recursal/SuperWikiNEXT-32B huggingface dataset:
Ο **γερσδορφίτης** (αγγλικά: gersdorffite) είναι θειούχο και αρσενικούχο ορυκτό του νικελίου. Το όνομα του αποδόθηκε προς τιμήν του Γιόχαν φον Γκέρσντορφ (Johann von Gersdorff, 1781–1849), του Αυστριακού ιδιοκτήτη του ορυχείου νικελίου στην κωμόπολη *Schladming* (περιοχή Dachstein, Αυστρία), στο οποίο πρωτοβρέθηκε το ορυκτό.

Όπως τα περισσότερα ορυκτά της ομάδας του (ορισμένα εκ των οποίων είναι ιδιαίτερα σπάνια) συναντάται σε αποθέσεις υδροθερμικών φλεβών μέσων θερμοκρασιών. Σχετίζεται με κοβαλτίτη, νικελιούχο σκουττερουδίτη, ουλμανίτη, μιλλερίτη , μαρκασίτη, χαλκοπυρίτη και σιδηροπυρίτη. Έχει, επίσης, ανευρεθεί σχετιζόμενος και με ένα, προς το παρόν ανώνυμο, ορυκτό με χημικό τύπο (Ni,Fe,Co)AsS, το οποίο εικάζεται ότι είναι το νικελιούχο ανάλογο του αρσενοπυρίτη.

Ο γερσδορφίτης χρησιμοποιείται ως έλασσον ορυκτό του νικελίου αλλά και ως αντικείμενο συλλογής από συλλέκτες ορυκτών.

Ανευρίσκεται σε αρκετά σημεία της Γης, ορισμένα από τα οποία έχουν εντοπισθεί πρόσφατα. Κυριότερες εμφανίσεις του είναι στα μεταλλεία του Schladming, στην Όλζα (Olsa) και το Φράιζαχ (Freisach) στην Αυστρία, στη Γερμανία (περιοχές Βόρεια Ρηνανία-Βεστφαλία, Έσση, Θουριγγία και όρη Χαρτς), τη Σλοβακία (περιοχή της Dobsina), τη Γαλλία (αρκετές περιοχές), το Ινβερέρι της Σκωτίας, το Τιπερέρι της Ιρλανδίας, το Οντάριο του Καναδά, τη Μοντάνα των ΗΠΑ (όπου ανευρίσκονται μεγάλου μεγέθους κρύσταλλοί του), τη Βολιβία, το Μπου Αζέρ του Μαρόκου (επίσης μεγάλοι καθαροί κρύσταλλοι), την Κίνα, τη Νότια Αυστραλία και την Τασμανία.

Στην Ελλάδα ανευρίσκεται στα μεταλλεία Λαυρίου και στην Πάνορμο της Τήνου.

Πηγές
-----

* Handbook of Mineralogy
* Mindat.org
* Galleries.com
* Webmineral.com
* Pierre Perroud, *Athena* Mineralogy

Δείτε επίσης
------------

* Κατάλογος ορυκτών
* Κατάλογος ορυκτών των μεταλλείων Λαυρίου

Βιβλιογραφία
------------

* James Dwight Dana, *Manual of Mineralogy and Lithology, Containing the Elements of the Science of Minerals and Rocks*, READ BOOKS, 2008 ISBN 1443742244
* Frederick H. Pough, Roger Tory Peterson, Jeffrey (PHT) Scovil, *A Field Guide to Rocks and Minerals*, Houghton Mifflin Harcourt, 1988 ISBN 039591096X

Παραπομπές
----------

1. ↑  Αναφέρονται χαρακτηριστικά τα ορυκτά τσανγκτσενγκίτης (changchengite, IrBiS, από κινεζικό τοπωνύμιο), χολινγκουερθίτης (hollingworthite, (Rh,Pt,Pd)AsS), τολοβκίτης (tolobkite, IrSbS), ουλμανίτης (ullmanite NiSbS) κ.ά.
2. ↑  Πρόκειται για πόλη μεταλλωρύχων, 64 χλμ νοτιοδυτικά του Σάλτσμπουργκ στην περιοχή Dachstein της Στυρίας
Ο **Βεντσέσλαος**, πολων. Wenceslaus żagański (π. 1434 - 29 Απριλίου 1488) από τον Οίκο των Πιαστ-Σιλεσίας-Γκλόγκουφ ήταν δούκας του Ζάγκαν-Πσέβους (από το 1439, με τους αδελφούς του ως το 1449) και δούκας του Πσέβους (από το 1449, με τον νεότερο αδελφό του).

Βιογραφία
---------

Ήταν ο πρωτότοκος γιος του Ιωάννη Α΄ δούκα του Ζάγκαν-Γκλόγκουφ και της Σχολαστικής των Ασκάνια, κόρης του Ροδόλφου Α΄ δούκα της Σαξονίας-Βίττενμπεργκ και της Άννας του Μάισσεν.

Διαδέχθηκε τον πατέρα του το 1439 στο Ζάγκαν-Πσέβους μαζί με τους αδελφούς του: τους μεγαλύτερους Βαλτάσαρ και Ροδόλφο και τον μικρότερο Ιωάννη Β΄. Το 1449 το δουκάτο διαιρέθηκε: οι δύο μεγαλύτεροι πήραν το Ζάγκαν και ο Βεντσέσλαος με τον Ιωάννη Β΄ έλαβαν το Πσέβους. 

Λόγω της νοητικής ασθένειάς του ο Βεντσέσλαος δεν συμμετείχε στην πολιτική ζωή. Το 1454 απεβίωσε ο Ροδόλφος και ο Ιωάννης Β΄ έγινε ο νόμιμος επίτροπος του Βεντσεσλάου, όπου υποχρεώθηκε να του εξασφαλίσει μία άνετη ζωή. Το 1472 απεβίωσε και ο Βαλτάσαρ και ο Ιωάννης Β΄ πώλησε το Ζάγκαν στους Ερνέστο και Αλβέρτο, ηγεμόνες της Σαξονίας. Ο Βεντσέσλαος έλαβε 2.100 φλορίνια ως σύνταξη.

Το 1276 ο Βεντσέσλαος αποκήρυξε τις διεκδικήσεις του στο δουκάτο τού Γκλόγκουφ για ένα ενοίκιο 400 γκούιλντερς και μετακόμισε στο Βρότσλαφ, όπου εισήλθε στη μονή της Αγ. Βαρβάρας. Εκεί συμμετείχε ενεργά στη θρησκευτική ζωή της πόλης. Το 1478 έκανε διαθήκη, στην οποία έγγραψε την ιδιοκτησία του και τα ενοίκια στην κατασκευή της εκκλησίας της Αγ. Βαρβάρας. Όταν απεβίωσε, τάφηκε στην εκκλησία που ίδρυσε.

Πηγές
-----

* Cawley, Charles, SILESIA, Medieval Lands database, Foundation for Medieval Genealogy.
* Marek, Miroslav. "Complete Genealogy of the House of Piast". Genealogy.EU.

|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
| Καθιερωμένοι όροι | 
* VIAF: 85984862
* GND: 137803338

 |

 |
Μία σύγχρονη χάλκινη αντιγραφή ενός ελληνικού αγάλματος κήπου, τεχνοτροπίας που επιβίωσε μέχρι την Ύστερη Αρχαιότητα.
Οι βυζαντινοί κήποι βασίστηκαν κυρίως σε ρωμαϊκές ιδέες που έδωσαν έμφαση σε λεπτομερή ελληνιστικά ψηφιδωτά σχέδια, με κλασικά χαρακτηριστικά, σειρές ευθυγραμμισμένων δέντρων, καθώς και κατασκευές όπως σιντριβάνια και μικρά ιερά, τα οποία, με την πάροδο του χρόνου, εξελίσσονταν και γίνονταν πολυπλοκότερα. Οι βυζαντινοί κήποι αναπτύχθηκαν σε τέτοιο σημείο που μιλούμε πλέον για μία ξεχωριστή τεχνοτροπία, η οποία είναι βέβαια επηρεασμένη από τον ισλαμικό πολιτισμό που κυριάρχησε στις περιοχές κοντά στην Ανατολική και Βόρεια Αφρική. Ορισμένα στοιχεία μαυριτανικής επιρροής είναι αισθητά, κυρίως σε ό,τι αφορά στα προαναφερθέντα σχέδια σιντριβανιών, καθώς και στοιχεία από την περσική κηπουρική, δίνοντας έμφαση σε ένα κοινό μοτίβο του βυζαντινού πολιτισμού, αυτό της **σύγκρουσης των χρωμάτων**.

| Βυζαντινός πολιτισμός |
| --- |
|  |
| 
* Άνθρωποι (Γυναίκες)
* Αρχιτεκτονική
* Αριστοκρατία και Γραφειοκρατία
* Διπλωματία
* Ενδυμασία
* Επιστήμη
* Ημερολόγιο
* Ιατρική
* Κήποι
* Κουζίνα
* Λογοτεχνία
* Μουσική
* Ναυτικό
* Νόμισμα
* Νόμοι
* Οικονομία
* Στρατός
* Τέχνη
* Χορός

 |
| π • σ • ε
 |

Λίγα ακόμα είναι γνωστά σχετικά με την βυζαντινή κηπουρική, καθώς υπάρχουν λίγες παραπομπές, πόσο μάλλον ολόκληρες γραμματείες για αυτό το θέμα. Οι Βυζαντινοί, όπως και οι πρόγονοι τους οι Ελληνικά, έδιναν μεγάλη προσοχή σε τέτοια ζητήματα αισθητικής, όμως σε ολόκληρη την ελληνορωμαϊκή ιστορία οι κήποι δεν φαίνεται να είχαν ποτέ την θέση κύρους στον πολιτισμό τους, σε αντίθεση με την Ανατολή, καθώς οι ρίζες τους είναι κυρίως παρμένες από τις πρακτικές χρήσεις της ελιάς.

Δείτε Επίσης
------------

* Ιστορία της κηπουρικής
* Περσικοί κήποι
* Ρωμαϊκοί κήποι

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
--------------------

* Η ιστορία των *Βυζαντινών Κήπων* από την Μαρί-Λουίζ Γκοτέ
Συντεταγμένες: 12°07′09″N 61°37′35″W﻿ / ﻿12.11917°N 61.62639°W﻿ / 12.11917; -61.62639

| Γκρενβίλ Grenville |
| --- |
| Τοποθεσία της Γκρενβίλ στη Γρενάδα  |
|
| Συνταγμένες: | 12°07′09″N 61°37′35″W |
|
| Χώρα: | Γρενάδα |
| Ενορία: | Άγιος Ανδρέας |
|
| Περιφέρεια: | Άγιος Ανδρέας Νοτιοανατολικά |
|
| Πληθυσμός: | 2.400 κάτοικοι |

Η **Γκρενβίλ** (*Grenville*) είναι η δεύτερη μεγαλύτερη πόλη της Γρενάδας μετά την πρωτεύουσα, Σαιντ Τζόρτζις. Είναι η πρωτεύουσα της ενορίας του Αγίου Ανδρέα. Έχει πληθυσμό περίπου 2.400 κατοίκους.

Γεωγραφία
---------

Η Γκρενβίλ βρίσκεται κεντροανατολικά της χώρας, στον κόλπο Γκρενβίλ. Είναι τοποθετημένη κοντά στο αεροδρόμιο των Περλών, το πρώτο αεροδρόμιο της Γρενάδας, που αντικαταστάθηκε από ένα νέο αεροδρόμιο που χτίστηκε.

Ιστορία
-------

Η Γκρενβίλ βρέθηκε και ονομάστηκε έτσι από τον Τζωρτζ Γκρενβίλ (George Grenville), που ήταν πρωθυπουργός της χώρας για δύο χρόνια (1763-1765). Ήταν ενοριακή πρωτεύουσα μέχρι το 1796. Μετά ήρθε το Μαρκίζ και ξανά η Γκρενβίλ.

Ονομασία
--------

Η Γκρενβίλ λέγεται στα αγγλικά και στα πατουά *Grenville*. Το ψευδώνυμο της πόλης είναι *Πόλη του Ουράνιου Τόξου* (αγγλικά: Rainbow City, πατουά: La Baye).

Κτήρια-Οδοί
-----------

Η Γκρενβίλ είχε ένα γήπεδο-σπίτι στην οδό Σάντελ Στρητ (Sandel Street) μέχρι το 1886. Μετά, το 1981 χτίστηκε το γήπεδο Γκρενβίλ Μάγκιστρεϊτ Κωρτ (Grenville Magistrate Court).

Το μεγαλύτερο νοσοκομείο είναι το Πρίνσες Άλις Χόσπιταλ (Princess Alice Hospital), που είναι και το μεγαλύυτερο στον Άγιο Ανδρέα.

Η μεγαλύτερη εκκλησία της πόλης είναι η Γκρενβίλλ Άνγκλικαν Τσαιρτς (Grenville Anglican Church). 

Η Γκρενβίλλ βρίσκεται στο βόρειο τμήμα της οδού Βικτόρτια Στρητ (Victoria Street).

Δείτε επίσης
------------

* Κατάλογος πόλεων της Γρενάδας

Παραπομπές
----------


|  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| 

| π • σ • ε
Πρωτεύουσες της Γρενάδας |
| --- |
|  |
| Εθνική Πρωτεύουσα | 
Σαιντ Τζόρτζις |
|  |
| Πρωτεύουσες Ενοριών | 
* Γκρενβίλ
* Σαιντ Τζόρτζις
* Άγιος Δαβίδ
* Γκουγιάβ
* Βικτόρια
* Σωτέρ
 |
|  |
| Πρωτεύουσες Περιφερειών | 
* Γιούνιον
* Κόνφερενς
* Λα Φιλέτ
* Γκρενβίλ
* Σουτζ
* Τεμπέ
* Μπωσεζούρ
* Μορν Ζαλού
* Σεντάλ
* Σαιντ Τζόρτζις
* Άγιος Δαβίδ
* Γκουγιάβ
* Βικτόρια
* Σωτέρ
 |
|  |
| Πρωτεύουσα Ανεξάρτητης Περιοχής | 
Χίλσμπορο |

 |
Ο **Βεντσέσλαος**, πολων. Wacław, λατιν. Wenceslaus (1293/7 - 23 Μαΐου 1336) από τον Οίκο των Πιαστ ήταν δούκας τού Πουόσκ (1313-) και υποτελής της Βοημίας (1329-).

Βιογραφία
---------

Ήταν ο τρίτος γιος τού Μπολέσλαφ Β΄ δούκα της Μαζοβίας και της (2ης συζύγου του) Κουνιγκούντα των Πρεμυσλιδών, κόρης τού Ότακαρ Β΄ της Βοημίας. Μάλλον έλαβε το όνομα τού θείου του Βεντσεσλάου Β΄ της Βοημίας.

Αντίθετα με τους μεγαλύτερους ετεροθελείς αδελφούς του Σιεμόβιτ Β΄ και Τρόιντεν Α΄, δεν έλαβε επαρχία, όσο ζούσε ο πατέρας του. Το 1313 που εκείνος απεβίωσε, οι τρεις αδελφοί διαίρεσαν την πατρική κτήση και ο Βεντσέσλαος πήρε το Πουότσκ. Αλλά αυτή η μοιρασιά δεν ικανοποίησε και ένας σύντομος πόλεμος έγινε το 1316.

Στην αρχή της εξουσίας του προσπάθησε να ακολουθήσει ουδέτερη πολιτική με τους δύο δυνατούς γείτονές του, το Τευτονικό Τάγμα και την Πολωνία. Αυτό δηλώνει η μη υπογραφή του ως μάρτυρα στη συνθήκη τού Τευτονο-Πολωνικού πολέμου, η οποία συντάχθηκε στο Ινόβροτσλαφ. Το ίδιο δηλώνει και η συμφωνία του με το Τευτονικό Τάγμα να μην αφήσει να διέλθει από τη Μαζοβία Λιθουανικός στρατός, που ήταν εχθρός των Τευτόνων· η συμφωνία υπεγράφη το 1321 στο Γκόλουμπ. Παρά τη συμφωνία όμως, κράτησε καλές σχέσεις με τους Λιθουανούς, μάλιστα το 1323 τους επέτρεψε να περάσουν από τη Μαζοβία για να εισβάλουν στο Ντομπζίνι.

Οικογένεια
----------

Νυμφεύτηκε το 1316 τη Νταννίλα (βαπτίστηκε Ελισάβετ), κόρη τού Γκεντιμίνας μεγάλου δούκα της Λιθουανίας και είχε τέκνα:

* Μπολέσλαφ Γ΄ 1322/30-1351, δούκας τού Πουότσκ.
* Άννα 1324-1363, παντρεύτηκε τον Ερρίκο Ε΄ τον *σιδηρό* δούκα τού Ζαγκάνι.

Πηγές
-----

* Robert Frost, The Oxford History of Poland-Lithuania:Vol I, The Making of the Polish-Lithuanian Union, 1385-1569, (Oxford University Press, 2015), 28.

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
--------------------

* Πολυμέσα σχετικά με το θέμα  Wenceslaus, Duke of Płock στο Wikimedia Commons

  


|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
| Καθιερωμένοι όροι | 
* VIAF: 56151776797118011321

 |

 |
Βάζο με γκότσουτζανγκ
Το **γκότσουτζανγκ** (Χάνγκουλ: 고추장) είναι μια αλμυρή και πικάντικη ζύμωση της Κορέας. Παραδοσιακά, έχει φυσική ζύμωση επί χρόνια σε μεγάλα πήλινα δοχεία σε εξωτερικούς χώρους, συχνά σε μια υπερυψωμένη πέτρινη πλατφόρμα, που ονομάζεται *τζάνγκτοκτε* (Jangdokdae, Χάνγκουλ: 장독대).

Ιστορία
-------

Το γκότσουτζανγκ (πάστα από καυτή πιπεριά) χρησιμοποιήθηκε για πρώτη φορά στην Κορέα στα τέλη του 1700. Σύμφωνα με το παραδοσιακό βιβλίο *Τζούνγκμπο Σάλιμ Γκιόνγκτζε* (Jeungbo Sallim Gyeonge, Χάνγκουλ: 증보산림경제), έγινε με την προσθήκη σκόνης κόκκινης πιπεριάς τσίλι και κολλώδους ρυζιού σε σκόνη για την πάστα σόγιας. Αυτή η συνταγή είναι παρόμοια με τη συνταγή που χρησιμοποιείται σήμερα για το γκότσουτζανγκ.

Συστατικά
---------

Τα συστατικά είναι: κόκκινο τσίλι σε σκόνη, κολλώδες ρύζι σε σκόνη αναμεμειγμένο με σκόνη που έχει υποστεί ζύμωση σόγιας και αλάτι. Το ρύζι γλασέ συμπεριλαμβάνει συνήθως μικρούς κόκκους ρυζιού, κριθάρι, σιτάρι, κολοκύθες και γλυκοπατάτα. Ένα μικρό ποσό γλυκαντικών ουσιών, όπως ζάχαρη, σιρόπι ή μέλι προστίθενται μερικές φορές. Είναι μια σκούρα κοκκινωπή πάστα, με μια πλούσια, πικάντικη γεύση.

Επίσης χρησιμοποιείται εκτενώς στην κορεατική μαγειρική για να δώσει γεύση στης σούπες, δηλαδή το *τσίγκε* (Jjigae, Χάνγκουλ: 찌개), όπως το *γκότσουτζανγκ τσίγκε* (Χάνγκουλ: 고추장 찌개), και ύστερα μαρινάρεται το κρέας και φτιάχνεται το *γκότσουτζανγκ μπούλγκογκι*, και πολλά άλλα κύρια Κορεατικά φαγητά όπως το *νένγκμιον* και το *μπίμπιμπαπ*.
Ο **Γκόρντον Φορμπς** (*αγγλικά : Gordon Forbes*), γεννημένος στο Κέιπ Τάουν στις 21 Φεβρουαρίου 1934, είναι πρώην πρωταθλητής της αντισφαίρισης και συγγραφέας από τη Νότια Αφρική. Κατά τη διάρκεια της δεκαετίας του 1950 και του 1960 συμπαίκτης με τον συμπατριώτη του Άμπε Σέγκαλ θεωρούνταν μία από τις καλύτερες ομάδες διπλών στον κόσμο.

Ο Φορμπς έμαθε να παίζει τένις στην παιδική του ηλικία στο οικογενειακό αγρόκτημα. Σε ηλικία 12 ετών έπαιξε και κέρδισε το πρώτο του τουρνουά στο Ανατολικό Λονδίνο. Ήταν πρωταθλητής της Νότιας Αφρικής το 1959 και το 1961 και δεύτερος το 1955, το 1962, το 1963 και το 1964. Έπαιξε για την ομάδα της Νότιας Αφρικής στο Κύπελλο Ντέιβις σε 14 διοργανώσεις την περίοδο 1955 έως 1963 με ρεκόρ 20 νίκες και 11 ήττες. 

Στο Ρολάν Γκαρός ήταν πρώτος στο διπλό μεικτό το 1955 με συμπαίκτρια την Νταρλίν Χαρντ, και δεύτερος το 1963 στο διπλό αντρών με συμπαίκτη τον Άμπε Σέγκαλ. Στο Πρωτάθλημα αντισφαίρισης Ανατολικής Μεσογείου ήταν δεύτερος το 1956 στο διπλό αντρών με συμπαίκτη τον Ίαν Βέρμακ.

Μετά τη συνταξιοδότησή του από το τένις, έγραψε δύο βιβλία σχετικά με τις εμπειρίες του ως παίκτη και για τους συγχρόνους του στο άθλημα.

Παραπομπές
----------

1. ↑  www.tennis.com/pro-game/2020/12/remembering-gordon-forbes-1934-2020-world-class-player-author/92099/.
2. ↑  «Tennis legend and author Gordon Forbes passes away aged 86».
3. ↑  Πλίμπτον, Τζορτζ (1992). *The Norton Book of Sports*. W. W. Norton & Company. σελ. 205. ISBN 978-0-393-03040-2.
4. ↑  Φορμπς, Γκόρντον (1997). *A Handful of Summers* (1st American έκδοση). London: HarperCollins. σελ. 22. ISBN 9780007291304.
5. ↑  DavisCup-Gordon Forbes
6. ↑  *Ελευθερία, Φύλλο: 4/9/1956, Σελίδα: 4*
7. ↑  Άλλεν, Μπρούκ (1997-06-08). «Sports Books in Brief». *The New York Times*.. Ανακτήθηκε στις 2010-06-13.
8. ↑  Brent Shearer (6 Σεπτεμβρίου 2011). «New York Tennis Magazine's Literary Corner: A Handful of Summers by Gordon Forbes». New York Tennis Magazine.
Ο **Βασίλι Γιαροσλάβιτς** (1241 - Ιανουάριος 1276) από τον Οίκο των Ρουρικιδών ήταν μεγάλος πρίγκιπας του Βλαντίμιρ (1272-76) και μεγάλος πρίγκιπας του Κέβου (1269-76).

Βιογραφία
---------

Ήταν ο έκτος γιος του Γιαρολσάβ Β΄ και της Φεντοσία (Θεοδοσίας), κόρης του Ιγκόρ Γκλεμπόβιτς πρίγκιπα του Ριαζάν. Αδέλφια του ήταν ο Αλέξανδρος Νιέφσκι, ο Αντρέι Β΄ του Βλαντίμιρ, ο Μιχαήλ Κορόμπριτ και ο Γιαροσλάβ του Τβερ.

Ο θείος του Σβιατοσλάβ Γ΄ μεγάλος πρίγκιπας του Βλαντίμιρ του παραχώρησε την περιοχή της Κοστρόμα. Το 1272 ήταν ο πρεσβύτερος εγγονός τού Βσέβολοντ Γ΄ μεγάλου πρίγκιπα του Βλαντιμίρ και έτσι έγινε ο επόμενος πρίγκιπας στο Βλαντίμιρ και το επόμενο έτος στο Νόβγκοροντ. Ήταν ένας από τους πρώτους πρίγκιπες, που δεν τον ενοχλούσε να αφήσει την δική του πόλη (την Κοστρόμα) και να εγκατασταθεί στο Βλαντίμιρ.

Όταν τον Ιανουάριο τού 1276 απεβίωσε, οι απόγονοί του τον διαδέχθηκαν και συνέχισαν να κυβερνούν την Κοστρόμα για 50 ακόμη έτη.

Πηγές
-----

* Cawley, Charles, *His listing .*, Foundation for Medieval Genealogy, ανακτήθηκε στις August 2012

Αναφορές σε πηγές
-----------------

1. ↑  Darryl Roger Lundy: (Αγγλικά) *The Peerage*. p11477.htm#i114763. Ανακτήθηκε στις 9  Οκτωβρίου 2017.
2. ↑  Darryl Roger Lundy: (Αγγλικά) *The Peerage*.

|  |  |
| --- | --- |
| CC-BY-SA Μετάφραση | Στο λήμμα αυτό έχει ενσωματωθεί κείμενο από το λήμμα Vasily of Kostroma  της Αγγλικής Βικιπαίδειας, η οποία διανέμεται υπό την GNU FDL και την CC-BY-SA 4.0. (ιστορικό/συντάκτες). |
Η **διαχείριση γης** είναι η διαδικασία διαχείρισης της χρήσης και της ανάπτυξης (τόσο σε αστικά όσο και σε αγροτικά περιβάλλοντα, αλλά η διαχείριση γίνεται κυρίως σε αστικά μέρη) των εδαφικών πόρων. Οι εδαφικοί πόροι χρησιμοποιούνται για διάφορους σκοπούς που μπορεί να περιλαμβάνουν βιολογική γεωργία, αναδάσωση, διαχείριση υδάτινων πόρων και έργα οικοτουρισμού. Η διαχείριση της γης μπορεί να έχει θετικές ή αρνητικές επιπτώσεις στα χερσαία οικοσυστήματα. Η υπερβολική ή κακή χρήση της γης μπορεί να υποβαθμίσει και να μειώσει την παραγωγικότητα και να διαταράξει τις φυσικές ισορροπίες.

Παραπομπές
----------

1. ↑  Foley, J. A.; Defries, R.; Asner, G. P.; Barford, C.; Bonan, G.; Carpenter, S. R.; Chapin, F. S.; Coe, M. T. *και άλλοι*. (2005). «Global Consequences of Land Use». *Science* **309** (5734): 570–574. doi:10.1126/science.1111772. PMID 16040698. Bibcode: 2005Sci...309..570F. .

Περαιτέρω ανάγνωση
------------------

* Dale P. D. και McLaughlin, J. D. 1988. Land Information Management, Clarendon Press: Οξφόρδη. (ISBN 0-19-858404-0)
* Larsson G. 2010. Land Management as Public Policy, University Press of America. (ISBN 978-0-7618-5248-3). ASIN 0761852484
* Τμήμα Οικονομικών και Κοινωνικών Υποθέσεων των Ηνωμένων Εθνών Ατζέντα 21
* Παπαδημητρίου, Φοίβος (2012). «Modelling landscape complexity for land use management in Rio de Janeiro, Brazil». *Land Use Policy* **29** (4): 855–861. doi:10.1016/j.landusepol.2012.01.004.
Η **Χρύσα Μπισκιτζή** είναι Ελληνίδα πρώην πρωταθλήτρια της κωπηλασίας, στο διπλό σκιφ ελαφρών βαρών.

Βιογραφικό
----------

Η Χρύσα Μπισκιτζή γεννήθηκε στις 18 Νοεμβρίου 1974. Κατάγεται από το Θεραπειό του Έβρου αλλά κατοικεί στην Αθήνα. Η Χρύσα Μπισκιτζή είναι Ανθυποπλοίαρχος στο Λιμενικό Σώμα.

Προσωπική ζωή
-------------

Η Χρύσα Μπισκιτζή είναι παντρεμένη με τον δις Ολυμπιονίκη Βασίλη Πολύμερο και έχουν αποκτήσει 2 παιδιά.

Καριέρα
-------

Άρχισε να ασχολείται με την κωπηλασία από το 1990 από το σύλλογο ΕΝΟΑ. Τέσσερα χρόνια αργότερα, το 1994, αγωνίστηκε για πρώτη φορά στην Εθνική ομάδα. Από το 2006 ανήκει στο δυναμικό του  Ολυμπιακού. Το 2009 σταματάει την κωπηλασία για χάρη της μητρότητας.. Έχει πάρει μέρος δύο φορές σε Ολυμπιαδα με παρτενέρ την Αλεξάνδρα Τσιάβου

Διακρίσεις
----------

Οι πιο σημαντικές διακρίσεις έρχονται τo 2008 όταν η Χρύσα Μπισκιτζή συμμετέχει στους Ολυμπιακούς Αγώνες στο Πεκίνο το 2008 όπου κατακτά με παρτενέρ τη Αλεξάνδρα Τσιάβου την διόλου ευκαταφρόνητη 6η θέση. Την ίδια χρονιά, πριν την Ολυμπιάδα του Πεκίνου η Χρύσα με την Αλεξάνδρα κατακτούν τη δεύτερη θέση στο Παγκόσμιο Κύπελλο στο Μόναχο και την πρώτη θέση στο Ευρωπαϊκό Πρωτάθλημα που διεξάγεται στο Μαραθώνα. 

Παρακάτω εμφανίζονται όλες οι σημαντικές επιτυχίες, χρονολογικά, της Χρύσας Μπισκιτζή στο άθλημα της κωπηλασίας.

| Έτος | Διοργάνωση | Τόπος | Θέση |
| --- | --- | --- | --- |
| 1995 | Παγκόσμιο Νέων Senior B | Ολλανδία | 3η |
| 1998 | Παγκόσμιο Πρωτάθλημα | Γερμανία, Κολωνία | 3η \* |
| 2004 | Ολυμπιακοί Αγώνες | Ελλάδα, Αθήνα | 12η |
| 2005 | Μεσογειακοί Αγώνες | Ισπανία, Αλμερία | 2η \*\* |
| 2006 | Παγκόσμιο Πρωτάθλημα | Αγγλία, Ιτόν | 3η |
| 2007 | Ευρωπαϊκό Πρωτάθλημα | Πολωνία,Πόζναν | 1η |
| 2007 | Ευρωπαϊκό Πρωτάθλημα | Ελλάδα,Μαραθώνας | 1η |
| 2008 | Ευρωπαϊκό Πρωτάθλημα | Ελλάδα,Μαραθώνας | 1η |
| 2008 | Ολυμπιακοί Αγώνες | Κίνα,Πεκίνο | 6η |
| 2008 | Παγκόσμιο Κύπελλο | Γερμανία,Μόναχο | 2η |

  

^Το 1998 η Χρύσα Μπισκιτζή κατέκτησε τη 3η θέση στο τετραπλό σκίφ ελ. βαρών γυναικών μαζί με τις Ειρήνη Ζώρα, Ευαγγελία Κοκκίνου , Αγγελική Γκρέμου 

^^Το 2005 στους Μεσογειακούς Αγώνες στην Αλμερία η Χρύσα Μπισκιτζή κατέκτησε την 2η θέση στο μονό σκιφ ελαφρών βαρών.

Βραβεύσεις
----------

Το 2009 η Χρύσα Μπισκιτζή με την Αλεξάνδρα Τσιάβου βραβεύονται από τον Σύλλογο Ελλήνων Ολυμπιονικών για την 6η θέση που κατέλαβαν στην Ολυμπιάδα του Πεκίνο.

Παραπομπές
----------

1. 1 2 3  «Chrysi Biskitzi» (Αγγλικά) 733e7dc2-8bc3-4601-af6a-374dd8adff06. Ανακτήθηκε στις 8  Μαρτίου 2021.
2. ↑  «Khrysa Biskitzi» (Αγγλικά) bi/khrysa-biskitzi-1. Ανακτήθηκε στις 31  Ιανουαρίου 2020.
3. ↑  «Κουπιά τέλος για Χρύσα Μπισκιτζή». Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 2 Δεκεμβρίου 2010. Ανακτήθηκε στις 22 Μαΐου 2013.
4. ↑  Έλληνες Ολυμπιονίκες[*νεκρός σύνδεσμος*]
5. ↑  «ΜΓΣ Εθνικός Αλεξ/πολης: Βιογραφικό». Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 27 Αυγούστου 2011. Ανακτήθηκε στις 22 Μαΐου 2013.
6. ↑  «Kopilasia.gr». Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 2 Αυγούστου 2012. Ανακτήθηκε στις 22 Μαΐου 2013.
Η **Εβέν γλώσσα**, επίσης γνωστή ως **Λαμούτ, Εουέν, Εμπέν, Ορίτς, Ιλκάν** (ρωσικά: Эве́нский язы́к‎, επίσης Ламутский язы́к), είναι ένα Τουνγκουζική γλώσσα που ομιλείται από τους Εβένους στη Σιβηρία. Ομιλείται από διάσπαρτες κοινότητες κτηνοτρόφων ταράνδων από την Καμτσάτκα και την Οχοτσκική θάλασσα στα ανατολικά, τον ποταμό Λένα στα δυτικά, την Αρκτική στα βόρεια και τον ποταμό Αλντάν στα νότια. Είναι μια γλώσσα υπό εξαφάνιση, καθώς είχε 5.700 ομιλητές στη ρωσική απογραφή του 2010. Οι ομιλητές βρίσκονται κυρίως στην περιφέρεια Μαγκαντάν, στον Αυτόνομο θύλακα Τσουκότκα και στην περιοχή των Κοριάκων. Οι διάλεκτοι είναι η Αρμάν, η Ιντιγκίρκα, η Καμτσάτκα, η Κολίμα-Ομολόν, η Οχότσκ, η Όλα, η Τομπόν, η Άνω Κολίμα, η Σακκιρίρ και η Λαμούνχιν.

Στις περιοχές που κατοικούν κυρίως οι Εβένοι, η γλώσσα Εβέν διδάσκεται στο νηπιαγωγείο και το δημοτικό σχολείο, μαζί με την εθνική γλώσσα, τη ρωσική. Παλιότερα η γλώσσα Εβέν ήταν κυρίως προφορική γλώσσα, κυρίως χρησιμοποιούμενη για τη συνεννόηση μεταξύ ταξιαρχιών κυνηγιού ταράνδων.

Στο συντακτικό, η γλώσσα Εβέν, χρησιμοποιεί την ονομαστική και η σειρά των όρων της πρότασης είναι Υποκείμενο-Αντικεῑμενο-Ρήμα.

Γλωσσική επικοινωνία
--------------------

Σε ορισμένα απομακρυσμένα Αρκτικά χωριά, όπως το Ρούσσκογιε Ούστγιε, ο πληθυσμός που καταγόταν από Ρωσο-Εβενική επιγαμία, η γλώσσα που ομιλούταν τον 20ο αιώνα ήταν μια διάλεκτος της Ρωσικής με ισχυρή Εβενική επιρροή.

Ορθογραφία
----------

### Κυριλλικό

|  |  |  |  |  |  |  |  |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| А а | Ӑ ӑ | Б б | В в | Г г | Д д | Е е | Ё ё |
| Ж ж | З з | И и | Й й | К к | Л л | М м | Н н |
| Ӈ ӈ | О о | Ө ө | Ӫ ӫ | Ӧ ӧ | П п | Р р | С с |
| Т т | У у | Ф ф | Х х | Ц ц | Ч ч | Ш ш | Щ щ |
| Ъ ъ | Ы ы | Ь ь | Э э | Ю ю | Я я |

### Λατινικό

|  |  |  |  |  |  |  |  |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| A a | A‘ a‘ | Aw aw | B b | Ch ch | D d | Ε e | F f |
| G g | G‘ g‘ | H h | I ı | İ i | J j | K K | L l |
| M m | N n | N‘ n‘ | O o | O‘ o‘ | P p | Q q | R r |
| S s | Sh sh | T t | U u | U‘ u‘ | V v | W w | X x |
| Y y | Z z | ' |

Παραπομπές
----------

1. ↑  Hammarström, Harald· Forkel, Robert· Haspelmath, Martin· Bank, Sebastian, επιμ. (2016). «Even». *Glottolog 2.7*. Jena: Max Planck Institute for the Science of Human History.
2. ↑  «Even (Lamut) language and alphabet». *www.omniglot.com*. Ανακτήθηκε στις 8 Φεβρουαρίου 2017.
3. ↑  Raymond G. Gordon, Jr, ed. 2005.
4. ↑  «Endangered Languages of Siberia - The Even Language». *lingsib.iea.ras.ru*. Ανακτήθηκε στις 9 Φεβρουαρίου 2017.
5. ↑  «Endangered Languages of Siberia - The Even Language». *lingsib.iea.ras.ru*. Ανακτήθηκε στις 9 Φεβρουαρίου 2017.
6. ↑  Russian dialects in East Siberia and Kamchatka.

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
--------------------

* Γλώσσες υπό εξαφάνιση της Σιβηρίας - Γλώσσα Εβέν
* Οικουμενική Διακήρυξη για τα Ανθρώπινα Δικαιώματα, στη γλώσσα Εβέν
* Vergleich der Reziproken des Ewenischen mit verwandten Sprachen
Η **Εθνική Βιβλιοθήκη της Γροιλανδίας** (γροιλ: Nunatta Atuagaateqarfia), βρίσκεται στην πόλη Νουούκ, την πρωτεύουσα της Γροιλανδίας. Είναι η μεγαλύτερη βιβλιοθήκη αναφοράς στη Γροιλανδία, αφιερωμένη στη διατήρηση της εθνικής πολιτιστικής κληρονομιάς και της ιστορίας του νησιού.

Ιστορία
-------

Η βιβλιοθήκη ιδρύθηκε το 1956 ως "Εθνική Βιβλιοθήκη" στο Νουούκ. Το 1968, το αρχικό κτίριο καταστράφηκε από πυρκαγιά. Το 1976 η βιβλιοθήκη επαναλειτούργησε σε νέο κτίριο. Από το 1980, το ίδρυμα λειτουργεί ως εθνική βιβλιοθήκη της Γροιλανδίας. Η συλλογή Groenlandica μεταφέρθηκε στη νέα πανεπιστημιούπολη Ilimmarfik του Πανεπιστημίου της Γροιλανδίας το 2008.

Συλλογή
-------

Η συλλογή της βιβλιοθήκης κατανέμεται μεταξύ της δημόσιας βιβλιοθήκης στο κέντρο της πόλεως Νουούκ και της Ilimmarfik, στην πανεπιστημιούπολη του Πανεπιστημίου της Γροιλανδίας, που βρίσκεται στην περιοχή Νουσουάκ της Νουούκ, όπου βρίσκεται η συλλογή ιστορικού υλικού σχετικά με τη Γροιλανδία. Την 1η Ιανουαρίου 2008, υπήρχαν 83.324 τεκμήρια ενώ το 2018, υπήρχαν 101824 τεκμήρια στη βάση δεδομένων της βιβλιοθήκης Ilimmarfik.

Δείτε επίσης
------------

* Κατάλογος μεγαλύτερων βιβλιοθηκών

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
--------------------

|  |  |
| --- | --- |
| Commons logoCommons logo | Τα Wikimedia Commons έχουν πολυμέσα σχετικά με το θέμα   **Εθνική Βιβλιοθήκη της Γροιλανδίας** |

* Επίσημη ιστοσελίδα

Παραπομπές
----------

1. ↑  «Nunatta Atuagaateqarfia aamma Groenlandica». *www.katak.gl*. Ανακτήθηκε στις 27 Μαΐου 2022.
2. ↑  «Groenlandica». *web.archive.org*. 21 Ιουλίου 2011. Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 21 Ιουλίου 2011. Ανακτήθηκε στις 27 Μαΐου 2022. CS1 maint: Unfit url (link)
3. ↑  «Groenlandica». *web.archive.org*. 21 Ιουλίου 2011. Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 21 Ιουλίου 2011. Ανακτήθηκε στις 27 Μαΐου 2022. CS1 maint: Unfit url (link)
4. ↑  «Årsberetning for de grønlandskebiblioteker i 2018» (PDF).

|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
| Καθιερωμένοι όροι | 
* WorldCat
* VIAF: 129131394
* LCCN: n89629242
* ISNI: 0000 0001 0685 067X
* GND: 671494-8

 |

 |
Τα θαλάσσια μακροφύκη αποτελούν πηγή συστατικών τα οποία είναι άμεσα εκμεταλλεύσιμα από τον άνθρωπο. Τα μακροφύκη χρησιμοποιούνται σε βιομηχανικές εφαρμογές και στην κοσμητολογία με πολλούς και διαφορετικούς τρόπους. Χρησιμοποιούνται για την παρασκευή καλλυντικών μετά από αποξήρανση ή εκχύλιση [1]. Περιέχουν υψηλές συγκεντρώσεις πρωτεϊνών, υδατανθράκων, βιταμινών αλλά και δευτερογενών μεταβολιτών (π.χ. τερπενοειδή κ.α.) [2]. Τα σάκχαρα (πολυσακχαρίτες) αποτελούν σημαντικούς μεταβολίτες των μακροφυκών που χρησιμοποιούνται στην κοσμητολογία [2]. Είναι ιδιαίτερα σημαντικοί καθώς τα μακρομόρια τους έχουν την ιδιότητα να αποθηκεύουν νερό σε υψηλές συγκεντρώσεις με το σχηματισμό γέλης. Τα μόρια αυτά συνδέονται με τη κερατίνη του δέρματος, βελτιώνοντας και αυξάνοντας το ποσοστό της υγρασίας τους, προκαλώντας ενυδάτωση [3]. Πολλοί από τους πολυσακχαρίτες των θαλάσσιων μακροφυκών έχουν άμεση εφαρμογή για την παραγωγή προϊόντων επιδερμικής χρήσης (π.χ. αντιρυτιδική δράση, ενυδατική δράση, αντιοξειδωτική δράση, αντιφλεγμονώδης δράση , UV προστασία κλπ.) [2].

Οι πολυσακχαρίτες που χρησιμοποιούνται στα καλλυντικά ταξινομούνται σε δύο ομάδες [2]: 

* Οι λειτουργικοί πολυσακχαρίτες, που χρησιμοποιούνται για την τεχνολογία διαμόρφωσης και σταθεροποίησης – γαλακτοματοποιητές.
* Οι ενεργοί πολυσακχαρίτες που στοχεύουν στη βελτίωση του προϊόντος με δραστικές ή θεραπευτικές ιδιότητες για το προϊόν.

Επιπρόσθετα, πρωτεΐνες και αμινοξέα που προέρχονται από μακροφύκη φαίνεται πως διαθέτουν αντιγηραντικές, αντιοξειδωτικές και αντιφλεγμονώδεις ιδιότητες. Τα φύκη διαθέτουν πληθώρα σε κορεσμένα και ακόρεστα λιπαρά οξέα, [1]. Αυτά χρησιμοποιούνται ως γαλακτωματοποιητές, καθώς και ως αντιοξειδωτικές ουσίες με αντιγηραντική- αντιρυτιδική δράση [1]. Τα περισσότερα αμινοξέα που χρησιμοποιούνται στην κοσμετολογία δρουν ως ενυδατικοί παράγοντες [2]. Συγκεκριμένα, η αργινίνη, που προέρχεται από ερυθροφύκη, είναι ένα αμινοξύ, που είναι η πρόδρομη ουσία της ουρίας και η οποία θεωρείται ως φυσικός ενυδατικός παράγοντας και χρησιμοποιείται σε καλλυντικά σκευάσματα [3]. Αντίστοιχες ουσίες προκύπτουν από φαιοφύκη, με εκχύλιση, που έχουν αντιγηραντική δράση. Εκτός των δραστικών ουσιών που συναντούμε σε ήδη υπάρχοντα καλλυντικά σκευάσματα, διερευνάται η δράση και άλλων ουσιών των μακροφυκών. Για παράδειγμα έχουν εντοπιστεί εκχυλίσματα μακροφυκών βακτηριοκτόνες ενώσεις που καταπολεμούν το βακτηρίδιο *Propionibacterium acnes* θα μπορούσαν να χρησιμοποιηθούν σε καλλυντικά σκευάσματα κατά της ακμής. [1]

Βιβλιογραφία
------------

1. Adriana Leandro , Leonel Pereira, Ana M. M. Gonçalves (2019) Diverse Applications of Marine Macroalgae MDPI marine drugs 18 (1) 17: 1-15
2. Catarina Lourenço-Lopes, Maria Fraga-Corral , Cecilia Jimenez-Lopez (2020) Metabolites from Macroalgae and Its Applications in the Cosmetic Industry: A Circular Economy Approach MDPI resources 9(9) 101 : 1-30
3. Filipa B. Pimentel , Rita C. Alves , Francisca Rodrigues, M. Beatriz P. P. Oliveira (2017) Macroalgae-Derived Ingredients for Cosmetic Industry—An Update MDPI cosmetics 5(1) 2 : 1-18
Η Εκείθεν Ιβηρία μετά τον Β΄ Καρχηδονιακό Πόλεμο.
Η **Εκείθεν Ιβηρία** (λατινικά: *Hispania Ulterior*) ήταν η μία από τις δύο αρχικές διοικητικές διαιρέσεις της ρωμαϊκής Ιβηρίας όπως αυτές διαμορφώθηκαν μετά την ρωμαϊκή κατάκτηση στο τέλος του Β΄ Καρχηδονιακού Πολέμου. Αρχικά περιελάμβανε την νότια ακτή της Ιβηρικής χερσονήσου, που ταυτίζεται χονδρικά με τη σημερινή Ανδαλουσία. Η κατάκτηση εδαφών στα βόρεια και κατά μήκος της ατλαντικής ακτής γιγάντωσε την επικράτειά της και επέκτεινε τα όριά της στο σύνολο της δυτικής και νότιας Ιβηρικής ώσπου το 27 π.Χ. μετονομάστηκε διασπάστηκε στις επαρχίες της Βαιτικής και της Λουσιτανίας από τον Αύγουστο. Πρωτεύουσα και διοικητικό της κέντρο ήταν η Κορδύβη.

Παραπομπές
----------

1. ↑  López, Julio και Larrea, Davalillo (2000), *Atlas histórico de España y Portugal*, Sintesis, Μαδρίτη. σελ.55.

  


|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
| Καθιερωμένοι όροι | 
* VIAF: 5714148574276624430002

 |

 |
Τα **Εκβατήρια** ήταν ετήσιες θρησκευτικές εορτές, που λάμβαναν χώρα σε πόλεις της αρχαιότητας κατά τις οποίες τιμούνταν διαφορετικοί θεοί σε ανάμνηση διαφορετικών γεγονότων. 

Περιελάμβαναν θυσία, την οποία προσέφεραν στους θεούς οι άνθρωποι, όταν έβγαιναν στην ξηρά αποβιβαζόμενοι από τη θάλασσα και όταν έβαινε καλώς το τέλος ενός εγχειρήματός τους.

Κύζικος
-------

Στα εκβατήρια της Κυζίκου τιμόταν ο Απόλλωνας σε ομώνυμο ιερό στη πόλη Κύζικο, σε ανάμνηση της βοήθειάς του προς τους Αργοναύτες, όταν διάβηκαν την περιοχή αυτή.

Βυζάντιο
--------

Στα εκβατήρια του Βυζαντίου τιμόταν η «εκβασία Αθηνά» σε ομώνυμο ιερό, όπου υπήρχε και ομώνυμος βωμός στο αρχαίο Βυζάντιο για την βοήθεια που πρόσφερε κατά την εκεί διάβαση των υπό τον Βύζαντα Μεγαρέων αποίκων.

Σίφνος
------

Κατά την παράδοση, η εκκλησία της Παναγίας Κόχης στον Αρτεμώνα στη Σίφνο χτίστηκε πάνω στα ερείπια αρχαίου λατρευτικού κέντρου αφιερωμένου στην Εκβατηρία Άρτεμι, η οποία προστάτευε τους ανθρώπους που αποβιβάζονταν από τα πλοία.

Παραπομπές
----------

1. ↑  Γαζής, Άνθιμος (1809). *Λεξικόν ελληνικόν προς χρήσιν των περί τους παλαιούς συγγραφείς ενασχολουμένων*. Τύποις Μιχαήλ Γλυκύ του εξ Ιωαννίνων.
2. 1 2  Βυζάντιος, Δημήτριος Χριστόδουλος Σκαρλάτος (1852). *Λεξικόν της ελληνικής γλώσσης*. Α. Κορομηλάς.
3. ↑  Casaubon, Isaac· Ausone (1612). *Vetustissimorum Authorum georgica, bucolica et gnomica poemata quae supersunt [a Johanne Crispino edita]. Accessit huic editioni Is. Hortiboni [Casauboni] Theocriticarum lectionum libellus...* apud J. Vignon.
4. ↑  Marsengill, Katherine. "The Christian Reception of Sculpture in Late Antiquity and the Historical Reception of Late Antique Christian Sculpture." *Journal of the Bible and its Reception* 1.1 (2014): 67-101.
5. ↑  Καμάρα, Αφροδίτη (12 Ιουνίου 2008). «Βυζάντιον (Αρχαιότητα)». *Εγκυκλοπαίδεια Μείζονος Ελληνισμού - Κωνσταντινούπολη*. Ίδρυμα Μείζονος Ελληνισμού. Ανακτήθηκε στις 1 Ιουλίου 2023.
6. ↑  Ησύχιος ο Αλεξανδρεύς. «Γλῶσσαι». *el.wikisource.org*. Ανακτήθηκε στις 1 Ιουλίου 2023.
7. ↑  «Artemonas | Sifnos». *www.allovergreece.com*. Ανακτήθηκε στις 1 Ιουλίου 2023.
Ο **Χουάν Αφάρα** (*Juan Eudes Afara Maciel*, γενν. 19 Αυγούστου 1960) είναι Παραγουανός πολιτικός, αντιπρόεδρος της χώρας από το 2013 ως το 2018. Ανέλαβε καθήκοντα τον Αύγουστο του 2013. Είναι επίσης και μέλος του Κόμματος του Κολοράδο.

Γεννήθηκε στη Σάντα Ρόσα. Ολοκλήρωσε την πρωτοβάθμια εκπαίδευσή του στο Clementine Irrazábal και την δευτεροβάθμια στο Σαν Μπλάς. Ολοκλήρωσε τις σπουδές του όταν αποφοίτησε στις Περιβαλλοντικές Επιστήμες στο Τεχνικό Πανεπιστήμιο Μάρκετινγκ και Ανάπτυξης στο Σαν Μπλάς.

Διετέλεσε δημοτικός σύμβουλος στην περιοχή του Τομάς Ρομέρο Περέιρα το 1985. Στη συνέχεια έγινε δήμαρχος της ομώνυμης πόλης το 1987 με 1989. Το 1996 επανεξελέγη σε αυτό το αξίωμα, και μεταξύ του 1996 και του 2001.

Ήταν υποψήφιος κυβερνήτης το 2002 στο Ιταπούα με το Ρεπουμπλικανικό Εθνικό κόμμα ένωσης του Κολοράδο. Εξελέγη το 2008 σε αυτό το αξίωμα από τον Αύγουστο και υπηρέτησε ως τον Οκτώβριο του 2012. Μετά την παραίτηση από αυτό το αξίωμα δήλωσε συμμετοχή στις επερχόμενες προεδρικές εκλογές για το αξίωμα του αντιπροέδρου με το κόμμα του Κολοράδο.

Τον Απρίλιο του 2018 ο Αφάρα αποχώρησε από την αντιπροεδρία και ήταν υποψήφιος γερουσιαστής.

Παραπομπές
----------

1. ↑  «Congreso acepta la renuncia de Juan Afara» [Congress accepts the resignation of Juan Afara]. *Última Hora* (στα Ισπανικά). 11 Απριλίου 2018. Ανακτήθηκε στις 12 Απριλίου 2018.
2. ↑  «Congreso Nacional aceptó la renuncia de Juan Afara» [National Congress accepted the resignation of Juan Afara]. *La Nación* (στα Ισπανικά). 12 Απριλίου 2018. Ανακτήθηκε στις 12 Απριλίου 2018.
Τα Windows 10 υπάρχουν σε 4 εκδόσεις: τα Windows 10 Home, τα Windows 10 Pro, τα Windows 10 Education και τα Windows 10 Enterprise.

Windows 10 Home
---------------

Τα Windows 10 Home είναι η βασική έκδοση των Windows 10. Είναι διαθέσιμη για συστήματα x32 και x64. Παρέχει όλες τις καινούργιες δυνατότητες των Windows 10.

Windows 10 Pro
--------------

Τα Windows 10 Pro παρέχει όλες τις δυνατότητες των Windows 10 Home καθώς και άλλες δυνατότητες για επαγγελματίες π.χ. το Active Directory, την Απομακρυσμένη επιφάνεια εργασίας, το BitLocker, το Hyper-V και το Windows Defender Device Guard.

Windows 10 Education
--------------------

Τα Windows 10 Education διανέμονται μέσω Academic Volume Licensing. Αρχικά, είχε τα ίδια χαρακτηριστικά με το Windows 10 Enterprise. Από την έκδοση 1709, ωστόσο, αυτή η έκδοση έχει λιγότερα χαρακτηριστικά.

Windows 10 Enterprise
---------------------

Τα Windows 10 Enterprise έχουν τις ίδιες δυνατότητες με τα Windows 10 Pro μόνο που πωλείται μαζικά σε εταιρείες και έχει ορισμένες δυνατότητες που οι εταιρείες χρειάζονται.

|  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| 

| π • σ • ε
Εκδόσεις των Microsoft Windows |
| --- |
|  |
| Εκδόσεις DOS | 
* Windows 1.0
* Windows 2.0
* Windows 2.1x
* Windows 3.0
* Windows 3.1x
 |  |
|  |
| Windows 9x | 
* Windows 95 (Ανάπτυξη)
* Windows 98
* Windows Me
 |
|  |
| Windows NT | 

|  |  |
| --- | --- |
| Πρώτες εκδόσεις | 
* Windows NT 3.1
* Windows NT 3.5
* Windows NT 3.51
* Windows NT 4.0
* Windows 2000
 |
|  |
| Εκδόσεις πελατών | 
* Windows XP
	+ εκδόσεις
	+ x64
	+ Media Center
	+ Fundamentals
* Windows Vista
	+ εκδόσεις
* Windows 7
	+ εκδόσεις
* Windows 8
	+ εκδόσεις
	+ 8.1
	+ RT
* Windows 10
	+ εκδόσεις
* Windows 11
 |
|  |
| Windows Server | 
* Server 2003
	+ Home Server
* Server 2008
	+ EBS 2008
	+ HPC Server 2008
* Server 2008 R2
	+ Home Server 2011
* Server 2012
* Server 2016
* Server 2019
* MultiPoint Server
* Server Essentials
 |
|  |
| Εξειδικευμένες εκδόσεις | 
* Windows Preinstallation Environment
 |

 |
|  |
| Windows Embedded | 
* Embedded Compact
	+ CE 5.0
	+ Embedded CE 6.0
	+ Embedded Compact 7
* Embedded Automotive
* Embedded Industry
* Embedded 8
 |
|  |
| Windows Mobile | 
* Pocket PC 2000
* Pocket PC 2002
* Mobile 2003
* Mobile 5.0
* Mobile 6.0
* Mobile 6.1
* Mobile 6.5
 |
|  |
| Windows Phone | 
* Phone 7
* Phone 8
* Phone 8.1
* 10 (mobile)
 |
|  |
| Ακυρωθείσες εκδόσεις | 
* Cairo
* Nashville
* Neptune
* Odyssey
 |

 |
Η **Βασίλιγια Βούκοτιτς** (1897-1970) ήταν στρατιωτική ηρωίδα του Πρώτου Παγκοσμίου Πολέμου από το Μαυροβούνιο.

Η Βασίλιγια Βούκοτιτς γεννήθηκε στο Τσέβο το 1897. Ήταν η μόνη κόρη και η μεγαλύτερη από τα δύο παιδιά του Σερντάρ Γιάνκο Βούκοτιτς. Ανήκε στην αδελφότητα του Βούκοτιτς, είχε σχέση με τον Πέταρ και τη Μιλένα Βούκοτιτς. Συμμετείχε στον Πρώτο Βαλκανικό Πόλεμο, στον Δεύτερο Βαλκανικό Πόλεμο και στον Α΄ Παγκόσμιο Πόλεμο, μέχρι την πτώση του Μαυροβούνιου στρατού και κράτους το 1916. Ήταν η μόνη γυναίκα που συμμετείχε στη Μάχη του Μόικοβατς. Όταν ξέσπασε ο Α΄ Παγκόσμιος Πόλεμος, ο αδελφός της Βασίλιγια, Βουκάσιν, ο οποίος ήταν δώδεκα χρόνια νεώτερος, δεν ήταν αρκετά μεγάλος για να πολεμήσει. Καθώς η Βασίλιγια είχε ήδη κάποια στρατιωτική εμπειρία, ο πατέρας της της έδωσε το βαθμό του δεκανέα. Διαβίβαζε προσωπικά τις παραγγελίες του σε στρατιωτικές μονάδες και τους διοικητές τους. Δεδομένου ότι ήταν η μόνη γυναίκα και μάλιστα η κόρη του Σέρνταρ, ήταν πολύ αγαπητή από τους στρατιώτες, ειδικά για την τόλμη, την τιμή και το θάρρος της. Συμμετείχε στη μάχη του Μόικοβατς, στην οποία ο στρατός του Μαυροβουνίου υπερασπίστηκε την υποχώρηση του σερβικού στρατού, προχωρώντας προς τη βόρεια Αλβανία. Αφού επέζησε της μάχης, η Βασίλιγια άφησε μία λεπτομερή περιγραφή των στιγμών του ηρωισμού και της τραγωδίας: «Αν δεν ήταν εκείνα τα αιματηρά Χριστούγεννα στο Μόικοβατς, δεν θα υπήρχε το Πάσχα στο Καϊμακτσαλάν. Αν δεν υπήρχαν οι αετοί του Μαυροβουνίου, αυτοί οι νεαροί, που περιφρόνησαν τον θάνατο και έκλειναν τις πόρτες του Μόικοβατς με τα δικά τους στήθη και εμπόδισαν τον εχθρικό στρατό να φτάσει στο πίσω μέρος της Σερβίας, ίσως η τύχη των Σέρβων θα είχε σφραγιστεί ολοκληρωτικά. Η Βασίλιγια Βούκοτιτς πέθανε στο Βελιγράδι το 1970.

Παραπομπές
----------

1. ↑  Giljen, Nikola· Jovićević Jov, Sonja· Mandić, Jelena (1 Οκτωβρίου 2012). «Srpske amazonke i ratnice - neustrašive žene heroji Prvog Svetskog rata i večite heroine naroda Srbije» (στα Serbian). Bašta Balkana Magazin. Ανακτήθηκε στις 28 Απριλίου 2018. CS1 maint: Μη αναγνωρίσιμη γλώσσα (link)
2. ↑  KADIĆ, V.. «Vasilija Vukotić - heroina na štitu» (στα Serbian). *www.novosti.rs*.. Ανακτήθηκε στις 28 April 2018.
3. ↑  «Вукотић Василија- Prvi svetski rat». *Prvi svetski rat* (στα Serbian). 23 Ιανουαρίου 2018. Ανακτήθηκε στις 28 Απριλίου 2018. CS1 maint: Μη αναγνωρίσιμη γλώσσα (link)
4. ↑  «Monodrama "Čelične ratnice" o ženama u Velikom ratu» (στα Serbian). *Blic.rs*. 23 December 2014.. Ανακτήθηκε στις 28 April 2018.
5. ↑  «Čelične ratnice u Istorijskom muzeju Srbije» (στα Serbian). *Story*. 24 December 2014. Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 2016-07-07.. Ανακτήθηκε στις 28 April 2018.
6. ↑  Pivljanin, Ranko (3 January 2016). «SAGA O JUNAK ĐEVOJCI Jelena Mila oživela lik ćerke serdara Janka Vukotića» (στα Serbian). *Blic*.. Ανακτήθηκε στις 28 April 2018.

Περαιτέρω ανάγνωση
------------------

* Ђурић, Антоније (1987). *Жене-солунци говоре* (στα Serbian). Belgrade: Књижевне новине. ISBN 978-86-391-0042-1. CS1 maint: Μη αναγνωρίσιμη γλώσσα (link)

  


|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
| Καθιερωμένοι όροι | 
* VIAF: 309653746

 |

 |
Ο **Δήμος Αιγών** ήταν βραχύβιος δήμος της πρώην Επαρχίας Καλαβρύτων που συστάθηκε το 1835 και καταργήθηκε το 1841.

Διοικητική ιστορία
------------------

Ο δήμος ιδρύθηκε με βασιλικό διάταγμα στις 20 Απριλίου του 1835 ως δήμος της Επαρχίας Καλαβρύτων του Νομού Αχαΐας και Ήλιδος. Κατατάχτηκε στους δήμους Γ΄
Τάξεως και είχε πληθυσμό 666 κατοίκους. Περιλάμβανε μόνο δύο οικισμούς, την Βαλιμή (έδρα του δήμου) και τη Συλίβαινα.

Με το βασιλικό διάταγμα της 19ης Ιουνίου (1ης Ιουλίου) του 1841, ο Δήμος Αιγών καταργήθηκε και οι οικισμοί που τον αποτελούσαν προσαρτήθηκαν στον όμορο Δήμο Κράθιδος του ίδιου νομού .

Ονομασία
--------

Το όνομα του δήμου προήλθε από την αρχαία πόλη Αιγαί, μιας από τις αρχαιότερες πόλεις της Αχαΐας.

Παραπομπές
----------

1. ↑  Δρακάκης - Κούνδουρος 1939-1940, σελ. 70
2. ↑  Ε.Ε.Τ.Α.Α. - Διοικητικές μεταβολές Δήμου Αιγών (1835-1841). eetaa.gr. Ανακτήθηκε: 31/01/2020

Πηγές
-----

* Αλέξ. Θ. Δρακάκης - Στυλ. Ι. Κούνδουρος, *Αρχεία περί της συστάσεως και εξελίξεως των δήμων και κοινοτήτων 1836-1939 και της διοικητικής διαιρέσεως του κράτους. (Τέως δήμοι, κοινότητες, σύνδεσμοι κοινοτήτων, ανοργάνωτοι κοινότητες, συνοικισμοί, μοναί, θέσεις – Αναγνωρίσεις, προσαρτήσεις, αποστάσεις, μετονομασίες, συγχωνεύσεις)*, τόμοι Α΄-Β΄, Τύποις «Γραφικαί Τέχναι», Αθήνα 1939-1940.
* Ελευθέριος Γ. Σκιαδάς, *Ιστορικό Διάγραμμα των Δήμων της Ελλάδος 1833-1912*, Υπουργείο Εσωτερικών, Αθήνα 1993.
Η **Εκκλησία της Μαρίας Μαγδαληνής** (ρωσικά: Церковь Святой Марии Магдалины‎) είναι Ρωσική Ορθόδοξη εκκλησία, η οποία ευρίσκεται επί του Όρους των Ελαιών, πλησίον του Κήπου της Γεσθημανής στην Ανατολική Ιερουσαλήμ.

Ιστορία
-------

Άποψη της εισόδου της εκκλησίας.
Η εκκλησία είναι αφιερωμένη στη Μαρία Μαγδαληνή, ακόλουθο του Ιησού. Σύμφωνα με το δέκατο έκτο κεφάλαιο του Ευαγγελίου του Μάρκου, η Μαρία Μαγδαληνή ήταν η πρώτη που είδε τον Χριστό μετά την ανάστασή του. (Mark 16:9) Θεωρείται ως καθοριστική και σημαντική μαθήτρια του Ιησού, ενώ φέρεται ως η κύρια γυναίκα ακόλουθός του, μαζί με τη Μαρία της Βηθανίας, την οποία ορισμένοι θεωρούν ως το ίδιο πρόσωπο με τη Μαρία Μαγδαληνή.

Η εκκλησία ανεγέρθηκε το 1886 από τον Τσάρο Αλέξανδρο Γ΄ εις μνήμην της μητέρας του, Αυτοκράτειρας Μαρίας Αλεξάντροβνα της Ρωσίας. Τον σχεδιασμό της ανέλαβε ο Νταβίντ Γκριμ, ακολουθώντας τον παραδοσιακό αρχιτεκτονικό ρυθμό της υπερυψωμένης οροφής, ο οποίος ήταν ιδιαιτέρως δημοφιλής στη Ρωσία κατά τη διάρκεια του 16ου και του 17ου αιώνα, ενώ περιελάμβανε επτά διαφορετικούς, επιχρυσωμένους και κρεμμυδόσχημους τρούλους. Το μοναστήρι ευρίσκεται ακριβώς απέναντι από την Κοιλάδα των Κέδρων και το Όρος του Ναού.

Δύο Οσιομάρτυρες, η Μεγάλη Δούκισσα Ελισάβετ Φεοντόροβνα της Ρωσίας και η συμπατριώτισσά της μοναχή, Βαρβάρα Γιακόβλεβα, είναι θαμμένες εντός της εκκλησίας.

Στη διάρκεια της δεκαετίας του 1930, η Πριγκίπισσα Αλίκη του Μπάττενμπεργκ, μητέρα του Δούκα του Εδιμβούργου, επισκέφτηκε την εκκλησία και ζήτησε να ταφεί πλησίον της θείας της, Μεγάλης Δούκισσας Ελισάβετ. Το 1969, απεβίωσε στο Παλάτι του Μπάκιγχαμ. Το 1988, τα λείψανά της μεταφέρθηκαν σε μία κρύπτη κάτω από την εκκλησία.

Παραπομπές
----------

1. ↑  Jansen, Katherine Ludwig (2000). *The Making of the Magdalen: Preaching and Popular Devotion in the Later Middle Ages*. Princeton University Press. ISBN 978-0691058504.
2. ↑  Αρχειοθετήθηκε 2009-06-03 στο Wayback Machine. Portrait of a Duke, Tom Segev, Haaretz Αρχειοθετήθηκε Ιουνίου 3, 2009 στη Wayback Machine του *Internet Archive*
3. ↑  «Convent of Saint Mary Magdalene - The Garden of Gethsemane». Russian Ecclesiastical Mission in Jerusalem. Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 25 Ιουλίου 2017. Ανακτήθηκε στις 20 Μαρτίου 2016.

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
--------------------

|  |  |
| --- | --- |
| Commons logoCommons logo | Τα Wikimedia Commons έχουν πολυμέσα σχετικά με το θέμα   **Εκκλησία Μαρίας Μαγδαληνής** |

* Επίσημη Ιστοσελίδα
* Ιστοσελίδα της Ρωσικής Εκκλησιαστικής Αποστολής στην Ιερουσαλήμ Αρχειοθετήθηκε 2017-07-25 στο Wayback Machine.
* Εικονική περιήγηση στο εσωτερικό της εκκλησίας Αρχειοθετήθηκε 2008-06-07 στο Wayback Machine.

Συντεταγμένες: 31°46′44″N 35°14′28″E﻿ / ﻿31.77889°N 35.24111°E﻿ / 31.77889; 35.24111

|  |  |
| --- | --- |
| 

|  |
| --- |
| * Πύλη:Ανατολικός Χριστιανισμός
* Πύλη:Ιερουσαλήμ
 |

 |

|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
| Καθιερωμένοι όροι | 
* WorldCat
* VIAF: 237482796
* LCCN: no2006088858
* GND: 7535934-0

 |

 |
Ο **Χρήστος Αντωνίου** του Δημητρίου (Γλώσσα Σκοπέλου 1930 - 22 Δεκεμβρίου 2007) ήταν Έλληνας συγγραφέας και βουλευτής Μαγνησίας.

Σπουδές και αντιστασιακή δράση
------------------------------

Τέλειωσε το Γυμνάσιο στο Βόλο και υπηρέτησε τη θητεία του στον Πολεμικό Ναυτικό. Επίσης έκανε σπουδές μάρκετινγκ.

Ανέπτυξε αντιστασιακή δράση και για το λόγο αυτό κατά τη δικτατορία των συνταγματαρχών απολύθηκε από την εργασία του στη Βουλή των Ελλήνων και συνελήφθη από την ΕΑΤ-ΕΣΑ, φυλακίστηκε και εκτοπίστηκε σε διάφορα στρατόπεδα.

Βουλευτής
---------

Άρχισε να ασχολείται με τα κοινά στη Μαγνησία από τη δεκαετία του '60. Πολιτεύτηκε με τη Νέα Δημοκρατία πρώτα το 1981 αλλά δεν εξελέγη. Για πρώτη φορά εισήλθε στο Κοινοβούλιο έπειτα από τις εκλογές του Νοεμβρίου του 1989. Επανεξελέγη στις εκλογές του 1990 και του 1993.

Λοιπές δραστηριότητες
---------------------

Ήταν εκδότης των εφημερίδων. Ίδρυσε την εταιρεία εισαγωγής τυποποιημένων τροφίμων "Imperial Salmon" (1971). Υπηρέτησε ως πρόεδρος του Ταμείου Ασφάλισης των εργαζομένων στον Επισιτισμό, μέλος του Δ.Σ. της ΑΓΡΕΞ και ειδικός συνεργάτης στο υπουργείο Γεωργίας.

Έπειτα από τις εκλογές του 2004 διορίστηκε αντιπρόεδρος του Δ.Σ. του ΟΛΠ.

Πέρα από το συγγραφικό του έργο, εξέδωσε τις μηνιαίες εφημερίδες *Η φωνή της Λαρίσης - Μαγνησίας - Β.Σποράδων* (1961) και *Η Αλήθεια* (1968).

Έργα
----

* *Γλώσσα Σκοπέλου: Το Χρονικό μιας Μικρής Πατρίδος*, Αθήνα 2000.
* *Πεπραγμένα* Αθήνα 1999.

Πηγές
-----

* Βιογραφικό στην ψηφιακή βιβλιοθήκη του Δημοτικού Κέντρου Ιστορίας και Τεκμηρίωσης Βόλου (DIKIpedia).

Παραπομπές
----------

1. ↑  c08e5b3d-b8e0-4354-a85a-85a27e760960. Ανακτήθηκε στις 23  Απριλίου 2022.
2. ↑  Βουλή των Ελλήνων. c08e5b3d-b8e0-4354-a85a-85a27e760960. Ανακτήθηκε στις 23  Απριλίου 2022.
3. ↑  Κοινοβουλευτική θητεία Αρχειοθετήθηκε 2015-10-24 στο Wayback Machine. δικτυακός τόπος Βουλής των Ελλήνων, ανάκτηση 19-6-2013.
Η **Εκκλησία του Αγίου Μιχαήλ** (λευκορωσικά: Царква Святога Міхаіла, Τσάρκβα Σβιάτογκα Μιχαήλα) είναι Ορθόδοξη εκκλησία στις βόρειες παρυφές του χωριού Σινκαβίτσι, στην επαρχία Ζέλβα της επαρχίας Χρόντνα στην νοτιοδυτική Λευκορωσία. Αυτό είναι παράδειγμα του λευκορωσικού γοτθικού ρυθμού και μια από τις πρώτες οχυρωμένες εκκλησίες στο Μεγάλο Δουκάτο της Λιθουανίας, μαζί με την Εκκλησία της Γεννήσεως της Θεοτόκου στην Μουραβάνκα.

Ιστορία
-------

Υπάρχει ένας μύθος ότι η εκκλησία χτίστηκε από τον Βυτάουτ προς τιμήν της θαυμάσιας απόδρασης από τον αδελφό του, Γιαγκάιλο, όταν ήταν σε πόλεμο.

Στην πραγματικότητα, η εκκλησία χτίστηκε το 16ο αιώνα. Το θεμέλιο μπορεί να παράχθηκε από τον Κονστάντι Οστρόγκσι, που ανακατασκεύασε μια παρόμοια εκκλησία στο Βίλνο το 1511 – 1522.

Μετά την Ένωση του Μπρεστ, η εκκλησία έγινε εξαρτώμενη από την Αγία έδρα. Μετά την διάλυση της Πολωνολιθουανικής Κοινοπολιτείας και τους συναφείς διαμελισμούς της Πολωνίας η ενορία παρέμεινε ενεργή, αλλά μετά την Εξέγερση του Νοεμβρίου η εκκλησία μετατράπηκε σε Ορθόδοξη.

Το 1880-1881 ο ναός ανακατασκευάστηκε σημαντικά. Το 1926 ξαναχτίστηκε ως Καθολική εκκλησία από την κυβέρνηση της Δεύτερης πολωνικής Δημοκρατίας. Το 1988-1990, μετατράπηκε σε Ορθόδοξη και πάλι.

Αρχιτεκτονική
-------------

Η εκκλησία είναι ένα παράδειγμα της λευκορωσικής γοτθικής αρχιτεκτονικής. Ο εσωτερικός της χώρος του χωρίζεται σε τρία κλίτη που στηρίζονται σε τέσσερις πυλώνες. Το σχέδιο του κτιρίου βρίσκεται κοντά σε τετράγωνο και έχει τρεις αψίδες στην ανατολική πλευρά. Οι τοίχοι είναι ενάμισο μέτρα παχείς.

Υπάρχουν τέσσερις αμυντικοί πύργοι στις γωνίες του ναού. Το πάνω μέρος των δυτικών πύργων είναι κατασκευασμένο σε σχήμα οκτάγωνου. Οι δύο ανατολικοί πύργοι είναι κυλινδρικοί.

Το αέτωμα έχει μια σειρά από κόγχες που ποικίλουν σε βάθος και το μέγεθος.

Καθεστώς Παγκόσμιας Κληρονομιάς
-------------------------------

Αυτός ο χώρος προστέθηκε στον Ενδεικτικό Κατάλογο της Παγκόσμιας Κληρονομιάς της Ουνέσκο στις 30 Ιανουαρίου 2004, στην Πολιτιστική κατηγορία.

Γκαλερί
-------

* ΤοπίοΤοπίο
* ΜπροστάΜπροστά
* ΠίσωΠίσω
* ΠύλεςΠύλες
* ΕσωτερικόΕσωτερικό
* Παλιές επιγραφέςΠαλιές επιγραφές

Παραπομπές
----------

1. ↑  Οικοδομήματα για τη Λατρεία του Φρουρίου του Τύπου στη Λευκορωσία, η Πολωνία και η Λιθουανία - UNESCO World Heritage Centre

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
--------------------

* Εκκλησία - φρούριο Συντσοβίτσσκαγια
* Φωτογραφίες στο Radzima.org
* Φωτογραφίες στο Globus.TUT.by