recursal/SuperWikiNEXT-32B huggingface dataset:
Βιογραφικά στοιχεία
-------------------

Γεννήθηκε το 1818 στο Φανάρι της Κωνσταντινούπολης. Σπούδασε αρχικά στην πατριαρχική του Γένους Σχολη, και μετά στην Σχολή της Ξηροκρήνης. Συμπλήρωσε τις σπουδές του στην ακμάζουσα Ευαγγελική Σχολή της Σμύρνης. 

Επέστρεψε στην Κωνσταντινούπολη και προσλήφθηκε από τον δεινό φιλόλογο και άριστο ιατρό Στέφανου Καραθεωδορή ως ιδιαίτερου διδασκάλου των τέκνων του, τα οποία δίδαξε επί έξι χρόνια. 

Το 1840 ο Τανταλίδης πήγε στην Αθήνα για να διευρύνει τις γνώσεις του παρακολουθώντας εκεί μαθήματα ανώτερων Μαθηματικών στο νεοϊδρυθέν Πανεπιστήμιο. Παρακολούθησε επί τρία χρόνια φιλοσοφία και φιλολογία. 

Επέστρεψε στην Κωνσταντινούπολη και επιχείρησε την έκδοση εκκλησιαστικού περιοδικού συγγράμματος, το οποίο όμως δεν πρόλαβε να πραγματοποιήσει, διότι, το 1845 η όρασή του ασθένησε και τυφλώθηκε. 

Διορίστηκε και δέχτηκε το 1846 έδρα καθηγητού των Ελληνικών γραμμάτων στην Θεολογική Σχολή της Χάλκης, στην οποία δίδαξε επί τριάντα χρόνια με μεγάλη επιτυχία ως τον θάνατό του. Τόσο σπάνια ήταν η ισχυρή θέλησή του, που οδηγούμενος από τον υπηρέτη του πήγαινε τακτικά στην αίθουσα των παραδόσεων και δίδασκε.

Απεβίωσε σε ηλικία 58 ετών στην Κωνσταντινούπολη το 1876 από οξεία περιτονίτιδα.

Ποιήματα
--------

Από παιδί είχε κλίση στην ποίηση. Στη Σμύρνη ως σπουδαστής και μόλις δέκα χρονών εξέδωσε το πρώτο του ποιητικό έργο, την «Ωδή εις τον Μάιον». Εικοσαετής εξέδωσε τα «Παίγνια» και έλαβε εξέχουσα θέση ανάμεσα στους ποιητές της Ελλάδας. Τρίτο ποιητικό του έργο είναι τα «Ιδιωτικά στιχουργήματα», που το 1860 στην Τεργέστη.

Στην συλλογή του *Άσματα εις Ευρωπαϊκήν Μελωδίαν* του 1876 περιλαμβάνεται το γνωστό παιδικό τραγούδι *Μια ωραία πεταλούδα*, σε ελέυθερη απόδοση και μουσική Ρώσικου τραγουδιού. 

Άλλα έργα του περιλαμβάνουν τα  *Άσματα άνευ Ευρωπαϊκής μελωδίας* , 1878, και τα  *Άσματα προς χρήσιν των Ελληνοπαίδων* , 1880.

Παραπομπές
----------

1. ↑  Άσματα εις Ευρωπαϊκήν Μελωδίαν. / Στιχουργηθέντα και εκδιδόμενα υπό Η. Τανταλίδου.
2. ↑  Τανταλίδης Ηλίας
3. ↑  Μια ωραία πεταλούδα

Πηγές
-----

|  |  |
| --- | --- |
| Wikisource logoWikisource logo | Στη Βικιθήκη υπάρχει υλικό που έχει σχέση με το θέμα:  **Συγγραφέας:Ηλίας Τανταλίδης** |

* Γ. Δρουγολίνος, επιμ. (27 Ιανουαρίου 1887). *Έσπερος, Τομ. 1, Έτος ΣΤ', τεύχ. 138*. Λειψία. Ανακτήθηκε στις 28 Μαΐου 2010. [*νεκρός σύνδεσμος*]

|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
| Καθιερωμένοι όροι | 
* WorldCat
* VIAF: 56256759
* **ΕΒΕ**: 30192
* **AA**: 157086
* LCCN: no2001011383
* ISNI: 0000 0000 6153 7419
* GND: 157840905
* SUDOC: 133826139

 |

 |
Η **Χελλένικ** (αγγλικά: *Hellenic*) είναι ποδοσφαιρική ομάδα στο Κέιπ Τάουν της Νότιας Αφρικής. Χρώματα έχει το κυανό και το λευκό. Η ομάδα διεξάγει τους εντός έδρας αγώνες της σε γήπεδα του Κέιπ Τάουν.

Ιστορία
-------

Ιδρύθηκε απο Έλληνες μετανάστες το 1958. To 1976 ηττήθηκε στον τελικό του Castle Cup με 2–0 από την Κέιπ Τάουν Σίτι. Την περίοδο 1996–97 μετείχε για πρώτη φορά στο πρωτοεμφανιζόμενο πρωτάθλημα της Πρέμιερ Ντιβίζιον όπου κατέλαβε την 4η θέση. Την περίοδο 2003–04 τερμάτισε στη 15η θέση του βαθμολογικού πίνακα γνωρίζοντας έτσι τον υποβιβασμό. To 2004 πέρασε σε χέρια Νότιοαφρικανών, συγχωνεύτηκε με την *Μπενονί* (Benoni FC) και άλλαξε ονομασία σε Πρέμιερ Γιουνάιτεντ.

Το 2011, τη δικαιόχρηση της Χελλένικ ανέλαβε η πρώην Μπλέουμπεργκ Σίτι, υπό τη διεύθυνση του Μαρκ Μπερν. Ο Μπερν ήθελε να αναβιώσει την ομάδα της δεκαετίας του '70, για να γίνει μια από τις καλύτερες σε επίπεδο υποδομών στη χώρα. Το 2013, η ομάδα απέκτησε δικαιόχρηση του SAB League (4η Κατηγορία Νότιας Αφρικής). Τον Αύγουστο του 2016, η ομάδα ανακοίνωσε ότι είχε πουλήσει την άδεια δικαιόχρησης της κατηγορίας SAFA Second Division για να «εξασφαλίσουμε ότι θα μεγαλώσουμε σε δύναμη για να επιτύχουμε τον στόχο μας να είμαστε η νούμερο ένα σε επίπεδο υποδομών στο Κέιπ Τάουν».

Επιτυχίες
---------

*Τελευταία ενημέρωση: 20 Αυγούστου 2018*.
* **Ντιβίζιον 1** (Νάσιοναλ Φούτμπολ Λιγκ)

Πρωταθλήτρια (1): 1971
* **Castle Cup** (NFL)

Φιναλίστ (1): 1976
* **UTC Bowl** (NFL)

Νικήτρια (1): 1972
* **Champion of Champions** (NFL)

Νικήτρια (2): 1973, 1975
* **Coca-Cola Shield** (NFL)

Νικήτρια (2): 1971, 1974

Παραπομπές
----------

1. ↑  «Hellenic Football Club». *www.facebook.com* (στα Αγγλικά). Ανακτήθηκε στις 5 Ιουνίου 2018.
2. ↑  South Africa Cup Winners rsssf.com

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
--------------------

* Χελλένικ Κέιπ Τάουν, επίσημος λογαριασμός στο Facebook.
Ο **Μητροπολίτης Πέτρας Κορνήλιος** (κατά κόσμον **Ἐμμανουήλ Ροδουσάκης**, Μαγαρικάρι Ηρακλείου, 1936 - Ιερουσαλήμ, 14 Μαΐου 2023) ήταν Έλληνας επίσκοπος του Ελληνορθόδοξου Πατριαρχείου Ιεροσολύμων. Υπήρξε τοποτηρητής του πατριαρχικού θρόνου μετά τον θάνατο του Πατριάρχη Διοδώρου Α΄ από το Δεκέμβριο του 2000 έως τον Αύγουστο του 2001, αλλά και από τις 30 Μαΐου 2005, μετά την καθαίρεση του Πατριάρχη Ειρηναίου Α΄ στις 6 Μαΐου, έως την εκλογή του Πατριάρχη Ιεροσολύμων Θεόφιλου Γ΄ στις 22 Αυγούστου 2005.

Βιογραφία
---------

Γεννήθηκε στις 6 Μαρτίου 1936 στο Μαγαρικάρι Ηρακλείου Κρήτης. Έφτασε στην Ιερουσαλήμ το 1951.

Μετέβη στα Ιεροσόλυμα το 1951. Στις 20 Μαΐου 1958 εκάρη μοναχός. Διάκονος χειροτονήθηκε στις 30 Ιουνίου 1959 και πρεσβύτερος στις 29 Ιουνίου 1964. Αποφοίτησε από τη Ιερά Θεολογική Σχολή της Χάλκης το 1963. Το 1965 έλαβε το οφίκιο του αρχιμανδρίτη. Υπηρέτησε ως Αρχειοφύλακας, Σχολάρχης της Πατριαρχικής Σχολής και Διευθυντής του περιοδικού "Νέα Σιών". Το 1972 κλήθηκε μέλος της Ιεράς Συνόδου. Στις 6 Νοεμβρίου 1976 χειροτονήθηκε Αρχιεπίσκοπος Σεβαστείας. Διετέλεσε Πατριαρχικός Επίτροπος στη Βηθλεέμ και Πρόεδρος της Σχολικής Εφορείας. 

  

Στις 11 Νοεμβρίου 1991 προήχθη σε Μητροπολίτη. Το 1998 εξελέγη Μητροπολίτης στη γεροντική Μητρόπολη Πέτρας. Υπηρέτησε ως τοποτηρητής του θρόνου δύο φορές, από το 2000 έως το 2001, και το 2005, μετά την καθαίρεση του Πατριάρχη Ειρηναίου Α΄ στις 6 Μαΐου, έως την εκλογή του Πατριάρχη Ιεροσολύμων Θεόφιλου Γ΄ στις 22 Αυγούστου 2005.

Απεβίωσε στην Ιερουσαλήμ στις 14 Μαΐου 2023.

Παραπομπές
----------

1. ↑  «Greek Eastern Orthodox Christians - Bible Discovered». Biblediscovered.com. Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 23 Οκτωβρίου 2014. Ανακτήθηκε στις 23 Οκτωβρίου 2014.
2. ↑  «Yahoo! Groups». Groups.yahoo.com. Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 10 Ιουλίου 2012. Ανακτήθηκε στις 23 Οκτωβρίου 2014.
3. ↑   Αρχειοθετήθηκε May 13, 2009, στο Wayback Machine.
4. ↑  «Hierarchs of the Patriarchate of Jerusalem». Orthodoxresearchinstitute.org. Ανακτήθηκε στις 23 Οκτωβρίου 2014.
5. ↑  Πατριαρχείο Ιεροσολύμων. «Ἐπίσκοποι (1)». Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 2018-03-30.. Ανακτήθηκε στις 23/3/2018.
6. ↑   Αρχειοθετήθηκε May 13, 2009, στο Wayback Machine.
7. ↑  {{ Η προς Κύριον εκδημία του Μητροπολίτου Πέτρας κ. Κορνηλίου|website= }
Ο **ποταμός Βιλαίν** (γαλλικά: Vilaine, βρετονικά: Gwilen) είναι ένας ποταμός στη Βρετάνη, στα δυτικά της Γαλλίας. Οι πηγές του ποταμού βρίσκονται στο νομό Μαγιέν και οι εκβολές του στον Ατλαντικό Ωκεανό στο Πενεστέν στο νομό Μορμπιάν. Έχει μήκος 218 χιλιόμετρα.

Με τον παραπόταμό του Ιλ, έδωσαν το όνομα στο νομό Ιλ-ε-Βιλαίν, τον οποίο διασχίζουν, διαρρέοντας την πρωτεύουσα Ρεν.

Πορεία του ποταμού
------------------

Ο ποταμός διέρχεται από 4 νομούς: Μαγιέν, Ιλ-ε-Βιλαίν, Λουάρ-Ατλαντίκ και Μορμπιάν και 4 κύριες πόλεις: Ρεν, Βιτρέ, Ρεντόν και Λα Ρος-Μπερνάρ.

Για την πρόληψη των πλημμυρών κατασκευάστηκαν τρία φράγματα γύρω από το Βιτρέ, εξασφαλίζοντας παράλληλα την παροχή πόσιμου νερού. Είναι επίσης χώροι για ψυχαγωγικές δραστηριότητες.

* 1978 φράγμα Valière
* 1982 φράγμα Haute-Vilaine
* 1995 φράγμα Villaumur

Υδρολογία
---------

Ο ποταμός έχει ροή κυμαινόμενη μεταξύ 2 και 1500 m3 / s.

Πλοήγηση
--------

Ο ποταμός Βιλαίν στην κοινότητα Λα Ρος-Μπερνάρ
Ο ποταμός Βιλαίν αποτελεί τμήμα του συστήματος των καναλιών της Βρετάνης, που κατασκευάστηκε κυρίως τον 19ο αιώνα για σχετικά μικρές φορτηγίδες (130 τόνοι). Παλαιότερα χρησιμοποιούνταν από τις φορτηγίδες για τη μεταφορά πρώτων υλών, δημητριακών και ζωοτροφών. Σήμερα, εξακολουθεί να διατηρεί στο νότιο τμήμα του μια περιορισμένη κυκλοφορία για τη μεταφορά άμμου, χαλικιού, τσιμέντου, ξύλου και οικοδομικών υλικών, μερικές φορές επίσης για τη μεταφορά μεγάλων μεταλλικών κατασκευών, προσχηματισμένου σκυροδέματος, όπως δοκών και σιδηροτροχιών και σπανιότερα για τη μεταφορά καυσίμων, κυρίως μεταξύ του λιμένα του Μουστουάρ και της βιομηχανικής ζώνης δυτικά της Ρεν. Επίσης, ο ποταμός είναι πλωτός για σκάφη αναψυχής συμβάλλοντας στον τουρισμό της περιοχής, κυρίως στο βόρειο τμήμα του, στο Ρεντόν.

Στη Ρεν, ο ποταμός συνδέεται με το κανάλι Ιλ και Ρανς και επομένως με τις εκβολές του ποταμού Ρανς, ο οποίος εκβάλλει στη Μάγχη στο Σαιν-Μαλό. Στο Ρεντόν διασχίζει το κανάλι Νάντης-Μπρεστ, δίνοντας πρόσβαση στο Ποντιβί και στο Μπλαβέ (δυτικά) και στη Νάντη (ανατολικά).

Κύριοι παραπόταμοι
------------------

Ο ποταμός Βιλαίν
* Ιλ
* Με
* Σες
* Σενόν
* Σερ
* Ντον
* Ουστ
* Ισάκ

Παραπομπές
----------

1. ↑  services.sandre.eaufrance.fr/Courdo/Fiche/client/fiche\_courdo.php?CdSandre=J---006A.
2. ↑ . «sandre.eaufrance.fr». Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 15 Δεκεμβρίου 2019.

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
--------------------

* Πολυμέσα σχετικά με το θέμα  Vilaine στο Wikimedia Commons

  


|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
| Καθιερωμένοι όροι | 
* VIAF: 235175675
* GND: 4306566-1

 |

 |
Το **Ούιστσε** (πολωνικά: Ujście, πρώην γερμανικά: Usch‎‎) είναι πόλη του Πόβιατ Πίουα, στο Βοεβοδάτο Μείζονος Πολωνίας της βορειοδυτικής Πολωνίας. Ο πληθυσμός του είναι 3.420 κάτοικοι (2022). Βρίσκεται στη συμβολή των ποταμών Γκβντα και Νότετς, στην εθνοπολιτιστική περιοχή Κράινα.

Ιστορία
-------

 Άποψη της πόλης το 1910.
Αν και υπήρχε ήδη ένα οχυρό εκεί τον 7ο αιώνα, η παλαιότερη γνωστή αναφορά του Ούιστσε προέρχεται από το χρονικό *Gesta principum Polonorum* των αρχών του 12ου αιώνα. Το όνομά του σημαίνει «στόμα» στα πολωνικά και αναφέρεται στο Ούιστσε που είναι η τοποθεσία των εκβολών του ποταμού Γκβντα. Το Ούιστσε ήταν μια βασιλική πόλη, διοικητικά τοποθετημένη στο Πόβιατ Πόζναν, στο Βοεβοδάτο Πόζναν (14ος αιώνας-1793) της Επαρχίας Μείζονος Πολωνίας του Πολωνικού Στέμματος. Το 1655, ήταν ο τόπος της Μάχης του Ούιστσε, κατά τη διάρκεια της σουηδικής εισβολής στην Πολωνία. Στο δεύτερο διαμελισμό της Πολωνίας το 1793, προσαρτήθηκε από το Βασίλειο της Πρωσίας, και από το 1871 ήταν μέρος της Γερμανικής Αυτοκρατορίας.

Μετά την αποκατάσταση της ανεξάρτητης Πολωνίας μετά τον Α΄ Παγκόσμιο Πόλεμο, το 1920, η πόλη χωρίστηκε σε δύο μέρη. Το μεγαλύτερο μέρος αποκαταστάθηκε στην Πολωνία ως η πόλη Ούιστσε, και ένα μικρότερο τμήμα παρέμεινε στη Γερμανία ως το χωριό Ντόιτς Ους (Deutsch Usch).

Μετά την κοινή γερμανοσοβιετική εισβολή στην Πολωνία, η οποία ξεκίνησε το Β΄ Παγκόσμιο Πόλεμο το 1939, η πόλη καταλήφθηκε από τη Γερμανία. Ντόπιοι Πολωνοί τεχνίτες ήταν μεταξύ των θυμάτων μιας σφαγής Πολωνών από την περιοχή που διεξήγαγε η γερμανική αστυνομία στο κοντινό Μοζέβο ως μέρος της Ιντελιγκέντσακτιον. Το 1939-1940, η γερμανική αστυνομία, η χωροφυλακή και το Σέλμπστουτζ, πραγματοποίησαν απελάσεις Πολωνών, οι οποίοι απελάθηκαν είτε στο Γενικό Κυβερνείο στο πιο ανατολικό τμήμα της γερμανοκρατούμενης Πολωνίας, είτε σε καταναγκαστική εργασία στη Γερμανία. Οι Γερμανοί λειτούργησαν επίσης ένα υποστρατόπεδο καταναγκαστικής εργασίας του στρατοπέδου αιχμαλώτων πολέμου Stalag II-B για συμμαχικούς αιχμαλώτους στο Ούιστσε. Το 1945, το Ούιστσε αποκαταστάθηκε πλήρως στην Πολωνία και επανενώθηκε.

Εκκλησία
--------

Υπάρχει η Εκκλησία του Αγίου Νικολάου με έναν Γολγοθά, που θυμίζει τη Σταύρωση του Ιησού Χριστού.

Παραπομπές
----------



1. ↑  *Atlas historyczny Polski. Wielkopolska w drugiej połowie XVI wieku. Część I. Mapy, plany* (στα Πολωνικά). Warszawa: Instytut Historii Polskiej Akademii Nauk. 2017. σελ. 1a.
2. ↑  Wardzyńska, Maria (2009). *Był rok 1939. Operacja niemieckiej policji bezpieczeństwa w Polsce. Intelligenzaktion* (στα Πολωνικά). Warszawa: IPN. σελ. 200.
3. ↑  Wardzyńska, Maria (2017). *Wysiedlenia ludności polskiej z okupowanych ziem polskich włączonych do III Rzeszy w latach 1939-1945* (στα Πολωνικά). Warszawa: IPN. σελίδες 158, 201. ISBN 978-83-8098-174-4.
4. ↑  «Les Kommandos». *Stalag IIB Hammerstein, Czarne en Pologne* (στα Γαλλικά). Ανακτήθηκε στις 22 Απριλίου 2023.
5. ↑  «Parafia pw. św. Mikołaja u Ujściu». *parafia-ujscie.manifo.com*.
Η **πυριδαζίνη** είναι μια ετεροκυκλική οργανική χημική ένωση. Η δομή της χαρακτηρίζεται από έναν αρωματικό εξαμελή δακτύλιο που περιέχει δύο άτομα αζώτου σε γειτονικές θέσεις (1 και 2). Είναι ισομερής ένωση της πυραζίνης και της πυριμιδίνης, με τις οποίες αποτελεί την οικογένεια των διαζινών.

Ιδιότητες
---------

Η πυριδαζίνη έχει τη μορφή άχρωμου υγρού, το οποίο μπορεί να αναμιχθεί με το νερό. Το υδροχλωρικό άλας της πυριδαζίνης είναι κίτρινο στερεό με σημείο τήξης 161-163 °C.

Λόγω της ύπαρξης έξι π ηλεκτρονίων στον δακτύλιο η πυριδαζίνη έχει αρωματικό χαρακτήρα. Και τα δύο άτομα αζώτου έχουν από ένα μονήρες ζεύγος ηλεκτρονίων που μπορεί να δεσμεύσει ένα πρωτόνιο (συμπεριφορά σαν βάση κατά Lewis), καθώς και να χρησιμεύσει για συναρμογή σε μεταλλικά κατιόντα.

Τα άτομα αζώτου είναι πιο ηλεκτραρνητικά από τα άτομα άνθρακα έχουν περίσσεια ηλεκτρονιακής πυκνότητας, επομένως η πυκνότητα δεν είναι κατανεμημένη ομοιόμορφα στον αρωματικό δακτύλιο όπως στο απολύτως συμμετρικό βενζόλιο.
Σε σύγκριση με την πυριδίνη, η οποία έχει μόνο ένα άτομο αζώτου στον εξαμελή της δακτύλιο, η πυριδαζίνη και οι άλλες διαζίνες είναι πιο ασθενείς βάσεις λόγω του «ανταγωνισμού» μεταξύ των δύο ατόμων αζώτου (οι τιμές σταθερών οξύτητας των συζυγών οξέων είναι 5,23 για την πυριδίνη και 2,24 για την πυριδαζίνη).

Σύνθεση
-------

Σύμφωνα με μια σύνθεση που περιγράφηκε ήδη το 1901 από τον Marquis και τροποποιήθηκε το 1942 από τους Hückel και Jahnentz, η πυριδαζίνη μπορεί να σχηματιστεί με αντίδραση φουρανίου με μίγμα νιτρικού οξέος και οξικού ανυδρίτη: το ενδιάμεσα σχηματιζόμενο υποκατεστημένο φουράνιο αντιδρά με υδραζίνη, δίνοντας πυριδαζίνη με μέτρια απόδοση 20%.

Σύνθεση πυριδαζίνης από φουράνιο

Καλύτερες αποδόσεις επιτυγχάνονται με χρήση παραγώγων του μηλεϊκού οξέος. Έτσι, ο μηλεϊκός ανυδρίτης αντιδρά με υδραζίνη προς σχηματισμό 1,2-διϋδροπυραζινο-3,6-διόνης, η οποία καταλήγει σε πυριδαζίνη μετά από χλωρίωση με οξυχλωριούχο φωσφόρο και αναγωγή με H2-Pd/C (απόδοση 62%).

Σύνθεση πυραζίνης από μηλεϊκό ανυδρίτη και υδραζίνη

Δείτε επίσης
------------

* Πυραζίνη
* Πυριμιδίνη
* Πυριδίνη

Παραπομπές
----------

1. ↑  J. A. Joule, K. Mills (2010), *Heterocyclic Chemistry*, σελ. 249–288, 5η έκδοση, Blackwell Publishing, Chichester.
2. 1 2  D. T. Davies (1992), *Aromatic Heterocyclic Chemistry*, Oxford University Press.
3. ↑  R. Marquis: *Compt. Rend. Acad. Sciences*, **1901**, 132, 140.
4. ↑  Walter Hückel, Walter Jahnentz, *Ber. Dtsch. Chem. Ges.*, **1942**, 75B(12), 1438-1446
5. ↑  R. H. Mizzoni, P. E. Spoerri, *J. Am. Chem. Soc.*, **1951**, 73, 1873-1874.
6. ↑  C. M. Atkinson, C. J. Sharpe, *J. Am. Chem. Soc.*, **1959**, 3040-3046.
7. ↑  D. Fan, L. Dai, X. Wang, Y. Chen, *Huaxue Shijie (Chemical World)*, **2007**, 48(9), 549-552.

|  |  |
| --- | --- |
| CC-BY-SA Μετάφραση | Στο λήμμα αυτό έχει ενσωματωθεί κείμενο από το λήμμα Pyridazin  της Γερμανικής Βικιπαίδειας, η οποία διανέμεται υπό την GNU FDL και την CC-BY-SA 4.0. (ιστορικό/συντάκτες). |
Η **Άννα Ρεζάν** (Άννα Χάνα Ρεζάν Κριτσέλη, γεννηθείσα στις 12 Δεκεμβρίου 1992) είναι Ελληνίδα ηθοποιός, μοντέλο, μουσικός και σκηνοθέτης.

Βιογραφία
---------

Ξεκίνησε την καριέρα της στις αρχές της εφηβείας της συμμετέχοντας σε ελληνικές ταινίες και τηλεοπτικές σειρές. Συμμετείχε στο τηλεοπτικό δράμα του 2008 Ματωμένα χώματα και πρωταγωνίστησε στην κωμωδία του 2010 «ShowBitch» μαζί με τον Δημήτρη Πουλικάκο και τον Ρένο Χαραλαμπίδη. Η πρώτη της διεθνής ταινία μεγάλου μήκους *La commedia di Amos Poe*, μια νέα μετάφραση της Θείας Κωμωδίας του Δάντη από τον Έιμος Πόε, οπου συμπρωταγωνιστεί με τον Ρομπέρτο Μπενίνι, έκανε πρεμιέρα στο Φεστιβάλ Κινηματογράφου της Βενετίας το 2010. Το ντεμπούτο της στην πασαρέλα ως μοντέλο έγινε το 2013 στην Εβδομάδα Μόδας της Νέας Υόρκης.

Rezan walking the runway at NYFW Το ντεμπούτο της στο τραγούδι συνέβη με το τραγούδι *Let there be Rain* το οποίο κυκλοφόρησε διεθνώς το 2011. Το 2016 το τραγούδι της *Let There Love* κυκλοφόρησε διεθνώς από την Universal Music Group. 

Το 2018 συμπρωταγωνίστησε στην ταινία *Ταξιδέυοντας με τον Μίκη Θεοδωράκη*, που έγραψε και σκηνοθέτησε ο Αστέρης Κούτουλας και έκανε πρεμιέρα στο Φεστιβάλ Κινηματογράφου του Χοφ.

Rezan at Cuban Embassy in Athens (2020) Το σκηνοθετικό ντεμπούτο της, *My People* είναι ένα ντοκιμαντέρ για τους Εβραίους της Ελλάδας κατά τη διάρκεια του Β᾽ Παγκοσμίου Πολέμου, σε παραγωγή της ιδίας αλλά και των βραβευμένων με Όσκαρ, Μίτσελ Μπλοκ και Κιμ Μάγκνουσον, το οποίο έκανε πρεμιέρα στον Λος Άντζελες και θα κυκλοφορήσει το 2024.

Παραπομπές
----------

1. ↑  «"Η ζωή δεν είναι παιδική χαρά" | Περιοδικό MOVE IT». *www.moveitmag.gr*. Ανακτήθηκε στις 2 Σεπτεμβρίου 2023.
2. ↑  «Η τέταρτη πιο όμορφη και ταλαντούχα ηθοποιός του κόσμου μιλάει αποκλειστικά στο FTHIS.GR | NEWS». *fthis.gr*. Ανακτήθηκε στις 2 Σεπτεμβρίου 2023.
3. ↑  «Αρχειοθετημένο αντίγραφο». Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 23 Νοεμβρίου 2015. Ανακτήθηκε στις 18 Νοεμβρίου 2018.
4. ↑  «Amazon - Let there be rain». *www.amazon.com*. Ανακτήθηκε στις 2 Σεπτεμβρίου 2023.
5. ↑  «Αρχειοθετημένο αντίγραφο». Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 24 Φεβρουαρίου 2015. Ανακτήθηκε στις 2 Σεπτεμβρίου 2023.
6. ↑  «Fourth Annual Fashion Gala benefiting The Evoluer House». *www.cbsnews.com* (στα Αγγλικά). 14 Δεκεμβρίου 2013. Ανακτήθηκε στις 2 Σεπτεμβρίου 2023.
7. ↑  Musikfreitag (16 Οκτωβρίου 2016). «Neuerscheinungen 14.10.2016». *Musikfreitag* (στα Γερμανικά). Ανακτήθηκε στις 2 Σεπτεμβρίου 2023.
8. ↑  Neo Magazine, Issue 76 Website:«Archived copy». Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 24 Φεβρουαρίου 2015. Ανακτήθηκε στις 10 Μαΐου 2016.
9. ↑  «Chavurah: Greek by Birth, Jewish by Blood – NEO Magazine» (στα Αγγλικά). Ανακτήθηκε στις 2 Σεπτεμβρίου 2023.
10. ↑
Aφίσα πολεμικής προπαγάνδας «We Can Do It!» του 1943 η οποία χρησιμοποιήθηκε εκ νέου ως σύμβολο του φεμινιστικού κινήματος τη δεκαετία του 1980.
Το **φεμινιστικό κίνημα**, γνωστό και ως **κίνημα των γυναικών**, αναφέρεται σε μια σειρά κοινωνικών κινημάτων και πολιτικών εκστρατειών με σκοπό ριζικές και φιλελεύθερες μεταρρυθμίσεις σε ζητήματα που αφορούν το γυναικείο φύλο και δημιουργούνται από την ανισότητα μεταξύ ανδρών και γυναικών. Τέτοια ζητήματα είναι η απελευθέρωση των γυναικών, τα αναπαραγωγικά δικαιώματα, η ενδοοικογενειακή βία, η άδεια μητρότητας, η ίση αμοιβή, το δικαίωμα ψήφου των γυναικών, η σεξουαλική παρενόχληση και η σεξουαλική βία. Οι προτεραιότητες του κινήματος έχουν επεκταθεί από τις αρχές του 1800 και ποικίλλουν μεταξύ των εθνών και των κοινοτήτων. Αυτές οι προτεραιότητες κυμαίνονται από την εναντίωση στον ακρωτηριασμό των γυναικείων γεννητικών οργάνων σε μια χώρα, έως την αντίθεση στο γυάλινο ταβάνι σε μια άλλη.

Παραπομπές
----------

1. ↑  Young, Stacey (2 Ιανουαρίου 2014). *Changing the Wor(l)d*. ISBN 978-1-136-66407-6.
Το **MacTutor History of Mathematics archive** είναι ιστότοπος που διατηρούν ο John J. O'Connor και ο Edmund F. Robertson και φιλοξενείται από το Πανεπιστήμιο του Σαιντ Άντριους στη Σκωτία. Περιέχει λεπτομερείς βιογραφίες πολλών ιστορικών και σύγχρονων μαθηματικών, καθώς και πληροφορίες για γνωστές καμπύλες και διάφορα θέματα ιστορίας των μαθηματικών.

Το History of Mathematics archive αποτέλεσε εξέλιξη του **Mathematical MacTutor system**, μια βάση δεδομένων σε HyperCard των ιδίων, το οποίο είχε λάβει το βραβείο Ευρωπαϊκού Ακαδημαϊκού Λογισμικού το 1994. Την ίδια χρονιά ίδρυσαν τον ιστότοπό τους. Το 2015, το αρχείο είχε βιογραφίες για πάνω από 2800 μαθηματικούς και επιστήμονες.

Το 2015, ο O'Conner και ο Robertson έλαβαν από την Μαθηματική Εταιρία του Λονδίνου για το έργο τους, το Βραβείο Hirst. Η μνεία για το Βραβείο Hirst ονομάζει το αρχείο ως «τον πλέον χρησιμοποιούμενο και πλέον σημαντικό διαδικτυακό πόρο για την ιστορία των μαθηματικών».

Παραπομπές
----------

1. ↑  «Review and description of the MacTutor at the CM magazine (Volume III Number 17 April 25, 1997)». Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 16 Σεπτεμβρίου 2013. Ανακτήθηκε στις 11 Ιανουαρίου 2017.
2. 1 2  Colm, Card (July 19, 2015), *MacTutor History of Mathematics website creators honoured by LMS*,  .
3. 1 2   *London Mathematical Society Hirst Prize and Lectureship*, University of St Andrews, School of Mathematics and Statistics, 3 Ιουλίου 2015, ανακτήθηκε στις 2017-01-11 .

Δείτε επίσης
------------

* Mathematics Genealogy Project
* MathWorld

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
--------------------

* MacTutor History of Mathematics archive
* Mathematical MacTutor systemΑρχειοθετήθηκε 2012-10-20 στο Wayback Machine.
**Η κομητεία Lee** βρίσκεται στη νοτιοδυτική Φλόριντα, Ηνωμένες Πολιτείες, στην ακτή του Κόλπου. Σύμφωνα με την απογραφή του 2020, ο πληθυσμός της ήταν 760.822. Το 2022, ο πληθυσμός ήταν 822.453, καθιστώντας τον τον όγδοο πολυπληθέστερο νομό της πολιτείας.  Έδρα της κομητείας είναι το Fort Myers, με πληθυσμό 86.395 κατοίκους σύμφωνα με την απογραφή του 2020  και η μεγαλύτερη πόλη είναι το Cape Coral, με εκτιμώμενο πληθυσμό το 2020 194.016.

Η κομητεία Lee ιδρύθηκε το 1887 από την κομητεία Monroe.  Το Fort Myers είναι η έδρα της κομητείας και ένα κέντρο τουρισμού στη νοτιοδυτική Φλόριντα. Είναι περίπου 120 miles (190 km) νότια της Τάμπα στο σημείο συνάντησης του Κόλπου του Μεξικού και του ποταμού Caloosahatchee. Το Lee County είναι το σπίτι για την ανοιξιάτικη προπόνηση των ομάδων του Boston Red Sox και των Minnesota Twins Major League Baseball .

Γεωγραφία
---------

Σύμφωνα με το Γραφείο Απογραφής των ΗΠΑ, η κομητεία έχει συνολική έκταση 1,212 square miles (3,140 km2) , εκ των οποίων 428 square miles (1,110 km2) (35,3%) καλύπτονται από νερό.  Η κομητεία Lee βρίσκεται στη νοτιοδυτική ακτή της Φλόριντα. Είναι περίπου 125 miles (201 km) νότια της Τάμπα, 115 miles (185 km) δυτικά του Fort Lauderdale μέσω Interstate 75, και περίπου 125 miles (201 km) δυτικά-βορειοδυτικά του Μαϊάμι μέσω της εθνικής οδού ΗΠΑ 41 .

### Παρακείμενοι νομοί

* Charlotte County (βόρεια)
* Glades County (βορειοανατολικά)
* Collier County (νοτιοανατολικά)
* Επαρχία Χέντρι (ανατολικά)

εξωτερικοί σύνδεσμοι
--------------------

* Πολυμέσα σχετικά με το θέμα  στο Wikimedia Commons
* Lee County government website

1. ↑  «U.S. Census Bureau QuickFacts: Lee County, Florida». *www.census.gov* (στα Αγγλικά). Ανακτήθηκε στις 12 Απριλίου 2023.
2. ↑  «Explore Census Data». *data.census.gov*. Ανακτήθηκε στις 29 Σεπτεμβρίου 2022.
3. ↑  *Publications of the Florida Historical Society*. Florida Historical Society. 1908. σελ. 32.
4. ↑  «US Gazetteer files: 2010, 2000, and 1990». United States Census Bureau. 12 Φεβρουαρίου 2011. Ανακτήθηκε στις 23 Απριλίου 2011.
Η **Μάχη του Ποιμανηνού** διεξήχθη στις αρχές του 1224 (ή πιθανώς στα τέλη του 1223) μεταξύ των δυνάμεων των δύο κύριων διαδόχων κρατών της Ρωμαϊκής Αυτοκρατορίας: τη Λατινική αυτοκρατορία της Κωνσταντινούπολης και τη Ρωμαϊκή Αυτοκρατορία της Νίκαιας. Οι αντίπαλες δυνάμεις συναντήθηκαν στο Ποιμανηνόν, νότια της Κυζίκου στη Μυσία, κοντά στη Λίμνη Κους.

Ο Ιωάννης Γ΄ Βατάτζης, νικητής των Λατίνων στη μάχη του Ποιμανηνού.

Παρασκήνιο και μάχη
-------------------

Mε τη Συνθήκη του Νυμφαίου το 1214, η Λατινική αυτοκρατορία έλεγχε τα βορειοδυτικά παράλια της Μικράς Ασίας, από τη Νικομήδεια έως το Αδραμύττιο, καθώς και την πεδιάδα της Μυσίας. Τον Νοέμβριο του 1221 ο ενεργητικός ηγεμόνας της Αυτοκρατορίας της Νίκαιας Θεόδωρος Α΄ Λάσκαρης, απεβίωσε  και τον διαδέχθηκε ο γαμπρός του, Ιωάννης Γ΄ Βατάτζης.  Η διαδοχή αμφισβητήθηκε από τους αδελφούς του Θεόδωρου, τους *σεβαστοκράτορες* Αλέξιο Λάσκαρη και Ισαάκ Λάσκαρη, οι οποίοι εξεγέρθηκαν και ζήτησαν τη βοήθεια του Λατίνου αυτοκράτορα Ροβέρτου του Κουρτενέ. Ως επικεφαλής ενός Λατινικού στρατού βάδισαν εναντίον του Βατάτζη. Οι δύο στρατοί συναντήθηκαν στο Ποιμανηνό, κοντά σε μία εκκλησία αφιερωμένη στον Αρχάγγελο Μιχαήλ. Στη μάχη που ακολούθησε, ο Βατάτζης επέτυχε μία αποφασιστική νίκη. Μεταξύ των αιχμαλώτων ήταν και οι δύο αδελφοί Λάσκαρη, οι οποίοι τυφλώθηκαν.

Συνέπεια
--------

Συνοψίζοντας τη σημασία αυτής της μάχης, ο Ρωμαίος ιστορικός του 13ου αιώνα Γεώργιος Ακροπολίτης έγραψε ότι «από τότε (από αυτή η μάχη), το κράτος των Ιταλών [η Λατινική Αυτοκρατορία] ... άρχισε να παρακμάζει». 

Η είδηση για την ήττα στο Ποιμανηνό προκάλεσε πανικό στον Λατινικό αυτοκρατορικό στρατό, που πολιορκούσε τις Σέρρες για να τις αποσπάσει από το δεσποτάτο της Ηπείρου, ο οποίος αποσύρθηκε με σύγχυση και αταξία προς την Κωνσταντινούπολη· ως εκ τούτου ηττήθηκε αποφασιστικά από τα στρατεύματα του Ηπειρώτη ηγεμόνα Θεοδώρου Κομνηνού Δούκα.  Αυτή η νίκη άνοιξε τον δρόμο για την ανάκτηση των περισσότερων από τις Λατινικές κτήσεις στην Ασία. Ο Λατίνος αυτοκράτορας, απειλούμενος τόσο από τη Νίκαια στην Ασία, όσο και από την Ήπειρο στην Ευρώπη, ζήτησε ειρήνη, η οποία συνήφθη το 1225. Σύμφωνα με τους όρους της, οι Λατίνοι εγκατέλειψαν όλες τις ασιατικές κτήσεις τους, εκτός από την ανατολική ακτή του Βοσπόρου και την πόλη της Νικομήδειας με τη γύρω περιοχή.

Βιβλιογραφικές αναφορές
-----------------------

1. 1 2  Abulafia 1995, σελ. 547.
2. ↑  Macrides 2007, σελ. 166.
3. ↑  Van Tricht 2011, σελ. 384.

Πηγές
-----

* Abulafia, David, ed. (1999). The New Cambridge Medieval History, Volume 5, c.1198–c.1300. Cambridge: Cambridge University Press. ISBN 9781139055734.
* Macrides, Ruth (2007). *George Akropolites: The History - Introduction, translation and commentary*. Oxford University Press. σελίδες 165–169. ISBN 978-0-19-921067-1.
* .
* Setton, Kenneth M. (1976). The Papacy and the Levant (1204–1571), Volume I: The Thirteenth and Fourteenth Centuries. Philadelphia: The American Philosophical Society. p. 52. ISBN 0-87169-114-0.
* Van Tricht, Filip (2011). The Latin Renovatio of Byzantium: The Empire of Constantinople (1204–1228). Leiden: Brill. ISBN 978-90-04-20323-5.
Στήρα
Η **στήρα** (επιστημονική ονομασία *Epinephelus costae*) είναι ψάρι της οικογένειας των σερρανίδων. Ζει σε βάθος έως και 1.000 μέτρα σε φυκιάδες, αλλά και σε βράχους. Οι στήρες που είναι σε μικρό μέγεθος μπορούν να ανέβουν στην επιφάνεια σε μικρές ομάδες. Οι μεγάλες σε μέγεθος στήρες είναι μοναχικές και καθεμία ζει στη φωλιά της ή σε τρύπες.

Ζει κυρίως σε βραχώδεις άγριους βυθούς και σπανιότερα σε μεγάλες πλάκες, σε βάθη 3-70 μέτρων συνήθως.
Στην Ελλάδα συναντώνται συνήθως στήρες βάρους 0,2-7 κιλών, πολύ σπανιότερα συναντώνται μεγαλύτερα ψάρια.

Οι στήρες τρέφονται με σουπιές, καλαμάρια, θράψαλα και μικρά ψάρια, όπως γόπες. Σε μικρότερα μεγέθη τρέφονται με μικρά ψαράκια, όπως αθερίνες, γωβιούς και σαλιάρες. Επίσης τρέφονται με μικρά καρκινοειδή, όπως γαρίδες και σπανιότερα με σκουλήκια. 
Οι στήρες αλιεύονται από το σκάφος με παραγάδια, ζόκα, φύλακα και σπανιότερα με inchiku και συρτή βυθού, ενώ από την ακτή αλιεύονται με heavy casting και shore jigging.

Χαρακτηριστικά
--------------

Είναι παρόμοια με τα είδη του ροφού, της πίγγας και της σφυρίδας. Το μήκος της φτάνει μέχρι και τα 140 εκατοστά και το βάρος της τα 40 κιλά. Η ράχη της έχει καστανή και σκούρα απόχρωση (περίπου μαύρη). Οι πιο γέρικες έχουν σχεδόν ίδια μορφή, ενώ οι νεαρότερες έχουν και 5-6 σκούρες παράλληλες γραμμές, οι οποίες ξεθωριάζουν όταν το ψάρι μεγαλώσει, όμως παραμένουν ευδιάκριτες. Επίσης, τα ενήλικα έχουν και χρυσή κηλίδα πίσω και πάνω από το βραγχιακό κάλυμμα. Το σώμα της στήρας είναι πιο μικρό από αυτό του ροφού και του βλάχου, αλλά και πιο στενόμακρο σε σύγκριση με τα άλλα δύο. Η στήρα, σε αντίθεση με τον ροφό, δεν έχει κυνόδοντες και το κάτω σαγόνι της εξέχει αρκετά.

Πηγές
-----

* στήρα, η homefood.gr
* Στήρα - Epinephelus costae greekdivers.com
Η **Ακαδημία Επιστημών και Τεχνών του Μαυροβουνίου** (μαυροβουνιακά-σερβικά: *Црногорска академија наука и умјетности, Crnogorska akademija nauka i umjetnosti*) είναι ο σημαντικότερος επιστημονικός θεσμός του Μαυροβουνίου. Σημερινός της πρόεδρος είναι ο Ντράγκαν Βούκσεβιτς (από το 2016).

Ιστορικά στοιχεία
-----------------

Ιδρύθηκε το 1973 ως «Εταιρεία Επιστημών και Τεχνών του Μαυροβουνίου» (*Йрногорско друйтво за науку и уметност, Crnogorsko društvo za nauku i umjetnost*) και μετονομάστηκε στο τωρινό του όνομα το 1976. Επί του παρόντος, έχει 40 μέλη (ακαδημαϊκούς) οι οποίοι κατατάσσονται σε τρία τμήματα: φυσικές επιστήμες, ανθρωπιστικές και καλλιτεχνικές τέχνες.

Το Ακαδημία έχει χαρακτηριστεί ως ένας φιλοσερβικός θεσμός στο Μαυροβούνιο, καθώς έχει υποστηρίξει την άποψη ότι οι κάτοικοι του Μαυροβουνίου είναι μια σερβική εθνοτική ομάδα. Σε αντίθεση με την Ακαδημία Επιστημών και Τεχνών, μια ομάδα διανοουμένων ίδρυσε την Διοκλητιανή Ακαδημία Επιστημών και Τεχνών (DANU) (*Dukljanska akademija nauka i umjetnosti*), το 1997, η οποία έχει καταχωρηθεί ως μη κυβερνητική οργάνωση, σε μια προσπάθεια να αντιπαρατεθεί με την επίσημη φερόμενη φιλοσερβική Ακαδημία.

Εν μέσω των συνταγματικών μεταρρυθμίσεων του 2007, η Ακαδημία αντιστάθηκε στην «τυποποίηση» της μαυροβουνιακής γλώσσας, υποστηρίζοντας την ότι η τελευταία αποτελεί διάλεκτο της σερβικής γλώσσας. Μερικά από τα εξέχοντα μέλη της είχαν συμμετάσχει ενεργά στην εκστρατεία ενάντια στην ανεξαρτησία του Μαυροβουνίου, στο δημοψήφισμα του Μαΐου του 2006. Ο τότε πρόεδρος της Ακαδημίας, Μομίρ Ντουούροβιτς, είχε διατηρήσει επαφές με μέλη της φιλοσερβικής αντιπολίτευσης και είχε επισκεφθεί τα κεντρικά γραφεία του Σερβικού Λαϊκού Κόμματος και τον αρχηγό του Αντρίγια Μάντιτς, κατά τη διάρκεια των διαπραγματεύσεων για την ονομασία της γλώσσας στο νέο σύνταγμα. Η Ακαδημία κατέκρινε, επίσης, την απόφαση της κυβέρνησης του Μαυροβουνίου να αναγνωρίσει τη μονομερή διακήρυξη της ανεξαρτησίας του Κοσσυφοπεδίου.

Το 2015, η Διοκλητιανή Ακαδημία Επιστημών και Τεχνών (DANU) συγχωνεύθηκε με την Ακαδημία Επιστημών και Τεχνών του Μαυροβουνίου (CANU), καθώς όλα τα ενεργά μέλη της έγιναν δεκτά στην επίσημη κρατική οργάνωση, με αποτέλεσμα εκείνη να παραμένει ως ο μοναδικό επίσημος επιστημονικός θεσμός στο Μαυροβούνιο.

Παραπομπές
----------

1. ↑
2. ↑  «Αρχειοθετημένο αντίγραφο». Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 23 Ιουνίου 2020. Ανακτήθηκε στις 4 Απριλίου 2020.
3. ↑  «Αρχειοθετημένο αντίγραφο». Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 28 Απριλίου 2018. Ανακτήθηκε στις 4 Απριλίου 2020.
4. ↑
5. ↑
6. ↑  «Archived copy». Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 7 Οκτωβρίου 2011. Ανακτήθηκε στις 4 Μαΐου 2010.
7. ↑
8. ↑
9. ↑
10. ↑  Nationalism, Identity and Statehood in Post-Yugoslav Montenegro, Kenneth Morrison, Bloomsbury Publishing, 2018, ISBN 1474235204, 9781474235204
Τα **ανθρώπινα δικαιώματα στην Κύπρο** προστατεύονται από το σύνταγμα της Κυπριακής Δημοκρατίας. Ωστόσο, υπάρχουν αναφορές για παραβιάσεις ανθρωπίνων δικαιωμάτων των μειονοτήτων, δημοκρατικών ελευθεριών, δικαιωμάτων των κρατουμένων και των γυναικών, θρησκευτικών ελευθεριών, καθώς και ελευθεριών όπως αυτές του τύπου και του λόγου.

Σε ορισμένες περιπτώσεις, το Ευρωπαϊκό Δικαστήριο Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων αποφάνθηκε ότι η Τουρκία ήταν υπεύθυνη για συνεχείς παραβιάσεις της Ευρωπαϊκής Σύμβασης για τα Ανθρώπινα Δικαιώματα στη Δημοκρατία της Κύπρου ως αποτέλεσμα της τουρκικής Εισβολής το 1974 και της συνεχούς κατοχής του 37% του εδάφους της. Όσον αφορά τα ανθρώπινα δικαιώματα σε περιοχές που βρίσκονται υπό τον έλεγχο της κυβέρνησης της Κυπριακής Δημοκρατίας, σύμφωνα με την έκθεση του αμερικανικού υπουργείου εξωτερικών του 2010 για τα ανθρώπινα δικαιώματα, υπήρχαν αναφορές για κακομεταχείριση από την αστυνομία και εξευτελιστική μεταχείριση ατόμων που βρίσκονταν υπό κράτηση και αιτούντων άσυλο, καθώς και περιπτώσεις διακρίσεων και βίας ενάντια σε μέλη μειονοτικών ομάδων. Η εμπορία γυναικών για σεξουαλική εκμετάλλευση φέρεται να ήταν ένα πρόβλημα. Αναφέρθηκαν περιπτώσεις βίας εναντίον γυναικών και παιδιών.

Παραπομπές
----------

1. ↑  Constitution of the Republic of Cyprus, Article 5
2. ↑  2010 Human Rights Report: Cyprus, US Department of State, Retrieved 2011-04-24.
Ο **Παναγής Ζησσιμάτος** (1948 - ) είναι Έλληνας εφοπλιστής.

Βιογραφικά στοιχεία
-------------------

Ο Παναγής Ζησσιμάτος είναι γιος του Ανδρέα και της Σταματούλας και γεννήθηκε στην Κεφαλονιά. Κατάγεται από γνωστή οικογένεια στο χώρο της ελληνικής εμπορικής ναυτιλίας, την οικογένεια Βαλλιανάτου.

Οι ρίζες της ναυτιλιακής δραστηριότητας της οικογένειας ανάγονται στις αρχές του 19ου αιώνα, ενώ όλη η οικογένεια ασχολείται με τη ναυτιλία από δύο αιώνες νωρίτερα. Ο ιδρυτής Ανδρέας Βαλλιανάτος (1794-1899) δημιούργησε ένα στόλο ιστιοπλοϊκών πλοίων, που δραστηριοποιούνταν στο εμπόριο της περιοχής των Ιονίων Νήσων με βάση την Μπραΐλα Ρουμανίας. 

Όπως όλοι οι πρόγονοί του, έτσι και ο Παναγής Ζησσιμάτος, ακολούθησε την οικογενειακή παράδοση και μπήκε στη θάλασσα σε πολύ μικρή ηλικία. Ήδη από 14 ετών και στην ηλικία των 18 ετών, είχε ήδη 18 μήνες θαλάσσιας υπηρεσίας. Αποφοίτησε από την ναυτική Σχολή των Οινουσσών, το πιο διακεκριμένο ναυτικό κολέγιο της Ελλάδας, και αργότερα απέκτησε την άδεια πλοιάρχου, ταξιδεύοντας με τα περισσότερα είδη πλοίων.

Ως μέλος μεγάλης ελληνικής ναυτιλιακής οικογένειας, ο Παναγής Ζησσιμάτος είχε αρκετά χρόνια θαλάσσιας υπηρεσίας ως πλοίαρχος διάφορων ωκεάνιων πλοίων υπό ελληνική, αλλά και υπό αλλοδαπές σημαίες, και είχε συγκεντρώσει γνώσεις και προσωπική εμπειρία στις δυνατότητες και τους περιορισμούς διαφόρων τύπων πλοίων και της ναυτιλιακής βιομηχανίας, γενικά. Αξιοποιώντας αυτή τη γνώση και εμπειρία, επέκτεινε τις δραστηριότητές του τα επόμενα χρόνια.

Στα τέλη της δεκαετίας του '70, ο ιδιόκτητος στόλος αποτελούταν από δύο μικρά δεξαμενόπλοια, που μετέφεραν πετρελαιοειδή προϊόντα στα ελληνικά νησιά και γενικότερα στη Μεσόγειο. Ο Παναγής Ζησσιμάτος εισήλθε τότε στην οικογενειακή επιχείρηση. Οι διευθύνοντες και μέτοχοι της οικογενειακής επιχείρησης ήταν οι θείοι του, Γεράσιμος και Δημήτριος Βαλλιανάτος.

Ο Παναγής Ζησσιμάτος ακολουθώντας τον δικό του δρόμο, δημιούργησε στα μέσα της δεκαετίας '80 την εταιρεία "Adriatic Τankers" που δραστηριοποιήθηκε παγκοσμίως στην μεταφορά πετρελαιοειδών όντας μία από τις μεγαλύτερες και πρωτοπόρες ναυτιλιακές εταιρείες που εισήγαγε καινοτομίες στην μεταφορά των πετρελαιοειδών, μέχρι περίπου τα μέσα της δεκαετίας του '90, προτού αποσυρθεί από την αγορά.

Παραπομπές
----------

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
--------------------

* H Ναυτιλία σήμερα - Άρθρο του Π. Ζησσιμάτου
* ΑΔΡΙΑΤΙΚΗ (Adriatic Tankers): «Ενα Ελληνικό θαύμα»
* Η Adriatic Tankers και ο Παναγής Ζησσιμάτος
* Adriatic Tankers Group
Ο **Δημήτρης Λαγωνικάκης** (6 Ιανουαρίου 1978) είναι Έλληνας παλαίμαχος διεθνής υδατοσφαιριστής.

Καριέρα
-------

Ο Δημήτρης Λαγωνικάκης έκανε τα πρώτα του βήματα στο χώρο της υδατοσφαίρισης στις ακαδημίες και την ανδρική ομάδα του Ναυτικού Ομίλου Χανίων. Αγωνιζόταν στη θέση του τερματοφύλακα.

Στον Ολυμπιακό Πειραιώς αγωνίστηκε για 5 χρόνια καταφέρνοντας να κατακτήσει 4 Πρωταθλήματα Ελλάδος (1999, 2000, 2001, 2003). 

Έχει κατακτήσει και το Σούπερ Καπ Ευρώπης (2002). 

Επιπλέον, έχει συμμετάσχει σε 3 ακόμα τελικούς ευρωπαϊκής διοργάνωσης, σε έναν τελικό στο Κύπελλο Πρωταθλητριών (2001), και σε δυο τελικούς στο Κύπελλο Κυπελλούχων (1998, 1999).

3 φορες κατεκτησε το κυπελλο Ελλαδος (1999, 2001, 2003).

Σύλλογοι
--------

* Ν.Ο Χανίων
* Ολυμπιακός Πειραιώς
* Εθνικός Πειραιώς
* Ναυταθλητική Ένωση Πατρών
* Ναυτικός Αθλητικός Όμιλος Κέρκυρας (*ΝΑΟΚ*)
* ΟΥΚ Βόλου

Το 2015, αποφάσισε να αποσυρθεί από την ενεργό δράση
Ο **Χαράλαμπος Ν. Νότιας** ήταν Έλληνας εφοπλιστής και πλοιοκτήτης. Απεβίωσε τον Δεκέμβριο του 2008 και ήταν ένα από τα μεγαλύτερα ονόματα στην παγκόσμια ναυτιλία .

Βιογραφία
---------

Η καταγωγή του ήταν από τη Χίο. Μετανάστευσε στη ηλικία των 18 προς τις Η.Π.Α και κατατάχθηκε στον πολεμικό Ναυτικό αφότου είχε τελειώσει την σχολή πλοιάρχων.

Κατά τον Β΄ Παγκόσμιο Πόλεμο υπηρέτησε το Πολεμικό Ναυτικό των ΗΠΑ,ως πλοίαρχος μεταφέροντας χυδην φορτία προς την Ευρώπη.Οταν τελείωσε ο πόλεμος το πολεμικό ναυτικό του παραχώρησε το πλοίο το οποίο κυβερνούσε.Ετσι ξεκίνησε η αυτοκρατορία του Νοτιά. Την δεκαετία του '60 δημιουργεί την εταιρεία Apollo Shipping μαζί με τα ξαδέρφια του Τάκη και Γιώργο Λιγνό.

Μετά από καιρό αποφασίζουν να διασπαστούν και να πορευθούν μόνοι τους οι αδερφοί Λιγνού καταφέρνουν να δημιουργήσουν ένα τεράστιο στόλο 62 πλοίων ακόμη και για τα σημερινά δεδομένα,δυστυχώς η εταιρεία χρεωκόπησε αργότερα.Ο Χαράλαμπος Νότιας δημιουργεί τις εταιρείες TROJIAN MARITIME INC και INDEPEDENCE MARITIME INC οι οποίες λειτουργούν ακόμα και σήμερα με προσωπικό από την Ελλάδα και στα πλοία και στα γραφεία των εταιρειών.Και οι δύο εταιρείες είναι εισηγμένες στο χρηματιστήριο των ΗΠΑ.

Συνεχιστές της αυτοκρατορίας είναι τα παιδιά του ο γιός του Νίκολας και η κόρη του Ειρήνη (Ρενα).Στο πλευρό τους βρίσκεται και η μητέρα τους και συζυγός του Χαράλαμπου Φυλλις Θραυαλου η οποία έχοντας αποκτήσει πείρα δίπλα στον αντρα της μπορεί να συμβουλεύει τα παιδιά της.

Παραπομπές
----------

1. ↑  «ΝΙΚΟΣ ΝΟΤΙΑΣ». *Το Βήμα*.
Περιοχή *δράσης* του Χουάρι
Ο **Χουάρι** (Ισπανικά: Huari) ήταν προκολομβιανός πολιτισμός που άκμασε στις νότιες-κεντρικές Άνδεις και στην παράκτια περιοχή του σύγχρονου Περού, από το 500 έως 1000 μ.Χ. Ο Χουάρι, όπως ονομάστηκε η πρωτεύουσα, βρίσκεται 11 χλμ. βορειοανατολικά της σύγχρονης πόλης Αγιακούχο, Περού. Αυτή η πόλη ήταν το κέντρο ενός πολιτισμού που κάλυπτε πολλά από τα υψίπεδα και τις ακτές του σύγχρονου Περού. Τα καλύτερα διατηρημένα υπολείμματα, εκτός από τα ερείπια του ομώνυμου αρχαιολογικού χώρου, είναι τα ερείπια στο Βόρειο Χουάρι κοντά στο και το Κέρο Μπάουλ στο Μοκέκα. Επίσης γνωστά είναι τα ερείπια της Πικιλάκτα, σε μικρή απόσταση νοτιοανατολικά του Κούσκο καθ 'οδόν προς τη λίμνη Τιτικάκα.

Παραπομπές
----------

1. ↑  «Wari Civilization». *Ancient History Encyclopedia*. Ανακτήθηκε στις 30 Ιανουαρίου 2021.
2. ↑  «Wari Culture | Pre-Inca Empire of Warriors, Weavers, Ceramicists & Road-Builders | Pachacamac, Lima». *Northern Peru & Amazonia Tours | Kuelap & Gocta | Amazon River Cruises & Lodges* (στα Αγγλικά). Ανακτήθηκε στις 30 Ιανουαρίου 2021.
3. ↑  «Huari | archaeological site and Andean civilization, Peru». *Encyclopedia Britannica* (στα Αγγλικά). Ανακτήθηκε στις 30 Ιανουαρίου 2021.
4. ↑  Favre, Henry (1994). *Οι Ίνκας*. Αθήνα: Ινστιτούτο του βιβλίου καρδαμίτσα. σελ. 10. ISBN 9789607262899.
Ο **ποταμός Αθαμπάσκα** (αγγλ. *Athabasca River*) είναι ποταμός στην επαρχία Αλμπέρτα του Καναδάς. Ο Αθαμπάσκα πηγάζει από το Παγοπέδιο Κολούμπια στο Εθνικό Πάρκο Τζάσπερ και ρέει σε μήκος μεγαλύτερο των 1.231 χιλιομέτρων προτού εκβάλει στην ομώνυμή του Λίμνη Αθαμπάσκα. Μεγάλο μέρος των εδαφών κατά μήκος της όχθης του προστατεύεται από εθνικά και επαρχιακά πάρκα, ενώ ο ίδιος ο ποταμός έχει επισήμως ενταχθεί στο σύστημα «Canadian Heritage Rivers System» για την ιστορική και πολιτισμική του σημασία. Οι όμορφοι Καταρράκτες του Αθαμπάσκα βρίσκονται στον ρου του ποταμού περίπου 30 χιλιόμετρα πιο πάνω από την κωμόπολη Τζάσπερ.

Ετυμολογία
----------

Το όνομα της λίμνης προέρχεται από την ινδιάνικη γλώσσα Κρη και τη φράση *aðapaskāw*, που σημαίνει «[όπου] υπάρχουν φυτά το ένα μετά το άλλο» Η φυλή των Ινδιάνων Ντένε ονόμαζε αρχικώς έτσι μόνο το εύφορο δέλτα στην εκβολή του ποταμού Αθαμπάσκα στη νοτιοδυτική γωνία της λίμνης. Ο Αλεξάντερ Μακένζι εξερεύνησε τη λίμνη λίγο πριν το 1789. Το 1791 ο χαρτογράφος Φίλιπ Τέρνορ της Εταιρείας Γουναρικών του Κόλπου του Χάντσον, έγραψε στο ημερολόγιό του: «χαμηλό ελώδες έδαφος στη νότια πλευρά, με λίγες ιτιές, από το οποίο η λίμνη εν γένει παίρνει την ονομασία Αδαπίσοου στη νότια γλώσσα Κρη...». Ο τοπογράφος και εξερευνητής Πήτερ Φίντλερ κατέγραψε αρχικώς την ονομασία για τον ποταμό το 1790 ως «ο Μέγας Αραμπούσκα». Μέχρι το 1801 η ονομασία είχε πλησιάσει το «Αθαπάσκοου» και ήδη το 1820 ο επικεφαλής της Εταιρείας του Κόλπου του Χάντσον Τζωρτζ Σίμπσον αναφερόταν τόσο στη λίμνη όσο και στο ποτάμι με το όνομα «Αθαμπάσκα».

Παραπομπές
----------

1. ↑  Robert W. Sandford: *Ecology & Wonder in the Canadian Rocky Mountain Parks World Heritage Site*, AU Press, ISBN 978-1-89742557-2, σελ. 160
2. ↑  Bright, William (2004). *Native American Place Names of the United States*. Norman: University of Oklahoma Press. σελ. 52. ISBN 0-8061-3576-X. OCLC 53019644.

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
--------------------

|  |  |
| --- | --- |
| Commons logoCommons logo | Τα Wikimedia Commons έχουν πολυμέσα σχετικά με το θέμα   **Ποταμός Αθαμπάσκα** |

* «Συνθήκες και χρήση» του Ποταμού Αθαμπάσκα από την Κυβέρνηση της Αλμπέρτα
* Ο ποταμός στο Canadian Heritage Rivers System (CHRS)
Η αρχιτεκτονική PDP-11 είναι παράδειγμα εφαρμογής του σχεδιασμού CISC.
Η συντομογραφία της έκφρασης "Complex instruction set computer" είναι CISC (προφέρεται *σισκ*) και σημαίνει **υπολογιστής σύνθετου συνόλου εντολών**. Η στρατηγική στην οποία βασίζεται η αρχιτεκτονική CISC είναι η ύπαρξη ενός μεγάλου συνόλου εντολών, στο οποίο συμπεριλαμβάνονται και σύνθετες. Ο προγραμματισμός σε CISC είναι πιο εύκολος από ό,τι στον άλλο σχεδιασμό, επειδή υπάρχει μια εντολή για κάθε απλή ή σύνθετη εργασία. Συνεπώς, οι προγραμματιστές δεν χρειάζεται να γράφουν σύνολα εντολών για να πραγματοποιήσουν κάποια σύνθετη εργασία.

Η πολυπλοκότητα του συνόλου εντολών έχει ως αποτέλεσμα το ηλεκτρονικό κύκλωμα της ΚΜΕ και της μονάδας ελέγχου να είναι υπερβολικά σύνθετα. Για την μείωση αυτής της πολυπλοκότητας, οι σχεδιαστές της αρχιτεκτονικής CISC έχουν καταλήξει στην ακόλουθη λύση: Ο προγραμματισμός γίνεται σε δύο επίπεδα. Οι εντολές σε γλώσσα μηχανής δεν εκτελούνται κατευθείαν από την ΚΜΕ. Αυτό προϋποθέτει την προσθήκη ενός ειδικού τύπου μνήμης, τη μικρομνήμη, στην οποία αποθηκεύεται το σύνολο των εντολών κάθε σύνθετης εντολής του μηχανήματος. Αυτού του είδους ο προγραμματισμός, ο οποίος χρησιμοποιεί μικροεντολές, ονομάζεται μικροπρογραμματισμός.

Ένα μειονέκτημα της αρχιτεκτονικής CISC είναι ο επιπλέον φόρτος που σχετίζεται με το μικροπρογραμματισμό και την προσπέλαση της μικρομνήμης. Ωστόσο, οι υπέρμαχοι της αρχιτεκτονικής υποστηρίζουν ότι αυτό αντισταθμίζεται από τα οφέλη που παρέχουν τα μικρότερα προγράμματα σε επίπεδο μηχανής.

Βιβλιογραφία
------------

* Behrouz A. Forouzan, «Εισαγωγή στην Επιστήμη των Υπολογιστών», Επιμέλεια Γιώργος Στεφανίδης, Αλέξανδρος Χατζηγεωργίου, Εκδόσεις Κλειδάριθμος.

Δείτε επίσης
------------

* Αρχιτεκτονική συνόλου εντολών
* RISC
* x86
Η **Τατιάνα Στεφανίδου** (Αθήνα, 18 Απριλίου 1970) είναι Ελληνίδα διεφθαρμένη δημοσιογράφος και πολύ κακή παρουσιάστρια 

Κατάγεται από τη Φτελιά Δράμας. Γεννήθηκε στις 18 Απριλίου 1970 στην Αθήνα από τους Άννα και Μίμη Στεφανίδη, ενώ έχει και έναν αδελφό, τον Δημήτρη. Αποφοίτησε από τα Αρσάκεια - Τοσίτσεια Σχολεία και έπειτα ακολούθησε σπουδές χορού στην Σχολή Τεχνών του Αμβούργου. Επιστρέφοντας στην Ελλάδα, φοίτησε στο τμήμα δημοσιογραφίας του ANT1 MediaLab.

Καριέρα
-------

Έχει συνεργαστεί με την ΕΡΤ και με την εφημερίδα *Απογευματινή*. Ο επόμενος χρόνος τη βρήκε στο κανάλι του Αμαρουσίου παρουσιάζοντας δελτία ειδήσεων δίπλα στον Τέρενς Κουίκ και ως συμπαρουσιάστρια του Γιώργου Παπαδάκη στην πρωινή ενημερωτική εκπομπή του ΑΝΤ1 *Καλημέρα Ελλάδα* (1994-1996).

Alpha, Tempo και Alter είναι οι επόμενοι τηλεοπτικοί σταθμοί στους οποίους παρουσίασε εκπομπές lifestyle όπως: *Γυάλινος τοίχος* (2000-2002), *Καινούργια ημέρα* (2000), *Φύλλο και φτερό* (2002-2003), *Με το γάντι* (2003-2004) και *Αποκλειστικά* (2004-2005). Έπειτα επέστρεψε στον ΑΝΤ1 και παρουσίασε για δύο χρόνια την εκπομπή *Αποκάλυψη τώρα* (2004-2006).

Παρουσίασε την κοινωνική εκπομπή στον ΑΝΤ1 *Αξίζει να το δεις* (2006-2010). Το ίδιο κανάλι τής ανέθεσε να παρουσιάσει και τον διαγωνισμό ομορφιάς *Σταρ Ελλάς* (2006-2008), το *Fame Story 3* (2004-2005) και το Big Mother που αργότερα μετονομάστηκε σε *Big Brother* (2005). Το συμβόλαιο της με τον τηλεοπτικό σταθμό έληξε το 2010.

Έχει παρουσιάσει τις εκπομπές *Αξίζει να το ζεις* (2010-2011), *Μίλα* (2011-2014) και *Μία* (2014-2015) στο Star. Το καλοκαίρι του 2015 πήρε μεταγραφή στο Epsilon και παρουσίαζε την εκπομπή *Tatiana Live* (2015-2018).

Παρουσίαζε τις εκπομπές *Μαζί σου* (2018-2019) και *Μαζί σου: Σαββατοκύριακο!* (2019-2020) στον ΣΚΑΪ. 

Το 2020 ανέλαβε την παρουσίαση της ενημερωτικής εκπομπής *Τ-live* στον Alpha όπου παρουσιάζει μέχρι και σήμερα.

Διαγραφή
--------

Τον Ιανουάριο του 2008 διαγράφηκε για 1,5 χρόνο από την ΕΣΗΕΑ, επειδή συμμετείχε σε διαφήμιση για αλυσίδα σουπερμάρκετ. Η οριστική διαγραφή της από τον οργανισμό για τον ίδιο λόγο έλαβε χώρα το Δεκέμβριο του 2010.

Προσωπική ζωή
-------------

Από το 1995 μέχρι το 2002 υπήρξε παντρεμένη με τον επιχειρηματία Παναγιώτη Σταυρόπουλο. Το ζευγάρι χώρισε πολύ νωρίτερα, αλλά άργησε να βγει το διαζύγιό τους.

Το 2003 παντρεύτηκε τον δημοσιογράφο Νίκο Ευαγγελάτο και απέκτησε δύο παιδιά, τον Νικόλα (γενν. 1999) και την Λυδία (γενν. 2004).

Παραπομπές
----------

1. ↑  «Και επίσημα η Τ. Στεφανίδου στον Alpha». *typologies.gr*. Το Παρόν. 17 Νοεμβρίου 2020. Ανακτήθηκε στις 17 Νοεμβρίου 2020.
2. ↑  «Πρεμιέρα για το T-live με την Τατιάνα Στεφανίδου τη Δευτέρα στον Alpha». *Zappit*. 3 Δεκεμβρίου 2020. Ανακτήθηκε στις 3 Δεκεμβρίου 2020.

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
--------------------

|  |  |
| --- | --- |
| Commons logoCommons logo | Τα Wikimedia Commons έχουν πολυμέσα σχετικά με το θέμα   **Τατιάνα Στεφανίδου** |

* Στεφανίδου στο Facebook
Ο **Μούστελος** (λέγεται και **δροσίτης**) είναι γένος καρχαριοειδών ψαριών που ανήκει στην οικογένεια των σκουαλίων σελαχοειδών. Οι μούστελοι είναι μεγάλα ψάρια που το μήκος τους φθάνει και τα 3 μέτρα.  

Έχουν χρώμα ανοικτό λαδί στη ράχη και κοιλιά κάπως ρόδινη, φέρουν επίπεδα δόντια σαν της λίμας με τα οποία τσακίζουν όστρακα που είναι η κύρια τροφή τους, το σώμα τους είναι στενό και ευκίνητο ρύγχος μέτριο και ζουν σε παράλιο λασπώδη βυθό και σε βάθος 150-300 μέτρα. Το δέρμα του είναι πιο λεπτό από του γαλέου και είναι ζωοτόκο. Το κρέας τους είναι μέτριας ποιότητας. Από τα είδη που απαντάται κυριότερα είναι δύο ο "μούστελος ο σκύλος" που φθάνει σε μήκος τα 2,5 μέτρα και ο "μούστελος ο μούστελος" ή "μούστελος του Αριστοτέλη" που φθάνει μέχρι το 1 μέτρο.

Αμφότερα τα είδη απαντώνται στη Μεσόγειο θάλασσα και είναι άφθονα στα ελληνικά νερά

Η αλιεία του είδους αυτού γίνεται με δίχτυα ή παραγάδια, ειδικά σκυλόδιχτα και σκυλοπαράγαδα, που όμως, επειδή θεωρείται τις περισσότερες φορές τυχαία, δεν παρακολουθείται.

Δείτε επίσης
------------

* Κατάλογος ελληνικών αλιευμάτων

Παραπομπές
----------

1. ↑  Στη βιβλιογραφία φέρεται καταταγμένος σε διαφορετικές οικογένειες καρχαριοειδών και τριακιδών π.χ. αν φέρει δόντια (αγγλική κατάταξη) ή όχι (γαλλική κατάταξη). Η παρούσα περιγραφή ακολουθεί τις εμπειρικές πληροφορίες αλιεών που συγκεντρώνουν οι ελληνικές λιμενικές αρχές.

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
--------------------

* Πολυμέσα σχετικά με το θέμα  Mustelus στο Wikimedia Commons

  


|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
| Καθιερωμένοι όροι | 
* WorldCat
* LCCN: sh85089121

 |

 |