recursal/SuperWikiNEXT-32B huggingface dataset:
Η **Σουργκουτζία** είναι μια Ινδοάρια γλώσσα που ομιλείται στο Τσατίσγκαρ. Ανήκει στην υποομάδα των Ανατολικών Χίντι.

Ομιλητές
--------

Ομιλείται κυρίως ομιλείται στις επαρχίες Σουργκούτζα, Τζασπούρ και Κορίγια του Τσατίσγκαρ, και σε ένα μικρότερο βαθμό στις επαρχίες Ραϊγκάρ και Κόρμπα. 

Οι ομιλητές της Σουργκουτζία συχνά συγχέονται με εκείνους των Τσατισγκαρικών. Επιπλέον, όπως συμβαίνει με πολλές γλώσσες Χίντι και άλλες περιφερειακές γλώσσες, η Σουργκουτζία συχνά έχει υπαχθεί στο σφαιρικό υποστήριγμα των Πρότυπων Χίντι, λόγω εσφαλμένης, αυθαίρετης ή πολιτικά ωθούμενης κατηγοριοποίησης.

Ταξινόμηση
----------

Προηγουμένως θεωρούταν από πολλούς ως διάλεκτος των Τσατισγκαρικών, και έχει οριστεί ως τέτοια από το γλωσσολόγο Τζορτζ Α. Γκρίρσον στην ολοκληρωμένη *Γλωσσική Έρευνα της Ινδίας*. Πράγματι, η Σουργκουτζία κατέχει μια λεξιλογική ομοιότητα 71%-76% με τα Τσατισγκαρικά, σύμφωνα με τον Εθνολόγο. Τα τελευταία χρόνια, ωστόσο, η Σουργκουτζία έχει αναγνωρισθεί ως μια ξεχωριστή γλώσσα.

Παραπομπές
----------

1. ↑  Hammarström, Harald· Forkel, Robert· Haspelmath, Martin· Bank, Sebastian, επιμ. (2016). «Surgujia». *Glottolog 2.7*. Jena: Max Planck Institute for the Science of Human History.
2. ↑
3. ↑  «Αρχειοθετημένο αντίγραφο» (PDF). Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο (PDF) στις 7 Σεπτεμβρίου 2014. Ανακτήθηκε στις 1 Ιουλίου 2018.
4. ↑
Ο **Δανιήλ Αλλαλούφ** (1881 - 1943) ήταν Ελληνοεβραίος πολιτικός.

Βιογραφικά στοιχεία
-------------------

Υπήρξε ασφαλιστής στο επάγγελμα. Στις εκλογές του 1932 εξελέγη βουλευτής Θεσσαλονίκης με το Λαϊκό Κόμμα και επανεξελέγη σε αυτές του 1933. Τον Μάιο, όμως, του ίδιου έτους ακυρώθηκε η εκλογή του. Επανεξελέγη στις εκλογές του 1935. Διετέλεσε αντιπρόεδρος του Λαϊκού Πολιτικού Συνδέσμου Μακεδονίας.

Με την είσοδο των Γερμανών στην Ελλάδα συνελήφθη και μεταφέρθηκε στο στρατόπεδο συγκέντρωσης του Άουσβιτς - Μπίρκεναου, όπου και εκτελέστηκε το 1943.

Πηγές
-----

1. 1 2  Βουλή των Ελλήνων, Μητρώον Πληρεξουσίων, Γερουσιαστών και Βουλευτών. 1822-1935, Αθήνα 1986, σελ. 188 - 189(pdf)
2. ↑  Εκδήλωση μνήμης για τους Θεσσαλονικείς βουλευτές που εξόντωσαν οι ναζί, από την ιστοσελίδα tvxs.gr
Η **Αλεξάνδρα Κανελλοπούλου** (1921 - 24 Ιουλίου  2008) ήταν ιδρύτρια του Μουσείου Παύλου και Αλεξάνδρας Κανελλοπούλου.

Βιογραφία
---------

Γεννήθηκε στην Αθήνα και ήταν κόρη του Δημήτριου Λόντου, βουλευτή και υπουργού, και της Μελπομένης Σκαμπαβία. Από την πλευρά του πατέρα της καταγόταν από την οικογένεια Λόντου και ήταν δισέγγονη του Ανδρέα Χ. Λόντου καθώς και ανιψιά του Στέφανου Στρέιτ και του Δημήτριου Μάξιμου, ενώ από την πλευρά της μητέρας της καταγόταν από τη Σύρο και ήταν μικρανιψιά του ευεργέτη Ιωάννη Βαρδάκα (ήταν αδερφός της γιαγιάς της). Κατά τη διάρκεια του Ελληνοϊταλικού πολέμου συμμετείχε ως εθελόντρια αδερφή, υπηρεσία για την οποία τιμήθηκε με πολεμικό μετάλλιο από το Υπουργείο Στρατιωτικών. Το 1972 , μαζί με τον σύζυγό της Παύλο Κανελλόπουλο, δώρισαν στο ελληνικό κράτος τη συλλογή αρχαίων που είχαν δημιουργήσει, ιδρύοντας παράλληλα το μουσείο "Παύλου και Αλεξάνδρας Κανελλοπούλου" στην Πλάκα. Αργότερα, το 1999, η Αλεξάνδρα Κανελλοπούλου ίδρυσε το ομώνυμο ίδρυμα, στο οποίο έχει διατελέσει πρόεδρος.

Επίσης χρημάτισε αντιπρόεδρος του Μουσικού Σωματείου «Τζίνα Μπαχάουερ», ενώ τιμήθηκε με το αργυρό μετάλλιο από την Ακαδημία Αθηνών για τις ενέργειές της στην επέκταση του μουσείου και για τις δωρεές της προς το ελληνικό κράτος. Κατοικούσε στην Αθήνα σε διαμέρισμα επί της οδού Ηρώδου Αττικού.

Απεβίωσε στην Αθήνα το 2008 και ενταφιάστηκε στο Α΄ Νεκροταφείο Αθηνών. Ήταν παντρεμένη με τον Παύλο Κανελλόπουλο και δεν είχε παιδιά.

Παραπομπές
----------

1. 1 2 3 4  pacf.gr/en/paul-alexandra-canellopoulos/alexandra-canellopoulos/. Ανακτήθηκε στις 3  Αυγούστου 2020.
2. ↑  pacf.gr/en/paul-alexandra-canellopoulos/paul-canellopoulos/. Ανακτήθηκε στις 3  Αυγούστου 2020.
3. 1 2  Βιογραφικό Κανελλοπούλου Αρχειοθετήθηκε 2008-08-07 στο Wayback Machine. άρθρο από το in.gr

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
--------------------

* Η συλλογή των κεραμεικών του Μουσείου Κανελλοπούλου (Αρχείο ντοκιμαντέρ της ΕΡΤ)

|  |  |
| --- | --- |
| 

|  |
| --- |
| * Πύλη:Βιογραφίες
* Πύλη:Τέχνη
* Πύλη:Ελλάδα
 |

 |
Η **Αλεξάνδρα Σεργκιέγεβνα Αλμπεντίνσκαγια** (ρωσικά: Алекса́ндра Серге́евна Альбединская‎, 30 Νοεμβρίου 1834 - 12 Σεπτεμβρίου 1913) ήταν Ρωσίδα ευγενής και αυλική.

Η Αλεξάνδρα Αλμπεντίνσκαγια ήταν η βασιλική ερωμένη του Τσάρου Αλέξανδρου Β' της Ρωσίας από τις αρχές του 1850 έως το 1862.

Βιογραφία
---------

Η Αλεξάνδρα Αλμπεντίνσκαγια γεννήθηκε από τον πρίγκιπα αρχιχθαλαμηπόλο Σεργκέι Αλεξέεβιτς Ντολγκορούκοφ και τη Μαρία Αλεξάντροβνα, κόμισσα της Απραξίνα.

Η Αλεξάνδρα Αλμπεντίνσκαγια ήταν απόγονος ενός μέλους του Ανώτατου Συμβουλίου Προστασίας του Πρίγκιπα Πέτρου Β', Αλεξέι Γκριγκορίεβιτς Ντολγκορούκοφ. Η Αλεξάνδρα Σεργκέεβνα ήταν μακρινή συγγενής της πριγκίπισσας Εκατερίνα Μιχαηλόβνα Ντολγκορούκοβα (1847-1922) (ήταν η τέταρτη εξαδέλφη του Μιχαήλ Μιχαϊλόβιτς, πατέρας της μελλοντικής πριγκίπισσας Γιούριεβσκαγια).  Η Αλεξάνδρα Αλμπεντίνσκαγια είχε τέσσερις αδελφούς (Νικόλαος, Αλέξανδρος, Αλέξιος, Δημήτριος) και τέσσερις αδελφές (Άννα, Μαργαρίτα, Βαρβάρα, Μαρία). 

Η Αλεξάνδρα Αλμπεντίνσκαγια βαφτίστηκε στις 20 Νοεμβρίου 1834 στον καθεδρικό ναό της αυλής στο Χειμερινό Παλάτι με την παρουσία της αυτοκράτειρας Αλεξάνδρας Φεοντόροβνα και του Μεγάλου Δούκα Αλέξανδρου Νικολάεβιτς (ο μελλοντικός Αλέξανδρος Β').

### Δεσποινίδα των Τιμών

Το 1853, η Αλεξάνδρα Αλμπεντίνσκαγια διορίστηκε δεσποινίδα των τιμών στην αυλή της αυτοκράτειρας Μαρία Αλεξάντροβνα. Διορίστηκε για να «σωθεί από την καταπίεση στο σπίτι». Σύμφωνα με την Άννα Τυουτσέβα, είχε αρχικά φιλικές σχέσεις με την Αλεξάνδρα Αλμπεντίνσκαγια, αλλά στη συνέχεια «ενστικτωδώς ένιωσα κάποιο είδος απομόνωσης στο σύνολό της, που με έκανε να συγκρατηθώ επίσης».

Παραπομπές
----------

1. 1 2  «Dictionary of Women Worldwide» (Αγγλικά) Gale, Yorkin Publications. Ντιτρόιτ. 2006. ISBN-13 978-0-7876-7585-1.
2. ↑  Долгоруковы // Большая российская энциклопедия / С. Л. Кравец. — М.: Большая Российская энциклопедия (издательство), 2007. — Vol. 9. — P. 214. — 767 p. — 65 000 экз. — (ISBN 978-5-85270-339-2).
3. ↑
4. ↑  Pyotr Petrov (2010). *The History of the Clans of the Russian Nobility*. σελίδες 240, 248. ISBN 978-5-699-33485-8.
Ένα **δημοψήφισμα για την εδαφική διαφωνία με την Μπελίζε** , πραγματοποιήθηκε στη Γουατεμάλα την Kυριακή 15 Aπριλίου του 2018. Οι ψηφοφόροι ρωτήθηκαν αν η κυβέρνηση της Γουατεμάλας έπρεπε να ζητήσει από το Διεθνές Δικαστήριο την οριστική επίλυση της εδαφικής διαφοράς, ως μέρος της δέσμευσης που υπεγράφη τον Δεκέμβριο του 2008 μεταξύ της Γουατεμάλας και της Μπελίζε. Ο Γουατεμαλανός αντιπρόεδρος, Ιάφεθ Καμπρέρα, δήλωσε ότι το Μπελίζ θα απαντήσει με τη διεξαγωγή δικού του δημοψηφίσματος τον Μάιο του 2018, όμως η Μπελίζε κυκλοφόρησε μια δήλωση διαψεύδοντας την διεξαγωγή. Ειδικότερα, δήλωσε ότι μάλλον θα διεξαγάγει το δημοψήφισμα μετά την επαναληπτική διαδικασία εγγραφής στους εκλογικούς καταλόγους, προκειμένου να εξασφαλιστεί μια ακριβής και δίκαιη ψηφοφορία.

Πλαίσιο
-------

  Μη αμφισβητούμενη περιοχή  Αμφισβητούμενη περιοχή

  

Περίπου 7,5 εκατομμύρια άτομα εγγράφηκαν για να ψηφίσουν στο δημοψήφισμα. Τα μέλη των ενόπλων δυνάμεων (της Αεροπορίας, Στρατού και Ναυτικού), όσοι βρίσκονταν στη φυλακή, και οι Γουατεμαλανοί που ζουν στο εξωτερικό δεν μπορούσαν να ψηφίσουν.

### Ερώτημα

Το ερώτημα του δημοψηφίσματος ήταν "συμφωνείτε ότι οποιαδήποτε νομική αξίωση της Γουατεμάλας κατά της Μπελίζε σχετικά με τις χερσαίες και τις νησιωτικές περιοχές και σε οποιεσδήποτε θαλάσσιες περιοχές που σχετίζονται με τα εδάφη αυτά θα πρέπει να υποβληθεί στο Διεθνές Δικαστήριο για την τελική διευθέτηση και ότι καθορίζει τελικά τα όρια των αντίστοιχων εδαφών και περιοχών από τις δύο χώρες;".

Αποτελέσματα
------------

| Επιλογή | Ψήφοι | % |
| --- | --- | --- |
| Ναι | 1.780.530 | 95,88 |
| Όχι | 76.602 | 4,12 |
| Άκυρα/λευκά | 147.597 | – |
| **Συνολικά** | **2.004.729** | **100** |
| Εγγεγραμμένοι ψηφοφόροι/προσέλευση | 7.522.920 | 26,65 |
| Πηγή: TSE |


|  |  |  |  |  |
| --- | --- | --- | --- | --- |
|  |  |  |  |  |

Παραπομπές
----------

1. ↑  «Guatemala avalará en las urnas el 15 de abril diferendo con Belice». Prensa-latina.cu. Ανακτήθηκε στις 15 Απριλίου 2018.
2. ↑  «Guatemaltecos irán a las urnas en 2018 por el referéndum con Belice | Publinews». Publinews.gt. Ανακτήθηκε στις 15 Απριλίου 2018.
3. ↑  «Belize Government rejects referendum date by Guatemala's Vice President» (στα αγγλικά). *Belize News and Opinion on www.breakingbelizenews.com*. 2018-04-16.. Ανακτήθηκε στις 2018-04-17.
4. ↑  «Órgano electoral da luz verde a comicios generales». s21.com.gt. Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 13 Μαρτίου 2016. Ανακτήθηκε στις 7 Σεπτεμβρίου 2015.
Ο **Δημήτρης Ζ. Νικήτας** (γεν. 1949) είναι Έλληνας ακαδημαϊκός, με πεδίο ειδίκευσης την λατινική γλώσσα και λογοτεχνία.

Βιογραφία
---------

Γεννήθηκε στην Θεσσαλονίκη. Σπούδασε κλασική φιλολογία στην Φιλοσοφική Σχολή του ΑΠΘ από το 1967 έως το 1971 και αργότερα γερμανική φιλολογία από το 1974 έως το 1977. Συνέχισε από το 1974 και έπειτα ως ακαδημαϊκός στη Φιλοσοφική Σχολή του ΑΠΘ και έγινε τακτικός καθηγητής, αφού πρώτα απετέλεσε βοηθός καθηγητή. 

Από το 1977 έως το 1981 έκανε το μεταπτυχιακό του στα πανεπιστήμια Μάνχαϊμ και Χαϊδελβέργης στη δυτική Γερμανία. Εκεί εξεπόνησε την διατριβή του. Συνέχισε για δύο χρόνια τις μεταδιδακτορικές του έρευνες σε Γερμανία, Γαλλία και Ιταλία ως υπότροφος του ιδρύματος Αλεξάντερ φον Χούμπολτ.

Απετέλεσε διευθυντής του Τομέα Κλασικών Σπουδών, Διευθυντής του Προγράμματος Μεταπτυχιακών Σπουδών και Πρόεδρος του Τμήματος Φιλολογίας καθώς και Μέλος της Επιτροπής Ερευνών και της Συγκλήτου του Αριστοτελείου Πανεπιστημίου Θεσσαλονίκης. Έχει αποτελέσει προσκεκλημένος καθηγητής σε πανεπιστήμια της Ελλάδας και του Εξωτερικού. Από το 2014 διδάσκει λατινική πατρολογία στην Κινσάσα στην ΛΔ Κονγκό και είναι μέλος επιστημονικών εταιρειών, στην Ελλάδα και αλλού. Έχει εκδόσει επιστημονικά μονογραφήματα και κείμενα σε περιοδικά και θεωρήσεις, εντός και εκτός Ελλάδας, αλλά και εκλαϊκευμένα γραπτά σε εφημερίδες και περιοδικά. 

Έχει επίσης εκπονήσει την δεκαπεντασέλιδη εισαγωγή στη λατινική γλώσσα και λογοτεχνία, που διδάσκεται στη θεωρητική κατεύθυνση του Λυκείου. Η εισαγωγή αυτή, λόγω της απαιτούμενης αποστήθισης, του υπερβολικά μεγάλου αριθμού ονομάτων και έργων, αλλά και την παρουσία πολλών ιστορικών όρων/γεγονότων που δεν έχουν διδαχθεί οι μαθητές, έχει προκαλέσει πολλές αντιδράσεις, με μαθητές και καθηγητές να ζητούν την κατάργησή της.

Εργογραφία
----------

* Ιστορία της Ρωμαϊκής Λογοτεχνίας του Μίχαελ φον Άλμπρεχτ, σε δύο τόμους, επιμέλεια/μετάφραση στα ελληνικά: Δ.Ζ. Νικήτας.
* Μετέφρασε το βιβλίο Ελληνικά Γράμματα και Λατινικός Μεσαίωνας του Βάλτερ Μπέρσιν.
* Μετέφρασε επίσης την μονότομη Εισαγωγή στην Αρχαιογνωσία της Ρώμης του Φριτς Γκραφ.
* Δ.Ζ. Νικήτας, Λεωνίδας Τρομάρας, Σύγχρονο Λατινοελληνικό Λεξικό (University Studio Press, Θεσσαλονίκη 2019).

Παραπομπές
----------

1. ↑  «Νικήτας Δημήτριος | Τμήμα Φιλολογίας». *www.lit.auth.gr*. Ανακτήθηκε στις 20 Ιουνίου 2022.
2. ↑  «Πανελλήνιες 2022: Medicaminafaciei (ή περί Λατινικών και άλλων δαιμονίων)». *Alfavita*. Ανακτήθηκε στις 20 Ιουνίου 2022.

|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
| Καθιερωμένοι όροι | 
* WorldCat
* VIAF: 56623192
* LCCN: n88092355
* ISNI: 0000 0000 6128 938X
* GND: 1158831811
* SELIBR: 195942
* SUDOC: 028400526
* BNF: cb12024310z (data)
* BIBSYS: 15032692
* BNE: XX1127797
* CiNii: DA04947787

 |

 |
Ο **Αλεμάνο Αντιμάρι** (Alamanno Adimari) (Φλωρεντία, 1362 - Τίβολι, 17 Σεπτεμβρίου 1422) ήταν Ιταλός καθολικός αρχιεπίσκοπος και ψευδοκαρδινάλιος που διορίστηκε από τον αντίπαπα Ιωάννη XXIII.

Βιογραφία
---------

Γεννημένος στη Φλωρεντία, ανήκε στην ευγενή οικογένεια Αντιμάρι, ήταν ιερέας της ενορίας του Αγίου Στεφάνου στη Μοντιγκλιάνα. Το 1400 διορίστηκε επίσκοπος Φλωρεντίας από τον Πάπα Βονιφάτιο Θ΄, αλλά αποτυγχάνοντας να καταλάβει την επισκοπή, τον επόμενο χρόνο μετατέθηκε στην αρχιεπισκοπική εκκλησία του Τάραντα. Το 1406 στάλθηκε ως αρχιεπίσκοπος στην Πίζα. Θα παραμείνει στο τιμόνι αυτής της αρχιεπισκοπής μέχρι το 1411. Την περίοδο αυτή, το 1409, έγινε η Σύνοδος της Πίζας.

Έγινε καρδινάλιος ("ψευδοκαρδινάλιος") από τον αντίπαπα Ιωάννη ΚΓ΄ στις 6 Ιουνίου 1411. Ο Πάπας τον έστειλε πρεσβεία στη Γαλατία με το προνόμιο να παραχωρήσει τη γιορτή του Αγίου Ιωσήφ σε όλες τις πόλεις και τις επαρχίες που υπάγονται στην πρεσβεία του.

Στη συνέχεια πήγε στην Ισπανία, για να αποκαταστήσει στο βασίλειο την ενότητα της Ρωμαϊκής Εεκκλησίας, από την οποία είχε χωριστεί υπακούοντας στον αντίπαπα Βενέδικτο ΙΓ'. Ο Πάπας Μαρτίνος Ε΄ τον έκανε αρχιερέα της βασιλικής του Βατικανού και του ανέθεσε ένα νέο ταξίδι στην Αραγονία, για να συναντήσει τον αντίπαπα Βενέδικτο ΙΓ'. Το 1422, στο ταξίδι της επιστροφής του, αρρώστησε από την πανώλη και πέθανε στο Τιβολι Κηδεύτηκε στην εκκλησία της Σάντα Μαρία Νουόβα στη Ρώμη.

Παραπομπές
----------

1. ↑  (Αγγλικά) *CERL Thesaurus*. Consortium of European Research Libraries. cnp00556188.
2. ↑  «Catholic-Hierarchy.org» (Αγγλικά) Ηνωμένες Πολιτείες Αμερικής. adimaria. Ανακτήθηκε στις 13  Οκτωβρίου 2020.
3. 1 2 3 4  adimaria.
4. ↑  trnt.
5. ↑  pisa.
6. ↑  «Catholic-Hierarchy.org» (Αγγλικά) Ηνωμένες Πολιτείες Αμερικής. adimaria. Ανακτήθηκε στις 5  Φεβρουαρίου 2021.
7. 1 2 3 4 5 6  Alamanno Cardinal Adimari - Catholic-Hierarchy

Βιβλιογραφία
------------

* *La chiesa fiorentina*, Curia arcivescovile, Firenze 1970.
* Gaetano Moroni, *Dizionario di erudizione storico-ecclesiastica*, 1, pp. 90-91

  


|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
| Καθιερωμένοι όροι | 
* VIAF: 22951889
* ISNI: 0000 0000 1355 648X
* GND: 119455463

 |

 |
Το **Ανεμολόγιο** είναι δημοφιλής  βραδινή εκπομπή λόγου και επικοινωνίας που μεταδίδεται από τον ραδιοφωνικό σταθμό Real FM 97.8. από τη Δευτέρα έως τη Παρασκευή κατά τις ώρες 23:00-02:00. 

Παρουσιαστής και συντονιστής της εκπομπής είναι ο δημοσιογράφος Κωνσταντίνος Λαβίθης .

Το μουσικό θέμα έχει συνθέσει ο ηχολήπτης Νίκος Χατζηιωαννίδης με σήμα της εκπομπής είναι το χαρακτηριστικό ουρλιαχτό ενός λύκου.

Με το «Ανεμολόγιο» επικοινωνούν σε πραγματικό χρόνο ακροατές του σταθμού, κυρίως με τηλεφωνικές κλήσεις αλλά και μέσω ηλεκτρονικής επικοινωνίας. Ο κανόνας της εκπομπής είναι ότι κάθε ακροατής έχει δικαίωμα τηλεφωνικής παρέμβασης μόνο μια φορά την εβδομάδα με σκοπό να ακούγονται όσο το δυνατόν διαφορετικές φωνές. Οι παρεμβαίνοντες μπορούν να διατηρήσουν την ανωνυμία τους και αναπτύσσουν τις απόψεις τους πάνω σε ζητήματα που τους προβληματίζουν, ή σύμφωνα με τη θεματολογία ειδικών εκπομπών που καθορίζονται απ' τον παρουσιαστή και ονομάζονται θεματικές βραδιές, κάτι που πρώτο το Ανεμολόγιο καθιέρωσε.

Το Ανεμολόγιο ξεκίνησε να μεταδίδεται το 2005 από τον ραδιοφωνικό σταθμό ΣΚΑΪ. Τον Αύγουστο του 2013 η εκπομπή άλλαξε ραδιοφωνική στέγη μετακομίζοντας στον Real fm 97,8.

Παραπομπές
----------

1. ↑  Μετρήσεις της Focus BARI - ΑΕΜΑΡ e-tetradio.gr (Μάρτιος 2010)
2. ↑  «Ο Κωνσταντίνος Λαβίθης είναι Νο.1 επιλογή και στις 5 ώρες της εκπομπής του».
3. ↑  «Ο Κωνσταντίνος Λαβίθης απαντά στις 10 ερωτήσεις του KoolNews.gr». Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 18 Φεβρουαρίου 2022. Ανακτήθηκε στις 18 Φεβρουαρίου 2022.
4. ↑  «Περάσαμε ένα βράδυ στο «Ανεμολόγιο» του Λαβίθη».
Οι **Διάλεκτοι Στοκχόλμης** (σουηδικά: Stockholmska‎) είναι οι μορφές της σουηδικής που ομιλούνται στη Στοκχόλμη. Είναι δύσκολο να βρεθεί ένας ακριβής ορισμός που να περιλαμβάνει τις ιδιαιτερότητές της διαλέκτου, καθώς η κοσμοπολίτικη κουλτούρα και η πρώιμη υιοθέτηση συνάγουν μια μεγάλη ποικιλία διεθνών επιρροών που στη συνέχεια εξαπλώνονται στην υπόλοιπη Σουηδία και, καθώς η Στοκχόλμη είναι μια εξαιρετικά αστικοποιημένη περιοχή, οι διάλεκτοι της Στοκχόλμης είναι είναι πιο πιθανό να υποστούν γρήγορες αλλαγές από ό,τι οι διάλεκτοι που ομιλούνται στις αγροτικές περιοχές.

Ορισμένες καταλήξεις λέξεων είναι χαρακτηριστικές για τις διαλέκτους της Στοκχόλμης. Όταν χρησιμοποιούνταν οι ανεμόμυλοι τους έδιναν γυναικεία ονόματα που τελείωναν σε *-an*. Για παράδειγμα, ένας ανεμόμυλος που ανήκει σε έναν Ολλανδό (holländare) θα ονομαζόταν Holländskan («Ολλανδέζα»). Η κατάληξη *-an* υιοθετήθηκε αργότερα και για άλλες περιοχές. Για παράδειγμα, το Kungsträdgården έγινε Kungsan και bibliotek ("βιβλιοθήκη") έγινε bibblan. 

Μια άλλη κατάληξη είναι *το -is* από τα λατινικά  αν και στην πράξη χρησιμοποιείται περίπου ως υποκοριστικό ή για να προσθέσει εξοικείωση. Παραδείγματα περιλαμβάνουν Medis (Medborgarplatsen) ή Rålis (Rålambshovsparken). Μερικές από αυτές τις λέξεις, όπως dagis για daghem («προσχολικός»), έχουν διαδοθεί στην καθομιλουμένη σουηδική γενικά.

Παραπομπές
----------

1. ↑  Svenska dialektmysterier, SVT, February 1, 2006
Η **παθογένεση** μιας ασθένειας είναι ο βιολογικός μηχανισμός (ή μηχανισμοί) που οδηγεί σε μια ασθένεια. Ο όρος μπορεί επίσης να περιγράψει την προέλευση και την ανάπτυξη της νόσου και εάν είναι οξεία, χρόνια ή υποτροπιάζουσα.

Περιγραφή
---------

Οι τύποι παθογενέσεων περιλαμβάνουν μικροβιακή λοίμωξη, φλεγμονή, κακοήθεια και νέκρωση των ιστών. Για παράδειγμα, η βακτηριακή παθογένεση είναι ο μηχανισμός με τον οποίο τα βακτήρια προκαλούν μολυσματικές ασθένειες.

Οι περισσότερες ασθένειες προκαλούνται από πολλαπλές διαδικασίες. Για παράδειγμα, ορισμένοι καρκίνοι προκύπτουν από δυσλειτουργία του ανοσοποιητικού συστήματος (όγκοι του δέρματος και λέμφωμα μετά από μεταμόσχευση νεφρού, το οποίο απαιτεί ανοσοκαταστολή).

Οι παθογόνοι μηχανισμοί μιας ασθένειας (ή κατάστασης) ενεργοποιούνται από τις υποκείμενες αιτίες, οι οποίες εάν ελεγχθούν επιτρέπουν την πρόληψη της νόσου. Συχνά, μια πιθανή αιτία εντοπίζεται από επιδημιολογικές παρατηρήσεις πριν μπορέσει να εξαχθεί παθολογική σύνδεση μεταξύ της αιτίας και της νόσου. Η παθολογική προοπτική μπορεί να ενσωματωθεί άμεσα σε μια επιδημιολογική προσέγγιση στο διεπιστημονικό πεδίο της μοριακής παθολογικής επιδημιολογίας. Η μοριακή παθολογική επιδημιολογία μπορεί να βοηθήσει στην αξιολόγηση της παθογένεσης και της αιτιώδους συνάφειας με τη σύνδεση ενός πιθανού παράγοντα κινδύνου με μοριακές παθολογικές υπογραφές μιας ασθένειας. Έτσι, το παράδειγαμ μοριακής παθολογικής επιδημιολογίας μπορεί να προωθήσει την περιοχή της αιτιώδους συναγωγής.

Δείτε επίσης
------------

* Αιτιώδης συναγωγή
* Αλατογένεση
* Επιδημιολογία
* Μοριακή παθολογική επιδημιολογία
* Μοριακή παθολογία
* Παθολογία
* Παθοφυσιολογία

Παραπομπές
----------

1. ↑  Φοξ Α. (2010). *General aspects of bacterial pathogenesis*. Ιατρική Σχολή Πανεπιστημίου της Νότιας Καρολίνας: Microbiology and Immunology On-line Textbook.
2. ↑  *A dictionary of epidemiology* (6th έκδοση). Οξφόρδη: Πανεπιστήμιο της Οξφόρδης. 2014. ISBN 9780199976737.
3. ↑  Last, JM, επιμ. (2000). *A Dictionary of Epidemiology* (4th έκδοση). Οξφόρδη: Πανεπιστήμιο της Οξφόρδης. σελ. 132. ISBN 978-0-19-977434-0.
4. ↑  «Lifestyle factors and microsatellite instability in colorectal cancer: the evolving field of molecular pathological epidemiology». *J. Natl. Cancer Inst.* **102** (6): 365–7. 2010. doi:10.1093/jnci/djq031. PMID 20208016.
5. ↑  «Molecular pathological epidemiology of colorectal neoplasia: an emerging transdisciplinary and interdisciplinary field». *Gut* **60** (3): 397–411. 2011. doi:10.1136/gut.2010.217182. PMID 21036793.

Περαιτέρω ανάγνωση
------------------

* *Avian influenza: etiology, pathogenesis, and interventions*. Χόπογκ, Νέα Υόρκη: Nova Science Publishers. 2009. ISBN 978-1-60741-846-7.

|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
| Καθιερωμένοι όροι | 
* GND: 4115512-9

 |

 |
Ο **Ρίτσαρντ Νιούμαν** (αγγ.:*Richard Newman*) (γεν.: 2 Νοεμβρίου 1946) είναι Αμερικανο-Καναδός ηθοποιός φωνής, κινηματογράφου και τηλεόρασης που είναι αξιοσημείωτος για τους πολυάριθμους φωνητικούς ρόλους του στο Transformers.

Ο Νιούμαν ξεκίνησε την καριέρα του με τη φωνή του το 1990 με τους Dragon Warrior. Είχε επίσης ρόλους στα Dragon Ball Z, RoboCop: Alpha Commando, Sherlock Holmes in the 22nd Century και Spider-Man Unlimited καθώς και σε InuYasha, Oban Star Racers, MegaMan NT Warrior και Bucky O'Hare and the Toad Wars.
Είναι ίσως περισσότερο γνωστός για τις ερμηνείες του του Rhinox στο Beast Wars: Transformers (Beasties στον Καναδά) και του M. Bison στη σειρά κινουμένων σχεδίων Street Fighter. Ο Νιούμαν έδωσε επίσης τη φωνή του αρχέγονου κακοποιού Phaeton στην τηλεοπτική σειρά κινουμένων σχεδίων Exosquad. Μεταξύ των πιο πρόσφατων ρόλων του είναι ο Bear Hugger (καναδός πυγμάχος) στο Punch-Out!!

Κατά τη διάρκεια της σεζόν του 2011 του φεστιβάλ Bard on the Beach του Βανκούβερ, αναγνωρίστηκε για την ερμηνεία του ως Σάιλοκ στον Έμπορο της Βενετίας και προτάθηκε για βραβείο Τζέσι για "Εξαιρετική ερμηνεία ηθοποιού σε δεύτερο ρόλο, μεγάλο θέατρο". Η πιο πρόσφατη δουλειά του περιλαμβάνει την ερμηνεία του χαρακτήρα του τίτλου στην παραγωγή του 2012 του City Stage New West του Βασιλιά Ληρ, καθώς και τον ρόλο του Tosca στην παραγωγή Doost (Φίλος) του Neworld Theatre.

Άλλες σειρές που έχει δώσει τη φωνή του είναι G.I. Joe Extreme, Gundam SEED, Gundam Wing, InuYasha, Ronin Warriors, Mobile Suit Gundam: Encounters in Space Eiphar Synapse, Yashahime: Princess Half-Demon κλπ.

Παραπομπές
----------
Η **Ντίβιζιονσφορενινγκεν** (δανικά: *Divisionsforeningen*, DF) αποτελεί συνεταιρισμό των 56 ποδοσφαιρικών συλλόγων που αγωνίζονται στα πρωταθλήματα των τριών κορυφαίων κατηγοριών της Δανίας, τη Σούπερλιγκα (Superliga), την 1. Ντίβισιον (1. division) και τη 2. Ντίβισιον (2. division) υπό την αιγίδα της Δανικής Ποδοσφαιρικής Ένωσης (DBU).

Ο συνεταιρισμός στοχεύει στην προώθηση του ποδοσφαίρου στη Δανία και σε μια πραγματική συνεργασία μεταξύ των συλλόγων. Η DF αποτελεί ένα από τα δύο επίσημα διοικητικά όργανα του ποδοσφαίρου στη Δανία, μαζί με τη Δανική Ποδοσφαιρική Ένωση (DBU). Η DF έχει αναλάβει τις διαπραγματεύσεις για τηλεοπτικά δικαιώματα της Σούπερλιγκα (Superliga).

Η DF ίδρυσε τη Royal League A/S, δανική εταιρεία η οποία ήταν υπευθύνη για τη διοργάνωση της Royal League. Η Royal League διεξήχθη σε συνδυασμό με τις αντίστοιχες σουηδικές και νορβηγικές εγχώριες διοργανώσεις.

Παραπομπές
----------

1. ↑  proff.dk

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
--------------------

* Επίσημος ιστότοπος


|  |  |
| --- | --- |
| CC-BY-SA Μετάφραση | Στο λήμμα αυτό έχει ενσωματωθεί κείμενο από το λήμμα Foreningen af Divisionsklubber i Danmark  της Δανικής Βικιπαίδειας, η οποία διανέμεται υπό την GNU FDL και την CC-BY-SA 4.0. (ιστορικό/συντάκτες). |
Το **ρεάλ** υπήρξε νόμισμα του Ισημερινού έως και το 1871. Δεν υπήρχαν υποδιαιρέσεις του νομίσματος αυτού ωστόσο 16 αργυρά ρεάλ ήταν ίσα με 1 χρυσό εσκούδο και το κέρμα των 8 ρεάλ ήταν γνωστό ως πέσο.

Ιστορία
-------

Μέχρι το 1822 κυκλοφορούσε στην περιοχή του Iσημερινού το ισπανικό αποικιακό ρεάλ, αργότερα ακολούθησε το ρεάλ της Κολομβίας και τελικά το 1833 ο Ισημερινός έθεσε στην κυκλοφορία δικό του νόμισμα το οποίο αντικατέστησε όλα τα προϋπάρχοντα με ισοτιμία 1/1. Το 1856 το νόμισμα του Ισημερινού συνδέθηκε με το γαλλικό φράγκο με ισοτιμία 8 ρεάλ = 5 φράγκα (1 ρεάλ = 62 ½ σεντίμ). Από το 1862 εκδόθηκαν και τραπεζογραμμάτια τα οποία έφεραν τις ονομασίες πέσος και ρεάλ. Τελικά το 1871 το ρεάλ αντικαταστάθηκε με το πέσο με αναλογία 8 ρεάλ = 1 πέσο.

Κέρματα
-------

Κόπηκαν αργυρά κέρματα σε ονομαστικές αξίες των ¼, ½, 1, 2, 4 και 8 ρεάλ, καθώς επίσης και 1, 2, 4 και 8 εσκούδο. Το 1858 κόπηκε νόμισμα που έφερε την ονομασία 5 φράνκος (francos) το οποίο ήταν ίσο με 8 ρεάλ και εκδόθηκε για να τονίσει σύνδεση του εθνικού νομίσματος με το γαλλικό φράγκο. Η παραγωγή κερμάτων σταμάτησε το 1862.

Χαρτονομίσματα
--------------

Από το 1862 έως και το 1871 εκδόθηκαν από ιδιωτικές τράπεζες χαρτονομίσματα που εκφράζονταν σε ρεάλ και πέσος.

Πηγές
-----

* Krause, Chester L. and Clifford Mishler (1991). Standard Catalog of World Coins: 1801–1991 (18th ed.). Krause Publications. ISBN 0873411501.
* Pick, Albert (1990). Standard Catalog of World Paper Money: Specialized Issues. Colin R. Bruce II and Neil Shafer (editors) (6th ed.). Krause Publications. ISBN 0-87341-149-8.
Γεωργιανό νεκροταφείο πολέμου στο Τέξελ, Ολλανδία.
Στις 5 Απριλίου 1945 στο νησί Τέξελ, στη Θάλασσα του Βάντεν, στη βόρεια Ολλανδία, ξέσπασε εξέγερση των γεωργιανών στρατιωτών του 882ου Τάγματος Πεζικού «Βασίλισσα Ταμάρα», που ανήκε στη Γεωργιανή Λεγεώνα του Γερμανικού Στρατού, κατά των γερμανικών στρατευμάτων που βρισκόταν στο υπό γερμανική κατοχή νησί. Η εξέγερση, που είναι γνωστή ως **Γεωργιανή εξέγερση στο Τέξελ**, διήρκησε μέχρι την 20η Μαΐου 1945 και κατά τη διάρκειά της έχασαν τη ζωή τους εκατοντάδες Γεωργιανοί και Γερμανοί στρατιώτες καθώς και περισσότεροι από 100 Ολλανδοί. 

Η Γεωργιανή εξέγερση στο Τέξελ ήταν μια από τις τελευταίες πολεμικές συγκρούσεις στην Ευρώπη, στα πλαίσια του Β’ Παγκοσμίου Πολέμου.

Παραπομπές
----------

1. ↑  Zaloga, Steven J (2011). The Atlantic Wall (2): Belgium, The Netherlands, Denmark and Norway. Osprey Publishing. σελ. 57

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
--------------------

*
Το ***Με κομμένη την ανάσα*** (πρωτότυπος τίτλος: ***À bout de souffle***, αγγλ. ***Breathless***) είναι περιπέτεια παραγωγής του 1960 σε σκηνοθεσία και σενάριο Ζαν-Λυκ Γκοντάρ. Πρωταγωνιστές της ταινίας είναι οι Ζαν Πολ Μπελμοντό και Τζιν Σίμπεργκ. Πρόκειται για την πρώτη ταινία μεγάλου μήκους που σκηνοθέτησε ο Γκοντάρ στην οποία ο Μπελμοντό έκανε το ντεμπούτο του ως ηθοποιός.

Η ταινία αποτελεί πρώιμο δείγμα του γαλλικού νέου κύματος και μαζί με τα *400 χτυπήματα (Les Quatre Cents Coups)* του Φρανσουά Τρυφώ και *το Χιροσίμα, αγάπη μου* *(Hiroshima, Mon Amour),* που γυρίστηκαν έναν χρόνο νωρίτερα, επέφερε παγκόσμια αναγνώριση αυτού του νέου είδους κινηματογράφηση*ς.*

Πλοκή
-----

Ένας απατεώνας, Ο Μισέλ Πουακάρ (Ζαν Πολ Μπελμοντό) κλέβει ένα αμερικανικό αυτοκίνητο στη Μασσαλία και ξεκινά για το Παρίσι. Μέσα στο αμάξι ανακαλύπτει ένα πιστόλι και διασκεδάζει παίζοντας και σκοπεύοντας τα αυτοκίνητα με τα οποία διασταυρώνεται. Μέχρι τη στιγμή που πέφτει σε ένα μπλοκ αστυνομικών και για να το αποφύγει πατάει γκάζι, αλλά οι μοτοσικλετιστές τον ακολουθούν. Στρίβει σ' έναν παράπλευρο δρόμο, νομίζοντας ότι ξέφυγε, αλλά πέφτει πάνω σ' έναν αστυνομικό και χωρίς να σκεφτεί, τον πυροβολεί και τον σκοτώνει. Και φεύγει τρέχοντας, πεζός, φορώντας μονάχα το πουκάμισό του. Κάποτε φτάνει απελπισμένος και κυνηγημένος μέχρι το Παρίσι και συναντά μια πανέμορφη Αμερικανίδα, την Πατρίτσια (Τζιν Σίμπεργκ), με την οποία είχε σχέση στο παρελθόν, που πουλά φύλλα της *Χεράλντ Τριμπιούν* στα Ιλίσια Πεδία. Ενώ ο Μισέλ καταζητείται από την αστυνομία, προσπαθεί να κάνει την Πατρίτσια να τον αγαπήσει και να το σκάσει μαζί του για την Ιταλία.

Παραπομπές
----------

1. ↑  Box office information for film at Box Office Story
2. ↑  *Film: Video and DVD Guide 2007*. London: Halliwell's. 2007. σελ. 1. ISBN 978-0-00-723470-7.

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
--------------------

* *Αυτή η σελίδα δεν έχει συνδέσμους στα Wikidata*

|  |  |
| --- | --- |
| 

|  |
| --- |
| * Πύλη:Τέχνη
* Πύλη:Κινηματογράφος
 |

 |
**Η Μεγάλη Ληστεία του Καζίνο** (Πρωτότυπος τίτλος: Melodie En Sous Sol) είναι Γαλλική αστυνομική περιπέτεια του 1963 σε σκηνοθεσία Ανρί Βερνέιγ. Πρωταγωνιστούν οι Ζαν Γκαμπέν και Αλέν Ντελόν.

Πλοκή
-----

Ο κατάδικος Σαρλ (Ζαν Γκαμπέν) αποφυλακίζεται μετά από 5ετή φυλάκιση, αλλά στο μυαλό του έχει την τέλεια νέα ιδέα, που θα του επιτρέψει να τα παρατήσει και να περάσει άνετα τα υπόλοιπα χρόνια της ζωής του. Την "δουλειά" θα την κάνει σε ένα καζίνο στις Κάννες με βοηθό τον νεαρό Φρανσίς (Αλέν Ντελόν) που είχαν μοιραστεί ένα κελί στην φυλακή.

Η δουλειά απαιτεί φινέτσα, οργάνωση, ταχύτητα και απόλυτο συτνονισμό. Το ταλέντο υπάρχει και η διάθεση να τα καταφέρουν και έτσι βάζουν μπροστά το σχέδιο τους. Ο Σαρλ λέει στον Φρανσίς να πάει στο Καζίνο και να δημιουργήσει μια ιστορία κάλυψης ως ένας εύπορος νεαρός της υψηλής κοινωνίας, και να βρει έναν τρόπο για να αποκτήσει πρόσβαση στα παρασκήνια της αίθουσας δεξιώσεων, η οποία είναι ζωτικής σημασίας για την πορεία προς το φρεάτιο του ανελκυστήρα, που είναι και το μόνο μέσο για να φτάσουν στο θησαυροφυλάκιο που βρισκέται στο υπόγειο του κτίριου, και στο οποίο φυλάσσονται όλα τα έσοδα του καζίνο. Ο Φρανσίς θα κάνει αυτό που του είπε ο Σαρλ και θα αρχίσει ένα ειδύλλιο με την ομόρφη χορεύτρια Μπριγκίτε.

Τη νύχτα της ληστείας, ο Φρανσίς θα διαλύσει υπεροπτικά την σχέση με την Μπριγκίτε. Αφού τελειώσει η παράσταση, θα κρύφτει στα παρασκήνια, έπειτα πηγαίνει στην οροφή του καζίνο και θα μπει μέσα στο σύστημα εξαερισμού του καζίνο και τελικά στο φρεάτιο του ανελκυστήρα. Άπο έκει θα περάσει στο δωμάτιο όπου γίνεται η καταμέτρηση, και θα ακινητοποίησει τους υπαλλήλους με την απειλή όπλου και στη συνέχεια θα ανοίξει την πόρτα και θά μέσα και ο Σαρλ, ο οποίος θα βάλει τα χρήματα σε δύο σάκους. Οι δυο τους θα φύγουν με συνολική λεία ένα δισεκατομμύριο φράγκα και ο Φρανσίς θα αναλάβει να κρύψει τα χρήματα σε ένα αποδυτήριο δίπλα από την πισίνα.

Διανομή ρόλων
-------------

* Ζαν Γκαμπέν ως κύριος Σαρλ
* Αλέν Ντελόν ως Φρανσίς Βερλό

Κυκλοφορία
----------

Στην Ελλάδα η ταινία κυκλοφόρησε για πρώτη φορά στις 10 Νοεμβρίου 1963 στις κινηματογραφικές αίθουσες Άστυ, Ελληνίς και Παλλάς στην Αθήνα.

Διακρίσεις
----------

Η ταινία είχε κερδίσει μια υποψηφιότητα για το Διεθνές Βραβείο Σάμιουελ Γκόλντγουιν το 1964.

Παραπομπές
----------

1. ↑  «*Η ΜΕΓΑΛΗ ΛΗΣΤΕΙΑ ΤΟΥ ΚΑΖΙΝΟΥ*» (PDF). *Ψηφιακό Αρχείο Εφημερίδων και Περιοδικού Τύπου - Εθνική Βιβλιοθήκη της Ελλάδος*. **Εφημερίδα Ελευθερία**. 10 Νοεμβρίου 1963. σελ. 2η. Ανακτήθηκε στις 29 Νοεμβρίου 2023.

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
--------------------

* *Η Μεγάλη Ληστεία του Καζίνο*   στην IMDb
Δείτε επίσης: Νεφερτκαού Α΄ και Νεφερτκαού Γ΄

|  |
| --- |
| *Nfr.t kau* |
| **Νεφερτκαού σε ιερογλυφικά** |

Η **Νεφερτκαού Β΄** ήταν αρχαία Αιγύπτια ευγενής, γυναίκα του πρίγκιπα Χουφουχάφ, γιου του φαραώ Χέοπα.

Η Νεφερτκαού και ο Χουφουχάφ είχαν αρκετά παιδιά, περιλαμβανομένων δύο γιων με το όνομα Ουαετκά και Ιουενκά, όπως και μια κόρη που δεν μας έχει διασωθεί το όνομα. Και οι δύο γιοι εμφανίζονται στον τάφο του Χουφουχάφ και της Νεφερτκαού να προσφέρουν πάπυρους. Και οι δύο έχουν τον τίτλο «Γιος του Βασιλιά». Μια κόρη που δεν φέρει όνομα απεικονίζεται πίσω από τους καθιστούς γονείς της στην εσωτερική αίθουσα του μασταμπά. Υπάρχει περίπτωση ένας άλλος αξιωματούχος με το όνομα Χουφουχάφ Β΄ να είναι ο τρίτος γιος του Χουφουχάφ και της Νεφερτκαού.

Τάφος
-----

Η Νεφερτκαού θάφτηκε στο τάφο G 7130 στην Γκίζα, στο ανατολικό πεδίο της Νεκρόπολης της Γκίζας. Ο τάφος ήταν μέρος του διπλού μασταμπα που κατασκευάστηκε για αυτήν και τον σύζυγό της Χουφουχάφ. Σύμφωνα με τον Ράισνερ η κατασκευή του τάφου πρέπει να είχε αρχίσει μέχρι το έτος 17-24 της βασιλείας του Χέοπα.

Η Νεφερτκαού απεικονίζεται στην αίθουσα και στην εσωτερική αίθουσα του μασταμπά. Αποσπάσματα από τις επιγραφές σώζονται και δείχνουν ότι ο Χουχουχάφ Α απεικονίζοταν στο ναΐσκο της. Ο γιος της Ουαετκά απεικονίζεται τουλάχιστον μία φορά.

Η Νεφερτκαού θάφτηκε στο φρεάτιο G 7130 B, το οποίο περιείχε θραύσματα από σαρκοφάγο από κόκκινο γρανίτη. Ο ταφικός θάλαμος είχε χρησιμοποιηθεί εν νέου κατά την πτολεμαϊκή περίοδο. Όταν ανασκάφηκε, βρέθηκε ένα φρεάτιο που οδηγούσε σε ένα ναΐσκο της Ίσιδος, ενώ στο πάτωμα βρέθηκαν διάφορα ουσάμπτι.

Παραπομπές
----------

|  |  |
| --- | --- |
| Commons logoCommons logo | Τα Wikimedia Commons έχουν πολυμέσα σχετικά με το θέμα   **Νεφερτκαού Β΄** |

1. 1 2  Dodson, Aidan and Hilton, Dyan. The Complete Royal Families of Ancient Egypt. Thames & Hudson. 2004. (ISBN 0-500-05128-3)
2. ↑  William Kelly Simpson: *The Mastabas of Kawab, Khafkhufu I and II*
3. ↑  Giza Pyramids Αρχειοθετήθηκε 2008-10-11 στο Wayback Machine. Page for mastaba 7130-7140
4. 1 2 3 4  Porter, Bertha and Moss, Rosalind, *Topographical Bibliography of Ancient Egyptian Hieroglyphic Texts, Statues, Reliefs and Paintings* Volume III: Memphis, Part I Abu Rawash to Abusir. 2nd edition; revised and augmented by Dr Jaromir Malek, 1974. Retrieved from gizapyramids.org
5. ↑  George A. Reisner, *A History of the Giza Necropolis I*, Cambridge: Harvard University Press, 1942, pp 70-74, Retrieved from Giza Digital Library: History of the Giza Necropolis Series Αρχειοθετήθηκε 2011-07-26 στο Wayback Machine.
6. 1 2  George A. Reisner and William Stevenson Smith, A History of the Giza Necropolis II, Appendix B: Cemetery 7000 by George Reisner, Harvard University Press, 1955, pp. 32-39 Appendix B: Cemetery 7000 by George Reisner
Το Δημοπρατήριο Αθηνών
Το **Δημοπρατήριο Αθηνών** είναι πρατήριο που λειτουργεί κατά μήκος της εμπορικής οδού Ηφαίστου, στο ιστορικό τρίγωνο της παλαιάς πόλης των Αθηνών. Ξεκινάει από την πλατεία του Μοναστηρακίου, αναπτύσσεται παραλλήλως της Ερμού και διέρχεται από την Πλατεία Αβησσυνίας όπου πραγματοποιείται υπαίθριο παζάρι παλαιοπωλών, για να καταλήξει στην εμπορική Στοά του Αττάλου στο Θησείο. Φημίζεται για τα πιο οικονομικά προϊόντα που προσφέρει στους κατοίκους και τους επισκέπτες της πόλης συγκριτικά με την Ερμού, όπως ενδεικτικά είδη ρουχισμού, ταξιδιωτικά, στρατιωτικά και τουριστικά είδη καθώς αναπτύσσεται βορείως της τουριστικής οδού Αδριανού.

Ενδιαφέροντα γειτονικά τοπόσημα θεωρούνται το Τζαμί Τζισταράκη, η Βιβλιοθήκη του Αδριανού , η Αρχαία Αγορά της Αθήνας και η Ρωμαϊκή Αγορά στην Πλάκα, ενώ σε κοντινή απόσταση βρίσκεται η Βαρβάκειος συνοικιακή αγορά στην Αθηνάς. Το πρατήριο είναι προσβάσιμο μέσω του Σταθμού του Μοναστηρακίου και θεωρείται τουριστικό πέρασμα από τα γειτονικά κέντρα εστίασης της περιοχής, στην καρδιά του αθηναϊκού εμπορίου, παρουσιάζοντας λαογραφικό ενδιαφέρον διαχρονικά.
Αξιωματικοί της Εθνοφυλακής και της Πανεπιστημιακής Φάλαγγας κατά τη μεσοβασιλεία 1862–1863
Με την ονομασία **Πανεπιστημιακή φάλαγγα** φερόταν ειδικό σώμα, στρατιωτικά συγκροτούμενο, από φοιτητές και καθηγητές του Πανεπιστημίου Αθηνών για τη τήρηση της τάξης μετά τις ταραχές που είχαν σημειωθεί στη πρωτεύουσα αμέσως μετά την αποχώρηση του βασιλιά Όθωνα. Ιδρύθηκε με απόφαση της τότε προσωρινής κυβέρνησης που εκδόθηκε στις 8 Δεκεμβρίου του 1862, επί πρυτανείας Κωνσταντίνου Φρεαρίτη. Σύμφωνα δε με το ΚΒ΄ ψήφισμα της Β΄ Εθνικής συνέλευσης η πανεπιστημιακή φάλαγγα συγκροτήθηκε ως μέρος της τότε εθνοφυλακής και ο αρχηγός της θα εκλέγονταν με ψηφοφορία από τους αξιωματικούς και φοιτητές της φάλαγγας. 

Στη φάλαγγα εκείνη κατατάχθηκαν όλοι οι τότε φοιτητές, αρχικά 612 τον αριθμό, υπό την ανώτατη διοίκηση του αξιωματικού του πεζικού Ιωάννη Ζουμπούλη. Σχηματίσθηκαν έτσι 5 λόχοι από 120 άνδρες έκαστος με λοχαγούς καθηγητές του Πανεπιστημίου. Αργότερα προστέθηκε ένας ακόμη λόχος φθάνοντας σε 840 ένοπλους φοιτητές. Ο δε οπλισμός τους είχε δωρηθεί από τον Δ. Βερναρδάκη, οι δε δαπάνες εξάρτυσης, στρατωνισμού και συσσιτίων είχαν αναληφθεί από το ταμείο του Πανεπιστημίου.

Η φάλαγγα αυτή είχε αναλάβει την ένοπλη φρούρηση της πόλης της Αθήνας και ειδικότερα των υπουργείων και λοιπών δημοσίων καταστημάτων καθώς και του κτιρίου της Εθνοσυνέλευσης (Παλιά Βουλή). Όταν μετά την εγκαθίδρυση του βασιλέως Γεωργίου Α' αποκαταστάθηκε η τάξη, η φάλαγγα αυτή διαλύθηκε, με απόπειρες όμως επανασύστασής της το 1873, όπου έλαβαν χώρα βίαιες σκηνές στη δημιουργία "Οργανισμού Πανεπιστημιακής Φάλαγγας" και κανονισμού άσκησης των φοιτητών στα όπλα, και το 1875 που επανήλθε το αυτό, που όμως ναυάγησαν.

Όταν το 1879 καθορίσθηκε με νόμο η γενική στρατολογία έπαυσε πλέον να γίνεται λόγος για πανεπιστημιακή φάλαγγα.

Πηγές
-----

* "Νεώτερον Εγκυκλοπαιδικόν Λεξικόν Ηλίου" τομ.15ος, σελ. 402
Το **non nobis solum** (Ελληνικά: "όχι μόνο για τους εαυτούς μας") είναι μια λατινική φράση η οποία αποδίδεται στον Μάρκο Τύλλιο Κικέρωνα. Συνήθεις παραλλαγές της είναι το **sed nobis, sed omnibus** ("όχι για εμάς, αλλά για όλους") και το **non nobis solum, sed omnibus**. Σημαίνει ότι οι άνθρωποι οφείλουν να συμβάλλουν στο καλό της ανθρωπότητας, και όχι να δρουν βάσει του προσωπικού τους συμφέροντος.

Προέλευση
---------

Η φράση αποτελεί τμήμα μιας πρότασης η οποία εντοπίζεται στην πραγματεία του Κικέρωνα "Περί καθηκόντων" (Λατινικά: De Officiis). Ολόκληρη η πρόταση είναι η εξής: "non nobis solum nati sumus ortusque nostri partem patria vindicat, partem amici" ("Δεν γεννηθήκαμε μόνο για τους εαυτούς μας• η πατρίδα μας, οι φίλοι μας, έχουν ένα μερίδιο από εμάς". *De Officiis, 1:22*). Η πρόταση, σύμφωνα με τον ίδιο τον Κικέρωνα, είναι ακριβής μετάφραση τμήματος της ένατης επιστολής του Πλάτωνα, "Επιστολή στον Αρχύτα". Στο πλαίσιο του αποσπάσματος, η πρόταση σημαίνει ότι οι άνθρωποι έχουν δημιουργηθεί για χάρη των υπολοίπων του είδους τους, έτσι ώστε να ωφελήσει ο ένας τον άλλο όσο το δυνατόν περισσότερο. Ο Κικέρωνας συσχετίζει αυτή την ιδέα με το ιδανικό του "κοσμοπολιτισμού" των Στωικών, κατά το οποίο οι άνθρωποι έχουν φυσική συγγένεια μεταξύ τους, και όλοι πρέπει να συνεισφέρουν στο κοινό καλό, μέσω της ανταλλαγής πράξεων καλοσύνης.

Ευρύτερη χρήση
--------------

Η φράση χρησιμοποιείται από πολυάριθμους οργανισμούς, συμπεριλαμβανομένης της πρώτης ομάδας συντήρησης των ενόπλων δυνάμεων των ΗΠΑ, και σειράς εκπαιδευτικών ιδρυμάτων, όπως η Στρατιωτική Σχολή Massanutten, το Πανεπιστήμιο Washburn του Κάνσας, το Πανεπιστήμιο Willamette κ.ά. Επιπρόσθετα, έχει χρησιμοποιηθεί από τον εφευρέτη και επιχειρηματία Franklin A. Seiberling, και από την οικογένεια του Βρετανού αντισυνταγματάρχη και οπλοποιού George V. Frosbery.

Παραπομπές
----------

1. ↑  «De officiis/Liber I - Wikisource». *la.wikisource.org*. Ανακτήθηκε στις 29 Ιουνίου 2020.
2. ↑  Plato (1877). *The Works of Plato*. H. G. Bohn.
3. ↑  Kleingeld, Pauline· Brown, Eric (2019). Zalta, Edward N. επιμ. *The Stanford Encyclopedia of Philosophy* (Winter 2019 έκδοση). Metaphysics Research Lab, Stanford University.
4. ↑  «Cicero on Patriotism and Cosmopolitanism in De Officiis». *Society for Classical Studies*. Ανακτήθηκε στις 29 Ιουνίου 2020.
5. ↑  Stein, Barry Jason· Capelotti, Peter Joseph (1993). *U.S. Army Heraldic Crests: A Complete Illustrated History of Authorized Distinctive Unit Insignia*. Univ of South Carolina Press. ISBN 978-0-87249-963-8.
6. ↑  «Massanutten Military Academy | Co-Ed Military Boarding». *Massanutten Military Academy* (στα Αγγλικά). Ανακτήθηκε στις 29 Ιουνίου 2020.
7. ↑  «File:Washburn University seal.svg» (στα αγγλικά). *Wikipedia*. 2017-03-17. .
8. ↑  «File:WillametteUniversitySeal.png» (στα αγγλικά). *Wikipedia*. 2020-05-28. .
9. ↑  «Our History | Stan Hywet Hall & Gardens». *www.stanhywet.org*. Ανακτήθηκε στις 29 Ιουνίου 2020.
Το **3sat** είναι δημόσιο τηλεοπτικό δίκτυο χωρίς διαφημίσεις στη Γερμανία. Απευθύνεται κυρίως στο κοινό στη Γερμανία, την Αυστρία και την Ελβετία. Ωστόσο, είναι διαθέσιμο σε ολόκληρη την Ευρώπη μέσω δορυφόρου.

Ιστορία
-------

Το 3sat ιδρύθηκε για να μεταδίδει πολιτιστικά προγράμματα, αρχικά μέσω δορυφόρου. Το δίκτυο ιδρύθηκε ως συνεργατικό δίκτυο από το ZDF της Γερμανίας, το ORF της Αυστρίας και το SRG SSR της Ελβετίας (πρώην γνωστό ως SRG SSR idée suisse). Το 3sat άρχισε να λειτουργεί στις 1 Δεκεμβρίου 1984. Η ZDF είναι επικεφαλής του συνεταιρισμού. παρόλο που οι αποφάσεις λαμβάνονται με συναίνεση των εταίρων του συνεταιρισμού.

Το 1990, ο DFF, τηλεοπτικός οργανισμός της Λαϊκής Δημοκρατίας της Γερμανίας, έγινε συνεταιριστικό μέλος του 3sat και εξετάστηκε η αλλαγή ονόματος σε 4sat. Τελικά αποφασίστηκε να διατηρηθεί το αρχικό όνομα 3sat. Η συμμετοχή του DFF στην 3sat τελείωσε στις 31 Δεκεμβρίου 1991, καθώς ο DFF έπαυσε να υφίσταται, σύμφωνα με τη Συνθήκη Ενοποίησης της Γερμανίας.

Την 1η Δεκεμβρίου 1993, η ARD εντάχθηκε στο 3sat ως συνεταιριστικό μέλος. Αυτό ακολούθησε τη δημιουργία του δικού της δορυφορικού καναλιού, του Eins Plus. Το 3sat μεταδίδει πλήρες 24ωρο πρόγραμμα. Το 3sat διατίθεται στους ευρωπαϊκούς δορυφόρους Astra 19.2° ανατολικά στην καλωδιακή τηλεόραση. Στην Αυστρία και Γερμανία μεταδίδεται στη ψηφιακή επίγεια τηλεόραση.

Το 2003, το 3sat ήταν διαθέσιμο σε 40 εκατομμύρια νοικοκυριά στη Γερμανία, την Αυστρία και την Ελβετία και 85.5 εκατομμύρια νοικοκυριά σε όλη την Ευρώπη. Από τον Ιούνιο του 2003 απέκτησε νέα εμφάνιση και λογότυπο. Το λογότυπο έχει ένα κόκκινο ορθογώνιο που περιβάλλει έναν αριθμό τρία.

Το 2005, η 3sat και το n-tv επικρίθηκαν για εκπομπές που χρηματοδοτήθηκαν από οργανισμούς ανακούφισης όπως η World Vision Deutschland και Christoffel Blindenmission.

Το 2008, τα προγράμματα nano και Kulturzeit έλαβαν νέα εμφάνιση και νέα στούντιο. 

Το 2009 το 3sat είχε μερίδιο αγοράς 1.1% στη Γερμανία, 1.9% στην Αυστρία και 1.2% στην Ελβετία.

Ως αποτέλεσμα των δαπανών του ZDF για το τότε νέο ZDFkultur, το 2011 τελείωσαν πολλές μακροχρόνιες εκπομπές όπως οι 3satbörse, το Foyer, το ηλεκτρονικό περιοδικό neues, το ζωγραφικό show Arche Noah, το νομικό περιοδικό Recht brisant, Vivo και άλλοι.

Την 1η Απριλίου 2017, η Direktion Europäische Satellitenprogramme, υπεύθυνη για τα προγράμματα των 3sat και Arte διαλύθηκε. Αντικαταστάθηκε από κοινές συντακτικές ομάδες με τα άλλα κανάλια του ZDF.

Παραπομπές
----------

1. ↑  «ZDF lockt 3sat-Koordination bei Norbert Himmler an». *www.dwdl.de* (στα Γερμανικά).
Η **Αποκεντρωμένη Διοίκηση Ηπείρου - Δυτικής Μακεδονίας** (ΑΔΗΔΜ) είναι μία από τις ενιαίες αποκεντρωμένες διοικήσεις της Ελλάδας. Αποτελεί βαθμίδα της ελληνικής δημόσιας διοίκησης και συστήθηκε το 2011 σύμφωνα με τη νέα διοικητική διαίρεση της χώρας. Στα όρια της περιλαμβάνει τις περιφέρειες της Ηπείρου και της Δυτικής Μακεδονίας  με τους νομούς Άρτας, Θεσπρωτίας, Ιωαννίνων, Πρέβεζας, Γρεβενών, Καστοριάς, Κοζάνης και Φλώρινας και έχει έδρα τα Ιωάννινα. Σκοπός της είναι η καλύτερη συνεργασία του κράτους με την τοπική αυτοδιοίκηση, δηλαδή με τις περιφέρειες, τις περιφερειακές ενότητες και τους δήμους. Επικεφαλής της διοίκησης είναι ο εκάστοτε Συντονιστής, ο οποίος διορίζεται από την κυβέρνηση.

Παραπομπές
----------

1. ↑  Σύσταση Αποκεντρωμένης Διοίκησης Αρχειοθετήθηκε 2014-07-03 στο Wayback Machine. Ελληνική Δημοκρατία, Υπουργείο Εσωτερικών.

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
--------------------

* Επίσημος ιστότοπος

|  |  |  |  |  |
| --- | --- | --- | --- | --- |
| 

| π • σ • ε
Αποκεντρωμένες Διοικήσεις της Ελλάδας |
| --- |
|  |
|  | 
* Αττικής
* Θεσσαλίας - Στερεάς Ελλάδας
* Ηπείρου - Δυτικής Μακεδονίας
* Πελοποννήσου, Δυτικής Ελλάδας και Ιονίου
* Αιγαίου
* Κρήτης
* Μακεδονίας - Θράκης
 |

 |
Η **Μαίρη (Mary)** είναι ένας αστεροειδής που περιφέρεται στην εσωτερική (δηλαδή την προς τον `Ηλιο) περιοχή της Κύριας Ζώνης Αστεροειδών και έχει απόλυτο μέγεθος (όπως ορίζεται για το Ηλιακό Σύστημα) 13,3. Ανακαλύφθηκε το 1981 από τον Αμερικανό αστρονόμο Νόρμαν Τόμας, που παρατηρούσε από την `Αντερσον Μέσα (σταθμός του Αστεροσκοπείου Λόουελ) και της έδωσε το όνομα της συζύγου του, Μαριάννα Ρουθ Τόμας (*Maryanna Ruth Thomas*).

Φυσικά χαρακτηριστικά
---------------------

Τα κυρίως φυσικά χαρακτηριστικά της Μαίρης είναι άγνωστα. Η Μαίρη περιστρέφεται γύρω από τον εαυτό της μία φορά κάθε 3 ως 3,7 ώρες περίπου, μία ταχεία περιστροφή ακόμα και για αστεροειδή.

Εξωτερικοί σύνδεσμοι-πηγές
--------------------------

* Τροχιά από το JPL (Java) / Εφημερίδα

Αστεροειδείς| 2778 Τανγκσάν | 2779 Μαίρη | 2780 Μόνιγκ |
Διάγραμμα που δείχνει τα στοιχεία μιας τροχιάς, μεταξύ άλλων και το όρισμα του περιηλίου ***ω***.
Το **όρισμα του περιηλίου** (συμβολιζόμενο διεθνώς με το πεζό ελληνικό γράμμα ***ω***) είναι ένα από τα στοιχεία της τροχιάς ενός οποιουδήποτε σώματος που περιφέρεται γύρω από τον Ήλιο. Πιο συγκεκριμένα, το *ω* είναι η γωνία που σχηματίζεται ανάμεσα στο περιήλιο της τροχιάς (το σημείο της κοντινότερης προσέγγισης στο κέντρο της τροχιάς, το οποίο για όλα σχεδόν τα σώματα εκτός από τους μεγαλύτερους πλανήτες ταυτίζεται πρακτικά με το κέντρο του Ηλίου) και τον ανερχόμενο σύνδεσμο (το σημείο το οποίο το σώμα διασχίζει το επίπεδο αναφοράς — συνήθως το επίπεδο της εκλειπτικής — με κατεύθυνση από τον Νότο προς τον Βορρά). Η κορυφή της γωνίας βρίσκεται στο κέντρο της τροχιάς. Η γωνία μετράται πάνω στο επίπεδο της τροχιάς του σώματος και κατά τη φορά της κινήσεως. Για τροχιές γύρω από άλλα σώματα και όχι γύρω από τον `Ηλιο οι λέξεις «περίγειο» (για τροχιές γύρω από τη Γη), «περιάστρο» (για τροχιές γύρω από ένα αστέρα) κλπ. αντικαθιστούν τη λέξη «περιήλιο», ενώ ο γενικός όρος είναι «όρισμα του περικέντρου».

Π.χ. στην περίπτωση που το όρισμα του περιηλίου είναι 0°, το περιφερόμενο σώμα βρίσκεται στο περιήλιο της τροχιάς του την ίδια στιγμή που διασχίζει και το επίπεδο αναφοράς κατευθυνόμενο προς Βορρά, ενώ *ω* = 90° σημαίνει το περιήλιο της τροχιάς ταυτίζεται με το βορειότατο σημείο της.

Το άθροισμα του ορίσματος του περιηλίου και του μήκους του ανερχόμενου συνδέσμου είναι το μήκος του περιηλίου.

Υπολογισμός
-----------

Στην αστροδυναμική το όρισμα του περιηλίου *ω* μπορεί να υπολογισθεί ως εξής:

\omega =\arccos {{{\mathbf {n}}\cdot {\mathbf {e}}} \over {{\mathbf {\left|n\right|}}{\mathbf {\left|e\right|}}}}
(αν e\_{z}<0\, τότε \omega =2\pi -\omega \,)
όπου:

* {\mathbf {n}} είναι το διάνυσμα που δείχνει προς τον ανερχόμενο σύνδεσμο (η συνιστώσα *z* του {\mathbf {n}} είναι μηδέν)
* {\mathbf {e}} είναι το διάνυσμα εκκεντρότητας, δηλαδή το διάνυσμα που δείχνει προς το περιήλιο.

Στις παρακάτω δύο ειδικές περιπτώσεις το *ω* δεν ορίζεται αυστηρά:

1) Στην περίπτωση ισημερινών τροχιών, δηλαδή όταν όλη η τροχιά βρίσκεται πάνω στο επίπεδο αναφοράς. Τότε συχνά υποτίθεται ότι:

\omega =\arccos {{e\_{x}} \over {{\mathbf {\left|e\right|}}}}
όπου e\_{x}\, είναι η *x*-συνιστώσα του διανύσματος εκκεντρότητας {\mathbf {e}}.\,

2) Στην περίπτωση κυκλικής τροχιάς: παίρνουμε τότε συχνά το περιήλιο να ταυτίζεται με τον ανερχόμενο σύνδεσμο, δηλαδή *ω* = 0.

Δείτε επίσης
------------

* Τροχιακό στοιχείο
* Κεπλέρεια τροχιά
* Τροχιακός σύνδεσμος
* Τροχιακή μηχανική

Πηγές
-----

* John E.Prussing, Bruce A.Conway: *Orbital Mechanics*, Oxford Univ. Press, Oxford 1993


|  |  |
| --- | --- |
| CC-BY-SA Μετάφραση | Στο λήμμα αυτό έχει ενσωματωθεί κείμενο από το λήμμα Argument of periapsis  της Αγγλικής Βικιπαίδειας, η οποία διανέμεται υπό την GNU FDL και την CC-BY-SA 4.0. (ιστορικό/συντάκτες). |
Ο **μαλικιανές** ήταν ο Οθωμανός ιδιοκτήτης της Αθήνας επί Τουρκοκρατίας. Όταν το 1475 οι Τούρκοι υπέταξαν την Αθήνα, έκαναν σύμφωνο με τους Αθηναίους. Σύμφωνα με αυτή την συμφωνία ο μαλικιανές δικαιούτο να εισπράττει τους προσόδους και φόρους από όλη την Αθήνα. Οι φόροι ήταν καθορισμένοι με τιμολόγιο και συμπεριλάμβαναν γεωργικά προϊόντα, σιτηρά, λάδι, βαμβάκι, ρύζι, καπνό, ζαρζαβατικά, μέλι, και άλλα. Άλλους φόρους, όπως το χαράτσι, το δημοτελωνείο και το δικαστήριο δεν τα εισέπραττε ο μαλικιανές, αλλά οι γενίτσαροι, ο χαζινές και ο σεχουλισλάμης αντίστοιχα. Το αξίωμα του μαλικιανέ πουλιόταν και αγοράζονταν όπως όλα τα αξιώματα στην Οθωμανική Αυτοκρατορία. Ο Χατζή Αλής, αγόρασε την ιδιοκτησία της Αθήνας στα τέλη του 18ου αιώνα αντί ενάμιση εκατομμυρίου γροσίων.

Πηγές
-----

* Παναγής Σκουζές (1777 - 1847) (1948). *Χρονικό της σκλαβωμένης Αθήνας στα χρόνια της τυρανίας του Χατζή Αλή (1774 - 1796)*. Αθήνα: Α. Κολολού. Ανακτήθηκε στις 6 Ιανουαρίου 2011.