Ο **Γρηγόριος ο Πρεσβύτερος** ή **Γρηγόριος Ναζιανζηνός ο Πρεσβύτερος** (276-374) ήταν χριστιανός επίσκοπος της Ναζιανζού,
εντός της ρωμαϊκής επαρχίας της Καππαδοκίας. Ήταν πατέρας του Αγίου Γρηγορίου Ναζιανζηνού.

Βιογραφία
---------

Ο Γρηγόριος ο Πρεσβύτερος ήταν Καππαδόκης προύχοντας ο οποίος πιθανολογείται πως ανήκε σε αίρεση Υψιστάριων - θρησκευτικής ομάδας η οποία συνδύαζε ιουδαϊστικά, χριστιανικά και ζωροαστρικά στοιχεία - προτού μεταστραφεί στον Χριστιανισμό και, στην συνέχεια, βαπτιστεί το έτος 325, έτος διεξαγωγής της Πρώτης Συνόδου της Νίκαιας. Η παράδοση αναφέρει πως ο Γρηγόριος έγινε μάρτυρας εμφάνισης κατά την διάρκεια της βάπτισής του.

Χειροτονήθηκε επίσκοπος, το 329, στη Ναζιανζό, πόλη της οποίας και παρέμεινε επίσκοπος για το υπόλοιπο της ζωής του. Παντρεύτηκε τη Νόννα. Διέθετε οικία στην Καρβάλι, ενώ ο ίδιος ήταν εύπορος γαιοκτήμονας. Ο Γρηγόριος ο Πρεσβύτερος μελέτησε και υπερασπίστηκε την αντίληψη της Εκκλησίας η οποία υποστηρίχθηκε από την Πρώτη Σύνοδο της Νίκαιας. Προχώρησε στην ανέγερση εκκλησίας στη Ναζιανζό με χρηματοδότηση από την προσωπική του περιουσία. Ο επικήδειος λόγος του Γρηγορίου Ναζιανζηνού τον περιγράφει ως δυναμικό.

Γνωστή είναι σύγκρουση η οποία έλαβε χώρα εντός της επισκοπής του, για σύντομο χρονικό διάστημα, μεταξύ του ιδίου και μοναχών αναφορικά με το ζήτημα του Αρειανισμού, καθώς ο Γρηγόριος ο Πρεσβύτερος είχε βάλει την υπογραφή του σε αρειανή πράξη πίστεως του 360. Ο επίσκοπος Γρηγόριος ο Πρεσβύτερος, προκάλεσε, τότε, την αντίδραση του, υπαγόμενου στον ίδιο, κλήρου. Ο υιός του, Γρηγόριος Ναζιανζηνός πέτυχε να κατευνάσει τις ταραχές, καταδεικνύοντας την ορθότητα της πίστεως του Γρηγορίου του Πρεσβύτερου. 

Διαδραμάτισε, σε αριθμό περιπτώσεων, ρόλο ειρηνοποιού κατά τον ορισμό των επισκόπων, ενώ διαδραμάτισε σημαντικό ρόλο στον ορισμό του Βασιλείου Καισαρείας ως επικεφαλής της επισκοπής του, το 370. Αντάλλασσε αλληλογραφία με τον Άγιο Βασίλειο, επίσης επίσκοπο, αναφορικά με το ζήτημα της υπεράσπισης κάποιου Γλυκερίου, ο οποίος περιτριγυριζόταν από γυναίκες, τις οποίες ο Βασίλειος επιθυμούσε να σταλούν εκ νέου στις οικογένειές τους.

Αυτός ήταν εκείνος ο οποίος ώθησε τον υιό του, Γρηγόριο Ναζιανζηνό, ενάντια στην θέλησή του, να γίνει, αρχικώς, ιερέας, και, στην συνέχεια, επίσκοπος. Προς το 370 δεν διέθετε, πλέον, κάποιον ενεργό ρόλο ως επίσκοπος της Ναζιανζού.

### Απόγονοι

Μέσω του γάμου του με τη Νόννα, απέκτησε τρία τέκνα, τον Καισάριο Ναζιανζηνό, ο οποίος κατέστη ιατρός του Κωνσταντίνου Β΄, τον Γρηγόριο Ναζιανζηνό, ο οποίος κατέστη ένας εκ των Πατέρων της Εκκλησίας και Άγιος και την Αγία Γοργονία.

Σημειώσεις και παραπομπές
-------------------------

Σημειώσεις
1. ↑  Δύο μεταξύ τους αντίθετες θέσεις αντιπαρατίθενται, η πρώτη υποστηριζόμενη από τον E. Fleury εντός του έργου του υπό τον τίτλο *Hellénisme et christianisme*, του 1880, η οποία θεωρεί την συγκεκριμένη εμφάνιση ως το προϊόν υστερόχρονου θρύλου και περιορισμένης σημασίας, ενώ η δεύτερη, του P. Gallay, εκδοθείσα το 1943 εντός του έργου του υπό τον τίτλο *La vie de Saint Grégoire de Nazianze*, η οποία υποστηρίζει πως η συγκεκριμένη εμφάνιση είναι καταγεγραμμένη εντός των πηγών της εποχής.

Κύριες παραπομπές
* (Γαλλικά) Marie-Françoise Baslez (2004). *Les premiers temps de l'Église*. Folio Histoire. Paris: Gallimard Le Monde de la Bible. σελ. 843. ISBN 978-2-07-030204-8.

1. ↑  p.761

Παραπομπές
1. ↑  Μέγας Συναξαριστής: *Ὁ Ἅγιος Γρηγόριος.* 1η Ιανουαρίου. ΜΕΓΑΣ ΣΥΝΑΞΑΡΙΣΤΗΣ.
2. ↑  *Nazianze et les Grégoires, Réflexions d'un helléniste retraité*, Justin Mossay, Éditions Safran, 2009, (ISBN 978-2-87457-028-5), p. 12 - 14
3. ↑  *Nazianze et les Grégoires, Réflexions d'un helléniste retraité*, Justin Mossay, Éditions Safran, 2009,
(ISBN 978-2-87457-028-5), p.10
4. ↑  *Nazianze et les Grégoires, Réflexions d'un helléniste retraité*, Justin Mossay, Éditions Safran, 2009, (ISBN 978-2-87457-028-5), p.44
5. ↑  *Nazianze et les Grégoires, Réflexions d'un helléniste retraité*, Justin Mossay, Éditions Safran, 2009, (ISBN 978-2-87457-028-5), p.41
6. ↑  *Nazianze et les Grégoires, Réflexions d'un helléniste retraité*, Justin Mossay, Éditions Safran, 2009, (ISBN 978-2-87457-028-5), p.42
7. ↑  *Nazianze et les Grégoires, Réflexions d'un helléniste retraité*, Justin Mossay, Éditions Safran, 2009, (ISBN 978-2-87457-028-5), p.22, 43
8. ↑  *Nazianze et les Grégoires, Réflexions d'un helléniste retraité*, Justin Mossay, Éditions Safran, 2009, (ISBN 978-2-87457-028-5), p.22
9. 1 2 3 4  (Γαλλικά) Dr. Wetzer & Dr. Welte (trad. I. Goschler) (1870), *Dictionnaire encyclopédique de la Théologie Catholique*, Tome X (3η έκδοση), Paris: Gaume Frères et J. Duprey Editeurs, σελ. 115
10. ↑  Cf Oraison funèbre de Grégoire de Nazianze analysé dans Justin Mossay p 45-46
11. ↑  *Nazianze et les Grégoires, Réflexions d'un helléniste retraité*, Justin Mossay, Éditions Safran, 2009, (ISBN 978-2-87457-028-5), p.52-53
12. ↑  *Nazianze et les Grégoires, Réflexions d'un helléniste retraité*, Justin Mossay, Éditions Safran, 2009, (ISBN 978-2-87457-028-5), p.47-48
13. ↑  *Nazianze et les Grégoires, Réflexions d'un helléniste retraité*, Justin Mossay, Éditions Safran, 2009, (ISBN 978-2-87457-028-5), p.58

|  |  |
| --- | --- |
| 

|  |
| --- |
| * Πύλη:Χριστιανισμός
* Πύλη:Καθολικισμός
* Πύλη:Ανατολικός Χριστιανισμός
* Πύλη:Αρχαία Ελλάδα
* Πύλη:Αρχαία Ρώμη
 |

 |