recursal/SuperWikiNEXT-32B huggingface dataset:
Το ***Αγόρι που Κλαίει*** είναι πίνακας ζωγραφικής μαζικής παραγωγής του Ιταλού ζωγράφου Μπρούνο Αμάντιο, γνωστού και ως Τζιοβάνι Μπραγκόλιν, που απεικονίζει ένα μικρό δακρυσμένο αγόρι. Ο πίνακας διανεμήθηκε ευρέως από τη δεκαετία του 1950 και έπειτα. Ο πίνακας έχει κυκλοφορήσει σε πολλές διαφορετικές εκδοχές, οι οποίες απεικονίζουν και πάλι μικρά δακρυσμένα παιδιά και των δύο φύλων. Το *Αγόρι που Κλαίει* έχει προκαλέσει αστικούς μύθους σχετικούς με μία κατάρα.

Κατάρα
------

Στις 5 Σεπτεμβρίου 1985, η βρετανική εφημερίδα *The Sun* ανέφερε ότι ένας πυροσβέστης από το Έσσεξ, ισχυρίστηκε ότι βρισκόταν συχνά στα ερείπια καμένων σπιτιών βρίσκονταν ανέπαφα αντίγραφα του πίνακα. Μέχρι τα τέλη του Νοεμβρίου, η πεποίθηση ότι ο πίνακας ήταν καταραμένος είχε τόση απήχηση, ώστε η *The Sun* οργάνωνε μαζικές πυρές των αντιγράφων που στέλνονταν από τους αναγνώστες.

Ο Steve Punt, Βρετανός συγγραφέας και κωμικός, ερεύνησε την κατάρα του αγοριού που κλαίει σε μια παραγωγή του BBC Radio 4 που ονομάζεται *Punt PI*. Αν και η φύση του προγράμματος είναι κωμική, ο Punt ερεύνησε την ιστορία του πίνακα. Το συμπέρασμα που έβγαλε το πρόγραμμα, μετά από ελέγχους στο κέντρο ερευνών Building Research Establishment, είναι ότι τα αντίτυπα του πίνακα είχαν περαστεί με βερνίκι που περιείχε επιβραδυντικό παράγοντα καύσης, και ότι η κλωστή που κρατούσε τον πίνακα στον τοίχο ήταν η πρώτη που διαλυόταν, με αποτέλεσμα ο πίνακας να προσγειωθεί φάτσα στο πάτωμα και έτσι να προστατευτεί, αν και δεν δόθηκε εξήγηση γιατί δεν βρίσκονταν και άλλοι πίνακες χωρίς φθορές. Ο πίνακας αναφέρθηκε επίσης σε ένα επεισόδιο για κατάρες στη τηλεοπτική σειρά *Weird or What?* το 2012.

Παραπομπές
----------

1. ↑  Polidoro, Massimo (November/December 2012), "Curse That Painting!", Skeptical Inquirer 36 (6): 17–19
2. ↑  Polidoro, Massimo (November/December 2012), "Curse That Painting!", *Skeptical Inquirer* **36** (6): 17–19
3. ↑  Steve Punt, "Solved: Curse of the Crying Boy; Comic’s Obsession with Painting", The Sun, 9 October 2010, p.8.
4. ↑  *Punt PI,* Crying Boy episode (programme broadcast Sat 9 Oct 2010, BBC Radio 4)
5. ↑  Curses in Weird or What?[*νεκρός σύνδεσμος*] on SyFy

|  |  |
| --- | --- |
| CC-BY-SA Μετάφραση | Στο λήμμα αυτό έχει ενσωματωθεί κείμενο από το λήμμα The Crying Boy  της Αγγλικής Βικιπαίδειας, η οποία διανέμεται υπό την GNU FDL και την CC-BY-SA 4.0. (ιστορικό/συντάκτες). |
Η **Ντάρμστατ 98** (γερμανικά: *Darmstadt 98*) είναι γερμανικός αθλητικός σύλλογος με έδρα το Ντάρμστατ της Έσσης. Εκτός από το γνωστό ποδοσφαιρικό του τμήμα, το οποίο είναι και το πλέον επιτυχημένο, ο σύλλογος διαθέτει τμήματα και σε άλλα αθλήματα.

Ο σύλλογος ιδρύθηκε στις 22 Μαΐου του 1898 ως *Ολυμπία Ντάρμστατ* (FK Olympia 1898 Darmstadt). Στις αρχές του 1919 ο σύλλογος ήταν για λίγο διάστημα γνωστός ως *ΡΣΦ Ολύμπια* (Rasen-Sportverein Olympia) πριν από τη συγχώνευσή του με την *Ντάρμστατερ 1905* (Darmstädter Sport Club 1905), στις 11 Νοεμβρίου του ίδιου έτους για να συσταθεί η *Ντάρμστατ 98* (Sportverein Darmstadt 98). Πρωτύτερα, το 1905, οι σύλλογοι *Βικτόρια Ντάρμστατ* (Viktoria 1900 Darmstadt) και *Γκερμάνια Ντάρμστατ* (Germania 1903 Darmstadt) ενώθηκαν δημιουργώντας τη *Ντάρμστατερ 1905*. Σήμερα ο σύλλογος διαθέτει περίπου 5.500 εγγεγραμμένα μέλη, τα οποία δραστηριοποιούνται σε αθλήματα όπως στίβο, καλαθοσφαίριση, μαζορέτες, πεζοπορία, τζούντο και επιτραπέζια αντισφαίριση.

Το τμήμα ποδοσφαίρου αγωνίστηκε στην Μπουντεσλίγκα για την περίοδο 2015/16, έπειτα από απουσία 33 χρόνων, κατά τη διάρκεια των οποίων αγωνιζόταν σε χαμηλότερες κατηγορίες. Κατάφερε επίσης να κρατηθεί στην κατηγορία και να συνεχίσει να μετέχει στην ανώτατη κατηγορία για την περίοδο 2016/17.

Επιτυχίες
---------

### Πρωταθλήματα

* **2. Μπουντεσλίγκα** (Β)
	+ Πρωταθλήτρια (1): 2014–15
* **2. Μπουντεσλίγκα Σουντ** (Β)
	+ Πρωταθλήτρια (2): 1978, 1981
* **Ρεγκιοναλίγκα Σουντ** (Β)
	+ Πρωταθλήτρια (1): 1972–73
* **Ρεγκιοναλίγκα Σουντ** (Δ)
	+ Πρωταθλήτρια (1): 2011
* **Εσσενλίγκα**
	+ Πρωταθλήτρια (7): 1950, 1962, 1964, 1971, 1999, 2004, 2008

### Κύπελλα

* **Κύπελλο Έσσης**
	+ Κυπελλούχος (7): 1966†, 1999, 2001, 2006, 2007, 2008, 2013
	+ Φιναλίστ (3): 1971, 2009, 2014

† Το κατέκτησε η αναπληρωματική ομάδα.

Παραπομπές
----------

1. ↑  «Mitglieder-Boom beim SV 98 – 5.000er-Marke geknackt» (στα German). sv98.de. 11 Ιουνίου 2015. Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 15 Ιουλίου 2015. Ανακτήθηκε στις 13 Ιουλίου 2015. CS1 maint: Μη αναγνωρίσιμη γλώσσα (link)

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
--------------------

* Επίσημος ιστότοπος


|  |  |
| --- | --- |
| CC-BY-SA Μετάφραση | Στο λήμμα αυτό έχει ενσωματωθεί κείμενο από το λήμμα SV Darmstadt 98  της Αγγλικής Βικιπαίδειας, η οποία διανέμεται υπό την GNU FDL και την CC-BY-SA 4.0. (ιστορικό/συντάκτες). |
Ο **Αναστάσιος Χριστόπουλος** ήταν νομικός.

Γεννήθηκε στην Ανδρίτσαινα και ήταν γιος του Χρήστου Χριστόπουλου. Ο Αναστάσιος Χριστόπουλος είναι ουσιαστικά ο γενάρχης της σπουδαίας οικογένειας των Χριστοπουλέων, της οποίας τα μέλη διακρίθηκαν στην πολιτική ζωή του τόπου. Σπούδασε νομικά και φιλοσοφία στην Κωνσταντινούπολη και στην Πίζα και έζησε για μερικά χρόνια στο Βουκουρέστι. Με το ξέσπασμα της επανάστασης κατατάχθηκε στον Ιερό Λόχο, αιχμαλωτίστηκε αλλά κατάφερε να δραπετεύσει στο Ιάσιο, όπου παρέμεινε μέχρι το 1828, οπότε και εγκαταστάθηκε μόνιμα στην Ελλάδα.

Στην Ελλάδα διορίστηκε στο δικαστικό σώμα και υπηρέτησε στα δικαστήρια της Άνδρου, των Σπετσών, της Κέας & της Αίγινας ως πρόεδρος δικαστηρίου. Στη συνέχεια μετατέθηκε στην Αθήνα, όπου διετέλεσε πρωτοδίκης, εφέτης και πρόεδρος πρωτοδικών. Επίσης είχε γράψει γραμματική της ελληνικής γλώσσας.

Απεβίωσε το 1854 και αδερφός του ήταν ο στρατηγός της επανάστασης του 21΄, Τζαννέτος Χριστόπουλος.

Πηγές
-----

1. 1 2 3  *Εγκυκλοπαίδεια Δομή*, λήμμα Χριστόπουλος
2. 1 2  Εφημερίδα «Πατρίς», *Ηλεία. Πρόσωπα και γεγονότα στον 20ο αιώνα*, σελ. 15, εκδ. εφημερίδα «Πατρίς», Πύργος 2003
Η **Κορυτός** ήταν βυζαντινή μεσαιωνική πόλη και κάστρο επί της μεσαιωνικής οδού Σκόπια - Στρούμιτσα μία ημέρα μακριά με τα πόδια από τα Σκόπια. 

Ο Άραβας γεωγράφος Αλ Ιντρισί αναφέρει την πόλη ως Κούρτι. Η πόλη αναφέρεται μόνο σε δύο πηγές από το 12ο και τον 13ο αιώνα, και ταυτίζεται με σημερινό Όβτσε πόλο. Μερικοί ιστορικοί πιστεύουν ότι αυτή η πόλη ήταν το σημερινό Κράτοβο, και ότι αυτό είναι στην πραγματικότητα το όνομα της μεσαιωνικής πόλης.

Παραπομπές
----------

1. ↑  Magdalino 2002, σελ. 166.
2. ↑  *Т. Томоски, Каде лежел градот „Qorytos"?, Македонија низ вековите. Градови, тврдини, комуникации, Скопје, 1999*
3. ↑  Kostić, Kosta N. (1922). *Naši novi gradovi na Jugu* (στα serbo-croatian). Novi Sad: Štamp. "Zastava". CS1 maint: Μη αναγνωρίσιμη γλώσσα (link)

Πηγές
-----

* Magdalino, Paul (2002) [1993]. *The Empire of Manuel I Komnenos, 1143–1180* (στα Αγγλικά). Cambridge: Cambridge University Press. ISBN 0-521-52653-1.
Συντεταγμένες: 49°10′46.06″N 0°23′48.36″W﻿ / ﻿49.1794611°N 0.3967667°W﻿ / 49.1794611; -0.3967667

Το **Στάδιο Μισέλ ντ'Ορνανό** (γαλλικά: *Stade Michel-d'Ornano*) είναι γήπεδο πολλαπλών χρήσεων στην Καέν της Γαλλίας. Αυτό τον καιρό χρησιμοποιείται σχεδόν αποκλειστικά για την διαεξαγωγή ποδοσφαιρικών αναμετρήσεων, ενώ αποτελεί έδρα της ΣΜ Καέν. Έχει πάρει την ονομασία του από τον Γάλλο πολιτικό Μισέλ Ντ'Ορνανό, πρώην πρόεδρο της περιοχής της Κάτω Νορμανδίας.

Το γήπεδο κατασκευάστηκε το 1993, προκειμένου να αντικαταστήσει το Σταντ ντε Βενουά, και διαθέτει χωρητικότητα 21.500 θεατών.

Διεθνείς Αναμετρήσεις
---------------------

Η Εθνική Γαλλίας έχει, κατά το παρελθόν, χρησιμοποιήσει δύο φορές το συγκεκριμένο γήπεδο :

* Γαλλία 3-1 Ρωσία (28 Ιουλίου 1993)
* Γαλλία 2-0 Ισραήλ (15 Νοεμβρίου 1995)

Η Εθνική Ελπίδων Γαλλίας έχει, επίσης, αγωνιστεί στο συγκεκριμένο γήπεδο, στα πλαίσια των προκριματικών του Ευρωπαϊκού Πρωταθλήματος :

* Γαλλία 1-1 Ισραήλ (7 Οκτωβρίου 2006)

Στα πλαίσια της προετοιμασίας της για το Παγκόσμιο Κύπελλο του 1998, η Αγγλία έδωσε έναν φιλικό αγώνα απέναντι στην ΣΜ Καέν :

* ΣΜ Καέν 0 - 1 Αγγλία (9 Ιουνίου 1998).

Προσέλευση
----------

Η κατά μέσο όρο προσέλευση εξαρτάται άμεσα από τα αποτελέσματα της ΣΜ Καέν. Οι περισσότεροι αγώνες είναι *sold-out* όταν η ομάδα αγωνίζεται στην Λιγκ 1, ενώ ο μέσος όρος της προσέλευσης κυμαίνεται στις 10.000 όταν η ΣΜ Καέν αγωνίζεται στην δεύτερη κατηγορία. 

Το απόλυτο ρεκόρ προσέλευσης στο Μισέλ Ντ'Ορνανό ήταν 20.972, σε έναν αγώνα με αντίπαλο την Μαρσέιγ το 2004.

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
--------------------

* (Αγγλικά) Οδηγός του σταδίου
* (Γαλλικά) Ιστοσελίδα της FFF Αρχειοθετήθηκε 2006-06-28 στο Wayback Machine.

|  |  |
| --- | --- |
| Commons logoCommons logo | Τα Wikimedia Commons έχουν πολυμέσα σχετικά με το θέμα   **Στάδιο Μισέλ ντ'Ορνανό** |

  

|  |  |
| --- | --- |
|  | *Αυτό το λήμμα σχετικά με το **γαλλικό** ποδόσφαιρο χρειάζεται επέκταση. Βοηθήστε τη Βικιπαίδεια επεκτείνοντάς το!*. |



|  |  |
| --- | --- |
| 

|  |
| --- |
| * Πύλη:Ποδόσφαιρο
* Πύλη:Γαλλία
 |

 |



1. 1 2 3 4 5 6  Minister of Youth Affairs and Sports: (Γαλλικά) *recensement des équipements sportifs, espaces et sites de pratiques en France*.
Το Άμστερνταμόγια είναι το μόλις διακρινόμενο νησάκι στα βορειοδυτικό άκρο (άνω αριστερά) της μεγαλονήσου της Σπιτσβέργης.
Ολλανδικός χάρτης του 17ου αιώνα με το νησί αναφερόμενο ως *Amsterdammer Eyland* (αριστερά)
Το **Άμστερνταμόγια** (νορβηγ. *Amsterdamøya*), δηλαδή «νήσος του Άμστερνταμ», είναι μικρό νησί κοντά στη βορειοδυτική ακτή της Σπιτσβέργης, στον Αρκτικό Ωκεανό. Το Άμστερνταμόγια έχει έκταση 16,8 τετραγωνικά χιλιόμετρα, από τα οποία το 11,5% καλύπτεται μονίμως από πάγο. Το νησί έχει μήκος 7,6 χιλιόμετρα και μέγιστο πλάτος 3,8 χιλιόμετρα. Το υψηλότερο σημείο του βρίσκεται 472 μέτρα πάνω από τη στάθμη της θάλασσας (κορυφή Χίρταμπρεεν). Χωρίζεται από τη νήσο Ντάνες στα νότια με τον πορθμό Ντάνσκεγκατέτ, που στο στενότερο σημείο έχει πλάτος 1 χιλιόμετρο, ενώ από τη Σπιτσβέργη απέχει ελάχιστη απόσταση τριών χιλιομέτρων.

Ιστορία
-------

Το νησί ανακαλύφθηκε από τον Γουλιέλμο Μπάρεντς το 1596. Οι Ολλανδοί το κατέλαβαν πρώτοι το 1614 (έτος κατά το οποίο πιθανώς το ονόμασαν «νήσο του Άμστερνταμ»), κτίζοντας έναν προσωρινό φαλαινοθηρικό σταθμό στο νοτιοανατολικό άκρο του νησιού. Το 1619 κτίσθηκε ένας ημι-μόνιμος οικισμός, που τον ονόμασαν αργότερα Σμέρενμπουργκ (από τις λέξεις *smeer* = λίπος φάλαινας και *burg* = πόλη, οικισμός). Αυτός ο οικισμός παράκμασε κατά τη δεκαετία του 1640 και εγκαταλείφθηκε λίγο πριν το 1660.

Παραπομπές
----------

1. ↑  Mills, William James: *Exploring Polar Frontiers: A Historical Encyclopedia*, τόμος 1: *A-L*, εκδ. ABC Clio, Santa Barbara (CA) 2003, σελ. 12
2. ↑  Peter Joseph Capelotti: *By Airship to the North Pole: An Archaeology of Human Exploration*, Rutgers University Press, New Brunswick 1999, σσ. xxi κ.ε.
3. ↑  Zeeberg, Jaap Jan: *Into the Ice Sea: Barents Wintering on Novaya Zemlya — A Renaissance Voyage of Discovery*, εκδ. Rozenberg, Amsterdam 2005, σσ. 121, 156

Πηγές
-----

* Conway, W.M.: *No Man's Land: A History of Spitsbergen from Its Discovery in 1596 to the Beginning of the Scientific Exploration of the Country*, Cambridge University Press, Cambridge 1906
* Το ομώνυμο λήμμα στη *Νέα Ελληνική Εγκυκλοπαίδεια* «Χάρη Πάτση», τόμος 5, σελ. 169
* Norwegian Polar Institute: «Place Names of Svalbard Database»
Ο **Οργανισμός Ασφάλισης Ελεύθερων Επαγγελματιών** (**ΟΑΕΕ**) ήταν ο φορέας κύριας και επικουρικής ασφάλισης των αυτοαπασχολούμενων επαγγελματιών, βιοτεχνών, εμπόρων και αυτοκινητιστών. Δημιουργήθηκε το 1999 από την ενοποίηση των καταργηθέντων ταμείων: Ταμείο Επαγγελματιών και Βιοτεχνών Ελλάδος (ΤΕΒΕ), Ταμείο Ασφάλισης Εμπόρων (ΤΑΕ) και Ταμείο Συντάξεως Αυτοκινητιστών (ΤΣΑ). Από το 2008 στον οργανισμό εντάχθηκαν οι κλάδοι των ταμείων Ναυτικών Πρακτόρων και Υπαλλήλων, Ξενοδόχων και Προσωπικού Ιπποδρομιών. Καταργήθηκε από τις 1-1-2017, όταν και όλα τα ασφαλιστικά ταμεία αντικαταστήθηκαν από τον ΕΦΚΑ. 

Η επικουρική ασφάλιση παρείχετο προαιρετικά σε ορισμένους τομείς επαγγελμάτων. Η ιατροφαρμακευτική περίθαλψη στους ασφαλισμένους του ΟΑΕΕ σήμερα παρέχεται από τον ΕΟΠΥΥ.

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
--------------------

* Επίσημη ιστοσελίδα Αρχειοθετήθηκε 2012-01-22 στο Wayback Machine.

Παραπομπές
----------

1. ↑  «2676/1999». *Taxheaven*. Ανακτήθηκε στις 5 Απριλίου 2019.
Η **Λίμνη Αλουμινέ** (ισπαν. *Lago Aluminé*) είναι ορεινή λίμνη στις Άνδεις της Αργεντινής, κοντά στα σύνορα με τη Χιλή. Η έκταση της λίμνης είναι 57 τετραγωνικά χιλιόμετρα. Τροφοδοτείται με νερό από τη γειτονική Λίμνη Μοκεουέ, ενώ με τη σειρά της αποτελεί την πηγή του ομώνυμου ποταμού, τα νερά του οποίου καταλήγουν τελικώς στον Ατλαντικό Ωκεανό. Στη βόρεια όχθη της λίμνης είναι κτισμένο το τουριστικό χωριό Βίγια Πεουένια.

Περιγραφή και κλίμα
-------------------

Μια άποψη της λίμνης Αλουμινέ από τη Βίγια Πεουένια
Η βόρεια όχθη της Αλουμινέ κυριαρχείται από το ηφαίστειο Μπατέα Μαουίδα (υψόμετρο κορυφής 1.948 μέτρα). Η Αλουμινέ συνδέεται με τη γειτονική μικρότερη Λίμνη Μοκεουέ, που έχει μήκος 12 χιλιόμετρα και πλάτος 1,5 χιλιόμετρο, με ένα στενό κανάλι, μήκους περίπου 400 μέτρων.

Αντίθετα με πολλές άλλες λίμνες της Αργεντινής, η περιοχή της Λίμνης Αλουμινέ δεν προστατεύεται ως εθνικός δρυμός ή πάρκο, και η αποδάσωση από την υλοτομία και τις δασικές πυρκαγιές έχει μειώσει ή υποβαθμίσει μεγάλο μέρος της φυσικής δασοκαλύψεως κοντά στη λίμνη.

Οι δυτικές όχθες των λιμνών Αλουμινέ και Μοκεουέ αποτελούν το βορειότερο τμήμα του αργεντίνικου τμήματος της οικοπεριοχής των Βαλδιβιανών εύκρατων δασών βροχής, με δάση, πλούσια βλάστηση και πολλές βροχές, ιδίως τον χειμώνα (μέση ετήσια βροχόπτωση περί τα 900 χιλιοστόμετρα).

Η περιοχή της λίμνης έχει ωκεάνιο κλίμα με θερμά καλοκαίρια (*Csb* στην Κλιματική ταξινόμηση Κέππεν και *Crlk* στην ταξινόμηση Trewartha). Προς τα βόρεια της Αλουμινέ το κλίμα γίνεται ξηρότερο και μοιάζει περισσότερο με το μεσογειακό. Το κινδυνεύον με εξαφάνιση είδος δέντρου αραουκάρια η αραουκανή φύεται εδώ ως το νοτιότερο μέρος της γεωγραφικής κατανομής του και ονομάζεται τοπικά «πεουέν» (*pehuen*).

Οικονομία
---------

Κοντά στις όχθες της Λίμνης Αλουμινέ αναπτύσσεται πλέον τουρισμός, συνδεόμενος με το ψάρεμα πέστροφας, βαρκάδες και άλλες περιηγήσεις. Δρόμοι υπάρχουν κατά μήκος της βόρειας όχθης της Αλουμινέ και της δυτικής όχθης της Μοκεουέ, με πολυάριθμα καταλύματα για τους τουρίστες. Υπάρχει δρόμος που οδηγεί στη Χιλή, που απέχει μόλις μερικά χιλιόμετρα από τις δύο λίμνες. Στις πλαγιές του Μπατέα Μαουίδα βρίσκεται ένα μικρό χιονοδρομικό κέντρο, που το λειτουργεί το γένος Πουέλ των Ινδιάνων Μαπούτσε, οι οποίοι κατοικούσαν στην περιοχή πριν από την άφιξη των πρώτων Ευρωπαίων εποίκων τη δεκαετία 1890-1900.

Παραπομπές
----------

1. ↑  [ «Lake: Alumine», ανακτήθηκε στις 20 Απριλίου 2018
2. ↑  *Google Earth*
3. ↑  «Lake: Alumine», accessed 20 Apr 2018
4. ↑  Villa Pehuenia Climate Table, Climate Data.org, accessed 11 Apr 2018
5. ↑  [ Αρχειοθετήθηκε 2018-04-09 στο Wayback Machine. «Lago Aluminé», ανακτήθηκε στις 9 Απριλίου 2018
6. ↑  «Araucaria araucana», International Union for Conservation of Nature
7. ↑  «Cerro Batea Mahuida», ανακτήθηκε στις 10 Απριλίου 2018
Το οίδημα του Ράινκε
Το **οίδημα του Ράινκε** (διεθνώς: *Reinke's edema*), είναι γνωστό επίσης ως **εκφυλιστικός πολύποδας**, είναι η διόγκωση των φωνητικών χορδών εξαιτίας της συλλογής υγρού (οίδημα) στον επιφανειακό υμένα των φωνητικών χορδών (χώρος του Ράινκε). Ονομάστηκε έτσι από τον Φρίντριχ Ράινκε (Friedrich B. Reinke).

Παρουσίαση
----------

Το οίδημα του Ράινκε προκαλεί την διόγκωση των φωνητικών χορδών δημιουργώντας ανωμαλία στην επιφάνεια τους, προσδίδοντας σε αυτές το σχήμα σάκου. Εμφανίζονται χλωμές και ημιδιάφανες. Τα άτομα με οίδημα του Ράινκε τυπικά έχουν φωνή χαμηλής συχνότητας και βραχνή, καθώς χρησιμοποιούν τις νόθες φωνητικές χορδές για την παραγωγή της φωνής.

Αιτίες
------

Κοινές αιτίες για το οίδημα του Ράινκε μπορεί να είναι το κάπνισμα, η γαστροοισοφαγική παλινδρόμηση, ορμονικές αλλαγές όπως ο υποθυρεοειδισμός και η χρόνια κατάχρηση της φωνής.

Ιστολογία
---------

Ιστοπαθολογ9ία: η βιοψία της φωνητικής πτυχής μπορεί να χρησιμοποιηθεί στη διάγνωση σε μερικές περιπτώσεις. Η ιστολογία δείχνει οίδημα του χώρου του Ράινκε.

Θεραπεία
--------

Το πρώτο στάδιο της θεραπείας είναι η απομάκρυνση της πηγής του ερεθισμού (διακοπή του καπνίσματος, ξεκούραση φωνητικών χορδών, κ.τ.λ). Αυτό μπορεί να έχει αποτέλεσμα, αν γίνει σύντομα μετά την ανάπτυξη του οιδήματος. Το χειρουργείο είναι επίσης μία επιλογή και μπορεί να αποκαταστήσει τη φωνή αλλά είναι αναποτελεσματικό στην πλήρη αποκατάσταση της φωνής όπως στο αρχικό στάδιο. Αποφλοίωση των φωνητικών πτυχών, δηλαδή αφαίρεση μέρος του επιθηλίου, έχει γίνει πρώτα στη μία πλευρά και 3-4 εβδομάδες στην άλλη πλευρά. Η λογοθεραπεία συστήνεται για κατάλληλη παραγωγή φωνής.

Παραπομπές
----------

1. ↑  «synd/2653». Who Named It.
2. ↑  Reinke, Friedrich B. (1895), *Untersuchungen über das menschliche Stimmband*, **13**, München: Fortschritte der Medizin, σελ. 469–478

### Πηγές

* «Benign Vocal Lesions - Nodules, Polyps, Cysts». *The Center for Voice at Northwestern University*. Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 17 Αυγούστου 2007. Ανακτήθηκε στις 24 Ιουλίου 2007.

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
--------------------

|  |  |
| --- | --- |
| Commons logoCommons logo | Τα Wikimedia Commons έχουν πολυμέσα σχετικά με το θέμα   **Οίδημα του Ράινκε** |

* «Illustration of Reinke's Edema». *The Center for Voice at Northwestern University*. Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 17 Αυγούστου 2007. Ανακτήθηκε στις 24 Ιουλίου 2007.


|  |  |
| --- | --- |
| CC-BY-SA Μετάφραση | Στο λήμμα αυτό έχει ενσωματωθεί κείμενο από το λήμμα Reinke's edema  της Αγγλικής Βικιπαίδειας, η οποία διανέμεται υπό την GNU FDL και την CC-BY-SA 4.0. (ιστορικό/συντάκτες). |
Για άλλες χρήσεις, δείτε: Γιόχαν Κρίστοφ Μπαχ (αποσαφήνιση).
Ο **Γιόχαν Κρίστοφ Μπαχ** (Johann Christoph Bach, Άρνσταντ, βάπτ. 8 Δεκεμβρίου 1642 - Άιζεναχ, ταφή 2 Απριλίου 1703) ήταν Γερμανός συνθέτης και οργανίστας, γιος του Χάινριχ Μπαχ, ο οποίος υπήρξε επίσης δάσκαλός του στη μουσική. Το 1663 ανέλαβε τη θέση του οργανίστα στο παρεκκλήσι του κάστρου του Άρνσταντ και δύο χρόνια αργότερα στην εκκλησία του Αγ. Γεωργίου στο Άιζεναχ, όπου έζησε μέχρι το θάνατό του. Με το δημοτικό συμβούλιο της πόλης ήρθε αρκετές φορές σε σύγκρουση. Ενόσω ήταν οργανίστας στο Άιζεναχ κατείχε επίσης θέση τσεμπαλίστα στην αυλή του δούκα του Άιζεναχ, με Καπελμάιστερ τον Ντάνιελ Έμπερλιν. Εκεί βρισκόταν την ίδια περίοδο και ο εξάδελφός του, βιολιστής, Γιόχαν Αμπρόζιους Μπαχ, πατέρας του Γιόχαν Σεμπάστιαν Μπαχ. Ο τελευταίος θα πρέπει να αποκόμισε τις πρώτες του εμπειρίες στο εκκλησιαστικό όργανο χάρη στον Γιόχαν Κρίστοφ και στη Γενεαλογία του αναφέρεται με εκτίμηση στις ικανότητες του θείου του, χαρακτηρίζοντάς τον «εμβριθή συνθέτη». Ομοίως, στη Νεκρολογία που έγραψε ο Καρλ Φίλιπ Εμάνουελ Μπαχ για τον πατέρα του, ο Γιόχαν Κρίστοφ χαρακτηρίζεται ως ικανός τόσο στο να εφευρίσκει «όμορφες ιδέες» όσο και στο να εκφράζει «το νόημα των λέξεων».

Από τις συνθέσεις του διασώζονται ελάχιστες, ενώ και η χρονολόγησή τους παρουσιάζει δυσκολίες. Ιδιαίτερη μνεία κάνει ο Καρλ Φίλιπ Εμάνουελ Μπαχ στο κοντσέρτο *Es erhub sich ein Streit* που αποτελείται από 22 μέρη και συγκαταλέγεται στα σπουδαιότερα φωνητικά έργα του 17ου αιώνα.

Παραπομπές
----------

1. ↑  «Бах, Иоганн Себастьян» (Ρωσικά)
2. 1 2 3 4  Rochus von Liliencron: «Bach, Johann Christoph» (Γερμανικά) 1875. σελ. 729.
3. ↑  «Бах, Иоганн Себастьян» (Ρωσικά)
4. ↑  (Αγγλικά) *Find A Grave*. 19402980. Ανακτήθηκε στις 9  Οκτωβρίου 2017.
5. ↑  «Identifiants et Référentiels». (Γαλλικά) *IdRef*. Agence bibliographique de l'enseignement supérieur. Ανακτήθηκε στις 21  Μαρτίου 2020.
6. ↑  Wolff, Christoph (1998). David, H. T. & Mendel, A.. επιμ. *The New Bach Reader*. New York: W. W. Norton & Company, σελ. 298
7. ↑  Wolff et al. (1993), σελ. 42

Πηγές
-----

* Wolff, C.; Emery W.; Helm, E. E.; Warburton E. & Derr, E. S. (1993). *Die Bach-Familie*. Stuttgart; Weimar: Metzler

|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
| Καθιερωμένοι όροι | 
* WorldCat
* VIAF: 27258171
* LCCN: n79072790
* ISNI: 0000 0001 1047 5518
* GND: 120327112
* SELIBR: 215663
* SUDOC: 118979175
* BNF: cb139530644 (data)
* BIBSYS: 4021965
* MusicBrainz: fc366dc2-17d1-4679-9ee5-c750e7915145
* NLA: 36015501
* NDL: 00511823
* NKC: xx0032611
* ICCU: MUSV074366
* CiNii: DA08494436

 |

 |
To ***Red Dead Redemption 2*** είναι βιντεοπαιχνίδι δράσης περιπέτειας που ανακοινώθηκε στις 16 Οκτωβρίου του 2016, μέσω των social media της Rockstar Games και κυκλοφόρησε από την ίδια για τα PlayStation 4 και Xbox One στις 26 Οκτωβρίου του 2018. Οι κριτικοί επαίνεσαν την ιστορία, τους χαρακτήρες και το υψηλό επίπεδο λεπτομέρειας του σχεδιασμού του. 

Το παιχνίδι εκτυλίσσεται στην Άγρια Δύση της Βόρεια Αμερικής, έτος 1899. Το τέλος της άγριας δυτικής εποχής έχει αρχίσει, καθώς οι νομικοί κυνηγούν τις τελευταίες εναπομένουσες συμμορίες. Όσοι δεν θα παραδοθούν ή θα υποκύψουν σκοτώνονται. Αφού μια ληστεία πάει στραβά στη δυτική πόλη του Blackwater, ο Arthur Morgan και η συμμορία Van der Linde αναγκάζονται να φύγουν. Με τους ομοσπονδιακούς πράκτορες και τους καλύτερους κυνηγούς γενναιοδωρίας στο έθνος που μαζεύονται στα τακούνια τους, η συμμορία πρέπει να κλέψει, να κλέψει και να πολεμήσει στο δρόμο της στην τραχιά καρδιά της Αμερικής για να επιβιώσει. Καθώς η εμβάθυνση των εσωτερικών διχασμών απειλεί να διαλύσει τη συμμορία, ο Άρθουρ πρέπει να κάνει μια επιλογή μεταξύ των ιδεών του και της πίστης προς τη συμμορία που τον μεγάλωσε. 

Η Rockstar Games ανακοίνωσε ότι το *Red Dead Redemption 2* είχε το μεγαλύτερο άνοιγμα κυκλοφορίας Σαββατοκύριακου στην ιστορία της ψυχαγωγίας, κερδίζοντας περισσότερα από 725 εκατομμύρια δολάρια σε τρεις μέρες, με περισσότερα από 17 εκατομμύρια αντίγραφα να έχουν εξαχθεί σε δύο εβδομάδες, προσπερνώντας τις συνολικές πωλήσεις του προηγούμενου *Red Dead Redemption*.

Επιπλέον, το *Red Dead Redemption 2* είναι η δεύτερη κορυφαία σε εισπράξεις κυκλοφορία (ακολουθώντας το *Grand Theft Auto V*) και έχει καθορίσει νέο ρεκόρ στον τομέα των περισσότερων προπαραγγελειών που έγιναν ποτέ, τις μεγαλύτερες πωλήσεις πρώτης μέρας, και τις μεγαλύτερες πωλήσεις τις τρεις πρώτες μέρες κυκλοφορίας στην αγορά του PlayStation Network. Μέχρι τον Μάιο του 2019, το παιχνίδι πούλησε περισσότερα από 24 εκατομμύρια κομμάτια παγκοσμίως.

Παραπομπές
----------

1. ↑  McWhertor, Michael (26 Νοεμβρίου 2018). «Red Dead Redemption 2 Online launches in beta on Nov. 27». *Polygon*. Ανακτήθηκε στις 15 Μαρτίου 2019.
2. ↑  Sarkar, Samit (7 Νοεμβρίου 2018). «Red Dead Redemption 2 tops 17 million copies shipped». *Polygon*. Ανακτήθηκε στις 15 Μαρτίου 2019.
3. ↑  «'Red Dead Redemption 2' Breaks Records With $725 Million Opening Weekend». *The Hollywood Reporter* (στα Αγγλικά). Ανακτήθηκε στις 15 Μαρτίου 2019.
4. ↑  «Red Dead Redemption 2 Achieves Entertainment's Biggest Opening Weekend of All Time». *www.businesswire.com* (στα Αγγλικά). 30 Οκτωβρίου 2018. Ανακτήθηκε στις 15 Μαρτίου 2019.
5. ↑  «Take-Two beats targets as Red Dead Redemption II shipments reach 23 million». *GamesIndustry.biz* (στα Αγγλικά). Ανακτήθηκε στις 15 Μαρτίου 2019.

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
--------------------

* Επίσημη ιστοσελίδα
Παράδειγμα Responsive Design στην εφαρμογή Commons Android app
Το **responsive design** πήρε την ονομασία του από την λέξη "Respond" και σημαίνει ότι μια ιστοσελίδα προσαρμόζεται δυναμικά και «on the fly» (δηλαδή άμεσα) σε κάθε διάσταση και προσανατολισμό (orientation) οθόνης.

Αυτό σημαίνει ότι όταν κάποιος πλοηγηθεί σε μια ιστοσελίδα η οποία είναι Responsive, χρησιμοποιώντας για παράδειγμα ένα smartphone, η ιστοσελίδα θα διαμορφωθεί με τέτοιο τρόπο ώστε να μην χρειάζεται ο χρήστης να κάνει μεγέθυνση ή να κάνει πλάγιο σκρολ για να διαβάσει με ευκολία το περιεχόμενο της. 

Με την χρήση του Responsive Design μια ιστοσελίδα μπορεί να λειτουργεί και σαν web application όταν ανοιχτεί από μια φορητή συσκευή όπως (iPhone, iPad, Android, Blackberry etc.). Αυτό είναι πάρα πολύ σημαντικό καθώς τα τελευταία χρόνια έχει παρατηρηθεί μια ραγδαία αύξηση της περιήγησης στο διαδίκτυο από κινητές συσκευές.

### Πλεονεκτήματα Responsive Web Design

**Διευκόλυνση του επισκέπτη της ιστοσελίδας**: Καθώς ο επισκέπτης της ιστοσελίδας δεν χρειάζεται να κάνει συνεχώς μεγέθυνση για να διαβάζει το περιεχόμενο της ιστοσελίδας, του προσφέρεται ένα πιο ευχάριστο, καλαίσθητο και γρήγορο περιβάλλον για να την εξερευνήσει.

**Εύκολη ενημέρωση**. Σε αντίθεση με το να υπάρχει μία ιστοσελίδα για ηλεκτρονικούς υπολογιστές και μία εφαρμογή ή μια άλλη έκδοση ιστοσελίδας για κινητές συσκευές, το Responsive Design διευκολύνει το διαχειριστή της με την έννοια ότι δεν χρειάζεται να ενημερώνει δύο ιστοσελίδες αλλά μόνο την κεντρική. Κατά συνέπεια αυτό τον γλυτώνει από πολύ χρόνο και έξοδα.

**Αύξηση χρηστικότητας και χρόνου παραμονής στην ιστοσελίδας**: Όταν ένας χρήστης επισκεφτεί την ιστοσελίδα από μια κινητή συσκευή, δεν θα παραμείνει πολύ ώρα στην ιστοσελίδα αν αυτή δεν τον διευκολύνει. Ενώ αν η ιστοσελίδα είναι Responsive οι πιθανότητες να περιηγηθεί σε όλες τις υπηρεσίες ή τα προϊόντα είναι πολύ υψηλότερες.

**Προσαρμοστικότητα:** Μία responsive ιστοσελίδα θα προσαρμοστεί σε οποιαδήποτε ανάλυση, η οποία μπορεί να μην είναι ακόμα διαθέσιμη και να μην γνωρίζουμε.

**Κόστος:** Η responsive σχεδίαση είναι οικονομικότερη από τη δημιουργία ξεχωριστών ιστοσελίδων ή εφαρμογών για κάθε συσκευή (π.χ. Mobile Site).

Παραπομπές
----------

1. ↑  «A List Apart: For People Who Make Websites». *alistapart.com*. Ανακτήθηκε στις 28 Οκτωβρίου 2015.
Η **Αλεξανδριανή Σικελιανού** (γεν. Σικάγο, ΗΠΑ,) είναι Ελληνίδα ηθοποιός, απόφοιτη της Δραματικής Σχολής του Εθνικού Θεάτρου.

Βιογραφία
---------

Οι γονείς της σπούδαζαν στην Αμερική όταν γεννήθηκε και γύρισαν στην Ελλάδα λίγα χρόνια αργότερα. Η ίδια, ωστόσο, επέστρεψε στις Ηνωμένες Πολιτείες στην εφηβεία για να συνεχίσει τη φοίτηση σε εξειδικευμένο σχολείο υποκριτικής. Επέστρεψε στην Ελλάδα και πέρασε στη Δραματική Σχολή του Εθνικού Θεάτρου, μαζί με άλλους καταξιωμένους πλέον ηθοποιούς. 

Συμμετείχε στις σειρές "Λυγερή" της ΕΤ1, βασισμένη σε μυθιστόρημα του Α. Καρκαβίτσα, το οποίο μεταφέρθηκε επιτυχώς το 1995 στη μικρή οθόνη, αλλά και στο σίριαλ "Αγνοημένοι" του ANT1. Η ερμηνεία της κίνησε το ενδιαφέρον του σκηνοθέτη Κ.Κουτσομύτη, ο οποίος την επέλεξε μεταξύ δεκάδων υποψηφίων για το ρόλο της "Αγγελικούλας" στη σειρά "Πρόβα Νυφικού" (1995), τη μεταφορά ενός βιβλίου της Ντ. Γιαννακοπούλου. Η σειρά γνώρισε τεράστια επιτυχία και καταξίωσε τη νεαρή ηθοποιό σαν ένα από τα νέα μεγάλα ταλέντα. 

Ακολούθησε η συμμετοχή της στη δραματική σειρά του "MEGA" "Παλίρροια" (Μανούσος Μανουσάκης, 1996) και το ντεμπούτο της στον κινηματογράφο, με την ταινία "Πίσω Πόρτα", του Γιώργου Τσεμπερόπουλου (2000).

Τα τελευταία χρόνια ζει στα Ιεροσόλυμα.

Φιλμογραφία
-----------

### Ταινίες

| Έτος | Τίτλος |
| --- | --- |
| 2000 | Πίσω πόρτα |

### Σειρές

| Έτος | Τίτλος | Κανάλι |
| --- | --- | --- |
| 1994 | Οι αγνοημένοι | ΑΝΤ1 |
| 1995 | Η λυγερή
Η πρόβα του νυφικού | ΕΤ1
ΑΝΤ1 |
| 1996 | Παλίρροια | MEGA |

### Τηλεοπτικό θέατρο

| Έτος | Τίτλος | Κανάλι |
| --- | --- | --- |
| 1998 | Βυσσινόκηπος | ANT1 |
| 1999 | Ένας επιθεωρητής έρχεται | MEGA |

### Θέατρο

| Έτος | Τίτλος |
| --- | --- |
| 1993 | Αντζελινα, η Σταχτοπούτα (ως Τζια Σικελιανού) |
| 1998 | Ο επιθεωρητής έρχεται |

Πηγή
----

* Περιοδικό "Τηλέραμα", τεύχος Παρασκευής 18ης Νοεμβρίου 2011

1. ↑  «Αρχείο του Εθνικού Θεάτρου - Παραστάσεις». *www.nt-archive.gr*. Ανακτήθηκε στις 14 Οκτωβρίου 2019.
Η ίδρυση ενός Αρχαιολογικού Μουσείου αφιερωμένου αποκλειστικά στις αρχαιότητες της Μεσαράς υπήρξε πάγιο αίτημα των κατοίκων αλλά και των ανασκαφέων της εδώ και δεκαετίες. Το νέο Μουσείο έχει ως στόχο να αναδείξει την ιδιαιτερότητα μιας σημαντικής περιοχής στο πέρασμα του χρόνου, από την Προϊστορία ως το Μεσαίωνα, να προβάλει την καταλυτική επίδραση της ιδιαίτερης γεωμορφολογίας του τόπου στην εμφάνιση και ανάπτυξη του πολιτισμού με τη συνδρομή και τις σύγχρονης τεχνολογίας, να μιλήσει για το παρελθόν αυτού του τόπου στα παιδιά και τους νέους και ν’ αποτελέσει τον πυρήνα διασύνδεσης των πολυάριθμων αρχαιολογικών χώρων και μνημείων της περιοχής. Μέσα σε έκταση 30 στρεμμάτων και με συνολικό εμβαδό 2.900 τ.μ. το Μουσείο περιλαμβάνει 900 περίπου τ.μ. κύριων εκθεσιακών χώρων, μια εσωτερική αυλή που θα αξιοποιείται για εκθεσιακούς και εκπαιδευτικούς σκοπούς, αίθουσα εκδηλώσεων και προβολών, αίθουσα περιοδικών εκθέσεων, εργαστήρια συντήρησης, πωλητήριο και αναψυκτήριο. Το κτήριο κατασκευάστηκε με χρηματοδότηση από το Ε.Π. Κρήτης και Νήσων Αιγαίου 2007-2014, οι μελέτες για τη μόνιμη έκθεση χρηματοδοτήθηκαν από το Πρόγραμμα ΕΠΑΝ ΙΙ του ΕΣΠΑ 2007-2014 και η δημιουργία της μόνιμης έκθεσης από το ΕΣΠΑ 2014-2020. Η μόνιμη έκθεση άνοιξε τις πύλες της για το κοινό στις 22 Απριλίου του 2023.
Ο **Βίκτωρ Αρδίττης** (Αθήνα, 1953 - ) είναι Έλληνας σκηνοθέτης θεάτρου και καθηγητής πανεπιστημίου

Βιογραφία
---------

Γεννημένος το 1953 στην Αθήνα, ο Βίκτωρ Αρδίττης ακολούθησε σπουδές οικονομικών στη Νομική Σχολή του Πανεπιστημίου Αθηνών, προτού, μετέπειτα, μεταβεί στο Παρίσι, όπου και ακολούθησε σπουδές θεατρολογίας στο Πανεπιστήμιο Σορμπόν Νουβέλ, στο πλευρό των καθηγητών Μπερνάρ Ντορ και Ζωρζ Μπανού.

Στη συνέχεια, φοίτησε στη Δραματική Σχολή του Λαϊκού Πειραματικού Θεάτρου του Λεωνίδα Τριβιζά, καθώς και στο Σάουμπυνε του Βερολίνου.

Το 1984, παρουσίασε για πρώτη φορά σκηνοθετικό έργο του, ενώ, παράλληλα, εργάστηκε για το ραδιόφωνο ως σκηνοθέτης και παραγωγός εκπομπών λόγου με αντικείμενο το θέατρο.

Το 1987, στο πλαίσιο του Διεθνούς Φεστιβάλ Πάτρας, υπήρξε εκ των συνεισφέροντων στη δημιουργία του θεσμού του «Θεατρικού Aναλογίου», ενώ, το 1988, υπήρξε εκ των συνιδρυτών του Θεάτρου Πάτρας, την διεύθυνση του οποίου και ο ίδιος ανέλαβε για χρονικό διάστημα ενός έτους. Tο 1992, υπήρξε εκ των συνεισφέροντων στη δημιουργία του εναλλακτικού πολυδύναμου κέντρου τεχνών «Φούρνος», με έδρα την Αθήνα, ενώ, το 1997 υπήρξε ιδρυτής του θιάσου «Θέατρο του Λόγου», ο οποίος και αποτέλεσε αντικείμενο σχετικής επιχορήγησης εκ μέρους του Υπουργείου Πολιτισμού.

Κατά τη διάρκεια της περιόδου μεταξύ 2001 και 2004, υπήρξε καλλιτεχνικός διευθυντής του Kρατικού Θεάτρου Bορείου Eλλάδος, ενώ, παράλληλα, πιο συγκεκριμένα κατά τη διάρκεια της περιόδου μεταξύ 2002 και 2004, υπήρξε μέλος του διοικητικού συμβουλίου της Ένωσης Θεάτρων της Eυρώπης.

Κατά τη διάρκεια της περιόδου μεταξύ 1992 και 1998, υπήρξε καθηγητής στο Tμήμα Θεατρικών Σπουδών του Πανεπιστημίου Πατρών, ενώ, παράλληλα, υπήρξε, επίσης, καθηγητής στην Aνωτέρα Σχολή Δραματικής Tέχνης «Bεάκη». Με σημείο εκκίνησης το 2007 και έως το 2013, διετέλεσε υπεύθυνος σπουδών της Δραματικής Σχολής του Εθνικού Θεάτρου. Το 2008, υπήρξε επισκέπτης καθηγητής στο, ως φοιτητή, πρώην πανεπιστήμιό του, το Πανεπιστήμιο Σορμπόν Νουβέλ.

Σήμερα, διατελεί αναπληρωτής καθηγητής στο Tμήμα Θεάτρου της Σχολής Kαλών Tεχνών του Αριστοτελείου Πανεπιστημίου Θεσσαλονίκης, όπου και εργάζεται από το 1997.

Παραπομπές
----------

1. 1 2 3 4 5 6 7 8 9 10 11  «Βίκτωρ Αρδίττης». *Αριστοτέλειο Πανεπιστήμιο Θεσσαλονίκης*. Ανακτήθηκε στις 2 Νοεμβρίου 2023.

|  |  |
| --- | --- |
| 

|  |
| --- |
| * Πύλη:Βιογραφίες
* Πύλη:Θέατρο
* Πύλη:Ελλάδα
 |

 |
Η **Άνδρη Χριστοφίδου-Αντωνιάδου** είναι Ελληνοκύπρια λογοτέχνης από τη Λεμεσό.

Βιογραφικά στοιχεία
-------------------

Γεννήθηκε και μεγάλωσε στη Λεμεσό της Κύπρου και κατάγεται από παλιά Λεμεσιανή οικογένεια. Μετά τις γυμνασιακές της σπουδές απέκτησε πτυχίο στη Γαλλική και Ισπανική Φιλολογία στο Πανεπιστήμιο του Λονδίνου και στη συνέχεια στην Εκπαιδευτική Ψυχολογία και Παιδαγωγικά στο Πανεπιστήμιο της Σορβόννης στο Παρίσι.

Συγγραφικό έργο
---------------

Το συγγραφικό της έργο επεκτείνεται από ποίηση σε διηγήματα, θεατρικά έργα, μυθιστόρημα και έρευνα. Ποιήματά της έχουν μεταφραστεί σε διάφορες γλώσσες και εκδοθεί σε ανθολογίες τόσο της Κύπρου όσο και άλλων Ευρωπαϊκών χωρών. Η έρευνά της για το Λόρκα έτυχε εξαιρετικής κριτικής στην Κύπρο και στην Ευρώπη και θεωρήθηκε πολιτιστική γέφυρα μεταξύ της Ισπανίας και της Κύπρου. Η έρευνα αυτή βρίσκεται αρχειοθετημένη στο Μουσείο Λόρκα στο Φουέντεβακέρος και στο 'Ιδρυμα Φεδερίκο Γκαρθία Λόρκα στη Μαδρίτη και είναι η μόνη έρευνα που γράφτηκε στην ελληνική γλώσσα.

Έχει δώσει μεγάλο αριθμό διαλέξεων τόσο στην Κύπρο όσο και σε άλλες Ευρωπαϊκές χώρες για θέματα και συγγραφείς της ευρωπαϊκής λογοτεχνίας, και έχει γράψει δοκίμια με θέμα τη γαλλική και ισπανική λογοτεχνία τα οποία έχουν βραβευτεί. Πέραν των διαλέξεων που έχει δώσει, πάντα ήταν καλεσμένη σε πολιτισμικές εκπομπές όπως επίσης και σε εκπομπές στο ραδιόφωνο. Παράλληλα, η κυρία Αντωνιάδου συνεργάσθηκε με πολλούς πολιτιστικούς φορείς, όπως το Θεατρικό Οργανισμό Κύπρου για το ανέβασμα του έργου του Λόρκα "Γέρμα" το 1998 αλλά και με τον ίδιο το Δήμο Λεμεσού.

Ταυτόχρονα, ασχολήθηκε εκτεταμένα με τη δημοσίευση άρθρων καθώς είναι μέλος σε πολλές λογοτεχνικές εταιρείες και διάφορους συνδέσμους που σχετίζονται άμεσα με τη διάδοση της λογοτεχνίας και κάθε μορφής πολιτισμού.

Έργα
----

* Ηλιοστάλαγμα (Ποίηση, 1984)
* Παλίρροιες (Ποίηση, 1986)
* Ο Φεδερίκο Γκαρθία Λόρκα σε τρεις διαστάσεις (Έρευνα, 2000)
* Τα Ποιήματα της Ευρώπης (Ποίηση, 2003, δίγλωσση έκδοση)
* Αυταπάτες (Θεατρικό Έργο, 2008) (Τιμήθηκε με το Β' Πανελλήνιο Βραβείο Θεατρικού Έργου, 2008)
* Η Βροχή δε σταμάτησε ακόμα (Μυθιστόρημα, 2009)
* Η αποξένωση στον Αλμπέρ Καμύ (Έρευνα, 2012)
* Αρωματοποιός (Μυθιστόρημα, 2014)
* Ειδώλια (Δίγλωσση Ποιητική Συλλογή, 2015)
* Φλόγες και Θάλασσα (Συλλογή Δοκιμίων, 2017)

Παραπομπές
----------

1. ↑  (νέα ελληνική γλώσσα) *Cyprus Bibliography*. 10948. Ανακτήθηκε στις 12  Μαρτίου 2021.
2. ↑  «Αρχειοθετημένο αντίγραφο». Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 24 Μαρτίου 2012. Ανακτήθηκε στις 30 Ιουνίου 2012.
3. ↑  [*νεκρός σύνδεσμος*]

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
--------------------

* 
* i-andri-christofidou-antoniadou-timithike-me-to-a-pagkosmio-vravio-dokimiou-2016-765687
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* CF%89%CE%BD%CE%B9%CE%AC%CE%B4%CE%BF%CF%85/
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* Αρχειοθετήθηκε 2022-08-11 στο Wayback Machine.
* 

|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
| Καθιερωμένοι όροι | 
* WorldCat
* VIAF: 6163751
* LCCN: n00032387
* ISNI: 0000 0000 3017 4846

 |

 |
Ο παλαιός επισκοπκός ναός του Αγίου Γεωργίου, κτίσμα πιθανόν του 14ου αιώνα, Παλαιά Καρυούπολη
Η **Επισκοπή Καρυουπόλεως** ήταν μια ιστορική επισκοπή της Μάνης που φαίνεται να δημιουργήθηκε επί τουρκοκρατίας, που υπαγόταν στο Μητροπολίτη Λακεδαιμονίας.

Μαζί με την επισκοπή Μαΐνης που προήχθη σε Αρχιεπισκοπή, επί Πατριαρχείας Κυρίλλου του Λούκαρι το 1621, αποτελούσαν τις σημαντικότερες επισκοπές της περιοχής. Το έτος που ιδρύθηκε η επισκοπή Καρυουπόλεως παραμένει άγνωστο, προϋπήρχε όμως του 1785, όπως αναφέρεται σε σιγίλλιο του Πατριάρχη Προκοπίου του έτους αυτού. Το γεγονός όμως της ίδρυσής της, στη περιοχή της παλαιάς Καρυούπολης, αποδεικνύει το ενδιαφέρον των Πατριαρχών της Κωνσταντινούπολης για τον χριστιανικό πληθυσμό της Μάνης.

Η Επισκοπή Καρυουπόλεως κατά την Επανάσταση του 1821 έπαιξε σπουδαίο ρόλο στη περιοχή εναντιούμενη και με το Οικουμενικό Πατριαρχείο κυρίως όμως σε θέματα εκκλησιαστικά στα οποία κυριαρχούσε η διαμάχη της υπαγωγής σ΄ αυτήν της Μονής της Ζερμπίτσας, που τύγχανε Σταυροπηγιακής μορφής. Διαμάχη που κράτησε 14 χρόνια, (1785-1799), κατά την οποία ο τελευταίος επίσκοπος Καρυουπόλεως Κύριλλος έφθασε στο σημείο ν΄ αντικαταστήσει δυναμικά την "Πατριαρχική Φήμη" με τη δική του.  
 
Σημειώνεται ότι ο Πατριάρχης Γρηγόριος Ε΄, κατά την πρώτη του πατριαρχεία, προσπάθησε μάταια, με συγίλλιο που εξέδωσε ν΄ αποτρέψει την διαμάχη εκείνη.

Η Επισκοπή Καρυουπόλεως καταργήθηκε το 1833 με το Β.Δ. της από 21 Νοεμβρίου 1833 "*Περί διορισμού του προσωπικού των Επισκοπών του Βασιλείου*" με το οποίο ιδρύθηκε η Επισκοπή Γυθείου, της οποίας πρώτος επίσκοπος ήταν ο Κύριλλος, πρώην επίσκοπος Καρυουπόλεως.

Για την ιστορική έρευνα σημειώνεται ότι τελευταίοι επίσκοποι της Επισκοπής Καρυουπόλεως όπως αποκαλύφθηκαν από ιστορικά έγγραφα της εποχής ήταν:

1. Διονύσιος, επίσκοπος Καρυουπόλεως. Αναφέρεται σε πατριαρχικό συγίλλιο του Νεόφυτου το 1799
2. Χρύσανθος, επίσκοπος Καρυουπόλεως. Αναφέρεται σε έγγραφο του Αντωνόμπεη Γρηγοράκη το 1804.
3. Βενέδικτος, επίσκοπος Καρυουπόλεως. Αναφέρεται στη Διαθήκη του Ηγουμένου Παΐσιου το 1808.
4. Κύριλλος, επίσκοπος Καρυουπόλεως και μετέπειτα επίσκοπος Γυθείου

Η άλλοτε περιφέρεια της Επισκοπής Καρυουπόλεως έχει υπαχθεί σήμερα στη δικαιοδοσία της Ιεράς Μητρόπολης Μάνης.

Παραπομπές
----------

1. ↑  Θεόφ. Σιμόπουλου "Ιερά Μονή Ζερμπίτας" Αθήναι 1966
2. ↑  Θεόφ. Σιμόπουλου "Ιερά Μονή Ζερμπίτας" Αθήναι 1966 σ.71

Πηγές
-----

* Σωκρ. Κουγέας "Ιστορικαί πηγαί δια την Ηγεμονίαν της Μάνης", Πελοποννησιακά (περιοδικό) 1961 τ.Ε΄, σελ.65.
* Τζώρτζη Τζωρτάκη "Η πρωτεύουσα της Μάνης" Αθήναι 1981, σελ.86
Η **Βάνια Κωνσταντίνου** ήταν Κυπρία ηθοποιός που πέθανε στις 19 Φεβρουαρίου 2007 σε ηλικία 71 ετών.

Βιογραφικά
----------

Γεννήθηκε στην Πόλη Χρυσοχούς και μεγάλωσε στη Λεμεσό. Πατέρας της ο Χρυσόστομος Μυριανθόπουλος, δάσκαλος και διευθυντής του Ελένειου Δημοτικού Σχολείου. Στο Λανίτειο Γυμνάσιο, όπου φοίτησε πρωταγωνιστούσε στα θεατρικά έργα που παρουσίαζε το σχολείο. Φοίτησε στη Νομική Αθηνών και στην Σχολή Καλών Τεχνών. Αρχισε να εργάζεται ως εκφωνήτρια στο Ραδιοφωνικό Ίδρυμα Κύπρου από το 1958. Εκεί παρέμεινε για 30 χρόνια. Πρωταγωνίστησε σε πολλές θεατρικές παραστάσεις και αργότερα σε τηλεοπτικές σειρές του ΡΙΚ. Το 1959 παντρεύτηκε τον Βάσο Κωνσταντίνου. Απέκτησαν την Ιόλη και το Γιάννη.

Τιμές
-----

Στις 12 Απριλίου 2014 έγιναν τα αποκαλυπτήρια πλάκας προς τιμήν της Βάνιας και φυτεύτηκαν 200 δέντρα σε χώρο πρασίνου που ονομάστηκε «Βάνια Κωνσταντίνου», σε περιοχή της Λακατάμιας. Λεπτομέρειες της εκδήλωσης παρουσιάζονται στη μηνιαία εφημερίδα *ΛΑΚΕΔΑΙΜΩΝ*, που διανέμεται δωρεάν στη Λακατάμια.
Ο **Νικόλαους Μπερνούλι** (*Nikolaus Bernoulli*, Βασιλεία, 6 Φεβρουαρίου 1695 - Αγία Πετρούπολη, 31 Ιουλίου 1726), γνωστός και ως **Νίκλαους Μπερνούλι**, ήταν Ελβετός μαθηματικός και ένας από τους πολλούς διαπρεπείς μαθηματικούς της οικογένειας Μπερνούλι.

Ο Νίκλαους εργάστηκε κυρίως στις καμπύλες, στις διαφορικές εξισώσεις, και στις πιθανότητες. Ήταν σύγχρονος του Λέοναρντ Όιλερ. Συνεισέφερε επίσης και στην δυναμική ρευστών.

Τα πρώτα χρόνια
---------------

Ήταν μεγαλύτερος αδερφός του Ντάνιελ Μπερνούλι, στον οποίο επίσης δίδαξε μαθηματικά. Εργάστηκε μαζί του πάνω στο παράδοξο της Αγίας Πετρούπολης. Στα νιάτα του έμαθε αρκετές γλώσσες. Από την ηλικία των 13 σπούδαζε μαθηματικά και νομική στο Πανεπιστήμιο της Βασιλείας. Το 1711 έλαβε Μάστερ Φιλοσοφίας και το 1715 διδακτορικό στη νομική. Το 1716-17 ήταν ιδιωτικός δάσκαλος στη Βενετία.

Η καθιέρωση
-----------

Από το 1719 κατείχε την Έδρα Μαθηματικών στο Πανεπιστήμιο της Πάδοβας, διαδεχόμενος τον Τζοβάνι Πολένι. Υπηρέτησε ως βοηθός του πατέρα του, ανάμεσα σε άλλα, στην αλληλογραφία σχετικά με τη διαμάχη προτεραιότητας μεταξύ Νεύτωνα και Λάιμπνιτς αλλά και αυτήν του πατέρα του και του Άγγλου μαθηματικού Μπρουκ Τέιλορ. Το 1720 έθεσε το πρόβλημα των αντίστροφων ορθογωνικών τροχιών ως πρόκληση για τους Άγγλους μαθηματικούς. Από το 1723 ήταν καθηγητής νομικής στο *Berner Oberen Schule*. Το 1725 μαζί με τον αδερφό του, Ντάνιελ, με τον οποίο ταξίδευαν στην Ιταλία και τη Γαλλία εκείνη την εποχή, προσκλήθηκαν από τον Πέτρο τον Μέγα στη νεοσύστατη Ακαδημία της Αγίας Πετρούπολης. Εκεί πραγματεύτηκε, μαζί με τον αδελφό του, το παράδοξο της Αγίας Πετρούπολης στην θεωρία των πιθανοτήτων, περί του οποίου αργότερα ο αδελφός του έγραψε αρκετά έργα. Οκτώ μήνες μετά πέθανε. Τον διαδέχτηκε ο Λέοναρντ Όιλερ τον οποίον είχαν προτείνει οι αδερφοί Μπερνούλι.

Παραπομπές
----------

1. 1 2 3  «Русский биографический словарь» (Ρωσικά) Αγία Πετρούπολη, Μόσχα.
2. ↑  *MacTutor History of Mathematics archive*. Ανακτήθηκε στις 22  Αυγούστου 2017.

Πηγές
-----

* O'Connor, John J.; Robertson, Edmund F. «Νικόλαους Β΄ Μπερνούλι», *MacTutor History of Mathematics archive*, University of St Andrews,  .
* Weisstein, Eric W. *Bernoulli, Nicholas (1695-1726)* at ScienceWorld.
* Fleckenstein, J.O. (1970–80). "*Bernoulli, Nickolaus II*". Dictionary of Scientific Biography. 2. New York: Charles Scribner's Sons. pp. 57–58. ISBN 0-684-10114-9.

  


|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
| Καθιερωμένοι όροι | 
* WorldCat
* VIAF: 22922871
* LCCN: n85801036
* ISNI: 0000 0000 6317 6418
* GND: 117589144
* HDS: 015780
* NLA: 35590645

 |

 |
Το **Αρχαιολογικό Μουσείο Πέλλας**, είναι ένα μουσείο στον Νομό Πέλλας, το οποίο σχεδιάστηκε από τον αρχιτέκτονα Κωνσταντίνο Σκρουμπέλο και βρίσκεται στην τοποθεσία της Αρχαίας Πόλης της Πέλλας. Ολοκληρώθηκε το 2009 με την υποστήριξη του Τρίτου Κοινοτικού Πλαισίου Στήριξης Ελλάδος.

Τοποθεσία
---------

**Αγαλματίδιο της Θεάς Αθηνάς**
Το Μουσείο βρίσκεται κοντά στον αρχαιολογικό χώρο του βασιλικού μακεδονικού ανακτόρου. Έχει ορθογώνιο αίθριο, ως αναφορά στο κεντρικό περιστύλιο των αυλών των αρχαίων σπιτιών στην Πέλλα.

Συλλογές
--------

Οι συλλογές του μουσείου περιλαμβάνουν αντικείμενα από την **Εποχή του Χαλκού**  έως την **Ελληνιστική περίοδο**. 

Οι σημαντικότερες ανασκαφές χρονολογούνται από την Ελληνιστική Εποχή το 300 π.Χ. και αφορούν γλυπτά, πήλινα αγάλματα, κεραμικά, επιτύμβιες πλάκες, τμήματα κτιρίων, ψηφιδωτά (Τα πιο σημαντικά εκθέματα αφορούν τα ψηφιδωτά δάπεδα των οικείων του Διονύσου και της Απαγωγής της Ελένης*)*, τοιχογραφίες, μεταλλικά αντικείμενα, επιγραφές (Η σημαντικότερη επιγραφή του Μουσείου είναι ο **Κατάδεσμος της Πέλλας** που παρέχει πληροφορίες σχετικά με τη γλώσσα των κατοίκων (δωρική διάλεκτος όπως είχε σημειώσει ο Ηρόδοτος **«Ιστορίαι» 1-56.3**  ), νομίσματα και σχέδια. 

Επίσης το μουσείο παρέχει: κείμενα, φωτογραφίες, χάρτες, σχέδια ενός μοντέλου του αρχαιολογικού χώρου και ένα σύντομο βίντεο για την Πέλλα. 

Στην είσοδο υπάρχουν δύο σημαντικά εκθέματα: Μια του **Μεγάλου Αλεξάνδρου**  και ένα αγαλματίδιο με τα χαρακτηριστικά του θεού Παν.

Εξωτερικοί Σύνδεσμοι
--------------------

* Αρχαιολογικό Μουσείο Πέλλας
* άρθρο της Kαθημερινής
* Αρχαιολογικό Μουσείο Πέλλας -Υπουργείο Πολιτισμού Αρχειοθετήθηκε 2021-04-30 στο Wayback Machine.
* Το Μουσείο της Πέλλας, Μαρία Λιλιμπάκη-Ακαμάτη – Ιωάννης Μ.Ακαμάτης

Έκθεση φωτογραφιών
------------------

* Διάφορα εκθέματαΔιάφορα εκθέματα
* Διάφορα εκθέματαΔιάφορα εκθέματα
* Χρυσά κοσμήματα και αντικείμεναΧρυσά κοσμήματα και αντικείμενα
* Χρυσό στεφάνιΧρυσό στεφάνι
* Δεξί χέρι από χάλκινο άγαλμαΔεξί χέρι από χάλκινο άγαλμα
* Διάφορα εκθέματα Διάφορα εκθέματα
* Χάλκινο κράνος πολεμιστή Χάλκινο κράνος πολεμιστή
* Οικία του Διονύσου, Αρχαιολογικό Μουσείο Πέλλας Οικία του Διονύσου, Αρχαιολογικό Μουσείο Πέλλας
* Ψηφιδωτό με παράσταση κυνηγιού λιονταριού Ψηφιδωτό με παράσταση κυνηγιού λιονταριού
* ψηφιδωτό "Κυνήγι ελαφιού"ψηφιδωτό "Κυνήγι ελαφιού"

Παραπομπές
----------

1. ↑  Εποχή του Χαλκού
2. ↑  |Ελληνιστική περίοδος
3. ↑  Κατάδεσμος της Πέλλας
4. ↑  «Ιστορίαι» 1-56.3 ἐπὶ μὲν γὰρ Δευκαλίωνος βασιλέος οἴκεε γῆν τὴν Φθιῶτιν, ἐπὶ δὲ Δώρου τοῦ Ἕλληνος τὴν ὑπὸ τὴν Ὄσσαν τε καὶ τὸν Ὄλυμπον χώρην, καλεομένην δὲ Ἱστιαιῶτιν. ἐκ δὲ τῆς Ἱστιαιώτιδος ὡς ἐξανέστη ὑπὸ Καδμείων, οἴκεε ἐν Πίνδῳ, Μακεδνὸν καλεόμενον· ἐνθεῦτεν δὲ αὖτις ἐς τὴν Δρυοπίδα μετέβη, καὶ ἐκ τῆς Δρυοπίδος οὕτως ἐς Πελοπόννησον ἐλθὸν Δωρικὸν ἐκλήθη.)
5. ↑  Μεγάλου Αλεξάνδρου

|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
| Καθιερωμένοι όροι | 
* WorldCat
* VIAF: 172429929
* **ΕΒΕ**: 337284
* LCCN: n2012017045
* GND: 1085993302
* ULAN: 500310919

 |

 |
Η **καφέ μέδουσα**, ευρέως γνωστή ως **σαλούφα**, (επιστημονική ονομασία: **Cotylorhiza tuberculata**) είναι ένα είδος μέδουσας του φύλου Cnidaria. Συναντάται συχνά στη Μεσόγειο Θάλασσα, το Αιγαίο Πέλαγος και την Αδριατική Θάλασσα.

Περιγραφή
---------

Μπορεί να φτάσει τα 40 εκατοστά σε διάμετρο, αλλά το πλάτος του είναι συνήθως μικρότερο από 17 εκατοστά. Φαίνεται ότι το τσίμπημα αυτής της μέδουσας έχει πολύ μικρή ή καθόλου επίδραση στον άνθρωπο. Ωστόσο, μπορεί να προκαλέσει αλλεργίες στους πιο ευαίσθητους ανθρώπους, οι οποίες συνήθως συνεπάγονται κνησμό και ξύσιμο στην περιοχή του τσιμπήματος. Ο λείος, υπερυψωμένος κεντρικός θόλος του κνιδάριου περιβάλλεται από έναν δακτύλιο που μοιάζει με υδρορροή. Τα περιθωριακά του πτερύγια είναι επιμήκη και υποορθογώνια. Κάθε στόμιο διχάζεται κοντά στη βάση του και διακλαδίζεται αρκετές φορές. Εκτός από ορισμένα μεγαλύτερα εξαρτήματα, υπάρχουν πολλά μικρά, σε σχήμα ρόπαλου, που φέρουν άκρα που μοιάζουν με δίσκους.

Παραπομπές
----------

1. ↑  Kikinger, Reinhard (1992). «*Cotylorhiza tuberculata* (Cnidaria: Scyphozoa) – life history of a stationary population». *Marine Ecology* **13** (4): 333–362. doi:10.1111/j.1439-0485.1992.tb00359.x.
2. ↑  Kramp, P. L. (1961). «Synopsis of the Medusae of the World». *Journal of the Marine Biological Association of the United Kingdom* **40**: 7–382. doi:10.1017/S0025315400007347.

Βιβλιογραφικές αναφορές
-----------------------

* Reclos, George J. (2006): "Cotylorhiza tuberculata (Macri, 1778)" Αρχειοθετήθηκε 2010-09-04 στο Wayback Machine.. Retrieved June 7, 2006.

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
--------------------

* Βίντεο *C. tuberculata*, μια μέδουσα που ανθίζει στον Κορινθιακό Κόλπο, Ελλάδα το καλοκαίρι του 2012
* Φωτογραφίες της Cotylorhiza tuberculata Αρχειοθετήθηκε 2019-06-30 στο Wayback Machine.
Ο **προσευχόμενος παις** είναι μπρούτζινο έργο κλασικής τέχνης που φιλοξενείται στα Αρχαιολογικά Μουσεία του Βερολίνου. Αντίγραφο του αγάλματος, χωρίς όμως χέρια, βρίσκεται στη Μαρκιανή Βιβλιοθήκη της Βενετίας. Είναι δημοφιλέστατο έργο τέχνης, συγκρίσιμο με την Αφροδίτη της Μήλου. Σύγχρονα αντίγραφά του υπάρχουν σε δημόσιους χώρους και πλατείες της Ευρώπης.

Ιστορία του ευρήματος
---------------------

Το άγαλμα βρέθηκε στα τέλη του 15ου αιώνα στη Ρόδο. Έλειπαν τα χέρια και το αριστερό πόδι, ενώ ήταν επιφανειακά διαβρωμένο. Συντηρήθηκε το 1558 στη Βενετία, όπου και συγκολλήθηκε το αριστερό του πόδι, το οποίο είχε στο μεταξύ βρεθεί. Το 1576 μεταφέρθηκε από τη Βενετία στη Αγγλία, και από εκεί στη Γαλλία, όπου ξανά συντηρήθηκε το 1651-1655 και προστέθηκαν τα χέρια. Προστέθηκαν επίσης οι οφθαλμοί και διορθώθηκε μια ρωγμή. Περιήλθε στην ιδιοκτησία του Νικολά Φουκέ (*Nicolas Fouquet*) και ήταν μέρος της συλλογής του στην έπαυλή του στο Βω-λε-Βικόντ (*Vaux-le-Vicomte*). Ο γιος του Φουκέ το πούλησε στον πρίγκηπα Ευγένιο της Αυστρίας (Prinz Eugen) έναντι δεκαοκτώ χιλιάδων γαλλικών φράγκων. Μετά τον θάνατο του πρίγκηπα Ευγένιου, το άγαλμα πέρασε στα χέρια ενός έμπορου από τη Βενετία, ονόματι Αντόνιο Μαρία Ζανέττι, ο οποίος το μεταπώλησε στον πρίγκηπα Βέντσελ Λίχτενσταϊν έναντι πεντακοσίων δουκάτων. Ξανά συντηρήθηκε στη Βιέννη και φινιρίστηκε με μελανό βερνίκι. Μετά από μακρά αλληλογραφία πέρασε στην ιδιοκτησία του Φρειδερίκου Β΄ της Πρωσίας και τοποθετήθηκε το 1747 στο παλάτι Σανσουσί. Λόγω των καιρικών συνθηκών άρχισε ξανά να αλλοιώνεται η επιφάνειά του, και γι' αυτό μεταφέρθηκε το 1786 στο κρατικό κάστρο του Βερολίνου. Για άλλη μια φορά συντηρήθηκε στις αρχές του 19ου αιώνα στο Βερολίνο, κατακτήθηκε στη συνέχεια από τον Ναπολέοντα και μπήκε στο Μουσείο του Λούβρου. Τέθηκε σε δημοπρασία και αγοράστηκε από κάποιον Ελβετό. Τελικά, ο ιδιοκτήτης του το 1830 το κληροδότησε στα Αρχαιολογικά Μουσεία του Βερολίνου, όπου και φιλοξενείται μέχρι σήμερα.

Ιστορική τοποθέτηση
-------------------

Είναι έργο εργαστηρίου της Ρόδου και χρονολογείται στους κλασικούς χρόνους.

Πηγές
-----

|  |  |
| --- | --- |
| Commons logoCommons logo | Τα Wikimedia Commons έχουν πολυμέσα σχετικά με το θέμα   **Ο προσευχόμενος παις** |


|  |  |
| --- | --- |
| Commons logoCommons logo | Τα Wikimedia Commons έχουν πολυμέσα σχετικά με το θέμα   **Αντίγραφα του προσευχόμενου παιδιού** |


|  |  |
| --- | --- |
| εικονίδιο Αρχαιολογία | Πύλη Αρχαιολογία |

* Kaiserlich Deutsches Archäologisches Institut (1887). *Jahrbuch des Kaiserlich Deutschen Archäologischen Instituts*. Berlin: G. Reimer. σελίδες 14-27. Ανακτήθηκε στις 16 Φεβρουαρίου 2012.
* Στέφανι Γκέρλαχ (2002). *Der Betende Knabe - Ein Werk aus dem Alten Museum - Antikensammlung - Staatliche Museen zu Berlin Preußischer Kulturbesitz, Berlin-Mitte - Museumsinsel*. Ανακτήθηκε στις 16 Φεβρουαρίου 2012.
* U. Rohnstock (1998). *Der "Betende Knabe" in Berlin: Restaurierungsgeschichte einer antiken Großbronze, ISSN: 0933-4017;*. Ανακτήθηκε στις 16 Φεβρουαρίου 2012. [*νεκρός σύνδεσμος*]