματώνει κείμενο από έκδοση που είναι πλέον κοινό κτήμα: Chisholm, Hugh, επιμ.. (1911) «Swabia» *Εγκυκλοπαίδεια Μπριτάννικα* **26** (11η έκδοση) Cambridge University Press, σελ. 176
3. ↑  Bernd Schneidmüller, *Die Welfen. Herrschaft und Erinnerung (819–1252).* Kohlhammer Verlag, Stuttgart 2000, 82–83.

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
--------------------

* Πολυμέσα σχετικά με το θέμα  στο Wikimedia Commons

  


|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
| Καθιερωμένοι όροι | 
* WorldCat
* VIAF: 143725118
* LCCN: n88054641
* GND: 4053668-3
* HDS: 006642

 |

 |
Τακτικοί και απόλυτοι αριθμοί| Απόλυτοι | ένα | δύο | τρία | τέσσερα |
| 1 | 2 | 3 | 4 |
| Τακτικοί | πρώτο | δεύτερο | τρίτο | τέταρτο |
| 1ο | 2ο | 3ο | 4ο |

Οι **τακτικοί αριθμοί** ή **τακτικά αριθμητικά** στην γλωσσολογία είναι επίθετα τα οποία αντιπροσωπεύουν αριθμητική θέση ή τοποθεσία όπως *πρώτο* ή *δεύτερο*. Για τον προσδιορισμό του αριθμού ολογράφως όπως *ένα* ή *δύο* χρησιμοποιούνται οι απόλυτοι αριθμοί.

Περιγραφή
---------

Οι τακτικοί αριθμοί μπορούν να εκφραστούν και ως συνδυασμός αριθμητικών και αλφαβητικών στοιχείων, π.χ. 1ο, 2ο, 3ο κτλ, ως συντόμευση, ενώ η κατάληξη μπορεί να είναι αρσενική, θηλυκή, ή ουδέτερη, σε ενικό ή πληθυντικό, τόσο στην αλφαβητική εκδοχή (*πρώτος, πρώτη, πρώτο, πρώτοι, πρώτες, πρώτα*) όσο και στην αλφαριθμητική (1ος, 1η, 1ο, 1οι, 1ες, 1α) με τον πληθυντικό να χρησιμοποιείται σπάνια στην αλφαριθμητική μορφή. Η ουδέτερη αλφαβητική μορφή των αριθμών χρησιμοποιείται για την ολογράφως έκφραση των παρονομαστών των κλασμάτων, όπως π.χ. ένα τέταρτο (1/4), ένα τρίτο (1/3) κτλ.

Παραλλαγή των αριθμών αποτελεί η χρήση λέξεων όπως πρωτεύον (όπως *πρωτεύον θηλαστικό*), ή πρωτεύουσα (όπως *πρωτεύουσα πόλη*), ή δευτερεύουσα (όπως *δευτερεύουσα σημασία*), κτλ οι οποίες χρησιμοποιούνται για τους σκοπούς της ταξινόμησης ή τον προσδιορισμό σημαντικότητας.

Στην αγγλική και αρκετές ρομανικές γλώσσες η χρήση προθεμάτων όπως *proto-*, *deutero-*, *trito-* (*πρώτο-, δεύτερο-, τρίτο-*) συναντάται σε αρκετούς τεχνικούς και φιλολογικούς όρους.

Παράθεση αριθμών
----------------

| φυσικοί αριθμοί | τακτικοί αριθμοί 
(ουδέτερη ενική μορφή) |
| --- | --- |
| 1 | πρώτο |
| 2 | δεύτερο |
| 3 | τρίτο |
| 4 | τέταρτο |
| 5 | πέμπτο |
| 6 | έκτο |
| 7 | έβδομο |
| 8 | όγδοο |
| 9 | ένατο |
| 10 | δέκατο |
| 11 | ενδέκατο |
| 12 | δωδέκατο |
| *13-19* | (*συνδυασμοί των παραπάνω, π.χ. δέκατο τρίτο*) |
| 20 | εικοστό |
| *21-29* | (*συνδυασμοί των παραπάνω, π.χ. εικοστό πρώτο*) |
| 30 | τριακοστό |
| 40 | τεσσαρακοστό |
| 50 | πεντηκοστό |
| 60 | εξηκοστό |
| 70 | εβδομηκοστό |
| 80 | ογδοηκοστό |
| 90 | ενενηκοστό |
| 100 | εκατοστό |
| 101-999 | (*συνδυασμοί των παραπάνω, π.χ. τριακοσιοστό εικοστό πέμπτο για το 325*) |
| 1.000 | χιλιοστό |
| 10.000 | δεκαχιλιοστό |
| 100.000 | εκατόν χιλιοστό |
| 1.000.000 | εκατομμυριοστό |
| 1.000.000.000 | δισεκατομυριοστό |

Παραπομπές
----------

1. ↑  «Λεξικό της κοινής νεοελληνικής». *www.greek-language.gr*. Ανακτήθηκε στις 27 Σεπτεμβρίου 2017.
2. ↑  N. Cloet (1852). *De la restauration du Chant Liturgique*. Plancy: Société de Saint-Victor pour la propagation des bons livres. Ανακτήθηκε στις 26 Νοεμβρίου 2011.

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
--------------------

|  |  |
| --- | --- |
| Commons logoCommons logo | Τα Wikimedia Commons έχουν πολυμέσα σχετικά με το θέμα   **Τακτικοί αριθμοί** |

* Τακτικοί και απόλυτοι αριθμοί - Μαθηματικά Α´ δημοτικού / ebooks.edu.gr
**Ο Λάζλο Ζιλάγκυι** (γεννημένος στις 29 Αυγούστου 1965)  είναι δάσκαλος και πολιτικός της Ουγγαρίας, μέλος της Εθνικής Συνέλευσης (MP) με το πολιτικό κόμμα ''Η πολιτική μπορεί να είναι διαφορετική (LMP) από το 2010 έως το 2014.

Πολιτική σταδιοδρομία
---------------------

Ήταν ιδρυτικό μέλος του κόμματος LMP από το 2009 έως και το 2013.  Εκλέχτηκε στην Εθνική Συνέλευση από τον εθνικό κατάλογο του κόμματος κατά τις ουγγρικές κοινοβουλευτικές εκλογές του 2010. Υπήρξε μέλος της Επιτροπής Υγείας από τις 14 Μαΐου 2010. 

Τον Ιανουάριο του 2013, το συνέδριο της LMP απέρριψε την εκλογική συνεργασία με άλλες δυνάμεις της αντιπολίτευσης, συμπεριλαμβανομένου του Μαζί 2014.  Ως αποτέλεσμα, τα μέλη της πλατφόρμας "Διάλογος για την Ουγγαρία" της LMP, συμπεριλαμβανομένου του Ζιλάγκυι, ανακοίνωσαν την απόφασή τους να εγκαταλείψουν το κόμμα της αντιπολίτευσης και να δημιουργήσουν μια νέα οργάνωση. Ο Μπένεντεκ Ιάβορ δήλωσε ότι οκτώ βουλευτές που θα αποχωρήσουν από την LMP θα διατηρήσουν τις κοινοβουλευτικές εντολές τους. Οι αποχωρούντες βουλευτές καθιέρωσαν το ''Διάλογο για την Ουγγαρία'' ως πλήρες κόμμα.

Παραπομπές
----------

1. 1 2  «*Biography*». Országgyűlés.
2. 1 2  «*Register*». Országgyűlés.
3. ↑  «LMP rejects proposals for new strategy at party congress». 27 Ιανουαρίου 2013. Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 27 Σεπτεμβρίου 2013. Ανακτήθηκε στις 8 Φεβρουαρίου 2013.
4. ↑  «LMP rebels to establish Dialogue for Hungary as a full-fledged party». 4 Φεβρουαρίου 2013. Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 27 Σεπτεμβρίου 2013. Ανακτήθηκε στις 8 Φεβρουαρίου 2013.
Ο **Παυσανίας Λυκουρέζος** (Σύρος, 1904 - Μιλάνο, 13 Οκτωβρίου 1968) ήταν Έλληνας νομικός και πολιτικός.

Γεννήθηκε στην Ερμούπολη της Σύρου και ήταν γιος του Κωνσταντίνου Λυκουρέζου, νομικού και υπουργού. Αδελφός του ήταν ο Παναγιώτης Λυκουρέζος. Σπούδασε νομικά και ανέλαβε το δικηγορικό γραφείο του πατέρα του. Ασχολήθηκε με την πολιτική και εξελέγη βουλευτής Μεσσηνίας στις εκλογές του Μαρτίου 1946 έχοντας αποτύχει ήδη τρεις φορές. Επανεξελέγη στις εκλογές του 1951, του 1952 και 1961. Απέτυχε να επανεκλεγεί στις εκλογές του 1956, του 1958, του 1963 και 1964. Ανέλαβε το υπουργείο εσωτερικών στην κυβέρνηση Παπάγου. Επίσης στην ίδια κυβέρνηση διετέλεσε προσωρινώς υπουργός δικαιοσύνης και υπουργός παρά τη Προεδρία της Κυβερνήσεως. Στις εκλογές του 1961 εξελέγη βουλευτής Μεσσηνίας με την Ένωση Κέντρου.

Το 1964 και ενώ αυτοκίνητο είχε συγκρουσθεί με το δικό του με αποτέλεσμα να τραυματισθεί αυτός και η γυναίκα, διερχόμενο αυτοκίνητο σκότωσε τον Γιώργο Ριζόπουλο, ο οποίος μαζί με δύο φίλους του είχε σταματήσει για να βοηθήσει τον Παυσανία Λυκουρέζο.

Απεβίωσε στο Μιλάνο το 1968 και η σορός του μεταφέρθηκε στην Αθήνα, όπου και κηδεύτηκε. Ήταν παντρεμένος και γιος του είναι ο Αλέξανδρος Λυκουρέζος.

Παραπομπές
----------

1. ↑  Δικηγορικό γραφείο Λυκουρέζου 1910 - 2010, το χρονικό μιας οικογένειας νομικών[*νεκρός σύνδεσμος*], βιβλίο από τις εκδόσεις Λιβάνη
2. ↑  Εφημερίδα Μακεδονία, 20/10/1964, σελ. 3.
Ο **Αντχάρα** (**Adhara** ή **Adara**) είναι το ιδιαίτερο όνομα του διπλού αστέρα **ε** του αστερισμού Μέγας Κύων (*epsilon Canis Majoris*, ε CMa). Το όνομα αυτό προέρχεται από την αραβική λέξη **عذارى** *‘aðāra’*, που σημαίνει *παρθένοι*, καθώς ήταν μέλος ενός μικρού αρχαίου αραβικού αστερισμού με αυτό το όνομα που περιλαμβάνει επίσης τον Ουέζεν και τον Αλάντρα. Στα κινεζικά ήταν γνωστό ως 弧矢七 (το έβδομο άστρο του βέλους και του τόξου). Επίσης ο αστέρας φέρει το όνομα **21 Μεγαλού Κυνός** (ονομασία κατά Τζον Φλάμστηντ). Βρίσκεται στο πίσω μέρος του σώματος που παριστάνει ο αστερισμός του. Είναι το δεύτερο λαμπρότερο άστρο του αστερισμού μετά το Σείριο.

Χαρακτηριστικά
--------------

Ο Αντχάρα είναι ένας διπλός υπεργίγαντας φασματικού τύπου Β2. Η επιφανειακή θερμοκρασία του είναι 25.000 Κ, ενώ η μάζα και η διάμετρός του εκτιμώνται ότι είναι δεκαπλάσιες του Ήλιου. Το απόλυτο μέγεθος του Αντχάρα είναι -4,11, που αντιστοιχεί σε πραγματική λαμπρότητα 20 χιλιάδες φορές μεγαλύτερη από αυτή του Ήλιου. Αυτό το αστέρι αποτελεί τη λαμπρότερη πηγή ακραίας υπεριώδους ακτινοβολίας στον ουρανό, εξαιτίας της θερμοκρασίας του. Η ισημερινή ταχύτητα περιστροφής του είναι 38 m/s σημαίνει ότι ολοκληρώνει μία περιστροφή γύρω από τον εαυτό του σε 14 μέρες.

Ο συνοδός του έχει φαινόμενο μέγεθος +7,5 (το απόλυτο μέγεθος του συνοδού είναι +1,9) και απέχει από το κύριο άστρο 7,5 δευτερόλεπτα της μοίρας σε μία γωνία θέσης 161° από το κύριο άστρο. Παρ´όλη τη σχετικά μεγάλη γωνιακή απόσταση που χωρίζει τα δύο άστρα, ο συνοδός παρατηρείται μόνο με μεγάλα τηλεσκόπια επειδή το κύριο άστρο είναι περίπου 250 φορές λαμπρότερο. Απέχουν μεταξύ τους τουλάχιστον 900 ΑΜ.

Πριν μερικά εκατομμύρια χρόνια ο Αντχάρα ήταν εγγύτερα στον Ήλιο, με αποτέλεσμα να είναι ένα αρκετά πιο φωτεινό άστρο. Περίπου 4.700.000 έτη πριν απείχε από το Ηλιακό Σύστημα 34 έτη φωτός και ήταν το λαμπρότερο άστρο στον ουρανό με φαινόμενο μέγεθος σχεδόν -4. Από τότε κανένα άλλο άστρο δεν έχει φτάσει σε αυτό το φαινόμενο μέγεθος και κανένα άλλο άστρο δεν αναμένεται να αποκτήσει αυτό το μέγεθος για τα επόμενα τουλάχιστον πέντε εκατομμύρια χρόνια.

Δείτε επίσης
------------

* Κατάλογος αστέρων του Μεγάλου Κυνός

Παραπομπές
----------

1. ↑  (Κινέζικα) AEEA (Activities of Exhibition and Education in Astronomy) 天文教育資訊網 2006 年 7 月 17 日
2. 1 2   Jim Kaler (6/26/09) Adhara
3. ↑  Wilkinson, E.; Green, J. C.; McLean, R.; Welsh, B. (1996). «Extreme Ultraviolet Spectrum of ɛ Canis Majoris Between 600-920 Å». *Bull. American Astron. Soc.* **28** (2): 915. Bibcode: 1996BAAS...28..915W.
4. ↑  Tomkin, Jocelyn (April 1998). «Once and Future Celestial Kings». *Sky and Telescope* **95** (4): 59–63. Bibcode: 1998S&T....95d..59T. .

|  |  |
| --- | --- |
| CC-BY-SA Μετάφραση | Στο λήμμα αυτό έχει ενσωματωθεί κείμενο από το λήμμα Epsilon Canis Majoris  της Αγγλικής Βικιπαίδειας, η οποία διανέμεται υπό την GNU FDL και την CC-BY-SA 4.0. (ιστορικό/συντάκτες). |
Ο **Νικκολό Αμέντα** (ιταλ. *Niccolò Amenta*, 18 Οκτωβρίου 1659 – 21 Ιουλίου 1719) ήταν Ιταλός θεατρικός συγγραφέας και ποιητής, που γεννήθηκε και πέθανε στη Νάπολη.

Ο Αμέντα υπήρξε μια πολυσχιδής και εκρηκτική προσωπικότητα, που διακρίθηκε σε πολλούς τομείς της πολιτιστικής ζωής της εποχής του, τόσο στην Ιταλία όσο και έξω από αυτή. Σπούδασε νομικά και άσκησε με επιτυχία το επάγγελμα του δικηγόρου, αλλά αφοσιώθηκε στη λογοτεχνία. Σε αυτό συνέτεινε και ένα οφθαλμικό πρόβλημα που είχε από έφηβος με το πολύ φως, που τον απέτρεπε από το να βγαίνει συχνά από το σπίτι του. Έγινε γνωστός και αγαπητός ως συγγραφέας με την παρουσίαση της πρώτης του ήδη κωμωδίας, της *La Constanza*, που παίχθηκε στην πατρίδα του Νάπολη με θριαμβευτική επιτυχία. Το έργο αυτό μεταφράσθηκε σε πολλές γλώσσες και «ανέβηκε» σε πολλά θέατρα ευρωπαϊκών χωρών. Η συνέχεια της δραματουργικής προσφοράς του Αμέντα ήταν επίσης γεμάτη θριάμβους. Οι κωμωδίες του *Η υπηρέτρια*, *Η ομοιότητα*, *Η Καρλόττα*, *Οι δίδυμες* (*Le Gemelle*) και *Η Τζουστίνα* παίχθηκαν σε πολυάριθμες σκηνές με αποθεωτική υποδοχή από το κοινό.

Πέρα από τη θεατρική παραγωγή του, ο Αμέντα ασχολήθηκε με την ποίηση, αλλά και με τον δοκιμιακό λόγο. Η συμβολή του στον τομέα της γλώσσας ήταν σπουδαία: έλαβε μέρος στις φιλολογικές διαμάχες της εποχής του σχετικώς με το γλωσσικό ζήτημα και συνέγραψε πολλά εμπεριστατωμένα δοκίμια σχετικώς. Συνετέλεσε στο να απαλλαγεί η ιταλική γραμματεία από τη στείρα μίμηση της αρχαίας κλασικής δραματουργίας ή των ισπανικών προτύπων της εποχής. Ιδιαιτέρως στα θεατρικά έργα του κατάφερε να απελευθερωθεί από την, ανεδαφική για την εποχή του, δυνάστευση των αρχαίων ή των Ισπανών ηρώων και να παρουσιάσει χαρακτηριστικούς τύπους με ζωντάνια μέσα τους, οι οποίοι αγαπήθηκαν και εκτιμήθηκαν πολύ από το θεατρικό κοινό, αλλά και από τους κριτικούς.

Παραπομπές
----------

Πηγές
-----

* Τάσος Ν. Πετρής: Το λήμμα «Αμέντα Νικόλαος» στη *Νέα Ελληνική Εγκυκλοπαίδεια* «Χάρη Πάτση», τόμ. 4, σελ. 732
* Alberto Asor Rosa: Το λήμμα «AMENTA, Niccolò» στο *Dizionario biografico degli italiani*, τόμ. 2, Istituto dell'Enciclopedia Italiana, Ρώμη 1960
Συντεταγμένες: 54°54′N 18°15′E﻿ / ﻿54.900°N 18.250°E﻿ / 54.900; 18.250

Η **Γιαστσέμπια Γκούρα** (πολωνικά: Jastrzębia Góra, γερμανικά: Habichtsberg‎, κασουβικά: *Pilëce* ή *Jastrzãbiô Góra*) είναι χωριό στη νότια ακτή της Βαλτικής Θάλασσας στην Κασουβία, στο Πόβιατ Πουτσκ, στο Βοεβοδάτο Πομερανίας της βόρειας Πολωνίας. Βρίσκεται περίπου 7 χλμ. βορειοδυτικά του Βουαντισουαβόβο, 14 χλμ. βορειοδυτικά του Πουτσκ και 55 χλμ. βορειοδυτικά της πρωτεύουσας του βοεβοδάτου, Γκντανσκ. Πριν από την 1η Ιανουαρίου 2015, ήταν μέρος της πόλης Βουαντισουαβόβο. Η Γιαστσέμπια Γκούρα είναι το βορειότερο κατοικημένο χωριό της Πολωνίας.

Εικόνες
-------

* Παραλία στη Γιαστσέμπια ΓκούραΠαραλία στη Γιαστσέμπια Γκούρα
* Αναποδογυρισμένο σπίτι στη Γιαστσέμπια ΓκούραΑναποδογυρισμένο σπίτι στη Γιαστσέμπια Γκούρα
* "Βόρειος Αστέρας" το βορειότερο σημείο στην Πολωνία"Βόρειος Αστέρας" το βορειότερο σημείο στην Πολωνία

Παραπομπές
----------

|  |  |
| --- | --- |
| Commons logoCommons logo | Τα Wikimedia Commons έχουν πολυμέσα σχετικά με το θέμα   **Γιαστσέμπια Γκούρα** |

1. ↑  bdl.stat.gov.pl/api/v1/data/localities/by-unit/042214011045-0935050?var-id=1639616&format=jsonapi. Ανακτήθηκε στις 7  Οκτωβρίου 2022.

|  |  |
| --- | --- |
| 

|  |
| --- |
| * Πύλη:Γεωγραφία
* Πύλη:Πολωνία
 |

 |

|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
| Καθιερωμένοι όροι | 
* VIAF: 158318558
* GND: 5539143-6

 |

 |
Το **Αυστραλιανό Όπεν 2021** ήταν ένα τουρνουά αντισφαίρισης γκραντ σλαμ που διεξήχθη στο Πάρκο της Μελβούρνης από τις 8 έως τις 21 Φεβρουαρίου 2021. Ήταν το 109ο στη σειρά Αυστραλιανών Όπεν, το 53ο στην εποχή του Open Era και το πρώτο Γκράντ Σλαμ της χρονιάς. Αρχικά είχε προγραμματιστεί να διεξαχθεί 18 εως 31 Ιανουαρίου του 2021, όμως μετατέθηκε κατά τρεις εβδομάδες αργότερα το Φεβρουάριο, λόγω της Πανδημίας COVID-19. Το αθλητικό γεγονός ήταν μέρος του ATP Tour 2021 όπως και του WTA Tour 2021.

Το τουρνουά αποτελείτο από εκδηλώσεις για τους επαγγελματίες παίκτες σε μονό, διπλό και μικτό διπλό. Οι παίκτες με αναπηρικό αμαξίδιο αγωνίστηκαν σε μονά και διπλά τουρνουά. Όπως και κατά τα προηγούμενα χρόνια κύριος χορηγός του τουρνουά ήταν η Kia.

Ο Novak Djokovic υπερασπίστηκε επιτυχημένα τον τίτλο του πρωταθλητή στο μονό των ανδρών καθότι διεκδίκησε τον 18ο του τίτλο Γκράντ Σλαμ, νικώντας στον τελικό των ανδρών τον Daniil Medvedev σε συνεχή σετ. Στις γυναίκες, η Sofia Kenin, προηγούμενη κάτοχος του τίτλου (2020) στο μονό γυναικών, έχασε από την Kaia Kanepi στον δεύτερο γύρο. Στον τελικό των γυναικών ήταν η Naomi Osaka που διεκδίκησε τον τέταρτο τίτλο της Γκράντ Σλαμ νικώντας την Jennifer Brady (η οποία συμμετείχε πρώτη φορά σε τελικό Γκράντ Σλαμ) σε συνεχή σετ.

Παραπομπές
----------

1. ↑  «2021 Australian Open - Wikipedia». *en.m.wikipedia.org* (στα Αγγλικά). Ανακτήθηκε στις 17 Απριλίου 2021.