recursal/SuperWikiNEXT-32B huggingface dataset:
Η **Τζουλιάνα ντι Κολλάλτο** (Κολλάλτο (Σουζεγκάνα), π. 1186 - Βενετία, 1η Σεπτεμβρίου 1262) ήταν Ιταλίδα μοναχή, η οποία μακαριοποιήθηκε από τον Πάπα Βενέδικτο ΙΔ΄.

Οικόσημο των Κολλάλτο.
Εκκλησία Αγίας Ευφημίας (Βενετία)

Βιογραφία
---------

Ήταν κόρη του Ραμπάλντο ΣΤ΄ ντι Κολλάλτο, κόμη του Τρεβίζο και της Τζιοβάννα, γόνου της κομητειακής οικογένειας των Σαντ'Άντζελο της Μάντοβα, ενώ γεννήθηκε στο κάστρο της οικογένειας Κολλάλτο.

Φόρεσε τα μοναστικά ράσα σε νεαρή ηλικία, ενώ συνάντησε την Μπεατρίτσε Α΄ ντ'Έστε στο μοναστήρι των Βενεδικτίνων της Σάντα Μαργκερίτα στο όρος Σαλαρόλα (Καλαόνε). Στην συνέχεια μετεγκαταστάθηκε στη νήσο της Τζουντέκκα στην Βενετίας, όπου και έκτισε εκ νέου την εκκλησία του Σαν Κατάλντο μαζί με το γειτνιάζον μοναστήρι της, του οποίου και έγινε ηγούμενη. Αποβιώσασα το 1262, ετάφη εντός του κοιμητηρίου της εκκλησίας. Το 1822, το σώμα της μεταφέρθηκε στην Εκκλησία της Αγίας Ευφημίας στην Βενετία, όπου και ευρίσκεται έως σήμερα.

Παραπομπές
----------

1. ↑  «Vincenzo Ruzza, *Da Conti di Treviso a Conti di Collalto. Mito e realtà.*» (PDF). Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο (PDF) στις 20 Δεκεμβρίου 2014. Ανακτήθηκε στις 28 Φεβρουαρίου 2016.

Εξωτερικός Σύνδεσμος
--------------------

* «Santi e beati. Beata Giuliana di Collalto».
**Στρατιωτικός** είναι πρόσωπο που εκτελεί υπηρεσίες για τις ένοπλες δυνάμεις ενός αναγνωρισμένου κράτους, συνήθως της πατρίδας του.

Εάν το άτομο που αναφέρεται παραπάνω δεν απασχολείται από ένα αναγνωρισμένο κράτος, αυτό αναφέρεται ως *μισθοφόρος*, *πολεμιστής*, *επαναστάτης* και σε ορισμένες περιπτώσεις ακόμη και *τρομοκράτης*. Οι οργανώσεις με τέτοια άτομα αποκαλούνται συνήθως *πολιτοφυλακές*. Διακρίνεται μεταξύ μη στρατιωτών και αμάχων. Υπάρχει μια γκρίζα περιοχή μεταξύ στρατιωτικού και πολίτη, για την οποία οι Συμβάσεις της Γενεύης προσπαθούν να δώσουν σαφήνεια.

Εάν ένας στρατιώτης έχει προσφερθεί εθελοντικά, μιλάμε για έναν επαγγελματία στρατιώτη. Εάν είναι υποχρεωμένος να κάνει στρατιωτική θητεία σύμφωνα με την εθνική νομοθεσία του, αποκαλείται στρατιώτες. Κάθε στρατιώτης εμπίπτει στην στρατιωτική πειθαρχία.

Οι ρόλοι των στρατιωτικών, ο μισθός, και οι υποχρεώσεις διαφέρουν ανάλογα με το στρατιωτικό σκέλος (στρατός, ναυτικό, πεζοναύτες, πολεμική αεροπορία, και μερικές φορές ακτοφυλακή), το βαθμό (αξιωματικός, υπαξιωματικός, ή στρατολογημένος), καθώς και το στρατιωτικό τους έργο, όταν αναπτύσσονται σε πολεμικές επιχειρήσεις ή ασκήσεις.
Ο **Χένρι Τάσκα** (*Henry Joseph Tasca*, 23 Αυγούστου 1912 - 22 Αυγούστου 1979) ήταν Αμερικανός διπλωμάτης κατά τις δεκαετίες του 1960 και του 1970, καθώς και συγγραφέας.

Βιογραφικά στοιχεία
-------------------

Σπούδασε στη Σχολή Οικονομικών Επιστημών του Λονδίνου. Διετέλεσε πρέσβης στο Μαρόκο την περίοδο 1965 - 1969 και στη συνέχεια πρέσβης στην Ελλάδα μέχρι το 1974. 

Ο Χένρι Τάσκα έφτασε στην Αθήνα με αμερικανικό στρατιωτικό αεροσκάφος στις 9 Ιανουαρίου του 1970. Τον συνόδευε η σύζυγός του Λίνα Φεντερίτσι. Η άφιξη του Τάσκα ερμηνεύτηκε ως επίσημη εξάλειψη και του τελευταίου ίχνους τυπικής "δυσαρέσκειας" από την πλευρά της Ουάσινγκτον έναντι του στρατιωτικού καθεστώτος, η οποία εκφραζόταν με το να παραμένει κενή η θέση του Αμερικανού πρέσβη στην Αθήνα για αρκετούς μήνες. Ο Τάσκα αναδείχθηκε σε αποτελεσματικό υποστηρικτή της χούντας

Αν και η αμερικανική κυβέρνηση σκεφτόταν να τον αντικαταστήσει από το πρεσβευτικό πόστο του στην Αθήνα, παρέμεινε ύστερα από παρέμβαση του Τομ Πάπας. 

Σκοτώθηκε σε αυτοκινητιστικό δυστύχημα τον Αύγουστο του 1979 στη Λωζάννη. Σύμφωνα με τον γιο του για τον θάνατό του ευθυνόταν ο Χένρυ Κίσινγκερ.

Παραπομπές
----------

1. ↑  Henry Joseph Tasca Office Of The Historian
2. 1 2 3  διπλωμάτες των ΗΠΑ, από την εφημερίδα Το Βήμα
3. ↑  βιογραφικό Τάσκα, από την ιστοσελίδα
4. ↑  *Ο Χ. Τάσκα έρχεται, ο Κ. Τσαλδάρης και ο Π. Πιπινέλης φεύγουν*, Ιστορικό Λεύκωμα 1970, σελ. 94-95, Καθημερινή (1998)
5. ↑  Contributor Got Oval Office Thank-You for Watergate Funds, από την ιστοσελίδα της washingtonpost

  


|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
| Καθιερωμένοι όροι | 
* WorldCat
* VIAF: 77838183
* LCCN: n87836176
* ISNI: 0000 0000 2782 8992
* SUDOC: 137274750

 |

 |
Το **Σύστημα Ανίχνευσης Εισβολής (ΣΑΕ)** (αγγλ. Intrusion Detection System, IDS) αποτελεί σύστημα παρακολούθησης και ανάλυσης των συμβάντων, τα οποία λαμβάνουν χώρα τόσο στους ίδιους τους ηλεκτρονικούς υπολογιστές όσο και στα δίκτυα υπολογιστών. Στόχος είναι ο εντοπισμός ενδείξεων για πιθανές προσπάθειες εισβολής, κατά τις οποίες συχνά εντοπίζονται ίχνη παραβίασης της ακεραιότητας, της εμπιστευτικότητας και της διαθεσιμότητας των πληροφοριακών πόρων. Οι προσπάθειες παράκαμψης των μηχανισμών ασφαλείας μπορεί να προέρχονται από εξωτερικούς χρήστες, προς το εσωτερικό εταιρικό δίκτυο, στους οποίους δεν επιτρέπεται η πρόσβαση στο υπάρχον πληροφοριακό σύστημα. Επίσης, οι προσπάθειες παράκαμψης πιθανόν να προέρχονται από εσωτερικούς χρήστες, με περιορισμένα δικαιώματα πρόσβασης. 

Οι λόγοι εγκατάστασης ενός συστήματος ανίχνευσης εισβολής ποικίλουν. Οι πιο σημαντικοί από αυτούς τους λόγους είναι η πρόληψη προβλημάτων, η ανίχνευση παραβιάσεων, η τεκμηρίωση υπαρκτών απειλών, ο έλεγχος ποιότητας για το σχεδιασμό ασφαλείας, καθώς και η θωράκιση παλαιών συστημάτων σε περίπτωση που κρίνεται αναγκαία η διατήρησή τους.

Πηγές
-----

1. ↑  Scarfone K. Mell P. (2007). *Guide to Intrusion Detection and Prevention Systems* (PDF). NIST. σελ. 127.
Αρχή λειτουργίας ενεργητικού σόναρ.
Τα ηχοεντοπιστικά συστήματα **σόναρ** (**SO.N.A.R.**, **SO**und **N**avigation **A**nd **R**anging, ελληνικά: **ηχοπλοήγηση**) είναι ηλεκτροακουστικές συσκευές που εκμεταλλεύονται τη διάδοση των κυμάτων ηχητικής ενέργειας μέσα στη θαλάσσια μάζα, όπως ακριβώς τα συστήματα ραντάρ και ηλεκτρονικού πολέμου εκμεταλλεύονται τη διάδοση των ηλεκτρομαγνητικών κυμάτων στην ατμόσφαιρα και γενικότερα στον ελεύθερο χώρο. Ο σκοπός των συστημάτων sonar είναι ο εντοπισμός/ανίχνευση, αναγνώριση/ταξινόμηση και παρακολούθηση υποβρυχίων σκαφών και διαφόρων αντικειμένων, η ακουστική χαρτογράφηση/τομογραφία του βυθού, η ναυτιλία πλοίων επιφανείας και υποβρυχίων καθώς επίσης οι υποθαλάσσιες επικοινωνίες & τηλεμετρία.

Υπάρχουν δύο μεγάλες κατηγορίες σόναρ, τα *ενεργητικά* και τα *παθητικά*.

AN/AQS-13 Dipping sonar ναυτικού ελικοπτέρου H-3 Sea King.
Κονσόλες ελέγχου παθητικού sonar υποβρυχίου

Βιβλιογραφία
------------

Σάγος Γεώργιος, "Εισαγωγή στην υδροακουστική και στην τεχνολογία Sonar" , Εκδόσεις Παπασωτηρίου, Αθήνα 2019, ISBN 978-960-491-133-2

Σάγος, Μαλαχίας, "Αρχές υδροακουστικής και συστημάτων Sonar", Εκδόσεις Παπασωτηρίου, Αθήνα 2003

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
--------------------

* 
* 
* Underwater sound detector in WW1 and WW2, uboat.net

  


|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
| Καθιερωμένοι όροι | 
* WorldCat
* LCCN: sh85124813
* GND: 4181785-0
* BNF: cb119800800 (data)
* NDL: 00571412
* NKC: ph989695
* BNE: XX534627

 |

 |
Ο Θυρεός των Μεγάλων Βεζίρηδων
Ο **Τσανταρλή Ιμπραήμ Πασάς** (Çandarlı İbrahim Paşa), αναφερόμενος συνήθως ως *Δεύτερος Ιμπραήμ* (İkinci İbrahim) για να μη συγχέεται με τον παππού του, υπήρξε υψηλόβαθμος αξιωματούχος της Οθωμανικής Αυτοκρατορίας στις πρώτες δεκαετίες μετά την κατάκτηση της Κωνσταντινούπολης, ήτοι το β' μισό του 15ου αιώνα. Αποκορύφωμα της θητείας του ήταν ο διορισμός στο αξίωμα του μεγάλου βεζίρη από το σουλτάνο Βαγιαζίτ Β΄ το 1498.

Προερχόταν από την οικογένεια Τσανταρλή, η οποία είχε ήδη αναδείξει τέσσερις μεγάλους βεζίρηδες πριν απ' αυτόν. Ο πατέρας του Χαλίλ Πασάς ήταν ο ισχυρότερος άνθρωπος στην Αυτοκρατορία κατά τη δεκαετία του 1440, πράγμα που πλήρωσε με τη ζωή του το 1453, όταν εκτελέστηκε ως συνωμότης από το Μωάμεθ Β΄ αμέσως μετά την κατάληψη της Πόλης. Παρόλα αυτά ο ίδιος επεβίωσε της δυσμένειας και ακολούθησε λαμπρή σταδιοδρομία ως *καδής* (δικαστής), φτάνοντας έως το αξίωμα του *καζασκέρη* (ανώτατου στρατοδίκη).

Επιλέχθηκε από το Μωάμεθ ως προσωπικός δάσκαλος του πρωτότοκου γιου του Βαγιαζίτ. Αργότερα, επί βασιλείας του παλαιού μαθητή του, διορίστηκε βεζίρης και το 1498 προήχθη σε μεγάλο βεζίρη, αντικαθιστώντας το Βόσνιο Αχμέτ Πασά. Έκλεινε έτσι ένας κύκλος 45 χρόνων, κατά τα οποία οι σουλτάνοι εμπιστεύονταν το αξίωμα μόνο σε *ντεβσιρμέ* («ξένους» προερχόμενους απ' το παιδομάζωμα), φοβούμενοι μην επαναληφθεί το παράδειγμα του Χαλίλ Πασά, δηλ. του πατέρα του Ιμπραήμ!

Πέθανε τον επόμενο χρόνο (1499). Όπως αναφέρει ο H.Lowry, σύμφωνα με το Evrenosoğulları Şecere (γενεαλογικό δέντρο της οικογένειας των Εβρενόσογλου) ο **Τσανταρλή Ιμπραήμ Πασάς** θάφτηκε κοντά στο μαυσωλείο του Εβρενός στα Γιαννιτσά. Κατά άλλους ο χώρος ταφής του βρίσκεται στη Νίκαια (Iznik) της Βιθυνίας.
Η **σύσκεψη στην Καισαριανή** ήταν η πρώτη συγκέντρωση που πραγματοποιήθηκε από Έλληνες πατριώτες στην Αθήνα στις 15 Μαΐου του 1941, δυο μόλις εβδομάδες μετά την κατάληψή της από τα γερμανο-ιταλικά στρατεύματα κατοχής, με σκοπό την εκτίμηση της νέας κατάστασης που είχε δημιουργηθεί και τη διερεύνηση της πιθανότητας να αναπτυχθεί κάποιας μορφής αντίσταση. Τη σύσκεψη συγκάλεσε ο γεωπόνος Αθανάσιος Κλάρας που πριν μερικές ημέρες είχε επιστρέψει στην πρωτεύουσα από το αλβανικό μέτωπο μετά τη συνθηκολόγηση του ελληνικού στρατού. Σαν τόπος ορίσθηκε ένα δασύλλιο που υπήρχε μεταξύ των συνοικιών Ζωγράφου-Καισαριανής (περιοχή «Κουπόνια») και στη συνάντηση παρέστησαν περίπου 20 άτομα.

Ο Κλάρας, ο οποίος ήταν ενεργό μέλος του ΚΚΕ από την προπολεμική εποχή, προσπάθησε με την ομιλία του να τονώσει το φρόνημα των παρισταμένων σχετικά με τη δυνατότητα ενός ένοπλου αγώνα κατά των κατακτητών. Σύμφωνα με τις μαρτυρίες των ανθρώπων που τον άκουσαν, χρησιμοποίησε τις φράσεις «Ο πόλεμος συνεχίζεται… ναι, συνεχίζεται… θέλω να πω, πως πρέπει να συνεχισθεί… με το όπλο στο χέρι». Πίστευε ότι υπήρχε βάσιμη προοπτική για τη συγκρότηση ανταρτικών σωμάτων, τα οποία θα εξοπλίζονταν είτε με τα καριοφίλια των προγόνων αγωνιστών του 1821, αρχικά, αλλά και με τη διαρπαγή όπλων από τα εχθρικά στρατεύματα, ενώ πολλά όπλα θα προσφέρονταν από τους μαχητές του ελληνοϊταλικού πολέμου που επέστρεφαν πεζή στις γενέτειρές τους, καθώς δεν είχαν συλληφθεί αιχμάλωτοι, κατόπιν εντολής του ίδιου του Χίτλερ. Επίσης, είχε την πεποίθηση ότι, σύντομα, πολλά από τα έγκλειστα στις φυλακές στελέχη του ΚΚΕ θα έβρισκαν τρόπο να αποδράσουν, ώστε να ενισχύσουν τα αντιστασιακά τμήματα. Το όραμα αυτό του Βελουχιώτη αποκτά ιδιαίτερη βαρύτητα τη συγκεκριμένη χρονική στιγμή, αφού τότε ακόμη ίσχυε το Γερμανοσοβιετικό Σύμφωνο μη Επίθεσης και η επίσημη στάση του ελληνικού κομμουνιστικού κόμματος, παρά τις δυο επιστολές του Νίκου Ζαχαριάδη που είχαν προηγηθεί, δεν ήταν προσανατολισμένη στην ένοπλη αντίσταση.

Στη συνάντηση της Καισαριανής πήραν μέρος, εκτός του Αθανάσιου Κλάρα, ο αδελφός του, δικηγόρος Χαράλαμπος Κλάρας, οι (επίσης δικηγόροι) Παντελής Σαμαράς, Αθανάσιος Λαζανάς και Χριστόφορος Σικιώτης, οι αδελφοί Εμμανουήλ (+ Κρύα Βρύση Καστοριάς, 24 Απριλίου 1945) και Στέφανος Τσάφος, Ιγνάτιος και Δημήτριος Δρακούλης, ο Γιάννης Χατζηπαναγιώτης (μετέπειτα «Καπετάν-Θωμάς του Ε.Λ.Α.Σ.), ο χημικός μηχανικός Ιωάννης Ζήσιμος, ο ιατρός Ιωάννης Ευθυμίου, ο ζωγράφος Δημήτριος Μεγαλίδης (που αργότερα εξέδωσε το «Λεύκωμα του Αγώνα» με προσωπογραφίες των μελών της Εθνικής Αντίστασης), οι Νίκος Θεοδωρίδης, Παναγιώτης Μαύρος, Αθανάσιος Παπαδόπουλος και μια γυναίκα, η Μάρω Μάστρακα.

Πηγές
-----

* Γιάννης Χατζηπαναγιώτου, «Η Πολιτική Διαθήκη του Άρη Βελουχιώτη», εκδόσεις «Δωρικός» (1975), σελ. 29-31, 75 & 83.

Παραπομπές
----------

1. ↑  Ποιος ήταν ο Θανάσης Κλάρας
2. ↑  Άρης Βελουχιώτης (1905-1945)
Ο Θυρεός των Μεγάλων Βεζίρηδων
Ο **Τσανταρλή Καρά Χαλίλ Χαϊρεντίν Πασάς** (Çandarlı Kara Halil Hayreddin Paşa), συνήθως αναφερόμενος απλά ως **Καρά Χαλίλ Πασάς**, υπήρξε μεγάλος βεζίρης της Οθωμανικής Αυτοκρατορίας από το 1364 έως το θάνατό του (1387), επί σουλτάνου Μουράτ Α΄.

Ήταν ο πρώτος που ανήλθε στο συγκεκριμένο αξίωμα χωρίς να ανήκει στους *ιλμιγιέ*, τα μορφωμένα στελέχη της διοίκησης. Με μια τυπολατρική προσέγγιση, ήταν επίσης ο πρώτος μεγάλος βεζίρης της αυτοκρατορίας - αν και το πόστο υπήρχε απ' την εποχή του Αλαεντίν Μπέη, ο επίσημος τίτλος καθιερώθηκε το 1381.

Θητεία ως μεγάλος βεζίρης
-------------------------

Ξεκίνησε τη σταδιοδρομία του ως στρατιωτικός. Ενώ κατείχε το επίζηλο αξίωμα του *καζασκέρη*, δηλ. του ανώτατου στρατοδίκη, ο Μουράτ Α' τον διόρισε επικεφαλής του συμβουλίου των βεζίρηδων (του υπουργικού συμβουλίου, τηρουμένων των σύγχρονων αναλογιών). 

Οι περισσότερες πηγές αποδίδουν στον Καρά Χαλίλ τη συγκρότηση του σώματος των Γενιτσάρων. Είτε αυτό είναι ακριβές είτε όχι, σίγουρα ήταν αυτός που εμπνεύστηκε για τη στελέχωσή του τον *ντεβσιρμέ*, ήτοι την υποχρεωτική στρατολόγηση ανηλίκων από χριστιανικές οικογένειες (παιδομάζωμα). Σκοπός του ήταν να αποκλείσει τους ομοεθνείς του - και τις πιθανές συνωμοσίες των οικογενειών τους - από το νέο σώμα, αφού οι Γενίτσαροι εκτός από πεζικό στον πόλεμο, θα αποτελούσαν την επίσημη σωματοφυλακή του σουλτάνου.

Είχε επίσης ηγετική συμμετοχή στις εκστρατείες του Μουράτ Α' στη Δύση. Επί της εποχής του οριστικοποιήθηκε η οθωμανική εξουσία στην Ανατολική Θράκη (μάλιστα η πρωτεύουσα της αυτοκρατορίας μεταφέρθηκε στην Αδριανούπολη) και προσαρτήθηκαν τμήματα της Μακεδονίας και της νότιας Βουλγαρίας. 

Πέθανε στις Σέρρες, στις 22 Ιανουαρίου 1387. Τα είκοσι δύο χρόνια της θητείας του συνιστούν το μεγαλύτερο διάστημα παραμονής στη θέση του μεγάλου βεζίρη.

Απόγονοι
--------

Ο Καρά Χαλίλ Πασάς υπήρξε θεμελιωτής της οικογένειας των Τσανταρλή (απ' το χωριό Τσαντίρ - νυν Τσέντερε - κοντά στο Δορύλαιον), η οποία αποτέλεσε για πολλές δεκαετίες τη δεύτερη ισχυρότερη οθωμανική οικογένεια, υστερώντας μόνο του βασιλικού οίκου. Τέσσερις ακόμα Τσανταρλή έγιναν μεγάλοι βεζίρηδες:

* Αλή Πασάς (1387-1406), γιος του Καρά Χαλίλ, κατακτητής της Βουλγαρίας.
* Ιμπραήμ Πασάς (1421–1429), επίσης γιος του Καρά Χαλίλ.
* Χαλίλ Πασάς (1439-1453), γιος του Ιμπραήμ. Είχε αποκτήσει τόσο μεγάλη δύναμη που ο σουλτάνος Μωάμεθ Β' τον εκτέλεσε αμέσως μόλις κατέλαβε την Κωνσταντινούπολη.
* Ιμπραήμ Πασάς ο νεότερος (1498–1499), γιος του Χαλίλ.

1. ↑  www.biolex.ios-regensburg.de/BioLexViewview.php?ID=929.
Ο **Σύρος** (ιταλικά :Sirio, λατινικά : Syrus) έζησε τον πρώτο αιώνα και ήταν ο πρώτος επίσκοπος της Παβίας, όπου τιμάται άγιος από την Καθολική Εκκλησία στις 9 Δεκεβρίου. Είναι ο πολιούχος άγιος της πόλης της Παβίας.

Βιογραφία
---------

Σύμφωνα με την πηγή του 14ου αιώνα, γνωστή ως *De laudibus Papiæ*, αναφέρει ότι ο Σύρος ήταν το αγόρι με τα πέντε ψωμιά που εμφανίζεται στα Ευαγγέλια. Όπως γράφει ο Ιππόλυτος Ντελεαί, οι παλιοί προστάτες των εκκλησιών ταυτίστηκαν με ορισμένα πρόσωπα στα ευαγγέλια ή που υποτίθεται ότι είχαν κάποιο μέρος της ζωής του Χριστού στη γη Λέγεται ότι ο Σύρος ακολούθησε τον Άγιο Πέτρο στη Ρώμη και από εκεί στάλθηκε στην κοιλάδα του Πάδου για να κηρύξει και να =προσηλυτίσει τους ανθρώπους στη χριστιανική πίστη. 

  


|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| Προκάτοχοςκανείς | **Επίσκοπος Παβίας**1ος αιώνας | ΔιάδοχοςΠομπέο |

Παραπομπές
----------

1. ↑  Saint Syrus of Pavia
2. ↑  12 September at Dominican Martyrology
3. ↑  (in ιταλική) San Siro di Pavia
4. ↑  Hippolyte Delehaye, *The Legends of the Saints* (Dublin, Four Courts Press, 1955), 37.
**Σόουιν** (ιρλ. *Samhain*) είναι στα ιρλανδικά η λέξη για το μήνα Νοέμβριο. Κυριολεκτικά σημαίνει *το τέλος του καλοκαιριού*. Η γιορτή του Σόουιν σηματοδοτούσε το τέλος του καλοκαιριού και την αρχή του κελτικού Νέου Έτους. Για τους αγρότες είναι η αρχή του χειμώνα: οι βοσκοί έβαζαν στους σταύλους τα κοπάδια τους και οι γεωργοί μάζευαν τη σοδειά τους. Είναι η αντίστοιχη μέρα των Αγίων Πάντων των Χριστιανών. Οι Ουαλοί την ονόμαζαν *Hollantide ή Calan Gaeaf*. Σύμφωνα με το μύθο, τη νύχτα του Σόουιν, της 31ης Οκτωβρίου, ήταν η Γιορτή των Νεκρών, όταν οι θεοί κατέβαιναν στη γη και με τα μαγικά τους προκαλούσαν αναστάτωση στους θνητούς ανθρώπους. Το Σόουιν εξελίχτηκε στη γιορτή που είναι γνωστή ως Χάλλογουιν.

Έθιμα
-----

Οι υπαίθριες φωτιές έπαιζαν σημαντικό ρόλο κατά τη διάρκεια των γιορτών κατά τους τελευταίους αιώνες. Λέγεται πως οι χωρικοί έριχναν τα κόκαλα των σκοτωμένων ζώων στις φλόγες κι έπειτα, όταν η φωτιά δυνάμωνε, κάθε οικογένεια έπαιρνε με ένα δαυλό φωτιά για την οικογενειακή εστία. Έτσι δένονταν μαζί όλες οι οικογένειες του χωριού.

Σημασία της γιορτής
-------------------

Αν και ο θάνατος είναι ο κεντρικός πυρήνας της γιορτής (ξεκίνησε ως *Ημέρα των Νεκρών*), αυτό δε σημαίνει ότι πρόκειται για ένα μακάβριο γεγονός. Ο θάνατος δεν πρέπει να προκαλείι φόβο: τα γηρατειά αναδεικνύονται για τη σοφία που προσδίδουν και ο θάνατος είναι τμήμα της ζωής το ίδιο αποδεκτό με τη γέννηση. Ο θάνατος επίσης συμβολίζει το τέλος κι έτσι η γιορτή του Σόουιν δεν έχει σχέση μόνο με τη θνητότητα, αλλά και με το πέρασμα από μια φάση της ζωής σε μια άλλη, όσον αφορά τις σχέσεις, την εργασία κι άλλες αλλαγές στη ζωή των ανθρώπων.

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
--------------------

|  |  |
| --- | --- |
| Commons logoCommons logo | Τα Wikimedia Commons έχουν πολυμέσα σχετικά με το θέμα   **Σόουιν** |

* Αφιέρωμα του BBC για τη γιορτή του Samhain
* 
* 

  


|  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| 

| π • σ • ε
Θέματα της Κελτικής μυθολογίας |
| --- |
|  |
| Κελτικός πολιτισμός | 
* Αλφάβητο Όγκχαμ
* Δρυίδες
* Κελτικές γλώσσες
* Ρούνοι
 |  |
|  |
| Θεότητες | 
* Άρμετ
* Γκοϊβένου
* Έθνι
* Επόνα
* Ερίου
* Κέριντγουεν
* Κερνούνος
* Κίαν
* Κρέιγνε
* Λουγ
* Λούχτα
* Μανάνναν
* Μιοχ
* Μόρριγαν
* Μπαβ
* Μπάλορ
* Μπρες
* Μπρίγκιντ
* Νουάντου
* Ντάγδα
* Ντάνου
* Ντίαν Κεχτ
* Όγμα
* Ρίανον
* Τούιρεν
* Φαντ
 |
|  |
| Φυλές και γεγονότα | 
* Κούλεϊ
* Μόι Τούραχ
* Τουάθα ντε Ντανάν
* Φομόριαν
 |
|  |
| Λατρεία και εορτές | 
* Ίμπολκ
* Λούγνασαδ
* Μπελτέιν
* Σόουιν
 |
|  |
| Κύκλος του Όλστερ | 
* Κόνορ μακ Νέσσα
* Κουχούλιν
* Μάεβ
* Νες
* Νάσι
* Ντέιρντρε
* Φέργκους
 |

 |
**Τραγωδία του Εστάδιο Νασιονάλ**|  |
| Η δυτική είσοδος του σταδίου |
| **Τοποθεσία** |  Περού |
| **Γεωγραφικές συντεταγμένες** | 12°04′02.2″S 77°02′01.4″W﻿ / ﻿12.067278°S 77.033722°W﻿ / -12.067278; -77.033722 |
| **Ημερομηνία** | 24 Μαΐου 1964 |
| **Νεκροί** | 328 |
| **Τραυματίες** | 500 |

Η **Τραγωδία του Εστάδιο Νασιονάλ** (γνωστή και ως **ποδοσφαιρική τραγωδία της Λίμα**) συνέβη στις 24 Μαΐου του 1964 στη Λίμα, Περού και είναι, μέχρι σήμερα, η χειρότερη τραγωδία στην ιστορία του ποδοσφαίρου.

Τα γεγονότα
-----------

Η τραγωδία συνέβη το απόγευμα της 24ης Μαΐου του 1964 στη Λίμα, λίγο πριν το τέλος του ποδοσφαιρικού αγώνα Περού - Αργεντινής για τα προκριματικά των Ολυμπιακών Αγώνων του Τόκιο. 

Η Αργεντινή προηγείτο με 1-0, όταν, δύο λεπτά πριν από τη λήξη του αγώνα, ο Ουρουγουανός διατητής ακύρωσε ένα τέρμα των γηπεδούχων.

Το αφηνιασμένο πλήθος εισέβαλε στο γήπεδο για να λιντσάρει το διαιτητή και η αστυνομία παρενέβη με όλα τα μέσα που διέθετε. Οι συμπλοκές στον αγωνιστικό χώρο γρήγορα μετατράπηκαν σε γενική επίθεση με δακρυγόνα κατά των θεατών στις εξέδρες, οι οποίοι τράπηκαν σε άτακτη φυγή.

Ο αγώνας ωστόσο δεν είχε λήξει και πολλές από τις πόρτες του εθνικού σταδίου της περουβιανής πρωτεύουσας ήταν κλειδωμένες. Οι θεατές συνωστίστηκαν στους αδιέξοδους διαδρόμους. Πολλοί έχασαν τις αισθήσεις τους. Λίγα λεπτά αργότερα 328 άτομα ήταν νεκρά από ασφυξία, ποδοπατημένα μέχρι θανάτου, ενώ, έξω από το στάδιο, ο μαινόμενος όχλος επιδόθηκε σε ένα όργιο καταστροφής, πυρπολώντας καταστήματα, αυτοκίνητα και εργοστάσια.

Παραπομπές
----------

1. ↑  Lima 1964: The world's worst stadium disaster BBC News
2. ↑  49 χρόνια πρίν στην «Κ»26.V.1964 Καθημερινή
3. ↑  *Ποδοσφαιρική τραγωδία στο Περού*, Ιστορικό Λεύκωμα 1964, σελ. 134-135, Καθημερινή (1997)

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
--------------------

* Οι μεγαλύτερες τραγωδίες στην ιστορία του ποδοσφαίρου Real.gr
* Τα μεγαλύτερα οπαδικά μακελειά στα γήπεδα του κόσμου Το Βήμα
* Οι πιο αιματηρές τραγωδίες στα ποδοσφαιρικά γήπεδα sport24.gr
Ο **Τσαντ Μπράουν** (αγγλικά: Chad Brown) (γενν. 6 Σεπτεμβρίου 1996) είναι Αμερικανός επαγγελματίας καλαθοσφαιριστής, ο οποίος αγωνίζεται ως σέντερ για τον Γ.Σ. Περιστερίου.

Πρώιμη ζωή και σταδιοδρομία στο λύκειο
--------------------------------------

Ο Μπράουν φοίτησε στο λύκειο του Ντελτόνα στη Ντελτόνα της Φλόριντα. Ως υποσχόμενος τεσσάρων αστέρων από το Scout.com, ο Μπράουν είχε μέσο όρο 14,7 πόντους, 15 ριμπάουντ και 9,4 τάπες ανά παιχνίδι ως ανώτερος.

Κολεγιακή πορεία
----------------

Ο Μπράουν έπαιξε στους UCF Νάιτς από το 2015  έως το 2019. Ως τριτοετής, είχε μέσο όρο 5,2 πόντους και 4,6 ριμπάουντ ανά παιχνίδι, ευστοχώντας με 51 τοις εκατό εντός πεδιάς, ενώ έπαιζε μαζί με τον Τάκο Φολ. Την ίδια χρονιά, οδήγησε την ομάδα σε τάπες, με μέσο όρο 1,1 τάπες ανά παιχνίδι. Κατά τη διάρκεια της ανώτερης περιόδου του, είχε μέσο όρο 4,5 πόντους, 5 ριμπάουντ και 1 τάπα ανά παιχνίδι.

Επαγγελματική σταδιοδρομία
--------------------------

Αφού πέρασε χωρίς ομάδα στο ντραφτ του 2019 του ΝΒΑ, ο Μπράουν εντάχθηκε στους Ντάλας Μάβερικς, στις 17 Οκτωβρίου 2019, αλλά αποσύρθηκε μετά από δύο ημέρες.  Στις 26 Οκτωβρίου 2020, αποκτήθηκε από τους Τέξας Λέντζεντς.  Σε 42 αγώνες είχε μέσο όρο 5,4 πόντους, 6,2 ριμπάουντ και 0,9 τάπες ανά αγώνα.

Στις 6 Αυγούστου 2020 εντάχθηκε στον Χαρίλαο Τρικούπη της Ελληνικής Α1 Κατηγορία.  Σε 10 παιχνίδια με τον ελληνικό σύλλογο είχε κατά μέσο όρο 12,5 πόντους και 8,9 ριμπάουντ ανά αγώνα. Μετά την εντυπωσιακή θητεία του με τον Τρικούπη, ο Μπράουν εξαγοράστηκε από τους Γκίσεν 46ερς της 1ης Γερμανίας. Σε 12 παιχνίδια με τον γερμανικό σύλλογο, είχε μέσο όρο 4,3 πόντους και 3,1 ριμπάουντ ανά αγώνα. Στη συνέχεια, ο Μπράουν ολοκλήρωσε τη χρονιά με τους Γκουέλφ Νάιτχοκς της Canadian Elite Basketball League, με μέσο όρο 13,4 πόντους, 10,6 ριμπάουντ και 2,8 τάπες ανά παιχνίδι.

Στις 27 Ιουλίου 2021, ο Μπράουν υπέγραψε με το Περιστέρι της Ελληνικής Α1 Κατηγορίας και του Μπάσκετμπολ Τσάμπιονς Λιγκ.

Παραπομπές
----------

1. ↑  «Deltona forward Chad Brown signs with UCF basketball». *orlandosentinel.com*. 12 November 2014.. Ανακτήθηκε στις 8 November 2020.
2. ↑  Taylor, Cody (5 September 2019). «Rookie free agent center Chad Brown named to G League Elite Team». *Rookie Wire*.. Ανακτήθηκε στις 10 November 2020.
3. ↑  «Dallas Mavericks sign Chad Brown: A look at what that means». *sportdfw.com/*. 18 October 2019.. Ανακτήθηκε στις 12 November 2019.
4. ↑  «How Former UCF Big Chad Brown Can Be A Key Rotation Piece For The Texas Legends». *ridiculousupside.com*. 19 October 2019.. Ανακτήθηκε στις 9 November 2019.
5. ↑  «Deltona native Chad Brown continues pro basketball career in Greece». *eu.news-journalonline.com*. 6 August 2020.. Ανακτήθηκε στις 8 November 2019.
6. ↑  Mammides, Chris (25 Ιουλίου 2021). «Peristeri lands Chad Brown, ex Guelph». *Eurobasket*. Ανακτήθηκε στις 25 Ιουλίου 2021.

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
--------------------

* Βιογραφικό στους UCF Νάιτς
Η στρατιωτική υπηρεσία στην Κυπριακή Εθνική Φρουρά είναι υποχρεωτική για όλους τους άρρενες πολίτες της Δημοκρατίας της Κύπρου, καθώς και κάθε άρρενα μη-πολίτη που γεννήθηκαν από γονέα ελληνοκυπριακής καταγωγής. Διαρκεί από την 1η Ιανουαρίου του έτους που κλείνουν τα 18 και τελειώνει στην 31η Δεκεμβρίου του έτους που κλείνουν τα 50. Όλοι οι άνδρες κάτοικοι της Κύπρου που είναι σε ηλικία στράτευσης (16 και άνω) πρέπει να αποκτήσουν βίζα εξόδου από το Υπουργείο Άμυνας.

Επιστράτευση
------------

Η Κυπριακή Δημοκρατία έχει ενεργό στρατιωτικό σχέδιο. Οι κληρωτοί που κατατάχτηκαν τον χειμώνα του 2016 πρέπει να υπηρετήσουν θητεία 14 μηνών και η στρατιωτική υπηρεσία συνεχίζει ως εφεδρεία μετά τη λήξη της θητείας. Οι έφεδροι καλούνται αρκετές φορές τον χρόνο, για 1 ή 2 μέρες κάθε χρόνο. Μέχρι την ηλικία των 55 ετών μπορούν να επιλέξουν οικειοθελώς να συνεχίσουν τη στρατιωτική τους θητεία.

Εάν κάποιος διεκδικεί καθεστώς αντιρρησία συνείδησης για θρησκευτικούς ή ιδεολογικούς λόγους, ο στρατολόγος μπορεί να χορηγήσει είτε στρατιωτική ή εναλλακτική κοινωνική υπηρεσία, ανάλογα με τις περιστάσεις της κάθε περίπτωσης. Η στρατολόγηση Αρμενίων, Μαρωνιτών και Ρωμαιοκαθολικών ήταν προαιρετική, αλλά από το 2008 η στρατολόγηση έγινε υποχρεωτική για αυτούς.

Παραπομπές
----------

1. ↑
2. ↑
3. ↑  http://www.army.gov.cy/file/Mz7pGiPfUAqhGYAsl9Rd6A==/ Αρχειοθετήθηκε 2017-12-26 στο Wayback Machine.
4. ↑

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
--------------------

* Η εθνική Φρουρά της Κύπρου
* Κύπρος Υπουργείο Άμυνας
Το **Τσαντπούρ** (βεγγαλικά: চাঁদপুর) είναι μια πόλη στην επαρχία Τσαντπούρ στο κεντροανατολικό Μπαγκλαντές, στο στόμιο του Ποταμού Μέγκνα. Το Τσαντπούρ ιδρύθηκε το 1778. Τα τουριστικά αξιοθέατα είναι το Τσαντπούρ Μοχόνα (σταθμός Μπόρο), το επαρχιακό στάδιο και η γέφυρα Πουράν Μπαζάρ.

Κλίμα
-----

Το Τσαντπούρ έχει ένα τροπικό κλίμα σαβάνας. Ο τύπος της κλιματικής ταξινόμησης Κέππεν είναι ο Aw. Το κλίμα του Τσαντπούρ χαρακτηρίζεται γενικά από μουσώνες, υψηλή θερμοκρασία, μεγάλη υγρασία και έντονες βροχοπτώσεις. Η ζεστή εποχή αρχίζει από τις αρχές Απριλίου και συνεχίζεται μέχρι και τον Ιούλιο. Η μέση ετήσια θερμοκρασία στο Τσαντπούρ 25.9 °C. Η μέση ετήσια βροχόπτωση είναι 2.151 χιλιοστά. Η ξηρή εποχή διαρκεί από τον Νοέμβριο μέχρι τον Μάρτιο.

| Κλιματικά δεδομένα Τσαντπούρ |
| --- |
| Μήνας | Ιαν | Φεβ | Μάρ | Απρ | Μάι | Ιούν | Ιούλ | Αύγ | Σεπ | Οκτ | Νοε | Δεκ | Έτος |
| Μέση Μέγιστη °C (°F) | 25.9 | 28.6 | 32.2 | 33.7 | 33.4 | 31.6 | 30.7 | 30.9 | 31.4 | 31.1 | 29.2 | 26.6 | 30,44 |
| Μέση Ελάχιστη °C (°F) | 12.8 | 15.3 | 19.9 | 23.7 | 25.0 | 25.8 | 25.8 | 25.9 | 25.7 | 24.0 | 19.0 | 14.3 | 21,43 |
| Υετός mm (ίντσες) | 7 | 15 | 47 | 147 | 256 | 401 | 445 | 372 | 269 | 147 | 38 | 7 | 2,151 |
| *Πηγή: Climate-Data.org,Climate data* |
Παναγία της Κανδελάριας, προστάτιδα των Κανάριων Νήσων.
Η **Τσαξιράξι** (ισπανικά: *Chaxiraxi*) στην Μυθολογία των Γουάντσε ήταν η θεά μητέρα, που ταυτίστηκε μετέπειτα από τους Γουάντσε με την εικόνα της Παναγίας της Κανδελάριας, προστάτιδας των Κανάριων Νήσων.

Η αρχική εικόνα της Παναγίας βρέθηκε στα νοτιοανατολικά της Τενερίφης το 1390 από δυο βοσκούς Γουάντσε. Η γιορτή της συγκομιδής ήταν αφιερωμένη στην Τσαξιράξι. Πιστεύεται ότι η λατρεία σχετίζεται με την ενσωμάτωση στο δέκατο έκτο αιώνα μιας καθολικής αφοσίωσης στο αστέρι Κάνωπος από τον αρχαίο πολιτισμό Γουάντσε που υπήρχε πριν από την άφιξη των Ευρωπαίων.

Είναι η κύρια θεά της Εκκλησίας των Γουάντσε , ενός νεοπαγανιστικού κινήματος.

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
--------------------

* Leyendas Aborígenes Canarias.
Ο **Τίμοκ** ή **Μεγάλος Τίμοκ** (*σερβικά & βουλγαρικά: Тимок, λατινικά: Timacus, ελληνικά: Τίμαχος*), είναι ποταμός της ανατολικής Σερβίας που για τα τελευταία 15 χλμ. τρέχει στα σύνορα μεταξύ ανατολικής Σερβίας και της δυτικής Βουλγαρίας. Αντλεί το όνομα του από τη λατινική: Timacus.

Είναι ένα σύστημα πολλών μικρότερων ποταμών, ένας μεγάλος αριθμός από αυτούς που έχουν το ίδιο όνομα (Τίμοκ), που μόνο διευκρινίζεται με επίθετα. Από την πιο μακρινή πηγή στο σύστημα, αυτό του Σεβρλίσκι Τίμοκ, μέχρι τη συμβολή του στο Δούναβη ο Τίμοκ είναι 203 χιλιόμετρα μήκος. Ο ποταμός ρέει μέσα από τη Σερβία και για τα τελευταία 15 χιλιόμετρα αποτελεί το σύνορο μεταξύ της Σερβίας και της Βουλγαρίας. Η περιοχή της λεκάνης απορροής του ποταμού είναι 4.630 τετραγωνικά χλμ. Η Κοιλάδα του Τίμοκ είναι γνωστή για τον σημαντικό ρουμανόφωνο πληθυσμό στην ανατολική Σερβία.

Ο Τίμοκ που ονομάζεται επίσης Μεγάλος Τίμοκ για να τον διακρίνει από τους παραποτάμους του, σχηματίζεται από τη συμβολή των ποταμών Λευκός Τίμοκ και Μαύρος Τίμοκ κοντά στο Ζάγετσαρ. Το λευκός Τίμοκ σχηματίζεται από τη συμβολή των ποταμών Σεβρλίσκι Τίμοκ και Τριγκόβιτσκι Τίμοκ στο Κνιάζεβατς.

Ο Τίμοκ δεν έχει μεγάλους οικισμούς στη σερβική πλευρά αν και ρέει μόλις 7 χλμ. από τη Νεγκοτίν. Περίπου 15 χλμ. πριν να εκβάλλει στο Δούναβη γίνεται ένα ποτάμι στα σύνορα με τη Βουλγαρία περνώντας δίπλα από τη βουλγαρική πόλη Μπρέγκοβο. Το στόμιο του ποταμού αποτελεί το βορειότερο σημείο της Βουλγαρίας και απέχει μόλις 28 μέτρα πάνω από την επιφάνεια της θάλασσας, το οποίο είναι το χαμηλότερο σημείο της Σερβίας. Η μέση εκροή είναι 24 m³ / s, αλλά μπορεί να αυξηθεί σε 40 m³ / s. Ο Τίμοκ είναι μέρος της λεκάνης απορροής της Μαύρης Θάλασσας.

Παραπομπές
----------

1. ↑  The Cambridge Ancient History Vol. 10, John Boardman, p 579, 1996, ISBN 978-0-521-85073-5

Αναφορές
--------

* *Mala Prosvetina Enciklopedija*, Third edition (1985); Prosveta; ISBN 86-07-00001-2
* Jovan Đ. Marković (1990): *Enciklopedijski geografski leksikon Jugoslavije*; Svjetlost-Sarajevo; ISBN 86-01-02651-6


|  |  |
| --- | --- |
| CC-BY-SA Μετάφραση | Στο λήμμα αυτό έχει ενσωματωθεί κείμενο από το λήμμα Timok (river)  της Αγγλικής Βικιπαίδειας, η οποία διανέμεται υπό την GNU FDL και την CC-BY-SA 4.0. (ιστορικό/συντάκτες). |
Το **Στρατιωτικό Ελικοδρόμιο Μπράιαντ** (IATA: *FRN*, ICAO: *PAFR*, FAA LID: *FRN*), γνωστό και ως **Αεροπορική Βάση Μπράιαντ**, είναι στρατιωτική εγκατάσταση των Ηνωμένων Πολιτειών, που τοποθετείται στο Φόρτ Ρίτσαρντσον της Αλάσκας και κοντά στην πόλη Άνκορεϊτζ. Διαθέτει ένα ασφάλτινο διάδρομο διαστάσεων 1.273 x 30 μέτρα.

Η εγκατάσταση βρίσκεται σε υψόμετρο 115 μέτρων πάνω από την επιφάνεια της θάλασσας. Σε αυτήν έχουν βάση 70 αεροσκάφη, εκ των οποίων τα 52 είναι στρατιωτικά, τα 15 ειναι μονοκινητήρια και τα 3 ειναι πολυκινητήρια.

Παραπομπές
----------

1. 1 2  Πρότυπο:FAA-airport, effective 2008-04-10
2. ↑
3. ↑

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
--------------------

* FAA Alaska airport diagram (GIF)
Η **Τραγονίκη** ήταν μια αρχαία πόλη της Περσίδος.

Οι συγγραφείς που την αναφέρουν ήταν οι Κλαύδιος Πτολεμαίος και Αμμιανός Μαρκελλίνος Η πόλη βρισκόταν στην νότια Περσίδα, νοτίως της Μεθώνης και βορείως της Αντιόχειας, μεταξύ των ποταμών Ρογομάνιου και Οροάτιδος. Εκ του ονόματος συμπεραίνεται ότι μάλλον υπήρξε ελληνιστική πόλη, αν και δεν υπάρχουν άλλα στοιχεία για αυτήν. 

Ως προς την τοποθεσία μάλλον βρισκόταν στο σημερινό νότιο Ιράν στην επαρχία Φαρς.

Παραπομπές
----------

1. ↑  Κλαυδίου Πτολεμαίου *Γεωγραφική υφήγησις*, βιβλίο 6, παράγραφος 4: *Πόλεις δέ εἰσιν ἐν τῇ Περσίδι καὶ κῶμαι μεσόγειοι αἵδε·.....**Τραγονίκη**.*
2. ↑  Ammianus Marcellinus, Res Gestae (23,6,42): *inter quae Persepolis est clara et Ardea et Obroatis atque **Tragonice**.*
Το ***Σύντομο διάλειμμα*** είναι ελληνική δραματική ταινία του 1966 σε σκηνοθεσία Ντίνου Κατσουρίδη και σενάριο Ντίνου Κατσουρίδη και Μιχάλη Γρηγορίου. Πρωταγωνιστούν οι: Βούλα Ζουμπουλάκη, Αλέκος Αλεξανδράκης και Αλέξης Δαμιανός. Έχει εναλλακτικό τίτλο ***Πρόδωσες την αγάπη μου*** και διάρκεια 88 λεπτά.

Πλοκή
-----

Ο Γιάννης (Αλέκος Αλεξανδράκης) συναντά σε μια θεατρική παράσταση και ερωτεύεται την πρωταγωνίστρια του έργου, Έμμα (Βούλα Ζουμπουλάκη). Η τελευταία τον πείθει να προτείνει ένα θεατρικό έργο του στον διευθυντή του θεάτρου (Αλέξης Δαμιανός). Ο διευθυντής δέχεται να το ανεβάσει, αλλά σε μια πιο εμπορική εκδοχή του. Ο Γιάννης νιώθει ένοχος επειδή έχει επιτρέψει τον εκπεσμό και την καταστροφή του έργου του. Σύντομα, η σχέση του με την ηθοποιό θα κλονιστεί υπό το βάρος των διαφορών χαρακτήρα που διακρίνουν τον καθένα τους. Τελικά θα εγκαταλείψει την Έμμα, λίγο πριν την πρεμιέρα του έργου.

Ηθοποιοί
--------

* Βούλα Ζουμπουλάκη ως *Έμμα*
* Αλέκος Αλεξανδράκης ως *Γιάννης*
* Αλέξης Δαμιανός ως *διευθυντής του θεάτρου*
* Άγγελος Αντωνόπουλος
* Δέσπω Διαμαντίδου
* Λαυρέντης Διανέλλος
* Χρόνης Εξαρχάκος
* Μαίρη Μεταξά
* Ντίνος Καρύδης
* Γιώργος Δάνης
* Κώστας Παληός
* Καίτη Λαμπροπούλου
* Σάσα Καστούρα
* Σούλα Αθανασιάδου
* Νίκος Πασχαλίδης
* Νίκη Τσιγκάλου
* Δήμητρα Σερεμέτη
* Κώστας Παπαχρήστος
* Λάκης Σκέλλας
* Υβόνη Βλαδίμηρου
* Στάθης Χατζηπαυλής

Εταιρία Παραγωγής
-----------------

Εσπέρια Φιλμ

Έτος προβολής - εισιτήρια
-------------------------

Η ταινία προβλήθηκε τη σεζόν 1966-1967 (ημερομηνία 1ης προβολής: 7 Νοεμβρίου 1966) και έκοψε 19.648 εισιτήρια. Ήρθε στην 110η θέση ανάμεσα σε 117 ταινίες.

Βραβεία
-------

Η Βούλα Ζουμπουλάκη έλαβε για την ερμηνεία της το βραβείο α' γυναικείου ρόλου στο Φεστιβάλ Κινηματογράφου Θεσσαλονίκης (1966).

Παραπομπές
----------

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
--------------------
Για άλλες χρήσεις, δείτε: Σύρος (αποσαφήνιση).

Το Ελληνικό πολεμικό πλοίο **Ν/Κ 313 Σύρος** ήταν ξύλινο ναρκαλιευτικό τύπου MMS (πρώην *MMS 1813* ή *313*). Ήταν ένα από τα σκάφη που παραχωρήθηκαν στο Ελληνικό Πολεμικό Ναυτικό το 1945 από το Βρετανικό Βασιλικό Ναυτικό για την εκτέλεση του προγράμματος ναρκαλιείας των ελληνικών θαλασσών που άρχισε το 1946. Ήταν όμοιου τύπου με τα Άνδρος, Αργυρόκαστρο, Κορυτσά, Μύκονος, Τεπελένι, Τήνος και Χειμάρρα. Ναυπηγήθηκε στα ναυπηγεία ‘Lebanon – Beirvt’. Μετά το πέρας των εργασιών το 1952 επεστράφη στο Βρετανικό Ναυτικό.

Είχε εκτόπισμα 250 τόνων, μήκος 36 μέτρα, πλάτος 3,9 και βύθισμα 2,35 μέτρα. Έφερε 2 κύριες μηχανές Ντίζελ, ισχύος 250 ίππων εκάστη (συνολική ισχύς 480 ίπποι), που του έδιναν ταχύτητα 9-10 κόμβων. Ο οπλισμός του σκάφους περιελάμβανε 2 αντιαεροπορικά πυροβόλα των 20 χιλιοστών και 2 πολυβόλα. Επίσης έφερε εγκατεστημένο πλήρη εξοπλισμό μαγνητικής ναρκαλιείας. Το πλήρωμά του ήταν 20 άνδρες.
Το **Τιραντέντες** (*Tiradentes*) είναι κωμόπολη και δήμος της Βραζιλίας, στην πολιτεία Μίνας Ζεράις. Ο εκτιμώμενος πληθυσμός του δήμου είναι 6.364 κάτοικοι (εκτίμηση του 2004), ενώ η έκτασή του μόλις 83,5 τ.χλμ. με μέγιστο υψόμετρο 927 m. Ιδρύθηκε το έτος 1702 ως χωριό και ανακηρύχθηκε πόλη στις 19 Ιανουαρίου 1718. Απέχει 215 χιλιόμετρα από την πρωτεύουσα της πολιτείας, το Μπέλο Οριζόντε, και 325 χιλιόμετρα από το Ρίο ντε Τζανέιρο.

Αρχικώς ονομαζόταν **Σάου Ζουζέ ντελ Ρέυ**, δηλαδή «Άγιος Ιωσήφ των Βασιλέων», επωνυμία που άλλαξε ευθύς μετά την κατάργηση της μοναρχίας στη χώρα. Το σημερινό όνομα του οικισμού τιμά τον γόνο της πόλεως εθνομάρτυρα Ζουακίμ Ζουζέ ντα Σίλβα Ζαβιέρ, γνωστό με το σχετλιαστικό προσωνύμιο (παρατσούκλι) **Τιραντέντες**, εξαιτίας τού ότι ασκούσε μεταξύ άλλων την πρακτική οδοντιατρική (τιρα-ντέντες = «τραβο-δόντης»).

Αξιοθέατα
---------

Η κωμοπόλη έχει επαινεθεί ως ανέγγιχτο δείγμα αποικιακής αρχιτεκτονικής. Υπάρχουν μερικά κτίρια ηλικίας έως και 300 ετών, όπως η εντυπωσιακή χρυσοστόλιστη εκκλησιά Matriz (του Αγίου Αντωνίου), κατασκευής του 1732, στο ψηλότερο σημείο του οικισμού. Κάθε Αύγουστο λαβαίνει χώρα ένα από τα πιο αξιόλογα γαστρονομικά φεστιβάλ της Βραζιλίας. Επίσης, ένα τμήμα της σιδηροδρομικής γραμμής μικρού πλάτους Estrada de Ferro Oeste de Minas, από το Σάου Ζουάου ντελ Ρέυ μέχρι το Τιραντέντες, διαδρομή μήκους 13 χιλιομέτρων, έχει διατηρηθεί και λειτουργεί με ατμομηχανές τα Παρασκευοσαββατοκύριακα για τους τουρίστες.

Παραπομπές
----------

1. ↑  www.ibge.gov.br/estatisticas/sociais/populacao/9103-estimativas-de-populacao.html.

Πηγές
-----

* Vincent, Isabel: «Village Vanguard in Tiradentes, Brazil», *The New York Times* style magazine, 20 Μαΐου 2007

|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
| Καθιερωμένοι όροι | 
* VIAF: 129075020

 |

 |
Με τον περισσότερο καθιερωμένο όρο **τεστ γαλακτόζης** (galactose test), ή επισημότερα "*δοκιμασία ανοχής γαλακτόζης*", (galactose tolerance test), ονομάζεται ειδική ιατρική μέθοδος προκειμένου να εκτιμηθεί η ηπατική λειτουργια.

Η μέθοδος αυτή βασίζεται στο γεγονός ότι το ήπαρ υπό φυσιολογική λειτουργία μετατρέπει τη γαλακτόζη σε γλυκόζη που αποτελεί και το σπουδαιότερο σάκχαρο του οργανισμού. Στα άτομα λοιπόν που παρουσιάζουν κάποια μορφή ηπατοπάθειας η λειτουργία αυτή καθίσταται πλημμελής. Έτσι με τη χορήγηση γαλακτόζης σ΄ ένα άτομο θα πρέπει να παρουσιάσει για κάποιο χρονικό διάστημα μη φυσιολογικά επίπεδα αυτής στο αίμα, καθώς επίσης και στην απέκκριση των ούρων του.

Με τη μέθοδο αυτή γίνεται ασφαλέστερη διάγνωση αν πρόκειται για ηπατοκυτταρικό ή αποφρακτικό ίκτερο. Συνεπώς αν τα αποτελέσματα χαρακτηριστούν παθολογικά, πρόκειται για άτομο που έχει υποστεί βλάβη των ηπατικών του κυττάρων, ενώ σε αντίθετη περίπτωση αν τα αποτελέσματα κριθούν φυσιολογικά τότε πρόκειται για άτομο που έχει υποστεί απόφραξη στη ροή της χολής από το ήπαρ στον πεπτικό σωλήνα.

Δείτε επίσης
------------

* Γαλακτοζουρία

Πηγές
-----

* "Εγκυκλοπαίδεια Πάπυρος Λαρούς Μπριτάννικα" τ.16ος σ.15.
Εικόνες από σφαιρίδια αλατιού φωσφόρου (από αριστερά προς τα δεξιά) ασήμι (Ag), χαλκός (Cu), νικέλιο (Ni), σίδηρος (Fe) και άλας μαγγανίου (Mn)
Το **τεστ φωσφορικών** είναι ένας τρόπος για να προσδιοριστεί η ποσότητα του φωσφωρικών που υπάρχουν σε ένα διάλυμα. Αυτό είναι χρήσιμο στην εργαστηριακή ανάλυση, ιδιαίτερα για υπολογισμό προσδιορισμό της ρύπανσης των υδάτων. Μια τέτοια αναλυτική δοκιμή μπορεί να είναι είτε ποιοτική ή ποσοτική.

Ποσοτική μέθοδος
----------------

Μια ποσοτική μέθοδος για να καθοριστεί η ποσότητα των φωσφορικών ιόντων που περιέχονται σε δείγματα όπως το νερό τροφοδοσίας ενός λέβητα είναι η ακόλουθη. Μια καθορισμένο ποσότητα του νερού του λέβητα αναμιγνύεται με επταμολυβδαινικό αμμώνιο σε ένα σωλήνα ανάμιξης. Ο σωλήνας στη συνέχεια πωματίζεται και ανακινείται έντονα. Στη συνέχεια προστίθεται απεσταγμένο νερό και αραιός χλωριούχος κασσίτερος, ο οποίος έχει πρόσφατα παρασκευασθεί από συμπυκνωμένο αντιδραστήριο χλωριούχου κασσιτέρου. Αυτό παράγει ένα μπλε χρώμα (λόγω του σχηματισμού του μπλε του μολυβδαινίου) και η ένταση του μπλε χρώματος υποδεικνύει την ποσότητα των φωσφορικών που περιέχονται στο νερό του λέβητα. Η απορρόφηση του μπλε διαλύματος μπορεί να μετρηθεί με ένα φωτόμετρο και να υπολογιστεί η συγκέντρωση του φωσφόρου στο αρχικό διάλυμα. Εναλλακτικά, ένας άμεσος (αλλά κατά προσέγγιση) υπολογισμός της συγκέντρωσης του φωσφόρου μπορεί να επιτευχθεί χρησιμοποιώντας ένα σύστημα σύγκρισης Lovibond. Αυτή η μέθοδος προσδιορισμού των φωσφορικών είναι γνωστή ως μέθοδος Deniges.

Ποιοτική μέθοδος
----------------

Μια απλή ποιοτική μέθοδος για να προσδιοριστεί η παρουσία φωσφορικών ιόντων σε ένα δείγμα είναι η εξής. Μια μικρή ποσότητα του δείγματος οξινίζεται με πυκνό νιτρικό οξύ στο οποίο έχει προστεθεί λίγο μολυβδαινικό αμμώνιο. Η παρουσία φωσφορικών ιόντων υποδεικνύεται από το σχηματισμό ενός φωτεινού κίτρινου ιζήματος, αυτού του  φωσφομολυβδαινικού αμμωνίου. Αυτή η δοκιμή χρησιμοποιείται επίσης για την ανίχνευση αρσενικού, όπου σχηματίζεται ένα κίτρινο ίζημα.

Αναφορές
--------

1. ↑  «http://www3.interscience.wiley.com/journal/112603635/abstract?». Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 5 Ιανουαρίου 2013. Ανακτήθηκε στις 12 Απριλίου 2017.  Εξωτερικός σύνδεσμος στο `|title=` (βοήθεια)
2. ↑
3. ↑  «Αρχειοθετημένο αντίγραφο». Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 26 Ιουνίου 2013. Ανακτήθηκε στις 12 Απριλίου 2017.
Ο **Τζον Χριστοφόρου** (Λονδίνο 1921 - Παρίσι 2014) ήταν Έλληνας ζωγράφος που έζησε το μεγαλύτερο διάστημα της ζωής του στη Γαλλία.

Βιογραφία
---------

Γεννήθηκε το 1921 στο Λονδίνο από γονείς που κατάγονταν από τη Σμύρνη. Λίγους μήνες μετά τη γέννηση του Χριστοφόρου, η μητέρα του πέθανε και ο ίδιος εγκαταστάθηκε το 1930 στην Αθήνα μαζί με το πατέρα του, ο οποίος πέθανε και αυτός δύο χρόνια αργότερα. Το 1935 φοίτησε για μικρό χρονικό διάστημα στην ΑΣΚΤ και το 1938 επέστρεψε στην Βρετανία. Κατά τον Β' Παγκόσμιο Πόλεμο υπηρέτησε στην RAF. Μετά το 1946 αφοσιώθηκε στη ζωγραφική μελετώντας εκθέματα σημαντικών πινακοθηκών της Βρετανίας και το 1949 πραγματοποίησε την πρώτη του ατομική έκθεση στο Λονδίνο. Τα επόμενα χρόνια έζησε μεταξύ Λονδίνου-Παρισιού μέχρι το 1956 όταν εγκαταστάθηκε μόνιμα στη γαλλική πρωτεύουσα, αποκτώντας από το 1990 την γαλλική υπηκοότητα. Πραγματοποίησε αρκετές ατομικές και ομαδικές εκθέσεις σε χώρες όπως η Γαλλία, η Βρετανία,η Δανία και η Ελλάδα. Απέκτησε αναγνωρισιμότητα από τα μέσα της δεκαετίας του 1960, συνεργάστηκε επί σειρά ετών με την γκαλερί Rive Gauche και το 1965 τιμήθηκε με το βραβείο AICA. Πέθανε στις αρχές Φεβρουαρίου του 2014 στο Παρίσι.

Τεχνοτροπία
-----------

Ο Χριστοφόρου θεωρείται ως πρόδρομος του καλλιτεχνικού κινήματος της Νέας Παραστατικότητας (*Nouvelle Figuration*) των αρχών της δεκαετίας του ΄60. Στο έργο του κυριαρχεί ο εξπρεσιονισμός με ζωηρά χρώματα, έντονα μαύρα περιγράμματα και βίαιες εκφάνσεις όπου πρωταγωνιστικό ρόλο έχει το δράμα της ανθρώπινης ύπαρξης.

Παραπομπές
----------

1. ↑  rkd.nl/explore/artists/16777. Ανακτήθηκε στις 22  Αυγούστου 2017.
2. ↑  «John Christoforou». (Ολλανδικά) *RKDartists*. 16777.
3. ↑  «John Christoforou». (Αγγλικά) *Benezit Dictionary of Artists*. Oxford University Press. 2006. B00038009. ISBN-13 978-0-19-977378-7.
4. ↑  Εθνική Βιβλιοθήκη της Γαλλίας: (Γαλλικά) *καθιερωμένοι όροι της Εθνικής Βιβλιοθήκης της Γαλλίας*. 11986606p.
5. 1 2  «Χριστοφόρου Τζων (1921 Λονδίνο - 2014 Παρίσι)». Εθνική Πινακοθήκη. Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 5 Μαρτίου 2016. Ανακτήθηκε στις 20 Οκτωβρίου 2015.
6. 1 2  Πουρνάρα, Μαργαρίτα (19 Φεβρουαρίου 2014). «Τζον Χριστοφόρου, προφήτης της ζωής μέσα από την τέχνη». Καθημερινή. Ανακτήθηκε στις 20 Οκτωβρίου 2015.
7. ↑  «Πέθανε ο διεθνώς αναγνωρισμένος ζωγράφος Τζον Χριστοφόρου». Ναυτεμπορική. 19 Φεβρουαρίου 2014. Ανακτήθηκε στις 20 Οκτωβρίου 2015. [*νεκρός σύνδεσμος*]
8. ↑  *Εθνική Πινακοθήκη /100 χρόνια, Τέσσερις αιώνες Ελληνικής Ζωγραφικής, Από τις Συλλογές της Εθνικής Πινακοθήκης και του Ιδρύματος Ευριπίδη Κουτλίδη*. Αθήνα: Εθνική Πινακοθήκη και Μουσείο Αλεξάνδρου Σούτζου. 1999. σελ. 598.
Ο **Τζονατάν Σμιντ** (γαλλ. Jonathan Schmid), γεννημένος στις 22 Ιουνίου 1990 στο Στρασβούργο, είναι Γάλλος ποδοσφαιριστής ο οποίος αγωνίζεται στη θέση του χαφ για λογαριασμό της ΣΚ Φράιμπουργκ.

Βιογραφία
---------

### Παιδική ηλικία και ερασιτεχνική καριέρα

Γεννημένος στο Στρασβούργο και προερχόμενος από την συνοικία του Νόιχοφ, ο Τζονατάν Σμιντ είναι γιος Αυστριακού πατέρα και Γαλλίδας μητέρας. Ξεκίνησε την ενασχόληση με το ποδόσφαιρο από την ΣΣ Νόιχοφ προτού τον εντοπίσει η ΡΚ Στρασμπούρ, από τα τμήματα υποδομής της οποίας εκδιώχθηκε σε ηλικία 15 ετών. Αγωνίστηκε στη συνέχεια στην Σχίλτινγκχαϊμ και στη πορεία στην Μπίσχαϊμ. Τον Ιανουάριο του 2008, πέρασε τα γαλλογερμανικά σύνορα, εντασσόμενος στην Όφενμπουργκερ. Στη συνέχεια εντοπίστηκε από τον Κρίστιαν Στράιχ, τότε προπονητή της ομάδας νέων της ΣΚ Φράιμπουργκ, ο οποίος και τον έπεισε να συνεχίσει την καριέρα του στον σύλλογο.

### Επαγγελματική Καριέρα

Αγωνίστηκε στην πρώτη του αναμέτρηση για την Μπουντεσλίγκα στις 22 Ιανουαρίου 2011, απέναντι στην Νυρεμβέργη και την επόμενη σεζόν σημείωσε το πρώτο του τέρμα στην Μπουντεσλίγκα στις 5 Φεβρουαρίου 2012 στο 70ό λεπτό μιας αναμέτρησης απέναντι στην Βέρντερ Βρέμης. Στην πορεία καθιερώθηκε ως βασικό στέλεχος της πρώτης ομάδας του συλλόγου.

Παραπομπές
----------

1. ↑  «Jonathan Schmid». worldfootball.net. Ανακτήθηκε στις 10 Σεπτεμβρίου 2011.
2. ↑  Schmid, le Ribéry de Fribourg
**Τούονελα** ονομαζόταν το βασίλειο των νεκρών στη φινλανδική μυθολογία, αντίστοιχο με τον Άδη της ελληνικής μυθολογίας. Η Τούονελα ήταν η χώρα για όλους τους νεκρούς, είτε καλούς είτε κακούς, ένα σκοτεινό μέρος χωρίς ζωή. 

Η Τούονελα αναφέρεται στο φινλανδικό έπος Καλεβάλα. Στο 16ο κεφάλαιο, ο σαμάνος Βέινεμουινεν ταξιδεύει στον Κάτω Κόσμο για να αναζητήσει τη γνώση των νεκρών. Στο ταξίδι συναντάει μια κοπέλα βαρκάρισσα (αντίστοιχη φιγούρα του Χάροντα), η οποία τον περνάει από τον ποταμό του Τούονι σε ένα νησάκι, όπου δεν βρίσκει τα ξόρκια που αναζητούσε και μετά βίας καταφέρνει να διαφύγει από το μέρος, ρίχνοντας κατάρα σε όποιον ζωντανό προσπαθήσει να φτάσει σε αυτό το μέρος.

Στις φινλανδικές μεταφράσεις της Βίβλου, η ονομασία *Τουονέλα* χρησιμοποιείται ως μετάφραση του αρχαιοελληνικού **Άδη**. Στο Χριστιανισμό, αναφέρεται ως ο τόπος ανάπαυσης των νεκρών πριν την Τελική Κρίση. 

Ο συνθέτης Ζαν Σιμπέλιους έγραψε το συμφωνικό ποίημα *"Ο Κύκνος της Τουονέλα"*, μέρος της σουίτας *Λέμμινκαϊνεν*. 

|  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| 

| π • σ • ε
Φινλανδική μυθολογία |
| --- |
|  |
| Θεότητες και πνεύματα | 
* Άγιαταρ
* Άκκα
* Άχτι
* Βέλλαμο
* Έγκρες
* Ίλματαρ
* Ίλμαρινεν
* Κάλμα
* Κούου
* Λόβιαταρ
* Λόουχι
* Μιελίκκι
* Ούκκο
* Πέκκο
* Πέρκελε
* Ράουνι
* Τάπιο
* Τουόνεταρ
* Τούονι
 |
|  |
| Τοποθεσίες | 
* Τούονελα
* Πόγιολα
* Καλεβάλα
 |
|  |
| Ήρωες | 
* Βέινεμουινεν
* Γιόουκαχαϊνεν
* Λέμμινκαϊνεν
* Άντερο Βίπουνεν
* Κούλλερβο
* Σάμπο
 |

 |
Ο **Τζούλιο Αντζόνι** (*Giulio Angioni*, 28 Οκτωβρίου 1939 – 12 Ιανουαρίου 2017) ήταν Ιταλός ανθρωπολόγος και συγγραφέας.

Βιογραφικά στοιχεία
-------------------

Ο Αντζόνι γεννήθηκε στην κωμόπολη Γκουαζίλα της Σαρδηνίας. Αναδείχθηκε σε καταξιωμένο ανθρωπολόγο, καθώς ήταν καθηγητής στο Πανεπιστήμιο του Κάλιαρι και εταίρος του Κολεγίου του Αγίου Αντωνίου του University of Oxford. Είναι όμως γνωστότερος ως ο συγγραφέας περίπου είκοσι μυθιστορημάτων και άλλων λογοτεχνικών βιβλίων. Από την άλλη, τα δοκίμιά του στην ανθρωπολογία καταλαμβάνουν 12 τόμους.

Στα ανθρωπολογικά του δοκίμια (ιδίως στο *Fare, dire, sentire: l’identico e il diverso nelle culture*, 2011) ο Αντζόνι τοποθετεί την ποικιλομορφία της ανθρώπινης ζωής σε μια διάσταση μέγιστου πλάτους στον χρόνο και τον χώρο, αρχίζοντας από την ανθρωποποιητική αξία των πράξεων, των λόγων, των σκέψεων και των αισθημάτων ως αλληλοσχετιζόμενων διαστάσεων (μολονότι συνήθως διαχωρισμένων και ιεραρχικών) της ανθρώπινης «φύσεως», η οποία εδώ κατανοείται ως χαρακτηριζόμενη από τον πολιτισμό, δηλαδή την ανθρώπινη ικανότητα συνεχούς μαθήσεως. Ειδικότερα, ο Αντζόνι επικρίνει δύο δυτικά στερεότυπα: την ανωτερότητα της ομιλίας ως μοναδικά ανθρώπινου χαρακτηριστικού και τον διαχωρισμό της αισθητικής διαστάσεως από το υπόλοιπο της ζωής.

Ως συγγραφέας λογοτεχνίας, ο Αντζόνι θεωρείται μαζί με τους Σέρτζιο Ατζένι και Σαλβατόρε Μαννούτσου ως ένας από τους πρωτοπόρους της λεγόμενης «Λογοτεχνικής Ανοίξεως της Σαρδηνίας», στα πλαίσια της οποίας ακολούθησαν συγγραφείς όπως οι Σαλβατόρε Νιφφόι, Αλμπέρτο Καπίττα και άλλοι. Τα καλύτερα μυθιστορήματα του Αντζόνι θεωρούνται τα *Le fiamme di Toledo* (= «Οι φλόγες του Τολέδου»), *Assandira* (2004), *Doppio cielo* (= «Διπλός ουρανός») και *L'oro di Fraus* (= «Ο χρυσός του Φράους»). Στην ύστερη ζωή του δημοσίευσε και ποίηση (συλλογές *Tempus* το 2008 και *Oremari* το 2011) στην ιταλική και τη σαρδηνιακή γλώσσα.

Παραπομπές
----------

1. ↑  «Addio all'antropologo e scrittore Giulio Angioni». 12  Ιανουαρίου 2017. Ανακτήθηκε στις 12  Ιανουαρίου 2017.
2. ↑  Εθνική Βιβλιοθήκη της Γαλλίας: (Γαλλικά) *καθιερωμένοι όροι της Εθνικής Βιβλιοθήκης της Γαλλίας*. data.bnf.fr/ark:/12148/cb12136011b. Ανακτήθηκε στις 10  Οκτωβρίου 2015.
3. ↑  Francesco Bachis & Antonio Maria Pusceddu: «Promemoria bibliografico delle opere di Giulio Angioni», στο *Cose da prendere sul serio - Le antropologie di Giulio Angioni*, επιμέλεια F. Bachis, A.M. Pusceddu, *Il Maestrale, Nuoro*, σσ. 365-383, ISBN 978-88-6429-160-4
4. ↑  Francesco Bachis, Antonio Maria Pusceddu (2015). *Cose da prendere sul serio. Le antropologie di Giulio Angioni*. Nuoro: Il Maestrale. ISBN 978-88-6429-160-4.

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
--------------------

* Ο Αντζόνι στη *Sardegna Digital Library* Αρχειοθετήθηκε 2014-12-23 στο Wayback Machine.
* Ο Αντζόνι στο *Wuz*

|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
| Καθιερωμένοι όροι | 
* WorldCat
* VIAF: 116043005
* **Europeana**: agent/base/134446
* LCCN: n83239843
* ISNI: 0000 0000 8184 7860
* GND: 13195055X
* SELIBR: 400350
* SUDOC: 029813166
* BNF: cb12136011b (data)
* BIBSYS: 90631485
* NKC: jx20050406001
* ICCU: CFIV019219
* BNE: XX1659928

 |

 |
Η **Χαγιάτ Μιρσάντ** (1988- ) είναι φεμινίστρια δημοσιογράφος, ακτιβίστρια και ιδρύτρια του μη κερδοσκοπικού φεμινιστικού συλλόγου FE-MALE. Έχει πτυχίο αγγλικής φιλολογίας από το Πανεπιστήμιο του Λιβάνου και πτυχίο στην ανθρωπιστική ανάπτυξη και βοήθεια από το Αμερικανικό Πανεπιστήμιο της Βηρυτού.

Ακτιβισμός
----------

Η Μιρσάντ ξεκίνησε το πρώτο φεμινιστικό ραδιοφωνικό πρόγραμμα στον Λίβανο το 2012, με το όνομα "Sharika wa Laken" ("Συνεργάτης που δεν είναι ακόμα ισότιμος"). Το 2007 ίδρυσε τον μη κερδοσκοπικό φεμινιστικό σύλλογο FE-MALE στην οποία είναι μέχρι σήμερα διευθύντρια. Είναι επίσης επικεφαλής του γραφείου Τύπου της Δημοκρατικής Ένωσης Γυναικών στον Λίβανο.

Βραβεία
-------

Το 2020, η Μιρσάντ αναγνωρίστηκε από το BBC ως μια από τις 100 κορυφαίες γυναίκες με τη μεγαλύτερη επιρροή εκείνη τη χρονιά χάρη στο έργο της ως διευθύντρια του *FE-MALE*.

Παραπομπές
----------

* Ask an activist: what do you think is the role of youth in ending violence against women and girls?, UN Woman - Arab States, 25 Απριλίου 2019
* Zrein, Rim (25 Νοεμβρίου 2020), Lebanese Journalist Ranked Among BBC's 100 Most Inspiring & Influential Women, The 961
* Arawi, Mia (24 Νοεμβρίου 2020), Lebanese Activist Makes it to BBC's 100 Women List for 2020, Beirut


1. ↑  www.bbc.com/news/world-55042935. Ανακτήθηκε στις 24  Νοεμβρίου 2020.