recursal/SuperWikiNEXT-32B huggingface dataset:
Ο **Άρνολντ Ρόθσταϊν** (1882-1929) ήταν Αμερικανός επιχειρηματίας, τζογαδόρος, πολιτικός, γκάνγκστερ και ταραχοποιός στην Νέα Υόρκη κατά την διάρκεια της εποχής της ποτοαπαγόρευσης.Αν και ο ίδιος ήταν περισσότερο ένας  διεφθαρμένος επιχειρηματίας παρά ένας γκάνγκστερ, ο Ρόθσταϊν υπήρξε μέντορας πολλών γνωστών μαφιόζων, όπως των Λάκι Λουτσιάνο, Μέγερ Λάνσκι και Φρανκ Κοστέλο, αλλά και ένας επιφανής  λαθρέμπορος αλκοόλ (ίσως ο ισχυρότερος τα πρώτα χρόνια της ποτοαπαγόρευσης). Ήταν επίσης ένας επιτυχημένος τζογαδόρος, που συχνά αναφέρεται σε λίστες με τους πιο επιτυχημένους του 20ου αιώνα.

Επίσης θεωρείται υπεύθυνος για το σκάνδαλο Μπλακ Σοξ το "στήσιμο" 
δηλαδή της  Παγκόσμιας Σειράς του μπέιζμπολ το 1919.

Δολοφονία
---------

Στις 4 Νοεμβρίου 1928, ο Ρόθσταϊν πυροβολήθηκε και τραυματίστηκε θανάσιμα κατά τη διάρκεια μιας επαγγελματικής συνάντησης με μέλη της  Αμερικανικής Μαφίας και τζογαδόρους. Πέθανε δύο ημέρες αργότερα σε πολυκλινική στο Μανχάταν.

Σύμφωνα με πληροφορίες, η δολοφονία συνδέονταν με χρέη από ένα τριήμερο παιχνίδι πόκερ τον Οκτώβριο, για το οποίο ο Ρόθσταϊν όφειλε 320.000 δολλάρια.
Ένας από τους παίκτες συνελήφθη αργότερα για ανθρωποκτονία, αλλά αφέθηκε ελεύθερος, λόγω έλλειψης στοιχείων.

Παραπομπές
----------

1. ↑  (Αγγλικά) *SNAC*. w6jd98hc. Ανακτήθηκε στις 9  Οκτωβρίου 2017.
2. ↑  (Αγγλικά) *Find A Grave*. 908. Ανακτήθηκε στις 9  Οκτωβρίου 2017.
3. ↑  (Αγγλικά) *Find A Grave*. Ανακτήθηκε στις 29  Αυγούστου 2019.
4. ↑  (Αγγλικά) *Find A Grave*. 908. Ανακτήθηκε στις 18  Ιουνίου 2021.
5. ↑  *LIBRIS*. 12  Φεβρουαρίου 2007. libris.kb.se/katalogisering/0xbfj3cj2d5t6cq. Ανακτήθηκε στις 24  Αυγούστου 2018.
6. ↑  «Encyclopedia Britannica. Arnold Rothstein».
7. ↑  «Arnold Rothstein and the 1919 World Series». Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 29 Σεπτεμβρίου 2007. CS1 maint: Unfit url (link)

|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
| Καθιερωμένοι όροι | 
* WorldCat
* VIAF: 98165478
* LCCN: no92026303
* ISNI: 0000 0001 1511 9176
* GND: 124357075
* SELIBR: 286066
* SUDOC: 254616259

 |

 |
Οι **Άραβες στην Ελλάδα** (αραβικά: العرب في اليونان‎) αναφέρονται στους ανθρώπους Αραβικών χωρών, κυρίως από χώρες όπως ο Λίβανος, η Συρία, τα Παλαιστινιακά Εδάφη, το Ιράκ και η Ιορδανία. Αρκετοί από τους Άραβες με καταγωγή από αυτές τις χώρες είναι χριστιανοί. Μικρότερες κοινότητες Αραβοελλήνων προέρχονται από την Αίγυπτο, την Αλγερία, την Τυνησία, το Μαρόκο, τη Λιβύη και το Σουδάν. Οι Άραβες της Ελλάδας κατάγονται από Κόπτες, Βέρβερους, Σύριους και Κούρδους, οι οποίοι μπερδεύονται συχνά με τους Άραβες. Στην Ελλάδα ζουν 30.800 Άραβες. Στην Ελλάδα ζουν πολλοί Αιγύπτιοι, Λίβυοι, Ιρακινοί και Λιβανέζοι. Επίσης, στην Ελλάδα ζουν αρκετοί Σύριοι, Παλαιστίνιοι, Ιορδανοί, Μαροκινοί, Αλγερινοί και Τυνήσιοι. Οι περισσότεροι Άραβες της Ελλάδας ζουν στην Αθήνα και τη Θεσσαλονίκη. Ωστόσο, μπορούν να βρεθούν σε όλα τα μέρη της χώρας.

Επιπλέον, στην Ελλάδα φιλοξενούνται Άραβες πρόσφυγες (π.χ. πρόσφυγες του Συριακού εμφυλίου πολέμου) ή παράνομοι μετανάστες που θέλουν να μεταναστεύσουν σε κάποια χώρα της δυτικής Ευρώπης.

Άραβες στη Βυζαντινή Αυτοκρατορία
---------------------------------

Το 904, οι Άραβες λεηλάτησαν τη Θεσσαλονίκη, το μεγαλύτερο επίτευγμα τους στο σημερινό έδαφος της Ελλάδας, ενώ τέσσερα χρόνια αργότερα νικήθηκαν από τον Βυζαντινό στρατηγό Ιμμέριο στο Αιγαίο. Το 961, ο Νικηφόρος Φωκάς σημείωσε ότι ο αριθμός των Αράβων στην Ελλάδα έχει αυξηθεί.

Παραπομπές
----------

1. ↑  Hannes Kniffka (Ιουνίου 1995). *Elements of culture-contrastive linguistics*. P. Lang. σελ. 244. ISBN 978-0-8204-2927-4.
2. ↑  *Historical Studies*. Bowes & Bowes. 1965. σελ. 65.
3. ↑  International Numismatic Commission· Istituto italiano di numismatica (1961). *Congresso internazionale di numismatica, Roma, 11-16 settembre 1961: Atti*. Istituto italiano di numismatica. σελ. 486.

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
--------------------

* «AlYunaniya - information on Greece and the Arab world for a global audience». Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 31 Ιουλίου 2019. Ανακτήθηκε στις 31 Ιουλίου 2019.
Η νήσος **Αιολία** ή Αιολίη είναι νησί που αναφέρεται στη ομηρική Οδύσσεια. Βρισκόταν στο δυτικό άκρο του κατά Όμηρον κόσμου. Λεγόταν και Στρογγύλη. Σήμερα ονομάζεται Στρόμπολι και ανήκει στις Λιπάρες Νήσους, κοντά στη Σικελία. Εκεί κατοικούσε ο Αίολος, θεός και φύλακας των ανέμων. Ερχόμενος από τη χώρα των Κυκλώπων, ο Οδυσσέας με τους συντρόφους του φιλοξενήθηκε από τον θεό, ο οποίος έσφαξε προς τιμήν του βόδι εννιά χρονών. Κατά την αναχώρηση του Οδυσσέα, ο Αίολος διέταξε το Ζέφυρο με την ελαφρά πνοή του να οδηγεί τα καράβια του βασιλιά της Ιθάκης, στον οποίο έδωσε κι ένα ασκί όπου είχε κλείσει όλους τους υπόλοιπους ανέμους, φυλακίζοντάς τους ώστε να μην εμποδίσουν τον πλου. Αλλά μετά δέκα μέρες ο Οδυσσέας ξαναγύρισε στην Αιολία. Οι σύντροφοί του, νομίζοντας ότι το ασκί είχε χρυσάφι και ασήμι, το άνοιξαν, και οι απελευθερωμένοι άνεμοι σήκωσαν τέτοια φουρτούνα, που ο Οδυσσέας γύρισε άρον άρον στον Αίολο. Αυτός τον έδιωξε χωρίς να του δώσει καμιά βοήθεια πλέον, θεωρώντας ότι τον κατέτρεχε η οργή των θεών. Ο Όμηρος λέει ότι το νησί είχε γύρω γύρω απόκρημνους βράχους στους οποίους υπήρχε αδιαπέραστο χάλκινο τείχος. Πράγματι, στο νησί υπάρχει ηφαίστειο και οι πλαγιές του σκεπάζονται από σκληρή λάβα, που από μακριά μοιάζουν με χάλκινο τείχος.
Η Αιολία είναι το νησί του Αιόλου, σύμφωνα με τον Στράβωνα (Γεωγραφικά):  

«εἰσὶ δ᾽ ἑπτὰ μὲν τὸν ἀριθμόν {αἱ Λιπαραίων νῆσοι}, μεγίστη δὲ ἡ Λιπάρα Κνιδίων ἄποικος ἐγγυτάτω τῆς Σικελίας κειμένη μετά γε τὴν Θέρμεσσαν: ἐκαλεῖτο δὲ πρότερον Μελιγουνίς: ἡγήσατο δὲ καὶ στόλῳ καὶ πρὸς τὰς τῶν Τυρρηνῶν ἐπιδρομὰς πολὺν χρόνον ἀντέσχεν, ὑπηκόους ἔχουσα τὰς νῦν λεγομένας Λιπαραίων νήσους ἃς Αἰόλου τινὲς προσαγορεύουσι».  

Σ' αυτό συμφωνεί και ο Διόδωρος Σικελιώτης (Ιστορική Βιβλιοθήκη):  

«φασὶ δὲ τὰς Αἰόλου νήσους τὸ μὲν παλαιὸν ἐρήμους γεγονέναι, μετὰ δὲ ταῦτα τὸν ὀνομαζόμενον Λίπαρον, Αὔσονος ὄντα τοῦ βασιλέως υἱόν, ὑπὸ τῶν ἀδελφῶν καταστασιασθῆναι, κυριεύσαντα δὲ νεῶν μακρῶν καὶ στρατιωτῶν ἐκ τῆς Ἰταλίας φυγεῖν εἰς τὴν ἀπὸ τούτου Λιπάραν ὀνομασθεῖσαν».

Πηγές
-----

* Μεγάλη Ελληνική Εγκυκλοπαίδεια Πυρσός, τόμος 2, σελ. 801
Ο **Άρνολντ Β΄**, γερμ.: Arnold II von Laurenburg (απεβ. 1158/59 ) από τον Οίκο του Νάσσαου ήταν κόμης του Λάουρενμπουργκ και ένας από τους προγόνους του Οίκου του.

Βιογραφία
---------

Το κάστρο του Λάουρενμπουργκ.
Ο Άρνολντ Β΄ ήταν γιος του Ρούπρεχτ Α΄ κόμη του Λάουρενμπουργκ και της Βεατρίκης, κόρης του Βάλεραν του *Παγανιστή*, κόμη του Λίμπουργκ και δούκα της Κάτω Λωρραίνης  .

Βιογραφία
---------

Η καταγωγή του επιβεβαιώνεται από ένα καταστατικό με ημερομηνία 1151, σύμφωνα με τον οποίο ο Ερρικος Β΄ του Λέετς, επίσκοπος της Λιέγης, επιβεβαίωνε τις δωρεές από την «*domina Jutta, nobilissima matrona uxor ducis Walrami de Lemburg*» στο αβαείο του Ρόλντουκ, το οποίο καταγράφει την παρουσία στην ταφή της στο Ρόλντουκ του «*… Arnoldus quoque filius Ruberti comitis de Lunneburg natus ex domina Beatrice filia præfatæ dominæ…*». 

Ο Άρνολντ Β΄ αναφέρεται ως κόμης του Λάουρενμπουργκ μεταξύ 1151 και 1158. Κυβέρνησε μαζί με τον αδελφό του Ρούπρεχτ Β΄.   Ο Άρνολντ Β΄ και ο Ρούπρεχτ Β΄, μαζί με τη μητέρα τους, αναφέρονται για τελευταία φορά σε καταστατικό της 1ης Απριλίου 1158.

Οικογένεια
----------

Λόγω της έλλειψης δεδομένων, υπάρχουν πολλά άγνωστα σχετικά με τους πρώτους κόμητες του Λάουρενμπουργκ και του Νάσσαου, συμπεριλαμβανομένων των ακριβών οικογενειακών σχέσεων. Δεν έχει αναφερθεί γάμος για τον Άρνολντ. Υποτίθεται ότι είναι ο πατέρας του Ρούπρεχτ Γ΄ κόμη του Nάσσαου.

Πηγές
-----

* *Αυτό το άρθρο μεταφράστηκε από το αντίστοιχο ολλανδικό Wikipedia άρθρο, από 2018-08-25.*
* Dek, A.W.E. (1970). *Genealogie van het Vorstenhuis Nassau* (στα Ολλανδικά). Zaltbommel: Europese Bibliotheek.
* Hesselfelt, H.F.J. (1965). «De oudste generaties van het Huis Nassau [The oldest generations of the House of Nassau]» (στα nl). *De Nederlandsche Leeuw, Maandblad van Het Koninklijk Nederlandsch Genootschap voor Geslacht- en Wapenkunde* **1965** (11): 354–365.
* Venne, J.M. van de· Stols, Alexander A.M. (1937). *Geslachts-Register van het Vorstenhuis Nassau* (στα Ολλανδικά). Maastricht: A.A.M. Stols’ Uitgevers-Maatschappij.
* Vorsterman van Oyen, A.A. (1882). *Het vorstenhuis Oranje-Nassau. Van de vroegste tijden tot heden* (στα Ολλανδικά). Leiden & Utrecht: A.W. Sijthoff & J.L. Beijers.

Βιβλιογραφικές αναφορές
-----------------------

1. 1 2 3 4 5 6 7  «De oudste generaties van het Huis Nassau»
2. 1 2 3 4 5 6  «Genealogie van het Vorstenhuis Nassau» Europese bibliotheek. Zaltbommel. 1970.
3. 1 2 3 4 5 6  Charles Cawley: «Medieval Lands». (Αγγλικά) *Charles Cawley, "Medieval Lands", 2006-2020*.
4. 1 2 3  Hesselfelt (1965).
5. ↑  Cawley.
6. 1 2  Dek (1970).
7. ↑  Van de Venne & Stols (1937).
Η ***Αιολική γη*** θεωρείται ένα από τα σημαντικότερα, αν όχι το σημαντικότερο, έργο του Ηλία Βενέζη. Εκδόθηκε για πρώτη φορά στις 14 Δεκεμβρίου 1943 από τις εκδόσεις «Άλφα», με την καλλιτεχνική εκδοτική επιμέλεια του Γιάννη Σκαζίκη, σε 3.500 κοινά αντίτυπα και 400 πολυτελείας. Η συγγραφή του όμως είχε αρχίσει μερικά χρόνια πριν και συγκεκριμένα γύρω στο 1938.

Γραμμένο σε πρώτο ενικό πρόσωπο σε αυτό του το μυθιστόρημα ο Βενέζης αναφέρεται με νοσταλγία στις παιδικές του αναμνήσεις στις Κυδωνίες (Αϊβαλί) της Μ. Ασίας. Ο συγγραφέας γεννήθηκε και πέρασε το μεγαλύτερο μέρος των παιδικών του χρόνων σε αυτήν την περιοχή, έως το 1914, όταν άρχισαν οι πρώτοι διωγμοί του Πρώτου Παγκοσμίου Πολέμου. Τότε ο ίδιος και η οικογένειά του έπεσαν θύματα του διωγμού. Σε αυτό το έργο, ο Βενέζης μας παρουσιάζει έναν κόσμο αιθέριο, αγγελικό και αγνό στα Κιμιντένια βουνά της Μικράς Ασίας. 

Μετά τον θάνατο του Βενέζη η *Αιολική Γή* κυκλοφόρησε στη Νότια Αφρική με τον τίτλο *Verlange na die Hartland* (1979), στην Ισπανία το 1991 (*Tierra de Eolia*), την Εσθονία το 1998 (*Aioolia Maa*). Υπάρχει και μία μετάφραση στα ρωσικά που κυκλοφόρησε στην Αθήνα το 2004. Συνεχίστηκαν επίσης οι επανεκδόσεις το βιβλίου σε Γαλλία (β΄έκδοση 1974, γ΄ έκδοση 1981)  και Γερμανία (ε΄έκδοση 1992, στ΄ έκδοση 2001).

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
--------------------

* Ηλία Βενέζη, Αιολική Γη (απόσπασμα)
* Εγκύκλιος Παιδεία, Αιολική Γη
Το **αεροδρόμιο του Μπέρτσγουντ** (ICAO: *PABV*, FAA LID: *BCV*) είναι ένα κρατικό αεροδρόμιο για δημόσια χρήση, που τοποθετείται 4 χιλιόμετρα βορειοδυτικά του κέντρου της κοινότητας του Μπέρτσγουντ (γνωστού και ως Τσούγκιακ) στο Δήμο του Άνκορεϊτζ της Αλάσκας.

Σύμφωνα με στοιχεία της Ομοσπονδιακής Διοίκησης Αεροπορίας, το αεροδρόμιο είχε 450 επιβιβάσεις το ημερολογιακό έτος 2010, σημειώνοντας αύξηση 20% από τις 375 επιβιβάσεις του 2009. Περιλαμβάνεται στο Εθνικό Σχέδιο Ολοκληρωμένων Αεροπορικών Συστημάτων, μέσα στο οποίο κατηγορειοποιείται ως αεροδρόμιο γενικής αεροπορίας.

Εγκαταστάσεις και αεροσκάφη
---------------------------

Το αεροδρόμιο του Μπέρτσγουντ καλύπτει μια έκταση 196 στρεμμάτων σε υψόμετρο 25 μέτρα επάνω από τη στάθμη της θάλασσας. Διαθέτει δύο διαδρόμους προσγείωσης-απογείωσης, από τους οποίους ο 1L/19R είναι μήκους 1.222 μέτρων με ασφάλτινη επιφάνεια και ο 1R/19L είναι μήκους 549 μέτρων με επιφάνεια από άσφαλτο και χαλίκι. 

292 αεροσκάφη έχουν ως βάση τον αερολιμένα (94% μονοκινητήρια, 2% πολυκινητήρια, 1% ελικόπτερα, 1% ανεμόπτερα και 2% υπερελαφρά αεροσκάφη).

Παραπομπές
----------

1. 1 2 3  Πρότυπο:FAA-airport. Ομοσπονδιακή Διοίκηση Αεροπορίας. Effective 25 Αυγούστου 2011.
2. ↑  
«Primary, Non-primary Commercial Service, and General Aviation Airports (by State)» (PDF, 189 KB). *CY 2010 Passenger Boarding and All-Cargo Data*. Federal Aviation Administration. 4 Οκτωβρίου 2011.
3. ↑  
«2011–2015 NPIAS Report, Appendix A» (PDF). *2011–2015 National Plan of Integrated Airport Systems*. Federal Aviation Administration. 4 Οκτωβρίου 2010. Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο (PDF, 2.03 MB) στις 27 Σεπτεμβρίου 2012.

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
--------------------

* FAA Alaska airport diagram (GIF)
* Aerial image as of 4-09-1996[*νεκρός σύνδεσμος*] from USGS *The National Map*
Ο **Άππιος (ή Τίτος) Κλαύδιος Κράσσος**, λατιν.: *Appius Claudius Crassus*, ήταν υπατικός τριβούνος της Ρωμαϊκής Δημοκρατίας το 424 π.Χ. 

Ο Κλαύδιος ανήκε στο γένος των Κλαυδίων, που ήταν πατρίκιοι. Ήταν γιος τού διαβόητου Αππίου Κλαύδιου Κράσσου, ο οποίος ήταν η ηγετική φυσιογνωμία των 10 νομοθετών, που ήταν γνωστή ως Δέκα άνδρες (Decemviri) από το 451 έως το 449 π.Χ. προτού αφαιρέσει τη ζωή του μετά την ανατροπή τους.  Ακολουθώντας την ονοματοθεσία, ο Κλαύδιος πρέπει να είναι ο πατέρας τού Αππίου Κλαύδιου Κράσσου, υπατικού τριβούνου το 403 π.Χ. Ο Κλαύδιος είχε επίσης έναν μικρότερο αδελφό, που ονομαζόταν Πόπλιος Κλαύδιος Κράσσος.

Σταδιοδρομία
------------

Το 424 π.Χ. ο Κλαύδιος εξελέγη ως υπατικός τριβούνος μαζί με τον Σπούριο Ναύτιο Ρουτίλο, τον Λεύκιο Σέργιο Φιδένα και τον Σέξτο Ιούλιο. Ο Κλαύδιος παρέμεινε στη Ρώμη, ενώ οι συνάδελφοί του οδήγησαν στρατούς στο πεδίο, έτσι ο Κλαύδιος πραγματοποίησε και ολοκλήρωσε την εκλογή των υπάτων τού επόμενου έτους. Κατά τη διάρκεια της θητείας του ήταν σκληρός αντίπαλος των πληβείων και των τριβούνων τους. Υπάρχει κάποια αβεβαιότητα σε σχέση με τα μικρό του όνομα (praenomen), ο Λίβιος τον ονομάζει Άππιο και ο Διόδωρος Σικελιώτης τον ονομάζει Τίτο.

Δείτε επίσης
------------

* γένος Κλαυδίων – Aρχαίος ρωμαϊκός Οίκος

Βιβλιογραφικές αναφορές
-----------------------

1. ↑  books.google.fr/books?id=TnoxvIOoVzsC&lpg=PA53&ots=tVvEiuzIxr&dq=Quintus+Antonius+Merenda+422&hl=el&pg=PA52#v=onepage&q=Quintus%20Antonius%20Merenda%20422&f=false.
2. ↑  Broughton, *Magistrates of the Roman Republic*, 1951, vol i, pp.68
3. ↑  Broughton, pp. 48
4. ↑  Broughton, vol i
5. ↑  Chronograph of 354 (Crasso et Fidenas)
6. ↑  Livy, *Ab Urbe Condita**,*** iv. 35-36
7. ↑  Diodorus Siculus, *Bibliotheca historica*, xii, 82.1
8. ↑  Broughton, vol i, pp.68
Οι **Ghetonia** (*Γειτονία*) είναι ελληνόφωνο (κατωιταλικά) συγκρότημα παραδοσιακής, κυρίως, μουσικής από την Γκρετσία Σαλεντίνα της νότιας Ιταλίας. 

Δημιουργήθηκε το 1992 από τους: Ρομπέρτο Λίτσι (τραγούδι και κιθάρα, μέλος του παλαιότερου συγκροτήματος *Canzoniere Grecanico Salentino*), Σαλβατόρε Κοτάρντο (σαξόφωνο) και Πιεράντζελο Κολούτσι, με σκοπό την διατήρηση και αναβίωση της μουσικής, της γλώσσας και της πολιτιστικής παράδοσης της περιοχής.

Η παρέα αυτή μεγάλωσε κατά τα επόμενα χρόνια με μουσικούς όπως τον Εμανουέλε Λίτσι (τραγούδι, κιθάρα), τον Φράνκο Νούτσο (κρουστά), τον Άντζελο Ούρσο (κοντραμπάσο), τον Αντμίρ Σκουρτάι (ακορντεόν) , τον Μάσιμο Πίνκα (κοντραμπάσο), τον Αντόνιο Κοτάρντο (φλάουτο) και τον Τζώρτζο Βέντολα (κοντραμπάσο).

Πέρα από την Ιταλία και την Ελλάδα όπου οι εμφανίσεις τους είναι συχνές, οι Γειτονία έχουν κάνει πολλές συναυλίες και στα Βαλκάνια, στην Κούβα και στις ΗΠΑ.

Δισκογραφία
-----------

### Δίσκοι

* 1993 - *Mara l'acqua* (Circolo Ghetonìa, Calimera (Le)-AnimaMundi Edizioni)
* 1994 - *Agapiso* (Circolo Ghetonìa, Calimera (Le) - AnimaMundi Edizioni )
* 1995 - *Malìa* (Circolo Ghetonìa, Calimera (Le) - AnimaMundi Edizioni)
* 1996 - *Per incantamento* (Circolo Ghetonìa, Calimera (Le) - ελληνική έκδοση 1998, στο περιοδικό Μετρό με τον τίτλο *Τα Μαγικά* - AnimaMundi Edizioni
* 1996 - *Grecìa Salentina* (Unione Europea/Circolo Ghetonìa, Calimera (Le)
* 1998 - *Mari e lune a est del sud* (AnimaMundi Edizioni/Radici Music Records)
* 2001 - *Krifì. Live: Portogallo, Grecia, Spagna* (AnimaMundi edizioni)
* 2005 - *Terra e sale* (Anima Mundi Edizioni)
* 2009 - *Riza* (CD+DVD Η συναυλία πραγματοποιήθηκε 18η Φεβρουαρίου του 2008 στην Καλημέρα) (IRMA/Edel/Italian World Music)

### Συμμετοχή σε συλλογές

* 2009 - Taranta Nights Vol.2 - (Italian World Music)
* 2010 - *Sud* (Italian World Music)

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
--------------------

* Συνέντευξη (στα ιταλικά)
* Ghetonìa MySpace Profile
* Oriamu pisulina, γρεκιάνικο τραγούδι των Ghetonia
* Kalinifta, γρεκιάνικο τραγούδι των Ghetonia
Ο **αιολόδοντας** (διεθνής επιστημονική ονομασία *Aeolodon*, καθαρ. *αιολόδους* ή *αιολόδων*) είναι ένα εξαφανισμένο γένος κροκοδειλόμορφων ερπετών, της οικογένειας τελεοσαυρίδες, που ζούσαν στη θάλασσα από την ύστερη (ανώτερη) Ιουράσια περίοδο (Τιθώνιος εποχή), Απολιθώματά του βρέθηκαν στη σημερινή Γερμανία. Αν και παλαιότερα ταυτιζόταν με τον στενεόσαυρο, νεότερη ανάλυση κλάδων το θεωρεί μακρινό μόνο συγγενή του.

Το κεφάλι του αιολόδοντα αποτελούσε το ένα πέμπτο του συνολικού μήκους του σώματός του και κατέληγε σε πάρα πολύ μακρύ και στενό ρύγχος. Τα απολιθώματά του στην περιοχή του Μάνχαϊμ βρέθηκαν μέσα σε λιθογραφικό σχιστόλιθο της ύστερης Ιουράσιας περιόδου. Από την άλλη, ο ολότυπος του είδους *Aeolodon priscus* βρέθηκε στο Ντάιτιν της Βαυαρίας, στο ίδιο λατομείο όπου βρέθηκε ο ολότυπος του *Geosaurus giganteus*.

Παραπομπές
----------

1. ↑  Ősi A. Young M.T. Galácz A. Rabi M. (2018): «A new large-bodied thalattosuchian crocodyliform from the Lower Jurassic (Toarcian) of Hungary, with further evidence of the mosaic acquisition of marine adaptations in Metriorhynchoidea», PeerJ 6:e4668
2. ↑  Mueller-Töwe I.J.: «Phylogenetic relationships of the Thalattosuchia», *Zitteliana* A45 (2005), σσ. 211-213
3. ↑  M.T. Young, M. Brandalise de Andrade: «What is Geosaurus? Redescription of Geosaurus giganteus (Thalattosuchia: Metriorhynchidae) from the Upper Jurassic of Bayern, Germany», *Zoological Journal of the Linnean Society*, τόμος 157, τχ. 3, 1 Νοεμβρίου 2009, σσ. 551-585

Πηγές
-----

* Το λήμμα «αιολόδους» στη *Νέα Ελληνική Εγκυκλοπαίδεια* «Χάρη Πάτση», τόμος 3, σελίδα 32
Ως **Αερολιμενικοί** χαρακτηρίζονται οι επιχειρησιακοί υπάλληλοι των ελληνικών αεροδρομίων, που υπάγονται στην διοικητική αρμοδιότητα - εποπτεία της Υπηρεσίας Πολιτικής Αεροπορίας (Υ.Π.Α.), και είναι υπεύθυνοι για την ασφαλή επιχειρησιακή λειτουργία των τριάντα, περίπου, κρατικών αεροδρομίων. Έχουν κατάρτιση πανεπιστημιακού επιπέδου και η πρόσληψή τους γίνεται μέσω ΑΣΕΠ, το οποίο κατά καιρούς εκδίδει σχετικές προκηρύξεις διαγωνισμών (πρόσφατος διαγωνισμός 20 αερολιμενικών Μαρτίου 2008). Πριν την ανάληψη των επισήμων καθηκόντων τους, μετά την πρόσληψη, απαιτείται εξάμηνη εκπαίδευση τους στην Σχολή Πολιτικής Αεροπορίας (ΣΠΟΑ), από την οποία, αποφοιτώντας, επανδρώνουν αντίστοιχες θέσεις ευθύνης στα περιφερειακά αεροδρόμια. Μετά την απόκτηση διετούς εμπειρίας/πρακτικής εκπαίδευσης (OJT), οι αερολιμενικοί υπάλληλοι υποχρεούνται να συμμετάσχουν σε γραπτές και πρακτικές εξετάσεις για την απόκτηση διεθνούς πτυχίου, σύμφωνα με τις απαιτήσεις του Διεθνούς Οργανισμού Πολιτικής Αεροπορίας (ICAO).

Μετά την συμπλήρωση τριετούς υπηρεσίας, οι αερολιμενικοί υπάλληλοι οφείλουν να παρακολουθήσουν στην Σχολή Πολιτικής Αεροπορίας ολοκληρωμένο πρόγραμμα σπουδών (Β' Φάση εκπαίδευσης), η φοίτηση στην οποία διαρκεί τέσσερις εβδομάδες. Με την ολοκλήρωση του προγράμματος οι απόφοιτοι αποκτούν μία ή περισσότερες από τις εξής ειδικότητες: 

* Ασφάλειας Περιοχής Κίνησης Αεροσκαφών (Ramp Safety)
* Τήρησης Μέτρων ασφαλείας αεροδρομίων (Security)
* Αερολιμενικού Ελέγχου

Κατά την διάρκεια της θητείας τους και στα πλαίσια της δια βίου εκπαίδευσης, οι αερολιμενικοί οφείλουν να παρακολουθήσουν την Γ' Φάση εκπαίδευσης, η οποία πραγματοποιείται σε πιστοποιημένα κέντρα του εξωτερικού (EUROPEAN ACADEMY FOR AVIATION SAFETY, FAA, EASA, Βρετανική Υπηρεσία Πολιτικής Αεροπορίας UK/CAA) ή του εσωτερικού (Εθνική Σχολή Δημόσιας Διοίκησης, Σχολή Πολέμου, ΕΜΠ)

Οι προδιαγραφές του παρεχομένου έργου προβλέπονται από τους διεθνείς οργανισμούς ICAO, ECAC, EASA, (των οποίων η Ελλάδα είναι ιδρυτικό μέλος) και αναφέρονται σε θέματα ελέγχων ασφαλείας και εποπτείας του αεροπορικού χώρου, δηλαδή

* Πτυχία ιπταμένου προσωπικού
* Τεχνική εκμετάλλευση αεροσκαφών
* Ασφαλεια αεροπορικών εγκαταστάσεων
* Προδιαγραφές και λειτουργία αεροδρομίων
* Έλεγχος αεροναυτιλιακών εγγράφων αεροσκαφών ξένου νηολογίου κτλ.
Το έμβλημα της Σερβικής Δημοκρατίας της Βοσνίας.Το έμβλημα της Σερβικής Δημοκρατίας της Βοσνίας.
Το **Έμβλημα της Σερβικής Δημοκρατίας της Βοσνίας** είναι το σύμβολο της κρατικής οντότητας. Με απόφαση της κυβέρνησης της Σερβικής Δημοκρατίας από τις 16 Ιουνίου του 2007 χρησιμοποιείται το νέο έμβλημα σε αντικατάσταση του παλιού εθνοσήμου, το οποίο κηρύχθηκε αντισυνταγματικό με απόφαση του Συνταγματικού Δικαστηρίου της Βοσνίας-Ερζεγοβίνης.

Περιγραφή
---------

Η σημαία της Σερβικής Δημοκρατίας και τα καλλιτεχνικά σχεδιασμένα γράμματα "РС" ("RS"), η τριχρωμία κόκκινο-μπλε-άσπρο βρίσκονται στο κέντρο του εμβλήματος. Επίσης, υπάρχουν σε σχήμα σταυρού χρυσά φύλλα βελανιδιάς. Η βελανιδιά είναι παραδοσιακά ιερό δέντρο των Σέρβων. Στην άκρη του εμβλήματος βρίσκεται η επιγραφή *Republika Srpska* στα κυριλλικά και στα λατινικά. Στο κάτω μέρος βλέπουμε το στέμμα των Κοτρομάνιτς και από επάνω το βασιλικό στέμμα των Ομπρένοβιτς. Τα σύμβολα αυτά είναι ενσωματωμένα στη σημαία της Σερβίας και στο εθνόσημο της Σερβίας.

Πρώην εθνόσημο
--------------

Το πρώην εθνόσημο στη Republika Srpska
Το πρώην εθνόσημο στη Republika Srpska αποτελούνταν από έναν ερυθρό θυρεό και το στέμμα του Οίκου των Καραγιώργεβιτς, όπως επίσης το δικέφαλο αετό, χρώματος ασημί, με χρυσή γλώσσα και πόδια, να έχει τ στήθος του καλυμμένο με μια κόκκινη ασπίδα με το σερβικό σταυρό.

Με απόφαση του Συνταγματικού Δικαστηρίου το εθνόσημο αυτό κηρύχθηκε αντισυνταγματικό και διατάχθηκε ο τερματισμός της χρήσης του, όπως και του εθνοσήμου της Βοσνίας και Ερζεγοβίνης.

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
--------------------

* Έμβλημα και σημαία της Σερβικής Δημοκρατίας
Συντεταγμένες: 38°13′00″N 21°22′00″E﻿ / ﻿38.21667°N 21.36667°E﻿ / 38.21667; 21.36667

Το ακρωτήριο Άραξος
Ο δρόμος που οδηγεί από και προς την παραλία Γιανισκάρι κοντά στο Ακρωτήριο Αράξου.
Ο **Άραξος** ή **Κάβο Πάπας** ή **Καλογριά** είναι ακρωτήριο της Αχαΐας στα δυτικά του νομού, το οποίο από την αρχαιότητα θεωρείται το σύνορο μεταξύ Αχαΐας-Ηλείας.

Γεωγραφία
---------

Πρόκειται για την ΒΔ. εσχατιά της Πελοποννήσου και το ΝΔ. κέρας του Πατραϊκού κόλπου. Απέχει 30 ναυτικά μίλια από την Πάτρα και το 1877 εκεί τοποθετήθηκε φάρος που φαινόταν από απόσταση 8 μιλίων.

Το ακρωτήριο αυτό που αποτελεί αμμώδη γλώσσα που τερματίζει προς Ν. στα λεγόμενα Μαύρα βουνά, όπου νότια βρίσκεται η λίμνη Προκόπου (λιμνοθάλασσα Προκόπου) και οι παραλίες Γιανισκάρι και Καλόγρια ενώ ανατολικά η ομώνυμη λίμνη Αράξου (λιμνοθάλασσα Πάπα ή Καλόγρια). Είναι ιδιαίτερα επικίνδυνο λόγω των συνεχών προσχώσεων από την ύλη των ποταμών Αχελώου και Ευήνου που δημιουργούν προσχωματικά βέλη, ένεκα των θαλασσίων ρευμάτων, δημιουργώντας έτσι ένα υφαλοπλαίσιο βάθους μέχρι 5 οργιές και σε απόσταση ενάμισι μιλίου όπου τα νερά καθίστανται αβαθή. Ασφαλής όρμος προσέγγισης θεωρείται η ανατολική σχηματιζόμενη αγκάλη, 2,5 μίλια ανατολικά και νότιοανατολικά του ακρωτηρίου, που φέρει εξ αυτού το όνομα "Καραβοστάσι".

Ιστορία
-------

Κατά την αρχαιότητα ήταν το σύνορο Αχαΐας - Ηλείας. Ο Άραξος είναι ένα από τα περίδοξα ελληνικά ακρωτήρια όπου εν όψει αυτού κατά την Ελληνική Επανάσταση του 1821 συνέβη η περίφημη ναυμαχία των Πατρών.

Λοιπά στοιχεία
--------------

Στην ίδια περιοχή υπάρχει μικρός οικισμός που φέρει το όνομα του ακρωτηρίου ο οποίος είναι γνωστότερος με την παλιότερη του ονομασία, δηλ. Παραλίμνη. 

Το ακρωτήριο δεν θα πρέπει να συγχέεται με το ομώνυμο ακρωτήριο "Κάβο Πάπας" της ΝΔ. εσχατιάς της Ικαρίας.

Παραπομπές και σημειώσεις
-------------------------

1. ↑  "[4] ἔστι δέ τις ἄκρα τῆς Ἠλείας πρόσβορρος ἀπὸ ἑξήκοντα Δύμης Ἀχαϊκῆς πόλεως Ἄραξος" Στράβων *Γεωγραφία*
2. ↑  *ό.π.*
Ο **Έμιλ Γκεοργκίεφ Κρεμενλίεφ** (γεννημένος στη Σόφια στις 13 Αυγούστου του 1969) είναι Βούλγαρος πρώην διεθνής ποδοσφαιριστής.

Βιογραφικά στοιχεία
-------------------

Ο Έμιλ Κρεμενλίεφ ξεκίνησε την ποδοσφαιρική του καριέρα σε πολύ μικρή ηλικία στις ακαδημίες της Slavia Sofia. Το 1988 άρχισε να παίρνει ευκαιρίες στην πρώτη ομάδα της Slavia Sofia, στην οποία παρέμεινε μέχρι το 1993. Εκείνη τη χρονιά μεταπήδησε στη Levski Sofia. 

Τον Ιανουάριο του 1996 άφησε τη Βουλγαρία και τη Levski Sofia, και ταξίδεψε στην Ελλάδα ώστε να αγωνιστεί δανεικός με τα χρώματα του Ολυμπιακού. Στον Ολυμπιακό παρέμεινε για λίγους μόλις μήνες, πραγματοποιώντας 12 εμφανίσεις και πετυχαίνοντας 1 γκολ. 

Το καλοκαίρι του 1996 επέστρεψε στη Levski Sofia, στην οποία παρέμεινε για ακόμα δύο χρόνια. Το 1998, μεταπήδησε στην CSKA Sofia, στην οποία παρέμεινε για περίπου 2 χρόνια. 

Στις αρχές του 2001, ο Κρεμενλίεφ άφησε τη Βουλγαρία και μεταπήδησε στη Γερμανία ώστε να αγωνιστεί με τα χρώματα της FC Union Berlin. Μετά από ένα χρόνο στη γερμανική ομάδα, ο Κρεμενλίεφ άφησε την FC Union Berlin (27 εμφανίσεις, 1 γκολ) και επέστρεψε στη Βουλγαρία για χάρη της Spartak Varna, στην οποία ωστόσο παρέμεινε μόνο για κάποιους μήνες,πραγματοποιώντας συνολικά 21 εμφανίσεις και πετυχαίνοντας 3 γκολ. 

Το 2002, αγωνίστηκε στην PFK Marek Dupnitsa, με την οποία όμως είχε πραγματοποιήσει μόνο μία εμφάνιση. Το 2003 μεταπήδησε για λίγους μήνες στην FC Conegliano German, με την οποία πραγματοποίησε 4 εμφανίσεις,χωρίς να καταφέρει να πετύχει κάποιο γκολ.

Το 2003, ο Κρεμενλίεφ μεταπήδησε στην Kazichene FC, στην οποία αγωνίστηκε μέχρι το 2007, όταν και σταμάτησε το ποδόσφαιρο. Με την Kazichene FC, πραγματοποίησε συνολικά 61 εμφανίσεις ενώ κατάφερε να πετύχει και 21 γκολ.

Διεθνής καριέρα
---------------

Ο Έμιλ Γκεοργκίεφ Κρεμενλίεφ αγωνίστηκε συνολικά 25 φορές με την Εθνική Βουλγαρίας, χωρίς όμως να καταφέρει να πετύχει κάποιο γκολ. Ο Κρεμενλίεφ ήταν μέλος της Εθνικής ομάδας της Βουλγαρίας που έφτασε στα ημιτελικά του Μουντιάλ του 1996, ενώ αγωνίστηκε και στο Euro του 1996.

Εξωτερικές πηγές
----------------

* 
*

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
--------------------

* Στατιστικά στο LevskiSofia.info (Αγγλικά)
Ο **Ανδρέας Παρίδης** (1910 - 2000) ήταν Έλληνας αρχιμουσικός, ο οποίος διετέλεσε διευθυντής της Εθνικής Λυρικής Σκηνής.

Βιογραφικό
----------

Ο Ανδρέας Παρίδης γεννήθηκε στην Πάτρα το 1910 όπου τελείωσε τις γυμνασιακές του σπουδές. Ανήκε σε μουσική οικογένεια. Σπούδασε πιάνο και ανώτερα θεωρητικά στο Ωδείο Αθηνών. Αργότερα συνέχισε τις σπουδές του στην Εθνική Ακαδημία Μουσικής της Αγίας Καικιλίας. Το 1951 έγινε μόνιμος αρχιμουσικός της Κρατικής Ορχήστρας Αθηνών και αργότερα διετέλεσε πολλές φορές Διευθυντής της Εθνικής Λυρικής Σκηνής. Διετέλεσε διευθυντής της Κρατικής Ορχήστρας Αθηνών για έξι έτη (1968-74). Διετέλεσε επίσης Διευθυντής Ορχήστρας της τότε Εθνικού Ιδρύματος Ραδιοφωνίας και πολλές φορές διηύθυνε μεγάλες Ορχήστρες του εξωτερικού, όπως η ορχήστρα της Ρώμης, της Μόσχας, του Λένιγκραντ και του Βουκουρεστίου. Έχει διευθύνει Ορχήστρες και Συναυλίες και Όπερες στην Ευρώπη, τις ΗΠΑ, την ΕΣΣΔ και κράτη του τ. Ανατολικού Συνασπισμού. Το 1999, ο Παρίδης βραβεύθηκε για την προσφορά του από την Ενωση Θεατρικών και Μουσικών Κριτικών.

Παραπομπές
----------

1. 1 2 3 4  *Εικονικό Εκπαιδευτικό Μουσείο Εθνικής Λυρικής Σκηνής*. virtualmuseum.nationalopera.gr/el/eikoniki-ekthesi/prosopa/paridis-andreas-1951/. Ανακτήθηκε στις 25  Απριλίου 2022.
2. 1 2  Ριζοσπάστης: "Σίγησε η μαγική μπαγκέτα", 15-04-2000
3. ↑   Ελευθεροτυπία 2016: 70 Χρόνια ΚΟΑ,
4. ↑   Λεξικό της Ελληνικής Μουσικής: Aνδρέας Παρίδης(Τάκης Καλογερόπουλος - εκδ. Γιαλλελη 2002)
Συντεταγμένες: 44°48′36″N 20°27′36″E﻿ / ﻿44.81000°N 20.46000°E﻿ / 44.81000; 20.46000

Το **Ίδρυμα Βουκ** (σερβικά: *Вукова задужбина* ή *Vukova zadužbina*) είναι πολιτισμικό ίδρυμα στο Βελιγράδι, πρωτεύουσα της Σερβίας. Ιδρύθηκε 1987, στο πλαίσιο των εορτασμών για την συμπλήρωση 200 ετών από την γέννηση του Βουκ Στεφάνοβιτς Κάρατζιτς, μεγάλου μεταρρυθμιστή της σερβικής γλώσσας κατά τη διάρκεια του 19ου αιώνα. Ευρίσκεται επί της Οδού *Κράλια Μιλάνα*, πλησίον της Τεράζιγιε, της κεντρικής πλατείας της σερβικής πρωτεύουσας. Λόγω της αρχιτεκτονικής αξίας του, το κτίριο είναι καταγεγραμμένο εντός του καταλόγου των πολιτισμικών μνημείων μείζονος σημασίας της Δημοκρατίας της Σερβίας, καθώς και εντός του καταλόγου των πολιτισμικών αγαθών της Πόλεως του Βελιγραδίου.

Περιγραφή
---------

Το κτίριο το οποίο, σήμερα, φιλοξενεί το Ίδρυμα Βουκ, αρχικώς, αποτελούσε ιδιωτικό μέγαρο, ενώ ανεγέρθηκε κατά την περίοδο μεταξύ 1870-1871 από τον αρχιτέκτονα Αλεξάνταρ Μπουγκάρσκι για λογαριασμό του Αρσένιγιε Γκολούμποβιτς, τότε Δημάρχου του Βελιγραδίου. Η πρόσοψή του υπέστη τροποποιήσεις από τον Μπράνκο Τανάζεβιτς το 1912, ενώ, παράλληλα, αποτελεί χαρακτηριστικό παράδειγμα σερβοβυζαντινής αρχιτεκτονικής.

Παλαιότερα, το κτίριο φιλοξενούσε το Υπουργείο Παιδείας, ενώ, πλέον, στεγάζει το Ίδρυμα Βουκ. Το συγκεκριμένο ίδρυμα δημιουργήθηκε μέσω σχετικής συνεργασίας αριθμού πολιτισμικών ιδρυμάτων της Σερβίας, όπως η Σερβική Ακαδημία Επιστημών και Τεχνών, το Κοινοβούλιο της Σερβίας, η Μάτιτσα Σρπσκα, το Πανεπιστήμιο του Βελιγραδίου, ή, ακόμη, τα πανεπιστήμια του Νόβι Σαντ, του Κραγκούγιεβατς, της Πρίστινα, του Νις κτλ.. Ως αποστολή έχει την διάδοση των ιδεών του Βουκ Στεφάνοβιτς Κάρατζιτς, μέσω της εκδόσεως έργων του ιδίου, καθώς και έργων σχετικά με τον ίδιο.

Λεπτομέρεια της προσόψεως του κτιρίου.

Δείτε επίσης
------------

|  |  |
| --- | --- |
| Commons logoCommons logo | Τα Wikimedia Commons έχουν πολυμέσα σχετικά με το θέμα   **Ίδρυμα Βουκ** |

* Βουκ Στεφάνοβιτς Κάρατζιτς
* Αρχιτεκτονική στο Βελιγράδι

Παραπομπές
----------

1. ↑  (Σερβικά) «Zgrada ministarstva prosvete». *spomenicikulture.mi.sanu.ac.rs*. Ανακτήθηκε στις 23 Οκτωβρίου 2012.
2. ↑  (Σερβικά) (Αγγλικά) «Ministry of Education Building». *beogradskonasledje.rs*. Ιστοσελίδα του Ινστιτούτου για την προστασία της κληρονομιάς της Πόλεως του Βελιγραδίου. Ανακτήθηκε στις 22 Οκτωβρίου 2012.
3. ↑  (Σερβικά) «Zadužbine». *www.starigrad.org.rs*. Επίσημη ιστοσελίδα του Δήμου του Στάρι Γκραντ. Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 3 Μαρτίου 2016. Ανακτήθηκε στις 23 Οκτωβρίου 2012.
4. ↑  (Αγγλικά) Manević, Zoran. «Architecture and buildings in Belgrade». *web.mit.edu*. Ανακτήθηκε στις 23 Οκτωβρίου 2012.
5. ↑  (Σερβικά) «Osnivači zadužbine». *www.vukova-zaduzbina.rs*. Ιστοσελίδα του Ιδρύματος Βουκ. Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 17 Οκτωβρίου 2012. Ανακτήθηκε στις 23 Οκτωβρίου 2012.

Εξωτερικοί Σύνδεσμοι
--------------------

* (Σερβικά) Επίσημος ιστότοπος

|  |  |
| --- | --- |
| 

|  |
| --- |
| * Πύλη:Βελιγράδι
* Πύλη:Λογοτεχνία
* Πύλη:Πολιτισμός
* Πύλη:Προστασία κληρονομιάς
 |

 |
Η **Αγγέλα Παπάζογλου** (8 Νοεμβρίου 1899 - 17 Αυγούστου 1983) ήταν Ελληνίδα τραγουδίστρια του ρεμπέτικου τραγουδιού.

Βιογραφικά στοιχεία
-------------------

Γεννήθηκε στη Σμύρνη το 1899. Ανήκε σε οικογένεια λαΐκών μουσικών. Ο πατέρας της Δημήτριος Μαρωνίτης έπαιζε βιολί και σαντούρι. Πρωτοτραγούδισε σε ηλικία 16-17 ετών στην *μπίρα* Μέλης, που ήταν και κινηματογράφος και θέατρο μαζί. Τραγούδησε επίσης στα κέντρα του Αράπογλου, του Τζίζικα, του Αυταρά και στη Σκάλα του Κορδελιού. Την φώναζαν *Αγγελίτσα* για να την ξεχωρίζουν από μιαν άλλη ονομαστή τραγουδίστρια την Αγγελάρα.

Το 1928, λίγο μετά το γάμο της με τον Βαγγέλη Παπάζογλου, τυφλώθηκε από πάθηση που είχε στα μάτια της από μικρή. «Η αυστηρότητα των ηθών και η επιμονή του άντρα της την απομάκρυναν οριστικά από το τραγούδι».

Πέθανε στις 17 Αυγούστου του 1983 στην Κοκκινιά. Ηχογραφημένα τραγούδια της είναι μόνο έξι αμανάδες και η *Δερβίσαινα* του Παπάζογλου.

Παραπομπές
----------

1. 1 2  data.nlg.gr/resource/authority/record321882.
2. ↑  Λάμπρος Λίαβας, «Ἡ μουσική ζωή στη Σμύρνη μέσα από τις διηγήσεις της λαϊκής τραγουδίστριας Αγγέλας Παπάζογλου», Μικρασιατικά Χρονικά, τομ.20 (1998), σελ.59

Πηγές
-----

* Λάμπρος Λίαβας, «Ἡ μουσική ζωή στη Σμύρνη μέσα από τις διηγήσεις της λαϊκής τραγουδίστριας Αγγέλας Παπάζογλου», Μικρασιατικά Χρονικά, τομ. 20, (1998), σσ. 49-61
Το **Heartless** είναι τραγούδι του Αμερικανού καλλιτέχνη της χιπ χοπ, Κάνιε Γουέστ. Κυκλοφόρησε στις 4 Νοεμβρίου 2008 ως το δεύτερο σινγκλ για το τέταρτο στούντιο άλμπουμ του, με τίτλο *808s & Heartbreak*. Το τραγούδι σηματοδοτεί μια αναχώρηση του Γουέστ από το χώρο της ραπ, καθώς τα προηγούμενα τραγούδια του ανήκαν στο είδος της ραπ. Το τραγούδι έλαβε πολύ καλές κριτικές, με πολλούς να το αποκαλούν ως σημαντικό σημείο του άλμπουμ του. Ξεκίνησε στην τέταρτη θέση στο τσαρτ Billboard Hot 100 όπου έφτασε μέχρι τη δεύτερη θέση, και έφτασε στην πρώτη θέση στο τσαρτ Billboard Hot Rap Tracks και το τσαρτ Hot 100 Airplay των ΗΠΑ. Το μουσικό βίντεο του τραγουδιού, το οποίο κάνει χρήση ροτοσκοπικής κίνησης, επαινέθηκε από τους κριτικούς, οι οποίοι επισήμαναν το καλλιτεχνικό στυλ και σημείωσαν την καινοτομία του. 

Το τραγούδι κυκλοφόρησε τραγουδημένο και από άλλους καλλιτέχνες, όπως το συγκρότημα Φρέι (Fray) του Ντένβερ και από τον Κρις Άλλεν, νικητή του 8ου κύκλου του Ειδώλου της Αμερικής (American Idol). Το "Heartless" ήταν το 9ο πιο επιτυχημένο τραγούδι του 2009, πουλώντας 5.5 εκατομμύρια δίσκους.

Παραπομπές
----------

1. ↑  «The Billboard Hot 100 – Heartless». *Billboard*. Nielsen Business Media, Inc. 2 Μαΐου 2009. Ανακτήθηκε στις 2 Μαΐου 2009.
2. ↑  «Top 10 Digital Songs 2009» (PDF). International Federation of the Phonographic Industry. σελ. 7. Αρχειοθετήθηκε (PDF) από το πρωτότυπο στις 22 Ιανουαρίου 2012. Ανακτήθηκε στις 15 Ιανουαρίου 2012.
Το έμβλημα του κρατιδίου του Βερολίνου
Το **έμβλημα** του **Βερολίνου** χρησιμοποιείται από το ομόσπονδο κρατίδιο της Γερμανίας όπως επίσης και από την ίδια την πόλη. Η μαύρη αρκούδα που εικονίζεται περιέχεται στη σημαία του Βερολίνου. Η γλώσσα της και τα νύχια της είναι κόκκινα και παρουσιάζεται ελεύθερη.

Ιστορία
-------

Όταν το 12ο αιώνα και το 13ο αιώνα όλο και περισσότερες πόλεις ιδρύονταν, οι πόλεις χρειάζονταν σφραγίδες για επίσημες περιστάσεις, όπως για τα έγγραφα των αρχών. Στη συνέχεια αυτές αντικαταστάθηκαν από εμβλήματα. Το Βερολίνο και η Κελν (*Cölln*, όχι η σημερινή Κολωνία) ήταν υπό τη διοίκηση του Βραδεμβούργου. Το σύμβολο του τελευταίου ήταν ο κόκκινος αετός και αυτό ήταν το σύμβολο που είχε το Βερολίνο πριν την αρκούδα.

Η παλαιότερη γνωστή σφραγίδα του Βερολίνου χρονολογείται από το 1253. Εικονίζει τον αετό, σύμβολο του Βραδεμβούργου και στο κείμενο διαβάζουμε *SIGILLVM DE BERLIN BVRGENSIVM* (σφραγίδα των πολιτών του Βερολίνου). 

Οι κάτοικοι του Βερολίνου επέλεξαν για άγνωστους λόγους άλλο σύμβολο και αυτό ήταν η αρκούδα. Πιθανότατα να αναφέρεται στο προσωνύμιο του ηγεμόνα Αλβέρτου Α΄, που ήταν «αρκούδα». Άλλη εκδοχή κάνει λόγο για την πρώτη συλλαβή του ονόματος του Βερολίνου, που ακούγεται σαν «*Bär*» (αρκούδα στα γερμανικά). Ωστόσο, η λέξη «Βερολίνο» είναι σλαβική και σημαίνει σε ελώδη περιοχή. Υπάρχουν και άλλες θεωρίες για την ονομασία, οι οποίες όμως είναι υποθετικές.

Πηγές
-----

* Το Βερολίνο και το έμβλημά του (Γερμανικά)

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
--------------------

* Πολυμέσα σχετικά με το θέμα  Coats of arms of Berlin στο Wikimedia Commons
Ο **Αλιρρόθιος** ήταν γιος του Ποσειδώνα και της νύμφης Ευρύτης , ο οποίος προσπάθησε να βιάσει την Αλκίππη, κόρη του Άρη. Τον σκότωσε όμως ο πατέρας της, συλλαμβάνοντάς τον επ' αυτοφόρω στην πηγή του ιερού του Ασκληπιού  στους πρόποδες της Ακρόπολης. Ο Ποσειδώνας ζήτησε την τιμωρία του Άρη και έτσι οι δώδεκα θεοί συγκρότησαν το πρώτο δικαστήριο για εκδίκαση φόνου στον Άρειο Πάγο, ο δε Άρης αθωώθηκε.
Το επίθετο *αλιρρόθιος* σημαίνει «αυτός που πλήττεται από τα κύματα της θάλασσας».

Αναφορές
--------

1. ↑  Apollodorus, *The Library.* Translated by J. G. Frazer. Loeb Classical Library. Volume 2 p. 81
2. ↑  Παυσανίας Ελλάδος Περιήγησις 1.21.4
3. ↑  Κακριδής, Ι. Θ. (1986) *Ελληνική Μυθολογία*. Εκδοτική Αθηνών. Τόμος 1 σ. 48
4. ↑  Σταματάκος, Ι. *Λεξικόν Αρχαίας Ελληνικής Γλώσσης*. Εκδοτικός Οργανισμός Ο Φοίνιξ
5. ↑  Suda On Line: Byzantine Lexicography  Αρχειοθετήθηκε 2007-03-06 στο Wayback Machine.

Βιβλιογραφία
------------

* Tyrrell, W. & Brown, F. (1991) *Athenian Myths and Institutions: Words in Action*. Oxford University Press

  


|  |  |
| --- | --- |
| 

|  |
| --- |
| * Πύλη:Μυθολογία
* Πύλη:Ελληνική μυθολογία
 |

 |
To "**Have You Ever Seen the Rain?**" είναι ένα τραγούδι του αμερικανικού ροκ συγκροτήματος Creedence Clearwater Revival, του 1970, που συμπεριλήφθηκε στον έκτο δίσκο τους *Pendulum* (1970). Το 1971, κυκλοφόρησε και ως το πρώτο single του δίσκου, σημειώνοντας μεγάλη επιτυχία, φτάνοντας στο νούμερο 1 των καναδικών και των νοτιοαφρικανικών charts. Και μεταξύ άλλων υψηλών θέσεων σε διάφορα charts ανά τον κόσμο, έφτασε στο νούμερο 8 των αμερικανικών *Billboard Hot 100* και στο νούμερο 36 των βρετανικών. Ενώ ήταν το όγδοο single του σχήματος που γίνεται χρυσό.

Οι στίχοι του κομματιού έχουν δημιουργήσει διάφορες υποθέσεις, όπως για παράδειγμα ότι η λέξη "rain" (βροχή) είναι ουσιαστικά μία μεταφορά για τις βόμβες, αναφερόμενοι στον Πόλεμο του Βιετνάμ. Στην κριτική του στο AllMusic, ο Μαρκ Ντέμινγκ, λέει ότι το κομμάτι αφορά τον ιδεαλισμό της δεκαετίας του 1960, ο οποίος σιγά σιγά έσβηνε. Ο συνθέτης του κομματιού Τζον Φόγκερτι είπε ότι τα θέματα που υπήρχαν τη δεκαετία του 1960 συνεχίστηκαν και την επόμενη, με τους ανθρώπους πλέον να μην πολεμούν για αυτά. Σε κάθε περίπτωση, πλέον αποτελεί ένα από τα γνωστότερα κομμάτια του συγκροτήματος.

Παραπομπές
----------

1. ↑  «Item: 2736 - Library and Archives Canada». Ανακτήθηκε στις 3 Μαρτίου 2016.   
«Item: 2795 - Library and Archives Canada». Ανακτήθηκε στις 3 Μαρτίου 2016.
2. ↑  «Creedence Clearwater Revival - Chart history». *Billboard* (στα Αγγλικά). Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 29 Φεβρουαρίου 2016. Ανακτήθηκε στις 4 Μαρτίου 2016.
3. ↑  *Chronicle, Vol. 1* Linear notes
4. ↑  «Creedence Clearwater Revival - Have You Ever Seen The Rain Lyrics». SongMeanings. Ανακτήθηκε στις 21 Αυγούστου 2014.
5. ↑  Mark Deming. «Have You Ever Seen the Rain - Creedence Clearwater Revival | Listen, Appearances, Song Review». AllMusic. Ανακτήθηκε στις 21 Αυγούστου 2014.

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
--------------------

* Στίχοι του τραγουδίου Αρχειοθετήθηκε 2020-10-27 στο Wayback Machine.
Ο **Άντζελο Τοντάρο** (*Angelo Raffaele Todaro*, γνωστός επίσης με τα ψευδώνυμα *Paul Bennett* και *Al Todd*, Τάραντας, Σικελία, 17 Δεκεμβρίου 1945) είναι Ιταλός καλλιτέχνης, σχεδιαστής και δημιουργός κόμικς.

Στην αρχή της δεκαετίας του ’60 ο νεαρός Angelo μετέβη στη Ρώμη για σπουδές στο Καλλιτεχνικό Γυμνάσιο. Το 1964 άρχισε να σχεδιάζει κόμικς για λογαριασμό ενός τοπικού εκδότη, δημιουργώντας τον χαρακτήρα *Gordon Scott*, που ήταν επηρεασμένος από την κλασική σειρά *Diabolik*. Δύο χρόνια αργότερα (1966) εμπνεύστηκε την εικονογραφημένη σειρά επιστημονικής φαντασίας *Alika*. Ακολούθως (1967) συνεργάστηκε με τον εκδοτικό οίκο των αδελφών Spada που έδρευε στο προάστιο Ciampino της Ρώμης και για τον οποίο συνεισέφερε στη γνωστή σειρά Μαντρέικ ο Μάγος. Σχεδίασε επίσης αρκετές ιστορίες άλλων χαρακτήρων υπέρ – ηρώων Αμερικανικής προέλευσης, όπως Φάντομ, *Rip Kirby* κ.α.

Στη συνέχεια ο Todaro ενσωματώθηκε στην ηγετική ομάδα του εκδότη Alberto Giolitti και συμμετείχε στις δημιουργίες του. Μετά εργάστηκε στην παραγωγή αστυνομικών περιπετειών δράσης (*FBI*) καθώς και σειρών με θέμα το Φαρ Ουέστ (*Lasso*, *Buffalo Bill*) για λογαριασμό των Γερμανικών εκδόσεων *Moewig* και *Bastei Verlag*. Απασχολήθηκε και στην Μεγάλη Βρετανία, ως συνεργάτης της εταιρείας *I.P.C.*, έργα του δε ανατυπώθηκαν στην Ιταλία από τις εκδόσεις *Eroica*. Στην Ιταλία αποτέλεσε στέλεχος και της εταιρείας του Μιλανέζου επιχειρηματία Ediperiodici, για την οποία παρήγαγε μία σειρά από άλμπουμ. Από το 1970 έως το 1990 πήρε μέρος στην εικονογράφηση σειρών τρόμου, όπως *Terror Blu*, *Oltretomba* κ.α.

Μία από τις πλέον σημαντικές συνεισφορές του ήταν εκείνη στη σειρά *Martin’s Marvellous Mini* στο βρετανικό περιοδικό *Tiger*, ομού μετά του συναδέλφου του, Ντέιβιντ Σκιου, όπως και στη σειρά *Roy of the Rovers*. Παράλληλα φιλοτέχνησε δύο πονήματα για τα κόμικς (*Turok*, *Star Trek*), έκδοσης της Αμερικανικής εκδοτικής εταιρείας *Western Company*. Δουλειές του εκδόθηκαν και στη Γαλλία από το 1979 έως το 1988.

Τα τελευταία χρόνια δημιούργησε σειρές κόμικς για τουριστικά και περιβαλλοντικά έντυπα, αθλητικά περιοδικά και περιοδικά φαντασίας, ενώ έχει στραφεί στις εκδόσεις ιστορικών βιβλίων. Όπως ο ίδιος αναφέρει στην προσωπική του ιστοσελίδα, το σχεδιαστικό του στυλ είναι επηρεασμένο από εκείνο των Alex Raymond, John Prentice και Frank Robbins.

Παραπομπές
----------

1. ↑  Η βιογραφία του καλλιτέχνη στην Lampiek Comiclopedia Ανακτήθηκε στις 16/7/2020
2. ↑  Βιβλιογραφία του Άντζελο Τοντάρο Ανακτήθηκε στις 16/7/2020
3. ↑  Ιστοσελίδα του Άντζελο Τοντάρο Ανακτήθηκε στις 16/7/2020

|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
| Καθιερωμένοι όροι | 
* VIAF: 306063373
* SUDOC: 136539599
* ICCU: TO0V254800

 |

 |
Το ***Heaven & Hell*** είναι το πρώτο άλμπουμ της Αμερικανίδας τραγουδίστριας Ava Max, που κυκλοφόρησε στις 18 Σεπτεμβρίου 2020, μέσω της Atlantic Records. Η Max ηχογράφησε το άλμπουμ μεταξύ Δεκέμβριο 2018 και 2020, όπου συνεργάστηκε με συνθέτες όπως οι Cirkut, RedOne, Charlie Puth και Bonnie McKee.  Το άλμπουμ χωρίζεται σε δύο πλευρές.  Η πρώτη περιέχει ανθεμικούς ήχους, ενώ το δεύτερο ενσωματώνει σκοτεινότερες μελωδίες.  Μετά από πολλές καθυστερήσεις, το Heaven & Hell κυκλοφόρησε σε γενικά ευνοϊκές κριτικές από μουσικούς κριτικούς, πολλοί από τους οποίους επαίνεσαν την αισιόδοξη παραγωγή και τις φωνητικές ικανότητες της Ava.

Λίστα Τραγουδιών
----------------

**Πλευρά Α: Παράδεισος** (*Heaven*)

1. H.E.A.V.E.N

2. Kings & Queens

3. Naked

4. Tattoo

5. OMG What's happening

6. Call me tonight

7. Born to the night

8. Torn

**Πλευρά Β: Κόλαση** (*Hell*)

9. Take you to hell

10. Who's laughing now

11. Belladonna

12. Rumors

13. So am I

14. Salt

15. Sweet but psycho
Ο **Αδόλφος Β΄**, γερμ.: Adolph II von der Mark (Αύγουστος 1288 - Κλερμόν-συρ-Μεζ, 3 Νοεμβρίου 1344) από τον Οίκο του Λα Μαρκ ήταν πρίγκιπας-επίσκοπος της Λιέγης από το 1313 μέχρι το τέλος του το 1344.

Βιογραφία
---------

Ήταν ο τρίτος γιος του Έμπερχαρντ Α΄ κόμη του Λα Μαρκ και της Mαρίας του Loon (γαλλ.: Λουν, ολλανδ.: Λόον, στο σημερινό Βέλγιο).

Ήταν μόλις 25 ετών όταν, μέσω της επιρροής του Φιλίππου Δ΄ της Γαλλίας, έγινε πρίγκιπας-επίσκοπος της Λιέγης το 1313.

Ο λαός τού πριγκιπάτου-επισκοπής αντιτάχθηκε στον αυταρχικό τρόπο διακυβέρνησής του. Το 1316 αναγκάστηκε να υπογράψει την *ειρήνη του Φεξ* (Fexhe-le-Haut-Clocher), η οποία έχει συγκριθεί με τη *Magna Carta* και η οποία περιόρισε τις εξουσίες του. Όταν προσπάθησε να ανατρέψει τη συνθήκη, αναγκάστηκε να φύγει από τη Λιέγη στο Yύ (Huy) στο τέλος του 1324. Από εδώ έβαλε τη Λιέγη υπό απαγόρευση.

Το 1333 πώλησε την κυριότητα του Mechelen (γαλλ.: Μεσελέν, ολλανδ: Μέχελεν) στον κόμη της Φλάνδρας. Παρέμεινε στον πόλεμο των Αουάν (Awans) και του Ουαρού (Waroux) και συμμετείχε στην πολιορκία του Μάαστριχτ το 1334. Όταν ο Λουδοβίκος ΣΤ΄ του Λόον απεβίωσε το 1336 χωρίς κληρονόμο, ο Αδ;oλφος Β΄ προσπάθησε να προσαρτήσει την κομητεία του Λόον, αλλά χωρίς επιτυχία.

Το 1343 η εξουσία του μειώθηκε περαιτέρω με τη δημιουργία του *Δικαστηρίου των 22 ανδρών*, ενός ανεξάρτητου δικαστηρίου. Απεβίωσε τον επόμενο χρόνο και τον διαδέχθηκε ο ανιψιός του Ένγκελμπερτ Γ΄ αρχιεπίσκοπος της Κολωνίας.

Παραπομπές σε πηγές
-------------------

1. ↑  p58972.htm#i589715.
2. ↑  vdmarkad.
3. ↑  «Catholic-Hierarchy.org» (Αγγλικά) Ηνωμένες Πολιτείες Αμερικής. vdmarkad. Ανακτήθηκε στις 11  Οκτωβρίου 2021.
4. 1 2  Darryl Roger Lundy: (Αγγλικά) *The Peerage*.
5. ↑  «Catholic-Hierarchy.org» (Αγγλικά) Ηνωμένες Πολιτείες Αμερικής. vdmarkad. Ανακτήθηκε στις 2  Δεκεμβρίου 2022.
6. ↑  Ανακτήθηκε στις 22  Μαρτίου 2020.
7. ↑  «Catholic-Hierarchy.org» (Αγγλικά) Ηνωμένες Πολιτείες Αμερικής. vdmarkad. Ανακτήθηκε στις 11  Σεπτεμβρίου 2021.
8. ↑  lieg.
9. ↑  WIAG-Pers-EPISCGatz-03052-001.

|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
| Καθιερωμένοι όροι | 
* WorldCat
* VIAF: 31116204
* LCCN: n88647668
* ISNI: 0000 0000 3310 4464
* GND: 1049395069

 |

 |
Οι *Μονακό* (**Monaco**) ήταν ένα συγκρότημα της ροκ, εναλλακτικής ροκ, χάους και εναλλακτικής ντανς σκηνής, που έφτιαξε ο μπασίστας των New Order Πίτερ Χουκ. Μαζί με τον Ντέιβιντ Ποτς, το μόνο εναπομείναν μέλος των Revenge, το συγκρότημα έλαβε σάρκα και οστά το 1995. Το 1997 έκανε επιτυχία με το τραγούδι "What Do You Want From Me?" και το άλμπουμ *Music for Pleasure* πούλησε χιλιάδες αντίτυπα.

Το 1999, η δισκογραφική εταιρεία Polydor Records αρνήθηκε το επόμενο album των Μονακό, το ομότιτλο, *Monaco*, εξαιτίας των ραγδαίων αλλαγών στα μουσικά είδη της εποχής. Οι Papillon Records όμως συμφώνησε στη νέα δισκογραφική τους δουλειά και το άλμπουμ είχε θετικές κριτικές. Έπειτα από συνεχείς εντάσεις, τα δύο μέλη του συγκροτήματος χώρισαν το 2000. Ο Ποτς συνέχισε δημιουργώντας τους RAM και ο Χουκ έγινε μέλος των ανανεωμένων New Order.

Δισκογραφία
-----------

### Albums

* *Music for Pleasure* (1997)  
Υψηλότερη θέση:
	+ #11 (Ηνωμένο Βασίλειο)
* *Monaco* (2000)  
Υψηλότερη θέση:
	+ Καμία στον κατάλογο

### Singles

* Φεβρουάριος 1997 – "What Do You Want From Me?" (ΗΒ #11; #24 ΗΠΑ Modern Rock)
* Μάιος 1997 – "Sweet Lips" (ΗΒ #18)
* Σεπτέμβριος 1997 – "Shine" (ΗΒ #55)
* Ιούλιος 2000 – "I’ve Got a Feeling" (αποσύρθηκε στο ΗΒ)
* Μάρτιος 2001 – "See-Saw" (περιορισμένη έκδοση 12")

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
--------------------

* Επίσημος ιστότοπος του Ντέιβιντ Ποτς
* Βιογραφία από την ιστοσελίδα "World in Motion

Παραπομπές
----------

1. ↑  «Monaco». *www.worldinmotion.net*. Ανακτήθηκε στις 27 Αυγούστου 2016.
2. ↑  «Peter Hook - Take The Tour». *peterhookprivatecollection.com*. Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 28 Αυγούστου 2016. Ανακτήθηκε στις 27 Αυγούστου 2016.
3. 1 2 3  «Monaco | Biography & History | AllMusic». *AllMusic*. Ανακτήθηκε στις 27 Αυγούστου 2016.

|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
| Καθιερωμένοι όροι | 
* WorldCat
* LCCN: no2010028524
* ISNI: 0000 0000 8688 9330
* SUDOC: 027400972
* MusicBrainz: 21bb4dc1-f5dd-406a-9983-f09f10ae4980

 |

 |
Η **Αλκάπ** (βεγγαλικά: আলকাপ) είναι μια μορφή Βεγγαλικής λαϊκής απόδοσης δημοφιλής στις επαρχίεςς Μουρσινταμπάντ, Μάλντα και Μπιρμπούμ στη Δυτική Βεγγάλη και την επαρχία Τσαπάι Ναουαμπγκάντζ στο Ρατζσάχι στο Μπαγκλαντές. Επίσης, έχει εξαπλωθεί σε γειτονικές περιοχές του Τζαρκάντ και του Μπιχάρ, όπως η Ντούμκα και η Πούρνια.

Ετυμολογία
----------

Το Κάαπ σημαίνει "κάβια" (στίχος) και το άαλ αποτελεί μέρος του στίχου.

Μορφή
-----

Το Αλκάπ είναι μια συγχώνευση της μουσικής, του χορού και της θεατρικής παρουσίασης. Μια ομάδα αλκάπ δέκα έως δώδεκα καλλιτεχνών οδηγείται απόένα σαρκάρ (δάσκαλος) ή *γκουρού* (αρχηγός) και περιλαμβάνει δύο ή τρεις νέους άνδρες που ονομάζονται τσχόκρα, ένα ή δύο γκαγιέν ή τραγουδιστέςκαι τους ντοχάρ, χορωδούς και μουσικούς. Το Αλκάπ παρουσιάζεται σε πέντε μέρη: Ασάρ Βαντάνα, Τσχόρα, Κάαπ, Μπαϊθάκι Γκάαν και Χέμτα Πάλα. Το πρόγραμμα είναι μια αντανάκλαση της αγροτικής κοινωνίας και δίνει έμφαση στην κυρίαρχη κοινωνικοοικονομική κατάσταση των αγροτικών μαζών.

Παραπομπές
----------

1. ↑  Ahmed, Wakil. «Alkap Gan». *Banglapedia*. Asiatic Society of Bangladesh. Ανακτήθηκε στις 22 Μαρτίου 2009.
2. ↑  «Sudkhor». *The Telegraph*, 18 July 2003. Ανακτήθηκε στις 22 Μαρτίου 2009.
Το <**Ll**> είναι γράφημα των λατινικών αλφαβήτων. Αποτελεί ξεχωριστό δίγραφο σε γλώσσες όπου συμβολίζει ένα ξεχωριστό φώνημα ενώ στις υπόλοιπες συνήθως αντιπροσωπεύει φθόγγους και είναι προϊόν ορθογραφικών συμβάσεων. 

Γλώσσες όπου υφίσταται ως αυτόνομο δίγραφο είναι τα αλβανικά (όπου αντιστοιχεί στο πλάγιο υπερωικό φώνημα /ɬ/), τα ισλανδικά (όπου συμβολίζει το πλάγιο τριβόμενο αλλόφωνο [tɬ]) , τα γαλικιανά και τα καταλανικά (όπου συμβολίζει το πλάγιο ουρανικό φώνημα /ʎ/). Στα ισπανικά θεωρείτο δίγραφο μεταξύ 1754 και 2010 (ονόματι *elle*, [eʎe], [eʝ̞e] ή [eʒe]) και τοποθετείτο μετά το γράμμα L στο ισπανικό αλφάβητο.[1] Σε διάφορες διαλέκτους της Αμερικής και της Ισπανίας αντιστοιχούσε στο πλάγιο ουρανικό φώνημα που πλέον βρίσκεται σε υποχώρηση, συγκλίνοντας με το ουρανικό προσεγγιστικό (yeísmo).[2]

Από την άλλη, στα ιταλικά συμβολίζει το μακρύ [l:] ενώ στα αγγλικά αντιστοιχεί στο φώνημα /l/.

Παραπομπές
----------

1. ↑  RAE και ASALE (2010): *Ortografía de la llengua española*. Πόλη του Μεξικού: Espasa.
2. ↑  Hualde, José Ignacio (2005): *The sounds of Spanish*, Cambridge University Press, 2005.