recursal/SuperWikiNEXT-32B huggingface dataset:
Ο **Σον Τζέιμς** (αγγλικά: *Shawn James*, 23 Σεπτεμβρίου 1986) είναι Αμερικανός τραγουδιστής και τραγουδοποιός της folk, blues και soul μουσικής. Περισσότερο είναι γνωστός για τη σόλο καριέρα του, αλλά και για τη συμμετοχή του στο συγκρότημα The Shapeshifters. Γεννήθηκε στο Σικάγο και πήγαινε σε τοπική πεντηκοστιανής εκκλησίας, τραγούδωντας κιόλας στη χωροδία. Επίσης, κατά την περίοδο του λυκείου του έκανε μαθήματα φωνητικής.

Ο Τζέιμς ξεκίνησε να ασχολείται επαγγελματικά με τη μουσική εργαζόμενος ως τεχνικός ήχου σε διάφορα μουσικά στούντιο. Το 2012, εκείνος και η σύζυγός του, μετακόμίσαν από το Τενεσί με προορισμό το Αρκάνσας, για να ακολουθήσει πλήρως την καριέρα του μουσικού. Εκεί ξεκίνησε να ερμηνεύει σε διάφορα μέρη, ενώ άρχισε να ηχογραφεί και τα δικά του τραγούδια. Την ίδια χρονιά κυκλοφόρησε μόνος του το *Shadows*. Το 2013, δημιούργησε τους Shawn James & The Shapeshifters, με τους οποίους 3 στούντιο άλμπουμ, ένα live, χωρίς να αφήσει τη σόλο καριέρα του, κυκλοφορώντας κι άλλα τρια στούντιο άλμπουμ. 

Η στιγμή που πρωτοαπέκτησε δημοτικότητα ήταν όταν διασκεύασε το κομμάτι του A. A. Bondy "American Hearts", ανεβάζοντας το στο Reddit. Αργότερα, τραγούδια του ακούστηκαν σε διάφορες τηλεοπτικές σειρές όπως το *Reckless* και το *Shameless*. Περισσότερη δημοτικότητα έλαβε, όταν το τραγούδι του "Through the Valley", συμεπριλήφθηκε στη μουσική του βιντεοπαιχνιδιού του PlayStation 4, *The Last of Us Part II*, ξεπερνώντας τις 3 εκατομμύρια θέασεις στο Spotify, στο Ηνωμένο Βασίλειο.

Δισκογραφία
-----------

### Σόλο δίσκοι

* Shadows (2012)
* Deliverance (2014)
* On the Shoulders of Giants (2016)
* Live at the Heartbreak House (2018)
* The Dark & The Light (2019)

### Με τους The Shapeshifters

* The Wolf (2013)
* The Bear (2013)
* The Hawk (2014)
* The Covers (2014)
* The Gospel According To Shawn James & The Shapeshifters (2017)

Παραπομπές
----------

1. ↑  «Shawn James solo bio». Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 4 Ιουλίου 2018. Ανακτήθηκε στις 7 Ιουνίου 2018.
2. 1 2  Hall, Mary (April 12, 2017). «Passionate, raw sound brings Bourbonnais musician national recognition». *The Daily Journal*.. Ανακτήθηκε στις 7 June 2018.
3. ↑  Bartholomew, Dustin (October 28, 2015). «Video of local musician Shawn James singing in a wolf sanctuary goes viral». *Fayetteville Flyer*.. Ανακτήθηκε στις 7 June 2018.
4. ↑  «Music by Shawn James». *Tunefind*. Ανακτήθηκε στις 26 Ιουλίου 2018.
5. ↑   *"Shameless" Love Songs (In the Key of Gallagher) (TV Episode 2015)*, ανακτήθηκε στις 26 July 2018
6. ↑  Imms, Jason (7 Δεκεμβρίου 2016). «The Last of Us Part 2 Trailer Track Reaches No. 1 on UK Spotify Viral 50 Chart». *GameSpot*. Ανακτήθηκε στις 26 Ιουλίου 2018.
7. ↑  Kain, Erik. «What 'The Last of Us 2' Reveal Trailer Tells Us About Naughty Dog's New Game». *Forbes*.. Ανακτήθηκε στις 26 July 2018.
8. ↑  «Spotify's Top 10 most viral tracks». *Fox News Business*. 20 Δεκεμβρίου 2016. Ανακτήθηκε στις 7 Ιουνίου 2018.
9. ↑  «Shawn James». *AllMusic*. Ανακτήθηκε στις 7 Ιουνίου 2018.

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
--------------------

* Επίσημος ιστότοπος
* Shawn James at Bandcamp
Το **σουρεαλιστικό χιούμορ** (που ονομάζεται επίσης **σουρεαλιστική κωμωδία**, **παράλογο χιούμορ** ή **παράλογη κωμωδία**) είναι μια μορφή χιούμορ που βασίζεται σε σκόπιμες παραβιάσεις της αιτιώδους λογικής, παράγοντας έτσι γεγονότα και συμπεριφορές που είναι προφανώς παράλογες. Οι απεικονίσεις του σουρεαλιστικού χιούμορ τείνουν να περιλαμβάνουν παράξενες αντιπαραθέσεις, ανακολουθίες, μη-συνέπειες, παράλογες ή παράλογες καταστάσεις και εκφράσεις ανοησίας.

Το σουρεαλιστικό χιούμορ αναπτύχθηκε από τον υπερρεαλισμό, ένα πολιτιστικό κίνημα που αναπτύχθηκε τον 20ό αιώνα από Γάλλους και Βέλγους καλλιτέχνες, οι οποίοι απεικόνιζαν εκνευριστικές και παράλογες σκηνές, ενώ ανέπτυξαν τεχνικές που επέτρεπαν στο ασυνείδητο μυαλό να εκφραστεί. Το ίδιο το κίνημα προοιωνίστηκε από Άγγλους συγγραφείς του 19ου αιώνα, κυρίως από τον Lewis Carroll και τον Edward Lear. Το χιούμορ της σουρεαλιστικής κωμωδίας προκύπτει από την ανατροπή των προσδοκιών του κοινού, δίνοντας έμφαση στη γελοιότητα και το απίθανο μιας κατάστασης, έτσι ώστε η διασκέδαση να βασίζεται σε μια απρόβλεπτη κατάσταση που διαχωρίζεται από τη λογική ανάλυση της κατάστασης.

Παραπομπές
----------

1. 1 2  Stockwell, Peter (Νοεμβρίου 2016). *The Language of Surrealism*. σελ. 177. ISBN 9781137392190. [*νεκρός σύνδεσμος*]
Το περιφερειακό, ανοιχτότερου χρωματισμού ξύλο λέγεται ***σομφό***.
**Σομφό ξύλο** (*sapwood*) είναι το εξωτερικό μέρος του ξυλώματος στον κορμό των δέντρων, που έχει συνήθως ανοιχτότερο χρώμα από το κεντρικό τμήμα. Βρίσκεται μεταξύ του κεντρικού τμήματος του κορμού, του *εγκάρδιου ξύλου* και του κάμβιου.

Το ξύλο αυτό είναι το *λειτουργικό τμήμα* όταν βρίσκεται ακόμα στο ζωντανό δένδρο και συμμετέχει σε όλες τις λειτουργίες του. Σε ένα ζωντανό δένδρο, το σομφό ξύλο είναι υπεύθυνο αφενός μεν για τη μεταφορά νερού και θρεπτικών συστατικών (sap) από τις ρίζες στα ανώτερα μέρη του δένδρου (κλαδιά, φύλλα), και αφετέρου, για τη σύνθεση και την αποθήκευση των βιοχημικών (biochemicals) του δένδρου.

Παραπομπές
----------

1. ↑
2. ↑
3. ↑  «Αρχειοθετημένο αντίγραφο» (PDF). Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο (PDF) στις 22 Σεπτεμβρίου 2020. Ανακτήθηκε στις 3 Σεπτεμβρίου 2020.
Η **Ιεραρχική δρομολόγηση** αναφέρεται σε ετερογενή δίκτυα επικοινωνιών, δηλαδή σε δίκτυα με ασύρματους και ενσύρματους κόμβους. Τα πλεονεκτήματα της ιεραρχικής δρομολόγησης εντοπίζονται ως προς την επεκτασιμότητα και την οικονομική επικοινωνία. Για την ενεργειακά οικονομική δρομολόγηση, τα πρωτόκολλα αυτού του είδους χρησιμοποιούνται στα «ασύρματα δίκτυα αισθητήρων». Οι κόμβοι υψηλής ενέργειας χρησιμοποιούνται για την επεξεργασία και την προώθηση των δεδομένων, ενώ αντίθετα οι κόμβοι χαμηλής ενέργειας χρησιμοποιούνται για μετρήσεις. Έχει αποδειχθεί ότι η ιεραρχική δρομολόγηση συμβάλλει ουσιωδώς όχι μόνο στην επεκτασιμότητα του δικτύου επικοινωνίας, αλλά και στην επεκτασιμότητα της διάρκειας ζωής του.

Τα πρωτόκολλα ιεραρχικής δρομολόγησης τα οποία παρουσιάζουν κάποιο ιδιαίτερο ενδιαφέρον ποικίλουν. Ωστόσο, κάποια από αυτά είναι το πρωτόκολλο «**Small Minimum Energy Communication Network**», το οποίο είναι σε θέση να υπολογίσει ένα ενεργειακά οικονομικό υποδίκτυο, το οποίο εγγυάται τα μονοπάτια ελάχιστου κόστους και τις οικονομικές μεταδόσεις. Ενώ, το πρωτόκολλο «**Self Organizing Protocol**» το οποίο έχει την ικανότητα της αυτό-οργάνωσης, μπορεί να χρησιμοποιηθεί σε ετερογενή δίκτυα.

Πηγές
-----

1. ↑  ΑΝΑΓΝΩΣΤΟΠΟΥΛΟΥ ΦΩΤΕΙΝΗ, ΜΑΚΡΗΣ ΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΟΣ. «ΑΣΥΡΜΑΤΟ ΔΙΚΤΥΟ ΑΙΣΘΗΤΗΡΩΝ ΓΙΑ ΤΗΝ ΠΑΡΑΚΟΛΟΥΘΗΣΗ ΠΕΡΙΒΑΛΛΟΝΤΙΚΩΝ ΜΕΓΕΘΩΝ».
Ο **Γοδεφρείδος Α΄ της Κάτω Λωρραίνης** (πέθανε το 964) ήταν κόμης του Αινώ (958 - 964) και μαργράβος της Κάτω Λωρραίνης (959 - 964) από τότε που διαιρέθηκε το δουκάτο από τον δούκα Μπρούνο, ο οποίος παρέμεινε δούκας έως τον θάνατό του (965). 

Ήταν γιος του Γοδεφρείδου, κόμητα του Παλατινάτου της Λοθαριγγίας, και της Ερμεντρούδης. Καταγόταν σε βαθμό 6ης γενεάς από τον Καρλομάγνο. Το 958 ο Μπρούνο κατέστειλε την επανάσταση του κόμητα Ρέγκιναρ Γ΄ του Αινώ, τον οποίο εξόρισε δίνοντας την κομητεία του στον Γοδεφρείδο. Την επόμενη χρονιά η Λωρραίνη διασπάστηκε ώστε να μπορεί να διοικηθεί καλύτερα και να έχει καλύτερη άμυνα απέναντι στους εχθρούς: το κάτω τμήμα δόθηκε στον Ρίχαρ, το άνω στον Φρειδερίκο. 

Συνόδευσε στην Ιταλία τον ξάδελφο του αυτοκράτορα, Όθωνα Α΄, στη Ρώμη για να αντιμετωπίσει τον σφετεριστή Αδαλβέρτο, όπου πέθανε από επιδημία. Ο αυτοκράτορας έστεψε μετά τον θάνατο του διάδοχό του τον Ρίχαρ της Κάτω Λωρραίνης.

  


|  |
| --- |
| Γοδεφρείδος Α΄ της Κάτω Λωρραίνης **Οίκος των Ματφριδιδών** **Θάνατος:** 5 Αυγούστου 964 |
| Βασιλικοί τίτλοι |
| ΠροκάτοχοςΜπρούνο ο ΜέγαςΩς **Δούκας της Λωρραίνης** | **Δούκας της Κάτω Λωρραίνης**959-964 | ΔιάδοχοςΡίχαρ |

|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
| Καθιερωμένοι όροι | 
* VIAF: 80462625
* GND: 136053114

 |

 |
Το **Ιεράκιο** *(Hieracium)* είναι γένος Αγγειόσπερμων Δικοτυλήδονων φυτών το οποίο ανήκει στη τάξη Αστερώδη ή Σύνανδρα, στην οικογένεια Σύνθετα (*Compositae*). Το γένος περιλαμβάνει πολλά είδη (700 έως 1.000 και πλέον, σύμφωνα με ορισμένους ερευνητές, 200 σύμφωνα με άλλους) πολύμορφων,τριχωτών συνήθως, πολυετών ποωδών φυτών,τα οποία απαντούν στις εύκρατες περιοχές όλης της υδρογείου εκτός από την Αυστραλία. Συναντώνται στην Ευρώπη, δυτική Ασία, βορειοδυτική Αφρική και στην βόρεια Αμερική. Ο βλαστός, τα φύλλα, τα άνθη και ο καρπός καλύπτονται συνήθως από γκριζωπό ή λευκό χνούδι.

Είδη
----

Λίγα μόνο είδη καλλιεργούνται ως καλλωπιστικά γιατί ξεφεύγουν γρήγορα από τον έλεγχο και γίνονται ζιζάνια. Ως πιο δημοφιλή καλλωπιστικά του είδους θεωρούνται τα είδη Ιεράκιο η πιλοσέλλα (*H. pilosella*) φυτό με σταχτόχρωμα τρίχωμα φύλλα και κεφάλια με χρώμα κίτρινο του λεμονιού. Το Ιεράκιο το πορτοκαλόχρουν, Ιεράκιο το υποπορτοκαλί, (*H. aurantiacum*) με κεφάλια με ζωηρό κίτρινο-κόκκινο χρώμα σαν φλόγα, το *H. villosum* που καλύπτεται με αργυρόχρωμο τρίχωμα και έχει μεγάλα λαμπερά κίτρινα κεφάλια. Τα είδη Ιεράκιο η πιλοσέλλα *(H. pilosella)*, Ιεράκιο το πορτοκαλόχρουν, Ιεράκιο το υποπορτοκαλί, (*H. aurantiacum*), Ιεράκιο το κοινό (*H. vulgatum*) είναι πολύ διαδεδομένα ζιζάνια. Επίσης χαρακτηριστικοί αντιπρόσωποι του γένους είναι τα είδη Ιεράκιο το λευκανθές (*H. albiflorum*) με λευκά άνθη και φύλλα που σχηματίζουν ροζέτα στη βάση των βλαστών και το Ιεράκιο το κοινό (*H. vulgatum*) τα λεπτά φύλλα του οποίου έχουν μεγαλύτερο μήκος στη βάση και μικραίνουν προς την κορυφή. Στην Ελλάδα απαντούν τα 44 αυτοφυή είδη τα οποία είναι ζιζάνια χωρίς ιδιαίτερη σημασία.
Το Ιεράκιο η πιλοσέλλα *(Hieracium pilosella)* συμβάλλει στην καταπολέμηση της γρίπης, της διάρροιας και ασθενειών του ήπατος.

Ετυμολογία
----------

Σύμφωνα με μια εκδοχή το όνομα του γένους ετυμολογείται από τη λέξη ιεράξ (γεράκι) επειδή οι αρχαίοι πίστευαν ότι το αρπακτικό αυτό πτηνό δυνάμωνε την όραση του τρώγοντας το βλαστό του.

Παραπομπές
----------

1. ↑  Πάπυρος Λαρούς Μπριτάνικα
2. ↑  Τα αρωματικά και φαρμακευτικά φυτά της Φλώρινας[*νεκρός σύνδεσμος*]
3. ↑  Ιεράκιο, Υγεία Online

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
--------------------

|  |  |
| --- | --- |
| Commons logoCommons logo | Τα Wikimedia Commons έχουν πολυμέσα σχετικά με το θέμα   **Ιεράκιο** |
Συντεταγμένες: 48°51′12″N 37°37′30″E﻿ / ﻿48.85333°N 37.62500°E﻿ / 48.85333; 37.62500

Το **Σλοβιάνσκ** ή **Σλαβιάνσκ** (ουκρανικά: Слов'янськ, ρωσικά: Славянск) είναι πόλη στην ανατολική Ουκρανία, στην περιφέρεια Ντονέτσκ. Η πόλη το 2012 είχε 117.994 κατοίκους.

Ιστορία
-------

Το 1676 ένα οχυρό το οποίο ονομάστηκε Τορ κτίστηκε στη συμβολή των ποταμών Καζένιι Τόρεντς και Σουκχίι Τόρεντς, οι οποίοι σχηματίζουν τον ποταμό Τόρετς, ενός παραποτάμου του Ντονέτς. Σύντομα μια πόλη αναπτύχθηκε δίπλα στο οχυρό. Η πόλη άρχισε να παράγει αλάτι από τις κοντινές αλμυρές λίμνες και η παραγωγή αλατιού έγινε η κύρια τοπική οικονομία. Η παραγωγή έγινε αντιπαραγωγική τον 18ο αιώνα και σταμάτησε το 1782. Το 1784 η πόλη ονομάστηκε Σλοβιάνσκ.

Στις 12 Απριλίου 2014, κατά τη διάρκεια της κρίσης μετά τις αναταραχές στην Ουκρανία που οδήγησαν στην απομάκρυνση του φιλορώσου προέδρου Βίκτορ Γιανουκόβιτς, κουκουλοφόροι άντρες με στρατιωτικό εξοπλισμό και αλεξίσφαιρα γιλέκα κατέλαβαν κυβερνητικά κτίρια στη πόλη. Στις 13 Απριλίου υπήρξαν αναφορές για μάχες ανάμεσα σε ενόπλους και Ουκρανούς στρατιώτες, με νεκρούς και στις δύο πλευρές. Ο ουκρανικός στρατός επιτέθηκε στο Σλοβιάνσκ στις 2 Μαΐου 2014 και κατάφερε να ανακαταλάβει τη μισή πόλη. Στις 5 Ιουλίου 2014, οι αποσχιστές αποχώρησαν από το Σλοβιάνσκ.

Παραπομπές
----------

1. ↑  www.slavrada.gov.ua?view=council.golova.
2. ↑  www.ukrstat.gov.ua/druk/publicat/kat\_u/2017/zb/06/zb\_chnn\_0117pdf.zip.
3. ↑  Rachkevych, Mark (12 April 2014). «Armed pro-Russian extremists launch coordinated attacks in Donetsk Oblast, seize buildings and set up checkpoints». *Kyiv Post*. .
4. ↑  «Ukraine crisis: Casualties in Sloviansk gun battles». BBC News. 13 Απριλίου 2014.
5. ↑  «Ukraine Army Launches 'Anti-Terror' Operation». Sky News via Yahoo! News. 13 Απριλίου 2014.
6. ↑  «Ukraine crisis: Government forces in Sloviansk offensive». BBC. 2 Μαΐου 2014. .
7. ↑  «Ukraine President Poroshenko hails 'turning point'». *BBC*.. Ανακτήθηκε στις 6 July 2014.

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
--------------------

|  |  |
| --- | --- |
| Commons logoCommons logo | Τα Wikimedia Commons έχουν πολυμέσα σχετικά με το θέμα   **Σλοβιάνσκ** |

* (Ρωσικά)/(Ουκρανικά)/(Αγγλικά) Επίσημη ιστοσελίδα

  


|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
| Καθιερωμένοι όροι | 
* WorldCat
* VIAF: 138379421
* LCCN: n81003263
* NKC: ge903927

 |

 |
Η **γνωσολογία** (επίσης **επιστημολογία**, **γνωσιθεωρία** και **γνωσοθεωρία**) είναι κλάδος της φιλοσοφίας που μελετάει την ουσία, τις μορφές, τις πηγές, τις δυνατότητες, την αξία και τα όρια της αληθινής γνώσης του εξωτερικού κόσμου και του Εγώ. Αποσπάστηκε ως αυτοτελής επιστήμη στα μέσα του 19ου αιώνα, αποσπώντας από τη μεταφυσική το γνωσιολογικό πρόβλημα. Σήμερα με τον όρο γνωσιολογία εννοείται ο κλάδος της επιστημολογίας που ασχολείται πιο συγκεκριμένα με το ερώτημα ποια είναι η *πηγή εγκυρότητας* της γνώσης, ενώ η επιστημολογία γενικότερα ασχολείται με το σύνολο των φιλοσοφικών προβλημάτων σχετικά με τη γνώση. Προεπιστημονικά, και επίσης στο πλαίσιο της αρχαίας ελληνικής φιλοσοφίας, η γνωσιολογία θεωρείται ότι είναι ευρύτερος κλάδος σε σχέση με την επιστημολογία και ότι η τελευταία ασχολείται με μια κλάση μόνο γνώσεων, τις επιστημονικές γνώσεις, δηλαδή τις γνώσεις που μπορεί να έχει ο άνθρωπος με επαρκή (για τα μέτρα της επιστήμης) βεβαιότητα και εγκυρότητα.

Κατευθύνσεις της γνωσιολογίας είναι : ο εμπειρισμός, ο εμπειριοκριτικισμός, ο ιδεαλισμός, ο κριτικισμός, ο φαινομεναλισμός, ο θετικισμός, ο πραγματισμός, ο ρεαλισμός, ο σκεπτικισμός και η αισθησιαρχία. Όλα τα παραπάνω ρεύματα διαμορφώθηκαν από τη διαφορετική εξήγηση που δίνουν στο πρόβλημα της πηγής της γνώσης.

Η υλιστική γνωσιολογία ξεκινάει από το αξίωμα ότι τα αντικείμενα, τα πράγματα, τα σώματα υπάρχουν έξω και ανεξάρτητα από εμάς, δηλαδή ότι είναι εικόνες του εξωτερικού κόσμου. Η ιδεαλιστική φιλοσοφία υποστηρίζει ότι η γνώση είναι αντανάκλαση της "ιδέας" (αντικειμενικός ιδεαλισμός), ότι τα αντικείμενα δεν είναι παρά συμπλέγματα αισθημάτων (υποκειμενικός ιδεαλισμός) και ότι είναι αδύνατον να γνωρίσουμε τον κόσμο (αγνωστικισμός).

Ιδιαίτερο πρόβλημα αποτελεί η σχέση της γνωσιολογίας με την λογική. Μερικοί εντάσσουν τη δεύτερη στην πρώτη και άλλοι αντικαθιστούν την τυπική λογική με τη γνωσιολογία, η οποία ασκεί ένα είδος κριτικής στη λογική (Μεταλογική). Για άλλους όμως η τυπική λογική είναι ανεξάρτητη επιστήμη και συνεπώς δε συγχέεται με τη γνωσιολογία.

Υπήρξαν αμοιβαίες επιδράσεις στις σχέσεις γνωσιολογίας και ειδικών επιστημών. Οι φυσικές επιστήμες επηρέασαν τις γνωσιολογικές θέσεις και βασικές μεθοδολογικές έννοιες αλλά και η γνωσιολογία συνετέλεσε ώστε οι επιμέρους επιστήμες να συνειδητοποιήσουν τα όριά τους, τις αμοιβαίες σχέσεις τους και είναι προσεκτικές στη χρήση ορισμένων μεθοδολογικών αρχών και εννοιών. Τέλος, η γνωσιολογία καταλήγει σε Επιστημολογία, ασχολούμενη με μια ταξινόμηση των επιστημών ενώ κατατοπίζει πάνω στη μεθοδολογία τους και τις μεθοδολογικές τους επιδράσεις.

Παραπομπές
----------

1. ↑  Αθήνα 1980, Αστήρ, Λεξικό Φιλοσοφικών Όρων, Αγησίλαος Σπ.Ντόκας, Γνωσιολογία
2. ↑  Αθήνα 1963, Εκδόσεις Κ.Αναγνωστίδη, Πλήρες Μικρό Φιλοσοφικό Λεξικό, Μ.Ροζενταλ - Π.Γιουντιν
3. ↑  Αθήνα, 1982, Εκδόσεις Φελέκη, Φιλοσοφικό Λεξικό, Σ.Γκίκα, Γνωσιολογία

  


|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
| Καθιερωμένοι όροι | 
* WorldCat
* LCCN: sh85072732
* GND: 4070914-0
* NDL: 00568521
* NKC: ph116428

 |

 |
Η **Ιερακώμη** ήταν αρχαία ελληνική πόλη της Λυδίας της Μικράς Ασίας.

Βρισκόταν στα ανατολικά του ποταμού Ύλλου (ή Φρυγίου) και μεταξύ των πόλεων της Υρκανίδος και των Θυατείρων. Η πόλη ανήκε στο κοινό της Εφέσου.

Τόσο στην Ιερακώμη, όσο και στα γειτονικά Ύπαιπα και την Υρκανίδα, είχαν εγκατασταθεί Πέρσες άποικοι, κυρίως στην εποχή του Κύρου Α΄ με προέλευση την Υρκανία της βορείου Περσίας. Από εδώ και στο εξής η λυδική πεδιάδα θα ονομαζόταν *Υρκάνιον πεδίον*. Το όνομα δηλώνει την ιερή κωμόπολη και την έλαβε λόγω των ιερών που έκτισαν εκεί οι Πέρσες μάγοι. Δεν αποκλείεται να ιδρύθηκε κατά την ελληνιστική περίοδο. Όπως και στις γύρω *κατοικίες* έτσι και εδώ εγκαταστάθηκαν Μακεδόνες άποικοι. 

Ο περιηγητής Παυσανίας αναφέρει ως αυτόπτης μάρτυρας την τελετή μέσα σε ένα ιερό των Περσών μάγων: το κάθε ιερό είχε ένα δωμάτιο, στο οποίο υπήρχε βωμός με τέφρα ασυνήθιστου χρώματος από πάνω του. Ο κάθε μάγος -με περσική τιάρα στο κεφάλι- εναπέθετε τα ξύλα πάνω στην τέφρα και μέσα από βιβλίο επικαλείτο κάποια θεότητα σε περσική γλώσσα. Με αυτόν τον τρόπο τα ξύλα άναβαν φωτιά από μόνα τους. 

Ο Ρωμαίος αυτοκράτωρ Τιβέριος τη μετονόμασε σε **Ιεροκαισάρεια**, ενώ ο Πλίνιος την αναφέρει ως *Caesarea*.

Παραπομπές
----------

1. ↑  Παυσανίου Ελλάδος Περιήγησις Ηλειακών Α΄ 27,5-6: καὶ ἄλλο ἐν Λυδίᾳ θεασάμενος οἶδα διάφορον μὲν θαῦμα ἢ κατὰ τὸν ἵππον τὸν Φόρμιδος, μάγων μέντοι σοφίας οὐδὲ αὐτὸ ἀπηλλαγμένον. ἔστι γὰρ Λυδοῖς ἐπίκλησιν Περσικοῖς ἱερὰ ἔν τε **Ἱεροκαισαρείᾳ** καλουμένῃ πόλει καὶ ἐν Ὑπαίποις, ἐν ἑκατέρῳ δὲ τῶν ἱερῶν οἴκημά τε καὶ ἐν τῷ οἰκήματί ἐστιν ἐπὶ βωμοῦ τέφρα: χρόα δὲ οὐ κατὰ τέφραν ἐστὶν αὐτῇ τὴν ἄλλην. [6] ἐσελθὼν δὲ ἐς τὸ οἴκημα ἀνὴρ μάγος καὶ ξύλα ἐπιφορήσας αὖα ἐπὶ τὸν βωμὸν πρῶτα μὲν τιάραν ἐπέθετο ἐπὶ τῇ κεφαλῇ, δεύτερα δὲ ἐπίκλησιν ὅτου δὴ θεῶν ἐπᾴδει βάρβαρα καὶ οὐδαμῶς συνετὰ Ἕλλησιν: ἐπᾴδει δὲ ἐπιλεγόμενος ἐκ βιβλίου: ἄνευ τε δὴ πυρὸς ἀνάγκη πᾶσα ἁφθῆναι τὰ ξύλα καὶ περιφανῆ φλόγα ἐξ αὐτῶν ἐκλάμψαι.

Πηγές
-----

* Παυσανίου Ελλάδος περιήγησις, Ηλειακών Α΄.
* Johann Gustav Droysen Ιστορία των Επιγόνων του Μεγάλου Αλεξάνδρου, εκδ. ελεύθερη σκέψις.
Γνεύσιος
Ο **γνεύσιος** (αγγλικά: *gneiss*) είναι ευρέως διαδεδομένο πέτρωμα που προέρχεται από υψηλού βαθμού περιφερειακή μεταμόρφωση πετρωμάτων.

Δεν είναι διαπιστωμένη η ακριβής ετυμολογία του όρου «γνεύσιος». Κατά μία εκδοχή προέρχεται από το ρήμα της παλαιάς γερμανικής γλώσσας *gneisto*, που σημαίνει «σπινθηρίζω», λόγω των λάμψεων του πετρώματος σε άμεσο φωτισμό. και σε παλαιά αγγλικά "fyrgnāst".Κατ' άλλη, ατεκμηρίωτη εκδοχή ο όρος προέρχεται από τη σαξωνική και αποδίδει το άχρηστο υλικό ενός μεταλλείου (σκωρία).

Χαρακτηριστικό των γνευσίων είναι η εναλλαγή ανοιχτόχρωμων και σκουρόχρωμων ζωνών, και οι δύο από πυριτικά ορυκτά. Αυτό που περισσότερο χαρακτηρίζει τους γνευσίους είναι αυτή η χαρακτηριστική υφή τους παρά η ορυκτολογική τους σύσταση. Η υφή αυτή είναι χαρακτηριστική της μεταμόρφωσης υψηλών θερμοκρασιών (600 - 700ο C) και ανάλογων πιέσεων. Οι κρύσταλλοι των ορυκτών δεν λαμβάνουν φυλλώδη μορφή αλλά περισσότερο κοκκώδη. Από ορυκτολογική άποψη οι γνεύσιοι συνίστανται κυρίως από νατριούχους και καλιούχους αστρίους, χαλαζία και συμμετέχουν επίσης μαρμαρυγίες (κυρίως μοσχοβίτης και βιοτίτης) και αμφίβολοι (κυρίως κεροστίλβη), ενώ ενίοτε συναντάται και γραφίτης. Ανάλογα με το αρχικό πέτρωμα από το οποίο προήλθαν χαρακτηρίζονται ως γρανιτικοί, διοριτικοί, σχιστολιθικοί, κτλ. Αν το πρωτογενές πέτρωμα ήταν πυριγενές, οι γνεύσιοι χαρακτηρίζονται ως **ορθογνεύσιοι**, ενώ αν ήταν ιζηματογενές, τότε χαρακτηρίζονται ως **παραγνεύσιοι**.

Οφθαλμώδης γνεύσιος, Ρίο ντε Τζανέιρο, Βραζιλία
Μια ιδιαίτερη παραλλαγή του γνευσίου ονομάζεται **οφθαλμώδης γνεύσιος** (διεθνώς augengneiss, από τις λέξεις "augen" (γερμ. *οφθαλμοί*) και gneiss). Σε αυτούς εμφανίζονται μεγάλοι ανοιχτόχρωμοι φαινοκρύσταλλοι αστρίων (κυρίως μικροκλινούς) σε φακοειδές σχήμα μέσα στις σκοτεινές ζώνες, δίνοντας την εντύπωση ενός ανοικτού οφθαλμού.

Ο γνεύσιος χρησιμοποιείται ως οικοδομικό υλικό (κατασκευή βάθρων, πλακών επίστρωσης αλλά και προσόψεων κτηρίων κτλ). 

Απαντάται σε πολλά σημεία του πλανήτη. Στην Ελλάδα ανευρίσκεται στην Τήνο, τη Δήλο και αρκετές περιοχές της Βόρειας Ελλάδας.

Πηγές, Παραπομπές
-----------------

1. ↑  Etymology online
2. ↑  Merriam-Webster Dictionary
3. ↑  Georgia State University
4. ↑  The free Dictionary
5. ↑  Springerlink[*νεκρός σύνδεσμος*]: Scott B. Smithson, Donald J. Murphy and Robert S. Houston, *Development of an augen gneiss terrain* στο "Contributions to Mineralogy and Petrology", Αύγ. 1971
6. ↑  «Yahoo Education». Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 21 Μαρτίου 2007. Ανακτήθηκε στις 7 Απριλίου 2010.
Άγκυρα τύπου "Half Admiral" σε χρήση παλαιότερα ως ιερή άγκυρα.
Ο όρος **ιερή άγκυρα** αφορά ονομασία άγκυρας πλοίου με περισσότερο ναυτικό λαογραφικό χαρακτήρα και όχι κάποιο εξειδικευμένο τύπο άγκυρας. Αποδίδεται στη τελευταία άγκυρα του πλοίου που έχει μείνει προς πόντιση για τη σωτηρία του. Περισσότερο εκφραστική είναι η γαλλική απόδοση του όρου: "ancre de miséricorde" (= "άγκυρα του ελέους" ή "άγκυρα του οικτιρμού").

Η ιερή άγκυρα είναι συνήθως η "αμοιβή" άγκυρα (σπέαρ) που βρίσκεται στο πλοίο η οποία απομένει προς πόντιση όταν το πλοίο έχει μείνει έρμαιο των κυμάτων μετά την απώλεια (κοπή) των αγκυρών του ή όταν αυτές ξεσέρνουν στο βυθό και που πλευρισμένο πλέον από τα κύματα και τον άνεμο κινδυνεύει να προσαράξει ή να συντριβεί, από την υπήνεμη πλευρά του, σε βραχώδη ακτή. Τότε το πλοίο αγωνιζόμενο να κρατηθεί αγκυροβολημένο ποντίζει την "ιερή άγκυρα". Στην ελληνική ναυτική δημώδη γλώσσα λέγεται και "σπεράντζα".
**Η σκαπάνη του μοναχού** κινεζικά: 月牙铲 παραδοσιακά κινέζικα: 月牙鏟‎, που στα αγγλικά ονομάζεται Shaolin Spade/Monk's spade, είναι ένα κινεζικό όπλο/εργαλείο που αποτελείται από έναν μακρύ κοντάρι με μια επίπεδη λεπίδα σαν φτυάρι στο ένα άκρο και μια μικρότερη λεπίδα ημισελήνου στο άλλο. Καμία λεπίδα δεν σχεδιάστηκε για να ακονιστεί. Στην Αρχαία Κίνα, οι βουδιστές μοναχοί μετέφεραν συχνά σκαπάνες (φτυάρια) μαζί τους όταν ταξίδευαν. Αυτό εξυπηρετούσε δύο σκοπούς: αν έβρισκαν ένα πτώμα στο δρόμο, θα μπορούσαν να το θάψουν σωστά όπως προέβλεπαν οι βουδιστικές τελετές καθώς και θα μπορούσε να χρησιμοποιηθεί σαν όπλο αυτοάμυνας εναντίων ληστών. Η ημισέληνος σχεδιάστηκε ως άμυνα ενάντια σε μικρούς έως μεσαίου μεγέθους θηρευτές όπως άγρια σκυλιά και λεοπαρδάλεις. Ο προβλεπόμενος τρόπος χρήσης της ήταν να μπορεί να κρατάει από τον λαιμό το ζώο στο έδαφος και αν χρειαζόταν να το σπρώξει μακριά. Με την πάροδο του χρόνου, τα εργαλεία αυτά σχηματοποιήθηκαν ως όπλα που χρησιμοποιούνταν από τούς μοναχούς

*

βιβλιογραφικές αναφορές
-----------------------

* Holmes Welch, *The Practice of Chinese Buddhism 1900-1950*, Harvard University Press, 1973
Ο **Γιαννάκης Βύρας** ήταν αγωνιστής του 1821.

Βιογραφία
---------

Καταγόταν από το χωριό Κρινόφυτα του Νομού Αχαΐας. Πριν το ξέσπασμα της Επανάστασης αυτός και οι συντοπίτες του Αθανάσιος Φεφές, Σωτήριος Παπαδαίος και Αθανάσιος Κωστόπουλος συμμετείχαν σε ένα από τα πρώτα χτυπήματα εναντίων των Τούρκων στην περιοχή των Καλαβρύτων. Στις 16 Μαρτίου του 1821 μαζί και με άλλους αγωνιστές έστησαν ενέδρα στο Βοεβόδα των Καλαβρύτων Ιμπραήμ Αρναούτογλου κοντά στο χωριό Τουρλάδα, προκειμένου να τον εμποδίσουν να μεταβεί στην Τρίπολη και να ενημερώσει τον Καϊμακάμη Μεχμέτ Σαλήχ για την κινήσεις των Καλαβρυτινών οπλαρχηγών. Στη συμπλοκή που ακολούθησε σκότωσαν δύο μέλη της συνοδείας του Αρναούτογλου και ανάγκασαν τον ίδιο να γυρίσει πίσω στα Καλάβρυτα και να κλειστεί στον πύργο του.

Κατά τη διάρκεια του αγώνα υπηρέτησε ως Μπουλουξής επικεφαλής δηλαδή αρκετών άτακτων στρατιωτών και έλαβε μέρος σε πολλές μάχες, μεταξύ των οποίων αυτές των Καλαβρύτων, των Πατρών, της Τριπόλεως, της Ακράτας και άλλες όπου πολέμησε με πατριωτικό ζήλο και γενναιότητα.

Παραπομπές
----------

1. 1 2  Φ. Χρυσανθόπουλος 1858, σελ. 16 - 17.
2. ↑  Φ. Χρυσανθόπουλος 1888, σελ. 34.

Πηγές
-----

* Φώτιος Χρυσανθόπουλος, Απομνημονεύματα περί της Ελληνικής Επαναστάσεως, Αθήνα 1858.
* Φώτιος Χρυσανθόπουλος, Βίοι Πελοποννησίων ανδρών και των εξώθεν εις την Πελοπόννησον ελθόντων κληρικών, στρατιωτικών και πολιτικών των αγωνισαμένων τον αγώνα της επαναστάσεως, Τυπογραφείο Π. Δ. Σακελλαρίου, Αθήνα 1888.
* Βίρας Γιαννάκης, gerbesi.wordpress.com. Ανακτήθηκε: 12/04/2017
Ο **Γοδεγίσελος** (Λατινική γλώσσα : *Chilperikus*, πέθανε το 501), Συμβασιλέας της Βουργουνδίας (473 - 501) ήταν ο δεύτερος γιος του βασιλιά Γκουντέριχου. Την περίοδο 463 - 473 ήταν Συμβασιλέας στην Βουργουνδία μαζί με τον πατέρα του. Ο Γοδεγίσελος ήταν θείος και δάσκαλος της Αγίας Κλοτίλδης που παντρεύτηκε τον Βασιλιά των Φράγκων Κλόβις Α΄. Με την βοήθεια του Κλόβις Α΄ προσπάθησε να κατακτήσει ολόκληρο το Βασίλειο των Βουργουνδών από τον αδελφό του Γκουντομπάντ που είχε δολοφονήσει τους αδελφούς του Γκοντομάρ και Χιλπέριχο Β΄. 

Με την υπόσχεση ότι θα πληρώσει ετήσιο φόρο ο Κλόβις Α΄ δέχτηκε να βοηθήσει τον Γοδεγίσελο εναντίον του αδελφού του και βάδισε με τον στρατό του στην Βουργουνδία (500). Ο Γκουντομπάντ κάλεσε σε βοήθεια τον Γοδεγίσελο να τον αποκρούσει αλλά είδε έκπληκτος ότι έπρεπε να αντιμετωπίσει τόσο τον στρατό των Φράγκων όσο και τον αδελφό του. Οι δύο στρατοί συναντήθηκαν στην Ντιζόν, ο Γκουντομπάντ δραπέτευσε στην Αβινιόν και ο Γοδεγίσελος οπισθοχώρησε στην Βιέν. Ο Κλόβις Α΄ ακολούθησε τον Γκουντομπάντ στην Αβινιόν και ξεκίνησε να τον πολιορκεί, τον ανάγκασε τελικά να κλείσει ειρήνη και να του δώσει όρκο υποτέλειας. Ο Γκουντομπάντ ανέκαμψε ωστόσο την επόμενη χρονιά με την βοήθεια των Βησιγότθων (501), πολιόρκησε τον Γοδεγίσελο στην Βιέν και τον θανάτωσε, τον αντικατέστησε ο γιος του Γκουντομπάντ Σιγισμόνδος της Βουργουνδίας.

Παραπομπές
----------

1. ↑  Bachrach, Bernard S. (1972). Merovingian Military Organization, 481-751. U of Minnesota Press. σσ. 9–10

Πηγές
-----

* Bachrach, Bernard S. (1972). Merovingian Military Organization, 481-751. U of Minnesota Press.
* Reinhold Kaiser: Die Burgunder (= Kohlhammer-Urban-Taschenbücher. Bd. 586). Kohlhammer, Stuttgart 2004
Ο **Γιαννακός Καρόγλου** ήταν Έλληνας Μικρασιάτης αγωνιστής Επανάστασης του 1821 από τη Σμύρνη και ιδρυτής του Μικρασιατικού στρατιωτικού σώματος της Ιωνίου Φάλαγγος.

Βιογραφικά στοιχεία
-------------------

Ήταν Ταξίαρχος του ελληνικού στρατού. Ίδρυσε την *Ιωνική Φάλαγγα* (Ιώνιος Φάλαγξ ή Ιωνική Φάλαγξ), ένα από τα πρώτα σώματα του τακτικού στρατού των επαναστατημένων Ελλήνων, αποτελούμενη από Μικρασιάτες αγωνιστές. 

Το σώμα αριθμούσε 359 άνδρες ως επί το πλείστον Μικρασιάτες κυρίως από τη Σμύρνη, σύμφωνα με κατάλογο που συνέταξε ο ο ίδιος ο Καρόγλου όταν βρισκόταν στη Χίο τον Ιούνιο του 1828 - υπό τις διαταγές του Φαβιέρου.

Σκοπός της φάλαγγας, που ο οργανισμός της δημοσιεύθηκε στις 26 Ιουνίου του 1826, ήταν «η εις εν σώμα ένωσις των εις την ελευθέραν Ελλάδα ευρισκομένων και υπό διαφόρους αρχηγούς διεσπαρμένων Ιώνων κ.λ.π. δια να κατασταθώσιν ούτω χρησιμώτεροι εις τον υπέρ της ελευθερίας ιερόν ελληνικόν αγώνα». Η Ιωνική φάλαγγα από την αρχή της συγκρότησής της τέθηκε υπό την αρχηγία του Νικηταρά Σταματελόπουλου.

Έλαβε μέρος στη μάχη κατά του Ιμπραήμ στο Άστρος, στην εκστρατεία της Ρούμελης υπό τον Γεώργιο Καραϊσκάκη και στη νικηφόρα μάχη της Αράχοβας επαινούμενος για την ανδρεία που επέδειξε.

Ο Γιαννακός Καρόγλου το 1836 τιμήθηκε με το αριστείο του Αγώνα ως ανώτατη τιμητική διάκριση.

Παραπομπές
----------

1. ↑  www.enet.gr?i=issue.el.home&date=2013-03-24&s=istorika.
2. ↑  Η ΣΥΜΒΟΛΗ ΤΩΝ ΜΙΚΡΑΣΙΑΤΩΝ ΣΤΗΝ ΕΠΑΝΑΣΤΑΣΗ ΤΟΥ ΓΕΝΟΥΣ, enosivourlioton.gr
3. ↑  Εγκυκλοπαίδεια Πάπυρος Λαρούς Μπριτάννικα, τ.26
4. ↑  Μεγάλη Ελληνική Εγκυκλοπαίδεια" τομ.ΙΓ΄, σελ.402
Η **Σλονσκ Βρότσουαφ** (πολωνικά:*Śląsk Wrocław*) είναι πολωνικός επαγγελματικός σύλλογος καλαθοσφαίρισης, με έδρα το Βρότσουαφ. Τα γήπεδα που χρησιμοποιεί για τους εντός έδρας αγώνες της είναι τα: Χάλα Ορμπίτα (βασικό γήπεδο), Χάλα Στουλέτσια και Χάλα Κοσινιέρκα.

Ιστορία
-------

Από την ίδρυσή της το 1947, η Σλονσκ Βρότσουαφ είναι ο πιο αναγνωρίσιμος πολωνικός σύλλογος καλαθοσφαίρισης. Η ομάδα έχει κερδίσει το Πρωτάθλημα Πολωνίας 17 φορές μέχρι τώρα. Η πιο αναγνωρισμένη περίοδος της ιστορίας της Σλονσκ είναι η «Μεγάλη Εποχή της Σλονσκ», όταν η ομάδα κέρδισε πέντε τίτλους πρωταθλήματος στη σειρά (1998-2002). Οι περισσότερες από αυτές τις επιτυχίες πραγματοποιήθηκαν υπό τον Αντρέι Ούρλεπ, τον σχεδόν θρυλικό προπονητή της Σλονσκ. Στα πρόσφατα χρόνια, η Σλονσκ αντιμετώπισε σημαντικά οικονομικά προβλήματα που προκάλεσαν την έλλειψη αξιοπρεπών αποτελεσμάτων τα τελευταία 3 χρόνια.

Πριν από τη σεζόν 2006-07, ο σύλλογος προσέλαβε ξανά τον Ούρλεπ, το οποίο πιστεύεται ότι ήταν το πρώτο βήμα προς την ανάκτηση της κορυφαίας θέσης στο πρωτάθλημα.Το 2008 ο σύλλογος αντιμετώπισε μεγάλες οικονομικές δυσκολίες, με αποτέλεσμα την απόσυρση της ομάδας από την 1η κατηγορία.

Τη σεζόν 2015-16, επέστρεψε ξανά σε ευρωπαϊκή διοργάνωση, με τη συμμετοχή της στο Europe Cup.

Διακρίσεις
----------

* **Πρωτάθλημα Πολωνίας (18):**
	+ **Νικήτρια (18)**: 1965, 1970, 1977, 1979, 1980, 1981, 1987, 1991, 1992, 1993, 1994, 1996, 1998, 1999, 2000, 2001, 2002, 2022
	+ 2η θέση (6): 1963, 1964, 1972, 1978, 1989, 2004
	+ 3η θέση (14): 1960, 1966, 1967, 1969, 1971, 1973, 1974, 1982, 1985, 1986, 1990, 2003, 2007, 2008
* **1 Λίγκα (1):**
	+ **Νικήτρια (1):** 2012-13
* **Κύπελλο Πολωνίας (14):**
	+ 1957, 1959, 1972, 1973, 1977, 1980, 1989, 1990, 1992, 1997, 2004, 2005, 2014
* **Σούπερ Καπ Πολωνίας (2):**
	+ 1999, 2000

Δείτε επίσης
------------

* Σλονσκ Βρότσουαφ (ποδόσφαιρο)
* Σλονσκ Βρότσουαφ (χειροσφαίριση)

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
--------------------

* Επίσημος ιστότοπος
* Ομάδα μπάσκετ Extraleague

|  |  |
| --- | --- |
| εικονίδιο Καλαθοσφαίριση | Πύλη Καλαθοσφαίριση |

|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
| Καθιερωμένοι όροι | 
* VIAF: 8022147425869545040007

 |

 |
Ο **Γιαννάκης Καπούτσης** ήταν αγωνιστής της επανάστασης του 1821.

Βιογραφία
---------

Ήταν από την Μεγαλόπολη. Κατά την διάρκεια του αγώνα βρισκόταν δίπλα στον Παπαφλέσσα ως στρατιωτικός. Αναφορά στον Γιαννάκη Καπούτση κάνει ο Φώτιος Χρυσανθόπουλος ή Φωτάκος, πρώτος υπασπιστής του Θεόδωρου Κολοκοτρώνη, στο βιβλίο του "Βίοι Πελοποννησίων Ανδρών και των Έξωθεν εις την Πελοπόννησον ελθόντων κληρικών, στρατιωτικών και πολιτικών των αγωνισαμένων τον αγώνα της Επαναστάσεως" (1888): "*Οὗτος ἦτον ἐκ τοῦ Σινάνου, καὶ πάντοτε ἠκολούθησε τὸν Ἀρχιμανδρίτην Δικαῖον Φλέσαν, καὶ καθ᾿ὅλον τὸν ἀγῶνα ὑπηρέτησεν ὁμοῦ μὲ τοὺς Φλεσαίους ὡς στρατιωτικός.*"

Αναφορές
--------

1. ↑  Φώτιος Χρυσανθόπουλος (1888). *Βίοι Πελοποννησίων ανδρών και των εξώθεν εις την Πελοπόννησον ελθόντων κληρικών, στρατιωτικών και πολιτικών των αγωνισαμένων τον αγώνα της επαναστάσεως*. Αθήνα: Σταύρος Ανδρόπουλος, Τυπογραφείο Π. Δ. Σακελλαρίου. Ανακτήθηκε στις 10 Απριλίου 2010.
Η **χιλιανή διάλεκτος** (ενδώνυμο: español chileno) αποτελεί την κυριαρχούσα διάλεκτο της ισπανικής γλώσσας στη Χιλή και μία από τις κύριες διαλεκτολογικές υποδιαιρέσεις της γλώσσας στην Αμερικανική ήπειρο. Η ισπανική γλώσσα (που λαμβάνει και την ονομασία καστιλιανική) είναι η εκ των πραγμάτων επίσημη γλώσσα του κράτους και ομιλείται από το 99,3 % των Χιλιανών. Η χιλιανή διάλεκτος συμβιώνει με τη διάλεκτο του αρχιπέλαγους Τσιλοέ στην κεντρική Χιλή και τη διάλεκτο των Άνδεων στον βορρά.

Η διάλεκτος συμμερίζεται τα ευρύτερα χαρακτηριστικά των ισπανικών της Αμερικής και της νότιας Ισπανίας όπως τη σύγχυση των συριστικών και ουρανικών ενώ την ξεχωρίζει η ουρανική πραγμάτωση [c,ç,ʝ, ɟ] των αλλόφωνων των υπερωικών κλειστών φωνημάτων /k/, /g/, /x/ μπροστά από ουρανικά φωνήεντα. Η χρήση της προσωπικής αντωνυμίας *vos* στη θέση του *tú* (μποσέο) χαίρει επίσης ευρείας αποδοχής. Αναφορικά με το λεξικό, η χιλιανή διάλεκτος έχει επιρροές από τις ιθαγενείς γλώσσες της χώρας όπως τη μαπούτσε και την νότια κέτσουα.

Παραπομπές
----------

1. ↑  Sáez Godoy, L. (2001). «El dialecto más austral del español: fonética del español de Chile» στο *III Congreso Internacional de la Lengua Española*, διαθέσιμο στο cvc.cervantes.es
2. ↑  Moreno Fernández, F. και Otero Roth, J. (2006): *Demografía de la lengua española*. Instituto de Estudios Internacionales, Πανεπιστήμιο Κομπλουτένσε. σελ. 20-21.
3. ↑  Rabanales, A. (2000): «El español de Chile: Presente y futuro». *Onomázein* (5). σελ. 135-141.
Ο **Γιώργος Σίμος ή Χαραλάμπους** (1919 - 1994), περισσότερο γνωστός ως **Μάγειρας**, ήταν Έλληνας διεθνής ποδοσφαιριστής, γεννημένος στα Βουρλά της Μικράς Ασίας, από τους ελάχιστους της προπολεμικής περιόδου που συνέχισαν και μεταπολεμικά, διάστημα κατά το οποίο υπήρξε και διεθνής.

Καριέρα
-------

### Σε συλλογικό επίπεδο

Ξεκίνησε το ποδόσφαιρο το 1931 από την Α.Ε. Ελευθερούπολης και το 1933 εντάχθηκε στο δυναμικό της ΑΕΚ, σε ηλικία μόλις 14 ετών και τα πρώτα χρόνια, όπως ήταν σύνηθες την εποχή εκείνη, ήταν μέλος των "τσικό" του συλλόγου, όπου συμπαίκτες του υπήρξαν οι Κλεάνθης Μαρόπουλος και Τρύφωνας Τζανετής, με τους οποίους αργότερα συνυπήρξε και στην πρώτη ομάδα. Σταμάτησε το ποδόσφαιρο το 1949 μετά από σοβαρό τραυματισμό στον τελικό του κυπέλλου Ελλάδος το 1949. Μία από τις σημαντικότερες στιγμές του υπήρξε η κατάκτηση του νταμπλ (πρωτάθλημα και κύπελλο) το 1939.

### Στις εθνικές ομάδες

Αγωνίστηκε 4 συνολικά φορές με την εθνική Ελλάδας. Το ντεμπούτο του πραγματοποιήθηκε στις 23 Απριλίου 1948, στον εντός έδρας φιλικό αγώνα εναντίον της Τουρκίας, τον πρώτο που διεξήχθη μετά τον Β' παγκόσμιο πόλεμο, υπό τις οδηγίες του Κώστα Νεγρεπόντη.

Μετέπειτα σταδιοδρομία
----------------------

Μετά την αποχώρησή του από την ενεργό δράση ασχολήθηκε με την προπονητική (Υπήρξε προπονητής στον Ολυμπιακό Χαλκίδας). Τη δεκαετία του 1960 υπήρξε συνεργάτης του Λάκη Πετρόπουλου στην τεχνική ηγεσία της εθνικής Ελλάδας.

Τίτλοι
------

Με την ΑΕΚ:

* Πρωταθλήματα Ελλάδας: 1939 και 1940
* Κύπελλα Ελλάδας: 1939 και 1949
* Πρωταθλήματα Αθήνας: 1940, 1946 και 1947.

Σημειώσεις
----------

1. ↑  προσωνύμιο που τον ακολούθησε σε όλη την καριέρα του, με αφορμή το γεγονός ότι ο παππούς του διατηρούσε μαγειρείο στη Νάξο

Παραπομπές
----------

1. ↑  Αθλητισμός, φύλλο 12 Ιανουαρίου 1948, σελ. 2
2. ↑  Ελλάδα - Τουρκία, 23.4.1948, epo.gr
3. ↑  Γεραμάνης, Πάνος. «Για θυμήσου...». ΤΑ ΝΕΑ. Ανακτήθηκε στις 28 Σεπτεμβρίου 2022.

Πηγές
-----

* Ο Γιώργος Σίμος (Μάγειρας) στο epo.gr
* *Η Ιστορία της ΑΕΚ* , Έκδοση *Γ.Χ. Αλεξανδρής* , Αθήνα 1996
* *Εθνική Ελλάδος πορεία μέσα στο χρόνο* , *Εκδόσεις Παπαζήση* Αθήνα 2001
* *Εθνική Ελλάδος ποδοσφαίρου* Χρ. Αρβανίτης

|  |  |
| --- | --- |
| εικονίδιο Ποδόσφαιρο | Πύλη Ποδόσφαιρο |
Η **Σοφία Ιωσηφίδου** (γεννηθείσα στις 13 Ιανουαρίου 1981) είναι Ελληνίδα παίκτρια της υδατοσφαίρισης. Ήταν μέλος της ελληνικής γυναικείας ομάδας υδατοσφαίρισης.

Καριέρα
-------

Ήταν μέρος της ομάδας στους Ολυμπιακούς Αγώνες 2008. Σε επίπεδο συλλόγων, αγωνίστηκε στον Εθνικό Πειραιά και τον Α.Ν.Ο. Γλυφάδας, ενώ έχει κερδίσει διάφορες ευρωπαϊκές και ελληνικές διακρίσεις.

Οικογένεια
----------

Ο πατέρας της είναι ο Κυριάκος Ιωσηφίδης, ο οποίος συμμετείχε στους Ολυμπιακούς Αγώνες 1968 και 1972 ως μέρος της εθνικής ομάδας υδατοσφαίρισης ανδρών της Ελλάδας. Είναι παντρεμένη και έχει δύο παιδιά

Παραπομπές
----------

1. ↑  «Profile of Sofia Iosifidou». *sports-reference*. Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 18 Απριλίου 2020. Ανακτήθηκε στις 17 Νοεμβρίου 2016.
Ο **Γιώργος Μίχας** γεννήθηκε στο Λουτράκι στις 4 Μαΐου 1963.Από πολύ μικρή ηλικία ασχολήθηκε με τη μουσική, αφού στα 5 του είχε ήδη την πρώτη του κιθάρα. Στα 8 του ξεκινάει μαθήματα και τελειώνει την παιδική του ηλικία ξέροντας ήδη πολύ καλή κιθάρα και τούμπα. Στα 15 του χρόνια αρχίζει να ασχολείται επαγγελματικά με τη μουσική. Ακολουθεί μια σειρά μαγαζιών όπου και εργάζεται έχοντας φτιάξει το δικό του συγκρότημα και από τα 20 του αρχίζει να γράφει τραγούδια και εμφανίζεται μπροστά στον κόσμο. Η μουσική δείχνει να είναι τα πάντα γι αυτόν. Οι μουσικές του προτιμήσεις ήταν τρεις: τα blues, η rock, η jazz και αυτό αποδεικνύεται με το ότι αγόραζε συνεχώς δίσκους με τέτοιο περιεχόμενο.
Στη δεκαετία του '80 μετακομίζει στην Αθήνα. Εκεί σπουδάζει και μαγεύεται στους ήχους του punk, του darkwave και της ψυχεδέλειας. Το 1983 βρίσκεται με το συγκρότημα Sabotage μεταξύ ενός σχιζοφρενικού, μεταπάνκ, ηλεκτρονικού μπλουζοψυχεδελικού σχήματος, που έγραψε την δική του ιστορία αλλά χωρίς να μπει στη δισκογραφία.

### Ο πρώτος του δίσκος

Ο πρώτος του δίσκος ονομαζόταν «Άδηλος τόπος» και κυκλοφόρησε το 1999 μετά από μεγάλες μουσικές διαδρομές που πραγματοποιήθηκαν. Περιέχει rock, blues αλλά και ρεμπέτικα κομμάτια. Κερδίζει πολύ καλές κριτικές για αυτή του τη δουλειά και συνεχίζει το πάθος του με τη μουσική. Διακρίνεται πλέον ως ένας μποέμ καλλιτέχνης και πολύ καλός συνθέτης. Το 2002 συνεργάζεται στη δισκογραφική δουλειά της Θεοδοσίας Τσάτσου «Κόκκινο» συμμετέχοντας με τέσσερεις δικές του συνθέσεις σε μουσική και στίχους, όπως το «Στη Θάλασσα», «Που να' σαι Τώρα» τα οποία αγαπήθηκαν όσο τίποτα άλλο και έγιναν πολύ γνωστά.

### Επιστροφή το 2003

Επανέρχεται με τη δεύτερη δισκογραφική δουλειά του, το 2003 με τίτλο «Πιο Πέρα Από Τα Όνειρα» κάτι το οποίο μας ζητά ο ίδιος να φτάσουμε με τη μουσική του. Αυτός ο δίσκος περιέχει δεκατρία τραγούδια σε μουσική και στίχους δικούς του. Ήχοι ηλεκτρονικοί, lounge, tribal και ενορχηστρώσεις, στις οποίες συμμετέχουν ερμηνευτικά η Θεοδοσία Τσάτσου με δυο κομμάτια, η Ελισάβετ Καρατσόλη με ένα τραγούδι και η Βασιλική Γούναρη με δύο κομμάτια, όπου άλλοτε περιγράφουν μια μουσική πραγματικότητα γεμάτη δυναμισμό και άλλοτε, σου δίνουν ευκαιρία να δραπετεύσεις και να ξεκινήσεις το ταξίδι. Η αποτοξίνωσή του από την ελληνική μουσική είναι οι ξένες μπαλάντες και εκφράζεται μέσα από το ραδιοφωνικό σταθμό.

Χρησιμοποιεί διαφορετικούς ήχους και ακούσματα με σκοπό να δελεάσει τον ακροατή. Το είδος της μουσικής που γράφει δεν δεσμεύεται από φόρμες και στυλ. Ο ίδιος πιστεύει πως «οι μελωδίες όπως άλλωστε και η ζωή είναι ένα ταξίδι σε κόσμους φανταστικούς». Γι αυτό, όπως μας προτείνει και ο ίδιος, θα πρέπει να τους εξερευνούμε, να τους «λεηλατούμε», να παίρνουμε ότι έχουμε ανάγκη και να φεύγουμε για άλλους τόπους.

Πηγές
-----

* 
* 
*
Η **μουρθιανική διάλεκτος** (ενδώνυμο: murciano) είναι μία από τις νότιες διαλέκτους της ισπανικής γλώσσας στην Ιβηρική χερσόνησο. Εκτείνεται στο μεγαλύτερο μέρος της περιοχής της Μούρθια και στις γειτονικές επαρχίες του Αλμπαθέτε, Χαέν, Γρανάδας και Αλικάντε γύρω από την κοιλάδα του ποταμού Σεγούρα. Παρότι ομοιάζει αρκετά στην ανατολική ανδαλουσιανική διάλεκτο διαθέτει ιδιαίτερα χαρακτηριστικά που το διαχωρίζουν από αυτή όπως μια αξιοπρόσεκτη αραγωνική, καταλανική και μοζαραβική επιρροή κυρίως σε επίπεδο λεξιλογίου και μορφολογίας. Σε αγροτικές κοινότητες της Περιοχής της Μούρθια και της Οριουέλα υφίσταται επίσης ένα αρχαΐζον ιδίωμα ονόματι πανότσο που χαρακτηρίζεται από αυξημένη επιρροή των καταλανικών η χρήση του οποίου είναι πλέον ιδιαίτερα περιορισμένη.

Η μουρθιανική είναι μία από τις μεταβατικές διαλέκτους μεταξύ των ισπανικών και των καταλανικών, γεγονός που οφείλεται στην ιστορική εξέλιξη του μετοικισμού στην περιοχή αρχικά Καστιλιανών (περίοδος της κατάκτησης της περιοχής από την Καστίλη, μέσα 13ου αιώνα) και στη συνέχεια καταλανόφωνων από τη Βόρεια Καταλονία και τη Βαλένθια (επικοισμό από Ιάκωβο Α' και Πέτρο Γ' ως αποτέλεσμα των συνοριακών ανακατατάξεων στην περιοχή).

Παραπομπές
----------

1. ↑  José Muñoz Garrigós (2008): *Las hablas murcianas: trabajos de dialectología*. Πανεπιστήμιο της Μούρθια. σελ. 115.
2. ↑  García Martínez (1986): *El habla de Cartagena*. Καρθαγένη: Universidad de Murcia. σελ. 432.
3. ↑  José Muñoz Garrigós (2008): *Las hablas murcianas: trabajos de dialectología*. Πανεπιστήμιο της Μούρθια. σελ. 113.
Η **Σταυριάνα Σάββαινα**, (Παρόρι Λακωνίας 1772 - Ναύπλιο 1868) ήταν Μανιάτισσα αγωνίστρια της επανάστασης του 1821. 

Η Σταυριάνα ήταν παντρεμένη με τον Γεωργάκη Σάββα που απαγχονίστηκε από τους Τούρκους το 1821. Μετά τον θάνατο του συζύγου της εντάχτηκε με δικό της ασκέρι αποτελούμενο από γυναίκες στο στρατιωτικό σώμα του Κυριακούλη Μαυρομιχάλη και πήρε μέρος σε πολλές μάχες.

Πολέμησε στην Άλωση της Τριπολιτσάς, στη Μάχη του Βαλτετσίου, στη Μάχη στα Τρίκορφα, στον Αλμυρό σε μάχες στην Στερεά, στην Μάχη του Διρού και αλλού. Μαζί με τον Θεόδωρο Κολοκοτρώνη και τους Μαυρομιχαλαίους.

Αποσύρθηκε στο Ναύπλιο όπου έζησε μέχρι το τέλος της ζωής της, χωρίς καμία οικονομική ενίσχυση από το κράτος.

Παραπομπές
----------

1. 1 2 3 4  «1821: Η Λάκαινα Σταυριάνα Σάββαινα». Έβδομη της Ανατολικής Αττικής. 22 Μαρτίου 2017. Ανακτήθηκε στις 14 Ιανουαρίου 2021.
2. ↑  Ρουμελιώτης, Γιάννης (1984). *Η Εθνική Αντίσταση στην Λακωνία*. Σπάρτη: Αδούλωτη Μάνη. σελ. 447. ISBN 9789608703094.
*«Θίσβη», έργο του Τζον Γουίλιαμ Γουότερχαουζ (1909).*
Στην ελληνική μυθολογία η **Θίσβη** ήταν θυγατέρα του ποτάμιου θεού Ασωπού και έδωσε το όνομά της στη βοιωτική πόλη Θίσβη, γνωστή ως πατρίδα του Ησιόδου. Η Θίσβη καταδιώχθηκε από τον Πύραμο, που την είχε ερωτευθεί. Οι θεοί τη μεταμόρφωσαν τότε σε πηγή, όπως και τον Πύραμο. Σύμφωνα όμως με άλλη εκδοχή του μύθου για τον ίδιο έρωτα, όταν η Θίσβη κατάλαβε ότι είχε μείνει έγκυος αυτοκτόνησε. Τότε ο Πύραμος αυτοκτόνησε και αυτός. Στη συνέχεια οι θεοί έκαναν τον Πύραμο ποταμό και τη Θίσβη πηγή. Ο Πύραμος διέρρεε τη χώρα των Κιλίκων, ενώ το νερό της Θίσβης γινόταν ρυάκι και συναντούσε τον ποταμό αυτό, όπου και χυνόταν.

Οι Ρωμαίοι παράλλαξαν αυτό τον μύθο, ο οποίος καταγράφηκε από τον Υγίνο (περιληπτικά) και τον Οβίδιο (αναλυτικότερα, στις «Μεταμορφώσεις» του, βιβλίο 4, στ.55-166) ως εξής:

Οι Θίσβη και Πύραμος ζούσαν σε γειτονικά σπίτια (μεσοτοιχία) στη Βαβυλώνα επί βασιλείας Σεμιράμιδος και, καθώς οι γονείς τους τους είχαν απαγορεύσει να παντρευτούν, επικοινωνούσαν ηχητικά από μία ρωγμή στον κοινό τοίχο. Τελικώς συμφώνησαν πως μια νύχτα θα συναντιόνταν κρυφά στον «Τάφο του Νίνου», ύψωμα έξω από την πόλη, όπου υπήρχε πηγή. Η Θίσβη έφθασε πρώτη εκεί, αλλά κρύφτηκε επειδή είδε μια λέαινα που πήγε να ξεδιψάσει στην πηγή αφού είχε φάει. Το πέπλο όμως της Θίσβης είχε πέσει κάτω και η λέαινα το έπαιξε και το λέρωσε με το ματωμένο στόμα της. Στο μεταξύ ήρθε ο Πύραμος, είδε τις πατημασιές της λέαινας και το ματωμένο πέπλο, και νόμισε ότι η Θίσβη είχε φαγωθεί από το λιοντάρι. Γεμάτος απόγνωση και ενοχή επειδή είχε συμφωνήσει να συναντηθούν σε επικίνδυνο μέρος, αυτοκτόνησε με το σπαθί του. Η Θίσβη, όταν βγήκε από την κρυψώνα της και είδε τον Πύραμο νεκρό, αυτοκτόνησε με το ίδιο σπαθί.

Δείτε επίσης
------------

* Ο αστεροειδής **88 Θίσβη** (88 Thisbe), που ανακαλύφθηκε το 1866, πήρε το όνομά του από το μυθικό αυτό πρόσωπο.

Πηγές
-----

* Emmy Patsi-Garin: «Επίτομο λεξικό Ελληνικής Μυθολογίας», εκδ. οίκος *Χάρη Πάτση*, Αθήνα 1969

  


|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
| Καθιερωμένοι όροι | 
* WorldCat
* VIAF: 316444292
* LCCN: n2022014632
* GND: 11862203X
* SUDOC: 241553660
* BNF: cb15100678m (data)

 |

 |

|  |  |
| --- | --- |
| 

|  |
| --- |
| * Πύλη:Ελληνική μυθολογία
 |

 |
Ο **Σταυράκιος** ήταν βυζαντινός αξιωματούχος, διοικητής της Αρχοντίας της Κύπρου κατά τον 9ο αιώνα.

Ο Σταυράκιος, ο Παπαρρηγόπουλος τον αναφέρει στρατηγό, διοίκησε στην Κύπρο επί αυτοκράτορα Βασιλείου Α΄ και φαίνεται να έμεινε σε αυτή την θέση για πολλά έτη, αναφέρεται στους καταλόγους διοικητών θεμάτων και στους διαδόχους του Βασιλείου. Ο Σταυράκιος από άλλη πηγή αναφέρεται με τον τίτλο του σπαθαροκανδιδάτου που αποστολή του ήταν η είσπραξη των φόρων, την ίδια εποχή η νήσος βρισκόταν επί την επικυριαρχία Βυζαντινών και Αράβων, από άλλη πηγή αναφέρεται *άρχων* της Κύπρου.

Παραπομπές
----------

1. ↑  Κωνσταντίνος Παπαρρηγόπουλος, *Ιστορία του Ελληνικού Έθνους, τόμος 4, 1871*, σελ. 80
2. ↑  Πολυγνώση, Τράπεζα Κύπρου-Εφημερίδα Πολίτης]
3. ↑  Εκδοτική Αθηνών, Ιστορία του Ελληνικού Έθνους, τόμος Η, σελ. 357
Ο **Σιδηροδρομικός Σταθμός Εργοστασίου** είναι σταθμός του Οργανισμού Σιδηροδρόμων Ελλάδας επί της σιδηροδρομικής γραμμής Πειραιά Λιμένα - Αγίου Ιωάννη Ρέντη. Βρίσκεται στον Πειραιά (Θηβών και Ρετσίνα) και πήρε το όνομά του από το παρακείμενο Κεντρικό Εργοστάσιο Πειραιώς (Κ.Ε.Π.) του Ο.Σ.Ε. το οποίο εξυπηρετεί. Αποτελεί ουσιαστικά υπηρεσιακή στάση για τους εργαζόμενους στο Κ.Ε.Π.. Εγκαινιάστηκε στις 8 Μαρτίου 1904 ως σταθμός της σιδηροδρομικής γραμμής Πειραιά Λιμένα - Παπαπουλίου και σήμερα βρίσκεται επί της σιδηροδρομικής γραμμής Πειραιά Λιμένα - Αγίου Ιωάννη Ρέντη (μετά την αναδιάταξη των γραμμών στην περιοχή του Πειραιά το 2007, η σιδηροδρομική γραμμή προς Πλατύ ξεκινά πλέον από τον σταθμό Πειραιά και το τμήμα της γραμμής Πειραιά Λιμένα - Πλατέος μεταξύ Πειραιά Λιμένα και Αγίου Ιωάννη Ρέντη αποτελεί ξεχωριστή γραμμή). Διαθέτει υποτυπώδη πλευρική αποβάθρα (ουσιαστικά περιορίζεται σε στεγασμένο χώρο αναμονής).

  


| **Προηγούμενος σταθμός** | **Σιδηροδρομικές γραμμές** | **Επόμενος σταθμός** |
| --- | --- | --- |
| Πειραιάς Λιμένας |   | Πειραιάς Λιμένας - Άγιος Ιωάννης Ρέντης |   | Άγιος Ιωάννης Ρέντη |
Ο **Θίμβρων** (αναφέρεται ότι έδρασε την περίοδο 400-391 π.Χ) ήταν Λακεδαιμόνιος στρατηγός. Εστάλη στην Ιωνία ως αρμοστής με 5.000 άνδρες το 400 π.Χ για να αποτρέψει την κατάληψη της περιοχής από τον Τισσαφέρνη. Συγκέντρωσε δύναμη από Πελλοπονήσιους και άλλους Έλληνες αλλά δεν μπόρεσε αρχικά να αντιμετωπίσει τον περσικό στρατό στο πεδίο της μάχης. Αφού ενώθηκε με δυνάμεις των Μύριων, αντιμετώπισε και νίκησε σ' αρκετές περιπτώσεις τους Πέρσες πριν ξεκινήσει την πολιορκία της Λάρισας. Η πολιορκία οδήγησε σ' αδιέξοδο και ο Θίμβρων αναγκάστηκε να τη σταματήσει, ενώ αντικαταστάθηκε από τον στρατηγό Δερκυλίδα. Μέχρι την επιστροφή του στη Σπάρτη, ο Θίμβρων εξορίστηκε επειδή επέτρεψε στις δυνάμεις του να λεηλατήσουν τις συμμαχικές πόλεις της Σπάρτης στην περιοχή. Το 391 π.Χ, κατά τη διάρκεια του Κορινθιακού Πολέμου, ο Θίμβρων εστάλη ξανά στην Ιωνία για να αντιμετωπίσει τον φιλοαθηναίο σατράπη Στρούθα. Παρά τις αρχικές του επιτυχίες, ο Θίμβρων και αρκετοί άνδρες του σκοτώθηκαν κατά τη διάρκεια της επίθεσης του Στρούθα.

Παραπομπές
----------

1. ↑  Ξενοφών, *Ελληνικά*, βιβλίο Γ, κεφάλαιο 1, σημ. 5
2. ↑  Ξενοφών, *Ελληνικά*, βιβλίο Δ, κεφάλαιο 8, σημ. 17
3. ↑  Ξενοφών, *Ελληνικά*, βιβλίο Δ, κεφάλαιο 8, σημ. 18-19

  


|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
| Καθιερωμένοι όροι | 
* VIAF: 20069756
* GND: 102408114

 |

 |
Ο **Γιώργος Γκαλίτσιος** (γεν. στις 6 Ιουλίου 1986) είναι Έλληνας ποδοσφαιριστής που αγωνίζεται ως αμυντικός. Είναι γιος του παλαίμαχου διεθνούς ποδοσφαιριστή Γιάννη Γκαλίτσιου, αδελφός του επίσης ποδοσφαιριστή Αλέξανδρου Γκαλίτσιου.

Συλλογική καριέρα
-----------------

### ΑΕ Λάρισας

Ξεκίνησε την επαγγελματική του καριέρα από τη Λάρισα την περίοδο 2004-05 στη Β' Εθνική. Την επόμενη χρονιά (2005-06) έκανε το ντεμπούτο του στη μεγάλη κατηγορία, ενώ την περίοδο 2006-07 κατέκτησε το κύπελλο Ελλάδας. Στον τελικό που διεξήχθη στον Βόλο, στο Πανθεσσαλικό Στάδιο, το Σάββατο 5 Μαΐου 2007, με αντίπαλο τον Παναθηναϊκό, συμμετείχε και στα 90 λεπτά του αγώνα που βρήκε νικήτρια την ομάδα του με 2-1. Στους "βυσσινί" παρέμεινε και την επόμενη χρονιά (2007-08) με την ολοκλήρωση της οποίας αποχώρησε έπειτα από τέσσερα χρόνια, παίρνοντας μεταγραφή για τον Ολυμπιακό.

### Ολυμπιακός Πειραιώς

Το καλοκαίρι του 2008 εντάχθηκε στους "ερυθρόλευκους", με τους οποίους στην πρώτη του χρονιά κατέκτησε τόσο το πρωτάθλημα όσο και το κύπελλο. Τον Ιανουάριο του 2011 παραχωρήθηκε με τη μορφή δανεισμού στον Πανιώνιο για έξι μήνες και με την ολοκλήρωση της περιόδου αποχώρησε ως ελεύθερος. 

### Λόκερεν

Επόμενος σταθμός στην καριέρα του υπήρξε η βελγική Λόκερεν, στην οποία εντάχθηκε τον Δεκέμβριο του 2011. Με τον βελγικό σύλλογο κατέκτησε ένα κύπελλο την περίοδο 2012-13. Το καλοκαίρι του 2015 με την ολοκλήρωση του συμβολαίου του αποχώρησε ως ελεύθερος, έπειτα από 3,5 χρόνια παρουσίας.

Διεθνής καριέρα
---------------

Υπήρξε διεθνής με όλες τις "μικρές" εθνικές ομάδες (Παίδων, Νέων, Ελπίδων), ενώ έχει κληθεί και στην ομάδα των ανδρών, στις 25 Νοεμβρίου 2009, ενάντια στην Ουκρανία, για τα μπαράζ του Μουντιάλ του 2010, χωρίς όμως να πάρει χρόνο συμμετοχής.

Στατιστικά στοιχεία
-------------------

\*Ενημέρωση έως 23 Μάη 2015

| Περίοδος | Σύλλογος | Συμμετοχές | Τέρματα |
| --- | --- | --- | --- |
| 2005-2008 |  Λάρισα | 91 | 2 |
| 2008-2010 |  Ολυμπιακός | 44 | 0 |
| 2010-11 (β΄) |  Πανιώνιος | 9 | 2 |
| 2011-12 (β΄) |  Λόκερεν | 15 | 0 |
| 2012-13 |  Λόκερεν | 37 | 0 |
| 2013-14 |  Λόκερεν | 29 | 1 |
| 2014-15 |  Λόκερεν | 27 | 0 |
|

Τίτλοι
------

* **Πρωτάθλημα Α΄ Εθνικής**
	+ 2008-09 (Ολυμπιακός)
* **Κύπελλα Ελλάδος**
	+ 2007 (Λάρισα)
	+ 2009 (Ολυμπιακός)
* **Κύπελλο Βελγίου**
	+ 2012 (Λόκερεν)

Παραπομπές
----------

1. ↑  «Αρχειοθετημένο αντίγραφο». Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 22 Μαρτίου 2014. Ανακτήθηκε στις 2 Απριλίου 2014.
2. 1 2 3 4
3. ↑  «Αρχειοθετημένο αντίγραφο». Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 22 Μαρτίου 2014. Ανακτήθηκε στις 2 Απριλίου 2014.
4. ↑  «Δανεικός στον Πανιώνιο ο Γκαλίτσιος, archive.is». Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 22 Μαρτίου 2014. Ανακτήθηκε στις 22 Μαρτίου 2014.
5. ↑  «Αρχειοθετημένο αντίγραφο». Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 23 Μαρτίου 2014. Ανακτήθηκε στις 2 Απριλίου 2014.
6. 1 2
7. ↑

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
--------------------

|  |  |
| --- | --- |
| εικονίδιο Ποδόσφαιρο | Πύλη Ποδόσφαιρο |

* Το προφίλ του Γιώργου Γκαλίτσιου στο transfermarkt
* Η καριέρα του Γιώργου Γκαλίτσιου στο soccerway