recursal/SuperWikiNEXT-32B huggingface dataset:
Καφετέρια με γάτες στην Αγία Πετρούπολη
Η **καφετέρια με γάτες** ή **Cat καφέ** είναι ένα είδος καφετέριας. Το χαρακτηριστικό τους είναι οι γάτες που υπάρχουν παντού και τις οποίες οι επισκέπτες μπορούν να χαϊδέψουν και να παίξουν μαζί τους. Οι πελάτες πληρώνουν την είσοδό τους στο καφέ, ή σε άλλα καταστήματα την ώρα παραμονής. Οι καφετέριες με γάτες μπορούν να θεωρηθούν ένα είδος υπηρεσίας ενοικίασης ζώων.

Ιστορία
-------

Η πρώτη καφετέρια με γάτες άνοιξε το 1998 στην Ταϊβάν και συγκεκριμένα στην πρωτεύουσα Ταϊπέι. Το ταϊβανέζικο κατ καφέ άρχισε γρήγορα να προσελκύει εκτός από ντόπιους και Ιάπωνες τουρίστες, κάνοντας έτσι τα κατ καφέ γνωστά και στην Ιαπωνία, στην οποία το πρώτο κατ καφέ άνοιξε το 2004 στην Οσάκα.

Ιαπωνία
-------

Οι καφετέριες με γάτες είναι αρκετά δημοφιλείς στην Ιαπωνία, και στο Τόκιο υπάρχουν 37 κατ καφέ. Ένα από τα πρώτα είναι το *Κατάστημα με γάτες*(猫の店) όπου άνοιξε το 2005 από τον Νοριμάσα Χανάντα. Η δημοτικότητα των κατ καφέ στην Ιαπωνία οφείλεται στο γεγονός ότι πολλές πολυκατοικίες απαγορεύουν τα κατοικίδια ζώα και για αυτό οι κάτοικοι καταφεύγουν στις καφετέριες για να συναντήσουν το αγαπημένο τους ζώο. Επίσης οι συνθήκες ζωής στις μεγάλες ιαπωνικές πόλεις δεν είναι κατάλληλες για να ζήσει ευτυχισμένη μία γάτα. Άλλες μορφές ενοικίασης ζώων, όπως καφετέριες με κουνέλια, είναι εξίσου δημοφιλείς στην Ιαπωνία. 

Μερικές καφετέριες έχουν συγκεκριμένα είδη γάτας όπως μαύρες γάτες, χοντρές γάτες, σπάνιες ράτσες γάτας ή πρώην αδέσποτες γάτες. Ένα κατ καφέ πρέπει να έχει πάρει άδεια και να συμμορφώνεται με αυστηρούς κανόνες προστασίας των ζώων.

Οι ιαπωνικές καφετέριες με γάτες παίρνουν αυστηρά μέτρα για να διασφαλίσουν την καθαριότητα και την καλή διαβίωση των ζώων, προσέχοντας ιδίως να μην ενοχλούνται υπερβολικά οι γάτες από παιδιά ή όταν κοιμούνται. Επίσης πολλές καφετέριες υιοθετούν αδέσποτες γάτες και προσπαθούν να ευαισθητοποιήσουν τον κόσμο σε θέματα σχετικά με την καλή μεταχείριση των γατών. Το 2011 ή τραγουδίστρια Κέιτι Πέρι επισκέφτηκε μια καφετέρια με γάτες στο Τόκιο κατά τη διάρκεια της περιοδείας της.

Αυστρία
-------

Η πρώτη καφετέρια με γάτες στην Ευρώπη ήταν το *Neko cafe* που άνοιξε το 2007 στην Βιέννη (*Neko* είναι η ιαπωνική λέξη για τη γάτα).

Παραπομπές
----------

1. ↑  Nikkei BP : Article on May 2, 2008 Αρχειοθετήθηκε 2018-03-04 στο Wayback Machine. Πρότυπο:Jp icon
2. ↑  ASCII : Article on August 19, 2007 Πρότυπο:Jp icon
3. ↑  με όνομα "猫の時間" (*Neko no Jikan*, δηλαδή "Η Ώρα της Γάτας") - Nikkei BP, May 2, 2008
4. ↑  «Αρχειοθετημένο αντίγραφο». Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 20 Ιουνίου 2012. Ανακτήθηκε στις 18 Ιανουαρίου 2013.
Ο **Μάρκος Ντούνης** (γενν. Αθήνα, 9 Μαΐου 1992) είναι Έλληνας ποδοσφαιριστής, ο οποίος αγωνίζεται ως επιθετικός για την ομάδα του Ολυμπιακού Βόλου.

Σταδιοδρομία
------------

Ο Ντούνης ξεκίνησε την καριέρα του από τις ακαδημίες του Πανιώνιου το καλοκαίρι του 2011. Με την ομάδα της Νέας Σμύρνης αγωνίστηκε σε 53 αγώνες, πετυχαίνοντας επτά γκολ.

Την περίοδο 2014-15 αποκτήθηκε ως ελεύθερος από την ΑΕΚ, με την οποία πέτυχε πέντε τέρματα σε δεκαπέντε εμφανίσεις, βοηθώντας τον αθηναϊκό σύλλογο να ανέβει στην πρώτη κατηγορία του πρωταθλήματος.

Τον Σεπτέμβριο του 2015 υπέγραψε συμβόλαιο συνεργασίας με την ομάδα του Άρη Θεσσαλονίκης. Στην πρώτη του χρονιά , στο πρωτάθλημα της Γ' Εθνικής, πραγματοποίησε 28 συμμετοχές πρωταθλήματος και σημείωσε 12 τέρματα, ενώ τη δεύτερη χρονιά, στη Β' Εθνική πλέον, είχε 23 συμμετοχές και 6 τέρματα. Την τρίτη και τελευταία χρονιά του στον Άρη, είχε 21 συμμετοχές και 4 γκολ. Το καλοκαίρι του 2018 έμεινε ελεύθερος από τον Άρη, έχοντας συνολικά 76 συμμετοχές (44 στη Β' Εθνική, 28 στη Γ' Εθνική και 4 σε αγώνες Κυπέλλου Ελλάδος) και 22 γκολ.

Στις 17 Αυγούστου του 2018 υπέγραψε διετές συμβόλαιο συνεργασίας με τον Ηρακλή.

Το καλοκαίρι του 2019 πήγε στον Ολυμπιακό Βόλου.

Παραπομπές
----------

1. ↑  «Πληροφορίες Παίκτη - Μάρκος Ντούνης». Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 5 Μαρτίου 2016. Ανακτήθηκε στις 30 Σεπτεμβρίου 2015.
2. ↑  ΜΑΡΚΟΣ ΝΤΟΥΝΗΣ < ΜΕΣΟΙ | AEK F.C. Official Web Site
3. ↑  Επίσημα στον Άρη ο Ντούνης - Zougla.gr
4. ↑  «Επίσημο: Υπέγραψε ο Ντούνης στον Ηρακλή». *www.sdna.gr*. Ανακτήθηκε στις 10 Ιανουαρίου 2019.

Πηγές
-----

|  |  |
| --- | --- |
| εικονίδιο Ποδόσφαιρο | Πύλη Ποδόσφαιρο |

* M. Dounis - Soccerway
* Μάρκος Ντούνης | Ηλικία | Θέση | Ύψος | Γκολ | Εθνική ομάδα
* H ζωή του Μάρκου Ντούνη | gazzetta.gr
Ο **Καόρου Ικέγια** (ιαπωνικά: 池谷 薫‎, γεννήθηκε το 1943) είναι Ιάπωνας ερασιτέχνης αστρονόμος, γνωστός κυρίως από την ανακάλυψη, από κοινού με τον συμπατριώτη του Τσουτόμου Σέκι, του ομώνυμου φωτεινού Κομήτη Ικέγια-Σέκι.

Σε νεαρή ηλικία ο Καόρου Ικέγια ζούσε κοντα στη Λίμνη Χαμάνα και εργαζόταν σε εργοστάσιο κατασκευής πιάνων, όταν πραγματοποίησε την πρώτη του ανακάλυψη κομήτη, το 1963, με ένα τηλεσκόπιο που είχε κατασκευάσει ο ίδιος. Δύο χρόνια αργότερα ήρθε η ανακάλυψη του πολύ φωτεινού Κομήτη Ικέγια-Σέκι (Ikeya-Seki, C/1965 S1). Ο Ικέγια συνέχισε να ανακαλύπτει κομήτες, όπως τον περιοδικό 153P/Ikeya-Zhang την 1η Φεβρουαρίου 2002, παρατηρώντας από το Μόρι του Χοκάιντο. Στις 13 Νοεμβρίου 2010, ο Ικέγια ανεκάλυψε και άλλον περιοδικό κομήτη, τον P/2010 V1 (Ικέγια-Μουρακάμι), παρατηρώντας απευθείας από το τηλεσκόπιο, γεγονός σπάνιο στην εποχή της τεχνολογίας της ψηφιακής απεικονίσεως.

* Ο αστεροειδής 4037 Ικέγια πήρε το όνομά του προς τιμή του Καόρου Ικέγια.

Παραπομπές
----------

1. ↑  www.thefreelibrary.com/The+comet+master.-a089844784.
2. 1 2  «Ikeya-Murakami: The New Comet on the Cosmic Block». NASA. 17 Νοεμβρίου 2010. Ανακτήθηκε στις 14 Δεκεμβρίου 2010.
3. ↑  «Astronomy: Splendor in the Night». *Time*. 22 Οκτωβρίου 1965. Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 2013-08-24.. Ανακτήθηκε στις 14 Δεκεμβρίου 2010.
4. ↑  «2002 Comet Awards Announced». Harvard-Smithsonian Center for Astrophysics. 1 Ιουλίου 2002. Ανακτήθηκε στις 14 Δεκεμβρίου 2010.
5. ↑  «Astronomy Picture of the Day: Comet Ikeya-Zhang». NASA. 21 Φεβρουαρίου 2002. Ανακτήθηκε στις 14 Δεκεμβρίου 2010.

  


|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
| Καθιερωμένοι όροι | 
* VIAF: 251254652
* NDL: 00903897

 |

 |
Ο Ρεζά Σιρμάρζ (Persian رضا شیرمرز) έχει βάση του στην Ελλάδα. Είναι ένας δημοσιευμένος και βραβευμένος θεατρικός συγγραφέας, μεταφραστής, ερευνητής, σκηνοθέτης και δοκιμιογράφος που έχει γράψει περισσότερα από 40 βιβλία γραμμένα και μεταφρασμένα από τον ίδιο, ο οποίος είχε συνεργαστεί με μεγάλες εκδοτικές εταιρείες, θέατρα , δραματικές σχολές, ραδιοφωνικά κανάλια, περιοδικά κ.λπ. στο Ιράν. Ο Reza Shirmarz ήταν μέλος του διοικητικού συμβουλίου της Ομάδας Θεατρικών Συγγραφέων του Ιράν για 3 συνεχόμενα χρόνια. Υπήρξε επίσης επαγγελματίας μέλος φορέων όπως το Σωματείο Θεατρικών Συγγραφέων του Ιράν, το ΠΕΝ Αμερικής και το Σωματείο Δραματιστών της Αμερικής. Είναι επίσης γλωσσολόγος και μέλος του Chartered Institute of Linguists (CIOL) στο Λονδίνο.

Παραπομπές
----------

1. 1 2  «Reza Shirmarz Professional Biography». *Iran Theater*. 2016.
Το **ορατόριο** είναι μεγάλης κλίμακας λυρική μουσική σύνθεση για ορχήστρα, σόλο φωνές και χορωδία. Η δομή του είναι πανομοιότυπη με αυτή της όπερας, διαφέρει όμως στο ότι δεν περιέχει καθόλου σκηνική θεατρική δράση. Επιπλέον, η πλοκή των ορατορίων είναι κατά κανόνα λιγότερο σύνθετη από την δραματική πλοκή μιας όπερας.

Στην πλειονότητα τους, τα ορατόρια χαρακτηρίζονται από μία θεματολογία βασισμένη σε βιβλικές αναφορές και είναι κατά βάση ένα είδος θρησκευτικής μουσικής. Αρκετοί ωστόσο συνθέτες, όπως για παράδειγμα ο Χαίντελ, παρουσίασαν και ορατόρια στηριγμένα σε θέματα της ελληνικής ή ρωμαϊκής μυθολογίας. Στην νεοελληνική ο όρος αυτός αποδίδεται με τον όρο **υμνωδία**.

Ο πίνακας "Δημιουργία" του Χάυδν (1808), ο οποίος απεικονίζει ένα ορατόριο.
Τα ορατόρια διακρίνονται συνήθως από τα εξής μουσικά μέρη: μία εισαγωγή (*ouverture*), διάφορες άριες για σόλο φωνές, το ρετσιτατίβο, για την προώθηση της πλοκής του έργου, και χορωδιακά μέρη, συνήθως μεγαλειώδη και επιβλητικά. Οι χορωδίες συνοδεύονται συχνά και από τύμπανα ή τρομπέτες.

Ανάμεσα στα σημαντικότερα και πιο δημοφιλή ορατόρια βρίσκονται ο *Μεσσίας* του Χαίντελ, το *Ορατόριο των Χριστουγέννων* του Μπαχ και η *Δημιουργία* του Χάυδν. Το κείμενο που ανάγεται σε ορατόριο λέγεται λιμπρέτο.

Οι κύριες διαφορές μεταξύ όπερας και ορατόριου είναι οι εξής: η όπερα έχει κατά βάση κοινωνικό περιεχόμενο σε αντίθεση με το ορατόριο το οποίο περιλαμβάνει συνθέσεις θρησκευτικού περιεχομένου. Δεύτερον η όπερα παρουσιάζει σκηνική δράση ενώ στο ορατόριο δεν υπάρχει η δυνατότητα κίνησης πάνω στη σκηνή. Και τα δυο -όπερα και ορατόριο- χρησιμοποιούν επαγγελματίες σολίστ συνήθως δύο από κάθε φύλο, με διαφορετικό ύψος φωνών. Υπάρχει η ορχήστρα και η χορωδία, που εκπροσωπεί συνήθως την λαϊκή γνώμη και άποψη.

Το ορατόριο, όπως και η όπερα, έχουν δανειστεί αρκετά στοιχεία της αρχαίας τραγωδίας. Θα μπορούσαν να χαρακτηριστούν ίσως και απόγονοί της καθώς βλέπουμε πως μοιάζουν, αφού η χορωδία ουσιαστικά είναι ο χορός της αρχαίας τραγωδίας.

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
--------------------

* The Classical Music Pages: Ορατόριο

  


|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
| Καθιερωμένοι όροι | 
* WorldCat
* LCCN: sh85095291
* GND: 4129085-9
* NDL: 00568918
* NKC: ph123779

 |

 |

|  |  |
| --- | --- |
| 

|  |
| --- |
| * Πύλη:Τέχνη
* Πύλη:Μουσική
 |

 |
Το **Δημοτικό Στάδιο της Νεαπόλεως** βρίσκεται στη περιοχή της Νεάπολης στον Βόλο και συγκεκριμένα στο τέρμα της Νεαπόλεως. 

Το γήπεδο είναι κατασκευασμένο αρκετά χρόνια στο συγκεκριμένο σημείο, ωστόσο το καλοκαίρι του 2017 ο Δήμος Βόλου το ανακαίνισε για λογαριασμό του συλλόγου Βόλος Ν.Π.Σ. ο οποίος το χρησιμοποιούσε ως έδρα.

Έχει χωρητικότητα 2.500 ατόμων, ενώ υπάρχει σκέπαστρο στη βορειοδυτική πλευρά. 
Είναι ενισχυμένο με πραγματικό χλοοτάπητα (96Χ64μ.) ενώ υπάρχει και βοηθητικό για τις ανάγκες των ακαδημιών. Παράλληλα, περιμετρικά του γηπέδου υπάρχει η δυνατότητα να ασκηθούν οι αθλητές του στίβου, καθώς υπάρχουν 6 διάδρομοι των 400 μέτρων.

Υπάρχουν 2 θύρες από τις οποίες μπορούν να εισέρχονται οπαδοί των γηπεδούχων και των φιλοξενούμενων.
Στο εσωτερικό του γηπέδου υπάρχει χώρος όπου φιλοξενείται το κυλικείο καθώς και κλειστή αίθουσα γυμναστικής.
Εκτός του γηπέδου μπορεί κανείς να σταθμεύσει το όχημα του καθώς το πάρκινγκ μπορεί να "φιλοξενήσει" από 100 έως 150 οχήματα.

Επίσης το συγκεκριμένο γήπεδο παρέχεται από τον Δήμο Βόλου και για προπονήσεις αλλά και ορισμένους αγώνες των ερασιτεχνικών ομάδων ποδοσφαίρου της ΕΠΣΘ.

Υπεύθυνος για την κατασκευή αλλά και την παραχώρηση των δικαιωμάτων του γηπέδου είναι η Διεύθυνση Αθλητισμού ΔΟΕΠΑΠ-ΔΗΠΕΘΕ - Δήμου Βόλου.

Το 2019 ο Βόλος Ν.Π.Σ. εν όψει της συμμετοχής του στο πρωτάθλημα της Σούπερ Λιγκ 1 μετακόμισε στο Πανθεσσαλικό Στάδιο και το καλοκαίρι εγκρίθηκε από την Περιφέρεια Θεσσαλίας η χρηματοδότηση έργων «ριζικής αναμόρφωσης» του σταδίου. Για την περίοδο 2019-2023 το στάδιο χρησιμοποιούσε ως έδρα ο Ολυμπιακός Βόλου και η Νίκη Βόλου. Από την σεζόν 2020-21 η Νίκη Βόλου το χρησιμοποιεί ως προπονητικό κέντρο και δεύτερη έδρα.

Παραπομπές
----------

1. ↑  «Αλλάζει όψη η Νεάπολη… έδρα του ΝΠΣ Βόλος». *taxydromos.gr*. 17 Αυγούστου 2017. Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 20 Οκτωβρίου 2018. Ανακτήθηκε στις 30 Ιουνίου 2019.
2. ↑  «Στάδιο Νεάπολης | Δ.Ο.Ε.Π.Α.Π. - ΔΗ.ΠΕ.ΘΕ. ΔΗΜΟΣ ΒΟΛΟΥ». *doepap.gr*. Ανακτήθηκε στις 30 Ιουνίου 2019.
3. ↑  Θανασούλης, Χρήστος (13 Ιουνίου 2019). «Ανακοίνωσε συμφωνία για την παραχώρηση του Πανθεσσαλικού ο ΝΠΣ Βόλος». *Magnesia News*. Ανακτήθηκε στις 15 Ιουνίου 2019.
4. ↑  «Ανακαινίζει το γήπεδο της Νέαπολης Βόλου η Περιφέρεια Θεσσαλίας». *OTA VOICE*. 30 Ιουνίου 2019. Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 30 Ιουνίου 2019. Ανακτήθηκε στις 30 Ιουνίου 2019.
5. ↑  Θανασούλης, Χρήστος (5 Ιουλίου 2019). «Θετική εξέλιξη, αλλά θέλουν διαβεβαιώσεις για τη Νεάπολη στον Ολυμπιακό Β». *Magnesia News*. Ανακτήθηκε στις 19 Ιουλίου 2019.
6. ↑  Θανασούλης, Χρήστος (11 Ιουλίου 2019). «Δίνει τη Νεάπολη ο Δήμος στη Νίκη, που εξασφαλίζει και το βοηθητικό του Πανθεσσαλικού». *Magnesia News*. Ανακτήθηκε στις 19 Ιουλίου 2019.
Η **Ανδρή Ελευθερίου** (γεν. στις 19 Ιουνίου 1984) είναι Κύπρια επαγγελματική σκοπεύτρια, μέλος της κυπριακής εθνικής ομάδας σκοποβολής.

Η Ελευθερίου γεννήθηκε στη Λεμεσό. Το 2006, κέρδισε χρυσό μετάλλιο στη σκοποβολή στους Αγώνες της Κοινοπολιτείας στην Μελβούρνη. Έχει επίσης κερδίσει ασημένιο μετάλλιο στο Παγκόσμιο Κύπελλο Σκοποβολής 2006 στη Γερμανία, χρυσό το στο Παγκόσμιο Κύπελλο του 2007 στο Βελιγράδι και χρυσό στο τελικό του Παγκοσμίου Κυπέλλου 2008 στο Μινσκ, ενώ τερμάτισε έβδομη στους Ολυμπιακούς Αγώνες 2008 στο Πεκίνο. Το 2014, κέρδισε χάλκινο μετάλλιο στους Αγώνες της Κοινοπολιτείας στη Γλασκώβη.

Παραπομπές
----------

1. ↑  2006 Commonwealth Games synopsis
2. ↑  2008 World Cup synopsis Σφάλμα στο πρότυπο webarchive: Ελέγξτε την τιμή `|url=`. Empty.
3. ↑  2008 Olympic results
4. ↑  «results.glasgow.com». Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 21 Δεκεμβρίου 2016. Ανακτήθηκε στις 15 Ιουλίου 2019.

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
--------------------

* Ανδρή Ελευθερίου στη Διεθνή Ολυμπιακή Επιτροπή Επεξεργασία στα Wikidata
* (Αγγλικά) Ολυμπιακό προφίλ  Ανδρή Ελευθερίου στο *sports-reference.com*
Ο **Φαϊζάλ Νασίμ** (Faisal Naseem, 20 Ιουλίου 1973-) είναι πολιτικός από τις Μαλδίβες και αντιπρόεδρος της χώρας του από τις 17 Νοεμβρίου 2018, οπότε διαδέχθηκε τον Αμπντάλα Τζιχάντ. Πριν την εκλογή του στο αξίωμα, ο Νασίμ υπηρέτησε επί πολλά χρόνια στις κοινωνικές υπηρεσίες και ιδιαίτερα στον τομέα του τουρισμού.

Πρώτα χρόνια
------------

Ο Νασίμ γεννήθηκε στον τομέα Φουνααντού των Μαλδίβων, στη Νήσο Φουβαφμούλαχ (Fuvahmulah). Το 1986, σε ηλικία 12 ετών, άρχισε να ασχολείται με τις κοινωνικές υπηρεσίες. Ολοκλήρωσε τις ανώτερες σπουδές του στο Ηνωμένο Βασίλειο, αποκτώντας πτυχίο μπάτσελορ στον τομέα της Διοίκησης Φιλοξενίας και Τουρισμού από το Πανεπιστήμιο του Μπέρμινγκχαμ, και Μάστερ στη Διοίκηση Επιχειρήσεων από το Μητροπολιτικό Πανεπιστήμιο του Κάρντιφ.

Σταδιοδρομία
------------

Προτού ακόμα σπουδάσει στην Αγγλία, εργάστηκε στις κοινωνικές υπηρεσίες. Το 1999 τιμήθηκε με το Εθνικό Βραβείο νέων για την κοινωνική προσφορά του και το 2015 με το ειδικό βραβείο αναγνώρισης. Το 2014 ορίστηκε πρεσβευτής για θέματα αναπηρίας.

Πολιτική
--------

Ο Νασίμ ασχολήθηκε για πρώτη φορά με τα πολιτικά το 2004, και έγινε μέλος της δημοτικής περιφέρειας της Φουβαχμούλαχ κατά το διάστημα της σύνταξης ενός νέου Συντάγματος το 2004 - 2008. Μετά την επιτυχημένη ολοκλήρωση του συντάγματος, έμεινε μακριά από την πολιτική επί πενταετία. Επανήλθε στο Κοινοβούλιο το 2014, υπηρετώντας ως βουλευτής της Καασίντου, στην ατόλη Κααφού.. Στις 13 Ιουλίου 2018 ο Νασίμ επιλέχθηκε ως ο υποψήφιος αντιπρόεδρος για τον προεδρικό υποψήφιο Ιμπραΐμ Μοχάμετ Σολίχ, στις προεδρικές εκλογές του 2018. Στις εκλογές εκείνες, ο Σολίχ εξελέγη πρόεδρος με ποσοστό 58% των ψήφων. Συνακόλουθα, ο Σολίχ ορκίστηκε πρόεδρος και ο Νασίμ αντιπρόεδρος των Μαλδίβων, τον Νοέμβριο του 2018.

Παραπομπές
----------

1. ↑  «The Cabinet - The President's Office<». (Αγγλικά) Ανακτήθηκε στις 26  Νοεμβρίου 2021.
2. ↑  Ανακτήθηκε στις 12  Οκτωβρίου 2021.
3. ↑  «Maldives' president concedes loss to opposition candidate». Associated Press. 23 Σεπτεμβρίου 2018. Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 25 Σεπτεμβρίου 2018. Ανακτήθηκε στις 20 Νοεμβρίου 2018 – μέσω Vancouver Courier.
4. ↑  «Calm opposition leader wins Maldives presidency amid storm». *Montreal Gazette*. 24 Σεπτεμβρίου 2018.
5. ↑  «Maldives election: Surprise victory for opposition leader Solih». Associated Press. 25 Σεπτεμβρίου 2018 – μέσω Indian Express.
6. 1 2 3 4  «Faisal Naseem – A son the entire nation should be proud of». *vNews*. 15 Ιουλίου 2018. Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 25 Σεπτεμβρίου 2018. Ανακτήθηκε στις 20 Νοεμβρίου 2018.
7. ↑  «Jumhoory Party chooses Faisal Naseem to be running mate of Joint Maldivian Opposition Presidential candidate Solih». *newsin.asia*. 13 Ιουλίου 2018. Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 25 Σεπτεμβρίου 2018. Ανακτήθηκε στις 20 Νοεμβρίου 2018.
Ντάκος, όπως σερβίρεται σε ορισμένα εστιατόρια
Ο **ντάκος** (αλλιώς γνωστός και σαν **λαντουριστό** ή **κουκουβάγια** ή **παξιμάδι**) είναι παραδοσιακό πιάτο. Βασίζεται στο παξιμάδι, συνήθως κριθαρένιο και στρογγυλού σχήματος. Με το ίδιο όνομα είναι γνωστό και το ίδιο το παξιμάδι από το οποίο φτιάχνεται ο ντάκος, το οποίο διπλοφουρνίζεται αφού κοπεί στη μέση.  Αυτό το παξιμάδι καθιερώθηκε για πρακτικούς λόγους, αφού οι νοικοκυρές αδυνατούσαν να ζυμώνουν ψωμί καθημερινά λόγω έλλειψης χρόνου. 

Το πιάτο φτιάχνεται εύκολα και γρήγορα, ενώ αποτελεί ένα πλήρες και θρεπτικό γεύμα. Η κατανάλωση ντάκου βοηθά τόσο στην πέψη όσο και στη σωστή λειτουργία του εντέρου.

Τρόπος παρασκευής
-----------------

Πάνω στο (μουλιασμένο ή όχι) παξιμάδι τρίβεται ντομάτα και πάνω απ' τη ντομάτα τυρί φέτα ή μυζήθρα σε σβώλους. Ειδικότερα, ιδανικό για την παρασκευή του ντάκου θεωρείται η γαλομυζήθρα. 

Ο ντάκος συμπληρώνεται με μια γερή δόση από λάδι, αλάτι, ρίγανη και μερικές φορές πιπέρι και ελιές.

Παραπομπές
----------

1. ↑  Αθανασάκη, Ελένη (2014). «Τουρισμός και κρητική διατροφή: Μια καινοτομική προσέγγιση» (PDF). *Απόθεσις* (Πτυχιακή εργασία). ΤΕΙ Κρήτης. Ανακτήθηκε στις 7 Ιουλίου 2022.
2. ↑  Αναγνώστου, Μαρία (2016). «Γαστρονομικός τουρισμός: Μελέτη περίπτωσης το "ελληνικό πρωινό"» (PDF). *Ωκεανίς* (Πτυχιακή εργασία). ΤΕΙ Πειραιά.
3. 1 2  Μανωλαράκη, Μαρίνα (2012). «Τι είναι η δίαιτα και σε τι διαφέρει από τη μεσογειακή;». *Απόθεσις* (Πτυχιακή εργασία). ΤΕΙ Κρήτης. Ανακτήθηκε στις 7 Ιουλίου 2022.
4. ↑  Κωνσταντινίδη, Αγνή (2008). «Κρητική διατροφή και τουρισμός: Μια σχέση με προοπτικές». *Απόθεσις* (Πτυχιακή εργασία). ΤΕΙ Κρήτης. Ανακτήθηκε στις 7 Ιουλίου 2022.

|  |  |
| --- | --- |
| wiktionary logowiktionary logo | Το *Βικιλεξικό* έχει σχετικό λήμμα:  **ντάκος**  |

|  |  |
| --- | --- |
| Commons logoCommons logo | Τα Wikimedia Commons έχουν πολυμέσα σχετικά με το θέμα   **Ντάκος** |
Η **Τάνια** (Παναγιώτα) **Ιακωβίδου** είναι Ελληνίδα δημοσιογράφος, Ιστορικός - Πολιτισμιολόγος και Πολιτικός.

Βιογραφικά στοιχεία
-------------------

Γεννήθηκε στις 13 Αυγούστου 1971 στην Αθήνα. Μέχρι το 2004 ζούσε στην Καισαριανή, όπου μένουν οι γονείς της. Έχει παρουσιάσει τηλεοπτικές και ραδιοφωνικές εκπομπές σε ιδιωτικούς και δημόσιους σταθμούς. Έχει αρθρογραφήσει ως πολιτικός συντάκτης και έχει συμμετάσχει σε εκπομπές με κοινωνικά θέματα, ως παρουσιάστρια, ως ρεπόρτερ και αρχισυντάκτης.

Έχει σπουδάσει Δημοσιογραφία στο Κολέγιο Δημοσιογραφικών Σπουδών. Είναι Πτυχιούχος του Τμήματος Ευρωπαϊκού Πολιτισμού από το Ελληνικό Ανοιχτό Πανεπιστήμιο. Μεταπτυχιακές σπουδές από το Πανεπιστήμιο Αθηνών στα Ανθρώπινα Δικαιώματα και στο Ευρωπαϊκό Δίκαιο του Ανοιχτού Πανεπιστημίου Κύπρου.

Στις Βουλευτικές Εκλογές του 2007 και 2009 ήταν Υποψήφια Βουλευτής Β΄ Αθηνών με το ψηφοδέλτιο του ΛΑΟΣ.

Στις 21 Μαΐου 2012, ανακοίνωσε την αποχώρησή της από το Κόμμα του Λαϊκού Ορθόδοξου Συναγερμού για να συστρατευθεί με την Νέα Δημοκρατία. Η αποχώρησή της ήταν αποτέλεσμα της επιθυμίας του Γιώργου Καρατζαφέρη να μην συνεργαστεί με την Ν.Δ. και το κόμμα του να κατέβει αυτόνομα στις Εθνικές Εκλογές του Ιουνίου.

Στις 13 Ιουνίου 2012 ορίστηκε αναπληρώτρια Γραμματέας Κοινωνικής Συνοχής και Αλληλεγγύης της Νέας Δημοκρατίας, με απόφαση του προέδρου του κόμματος Αντώνη Σαμαρά. Είναι Μέλος της Πολιτικής Επιτροπής της Νέας Δημοκρατίας.

Το 2013 ορίστηκε Ειδική Σύμβουλος στην Γενική Γραμματεία Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων του Υπουργείου Δικαιοσύνης. Διετέλεσε Πρόεδρος του Εθνικού Κέντρου Κοινωνικής Αλληλεγγύης.

Στις 28 Μαρτίου του 2014 ορκίστηκε Βουλευτής Β΄ Αθηνών με το κόμμα της Νέας Δημοκρατίας, αντικαθιστώντας τον παραιτηθέντα Άρη Σπηλιωτόπουλο που .

Ως Βουλευτής συμμετέχει στην α) Διαρκής Επιτροπή Εθνικής Άμυνας και Εξωτερικών Υποθέσεων β) Επιτροπή Εξοπλιστικών Προγραμμάτων και Συμβάσεων γ) Επιτροπή για την Παρακολούθηση του Συστήματος Κοινωνικής Ασφάλισης.

Στις Βουλευτικές Εκλογές του Ιανουαρίου 2015 και του Σεπτεμβρίου 2015 ήταν Υποψήφια Βουλευτής Β΄ Αθηνών με το ψηφοδέλτιο της Νέας Δημοκρατίας χωρίς να καταφέρει να επανεκλεγεί.

Ομιλει την Αγγλική, Γερμανική, Ιταλική και Γαλλική Γλώσσα. Είναι παντρεμένη με τον εκπαιδευτικό με τον Τσιφουτίδη Θεόκλητο.

Είναι Μέλος της Ένωσης Συντακτών Ημερησίων Εφημερίδων Αθηνών.

Το 2010, απονεμήθηκε στην Τάνια Ιακωβίδου το Βραβείο προσφοράς από την "Lions" και το 2011 Βραβείο προσφοράς από Μ.Κ.Ο. "Κοινωνική Στήριξη" για την πολύπλευρη προσφορά της.
Ο **Μέλχιορ Άνταμ** (γερμανικά: Melchior Adam‎, περ. 1575 - 26 Δεκεμβρίου 1622) ήταν Γερμανός Καλβινιστής ιστορικός λογοτεχνίας.

Βίος
----

Ο Άνταμ γεννήθηκε στο Γκρότκαου, Νίσα, Αψβουργική Σιλεσία (σημερινό Γκροτκόφ, Βοεβοδάτο Οπόλε). Παρακολούθησε μαθήματα στο κολλέγιο του *Μπριγκ* (Μπρζεγκ) και στη συνέχεια σπούδασε σε διάφορες ακαδημίες με την οικονομική υποστήριξη του ευεργέτη του Γιόακιμ φον Μπεργκ. Το 1601 διορίστηκε δάσκαλος στο δημοτικό σχολείο της Χαϊδελβέργης και αργότερα έγινε συν-διευθυντής και καθηγητής στο ίδιο ίδρυμα. Πέθανε στη Χαϊδελβέργη.

Έργα
----

*Vitae germanorum philosophorum*, 1615
Το σημαντικότερο επίτευγμά του αποτελείται από μια συλλογή λογοτεχνικών βιογραφιών, οι οποίες τυπώθηκαν στη Στουτγάρδη και τη Χαϊδελβέργη σε πέντε τόμους: *Γερμανοί φιλόσοφοι* (συμπεριλαμβανομένων φιλολόγων, ποιητών, μαθηματικών και φυσικών), *Γερμανοί θεολόγοι*, *Ξένοι θεολόγοι*, *Νομικοί και πολιτικοί* και *Ιατροί*. Οι προσωπικότητες που συμπεριλαμβάνονται ταξινομήθηκαν χρονολογικά με βάση την ημερομηνία θανάτου τους, η οποία στην πλειονότητά της κυμαίνεται μεταξύ 1420 και 1620. Οι πηγές του ήταν βιογραφικά κείμενα, προσωπικά αρχεία, νεκρολογίες, επιστολές και διάφορα ακαδημαϊκά αρχεία.

Το 1615 το έργο του *Vitae Germanorum philosophorum* (Βίοι Γερμανών φιλοσόφων) περιέχει μία από τις πρώτες βιογραφίες του Νικολάου Κοπέρνικου.

Έγραφε για τους Λουθηρανούς θεολόγους με απαξιωτικό τρόπο, καθώς ο ίδιος ήταν Καλβινιστής.

Εργογραφία
----------

* Vitae Germanorum jureconsultorum et politicorum, qui superiore seculo, et quod excurrit, floruerunt Heidelberg 1611.*Vitae Germanorum jureconsultorum et politicorum* στα Google Books
* Vitae Germanorum philosophorum … Frankfurt 1610 - Heidelberg 1615 *Vitae Germanorum philosophorum* στα Google Books
* Decades duae continentes vitas theologorum exterorum principium. Frankfurt am Main 1618.
* Vitae Germanorum medicorum Heidelberg 1620
* Vitae Germanorum theologorum … Heidelberg 1620
* Vitae Germanorum iureconsultorum et politicorum Heidelberg 1620
* Apographum Monumentorum Haidelbergensium. Heidelberg 1612
* Disce mori oder Sterbekunst. Neustadt a. d. H. 1615
* Parodiae et metaphrases Horatianae. 1616

Παραπομπές
----------

1. ↑  Chisholm 1911.
2. ↑  CAMENA - Lateinische Texte der Frühen Neuzeit: HTML
3. ↑  Internet Archive Scan
4. ↑  Kelchner 1875.

Πηγές
-----

* Ernst Kelchner (1875), «Adam, Melchior», *Allgemeine Deutsche Biographie (ADB)*, **1**, Leipzig: Duncker & Humblot, σελ. 45–46
* Chisholm, Hugh, επιμ.. (1911) «Adam, Melchior» *Εγκυκλοπαίδεια Μπριτάννικα* (11η έκδοση) Cambridge University Press
Το διάγραμμα φάσεων Cu–Ni.
Το **χαλκονικέλιο** είναι κράμα χαλκού, νικελίου (σε περιεκτικότητα λιγότερο από το 50% κ.β.) και προσμίξεις σκληρυντικών μετάλλων, όπως ο σίδηρος (0,5 - 6%) και το μαγγάνιο (0,3 - 1%). 

Βασική ιδιότητα του χαλκονικέλιου είναι ότι δεν διαβρώνεται εύκολα από το θαλασσινό νερό. Ιδιότητα που αυξάνεται όσο ψηλότερη είναι η περιεκτικότητα σε νικέλιο. Για τον λόγο αυτό χρησιμοποιείται ευρέως σε μεταλλικά μέρη σκαφών. 

Το κράμα αυτό διατίθεται στο εμπόριο σε μορφή πλακών, ελασμάτων, ταινιών, σωλήνων, ράβδων και συρμάτων. Η πιο ευρεία πάντως χρήση του είναι στην παραγωγή κερμάτων με ασημένια απόχρωση. Στην νομισματοκοπία, η αναλογία του κράματος είναι περίπου 75% κ.β. χαλκός και 25% κ.β. νικέλιο. Χρησιμοποιείται επίσης για την παραγωγή ανθεκτικών ηλεκτρικών αντιστάσεων και θερμοστοιχείων.

Ιστορία
-------

Χαλκονικέλινο κέρμα του βασιλιά Πανταλέοντος, περί το 170 π.Χ. **Εμπρός:** Ο Διόνυσος με στεφάνι αμπέλου. **Πίσω:** Μαύρος πάνθηρας αγγίζει αμπέλι με το αριστερό του πόδι. Και η επιγραφή: *ΒΑΣΙΛΕΩΣ ΠΑΝΤΑΛΕΟΝΤΟΣ*.
Η δημιουργία κράματος χαλκονικελίου ήταν γνωστή στους Κινέζους ήδη από τον τρίτο αιώνα προ Χριστού. Το κράμα αυτό ονομαζόταν «λευκός χαλκός».

Κατά τους Ελληνιστικούς χρόνους, οι βασιλείς της Βακτριανής (περί το σημερινό Αφγανιστάν) Αγαθοκλής και Πανταλέων ήταν οι πρώτοι παγκοσμίως που χρησιμοποίησαν κράμα χαλκονικελίου (σε αναλογία 75/25) για την κοπή κερμάτων. Η γεωγραφική γειτνίαση ίσως υποδηλώνει και μεταφορά τεχνογνωσίας από την Κίνα, δηλαδή είτε χαλκονικέλινων κινέζικων κερμάτων, είτε κινέζων ειδικών τεχνιτών.

Κράμα χαλκονικελίου για παραγωγή κερμάτων χρησιμοποιήθηκε έκτοτε ξανά μόλις τον 19ο αιώνα. Χαλκονικέλιο χρησιμοποιείται και στα κέρματα του ενός και των δύο ευρώ.

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
--------------------

|  |  |
| --- | --- |
| wiktionary logowiktionary logo | Το *Βικιλεξικό* έχει σχετικό λήμμα:  **χαλκονικέλιο**  |

* A. Sagal, "Copper Alloys – Copper/Nickel Alloys", AZoM.com, 2007 (;).
Ο **Αλμπέρτο Φερέρο Γορδιόλα** (γεννημένος στις 15 Νοεμβρίου 1944) είναι πρώην Ουρουγουανός επαγγελματικός ποδοσφαιριστής. Ήταν ο κορυφαίος σκόρερ του Κόπα Λιμπερταδόρες 1969 με οκτώ γκολ.

Συλλογική καριέρα
-----------------

Αφού έπαιξε για τη Πενιαρόλ στην πατρίδα του, μετακόμισε στη Χιλή όπου παρέμεινε κατά τη διάρκεια της καλύτερης περιόδου της καριέρας του. Εντάχθηκε στους Σαντιάγο Γουόντερερς και σκόραρε έξι γκολ σε 13 παιχνίδια κατά τη διάρκεια της σεζόν του 1968. Η καλύτερή του σεζόν σε τοπικό επίπεδο ήταν το Εθνικό πρωτάθλημα του 1969, στο οποίο σημείωσε 18 γκολ σε 35 παιχνίδια και ήταν δεύτερος κορυφαίος σκόρερ του τουρνουά πίσω από τον Ελάδιο Σαράτε με 22 γκολ. Επίσης σημείωσε οκτώ γκολ κατά τη διάρκεια του Κόπα Λιμπερταδόρες του 1969 και έγινε κορυφαίος σκόρερ του πρωταθλήματος. Η ομάδα του κατάφερε να φτάσει μέχρι τα προημιτελικά, αλλά δεν κατάφερε να προκριθεί στον ημιτελικό. Ο Φερέρο έφυγε από τους Γουόντερερς το 1971 αλλά συνέχισε να παίζει σε χιλιανές ομάδες, καθώς αγωνίστηκε για την Ουνιόν Λα Καλέρα και Ντεπόρτες Αντοφαγάστα.

Παραπομπές
----------

1. ↑  (Ισπανικά) *Argentine Soccer Database*. 72817. Ανακτήθηκε στις 4  Απριλίου 2022.
2. ↑  (Ισπανικά) Alberto Ferrero el goleador de los panzer Σφάλμα στο πρότυπο webarchive: Ελέγξτε την τιμή `|url=`. Empty.
3. ↑  (Ισπανικά) Planteles Históricos Αρχειοθετήθηκε 2016-01-01 στο Wayback Machine.
4. ↑  (Ισπανικά) GOLEADORES CAMPEONATO NACIONAL 1973
5. ↑  (Ισπανικά) GOLEADORES CAMPEONATO NACIONAL 1974

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
--------------------

* Προφίλ
**Επαγγελματική εκπαίδευση** είναι η εκπαίδευση η οποία έχει ως στόχο να παράσχει στους ανθρώπους τις γνώσεις, τις δεξιότητες και τις ικανότητες που απαιτούνται σε συγκεκριμένα επαγγέλματα ή στην ευρύτερη αγορά εργασίας. Περιλαμβάνει όλες τις διαρθρωμένες και οργανωμένες δραστηριότητες που παρέχουν στους ανθρώπους δεξιότητες και ικανότητες αναγκαίες και επαρκείς για την εκτέλεση μίας ή πολλών εργασιών.

Επαγγελματική σχολή είναι ένας τύπος εκπαιδευτικού ιδρύματος που έχει σχεδιαστεί ειδικά για την παροχή επαγγελματικής εκπαίδευσης.

Η επαγγελματική εκπαίδευση μπορεί να πραγματοποιηθεί σε επίπεδο μεταδευτεροβάθμιας εκπαίδευσης, ανώτερης εκπαίδευσης ή τριτοβάθμιας εκπαίδευσης και μπορεί να αλληλεπιδράσει με το σύστημα μαθητείας. Στο μεταδευτεροβάθμιο επίπεδο, η επαγγελματική εκπαίδευση παρέχεται συχνά από υψηλά εξειδικευμένες εμπορικές σχολές, τεχνικές σχολές, κοινοτικά κολέγια, κολέγια περαιτέρω εκπαίδευσης (Ηνωμένο Βασίλειο), ινστιτούτα επαγγελματικής κατάρτισης (Ελλάδα), επαγγελματικά πανεπιστήμια και ινστιτούτα τεχνολογίας (πρώην πολυτεχνικά ινστιτούτα).

Παραπομπές
----------

1. ↑  «Γλωσσάριο Όρων - Επαγγελματική Εκπαίδευση και κατάρτιση». Erasmus+.
Ο **Αμπού αλ-Φάρατζ αλ Ισφαχάνι** ή **Αλή ιμπν αλ-Χουσέιν αλ Ισφαχάνι** (αραβ. أبو الفرج الأصفهاني, πλήρες όνομα *Abū al-Faraj ʿAlī ibn al-Ḥusayn ibn Muḥammad ibn Aḥmad ibn al-Ḥaytham al-Umawī al-Iṣfahānī*, 897-967 μ.Χ.) ήταν Άραβας συγγραφέας, ιστορικός, γενεαλόγος, ποιητής, γραμματικός και μουσικολόγος. Η καταγωγή του ήταν από τη φυλή των [[Κουραϊσίτες|Κουραϊσιτών], αλλά είχε ως βάση τη Baghdad, την τότε πρωτεύουσα του αραβικού πολιτισμού. Είναι περισσότερο γνωστός ως ο συγγραφέας του *Κιτάμπ αλ-Αγκανί* (= «Το βιβλίο των ασμάτων»), που περιέχει πληροφορίες σχετικώς με τις παλαιότερες καταγεγραμμένες περιόδους της αραβικής μουσικής (7ος έως 9ος αι. μ.Χ.) και τους βίους των ποιητών και μουσικών από την προϊσλαμική εποχή μέχρι την εποχή του συγγραφέα. Με δεδομένη τη συνεισφορά του στην καταγραφή και διάσωση της ιστορίας της αραβικής μουσικής, ο αλ-Ισφαχάνι χαρακτηρίσθηκε από τον George Sawa ως «ένας αληθινός προφήτης της νεότερης εθνομουσικολογίας».

Παραπομπές
----------

1. ↑  M. Nallino: το λήμμα «Abu 'l-Faradj al-Isbahani» στην *Encyclopaedia of Islam*, Τόμος I: A-B (2η έκδ.), οίκος E.J. Brill, Leiden 1960, σελ. 118
2. ↑  Bagley, F.R.C. «ABU'L-FARAJ EṢFAHĀNĪ». Encyclopaedia Iranica. Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 16 Νοεμβρίου 2011. Ανακτήθηκε στις 2 Απριλίου 2017.
3. ↑  Sawa, S.G. (1985), «The Status and Roles of the Secular Musicians in the Kitab al-Aghani (Book of Songs) of Abu al-Faraj al-Iṣbahānī», *Asian Music* (Asian Music) **17** (1): 68-82, doi:10.2307/833741
4. ↑  Sawa 1989, σελ. 29.

Πηγές
-----

* Το λήμμα «Αμπού αλ-Μαχασίν Ιμπν Ταρχρί Μπιρντί» στη *Νέα Ελληνική Εγκυκλοπαίδεια* «Χάρη Πάτση», τόμος 5, σελ. 152

  

```
+3
```
Αυτό το λήμμα αφορά τον Κύπριο δρομέα.  Για άλλα πρόσωπα με το ίδιο ονοματεπώνυμο, δείτε: Φίλιππος Φιλίππου.  

  


Ο **Φίλιππος Φιλίππου** (γενν. 29 Σεπτεμβρίου 1956) είναι Κύπριος πρώην δρομέας αντοχής, του Γ.Σ. «Ευαγόρας» Αμμοχώστου. Καθώς διηγείται ο ίδιος, με την τουρκική εισβολή του 1974 εγκλωβίστηκε στο Ριζοκάρπασο. Στην προσπάθεια να μην τον ανακαλύψουν οι Τούρκοι μέχρι να καταγράψει ο Ερυθρός Σταυρός, ζούσε σε λάκκο όπου κρυβόταν.

Ο Φιλίππου κατέχει ακόμα το πανελλήνιο ρεκόρ στα 3000 μέτρα φυσικών εμποδίων (στηπλ) με 8.24,01, από την εποχή που οι Κύπριοι αθλητές αγωνίζονταν με την εθνική ομάδα στίβου της Ελλάδας (15 Σεπτεμβρίου 1983), μια επίδοση που πέτυχε στην Καζαμπλάνκα, στους Μεσογειακούς Αγώνες.. Είναι το παλαιότερο πανελλήνιο ρεκόρ σε οποιοδήποτε ολυμπιακό αγώνισμα του στίβου (ανδρών ή γυναικών) που δεν έχει καταρριφθεί ακόμα, ενώ το ρεκόρ των στηπλ από *Ελλαδίτη* αθλητή παραμένει ακατάρριπτο από το 1973 μέχρι σήμερα (με 8.25,6).. Στο συγκεκριμένο αγώνισμα, ο Φιλίππου δεν έλαβε μετάλλιο, ωστόσο στους ίδιους Μεσογειακούς Αγώνες (του 1983) έτρεξε και στον δρόμο των 5000 μέτρων, όπου κατέκτησε το αργυρό μετάλλιο με χρόνο 13.59,37, ενάμισυ μόλις δευτερόλεπτο πίσω από τον πρώτο Αλμπέρτο Κόβα.

Ο Φιλίππου συμμετείχε και στον μαραθώνιο στους Ολυμπιακούς Αγώνες του 1984 στο Λος Άντζελες, μαζί με τον Μάριο Κασσιανίδη, ωστόσο αν και είχε δηλωθεί στην λίστα εκκίνησης τελικά δεν έτρεξε.

Σε Βαλκανικούς Αγώνες Στίβου ο Φιλίππου κέρδισε στη διοργάνωση του 1983 (που έλαβε χώρα στη Σμύρνη) τον αγώνα δρόμου των 10000 μέτρων, με χρόνο 29.10,75.

Στην Ελλάδα, ο Φιλίππου πήρε δύο χρυσά μετάλλια στο Πανελλήνιο πρωτάθλημα στίβου ανδρών 1978, στα 10000 μέτρα και στα 3000 μέτρα στηπλ. Στο Πανελλήνιο πρωτάθλημα στίβου ανδρών 1979 ήρθε πρώτος στα 3000 μέτρα στηπλ. Στο Πανελλήνιο πρωτάθλημα στίβου ανδρών 1980, που διεξάχθηκε στη Λευκωσία, τερμάτισε πρώτος στα 10000 μέτρα και στα 3000 μέτρα στηπλ. Τέλος, σε αυτό του 1981, πήρε το χρυσό στα στηπλ. Επίσης, κέρδισε το Πανελλήνιο πρωτάθλημα ανώμαλου δρόμου ανδρών 1980 (απόσταση 12000 μέτρα), με χρόνο 37,29΄.

Δείτε επίσης
------------

* Πανελλήνια ρεκόρ στίβου

Παραπομπές
----------

1. ↑  (Αγγλικά) *Sports-Reference.com*. www.sports-reference.com/olympics/athletes/fi/filippos-filippou-1.html. Ανακτήθηκε στις 31  Ιανουαρίου 2016.
2. ↑  «Αρχειοθετημένο αντίγραφο». Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 25 Φεβρουαρίου 2018. Ανακτήθηκε στις 15 Αυγούστου 2017.
3. ↑  Πανελλήνια ρεκόρ ανοικτού στίβου Αρχειοθετήθηκε 2015-03-14 στο Wayback Machine. από τον ΣΕΓΑΣ
4. ↑
5. ↑   
«Ζητούνται δρομείς μεγάλων αποστάσεων!», *Η Αυγή*, 10 Νοεμβρίου 2013

Πηγές
-----

* «Ο παλιός πρωταθλητής Φίλιππος Φιλίππου», συνέντευξη στο *dromeas.com.cy*


|  |  |
| --- | --- |
| CC-BY-SA Μετάφραση | Στο λήμμα αυτό έχει ενσωματωθεί κείμενο από το λήμμα Filippos Filippou (athlete)  της Αγγλικής Βικιπαίδειας, η οποία διανέμεται υπό την GNU FDL και την CC-BY-SA 4.0. (ιστορικό/συντάκτες). |


|  |  |
| --- | --- |
| CC-BY-SA Μετάφραση | Στο λήμμα αυτό έχει ενσωματωθεί κείμενο από το λήμμα 3000 metres steeplechase  της Αγγλικής Βικιπαίδειας, η οποία διανέμεται υπό την GNU FDL και την CC-BY-SA 4.0. (ιστορικό/συντάκτες). |
Η τσεσνέτσκα σε ένα εστιατόριο στο Χράντνεκ ναντ Νίσου, Τσεχία
Η **τσεσνέτσκα** (τσεχικά: Česnečka) είναι ένα σούπα σκόρδου στην τσέχικη και σλοβακική κουζίνα που αποτελείται από ένα λεπτό ζωμό, σκόρδο, πατάτες σε φέτες και μπαχαρικά όπως αγριοκύμινο, μαντζουράνα και κύμινο. Συνήθως χρησιμοποιείται αρκετή ποσότητα σκόρδου, και συνήθως σερβίρεται με ψημένο ψωμί σε κύβους. Τα επιπλέον υλικά που χρησιμοποιούνται περιλαμβάνουν λαρδί ή βούτυρο και τριμμένο τυρί. Συνήθως παρασκευάζεται χωρίς κρέας.

Η σούπα επίσης καταναλώνεται λόγω της διαδεδομένης πίστης ότι μειώνει ή ανακουφίζει τον πονοκέφαλο μετά από μέθη.

Ιστορία
-------

Η τσεσνέτσκα μερικές φορές[*ασαφές*] καταναλωνόταν από τους φτωχούς αγρότες στην Τσεχία, στη δεκαετία του 1910.

Δείτε επίσης
------------

* Τρόφιμα πονοκέφαλου
* Κατάλογος πιάτων με βάση το σκόρδο
* Κατάλογος σουπών

Παραπομπές
----------

1. 1 2  Barrell , Ryan (13 Μαρτίου 2017). «13 Hangover Cures the World Swears By». *Paste*. Ανακτήθηκε στις 30 Ιουλίου 2017.
2. ↑  Frost-Sharratt, C. (2011). *Food Lovers' Europe: A Celebration of Local Specialties, Recipes & Traditions*. Globe Pequot Press. σελ. 82. ISBN 978-0-7627-7590-3. Ανακτήθηκε στις 18 Οκτωβρίου 2017.
3. ↑  Bricker, M.K. (2009). *Fodor's Prague: With Highlights of the Czech Republic*. Fodor's Prague & the Best of the Czech Republic. Fodor's Travel Publications. σελ. 82. ISBN 978-1-4000-0812-4. Ανακτήθηκε στις 18 Οκτωβρίου 2017.
4. 1 2  *Pamphlets on Czechoslovakia*. Pamphlets on Czechoslovakia. 1916. σελ. 92. Ανακτήθηκε στις 18 Οκτωβρίου 2017.
5. 1 2  Moyers, S.B. (1996). *Garlic in Health, History, and World Cuisine*. Suncoast Press. σελ. 35, 220. ISBN 978-0-9654236-0-1. Ανακτήθηκε στις 18 Οκτωβρίου 2017.
6. ↑  Blondel, Maurice (1 Δεκεμβρίου 2016). «Česnečka vás vrátí do formy». *Ženy.cz*. Ανακτήθηκε στις 18 Οκτωβρίου 2017.  Πρότυπο:Cz icon

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
--------------------

* Πολυμέσα σχετικά με το θέμα  Česneková polévka στο Wikimedia Commons
Η **Δάρνη**, ή **Δάρνις** (αραβικά: درنة *Ντάρνα*), είναι πόλη-λιμάνι στην ανατολική Λιβύη. Είχε πληθυσμό 100.000–150.000 κατοίκους. Ήταν η έδρα μιας από τις πλουσιότερες επαρχίες της Μπαρμπαριάς και παραμένει η πρωτεύουσα της περιφέρειας Δάρνης, με πολύ μικρότερη έκταση. Η Δάρνη έχει ένα μοναδικό περιβάλλον ανάμεσα στις πόλεις της Λιβύης, καθώς βρίσκεται ανάμεσα σε καταπράσινα βουνά, τη Μεσόγειο Θάλασσα και την έρημο. Η πόλη φιλοξενεί επίσης ανθρώπους μικτής καταγωγής.

Στην ελληνιστική περίοδο η αρχαία πόλη της Δάρνης ήταν μέρος της Λιβυκής Πεντάπολης.

Παραπομπές
----------

1. ↑  Πτολεμαίος (IV, 4, 2· 5· 6)
2. ↑  Αμμιανός Μαρκελλίνος, (XXII, 16, 4)

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
--------------------

* Πολυμέσα σχετικά με το θέμα  Derna στο Wikimedia Commons

  


|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
| Καθιερωμένοι όροι | 
* WorldCat
* VIAF: 158427436
* LCCN: n94008044

 |

 |
Χαλκόνη, η *βασική μονάδα* των χαλκονοειδών.
Τα **χαλκονοειδή** (σημ. ονομασία που πηγάζει από τον χαλκό) είναι φυσικές φαινολικές ενώσεις που σχετίζονται με τη χαλκόνη και αποτελούν τη βασική μονάδα για αρκετές ομάδες βιολογικών ενώσεων. Συνεκδοχικά ονομάζονται και **χαλκόνες**.

Παρουσιάζουν αντιβακτηριακές, αντιμυκητιακές, αντικαρκινικές και αντιφλεγμονώδεις ιδιότητες. Ορισμένα χαλκονοειδή έχουν επιδείξει δυνατότητες να μπλοκάρουν τα εξαρτώμενα από την τάση κανάλια καλίου. Οι χαλκόνες είναι επίσης φυσικοί αναστολείς της αρωματάσης.

Οι χαλκόνες είναι αρωματικές κετόνες με δύο φαινολικούς δακτυλίους (φαινυλίου) που είναι επίσης ενδιάμεσα στη σύνθεση πολλών βιολογικών ενώσεων. Το κλείσιμο των υδροξυχαλκονών οδηγεί στο σχηματισμό της εν γένει φλαβονοειδούς δομής. Τα φλαβονοειδή είναι ειδικές ουσίες του δευτερογενούς μεταβολισμού των φυτών (βλ. δευτερογενείς μεταβολίτες) με μια σειρά από βιολογικές δραστηριότητες.

Τα χαλκονοειδή είναι επίσης ενδιάμεσα στη σύνθεση φλαβονών κατά *Auwers.*

Παραπομπές
----------

1. ↑  Yarishkin, O. V.; Ryu, H. W.; Park, J. Y.; Yang, M. S.; Hong, S. G.; Park, K. H. (2008). «Sulfonate chalcone as new class voltage-dependent K+ channel blocker». *Bioorganic & Medicinal Chemistry Letters* **18** (1): 137–140. doi:10.1016/j.bmcl.2007.10.114. PMID 18032041.
2. ↑  Le Bail, Jean-Christophe; Pouget, Christelle; Fagnere, Catherine; Basly, Jean-Philippe; Chulia, Albert-Jose; Habrioux, Gerard (2001). «Chalcones are potent inhibitors of aromatase and 17β-hydroxysteroid dehydrogenase activities». *Life Sciences* **68** (7): 751–61. doi:10.1016/S0024-3205(00)00974-7. PMID 11205867.
Το ***Μια νύχτα στον παράδεισο*** είναι ασπρόμαυρη ελληνική κωμική ταινία του 1951 σε σκηνοθεσία του Θανάση Μεριτζή και σενάριο του Μάνθου Κέτση. Πρωταγωνιστούν οι Γεωργία Βασιλειάδου, Μίμης Φωτόπουλος, Αλέκος Αλεξανδράκης, Λίντα Μιράντα, Γιάννης Σπαρίδης, Γιάννης Πρινέας και η Λέλα Πατρικίου.

Η υπόθεση της ταινίας περιστρέφεται γύρω από το ξενοδοχείο "Ο Παράδεισος" όπου φιλοξενεί διάφορους ιδιόρρυθμους ενοίκους. Μεταξύ αυτών είναι και η συγγραφέας αστυνομικών μυθιστορημάτων κυρία Βυζαντίου (Γεωργία Βασιλειάδου). Όταν μια φίλη του καμαριέρη Αντώνη (Μίμη Φωτόπουλο), η οποία σκοπεύει να παντρευτεί τον γιο του επιχειρηματία Δαμιανού, φτάνει παράλληλα μαζί με ένα ζευγάρι νεόνυμφων στο ξενοδοχείο, η κυρία Βυζαντίου που διαθέτει καλπάζουσα φαντασία θα εμπνευστεί μια δραματική ερωτική ιστορία. Η κυρία Βυζαντίου θα συγκεντρώσει όλους τους ενοίκους στο σαλόνι του "Παραδείσου" και θα πείσει πως η νεαρή κοπέλα που έχει έρθει, έχει σκοπό να σκοτώσει τον γαμπρό και στη συνέχεια να δώσει τέλος στην ζωή της.

Η ταινία έκανε πρεμιέρα στις 15 Οκτωβρίου 1951 στις κινηματογραφικές αίθουσες Έσπερος, Κοτοπούλη και Τιτάνια στην Αθήνα. Συνολικά έκοψε 72.125 εισιτήρια στο εγχώριο box office, καταλαμβάνοντας την 5η θέση ανάμεσα σε 15 ελληνικές ταινίες της σεζόν 1951-1952.

Παραπομπές
----------

1. ↑  «*Μια νύχτα στον παράδεισο*». *tainiothiki.gr*. Ταινιοθήκη της Ελλάδος. Ανακτήθηκε στις 11 Δεκεμβρίου 2023.
2. ↑  «*Η ζωή της πόλεως*» (PDF). *Ψηφιακό Αρχείο Εφημερίδων και Περιοδικού Τύπου - Εθνική Βιβλιοθήκη της Ελλάδος*. Εφημερίδα Ελευθερία. 14 Οκτωβρίου 1951. σελ. 2η. Ανακτήθηκε στις 11 Δεκεμβρίου 2023.
3. ↑  «*a-night-in-paradise*». filmy.gr. Ανακτήθηκε στις 11 Δεκεμβρίου 2023.

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
--------------------

* *Μια νύχτα στον παράδεισο*   στην IMDb
* *Μια νύχτα στον παράδεισο* στην Ταινιοθήκη της Ελλάδος

|  |  |
| --- | --- |
| 

|  |
| --- |
| * Πύλη:Τέχνη
* Πύλη:Κινηματογράφος
* Πύλη:Ελλάδα
 |

 |
Το φαράγγι του Βερντόν
Ο ποταμός Βερντόν
Ο **Βερντόν** (γαλλικά: Verdon) είναι ποταμός μήκους 166 χιλιομέτρων στη νοτιοανατολική Γαλλία, αριστερός παραπόταμος του ποταμού Ντυράνς. Οι πηγές του βρίσκονται σε υψόμετρο 2.819 μέτρων, στις νοτιοδυτικές Άλπεις, μεταξύ της ορεινής διάβασης Κολ ντ'Αλλός και της κορυφής των Τρουάζ-Εβεσέ, νότια της Μπαρσελονέτ.

Ονομασία
--------

Το όνομα του ποταμού (Virdones, Viridionis γύρω στο 1030), ο οποίος ονομάζονταν Vardu από τους Γαλάτες, προέρχεται από τον προ-κελτικό όρο *vara*, ο οποίος χρησιμοποιούνταν για τον προσδιορισμό του νερού.

Ρους
----

Ο Βερντόν ρέει κατά το μεγαλύτερο μέρος στο νομό Αλπ-ντε-Ωτ-Προβάνς. Ωστόσο, σε διάφορα τμήματα της διαδρομής του χρησιμεύει ως σύνορο μεταξύ αυτού του νομού και του Βαρ, όπου βρίσκονται τα τελευταία χιλιόμετρα. Ο ποταμός Βερντόν ρέει μέσω αρκετών τεχνητών λιμνών, πριν εκβάλει στον ποταμό Ντυράνς κοντά στο Βινόν-συρ-Βερντόν, νότια της κοινότητας Μανόσκ, έχοντας διανύσει μια διαδρομή 166 περίπου χιλιομέτρων.

Η πορεία του είναι προς τα νοτιοδυτικά μέσω των ακόλουθων νομών και πόλεων:

* Αλπ-ντε-Ωτ-Προβάνς: Αλλός, Κολμάρ, Σαιντ-Αντρέ-Λεζ-Αλπ, Καστελάν
* Βαρ: Βινόν-συρ-Βερντόν

Το φαράγγι του Βερντόν
----------------------

Ο Βερντόν στην κοιλάδα του Ροδανού
Ο ποταμός είναι γνωστός για το εντυπωσιακό φαράγγι του: το φαράγγι του Βερντόν, την πιο γραφική διαδρομή του, από την κοινότητα Καστελάν έως τη λίμνη Σαιντ-Κρουά. Αυτό το ασβεστολιθικό φαράγγι, που ονομάζεται επίσης «Γκραν Κανυόν του Βερντόν», μήκους 21 χιλιομέτρων και βάθους άνω των 300 μέτρων, είναι μια δημοφιλής περιοχή για αναρρίχηση, υδάτινα σπορ και δραστηριότητες όπως κανό, καγιάκ, ράφτινγκ κ.α.

Υδροηλεκτρική ανάπτυξη
----------------------

Ο Βερντόν ονομάζεται σήμερα «Κάστρο νερού» των νομών Μπους-ντυ-Ρον και Βαρ από την Ηλεκτρική εταιρεία της Γαλλίας: πράγματι, πέντε φράγματα χτίστηκαν στην πορεία του για να τροφοδοτήσουν με νερό την Κάτω Προβηγκία για άρδευση και παραγωγή πόσιμου νερού.

Παραπομπές
----------

1. ↑  Bénédicte et Jean-Jacques Fénié, *Toponymie provençale*, Éditions Sud-Ouest, coll. « Sud Ouest Université », 2002, 128 p.(ISBN 978-2-87901-442-5), p. 63.
2. ↑ . «gorges-du-verdon-france».

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
--------------------

|  |  |
| --- | --- |
| Commons logoCommons logo | Τα Wikimedia Commons έχουν πολυμέσα σχετικά με το θέμα   **Βερντόν (ποταμός)** |

* Εθνικό Περιφερειακό Πάρκο του Βερντόν (επιλογή γλώσσας)

  


|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
| Καθιερωμένοι όροι | 
* VIAF: 1969148574302324430004
* SUDOC: 027338371
* BNF: cb11940204m (data)

 |

 |
Το έργο ***Ορφέας*** (ιταλικά: *L'Orfeo*‎ ή *La favola d'Orfeo* [la ˈfaːvola dorˈfɛːo], SV 318) είναι όπερα του Κλαούντιο Μοντεβέρντι σε λιμπρέτο του Αλεσάντρο Στρίτζο. Βασίζεται στον ελληνικό μύθο του Ορφέα και αφηγείται την ιστορία της καθόδου του στον Άδη και την άκαρπη προσπάθειά του να επαναφέρει τη νεκρή νύφη του, Ευρυδίκη, στον κόσμο των ζωντανών. 

Συντέθηκε το 1607, για να παρουσιαστεί κατά τη διάρκεια του ετήσιου Καρναβαλιού της Μάντοβας. Παρότι η όπερα *Δάφνη* του Τζάκοπο Πέρι αναγνωρίζεται ευρέως ως το πρώτο έργο στο είδος της όπερας και το έργο του *Ευρυδίκη* είναι η παλαιότερη όπερα που έχει διασωθεί, ο *Ορφέας* του Μοντεβέρντι είναι η παλαιότερη όπερα που παρουσιάζεται τακτικά έως και στη σημερινή εποχή. Περαιτέρω, το έργο ήταν η πρώτη καθαρή εκδοχή του τότε αναδυόμενου μουσικοθεατρικού είδους της όπερας.

Το έργο ανέβηκε ξανά στη Μάντοβα, και πιθανώς σε άλλα πολιτιστικά κέντρα της Ιταλίας τα επόμενα χρόνια. Η παρτιτούρα του δημοσιεύτηκε από τον Μοντεβέρντι το 1609 και ξανά το 1615. Μετά τον θάνατο του συνθέτη το 1643, η όπερα δεν παρουσιάστηκε για εκτενές χρονικό διάστημα, μέχρι την αναβίωση του ενδιαφέροντος για αυτή στα τέλη του 19ου αιώνα, που οδήγησε σε μια σειρά από σύγχρονες εκδόσεις και παραστάσεις. Οι πρώτες αυτές παρουσιάσεις είχαν συναυλιακό χαρακτήρα (δεν ήταν σκηνοθετημένες) και γίνονταν σε πολιτιστικά κέντρα. Μετά την πρώτη σύγχρονη δραματοποιημένη παράσταση στο Παρίσι το 1911, το έργο παρουσιαζόταν όλο και συχνότερα σε λυρικές σκηνές ανά τον κόσμο, ενώ μετά το 1945, κυκλοφορήθηκαν πολλές ηχογραφήσεις του έργου και αυξήθηκαν σημαντικά οι σκηνικές παρουσιάσεις του, παρά τον αρχικό δισταγμό των διευθύνσεων ορισμένων μουσικοθεατρικών σκηνών. Το 2007, η τετρακοσιοστή επέτειος της πρεμιέρας εορτάστηκε με παραστάσεις σε όλο τον κόσμο.

Στην αυθεντική παρτιτούρα του έργου, ο Μοντεβέρντι απαριθμεί περίπου 41 όργανα για την όπερά του, με ξεχωριστές ομάδες οργάνων να χρησιμοποιούνται για την απεικόνιση συγκεκριμένων σκηνών και χαρακτήρων. Επί παραδείγματι, τα έγχορδα, το τσέμπαλο και οι φλογέρες αποδίδουν τα ποιμενικά τοπία της Θράκης με τις νύμφες και τους βοσκούς τους, ενώ τα χάλκινα πνευστά χρησιμοποιούνται για την απόδοση της ατμόσφαιρας του Κάτω Κόσμου. Ευρισκόμενο χρονολογικά στο μεταίχμιο μεταξύ Αναγεννησιακής και Μπαρόκ μουσικής, στο έργο είναι ενσωματωμένοι όλοι οι τότε γνωστοί στη μουσική τέχνη συνθετικοί τρόποι, με εξέχουσα την πολυφωνία. Σύμφωνα με την παράδοση της εποχής, το έργο δεν είναι αυστηρά ενορχηστρωμένο· οι οργανοπαίκτες είχαν την ελευθερία να αυτοσχεδιάσουν πάνω στις γενικές συνθετικές οδηγίες του Μοντεβέρντι.

###### Παραπομπές

* 

*

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
--------------------

* Παρτιτούρες της όπερας στη βιβλιοθήκη International Music Score Library Project
* Λιμπρέτο στα ιταλικά και τα αγγλικά
* Λιμπρέτο στα γερμανικά
Τα ***Αρραβωνιάσματα των παιδιών*** ή ***Παιδικοί αρραβώνες*** είναι ελαιογραφία του Νικολάου Γύζη του 1875 που εκτίθεται στην Εθνική Πινακοθήκη.

Θέμα
----

Ο πίνακας απεικονίζει μια πολυπρόσωπη σκηνή αρραβώνα σε ελληνικό σπίτι, κατά την περίοδο της Τουρκοκρατίας. Είναι μια σκηνή με ιστορική σημασία, επειδή την περίοδο της Τουρκοκρατίας αρραβώνιαζαν τα νέα παιδιά σε μικρή ηλικία για να γλιτώσουν το παιδομάζωμα.

Τα πρόσωπα παρουσιάζονται αμφιθεατρικά έχοντας στραμμένη την προσοχή τους στο κέντρο όπου στέκονται τα δύο παιδιά που τα αρραβωνιάζει ένας ιερέας. Αριστερά και δεξιά οι συγγενείς των δύο μνηστευμένων, ένας μουστακαλής δεξιά, στηριζόμενος σε ένα βαρέλι, περιμένει για να κεράσει, ενώ συνομήλικοι των παιδιών κοιτούν με περιέργεια. Το αγοράκι περιεργάζεται την βέρα, ενώ το κοριτσάκι μάλλον συνεσταλμένο και σκεπτικό υποβοηθείται από την μητέρα του να προτείνει το χέρι του στον ιερέα. Η αμηχανία των μνηστευμένων είναι που προκαλεί τη θυμηδία των λοιπών παρευρισκομένων.

Προϊστορία και αναγνώριση
-------------------------

Ο Γύζης είχε ζωγραφίσει γύρω στα 1875 τα «πρώτα» *Αρραβωνιάσματα*, καθώς υπήρχε ζήτηση για ηθογραφικά θέματα εκείνη την περίοδο, κυρίως από ξένους που έρχονταν στην Ελλάδα κι όχι μόνο.

Τον πίνακα τον αγόρασε αρχικά ένας Γερμανός φιλότεχνος. Όταν όμως ο Γύζης τον ζήτησε προκειμένου να τον χρησιμοποιήσει σε μια έκθεση ζωγραφικής ο αγοραστής του δεν του τον έδωσε. Τότε ο Γύζης αποφάσισε να ξαναζωγραφίσει το ίδιο θέμα, το 1877. Ο κάτοχος του πρώτου πίνακα όμως θα τον εκθέσει στην Ακαδημαϊκή Έκθεση του Βερολίνου το 1877 και θα βραβευθεί χρυσό μετάλλιο. Αυτό ευχαρίστησε ιδιαίτερα τον Έλληνα ζωγράφο. Τα «δεύτερα» πάλι *Αρραβωνιάσματα*, στην Παγκόσμια Έκθεση του Παρισιού, το 1878 απέσπασαν κολακευτικές κριτικές.

Επίσης παρουσιάστηκε στην ΙΙ Διεθνή Έκθεση Glaspalast του Μονάχου το 1879 και το 1881 στην Αθήνα, στην έκθεση που οργανώθηκε υπέρ του Ερυθρού Σταυρού στην οικία Μελά. Το 1900 πήρε μέρος στην Έκθεση της Εταιρείας Φιλοτέχνων. Ο πρώτος πίνακας βρίσκεται σήμερα σε ιδιωτική συλλογή στην Αθήνα, ενώ ο δεύτερος στην Εθνική Πινακοθήκη της Αθήνας.

Παραπομπές
----------

1. ↑  Καλλιγάς 1984, σελ. 109
2. ↑  Καλλιγάς 1984, σελ. 109
3. ↑  Μισιρλή 1993, σελ. 43

Πηγές
-----

* Καλλιγάς, Μαρίνος (1984). «Νικόλαος Γύζης». *Έλληνες ζωγράφοι στην Εθνική Πινακοθήκη (Μια επιλογή)*. Αθήνα: Εκδόσεις Δωδώνη. σελ. 109-111.
* Χρήστου, Χρύσανθος (1992). «Η Εθνική πινακοθήκη». *Ελληνική ζωγραφική 19ος-20ος αιώνας*. Εκδοτική Αθηνών. σελ. 72-73 & 228.
* Λυδάκης, Στέλιος (1976). «Η ομάδα του Μονάχου - Η σχολή του Μονάχου». *Οι Έλληνες ζωγράφοι*. **3**. Αθήνα: Εκδόσεις Μέλισσα. σελ. 176-178.
* Μισιρλή, Νέλλη (1993). «Νικόλαος Γύζης-Τ΄Αρραβωνιάσματα των παιδιών». *Το παιδί στη νεοελληνική τέχνη*. Αθήνα: Εκδόσεις Αδάμ. σελ. 40-43.

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
--------------------

* «Παιδικοί αρραβώνες». *Εθνική Πινακοθήκη*. Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 5 Μαρτίου 2016. Ανακτήθηκε στις 9 Αυγούστου 2012.