recursal/SuperWikiNEXT-32B huggingface dataset:
Το **Ινστιτούτο Ρούτζερ Μπόσκοβιτς** (κροατικά: Institut Ruđer Bošković‎, προφέρεται [instǐtuːt rûd͡ʑɛr bɔ̂ʃkɔʋit͡ɕ], **IRB**) Είναι ερευνητικό ινστιτούτο που βρίσκεται στην γειτονιά Σάλατα του Ζάγκρεμπ, στην Κροατία. Ιδρύθηκε το 1950, και ασχολείται με την μελέτη των επιστημών. Ο σημερινός διευθυντής είναι ο Τόμε Άντιτσιτς.

Περιγραφή
---------

Είναι το μεγαλύτερο κροατικό ινστιτούτο έρευνας στους τομείς των φυσικών επιστημών και της τεχνολογίας. Έχει ονομαστεί προς τιμήν του επιστήμονα Ρούντζερ Μπόσκοβιτς, ενώ ο ιδρυτής του ήταν ο Ιβάν Σούπεκ. 

Το ινστιτούτο έχει διεπιστημονικό χαρακτήρα, καθώς απασχολεί περίπου 550 ακαδημαϊκούς και φοιτητές από τους τομείς της πειραματικής και θεωρητικής φυσικής, της χημείας και υλικής φυσικής, της οργανικής και φυσικής χημείας, της βιοχημείας, της μοριακής βιολογίας και ιατρικής, της περιβαλλοντικής και θαλάσσιας έρευνας, καθώς και την επιστήμη των υπολογιστών και της ηλεκτρονικής. 

Στην Κροατία, το Ινστιτούτο είναι ένα εθνικό ίδρυμα που είναι αφιερωμένο στην έρευνα, στην ανώτερη εκπαίδευση και στην παροχή υποστήριξης στην ακαδημαϊκή κοινότητα, στις κρατικές και τοπικές κυβερνήσεις. Εντός της Ευρωπαϊκής Ένωσης, το Ινστιτούτο αποτελεί μέρος της Ευρωπαϊκής Ερευνητικής Περιοχής. Σε παγκόσμιο επίπεδο, το Ινστιτούτο συνεργάζεται με πολλά ερευνητικά ιδρύματα και πανεπιστήμια, τηρώντας τις ίδιες αξίες και οράματα. Επίσης, η Κυβέρνηση της Κροατίας παρέχει μεγάλο μέρος της χρηματοδότησης του ινστιτούτου, μέσω του Υπουργείου Επιστημών, Εκπαίδευσης και Αθλητισμού.

Τμήματα
-------

Το ινστιτούτο είναι οργανωμένο σε 14 τμήματα έρευνας και κέντρα:

* Τμήμα Θεωρητικής Φυσικής
* Τμήμα Πειραματικής Φυσικής
* Τμήμα Φυσικής Υλικών
* Τμήμα Ηλεκτρονικής
* Τμήμα Φυσικής Χημείας
* Τμήμα Οργανικής Χημείας και Βιοχημείας
* Τμήμα Υλικής Χημείας
* Τμήμα Μοριακής Βιολογίας
* Τμήμα Μοριακής Ιατρικής
* Κέντρο Θαλασσίων Ερευνών
* Τμήμα Θαλάσσιας και Περιβαλλοντικής Έρευνας
* Τμήμα Λέιζερ, Ατομικής Έρευνας και Ανάπτυξης
* Κέντρο Πυρηνομαγνητικής Αντήχησης
* Κέντρο Πληροφορικής και Υπολογιστών

Παραπομπές
----------

1. ↑  «Tome Antičić». *irb.hr*. Ruđer Bošković Institute. Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 18 Μαρτίου 2017. Ανακτήθηκε στις 22 Μαΐου 2017.
2. 1 2  Pivac 2014.

*

Πηγές
-----

* Pivac, Nela (2014). «Annual Report 2013» (PDF). Ruđer Bošković Institute. Ανακτήθηκε στις 22 Μαΐου 2017.

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
--------------------

|  |  |
| --- | --- |
| Commons logoCommons logo | Τα Wikimedia Commons έχουν πολυμέσα σχετικά με το θέμα   **Ινστιτούτο Ρούτζερ Μπόσκοβιτς** |

* Επίσημος ιστότοπος (Κροατικά) (Αγγλικά)
* Pivac, Nela (2014). «Annual Report 2013» (PDF). Ruđer Bošković Institute. Ανακτήθηκε στις 22 Μαΐου 2017.
* *Tomislav Badovinac* Zagreb i Hrvatska u Titovo doba. Savez društava «Josip Broz Tito» Hrvatske, 2004
* Cindro, Nikola; Despotović, R.; Hendeković, J.; Jurin, Mislav; Keglević, D.; Mutabdžija, R.; Pravdić, Velimir, eds. (1980) Institut "Ruđer Bošković" 1950 - 1980. Institut Ruđer Bošković, Zagreb.

  


|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
| Καθιερωμένοι όροι | 
* WorldCat
* VIAF: 143735567
* LCCN: n50081569
* ISNI: 0000 0004 0635 7705

 |

 |
Ο **Ιωάννης Αργυρόπουλος** (1851 - 1939) ήταν Έλληνας καθηγητής στη Σιδηροδρομική και Μεταλλουργία στο Πολυτεχνείο και μεταλλειολόγος μηχανικός που συμμετείχε σε πληθώρα έργων ανά την Ελλάδα.

Βιογραφικά στοιχεία
-------------------

Γεννήθηκε στην Αθήνα και φοίτησε σε σχολεία στην Αθήνα και το Παρίσι. Σπούδασε μεταλλειολόγος μηχανικός στην Ecole Nationale Superieure des Mines, από το οποίο αποφοίτησε το 1876, και συμπλήρωσε τις σπουδές του στη Σορβόννη. Μετά την επιστροφή του στην Ελλάδα εργάστηκε ως μεταλλειολόγος στα μεταλλεία του Λαυρίου, της Σίφνου και της Εύβοιας. Εν συνεχεία, το 1885, εισήλθε στην υπηρεσία Δημοσίων Έργων του ελληνικού κράτους συμμετέχοντας σε έργα όπως η κατασκευή της διώρυγας της Κορίνθου και οι σιδηρόδρομοι της Πελοποννήσου και του Πειραιά. Προήχθη στη θέση του διευθυντή του υπουργείου συγκοινωνιών, στην οποία παρέμεινε μέχρι το 1923.

Παράλληλα ακολούθησε ακαδημαϊκή καριέρα αναλαμβάνοντας καθηγητής στην έδρα της Σιδηροδρομικής (1889 - 1908) και της Μεταλλουργίας (1908 - 1923) στο ΕΜΠ. Για μικρό χρονικό διάστημα υπηρέτησε ως Υπουργός Συγκοινωνιών στην κυβέρνηση Λάμπρου.

Απεβίωσε στην Αθήνα.

Παραπομπές
----------

1. 1 2  Ασημακοπούλου Φ. Χατζής Κώστας, *Σπουδαστές στη Γαλλία, Μηχανικοί στην Ελλάδα*, από την ιστοσελίδα της Ακαδημίας Αθηνών
2. 1 2 3  *Τεχνικά Χρονικά*, Νεκρολογία Ιωάννη Αργυρόπουλου, Φεβρ. 1939, σελ. 90-91, Ανακτήθηκε από την ιστοσελίδα του ΤΕΕ Αρχειοθετήθηκε 2019-07-31 στο Wayback Machine.
Η **Λυσιμάχεια** ήταν μια ελληνιστική πόλη της Αιτωλίας. 

Η πόλη αναφέρεται από τον Στέφανο Βυζάντιο και τον Στράβωνα, μεταξύ Πλευρώνος και Αρσινόης, επί των οχθών της ομώνυμης λίμνης και βρισκόταν στην οδό που ένωνε την αρχαία Καλυδώνα (σημ. Μεσολόγγι) με την Στράτο. Κατά τον τελευταίο, η πόλη λεγόταν παλαιότερα **Ύδρα**, όπως και η λίμνη. Παράλληλα μια αρχαία πλάκα με την επιγραφή ΛΥΣΙΜΑ[ΧΕΩΝ] που βρέθηκε κοντά στην πόλη Δοκίμιον (στην βόρεια ακτή της λίμνης), πιστοποιεί την ταύτιση της αρχαίας Λυσιμαχείας με το χωριό Μουρστιάνου που σήμερα λέγεται Λυσιμαχία. Απέχει πέντε χιλιόμετρα από την αρχαία Αρσινόη. Μια εικασία θέλει τους Αιτωλούς να μετονομάζουν την πόλη τους προς τιμήν του βασιλέως **Λυσιμάχου** που κατέλαβε την Μακεδονία την περίοδο 284-281 π.Χ. και ανάγκασε τον Αιακίδη Πύρρο να υποχωρήσει στην Ήπειρο.

Το σημερινό χωριό Λυσιμαχία λεγόταν κατά την Τουρκοκρατία *Μουρστιάνου*, από κάποιον *Αγά Μουρστιάν*, που είχε το κτήμα της περιοχής.
Με τις ανασκαφές όμως που έγιναν στη μέση του κάμπου και την ανακάλυψη του τάφου κάποιου στρατηγού Λυσιμάχου, μετονομάστηκε σε Λυσιμαχία. Αυτή είναι η δεύτερη εκδοχή για την προέλευση του ονόματος. Κατά την αρχαϊκή εποχή υπήρχε μεγάλος οικισμός στη σημερινή θέση γύρω από τον Άγιο Νικόλαο. Τούτο αποδεικνύεται από μικρό κατάλοιπο Πελασγιακού τείχους, που βρίσκεται λίγο πιο κάτω από τον Άγιο Νικόλαο, πλησίον του κοντινότερου ρέματος.

Πηγές
-----

* Getzel M. Cohen, "The Hellenistic settlements in Europe, the Islands, and Asia Minor".
* Λυσιμάχεια[*νεκρός σύνδεσμος*].
Συντεταγμένες: 14°43′50.05″S 15°2′12.08″E﻿ / ﻿14.7305694°S 15.0366889°E﻿ / -14.7305694; 15.0366889

Η **Ματάλα** (πορτογαλικά: Matala‎) είναι πόλη και δήμος στην επαρχία Ουίλα της Ανγκόλας. Ο δήμος είχε πληθυσμό 262.763 κατοίκων το 2014.

Η Ματάλα βρίσκεται κατά μήκος του ποταμού Κουνένε σε υψόμετρο περίπου 1.300 μέτρων πάνω από την επιφάνεια της θάλασσας. Ο υδατοφράκτης Ματάλα βρίσκεται σε αυτό το σημείο κατά μήκος του ποταμού.

Μεταφορές
---------

Βρίσκεται στη νότια γραμμή των σιδηροδρόμων της Ανγκόλας.

Παραπομπές
----------

1. 1 2  *GEOnet Names Server*. 11  Ιουνίου 2018. -2867694.
2. ↑  «City councils of Angola». Statoids. Ανακτήθηκε στις 16 Φεβρουαρίου 2021.
3. ↑  «Matala (Municipality, Angola) - Population Statistics, Charts, Map and Location». *citypopulation.de*. Ανακτήθηκε στις 4 Οκτωβρίου 2021.
4. ↑  «Kunene River - The Encyclopedia of Earth». *editors.eol.org*. Ανακτήθηκε στις 16 Μαρτίου 2021.

|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
| Καθιερωμένοι όροι | 
* WorldCat
* VIAF: 157292952
* LCCN: n99909770

 |

 |
Ο **Μάρκο Φέρστερ** (*Marco Förster*, 23 Απριλίου 1976) είναι Γερμανός ποδοσφαιριστής. Αγωνίζεται ως κεντρικός αμυντικός.

Βιογραφία
---------

Γεννήθηκε στις 23 Απριλίου 1976 στη Δρέσδη της τότε Ανατολικής Γερμανίας. Από το 1995 έως το 2000 αγωνίστηκε στις ομάδες Λοκομοτίβ Λειψίας (1995 - 1997), Τσβικάου (1997 - 1998) και Ροτ Βάις Έσσεν (2000).

Από το 2000 αγωνίστηκε με επιτυχία για οκτώ χρόνια στην Ελλάδα. Φόρεσε τις φανέλες των ομάδων του Ακράτητου (2000 - 2001), του Εθνικού (2001 - 2002), του Αθηναϊκού (2002), του Ηλυσιακού (2004) της Λάρισας (2004 - 2008)και της Αναγέννηση Καρδίτσας (2009 - 2010).

Αγωνιζόμενος με την ΑΕΛ συμμετείχε σε 87 αγώνες πρωταθλήματος σημειώνοντας 5 γκολ, ενώ διετέλεσε συναρχηγός της. Συνέβαλε στην άνοδο της ομάδας στη Σούπερ Λίγκα, στην κατάκτηση του κυπέλλου Ελλάδας το 2007 και στη συμμετοχή της στους ομίλους του κυπέλλου ΟΥΕΦΑ τη σεζόν 2007-08. 

Το 2008 ζήτησε από τη διοίκηση της Λάρισας να μείνει ελεύθερος για προσωπικούς λόγους, πράγμα που η ομάδα δέχθηκε χαρακτηρίζοντάς τον υπόδειγμα συνέπειας και επαγγελματισμού καθ' όλη τη διάρκεια της παρουσίας του.
Η **Λετίσια Μισέλ Ράιτ** (**Letitia Michelle Wright**, γεννημένη στις 31 Οκτωβρίου 1993) είναι Γουιάνο-Βρετανίδα ηθοποιός. Ξεκίνησε την καριέρα της με γκεστ ρόλους στις τηλεοπτικές σειρές *Top Boy*, *Coming Up*, *Chasing Shadows*, *Humans*, *Doctor Who* και *Black Mirror*. Για το τελευταίο, έλαβε Βραβείο Έμμυ Ζώνης Υψηλής Τηλεθέασης. Στη συνέχεια, έκανε την ανακάλυψη της για τον ρόλο της στην ταινία *Urban Hymn* του 2015, για την οποία η Βραβεία Βρετανικής Ακαδημίας Κινηματογράφου (BAFTA) κατέταξε την Ράιτ μεταξύ της ομάδας BAFTA Breakthrough Brits το 2015.

Το 2018, κέρδισε την παγκόσμια αναγνώριση για την ερμηνεία της στον Σούρι στην ταινία του Κινηματογραφικού Σύμπαντος της Marvel *Black Panther*, για την οποία κέρδισε ένα Βραβείο Εικόνας NAACP και ένα Βραβείο Σωματείου Ηθοποιών. Επανέλαβε τον ρόλο στα *Εκδικητές: Ο Πόλεμος της Αιωνιότητας* (2018), *Εκδικητές: Η Τελευταία Πράξη* (2019) και *Black Panther: Wakanda Forever* (2022). Το 2019, έλαβε το Κινηματογραφικό Βραβείο BAFTA Ανερχόμενου Αστέρα. Εμφανίστηκε επίσης στη σειρά ανθολογίας του 2020 *Small Axe* η οποία της χάρισε μια υποψηφιότητα για Βραβείο Satellite.

Παραπομπές
----------

1. ↑  pantheon.world/profile/person/Letitia\_Wright. Ανακτήθηκε στις 9  Οκτωβρίου 2017.
2. ↑  www.theguardian.com/film/2015/apr/05/letitia-wright-britains-rising-screen-star-michael-caton-jones-leonardo-dicaprio.
3. ↑  (Γερμανικά) *Deutsche Synchronkartei*. 87298. Ανακτήθηκε στις 4  Απριλίου 2022.
4. ↑  Ανακτήθηκε στις 23  Μαΐου 2019.
5. ↑  "BAFTA and Burberry Reveal 2015 Breakthrough Brits". BAFTA.org, 10 November 2015. Retrieved 22 February 2018.

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
--------------------

* Πολυμέσα σχετικά με το θέμα  Letitia Wright στο Wikimedia Commons

  


|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
| Καθιερωμένοι όροι | 
* WorldCat
* VIAF: 13152079053907110495
* LCCN: no2018064908
* GND: 1153739623
* NKC: xx0272431

 |

 |
Η **Λουίζα Μοντεσάντου** (1917 - 2007) ήταν Ελληνίδα χαράκτρια.

Βιογραφικό
----------

Γεννήθηκε το 1917 στην Αθήνα και σπούδασε από το 1937 έως το 1941 ζωγραφική και χαρακτική στην Ανωτάτη Σχολή Καλών Τεχνών υπό την επίβλεψη του Κωνσταντίνου Παρθένη και του Γιάννη Κεφαλληνού αντίστοιχα. Μάλιστα η Μοντεσάντου ανήκε στην πρώτη γενιά Ελλήνων χαρακτών, όπως αυτή προέκυψε από τη μαθητεία πλάι στον Γιάννη Κεφαλληνό που καθιέρωσε την χαρακτική στην Ελλάδα ως τέχνη. Πέρα από τη χαρακτική ασχολήθηκε και με την ξυλογλυπτική και την εικονογράφηση βιβλίων, αναλαμβάνοντας το 1949 αλλά και το 1975 την εικονογράφηση σχολικών βιβλίων του δημοτικού.

Παρουσίασε τις δημιουργίες της σε πολλές εκθέσεις που πραγματοποιήθηκαν στην Ελλάδα και στο εξωτερικό (Αίγυπτος, Ελβετία, Βραζιλία) ενώ το 1959 τιμήθηκε με το πρώτο βραβείο του ΕΟΤ για τη δημιουργία τουριστικής αφίσας. Η θεματολογία των έργων της, τόσο της ζωγραφικής όσο και της χαρακτικής, περιλάμβανε κατά κύριο λόγο τοπία, νεκρές φύσεις και απεικονίσεις ανθρώπινων μορφών. Πέθανε στις 10 Ιουλίου του 2007.

Παραπομπές
----------

1. ↑  «Φτωχότερη η εικαστική οικογένεια». Ριζοσπάστης. 11 Ιουλίου 2007. Ανακτήθηκε στις 8 Μαΐου 2015.
2. 1 2 3 4  «Οι θεμελιωτές της Νεοελληνικής Χαρακτικής». Art.Mag. 29 Οκτωβρίου 2012. Ανακτήθηκε στις 8 Μαΐου 2015.
Το **Θεώρημα του Τοριτσέλι**, που διατυπώθηκε από τον Ιταλό φυσικό Τοριτσέλι , προσδιορίζει την εκροή ιδεώδους ρευστού στο ελεύθερο αέρα. Στην απλούστερη διατύπωσή του το θεώρημα αυτό λέει ότι:

"*Όταν ένα υγρό εκρέει στον ελεύθερο αέρα υπό την επίδραση της βαρύτητας από μια οπή βάθους **h** (από την ελεύθερη επιφάνειά του) αποκτά "ταχύτητα εκροής" ίση με εκείνη που θα ελάμβανε εάν έπεφτε ελεύθερα από ίδιο ύψος*".
* Προϋπόθεση ισχύος του θεωρήματος αυτού είναι το εμβαδόν διατομής εκροής να είναι κατά πολύ μικρότερο της ελεύθερης επιφάνειας.

Η ταχύτητα **υ** στο σημείο της εκροής δίνεται από τον τύπο: **υ = {\displaystyle {\sqrt {2gh}}}** σε **m/sec**.  
 
Η δε παροχή **Q**, όταν η διατομή της οπής εκροής είναι F, δίνεται από τον τύπο **Q = F {\displaystyle {\sqrt {2gh}}}** σε **m3/sec**

Δείτε επίσης
------------

* Σωλήνας Πιτότ (υδρομετρικό όργανο)
Ο **Φλάβιος Μάρκος**, λατιν. Flavius Marcus Augustus (απεβ. 476/477) ήταν Αυτοκράτορας της Ανατολικής Ρωμαϊκής Αυτοκρατορίας.

Βιογραφία
---------

Ήταν γιος του Βασιλίσκου, στρατηγού που σφετερίστηκε τον θρόνο της Κωνσταντινούπολης (475-476) εκτοπίζοντας τον Ζήνωνα. Μητέρα του Φλ. Μάρκου ήταν η Ζηνωνίς. 

Ο Βασιλίσκος ήταν αδελφός της Βηρίνας, συζύγου του Λέοντα Α΄ και μητέρα ης Αριάδνης συζύγου του Ζήνωνα και της Λεοντίας συζύγου του Μαρκιανού. 

Το 475 ο πατέρας του τον ανακήρυξε *Καίσαρα* και μετά *Αύγουστο*, έτσι κυβερνούσε με τον πατέρα του ως νεαρός συναυτοκράτορας. Όμως στα τέλη Αυγούστου του 476 ο Ζήνωνας ανέκτησε την Κωνσταντινούπολη και ο Μάρκος μα τους γονείς του κατέφυγε σε μία εκκλησία. Ο Ζήνωνας υποσχέθηκε "να μην χύσει το αίμα τους" και τους εξόρισε στην πόλη Λίμναι (Gölçük) της Καππαδοκίας. Εκεί τους άφησε να λιμοκτονήσουν.

Παραπομπές
----------

1. ↑  Ανακτήθηκε στις 26  Σεπτεμβρίου 2016.

Πηγές
-----

* Elton, Hugh (1998), "Marcus Caesar (AD 475-476)", De Imperatoribus Romanis, retrieved 23 March 2012
* Martindale, John R.; Morris, John (1980), "Marcus 4", The Prosopography of the Later Roman Empire: Volume II, AD 395–527, Cambridge University Press, p. 720, ISBN 978-0521201599
Ο **Μάρκος Αμπίβουλος** ή **Μάρκος Αμπίβιος** ήταν ο δεύτερος Ρωμαίος επίτροπος της Ιουδαίας(9-12). Ανήκε και αυτός στην τάξη των ιππέων όπως και ο προκατοχός του Κωπώνιος.

Ο θάνατος της αδελφής του Ηρώδη Σαλώμης
---------------------------------------

Το πιο αξιοσημείωτο γεγονός που συνέβη κατά την διάρκεια της θητείας του Μάρκου Αμπίβουλου ήταν ο θάνατος της αδελφής του Ηρώδη Σαλώμης το 10. 

Όταν ο Ηρώδης πέθανε άφησε στην Σαλώμη μεταξύ άλλων και τις πόλεις Ιαμνεία, Άζωτο και Φασαηλίδα. Η διαθήκη αυτή είχε επικυρωθεί κατόπιν από τον Οκταβιανό Αύγουστο.Η κυριαρχία της Σαλώμης ήταν όμως τυπική. Τα εδάφη αυτά βρίσκονταν υπό την δικαιοδοσία του Ηρώδη Αρχέλαου. Η Σαλώμη πεθαίνοντας κληροδότησε αυτές τις πόλεις στην σύζυγο του Αύγουστου Λίβια. Έτσι οι πόλεις αυτές, πέρασαν και τυπικά πλέον στην δικαιοδοσία του Ρωμαίου επιτρόπου.

Ο Μάρκος Αμπίβουλος αντικαταστάθηκε το 12 από τον Άννιο Ρούφο.

Παραπομπές
----------

1. ↑  Ρόπς Ν. *Η καθημερινή ζωή στην Παλαιστίνη στους χρόνους του Ιησού.Χρονολογικός Πίνακας από την ανάρρηση του Ηρώδη ως την πτώση της Ιερουσαλήμ. σελ 530-531*
2. ↑  Ιώσηπος *Ιστορία του Ιουδαικού πολέμου προς Ρωμαίους.Βιβλιο Β.VI.3.σελ.47*

Πηγές
-----

* Ιώσηπος *Ιστορία του Ιουδαικού πολέμου προς Ρωμαίους. Αρχαία Ελληνική Γραμματεία «Οι ΄Ελληνες»* Εκδόσεις Κάκτος 1997
* Ρόπς Ν. *Η καθημερινή ζωή στην Παλαιστίνη στους χρόνους του Ιησού* Εκδόσεις Παπαδήμα 2005
Ένα μαλακό μαγνητικό υλικό εύκολα μαγνητίζεται και απομαγνητίζεται. Χρησιμοποιούνται ως πυρήνες μετασχηματιστών, κινητήρων και γεννητριών και παρουσιάζουν στενούς βρόχους υστέρησης με μικρές τιμές έντασης εξωτερικού μαγνητικού πεδίου Hc για τις οποίες μηδενίζεται η μαγνητική επαγωγή του υλικού.Η τιμή Hc ονομάζεται συνεκτική διέγερση.
Οι ενεργειακές απώλειες σε ένα μαλακό μαγνητικό υλικό οφείλονται στη δαπανώμενη ενέργεια για τη μετατόπιση τω σιδηρομαγνητικών περιοχών κατά την απομαγνήτιση.

Παράγοντες που επηρεάζουν τις ενεργειακές απώλειες
--------------------------------------------------

1.Η παρουσία ακαθαρσιών, κρυσταλλικών ατελειών, κατακρημνισμάτων κ.λ.π. παίζουν τον ρόλο εμποδίων κατά τη μετατόπιση των σιδηρομαγνητικών περιοχών και προκαλούν ενεργειακές απώλειες.

2.Η αύξηση της πυκνότητας των διαταραχών παίζει επίσης τον ρόλο εμποδίου και οδηγεί σε ενεργειακές απώλειες.

3.Η αύξηση της συχνότητας του ηλεκτρικού ρεύματος.

4.Μεταβαλλόμενο μαγνητικό πεδίο που οφείλεται σε εναλλασόμενο ρεύμα προκαλεί επαγωγική τάση με αποτέλεσμα τη δημιουργία επαγωγικών ρευμάτων (δινορρεύματα), τα οποία προκαλούν απώλειες λόγω θερμότητας (Φαινόμενο Joule). Κατάλληλη ελασματοειδής μορφή πυρήνα και ηλεκτρική μόνωση, καθιστούν αμελητέες αυτές τις απώλειες.

Κύρια μαλακά μαγνητικά μεταλλικά υλικά
--------------------------------------

1.Κράματα Fe-Si

2.Κράματα Fe-Ni

3.Μεταλλικοί Ύαλοι
Στις **19 Νοεμβρίου 2022** διεξήχθησαν **γενικές εκλογές** στη **Μαλαισία** για την ανάδειξη των 222 βουλευτών του κοινοβουλίου, γνωστού ως Ντεβάν Ρακιάτ. Ήταν οι 15ες γενικές εκλογές από την ανεξαρτησία της Μαλαισίας.

Οι εκλογές δεν είχαν κάποιον ξεκάθαρο νικητή, καθώς κανένα κόμμα δεν κατάφερε να συγκεντρώσει την αυτοδυναμία. Παρόλα αυτά, ο αντιπολιτευόμενος κεντροαριστερός συνασπισμός *Πακατάν Χαραπάν* ήρθε πρώτος, με 37% των ψήφων και 82 έδρες, ενώ δεύτερο ήρθε ο δεξιός ισλαμικός συνασπιμός *Περικατάν Νασιονάλ* (=Εθνική Συμμαχία) με 30% και 73 έδρες*.* Για πρώτη φορά στην ιστορία της Μαλαισίας το Μπαρισάν Νασιονάλ (=Εθνικό Μέτωπο), που κυβερνούσε τη Μαλαισία αδιαλείπτως από το 1957 έως το 2018, ήρθε τρίτο, συγκεντρώνοντας το 22% και μόλις 30 έδρες.

Σε αυτές τις εκλογές, το εκλογικό σώμα απασχόλησε κυρίως η οικονομία, το αυξανόμενο κόστος διαβίωσης και η πολιτική αστάθεια. Το θέμα της κλιματικής αλλαγής, παρόλο που ήταν επίκαιρο λόγω των μεγάλων πλημμυρών που αντιμετώπισε η Μαλαισία τα τελευταία χρόνια, δεν έπαιξε σημαντικό ρόλο. Αντίστοιχα, το θέμα της διαφθοράς δεν προκάλεσε το ενδιαφέρον των πολιτών, σε αντίθεση με τις προηγούμενες εκλογές, που ήταν καθοριστικής σημασίας. Το ποσοστό συμμετοχής ήταν 74%, σχετικά χαμηλό για τα δεδομένα της Μαλαισίας. Γενικότερα παρατηρήθηκε μία σχετική πολιτική απάθεια του εκλογικού σώματος. Για πρώτη φορά ψήφιζαν οι ηλικίες 18-21 ετών, μετά τη μείωση του ορίου δικαιώματος ψήφου.

Μετά την ανακοίνωση των αποτελεσμάτων, ο Βασιλιάς της Μαλαισίας έδωσε εντολή σχηματισμού κυβέρνησης στον Ανουάρ Ιμπραήμ, τον αρχηγό της συμμαχίας Πακατάν Χαραπάν, η οποία συγκέντρωσε το μεγαλύτερο ποσοστό.

Παραπομπές
----------

1. ↑  «Anwar Ibrahim named Malaysian PM after post-election crisis» (στα αγγλικά). *BBC News*. 2022-11-24.. Ανακτήθηκε στις 2022-11-24.
2. ↑  Mayberry, Kate. «Why Malaysia's 2022 election is so difficult to predict». *www.aljazeera.com* (στα Αγγλικά). Ανακτήθηκε στις 24 Νοεμβρίου 2022.
3. 1 2  «Εκλογές Μαλαισίας: Αισιοδοξία παρά την αδυναμία σχηματισμού κυβέρνησης». *OffLine Post*. 23 Νοεμβρίου 2022. Ανακτήθηκε στις 24 Νοεμβρίου 2022.
4. ↑  «Malaysia election results: What you need to know – DW – 11/19/2022». *dw.com* (στα Αγγλικά). Ανακτήθηκε στις 24 Νοεμβρίου 2022.
5. ↑  Chen, Heather (19 Νοεμβρίου 2022). «Malaysia is voting after years of political instability. The result is impossible to predict». *CNN* (στα Αγγλικά). Ανακτήθηκε στις 24 Νοεμβρίου 2022.
6. ↑  «Anwar Ibrahim named Malaysian PM after post-election crisis» (στα αγγλικά). *BBC News*. 2022-11-24.. Ανακτήθηκε στις 2022-11-24.
Στην ελληνική μυθολογία η **Λυσίππη** ήταν μία από τις κόρες του Προίτου, βασιλιά της Τίρυνθας, και της Σθενέβοιας, κόρης του βασιλιά της Λυκίας. Η Λυσίππη και η μία ή δύο (κατ' άλλη εκδοχή) αδελφές της είναι γνωστές συλλογικά ως **Προιτίδες**. Αδελφός τους, αρκετά μικρότερος στην ηλικία από αυτές, ήταν ο Μεγαπένθης.

Οι Προιτίδες έκαναν το λάθος να περιγελάσουν το ξόανο της θεάς `Ηρας, οπότε η Ήρα τους ενέβαλε δαιμονική τρέλα (μανία), από την οποία τις θεράπευσε ο Μελάμποδας (για λεπτομέρειες βλ. Προιτίδες). Μετά από αυτό, ο Προίτος πάντρεψε τη Λυσίππη με τον αδελφό του Μελάμποδα, τον Βίαντα.

Βασίλισσα των Αμαζόνων
----------------------

Με το όνομα **Λυσίππη** είναι επίσης γνωστή η πρώτη βασίλισσα των Αμαζόνων, η οποία ίδρυσε τη μυθική πρωτεύουσα του έθνους τους, Θεμίσκυρα. Γονείς της ήταν η Οτρήρη και ο θεός Άρης.

Πηγές
-----

* Emmy Patsi-Garin: *Επίτομο λεξικό Ελληνικής Μυθολογίας*, εκδ. οίκος «Χάρη Πάτση», Αθήνα 1969
Η **Ιβάνα Λούκοβιτς** (γεννήθηκε στις 18 Ιουλίου 1992 στο Βελιγράδι) είναι Σέρβα επαγγελματίας διεθνής πετοσφαιρίστρια, η οποία αγωνίζεται ως διαγώνιοςος. Κατά τη διάρκεια της μέχρι στιγμής καριέρας της έχει αγωνιστεί στα πρωταθλήματα της Σερβίας, της Ιταλίας, της Ελλάδας και της Τουρκίας.

Καριέρα
-------

Η Ιβάνα Λούκοβιτς έκανε τα πρώτα της βήματα στο χώρο της πετοσφαίρισης στις ακαδημίες της ΟΚ Παρτιζάν, στις οποίες βρέθηκε από πολύ μικρή ηλικία. Στην ομάδα του Βελιγραδίου παρέμεινε μέχρι το 2010 χωρίς ωστόσο να έχει καταφέρει προηγουμένως να κατακτήσει κάποιο τίτλο.

Το 2010 αποφάσισε να αφήσει τη Σερβία και να ταξιδέψει στην Ιταλία για λογαριασμό της Σίριο Περούτζια. Στην ιταλική ομάδα παρέμεινε για ένα χρόνο. Καθ' όλη τη διάρκεια της αμέσως επόμενης αγωνιστικής περιόδου και συγκεκριμένα της περιόδου 2011-12, η Ιβάνα Λούκοβιτς παρέμεινε ανενεργή καθώς δεν πήρε μεταγραφή σε κανένα σύλλογο.

Το καλοκαίρι του 2012, ο Ολυμπιακός Πειραιώς ανακοίνωσε επίσημα την απόκτηση της Ιβάνα Λούκοβιτς για ένα χρόνο. Το τέλος της αγωνιστικής περιόδου 2012-13 βρήκε τη Λούκοβιτς Πρωταθλήτρια αλλά και Κυπελλούχος Ελλάδος με τον Ολυμπιακό. Ήταν μια πολύ σημαντική στιγμή στην ιστορία του συλλόγου καθώς αυτό το πρωτάθλημα ήταν το πρώτο που κατακτούσε το συγκεκριμένο τμήμα του συλλόγου από την ίδρυσή του και μέχρι εκείνη τη χρονιά.

Το 2013, η Λούκοβιτς αποφάσισε να επιστρέψει στη Σερβία και την ΟΟΚ Κολουμπάρα. Στην Κολουμπάρα παρέμεινε μόλις για λίγους μήνες, καθώς στις αρχές του 2014, η Λούκοβιτς μεταπήδησε στην Τουρκία για λογαριασμό της Ερέγλι Μπελεντίγιε. Στην ομάδα της Τουρκίας παραμένει μέχρι και σήμερα.

Διεθνείς συμμετοχές
-------------------

Η Ιβάνα Λούκοβιτς είναι διεθνής με την εθνική ομάδα πετοσφαίρισης γυναικών της Σερβίας με τη φανέλα της οποίας έχει πραγματοποιήσει αρκετές συμμετοχές, τόσο σε επίπεδο νεανίδων όσο και σε επίπεδο γυναικών. Το 2010 κατέκτησε με την Εθνική Σερβίας το χρυσό μετάλλιο στο Βαλκανικό πρωτάθλημα νεανίδων και το 2009 το ασημένιο μετάλλιο στο Παγκόσμιο αλλά και το Πανευρωπαϊκό Πρωτάθλημα νεανίδων.

Τίτλοι
------

* 1 Πρωτάθλημα Ελλάδας: 2013
* 1 Κύπελλο Ελλάδας: 2013

Πηγές
-----

* Το προφίλ της Λούκοβιτς στο fivb.org
* Ανακοίνωσε Λούκοβιτς ο Ολυμπιακός
* Ρόστερ Ολυμπιακού για την περίοδο 2012-13 Αρχειοθετήθηκε 2016-04-01 στο Wayback Machine.
Η **Λυσιάς** ήταν αρχαία ελληνική πόλη της Φρυγίας της Μικράς Ασίας. 

Βρισκόταν στην βόρεια όχθη της λίμνης Λίμναι (η σημερινή λίμνη Εγκιρντίρ, παραφθορά του ελληνικού ακρωτήριο, λόγω της κυρτότητος της λίμνης) και αναφέρεται από τον Στράβωνα, τον Κλαύδιο Πτολεμαίο, τον Ιεροκλή και το βυζαντινό *Notitiae episcopatuum*. 

Απείχε περίπου 50 χιλιόμετρα νοτιοδυτικά από το Φιλομήλιον. Η πόλη υπήρξε ελληνιστικό κτίσμα του αυτόνομου Μακεδόνα δυνάστη Λυσίου ή Λυσανίου που την ίδρυσε γύρω στα μέσα του 3ου αιώνα π.Χ. Κατά το conventus[*ασαφές*] η Λυσιάς ανήκε στη φρυγική Πεντάπολη και ανήκε στη συνομοσπονδία της Απάμειας. 

Με την έλευση του Χριστιανισμού, η Λυσιάς κατέστη μια εξαρτημένη επισκοπή από την μητρόπολη των Συννάδων. Τρεις επίσκοποί της είναι γνωστοί: ο Θεαγένης που συμμετείχε στην Σύνοδο της Σαρδικής το 344, ο Φίλιππος που συμμετείχε στην Σύνοδο της Χαλκηδόνος το 451 και ο Κωνσταντίνος στην Σύνοδο της Κωνσταντινουπόλεως το 879. Από τον *Συνέκδημον* του Ιεροκλέους πληροφορούμαστε ότι η Λυσιάς ανήκε στην επαρχία της Φρυγίας Σαλουταρίας, μαζί με άλλες 23 πόλεις. 

Ως προς την τοποθεσία της φρυγικής Λυσιάδος έχει προκύψει πρόβλημα διότι δεν έχουν βρεθεί τα ερείπιά της. Ο ερευνητής Ramsay την τοποθέτησε μεταξύ των χωριών Oynigan και Arizli. Έκοψε νομίσματα στην εποχή του Κομμόδου και του Γορδιανού Γ΄ με την επιγραφή ΛΥCΙΑΔΕΩΝ.

Παραπομπές
----------

1. ↑  Ἐπαρχία Φρυγίας Σαλουταρίας· Μητρόπολις Συνάδων ἔχει ὑπ' αὐτὴν πόλεις ἤτοι ἐπισκοπὰς κδ, οἷον τὸν Κοτυαείου, τὸν Δορυλαίου, τὸν Νακωλείας, τὸν τοῦ Δοκιμίου, τὸν Μηδαίου, τὸν Ἴψου, τὸν Προμνησοῦ, τὸν Μηροῦ, τὸν Σιβίνδου, τὸν Πολυβώτου, τὸν Φυτείας, τὸν Ἱεραπόλεως, τὸν Εὐκαρπίας, τὸν **Λυσσιάδος**, τὸν Αὐγουστοπόλεως, τὸν Βροζοῦ, τὸν Ὄτρου, τὸν Λυκάονος, τὸν Στεκτορίου, τὸν Κινναβορίου, τὸν Κόνης Δημητροπόλης, τὸν Σκορδασπίας, τὸν Νικουπόλεως, τὸν Αὐροκλῶν

Πηγές
-----

* Λυσιάς.
* Getzel M. Cohen, *The Hellenistic settlements in Europe, the Islands, and Asia Minor*.
Το **Ινστιτούτο Ιστορίας Ναυτιλίας και Λιμενικού Σώματος** (ΙΙΝΛΣ) είναι ένα ιδιαίτερο ΝΠΙΔ, μη κερδοσκοπικού χαρακτήρα, που εδρεύει στον Πειραιά και που τελεί υπό την εποπτεία του ΥΕΝΑΝΠ.

Αντικειμενικοί σκοποί του Ινστιτούτου αυτού είναι αφενός η έρευνα και η μελέτη της ιστορίας και της εξέλιξης της Ελληνικής Εμπορικής Ναυτιλίας και αφετέρου η συλλογή, συντήρηση και η έκθεση/προβολή ναυτικών κειμηλίων ιστορικού ενδιαφέροντος, τόσο επί της ναυτιλίας όσο και επί του Λιμενικού Σώματος.

Για τους παραπάνω σκοπούς το εν λόγω Ινστιτούτο έχει εγκατασταθεί στο χώρο του άλλοτε ιστορικού θεάτρου «Παλλάς» του Πειραιά, επί της λεωφόρου Γρηγορίου Λαμπράκη, πρώην Βασιλίσσης Σοφίας, αρ. 154, παρά τον λιμένα Ζέας (Πασαλιμάνι). Σημειώνεται ότι ο χώρος αυτός για αρκετές δεκαετίες χρησιμοποιούνταν ως γενικός χώρος εξετάσεων, αρμοδιότητας ΥΕΝ. Σήμερα όμως έχει διαμορφωθεί ανάλογα σε σπουδαίο μουσειακό χώρο που χωρίζεται σε τμήματα ιστορικών περιόδων, με χώρους προβολών, πλούσια ναυτική και ναυτιλιακή βιβλιοθήκη και πολλά εκθέματα, ξεκινώντας από την παλαιολιθική εποχή μέχρι τη σύγχρονη.

Στην προσπάθεια για την ενημέρωση του κοινού και την προσέλκυση νέων στο ναυτικό επάγγελμα, στον παραπάνω χώρο του ΙΙΝΛΣ λειτουργεί διαρκής έκθεση με θέμα «Ελλήνων Νήες», που παρουσιάζεται σε ποικίλλες ενότητες.

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
--------------------

* Επίσημη ιστοσελίδα του ΙΙΝΛΣ Αρχειοθετήθηκε 2009-02-12 στο Wayback Machine.



1. ↑  museum.yen.gr/about.htm.
Το **Ινστιτούτο Γενετικής και Γονιδιωματικής της Γενεύης**, επίσης γνωστό ως iGE3, είναι ερευνητικό ινστιτούτο στη Γενεύη της Ελβετίας. Το ινστιτούτο υπάγεται στο Πανεπιστήμιο της Γενεύης και επικεντρώνεται στη διεξαγωγή βιοϊατρικής έρευνας και διδασκαλίας με βάση τη γενετική και τη γονιδιωματική επιστημονική ανάλυση. Η συντομογραφία "iGE3" επινοήθηκε από τον πρώην διευθυντή του Στυλιανό Αντωνάρακη συνδυάζοντας τις λέξεις "institute" και "GEnetics, GEnomics, GEneva". Η τελετή εγκαινίων του ινστιτούτου πραγματοποιήθηκε στις 8 Φεβρουαρίου 2012 και από τον Οκτώβριο του 2020 το ινστιτούτο διευθύνει ο Εμμανουήλ Δερμιτζάκης.

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
--------------------

* Επίσημος ιστότοπος iGE3

Παραπομπές
----------

1. ↑  «Our mission». *iGE3 - Universite de Geneve*.
2. ↑  Wanner, Mark. «The global impact of genomics: Interview with Stylianos». *The Jackson Laboratory* (στα Αγγλικά). Ανακτήθηκε στις 31 Οκτωβρίου 2020.
3. ↑  «La génétique et la génomique genevoises réunies sous la bannière d'iGE3». *www.myscience.ch* (στα Αγγλικά). 29 Μαΐου 2020. Ανακτήθηκε στις 31 Οκτωβρίου 2020.
4. ↑  «New director for iGE3 - Emmanouil Dermitzakis». *iGE3 - Universite de Geneve*. 1 Οκτωβρίου 2020.
Κρύσταλλοι λυσοζύμης χρωματισμένοι με κυανούν ή μπλε του μεθυλενίου.
Η **λυσοζύμη** (*αγγλ.* Lysozyme), επίσης *λευκοκυτταρική λυσοζύμη*, είναι ένζυμο, γνωστό χημικώς ως μουραμιδάση (N-acetylmuramide glycanhydrolase), το οποίο ως αντιμικροβιακό ένζυμο, παίζει καθοριστικό ρόλο στο ανοσοποιητικό σύστημα του ανθρώπινου οργανισμού. Ανακαλύφτηκε από τον σπουδαίο βιολόγο Σερ Αλεξάντερ Φλέμινγκ το 1922.

Η λυσοζύμη είναι μια υδρολάση γλυκοσιδίου η οποία καταλύει την υδρόλυση του 1,4-β-δεσμού μεταξύ του Ν-ακετυλομουραμικού οξέως και του κατάλοιπου Ν-ακέτυλο-D-γλυκοσαμίνης στην πεπτιδογλυκάνη, η οποία είναι το κύριο συστατικό στο κυτταρικό τοίχωμα των θετικών κατά γκραμ βακτηρίων. Η υδρόλυση στη συνέχεια υπονομεύει την ακεραιότητα του βακτηριακού τοιχώματος, με αποτέλεσμα τη λύση του βακτηρίου.

Από βιοχημικής άποψης, η λυσοζύμη είναι ένα πολυπεπτίδιο που δομείται από 129 διαφορετικά αμινοξέα και η δράση της είναι εξόχως βακτηριοκτόνος. Απαντάται με φυσικό τρόπο στον ανθρώπινο οργανισμό και αποτελεί "όπλο" στο αμυντικό σύστημα της βλεννογόνου, ενώ έχει συνεχή δράση στον φάρυγγα αποτρέποντας την εκεί προσκόλληση επιβλαβών βακτηρίων. Πρόσθετα, απαντάται στη χημική σύσταση των δακρύων -ουσιαστικά αποτελεί περίπου το 25% των συνολικών πρωτεϊνών των- και συντίθεται στους δακρυϊκούς αδένες καθώς στον αδένα του επιπεφυκότα. Με τη συνεχή δράση της, μειώνει την πιθανότητα των λοιμώξεων και των προσβολών από βακτήρια, στους οφθαλμούς.

Παραπομπές
----------

1. ↑  Duckett, S. (1999). «Duckett S. Ernest Duchesne and the concept of fungal antibiotic therapy. The Lancet Department Of Medical History 354(9195):2068-2071, December 11, 1999». *Lancet* **354** (9195): 2068–71. doi:10.1016/S0140-6736(99)03162-1. PMID 10636385. .
2. ↑  Manchenko, Gennady P. (1994). «Lysozyme». *Handbook of Detection of Enzymes on Electrophoretic Gels*Απαιτείται δωρεάν εγγραφή. Boca Raton, Fla.: CRC Press. σελ. 223. ISBN 978-0-8493-8935-1.  Unknown parameter `|name-list-style=` ignored (βοήθεια)
Ο όρος **Ινστιτούτο**, πολιτογραφημένος στα ελληνικά (διεθνής όρος), κρίνεται μάλλον πολυσήμαντος. Ένα ινστιτούτο είναι οργανωσιακός φορέας που δημιουργήθηκε για συγκεκριμένο σκοπό, και γενικά ο όρος χαρακτηρίζει κάθε οργάνωση πολλών προσώπων με κύριο σκοπό επιδίωξης και εφαρμογής κάποιου κοινού σχεδίου που κατά κανόνα αποβλέπει σε ανώτερη επιστημονική, ή εκπαιδευτική, ή τεχνική ανάπτυξη, ή ακόμα και ηθική δημιουργία.

Κατά τον γενικό αυτόν ορισμό θα μπορούσε κανείς να χαρακτηρίσει ακόμα και την Πολιτεία και την Εκκλησία ως και τα διάφορα ιδρύματα αυτών ως ινστιτούτα, χαρακτηρισμός όμως που δεν συμβαίνει εξ αφορμής του περιορισμένου κάθε φορά αριθμού μελών τους.

Με το χρόνο η έννοια αυτή περιορίστηκε σε κυρίως πνευματικά, επιστημονικά (ερευνητικά), και τεχνολογικά ιδρύματα, τόσο δημόσια όσο και ιδιωτικά. Στην Ευρώπη μάλιστα περιλαμβάνονται και ιδιωτικές σχολές, με οικότροφους μαθητές, όπως ιδιαίτερα παιδαγωγικά οικοτροφεία.

Τον όρο αυτόν χρησιμοποιούν επίσης και θρησκευτικά τάγματα με τη σημασία του εσωτερικού κανονισμού ή του καταστατικού τους εξ ου και περιληπτικά και η σύγχρονη ονομασία πολλών τέτοιων ταγμάτων.

Στην Ελλάδα ο όρος αυτός συνηθίζεται περισσότερο σε ονομασίες επιστημονικών ερευνητικών κέντρων, πνευματικών ιδρυμάτων, ιδρυμάτων αρχαιολογικής έρευνας, καθώς και από φορείς ταχύρυθμης εκπαίδευσης, σεμιναρίων και σχολών ξένων γλωσσών (φροντιστήρια).
Το θεώρημα καθώς εφαρμόζεται σε έναν ανοικτό κύλινδρο, έναν κώνο και μια σφαίρα για να ληφθεί το εμβαδόν της επιφανείας τους. Τα κέντρα βάρους βρίσκονται σε απόσταση *a* (με κόκκινο χρώμα) από τον άξονα περιστροφής.
Στη γεωμετρία, το **θεώρημα κέντρου βάρους του Πάππου**, που είναι επίσης γνωστό και ως **θεώρημα του Πάππου** ή **θεώρημα του Γκούλντιν**, ή **θεώρημα των Πάππου–Γκούλντιν**, αφορά τα δύο σχετικά θεωρήματα που ασχολούνται με το εμβαδόν και τον όγκο των επιφανειών και των στερεών εκ περιστροφής.

Το θεώρημα αποδίδεται στον Πάππο τον Αλεξανδρέα και εξίσου στον Πολ Γκούλντιν (Paul Guldin).

Πρώτο θεώρημα
-------------

Το πρώτο θεώρημα δηλώνει ότι το εμβαδόν *A* της επιφανείας εκ περιστροφής που παράγεται από την περιστροφή μιας επίπεδης καμπύλης *C* γύρω από έναν άξονα που βρίσκεται εκτός της *C* και στο ίδιο επίπεδο με αυτήν, είναι ίση με το γινόμενο του μήκους του τόξου *s* της *C* και την απόσταση *d* που διένυσε από το γεωμετρικό κέντρο βάρους της.

{\displaystyle A=sd.\,}
Για παράδειγμα, το εμβαδόν της επιφανείας του τόρου με ελάσσονα ακτίνα *r* και μείζονα ακτίνα *R* είναι

{\displaystyle A=(2\pi r)(2\pi R)=4\pi ^{2}Rr.\,}

Δεύτερο θεώρημα
---------------

Το δεύτερο θεώρημα αναφέρει ότι ο όγκος *V* ενός στερεού εκ περιστροφής που παράγεται από την περιστροφή ενός επίπεδου σχήματος *F* γύρω από έναν εξωτερικό άξονα, είναι ίσος με το γινόμενο του εμβαδού *Α* του *F* και την απόσταση *d* που διένυσε από το γεωμετρικό κέντρο βάρους του.

{\displaystyle V=Ad.\,}
Για παράδειγμα, ο όγκος του τόρου με ελάσσονα ακτίνα *r* και μείζονα ακτίνα *R* είναι

{\displaystyle V=(\pi r^{2})(2\pi R)=2\pi ^{2}Rr^{2}.\,}

Γενικεύσεις
-----------

Το θεώρημα, υπό κατάλληλες συνθήκες, μπορεί να γενικευθεί για αυθαίρετες καμπύλες και σχήματα.

Παραπομπές
----------

1. ↑  Goodman, A. W.· Goodman, G. «Generalizations of the Theorems of Pappus». The American Mathematical Monthly. Ανακτήθηκε στις 28 Ιουνίου 2014.

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
--------------------

|  |  |
| --- | --- |
| Commons logoCommons logo | Τα Wikimedia Commons έχουν πολυμέσα σχετικά με το θέμα   **Θεώρημα κέντρου βάρους του Πάππου** |

* Weisstein, Eric W. "Pappus's Centroid Theorem" από το MathWorld.
Στην ελληνική μυθολογία με το όνομα **Ιτυμονέας** (***Ιτυμονεύς***) είναι γνωστός ένας από τους γιους του ήρωα Υπερόχου. Ο Ιτυμονεύς κάποτε έκλεψε βόδια από τον βασιλιά Νέστορα της Πύλου, οπότε και επακολούθησε πόλεμος στον οποίο ο Νέστορας κτύπησε με ακόντιο τον Ιτυμονέα και τον σκότωσε. Ο Ιτυμονέας αναφέρεται στην *Ιλιάδα*, όπου ο Νέστορας διηγείται τα νεανικά του κατορθώματα: *«...Τον κτύπησα μ' ακόντι / εκεί που αυτός τα βόδια του να σώσει επρομαχούσε, / και ως έπεσ' εφοβήθηκαν οι αγρότες, εσκορπίσαν. / Λάφυρα τότ' επήραμεν απ' το πεδίον πλήθος, / βοδιών κοπές πεντήκοντα, τόσες κοπές προβάτων» (ραψωδία Λ, στίχοι 674-678).*

Πηγές
-----

* Κρουσίου: *Λεξικόν Ομηρικόν*, διασκευή από την έκτη γερμανική έκδ. υπό Ι. Πανταζίδου, έκδοση «Βιβλιεκδοτικά καταστήματα Αναστασίου Δ. Φέξη», Αθήνα 1901
Ο **Μάρκος-Αντώνιος Κατσαΐτης** (ιταλικά: Marco Antonio Cazzaiti‎, λατινικά: Marcus Antonius Cazzaiti‎, γαλλικά: Marc-Antoine Cazzaiti‎) ήταν διάσημος Έλληνας λόγιος, δικηγόρος και γεωγράφος του 18ου αιώνα.

Βιογραφία
---------

Ο Μάρκος-Αντώνιος Κατσαΐτης γεννήθηκε στην Κέρκυρα το 1717 από ευγενή οικογένεια όταν ήταν ακόμη έδαφος της Βενετικής Δημοκρατίας. Στην πρώιμη εφηβεία του μετακόμισε στην Κωνσταντινούπολη όπου έζησε για αρκετά χρόνια. Συνδέθηκε με τους Φαναριώτες, μια ελληνική κοινωνική ομάδα που έδρευε στην περιοχή Φανάρι της Κωνσταντινούπολης. Ο Κατσαΐτις ταξίδεψε στη Μολδαβία και την Βλαχία από την Κωνσταντινούπολη το 1742 για να συναντήσει και να εξασφαλίσει ένα ακροατήριο με τον πρίγκιπα της Βλαχίας Κωνσταντίνο Μαυροκορδάτο. Κατά τη διάρκεια του ταξιδιού του στα Βαλκάνια, ο Κατσαΐτις κατέγραψε τα ταξίδια του σε ένα λεπτομερές ημερολόγιο. Όταν τελικά έφτασε στη Βλαχία συναντήθηκε με τον Μαυροκορδάτο, ο οποίος δέχτηκε τον Κατσαΐτι, τον νέο ευγενή στο δικαστήριο του.

Παραπομπές
----------

1. 1 2  *Faceted Application of Subject Terminology*. 84240. Ανακτήθηκε στις 9  Οκτωβρίου 2017.
2. 1 2  (Πολωνικά) *MAK*. 9810541408805606.
3. 1 2 3 4  Bracewell, Wendy (2009). *Orientations: an anthology of East European travel writing, ca. 1550-2000*. Central European University Press. σελίδες 49–50. ISBN 9789639776104.
4. ↑  «Identifiants et Référentiels». (Γαλλικά) *IdRef*. Agence bibliographique de l'enseignement supérieur. Ανακτήθηκε στις 6  Μαρτίου 2020.
5. ↑  Institutul de Istorie "N. Iorga." (1996). *Revista istorică, Volume 7, Issues 7-12*. Institutul. σελ. 897.

|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
| Καθιερωμένοι όροι | 
* WorldCat
* VIAF: 50559566
* **Europeana**: agent/base/134226
* **ΕΒΕ**: 20618
* LCCN: n81147754
* ISNI: 0000 0000 2323 795X
* GND: 104530879X
* SUDOC: 151333211

 |

 |
Ο **Μάρκος Βαλέριος Μεσσάλα** ο *Γενειοφόρος*, λατιν. Marcus Valerius Messala Barbatus (άκμασε το 20 μ.Χ.), από το γένος των Βαλερίων-Μεσσάλα, ήταν ύπατος το 20 μ.Χ. μαζί με τον Μάρκο Αβρήλιο Κόττα Μάξιμο Μεσσαλίνο, που ήταν συνύπατος. Ο Σουητώνιος τον αναφέρει ως "Βαρβάτο Μεσσάλα".

Βιογραφία
---------

Ήταν γιος του Μάρκου Βαλέριου Μεσσάλλα Αππιανού και της Κλαυδίας Μαρκέλλας της Νεότερης. Αυτή ήταν κόρη του Γαΐου Κλαυδίου Μαρκέλλου του Νεότερου και της Οκταβίας της Νεότερης, αδελφής του Οκταβιανού Αυγούστου και μικρανιψιάς του Ιουλίου Καίσαρα. 

Η αδελφή του Κλαυδία Πούλχρα είχε παντρευτεί τον Πόπλιο Κουινκτίλιο Βάρο, που το 9 μ.Χ. έχασε τρεις λεγεώνες -πολεμώντας τους Γερμανούς του Αρμινίου- και τη ζωή του στον Τευτοβούργιο δρυμό. 

Η Οκταβία η Νεότερη (αδελφή του Αυγούστου) ήταν γιαγιά του Μ. Β. Μεσσάλα Βαρβάτου, μέσω της μητέρας του Κλαυδίας Μαρκέλλας της Νεότερης και γιαγιά της συζύγου του, μέσω της Αντωνίας της Πρεσβύτερης.

Οικογένεια
----------

Νυμφεύτηκε την εξαδέλφη του Δομιτία Λεπίδα τη Νερότερη, κόρη του Λεύκιου Δομίτιου Αηνόβαρβου ύπατου το 16 π.Χ. και της Αντωνίας της Πρεσβύτερης, ανιψιάς του Αυγούστου. Η τελευταία ήταν ετεροθαλής αδελφή της Κλαυδίας Μαρκέλλας της Νεότερης, καθώς οι δύο τους ήταν κόρες της Οκταβίας της Νεότερης, έτσι ήταν εξάδελφος της συζύγου του. Είχε τέκνο:

* Βαλερία Μεσσαλίνα π. 17/20 μ.Χ. - 48, παντρεύτηκε τον Κλαύδιο Αυτοκράτορα των Ρωμαίων, γιο της Αντωνίας της Νεότερης.

Αναφορές
--------

1. ↑  Fasti Arvales, fragments c & g; Fasti Ostienses, fragment Ce
2. ↑  Suetonius, Vita Claudi 26.2
3. ↑  Ronald Syme, Augustan Aristocracy (Oxford: Clarendon Press, 1986), p.147.
4. ↑  Lightman, A to Z of Ancient Greek and Roman Women, p. 205
5. ↑  Suetonius, Vita Claudi 26.2
6. ↑  Prosopographia Imperii Romani V 141.

Πηγές
-----

* W. Eck, Prosopographia Imperii Romani, Pars VIII, Fasciculus 2, Berlin, 2015 (PIR² V 141)
Ο **Λούκας Ζάρεκ** (γεννημένος στις 22 Φεβρουαρίου 1990) είναι Πολωνός επαγγελματίας πετοσφαιριστής. Έχει ύψος 200εκ και αγωνίζεται στη θέση του διαγώνιου αλλά και του ακραίου.

Καριέρα
-------

Αν και γεννημένος στην Πολωνία, ο Λούκας Ζάρεκ βρέθηκε από πολύ μικρή ηλικία στην Ελλάδα και στα 17 του εισήχθη στις ακαδημίες του Παναθηναϊκού, στις οποίες παρέμεινε για ένα χρόνο καθώς το 2008 μεταπήδησε στον ΆΡΗ Θεσσαλονίκης.

Το 2009 μετεγγράφη στον ΑΟΝΣ Μίλωνα, ενώ το 2010 μεταπήδησε στον Ολυμπιακό Πειραιώς, με τον οποίο μάλιστα κατέκτησε το εγχώριο νταμπλ του 2011. Μετά το τέλος της αγωνιστικής περιόδου 2010-11, ο Ζάρεκ πήρε μεταγραφή στον Παμβοχαϊκό, στον οποίο ωστόσο παρέμεινε για μόλις ενα χρόνο.

Το 2012 αποφάσισε να επιστρέψει στην Πολωνία και να συνεχίσει την καριέρα του στην τοπική Όλστιν. Επόμενος σταθμός στην καριέρα του αποτέλεσε η γερμανική Μπουλ, ωστόσο το 2014 επέστρεψε για ακόμα μια φορά στην Πολωνία καθώς μετεγγράφη στη Βάρτα Ζαβιέρτσιε.

Στην πολωνική ομάδα παραμένει μέχρι και σήμερα.

Τίτλοι
------

* 1 Πρωτάθλημα Ελλάδας: 2011
* 1 Κύπελλο Ελλάδας: 2011

Πηγές
-----

* Στον Ολυμπιακό ο Ζάρεκ
* Στην Όλστιν ο Ζάρεκ
* Παίκτης της Μπουλ ο Ζάρεκ
Ο **Μάρκο Σέποβιτς** (23 Μαΐου 1991, σερβικά: Марко Шћеповић) είναι διεθνής Σέρβος ποδοσφαιριστής που αγωνίζεται στη θέση του επιθετικού.

Καριέρα
-------

Ο Μάρκο Σέποβιτς ξεκίνησε την ενασχόλησή του με το ποδόσφαιρο από τα 11 του χρόνια περνώντας μεταξύ άλλων από τις ακαδημίες της Παρτιζάν, της Μερίντα και της Ραντ. Από το 2008 μέχρι και το 2010 ο Μάρκο Σέποβιτς αγωνίστηκε με τα χρώματα της Τελεποτίκ Ζέμουν. Συνολικά με τη σερβική ομάδα πραγματοποίησε 36 εμφανίσεις, ενώ κατάφερε να πετύχει και 11 γκολ.

Το καλοκαίρι το 2010 ο Σέποβιτς υπέγραψε το πρώτο του επαγγελματικό συμβόλαιο με την ομάδα της Παρτιζάν. Στην ομάδα του Βελιγραδίου παρέμεινε για τρεις σεζόν πραγματοποιώντας συνολικά 68 εμφανίσεις, πετυχαίνοντας 21 γκολ και μοιράζοντας 18 ασίστ. Στην Παρτιζάν παρέμεινε μέχρι το 2013 έχοντας καταφέρει να κατακτήσει τρία Πρωταθλήματα (2011, 2012, 2013) και ένα Κύπελλο Σερβίας (2011).

Τον Αύγουστο του 2013 ο Ολυμπιακός κινήθηκε για την απόκτηση του νεαρού Σέρβου επιθετικού και τελικά κατάφερε να τον κάνει δικό του μετά από πρόταση ύψους 3.500.000 ευρώ, η οποία και έγινε δεκτή από την Παρτιζάν. Στις 22 Φεβρουαρίου 2014, ο Σέποβιτς σημείωσε το πρώτο χατ-τρικ της καριέρας του στην εκτός έδρας νίκη του Ολυμπιακού με 4-0 απέναντι στον ΟΦΗ. 

Κατά τη μεταγραφική περίοδο του καλοκαιριού του 2014, ο Σέποβιτς αποκτήθηκε ως δανεικός από την ισπανική Ρεάλ Μαγιόρκα. Τον Φεβρουάριο του 2015 παραχωρήθηκε δανεικός στη ρώσικη Τέρεκ Γκρόζνι και τον Ιούλιο του ίδιου έτους στη βελγική Μουσκρόν. Τον Αύγουστο του 2016 μεταπήδησε στην ουγγρική Βιντεότον, υπογράφοντας τριετές συμβόλαιο.

Διεθνείς συμμετοχές
-------------------

Το ντεμπούτο του με την εθνική ομάδα Σερβίας Κ19 το πραγματοποίησε το 2009, σε ηλικία μόλις 18 ετών. Συνολικά, ο Μάρκο Σέποβιτς έχει πραγματοποιήσει με την εθνική ομάδα της Σερβίας (Ανδρών, Κ21 και Κ19) 14 συμμετοχές, ενώ δεν έχει καταφέρει να πετύχει κάποιο γκολ.

Τίτλοι
------

* 3 Πρωταθλήματα Σερβίας: 2011, 2012, 2013
* 1 Κύπελλο Σερβίας: 2011
* 1 Πρωτάθλημα Ελλάδας: 2014

Εξωτερικές πηγές
----------------

|  |  |
| --- | --- |
| εικονίδιο Ποδόσφαιρο | Πύλη Ποδόσφαιρο |

* Προφίλ στη σελίδα UEFA.com
* Και επίσημα στη Μαγιόρκα ο Σέποβιτς

|  |  |  |  |
| --- | --- | --- | --- |
| 

| π • σ • ε
Ομόνοια Λευκωσίας – τωρινή ομάδα |
| --- |
|  |
| 

* 1 Παναγή
* 2 Ψάλτης
* 4 Σεχού
* 5 Κίκο
* 6 Γιούστε
* 8 Ατμιέγουεν
* 9 Μάταβζ
* 11 Μπωτεάκ
* 13 Παπουλής
* 15 Χουμπότσαν
* 16 Γκόμεθ (c)
* 17 Λέσιακς
* 19 Μπασιρού
* 20 Ζαχαρίου
* 22 Λανγκ
* 23 Ουζόχο
* 30 Παναγιώτου
* 31 Κούσουλος
* 40 Φαμπιάνο
* 42 Ντίσκερουντ
* 44 Σέποβιτς
* 74 Χοράζκα
* 75 Λοΐζου
* 76 Χαραλάμπους
* 79 Σάββα
* 80 Κακουλλής
* 88 Ασάντε
* 98 Κυριακίδης
* - Μπρούνο
* Προπονητής: Λένον

 |

 |
Ο **Μάρκος Ζαδές** (;-1865;) ήταν αγωνιστής της Ελληνικής Επανάστασης.

Βίος
----

Ο Ζαδές αναφέρεται στα έγγραφα ως Θεσσαλός. Δεν γνωρίζουμε λεπτομέρειες σχετικά με τον τόπο και χρόνο γέννησής του ή θανάτου του. Ο πατέρας του ήταν έμπορος και εγκαταστάθηκε στη Χίο παίρνοντάς τον μαζί του στο νησί. Υπήρξε μαθητής του Νεόφυτου Βάμβα, μετά το 1813 ή μετά το 1815. Μετά το πέρας των σπουδών του βρέθηκε σε κάποια χώρα του εξωτερικού, ίσως τις Παραδουνάβιες Ηγεμονίες, για να καταλήξει στην Τεργέστη. Από εκεί στις 30 Μαΐου 1821 μαζί με τον Δημήτριο Υψηλάντη επιβιβάστηκε στο πλοίο του Κροάτη Παύλου Στοΐκοβιτς και στις 8 Ιουνίου 1821 βρέθηκε στην Ύδρα.

Συμμετοχή σε μάχες της Ελληνικής Επανάστασης
--------------------------------------------

Έλαβε μέρος σε μάχες στην Πελοπόννησο, όπως στην Πολιορκία της Τρίπολης (2 Ιουνίου -26 Σεπτεμβρίου 1821) και στην εκστρατεία της Βοστίτσας. Στη συνέχεια στάλθηκε στον Όλυμπο με σκοπό να οργανώσει και να ξεσηκώσει τους Ολύμπιους, αλλά συνελήφθη στην Κατερίνη της Πιερίας ως κατάσκοπός. Κάτω από άγνωστες συνθήκες απελευθερώθηκε και κατέβηκε στη νότια Ελλάδα. Τον Μάιο του 1823 ακολούθησε τον Μανώλη Τομπάζη στην Κρήτη, όπου ο Τομπάζης είχε διοριστεί αρμοστής στο νησί. Στα επόμενα χρόνια συμμετείχε ως αξιωματικός επικεφαλής μικρού σώματος σε διάφορες μάχες. Το 1850 του χορηγήθηκε το αργυρούν αριστείο για τη συμμετοχή στον Αγώνα, χωρίς όμως να ζητήσει ο ίδιος οικονομική ενίσχυση. Πριν το 1850 εγκαταστάθηκε στην Κωνσταντινούπολη μέχρι τον θάνατό του το 1865.

Παραπομπές
----------

1. 1 2  Θωμάς Ζέρβας, «Ο Θεσσαλός αγωνιστής του 1821 Μάρκος Ζαδές», Θεσσαλικό Ημερολόγιο, τομ. 61 (2012), σελ .361
2. 1 2  Θωμάς Ζέρβας, «Ο Θεσσαλός αγωνιστής του 1821 Μάρκος Ζαδές», Θεσσαλικό Ημερολόγιο, τομ. 61 (2012), σελ .362

Πηγές
-----

* Θωμάς Ζέρβας, «Ο Θεσσαλός αγωνιστής του 1821 Μάρκος Ζαδές», Θεσσαλικό Ημερολόγιο, τομ. 61 (2012), σελ.361-368
Το **Θέατρο «Τσαρλς Μπρόνφμαν»** (εβραϊκά: היכל התרבות‎) είναι το μεγαλύτερο μέγαρο μουσικής του Τελ Αβίβ και η έδρα της Φιλαρμονικής Ορχήστρας του Ισραήλ.

Ιστορία
-------

Το Θέατρο «Τσαρλς Μπρόνφμαν», που αρχικά έφερε την ονομασία «Φρέντερικ Μαν», εγκαινιάστηκε στις 1 Οκτωβρίου 1957. Το κτίριο σχεδιάστηκε από τους Ντοβ Κάρμι, Ζέεβ Ρέχτερ και Γιάακοβ Ρέχτερ. Ο Λέοναρντ Μπέρνσταϊν διεύθυνε την Φιλαρμονική Ορχήστρα στην εναρκτήρια συναυλία με σολίστ στο πιάνο τον Άρτουρ Ρούμπινσταϊν.

### Ανακαίνιση

Μέχρι το 2013, το θέατρο ήταν επίσημα γνωστό ως Θέατρο «Φρέντερικ Ρ. Μαν», ο οποίος ήταν δωρητής του. Η ανακαίνιση υπό την επίβλεψη του Ισραηλινού αρχιτέκτονα Όφερ Κόλκερ πραγματοποιήθηκε την περίοδο 2011 με 2013. Επίσης, την ακουστική των χώρων ανέλαβε ο Ιάπωνας ακουστικολόγος Γιασούχισα Τογιότα.

Το κτίριο ξεκίνησε να λειτουργεί εκ νέου από τον Μάιο του ίδιου έτους με την Φιλαρμονική Ορχήστρα να παρουσιάζει την 5η Συμφωνία του Γκούσταβ Μάλερ υπό τη διεύθυνση του Ζούμπιν Μέτα.

Το θέατρο οφείλει την τωρινή του ονομασία στον Καναδοαμερικανό επιχειρηματία και φιλάνθρωπο Τσαρλς Μπρόνφμαν.

Παραπομπές
----------

1. ↑  Ανακτήθηκε στις 1  Ιουλίου 2019.
2. ↑  «הצעת הרכש עבור חברת התעופה סילוורג'ט התמוטטה; פעילות החברה הופסקה ו-420 עובדיה יפוטרו». *TheMarker*.. Ανακτήθηκε στις 2022-07-05.

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
--------------------

|  |  |
| --- | --- |
| Commons logoCommons logo | Τα Wikimedia Commons έχουν πολυμέσα σχετικά με το θέμα   **Θέατρο «Τσαρλς Μπρόνφμαν»** |

* Επίσημη ιστοσελίδα

|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
| Καθιερωμένοι όροι | 
* WorldCat
* VIAF: 148131676
* LCCN: no2008005055

 |

 |
Ο **Θάρα** ή *Τάρα* (Εβραϊκά: תֶּרַח / תָּרַח ), είναι πρόσωπο της Παλαιάς Διαθήκης που αναφέρεται τόσο στο βιβλίο της Γένεσης, (κεφ.11:24 κ.ε. - 28), φερόμενος ως ο πατέρας του Αβραάμ και απόγονος του Σημ, όσο και στη Καινή Διαθήκη, στο Ευαγγέλιο κατά Λουκά (κεφ Γ΄:34) στις Πράξεις των Αποστόλων. Στη τιβεριανή γλώσσα το όνομα αυτό σημαίνει αγρίμι ή και αργόσχολος.

Οικογένεια
----------

Σύμφωνα με τη βιβλική γραφή ο Θάρα ήταν γιος του Ναχώρ και εγγονός του Σερούχ. Γεννήθηκε και μεγάλωσε στη φημισμένη πόλη Ουρ, νότια της Βαγδάτης, στη Μεσοποταμία, που την κατοικούσαν τότε οι Χαλδαίοι. Πολυθεϊστής ο ίδιος, επάγγελμά του ήταν η κατασκευή ξόανων και ειδώλων. Ο Θάρα είχε αποκτήσει τρεις γιους τον Άβραμ, μετέπειτα Αβραάμ, τον Άρραν (πατέρα του Λωτ) και τον Ναχώρ τον νεότερο, καθώς και μία κόρη τη Σεράη την οποία έλαβε σύζυγό του αργότερα ο αδελφός της Αβραάμ, ως Σάρα και μετέπειτα, κατ΄ εντολή του Γιαχβέ, Σάρρα, ευλογώντας έτσι την αιμομιξία τους.

Μετοίκιση
---------

Όταν κάποτε πέθανε ο γιος του Αρράν, αφήνοντας ορφανό τον γιο του Λωτ, χωρίς ν΄ αναφέρεται η αιτία θανάτου του, ο Θάρα αποφάσισε να εγκαταλείψει οικογενειακά την Ουρ και να μετοικίσει στη Χαναάν. Το σημείο αυτό είναι αρκετά σκοτεινό για τους ερευνητές στην ανεύρεση των λόγων που οδήγησαν τον Θάρα να πάρει αυτή την απόφαση της μετοικεσίας.

Τελικά αφού έλαβε όλη την οικογένειά του, δηλαδή τους δύο γιους του, τη στείρα κόρη του αλλά και συγχρόνως νύμφη του Σάρα και τον εγγονό του Λωτ, μετακινούμενοι δυτικά έφθασαν στην ενδιάμεση πόλη Χαρράν στα βόρεια της Συριακής ερήμου όπου και εγκαταστάθηκε. Υπόψη ότι η πόλη Χαρράν αποδίδεται στη Π.Δ. ως πόλη κατατρεγμένων του ανθρώπινου γένους αφού σ΄ αυτήν είχαν καταφύγει οι πρωτόπλαστοι, ο Αδάμ και η Εύα μετά τον διωγμό τους από τον Παράδεισο.

Τελικά ο Θάρα παρέμεινε σε αυτή την πόλη όπου και πέθανε σε ηλικία 205 ετών. Πριν τον θάνατό του όμως, ο Αβραάμ παίρνοντας μαζί του την γυναίκα του και τον ανιψιό του, τον Λωτ, τον εγκατέλειψαν συνεχίζοντας εκείνοι το ταξίδι προς την Χαναάν.

Η Ορθόδοξη Εκκλησία ανακήρυξε τον Θάρα Άγιο, τη μνήμη του οποίου εορτάζει την Κυριακή των Προπατόρων, πριν από τα Χριστούγεννα.

Παραπομπές
----------

1. ↑  Mattis Kantor: (Αγγλικά) *Εγκυκλοπαίδεια του Εβραϊκού Χρονοδιαγράμματος, Νέα Ανανεωμένη Έκδοση*. 2004. σελ. 10. ISBN-13 978-0-87668-229-6. ISBN-10 0-87668-229-8.
2. ↑  Mattis Kantor: (Αγγλικά) *Εγκυκλοπαίδεια του Εβραϊκού Χρονοδιαγράμματος, Νέα Ανανεωμένη Έκδοση*. 2004. σελ. 17. ISBN-13 978-0-87668-229-6. ISBN-10 0-87668-229-8.
3. 1 2 3  «Genesis» (Εβραϊκά της Βίβλου)
4. ↑  «Genesis» (Εβραϊκά της Βίβλου)

Πηγές
-----

|  |  |
| --- | --- |
| Wikisource logoWikisource logo | Στη Βικιθήκη υπάρχει υλικό που έχει σχέση με το θέμα:  **Θάρα - Γένεση** |

* David and Patt Alexander «Το εκπληκτικό Εγχειρίδιο της Βίβλου», Εκδόσεις Πέργαμος, Αθήνα 1993, σελ.665.

  


|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
| Καθιερωμένοι όροι | 
* WorldCat
* VIAF: 34153237826929212089
* LCCN: n85182351
* GND: 1163128155

 |

 |