Ο **Έλιοτ Γκουλντ** (αγγλικά: Elliott Gould, πραγματικό όνομα: **Γκόλντσταϊν**, 29 Αυγούστου 1938 - ) είναι Αμερικανός ηθοποιός. Άρχισε να παίζει σε ταινίες του Χόλιγουντ τη δεκαετία του 1960. Εκτός από την ερμηνεία του στην κωμωδία *Μπομπ και Κάρολ και Τεντ και Αλίκη* (*Bob & Carol & Ted & Alice*, 1969), για την οποία κέρδισε υποψηφιότητα για Όσκαρ Β' Ανδρικού Ρόλου, ο Γκουλντ είναι ίσως περισσότερο γνωστός για τους σημαντικούς πρωταγωνιστικούς ρόλους του στις ταινίες του Ρόμπερτ Όλτμαν *M\*A\*S\*H* (1970), *Ο μεγάλος αποχαιρετισμός* (*Ο Μεγάλος Αποχαιρετισμός*, 1973) και *Ζάρια, πόκερ και... κάτι άλλο!* (*California Split,* 1974). Άλλοι αξιόλογοι κινηματογραφικοί ρόλοι περιλαμβάνουν τις ταινίες *Μικροί δολοφόνοι* (*Little Murders,* 1971), *Η επαφή (The Touch)* του Ίνγκμαρ Μπέργκμαν (1971), *Nasa: Επιχείρηση Άρης* (*Capricorn One*, 1978), *Σιωπηλός δολοφόνος* (*The Silent Partner*, 1978), *Μπάγκσι* (1991) και *Μαθήματα αμερικανικής ιστορίας* (1998). Είχε επίσης επαναλαμβανόμενους ρόλους ως Τζακ Γκέλερ στην τηλεοπτική κωμική σειρά *Τα φιλαράκια* (1994–2004), ως Ρούμπερ Τίσκοφ στη σειρά ταινιών του *Ocean* (2001, 2004, 2007 & 2018) και ως Έζρα Γκόλντμαν στην τηλεοπτική σειρά *Ray Donovan* (2013–2014).

Τα πρώτα χρόνια
---------------

Ο Γκουλντ γεννήθηκε στο Μπένσονχερστ του Μπρούκλιν, στη  Νέα Υόρκη. Η μητέρα του, Λουσίλ (το γένος Ρέιβερ), πουλούσε πλαστικά λουλούδια σε καταστήματα ομορφιάς και ο πατέρας του, Μπέρναρντ Γκόλντσταϊν, εργαζόταν στη βιομηχανία ενδυμάτων ως αγοραστής υφασμάτων.   Η οικογένειά του ήταν Εβραίοι και οι παππούδες του ήταν μετανάστες από την Ουκρανία, την Πολωνία και τη Ρωσία.    Αποφοίτησε από το Professional Children's School.

Καριέρα
-------

### Οι πρώτοι ρόλοι

Ο Γκουλντ άρχισε να παίζει στο Μπρόντγουεϊ στα τέλη της δεκαετίας του 1950, κάνοντας το επαγγελματικό του ντεμπούτο σε έναν μικρό ρόλο στο μιούζικαλ *Rumple* (1957).  Στο μιούζικαλ πρωταγωνιστούσαν οι Έντι Φόι Τζούνιορ, Γκρέτσεν Γουάιλερ και Στίβεν Ντάγκλας σε μουσική και στίχους των Έρνεστ Τζ. Σβάικερτ και Φρανκ Ρίαρντον. Ακολούθησαν μικροί ρόλοι σε επιτυχημένες παραγωγές.  Εμφανίστηκε επίσης στο γαλλικό μιούζικαλ *Γλυκιά μου Ίρμα* (*Irma la Douce*, 1960–61).

### Δεκαετία του 1960

Το 1962, ο Γκουλντ πήρε έναν πρωταγωνιστικό ρόλο στο έργο του Μπρόντγουεϊ *I Can Get It for You Wholesale*, που έκανε 300 παραστάσεις. Εκεί γνώρισε τη μελλοντική σύζυγό του, Μπάρμπρα Στράισαντ. Μετά από αυτό, απέκτησε εξέχοντες ρόλους στο *Drat!* *Η γάτα!* (1965) και στο *Little Murders* (1971).  Του επιλέχθηκε επίσης στο *A Way of Life* από τον Μάρεϊ Σίσγκαλ αλλά αποχώρησε πριν ανέβει το έργο στο Broadway. 

Ο Γκουλντ και η Μπάρμπρα Στρέιζαντ το 1967
Ο Γκουλντ έκανε το κινηματογραφικό του ντεμπούτο στην μεγάλου μήκους κωμωδία του Γουίλιαμ Ντίτερλε *Quick, Let's Get Married* (1964) με πρωταγωνιστές τους Τζίντζερ Ρότζερς, Ρέι Μίλαντ και Μπάρμπαρα Ίντεν. Η ταινία ήταν μια προσπάθεια αναζωογόνησης της καριέρας της Ρόρτζερς, αλλά δεν κυκλοφόρησε μέχρι το 1971. Στην ταινία ο Γκουλντ υποδύεται έναν βουβό χαρακτήρα. Η επόμενη κινηματογραφική εμφάνιση του Γκουλντ ήταν στη μουσική κωμωδία του Γουίλιαμ Φρίντκιν *Την νύχτα που γεννήθηκε το στριπτίζ* (*The Night They Raided Minsky's,* 1968). Η ταινία δίνει μια φανταστική αφήγηση της εφεύρεσης του στριπτίζ στο το 1925. Στην ταινία έπαιζαν επίσης οι Τζέισον Ρόμπαρντς, Ντενόλμ Έλιοτ και Τζακ Μπερνς.

Τον Ιανουάριο του 1969, ο Γκουλντ ανακοίνωσε ότι είχε δημιουργήσει δική του εταιρεία παραγωγής ταινιών με τον Τζακ Μπρόντσκι, την Brodsky-Gould Productions. Η εταιρεία θα γύριζε δύο ταινίες: *The Assistant*, βασισμένη σε ένα μυθιστόρημα του Μπέρναρντ Μάλαμουντ, και *Little Murders.*  (Η πρώτη δεν γυρίστηκε ποτέ.) Τον Απρίλιο του 1970, ο Μπρόντσκι και ο Γκουλντ ανακοίνωσαν τα σχέδια για την κατασκευή του *The Dick*, από το μυθιστόρημα του Μπρους Τζέι Φρίντμαν,  αλλά δεν έγινε ποτέ. Την ίδια χρονιά, ο Γκουλντ έπαιξε έναν από τους τέσσερις πρωταγωνιστικούς ρόλους στη ζωηρή κοινωνική κωμωδία του Πολ Μαζούρσκι *Μπομπ και Κάρολ και Τεντ και Αλίκη,* με συμπρωταγωνιστές τους Νάταλι Γουντ, Ρόμπερτ Καλπ και Νταϊάν Κάνον. Ο Γκουλντ έπαιξε τον ρόλο του Τεντ Χέντερσον. Η ταινία κυκλοφόρησε τον Σεπτέμβριο του 1969 και γνώρισε κριτική και οικονομική επιτυχία. Στην κριτική του Ρότζερ Έμπερτ στην εφημερίδα *Chicago Sun-Times*, έγραψε ότι "ο Γκουλντ αναδύεται, όχι τόσο ένα αστέρι, περισσότερο μια «προσωπικότητα»".  Για την ερμηνεία του, ο Γκουλντ κέρδισε μια υποψηφιότητα για Όσκαρ Β' Ανδρικού Ρόλου χάνοντας από τον Γκιγκ Γιανγκ για το *Σκοτώνουν τ' άλογα όταν γεράσουν*.  «Είμαι το πιο καυτό πράγμα στο Χόλιγουντ αυτή τη στιγμή», είπε τον Οκτώβριο του 1969 

### Δεκαετία του 1970

Τον Μάρτιο του 1969, ο Γκουλντ υπέγραψε ένα μη αποκλειστικό συμβόλαιο τεσσάρων ταινιών με την 20th Century Fox, η πρώτη από τις οποίες θα ήταν το *M\*A\*S\*H* του Ρόμπερτ Όλτμαν και η δεύτερη το *Αταξίες (Move) που* κυκλοφόρησαν το 1970.  Στην πολεμική σάτιρα *M\*A\*S\*H*, ο Γκουλντ έπαιζε τον Τζον Μάκινταϊρ. Ήταν μια τεράστια εισπρακτική επιτυχία  και προτάθηκε για Όσκαρ Καλύτερης Ταινίας. Ο κριτικός κινηματογράφου του *Hollywood Reporter*, Τζον Μαχόνεϊ, έγραψε στην κριτική του: «Αν ο Έλιοτ Γκουλντ συνεχίσει να επιλέγει και να παίζει σε ταινίες με τον τρόπο που έκανε μέχρι τώρα, ο κόσμος μπορεί να αρχίσουν να πηγαίνει σινεμά μόνο και μόνο επειδή παίζει αυτός».  Ο Gould εμφανίστηκε στο εξώφυλλο του περιοδικού *Time* εκείνη τη χρονιά. 

Οι άλλες ταινίες του Γκουλντ το 1970 είναι η κωμωδία/δράμα *Εξέγερση και αίμα* (*Getting Straight*) σκηνοθετημένη από τον Ρίτσαρντ Ρας, όπου έπαιζε έναν βετεράνο του Βιετνάμ που εμπλέκεται σε φοιτητικές διαμαρτυρίες. Η Κάντις Μπέργκεν συμπρωταγωνιστεί ως η κοπέλα του. Η ταινία δεν ήταν τόσο δημοφιλής όσο οι άλλες δύο ταινίες, αλλά παρ' όλα αυτά θεωρήθηκε επιτυχία – η μόνη ταινία φοιτητικής διαμαρτυρίας που έβγαλε χρήματα – και εδραίωσε τη θέση του Γκουλντ ως ενός από τους μεγαλύτερους αστέρες του κινηματογράφου στη χώρα.  Επίσης, εκείνη τη χρονιά κυκλοφόρησε το *Move* (1970), που ήταν η πρώτη του κριτική και εμπορική αποτυχία.  Επίσης ανεπιτυχές ήταν το *Παιχνίδια της νύχτας* (*I Love My Wife,* 1970).  Ο Γκουλντ αρνήθηκε τον πρωταγνιστικό ρόλο στο *Αδέσποτα σκυλιά* (1971) του Σαμ Πέκινπα. 

Οι επόμενες προσπάθειες του Γκουλντ θα είχαν ανάμεικτα αποτελέσματα. Σκηνοθετήθηκε από τον Άλαν Άρκιν στην ταινία *Μικροί δολοφόνοι* (*Little Murders*) που κυκλοφόρησε το 1971, η οποία ήταν μία ακόμη εμπορική απογοήτευση, αλλά έκτοτε έχει γίνει καλτ.  Ο Γκουλντ πήγε στη Σουηδία για να παίξει τον πρωταγωνιστικό ρόλο στο αγγλόφωνο ντεμπούτο του Ίνγκμαρ Μπέργκμαν *Η επαφή* (1971). Ήταν ο πρώτος σταρ του Χόλιγουντ που εμφανίστηκε σε ταινία του Μπέργκμαν. *Η επαφή* έλαβε ανάμεικτες κριτικές και δεν ήταν από τις πιο επιτυχημένες εμπορικά ταινίες του Μπέργκμαν. 

Ο Γκουλντ και ο συνεργάτης του στην παραγωγή βοήθησαν να γυριστεί η σατιρική χονδροειδής κωμωδία του Γούντι Άλεν *Τα πάντα γύρω από το σεξ* (*Everything You Always Wanted to Know About Sex\* (\*But Were Afraid to Ask),* 1972), που αργότερα αγόρασε η United Artists. Σύμφωνα με πληροφορίες, του προτάθηκε ο πρωταγωνιστικός ρόλος στο *Δύο ατίθασα λιοντάρια* (*Pocket Money*, 1972), αλλά τον απέρριψε επειδή δεν ήθελε να συνεργαστεί ξανά με τον σκηνοθέτη Στιούαρτ Ρόζενμπεργκ μετά την εμπειρία του στο *Move*.  Ο Γκουλντ συνέχισε να κάνει ταινίες πίσω από τις κάμερες, συμπεριλαμβανομένης μιας αποτυχημένης διασκευής του μυθιστορήματος *A Glimpse of Tiger*. Τα γυρίσματα εγκαταλείφθηκαν μετά από τέσσερις ημέρες γυρισμάτων, μετά από φήμες ότι ο Γκουλντ ήταν εθισμένος στα ναρκωτικά, κάτι που ο ηθοποιός αρνήθηκε κατηγορηματικά.  

Το 1972, ήταν μεταξύ των καλεσμένων στο τηλεοπτικό μουσικό αφιέρωμα του Ντέιβιντ Γουίντερς *The Special London Bridge Special*, με πρωταγωνιστές τον Τομ Τζόουνς και την Τζένιφερ Ονίλ. 

Ο Γκουλντ επανεμφανίστηκε με έναν από τους πιο εμβληματικούς ρόλους του 1973 στο *Ο μεγάλος αποχαιρετισμός (The Long Goodbye)*,  η προσαρμογή του μυθιστορήματος του Ρέιμοντ Τσάντλερ από τον Ρόμπερτ Όλτμαν. Ο Γκουλντ πρωταγωνίστησε ως ντετέκτιβ Φίλιπ Μάρλοου, έναν ρόλο τον οποίο είχαν παίξει προηγουμένως οι Χάμφρεϊ Μπόγκαρτ και Ντικ Πάουελ. Συγκριτικά, η ερμηνεία του Γκουλντ ήταν πιο νατουραλιστική, με το σενάριο να μεταφέρει το σκηνικό στο σύγχρονο Λος Άντζελες. Αν και δεν ήταν μεγάλη επιτυχία, η ταινία θεωρήθηκε αργότερα μια από τις καλύτερες του Γκουλντ.  Ο Άλαν Ρ. Χάουαρντ του περιοδικού *Hollywood Reporter* έγραψε «Το εκκεντρικό κάστινγκ του Έλιοτ Γκουλντ είναι απόλυτα επιτυχημένο και επιτρέπει στους κινηματογραφιστές να αγκαλιάσουν το είδος του αστυνομικού με αγάπη, μετατρέποντάς το σε μια ονειρική εκδρομή στο σύγχρονο Λος Άντζελες». 

Την επόμενη χρονιά, ο Γκουλντ επανενώθηκε με τον Ρόμπερτ Όλτμαν για την ταινία, *Ζάρια, πόκερ και... κάτι άλλο* (1974), μια διάσημη   ταινία τζόγου στην οποία συμπρωταγωνιστούσε ο Τζορτζ Σίγκαλ. Επιπλέον, ο Γκουλντ έκανε μια σύντομη εμφάνιση ως ο εαυτός του στην ταινία του Όλτμαν *Νάσβιλ, η πόλη των εκπλήξεων* (*Nashville,* 1975).

Ο Γκουλντ το 1986
Σύντομα γύρισε δύο ακόμη ταινίες: *Αιφνιδιασμός* (*Busting,* 1974), μια αστυνομική ταινία με τον Ρόμπερτ Μπλέικ σε σκηνοθεσία Πίτερ Χάιαμς και *Κατάσκοποι* (*S\*P\*Y\*S,* 1975), μια παρωδία ταινιών κατασκοπείας που τον απανένωσε με τον Ντόναλντ Σάδερλαντ. Κανένα από τα δύο δεν ήταν ιδιαίτερα δημοφιλές.  Επιστρέφοντας στην κωμωδία, έπαιξε τον πρωταγωνιστικό ρόλο σε δύο ταινίες της Brut Productions, και οι δύο κωμωδίες: *Έλα τώρα... γιατί βιάζομαι!* (*Whiffs,* 1975) και στη συνέχεια δίπλα στην Ντάιαν Κίτον στο *Φροντιστήριο έρωτος* (*I Will, I Will... for Now,* 1976). Αυτός και ο Κίτον πρωταγωνίστησαν επίσης στο *Δύο εντιμότατοι... αετονύχηδες* (*Harry and Walter Go to New York,* 1976) με τους Τζέιμς Κάαν και Μάικλ Κέιν. Όλες οι ταινίες ήταν εισπρακτικές αποτυχίες.  Έπαιξε στη δραματική ταινία *Η γέφυρα του Άρνεμ* (*A Bridge Too Far,* 1977) του Ρίτσαρντ Ατένμπορο για τον Β' Παγκόσμιο Πόλεμο. Το καστ περιελάμβανε τους Μάικλ Κέιν, Σον Κόνερι, Άντονι Χόπκινς, Τζιν Χάκμαν, Λιβ Ούλμαν και Λόρενς Ολίβιε. Η ταινία γνώρισε οικονομική και κριτική επιτυχία.

Την επόμενη χρονιά ο Γκουλντ συνέχισε την επιτυχία με το *Nasa: Επιχείρηση Άρης* (1978), σε σκηνοθεσία Πίτερ Χάιαμς.  Μετά τη δημιουργία της ταινίας*,* ανακοινώθηκε ότι ο Γκουλντ θα σκηνοθετήσει το *A New Life* με τον Ρόμπερτ Όλτμαν ως παραγωγό, αλλά η ταινία δεν έγινε.  Ο Γκουλντ πήγε στον Καναδά για να πρωταγωνιστήσει στο θρίλερ *Σιωπηλός δολοφόνος* (1978) με πρωταγωνιστή τον Κρίστοφερ Πλάμερ και κατόπιν γύρισε το *Απόδραση στην Αθήνα* (1979) με πρωταγωνιστή τον Ρότζερ Μουρ. Πρωταγωνίστησε στο πολυσυζητημένο ριμέικ της ταινίας του Άλφρεντ Χίτσκοκ *Η κυρία εξαφανίζεται* με τίτλο *Δολοφονία στο τρένο των 12:15* (*The Lady Vanishes,* 1979).

Κατά τη διάρκεια αυτής της περιόδου, ο Γκουλντ παρουσίασε την εκπομπή *Saturday Night Live* έξι φορές. Αν και δεν έγινε ποτέ ξανά παρουσιαστής της εκπομπής, εμφανίστηκε σε ένα επεισόδιο του κύκλου 16 (1990–1991) με παρουσιαστή τον Τομ Χανκς, όπου ο Χανκς.

### Δεκαετία του 1980

Το 1980, ο Γκουλντ πρωταγωνιστεί στη ρομαντική κομεντί *Falling in Love Again* (1980), με τη Σουζάνα Γιορκ. Γύρισε επίσης δύο ταινίες για την Disney: *Ένας τρελός, τρελός Ρωβινσώνας* (*The Last Flight of Noah's Ark,* 1980) και *Ο Μαξ και ο διάβολος* (*The Devil and Max Devlin,* 1982). Ο Γκουλντ επέλεξε να επιστρέψει στο Μπρόντγουεϊ με το έργο *The Guys in the Truck* το 1983, αλλά σύντομα εγκατέλειψε την παραγωγή. Το έργο κατέβηκε το βράδυ της πρεμιέρας.

 Ο Γκουλντ και ο Έντι Ίζαρντ
Ο Γκουλντ μεταπήδησε στην τηλεοπτική υποκριτική. Από το 1984 έως το 1986 ο Γκουλντ εμφανίστηκε στην ιατρική κωμική σειρά *ER* του CBS παίζοντας το ρόλο του δρα Χάουαρντ Σάινφελντ σε 23 επεισόδια. Εμφανίστηκε το 1986 στο επεισόδιο της σειράς *The Twilight Zone* με τίτλο "The Misfortune Cookie". Πρωταγωνίστησε επίσης στην τηλεοπτική ταινία του HBO *Conspiracy: The Trial of the Chicago 8* (1987) υποδυόμενος τον δικηγόρο υπεράσπισης Λέναρντ Γουάινγκλας. Συνέχισε επίσης να παίζει σε ρόλους γκεστ σταρ σε εκπομπές όπως το *Η συγγραφέας ντετέκτιβ* καθώς και στον κινηματογράφο, αν και οι ρόλοι του έτειναν να είναι λιγότερο εντυπωσιακοί από εκείνους των προηγούμενων δεκαετιών: είχε πρωταγωνιστικούς ρόλους σε ταινίες όπως *Inside Out* (1986) και *Dangerous Love* (1988) και έπαιξε έναν δεύτερο ρόλο πλάι στη Γούπι Γκόλντμπεργκ σττην ταινία *Το τηλέφωνο* (*The Telephone,* 1988).

### Δεκαετία του 1990

Με τον καιρό, ο Γκουλντ άρχισε να παίζει πιο συχνά δεύτερους ρόλους. Έλαβε επαίνους από τους κριτικούς για την ερμηνεία του ως ηλικιωμένος μαφιόζος στην *ταινία Μπάγκσι* (1991) του Γουόρεν Μπίτι και ερμήνευσε για μία ακόμη φορά τον εαυτό του στο *Ο παίκτης* (*The Player,* 1992) του Ρόμπερτ Όλτμαν.

Κατά τη διάρκεια της δεκαετίας του 1990, ο Γκουλντ συνέχισε να πρωταγωνιστεί σε ρόλους γκεστ σε εκπομπές όπως *Οι δικηγόροι του Λος Άντζελες (L.A. Law)*, *Moon Over Miami*, *Λόις & Κλαρκ: Οι νέες περιπέτειες του Σούπερμαν* (*Lois & Clark: The New Adventures of Superman)* και *Diagnosis: Murder*. Έγινε επίσης γνωστός σε μια νέα γενιά θεατών χάρη σε έναν επαναλαμβανόμενο ρόλο ως Τζακ Γκέλερ, πατέρας των χαρακτήρων της Κόρτνεϊ Κοξ και του Ντέιβιντ Σουίμερ, Μόνικα και Ρος, στην κωμική σειρά του NBC *Τα φιλαράκια*, όπου πρωτοεμφανίστηκε το 1994 και σε είκοσι συνολικά επεισόδια. την πορεία της εκπομπής. Την ίδια περίπου εποχή έπαιξε έναν πιο δραματικό ρόλο, ως φίλος της μητέρας του πρωταγωνιστή, στο αμφιλεγόμενο δράμα *Μαθήματα αμερικανικής ιστορίας* (1998) με πρωταγωνιστή τον Έντουαρντ Νόρτον.

### Δεκαετία του 2000

Το 2001, ο Γκουλντ συμπρωταγωνίστησε στην ταινία ληστείας του Στίβεν Σόντερμπεργκ *Η συμμορία των έντεκα*, ένα ριμέικ της ομότιτλης κλασικής ταινίας. Στην ταινία πρωταγωνιστούσαν οι Τζορτζ Κλούνεϊ, Μπραντ Πιτ, Ματ Ντέιμον, Τζούλια Ρόμπερτς, Άντι Γκαρσία, Ντον Τσιντλ, Μπέρνι Μακ και Καρλ Ράινερ. Η ταινία κέρδισε θετικές κριτικές και γνώρισε τεράστια οικονομική επιτυχία. Ο Γκουλντ έπαιζε τον πλούσιο φίλο τους και πρώην ιδιοκτήτη καζίνο, Ρούμπεν Τίσκοφ. Επανέλαβε τον ρόλο στις συνέχειες τις ταινίας, *Η συμμορία των δώδεκα* το 2004 και *Η συμμορία των δεκατριών* το 2007.

Το 2005 ο Γκουλντ πρωταγωνίστησε ως γκεστ σε ένα μεγάλου μήκους επεισόδιο της βρετανικής τηλεοπτικής σειράς *Οι περιπέτειες του Ηρακλή Πουαρό*,  στη συνέχεια εμφανίστηκε σε παρόμοιους μεμονωμένους ή μικρούς ρόλους σε τηλεοπτικές σειρές, συμπεριλαμβανομένων των *Νόμος και τάξη* και *CSI: Λας Βέγκας*, και έναν πιο σημαντικό ρόλο στο *Ρέι Ντόνοβαν* από το 2013 έως το 2016. Έχει δανείσει τη φωνή του σε πολλές σειρές κινουμένων σχεδίων, συμπεριλαμβανομένης της σειράς του Disney Channel *Kim Possible*. Δάνεισε και τη φωνή του στα *Έι Άρνολντ!*, *The Simpsons* και *American Dad!*

### Δεκαετία του 2010

Ο Γκουλντ το 2001
Το 2011, ο Γκουλντ εμφανίστηκε σε δεύτερο ρόλο στο θρίλερ του Στίβεν Σόντερμπεργκ *Contagion* (2011) σχετικά με το ξέσπασμα ενός ιού που οδήγησε σε μια παγκόσμια πανδημία. Στο καστ περιλαμβάνονταν οι Ματ Ντέιμον, Κέιτ Γουίνσλετ, Τζουντ Λο, Μαριόν Κοτιγιάρ και Λόρενς Φίσμπερν. Η ταινία απέσπασε την αποδοχή των κριτικών και γνώρισε εισπρακτική επιτυχία. Την επόμενη χρονιά εμφανίστηκε στη ρομαντική κομεντί-δράμα των Τζόναθαν Ντέιτον και Βάλερι Φάρις *Το κορίτσι των ονείρων μου* (*Ruby Sparks*, 2012) με πρωταγωνιστές τους Πολ Ντέινο και Ζόι Καζάν. Πιο πρόσφατα, συμπρωταγωνίστησε με τον Ζερμέν Κλεμέντ στην ανθρώπινη κωμωδία *Humor Me* (2017). Το 2018, ο Γκουλντ επανέλαβε τον ρόλο του Ρούμπεν στην ταινία *Η συμμορία των 8 (Ocean's Eight)*.

Ο Γκουλντ εμφανίστηκε σε πρωταγωνιστικούς ρόλους γκεστ σε αστυνομικές σειρές όπως το *CSI: Λας Βέγκας* (2010) και το *Νόμος και Τάξη: Ειδική Ομάδα* (2012). Εμφανίστηκε επίσης σε έναν επαναλαμβανόμενο ρόλο ως Έζρα Γκόλντμαν στη σειρά *Ρέι Ντόνοβαν* (2013-2016) με πρωταγωνιστές τους Λιβ Σράιμπερ και Τζον Βόιτ. Ο Γκουλντ έπαιξε επίσης στην κωμική σειρά *Mulaney* (2014-2015) και εμφανίστηκε σε γκεστ ρόλους στα *Maron* (2015), *Η μέθοδος Κομίνσκι* (*The Kominsky Method*, 2018) και *Γκρέις και Φράνκι* (*Grace and Frankie*, 2020). Εμφανίστηκε επίσης για λίγο στο *Friends: The Reunion* μαζί με το υπόλοιπο καστ της σειράς Τα φιλαράκια*.*

Προσωπική ζωή
-------------

### Γάμοι

Ο Γκουλντ έχει πει ότι έχει «πολύ βαθιά εβραϊκή ταυτότητα».  Έχει παντρευτεί τρεις φορές, τις δύο με την ίδια γυναίκα:

* Μπάρμπρα Στράισαντ (13 Σεπτεμβρίου 1963 – 6 Ιουλίου 1971, ένα παιδί, ηθοποιός Τζέισον Γκουλντ)
* Τζένιφερ Μπόγκαρτ (8 Δεκεμβρίου 1973 – 5 Οκτωβρίου 1975, 9 Ιουνίου 1978 – 5 Σεπτεμβρίου 1989). Χώρισαν δύο φορές. Το ζευγάρι είχε δύο παιδιά πριν από το γάμο τους: τη Μόλι (γεν. 18 Νοεμβρίου 1971) και τον Σάμιουελ (γεν. 9 Ιανουαρίου 1973). Ο πατέρας της Τζένιφερ ήταν ο σκηνοθέτης Πολ Μπόγκαρτ.

### Φιλανθρωπικό έργο

Ο Γκουλντ είναι γνωστός για τη συμμετοχή του σε φιλανθρωπικούς σκοπούς όπως το Save Ellis Island.

Φιλμογραφία
-----------

| Έτος | Πρωτότυπος τίτλος | Ελληνικός τίτλος | Ρόλος |
| --- | --- | --- | --- |
| 1964 | *Quick, Let's Get Married* |  | μουγγός |
| 1968 | The Night They Raided Minsky's | *Την νύχτα που γεννήθηκε το στριπτίζ* | Μπίλι Μίνσκι |
| 1969 | Bob & Carol & Ted & Alice | Μπομπ και Κάρολ και Τεντ και Αλίκη | Τεντ Χέντερσον |
| 1970 | M\*A\*S\*H | M\*A\*S\*H | Τζον Μάκινταϊρ |
| Getting Straight | Εξέγερση και αίμα | Χάρι Μπέιλι |
| Move | Αταξίες | Χάιραμ Τζάφι |
| I Love My Wife | Παιχνίδια της νύχτας | δρ Ρίτσαρντ Μπάροους |
| 1971 | Little Murders | Μικροί δολοφόνοι | Άλφρεντ Τσάμπερλεν |
| The Touch | Η επαφή | Ντέιβιντ Κόβατς |
| 1973 | The Long Goodbye | Ο μεγάλος αποχαιρετισμός | Φίλιπ Μάρλοου |
| 1974 | Busting | Αιφνιδιασμός | Μάικλ Κινίλι |
| Who? | Ο άνθρωπος με την ατσάλινη μάσκα | Σον Ρότζερς |
| S\*P\*Y\*S | Κατάσκοποι | Γκριφ |
| California Split | Ζάρια, πόκερ και... κάτι άλλο | Τσάρλι Γουότερς |
| 1975 | Nashville | Νάσβιλ, η πόλη των εκπλήξεων | Έλιοτ Γκουλντ |
| Whiffs | Έλα τώρα, γιατί βιάζομαι! | Ντάντλεϊ Φράπερ |
| Mean Johnny Barrows | Άγριος, σκληρός και αδίστακτος | καθηγητής Θίοντορ Ρασπούτιν Γουότερχαουζ |
| 1976 | I Will... I Will... For Now | Φροντιστήριο έρωτος | Λες Μπίνκγαμ |
| Harry and Walter Go to New York | Δύο εντιμότατοι... αετονύχηδες | Γουόλτερ Χιλ |
| 1977 | A Bridge Too Far | Η γέφυρα του Άρνεμ | συνταγματάρχης Στάουτ |
| Capricorn One | Nasa: Επιχείρηση Άρης | Ρόμπερτ Κόλφιλντ |
| 1978 | Matilda | Ματίλντα, το καγκουρό που δέρνει | Μπέρνι Μπονέλι |
| The Silent Partner | Σιωπηλός δολοφόνος | Μάιλς Κάλεν |
| 1979 | Escape to Athena | Απόδραση στην Αθήνα | Τσάρλι Ντέιν |
| The Muppet Movie | Οι απίθανοι Μάπετ κοντά σας | διαγωνιζόμενος καλλιστείων |
| The Lady Vanishes | Δολοφονία στο τρένο των 12:15 | Ρόμπερτ |
| 1980 | The Last Flight of Noah's Ark | Ένας τρελός, τρελός Ροβινσώνας | Νόα Ντούγκαν |
| Falling in Love Again |  | Χάρι Λιούις |
| 1981 | The Devil and Max Devlin | Ο Μαξ και ο διάβολος | Μαξ Ντέβλιν |
| Dirty Tricks |  | καθηγητής Τσάντλερ |
| 1983 | Tramps |  | Γουίλι Ζόμπελ |
| 1984 | Over the Brooklyn Bridge | Πέρα από τη γέφυρα του Μπρούκλιν | Άλμπι Σέρμαν |
| The Naked Face | Η μάσκα του δολοφόνου | ντετέκτιβ Άντζελι |
| The Muppets Take Manhattan | Τα Μάπετς στο Μανχάταν | αστυνομικός |
| 1986 | Inside Out |  | Τζίμι Μόργκαν |
| 1989 | The Big Picture |  | δημόσιος κατήγορος |
| Night Visitor | Νυχτερινές επαφές | Ρόναλντ Ντέβερο (Ρον) |
| The Lemon Sisters |  | Φρεντ Φρανκ |
| Gioco al massacro |  | Θίο Στάινερ |
| 1990 | Tolgo il disturbo |  | Άλτσιντε |
| Dead Men Don't Die |  | Μπάρι Μπάρον |
| 1991 | Bugsy | Μπάγκσι | Χάρι Γκρίνμπεργκ |
| Beyond Justice |  | Ρεντ Μέρτσισον |
| 1992 | The Player | Ο παίκτης | Έλιοτ Γκουλντ |
| Hitz | Απόδοση δικαιοσύνης | δικαστής Κάλοου |
| 1993 | Wet and Wild Summer! |  | Μάικ Μακέιν |
| Amore! | Κινηματογραφικό είδωλο | Τζορτζ Λιβάιν |
| Hoffman's honger |  | Φίλιξ Χόφμαν |
| 1994 | Naked Gun 33 1/3: The Final Insult | Τρελές σφαίρες 33 1/3 | Έλιοτ Γκουλντ |
| The Glass Shield | Η γυάλινη ασπίδα | Γκρίνσπαν |
| Bleeding Hearts |  | κύριος Μπάουμ |
| 1995 | A Boy Called Hate |  | Ρίτσαρντ |
| Kicking and Screaming | Δεσμοί φιλίας | πατέρας του Γκρόβερ |
| Cover Me | Δολοφόνος γυμνών γυναικών | αστυνόμος Ρίτσαρντς |
| The Feminine Touch | Εξουσία και διαφθορά | γερουσιαστής Τζορτζ Μ. Κον |
| The Dangerous | Ο επικίνδυνος | Λιβάιν |
| 1996 | Camp Stories |  | Ντέιβιντ Κατζ |
| Johns |  | Μάνι Γκουλντ |
| Four Tales of Two Cities |  | Ντένις |
| 1997 | City of Industry | Η προδοσία | Χάρβεϊ |
| Hotel Shanghai | Ξενοδοχείο Σανγκάη | Χάτσισον |
| 1998 | Michael Kael contre la World News Company |  | Κούγκαν |
| The Big Hit | Το μεγάλο χτύπημα | Μόρτον Σούλμαν |
| American History X | Μαθήματα αμερικανικής ιστορίας | Μάρεϊ |
| Caminho dos Sonhos |  | Σάμιουελ Στερν |
| 2000 | Playing Mona Lisa |  | Μπέρνι Γκόλντσταϊν |
| Picking Up the Pieces | Η γυναίκα μου... κομμάτια να γίνει! | πατήρ Λακάζ |
| Boys Life 3 |  | πατέρας του Έιρον |
| 2001 | The Experience Box |  | δρ Κιθ Χιούμπερ |
| Ocean's Eleven | Η συμμορία των έντεκα | Ρούμπεν Τίσκοφ |
| 2002 | Puckoon |  | δρ Γκόλντσταϊν |
| Neko no ongaeshi | Ο γάτος επιστρέφει | Τότο (φωνή) |
| 2004 | Bad Apple | Τρελή καταδίωξη | Μπούντα Σταντσιόνε |
| Ocean's Twelve | Η συμμορία των δώδεκα | Ρούμπεν Τίσκοφ |
| 2006 | Open Window | Παρα... βιασμός | Τζον Φίλντστον |
| 2007 | Ocean's Thirteen | Η συμμορία των δεκατριών | Ρούμπεν Τίσκοφ |
| Saving Sarah Cain |  | Μπιλ Αλεξάντερ |
| The Ten Commandments | Οι δέκα εντολές | Θεός (φωνή) |
| 2008 | The Deal |  | ραβίνος Σεθ Γκάτερμαν |
| The Caller |  | Τερλότ |
| 2009 | Little Hercules in 3-D |  | Σωκράτης |
| 2010 | A Very Mary Christmas |  | Χόρας Βάιτζελ |
| Morning |  | δρ Γκούντμαν |
| Removal |  | δρ Σίγκαλ |
| 2011 | The Encore of Tony Duran |  | Τζέρι Μπρέιγ |
| Contagion |  | δρ Ίαν Σούσμαν |
| Dorfman |  | Μπερτ Ντόρφμαν |
| Art & Sex |  | ψυχαναλυτής |
| 2012 | Noah |  | Θεός (φωνή) |
| Ira Finkelstein's Christmas |  | Σαμ Φίλκενσταϊν |
| Fred Won't Move Out |  | Φρεντ |
| Ruby Sparks | Το κορίτσι των ονείρων μου | δρ Ρόζενταλ |
| Divorce Invitation |  | Πολ Λίπνικς |
| 2013 | Live at the Foxes Den |  | Πολ Μάντσακ |
| 2014 | Gus - Petit oiseau, grand voyage | Ο Κιτρινομύτης σε τρελές πτήσεις | κουκουβάγια (φωνή) |
| 2016 | The History of Love |  | Μπρούνο Λίμποβιτς |
| 2017 | Humor Me |  | Μπομπ |
| 2018 | Ocean's Eight | Η συμμορία των 8 | Ρούμπεν Τίσκοφ |
| 2020 | Dangerous Lies | Επικίνδυνα ψέματα | Λίοναρντ |
| 2021 | Romancing Brazil |  | Σάμιουελ Στερν |

Παραπομπές
----------

1. ↑  Εθνική Βιβλιοθήκη της Γερμανίας: (Γερμανικά, Αγγλικά) *Gemeinsame Normdatei*. 136436242. Ανακτήθηκε στις 15  Οκτωβρίου 2015.
2. ↑  (Αγγλικά) *SNAC*. w6sv0kb3. Ανακτήθηκε στις 9  Οκτωβρίου 2017.
3. ↑  (Αγγλικά) *Internet Broadway Database*. 42703. Ανακτήθηκε στις 9  Οκτωβρίου 2017.
4. ↑  Εθνική Βιβλιοθήκη της Γερμανίας: (Γερμανικά, Αγγλικά) *Gemeinsame Normdatei*. Ανακτήθηκε στις 13  Δεκεμβρίου 2014.
5. ↑  *Τσεχική Εθνική Βάση Δεδομένων Καθιερωμένων Όρων*. xx0234223. Ανακτήθηκε στις 1  Μαρτίου 2022.
6. ↑  Ανακτήθηκε στις 4  Μαρτίου 2021.
7. ↑  Ανακτήθηκε στις 22  Μαΐου 2019.
8. ↑  Ανακτήθηκε στις 14  Ιουνίου 2019.
9. ↑  Stamelman, Peter (June 2, 2016). «Elliott Gould: Son of Brooklyn, lion in winter». The Brooklyn Daily Eagle.. Ανακτήθηκε στις 24 February 2019.
10. ↑  «Show Business: Elliott Gould: The Urban Don Quixote». *Time*. September 7, 1970. Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις October 1, 2007.. Ανακτήθηκε στις May 1, 2010.
11. ↑  Mottram, James (2012-07-22). «Elliott Gould: 'I didn't have a drug problem. I had a problem with reality' – Profiles – People». *The Independent*.. Ανακτήθηκε στις 2012-10-17.
12. ↑  «Elliott Gould: Reel to real». Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 22 Δεκεμβρίου 2019. Ανακτήθηκε στις 27 Ιανουαρίου 2022.
13. ↑  «Elliott Gould Biography – Yahoo! Movies». Movies.yahoo.com. Ανακτήθηκε στις 17 Οκτωβρίου 2012.
14. ↑  «Gould, 'centered and grateful,' to accept award at festival | j. the Jewish news weekly of Northern California». Jweekly.com. 19 Ιουλίου 2012. Ανακτήθηκε στις 17 Οκτωβρίου 2012.
15. ↑  «Rumple – Broadway Musical – Original». *Internet Broadway Database*. The Boradway League. Ανακτήθηκε στις 5 Απριλίου 2019.
16. ↑  Chapman, John (1958-04-05). «'Say Darling' Spoof on Show Biz». *Daily News*: σελ. 19.. Ανακτήθηκε στις 2021-05-30.
17. ↑  'I'm all smiles' Latest little Gould rules roost
By June Carroll Special to The Christian Science Monitor. The Christian Science Monitor 28 Mar 1967: 4.
18. 1 2  Gould Striving for Super Status Haber, Joyce. *Los Angeles Times* 8 Jan 1969: k13.
19. ↑  WEILER, A.H. "Bruce Jay Friedman Novel Sold As Film Before It Is Published," *New York Times* 15 Apr 1970: 52.
20. ↑  «Bob and Carol and Ted and Alice - movie review». *Rogerebert.com*. Ανακτήθηκε στις 29 Μαΐου 2021.
21. ↑  «The 42nd Academy Awards - 1970». *Academy of Motion Picture Arts & Sciences*. Ανακτήθηκε στις 6 Αυγούστου 2019.
22. ↑  KLEMESRUD. JUDY. "Now Who's the Greatest Star?", *New York Times* 5 Oct 1969: D15.
23. ↑  CALL SHEET: Heston to Return to 'Planet' Martin, Betty. Los Angeles Times 18 Mar 1969: g12.
24. ↑  Block, Alex Ben, επιμ. (2010). *George Lucas's Blockbusting: A Decade-By-Decade Survey of Timeless Movies Including Untold Secrets of Their Financial and Cultural Success*. HarperCollins. ISBN 9780061778896. \**M\*A\*S\*H*: p.527. $67.3 million (Initial Release Domestic Box office)
25. ↑  «'M\*A\*S\*H': THR's 1970 Review». *The Hollywood Reporter*. Ανακτήθηκε στις 29 Μαΐου 2021.
26. ↑  Walters, Ben (12 Αυγούστου 2008). «It's okay by him». *Guardian*. Ανακτήθηκε στις 21 Ιουλίου 2012. In 1970, Time magazine put Gould on its cover, declaring him a "Star for an Uptight Age"....
27. ↑  Farber, Stephen. "Movies from Behind the Barricades," *Film Quarterly* (ARCHIVE); Berkeley Vol. 24, Iss. 2, (Winter 1970/1971): 24-33.
28. 1 2 3  «The Lesser Known (or Less Celebrated) Films of Elliott Gould (Part 1)». 24 Ιουλίου 2013. Ανακτήθηκε στις 1 Οκτωβρίου 2017.
29. ↑  Hoberman, J. (April 10, 2007). «The Goulden Age». *Village Voice*.. Ανακτήθηκε στις 2 January 2020.
30. ↑  Servi, Vera. "Shame-Faced Friend's Early Advice to Elliott Gould: Get Out of Acting," *Chicago Tribune* 10 Jan 1971: n4.
31. 1 2  «The Little Movie That Couldn't: An Oral History of Elliott Gould's Never-Completed "A Glimpse of Tiger"». 10 Νοεμβρίου 2014. Ανακτήθηκε στις 1 Οκτωβρίου 2017.
32. ↑  KLEMESRUD. JUDY. "Now Who's the Greatest Star?", *New York Times* 5 Oct 1969: D15.
33. ↑  «Lake Havasu city plays a starring role in special». *Colorado Springs Gazette-Telegraph*: σελ. 12-D. May 6, 1972.
34. ↑  ELLIOTT GOULD: HIS GOODBYE WAS LONGER THAN HE PLANNED, *Movie Crazed* accessed 12 May 2013
35. ↑  Hale, Mike (5 Δεκεμβρίου 2014). «Altman's Noir Suddenly Gets Plenty of Light». *The New York Times*. Ανακτήθηκε στις 29 Φεβρουαρίου 2020.
36. ↑  «'The Long Goodbye': THR's 1973 Review». *The Hollywood Reporter*. Ανακτήθηκε στις 29 Μαΐου 2021.
37. ↑  Ebert, Roger. «California Split». *RogerEbert.com*. Ανακτήθηκε στις 16 Δεκεμβρίου 2016.
38. ↑  «The 25 Best Movies About Gambling». *Vulture*.
39. ↑  Flip-Flop Life of Elliott Gould: Gould's Flip-Flop Life. Blume, Mary. Los Angeles Times 9 Dec 1973: c26.
40. ↑  'I just wanted people to listen to me ...': Positive talkathon Different directors
By David Sterritt. The Christian Science Monitor 24 June 1976: 30.
41. ↑  After plenty of turbulence, it's clear skies for Gould Dangaard, Colin. Chicago Tribune 13 Feb 1977: e14.
42. ↑  FILM CLIPS: Basketball Soothes Gould's Soul Lee, Grant. Los Angeles Times 8 June 1977: g9.
43. ↑  Low, Lenny Ann (19 Φεβρουαρίου 2006). «Agatha Christie's Poirot: The Mystery of the Blue Train». *The Age*. Ανακτήθηκε στις 19 Ιουλίου 2020.
44. ↑  «Elliott Gould: An Actor's Life». Aish.com. Ανακτήθηκε στις 17 Οκτωβρίου 2012.

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
--------------------

|  |  |
| --- | --- |
| Commons logoCommons logo | Τα Wikimedia Commons έχουν πολυμέσα σχετικά με το θέμα   **Έλιοτ Γκουλντ** |

* Έλιοτ Γκουλντ στην IMDb
* Έλιοτ Γκουλντ στο Internet Broadway Database (Αγγλικά)
* *Άρθρο του Village Voice* Αρχειοθετήθηκε 2008-08-29 στο Wayback Machine.

  


|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
| Καθιερωμένοι όροι | 
* WorldCat
* VIAF: 12491437
* LCCN: n88156691
* ISNI: 0000 0001 1038 8166
* GND: 136436242
* SUDOC: 070993955
* BNF: cb13894634r (data)
* BIBSYS: 97011545
* MusicBrainz: 9f2685dd-104e-4988-a677-fe011b36ce72
* NLA: 35728832
* NKC: xx0234223
* BNE: XX1266406

 |

 |