recursal/SuperWikiNEXT-32B huggingface dataset:
Σφαιροβασία στη Νέα Ζηλανδία
Η **Σφαιροβασία** (**σφαιροδρομία**, αγγλικά **zorbing**) είναι η αθλοπαιδιά στην οποία κάποιος κατρακυλά σε κεκλιμένο επίπεδο κλεισμένος μέσα σε μία ειδική σφαίρα, συνήθως κατασκευασμένη από διαφανές πλαστικό. Συνήθως η σφαιροβασία γίνεται σε ήπιες πλαγιές λόφων, αλλά μπορεί να γίνει και σε επίπεδο έδαφος ή σε νερό επιτρέποντας μεγαλύτερο έλεγχο της κίνησης. Σε μέρη χωρίς κατάλληλες πλαγιές ορισμένοι έχουν κατασκευάσει τεχνητές διαδρομές με φουσκωτές, ξύλινες ή μεταλλικές ράμπες. Υπάρχουν δύο τύποι σφαιρών, με ζώνες ασφαλείας και χωρίς. Αυτές χωρίς ζώνες χωρούν μέχρι τρία άτομα, ενώ με τις ζώνες ένα ή το πολύ δύο. Ειδικότερα, έχουν εκφραστεί ανησυχίες σχετικά με την ασφάλεια του τύπου δύο ατόμων με ζώνες. Οι μακρύτερες τεχνητές διαδρομές είναι περίπου 800 μέτρα. Η πρώτη διαδρομή σφαιροβασίας εγκαινιάστηκε στη Νέα Ζηλανδία από τον Andrew Akers και τον David Akers.

Κατασκευή
---------

Η κυρίως σφαίρα αποτελείται από δύο τμήματα και συγκεκριμένα από δύο ομόκεντρες σφαίρες τη μία μέσα στην άλλη. Με αυτόν τον τρόπο το σύνολο δρα σαν αμορτισέρ απορροφώντας τις έντονες δονήσεις και τα χτυπήματα καθώς η σφαίρα κατρακυλά. Λόγω αυτού του σχεδίου είναι δυνατή η κατασκευή της από εύκαμπτο πλαστικό, σε αντίθεση με τις πολύ μικρότερου κλίμακας σφαίρες για κατοικίδια χάμστερ, που είναι φτιαγμένες από σκληρό υλικό. Μερικές σφαίρες έχουν ενσωματωμένους ιμάντες που χρησιμοποιούνται σαν ζώνες ασφαλείας κρατώντας σταθερό τον αναβάτη στη θέση του, ενώ άλλες δεν έχουν αυτά τα λουριά, αφήνοντας τον αναβάτη ελεύθερο να στριφογυρίζει. Για μια εναλλακτική εμπειρία ορισμένοι προσθέτουν και λίγο νερό στην εσωτερική σφαίρα - κάτι που ονομάζεται "υγρή σφαιροβασία". Μια τυπική σφαίρα έχει περίπου 3μ διάμετρο, με την εσωτερική σφαίρα στα 2μ, αφήνοντας ένα στρώμα αέρα 50–60cm γύρω από τους αναβάτες. Το πλαστικό έχει πάχος περίπου 0,8mm. Η εξωτερική και η εσωτερική σφαίρα ενώνονται με πάρα πολλά (ακόμα και εκατοντάδες) μικρά κορδόνια. Οι σφαίρες έχουν μία ή δύο σωληνοειδείς εισόδους.

Παραπομπές
----------

1. ↑  «Ο Κώδικας». GlobeRiding.org. Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 6 Σεπτεμβρίου 2009. Ανακτήθηκε στις 18 Αυγούστου 2009.
Ο **Σωτήρης Δελής** (γεννήθηκε στις 7 Φεβρουαρίου 1955) είναι Σουηδός πολιτικός από το Κόμμα των Μετριοπαθών. Ήταν μέλος του σουηδικού κοινοβουλίου, από τις εκλογές του 2014 έως τις εκλογές του 2019, εκπροσωπώντας την εκλογική περιφέρεια της κομητείας Γιένκεπινγκ. Είναι τραπεζίτης στο επάγγελμα.

Στη Ρίκσνταγκ, ο Δελής ήταν αναπληρωματικό μέλος της Επιτροπής Εξωτερικών Υποθέσεων από τον Ιανουάριο του 2015 έως το Σεπτέμβριο του 2018. Ήταν το πρώτο αναπληρωματικό μέλος της Επιτροπής Περιβάλλοντος και Γεωργίας από τον Οκτώβριο 2014 έως τον Ιανουάριο 2015.

Παραπομπές
----------

1. ↑  0447797778718. Ανακτήθηκε στις 14  Οκτωβρίου 2019.
2. ↑  Σωτήρης Δελής για το Riksdag ιστοσελίδα. 2015-06-30
Η **Αικατερίνη**, γερμ. Catherine von Pfalz-Zweibrücken (10 Δεκεμβρίου 1661 - 27 Μαΐου 1720) από τον Οίκο του Βίττελσμπαχ ήταν κόρη του δούκα του Παλατινάτου-Τσβάιμπρυκεν-Κλέεμπουργκ.

Βιογραφία
---------

Η Έλσα-Ελισάβετ Μπράχε, μητέρα της Αικατερίνης του Παλατινάτου-Τσβάιμπρυκεν-Κλέεμπουργκ.
Ήταν η πρώτη κόρη του Αδόλφου-Ιωάννη Α΄ δούκα του Παλατινάτου-Τσβάιμπρκεν-Κλέεμπουργκ και της (δεύτερης) συζύγου του Έλσας-Ελισάβετ Μπράχε, κόρης του κόμη Νιλς Μπράχε. Εξάδελφός της ήταν ο Κάρολος Ι΄ Γουσταύος της Σουηδίας.

Η Αικατερίνη γεννήθηκε και μεγάλωσε στη Σουηδία, όπου ο πατέρας της διέμενε στο κάστρο Στάγκεμποργκ ως δούκας του Στάγκεμποργκ, καθώς ήταν αδελφός τού βασιλιά Καρόλου Ι΄ Γουσταύου. Ο πατέρας της ζούσε στο κάστρο αυτό, εξόριστος από την Αυλή, έπειτα από μία ανεπιτυχή σταδιοδρομία. Έπειτα από τη μεγάλη μείωση του Καρόλου ΙΑ΄, γιου του προηγουμένου βασιλιά, η οικογένεια είχε πενιχρά οικονομικά. Οι γονείς της παραπονιόταν με πικρία για τη βασιλική οικογένεια και διοχέτευαν την ανήσυχη συμπεριφορά τους προς τα παιδιά. Αυτά συμπεριφερόταν χειρότερα, ακόμη και για καθημερινά πράγματα, πράγμα που επέσυρε αποδοκιμασία. Επειδή η οικονομική τους κατάσταση δεν επέτρεπε να συμμετέχουν στην κοινωνική ζωή σύμφωνα με τη θέση τους και ο πατέρας τους ήταν αρκετά υπερήφανος για να ζητήσει οικονομική βοήθεια, οι γονείς τους κρατούσαν τα παιδιά στο κάστρο απομονωμένα από την Αυλή και την αριστοκρατία. Δεν τα άφηναν να δουν κανέναν και τα χρησιμοποιούσαν σε οικιακές μικροδουλιές. Η Αικατερίνη και η Μαρία-Ελισάβετ περιγράφονται, σε αντίθεση με τους γονείς του, ως ταπεινές και πρόθυμες μάλλον, παρά ακατάδεκτες και με στόμφο· επίσης ήταν "πολύ όμορφες και αξιαγάπητες".

Πηγές
-----

* Nanna Lundh-Eriksson (1947). Hedvig Eleonora. Stockholm: Wahlström & Widstrand. ISBN
* Johan Christopher Barfod, Wilhelm Odelberg: Dagens märkvärdigheter, Volym 2. Natur & Kultur, 1967

Παραπομπές
----------
Σφηνόλιθος σε αψίδα κτηρίου, με εμφανές το μεγαλύτερο μέγεθός του καθώς και τον ανάγλυφο διάκοσμο (Γαλλία, 1632)
Σφηνόλιθοι στην οροφή του Καθεδρικού Ναού της Βαρκελώνης, Ισπανία
Ο **σφηνόλιθος** είναι κομμάτι από πέτρα, σφηνοειδούς ή τριγωνικού σχήματος, που χρησιμοποιείται ως δομικό υλικό στις κτηριακές κατασκευές, και ειδικότερα στο κορυφαίο μέρος της αψίδας. Κατά την κατασκευή της αψίδας ο σφηνόλιθος τοποθετείται τελευταίος και «κλειδώνει» τα υπόλοιπα κομμάτια στη θέση τους, επιτρέποντας έτσι την ομοιόμορφη κατανομή του βάρους της ίδιας της αψίδας. Η χρήση του είναι κυρίως εμφανής στη ναοδομία και στη γεφυροδομία, τόσο της Δύσης όσο και της Ανατολής, αλλά και σε απλούστερες μορφές αψίδων, όπως αψιδωτά παράθυρα, πύλες, κόγχες κλπ.

Το μέγεθος του σφηνόλιθου είναι συνήθως μεγαλύτερο από τις υπόλοιπες πέτρες και συχνά φέρει ανάγλυφο διάκοσμο, ή και ζωγραφική παράσταση, εραλδικής θεματολογίας ή άλλης. Ο ανάγλυφος διάκοσμος συχνά προεξέχει σημαντικά, ενώ στην αρχική του μορφή δεν είναι παρά μια μεγάλη προεξοχή που χρησιμεύει για την διευκόλυνση της μεταφοράς του· αφού τοποθετηθεί, ο λιθοξόος μπορεί να σχηματίσει τον διάκοσμο σμιλεύοντας την προεξοχή με καλέμι και σφυρί.
Συντεταγμένες: 53°58′37″N 14°47′5″E﻿ / ﻿53.97694°N 14.78472°E﻿ / 53.97694; 14.78472

Ο **Σφίνιετς** (πολωνικά: Świniec) είναι ποταμός στο Βοεβοδάτο Δυτικής Πομερανίας της Πολωνίας. Σχηματίζεται από την ένωση τριών μικρότερων ποταμών: Νιεμίτσα, Βόουτσα και Στουχόφσκα Στρούγκα. Στην καθοδική πορεία του έχει τον χαρακτήρα ρυθμισμένου καναλιού ελεύθερης ροής. Εκβάλλει στον κόλπο Καρπίνκα, ο οποίος είναι μέρος της Λιμνοθάλασσας του Καμιένσκι, κοντά στην πόλη Κάμιεν Πομόρσκι. Έχει μήκος 39 χιλιόμετρα.

Μια περιοχή ωοτοκίας για ψάρια, που περιλαμβάνει τσιρόνια, κοινές πέρκες, αβραμίδες, λουτσιόπερκες, κοκκινόφτερα και γλήνια, τα οποία έρχονται εδώ από τον Κόλπο της Πομερανίας.

Το 2008, η ποιότητα του νερού του Σφίνιετς ελέγθηκε στο σημείο εκβολής προς την Καρπίνκα. Ως αποτέλεσμα, τα φυσικοχημικά στοιχεία αξιολογήθηκαν ως κάτω από καλή κατάσταση, τα βιολογικά στοιχεία ταξινομήθηκαν ως κατηγορία Ι και η οικολογική κατάσταση ως μέτρια. Στη γενική αξιολόγηση δύο σταδίων, διαπιστώθηκε η κακή κατάσταση των υδάτων του Σφίνιετς.

Το όνομα Σφίνιετς εισήχθη επίσημα με διάταξη το 1948, αντικαθιστώντας το προηγούμενο γερμανικό όνομα του ποταμού - *Schwenzer Bach* (Σφένσερ Μπαχ)*.*

Παραπομπές
----------

1. ↑   *Łowisko na rzece Świniec, most pomiędzy Chrząstowem a Trzebieszewem, gm. Kamień Pomorski*,
2. 1 2   *Świniec*,
3. ↑  *Ocena jakości wód powierzchniowych w woj. zachodniopomorskim w roku 2008*. WIOŚ Szczecin. 10 Ιουλίου 2009. σελ. 8.
***Το Χιόνι Ξαναβάφτηκε Κόκκινο*** (νορβηγικά: *Død Snø 2*) είναι μια Νορβηγική και Ισλανδική κωμωδία τρόμου παραγωγής 2014. Είναι συνέχεια της ταινίας Το Χιόνι Βάφτηκε Κόκκινο που σκηνοθετήθηκε επίσης από τον Γουιρκόλα. Η ταινία κυκλοφόρησε στις Ηνωμένες Πολιτείες στις 10 Οκτωβρίου 2014.

Πλοκή
-----

Συνεχίζοντας από εκεί που η προηγούμενη ταινία τελείωσε, ο Μάρτιν ξυπνάει σε ένα νοσοκομείο μετά τη συντριβή του αυτοκινήτου του, ενώ προσπαθούσε να ξεφύγει από τον συνταγματάρχη Χέρζογκ, αφού διαπίστωσε ότι ένα από τα νομίσματα του συνταγματάρχη ήταν στο αυτοκίνητό του. Ο Μάρτιν συλλαμβάνεται, όταν η αστυνομία υποψίαζεται ότι σκότωσε τους φίλους του. Σύντομα διαπιστώνει ότι το χέρι που ίδιος είχε κόψει με ένα αλυσοπρίονο έχει αντικατασταθεί αλλά είναι το νεκρό χέρι του Χέρζογκ. Στη συνέχεια διαφεύγει από το νοσοκομείο και το νεκροζωντανό χέρι του σκοτώνει ένα παιδί καθώς και έναν αστυνομικό. Όμως ο Μάρτιν πολύ σύντομα συνειδητοποιεί ότι Χέρζογκ επιστρέφει για εκδίκηση.

Ηθοποιοί και Χαρακτήρες
-----------------------

* Βέγκαρ Χόελ ως *Μάρτιν*
* Ορζάν Γκάμστ ως *Χέρζογκ*
* Μάρτιν Σταρ ως *Ντάνιελ*
* Τζόσελιν Ντε Μπόερ ως *Μόνικα*
* Ίνγκριντ Χας ως *Μπλέικ*
* Στίγκ Φρόντ Χένρικσεν ως *Γκλεν Κένεθ*

Κυκλοφορία
----------

Το Χιόνι Ξαναβάφτηκε Κόκκινο είχε παγκόσμια πρεμιέρα στο Φεστιβάλ του Σάντανς 2014 στις 19 Ιανουαρίου 2014, προτού κυκλοφορήσει στη χώρα καταγωγής του τη Νορβηγία στις 12 Φεβρουαρίου. Η ταινία προβλήθηκε στο Φεστιβάλ Κινηματογράφου Stanley στις 25 Απριλίου 2014. Είχε προβληθεί online στις 7 Οκτωβρίου 2014 πριν από την περιορισμένη κινηματογραφική κυκλοφορία του στις 10 Οκτωβρίου. Το DVD και Blu-ray κυκλοφόρησαν στις 12 Ιανουαρίου 2015, από την Entertainment One στο Ηνωμένο Βασίλειο.

Υποδοχη
-------

Το Χιόνι Ξαναβάφτηκε Κόκκινο έλαβε γενικά θετικές κριτικές, κερδίζοντας μια βαθμολογία 85% στο Rotten Tomatoes με βάση 23 κριτικές για μέσο όρο 7/10. Στο Metacritic, η ταινία έχει βαθμολογία 59/100 βασισμένη σε 10 κριτικούς, που σημαίνει "μικτές ή μέσες κριτικές".

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
--------------------

* Το Χιόνι Ξαναβάφτηκε Κόκκινο στο Rotten Tomatoes
* Το Χιόνι Ξαναβάφτηκε Κόκκινο στο Metacritic
* Παρουσίαση της ταινίας στο horrormovies.gr

  


|  |  |
| --- | --- |
| 

|  |
| --- |
| * Πύλη:Τέχνη
* Πύλη:Κινηματογράφος
 |

 |


|  |  |
| --- | --- |
| CC-BY-SA Μετάφραση | Στο λήμμα αυτό έχει ενσωματωθεί κείμενο από το λήμμα Dead Snow: Red vs. Dead  της Αγγλικής Βικιπαίδειας, η οποία διανέμεται υπό την GNU FDL και την CC-BY-SA 4.0. (ιστορικό/συντάκτες). |
Μινωική σφραγίδα
**Σφραγίδα** είναι αποτύπωση, που εκτυπώθηκε, δημιουργήθηκε ανάγλυφα, ή προσαρτήθηκε σε έγγραφο (ή οποιοδήποτε άλλο αντικείμενο) με σκοπό να το πιστοποιήσει, αντί ή μαζί με την υπογραφή.

Η λέξη επίσης χρησιμοποιείται για να περιγράψει την συσκευή που χρησιμοποιείται για να κατασκευάσει αυτή την αποτύπωση. Η σφραγίδα είναι συσκευή με μία τουλάχιστον ανάγλυφη επιφάνεια, η οποία με την εφαρμογή πίεσης αποτυπώνεται πάνω σε ένα αντικείμενο.

Η αποτύπωση της σφραγίδας πάνω σε ένα αντικείμενο δείχνει την συσχέτιση του ιδιοκτήτη της συσκευής σφραγίδας με το αντικείμενο στο οποίο αποτυπώθηκε.

Η αποτύπωση της σφαγίδας εξαρτάται από την σχεδίαση της, το υλικό κατασκευής της, το υλικό στο οποίο αποτυπώνεται (χαρτί, κερί) και από τον τρόπο με τον οποίο αποτυπώνεται. Επειδή είναι δύσκολο να αντιγραφούν όλες οι προηγούμενες συνθήκες, θεωρείται ότι μπορεί να διαπιστωθεί αν μία σφραγίδα είναι γνήσια ή πλαστή. 

Ιστορικά η πλειοψηφία των σφραγίδων είναι στρόγγυλες αν και πολλές φορές εμφανίζονται με διαφορετικά σχήματα. Το σχέδιο γενικά αποτελείται από ένα έμβλημα το οποίο περιβάλλεται από κείμενο γραμμένο περιμετρικά της σφραγίδας. 

Οι σφραγίδες έχουν ακόμη και σήμερα σημαντικό ρόλο στην Κίνα.

|  |  |
| --- | --- |
| wiktionary logowiktionary logo | Το *Βικιλεξικό* έχει σχετικό λήμμα:  **σφραγίδα**  |

|  |  |
| --- | --- |
| Commons logoCommons logo | Τα Wikimedia Commons έχουν πολυμέσα σχετικά με το θέμα   **Σφραγίδα** |
Κοραλλιογενής ύφαλος κοντά στο μικρό νησί Νούσα Λεμπονγκάν της Ινδονησίας
Με τον όρο **αβαθή ύδατα** ή **αβαθή νερά** ή απλώς **αβαθή**, χαρακτηρίζονται στην υδρογραφία και τη ναυτιλία οι περιοχές της θάλασσας όπου τα νερά έχουν μικρό βάθος, μικρότερο από το πλεύσιμο όριο μερικών τουλάχιστον πλεούμενων, εξαιτίας εξάρσεων (συνήθως βραχωδών) του πυθμένα. Οι ανωμαλίες αυτές του πυθμένα συναντώνται συνήθως στις παράκτιες ζώνες, αλλά και στο ανοικτό πέλαγος, και είναι επικίνδυνες για τη ναυσιπλοΐα. Για τον λόγο αυτόν σημειώνονται στους ναυτικούς χάρτες με ειδικά σύμβολα. Επιπροσθέτως, όσα αβαθή ύδατα βρίσκονται στις προσβάσεις λιμανιών ή πάνω σε θαλάσσιες οδούς επισημαίνονται με φάρους ή σημαντήρες (σημαδούρες).

Τα αβαθή ύδατα διακρίνονται σε δύο βασικές κατηγορίες:

* Στα **βραχέα** (γνωστά και ως «πέτρες»), που παραμένουν συνεχώς κάτω από την επιφάνεια της θάλασσας, ακόμα και στη χαμηλότερη άμπωτη. Τέτοια είναι οι αβαθείς ύφαλοι. Οι συστάδες πολύ αβαθών υφάλων αποκαλούνται και *μερμήγκια*.
* Στις **ξέρες** ή **χοιράδες** (επειδή μερικές τέτοιες εξάρσεις μοιάζουν με ράχη χοίρου), που κατά την άμπτωτη ή κατά τη διάρκεια άλλων φαινομένων ξεπροβάλλουν πάνω από την επιφάνεια της θάλασσας. Οι ξέρες και τα μερμήγκια συνοδεύονται συχνά από σκοπέλους.

Ανάλογα τώρα με τη σύστασή τους, τα αβαθή ύδατα μπορεί να είναι *πετρώδη* (ή βραχώδη), *κοραλλιογενή*, *αμμώδη* και *ιλυώδη*. Τα αμμώδη αβαθή συχνά μεταβάλλουν σχήμα και θέση υπό την επήρεια θαλάσσιων ρευμάτων, οπότε ονομάζονται σύρτεις ή αμμοσύρτεις και είναι δύσκολο να χαρτογραφηθούν. Μπορεί επίσης να μοιάζουν με υποθαλάσσιους αμμόλοφους, οπότε αποκαλούνται κοινώς *λένες*. Μορφολογικά, η ομαλή έξαρση του βυθού, συνήθως σε μεγάλη επιφάνεια, ονομάζεται *(μ)πάγκος* και είναι συχνά ένας «παράδεισος» για τους θαλάσσιους ζωντανούς οργανισμούς και συνεκδοχικά για το ψάρεμα με μικρά σκάφη.

Δείτε επίσης
------------

* Ύφαλος

Πηγές
-----

* Το λήμμα «αβαθή» στην *Εγκυκλοπαίδεια Πάπυρος-Larousse-Britannica*, έκδ. 2006, τόμος 1, σελ. 55
Το **Αλωνάκι** είναι παραλία του Νομού Πρέβεζας. Πρόκειται για φυσικό ορμητήριο κοντά στην κοινότητα της Βαλανιδορράχης και βρίσκεται στο μέσον της απόστασης μεταξύ Πρέβεζας και Ηγουμενίτσας. 

Το κύριο χαρακτηριστικό της παραλίας εκτός από το δάσος που την περιβάλλει είναι ο παρακείμενος βράχος που δεσπόζει. Χρησιμοποιήθηκε ως αποβατικό σημείο των Συμμαχικών στρατευμάτων κατά την λήξη του Β' Παγκοσμίου Πολέμου. Σήμερα μπορεί ακόμα να δει κανείς τις στρώσεις σκυροδέματος στην παραλία που μαρτυρούν την καίρια γεωπολιτική θέση της παραλίας στο Ιόνιο πέλαγος. Αποτελεί προστατευόμενο μέρος όπου απαγορεύεται κάθε ανθρώπινη παρέμβαση, συμπεριλαμβανομένης της κατασκήνωσης. Χαρακτηρίζεται επίσης για την εξαιρετική καθαρότητα του νερού και για την πυκνότητα της βλάστησης, κυρίως δέντρα και θάμνοι.
***Το χαλασμένο σπίτι*** είναι θεατρικό έργο του Σπύρου Μελά.

Υπόθεση
-------

Ο Μανώλης Τζίτζικας είναι ο αυταρχικός και διεφθαρμένος αρχηγός μιας οικογένειας, καταγόμενης από τη γενιά των Τζιτζικαίων. Εκμεταλεύεται τον αδελφό του ο οποίος εργάζεται και ό,τι κερδίζει τα δίνει στον Μανώλη. Τα παιδιά του Μανώλη, ο Αναστάσης και η Ανθούλα παραμένουν αλώβητα από τη συμπεριφορά του. Όμως η Ανθούλα είναι μισότρελη (γεννήθηκε έτσι λόγω του αλκοολισμού του πατέρα της) και η άλλη αδελφή της, η Καλλιόπη, εκδίδεται. Ο Αναστάσης αντιδρά σε όλη αυτήν την κατάσταση: οι δύο άντρες, ο Μανώλης και ο Αναστάσης αναμετριώνται και καθώς ο πατέρας ορμά να μαχαιρώσει τον γιο ο τελευταίος σκοτώνει τον πατέρα του. Τελικά αποκαλύπτεται πως ο γιος είναι νόθος.

Πληροφορίες
-----------

Γράφτηκε στα 1909 και θεωρείται ως ένα από «τα πιο ακραία έργα του ελληνικού θεατρικού νατουραλισμού»

Παραπομπές
----------

1. ↑  Βάλτερ Πούχνερ, «Το χαλασμένο σπίτι », Ανθολογία Νεοελληνικής Δραματουργίας, τομ. Β, 2 Από την Επανάσταση του 1821 ως τη Μικρασιατική Καταστροφή, εκδ. Μ.Ι.Ε.Τ. Αθήνα, 2006, σελ.757

Πηγές
-----

* Βάλτερ Πούχνερ: «Το χαλασμένο σπίτι», *Ανθολογία Νεοελληνικής Δραματουργίας*, τόμ. Β, 2 Από την Επανάσταση του 1821 ως τη Μικρασιατική Καταστροφή, εκδ. Μ.Ι.Ε.Τ. Αθήνα, 2006, σελ. 757-768
Συντεταγμένες: 36°07′50″N 5°26′51″W﻿ / ﻿36.1306°N 5.4475°W﻿ / 36.1306; -5.4475

Η **Αλχεθίρας** είναι νότια ισπανική παράλια πόλη - λιμένας στην επαρχία του Κάδιθ, στην Ανδαλουσία, στη δυτική πλευρά του κόλπου του Γιβραλτάρ, της αρχαίας ελληνικής Κάλπης.

Η Αλχεθίρας είναι κυρίως εμπορική πόλη με καλή εμπορική κίνηση παρότι επισκιάσθηκε από το Γιβραλτάρ, με το οποίο και επικοινωνεί αρκετές φορές την ημέρα ατμοπλοϊκά και ιδίως τις ώρες ανταπόκρισης των τραίνων Μαδρίτης - Σεβίλης - Κάδιθ και των ατμοπλοϊκών γραμμών Θέουτας και Ταγγέρης Μαρόκου. Την πόλη διασχίζει ο ποταμός Ρίο ντελ Μιέλ ο οποίος και την χωρίζει στην παλιά πόλη (Βίγια Βιέχα) και στη νέα πόλη (Βίγια Νουέβα) που συνδέονται με γέφυρες. Η έκτασή της φθάνει τα 85 τ.χλμ. Είναι πλούσια σε επαύλεις κτισμένη με εξωευρωπαϊκό μαυριτανικό ρυθμό με πλούσιους κήπους και πάρκα όπου κυριαρχούν οι ροδιές. Στο λιμάνι της υφίστανται ψυγεία - παγοποιεία και βιομηχανικές μονάδες κονσερβοποιίας. Κύρια ασχολία των κατοίκων είναι η αλιεία, η πάστωση αλιευμάτων, η κτηνοτροφία και η γεωργία. 

Οι κάτοικοι της Αλχεθίρας το 1950 ήταν 20.000. Το 1970 ανήλθαν στις 81.000 και το 1981 έφθασαν τις 86.000. Σήμερα αριθμεί τις 115.000.

Ιστορία
-------

Η Αλχεθίρας είναι η αρχαία ελληνική πόλη **Καρτηία** όπως περιγράφει ο Στράβων (115, 44 Διδότου). Η πόλη κατά τη ρωμαϊκή περίοδο οναμαζόταν "Πόρτους Άλμπους". Αργότερα κατελήφθη από τους Μαυριτανούς (ή Βερβέρους) Άραβες (το 711) και αποτέλεσε το ορμητήριό τους για τη ταχεία κατάληψη όλης της Ισπανίας, τότε και ονομάσθηκε Αλ Τζαζίρα αλ Χαντρά, προς διάκριση της Αλ Τζαζίρα (Αλγέρι), εξ ου και η σημερινή παραφραστική ονομασία της πόλης. Υπό την κυριαρχία των Αράβων παρέμεινε μέχρι το 1344, οπότε την ανακατέλαβε ο Βασιλεύς Αλφόνσος ΙΑ' της Καστίλλης μετά από μικρή πολιορκία χρησιμοποιώντας πυροβόλα. Ο Αλφόνσος μετά την κατάληψη κατέστρεψε την παλαιά αραβική πόλη. Στη συνέχεια ανακαταλήφθηκε από τους Μαυριτανούς όπου και καταστράφηκε ολοσχερώς.

Η πόλη επανιδρύθηκε από Ισπανούς πρόσφυγες στο Γιβραλτάρ το 1704 και ανοικοδομήθηκε το 1760 επί Βασιλέως Καρόλου Γ΄, στο σημερινό υφιστάμενο πολεοδομικό σχέδιο.

* Στις 6 Ιουλίου του 1801 στη θαλάσσια περιοχή της πόλης αυτής έγινε η γνωστή Ναυμαχία της Αλχεθίρας μεταξύ του Αγγλικού και Ισπανικού στόλου.
* Επίσης η πόλη έγινε διεθνώς γνωστή από την λεγόμενη Συνθήκη Αλχεθίρας του 1906.

Παραπομπές
----------

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
--------------------

* Πολυμέσα σχετικά με το θέμα  Algeciras στο Wikimedia Commons

  


|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
| Καθιερωμένοι όροι | 
* WorldCat
* VIAF: 143123821
* LCCN: n84225361
* GND: 4084945-4
* SUDOC: 029133408
* BNF: cb120822631 (data)
* NKC: ge506492
* BNE: XX451589

 |

 |

|  |  |
| --- | --- |
| 

|  |
| --- |
| * Πύλη:Γεωγραφία
* Πύλη:Ευρώπη
* Πύλη:Ισπανία
 |

 |
Τμήματα της ρωμαϊκής οχύρωσης της Σιγγιδόν στο σημερινό κάστρο του Βελιγραδίου
Οι **Αβαρικές πολιορκίες της Σιγγιδόνας** ήταν πολεμικά γεγονότα που έγιναν τον 6ο αιώνα, όπου Άβαροι και Σλάβοι υποτελείς τους πολιόρκησαν τη Σιγγιδόν άλλες φορές με επιτυχία κι άλλες όχι στα πλαίσια των πόλεμων με την Βυζαντινή Αυτοκρατορία. Η Σιγγιδόν βρισκόταν στο σημείο που ο Σάβος εκβάλει στον Δούναβη, εκεί που σήμερα βρίσκεται το Βελιγράδι, η πρωτεύουσα της Σερβίας, στα τότε σύνορα της Βυζαντινής αυτοκρατορίας και του Χανάτου των Άβαρων.

Το καλοκαίρι του 584 οι Άβαροι επιτέθηκαν στην πόλη και κατάφεραν να την καταλάβουν μετά από σκληρές οδομαχίες, η αιτία ήταν η αξιώσεις του χαγάνου για αύξηση των δώρων που λάμβανε από τους βυζαντινούς, κάτι που ο Μαυρίκιος δεν δέχτηκε. Συνέχισαν καταλαμβάνοντας ή λεηλατώντας αρκετές πόλεις ωσότου ικανοποιήθηκαν τα αιτήματα τους κι επέστρεψαν στην Παννονία.

Το 592 οι Σλάβοι υποτελείς των Αβάρων (Σκλαβηνίες), έπειτα από εντολή του Άβαρου χαγάνου, επιτέθηκαν στη Σιγγιδόνα από ξηρά και το ποτάμι και την πολιόρκησαν. Αναφέρεται ότι οι Βυζαντινοί βύθισαν και κατέστρεψαν τον Σλαβικό στόλο στον Σάβο. Την έβδομη ημέρα της πολιορκίας ο χαγάνος απέσυρε τους Σλάβους, λύνοντας την πολιορκία, έπειτα από συμφωνία με τους βυζαντινούς λαμβάνοντας δώρα.

Μετά την πρώτη εκστρατεία του Μαυρικίου κατά των Αβάρων, και την προσωρινή ειρήνη που συμφώνησαν οι δύο πλευρές, το 595, οι Άβαροι πολιόρκησαν εκ νέου τη Σιγγιδόνα και ξεκίνησαν την καταστροφή των τειχών της. Οι Άβαροι είχαν παραβιάσει την συμφωνία ειρήνης με πρόσχημα την στρατοπέδευση του βυζαντινού στρατού, υπό τον Πρίσκο, στην βόρεια όχθη του Δούναβη που την θεωρούσαν Αβαρικό έδαφος. Ο Πρίσκος μαθαίνοντας τα γεγονότα πήγε κοντά στην πόλη και την νήσο Σίγκα όπου στρατοπεύδεσε, αφού οι διαππραγματεύσεις δεν έφεραν αποτέλεσμα αποβίβασε στρατό με πλοιάρια στη Σιγγιδόν υπό τις εντολές του Γουδούη ο οποίος τους έτρεψε σε φυγή με την βοήθεια των κατοίκων. Ο Πρίσκος ανακατασκεύασε τα κατεστραμμένα τείχη και στρατοπέδευσε εκεί.

Παραπομπές
----------

1. ↑  Καρδαράς, σελ. 36
2. ↑  Καρδαράς, σελ. 54
3. 1 2 3  Καρδαράς, σελ. 60
4. 1 2  Καρδαράς, σελ. 67
5. ↑  Καρδαράς, σελ. 66

Πηγές
-----

* Καρδαράς, Γεώργιος (2007, Πανεπιστήμιο Κρήτης), Το Βυζάντιο και οι Άβαροι, ΣΤ’-Θ’ αι.
Τα **στρουθιονόμορφα** (επιστημονική-λατινική ονομασία ***Struthioniformes***), είναι τάξη πτηνών, που έχει μόνο μία οικογένεια μη εξαφανισμένων πουλιών, τις στρουθιονίδες, η οποία περιλαμβάνει τη στρουθοκάμηλο. Δεν πρέπει να συγχέεται με τη μεγάλη τάξη στρουθιόμορφα, που περιλαμβάνει χιλιάδες σύγχρονα είδη. Αρκετές άλλες οικογένειες στρουθιονόμορφων ωστόσο είναι γνωστές, που περιλαμβάνουν μόνο εξαφανισμένα σήμερα πουλιά, τα οποία ζούσαν σε όλο το Βόρειο Ημισφαίριο της Γης, από τις αρχές του Ηώκαινου μέχρι τις αρχές του Πλειόκαινου. Κανένα από τα πουλιά αυτά δεν μπορούσε να πετάξει.

Χαρακτηριστικά και ιστορία
--------------------------

Σύμφωνα με τους Mayr και Zelenkov (2021), όλα τα στρουθιονόμορφα ξεχωρίζουν από τα εξής κοινά μεταξύ τους χαρακτηριστικά: «ένα πολύ μακρύ και στενό ταρσομετατάρσιο, με κοντά *trochleae* για το δεύτερο και το τέταρτο δάκτυλο του ποδιού, ένα εξογκωμα δίπλα στο *pons supratendineus* στο άπω άκρο του τιβιόταρσου, καθώς και βραχύτερες φάλαγγες του τέταρτου δακτύλου, εκτός από την εγγύτερη». Πιστεύεται ότι όλα τα γνωστά είδη της ομάδας ήταν ανίκανα να πετάξουν. Τα στρουθιονόμορφα είχαν ευρεία γεωγραφική κατανομή στο Βόρειο Ημισφαίριο της Γης κατά τη διάρκεια της Ηώκαινης υποπεριόδου: η οικογένειά τους *Paleotididae* ζούσε στην Ευρώπη, η *Geranoididae* στη Βόρεια Αμερική, ενώ οι *Eogruidae* και *Ergilornithidae* στην Ασία. Η τελευταία οικογένεια επεβίωσε στην Ασία μέχρι τις αρχές της Πλειόκαινης υποπεριόδου. Η επιζώσα οικογένεια στρουθιονίδες (*Struthionidae*) είναι αδελφή ομάδα της οικογένειας *Ergilornithidae* και πιθανώς γεννήθηκε στην Ασία. Ωστόσο οι στρουθοκάμηλοι πρωτοεμφανίσθηκαν στην Αφική κατά την πρώιμη Μειόκαινο, πριν από περίπου 21 εκατομμύρια έτη, προτού διασπαρούν στην Ευρασία κατά την ύστερη Μειόκαινο, αρχίζοντας πριν από περίπου 12 εκατομμύρια έτη.

Ταξινομική
----------

Κατά τους Mayr και Zelenkov (2021) τα στρουθιονόμορφα ταξινομούνται ως εξής:

* *Palaeotididae* (Ευρώπη)
	+ *Palaeotis*
	+ *Galligeranoides*
* *Geranoididae* (Βόρεια Αμερική)
* Ανώνυμος κλάδος
	+ *Eogruidae*, με μοναδικό γένος το:
		- *Eogrus* (Ασία)
	+ *Sonogrus* (Ασία)
	+ Ανώνυμος κλάδος
		- *Proergilornis* (Μογγολία)
		- Ανώνυμος κλάδος
			* *Ergilornithidae* (Ασία)
			* *Struthionidae* (Αφρική και Ευρασία)

Παραπομπές
----------

1. 1 2  Mayr, Gerald; Zelenkov, Nikita (2021-11-13). «Extinct crane-like birds (Eogruidae and Ergilornithidae) from the Cenozoic of Central Asia are indeed ostrich precursors». *Ornithology* **138** (4): ukab048. doi:10.1093/ornithology/ukab048. ISSN 0004-8038. .
2. ↑  Widrig, Klara; Field, Daniel J. (Φεβρουάριος 2022). «The Evolution and Fossil Record of Palaeognathous Birds (Neornithes: Palaeognathae)». *Diversity* **14** (2): 105. doi:10.3390/d14020105. ISSN 1424-2818.
Ο **Ανδρέας Μπονόβας** (13 Νοεμβρίου 1963) είναι Έλληνας παλαίμαχος διεθνής ποδοσφαιριστής, ο οποίος αγωνιζόταν στη θέση του μέσου.

Καριέρα
-------

### Σε συλλογικό επίπεδο

Κατάγεται από την Ασφάκα Ιωαννίνων.Τα πρώτα του ποδοσφαιρικά βήματα τα έκανε στην ομάδα του χωριού του, από όπου τον είδαν οι άνθρωποι του ΠΑΣ Γιάννινα. Η επαγγελματική του σταδιοδρομία στο ποδόσφαιρο ξεκίνησε το 1982 από τον ΠΑΣ Γιάννινα. Την περίοδο 1986-87 μεταγράφηκε στον Ολυμπιακό Πειραιώς με τον οποίο κατέκτησε το πρωτάθλημα την ίδια χρονιά συμμετέχοντας σε 16 αγώνες και σκοράροντας 1 γκολ. Στους "ερυθρόλευκους" παρέμεινε και την επόμενη χρονιά, ενώ το 1988 αποχώρησε για να ενταχθεί στο δυναμικό του Ηρακλή Θεσσαλονίκης. Στον "Γηραιό" αγωνίστηκε επί μία τετραετία, αποχωρώντας με τη λήξη της περιόδου 1991-92, για να επιστρέψει στον ΠΑΣ Γιάννινα, όπου και παρέμεινε μέχρι το 1994. Το διάστημα 1994-1997 υπήρξε παίκτης του Παναργειακού. Συνέχισε την καριέρα του την επόμενη περίοδο (1997-98) αγωνιζόμενος με τα χρώματα του Μαρκό και έκλεισε την καριέρα του στον Θεσπρωτό στην Δ' Εθνική, κατακτώντας το πρωτάθλημα και την άνοδο στην Γ' Εθνική.

Μετά το τέλος της ποδοσφαιρικής του καριέρας συνέχισε στο ποδόσφαιρο από διάφορα πόστα και ομάδες. Για ένα διάστημα ήταν μάνατζερ παιχτών. Επίσης είναι γυμναστής με ειδικότητα στο ποδόσφαιρο.

Τα πρώτα χρόνια ανέλαβε κάποια πόστα στον ΠΑΣ Γιάννινα,όπως γενικός αρχηγός.Το 2001 έκατσε στον πάγκο του ΠΑΣ Γιάννινα για έναν αγώνα,με τον ΟΦΗ.

Το καλοκαίρι του 2011 είχε ένα σύντομο πέρασμα σαν τεχνικός σύμβουλος στην ΑΕΛ.

Από τον Μάιο του 2016 είναι τεχνικός διευθυντής και υπεύθυνος ακαδημιών στον Ολυμπιακό Βόλου.

### Στην εθνική Ελλάδας

Αγωνίστηκε για πρώτη φορά με την Ελλάδα στις 26 Μαρτίου 1986, στην εντός έδρας φιλική αναμέτρηση εναντίον της Ανατολικής Γερμανίας (2-0), υπό τις οδηγίες του Μίλτου Παπαποστόλου. Με τη γαλανόλευκη φανέλα είχε συνολικά 20 συμμετοχές και 1 γκολ, την περίοδο 1986-1989.

Τίτλοι
------

* Πρωτάθλημα Ελλάδας: **1** (1986-87)

Παραπομπές
----------

1. ↑  «Βαδίζουν σε συμφωνία με Μπονόβα». 5 Ιουνίου 2011.
2. 1 2  «Ανδρέας Μπονόβας: "Κινώ τα νήματα στον Ολυμπιακό Βόλου"». 11 Οκτωβρίου 2016.
3. ↑  «Είναι τιμή να είμαι πίσω στους σκόρερ από Σιδέρη και Αναστόπουλο, είπε ο Αλεξανδρής». 22 Απριλίου 2001.
4. ↑  «Διπλασίασε τις νίκες του ο ΟΦΗ στην Εθνική κατηγορία επικρατώντας στα Γιάννινα του ΠΑΣ με 2-1». 14 Ιανουαρίου 2001.
5. ↑  «Μπονόβας ο άμεσος συνεργάτης του Κόουλμαν». 6 Ιουνίου 2011. [*νεκρός σύνδεσμος*]
6. ↑  «Τέλος ο Μπονόβας από ΑΕΛ». 17 Ιουλίου 2011.
7. ↑  «Ολυμπιακός Βόλου: Τέθηκε επικεφαλής του ποδοσφαιρικού τμήματος ο Μποτσιβάλης». 10 Μαΐου 2016.

Πηγές
-----

* Η καριέρα του Ανδρέα Μπονόβα στο national-football-teams
* Το προφίλ του Ανδρέα Μπονόβα στο transfermarkt
Ο Άγιος Ακάκιος της Μελιτηνής
Ο **Άγιος Ακάκιος**, γνωστός και ως **Ακάθιος** ή **Αχάτης**, ήταν επίσκοπος της Μελιτηνής (σημερινή Μαλάτεια της Τουρκίας) κατά τον 3ο αιώνα μ.Χ. , μολονότι κάποιες φορές θεωρείται ως επίσκοπος Αντιοχείας. Η Μελιτηνή ήταν πρωτεύουσα της ρωμαϊκής επαρχίας της Αρμενίας Δευτέρας. Δεν πρέπει να συγχέεται με έναν μεταγενέστερο Ακάκιο, ο οποίος ήταν επίσης επίσκοπος Μελιτηνής κατά τον 5ο αιώνα.

Βίος
----

Έζησε την εποχή του διωγμού των Χριστιανών από τον Αυτοκράτορα Δέκιο και παρόλο που είναι βέβαιο ότι παραπέμφθηκε στο δικαστήριο του Μαρκιανού για να δώσει εξηγήσεις για την πίστη του, δεν είναι βέβαιο ότι πέθανε για αυτόν τον λόγο. Πράγματι καταδικάστηκε σε θάνατο, αλλά η σύνεση και η σταθερότητα του χαρακτήρα του εντυπωσίασαν τον Αυτοκράτορα που τον απελευθέρωσε αν και είχε υποστεί σημαντικά βάσανα.

Ο Ακάκιος έγινε διάσημος τόσο για τη λαμπρότητα της δογματικής διδασκαλίας του όσο και για τα θαύματα που έκανε. Η Ορθόδοξη και η Καθολική Εκκλησία εορτάζουν τη μνήμη του στις 31 Μαρτίου, ενώ η Ορθόδοξη τιμά την μνήμη του και στις 15 Σεπτεμβρίου, ημέρα μετακομιδής των λειψάνων του. Η Αρμενική Εκκλησία εορτάζει τη μνήμη του στις 22 Μαρτίου.

Παραπομπές
----------

1. ↑  Ανακτήθηκε στις 20  Ιουνίου 2019.
2. ↑  Butler, Alban (1886). «St. Acacius, or Achates, Bishop of Antioch, in Asia Minor, Confessor». *The Lives of the Saints*. .
3. ↑  Den hellige Akakios Agathangelos av Melitene ( -~251)in Latin Retrieved on 27 March 2018
4. ↑  Basil Watkins (19 Νοεμβρίου 2015). *The Book of Saints: A Comprehensive Biographical Dictionary*. Bloomsbury Publishing. σελ. 97. ISBN 9780567664150.
5. ↑  Krüger, G.. «Acacius of Melitene». Στο: Schaff, Philip, επιμ. *New Schaff-Herzog Encyclopedia of Religious Knowledge*. .
6. ↑  Monks of Ramsgate. "Acacius". *Book of Saints*, 1921. CatholicSaints.Info. 30 April 2012
7. ↑  Campbell, Thomas. "St. Acacius." The Catholic Encyclopedia Vol. 1. New York: Robert Appleton Company, 1907. 6 June 2018
Η **Αμάλιγια Σαρογιάν** (αρμενικά: *Ամալյա Շառոյան*, 19 Ιουνίου 1988) είναι Αρμένια αθλήτρια και προπονήτρια στίβου. Κατά τη διάρκεια της καριέρας της έχει συμμετάσχει σε μεγάλες διοργανώσεις όπως Παγκόσμια και Ευρωπαϊκά Πρωταθλήματα Ανοικτού και Κλειστού Στίβου, καθώς και στους Ολυμπιακούς Αγώνες του 2016, μέσα από διάφορα αγωνίσματα (200 μέτρα, 400 μέτρα, 100 και 400 μέτρα μετ' εμποδίων, άλμα εις μήκος κ.ά.).

Σταδιοδρομία
------------

Γεννήθηκε το 1988 στο Γερεβάν της Αρμενίας και εμφανίστηκε για πρώτη φορά σε διεθνή διοργάνωση το 2007, στο πλαίσιο της Β΄ Κατηγορίας του Μπρούνο Ζάουλι, αγωνιζόμενη στα αθλήματα των 400 μέτρων μετ' εμποδίων και των σκυταλοδρομιών 4x100 μέτρων και 4x400 μέτρων. Το 2010 έλαβε μέρος στο Ευρωπαϊκό Πρωτάθλημα Στίβου που διεξήχθη στη Βαρκελώνη, όπου κατετάγη τελευταία ανάμεσα σε 32 αθλήτριες στο αγώνισμα των 400 μ. μετ' εμποδίων. Το 2011 συμμετείχε στο Ευρωπαϊκό Πρωτάθλημα Κλειστού Στίβου στην κούρσα των 400 μέτρων χωρίς να καταφέρει να διακριθεί και στο Παγκόσμιο Πρωτάθλημα Στίβου της Νταεγού, όπου σημείωσε εθνικό ρεκόρ στα 400 μ. μετ' εμποδίων. Τα επόμενα χρόνια συμμετείχε σε διάφορες διοργανώσεις μέσα από τα αγωνίσματα των 400 μ. και 400 μ. μετ' εμποδίων, ενώ το 2016 έλαβε μέρος στους Θερινούς Ολυμπιακούς Αγώνες αγωνιζόμενη στο άλμα εις μήκος. Εκεί, κατέλαβε την 35η θέση ανάμεσα σε 38 αθλήτριες έχοντας καλύτερο άλμα στα 5,95 μέτρα. Από το 2018 εργάζεται ως επαγγελματίας προπονήτρια στη Γερμανία.

Παραπομπές
----------

1. ↑  *World Athletics Database*. 258637.
2. 1 2 3  «Amaliya Sharoyan». *worldathletics.org* (στα Αγγλικά). World Athletics. Ανακτήθηκε στις 15 Μαρτίου 2020.
3. 1 2 3  «Athlete Amaliya Sharoyan: "Road to Rio"». *armnoc.am* (στα Αγγλικά). National Olympic Committee of Armenia. Ανακτήθηκε στις 15 Μαρτίου 2020.
4. ↑  «400 Metres Hurdles - W HEATS». *daegu2011.iaaf.org* (στα Αγγλικά). IAAF. Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 2 Αυγούστου 2012. Ανακτήθηκε στις 15 Μαρτίου 2020.
5. ↑  Schmitt, Peter (11 Ιουλίου 2018). «Auslandstrainerakademie: DLV-Präsident Jürgen Kessing hält Plädoyer für Trainerberuf». *leichtathletik.de* (στα Γερμανικά). Leichtathletik. Ανακτήθηκε στις 15 Μαρτίου 2020.
Το **σχέδιο Προμηθεύς** ήταν σχέδιο έκτακτης ανάγκης του ΝΑΤΟ που προοριζόταν για την ανάληψη εξουσίας από το στρατό με σκοπό την εξουδετέρωση κομμουνιστικής απειλής.
Το σχέδιο προέβλεπε την κατάληψη νευραλγικών κτιρίων και εγκαταστάσεων από τον στρατό και την σύλληψη στελεχών της αριστεράς. 
Είναι στενά συνδεδεμένο με την Νεότερη Ελληνική Ιστορία, καθώς παραλλαγή του με το όνομα **Ιέραξ II** χρησιμοποιήθηκε από τον Γεώργιο Παπαδόπουλο στο Πραξικόπημα της 21ης Απριλίου 1967 για την ανάληψη της πολιτικής εξουσίας και την επιβολή της Χούντας των Συνταγματαρχών.. Το σχέδιο Ιέραξ ΙΙ προέβλεπε επίσης την σύλληψη του Ανδρέα Παπανδρέου, του πρώην υφυπουργού Άμυνας Μιχάλη Παπακωνσταντίνου, δημοσιογράφων και άλλων. Η εφαρμογή του θα γινόταν μετά από εντολή ή ατύχημα του βασιλιά Κωνσταντίνου με συγκεκριμένες αποστολές από μονάδες-κλειδιά.

Παραπομπές
----------

1. ↑  «Ιστορία: Exnet.gr». Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 5 Οκτωβρίου 2009. Ανακτήθηκε στις 20 Οκτωβρίου 2009.
2. ↑  Παπαχελάς, Αλέξης (1997). *Ο βιασμός της ελληνικής δημοκρατίας*. Εστία. σελ. 259. ISBN 9600507481.
Συνέντευξη τύπου του Αμερικανού προέδρου Τζωρτζ Μπους και του βρετανού πρωθυπουργού, Τόνι Μπλερ
**Συνέντευξη τύπου** καλείται η εκδήλωση ενός οργανισμού, επιχείρησης, ακόμη και μίας εθνικής κυβέρνησης, με τη συμμετοχή δημοσιογράφων, με σκοπό την ενημέρωση του τύπου για ένα υψίστης σημασίας γεγονός που αφορά τον γενικό πληθυσμό. Ένας ή περισσότεροι ομιλητές, συνήθως εκπρόσωποι της επιχείρησης ή της κυβέρνησης, προβαίνουν σε δηλώσεις οι οποίες ακολουθούνται από ερωτήσεις δημοσιογράφων που εξελίσσεται σε διάλογο.

Παραπομπές
----------

1. ↑  Yanes Mesa (2010). *La rueda de prensa como género en la comunicación política* (PDF). Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο (PDF) στις 18 Αυγούστου 2021. Ανακτήθηκε στις 18 Αυγούστου 2021.
Ο **Έντουαρντ Ζάκα** (Edward Zacca, 26 Ιουλίου 1931 - 11 Νοεμβρίου 2019) ήταν δικαστής από την Τζαμάικα, ο οποίος υπηρέτησε ως προσωρινός Γενικός Κυβερνήτης το 1991. Έγινε μέλος του Ανακτοβουλίου του Ηνωμένου Βασίλειου το 1992.
Από το 1985 ως το 1996 υπηρέτησε ως ανώτατος δικαστής. Ήταν παντρεμένος με τη Χόουπ Μάργκαρετ και έχουν 3 παιδιά.

Πρώτα χρόνια και εκπαίδευση
---------------------------

Το 1941 παρακολούθησε μαθήματα στο κολέγιο του Κίνγκστον και το 1954 έγινε μέλος του δικηγορικού συλλόγου στο Middle Temple του Λονδίνου. Από το 1952 ως το 1953 υπήρξε πρόεδρος της Κατοικίας Φοιτητών από Αποικίες (Hans Crescent Colonial Students' Residence).

Σταδιοδρομία
------------

Στις 29 Ιουνίου 1954 ο Ζάκα άρχισε να κάνει την πρακτική του και διορίστηκε υπάλληλος των δικαστηρίων (Clerk of Courts) τον Ιανουάριο του 1958. Στη συνέχεια διορίστηκε σε διάφορες δικαστικές θέσεις, μέχρι που ορκίστηκε ανώτατος δικαστής της Τζαμάικα στις 2 Ιανουαρίου 1985 ενώπιον του Σερ Φλόραϊζελ Γκλάσποουλ στο Κινγκς Χάους. Από το Μάρτιο ως τον Αύγουστο του 1991 υπηρέτησε ως προσωρινός γενικός κυβερνήτης, καθώς το Σύνταγμα προβλέπει ότι ο εκάστοτε ανώτατος δικαστής υπηρετεί στο αξίωμα του γενικού κυβερνήτη όταν η θέση είναι κενή.

Την επόμενη χρονιά (1992) έγινε δεκτός στο Ανακτοβούλιο του Ηνωμένου Βασιλείου και έγινε το πρώτο μέλος με καταγωγή από την Τζαμάικα. Στις 25 Ιουλίου 1996 συνταξιοδοτήθηκε από ανώτατος δικαστής έχοντας υπηρετήσει στον δικαστικό κλάδο επί 38 έτη. Λίγο αργότερα, στις 21 Οκτωβρίου 1996 διορίστηκε ως εφέτης στο Εφετείο των Βερμούδων και πρόεδρος την 1η Ιανουαρίου 2004.

Από τον Μάρτιο του 2000 ως τον Ιούλιο του 2001 υπηρέτησε ως πρόεδρος του Εφετείου των Μπαχαμών.

Τιμές
-----

Ο Ζάκα ήταν μέλος του Τάγματος της Τζαμάικα.

Ως μέλος του Ανακτοβουλίου είχε την προσφώνηση του Δεξιού Εξοχότατου (The Right Honourable, με τα γράμματα 'P.C.').

Παραπομπές
----------

1. ↑  jamaica-gleaner.com/article/news/20191111/former-chief-justice-sir-edward-zacca-has-died. Ανακτήθηκε στις 12  Νοεμβρίου 2019.
2. ↑  jis.gov.jm/information/awards/order-of-jamaica/.
3. ↑  «Justices of Appeal». Court of Appeal of the Commonwealth of the Bahamas. Ανακτήθηκε στις 8 Ιουλίου 2012.
4. ↑  «The Order of Jamaica». Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 9 Ιουνίου 2010. Ανακτήθηκε στις 18 Ιουλίου 2014.

|  |  |
| --- | --- |
| CC-BY-SA Μετάφραση | Στο λήμμα αυτό έχει ενσωματωθεί κείμενο από το λήμμα Edward Zacca  της Αγγλικής Βικιπαίδειας, η οποία διανέμεται υπό την GNU FDL και την CC-BY-SA 4.0. (ιστορικό/συντάκτες). |
Η **Αμάντα το κορίτσι της γης** (πρωτότυπος τίτλος Another Roadside Attraction) είναι μυθιστόρημα του Τομ Ρόμπινς το οποίο δημοσιεύτηκε το 1971.

Πλοκή
-----

Το μυθιστόρημα ακολουθεί τις περιπέτειες του Τζον Πολ Τσίλερ και της συζύγου του Αμάντα--αξιαγάπητη προφήτης και αχαλίνωτη μητέρα, που ανοίγουν "το μνημείο της άγριας ζωής του λοχαγού Κέντρικ," ένα συνδυασμό χοτ-ντογκ και ζωολογικού κήπου κατά μήκος ενός αυτοκινητόδρομου στην κομητεία Σκάγκι, Ουάσιγκτον. Άλλοι χαρακτήρες σε αυτό το μάλλον παράξενο μυθιστόρημα είναι ο Μον Κουλ, ο μπαμπουίνος. Ο Μαρξ υπέροχος, ένας μορφωμένος άνθρωπος από την ανατολική ακτή. και ο Λ. Γουεστμινστερ "Πλάκυ" , πρώην αστέρας του κολεγίου και κάποτε έμπορος ναρκωτικών, που κατά λάθος διηθεί μια ομάδα καθολικών μοναχών που δουλεύουν ως δολοφόνοι για το Βατικανό. Ο Πλάκυ ανακαλύπτει ένα μυστικό μνημειώδους διαστάσεων που χρονολογείται από την αρχή του Χριστιανισμού.

Κυρίως Θέμα
-----------

Σε αυτό το μυθιστόρημα, ο συγγραφέας χρησιμοποιεί μη γραμμική εξέλιξη του σχεδίου στον τόνο ενός ημερολογίου πρώτου προσώπου για να εκφράσει τις απόψεις του σχετικά με τη θρησκεία και άλλα θέματα. Η χιουμοριστική, καυστική και διορατική αντίληψή του για αυτούς που εξαπλώνονται στους κύριους χαρακτήρες έχει μεγάλη αξία. Το βιβλίο είναι μια πολιτιστική εικόνα για τα "παιδιά της δεκαετίας του ' 60".

Ένα σημαντικό θέμα του μυθιστορήματος είναι το Μουμιοποιημένο πτώμα του Ιησού Χριστού και η πίστη του δυτικού πολιτισμού στη θειότητα αυτού. Στα απομνημονεύματά του, ο Ρόμπινς αναφέρει ότι ήθελε να αμφισβητήσει τι θα συνέβαινε στον δυτικό πολιτισμό αν μπορούσε να αποδειχθεί ότι ο Ιησούς δεν ήταν αθάνατος.

Ιστορία έκδοσης
---------------

* Τομ Ρόμπινς (1971) Αμάντα, το κορίτσι της Γης (Hardcover) (1η έκδοση). Doubleday. LCCN 73144292
* Αμάντα, το κορίτσι της ΓηςΤομ Ρόμπινς (1972) Αμάντα, το κορίτσι της Γης (Paperback). Ballantine Books. ISBN 978-0-345-02770-2
*

Παραπομπές
----------

1. ↑  *ΑΜΑΝΤΑ ΤΟ ΚΟΡΙΤΣΙ ΤΗΣ ΓΗΣ*.
2. ↑  «Τομ Ρόμπινς - Βικιφθέγματα». *el.wikiquote.org*. Ανακτήθηκε στις 22 Μαΐου 2019.

|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
| Καθιερωμένοι όροι | 
* **BiblioNet**: 59255

 |

 |
Η **συλλογή στρατιωτικών εμβατηρίων**, και ιδιαίτερα αυτών της Πρωσίας είναι ο επίσημος κατάλογος των ιστορικών και σύγχρονων γερμανικών στρατιωτικών εμβατηρίων.

Πρωσική συλλογή
---------------

Ορίστηκε δια βασιλικού διατάγματος από τον βασιλιά Φρειδερίκο Γουλιέλμο Γ' το 1817, με σκοπό να εφοδιάσει τα στρατιωτικά συντάγματα με «καλή στρατιωτική μουσική». Ο αρχικός κατάλογος, ο οποίος περιείχε γερμανικά, αλλά και αυστριακά και ρώσικα εμβατήρια, διαιρείτο σε τρεις επι μέρους συλλογές, ανάλογα με τον ιδιαίτερο σκοπό της χρήσης τους. 

* Συλλογή I: Εμβατήρια του πεζικού (115 εμβατήρια)
* Συλλογή ΙΙ: Εμβατήρια για παρελάσεις (269 εμβατήρια)
* Συλλογή ΙΙΙ: Εμβατήρια του ιππικού (149 εμβατήρια)

Τα εμβατήρια της συλλογής είναι επίσημα καταγραμμένα και αριθμημένα και φέρουν τον αριθμό της συλλογής και τον αριθμό του εμβατηρίου.

Σύγχρονη συλλογή
----------------

Εκτός από την ιστορική πρωσική συλλογή, το 1925 ο στρατιωτικός μουσικός Χέρμαν Σμιντ συνέταξε έναν σύγχρονο κατάλογο εμβατηρίων του Γερμανικού στρατού, διευρύνοντας τον ιστορικό κατάλογο με νέες συνθέσεις. Ο νέος αυτός κατάλογος ήταν υπό συνεχή σύσταση μέχρι το τέλος του πολέμου το 1945, οπότε και παγιώθηκε. 

Αποτελείται από τέσσερις επί μέρους συλλογές:

* Συλλογή Ι: εμβατήρια του πεζικού (8 εμβατήρια)
* Συλλογή ΙΙ: εμβατήρια για παρελάσεις (38 εμβατήρια)
* Συλλογή ΙΙΙ: εμβατήρια του ιππικού σε ρυθμό βηματισμού (17 εμβατήρια)
* Συλλογή ΙΙΙΒ: εμβατήρια του ιππικού σε ρυθμό καλπάζοντα (83 εμβατήρια)

Η αρίθμηση των εμβατηρίων διακρίνεται ως προς την συλλογή με το γερμανικό ακρωνύμιο της συλλογής: 

* ΑΜ (γερμ. ***A**rmee**M**arschsammlung*) είναι τα αρχικά της συλλογής πρωσικών εμβατηρίων
* ΗΜ (γερμ. ***H**eeres**M**arschsammlung* ) είναι τα αρχικά της συλλογής των γερμανικών εμβατηρίων
	+ Για παράδειγμα
	+ το εμβατήριο Preußens Gloria έχει τους αριθμούς AM II, 240 και HM II, 98
	+ το εμβατήριο Yorckscher Marsch έχει τους αριθμούς AM II, 37 και HM II, 5


|  |  |
| --- | --- |
| CC-BY-SA Μετάφραση | Στο λήμμα αυτό έχει ενσωματωθεί κείμενο από το λήμμα Armeemarschsammlung  της Γερμανικής Βικιπαίδειας, η οποία διανέμεται υπό την GNU FDL και την CC-BY-SA 4.0. (ιστορικό/συντάκτες). |
Ο **Αλέξανδρος ο Αιτωλός** (4ος - 3ος αιώνας π.Χ.) ήταν αρχαίος Έλληνας ποιητής και γραμματικός από την περιοχή της Αιτωλίας, και είναι ο μόνος γνωστός αντιπρόσωπος της αρχαίας Αιτωλικής ποίησης. Η πόλη καταγωγής του ήταν η Πλευρώνα και οι γονείς του ονομάζονται Σάτυρος και Στρατόκλεια, ωστόσο ο ίδιος πέρασε το μεγαλύτερο μέρος της ζωής του στην Αλεξάνδρεια όπου και με την πάροδο του χρόνου αναδείχθηκε σε έναν από τους επτά σημαντικότερους τραγωδούς της πόλης οι οποίοι απάρτιζαν την Αλεξανδρινή Πλειάδα.

Έγινε γνωστός από το 280 π.χ. και έπειτα κατά τη βασιλεία του Πτολεμαίου Β´ Φιλάδελφου ο οποίος ενθάρρυνε ιδιαίτερα την ανάπτυξη των τεχνών και των γραμμάτων κατά τη βασιλεία του, και στο πλαίσιο αυτό τοποθέτησε τον Αλέξανδρο στη βιβλιοθήκη της Αλεξάνδρειας ώστε να καταλογογραφήσει όλες τις διαθέσιμες τραγωδίες και σατυρικά έργα. Αναφέρεται πως πέρασε επίσης κάποιο χρόνο μαζί με τους ποιητές Άρατο και Ανταγόρα στην αυλή του Αντίγονου Β´ Γονατά.

Ενώ ήταν γνωστός κυρίως ως τραγικός ποιητής, ο ίδιος εμφανίζεται να είχε προτίμηση στα επικά ποιήματα, ελεγείες, επιγράμματα καθώς και τα Ιωνικά ποιήματα (γνωστά και ως *κίναιδα*). Από τα ερωτικά του ποιήματα διασώζονται οι τίτλοι και κάποια αποσπάσματα από 3 από αυτά, τα *Αλιεύς,**Κίρκα* και *Ελένη.*

Διασώζονται επίσης κάποια αποσπάσματα από τις ελεγείες του.Τα κύναιδα ποιήματα του αναφέρονται από τον Στράβωνα, και τον Αθήναιο. ενώ αυτά που ακολουθούν το μέτρο του ανάπαιστου και εξυμνούν τον Ευριπίδη διασώζονται μέσω του Αύλου Γέλλιου.

Παραπομπές
----------

1. 1 2  (Αγγλικά) Γουίλιαμ Σμιθ, επιμ. (1867). «Alexander Aeto'lus». *Dictionary of Greek and Roman Biography and Mythology*. **1**. Boston: Little, Brown and Company, σσ. 111. .
2. ↑  αρχαία πόλη κοντά στο Μεσολόγγι, *Πλευρών* κατά την αρχαία ονομασία
3. ↑  Παυσανίας, *Ελλάδος περιήγησης* ii. 22. § 7
4. ↑  Σχολιαστής, *ad Homer* Iliad xvi. 233
5. ↑  Μπαμπινιώτης Δ. Γεώργιος, Αθήνα 2003. «Λεξικό της Νέας Ελληνικής Γώσσας», εκδ. Κέντρο Λεξικολογίας Ε.Π.Ε, σελ. 1420. ISBN 960-86190-1-7
6. ↑  Άρατος ο Σολεύς, *Φαινόμενα και Διοσημεία* β. σελ. 431, 443, 446
7. ↑  (Αγγλικά) Alexander Ætolus, The New International Encyclopædia
8. ↑  κατά τον Κοράη η λογοτεχνική ονομασία κίναιδος προκύπτει από τον τρόπο έκφρασης που εμφανιζόταν στην Ιωνία και συνήθως περιείχε βωμολοχίες (Άτακτα, Αδαμάντιος Κοραής, Τυπογραφείου Εβεράρτου, Χίος 1830)
9. ↑  Αθήναιος, 7. 296
10. ↑  Αθήναιος, 7. 283, για το οποίο ωστόσο ο Αθήναιος εκφράζει αμφιβολίες
11. ↑  (Λατινικά) August Immanuel Bekker, *Anecdota Graeca* p. 96
12. ↑  Αθήναιος, 4.170, 10.496, 14.899
13. ↑  Στράβων, 11.556, 13.681
14. ↑  Ιωάννης Τζέτζης, *Λυκόφρων* 266.
15. ↑  Σχολιαστής και Ευστάθιος της Θεσσαλονίκης, *Ιλιάδα γ.314*
16. ↑  Στράβων, 13.648
17. ↑  Αθήναιος, 13.620
18. ↑  Αύλος Γέλλιος, xv. 20

|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
| Καθιερωμένοι όροι | 
* WorldCat
* VIAF: 308292915
* **AA**: 17529
* LCCN: n00036747
* GND: 118647962
* SUDOC: 261807986
* BNF: cb16719692q (data)
* BIBSYS: 95005653
* NKC: jo2018983025
* CiNii: DA16768300

 |

 |
Οι **Συλλογικές Συμβάσεις** ναυτικής εργασίας (Σ.Σ.) αποτελούν συμφωνίες που συνομολογούνται μεταξύ συνδικαλιστικών φορέων εργοδοτών - εφοπλιστών και εργαζομένων ναυτικών, βάσει των οποίων ρυθμίζονται θέματα που αφορούν γενικά τη ναυτική εργασία επί των πλοίων, όπως κύριους και πρόσθετους όρους εργασίας, αμοιβές, τρόπους επίλυσης διαφορών κ.λπ.

Έκδοση
------

Οι Σ.Σ. βασίζονται στον Α.Ν. 3276/44 "Περί συλλογικών συμβάσεων εν τη ναυτική εργασία" όπως τροποποιήθηκε μεταγενέστερα. Αυτές αφού επικυρωθούν από το ΥΕΝ στη συνέχεια δημοσιεύονται στην Εφημερίδα της Κυβερνήσεως στο τεύχος Β΄. Συνηθέστερα η χρονική διάρκεια ισχύος αυτών είναι ετήσια.

Μετά τη λήξη της ισχύος της Σ.Σ. και εφόσον οι ενδιαφερόμενες οργανώσεις δεν καταλήξουν σε συμφωνία για τη σύναψη νέας Σ.Σ. ο νόμος παρέχει στον αρμόδιο Υπουργό (ΥΕΝ), μετά από εξουσιοδότηση του Υπουργικού Συμβουλίου, να κανονίζει απευθείας τα διάφορα ρυθμιζόμενα από τη Σ.Σ. θέματα, είτε παρατείνοντας την ισχύ τους, είτε να καθορίζει όρους σύμβασης ναυτικής εργασίας διάφορους από εκείνους των διαλαμβανομένων στη λήξασα Σ.Σ.

Εφαρμογή
--------

Γενικά οι Σ.Σ. αποτελούν ένα σύνολο υποχρεώσεων τόσο στην ναυτική εργοδοσία (πλοιοκτήτες, εφοπλιστές, πλοιάρχους), όσο και τους ναυτικούς κάθε ειδικότητας, ανεξάρτητα αν μετέχουν στα συνδικαλιστικά σωματεία που συνομολογούν και υπογράφουν αυτές, ή δρουν μεμονωμένα (εργοδοσία και ναυτικοί). Η εφαρμογή αυτών αφορά μόνο στα υπό ελληνική σημαία εμπορικά πλοία με δυνατότητα επέκτασής τους και σε ελληνόκτητα πλοία με ξένη σημαία, εφόσον υφίσταται συμφωνία του πλοιοκτήτη και της Π.Ν.Ο..  

Η παράβαση των σχετικών διατάξεων των συλλογικών συμβάσεων συνεπάγει ποινικές και πειθαρχικές κυρώσεις στους υπεύθυνους.

Είδη Σ.Σ.
---------

Για κάθε τύπο πλοίου υπογράφεται και δημοσιεύεται ιδιαίτερη συλλογική σύμβαση ναυτικής εργασίας, χωριστή δηλαδή για επιβατηγά, πορθμεία, ποντοπόρα φορτηγά, δεξαμενόπλοια, κρουαζιερόπλοια κ.λπ. και αυτό λόγω των διαφορών, μεγέθους πλοίου, αντικειμένου μεταφοράς, και επικινδυνότητα αυτού, διάρκειας πλόων κ.λπ. που επηρεάζουν βασικά τη σύνθεση και τις αμοιβές του πληρώματος.

Ρυθμίσεις
---------

Ειδικότερα οι συλλογικές συμβάσεις ρυθμίζουν:

1. το μισθολόγιο ανά κατηγορία εργασίας, προσαυξήσεις και τα επιδόματα
2. τις πρόσθετες αμοιβές (υπερωρίες)
3. τις ώρες εργασίας, εν πλω και εν όρμω (λιμένα)
4. την ενδιαίτηση και τροφοδοσία του πληρώματος,
5. τις προβλεπόμενες άδειες
6. τους ειδικούς μισθούς λόγω ασθενείας των ναυτικών
7. τις εργασίες που παρέχουν ή δεν παρέχουν δικαίωμα υπερωριών
8. τις δικαιούμενες προκαταβολές έναντι μισθού των ναυτικών
9. τον τρόπο επίλυσης τυχόν διαφορών και
10. τη χρονική διάρκεια της ισχύος της Σ.Σ.

Σημειώσεις
----------

* Βάσει των Συλλογικών Συμβάσεων ναυτικής εργασίας καταρτίζονται οι συμβάσεις ναυτολόγησης των ναυτικών που συνομολογούν μετά του πλοιάρχου και συντελούνται με την εγγραφή τους στο ναυτολόγιο.
* Ο Πλοίαρχος Ε.Ν. δηλαδή ο καπετάνιος των εμπορικών πλοίων, ναυτολογείται με ιδιαίτερη σύμβαση ναυτολόγησης πλοιάρχου.
Το **τζαμί Ακκαβούκ** (τουρκικά: *Akkavuk Mescidi*) είναι τζαμί χωρίς μιναρέ στη συνοικία Ακ Καβούκ της Λευκωσίας, η οποία σήμερα βρίσκεται στη Βόρεια Λευκωσία. Το τζαμί χτίστηκε το 1902. Στο χώρο του τζαμιού φαίνεται να υπήρξε ένα μικρό μεσαιωνικό εκκλησάκι. Ένα μικρότερο τζαμί στην περιοχή χτίστηκε το 1895. Η αψίδα του αρχικού κτιρίου με ένα τοξωτό παράθυρο που χρονολογείται από τον 16ο αιώνα επέζησε, αλλά όλα αυτά τα ίχνη έχουν αφαιρεθεί.

Το τζαμί αποτελείται από λαξευμένη πέτρα και έχει ορθογώνια διάταξη. Έχει τρεις αιχμηρές αψίδες στην μπροστινή πρόσοψ. Στο νότιο τοίχο απέναντι από την είσοδο, υπάρχει μια μιχράμπ και μια κοντινή ξύλινη μινμπάρ. Κατά τη διάρκεια της Βρετανικής κυριαρχίας, το τζαμί είχε βρύση.

Το τζαμί έχει έκταση 132 τ.μ. και μπορεί να φιλοξενήσει μέχρι και 188 προσκυνητές.

Παραπομπές
----------

1. ↑  "A Description of the Historic Monuments of Cyprus" by George Jeffery, Architect. Publ. Government Printing Office, Nicosia, 1918.
2. ↑  .
3. ↑  Nicosia Turkish Municipality website  archived Dec 2013, retrieved on 7 August 2015.
4. ↑  Gazi, Ufuk. «Lefkoşa'da İngiliz dönemi imar faaliyetleri» (PDF) (στα Turkish). Near East University. Ανακτήθηκε στις 7 Αυγούστου 2015. CS1 maint: Μη αναγνωρίσιμη γλώσσα (link)
5. ↑  «Lefkoşa'ya 3657 mümin aranıyor». Haber Kıbrıs. 20 Φεβρουαρίου 2011. Ανακτήθηκε στις 9 Ιανουαρίου 2016.