recursal/SuperWikiNEXT-32B huggingface dataset:
Στην ελληνική μυθολογία ο **Κινύρας** ήταν ιερέας και βασιλιάς στην Κύπρο. Τον θεωρούσαν τον γενάρχη του ομώνυμου γένους των **Κινυραδών**, ιερέων της Αφροδίτης. Ο Κινύρας αναφέρεται ως βασιλιάς της Πάφου ή και ολόκληρης της Κύπρου. Είχε δωρήσει στον Αγαμέμνονα ένα περίφημο θώρακα. Γενικά, ο πλούτος του ήταν παροιμιώδης, αφού όσοι ήθελαν να μιλήσουν για υπερβολικό πλούτο ή να ευχηθούν πολλά πλούτη ανέφεραν το όνομα του Κινύρα.

Ο Κινύρας ήταν ωραιότατος άνδρας. Σύμφωνα με άλλες παραδόσεις πατέρας του Κινύρα ήταν ο Πάφος ή ο Ευρυμέδοντας ή ο Θείας. Ως μητέρα του αναφέρεται κάποια Νύμφη από την Πάφο (που τον γέννησε με τον Ευρυμέδοντα).

Κατά τη *Βιβλιοθήκη Απολλοδώρου* ο Μενέλαος, ο Οδυσσέας και ο Ταλθύβιος πήγαν και βρήκαν τον Κινύρα προκειμένου να εξασφαλίσουν τη συμμετοχή του στον Τρωικό Πόλεμο. Ο Κινύρας υποσχέθηκε να στείλει 50 πλοία, αλλά τελικώς έστειλε μόνο ένα πραγματικό πλοίο, ενώ τα άλλα 49 ήταν πήλινα ομοιώματα πλοίων! Με τον τρόπο αυτό εξαπάτησε τους Ελλαδίτες.

Ο Κινύρας και ο Απόλλων συναγωνίσθηκαν για το ποιος ήταν ο καλύτερος στο παίξιμο της λύρας. Ο Κινύρας έχασε και μετά από αυτό αυτοκτόνησε, στην Κύπρο πάντως τον θεωρούσαν εφευρέτη μουσικών οργάνων όπως το φλάουτο.

Σε μεταγενέστερες παραδόσεις, που εμφανίζονται τον 5ο αιώνα π.Χ. ο Κινύρας συνδέεται με τον μύθο του Άδωνι. Συγκεκριμένα ο Οβίδιος στις «Μεταμορφώσεις» του δίνει στον Κινύρα τον ρόλο του Θείαντα, παππού και πατέρα του Άδωνι, με αποτέλεσμα στη Δύση να υιοθετηθεί η εκδοχή αυτή. Σε άλλη εκδοχή των ίδιων παραδόσεων, από την Ασία ο Κινύρας, γιος του Σανδόκου και της Φαρνάκης, πριγκήπισσας των Υδριέων, ήρθε στην Κύπρο, όπου και ίδρυσε την Πάφο. Εκεί νυμφεύθηκε τη Μεθάρμη, κόρη του Πυγμαλίωνα, βασιλιά της Κύπρου. Ο Κινύρας και η Μεθάρμη απέκτησαν 5 παιδιά: τον Άδωνι, τον Οξύπορο, την Ορσεδίκη, τη Λαογόρη και τη Βραισία (οι τρεις κόρες τιμωρήθηκαν από τη θεά Αφροδίτη να ασκούν την πορνεία στην Αίγυπτο). Ως γιοί του αναφέρονται και ο Κουρεύς με τον Αμάρακο. Μία άλλη παράδοση αναφέρει ως γυναίκα του την Κεγχρηίδα, πριγκίπισσα των Ασσυρίων.

Οι τάφοι του Κινύρα και των απογόνων του πιστευόταν ότι βρίσκονταν μέσα στον ναό της Αφροδίτης στην Πάφο.

Παραπομπές
----------

1. 1 2 3  «Cinyras» (Ρωσικά)
2. ↑  «Adonis» (Ρωσικά)
3. ↑  *[...] ἐγέννησε Κινύραν. οὗτος ἐν Κύπρῳ, παραγενόμενος σὺν λαῷ, ἔκτισε Πάφον, γήμας δὲ ἐκεῖ Μεθάρμην, κόρην Πυγμαλίωνος Κυπρίων βασιλέως, Ὀξύπορον ἐγέννησε καὶ Ἄδωνιν, πρὸς δὲ τούτοις θυγατέρας Ὀρσεδίκην <καὶ> Λαογόρην καὶ Βραισίαν. [...]*,Απολλόδωρου Βιβλιοθήκη Γ΄
4. 1 2  John Bell, *Bell's New Pantheon*, 1790

Πηγές
-----

* Emmy Patsi-Garin: *Επίτομο λεξικό Ελληνικής Μυθολογίας*, εκδ. οίκος «Χάρη Πάτση», Αθήνα 1969

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
--------------------

* Κυριάκος Δ. Παπαδόπουλος, Κινύρας

  


|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
| Καθιερωμένοι όροι | 
* VIAF: 131146029569335821756
* SUDOC: 192138871
* BNF: cb170484229 (data)

 |

 |

|  |  |
| --- | --- |
| 

|  |
| --- |
| * Πύλη:Ελληνική μυθολογία
 |

 |
Συντεταγμένες: 45°49′40″N 6°50′59″E﻿ / ﻿45.8277°N 6.8498°E﻿ / 45.8277; 6.8498

Πανοραμική φωτογραφία του Λευκού Όρους.

Το **Λευκό Όρος** (γαλλ. *Mont Blanc*, ιταλ. *Monte Bianco*) είναι μεγάλος ορεινός όγκος των Δυτικών Άλπεων. Περιλαμβάνει την τρίτη ψηλότερη κορυφή της Ευρώπης με ύψος 4.808 μ.. Η κορυφή αποτελεί το σύνορο μεταξύ Γαλλίας και Ιταλίας, ενώ ολόκληρο το όρος βρίσκεται στα σύνορα 3 κρατών: της Γαλλίας, της Ελβετίας και της Ιταλίας.

Έχει προσανατολισμό από ΝΔ. προς ΒΑ. και χωρίζεται από βαθιές και απότομες χαράδρες. Εξαιτίας του μεγάλου ύψους του ορεινού αυτού όγκου, το μεγαλύτερο μέρος του καλύπτεται από χιόνι και πάγους. Το σχήμα του όρους μοιάζει με τραπέζι με μήκος 50 χλμ. και μέσο πλάτος 15 χλμ.

Την κύρια πλουτοπαραγωγική πηγή του όρους αποτελεί ο τουρισμός. Πράγματι οι απότομες πλαγιές του αποτελούν πόλο έλξης για τους ορειβάτες όλου του κόσμου, που ξεκινούν από τα ξενοδοχεία που υπάρχουν στις πλαγιές του, με σκοπό να κατακτήσουν τις κορυφές του. Για αυτό το λόγο άλλωστε έχει κατασκευαστεί και εναέριος σιδηρόδρομος, που ανεβάζει τους τουρίστες σε ύψος 2.665 μ. Το νέο τούνελ μεταξύ Γαλλίας και Ιταλίας, εκτός του ότι συντομεύει την απόσταση μεταξύ των δύο χωρών, συντελεί και στην τουριστική ανάπτυξη του όρους.

  


|  |  |
| --- | --- |
| Commons logoCommons logo | Τα Wikimedia Commons έχουν πολυμέσα σχετικά με το θέμα   **Λευκό Όρος** |

  


|  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| 

| π • σ • ε
Επτά Κορυφές |
| --- |
|  |
| Ασία | 
* **Έβερεστ** (8.848 μ)
 |
|  |
| Νότια Αμερική | 
* **Ακονκάγκουα** (6.962 μ)
 |
|  |
| Βόρεια Αμερική | 
* **Ντενάλι (ΜακΚίνλεϊ)** (6.198 μ)
 |
|  |
| Αφρική | 
* **Κιλιμάντζαρο** (5.893 μ)
 |
|  |
| Ευρώπη | 
* **Ελμπρούς** (5.642 μ)
* ή **Λευκό Όρος (Μον Μπλαν)** (4.810 μ)
 |
|  |
| Ανταρκτική | 
* **Όρος Βίνσεν** (4.892 μ)
 |
|  |
| Αυστραλία (υφαλοκρηπίδα) | 
* **Πούντσακ Τζάγια** (4.884 μ)
* ή **όρος Βίλχελμ** (4.509 μ)
 |
|  |
| Αυστραλία | 
* **Όρος Κοσιούσκο** (2.228 μ)
 |

 |

|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
| Καθιερωμένοι όροι | 
* WorldCat
* VIAF: 144578286
* LCCN: no2001036912
* ISNI: 0000 0004 6051 5567
* GND: 4115201-3
* NDL: 00629353
* NKC: ge161027

 |

 |



1. ↑  www.leparisien.fr/societe/et-le-mont-blanc-mesure-480781-m-29-09-2021-AA6KJS3KENEIPP66QXL2IDEYEA.php. Ανακτήθηκε στις 29  Σεπτεμβρίου 2021.
Ο **Λάντενουλφ Β΄**, *Landenulf II* (απεβ. 993) από τον Οίκο της Κάπουα διαδέχθηκε τον αδελφό του Λανδούλφος Δ΄ ως πρίγκιπας της Κάπουα το 982 και κυβέρνησε μέχρι τη δολοφονία του. Ήταν ένας από τους νεότερους γιους του Πάντουλφ Α΄ του *Σιδηροκέφαλου*, πρίγκιπα των Μπενεβέντο, Κάπουα, Σαλέρνο, Σπολέτο & Καμερίνο και της συζύγου του Αλοάρας.

Βιογραφία
---------

Ο Λάντενουλφ Β΄ ήταν νέος και κυβέρνησε υπό την επιτροπία της μητέρας του Aλοάρας μέχρι το τέλος της το 992. Ο αδελφός του Λαϊδούλφος κόμης του Tεάνo, υποκίνησε μία ομάδα πολιτών να επαναστατήσουν και να τον δολοφονήσουν το Πάσχα του επόμενου χρόνου. Κηδεύτηκε στις 21 Απριλίου στο Σαν Μπενεντέτο της Κάπουα.

Παραπομπές σε πηγές
-------------------
Ο **Κοπανάς** ήταν ένας μικρός προσφυγικός συνοικισμός μεταξύ του Βύρωνα προς τα βόρεια και της Ηλιούπολης προς τα βορειοανατολικά. Ο συνοικισμός δημιουργήθηκε μετά τη Μικρασιατική Καταστροφή και εγκαταστάθηκαν κυρίως πρόσφυγες από την Κωνσταντινούπολη. Υπήρχαν εκεί λατομεία. Πριν γίνει ο συνοικισμός η περιοχή είχε αγρούς, στάνες και βοσκοτόπια. Ανήκε στον Δήμο Αθηναίων. Στην απογραφή του 1928 είχε 4.039 κατοίκους.  

Όταν συστάθηκαν οι Δήμοι Βύρωνα και Υμηττού, η περιοχή του Κοπανά εντάχθηκε σ' αυτούς. Τότε έκλεισαν τα λατομεία. Στα τέλη της δεκαετίας του 1920 η ύδρευση του Κοπανά γινόταν με φρεάτια ύδατα, ένα τμήμα του είχε ηλεκτρικό ρεύμα, το οποίο έπαιρνε από το εργοστάσιο του Βύρωνα. Συγκοινωνιακά εξυπηρετούνταν με λεωφορεία της Ηλεκτρικής Εταιρείας Μεταφορών, τα οποία έφταναν μέχρι τον Βύρωνα. Υπήρχε ένα δημοτικό σχολείο και ναός της Μεταμόρφωσης του Σωτήρος που λειτουργεί και σήμερα. Η ενορία της Μεταμορφώσεως του Σωτήρος Κοπανά δημιουργήθηκε από την Αρχιεπισκοπή Αθηνών με το υπ' αριθμόν 3813/23-9-1930 έγγραφο. Το όνομα «Κοπανάς» το πήρε από τα ξύλα με τα οποία οι γυναίκες κοπανούσαν τα ρούχα για να καθαρίσουν, στο ρέμα που υπήρχε στην περιοχή.

Πηγή
----

* Μεγάλη Ελληνική Εγκυκλοπαίδεια Πυρσός, τόμος 14, σελ. 845
Ο **Κύκλος Τύρφινγκ** είναι μια συλλογή θρύλων γύρω από το μαγικό ξίφος Τύρφινγκ. Δύο από αυτούς βρίσκονται στην Ποιητική Έντα.

Η σμίλευση και η κατάρα
-----------------------

Το πρώτο μέρος ασχολείται με τη σμίλευση του σπαθιού Τύρφινγκ από τους Νάνους Ντούριν και Ντβάλιν. Αναγκάστηκαν να το κάνουν αυτό από τον Σβαφρλάμι, τον βασιλιά του Γκαρνταρίκι, αλλά ως εκδίκηση καταριούνται το σπαθί να σκοτώνει έναν άνθρωπο κάθε φορά που βγαίνει από τη θήκη του, να προκαλεί τρεις κακές πράξεις και να καταστεί η καταστροφή του Σβαφραλάμι.

Ο Σβαφρλαμι σκοτώνεται στη μάχη με τον έξαλλο Άρνγκριμ, ο οποίος παίρνει το σπαθί και το δίνει στο γιό του Άνγκαντυρ.

Η Μάχη του Σάμσε
----------------

Το δεύτερο μέρος ασχολείται με το θρύλο του Χγιάλμαρ, του Όρβαρ-Οντ και τη μάχη στο Σάμσε (Samsø). Οι δώδεκα γιοί του Άρνγκριμ συναντούν σε μάχη τους Χγιάλμαρ και Όρβαρ-Οντ, αλλά οι υπερέχοντες αριθμητικά ήρωες σκοτώνουν τους γιούς του Άρνγκριμ. Ο Χγιάλμαρ ωστόσο τραυματίζεται από το Τύρφινγκ και πεθαίνει.

Χέρβορ
------

Το τρίτο μέρος ασχολείται με την κόρη του Άνγκαντρυ την Χέρβορ και πως ανακτά το Τύρφινγκ από το φάντασμα του πατέρα της. Αργότερα παντρύεται και αποκτά τους γιούς Άνγκαντυρ και Χέιντρεκ.

Χέιντρεκ
--------

Το τέταρτο μέρος ασχολείται με τη σάγκα του Χέιντρεκ του σοφού, βασιλιά των Γότθων, και περιέχει τους γρίφους του Γκεστουμπλίντι. Αν η πρώτη κακή πράξη του σπαθιού είναι η θανάτωση του Χγιάλμαρ, η δεύτερη είναι η κατά λάθος σφαγή του αδερφού του Χέιντρεκ, Άνγκαντυρ. Η τρίτη και τελική πράξη είναι μάλλον όταν οι σκλάβοι του Χέιντρεκ τον δολοφονούν κατά τη διάρκεια εκστρατείας στα Καρπάθια.

Η Μάχη των Γότθων και των Ούννων
--------------------------------

Το πέμπτο μέρος είναι για τους γιούς του Χέιντρεκ, Άνγκαντυρ και Χλεντ και πώς ο Χλεντ εισέρχεται στη χώρα των Γότθων με τις Ούνικες ορδές.

Η ιστορία της Σουηδίας
----------------------

Το τελευταίο μέρος είναι για τη σουηδική ιστορία και τη σειρά των Σουηδών βασιλιάδων από τον Ίβαρ Βιντφάμνε μέχρι τον βασιλιά Φίλιπ Χάλστενσσον.

Δείτε επίσης
------------

* Κύκλος Βόλσουνγκ

  


|  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| 

| π • σ • ε
Σκανδιναβική μυθολογία |
| --- |
|  |
| Σημαντικοί θεοί | 
* Αντχριμνίρ
* Αστρίλντ
* Αουρβαντίλ
* Έγκιρ
* Μπαλντρ
* Μπορ
* Μπράγκι
* Μπούρι
* Νταγκρ
* Ντέλινγκ
* Εΐρ
* Έλλι
* Φορσέτι
* Φρέγια
* Φρέιρ
* Φρίγκα
* Φούλα
* Γκέφγιουν
* Χελ
* Χέιμνταλ
* Χέρμοντ
* Χλιν
* Χοντ
* Χούνιρ
* Χόλλερ
* Χούλντρα
* Ιντούν
* Γιορντ
* Κβάσιρ
* Λάγκα
* Λοφν
* Λόκι
* Μάγκνι
* Μάνι
* Μίμινγκ
* Μίμιρ
* Μόντι
* Νάννα
* Νέρτους
* Νγιορντ
* Νοττ
* Όντιν
* Ότταρ
* Ραν
* Σιφ
* Σιγκούν
* Σγιουφν
* Σνότρα
* Σολ
* Θωρ
* Θρουντρ
* Τυρ
* Ουλλρ
* Βάλι
* Βαρ
* Βε
* Βίνταρ
* Βίλι
* Βορ
 |  |
|  |
| Κείμενα, λατρευτικά αντικείμενα | 
* Ποιητική Έδδα
* Νεώτερη Έντα
* Σάγκα
* Ρούνοι
* Μγιόλνιρ
* Βόλσουνγκ
* Τύρφινγκ
* Αρχ. γλώσσα
 |
|  |
| Θρησκεία, κοσμολογία | 
* Σκανδιναβική κοσμολογία
* Βαλκυρίες
* Γίγαντες
* Ξωτικά
* Νάνοι
* Νορν
* Άσατρου
* Βανίρ
* Εσίρ
* Ύγκντρασιλ
* Ράγκναροκ
* Άσγκαρντ
* Μίντγκαρντ
* Γιοτουνχέιμ
 |

 |

Γερμανικός παγανισμός
Ο καταλύτης Wilkinson
Ο **καταλύτης Wilkinson** είναι σύμπλοκο του ροδίου που ονομάζεται χλωροτρισ(τριφαινυλοφωσφινο)ρόδιο(Ι) και έχει το χημικό τύπο RhCl(PPh3)3 όπου το Ph συμβολίζει την ομάδα φαινύλιο, C6H5-. Ο υποκατάστατης Ph3P είναι η τριφαινυλοφωσφίνη. Ο φωσφόρος των φωσφινών έχει ένα ασύζευκτο ζεύγος ηλεκτρονίων και δια μέσου αυτού η Ph3P ενώνεται με το ρόδιο.

Χρήσεις
-------

Έχει διαπιστωθεί ότι το σύμπλοκο Wilkinson σε βενζολικό ή μικτό βενζολικό-αιθανολικό διάλυμα είναι άριστος καταλύτης για την ομογενή υδρογόνωση ακόρεστων ενώσεων, όπως π.χ. η υδρογόνωση αλκενίων :

Επίσης καταλύει την αποκαρβονυλίωση καρβονυλικών ενώσεων :

Μηχανισμός δράσης του καταλύτη Wilkinson στην υδρογόνωση αλκενίων
-----------------------------------------------------------------

Σε διάλυμα, το σύμπλοκο RhCl(PPh3)3 ανταλλάσσει αντιστρεπτά μια ομάδα Ph3P με ένα χαλαρά συγκρατούμενο μόριο διαλύτη (solvent, S), προς σχηματισμό του συμπλόκου PhCl(PPh3)2(S). Στη συνέχεια ο καταλύτης έρχεται σε επαφή με το αλκένιο και το Η2. Ο δεσμός Η-Η διασπάται και κάθε Η συνδέεται με το Rh ανεξάρτητα. Έτσι μετά την οξειδωτική προσθήκη (oxidative addition) προκύπτει διυδροσύμπλοκο. Μετά, το αλκένιο αντιδρά με το σύμπλοκο και προσκολλάται το ίδιο στο Rh. Τώρα και τα δύο αντιδρώντα συνδέονται με το μέταλλο και προετοιμάζεται η υδρογόνωση. Τα δύο Η μεταφέρονται στους δύο C του διπλού δεσμού όχι ταυτόχρονα αλλά ένα κάθε φορά, σε δύο ξεχωριστές αντιδράσεις. Στο επόμενο στάδιο, το πρώτο Η μετατοπίζεται (migratory insertion) από το μέταλλο στον ένα από τους C του διπλού δεσμού. Ο άλλος C προσκολλάται στο μέταλλο με έναν πραγματικό σ-δεσμό, σχηματίζοντας ένα αλκυλο μέταλλο. Τώρα, στο τελικό στάδιο, το δεύτερο Η μετατοπίζεται από το μέταλλο στον C : αυτή τη φορά στον άνθρακα που συνδέεται ακόμη με το μέταλλο - το δεύτερο από τους δύο αρχικούς C του αλκενίου. Η υδρογόνωση είναι πλήρης και παράγεται το κορεσμένο προϊόν με αναγωγική απόσπαση (reductive elimination) ενώ αναγεννάται και ο καταλύτης.
Συντεταγμένες: 59°00′10″N 03°13′48″W﻿ / ﻿59.00278°N 3.23000°W﻿ / 59.00278; -3.23000


Ο **Κύκλος του Μπρόντγκαρ** (***Ring of Brodgar***) είναι ένα νεολιθικό μνημείο και κύκλος μεγαλίθων που βρίσκεται στο νησί Μέινλαντ του συμπλέγματος νησιών Ορκάδες της Σκωτίας. Ο κύκλος βρίσκεται σε ένα μικρό ισθμό ανάμεσα στο Λοχ Στέννες και στο Λόχ Χάρραϊ. Το κέντρο του κύκλου δεν έχει ανασκαφεί ποτέ από τους αρχαιολόγους, ούτε έχει επιστημονικά χρονολογηθεί, πιστεύεται όμως ότι ο πέτρινος κύκλος κατασκευάστηκε γύρω στο 2500 π.Χ. γεγονός που το καθιστά συναφές με το μνημείο του Στόουνχεντζ και πολλά άλλα αρχαία μνημεία στα Βρετανικά Νησιά και την ηπειρωτική Ευρώπη.

Ο Κύκλος του Μπρόντγκαρ ανήκει στην κατηγορία μνημείων γνωστών ως henge(s), δηλαδή κυκλικές ή οβάλ σχήματος περιοχές με διακριτά χαρακτηριστικά τους το κυκλικό ανάχωμα και την τάφρο που το περιβάλλει. Ο κύκλος έχει διάμετρο 104 μέτρα και είναι από τους μεγαλύτερους που έχουν βρεθεί στην Μεγάλη Βρετανία. Αποτελείται από 60 πέτρες, από τις οποίες οι 27 βρίσκονται ακόμα όρθιες. Οι πέτρες είναι τοποθετημένες σε κυκλική τάφρο βάθους 3 μέτρων και πλάτους 9 μέτρων.

Παρόλο που η ακριβής χρήση του κύκλου του Μπρόντγκαρ δεν είναι γνωστή η εγγύτητά του με τους Λίθους του Στέννες και τον τύμβο Μέισοου, καθώς και το ότι η περιοχή γύρω από το μνημείο είναι γεμάτη από όρθιες πέτρες και κυκλικούς χώματινους τύμβους πάνω από προϊστορικούς τάφους, καθιστούν την περιοχή σημαντικό θρησκευτικό και πνευματικό τόπο. Ο Κύκλος του Μπρόντγκαρ μαζί με τα μνημεία γύρω από το Μέισοου, συμπεριλαμβανομένου και του Μπρε αποτελούν την Καρδιά του Νεολιθικού Όρκνεϊ και ανακηρύχθηκαν από την UNESCO ως Μνημεία Παγκόσμιας Κληρονομιάς το 1999.

Δείτε επίσης
------------

* Ο τύμβος Μέισοου (Maeshowe)
* Η Πέτρα Λουντ (The Stone Lud)
* Ορθόλιθοι του Στέννες (Standing Stones of Stenness)
* Σκάρα Μπρε (Skara Brae)
* Ο κατάλογος με τα Μνημεία Παγκόσμιας Κληρονομιάς της UNESCO

Φωτογραφίες
-----------

* 
*

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
--------------------

|  |  |
| --- | --- |
| εικονίδιο Αρχαιολογία | Πύλη Αρχαιολογία |

* Η Καρδιά του Νεολιθικού Όρκνεϊ στη σελίδα της UNESCO
* Η επίσημη ιστοσελίδα του κύκλου του Μπρόντγκαρ
* Σελίδα για τον κύκλο του Μπρόντγκαρ

|  |  |
| --- | --- |
| Commons logoCommons logo | Τα Wikimedia Commons έχουν πολυμέσα σχετικά με το θέμα   **Κύκλος του Μπρόντγκαρ** |

|  |  |  |  |  |  |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| 

| π • σ • ε
Καρδιά των Νεολιθικών Ορκάδων **- Μνημείο Παγκόσμιας Κληρονομιάς UNESCO** |
| --- |
|  |
| Νεολιθικός Οικισμός Skara Brae | 
Τύμβος Μέισοου  · Ορθόλιθοι του Στέννες  · Κύκλος του Μπρόντγκαρ  · Νεολιθικός οικισμός Σκάρα Μπρε | Κύκλος του ΜπρόντγκαρΚύκλος του Μπρόντγκαρ |

 |
Το **Κομμουνιστικό Εργατικό Κόμμα Ρωσίας** (ρωσικά: Российская Коммунистическая Рабочая Партия‎) ιδρύθηκε τον Νοέμβρη του 1991 στη βάση της *«Κίνησης Κομμουνιστικής Πρωτοβουλίας»* του ΚΚΣΕ. Ά Γραμματέας από το 1993 μέχρι το 2021 ήταν ο Βίκτορ Τιούλκιν. Από το 2021 Ά Γραμματέας είναι ο Στεπάν Μαλέντσοφ Η επίσημη εφημερίδα του κόμματος και όργανο του είναι η «Εργαζόμενη Ρωσία». Η νεολαία του κόμματος ονομάζεται Επαναστατική Κομμουνιστική Ένωση Νεολαίας (Μπολσεβίκοι). 

Στις βουλευτικές εκλογές του 1995 το σχήμα των (ΚΕΚΡ, ΡΚΚ, Εργαζόμενη Ρωσία) με ονομασία *«Κομμουνιστές- Εργαζόμενη Ρωσία-Για την ΕΣΣΔ»* απέσπασε (4.5%) και εξέλεξε έναν βουλευτή στη Δούμα τον Βίκτορ Τιούλκιν. Στις βουλευτικές εκλογές του 1999 το σχήμα των (ΚΕΚΡ, ΡΚΚ) με ονομασία *«Κομμουνιστές και Εργαζόμενοι της Ρωσίας - Για την ΕΣΣΔ»* απέσπασε (2.2%). Στις βουλευτικές εκλογές του 2003 το ΚΕΚΡ-ΡΚΚ συμφώνησε με το ΚΚΡΟ να συμπεριληφθούν υποψήφιοι του στις λίστες του. Το ΚΕΚΡ μέσα από τις λίστες του ΚΚΡΟ εξέλεξε βουλευτή τον Βίκτορ Τιούλκιν. Το *«Μέτωπο Εργαζομένων Ρωσίας – ΡΟΤ ΦΡΟΗΤ»* είναι ένα κοινωνικοπολιτικό μέτωπο που δημιούργησε το ΚΕΚΡ με σκοπό την οργάνωση των εργατικών αγώνων αλλά και την καταγραφή του ως πολιτικού κόμματος για τη συμμετοχή στις εκλογές. Το *«Μέτωπο Εργαζομένων Ρωσίας – ΡΟΤ ΦΡΟΗΤ»* το 2012 κατέγραψε 60.000 μέλη. Στις τοπικές εκλογές της Αγίας Πετρούπολης το 2016 απέσπασε περίπου 10.000 ψήφους (1%). Για τις Προεδρικές εκλογές του 2018 πρότεινε υποψήφια τη Ναταλία Λισίτσινα εργάτρια συνδικαλίστρια στο εργοστάσιο Κιρόφσκι Ζαβόντ. Παρότι μαζεύτηκαν 110.000 υπογραφές σύμφωνα με τις κρατικές αρχές την ώρα της προθεσμίας είχαν σταλεί ταχυδρομικά μόνο οι 90 χιλιάδες και έτσι δεν έγινε δεκτή η υποψηφιότητα που θέλει 100 χιλιάδες υπογραφές στήριξης του υποψηφίου προέδρου. 

Το ΚΕΚΡ είναι μέλος του ΚΚΣΕ 2001 από το 2011. Επίσης είναι μέλος της «Ευρωπαϊκής Κομμουνιστικής Πρωτοβουλίας». Το 2008 υπογράφηκε συμφωνία ανάμεσα στο ΚΕΚΡ-ΡΚΚ και τις οργανώσεις του ΚΚΣΕ 2001 στη Ρωσία για ενοποίηση τους και μετονομασία του σε ΚΕΚΡ-ΚΚΣΕ. Έτσι το 2011 το ΚΕΚΡ-ΚΚΣΕ εντάχθηκε και στο ΚΚΣΕ 2001 μαζί με πολιτικές οργανώσεις όπως το Κομμουνιστικό Κόμμα Εργατών Λευκορωσίας (Οργάνωση του ΚΚΣΕ στη Λευκορωσία), την Ένωση Κομμουνιστών Ουκρανίας.
Στη βιοχημεία, **κύκλος του Κάλβιν** (*αγγλ.* Calvin cycle) ονομάζεται μια σειρά χημικών αντιδράσεων που οδηγούν στη βιοσύνθεση υδατανθράκων, κυρίως εξόζων. Οι αντιδράσεις πραγματοποιούνται στην υδατώδη μήτρα των χλωροπλαστών και αποτελούν μέρος της φωτοσύνθεσης. Ο κύκλος των αντιδράσεων, που περιγράφηκε για πρώτη φορά -το 1950- από τον Αμερικανό βιοχημικό Μέλβιν Κάλβιν (προς τιμή του ονομάστηκε έτσι) και τους συνεργάτες του, και αποτελείται από τρία στάδια: *δέσμευση άνθρακα* - *αναγωγή* - *αναγέννηση*.

Κατά τον κύκλο του Κάλβιν, το διοξείδιο του άνθρακα (CO2) που τα φυτά δεσμεύουν από την ατμόσφαιρα ενσωματώνεται με αντιδράσεις οξειδοαναγωγής σε περισσότερο πολύπλοκα οργανικά μόρια και τελικά σε υδατάνθρακες. Η ενέργεια για τη σειρά των αντιδράσεων αυτών παρέχεται από την ATP, ενώ η NADPH ενεργεί ως περιοριστικός παράγοντας. Υπόψη ότι τόσο η ATP όσο και η NADPH παράγονται κατά τη φωτοσύνθεση από ένζυμα που εντοπίζονται στο εσωτερικό των χλωροπλαστών.

Επειδή το φως δεν είναι απαραίτητο στην ολοκλήρωση των αντιδράσεων, ονομάζονται φωτοανεξάρτητες ή «σκοτεινές» αντιδράσεις, σε αντιδιαστολή με τις προηγούμενες αντιδράσεις της φωτοσύνθεσης που είναι φωτοεξαρτώμενες («φωτεινές» αντιδράσεις). Σε κάθε ολοκλήρωση του κύκλου δεσμεύεται ένα μόριο διοξειδίου του άνθρακα με παραγωγή δύο μορίων φωσφογλυκερικού οξέος (PGA). Απαιτούνται τρεις συνεχόμενες ολοκληρώσεις του κύκλου για την απελευθέρωση ενός μορίου φωσφογλυκεραλδεΰδης (PGAL) προκειμένου να ακολουθήσει η μεταβολική οδός της γλυκόζης, ενώ τα υπόλοιπα πέντε μόρια PGAL παραμένουν στον κύκλο.

Συνεπώς σε κάθε έξι ολοκληρώσεις του κύκλου παράγονται επαρκείς ποσότητες PGAL προκειμένου να παραχθεί ένα μόριο γλυκόζης.

Παραπομπές
----------

1. ↑  J. M. Berg· J. L. Tymoczko· G. J. Gatto· L. Stryer (2015). *Βιοχημεία*. Πανεπιστημιακές Εκδόσεις Κρήτης. σελ. 613. [*νεκρός σύνδεσμος*]
2. ↑
3. ↑

Δείτε επίσης
------------

* Φωτοσύνθεση
* Οδός C4
* Φυτά CAM
Ο **Καϊκοβάδης Β΄** (1239 - 1257) Σουλτάνος του Ρουμ (1249 - 1257) ήταν ο μικρότερος από τους τρεις γιους του σουλτάνου Καϋχοσρόη Β΄ με την Γεωργιανή πριγκίπισσα Θαμάρ. Η μητέρα του ήταν η αγαπημένη σύζυγος του Καϋχοσρόη Β΄ γι'αυτό ο πατέρας του επέλεξε τον Καϋκοβάδη σαν διάδοχο. Την εποχή που πέθανε ο πατέρας του ήταν πολύ μικρός και αδύναμος και το σουλτανάτο βρισκόταν σε κίνδυνο από τους Μογγόλους, ο βεζίρης αποφάσισε να τοποθετήσει συμβασιλείς τους δυο μεγαλύτερους αδελφούς του Καϊκαούσης Β΄ και Κιλίτζ Αρσλάν Δ΄.

Οι Μογγόλοι ζήτησαν από τον αδελφό του Καϊκαούσης Β΄ να έρθει να επισκεφτεί τον Μόνγκε Καν (1209 - 1259), τα αδέλφια σε συμβούλιο στην Καισάρεια αποφάσισαν να στείλουν στην θέση του τον Καϋκοβάδη Β΄. Το ταξίδι για την Οβορχανγκάι που βρισκόταν η πρωτεύουσα του Μόνγκε Καν ήταν περιπετειώδες, ο Καϊκοβάδης Β΄ μπόρεσε να το καθυστερήσει τουλάχιστον δύο χρόνια. Την επόμενη μέρα που ξεκίνησε το ταξίδι ο Καϊκοβάδης Β΄ βρέθηκε αιφνίδια νεκρός, ο σερίφης που τον συνόδευε κατηγορήθηκε ότι τον θανάτωσε αλλά δεν αποδείχτηκε τίποτα.

Παραπομπές
----------

1. ↑  Cahen, σ. 271

Πηγές
-----

* Claude Cahen, Pre-Ottoman Turkey: a general survey of the material and spiritual culture and history c. 1071-1330, trans. J. Jones-Williams (New York: Taplinger, 1968)
Για άλλες χρήσεις, δείτε: Κρήτη (αποσαφήνιση).

Το **Κρήτη ΙΙΙ** ήταν αντιτορπιλικό τύπου 'Μ', παραγγελία της ελληνικής Κυβέρνησης στην Αγγλία. Η ναυπήγηση άρχισε το 1914.

Ιδίου τύπου πλοία ‘Χίος ΙΙΙ’, ‘Κρήτη ΙΙΙ’, ‘Λέσβος ΙΙ’, και ‘Σάμος ΙΙΙ’. Τα παραγγελθέντα αυτά πλοία ποτέ δεν παραδόθηκαν λόγω του Α’ Παγκοσμίου Πολέμου, κρατήθηκαν από τους Βρετανούς και χάθηκαν οι προκαταβολές

Τα αναφερόμενα πλοία σαν Αγγλικά έλαβαν μέρος στον Α’ Παγκόσμιο πόλεμο και ένα από αυτά βυθίστηκε κατά την διάρκεια Ναυτικών επιχειρήσεων. Το ‘Κρήτη ΙΙΙ’ ονομάσθηκε ‘MEDEA’, το ‘Λέσβος ΙΙ’ ονομάσθηκε ‘MEDUSA’, το ‘Χίος ΙΙΙ’ ονομάσθηκε ‘MELAMBUS’ και το ‘Σάμος ΙΙΙ’ ονομάσθηκε ‘MELPOMENE’.
Τα δύο κολοσσιαία αγάλματα τού φαραώ Αμενχοτέπ/Αμένοφη Γ΄.
Ο **Κολοσοί τού Μέμνωνα**, αραβ. el-Colossat ή es-Salamat είναι δύο από συμπαγή λίθο αγάλματα τού φαραώ Αμενχοτέπ Γ΄ (εξελληνισμένα Αμένοφη Γ΄), που βασίλευσε στην Αίγυπτο κατά τη 18η δυναστεία. Από το 1350 π.Χ. στέκονται στη Νεκρόπολη των Θηβών, δυτικά τού Νείλου και της σημερινής πόλης τού Λούξορ (αρχ. Ουασέτ/Νουτ, εξελληνισμένα Θήβες).

Το όνομα
--------

Οι κολοσσοί στα σύγχρονα αραβικά ονομάζονται Κομ ελ-Χατάν, αλλά γενικά είναι γνωστοί με το ελληνικό όνομα *Ναός τού Μέμνωνα* από την εποχή των Ρωμαίων. Ο Μέμνων ήταν ένας ήρωας τού Τρωικού Πολέμου, βασιλιάς της Αιθιοπίας, που οδήγησε τον στρατό του από την Αφρική στη Μ. Ασία για να συνδράμει στην άμυνα της πολιορκούμενης πόλης τού θείου του Πριάμου, αλλά τελικά σκοτώθηκε από τον Αχιλλέα. Ο Μέμνων (που το όνομά του -αυτός που (επι)μένει- σημαίνει ο σταθερός, ο αποφασιστικός) λέγεται ότι ήταν γιος της Ηούς (Αυγής). Σχετίζεται με τους κολοσσούς που κτίστηκαν αρκετούς αιώνες πιο πριν, καθώς αναφέρεται ότι το βόρειο άγαλμα "φωνάζει" την αυγή, έτσι έγιναν γνωστοί ως *Κολοσσοί τού Μέμνωνα*. Τελικά όλη η Νεκρόπολη των Θηβών έγινε γενικά γνωστή ως *Μεμνώνιον*, κάνοντας τον ήρωα "ηγεμόνα της Δύσης", όπως στην περίπτωση τού θεού Όσιρη, που αποκαλείτο ηγέτης της δύσης.

Πηγές
-----

* Lord Curzon: "The Voice of Memnon" in Tales of Travel (1923)
* Rupert T. Gould: "Three Strange Sounds: The Cry of Memnon" in Enigmas: Another Book of Unexplained Facts (1929)
* Armin Wirsching: "Excursion on transport and erection of the Colossi" in: Armin Wirsching: Obelisken transportieren und aufrichten in Aegypten und in Rom (3rd ed. 2013) ISBN 978-3-8334-8513-8

|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
| Καθιερωμένοι όροι | 
* SUDOC: 033669376
* BNF: cb12451340g (data)

 |

 |
Η **Καϊτζάκ Λευκωσίας** ήταν μία κυπριακή ποδοσφαιρική ομάδα των Αρμενίων της Κύπρου με έδρα τη Λευκωσία. Ιδρύθηκε το 1957. Έδρα της ομάδας ήταν το Παλιό Γ.Σ.Π.. Είχε συμμετάσχει 2 φορές στο πρωτάθλημα Β΄ κατηγορίας. Η ονομασία της ομάδας στα ελληνικά σημαίνει αστραπή.

Ιστορία
-------

Η Καϊτζάκ Λευκωσίας εντάχθηκε στην Κυπριακή Ομοσπονδία Ποδοσφαίρου (ΚΟΠ) το Δεκέμβριο του 1961 ως ομάδα Β΄ κατηγορίας. Η πρώτη της συμμετοχή στο πρωτάθλημα ήταν την περίοδο 1961-62. Την περίοδο εκείνη η Β΄ κατηγορία ήταν χωρισμένη σε γεωγραφικές περιφέρειες. Η Καϊτζάκ συμμετείχε στον όμιλο Λευκωσίας-Κερύνειας. Στο κύπελλο Κύπρου 1961-62 αποκλείστηκε στον Α΄ γύρο από την Ομόνοια. Την περίοδο 1962-63 συμμετείχε στον όμιλο Λευκωσίας-Κερύνειας-Αμμοχώστου. Στο κύπελλο Κύπρου 1962-63 αποκλείστηκε στον Α΄ γύρο από την Ανόρθωση. Τις επόμενες περιόδους δεν συμμετείχε στο πρωτάθλημα καθώς ζητούσε αναστολή συμμετοχής από την ΚΟΠ. Το 1968 διαγράφηκε από την ομοσπονδία κατόπιν δική του απόφασης.


Η πορεία της Καϊτζάκ Λευκωσίας στις διοργανώσεις της ΚΟΠ.| Περίοδος | Πρωτάθλημα | Κύπελλο |
| --- | --- | --- |
| Κατηγορία | Θέση | Ομάδες | Αγώνες | Νίκες | Ισοπαλίες | Ήττες | Τέρματα | Βαθμοί | Διοργάνωση | Φάση |
| Υπέρ | Κατά |
| 1961-62 | Β΄ | 1 | 3 | 4 |  |  |  |  |  |  | 1961-62 | Α΄ γύρος |
| 1962-63 | Β΄ | 2 | 5 | 8 |  |  |  |  |  |  | 1962-63 | Α΄ γύρος |
| Βαθμολογία: Νίκη=3 βαθμοί, Ισοπαλία=2 βαθμοί, Ήττα=1 βαθμός |

1Η Β΄ κατηγορία ήταν χωρισμένη σε τρεις ομίλους. Η Καϊτζάκ συμμετείχε στον όμιλο Λευκωσίας-Κερύνειας.  

2Η Β΄ κατηγορία ήταν χωρισμένη σε τρεις ομίλους. Η Καϊτζάκ συμμετείχε στον όμιλο Λευκωσίας-Κερύνειας-Αμμοχώστου.

Παραπομπές
----------

1. ↑  «Απόφαση έκτακτης γενικής συνέλευσης της ΚΟΠ». *Θάρρος*: σελ. 6. 1961-12-12.
2. ↑  ΚΟΠ (Οκτώβριος 2014). *Το περιοδικό της ΚΟΠ*. Λευκωσία: ΚΟΠ, σελ. 69. Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 2015-08-31.. Ανακτήθηκε στις 2016-04-14.
3. ↑  Γαβριηλίδης & Παπαμωυσέως 2001, σελ. 72
4. ↑  Γαβριηλίδης & Παπαμωυσέως 2001, σελ. 73

Πηγές
-----

* «Το Αρμένικο ποδόσφαιρο στην Κύπρο». 7 Ιανουαρίου 2010. Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 14 Απριλίου 2016. Ανακτήθηκε στις 14 Απριλίου 2016.

Δείτε επίσης
------------

|  |  |
| --- | --- |
| εικονίδιο Ποδόσφαιρο | Πύλη Ποδόσφαιρο |

* Ποδόσφαιρο στην Κύπρο
Συντεταγμένες: 41°54′13″N 12°29′19″E﻿ / ﻿41.9037°N 12.4885°E﻿ / 41.9037; 12.4885

Στο κέντρο της πολύβουης Πιάτσα Μπαρμπερίνι στη Ρώμη βρίσκεται η **Κρήνη του Τρίτωνα** (ιταλικά: *Fontana del Tritone*) του Τζiαν Λορέντσο Μπερνίνι. Δημιουργήθηκε για τον Πάπα Ουρβανό Η΄ το 1642, λίγο μετά την ολοκλήρωση του ανακτόρου του, του Παλάτσο Μπαρμπερίνι, που σήμερα στεγάζει την Έκθεση Αρχαίας Τέχνης. Δελφίνια ισορροπούν πάνω στα κεφάλια τους, στρίβοντας τις ενωμένες ουρές τους για να στηρίξουν ένα τεράστιο όστρακο. Πάνω σε αυτό παρουσιάζεται γονατιστός και σε υπερφυσικό μέγεθος, ο Τρίτων, μια θεότητα της θάλασσας κατά την ελληνορωμαϊκή μυθολογία. Ρίχνει πίσω το κεφάλι φυσώντας ένα πίδακα νερού ψηλά μέσα από ένα κοχύλι. Ανάμεσα στις ουρές των δελφινιών φαίνονται τα κλειδιά του Αγίου Πέτρου, η Τιάρα του Πάπα και το οικόσημο των Μπαρμπερίνι, με τις χαρακτηριστικές μέλισσες. Το σιντριβάνι αυτό από ασβεστόλιθο ήταν από τα πρώτα του διάσημου καλλιτέχνη και φτιάχτηκε για να παρέχει νερό από τo υδραγωγείο της Acqua Felice, το οποίο και ο Ουρβανός αναπαλαίωσε με μια μεγάλη γιορτή. Ήταν η τελευταία παραγγελία που ο Μπερνίνι έλαβε από το μεγάλο του προστάτη. Στην ίδια πλατεία βρίσκεται και η Κρήνη των Μελισσών του ίδιου καλλιτέχνη.

Πηγές
-----

* "Ρώμη", σειρά "Οδηγοί του Κόσμου", εκδόσεις Η Καθημερινή Α.Ε. Dorling Kindersley

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
--------------------

* Web Gallery of Art: εικόνα και περιγραφή.
* (Mary Anne Sullivan), φωτογραφίες της Κρήνης του Τρίτωνα.

Εικόνες
-------

* 
* 
* 
* 

1. 1 2 3  *dati.beniculturali.it*.
Ο **Κρηνίτης** ήταν βυζαντινός στρατηγός του 10ου αιώνα, κυβερνήτης του Θέματος Καλαβρίας.. 

Ο Κρηνίτης καταγόταν από τη Χαλδία και στην αρχή της βασιλείας του Κωνσταντίνου Ζ΄, διορίστηκε στρατηγός στην Καλαβρία. Ήταν όμως κακός κυβερνήτης, αναφέρεται ότι έκλεβε τον ντόπιο πληθυσμό και πλούτιζε παράνομα. Είναι γνωστό ότι αγόραζε φθηνά τρόφιμα και τα πουλούσε σε υψηλές τιμές σε μουσουλμάνους στη Βόρεια Αφρική, οι οποίοι τότε υπέφεραν από πείνα και εμφύλιο πόλεμο. 

Το 947, όταν ξαναρχίστηκαν οι εχθροπραξίες μεταξύ Βυζαντινών και Μουσουλμάνων, ο Κωνσταντίνος παρενέβη, τον απολύθηκε και δήμευσε την περιουσία του. Ο Κρηνίτης τότε πθανε ντροπή. Θεωρείται, αν και αβέβαιο, ότι μπορεί να συσχετιστεί με την Κρηνίτη Αροτρά και τον πατρίκιο Κρηνίτη.

Παραπομπές
----------

1. ↑  Lilie 2013

Πηγές
-----

* Lilie Ralph Johannes, Ludwig, Claudia; Zielke, Beate et al. *Prosopographie der mittelbyzantinischen Zeit Online*, Berlim-Brandenburgische Akademie der Wissenschaften, Krinites Chaldos, Nach Vorarbeiten F. Winkelmanns erstellt, 2013
Ο **Μιέσκο**, πολων. Mieszko Lubuski (π. 1223/27 - 1242) από τον Οίκο των Πιαστ-Σιλεσίας ήταν δούκας του Λούμπους (από το 1241).

Βιογραφία
---------

Ήταν ο δευτερότοκος γιος του Ερρίκου Β΄ του *Ευσεβούς*, δούκα του Βρότσλαφ και της Άννας των Πρεμυσλιδών, κόρης του Ότακαρ Α΄ της Βοημίας.

Ο Ερρίκος Β΄ διαδέχθηκε το 1238 τον πατέρα του ως υψηλός δούκας της Πολωνίας, δούκας της Κρακοβίας και εξουσίαζε τη Σιλεσία και μεγάλες περιοχές της Μεγάλης Πολωνίας. Έπρεπε να αποτρέπει πολλές επιθέσεις των μαργράβων του Βρανδεμβούργου (από τοn Οίκο των Ασκάνια) και τvn αρχιεπισκόπvn του Μαγδεμβούργου στις δυτικότερες περιοχές της Μεγάλης Πολωνίας, που απλωνόταν γύρω από το πρώην Βελέτι κάστρο του Λούμπους, στις όχθες του ποταμού Όντερ.

Όμως το 1241, κατά τη Μογγολική εισβολή στην Πολωνία, ο Ερρίκος Β΄ ηττήθηκε και σκοτώθηκε στη μάχη της Λεγκνίτσα. Τότε ο Μιέσκο και ο μεγαλύτερος αδελφός του Μπολέσλαφ Β΄ ο Φαλακρός ήταν αρκετά μεγάλοι, ώστε να θεωρηθούν ενήλικοι σύμφωνα με τα έδιμα του Οίκου των Πιαστ. Οι σύγχρονοι τού Μιέσκο χρονογράφοι τον καλούν Lubuski, οπότε ο αδελφός του, αφού κράτησε τη Σιλεσία, φαίνεται του έδωσε το Λούμπους της Μεγάλης Πολωνίας ως ξεχωριστή περιοχή, μάλλον σύμφωνα με τη διαθήκη του πατέρα τους.

Αυτή η συμφωνία βέβαια είχε προσωρινή ισχύ, ώσπου οι νεότεροι αδελφοί τους Ερρίκος Γ΄ ο Λευκός και Κορράδος Α΄ του Γκλόγκουφ ενηλικιωθούν. Τότε όμως ο Μιέσκο είχε ήδη αποβιώσει σε ηλικία 17 περίπου ετών και τάφηκε στην εκκλησία του Αγ. Πέτρου, στο κάστορ Λούμπους. Ήταν άγαμος και σύντομα μετά, το 1248/49, ο Μπολέσλαφ Β΄ υποσχέθηκε τη γη του στους αρχιεπισκόπους του Μαγδεμβούργου και τους μαργράβους του Βρανδεμβούργου.

Πηγές
-----

* Το άρθρο αυτό μεταφράστηκε από το αντίστοιχο στην Πολωνική και Γερμανική Βικιπαίδεια.
Παλαιότερο έμβλημα της ομοσπονδίας
Η **Κολυμβητική Ομοσπονδία Ελλάδος** ιδρύθηκε το Σεπτέμβριο του 1927 με την ονομασία "Ελληνική Κολυμβητική Ομοσπονδία Φιλάθλων" (Ε.Κ.Ο.Φ.) από τους συλλόγους Πανελλήνιος Γ.Σ. Ν.Σ. Πέλοψ, Ολυμπιακός ΣΦΠ, Ν.Σ. Καστέλλας με σκοπό την προαγωγή των ναυτικών αγωνισμάτων και την εξυπηρέτηση αυτού του αθλητικού κλάδου. Εκτός από τα τέσσερα σωματεία που υπέγραψαν το πρώτο αυτό πρακτικό, την αίτηση προς τον ΣΕΓΑΣ για ίδρυση ξεχωριστής ομοσπονδίας συνυπέγραψαν και εκπρόσωποι άλλων επτά συλλόγων. Ήταν οι: Ε.Ν.Ο. Αλεξανδρείας, Άρης Θεσσαλονίκης, Ηρακλής Θεσσαλονίκης, Παλλεσβιακός, Πανιώνιος, Γ.Σ. Βόλου, Εθνικός Πειραιώς, Γ.Σ. Αμαρουσίου. Στις 21 Οκτωβρίου 1927 ο ΣΕΓΑΣ ενέκρινε την δημιουργία της νέας ομοσπονδίας, η οποία τον Ιανουάριο του 1928 πραγματοποίησε την ιδρυτική της Γ.Σ. και συγκρότησε Δ.Σ. Πρώτος πρόεδρος εκλέχτηκε ο Δ. Καλλιμασιώτης, μετά το θάνατο του οποίου το 1930 ανέλαβε ο Ν. Πρωτόπουλος.

Το 1999 άλλαξε την επωνυμία της από Ε.Κ.Ο.Φ. σε Κ.Ο.Ε.

Η Κ.Ο.Ε. έχει υπό την επιμέλεια και την εποπτεία της πέντε ολυμπιακά αθλήματα, την αγωνιστική κολύμβηση, την υδατοσφαίριση, τη συγχρονισμένη κολύμβηση, τις καταδύσεις , της Κολύμβησης Μεγάλων Αποστάσεων (OPEN WATER) και τη τεχνική κολύμβηση. Η έδρα της βρίσκεται στη Νέα Σμύρνη (Λεωφ. Συγγρού 137).

Παραπομπές
----------

1. ↑  «Κολυμβητική Ομοσπονδία Ελλάδος - Ιστορικό». Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 22 Σεπτεμβρίου 2011. Ανακτήθηκε στις 27 Νοεμβρίου 2008.
2. ↑  «"Αθλητικό Βήμα", ψηφ. σελ. 370». Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 19 Φεβρουαρίου 2015. Ανακτήθηκε στις 9 Νοεμβρίου 2012.
3. ↑  Οι αφετηρίες της ένδοξης πορείας των 6 Αθλημάτων της ΚΟΕ koe.org.gr

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
--------------------

* Επίσημος ιστότοπος

  


|  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| 

| π • σ • ε
Ελληνική υδατοσφαίριση |
| --- |
|  |
| 
Κολυμβητική Ομοσπονδία Ελλάδος |
|  |
| Εθνικές Ομάδες Ανδρών | 
Εθνική Ανδρών  · Εθνική Νέων Ανδρών  · Εθνική Εφήβων  · Εθνική Παίδων |
|  |
| Εθνικές Ομάδες Γυναικών | 
Εθνική ομάδα γυναικών  · Εθνική Νέων Γυναικών  · Εθνική Νεανίδων  · Εθνική Κορασίδων |
|  |
| Πρωταθλήματα ανδρών | 
Α1 Ανδρών  · Α2 Ανδρών  · Β΄ Ανδρών  · Γ΄ Ανδρών  · Δ΄ Ανδρών (Καταργήθηκε) · Νέων Ανδρών  · Εφήβων  · Παίδων  · Μίνι Παίδων |
|  |
| Πρωταθλήματα γυναικών | 
Α1 Γυναικών  · Α2 Γυναικών  · Β΄ Γυναικών  · Γ΄ Γυναικών (Καταργήθηκε)  · Νέων Γυναικών  · Νεανίδων  · Κορασίδων  · Μίνι Κορασίδων |
|  |
| Διοργανώσεις Κυπέλλου | 
Κύπελλο Ανδρών  · Κύπελλο Γυναικών  · Σούπερ Καπ |
|  |
| Ευρωπαϊκές Σιακρίσεις | 
Ευρωπαϊκές διακρίσεις ελληνικών συλλόγων |

 |
Συντεταγμένες: 35°40′N 10°06′E﻿ / ﻿35.667°N 10.100°E﻿ / 35.667; 10.100


Η **Καϊρουάν**, ή **Κιρουάν**, ή **Αλ Καϊραουάν**, (αραβικά: القيروان al-qairawān) είναι σημαντική πόλη της Τυνησίας. Βρίσκεται στο ΒΑ. τμήμα της χώρας και είναι η πρωτεύουσα του ομώνυμου Κυβερνείου Καϊρουάν. Κατά τη απογραφή του 2004 ο πληθυσμός της έφθανε τους 117.903 κατοίκους, που αποκαλούνται Καϊρουανοί.

Η Καϊρουάν είναι ένα από τα μεγαλύτερα θρησκευτικά κέντρα του Ισλαμισμού, χαρακτηριζόμενη τρίτη ιερή πόλη μετά τη Μέκκα και τη Μεδίνα. Στην πόλη αυτή βρίσκεται το ιστορικό και μεγαλοπρεπές «τζαμί του Ούκμπα». Έχει δε χαρακτηριστεί από την UNESCO Μνημείο Παγκόσμιας Κληρονομιάς

Το όνομά της προέρχεται από την αντίστοιχη περσική λέξη που σημαίνει καραβάνι. Ιδρύθηκε περί το 670 ΚΕ, αρχικά ως στρατόπεδο κατά τη μετακίνηση των Αράβων προς τα δυτικά παράλια της Β. Αφρικής. Αργότερα κατέστη τόπος ανάπαυσης ως Καραβάν Σεράι, που εξελίχθηκε σε τόπο προσευχής. Απετέλεσε δε κέντρο θρησκευτικής έριδας μεταξύ Σουνιτών και Σιιτών.

Στην πόλη αυτή βρίσκονται εκτός του παραπάνω «Μεγάλου Τεμένους» και πολλά άλλα ιστορικά τζαμιά, που λειτουργούν ως θεολογικές σχολές ερμηνείας του Κορανίου.

Αδελφοποιημένες πόλεις
----------------------

* Κόρδοβα,  Ισπανία

Παραπομπές
----------

1. ↑  (Γερμανικά, Αγγλικά, Γαλλικά, Ισπανικά, Ιταλικά) *archINFORM*. 8076. Ανακτήθηκε στις 6  Αυγούστου 2018.
2. ↑  «Nagendra Kr Singh, *International encyclopaedia of Islamic dynasties*. Anmol Publications PVT. LTD. 2002. page 1006». Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 18 Ιουνίου 2013. Ανακτήθηκε στις 17 Αυγούστου 2014.

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
--------------------

|  |  |
| --- | --- |
| wiktionary logowiktionary logo | Το *Βικιλεξικό* έχει σχετικό λήμμα:  **Καϊρουάν**  |

|  |  |
| --- | --- |
| Commons logoCommons logo | Τα Wikimedia Commons έχουν πολυμέσα σχετικά με το θέμα   **Καϊρουάν** |

* Kairouan Μνημείο Παγκόσμιας Κληρονομιάς , whc.unesco.org
* Kairwan, jewishencyclopedia.com

  


|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
| Καθιερωμένοι όροι | 
* WorldCat
* VIAF: 266992672
* LCCN: n82164827
* GND: 4029239-3
* BNF: cb11938055p (data)
* NKC: xx0127379

 |

 |
Στρατιώτες από τη Βόρεια Μακεδονία, τιςΗνωμένες Πολιτείες Αμερικής, το Ηνωμένο Βασίλειο, το Κοσσυφοπέδιο, το Μαυροβούνιο, τη Βοσνία και Ερζεγοβίνη, την Κροατία, την Πολωνία, τη Τουρκία, και τη Βουλγαρία συμμετείχαν σε μια πολυεθνική εκδήλωση κατάρτισης στο Κρίβολακ το 2015 με σκοπό την οικοδόμηση εμπιστοσύνης μεταξύ των εταίρων του ΝΑΤΟ και την αξιολόγηση των στρατιωτικών δυνατοτήτων των κρατών που επιθυμούν να ενταχθούν στο ΝΑΤΟ.
Η **Κρίβολακ** (σλαβομακεδονικά: Криволак‎) είναι μια περιοχή στην κεντροανατολική Βόρεια Μακεδονία, στην οποία βρίσκεται η μεγαλύτερη Στρατιωτική βάση των Ενόπλων Δυνάμεων της Δημοκρατίας της Βόρειας Μακεδονίας, και η μεγαλύτερη στρατιωτική περιοχή εκπαίδευσης στα Βαλκάνια. Η περιοχή αρχικά χρησιμοποιείτο για την εκπαίδευση των Ενόπλων Δυνάμεων της Δημοκρατίας της Βόρειας Μακεδονίας και των συμμάχων τους. Η βάση χρησιμοποιείται επίσης για τις ασκήσεις του ΝΑΤΟ, και όταν η Βόρεια Μακεδονία ήταν μέρος της Γιουγκοσλαβίας, για έλεγχο των χημικών όπλων.

Παραπομπές
----------

Συντεταγμένες: 41°31′38″N 22°07′15″E﻿ / ﻿41.5272°N 22.1208°E﻿ / 41.5272; 22.1208

|  |  |
| --- | --- |
| εικονίδιο Βόρεια Μακεδονία | Πύλη Βόρεια Μακεδονία |
Συντεταγμένες: 51°10′47.34″N 8°29′3.72″E﻿ / ﻿51.1798167°N 8.4843667°E﻿ / 51.1798167; 8.4843667

Ο **Λέννε** (Γερμανικά:*Lenne*) είναι ένας παραπόταμος του ποταμού Ρουρ, και έχει υπερχειλίσει αρκετές φορές τα τελευταία χρόνια.
Είναι ποταμός της Βόρειας Ρηνανίας-Βεστφαλίας στη Δυτική Γερμανία. Έχοντας τις πηγές του στην κορυφή του όρους Κάλερ-Άστεν, σε υψόμετρο 840 μέτρων, κοντά στην πόλη Βίντερμπεργκ, ο Λέννε μετά από διαδρομή 128 χιλιομέτρων εκβάλλει στον Ρουρ κοντά στην πόλη Χάγη. Με μέση παροχή νερού 25 κυβικά μέτρα ανά δευτερόλεπτο κοντά στις εκβολές του, είναι ο κύριος παραπόταμος του Ρουρ.

Παραπομπές
----------

1. ↑  www.lanuv.nrw.de/fileadmin/lanuv/wasser/pdf/Gewaesserverzeichnis%20GSK3C.xls. Ανακτήθηκε στις 17  Ιουλίου 2017.
2. ↑  Gôppert, H.; Ihringer, J.; Plate, E. J.; Morgenschweis, G. (April 1998). «Flood forecast model for improved reservoir management in the Lenne River catchment, Germany». *Hydrological Sciences—Journal—des Sciences Hydrologiques* (Pub) **43** (2): 215. doi:10.1080/02626669809492119. CiteSeerX: 10.1.1.408.1817.

  


|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
| Καθιερωμένοι όροι | 
* VIAF: 12145067011266630957
* GND: 4035336-9

 |

 |
Ένα γράφημα που δείχνει την πρόοδο της Μιάλμπι μέσω των κατηγοριών του σουηδικού συστήματος ποδοσφαίρου. Οι διαφορετικές αποχρώσεις του γκρι αντιπροσωπεύουν κατηγορίες πρωταθλήματος.
 Οι παίκτες της Μιάλμπι παρατάσσονται πριν από έναν αγώνα της Άλσβενσκαν το 2013.
Η κύρια είσοδος του γηπέδου Στραντβάλεν.
Η **Μιάλμπι Αλμένα Ιντροτσφέρενινγκ** (*Mjällby Allmänna Idrottsförening*), γνωστή και ως **Μιάλμπι ΑΙΦ** (*Mjällby AIF*), **Μιάλμπι** (*Mjällby*) ή (κυρίως τοπικά) **ΜΑΙΦ** (*MAIF*), είναι σουηδικό επαγγελματικό ποδοσφαιρικός σύλλογος, με έδρα το Χέλεβικ. Ο σύλλογος είναι συνδεδεμένος με την Ποδοσφαιρική Ομοσπονδία Μπλέκινγκε και παίζει τους εντός έδρας αγώνες της στο Στραντβάλεν.

Τα χρώματα του συλλόγου, που αντανακλώνται στη φανέλα και το σορτς, είναι το κίτρινο και το μαύρο. Ιδρύθηκε την 1η Απριλίου του 1939 και ο σύλλογος έπαιξε οκτώ σεζόν στην κορυφαία κατηγορία του σουηδικού ποδοσφαίρου, την Άλσβενσκαν, με την πρώτη σεζόν του συλλόγου στην κατηγορία να ήταν το 1980. Η ομάδα παίζει σήμερα στη Σούπερεταν (2η κατηγορία). Με οκτώ σεζόν στην Άλσβενσκαν (πιο πρόσφατη το 2014), η Μιάλμπι είναι η πιο επιτυχημένη ομάδα ποδοσφαίρου από την επαρχία Μπλέκινγκε.

Οι πρώην παίκτες της Εθνικής Σουηδίας, Κρίστιαν Βίλελμσον και Ματίας Άσπερ, ξεκίνησαν τη σταδιοδρομία τους στην ομάδα. Και οι δύο παίκτες τελείωσαν τη σταδιοδρομία τους στη Μιάλμπι.

Διακρίσεις
----------

### Πρωτάθλημα

* **Σούπερεταν:**
	+ **Νικήτρια (1):** 2009
* **1η Κατηγορία:**
	+ **Νικήτρια (1):** 2018
	+ **2η θέση (1):** 1988

Παραπομπές
----------

1. ↑  «De allsvenska klubbarnas födelsedagar». (σουηδικά) *Bolletinen*. Απριλίου 2004. Ανακτήθηκε στις 7  Αυγούστου 2021.

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
--------------------

* Επίσημος ιστότοπος της Μιάλμπι
* Επίσημος ιστότοπος συνδέσμου υποστηρικτών
* Ιστότοπος υποστηρικτών

|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
| Καθιερωμένοι όροι | 
* VIAF: 313532347

 |

 |

|  |  |
| --- | --- |
| εικονίδιο Ποδόσφαιρο | Πύλη Ποδόσφαιρο |
Ο **Μιέσκο**, πολων. Mieszko (979/84 - μετά το 992/95) από τον Οίκο των Πιαστ ήταν πρίγκιπας των Πολωνών, αδελφός τού Μπολέσλαφ Α΄ τού *γενναίου* πρώτου βασιλιά της Πολωνίας.

Βιογραφία
---------

Ήταν ο δευτερότοκος γιος τού Μιέσκο Α΄ δούκα της Πολωνίας και της δεύτερης συζύγου του Όντας του Χάλντενσλάμπεν, κόρης τού Ντήτριχ μαργράβου τού Νόρντμαρκ.

Λίγα γνωρίζουμε για τα νεανικά του έτη. Εμφανίζεται πρώτο στο έγγραφο *Dagome iudex* τού 991/2 μαζί με τους γονείς του και τον αδελφό του Λάμμπερτ Μιεσκόβιτς. Ο σκοπός τού εγγράφου ήταν να προστατεύσει την κληρονομία τού Μιέσκο και τού Λάμμπερτ από τον πρωτότοκο ετεροθαλή αδελφό τους Μπολέσλαφ Α΄, που δεν αναφέρεται εκεί. Το 992 απεβίωσε ο πατέρας τους, αλλά αντί -σ΄΄υμφωνα με το έγγραφο- να τον διαδεχθούν ο Μιέσκο και ο Λάμπερτ, ο Μπολέσλαφ Α΄ ξεκίνησε πόλεμο εναντίον τους. Η σύγκρουση κράτησε μερικές εβδομάδες ή τελείωσε το 995· οι ιστορικοί έχουν διάφορες απόψεις σε αυτό.

Στο τέλος ο Μπολέσλαφ Α΄ έλεγχε όλες τις επαρχίες τού πατέρα του και έδιωξε τη μητριά του Όντα και τους γιους της στη Γερμανία. Η μοίρα τού Μιέσκο δεν είναι γνωστή, αλλά το 1032 ο Ντύτρυκ, γιος τού Μιέσκο ή τού Λάμμπερτ επέστρεψε στην Πολωνία και έπειτα από την πτώση τού Μιέσκο Β΄ Λάμπερτ (γιου τού Μπολέσλαφ Α΄) ανέλαβε την εξουσία μέρους της χώρας. Το 1033 εκτοπίστηκε και εκδιώχθηκε από τον Μιέσκο Β΄, που είχε επέστρεψε στην Πολωνία.

Βιογραφία
---------

* Thietmari chronicon (edited by Marian Zygmunt Jedlicki), Poznań 1953, p. 224.

Kürbisówna B. Dagome iudex - studium krytyczne, [w:] Początki Państwa Polskiego, vol. I, Poznań 1962, p. 396.

* O. Balzer, Genealogia Piastów, Kraków 1895.
* K. Jasiński, Rodowód pierwszych Piastów, Wrocław-Warsaw 1992, pp. 100-101.
* J. Widajewicz, Początki Polski, Wrocław 1948.

1. ↑  Ανακτήθηκε στις 18  Ιουλίου 2019.
2. 1 2 3 4  Ανακτήθηκε στις 18  Ιουλίου 2019.
3. 1 2 3  Ανακτήθηκε στις 5  Ιουλίου 2019.
4. 1 2 3  Ανακτήθηκε στις 5  Ιουλίου 2019.
5. ↑  Ανακτήθηκε στις 5  Ιουλίου 2019.
6. ↑  Ανακτήθηκε στις 18  Ιουλίου 2019.


|  |  |
| --- | --- |
| CC-BY-SA Μετάφραση | Στο λήμμα αυτό έχει ενσωματωθεί κείμενο από το λήμμα Mieszko Mieszkowic  της Αγγλικής Βικιπαίδειας, η οποία διανέμεται υπό την GNU FDL και την CC-BY-SA 4.0. (ιστορικό/συντάκτες). |
Το **Λιβανέζικο Κίνημα Νεολαίας** (LYM)(αγγλικά: Lebanese Youth Movement (MKG)), επίσης γνωστό ως *Maroun Khoury Group* (MKG) ήταν μια ακροδεξιά χριστιανική πολιτοφυλακή που πολέμησε κατά τη φάση των ετών 1975-77 του Εμφυλίου Πολέμου στο Λίβανο.

Προέλευση
---------

Το κίνημα ιδρύθηκε στις αρχές του 1970 ως ένωση των ακροδεξιών Μαρωνιτών φοιτητών που αντιτίθενταν σφοδρά στη Συμφωνία του Καΐρου του 1969 και την παρουσία της Οργάνωσης για την Απελευθέρωση της Παλαιστίνης στο Λίβανο, από τον Μπασίρ Μαρούν ελ-Χούρυ, υιό του πρώην περιφερειάρχη της περιοχής Ντεκβανέ της Ανατολικής Βηρυττού, Ναΐμ ελ-Χούρυ.

Πολιτική ιδεολογία
------------------

Το κίνημα ήταν σφοδρά αντικομμουνιστικό και αντιπαλαιστινιακό, με ιδεολογία που πήγαζε από τις εξτρεμιστικές θεωρίες που είχαν υιοθετήσει οι Φρουροί των Κέδρων.

To Λιβανέζικο Κίνημα Νεολαίας στον εμφύλιο πόλεμο κατά την περίοδο 1975-77
--------------------------------------------------------------------------

To *Λιβανέζικο Κίνημα Νεολαίας* εντάχθηκε στο *Λιβανέζικο Μέτωπο* τον Ιανουάριο του 1976 και αύξησε την πολιτοφυλακή του με εκπαίδευση, χρήματα και όπλα που του προμήθευαν το Κόμμα Καταέμπ και το Ισραήλ. Αποτελείτο από περίπου 500-1.000 μαχητές, υποστηριζόμενο από μια μικρή μηχανοκίνητη δύναμη τεθωρακισμένων οχημάτων Panhard AML-90, κατασχεμένα προσαρμοσμένα φορτηγάκια Land-Rover σειρών II-III, Toyota Land Cruiser (J40), Dodge Power Wagon W200, GMC Sierra Custom K25/K30, και ελαφρά φορτηγάκια Chevrolet C-10 Cheyenne, εξοπλισμένα με βαρέα πολυβόλα, πυροβόλα άνευ οπισθοδρομήσεως (ΠΑΟ) και αντιαεροπορικά (Α/Α) πυροβόλα. Υπό την προσωπική ηγεσία του Μπας Μαρούν (Bash Maroun), το κίνημα επιχειρούσε συνήθως στις περιοχές Ρας-ελ-Ντεκβάνε, Αΐν ελ-Ραμανέχ και Μανσουρίγιε, επάνδρωνε κατά τόπους τομείς στην *Πράσινη Γραμμή* της Βηρυττού, ενώ πολεμούσε και σε άλλες περιοχές (όπως έκανε στη *Μάχη των Ξενοδοχείων*), κερδίζοντας τη φήμη σκληροτράχηλης μαχητικής οργάνωσης.
Ο **Κλεομένης Οικονομόπουλος** (17 Μαρτίου 1934 - 22 Σεπτεμβρίου 2013) ήταν Έλληνας δικηγόρος και οικονομολόγος, ο οποίος διετέλεσε επιμελητής της Νομικής Σχολής του Πανεπιστημίου Αθηνών, Νομάρχης Καστοριάς (1976-81) και Χαλκιδικής (1981-82).

Βιογραφία
---------

Γεννήθηκε στη Μυτιλήνη. Ακολούθησε νομικές σπουδές και σπουδές κοινωνικών και πολιτικών- οικονομικών επιστημών στην Αθήνα και στο εξωτερικό. Σπούδασε Νομικά, Πολιτικές, Οικονομικές και Κοινωνικές Επιστήμες στα Πανεπιστήμια Θεσσαλονίκης, Αθηνών, Στρασβούργου, Νανσύ, Λουξεμβούργου, Τουλούζης και Καίμπριτζ. Επίσης σπούδασε στην Ακαδημία Διεθνούς Δικαίου της Χάγης, στη Διεθνή Σχολή Συγκριτικού Δικαίου του Στρασβούργου και στο Πανεπιστημιακό Φεδεραλιστικό Κολλέγιο της Αόστης, με υποτροφίες. Διδάκτορας της Νομικής Σχολής του Στρασβούργου. Διετέλεσε επιμελητής της Νομικής Σχολής Αθηνών.Από το 1969 ως το 1979 ήταν επιμελητής της νομικής σχολής του Πανεπιστημίου Αθηνών και το 1974 έγινε δικηγόρος παρ’ Αρείω Πάγω. Δίδαξε ως καθηγητής στο Κέντρο Δημοσιογραφίας, στη Θεσσαλονίκη. Δημοσίευσε πολλά άρθρα και επιστημονικές μελέτες. Ήταν παντρεμένος, με 2 παιδιά.

Βραβεία
-------

* Χρυσό Μετάλλιο Μακεδονικής Φιλεκπαιδευτικής Αδελφότητας (1980)
* Βραβείο Ποίησης της Ένωσης Λογοτεχνών Βορείου Ελλάδας (1991)
* Τιμητικά βραβεία από την Εταιρεία Ελλήνων Λογοτεχνών

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
--------------------

Βιογραφικά στοιχεία

Παραπομπές
----------

1. ↑  Κλεομένης Π. Οικονομόπουλος, dr Νομικής, δικηγόρος-λογοτέχνης (έφυγε στα 79 του χρόνια)
2. ↑  Λήμμα στην Εγκυκλοπαίδεια Δομή, ανάκτηση 1-5-2015.
3. ↑  Μακεδονία, "Χρυσό μετάλλιο στο Νομάρχη Καστοριάς", φύλλο 2-4-1980, σελ. 9.
Ο **Κλήμης Γούναρης** είναι Έλληνας πρώην ποδοσφαιριστής, ο οποίος αγωνίστηκε ως επιθετικός για την ομάδα του Άρη Θεσσαλονίκης από το 1968 ως το 1975, κατακτώντας το κύπελλο Ελλάδος της σεζόν 1969-70.

Καριέρα
-------

Ο Γούναρης ξεκίνησε την καριέρα του από την ερασιτεχνική ομάδα της Νεάπολης Θεσσαλονίκης και το 1968 μεταπήδησε στον Άρη, όπου έκανε το ντεμπούτο του στον αγώνα ενάντια στην Χιμπέρνιανς Μάλτας στις 11 Σεπτεμβρίου 1968. Αποτέλεσε μέλος του δίδυμου των αμυντικών μέσων του Άρη μαζί με τον Βασίλη Ψηφίδη, αλλά την σεζόν 1969-70 αποτέλεσε αλλαγή του Τάκη Λουκανίδη, συμμετέχοντας παρ' όλα αυτά στην ομάδα που κατέκτησε τον τίτλο του κυπελλούχου Ελλάδος.

Από το Νοέμβριο του 1971 και έπειτα, απέκτησε θέση βασικού στην ενδεκάδα των "κίτρινων" και ξεχώρισε στο 3-0 απέναντι στην Προοδευτική, όπου πέτυχε δύο τέρματα. Πιο πριν εκείνη τη χρονιά, είχε αγωνιστεί στο αγώνα του Στάμφορντ Μπριτζ κόντρα στην Τσέλσι, όπου ο Άρης ηττήθηκε με 5-1.

Την σεζόν 1974-75, υπήρξε μέλος της ομάδας ποδοσφαιριστών του Άρη που αντέδρασαν στις αποφάσεις της διοίκησης του συλλόγου και παραμερίστηκε από τα πλάνα του προπονητή, με αποτέλεσμα το καλοκαίρι του 1975 να μεταγραφεί στον Παναιτωλικό. Στην ομάδα του Αγρινίου παρέμεινε για δύο χρόνια, αγωνιζόμενος σε 58 αγώνες πρωταθλήματος, πριν επιστρέψει στην Θεσσαλονίκη για να κλείσει την καριέρα του στον Απόλλωνα Καλαμαριάς.

Στατιστικά στην Α' Εθνική
-------------------------

| Σεζόν | Ομάδα | Αγώνες | Γκολ |
| --- | --- | --- | --- |
| 1968-69 | Άρης Θεσσαλονίκης | 23 | 1 |
| 1969-70 | Άρης Θεσσαλονίκης | 13 | - |
| 1970-71 | Άρης Θεσσαλονίκης | 25 | 2 |
| 1971-72 | Άρης Θεσσαλονίκης | 31 | - |
| 1972-73 | Άρης Θεσσαλονίκης | 29 | - |
| 1973-74 | Άρης Θεσσαλονίκης | 22 | - |
| 1974-75 | Άρης Θεσσαλονίκης | 2 | - |
| 1975-76 | Παναιτωλικός | 26 | - |
| 1976-77 | Παναιτωλικός | 32 | - |
| **Σύνολο** |  | **203** | **3** |

Στατιστικά με τον Άρη
---------------------

| Διοργάνωση | Αγώνες | Γκολ |
| --- | --- | --- |
| Α' Εθνική | 145 | 3 |
| Κύπελλο Ελλάδας | 12 | 0 |
| Ευρωπαϊκοί αγώνες | 4 | 0 |
| Βαλκανικό Κύπελλο | 4 | 0 |
| **Σύνολο** | **165** | **3** |

Παραπομπές
----------

1. ↑  Klimis Gounaris - Player profile | Transfermarkt
2. ↑  Εφημερίδα Μακεδονία, 12/9/1968, Σελίδα: 7
3. ↑  ΑΡΗΣ ΚΥΠΕΛΛΟΥΧΟΣ ΕΛΛΑΔΑΣ 1970: Η καλύτερη ομάδα όλων των εποχών - Metrosport
4. ↑  Εφημερίδα Μακεδονία, 9/2/1971, Σελίδα: 4
5. ↑  Chelsea FC - Aris Saloniki 5:1 (Cup Winners Cup 1970/1971)
6. ↑  Greece 1975/76 - RSSSF

Πηγές
-----

|  |  |
| --- | --- |
| εικονίδιο Ποδόσφαιρο | Πύλη Ποδόσφαιρο |

* Βασίλης [άγνωστο επίθετο], *Την καρδιά αν ρωτήσεις ποτέ...Αυτοί που μας έφτασαν ως τα εκατό*, αυτοέκδοση, 2014. ISBN 978-960-93-5927-6