recursal/SuperWikiNEXT-32B huggingface dataset:
Ο **Θεόδωρος Κοντίδης** (11 Μαρτίου 1956, Θεσσαλονίκη) είναι ρωμαιοκαθολικός επίσκοπος που εξελέγη Αρχιεπίσκοπος Καθολικών Αθηνών στις 14 Ιουλίου 2021.

Βιογραφία
---------

Γεννήθηκε στο Θεσσαλονίκη στις 11 Μαρτίου 1956. Εισήλθε στο Τάγμα των Ιησουιτών και χειροτονήθηκε ιερέας το 1988.

Διαμένοντας στο Ποντιφικό Ελληνικό Κολλέγιο του Αγίου Αθανασίου, σπούδασε φιλοσοφία και στη συνέχεια θεολογία στο Ποντιφικό Γρηγοριανό Πανεπιστήμιο στη Ρώμη. Το 1983 εισήλθε στο Τάγμα των Ιησουιτών και χειροτονήθηκε ιερέας στις 9 Οκτωβρίου 1988 από τον Αρχιεπίσκοπο Καθολικών Αθηνών Νικόλαο Φώσκολο στην ενορία της Ιεράς Καρδίας. Μετά από μεταπτυχιακές σπουδές, έλαβε πτυχίο από το Κέντρο Σεβρών (Center Sèvres) στο Παρίσι.

Ο π. Θεόδωρος Κοντίδης διετέλεσε αρχικά υπεφημέριος και στη συνέχεια Εφημέριος στον Ιερό Ναό της Ιεράς Καρδίας στην Αθήνα. Το 1995 ανέλαβε ηγούμενος της Ιεράς Μονής των Ιησουιτών στην Αθήνα, καθώς και διευθυντής του κέντρου "Manresa". Από το 2020 είναι Εφημέριος στην ενορία του Αγίου Ανδρέα στην Πάτρα. Επίσης, εκτός από τα Ελληνικά, που είναι μητρική του γλώσσα, ομιλεί Ιταλικά, Γαλλικά και Αγγλικά.

Aναφορές και σημειώσεις
-----------------------

1. ↑  «Catholic-Hierarchy.org» (Αγγλικά) Ηνωμένες Πολιτείες Αμερικής. kontidis. Ανακτήθηκε στις 1  Αυγούστου 2021.
2. 1 2  kontidis.
3. ↑  «Catholic-Hierarchy.org» (Αγγλικά) Ηνωμένες Πολιτείες Αμερικής. kontidis. Ανακτήθηκε στις 23  Σεπτεμβρίου 2021.
4. ↑  «Catholic-Hierarchy.org» (Αγγλικά) Ηνωμένες Πολιτείες Αμερικής. kontidis. Ανακτήθηκε στις 18  Σεπτεμβρίου 2021.
5. ↑  "Rinuncia e nomina dell’Arcivescovo di Atene e Amministratore Apostolico ad nutum Sanctae Sedis di Rhodos (Grecia)."
6. ↑  Πατέρας Θεόδωρος Κοντίδης
7. ↑  «Πατέρας Θεόδωρος Κοντίδης». jesuits.gr. Ανακτήθηκε στις 15 Ιουλίου 2021.
8. ↑  «Resignation and appointment of archbishop of Athens and apostolic administrator ad nutum Sanctae Sedis of Rhodos, Greece». Vatican Press. 14 Ιουλίου 2021. Ανακτήθηκε στις 20 Ιουλίου 2021.
Ο **Δαμοκράτης** υπήρξε ιατρός ο οποίος καταγόταν από την Αθήνα και έδρασε στη Ρώμη κατά τα μέσα του 1ου αι. μ.Χ. Πρέπει να ήταν σύγχρονος του Ανδρόμαχου του Πρεσβύτερου, αρχιάτρου του αυτοκράτορα Νέρωνα. Πιθανότατα έλαβε το προσωνύμιο Σερβίλιος ως ιατρός μελών του Σερβιλίου οίκου.

Έργο
----

Έγραψε κυρίως φαρμακολογικά έργα σε ιαμβικούς στίχους εκ των οποίων μόνο αποσπάσματα έχουν διασωθεί. Μέχρι σήμερα παραδίδονται οι ακόλουθοι τίτλοι έργων του: 

* Κλινικός
* Φιλίατρος
* Βιβλία τῶν φαρμάκων
* Περὶ τῆς τῶν ἀντιδότων συσκευασίας
* Πυθικός.

Τα φαρμακολογικά έργα του Δαμοκράτη αποτελούν πηγή συχνών παραπομπών του Γαληνού ο οποίος έτρεφε ιδιαίτερη εκτίμηση για αυτόν θεωρώντας ότι ήταν ἄριστος ἰατρὸς 

Από το σύνολο των έργων του Δαμοκράτη, ο Πυθικός κατέχει ξεχωριστή και περίζηλη θέση στην ιστορία της αρχαίας ελληνικής οδοντιατρικής και από το οποίο δυστυχώς έχουν διασωθεί μόλις τρία αποσπάσματα μέσω του Γαληνού. Η ονομασία Πυθικός προέρχεται από το πρόσωπο το οποίο έδωσε στον Δαμοκράτη και περιείχε αποκλειστικά φαρμακευτικές συνταγές για οδοντιατρικά και στοματολογικά προβλήματα.

Βιβλιογραφία
------------

Κουτρούμπας Δ. Η Οδοντιατρική στον Αρχαίο Κόσμο. Ερευνητική Μονογραφία. Αθήνα: Ε.Κ.Π.Α. 2016 ISBNː978-960-93-8402-5

Αναφορές
--------

1. ↑  Κουτρούμπας, Δημήτριος (2016). *Η Οδοντιατρική στον Αρχαίο Κόσμο. Ερευνητική Μονογραφία*. Αθήνα: Ε.Κ.Π.Α. σελ. 109-112. ISBN 978-960-93-8402-5.

  


|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
| Καθιερωμένοι όροι | 
* VIAF: 55157340786609922356
* **ΕΒΕ**: 156272
* GND: 100453945
* ICCU: VEAV463355

 |

 |
H **Ευφορβία η μυρσινίτης** (*Euphorbia myrsinites*), ανήκει στην οικογένεια Euphorbiaceae (Ευφορβιοειδή), με τα περισσότερα είδη να χαρακτηρίζονται από την ύπαρξη γαλακτώδους χυμού, ο οποίος τις περισσότερες φορές είναι δηλητηριώδης. Κατανέμεται στην νοτιοανατολική μεσογειακή Ευρώπη μέχρι την Χερσόνησο της Κριμαίας. Όσον αφορά την Ελλάδα, συναντάται σε ολόκληρη την ηπειρωτική χώρα, καθώς και στα νησιά του Ιονίου, τις Σποράδες και τα νησιά του βορειανατολικού Αιγαίου, σε πετρώδεις θέσεις, σε υψόμετρο μεταξύ 300-2400 μ. Φυτό πολύ συχνά κατακείμενο με φύλλα αντωοειδή, ακιδωτά, μάλλον σκληρά και σαρκώδη. Σκιάδια 5-12 με βράκτια χρυσοκίτρινα. Ανθίζει από Μάρτιο μέχρι Μάιο.

Πηγές
-----

* Παπιομύτογλου Β. 2006, Αγριολούλουδα της Ελλάδας. Mediterraneo Editions

* Lafranchis T. & Sfikas G. 2001, Flowers of Greece (Vol. I)

* Strid A. 1980, Φυτά του Ολύμπου. Μουσείο Γουλανδρή Φυσικής Ιστορίας

* Tutin et al. 2005, Flora Europaea Vol 2, Cambridge University Press

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
--------------------

* 
* 

*

Παραπομπές
----------

|  |  |
| --- | --- |
| Commons logoCommons logo | Τα Wikimedia Commons έχουν πολυμέσα σχετικά με το θέμα   **Ευφορβία η μυρσινίτης** |

1. ↑  «Euphorbia myrsinites L. 1753». *www.greekflora.gr*. Ανακτήθηκε στις 21 Αυγούστου 2021.
**Διαδικτυακό μιμίδιο** (αγγλ. *Internet meme*) ή **Φαινόμενο του διαδικτύου** (*Internet phenomenon*) αποκαλείται οτιδήποτε προκαλεί έντονο ενδιαφέρον στους χρήστες του Διαδικτύου και εξαπλώνεται ραγδαίως στον Κυβερνοχώρο. Ο όρος Διαδικτυακό μιμίδιο αποτελεί αναφορά στα μιμίδια, παρόλο που τα τελευταία έχουν μία ευρύτερη έννοια της πολιτισμικής πληροφορίας.

Περιγραφή
---------

Στην πιο απλή μορφή του, ένα Διαδικτυακό μιμίδιο, είναι ουσιαστικά η διάδοση ενός αρχείου, ή κάποιου υπερσυνδέσμου από ένα άτομο σε άλλα, με τη χρήση των μέσων του Διαδικτύου (για παράδειγμα ηλεκτρονικό ταχυδρομείο, ιστολόγια, χώρους κοινωνικής δικτύωσης, υπηρεσίες άμεσης αποστολής μηνυμάτων, κ.ά.). Το περιεχόμενό του συνήθως είναι χιουμοριστικό. Μπορεί να είναι ένα αστείο, μία φήμη, εικόνες που έχουν υποστεί κάποια επεξεργασία, ιστοσελίδες, κάποιο βίντεο ή κινούμενο σχέδιο, ή μία ανορθόδοξη ειδησεογραφική ιστορία κτλ. Πιο απλά, ένα διαδικτυακό μιμίδιο είναι ένα εσωτερικό αστείο, το οποίο γνωρίζει ένας μεγάλος αριθμός χρηστών του Ίντερνετ. Μπορεί να παραμείνει το ίδιο ή να εξελιχθεί με το πέρασμα του χρόνου, μέσω του σχολιασμού, των μιμήσεων και των παρωδιών του αυθεντικού.

Ο όρος μπορεί να αναφέρεται στο περιεχόμενο που διαδίδεται από χρήστη σε χρήστη, στην ιδέα πίσω από το περιεχόμενο, ή στο φαινόμενο της ίδιας της εξάπλωσης του.

Πηγές
-----

1. ↑  Karen Schubert (July, 2003). «Bazaar goes bizarre». USA Today.. Ανακτήθηκε στις 2007-07-05.
2. ↑  Xeni Jardin. «Digital Art: It's All About L.A.». Wired Magazine. Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 2013-01-05.. Ανακτήθηκε στις 2007-07-05.
Το είδος **Ευφορβία η χαρακίας** (επιστ. ονομ. *Euphorbia characias*), με κοινή ονομασία **Τιθυμαλώ**, ανήκει στην οικογένεια Ευφορβιοειδή (Euphorbiaceae), με τα περισσότερα είδη να χαρακτηρίζονται από την ύπαρξη γαλακτώδους χυμού ο οποίος τις περισσότερες φορές είναι δηλητηριώδης. Χαρακτηρίζονται από την ταξιανθία που ονομάζεται κυάθιο (αρχαία ελλ. κύπελλο), η οποία αποτελείται από πολλά άρρενα άνθη που έχουν από έναν μόνο στήμονα και ένα θήλυ άνθος που αποτελείται από έναν ύπερο και μία τρίχωρη ωοθήκη. 

Το *E. characias* αποτελεί μεσογειακό είδος αρκετά κοινό σ’ όλη την Ελλάδα. Συναντάται σε πετρώδεις και βραχώδεις βιοτόπους, απ’ αυτό προέρχεται άλλωστε το όνομα του είδους (χάρακας=βράχος). Ανθίζει από τα τέλη Ιανουαρίου μέχρι και τον Απρίλιο. 

Το είδος *Euphorbia characias* παρουσιάζει 2 υποείδη που απαντούν αμφότερα στην Ελλάδα: το *Euphorbia characias* subsp. characias με φυτά μέχρι 80 εκ. όπου οι αδένες μέσα στο άνθος είναι κοκκινοκαφέ με μικρά ή καθόλου κέρατα και το *Euphorbia characias* subsp. *wulfenii* με φυτά μέχρι 180 εκ. όπου οι αδένες μέσα στο άνθος είναι κιτρινωποί με μεγάλα κέρατα.

Πηγές
-----

* Παπιομύτογλου Β. 2006, Αγριολούλουδα της Ελλάδας. Mediterraneo Editions

* Φυτολογία 2006, Εκδοτική Αθηνών

* Tutin et al. 2005, Flora Europaea Vol 2, Cambridge University Press

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
--------------------

* 

* 

* 
*

Εικόνες
-------

* 
* 
* 
*

Παραπομπές
----------

|  |  |
| --- | --- |
| Commons logoCommons logo | Τα Wikimedia Commons έχουν πολυμέσα σχετικά με το θέμα   **Ευφορβία η χαρακίας** |

1. ↑  «Euphorbia characias subsp. wulfenii (Hoppe ex W.D.J.Koch) Radcl.-Sm. 1968». *www.greekflora.gr*. Ανακτήθηκε στις 22 Αυγούστου 2021.
Ο **Δημήτριος Νεγρεπόντης** (1915-1996) ήταν Ελβετός–Έλληνας εφοπλιστής και αθλητής.

Βιογραφικά στοιχεία
-------------------

Γεννήθηκε στις 7 Απριλίου 1915 στη Λωζάννη της Ελβετίας και ήταν γιος του Ιωάννη Νεγρεπόντη, γεννημένου στο Ταγκανρόγκ της Ρωσίας και γόνου της χιώτικης εμπορικής οικογένειας Νεγρεπόντη, και της Ελένης Σταθάτου. Μεγάλωσε στο Νταβός της Ελβετίας και ορφάνεψε σε νεαρή ηλικία. Μετά την ενηλικίωσή του εγκαταστάθηκε στην Αθήνα και εν συνεχεία στο Λονδίνο, όπου εργάστηκε στις επιχειρήσεις του πεθερού του, Νικόλαου Κουμάνταρου, εφοπλιστή καθώς και σε αυτές του Σταύρου Νιάρχου, πρώτου ξαδέλφου της γυναίκας του, Αικατερίνης Κουμάνταρου. Το 1939 εγκαταστάθηκε στη Νέα Υόρκη, ύστερα από απαίτηση του πεθερού του, παραμένοντας εκεί μέχρι το 1972, οπότε και επέστρεψε στο Λονδίνο.

Υπήρξε αθλητής του σκι και ήταν ο πρώτος που συμμετείχε με τα χρώματα του ελληνικού κράτους σε χειμερινούς ολυμπιακούς αγώνες και συγκεκριμένα σε αυτούς στο Γκάρμις-Παρτενκίρχεν το 1936. Συμμετείχε στα αγωνίσματα της Αλπικής Χιονοδρομίας και Χιονοδρομίας Δρόμου Αντοχής χωρίς όμως να σημειώσει κάποια ιδιαίτερη επιτυχία.

Απεβίωσε τον Ιούνιο του 1996 στο Λονδίνο. Ήταν παντρεμένος με την Αικατερίνη Κουμάνταρου, κόρη του Νικόλαου Κουμάνταρου και είχαν αποκτήσει τέσσερα παιδιά: το Νικόλαο Νεγρεπόντη, καθηγητή του Ινστιτούτου Τεχνολογίας της Μασσαχουσέτης και δημιουργό του φορητού υπολογιστή των 100 δολαρίων, το Τζων Νεγρεπόντη, διπλωμάτη και πολιτικό, το Μισελ Νεγρεπόντη, κινηματογραφιστή & καθηγητή πανεπιστημίου, και το Τζωρτζ Νεγρεπόντη, ζωγράφο.

Παραπομπές
----------

1. ↑  Darryl Roger Lundy: (Αγγλικά) *The Peerage*.
2. 1 2  Πληροφορίες για τον Νεγρεπόντη, από το Ινστιτούτο Νεοελληνικών Ερευνών
3. 1 2 3 4 5  Βιογραφικό Νεγρεπόντη Αρχειοθετήθηκε 2009-03-02 στο Wayback Machine. από την ιστοσελίδα sports-reference.com
4. ↑  Η ελληνική παρουσία στους αγώνες[*νεκρός σύνδεσμος*], από την εφημερίδα Η Καθημερινή
Ο **Ηγήσιππος** είναι εκκλησιαστικός συγγραφέας του β΄ αιώνος και ένας από τους σπουδαιότερους αναζητητές της εκκλησιαστικής και αποστολικής παραδόσεως. Περί του βίου του γνωρίζουμε μόνο ότι διέσωσε ο Ευσέβιος. Προερχόταν από την Ανατολή και διέμεινε για αρκετό διάστημα στην Κόρινθο και τη Ρώμη. Υπετέθη πως ήταν Εβραίος στην καταγωγή, καθώς γνώριζε την αραμαϊκή διάλεκτο και είχε γνώση της εβραϊκής παραδόσεως, αλλά υπάρχουν και αντίθετες απόψεις. Σύμφωνα με το Ευσέβιο προσήλθε σε ώριμη ηλικία στο χριστιανισμό και άκμασε επί  Αντωνίνου και Μάρκου Αυρηλίου, κάτι που δηλώνει πως είχε γεννηθεί πιθανώς στις αρχές του β΄ αιώνος.

Ο **Ηγήσιππος** εξ αιτίας των πολλών αιρέσεων θέλησε να αναζητήσει την ορθή πίστη, με αποτέλεσμα να οδηγηθεί στα μεγάλα εκκλησιαστικά κέντρα της εποχής. Στην Κόρινθο διέμεινε αρκετό καιρό επί εποχής επισκόπου Πρίμου (τον διαδέχτηκε ο Διονύσιος Κορίνθου). Στη Ρώμη διέμεινε ακόμα μεγαλύτερο χρονικό διάστημα, επί εποχής της επισκοπείας του Ανικήτου Ρώμης (155-166). Τελικώς επέστρεψε στην Ανατολή, τη Συρία ή την Παλαιστίνη, όπου και συνέγραψε το έργο του, κατά το Πασχάλιο Χρονικό, σε πέντε βιβλία. Πέθανε επί Κομμόδου (180-193). Ο ίδιος κρίνεται ως σημαντική εκκλησιαστική προσωπικότητα της εποχής, που συνειδητοποίησε τον κίνδυνο που διέτρεχε η εκκλησία από τη σύγχυση που δημιουργούσαν οι αιρέσεις και προπαντώς ο Γνωστικισμός. Χωρίς να μπορεί να χαρακτηριστεί ως μεγάλος θεολόγος, κατανόησε πως η ανάδειξη της συνεχούς αποστολικής διαδοχής, συνάμα με την αδιάκοπη ιστορική συνέχεια της αποστολικής παραδόσεως θα αποτελούσε σημαντικό όπλο στην κατάδειξη της απλανής και αδιάφθορης διδασκαλίας της Αποστολικής εκκλησίας.

Πηγές
-----

1. 1 2  *Documenta Catholica Omnia*. 30\_20\_0110-0180-\_Hegesippus.
2. ↑  *Czech National Authority Database*. mzk2004252303.
3. ↑  *Εθνική Βιβλιοθήκη της Πορτογαλίας*. 1423466.
4. 1 2  Π. Χρήστου, Ελλ. Πατρολογία, σελ. 654
5. ↑  Ευσέβιος, παρ Π. Χρήστου, Ελλ. πατρολογία, σελ. 654
6. ↑  Στ. Παπαδόπουλος, Πατρολογία, σελ. 285
7. ↑  Εκκλησιαστική ιστορία 4, 22, 8
8. ↑  Ευσέβιος Εκκλησιαστική ιστορία 4, 22, 3
9. ↑  PG 92, 664
10. ↑  Στ. Παπαδόπουλος, Πατρολογία, σελ. 284
11. ↑  Στ. Παπαδόπουλος, ενθ.αν. σελ. 284-285

|  |  |
| --- | --- |
|  | Στο λήμμα αυτό έχει ενσωματωθεί κείμενο από το άρθρο Ηγήσιππος του OrthodoxWiki που διανέμεται υπό την CC-BY-SA 2.5. (ιστορικό/συντάκτες). |
Για άλλα άτομα με το ίδιο όνομα, δείτε: Ευφορίων.  

Ο **Ευφορίων** ήταν ποιητής που ζούσε στην Ελληνιστική Αίγυπτο κατά τον 3ο αιώνα π.Χ. στην περιοχή με το όνομα *Χερσόνησος* κοντά στην Αλεξάνδρεια. Το είδος της ποίησης του έχει χαρακτηρισθεί ως εκφυλιστική ή πριάπεια, και περιγράφεται από τον ιστορικό Ηφαιστίωνα της Αλεξάνδρειας του 2ου αιώνα μ.Χ. και μέρος των ποιημάτων αναφέρεται στις τελετές προς τιμή του νεαρού Διονύσου.

Ο λογοτεχνικός και ιστορικός αναλυτής του 19ου αιώνα, Αύγουστος Μάινεκε, θεωρεί πως ως νεαρός Διόνυσος αναπαριστάται ο Πτολεμαίος Δ΄ Φιλοπάτωρ, καθώς και ότι δεν πρέπει να συγχέεται ο συγκεκριμένος Ευφορίων με τον Ευφορίωνα της Χαλκίδας μια και τα γραπτά του πρώτου δεν αποτελούν ούτε εξάμετρα ούτε ελεγείες, αλλά διαθέτουν πριάπειο μέτρο.

Παραπομπές
----------

1. ↑  (πολλαπλές γλώσσες) *Virtual International Authority File*. OCLC. Dublin. 42230315. Ανακτήθηκε στις 25  Μαΐου 2018.

Πηγές
-----

* Dictionary of Greek and Roman Biography and Mythology, σελ. 99

  


|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
| Καθιερωμένοι όροι | 
* VIAF: 545149294157280521108
* GND: 102393028
* BIBSYS: 90700599

 |

 |
Συντεταγμένες: 38°38′7″N 20°33′26″E﻿ / ﻿38.63528°N 20.55722°E﻿ / 38.63528; 20.55722

Άποψη της παραλίας.
Οι **Εγκρεμνοί** είναι παραλία που βρίσκεται στην νοτιοδυτική Λευκάδα. Έχει έκταση περίπου 2 χλμ. και βρέχεται από το Ιόνιο Πέλαγος. Αν και η πρόσβαση στην παραλία είναι σχετικά δύσκολη, εφόσον οι επισκέπτες πρέπει να κατέβουν περίπου 350 σκαλιά για να φτάσουν σε αυτή, ελκύει ετησίως πολύ κόσμο και θεωρείται μια από τις ωραιότερες παραλίες της Ελλάδας λόγω των καταγάλανων νερών της. Απέχει 38 χιλιόμετρα από τη πόλη της Λευκάδας και 4 χιλιόμετρα από το χωριό Αθάνι.

Στον σεισμό του Νοεμβρίου του 2015, η παραλία υπέστη σημαντικές ζημιές και τεράστιοι χωμάτινοι όγκοι άλλαξαν τη μορφή της.

Δείτε επίσης
------------

* Πόρτο Κατσίκι

Πηγές
-----

* Εγκρεμνοί
Ο **Δημήτριος Ορφανίδης** ήταν Έλληνας καθηγητής πανεπιστημίου του 19ου και 20ού αιώνα.

Βιογραφικά στοιχεία
-------------------

Γεννήθηκε το 1820 στην Σμύρνη. Αδελφός του ήταν ο Θεόδωρος Ορφανίδης. Με την έκρηξη της Ελληνικής επανάστασης οι γονείς του κατέφυγαν στην Τήνο και αργότερα στο Ναύπλιο για να γλυτώσουνε από τις σφαγές από τους Τούρκους. Ο Ορφανίδης πήγε σχολείο στο Ναύπλιο και γράφτηκε στην Ιατρική Σχολή του Πανεπιστημίου της Αθήνας. Μετά το δεύτερο έτος συνέχισε τις σπουδές του στο Παρίσι, όπου αναγορεύτηκε διδάκτωρ. 

Επέστρεψε στην Ελλάδα και διορίστηκε νομοϊατρός. Πρόσφερε μεγάλες υπηρεσίες στην επιδημία της χολέρας που μάστισε τον Πειραιά και την Αθήνα. Για τις υπηρεσίες του αυτές τιμήθηκε με το παράσημο από τον βασιλιά Όθωνα. Αυτός έδωσε την πρωτοβουλία να ιδρυθεί η Αστυκλινική, στην οποία διορίστηκε διευθυντής και καθηγητής. 

Διετέλεσε πρόεδρος του Ιατροσυνέδριου για τριάντα χρόνια και προηγουμένως τμηματάρχης του Υπουργείου Εσωτερικών.

Πηγές
-----

* Εθνικόν και Καποδιστριακόν Πανεπιστήμιον Αθηνών (1939). Αριστοτέλης Κούζης, επιμ. *Εκατονταετηρίς 1837 - 1937, Τόμος Γ', Ιστορία της Ιατρικής Σχολής*. Αθήναι: Τύπος «Πυρσού» Α.Ε. Ανακτήθηκε στις 25 Μαΐου 2010.
Συντεταγμένες: 49°37′47″N 8°21′20″E﻿ / ﻿49.62972°N 8.35556°E﻿ / 49.62972; 8.35556

Το **Εβραϊκό νεκροταφείο του Βορμς** (άλλη ονομασία **Heiliger Sand**) είναι το παλιότερο εβραϊκό νεκροταφείο στην Ευρώπη.

Η Εβραϊκή κοινότητα του Βορμς δημιουργήθηκε στις αρχές του 11ου αιώνα και η παλαιότερη ταφόπλακα του νεκροταφείου που μπορεί να διαβαστεί και σήμερα έχει χρονολογία 1058/59.  Το νεκροταφείο έκλεισε το 1911 όταν δημιουργήθηκε ένα νέο νεκροταφείο. Ταφές όμως σε ορισμένους οικογενειακούς τάφους συνεχίστηκαν μέχρι τα τέλη της δεκαετίας του ‘30. Το παλαιότερο τμήμα του νεκροταφείου έχει σήμερα 1.300 ταφόπλακες ενώ το νεότερο, που χρονολογείται μετά το 1689, περισσότερες από 1.200. Τη φροντίδα του νεκροταφείου έχει η πόλη του Βορμς, η Εβραϊκή κοινότητα του Μάιντς –Βορμς και το Landesdenkmalamt (δημόσια υπηρεσία για την προστασία ιστορικών μνημείων) της Ρηνανίας Παλατινάτο. 

Το εβραϊκό νεκροταφείο, όπως και η συναγωγή (οικία του Ρασί) και το μνημειακό μίκβε του 12ου αιώνα, χαρακτηρίστηκαν το 2021 μνημεία παγκόσμιας κληρονομιάς από την UNESCO.

Φωτογραφίες του εβραϊκού νεκροταφείου του Βορμς
-----------------------------------------------

* 
* 
* 

|  |  |
| --- | --- |
| Commons logoCommons logo | Τα Wikimedia Commons έχουν πολυμέσα σχετικά με το θέμα   **Heiliger Sand** |

Παραπομπές
----------

1. ↑  whc.unesco.org/en/list/1636/multiple=1.
2. ↑  «Αρχειοθετημένο αντίγραφο». Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 29 Νοεμβρίου 2014. Ανακτήθηκε στις 8 Σεπτεμβρίου 2018.
3. ↑  «ShUM Sites of Speyer, Worms and Mainz». *UNESCO World Heritage Centre* (στα Αγγλικά). Ανακτήθηκε στις 30 Ιουλίου 2021.

  


|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
| Καθιερωμένοι όροι | 
* VIAF: 245851243
* GND: 4716135-8

 |

 |
Διάφορα δημητριακά και τα προϊόντα τους
Τα **δημητριακά** είναι η σπουδαιότερη κατηγορία φυτών που καλλιεργούνται για τη διατροφή του ανθρώπου. Από τα δημητριακά παράγεται ένα από τα βασικά είδη της ανθρώπινης διατροφής, το ψωμί, ζωοτροφές, πρώτες ύλες για τη βιομηχανία τροφίμων, για τη βιομηχανία χαρτιού, καθώς και για άλλους βιομηχανικούς κλάδους. Τα δημητριακά στη μεγάλη τους πλειονότητα ανήκουν στην οικογένεια των αγρωστιδών και τα περισσότερα κατάγονται από την περιοχή της Δυτικής Ασίας. Τα δημητριακά αποτελούν τη βάση της φυτικής παραγωγής κάθε χώρας και στις πιο πολλές χώρες η καλλιέργειά τους κατέχει την πρώτη θέση της γεωργικής παραγωγής.

Χωρίζονται σε τρεις βασικές κατηγορίες:

* στα σιτηρά, που περιλαμβάνουν το στάρι, το καλαμπόκι, το ρύζι, το κεχρί, την όλυρα και πολλά άλλα παρόμοια είδη
* στα οσπριοειδή, στα οποία ανήκουν τα διάφορα είδη των φασολιών, η σόγια (που θεωρείται ως ένα από τα πιο βασικά οσπριοειδή), οι φακές, τα ρεβίθια κλπ. και τέλος
* στα ελαιώδη δημητριακά, όπως είναι και πάλι η σόγια, ο ηλίανθος και πολλά άλλα.

Στις χώρες με θερμότερα κλίματα καλλιεργούνται κυρίως το σόργο, το ρύζι (που αποτελεί και τη βασική τροφή εκατομμυρίων ανθρώπων σε ολόκληρο τον κόσμο, ιδιαίτερα στις ασιατικές χώρες) και το καλαμπόκι (που αποτελεί αντίστοιχα βασικό στοιχείο διατροφής για πολλούς κατοίκους της Αμερικανικής Ηπείρου). Στις χώρες με ψυχρότερα κλίματα καλλιεργούνται κυρίως το σιτάρι, το καλαμπόκι, το κριθάρι και η βρώμη, καθώς και η σίκαλη.

Γενικά τα δημητριακά είναι μονοετή φυτά που σπέρνονται και θερίζονται μέσα σε ένα χρόνο.

Σύμφωνα με πρόσφατες ανακαλύψεις, η χρήση των δημητριακών ως τροφής από τους ανθρώπους ανάγεται στην προϊστορική εποχή (Μέση Λίθινη).

Δείτε επίσης
------------

|  |  |
| --- | --- |
| wiktionary logowiktionary logo | Το *Βικιλεξικό* έχει σχετικό λήμμα:  **δημητριακά**  |

* Φορτίο δημητριακών
* Ψευδοδημητριακό
* Διατροφολογία

Παραπομπές
----------


|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
| Καθιερωμένοι όροι | 
* WorldCat
* LCCN: sh85056208
* GND: 4121356-7
* BNF: cb11936419f (data)
* HDS: 013936
* NDL: 00566375
* NKC: ph115526

 |

 |
η παύλαΗ **διπλή παύλα** ( **– –** ή **— —** ) είναι σημείο στίξης. Η διπλή παύλα χρησιμοποιείται για να κλείσουμε μέσα μια φράση ή ένα μέρος της. Ίδια χρήση έχει και η παρένθεση, όμως η διπλή παύλα χρησιμοποιείται όταν το μέρος αυτό δεν έχει τόσο δευτερεύουσα σημασία ώστε να κλειστεί σε παρένθεση. Ως προς τον επιτονισμό, κάνουμε παύση πριν και μετά τη λέξη ή τη φράση που βρίσκεται ανάμεσα στις παύλες και τη διαβάζουμε σε λίγο χαμηλότερο τόνο. Τέλος, πρέπει να γίνεται διάκριση μεταξύ παύλας (– ή —) και ενωτικού (-). 

Παραδείγματα χρήσης: «Η θεία μου —θεός σχωρέστην— μ' αγαπούσε πολύ». 
«Άλλη καταστροφή, που δεν την φανταζόμεθαν,
εξαφνική, ραγδαία πέφτει επάνω μας,
κι ανέτοιμους — πού πια καιρός — μας συνεπαίρνει» (Κ.Π. Καβάφης, *Τελειωμένα*).

Για την εισαγωγή της (μεσαίας ή της μεγάλης) παύλας στο λειτουργικό σύστημα Microsoft Windows, χρησιμοποιείται ο συνδυασμός πλήκτρων `Alt`+`0150 ή 0151`, με τον αριθμητικό κωδικό να εισάγεται μέσω του αριθμητικού πληκτρολογίου.

Πηγές
-----

* Μανόλης Τριανταφυλίδης, *Νεοελληνική Γραμματική*, Οργανισμός Εκδόσεως Διδακτικών Βιβλίων, Αθήνα
* Χρίστος Τσολάκης, *Νεοελληνική Γραμματική ε΄ και στ΄ τάξης*
* Σωφρόνης Χατζησαββίδης και Αθανασία Χατζησαββίδου, *Γραμματική Νεας Ελλήνικης Γλώσσας* Α΄, Β΄, Γ΄ Γυμνασίου, ΙΝΣΤΙΤΟΥΤΟ ΤΕΧΝΟΛΟΓΙΑΣ ΥΠΟΛΟΓΙΣΤΩΝ ΚΑΙ ΕΚΔΟΣΕΩΝ «ΔΙΟΦΑΝΤΟΣ» Αρχειοθετήθηκε 2017-11-17 στο Wayback Machine.
* Ειρήνη Φιλιππάκη-Warburton, Γεώργιος Κοτζόγλου, Μιχαήλ Γεωργιαφέντης και Μαργαρίτα Λουκά, *Γραμματική Ε΄ και ΣΤ΄ Δημοτικού*, ΙΝΣΤΙΤΟΥΤΟ ΤΕΧΝΟΛΟΓΙΑΣ ΥΠΟΛΟΓΙΣΤΩΝ ΚΑΙ ΕΚΔΟΣΕΩΝ «ΔΙΟΦΑΝΤΟΣ» Αρχειοθετήθηκε 2020-06-05 στο Wayback Machine.
Η **Διαχείριση Ψηφιακών Δικαιωμάτων** (συντομογραφία: **DRM**) είναι ένα σύνολο τεχνολογιών ελέγχου πρόσβασης για τον περιορισμό της χρήσης ιδιοταγών υλικών και πνευματικών πονημάτων. Οι τεχνολογίες DRM επιχειρούν να ελέγξουν τη χρήση, τροποποίηση και διανομή προϊόντων της διανοίας (π.χ. λογισμικό και πολυμεσικό περιεχόμενο) όπως και συστήματα που εμπεριέχονται σε συσκευές που εφαρμόζουν τις σχετικές πολιτικές.

Αποδοχή
-------

Η χρήση τεχνολογιών διαχείρισης ψηφιακών δικαιωμάτων δεν είναι διεθνώς αποδεκτή.

Οι υπέρμαχοι της διαχείρισης ψηφιακών δικαιωμάτων ισχυρίζονται ότι είναι απαραίτητη για την προστασία της πνευματικής ιδιοκτησίας και την αποτροπή της δωρεάν αντιγραφής της, ακριβώς όπως οι κλειδαριές είναι απαραίτητες για να αποτρέπεται η κλοπή υλικών αγαθών. Επιπλέον, υποσστηρίζουν ότι αυτό το τεχνολογικό μέσο βοηθά τον κάτοχο των πνευματικών δικαιωμάτων να διατηρήσει τον καλλιτεχνικό έλεγχο και να διασφαλίσει μια συνεχή ροή εσόδων.

Οι πολέμιοι της διαχείρισης ψηφιακών δικαιωμάτων αντιτείνουν ότι δεν υπάρχουν απτές αποδείξεις ότι η διαχείριση ψηφιακών δικαιωμάτων συμβάλλει στην αποτροπή παραβίασης των πνευματικών δικαιωμάτων, φορτίζοντας αρνητικά νομότυπους πελάτες και απλά επιτρέπει στους μεγάλους επιχειρηματικούς ομίλους να καταπνίξουν τον ανταγωνισμό και την καινοτομία. Επιπλέον, τα προϊόντα της διανοίας μπορούν να καταστούν απροσπέλαστα σε περίπτωση αλλαγών σχεδίων των σχετικών τεχνολογιών ή διακοπής σχετικών υπηρεσιών.

Παραπομπές
----------

1. ↑  Computer Forensics: Investigating Network Intrusions and Cybercrime. Cengage Learning. 16 September 2009. pp. 9-26. ISBN: 1435483529
2. ↑  Fact Sheet: Digital Rights Management and have to do: Technical Protection Measures Priv.gc.ca 24/11/2006
Ο **Δημήτριος Οπρόπουλος** (1921 - 22 Ιουλίου 1987) ήταν συνταγματάρχης του ελληνικού στρατού με σημαντική αντιδικτατορική δράση.

Βιογραφικά στοιχεία
-------------------

Γεννήθηκε στα Γιαννιτσά. Εισήλθε στην Στρατιωτική Σχολή Ευελπίδων το 1937, από την οποία αποφοίτησε ως αρχηγός της τάξης του. Συμμαθητής του υπήρξε ο μετέπειτα δικτάτορας Γεώργιος Παπαδόπουλος, ο Ιωάννης Λαδάς καθώς και ο Νικόλαος Μακαρέζος.

Συμμετείχε στον ελληνοιταλικό πόλεμο. Την εποχή της Χούντας των Συνταγματαρχών έφερε τον βαθμό του συνταγμάταρχη ενώ υπήρξε ιδρυτής της λεγόμενης "ομάδας Οπρόπουλου", η οποία αποτελείτο από αξιωματικούς που σχεδίαζαν την κατάληψη της ΑΣΔΕΝ στο πλαίσιο του κινήματος του βασιλιά. Μετά την αποτυχία του τελευταίου αποτάχθηκε από το στράτευμα και εξορίστηκε στο Πλωμάρι Λέσβου. Ύστερα από ατύχημα που τον άφησε παράλυτο από την μέση και κάτω αναχώρησε για το Λονδίνο με δαπάνες του κράτους, όπου και συνέχισε την αντιδικτατορική του δραστηριότητα. Γι' αυτό τον λόγο η χουντική κυβέρνηση του αφαίρεσε την ελληνική ιθαγένεια. 

Κατά τη διάρκεια της μεταπολίτευσης υπήρξε άτυπος στρατιωτικός σύμβουλος του Ανδρέα Παπανδρέου. 

Στην Αίγινα, όπου διατηρούσε εξοχική κατοικία, υπάρχει δρόμος που φέρει το όνομά του, όπως και στην γενέτειρά του, τα Γιαννιτσά. Ήταν παντρεμένος και είχε αποκτήσει μια κόρη.

Παραπομπές
----------

1. ↑  DEMETRIOS OPROPOULOS, 25 Ιουλίου 1987, AP μέσω The New York Times
2. 1 2  Βασίλης Ραφαηλίδης, *Ιστορία (κωμικοτραγική) του Νεοελληνικού κράτους 1830 - 1974*, εκδόσεις του Εικοστού Αιώνα, 2010, σελ. 412
3. ↑  Καλλιβρετάκης, Λεωνίδας. «Τι συνέβη τον Ιανουάριο του 1968;» (PDF). σελ. 10.
4. ↑  Τόποι εξορίας Αρχειοθετήθηκε 2012-04-12 στο Wayback Machine. από την εφημερίδα "Το Έθνος"
5. ↑  Μέρες δικτατορίας[*νεκρός σύνδεσμος*], απο την εφημερίδα "Η Καθημερινή"
Το ανάγλυφο όπως είναι σήμερα
Η **επιγραφή του Μπεχιστάν** είναι ανάγλυφο σε βράχο που βρίσκεται περίπου 30 χιλιόμετρα ανατολικά του Κερμανσάχ στο Ιράν. Η επιγραφή προστέθηκε στον Κατάλογο Παγκόσμιας Κληρονομιάς της UNESCO το 2006.

Κατασκευάστηκε με εντολή του Αχαιμενίδη βασιλιά Δαρέιου Α´ και εικονίζει τους βασιλιάδες μαζί με δεσμώτες κρατουμένους. Ο Φραβαχάρι, το σύμβολο του Ζωροαστρισμού, αιωρείται πάνω από τους παριστάμενους. Επιπλέον, ο Δαρείος είχε μια τρίγλωωση πινακίδα, στην αρχαία Περσική, την Ελαμιτική και την Ακκαδική. Το τρίγλωσσο κείμενο αντιγράφηκε για πρώτη φορά πλήρως από τον Χένρι Ρόλινσον (Henry Creswicke Rawlinson) το 1835 και δημοσιεύθηκε δύο φορές, το 1847 (σε παλαιά περσική γλώσσα) και το 1851 (σε βαβυλωνιακή γλώσσα).

Παραπομπές
----------
**Διπλόδοκος** ονομάζεται ένα είδος δεινοσαύρου. Έζησε κατά την Ιουρασική περίοδο. Το όνομα του σημαίνει "δύο δοκοί". Ήταν φυτοφάγο, έτρωγε φτέρες και δέντρα που έριχνε κάτω για να φτάσει πιο εύκολα τα φύλλα τους. Συνήθως αυτά τα δέντρα ήταν κωνοφόρα, όπως έλατα και πεύκα. Το είδος αυτό ήταν πολύ ψηλό, καθώς έφτανε περίπου τα 8 μέτρα ύψος. Το μήκος του διπλόδοκου ήταν πολύ μεγάλο καθώς έφτανε μέχρι και τα τριάντα μέτρα. Όμως τα μεγαλύτερης ηλικίας ζώα έφταναν σε μήκος μέχρι και τα τριάντα πέντε μέτρα.

Συμπεριφορά και κατοικία
------------------------

Οι θηλυκοί διπλόδοκοι ήταν υπερπροστατευτικοί με τα μικρά τους. Χτυπούσαν τους θηρευτές τους, τους Αλλόσαυρους, με την μακριά τους ουρά. Ζούσαν σε ομάδες των σαράντα με ογδόντα ατόμων. Τα πρώτα χρόνια της ζωής τους τα περνούσαν μόνοι τους και μάθαιναν τον κόσμο. Τα αρσενικά την εποχή του ζευγαρώματος μάχονταν για το ποιο θα ζευγαρώσει με το θηλυκό. Σηκώνονταν στα δυο τους πόδια και συγκρούονταν.Ζούσαν σε πεδιάδες όπου υπήρχαν διάσπαρτα δέντρα και φτέρες. Γεννούσαν τα αυγά τους μέσα σε κάποιο δάσος και αφού γεννήσουν πέντε με έξι αυγά τα σκέπαζαν με χώμα και τα άφηναν εκεί. Τα μικρά ζούσαν μέσα στο δάσος όπου γεννήθηκαν μέχρι να ενηλικιωθούν. Αν και απ' όλα τα μικρά που γεννιόνταν λιγότερα από τα μισά κατάφερναν να ενηλικιωθούν.

Πηγές
-----

* *Διαδρομές στον κόσμο των δεινοσαύρων*, Henry Gee και Luis V. Rey
Αυτό το λήμμα αφορά τον βουλευτή Δημήτριο Παπαδημητρίου (βουλευτής Αρκαδίας).  Για άλλα πρόσωπα με το ίδιο ονοματεπώνυμο, δείτε: Δημήτριος Παπαδημητρίου (αποσαφήνιση).  

Ο **Δημήτριος Παπαδημητρίου** (Βαλτέτσι, 1895 - Αθήνα, 13 Οκτωβρίου 1976) ήταν Έλληνας γιατρός και πολιτικός. Διετέλεσε βουλευτής στην Αρκαδία.

Σταδιοδρομία
------------

Σπούδασε Ιατρική και άσκησε το επάγγελμα του γιατρού. Διετέλεσε πρόεδρος και αντιπρόεδρος στον Ιατρικό Σύλλογο Αρκαδίας. Απέτυχε να εκλεγεί βουλευτής στις εκλογές του 1946, συγκεντρώνοντας 5.975 ψήφους με το Συνδυασμό Κόμματος Εθνικοφρόνων (Κόμμα Εθνικοφρόνων). Εξελέγη για πρώτη φορά βουλευτής Αρκαδίας με τον Ελληνικό Συναγερμό στις εκλογές του 1951 και επανεξελέγη στην περιφέρεια Μαντινείας στις εκλογές του 1952.

Αργότερα προσχώρησε στην ΕΡΕ, με την οποία εξελέγη βουλευτής Αρκαδίας στις εκλογές του 1958.

Πέθανε στην Αθήνα και κηδεύτηκε δημοσία δαπάνη από το Πρώτο Νεκροταφείο Αθηνών, ενώ η ταφή του έγινε στην ιδιαίτερη πατρίδα του.

Παραπομπές
----------

1. 1 2  Αρκάδων Χρόνοι Αρχειοθετήθηκε 2013-05-06 στο Wayback Machine. μικρό βιογραφικό του Δ. Παπαδημητρίου (αναφέρει εσφαλμένα ότι ήταν και υπουργός επί Τσαλδάρη, Τσιριμώκου και Στεφανόπουλου).
2. 1 2  Πέθανε χθες πρώην βουλευτής, Το Βήμα, 14/10/1976, σελ.8.
3. 1 2 3   Ελληνικόν who's who, Εκδοτικός Οργανισμός Ελληνικών who's who 1965, σελ. 400
Η **Διπλωματική Ακαδημία** είναι Ελληνικό εκπαιδευτικό ίδρυμα, το οποίο ιδρύθηκε το 1999 και λειτουργεί ως αυτόνομη μονάδα υπαγόμενη απευθείας στον Υπουργό Εξωτερικών.

Η κύρια αποστολή της Διπλωματικής Ακαδημίας είναι διττή:

* Η αρχική επαγγελματική εκπαίδευση των επιτυχόντων στην εισαγωγική εξέταση της Διπλωματικής Ακαδημίας: Οι επιτυχόντες (υποψήφιοι Ακόλουθοι Πρεσβείας) φοιτούν για εννέα μήνες στην Διπλωματική Ακαδημία και εκπαιδεύονται σε θέματα κλασσικών αλλά και περισσότερο σύγχρονων μορφών διπλωματίας (όπως η οικονομική και η πολιτιστική). Η εκπαίδευση των υποψηφίων Ακολούθων περιλαμβάνει επίσης μαθήματα οικονομικής και προξενικής διαχείρισης, οργάνωσης του Υπουργείου Εξωτερικών όπως και του Ελληνικού Κράτους γενικότερα.

* Η Διπλωματική Ακαδημία είναι επίσης επιφορτισμένη με την επιμόρφωση του προσωπικού του Υπουργείου Εξωτερικών, τη διοργάνωση εκπαιδευτικών σεμιναρίων για Έλληνες και αλλοδαπούς για θέματα ελληνικής εξωτερικής πολιτικής καθώς και τη διοργάνωση εκπαιδευτικών προγραμμάτων σε θέματα αρμοδιότητας του Υπουργείου Εξωτερικών για υπαλλήλους άλλων Υπουργείων και κρατικών υπηρεσιών.

Η Διπλωματική Ακαδημία διευθύνεται από διπλωματικό υπάλληλο με Πρεσβευτικό βαθμό, ως Διευθυντής Σπουδών υπηρετεί διπλωματικός υπάλληλος με βαθμό τουλάχιστον Συμβούλου Πρεσβείας Α΄.

Το έργο της Διπλωματικής Ακαδημίας συνεπικουρείται από Εκπαιδευτικό Συμβούλιο.

Σημειώνεται ότι, η αρχική εκπαίδευση των επιτυχόντων στον ειδικό εισαγωγικό διαγωνισμό της Διπλωματικής Ακαδημίας χρηματοδοτείται στο πλαίσιο της ενταγμένης Πράξης «Αρχική Εκπαίδευση Υποψηφίων Ακολούθων Πρεσβείας – Σειρές ΚΒ΄ και  KΓ'» με Κωδικό ΟΠΣ 5000649. Η δε επιμόρφωση του συνόλου του προσωπικού του Υπουργείου Εξωτερικών χρηματοδοτείται στο πλαίσιο της ενταγμένης Πράξης «Συνεχιζόμενη κατάρτιση υπαλλήλων ΥΠΕΞ» με Κωδικό ΟΠΣ 5000728 του Επιχειρησιακού Προγράμματος «Μεταρρύθμιση Δημόσιου τομέα 2014-2020» του ΕΣΠΑ.

Παραπομπές
----------

1. ↑  «Διπλωματική Ακαδημία - Το Υπουργείο». *www.mfa.gr*. Ανακτήθηκε στις 23 Ιανουαρίου 2019.
Η **διαφορική περιστροφή** είναι το φαινόμενο κατά το οποίο διαφορετικά μέρη ενός περιστρεφόμενου αντικειμένου κινούνται με διαφορετικές γωνιακές ταχύτητες (ρυθμούς περιστροφής). Στην Αστρονομία, η παρατήρηση διαφορικής περιστροφής σε ένα ουράνιο σώμα προδίδει ότι το συγκεκριμένο σώμα δεν είναι στερεό.

Στους προσαυξητικούς δίσκους που σχηματίζονται γύρω από συμπαγή σώματα με ισχυρά βαρυτικά πεδία, όπως είναι οι αστέρες νετρονίων και οι μαύρες τρύπες, η διαφορική περιστροφή προκαλεί ισχυρότατες τριβές, που θερμαίνουν το αέριο έως και εκατομμύρια βαθμούς. Οι γαλαξίες και οι πρωτοαστέρες δείχνουν συνήθως έντονη διαφορική περιστροφή. Παραδείγματα διαφορικής περιστροφής στο Ηλιακό Σύστημα αποτελούν ο Ήλιος, ο πλανήτης Δίας και ο πλανήτης Κρόνος.

Δείτε επίσης
------------

* Ηλιακό νεφέλωμα
* Ηλιακή κηλίδα
* Τζιοβάνι Κασίνι
* Περιστροφή Carrington
* Ηλιακή περιστροφή

Πηγές
-----

* David F. Gray, *The Observations and Analysis of Stellar Photospheres*, Third Edition, chapter 8, Cambridge University Press, ISBN 978-0-521-85186-2
O **Θοβέλ** είναι πρόσωπο της Βίβλου, πέμπτος γιος του μικρότερου γιου του Νώε, Ιάφεθ του γενάρχη των Ευρωπαίων, σύμφωνα με τον Ιουδαίο ιστορικό του 1ου αιώνα Φλάβιο Ιώσηπο, γενάρχης των Ιβήρων. Η μετάφραση του Ιώσηπου ερμηνεύτηκε αρχικά ότι αφορούσε τους Ίβηρες του Καυκάσου αλλά ιστορικοί αργότερα όπως ο Ιππόλυτος της Ρώμης, τον 3ο αιώνα επέκτειναν τον όρο Ίβηρες απόγονοι του Θοβέλ στους Ισπανούς και τους Ιταλούς.
Σύμφωνα με τον Καταλανικό θρύλο ο Θοβέλ απέπλευσε από τη Γιάφφα με την οικογένεια του για τον ποταμό Φρανκόλι στην Ισπανική Καταλονία το 2157 π.Χ. όπου ίδρυσε πόλη την οποία ονόμασε χάρη του γιου του Ταρράχο Ταραγκόνα. Ο Θοβέλ βασίλευσε 155 χρόνια πέθανε ενώ ετοιμαζόταν να εποικίσει τη Μαυριτανία τον διαδέχθηκε ο γιος του Ίβηρας άλλες παραδόσεις τον έχουν οικιστή της Ραβένας στην Ιταλία, του Σετούμπαλ στην Πορτογαλία και του Τολέδο στην Ισπανία. Ο βασιλιάς της Καστίλης Αλφόνσος Ι΄ της Καστίληςς έγραψε ότι εγκαταστάθηκε στα Πυρηναία, αναφέρεται ότι μοίρασε το βασίλειο του στους 3 γιους του : 

* Ο μεγαλύτερος Ταρράχο κληρονόμησε την Αραγωνία
* Ο μεσαίος Τοφαίλ τις δυτικές ακτές του Ατλαντικού στη σημερινή Πορτογαλία
* Ο νεώτερος Ίβηρας τις νότιες ακτές της Μεσογείου.

Πηγές
-----

* Ivane Javakhishvili. "Historical-Ethnological problems of Georgia, the Caucasus and the Near East" (a monograph), Tbilisi, 1950, pp. 130–135 (in Georgian)
* Giorgi Melikishvili. "About the history of ancient Georgia" (a monograph), Tbilisi, 1959, pp. 9, 13, 14, 18, 72–78, 108–110, 121, 175, 226, 227, 253 (in Russian)
* Guram Kvirkvelia. "Foreign scientists about the metallurgy of the ancient Georgian tribes" (a monograph), Tbilisi, 1976, pp. 3–90 (in Georgian, Russian summary).

1. ↑  «בְּרֵאשִׁית» (Εβραϊκά της Βίβλου)
Τα **Επιδαύρια** ήταν αρχαία θρησκευτική εορτή που τελούσαν στην αρχαία Αθήνα, τη μία των ημερών των Μεγάλων Ελευσινίων, σε ανάμνηση της μύησης του Ασκληπιού στα εν λόγω Ελευσίνια μυστήρια.

Η εορτή των Επιδαυρίων συνεχιζόταν και κατά τη διάρκεια της νύκτας, ως ολονυκτία, όπως επισημαίνεται σε αρχαία επιγραφή με τον χαρακτηρισμό *παννυχίς*, που βρέθηκε το 1876 στο Ασκληπιείο της Αθήνας και που ανάγεται στο 136 π.Χ.. Στην εν λόγω πινακίδα αναφέρεται επίσης και κάποιος ιερέας που προσέφερε την κόρη του *«αρρηφορούσα εις τα Επιδαύρια»*. Από το γεγονός αυτό, συνδυαζόμενο με άλλες αναφορές που αφορούν «κανηφόρους», ο Leéhat συμπεραίνει ότι κατά την εορτή αυτή τελούσαν ιερά πομπή, που ξεκινούσε από το Ελευσίνιο και έφθανε ως στο Ασκληπιείο, ή μέχρι τον ιερό βωμό της Δήμητρας Χλόης.

Ως ημέρα εορτασμού των Επιδαυρίων, ο Γερμανός Λουδοβίκος Πρέλερ προσδιόρισε τη 19η του μήνα Βοηδρομιώνα, θεωρώντας ότι τα Επιδαύρια αποτελούσαν την τελευταία φάση των προπαρασκευαστιών τελετών των Ελευσινίων που τελούνταν στην Αθήνα, κατά την οποία και ξεκινούσε η μεγάλη ιερά πομπή. Την άποψη αυτή παραδέχεται και ο Φ. Λένορμαντ.

Η αρχαιολογική σκαπάνη έφερε στο φως, το 1876 ανάγλυφη πλάκα από το Ασκληπιείο της Αθήνας που απεικονίζει μέρος της εορτής των Επιδαυρίων. Συγκεκριμένα στην εν λόγω πλάκα απεικονίζονται κατά σειρά από αριστερά προς τα δεξιά η Περσεφόνη όρθια να κρατεί διπλή αναμμένη δάδα και δίπλα της να κάθεται επί κυκλικού βάθρου η θεά Δήμητρα. Στη συνέχεια δίπλα στη Δήμητρα φέρεται όρθιος ο Ασκληπιός να ατενίζει την «αρρηφορούσα» ιερά πομπή που πλησιάζει τον ιερό χώρο. Από την παράσταση αυτή καθίσταται εμφανές ότι και η εορτή των Επιδαυρίων ήταν μία από τις εορτές προς τιμή των χθονίων θεοτήτων που λατρεύονταν στην αρχαία Ελλάδα.

Πηγές
-----

* *Μεγάλη Ελληνική Εγκυκλοπαίδεια*, τόμ. ΙΑ΄, σελ. 336
Εγκάρσια σχηματική παράσταση των διπυθμένων φορτηγού πλοίου, μεταξύ εξωτερικού και εσωτερικού πυθμένα, όπου επισημαίνονται οι πλευρικές και διαμήκεις φρακτές με τις οποίες χωρίζονται επιμέρους. Υπεράνω είναι το κύριο κύτος, το μέσο κατάστρωμα και το κύριο κατάστρωμα, και με διακεκομένες τα ανοίγματα αυτών, οι ανθωποθυρίδες είναι οριζόντιες επί της οροφής των διπυθμένων.
**Διπύθμενα** (*double bottoms*) χαρακτηρίζονται τα στεγανά διαμερίσματα στα οποία έχει κατανεμηθεί ο μεταξύ του εξωτερικού και εσωτερικού πυθμένα χώρος του πλοίου. Η δημιουργία των διπυθμένων επιτυγχάνεται με την διαίρεση του χώρου αυτών δια της κεντρικής και των πλευρικών «σταθμίδων» κατά τον διαμήκη άξονα του σκάφους και των υδατοστεγών εδρών των νομέων κατά τον εγκάρσιο άξονα.
Η επιθεώρηση της συντήρησης τους, ο σφυροκοπανισμός για τυχόν οξειδώσεις καθώς και ο χρωματισμός τους με μίνιο γίνεται από άνδρες που εισέρχονται έρποντας, στους χαμηλούς και ασφυκτικούς αυτούς χώρους, μέσω των ανθρωποθυρίδων οι οποίες και θα πρέπει μετά από τις σχετικές εργασίες να κλείνονται με αυστηρή επιμέλεια για τη διατήρηση απόλυτης στεγανότητας.  
 
Αυτό θα πρέπει να επαναλαμβάνεται έστω και αν διακοπεί η όποια εργασία στο χώρο αυτό, ιδιαίτερα όταν το πλοίο βρίσκεται στη θάλασσα και όχι σε δεξαμενή. Δυστυχώς πολλά ναυάγια έχουν σημειωθεί από ολιγωρία λήψης αυτών των στοιχειωδών μέτρων ασφαλείας.

Στα μεγάλα πολεμικά πλοία τα διπύθμενα εκτείνονται και πλευρικά, κατ΄ αμφότερες τις πλευρές του σκάφους που μπορεί να φθάνουν μέχρι του θωρηκτού καταστρώματος, αντίθετα στα εμπορικά πλοία τα διπύθμενα περιορίζονται μόνο στο κατώτερο πυθμένα του σκάφους ενώ σε μικρότερα σκάφη ακόμη και στα παλιά αντιτορπιλικά και σε μικρά περιπολικά σκάφη εκλείπουν τελείως. Εξαίρεση αποτέλεσε το παλιό Υπερωκεάνειο RMS Queen Mary που όλες οι δεξαμενές του (καυσίμων, νερού, λιπαντικών κ.λπ.) ήταν πλευρικές, υπό μορφή διπυθμένων, δίνοντας έτσι την ναυπηγική εντύπωση δύο πλοίων το ένα μέσα στο άλλο.

* Με τον ίδιο όρο χαρακτηρίζονται ναυπηγικά τα πλοία που φέρουν διπύθμενα π.χ. **Πλοίο διπύθμενο** σε αντιδιαστολή του *μονοπύθμενου*.
Η **εκστρατεία του Ηρακλείου του 622**, γνωστή και ως **Μάχη της Ισσού**, ήταν μέρος των Βυζαντινοπερσικών πολέμων.

Το 622, ο Βυζαντινός αυτοκράτορας Ηράκλειος, εξαπέλυσε επίθεση εναντίον των Περσών που είχαν κατακτήσει τις περισσότερες ανατολικές επαρχίες της Βυζαντινής Αυτοκρατορίας. Έφυγε από την Κωνσταντινούπολη την Κυριακή του Πάσχα, 4 Απριλίου 622. Ο μικρός γιος του, ο Ηράκλειος Κωνσταντίνος, έμεινε πίσω ως αντιβασιλέας με βοηθούς τον Πατριάρχη Σεργίο και τον Πρωθυπουργό Βώνο. Για να απειλήσει τις περσικές δυνάμεις στο Λεβάντε και τη Συρία, η πρώτη του κίνηση ήταν να αποπλεύσει από την Κωνσταντινούπολη στις Πύλες και τη Βιθυνία. Το φθινόπωρο ο Ηράκλειος απειλούσε τα περσικά στρατεύματα στην κοιλάδα του Ευφράτη, μεταβαίνοντας στη βόρεια Καππαδοκία. Αυτό ανάγκασε τις περσικές δυνάμεις στην να υποχωρήσουν από τις πρώτες γραμμές της Βιθυνίας και της Γαλατίας στην ανατολική Ανατολία για να εμποδίσουν την πρόσβασή του στην Περσία.

Αυτό που ακολουθεί δεν είναι απολύτως σαφές, αλλά ο Ηράκλειος κέρδισε σίγουρα μια καταπληκτική νίκη επί του Σαρβαραζά κάπου στην Καππαδοκία. Ο βασικός παράγοντας ήταν η ανακάλυψη από τον Ηράκλειο των κρυμμένων περσικών δυνάμεων. Οι Πέρσες άφησαν την κάλυψή τους για να κυνηγήσουν τους Βυζαντινούς, οπότε τα βυζαντινά στρατεύματα επιτέθηκαν, αναγκάζοντάς τους να φύγουν. Έτσι, έσωσε την Ανατολία από τους Πέρσες. Ωστόσο, ο Ηράκλειος έπρεπε να επιστρέψει στην Κωνσταντινούπολη για να αντιμετωπίσει την απειλή από του Αβάρους.

Παραπομπές
----------

1. ↑  Kaegi 2003, σελ. 112
2. ↑  James Howard-Johnston, *Heraclius’ Persian Campaigns and the Revival of the East Roman Empire 622–630*, in: War in History 6 (1999), pp. 1–44, especially p. 3f. note 11.
3. ↑  Kaegi 2003, σελ. 115
4. ↑  Kaegi 2003, σελ. 116

Βιβλιογραφία
------------

* Kaegi, Walter Emil (1995), *Byzantium and the early Islamic conquests*, Cambridge University Press, ISBN 0521484553,
* Kaegi, Walter Emil (2003), *Heraclius: Emperor of Byzantium*, Cambridge University Press, ISBN 0521814596,
Ο **Εμανουέλ Αντεμπαγιόρ** (*Emmanuel Adebayor*, γεννήθηκε 26 Φεβρουάριο 1984) είναι διεθνής πρώην ποδοσφαιριστής από το Τόγκο που αγωνιζόταν ως κεντρικός επιθετικός. Έχει αγωνιστεί για την Άρσεναλ, τη Μάντσεστερ Σίτι, την Τότεναμ, την Κρύσταλ Πάλας, τη Μετς, τη Μονακό, τη Ρεάλ Μαδρίτης, τη Μπασακσεχίρ, τη Καϊσέρισπορ και την Ολίμπια της Παραγουάης.

Καριέρα
-------

Ξεκίνησε την καριέρα του από ομάδες της Γαλλίας και το 2006 η Άρσεναλ τον απέκτησε από τη Μονακό έναντι 3 εκατομμυρίων λιρών. Όσο αγωνιζόταν για την Άρσεναλ (2006-09) ανακηρύχθηκε καλύτερος Αφρικανός ποδοσφαιριστής το 2008, ενώ ήταν μέλος της καλύτερης ομάδας της Πρέμιερ Λιγκ τη χρονιά 2007-08. Το 2009 αποκτήθηκε από τη Μάντσεστερ Σίτι για περίπου 25 εκατομμύρια λίρες. Αφότου δόθηκε δανεικός στη Ρεάλ (με την οποία κατέκτησε το μοναδικό συλλογικό του τίτλο, το Κύπελλο Ισπανίας το 2011) και την Τότεναμ, με την οποία σκόραρε 18 γκολ στο πρωτάθλημα τη σεζόν 2011-12 και ήταν ο πρώτος σκόρερ της, αποκτήθηκε από τη δεύτερη για 5 εκατομμύρια λίρες μέχρι το 2015. Στην παρουσία στα γήπεδα της Αγγλίας σημείωσε 97 γκολ σε 242 αγώνες και έδωσε 36 τελικές πάσες (ασίστ).

Ο Αντεμπαγιόρ αν και επιλέξιμος για την εθνική Νιγηρίας εκπροσώπησε τελικά το Τόγκο, πραγματοποιώντας το ντεμπούτο του το 2000. Ήταν μέλος της εθνικής Τόγκο η οποία συμμετείχε στο Παγκόσμιο Κύπελλο του 2006, τη πρώτη και μοναδική έως τώρα εμφάνιση της χώρας σε Μουντιάλ. Ο Αντεμπαγιόρ ήταν ένας από τους παίκτες που βρίσκονταν στο λεωφορείο που δέχθηκε πυροβολισμούς στο Κύπελλο Εθνών Αφρικής το 2010, από το οποίο αποσύρθηκε. Όμως επέστρεψε για το Κύπελλο Εθνών Αφρικής το 2013, βοηθώντας το Τόγκο να φτάσει μέχρι τα προημιτελικά, καθώς και το 2017. Έχει πραγματοποιήσει 87 συμμετοχές με το εθνόσημο και με 32 γκολ είναι ο  πρώτος σκόρερ της εθνικής Τόγκο και ο ποδοσφαιριστής με τις περισσότερους διεθνείς αγώνες.

Παραπομπές
----------

1. 1 2  «Sheyi Emmanuel Adebayor (Player)». Ανακτήθηκε στις 22 Φεβρουαρίου 2022.
2. ↑  «Adebayor signs for the Gunners | News Archive | News | Arsenal.com». *web.archive.org*. 1 Δεκεμβρίου 2008. Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 1 Δεκεμβρίου 2008. Ανακτήθηκε στις 22 Απριλίου 2020. CS1 maint: Unfit url (link)
3. ↑  «Ronaldo named player of the year» (στα αγγλικά). 2008-04-27.. Ανακτήθηκε στις 2020-04-22.
4. ↑  Wilson, Jeremy (2012-08-21). «Tottenham confirm signing of Emmanuel Adebayor from Manchester City in deal worth £9m» (στα αγγλικά). ISSN 0307-1235.. Ανακτήθηκε στις 2020-04-22.
5. ↑  «Emmanuel Adebayor». Ανακτήθηκε στις 22 Φεβρουαρίου 2022.
6. ↑  «Togo pulls team out of Africa Cup» (στα αγγλικά). 2010-01-09.. Ανακτήθηκε στις 2020-04-22.
7. ↑  «International Goals: Players with 30 or More Goals». Ανακτήθηκε στις 28 Ιανουαρίου 2022.
8. ↑  «Togo - Record International Players». Ανακτήθηκε στις 22 Φεβρουαρίου 2022.

  


|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
| Καθιερωμένοι όροι | 
* WorldCat
* VIAF: 8967150470105204330003
* LCCN: no2017111692

 |

 |
Αυτό το λήμμα αφορά τον πρώην καποδιστριακό δήμο Αγίας Βαρβάρας.  Για τον σημερινό δήμο βλέπε, δείτε: Δήμος Γόρτυνας.  
Συντεταγμένες: 35°07′N 25°00′E﻿ / ﻿35.117°N 25.000°E﻿ / 35.117; 25.000

Ο **Δήμος Αγίας Βαρβάρας** ήταν δήμος του νομού Ηρακλείου που συστάθηκε με το πρόγραμμα Καποδίστριας από τη συνένωση παλαιότερων κοινοτήτων της περιοχής, που αποτέλεσαν στη συνέχεια τα δημοτικά διαμερίσματα του δήμου. Λειτούργησε την περίοδο 1999 -2010 οπότε και καταργήθηκε με την εφαρμογή του προγράμματος Καλλικράτης και εντάχθηκε στον νέο δήμο Γόρτυνας. Βρισκόταν στο κέντρο του νομού Ηρακλείου και είχε σαν έδρα του το ομώνυμο χωριό Αγία Βαρβάρα. Πρόκειται για ημιορεινό δήμο ο οποίος σύμφωνα με την απογραφή του 2001 είχε συνολικά 5.310 κατοίκους και έκταση 99.038 στρέμματα.

Ο δήμος περιλάμβανε 7 δημοτικά διαμερίσματα:

 **Δ.δ. Αγίας Βαρβάρας** 
* η Αγία Βαρβάρα
* τα Κάτω Μούλια
* το Κερατοκεφάλι
* τα Πειρουνιανά

 **Δ.δ. Αγίου Θωμά**  -- ο Άγιος Θωμάς
 **Δ.δ. Άνω Μουλίων**  -- τα Άνω Μούλια
 **Δ.δ. Δουλίου** 
* το Δούλι
* η Γέννα
* η Κόλενα

 **Δ.δ. Λαρανίου**  -- το Λαράνι
 **Δ.δ. Μεγάλης Βρύσης** 
* η Μεγάλη Βρύση
* ο Βορρός
* τα Πρεβελιανά

 **Δ.δ. Πρινιά**  -- ο Πρινιάς

Διοικητική ιστορία
------------------

Δήμαρχος διετέλεσε από το 1999 ως το 2006 ο Κωνσταντίνος Κοκολάκης(1950-2018), ο οποίος διατέλεσε και πρόεδρος της Κοινότητας από το 1979 ως το 1998 και τελευταίος δήμαρχος ο Νικόλαος Σχοιναράκης, από το 2007 ως το 2010, οπότε ο δήμος καταργήθηκε.

Παραπομπές
----------

1. ↑  Έφυγε" ο πρώην δήμαρχος Κωνσταντίνος Κοκολάκης , mesaralive.gr, 16 Αυγούστου 2018, ανακτήθηκε στις 16 Αυγούστου 2020.

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
--------------------

* Στοιχεία για τον δήμο Αγίας Βαρβάρας από το Υπουργείο Εσωτερικών, Δημόσιας Διοίκησης και Αποκέντρωσης Αρχειοθετήθηκε 2007-11-03 στο Wayback Machine.

  


|  |  |  |  |
| --- | --- | --- | --- |
| 

| π • σ • ε
Σχέδιο Καποδίστριας: Διοικητική διαίρεση του νομού Ηρακλείου |
| --- |
|  |
| 
Αγίας Βαρβάρας · Αρκαλοχωρίου · Αρχανών · Αστερουσίων · Βιάννου · Γαζίου · Γοργολαΐνη · Γόρτυνας · Γουβών · Επισκοπής · Ζαρού · Θραψανού · Ηρακλείου · Καστελλίου · Κόφινα · Κρουσώνα · Μαλίων · Μοιρών · Νέας Αλικαρνασσού · Νίκου Καζαντζάκη · Παλιανής · Ρούβα · Τεμένους · Τυλίσου · Τυμπακίου · Χερσονήσου |

 |
Οι **Εκείνος & Εκείνος** είναι ελληνικό έντεχνο συγκρότημα που δημιουργήθηκε το 1988. Το συγκρότημα απαρτίζουν οι Νίκος Καλλίνης (τραγούδι, κιθάρα) και Κώστας Λογοθετίδης (πλήκτρα). Το όνομα του συγκροτήματος είναι δανεισμένο από την ελληνική τηλεοπτική σειρά *Εκείνος & Εκείνος* του Κώστα Μουρσελά με τους Βασίλη Διαμαντόπουλο και Γιώργο Μιχαλακόπουλο, αφού οι δημιουργοί του θεώρησαν πως είχαν πολλά κοινά με τους ήρωές του.

Ιστορία
-------

Οι δύο δημιουργοί του συγκροτήματος μοιράζονται πολλά κοινά, καθώς μεγάλωσαν στην ίδια γειτονιά στο Πέραμα, είχαν κοινές παρέες και γεννήθηκαν την ίδια δεκαετία. Ο τραγουδιστής του σχήματος, Νίκος Καλλίνης, παίζει μαντολίνο από τα 8 του, κιθάρα από τα 12, έγραψε το πρώτο του τραγούδι 13 χρονών και στα 15 δημιούργησε το πρώτο του συγκρότημα. Κάπου στο 1987, η ζωή οδήγησε τους δυο καλλιτέχνες να σκεφτούν σοβαρά το επόμενο βήμα τους από κοινού. Από το 1988 ως το 1991, οι Εκείνος & Εκείνος αφιέρωσαν καθημερινή ενασχόληση με το αντικείμενό τους, στιχουργικά και μουσικά.

Δισκογραφία
-----------

To 1991 κυκλοφόρησε από την Minos EMI ο πρώτος τους δίσκος με τίτλο το όνομά τους. Τα δύο κομμάτια του δίσκου που ξεχώρισαν είναι τα "Δεν θυμάσαι" και "Τα χειμωνιάτικα μπαρ". Το 1993 τους βρίσκει σε άλλη δισκογραφική στέγη, την F.M.Records. Οι δυο τους, μαζί με τον παραγωγό τους, ξεκίνησαν συζητήσεις για το ποια τραγουδίστρια θα μπορούσε να πει ένα τραγούδι που τους άρεσε ιδιαιτέρως και που είχε θέμα και πρωταγωνιστή το γυναικείο φύλο. Το τραγούδι *Άλλη μια φορά* και η συμμετοχή της Καίτη Γκρέι στο *Μια γυναίκα ξέρει μόνο να σου πει*, τους χαρίζει το τραγούδι της χρονιάς και τον πρώτο τους χρυσό δίσκο. Το 1995 κυκλοφορούν τον νέο τους δίσκο με τίτλο *Καινούριος Κόσμος*, στον οποίο συμμετέχει η Ελένη Βιτάλη. Έκτοτε το συγκρότημα μετράει πολυάριθμες συνεργασίες με καλλιτέχνες όπως η Χάρις Αλεξίου, o Δημήτρης Μητροπάνος, ο Αντώνης Ρέμος κ.ά.

Το συγκρότημα έκανε διάλειμμα από το 2004 έως το 2015. Το 2010 οι δύο καλλιτέχνες ανακάλυψαν με χαρά και συγκίνηση ότι όλα τους τα τραγούδια είχαν ανέβει στο youtube από τους φίλους τους, πράγμα που δεν είχαν φροντίσει οι ίδιοι έως τότε. Τον Μάιο του 2015, οι Εκείνος & Εκείνος έδωσαν μια δυνατή συναυλία που σηματοδότησε το πρώτο στάδιο της καλλιτεχνικής επιστροφής τους.

Παραπομπές
----------

1. ↑  «Οι «Εκείνος κι Εκείνος» επέστρεψαν με κομμένη την ανάσα». *popaganda.gr*. Ανακτήθηκε στις 20 Νοεμβρίου 2019.
2. ↑  «Εκείνος και Εκείνος | Βιογραφία, στίχοι & τραγούδια | Σελίδα 1/1». *Στίχος*. Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 1 Ιανουαρίου 2021. Ανακτήθηκε στις 20 Νοεμβρίου 2019.
3. ↑  «Εκείνος + Εκείνος "Τώρα ξέρεις να πετάς"». *www.musiccorner.gr*. Ανακτήθηκε στις 20 Νοεμβρίου 2019.

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
--------------------

* Εκείνος & Εκείνος στο Discogs
Ο **δεβιλλίνης** (αγγλικά: *devilline*) είναι θειικό ορυκτό του χαλκού και του ασβεστίου. Το όνομα του αποδόθηκε προς τιμήν του Γάλλου χημικού Ανρί Ντεβίλ (Henri Étienne Sainte-Claire Deville, 1818–1881). Αναφέρεται, επίσης, και με το (παλαιότερο) όνομα «Herrengrundite», ως ανευρισκόμενος στην περιοχή Herrengrund της Σλοβακίας και ως «Lyellite» στην αγγλική βιβλιογραφία.

Είναι ασύνηθες ορυκτό σχηματιζόμενο σε ζώνες οξείδωσης κοιτασμάτων χαλκοθειούχων ορυκτών, συνήθως ως προϊόν στα υπολείμματα μεταλλευτικών δραστηριοτήτων ή σε οξειδούμενο γαληνίτη. Συχνά συγχέεται με τα ορυκτά λαουτενταλίτη (lautenthalite, στον οποίο στη θέση του χαλκού υπάρχει μόλυβδος) και καμπιλιαΐτη (campigliaite, στον οποίο στη θέση του χαλκού υπάρχει μαγγάνιο.

Συνδέεται με αντλερίτη, βροσαντίτη, λιναρίτη, μαλαχίτη, αζουρίτη και γύψο.

Ανευρίσκεται σε αρκετά σημεία της Γης, σε ασήμαντες, όμως, ποσότητες. Πρωτοσυναντήθηκε στην Κορνουάλλη της Βρετανίας και υπάρχει, επίσης, σε αρκετά ορυχεία της περιοχής του Ντέβον και της Κάμπρια. Όμορφα δείγματά του συναντώνται στη Spania Dolina (Herrengrund) της Σλοβακίας, στη Γερμανία, την Αυστρία, την Ιταλία (Σαρδηνία), την Ιαπωνία, την Αυστραλία, τις ΗΠΑ και την περιοχή Tsumeb της Ναμίμπια.

Στην Ελλάδα ανευρίσκεται στα μεταλλεία Λαυρίου (περιοχές Παλαιοκαμάριζας, Σουνίου και Αγίου Κωνσταντίνου).

Πηγές
-----

* Handbook of Mineralogy
* Mindat.org
* Mineralien Atlas
* Webmineral.com

Δείτε επίσης
------------

* Κατάλογος ορυκτών
* Κατάλογος ορυκτών των μεταλλείων Λαυρίου

Βιβλιογραφία
------------

* James Dwight Dana, *Manual of Mineralogy and Lithology, Containing the Elements of the Science of Minerals and Rocks*, READ BOOKS, 2008 ISBN 1443742244
* Arthur Montgomery, *Mineralogy of Pennsylvania 1922-1965: Supplementing and Updating Gordonżs' the Mineralogy of Pennsylvania (1922)*, Academy of Natural Sciences, 2008 ISBN 1422317862