Ο **Ζόραν "Κίζα" Μιλίνκοβιτς** (Σερβικά Κυριλλικά :  **Зоран Киза Милинковић**, 18 Ιουλίου 1968) είναι Σέρβος πρώην ποδοσφαιριστής και νυν προπονητής ποδοσφαίρου.

Ποδοσφαιρική καριέρα
--------------------

Έκανε τα πρώτα του ποδοσφαιρικά βήματα στο γήπεδο της **FK TEK Sloga**, στη γενέτειρά του, το **Veliki Crljeni**. Σε ηλικία εννέα ετών, άρχισε να προπονείται στα τμήματα υποδομών της Παρτιζάν, αναγκασμένος να ταξιδεύει πάνω από 200 χιλιόμετρα με το λεωφορείο δύο φορές την ημέρα για να πάει από τη γενέτειρά του στο Βελιγράδι και πίσω. Πέρασε από όλες τις ηλικιακές ομάδες των «ασπρόμαυρων» του Βελιγραδίου και τον χειμώνα του 1987, αμέσως μετά την λήξη της στρατιωτικής του θητείας, υπέγραψε επαγγελματικό συμβόλαιο με το σύλλογο και παραχωρήθηκε ως δανεικός στη **Mladost Petrinja** (που τότε αγωνίζονταν στη δεύτερη κατηγορία), όπου και αγωνίστηκε για μιάμιση σεζόν. Επέστρεψε στην Παρτιζάν και πραγματοποίησε δύο εμφανίσεις στο πρωτάθλημα κατά το πρώτο μισό της σεζόν 1990-91, προτού μετακομίσει στη  Βοϊβοντίνα. Ακολούθως μεταγράφηκε στη Μόγκρεν του Μαυροβουνίου όπου αναδείχθηκε πρώτος σκόρερ της ομάδας αν και αγωνίζονταν ως δεξί μπακ. 

Μετέπειτα, ο Μιλίνκοβιτς αγωνίστηκε διαδοχικά στη Μπόρατς Μπάνια Λούκα, τη ΦΚ Ραντνίτσκι Νις, την ουγγρική Χόνβεντ Βουδαπέστης  , την ιαπωνική **Tosu Futures** και τη βελγική **Βάρεγκεμ**. 

Από το 1996 έως το 1998 αγωνίστηκε στην γαλλική Νις, κατακτώντας το Κύπελλο Γαλλίας (1997) αν και δεν έλαβε μέρος στον τελικό. Έπαιξε στο Σούπερ Καπ Γαλλίας του 1997, αλλά η ομάδα του ηττήθηκε από την Μονακό με 5-2. Με την ομάδα της Νίκαιας πραγματοποίησε συνολικά 63 εμφανίσεις (26 στην Λιγκ 1 και 37 στη Λιγκ 2) και πέτυχε δύο γκολ .

Στη συνέχεια έφυγε για τη Γερμανία για να παίξει με τα χρώματα της Χάνσα Ροστόκ από το 1998 έως το 1999. 
Επόμενος σταθμός η κυπριακή  Ανόρθωση Αμμοχώστου, με τότε προπονητή τον Ντούσαν Μιτόσεβιτς. Σε εκείνη τη θητεία του ο Μιλίνκοβιτς ανακηρύχθηκε ως καλύτερος παίκτης του πρωταθλήματος, αλλά και ο καλύτερος ξένος του κυπριακού ποδοσφαίρου Ολοκλήρωσε την ποδοσφαιρική του καριέρα αγωνιζόμενος για ένα εξάμηνο πάλι στην Κύπρο, για λογαριασμό της  Δόξας Κατωκοπιάς.

Προπονητική καριέρα
-------------------

Ο Μιλίνκοβιτς ξεκίνησε την προπονητική του καριέρα ως βοηθός προπονητή του Ratko Dostanić στην Όμπιλιτς Βελιγραδίου κατά τη διάρκεια της σεζόν 2002–03, προτού φύγουν την επόμενη σεζόν και οι δύο, για αναλάβουν τους ίδιους ρόλους στη **Sartid Smederevo**. 

Διορίστηκε ως πρώτος προπονητής της Όμπιλιτς τον Αύγουστο του 2004,  αλλά απολύθηκε μετά από μόλις δύο μήνες.  
Στη συνέχεια διετέλεσε προπονητής της Μπόρατς Μπανια Λούκα, έχοντας πολλές επιτυχίες τις επόμενες τρεις σεζόν. Αποχώρησε από την ομάδα προτού αυτή κάνει το ντεμπούτο της στη Σερβική SuperLiga. Μετά την αποχώρησή του από την Μπόρατς, ο Μιλίνκοβιτς πέρασε σύντομες περιόδους στη **FK Kolubara** και στη Σρεμ. 

Το καλοκαίρι του 2009, ανακοινώθηκε ως προπονητής της νεοφώτιστης στην πρώτη κατηγορία του σερβικού πρωταθλήματος, ομάδα της  Σπάρτακ Σουμπότιτσα. Ολοκλήρωσε τη σεζόν με τη Σπάρτακ στην τέταρτη θέση και έχοντας κερδίσει την έξοδό της στην Ευρώπη, με αποτέλεσμα να ψηφιστεί ως ο καλύτερος προπονητής της κατηγορίας για εκείνη τη σεζόν. 

Tην επόμενη σεζόν (2010-11) προσλήφθηκε από τη Βοϊβοντίνα , με την οποία τερμάτισε στην 3η θέση στο πρωτάθλημα με απολογισμό 20 νικών, 7 ισοπαλιών και μόλις 3 ηττών και 67 βαθμούς συνολικά .Επίσης έφτασε μέχρι τον τελικό του κυπέλλου, όπου ηττήθηκε με 2-1 από την Παρτιζάν. 

Tη σεζόν 2011-12 επέστρεψε στην Σουμπότιτσα και στη Σπαρτάκ με την οποία πήρε την 7η θέση στο πρωτάθλημα έχοντας ρεκόρ 11 νίκες, 10 ισοπαλίες και 9 ήττες, με απολογισμό 43 βαθμούς.

Τη σεζόν 2012-13 μεταπήδησε στην ΟΦΚ Βελιγραδίου, την οποία παρόλο που την ανέλαβε έχοντας μόλις ένα βαθμό σε 7 ματς, κατόρθωσε να την βγάλει 5η στο πρωτάθλημα. Πιο συγκεκριμένα, κοουτσάρισε την ομάδα σε 25 αγώνες (με ρεκόρ 13-5-7) και αναδείχθηκε για 2η φορά κορυφαίος προπονητής στη Σερβία!

Στις 9 Σεπτεμβρίου 2013 συμφώνησε να αναλάβει τον Άρη Θεσσαλονίκης έχοντας ως άμεσος συνεργάτης του τον Ζόραν Λόντσαρ, παλιά δόξα της ομάδας και και αγαπημένο παίκτη των φιλάθλων της.. Παρά τις φιλότιμες προσπάθειες του Μιλίνκοβιτς, με τελικό απολογισμό 2 νίκες, 6 ισοπαλίες και 7 ήττες σε 15 συνολικά αγώνες, αποχώρησαν και οι δυο από την ομάδα, στις 20 Δεκεμβρίου 2013.. 

Στη συνέχεια δούλεψαν ξανά μαζί, στις ομάδες της ΦΚ Βόζντοβατς [από 18 Ιανουαρίου 2014 έως 25 Μαρτίου 2015] αλλά και της Παρτιζάν [26 Μαρτίου 2015 έως 15 Οκτωβρίου 2015].Ο Μιλίνκοβιτς διορίστηκε προπονητής της Παρτιζάν αμέσως μετά την απόλυση του **Marko Nikolić**. Στις 4 Απριλίου 2015, πραγματοποίησε το ντεμπούτο του στον πάγκο της Παρτιζάν σε μια εντός έδρας νίκη με 2–1 εναντίον της Ραντνίτσκι Κραγκούγιεβατς. Με θαυμαστό απολογισμό 7 νίκες και 3 ισοπαλίες, κατέκτησε τον 26ο τίτλο για την Παρτιζάν. Αντιθέτως, στο θεσμό του κυπέλλου έχασε στον τελικό από την Τσουκαρίτσκι. 

Ξεκίνησε τη σεζόν 2015–16 με μια νίκη επί της Ντίλα Γκόρι στον δεύτερο προκριματικό γύρο του Τσάμπιονς Λιγκ στις 14 Ιουλίου 2015. Στη Σερβική SuperLiga είχε επίσης ένα υπέροχο ξεκίνημα, νικώντας τη **Metalac Gornji Milanovac** με 4–0, ενώ τη 2η αγωνιστική η Παρτιζάν κέρδισε τη Γιαγκοντίνα με 6–0. Στις 5 Αυγούστου 2015, η Παρτιζάν κέρδισε την πρωταθλήτρια Ρουμανίας Στεάουα Βουκουρέστιου στον δεύτερο αγώνα του τρίτου προκριματικού γύρου για το Τσάμπιονς Λιγκ και έτσι προκρίθηκε στα πλέι οφ των προκριματικών του θεσμού, επίτευγμα που είχε να πετύχει από το καλοκαίρι του 2010. Ωστόσο, στις 26 Αυγούστου 2015, η Παρτιζάν του Μιλίνκοβιτς ηττήθηκε από την ΜΠΑΤΕ Μπορίσοφ και ο σύλλογος υποχρεώθηκε να συνεχίσει στη διοργάνωση του ΟΥΕΦΑ Γιουρόπα Λιγκ. Παρά ταύτα, μετά από μια σειρά κακών αποτελεσμάτων στη Σερβική Superliga, ο Μιλίνκοβιτς παραιτήθηκε στις 14 Οκτωβρίου 2015,  χαρίζοντας στην ομάδα κι ένα ποσό κοντά στις 300.000 ευρώ, που θα μπορούσε να διεκδικήσει ως νόμιμη αποζημίωση. 

Το 2016 ο Μιλίνκοβιτς ανέλαβε για λίγο την κυπριακή Ανόρθωση . Πέρασε κάτι παραπάνω από ένα μήνα στον πάγκο του διάσημου κυπριακού συλλόγου και σε αυτό το διάστημα πέτυχε μία νίκη και μία ισοπαλία με τέσσερις ήττες. Στα τρία τελευταία ματς, η Ανόρθωση δεν κέρδισε ούτε έναν βαθμό, έπεσε στην πέμπτη θέση, οπότε οι ιθύνοντες του συλλόγου του ανακοίνωσαν τη λύση της συνεργασίας τους.

Στα τέλη Αυγούστου 2017, ο Μιλίνκοβιτς ανέλαβε προπονητής της Μπάνια Λούκα Μπόρτς. Στον σύλλογο έμεινε μόνο μέχρι τις 22 Νοεμβρίου της ίδιας χρονιάς, οπότε και λύθηκε η συνεργασία του με την ομάδα. Οδήγησε την ομάδα σε εννέα παιχνίδια στην Πρέμιερ Λιγκ της Βοσνίας-Ερζεγοβίνης, στα οποία κέρδισε μόνο δέκα βαθμούς και σημειώθηκε μόνο τέσσερα γκολ. Παράλληλα, η Μπόρατς αποκλείστηκε από το Κύπελλο της Βοσνίας Ερζεγοβίνης από την **FK Krupa**. 

Στα τέλη Φεβρουαρίου 2018, ο Μιλίνκοβιτς ανέλαβε τη Ραντ Βελιγραδίου.  Κατάφερε να αποφύγει τον υποβιβασμό κατά τη σεζόν 2017/18. Ξεκίνησε μάλιστα και τη σεζόν 2018/19. ως προπονητής του συλλόγου, αλλά απολύθηκε στις 9 Νοεμβρίου 2018 μετά από μια σειρά κακών αποτελεσμάτων. Την εποχή της απόλυσής του Μιλίνκοβιτς, η ομάδα κατείχε τη 10η θέση στη βαθμολογία της Superliga, με τέσσερις βαθμούς περισσότερους από τη Σπαρτάκ στη ζώνη του υποβιβασμού - αλλά στις 6 τελευταίες αγωνιστικές είχε σημειώσει δύο ισοπαλίες και τέσσερις ήττες. 

Στα τέλη Δεκεμβρίου 2019 διορίστηκε προπονητής FK Kolubara για δεύτερη φορά στην καριέρα του  και τερμάτισε την ομάδα στην πέμπτη θέση του πρωταθλήματος της Β' Κατηγορίας της Σερβίας.

Τον Ιούνιο του 2020 ανέλαβε την **Al-Jahra SC** από το Κουβέιτ,  αλλά αποχώρησε τον Νοέμβριο του ίδιου έτους επικαλούμενος προσωπικούς λόγους. 

Λίγο αργότερα, ανέλαβε τη θέση του προπονητή της FK Kolubara για τρίτη φορά.  Τη σεζόν 2020/21, με τον Μιλίνκοβιτς στον προπονητικό πάγκο, η ομάδα κατέκτησε, για πρώτη φορά στα 102 χρόνια της ιστορίας της, το εισιτήριο για να αγωνιστεί στην κορυφαία ποδοσφαιρική κατηγορία της χώρας. Ωστόσο, o Μιλίνκοβιτς αποφάσισε να φύγει από τον σύλλογο λίγο μετά το τέλος της θριαμβευτικής σεζόν.  

Στα τέλη Ιουλίου 2021, ανέλαβε την Μπόρατς Μπάνια Λούκα για δεύτερη φορά στην προπονητική του καριέρα.  Στη θέση αυτή παρέμεινε μόνο για 19 ημέρες, καθώς απολύθηκε στις 18 Αυγούστου 2021.  Ο Μιλίνκοβιτς καθοδήγησε την Μπόρατς μόνο για δύο παιχνίδια, καταγράφοντας μια ήττα από την **HŠK Posušje**, και μια συντριβή (με 1-5) από τη Ζρίνσκι Μόσταρ, κάτι που αποτέλεσε τη βαρύτερη -μέχρι τότε- εντός έδρας ήττα της Μπόρατς στο Πρωτάθλημα ποδοσφαίρου της Βοσνίας-Ερζεγοβίνης. 

Στις 6 Σεπτεμβρίου 2022, η **Al-Nasr Benghazi** από τη Βεγγάζη της Λιβύης ανακοίνωσε τον Μιλίνκοβιτς ως πρώτο προπονητή της .

Διακρίσεις
----------

**Ως ποδοσφαιριστής**  

**Με την Νις**  

Κύπελλο Γαλλίας: 1997  

**Με την Ανόρθωση**  

Κυπριακό πρωτάθλημα: 1999-2000   

Σούπερ Καπ Κύπρου: 1999  

**Ως προπονητής**  

**Με την Παρτιζάν**   

Superliga Σερβίας  : 2014/15

Παραπομπές
----------

1. ↑
2. ↑
3. ↑
4. ↑
5. ↑
6. ↑
7. ↑  [Ζόραν Μιλίνκοβιτς: Ένα μοιρογνωμόνιο στα κυπριακά γήπεδα
8. ↑
9. ↑  «Bozovic bows out at Obilic». uefa.com. 8 Αυγούστου 2004. Ανακτήθηκε στις 29 Μαρτίου 2015.
10. ↑  «Milinković napustio Obilić» (στα Σερβικά). b92.net. 23 Οκτωβρίου 2004. Ανακτήθηκε στις 29 Μαρτίου 2015.
11. ↑  PLS: Srem brzo našao novog trenera
12. ↑
13. ↑
14. ↑  Αυτός είναι ο Μιλίνκοβιτς: Δυο φορές κορυφαίος προπονητής στη Σερβία!
15. ↑
16. ↑  «Έκλεισε» Μιλίνκοβιτς ο Άρης
17. ↑
18. ↑   Ζόραν Μιλίνκοβιτς και Ζόραν Λόντσαρ αποχαιρετούν τον Αρη]
19. ↑  Μιλίνκοβιτς: "Ο Άρης θα είναι πάντα στην καρδιά μου"
20. ↑  Soccer-Partizan name Milinkovic as coach to replace Nikolic
21. ↑  Το σήκωσε ο Μιλίνκοβιτς
22. ↑  «МОНДО: Милинковић поднео оставку!». mondo.rs. 14. 10. 2015... Ανακτήθηκε στις 19. 12. 2017..
23. ↑  Χάρισε 300 χιλιάρικα ο Μιλίνκοβιτς
24. ↑  Στην Ανόρθωση ο Μιλίνκοβιτς
25. ↑  Μιλίνκοβιτς, ο 4ος Σέρβος της Ανόρθωσης
26. ↑  «Анортозис сменио Милинковића после шест утакмица». novosti.rs. 23. 3. 2016... Ανακτήθηκε στις 19. 12. 2017..
27. ↑  «Милинковић више није тренер Борца, екипу ће до зимске паузе водити Јанковић». klix.ba. 22. 11. 2017... Ανακτήθηκε στις 19. 12. 2017..
28. ↑  «Милинковић преузео Рад: На муци се познају јунаци». zurnal.rs. 26. 2. 2018... Ανακτήθηκε στις 28. 2. 2018..
29. ↑  «Лоша серија отерала Милинковића». mondo.rs. 9. 11. 2018... Ανακτήθηκε στις 11. 11. 2018..
30. ↑  «Милинковић на клупи Колубаре». 26. 12. 2019... Ανακτήθηκε στις 6. 1. 2020..
31. ↑  «Колубара без тренера, Милинковић у Кувајту, Пецељ има корону». 23. 6. 2020... Ανακτήθηκε στις 26. 6. 2020..
32. ↑  «Зоран Милинковић напустио Џахру». 11. 11. 2020... Ανακτήθηκε στις 11. 11. 2020..
33. ↑  «Зоран Милинковић по трећи пут на клупи Колубаре». 20. 11. 2020... Ανακτήθηκε στις 22. 11. 2020..
34. ↑
35. ↑  «Kolubara u Superligi prvi put posle 102 godine». 15. 5. 2021... Ανακτήθηκε στις 5. 9. 2021..
36. ↑  «Milinković ušao u Superligu i napustio Kolubaru». 23. 5. 2021... Ανακτήθηκε στις 5. 9. 2021..
37. ↑  «ZORAN MILINKOVIĆ NOVI-STARI TRENER BORCA». 30. 7. 2021... Ανακτήθηκε στις 5. 9. 2021..
38. ↑  «Srpski trener dobio otkaz nakon samo 19 dana, Banjalučanima "gori" pod nogama». 18. 8. 2021... Ανακτήθηκε στις 5. 9. 2021..
39. ↑  «Zoran Milinković više nije trener Borca». 18. 8. 2021... Ανακτήθηκε στις 5. 9. 2021..
40. ↑

Εξωτερικές πηγές
----------------

* (Γαλλικά) Ζόραν Μιλίνκοβιτς : Στατιστικά γαλλικού πρωταθλήματος στο LFP.fr

* Ζόραν Μιλίνκοβιτς στο fussballdaten.de (Γερμανικά)
* Το ποδοσφαιρικό προφίλ του Μιλίνκοβιτς στο sport.de]
* Το ποδοσφαιρικό προφίλ του Μιλίνκοβιτς στο transfermarkt.com
* Το προπονητικό προφίλ του Μιλίνκοβιτς στο transfermarkt.com

|  |  |  |  |
| --- | --- | --- | --- |
| 

| π • σ • ε
Α.Σ. Άρης Θεσσαλονίκης – Προπονητές ποδοσφαίρου |
| --- |
|  |
| 
Βλαχόπουλος (1914–18)  ·
Κ. Βικελίδης (1922–27)  ·
Κέσλερ (1927–29)  ·
Ντε Βαλέρ (1929–32)  ·
Άνταλ (1932–34)  ·
Κ. Βικελίδης (1934–40)  ·
Καλτέκης (1945–49)  ·
Γιακουμής (1949–50)  ·
Αγγελάκης (1950–53)  ·
Κλ. Βικελίδης (1953–55)  ·
Σιμονόφσκι (1955)  ·
Νετούκα (1955)  ·
Πέτροβιτς (1955–56)  ·
Κάσανιν (1956)  ·
Στέβοβιτς (1956–57)  ·
Κλ. Βικελίδης (1957)  ·
Στέβοβιτς (1957–58)  ·
Καλτέκης (1958)  ·
Πανάγκλ (1958–59)  ·
Κλ. Βικελίδης (1958–59)  ·
Γκλίσοβιτς (1959–61)  ·
Κλ. Βικελίδης (1961)  ·
Βελλιάδης (1961-62)  ·
Σπάγιτς (1962)  ·
Γρηγοριάδης (1962)  ·
Τρεβιζάν (1962)  ·
Πάλφι (1962–66)  ·
Γκλίσοβιτς (1966–67)  ·
Κορέιρα (1967–69)  ·
Αγγελάκης (1969)  ·
Τσίριτς (1969–71)  ·
Μπαλτατζής (1971)  ·
Άλεν (1971)  ·
ΜακΓκίνες (1971–73)  ·
Στάνκοβιτς (1973–75)  ·
Παναγούλιας (1975)  ·
Ζέτσεφ (1975–76)  ·
Παναγούλιας (1976–77)  ·
Ρουλ (1977)  ·
Πατσίδης (1977)  ·
Τσίριτς (1978)  ·
Τσατσέφσκι (1978–79)  ·
Σασία (1979–80)  ·
Μπλάνστοουν (1980)  ·
Βίτσαν (1980–81)  ·
Ναλμπάντης (1981)  ·
Κράμερ (1981–82)  ·
Γεωργιάδης (1982–84)  ·
Χατζηκώστας (1984)  ·
Λίμπρεχτς (1984–86)  ·
Βένος (1986)  ·
Ζετς (1986–87)  ·
Γούναρης (1987)  ·
Πρόκοπ (1987–88)  ·
Παναγούλιας (1988–90)  ·
Τσίλιος (1990)  ·
Γκμοχ (1990–91)  ·
Τσίλιος (1991)  ·
Βούτσοφ (1991–92)  ·
Φοιρός (1992–95)  ·
Τζιφόπουλος (1995-96)  ·
Γιαραμπίνσκι (1996)  ·
Διαμαντόπουλος (1996)  ·
Σεμερτζίδης και Παντζιαράς (1997)  ·
Ρότσα (1996)  ·
Φοιρός (1997–98)  ·
Παράσχος (1998)  ·
Παναγούλιας (1998–99)  ·
Πέτκοβιτς (1999–00)  ·
Σεμερτζίδης (1999–00)  ·
Τεννές (2000–01)  ·
Μισέλ (2001)  ·
Ταρντί (2001-02)  ·
Τζιφόπουλος (2002)  ·
Κράους (2002)  ·
Φοιρός (2002–03)  ·
Μιχαλίτσος (2003)  ·
Παντζιαράς (2003)  ·
Σκόμποε (2003-04)  ·
Μιχαλίτσος (2004)  ·
Κατσαβάκης (2004)  ·
Χατζάρας (2004–05)  ·
Κουούζελα (2005)  ·
Αναστόπουλος (2005–06)  ·
Όγιος (2006-07)  ·
Πασιαλής (2007)  ·
Ερνάντεθ (2007)  ·
Ολίβα (2007)  ·
Μπάγεβιτς (2007–08)  ·
Ερνάντεθ (2008–09)  ·
Μαζίνιο (2009)  ·
Μπουγιουκλής (2009)  ·
Κούπερ (2009–11)  ·
Μιχαλίτσος (2011)  ·
Τσιώλης (2011)  ·
Μιχαλίτσος (2012)  ·
Μίχαλ Πρόμπιερζ (2011-12)  ·
Μασάδο (2012)  ·
Κατσαβάκης (2012)  ·
Πασιαλής (2012)  ·
Αλκαράθ (2012-13)  ·
Μιχαλίτσος (2013)  ·
Παπαδόπουλος (2013)  ·
Χατζηνικολάου (2013) ·
Μιλίνκοβιτς (2013)  ·
Παπαδόπουλος (2013-14)  ·
Καλαϊτζίδης (2014)  ·
Μπουγιουκλής (2014)  ·
Κάμπος (2014)  ·
Ντομπρασίνοβιτς (2015)  ·
Καλαϊτζίδης (2015)  ·
Αναστόπουλος (2015–17)  ·
Σκέντζος (2017)  ·
Κωστένογλου (2017)  ·
Σπανός (2017–18)  ·
Ερρέρα (2018)  ·
Τερζής (2018)  ·
Παντελίδης (2018–19)  ·
Τερζής (2019)  ·
Ένινγκ (2019–20)  ·
Τερζής (2020)  ·
Μάντζιος (2020–22)  ·
Τερζής (2022)  ·
Μπούργος (2022)  ·
Τερζής (2022)  ·
Πάρντιου (2022–23)  ·
Τερζής (2023–)  · |

 |