recursal/SuperWikiNEXT-32B huggingface dataset:
Αρχαίος δρόμος που οδηγεί στην ακρόπολη της Στύμφηλου
Η **Στύμφηλος** ήταν πόλη της αρχαίας Αρκαδίας, σε τοποθεσία που σήμερα διοικητικά ανήκει στον νομό Κορινθίας.

Ιδρύθηκε από τον Στύμφηλο, γιο του Αρκάδα και εγγονό του Λυκάονα, ο οποίος έδωσε το όνομα του στην πόλη, αλλά και σε όλη την περιοχή. Κατά τον Παυσανία η πόλη που ίδρυσε ο Στύμφαλος ήταν σε άλλο σημείο από αυτή που συνάντησε αυτός στην εποχή του. Κοντά στην πόλη βρισκόταν η Λίμνη Στυμφαλία, όπου ο Ηρακλής σκότωσε τις Στυμφαλίδες Όρνιθες.

Στην Στύμφαλο, κατά τη μυθολογία, ανατράφηκε η θεά Ήρα από τον Τήμενο, γιο του Πελασγού. Μάλιστα η θεά όταν τσακώθηκε μια φορά με τον Δία για κάποιο παραστράτημά του, εδώ ήρθε και κάθισε. Προς τιμή της υπήρχαν τρεις ναοί αφιερωμένοι στην πόλη, της *Ήρας Παίς* , για τα παιδικά της χρόνια στην πόλη, της *Ήρας τελείας* για τον γάμο της με τον Δία, και της *Ήρας χήρας* για την επιστροφής της μετά το παραστράτημα του Δια. 

Η αρχαία πόλη έχει ανασκαφή και είναι επισκέψιμη, έχουν βρεθεί η αρχαία αγορά , και ερείπια κτισμάτων των ρωμαϊκών χρόνων. 

Με το ίδιο όνομα (Στύμφηλος) ήταν γνωστή στην αρχαιότητα και η αρχαία Χαλκίδα.

Παραπομπές
----------

1. ↑  «An Inventory of Archaic and Classical Poleis». (Αγγλικά) *Inventory of Archaic and Classical Poleis*. 2004.
2. ↑  αὶ ἀπὸ Στυμφήλου πηγή τε ὀνομάζεται καὶ πόλις Στύμφηλος ἐπὶ τῇ πηγῇ. τὰ δὲ ἐς τὸν θάνατον Ἴσχυος τοῦ Ἐλάτου πρότερον ἔτι ἐν τῇ συγγραφῇ τῇ Ἀργολίδι ἐδήλωσαΠαυσανία Αρκαδικά
3. ↑  ὗτος δὲ τὰς ἀρχὰς ἐκ Στυμφάλου τῆς Ἀρκαδίας λαμβάνει καὶ τῆς ἐκεῖ λίμνης τῆς καλουμένης Στυμφαλίδος, ἐν ᾗ τὰς ὄρνεις μυθολογοῦσι τὰς ὑπὸ τοῦ Ἡρακλέους τοξεύμασι καὶ τυμπάνοις ἐξελαθείσας,**Στράβων** *Ιστορίαι Βιβλίο Θ΄*

  


|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
| Καθιερωμένοι όροι | 
* WorldCat
* VIAF: 317093391
* LCCN: sh2015000197
* GND: 4774648-8
* SUDOC: 18099221X
* BNF: cb16981777z (data)

 |

 |
Συντεταγμένες: 38°0′44″N 23°46′19″E﻿ / ﻿38.01222°N 23.77194°E﻿ / 38.01222; 23.77194

Η **Υπαίθρια Γλυπτοθήκη Ψυχικού** βρίσκεται στην Πλατεία «Γιώργου Ζογγολόπουλου» στο Ψυχικό, επί της Λεωφόρου Δημοκρατίας δίπλα στον ναό του Αγ. Δημητρίου. Είναι η μοναδική δημοτική υπαίθρια γλυπτοθήκη στην Ελλάδα που είναι αφιερωμένη στο έργο ενός καλλιτέχνη.

Ιστορικό
--------

Δημιουργήθηκε και εγκαινιάστηκε το 2010 όταν ο Δήμος Φιλοθέης - Ψυχικού και το Ίδρυμα Γεωργίου Ζογγολόπουλου που εδρεύει στο Ψυχικό, θέλησαν να τιμήσουν τον διεθνούς φήμης ‘Έλληνα γλύπτη Γιώργο Ζογγολόπουλο δίνοντας το όνομά του σε μια από τις κεντρικές πλατείες του δήμου και δημιουργώντας μια υπαίθρια γλυπτοθήκη ελεύθερα προσβάσιμη σε όλους, συμβαδίζοντας με την πεποίθηση του ίδιου του τιμώμενου καλλιτέχνη για το έργο του και την Τέχνη γενικότερα.

Ο Γιώργος Ζογγολόπουλος, ένας από τους πρώτους κατοίκους του Ψυχικού, έζησε και δημιούργησε μαζί με τη σύζυγό του, ζωγράφο Ελένη Πασχαλίδου, για περίπου έξι δεκαετίες στην κατοικία και το ατελιέ τους σε δρόμο κοντά στη συγκεκριμένη πλατεία. Συνολικά στο Δήμο Φιλοθέης – Ψυχικού υπάρχουν οκτώ μεγάλης κλίμακας έργα του Ζογγολόπουλου με γνωστότερο τις «Ομπρέλες» στην είσοδο του Ψυχικού επί της Λεωφόρου Κηφισίας. 

Στο χώρο της γλυπτοθήκης πραγματοποιούνται δωρεάν ξεναγήσεις και ειδικά προγράμματα για σχολεία σε συνεργασία του Ιδρύματος Ζογγολόπουλου και δημοτικών φορέων.

Τα έργα της Γλυπτοθήκης
-----------------------

Στο χώρο βρίσκονται έξι μεγάλης κλίμακας γλυπτά του Ζογγολόπουλου (τα «Αλέξανδρος», «Ποσειδώνας», «Γλυπτό ΔΕΘ», «Ολυμπιακοί Κύκλοι», «Στήλη» και «Ειράνα») που καλύπτουν διαφορετικές χρονικές περιόδους της δημιουργίας του καλλιτέχνη και τοποθετήθηκαν μετά από παραχωρήσεις του Ιδρύματος Ζογγολόπουλου (παραχώρησε πέντε από τα γλυπτά) και του συλλέκτη Ζαχαρία Πορταλάκη (παραχώρησε τον «Αλέξανδρο»).

Παραπομπές
----------

1. ↑  Ανακτήθηκε στις 28  Ιουνίου 2019.
2. 1 2  Ρηγόπουλος, Δημήτρης (2 Μαρτίου 2013). «Μια Κυριακή στην πλατεία Ζογγολόπουλου». *kathimerini.gr*. Η ΚΑΘΗΜΕΡΙΝΗ. Ανακτήθηκε στις 25 Απριλίου 2017.
3. 1 2  «Γλυπτοθήκη Ψυχικού». *zongolopoulos.gr*. Ίδρυμα Γεωργίου Ζογγολόπουλου. Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 6 Μαΐου 2017. Ανακτήθηκε στις 25 Απριλίου 2017.
4. 1 2 3 4 5  Λυμπεροπούλου, Κατερίνα (26 Φεβρουαρίου 2013). «Γνωρίστε τον Γιώργο Ζογγολόπουλο». *tovima.gr*. Το Βήμα Online. Ανακτήθηκε στις 25 Απριλίου 2017.
5. 1 2  «Υπαίθρια Γλυπτοθήκη». *psychiko.gov.gr*. Δήμος Φιλοθέης - Ψυχικού. Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 19 Απριλίου 2017. Ανακτήθηκε στις 25 Απριλίου 2017.
6. ↑  Καρουζάκης, Γιώργος (19 Νοεμβρίου 2010). «ΕΛΕΝΗ ΚΑΙ ΓΙΩΡΓΟΣ ΖΟΓΓΟΛΟΠΟΥΛΟΣ, ΜΑΖΙ ΣΕ ΖΩΗ ΚΑΙ ΤΕΧΝΗ: «Χρωστάει» τις ομπρέλες στη γυναίκα του». *enet.gr*. Ελευθεροτυπία. Ανακτήθηκε στις 25 Απριλίου 2017.

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
--------------------

* Ίδρυμα Γεωργίου Ζογγολόπουλου
* Δήμος Φιλοθέης – Ψυχικού Αρχειοθετήθηκε 2014-03-01 στο Wayback Machine.
* George Zongolopoulos Foundation Facebook Official Page
Ο πολυεθνικός στόλος πέντε κρατών στη θάλασσα του Ομάν, στη διάρκεια των επιχειρήσεων στο Ιράκ
Για άλλες χρήσεις, δείτε: Στόλος (αποσαφήνιση).
Ως **στόλος** ή **πολεμικός στόλος** ορίζεται ένας μεγάλος σχηματισμός πολεμικών πλοίων και αποτελεί το μεγαλύτερο σχηματισμό στα πλαίσια ενός πολεμικού ναυτικού. Η αντιστοιχία ενός στόλου στη θάλασσα είναι ανάλογη ενός στρατού στην ξηρά. 

Οι στόλοι είναι συνήθως, αλλά όχι απαραίτητα, μόνιμοι σχηματισμοί και εντάσσονται σε κάποιο συγκεκριμένο ωκεανό ή θάλασσα. Οι περισσότεροι στόλοι ονομάζονται από τον ωκεανό ή τη θάλασσα όπου είναι εντεταγμένοι, με εξαίρεση το Αμερικανικό Πολεμικό Ναυτικό όπου χρησιμοποιούνται αριθμοί.

Διοίκηση
--------

Ο στόλος διοικείται συνήθως από Ναύαρχο, ο οποίος είναι συνήθως και ο επικεφαλής διοικητής όλης της ναυτικής δύναμης, όμως πολλοί στόλοι διοικήθηκαν ή διοικούνται από Αντιναυάρχους ή Υποναυάρχους. Οι περισσότεροι στόλοι χωρίζονται σε πολεμικές μοίρες, η κάθε μία διοικούμενη από ανώτατο αξιωματικό. Οι μοίρες αυτές με τη σειρά τους διαιρούνται σε υπομοίρες. Την εποχή του πανιού οι στόλοι διαιρούνταν σε μοίρες εμπροσθοφυλακής, μεσαίες και οπισθοφυλακής, ανάλογα με τη θέση της κάθε μοίρας στην γραμμή μάχης. Στη σύγχρονη εποχή οι μοίρες συνήθως αποτελούνται από ομοιογενείς ομάδες πολεμικών πλοίων ή πλοίων της ίδιας κλάσης, όπως Θωρηκτά, ή καταδρομικά. Παράλληλα οι στόλοι σήμερα συνδυάζουν πλοία επιφανείας, υποβρύχια, πλοία υποστήριξης και μέσα ναυτικής αεροπορίας για τη διεξαγωγή αεροναυτικών επιχειρήσεων. 

Καθώς μικρότερες ναυτικές δυνάμεις αποτελούνται από ένα μόνο στόλο, ο όρος *στόλος* είναι συχνά συνώνυμος με το *ναυτικό* καθαυτό.

Ιστορία
-------

Η ύπαρξη πολυεθνικών στόλων δεν είναι κάτι το ασυνήθιστο στη διάρκεια της ναυτικής ιστορίας. Για παράδειγμα ο στόλος της Ιεράς Συμμαχίας στη διάρκεια της ναυμαχίας της Ναυπάκτου το 1571 σχηματίστηκε από ναυτικές δυνάμεις διαφορετικών κρατών. Στη σύγχρονη εποχή το ΝΑΤΟ έχει δημιουργήσει μεικτούς στόλους και ναυτικές επιχειρήσεις με τη συμμετοχή διαφορετικών κρατών, όπως η Επιχείρηση Ενεργή Προσπάθεια (*Operation Active Endeavour*).

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
--------------------

|  |  |
| --- | --- |
| wiktionary logowiktionary logo | Το *Βικιλεξικό* έχει σχετικό λήμμα:  **στόλος**  |

  


|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
| Καθιερωμένοι όροι | 
* GND: 4253301-6

 |

 |
Για άλλες χρήσεις, δείτε: φάλαγγα (αποσαφήνιση).
Εμβατήριο που λέγονταν κυρίως στο στάδιο της προπαίδευσης οπλιτών κατά την περίοδο της Χούντας των Συνταγματαρχών (1967-1974).

Το εμβατήριο **Φάλαγξ** που έγραψε ο Σ. Σπάθης έχει ως ακολούθως:

*Φοιτητής και στρατιώτης*  

*σαν το σύννεφο περνώ,*  

*είμαι δίκοπη νεότης*  

*αστραπή με κεραυνό!*

*Ρίχνει η Πούλια στ΄ άρματά μου*  

*μυστικές ακτίνες τρεις*  

*κι είναι αυτές το σύνθημά μου*  

*Πίστις, Λόγχη και Πατρίς!*

Το εμβατήριο αυτό είχε γραφτεί το 1965 και κατέληγε σε «*Πίστις Θρόνος και Πατρίς*» χωρίς ευρεία διάδοση. Μετά την 21η Απριλίου 1967 υιοθετήθηκε ως εμβατήριο προπαίδευσης και μετά τον Ιούνιο του 1973 άλλαξε και η κατάληξή του σε *Πίστις, Λόγχη και Πατρίς!*
Ο **Χριστόφορος Αργυρόπουλος** είναι Έλληνας δικηγόρος.

Βιογραφικά στοιχεία
-------------------

Γεννήθηκε στη Λαμία. Σπούδασε νομικά στο Πανεπιστήμιο Αθηνών και ιδιώτευσε ως δικηγόρος με ιδιαίτερη έμφαση στο ποινικό δίκαιο. Ως δικηγόρος συμμετείχε στη δίκη του Γοργοποτάμου, σε αυτήν της ΕΦΕΕ ενώ κατά τη διάρκεια της Χούντας των Συνταγματαρχών υπήρξε συνήγορος υπεράσπισης των Μίκη Θεοδωράκη, Νίκο Κωνσταντόπουλου, Δημήτριου Μαρωνίτη κ.α. Υπήρξε επί σειρά ετών πρόεδρος της Ένωσης Ελλήνων Ποινικολόγων καθώς και πρόεδρος της νομοπαρασκευαστικής επιτροπής για τον νέο Ποινικό Κώδικα (2015 - 2019). Το 2016 ο Δικηγορικός Σύλλογος Αθηνών και η Ένωση Ελλήνων Ποινικολόγων εξέδωσαν προς τιμήν του τιμητικό τόμο με άνω των εξήντα νομικών μελετών. Έχει δημοσιεύσει δεκάδες μελέτες σε νομικά περιοδικά και έχει συμμετάσχει σε συλλογικά έργα σχετικά με το δίκαιο και την ιστορία.

Υπήρξε στενός φίλος του Χρήστου Λαμπράκη και της Μελίνας Μερκούρη. Έχει διατελέσει, μεταξύ άλλων, πρόεδρος της ΕΡΤ (1985) και αντιπρόεδρος του Μεγάρου Μουσικής Αθηνών (1986 - 2009) ενώ σήμερα είναι πρόεδρος του ιδρύματος Μελίνα Μερκούρη.

Παραπομπές
----------

1. ↑  ο γνήσιος συνήγορος, άρθρο της εφημερίδας "Τα Νέα"
2. ↑  Τιμητικός τόμο Αργυρόπουλου, από την ιστοσελίδα hcba.gr
3. ↑  Εργογραφία, από την βάση δεδομένων biblionet.gr
4. ↑  βιογραφικό Χριστόφορου Αργυρόπουλου, από την ιστοσελίδα του Ιδρύματος Μποδοσάκη

|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
| Καθιερωμένοι όροι | 
* **BiblioNet**: **34589**

 |

 |
Φάλαγγας στο Ιράν, δεκαετία του 1920
Φάλαγγας στο Ιράν, δεκαετία του 1920
Για άλλες χρήσεις, δείτε: Φάλαγγα (αποσαφήνιση).
Ο **φάλαγγας** (ή και η φάλαγγα) είναι τύπος βασανιστηρίου και μέθοδος σωματικού σωφρονισμού, συνιστώμενο κυρίως σε αλλεπάλληλα χτυπήματα στα πέλματα των ποδιών.

Περιγραφή
---------

Στην ελληνική γλώσσα η μέθοδος έχει λάβει ιστορικά το όνομά της από τον *φάλαγγα*, ένα ξύλο χοντρό και μακρύ σαν σκουπόξυλο, μήκους συνήθως ενός μέτρου. Στο ένα άκρο του υπήρχαν δυο τρύπες, από τις οποίες περνούσε ένα σχοινί. Με το σχοινί έδεναν τους αστραγάλους του τιμωρημένου / βασανιζόμενου, και το έστριβαν για να σφίξει. Στη συνέχεια, ο τιμωρημένος κρεμούνταν με τα πόδια ψηλά, έτσι ώστε με τις πλάτες να αγγίζει το χώμα, ενώ ορισμένες φορές περιγράφεται ότι όλο το σώμα αιωρείτο, με το κεφάλι πάνω από το έδαφος. Στην θέση αυτή ο τιμωρημένος δεχόταν αλλεπάλληλα χτυπήματα με ραβδί στις πατούσες. Οι πόνοι σε αυτό το σημείο του σώματος περιγράφονται ως αφόρητοι. Οι βασανισμένοι ήταν ανίκανοι να περπατήσουν ή να τρέξουν και αποτελούσαν έρμαια των «κυνηγών» τους. Η αγριότητα του βασανιστηρίου κυμαίνονταν από «απλές» ξυλιές, μέχρι την πλήρη εξουθένωση του κρεμασμένου ανάποδα ώσπου λιποθυμούσε ή πέθαινε. Μια πιο βάρβαρη παραλλαγή ήταν η επιβάρυνση του θώρακα του τιμωρημένου με έναν καθισμένο δεύτερο βασανιστή, ο οποίος με κάθε ξυλιά ανακαθόταν με ορμή στο στήθος του τιμωρημένου.

Ιστορικό
--------

Η φάλαγγα αξιοποιήθηκε ως μέθοδος σωφρονισμού από το οθωμανικό καθεστώς. Συνέχισε να χρησιμοποιείται ως τιμωρία στα σχολεία, αλλά και στις φυλακές. Σαν βασανιστήριο κρατουμένων επιβαλλόταν και στη ναζιστική Γερμανία (1933-1945). Στην Ελλάδα η φάλαγγα καταργήθηκε ως σχολική πρακτική το 1878, μα αξιοποιήθηκε κατά τον εμφύλιο πόλεμο (1946-1949) και επί της Δικτατορίας των Συνταγματαρχών (1967-1974).

Χρήση φάλαγγας για βασανισμό κρατουμένων έχει αναφερθεί όσον αφορά το καθεστώς των Ερυθρών Χμερ στην Καμπότζη (1975-1979), στη δικτατορία του Σαντάμ Χουσεΐν στο Ιράκ (1979-2003) και στην διαβόητη φυλακή πολιτικών κρατουμένων Εβίν στο Ιράν μετά από την Ιρανική Επανάσταση (1979) μέχρι και σήμερα.

Πηγές
-----

* Παναγής Σκουζές (1948). *Χρονικό της σκλαβωμένης Αθήνας στα χρόνια της τυρανίας του Χατζή Αλή (1774 - 1796)*. Αθήνα: Α. Κολολού. Ανακτήθηκε στις 6 Ιανουαρίου 2011.
* Δημήτριος Καμπούρογλου (1889–1896). *Ιστορία των Αθηναίων : Τουρκοκρατία : Περίοδος πρώτη, 1458-1687, Τόμος 3*. Εν Αθήναις: Εκ του τυπογραφείου Α. Παπαγεωργίου. σελ. 204. Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 14 Ιουλίου 2011. Ανακτήθηκε στις 27 Ιανουαρίου 2011.
* Τρύφων Ευαγγελίδης (1936). *Η παιδεία επί Τουρκοκρατίας*. Εν Αθήναις: Τύποις Α. Π. Χαλκιοπούλου. σελίδες εισαγωγή, LXXVII. Ανακτήθηκε στις 26 Νοεμβρίου 2010.

|  |  |
| --- | --- |
| Commons logoCommons logo | Τα Wikimedia Commons έχουν πολυμέσα σχετικά με το θέμα   **Φάλαγγας** |
Υπασπιστής
Ο **υπασπιστής** ήταν είδος αρχαίου πολεμιστή. Στον Όμηρο, ο Δηίφοβος προχωράει «ὑπασπίδια» ή υπό την κάλυψη της ασπίδας του.  Από τον 4ο αιώνα π.Χ, η λέξη είχε ερμηνευθεί ως στρατιώτης υψηλού κύρους, όπως ισχυρίζεται ο Ηρόδοτος σε μία από τις πρώτες γνωστές χρήσεις: 

*«ἤλαυνε δὲ ἵππον ὁ Ἀρτύβιος δεδιδαγμένον πρὸς ὁπλίτην ἵστασθαι ὀρθόν. πυθόμενος ὦν ταῦτα ὁ Ὀνήσιλος, ἦν γάρ οἱ ὑπασπιστὴς γένος μὲν Κάρ, τὰ δὲ πολέμια κάρτα δόκιμος καὶ ἄλλως λήματος πλέος, εἶπε πρὸς τοῦτον»* 

  

Αυτή η μονάδα, γνωστή ως υπασπιστές, ήταν πιθανώς οπλισμένη ως οπλίτες και όχι ως φαλαγγίτες στον στρατό του Φιλίππου Β'. Στη μάχη, ήταν οπλισμένοι με ασπίδα, σπολά ή λινοθώρακα ως πανοπλία, περικεφαλαία, δόρυ και με ξίφος ή κοπίδα. Σε προκαθορισμένες μάχες, οι Μακεδονικοί υπασπιστές τοποθετούνταν στις πτέρυγες της φάλαγγας, ενώ οι δικές τους πλευρές προστατεύονταν από το ελαφρύ πεζικό και το ιππικό. Η δουλειά τους ήταν να φρουρούν τις πλευρές αυτού του μεγάλου και δύσκαμπτου σχηματισμού. Οι φαλαγγίτες δεν ήταν ιδιαίτερα ευκίνητοι ή ικανοί να γυρίσουν γρήγορα, έτσι οι υπασπιστές θα εμπόδιζαν τις επιθέσεις στις ευάλωτες πλευρές. Ο ρόλος τους ήταν ζωτικός για την επιτυχία της τακτικής του Φίλιππου, διότι η Μακεδονική Φάλαγγα, αν και αήττητη από το μέτωπο, ήταν ευάλωτη σε γρήγορους ελιγμούς και περικυκλώσεις. Την προστασία από αυτόν τον σοβαρό κίνδυνο την παρείχαν οι υπασπιστές, οι οποίοι μπορούσαν να διεξάγουν ταχείς ελιγμούς και να χρησιμοποιούν τακτικές, οι οποίες θα ήταν αδύνατες (ή τουλάχιστον πολύ λιγότερο αποτελεσματικές) εάν εκτελούνταν από τους φαλαγγίτες. 

Υπασπιστές
Αξίζει να επισημανθεί ότι οι αναφορές σε μονάδες ονόματι «υπασπιστές» εμφανίζονται πολύ αργότερα από την εποχή του Φιλίππου Β', και γι' αυτό οι σύγχρονοι μελετητές υποθέτουν ότι οι μετέπειτα αναφορές όπως αυτές από τον Διόδωρο Σικελιώτη (1ος αιώνας π.Χ) και τον Φλάβιο Αρριανό είχαν παλαιότερες πηγές.

Στην Ελληνιστική περίοδο, οι υπασπιστές συνέχισαν να υπάρχουν, αν και με διαφορετικές ιδιότητες και ονόματα. Το όνομα επέζησε στα βασίλεια των Σελευκιδών, των Πτολεμαίων και των Αντιγονιδών, αλλά θεωρούνταν πλέον βασιλικοί σωματοφύλακες και στρατιωτικοί διαχειριστές. Ο Πολύβιος αναφέρει έναν υπασπιστή που έστειλε ο Φίλιππος Ε' της Μακεδονίας, μετά την ήττα του στη Μάχη των Κυνός Κεφαλών το 197 π.Χ. στη Λάρισα για να κάψει κρατικά έγγραφα. 

Η πολεμική μονάδα των υπασπιστών φαίνεται να έχει επιζήσει στη Μακεδονία ως οι πελταστές, της οποίας το κύρος, ο εξοπλισμός και ο ρόλος φαίνεται να ήταν σχεδόν ακριβώς ίδιοι με εκείνον του υπασπιστών κατά τη βασιλεία του Φιλίππου.  Αρχικά αποτελούμενη από 3.000 άνδρες, από τον Τρίτο Μακεδονικό Πόλεμο υπήρχαν 5.000, πιθανόν για την υιοθεσία άλλου σχηματισμού.

Δείτε επίσης
------------

* Σκευοφόρος
* Αμύντας της Λυνκεστίδας
* Πεζεταίρος
* Εταίροι
* Μακεδονική φάλαγγα
* Πελταστής

Πηγές
-----

1. ↑  *Iliad*. Book 13, line 158
2. ↑  Herodotus, *Histories*, 5.111
3. ↑  Macedonian Warrior Alexander's elite infantryman, page 41,
4. ↑  Polybius. XVIII.33.1-7
5. ↑  Polybius. V.26.8
6. ↑  Polybius. V.25.1
Ο **Φίλης (Θεόφιλος) Κασσανός** ήταν αγωνιστής της επανάστασης του 1821 εξ Αστακού Αιτωλοακαρνανίας (1800-1870).
Έλαβε μέρος από την αρχή του αγώνα της Εθνικής Παλιγγενεσίας σε πολλές μάχες για την απελευθέρωση του Έθνους , μαζί με τα αδέρφια του Φίλιππο(1796-1853) και Σωτήριο(1804-1871) με αρχηγό τον συγγενή τους Νικόλαο Τσέλιο ή Δραγαμεστινό (1799-1865) όπου βάδισαν μαζί μέχρι το τέλος του αγώνα και μετέπειτα.

Στην αρχή πήρε μέρος σε διάφορες μάχες στην ιδιαίτερη πατρίδα του, την Αιτωλοακαρνανία, καθώς στην πρώτη και δεύτερη πολιορκία του Μεσολογγίου. από την ηρωική έξοδο της Ιεράς πόλεως του Μεσολογγίου πήγαν στο Ναύπλιο όπου εντάχθηκαν με το Θεόδωρο Γρίβα. Στην συνέχεια έλαβαν μέρος, υπό το σώμα που συγκροτήθηκε υπό την αρχηγία του Γαρδικιώτη Γρίβα, στην μάχη της Αράχοβας, της Δόμβραινας με τον αρχιστράτηγο των Ελλήνων Γεώργιο Καραϊσκάκη, όπου και επέδειξαν περισσή ανδρεία καθώς και στις μάχες της Αττικής (Κερατσινίου, Ελευσίνας, Φαλήρου) και αλλού. Κατά την συγκρότηση των χιλιαρχιών επί κυβερνήτη Ιωάννη Καποδίστρια ο Φίλης έλαβε τον βαθμό του Ταξιαρχικού Εκατόνταρχου  ήτοι του λοχαγού στην Χιλιαρχία του Γαρδικιώτη Γρίβα (στη Χιλιαρχία και καθ όλο τον αγώνα αναφέρεται με το παρώνυμο Νικολού). Έλαβαν μέρος σε όλες τις μάχες της Χιλιαρχίας για την απελευθέρωση της Δυτικής Χέρσου Ελλάδος υπό τη γενική αρχηγία του Αρχιστρατήγου Ρίτσαρντ Τσώρτς (Sir Richard Church).

Το 1835 ο Φίλης προικοδοτήθηκε ως υπολοχαγός της βασιλικής φάλαγγας. Το 1836 έλαβαν μέρος στην ατυχή και προδομένη πολιτική επανάσταση της Ακαρνανίας, για την δημιουργία συντάγματος και για το θέμα που είχε προκύψει για τις προσόδους των βελανιδιών και την λεηλασία από τους Βαυαρούς της εκκλησιαστικής περιουσίας. Μετά την καταστολή της επαναστάσεως, τους επεβλήθη ποινή εξορίας αλλά με την παρέμβαση του Θ. Γρίβα τους εδόθη χάρη. Έλαβε μέρος για την δημιουργία του συντάγματος το 1843 όπου αποκαταστάθηκε με το βαθμό του λοχαγού της προικοδοτημένης φάλαγγας και τιμήθηκε, όπως και ο αδελφός του Φίλιππος, με το αργυρούν αριστείο. Μετά ασχολήθηκε με τα επαρχιακά του δήμου Αστακού,, και διορίστηκε δημοτικός εισπράκτορας του αυτού δήμου, το ίδιο και ο αδελφός του Σωτήριος, ενώ ο αδελφός του Φίλιππος τελωνοφύλακας. Τελεύτησαν το βίου τους στον τόπο τους, τον Αστακό Ακαρνανίας.

Παραπομπές
----------

1. ↑  Σωτήριος Κασσανός:Φίλης Κασσανός
2. ↑  ΓΑΚ Υπουργείο στρατιωτικών φ.434, περιόδου Όθωνος
3. ↑  Διονύση Μιτάκη, ο στρατηγός Δήμο Τσέλιος (2003)
4. ↑  Δημητρίου Παπαντωνόπουλου Ακαρνάνος, Πεντακονταετηρίς της Ελληνικής Επαναστάσεως του έτους 1821 (1873)
5. 1 2  Νικολάου Κασομούλη, Απομνημονεύματα
6. ↑  ΓΑΚ, Αρχείο περιόδου κυβερνήτη Ι. Καποδίστρια, Γραμματεία στρατιωτικών,ΜΝ, φ60
7. ↑  ΓΑΚ, Γενικό φροντιστήριο, φάκελος 45
8. ↑  ΓΑΚ Γραμματεία στρατιωτικών περιόδου Όθωνος
9. ↑  Διονύση Μιτάκη , η επανάσταση του 1836 (Αθήνα 1983.)
10. ↑  ΓΑΚ, Χωροφυλακή,005-τμήμα ΜΚ: Μυστική Καταχώρηση
11. ↑  ΓΑΚ, Αριστεία, φ.197 & φ.281
12. ↑  ΓΑΚ Εκλογικά δήμου Αστακού, συλλογή Βουλή των Ελλήνων φ.003
13. ↑  ΓΑΚ, Εκλογικά δήμου Αστακού, συλλογή Βλαχογιάννη φ.006
14. ↑  ΓΑΚ Εκλογικά, δήμου Αστακού, συλλογή Λαδά φ.007
15. ↑  ΦΕΚ 22/1846
16. ↑  ΦΕΚ 33/1855
17. ↑  ΓΑΚ Ιεράς Πόλεως Μεσολογγίου
Ο **Σερ Φίλιπ Μπέιλχας** (Sir *Philip Martin Bailhache*, KBE) ήταν ο Επιστάτης (*Bailiff*) και διαχειριστής του Τζέρσεϊ από το 1995 ως το 2009.

Καριέρα
-------

Γεννήθηκε στο νησί αυτό στις 28 Φεβρουαρίου του 1946 και εξελέγη για πρώτη φορά στη Βουλή του νησιού το 1972. Το 1975 παραιτήθηκε και έγινε αξιωματικός του Στέμματος. Έπειτα διορίστηκε Γενικός Εισαγγελέας. Το 1994 αντικατέστησε τον αναπληρωτή επιστάτη, Βέρνον Τόουμς. Ο Μπέιλχας έγινε επιστάτης το 1995 και τιμήθηκε με τον τίτλο του Ιππότη το 1996.

Το 2006 τιμήθηκε  l'Ordre de la Pléiade (*Grand Officier*) από την Κοινοβουλευτική Συνέλευση των Γαλλόφωνων Κρατών (Assemblée parlementaire de la Francophonie). Το 2009 έγινε αναπληρωτής επιστάτης. Από το 2011 ως το Νοέμβριο του 2014 ήταν γερουσιαστής.

Ζει στο Γκρουβίλ μαζί με τη σύζυγό του, τη Λαίδη Λίντα και έχουν δύο παιδιά.

Σημειώσεις
----------

1. ↑  *Companies House*. SLT8Gqscl0to-ojJBsAgCEr\_Ebo. Ανακτήθηκε στις 3  Δεκεμβρίου 2020.
2. ↑  Ανακτήθηκε στις 1  Οκτωβρίου 2022.
3. ↑  Ανακτήθηκε στις 1  Οκτωβρίου 2022.
4. ↑  Jersey Evening Post, 7-6-2006

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
--------------------

* Πληροφορίες από το Κοινοβούλιο του Τζέρσεϊ

  


|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
| Καθιερωμένοι όροι | 
* WorldCat
* VIAF: 65917502
* LCCN: n2007015250
* ISNI: 0000 0000 3661 8786

 |

 |
Η **σχολική βαθμολογία στην Κροατία** ρυθμίζεται από το Υπουργείο Επιστημών, Παιδείας και Αθλητισμού.

Κλίμακα βαθμολόγηση (αριθμητική και περιγραφική)
------------------------------------------------

Στην Κροατία ισχύει η ακόλουθη βαθμολογική κλίμακα για τους μαθητές δημοτικού, γυμνασίου και πανεπιστημίου:

|  |  |
| --- | --- |
| 1 (0-50%) | Ανεπαρκές (nedovoljan) |
| 2 (51%-69%) | Επαρκές (dovoljan) |
| 3 (70%-79%) | Καλός (dobar) |
| 4 (80%-89%) | Πολύ καλός (vrlo dobar) |
| 5 (90%-100%) | Άριστος (odličan στα σχολεία, izvrstan στα πανεπιστήμια) |

Ο 1 (nedovoljan) είναι βαθμός αποτυχίας, ενώ οι βαθμοί 2 έως 5 είναι βαθμοί επιτυχίας.

Πολλοί δάσκαλοι χρησιμοποιούν σύμβολα μείον και συν ως τροποποιητές βαθμών. Για παράδειγμα, το "-5" υποδηλώνει ένα βαθμό ελαφρώς χαμηλότερο από το "άριστο", ενώ το "+4" δηλώνει ένα βαθμό ελαφρώς υψηλότερο από το "πολύ καλό". Χρησιμοποιούνται επίσης μισοί βαθμοί όπως "4/5". Αυτοί οι τροποποιητές είναι ανεπίσημοι και δεν εμφανίζονται στους τελικούς ελέγχους βαθμών

Στα πανεπιστήμια, πριν από την ανεξαρτησία της Κροατίας από τη Γιουγκοσλαβία, χρησιμοποιήθηκε κλίμακα βαθμολόγησης από 5 έως 10. Οι άλλες πρώην γιουγκοσλαβικές χώρες διατήρησαν την παλαιά κλίμακα, ενώ η Κροατία την άλλαξε ώστε να ταιριάζει με την κλίμακα που χρησιμοποιείται στην πρωτοβάθμια και τη δευτεροβάθμια εκπαίδευση.

Ταξινόμηση διαγωγής
-------------------

Η διαγωγή (vladanje) βαθμολογείται σε μια περιγραφική κλίμακα 3 σημείων:

* Κακή/Μέτρια (loše)
* Καλή (dobro)
* Υποδειγματική (uzorno)

Στην πράξη, οι περισσότεροι μαθητές λαμβάνουν βαθμούς "υποδειγματικής" διαγωγής. Ο βαθμός διαγωγής δεν μετράει για το μέσο βαθμό.

Μέσος όρος βαθμολογίας
----------------------

Ο μέσος όρος βαθμολογίας υπολογίζεται ως ο αριθμητικός μέσος όρος όλων των αριθμητικών βαθμών:

* 1.00–1.99 Ανεπαρκής
* 2.00–2.49 Επαρκής
* 2.50–3.49 Καλά
* 3.50–4.49 Πολύ καλά
* 4.50–5.00 Άριστα

Αύξηση βαθμών
-------------

Σημαντικό ποσοστό αύξησης βαθμών παρατηρήθηκε στην πρωτοβάθμια εκπαίδευση και, σε μικρότερο βαθμό, στη δευτεροβάθμια εκπαίδευση. Κατά το σχολικό έτος 2008-09, σχεδόν 168.000 από τους 365.000 μαθητές δημοτικών σχολείων βαθμολογούνταν "άριστα" στον μέσο όρο βαθμού τους. Η γονική πίεση στους εκπαιδευτικούς έχει αναγνωριστεί ως σημαντική αιτία.

Παραπομπές
----------

1. ↑  Inflacija Petica

Πηγές
-----

* Pravilnik o načinu praćenja i ocjenjivanja učenika u osnovnoj i srednjoj školi (Κροατικά)
* Zakon o odgoju i obrazovanju u osnovnoj i srednjoj školi (Κροατικά)
* Različiti sustavi ocjenjivanja i usporedne ljestvice (Κροατικά)
* Neopravdan sat »ruši« uzorno vladanje (Κροατικά)
* Inflacija petica: U osnovnim školama odlikaša je više od 50 posto (Κροατικά)
* Inflacija petica: više od 80 posto đaka je odlično (Κροατικά)
* Umjesto talenata, odlikaši bez znanja pune gimnazije Αρχειοθετήθηκε 2016-03-03 στο Wayback Machine. (Κροατικά)
]
Το **Χαβουτσί** (τσακώνικα: Χαβούτσι, τούρκικα: *Havutça*) είναι χωριό της Τουρκίας, στη Μικρά Ασία. Βρίσκεται στην περιοχή της πόλης Μπάλια και ανήκει στην επαρχία Μπαλίκεσιρ. Κοντά από το χωριό περνάει ο ποταμός Αίσηπος, ενώ βρίσκεται νότια από τα παράλια της Προποντίδας, στην περιοχή της αρχαίας χώρας της Μυσίας.

Ιστορία
-------

Το 1670 Τσάκωνες από την Πελοπόννησο εγκαταστάθηκαν στην περιοχή του Χαβουτσιού κατά τη διάρκεια της τουρκοκρατίας. Πολλοί τους θεώρησαν Τουρκαλβανούς λόγω της ακατανόητης νεοδωρικής τους γλώσσας. Οι Τσάκωνες αυτοί εγκαταστάθηκαν και στα Βάτικα, όπου αποτελούσαν πλέον τα τσακωνοχώρια της Προποντίδας.

Το Χαβουτσί πήρε το όνομά του από το τουρκικό "havuc" που σημαίνει λάκκος, αφού ήταν χτισμένο σε ένα κοίλωμα στη νότια πλευρά του βουνού Κάκαρες. Ήταν χτισμένο σε δύο γειτονιές, στον Πάνω Μαχαλά (Βόρεια γειτονιά) και στον Κάτω Μαχαλά (Νότια γειτονιά). Ανάμεσα τις κυλούσαν τα λίγα νερά ενός παραπόταμου από τον Αίσηπο. Τα σπίτια του χωριού ήταν πετρόχτιστα. Το χωριό είχε μια μοναδική εκκλησία, του Αγίου Νικολάου, η οποία ήταν και αυτή πετρόχτιστη. Στις αρχές του 20ου αιώνα, το Χαβουτσί περιλαμβανόταν στη Μητρόπολη Κυζίκου. Μέχρι τον ξεριζωμό των προσφύγων από το χωριό το 1922 και τα γεγονότα της Μικρασιατικής καταστροφής, σύμφωνα με μαρτυρίες προσφύγων, ζούσαν 52 οικογένειες Ελλήνων και οι κάτοικοι του ήταν περίπου στα 170 άτομα. Στο χωριό δεν υπήρχαν Τούρκοι κάτοικοι μέχρι τότε.

Το 1922, με τη Μικρασιατική καταστροφή, οι ξεριζωμένοι Μικρασιάτες από το Χαβουτσί, ύστερα από σύντομη παραμονή τους στο Αίγιο, εγκαταστάθηκαν μόνιμα στη Μακεδονία. Αυτοί που κατάγονταν από το Χαβουτζή έμειναν στο Χιονάτο του σημερινού Δήμου Νεστορίου, της Περιφερειακής Ενότητας Καστοριάς.

Βιβλιογραφία
------------

* Βάτικα και Χαβουτσί: Τα Τσακωνοχώρια της Προποντίδας (1979)
* Ιστορία του Νέου Ελληνισμού (Τόμος Β) (2000)

Παραπομπές
----------

1. ↑  Βακαλόπουλος, Κωνσταντίνος (2000). *Ιστορία του Νέου Ελληνισμού (Τόμος Β)*. Αθήνα: ΕΚΔΟΤΙΚΟΣ ΟΙΚΟΣ ΑΝΤ. ΣΤΑΜΟΥΛΗ. σελ. 444. ISBN 9789608353275.
2. 1 2  Κωστάκης, Θανάσης (1979). *Βάτικα και Χαβουτσί: Τα Τσακωνοχώρια της Προποντίδας*. Αθήνα: Κέντρο Μικρασιατικών Σπουδών. σελ. 23.
3. ↑  «ΜΗΤΡΟΠΟΛΗ ΚΥΖΙΚΟΥ». *users.sch.gr*. Ανακτήθηκε στις 17 Απριλίου 2021.
4. ↑  «Εγκατάσταση προσφύγων από: Χαβουτσί». *stavrakoudis.econ.uoi.gr*. Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 17 Απριλίου 2021.
Οι Υπήνεμες Νήσοι.
Οι **Υπήνεμες Νήσοι** (αγγλικά: *Leeward Islands*) είναι μια ομάδα νησιών στις Δυτικές Ινδίες. Στα αγγλικά, ο όρος αναφέρεται στα βόρεια νησιά των Μικρών Αντιλλών. Υπήνεμα νησιά ονομάζονται όλα τα νησιά ανατολικά του Πουέρτο Ρίκο και νότια μέχρι την Ντομίνικα. Βρίσκονται εκεί όπου η βορειοανατολική Καραϊβική Θάλασσα συναντά το δυτικό Ατλαντικό Ωκεανό. Ενώ Προσήνεμες Νήσοι ονομάζεται το νότια τμήμα των Μικρών Αντιλλών. Η ονομασία Υπήνεμες Νήσοι υπάρχει εδώ και αιώνες από όταν τα ιστιοφόρα πλοία ήταν ο μοναδικός τρόπος μεταφοράς πέρα από τον Ατλαντικό Ωκεανό. Στις Δυτικές Ινδίες, οι επικρατούντες άνεμοι, που είναι γνωστοί ως άνεμοι του εμπορίου, πνέουν από τα βορειοανατολικά προς τα νοτιοδυτικά. Οι πρώτοι Ισπανοί άποικοι αποκαλούσαν το Πουέρτο Ρίκο και τα νησιά προς τα δυτικά Sotavento, δηλαδή υπήνεμα. Ενώ τα νησιά στα νότια και ανατολικά του Πουέρτο Ρίκο τα αποκαλούσαν Islas de Barlovento, που σημαίνει προσήνεμα νησιά. Όταν οι Βρετανοί απέκτησαν τον έλεγχο πολλών νησιών από τις Μικρές Αντίλλες, όρισαν τα νησιά μέχρι την Αντίγκουα και το Μοντσερράτ, ως υπήνεμα. Ενώ αργότερα ορίστηκε η νήσος Ντομίνικα ως η διαχωριστική γραμμή που χωρίζει τις Μικρές Αντίλλες σε υπήνεμες και προσήνεμες. Τα νησιά κατά μήκος των ακτών της Βενεζουέλας, είναι γνωστά ως Υπήνεμες Αντίλλες.

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
--------------------

* Πολυμέσα σχετικά με το θέμα  Leeward Islands (Lesser Antilles) στο Wikimedia Commons

  


|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
| Καθιερωμένοι όροι | 
* WorldCat
* VIAF: 239927304
* LCCN: sh85075697
* SUDOC: 027864863
* NKC: ge867167

 |

 |
Ο **Φίλιπ Αρσενίεβιτς** είναι Σέρβος ποδοσφαιριστής. Γεννήθηκε στην πόλη Ουζίτσε της Σερβίας στις 2 Σεπτεμβρίου 1983 και σήμερα αγωνίζεται στη Σερβική ομάδα ΦΚ Γιαγκόντινα

Καριέρα
-------

Ο Αρσενίεβιτς από την τοπική ομάδα της πόλης του, τη Σλόμποντα Ούζιτσε, το 2004 μεταγράφηκε στην ΟΦΚ Βελιγραδίου, όπου έπαιξε ελάχιστα. Κατόπιν δόθηκε δανεικός στις FK Mačva Šabac και Σεβόινο, το 2007 πήγε στη Γιαβόρ και μετά από δύο καλές χρονιές, το καλοκαίρι του 2009, μετακόμισε στην Ελλάδα υπογράφοντας διετές συμβόλαιο στον Πανθρακικό. Την πρώτη χρονιά παρόλο που υπολόγιζόταν ως βασικότατο στέλεχος της ομάδας ταλαιπωρήθηκε από τραυματισμούς και αγωνίστηκε ελάχιστα, πέτυχε όμως το νικητήριο γκολ στην πρώτη νίκη της ομάδας εναντίον του Εργοτέλη. Τη δεύτερη σεζόν παρά τον υποβιβασμό της ομάδας στη Φούτμπολ Λιγκ παρέμεινε στην ομάδα, για να τη βοηθήσει στην προσπάθεια επανόδου στη μεγάλη κατηγορία. Παρά την αρκετά καλή χρονιά που έκανε ο ίδιος, η ομάδα του Πανθρακικού δεν κατάφερε να επιστρέψει στη Σούπερ Λίγκα, έτσι δεν ανανέωσε το συμβόλαιο του. Επέστρεψε στη Σερβία και την ΦΚ Γιαγκόντινα (ομάδα 1ης κατηγορίας στη Σερβική Λιγκα), όπου παρέμεινε ως τον Ιανουάριο του 2012, όταν και μεταγράφηκε στην πρωταθλήτρια Καζακστάν ΦΚ Σαχτιόρ Καραγκαντί. Με την ομάδα του Καζακστάν κατέκτησε το πρωτάθλημα το 2012. Ένα χρόνο μετά επέστρεψε στην ΦΚ Γιαγκόντινα, όπου κατέκτησε το κύπελλο Σερβίας το 2013.

Τίτλοι
------

* Πρωταθλητής Καζακστάν 2012 με τη Σαχτιόρ Καραγκαντί
* Κυπελλούχος Σερβίας 2013 με την ΦΚ Γιαγκόντινα

Εξωτερικοί σύνδεσμοι - Πηγές
----------------------------

|  |  |
| --- | --- |
| εικονίδιο Ποδόσφαιρο | Πύλη Ποδόσφαιρο |

* Το προφίλ του Αρσενίεβιτς στο γερμανικό transfermarkt
* Τα στατιστικά του Αρσενίεβιτς στην Ελλάδα
Αρχή της συνεστιακής μικροσκοπίας
**Συνεστιακή μικροσκοπία** είναι μια τεχνική οπτικής απεικόνισης που χρησιμοποιείται για την αύξηση της ευκρίνειας και της αντίθεσης του οπτικού μικροσκοπίου με την τοποθέτηση πολύ μικρού διαφράγματος στους οπτικούς άξονες του αντικειμενικού και του συγκεντρωτικού φακού για την εξάλειψη του φωτός από τα μη εστιασμένα σημεία του αντικειμένου. Το συνεστιακό μικροσκόπιο σαρώνει το αντικείμενο με κηλίδα του φωτός σχηματίζοντας πλήρη εικόνα. Επιτρέπει την ανακατασκευή της τρισδιάστατης δομής του αντικειμένου από τις εικόνες που λαμβάνονται. Αυτή η τεχνική έναι δημοφιλής στις επιστήμες της ζωής, στην εξέταση των ημιαγωγών και στην επιστήμη των υλικών. 

Η αρχή της συνεστιακής απεικόνισης κατοχυρώθηκε με δίπλωμα ευρεσιτεχνίας το 1957 από τον Marvin Minsky με στόχο να ξεπεράσουν οι περιορισμοί της συμβατικής μικροσκοπίας φθορισμού.

Πηγές
-----

* OΠΤΙΚΑ (ΦΩΤΟΝΙΚΑ) ΜΙΚΡΟΣΚΟΠΙΑ. ΓΕΝΙΚΕΣ ΑΡΧΕΣ. Κωνσταντίνος Φασσέας, Καθηγητής Γ.Π.Α.\*

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
--------------------

|  |  |
| --- | --- |
| Commons logoCommons logo | Τα Wikimedia Commons έχουν πολυμέσα σχετικά με το θέμα   **Συνεστιακή μικροσκοπία** |



|  |  |
| --- | --- |
| CC-BY-SA Μετάφραση | Στο λήμμα αυτό έχει ενσωματωθεί κείμενο από το λήμμα Confocal microscopy  της Αγγλικής Βικιπαίδειας, η οποία διανέμεται υπό την GNU FDL και την CC-BY-SA 4.0. (ιστορικό/συντάκτες). |
Η **υπεξαίρεση** είναι ποινικό αδίκημα που προσβάλλει το έννομο αγαθό της ιδιοκτησίας. Ως υπεξαίρεση ορίζεται η ιδιοποίηση ξένου (ολικώς ή εν μέρει) κινητού πράγματος που περιήλθε στην κατοχή του δράστη με οποιονδήποτε τρόπο. 
Παραδείγματα : 1) Ο ταμίας μιας δημόσιας υπηρεσίας ή μιας επιχείρησης ιδιοποιείται τα χρήματα που διαχειρίζεται. 2) Ο Α βρίσκει ένα πράγμα αξίας και, αντί να το παραδώσει στην πλησιέστερη αρχή, το ιδιοποιείται. 3) Ο Χ που έλαβε ένα αντικείμενο αξίας από τον Ψ για να το φυλάει, το ιδιοποιείται.

Διαφορά υπεξαίρεσης από την κλοπή
---------------------------------

Τόσο η υπεξαίρεση όσο και η κλοπή είναι εγκλήματα κατά της ιδιοκτησίας. Όμως, ο δράστης κλοπής αφαιρεί από την κατοχή άλλου ξένο πράγμα με σκοπό να το ιδιοποιηθεί παράνομα, ενώ ο δράστης υπεξαίρεσης ιδιοποιείται ξένο πράγμα που είναι ήδη στην κατοχή του.

Η τυποποίηση της υπεξαιρέσεως ως εγκλήματος στον ισχύοντα ελληνικό Ποινικό Κώδικα
---------------------------------------------------------------------------------

Η υπεξαίρεση τυποποιείται ως έγκλημα στο άρθρο 375 του ισχύοντος ελληνικού Ποινικού Κώδικα. Στη βασική μορφή του, το έγκλημα της υπεξαιρέσεως είναι πλημμέλημα και τιμωρείται με φυλάκιση 1-5 ετών. Αν το αντικείμενο που υπεξαιρέθηκε είναι μεγάλης αξίας που το έχουν εμπιστευθεί στον δράστη λόγω ανάγκης ή λόγω της ιδιότητάς του παθόντος ως εντολοδόχου, επιτρόπου ή κηδεμόνα του παθόντος ή ως μεσεγγυούχου ή διαχειριστή ξένης περιουσίας, η υπεξαίρεση προσλαμβάνει κακουργηματική μορφή, οπότε τιμωρείται με κάθειρξη από πέντε ως δέκα έτη.

Η πρόβλεψη αυξημένης ποινής για την υπεξαίρεση όταν διαπράττεται από καταχραστές του Δημοσίου
---------------------------------------------------------------------------------------------

Ο ν. 1608/1950 "περί προσαυξήσεως των ποινών των προβλεπομένων διά τους καταχραστάς του δημοσίου" θέτει την υπεξαίρεση μεταξύ των εγκλημάτων τα οποία, εφόσον α)στρέφονται κατά του Δημοσίου ή άλλων δημοσίων νομικών προσώπων και β)το όφελος που πέτυχε ή επιδίωξε ο δράστης ή η ζημία που προξενήθηκε ή οπωσδήποτε απειλήθηκε στο Δημόσιο ή στα πιο πάνω νομικά πρόσωπα υπερβαίνει ένα συγκεκριμένο ποσό (5.000.000 δρχ), επιβάλλεται η ποινή της κάθειρξης στον δράστη (ποινή στέρησης της ελευθερίας από πέντε ως είκοσι έτη).
Αν,μάλιστα, συντρέχουν ιδιαζόντως επιβαρυντικές περιστάσεις, όπως αν ο ένοχος εξακολούθησε επί μακρό χρόνο την εκτέλεση του εγκλήματος ή το αντικείμενό του είναι ιδιαίτερα μεγάλης αξίας, επιβάλλεται η ποινή της ισόβιας κάθειρξης (άρθρο 1§1 ν. 1608/1950). Υπ' αυτές τις προϋποθέσεις, η υπεξαίρεση μπορεί να τιμωρηθεί με την ανώτατη ποινή που προβλέπεται στην ελληνική έννομη τάξη .

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
--------------------

|  |  |
| --- | --- |
| wiktionary logowiktionary logo | Το *Βικιλεξικό* έχει σχετικό λήμμα:  **υπεξαίρεση**  |
Η **Σχολή της Χίου** ήταν μαθηματική σχολή στην αρχαία Ελλάδα με ακμή από το 480 π.Χ έως το 450 π.Χ περίπου.

Οι κύριοι εκπρόσωποι της Σχολής
-------------------------------

Η Σχολή της Χίου ήταν μια μαθηματική σχολή που ιδρύθηκε στις αρχές του 5ου αιώνα και διαδέχθηκε τη Σχολή των Πυθαγορείων. Ο επιφανέστερος εκπρόσωπος της σχολής αυτής ήταν ο Ιπποκράτης ο Χίος (~470-400 π.Χ), που ήκμασε γύρω στο 440 π.Χ. Δάσκαλος του ήταν ο Οινοπίδης ο Χίος που ήταν μια γενιά μεγαλύτερος. Επίσης κατά πάσα πιθανότητα ο Αναξαγόρας (500-428 π.Χ) ήταν μέλος της Σχολής.

Το μαθηματικό έργο της Σχολής
-----------------------------

Για τη Σχολή της Χίου δεν έχουμε πληροφορίες αν η έδρα της ήταν στη Χίο ή οι εκπρόσωποί της καταγόταν από τη Χίο. Πάντως ήταν το βραχύ μεσοδιάστημα μεταξύ της Σχολής των Πυθαγορείων και της Σχολής των Αθηνών. Η Σχολή δύει και τα ίχνη της χάνονται λίγο μετά το μέσον του 5ου αιώνα κι ενώ λαμβάνει χώρα μια ακμάζουσα γεωμετρική παράδοση, όπου κεντρική θέση κατέχουν τα τρία περίφημα "άλυτα" προβλήματα της αρχαιότητας, ο Διπλασιασμός του κύβου ή Δήλιο πρόβλημα, η Τριχοτόμηση γωνίας και ο Τετραγωνισμός του κύκλου.

Ο Αναξαγόρας ασχολήθηκε με τη γεωμετρία και αναφέρεται σαν ο πρώτος που ασχολήθηκε με το πρόβλημα του τετραγωνισμού του κύκλου.

Ο Οινοπίδης σύμφωνα με τον Πρόκλο ασχολήθηκε με τα μαθηματικά και έλαβε δόξα από αυτά, επίσης, εισηγήθηκε την επιταγή του κανόνα και διαβήτη για τις γεωμετρικές κατασκευές.

Ο Ιπποκράτης αναφέρεται σαν ο πρώτος που ανήγαγε το πρόβλημα του διπλασιασμού του κύβου στο ισοδύναμό του, της παρεμβολής δύο μέσων αναλόγων μεταξύ δύο ευθυγράμμων τμημάτων α και β=2α, έτσι ώστε να ισχύουν οι συνεχείς αναλογίες α/x=x/y=y/2α. 
Επίσης ο Ιπποκράτης τετραγώνισε μηνίσκους, σύμφωνα με τον Σιμπλίκιο (4ος μ.Χ αιώνας), σε κείμενο που μας διασώζει.

Η ακμή της Σχολής της Χίου δεν είχε μεγάλη διάρκεια και το επιστημονικό κέντρο λίγο μετά το μέσον του 5ου π.Χ αιώνα μετατοπίστηκε στην Αθήνα.
Οι τρεις παραπάνω κύριοι εκπρόσωποι της Σχολής της Χίου εγκαταστάθηκαν στην Αθήνα και συνέχισαν το μαθηματικό τους έργο.

Βιβλιογραφία
------------

* Σωτήρης Χ. Γκουντουβάς, "Γεωμετρικές Διαδρομές", Αθήνα 2015
* Σωτήρης Χ. Γκουντουβάς, "Το νόημα της κατασκευής στην πορεία εξέλιξης της Γεωμετρίας", Διπλωματική Διατριβή, ΕΚΠΑ, Αθήνα 2009
* Πρόκλος ο Διάδοχος, "Σχόλια στο 1ο βιβλίο των Στοιχείων του Ευκλείδη", Λειψία 1897
* Thomas Heath, "Ιστορία των Ελληνικών Μαθηματικών", ΚΕΠΕΚ, Αθήνα 2001
* Β. L. Van der Waerden, "Η αφύπνιση της επιστήμης", ΠΕΚ, Ηράκλειο 2003

Παραπομπές
----------

1. 1 2  Σ. Χ. Γκουντουβάς (2015), σελ.30-32
2. ↑  Σ. Χ. Γκουντουβάς (2015), σελ.30-32 & Van der Waerden (2003), σελ. 146-147
3. ↑  Σ. Χ. Γκουντουβάς (2015), σελ.130
4. ↑  Σ. Χ. Γκουντουβάς (2015), σελ.30
Ο **Χαβιέρ Χιμένες** (*Javier Jimenez*, γεννημένος στις 16 Νοεμβρίου του 1989) είναι Κουβανός πετοσφαιριστής που αγωνίζεται στη θέση του ακραίου.

Καριέρα
-------

Σε συλλογικό επίπεδο ξεκίνησε την καριέρα του στην Ματάνζας της Κούβας. Τον Δεκέμβριο του 2014 πήρε μεταγγραφή για την ομάδα του Π.Α.Ο.Κ. και αποτέλεσε έναν από τους παίκτες κλειδιά για τις επιτυχίες του συλλόγου, συμβάλλοντας τα μέγιστα στην κατάκτηση του νταμπλ του 2015, καθώς και του πρωταθλήματος του 2016. Το 2016, αγωνίστηκε στην Ιταλική Μολφέττα και το 2017 στο πρωτάθήμα της Αργεντινής με την Όμπρας. Τον Ιούνιο του 2018 επέστρεψε στον Π.Α.Ο.Κ. για δεύτερη φορά.

Διεθνείς συμμετοχές
-------------------

Ο Χαβιέρ Χιμένες αγωνίζεται με την εθνική ομάδα πετοσφαίρισης της Κούβας από το 2014.

Τίτλοι και διακρίσεις
---------------------

* 2 **Πρωταθλήματα Ελλάδας:**
	+ 2015, 2016
* 1 **Κύπελλο Ελλάδας:**
	+ 2015

Παραπομπές
----------

1. ↑  Νέο...μπαμ: Επέστρεψε ο Χιμένες Αρχειοθετήθηκε 2018-06-30 στο Wayback Machine. άρθρο από τον ιστότοπο paok24.com, 29 Ιουνίου 2018

Πηγές
-----

* Χαβιέρ Χιμένες
* Στην Ιταλία ο Χιμένες
Ο **Συμβάτιος**, λατιν. Symbatios ή Sabbatios, με το επίθετο ο **Αρμένιος** (άκμασε 866), ήταν ανώτερος Ρωμαίος αριστοκράτης και αξιωματούχος στα μέσα της δεκαετίας του 860. Για τη σύμπραξή του στη δολοφονία του Βάρδα αμείφθηκε με τη στρατηγία του θέματος των Θρακησίων, όταν όμως εξεγέρθηκε, ακρωτηριάστηκε.

Ο Μιχαήλ Γ΄ έκανε τον Συμβάτιο στρατηγό του θέματος των Θρακησίων, όταν όμως αυτός εξεγέρθηκε, τον ακρωτηρίασε.

Βιογραφία
---------

Ο Συμβάτιος ήταν ο γαμπρός του *καίσαρα* Βάρδα, του *de facto* κυβερνήτη της Ρωμαϊκής Αυτοκρατορίας κατά τη μετέπειτα βασιλεία τού ανιψιού εκείνου Μιχαήλ Γ΄ (β. 842-867 ).  Μέχρι το 866, κατείχε την τάξη των *πατρικίων* και τη θέση του *λογοθέτη του Δρόμου*. 

Παρά τους δεσμούς του με τον Βάρδα, ήταν ηγετικό μέλος της συνωμοσίας, που είχε ως αποτέλεσμα τη δολοφονία του Βάρδα στις 21 Απριλίου 866, με την ελπίδα να τον διαδεχθεί.  Όταν ο Αυτοκράτορας Μιχαήλ Γ΄ δίκασε δημοσίως τη δολοφονία του Βάρδα στις 26 Μαΐου, ισχυρίστηκε ότι ο Συμβάτιος και ένας άλλος υψηλός αξιωματούχος της Αυλής, ο παρακοιμώμενος Βασίλειος ο Μακεδόνας, τον είχαν προειδοποιήσει ότι ο Βάρδας σκόπευε να τον εκθέσει. 

Ωστόσο ο Μιχαήλ Γ΄ προώθησε σε συναυτοκράτορα τον Βασίλειο τον Μακεδόνα και όχι τον Συμβάτιο, τον οποίο ικανοποίησε ονομάζοντάς τον *στρατηγό* του θέματος των Θρακησίων. Από εκεί ο Συμβάτιος εξεγέρθηκε το θέρος τού 866 εναντίον της αυξανόμενης δύναμης του Βασιλείου, μαζί με τον κυβερνήτη του θέματος του Οψικίου, Γεώργιο Πηγάνη. Η εξέγερση ηττήθηκε τον επόμενο χειμώνα και συνελήφθησαν οι ηγέτες της. Ο Συμβάτιος ακρωτηριάστηκε, χάνοντας το ένα μάτι και το δεξί του χέρι. Ταπεινώθηκε δημόσια, επειδή αναγκάστηκε να ζητιανεύει για τρεις μέρες στην συνοικία Του Λαύσου, προτού τεθεί σε κατ' οίκο περιορισμό.  Όταν ο Βασίλειος Α΄ ο Μακεδόνας εκτόπισε τον Μιχαήλ Γ΄ και έγινε ο μοναδικός Αυτοκράτορας τον Σεπτέμβριο του 867, έπαυσε την τιμωρία του Συμβάτιου και των άλλων ανταρτών και τούς επέστρεψε την περιουσία τους.

Βιβλιογραφικές αναφορές
-----------------------

1. ↑  Ανακτήθηκε στις 23  Νοεμβρίου 2018.
2. ↑  Ανακτήθηκε στις 26  Νοεμβρίου 2018.
3. 1 2 3 4 5 6  PmbZ.

Πηγές
-----

* Lilie, Ralph-Johannes; Ludwig, Claudia; Pratsch, Thomas; Zielke, Beate (2013). Prosopographie der mittelbyzantinischen Zeit Online. Berlin-Brandenburgische Akademie der Wissenschaften. Nach Vorarbeiten F. Winkelmanns erstellt (in German). Berlin and Boston: De Gruyter.
Γενικά η οποιαδήποτε μελέτη επί των διαφόρων συμβόλων ονομάζεται **συμβολική**. Επειδή όμως ο όρος σύμβολο διαφέρει κατά τις τέχνες και τις επιστήμες, επακόλουθο είναι και η συμβολική να παρουσιάζει διαφορετικές ονομασίες κατά αντικείμενο μελέτης και εφαρμογής, π.χ. γραμματική συμβολική, αστρονομική συμβολική, γεωγραφική συμβολική, στρατιωτική συμβολική, μετεωρολογική συμβολική, ηλεκτρολογική συμβολική κ.λπ.. Σημαντικότεροι όμως τομείς με ιδιαίτερα χαρακτηριστική αναφορά στον όρο είναι: 

* η Συμβολική που αποτελεί ιδιαίτερο κλαδο της Θεολογίας
* η Συμβολική στη φιλοσοφία
* η Συμβολική λογική ή μαθηματική λογική, και
* η Συμβολική λειτουργία που αφορά ψυχολογική λειτουργία του ανθρώπου.

Σημειώνεται ότι τα σύμβολα που φέρονται ως εμβλήματα σε θυρεούς, οικόσημα κ.λπ. εξετάζει η εραλδική.

  


|  |  |
| --- | --- |
| Εικονίδιο αποσαφήνισηςΑποσαφήνιση | Αυτή είναι μια σελίδα **αποσαφήνισης,** δηλαδή μια σελίδα που δείχνει άλλες που θα είχαν το ίδιο όνομα με αυτήν.Εάν ακολουθήσατε μια σύνδεση εδώ, μπορεί να θελήσετε να επιστρέψετε και να διορθώσετε τον σύνδεσμο για να συνδέει προς την κατάλληλη συγκεκριμένη σελίδα. |
Ο **Χρόνης Μπότσογλου** (Θεσσαλονίκη 1941 -Αθήνα 4 Μαρτίου 2022) ήταν Έλληνας ζωγράφος, χαράκτης, γλύπτης και καθηγητής της Ανωτάτης Σχολής Καλών Τεχνών (ΑΣΚΤ) της Αθήνας.

Βιογραφικό
----------

Ο Χρόνης Μπότσογλου γεννήθηκε το 1941 στη Θεσσαλονίκη. Μετά το Γυμνάσιο, σπούδασε στην ΑΣΚΤ (1960-1965) κοντά στον Γιάννη Μόραλη. Κατά την περίοδο 1970 έως 1972, πραγματοποίησε σπουδές στην École Supérieure des Beaux Arts του Παρισιού. Το έτος 1989 εξελέγη καθηγητής ζωγραφικής στην ΑΣΚΤ, στην οποία διετέλεσε και πρύτανης (2001–2006).

Παράλληλα με τη ζωγραφική, ασχολήθηκε με τη χαρακτική (κυρίως οξυγραφία και λιθογραφία) και τη γλυπτική. Ζούσε και εργαζόταν στην Αθήνα. Απεβίωσε στις 4 Μαρτίου 2022, σε ηλικία 81 ετών.

Έργο
----

Πραγματοποίησε περισσότερες από 30 ατομικές εκθέσεις κυρίως στην Ελλάδα, και συμμετείχε σε περισσότερες από 100 ομαδικές εκθέσεις εντός και εκτός της χώρας.

Το 2011 παρουσίασε στην Αθήνα τη συλλογή του «Ερωτικά», αποτελούμενη από ακουαρέλες, ανάγλυφα σε μπρούτζο και σχέδια με γραφίτη με θέμα την ερωτική πράξη. Η έκθεση αυτή συζητήθηκε για το προκλητικό περιεχόμενό της.

Η πιο πρόσφατη ατομική έκθεση έργων του έγινε στη Θεσσαλονίκη την άνοιξη του 2013 και περιελάμβανε τοπογραφίες, γεγονός που ξάφνιασε τους κριτικούς.

Έγραψε σε εφημερίδες και περιοδικά άρθρα για την τέχνη, ενώ εξέδωσε τρία βιβλία: *Ημερολόγια ταξίδια* (εκδόσεις Γαβριηλίδη, Αθήνα 1994), *Ψευτοδοκίμια* (εκδόσεις Καστανιώτη, Αθήνα 2000) και *Το χρώμα της σπουδής* (εκδόσεις Πατάκη, Αθήνα 2005). Εξέδωσε επίσης μία ποιητική συλλογή με τίτλο *Σπουδή στο μαύρο* (εκδόσεις Περίτεχνον, Αθήνα 1998).

Παραπομπές
----------

1. 1 2 3 4  www.frissirasmuseum.com/english/collection.aspx?id=105. Ανακτήθηκε στις 2  Νοεμβρίου 2020.
2. 1 2 3 4  dp.iset.gr/en/artist/view.html?id=804. Ανακτήθηκε στις 4  Νοεμβρίου 2020.
3. ↑  www.nationalgallery.gr/el/zographikh-monimi-ekthesi/painter/mpotsoglou-hronis.html. Ανακτήθηκε στις 4  Νοεμβρίου 2020.
4. ↑  www.voria.gr/article/pethane-se-ilikia-81-eton-o-spoudeos-zografos-chronis-mpotsoglou.
5. ↑  www.iefimerida.gr/ellada/tetarti-anekrotafeio-kideia-hroni-mpotsogloy.
6. ↑  «Ενας φόρος τιμής στον Χρόνη Μπότσογλου | Καθημερινή». *www.kathimerini.gr*. 4 Μαρτίου 2022. Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 4 Μαρτίου 2022. Ανακτήθηκε στις 4 Μαρτίου 2022. CS1 maint: Unfit url (link)
7. ↑  «Πέθανε ο ζωγράφος και χαράκτης Χρόνης Μπότσογλου | LiFO». *www.lifo.gr*. 4 Μαρτίου 2022. Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 4 Μαρτίου 2022. Ανακτήθηκε στις 4 Μαρτίου 2022. CS1 maint: Unfit url (link)
8. ↑  «Μπότσογλου Χρόνης». Από την Συλλογή Σωτήρη Φέλιου. (Ανακτήθηκε στις 3 Ιαν. 2014.)
9. ↑  Κ. Λυμπεροπούλου, «Τα "Ερωτικά" του Μπότσογλου στο Ίδρυμα "Η άλλη Αρκαδία"», εφημ. *Το Βήμα*, 28 Νοεμ. 2011.
10. ↑  Μ. Αδαμοπούλου, «Και τώρα, σκληρό σεξ!», εφημ. *Τα Νέα* (Αθήνα), 29 Νοεμ. 2011.
11. ↑  «Όταν είσαι νέος, είσαι αθάνατος» (συζήτηση με τον ιστορικό της τέχνης Αντώνη Κωτίδη), εφημ. *Η Καθημερινή* (Αθήνα), 10 Μαρτ. 2013.
Στην Αρχαία ελληνική μυθολογία ο **Τρίφυλος** ήταν γιος του Αρκάδος και της Ερατώς ή της Λεάνειρας ή της Μεγάνειρας ή της Νύμφης Χρυσοπέλειας. Τα αδέλφια του ήταν ο Αφείδας της Αρκαδίας, ο Έλατος και ο Αζάνας. Επομένως ο Τρίφυλος ήταν εγγονός του ίδιου του Δία και δισέγγονος του βασιλιά Λυκάονα της Αρκαδίας από την πλευρά του πατέρα του. Σε μία και μόνη παράδοση, ο Τρίφυλος αναφέρεται ως ο επώνυμος ήρωας της Τριφυλίας στην Πελοπόννησο.

Παραπομπές
----------

1. ↑  Ευριπίδης, Ορέστεια, 1646
2. ↑  Fowler, Robert L. (2013). Early Greek Mythography: Volume II Commentary. Oxford, United Kingdom: Oxford University Press. σ. 107

Πηγές
-----

* Emmy Patsi-Garin: *Επίτομο λεξικό Ελληνικής Μυθολογίας*, εκδ. οίκος «Χάρη Πάτση», Αθήνα 1969
Το σύμβολο **‰** χρησιμοποιείται για να εκφράσει ποσοστό επί τοις χιλίοις. Κατ' αναλογία προέκυψε αργότερα το σύμβολο *επί τοις δεκάκις χιλίοις (μυρίοις)* (‱) με τέσσερα μηδενικά, όσα και το 10000, που δηλώνει αναγωγή σε δέκα χιλιάδες. 

Το ποσοστό επί τοις χιλίοις γράφεται όπως το ποσοστό τοις εκατό (%) με την προσθήκη ενός επιπλέον μηδενικού στο δεξιό ο. 

Στα αγγλικά ο όρος είναι εξαιρετικά σπάνιος, σε βαθμό που τα λεξικά δεν συμφωνούν πάνω στην ορθογραφία του και μερικά μεγάλα λεξικά όπως το *Μακμίλαν* δεν έχουν σχετική καταχώρηση. Ο όρος είναι συνηθέστερος σε άλλες ευρωπαϊκές γλώσσες όπου χρησιμοποιείται για να εκφράσει κλάσματα μικρότερα από 1%. Μια κοινή χρήση του ποσοστού επί τοις χιλίοις είναι η περιεκτικότητα σε αλκοόλ στο αίμα.

Το ποσοστό τοις χιλίοις δεν πρέπει να συγχέεται με τα μέρη ανά εκατομμύριο (ppm).

Παραδείγματα χρήσης
-------------------

A railroad distance and gradient sign in Gdańsk, Poland. The 50‰ grade is equivalent to 5%.Ένα διερχόμενο τραμ και η διπλανή πινακίδα κλίσης στο Γκντανσκ της Πολωνίας. Το ποσοστό 50‰ ισοδυναμεί με το 5%.
Τα παρακάτω παραδείγματα εμφανίζουν διάφορες περιπτώσεις χρήσης του ποσοστού επί τοις χιλίοις:

* Για τα νομικά όρια της περιεκτικότητας σε αλκοόλ στο αίμα για την οδήγηση οχήματος σε ορισμένες χώρες: για παράδειγμα, τα ανώτατα νόμιμα ποσοστά είναι τα 0,5‰ ή 0,8‰.
* Για τη θαλασσινή αλατότητα: για παράδειγμα: "η μέση αλατότητα είναι 35‰".
* Για τις σήραγγες και τις σιδηροδρομικές διαβαθμίσεις σε ορισμένες χώρες της Ευρώπης.
* Για τα ποσοστά γεννήσεων και θανάτων ως μέρος του πληθυσμού της χώρας.
* Ανεπίσημα, για τους μέσους όρους κτυπήματος στο μπέιζμπολ.
* Για τους βαθμούς φορολόγησης των ακινήτων στην Αμερική και τον Καναδά.
* Για την έκφραση αναλογιών σταθερού-ισότοπου-για παράδειγμα: "δ13C = -3,5‰".
* Για τη μέτρηση της λεπτότητας σε πολύτιμα μέταλλα.

Παραπομπές
----------

1. ↑  *Oxford English Dictionary* (3rd έκδοση). Oxford: Oxford University Press. 2005. per mil, *adv*
2. ↑  «per mille». *Cambridge Dictionary Online*. Cambridge: Cambridge University Press. Ανακτήθηκε στις 8 Ιουνίου 2020. **per mille** *adverb* (also **per mil**)
3. ↑  «per mill». *Oxford Dictionaries: The American Dictionary*. Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 11 Αυγούστου 2014. Ανακτήθηκε στις 1 Αυγούστου 2014.
4. ↑  «Macmillan Dictionary». Ανακτήθηκε στις 1 Αυγούστου 2014. No result
Ένας διαχειριστής πακέτων ή **σύστημα διαχείρισης πακέτων** είναι μια συλλογή εργαλείων λογισμικού που αυτοματοποιεί τη διαδικασία εγκατάστασης, αναβάθμισης, ρύθμισης παραμέτρων και κατάργησης προγραμμάτων υπολογιστή για έναν υπολογιστή με συνέπεια.

Ένας διαχειριστής πακέτων ασχολείται με πακέτα, διανομές λογισμικού και δεδομένων σε αρχεία αρχειοθέτησης. Τα πακέτα περιέχουν μεταδεδομένα, όπως το όνομα του λογισμικού, την περιγραφή του σκοπού του, τον αριθμό έκδοσης, τον προμηθευτή, το άθροισμα ελέγχου (κατά προτίμηση μια κρυπτογραφική συνάρτηση κατακερματισμού) και μια λίστα εξαρτήσεων που είναι απαραίτητες για τη σωστή λειτουργία του λογισμικού. Κατά την εγκατάσταση, τα μεταδεδομένα αποθηκεύονται σε μια τοπική βάση δεδομένων πακέτων. Οι διαχειριστές πακέτων διατηρούν συνήθως μια βάση δεδομένων με εξαρτήσεις λογισμικού και πληροφορίες έκδοσης για να αποτρέψουν αναντιστοιχίες λογισμικού και ελλείπουσες προϋποθέσεις. Συνεργάζονται στενά με αποθετήρια λογισμικού, διαχειριστές δυαδικών αποθετηρίων και καταστήματα εφαρμογών.

Οι διαχειριστές πακέτων έχουν σχεδιαστεί για να εξαλείφουν την ανάγκη για μην αυτόματες εγκαταστάσεις και ενημερώσεις. Αυτό μπορεί να είναι ιδιαίτερα χρήσιμο για μεγάλες επιχειρήσεις, των οποίων τα λειτουργικά συστήματα αποτελούνται συνήθως από εκατοντάδες ή και δεκάδες χιλιάδες διαφορετικά πακέτα λογισμικού.

Παραπομπές
----------

1. ↑
2. ↑