recursal/SuperWikiNEXT-32B huggingface dataset:
Ο **Οργανισμός Πνευματικών Αθλημάτων** (αγγλικά: *Mind Sports Organisation*, MSO) είναι μια ένωση για την προώθηση των αθλημάτων που αφορούν τις πνευματικές δεξιότητες όπως μπριτζ, σκάκι, γκο, μάστερμαϊντ και σκραμπλ. Από το 1997 διοργανώνεται κάθε χρόνο στην Αγγλία η Ολυμπιάδα Πνευματικών Αθλημάτων (Mind Sports Olympiad).

Ο MSO ιδρύθηκε σε συνδυασμό με την πρώτη Ολυμπιάδα Πνευματικών Αθλημάτων. Εκτός από το κύριο γεγονός, πάντα στην Αγγλία και συνήθως στο Λονδίνο, υποστηρίζει παρόμοιες εκδηλώσεις όπως και στο Μιλάνο, στη Νότια Κορέα, αλλά και στην Πράγα.

Παραπομπές
----------

1. ↑  MSO Korean Contest Will Be Held on 22 July, Korea JoongAng Daily, 14 July 1999,  Retrieved 30 April 2011
2. ↑  Looking forward to the Mind Sports Olympiad, Radio Prague, Jan Velinger, 17 September 2006  Retrieved 30 April 2011

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
--------------------

* Επίσημος ιστότοπος


|  |  |
| --- | --- |
| CC-BY-SA Μετάφραση | Στο λήμμα αυτό έχει ενσωματωθεί κείμενο από το λήμμα Mind Sports Organisation  της Αγγλικής Βικιπαίδειας, η οποία διανέμεται υπό την GNU FDL και την CC-BY-SA 4.0. (ιστορικό/συντάκτες). |
Θέση του δήμου Ρόζαγιε στο χάρτη του Μαυροβουνίου
Ο **Δήμος** **Ρόζαγιε** είναι ένας από τους δήμους του Μαυροβουνίου. Το διοικητικό κέντρο είναι το Ρόζαγιε. Καλύπτει μια έκταση 432 τ.χλμ. και είχε πληθυσμό 22.964 στην Απογραφή του 2011. Βρίσκεται στη γεωγραφική περιοχή του Σάντζακ..

Δημογραφικά στοιχεία
--------------------

Κατά την Απογραφή του 2011, ο πληθυσμός του δήμου αριθμούσε 22.964 πολίτες. Οι ακόλουθες εθνοτικές ομάδες κατοικούσαν στην περιοχή:

* Βόσνιοι Μουσουλμάνοι: 19,269 (83.91%)
* Αλβανοί: 1,158 (5.04%)
* Μουσουλμάνοι: 1,044 (4.55%)
* Σέρβοι: 822 (3.58%)
* Μαυροβούνιοι: 401 (1.75%)
* Άλλα ή αναποφάσιστοι: 270 (1.18%)

Σύμφωνα με την τελευταία απογραφή (2011), ομιλούνται οι παρακάτω γλώσσες:

* Βοσνιακά: 16,631 (72.42%)
* Μαυροβουνιακά: 3,967 (17.27%)
* Αλβανικά: 1,055 (4.59%)
* Σερβικά: 1,026 (4.47%)
* Άλλοι ή αναποφάσιστοι: 285 (1.24%)

### Θρησκεία

Οι θρησκευτικές ομάδες στο δήμο Ρόζαγιε στην απογραφή του 2011 είναι οι παρακάτω:

* Μουσουλμάνοι: 21.805 (94.95%)
* Ορθόδοξοι: 1.055 (4.59%)

Παραπομπές
----------

1. ↑  «Population». Ανακτήθηκε στις 27 Ιουνίου 2013.
Ο **Ιμπραήμ Αληδάκης αγάς** ήταν Τουρκοκρητικός γενίτσαρος που έδρασε την περίοδο 1775-1798.

Βιογραφία
---------

Ο Πύργος του Αληδάκη στο Mπρόσνερο.
Έδρασε στην περιοχή του Αποκώρονα των Χανίων. Υπήρξε ένας από τους πλέον διαβόητους κρητικούς γενίτσαρους της εποχής των τελών του 18ου και των αρχών του 19ου αιώνα, των οποίων «τα κακουργήματα […] έμειναν στη μνήμη και στα τραγούδια του λαού» της Κρήτης. Ο Αληδάκης διατηρούσε σώμα 120 ανδρών και με επίκεντρο τον πύργο που είχε οικοδομήσει στο Mπρόσνερο του Αποκορώνου, όπου και διέμενε, επέδραμε σε διάφορες περιοχές. Είχε στο ενεργητικό του πάμπολλες κλοπές κοπαδιών, και είχε καταλάβει και καταπατήσει απέραντα κτήματα που παρουσίαζε με ψευδομάρτυρες ως δικά του.

Σε επίθεση σώματος Σφακιανιών εναντίον του πύργου του, ως εκδίκηση κακουργιών που είχε διαπράξει, ο Αληδάκης φονεύθηκε έπειτα από σκληρή και αιματηρή μάχη και ακολούθησε αρπαγή όλου του πλούτου που είχε συγκεντρώσει.

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
--------------------

* Το τραγούδι του Αληδάκη

Παραπομπές
----------

1. 1 2 3  «Αληδάκης (Ιβραήμ)». *Εγκυκλοπαιδικόν Λεξικόν*. τόμ. 1. Αθήνα: Εκδοτικός Οίκος Ελευθερουδάκη. 1927. σελ. 778.
2. ↑  Θεοχάρης, Δετοράκης (1990). *Ιστορία της Κρήτης* (2η έκδοση). Ηράκλειο. σελ. 301.
Ο **Αλεχάντρο Ίσις Ανάγια** (*Alejandro Hisis Anaya,* 16 Φεβρουαρίου 1962) είναι Χιλιανός παλαίμαχος ποδοσφαιρικός, ο οποίος αγωνιζόταν ως αμυντικός και νυν βοηθός προπονητής στον ΟΦΗ.

Σταδιοδρομία σε συλλόγους
-------------------------

Ο Ίσις γεννήθηκε στο Βαλπαραΐσο. Αγωνίστηκε για αρκετούς συλλόγους στη Λατινική Αμερική και στην Ευρώπη, όπως η Κόλο-Κόλο, η Μοντερρέι, η Τίγρες και ο ΟΦΗ.

Διεθνής σταδιοδρομία
--------------------

Έχει 41 συμμετοχές με Εθνική Χιλής, σημειώνοντας 2 γκολ.

Προπονητική σταδιοδρομία
------------------------

Τη σεζόν 2011-12, ήταν ο προπονητής της χιλιανής Ντεπόρτες Πουέρτο Μοντ. Ακολούθως, υπήρξε βοηθός προπονητής στην Εθνική Χιλής, υπό τον Κλάουδιο Μπόργκι.

Στις 25 Ιανουαρίου 2019, ανακοινώθηκε η πρόσληψη του ως βοηθός προπονητής από τον ΟΦΗ, μαζί με τον Χάιμε Βέρα ως προπονητή.

Παραπομπές
----------

1. ↑  (πολλαπλές γλώσσες) *Transfermarkt*. 436407. Ανακτήθηκε στις 9  Οκτωβρίου 2017.
2. ↑  Chile - Record International Players
3. ↑  «History». *www.transfermarkt.com*.
4. 1 2  «Ανακοίνωσε Βέρα και Ίσις ο ΟΦΗ!». *www.to10.gr*. 25 Ιανουαρίου 2019.

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
--------------------

* Αλεχάντρο Ίσις στην ιστοσελίδα National-Football-Teams.com Επεξεργασία στα Wikidata
* (Αγγλικά) Αλεχάντρο Ίσις – Επιδόσεις στις διοργανώσεις της FIFA Επεξεργασία στα Wikidata
* Προφίλ στο Transfermarkt.com

|  |  |
| --- | --- |
| εικονίδιο Ποδόσφαιρο | Πύλη Ποδόσφαιρο |
Ο **Αλέξανδρος Γ΄,** γεωργιανά: ალექსანდრე III, (1609 – 1 Μαρτίου 1660), ήταν Γεωργιανός μονάρχης της δυναστείας των Βαγρατιδών της Γεωργίας, ο οποίος βασίλευσε ως βασιλιάς τού Ιμερέτι από το 1639 έως το 1660.

Βασιλεία
--------

 Θώρακας τού Αλέξανδρου Γ΄.
Ο Αλέξανδρος διαδέχθηκε τον πατέρα του Γεώργιο Γ΄ τού Ιμερέτι μετά το τέλος εκείνου το 1639. Το μεγαλύτερο μέρος της βασιλείας του πέρασε στον αγώνα ενάντια στον ισχυρό πρίγκιπα της Μινγκρέλια, Λέβαν Β΄ Νταντιάνι, ο οποίος αρνήθηκε να αναγνωρίσει τον βασιλιά τού Ιμερέτι ως κύριό του και φιλοδοξούσε να τον εκτοπίσει από τον θρόνο του. Σε μία από τις μάχες, ο Νταντιάνι συνέλαβε και τύφλωσε τον ενεργητικό αδελφό τού Αλέξανδρου, τον Μαμούκα, φέρνοντας τον βασιλιά στα όρια της απόγνωσης. Ο πεθερός τού Αλέξανδρου, ο Τεϊμουράζ Α΄ τού Καχέτι, ο οποίος είχε διαφύγει από την περσική εισβολή των Σαφαβιδών στη χώρα του στο Ιμερέτι, προσπάθησε να μεσολαβήσει στη σύγκρουση, αλλά δεν προέκυψε κάτι από αυτό.

Τόσο οι Μινγκελιανοί, όσο και οι Ιμερετιανοί ηγεμόνες αναζήτησαν τη ρωσική υποστήριξη στην υπόθεσή τους. Απεσταλμένοι από τη Μόσχα επισκέφθηκαν τη Μινγκρελία το 1639/40, χωρίς ωστόσο να έχουν κάποιο θετικό αποτέλεσμα. Σε απάντηση μίας έκκλησης τού Αλεξάνδρου, μία άλλη πρεσβεία έφτασε στην πρωτεύουσα τού Ιμερέτι Κουτάισι το 1651 και, στις 9 Οκτωβρίου, ο Αλέξανδρος ορκίστηκε πίστη στον Τσάρο Αλέξιο. Καθώς οι Ρώσοι ήταν ακόμη πολύ μακριά από τον Νότιο Καύκασο, αυτή η κίνηση δεν είχε ουσιαστικά κάποια επίδραση στην εξέλιξη των γεγονότων. Μόλις απεβίωσε ο Λέβαν το 1657, ο Αλέξανδρος μπόρεσε να εκδικηθεί τις προηγούμενες αποτυχίες του. Αμέσως βάδισε στη Μινγκρελία, υπέταξε τους ευγενείς της και τοποθέτησε τον δικό του υποψήφιο, τον Βάμεκ, ως πρίγκιπα-Νταντιάνι. Το 1659 παρενέβη επίσης στο πριγκιπάτο της Γκουρίας και αντικατέστησε τον σκληροτράχηλο πρίγκιπα Kαϊχοσρό Α΄ με τον προστατευόμενό του Ντεμέτρε Γκουριέλι. Έτσι για σύντομο χρονικό διάστημα αποκαταστάθηκε η εξουσία τού στέμματος τού Ιμερλετι σε όλη τη δυτική Γεωργία.

Οικογένεια
----------

Νυμφεύτηκε δύο φορές. Η πρώτη του σύζυγος ήταν η Tαμάρ, κόρη τού Μαμία Β΄ Γκουριέλι, την οποία πήρε ο Αλέξανδρος το 1618 και τη χώρισε το 1620. Νυμφεύτηκε για δεύτερη φορά, το 1629, τη Νεστάν-Νταρεγιάν, κόρη τού Τεϊμουράζ Α΄ τού Καχέτι. Όλα του τα παιδιά γεννήθηκαν από τον πρώτο γάμο:

* Βαγράτ Ε΄ (1620–1681), βασιλιάς τού Ιμερέτι (1660–1681).
* Κλήμης (άκμασε 1651).
* Τινατίν (άκμασε 1661 – 1680), παντρεύτηκε πρώτα τον ευγενή Λάσα-Γκιόργκι Γκοσαντζέ και στη συνέχεια τον Λέβαν Γ΄ Νταντιάνι.

Βιβλιογραφικές αναφορές
-----------------------

* (in ρωσική) Вахушти Багратиони (Vakhushti Bagrationi) (1745). История Царства Грузинского: Жизнь Имерети.
* David Marshall Lang, *The Last Years of the Georgian Monarchy, 1658-1832*. New York: Columbia University Press, 1957.

Παραπομπές
----------

1. ↑  Leo van de Pas: (Αγγλικά) *Genealogics*. 2003.
Ο **Ούλριχ Τρετίν** (*γερμανικά: Ulrich Trettin*), είναι Γερμανός πρώην πρωταθλητής της αντισφαίρισης και σκακιστής στην Ανατολική Γερμανία. Είναι παντρεμένος με την Ολυμπιονίκη και παγκόσμια πρωταθλήτρια του καλλιτεχνικού πατινάζ Christine Errath και έχουν δύο παιδιά.

Έχει συμμετάσχει σε πολλά διεθνή τουρνουά κυρίως πριν το χτίσιμο του τείχους του Βερολίνου όπως στο Κάιρο, στην Αλεξάνδρεια, στο Ντίσελντορφ, ή στο Einbeck. Με τον οριστικό διαχωρισμό της Γερμανίας το 1961 συμμετείχε μόνο σε τουρνουά χωρών του ανατολικού μπλοκ. Ήταν πρωταθλητής ανατολικής Γερμανίας στο απλό το 1967, 1968 και το 1969.

Παραπομπές
----------

1. ↑  Christine Errath and Ulrich Trettin - Dating, Gossip, News, Photos
2. ↑  «tennis archives.com». Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 12 Μαρτίου 2016. Ανακτήθηκε στις 5 Νοεμβρίου 2017.
3. ↑  Liste der DDR-Meister im Tennis-Einzel
Ο **Αλέξανδρος Δεληγιαννίδης** (Φάτσα Πόντου, 23 Νοεμβρίου 1914 - Θεσσαλονίκη, 12 Απριλίου 1969) ήταν Έλληνας οδοντίατρος και πολιτικός, που υπηρέτησε ως βουλευτής Πιερίας με την ΕΡΕ από το 1956 ως το 1964.

Βιογραφία
---------

Η οικογένειά του (ο πατέρας του ονομαζόταν Νικόλαος και η μητέρα του Άννα Σιονακίδου) εγκαταστάθηκε στην Κατερίνη μετά το 1923. Σπούδασε στην Οδοντιατρική Σχολή του Πανεπιστημίου των Αθηνών (αποφοιτήσας το 1939) και μετά τη στρατιωτική του θητεία (υπηρέτησε ως έφεδρος αξιωματικός στην Ήπειρο) άσκησε το επάγγελμα του οδοντιάτρου. Εξελέγη ταμίας στο πρώτο Δ.Σ. του Οδοντιατρικού Συλλόγου Κατερίνης, στον οποίο υπηρέτησε λίγο αργότερα και ως πρόεδρος.
Εξελέγη για πρώτη φορά με την ΕΡΕ στις εκλογές του 1956. Επανεξελέγη βουλευτής στις εκλογές του 1958 και του 1961, όπως και στις εκλογές του 1963. Στις τελευταίες εκλογές συγκέντρωσε 4.360 ψήφους (με ΕΡΕ-Κ.Π.) και εξελέγη βουλευτής. Στις εκλογές του 1964 δεν κατάφερε να επανεκλεγεί, καθώς περιορίστηκε στις 3.450 ψήφους.

Κατά τα πρώτα χρόνια της χούντας αντιμετώπιζε προβλήματα υγείας (λόγω καρκίνου) και υποβλήθηκε σε εγχείρηση στο νοσοκομείο "Ευαγγελισμός". Απεβίωσε στη Θεσσαλονίκη το Μέγα Σάββατο του 1969 και κηδεύτηκε ανήμερα του Πάσχα στην Ευαγγελική Εκκλησία της συμπρωτεύουσας. Ήταν παντρεμένος με τη Σοφία Αθανασιάδη, με καταγωγή από τα Λακκώματα Καστοριάς και απέκτησαν 1 κόρη και 3 εγγόνια.

Παραπομπές
----------

1. ↑  Ελληνικόν who is who, 1965, σελ. 128.
2. ↑  Αντώνης Κάλφας και Πάρις Παπαγεωργίου, "Ο Συνοικισμός Ευαγγελικών της Κατερίνης (1923-2000)", Κατερίνη 2001, σελ. 81.
3. ↑  Οδοντιατρικός Σύλλογος Κατερίνης Αρχειοθετήθηκε 2013-07-22 στο Wayback Machine. ανάκτηση 17-7-2013.
4. ↑  Νέα Εποχή, 9/11/1963 (μέσω ΓΑΚ ν. Πιερίας)
5. ↑  "Νέα Εποχή", φ, 19/4/1969, σελ. 1 (μέσω ΓΑΚ Αρχεία Ν. Πιερίας).
6. ↑  Μενέλαος Τερζόπουλος, Συναντηθήκαμε... Οι απόφοιτοι του Γυμνασίου Κατερίνης 1923-1970. εκδόσεις Μάτι 2013, σελ. 282, ISBN 978-960-6692-79-6
Η **γουαϊακόλη** είναι αρωματική οργανική χημική ένωση με ημισυντακτικό τύπο C6H4(OH)(OCH3). Παρά το ότι βιοσυντίθεται από ποικιλία ζωντανών οργανισμών, λαμβάνεται συνήθως από το γένος φυτών γουαϊάκο, από όπου προήλθε και η ονομασία της, ή από το πισσέλαιο του ξύλου. Βρίσκεται επίσης και σε αιθέρια έλαια που προέρχονται από τους σπόρους του σέλινου, τα φύλλα του φυτού του καπνού και της πορτοκαλιάς, ή στη φλούδα του λεμονιού. Η χημικώς καθαρή γουαϊακόλη είναι άχρωμο κρυσταλλικό στερεό που τήκεται λίγο πάνω από τη θερμοκρασία δωματίου, αλλά με την έκθεση στον ατμοσφαιρικό αέρα και το φως κιτρινίζει. Υπάρχει στον καπνό που βγάζει κάθε ξύλο που καίγεται, καθώς παράγεται από την πυρόλυση της λιγνίνης. Η γουαϊακόλη συνεισφέρει στην οσμή και τη γεύση των καπνιστών τροφίμων, αλλά ακόμα και του ουίσκι και του ψημένου καφέ.

Ιστορία και τρόποι παρασκευής
-----------------------------

Η γουαϊακόλη απομονώθηκε για πρώτη φορά το 1826 από τον Ότο Ουνφερντόρμπεν. Παρασκευάζεται με μεθυλίωση της *o*-κατεχόλης, με χρήση π.χ. dimethyl sulfate:

C6H4(OH)2 + (CH3O)2SO2 → C6H4(OH)(OCH3) + HO(CH3O)SO2
Σε μικρές ποσότητες, εργαστηριακώς, μπορεί να παρασκευασθεί με διάφορους τρόπους. Για παράδειγμα, η *o*-ανισιδίνη, που μπορεί να παρασκευασθεί σε δύο βήματα από την ανισόλη, μπορεί να υδρολυθεί μέσω του διαζωνικού παραγώγου της και να δώσει γουαϊακόλη. Επίσης, η ένωση μπορεί να συντεθεί με τη διμεθυλίωση της κατεχόλης και στη συνέχεια επιλεκτική μονο-απομεθυλίωση.

Παραπομπές
----------

1. ↑  Duffey, S.S.; Aldrich, J.R.; Blum, M.S. (1977). «Biosynthesis of phenol and guaiacol by the hemipteran *Leptoglossus phyllopus*». *Comparative Biochemistry and Physiology B* **56** (2B): 101-102. doi:10.1016/0305-0491(77)90029-3. PMID 830476.
2. ↑  Burdock, G.A. (1995). *Encyclopedia of Food and Color Additives*. Boca Raton, FL: CRC Press. σελίδες 1244–1245. ISBN 978-0849394126.
3. ↑  Gallegos, Jenna (August 17, 2017). «The best way to drink whiskey, according to science». *The Washington Post*.. *«Guaiacol is what gives whiskey that smoky, spicy, peaty flavor.»*
4. ↑  Dorfner, R.; Ferge, T.; Kettrup, A.; Zimmermann, R.; Yeretzian, C. (Σεπτέμβριος 2003). «Real-time monitoring of 4-vinylguaiacol, guaiacol, and phenol during coffee roasting by resonant laser ionization time-of-flight mass spectrometry». *Journal of Agricultural and Food Chemistry* **51** (19): 5768-5773. doi:10.1021/jf0341767. ISSN 0021-8561. PMID 12952431.
5. ↑  Stevens, M.E.; Ronan, A.K.; Sourkes, T.S.; E.M. Boyd (1943). «On the Expectorant Action of Creosote and the Guaiacols». *Canadian Medical Association Journal* **48** (2): 124-127. PMID 20322688.

|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
| Καθιερωμένοι όροι | 
* WorldCat
* LCCN: sh99013827
* GND: 4158489-2

 |

 |
Η **Γκολτ Φούτμπολ Κλαμπ** (αγγλικά: *Galt Football Club*) ήταν μια ποδοσφαιρική ομάδα με έδρα το Γκολτ του Οντάριο (σημερινό Κέμπριτζ του Οντάριο). Ιδρύθηκε γύρω στο 1881 με 1882. Η Γκολτ κέρδισε τρία Κύπελλα Οντάριο το 1901, το 1902 και το 1903, αλλά κυρίως το Ολυμπιακό Τουρνουά Ποδοσφαίρου του 1904.

Ιστορία
-------

Η Γκολτ ιδρύθηκε γύρω στο 1881 με 1882. Υπήρξε ένα από τα μεγαλύτερα ιστορικά ποδοσφαιρικά σωματεία στον Καναδά. Πρώτη μεγάλη επιτυχία για την Γκολτ ήρθε το 1901 με την κατάκτηση του Κυπέλλου Οντάριον (Ontario Cup). Τις επόμενες δύο περιόδους κατάφερε να υπερασπιστεί τον τίτλο της. Το 1903, η Γκολτ περιόδευσε στη Μανιτόμπα. Σε ένα διάστημα 25 ημερών, το οποίο περιελάμβανε 17 παιχνίδια, η Γκολτ πέτυχε 16 νίκες και παραχώρησε μία ισοπαλία. Σε αυτή τη περιοδεία σκόραρε 46 γκολ και δέχτηκε 2.

### Ολυμπιακοί Αγώνες

Ο πιο αξιοσημείωτος θρίαμβος της Γκολτ ήρθε το 1904 στους Ολυμπιακούς Αγώνες. Στο Σαιντ Λούις, η Γκολτ αντιπροσώπευσε τον Καναδά. Αντιμετώπισε δύο αμερικανικές ομάδες, κερδίζοντας με 7-0 και 4-0, κατακτώντας έτσι το χρυσό μετάλλιο για λογαριασμό του Καναδά.

### Το Πρωτάθλημα του Κόσμου

Το 1905, η Γκολτ έπαιξε σε μια περιοδεία με την αγγλική ομάδα που ονομαζόταν Δε Πίλγκριμς (The Pilgrims). Το παιχνίδι ονομάστηκε «Το Πρωτάθλημα του Κόσμου», καθώς οι παίκτες της Γκολτ ήταν Ολυμπιονίκες. Το παιχνίδι προσέλκυσε το ενδιαφέρον των φιλάθλων στον Καναδά και τις βόρειες Ηνωμένες Πολιτείες. Στο Ντίκσον Παρκ (Dickson Park), μπροστά σε 3.500 θεατές, η Γκολτ παραχώρησε ισοπαλία 3-3 με την αγγλική ομάδα. Το 2004, στην επέτειο των εκατό χρόνων από την κατάκτηση του χρυσού μεταλλίου, η ομάδα της Γκολτ πήρε μια θέση στην Καναδική Ποδοσφαιρική Αίθουσα της Φήμης (Canadian Soccer Hall of Fame).

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
--------------------

* Το Ολυμπιακό τουρνουα του 1904 στο RSSSF


|  |  |
| --- | --- |
| CC-BY-SA Μετάφραση | Στο λήμμα αυτό έχει ενσωματωθεί κείμενο από το λήμμα Galt F.C.  της Αγγλικής Βικιπαίδειας, η οποία διανέμεται υπό την GNU FDL και την CC-BY-SA 4.0. (ιστορικό/συντάκτες). |
Ο **Ορεινός όγκος Άαρ-Γοτθάρδου** βρίσκεται στις κεντρικές ελβετικές Άλπεις ή Βερνικές Άλπεις, των οποίων αποτελεί το ανατολικό άκρο, και από αυτόν πηγάζει ο ποταμός Άαρ. Η υψηλότερη κορυφή του είναι το Φίνστεράαρχορν (υψόμετρο 4.274 μέτρα), ενώ από τις άλλες κορυφές γνωστότερες είναι οι Άλετσχορν (4.194 μ.), Γιούνγκφραου (4.158 μ.), Μενχ (4.110 μ.), Γκρος Φήσερχορν (4.049 μ.) και Άιγκερ (3.967 μ.). Εκτείνεται και στα ανατολικά της κοιλάδας του Άαρ, όπου συνορεύει με τον Ορεινό όγκο του Αγίου Γοτθάρδου των Ουρνικών Άλπεων.

Ο Ορεινός όγκος Άαρ-Γοτθάρδου έχει πολύ καλό συγκοινωνιακό δίκτυο και ανεπτυγμένο τουρισμό. Διοικητικά υπάγεται στο Καντόνι του Βαλαί της νότιας Ελβετίας.

Πηγές
-----

* Το ομώνυμο λήμμα στην *Εγκυκλοπαίδεια Πάπυρος-Larousse-Britannica*, έκδ. 2006, τόμος 1, σελ. 46
Το **Γκολουμπόβτσι** (Μαυροβουνιακά Κυριλλικά: Голубовци) είναι μικρή πόλη στην Ποντγκόριτσα Δήμο του Μαυροβουνίου. Είναι η έδρα του δήμου Γκολουμπόβτσι, μια υποδιαίρεση του Δήμου Ποντγκόριτσα. Η πόλη βρίσκεται περίπου 15 χιλιόμετρα νότια της πόλης της Ποντγκόριτσα, στην εύφορη κοιλάδα Ζέτα. Έχει 3.110 κατοίκους σύμφωνα με την απογραφή του 2011, ενώ ο δήμος Γκολουμπόβτσι έχει 16.093 κατοίκους.

Μεταφορές
---------

Μερικές φορές το Αεροδρόμιο της Ποντγκόριτσα είναι γνωστό ως Αεροδρόμιο του Γκολουμπόβτσι από τους ντόπιους, καθώς το αεροδρόμιο απέχει μόλις 5 χλμ. από την πόλη.

Το Γκολουμπόβτσι βρίσκεται στο δρόμο Ποντγκόριτσα - Μπαρ (E65/E80), τη κύρια οδική σύνδεση του Μαυροβουνίου μεταξύ της ακτής και του βόρειου τμήματος της χώρας. Τμήμα της εθνικής οδού διπλασιάζεται στην κύρια οδό του Γκολουμπόβτσι, η οποία οδηγεί σε συχνή κυκλοφοριακή συμφόρηση κατά τη διάρκεια της τουριστικής περιόδου του καλοκαιριού.

Σπορ
----

Η πόλη είναι η έδρα της ΦΚ Ζέτα, ένας από τους πιο επιτυχημένους ποδοσφαιρικούς συλλόγους του Μαυροβουνίου τα τελευταία χρόνια.

Δημογραφικά στοιχεία
--------------------

* Σέρβοι - 1.920 (61.7%)
* Μαυροβούνιοι - 844 (27.4%)
* Καμία απάντηση - 265 (8.5%)
* Άλλοι - 81 (2.6%)
* Σύνολο - 3.110

Παραπομπές
----------

1. ↑  Πρότυπο:XLSlink
2. ↑  «2011 Census Preliminary Results» (PDF).
Πανοραμική άποψη του Γυμνασίου Λεπενούς.
Ο **δήμος Στράτου** βρισκόταν στην Αιτωλοακαρνανία και όφειλε το όνομά του στη Στράτο, την πάλαι ποτέ πρωτεύουσα της αρχαίας Ακαρνανίας. Συστάθηκε με το πρόγραμμα Καποδίστριας από τη συνένωση παλαιότερων κοινοτήτων της περιοχής, που αποτέλεσαν στη συνέχεια τα δημοτικά διαμερίσματα του δήμου. Λειτούργησε την περίοδο 1997-2010 οπότε καταργήθηκε με την εφαρμογή του Προγράμματος «Καλλικράτης» και εντάχθηκε στον νέο δήμο Αγρινίου. Ο συνολικός πληθυσμός του δήμου σύμφωνα με την απογραφή του 2001 ήταν 6.144 μόνιμοι κάτοικοι και η έκτασή του ήταν 153.307 στρέμματα.

Έδρα του ήταν η Στράτος.

Δημοτικά διαμερίσματα
---------------------

Στον δήμο περιλαμβάνονταν τα παρακάτω δημοτικά διαμερίσματα και οικισμοί:

**Δ.δ. Στράτου** -- ο Στράτος [1.127]
**Δ.δ. Γουριωτίσσης** -- η Γουριώτισσα [622]
**Δ.δ. Καστρακίου** -- το Καστράκι [442]
**Δ.δ. Κυψέλης (Σφήνας)** -- η Κυψέλη (τ.Σφήνα) [371]
**Δ.δ. Λεπενούς** [2.246]
* η Λεπενού [2.195]
* το Λαγκάδι [51]

**Δ.δ. Ματσουκίου** -- το Ματσούκι [226]
**Δ.δ. Οχθίων** -- τα Όχθια [606]
**Δ.δ. Ρίγανης** -- η Ρίγανη [504]

Οικονομία
---------

Οι κάτοικοι της περιοχής ασχολούνται κυρίως με τη γεωργία και την κτηνοτροφία.

Αξιοθέατα
---------

Στη Στράτο βρίσκεται ο σημαντικός **αρχαιολογικός χώρος** που περιλαμβάνει το αρχαίο θέατρο και τα ερείπια αρκετών ακόμα κτιρίων. Στην περιοχή βρίσκονται επίσης οι τεχνητές λίμνες Στράτου και Καστρακίου.

Παραπομπές
----------

1. ↑  Ε.Σ.Υ.Ε. - Μόνιμος Πληθυσμός της Ελλάδος. Απογραφή 2001
2. ↑  Σε αγγύλες αναφέρονται τα δημογραφικά στοιχεία του μόνιμου πληθυσμού βάσει της απογραφής του 2001.

Πηγές
-----

* Ε.Σ.Υ.Ε. - Μόνιμος Πληθυσμός της Ελλάδος. Απογραφή 2001, Αθήνα 2004. ISBN 960-86704-8-9.

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
--------------------

* Ε.Ε.Τ.Α.Α. - Διοικητικές μεταβολές Δήμου Στράτου (1997-2010), eetaa.gr. Ανακτήθηκε: 12/09/2016.
* Ε.Ε.Τ.Α.Α. - Διοικητικές μεταβολές Δήμου Στράτου (1836-1912), eetaa.gr. Ανακτήθηκε: 12/09/2016.
* Δικτυακός τόπος Τοπικής Κοινότητας Στράτου του καλλικρατικού Δήμου Αγρινίου Αρχειοθετήθηκε 2013-11-06 στο Wayback Machine.
* Επίσημος δικτυακός τόπος του καποδιστριακού Δήμου Στράτου (αρχειακό υλικό) Αρχειοθετήθηκε 2013-12-21 στο Wayback Machine.
* Πληροφορίες για τον δήμο από τη Νομαρχία Αιτωλοακαρνανίας
* Δικτυακός τόπος Γυμνασίου Λεπενούς

|  |  |  |  |
| --- | --- | --- | --- |
| 

| π • σ • ε
Σχέδιο Καποδίστριας: Διοικητική διαίρεση του Νομού Αιτωλοακαρνανίας |
| --- |
|  |
| 
Αγγελοκάστρου · Αγρινίου · Αιτωλικού · Αλυζίας · Αμφιλοχίας · Ανακτορίου · Αντιρρίου · Αποδοτίας · Αρακύνθου · Αστακού · Θέρμου · Θεστιέων · Ινάχου · Κεκροπίας · Μακρυνείας · Μεδεώνος · Μενιδίου · Μεσολογγίου · Ναυπάκτου · Νεάπολης · Οινιάδων · Παναιτωλικού · Παραβόλας · Παρακαμπυλίων · Πλατάνου · Πυλήνης · Στράτου · Φυτειών · Χάλκειας |

 |
Ο **Αλέξανδρος Δ΄**, γεωργιανά: ალექსანდრე IV, *Aλεξάντρε Δ΄,* (απεβ. το 1695), της δυναστείας των Βαγρατιδών της Γεωργίας (Μπαγκρατιόνι), ήταν βασιλιάς τού Ιμερέτι (δυτικής Γεωργίας) από το 1683 έως το 1690 και ξανά από το 1691 έως το 1695.

Βιογραφία
---------

Φυσικός γιος τού Βαγράτ Ε΄ τού Ιμερλετι, ήταν πολιτικός όμηρος στην αυλή τού Γεωργίου ΙΑ΄ τού Κάρτλι (κεντρική Γεωργία) με το τέλος τού πατέρα του το 1681. Ο Γκιόργκι Γ΄ Γκουριέλι, πρίγκιπας της Γκουρίας, εκμεταλλεύτηκε το κενό εξουσίας στο Ιμερέτι και κατέλαβε το στέμμα την ίδια χρονιά. Ωστόσο, ο Γεώργιος ΙΑ΄ και οι Ιμερέτιοι ευγενείς εξασφάλισαν την οθωμανική αναγνώριση για τον Αλέξανδρο Δ΄, ο οποίος ενθρονίστηκε στην Ιμερέτι μετά την καθαίρεση τού πρίγκιπα Γκουριέλι το 1683.

Ο Αλέξανδρος πάντρεψε την αδελφή του Νταρεγιάν με τον ισχυρό υποτελή του Παάτα Αμπασίντζε, κύριο τού Άνω Ιμερέτι, και κατόρθωσε να συντρίψει την αντιπολίτευση των ευγενών υπό τον πρίγκιπα Γκουριέλι το 1684. Για να απαλλαγεί από την οθωμανική ηγεμονία, ο Αλέξανδρος μετέφερε την πίστη του στον Σαφαβίδη σάχη Σουλεϊμάν Α΄ της Περσίας το 1689, αλλά εκδιώχθηκε από τους Τούρκους στο Κάρτλι τον Αύγουστο του 1690.

Το 1691, με τη μεσολάβηση του Ηρακλή Α΄ τού Κάρτλι και της περσικής κυβέρνησης, ο Αλέξανδρος αποκαταστάθηκε στο Ιμερέτι μετά από ένα χρόνο αναρχίας και κακής διακυβέρνησης, αλλά εκθρονίστηκε από τους ευγενείς με επικεφαλής τον πεθερό του πρίγκιπα Γκιόργκι-Μαλάκισ Αμπασίντζε. Οι ηγέτες τού πραξικοπήματος παρέδωσαν τον Αλέξανδρο Δ΄ στον αντι-περσικό βασιλιά τού Κάρτλι, Γεώργιο ΙΔ΄, ο οποίος διέταξε να εκτελεστεί. Τάφηκε στην εκκλησία Ρουίσι το 1695.

Οικογένεια
----------

Νυμφεύτηκε το 1691 την Tάμαρ (1681–1716), κόρη του πρίγκιπα Γκιόργκι-Μαλάκια Αμπασίντζε. Πριν από αυτό, ζούσε σε μία ανεπίσημη ένωση με κάποια αρχόντισσα (Νίνo Γκουριέλι, σύμφωνα με τον Κύριλ Τουμάνοφ), η οποία τού γέννησε δύο γιους, τον Σίμωνα και τον Γεώργιο. Ο Αλέξανδρος Δ΄ είχε επίσης δύο κόρες, που πιθανότατα γεννήθηκαν από την Αμπασίντζε:

* Σίμων (απεβ. το 1701) ήταν βασιλιάς τού Ιμερέτι από το 1699 έως το 1701.
* Γεώργιος Ζ΄ (απεβ. το 1720), βασιλιάς τού Ιμερέτι, από το 1707 έως το 1720, με διαλείμματα.
* Μία κόρη (απεβ. το 1720), παντρεύτηκε τον πρίγκιπα Μπεζάν Τσερετέλι (απεβ. το 1680).
* Μια κόρη (άκμασε το 1709), παντρεύτηκε τον Σοσίτα Γ΄ δούκα της Ράτσα (απεβ. το 1729).

Βιβλιογραφικές αναφορές
-----------------------

* Вахушти Багратиони (Vakhushti Bagrationi) (1745). История Царства Грузинского: Жизнь Имерети.
* David Marshall Lang, *The Last Years of the Georgian Monarchy, 1658–1832*. New York: Columbia University Press, 1957.
Ο **Αλέξανδρος Ζαρκάδας** (1931 - 13 Ιουνίου 2014) ήταν αντιστράτηγος του ελληνικού Στρατού Ξηράς με συμμετοχή στον αντιδικτατορικό αγώνα. Μεταπολιτευτικά διετέλεσε νομάρχης Κέρκυρας και πρόεδρος του Οργανισμού Λιμένος Πειραιώς (ΟΛΠ).

Βιογραφικά στοιχεία
-------------------

Γεννήθηκε το 1931 στο Μαρούσι, όπου και μεγάλωσε. Αποφοίτησε από τη Στρατιωτική Σχολή Ευελπίδων το 1953 ως ανθυπολοχαγός του Πυροβολικού. Ως αξιωματικός, ήταν από τους πρωτοπόρους της Αεροπορίας Στρατού (τότε ΕΠΑΡ). Υπηρέτησε στην Κύπρο το 1964 στις εκκαθαρίσεις τουρκοκυπριακών θυλάκων, μαζί με τον Σπύρο Μουστακλή.

Το 1967 ήταν από τους πρώτους αξιωματικούς που αποστράτευσαν οι χουντικοί μετά την επικράτησή τους. Συμμετείχε στην αντιστασιακή οργάνωση «*Ελεύθεροι Έλληνες*», συνελήφθη και φυλακίστηκε για τέσσερα χρόνια.

Μετά την αποκατάσταση της δημοκρατίας, ο Αλέξανδρος Ζαρκάδας διετέλεσε διαδοχικά, από το 1974 ως το 1979, νομάρχης Σάμου, Αιτωλοακαρνανίας και Κοζάνης, ενώ το 1981 ήταν υποψήφιος βουλευτής με το ΠΑΣΟΚ, χωρίς να εκλεγεί. Στη συνέχεια διετέλεσε πρόεδρος του ΟΛΠ (1982-1985) και νομάρχης Κέρκυρας (1993-1995).

Πέθανε τον Ιούνιο του 2014.

Πηγές
-----

1. ↑
2. ↑
3. ↑
4. ↑
5. ↑
Συντεταγμένες: 38°3′53″N 21°48′35″E﻿ / ﻿38.06472°N 21.80972°E﻿ / 38.06472; 21.80972

Τα **Γκολφιναίικα** (εναλλακτική γραφή: **Γκολφινέικα**) είναι μικρή οικιστική τοποθεσία της Αχαΐας, η οποία υπάγεται στην Τοπική κοινότητα Ελληνικού του Δήμου Ερυμάνθου. Απέχουν 28 χλμ. από την πόλη της Πάτρας, 8 χλμ. από την Χαλανδρίτσα, καθώς και 3 χλμ. από το Ελληνικό.

Τοποθεσία
---------

Βρίσκονται σε μια ημιορεινή τοποθεσία στις βόρειες υπώρειες του Ερυμάνθου, δίπλα από τις όχθες ενός μικρού παραπόταμου του Πείρου και σε υψόμετρο 340 μέτρων περίπου.

Ονομασία
--------

Το όνομα της περιοχής είναι ανθρωπωνυμικό και έχει προέλθει από την οικογένεια *Γκολφινόπουλου*, που κατοικεί εκεί.

Λοιπά στοιχεία
--------------

Τα Γκολφιναίικα κατοικούνται από λιγοστές οικογένειες και η κύρια απασχόληση των κατοίκων εκεί έχει να κάνει με την γεωργία και την κτηνοτροφία.

Παραπομπές και υποσημειώσεις
----------------------------

1. ↑  Νέα Αρχιτεκτονική της Αυτοδιοίκησης και της Αποκεντρωμένης Διοίκησης - Πρόγραμμα «Καλλικράτης» (Νόμος 3852/2010 - Σε ισχύ από 1/1/2011).
2. ↑  Χιλιομετρικές αποστάσεις βασισμένες σε στοιχεία από τους Χάρτες της Google. Αναφέρεται η συντομότερη διαδρομή σε χλμ καθώς και σε χρόνο, με μετάβαση οδικώς.
3. ↑  Από τα Γκολφιναίικα έως τα Νιαχαίικα (περίπου 1 χλμ.) ο δρόμος είναι χωμάτινος.

Βιβλιογραφία
------------

* Θεόδωρος Η. Λουλούδης, Αχαΐα. *Οικισμοί, οικιστές, αυτοδιοίκηση*, Νομαρχιακή Επιχείρηση Πολιτιστικής Ανάπτυξης Ν.Α. Αχαΐας, Πάτρα 2010.
Ο **Αλέξανδρος Γούνας** (γεννήθηκε στις 3 Οκτωβρίου 1989 στην Αθήνα) είναι Έλληνας επαγγελματίας διεθνής υδατοσφαιριστής που αγωνίζεται ως περιφερειακός.

Καριέρα
-------

Ο Αλέξανδρος Γούνας έκανε τα πρώτα του βήματα στο χώρο της υδατοσφαίρισης στις ακαδημίες της Βουλιαγμένης, με την οποία υπέγραψε και το πρώτο του επαγγελματικό συμβόλαιο. Στην ομάδα της Βουλιαγμένης παρέμεινε μέχρι το 2013, έχοντας καταφέρει να κατακτήσει προηγουμένως το πρωτάθλημα αλλά και το κύπελλο Ελλάδας του 2012.

Το καλοκαίρι του 2013, ο Αλέξανδρος Γούνας μετεγγράφη στον Ολυμπιακό Πειραιώς. Στην ομάδα του Πειραιά κατάφερε να κατακτήσει τα εγχώρια νταμπλ το 2014, 2015 και 2016. Το καλοκαίρι του 2016 πήρε μεταγραφή για την Σαβόνα της Ιταλίας στην οποία έμεινε ένα χρόνο, όντας μάλιστα ο κορυφαίος ξένος του πρωταθλήματος,πριν επιστρέψει και πάλι στον Ολυμπιακό.

Από το καλοκαίρι του 2022 αγωνίζεται στον Πανιώνιο, ενώ τις δύο προηγούμενες χρονιές κατάφερε να αναδειχθεί πρώτος σκόρερ του ελληνικού πρωταθλήματος με το σκουφάκι του Απόλλωνα Σμύρνης.

Διεθνείς συμμετοχές
-------------------

Ο Αλέξανδρος Γούνας είναι διεθνής με την Εθνική ομάδα υδατοσφαίρισης της Ελλάδος με την οποία έχει πραγματοποιήσει αρκετές συμμετοχές.

Τίτλοι
------

* 7 Πρωταθλήματα Ελλάδος: 2012, 2014, 2015, 2016, 2018, 2019, 2020
* 7 Κύπελλα Ελλάδος: 2012, 2014, 2015, 2016, 2018, 2019, 2020
* 1 Πρωτάθλημα Ευρώπης: 2018

Παραπομπές
----------

1. ↑   Κορυφαίος ξένος στην Ιταλία ο Γούνας

Πηγές
-----

* Το προφίλ του Αλέξανδρου Γούνα στο gavros.gr
* Στον Ολυμπιακό ο Γούνας
* Ατομικό έπαθλο, συνολική προσπάθεια[*νεκρός σύνδεσμος*]

  


|  |  |  |  |  |  |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| 

| π • σ • ε
Υδατοσφαιριστές Ολυμπιακού Σ.Φ. Πειραιώς περιόδου 2017-2018 |
| --- |
|  |
| 0 | 
* **1** Πάβιτς
* **2** Μυλωνάκης
* **3** Δελακάς
* **4** Γενηδουνιάς
* **5** Φουντούλης
* **6** Μπούσλιε
* **7** Γούνας
* **8** Μουρίκης
* **9** Ομπράντοβιτς
* **10** Γαλανόπουλος
* **11** Αργυρόπουλος
* **12** Πρέκας
* **-** Δερβίσης

Προπονητής: Βλάχος |  |

 |
Η **διάλεκτος Νταλιάν** (Κινέζικα: 大连话, Πινγίν: *dalian hua*, Ρομάτζι: *Dairen-ben*) είναι διάλεκτος της Κινεζικής γλώσσας, που ομιλείται στην Χερσόνησο Λιαοντόνγκ, συμπεριλαμβανομένης της πόλης Νταλιάν και μέρη του Νταντόνγκ και Γινγκκόου. Η διάλεκτος Νταλιάν μοιράζεται πολλές ομοιότητες με την διάλεκτο Τσινγκντάο που ομιλείται στη Χερσόνησο Σάοντονγκ (χερσόνησος Τζιαοντόνγκ), σε όλη το στενό Μποχάι, εξ ου και η ονομασία Μανδαρινικά Τζιάο Λιάο (胶辽官话). Η διάλεκτο Νταλιάν είναι αξιοσημείωτη μεταξύ των Κινεζικών διαλέκτων για τα δάνεια από τα ιαπωνικά και τα ρωσικά, αντανακλώντας την ιστορία της ξένης κατοχής.

Αξιοσημείωτη λέξεις στη διάλεκτο Νταλιάν περιλαμβάνουν τις 飆 ("ανόητος") και 熊 ("για να εξαπατήσει ή να παραπλανήσει").

Αναφορές
--------

1. ↑  大連方言について Αρχειοθετήθηκε 2012-05-07 στο Wayback Machine. (in Japanese)(Ιαπωνικά)
Το ***Γυψ*** είναι γένος των Γυπών του Παλαιού Κόσμου της οικογένειας των Αετίδων. Δημιουργημένο από τον Μάριο Ιούλιο Καίσαρα Σαβίτζυ, περιλαμβάνει τα παρακάτω υπάρχοντα είδη:

* Όρνιο, *Gyps fulvus*
* Ασπρόγλουτος γύπας, *Gyps bengalensis*
* Αφρικανόγυπας, *Gyps rueppelli*
* Ινδικός γύπας, *Gyps indicus*
* Λεπτόραμφος γύπας, *Gyps teruirostris*
* Γύπας των Ιμαλαΐων, *Gyps himalayanensis*
* Ασπρόπλατος γύπας, *Gyps africanus*
* Γύπας του Ακρωτηρίου, *Gyps coprotheres*

Περιγραφή
---------

Όλα τα είδη του γένους έχουν τα ίδια χαρακτηριστικά: γυμνός λαιμός και κεφάλι, σκουρόχρωμο φτέρωμα, φαρδιές φτερούγες και χοντρό ράμφος. Τα πουλιά αυτά είναι καθαριστές, δηλαδή τρέφονται με θνησιμαία μεγάλων θηλαστικών. Οι γύπες του Παλαιού Κόσμου βρίσκουν τα θνησιμαία χάρις την όραση.

Άλλα είδη
---------

Ένα προϊστορικό είδος είναι γνωστό μόνο από απολιθωμένα λείψανα από το Μέσο μέχρι το Ύστερο Πλειστόκαινο σε τοποθεσίες σε όλη τη κεντρική και ανατολική Μεσόγειο: ο *Μαλτέζικος γύπας* (*Gyps melitensis*). Πρόσφατα, ένα άλλο απολιθωμένο είδος, ο *Βουλγαρικός γύπας* (*Gyps bochenskii*) έζησε κατά το Ύστερο Πλειόκαινο στη Βουλγαρία.

Παραπομπές
----------

1. ↑  Boev, Z. 2010. *Gyps bochenskii* sp. n. (Aves: Falconiformes) from the Late Pliocene of Varshets (NW Bulgaria). – Acta zoologica bulgarica, 62 (2): 211-242.
Ο **Δήμος Κλείτορος** ήταν δήμος του Νομού Αρκαδίας που συστάθηκε με το Πρόγραμμα «Καποδίστριας» (Ν. 2539/97) από τη συνένωση παλαιότερων κοινοτήτων της περιοχής, που αποτέλεσαν στη συνέχεια τα δημοτικά διαμερίσματα του δήμου. 

Λειτούργησε την περίοδο 1999-2010, οπότε και καταργήθηκε με την εφαρμογή του Προγράμματος «Καλλικράτης» (Ν. 3852/2010) και εντάχθηκε στον νέο Δήμο Γορτυνίας. 

Ο δήμος αποτελούνταν από 9 δημοτικά διαμερίσματα και είχε συνολικό πληθυσμό 2.584 κατοίκους (σύμφ. με την Απογραφή του 2001). Έδρα του δήμου ήταν η Μυγδαλιά.

Τοποθεσία - Γεωγραφία
---------------------

Βρισκόταν στο βόρειο τμήμα του Νομού Αρκαδίας και συνόρευε με τους δήμους Κοντοβάζαινας, Λαγκαδίων, Βυτίνας, Λεβιδίου, καθώς και με τους δήμους Παΐων και Κλειτορίας (Λευκασίου) του Νομού Αχαΐας. Ήταν ένας κατεξοχήν ορεινός δήμος.

Διαίρεση
--------

Ο δήμος περιλάμβανε τα παρακάτω δημοτικά διαμερίσματα και οικισμούς:

 **Δ.δ. Μυγδαλιάς**  [ 314 ]
* η Μυγδαλιά [ 264 ]
* ο Παλαιόπυργος [ 50 ]

 **Δ.δ. Αγριδίου**  -- το Αγρίδιον [ 80 ]
 **Δ.δ. Βαλτεσινίκου**  [ 741 ]
* το Βαλτεσινίκον [ 675 ]
* το Κουρουβέλιον [ 15 ]
* οι Ολομάδες [ 51 ]

 **Δ.δ. Δρακοβουνίου**  -- το Δρακοβούνιον [ 178 ]
 **Δ.δ. Θεοκτίστου**  -- το Θεόκτιστον [ 377 ]
 **Δ.δ. Κερπινής**  [ 144 ]
* η Κερπινή [ 122 ]
* τα Άνω Καλύβια [ 7 ]
* τα Κάτω Καλύβια [ 15 ]

 **Δ.δ. Ξηροκαριταίνης**  -- η Ξηροκαρίταινα [ 84 ]
 **Δ.δ. Πουρναριάς**  [ 297 ]
* η Πουρναριά [ 248 ]
* η Μουριά [ 49 ]

 **Δ.δ. Πρασίνου**  [ 369 ]
* το Πράσινο [ 352 ]
* τα Καλύβια Καρνέση [ 17 ]

Πηγές
-----

* Ε.Σ.Υ.Ε. - Μόνιμος Πληθυσμός της Ελλάδος. Απογραφή 2001, Αθήνα 2004. ISBN 960-86704-8-9.

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
--------------------

* Inarcadia.gr - Δήμος Κλείτορος. Ανάκτηση: 07/06/2019.

  


|  |  |  |  |
| --- | --- | --- | --- |
| 

| π • σ • ε
Σχέδιο Καποδίστριας: Διοικητική διαίρεση του νομού Αρκαδίας |
| --- |
|  |
| 
Βαλτετσίου · Βόρειας Κυνουρίας · Βυτίνας · Γόρτυνος · Δημητσάνας · Ηραίας · Κλείτορος · Κοντοβάζαινας · Κορυθίου · Λαγκαδίων · Λεβιδίου · Λεωνιδίου · Μαντινείας · Μεγαλόπολης · Σκυρίτιδας · Τεγέας · Τρικολώνων · Τριπόλεως · Τροπαίων · Τυρού · Φαλαισίας · Φαλάνθου · Κοινότητα Κοσμά |

 |
Συντεταγμένες: 30°47′40″N 30°36′1″E﻿ / ﻿30.79444°N 30.60028°E﻿ / 30.79444; 30.60028

Η **Γυναικόπολις** ήταν αρχαία πόλη της Αιγύπτου.

Ήταν γνωστή στην αρχαία Αίγυπτο ως Περ Νεμπέτ Ιμανού (Per Nebet Imau). Ήταν η πρωτεύουσα της Νομής Γυναικοπόλεως όπου αναφέρεται από τον Στράβωνα, νομίσματα που έχουν το αποτύπωμά της πόλης στην εποχή του Αδριανού εξακολουθούν να υπάρχουν. Η πόλη ταυτίζεται, χωρίς νάναι σίγουρο, είτε με την Ανθύλα, η την Κομ Ελ Χισν,

Το όνομα της πόλης προέρχεται από την εποχή των Φαραώ, επειδή παρείχε στις αρχαίες Αιγύπτιες βασίλισσες σανδάλια και άλλα γυναικεία προϊόντα, Αργότερα οι Πέρσες βασιλιάδες της Αιγύπτου έκαναν το ίδιο για τις βασίλισσες τους, τις εφοδίαζαν από την πόλη με σανδάλια ή άλλα προϊόντα,

Παραπομπές
----------

1. 1 2  Glossary of Shire 08 Nomes Lower Egypt
2. ↑  «E. R. Bevan: The House of Ptolemy • Chap. V § 2». Penelope.uchicago.edu. Ανακτήθηκε στις 10 Νοεμβρίου 2012.
3. ↑  «Dictionary of Greek and Roman Geography». Perseus.tufts.edu. Ανακτήθηκε στις 10 Νοεμβρίου 2012.
4. ↑  «Dictionary of Greek and Roman Geography». Perseus.tufts.edu. Ανακτήθηκε στις 10 Νοεμβρίου 2012.
5. ↑  «Dictionary of Greek and Roman Geography (1854), GYNAECO´POLIS». Perseus.tufts.edu. Ανακτήθηκε στις 10 Νοεμβρίου 2012.
6. ↑  «Dictionary of Greek and Roman Geography (1854), ABACAENUM, ANTHYLLA». Perseus.tufts.edu. Ανακτήθηκε στις 10 Νοεμβρίου 2012.

|  |  |
| --- | --- |
| 

|  |
| --- |
| * Πύλη:Αρχαιολογία
* Πύλη:Ιστορία
* Πύλη:Αίγυπτος
 |

 |
"Η Χελ" (1889) από τον Γιοχάνες Γκερτς.
Στην Σκανδιναβική μυθολογία, ο **Γκαρμ** ή **Γκαρμρ** (αρχαία σκανδιναβικά: *Garmr*) είναι ένας λύκος ή σκύλος που συνδέεται με την Χελ και το Ράγκναροκ και περιγράφεται ως ένας αιματοβαμμένος φύλακας της πύλης του Χελχέιμ.

Ετυμολογία
----------

Ο Μπρους Λίνκολν φέρνει σε επαφή τον Γκαρμ και τον ελληνικό μυθολογικό σκύλο Κέρβερο, συνδέοντας τα δύο ονόματα με την πρωτο-ινδοευρωπαϊκή ρίζα *\*ger-* «γρύλισμα» (πιθανώς με τις καταλήξεις - *\*m/\*b* και *-\*r*). Ωστόσο, όπως επισημαίνει ο Όγκντεν (2013), η ανάλυση αυτή απαιτεί να προκύψουν τα *Κέρβερος* και *Γκαρμ* από δύο *διαφορετικές* ινδοευρωπαϊκές ρίζες (*\*ger-* και *gher-* αντίστοιχα) και στην παρούσα γνωμοδότηση δεν δημιουργεί σχέση μεταξύ των δύο ονομάτων. Ωστόσο, οι δύο ρίζες είναι αρκετά παρόμοιες ώστε να μπορεί ακόμα να υποστηριχθεί μια σύνδεση.

Παραπομπές
----------

1. ↑  Lincoln, Bruce (1991). *Death, war, and sacrifice: studies in ideology and practice*. Chicago: University of Chicago Press. σελ. 289. ISBN 978-0-226-48199-9.
2. ↑  Ogden, Daniel (2013). *Drakon: Dragon Myth and Serpent Cult in the Greek and Roman Worlds*. Oxford: Oxford University Press. σελ. 105. ISBN 0199557322.
**Γυρίζω τις πλάτες μου στο μέλλον** είναι ο τίτλος ενός τραγουδιού των Αδελφών Κατσιμίχα. Τους στίχους και τη μουσική του τραγουδιού έγραψε ο Διονύσης Τσακνής. Σύμφωνα με τον ίδιο, την εμπνεύση για τους στίχους την πήρε όταν παρακολούθησε συζήτηση πολιτικών προσώπων σε ραδιοφωνικό σταθμό. Οι καλεσμένοι της εκπομπής μιλούσαν για το μέλλον που οραματίζονταν οι ίδιοι, μια κατάσταση κωμικοτραγική, κατά τον στιχουργό, που δεν μπορούσε να υπάρξει. Κατόπιν, εισήλθε στον ανελκυστήρα, όπου και σκέφτηκε τους πρώτους τέσσερις στίχους. Αυτό συνέβη το 1989.

Το τραγούδι έχει μορφή διαμαρτυρίας και αντίστασης, ενώ εμπεριέχεται στον δίσκο *Φταίνε Τα Τραγούδια*, του Διονύση Τσακνή, που κυκλοφόρησε το 1989, καθώς και στον αντίστοιχο με τίτλο *Αλήτης Καιρός*, που κυκλοφόρησε το 1991.

Παραπομπές
----------

1. ↑  ««Γυρίζω τις πλάτες μου στο μέλλον" Στίχοι και Επικοινωνία». *Criticism* (στα Αγγλικά). Ανακτήθηκε στις 11 Οκτωβρίου 2022.
2. ↑  Τσακνής, Διονύσης (2015-02-06). *Γυρίζω τις πλάτες μου στο μέλλον*. .
3. ↑  Διονύσης Τσακνής: Η ιστορία του τραγουδιού «Γυρίζω τις Πλάτες μου Στο Μέλλον»
4. ↑  «Δημήτρης Κωνσταντάρας - Γυρίζω τις πλάτες μου στο μέλλον…( Άρθρο στο περιοδικό Change)». *www.konstandaras.gr*. Ανακτήθηκε στις 11 Οκτωβρίου 2022.
5. ↑   *Διονύσης Τσακνής - Φταίνε Τα Τραγούδια*, ανακτήθηκε στις 2022-10-11
6. ↑   *Διονύσης Τσακνής - Αλήτης Καιρός*, ανακτήθηκε στις 2022-10-11
Η **Αλεξάνδρα Παπαγεωργίου** (γενν. στις 17 Δεκεμβρίου 1980) είναι Ελληνίδα πρώην αθλήτρια στο αγώνισμα της σφυροβολίας των γυναικών. Ανήκε στον Παναθηναϊκό και έχει ατομικό ρεκόρ 70,38 μέτρα από το 2008.

Σταδιοδρομία
------------

Η πρώτη της εμφάνιση σε μεγάλη διοργάνωση έγινε στο Ευρωπαϊκό Πρωτάθλημα Στίβου 2002 του Μονάχου, όπου προκρίθηκε στον τελικό με την 9η επίδοση, 64,74 μέτρα, ενώ στον τελικό κατέλαβε τελικώς την 7η θέση με επίδοση στα 66,49 μέτρα, που αποτελούσε τότε πανελλήνιο ρεκόρ. Το 2003 βελτίωσε το πανελλήνιο ρεκόρ αρχικά στα 66,66 μέτρα και στη συνέχεια στα 69,98 μέτρα. στο Βουκουρέστι. Ωστόσο, δεν μπόρεσε να προκριθεί στον τελικό του Παγκοσμίου Πρωταθλήματος Στίβου 2003 που έλαβε χώρα στο Παρίσι. 

Το 2004, ανακηρύχθηκε πρωταθλήτρια Ελλάδας με επίδοση στα 69,31 μέτρα. Στον προκριματικό των Ολυμπιακών Αγώνων σημείωσε επίδοση 68,58 μέτρα που της έδινε απευθείας το εισιτήριο για τον τελικό καθώς το όριο πρόκρισης ήταν στα 68,50 μέτρα. Στον τελικό κατατάχθηκε 12η με επίδοση 66,83 μέτρα, χωρίς όμως να υποτιμάται το γεγονός ότι έγινε η πρώτη Ελληνίδα σφυροβόλος που συμμετείχε σε τελικό Ολυμπιακών Αγώνων. 

Το 2005 δεν ήταν για την ίδια η καλύτερη χρονιά και η σπουδαιότερη επιτυχία της ήταν το χάλκινο μετάλλιο στους Μεσογειακούς Αγώνες της Αλμερία με επίδοση 67,13 μέτρα. 

Το 2006, αντιμετώπισε πολλά προβλήματα τραυματισμών, που την έφεραν πίσω σε ότι αφορά την προετοιμασία της. Κατέκτησε το χρυσό μετάλλιο στους Πανελλήνιους Αγώνες με 65,19 μέτρα και την πρώτη θέση στο Ευρωπαϊκό Κύπελλο Α’ Κατηγορίας που διεξήχθη στη Θεσσαλονίκη με 66,28 μέτρα. Εξασφάλισε τη συμμετοχή της στο Ευρωπαϊκό Πρωτάθλημα Στίβου 2006 με επίδοση 67,17 μέτρα και εκεί κατάφερε για 3 φορά σε 4 μεγάλες διοργανώσεις να προκριθεί στον τελικό του αγωνίσματος με τη 12η επίδοση, 66,83 μέτρα, παρά το γεγονός ότι η επίδοσή της ήταν 22η από τις μετέχουσες, δείγμα σταθερότητας σε μεγάλες διοργανώσεις. Εκεί όμως στάθηκε άτυχη καθώς με επίδοση 67,95 μέτρα, που αποτελεί ρεκόρ χρονιάς, πήρε την 9η θέση χάνοντας για λίγα εκατοστά τη δυνατότητα να κάνει άλλες τρεις προσπάθειες.

Συμμετείχε στο Βαλκανικό Πρωτάθλημα που διεξήχθη στη Βοσνία και Ερζεγοβίνη και με βολή στα 70,33 μέτρα έγινε η πρώτη Ελληνίδα σφυροβόλος που ξεπέρασε το φράγμα των 70 μέτρα σημειώνοντας νέο πανελλήνιο ρεκόρ. Στις 19 Ιουλίου 2008 βελτίωσε το ατομικό της ρεκόρ με 70,38 μέτρα, εξασφαλίζοντας την συμμετοχή της στους Ολυμπιακούς Αγώνες του Πεκίνου.

Επιδόσεις
---------

Η εξέλιξη της Αλεξάνδρας Παπαγεωργίου στη σφυροβολία: 

* 2000 : 57,67μ.
* 2001 : 63,99μ.
* 2002 : 66,49μ.
* 2003 : 69,98μ.
* 2004 : 69,31μ.
* 2005 : 67,13μ.
* 2006 : 70,33μ.
* 2008 : 70,38μ.
* 2011 : 70,54μ.

Παραπομπές
----------

1. ↑  *World Athletics Database*. 177251.

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
--------------------

* Αλεξάνδρα Παπαγεωργίου (επίσημος ιστότοπος)
Το **αεροδρόμιο Γουάιλι Ποστ-Γουίλ Ρότζερς Μεμόριαλ** (IATA: *BRW*, ICAO: *PABR*, FAA LID: *BRW*) είναι ένα διεθνές κρατικό αεροδρόμιο εξυπηρετει το Μπάροου, μια πόλη του Βόρειου Σλόουπ της Αλάσκας. Βρίσκεται πλησίον της Θάλασσας Τσούκτσι και με γεωγραφικό πλάτος 71.29° Β είναι το βορειότερο αεροδρόμιο στο έδαφος των Ηνωμένων Πολιτειών. Το αεροδρόμιο πήρε το όνομά του από τον Αμερικανό χιουμορίστα Γουίλ Ρότζερς και τον αεροπόρο Γουάιλι Ποστ, οι οποίοι έχασαν τη ζωή τους περίπου 14 χιλιόμετρα μακριά στη Θέση Μπάροου εξαιτίας της συντριβής του αεροσκάφους στο οποίο επέβαιναν το 1935.

Αεροσκάφος 737-400 της Alaska Airlines στο αεροδρόμιο Γουάιλι Ποστ-Γουίλ Ρότζερς Μεμόριαλ το 2007.

Εγκαταστάσεις και αεροσκάφη
---------------------------

Το αεροδρόμιο Γουάιλι Ποστ-Γουίλ Ρότζερς Μεμόριαλ διαθέτει ένα ασφάλτινο διάδρομο (7/25), μήκους 2.164 μέτρων.

Για την δωδεκάμηνη περίοδο που έληξε στις 11 Ιανουαρίου 2011, ο αερολιμένας είχε καταγράψει 12.010 κινήσεις αεροσκαφών, με κατά μέσο όρο 33 πτήσεις ανά ημέρα. Από αυτές τις κινήσεις το 50% αφορούσε αεροταξί, το 37% γενική αεροπορία, το 12% τακτικές εμπορικές πτήσεις και λιγότερο από 1% αφορούσε στρατιωτικές. 8 αεροσκάφη είχαν ως βάση τον αερολιμένα εκείνη την ημερομηνία (1 αεριωθούμενο, 3 ελικόπτερα, 1 πολυκινητήριο και 3 μονοκινητήρια αεροσκάφη).

Αεροπορικές εταιρείες και προορισμοί
------------------------------------

### Επιβάτες

| Αεροπορική εταιρεία | Προορισμός 
 |
| --- | --- |
| Alaska Airlines | Άνκορεϊτζ, Ντέντχορς, Φέρμπανκς |
| Ravn Alaska | Άνκορεϊτζ, Άτκασουκ, Νησί Μπάρτερ/Κάκτοβικ, Ντέντχορς, Νόκσιτ, Πόιντ Λέι, Γουέϊνραϊτ |

Στατιστικά
----------

### Στατιστικά

**Οι σημαντικότερες διαδρομές περιόδου Ιουνίου 2010 – Μαΐου 2011**| Θέση | Πόλη | Επιβάτες | Εταιρεία |
| --- | --- | --- | --- |
| 1 | Alaska Άνκορεϊτζ | 22.000 | Alaska, Era Alaska |
| 2 | Alaska Φέρμπανκς | 7.000 | Alaska |
| 3 | Alaska Γουέϊνραϊτ | 3.000 | Era Alaska |
| 4 | Alaska Άτκασουκ | 2.000 | Era Alaska |
| 5 | Alaska Πόιντ Λέι | 1.000 | Era Alaska |
| 6 | Alaska Νόκσιτ | 1.000 | Era Alaska |
| 7 | Alaska Ντέντχορς | 1.000 | Alaska, Era Alaska |
|

Παραπομπές
----------

1. 1 2 3 4  Πρότυπο:FAA-airport. Ομοσπονδιακή Διοίκηση Αεροπορίας. 15 Νοεμβρίου 2012.
2. ↑  «BRW - Barrow, Alaska (Wiley Post–Will Rogers Memorial Airport)». *Great Circle Mapper*.
3. ↑  «About Barrow». City of Barrow. 2012. Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 20 Φεβρουαρίου 2012.
4. ↑  «Wiley Post-Will Rogers Memorial Airport, Barrow, Alaska, USA». *Airnav*. 31 Μαΐου 2012. Ανακτήθηκε στις 7 Ιουνίου 2012.
5. ↑  Research and Innovative Technology Administration (RITA) (Μάιος 2011). «Barrow, AK: Wiley Post/Will Rogers Memorial (BRW)». U.S. Department of Transportation. Ανακτήθηκε στις 2 Φεβρουαρίου 2012.

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
--------------------

* FAA Alaska airport diagram (GIF)
* National Weather Service Barrow, Alaska
Συντεταγμένες: 37°14′16″N 22°1′52″E﻿ / ﻿37.23778°N 22.03111°E﻿ / 37.23778; 22.03111

Ο **Δήμος Οιχαλίας**  του προγράμματος Καποδίστριας ήταν δήμος που λειτούργησε την περίοδο 1999-2010. Συστάθηκε με το πρόγραμμα Καποδίστριας από τη συνένωση των παλαιότερων κοινοτήτων της περιοχής, που αποτέλεσαν στη συνέχεια τα δημοτικά διαμερίσματα του δήμου. Το 2010 καταργήθηκε και εντάχθηκε στον νέο διευρυμένο δήμο Οιχαλίας. Ο δήμος πήρε το όνομά του από την αρχαία πόλη Οιχαλία που βρισκόταν στην περιοχή. Καταλάμβανε έκταση 59.060 στρεμμάτων και είχε (πραγματικό) πληθυσμό 2.797 κατοίκους. Έδρα του ήταν η Μερόπη.

Διαίρεση
--------

Στο δήμο περιλαμβάνονταν τα εξής 10 δημοτικά διαμερίσματα:

 **Δ.δ. Μερόπης** 
* η Μερόπη
* η Αλλαγή
* η Μούστα

**Δ.δ. Ανδανίας**  -- η Ανδανία
**Δ.δ. Καλυβίων**  -- τα Καλύβια
**Δ.δ. Κατσαρού**  -- ο Κατσαρός
**Δ.δ. Λουτρού**  -- το Λουτρόν
**Δ.δ. Οιχαλίας**  -- η Οιχαλία
 **Δ.δ. Πεύκου** 
* το Πεύκον
* οι Αγριλιές

**Δ.δ. Σιάμου**  -- το Σιάμον
**Δ.δ. Σολακίου**  -- το Σολάκιον
**Δ.δ. Φίλια**  -- το Φίλια

Διατελέσαντες δήμαρχοι
----------------------

Ακολουθεί πίνακας με τους εκλεγμένους δημάρχους, του «Καποδιστριακού» Δήμου Οιχαλίας, από το 1999 και μετά. Επίσης μπορείτε να δείτε και τους δημάρχους του «Καλλικρατικού» Δήμου Οιχαλίας, από το 2011 στην υποενότητα Διατελέσαντες Δήμαρχοι Οιχαλίας.

Διατελέσαντες Δήμαρχοι Οιχαλίας| Εκλεγμένοι Δήμαρχοι Οιχαλίας |
| --- |
| Θητεία | 1999 - 2002 | 2003 - 2006 | 2007-2010 |
| Δήμαρχος | Τάσος Χριστόπουλος-Χαντζάρας (1955-2021) | Νικόλαος Μανιάτης | Βασίλειος Βασιλόπουλος |

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
--------------------

* Στοιχεία για το δήμο Οιχαλίας από το Υπουργείο Εσωτερικών Αρχειοθετήθηκε 2003-08-31 στο Wayback Machine.
* Στοιχεία για το δήμο Οιχαλίας από τη Δικτυακή Πύλη Νομαρχιακής Αυτοδιοίκησης Μεσσηνίας

Παραπομπές
----------

1. ↑  «Ε.Ε.Τ.Α.Α. - ΔΗΜΟΤΙΚΕΣ ΕΚΛΟΓΕΣ - ΔΗΜΟΣ ΟΙΧΑΛΙΑΣ».
2. ↑  «Μεσσηνία: Πέθανε ο πρώην δήμαρχος Οιχαλίας, Τάσος Χαντζάρας». *anagnostis.org*. 13 Ιουλίου 2021.

|  |  |  |  |  |  |  |  |  |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| 

| π • σ • ε
Σχέδιο «Καποδίστριας»: Διοικητική διαίρεση του Νομού Μεσσηνίας |
| --- |
|  |
| Δήμοι | 
* Καλαμάτας
* Αβίας
* Αετού
* Αιπείας
* Ανδανίας
* Ανδρούσας
* Άριος
* Αριστομένους
* Αρφαρών
* Αυλώνα
* Βουφράδων
* Γαργαλιάνων
* Δωρίου
* Είρας
* Θουρίας
* Ιθώμης
* Κορώνης
* Κυπαρισσίας
* Λέυκτρου
* Μεθώνης
* Μελιγαλά
* Μεσσήνης
* Νέστορος
* Οιχαλίας
* Παπαφλέσσα
* Πεταλιδίου
* Πύλου
* Φιλιατρών
* Χιλιοχωρίων
 | Νομός Μεσσηνίας |
|  |
| Κοινότητες | 
* Τρικόρφου
* Τριπύλας
 |

 |
Ο **Αλέξιος** άγνωστου λοιπού ονόματος ήταν Έλληνας αγωνιστής της Επαναστάσεως του 1821. Ήταν από την Καλαμάτα και ασχολείτο με το εμπόριο στη Μόσχα. Εκεί μυήθηκε στη Φιλική Εταιρεία. Πούλησε όλα του τα υπάρχοντα και επέστρεψε στην Ελλάδα, όπου διέθεσε πεντακόσιες χιλιάδες γρόσια για την επανάσταση. Τέθηκε επικεφαλής σώματος, το οποίο συντηρούσε με δικές του δαπάνες. Χρησιμοποίησε τις γνώσεις του για τις σχέσεις της Κυβερνήσεως με τους ξένους ναυάρχους.

Πηγές
-----

* *Μεγάλη Στρατιωτική και Ναυτική Εγκυκλοπαιδεία Α-Γ*. Αθήναι: Έκδοσις Μεγάλης Στρατιωτικής και Ναυτικής Εγκυκλοπαιδείας. σελ. 25. Ανακτήθηκε στις 23 Σεπτεμβρίου 2009.
Οι αδιαβατικές μεταβολές είναι πιο απότομες από τις ισόθερμες. Επίσης, μεταξύ δύο ισόθερμων μεταβολών μπορεί να υπάρχει μόνο μία αδιαβατική.
Στη Θερμοδυναμική, **αδιαβατική μεταβολή** ιδανικού αερίου είναι η μεταβολή η οποία συμβαίνει χωρίς το αέριο να ανταλάσσει θερμότητα με το περιβάλλον ({\displaystyle Q=0\,}). Η γραφική παράστασή της σε διάγραμμα πίεσης-όγκου αναπαρίσταται ως μία απότομη κλίση (πιό απότομη από την ισόθερμη) και, αφού {\displaystyle Q=0\,}, ο πρώτος θερμοδυναμικός νόμος γράφεται {\displaystyle W=-\Delta U\,}. Δηλαδή όλο το παραγόμενο έργο προέρχεται απ' τη μείωση της εσωτερικής ενέργειας του αερίου. Σε μία αντιστρεπτή αδιαβατική μεταβολή η εντροπία του συστήματος παραμένει σταθερή.

Ο νόμος που εκφράζει τη μεταβολή αυτή ονομάζεται νόμος του Poisson και
είναι: {\displaystyle p\cdot V^{\gamma }\,} σταθερό, όπου γ ένας καθαρός αριθμός μεγαλύτερος από το ένα.

Στην αδιαβατική μεταβολή το έργο μπορεί να υπολογιστεί από την εξής σχέση: 

{\displaystyle W={\frac {p\_{t}\cdot V\_{t}-p\_{a}\cdot V\_{a}}{1-\gamma }}}
όπου t αναφέρεται στην τελική κατάσταση, και \alpha  αναφέρεται στην αρχική κατάσταση του αερίου σώματος που υπόκειται στην αδιαβατική μεταβολή.

Τέλος, οι αδιαβατικές μεταβολές χωρίζονται σε:

* Αδιαβατικές εκτονώσεις/ψύξεις, όπου αυξάνεται ο όγκος και μειώνεται η θερμοκρασία του αερίου.

Με τον όρο **αδιαβατική ψύξη** χαρακτηρίζεται η απώλεια θερμότητας μιας μάζας αέρος, που οφείλεται στη διαστολή της στην ελεύθερη ατμόσφαιρα.

Ο αέρας στην ατμόσφαιρα, εκτός από την καθ΄ ύψος ελάττωση της θερμοκρασίας του, ψύχεται και αδιαβατικά. Δηλαδή η μάζα αέρoς που βρίσκεται κοντά στο έδαφος θερμαίνεται, στη συνέχεια διαστέλλεται και γενόμενη ελαφρότερη αρχίζει ν΄ ανεβαίνει υψηλότερα. Η διαστολή της ανερχόμενης αυτής αέριας μάζας έχει ως συνέπεια την πτώση της θερμοκρασίας της αφού τα μόριά της αρχίζουν ν΄ απομακρύνονται μεταξύ τους. Αυτή η μετακίνηση όμως των μορίων σημαίνει ακόμη παραγωγή έργου. Για να παραχθεί λοιπόν αυτό το έργο απαιτείται κάποια ενέργεια και σαν τέτοια ενέργεια ξοδεύεται η θερμότητα που έχει αυτή η αέρια μάζα.

Αυτός ο τρόπος ελάττωσης της θερμότητας της αέρινης μάζας που ανέρχεται, στην επιστήμη της θερμοδυναμικής χαρακτηρίζεται **αδιαβατική ψύξη**, που σημαίνει, ψύξη χωρίς επίδραση θερμοκρασίας περιβάλλοντος, στη δε Μετεωρολογία ισούται αυτή με 1 βαθμό Κελσίου για κάθε 100 μέτρα περίπου ανύψωση ξηρού αέρα.

Η αδιαβατική ψύξη, εν προκειμένω ψύξη με διαστολή ή εκτόνωση, παίζει σημαντικό ρόλο στην ισορροπία των αέριων μαζών στην ατμόσφαιρα. 

* Αδιαβατικές συμπιέσεις/θερμάνσεις, όπου ο όγκος μειώνεται και η θερμοκρασία του αερίου αυξάνεται.

Δείτε επίσης
------------

* Θερμοβαθμίδα