recursal/SuperWikiNEXT-32B huggingface dataset:
Ο **Τιμ Ντέιβι** είναι ο Διευθύνων Σύμβουλος του BBC Worldwide και υπήρξε υπηρεσιακός Γενικός Διευθυντής του BBC, έπειτα από την παραίτηση του Τζορτζ Έντουϊστλ τον Νοέμβριου του 2012, μέχρι τον Απρίλιο του 2013, όπου ανέλαβε καθήκοντα ο Τόνι Χολ.

Καριέρα
-------

Ο Ντέιβι πήγε σχολείο στο Λονδίνο και σπούδασε σε πανεπιστήμιο του Κέιμπριτζ, προτού προσληθεί στην εταιρεία *P&G* ως εκπαιδευόμενος το 1991.

Το 1993, διοριστηκε ως Διευθυντής του τμήματος Πωλήσεων στην εταιρεία PepsiCo.

### BBC

Τον Απρίλιο του 2005, ο Ντέιβι διορίστηκε στο BBC ως Διευθυντής του τμήματος Πωλήσεων και Επικοινωνίας.

Το 2008, ανακοινώθηκε ότι αντικατέστησε την Τζένη Αμπράμσκι, η οποία εργαζόταν στο BBC για 39 χρόνια και έτσι ο Ντέιβι έγινε Διευθυντής του τμήματος Ήχος και Μουσική.

Τον Νοέμβριο του 2012, ο Ντέιβι ανέλαβε καθήκοντα Γενικού Διευθυντή ύστερα από την παραίτηση του Τζορτζ Έντουϊστλ.

Το 2009, ήταν στην λίστα της The Guardian με τους 100 πιο σημαντικούς ανθρώπους στα μέσα μαζικής ενημέρωσης.

Επίσης, ο Ντέιβι έχει διατελέσει πρόεδρος της Freesat και διευθυντής του Freeview.

Προσωπική ζωή
-------------

Ο Ντέιβι είναι παντρεμένος και έχει 7 γιους.

Παραπομπές
----------

1. ↑  George Entwistle quits as director-general over Newsnight fiasco
2. ↑  George Entwistle's statement in full
3. ↑  Interview with Tim Davie: Getting radio fit for a digital age
4. ↑  70. Tim Davie
5. ↑  BBC crisis: appointment of Tim Davie greeted with surprise

|  |  |  |  |  |
| --- | --- | --- | --- | --- |
| 

| π • σ • ε
Γενικοί Διευθυντές του BBC |
| --- |
|  |
| 
* Λόρδος Ρέιθ
* Φρέντερικ Όγκιλβι
* Σέσιλ Γκρέιβς
* Ρόμπερτ Φουτ
* Γουίλιαμ Χέιλι
* Ίαν Τζέικομπ
* Χιου Γκριν
* Τσαρλς Κάραν
* Ίαν Τρεθάγουεν
* Άλασντερ Μάιλν
* Μάικλ Τσέκλαντ
* Τζον Μπερτ
* Γκρεγκ Ντάικ
* Μαρκ Μπάιφορντ
* Μαρκ Τόμσον
* Τζορτζ Έντουϊστλ
* Τιμ Ντέιβι
* Τόνι Χολ
 |  |

 |
Η **Τέιλορ Ρέιν** (*Taylor Rain*, 16 Αυγούστου 1981) είναι Αμερικανίδα πρώην πορνογραφική ηθοποιός.

Βιογραφικά στοιχεία
-------------------

Γεννήθηκε στις 16 Αυγούστου 1981 στο Λονγκ Μπιτς της Καλιφόρνιας. Αρχικά ήθελε να γίνει αεροσυνοδός, άλλαξε όμως τα σχέδιά της όταν έγινε το τρομοκρατικό γεγονός της 11ης Σεπτεμβρίου και αποφάσισε να γίνει πορνοστάρ. Αναδείχτηκε αποδοτικότατη, αφού μέσα σε διάστημα τριών χρονών πήρε μέρος σε περισσότερες από 200 ταινίες σκληρού πορνό. Παντρεύτηκε τον αρθρογράφο του Hustler, Σκοτ Φάινερ, για να χωρίσει αμέσως μετά. Τον Δεκέμβριο του 2005 ανακοίνωσε ότι σταματάει την ενεργή δράση ως ηθοποιός και αρχίζει να σκηνοθετεί δικά της ερωτικά έργα, και ότι θα αφοσίωνε τον χρόνο της για την προσωπική της εμπορική ιστοσελίδα. Το 2007 καταδικάστηκε σε 20 ημέρες φυλακή για κατοχή μαριχουάνας και οδήγησης αυτοκινήτου υπό την επιρροή ναρκωτικών.

Ενδεικτική φιλμογραφία
----------------------

* Whorecraft Episode 3 - *The Awakening*
* Suck It Dry 1
* College Invasion 1
* Jack’s Playground 16
* Groupie Love
* Service Animals 13
* Flesh Hunter 5
* Teen Handjobs
* Just Over 18

Σκηνοθεσίες
-----------

* Spunk in the Trunk
* Taylor Rain's Assylum
* Taylor Rain's In the Pink

Βραβεύσεις
----------

* 2003 XRCO Award - *Best Group Scene*
* 2006 F.A.M.E. Award - *Favorite Anal Starlet*

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
--------------------

* Taylor Rain στην ιστοσελίδα Internet Adult Film Database

Παραπομπές
----------

1. ↑  (Αγγλικά) *Internet Movie Database*. nm1179818. Ανακτήθηκε στις 11  Ιανουαρίου 2016.
Ο **Τάχα Χουσέιν** (Αραβικά: طه حسين, Ṭāhā Ḥusayn · Maghagha, 14 Νοεμβρίου 1889 - Κάιρο, 28 Οκτωβρίου 1973) ήταν Αιγύπτιος συγγραφέας.

βιογραφία
---------

Ο Τάχα Χουσέιν, ένας από τους κορυφαίους Αιγύπτιους συγγραφείς και διανοούμενους, είναι μία από τις σημαντικότερες προσωπικότητες του κινήματος της λεγόμενης Αραβο-Ισλαμικής Μεταρρύθμισης ( *Iσlāḥiyya* ). Γεννήθηκε στο χωριό Ίζμπετ αλ-Κίλο ( عزبه الكيلو ) στο Κυβερνείο της Minya , στην κεντρική περιοχή της Άνω Αιγύπτου. Προσεβλήθη από μια λοίμωξη των ματιών όταν ήταν παιδί και η ανεπαρκής φροντίδα που είχε τον έκανε τελείως τυφλό σε ηλικία τριών ετών. Παρακολούθησε *κορανικό* σχολείο (κουτάμπ) και στη συνέχεια τον έστειλαν στην πλήρη τριτοβάθμια εκπαίδευση στο γνωστό πανεπιστήμιο Αλ-Αζάρ στο Κάιρο, όπου σπούδασε θρησκευτικές επιστήμες ( *ulūd dīniyya* ) και αραβική λογοτεχνία ( *adab'arabiyya* ).

Ακαδημαϊκή και δημόσια Σταδιοδρομία
-----------------------------------

Όταν ιδρύθηκε το κοσμικό πανεπιστήμιο του Καΐρου, το 1908, (μέχρι τότε λεγόταν "Χεδδιβικό Πανεπιστήμιο"), θέλησε να γίνει δεκτός σε αυτό και παρόλο που ήταν τυφλός και φτωχός κέρδισε μια θέση. Το 1914 έγινε ο πρώτος πτυχιούχος που έλαβε διδακτορικό δίπλωμα με διατριβή που αφορούσε τον σκεπτικιστή ποιητή και φιλόσοφο που έζησε μεταξύ του 10ου και του 11ου αιώνα, τον Αμπού αλ-Αλά αλ-Μααρρί, διάσημος για την Επιστολή του για Συγχώρεση, η οποία για μεγαλο διάστημα βρισκόταν επάξια πλάι στη Θεία Κωμωδία (οι σχέσεις μεταξύ των δύο έργων κατόπιν έλαβαν νέες διαστάσεις), ο οποίος ήταν επίσης τυφλός Μεταξύ των καθηγητών του ήταν ο μεγάλος ιταλός Αραβιστής Carlo Alfonso Nallino (ο οποίος πραγματοποίησε εκεί τα τρία χρόνια 1909-10, 1910-11 και 1911-12, μαθήματα ισλαμικής αστρονομίας και αραβικής λογοτεχνίας  με τον οποίο κατάφερε να συνάψει αργότερα μια εγκάρδια και άτυπη σχέση φιλίας, πέρα από αυτήν ως συναδέλφου, δεδομένου ότι είχε γίνει καθηγητής της αραβικής λογοτεχνίας στο ίδιο Πανεπιστήμιο όπου είχε σπουδάσει. Το 1919 διορίστηκε τότε καθηγητής Ιστορίας στο ίδιο Καϊρινό Πανεπιστήμιο.

Παραπομπές
----------

1. ↑   Θα ανακαλύψει αργότερα με μεγάλη ευχαρίστηση και διασκέδαση το επεισόδιο που είδε τον πρωταγωνιστή Nallino, την ημέρα μετά την άφιξη των ειδήσεων του ιταλικοτουρκικού πολέμου του 1911 που οδήγησε στην κατάκτηση της Τριπολιτάνιας και της Κυρεναϊκής .
Η **Σχολή Πολωνικών για Ξένους Πανεπιστημίου του Λοτζ** είναι εκπαιδευτικό ίδρυμα και μέρος του Πανεπιστημίου του Λοτζ. Ο κύριος σκοπός της είναι να προετοιμάσει τους ξένους φοιτητές να σπουδάσουν σε πολωνικά πανεπιστήμια.

Η Σχολή Πολωνικών για Ξένους ιδρύθηκε το 1952 στο Λοτζ. Αρχικά επικεντρώθηκε μόνο στο να επιτρέψει σε άτομα από άλλες χώρες να σπουδάσουν στα πολωνικά πανεπιστήμια, αλλά από τις αρχές της δεκαετίας του 1990 μετατράπηκε σε ακαδημαϊκή και εκπαιδευτική εγκατάσταση.

Η Σχολή Πολωνικών για Ξένους στο Λοτζ είναι το παλαιότερο ίδρυμα αυτού του είδους στην Πολωνία και για πάνω από τριάντα χρόνια ήταν η μόνη τέτοια σχολή στη χώρα. Έχει εκπαιδεύσει ανθρώπους από περισσότερες από 80 χώρες στον κόσμο. Κάθε χρόνο περίπου 300 φοιτητές αποφοιτούν από τη σχολή. Κατά τη διάρκεια όλων των ετών της δραστηριότητας της σχολής, οι υπάλληλοί του κατάφεραν να δημιουργήσουν μοναδικά βιβλία εργασίας για αλλοδαπούς που επιθυμούν να μάθουν την πολωνική γλώσσα. Έχουν επίσης ετοιμάσει, με σημαντική βοήθεια από τους ίδιους τους μαθητές, διαφορετικά λεξιλόγια πολλαπλών γλωσσών - μια πολύτιμη βοήθεια για όποιον διδάσκει και μαθαίνει την πολωνική γλώσσα. Τα βιβλία εργασίας που παρήχθησαν στο σχολείο έγιναν μια βάση για τα μαθήματα που δημιουργήθηκαν σε άλλες τέτοιες εγκαταστάσεις στη χώρα. Το σχολείο προετοιμάζει ξένους μαθητές για να πραγματοποιήσουν σπουδές σε πολλούς διαφορετικούς τομείς ενδιαφέροντος. Οι μαθητές παρακολουθούν, μεταξύ άλλων, τεχνικά, ιατρικά και οικονομικά μαθήματα.

Παραπομπές
----------

1. ↑  
Γρκαζίνα, Ζαζίτσκα (2006). *Dyskurs prasowy o cudzoziemcach na podstawie tekstów o Łódzkiej Wieży Babel o osobach czarnoskórych*. Λοτζ: Εκδοτικός οίκος του Πανεπιστημίου του Λότζ. ISBN 83-7171-986-8.
2. ↑  
*Uniwersytet Łódzki 1945-1980*. Λοτζ: Πανεπιστήμιο του Λοτζ. 1980.
3. ↑  
Κίτα Γιαρόσουαφ· Πίτλας Στέφαν (1996). *Uniwersytet Łódzki w latach 1945-1995*. Λοτζ: Εκδοτικός οίκος του Πανεπιστημίου του Λότζ.
4. ↑  
Αλεξάντρα, Χάιντουκ (1986). *Uniwersytet Łódzki w latach 1975-1980 : materiały bibliograficzne pracowników. T. 1*. Λοτζ: Εκδοτικός οίκος του Πανεπιστημίου του Λότζ.
5. ↑  
Ντορότα, Βιελκιέβιτς-Γιαουμόυζνα (2008). *Kształcenie polonistyczne cudzoziemców 15*. Λοτζ: Εκδοτικός οίκος του Πανεπιστημίου του Λότζ.

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
--------------------

* Επίσημος ιστότοπος

|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
| Καθιερωμένοι όροι | 
* VIAF: 155946959

 |

 |
Τυπικό μέγεθος ταμπόν σε εκατοστά
Το **ταμπόν** είναι προϊόν που έχει σχεδιαστεί για να απορροφά την ροή των εκκρίσεων κατά την έμμηνο ρύση ή το σπέρμα (παλαιότερη χρήση που δεν εφαρμόζεται πλέον). Συνήθως είναι φτιαγμένα από απαλό πεπιεσμένο βαμβάκι σε κυλινδρικό σχήμα που βοηθάει στην εύκολη τοποθέτησή τους, ενώ υπάρχουν διάφορα μεγέθη που εξυπηρετούν παράλληλα τη διαφορετική ροή αίματος.

Κατά τη διάρκεια της περιόδου, οι γυναίκες τοποθετούν στον κόλπο τους το ταμπόν, για να συγκρατήσει το αίμα. Το ταμπόν είναι χρήσιμο κυρίως για μικρές ηλικίες.

Ένα ταμπόν στο εσωτερικό του κόλπου
Τα μίνι ταμπόν, που είναι σε μικρό μέγεθος, προτείνονται για τις κοπέλες που δεν έχουν έρθει σε σεξουαλική επαφή, προκειμένου να αποφευχθεί τραυματισμός του παρθενικού υμένα. Εκτός αυτού του ενδεχομένου, η χρήση τους θεωρείται γενικά ακίνδυνη.
**Οι Κούρδοι** είναι κοινωνικό δράμα του Γιάννη Καμπύση

Υπόθεση
-------

Πρόκειται για ένα τρίπρακτο κοινωνικό δράμα. Χώρος πλοκής του είναι μια αυλή.Μια ηλικιωμένη γυναίκα, η Σταβρόπλενα ζει με τον γιο της Πέτρο και την κόρη της Σμαράγδα σε μια αυλή. Στην ίδια αυλή ζουν η νεαρή μοδίστρα Αννέτα μαζί με τη γριά τυφλή μητέρα της και ένα ζευγάρι Αρμένηδων. Ο Πέτρος φοιτητής νομικής έχεο *σοσιαλίζουσες*ιδέες αρνείται να βρει δουλειά και να τελειώσει τις σπουδές. Ο πλούσιος ανειψιός της οικογένειας θέλει να αποπλανήσει την Αννέτα και το κατορθώνει. Ο Πέτρος υποψιάζεται πως ο Βάσος επιθυμεί την αδελφή του και του απαγορεύει να έλθει στο σπίτι. Η Αννέτα δείχνει συμπάθεια προς τον Πέτρο κι εκείνος δείχνει κλίση προς αυτήν, τόσο που είναι έτοιμος για χάρη της να παρατήσει τις ιδέες του και να γίνει ένας συμβατικός οικογενειάρχης.
Το ζεύγος των Αρμενίων αναγκάζεται να απομακρυνθεί από την Ελλάδα λόγω της ανατρεπτικής δράσης σε βάρος της Τουρκίας (και των Κούρδων). Ο Πέτρος ξυπνά χαράματα για να τους συνοδεύσει στο λιμάνι του Πειραιά και τότε βλέπει τον Βάσο να βγαίνει από το σπίτι της Αννέτας. Απειλεί να τον σκοτώσει αλλά δεν έχει τη δύναμη να το κάνει. Η Αννέτα αποκαλύπτει πως ο Βάσος μπήκε κρυφά στο σπίτι της με σκοπό να τη βιάσει. Η Σταβρόπλενα τη συγχωρεί τελικά.

Παρατηρήσεις
------------

Χώρος πλοκής του είναι μια αυλή. Η αυλή ως καθρέφτης της λαϊκής μικροκοινωνίας χρησιμοποιείται για πρώτη φορά ως τόπος πλοκής σε θεατρικό έργο.
Οι *Κούρδοι* είναι παντού: είναι οι εκμεταλλευτές,οι καταπιεστές, οι βιαστές, οι εχθροί της λαϊκής και εργατικής τάξης. Ο *άρμενικός* αυτός συμβολισμός που παρουσιάζει τους Αρμένιους ως θύματα των Κούρδων κατασκευάζεται πριν από τη γενοκτονία των Αρμενίων στην Τουρκία το 1915

Πηγές
-----

* Βάλτερ Πούχνερ, «Οι Κούρδοι», Ανθολογία Νεοελληνικής Δραματουργίας, τομ.Β-βιβλίο 2, Από την Επανάσταση του 1821 ως την Μικρασιατική Καταστροφή, εκδ. Μ.Ι.Ε.Τ. Αθήνα, 2006, σελ.469-478
Ο **Οτάβα** (τσεχ. *Otava*, γερμ. *Wottawa*) είναι ποταμός της δυτικής και νότιας Βοημίας, στην Τσεχία, με μήκος 111,7 χιλιόμετρα. Είναι αριστερός παραπόταμος του Μολδάβα. Η λεκάνη απορροής του έχει έκταση περίπου 3.840 τετραγωνικά χιλιόμετρα, όλα σχεδόν (τα 3.827) στο έδαφος της Τσεχίας.

Ο ποταμός πηγάζει από τον Βοημικό Δρυμό, σχηματιζόμενος από τη συμβολή των μικρών ποταμιών Κρεμέλνα και Βύντρα σε υψόμετρο 627 μέτρα πάνω από την επιφάνεια της θάλασσας. Στη συνέχεια διέρχεται από αρκετές πόλεις, όπως τις Σούσιτσε, Στράκονιτσε and Πίσεκ. Τελικώς εκβάλλει στον Μολδάβα σε σημείο με υψόμετρο 346 μέτρα. Η προέλευση της ονομασίας του ποταμού είναι κελτική. Σήμερα αποτελεί δημοφιλή προορισμό για υδάτινα σπορ.

Παραπομπές
----------

1. ↑  «Charakteristiky toků a povodí ČR - Otava» (στα τσεχική). VÚV TGM. Ανακτήθηκε στις 8 Μαΐου 2018. CS1 maint: Μη αναγνωρίσιμη γλώσσα (link)

|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
| Καθιερωμένοι όροι | 
* NKC: ge137803

 |

 |
Ο **Τάσος Λιγνάδης** (1926-1989) ήταν Έλληνας κριτικός θεάτρου και συγγραφέας.

Βιογραφικά στοιχεία
-------------------

Γεννήθηκε στην Αθήνα το 1926. Σπούδασε στη Φιλοσοφική σχολή του Πανεπιστημίου Αθηνών (1945-1951), στην οποία αργότερα (1963) ξεκίνησε να διδάσκει. Εξαιτίας της αντιθέσεώς του στην Απριλιανή δικτατορία απομακρύνθηκε από το Πανεπιστήμιο το ακαδημαϊκό έτος 1967-1968. Κατά τη μεταπολίτευση διορίστηκε πρόεδρος της καλλιτεχνικής επιτροπής του Εθνικού Θεάτρου, θέση στην οποία παρέμεινε μέχρι το 1980. Το 1984 έγινε διευθυντής της Δραματικής Σχολής του Εθνικού Θεάτρου, όπου ήδη δίδασκε το μάθημα «Ιστορία του θεάτρου». Ήταν διδάκτορας της Φιλοσοφικής Σχολής του Πανεπιστημίου Αθηνών. Η διδακτορική διατριβή του είχε θέμα «Το πρώτο δάνειον της Ανεξαρτησίας». Μεταξύ των βιβλίων του περιλαμβάνεται το *Καταρρέω*, μια επιλογή επιφυλλίδων του (εκδ. «Ακρίτας», Αθήνα 1989).

Γιοι του είναι ο Δημήτρης Λιγνάδης, ηθοποιός και σκηνοθέτης, και ο Γιάννης Λιγνάδης, φιλόλογος.

Παραπομπές
----------

1. 1 2 3 4 5 6 7  www.ekebi.gr/frontoffice/portal.asp?cpage=NODE&cnode=461&t=510. Ανακτήθηκε στις 22  Φεβρουαρίου 2021.
2. ↑  www.zougla.gr/greece/article/i-mavri-tripa-tou-e8nikou-8eatrou. Ανακτήθηκε στις 22  Φεβρουαρίου 2021.

|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
| Καθιερωμένοι όροι | 
* WorldCat
* VIAF: 37321449
* **ΕΒΕ**: 22904
* **AA**: 167874
* **BiblioNet**: **27827**
* LCCN: n82059006
* ISNI: 0000 0000 6313 7777
* GND: 103164936
* SUDOC: 160362377
* BNF: cb15525074w (data)

 |

 |
Ο **Τάσος Μπουλμέτης** (1957) είναι Έλληνας σκηνοθέτης. Έχει σκηνοθετήσει τις ταινίες *Πολίτικη Κουζίνα*, *Νοτιάς* και *1968*. Η *Πολίτικη Κουζίνα* είναι η ταινία η οποία έχει κόψει τα περισσότερα εισιτήρια στην Ελλάδα.

Βιογραφία
---------

Γεννήθηκε το 1957 στην Κωνσταντινούπολη αλλά το 1964 αναγκάστηκε να την εγκαταλείψει και να εγκατασταθεί στην Ελλάδα. Σπούδασε αρχικά φυσική στο Πανεπιστήμιο Αθηνών και έπειτα με υποτροφία του ιδρύματος Ωνάση σπούδασε παραγωγή κινηματογράφου και τηλεόρασης στο Πανεπιστήμιο της Καλιφόρνια στο Λος Άντζελες. Επέστρεψε στην Ελλάδα και άρχισε να ασχολείται με τη σκηνοθεσία σε τηλεοπτικές εκπομπές και διαφημίσεις. Ασχολήθηκε επίσης με τα ψηφιακά ειδικά εφέ.

Το 1990 πραγματοποίησε το σκηνοθετικό του ντεμπούτο με την ταινία *Βιοτεχνία Ονείρων*. Το 2003, σκηνοθέτησε την επόμενη ταινία του, την *Πολίτικη Κουζίνα*, της οποίας ήταν και σεναριογράφος. Η ταινία σημείωσε μεγάλη εμπορική επιτυχία στην Ελλάδα, με 1.229.633 εισιτήρια, τα οποία είναι τα περισσότερα που έχει κόψει ταινία στη χώρα. Η ταινία κέρδισε στα Κρατικά Κινηματογραφικά Βραβεία Ποιότητας το βραβείο καλύτερης ταινίας και στα ίδια βραβεία ο Τάσος Μπουλμέτης το βραβείο σκηνοθεσίας και το βραβείο σεναρίου.

Η επόμενη ταινία του ήταν η αυτοβιογραφική ταινία *Νοτιάς*, η οποία κυκλοφόρησε το 2016. Το 2018 κυκλοφόρησε το δραματοποιημένο ντοκιμαντέρ για τη νίκη της ΑΕΚ επί της Σλάβια Πράγας το 1968 στον τελικό του ευρωπαϊκού κυπέλλου μπάσκετ το 1968, με τον τίτλο *1968*.

Για χρονικό διάστημα υπήρξε βοηθός καθηγητή στο Πανεπιστήμιο της Καλιφόρνια, ενώ έχει διδάξει σκηνοθεσία στο ΙΕΚ Ακμή. Το 2009 εξελέγη πρώτος πρόεδρος της Ελληνικής Ακαδημίας Κινηματογράφου.

Φιλμογραφία
-----------

* *Βιοτεχνία Ονείρων* (1990)
* *Πολίτικη Κουζίνα* (2003)
* *Νοτιάς* (2016)
* *1968* (2018)

Παραπομπές
----------

1. ↑  *BNE authority file*. datos.bne.es/resource/XX4884463. Ανακτήθηκε στις 5  Ιουνίου 2020.
2. 1 2 3 4  «Βιογραφία». *www.boulmetis.gr*. Ανακτήθηκε στις 31 Δεκεμβρίου 2019.
3. ↑  ««Joker»: Λίγα βήματα πριν μπει στο ελληνικό top 10 της golden league!». *FreeCinema*. Ανακτήθηκε στις 31 Δεκεμβρίου 2019.
4. ↑  «KPATIKA KINHMATOΓPAΦIKA BPABEIA ΠOIOTHTAΣ ETOYΣ 2003». *cine.gr*. 30 Νοεμβρίου 2003. Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 24 Δεκεμβρίου 2021. Ανακτήθηκε στις 31 Δεκεμβρίου 2019.

|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
| Καθιερωμένοι όροι | 
* WorldCat
* VIAF: 51429219
* LCCN: no2005095828
* ISNI: 0000 0001 1641 111X
* GND: 108943183X
* SUDOC: 244083770
* BNF: cb170003468 (data)
* BNE: XX4884463

 |

 |
Ο **Στράττις**, που άκμασε περί το 420 – 390 π.Χ. ήταν αρχαίος Έλληνας δραματικός ποιητής της «μέσης» αττικής κωμωδίας. Πρέπει να άρχισε να παρουσιάζει έργα κατά την 92η Ολυμπιάδα, δηλαδή το 412 π.Χ. ή αργότερα. Υπήρξε σύγχρονος του Σαννυρίωνος και του Φιλυλλίου, οι οποίοι καυτηριάζονται σε σωζόμενα αποσπάσματα των έργων του. 

Αναφέρονται από το Λεξικό του Σούδα 14 η 15 κωμωδίες του, υπό τους τίτλους:

* *Αγαθοί, ήτοι αργυρίου αφανισμός*
* *Ανθρωπορέστης*
* *Αταλάντη*
* *Ιφιγέρων*
* *Καλλιπίδης*
* *Κινησίας*
* *Λημνομέδων*
* *Μακεδόνες ή Παυσανίας*
* *Μήδεια*
* *Τρωίλος*
* *Φιλοκτήτης*
* *Φοίνισσαι*
* *Χρύσιππος*
* *Ψυχασταί*

Ο παραπάνω κατάλογος δεν είναι πλήρης, αφού άλλοι συγγραφείς μνημονεύουν άλλα 4 έργα:

* *Ζώπυρος Περικαιόμενος*
* *Μυρμιδόνες*
* *Ποτάμιοι*
* *Πυτισός*

Σύμφωνα με τον Σχολιαστή του Αριστοφάνους, το *Ποτάμιοι* παρουσιάσθηκε πριν τις *Εκκλησιάζουσες*, δηλαδή πριν το 392 π.Χ.. Από την άλλη, στον *Ανθρωπορέστη* ο Στράττις επιτίθεται στον Ηγήλοχο, τον ηθοποιό που έπαιζε στον *Ορέστη* του Ευριπίδη. Επομένως, ο *Ανθρωπορέστης* πρέπει να γράφηκε μετά το 408 π.Χ.. Ο Στράττις πρέπει να παρουσίαζε έργο του στο τέλος της 99ης Ολυμπιάδας, δηλαδή το 380 π.Χ. όταν καυτηρίασε τον Ισοκράτη για την προτίμησή του προς την πολύ νεότερή του Λαγίσκη.

Στον *Κινησία* ο Στράττις διακωμωδούσε τη σκελετική μορφή του ομώνυμου διθυραμβοποιού, ενώ στο έργο *Μακεδόνες ή Παυσανίας* αναφερόταν στη διαμονή του Αγάθωνα και του φίλου του Παυσανία στην αυλή του βασιλιά Αρχελάου της Μακεδονίας.

Κανένα έργο από όσα έγραψε ο Στράττις δεν διασώθηκε ολόκληρο, αλλά σώθηκαν αποσπάσματα.

Παραπομπές
----------

1. ↑  (πολλαπλές γλώσσες) *Virtual International Authority File*. OCLC. Dublin. Ανακτήθηκε στις 25  Μαΐου 2018.

Πηγές
-----

* Bergk, *Reliq. Com. Att. Ant.* σσ. 284, 285
* *Νέα Ελληνική Εγκυκλοπαίδεια* «Χάρη Πάτση», τόμος 21, σελ. 99

  


|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
| Καθιερωμένοι όροι | 
* WorldCat
* VIAF: 1164145857132522922691
* LCCN: no2009205528
* ISNI: 0000 0003 9123 8091
* GND: 102406804
* SUDOC: 137484518
* BNE: XX919419

 |

 |
Ο **Οξυάθρης της Περσίας** (αρχαία περσικά: *Vaxšuvarda*. έζησε τον 4ο αιώνα π.Χ.) ήταν αδελφός του Πέρση βασιλιά Δαρείου Γ΄. Διακρίθηκε για την ανδρεία του και στη μάχη της Ισσού, το 333 π.Χ. είχε ένα σημαντικό ρόλο στη μάχη για την υπεράσπιση του βασιλιά, όταν δέχτηκε επίθεση από το μακεδονικό ιππικό, υπό τις οδηγίες του ίδιου του Αλέξανδρου, όπως φαίνεται στο διάσημο ψηφιδωτό του Μεγάλου Αλεξάνδρου που βρέθηκε στην Πομπηία. Στη συνέχεια, συνόδευσε τον Δαρείο στην επιστροφή του στη Βακτρία και έπεσε στα χέρια του Αλεξάνδρου κατά τη διάρκεια της καταδίωξης, αλλά αντιμετωπίστηκε με τη μέγιστη διάκριση από τον κατακτητή, ο οποίος του έδωσε ακόμη και μία αξιόλογη θέση για το δικό του πρόσωπο και στη συνέχεια του μεταβίβασε το καθήκον να τιμωρήσει τον γιο του Βήσσο για τη δολοφονία του Δαρείου Γ΄. Ήταν ο πατέρας της βασίλισσας Άμαστρις της Ηράκλειας.

***Μια περιγραφή του Οξυάθρη στη μάχη της Ισσού:***

 
> Ο αδερφός του, Οξυάθρης, είδε τον Αλέξανδρο να καταβάλλει το Δαρείο και μετακίνησε το, υπό τις οδηγίες του, ιππικό ακριβώς μπροστά από το άρμα του βασιλιά. Ο Οξυάθρης ξεπέρασε κατά πολύ τους συντρόφους του στη μεγαλοπρέπεια των όπλων και τη σωματική του δύναμη και πολύ λίγοι θα μπορούσαν να ανταγωνιστούν το θάρρος και την αφοσίωσή του στο Δαρείο. Σε αυτή τη συμπλοκή ιδιαίτερα, κέρδισε διάκριση, απομονώνοντας μερικούς Μακεδόνες, οι οποίοι προωθούνταν απρόσεκτα και τους ώθησε σε φυγή.
> 
> — Κόιντος Κούρτιος Ρούφος, 3.11.8

Παραπομπές
----------

1. ↑  Διόδωρος Σικελιώτης, *Bibliotheca*, xvii. 34; Κόιντος Κούρτιος Ρούφος, *Historiae Alexandri Magni*, iii. 11
2. ↑  Diodorus, xvii. 77; Curtius, vi. 2, vii. 5; Πλούταρχος, *Βίοι Παράλληλοι*, "Alexander", 43
3. ↑  Μέμνων ο Ηρακλείδης, *History of Heracleia*, 4; Φλάβιος Αρριανός, *Αλεξάνδρου Ανάβαση*, vii. 4; Στράβων, *Geography*, xii. 3; Στέφανος ο Βυζάντιος, *Ethnica*, s.v. "Amastris"

Πηγές
-----

* Ουίλλιαμ Σμιθ (συντάκτης). *Λεξικό Ελληνικής και Ρωμαϊκής Βιογραφίας και Μυθολογίας* , "Oxathres (2)" Αρχειοθετήθηκε 2005-12-30 στο Wayback Machine. Βοστώνη, (1867)

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
--------------------

* Livius , Oxyathres Αρχειοθετήθηκε 2014-12-26 στο Wayback Machine. από την Γιόνα Λέντερινγκ
Ο **Στράτος Δαναμπάσης** ήταν Έλληνας ποδοσφαιριστής, ο οποίος αγωνίστηκε ως αμυντικός στην ομάδα του Άρη Θεσσαλονίκης το 1957 και από το 1963 μέχρι το 1965.

Καριέρα
-------

Ο Δανάμπασης ξεκίνησε την καριέρα του από την ΑΕ Κιλκίς και μεταγράφηκε στον Άρη το καλοκαίρι του 1957. Αγωνίστηκε σε πέντε αγώνες του πρωταθλήματος Θεσσαλονίκης του 1957-58, το Νοέμβριο και τον Δεκέμβριο του 1957, πριν αποσυρθεί από την ενεργό δράση.

Τον Μάρτιο του 1963, επέστρεψε στους αγωνιστικούς χώρους με σκοπό να βοηθήσει τον Άρη στην προσπάθεια να παραμείνει στην Α' Εθνική εκείνη την χρονιά. Αγωνίστηκε σε εννέα ματς, προκαλώντας και διαμάχη μεταξύ των παικτών στον σημαντικό αγώνα εναντίον του Εθνικού, όπου οι "κίτρινοι" κέρδισαν με 2-1. Στο 89ο λεπτό του αγώνα, ο Δανάμπασης είχε δοκάρι και ο συμπαίκτης του, Γιάννης Κούζας, ανέκτησε την μπάλα και πέτυχε το νικητήριο τέρμα.

Την σεζόν 1963-64, αγωνίστηκε ως κεντρικός αμυντικός σε 25 αγώνες, διακρινόμενος για τα αθλητικά του προσόντα και το πολύ δυνατό παιχνίδι του. Έπαιξε για τελευταία φορά στις 7 Μαρτίου 1965, στην ήττα του Άρη από τον Παναθηναϊκό στην Αθήνα.

Απεβίωσε το 2005.

Στατιστικά
----------

| Διοργάνωση | Αγώνες | Γκολ |
| --- | --- | --- |
| Πρωτάθλημα Ελλάδας / Α' Εθνική | 34 | - |
| Πρωτάθλημα Θεσσαλονίκης | 5 | - |
| Κύπελλο Ελλάδας | 6 | - |

Παραπομπές
----------

1. ↑  «Οι Κύκλοι της Ιστορίας. Άρης 1963 | aris.re». Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 5 Μαρτίου 2016. Ανακτήθηκε στις 8 Αυγούστου 2015.
2. ↑  1963: Ο Γιάννης Κούζας σώζει τον Άρη | aris.re[*νεκρός σύνδεσμος*]
3. ↑  Εφημερίδα Μακεδονία, 10/3/1965, Σελίδα: 5, efimeris.nlg.gr

Πηγές
-----

|  |  |
| --- | --- |
| εικονίδιο Ποδόσφαιρο | Πύλη Ποδόσφαιρο |

* *Την καρδιά αν ρωτήσεις ποτέ... Αυτοί που μας έφτασαν ως τα εκατό*, ISBN 978-960-93-5927-6
* Δαναμπάσης Στράτος | aris.re
Ο **Ουλφ Έκμαν** (σουηδικά: *Ulf Ekman*, γενν. 8 Δεκεμβρίου 1950, Γκέτεμποργκ, Σουηδία), είναι Σουηδός χριστιανός. Υπήρξε Χαρισματικός/Πεντηκοστιανός ποιμένας και ιδρυτής της Χαρισματικής εκκλησίας Livets Ord (*Λόγος Ζωής*). Ήταν ο πρώτος που μετέδωσε το κίνημα Λόγος Πίστης (*Word of Faith*) στη Σουηδία. Το 2014 μεταστράφηκε στην Καθολική Εκκλησία.

Διακονία
--------

Το Έκμαν έγινε Χριστιανός λίγο πριν τελειώσει το σχολείο το 1970. Σπούδασε εθνογραφία, ιστορία και θεολογία στο Πανεπιστήμιο της Ουψάλα. Τον Ιανουάριο του 1979 διορίστηκε στη Σουηδική Λουθηρανική Εκκλησία (την επικρατούσα εκκλησία της Σουηδίας), επιστρέφοντας στο Πανεπιστήμιο της Ουψάλα όπου εργάστηκε ως εφημέριος για αρκετά χρόνια. Παρακολούθησε για ένα χρόνο το Βιβλικό Εκπαιδευτικό Κέντρο RHEMA στην Οκλαχόμα των Ηνωμένων Πολιτειών και επιστρέφοντας στην Ουψάλα το 1983 ίδρυσε την εκκλησία Livets Ord. Παρέμεινε ποιμένας της εκκλησίας μέχρι το 2002, όπου παρέδωσε την ποιμαντορία στον Ρόμπερτ Εκ για να επικεντρωθεί στο διεθνές έργο, αν και πρόσφατα επέστρεψε στη Livets Ord. Έχει ιδρύσει το Πανεπιστήμιο Livets Ord και τη Βιβλική Σχολή Λόγος Ζωής.

Μέσω της εκκλησίας του, έχει στείλει τους ιεραποστόλους στο Μπανγκλαντές, τη Ρωσία, την Ουκρανία, την Αρμενία, το Αζερμπαϊτζάν, το Τατζικιστάν, το Αφγανιστάν, την Αλβανία, το Ισραήλ και στην Ινδία. Στην πρώην ΕΣΣΔ είχε ξεκινήσει να κηρύττει σε Πεντηκοστιανές Εκκλησίες και σε στάδια. Στη Ρίγα της Λετονία συνεργάστηκε στενά με τον Αλεξέι Λέντγιαεφ και την Εκκλησία της Νέας Γενιάς όπου είναι ποιμένας. Σχεδόν σε όλες τις μεγάλες πόλεις της πρώην ΕΣΣΔ, ιδρύθηκαν εκκλησίες Livets Ord και Εκκλησίες της Νέας Γενιάς. Ο αριθμός ανθρώπων που ευαγγελίστηκαν υπολογίζεται στους 250,000 με 500,000. Η συνεργασία της Livets Ord με την Εκκλησία της Νέας Γενιάς τελείωσε το Μάρτιο του 2004 έπειτα από δογματική διαφωνία.

Το 2014 μεταστράφηκε στην Καθολική Εκκλησία.

Ανάμεσα στις Χαρισματικές εκκλησίες, ο Ουλφ Έκμαν θεωρούταν σύμβουλος, πνευματικός πατέρας, και "ποιμένας των ποιμένων".

Παραπομπές
----------

1. ↑  (Τσεχικά) *Česko-Slovenská filmová databáze*. 2001. 269083.
2. ↑  *Czech National Authority Database*. jn20010309699. Ανακτήθηκε στις 1  Μαρτίου 2022.
3. ↑  Ανακτήθηκε στις 20  Ιουνίου 2019.
4. ↑  *Czech National Authority Database*. jn20010309699. Ανακτήθηκε στις 15  Δεκεμβρίου 2022.

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
--------------------

* Η επίσημη σελίδα του Ουλφ Έκμαν Αρχειοθετήθηκε 2021-02-11 στο Wayback Machine.
* Τηλεοπτικές μεταδόσεις της Εκκλησίας του Ουλφ Έκμαν

  


|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
| Καθιερωμένοι όροι | 
* WorldCat
* VIAF: 15668043
* LCCN: nb97036893
* ISNI: 0000 0001 1041 1362
* GND: 123026180
* SELIBR: 184861
* SUDOC: 194918564
* NKC: jn20010309699

 |

 |
Ο **Οικονομικός Διευθυντής** είναι το στέλεχος μιας εταιρείας που έχει την κύρια ευθύνη για τη διαχείριση των οικονομικών της εταιρείας, συμπεριλαμβανομένου του οικονομικού σχεδιασμού, της διαχείρισης οικονομικών κινδύνων, της τήρησης αρχείων και της χρηματοοικονομικής αναφοράς. Σε ορισμένους τομείς, ο Οικονομικός Διευθυντής είναι επίσης υπεύθυνος για την ανάλυση δεδομένων. Ορισμένα στελέχη χρησιμοποιούν τον τίτλο **Οικονομικός και Επιχειρησιακός Διευθυντής**. Ο Οικονομικός Διευθυντής αναφέρεται συνήθως στον Διευθύνοντα Σύμβουλο και στο Διοικητικό Συμβούλιο, ενώ μπορεί να αποτελεί και μέλος του. Εποπτεύει την οικονομική μονάδα και είναι ο επικεφαλής οικονομικός εκπρόσωπος του οργανισμού. Επίσης βοηθά άμεσα τον Επιχειρησιακό Διευθυντή σε όλα τα επιχειρηματικά θέματα που σχετίζονται με τη διαχείριση του προϋπολογισμού, την ανάλυση κόστους-οφέλους, την πρόβλεψη των αναγκών και την εξασφάλιση νέας χρηματοδότησης.

Παραπομπές
----------

1. ↑  «Job openings/CFOO - Wikimedia Foundation». *wikimediafoundation.org* (στα Αγγλικά). Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 12 Ιουνίου 2018. Ανακτήθηκε στις 11 Ιουνίου 2018.
Τα λεγόμενα **οικονομικά βαρόμετρα** είναι ειδικοί στατιστικοί δείκτες που παρέχουν μια γενική οικονομική εικόνα περιοχής, κράτους, εμπορικού είδους, ή είδους συναλλαγών σε τρέχουσα πάντα περίοδο με στοιχεία πιθανής μελλοντικής διαμόρφωσης.

Οι δείκτες των οικονομικών βαρομέτρων αφορούν διάφορα οικονομικά μεγέθη που συσχετίζονται σ΄ ένα γενικό δείκτη μιας οικονομικής δραστηριότητας. Η όποια διαπίστωση γίνει εξ αυτών επιτρέπει στη συνέχεια μιά "πρόγνωση" μελλοντικού επιπέδου δραστηριότητας όπως ακριβώς οι δείκτες των βαρομέτρων εκ των οποίων προήλθε συνεκδοχικά και η ονομασία τους.

Αρχαιότερο οικονομικό βαρόμετρο με τη παραπάνω έννοια ήταν το "**βαρόμετρο Χάρβαντ**" του 1917 στις ΗΠΑ που βασίζονταν σε απλούς δείκτες με στοιχεία που δίδονταν ελεύθερα. Η αποτυχία όμως που σημείωσε στη πρόβλεψη της οικονομικής κρίσης που επήλθε με το μεγάλο κραχ (1929-1932) υπήρξε παταγώδης με συνέπεια να εξοβελιστεί ως όργανο και μέθοδος.

Αργότερα το Εθνικό Γραφείο Οικονομικής Έρευνας (National Bureau of Economic Research) των ΗΠΑ, προσπάθησε να τελειοποιήσει τη μέθοδο αυτή με αυστηρότερους και ασφαλέστερους δείκτες πρόγνωσης οικονομικών διακυμάνσεων. Στη προσπάθεια αυτή του αμερικανικού φορέα μεγάλη υπήρξε η βοήθεια που παρείχαν οι καθηγητές Μίτσελ, (*W. C. Mitchell*), και Μπερνς (*Arthur F. Burns*), με τις σπουδαίες και πρωτοποριακές, στον τομέα αυτό, μελέτες τους. Στη συνέχεια των τελευταίων αναπτύχθηκαν και άλλοι δείκτες από ευρωπαίους οικονομολόγους έτσι ώστε σήμερα η τεχνική των οικονομικών βαρομέτρων να έχει επεκταθεί σε πάρα πολλούς τομείς μέχρι και στην έρευνα αγοράς, ιδιαίτερα στις βιομηχανικά ανεπτυγμένες χώρες.

* Σημειώνεται ότι τα οικονομικά βαρόμετρα δεν επιδέχονται πολιτικές, θρησκευτικές, φυλετικές, πολιτιστικές (εκτός συγκεκριμένων τομέων), ή άλλου είδους φορτίσεις.
Η **ταρέντολα**, *Tarentola mauritanica* (Linnaeus, 1758), ή Μαυριτανικό σαμιαμίδι, είναι μια μικρή σαύρα της οικογένειας Phyllodactylidae. Απαντάται στη ΒΔ Αφρική και την Ευρώπη. Έχει επίσης εισαχθεί στην Αμερική και Ασία. Είναι ζώο νυκτόβιο, λίγο μεγαλύτερο από το κοινό σαμιαμίδι. Χαρακτηριστική συμπεριφορά του είναι ότι παραμονεύει νυχτερινές ώρες δίπλα σε φωτιστικά για έντομα με τα οποία τρέφεται. Είναι εντελώς ακίνδυνο ζώο, και χρησιμεύει για τον έλεγχο του πληθυσμού κουνουπιών και άλλων εντόμων ή αρθρόποδων με τα οποία τρέφεται. Στην Ελλάδα, συναντάται σε Δυτική Πελοπόννησο, Στερεά Ελλάδα, Κρήτη και νησιά του Ιονίου.
Ο **Ταουέζε Σούνια** (*Tauese Tuailemafua Pita Fiti Sunia*, 1941-2003) ήταν κυβερνήτης στην Αμερικανική Σαμόα από το 1997 ως το θάνατό του. Υπήρξε χαρισματικός πολιτικός και διακρίθηκε για τη ρητορική του ικανότητα. Πέθανε κατά τη δεύτερή του θητεία. Υπήρξε μέλος του Δημοκρατικού Κόμματος των ΗΠΑ.

Βιογραφία
---------

Γεννήθηκε στη Φαγκατόγκο της Αμερικανικής Σαμόα στις 29 Αυγούστου του 1941 και ήταν γιος του αιδεσιμότατου Φίτι και της Σαβάλι Σούνια. Απέκτησε διδακτορικό τίτλο στην Ιστορία και στις Πολιτικές Επιστήμες από το Διδασκαλικό Κολέγιο Κίρνι της Νεμπράσκα, μεταπτυχιακό δίπλωμα ειδίκευσης στην Διοίκηση της Εκπαίδευσης από το Πανεπιστήμιο της Χαβάης και τιμητικό διδακτορικό τίτλο από το Πανεπιστήμιο του Γκόλντεν Γκέιτ. Δίδαξε ως δάσκαλος για αρκετά χρόνια και ήταν υποδιευθυντής του Κοινοτικού Κολεγίου. Ξεκίνησε τη δικηγορία ως ασκούμενος δικηγόρος το 1968 και υπηρέτησε ως πρόεδρος του Δικηγορικού Συλλόγου της Αμερικανικής Σαμόα την περίοδο 1991-92.

Κυβερνήτης
----------

Εξελέγη Κυβερνήτης στο δεύτερο γύρο το 1996 με οριακή διαφορά από το δεύτερο Λεαλαϊφουανέβα Πίτερ Ράιντ (51%-48%). Ο δεύτερος γύρος κρίθηκε απαραίτητος εξαιτίας της διάσπασης που παρουσιάστηκε στους κόλπους του Δημοκρατικού Κόμματος των Αμερικανικών Σαμόα ανάμεσα στο Σούνια και στον τότε Κυβερνήτη Λουτάλι Αϊφίλι Πάουλο Λαουβάο, ο οποίος ήρθε τρίτος. Ο Σούνια κέρδισε το Ράιντ επίσης με οριακή πλειοψηφία στον πρώτο γύρο στις εκλογές του 2000 με 50% έναντι 48%.

Στη διάρκεια της θητείας του Σούνια εκδηλώθηκαν διαδηλώσεις διαμαρτυρίας κατά των Σαμόα, επειδή άλλαξαν το όνομά τους από Δυτικές Σαμόα σε Σαμόα. Οι κάτοικοι των Αμερικανικών Σαμόα θεωρούν ότι η αλλαγή αυτή δε δείχνει την σαμοανή ταυτότητα των Αμερικανικών Σαμόα. Μάλιστα, όλα τα επίσημα έγγραφα και οι δημόσιες υπηρεσίες αναφέρονται στη Σαμόα με την ονομασία Δυτική Σαμόα. Ο ίδιος ο Σούνια ήταν ανεψιός του πρώην πρωθυπουργού, Τοφιλάου Έτι Αλεσάνα.

Πέθανε εν ενεργεία, στις 26 Μαρτίου του 2003 εν πτήσει για τη Χαβάη, όπου μετέβαινε για νοσηλεία, και προσωρινός Κυβερνήτης ανέλαβε ο Τογκιόλα Τουλαφόνο. Το όνομα του Σούνια δόθηκε στο Συνεδριακό Κέντρο Ουτουλέι.. Η χήρα του, Φαγκαοαλί Σατέλε, με την οποία ήταν παντρεμένος από το 1969 έως τον θάνατό του, απεβίωσε στις 5 Σεπτεμβρίου 2015.

Παραπομπές
----------

1. 1 2  Feagaimaalii-Luamanu, Joyetter (2015-09-09). «Former First Lady "Faga" Sunia, passes away». *Samoa News*. Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 2015-09-25.. Ανακτήθηκε στις 2015-10-11.
2. ↑  American Samoa mourns sudden death of governor Tauese Sunia, Radio New Zealand, 28 Μαρτίου 2003, ανακτήθηκε στις 6 Ιουλίου 2022.
3. ↑  «State of the art ocean center dedicated to Tauese Sunia». *Samoa News*. 2012-08-20. Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 2015-09-10.. Ανακτήθηκε στις 2015-09-14.

  


|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
| Καθιερωμένοι όροι | 
* VIAF: 2966157226617985410006
* GND: 1197710701

 |

 |
Τμήμα των τειχών του Ντιγιαρμπακίρ
Οι **Ορτοκίδες** ή **Αρτουκίδες** ήταν τουρκομανική δυναστεία που κυβέρνησε την Ανατολική Ανατολία, Βόρεια Συρία και Βόρειο Ιράκ κατά τον 11ο και τον 12ο αιώνα μ.Χ. 

Οι Ορτοκίδες κυβέρνησαν την περιφέρεια του Ντιγιαρμπακίρ στη νοτιοανατολική Ανατολία μέσω δύο κλάδων: των Χισν Καϋφά-Αμίτ και των Μαρντίν-Μαγιαφαρικίν. Ο πρώτος ηγέτης τους, Ορτούκ ιμπν Εκσέμπ, αναφέρεται ότι πήρε μέρος σε εκστρατεία του Βυζαντίου κατά των Νορμανδών. Λίγα χρόνια αργότερα πολέμησε για λογαριασμό του Σελτζούκου σουλτάνου Μαλίκ Σαχ Α΄ και του αδελφού του Τουτούς, παίρνοντας για τις υπηρεσίες του ως αντάλλαγμα την Παλαιστίνη (1086). Ο διάδοχός του Μουγίν αντ-Ντιν Σοκμέν, μετά την κατάκτηση της Παλαιστίνης από τους Φατιμίδες της Αιγύπτου γύρισε στο Ντιγιαρμπακίρ και ανέλαβε τη διοίκηση της εκεί περιοχής. 

Στη μεγαλύτερη ακμή τους οι Ορτοκίδες έφτασαν μέχρι τη Μεσοποταμία, επεκτεινόμενοι βορειοανατολικά κατά μήκος της ανατολικής όχθης του Ευφράτη στην περιοχή της Άμιδας (1113). Η ανάμιξή τους σε πολέμους με τους Σταυροφόρους και οι βλέψεις του Σαλαντίν στην περιοχή επέφεραν την παρακμή τους, υποτάσσοντάς τους στον μεγάλο Κούρδο πολέμαρχο και τους διαδόχους του Αγιουβίδες τη δεκαετία του 1180. 

Κατόπιν αυτού, οι Ορτοκίδες εξακολούθησαν να ηγεμονεύουν στο Ντιγιαρμπακίρ, ως υποτελείς όμως των Σελτζούκων του Ικονίου και των Χωρεσμίων Τούρκων. Το 1232 ο κλάδος των Χισν Καϋφά-Αμίτ διαλύθηκε από τους Σελτζούκους ενώ ο κλάδος των Μαρντίν-Μαγιαφαρικίν διατηρήθηκε ως υποτελής στους Μογγόλους έως το 1408, οπότε και διαλύθηκε από την τουρκομανική ομοσπονδία των Καρά Κογιουνλού.

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
--------------------

|  |  |
| --- | --- |
| Commons logoCommons logo | Τα Wikimedia Commons έχουν πολυμέσα σχετικά με το θέμα   **Ορτοκίδες** |


|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
| Καθιερωμένοι όροι | 
* WorldCat
* VIAF: 3267706
* LCCN: sh2007010583
* GND: 11883021X
* BNF: cb12136958g (data)
* ULAN: 500313579

 |

 |
Συντεταγμένες: 37°42′58″N 24°03′04″E﻿ / ﻿37.71611°N 24.05111°E﻿ / 37.71611; 24.05111

Το Ορυκτολογικό Μουσείο Λαυρίου
 Στις προθήκες του μουσείου εκτίθενται πάνω από 550 ορυκτά εκθέματα
Το **ορυκτολογικό μουσείο Λαυρίου** είναι μουσείο στο οποίο εκτίθενται ορυκτά των μεταλλείων Λαυρίου και εξοπλισμός των μεταλλωρύχων που εργάστηκαν σε αυτά κατά το παρελθόν.

Ανναβεργίτης από τα μεταλλεία Λαυρίου
Δημιουργήθηκε το 1986 από την Εταιρεία Μελετών Λαυρεωτικής (Ε.ΜΕ.Λ.), η οποία το αφιέρωσε στη μνήμη του Ανδρέα Κορδέλλα (1836 - 1909), μεταλλειολόγου γεννημένου στη Σμύρνη με σπουδές στο Φράιμπουρκ της Γερμανίας, οι εργασίες του οποίου οδήγησαν στην επαναδραστηριοποίηση της μεταλλευτικής δραστηριότητας στην περιοχή ύστερα από πολλούς αιώνες.

Εσωτερικό του Ορυκτολογικού μουσείου Λαυρίου
Για τη στέγασή του επιλέχθηκε το κτίσμα του θυρωρείου του συγκροτήματος του "μεταλλοπλυσίου". Το μεγαλύτερο μέρος των κτηριακών αυτών εγκαταστάσεων, δημιουργία του Γερμανού αρχιτέκτονα C. Luhrig, κατεδαφίστηκε το 1970 με εντολή του τότε δημάρχου (διορισμένου από τη χούντα), παρά την έντονη αντίθεση της Αρχαιολογικής υπηρεσίας για τη διατήρησή του, λόγω της μοναδικότητάς του. Το θυρωρείο, αν και σώθηκε από την κατεδάφιση, απέμεινε ένα ερείπιο, χωρίς στέγη, πατώματα, παράθυρα και πόρτες. Αυτό το μικρό κτήριο επιλέχθηκε από την Εταιρεία για να στεγάσει το μουσείο

Στις προθήκες του μουσείου εκτίθενται περίπου 550 (700 από τα 1500 που διαθέτει το μουσείο, σύμφωνα με δημοσίευμα της εφημ. "Τα Νέα") δείγματα ορυκτών των μεταλλείων Λαυρίου, ορισμένα από τα οποία ανευρίσκονται μόνον εκεί. Υπάρχουν δείγματα μεταλλουργικών και σχετικά κοινών ορυκτών (γαληνίτης, σφαλερίτης, αιματίτης, κερουσίτης κ.ά.) αλλά και ορυκτά πολύ περισσότερο σπάνια, χαρακτηριστικά για την περιοχή (type locality), όπως ο λαυριονίτης, ο σερπιερίτης, ο κτενασίτης, ο γεωργιαδεσίτης, ο θορικοσίτης, ο καμαριζαΐτης, ο ανναβεργίτης κ.ά 

Στα εκθέματα του μουσείου περιλαμβάνονται, επίσης, αργυρά νομίσματα του 4ου π.Χ. αιώνα, κατασκευασμένα από τον άργυρο των μεταλλείων, "χελώνες" μολύβδου από την αρχαιότητα έως τον περασμένο αιώνα και εργαλεία και εξοπλισμός των μεταλλωρύχων που εργάστηκαν εκεί.. 

**ΩΡΑΡΙΟ ΛΕΙΤΟΥΡΓΙΑΣ**

Τετάρτη, Σάββατο, Κυριακή

10:00 - 12:00

Δείτε επίσης
------------

* Κατάλογος ορυκτών των μεταλλείων Λαυρίου

Παραπομπές
----------

1. ↑  «Εταιρεία Μελετών Λαυρεωτικής - το κτήριο του Μουσείου». Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 27 Απριλίου 2011. Ανακτήθηκε στις 5 Απριλίου 2010.
2. ↑  *Τα Νέα* Online, 21/09/2007[*νεκρός σύνδεσμος*]
3. ↑  Agrotravel.gr[*νεκρός σύνδεσμος*]
4. ↑  «Τεχνολογικό Πάρκο Λαυρίου - ΕΜΠ». Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 9 Ιουλίου 2010. Ανακτήθηκε στις 5 Απριλίου 2010.

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
--------------------

|  |  |
| --- | --- |
| Commons logoCommons logo | Τα Wikimedia Commons έχουν πολυμέσα σχετικά με το θέμα   **Ορυκτολογικό μουσείο Λαυρίου** |

* Ορυκτολογικό Μουσείο Λαυρίου (Mineralogical Museum of Lavrion)
* Ιστοσελίδα Ορυκτολογικού Μουσείου Λαυρίου

  


|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
| Καθιερωμένοι όροι | 
* VIAF: 143923284
* GND: 5199436-7

 |

 |
Ο  **Τάσος Βασιλείου** (Νίκαια Αττικής, 4 Αυγούστου 1938 - 3 Σεπτεμβρίου 2018) ήταν Έλληνας διεθνής ποδοσφαιριστής που αγωνιζόταν ως αμυντικός.

Καριέρα
-------

### Σε συλλογικό επίπεδο

Γεννήθηκε στη Νίκαια της Αττικής στις 4 Αυγούστου 1938 και απεβίωσε στη γενέτειρά του στις 30 Σεπτεμβρίου 2018. Ξεκίνησε την καριέρα του στον Άρη Πειραιά το 1956 και έγινε ευρύτερα γνωστός όταν αγωνίστηκε με την φανέλα του Απόλλωνα Αθηνών (1958-1964), όπου συμπαίκτες του υπήρξαν οι Ταουξής, Τσανακτσής, Μουστάκας, Μαυρόπουλος, Λάμπης Σεραφείδης, Χολέβας, Μαστρακούλης, Γιώργος και Αριστείδης Καμάρας, Σάββας Παπάζογλου, Δερμάτης, Σκόρδας, Σαββίδης, Σιμυγδαλάς, Τακτικός, Βερτσώνης και Μπεχράκης.

Ακολούθησε η ΑΕΚ με την οποία αγωνίστηκε την περίοδο 1965-1970 και με την οποία καθιερώθηκε. Συμπαίκτες του υπήρξαν, μεταξύ άλλων, οι Ανδρέας Σταματιάδης, Αλέκος Σοφιανίδης, Στέλιος Σκευοφύλακας και Μίμης Παπαϊωάννου, ενώ στην παρουσία του στους "κιτρινόμαυρους" κατέκτησε ένα κύπελλο (1965-66) και ένα πρωτάθλημα (1967-68).

Η χρονιά 1967-68 αποδείχθηκε εξαιρετική για τον ίδιο καθώς εκτός από πρωταθλητής, αναδείχθηκε και πρώτος σε συμμετοχές Α΄ Εθνικής αθροιστικά, επί δεύτερο συνεχόμενο έτος ιδανικός κεντρικός αμυντικός και για 4η φορά στην κορυφαία αμυντική γραμμή (1961 αριστερά και 1962 με Απόλλωνα Αθ. 1967 με ΑΕΚ), συγκέντρωσε την υψηλότερη ατομική βαθμολογία (ακολούθησαν με αισθητή διαφορά οι Γιαννακόπουλος, Δομάζος και Ζαντέρογλου).

Έκλεισε την καριέρα του αγωνιζόμενος στον Ιωνικό Νίκαιας την τριετία 1970-1973, όντας παράλληλα και προπονητής του συλλόγου, αποχωρώντας διαμαρτυρόμενος για την εξορία του πατέρα του στο νησί της Γυάρου ως αντιφρονούντα με τη δικτατορική κυβέρνηση.

### Στις εθνικές ομάδες

Αγωνίστηκε 10 συνολικά φορές με την εθνική Ελλάδας, το διάστημα 1960-1966. Το ντεμπούτο του πραγματοποιήθηκε στις 20 Νοεμβρίου 1960 στην εντός έδρας αναμέτρηση με τη Δυτική Γερμανία, στο πλαίσιο των προκριματικών του Μουντιάλ 1962, υπό τις οδηγίες του Τρύφωνα Τζανετή.

Τίτλοι
------

* Πρωτάθλημα Ελλάδας: 1 (1967-68)
* Κύπελλο Ελλάδας: 1 (1965-66)

Παραπομπές
----------

1. ↑  «Ο Τάσος Βασιλείου στο aek-history». Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 4 Μαρτίου 2016. Ανακτήθηκε στις 5 Νοεμβρίου 2015.
2. ↑  «Συνέντευξη στην "Κοινωνική"». Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 5 Μαρτίου 2016. Ανακτήθηκε στις 24 Μαρτίου 2015.
3. ↑  Ελλάδα - Δ.Γερμανία 20-11-1960, www.epo.gr

Πηγές
-----

|  |  |
| --- | --- |
| εικονίδιο Ποδόσφαιρο | Πύλη Ποδόσφαιρο |

* Αφιέρωμα στον Τάσο Βασιλείου, koinoniki.gr
* Ο Τάσος Βασιλείου στο epo.gr
* "Αυτή είναι η ιστορία της Εθνικής Ελλάδας και πως φθάσαμε στην Αφρική" (Ανδρέας Μπόμης 2009)
* 90 χρόνια ΑΕΚ - Η ιστορία της ΑΕΚ, Εκδοτικός Οργανισμός Λιβάνη
Cork Street W1
**Η οδός Cork ή Cork Street** είναι ένας δρόμος στο Mayfair στο West End του Λονδίνου , στην Αγγλία.

Η οδός έχει κατεύθυνση κατά προσέγγιση προς τα βορειοδυτικά, από τη διασταύρωση του κτιρίου Μπάρλινγκτον με τους κήπους Μπάρλινγκτον, και βρίσκεται κοντά στον Οίκο Μπάρλινγκτον που στεγάζει την Βασιλική Ακαδημία Τεχνών. Είναι παράλληλη με, και ακριβώς προς τα ανατολικά της οδού Νιου Μποντ. Ο κοντινότερος σταθμός του μετρό είναι ο Γκριν Παρκ.

Το 2012 δημιουργήθηκε η εκστρατεία «Σώστε την Οδό Κορκ» ως σημείο σύγχρονων τεχνών. Με πάνω από 13.000 υποστηρικτές, έλαβε μεγάλο ενδιαφέρον από τα μέσα ενημέρωσης.

Παραπομπές
----------

1. ↑  «Saving Cork Street: Is London's Historic Art District Under Threat?». *Time*. Ανακτήθηκε στις 11 Απριλίου 2015.
2. ↑  «Cork Street goes pop». *Financial Times*. Ανακτήθηκε στις 11 Απριλίου 2015.
3. ↑  «Cork Street art dealers oppose development plans». *BBC News*. Ανακτήθηκε στις 11 Απριλίου 2015.
Οι **ταραχές του 1992 στο Λος Άντζελες** ήταν μια σειρά ταραχών και αστικών διαταραχών που σημειώθηκαν στην κομητεία του Λος Άντζελες τον Απρίλιο και το Μάιο του 1992. Οι αναταραχές ξεκίνησαν στο Νότιο Κεντρικό Λος Άντζελες στις 29 Απριλίου, μετά από δίκη που αθώωσε τέσσερις αξιωματικούς της αστυνομικής υπηρεσίας του Λος Άντζελες για τη χρήση υπερβολικής βίας στη σύλληψη και τον ξυλοδαρμό του Ρόντνεϊ Κινγκ στις 3 Μαρτίου 1991. Ο ξυλοδαρμός είχε βιντεοσκοπηθεί και παιζόταν ευρέως σε τηλεοπτικές εκπομπές.

Οι ταραχές εξαπλώθηκαν σε ολόκληρη τη μητροπολιτική περιοχή του Λος Άντζελες, καθώς χιλιάδες άτομα διαδήλωσαν σε διάστημα έξι ημερών μετά την ανακοίνωση της ετυμηγορίας. Πολλές λεηλασίες, επιθέσεις, εμπρησμοί και δολοφονίες σημειώθηκαν κατά τη διάρκεια των ταραχών, ενώ οι εκτιμήσεις για τις υλικές ζημιές υπερβαίνουν τα 1 δισεκατομμύριο δολάρια.

Κατά συνέπεια, η τάξη και ειρήνη αποκαταστάθηκαν σε όλη την κομητεία του Λος Άντζελες, αλλά σκοτώθηκαν 63 άτομα, 2.383 άτομα τραυματίστηκαν και υπήρξαν περισσότερες από 12.000 συλλήψεις. Ο Αρχηγός της Αστυνομίας του Λος Άντζελες Ντέιριλ Γκέιτς, ο οποίος είχε ήδη ανακοινώσει την παραίτησή του τη στιγμή των ταραχών, θεωρείται σε μεγάλο βαθμό υπεύθυνος για τις ταραχές.

Παραπομπές
----------

1. ↑  «Los Angeles riots: Remember the 63 people who died». 26 Απριλίου 2012.
2. ↑  Harris, Paul (1999). *Black Rage Confronts the Law* (στα Αγγλικά). NYU Press. σελ. 186. ISBN 9780814735923. Ανακτήθηκε στις 25 Οκτωβρίου 2017.
3. ↑  Rayner, Richard (1998). *The Granta Book of Reportage* (στα Αγγλικά). Granta Books. σελ. 424. ISBN 9781862071933. Ανακτήθηκε στις 25 Οκτωβρίου 2017.
4. ↑  Cannon, Lou; Lee, Gary (1992-05-02). «Much Of Blame Is Laid On Chief Gates». *The Washington Post*.. Ανακτήθηκε στις 2018-11-22.
5. ↑  Mydans, Seth (1992-10-22). «Failures of City Blamed for Riot In Los Angeles» (στα αγγλικά). *The New York Times*. Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 2018-11-23.. Ανακτήθηκε στις 2018-11-23.
Ο όρος **ουδέν εξ ουδενός** (*ex nihilo nihil*) αποτελεί ένα από τα αξιώματα που διατύπωσε ο Παρμενίδης της αρχαίας ελληνικής φιλοσοφίας, συμφώνως προς το οποίο τίποτε δεν γεννάται από το τίποτε και τίποτε δεν ανάγεται εις το τίποτε. Ο Κόσμος δημιουργήθηκε αφ' εαυτού, χωρίς την ανάγκη κάποιου εξωτερικού αιτίου, είναι δε εφήμερος και ασταθής η ύπαρξη μόνον των ιδιαιτέρων πραγμάτων, σε αντίθεση προς την αρχική ύλη, πραγματική, δεδομένη, αιωνία και πάντοτε νέα, η οποία αν και μπορεί να υφίσταται διαρκείς μεταμορφώσεις, παραμένει μόνιμη και σταθερή. Η αρχική ύλη (στην οποία κατά τους αρχαίους Υλοζωιστές συμπεριλαμβάνεται και αυτό που σήμερα θεωρείται "ενέργεια") είναι πάντοτε και απομένει η αυτή διαμέσου όλων των αλλαγών, και δεν παύει να υπάρχει υπό τη μία μορφή παρά μόνον για να ξαναεμφανισθεί υπό μία άλλη.

Μολονότι στα νεότερα χρόνια, και με την επικράτηση του Χριστιανισμού, ο Κόσμος στο σύνολό του θεωρήθηκε κτιστός και όχι αυθύπαρκτος, η ιδέα αναβίωσε στη φυσική φιλοσοφία. Η ιδέα σχετίζεται με την αφθαρσία της ύλης, την αρχή διατήρησης της μάζας και την αρχή διατήρησης της ενέργειας. Σύμφωνα με τη διατύπωση του χημικού Αντουάν Λωράν Λαβουαζιέ: *Rien ne se crée, rien ne se perd, tout se transforme* (*τίποτε δεν δημιουργείται, τίποτε δεν καταστρέφεται, τα πάντα μεταμορφώνονται*).
Ο **Ουγκ Φουρώ** ( γαλ:*Hugues Fourau* ) ήταν Γάλλος ζωγράφος του 19ου αιώνα που ασχολήθηκε με διάφορα είδη ζωγραφικής.

Βιογραφία
---------

Ο Φουρώ γεννήθηκε στις 9 Μαΐου του 1803 στο Παρίσι και to 1828 εισήχθη στη Σχολή Καλών Τεχνών του Παρισιού όπου μαθήτευσε υπό τις οδηγίες των *Jean-Baptiste Paulin Guérin* και *Antoine-Jean Gros*. Το ίδιο έτος, έλαβε δύο βραβεία και τιμητικές διακρίσεις για έργα ιστορικού περιεχομένου ενώ το 1830 διακρίθηκε σε διαγωνισμό παρόμοιας θεματολογίας.

Συμμετείχε αρκετές φορές στο διαγωνισμό για το βραβείο της Ρώμης ( *Prix de Rome* ) αρχικά ως ζωγράφος ιστορικών τοπίων και έπειτα ιστορικών θεμάτων, χωρίς όμως ιδιαίτερη επιτυχία. Από το 1831 ως το 1868 συμμετείχε συνολικά 27 φορές σε εκθέσεις στο Σαλόνι του Παρισιού, εκθέτοντας περίπου ογδόντα έργα του, τα οποία όμως δεν στάθηκαν ικανά να του προσφέρουν την αναμενόμενη καταξίωση.

Αργότερα ακολούθησε μια αξιόλογη ιδιωτική σταδιοδρομία, ασχολούμενος με όλα τα είδη ζωγραφικής ( πορτρέτα, πίνακες ιστορικού ή μυθολογικού περιεχομένου, απεικονίσεις ζώων κλπ ) και δοκιμάζοντας διάφορα είδη τεχνοτροπίας, από τον σκοτεινό ρεαλισμό μέχρι τον ιστορικό ρομαντισμό με συμβατό τόνο. Μερικά από τα έργα του είναι «Ο Fieschi αποκεφαλισμένος» ( 1836, Ορλεάνη, Μουσείο Καλών Τεχνών ) και «Ο θάνατος του πατριάρχη Γρηγορίου Ε'», έργο του 1826 ( το οποίο εντάσσεται στο ρεύμα του φιλελληνισμού και με το οποίο ο Φουρώ συμμετείχε το 1827 στο Σαλόνι του Παρισιού ) και το οποίο βρίσκεται σήμερα στο δημαρχείο της γαλλικής πόλης Auray.

Ο Φουρώ απεβίωσε την 1η Δεκεμβρίου του 1873 στο Παρίσι.

Παραπομπές
----------

1. 1 2  rkd.nl/explore/artists/28795. Ανακτήθηκε στις 23  Αυγούστου 2017.
2. 1 2  «Hugues Fourau». (Ολλανδικά) *RKDartists*. 28795.
3. 1 2  «Hugues Fourau». (Αγγλικά) *Fourau, Hugues*. 19  Ιανουαρίου 2018.
4. 1 2  rkd.nl/explore/artists/28795. Ανακτήθηκε στις 15  Οκτωβρίου 2016.
5. ↑  «Benezit Dictionary of Artists». (Αγγλικά) *Benezit Dictionary of Artists*. Oxford University Press. 2006. ISBN-13 978-0-19-977378-7.
6. 1 2  «Oxford Index: FOURAU, Hugues (1803 - 1873), Painter». Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 5 Μαρτίου 2016. Ανακτήθηκε στις 3 Φεβρουαρίου 2015.
7. 1 2 3 4  Η Ελληνική Επανάσταση - Ο Ντελακρουά και οι Γάλλοι ζωγράφοι ( 1815 - 1848 ), Εθνική Πινακοθήκη και Μουσείο Αλεξάνδρου Σούτζου, Αθήνα 1997, σελ. 158.
8. ↑  Dictionnaire des artistes de l'école française au XIX. Siècle, Paris 1831, σελ. 273.

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
--------------------

* Πολυμέσα σχετικά με το θέμα  Hugues Fourau στο Wikimedia Commons

  


|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
| Καθιερωμένοι όροι | 
* VIAF: 229047718
* ISNI: 0000 0003 6454 8297
* BNF: cb149740867 (data)
* ULAN: 500046194
* RKD: 28795

 |

 |
Η λεγόμενη "**Συμφωνία Αμπατσίας**" ήταν μια διμερής συμφωνία - συνθήκη μεταξύ Ιταλίας και Αυστροουγγαρίας που συνομολογήθηκε στην πόλη Αμπατσία(¹) της Σερβίας, εξ ου και το όνομά της, τον Απρίλιο του 1904, αμέσως μετά τη μυστική Συμφωνία Βελιγραδίου (1904) και που προκάλεσε διπλωματικά ο νέος Βασιλεύς της Σερβίας Πέτρος Α΄ Καραγιώργιεβιτς.

Συγκεκριμένα με τη συμφωνία αυτή τα δύο μέρη συνομολόγησαν, χάρη της διατήρησης της "Αδριατικής ισορροπίας" την αποφυγή οποιασδήποτε δράσης στην Αλβανία ακολουθώντας την εφαρμογή της λεγόμενης "πολιτικής αδράνειας" ή σύμφωνα με τον διπλωματικό όρο "Non Fare".

Ως βάση της συμφωνίας αυτής είχε τεθεί υπόψη των μερών το λεγόμενο "Πρωτόκολλο ανιδιοτέλειας" όπως έτσι χαρακτηριζόταν το Σύμφωνο Βιέννης (1899) που είχε συνομολογηθεί επίσης από τα ίδια μέρη στη Βιέννη, και που αφορούσε τη διατήρηση του Οθωμανικού καθεστώτος στην Αλβανία. Επ΄ αυτού προστέθηκε επιπλέον στη Συμφωνία της Αμπατσίας η προσθήκη ότι σε περίπτωση ανατροπής του Οθωμανικού καθεστώτος η Αυστρία και η Ιταλία θα ζητήσουν την αυτονομία της Αλβανίας. Αυτό σήμαινε πως και οι δύο Δυνάμεις δεν θα επέμβουν τουλάχιστον ενεργά στην Αλβανία αλλά θα την αφήσουν ελεύθερη η ίδια να ρυθμίσει τα εσωτερικά της θέματα.

* Σημειώνεται πως όταν ο Ιταλός υπουργός εξωτερικών Τιττόνι ανήγγειλε στην Ιταλική Βουλή τη συνθήκη αυτή επανέλαβε, προς ερμηνεία της, τους ίδιους λόγους που είχε διατυπώσει και ο Αυστριακός Γολουχόφσκι, ο τότε Καγκελάριος της Αυστρίας, κατά τους οποίους: "*Εάν η Αυστρία και η Ιταλία επιθυμούν πραγματικά να ζήσουν εν ειρήνη, πρέπει η Αλβανία να παραμείνει δι΄ αμφότερα τα κράτη ένα "Νoli me Tangere" (="Μη μου άπτου") θέμα.*

Παρατηρήσεις
------------

Με τη συμφωνία αυτή και των δύο πλευρών στη πραγματικότητα διακηρύσσεται η ανάγκη τήρησης ενός "Status Quo" για την Αλβανία ή όπως συνηθίζονταν να λέγεται στη διπλωματία της τότε περιόδου ή "πολιτική της ανιδιοτέλειας" ("πολιτίκ ντεσιντερσεμάν") και της υπόσχεσης απραξίας ("Promessa di non Fare").

Θα πρέπει να λαμβάνεται υπόψη ότι παρόμοιο αντικείμενο συνεννοήσεων και συζητήσεων επί του Αλβανικού Ζητήματος είχαν και οι συμφωνίες των Μακεδονικών μεταρρυθμίσεων: Πρόγραμμα Βιέννης το 1902, Πρόγραμμα Μυρστέγκ το 1903, καθώς και η Σύσκεψη Ντέσσιο του 1907.

Και η Αυστρία και η Ιταλία χαρακτηρίζονταν τότε Μεγάλες Δυνάμεις.

Σημειώσεις
----------

* (¹) Αμπατσία είναι το ιταλικό όνομα της σημερινής Κροατικής πόλης, πρώην Γιουγκοσλαβικής και πρώην Αυστριακής, Οπατίγια.

Πηγές
-----

* Χαραλ. Νικολάου "Διεθνείς Συνθήκες" σ.177