recursal/SuperWikiNEXT-32B huggingface dataset:
Στη Στατιστική ως **στοιχείο** και εξ αυτού **στατιστικό στοιχείο**, χαρακτηρίζεται οποιοδήποτε στατιστικό δεδομένο που έχει υποστεί σχετική επεξεργασία δηλαδή ταξινόμηση, ανάλυση και ερμηνεία. Παρότι τα στατιστικά στοιχεία αποτελούν την τελική μορφή των στατιστικών δεδομένων πολλές φορές αποδίδονται ως συνώνυμες έννοιες.

Τα στατιστικά στοιχεία λαμβάνουν διάφορες τιμές ή αξίες ανάλογα των μεταβλητών (ποσοτικών, ποιοτικών κ.ά.) με τις οποίες έχουν ταξινομηθεί και επεξεργαστεί. Η δε παρουσίασή τους καταχωρείται χωριστά σε στατιστικούς πίνακες είτε κατά γραμμή, είτε κατά στήλη στο τέλος των οποίων μπορεί και να αθροίζονται σε σύνολα.  

Για παράδειγμα σε στατιστικό πίνακα απλής εισόδου, ή διπλής εισόδου τα στατιστικά στοιχεία καταχωρούνται σε στήλη/στήλες, στο τέλος των οποίων μπορεί και να αθροίζονται. Ενώ σε γενικούς στατιστικούς πίνακες, ή όταν γίνεται χρήση διχοτομικών και άλλων μεταβλητών φερόμενα σε γραμμές μπορεί να αθροίζονται στο τέλος των γραμμών καθώς και των στηλών.

* Το στατιστικό στοιχείο δεν θα πρέπει να συγχέεται με τη στατιστική μονάδα που μπορεί να είναι ένας ψηφοφόρος του οποίου οι προθέσεις είναι στατιστικά στοιχεία, ή οι επιλογές κατάταξης κάποιου στρατεύσιμου.

Ο όρος **συγκεντρωτικά στατιστικά στοιχεία**, ή **συνολικά στατιστικά στοιχεία** περιγράφει το σύνολο στατιστικών δεδομένα που προέρχονται από στατιστικά δείγματα ή επιμέρους στατιστικούς πληθυσμούς και υποπληθυσμούς τα οποία μετά την επεξεργασία τους αναλύονται κατά διάφορους τρόπους παρουσίασής τους, δηλαδή σε πίνακες, γραφικές παραστάσεις κλπ.

Στη μακροοικονομία ο όρος μπορεί να αφορά το συνολικό επίπεδο τιμών, ή το συνολικό ποσοστό πληθωρισμού  

Στη μικροοικονομία ο όρος αφορά ολόκληρο τομέα της οικονομίας που αποτελείται από πολλούς στατιστικούς πληθυσμούς π.χ. επιχειρήσεις, ή των νοικοκυριών πόλης, ή νομού.  

Στις συμπεριφορικές επιστήμες, ομοίως ο όρος μπορεί ν΄ αφορά μεγάλους στατιστικούς πληθυσμούς όπως εργάτες, φοιτητές, δημόσιους υπαλλήλους, ναυτικούς, εκλογείς κλπ.

Χαρακτηριστικό παράδειγμα συγκεντρωτικών στατιστικών στοιχείων είναι οι ψήφοι επί του συνόλου των εκλογικών τμημάτων μιας πόλης, ενός νομού, ή περιφέρειας, ή όλης της επικράτειας.

Πηγές
-----

* UNESCO "Λεξικό Κοινωνικών Όρων" (Ελληνική Έκδοση) 3 τόμοι, Εκδ. Ελληνική Παιδεία Αθήναι 1972, τομ.3ος, σελ.865.
* ΥΠΕΠΘ - Παιδαγωγικό Ινστιτούτο, συλλογικό έργο των Λεων. Αδαμόπουλο, Χαραλ. Δαμιανού, Ανδ. Σπέρκου "Μαθηματικά και Στοιχεία Στατιστικής" ΟΕΔΒ - Αθήνα 1999, σελ.61.
* Συλλογ. έργο των Π. Κικιλίας, Δ. Παλαμούρδας, Α. Πετράκης, Δ. Τσουκαλάς "Στατιστική - Πιθανότητες" Εκδ. Δηρος - Αθήνα 2001, ISBN 960-8271-07-X, σελ.18-19.
Ο **Τάιους Ντουέιν Έντνι**, γνωστός πιο απλά και ως **Τάιους Έντνι** (γεννημένος στις 14 Φεβρουαρίου του 1973) είναι Αμερικανός πρώην διεθνής καλαθοσφαιριστής. Έχει ύψος 1,78 μ. και αγωνιζόταν στη θέση του πόιντ γκαρντ.

Καριέρα
-------

Ο Τάιους Έντνι έκανε τα πρώτα του βήματα στο χώρο του μπάσκετ όταν στην ηλικία των 17 ετών εισήχθη στο πανεπιστήμιο UCLA, με την ομάδα του οποίου αγωνίστηκε για πρώτη φορά στο Κολεγγιακό Πρωτάθλημα. Ο Τάιους αποφοίτησε από το Κολλέγιό του το 1995, ενώ οι πολύ καλές του εμφανίσεις στο κολλεγιακό πρωτάθλημα τον οδήγησαν στα Ντραφτ του ΝΒΑ εκείνης της περιόδου.

Ο Τάιους Έντνι είχε ικανοποιητική παρουσία στα Ντραφτ με αποτέλεσμα να προκαλέσει το ενδιαφέρον αρκετών ομάδων, με τους Σακραμέντο Κινγκς να είναι αυτοί που τελικά τον απέκτησαν προσφέροντας του μάλιστα επαγγελματικό συμβόλαιο διετούς διαρκείας.

Την περίοδο 1997-98 αγωνίστηκε στους Μπόστον Σέλτικς, ομάδα επίσης του ΝΒΑ.

Το 1998 άφησε για πρώτη φορά την Αμερική και ταξίδεψε στην Ευρώπη με προορισμό τη Λιθουανία και τη Ζάλγκιρις Κάουνας]. Στην ομάδα του Κάουνας αγωνίστηκε μόλις για μία σεζόν, καταφέρνοντας ωστόσο να φτάσει στην κατάκτηση του Πρωταθλήματος Λιθουανίας αλλά και της Ευρωλίγκας, εκείνης της σεζόν. Μάλιστα, ο ίδιος ο Έντνι είχε ανακηρυχθεί και MVP του Final-4 της Ευρωλίγκας για το 1999.

Από το καλοκαίρι του 1999 και μέχρι το 2004, ο Τάιους αγωνίστηκε στην Ιταλική Μπένετον Τρεβίζο, με μοναδική εξαίρεση τη σεζόν 2000-01, κατά τη διάρκεια της οποίας αγωνίστηκε στους Ιντιάνα Πέισερς.

Το καλοκαίρι του 2005 μεταπήδησε από την Ιταλία στην Ελλάδα για λογαριασμό του Ολυμπιακού Πειραιώς. Στην ελληνική ομάδα αγωνίστηκε για μόλις μία σεζόν, χωρίς να καταφέρει να κατακτήσει κάποιο τίτλο..

Την περίοδο 2006-07 αγωνίστηκε στην Ιταλική Κλιμάμιο Μπολόνια ενώ την αμέσως επόμενη περίοδο αγωνίστηκε αρχικά στην ουκρανική Αζοβμας Μάριουπολ και έπειτα στην ισπανική Κάχα Σαν Φερνάντο.

Το καλοκαίρι του 2009 αγωνίστηκε στην πολωνική Τούροφ Ζγκόρτσελεκ, η οποία αποτέλεσε την τελευταία ομάδα της καριέρας του, καθώς μετά το πέρας της σεζόν 2009-10, ο Τάιους Έντνι αποφάσισε να αποσυρθεί από την ενεργό δράση βάζοντας τέλος στην πολυετή καριέρα του.

Διεθνείς συμμετοχές
-------------------

Ο Τάιους Έντνι συμμετείχε με την Εθνική ομάδα καλαθοσφαίρισης της Αμερικής στους Διεθνείς Αγώνες Καλής Θελήσεως του 1994, που πραγματοποιήθηκαν στη Ρωσία, και στους οποίους κατέκτησε το χάλκινο μετάλλιο.

Τίτλοι και ατομικές διακρίσεις
------------------------------

**Τίτλοι**

* 1 Ευρωλίγκα: 1999
* 1 Πρωτάθλημα Λιθουανίας: 1999

**Ατομικές διακρίσεις**

* MVP Final-4 Ευρωλίγκας: 1999
* MVP Ιταλικού Σούπερ Καπ: 2001, 2002
* MVP Ιταλικού Κυπέλλου: 2003

Πηγές
-----

* Το προφίλ του Τάιους Έντνι στη euroleague.net
* Το προφίλ του Τάιους Έντνι στο basketball-reference.com
Ο **Στασίοικος** ήταν ο τελευταίος βασιλιάς του αρχαίου Μαρίου στην Κύπρο.

Βοήθησε τον Μέγα Αλέξανδρο μαζί με τους άλλους κύπριους βασιλείς στην πολιορκία της Τύρου. Μετά τον θάνατο του Μεγάλου Αλεξάνδρου υποστήριξε το βασιλικό οίκο της Μακεδονίας και ήρθε σε πολεμική αντιπαράθεση με τις πόλεις Σαλαμίνα , Πάφος, Σόλοι και Αμαθούντα που υποστήριζαν τον Πτολεμαίο. Ο Περδίκκας έστειλε βοήθεια στο πολιορκημένο Μάριο και μετά τον θάνατο ο Ευμένης. Όταν όμως ο Ευμένης σκοτώθηκε ο Πτολεμαίος έστειλε τον αδελφό του, Μενέλαο, με μεγάλο στρατό αναγκάζοντας τον Στασίοικο να συνθηκολογήσει.

Ο Μενέλαος καταδίκασε σε θάνατο και εκτέλεσε τον Στασίοικο, κατέστρεψε το Μάριο και μετέφερε τους κατοίκους του στη Πάφο.

Βιβλιογραφία
------------

1. 1 2  Βάσσου Καραγιώργη, *Αρχαία Κύπρος*, Μορφωτικό ίδρυμα Εθνικής Τραπέζης, Αθήνα 1978
2. 1 2  Roger S. Bagnall, The Administration of the Ptolemaic Possessions Outside Egypt, από τα Goole Books
|  |
| --- |
| Τμήμα μιας σειράς λημμάτων σχετικών με τον |
| Ελευθεροτεκτονισμό |
|  |
| Κεντρικά λήμματα
* Ελευθεροτεκτονισμός
* Μεγάλη Στοά
* Εθνική Μεγάλη Στοά της Ελλάδος
 |
| Τεκτονικά σώματα
* Τύπος της Υόρκης
* Ναΐτες Ιππότες
* Σκωτικός Τύπος
 |
| Άλλα σχετικά λήμματα
* Γνώμων και Διαβήτης
* Χιράμ-αβίβ
* Ναός του Σολομώντα
 |
| * π
* σ
* ε
 |

Το **Τάγμα των Τεκτόνων Ιπποτών Εκλεκτών Κοέν του Σύμπαντος** (γαλλικά: *Ordre des Chevaliers Maçons Élus Coëns de l’Univers*‎) είναι ένα Τάγμα Χριστιανικής Ιπποσύνης, το οποίο ίδρυσε περί το 1758 ο δον Μαρτίνεθ ντε Πασκουαλλύ. Στόχος του, η πνευματική αποκατάσταση (réintégration) της ανθρωπότητας διαμέσου θεουργικών τελετουργικών πράξεων.

Το σύστημα αυτό Θεουργίας λειτουργούσε με ένα σύστημα 11 βαθμών:

• Α ΤΑΞΗ:

  1)Μαθητής,

  2)Εταίρος,

  3)Διδάσκαλος,

• Β ΤΑΞΗ (βαθμοί του Πρόναου ή Προπυλαίων):

  4)Μαθητευόμενος Cohen,

  5)Εταίρος Cohen,

  6)Διδάσκαλος Cohen,

• Γ ΤΑΞΗ (βαθμοί του Ναού):

  7)Μέγας Διδάσκαλος Εκλεκτός Cohen ή Μέγας Αρχιτέκτων,

  8)Ιππότης της Ανατολής ή Μέγας Εκλεκτός του Ζωροβάβελ ή δόκιμος Reau+Croix (R+),

  9)Ταξιάρχης της Ανατολής ή Μαθητευόμενος Reau+Croix (R+),

  10)Μέγας Εκλεκτός ή Ιδιαίτερος Διδάσκαλος.

• ΜΥΣΤΙΚΗ ΤΑΞΗ: Reau+Croix (R+). Καμία σχέση με τους Rose+Croix.

  

Πηγή:
Το **συμπλήρωμα**, στη βιολογία, είναι ομάδα του μηχανισμού άμυνας του ανθρώπινου οργανισμού. Αποτελείται χημικά από είκοσι πρωτεΐνες οι οποίες απαντώνται στον ορό του αίματος. Αυτές παρουσιάζουν εντονότατη αντιμικροβιακή δράση.

Αποτελεί μέρος του αμυντικού συστήματος και δρα διά της φυσικής ανοσίας του οργανισμού. Η φυσική ανοσία κινητοποιεί τους λεγόμενους φαγοκυτταρικούς μηχανισμούς και έτσι, ως συνέπεια, ενεργοποιεί το συμπλήρωμα. Αυτό λαμβάνει χώρα χωρίς να απαιτείται προηγούμενη έκθεση στον μικροοργανισμό. Το συμπλήρωμα έχει μία παρόμοια δράση -βιοχημικώς- έναντι όλων των μικροβίων. Ωστόσο, ενεργοποιείται και από τη σύνδεση αντιγόνου και αντισώματος. Είναι μέρος του εσωτερικού αμυντικού μηχανισμού.

Το συμπλήρωμα, επίσης, «συνεργάζεται» στενά με την προπερδίνη, οποία είναι μία ομάδα τριών πρωτεϊνών στον ορό του αίματος, οι οποίες συνεργατικά και συνδυαστικά με τις πρωτεΐνες του συμπληρώματος «επιχειρούν» για την καταστροφή των μικροβίων.

Παραπομπές
----------

1. ↑  «1.3 ΜΗΧΑΝΙΣΜΟI AΜΥΝΑΣ ΤΟΥ ΑΝΘΡΩΠΙΝΟΥ ΟΡΓΑΝΙΣΜΟΥ – ΒΑΣΙΚΕΣ ΑΡΧΕΣ ΑΝΟΣΙΑΣ». *Διαδραστικά Σχολικά Βιβλία - Αρχική σελίδα*. Ανακτήθηκε στις 14 Ιουλίου 2021.
2. ↑
3. ↑
Η **δασική πυρκαγιά στη Χίο το 2012** ξέσπασε στο νότιο τμήμα της Χίου, λίγο μετά τις 2 π.μ. το Σάββατο 18 Αυγούστου 2012.

Η πυρκαγιά είχε δεκάδες μέτωπα και απείλησε μεγάλες εκτάσεις από το Λιθί μέχρι και τον Δαφνώνα. Μέχρι το απόγευμα της 20ής Αυγούστου εννέα χωριά είχαν εκκενωθεί καθώς η φωτιά συνέχιζε να μαίνεται  ενώ είχαν καεί 16.000 στρέμματα δασικών και γεωργικών εκτάσεων.

Επίσημες εκθέσεις από τις 20 Αυγούστου πρόσθεσαν ότι είχαν καεί πολλά μαστιχόδεντρα στην περιοχή Μαστιχοχώρια. Η περιοχή αυτή είναι η μοναδική στον κόσμο πηγή μαστίχας, η οποία χρησιμοποιείται σε τρόφιμα, καλλυντικά και φάρμακα. Παράλληλα, οι μελισσοκόμοι της Χίου έχασαν 3.000 περίπου κυψέλες και λογω της καταστροφής μεγάλης έκτασης πευκοδάσους στην κεντρική Χίο δημιουργήθηκε πρόβλημα για το που θα τοποθετηθούν τα μελίσσια".

Περίπου 360 πυροσβέστες, στρατιώτες και εθελοντές προσπαθούσαν να ελέγξουν και να σβήσουν τις εστίες με τη χρήση πυροσβεστικών αεροπλάνων και ελικοπτέρων και 50 πυροσβεστικών οχημάτων. Η ελληνική κυβέρνηση ζήτησε τη βοήθεια αεροσκαφών από την Ιταλία και την Ισπανία για να βοηθήσει όχι μόνο στην περιοχή, αλλά και σε έξι ακόμη δασικές πυρκαγιές που μαίνονταν σε άλλες περιοχές της Ελλάδας στις 19 Αυγούστου και πέντε ακόμη στις 20 Αυγούστου. 

Ήδη στις 18 Αυγούστου ο καπνός από τη φωτιά ήταν ορατός μέχρι την Κρήτη, 350 χιλιόμετρα νοτιότερα από τη Χίο.

Σύμφωνα με την περιβαλλοντική οργάνωση Παγκόσμιο Ταμείο για τη Φύση, "οι άμεσες επιπτώσεις της πυρκαγιάς στη χλωρίδα και την πανίδα της Χίου είναι σημαντικές. Ωστόσο, μακροπρόθεσμα η ανάκαμψή τους εξαρτάται από τη φυσική αναγέννηση στις καμένες περιοχές, τη διατήρηση των υφιστάμενων χρήσεων γης, την ορθή διαχείριση των ανθρωπίνων δραστηριοτήτων, καθώς και τις δράσεις αποκατάστασης".

Δείτε επίσης
------------

* 2007 Ελληνικές δασικές πυρκαγιές
* 2009 Ελληνικές δασικές πυρκαγιές

Παραπομπές
----------

1. ↑  Λαμπρόπουλος, Βασίλης (21 Αυγούστου 2012). «Χίος: 146.000 στρέμματα αφάνισε η καταστροφική πυρκαγιά». *Το Βήμα*. Ανακτήθηκε στις 16 Ιουνίου 2021.
2. ↑  «Καίγεται η μισή Χίος! Δεκάδες μέτωπα από Λιθί μέχρι Δαφνώνα...». *Κουνούπι*. 18 Αυγούστου 2012. Ανακτήθηκε στις 16 Ιουνίου 2021.
3. 1 2 3  "Wildfire sweeps across Greek island of Chios" at bbc.co.uk (20 Αυγούστου 2012) Στα αγγλικά.
4. ↑  «Πυρκαγιά 18-25 Αυγούστου: τεράστιες οι ζημίες σε καλλιέργειες, κτηνοτροφία, μελισσοκομία». *chiosnews*. 25 Αυγούστου 2012. Ανακτήθηκε στις 16 Ιουνίου 2021.
5. ↑  "Major fire on eastern Greek island of Chios" at boston.com (20 Αυγούστου 2012). Στα αγγλικά.
6. ↑  "Forest / Wild Fire in Greece on Saturday, 18 August, 2012 Αρχειοθετήθηκε 2015-04-02 στο Wayback Machine." at RSOE EDIS. Στα αγγλικά.
7. ↑  Κορακάκη, Ε.· Τζηρίτης, Η. (Οκτώβριος 2012). «Οικολογικός απολογισμός της πυρκαγιάς του Αυγούστου 2012 στη Χίο: Γενικά στοιχεία, επιπτώσεις, προτάσεις» (PDF). *wwf.gr*. Ανακτήθηκε στις 16 Ιουνίου 2021.
Ο **Κάρλο Τρέσκα** (1879 - 11 Ιανουαρίου 1943) ήταν Ιταλοαμερικανός αναρχικός αρθρογράφος, εκδότης εφημερίδας, θεατρικός συγγραφέας και συνδικαλιστής. Υπήρξε από τους κυριότερους εκπροσώπους του αναρχισμού στην Ιταλία και στις ΗΠΑ και από τους κυριότερους επικριτές του σταλινισμού, του φασισμού και του ελέγχου των εργατικών συνδικάτων από την Σικελική και την Αμερικανική Μαφία. Ο Τρέσκα έπαιξε σημαντικό ρόλο στην δική των Σάκκο και Βαντσέτι και τους υποστήριζε συχνά σε άρθρα και δημοσίως. Κατά την διάρκεια της δεκαετία του 1930, ο Τρέσκα ξεκίνησε πόλεμο με τους Σοβιετικούς και τον σταλινισμό. Αρχικά, ο Τρέσκα είχε υποστηρίξει τους Μπολσεβίκους. Το 1938, ο Τρέσκα κατηγόρησε τον Ιωσήφ Στάλιν ότι είχε απαγάγει την Τζουλιέτ Πόιντς, ενώ ξεκίνησε και διαμάχη με την Μαφία. Το 1941, ο Τρέσκα φέρεται να παραδέχτηκε στον Μαξ Ίστμαν ότι ο Νικολά Σάκκο ήταν ένοχος δολοφονίας, ενώ ο Βαντσέτι ήταν αθώος. Παράλληλα, ο Τρέσκα συνέχισε τις επιθέσεις κατά της Νεοϋορκέζικης Μαφίας και δολοφονήθηκε στις 11 Ιανουαρίου του 1943 στην Νέα Υόρκη.

Παραπομπές
----------

1. 1 2  (Αγγλικά) *SNAC*. w6nc63qf. Ανακτήθηκε στις 9  Οκτωβρίου 2017.
2. 1 2  «Tresca, Carlo (09 March 1879–11 January 1943), anarcho-syndicalist labor leader and newspaper editor» 29  Νοεμβρίου 2017. Ανακτήθηκε στις 9  Οκτωβρίου 2017.

|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
| Καθιερωμένοι όροι | 
* WorldCat
* VIAF: 52621366
* LCCN: n87942659
* ISNI: 0000 0000 3146 6859
* GND: 12438689X
* SUDOC: 106925997
* BNF: cb155682055 (data)
* ICCU: LO1V152925

 |

 |
Ο **Δημήτριος Μελετόπουλος** (Αίγιο, 1796 - Αθήνα, 1858) ήταν Έλληνας αγωνιστής της Επανάστασης του 1821 και πολιτικός.

Βιογραφία
---------

Ο Μελετόπουλος γεννήθηκε στο Αίγιο και ήταν ένα από τα έξι παιδιά του Αγγελή Μελετόπουλου και της Αναστασίας Χαραλάμπη. Παππούς του ήταν ο Χριστόδουλος Μελετόπουλος, πρόκριτος που συμμετείχε ενεργά στην επανάσταση των Ορλωφικών.

Πριν το 1821, ο Δημήτριος Μελετόπουλος εργαζόταν ως έμπορος σταφίδας. Έγινε μέλος της Φιλικής Εταιρείας το 1819 μέσω του πατέρα του που υπηρετούσε στην Κωνσταντινούπολη ως βεκίλης και συμμετείχε στη συνέλευση της Βοστίτσας όπου μαζί με τον Ανδρέα Λόντο και τον Λέοντα Μεσσηνέζη τάχθηκε υπέρ της πρότασης του Παπαφλέσσα για άμεση έναρξη της επανάστασης.

Στην επανάσταση του 1821 τάχτηκε αρχικά στο πλευρό της οικογένειας Λόντου. Στις 26 Μαρτίου 1821 επιτέθηκε στο Αίγιο απελευθερώνοντας το από τους Οθωμανούς. Συμμετείχε στις μάχες της Πάτρας, στην απόκρουση της στρατιάς του Δράμαλη αλλά και σε πολεμικές επιχειρήσεις της Στερεάς Ελλάδας. Σταδιακά κατάφερε να αποκτήσει δικό του ένοπλο σώμα και το 1823 διορίστηκε αντιστράτηγος. Στην περίοδο του εμφυλίου αν και αρχικά τάχτηκε στο πλευρό των Λόντων έπειτα προσήλθε στο στρατόπεδο του Κουντουριώτη και το 1824 διορίστηκε στρατηγός. Αργότερα συμμετείχε στις επιχειρήσεις εναντίον του στρατού του Ιμπραήμ πασά και στην καθυπόταξη των περιοχών της Πελοποννήσου που είχαν προσχωρήσει στο πλευρό των Οθωμανών.

Ο Μελετόπουλος συμμετείχε στην Γ' και Ε' Εθνοσυνέλευση και τα επόμενα χρόνια ασχολήθηκε ενεργά με την πολιτική. Διετέλεσε δήμαρχος Αιγίου, υπουργός Εσωτερικών, υπουργός Στρατιωτικών, ενώ είχε χρηματίσει και δύο φορές νομάρχης Αττικοβοιωτίας. 

Κατά τη διάρκεια της βασιλείας του Όθωνα, έλαβε το βαθμό του αντιστράτηγου. Απεβίωσε το 1858 στην Αθήνα από αποπληξία, ενώ στο τέλος της ζωής του ήταν άπορος. Από το γάμο του με την κόρη του Αναγνώστη Δεληγιάννη, απέκτησε τρεις γιους, τον Λεωνίδα, τον Άγγελο και τον Χαρίλαο.

Παραπομπές
----------

1. 1 2 3 4  *Μεγάλη Στρατιωτική και Ναυτική Εγκυκλοπαιδεία*. Αθήναι: Έκδοσις Μεγάλης Στρατιωτικής και Ναυτικής Εγκυκλοπαιδείας. 1929. σελ. 496.
2. 1 2 3 4 5 6 7 8  Παπαγεωργίου, Στέφανος. «Μελετόπουλος Δημήτριος» (PDF). *polhist.panteion*. Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο (PDF) στις 19 Φεβρουαρίου 2015. Ανακτήθηκε στις 26 Μαΐου 2015.
3. ↑  Κωστή Παπαγιώργη, *Κανέλλος Δεληγιάννης*, εκδόσεις Καστανιώτη, πέμπτη έκδοση, Αθήνα 2001, σελ. 257.
Ο **Δήμος Ευπαλίου** ήταν δήμος του νομού Φωκίδας που συστάθηκε με το πρόγραμμα Καποδίστριας από τη συνένωση παλαιότερων κοινοτήτων της περιοχής, που αποτέλεσαν στη συνέχεια τα δημοτικά διαμερίσματα του δήμου. Λειτούργησε την περίοδο 1999 -2010 οπότε και καταργήθηκε με την εφαρμογή του προγράμματος Καλλικράτης και εντάχθηκε στον νέο δήμο Δωρίδας. Είχε πληθυσμό 6.507 κατοίκους. Ο Δήμος Ευπαλίου ήταν ο δυτικότερος δήμος του νομού και συνόρευε με τους δήμους, Βαρδουσίων, Λιδωρικίου, Τολοφώνας και με τον δήμο Ναυπάκτου του νομού Αιτωλοακαρνανίας. Ο δήμος περιλάμβανε 16 δημοτικά διαμερίσματα. Πρωτεύουσα του δήμου ήταν το Ευπάλιο.

Διαίρεση
--------

Ο δήμος περιλάμβανε τα παρακάτω δημοτικά διαμερίσματα και οικισμούς:

**Δ.δ. Ευπαλίου** [762]
* το Ευπάλιο [682]
* τα Γρηγορίτικα [80]

**Δ.δ. Δροσάτου** [232]
* το Δροσάτο [62]
* το Πευκάκι [170]

**Δ.δ. Κάμπου** [264]
* ο Κάμπος [206]
* ο Παλαιόμυλος [58]

 **Δ.δ. Καστρακίου**  -- το Καστράκι [782]
**Δ.δ. Κλήματος Ευπαλίου** [418]
* το Κλήμα [122]
* η Πηγή [296]

**Δ.δ. Μαλαμάτων** [500]
* τα Μαλάματα [233]
* ο Άγιος Πολύκαρπος [267]

**Δ.δ. Μαναγούλης** [589]
* η Μαναγούλη [347]
* ο Λόγγος [173]
* η Χιλιαδού [69]

 **Δ.δ. Μαραθιά**  -- ο Μαραθιάς [492]
**Δ.δ. Μοναστηρακίου** [442]
* το Μοναστηράκι [328]
* η Μαγούλα [43]
* το Σκάλωμα (τ.Κάτω Μαραθιάς) [71]

 **Δ.δ. Παλαιοξαρίου**  -- το Παλαιοξάρι [195]
 **Δ.δ. Ποτιδάνειας**  (τ.Ποτιδανίας) -- η Ποτιδάνεια (τ.Ποτιδανία) [309]
 **Δ.δ. Πύργου**  -- ο Πύργος [20]
**Δ.δ. Σεργούλας** [368]
* η Σεργούλα [78]
* το Παλαιοχώρι [4]
* η Παραλία Σεργούλας [286]

**Δ.δ. Τειχίου** [235]
* το Τείχιο [222]
* η Μονή Κοιμήσεως Θεοτόκου Βαρνακόβης [13]

 **Δ.δ. Τρικόρφου**  -- το Τρίκορφο [557]
 **Δ.δ. Φιλοθέης**  -- η Φιλοθέη [342]

Εξωτερικοί Σύνδεσμοι
--------------------

* Δήμος Ευπαλίου

  


|  |  |  |  |
| --- | --- | --- | --- |
| 

| π • σ • ε
Σχέδιο Καποδίστριας: Διοικητική διαίρεση του νομού Φωκίδας |
| --- |
|  |
| 
Άμφισσας · Δελφών · Δεσφίνας · Ευπάλιου · Γαλαξειδίου · Γραβιάς · 
Ιτέας · Καλλιέων · Λιδωρικίου · Παρνασσού · Τολοφώνα · Βαρδουσιων |

 |
Ο **Δημήτριος Αρλιώτης** (1777-1860) ήταν Έλληνας νομικός και λόγιος.

Βιογραφικά στοιχεία
-------------------

Γεννήθηκε το 1777 στην Κέρκυρα. Πατέρας του ήταν ο νομικός Νικόλαος Αρλιώτης. Σπούδασε νομική σε Βενετία και Παρίσι, προτού επιστρέψει στην Κέρκυρα για να ασκήσει την δικηγορία, ενώ κατά τα πρώτα χρόνια της Ιονίου Πολιτείας, ορίστηκε δικαστής και μέλος της Ιονίου Ακαδημίας. Μετά από προτροπή του αρμοστή των Ιονίων Νήσων, εξελέγη επαρχιακός σύμβουλος για να υπερασπίσει τα συμφέροντα της Κέρκυρας, αλλά μετά από λίγο αναγκάστηκε να αποχωρήσει από τη θέση αυτή. Στη συνέχεια εμφάνισε προβλήματα υγείας, όπως ουρική αρθρίτιδα, νόσος της κύστης και λιθίαση, παρ' όλα αυτά κατάφερε να φτάσει σε ηλικία 83 ετών προτού αποβιώσει λόγω ασιτίας, το 1860 στην Κέρκυρα. Υπήρξε μέλος επαναστατικών πατριωτικών λεσχών στην Κέρκυρα.

### Έργα

Μεταξύ των έργων του περιλαμβάνονται η ιταλική μετάφραση των Επιγραμμάτων της Ανθολογίας και του Δ΄ βιβλίου του Βιργιλίου. Έγραψε ακόμη για την ζωή του Ιωάννη Καποδίστρια.

Παραπομπές
----------

1. ↑  «Αρλιώτης, Δημήτριος (Κέρκυρα, 1777 - 1860)». *Παγκόσμιο Βιογραφικό Λεξικό - Τόμος: 2, σελ. 27*. Εκδοτική Αθηνών. Ανακτήθηκε στις 1 Ιουλίου 2017.
2. 1 2  Ανωνύμως (1860). «Δημήτριος Αρλιώτης». *Πανδώρα* (242): 45-47. .
3. ↑  Κουρκουμέλης, Νίκος Κ. (2 Φεβρουαρίου 2013). «Διερευνώντας τους παράγοντες ίδρυσης της Φιλικής Εταιρείας στα νησιά του Ιονίου». *Ημέρα Ζακύνθου*.. Ανακτήθηκε στις 1 Ιουλίου 2017.

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
--------------------

* Δημήτριος Αρλιώτης στον *Πανδέκτη*, του Εθνικού Ιδρύματος Ερευνών.

|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
| Καθιερωμένοι όροι | 
* VIAF: 136803147
* **ΕΒΕ**: 235155

 |

 |
Ο **Δημήτριος Ματθαιόπουλος** (1861 - Δεκέμβριος 1923) ήταν Έλληνας υποστράτηγος. 

Καταγόταν από το χωριό Δάρας Αρκαδίας και γεννήθηκε στον Πειραιά το 1861. Είχε δύο αδέρφια. Τον Γεώργιο Ματθαιόπουλο, μετέπειτα καθηγητή του Πανεπιστημίου Αθηνών και τον Ματθαίο Ματθαιόπουλο, αντιπλοίαρχο και Α ΓΕΝ (16/09/1912-07/04/1914). Εισήλθε στη Σχολή Ευελπίδων από την οποία εξήλθε το 1881 ως ανθυπολοχαγός μηχανικού. Διεύθυνε την εκτέλεση όλων των οχυρωματικών έργων γύρω από τη Λάρισα τη περίοδο 1911-1912. Μετείχε στον Α΄ Βαλκανικό Πόλεμο ως διοικητής στην αρχή τη 5ης μεραρχίας στη Δυτική Μακεδονία κατά το χρόνο που υπέστη αιφνιδιασμό από τουρκικό τμήμα στη περιοχή των χωριών (γραμμής) Αμύνταιο - Ρόδωνας - Σωτήρ,και στη συνέχεια της 8ης μεραρχίας στο μέτωπο της Ηπείρου όπου και τραυματίσθηκε στη μάχη του Μπιζανίου.  
 
Στη συνέχεια μετείχε στον Β΄ Βαλκανικό Πόλεμο ως διοικητής της 8ης μεραρχίας στο μέτωπο κατάληψης της Δυτικής Θράκης μετά τον οποίο και προάχθηκε στο βαθμό του υποστρατήγου.

Αποστρατεύθηκε τον Νοέμβριο του 1922. Πέθανε τον αμέσως επόμενο χρόνο τον Δεκέμβριο του 1923.
Ο **Θεοντόρ Φιλίποβιτς ή Μπόζινταρ Γκρούτζοβιτς** (*σερβικά: Теодор Филиповић y Божидар Грујовић*) (1778 — 1807), ήταν ο πρώτος Γραμματέας του Διοικητικού Συμβουλίου των Σέρβων. 

Καταγόταν από την περιοχή του Βάλιεβο αλλά γεννήθηκε στη Ρούμα. Αποφοίτησε από τη νομική σχολή του πανεπιστημίου της Βουδαπέστης. Ήταν καθηγητής νομικής και ιστορίας στο πανεπιστήμιο του Χάρκοβο, μέχρι το 1805 που γύρισε στη Σερβία. Κατά τη διέλευση στη Σερβία πήρε το όνομα Μπόζινταρ (μετάφραση ονόματος: Θεόδωρος) και το επώνυμο Γκρούτζοβιτς, τα άλλαξε για να μην αντιμετωπίσει προβλήματα με τις αυστριακές αρχές.

Παραπομπές
----------

1. ↑  www.biolex.ios-regensburg.de/BioLexViewview.php?ID=915.

Πηγές
-----

* Ко је Божидар Грујовић („Република", бр. 252-253, 2001): *Устанички законописац Теодор Филиповић (Божидар Грујовић)*, Просвета, Београд 1953.

  


|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
| Καθιερωμένοι όροι | 
* VIAF: 614145857096922922198
* GND: 108517770X

 |

 |
Ο δικηγόρος και πολιτικός **Δημήτριος Μπούσδρας** (1872-1958) υπήρξε ηγετική μορφή του αγροτικού κινήματος στις αρχές του 20ου αιώνα στη Θεσσαλία.

Βιογραφικό
----------

Γεννήθηκε το 1872 στο Προάστιο (Παραπράσταινα) Καρδίτσας και αφού σπούδασε νομικά άρχισε να ασκεί τη δικηγορία στην Καρδίτσα. Τον Μάιο του 1909 ιδρύθηκε στην πόλη ο *Πεδινός Γεωργικός Σύνδεσμος* με πρόεδρο τον Μπούσδρα και το Σεπτέμβριο και τον Νοέμβριο της ίδιας χρονιάς έγιναν κινητοποιήσεις στην Καρδίτσα με ομιλητή τον ίδιο. Στη συνέχεια εργάστηκε για την οργάνωση του αγροτικού κινήματος και στους γειτονικούς νομούς και υπήρξε πρόεδρος της *Πανθεσσαλικής Επιτροπής των αγροτών* που συγκροτήθηκε το Φεβρουάριο του 1910. Μετά τα γεγονότα στο Κιλελέρ ο Μπούσδρας παραπέμφθηκε μαζί με άλλα 71 άτομα σε δίκη στο Κακουργοδικείο Χαλκίδας αλλά αθωώθηκε.

Στις εκλογές του Αυγούστου του 1910 εκλέχτηκε βουλευτής για πρώτη φορά. Τον Μάρτιο της επόμενης χρονιάς, κατά τη διάρκεια συζήτησης στη Βουλή, ανέπτυξε μαζί με τον βουλευτή Βόλου Ν. Γεωργιάδη, το ζήτημα της απαλλοτρίωσης, αποκαλύπτοντας πως τσιφλικάδες ζητούσαν να πάρουν την τουρκική υπηκοότητα για να προστατεύσουν τις ιδιοκτησίες τους. Το 1916 προσχώρησε στο Κίνημα της Εθνικής Άμυνας.

Πηγή
----

* Ε/Ιστορικά, Κιλελέρ- 1 Μαρτίου 2001, ένθετο εφημερίδας Ελευθεροτυπία.
Στη επεξεργασία σήματος η **συμπίεση δεδομένων** (data compression) περιλαμβάνει την επεξεργασία της πληροφορίας με τη χρήση λιγότερων μπιτ από την αρχική μορφή του αρχέιου ή των δεδομένων. Για το σκοπό αυτό χρησιμοποιούνται πολλές μέθοδοι, οι οποίες χωρίζονται σε δύο μεγάλες κατηγορίες: τις μη απωλεστικές και τις απωλεστικές.

Πολλά αρχεία περιέχουν μεγάλα τμήματα τα οποία επαναλαμβάνονται (όπως ένα αρχείο κειμένου μπορεί να περιέχει πολλές φορές τη λέξη Κωνσταντινούπολη οπότε αρκεί η λέξη να τοποθετηθεί σε έναν πίνακα με λέξεις και να αντικαθίσταται με έναν αριθμό που δείχνει τη θέση της στον πίνακα) ή περιέχουν δεδομένα που η απώλειά τους δεν προκαλεί σοβαρή μεταβολή του περιεχόμενου.

Η συμπίεση μπορεί να μειώσει τον όγκο των δεδομένων που στέλνονται ή αποθηκεύονται, με την ελαχιστοποίηση του ενυπάρχοντος πλεονασμού. Ο πλεονασμός παρουσιάζεται κατά τη δημιουργία των δεδομένων. Με τη διαδικασία της συμπίεσης η μεταφορά και η αποθήκευση γίνονται με πιο αποδοτικό τρόπο, ενώ παράλληλα διατηρείται η ακεραιότητα των δεδομένων.

Κατηγορίες συμπίεσης
--------------------

### Μη απωλεστική συμπίεση

Στην μη απωλεστική συμπίεση (lossless compression) διατηρείται η ακεραιότητα των δεδομένων. Τα αρχικά δεδομένα και τα δεδομένα μετά τη συμπίεση και την αποσυμπίεση είναι ακριβώς τα ίδια, και κατά τη διαδικασία δε χάνεται κανένα μέρος των δεδομένων. Τα πλεονάζοντα δεδομένα κωδικοποιούνται κατά τη συμπίεση και αποκωδικοποιούνται κατά την αποσυμπίεση. Αυτοί οι μέθοδοι χρησιμοποιούνται όταν δεν πρέπει να χαθεί ούτε ένα μπιτ δεδομένων όπως στην περίπτωση ενός αρχείου κειμένου ή ενός προγράμματος.

Τα γνωστά προγράμματα 7z, bz, zip και rar χρησιμοποιούν μη απωλεστική συμπίεση.

### Απωλεστική συμπίεση

Η απώλεια δεδομένων μπορεί να μην είναι αποδεκτή σε αρχεία κειμένου ή ενός προγράμματος, είναι όμως αποδεκτή σε εικόνες και ταινίες. Ο λόγος είναι ότι τα μάτια μας και τα αφτιά μας δεν μπορούν να διακρίνουν πολύ μικρές αλλαγές. Για τέτοιες περιπτώσεις είναι κατάλληλες οι απωλεστικές μεθόδοι συμπίεσης (lossy data compression). Οι μέθοδοι αυτές είναι οικονομικότερες και απαιτούν λιγότερο χρόνο και χώρο όταν πρέπει να σταλούν εκατομμύρια μπιτ εικόνων και βίντεο το δευτερόλεπτο.

Χαρακτηριστικό παράδειγμα απωλεστικής συμπίεσης εικόνας είναι η μέθοδος JPEG (Joint Photografic Experts Group) για βίντεο η μέθοδος MPEG (Moving Pictures Experts Group) και για ήχο το πρότυπο mp3.

Βιβλιογραφία
------------

|  |  |
| --- | --- |
| Commons logoCommons logo | Τα Wikimedia Commons έχουν πολυμέσα σχετικά με το θέμα   **Συμπίεση δεδομένων** |

* Behrouz A. Forouzan. «Εισαγωγή στην Επιστήμη των Υπολογιστών», Επιμέλεια Γιώργος Στεφανίδης, Αλέξανδρος Χατζηγεωργίου, Εκδόσεις Κλειδάριθμος.
Ο **Δημήτριος Μόσχος** ήταν Έλληνας λόγιος του 16ου αιώνα.

Βιογραφικά στοιχεία
-------------------

Πατέρας του ήταν ο Ιωάννης, από τον οποίο έλαβε τις πρώτες γνώσεις του. Ήρθε στην Ενετία και δίδαξε εκεί και στην Φερράρα. Ανάμεσα στους πολυάριθμους μαθητές του ήταν ίσως και οι Ραγγώνοι, από επιφανή οικογένεια της Μόντενα. Μετακόμισε στη Μάντουα πριν το 1478, οπότε και απεβίωσε ο ηγεμόνας Λουδοβίκος Γκονζάγα, που κυβερνούσε από το 1444. Είναι πιθανόν, ότι στην Φερράρα έκανε την γνωριμία του με τον Ιωάννη τον Πίκο, κύριο του Μιράντολα. Οπωσδήποτε στην Φερράρα μετακόμισε και στην αυλή του Πίκου, στον οποίο μάλλον έμεινε λίγο χρόνο, επειδή ο Πίκος δολοφονήθηκε δια σφαγής, την ώρα που γονάτιζε ενώπιον του εσταυρωμένου.

Επαινέθηκε για την δεινότητα της γλώσσας του και την επιτήδεια τέχνη του, αλλά και ως γραμματικός και ρήτωρας.

Αδελφός του ήταν ο Γεώργιος Μόσχος, επίσης λόγιος, καθηγητής της ιατρικής και ρητορικής στην Κέρκυρα.

Συγγράμματα
-----------

* Υπόμνημα εις το περί λίθων ποίημα του Ορφέως
* Δημητρίου Μόσχου του Λάκωνος τα καθ΄ Ελένην και Αλέξανδρον.
* Ελεγείες (δεν σώθηκε καμία)
* επιγράμματα (είκοσι σώζονται ανέκδοτα στην βιβλιοθήκη της Περουσίας, μία δημοσιεύθηκε υπό του Βεκκέρου)
* κωμωδίες (ανέκδοτες, εκτός από μια, τη Νέαιρα δημοσιεύθηκε από τον Μουστοξύδη)

Πηγές
-----

Κωνσταντίνος Σάθας (1868). *Νεοελληνική Φιλολογία: Βιογραφία των εν τοις γράμμασι διαλαμψάντων Ελλήνων, από της καταλύσεως της Βυζαντινής Αυτοκρατορίας μέχρι της Ελληνικής εθνεγερσίας (1453-1821)*. Αθήνα: Τυπογραφείο των τέκνων Ανδρέου Κορομηλά. Ανακτήθηκε στις 15 Οκτωβρίου 2009. 

* Φαίδωνος Μπουμπουλίδου, «Ανέκδοτον κείμενον του Δημητρίου Μόσχου», Επιστημονική Επετηρίδα Φιλοσοφικής Σχολής Πανεπιστημίου Αθηνών,τομ. 16(1965-1966),σελ. 364-373[*νεκρός σύνδεσμος*]
Ο **Διόδωρος Ζωνάς** (ή **Διόδωρος ο Σάρδιος** ή **Ζωνάς ο Σαρδιανός** όπως εμφανίζεται στην Παλατινή Ανθολογία) υπήρξε επιφανής ρήτορας από τις Σάρδεις την εποχή των Μιθριδατικών πολέμων (84-64).

Βιογραφία
---------

Κατηγορήθηκε ότι παρακίνησε τις πόλεις της Ασίας ν' αποστατήσουν από την εξουσία του Μιθριδάτη ΣΤ' αλλά κατόρθωσε ν' ανασκευάσει την κατηγορία. Στην Παλατινή Ανθολογία σώζονται επιγράμματά του και υπό τα ονόματα Διόδωρος ο Σάρδιος και Ζωνάς ο Σαρδιανός. Υπάρχει στην Παλατινή Ανθολογία και άλλος Διόδωρος Ζωνάς, συγγενής του, τον οποίον ο Στράβων αναφέρει ως *νεώτερον*. Και για να ολοκληρωθεί η σύγχυση εμφανίζονται στην ΠΑ κι ένας Διόδωρος ο Γραμματικός, ο Διόδωρος ο Ταρσεύς καθώς και Ζωνάς και Διόδωρος χωρίς ειδικότερο προσδιορισμό.

Πηγές
-----

|  |  |
| --- | --- |
| Wikisource logoWikisource logo | Στη Βικιθήκη υπάρχει υλικό που έχει σχέση με το θέμα:  **Συγγραφέας:Διόδωρος Ζωνάς** |

* Σίμος Μενάρδος, Στέφανος, εκδ. Ι.Ν.Σιδέρης, Αθήνα, 1924, σελ. 134.
* Pierre Waltz, Anthologie Grecque, ed. Les Belles Lettres, Paris, 1960, vol.ΙΙ, p. 142.
* εγκυκλοπαίδεια Πάπυρος-Λαρούς-Μπριτάννικα, λήμμα Διόδωρος αρ. 6,7,8.

  


|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
| Καθιερωμένοι όροι | 
* VIAF: 42230287
* GND: 102390797

 |

 |
Ο **Κέρκωψ**, ο επονομαζόμενος **Πυθαγόρειος**, ήταν ορφικός ποιητής άγνωστης εποχής, πρωιμοτερης όμως του 4ου π.Χ. αιώνα.

Ο Κλήμης ο Αλεξανδρεύς (επικαλούμενος παλαιότερη μαρτυρία του γραμματικού Επιγένη, συγγραφέα μιας χαμένης πραγματείας με τίτλο *Περί της εις Ορφέα ποιήσεως*) αναφέρει ότι ο Κέρκωψ έγραψε δύο ορφικά ποιήματα, την *Εις Άδου κατάβασιν* (που σωζόταν τουλάχιστον μέχρι την αλεξανδρινή εποχή) και τον *Ιερόν Λόγον*. Η Σούδα προσθέτει ότι οι *Ιεροί Λόγοι* αποτελούνταν από 24 ραψωδίες και ότι ορισμένοι απέδιδαν το έργο (αντί στον Κέρκωπα) στον μυθικό Ορφέα ή στον Θεόγνητο τον Θεσσαλό. Ως συγγραφέα όμως της *Εις Άδου καταβάσεως* μνημονεύει μόνον τον ποιητή Ορφέα τον Καμαριναίο.

Να σημειωθεί τέλος ότι ορισμένοι μελετητές ταύτιζαν τον Κέρκωπα τον Πυθαγόρειο με τον Κέρκωπα τον Μιλήσιο, τον φερόμενο και ως ποιητή του χαμένου έπους *Αιγίμιος*.

Παραπομπές
----------

1. ↑  W. Smith, *Dictionary of Greek and Roman Antiquities (1870)*, σελ. 672, τόμος I. Ancient Library Αρχειοθετήθηκε 2012-10-18 στο Wayback Machine.
2. ↑  Κλήμης ο Αλεξανδρεύς, *Στρωματείς*, I (*Ἐπιγένης δὲ ἐν τοῖς Περὶ τῆς εἰς ῾Ορφέα <ἀναφερομένης> ποιήσεως Κέρκωπος εἶναι λέγει τοῦ Πυθαγορείου τὴν Εἰς ῞Αιδου κατάβασιν καὶ τὸν ῾Ιερὸν λόγον*).
3. ↑  *Λεξικό* Σουίδα, λήμμα *Ορφεύς Λειβήθρων*.
4. ↑  *Λεξικό* Σουίδα, λήμμα *Ορφεύς Καμαριναίος*.
5. ↑  Το σύνολο των ελαχίστων διασωθέντων αναφορών στο έργο του Κέρκωπος στα:

- H. Diels, *Die fragmente der vorsokratiker*, "Cecrops", 1906. remacle  
 - Προσωκρατικοί Άπαντα 3, "Κέρκωψ", εκδ. Κάκτος, 2000.

  


|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
| Καθιερωμένοι όροι | 
* VIAF: 5317624
* GND: 102384452

 |

 |
Συντεταγμένες: 43°49′02″N 28°34′58″E﻿ / ﻿43.81722°N 28.58278°E﻿ / 43.81722; 28.58278

Η **Καλλατίς** ή **Κάλλατις** ή η σημερινή **Μανγκάλια** (ρουμανικά: Mangalia, άλλες ιστορικές ονομασίες: *Παγκάλια*, *Παγκλικάρα*, *Τομισοβάρα*) είναι πόλη και λιμάνι στην ακτή της Μαύρης Θάλασσας στη νοτιοανατολική περιοχή της Κωνστάντζας, στη Ρουμανία.

Ο Δήμος Μανγκάλιας διοικεί επίσης αρκετά παραθαλάσσια θερινά θέρετρα: Cap Aurora, Jupiter, Neptun, Olimp, Saturn, Venus.

Ιστορία
-------

Η ελληνική πόλη Καλλατίς υπήρχε μέχρι τα μέσα του 7ου αιώνα υπό αυτό το όνομα. Η ζωή στην πόλη ξανάρχισε από τον 10ο αιώνα. Τον 13ο αιώνα η Καλλατίς έγινε γνωστή ως Παγκάλια. Οι Βλάχοι την αποκαλούσαν Τομισοβάρα και οι Έλληνες την αποκαλούσαν Παγκλικάρα. Από τον 16ο αιώνα η πόλη είχε αποκτήσει το σημερινό της όνομα, Μανγκάλια.

Μια ελληνική αποικία ονομασμένη Καλλατίς ιδρύθηκε τον 6ο αιώνα π.Χ. από την πόλη της Ηράκλειας της Ποντικής. Το πρώτο της ασημένιο νόμισμα κόπηκε γύρω στο 350 π.Χ. Το 72 π.Χ. η Καλλατίς κατακτήθηκε από τον Ρωμαίο στρατηγό Λούκουλο και ανατέθηκε στη ρωμαϊκή επαρχία της Άνω Μοισίας. Κατά τη διάρκεια του 2ου αιώνα μ.Χ. η πόλη έχτισε αμυντικές οχυρώσεις και συνεχίστηκε η κοπή νομισμάτων υπό τους Ρωμαίους αυτοκράτορες Σεπτίμιο Σεβήρο και Καρακάλλα. Η Καλλατίς υπέστη πολλαπλές εισβολές τον 3ο αιώνα μ.Χ. αλλά στάθηκε ξανά στα πόδια της τον 4ο αιώνα μ.Χ. για να ανακτήσει το καθεστώς της ως σημαντικός εμπορικός κόμβος και πόλη λιμάνι. Από τον 7ο έως τον 11ο αιώνα η πόλη ήταν υπό την κυριαρχία της Πρώτης Βουλγαρικής Αυτοκρατορίας.

Δημογραφικά
-----------

Κατά την απογραφή του 2011, το 90,6% των κατοίκων της πόλης ήταν Ρουμάνοι, το 4,4% Τούρκοι, το 3,6% Τάταροι, το 0,5% Ρομά, το 0,3% Λιποβάνοι και το 0,6% ανήκε σε άλλες εθνοτικές ομάδες. Ανάλογα με τη θρησκεία, για τους ερωτηθέντες για τους οποίους υπάρχουν διαθέσιμα στοιχεία, το 89,5% ήταν Ρουμάνοι Ορθόδοξοι, 8,3% Μουσουλμάνοι, 0,9% Ρωμαιοκαθολικοί, 0,3% Πεντηκοστιανοί και 1% άλλη ή καμία.

Ντόπιοι
-------

* Σάτυρος ο περιπατητικός (γύρω στον 3ο αιώνα π.Χ.), έλληνας περιπατητικός φιλόσοφος και ιστορικός
* Ίννα, τραγουδίστρια
* Ντένις Αλίμπετς, ποδοσφαιριστής

Παραπομπές
----------

1. ↑  Preda, C. 1968: Callatis. Bucharest.
2. 1 2  Innocenzi, Alfredo (1 Μαρτίου 2016). *Dobrogea:o frontiera uitata* (στα Ρουμανικά). Youcanprint. ISBN 9788893328678.
3. ↑  Amphoras from Callatis (Romania), International Journal of Nautical Archaeology,
4. ↑  Michael Grant, *A Guide to the Ancient World*, New York: Barnes and Noble Books 1997, p. 140.

Πηγές
-----

* Ζώνας Λ. & Σβανά Ειρ. Οι αποικίες των Μεγάρων, Ναύπλιο 2015, σελ. 32-33. (ISBN 978-618-81554-5-9)

  


|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
| Καθιερωμένοι όροι | 
* VIAF: 143270531
* GND: 4311364-3
* BNF: cb14400884g (data)

 |

 |
Η Τεοντόρα Ματέικο με νυφικό, πίνακας του Γιαν Ματέικο
Η **Τεοντόρα Ματέικο** (**Ματεϊκόβα**) (πολωνικά: Teodora Matejko (Matejkowa), το γένος **Γκιεμπουουτόφσκα** [Giebułtowska]) (1846 – 25 Αυγούστου 1896), είναι κυρίως γνωστή για το ότι υπηρέτησε ως ζωντανό μοντέλο για τον εθνικό ζωγράφο της Πολωνίας, Γιαν Ματέικο, το σύζυγό της. Υπηρέτησε ως ζωντανό μοντέλο για πολλούς πίνακες ζωγραφικής, κυρίως αξιόλογων γυναικών της ιστορίας της Πολωνίας.

Βιογραφία
---------

Οι γονείς της ήταν ο Αντόνι Γκιεμπουουτόφσκι και η Παουλίνα Σικόρσκα. Η Ματέικο ήταν μέλος της οικογένειας λιανοπωλητών Γκιεμπουουτόφσκι από το Νόβι Βίσνιτς, φίλοι της οικογένειας του μελλοντικού συζύγου της. Στις 21 Νοεμβρίου 1864 παντρεύτηκε τον ζωγράφο Γιαν Ματέικο, μελλοντικό Πρύτανη της Ακαδημίας Καλών Τεχνών, τον οποίο γνώριζε ήδη από μικρή. Μετά το γάμο, εγκαταστάθηκαν στο κέντρο της Κρακοβίας, όπου γέννησε πέντε παιδιά: τον Ταντέους, την Χελένα, την Μπεάτα, τον Γέζι και τη Ρεγκίνα (πέθανε σε βρεφική ηλικία).

Λίγο μετά τη μετακόμιση, η Ματεϊκόβα διαγνώστηκε με διαβήτη. Στα τελευταία της χρόνια διαγνώστηκε επίσης με ψυχική ασθένεια, για την οποία νοσηλεύτηκε για λίγο δύο φορές.

Παραπομπές
----------

1. ↑  *NUKAT*. n2014081821.
2. ↑  (Πολωνικά) *MAK*. 9810683935705606.
3. ↑  Jan Stępień. «Mały domek w ogródku (Little house in a garden)». *Pejzaże regionalne* (στα Πολωνικά). Radio Kraków, Małopolska. Ανακτήθηκε στις 14 Νοεμβρίου 2012. [*νεκρός σύνδεσμος*]
4. ↑  «Jan Matejko profuile» (στα Πολωνικά). Dzieje Krakowa.pl. 27 Ιανουαρίου 2011. Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 5 Φεβρουαρίου 2017. Ανακτήθηκε στις 14 Νοεμβρίου 2012.

Πηγές
-----

* Ciciora–Czwórnóg B. *Jan Matejko*, Kolekcja Muzeum Narodowego w Krakowie, Ολσανίτσα 2005,

|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
| Καθιερωμένοι όροι | 
* WorldCat
* VIAF: 312787059
* LCCN: n2014073810
* GND: 1198283203

 |

 |
Το παλάτσο του πάπα Βονιφατίου Η΄ στο Ανάνι
Η **Συνθήκη του Aνάνι** ήταν μια συμφωνία μεταξύ του πάπα Βονιφατίου Η΄, του Ιακώβου Β΄ της Αραγονίας, του Φίλιππου Δ΄ της Γαλλίας, του Καρόλου Β΄ της Νάπολης και του Ιακώβου Β΄ της Μαγιόρκας. Υπογράφηκε στις 20 Ιουνίου 1295 στο Ανάνι (Anagni, 60 χλμ νοτιοανατολικά της Ρώμης), στην κεντρική Ιταλία. Ο κύριος σκοπός ήταν να επιβεβαιωθεί η Συνθήκη του Ταρασκόν του 1291, η οποία τερμάτισε τη Σταυροφορία της Αραγονίας. Ασχολήθηκε επίσης με την εξεύρεση διπλωματικής λύσης για την κατάκτηση της Σικελίας από τον Πέτρο Γ΄ της Αραγονίας το 1285.

Ούτε ο Φρειδερίκος Β΄ της Σικελίας, ο αδελφός του Ιακώβου Β΄ της Αραγονίας, ούτε ο Σικελικός λαός αποδέχθηκαν τη συνθήκη και αντ' αυτού συνέχισαν έναν πόλεμο κατά των δυνάμεων των Καπετιδών-Ανζού του Καρόλου Β΄ της Νάπολης. Ο Κάρολος Β΄, σύμφωνα με την αντίστοιχη ρήτρα της συνθήκης, είχε βοήθεια από τον στόλο του Ιακώβου Β΄ της Αραγονίας. Αυτός ο πόλεμος δεν τελείωσε μέχρι την Ειρήνη της Καλταμπελότα το 1302.

Κύριες ρήτρες
-------------

* γάμος του Ιακώβου Β΄ της Αραγονίας με την Λευκή των Καπετιδών-Ανζού, κόρη του Καρόλου Β΄ της Νάπολης
* επιστροφή της Σικελίας στον παπισμό, ο οποίος την παραχώρησε στον Κάρολο Β΄
* στρατιωτική βοήθεια από τον Ιάκωβο Β΄ της Αραγονίας στον Κάρολο Β΄ για την ανακατάκτηση της Σικελίας (βλ. παραπάνω)
* άρση του αφορισμού του Ιακώβου Β΄ της Αραγωνίας
* αποκήρυξη του Καρόλου κόμη του Βαλουά από το στέμμα της Αραγονίας
* αποκατάσταση των Βαλεαρίδων Νήσων στον Ιάκωβο Β΄ της Μαγιόρκας
* διαιτησία του πάπα για την κοιλάδα Aράν
* αποκατάσταση των κατακτήσεων του Καρόλου Β΄ στον Ιάκωβο Β΄ της Αραγωνίας στην Ιταλία
* ανταλλαγή αιχμαλώτων και ομήρων, συμπεριλαμβανομένης της απελευθέρωσης (στις 7 Ιουνίου) των Λουδοβίκου, Ροβέρτου και Ραϋμόνδου-Βερεγγαρίου, γιων του Καρόλου Β΄, από τον Ιάκωβο Β΄ της Αραγωνίας,

Μυστικές ρήτρες
---------------

Αργότερα προστέθηκαν δύο μυστικές ρήτρες:

* παραχώρηση της Κορσικής και της Σαρδηνίας στον Ιάκωβο Β΄ της Αραγονίας
* στρατιωτική βοήθεια από την Αραγονία στη Γαλλία κατά του Εδουάρδου Α΄ της Αγγλίας
Η **συνθήκη του Βερολίνου** υπογράφηκε ανάμεσα στην Μαρία Θηρεσία και τον Φρειδερίκο Β΄ της Πρωσίας, στις 28 Ιουλίου 1742 στο Βερολίνο. Αποτέλεσε την επίσημη συνθήκη ειρήνης του Α΄ Σιλεσιανού πολέμου και επικύρωσε την προκαταρκτική Συνθήκη του Μπρέσλαου.

Σύμφωνα με το άρθρο 5 της συνθήκης:

*Για να αποφευχθούν περαιτέρω εδαφικές διαμάχες, η αυτού μεγαλειότητα της, η βασίλισσα της Βοημίας και της Ουγγαρίας με την παρούσα συνθήκη για όλη την αιωνιότητα και με όλη την κυριαρχία και την ανεξαρτησία, παραχωρεί από τα εδάφη του στέμματος της Βοημίας, την Άνω και Κάτω Σιλεσία, στην αυτού μεγαλειότητα του τον βασιλιά της Πρωσίας, εκτός από το πριγκιπάτο του Τέσσεν (*Teschen*) και την πόλη του Τροππάου (*Troppau*)*

Η αυστριακή Σιλεσία, αποτελούμενη από τα δουκάτα Νάισσε (κίτρινο) του Τροππάου (κόκκινο) του Γέγκερντορφ (μπλε) και του Τέσσεν (πορτοκαλί)
Η αυτοκράτειρα παραχώρησε το μεγαλύτερο μέρος της Σιλεσίας, εκτός από τα εδάφη του δουκάτου του Τροππάου (*Duchy of Troppau*) συμπεριλαμβανομένου και του νότιου μέρους του πρώην δουκάτου του Γέγκερντορφ (*Jägerndorf*), η κυριαρχία του οποίου είχε αποτελέσει την αφορμή για την εισβολή των Πρώσων. Το δουκάτο της Νάισσε (*Duchy of Neisse*) διαιρέθηκε και αυτό, με την πόλη της Νίσα (*Nysa*) και το μεγαλύτερο τμήμα του βόρειου μέρους να εισέρχεται στην Πρωσία. Η Αυστρία διατήρησε την κυριαρχία ολόκληρου δουκάτου του Τέσσεν. Οι υπόλοιπες περιοχές ενσωματώθηκαν στην αυστριακή Σιλεσία.

Με την σειρά του το βασίλειο της Πρωσίας, αποχώρησε από τον συνασπισμό εναντίον των Αψβούργων στον οποίο συμμετείχαν η Γαλλία, η Ισπανία, η Σουηδία, το Βασίλειο της Νάπολης μαζί με τα ελεκτοράτα της Βαυαρίας, της Σαξωνίας και της Κολωνίας. Επίσης ανέλαβε τα χρέη περίπου 1.7 εκατομμυρίων αυστριακών νομισμάτων, που είχε συμφωνήσει η Αυστρία με την σύμμαχο της Μεγάλη Βρετανία. Ο βασιλιάς Γεώργιος Β΄ της Μεγάλης Βρετανίας αποτέλεσε τον εγγυητή.

Με την προσθήκη της Σιλεσίας, ο Φρειδερίκος αύξησε την επικράτεια του κατά ένα τρίτο, κάνοντας το βασίλειο του ευρωπαϊκή δύναμη. Η ειρήνη που ακολούθησε ουσιαστικά ήταν μια σύντομη πολεμική προετοιμασία, καθώς τον Αύγουστο του 1744 ξεκίνησε ο Β΄ Σιλεσιανός πόλεμος.

Παραπομπές
----------

1. ↑  qt. Hoke/Reiter-Zetloukal, *Quellensammlung zur österreichischen und deutschen Rechtsgeschichte*, σελ. 270, ISBN 3-205-98036-0 (Γαλλικά)/(Γερμανικά)

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
--------------------

* The Columbia Encyclopedia: War of the Austrian Succession
* Encyclopædia Britannica: The War of the Austrian Succession 1740-1748
Το **Τάδε έφη Ζαρατούστρας** ή **Έτσι μίλησε ο Ζαρατούστρα** (γερμ. *Also sprach Zarathustra*) είναι έργο του Γερμανού φιλόσοφου Νίτσε που θεωρείται ως το σημαντικότερο έργο του. Εκδόθηκε σε τέσσερα μέρη, από το 1883 ως στο 1885.

Κεντρικές θέσεις
----------------

Σύμφωνα με τον Ζαρατούστρα, όλοι οι άνθρωποι ήταν ίδιοι ενώπιον του θεού. Όταν όμως ο θεός απέθανε, η ισότητα απωλέσθηκε και αυτή, και έτσι οι άνθρωποι έγιναν έρμαιο του όχλου. Στο σημείο αυτό βρίσκεται η ευκαιρία της γέννησης του Υπεράνθρωπου.

Σύμφωνα πάντα με τον Ζαρατούστρα, ο άνθρωπος που εκπληρώνει χρέη γέφυρας με κατάληξη στον Υπεράνθρωπο, πρέπει να αυτοϋπερνικηθεί για να παραχωρήσει την θέση του στον Υπεράνθρωπο. Τα χαρακτηριστικά του Υπεράνθρωπου είναι 

* η δημιουργικότητα
* η αυτoλατρεία
* η λατρεία προς την ζωή και η αυτοπεποίθηση
* η δύναμη της θελήσεως
* το θάρρος, η στυγνότητα και η αδιαλλακτικότητα

Το έργο
-------

### Πρόλογος

Με αυτό τον πρόλογο ξεκινά και το πρώτο μέρος του έργου. Ο Ζαρατούστρας, που είχε γίνει ερημίτης για δέκα χρόνια, αποφασίζει να επιστρέψει ανάμεσα στους ανθρώπους και να μοιραστεί μαζί τους τη σκέψη του. 

Καθώς κατηφορίζει από το βουνό του, ο Ζαρατούστρας συναντά ένα γέρο ερημίτη, με τον οποίο συζητάει. Μόλις όμως συνειδητοποιεί πως ο γέροντας έχει αφοσιώσει τη ζωή του στο Θεό, προτιμά να φύγει, από φόβο μην τον στερήσει από το νόημα της ύπαρξής του αν του αποκάλυπτε πως *ο θεός απέθανε*.
Μ'αυτή τη σκέψη ξεκινάει ο Ζαρατούστρας τη περιπλάνηση ανάμεσα στους ανθρώπους, και αυτή η σκέψη είναι η απαρχή της φιλοσοφίας του *Υπεράνθρωπου* που θέλει να τους διδάξει: ο θεός μην όντας πια ο στόχος της ανθρώπινης θέλησης, ο άνθρωπος πρέπει να θέσει καινούριο στόχο, ο οποίος συμπεριλαμβάνει να ξεπεράσει τον εαυτό του.

Ο πρόλογος τελειώνει με τα λόγια "Έτσι άρχισε η δύση του Ζαρατούστρα".

Παραπομπές
----------

1. ↑  *Τάδε έφη Ζαρατούστρας*. ISBN 9789602281222.
2. ↑  *Έτσι μίλησε ο Ζαρατούστρα*. ISBN 9609865321.

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
--------------------

* Πολυμέσα σχετικά με το θέμα  στο Wikimedia Commons

  


|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
| Καθιερωμένοι όροι | 
* WorldCat
* VIAF: 175164071
* LCCN: n2009081577
* GND: 4099324-3
* SUDOC: 027669033
* BNF: cb11966222d (data)
* NLA: 35928327
* BNE: XX2108199

 |

 |
Η **Διοτίμα** (δηλ. *αυτή που τιμά τον Δία*) ήταν ιέρεια από την αρχαία Μαντίνεια της Αρκαδίας, αναφέρεται στο πλατωνικό «Συμπόσιο» σαν σοφή γυναίκα, που δίδαξε στον Σωκράτη, κατά ομολογία του ίδιου τα μυστήρια του Έρωτος ως πόθου και ως κινήτρου για το ωραίο και το αληθινό. Γνώστρια της πυθαγόρειας αριθμοσοφίας, κατά τον Ξενοφώντα δεν ήταν άπειρη των πλέον δυσκολονόητων γεωμετρικών θεωρημάτων («ουκ άπειρος δυσσυνέτων διαγραμμάτων έστι»). Αλλά και ο Πρόκλος θεωρεί τη Διοτίμα «Πυθαγορική». Η Διοτίμα ήταν η ιέρεια εκείνη που έκανε τον καθαρμό των Αθηναίων μετά το λοιμό του 429 π.Χ.. 

Το όνομα Διοτίμα είναι σήμερα δηλωτικό φιλοσοφικών, επιστημονικών και κοινωνικών αναζητήσεων σε παγκόσμια κλίμακα (τις δεκαετίες 1970-90 ελληνικό φιλοσοφικό περιοδικό, σήμερα περιοδικό που εκδίδεται στην Τρίπολη της Αρκαδίας και αναφέρεται σε ιστορικά, φιλοσοφικά, επιστημονικά, καλλιτεχνικά και εκπαιδευτικά ζητήματα).

«Ο Σωκράτης και ένας μαθητής του συνομιλούν με τη Διοτίμα». Έργο του Φρανζ Κάουτσινγ του 19ου αιώνα.
Το όνομα *Διοτίμα* είναι επίσης δηλωτικό δράσεων για την ισότητα ανδρών και γυναικών: η Διοτίμα είναι η μόνη γυναίκα που αναφέρεται στο ανδροκρατούμενο Συμπόσιο του Πλάτωνα. Γενικά θεωρείται μυθικό πρόσωπο, αλλά έχει διατυπωθεί αμφιβολία για αυτό καθώς οι απόψεις της Διοτίμας στο Συμπόσιο απέχουν πολύ από τις απόψεις του Πλάτωνα.

Δείτε επίσης
------------

* Διοτίμα (Πλατωνικός μύθος)
* Ο αστεροειδής **423 Διοτίμα** (423 Diotima), που ανακαλύφθηκε το 1896, πήρε το όνομά του από το πρόσωπο αυτό.

Παραπομπές
----------

1. ↑  Πλάτων, Συμπόσιον [203b].
2. ↑  Waithe, Mary, Ellen (1987). *Ancient women philosophers, 600 B.C.-500 A.D.* Dordrecht: M. Nijhoff. ISBN 9024733480. 13525241.

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
--------------------

* Κέντρο Γυναικείων Μελετών και Ερευνών
* Studies of Women and Gender in the Ancient World

|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
| Καθιερωμένοι όροι | 
* WorldCat
* VIAF: 37151776730818010391
* LCCN: no2021142403
* ISNI: 0000 0000 0339 4448
* GND: 119302438
* SUDOC: 034976132

 |

 |
To **Τάγμα των Ομεϋαδών** (αραβικά: وسام أمية الوطني‎) είναι το υψηλότερο τάγμα της Συρίας.

Τάγμα των Ομεϋαδών

Ιστορία
-------

Το τάγμα ιδρύθηκε στις 12 Ιουλίου 1934. Πήρε το όνομα του από το Χαλιφάτο των Ομεϋαδών, το οποίο κυβέρνησε τη Συρία ως την κύρια βάση εξουσίας της και εγκαθίδρυσε τη Δαμασκό σαν πρωτεύουσα.

Τάξεις
------

Το τάγμα αποτελείται από τις εξής τάξεις:

* Μέλη 1ης τάξης
* Μέλη 2ας τάξης
* Μέλη 3ης τάξης

Παραλήπτες
----------

* Αμπντουλάχ της Σαουδικής Αραβίας
* Ανουάρ Σαντάτ
* Φαρούκ της Αιγύπτου
* Τζόρτζιο Ναπολιτάνο
* Χαϊλέ Σελασιέ Α΄
* Χόσνι Μουμπάρακ
* Μοχάμεντ Ρεζά Παχλαβί
* Καμπούς μπιν Σαΐντ

Παραπομπές
----------

1. ↑  «وسام أمية الوطني ذو العقد». Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 25 Δεκεμβρίου 2018. Ανακτήθηκε στις 27 Ιουνίου 2019.

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
--------------------

* Pictures of the Order
Η **Κάρμεν Εσάμ Σουλεϊμάν** (Αραβικά: **كارمن عصام سليمان**, γεννήθηκε στις 7 Οκτωβρίου 1994 στο Ζαγκαζίγκ, Σαρκία, Αίγυπτος), γνωστή με το όνομα της σκηνής **Κάρμεν Σολιμάν** (Αραβικά: **كارمن سليمان**), είναι αιγυπτιακή τραγουδίστρια. Ο Σολιμάν κέρδισε την πρώτη σεζόν του Arab Idol το 2012 που μεταδόθηκε ζωντανά στο MBC, κερδίζοντας ένα συμβόλαιο ηχογράφησης με την Platinum Records. Μετά από εξαντλητικούς γύρους τηλεοπτικών αποκλεισμών, και κριτικών αξιολογήσεων από τους κριτές διασημοτήτων Ραγκέμπ Αλάμα, Νάνσυ Άτζραμ. και τον Αιγύπτιο μουσικό παραγωγό Χασάν Ελ Σαφέι, η Κάρμεν Σολίμαν υπερίσχυσε έναντι όλων των άλλων διαγωνιζόμενων για να γίνει ο πρώτος νικητής της επιτυχημένης σειράς στις 24 Μαρτίου 2012 με υψηλότερος αριθμός ψήφων. Το πρώτο της σινγκλ, "Kalam Kalam" κυκλοφόρησε στις 4 Μαρτίου 2013, φτάνοντας στο νούμερο 1 στα αιγυπτιακά τσαρτ και το πρώτο της άλμπουμ κυκλοφόρησε τον Ιανουάριο του 2014. Η Κάρμεν ακολούθησε με πολλά επιτυχημένα σινγκλ, συμπεριλαμβανομένων των "Akhbari" και "Azama Ala Azama "ένα τρίο με συναδέλφους διαγωνιζόμενους Idol, Dounia Batma και Youssef Arafat

Η Κάρμεν κυκλοφόρησε το πρώτο της σινγκλ "Kalam Kalam" στις 4 Μαρτίου 2013, και χάρισε την φωνή της στην Μοάνα για την αραβική μεταγλώττιση.

Ο Μάρτιος της Τέχνης
--------------------

Από τη συμμετοχή της στο πρόγραμμα Talent Discovery Arab Idol στο MBC1, έχει φτάσει στο τελικό στάδιο και έχει αγωνιστεί για τον τίτλο εναντίον της Μαροκινής Ντούνια Μπάτμα. Η Αιγύπτια συμμετέχουσα Κάρμεν Σουλεϊμάν κέρδισε τον τίτλο του "Αραβικού Είδωλου" στην πρώτη του σεζόν, αφού κέρδισε το υψηλότερο ποσοστό ψήφων από το κοινό. Κέρδισε επίσης ένα συμβόλαιο για τη διαχείριση μιας επιχείρησης και την παραγωγή ενός άλμπουμ, και ένα συμβόλαιο για την εκπροσώπηση μιας εταιρείας αναψυκτικών. Της απονεμήθηκε το βραβείο Καλύτερης Φωνής κάτω των 16 ετών από το Ανώτατο Συμβούλιο Πολιτισμού στην Αίγυπτο.

Η Carmen Suleiman κυκλοφόρησε το πρώτο της άλμπουμ "Akhbari" γραμμένο από τον Σαουδάραβα ποιητή Αμπντουλατίφ μπιν Αμπντουλάχ Αλ Σέιχ στις αγορές τον Φεβρουάριο του 2014. Το λεύκωμα χαρακτήρισε 12 τραγούδια και περιείχε τα διαφορετικά λυρικά χρώματα. Ενώθηκε επίσης με τη Ντούνια Μπάτμα και τον καλλιτέχνη Γιούσεφ Αραφάτ ηχογραφώντας το τραγούδι "Μεγαλείο στο Μεγαλείο" και κινηματογράφησε ένα βίντεο κλιπ που παρήγαγε η Platinum Records.

Το Kalam Kalam είναι το πρώτο τραγούδι της Κάρμεν, το οποίο κυκλοφόρησε στις 4 Μαρτίου 2013. Στο έργο κινουμένων σχεδίων της, η Κάρμεν Σόλομον ήταν υποψήφια για το ρόλο της Άννας στη Βασίλισσα του Χιονιού και κατέληξε να την δώσει στον Σαχρούκ Σαλά Αλ-Σαρίφ, ενώ η Κάρμεν Σουλεϊμάν έπαιξε τον μουσικό ρόλο της Μοάνα στην κλασική ταινία της Disney Moana.