recursal/SuperWikiNEXT-32B huggingface dataset:
Το **Παλίμψηστον** είναι ο τίτλος περιοδικού που εκδίδεται από την Βικελαία Δημοτική Βιβλιοθήκη Ηρακλείου.

Ιστορικό έκδοσης
----------------

Το περιοδικό *Παλίμψηστον* ιδρύθηκε το 1985 από τον τότε Έφορο της Βικελαίας Δημοτικής Βιβλιοθήκης Ηρακλείου Κρήτης, Νίκο Γιανναδάκη (1946 - † 1998). Τα πρώτα επτά τεύχη (τεύχος 1, Δεκέμβριος 1985-Τεύχος 6/7, Δεκέμβριος 1988) έφερε σε πέρας ο ίδιος ο Νίκος Γιανναδάκης, με τη συμπαράσταση του Μενέλαου Γ. Παρλαμά. Στη συνέχεια, με την ποιοτική και θεματική καθιέρωση του περιοδικού που δημιουργούσε ένα ευρύτερο πεδίο απαιτήσεων και δυσκολιών, κρίθηκε αναγκαία η παρουσία Συντακτικής Επιτροπής.

Περίοδοι έκδοσης
----------------

Από το τεύχος 8 (Ιούνιος 1989), την επιλογή των κειμένων του περιοδικού αναλαμβάνει η πρώτη Συντακτική Επιτροπή (Μενέλαος Γ. Παρλαμάς, Μ. Ζ. Κοπιδάκης, Εύη Ξανθάκη, Γεωργία Ορφανού, Γιάννης Μαυρομάτης). Η Β΄ Περίοδος του περιοδικού αρχίζει με το τεύχος 11 (Δεκέμβριος 1991). Από το τεύχος 14/15 (Δεκέμβριος 1994 & Δεκέμβριος 1995), τη θέση της Εύης Ξανθάκη αναλαμβάνει στην Επιτροπή ο καθηγητής του Πανεπιστημίου Κρήτης Θεοχάρης Δετοράκης. Μετά τον θάνατο του Εφόρου Ν. Γιανναδάκη, για το τεύχος 17 (Δεκέμβριος 2000), ορίζεται νέα Συντακτική Επιτροπή (Γιάννης Σερπετσιδάκης, Θεοχάρης Δετοράκης, Μ. Ζ. Κοπιδάκης, Γιώργος Ζεβελάκης, Ανδρέας Σαββάκης). Από το τεύχος 19/20 (2004-2005), το *Παλίμψηστον* αναλαμβάνει η Επιτροπή Εποπτείας της Βικελαίας Βιβλιοθήκης και την εκδοτική φροντίδα του η Γεωργία Ορφανού, που θα πραγματώσει έως και το τεύχος 24 (2010). Η Γ΄ Περίοδος του περ. *Παλίμψηστον* ξεκινά υπό νέα Συντακτική Επιτροπή (Κώστας Μπουρναζάκης, Κλαίρη Μιτσοτάκη, Κώστας Ανδρουλιδάκης, Ντιάνα Μανουρά, Γεωργία Ορφανού) και με Τυπογραφική Επιμέλεια από την Γεωργία Παπαγεωργίου. Το περιοδικό, που για κάποιο χρονικό διάστημα δεν είχε τακτική κυκλοφορία, εκδίδεται πλέον ανά εξάμηνο στα πλαίσια των εκδοτικών δραστηριοτήτων της Βικελαίας Βιβλιοθήκης.

Συνεργασίες
-----------

Η ύλη του περ. *Παλίμψηστον* χαρακτηρίζεται από πρωτότυπες συνεργασίες καταξιωμένων επιστημόνων της νεοελληνικής φιλολογίας (Ι.Θ. Κακριδής, Στυλιανός Αλεξίου, Νικόλαος Μ. Παναγιωτάκης, Αγαπητός Τσοπανάκης, Ιωάννης Θεοδωρακόπουλος, Ν. Δ. Τριανταφυλλόπουλος, Θεοχάρης Δετοράκης, Γ. Π. Σαββίδης, Μ. Ζ. Κοπιδάκης, Γρηγόρης Σηφάκης, Αλέξης Πολίτης κ.ά.) και από ξεχωριστά κείμενα ξένων μελετητών (Kurt von Fritz, Adele J. Haft, Richard Kannicht, Andre Rivier, A. E. Housman, Manfred Fuhrmann, Carl Joachim Classen, A. L. Vincent, Bruno Lavagnini, Philip Sherrard, Harold F. Cherniss, Πάτρικ Λη Φέρμορ, David Holton, Johannes Koder, Peter Mackridge, Gerald Cadogan, Christiano Luciani, G. Saunier κ.ά.). Στη Γ΄ Περίοδο δίδεται περισσότερη έμφαση στη λογοτεχνία με ειδικά αφιερώματα (Γιώργης Μανουσάκης, W. B. Yeats, Saint John Perse).

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
--------------------

* Κατάλογος τευχών Αρχειοθετήθηκε 2018-04-19 στο Wayback Machine.
Συντεταγμένες: 62°07′06″N 06°54′20″W﻿ / ﻿62.11833°N 6.90556°W﻿ / 62.11833; -6.90556

Η εκκλησία του Κόλαφιορντουρ
Θέα του χωριού και του φιόρδ
Το **Κόλαφιορντουρ** (φεροϊκά: *Kollafjørður*) είναι χωριό των Φερόων Νήσων και βρίσκεται στη νήσο Στρέιμοϊ. Την 1η Ιανουαρίου του 2023 το χωριό είχε πληθυσμό 820 κατοίκους. Μέχρι το 2001 ήταν αυτοτελής δήμος, αλλά τώρα αποτελεί μέρος του δήμου Τόρσχαβν. Βρίσκεται, οδικώς, 21,8 χιλιόμετρα βόρεια του Τόρσχαβν και εκτείνεται σε απόσταση 7 χιλιομέτρων κατά μήκος του φιόρδ με το ίδιο όνομα.

Το χωριό βρίσκεται στο κέντρο, κατά μήκος της βόρειας ακτής του ομώνυμου φιόρδ. Πάνω από το φιόρδ υπάρχει μια στενή κοιλάδα που εκτείνεται πάνω από μια λοφώδη περιοχή όπου υπάρχουν μονοπάτια για πεζοπορία. Πρόκειται για ένα χωριό που έχει αναπτυχθεί κατά μήκος του κεντρικού δρόμου με λίγα καταστήματα. Το λιμάνι βρίσκεται 23 χλμ. βόρεια του Τόρσχαβν στο κέντρο των Φερόων Νήσων. Είναι το τρίτο λιμάνι υπό τον έλεγχο του λιμενικού οργανισμού του Τόρσχαβν.

Παραπομπές
----------

1. 1 2  Επίσημη εκτίμηση
2. ↑  Google (1 Φεβρουαρίου 2013). «Κόλαφιορντουρ» (Χάρτης). *Google Maps*. Google. Ανακτήθηκε στις 1 Φεβρουαρίου 2013.
3. ↑  "Kollafjørður" Αρχειοθετήθηκε 2017-10-13 στο Wayback Machine. *Den Store Danske*. (Δανικά) Retrieved 2 Φεβρουαρίου 2013
4. ↑  Proctor, James (2 Σεπτεμβρίου 2008). *Faroe Islands*. Bradt Travel Guides. σελίδες 75–. ISBN 978-1-84162-224-8. Ανακτήθηκε στις 1 Φεβρουαρίου 2013.

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
--------------------

* Πολυμέσα σχετικά με το θέμα  Kollafjørður στο Wikimedia Commons
* Κόλαφιορντουρ (Αγγλικά)
* Δήμος Τόρσχαβν (Αγγλικά)
Μια **αεροπορική συμμαχία** είναι μια συμφωνία μεταξύ δύο ή περισσότερων αεροπορικών εταιρειών να συνεργάζονται σε σημαντικό επίπεδο. Οι συμμαχίες παρέχουν ένα δίκτυο διασύνδεσης και άνεση για τους επιβάτες. Οι συμμαχίες διευκολύνουν τους ταξιδιώτες μεταξύ των αεροπορικών συνδέσεων κοινού κωδικού στο εσωτερικό των χωρών. Αυτό έχει ως αποτέλεσμα να περιλαμβάνεται ακόμη και ενοποιημένη εμφάνιση αεροσκαφών μεταξύ αεροπορικών εταιρειών-μελών.

Οι αεροπορικές συμμαχίες είναι συνεργασίες μεταξύ δύο ή περισσότερων αεροπορικών εταιρειών. Στο πλαίσιο αυτών των συνεργασιών τους, οι αεροπορικές εταιρείες μπορούν να μοιράζονται πόρους, να αναλαμβάνουν ή να επεκτείνουν δρομολόγια συνεργατών τους και ακόμη και να προσφέρουν τη δυνατότητα να κερδίζουν και να εξαργυρώνουν μίλια μέσω των προγραμμάτων επιβράβευσης των άλλων.

Το 2015, η Star Alliance ήταν η μεγαλύτερη με 23% της συνολικής προγραμματισμένης κυκλοφορίας εσόδων μεταφοράς επιβατών, ακολουθούμενη από τη SkyTeam με 20,4% και την Oneworld με 17,8%, αφήνοντας ένα 38,8% για τους υπόλοιπους.

Παραπομπές
----------

1. ↑  Προς παγκόσμια αεροπορική συμμαχία από την Etihad tovima.gr
2. ↑  Fernandez de la Torre, Pablo E. «Airline alliances : the airline perspective». DSpace@MIT. Ανακτήθηκε στις 15 Απριλίου 2014.
3. ↑  «Scheduled Passengers Carried». *World Air Transport Statistics 60th Edition*. IATA. Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 6 Ιουλίου 2016. Ανακτήθηκε στις 8 Οκτωβρίου 2016.
Η επίσημη γλώσσα των Νήσων Φερόες είναι τα Φεροϊκά. Η φεροϊκή γλώσσα είναι μια Γερμανική γλώσσα η οποία κατάγεται από την αρχαία Σκανδιναβική γλώσσα.

Η φεροϊκή γλώσσα είναι παρόμοια στη γραμματική με τα Ισλανδικά και τα Παλαιά Νορβηγικά, αλλά είναι πιο κοντά με τα νορβηγικά στη προφορά. Στον εικοστό αιώνα, τα Φεροϊκά έγιναν η επίσημη γλώσσα, και επειδή οι Νήσοι Φερόες είναι μια αυτοδιοικούμενη χώρα εντός του Βασιλείου της Δανίας, τα Δανικά διδάσκονται στα σχολεία της περιοχής.

Ιστορικά
--------

| Οι 15 πιο χρησιμοποιούμενες πρώτες γλώσσες στις Νήσους Φερόες (2014) |
| --- |
| Φεροϊκά | 45.361 (90.8%) |
| Δανικά | 1.546 (3.1%) |
| Ισλανδικά | 201 (0.4%) |
| Αγγλικά | 190 (0.3%) |
| Φιλιππινέζικα | 103 (0.2%) |
| Νορβηγικά | 99 (0.2%) |
| Ταϊλανδικά | 86 (0.1%) |
| Ρουμανικά | 67 (0.1%) |
| Γροιλανδικά | 62 (0.1%) |
| Σερβικά | 57 (0.1%) |
| Ρωσικά | 55 (0.1%) |
| Ισπανικά | 49 (0.1%) |
| Σουηδικά | 45 (0.09%) |
| Πολωνικά | 40 (0.08%) |
| Κινέζικα | 29 (0.06%) |

Οι πρώτοι καταγεγραμμένοι άποικοι από τα Νησιά Φερόες ήταν Ιρλανδοί μοναχοί (παπάρ), έτσι ώστε να είναι δυνατόν να υποτεθεί ότι μια από τις πρώτες γλώσσες των νησιών ήταν κάποια μορφή της Παλαιάς Ιρλανδικής γλώσσας. Τα γειτονικά Σέτλαντ κατοικούνταν από την παλαιολιθική Εποχή, και ομιλούνταν τα Πικτικά όταν έφτασαν οι Βίκινγκς.

Οι άποικοι Βίκινγκς έφτασαν στα μέσα του 9ου αιώνα, φέρνοντας τη Δυτική Σκανδιναβική γλώσσα (από την οποία εξελίχθηκε η Φεροϊκή γλώσσα).

Είναι γνωστό ότι έχουν ζήσει και άλλες εθνοτικές ομάδες στις Φερόες. Αυτές περιλαμβάνουν τα νορβηγικά φύλα, και αυτό είναι εμφανές σε ορισμένα τοπωνύμια της περιοχής, όπως το Σιγκναμπόουρ (Μπο "Σιγκνίρ") και Οραβίκ (κόλπος "Χέρντιρ'). Άνθρωποι από το Σούντουροϊ αναφέρονται επίσης στους "Φρίσαρνιρ ι Ακραμπέργκι" (Οι Φρίσιοι του Άκραμπεργκ).

Τα αγγλικά και τα γερμανικά μερικές φορές χρησιμοποιούνται για τουριστικούς σκοπούς. Τα νορβηγικά κατά καιρούς ομιλούνται πολύ, λόγω της γεωγραφικής εγγύτητας με τη Νορβηγία.

Παραπομπές
----------

1. ↑  «Filipinsk og teilenskt vunnu fram sum móðurmál - Hagstova Føroya». *www.hagstova.fo*. Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 29 Ιουλίου 2018. Ανακτήθηκε στις 9 Ιουλίου 2018.
Το **Michigan Language Assessment** (*Γλωσσική Αξιολόγηση Μίσιγκαν*), παρέχει αξιολογήσεις για την αγγλική γλώσσα, τους μαθησιακούς πόρους, την ανάπτυξη σε εκπαιδευτικούς, συμβουλευτικές υπηρεσίες και έρευνες από το 1941.

Το φάσμα των αξιολογήσεων, οι οποίες περιλαμβάνουν διαγωνίσματα που συχνά αναφέρονται ως *Michigan Tests*, χρησιμοποιείται για την εγγραφή στα πανεπιστήμια, τα προγράμματα IEP, τα προγράμματα K-12 ELL, την επαγγελματική αδειοδότηση και απασχόληση.

Το Michigan Language Assessment είναι μια μη κερδοσκοπική συνεργασία μεταξύ του Πανεπιστημίου του Μίσιγκαν και του Πανεπιστημίου του Κέιμπριτζ, δύο θεσμικών οργάνων με μακρά ιστορία στην έρευνα και ανάπτυξη στον τομέα της γλωσσικής αξιολόγησης, της διδασκαλίας και της μάθησης.

Ιστορία
-------

Παλαιότερα ήταν γνωστό ως *Ινστιτούτο Διαγωνισμάτων Αγγλικής Γλώσσας* (English Language Institute Testing) και *Τμήμα Πιστοποίησης στο Πανεπιστήμιο του Μίσιγκαν* (Certificate Division at the University of Michigan). Έπειτα πήρε την ονομασία *Γλωσσικές Αξιολογήσεις Κέιμπριτζ Μίσιγκαν* (αγγλικά: *Cambridge Michigan Language Assessments*, CaMLA). Το 2018 μετονομάστηκε σε *Γλωσσική Αξιολόγηση Μίσιγκαν* (Michigan Language Assessment).

Παραπομπές
----------

1. ↑  lsa.umich.edu Αρχειοθετήθηκε 2015-03-11 στο Wayback Machine. Retrieved 10 December 2014
2. ↑  hacu.net Retrieved 10 December 2014
3. ↑  hau.gr Retrieved 10 December 2014
4. ↑  ihdubai.com Αρχειοθετήθηκε 2014-12-15 στο Wayback Machine. Retrieved 10 December 2014
5. ↑  cambridgemichigan.org Αρχειοθετήθηκε 2014-10-25 στο Wayback Machine. 10 December 2014
6. ↑  cambridgemichigan.org Αρχειοθετήθηκε 2015-04-08 στο Wayback Machine. Retrieved 10 December 2014
7. ↑  Το Cambridge Michigan Language Assessments έγινε Michigan Language Assessment! hau.gr

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
--------------------

* Επίσημος ιστότοπος


|  |  |
| --- | --- |
| CC-BY-SA Μετάφραση | Στο λήμμα αυτό έχει ενσωματωθεί κείμενο από το λήμμα CaMLA  της Αγγλικής Βικιπαίδειας, η οποία διανέμεται υπό την GNU FDL και την CC-BY-SA 4.0. (ιστορικό/συντάκτες). |
Ο **Μαχάρης**, απεβ. 65 π.Χ. από τη Δυναστεία των Μιθριδατιδών ήταν πρίγκιπας τού Πόντου, που διαδέχθηκε τον πατέρα του Μιθριδάτη ΣΤ΄ στο βασίλειό του, το οποίο είχε ελαττωθεί, τη δεύτερη φορά από τον Ρωμαίο Λ Λ. Μουρένα το 80 π.Χ. και είχε αυτό περιοριστεί στον Κιμμέριο Βόσπορο.

Βιογραφία
---------

Ήταν γιος τού Μιθριδάτη ΣΤ΄ τού Πόντου και της αδελφής του Λαοδίκης.

Το 73 π.Χ. ο πατέρας του, έπειτα από την ήττα του στην Κύζικο, ζήτησε ενισχύσεις από τον Μαχάρη, ο οποίος τότε είχε με επάρκεια. Δύο έτη μετά τις επαναλαμβανόμενες καταστροφές τού Μιθριδάτη ΣΤ΄, οι οποίες ήταν πάρα πολλές για να παραμείνει πιστός στον πατέρα του, ο Μαχάρης έστειλε πρεσβεία στον Ρωμαίο στρατηγό Λ. Λ. Λούκουλλο με δώρο ένα χρυσό στέμμα και ζήτησε να γίνει δεκτός ως σύμμαχος της Ρώμης. 

Ο Μιθριδάτης ΣΤ΄ τού Πόντου, πατέρας τού Μαχάρη, σε αργυρό τετράδραχμο. Αυτό έγινε αμέσως δεκτό από τον Λούκουλλο· ως ένδειξη της ελικρίνειάς του ο Μαχάρης προμήθευσε τον στρατηγό με εφόδια και τον συνέδραμε στην πολιορκία της Σινώπης. Όταν ο Μιθριδάτης ΣΤ΄, αν και ηττήθηκε από τον Πομπήιο, αποφάσισε να βαδίσει με τον στρατό του στον Βόσπορο και να ανανεώσει τον πόλεμο εκεί, ο Μαχάρης αμέσως συνειδητοποίησε τις συνέπειες, που θα είχε η αποστασία του. Όταν το 65 π.Χ. έμαθε, πως πλησίαζε ο πατέρας του, διέφυγε στην πόλη της Χερσονήσου, όπου αφού ζήτησε απελπισμένα συγχώρεση, αυτοκτόνησε.

Ο Δίων Κάσσιος ωστόσο αναφέρει, πως αφού ο Μιθριδάτης ΣΤ΄ τον εξαπάτησε, ότι δέχεται τη συγγνώμη του και θα είναι ασφαλής, μετά τον εκτέλεσε.

Πηγές
-----

* Mayor, The Poison King: the life and legend of Mithradates, Rome’s deadliest enemy p.114
* Smith, Dictionary of Greek and Roman Biography and Mythology. v. 2, p. 885 Archived 2007-02-03 at the Wayback Machine
Ο Επίσκοπος Ακόβου **Θεόκλητος Στράγκας** (1909-1991) ήταν Έλληνας ιεράρχης, Θεολόγος και εκκλησιαστικός συγγραφέας.

Βιογραφία
---------

Ο κατά κόσμον Αθανάσιος Στράγκας γεννήθηκε τη 1η Φεβρουαρίου του 1909 στον Πειραιά. Μετά το τέλος των εγκύκλιων σπουδών του εισήλθε στο Τμήμα Θεολογίας της Θεολογικής Σχολής του Πανεπιστημίου Αθηνών. Στις 25-2-1934 χειροτονήθηκε διάκονος στον ιερό Ναό Μεταμόρφωσης του Σωτήρος Πειραιώς από τον Μητροπολίτη Ύδρας Προκόπιο, στις 12-5-1940 Πρεσβύτερος και το 1944 Αρχιμανδρίτης από τον Μητροπολίτη Θηβών Πολύκαρπο.

Υπηρέτησε ως Ιεροκήρυκας στη Μητρόπολη Θηβών (1944), ως Πρωτοσύγκελος, Εφημέριος και Ιεροκήρυκας στην Μητρόπολη Εδέσσης και Πέλλης το 1945- 1950. Τιμήθηκε με τον Χρυσό Σταυρό του Τάγματος του Φοίνικα από τον Βασιλιά Παύλο το 1949. Υπηρέτησε ως Γραμματέας της Ιεράς Συνόδου κατά τα έτη 1960-1966.

Ο Θεόκλητος Στράγκας υπηρέτησε ως εφημέριος σε πολλές εκκλησίες των Αθηνών. Υπήρξε Εφημέριος του Ιερού Ναού Αγίου Κωνσταντίνου Ομονοίας επί 40 έτη. Το 1990 ο αρχιμανδρίτης Θεόκλητος μετέβη στον Καναδά όπου, σε ηλικία ογδόντα ετών χειροτονήθηκε Τιτουλάριος Μητροπολίτης Ακόβου από την Ιερά Επισκοπή Νέας Αγγλίας πρώην Εξαρχεία Πατριαρχείου Αλεξανδρείας εν Αμερική και Καναδά.

Ήταν ιδρυτής και κτήτωρ του Ασκητηρίου Γαργαλιάνων *Η ΑΓΙΑ ΤΡΙΑΣ*. Ανέπτυξε πλούσιο συγγραφικό έργο, μεταξύ άλλων:

* Έργα Υπόδουλων Ελλήνων Εδέσσης -1948

* Αναμνηστικόν του έργου της 32ας Ταξιαρχίας - 1949

* Ο Ασκητής Γαργαλιάνων ΑΘΑΝΑΣΙΟΣ Στράγκας -1954
* ΕΚΚΛΗΣΙΑΣ πεντηκονταετής δοκιμασία - 1966
* Επίκαιρα εκ Ποιμαντικής Νικηφόρου Καλογερά -1966
* Υπομνήσεις επίκαιροι -1966
* Αποφάσεις Εκκλησίας περι ανεπαρκείας Αρχιερέων και θεσμού βοηθών Επισκόπων -1967
* Εκκλησίας Ελλάδος Ιστορία εκ πηγών αψευδών, Τόμος Α' - 1969
* Δημοσιευμάτων Επισκοπικών έλεγχος και ανατροπή -1969
* Εκκλησίας Ελλάδος Ιστορία εκ πηγών αψευδών, Τόμος Β' - 1970
* Αναμνηστικόν επί εκατονταετηρίδι (1871-1971) του Ι.Ναού Αγίου Κωνσταντίνου Ομονοίας -1971
* Εκκλησίας Ελλάδος Ιστορία εκ πηγών αψευδών, Τόμος Γ' - 1971
* Εκκλησίας Ελλάδος Ιστορία εκ πηγών αψευδών, Τόμος Δ' - 1972
* Εκκλησίας Ελλάδος Ιστορία εκ πηγών αψευδών, Τόμος Ε' - 1974
* Εκκλησίας Ελλάδος Ιστορία εκ πηγών αψευδών, Τόμος ΣΤ' - 1980
* Ιστόρημα κινηθείσης εν Ειρηνοδικείω Εικόνας Χριστού -1981
* Εκκλησίας Ελλάδος Ιστορία εκ πηγών αψευδών, Τόμος Ζ' - 1983
* Επίκαιρος ομιλία εορταστική Ευαγ. Παπανούτσου -1988
* Ο Όσιος Ασκητής ΑΘΑΝΑΣΙΟΣ και το Ασκητήριό του - 1988

Εκοιμήθη στην Αθήνα το 1991.

Πηγές
-----

* ΕΚΚΛΗΣΙΑΣ ΕΛΛΑΔΟΣ ΙΣΤΟΡΙΑ (1817-1967) ΕΚ ΠΗΓΩΝ ΑΨΕΥΔΩΝ τόμοι 1-7.
* Ο ΟΣΙΟΣ Ασκητής ΑΘΑΝΑΣΙΟΣ και το Ασκητήριό του ΑΘΗΝΑ 1988.
Το ***Κουραμπιέδες από χιόνι*** είναι Ελληνική κωμική ταινία του 2023 σε σκηνοθεσία από τον Γιάννη Τσιμιτσέλη και σενάριο από τον Μιχάλη Ρέππα τον Θανάσης Παπαθανασίου, την Αγνή & τον Χάρη Χιώτη. Πρωταγωνιστούν ο Μελέτης Ηλίας, η Κατερίνα Γερονικολού, ο Αλέξανδρος Αντωνόπουλος, ο Μιχάλης Ρέππας και η Νικολέττα Βλαβιανού. Κυκλοφόρησε στους κινηματογράφους στις 14 Δεκεμβρίου του 2023.

Πλοκή
-----

Σε ένα ορεινό χωριό, ένας ζαχαροπλάστης, ο Παναγιώτης αναγκάζεται λόγω συνθηκών να κρύψει στο σπίτι του την μικρούλα Φανή. Γρήγορα τα δυο εγγόνια του και ένας φίλος τους ανακαλύπτουν την κρυμμένη Φανή και έτσι σχηματίζεται η συμμορία των πέντε. Τα τέσσερα παιδιά και ο κύριος Παναγιώτης ζουν μια περιπέτεια μεταξύ πραγματικότητας και παραμυθιού. Πρέπει όμως πρώτα να ξεγελάσουν τους πάντες. Την κόρη του κυρίου Παναγιώτη, τον γιατρό του χωριο και γενικώς όλους τους κατοίκους της μικρής κοινωνίας. Τα εμπόδιά τους είναι άπειρα κι αφού περάσουν από χίλιες δυο ανατροπές και δοκιμασίες, θα αποκαλυφθούν και θα χρειαστεί να έρθουν αντιμέτωποι με τις συνέπειες των πράξεών τους.

Παραπομπές
----------

1. ↑  «ΚΟΥΡΑΜΠΙΕΔΕΣ ΑΠΟ ΧΙΟΝΙ». *www.villagecinemas.gr*. Ανακτήθηκε στις 17 Δεκεμβρίου 2023.
2. ↑  «Κουραμπιέδες από Χιόνι - FLIX». *flix.gr*. 28 Νοεμβρίου 2023. Ανακτήθηκε στις 17 Δεκεμβρίου 2023.
3. ↑  «Κουραμπιέδες Από Χιόνι πληροφορίες για την ταινία». *Athinorama.gr*. 17 Δεκεμβρίου 2023. Ανακτήθηκε στις 17 Δεκεμβρίου 2023.
Ο **Γιώργος Τσίπρας** (Αθήνα, 1966) είναι Έλληνας πολιτικός και πρώην βουλευτής του ΣΥΡΙΖΑ - ΠΡΟΟΔΕΥΤΙΚΗ ΣΥΜΜΑΧΙΑ (2019-2023).

Βιογραφία
---------

O πατέρας του ήταν από το Αθαμάνιο Άρτας και η μητέρα του από την Ιεράπετρα της Κρήτης, από Μικρασιάτες γονείς. Είναι ξάδερφος του πρώην πρωθυπουργού Αλέξη Τσίπρα.

Τελείωσε ως αριστούχος το Βαρβάκειο και πέτυχε 2ος στους Μηχανολόγους Μηχανικούς στο Μετσόβιο Πολυτεχνείο. Απολύθηκε από τον στρατό στον Έβρο όπου υπηρετούσε σε μονάδα των τεθωρακισμένων και εργάστηκε τα επόμενα χρόνια στον ιδιωτικό τομέα. Είναι μέλος της Κεντρικής Επιτροπής από το ιδρυτικό συνέδριο του ΣΥΡΙΖΑ, ενώ ήταν συντονιστής του τμήματος εξωτερικής πολιτικής ως και τις εκλογές του 2015. 

Συμμετείχε στην κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ, αρχικά στο Υπουργείο Εξωτερικών ως Γενικός Γραμματέας Διεθνών Οικονομικών Σχέσεων και από το 2017 έως τον Ιούλιο του 2019 ως Διευθυντής του Οικονομικού Γραφείου Πρωθυπουργού. Στις εθνικές εκλογές του 2019 εξελέγη βουλευτής Β΄ Δυτικής Αττικής συγκεντρώνοντας 11.699 ψήφους. Στις 18 Ιουλίου 2019 ορίστηκε αναπληρωτής τομεάρχης Οικονομίας της Κοινοβουλευτικής Ομάδας του ΣΥΡΙΖΑ και στις 6 Σεπτεμβρίου 2020 αναπληρωτής τομεάρχης Άμυνας της Κοινοβουλευτικής Ομάδας του ΣΥΡΙΖΑ-Προοδευτική Συμμαχία. 

Ως βουλευτής ήταν μέλος της Διαρκούς Επιτροπής Εθνικής Άμυνας και Εξωτερικών Υποθέσεων και της Διαρκούς Ειδικής Επιτροπής Εξοπλιστικών Προγραμμάτων και Συμβάσεων. Ως αναπληρωτής τομεάρχης Οικονομίας της Κοινοβουλευτικής Ομάδας του ΣΥΡΙΖΑ υπήρξε μέλος των Οικονομικών Επιτροπών της Βουλής.

Ανανέωσε τη βουλευτική του θητεία στις εκλογές του Μαΐου 2023, ωστόσο σε αυτές του Ιουνίου του ίδιου έτους δεν επανεξελέγη.

Είναι παντρεμένος και έχει δύο παιδιά.

Παραπομπές
----------

1. 1 2 3  giorgostsipras.gr/bio.html.
2. ↑  «Ποιος είναι ο ξάδελφος του Αλέξη Τσίπρα που έγινε γγ στο ΥΠΕΞ». *The TOC*. 10 Απριλίου 2015. Ανακτήθηκε στις 21 Νοεμβρίου 2021.
3. ↑  «Κοινοβουλευτική Θητεία Βουλευτών Από Τη Μεταπολίτευση Ως Σήμερα - Τσίπρας Γεώργιος».
4. ↑  Newsroom (26 Ιουνίου 2023). «Εκλογές 2023: Τα ηχηρά ονόματα που μένουν εκτός Βουλής». *Η ΚΑΘΗΜΕΡΙΝΗ* (στα greek). Ανακτήθηκε στις 29 Αυγούστου 2023. CS1 maint: Μη αναγνωρίσιμη γλώσσα (link)

Πηγές
-----

*
Ο λόφος της Κοχίμα το 1944
Η **Μάχη της Κοχίμα** ήταν το σημείο καμπής της Ιαπωνικής επίθεσης Ου Γκο στην Ινδία το 1944 κατά τη διάρκεια του Δευτέρου Παγκοσμίου Πολέμου. Η μάχη δόθηκε σε τρία στάδια, από τις 4 Απριλίου έως τις 22 Ιουνίου 1944 γύρω από την πόλη της Κοχίμα στην Ναγκαλάντ στη βορειοανατολική Ινδία. Από τις 3 έως τις 16 Απριλίου, η Ιαπωνική πλευρά έκανε απόπειρα κατάληψης της κορυφογραμμής Κοχίμα. Από τα μέσα Απριλίου, οι Βρετανοί και Ινδοί στρατιώτες άρχισαν να ενισχύονται έναντι των Ιαπώνων.

Από τις 18 Απριλίου έως τις 13 Μαΐου, οι Βρετανικές και Ινδικές ενισχύσεις αντεπιτέθηκαν για να διώξουν τους Ιάπωνες από τις θέσεις που κατέλαβαν. Οι Ιάπωνες εγκατέλειψαν την κορυφογραμμή σε αυτό το σημείο, αλλά συνέχισε να μπλοκάρει τον δρόμο Κοχίμα-Ιμφάλ. Από τις 16 Μαΐου έως τις 22 Ιουνίου, τα βρετανοϊνδικά στρατεύματα συνέχισαν την υποχώρηση των Ιαπώνων και ξανάνοιξαν τον δρόμο. Η μάχη έληξε στις 22 Ιουνίου, όταν οι Βρετανοί και Ινδοί στρατιώτες από την Κοχίμα και το Ιμφάλ συναντήθηκαν στο Ορόσημο 109, λήγοντας την πολιορκία της Ιμφάλ.

Η μάχη συχνά αναφέρεται ως "*Στάλινγκραντ της Ανατολής*". Το 2013, το Βρετανικό Εθνικό πολεμικό Μουσείο ψήφισε τη Μάχη του Ιμφάλ και Κοχίμα ως "Η Μεγαλύτερη Μάχη της Βρετανίας".

Παραπομπές
----------

1. ↑  Dougherty 2008, σελ. 159.
2. ↑  Ritter 2017, σελ. 123
3. ↑  «Britain's Greatest Battles». National Army Museum. Ανακτήθηκε στις 15 Δεκεμβρίου 2015.

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
--------------------

* Πολυμέσα σχετικά με το θέμα  Battle of Kohima στο Wikimedia Commons

  


|  |  |
| --- | --- |
| 

|  |
| --- |
| * Πύλη:Ιστορία
* Πύλη:Πόλεμος
 |

 |

|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
| Καθιερωμένοι όροι | 
* WorldCat
* LCCN: sh95002155

 |

 |
Συντεταγμένες: 35°18′N 24°24′E﻿ / ﻿35.300°N 24.400°E﻿ / 35.300; 24.400

Ο **Δήμος του Νικηφόρου Φωκά** ήταν δήμος του νομού Ρεθύμνου που συστάθηκε με το πρόγραμμα Καποδίστριας από τη συνένωση παλαιότερων κοινοτήτων της περιοχής, που αποτέλεσαν στη συνέχεια τα δημοτικά διαμερίσματα του δήμου. Λειτούργησε την περίοδο 1999 -2010 οπότε και καταργήθηκε με την εφαρμογή του προγράμματος Καλλικράτης και εντάχθηκε στον νέο δήμο Ρεθύμνης. Βρισκόταν στα βόρεια και ανατολικά του Νομού Ρεθύμνου και είχε σαν έδρα τη Γωνιά. Ονομάστηκε από τον αυτοκράτορα του 10ου αιώνα, Νικηφόρο Φωκά, ο οποίος απελευθέρωσε την περιοχή το 961 μ.Χ. ιδρύοντας και το χωριό Καλονύκτης Ρεθύμνου. Το 2011, αριθμούσε πληθυσμό της τάξεως των 8.911 κατοίκων, ενώ η έκτασή του ήταν της τάξεως των 95,641 τ.χλμ..

Ο δήμος και από το 2010 δημοτική ενότητα (απογραφή 2011) περιλαμβάνει 14 δημοτικά διαμερίσματα:

 **Δ.δ. Γωνιάς**  (534 κάτοικοι)
* η Γωνιά
* ο Άγιος Ανδρέας (στη θέση Αθάνατος βρίσκεται το δημαρχείο)

 **Δ.δ. Αγίου Κωνσταντίνου**  (200 κάτοικοι)
* ο Άγιος Κωνσταντίνος
* ο Άγιος Γεώργιος

 **Δ.δ. Άνω Βαλσαμονέρου**  (107 κάτοικοι)
* το Άνω Βαλσαμόνερο
* το Μονοπάρι

 **Δ.δ. Ατσιποπούλου**  (4947 κάτοικοι)
* το Ατσιπόπουλο
* τα Αγνά
* το Βιολί Χαράκι
* το Πανόραμα

 **Δ.δ. Γερανίου**  (883 κάτοικοι)
* το Γεράνι
* ο Πετρές

 **Δ.δ. Ζουριδίου**  -- το Ζουρίδιον (66 κάτοικοι)
 **Δ.δ. Καλονύκτου**  -- ο Καλονύκτης (ιστορική έδρα δήμου, 222 κάτοικοι)
 **Δ.δ. Κάτω Βαλσαμονέρου**  -- το Κάτω Βαλσαμόνερο (193 κάτοικοι)
 **Δ.δ. Μαλακίων**  (138 κάτοικοι)
* το Άνω Μαλάκιον
* το Κάτω Μαλάκιον

 **Δ.δ. Μούντρου**  (179 κάτοικοι)
* ο Μούντρος
* το Βελονάδο

 **Δ.δ. Πρινέ**  (884 κάτοικοι)
* ο Πρινές
* οι Βεδέροι

 **Δ.δ. Ρουστίκων**  (203 κάτοικοι)
* τα Ρούστικα
* ο Παλαίλιμνος

 **Δ.δ. Σαϊτουρών**  -- οι Σαϊτούρες (105 κάτοικοι)
 **Δ.δ. Φραντζεσκιανών Μετοχίων**  -- τα Φραντζεσκιανά Μετόχια (250 κάτοικοι)

Δήμαρχοι
--------

Από τη σύσταση του δήμου το 1999 ως την κατάργησή του, το 2010, δήμαρχος υπηρέτησε ο Αντώνιος Πατεράκης. Για τρίτη φορά εξελέγη το 2006 με ποσοστό 100%.

Παραπομπές
----------

1. ↑  «ΕΦΗΜΕΡΙΣ ΤΗΣ ΚΥΒΕΡΝΗΣΕΩΣ: ΤΗΣ ΕΛΛΗΝΙΚΗΣ ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑΣ» (PDF). Ελληνικό Υπουργείο Εσωτερικών. Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο (PDF) στις 27 Απριλίου 2017. Ανακτήθηκε στις 23 Απριλίου 2017. .
2. ↑  «Απογραφή Πληθυσμού - Κατοικιών 2011. ΜΟΝΙΜΟΣ Πληθυσμός». Ελληνική Στατιστική Αρχή. Ανακτήθηκε στις 23 Απριλίου 2017. .
3. ↑  (Ελληνικά) Δεδομένα της απογραφής της 18ης Μαρτίου 2011, Ελληνική Στατιστική Αρχή (Ανακτήθηκε στις 23 Απριλίου 2017).
4. ↑  eetaa.gr, Αποτελέσματα δημοτικών εκλογών, ανακτήθηκε στις 23 Νοεμβρίου 2020.

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
--------------------

* Στοιχεία για τον δήμο Νικηφόρου Φωκά από το Υπουργείο Εσωτερικών, Δημόσιας Διοίκησης και Αποκέντρωσης Αρχειοθετήθηκε 2007-11-03 στο Wayback Machine.

|  |  |  |  |
| --- | --- | --- | --- |
| 

| π • σ • ε
Σχέδιο «Καλλικράτης»: Διοικητική διαίρεση του νομού Ρεθύμνης |
| --- |
|  |
| 
Δήμοι Ανωγείων · Μυλοποτάμου · Αμαρίου · Αγίου Βασιλείου · Ρεθύμνης |

 |
**Η Θρυλική Μα Ρέινι** (αγγλικά: **Ma Rainey's Black Bottom**) είναι ο τίτλος Αμερικανικής δραματικής ταινίας του 2020. Η ταινία είναι σκηνοθετημένη από τον Τζορτζ Γουλφ, γραμμένη από τον Ρούμπεν Σαντιάγο-Χάντσον και βασισμένη στο ομώνυμο θεατρικό έργο. Η ταινία και το θεατρικό ακολουθούν την σημαντική καλλιτέχνιδα Μα Ρέινι στο Σικάγο της δεκαετίας του 1920 και πρωταγωνιστούν ο Τσάντγουικ Μπόουσμαν και η Βαϊόλα Ντέιβις. 

Το πρότζεκτ αρχικά ανακοινώθηκε το 2013 μαζί με την ταινία Εμπόδια του Ντένζελ Ουάσινγκτον ως μέλος μιας συμφωνίας με το HBO. Ο Ουάσινγκτον επίσης ασχολήθηκε και με την παραγωγή της ταινίας. Τελικά το Netflix ανέλαβε να κάνει την ταινία και τα γυρίσματα άρχισαν στο Πίτσμπουργκ το 2019. Ο Μπόουσμαν πέθανε μετά την ολοκλήρωση των γυρισμάτων και η ταινία είναι αφιερωμένη στην μνήμη του. 

Η ταινία έκανε πρεμιέρα στους κινηματογράφους στις 25 Νοεμβρίου του 2020, ενώ στο Netflix στις 18 Δεκεμβρίου. Έλαβε εξαιρετικές κριτικές από τους κριτικούς και κέρδισε στην 93η Απονομή των Βραβείων Όσκαρ το Όσκαρ Καλύτερου Σχεδιασμού Κουστουμιών και το Όσκαρ Καλύτερου Μακιγιάζ από τις πέντε συνολικά υποψηφιότητες που έλαβε, ενώ στην 74η Απονομή των Βραβείων BAFTA κέρδισε δυο βραβεία απο τα τρια βραβεία στα οποία ήταν υποψήφια.

Παραπομπές
----------

1. 1 2 3 4 5 6 7 8 9 10 11 12  Ανακτήθηκε στις 7  Οκτωβρίου 2021.
2. ↑  Bisset, Jennifer. «Oscars 2021 results: The full list of winners, from Nomadland to Daniel Kaluuya». *CNET* (στα Αγγλικά). Ανακτήθηκε στις 26 Απριλίου 2021.
3. ↑  «Bafta Film Awards 2021: The winners and nominees in full». BBC News. 11 Απριλίου 2021. Ανακτήθηκε στις 12 Απριλίου 2021.
Ο **Καβάδης Β΄ της Περσίας** (590 - 6 Σεπτεμβρίου 628) ήταν βασιλιάς της αυτοκρατορίας των Σασσανιδών για σύντομο χρονικό διάστημα το 628. Ήταν γιος του Χοσρόη Β'. Έγινε βασιλιάς μετά την οργάνωση πραξικοπήματος εναντίον του πατέρα του.

Βιογραφία
---------

Μητέρα του ήταν η Μαρία, κόρη του Ρωμαίου Αυτοκράτορα Μαυρικίου, του μεγάλου συμμάχου του Χοσρόη Β΄ και το βαπτιστικό του όνομα ήταν Σιρόης. 

Η σύζυγος του πατέρα του Σιρίν κατάφερε να πείσει τον βασιλιά Χοσρόη Β΄ να κηρύξει διάδοχο του Περσικού θρόνου τον δικό της γιο Μαρδανσάχ αντί του Σιρόη, κάτι που έκανε τον Σιρόη να εξοργιστεί. Ο Ρωμαίος Αυτοκράτορας Ηράκλειος, αφού συνέτριψε το 628 τις Περσικές δυνάμεις στη μάχη της Νινευή, ήταν έτοιμος να καταλάβει την πρωτεύουσα του βασιλείου Κτησιφώντα. Ο Χοσρόης Β΄ ήταν έτοιμος να δραπετεύσει από την εξοχική του κατοικία κοντά στη Βαγδάτη, όταν ο Σιρόης συνωμότησε εναντίον του, έκοψε τις γέφυρες και εμπόδισε να δραπετεύσει ο πατέρας του, τον οποίο οι επαναστάτες συνέλαβαν αιχμάλωτο. Ο Σιρόης ανακηρύχθηκε βασιλιάς της Περσίας ως Καβάδης Β΄, ενώ την ίδια εποχή ο Ρωμαϊκός στρατός με επικεφαλής τον ίδιο τον Αυτοκράτορα Ηράκλειο επέστρεφε στην Κωνσταντινούπολη με τον Τίμιο Σταυρό. Ο Καβάδης Β΄, σκληρός και αδίστακτος, σκότωσε τους 18 αδελφούς του μπροστά στον πατέρα του και στη συνέχεια σκότωσε τον ίδιο τον πατέρα του. 

Απεβίωσε σε λίγους μήνες την ίδια χρονιά από επιδημία πανώλης· τον διαδέχθηκε ο γιος του Αρδασίρ Γ΄ της Περσίας.

Πηγές
-----

* *Martindale, John R.; Jones, A.H.M.; Morris, John (1992), The Prosopography of the Later Roman Empire, Volume III: AD 527–641, Cambridge University Press, ISBN 0-521-20160-8*
* *This article incorporates text from a publication now in the public domain: Eduard Meyer (1911). "Kavadh". In Chisholm, Hugh. Encyclopædia Britannica (11th ed.). Cambridge University Press.*

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
--------------------

* Πολυμέσα σχετικά με το θέμα  Kavad II στο Wikimedia Commons
* 
* 
* 

  



|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| Προκάτοχος:**Χοσρόης Β΄** | **Μέγας βασιλιάς της Περσίας628** | Διάδοχος:**Αρδασίρ Γ΄ της Περσίας** |

|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
| Καθιερωμένοι όροι | 
* WorldCat
* VIAF: 44154739799652991027
* LCCN: no2019001536

 |

 |
Pornhub

Σε μεγάλα κατασκευαστικά έργα όπως αυτός ο ουρανοξύστης στην Μελβούρνη, οι γερανοί είναι ζωτικής σημασίας. 
Εργοτάξιο και εξοπλισμός έτοιμος για την αρχή του έργου στην Κολωνία, της Γερμανίας (2017)
Η **κατασκευή** είναι η διαδικασία κατασκευής μιας δομής ή υποδομής. Η κατασκευή διαφέρει από την παραγωγή, η οποία περιλαμβάνει μαζική παραγωγή παρόμοιων αντικειμένων χωρίς ορισμένο αγοραστή, ενώ η κατασκευή συνήθως λαμβάνει χώρα σε γνωστή τοποθεσία και πελάτη. Η κατασκευή ως βιομηχανία συνεισφέρει το 6-9% του ΑΕΠ των ανεπτυγμένων κρατών. Η κατασκευή ξεκινά με τον σχεδιασμό και τη χρηματοδότηση του έργου, συνεχίζοντας μέχρι την ολοκλήρωση και την παράδοση του κτιρίου. 

Η κατασκευή μεγάλης κλίμακας απαιτεί συνεργασία σε πολλές παραμέτρους. Ένας διαχειριστής έργου διαχειρίζεται τον προϋπολογισμό του έργου, ενώ ένας διαχειριστής κατασκευής, σχεδιαστής, κατασκευαστικός μηχανικός ή αρχιτέκτονας το επιβλέπει. Αυτοί που αναμειγνύονται με τον σχεδιασμό και την κατασκευή πρέπει να λάβουν υπόψη παράγοντες όπως οι διάφορες απαιτήσεις που τίθονται, το περιβαλλοντικό αντίκτυπο της κατασκευής, τον σχεδιασμό, τη χρηματοδότηση, την ασφάλεια του κατασκευαστικού χώρου, την διαθεσιμότητα-μεταφορά κατασκευαστικών υλικών, λογιστικά θέματα και δημόσια αναστάτωση που προκαλούν οι καθυστερήσεις και η δημοπρασία του έργου.

Παραπομπές
----------

1. ↑  Compare:  *Construction*, Merriam-Webster, ανακτήθηκε στις 2016-02-16
2. ↑  Halpin, Daniel W.; Senior, Bolivar A. (2010), *Construction Management* (4 έκδοση), Hoboken, NJ: John Wiley & Sons, σελ. 9, ISBN 9780470447239, ανακτήθηκε στις May 16, 2015
3. ↑  
Chitkara, K. K. (1998), *Construction Project Management*, New Delhi: Tata McGraw-Hill Education, σελ. 4, ISBN 9780074620625, ανακτήθηκε στις May 16, 2015
Συντεταγμένες: 62°06′34″N 06°43′09″W﻿ / ﻿62.10944°N 6.71917°W﻿ / 62.10944; -6.71917

Το **Ρούναβικ** (φεροϊκά: *Runavík*) είναι χωριό των Νήσων Φερόες και βρίσκεται στη νότια ακτή του νησιού Έστουροϊ. Τον Ιανουάριο του 2023 ο πληθυσμός του ήταν 585 κάτοικοι. Το Ρούναβικ ιδρύθηκε το 1916 και αποτελεί σημαντικό λιμάνι, που αρχικά χρησιμοποιήθηκε κυρίως από αλιευτικά σκάφη, αλλά τώρα χρησιμοποιείται επίσης ως βάση ανεφοδιασμού για τη βιομηχανία πετρελαίου της Βόρειας Θάλασσας, καθώς και ως λιμάνι μεταφόρτωσης για εμπορεύματα από και προς την Ευρώπη. Το λιμάνι αναπτύχθηκε περαιτερω στα τέλη της δεκαετίας του 1990  και τώρα μπορεί να φιλοξενήσει και κρουαζιερόπλοια.

Παραπομπές
----------

1. 1 2  Επίσημη εκτίμηση
2. ↑  «Atlantic Supply Base». Runavíkar Kommuna. Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 20 Ιουλίου 2011. Ανακτήθηκε στις 5 Ιανουαρίου 2011.
3. ↑  *Hart's E&P*. Hart Publications. 1999.

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
--------------------

* Πολυμέσα σχετικά με το θέμα  στο Wikimedia Commons
* Ρούναβικ (Αγγλικά)
* Επίσημη ιστοσελίδα τουρισμού (Αγγλικά)
Το **εθνόσημο του Ισημερινού** υπάρχει στη σύγχρονή του μορφή από το 1900. Το σχέδιο βασίστηκε σε παλαιότερο σχέδιο του 1845. Στο φόντο του ωοειδούς θυρεού είναι το ηφαίστειο Τσιμποράσο, ενώ ο ποταμός που προέρχεται από τη βάση του αντιπροσωπεύει τον Γουάγιας. Και τα δύο συμβολίζουν την ομορφιά και τον πλούτο των αντίστοιχων περιοχών. Το σκάφος που πλέει στον ποταμό ονομάζεται Γουάγιας επίσης. Ναυπηγήθηκε το 1841 στο Γουαγιακίλ και είναι το πρώτο πλεύσιμο ατμόπλοιο που έφτασε στη δυτική ακτή της Νοτίου Αμερικής. Αντί ενός ιστού έχει ένα κηρύκειο που αντιπροσωπεύει το εμπόριο και την οικονομία. Στην κορυφή υπάρχει ένας χρυσός ήλιος που περιβάλλεται από τα αστρολογικά σημάδια για τον Κριό, τον Ταύρο, τους Διδύμους και τον Καρκίνο που αντιπροσωπεύουν τους μήνες από το Μάριο μέχρι τον Ιούλιο για να συμβολίσει τη διάρκεια της επανάστασης του Μαρτίου του 1845. Ο κόνδορας πάνω από το θυρεό τεντώνει τα φτερά του για να συμβολίσει τη δύναμη, το μεγαλείο και τη δύναμη του Ισημερινού. Ο θυρεός πλαισιώνεται από τέσσερις σημαίες του Ισημερινού. Η δάφνη στο αριστερό άκρο αντιπροσωπεύει τη δόξα της Δημοκρατίας. Το φύλλο φοινίκων στη δεξιά πλευρά είναι ένα σύμβολο για την ειρήνη. Το σύμβολο (Fasces) κάτω από την ασπίδα αντιπροσωπεύει τη δημοκρατική αξιοπρέπεια.

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
--------------------

* Πληροφορίες για το εθνόσημο Αρχειοθετήθηκε 2008-06-07 στο Wayback Machine. (στα ισπανικά)

|  |  |
| --- | --- |
| Commons logoCommons logo | Τα Wikimedia Commons έχουν πολυμέσα σχετικά με το θέμα   **Εθνόσημο του Ισημερινού** |

  


|  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| 

| π • σ • ε
Εθνόσημα των χωρών της Νότιας Αμερικής |
| --- |
|  |
| Ανεξάρτητα Κράτη | 
* Αργεντινή
* Βενεζουέλα
* Βολιβία
* Βραζιλία
* Γουιάνα
* Ισημερινός
* Κολομβία
* Ουρουγουάη
* Παναμάς
* Παραγουάη
* Περού
* Σουρινάμ
* Χιλή
 |  |
|  |
| Εξαρτημένα εδάφη | 

|  |  |
| --- | --- |
| Γαλλία | 
* Γαλλική Γουιάνα
 |
|  |
| Ολλανδία | 
* Αρούμπα
* Κουρασάο
* Μποναίρ
 |
|  |
| Ηνωμένο Βασίλειο | 
* Νήσοι Φώκλαντ
* Νότιος Γεωργία και Νότιοι Σάντουιτς Νήσοι
 |

 |

 |
Η θέση και έκταση του Βασιλείου των Μωαβιτών
Οι **Μωαβίτες** ήταν αρχαίος Βιβλικός λαός. Ήταν οι κάτοικοι της χώρας που περικλείεται στα βόρεια από την Αμμών, δυτικά από τη Νεκρά Θάλασσα, και στα νότια από την Εδώμ. 

Οι Μωαβίτες, οι οποίοι θεωρούνται απόγονοι του Μωάβ, γιου του Λωτ, ο οποίος ήταν ανεψιός του Αβραάμ,πέρασαν από τις ίδιες φάσεις που πέρασαν οι Αμμωνίτες και οι Εδωμίτες βρισκόμενοι σε σύγκρουση με τους Ισραηλίτες όταν τους αρνήθηκαν τη διέλευση μέσα από τα εδάφη τους στη εποχή της κατάκτησης. 

Ειδικά η δική τους περιγραφή ενός επεισοδίου κατά τον 8ο αιώνα π.Χ. δίνεται στη Μωαβιτική Λίθο (Στήλη του Μεσά). Στην πλάκα αυτή διαφαίνεται ότι οι Μωαβίτες μιλούσαν μια σύμμεικτη γλώσσα, με σημιτικά και χαναανιτικά στοιχεία, πολύ συγγενική με την εβραϊκή.

Δείτε επίσης
------------

* Μωαβιτική Λίθος
* Μεσά

Πηγές
-----

* David and Patt Alexander "Το εκπληκτικό Εγχειρίδιο της Βίβλου" , Εκδόσεις Πέργαμος, Αθήνα 1993, σελ.661.

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
--------------------

* Πολυμέσα σχετικά με το θέμα  Moab στο Wikimedia Commons

  


|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
| Καθιερωμένοι όροι | 
* WorldCat
* VIAF: 144385837
* LCCN: n91095172
* GND: 4039781-6
* NKC: ge803404

 |

 |
Συντεταγμένες: 37°56′8.9″N 23°51′22.0″E﻿ / ﻿37.935806°N 23.856111°E﻿ / 37.935806; 23.856111

Ο  **Καρελλάς** είναι οικισμός της Ανατολικής Αττικής, που βρίσκεται ανατολικά του Υμηττού, ανάμεσα στο Κορωπί και την Παιανία, κοντά στη βιομηχανική ζώνη της Παιανίας. Αν και βρίσκεται πιο κοντά στην Παιανία ανήκει διοικητικά στον Δήμο Κρωπίας. Ο οικισμός αποτελείται κυρίως από νεόκτιστα σπίτια. Αναπτύχθηκε ραγδαία μετά την κατασκευή του νέου αεροδρομίου της Αθήνας στα Σπάτα και σύμφωνα με την απογραφή του 2001 έχει 1.634 κατοίκους. Ο πληθυσμός έχει σημειώσει ραγδαία αύξηση τα τελευταία χρόνια, κάτι που χαρακτηρίζει γενικότερα τις περιοχές των Μεσογείων. Κοντά στον οικισμό βρίσκεται το προπονητικό κέντρο του Παναθηναϊκού.

Πορεία του πληθυσμού:

|  |  |  |  |  |  |  |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| **Έτος** | 1951 | 1961 | 1971 | 1981 | 1991 | 2001 |
| **Πληθ.** | 75 | 121 | 239 | 463 | 922 | 1.634 |

Αξιοθέατα
---------

Αξιόλογο μνημείο στην περιοχή του Καρελλά αποτελεί ένας μικρός ναός της Μεταβυζαντινής περιόδου, που ονομάζεται Ναός Αγίου Γεωργίου Σκληπιού. Το προσωνύμιο Σκληπιού πιθανότατα προέρχεται από παραφθορά του ονόματος Ασκληπιού και αποτελεί πιθανή ανάμνηση αρχαίου ιερού στην ίδια θέση, αφιερωμένου στον Ασκληπιό.

Παραπομπές
----------

1. ↑  Απογραφή 2001 Εθνική Στατιστική Υπηρεσία
2. ↑  Επίτομο γεωγραφικό Λεξικό, Σταματελάτου, εκδ. Ερμής ISBN:960-320-133-2
3. ↑  Αρχαιολογία της πόλεως των Αθηνών Βυζαντινός ναός Αγίου Γεωργίου Σκληπίου

|  |  |  |  |  |  |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| 

| π • σ • ε
Πόλεις, κωμοπόλεις, χωριά και οικισμοί του Δήμου Κρωπίας |
| --- |
|  |
| 
* Αγία Μαρίνα
* Άγιος Δημήτριος
* Καρελλάς
* Κίτσι
* Κορωπί
 |
|  |
| 
* Έδρα: Κορωπί
 |

 |
Ο **Χάσιμ ιμπν Αμπντ Μανάφ** (αραβικά: هاشم بن عبد مناف‎‎, 464 Hāshim ibn ʿAbd Manāf – 497) ήταν ο προπάππους του προφήτη Μωάμεθ και ο προγεννήτορας του κλάδου Μπανού Χασίμ της φυλής των Κουραϊσιτών. Το πραγματικό του όνομα ήταν Αμρ αλ-Ουλά.

Γέννηση
-------

Ο Χασίμ και ο δίδυμος αδερφός του Αμπντ Σαμς γεννήθηκαν ως σιαμαία. Ο θρύλος λέει, ότι ο πατέρας Αμπντ Μανάφ ιμπν Κουσάι τους χώρισε με το σπαθί του. Οι αστρολόγοι της Αραβίας είχαν προβλέψει ότι ο Αμπντ Μανάφ είχε ένα ταφικό σφάλμα όταν τους χώρισε με ένα σπαθί.

Θάνατος
-------

Σύμφωνα με τον Ιντρίς Ιμαντουντίν Ρ.Α. έναν ιστορικό, πέθανε άρρωστος στην Γάζα το 497 γυρνώντας στην Αραβία από ένα επαγγελματικό ταξίδι στην Συρία. Κατά την παράδοση ο Χασίμ τάφηκε στην δομή του τζαμιού Σαγίντ αλ-Χασίμ στη γειτονιά αλ-Νταράζ της Γάζας. Το τζαμί χτίστηκε γύρω στον 12ο αιώνα και η επιχείριση του δεν πήγε στους γιους του, αλλά στους αδερφούς, γιοι του Ατικάχ μπιντ Μουράχ.

Παραπομπές
----------

1. Ibn Kathir; Le Gassick, Trevor; Fareed, Muneer. The Life of the Prophet Muhammad: Al-Sira Al-Nabawiyya. p. 132.

2. Razvi, Haafiz Mohammed Idrees (2009). Manifestations of the Moon Of Prophethood (PDF). Imam Mustafa Raza Research Centre Overport. p. 18.

3. 3.0 3.1 Armstrong, Karen (2001). Muhammad: A Biography of the Prophet. Phoenix. p. 66. ISBN 0946621330.

4. Ibn Kathir 1.186. Hilf, or tahalluf, comes from halafa, to form a confederacy, for mutual help and protection.

5. 5.0 5.1 Lings, Martin (1983). Muhammad: His Life Based on the Earliest Sources. George Allen & Unwin. p. 7. ISBN 0946621330.

6. 6.0 6.1 6.2 Maqsood, Ruqaiyyah Waris. "The Prophet’s Family Line No. 4 – Amr (Hashim), the Founder of the Hashimites". Ruqaiyyah Waris Maqsood Dawah. Aνακτήθηκε στις 4 Αυγούστου 2011.

7. ‘Lata’if al-ma’arif, Tha’alibi, Edinburgh, 1968, p.42; Ibn Kathir 1.132, from Ibn Ishaq; Ibn Sa’d vol 1 p.77

8. Hooda, Samreen (September 2006). "Mosque of Sayyed Hashim - Gaza". Palestine: This Week In Palestine. Ανακτήθηκε 17/1/12.
Ο Αμπού αλ-Αμπάς Αχμάντ μπιν Αμπντ αλ-Ραμάν μπιν Μουχάμαντ μπιν Σαϊντ μπιν Χαρίθ μπιν Ασίμ αλ-Λαχμί αλ-Κουρτουμπί, καλύτερα γνωστός ως **Ιμπν Μαντά** (1116-1196) ήταν Μουσουλμάνος πολυμαθής από την Κόρδοβα της Ισλαμικής Ισπανίας. Ο Ιμπν Μαντά είναι αξιοσημείωτος λόγω της αμφισβήτησης του παραδοσιακού σχηματισμού της αραβικής γραμματικής και της κοινής κατανόησης της γλωσσικής διακυβέρνησης μεταξύ των Αράβων γραμματικών, εκτελώντας μια αναθεώρηση που προτάθηκε πρώτα από τον Αλ-Τζαχίζ διακόσια χρόνια πριν. Θεωρείται ο πρώτος γλωσσολόγος στην ιστορία που μελέτησε το θέμα της εξάρτησης με την γραμματική έννοια που είναι γνωστή σήμερα. Επίσης έπαιξε καθοριστικό ρόλο κατά τις Αλμοαδικές μεταρρυθμίσεις ως επικεφαλής δικαστής του Αλμοαδικού Χαλιφάτου.

Αναφορές
--------

1. ↑  Kees Versteegh, *The Arabic Linguistic Tradition*, σελ. 142. Part of Landmarks in Linguistic Thought series, τομ. 3. New York: Routledge, 1997. (ISBN 9780415157575)
2. ↑  Shawqi Daif, Introduction to Ibn Mada's *Refutation of the Grammarians*, σελ. 48. Κάιρο, 1947.
Θεμέλιο αρχαίου ελληνικού ναού.  
1: κίονας  
2: τοίχος του ναού  
3: στυλοβάτης ή τοιχοβάτης  
4: **στερεοβάτης**  
5: ευθυντηρία  
6: κρηπίδωμα
Ο **στερεοβάτης** (αρχ. Ελλ. *στερεός* και *βάσις*) είναι το θεμέλιο στο οποίο χτίζονταν οι ναοί στην αρχαία Ελλάδα.

  

Η κατασκευή του γινότανε από χοντροκομμένες πέτρες που είχαν σχήμα κύβου. Η επίστρωσή του, η ονομαζόμενη ευθυντηρία γινόταν με καλά επεξεργασμένες πέτρες με λεία επιφάνεια. Η ευθυντηρία είναι έτσι κατασκευασμένη και τοποθετημένη που να υπερέχει του εδάφους.

Για να τοποθετήσουν τον στερεοβάτη, οι εργάτες έσκαβαν το χώμα ή τρυπούσαν την πέτρα του εδάφους αν το μέρος ήταν βραχώδες. Τις χοντροκομμένες πέτρες τις σώριαζαν χωρίς ιδιαίτερο τρόπο. Επάνω από αυτές 
κατασκεύαζαν την ευθυντηρία η οποία χρησίμευε ως βάση του ναού. Επάνω στην ευθυντηρία χτίζανε μετά τo *κρηπίδωμα* που σχημάτιζε σκαλάκια για να προσφέρει την πρόσβαση στον ναό. 

Ο *στερεοβάτης* και το κρηπίδωμα (που δεν αποτελεί μέρος του στερεοβάτη, αλλά είναι ανεξάρτητο τμήμα) αποτελούσαν την βάση ή το θεμέλιο του ναού.

Δείτε επίσης
------------

* Κρηπίδα
* Αρχαίος ελληνικός ναός (αρχιτεκτονική)

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
--------------------

* Fachbegriffe der Architektur


|  |  |
| --- | --- |
| CC-BY-SA Μετάφραση | Στο λήμμα αυτό έχει ενσωματωθεί κείμενο από το λήμμα Stereobat  της Γερμανικής Βικιπαίδειας, η οποία διανέμεται υπό την GNU FDL και την CC-BY-SA 4.0. (ιστορικό/συντάκτες). |
Ο **Πάουλ Νόιμαν** (*Paul Neumann*, Βιέννη, 13 Ιουνίου 1875 - 9 Φεβρουαρίου 1932) ήταν Αυστριακός αθλητής της κολύμβησης και Ολυμπιονίκης.

Γεννήθηκε στην Βιέννη και ο πατέρας ήταν γνωστός γιατρός. Ασχολήθηκε από μικρή ηλικία με την κολύμβηση. Το 1894 νίκησε για πρώτη φορά στο αυστριακό πρωτάθλημα κολύμβησης στα 500 μέτρα ελευθέρας. Το 1896 πήρε μέρος στους Α' Ολυμπιακούς αγώνες της Αθήνας όπου ήταν χρυσός ολυμπιονίκης στα 500 ελευθέρας με δεύτερο τον Πεπανό, με χρόνο 8.12.6" .

Αμέσως μετά τους Ολυμπιακούς αγώνες μετανάστευσε στις ΗΠΑ για να σπουδάσει στην Γερμανική ιατρική ακαδημία του Σικάγο. Ταυτόχρονα συνέχισε να ασχολείται με την κολύμβηση ως αθλητής συλλόγου του Σικάγο και το 1897 έκανε παγκόσμιο ρεκόρ στα 2, 3 και 5 μίλια ελευθέρας κολύμβησης. Την ίδια χρονιά κέρδισε πρώτες νίκες στο αμερικανικό αλλά και στο καναδικό πρωτάθλημα κολύμβησης. Το 1897 πήρε μετεγγραφή στο Πανεπιστήμιο της Πενσυλβάνια όπου έπαιξε και πόλο στην ομάδα του πανεπιστημίου. Πήρε το πτυχίο του στην ιατρική κι έκανε και διδακτορικό στη φιλοσοφία. Το 1898 ήταν πρώτος στις 880 γιάρδες ελευθέρας κολύμβησης στο καναδικό πρωτάθλημα και αναδείχθηκε πρωταθλητής στο αμερικανικό πανεπιστημιακό πρωτάθλημα στα 400 μ. ελευθέρας στις 880 γιάρδες ελευθέρας και στο ένα μίλι.

Το 1986 έγινε μέλος της Διεθνούς Αίθουσας της Δόξας της Κολύμβησης (International Swimming Hall of Fame) ως πρωτοπόρος κολυμβητής.

Παραπομπές
----------

1. ↑  pantheon.world/profile/person/Paul\_Neumann\_(swimmer). Ανακτήθηκε στις 9  Οκτωβρίου 2017.
2. ↑  Εθνική Βιβλιοθήκη της Γερμανίας: (Γερμανικά, Αγγλικά) *Gemeinsame Normdatei*. Ανακτήθηκε στις 15  Δεκεμβρίου 2014.
3. ↑  Εθνική Βιβλιοθήκη της Γερμανίας: (Γερμανικά, Αγγλικά) *Gemeinsame Normdatei*. Ανακτήθηκε στις 31  Δεκεμβρίου 2014.
4. ↑  Ανακτήθηκε στις 20  Ιουνίου 2019.

* Προφίλ του αθλητή και βιογραφικά στοιχεία

  


|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
| Καθιερωμένοι όροι | 
* VIAF: 252814268
* GND: 1024427706

 |

 |
*Ναι είναι* `Κωδικοί 5801 περισσότερα 4231`*Περισσότερες λεπτομέρειες παρακαλώ )* Ναι υπάρχουν ακόμα διαθέσιμα αρχεία Καλά ξωτικάΖουν  Στη συνέχεια, το επόμενο

Προέλευση
---------

Στην Τρίτη Εποχή, αυτή η γλώσσα είναι η πιο συχνά ομιλούμενη από τα Ξωτικά της Μέσης Γης, αποτελώντας τη ζωντανή δημοτική γλώσσα των Γκρίζων Ξωτικών ή αλλιώς Σίνταρ. Ήταν ο πιο εξέχων απόγονος του Τέλεριν τα οποία διακλαδώθηκαν από τα Έλνταριν, τον πρόγονο της Κουένυα, των Τέλεριν, των Σίνταριν και των Νάντοριν.

Η Σίνταριν ήταν γλώσσα των Σίνταρ, των ξωτικών Τέλερι που έμειναν πίσω στη Μέση Γη, όταν τα Ξωτικά έκαναν το ταξίδι προς το Βάλινορ. Όταν οι Νόλντορ (των οποίων η γλώσσα ήταν η Κουένυα) γύρισαν στη Μέση Γη, υιοθέτησαν αυτή τη γλώσσα αντί της δικής τους. Πριν την Πτώση του Νούμενορ, η Σίνταριν μιλιόταν κι εκεί. Η γνώση της φυλάχτηκε στο βασίλειο της Γκόντορ. 

Ο Τόλκιν βασίστηκε στην Ουαλική γλώσσα για τη δομή, τη γραμματική και τη φωνολογία της Σίνταριν. Η γλώσσα, ακολουθεί την κέλτικη γραμματική των μεταλλάξεων των αρχικών συμφώνων υπό προϋποθέσεις. Για παράδειγμα η λέξη Perian, όταν λάβει άρθρο, γίνεται i Berian. Στον πληθυντικό, η Periannath, όταν λάβει άρθρο (in), γίνεται i-Pheriannath λόγω φωνολογίας. Άλλο χαρακτηριστικό της γλώσσας, είναι ότι ο πληθυντικός της κατά κανόνα δε σχηματίζεται με καταλήξεις αλλά με αλλαγή του θέματος της λέξης. Για παράδειγμα ο πληθυντικός της λέξης adar είναι edair.

Παραπομπές
----------

1. ↑  Ξωτικά Σινταρίν Αυτό είναι καλό👍, Δρ. *Όπου ζουν τα ξωτικά είναι πολύ μακριά🐈🐈🐈*. Τoν: 😊. ISBN 13 Check `|isbn=` value: length (βοήθεια). «»
2. ↑  «Sindarin - the Noble Tongue».

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
--------------------

* Πολυμέσα σχετικά με το θέμα  Middle-earth writing systems στο Wikimedia Commons

  


|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
| Καθιερωμένοι όροι | 
* WorldCat
* LCCN: sh2004001662
* NKC: ph317163

 |

 |
Τρομπέτα
Η **τρομπέτα** είναι αερόσφωνο μουσικό όργανο με μεταλλικό επιστόμιο σε σχήμα κούπας, που ανήκει στην οικογένεια των χάλκινων πνευστών. 

Στην αρχική μορφή της, ως σάλπιγγα, από τους αρχαίους Έλληνες, ήταν γνωστή στους Αιγυπτίους, στους Εβραίους και τους Ρωμαίους, φτιαγμένη αρχικά από ξύλο, αργότερα από μέταλλο (μπρούντζο, ασήμι) και τέλος (όπως και σήμερα) από χαλκό. Αποτελούνταν από ένα μακρύ σωλήνα σε διάφορα μήκη που από το τέλος του 1ου μ.Χ. αιώνα και μετά φάρδυνε, καταλήγοντας σε μια μετρίου μεγέθους καμπάνα.

Καθώς παρέμενε η αδυναμία του οργάνου να παράγει όλες τις νότες της κλίμακας, από τα τέλη του 18ου αιώνα επιχειρήθηκε η εισαγωγή μηχανισμού που θα βοηθούσε στην παραγωγή όλων των φθόγγων. Στις αρχές του 19ου αιώνα εισήχθησαν τα *έμβολα*, στην αρχή δύο, έπειτα τρία και τέσσερα, που επέτρεψαν την εκτέλεση όλων των χρωματικών ήχων μιας κλίμακας. Από εκεί και ύστερα, ονομάζεται *τρομπέτα με έμβολα*, σε διάκριση από την παλαιότερη *φυσική τρομπέτα*. 

Ως στρατιωτικό μουσικό όργανο εισήχθη στην ορχήστρα στις αρχές του 17ου αιώνα, όμως περισσότερο γνωστή έγινε στη διάρκεια του 19ου αιώνα. Έχει διαπεραστική και λαμπερή τονική χροιά και μεγάλες τεχνικές δυνατότητες. Η ανάπτυξη της δεξιοτεχνίας στον χειρισμό της έχει κάνει πολλούς συνθέτες να τη χρησιμοποιήσουν ως μελωδικό όργανο ίδιας ευκινησίας με τα ξύλινα πνευστά και έτσι η τρομπέτα θεωρείται σήμερα δημοφιλέστατο όργανο ορχήστρας και συγκροτήματος, ιδίως στην παραδοσιακή μουσική της Καλύμνου και της Λαμίας , καθώς και τη μουσική τζαζ και σκα.

Δείτε επίσης
------------

|  |  |
| --- | --- |
| wiktionary logowiktionary logo | Το *Βικιλεξικό* έχει σχετικό λήμμα:  **τρομπέτα**  |

|  |  |
| --- | --- |
| Commons logoCommons logo | Τα Wikimedia Commons έχουν πολυμέσα σχετικά με το θέμα   **Τρομπέτα** |

* Σάλπιγγα (μουσικό όργανο)

  


|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
| Καθιερωμένοι όροι | 
* WorldCat
* LCCN: sh85138176
* GND: 4060993-5
* BNF: cb11950965z (data)
* NDL: 00573294
* NKC: ph303407
* BNE: XX549505
* KulturNav: id

 |

 |

|  |  |
| --- | --- |
| 

|  |
| --- |
| * Πύλη:Τέχνη
* Πύλη:Μουσική
 |

 |
Το **αδελφάτο** (σερβικά: адрфат, братствени удео‎‎), είναι δικαίωμα ενός προσώπου να διαμείνει εντός μοναστηριού και να λαμβάνει μέρος των εσόδων του. Το συγκεκριμένο δικαίωμα είτε αποκτιόταν μέσω οικονομικού αντιτίμου είτε ανταλλασσόταν έναντι κάποιας ιδιοκτησίας κατά την διάρκεια της μεσαιωνικής περιόδου, όταν φεουδαρχικοί ηγεμόνες επιθυμούσαν να εξασφαλίσουν για τους εαυτούς τους έναν χώρο ασύλου μετά την απόσυρσή τους ή την απώλεια ελέγχου τους επί των φέουδών τους. Ένα αδελφάτο ήταν έγκυρο μόνο στο όνομα ενός συγκεκριμένου προσώπου, ενώ δεν ήταν δυνατό να μεταπωληθεί, παραχωρηθεί ή, ακόμη, κληρονομηθεί από άλλο πρόσωπο.

Παραπομπές
----------

1. ↑  (Σερβικά) Vukanović, Tatomir. «Slovenska simbioza porodice Đurđa Kastriota Skenderbega». Vranje, Serbia: Vranjski glasnik. Adrfati (bratstveni udeli), bili su određeni za ličnosti, pa je navedenim ugovorom bilo određeno, kada jedan od navedenih članova iz porodice Kastriota umre ("čim jedan obraz ode"), gasio se i njegov bratstveni udeo.
2. ↑  (Αγγλικά) Adanir, Fikret· Suraiya Faroqhi (2002). «Transition to Tourkokratia: The Byzantinist standpoint». *The Ottomans and the Balkans: a discussion of historiography*. Leiden, Netherlands: Kaninklijke Brill NV, Leiden. σελ. 109. ISBN 90-04-11902-7. Ανακτήθηκε στις 24 Νοεμβρίου 2010. Manuel Deblizenos, decided to transfer family estate to the monastery Docheiraiou in return for three adelphates, that is, right to reside on monastic territory and receive subsidies from monastic resources.

Περαιτέρω ανάγνωση
------------------

* (Σερβικά) Adelfati u Vizantiji i srednjovekovnoj Srbiji, ZRVI, XI, 1968, 241—267
* (Σερβικά) Monaški adelfati na Svetoj Gori, Zbornik FFB, XII, 1, 1974
Η **Λένα (Lena)** είναι ένας αστεροειδής της Κύριας Ζώνης Αστεροειδών με απόλυτο μέγεθος (όπως ορίζεται για το Ηλιακό Σύστημα) 11,179. Ανακαλύφθηκε το 1914 από τον Ρώσο αστρονόμο Γκριγκόρι Νικολάεβιτς Νέουιμιν, που παρατηρούσε από το Σιμέις της Κριμαίας και της έδωσε το όνομα της μητέρας του, της `Ελενας (Λένας) Πέτροβνα Νεουγμίνα.

Η τροχιά της Λένας προσεγγίζει αυτές των αστεροειδών της Οικογένεια της Ευνομίας, ωστόσο η διαφορά στον φασματικό τύπο (X αντί S) καθιστά σχεδόν αδύνατη την περίπτωση να ανήκει η Λένα στην οικογένεια αυτή.

Φυσικά χαρακτηριστικά
---------------------

Η μέση διάμετρος της Λένας εκτιμάται σε 22 χιλιόμετρα. Ο φασματικός τύπος της είναι **X**, ενώ το άλβεδό της είναι άγνωστο. Η Λένα έχει μία ασυνήθιστη καμπύλη φωτός που υποδεικνύει ότι είτε περιστρέφεται γύρω από τον εαυτό της πολύ αργά (μία φορά κάθε πάνω από 22 ώρες), είτε ότι έχει πολύ ακανόνιστο σχήμα, είτε και τα δύο.

Παραπομπές
----------

1. ↑  *JPL Small-Body Database*. ssd.jpl.nasa.gov/tools/sbdb\_lookup.html#/?sstr=20000789. Ανακτήθηκε στις 23  Οκτωβρίου 2023.

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
--------------------

* Τροχιά από το JPL (Java) / Εφημερίδα
* Η καμπύλη φωτός της Λένας

Αστεροειδείς| 788 Χοχενστάινα | 789 Λένα | 790 Πρετόρια |