recursal/SuperWikiNEXT-32B huggingface dataset:
Η **σημαία της Εβενκίας** στη Ρωσική Ομοσπονδία, είναι μια οριζόντια τρίχρωμη σημαία ανοιχτού μπλε, λευκού και σκούρου μπλε, που αντιπροσωπεύουν τις πολικές ημέρες και νύχτες στην Βόρεια Σιβηρία. Στο κέντρο υπάρχει ένα κόκκινο κουμαλάν, το ηλιακό έμβλημα στο πολιτισμό των Εβένκ.

Η σημαία σχεδιάστηκε από τον ρώσο καλλιτέχνη Σεργκέι Σαλάτκιν, πριν από τη συγχώνευση του θύλακα στο Κράι Κρασνογιάρσκ στις 1 Ιανουαρίου 2007. Εγκρίθηκε από την επαρχιακή συνέλευση της Εβενκίας στις 23 Μαρτίου του 1995. Οι αναλογίες είναι 2:3.

Παραπομπές
----------

* Σημαίες του Κόσμου

|  |  |
| --- | --- |
| 

|  |
| --- |
| * Πύλη:Ιστορία
* Πύλη:Πολιτική
* Πύλη:Ρωσία
 |

 |
Το φυτό **σπανάκι** ανήκει στην τάξη Καρυοφυλλώδη και στην οικογένεια των Χηνοποδιοειδών (Chenopodiaceae).

Καλλιεργείται κυρίως στην Ευρώπη και τη Βόρειο Αμερική ενώ η καταγωγή του είναι από την Ασία.

Μονοετές ή διετές φυτό καλλιεργείται για τα παχιά τριγωνικά φύλλα του. Αυτά βρίσκονται κοντά στη ρίζα, έχουν χρώμα βαθύ πράσινο και λεία ή κυματιστή επιφάνεια. Όταν η διάρκεια της ημέρας είναι μεγαλύτερη και η θερμοκρασία αρκετά υψηλή τότε αναπτύσσεται ένας βλαστός που φέρει μία ταξιανθία με μικρά άνθη.

Ο καρπός είναι ένα πολύ μικρό μονόσπερμο καρύδι που μερικές φορές φέρει και αγκαθωτό περίβλημα. 
Ο πολλαπλασιασμός γίνεται με σπορά. Το ψυχρό κλίμα ευνοεί την ανάπτυξη του σπανακιού· στην Ελλάδα γίνεται σπορά από τα μέσα Αυγούστου μέχρι το Φεβρουάριο. Το έδαφος πρέπει να είναι υγρό και ειδικά όταν το σπανάκι είναι μικρό. Τα αμμοπηλώδη εδάφη είναι τα πιο κατάλληλα. Το ύψος του φτάνει τα 30 εκατοστά.

Αν δεν υπάρχουν βροχές τότε χρειάζεται λίγο πότισμα. Πολλές από τις καλλιέργειες πάντως είναι ξερικές. Η συγκομιδή γίνεται περίπου 6 εβδομάδες μετά τη σπορά.

Ποικιλίες
---------

Υπάρχουν αρκετές ποικιλίες σπανακιού. Οι πιο γνωστές στην Ελλάδα είναι το κοινό σπανάκι, η πριγκίπισσα Τζουλιάνα , το κοντό σπανάκι και το πλατύφυλλο Άργους. Στην Ελλάδα απαντάται και αυτοφυές, ως άγριο σπανάκι, κοινώς η *νάνα*.
Έχουν αναπτυχθεί και κάποια υβρίδια για μεγαλύτερη παραγωγή.

Στη μαγειρική
-------------

Το σπανάκι κυκλοφορεί στην κατανάλωση φρέσκο, κονσερβοποιημένο ή κατεψυγμένο. Ακόμη μπορεί να διατηρηθεί και σε κοινούς καταψύκτες, αφού πρώτα ζεματιστεί, για πολύ μεγάλο χρονικό διάστημα.
Τρώγεται μαγειρεμένο (σπανακόρυζο, σουπιές με σπανάκι), γίνεται διάφορες πίτες (σπανακόπιτα) ή ακόμα τρώγεται και ωμό σε διάφορες σαλάτες. Μπορεί να προστεθεί σε θρεπτικούς χυμούς, ενώ όταν καταναλώνεται μαγειρεμένο, χάνει την περιεκτικότητα του σε βιταμίνη C.

Θρεπτική αξία
-------------

Έχει μεγάλη περιεκτικότητα σε σίδηρο, β-καροτένιο βιταμίνες C, Ε και Κ, βιταμίνες του συμπλέγματος Β, σελήνιο, ψευδάργυρο, ασβέστιο, μαγνήσιο, χλωροφύλλη, άλατα ιωδίου και σαπωνίνες.
Είναι πολύ καλό στη σωστή λειτουργία του εντέρου και κατά της αναιμίας. Συμβάλλει στην ενίσχυση του ανοσοποιητικού και του νευρικού συστήματος.

Καλλιέργεια
-----------

Στην Ελλάδα καλλιεργούνται 25.000 στρέμματα περίπου και η ετήσια παραγωγή φτάνει τους 36.000 τόνους.

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
--------------------

* Λεξιλογικός ορισμός του σπανάκι  στο Βικιλεξικό
* Πολυμέσα σχετικά με το θέμα  Spinacia oleracea στο Wikimedia Commons
* Commons  Spinacia oleracea, σχετικές πληροφορίες στα Βικιείδη.

  


|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
| Καθιερωμένοι όροι | 
* WorldCat
* LCCN: sh85126659
* GND: 4182304-7
* NKC: ph260618

 |

 |
Το **Κοινόν των Κρητών** ήταν ένα κίνημα των προεστών και προκρίτων των Σφακιών αλλά και άλλων για να αποφασίσουν από κοινού τις επόμενες πράξεις τους.*Η 1η συνάντηση* του Κοινού των Κρητών έγινε με μεγάλη προφύλαξη στις 7 Απριλίου (Μεγάλη Πέμπτη) του 1821 στα **Γλυκειά Νερά**.Ύστερα από αρκετή συζήτηση και αμφιβολίες αποφασίστηκε ότι η επανάσταση ήταν απολύτως αναγκαία στην Κρήτη.Την ομόφωνη απόφαση για την επανάσταση έπρεπε να την υποβάλλουν σύμφωνα με τα κρητικά έθιμα στην έγκριση των πολλών.

*Η 2η σύσκεψη* του Κοινού των Κρητών πραγματοποιήθηκε στη **Θυμιανή Παναγία**.Η 2η συνέλευση αποφασίζει ότι η επανάσταση είναι αναπόφευκτη δεδομένων των συνθηκών που επικρατούσαν σε όλη την Κρήτη και να ενημερώσουν ώστε να πάρουν την έγκριση των απουσιαζόντων στις 15 Απριλίου του 1821.Μέχρι να συγκεντρωθούν και να οργανωθούν οι Σφακιανοί στο **Λουτρό στις 18 Απριλίου** σύμφωνα με τα έθιμά τους στη γενική συνέλευση έπρεπε να εγκριθεί και από τον λαό η απόφαση για το ξέσπασμα της επανάστασης ενώ τότε ειδοποιήθηκαν οι Φιλελεύθεροι.

Την απόφαση που πήραν έπρεπε να την ανακοινώσουν και να την υποβάλλουν στην έγκριση των προκρίτων των επαρχιών της Κρήτης για αυτό έστειλαν πολλούς για να ενημερώσουν.Αφότου ενημερώθηκαν καθορίστηκε μετά από λίγες μέρες η Γενική Συνέλευση στο Λουτρό ,συγκεκριμένα στις 18 Απριλίου του 1821 ενώ στις 15 του ίδιου μήνα στην εορτή της Ζωοδόχου Πηγής συγκεντρώθηκαν όλοι στην Θυμιανή Παναγία.Στην εκκλησία ενημερώθηκαν για τα τελευταία νέα περί της επανάστασης όσοι δεν είχαν γνώση των τελευταίων εξελίξεων και αφού ενέκριναν τις αποφάσεις λειτούργησαν την εκκλησία και πήραν από κοινού κάποια προκαταρκτικά μέτρα που θεωρήθηκαν άκρως απαραίτητα τότε για την διασφάλιση της μυστικότητας και της συνέχισης της επανάστασης.
Συντεταγμένες: 37°20′33″N 22°37′37″E﻿ / ﻿37.342375°N 22.627031°E﻿ / 37.342375; 22.627031

Οι καταρράκτες της Λεπίδας
Το **Φαράγγι της Λεπίδας** είναι ένα από τα φαράγγια της Πελοποννήσου. Βρίσκεται στο όρος Πάρνωνας. Παρά το σχετικά μικρό του μέγεθος, διαθέτει έναν αναλογικά μεγάλο καταρράκτη 70 μέτρων και έναν μικρότερο 45 μέτρων, οι οποίοι βρίσκονται σε απόσταση περίπου 800 μέτρων μεταξύ τους, ακολουθώντας τη ροή των υδάτων.

Οι πηγές των καταρρακτών ξεκινάνε από το οροπέδιο Ξηροκάμπι, ανάμεσα στο χωριό Άγιος Ιωάννης και στην Ιερά Μονή Μαλεβής. Το ποτάμι, κατεβαίνοντας από το οροπέδιο διασχίζει το φαράγγι και σχηματίζει στην πορεία του μικρές βάθρες.

Ο πρώτος καταρράκτης βρίσκεται σε απόσταση 3 χιλιομέτρων από το χωριό Άγιος Ιωάννης. Η πρόσβαση στη βάση του γίνεται από χωματόδρομο και μετά από σύντομη πεζοπορία σε μονοπάτι 200 περίπου μέτρων. Ο δεύτερος καταρράκτης (επονομαζόμενος «Μελίσσι») βρίσκεται σε απόσταση 1,5 χλμ. από το χωριό Πλάτανος, στο δρόμο προς Άστρος και σε απόσταση 19 χιλιομέτρων από το τελευταίο. Προσεγγίζεται μετά από 800 μέτρα πεζοπορίας από τον κοντινότερο αυτοκινητόδρομο, ακολουθώντας την κοίτη του ποταμού.

Ιδανική περίοδος επίσκεψης είναι η άνοιξη, καθώς η ροή των υδάτων σταματά τους καλοκαιρινούς μήνες.

Στο φαράγγι διοργανώνονται συχνά καταβάσεις canyoning και καταρριχήσεις με σχοινί (rappel).

Πολύ κοντά βρίσκεται και το κάστρο της Ωριάς.

Δείτε επίσης
------------

* Κάστρο της Ωριάς Αρκαδίας
* Άγιος Ιωάννης Αρκαδίας
* Πλάτανος Αρκαδίας
* Πάρνωνας

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
--------------------

* Φορέας Διαχείρισης Όρους Πάρνωνα και Υγρότοπου Μουστού Αρχειοθετήθηκε 2016-12-02 στο Wayback Machine.
* Βίντεο από τους καταρράκτες της Λεπίδας στο YouTube

Παραπομπές
----------

1. ↑  Discover Kynouria - Φαράγγι Λεπίδας
2. ↑  «ARCADIA Spot - Το Φαράγγι της Λεπίδας, το άγνωστο "θαύμα" της φύσης». Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 7 Αυγούστου 2019. Ανακτήθηκε στις 7 Αυγούστου 2019.
3. ↑  «Parnon Trail - Αγιάννης-Ξηροκάμπι». Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 29 Δεκεμβρίου 2020. Ανακτήθηκε στις 18 Μαΐου 2021.
4. ↑  Wikiloc - Καταρράκτες Λεπίδας (1ος στον Αγ. Ιωάννη και 2ος στον Πλάτανο) στην Αρκαδία (30 km απο το Αστρος) διαδρομή
5. ↑  Arcadia Portal - Οι καταρράκτες της Λεπίδας: Εκεί που λούζονται οι νύμφες
6. ↑  «Λεπίδα µαγικοί καταρράκτες στον Πάρνωνα». *περιοδικό ΕΠΑΘΛΟ*. 30 Σεπτεμβρίου 2012. Ανακτήθηκε στις 17 Ιουλίου 2020.
7. ↑  Canyoning - Περιοδικό ΚΟΡΦΕΣ-226: Οι μεγάλοι καταρράκτες της Ελλάδας.
Να μη συγχέεται με Παρατηρητήριο Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων.

Η **Εκστρατεία Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων** (αγγλικά: *Human Rights Campaign*, HRC) είναι μια οργάνωση υπεράσπισης ΛΟΑΤΚΙ+ δικαιωμάτων. Είναι το μεγαλύτερο ΛΟΑΤ Λόμπι στις Ηνωμένες Πολιτείες. Έχει έδρα την Ουάσινγκτον, ενώ η οργάνωση αφοσιώνεται στην προστασία και ανάπτυξη των ΛΟΑΤΚΙ+ Δικαιωμάτων στις Ηνωμένες Πολιτείες, από την στήριξη του Ομόφυλου γάμου, την νομοθεσία κατά των διακρίσεων και των Εγκλημάτων Μίσους, και υπεράσπιση για το HIV/AIDS. Ο οργανισμός έχει μια σειρά από νομοθετικές πρωτοβουλίες, καθώς και πόρους υποστήριξης για ΛΟΑΤΚΙ+ άτομα.

Οργάνωση
--------

Η Εκστρατεία Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων είναι μια οργάνωση «Ομπρέλα» που αποτελείται από δυο διαφορετικές ΜΚΟ και μια Επιτροπή πολιτικής δράσης: το Ίδρυμα Εκστρατείας Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων, μια οργάνωση 501(c)(3) που αφοσιώνεται στην έρευνα, υπεράσπιση και εκπαίδευση, η Εκστρατεία Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων, μια οργάνωση 501(c)(4) που αφοσιώνεται στην προώθηση Λεσβιακών, Γκέι, Αμφιφυλόφιλων, Τρανς, and Κουήρ (ΛΟΑΤΚΙ+) δικαιωμάτων μέσω πίεσης του Κογκρέσου και πολιτειακούς και τοπικούς αξιωματούχους με στόχο την στήριξη νομοσχέδιων υπερ των ΛΟΑΤΚΙ+ ατόμων, και κινητοποιώντας δράση από την βάση, από τα μέλη της, και η Επιτροπή πολιτικής δράσης Εκστρατείας Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων, μια «Σούπερ» Επιτροπή πολιτικής δράσης που στηρίζει και αντιτίθεται σε πολιτικούς υποψήφιους.

Παραπομπές
----------

1. ↑  «Democratic hopefuls pressed on gay issues at forum». *CNN*. 10 Αυγούστου 2007.. Ανακτήθηκε στις 29 Μαρτίου 2024.
2. ↑  «HUMAN RIGHTS CAMPAIGN FOUNDATION». ProPublica. 9 Μαΐου 2013. Ανακτήθηκε στις 30 Μαρτίου 2024.
3. ↑  «Human Rights Campaign». OpenSecrets.
4. ↑  Leven, Rachel (3 Ιανουαρίου 2012). «Human Rights Campaign creates super-PAC». *The Hill*.. Ανακτήθηκε στις 30 Μαρτίου 2024.
Ο **ναός των Ταξιαρχών** στη Φίλια Λέσβου χτίστηκε το 1836 και αποτελεί ξεχωριστό δείγμα τρίκλιτης ξυλοστεγής βασιλικής με τοξωτή μορφή στο κεντρικό κλίτος. Κάθε χρόνο στις 8 Νοεμβρίου συγκεντρώνει κόσμο για τον εορτασμό των Ταξιαρχών.

Ο ναός χτίστηκε από ειδικούς τεχνίτες του χωριού όταν ελευθερώθηκε η Ελλάδα από τον τουρκικό ζυγό και άρχισε να ανθίζει η Ελλάδα.
Στη κοινότητα Φίλιας ανήκουν πολλές μικρές και μεγάλες εκκλησίες όπως ο Άγιος Ιγνάτιος ή Ιερά Μονή Λειμώνος (ανεπίσημα λόγω της τεράστιας δωρεάς αντικειμένων από τους Φιλιανούς στο μουσείο της Μονής), ο Άγιος Γεώργιος, η Αγία Φωτεινή, ο Άγιος Νεκτάριος, ο Άγιος Δημήτριος, ο Άγιος Βασίλειος και πολλές ακόμη. Η εκκλησία των Ταξιαρχών είναι η μεγαλύτερη του χωριού και βρίσκεται στην κεντρική πλατεία του χωριού όπου υπάρχουν καφενεία και μαζεύεται ο κόσμος. Η εκκλησία φαίνεται εξωτερικά ότι είναι παλιά από τις σκαλιστές κολώνες της, τις καμάρες των παραθύρων της, από τον τρούλο της, το ύψος της και τις ξύλινες πόρτες. Εσωτερικά φαίνεται ότι είναι παλιά από τις τεράστιες μαρμάρινες κολώνες της, τις τοιχογραφίες της, τους πολυελαίους της, τα ξύλινα καθίσματα, το ξύλινο παγκάρι της, το ιερό και το τέμπλο της τα οποία είναι ξύλινα και σε κάποια σημεία επιζωγραφισμένα και περισσότερο από τα πολύ παλιά μαρμάρινα πατώματα της και ο εσωτερικός φέρει στοιχεία εκλεκτικισμού. Στον προαύλιο χώρο υπάρχει και το καμπαναριό της εκκλησίας που έχει χτιστεί ξεχωριστά από την εκκλησία. Χτίστηκε το 1913 και είναι 111 χρονών. Υπάρχει και ένα μικρό εκκλησάκι η Ευαγγελίστρα για αυτούς που δεν μπορούν να πάνε την ώρα της λειτουργίας στην εκκλησία και θέλουν να ανάψουν ένα κερί. Η εκκλησία είναι διατηρητέο μνημείο και αποτελεί πολιτιστική κληρονομιά του χωριού.

Παραπομπές
----------

1. ↑  «ΦΕΚ 1852/Β/6-10-1999». Υπουργείο Πολιτισμού και Αθλητισμού. Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 5 Μαρτίου 2016. Ανακτήθηκε στις 28 Ιανουαρίου 2014.
Ο λόφος στον οποίο κάποτε δέσποζε το Αλεξάνδρειον
Το **Αλεξάνδρειον** (λατινικά: Alexandrium) ήταν αρχαίο φρούριο σε κορυφή ενός λόφου το οποίο κτίστηκε από τους Ασμοναίους, ανάμεσα στην Σκυθόπολη και την Ιερουσαλήμ, σε έναν μυτερό στέρφο λόφο που ορθώνεται πάνω από την κοιλάδα του Ιορδάνη από τα δυτικά. Πιθανότατα πήρε το όνομά του από τον Ασμοναίο βασιλέα Αλέξανδρο Ιανναίο (104-77 π.Χ.).

Το φρούριο αναφέρεται από τον Ιώσηπο Φλάβιο στο έργο του, *Ἰουδαϊκὴ ἀρχαιολογία*. Αναφέρθηκε στο Μισνά και στο Ταλμούδ ως «Σαρταβά» και τώρα αποκαλείται «Καρν Σαρτάμπε» (κυρ. «Κέρας του Σαρτάμπε») στα αραβικά.

Παραπομπές
----------

1. ↑  Ιώσηπος Φλάβιος, *Ἰουδαϊκὴ ἀρχαιολογία* 13:417
2. ↑  Rocca 2008, σελ. 30-32
3. ↑  Αβραάμ Σαλίτ, *König Herodes. Der Mann und sein Werk.* Walter de Gruyter Inc. Studia Judaica, 2001, σ. 12, υποσημείωση 40. Γερμανικά: «Josephus, AJ, XIV, 3, 4 (Par. 49). Alexandreion ist das Sartaba der Mischnah und des Talmud, heute Qarn Sartabe, etwa drei Meilen südwestlich von der Mündung des Jabboq in den Jordan.» Ελληνική μετάφραση: «Ιώσηπος, Ιουδαϊκή αρχαιολογία, ΙΔ´, 3, 4 (παρ. 49). Το Αλεξάνδρειον είναι η Σαρταβά του Μισνά και του Ταλμούδ, το σημερινό Καρν Σαρτάμπε, περίπου τρία μίλια νοτιοδυτικά της συμβολής του Ιαβόκ με τον Ιορδάνη.»
Το **Κοκόνι** είναι αναγνωρισμένη από τον Κυνολογικό Όμιλο Ελλάδος ράτσα σκύλου ελληνικής προέλευσης. Θήραμά του είναι η αλεπού, το κουνάβι και η νυφίτσα. Χρησιμοποιείται και ως φύλακας για τα πουλερικά.

Ετυμολογία
----------

Το όνομα Κοκόνι προέρχεται πιθανότατα από τη λέξη «κοκόνα», μια άλλη λέξη για την κόρη στα νεοελληνικά. Σε προηγούμενες εποχές, η ζωή της κόρης ήταν κυρίως μέσα και γύρω από το σπίτι, και έτσι ο σκύλος κοκόνι ήταν ο «σκύλος της κόρης» ή ο «σκύλος για το σπίτι», σε αντίθεση με τους σκύλους για τους κυνηγούς ή κτηνοτρόφους. Η ουρά του σχηματίζει κύκλο και μπορεί η άκρη της να ακουμπήσει την πλάτη του.

Περιγραφή
---------

Ο Ελληνικός Κυνολογικός Σύνδεσμος το αναφέρει ως ''ζώο συντροφιάς'' με μετρίως θολωτό κρανίο, μικρό σε μέγεθος, ρύγχος κοντύτερο του κρανίου και σφηνοειδές.

Προσωπικότητα
-------------

Ζωηρός, χαρούμενος, έξυπνος.

Ιστορία
-------

Τη φυλή κοκόνι την αναγνώρισε ο κριτής του Κυνολογικού Ομίλου Ελλάδα Στέλιος Μακαρίτης. Φυλή με αρχαία καταγωγή με πολλές αναπαραστάσεις σε αγγεία, αγάλματα, ειδώλια και νομίσματα φανερώνουν την ύπαρξή του και την τόσο κοντινή σχέση του με την αρχαία ελληνική οικογένεια. Επίσης υπάρχουν αναφορές σε κείμενα και γκραβούρες.

Παραπομπές
----------

1. 1 2 3 4 5  User, Super. «Κοκόνι». *www.koe.gr*. Ανακτήθηκε στις 28 Νοεμβρίου 2021.
2. ↑  Karioti, Anna. «Κριτές Μορφολογίας». *www.koe.gr*. Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 28 Νοεμβρίου 2021. Ανακτήθηκε στις 28 Νοεμβρίου 2021.

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
--------------------

*
Η **Καλλιόπη Ζήνα** (Αθήνα, 8 Μαρτίου 1975) καλλιτεχνικά γνωστή ως **Πέγκυ Ζήνα**, είναι Ελληνίδα λαϊκή τραγουδίστρια.

Βιογραφία
---------

Η Πέγκυ Ζήνα γεννήθηκε στην Αθήνα και η καταγωγή της είναι από το χωριό Σιταριά του Νομού Ιωαννίνων.

Είναι κόρη της τραγουδίστριας Στέλλας Χρυσικοπούλου και του Γιώργου Ζήνα. Έχει σπουδάσει πιάνο και χορό ενώ μετά το σχολείο ξεκίνησε να δουλεύει στο θέατρο. Παράλληλα έκανε τα πρώτα της βήματα στο τραγούδι.

Στις 10 Ιουνίου του 2007 παντρεύτηκε σε δημόσια τελετή τον επιχειρηματία Γιώργο Λύρα. Ο γάμος τους έγινε στο Τρίκορφο Φωκίδας. Έχει μια κόρη.

Καλλιτεχνική πορεία
-------------------

Η Πέγκυ Ζήνα έχει δεκαπέντε προσωπικούς δίσκους στο ενεργητικό της. Στο παρελθόν συνεργάστηκε με πολλά ονόματα του ελληνικού λαϊκού τραγουδιού όπως τον Νότη Σφακιανάκη, τον Πασχάλη Τερζή, τον Στέλιο Ρόκκο, τον Λευτέρη Πανταζή, τον Αντώνη Ρέμο, τον Σάκη Ρουβά, τον Νίκο Κουρκούλη, τον Γιάννη Πλούταρχο, τον Νίκο Βέρτη, τον Νίκο Μακρόπουλο και άλλους. Η κορυφαία της συνεργασία ήρθε το 2009 όπου συνεργάστηκε δίπλα στον τεράστιο Δημήτρη Μητροπανο. 

Το 2005 το άλμπουμ "Ματώνω" τιμήθηκε με το βραβείο "Αρίων".
Το χειμώνα 2009-2010 συνεργάστηκε με τον Δημήτρη Μητροπάνο στην Ιερά Οδό , στη συνέχεια εμφανίστηκαν στη Θεσσαλονίκη στο Odeon με μεγάλη επιτυχία και ξανασυνεργάστηκαν για δεύτερο συνεχόμενο χειμώνα στην Αθήνα, 2010-2011.
Την άνοιξη του 2012 τραγούδησε με τη Πάολα στο νυχτερινό κέντρο Θέα. Το χειμώνα του 2012-2013 εμφανίστηκε στη Θεσσαλονίκη μαζί με τον Δήμο Αναστασιάδη στο STAGE by night. Την άνοιξη του 2013 συνεργάστηκε ξανά 14 χρόνια μετά με τον Γιάννη Πλούταρχο. Το χειμώνα 2013-2014 εμφανίζεται στη Πύλη Αξιού στη Θεσσαλονίκη με τον Τάκη Ζαχαράτο σε ένα ανατρεπτικό show. Την άνοιξη του 2014 εμφανίζεται στο Θέα με τον Νίκο Οικονομόπουλο όπου σημειώνουν μεγάλη επιτυχία. Τον χειμώνα 2014-2015 συνεργάζεται ξανά με τον Νότη Σφακιανάκη στο Φωταέριο ενώ κυκλοφορεί το νέο της τραγούδι "Με τη πλάτη στον τοίχο" σε μουσική και στίχους του Θάνου Παπανικολάου. Την άνοιξη του 2015 ξεκίνησε εμφανίσεις στη Θεσσαλονίκη με το Νίκο Μακρόπουλο στο Club Vogue όπου σημειώνουν τεράστια επιτυχία την οποία την μεταφέρουν στην Αθήνα στο Fantasia. Toν χειμώνα του 2015 εμφανίζεται στη Θεσσαλονικη στο Club Vogue έχοντας στο πλευρό της ανερχόμενους καλλιτέχνες ανάμεσα σε αυτούς ο Λούκας Γιώρκας. Έπειτα από μια σειρά επιτυχημένης πορείας και καταξίωση στο χώρο του τραγουδιού, η Πέγκυ Ζήνα, συμμετείχε ως κριτής στην επιτροπή του talent show The X-Factor (Ελλάδα) στο κανάλι του ΣΚΑΙ. Το 2018 κυκλοφόρησε ο πολυσυλλεκτικός της δίσκος Έλα, με καλές κριτικές για στίχο, ενορχήστρωση και ερμηνείες.

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
--------------------

* Επίσημη ιστοσελίδα
* German Fan club:

|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
| Καθιερωμένοι όροι | 
* **Europeana**: agent/base/87593
* ISNI: 0000 0003 7303 3543
* MusicBrainz: 415cab7b-226a-49c7-9c1c-92e96ab93876

 |

 |
Το **Κλειστό Γυμναστήριο του Απόλλων Πάτρας** είναι ένα αθλητικό κέντρο που αποτελεί έδρα των τμημάτων (μπάσκετ και βόλλεϋ) του Α.Σ. Απόλλων Πατρών και η σάλα του έχει χωρητικότητα 3.500 θέσεων. Βρίσκεται στην συνοικία Περιβόλα της Πάτρας επί της οδού *Αριστοτέλους* και σε απόσταση περί των 6 χιλιομέτρων από το κέντρο της πόλης. Κατασκευάστηκε το 1992 και ανήκει στον ερασιτέχνη Απόλλων Πάτρας.

Ο αγωνιστικός χώρος του γηπέδου έχει διαστάσεις 34μ. x 22μ. με ύψος 15μ. και μπορεί να φιλοξενήσει αγώνες μπάσκετ και βόλεϋ. Έχει δάπεδο παρκέ και φωτισμό 1.600 λουξ. Διαθέτει ακόμα αίθουσα γυμναστικής, ιατρείο, αποθεραπευτήριο-μασάζ, σύγχρονα αποδυτήρια, αίθουσα συσκέψεων, αίθουσα VIP΄s, γραφεία, και δημοσιογραφικά θεωρεία, ενώ επίσης και χώρο στάθμευσης (πάρκινγκ).

Το γήπεδο έχει φιλοξενήσει το Ελληνικό All-Star Game του 2013, όπου στον αγώνα του οποίου μεταξύ των Ελλήνων και των ξένων παικτών, η ομάδα των ξένων αναδείχτηκε νικήτρια με σκορ 131-125 και με MVP τον Μπρεντ Πέτγουεϊ.

Πολύ κοντά στο χώρο του γηπέδου βρίσκονται οι εγκαταστάσεις του Ελληνικού Ανοικτού Πανεπιστημίου (διοίκηση κ.α.).

Παραπομπές
----------

1. 1 2 3 4  Πληροφορίες για το Κλειστό του Απόλλωνα από τον ιστότοπο stadia.gr.
2. 1 2  Πληροφορίες για το Κλειστό του Απόλλωνα από τον ιστότοπο gipeda.gr.
3. 1 2  Πληροφορίες για το Κλειστό του Απόλλωνα από τον επίσημο ιστότοπο του συλλόγου (apollonpatras.gr).
4. ↑  Απόλλων Πάτρας, πληροφορίες στον επίσημο ιστότοπο του Ε.Σ.Α.Κ.Ε.

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
--------------------

* Stadia.gr - Κλειστό Απόλλωνα Πατρών.
* Gipeda.gr - Κλειστό Περιβόλας. Αρχειοθετήθηκε 2019-03-24 στο Wayback Machine.
* Επίσημος ιστότοπος Απόλλωνα Πάτρας (apollonpatras.gr) - Εγκαταστάσεις: Κλειστό Γήπεδο. Αρχειοθετήθηκε 2018-12-12 στο Wayback Machine.
Από το 1995 ο πίνακας ανήκει στο Μουσείο Ορσέ
***Η προέλευση του κόσμου*** (γαλλικά: *L'Origine du monde*) είναι ελαιογραφία ζωγραφισμένη από τον Γάλλο καλλιτέχνη Γκυστάβ Κουρμπέ το 1866.

Περιγραφή
---------

Πρόκειται για ελαιογραφία σε μουσαμά νατουραλιστικής τέχνης. Εικονίζει το σώμα μιας γυναίκας που είναι ξαπλωμένη επάνω σε μετάξινο ύφασμα στην άκρη ενός κρεβατιού ή καναπέ σε ύπτια στάση με ανασηκωμένο το πέπλο. Η έμφαση δίνεται στην κοντινή προβολή της δασύτριχης ήβης με το ελαφρώς ανοιχτό αιδοίο, των μηρών και του οπισθίου, καθώς και της κοιλιάς. Το αριστερό πόδι είναι προτεταμένο στο πλάι. Η οπτική γωνία που έχει επιλεγεί δεν κάνει ορατό το πρόσωπο της γυναίκας, αφού η εικόνα τελειώνει στο δεξί μαστό με προεξέχουσα τη θηλή επιτείνοντας τον ερωτισμό του έργου. Το σκοτεινό υπόβαθρο σε φαιούς τόνους κάνει οπτική αντίθεση με τη λευκή στιλπνή επιδερμίδα και τα άσπρα μαλακά υφάσματα.

Συμβολισμός
-----------

«Η Προέλευση του κόσμου» αναφέρεται στη διπλή φύση του γυναικείου σώματος: από τη μία πλευρά, το αντικείμενο της σεξουαλικής επιθυμίας και το σημείο εισόδου για ζευγάρωμα, από την άλλη πλευρά, στην έξοδο κατά τη γέννηση, το σημείο από το οποίο ένα παιδί βλέπει για πρώτη φορά ένα κόσμο στον οποίο ανήκει. Σε μια μεταφορική έννοια, η εικόνα συμβολίζει την προέλευση της ύπαρξης, την εικόνα και την αντίληψη του ανθρώπινου κόσμου.

Θεματογραφία και περιπέτειες
----------------------------

Τελευταίος ιδιοκτήτης του πίνακα ήταν ο ψυχαναλυτής Ζακ Λακάν που τον αγόρασε (1955) σε δημοπρασία για 1,5 εκατομμύριο γαλλικά φράγκα. Μετά το θάνατό του, το 1981, το γαλλικό υπουργείο Οικονομίας και Οικονομικών διευθέτησε τον φόρο κληρονομιάς με ειδικό νομοσχέδιο, μέσω της αγοράς του συγκεκριμένου πίνακα, μια πράξη που ολοκληρώθηκε το 1995. Έκτοτε ο πίνακας αυτός ανήκει και εκτίθεται στο Μουσείο Ορσέ (Musée d'Orsay).

* Τον Φεβρουάριο του 1994, το μυθιστόρημα *Perpétuelles* (λατρείες) του Ζακ Ανρίκ (Jacques Henric), που είχε ως εξώφυλλο τον πίνακα «L'Origine du monde» είχε ως αποτέλεσμα συχνές επισκέψεις της αστυνομίας σε γαλλικά βιβλιοπωλεία για να αποσύρουν το μυθιστόρημα από τις βιτρίνες τους.
* Στις 23 Φεβρουαρίου 2009 παρόμοια κατάσταση σημειώθηκε και στην Πορτογαλία, όταν η αστυνομία κατάσχεσε τα βιβλία της *Catherine Brellap*, που χρησιμοποίησε το θέμα του πίνακα ως εξώφυλλο του βιβλίου της.

Παραπομπές
----------

1. ↑  Savatier Th. *L’origine du monde*: histoire d’un tableau de Gustave Courbet, p.17 Παρίσι edit. Bartillat, 2006
2. ↑  περ. Lusa, 23 Φεβρουαρίου 2009

Βιβλιογραφία
------------

* G.Lemonnier, Gustave Courbet et son oeuvre, Παρίσι 1968

Φιλμογραφία
-----------

* Jean Paul Fargier, L'Origine du monde, 1996, 26 λεπτά

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
--------------------

* Πολυμέσα σχετικά με το θέμα  L'Origine du monde στο Wikimedia Commons

  


|  |  |
| --- | --- |
| 

|  |
| --- |
| * Πύλη:Τέχνη
* Πύλη:Ζωγραφική
 |

 |

|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
| Καθιερωμένοι όροι | 
* WorldCat
* VIAF: 186015356
* LCCN: n98074069
* GND: 4453300-7

 |

 |
Το 1824 ο Γάλλος μηχανικός Σαντί Καρνό (1796-1832) περιέγραψε μια σημαντική κυκλική διεργασία, τον **κύκλο Καρνό**.

Η διεργασία αυτή αποτελείται από δύο ισόθερμες και δύο αδιαβατικές μεταβολές. Αναλυτικότερα:

Ισόθερμη εκτόνωση σε θερμοκρασία Τh.
Αδιαβατική εκτόνωση από θερμοκρασία Τh σε θερμοκρασία Tc.
Ισόθερμη συμπίεση σε θερμοκρασία Tc.
Αδιαβατική συμπίεση από θερμοκρασία Tc σε θερμοκρασία Τh .

Κατά τη ισόθερμη εκτόνωση, το αέριο βρίσκεται σε επαφή με τη θερμή δεξαμενή σε θερμοκρασία Th, απορροφώντας θερμότητα Qh.

Κατά την αδιαβατική εκτόνωση, το αέριο είναι θερμικά μονωμένο και εκτονώνεται μέχρι η θερμοκρασία του να πάρει την τιμή Τc.

Κατά την ισόθερμη συμπίεση, το αέριο βρίσκεται σε επαφή με τη δεξαμενή χαμηλής θερμοκρασίας Τc , συμπιέζεται αποβάλλοντας θερμότητα Qc.

Κατά την αδιαβατική συμπίεση, το αέριο είναι θερμικά μονωμένο και συμπιέζεται ώστε να επανέλθει στην αρχική του κατάσταση.
Ο Παναγιώτης Χριστόφας είναι Έλληνας Πολιτικός Μηχανικός και πολιτικός, ο οποίος υπηρετεί ως Δήμαρχος Μυτιλήνης από την 1η Ιανουαρίου 2024, και πρώην Αντιπεριφερειάρχης Προγραμματισμού, Βιομηχανίας, Ενέργειας και ΕΣΠΑ Βορείου Αιγαίου.

Βιογραφικά στοιχεία
-------------------

Ο Παναγιώτης Χριστόφας, γεννήθηκε στη Μυτιλήνη το 1981. Σπούδασε Πολιτικός Μηχανικός στο Εθνικό Μετσόβιο Πολυτεχνείο, από όπου έλαβε και δύο μεταπτυχιακά διπλώματα ειδίκευσης στο Σχεδιασμό και την Κατασκευή Υπογείων Έργων και στην Επιστήμη και Τεχνολογία Υδατικών Πόρων. 

Έχει εργαστεί ως Πολιτικός Μηχανικός στον ιδιωτικό τομέα, όπου είχε την ευκαιρία να εμπλακεί σε δημόσια και ιδιωτικά τεχνικά έργα στη Λέσβο. 

Τον Οκτώβριο του 2018 ανακοίνωσε την υποψηφιότητά του ως υποψήφιος Περιφερειάρχης Βορείου Αιγαίου, επικεφαλής της παράταξης «ΤΟΛΜΑΜΕ για το Βόρειο Αιγαίο», η οποία στις αυτοδιοικητικές εκλογές της 26ης Μαΐου 2019 αναδείχθηκε τρίτη με ποσοστό 19,64% και εκπροσωπείται με 8 Συμβούλους στο Περιφερειακό Συμβούλιο. 

Τον Σεπτέμβριο του 2020 ανέλαβε τις αρμοδιότητες του Αντιπεριφερειάρχη Προγραμματισμού, Βιομηχανίας και Ενέργειας Βορείου Αιγαίου ενώ από τον Οκτώβριο του 2021 σε αυτές προστέθηκαν και οι αρμοδιότητες ΕΣΠΑ. Από τη θέση του Αντιπεριφερειάρχη παραιτήθηκε τον Οκτώβριο του 2022, όταν ανακοίνωσε την υποψηφιότητά του για τον Δήμο Μυτιλήνης ως επικεφαλής της αυτοδιοικητικής κίνησης «ΜΠΡΟΣΤΑ». 

Στις δημοτικές εκλογές του 2023 εκλέχθηκε Δήμαρχος Μυτιλήνης  από τον πρώτο γύρο, με ποσοστό 54,84% και ανέλαβε καθήκοντα στην 1η Ιανουαρίου 2024.

Είναι μέλος του Τεχνικού Επιμελητηρίου Ελλάδας, του Συλλόγου Πολιτικών Μηχανικών Ελλάδας και του Συλλόγου Ελλήνων Συγκοινωνιολόγων.

Παραπομπές
----------

1. ↑  «Περιφέρεια Βορείου Αιγαίου | Περιφερειακές εκλογές – Μάιος 2019». *ekloges.ypes.gr*. Ανακτήθηκε στις 14 Δεκεμβρίου 2020.
2. ↑  «Αλλαγές στην Περιφέρεια Β. Αιγαίου -Νέος Αντιπεριφερειάρχης ο Π. Χριστόφας και εντεταλμένος σύμβουλος ο Ν. Καρασάββας». *ΕΡΤ Αιγαίου*. 14 Σεπτεμβρίου 2020. Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 29 Σεπτεμβρίου 2020. Ανακτήθηκε στις 14 Δεκεμβρίου 2020.
3. ↑  «Ανακοίνωσε υποψηφιότητα για τον Δήμο Μυτιλήνης ο Παναγιώτης Χριστόφας». *Πολίτης Χίου*. 10 Οκτωβρίου 2022.
4. ↑  «Νέος Δήμαρχος Μυτιλήνης εκλέχθηκε ο Παναγιώτης Χριστόφας». *StoNisi.gr*. Ανακτήθηκε στις 9 Οκτωβρίου 2023.
5. ↑  «Δημοτικές Εκλογές - Οκτώβριος 2023 Δήμος Μυτιλήνης». *ekloges.ypes.gr/*. Ανακτήθηκε στις 9 Οκτωβρίου 2023.

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
--------------------

Ιστοσελίδα Παναγιώτη Χριστόφα
Ιστοσελίδα αυτοδιοικητικής κίνησης «ΜΠΡΟΣΤΑ»
Ιστοσελίδα παράταξης «ΤΟΛΜΑΜΕ για το Βόρειο Αιγαίο» Αρχειοθετήθηκε 2020-12-01 στο Wayback Machine.
H **Ισαβέλλα** (ιταλ. *Isabella Fieschi*, άκμασε το 1356) από τον Οίκο των Φιέσκι ήταν κόρη ευγενή από τη Γένουα και με τον γάμο της έγινε κυρία του Μιλάνου.

Βιογραφία
---------

Ήταν κόρη του ευγενή από τη Γένουα Κάρλο κόμη του Σαβινιόνε και ανιψιά του πάπα Αδριανού Ε΄ (Οτομπουόνο ντε Φιέσκι).

Ο γάμος της κανονίστηκε ως συμμαχία μεταξύ της Γένουας και του Μιλάνου. Παντρεύτηκε τον Λουκίνο Βισκόντι στο Μιλάνο το 1331. Ήταν γνωστή για την ομορφιά της και την ερωτική της ζωή και αναφέρεται ότι είχε αρκετούς εραστές. Το 1347 έκανε επίσημη επίσκεψη στη Βενετία. Κατά την επίσκεψή της συμμετείχε σε ένα όργιο, κατά το οποίο είχε ερωτικές επαφές με τρεις άνδρες ταυτόχρονα, μεταξύ των οποίων ο Αντρέα Ντάντολο δόγης της Βενετίας και ο Γκαλεάτσο Β΄ Βισκόντι ανιψιός του συζύγου της. 
Όταν το έμαθε τελικά ο σύζυγός της, ορκίστηκε να την τιμωρήσει σκληρά. Επειδή εκείνος απεβίωσε σύντομα μετά, φημολογήθηκε ότι τον είχε δηλητηριάσει η Ισαβέλλα ως αυτοάμυνα.

Έπειτα από το τέλος του, η Ισαβέλλα αναγκάστηκε να παραιτηθεί από τα δικαιώματα του γιου της στην εξουσία του Μιλάνου και τέθηκε σε κατ'οίκον περιορισμό. Το 1356 η Ισαβέλλα κατάφερε να δραπετεύσει από το Μιλάνο και σύμφωνα με πληροφορίες, επέστρεψε στην οικογένειά της στο Σαβινιόνε.

Οικογένεια
----------

Παντρεύτηκε τον Λουκίνο Βισκόντι κύριο του Μιλάνου. Είχε τέκνο:

* Λουκίνο ο νέος (νοβέλο) 1346-99, νυμφεύτηκε πρώτα τη Λουίζα Αντόρνο κόρη του δόγη της Βενετίας και μετά την Μανταλένα Στρότσι.

Πηγές
-----

* Tuchman, Barbara W. (Swedish): En Fjärran Spegel. Det stormiga 1300-talet (A Distant Mirror: The Calamitous 14th Century) Atlantis, Stockholm, 1994. ISBN 978-91-7486-260-7, p. 150
Στην ελληνική μυθολογία, η **Μελίτη** ήταν μία από τις Ναϊάδες, κόρη του θεού Αιγαίου και μία από τις πολλές ερωμένες του Δία και του γιου του, Ηρακλή. Δεδομένης της επιλογής, επέλεξε τον Ηρακλή έναντι του Δία που έφυγε για αναζήτηση άλλων αναζητήσεων. Γέννησε τον γιο του Ηρακλή, 'Υλλο. Μερικοί υποδηλώνουν ότι ήταν μια ξεχωριστή φιγούρα από τον Ύλλο, γιο του Ηρακλή από τη Δηιάνειρα.

Μυθολογία
---------

Ο Ηρακλής προσπάθησε να βρει καταφύγιο στο μυθικό νησί Σχερία, που θεωρείται ευρέως ως το νησί της Κέρκυρας στη σύγχρονη Ελλάδα, μετά τον φόνο των παιδιών του. Αποφάσισε να ξεκουραστεί κοντά σε μια λίμνη. Αυτή η λίμνη έμοιαζε να είναι το μέρος στο οποίο κατοικούσαν η Μελίτη και οι αδελφές της. Όταν η Μελίτη είδε τον Ηρακλή, τον έκρυψε μακριά από τα αδέλφια της σε ένα βαθύτερο και πιο σκοτεινό μέρος της λίμνης όπου έκανε έρωτα μαζί του. Στη συνέχεια, οι δύο τους ταξίδεψαν σε ένα άλλο μέρος του νησιού και έμειναν εκεί έως ότου η Μελίτη γέννησε τον Ύλλο.

Ο Δίας ήταν οργισμένος για την επιλογή ενός θνητού αντί γι αυτόν και γι αυτό έκανε έκκληση στον πατέρα της ο οποίος δεν θα της άφηνε να έχει πλέον παιδιά με τον Ηρακλή ή οποιαδήποτε ερωτική επαφή. Ο Ηρακλής άφησε αμέσως τη Μελίτη για άλλες θνητές. Ήταν μία από τις γυναίκες που θρηνούσαν τον θάνατο του Ηρακλή.

Ο Ύλλος δεν ήθελε να είναι υποτελής του Βασιλιά Ναυσίθοου, οπότε ταξίδεψε στα βόρεια της Ελλάδας, όπου έγινε βασιλιάς και επώνυμο σε μια μη ελληνική φυλή, του Υλλείς.

Παραπομπές
----------

1. ↑  Σχόλια του Απολλώνιου του Ρόδιου, *Αργοναυτικά*, 4. 1149
2. ↑  Απολλώνιος ο Ρόδιος, *Αργοναυτικά*, 4. 538 ff
3. ↑  Σχόλια του Απολλώνιου του Ρόδιου, *Αργοναυτικά*, 4. 524, 540, 1125, 1149; Στέφανος ο Βυζάντιος, s. v. *Υλλείς*; *Μέγα Ετυμολογικόν* 776. 40 υπό των *Υλλεών*

Πηγές
-----

* Emmy Patsi-Garin: «Επίτομο λεξικό Ελληνικής Μυθολογίας», εκδ. οίκος *Χάρη Πάτση*, Αθήνα 1969
Η **Παλιά Ηλεκτρική** ήταν το πρώτο εργοστάσιο παραγωγής εναλλασσόμενου ηλεκτρικού ρεύματος στηνΛευκωσία. Δημιουργήθηκε από ιδιωτική εταιρεία με την επωνυμία "**Ηλεκτρική Εταιρεία Λευκωσίας**" την πρώτη δεκαετία του 20ου αι. το 1913 και ηλεκτροδοτούσε κυρίως τα κυβερνητικά κτήρια, μερικές οικίες και ηλεκτροδοτούσε τα φωτιστικά του δρόμου. Διέθετε γεννήτριες που λειτουργούσαν με ντίζελ, οι οποίες προκαλούσαν ατμοσφαιρική ρύπανση, μεγάλη οχλαγωγία στον αστικό ιστό της πόλης. Ο κύριος λόγος που έκλεισε η Παλιά Ηλεκτρική ήταν το γεγονός ότι βρισκόταν στο ιστορικό κέντρο και αλλοίωνε τη φυσιογνωμία της πόλης. Τερμάτισε την λειτουργία της στις αρχές της δεκαετίας του 1950. Στα τέλη της δεκαετίας του '50 

και συγκεκριμένα το 1958 το κτήριο καταστράφηκε από πυρκαγιά. Το κόστος αποκατάστασης ήταν πολύ μεγάλο και επίσης το συγκρότημα παραγωγής ρεύματος προκαλούσε μόλυνση με τα καυσαέρια που εξέπεμπε, γεγονός το οποίο δεν ήταν επιτρεπτό να συμβαίνει στο κέντρο της πρωτεύουσας. Επιπρόσθετα, η λειτουργία των μηχανών προκαλούσε πολλή ηχορύπανση και τις διαμαρτυρίες των περιοίκων καθώς και των εκκλησιαστικών αρχών, διότι βρίσκεται πολύ κοντά στην αρχιεπισκοπή.

Εγκαταλείφθηκε για πολλά χρόνια και άρχισε να αξιοποιείται στις αρχές της δεκαετίας του 1990.

Το μεγαλύτερο τμήμα του βιομηχανικού κτιρίου ανακαινίστηκε, ώστε να στεγάσει σε σύγχρονο εκθεσιακό χώρο Μουσείο μοντέρνας τέχνης. Αυτό το κομμάτι μετά από συμφωνία μεταξύ της Αρχής Ηλεκτρισμού Κύπρου και του δήμου Λευκωσίας, παραχωρήθηκε στον Δήμο. Το βόρειο μέρος του οικοδομήματος μετατράπηκε σε σύγχρονο εστιατόριο που λειτουργεί καθημερινά μέχρι και σήμερα.

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
--------------------

* 
* 
*
Μια **μερική έκλειψη ηλίου** έλαβε χώρα στις 25 Οκτωβρίου 2022 και ήταν ορατή στην Ευρώπη, στα Ουράλια Όρη, στη Δυτική Σιβηρία, στη Μέση Ανατολή και στη Βορειοανατολική Αφρική. Η μέγιστη φάση της μερικής έκλειψης παρατηρήθηκε στη Δυτική Σιβηρία, στη Ρωσία, κοντά στο Νιζνεβάρτοβσκ. Εκεί η Σελήνη κάλυψε περίπου το 82% του ηλιακού δίσκου.

Η μερική έκλειψη ήταν ορατή σε όλη την Ελλάδα, με την καλύτερη παρατήρηση να λαμβάνει χώρα στον Βόρειο Έβρο, κοντά στην Ορεστιάδα (κάλυψη του 35% του ηλιακού δίσκου), ενώ στην υπόλοιπη χώρα είχαμε κάλυψη του ηλιακού δίσκου από τη Σελήνη από 21 έως 35%.

Δείτε επίσης
------------

Κατάλογος ηλιακών εκλείψεων ορατών από την Ελλάδα

Παραπομπές
----------

1. ↑
2. ↑
3. ↑
4. ↑
Ο **νοροϊός** (norovirus) είναι το συχνότερο αίτιο εμφάνισης ιογενούς γαστρεντερίτιδας. Ο χρόνος επώασης είναι από 24-48 ώρες και τα συμπτώματα εμφανίζονται αιφνιδίως και διαρκούν 1 με 3 ημέρες. Ένα μικρό ποσοστό των ασθενών θα χρειαστούν ιατρική παρακολούθηση (π.χ. εισαγωγή σε νοσοκομείο). Η μόλυνση χαρακτηρίζεται από διάρροια, εμετό και στομαχικό πόνο. Συνήθως δεν εμφανίζεται αίμα.

Η θνητότητα σχετιζόμενη με τη νόσο είναι χαμηλή. Υπάρχουν περίπου 685 εκατομμύρια περιστατικά νοροϊού τον χρόνο με περίπου 200.000 θανάτους ετησίως. Εμφανίζεται στον ανεπτυγμένο και αναπτυσσόμενο κόσμο. Τα άτομα κάτω των 5 ετών είναι η πιο ευάλωτη ομάδα με τον ιό προκαλεί περίπου 50.000 θανάτους στον αναπτυσσόμενο κόσμο. Εμφανίζεται κυρίως τους χειμερινούς μήνες. Λαμβάνει συχνά χώρα σε ξεσπάσματα, ειδικά σε αυτούς που ζουν σε περιορισμένους χώρους.

Το όνομα προέρχεται από το Νόργουολκ του Οχάιο, όπου υπήρξε ξέσπασμα το 1968.

Παραπομπές
----------

1. 1 2 3 4  «Norovirus Worldwide». *CDC* (στα Αγγλικά). 15 Δεκεμβρίου 2017. Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 7 Δεκεμβρίου 2018. Ανακτήθηκε στις 29 Δεκεμβρίου 2017.
2. ↑  «Norovirus (vomiting bug)». *nhs.uk*. Ανακτήθηκε στις 8 Ιουνίου 2018.
3. ↑  «Norovirus Symptoms». *CDC* (στα Αγγλικά). 24 Ιουνίου 2016. Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 6 Δεκεμβρίου 2018. Ανακτήθηκε στις 29 Δεκεμβρίου 2017.
4. ↑  «Global Burden of Norovirus and Prospects for Vaccine Development» (PDF). *CDC*. Αυγούστου 2015. σελ. 3. Ανακτήθηκε στις 29 Δεκεμβρίου 2017.
5. ↑  Nguyen, GT; Phan, K; Teng, I; Pu, J; Watanabe, T (October 2017). «A systematic review and meta-analysis of the prevalence of norovirus in cases of gastroenteritis in developing countries.». *Medicine* **96** (40): e8139. doi:10.1097/MD.0000000000008139. PMID 28984764.
6. ↑  Conly, J; Johnston, B (January 2003). «Norwalk virus - Off and running.». *The Canadian journal of infectious diseases = Journal canadien des maladies infectieuses* **14** (1): 11–3. doi:10.1155/2003/702517. PMID 18159419.
7. ↑  «Norovirus: The perfect pathogen» (στα Αγγλικά). Knowable Magazine. Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 29 Μαρτίου 2020. Ανακτήθηκε στις 12 Νοεμβρίου 2018.
Ένας Αρμένιος φορά ισλίκ
Το **ισλίκ(ι)** είναι μια μορφή σκούφου, που συνήθως φορούσαν Έλληνες Ορθόδοξοι βογιάροι της Μολδοβλαχίας, οι Φαναριώτες και οι Αρμένιοι στην Οθωμανική Αυτοκρατορία στα μέσα του 19ου αιώνα. Μαζί με την ανατολική στολή που υποδεικνύει τη μόδα και την αυστηρή κοινωνική ιεραρχία της τάξης των βογιάρων, το ισλίκι σταμάτησε να φοριέται κατά τη δεκαετία του 1840.

Ιστορία
-------

Οι απαρχές του ισλίκ χρονολογούνται στην ύστερη Βυζαντινή Αυτοκρατορία. Η απεικόνιση του Θεόδωρου Μετοχίτη στο ψηφιδωτό αφιερώματος του 14ου αιώνα της Μονής της Χώρας μπορεί να απεικονίζει ένα ισλίκι.

Αποτελούσε σημαντικό μέρος της φορεσιάς των βογιάρων της Μολδοβλαχίας, καθώς το μέγεθος, το σχήμα και ο τύπος της τσόχας από την οποία κατασκευαζόταν ένα ισλίκι υποδήλωνε την κατάταξη κάποιου στην κοινωνική ιεραρχία των Οθωμανικών Παραδουνάβιων Πριγκηπάτων.

Για παράδειγμα, οι βογιάροι της υψηλότερης τάξης φορούσαν μεγάλα ισλίκια από τσόχα. Οι βογιάροι χαμηλότερων βαθμίδων φορούσαν μικρότερα ισλίκια από φθηνότερη τσόχα, μερικές φορές με μεγάλα τετράγωνα μαξιλάρια. Το ισλίκι ήταν σαφώς μεγάλο και συχνά προσέλκυε την προσοχή Δυτικών ταξιδιωτών στις παραδουνάβιες επαρχίες. Το χρώμα της τσόχας στο ισλίκι ενός βογιάρου ήταν επίσης ενδεικτικό του δημόσιου αξιώματος που κατείχε.

Συλλογή
-------

|  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| 

|  |
| --- |
| Ο Θεόδωρος Μετοχίτης, αρχές του 14ου αιώνα |
| Ο Θεόδωρος Μετοχίτης, αρχές του 14ου αιώνα  |

|  |
| --- |
| Αρμένιος αξιωματούχος στην Κωνσταντινούπολη, 1809 |
| Αρμένιος αξιωματούχος στην Κωνσταντινούπολη, 1809  |

|  |
| --- |
| Βογιάροι της Βλαχίας, 1825 |
| Βογιάροι της Βλαχίας, 1825  |

|  |
| --- |
| Βλάχοι βογιάροι τρίτης τάξης, 1825 |
| Βλάχοι βογιάροι τρίτης τάξης, 1825  |

|  |
| --- |
| Αρμένιοι και Έλληνες της Κωνσταντινούπολης, 1825 |
| Αρμένιοι και Έλληνες της Κωνσταντινούπολης, 1825  |

|  |
| --- |
| Ιωάννης Λογοθέτης, Κυβερνήτης της Αίγινας στην ανεξάρτητη Ελλάδα, 1827 |
| Ιωάννης Λογοθέτης, Κυβερνήτης της Αίγινας στην ανεξάρτητη Ελλάδα, 1827  |

|  |
| --- |
| Σερνταρούλ Ντιμίτριε Αμάν |
| Σερνταρούλ Ντιμίτριε Αμάν  |

|  |
| --- |
| Ο ηθοποιός Ματέι Μίλο με θεατρικό κοστούμι, δεκαετία του 1860 |
| Ο ηθοποιός Ματέι Μίλο με θεατρικό κοστούμι, δεκαετία του 1860  |

 |

Δείτε επίσης
------------

* Καλπάκι

Παραπομπές
----------

1. ↑  Cartianu, Ana (1983). *History and Legend in Romanian Short Stories and Tales*. Minerva. σελ. 98.
2. ↑  Fermor, Patrick Leigh (2010). *Mani*. John Murray Press. ISBN 1848545436.
3. ↑  Vintilă-Ghiţulescu, Constanţa (2011). *From Traditional Attire to Modern Dress: Modes of Identification, Modes of Recognition in the Balkans (XVIth-XXth Centuries)*. Cambridge Scholars Publishing. σελ. 125. ISBN 1443832634.
4. ↑  Taki, Victor (2021). *Russia on the Danube: Empire, Elites, and Reform in Moldavia and Wallachia, 1812–1834*. Central European University Press. σελίδες 332–337. ISBN 9789633863831.
Παραλία της ΜένδηςΠαραλία της Μένδης
{(βικιλεξικό|Μένδη}}
Η **Μένδη** ήταν αρχαία πόλη της Χαλκιδικής, χτισμένη στο μέσο περίπου της χερσονήσου Κασσάνδρας (κατά την αρχαιότητα ονομαζόταν χερσόνησος Παλλήνης), στις ακτές του Θερμαϊκού κόλπου.

Ιστορία
-------

Τετράδραχμο της Μένδης, 460-423 π.Χ.
Ιδρύθηκε πιθανόν τον 8ο αιώνα π.Χ. από αποίκους από την Ερέτρια στα πλαίσια του δεύτερου ελληνικού αποικισμού. Η πόλη πήρε το όνομα της από το φυτό Μίνθη, είδος μέντας που αφθονούσε στην περιοχή. Το εμπόριο ξυλείας αλλά και ο χρυσός και το ασήμι που υπήρχαν στην περιοχή οδήγησαν την Μένδη σε μεγάλη ακμή. Η πόλη είχε επεκτείνει τις εμπορικές της δραστηριότητες με τις πόλεις της Θράκης αλλά και με τις πόλεις της Κάτω Ιταλίας. Φημισμένο ήταν το κρασί που παρήγαγε γνωστό ως Μενδαίος οίνος.

Κατά την διάρκεια του 5ου αιώνα π.Χ. η Μένδη εντάχθηκε στην Δηλιακή συμμαχία και έγινε σύμμαχος των Αθηναίων πληρώνοντας φόρο δεκαπέντε αττικά τάλαντα τον χρόνο. Το 423 αποσκίρτησε από την συμμαχία αλλά οι Αθηναίοι κατέστειλαν γρήγορα την επανάσταση. Κατά την διάρκεια του Πελοποννησιακού πολέμου η Μένδη, όπως και οι γειτονικές Τορώνη και Σκιώνη ήταν από τους βασικούς στόχους των αντιμαχόμενων πλευρών. Μετά το τέλος του πολέμου η Μένδη ανέκτησε την ανεξαρτησία της. 

Κατά την διάρκεια του 4ου αιώνα π.Χ. η Μένδη προσπάθησε να αποφύγει την κυριαρχία της Ολύνθου μετά την ίδρυση του κοινού των Χαλκιδέων και αργότερα την Μακεδονική ηγεμονία χωρίς να το κατορθώσει. Με την ίδρυση της Κασσάνδρειας το 315 π.Χ. η Μένδη καθώς και άλλες γειτονικές πόλεις απορροφήθηκαν από αυτή. Ωστόσο, από μαρτυρίες των αρχαίων πηγών εικάζεται η πιθανή επιβίωσή της ως τα ρωμαϊκά χρόνια.

Από την Μένδη καταγόταν ο γλύπτης Παιώνιος, γνωστός για το άγαλμα της Νίκης που είναι γνωστό ως Νίκη του Παιώνιου.

Αρχαιολογικός χώρος
-------------------

Η τοποθεσία του αρχαιολογικού χώρου της Μένδης είχε προσδιοριστεί από το 1834 αλλά συστηματική ανασκαφή έγινε μεταξύ του 1986 και 1994. Ο αρχαιολογικός χώρος καλύπτει έκταση 1200 επί 600 μέτρων, σε ένα λόφο πάνω από την θάλασσα. Διαπιστώνεται συνεχής κατοίκηση από τον 9ο μέχρι τον 4ο αιώνα π.Χ.

Παραπομπές
----------

1. ↑  Θουκυδίδης, βιβλίο Δ΄ ἐν τούτῳ δὲ Μένδη ἀφίσταται αὐτῶν, πόλις ἐν τῇ Παλλήνῃ, Ἐρετριῶν ἀποικία
2. ↑  «Γιατί το παρατσούκλι του γαϊδάρου είναι "κυρ-Μέντιος"; Το νόμισμα που απεικόνιζε γάιδαρο σε στύση». *ΜΗΧΑΝΗ ΤΟΥ ΧΡΟΝΟΥ*. 20 Ιανουαρίου 2022. Ανακτήθηκε στις 26 Οκτωβρίου 2022.
3. ↑  «Ιστορία του Πελοποννησιακού Πολέμου/Δ - Βικιθήκη». *el.wikisource.org*. Ανακτήθηκε στις 26 Οκτωβρίου 2022.
4. ↑  Διόδωρος ο Σικελιώτης 12,72,7
5. ↑   Αρχειοθετήθηκε 2017-04-24 στο Wayback Machine. Δημήτρης Κ. Σαμσάρης, Η ρωμαϊκή αποικία της Κασσάνδρειας (Colonia Iulia Augusta Cassandrensis), Δωδώνη 16(1987), τεύχ. 1, σ. 382.
6. ↑  «Νομαρχία Χαλκιδικής, η αρχαία Μένδη». Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 29 Ιουνίου 2017. Ανακτήθηκε στις 9 Απριλίου 2010.

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
--------------------

* Νομαρχία Χαλκιδικής, η αρχαία Μένδη
Χουρμάδες.
Ο **χουρμάς** είναι ο καρπός της φοινικιάς, ο οποίος λέγεται και χουρμαδιά και επιστημονικά *φοίνικας ο δακτυλοφόρος* (*Phoenix dactylifera*). Στο γλωσσικό ιδίωμα της Κέρκυρας, ο χουρμάς λέγεται **τάταλο**, ενώ στο γλωσσικό ιδίωμα της Καρπάθου ο χουρμάς λέγεται *κουρουμάς*.

Σύσταση
-------

Ο καρπός της χουρμαδιάς είναι εύγευστος και θρεπτικός, καθώς περιέχει μέχρι 70% σάκχαρο. Οι χουρμάδες διατίθενται στο εμπόριο αποξηραμένοι σε συσκευασίες, από καταστήματα πώλησης ξηρών καρπών και καφέ.

Ο φοίνικας ως δένδρο
--------------------

Ως δέντρο είναι ιδανικό για δεντροστοιχίες και συστάδες σε πάρκα. Φθάνει σε ύψος μέχρι τα 30 μέτρα.

Ιστορία
-------

Στην αρχαία Ελλάδα τα φοινικόδεντρα φύτρωναν σε αφθονία και σε μεγάλες εκτάσεις, χωρίς όμως να ωριμάζουν τον καρπό τους. "Ο δε φοίνιξ ... εν τη Ελλάδι ουδέ πεπαίνει, παρ' ενίοις δε όλως ουδέ προφαίνει καρπόν" γράφει ο Θεόφραστος στην Φυτών ιστορίαν. Λέγεται ότι η Λητώ γέννησε τον θεό Απόλλωνα στη Δήλο, κάτω από ένα φοινικόδεντρο. Με τα φύλλα του φοίνικα στεφάνωναν τους νικητές των αγώνων που γίνονταν από τον Θησέα προς τιμή του Απόλλωνα στη Δήλο. Η χριστιανική εκκλησία χρησιμοποιεί τα φύλλα συμβολικά κατά την ημέρα των Βαϊων. Στη Ρόδο υπάρχει μια πλατεία με το όνομα «Επτά Βαγιές» και μια άλλη «Εκατό Χουρμαδιές», που πήραν το όνομά τους από τις φοινικιές που υπάρχουν φυτεμένες.

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
--------------------

* Πολυμέσα σχετικά με το θέμα  Dates στο Wikimedia Commons
* Λεξιλογικός ορισμός του χουρμάς  στο Βικιλεξικό

  


|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
| Καθιερωμένοι όροι | 
* WorldCat
* LCCN: sh85035876
* BNF: cb123859020 (data)
* NKC: ph651765

 |

 |
Οι γεωγραφικοί τόποι που αναφέρονται στην Οδύσσεια
Στην ελληνική μυθολογία οι **Φαίακες** (**Φαίηκες** στην ιωνική διάλεκτο, π.χ. στον Όμηρο, ***Φαίαξ*** ή ***Φαίηξ*** στον ενικό αριθμό) ήταν ένας λαός γνωστός ιδιαίτερα από τον Όμηρο για τη ναυτοσύνη του (*«ναυσικλυτοί»*). Οι Φαίακες ήταν οι αγαπημένοι των θεών και φίλοι των ανθρώπων. Αναφέρεται ότι αρχικώς κατοικούσαν στην απομακρυσμένη Υπέρεια, στα πέρατα του κόσμου. Ως συγγενείς των θεών, αποκαλούνταν *«αγχίθεοι»*, όπως οι Κύκλωπες και οι Γίγαντες. Μια εποχή που βασιλιάς τους ήταν ο Ναυσίθοος, οι Φαίακες εκδιώχθηκαν από την Υπέρεια από τους Κύκλωπες και μετοίκησαν σε ένα νησί, τη Σχερία, που αποκλήθηκε από αυτούς και **«Νήσος των Φαιάκων»**, το οποίο ο Θουκυδίδης επιβεβαιώνει ότι πρόκειται για τη σημερινή Κέρκυρα "...ἐπαιρόμενοι καὶ κατὰ τὴν Φαιάκων προενοίκησιν τῆς Κερκύρας...". Επιπλέον ο Διόδωρος ο Σικελιώτης αναφέρει ότι η νύμφη Κόρκυρα όταν απήχθη από τον Ποσειδώνα εγκαταστάθηκε σε νησί στο οποίο δόθηκε το όνομά της, εξού η ονομασία Κέρκυρα. Εκεί άλλωστε η Κόρκυρα γέννησε τον γιο τους Φαίακα, από τη γενιά του οποίου κατάγεται ο Αλκίνοος "...εκ ταύτης δε και Ποσειδώνος εγένετο Φαίαξ...Φαίακος δε εγένετο Αλκίνοος...".

Οι Φαίακες διακρίνονταν για τη φιλοξενία τους, όπως την περιγράφει ο Όμηρος μετά τη διάσωση του Οδυσσέα από τη Ναυσικά στη «Νήσο των Φαιάκων». Ο βασιλιάς τους εμφανίζεται να κυβερνά ως πρόεδρος ενός συμβουλίου αποτελούμενου από 12 άλλους άρχοντες, ως ίσος προς εκείνους και όχι ως μέλος μιας ανώτερης τάξεως. Οι Φαίακες ήταν ειρηνικός λαός που αποστρεφόταν τον πόλεμο, εργατικοί και εύθυμοι, αγαπούσαν το καλό φαγητό, τα λουτρά, τον έρωτα, τα τραγούδια και τον χορό. *«Η εντολή αυτών είναι να παραπέμπωσιν ακινδύνως εις την πατρίδα των πάντας τους προς αυτούς πλέοντας»*, πράγμα το οποίο κατόρθωναν με τα θαυμαστά πλοία τους. Τα πλοία αυτά δεν είχαν κουπιά, ούτε πηδάλιο και διέτρεχαν τη θάλασσα σαν να ήταν φτερωτά, προικισμένα με αυτό το χαρακτηριστικό από τον θεό Ποσειδώνα, ενώ είχαν νου και μυαλό ανθρώπινο: *«Γιατί δεν έχουν τα γοργά καράβια των Φαιάκων / σαν τ' άλλα τα πλεούμενα τιμόνια ή κυβερνήτες, / μον' βρίσκουν έτσι μόνα τους τη σκέψη των ανθρώπων / και ξέρουν όλων τα χωριά, τα καρπερά χωράφια, / και γοργοτάξιδα περνούν της θάλασσας τα πλάτια, / κρυμμένα μες στην καταχνιά και στην πυκνή θολούρα / κι ούτε φοβούνται να χαθούν, μήτε κακό να πάθουν.».*

Παραπομπές
----------

1. ↑  Θουκυδίδου Ιστορία, βιβλίο 1, κεφ. 25.4
2. ↑  Diodorus (Siculus.) (1828). *Bibliotheca historica*. svmptibvs C.H.F. Hartmanni.
3. ↑  «Οδύσσεια, η 34-35». *users.sch.gr*. Ανακτήθηκε στις 24 Ιανουαρίου 2020.
4. ↑  *Οδύσσεια*, μετάφρ. Ζ. Σίδερη, θ 557-563

Πηγές
-----

* Κρουσίου: *Λεξικόν Ομηρικόν*, διασκευή από την 6η γερμανική έκδ. υπό Ι. Πανταζίδου, έκδοση «Βιβλιεκδοτικά καταστήματα Αναστασίου Δ. Φέξη», Αθήνα 1901
* Emmy Patsi-Garin: *Επίτομο λεξικό Ελληνικής Μυθολογίας*, εκδ. οίκος «Χάρη Πάτση», Αθήνα 1969
* *Ομήρου Οδύσσεια*, αρχαίον κείμενον - έμμετρος μετάφρασις Ζησίμου Σίδερη, εκδ. οίκος Ιωάννου & Π. Ζαχαροπούλου, Αθήναι 1939
* Θουκυδίδου Ιστορίαι, βιβλ.1, κεφ. 25.4
* Diodorus Siculus, Bibliotheca Istorica, Lib. IV. Cap.72
Ο **Παναθηναϊκός αμφορέας του Κλεοφράδη** που φιλοξενείται στη συλλογή του Μητροπολιτικού Μουσείου Τέχνης στη Νέα Υόρκη με αριθμό ευρετηρίου 56.171.6 είναι έπαθλο των αρχαίων Παναθηναίων. Λέγεται ότι βρέθηκε στη Βεγγάζη.

Περιγραφή
---------

Η έμπροσθεν όψη εικονίζει τη θεά Αθηνά Πολιάδα, πλαισιωμένη από δύο κίονες με Νίκη στην κορυφή. Οι δύο νίκες κρατούν φοίνικες. Πριν από τον αριστερό κίονα διαβάζουμε την επιγραφή «ΤΩΝ ΑΘΕΝΕΘΕΝ ΑΘΛΟΝ», ενώ πριν από τον δεξιό κίονα την επιγραφή «ΠΟΛΥΖΗΛΟΣ ΑΡΧΟΝ». Η όπισθεν όψη είναι διακοσμημένη με σκηνή αγώνα δρόμου, κατά την οποία τρεις αθλητές τρέχουν προς τα δεξιά.

Ιστορική τοποθέτηση
-------------------

Από τον 4ο αιώνα π.Χ. και μετά συναντάμε την επιγραφή του άρχοντα που κυβερνούσε την Αθήνα κατά τη συγκομιδή της ιερής ελιάς, από την οποία γίνονταν το λάδι έπαθλο των Παναθηναίων. Ο Πολύζηλος υπηρέτησε την περίοδο 367-368 π.Χ. και χρονολογεί την κατασκευή του αμφορέα ετούτου.

Πηγές
-----

|  |  |
| --- | --- |
| εικονίδιο Αρχαιολογία | Πύλη Αρχαιολογία |

* Παρουσίαση του αμφορέα από το Μητροπολιτικό Μουσείο Τέχνης
Η **L. Bösendorfer Klavierfabrik GmbH**, ευρύτερα γνωστή ως **Bösendorfer**, είναι αυστριακή εταιρεία κατασκευής πιάνων και από το 2008 αποτελεί θυγατρική της Yamaha Corporation. Η εταιρεία έχει ξεχωρίσει μεταξύ άλλων, καθώς κατασκευάζει μοντέλα με 92 και 97 νότες στο πληκτρολόγιο του οργάνου σε αντίθεση με τις άλλες που έχουν τυπικά 88 και χρησιμοποιεί 3 χορδές ανά νότα. Η Bösendorfer μαζί με τις εταιρείες Steinway, C. Bechstein και Blüthner αναφέρονται συχνά ως οι τέσσερις μεγαλύτερες εταιρείες (αγγλικά: Big Four‎‎) στην κατασκευή πιάνων.

Ιστορία
-------

Ο ιδρυτής της Bosendorfer, Ίγκνατς Μπεζεντόρφερ.
Ο Λούντβιχ Μπεζεντόρφερ.
Παράσταση στην αίθουσα Μπεζεντόρφερ, η οποία σταμάτησε να λειτουργεί το 1913.
Η Bösendorfer είναι μία εκ των παλαιοτέρων εταιρειών κατασκευής πιάνων και ιδρύθηκε στις 25 Ιουλίου του 1828 στη Βιέννη από τον Ίγκνατς Μπεζεντόρφερ, ενώ έχει αποκτήσει φήμη στην παραγωγή μουσικών οργάνων υψηλών προδιαγραφών.

Το 1830, η αυστριακή αυτοκρατορία έδωσε στην εταιρεία το δικαίωμα να είναι ο επίσημος κατασκευαστής πιάνων της.

Έπειτα από το θάνατο του Μπεζεντόρφερ το 1859, ο γιος του, Λούντβιχ, απέκτησε την πλήρη διαχείριση της εταιρείας, η οποία εκείνη την περίοδο είχε αξία 145.000 φιορινιών, λειτουργώντας σε νεοαποκτηθείσες εγκαταστάσεις από το 1860.

Το διάστημα 1872 μέχρι και το κλείσιμό της το 1913, η Αίθουσα Μπεζεντόρφερ που βρισκόταν στο Παλάτι του Λίχτενσταϊν ήταν μία από τις κορυφαίες αίθουσες συναυλιών στη Βιέννη.

Την 1η Μαρτίου του 1909, ο Καρλ Χότερστρασερ αγόρασε την εταιρεία από τον Μπεζεντόρφερ και τον διαδέχτηκαν οι γιοι του Αλεξάντερ και Βόλφγκανγκ το 1931.

Το 1966, η Jasper Corporation, η οποία μετονομάστηκε αργότερα σε Kimball International, μητρική εταιρεία της Kimball Pianos, ανέλαβε τον έλεγχο της Bösendorfer.

Παραπομπές
----------

1. 1 2 3  «Heritage and History: The Story of Bosendorfer - Yamaha Music London». *www.yamahamusiclondon.com*. Ανακτήθηκε στις 31 Μαρτίου 2021.
2. ↑  Deloughry, Rachel. «Pianos and their Makers: The Big Four». *blog.primephonic.com* (στα Αγγλικά). Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 4 Μαρτίου 2021. Ανακτήθηκε στις 31 Μαρτίου 2021.
3. ↑  «The Full History of Blüthner Pianos Since 1853 to Present». *AMH Pianos Services London* (στα Αγγλικά). 30 Σεπτεμβρίου 2019. Ανακτήθηκε στις 31 Μαρτίου 2021.
4. ↑  Correspondent, Leo Lewis, Asia Business. «Yamaha calls the tune in fight for pianos» (στα αγγλικά). ISSN 0140-0460.. Ανακτήθηκε στις 2021-03-31.
5. ↑  Palmieri, Robert (2003). *The Piano: An Encyclopedia (Encyclopedia of Keyboard Instruments)*. Νέα Υόρκη: Routledge. ISBN 978-0415937962.
6. ↑  «History - About - Bösendorfer». *www.boesendorfer.com*. Ανακτήθηκε στις 31 Μαρτίου 2021.
7. ↑  «Charles Vernay». *www.geschichtewiki.wien.gv.at* (στα Γερμανικά). Ανακτήθηκε στις 31 Μαρτίου 2021.
8. ↑  Dokumentation, Österreichisches Biographisches Lexikon und biographische (2003). «Hutterstrasser, Carl; Ps. Charles Vernay». *ISBN 978-3-7001-3213-4* (στα Γερμανικά). Ανακτήθηκε στις 31 Μαρτίου 2021.

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
--------------------

|  |  |
| --- | --- |
| Commons logoCommons logo | Τα Wikimedia Commons έχουν πολυμέσα σχετικά με το θέμα   **Bösendorfer** |

* Επίσημος ιστότοπος