recursal/SuperWikiNEXT-32B huggingface dataset:
Στην ελληνική μυθολογία ο **Κρότωπος** ήταν βασιλιάς του Άργους, γιος του Αγήνορα. Ο Κρότωπος βασίλευσε μετά τον θάνατο του θείου του Ιάσου, αδελφού του πατέρα του. Παιδιά του Κροτώπου ήταν ο Σθενέλας και η Ψαμάθη. Ο Παυσανίας γράφει ότι ο «τάφος» του Κροτώπου σωζόταν στο Άργος.

Μόλις ο Κρότωπος πληροφορήθηκε για τις ερωτικές σχέσεις της κόρης του με τον θεό Απόλλωνα σκότωσε την Ψαμάθη ή την έθαψε ζωντανή. Η Ψαμάθη εγκατέλειψε το νόθο βρέφος της επειδή φοβήθηκε την οργή του πατέρα της, αλλά τα σκυλιά του Κροτώπου το βρήκαν και το κατασπάραξαν, οπότε η Ψαμάθη καταλήφθηκε από τύψεις, γι' αυτό και απεκάλυψε στον πατέρα της την περιπέτειά της (ο οποίος δεν πίστεψε ότι πατέρας του βρέφους ήταν ο θεός). Ο Απόλλων θύμωσε πολύ με τον θάνατο του γιου του και έστειλε ένα τέρας, την Ποινή, για να τιμωρήσει το Άργος. Η Ποινή άρπαζε τα παιδιά από τις μητέρες τους. Εδώ εμφανίσθηκε ο Κόροιβος, που κατάφερε να θανατώσει το τέρας και να απαλλάξει τους Αργείους. Αλλά ο Απόλλων, τυφλωμένος ακόμα από την οργή για τον θάνατο του γιου του, τους έστειλε ένα φοβερό λοιμό, ώσπου ο Κόροιβος αναγκάσθηκε να μεταβεί στους Δελφούς για να εξαγνισθεί. Κατά μία εκδοχή ο Κρότωπος, παρότι καταδίκασε την κόρη του σε θάνατο, τελικώς περιορίσθηκε μόνο στο να την εξορίσει. Κατά τον Οβίδιο, ο Απόλλωνας έριξε τον Κρότωπο στα Τάρταρα.

Σύμφωνα με μία εκδοχή του Στατίου, ο Απόλλων είχε εξαγνισθεί στο ανάκτορο του Κροτώπου μετά τον φόνο του Πύθωνα στους Δελφούς, οπότε ίσως τότε γνώρισε την Ψαμάθη και την ερωτεύθηκε.

Πηγή
----

* Emmy Patsi-Garin: «Επίτομο λεξικό Ελληνικής Μυθολογίας», εκδ. οίκος *Χάρη Πάτση*, Αθήνα 1969

|  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| 

| π • σ • ε
Ηγεμόνες του αρχαίου Άργους |
| --- |
|  |
| Βασιλείς | 
* Ίναχος
* Φορωνέας
* Άπις
* Άργος
* Κρίασος
* Φόρβας
* Τρίοπας
* Ίασος
* Κρότωπος
* Σθενέλας
* Πελασγός
* Δαναός
* Λυγκέας
* Άβας
* Προίτος
* Ακρίσιος
* Περσέας
* Μεγαπένθης
* Αργέας
 |
|  |
| Αναξαγορίδες | 
* Αναξαγόρας
* Αλέκτωρ-
* Ίφις
* Σθένελος
 |
|  |
| Βιαντίδες | 
* Βίας
* Ταλαός
* Άδραστος
* Διομήδης
* Κυάνιππος
 |
|  |
| Μελαμποδίδες | 
* Μελάμποδας
* Αντιφάτης
* Οικλής
* Αμφιάραος
* Αμφίλοχος
 |
|  |
|   | 
* Κυλαράβης
* Ορέστης
* Τισαμενός
 |
|  |
| Ηρακλείδες | 
* Τήμενος
* Κείσος
* Μήδων
* Μάρωνας
* Θέστρος
* Άκοος ή Μέροπας
* Αριστοδαμίδας
* Φαίδων
* Λαεοκίδης
* Μέλτας
* Δαμοκράτης
* Αίσονας
 |

 |
Συντεταγμένες: 0°30′55″N 25°11′28″E﻿ / ﻿0.51528°N 25.19111°E﻿ / 0.51528; 25.19111

To **Κισανγκάνι** (*Kisangani* προφορά: kēsangä'nē) είναι η τρίτη μεγαλύτερη πόλη της Λαϊκής Δημοκρατίας του Κονγκό και η μεγαλύτερη από τις πόλεις που βρίσκονται στα τροπικά δάση του Κονγκό. Είναι η πρωτεύουσα της επαρχίας Τσόπο. Παλαιότερα ήταν γνωστή ως Στάνλειβιλ (*Stanleyville* ) στα γαλλικά (ή *Stanleystad* στα ολλανδικά), ενώ το σημερινό της όνομα το πήρε από τους Καταράκτες Μπογιόμα που βρίσκονται βόρεια της πόλης, το οποίο ήταν και το όνομα της περιοχής πριν χτιστεί η πόλη, και το οποίο και στις δύο γλώσσες, (Σινγκιτίνι ή Σινγκατίνι στα Λινγκάλα, Κισανγκάνι στα σουαχίλι), σημαίνει «*η πόλη στο νησί*» εξαιτίας των παραποτάμων που αποκόπτουν μεγάλο μέρος του Κισανγκάνι ενώ είναι γνωστό και ως Κισανγκάνι Μπογιόμα (*Kisangani Boyoma*) .

Η πλέον διαδεδομένη γλώσσα είναι τα σουαχίλι και τα λινγκάλα καθώς και τα γαλλικά. Η επίσημη γλώσσα του Κισανγκάνι είναι η γαλλική όπως ορίζεται από Σύνταγμα της Λαϊκής Δημοκρατίας του Κονγκό.

Η πόλη βρίσκεται 1.300 μίλια από τις εκβολές του ποταμού Κονγκό και αποτελεί το. Το Κινσαγκάνι είναι το μεγαλύτερο μεσόγειο λιμάνι της χώρας μετά την Κινσάσα, σημαντικός εμπορικός κόμβος για τις επίγειες και ποτάμιες μεταφορές και μείζον κέντρο αγορών και διανομής για το βορειοανατολικό μέρος της χώρας. Είναι η εμπορική πρωτεύουσα του βόρειου Κονγκό από τα τέλη του 19ου αιώνα.

Το Κισανγκάνι είναι η γενέτειρα πολλών σημαντικών πολιτικών, όπως ο εθνικός ήρωας Πατρίς Λουμούμπα, πρώτος πρωθυπουργός της χώρας.

Παραπομπές
----------

|  |  |
| --- | --- |
| Commons logoCommons logo | Τα Wikimedia Commons έχουν πολυμέσα σχετικά με το θέμα   **Κισανγκάνι** |

1. ↑  *GEOnet Names Server*. 11  Ιουνίου 2018. -2049377.
2. ↑  «Third largest City». Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 13 Αυγούστου 2011. Ανακτήθηκε στις 5 Φεβρουαρίου 2021.
3. ↑  Constitution de la République Démocratique du Congo (Article 1)

  


|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
| Καθιερωμένοι όροι | 
* WorldCat
* VIAF: 151280791
* LCCN: n81080866
* GND: 4030866-2
* NKC: ge134270

 |

 |
Ο **Θωμάς Ελεαβούλκος** ο **Νοταράς** ήταν Έλληνας λόγιος του 16ου αιώνα. Αναφέρεται επίσης ως μοναχός με το όνομα **Θεοφάνης**.

Βιογραφικά στοιχεία
-------------------

Γεννήθηκε στις αρχές του 16ου αιώνα στην Κορώνη της Μεσσηνίας. Πατέρας του ήταν ο Νικόλαος, ο οποίος μετά την άλωση της πατρίδας του το 1500 αιχμαλωτίστηκε από τους Οθωμανούς και μεταφέρθηκε μαζί με άλλους στη Βέροια της Μακεδονίας. Εκεί ασπάστηκε τον μοναχικό βίο και πήρε το όνομα Νείλος. Η μητέρα του ήταν από τη Βέροια.

Ο Θωμάς Ελεαβούλκος έγινε επίσης μοναχός και μετονομάστηκε σε *Θεοφάνης*. Χρημάτισε ιεροκήρυκας της Μεγάλης Εκκλησίας. Επίσης, ήταν περίφημος διδάσκαλος, κάνοντας πολλούς από τους μαθητές του να προκόψουν και να γίνουν άξιοι.

Του απαγορεύτηκε όμως να κηρύσσει και γι' αυτό πήγε στη Μονή Ιβήρων στο Άγιο Όρος παίρνοντας όλα του τα βιβλία, που απέμειναν εκεί. Αργότερα πήγε στη Βέροια, όπου πέθανε και θάφτηκε με τιμές.

Συγγράμματα
-----------

* *Διαίρεση μετά συλλογισμών κατά την θεοπαράδοσιν*
* Σώζονται πέντε επιστολές του προς τους Ερμόδωρο-Λήσταρχο, Ιγνάτιο και μητροπολίτη Μητροφάνη.

Πηγές
-----

* Κωνσταντίνος Σάθας (1868). *Νεοελληνική Φιλολογία: Βιογραφία των εν τοις γράμμασι διαλαμψάντων Ελλήνων, από της καταλύσεως της Βυζαντινής Αυτοκρατορίας μέχρι της Ελληνικής εθνεγερσίας (1453-1821)*. Αθήνα: Τυπογραφείο των τέκνων Ανδρέου Κορομηλά. Ανακτήθηκε στις 15 Οκτωβρίου 2009.
Η **κυβέρνηση πλειοψηφίας** (αγγλικά: *Majority government*) είναι τύπος κυβέρνησης στην οποία ένα κόμμα κατέχει την απαιτούμενη πλειοψηφία των εδρών στο νομοθετικό σώμα.

Ο όρος "κυβέρνηση της πλειοψηφίας" μπορεί επίσης να χρησιμοποιηθεί για έναν σταθερό συνασπισμό δύο ή περισσοτέρων κομμάτων για να επιτευχθεί η απόλυτη πλειοψηφία. Ένα παράδειγμα τέτοιου συνασπισμού είναι στην Αυστραλία, όπου το Φιλελεύθερο και το Εθνικό κόμμα λειτουργούν ως κοινή ομάδα για δεκαετίες.

Στην Ελλάδα, για να δημιουργηθεί "κυβέρνηση πλειοψηφίας" (ή αυτοδύναμη κυβέρνηση) απαιτούνται να υπάρχουν τουλάχιστον 151 βουλευτές που ανήκουν στο μεγαλύτερο σε δύναμη κοινοβουλευτικό κόμμα από το οποίο θα σχηματιστεί κυβέρνηση. Σήμερα (κατά την Κ' Κοινοβουλευτική Περίοδο) η Ελλάδα έχει κυβέρνηση πλειοψηφίας.

Δείτε ακόμα
-----------

* Κυβέρνηση της Ελλάδας
* Κυβέρνηση συνεργασίας
* Αρχή της δεδηλωμένης

Παραπομπές
----------

1. ↑
2. ↑
Η **κρυοχημεία** είναι κλάδος της χημείας -και συγκεκριμένα της φυσικοχημείας- ο οποίος πραγματεύεται την μελέτη των χημικών αλληλεπιδράσεων σε θερμοκρασίες κάτω από −150 °C (−238 °F; 123 K). 

Η ορολογία προέρχεται από την αντίστοιχη ελληνική λέξη, *«κρύο».* Επικαλύπτεται με πολλές άλλες επιστήμες, συμπεριλαμβανομένης τηςκρυοβιολογίας, της φυσικής της συμπυκνωμένης ύλης, ακόμη και της αστροχημείας.

 Όταν το υγρό ήλιο ψύχεται κάτω από το σημείο λάμδα ( 2,17 K (−270,98 °C) σε 1 atm), παρουσιάζει ιδιότητες υπερρευστότητας
Η κρυοχημεία είναι ένα πεδίο ενδιαφέροντος από τότε που έγινε ευρέως διαθέσιμο το υγρό άζωτο, το οποίο παγώνει στους -210°C. Οι χημικές αλληλεπιδράσεις κρυογονικής θερμοκρασίας είναι σημαντικός μηχανισμός για τη μελέτη των λεπτομερών *μονοπατιών* *(paths)* των χημικών αντιδράσεων μειώνοντας τη σύγχυση που προκαλείται από τις θερμικές διακυμάνσεις. Η κρυοχημεία αποτελεί τη βάση για την κρυοβιολογία η οποία χρησιμοποιεί επιβραδυνόμενες ή εν στάσει βιολογικές διεργασίες για ιατρικούς και ερευνητικούς σκοπούς.

Καθώς ένα υλικό ψύχεται, η σχετική κίνηση των συστατικών μορίων και ατόμων του μειώνεται δραματικά - η θερμοκρασία του μειώνεται. Η ψύξη μπορεί να συνεχιστεί μέχρι να σταματήσει κάθε κίνηση και να εξαφανιστεί η κινητική ενέργεια ή η ενέργεια κίνησης. Αυτή η συνθήκη είναι γνωστή ως απόλυτο μηδέν και αποτελεί τη βάση για την κλίμακα θερμοκρασίας Kelvin, η οποία μετρά τη θερμοκρασία πάνω από το απόλυτο μηδέν. Μηδέν βαθμοί Κελσίου (°C) συμπίπτουν με 273 βαθμούς Kelvin.

Πηγές
-----

* Moskovits, M. and Ozin, G.A. (1976) *Cryochemistry*, J. Wiley & Sons, New York
* Dillinger, J. R. (1957). *Low temperature physics & chemistry* (edited by Joseph R. Dillinger.) Madison, Wisconsin: University of Wisconsin Press.
* Naduvalath, B. (2013). "Ultracold molecules."
* Phillips, W. D. (2012). "Laser cooling"
* Parpia, J. M. & Lee, D.M. (2012). "Absolute zero"
* Hasegawa, Y. Nakamura, D. Murata, M. Yamamoto, H. & Komine, T. (2010). "High-precision temperature control and stabilization using a cryocooler. Review of Scientific Instruments", doi:10.1063/1.3484192
Ο **Ηλίας Γεωργοπαπαδάκος** (1895-1927) ήταν αρτοποιός, αρχειομαρξιστής και συνδικαλιστής, ο οποίος δολοφονήθηκε από μέλη του ΚΚΕ τον Δεκέμβριο του 1927 λόγω ανταγωνισμών στο συνδικαλιστικό κίνημα του Πειραιά. Για το θάνατό του κατηγορήθηκε και ο Νίκος Ζαχαριάδης.

Βίος
----

Ο Ηλίας Γεωργοπαπαδάκος γεννήθηκε στη Μάνη και εγκαταστάθηκε σε νεαρή ηλικία στον Πειραιά, όπου εργάστηκε ως αρτεργάτης, και τελικά άνοιξε δικό του φούρνο. Αναμείχθηκε ενεργά στο συνδικαλιστικό κίνημα της εποχής και εκλέχθηκε πρόεδρος του Σωματείου Αρτοποιών Πειραιώς. 

Ο Γεωργοπαπαδάκος αποτελούσε έναν από τους ελάχιστους αρχειομαρξιστές που κατάφεραν να αναδειχθούν σε σημαντικές συνδικαλιστικές θέσεις, καθώς το κίνημα κυρίως προσείλκυε νεαρούς φοιτητές και διανοούμενους. Διακρίθηκε ιδιαίτερα στην γενική απεργία του Αυγούστου του 1923, και η δράση του εκεί τον έκανε ευρύτερα γνωστό στον Πειραιά.

Η επιρροή του Γεωργοπαπαδάκου και η προσπάθειά του να καθιερώσει και να εξαπλώσει την παρουσία των αρχειομαρξιστών σε εργατικές οργανώσεις τον κατέστησαν εχθρό του ΚΚΕ. Τον Δεκέμβριο του 1927, σε σύγκρουση μελών του ΚΚΕ με αρχειομαρξιστές έξω από τα γραφεία του Ριζοσπάστη στην Πλατεία Αγίων Θεοδώρων, για την διεκδίκηση μιας βιβλιοθήκης με σοσιαλιστικά βιβλία που οι άνθρωποι του Ριζοσπάστη είχαν αποσπάσει από τους αρχειομαρξιστές, ο Γεωργοπαπαδάκος δολοφονήθηκε με μαχαίρι «φαλτσέτα». Συνελήφθησαν επί τόπου τα μέλη του ΚΚΕ Δ. Σακαρέλος, Δ. Φαρδής και Τζ. Φλαράκος, οι οποίοι καταδικάστηκαν τον Ιανουάριο του 1928 από το κακουργιοδικείο Λειβαδιάς σε πολυετείς καθείρξεις.

Η Ασφάλεια επίσης απήγγειλε κατηγορία για τη δολοφονία και στον Νίκο Ζαχαριάδη.

Ο Ζαχαριάδης συνελήφθη στις αρχές του 1928 και προφυλακίστηκε για αυτή την δολοφονία, αλλά πολύ γρήγορα κατάφερε να δραπετεύσει (καταδικάστηκε ερήμην σε πολυετή κάθειρξη). Όταν συνελήφθη ξανά το 1936 (μετά την επιβολή της δικτατορίας του Μεταξά) η καταδίκη για την δολοφονία Γεωργοπαπαδάκου αποτέλεσε μία από τις ερήμην δικαστικές αποφάσεις που χρησιμοποιήθηκαν για τον άμεσο εγκλεισμό του.

Πηγές
-----

1. Κώστας Γκριτζώνας «Κόκκινοι δραπέτες 1920-1944», Εκδόσεις Γλάρος, Αθήνα 1985
2. Κώστας Καστρίτης «Η Ιστορία του μπολσεβικισμού-τροτσκισμού στην Ελλάδα», μέρος πέμπτο, Εκδ. Εργατική Πρωτοπορεία
3. Πολύδωρος Δανιηλίδης «Ο Πολύδωρος θυμάται», Ιστορικές Εκδόσεις, Αθήνα 1990

Παραπομπές
----------

1. 1 2 3 4  Κώστας Καστρίτης, Η Ιστορία του μπολσεβικισμού-τροτσκισμού στην Ελλάδα, μέρος πέμπτο, σελ. 38-45 Εκδ. Εργατική Πρωτοπορεία
2. ↑  Γκριτζώνας (1985), σελ. 18
3. ↑  Π. Δανιηλίδης (1990), σελ. 60-62
Η **κρυπτογράφηση συμμετρικού κλειδιού (Symmetric Cryptography)** βασίζεται στην ύπαρξη ενός και μόνο κλειδιού, το οποίο χρησιμοποιείται τόσο στην κρυπτογράφηση όσο και στην αποκρυπτογράφηση του μηνύματος. Το κλειδί αυτό θα πρέπει να είναι γνωστό μόνο στα συναλλασσόμενα μέρη. Η διαδικασία της κρυπτογράφησης και αποκρυπτογράφησης φαίνεται πιο παραστατικά στο σχήμα που ακολουθεί:

Η διαδικασία κρυπτογράφησης συμμετρικού κλειδιού.
Ένα πρόβλημα το οποίο υφίσταται στους αλγόριθμους κρυπτογράφησης είναι η αδυναμία ανταλλαγής του κλειδιού με κάποιο ασφαλή τρόπο. Στην σύγχρονη ψηφιακή εποχή ο αποστολέας και ο παραλήπτης του μηνύματος πολλές φορές δεν γνωρίζονται, οπότε για την μετάδοση του κλειδιού από τον έναν στον άλλο θα πρέπει να υπάρχει κάποιο ασφαλές κανάλι επικοινωνίας. Φυσικά το διαδίκτυο δεν μπορεί να αποτελέσει κανάλι ασφαλούς επικοινωνίας, οπότε η χρήση της συμμετρικής κρυπτογράφησης σε εφαρμογές ηλεκτρονικού εμπορίου, ανταλλαγής ηλεκτρονικών μηνυμάτων κοκ ουσιαστικά δεν υφίσταται.

Το βασικό πλεονέκτημα των αλγορίθμων συμμετρικού κλειδιού είναι ότι η διαδικασία της κρυπτογράφησης και αποκρυπτογράφησης είναι πολύ γρήγορη και δεν καταναλώνει σημαντική υπολογιστική ισχύ.

Οι πιο γνωστοί αλγόριθμοι αυτού του είδους είναι οι DES, Triple DES, IDEA, RC2, RC4, AES.

Παράδειγμα από καθημερινή ζωή
-----------------------------

Θα παρουσιάσουμε ένα αναλογικό παράδειγμα από την καθημερινή ζωή το οποίο περιγράφει την κρυπτογράφηση συμμετρικού κλειδιού. Έστω η Alice και ο Bob, θέλουν να επικοινωνήσουν με ασφάλεια χρησιμοποιώντας το δημόσιο ταχυδρομείο. Η Alice θέλει να στείλει ένα καμουφλαρισμένο-κρυφό μήνυμα στον Bob και περιμένει μια καμουφλαρισμένη-κρυφή απάντηση από αυτόν.

Σύμφωνα με την κρυπτογράφηση συμμετρικού κλειδιού η Alice θα βάλει το μήνυμά της μέσα σε ένα κουτί με λουκέτο για το οποίο έχει το κλειδί. Στέλνει το κλειδαμπαρωμένο κουτί με το δημόσιο ταχυδρομείο στον Bob. Ο Bob έχει ένα ίδιο κλειδί (το οποίο έχει πάρει από την Alice στο παρελθόν, σε διαπροσωπική συνάντηση που είχαν) και μόλις λαμβάνει το κουτί, ανοίγει το λουκέτο και διαβάζει το μήνυμα. Ο Bob βάζει το μήνυμά του στο κουτί, το κλειδώνει και το στέλνει με δημόσιο ταχυδρομείο στην Alice.

Το πρόβλημα εδώ είναι ότι το κλειδί για το λουκέτο είναι κοινό και για την Alice και για τον Bob και για να δώσει αντίγραφο του κλειδιού ο ένας με τον άλλον θα πρέπει να συναντηθούν γιατί δεν είναι ασφαλές να το στείλουν με το δημόσιο ταχυδρομείο (ίσως τότε κάποια διεφθαρμένη υπάλληλος του ταχυδρομείου, π.χ. η Mallory θα μπορούσε να υποκλέψει το κλειδί και να δημιουργήσει ένα αντίγραφο ώστε στο μέλλον να υποκλέπτει ή να παραποιεί τα μηνύματα που ανταλλάσσονται στο κουτί).

Δείτε Επίσης
------------

* Κρυπτογραφία
* Κρυπτογράφηση Δημόσιου Κλειδιού
Η **Κλάρα-Μαρία**, γερμ.: Clara Maria von Pommern-Barth von Greifen (10 Ιουλίου 1574 - 19 Φεβρουαρίου 1623) από τον Οίκο της Πομερανίας ήταν κόρη του δούκα της Πομερανίας-Μπαρτ και με τους γάμους της έγινε πρώτα δούκισσα του Μεκλεμβούργου-Σβερίν-Ίφενακ και μετά δούκισσα του Μπράουνσβαϊγκ-Ντάνενμπεργκ-Χίτσακερ.

Βιογραφία
---------

Γεννήθηκε στο Φράντσμπουργκ και ήταν η πρώτη κόρη του Μπόγκισλαβ ΙΓ΄ δούκα της Πομερανίας-Μπαρτ από την πρώτη του σύζυγο Κλάρα των Γουέλφων, κόρη του Φραγκίσκου δούκα του Μπράουνσβαϊγκ-Λύνεμπουργκ-Γκίφχορν.

Η Κλάρα-Μαρία ανήκε στην τελευταία γενιά του Οίκου της, ο οποίος κυβέρνησε το δουκάτο της Πομερανίας από τον 12ο αιώνα. Από τα δέκα αδέλφια της, μόνο μία αδελφή, η Άννα (σύζυγος του δούκα του Κρόυ και Χάβρης) έκανε επιζώντες απογόνους. 

Πρώτα στο Μπαρτ στις 7 Οκτωβρίου 1593 η Κλάρα-Μαρία παντρεύτηκε τον Σιγισμούνδο-Αύγουστο, τον δεύτερο γιο του Ιωάννη-Αλβέρτου Α΄ δούκα του Mεκλεμβούργου-Σβερίν. Λόγω του -όπως αναφέρεται- «αδύναμου μυαλού» του, ο πατέρας του δεν τού κληρονόμησε κάποια έκταση· με τη διαθήκη του τού χορήγησε σύνταξη 6.000 φλορίνια και ο Σιγισμοούνδος-Αύγουστος έλαβε το δικαίωμα να ζει στις πόλεις Στρέλιτς, Mίροβ και Ίβενακ, αλλά χωρίς να τις κυβερνά πραγματικά. Μετά τον γάμο της, η Κλάρα-Μαρία διέμενε στο Ίβενακ με τον σύζυγό της, όπου, μετά από σχεδόν επτά χρόνια χωρίς παιδιά, αυτός απεβίωσε στις 5 Σεπτεμβρίου 1600.

Στο Στρέλιτς στις 13 Δεκεμβρίου 1607 η Κλάρα-Μαρία παντρεύτηκε για 2η φορά με τον Αύγουστο Β΄ τον *Νεότερο* κύριο του Χίτσακερ, γιο του Ερρίκου Ζ΄ δούκα του Μπράουνσβαϊγκ-Ντάνενμπεργκ. Είχαν δύο θνησιγενή παιδιά: 

Η Κλάρα-Μαρία απεβίωσε στο Χίτσακερ σε ηλικία 48 ετών χωρίς επιζώντες απογόνους. Τάφηκε στο Στάτκιρχε του Ντάνενμπεργκ.

Οικογένεια
----------

Παντρεύτηκε πρώτα το 1593 τον Σιγισμούνδο-Αύγουστο, γιο του Ιωάννη-Αλβέρτου Α΄ δούκα του Μεκλεμβούργου-Σβερίν. Δεν απέκτησαν απογόνους και ο Σιγισμούνδος-Αύγουστος απεβίωσε το 1600.

Η Κλάρα-Μαρία το 1607 έκανε δεύτερο γάμο με τον Αύγουστο Β΄ δούκα του Μπράουνσβαϊγκ-Λύνεμπουργκ και είχε τέκνα:

* μία κόρη 1609, θνησιγενής.
* ένας γιος 1610, θνησιγενής.

Βιβλιογραφικές αναφορές
-----------------------

1. 1 2  Darryl Roger Lundy: (Αγγλικά) *The Peerage*. p754.htm#i7539. Ανακτήθηκε στις 9  Οκτωβρίου 2017.
2. ↑  p754.htm#i7539. Ανακτήθηκε στις 7  Αυγούστου 2020.
3. ↑  *Clara Maria of Pomerania* in: geneall.net [retrieved 7 March 2015].
Στην Αρχαία ελληνική μυθολογία με το όνομα **Κεστρίνος** (το όνομα του μεταφράζεται ως *"τεμάχιο ψαριού"*) αναφέρεται ένα εξώγαμο τέκνο του πρίγκηπα Ελένου της Τροίας και της συζύγου του αδελφού του Ελένου Έκτορα, της Ανδρομάχης. Ο πατέρας του πέθανε χωρίς να αποκτήσει παιδιά με την νόμιμη σύζυγο του Κεστρία, γι΄αυτό όπως γράφει ο Παυσανίας τον διαδέχθηκε στον θρόνο της Ηπείρου ο γιος του Νεοπτόλεμου Μολοσσός. Το γεγονός αυτό αναστάτωσε τον Κεστρίνο, με μια μερίδα οπαδών του μετανάστευσε στην Καμμανία και κατέλαβε μια περιοχή βόρεια του ποταμού Θύαμις. Από αυτόν η περιοχή αυτή μετονομάσθηκε σε **Κεστρίνη** ή **Κεστρινία** και η πόλη που ίδρυσε Κεστρία. Με άλλη παράδοση αναφέρει ότι βασίλευσε στο Βασίλειο του Βοσπόρου και ταυτίζεται με τον βασιλιά Γκένγκερ.

Παραπομπές
----------

1. ↑  Παυσανίας, 1.11.2
2. ↑  Παυσανίας, 2.23.6

Πηγή
----

* Emmy Patsi-Garin: «Επίτομο λεξικό Ελληνικής Μυθολογίας», εκδ. οίκος *Χάρη Πάτση*, Αθήνα 1969
* Pausanias, Description of Greece with an English Translation by W.H.S. Jones, Litt.D. and H.A. Ormerod, M.A. in 4 Volumes. Cambridge, MA, Harvard University Press; London, William Heinemann Ltd. 1918.
* Pausanias, Graeciae Descriptio. 3 vols. Leipzig, Teubner. 1903.
Η **κρίση στο Αιγαίο του 1987** έλαβε χώρα στα τέλη Μαρτίου του 1987. Εμπλεκόμενες χώρες ήταν η Ελλάδα και η Τουρκία, λόγω του ζητήματος του Αιγαίου. Η Τουρκία έμαθε ότι η Ελλάδα ξεκινούσε γεωτρήσεις σε αμφισβητούμενα ύδατα του Αιγαίου στα περίχωρα της Θάσου. 

Ως απάντηση, το Τουρκικό πλοίο Σισμίκ εστάλη να διεξάγει έρευνα στην περιοχή με συνοδεία τουρκικών πολεμικών πλοίων.

Το 1973 ανακαλύφθηκαν κοιτάσματα πετρελαίου έξω από τη Θάσο. Η Ελλάδα υποστήριξε ότι μόνο αυτή είχε δικαίωμα εξόρυξης στην υφαλοκρηπίδα της που εκτείνεται σε όλα της τα νησιά στο Αιγαίο. Η Τουρκία πρότεινε ότι η οριοθέτηση της ηπειρωτικής υφαλοκρηπίδας πρέπει να γίνει με διαπραγματεύσεις.

Η κρίση μεγάλωνε και οι ένοπλες δυνάμεις των δύο χωρών βρίσκονταν σε κατάσταση συναγερμού. Το συμβάν παραλίγο να προκαλέσει ελληνοτουρκικό πόλεμο.

Ο Έλληνας πρωθυπουργός Ανδρέας Παπανδρέου έδωσε διαταγή βύθισης του πλοίου σε περίπτωση που βρεθεί σε αμφισβητούμενα ύδατα διεκδικούμενα από την Ελλάδα. Ο Τούρκος πρωθυπουργός Τουργκούτ Οζάλ δήλωσε ότι "Αν η Ελλάδα παρέμβει στο σκάφος με οποιοδήποτε τρόπο, και αυτό είναι που λέει ο Παπανδρέου, θα αντιδράσουμε με τον ίδιο τρόπο", "Ως αποτέλεσμα αυτό μπορεί να είναι αιτία πολέμου.", αλλά επίσης πρόσθεσε ότι "Περιμένουμε την πρώτη κίνηση από αυτούς."

Ο Βρετανός γενικός γραμματέας του ΝΑΤΟ, Λόρδος Κάρινγκτον, ζήτησε από την Ελλάδα και την Τουρκία να αποφύγουν την προσφυγή στα όπλα και προσφέρθηκε να δράσει ως διαμεσολαβητής.

Η κρίση τελείωσε όταν ο Οζάλ ανακοίνωσε ότι αν η Ελληνική κυβέρνηση δεν μπει στα αμφισβητούμενα ύδατα, οι Τούρκοι θα μείνουν επίσης έξω από αυτά. Επίσης είχε τηλεφωνική συνομιλία με τον Παπανδρέου.

Παραπομπές
----------

1. ↑  «Greece opposes reported Turkish oil search in Aegean». *UPI archives*. UPI. March 26, 1987. .
2. ↑  «GREEKS AND TURKS EASE AEGEAN CRISIS». *nytimes*. March 29, 1987. .
3. ↑  «GREECE AND TURKEY ALERT FORCES AS TENSION BUILDS ON OIL SEARCH». *nytimes*. March 28, 1987. .
4. ↑  «GREEKS AND TURKS EASE AEGEAN CRISIS». *nytimes*. March 29, 1987. .
5. ↑
6. ↑  «GREEKS AND TURKS EASE AEGEAN CRISIS». *nytimes*. March 29, 1987. .
7. ↑  «GREEKS AND TURKS EASE AEGEAN CRISIS». *nytimes*. March 29, 1987. .
Στην ελληνική μυθολογία, η **Θεμίστη** ή Θέμις ήταν Τρωαδίτισσα πριγκίπισσα, κόρη του βασιλιά Ίλου Β΄ της Τρωάδας  και πιθανώς της Ευρυδίκης ή της Λευκίππης.  Ήταν η ετεροθαλής αδελφή του Λαομέδοντα, του Τιθωνού και της Τηλεκλείας. 

Τη Θεμίστη την πάντρεψε ο πατέρας της Ίλος Β΄ τον εξάδελφό της βασιλιά Κάπυ, γιο του αδελφού του Ασσάρακου και της Ιερομνήμης, και έγινε βασίλισσα της Δαρδανίας. Από τον Κάπυ απέκτησε τον Aγχίση και πιθανώς τον Aκοίτη.  Ο πρώτος γιος της θα γίνει αργότερα ο πατέρας του περίφημου Αινεία, ενώ ο δεύτερος γιος της πατέρας του ιερέα Λαοκόοντα.

Σημειώσεις
----------

1. ↑  Apollodorus, 3.12.2
2. ↑  Hyginus, *Fabulae* 250
3. ↑  Scholia on Euripides, *Hecuba* 3
4. ↑  Hyginus, *Fabulae* 135

Βιβλιογραφικές αναφορές
-----------------------

* Apollodorus, *The Library* with an English Translation by Sir James George Frazer, FBA, FRS σε 2 τόμους, Cambridge, MA, Harvard University Press; Λονδίνο, William Heinemann Ltd. 1921. ISBN 0-674-99135-4. Ηλεκτρονική έκδοση στην Ψηφιακή Βιβλιοθήκη Περσέα. Ελληνικό κείμενο διαθέσιμο από τον ίδιο ιστότοπο .
* Gaius Julius Hyginus, *Fabulae from The Myths of Hyginus σε* μετάφραση και επιμέλεια Mary Grant. University of Kansas Publications in Humanistic Studies. Online έκδοση στο Topos Text Project.
Η **Κρίσα** (και Κρίσσα) ήταν αρχαία Φωκική πόλη, χτισμένη στους δυτικούς πρόποδες του Παρνασσού κοντά στο σημερινό χωριό Χρισσό. Βρισκόταν λίγο νοτιότερα των Δελφών. Αναφέρεται πρώτη φορά από τον Όμηρο ως μία από τις εννέα Φωκικές πόλεις που συμμετείχαν στην Τρωική εκστρατεία. Από τον Παυσανία ταυτίζεται με την Κίρρα  αλλά ο Στράβων αναφέρεται ξεχωριστά σ' αυτή. Η Κρίσσα έγινε αιτία του ξεσπάσματος του Α' ιερού πολέμου το 595 π.Χ. καθώς οι κάτοικοι της, εκμεταλλεύονταν τους προσκυνητές του μαντείου των Δελφών. Η πόλη καταστράφηκε μετά την παρέμβαση του στρατού της Δελφικής Αμφικτυονίας, ύστερα από δεκαετή πόλεμο που ονομάστηκε πρώτος ιερός πόλεμος. Από την πόλη αυτή στην αρχαιότητα ονομαζόταν Κρισαίο πεδίο ο σημερινός κάμπος της Άμφισσας και Κρισαίος κόλπος ο κόλπος της Ιτέας

Παραπομπές
----------

1. ↑   Υπουργείο πολιτισμόυ, η Κρίσα
2. ↑  Αὕτη μὲν οὖν συμμένει, ἡ δὲ Κίρρα καὶ ἡ Κρῖσα κατεσπάσθησαν, ἡ μὲν --- ὕστερον ὑπ´ Εὐρυλόχου τοῦ Θετταλοῦ κατὰ τὸν Κρισαῖον πόλεμον· Στράβων, Γεωγραφικά, βιβλιό 9.3
3. ↑  Βικιθήκη, Στράβων βιβλίο 8 ἧς ἰσθμὸς ἀπὸ τοῦ μυχοῦ τοῦ Κρισαίου κόλπου μέχρι Θερμοπυλῶν·

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
--------------------

* Ιστορία της Κρίσας

  


|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
| Καθιερωμένοι όροι | 
* VIAF: 245092905

 |

 |
Ο **Θεμιστοκλής Μαυρογορδάτος** (1891 - ;) ήταν Έλληνας πολιτικός και καθηγητής Οδοντιατρικής στο Πανεπιστήμιο Αθηνών.

Βιογραφικά στοιχεία
-------------------

Γεννήθηκε στη Χίο και ήταν γιος του Ιωάννη Μαυρογορδάτου. Είχε σπουδάσει οδοντιατρική και ιδιώτευε ως οδοντίατρος. Το 1955 εξελέγη έκτακτος καθηγητής Οδοντογναθικης Χειρουργικής και Ακτινοδιαγνωστικής στο Πανεπιστήμιο Αθηνών και το 1960 τακτικός καθηγητής, θέση στην οποία παρέμεινε μέχρι το 1963.

Συμμετείχε στις αναπληρωματικές εκλογές του Νοεμβρίου 1933 για την Γερουσία, οι οποίες είχαν προκηρυχθεί λόγω του αιφνίδιου θανάτου του μέχρι τότε γερουσιαστή Χίου, Ιωάννη Κουντουρά, κατά τις οποίες εξελέγη γερουσιαστής Χίου με το Κόμμα Φιλελευθέρων παραμένοντας στη θέση αυτή μέχρι και την 1η Απριλίου 1935. Προς ενίσχυση της προεκλογικής του εκστρατείας είχε πραγματοποιήσει επίσκεψη στο νησί και ο Ελευθέριος Βενιζέλος.

Γιος του είναι ο Γιώργος Μαυρογορδάτος.

Παραπομπές
----------

1. ↑  *museum.dent.uoa.gr*. Μουσείο Οδοντιατρικής Σχολής Πανεπιστημίου Αθηνών. Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 5 Οκτωβρίου 2019.  Missing or empty `|title=` (βοήθεια)
2. ↑  «Μητρώο Γερουσιαστών και Βουλευτών» (PDF). *hellenicparliament*. Ελληνικό κοινοβούλιο.
3. 1 2  «Χίος 1933». *politis-chios.gr*. Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 10 Ιουνίου 2008.
4. ↑  «Επιστολές Θ. Ι. Μαυρογορδάτου κ.α. προς Ελ. Βενιζέλο». *venizelosarchives*. [*νεκρός σύνδεσμος*]
Ο Ηρακλής (δεξιά) και ο Ιόλαος (αριστερά), γενάρχης των Ιολαειών σε ψηφιδωτό του 1ου αιώνα μ.Χ. από το Νυμφαίο του Άντζιο στη Ρώμη.Οι **Ιολαείς** ήταν αρχαίος λαός της Σαρδηνίας. Αναφέρονται από τον Στράβωνα ως Ιολαείς και από τον Διόδωρο τον Σικελιώτη ως **Ιολαείοι**.

Κατά την τοπική παράδοση ο λαός αυτός ήταν αρχαίο ελληνικό ιωνικό φύλο που αποίκησε στη νήσο υπό την αρχηγία του Ιόλαου. Οι Ιολαείς μετέφεραν τον πολιτισμό συγκατοικώντας με ετρουσκικά φύλα που είχαν φθάσει στη νήσο κυρίως σε πεδινά μέρη τα καλούμενα «*Ιολάεια χωρία*». Όταν όμως έφθασαν οι Καρχηδόνιοι και επεκράτησαν στη νήσο οι Ιολαείς κατέφυγαν στα βουνά όπου και εξελίχθηκαν σε ιδιαίτερα επικίνδυνο ληστρικό λαό από τον οποίο υπέφεραν οι Καρχηδόνιοι.

* Σημειώνεται ότι εκτός των Ιολαειών στη Σαρδηνία έφτασαν άποικοι και από άλλες αρχαίες φυλές της Ιωνίας.

Πηγές
-----

* «Μεγάλη Ελληνική Εγκυκλοπαίδεια» τομ. ΙΓ΄, σελ. 76.
Συντεταγμένες: 39°31′9″N 22°16′9″E﻿ / ﻿39.51917°N 22.26917°E﻿ / 39.51917; 22.26917

Η **Κρύα Βρύση** είναι χωριό του Νομού Λάρισας και απέχει 19 χιλιόμετρα από τη Λάρισα. Πρόκειται για έναν μικρό οικισμό ο οποίος δημιουργήθηκε γύρω στο 1920-1930 και έχει 14 κατοίκους, σύμφωνα με την Απογραφή του 2011. Οι κάτοικοι του είναι γεωργοί και κτηνοτρόφοι. Το χωριό βρίσκεται στους πρόποδες λόφου, όπου αφθονούν οι λαγοί, και έχει τη μεγαλύτερη επισκεψιμότητα του Αγίου Γεωργίου και το Πάσχα. Το χωριό υπάγεται διοικητικά στο γειτονικό χωριό, το Μαυροβούνι Λάρισας.

Ιστορία
-------

Η Κρύα Βρύση, κατοικήθηκε για πρώτη φορά τη δεκαετία του 1920, καθώς η κυβέρνηση Γούναρη παραχώρησε στους Σαρακατσαναίους κατοίκους της ευρύτερης περιοχής, αλλά και σε Σαρακατσάνους που προήλθαν από άλλες περιοχές της χώρας, ορισμένες εκτάσεις αλλά και βοσκοτόπια. Στην αρχή, το χωριό προορίζοταν να γίνει τόπος συγκέντρωσης προσφύγων της Μικράς Ασίας, αλλά για το σκοπό αυτό επιλέχθηκαν τελικά τα γειτονικά Βούναινα, όπου εγκαταστάθηκαν πολλοί Καππαδόκες και Καραμανλήδες. 

Κατά τη διάρκεια του Β' Παγκοσμίου Πολέμου, οι άντρες του χωριού, υποχρεώθηκαν να πολεμήσουν εναντίον των Ιταλών και των Γερμανών εισβολέων. Μετά την απελευθέρωση, στο χωριό είχε απομείνει μόνο μια διευρυμένη οικογένεια, όπου με την έλευση γαμπρών για τις κόρες της, έγιναν 3 οικογένειες. 

Τη δεκαετία του 1960, η κυβέρνηση Καραμανλή, έδωσε επιπλέον εκτάσεις στις οικογένειες της Κρύας Βρύσης, και με αυτόν τον τρόπο το χωριό μεγάλωσε και έφτασε να αριθμεί σχεδόν 150 κατοίκους κατά την απογραφή του 1961. Το 1972 ξεκίνησε η οικόδομηση του Ι.Ν. Αγίου Γεωργίου, και ένα χρόνο αργότερα αποπερατώθηκε. Εκείνη την περίοδο το χωριό πλησίασε τους 200 κατοίκους, και έκτοτε ο πληθυσμός του ακολουθεί ραγδαία μείωση, κυρίως λόγω της αστικοποίησης, αλλά και του υπέργηρου πληθυσμού που απέμεινε στο χωριό. 

Σήμερα, η Κρύα Βρύση είναι ένα μικρό χωριό που σύμφωνα με τις τελευταίες εκτιμήσεις (2017) δεν ξεπερνά τους 6 με 7 κατοίκους.

|  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| 

| π • σ • ε
Οικισμοί του Δήμου Κιλελέρ |
| --- |
|  |
| Δημοτική Ενότητα Αρμενίου | 
* Αρμένιο
* Αχίλλειο
* Μεγάλο Μοναστήρι
* Νίκη
* Σωτήριο
 |
|  |
| Δημοτική Ενότητα Κιλελέρ | 
* Αγναντερή
* Αγροκήπιο
* Καλαμάκι
* Κιλελέρ (τ. η Κυψέλη)
* Κοκκίνες
* Λοφίσκος
* Μέλισσα
* Νέο Περιβόλι
 |
|  |
| Δημοτική Ενότητα Κραννώνος | 
* Αγία Παρασκευή
* Άγιοι Ανάργυροι
* Άγιος Γεώργιος
* Άνω Βούναινα
* Βούναινα
* Δοξαράς
* Κάμπος
* Κραννώνας
* Κρύα Βρύση
* Κυπάρισσος
* Μαυροβούνι
* Μεσορράχη
* Μικρό Βουνό
* Ψυχικό
 |
|  |
| Δημοτική Ενότητα Νίκαιας | 
* Δίλοφο
* Ζάππειο
* Καλό Νερό
* Κυπαρίσσια
* Μοσχοχώρι
* Μύρα
* Νέα Λεύκη
* Νέες Καρυές
* Νίκαια
* Ρεύμα
* Σοφό
* Χαρά
 |
|  |
| Δημοτική Ενότητα Πλατυκάμπου | 
* Αναγέννηση
* Γαλήνη
* Γλαύκη
* Ελευθέριο
* Μελία
* Μελισσοχώρι
* Μόδεστος
* Νάματα
* Ομορφοχώρι
* Πλατύκαμπος
* Πρόδρομος
* Χάλκη
 |
|  |
| 
* Έδρα: Νίκαια - Ιστορική έδρα: Κιλελέρ
* \*(Οικισμοί με μη μόνιμο πληθυσμό)]
 |

 |
Στην ελληνική μυθολογία, ο **Ιοβάτης** ήταν βασιλιάς της Λυκίας στη Μικρά Ασία. Κάποτε που ο βασιλιάς της Τίρυνθας Προίτος είχε εκδιωχθεί από τον αδελφό του Ακρίσιο, κατέφυγε στον Ιοβάτη, γεγονός που είχε ως αποτέλεσμα να πάρει την κόρη του Σθενέβοια ως σύζυγο (ο Όμηρος την ονομάζει Άντεια). Στη συνέχεια, ο Λύκιος βασιλιάς του έδωσε στρατό με τον οποίο ο Προίτος κατάφερε να ξανακερδίσει την Τίρυνθα, περιορίζοντας τον Ακρίσιο στο νόμιμο μερίδιό του.

Μετά από καιρό, η Σθενέβοια ερωτεύθηκε τον Βελλεροφόντη (τότε ονομαζόταν Ιππόνοος) και όταν αυτός δεν ανταποκρίθηκε τον συκοφάντησε στον Προίτο ότι θέλησε να τη βιάσει. Τότε ο Προίτος έστειλε τον Βελλεροφόντη στον πεθερό του, τον Ιοβάτη, εφοδιάζοντάς τον με επιστολή που περιείχε *«σήματα λυγρά»* (*Ιλιάδα*, Ζ 168), ζητώντας δηλαδή από τον Ιοβάτη να σκοτώσει τον κομιστή, επειδή ο Προίτος, σεβόμενος παλαιότερο έθιμο, δεν ήθελε να σκοτώσει με τα χέρια του άνθρωπο με τον οποίο είχε φάει στο ίδιο τραπέζι.

Ο Ιοβάτης, αφού διάβασε το γράμμα, ανέθεσε στον Βελλεροφόντη αρκετές επικίνδυνες αποστολές, με την ελπίδα πως έτσι θα εκπληρωνόταν η επιθυμία του γαμπρού του χωρίς να χρειασθεί και ο ίδιος να σκοτώσει άνθρωπο. Αντίθετα όμως, αυτό έγινε η αιτία για τα ηρωικά κατορθώματα του Βελλεροφόντη (για περισσότερα βλ. Βελλεροφόντης). Απελπισμένος στο τέλος ο Ιοβάτης, συγκέντρωσε τους γενναιότερους Λυκίους και τους διέταξε να του στήσουν ενέδρα. Κι αυτή όμως η ενέργεια, που στοίχισε τον θάνατο σε όλους τους ανθρώπους του Ιοβάτη, απέτυχε. Μετά από όλα αυτά, ο Ιοβάτης αναγνώρισε την αξία του Βελλεροφόντη, του έδειξε το γράμμα του Προίτου και του ζήτησε να μείνει μαζί του. Του έδωσε ως σύζυγο την κόρη του, τη Φιλονόη (ή Κασσάνδρα, ή Αντίκλεια, ή Αλκιμένη) και τον άφησε διάδοχό του στον θρόνο.

Παραπομπές
----------

1. ↑  «Stheneboea» (Ρωσικά)

Πηγές
-----

* Emmy Patsi-Garin: «Επίτομο λεξικό Ελληνικής Μυθολογίας», εκδ. οίκος *Χάρη Πάτση*, Αθήνα 1969
Ο Βαλδουίνος Β΄ της Ιερουσαλήμ, πατέρας της Ιοβέτας.
Η **Ιοβέτα**, γαλλ. Ioveta, Joveta, Jovita, Jowita, Yvette, Iveta, Ivetta, Juditta (π. 1120 - 1161-78) από τον Οίκο του Ρετέλ ήταν πριγκίπισσα της Ιερουσαλήμ. Έγινε ηγουμένη στη Βηθανία.

Βιογραφία
---------

Ήταν η τέταρτη κόρη του Βαλδουίνου Β΄ της Ιερουσαλήμ και της Αρμένιας Μορφίας, κόρης του Γαβριήλ κυρίου της Μελιτηνής. Ήταν η μόνη κόρη που γεννήθηκε μετά το 1118, που ο Βαλδουίνος Β΄ έγινε βασιλιάς (*πορφυρογέννητη*).

Όταν ο πατέρας της ήταν αιχμάλωτος των Ορτοκιδών κοντά στην Έδεσσα το 1123, η Ιοβέτα ήταν μία από τις ομήρους που δόθηκαν για την απελευθέρωσή του. Κρατήθηκε στο Σάιζάρ (Λάρισσα η εν Συρία), ώσπου ο Βαλδουίνος Β΄ την εξαγόρασε το 1125, δίνοντας 80.000 δηνάρια. Τα λύτρα μαζεύτηκαν από τα λάφυρα, έπειτα από τη νίκη του πατέρα της στη μάχη του Αζάζ το έτος αυτό. 

Η πρωτότοκη αδελφή της Μελισσάνθη της Ιερουσαλήμ παντρεύτηκε τον Φούλκωνα Ε΄ κόμη του Ανζού και διαδέχθηκε τον πατέρα τους στον θρόνο του βασιλείου. Η δευτερότοκη Αλίκη παντρεύτηκε τον Βοημούνδο Β΄ πρίγκιπα της Αντιόχειας, ενώ η τρίτη αδελφή της Οδιέρνα παντρεύτηκε τον Ραϋμόνδο Γ΄ κόμη της Τρίπολης. Ωστόσο η Ιοβέτα εισήλθε στη μονή της Αγ. Άννας στην Ιερουσαλήμ.

### Ηγουμένη

Το 1143 η Μελισσάνθη έκτισε τη μονή του Αγ. Λαζάρου στη Βιθανία, σε γη που αγόρασε από τον Λατίνο πατριάρχη της Ιερουσαλήμ. Έπειτα από το τέλος της ηλικιωμένης πρώτης ηγουμένης, η Ιοβέτα εκλέχθηκε στη θέση εκείνης το 1144. Αν και θεωρείται ότι δεν είχε επιρροή όπως οι αδελφές της, η Ιοβέτα είχε κάποια ισχύ ως ηγουμένη: ένα καταστατικό από το 1157 που διασώθηκε, αναφέρει ότι δώρησε γη στους Ιωαννίτες ιππότες.

Η Ιοβέτα ανέλαβε την ανατροφή της μικρανιψιάς της Σιβύλλας των Ανζού, κόρης του Αμωρί Α΄ της Ιερουσαλήμ (γιου της Μελισσάνθης). Οι τέσσερις αδελφές είχαν στενές σχέσεις. Το 1161 η Μελισσάνθη έμεινε κλινήρης και η Ιοβέτα με την Οδιέρνα έμεναν στο πλευρό της (η Αλίκη είχε αποβιώσει). Έπειτα από αυτό η Ιοβέτα δεν αναφέρεται πια σε πηγές και στις 31 Δεκεμβρίου 1178 αναφέρεται άλλη ηγουμένη στη μονή, άρα είχε αποβιώσει.

Πηγές
-----

* William of Tyre, A History of Deeds Done Beyond the Sea. E. A. Babcock and A. C. Krey, trans. Columbia University Press, 1943.
* Steven Runciman, A History of the Crusades, vol. II: The Kingdom of Jerusalem. Cambridge University Press, 1952.
* Erin Jordan, "Hostage, Sister, Abbess: The Life of Iveta of Jerusalem", Medieval Prosopography 32 (2017), pp. 66-86.

Παραπομπές
----------

1. 1 2 3 4 5 6 7  Charles Cawley: «Medieval Lands». (Αγγλικά) *Charles Cawley, "Medieval Lands", 2006-2020*.
**Κρότος** είναι είδος ήχου κατά τον οποίο η κραδασμική κίνηση των μορίων του ηχογόνου σώματος είναι απεριοδική και διαρκεί ελάχιστο χρόνο, καθώς η έντασή του μειώνεται μέχρι μηδενισμού σε σύντομο χρονικό διάστημα. Οι κρότοι συνήθως προκαλούν δυσάρεστα συναισθήματα.

Άλλα είδη ήχων είναι οι τόνοι, οι φθόγγοι και οι θόρυβοι. Οι κρότοι διαφέρουν από τους τόνους και τους φθόγγους στο ότι στερούνται εντελώς του χαρακτηριστικού του ύψους, δηλαδή δεν έχουν σταθερή συχνότητα (αριθμός παλμών ανά δευτερόλεπτο) που να μπορεί να τους χαρακτηρίσει ως οξείς ή βαρείς. Γενικώς ο κρότος αντιστοιχεί σε περίπτωση ελαχίστου αριθμού ταλαντώσεων, των οποίων το πλάτος από μεγάλη τιμή ελαττώνεται απότομα σε πολύ μικρό χρονικό διάστημα. Παραδείγματα κρότων αποτελούν ο ήχος της βροντής, ο ήχος που παράγεται κατά την εκπυρσοκρότηση όπλων, το σχίσιμο υφασμάτων, η θραύση ξύλων, κ.α. Στην Ιατρική κρότοι παράγονται από δυσλειτουργικές κινήσεις των αρθρώσεων.

Παραπομπές
----------

1. ↑  Παλαιολόγου, Κ. και Περιστεράκη Σ.: *Στοιχεία Φυσικής*, τόμ. 1ος , 3η έκδοση, Χ. Παπαδημητρόπουλος, Αθήναι 1951, σσ. 233-235.
Ο **Κυβερνήτης της Φλόριντα** (αγγλικά: *Governor of Florida*), είναι ο ανώτατος εκτελεστικός αξιωματούχος της πολιτείας της Φλόριντα. Ο Κυβερνήτης, είναι ο αρχηγός του εκτελεστικού κλάδου και επικεφαλής της πολιτειακής κυβέρνησης της Φλόριντα. Επίσης, είναι ο ανώτατος αρχηγός των στρατιωτικών, αστυνομικών και ναυτικών δυνάμεων της πολιτείας.

Ο Κυβερνήτης, έχει καθήκον να επιβάλλει τους πολιτειακούς νόμους, ενώ έχει την εξουσία να ασκήσει βέτο σε νομοσχέδια που ψηφίζονται στο νομοθετικό σώμα της Φλόριντα, να συγκαλέσει το νομοθετικό σώμα, καθώς και να χορηγήσει χάρη.

Ο Κυβερνήτης της Φλόριντα, εκλέγεται από κοινού μαζί με τον Αντικυβερνήτη της Φλόριντα, ύστερα από καθολική ψηφοφορία ανά τέσσερα χρόνια. Ο Κυβερνήτης, έχει μία φορά ακόμη δικαίωμα επανεκλογής στο αξίωμα, οπότε το ανώτατο όριο παραμονής στο αξίωμα, διαμορφώνεται στα οκτώ χρόνια.

Σημερινός και 46ος Κυβερνήτης της Φλόριντα, είναι ο Ρεπουμπλικανός **Ρον ντε Σάντις**, από τις 8 Ιανουαρίου 2019.

Προϋποθέσεις
------------

Για να θέσει κάποιο άτομο υποψηφιότητα για το αξιώμα του Κυβερνήτη της Φλόριντα, πρέπει να έχει συμπληρώσει το 30ο έτος της ηλικίας του, να είναι πολίτης των Ηνωμένων Πολιτειών, καθώς και να διαμένει ή να είναι εγγεγραμμένος ψηφοφόρος στην πολιτεία της Φλόριντα για τουλάχιστον επτά χρόνια.

Πρώην Κυβερνήτες (εν ζωή)
-------------------------

* Μπομπ Γκράχαμ - (Δ), (γενν. 1936), υπηρέτησε: 1979-1987**Μπομπ Γκράχαμ** - (Δ), (γενν. 1936), υπηρέτησε: 1979-1987
* Μπομπ Μαρτίνεζ - (Ρ), (γενν. 1934), υπηρέτησε: 1987-1991**Μπομπ Μαρτίνεζ** - (Ρ), (γενν. 1934), υπηρέτησε: 1987-1991
* Μπάντι Μακέι - (Δ), (γενν. 1933), υπηρέτησε: 1998-1999**Μπάντι Μακέι** - (Δ), (γενν. 1933), υπηρέτησε: 1998-1999
* Τζεμπ Μπους - (Ρ), (γενν. 1953), υπηρέτησε: 1999-2007**Τζεμπ Μπους** - (Ρ), (γενν. 1953), υπηρέτησε: 1999-2007
* Τσάρλι Κριστ - (Ρ), (γενν. 1956), υπηρέτησε: 2007-2011**Τσάρλι Κριστ** - (Ρ), (γενν. 1956), υπηρέτησε: 2007-2011
* Ρικ Σκοτ - (Ρ), (γενν. 1952), υπηρέτησε: 2011-2019**Ρικ Σκοτ** - (Ρ), (γενν. 1952), υπηρέτησε: 2011-2019

Παραπομπές
----------

1. ↑  «A GUIDE TO FLORIDA GOVERNORS AND THE FLORIDA CABINET». 21 Μαΐου 2021.
2. ↑  «Statutes & Constitution :Constitution : Online Sunshine». *www.leg.state.fl.us*. Ανακτήθηκε στις 21 Μαΐου 2021.
3. ↑  «Governor of Florida». *Ballotpedia* (στα Αγγλικά). Ανακτήθηκε στις 21 Μαΐου 2021.
4. ↑  «Meet Governor DeSantis» (στα Αγγλικά). Ανακτήθηκε στις 21 Μαΐου 2021.
5. ↑  «CONSTITUTION OF THE STATE OF FLORIDA - Article IV (Section 5 - Election of governor, lieutenant governor and cabinet members; qualifications; terms)». 21 Μαΐου 2021.
Στην ελληνική μυθολογία με το όνομα **Κλυτόνηος** είναι γνωστός ένας γιος του Αλκινόου, βασιλιά των Φαιάκων. Ο Κλυτόνηος ήταν αδελφός του Λαοδάμα και του Αλίου. Στην *Οδύσσεια* αναφέρεται (θ 119, 123-125) ότι ο *«αντίθεος»* (δηλαδή «θεϊκός») Κλυτόνηος αναδείχθηκε νικητής σε αγώνα δρόμου με τους αδελφούς του ως «ταχύς σταδιοδρόμος»: πέρασε τους άλλους τόσο μήκος όσο χωράφι οργώνουν δύο μουλάρια σε μία ημέρα.

Στην έμμετρη μετάφραση της *Οδύσσειας* από τον Ζ. Σίδερη ο Κλυτόνηος αναφέρεται ως «Κλειτόνας» (για να βγαίνει το μέτρο).

Πηγή
----

* Κρουσίου: «Λεξικόν Ομηρικόν», διασκευή από την 6η γερμανική έκδ. υπό Ι. Πανταζίδου, έκδοση «Βιβλιεκδοτικά καταστήματα Αναστασίου Δ. Φέξη», Αθήνα 1901
*Ο Jovinus είναι ένα ρωμαϊκό cognomen, που χρησιμοποιείται συχνότερα για έναν Ρωμαίο σφετεριστή αυτοκράτορα του 5ου αι.* *Αυτό το άρθρο είναι για τον Ρωμαίο σφετεριστή.* *Για τον άγιο, βλέπε Άγιος Ιοβίνος.* *Για τον Φράγκο δούκα, βλέπε Ιοβίνος της Προβηγκίας.* Για τον 4ου αι. Ρωμαίο στρατηγό και ύπατο της Γαλατίας, του οποίου η σαρκοφάγος βρίσκεται στο Ρενς, δείτε Ιοβίνος (ύπατος).
Ο **Ιοβίνος**, λατιν.: *Jovinus*, ήταν Γαλλο-Ρωμαίος συγκλητικός και ισχυρίστηκε ότι ήταν Ρωμαίος αυτοκράτορας (411–413 μ.Χ.).

Μετά την ήττα τού σφετεριστή γνωστού ως Φλ. Κλ. Κωνσταντίνου, ο Ιοβίνος ανακηρύχθηκε αυτοκράτορας στη Mαγεντία (Μάιντς) το 411, μια μαριονέτα που υποστηρίχθηκε από τον Γκούντερ, βασιλιά των Βουργουνδών, και τον Γκόαρ, βασιλιά των Αλανών. Ο Ιοβίνος κράτησε τη θέση του στη Γαλατία για δύο χρόνια, αρκετά για να εκδώσει νομίσματα, που τον έδειχναν να φέρει το αυτοκρατορικό διάδημα. Τον υποστήριζαν αρκετοί τοπικοί Γαλλο-Ρωμαίοι ευγενείς, που είχαν επιζήσει από την ήττα τού Κωνσταντίνου.

Με το πρόσχημα της αυτοκρατορικής εξουσίας τού Ιοβίνου, ο Γκούντερ και οι Βουργουνδοί του εγκαταστάθηκαν στην αριστερή όχθη του Ρήνου (στη ρωμαϊκή πλευρά) μεταξύ τού ποταμού Λάουτερ και του Nάχε. Εδώ ίδρυσαν ένα βασίλειο με πρωτεύουσα τον παλαιό ρωμανικό γαλατικό οικισμό Borbetomagus (Βορμς).

Το τέλος τού Ιοβίνου ήρθε, αφότου οι Βησιγότθοι υπό τον Aτάουλφο έφυγαν από την Ιταλία (με τη συμβουλή του Πρίσκου Άτταλου), φαινομενικά για να ενωθούν μαζί του, κουβαλώντας μαζί τους ως ομήρους τον πρώην αυτοκράτορα Άτταλο και τη Γάλλα Πλακιδία, ετεροθαλή αδελφή τού Ονώριου. Τότε ο Aταούλφος επιτέθηκε και σκότωσε τον Σάρο, ο οποίος είχε έρθει επίσης να υποστηρίξει τον Ιοβίνο. Ο Ιοβίνος, προσβεβλημένος από αυτή την πράξη, δεν συμβουλεύτηκε τον Aταούλφο, όταν ανέδειξε τον αδελφό του Σεβαστιανό ως συναυτοκράτορα. Προσβεβλημένος, ο Aταούλφος συμμάχησε τους Βησιγότθους του με τον Ονώριο και αυτοί νίκησαν τα στρατεύματα του Ιοβίνου. Ο Σεβαστιανός εκτελέστηκε. Ο Ιοβίνος τράπηκε σε φυγή για να σώσει τη ζωή του, αλλά πολιορκήθηκε και αιχμαλωτίστηκε στη Βαλεντία (Βαλάνς, Ντρομ) και μεταφέρθηκε στο Nαρβό (Ναρμπόν), όπου ο Γάιος Πόστουμος Δάρδανος, ο πραιτοριανός έπαρχος (κυβερνήτης) στη Γαλατία, που είχε παραμείνει πιστός στον Ονώριο, τον έβαλε να τον εκτελέσουν. Τα κεφάλια του Ιοβίνου και τού Σεβαστιανού στάλθηκαν στη συνέχεια στον Ονώριο και τοποθετήθηκαν στα τείχη της Ραβέννας (πριν μεταφερθούν στην Καρχηδόνα, όπου εκτέθηκαν μόνιμα με τα κεφάλια τεσσάρων άλλων σφετεριστών).

Βιβλιογραφικές αναφορές
-----------------------

* Ralf Scharf: *Iovinus – Kaiser in Gallien*, στο: *Francia* **20** (1993), pp. 1–13.
* Drinkwater, JF, "The Usurpers Constantine III (407-411) and Jovinus (411-413)", *Britannia*, **29** (1998), σελ. 269-298

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
--------------------

* Πολυμέσα σχετικά με το θέμα  Jovinus στο Wikimedia Commons

  


|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
| Καθιερωμένοι όροι | 
* VIAF: 72598772
* GND: 133982424

 |

 |
Κατά την ελληνική μυθολογία η **Ιοδάμα** ήταν ιέρεια της Ιτωνίας Αθηνάς στην αρχαία Κορώνεια Βοιωτίας.

Σύμφωνα με τον μύθο η Ιοδάμεια ήταν θυγατέρα του Θεσσαλού ήρωα Ιτώνου, εγγονή του Αμφικτύονα και δισεγγονή του Δευκαλίωνα και της Πύρρας. Κάποια νύχτα η Ιοδάμα είδε την κεφαλή της Μέδουσας στην ασπίδα της Αθηνάς ή να φέρεται στο στήθος εκείνης και αμέσως απολιθώθηκε. Κατ΄ άλλο μύθο είδε την Αθηνά νύκτα έχοντας το πρόσωπο της Μέδουσας και ομοίως απολιθώθηκε. Από τότε οι κάτοικοι που ανήγειραν προς τιμή της βωμό διόριζαν ιερόδουλο υπεύθυνη για την διατήρηση μόνιμης φωτιάς («άσβεστης φλόγας») στον βωμό της Ιοδάμας επαναλαμβάνοντας τρεις φορές: *«Η Ιοδάμα ζει και ζητεί πυρ»*.  
 
Αυτό ίσχυε τουλάχιστον μέχρι την εποχή του Παυσανία, ο οποίος και διέσωσε την παράδοση αυτή (Θ΄ 34, 2).

Την Ιοδάμα την ερωτεύθηκε ο Δίας και απέκτησε μαζί της μία κόρη, τη Θήβη, την οποία αργότερα πάντρεψε με τον Ώγυγο.

Μία παραλλαγή του μύθου που αναφέρει ο Ι. Τζέτζης (και αποδίδει στον Σιμωνίδη το γενεαλόγο και τον Απολλώνιο), λέει ότι η Αθηνά και η Ιοδάμα ήταν αδελφές και η Αθηνά πολεμώντας την Ιοδάμα τη σκότωσε. Ο μύθος αυτός δίνεται και από το Μέγα Ετυμολογικόν, όπου αναφέρεται ότι σύμφωνα με τον γενεαλόγο Σιμωνίδη, ο Ίτωνας είχε δυο κόρες, την Αθηνά και την Ιοδάμα, οι οποίες ενεπλάκησαν σε μάχη και η Αθηνά (Ιτωνία, κόρη του Ίτωνα δηλαδή) σκότωσε την Ιοδάμα

Πηγή
----

* "Μεγάλη Ελληνική Εγκυκλοπαίδεια" τομ.ΙΓ΄, σελ.74.
* Emmy Patsi-Garin: «Επίτομο λεξικό Ελληνικής Μυθολογίας», εκδ. οίκος *Χάρη Πάτση*, Αθήνα 1969

Αναφορές
--------

1. ↑  Scholia Vetera in Pindari Carmina, Vol. III: Scholia in Nemeonicas Et Isthmionicas, Epimetrum, Indices, Pindar, Walter de Gruyter, εκδ. B. G. Teubner (Stuttgart und Leipzig) 1998, σελ. 272
2. ↑  Σχόλια εις Λυκόφρονα, Ισαακίου και Ιωάννου του Τζέτζου, σελ. 555, σχόλιο 355  

«Όθεν αυτήν εθεοποίησαν οι Έλληνες, καθάπερ και την πολεμικωτάτην Αθηνάν, Ιτωνίου μεν υπάρχουσαν θυγατέρα, Ιοδάμου δε αδελφήν, ήν Ιοδάμαν αντιπολεμούσαν Αθηνά ανείκεν, ως φησί Σιμωνίδης ο γενεαλόγος, και ο Απολλώνιος»
3. ↑  
Μέγα Ετυμολογικόν, σελ. 239 (γράμμα Ι, στήλη 480, γραμμή 48)  

«Ιτωνίς και Ιτωνία η Αθηνά είρηται παρά τοις Θεσσαλοίς, από τινός πόλεως Ίτωνος. Φησί δε ο γενεαλόγος Σιμωνίδης Ιτώνου θυγατέρας γένεσθαι δυο, Αθηνάν και Ιοδάμαν ας εξηλωκυίας την οπλομαχικήν εις έριν την εις αλλήλας χωρήσαι, αναιρεθήναι τε την Ιοδάμαν υπό της Αθηνάς.»  

*μετάφραση*:  

«Ιτωνίς και Ιτωνία Αθηνά ονομάζεται από τους Θεσσαλούς, από την πόλη του Ίτωνος. Λέγει δε ο γενεαλόγος Σιμωνίδης, ότι από τον Ίτωνα, έγιναν δυο θυγατέρες, η Αθηνά και η Ιοδάμα, οι οποίες ανταγωνίστηκαν, και σε έριδα με όπλα προχώρησαν, σκοτώθηκε δε η Ιοδάμα από την Αθηνά.»
Ευρήματα στην Κρότσε ντε Πάπα
Η **Κρότσε ντε Πάπα** (ιταλικά : *Croce del Papa* ) είναι περιοχή στην οποία έχει ανασκαφεί προϊστορικός οικισμός της εποχής του χαλκού έξω από την πόλη Νόλα στην επαρχία Νάπολη της Ιταλίας. Ο οικισμός βρίσκεται στα Βορειοανατολικά του Βεζούβιου από έκρηξη του οποίου καταστράφηκε πολλά χρόνια πριν την έκρηξη που κατέστρεψε την Πομπηία.

Ο οικισμός που ανασκάφτηκε από τους Τζιουζέπε Βέκκιο (Giuseppe Vecchio) και Κλωντ Αλμπόρ Λεβαντί (Claude Albore Livadie), καταλαμβάνει έκταση 1000 τετραγωνικών μέτρων και αποτελούνταν από ξύλινες καλύβες. Σε βάθους 6 μέτρων από το σημερινό επίπεδο του εδάφους βρέθηκαν καλύβες διατηρημένες σε καλή κατάσταση , αγγεία και κλιβάνους. Βρέθηκαν οστά από ζώα ,εργαλεία, αιχμές από βέλη, στάχια κριθαριού και σταριού αλλά και ειδώλια. Σε πολύ κατάσταση βρέθηκαν και οι καλύβες του οικισμού σε ύψος 1,30 περίπου μ. 

Η έκρηξη του ηφαιστείου πιστεύεται ότι ήταν πιο ισχυρή από αυτή πού κατέστρεψε την Πομπηία και το Ερκολάνο το 79 π.χ. και σημειώθηκε 3.500 χρόνια πριν περίπου. Πιστεύεται ότι κατά την έκρηξη αυτή δημιουργήθηκε και ο ορεινός όγκος της Σόμμα (Somma) ενώ υπήρξαν κλιματολογικές αλλαγές σε όλο τον πλανήτη. Ο οικισμός εγκαταλείφθηκε από τους κατοίκους του βιαστικά , έμειναν πίσω μόνο τα αδύναμα ζώα ή όσα δεν μπορούσαν να διαφύγουν και οι κάτοικοι του πήραν μόνο τα απολύτως απαραίτητα. Αυτά επιβεβαιώνουν ότι στις καλύβες βρέθηκαν πολλά αντικείμενα καθημερινής χρήσης απουσιάζουν πολύτιμα αντικείμενα. Έχουν βρεθεί απολιθωμένα ζώα όπως σκύλοι και αίγες.

Σύμφωνα με τους ειδικούς οι κάτοικοι του οικισμού δεν επλήγησαν αμέσως από το ηφαίστειο αλλά είχαν χρόνο να διαφύγουν , τουλάχιστον 6 ώρες. Αρχικά υπήρξαν ισχυρές σεισμικές δονήσεις και μετά ήρθε η έκρηξη του Βεζούβιου που εκτόξευε μεγάλες ποσότητες υλικών. Οι κάτοικοι εγκατέλειψαν τον οικισμό βιαστικά, όσοι κινήθηκαν βορειοδυτικά κατάφεραν αν σωθούν , σε απόσταση 8 χλμ στο όρος Βίνια βρέθηκαν απολιθωμένα τα σώματα ενός ζευγαριού που φαίνεται να σκοτώθηκε από έκρηξη του ηφαιστείου. Στην ίδια θέση βρέθηκαν ίχνη πρωιμότερου οικισμού που είχε καταστραφεί από φωτιά.

Πηγές
-----

* Περιοδικό *Corpus , Αρχαιολογία , Ιστορία των πολιτισμών* Τεύχος 48 Απρίλιος 2003, Εκδόσεις Περισκόπιο, σελ 55-57,
Το κρυστάλλινο κρανίο που βρίσκεται στο Βρετανικό Μουσείο.
Τα **Κρυστάλλινα κρανία** (αγγλικά: *Crystal Skulls*) είναι κατασκευασμένα απο καθαρό κρύσταλλο χαλαζία και επίσημως σήμερα υπάρχουν 13 τετοια κρανία. Δύο από αυτά τα κρυστάλλινα κρανία βρισκόνται σε μουσεία, το ένα στο Βρετανικό Μουσείο (αρ.εγγρ. Id 1898C3.1) στο Λονδίνο, και το άλλο στο Μουσείο του Ανθρώπου στο Παρίσι. Κανένα από τα 13 κρανία δεν έχει το ιδιο μεγέθος με κάποιο άλλο. Το μεγαλύτερο από αυτά τα κρανία ζυγίζει 14 κιλά. Εικάζεται ότι έχουν ανακαλυφθεί σε χώρες της Κεντρικής Αμερικής, όπως είναι το Μεξικό, η Γουατεμάλα και το Μπελίζ, και ότι ανήκουν στην μεσοαμερικανική περίοδο και στους πολιτισμούς των Αζτέκων και των Μάγιας. Το πιο γνωστό και διασήμο κρυστάλλινο κρανίο είναι αυτό του Μίτσελ-Χέτζες που πιθανόν ανακαλυφθήκε στο Μπελίζ το 1924.

Κρανίο Μίτσελ-Χέτζες
--------------------

Το Κρυστάλλινο κρανίο του Μίτσελ- Χέτζες, είναι ένα τέλειο σχεδόν κρανίο σε φυσικό μέγεθος. Είναι από καθαρό κρύσταλλο χαλαζία, ενώ η κάτω σιαγόνα 
μετακινείται. 
Ζυγίζει 5 κιλά, έχει ύψος 13,18 εκ. -πλάτος 12,38 εκ.-μήκος 20 εκ.
Το κρυστάλλινο κρανίο ήρθε στο φως κατά τη διάρκεια μιας αρχαιολογικής
αποστολής του βρετανού αρχαιολόγου Αλμπέρτ Μίτσελ Χέτζες, στο Γιουκατάν της κεντρικής Αμερικής κοντά σε έναν ερειπωμένο 
αρχαίο ναό των Μάγια. Το μέρος στο οποίο έγιναν οι ανασκαφές είναι γνωστό σήμερα ως 
Λουμπαντούν, το οποίο σημαίνει «ο τόπος των πεσόντων λίθων». Ο Μίτσελ Χέτζες είχε πάρει μαζί του σε εκείνη την αποστολή, και την (υιοθετημένη) κόρη του Άννα, η οποία στάθηκε η τυχερή της αποστολής: την ημέρα των 17ων γενέθλιων της, στα ερείπια ενός αρχαίου βωμού κοντά στις ανασκαφές ξέθαψε το περίφημο κρανίο. Το κρυστάλλινο κρανίο υπολειπόταν του κάτω σιαγόνα, ο οποίος βρέθηκε τρεις μήνες μετά, αρκετά μέτρα μακριά από τον βωμό.

Εξέταση του κρανίου
-------------------

Η Άννα μετά τον θάνατο του πατέρα της γύρω στο 1960, αποφάσισε να δώσει το κρυστάλλινο κρανίο σε ερευνητές ώστε να ανακαλύψουν την καταγωγή και τον τρόπο κατασκευής του. 
Ο πρώτος που εξέτασε το κρανίο ήταν ο κριτικός τέχνης Φρανκ Ντορντλάντ, και ο οποίος ανακάλυψε ένα σύμπλεγμα από φακούς, κανάλια και πρίσματα τα οποία δημιουργούσαν παράξενα οπτικά εφέ. Το πιο παράδοξο ήταν ότι ο ίδιος, ακόμα και με μικροσκόπιο δεν μπόρεσε να βρει ίχνος από επεξεργασία πάνω στην τέλεια λουστραρισμένη επιφάνεια του.
Ο Ντορντλαντ εισηγήθηκε τότε στην Άννα να απευθυνθεί στην πασίγνωστη εταιρία υπολογιστών Hewlett-Packard, η οποία τότε ειδικευόταν σε ταλαντώσεις κρυστάλλων. 
Τα αποτελέσματα της έρευνας της εταιρίας το 1964 έδειξαν ότι το Κρυστάλλινο Κρανίο έχει δημιουργηθεί αιώνες πριν από την εμφάνιση των Μάγια.

Παραπομπές
----------

1. ↑  Crustal Skulls history Αρχειοθετήθηκε 2018-01-24 στο Wayback Machine. στο National Geographic.com (αγγλικά) ανακτήθηκε στις 19 Μαρτίου 2018
2. 1 2  Mitchell-Hedges Skull στο Strange Magazine.com (αγγλικά) ανακτήθηκε στις 20 Μαρτίου 2018
3. ↑  Mayan Crystal skull στο guidebelize.info (αγγλικά) ανακτήθηκε στις 21 Μαρτίου 2018