recursal/SuperWikiNEXT-32B huggingface dataset:
Ο **Βασίλειος Γεώργιος Λαμπρινός** (γενν. 1946) είναι Έλληνας δικηγόρος και πολιτικός, ο οποίος έχει διατελέσει ως Δήμαρχος Ηρακλείου Κρήτης από τη 01/09/2014 έως τις 16/12/2023

Βιογραφία
---------

Γεννήθηκε το 1946 και μεγάλωσε στο Ηράκλειο. Σπούδασε Πολιτικές επιστήμες στο Πάντειο και εν συνεχεία Νομικά στο Πανεπιστήμιο Θεσσαλονίκης. Μετά την ολοκλήρωση της στρατιωτικής του θητείας, εργάστηκε από το 1974 έως το 2014 ως δικηγόρος στο Ηράκλειο. 

Το 1982 εξελέγη για πρώτη φορά Δημοτικός Σύμβουλος με τον ανεξάρτητο Συνδυασμό του Φοίβου Ιωαννίδη. Με την ιδιότητά του αυτή, υπήρξε μέλος του Διοικητικού Συμβουλίου της ΔΕΥΑ Ηρακλείου μέχρι το 1986, στο οποίο συνέχισε να υπηρέτει ως δημότης με ιδιαίτερες γνώσεις στον τομέα αυτό μέχρι το 1990.

Παράλληλα, επί μια δεκαετία, από το 1978 μέχρι το 1987, εξελέγετο μέλος του Διοικητικού Συμβουλίου του Δικηγορικού Συλλόγου Ηρακλείου και από το 1999 μέχρι το 2014 , επί πέντε συνεχόμενες θητείες, Πρόεδρος. Όλο αυτό το διάστημα διετέλεσε αιρετό μέλος της Συντονιστικής Επιτροπής των Δικηγορικών Συλλόγων Ελλάδος, και από το 1999 μέχρι το 2014 εκλεγόταν διαρκώς μέλος του Διοικητικού Συμβουλίου του Λογαριασμού Ενισχύσεως Δικηγόρων Επαρχιών, του οποίου διετέλεσε επί πέντε φορές Πρόεδρος, με ετήσια θητεία.

Το 2014 ως επικεφαλής του συνδυασμού "Δύναμη Πολιτών" εκλέχθηκε Δήμαρχος Ηρακλείου και το 2019 επανεκλέχθηκε. 

Είναι παντρεμένος με τη Βάσω Δανέζη-Λαμπρινού και έχει δύο παιδιά.

Πηγές
-----
Το **Πρωτόκολλο της Αθήνας** είναι η τεχνική που «γεννήθηκε» στη Αθήνα το 2004 και συνδυάζει διασύνδεση κερατοειδή με ειδική επιφανειακή (αρχικά τοπογραφικά κατευθυνόμενη) σμίλευση του κερατοειδή με laser έτσι ώστε να ομαλοποιήσει και να σταθεροποιήσει τον κερατόκωνο, την πιο συχνή ένδειξη για μεταμόσχευση κερατοειδή παγκόσμια και ειδικά σε νέα άτομα. Αποτελεί επινόηση του Ελληνοαμερικανού χειρουργού - οφθαλμίατρου Αναστάσιου Ι. Κανελλόπουλου με μακρά επιστημονική συνεισφορά στις εξατομικευμένες τεχνικές σμίλευσης με laser και των περισσότερων τεχνικών διασύνδεσης κερατοειδή. Το Πρωτόκολλο της Αθήνας έχει ως στόχο την εξομάλυνση και ταυτόχρονα την σταθεροποίηση του κερατόκωνου, μειώνοντας παράλληλα την μυωπία και τον αστιγματισμό, βελτιώνοντας έτσι την όραση (με γυαλιά, φακούς επαφής ή ακόμα και χωρίς οπτική διόρθωση). Για πολλά χρόνια αποτελούσε υποσχόμενη ερευνητική τεχνική, αλλά μετά από εκατοντάδες παρουσιάσεις στα μεγαλύτερα παγκόσμια συνέδρια και μετά από δεκάδες δημοσιεύσεις στα πιο έγκριτα οφθαλμολογικά διεθνή συγγράμματα, έχει επικρατήσει ως η πιο αποτελεσματική αντιμετώπιση του κερατόκωνο σε νέους ασθενείς παγκόσμια.

Παραπομπές
----------

1. ↑  Kanellopoulos, Anastasios John (2019-08-01). «Ten-Year Outcomes of Progressive Keratoconus Management With the Athens Protocol (Topography-Guided Partial-Refraction PRK Combined With CXL)». *Journal of Refractive Surgery (Thorofare, N.J.: 1995)* **35** (8): 478–483. doi:10.3928/1081597X-20190627-01. ISSN 1081-597X. PMID 31393985. .
2. ↑  «CXL plus PRK for keratoconus». *EuroTimes*. 1 Απριλίου 2019. Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 7 Μαΐου 2021. Ανακτήθηκε στις 8 Νοεμβρίου 2020.
3. ↑  «Combining corneal crosslinking and PRK shows increasingly good results in keratoconus». *American Academy of Ophthalmology* (στα Αγγλικά). 23 Δεκεμβρίου 2010. Ανακτήθηκε στις 8 Νοεμβρίου 2020.
4. ↑  «CORRECTING THE IRREGULAR CORNEA: The Athens Protocol». *CRSToday* (στα Αγγλικά). Ανακτήθηκε στις 8 Νοεμβρίου 2020.
Αυτό το λήμμα αφορά τους Γαλάτες της ηπειρωτικής Ευρώπης.  Για τους Γαλάτες της Ανατολίας, δείτε: Γαλάτες (Μικρά Ασία).  
Η περιοχή της Γαλατίας περί το 58 π,Χ. Οι Γαλάτες κατοίκησαν στην επικράτεια που ήταν γνωστή στους Ρωμαίους ως Κελτική Γαλατία.
Οι **Γαλάτες** (λατινικά: Galli, αγγλικά: Gauls) ήταν ομάδα κελτικών φύλων που κατοίκησαν στη δυτική Ευρώπη κατά τη διάρκεια της Εποχής του Σιδήρου και της Ρωμαϊκής περιόδου, χονδρικά από τον 5ο αιώνα π.Χ. έως τον 5ο αιώνα μ.Χ. Οι Γαλάτες έζησαν σε μια ευρεία περιοχή της ηπειρωτικής Ευρώπης που ονομαζόταν Γαλατία και μιλούσαν μια κελτικής προέλευσης γλώσσα, γνωστή ως γαλατική. 

Οι Γαλάτες εμφανίστηκαν γύρω στον 5ο αιώνα π.Χ. ως φορείς του πολιτισμού Λα Τεν βόρεια και δυτικά των Άλπεων. Τον 4ο αιώνα εξαπλώθηκαν σε μεγάλο μέρος της σημερινής Γαλλίας, Βελγίου, Ελβετίας, Νότιας Γερμανίας, Αυστρίας και Τσεχίας λόγω του ελέγχου των εμπορικών οδών κατά μήκος των ποταμών του Ροδανού, Σηκουάνα, Ρήνου και Δούναβη. Έφτασαν στο αποκορύφωμα της δύναμής τους τον 3ο αιώνα π.Χ. Κατά τον 4ο και 3ο αιώνα, οι Γαλάτες επεκτάθηκαν στη Βόρεια Ιταλία (Εντεύθεν των Άλπεων Γαλατία), που οδήγησε στους Ρωμαιο-γαλατικούς πολέμους και στα Βαλκάνια, που οδήγησε σε πόλεμο με τους Έλληνες. Οι τελευταίοι εγκαταστάθηκαν τελικά στην κεντρική Μικρά Ασία και έμειναν γνωστοί ως Γαλάτες της Μικράς Ασίας.

Μετά το τέλος του Πρώτου Καρχηδονιακού Πολέμου η ανερχόμενη Ρωμαϊκή Αυτοκρατορία άσκησε πίεση στις περιοχές υπό τη Γαλατική σφαίρα επιρροής. Η μάχη του Τελαμώνα (225 π.Χ.) προανήγγειλε μια σταδιακή πτώση της Γαλατικής δύναμης κατά τον 2ο αιώνα π.Χ. Οι Ρωμαίοι κατέκτησαν τελικά τη Γαλατία στους Γαλατικούς Πολέμους (58 - 50 π.Χ.) καθιστώντας τη ρωμαϊκή επαρχία, στην οποία καλλιεργήθηκε ένας υβριδικός γαλατο-ρωμαϊκός πολιτισμός.

Οι Γαλάτες συνίσταντο από πολλές φυλές (*toutās*), πολλές από τις οποίες έχτιζαν μεγάλους οχυρωμένους οικισμούς που ονομάζονταν oppida (όπως το Bibracte) και έκοβαν τα δικά τους νομίσματα. Οι Γαλάτες δεν ενώθηκαν ποτέ κάτω από έναν ηγεμόνα ή μια κυβέρνηση. Παρόλα αυτά, οι Γαλατικές φυλές ήταν ικανές να ενώσουν τους στρατούς τους σε μεγάλης κλίμακας στρατιωτικές επιχειρήσεις, όπως αυτές με επικεφαλής τον Βρέννο και τον Βερκιγγετόριξ. Οι Γαλάτες ασπάζονταν την αρχαία κελτική θρησκεία με ιερείς τους Δρυΐδες.

Δείτε επίσης
------------

* Γαλατία
* Γαλατία (Μικρά Ασία)

Παραπομπές
----------

1. ↑  "Gaul (ancient region, Europe)". *Encyclopædia Britannica Online*. Encyclopædia Britannica, Inc. Retrieved 29 November 2012.

Σημειώσεις
----------

1. ↑  Στα λατινικά και αγγλικά οι Γαλάτες της ηπειρωτικής Ευρώπης (*Galli*, *Gauls*) ονομάζονται διαφορετικά από τους Γαλάτες της Ανατολίας (*Galatae*, *Galatians*)
**Acerra** (Ιταλικά: aˈtʃɛrra</link> ) είναι μια πόλη και *δήμος* της Καμπανίας, στη νότια Ιταλία, στη Μητροπολιτική πόλη της Νάπολης, περίπου 15 kilometres (9 mi) βορειοανατολικά της πρωτεύουσας στη Νάπολη. Είναι μέρος της πεδιάδας Agro Acerrano.

Ιστορία
-------

Την 1η Οκτωβρίου 1943, αρκετές μονάδες της Μεραρχίας Hermann Göring σφαγίασαν σχεδόν 90 πολίτες, συμπεριλαμβανομένων 7 παιδιών και 14 γυναικών σε μια από τις πιο αιματηρές σφαγές στην Καμπανία. ανεγέρθηκε μνημείο προς τιμή και για λογαριασμό των θυμάτων.

Σύγχρονα Θέματα
---------------

Από τη δεκαετία του 1990 έως τη δεκαετία του 2000, μια κρίση διαχείρισης απορριμμάτων ξέσπασε στην πόλη ως αποτέλεσμα της παράνομης απόρριψης από τους αδελφούς Pellini, μέλη της Camorra. Η πλειονότητα των απορριμμάτων απορρίφθηκε στην περιοχή μεταξύ Acerra, Nola και Marigliano, που αναφέρεται ως το "Τρίγωνο του Θανάτου ". Μια μελέτη του 2004 από τον Alfredo Mazza που δημοσιεύτηκε στο *The Lancet Oncology* αποκάλυψε ότι οι θάνατοι από καρκίνο στην περιοχή είναι πολύ υψηλότεροι από τον ευρωπαϊκό μέσο όρο.  Το 2009, ολοκληρώθηκε η εγκατάσταση αποτέφρωσης της Acerra με κόστος άνω των 350 εκατομμυρίων ευρώ. Ο αποτεφρωτήρας καίει 600.000 τόνους απορριμμάτων ετησίως για την παραγωγή καυσίμων που προέρχονται από απορρίμματα. Η ενέργεια που παράγεται από τις εγκαταστάσεις είναι αρκετή για να τροφοδοτήσει 200.000 νοικοκυριά ετησίως. 

Μετά την κατασκευή αυτού του αποτεφρωτηρίου το 2009, το 2011 σημειώθηκε και πάλι επιδημία σκουπιδιών. Υπήρχαν περισσότεροι από 2.000 τόνοι απορριμμάτων που δεν είχαν μαζευτεί, με πάνω από 170 στρατιώτες να αναπτύσσονται στην περιοχή. Από το 2008, η κρίση του 2011 είναι η δεύτερη φορά που αναπτύσσονται στρατεύματα για την αντιμετώπιση του ζητήματος. Ο πρωθυπουργός Σίλβιο Μπερλουσκόνι διέταξε τα στρατεύματα «να επιστρέψουν στη Νάπολη μια πολιτισμένη πόλη». 

1. ↑  «Eccidio nazista del 1943: Sistemata e scoperta una lapide a memoria della strage – Oblò Magazine».
2. ↑  Kathryn Senior and Alfredo Mazza, *Italian "Triangle of death" linked to waste crisis*, *The Lancet Oncology*, Volume 5, Issue 9, September 2004, Pages 525–527.
3. ↑  EJOLT. «Urban waste incinerator of Acerra, Italy – EJAtlas». *Environmental Justice Atlas*.
Το **Ποδηλατοδρόμιο Σαριάρκα** (καζακικά: Сарыарқа велотрегі‎‎, ρωσικά: Велотрек Сарыарка‎‎
) είναι κλειστή πίστα ποδηλασίας ή ποδηλατοδρόμιο στην Αστάνα του Καζακστάν.

Κατασκευή
---------

 Εσωτερικό κατά τη διάρκεια ενός αγώνα καλαθοσφαίρισης.
Κατασκευασμένο σε σχήμα ποδηλαιτκού κράνους, το ποδηλατοδρόμιο είναι ένα μοναδικό αθλητικό συγκρότημα που όχι μόνο στεγάζει μια πίστα ποδηλασίας, αλλά η επιφάνεια 58.000 μέτρων του περιλαμβάνει επίσης αθλητικά γήπεδα, γυμναστήριο, πισίνα, γήπεδο καλαθοσφαίρισης, παγοδρόμιο, καθώς και αίθουσες συνεδριάσεων, εστιατόριο και ξενοδοχείο. Χρησιμοποιείται κυρίως για ποδηλασία και καλαθοσφαίριση.

Η χωρητικότητα της αρένας για αγώνες ποδηλασίας είναι 9.270 θεατές, όπου μπορούν να χρησιμοποιηθούν μόνο οι μόνιμες εξέδρες. Πρόσθετες προσωρινές εξέδρες μπορούν να προστεθούν γύρω από τον χώρο του γηπέδου για αγώνες καλαθοσφαίρισης, ανεβάζοντας τη χωρητικότητα σε 10.000.

Ιστορία
-------

Η πίστα φιλοξένησε τον εναρκτήριο γύρο του Παγκοσμίου Κυπέλλου Ποδηλασίας Στίβου 2011–12 το Νοέμβριο του 2011. Η αρένα χρησιμοποιήθηκε κατά τη διάρκεια των Χειμερινών Ασιατικών Αγώνων του 2011 για πατινάζ ταχύτητας σε μικρή πίστα. Είναι η έδρα του επαγγελματικού συλλόγου καλαθοσφαίρισης ΜΚ Αστάνα, που συμμετέχει στην VTB Λίγκα.

Παραπομπές
----------

1. ↑  Astana Basketball Club Home arena: Saryarka Cycle Track (9270 viewers).
2. ↑  Home Arena: "The Republican cycle track" Sary-Arka" (9270 spectators).
3. ↑  «Preview: 2011 UCI Track World Cup round 1». British Cycling. 27 Οκτωβρίου 2011. Ανακτήθηκε στις 18 Νοεμβρίου 2013.

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
--------------------

* Επίσημος ιστότοπος (ρωσικά)
Ο **Πιέτρο Φοσκαρίνι** ήταν ευγενής και αξιωματούχος από την Δημοκρατία της Βενετίας τον 13ο αιώνα. Το όνομα του καταγράφεται για πρώτη φορά ως Δουκικός σύμβουλος στην Βενετία (1231, 1245). Στην συνέχεια διορίστηκε Ποντεστά (Βενετός κυβερνήτης) της Κιότζα (1248) και ξανά Δουκικός Σύμβουλος (1252/1253). Το κορυφαίο του αξίωμα ήταν Ποντεστά της Κωνσταντινούπολης αλλά δεν είναι γνωστή η ακριβής διάρκεια της θητείας του, το πιθανότερο διορίστηκε την άνοιξη του 1254 και ολοκλήρωσε την διετή θητεία του ανάμεσα στους Ποντεστά Αντόνιο Σοράντζο και Γιάκοπο Ντολφίν. Αργότερα (1263) υπηρέτησε Δικαστής της Βενετίας χωρίς να υπάρχουν περισσότερες πληροφορίες.

Παραπομπές
----------

1. ↑  Jacoby 2006, σ. 77
2. ↑  Jacoby 2006, σ. 77
3. ↑  Jacoby 2006, σσ. 26, 77
4. ↑  Jacoby 2006, σ. 77

Πηγές
-----

* Jacoby, David (2006). "The Venetian Government and Administration in Latin Constantinople, 1204–1261: A State within a State". In Gherardo Ortalli; Giorgio Ravegnani; Peter Schreiner (eds.). Quarta Crociata. Venezia - Bisanzio - Impero latino. Atti delle giornate di studio. Venezia, 4-8 maggio 2004. Venice: Istituto veneto di scienze, lettere ed arti.
Ο **Σπύρος Πατρίκιος** (1894 - 27 Μαΐου 1958) ήταν ηθοποιός επιθεώρησης και από τους σημαντικότερους της ελληνικής οπερέτας.

Γεννήθηκε στη Τήνο το 1894. Μετά τις γυμνασιακές του σπουδές εισήχθηκε στη Σχολή Εμποροπλοιάρχων Ύδρας την οποία όμως μετά ένα χρόνο εγκατέλειψε προς χάριν του θεάτρου. Έτσι το 1911 πρωτοεμφανίζεται στη θεατρική σκηνή στη Κωνσταντινούπολη στο θίασο της Αικατερίνης Βερώνη. Σταδιοδρόμησε στο μουσικό θέατρο κυρίως σε επιθεωρήσεις όπου και διέπρεψε σε κωμικούς ρόλους.

Συμμετείχε στον Β' Βαλκανικό Πόλεμο μετά τη λήξη του οποίου συνέχισε τις θεατρικές παραστάσεις. Είχε διακριθεί ιδιαίτερα στις επιθεωρήσεις: «Πειρασμός», και «Αποκριάτικη επιθεώρηση». Το 1927 συμμετέχει συνθιασάρχης στο θέατρο της Κυβέλης και ένα χρόνο μετά εμφανίζεται στη Θεσσαλονίκη στη επιθεώρηση «Αρλεζιάνα». 

Ο Σπύρος Πατρίκιος περιόδευσε στη συνέχεια στην Αίγυπτο, την Κωνσταντινούπολη και αργότερα στις ΗΠΑ όπου και επιστρέφοντας αρχίζει να εμφανίζεται πλέον ως θιασάρχης στην επιτυχή επιθεώρηση «Ο παπαγάλος» (1931). Ακολούθως ασχολήθηκε ιδιαίτερα με τις οπερέτες πολλά κείμενα των οποίων έγραψε και ο ίδιος όπως «*Γυναίκες... γυναίκες*» κ.ά. μαζί με τον Νίκο Χατζηαποστόλου. Το 1939 ίδρυσε την «Οπερέτα Πρωτευούσης» ως θεατρικό οργανισμό του είδους όπου και παρουσίασε με δική του σκηνοθεσία τη «Εύθυμη χήρα» του Φραντς Λέχαρ. Κατά τη διάρκεια της κατοχής διετέλεσε πρόεδρος του "Σωματείου Ελλήνων Ηθοποιών". Το 1946 ανέβασε την επιθεώρηση «Γιούπι-γιούπι» που άφησε εποχή. Υπήρξε μέλος, αντιπρόεδρος και πρόεδρος του Σωματείου Ελλήνων Ηθοποιών το 1940-44. Η τελευταία του θεατρική παράσταση δόθηκε στο Δημοτικό Θέατρο Πειραιώς. Μετά τη συνταξιοδότησή του (1953) ασχολήθηκε ως αρχισυντάκτης του περιοδικού *Ελληνικό Θέατρο*.

Ο Σπύρος Πατρίκιος είχε νυμφευθεί την επίσης ηθοποιό Ελένη (Λέλα) Σταματοπούλου και μετέπειτα Πατρικίου και απέκτησαν έναν γιο, τον γνωστό ποιητή Τίτο Πατρίκιο.΄Ήταν αδελφός της ποιήτριας Λιλής Ιακωβίδου της οποίας και κόρη είναι η σύγχρονη ηθοποιός και τραγουδίστρια Φραντζέσκα (Ιακωβίδου). Ο Σ. Πατρίκιος πέθανε στην Αθήνα, πέντε χρόνια μετά τη συνταξιοδότησή του, το 1958, σε ηλικία 64 ετών.

Φιλμογραφία
-----------

| Έτος | Τίτλος | Ρόλος |
| --- | --- | --- |
| 1949 | *Διαγωγή μηδέν* | Παναγιώτης Φουντούκας |
| *Δύο κόσμοι* | Γιάννης |
| 1950 | *Αμάρτησα για το παιδί μου* | Παντελής Γκούμας |
| 1951 | *Προπαντός ψυχραιμία* | Περίανδρος Δράκος |
| 1954 | *Ανοιχτή θάλασσα* | Αντώνης |
| *Ο Γολγοθάς μιας ορφανής* | Γιαννίδης |
| 1955 | *Κόκκινα τριαντάφυλλα* | Γεράσιμος Μολφέτας |
| 1957 | *Ραντεβού με τον έρωτα* | πατέρας Μαρίας/Λιλής |

Παραπομπές
----------

1. ↑  Περιοδικό "Ρομάντσο", #1929, της 4 Μαρτίου 1980, σελ. 26: "Οι Μεγάλοι Κωμικοί μας"
2. ↑  Κωτσοπούλου, Σοφία. *Η εικόνα της μαθήτριας στον Ελληνικό Κινηματογράφο (1945-1967)*. Θεσσαλονίκη: ΑΠΘ. σελ. 58.
3. ↑  Εποχούμενος Περιπατητής (4 Δεκεμβρίου 2018). «Αμάρτησα, για το παιδί μου…». *Πατρίς*. Ανακτήθηκε στις 27 Δεκεμβρίου 2022.
4. ↑  «ΕΡΤ - Πρόγραμμα Τηλεόρασης & Ραδιοφώνου». *ΕΡΤ*. Ανακτήθηκε στις 27 Δεκεμβρίου 2022.

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
--------------------

* Φιλμογραφία στην RetroDB.
Τα **κερματικά γραμμάτια** ήταν μικρής αξίας  χαρτονομίσματα τα οποία εξέδιδε το  Ελληνικό κράτος.

Ιστορικό
--------

Από την θέσπιση του ελληνικού νομίσματος το 1828 και την καθιέρωση του  Φοίνικα αρχικά και λίγο αργότερα της  Δραχμής, η έκδοση μεταλλικών νομισμάτων (κερμάτων) γινόταν από το ίδιο το Ελληνικό κράτος. 
Το προνόμιο έκδοσης των πολύ μεγαλύτερης ονομαστικής αξίας χαρτονομισμάτων το είχε εκχωρήσει αρχικά το κράτος στην  Εθνική Τράπεζα αλλά κάποιες χρονικές περιόδους και στην  Ιονική, τη Τράπεζα Κρήτης και τη Τράπεζα Ηπειροθεσσαλίας. Το 1928 το προνόμιο της έκδοσης χαρτονομισμάτων ανέλαβε αποκλειστικά η Τράπεζα της Ελλάδος. 

Υπήρχαν όμως περίοδοι όπου ή η κοπή κερμάτων ήταν ασύμφορη γιατί η αξία του  νομίσματος ως μέταλλο ξεπερνούσε κατά πολύ την ονομαστική αξία του, ή το ελληνικό κράτος αδυνατούσε να προμηθευτεί επαρκείς ποσότητες μετάλλου για την κοπή νομισμάτων που να καλύπτουν τις ανάγκες της αγοράς.   

Σε αυτές τις περιπτώσεις το Ελληνικό κράτος εξέδιδε το ίδιο, αντί των εξουσιοδοτημένων τραπεζών, χάρτινα νομίσματα (γραμμάτια), ίδιας ονομαστικής αξίας με τα μεταλλικά. Τα χάρτινα νομίσματα αυτά ήταν τα κερματικά γραμμάτια.

Η έκδοση κερματικών γραμματίων άρχισε το 1917 και τα τελευταία εκδόθηκαν το 1953.

Πηγές
-----

* Πυλαρινός "Τα Ελληνικά Χαρτονομίσματα 1898-1992" 3η Έκδοση.
* www.ptolemais.com
Η **ξήρανση** είναι η διαδικασία κατά την οποία επιτυγχάνεται αφαίρεση της υγρασίας που περιέχει ένα σώμα. Η αφαίρεση της περιεχόμενης υγρασίας μπορεί να είναι είτε μερική είτε ολική. Οι μέθοδοι που χρησιμοποιούνται για την ξήρανση μπορεί να είναι ή φυσικές ή μηχανικές. Η ξήρανση αφορά στερεά ή ημιστερεά σώματα ή μετατροπή των υγρών σε στερεή μορφή, με την αφαίρεση υγρασίας (π.χ. απορρυπαντικά σε σκόνη).
Η ξήρανση βρίσκει εφαρμογή σε διάφορους τομείς. Για παράδειγμα, ξήρανση μπορεί να εφαρμοστεί στο ξύλο, αλλά μπορεί να εφαρμοστεί και στα τρόφιμα.

Μέθοδοι ξήρανσης
----------------

* **Ξήρανση με εκνέφωση**: Πρόκειται για τη μέθοδο με την οποία ένα υγρό ή ασβεστώδες μείγμα μετατρέπεται σε μορφή σκόνης με τη βοήθεια ενός θερμού αερίου. Χρησιμοποιείται κυρίως στην κατασκευή απορρυπαντικών και πραγματοποιείται σε ειδικό θάλαμο.
* **Ξήρανση τυμπάνων**: Κατά τη διαδικασία της ξήρανσης τυμπάνων, το υλικό που θέλουμε να υποστεί ξήρανση καλύπτει τα θερμά τύμπανα του θαλάμου ξήρανσης και προσκολλάται σε αυτά. Για παράδειγμα, αν επιθυμούμε τη δημιουργία γάλακτος σε σκόνη, αλείφουμε τα θερμά τύμπανα με μια λεπτή στρώση γάλακτος και ύστερα από λίγο αφαιρούμε με μια σπάτουλα την κρούστα που έχει δημιουργηθεί.

Ξήρανση τροφίμων
----------------

Στα τρόφιμα, η ξήρανση πραγματοποιείται για να διατηρούνται περισσότερο διάστημα φρέσκα. Κατά τη διαδικασία της ξήρανσης τροφίμων αφαιρείται από τα τρόφιμα η υγρασία, η οποία συνήθως οδηγεί στην αποσύνθεση και στη σταδιακή σήψη τους. Μετά την ξήρανση η περιεκτικότητα των τροφίμων σε νερό περιορίζεται στο 5 με 25%. Αν και ξήρανση είναι μια μέθοδος διατήρησης των τροφίμων, ωστόσο μπορεί να οδηγήσει σε μικρή απώλεια θρεπτικών συστατικών. Για την ξήρανση των τροφίμων συνήθως χρησιμοποιούνται οι εξής μέθοδοι: Ξήρανση με αποξηραντή, στην οποία χρησιμοποιούνται ανεμιστήρες θερμότητας, οι οποίοι φυσούν ζεστό αέρα πάνω από τα τρόφιμα. Ξήρανση σε φούρνο, στον οποίο τοποθετούνται τα τρόφιμα. Χρειάζεται όμως μεγάλη προσοχή στη θερμοκρασία την οποία θα χρησιμοποιήσουμε, για να μην κάψουμε τα τρόφιμα.

Παραπομπές
----------

1. ↑  *National Geographic - Η μεγάλη μαθητική εγκυκλοπαίδεια, τόμος 17*. Αθήνα: Τέσσερα Πι. 2010–2011. σελ. 217.

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
--------------------

|  |  |
| --- | --- |
| wiktionary logowiktionary logo | Το *Βικιλεξικό* έχει σχετικό λήμμα:  **ξήρανση**  |
Ο **Ζοάο Ράμος ντο Νασιμέντο** (πορτογαλικά: *João Ramos do Nascimento*, 2 Οκτωβρίου 1917 – 16 Νοεμβρίου 1996), γνωστός ως **Ντοντίνιο** (*Dondinho*), ήταν Βραζιλιάνος ποδοσφαιριστής που αγωνιζόταν ως κεντρικός επιθετικός. Ήταν ο πατέρας και μέντορας του Πελέ.

Καριέρα
-------

Ο Ντοντίνιο ξεκίνησε την καριέρα του από την ομάδα νέων της Ατλέτικο Μινέιρο το 1933, όπου έμεινε δύο χρόνια. Δεν κρίθηκε κατάλληλος για την προώθηση στην πρώτη ομάδα και έτσι αγωνίστηκε με επιτυχία σε μικρές ομάδες μέχρι το 1940. Η Ατλέτικο Μινέιρο τον απέκτησε και στις 7 Απριλίου εκείνου του έτους έκανε το ντεμπούτο του σε αγώνα με την Σάο Κριστόβαο στο Ρίο ντε Τζανέιρο. Όμως τραυματίστηκε σοβαρά στο γόνατο και αντικαταστάθηκε. Ο τραυματισμός δεν του επέτρεψε τη γρήγορη ανάρρωση και έτσι επέστρεψε στην τελευταία του ομάδα Ατλέτικο ντε Τρες Κορασόες την ίδια χρονιά.

Μέχρι το 1946 που πήρε μεταγραφή για την Μπαουρού ΑΚ, δεν κατάφερε να πετύχει κάτι αξιοσημείωτο. Σταθεροποιήθηκε στην ομάδα και κέρδισε το *Campeonato do Interior* την πρώτη χρονιά. Παράλληλα βρήκε δουλειά στην πόλη ως καθαριστής στο νοσοκομείο, καθώς στην πραγματικότητα η ομάδα ήταν ερασιτεχνική και οι αμοιβές των ποδοσφαιριστών ήταν ιδιαίτερα χαμηλές. Έκλεισε την καριέρα του το 1952. Ήταν ιδιαίτερα ικανός σκόρερ με τις αντικειμενικές εκτιμήσεις να αναφέρουν ότι σημείωσε περίπου 350 τέρματα σε 305 αγώνες. Ιδιαίτερα ικανός στο ψηλό παιχνίδι, ήξερε να κινείται μέσα στο γήπεδο με ευχέρεια.

Ο Ντοντίνιο δίδαξε στο γιο του κάποια «κόλπα» από νεαρή ηλικία, ειδικά την ακρίβεια στα σουτ και το κεφάλι.
Για τη συνεισφορά του πατέρα του ο Πελέ είχε πει: «Ο πατέρας μου δεν ήταν μόνο ο πρώτος μου δάσκαλος ποδοσφαίρου, αλλά πάνω απ' όλα ήταν δάσκαλος ζωής για μένα, σεβασμού για τους άλλους. Ο Θεός μου έδωσε το δώρο να μάθω πως να παίζω ποδόσφαιρο - επειδή είναι πραγματικά μόνο ένα δώρο από τον Θεό - ο πατέρας μου με δίδαξε να το χρησιμοποιώ, μου δίδαξε τη σημασία να είμαι πάντα έτοιμος και εκπαιδευμένος, και ότι εκτός από το να ξέρω πως να παίζω καλά έπρεπε επίσης να είμαι άντρας».

Παραπομπές
----------

1. ↑  «King Pelé and the Beautiful Game». Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 3 Ιανουαρίου 2023. Ανακτήθηκε στις 3 Ιανουαρίου 2023.
2. ↑  «"Πελέ"… όνομα συνώνυμο του ποδοσφαίρου!». Ανακτήθηκε στις 27 Ιουνίου 2022.
3. ↑  «Antes de Pelé, Dondinho é que era o ídolo em Três Corações (MG)». Ανακτήθηκε στις 20 Φεβρουαρίου 2021.
4. ↑  «Brasilien verliert seinen König». Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 5 Ιανουαρίου 2023. Ανακτήθηκε στις 5 Ιανουαρίου 2023.
5. 1 2  «Dondinho no Galo». Ανακτήθηκε στις 20 Φεβρουαρίου 2021.
6. 1 2  «Da padre in figlio: la leggenda di Dondinho, il padre di Pelé». Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 22 Απριλίου 2016. Ανακτήθηκε στις 21 Φεβρουαρίου 2021.
7. ↑  «Six star footballers with journeymen pro parents: Pele, Lukaku, Hazard…». Ανακτήθηκε στις 19 Ιουνίου 2021.
8. ↑  «Pelé faz 80 anos; conheça 8 cidades que marcaram a vida do Rei». Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 30 Ιανουαρίου 2021. Ανακτήθηκε στις 30 Ιανουαρίου 2021. <ref>«FIFA : A tribute to Pele». Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 30 Δεκεμβρίου 2022. Ανακτήθηκε στις 30 Δεκεμβρίου 2022.
Ο **Μαξίμ Γκοντάρ** (Maxime Godart, 2 Οκτωβρίου 1999-), είναι Γάλλος ηθοποιός, μοντέλο και ακτιβιστής των δικαιωμάτων των ΛΟΑΤ ατόμων στη Γαλλία, ο οποίος έγινε ιδιαίτερα διάσημος από τον ρόλο του ως μικρός Νικόλας, στην ομώνυμη ταινία του 2009.

Βιογραφία
---------

Ο Μαξίμ Γκοντάρ, γεννήθηκε στις 2 Οκτωβρίου 1999, στην Κομπιένη του Νομού Ουάζ της Γαλλίας. Είναι γιός του Alexandre και της Florence Godart.

Σε ηλικία 8 ετών, άρχισε να παρακολουθεί μαθήματα υποκριτικής, στο πολιτιστικό κέντρο Noyon. Το 2009, σε ηλικία 9 ετών, επιλέχθηκε να παίξει τον ρόλο του μικρού Νικόλα, στην ταινία του Λοράν Τιράρ Ο μικρός Νικόλας, η οποία βασίζεται στο έργο των Ρενέ Γκοσινί και Ζαν Ζακ Σανπέ, δίπλα στην Valérie Lemercier και τον Kad Merad και με ένα υπέροχο cast παιδιών, όπως ο Vincent Claude, ο Germain Petit Damico, ο Charles Vaillant, ο Victor Carles και αρκετά παιδιά ακόμα. Την επόμενη χρονιά, ακολούθησε και η δεύτερη ταινία του, με το όνομα "Les Meilleurs Amis du Monde" (Οι καλύτεροι φίλοι στον κόσμο), στην οποία έπαιξε με τον Vincent Claude. Το 2010, έπαιξε στην Γαλλική σειρά "Το μεγάλο εστιατόριο" (Le Grand restaurant). Το 2019, πρωταγωνίστησε στη διαδικτυακή μικρού μήκους ταινία "Par un Regard", η οποία υπάρχει και στο YouTube και έχει να κάνει με την ομοφυλοφιλία.

Ο ίδιος, έχει δηλώσει ότι είναι ανοιχτά ομοφυλόφιλος και μάλιστα είναι και ακτιβιστής για τα δικαιώματα των ΛΟΑΤΚΙ στη Γαλλία.

Φιλμογραφία
-----------

### Κινηματογράφος

| Έτος | Τίτλος Κινηματογραφικής Ταινίας | Ρόλος | Σημειώσεις |
| --- | --- | --- | --- |
| 2009 | Ο μικρός Νικόλας | Μικρός Νικόλας | Κινηματογραφικό ντεμπούτο, πρωταγωνιστικός ρόλος |
| 2010 | Les Meilleurs Amis du monde (Οι καλύτεροι φίλοι στον κόσμο) | Bruce | Πρωταγωνιστικός ρόλος |
| 2022 | Girl Bird |  | Πρωταγωνιστικός ρόλος |
| 2024 | Constellation | Théo | Πρωταγωνιστικός ρόλος |

### Τηλεόραση

| Έτος | Τίτλος Προγράμματος | Κανάλι | Ρόλος | Σημειώσεις |
| --- | --- | --- | --- | --- |
| 2010 | Το μεγάλο εστιατόριο (Le Grand Restaurant) | France 2 | Charles |

### Internet

| Έτος | Τίτλος Προγράμματος | Ρόλος | Σημειώσεις |
| --- | --- | --- | --- |
| 2019 | Με μια ματιά, επεισόδιο 2 (Par un Regard Chapitre 2) | Louis | Πρωταγωνιστικός ρόλος |

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
--------------------
**Το Marigliano** είναι μια πόλη και *δήμος* της Μητροπολιτικής Πόλης της Νάπολης, στην Καμπανία, στη νότια Ιταλία .

Η πόλη βρίσκεται 19 χλμ από τη Νάπολη. Οι κοντινές πόλεις περιλαμβάνουν: Acerra, Brusciano, Mariglianella, Nola, San Vitaliano, Scisciano, Somma Vesuviana .

Οργανωμένο έγκλημα
------------------

Τον Οκτώβριο του 2000, το ιταλικό κοινοβούλιο ενέκρινε τα πορίσματα μιας επιτροπής που μελέτησε τις δραστηριότητες της Καμόρα στην Καμπανία.  Σύμφωνα με αυτή την πηγή, ο Marigliano βρίσκεται σταθερά υπό τον έλεγχο της Camorra, ιδίως της ομάδας με επικεφαλής τον Antonio Capasso. Αυτή η ομάδα εκμεταλλεύτηκε τις προσπάθειες της επιβολής του νόμου που εξάλειψε τον κύριο εχθρό της, μια ομάδα Camorra με επικεφαλής την οικογένεια Mazzarella που βρισκόταν στην Ponte Citra, μια συνοικία του Marigliano.

Το Marigliano είναι ένα προάστιο της Νάπολης. Από τη δεκαετία του 1990 έως τη δεκαετία του 2000, μια κρίση διαχείρισης απορριμμάτων ξέσπασε στην πόλη ως αποτέλεσμα της παράνομης απόρριψης από την Καμόρα. Η πλειονότητα των απορριμμάτων απορρίφθηκε στην περιοχή μεταξύ Marigliano, Acerra και Nola, που αναφέρεται ως το "Τρίγωνο του Θανάτου ". Μια μελέτη του 2004 από τον Alfredo Mazza που δημοσιεύτηκε στο *The Lancet Oncology* αποκάλυψε ότι οι θάνατοι από καρκίνο στην περιοχή είναι πολύ υψηλότεροι από τον ευρωπαϊκό μέσο όρο.

Δίδυμες πόλεις
--------------

* Madison, New Jersey, USA, since 2006

1. ↑  Doc. XXIII n. 46 Report of the Parliamentary Commission on the Camorra in Campania (24 October 2000) (in ιταλική)
2. ↑  Kathryn Senior and Alfredo Mazza, *Italian "Triangle of death" linked to waste crisis*, *The Lancet Oncology*, Volume 5, Issue 9, September 2004, pp. 525–527.
Η **Ligue de Football Professionnel du Cameroun** (LFPC) είναι ο φορέας που είναι υπεύθυνος για τη διοργάνωση των επαγγελματικών πρωταθλημάτων ποδοσφαίρου στο Καμερούν. Τελεί υπό την εποπτεία της Ομοσπονδίας Ποδοσφαίρου Καμερούν.

Αποτελείται τους συλλόγους οι οποίοι μετέχουν στα πρωταθλήματα της Ελίτ Ουάν και Ελίτ Του, τα οποία βρίσκονται στην κορυφή του συστήματος ποδοσφαιρικών πρωταθλημάτων Καμερούν. Επίσης, είναι υπεύθυνη για τη διεξαγωγή του Λιγκ Καπ και του Σούπερ Καπ.

Ιστορία
-------

Ο οργανισμός ιδρύθηκε το 2010 με σκοπό τη διαχείριση του επαγγελματικού ποδοσφαίρου στο Καμερούν.

Παραπομπές
----------

1. ↑  Guy Nsigué (28 Μαΐου 2010). «Ligue professionnelle : les passions se déchainent» (στα Γαλλικά). camfoot.com. Ανακτήθηκε στις 26 Μαΐου 2017.

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
--------------------

* Επίσημος ιστότοπος
Η **Μακάμπι Ρανανά** (εβραϊκά: מכבי עירוני רעננה) είναι ομάδα καλαθοσφαίρισης με έδρα τη Ρανανά του Ισραήλ. Η ομάδα κατέκτησε δύο εγχώριους τίτλους, ένα Κύπελλο Συνομοσπονδίας και ένα πρωτάθλημα δεύτερης κατηγορίας. Σε διεθνές επίπεδο κατάφερε να φτάσει έως τη φάση των 16 του Κυπέλλου Κόρατς την περίοδο 2001/02, ενώ συμμετείχε και στη Σουπρολίγκα.

Ιστορία
-------

Στο τέλος της περιόδου 1995/96 η ομάδα κέρδισε την άνοδο στην ανώτατη κατηγορία της χώρας, στο Πρωτάθλημα Ισραήλ, με προπονητή τον Έρικ Λέβατς και βοηθό του τον Σαρόν Ντρούκερ. Ο Λούμπεκ ήταν προπονητής τις περιόδους 1996/97 και 1997/98. Σχεδόν σε κάθε αγωνιστική περίοδο κατάφερνε να νικήσει τη Μακάμπι Τελ Αβίβ. Την περίοδο 1997/98 τη νίκησε με 22 πόντους διαφορά (73:95).

Την περίοδο 1999/2000, υπό την καθοδήγηση του Σαρόν Ντρούκερ, ήταν η μόνη φορά που προκρίθηκε στους τελικούς. Επικράτησε της Χάποελ Ιερουσαλήμ με 2:1 νίκες στα προημιτελικά και με 3:0 επί της Ραμάτ Γκαν στα ημιτελικά. Στους τελικούς ηττήθηκε από τη Μακάμπι Τελ Αβίβ με 3:1. Τα επόμενα χρόνια, απέτυχε να προκριθεί στα ημιτελικά των πλέι-οφ, μετείχε στη Σουπρολίγκα τερματίζοντας στην τελευταία θέση του 1ου ομίλου το 2000/01, ενώ έφτασε ως τη φάση των 16 του Κυπέλλου Κόρατς το 2001/02. Το 2002, η ομάδα συγχωνεύτηκε με τη Χερζίλια δημιουργώντας την «Μπνέι Χασαρόν».

Στην αρχή της περιόδου 2011/12, η ομάδα ονομαζόταν «Μπνέι Χασαρόν/Χερζίλια». Στη δεύτερη κατηγορία (Εθνική Λίγκα) η ομάδα μετονομάστηκε και πάλι σε «Μακάμπι Ρανανά». Τον Απρίλιο του 2012, η ​​ομάδα επικράτησε στο διπλό τελικό της Εθνικής Ένωσης έναντι της Μακάμπι Κιριάτ Γκατ. Τον Μάρτιο του 2014, η ομάδα τερμάτησε στην πρώτη θέση στην Εθνική Λίγκα (Βοράς), και ως εκ τούτου κέρδισε την άνοδο στην πρώτη κατηγορία.

Επιτυχίες
---------

* **Πρωτάθλημα Ισραήλ**
	+ Δεύτερη θέση (1): 1999/2000

* **Εθνική Λίγκα** (Β)
	+ Πρωταθλήτρια (1): 1995/96

* **Κύπελλο Συνομοσπονδίας**
	+ Κυπελλούχος (1): 2011/12

Παραπομπές
----------

1. ↑  Σε εγρήγορση tanea.gr

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
--------------------

* Προφίλ της ομάδας στο Eurobasket.com


|  |  |
| --- | --- |
| CC-BY-SA Μετάφραση | Στο λήμμα αυτό έχει ενσωματωθεί κείμενο από το λήμμα מכבי עירוני רעננה  της Εβραϊκής Βικιπαίδειας, η οποία διανέμεται υπό την GNU FDL και την CC-BY-SA 4.0. (ιστορικό/συντάκτες). |
Στα μέσα Ιουνίου του 2017 μια σειρά δασικών πυρκαγιών που ξέσπασαν στην κεντρική Πορτογαλία, στοίχισαν τη ζωή 66 ανθρώπων και προκάλεσαν τον τραυματισμό 204.

Τις προηγούμενες ημέρες, η Πορτογαλία είχε πληγεί από καύσωνα με θερμοκρασίες που ξεπερνούσαν τους 40 βαθμούς Κελσίου.

Οι πυρκαγιές
------------

Συνολικά 156 πυρκαγιές ξέσπασαν σε όλη τη χώρα το βράδυ της 17ης με τη 18η Ιουνίου 2017, οι περισσότερες κυρίως σε ορεινές περιοχές, 200 χιλ. βόρεια - βορειανατολικά της Λισαβόνας. Σε έναν αγροτικό δρόμο στο Pedrógão Grande, στην κεντρική Πορτογαλία, 30 άνθρωποι εγκλωβίστηκαν στα αυτοκίνητά τους και κάηκαν, ενώ άλλοι δεκαεφτά κάηκαν ενώ προσπαθούσαν να διαφύγουν με τα πόδια. Έντεκα άνθρωποι σκοτώθηκαν στο Nodeirinho, δίπλα στο δρόμο IC8, ενώ άλλοι 12 κατάφεραν να γλυτώσουν κοντά στο Mó Grande βρίσκοντας καταφύγιο σε μια δεξαμενή νερού δίπλα στο δρόμο. Τα πυροσβεστικά ελικόπτερα δεν μπορούσαν να συμμετάσχουν στην κατάσβεση με ρίψεις νερού λόγω του πυκνού καπνού. Μερικοί κάτοικοι των περιοχών που επλήγησαν έκαναν λόγο για καθυστερημένη αντίδραση της πυροσβεστικής.

Συνολικά μέχρι την 20η Ιουνίου κάηκαν 44.969 εκτάρια γης, από τα οποία 29.693 εκτάρια στο Pedrógão Grande. Ο Πορτογάλος πρωθυπουργός Αντόνιο Κόστα μίλησε για την μεγαλύτερη τραγωδία των τελευταίων χρόνων όσον αφορά τις δασικές πυρκαγιές και κήρυξε τη χώρα σε τριήμερο εθνικό πένθος.

Διεθνής υποστήριξη
------------------

Στην κατάσβεση των πυρκαγιών συμμετείχαν περισσότεροι από 1.700 πυροσβέστες. Βοήθεια σε πυροσβεστικά αεροπλάνα και ανθρώπινο δυναμικό έστειλαν η Γαλλία, η Ισπανία και το Μαρόκο, ενώ η Ευρωπαϊκή Ένωση στις 18 Ιουνίου ξεκίνησε τη διαδικασία συντονισμού της διεθνούς βοήθειας προς την Πορτογαλία για την ανακούφιση των πληγέντων.

Τα συλλυπητήρια και την αλληλεγγύη τους στο πορτογαλικό λαό εξέφρασαν ο Ευρωπαίος Επίτροπος Χρήστος Στυλιανίδης, ο Γάλλος Πρόεδρος Εμμανουέλ Μακρόν και ο πρωθυπουργός της Ισπανίας Μαριάνο Ραχόι, ενώ δήλωσαν έτοιμοι να προσφέρουν κάθε αναγκαία βοήθεια στην Πορτογαλία. Σοκαρισμένος από την καταστροφή δήλωσε και ο Γενικός Γραμματέας του ΟΗΕ, Αντόνιο Γκουτέρες, που υποσχέθηκε την παροχή κάθε αναγκαίας βοήθειας.

Αίτια
-----

Η πιθανότερη αιτία για τις πυρκαγιές που προκάλεσαν την τεράστια αυτή καταστροφή, ήταν η κεραυνοί στη διάρκεια μιας καταιγίδας χωρίς βροχή που έπληξε την περιοχή πριν ξεσπάσουν οι φωτιές. 

Παρόλα αυτά και μολονότι είχε επισημανθεί εγκαίρως από τις αρχές οι αιτίες των πυρκαγιών, ο Πρόεδρος της Ένωσης Πορτογάλων Πυροσβεστών (Portuguese Firefighters League) εξέφρασε τη θέση ότι επρόκειτο για έργο εμπρηστών.

Παραπομπές
----------

1. ↑   Αρχειοθετήθηκε 2018-03-02 στο Wayback Machine. σελ. 5
2. ↑
3. ↑
4. ↑
5. ↑
6. ↑
7. ↑
**Το Νόβο-Ογκαριόβο** (ρωσικά: Ново-Огарёво‎‎
) είναι ένα κτήμα στην επαρχία Οντίντσοβο στην Περιφέρεια Μόσχας, ευρισκόμενο στον αυτοκινητόδρομο Ρούμπλιοβο-Ουσπένσκογιε και είναι η προαστιακή κατοικία του Προέδρου της Ρωσίας. Αναγνωρίστηκε επίσημα το 2000.

Το Νόβο-Ογκάριοβο κατασκευάστηκε στο πρώτο μισό της δεκαετίας του 1950 στα θεμέλια μιας βίλας του 19ου αιώνα κατ΄εντολή του Γκεόργκι Μάλενκοφ, για την κόρη του. Το έργο κατασκευής ήταν σε εξέλιξη όταν ο Μάλενκοφ απομακρύνθηκε από την θέση του το 1955, και από τότε χρησιμοποιείται ως γκοσντάτσα, ένα "κρατικό ντάτσα", ως χώρος διακοπών για την στέγαση επισκεπτών, για δεξιώσεις και ως χώρο εργασίας για διάφορες κυβερνητικές επιτροπές. 

Από το 1991, το Νόβο-Ογκάριοβο χρησιμοποιείται ως κυβερνητική κατοικία, ως επί το πλείστον αχρησιμοποίητη, μέχρι την ανακαίνισή της από τον Ρώσο Πρόεδρο Βλαντιμίρ Πούτιν το 2000. Ένα τείχος έξι μέτρων περιβάλλει την προεδρική κατοικία.

Τον Οκτώβριο του 2012, ο Πούτιν ανακοίνωσε την πρόθεσή του να εργάζεται από το Νόβο Ογκάριοβο για να αποφεύγει τις μετακινήσεις στη Μόσχα, λόγω της εκτεταμένης κυκλοφοριακής συμφόρησης της πόλης, ωστόσο, εάν είναι απαραίτητο, θα μεταφέρεται το Κρεμλίνο με ελικόπτερο από το Μάιο του 2013.

Δείτε επίσης
------------

* Κάστρο Μέγιεντορφ
* Πέτροβο-Ντάλνεγιε
* Ζαβίντοβο

Παραπομπές
----------

1. ↑  *Moscow News*, November 8, 2000, an online reprint (Ρωσικά)
2. ↑  Weir, Fred (18 October 2012). «Vladimir Putin Joins Pajama Workforce, Decides to Work From Home». *The Christian Science Monitor*.. Ανακτήθηκε στις 18 October 2012.
3. ↑  «Fly Me to the Kremlin: Putin to Commute to Work by Chopper». *Russia Today*. 13 Μαΐου 2013. Ανακτήθηκε στις 22 Μαρτίου 2017.
Η **στύση θανάτου** είναι μεταθανάτια στύση, τεχνικά ένας πριαπισμός, που παρατηρείται στα πτώματα των ανδρών που έχουν εκτελεστεί, ιδιαίτερα με απαγχονισμό.

Συνοπτικά
---------

Το φαινόμενο έχει αποδοθεί σε πίεση στην παρεγκεφαλίδα που δημιουργείται από τη θηλιά. Οι τραυματισμοί του νωτιαίου μυελού είναι γνωστό ότι σχετίζονται με τον πριαπισμό. Οι τραυματισμοί της παρεγκεφαλίδας ή του νωτιαίου μυελού συχνά συνδέονται με πριαπισμό σε ζωντανούς ασθενείς.

Ο θάνατος από απαγχονισμό, είτε πρόκειται για εκτέλεση είτε για αυτοκτονία, έχει παρατηρηθεί ότι επηρεάζει τα γεννητικά όργανα τόσο των ανδρών όσο και των γυναικών. Στις γυναίκες, τα χείλη και η κλειτορίδα μπορεί να υποστούν συμφόρηση και μπορεί να υπάρξει έκκριση αίματος από τον κόλπο, ενώ στους άνδρες, «μια περισσότερο ή λιγότερο πλήρης κατάσταση στύσης του πέους, με έκκριση ούρων, βλέννας ή προστατικού υγρού είναι συχνό φαινόμενο... ισχύει για μία στις τρεις περιπτώσεις». Άλλες αιτίες θανάτου μπορεί επίσης να οδηγήσουν σε αυτές τις επιπτώσεις, συμπεριλαμβανομένων θανατηφόρων πυροβολισμών στο κεφάλι, βλάβης σε μεγάλα αιμοφόρα αγγεία και βίαιου θανάτου από δηλητηρίαση. Ο μεταθανάτιος πριαπισμός είναι ένας δείκτης ότι ο θάνατος ήταν πιθανότατα γρήγορος και βίαιος.

Δείτε επίσης
------------

* Αντανακλαστικό του Λαζάρου
* Livor mortis

Παραπομπές
----------

1. 1 2  Willis Webster Grube (1897). *A Compendium of practical medicine for the use of students and practitioners of medicine*. Hadley Co. σελ. 455. Ανακτήθηκε στις 26 Ιανουαρίου 2007.  "Erection has long been observed to follow injuries to the cerebellum and spinal cord. Out of eleven cases of cerebellar hemorrhage, erection of the penis was noted six times by Serres. Death by hanging is often accompanied by partial erection."
2. ↑  George M. Gould· Walter L. Pyle (1900). *Anomalies and Curiosities of Medicine*. W. B. Saunders. σελ. 683. Ανακτήθηκε στις 26 Ιανουαρίου 2007.  "Priapism is sometimes seen as a curious symptom of lesion of the spinal cord. In such cases it is totally unconnected with any voluptuous sensation, and is only found accompanied by motor paralysis. It may occur spontaneously immediately after accident involving the cord, and is then probably due to undue excitement of the portion of the cord below the lesion, which is deprived of the regulating influence of the brain... Pressure on the cerebellum is supposed to account for cases of priapism observed in executions and suicides by hanging. There is an instance recorded of an Italian *castrata* who said he provoked sexual pleasure by partially hanging himself."
3. ↑  David Levy, DO. «Neck trauma». eMedicine.com. Ανακτήθηκε στις 26 Ιανουαρίου 2007.
4. 1 2 3  William Augustus Guy (1861). *Principles of Forensic Medicine*. London: Henry Renshaw. σελ. 245. Ανακτήθηκε στις 26 Ιανουαρίου 2007.
Το **GAZ-61** ήταν τετρακίνητο αυτοκίνητο από τον κατασκευαστή GAZ της ΕΣΣΔ που παρουσιάστηκε για πρώτη φορά το 1938 από τον σχεδιαστή VA Gratchev, για να αντικαταστήσει το πολύ περίπλοκο μοντέλο του GAZ-M21 .

Ιστορία
-------

Τα πρώτα πρωτότυπα σχεδιάστηκαν το 1938 αλλά η μαζική παραγωγή δεν άρχισε μέχρι το 1941. Κατασκευάστηκε τοποθετώντας το αμάξωμα του GAZ-M1 σε ένα ξεχωριστό τετρακίνητο σασί (ένα από τα πρώτα επιβατικά αυτοκίνητα με κίνηση σε όλους τους τροχούς στον κόσμο). Μπορούσε να σκαρφαλώσει γωνίες έως και 38 μοίρες και να διασχίσει το νερό έως και 28 ίντσες.

Η παραγωγή άρχισε το 1941, ήταν ένα πενταθέσιο πενταθέσιο, τετράθυρο σεντάν. Τροφοδοτήθηκε από έναν εξακύλινδρο τετράχρονο κινητήρας 3485 κυβικών εκατοστών με 83 ίππους και τελική ταχύτητα 62 μίλια την ώρα. Πολλοί ανώτατοι διοικητές του αρχηγείου του Κόκκινου Στρατού χρησιμοποίησαν αυτό το αυτοκίνητο το 1941.

Το όχημα παραγωγής δεν χρησιμοποίησε το αμάξωμα από το αρχικό GAZ-M1 αλλά από το ανανεωμένο και πιο πλούσιο GAZ 11-73, από το οποίο υιοθέτησε τελικά και τα περισσότερα υπόλοιπα ανταλλακτικά του, όπως και η μηχανή. Η ολόκληρη ονομασία του οχήματος ήταν έτσι GAZ-61-73. Παράχθηκε και μια έκδοση με μέγιστη ταχύτητα 66 μίλια την ώρα.

Το GAZ-61 κατασκευάστηκε όχι μόνο σε μαύρο μαύρο αλλά και σε μπλε και ρωσικό πράσινο 4BO, μαζί με τα τυπικά ελαστικά πέλματος cross-country.

Παραπομπές
----------

1. ↑  «15 SUVs You Didn't Know Existed Between 1920 And 1950». *The Things*. Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 30 Απριλίου 2021. Ανακτήθηκε στις 28 Αυγούστου 2020.
2. ↑  «This Oddly Cute Little Car Was the First Mass-Produced 4x4 Passenger Car Even Before the Jeep». *Jalopnik*. Ανακτήθηκε στις 28 Αυγούστου 2020.

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
--------------------

|  |  |
| --- | --- |
| Commons logoCommons logo | Τα Wikimedia Commons έχουν πολυμέσα σχετικά με το θέμα   **GAZ-61** |

* GAZ-61-73, 4x4, Staff Car
Ο σιδηροδρομικός σταθμός **Λοτζ Νιτσιαρνιάνα** (πολωνικά: Łódź Niciarniana) είναι σιδηροδρομικός σταθμός στο Λοτζ της Πολωνίας, στην περιοχή Βίντζεφ, περίπου 2,7 χλμ. μακριά από το σταθμό Λοτζ Φαμπρίτσνα. Ο σταθμός φέρει το όνομά του από την οδό Νιτσιαρνιάνα, η οποία βρίσκεται κοντά στο σταθμό.

Ιστορία

Ο σταθμός άνοιξε κατά τη διάρκεια του μεσοπολέμου των δεκαετιών του 1920 και του 1930 ως σταθμός για τους τοπικούς εργάτες του εργοστασίου νημάτων και εξυπηρετούσε επίσης μια γραμμή παραρτήματος που οδηγούσε στο εργοστάσιο. Το σημερινό όνομα του σταθμού δόθηκε το 1951. Από το 1951 έως το 2011 ο σταθμός χρησιμοποιήθηκε κυρίως για περιφερειακές και προαστιακές υπηρεσίες, καθώς και ειδικά τρένα με φιλάθλους ποδοσφαίρου που έφταναν για αγώνες του ποδοσφαιρικού συλλόγου Βίντζεφ Λοτζ στο Στάδιο Βίντζεφ.

Στις 16 Οκτωβρίου 2011, ο σταθμός έκλεισε και κατεδαφίστηκε ένα χρόνο αργότερα. Κατά τη μεγάλη ανακατασκευή της σιδηροδρομικής γραμμής μεταξύ των σταθμών Λοτζ Φαμπρίτσνα και Λοτζ Βίντζεφ, ο σταθμός ξαναχτίστηκε από την αρχή, αυτή τη φορά με τη μορφή μιας ενιαίας αποβάθρας-νησίδας που βρίσκεται στην κορυφή της σιδηροδρομικής γέφυρας. Ο δρόμος, που ήταν δίπλα στον σταθμό και είχε ασφαλή διάβαση πριν από την ανοικοδόμηση, δρομολογήθηκε κάτω από τη νέα οδογέφυρα.

Ο νέος σταθμός άνοιξε στις 11 Δεκεμβρίου 2016.

Υπηρεσίες τρένων
----------------

Ο σταθμός εξυπηρετείται από τις ακόλουθες υπηρεσίες:

* Υπηρεσίες InterRegio (IR) *Λοτζ Φαμπρίτσνα* *— Βαρσοβία (κεντρικός)*
* Υπηρεσίες InterRegio (IR) *Λοτζ Καλίσκα — Βαρσοβία (κεντρικός)*
* Περιφερειακές υπηρεσίες (PR) *Λοτζ Φαμπρίτσνα* *— Τσενστοχόβα*

Παραπομπές
----------

1. ↑  Polregio.
2. ↑  Polregio.
3. ↑  Polregio.
Συντεταγμένες: 0°39′34″S 78°42′49″W﻿ / ﻿0.65944°S 78.71361°W﻿ / -0.65944; -78.71361

Η διπλή κορυφή των Ιγινίσα
Τα **Ιγινίσα** (Ισπανικά: *Illiniza*) είναι ένα ζευγάρι από ηφαιστειογενή βουνά που βρίσκονται στα νότια του Κίτο. Βρίσκονται στο οικολογικό καταφύγιο που μοιράζεται το όνομά του με τα βουνά. Οι κορυφές είναι μεταξύ των υψηλότερων στον Ισημερινό. Οι δύο κορυφές ενώνονται με ένα αυχένα μήκους ενός χιλιομέτρου. Η νότια κορυφή είναι ψηλότερη από τη βόρεια, με ύψος 5.248 μέτρα έναντι 5.126 μέτρων.

Το όνομα Ιγινίσας προέρχεται από τις Κούνζα λέξεις για "αρσενικός λόφος"

Παραπομπές
----------

1. ↑  «Climbing in Ecuador: Illiniza Sur». ecuaworld.com. Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 17 Ιουνίου 2008. Ανακτήθηκε στις 2 Μαΐου 2013.

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
--------------------

* Πολυμέσα σχετικά με το θέμα  Illiniza στο Wikimedia Commons

  


|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
| Καθιερωμένοι όροι | 
* VIAF: 239660584

 |

 |
Ο **Τόμας «Τομ» Ουόρινγκ** (*Thomas "Tom" Waring*, 12 Οκτωβρίου 1906 – 20 Δεκεμβρίου 1980) ήταν Άγγλος διεθνής ποδοσφαιριστής που αγωνιζόταν ως κεντρικός επιθετικός την εποχή του Μεσοπολέμου. Ένας ιδιαίτερα παραγωγικός σκόρερ αναδείχθηκε σε έναν από τους καλύτερους στην ιστορία της Μεγάλης Βρετανίας έχοντας σημείωσει 670 γκολ σε 700 επίσημους αγώνες.

Καριέρα
-------

Ο Ουόρινγκ ήταν υψηλόσωμος επιθετικός, που ξεκίνησε την καριέρα του παίζοντας ποδόσφαιρο ως μαθητής στο Μπίρκενχεντ και εντάχθηκε στην ομάδα νέων της Τρανμίρ Ρόβερς. Προχώρησε στη δεύτερη ομάδα έχοντας τη δυνατότητα και για περιστασιακή δουλειά. Πουλούσε τσιγάρα και σοκολάτα στους οπαδούς στις εξέδρες καθώς και βοηθούσε στην προετοιμασία του αγωνιστικού χώρου για αγώνες πριν του δοθεί ένα επαγγελματικό συμβόλαιο. Προωθήθηκε στην πρώτη ομάδα στις αρχές του 1926 και σημείωσε 23 γκολ σε μόλις 24 εμφανίσεις στο πρωτάθλημα. Έδειξε ακόμα περισσότερο την ικανότητά του στο σκοράρισμα πετυχαίνοντας έξι γκολ στη νίκη της ομάδας του επί της Ντέρχαμ Σίτι με 11–1 τον Ιανουάριο του 1928. Τον επόμενο μήνα πήρε μεταγραφή για την Άστον Βίλα, με την οποία είχε την πιο παραγωγική περίοδο της καριέρας του σημειώνοντας 32 γκολ την πρώτη χρονιά και συνολικά 159 τέρματα σε 215 αγώνες πρωταθλήματος. Ένα πλήθος 23.000 τον είδε να παίζει στο ντεμπούτο του στη Βίλα σε ένα παιχνίδι με την αναπληρωματική ομάδα εναντίον της τοπικής αντιπάλου Μπέρμιγχαμ Σίτι, στο οποίο σημείωσε χατ-τρικ και ο ταλαντούχος παίκτης προωθήθηκε αμέσως στην πρώτη ομάδα, ενώ είχε και δουλειά σε εταιρεία αυτοκινήτων. Τη σεζόν 1930–31 σημείωσε 49 γκολ πρωταθλήματος (συνολικά 50 στις επίσημες διοργανώσεις) και ήταν πρώτος σκόρερ.

Ψηλός και με εντυπωσιακή δύναμη, αλλά και ταυτόχρονα γρήγορος, έγινε ακαταμάχητος στη μεγάλη περιοχή, ενώ η ευφυΐα του τον έκανε συχνά απρόβλεπτο. Το όνομά του Τομ δεν τον συνόδευε συχνά στις αναφορές καθώς το "Πόγκο" που προήλθε από καρτούν ήταν αυτό που συχνότερα τον αποκαλούσαν.
Αγωνιζόμενος με πέντε συλλόγους πρώτης κατηγορίας σημείωσε 243 γκολ πρωταθλήματος σε 363 αγώνες. Υπήρξε διεθνής με την Αγγλία συμμετέχοντας σε πέντε αγώνες έχοντας και τέσσερα γκολ.

Δείτε επίσης
------------

* Κατάλογος ποδοσφαιριστών ανδρών με 500 ή περισσότερα γκολ

Παραπομπές
----------

1. ↑  «RSSSF : Prolific Scorers Data». Ανακτήθηκε στις 19 Ιανουαρίου 2024.
2. 1 2 3  «Erling Haland equals goal record of Birkenhead's 'Pongo' Waring». Ανακτήθηκε στις 3 Φεβρουαρίου 2024.
3. 1 2  «Tom Waring». Ανακτήθηκε στις 3 Ιανουαρίου 2023.
4. ↑  «Waring, Thomas (Tom) "Pongo"». Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 3 Ιανουαρίου 2023. Ανακτήθηκε στις 3 Ιανουαρίου 2023.
5. ↑  «Tom Waring». Ανακτήθηκε στις 3 Ιανουαρίου 2023.
6. ↑  «English League Leading Goalscorers». Ανακτήθηκε στις 3 Ιανουαρίου 2023.
7. ↑  «Who was Pongo Waring? All you need to know about Aston Villa legend». Ανακτήθηκε στις 3 Φεβρουαρίου 2024.

  



|  |  |
| --- | --- |
| 

|  |
| --- |
| * Πύλη:Βιογραφίες
* Πύλη:Αθλητισμός
* Πύλη:Ποδόσφαιρο
 |

 |
Το **Κάστρο Στρέζα** είναι κατεστραμμένο σήμερα Φράγκικο φρούριο στο χωριό Δάφνη (πρώην Στρέζοβα) της Επαρχίας Καλαβρύτων, στο Νομό Αχαΐας. Βρίσκεται κτισμένο στην κορυφή ενός μικρού πετρώδη λόφου που έχει το όνομα *Παλαιόκαστρο* και είναι τμήμα του βουνού *Κορακοφωλιά* παρυφάδας του Αφροδίσιου. Τα τείχη του κάστρου είχαν πλάτος δύο μέτρα και εκτείνονταν 300 μέτρα περιφερειακά του λόφου.

Κτίστηκε από τους Φράγκους του Πριγκιπάτου της Αχαΐας, ίσως τον 13ο αιώνα, στην περιοχή της Στρέζοβας και ανήκε στην Βαρωνία των Καλαβρύτων. Η περιοχή της Στρέζοβας τότε ήταν μοιρασμένη ανάμεσα στην Βαρωνία της Άκοβας και στην Βαρωνία των Καλαβρύτων. Χρησίμευε για τον έλεγχο τα τιμαρίων των βαρώνων αλλά και με φρυκτωρία ειδοποιούσε για επερχόμενο κίνδυνο την Βαρωνία των Καλαβρύτων μέσω άλλων κάστρων της περιοχής. Ήταν μικρό κτίσμα κυρίως για εγκατάσταση στρατιωτικής φρουράς αλλά περιλάμβανε και οικισμό εντός των τειχών.

Πηγές
-----

* Παπανδρέου, Γεώργιος (1906). *Καλαβρυτινή επετηρίς: ήτοι πραγματεία περί της ιστορικής των Καλαβρύτων επαρχίας*. Αθήνα: Μιχαήλ Ι. Σαλιβέρος. σελ. 195.
* Σύντομη ιστορία της Δάφνης (Στρέζοβα) Αχαΐας, κείμενο: Γιάννης Μπουσιούτης. dafneos.gr. Ανακτήθηκε: 9 Μαΐου 2013.

|  |  |
| --- | --- |
| 

|  |
| --- |
| * Πύλη:Αρχαιολογία
* Πύλη:Ιστορία
* Πύλη:Ελλάδα
 |

 |
Το **Παλιόκαστρο** είναι κατεστραμμένο σήμερα Φράγκικο φρούριο στο χωριό Δάφνη (πρώην Στρέζοβα) της Επαρχίας Καλαβρύτων, στο Νομό Αχαΐας. Βρίσκεται κτισμένο στην κορυφή ενός μικρού πετρώδη και ιδιαίτερα απόκρημνου λόφου που έχει το όνομα *Παλαιόκαστρο* και είναι τμήμα του βουνού *Δρυμώνας* παρυφάδας του Αφροδίσιου. Στους πρόποδες του λόφου περνά ο ποταμός Λάδωνας. 

Κτίστηκε από τους Φράγκους του Πριγκιπάτου της Αχαΐας, ίσως τον 13ο αιώνα, στην περιοχή της Στρέζοβας και ανήκε στην Βαρωνία της Άκοβας, η περιοχή της Στρέζοβας τότε ήταν μοιρασμένη ανάμεσα στις βαρωνίες της Άκοβας και των Καλαβρύτων. Απέναντί του σε παρακείμενο λόφο, που επίσης λέγεται *Παλαιόκαστρο*, βρίσκεται το Κάστρο Στρέζα που ανήκε στον βαρώνο των Καλαβρύτων. Χρησίμευε για τον έλεγχο των τιμαρίων των βαρώνων αλλά και με φρυκτωρία ειδοποιούσε για επερχόμενο κίνδυνο την Άκοβα μέσω άλλων κάστρων της περιοχής. Ήταν μικρό κτίσμα που περιέκλειε και οικισμό αλλά κυρίως χρησίμευε για εγκατάσταση στρατιωτικής φρουράς. 

Μετά το 1279 η περιοχή ήταν στα τιμάρια που πήρε και διαφέντευε η Μαργαρίτα ντε Νεϊγύ κυρά της Άκοβας και του Πασσαβά.

Πηγές
-----

* Παπανδρέου, Γεώργιος (1906). *Καλαβρυτινή επετηρίς: ήτοι πραγματεία περί της ιστορικής των Καλαβρύτων επαρχίας*. Αθήνα: Μιχαήλ Ι. Σαλιβέρος. σελ. 194.
* Σύντομη ιστορία της Δάφνης (Στρέζοβα) Αχαΐας, κείμενο: Γιάννης Μπουσιούτης. dafneos.gr. Ανακτήθηκε: 9 Μαΐου 2013.

|  |  |
| --- | --- |
| 

|  |
| --- |
| * Πύλη:Αρχαιολογία
* Πύλη:Ιστορία
* Πύλη:Ελλάδα
 |

 |
Ο **Θωμάς Μοσχόπουλος** (Μπίτολα, 1965) είναι Έλληνας σκηνοθέτης, μεταφραστής, συγγραφέας και ηθοποιός.

Βιογραφία
---------

Γεννημένος το 1965 στη Μπίτολα της Σοσιαλιστικής Δημοκρατίας της Μακεδονίας, στη Σοσιαλιστική Ομοσπονδιακή Δημοκρατία της Γιουγκοσλαβίας, ο Θωμάς Μοσχόπουλος ακολούθησε σπουδές φιλολογίας στο Αριστοτέλειο Πανεπιστήμιο Θεσσαλονίκης, προτού, στη συνέχεια, παρακολουθήσει σπουδές θέατρο στη Δραματική Σχολή του Κρατικού Θεάτρου Βορείου Ελλάδος, καθώς και σπουδές κινηματογράφου στο Διεθνές Εργαστήριο Επικοινωνίας (ιταλικά: *Laboratorio Internazionale della Communicazione*), στο Ούντινε της Ιταλίας.

Κατά τη διάρκεια της περιόδου μεταξύ 2001 και 2008 υπήρξε καλλιτεχνικός διευθυντής, από κοινού με τον Γιάννη Χουβαρδά, στο Θέατρο του Νότου. Το 2004, υπήρξε υπεύθυνος σκηνοθεσίας του πρώτου τμήματος της τελετής λήξης των Θερινών Ολυμπιακών Αγώνων του 2004.

Παράλληλα, έχει αναλάβει τη σκηνοθεσία αριθμού θεατρικών παραστάσεων, οπερών, τηλεοπτικών ταινιών, ντοκιμαντέρ, βιντεοκλίπ, αριθμός εκ των οποίων έχουν αποτελέσει αντικείμενο βραβεύσεων, ενώ, επίσης, έχει συνεργαστεί με αριθμό φορέων, όπως, μεταξύ άλλων, το Κρατικό Θέατρο Βορείου Ελλάδος, το Εθνικό Θέατρο, η Εθνική Λυρική Σκηνή, το Φεστιβάλ Αθηνών-Επιδαύρου, καθώς και το Μέγαρο Μουσικής Αθηνών.

Με σημείο εκκίνησης το 2014, αποτελεί καλλιτεχνικό διευθυντή του Θεάτρου Πόρτα.

Παραπομπές
----------

1. 1 2 3 4 5  «Θωμάς Μοσχόπουλος». *Βιβλιοnet*. Ανακτήθηκε στις 9 Νοεμβρίου 2023.
2. 1 2 3 4 5  «Μοσχόπουλος, Θωμάς». *Κρατικό Θέατρο Βορείου Ελλάδος*. Ανακτήθηκε στις 9 Νοεμβρίου 2023.

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
--------------------

* Διοσκουρίδης, Σταύρος (14 Φεβρουαρίου 2013). «Ο Θωμάς Μοσχόπουλος αφηγείται τη ζωή του στη LIFO». *LiFO*. Ανακτήθηκε στις 9 Νοεμβρίου 2023.
* Οικονόμου, Γεωργία (18 Οκτωβρίου 2021). «Θωμάς Μοσχόπουλος: "Δεν μπορούμε να αλλάξουμε τον κόσμο, αν δε θέλει να αλλάξει"». *News 24/7*. Ανακτήθηκε στις 9 Νοεμβρίου 2023.


|  |  |
| --- | --- |
| 

|  |
| --- |
| * Πύλη:Βιογραφίες
* Πύλη:Θέατρο
* Πύλη:Κινηματογράφος
* Πύλη:Ελλάδα
 |

 |