recursal/SuperWikiNEXT-32B huggingface dataset:
Ο **Άντονι «Τόνι» Φορντ** (*Anthony "Tony" Ford*, MBE, γεννήθηκε 14 Μαΐου 1959) είναι Άγγλος πρώην ποδοσφαιριστής. Σε μία καριέρα που διήρκεσε 27 χρόνια, σε τέσσερις δεκαετίες, έπαιξε 931 αγώνες πρωταθλήματος, το οποίο είναι το ρεκόρ όλων των εποχών για αγώνες που παίχθηκαν στο αγγλικό πρωτάθλημα από παίκτη γηπέδου (πλην τερματοφύλακα).

Καριέρα
-------

Ξεκίνησε την καριέρα του στο σύλλογο της πόλης του, Γκρίμσμπι Τάουν, όπου έκανε το ντεμπούτο του στην πρώτη ομάδα ως 16χρονος στις 4 Οκτωβρίου του 1975. Ήταν ο πρώτος μαύρος ποδοσφαιριστής στην ιστορία του συλλόγου. Πέρασε 11 χρόνια εκεί, έκανε 355 εμφανίσεις σε αγώνες πρωταθλήματος και έκανε το όνομά του ως ένας από τους πιο ταλαντούχους παίκτες εκτός της κορυφαίας κατηγορίας. Το 1986, έφυγε από το σύλλογο έχοντας πρώτα μια σύντομη περίοδο δανεισμού στη Σάντερλαντ και αργότερα εντάχθηκε στη Στόουκ Σίτι σε μόνιμη συμφωνία. Αγωνιζόταν ως μέσος (συνήθως δεξιά), αν και προς το τέλος της σταδιοδρομίας του μετατοπίστηκε στο δεξί άκρο της άμυνας.

Πέρασε δυόμισι χρόνια στη Στόουκ, προτού μεταγραφεί στη Γουέστ Μπρόμγουιτς στα μέσα της σεζόν 1988-89. Εκείνη τη χρονιά έκανε και τις δύο μόνες διεθνείς εμφανίσεις του με τη δεύτερη ομάδα της Αγγλίας. Επανήλθε στην πρώτη του ομάδα στα τέλη του 1991. Η δεύτερη περίοδος του διήρκεσε τρεις σεζόν και έφυγε από τον σύλλογο στο τέλος της αγωνιστικής περιόδου 1993–94, έχοντας παίξει 423 αγώνες πρωταθλήματος για τον σύλλογο, αριθμός ο οποίος είναι ο δεύτερος στη λίστα εμφανίσεων καριέρας του συλλόγου.

Το 1994, ο Φορντ εντάχθηκε στους μεγάλους αντιπάλους του Γκρίμσμπι,  Σκάνθορπ, όπου έπαιξε δύο σεζόν. Μετά από μια σύντομη περίοδο στην ομάδα Μπάροου που δεν ήταν πρωταθλήτρια, του ζήτησε ο Στιβ Πάρκιν, πρώην συμπαίκτης της Στόουκ και της Γουέστ Μπρόμιτς Άλμπιον, ο οποίος είχε πρόσφατα διοριστεί προπονητής στη  Μάνσφιλντ, να γίνει βοηθός του. Αυτό επέτρεψε στον Φορντ να συνεχίσει την καριέρα του και στις αρχές του 1999, έπαιξε τον 825ο αγώνα πρωταθλήματος, καταρρίπτοντας το ρεκόρ του Τέρι Πέιν για εμφανίσεις σταδιοδρομίας από παίκτη γηπέδου. Το καλοκαίρι του 1999, ο Πάρκιν παραιτήθηκε από προπονητής της Μάνσφιλντ και διόρισε ξανά τον Φορντ ως βοηθό του και σε ηλικία 40 ετών, ο Φορντ συνέχισε να παίζει τακτικά. Το τελευταίο γκολ της καριέρας του ήταν το νικητήριος στη νίκη με 1–0 επί της Σουόνσι Σίτι στις 9 Οκτωβρίου 2001, και η τελευταία του επαγγελματική εμφάνιση ήρθε τον επόμενο μήνα στις 3, με αντίπαλο την Τόρκι Γιουνάιτεντ.

Παραπομπές
----------

1. 1 2  «Once an Iron… Tony Ford». Ανακτήθηκε στις 30 Ιανουαρίου 2022.
2. ↑  «Football's Black Pioneers». Ανακτήθηκε στις 30 Ιανουαρίου 2022.
3. 1 2  «3 November 2001 - Ford Gets Good Mileage». Ανακτήθηκε στις 30 Ιανουαρίου 2022.
4. 1 2  «Tony Ford». Ανακτήθηκε στις 30 Ιανουαρίου 2022.
5. ↑  «Tony Ford, Football League Record-Breaker». Ανακτήθηκε στις 30 Ιανουαρίου 2022.
6. ↑  «Swansea 0-1 Rochdale». Ανακτήθηκε στις 30 Ιανουαρίου 2022.
7. ↑  «Rochdale 2-0 Torquay». Ανακτήθηκε στις 30 Ιανουαρίου 2022.
Συντεταγμένες: 39°59′45.2″N 21°17′7.0″E﻿ / ﻿39.995889°N 21.285278°E﻿ / 39.995889; 21.285278

Η **Γέφυρα της Πορτίτσας** είναι γέφυρα στο Δήμο Γρεβενών, στην Περιφέρεια Δυτικής Μακεδονίας, στην Ελλάδα. Κατασκευάστηκε με προσφορές από το Μοναστήρι του Σπηλαίου.

Τοποθεσία
---------

Η συγκεκριμένη κατασκευή βρίσκεται σε κοντινή απόσταση της κοινότητας του Σπηλαίου Γρεβενών, εντός ομώνυμου φαραγγιού.

Ιστορία και περιγραφή
---------------------

Ανεγερθείσα κατά τη διάρκεια του 18ου αιώνα, η συγκεκριμένη γέφυρα, αποτελούμενη από δύο μεταξύ τους άνισα τόξα, είναι κατασκευασμένη από λευκής απόχρωσης λίθους ακανόνιστου σχήματος, καθώς και ασβεστόλιθους. Το μεγάλο τόξο έχει άνοιγμα 13,80 μέτρα και το μικρό τόξο 5 μέτρα. Το μέγιστο ύψος του γεφυριού είναι 7,80 μέτρα. Κάτω από τη γέφυρα περνάει ο ποταμός Βενέτικος, που είναι παραπόταμος του Αλιάκμονα. Η διάβασή της έχει συνολικό μήκος της τάξεως των 30 μέτρων, ενώ η στατικότητά της διασφαλίζεται από την παρουσία τριών μεταλλικών ελκυστήρων, μεταξύ των δομικών υλικών της, μέρος των οποίων είναι ορατό στο εξωτερικό της. Με σημείο εκκίνησης το 1999, η γέφυρα υπέστη αναστηλωτικές εργασίες, με απώτερο σκοπό την συντήρησή της.

Παραπομπές
----------

1. ↑  Newsroom. «Το επιβλητικό γεφύρι της Πορτίτσας στα Γρεβενά (φωτογραφίες) | Η ΚΑΘΗΜΕΡΙΝΗ». *www.kathimerini.gr*. Ανακτήθηκε στις 2 Μαρτίου 2022.
2. 1 2 3 4 5  Δρόσου, Κωνσταντία. «Γέφυρα Πορτίτσας». *odysseus.culture.gr*. Υπουργείο Πολιτισμού και Αθλητισμού. Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 25 Φεβρουαρίου 2021. Ανακτήθηκε στις 25 Μαΐου 2021.
3. ↑  «Γεφύρι Πορτίτσας - Τουριστικός Οδηγός Π.Ε. Γρεβενών». *Τουριστικός Οδηγός* (στα Αγγλικά). Ανακτήθηκε στις 2 Μαρτίου 2022.
4. ↑  «Αποκατάσταση Γέφυρας Πορτίτσας Σπήλαιου Γρεβενών». *www.culture.gov.gr*. Ανακτήθηκε στις 2 Μαρτίου 2022.
Το Μουσείο της Φιλικής Εταιρείας στην Οδησσό, Ουκρανία
Αναπαράσταση των Φιλικών, που συζητούν την ίδρυση της Φιλικής Εταιρείας στην Οδησσό το 1814
Το **Μουσείο Φιλικής Εταιρείας** βρίσκεται στην οδό Κρέσνι Περεούλοκ (Krasnij Pereulok) αριθ. 18 στην Οδησσό της Ουκρανίας. Στεγάζεται στο σπίτι του Έλληνα επιχειρηματία και εθνικού ευεργέτη Γρηγορίου Γρ. Μαρασλή (1831 – 1907), δημάρχου της πόλης της Οδησσού για δεκαέξι χρόνια, από το 1878 ως το 1895. Εδώ είχαν βρει το πρώτο τους καταφύγιο και συνεδρίαζαν οι Φιλικοί της Οδησσού.

Το σπίτι αυτό, που ανήκε στον πατέρα του Γρηγορίου Μαρασλή, ανακαινίστηκε με πρωτοβουλία του Ιδρύματος Ελληνικού Πολιτισμού – Παράρτημα Οδησσού και μετατράπηκε από το 1994, μαζί με τα γειτονικά του οικήματα, σε Μουσείο της Φιλικής Εταιρείας, το οποίο είχε ιδρυθεί το 1979 από το Ιστορικό-Λαογραφικό Μουσείο της Οδησσού. 

Στο Μουσείο στεγάζεται επιστημονική βιβλιοθήκη με 6.000 τίτλους. Πρόσφατα εγκαινιάστηκε νέο λαογραφικό τμήμα στο Μουσείο, με αυθεντικά αντικείμενα που αποδίδουν την εικόνα της οικίας του Γρηγορίου Ιωάννη Μαρασλή. Ανάμεσα στα εκθέματα του μουσείου περιλαμβάνονται πρωτότυπα έργα σχετικά με τη δράση των Φιλικών, χάρτες, γκραβούρες και φωτογραφίες, έγγραφα στον κρυπτογραφικό κώδικα των Φιλικών, χειρόγραφα σχετικά με την ίδρυση της Φιλικής Εταιρείας, κατάλογοι των μελών της, επιστολές και χειρόγραφες προκηρύξεις του Αλέξανδρου Υψηλάντη, αρχηγού της Φιλικής Εταιρείας, προσωπογραφίες και σφραγίδες του Αλέξανδρου Υψηλάντη, του Εμμανουήλ Παπά, του Εμμανουήλ Ξάνθου και άλλων. 

Στο Μουσείο εκτίθεται αντίγραφο της περίφημης ελαιογραφίας του Δ. Τσόκου «Ο Όρκος των Φιλικών» (1849), φιλοτεχνημένο το 1994 από τον Γ. Σιδηρόπουλο, ενώ γλυπτική σύνθεση με τον «Όρκο των Φιλικών» κοσμεί την εξωτερική όψη του Παραρτήματος του Ιδρύματος Ελληνικού Πολιτισμού στην Οδησσό. Σε μια ξεχωριστή αίθουσα του μουσείου αναπαριστάνεται, με καθισμένους γύρω από ένα τραπέζι τους τρεις εμπόρους – ιδρυτές της Φιλικής Εταιρείας, η σκηνή της ίδρυσης της πατριωτικής μυστικής οργάνωσής τους.

Το Μουσείο δέχεται πολλούς επισκέπτες από ολόκληρη την Ουκρανία, την Ελλάδα και άλλες χώρες του εξωτερικού. Το Παράρτημα οργανώνει, σε συνεργασία με τη Διεύθυνση Παιδείας του Δήμου Οδησσού, δωρεάν ξεναγήσεις και διαλέξεις για μαθητές και φοιτητές.

Πηγές
-----

* Βάνα Χαραλαμπίδου: "Τόποι του μύθου και της ιστορίας", σελ. 30 – 31, Εκδόσεις Μεταίχμιο, Αθήνα, 2006
*
Η **Ίντα Ρόουντς** (αγγλικά: *Ida Rhodes*, 15 Μαΐου 1900 - 1 Φεβρουαρίου 1986) ήταν μαθηματικός, η οποία έγινε μέλος της ομάδος γυναικών με επιρροή στο επίκεντρο της πρώιμης ανάπτυξης υπολογιστών στις Ηνωμένες Πολιτείες.

Βιογραφία
---------

Η Ίντα Ρόουντς (όνομα γέννησης Χάντασα 'Ιτσκοβιτς) γεννήθηκε σε ένα Εβραϊκό χωριό, ανάμεσα στο Νεμιρίβ και Τιλτσίν, στην Ουκρανία. Πήγε στις Ηνωμένες Πολιτείες το 1913, όπου σπούδασε μαθηματικά στο Πανεπιστήμιο Cornell έξι χρόνια αργότερα.

Της απονεμήθηκε BA στα μαθηματικά, το Φεβρουάριο του 1923, και ΜΑΜΆ το Σεπτέμβριο του ίδιου έτους. Αργότερα σπούδασε στο Πανεπιστήμιο της Κολούμπια το 1930 και το 1931.

Η Ρόουντς συμμετείχε στο πρότζεκτ Μαθηματικών Πινάκων από το 1940, όπου εργάστηκε υπό την καθοδήγηση της Γερτρούδης Μπλανς, την οποία αργότερα αναγνώρισε ως μέντορά της.

Ήταν πρωτοπόρος στην ανάλυση συστημάτων προγραμματισμού, και μαζί με την Μπέτυ Χόλμπερτον σχεδίασε τη γλώσσα προγραμματισμού C-10 στις αρχές της δεκαετίας του 1950 για το UNIVAC I. Σχεδίασε επίσης τον πρωτότυπο υπολογιστή που χρησιμοποιούταν από τη Διοίκηση Κοινωνικής Ασφάλισης. Το 1949, το Υπουργείο Εμπορίου της απένειμε το Χρυσό Μετάλλιο για την "σημαντική πρωτοποριακή ηγεσία και την εξαιρετική συμβολή στην επιστημονική πρόοδο του Έθνους στο λειτουργικό σχεδιασμό και την εφαρμογή του ηλεκτρονικού εξοπλισμού ψηφιακού υπολογισμού."

Αν και συνταξιοδοτήθηκε το 1964, η Ρόουντς συνέχισε ως σύμβουλος του Τμήματος Εφαρμοσμένων Μαθηματικών του Εθνικού Γραφείου Προτύπων μέχρι το 1971. Το έργο της έγινε ευρέως γνωστό μετά τη συνταξιοδότησή της, καθώς ταξίδεψε σε όλο τον κόσμο, δίνοντας διαλέξεις και διατηρώντας τη διεθνή αλληλογραφία.

Το 1976, το Υπουργείο Εμπορίου της απένειμε Πιστοποιητικό Εκτίμησης με αφορμή την 25η Επέτειο του UNIVAC I και, στη συνέχεια, το Συνέδριο Υπολογιστών το 1981 την ανέφερε για τρίτη φορά ως "πρωτοπόρο UNIVAC I." Πέθανε το 1986.

Στη Ρόουντς αποδίδονται οι αλγόριθμοι των "Εβραϊκών Γιορτών" που χρησιμοποιούνται στο ημερολόγιο μέχρι και σήμερα.

Παραπομπές
----------

1. 1 2  (Γερμανικά, Αγγλικά) *FemBio database*. 31090. Ανακτήθηκε στις 9  Οκτωβρίου 2017.
2. 1 2 3 4 5 6 7 8  *MacTutor History of Mathematics archive*.

Πηγές
-----

* National Institute of Standards and Technology virtual museum
* Blanch Anniversary Volume, February 21, 1967
* Charlene Morrow and Teri Peri (eds), *Notable Women in Mathematics*, Greenwood Press, 1998, pp. 180–185.

Περαιτέρω ανάγνωση
------------------

* Tomayko, J.E. (NaN). «Ida Rhodes and the dreams of a human computer». *IEEE Annals of the History of Computing* **22** (1): 82–85. doi:10.1109/85.815468. "Ida Rhodes and the dreams of a human computer". *IEEE Annals of the History of Computing* **22** (1): 82–85. doi:10.1109/85.815468.  Check date values in: `|date=` (help)

|  |  |
| --- | --- |
| 

|  |
| --- |
| * Πύλη:Βιογραφίες
* Πύλη:Μαθηματικά
* Πύλη:Επιστήμη
 |

 |

|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
| Καθιερωμένοι όροι | 
* WorldCat
* VIAF: 58102187
* LCCN: n86104904
* ISNI: 0000 0000 2726 5499

 |

 |
Η σημαία σήματος "Λίμα", η οποία όταν κυματίζει σε λιμάνι σημαίνει ότι ένα πλοίο βρίσκεται σε καραντίνα.
Η **καραντίνα** αποτελεί περιορισμό στην κυκλοφορία ανθρώπων και εμπορευμάτων. Η καραντίνα στοχεύει στην αποτροπή της εξάπλωσης μιας ασθένειας και των παρασίτων. Συχνά σχετίζεται με την ασθένεια και την αρρώστια, καθώς η καραντίνα εμποδίζει την κυκλοφορία αυτών που έχουν εκτεθεί σε μια μεταδοτική ασθένεια, αλλά δεν έχουν επιβεβαιωμένη ιατρική διάγνωση. Ο όρος χρησιμοποιείται συχνά ως συνώνυμο με την ιατρική απομόνωση, η οποία εφαρμόζεται σε άτομα που νοσούν από μεταδοτική ασθένεια και ως εκ τούτου απομονώνονται από τον υγιή πληθυσμό.

Η λέξη *καραντίνα* προέρχεται από την ενετική παραλλαγή της ιταλικής φράσης *quaranta giorni* (σαράντα μέρες). Οι σαράντα μέρες αναφέρονται στην υποχρεωτική περίοδο απομόνωσης των πλοίων και του πληρώματος, κατά την επιδημία της Μαύρης πανώλης. Η καραντίνα μπορεί να εφαρμοστεί σε ανθρώπους αλλά και σε πολλά είδη ζώων καθώς και ως μέρος των συνοριακών ελέγχων σε μια χώρα.

Παραπομπές
----------

1. ↑  "quarantine" noun Merriam Webster definition *www.merriam-webster.com*, accessed 27 January 2020
2. ↑  "History of Quarantine" Centers for Disease Control and Prevention
3. ↑  Ronald Eccles, επιμ. (2009). *Common cold* (Online-Ausg. έκδοση). Basel: Birkhäuser. σελίδες 210. ISBN 978-3-7643-9894-1.

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
--------------------

|  |  |
| --- | --- |
| wiktionary logowiktionary logo | Το *Βικιλεξικό* έχει σχετικό λήμμα:  **καραντίνα**  |

|  |  |
| --- | --- |
| Commons logoCommons logo | Τα Wikimedia Commons έχουν πολυμέσα σχετικά με το θέμα   **Καραντίνα** |


|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
| Καθιερωμένοι όροι | 
* WorldCat
* LCCN: sh85109473
* GND: 4263187-7
* BNF: cb119779939 (data)
* NDL: 00565503
* NKC: ph1024807

 |

 |
Ο **Νέναντ Μάρκοβιτς** (γεννημένος στις 6 Ιουνίου 1968) είναι Βόσνιος παλαίμαχος πρώην διεθνής καλαθοσφαιριστής και νυν προπονητής καλαθοσφαίρισης.

Καριέρα
-------

Ο Μάρκοβιτς υπέγραψε το 1988 το πρώτο του επαγγελματικό συμβόλαιο με τη Βόσνα Σαράγιεβο, στην οποία αγωνίστηκε για τέσσερα χρόνια.

Την περίοδο 1992-93 αγωνίστηκε αρχικά με την ιταλική Τεργέστη κι έπειτα με την ισπανική Φέρις Γιρία.

Το 1993 ταξίδεψε στο Ισραήλ με προορισμό τη Χάποελ Τελ Αβίβ, ενώ την αμέσως επόμενη σεζόν επέστρεψε στην Ισπανία για λογαριασμό της Ζουβεντού Μπανταλόνα. Μέσα στο 1995 μεταπήδησε στην ελβετική Λουγκάνο, στην οποία αγωνίστηκε για λίγους μόνο μήνες.

Τη διετία 1956-57 αγωνίστηκε στο Ισραήλ αρχικά με την Χαποέλ Τελ Αβίβ και έπειτα με τη Χάποελ Έιλατ.

Το 1996 επέστρεψε στην Ευρώπη με προορισμό αυτήν τη φορά τη Γαλλία, και πήρε μεταγραφή στην Λιμόζ στην οποία παρέμεινε για τρία χρόνια.

Το 1999 μετεγγράφη στην Βαλένθια, ενώ το 2000 μεταπήδησε στην Εστουδιάντες Μαδρίτης.

Το 2001 ταξίδεψε στην Ελλάδα με προορισμό τον Πανιώνιο. Μετά από ένα χρόνο παρουσίας στην ομάδα της Νέας Σμύρνης, ο Μάρκοβιτς πήρε μεταγραφή στον Ολυμπιακό Πειραιώς, στον οποίο αγωνίστηκε επίσης για ένα χρόνο.

Την περίοδο 2003-04, ο Μάρκοβιτς αγωνίστηκε αρχικά στην ισπανική Μούρθια κι έπειτα στον Πανιώνιο, στον οποίο επέστρεψε για δεύτερη φορά στην καριέρα του.

Το 2005, ο Μάρκοβιτς επέστρεψε στη Βόσνα Σαράγιεβο, την ομάδα από την οποία ξεκίνησε την επαγγελματική του καριέρα. Στην ομάδα της Βοσνίας αγωνίστηκε για μία μόλις σεζόν (2005-06) μετά το τέλος της οποίας ανακοίνωσε ότι αποσύρεται από την ενεργό δράση.

Διεθνείς συμμετοχές
-------------------

Ο Νέναντ Μάρκοβιτς έχει πραγματοποιήσει αρκετές συμμετοχές με την εθνική ομάδα μπάσκετ της Βοσνίας.

Μάλιστα, έχει συμμετάσχει και στο Ευρωμπάσκετ του 2001, στο οποίο η Βοσνία κατέκτησε την 13η θέση.

Προπονητική καριέρα
-------------------

Μετά την απόσυρσή του από την ενεργό δράση, ο Μάρκοβιτς συνέχισε να ασχοείται με το μπάσκετ αλλά από ένα άλλο πόστο, αυτό του προπονητή.

Αρχικά έκατσε στον πάγκο της Εθνικής ομάδας της Βοσνίας και στη συνέχεια ανέλαβε προπονητής της Βόσνα Σαράγιεβο.

Τον Οκτώβριο του 2007, ο Μάρκοβιτς ανέλαβε προπονητής στον Πανιώνιο, τον οποίο μάλιστα οδήγησε και στην Ευρωλίγκα του 2009. Αν και αποχώρησε από τον πάγκο του Πανιωνίου το καλοκαίρι του 2008, ο Μάρκοβιτς επέστρεψε στη Νέα Σμύρνη στα τέλη Ιουλίου του 2009.

Το Φεβρουάριο του 2013, ο Μάρκοβιτς ανέλαβε το πόστο του προπονητή στον Κ.Α.Ο. Δράμας, με τον οποίο υπέγραψε εξάμηνο συμβόλαιο συνεργασίας. Το καλοκαίρι του 2013 ανανεώθηκε το συμβόλαιό του με τον Κ.Α.Ο. Δράμας και παραμένει προπονητής της ομάδας μέχρι και σήμερα.

Παραπομπές
----------

1. ↑  (Αγγλικά) *Basketball-Reference.com*. nenad-markovic-1. Ανακτήθηκε στις 23  Απριλίου 2022.
2. ↑  (Αγγλικά) *eurobasket.com*. 19045. Ανακτήθηκε στις 25  Απριλίου 2022.

Πηγές
-----

* 
*
Μια κιθάρα Σέλμερ
Η **κιθάρα Σέλμερ** (Selmer) είναι ακουστική κιθάρα, γνωστή κυρίως λόγω της προτίμησης που της έδειχνε ο Τζάνγκο Ράινχαρντ και άλλοι μουσικοί της εποχής, όπως ο Όσκαρ Έϊλμαν. Είναι και ως Σέλμερ-Μακαφέρι (Maccaferri) λόγω της προσπάθειας του Βρετανικού τύπου να διαφημίσει εκτός από το όνομα του κατασκευαστή και το όνομα του κατασκευαστή της κιθάρας, Μάριο Μακαφέρι. Ο Σέλμερ παρήγηγε αυτές τις κιθάρες από το 1932 έως περίπου και το 1952.

Κιθάρες με ηχείο σχήματος D
---------------------------

Οι πρώτες κιθάρες είχαν ένα μεγάλο ηχείο σχήματος D το οποίο ήταν σχεδιασμένο για να χωράει τον εσωτερικό συντονιστή, εφέυρεση του Μάριο Μακαφέρι, και το οποίο ενίσχυε την ένταση του οργάνου και εξισορροπούσε την ένταση μεταξύ των χορδών. Ο λαιμός, στα 640 χιλιοστά και τα τάστα των πρώτων κιθαρών ήταν παρόμοια με άλλες κιθάρες της εποχής όπως οι Γκίμπσον (Gibson) και οι Μάρτιν (Martin) αλλά η πλατιά ταστίερα παρέπεμπε περισσότερο σε ταστίερα κλασικής κιθάρας. Πολλές από αυτές τις κιθάρες, που κατασκευάστηκαν το 1932 και 1933 πωλώθηκαν στη Βρετανική αγορά μέσω του μαγαζιού του Σέλμερ στο Λονδίνο και έγιναν γνωστές ως «κιθάρες Μακαφέρι» στους Βρετανούς.

Καινοτομίες
-----------

Η αρχική Μακαφερι-Σέλμερ ήταν μία από τις πρώτες κιθάρες που είχαν λαιμό ενισχυμένο με σιδερένια ράβδο. Ήταν επίσης η πρώτη κιθάρα με cut-away για να διευκολύνει τη πρόσβαση στις ψηλότερες νότες. Και αυτές οι δύο καινοτομίες είχαν ευρεία απήχηση και χρησιμοποιούνται σε πολλές μοντέρνες κιθάρες.

Σε αντίθεση, ο εσωτερικός συντονιστής είχε λιγότερη επιτυχία και γρήγορα εγκαταλείφθηκε μετά την αποχώρηση του Μακαφέρι και πολλοί ιδιοκτήτες επέλεξαν να αφαιρέσουν τον συντονιστή στις κιθάρες που τον είχαν καθώς συχνά έτριζε και έκανε δυσχαίρενε τυχόν επισκευές. Σήμερα, μόνο κάποιοι σύγχρονοι κατασκευαστές αντιγράφων παράγουν κιθάρες με τον συντονιστή.

Κιθάρες με οβάλ ηχείο
---------------------

Οι πρώτες κιθάρες σχεδιάστηκαν από τον Μάριο Μακαφέρι που επέβλεψε και την παραγωγή τους. Ωστόσο, μετά από 18 μήνες η συνεργασία του με τον Σέλμερ έληξε και η εξέλιξη των οργάνων συνέχισε χωρίς τη συμβολή του. Το 1936 ο Σέλμερ λάνσαρε το Modèle Jazz, γνωστό και ως Petite Bouche. Αυτές οι κιθάρες είχαν αναθεωρημένο εσωτερική ενίσχυση και μακρύτερο λαιμό 670 χιλιοστά. Η συντριπτική πλειοψηφία τους πουλήθηκε στη Γαλλία, την πατρίδα του Σέλμερ. Αν και ο Μακαφέρι δεν συνέβαλε απευθείας στο σχεδιασμό τους, αυτές οι μεταγενέστερες κιθάρες διατήρησαν μερικές από τις ριζοσπαστικές ιδέες του όπως τα πρώτα σφραγισμένα κλειδιά, το καμπυλωμένο σώμα όπως τους μαντολίνου και τη μεταφερούμενη γέφυρα.

Παραπομπές
----------

|  |  |
| --- | --- |
| Commons logoCommons logo | Τα Wikimedia Commons έχουν πολυμέσα σχετικά με το θέμα   **Κιθάρες Σέλμερ** |
Η **Σοφία του Γκλώστερ** (αγγλ. *Sophia of Gloucester*, 29 Μαΐου 1773 - 29 Νοεμβρίου 1844) ήταν κόρη του Γουλιέλμου Ερρίκου, Δούκα του Γκλώστερ και του Εδιμβούργου, και της Μαρία Ουόλπολ. Ήταν, επίσης, δισέγγονη του Γεωργίου Β΄ της Μεγάλης Βρετανίας και ανιψιά του Γεωργίου Γ΄ του Ηνωμένου Βασιλείου.

Βιογραφία
---------

Η *Σοφία Ματθίλδη* γεννήθηκε στις 29 Μαΐου 1773 στην οδό Γκρόουβενορ στο Μέυφαιρ και πήρε τον τίτλο προσφώνησης *Αυτού Υψηλότητα*. Βαπτίσθηκε στην Οικία Γκλώστερ στις 26 Ιουνίου 1773 από τον Τσαρλς Μος, Επίσκοπο του Σαιντ Ντέηβιντς. Οι ανάδοχοί της ήταν ο Ερρίκος, Δούκας του Κάμπερλαντ & του Στράθερν, η Άννα, Δούκισσα του Κάμπερλαντ & του Στράθερν, και η Καρολίνα Ματθίλδη της Μεγάλης Βρετανίας, Βασίλισσα της Δανίας. Ο Γεώργιος Γ΄ είχε προσκληθεί στη βάπτιση για ανάδοχος, όμως αρνήθηκε εξαιτίας της επιλογής του αδελφού του να παντρευτεί την Μαρία Ουόλπολ.

Στις 23 Ιουλίου 1816 η Σοφία απέκτησε τον τίτλο προσφώνησης *Αυτού Βασιλική Υψηλότητα*, εξαιτίας του γάμου του αδελφού της, Γουλιέλμου Φρειδερίκου, με την Μαρία, κόρη του Γεωργίου Γ΄.

Η Σοφία θεωρήθηκε ως πιθανή νύφη για τον Δούκα του Κλάρενς (μετέπειτα *Γουλιέλμο Δ΄*), όμως εκείνη δεν εξέφρασε ενθουσιασμό για πιθανό γάμο μαζί του. Έτσι, δεν παντρεύτηκε ποτέ, ούτε απέκτησε παιδιά. Έζησε στο Νιου Λοτζ του Ουίνκφιλντ και κατείχε το αξίωμα του Δασοφύλακα του Μεγάλου Πάρκου του Ουίνδσορ. Πέθανε στο Μπλάκχηθ στις 29 Νοεμβρίου 1844 σε ηλικία 71 ετών και ενταφιάστηκε στο Παρεκκλήσι του Αγίου Γεωργίου στο Ουίνδσορ.

Παραπομπές
----------

1. 1 2 3 4 5 6  «Αρχειοθετημένο αντίγραφο». Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 27 Αυγούστου 2011. Ανακτήθηκε στις 31 Δεκεμβρίου 2015.
2. 1 2 3 4 5 6 7 8
3. ↑

  


|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
| Καθιερωμένοι όροι | 
* WorldCat
* VIAF: 91088783
* LCCN: nb2009016288
* ISNI: 0000 0000 6541 9751

 |

 |
Ο **Πασιτέλης** ήταν ήταν αρχαίος Έλληνας γλύπτης και τορευτής από τη Μεγάλη Ελλάδα που έζησε τον 1ο π.Χ. αιώνα. Το 89 π.Χ. έγινε Ρωμαίος πολίτης και έζησε στην Ρώμη, όπου υπήρχαν διάφορα γλυπτά του από μάρμαρο, χαλκό ή άργυρο και χρησιμοποιούσε για την κατασκευή τους τα πήλινα προπλάσματα. Σύμφωνα με τον Μάρκο Τερέντιο Βάρρων (Varro), ίσως ο ήταν ο πρώτος που υιοθέτησε την πρακτική της επακριβούς αντιγραφής ενός προπλάσματος σε φυσικό μέγεθος, γιατί ποτέ δεν έφτιαχνε ένα έργο χωρίς πρώτα να φτιάξει το πρόπλασμά του. 

Το πιό γνωστό έργο του Πασιτέλη που αναφέρεται είναι το χρυσελεφάντινο άγαλμα του Διός για τον ναό του Μετέλλου στη Ρώμη. Θεωρείται τυπικός εκπρόσωπος της συνύπαρξης του ελληνικού κλασικισμού και του ρωμαϊκού νατουραρισμού, που επικρατούσαν την εποχή εκείνη. Αναφέρεται ακόμα και ως συγγραφέας πεντάτομου βιβλίου σχετικού με τα σημαντικότερα καλλιτεχνήματα του κόσμου.

Παραπομπές
----------

1. 1 2  *Εγκυκλοπαίδεια Δομή*, τόμος 12, σελ. 416, Αθήνα 1999
2. ↑  *Νεοαττικά και Αρχαϊστικά έργα*, Ίδρυμα Μείζονος Ελληνισμού
3. ↑  *Χρήση προπλασμάτων* από το Κέντρο Διάδοσης Επιστημών και Μουσείο Τεχνολογίας[*νεκρός σύνδεσμος*]

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
--------------------

* Fragmenta historicorum graecorum graecorum Vol IV, σελ. 467 (στα Λατινικά)

|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
| Καθιερωμένοι όροι | 
* VIAF: 96515709
* **Europeana**: agent/base/156425
* SUDOC: 155141708
* ULAN: 500111199

 |

 |
Ο **Ροστόμ**, γεωργιανά: როსტომი, (1791 – π. 1840) ήταν Γεωργιανός βασιλικός πρίγκιπας (*batonisvili*) της βασιλικής δυναστείας των Μπαγκρατιόνι τού Ιμερέτι.

Βιογραφία
---------

Ο Ροστόμ ήταν γιος τού πρίγκιπα Σίμωνα, φυσικού γιου τού πρίγκιπα Βαγράτ. Ήταν, λοιπόν, δισεγγονός τού βασιλιά Αλέξανδρου Ε΄ τού Ιμερέτι. Το 1819 ο 20ετής Ροστόμ ενώθηκε με τους εξαδέλφους του, Δαβίδ και Βαχτάνγκ, σε μία εξέγερση κατά της Ρωσικής Αυτοκρατορίας, η οποία είχε απορροφήσει το Ιμερέτι το 1810. Η εξέγερση επεκτάθηκε στη Γκουρία και τη Μινγκρελία, αλλά καταπνίγηκε από τα ρωσικά στρατεύματα υπό τον στρατηγό Βελυαμίνοφ τον Ιούλιο τού 1820. Οι υπόλοιποι επαναστάτες υποχώρησαν στα βουνά της Ράχα, όπου τελικά ηττήθηκαν. Ο πρίγκιπας Δαυίδ απεβίωσε στο πεδίο της μάχης και ο Βαχτάνγκ κατέφυγε στην Οθωμανική αυτοκρατορία.  Ο Ροστόμ αιχμαλωτίστηκε και, μαζί με την οικογένειά του, στάλθηκε εξόριστος στη Ρωσία, όπου κατατάχθηκε ως στρατιώτης στο Σύνταγμα των Ουσάρων Σούμσκι. 

Μερικές φορές ο Ροστόμ συγχέεται με τον συνονόματό του Ιμερέτιο πρίγκιπα (2ο εξάδελφο τού πατέρα του), ο οποίος ήταν φυσικός γιος του Δαβίδ Β΄ τού Ιμερέτι και πρόγονος της Ιμερετικής οικογένειας των Μπαγκρατιόν-Νταβύντοφ.

Οικογένεια
----------

Νυμφεύτηκε την Eλισάβετ Mχέιτζε (1794–1862) και είχε μαζί της 5 παιδιά. 

Oι απόγονοι του Ροστόμ, σε αντίθεση με τους γόνους των βασιλικών Ιμερετίων, δεν αναγνωρίστηκαν σε πριγκιπικό βαθμό από τη Ρωσική Αυτοκρατορία μετά την προσάρτηση τού Ιμερέτι το 1810. Αντίθετα, υποβιβάστηκαν στον βαθμό των *άτιτλων ευγενών* (aznauri) με το επώνυμο Μπαγκρατιόνι και αναφέρονται ως τέτοιοι στον κατάλογο των Ιμερετίων ευγενών, που επιβεβαίωσε ο τσάρος το 1850. Από το 2015, είναι οι μόνοι επιζώντες εξ αρρενογονίας γραμμής απόγονοι τού βασιλικού οίκου τού Ιμερέτι. Το οικογενειακό τους χωριό είναι το Γκβανκίτι, στο Ιμερέτι.

Βιβλιογραφικές αναφορές
-----------------------

1. ↑  ბაგრატიონები: სამეცნიერო და კულტურული მემკვიდრეობა, იმერეთის მეფეები ბაგრატიონთა დინასტიიდან, თბილისი, 2003 *The Bagrations: Scientific and Cultural heritage, Kings of Imereti from Bagrationi dynasty, Tbilisi, 2003*
2. ↑  Rayfield, Donald (2012). *Edge of Empires: A History of Georgia*. Reaktion Books. σελ. 276. ISBN 978-1780230306.
3. 1 2  Khomeriki, Manana (2012). *იმერეთის დე იურე მეფე ვახტანგ ბაგრატიონი* (PDF) (στα Georgian). Tbilisi: Universali. σελίδες 4–7. ISBN 978-9941-17-655-5. CS1 maint: Μη αναγνωρίσιμη γλώσσα (link)
4. ↑  Dumin, S.V. επιμ. (1996). (στα Russian). Moscow: Linkominvest. σελ. 89.  Missing or empty `|title=` (βοήθεια)CS1 maint: Μη αναγνωρίσιμη γλώσσα (link)
Η **Θεραπεία Σχημάτων** (Schema Therapy) είναι συνθετικό μοντέλο ψυχοθεραπείας, γνωσιακής συμπεριφοριστικής προέλευσης το οποίο σχεδιάστηκε για την αντιμετώπιση διαταραχών προσωπικότητας και ψυχικών διαταραχών.

Το συγκεκριμένο μοντέλο ψυχοθεραπείας αναπτύχθηκε από τον Jeffrey Young και τους συνεργάτες στις αρχές του 1990. Ο κορμός του μοντέλου στηρίζεται στην γνωσιακή συμπεριφοριστική θεωρία συνδυάζοντας μοντέλα από άλλες μορφές ψυχοθεραπείας, όπως ψυχανάλυση, θεωρία δεσμού, αντικειμενοτρόπες σχέσεις και θεωρία Gestalt.

Βασικές Έννοιες
---------------

Οι βασικές έννοιες της Θεραπείας Σχημάτων είναι τρεις:

* η έννοια του σχήματος (Schema),
* τις δυσπροσαρμοστικές στρατηγικές αντιμετώπισης του σχήματος (Copying Styles) και
* τρόπους λειτουργίας (Modes).

Η Θεραπεία Σχημάτων στηρίζεται στα πρώιμα δυσλειτουργικά σχήματα, τα οποία αποτελούν τον πυρήνα των διαταραχών της προσωπικότητας. Τα χαρακτηριστικά των πρώιμων δυσλειτουργικών σχημάτων είναι τα εξής: 

* Αποτελεί ένα ευρύ και σταθερό μοτίβο
* Απαρτίζεται από μνήμες, συναισθήματα, γνωσίες και σωματικές αισθήσεις
* Αφορά τον εαυτό και τη σχέση του ατόμου με τους άλλους
* Αναπτύσσεται κατά την παιδική ή εφηβική ηλικία και εξελίσσεται κατά τη διάρκεια της ζωής
* Είναι δυσλειτουργικό σε σημαντικό βαθμό

Παραπομπές
----------

1. ↑  
Jeffrey E. Young· Janet S. Klosko· Marjorie E. Weishaar (2003). *Schema Therapy, A practitioner's guide*. Guilford Press. σελ. 436.
2. ↑  «Βασική Θεωρία». Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 12 Σεπτεμβρίου 2015. Ανακτήθηκε στις 16 Νοεμβρίου 2015.

Εξωτερικοί Σύνδεσμοι
--------------------

* International Society of Schema Therapy
* Ελληνική Εταιρεία Θεραπείας Σχημάτων Αρχειοθετήθηκε 2015-09-12 στο Wayback Machine.
Ο **Π.Α.Σ. Ωρωπός** είναι ερασιτεχνικό αθλητικό σωματείο που εδρεύει στον Ωρωπό Αττικής. Ιδρύθηκε το 1947 και χρώματά του είναι το μαύρο και το λευκό. Η ομάδα μετράει 2 συμμετοχές στη Δ' Εθνική Κατηγορία. Αυτό το διάστημα συμμετέχει στην ερασιτεχνική B' Κατηγορία της ΕΠΣΑΝΑ. Έδρα της αποτελεί το Δημοτικό Στάδιο Νέων Παλατίων Ωρωπού (χωρητικότητας περίπου 2.000 θεατών) στα Νέα Παλάτια Ωρωπού.

Ιστορικά στοιχεία
-----------------

Ο **Π.Α.Σ. Ωρωπός** ιδρύθηκε το 2005 και προέκυψε από την συγχώνευση των δύο τοπικών ομάδων, του Α.Ο. Ωρωπού (έτος ίδρυσης το 1947) και της Α.Ε. Ωρωπού (έτος ίδρυσης το 1992). Ο Α.Ο. Ωρωπού το 1977 ήταν φιναλίστ του Κυπέλλου ΕΠΣΑ. Το 2017 ο σύλλογος έκλεισε 70 χρόνια ζωής, μιας και χρησιμοποιεί ως επίσημο έτος ίδρυσης το 1947.

Την περίοδο 2008-09, η νεοσύστατη ομάδα του Ωρωπού κατέκτησε το πρωτάθλημα της Α' ΕΠΣΑΝΑ και κέρδισε την άνοδο στην Δ΄ Εθνικής Κατηγορίας, μεγαλύτερη επιτυχία της ομάδας μέχρι σήμερα. Στο πρωτάθλημα της Δ' Εθνικής κατάφερε να παραμείνει για δύο συνεχόμενες περιόδους. Την περίοδο 2009-10, παρθενική της ομάδας στη Δ' Εθνική, κατέλαβε την 5η θέση που είναι και η υψηλότερη της ομάδας και παράλληλα την ίδια χρονιά, συνδύασε την επιτυχημένη παρουσία της κατακτώντας το Κύπελλο ΕΠΣΑΝΑ για πρώτη φορά.. Από την περίοδο 2011-12 ο ΠΑΣ Ωρωπός αγωνίζεται στο πρωτάθλημα της ΕΠΣΑΝΑ. Την περίοδο 2018-19, ο ΠΑΣ Ωρωπός κατέλαβε τη δεύτερη θέση και έτσι πέτυχε την άνοδο στην Α' ΕΠΣΑΝΑ, όμως την επόμενη λόγω οικονομικών αδυναμιών δεν κατάφερε να αγωνιστεί και μηδενίστηκε σε όλα τα ματς. Οι ακαδημίες του ΠΑΣ αποτελούν το βασικό μέλημα της ομάδας καθώς το 90% των παικτών τις αντρικής ομάδος προέρχονται απο τις ακαδημίες.Η Κ16 έχει μια συμμετοχή στον τελικό της ΕΠΣΑΝΑ την σεζόν 2022/23 ενώ έφτασε και στην ημιτελική φάση την σεζόν 2021/22. Εξίσου επιτυχημένη και η Κ14 που έχει 2 back to back συμμετοχές στην φαση τον 8.

Από τους ποδοσφαιριστές της ομάδας σημαντικότερη εξέλιξη είχε ο Δημήτρης Κολοβός, ο οποίος το 2010 συνέχισε στο πρωτάθλημα της Superleague και συγκεκριμένα στον Πανιώνιο.

Η παρουσία στην Δ' Εθνική
-------------------------

### Αναλυτικά η παρουσία στην Δ' Εθνική

Ο Π.Α.Σ. Ωρωπός έχει 2 συμμετοχές στην Δ' Εθνική:

* 2009-10 (9ος όμιλος από 10): 5η θέση (σε σύνολο 16 ομάδων), 53β.
* 2010-11 (9ος όμιλος από 10): 13η θέση (σε σύνολο 16 ομάδων), 26β. Υποβιβασμός.

Τίτλοι - Διακρίσεις
-------------------

* Πρωταθλητής ΕΠΣΑΝΑ (1): 2008-09
* Κυπελλούχος ΕΠΣΑΝΑ (1): 2009-10

Παραπομπές
----------

1. 1 2  sentragoal.gr[*νεκρός σύνδεσμος*] Το καμάρι του Ωρωπού
2. ↑  70 χρόνια ΠΑΣ Ωρωπός... pamebala.gr
3. ↑  70 ΧΡΟΝΙΑ ΠΑΣ ΩΡΩΠΟΣ ΣΤΙΣ 7 ΑΠΡΙΛΙΟΥ, oropos-sports.blogspot.gr
4. ↑  «Ένωση Ποδοσφαιρικών Σωματείων Ανατολικής Αττικής». *Βικιπαίδεια*. 2020-04-30. .
5. ↑  sport-fm.gr ΠΑΝΙΩΝΙΟΣ: Και Γιόνσον και Κολοβός

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
--------------------

|  |  |
| --- | --- |
| εικονίδιο Ποδόσφαιρο | Πύλη Ποδόσφαιρο |

* oropos-sports.blogspot.gr
* www.erasitexniko-podosfairo.gr
*
***Το Σπίτι με τα 1000 Πτώματα*** (ελεύθερη απόδοση: *House of 1000 Corpses*) είναι αμερικανική ταινία τρόμου του 2003, σε σκηνοθεσία και σενάριο Rob Zombie, ο οποίος συμμετείχε και στη μουσική σύνθεση. Επίσης, πρόκειται για την πρώτη σκηνοθετική δουλειά σε ταινία μεγάλου μήκους. Η ταινία αποτελεί το πρώτο μέρος της Firefly τριλογίας. Στην ταινία πρωταγωνιστούν οι Σιντ Χέιγκ, Μπιλ Μόουσλι, Σέρι Μουν Ζόμπι, Κάρεν Μπλακ και ο Ντένις Φιμπλ, στην τελευταία του ταινία. 

Η υπόθεση ταινία περιστρέφεται γύρω από μία παρέα νεαρών, οι οποίοι ταξιδεύουν σε όλη τη χώρα (ΗΠΑ), ώστε να συναντήσουν αξιοπερίεργα πράγματα και να γράψουν ένα βιβλίο σχετικά με αυτά. Όμως, τη μέρα του Χάλογουϊν, τους απαγάγει μία παραφρονη οικογένεια και τους βασανίζει και σκοτώνει. Η ταινία είναι εμπνευσμένη σε κλασσικές ταινίες τρόπου όπως τα *The Texas Chain Saw Massacre* και *The Hills Have Eyes*.

Τα γυρίσματα της ταινίας είχαν ολοκληρωθεί περί το 2000, όμως η εταιρεία παραγωγής, αργούσε την κυκλοφορία της λόγω του φόβου που είχε μην λάβει βαθμολογία NC-17. Ο Rob Zombie τότε αναθεώρησε τα δικαιώματα της ταινίας, τα οποία αγοράστηκαν από την Lions Gate Films, η οποία την κυκλοφόρησε τον Απρίλιο του 2003. Η ταινία δεν έλαβε καλές κριτικές, παρόλα αυτά το κοινό την αποδέχτηκε, με τα έσοδα της να ανέρχονται στα 16 εκατομμύρια δολάρια. Πλέον η ταινία έχει αποκτήσει το δικό της cult following. To 2005 και το 2019 κυκλοφόρησαν και τα σίκουελ της.

Παραπομπές
----------

1. 1 2 3  «House of 1000 Corpses (2003)». *AFI Catalog of Feature Films*. Ανακτήθηκε στις 20 Μαΐου 2019.
2. ↑  «House of 1000 Corpses (2003)». *Box Office Mojo*. Ανακτήθηκε στις 5 Οκτωβρίου 2013.
3. ↑  «House of 1000 Corpses». *IFC (The Independent Film Channel)*. Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις Οκτωβρίου 12, 2013. Ανακτήθηκε στις Ιουλίου 8, 2012.
4. ↑  Szulkin, David. «Death to False Horror». *Fangoria* (199): 20–25.

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
--------------------

* *House of 1000 Corpses*   στην IMDb
* *House of 1000 Corpses* στο Box Office Mojo
* *House of 1000 Corpses* στο Rotten Tomatoes
* *House of 1000 Corpses* στο Metacritic
Το **Κάστρο Μπο Βουάρ ή Μποβουάρ** σήμερα και **Μπελ Βεντέρε ή Ποντικόκαστρο ή κάστρο του Κατάκωλου**, είναι Φράγκικο κτίσμα στο Κατάκωλο Ηλείας 13 χιλιόμετρα από τον Πύργο. Βρίσκεται κτισμένο πάνω σε λόφο ιχθύς που ονομάζεται έτσι λόγω τους σχήματος του πάνω από τον κόλπο του Αγίου Ανδρέα βορειοδυτικά του Κατάκωλου και σώζονται λίγες οχυρώσεις, τείχη και πύργοι.

Το κάστρο κτίστηκε από τους Φράγκους του Πριγκιπάτου της Αχαΐας τον 13ο αιώνα πάνω στην ακρόπολη της αρχαίας Φειάς όπου ήδη υπήρχε βυζαντινό οχυρό και χρησιμοποιήθηκαν και αρχαία υλικά. Το κάστρο ονομάστηκε από τους Φράγκους Μπο-Βουάρ (γαλλικά : Beau-Voir) , αναφερόταν και **Μπελ Βεντέρε** (ιταλικά :Bel Vedere), μετά την οθωμανική κατάκτηση ονομάστηκε **Ποντικόκαστρο** από το σχήμα του ή Ποντικόν ή Πονδικόν. 

Κατά τον πόλεμο διαδοχής ανάμεσα στον Φερδινάνδο της Μαγιόρκας και τον Λουδοβίκο της Βουργουνδίας έγινε μάχη στο κάστρο το 1315 ανάμεσα στον Φερδινάνδο και τους Νικόλαο Μαύρο και Νικόλαο Ορσίνι όπου έληξε με νίκη του Φερδινάνδου. Εδώ γνώρισε κι έπειτα παντρεύτηκε ο Γοδεφρείδος Β' Βιλλαρδουίνος την Αγνή Κουρτεναί

Τον 14ο αιώνα πέρασε στους βυζαντινούς και το 1470 πέρασε στα χέρια των Οθωμανών.

Η λαϊκή παράδοση αναφέρει ότι συνδεόταν με υπόγεια στοά με το κάστρο Χλεμούτσι. Άλλη παράδοση μιλά για την βασιλοπούλα που για να μην πέσει στα χέρια των Αγαρηνών έπεσε από τον πύργο και σκοτώθηκε, η ίδια παράδοση λέει ότι οι Αγαρηνοί το κατέκτησαν με δόλο ντύνοντας κάποιον γυναίκα έγκυο έπεισε τους στρατιώτες κι άνοιξαν την πύλη. Τρίτη παράδοση αναφέρει ότι οι Οθωμανοί έβαλαν χριστιανούς και μετέφεραν χώμα χτίζοντας απέναντι του λόφο ψηλότερο κι έτσι γκρέμισαν τα τείχη του με κανόνια και το κατέλαβαν.

Παραπομπές
----------

1. 1 2 3 4 5 6 7  Νέα Εστία, τεύχος 1001, σελίδες 420-428, Θεόδωρος Ξύδης Αρχειοθετήθηκε 2017-05-28 στο Wayback Machine. από το Εθνικό Κέντρο Βιβλίου
2. ↑  Μαρίνα Κατάκωλου, Ποντικόκαστρο Αρχειοθετήθηκε 2012-02-04 στο Wayback Machine. ανακτήθηκε 9 Μαΐου 2013
3. ↑  matia.gr, Φράγκικα κάστρα και μεσαιωνικά κτίσματα στην Πελοπόννησο, Έρευνα – παρουσίαση: Δημήτρης Χίλιος, ανακτήθηκε 9 Μαΐου 2013
4. ↑  Κατάκωλο Αξιοθέατα Αρχειοθετήθηκε 2013-01-02 στο Wayback Machine. ανακτήθηκε 9 Μαΐου 2013
5. ↑  Treccani, L' enciclopedia Italiana, FERDINANDO (Ferrán) di Maiorca, ανακτήθηκε 9 Μαΐου 2013
6. ↑  Ιστορία του Γούμερου[*νεκρός σύνδεσμος*], ανακτήθηκε 9 Μαΐου 2013

Δείτε επίσης
------------

* Φειά
* Ηλείοι

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
--------------------

* Υπουργείο Πολιτισμού: Αρχαία Φειά - Ποντικόκαστρο Αρχειοθετήθηκε 2021-06-28 στο Wayback Machine..
Ο **Σαρκόγυπας** (*Sarcogyps calvus*) είναι πολύ σπάνιο είδος γύπα της οικογένειας των Αετίδων. Ζει σε ολόκληρη σχεδόν την χερσόνησο της Ινδίας καθώς και σε τμήματα της νοτιοανατολικής Ασίας.

Μορφολογία
----------

Θηλυκός σαρκόγυπας στο πάρκο Ράθαμπορ
Ο σαρκόγυπας είναι ένας μεσαίου μεγέθους γύπας, με 76-86 εκ. μήκος,3,5-6,3 κιλά βάρος και 1,99-2,6 μέτρα άνοιγμα φτερούγων. Το κεφάλι του είναι σχεδόν φαλακρό με: κόκκινο βαθύ χρώμα στα ενήλικα ενώ στα ανήλικα είναι πιο χλωμό. Έχει μαύρο φτέρωμα με λευκό μπάλωμα στο στέρνο. Τα ερετικά είναι πιο ανοιχτόχρωμα από το υπόλοιπο φτέρωμα. Τα φύλα ξεχωρίζουν από την ίριδα των ματιών τους: τα αρσενικά έχουν χλωμότερη, υπόλευκη ίριδα, ενώ τα θηλυκά έχουν σκούρα καφέ.

Συστηματική ταξινόμηση
----------------------

Ο σαρκόγυπας ανήκει στους Γύπες του Παλαιού Κόσμου. Το είδος του δεν περιλαμβάνει υποείδη (μονοτυπικό).

Βιολογία
--------

Ο σαρκόγυπας ζει συνήθως σε ανοιχτές εκτάσεις σε καλλιεργήσιμες και ημιερημικές περιοχές. Επίσης βρίσκονται σε δάση φυλλοβόλων και στους πρόποδες και κοιλάδες των ποταμών. Βρίσκεται συνήθως μέχρι το υψόμετρο των 3.300 μέτρων από την επιφάνεια της θάλασσας.

Παραπομπές
----------

1. ↑  BirdLife International (2013). «*Sarcogyps calvus*». *IUCN Red List of Threatened Species. Version 2013.2*. International Union for Conservation of Nature. Ανακτήθηκε στις 26 Νοεμβρίου 2013.
2. ↑  Ferguson-Lees, James· David A. Christie (17 Σεπτεμβρίου 2001). *Raptors of the world*. Houghton Mifflin Harcourt. σελίδες 443–444. ISBN 978-0-618-12762-7.

|  |  |
| --- | --- |
| Commons logoCommons logo | Τα Wikimedia Commons έχουν πολυμέσα σχετικά με το θέμα   **Σαρκόγυπας** |


|  |  |
| --- | --- |
| Wikispecies logoWikispecies logo | Τα Βικιείδη έχουν πληροφορίες για το θέμα:   **Σαρκόγυπας** |
Το **Μπατκέν**(που ονομάζεται επίσης **Μπατκέντ**) είναι μια μικρή επαρχιακή πόλη, με πληθυσμό 15,805 (2021), στο νοτιοδυτικό Κιργιστάν, στο νότιο τμήμα της κοιλάδας Φεργκάνα. Είναι η πρωτεύουσα της περιφέρειας Μπατκέν.

Ιστορία
-------

Το όνομα Μπατκέντ κατάγεται από την ιρανική γλώσσα της Σογδιανής και σημαίνει *η πόλη του άνεμου*. Το Μπατκέν έγινε η πρωτεύουσα της νεαρότερης περιφέρειας του Κιργιστάν, που αποσπάστηκε από τρεις δυτικές επαρχίες της περιφέρειας Ος, λόγω ισλαμιστικών ρατσιστικών δραστηριοτήτων στο γειτονικό Ουζμπεκιστάν και Τατζικιστάν, που ζητούσαν πιο άμεση και ορατή κυβερνητική σημασία στην απομονωμένη και ορεινή περιοχή. Το αεροδρόμιο του Μπατκέν συνδέει την πόλη με το Μπισκέκ. Από το 2000, υπάρχει ένα μικρό πανεπιστήμιο στη πόλη.

Παραπομπές
----------

1. ↑  *GEOnet Names Server*. 11  Ιουνίου 2018. -2331328.

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
--------------------

* Πολυμέσα σχετικά με το θέμα  Batken στο Wikimedia Commons
**Πινόκιο 3000** (αγγλικά: **Pinocchio 3000**) είναι ταινία επιστημονικής φαντασίας κινούμενης από υπολογιστή του 2004 που διανέμεται από την Christal Films. Όπως το A.I. Artificial Intelligence (2001), είναι μια φουτουριστική ερμηνεία επιστημονικής φαντασίας του κλασικού μυθιστορήματος του 1883 The Adventures of Pinocchio από τον Carlo Collodi. Σε αυτήν την ταινία, το Pinocchio είναι ένα ρομπότ που ζωντανεύει με την αύξηση της δύναμης μιας πόλης, παρά μια μαριονέτα που κινείται με μαγεία.

Η ταινία επικεντρώνεται στη βασική ιστορία του Πινόκιο που προσπαθεί να ταιριάξει με το να ζει με ανθρώπους, να έχει δυσκολίες, να απογοητευτεί μαζί τους και τελικά να τα ξεπεράσει. Τα περισσότερα από τα βασικά στοιχεία και χαρακτήρες έχουν χρησιμοποιηθεί, σε διαφορετικές μορφές σε άλλες προσαρμογές του Pinocchio.

Η ιστορία λαμβάνει χώρα στην πόλη Scamboville, μια φουτουριστική πόλη που βρίσκεται συνεχώς υπό ανάπτυξη υπό τη βασιλεία της ομώνυμης, Scamboli.

Πλοκή
-----

Είναι η ιστορία ενός μικρού ρομπότ με το όνομα Πινόκιο 3000, του οποίου η μεγαλύτερη ευχή είναι να γίνει αληθινό αγόρι. Βρισκόμαστε στο έτος 3000 μ.Χ. Ο Τζεπέτο, με τη βοήθεια του πιστού βοηθού του, Σπένσερ του βιονικού πιγκουίνου, και με τη βοήθεια της ολογραφικής νεράιδας Σιμπερίνα, δημιουργεί τον Πινόκιο, ένα πρωτότυπο υπερρομπότ που έχει αισθήματα. Όμως, πριν προλάβει να του δώσει καρδιά και να τον κάνει αληθινό αγόρι, η Σιμπερίνα επιμένει πως ο Πινόκιο θα πρέπει να μάθει τη διαφορά μεταξύ καλού και κακού.

Παραπομπές
----------

1. ↑  www.adorocinema.com/filmes/filme-58041/. Ανακτήθηκε στις 24  Ιουνίου 2021.
2. ↑  www.siamzone.com/movie/m/2801. Ανακτήθηκε στις 9  Μαΐου 2016.
3. ↑  (Αγγλικά) *Internet Movie Database*. tt0332318. Ανακτήθηκε στις 17  Αυγούστου 2017.
4. ↑  filmow.com/pinoquio-3000-t15441/. Ανακτήθηκε στις 6  Μαρτίου 2021.
5. 1 2 3 4 5  (Τσεχικά) *Česko-Slovenská filmová databáze*. 2001.
6. ↑  tt0332318. Ανακτήθηκε στις 17  Αυγούστου 2017.
7. ↑  www.sensacine.com/peliculas/pelicula-58041/. Ανακτήθηκε στις 24  Ιουνίου 2021.
8. ↑  (Γαλλικά) *CineTV*.

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
--------------------

*Πινόκιο 3000*   στην IMDb

|  |  |
| --- | --- |
| 

|  |
| --- |
| * Πύλη:Τέχνη
* Πύλη:Κινηματογράφος
 |

 |
Άποψη του Ταλάς κοντά στην πόλη Ταράζ
Ο **Ταλάς** είναι ποταμός που ξεκινά από την ομώνυμη επαρχία της Κιργιζίας και ρέει δυτικά μέσα στο Καζακστάν. Σχηματίζεται από τη συμβολή των ποταμών Καρακόλ και Ουτς-Κοσόϋ. Ρέει διαμέσου της πόλης Ταράζ της Περιφέρειας Τζαμπίλ του Καζακστάν και στερεύει πριν φτάσει στη λίμνη Αϊντίν. 

Οι ποταμοί Ιλί, Τσου και Ταλάς είναι τρεις ποταμοί της στέπας, που αρχικώς ρέουν σε δυτική κατεύθυνση και μετά στρέφονται βορειοδυτικά. Ο ποταμός Ιλί πηγάζει από την περιοχή Ξινγιάνγκ, ρέει δυτικά έως ένα σημείο βόρεια της λίμνης Ισσύκ-Κουλ και κατόπιν στρέφεται βορειοδυτικά και εκβάλλει στη λίμνη Μπαλκάς. Ο ποταμός Τσου πηγάζει σε σημείο δυτικά της λίμνης Ισσύκ Κουλ, ρέει στη στέπα και στερεύει πριν φτάσει στον ποταμό Συρ Ντάρια. Ο ποταμός Ταλάς πηγάζει δυτικά και νότια του ποταμού Τσου, ρέει σε δυτική κατεύθυνση και βορειοδυτική, και στερεύει πριν φτάσει στον ποταμό Τσου.

Ιστορία
-------

Κατά τη διάρκεια της μάχης του ποταμού Ταλάς το 751 μ.Χ. οι ενωμένες αραβικές και τουρκικές δυνάμεις του Χαλιφάτου των Αββασιδών νίκησαν τους εισβολείς Κινέζους της δυναστείας Τανγκ, σταματώντας έτσι την προέλασή τους στα δυτικά.

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
--------------------

* Πολυμέσα σχετικά με το θέμα  Talas River στο Wikimedia Commons

  


|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
| Καθιερωμένοι όροι | 
* VIAF: 242724958
* GND: 4460738-6

 |

 |
Με το όνομα **Τήρης** ή **Τίρις** ήταν γνωστοί τέσσερις βασιλείς των Οδρυσών και άλλα πρόσωπα βασιλικών οικογενειών της Θράκης.

1. **Τήρης Α΄** (βασίλευσε 460-445 π.Χ.), ιδρυτής του βασιλείου. Πρώτος συνένωσε τους Οδρύσες σε βασίλειο και, υποτάσοντας άλλα Θρακικά φύλα, επέκτεινε τα όρια τού βασιλείου από τον Στρυμόνα μέχρι τον Βόσπορο. 

Η Θράκη ήταν κατ' όνομα τμήμα της Περσικής Αυτοκρατορίας από το 516 π.Χ. επί της βασιλείας τού  Δαρείου του Μεγάλου και υποτάχθηκε πάλι από τον Μαρδόνιο το 492 π.Χ..

Το κράτος των Οδρυσών ήταν το πρώτο Θρακικό, που απέκτησε τον έλεγχο της περιοχής, με τη συνένωση πολλών Θρακικών φυλών υπό έναν ενιαίο ηγεμόνα, τον βασιλιά Τήρη Α΄ κατά πάσα πιθανότητα το 470, μετά την ήττα των Περσών στην Ελλάδα. Ο Τήρης Α΄, που ένωσε τις 40 ή περισσότερες θρακικές φυλές, ήταν γνωστός για τις στρατιωτικές ικανότητές του και πέρασε μεγάλο μέρος της ζωής του στο πεδίο της μάχης. Πέθανε κατά τη διάρκεια μίας στρατιωτικής εκστρατείας το 445 π.Χ. Οι ιστορικοί υποστηρίζουν ότι αυτή ήταν κατά των Τριβαλλών, μίας θρακικής φυλής που καταλάμβανε μία μεγάλη περιοχή στα βόρεια της Θράκης. Απεβίωσε σε ηλικία 92 ετών και τον διαδέχτηκε ο δεύτερος γιος του, Σιτάλκης, που φαίνεται να διέθετε την πολεμική ανδρεία τού πατέρα του και να χρησιμοποίησε όλες τις φυλές για πόλεμο κατά της Μακεδονίας.

Σύμφωνα με τον Θουκυδίδη δεν έχει καμία σχέση με τον μυθικό βασιλιά Τήρη η Τηρέα και το Τήρης πιθανόν δεν ήταν το πραγματικό του όνομα. Γιος του Τήρη Α΄ ήταν και ο Σπαράδοκος, που βασίλευσε ως υποτελής τού Σιλτάκη.

Είχε τέκνα:

* Σιτάλκης, βασιλιάς των Οδρυσών της Θεράκης, πατέρας τού Αμάδοκου Α΄.
* Μαισάδης, πατέρας του Σεύθη Β΄.
* (;) Σπαράδοκος, πατέρας τού Σεύθη Α΄.

2. **Τήρης Β΄**, βασίλευσε σε ένα τμήμα του βασιλείου των Οδρυσών, στα υπόλοιπο βασίλειο βασίλευσαν οι Μήτοκος και Μαισάδης.

3. **Τήρης Γ΄** (ή **Σκοστόδοκος**), γιος και διάδοχος τού Αμάδοκου Β΄. Συμμάχησε με τον Κερσοβλέπτη εναντίον του Φιλίππου Β΄ χάνοντας τέλος το βασίλειό του το 353 π.Χ.

4. **Τήρης Δ΄** γιος τού Κότυος Δ΄, που βασίλευσε το 149 π.Χ.

5. **Τίρις** αναφέρεται σαν *ηγεμών Θραξ*

6. Με το όνομα **Τήρης** ήταν γνωστός και ο ένας γιος του Κερσοβλέπτη.

Πηγές
-----

* Κωνσταντίνος Κουρτίδης: *Ιστορία της Θράκης από των αρχαιοτάτων χρόνων μέχρι του 54 μ.χ.*, Τυπογραφείο Αλευρόπουλου, Εν Αθήναις 1932

Παραπομπές
----------

1. ↑  [...] ὁ δὲ Τήρης οὗτος, ὁ τοῦ Σιτάλκου πατὴρ, πρῶτος ᾿Οδρύσαις τὴν μεγάλην βασιλείαν ἐπὶ πλέον τῆς ἄλλης Θρᾴκης ἐποίησεν· πολὺ γὰρ μέρος καὶ αὐτόνομόν ἐστι Θρᾳκῶν. Τηρεῖ δὲ τῷ Πρόκνην τὴν Πανδίονος ἀπ' ᾿Αθηνῶν σχόντι γυναῖκα προσήκει ὁ Τήρης οὗτος οὐδέν, οὐδὲ τῆς αὐτῆς Θρᾴκης ἐγένοντο, ἀλλ' ὁ μὲν ἐν Δαυλίᾳ τῆς Φωκίδος νῦν καλουμένης γῆς [ὁ Τηρεὺς] ᾤκει, τότε ὑπὸ Θρᾳκῶν οἰκουμένης, καὶ τὸ ἔργον τὸ περὶ τὸν ῎Ιτυν αἱ γυναῖκες ἐν τῇ γῇ ταύτῃ ἔπραξαν (πολλοῖς δὲ καὶ τῶν ποιητῶν ἐν ἀηδόνος μνήμῃ Δαυλιὰς ἡ ὄρνις ἐπωνόμασται), εἰκός τε καὶ τὸ κῆδος Πανδίονα ξυνάψασθαι τῆς θυγατρὸς διὰ τοσούτου ἐπ' ὠφελίᾳ τῇ πρὸς ἀλλήλους μᾶλλον ἢ διὰ πολλῶν ἡμερῶν ἐς ᾿Οδρύσας ὁδοῦ. Τήρης δὲ οὐδὲ τὸ αὐτὸ ὄνομα ἔχων βασιλεύς [τε] πρῶτος ἐν κράτει ᾿Οδρυσῶν ἐγένετο [...] Θουκυδίδου Ιστοριών Β΄
Το **Μπαντ Φρέντεμπουργκ** (γερμ. *Bad Fredeburg*) είναι μεγάλο χωριό στον Δήμο του Σμάλενμπεργκ του Διαμερίσματος (Νομού) Άνω Ζάουερλαντ, στη Βόρεια Ρηνανία-Βεστφαλία της Γερμανίας. Τον Δεκέμβριο του 2021 το χωριό είχε 3.989 κατοίκους και είναι κτισμένο σε υψόμετρο 448 μέτρα πάνω από την επιφάνεια της θάλασσας. Γειτονικά χωριά είναι τα Αλτενίλπε, Έμπινγκχοφ, Γκλάιντορφ, Χούξελ και Ρίμπεργκ. Το Μπαντ Φρέντεμπουργκ είναι αναγνωρισμένο κέντρο υδροθεραπείας.

Ιστορία
-------

Στις πρώτες δεκαετίες του 14ου αιώνα ο Ντήτριχ Γ΄ του Οίκου των Μπίλστάιν έκτισε το κάστρο με την ονομασία *Vredeburg*, η οποία υποδηλώνει τη διατήρηση της ειρήνης ως τον σκοπό της δημιουργίας του. Η ανέγερσή του σήμανε και την ίδρυση του ομώνυμου οικισμού μπροστά από τις πύλες του κάστρου. Σε μια καταστροφική πυρκαγιά το 1810 ολόκληρο το παλαιό χωριό καταστράφηκε και νέα κτίσματα κτίσθηκαν πιο ψηλά στην πλαγιά.

Στις διοικητικές μεταρρυθμίσεις του 1975 στο Ζάουερλαντ και την περιοχή του Πάντερμπορν ο προϋπάρχων **Δήμος του Φρέντεμπουργκ** συγχωνεύθηκε με τον Δήμο του Σμάλενμπεργκ και ο δήμος που προέκυψε φέρει τη δεύτερη ονομασία.

Εικόνες
-------

* Ερείπιο του κάστρου Φρέντεμπουργκ ενσωματωμένο στον τοίχο σύγχρονου κτίσματος του χωριούΕρείπιο του κάστρου Φρέντεμπουργκ ενσωματωμένο στον τοίχο σύγχρονου κτίσματος του χωριού
* Το τοπωνύμιο σε χάρτη του Δουκάτου της Βεστφαλίας ως «Fredeborg» (1645)Το τοπωνύμιο σε χάρτη του Δουκάτου της Βεστφαλίας ως «Fredeborg» (1645)
* Το Μπαντ Φρέντεμπουργκ το 1910Το Μπαντ Φρέντεμπουργκ το 1910

Παραπομπές
----------

1. ↑  Schmallenberg.de: Inhabitants Αρχειοθετήθηκε 2023-03-23 στο Wayback Machine. (στη γερμανική)
2. ↑  «Bad-fredeburg.de: Geschichte» (στα Γερμανικά). Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 19 Δεκεμβρίου 2016. Ανακτήθηκε στις 3 Ιουνίου 2017.

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
--------------------

* Ιστότοπος για το χωριό: *Bad-fredeburg.de* (στη γερμανική)

|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
| Καθιερωμένοι όροι | 
* GND: 4113627-5

 |

 |
Με την ονομασία «**Βουλή των Λαζάρων**» αποκάλεσαν σκωπτικά τη μοναδική στην ελληνική ιστορία επαναφορά Βουλής περασμένων εκλογών, η οποία σχηματίσθηκε τον Ιούλιο του 1917 με διάταγμα που προώθησε ο Γαλλος Αρμοστής Καρολος Ζονναρ  και υπέγραψε ο Βασιλιάς Αλέξανδρος, με το οποίο «νεκραναστήθηκε» η προηγούμενη Βενιζελική Βουλή, του 1915, που είχε παύσει να υφίσταται μετά τη δεύτερη παραίτηση του Ελευθέριου Βενιζέλου, τον Οκτώβριο του 1915, λήγοντας, τυπικά μόνο, τον Εθνικό Διχασμό υπέρ του δεύτερου. 

Η δεύτερη παραίτηση είχε προκύψει με αφορμή την εμπλοκή του Βενιζέλου στην απόβαση της Στρατιάς της Ανατολής της Τριπλής Συνεννόησης (Αντάντ) στη Θεσσαλονίκη, οπόταν ο πατέρας του Αλέξανδρου, βασιλιάς Κωνσταντίνος αρνήθηκε να ενεργοποιήσει το Ελληνοσερβικό σύμφωνο, παρόλη την πρόσφατη συμπαράταξη της Βουλγαριας στο πλευρό των Κεντρικών Δυνάμεων και την επικείμενη επίθεσή της στη Σερβία, μία μέρα αφότου ο Βενιζέλος είχε επιτύχει την ψήφο εμπιστοσύνης για την επιστράτευση και το άνοιγμα του Μακεδονικού Μετώπου. Η Διάλυση της βουλής ακολούθησε 1 μήνα αργότερα, όταν η βουλή των «Φιλελευθέρων» αρνηθηκε να δεχτεί τις διορισμένη από τον βασιλια κυβέρνηση του Ζαΐμη.

Συσχετιζόμενη η πράξη αυτή με την ευαγγελική περικοπή περί της νεκρανάστασης του Λαζάρου, έλαβε το όνομα «Βουλή των Λαζάρων».

Ιστορικό
--------

Συγκεκριμένα μετά την εκθρόνιση του Βασιλέως Κωνσταντίνου Α΄ και την ανάρρηση του Βασιλέως Αλεξάνδρου Α΄, (19 Μαΐου του 1917), που συνέβη κατ΄ απαίτηση της Αντάντ, αφού προηγουμένως η τελευταία είχε παραβιάσει την κυριαρχία της Ελλάδας, καθιστώντας την προτεκτοράτο, θέτοντας ακόμα και Αρμοστή και έχοντας κατασχέσει τον ελληνικό στόλο, επιστρέφοντας ο Ελευθέριος Βενιζέλος από τη Θεσσαλονίκη στην Αθήνα, δια του γαλλικού θωρηκτού «Προβάνς», στις 7 Ιουνίου, υποστηριζόμενος από τις σενεγαλέζικες ξιφολόγχες περιπόλων που είχαν στο μεταξύ αποβιβαστεί στον Πειραιά και περιπολούσαν στην Αθήνα, έξι ημέρες μετά σχηματίζει κυβέρνηση της οποίας και ανέλαβε πρόεδρος.

Στη συνέχεια, παρακάμπτοντας την πολιτική κατάσταση, προώθησε το Βασιλικό Διάταγμα της 29ης Ιουνίου με το οποίο ανακαλούσε το ΒΔ της 29ης Οκτωβρίου του 1915 που αναφερόταν στη διάλυση της προηγούμενης βουλής, προσδιορίζοντας έτσι την ανασύσταση της Βουλής του 1915 σε νέα τακτική σύνοδο 13 ημέρες μετά, στις 12 Ιουλίου. Έτσι στη νέα αυτή «*Βουλή των Λαζάρων*» που προέκυψε, πρόεδρος εκλέχθηκε ο Θεμιστοκλής Σοφούλης λαμβάνοντας 180 ψήφους επί συνόλου 194 που φέρονταν να ψήφισαν (την εποχή εκείνη το σύνολο των βουλευτών ήταν 200).

Η Βουλή αυτή παρέμεινε για τρία χρόνια μέχρι το 1920, χωρίς να γίνουν εκλογές. 

Όμοια περίπτωση επαναφοράς προηγούμενης βουλής ούτε προηγήθηκε, ούτε επαναλήφθηκε στην ελληνική πολιτική ιστορία.

Πηγές
-----

* Δ. Βρατσάνος "Ιστορία των Ελληνικών Επαναστάσεων 1824-1935" Εκδ. Αρίων - Αθήναι, σ.189
Ο **Σερούχ** (εβραϊκά: *שְׂרוּג*) είναι πρόσωπο που αναφέρεται στη Παλαιά Διαθήκη και συγκεκριμένα στο βιβλίο Γένεσης (Γέν. 11:20-23), καθώς και στη Καινή Διαθήκη στο Ευαγγέλιο κατά Λουκά (κεφ:Γ΄:35).

Ήταν γιος του Ραγαύ και της Όρα, σύζυγος της Μίλκα, πατέρας του Ναχώρ και κατ΄ επέκταση προπάππος του Αβραάμ και της Σάρας. Γεννήθηκε και μεγάλωσε στη φημισμένη πόλη Ουρ, νότια της Βαγδάτης, στη Μεσοποταμία, που την κατοικούσαν τότε οι Χαλδαίοι.
Κατά το Μασοριτικό κείμενο που θεωρείται από τους θεολόγους ως πρώτη πηγή της Βίβλου, ο Σερούχ ήταν 30 ετών όταν γεννήθηκε ο γιος του Ναχώρ, από της γέννησης του οποίου φέρεται να έζησε άλλα 200 χρόνια, φθάνοντας έτσι σε ηλικία 230 ετών κατά τον θάνατό του.

Σύμφωνα με εβραϊκές παραδόσεις το αρχικό όνομά του ήταν Σερώχ, αλλά από το όνομα του τόπου γέννησης την Ουρ, έγινε Σερούχ.
Άξιο προσοχής είναι ότι η ηλικία θανάτου εκ γήρατος από τους απογόνους του Νώε μειώνονται δραματικά σε σχέση με τους παλαιότερους πολυ-αιωνόβιους. Αυτό ερμηνεύεται στις αλλαγές που πρέπει να συνέβησαν στον τρόπο μέτρησης του έτους.

Η Ορθόδοξη Εκκλησία ανακήρυξε τον Σερούχ Άγιο, τη μνήμη του οποίου εορτάζει την Κυριακή των Προπατόρων, πριν από τα Χριστούγεννα.

Παραπομπές
----------

1. ↑  Mattis Kantor: (Αγγλικά) *Εγκυκλοπαίδεια του Εβραϊκού Χρονοδιαγράμματος, Νέα Ανανεωμένη Έκδοση*. 2004. σελ. 10. ISBN-13 978-0-87668-229-6. ISBN-10 0-87668-229-8.
2. ↑  Mattis Kantor: (Αγγλικά) *Εγκυκλοπαίδεια του Εβραϊκού Χρονοδιαγράμματος, Νέα Ανανεωμένη Έκδοση*. 2004. σελ. 17. ISBN-13 978-0-87668-229-6. ISBN-10 0-87668-229-8.
3. ↑  «Genesis» (Εβραϊκά της Βίβλου)
4. ↑  «Genesis» (Εβραϊκά της Βίβλου)

Πηγές
-----

|  |  |
| --- | --- |
| Wikisource logoWikisource logo | Στη Βικιθήκη υπάρχει υλικό που έχει σχέση με το θέμα:  **Σερούχ - Γένεση** |

* David and Patt Alexander "Το εκπληκτικό Εγχειρίδιο της Βίβλου" , Εκδόσεις Πέργαμος, Αθήνα 1993, σελ.135.