recursal/SuperWikiNEXT-32B huggingface dataset:
Ο **Γέρνι Ποτότσνικ** (*Jernej Potocnik* , γεννημένος στις 26 Οκτωβρίου 1981) είναι Σλοβένος επαγγελματίας πρώην διεθνής πετοσφαιριστής. Έχει ύψος 1.97 μ. και αγωνίζεται στη θέση του ακραίου.

Καριέρα
-------

Ο Γέρνι Ποτόσνικ έκανε τα πρώτα του βήματα στο χώρο της πετοσφαίρισης στις ακαδημίες της ACH Βόλεϊ, ομάδα της Σλοβενίας. Στην ομάδα της ACH Βόλεϊ παρέμεινε μέχρι το 2006 έχοντας καταφέρει να κατακτήσει δύο εγχώρια πρωταθλήματα το 2005 και το 2006.

Το 2006 ταξίδεψε στην Αυστρία για λογαριασμό της Ποσοχιλίνικα, στην οποία παρέμεινε για μία μόνο αγωνιστική σεζόν. Το 2007 επέστρεψε στη Σλοβενία και παρέμεινε για τέσσερα χρόνια αγωνιζόμενος αρχικά στην Κάλσιτ Καμίνικ (2007-08), έπειτα στην Σάλονιτ Ανόβο (2008-10) και τέλος στην Ούκο Κρόπα (2010-11).

Επόμενος προορισμός του Ποτόσνικ ήταν ο Παμβοχαϊκός, με τον οποίο υπέγραψε επαγγελματικό συμβόλαιο συνεργασίας το 2011. Ένα χρόνο αργότερα μετεγγράφη στον Ολυμπιακό στον οποίο παρέμεινε για μία αγωνιστική σεζόν έχοντας καταφέρει να κατακτήσει το πρωτάθλημα (2013) αλλά και το κύπελλο Ελλάδας (2013).

Την αγωνιστική περίοδο 2013-14 αγωνίστηκε με τα χρώματα του Π.Α.Ο.Κ. Θεσσαλονίκης ενώ το καλοκαίρι του 2014 επέστρεψε στον Παμβοχαϊκό. Από το 2015 αγωνίζεται με την ομάδα της Ζιρόβνιτσα.

Διεθνείς συμμετοχές
-------------------

Ο Γέρνι Ποτόσνικ ήταν διεθνής με την εθνική ομάδα πετοσφαίρισης της Σλοβενίας, με την οποία έχει πραγματοποιήσει 30 συμμετοχές.

Τίτλοι
------

* **2 Πρωταθλήματα Σλοβενίας:**
	+ 2005, 2006
* **1 Πρωτάθλημα Ελλάδας:**
	+ 2013
* **1 Κύπελλο Ελλάδας:**
	+ 2013

Πηγές
-----

* Το βιογραφικό του Ποτόσνικ[*νεκρός σύνδεσμος*]
* Γέρνι Ποτότσνικ
Ο **Ερρίκος Μπόρβιν Α΄** (γερμ.: *Heinrich Borwin I*, ... - 28 Ιανουαρίου 1227) από τον Οίκο του Μεκλεμβούργου ήταν πρίγκιπας του Μεκλεμβούργου (1178-1219).

Βιογραφία
---------

Ήταν ο μόνος γιος του Πρίμπισλαβ πρίγκιπα του Μεκλεμβούργου και της Βίοτσλαβας, κόρης του Βάρτισλαβ Α΄ δούκα της Πομερανίας.

Ο πατέρας του ήταν πρίγκιπας των Οβοτριτών και πρώτος κύριος του Μεκλεμβούργου· όταν το 1178 σε κονταρομαχία (tournois) τραυματίστηκε, απεβίωσε και τον διαδέχθηκε ο Ερρίκος Μπόρβιν Α΄. Λίγο πιο πριν είχε νυμφευτεί τη Ματίλντα, κόθη κόρη του Ερρίκου του *λέοντος* δούκα της Σαξονίας & Βαυαρίας.

Για αρκετά έτη πολεμούσε με τον εξάδελφό του Νικόλαο Α΄ σφετεριστή του Μεκλεμβούργου. Ο πεθερός του δεν μπορούσε να τον βοηθήσει και ο Κνούτος ΣΤ΄ της Δανίας βρήκε ευκαιρία να επεκτείνει τη θέση του στη Βαλτική ακτή· οι Δανοί αιχμαλώτισαν τον Ερρίκο Μπόρβιν Α΄, ο οποίος αναγκάστηκε να παραχωρήσει το Ρόστοκ στη Δανία και να αναγνωρίσει τον Κνούτο ΣΤ΄ ως επικυρίαρχό του (liege). Το 1200 ο Κνούτος ΣΤ΄ τού επέστρεψε το Ρόστοκ ως φέουδο. Το 1202 ο Ερρίκος Μπόρβιν Α΄ πολέμησε με την μεριά των Δανών στη μάχη του Στέλλαου: νίκησαν οι Δανοί και ο Ερρίκος Μπόρβιν Α΄ έλαβε ως ανταμοιβή τα φέουδα Γκάντεμπους και Ράτσεμπουρκ.

Το 1218 και 1219 βοήθησε τη Δανική κατάκτηση της Εσθονίας. Το 1225-27 συνέδραμε τους Δανούς στον πόλεμο εναντίον του Σάουενμπουρκ. Αναβίωσε τις πόλεις Ρόστοκ και Βίσμαρ και ίδρυσε τα αββαεία του Ντόμπερτιν, Τέμπτσιν και Σόννενκαμπ.

Οικογένεια
----------

Νυμφεύτηκε πρώτα τη Ματίλντα των Γουέλφων, νόθη κόρη του Ερρίκου του *λέοντος*, δούκα της Σαξονίας & Βαυαρίας και είχε τέκνα:

* Νικόλαος Β΄ απεβ. 1225, κύριος του Μεκλεμβούργου.
* Ερρίκος Μπόρβιν Β΄ 1170-1226, πρίγκιπας του Μεκλεμβούργου.

Αργότερα έκανε δεύτερο γάμο με την Αδελαΐδα και είχε τέκνο:

* Ελισάβετ απεβ. 1265, ηγουμένη στο αββαείο του Βήνχαουζεν.

Παραπομπές
----------

1. ↑  p796.htm#i7954.
2. ↑  p796.htm#i7954. Ανακτήθηκε στις 7  Αυγούστου 2020.
3. ↑  Ανακτήθηκε στις 2  Οκτωβρίου 2016.

Πηγές
-----

* Ludwig Fromm (1876), "Heinrich Borwin I.", Allgemeine Deutsche Biographie (ADB) (in German), 3, Leipzig: Duncker & Humblot, p. 183

  


|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
| Καθιερωμένοι όροι | 
* VIAF: 81300463
* GND: 137057350

 |

 |
Η **Βουλή των Γερόντων** είναι θεσμός της Κυπριακής Δημοκρατίας που λειτουργεί από το 1999 υπό την αιγίδα του προέδρου της βουλής των αντιπροσώπων. 

Η βουλή των γερόντων αποτελείται από 56 μέλη και συνεδριάζει κάθε χρόνο στην αίθουσα της βουλής των αντιπροσώπων. Ασχολείται αποκλειστικά με θέματα και προβλήματα που αφορούν την τρίτη ηλικία και σκοπός της είναι η προώθησή τους. Πρόεδρος των ετήσιων συνόδων είναι ο εκάστοτε πρόεδρος της βουλής των αντιπροσώπων, ενώ η οργάνωση των συνόδων είναι ευθύνη του Παγκύπριου Συμβουλίου Ευημερίας.

Πηγές
-----

* Βουλή των Αντιπροσώπων, σελίδα για τη Βουλή των Γερόντων
* Παγκύπριος διαβητικός σύνδεσμος Οργανισμοί της Κύπρου[*νεκρός σύνδεσμος*]
Συντεταγμένες: 30°4′30.374″N 31°13′31.793″E﻿ / ﻿30.07510389°N 31.22549806°E﻿ / 30.07510389; 31.22549806

Η **Γέφυρα Ιμπάμπα** είναι σημαντική σιδηροδρομική γέφυρα, η οποία ευρίσκεται στο Κάιρο της Αιγύπτου κατά μήκος του Ποταμού Νείλου. Ευρίσκεται σε απόσταση περίπου 935 χιλιομέτρων καθοδικά από το Φράγμα του Ασουάν. Η Γέφυρα Ιμπάμπα είναι σήμερα η μοναδική σιδηροδρομική γέφυρα πάνω από το Νείλο στο Κάιρο. Η σημερινή μορφή της γέφυρας χτίστηκε μεταξύ του 1912 και του 1924 από την βελγική εταιρεία *Baume-Marpent*.
Η πρώτη εκδοχή της γέφυρας ανεγέρθηκε το 1891 και σχεδιάστηκε ώστε να επιτρέπει στους σιδηροδρόμους να διασχίζουν τον Νείλο προς τα δυτικά και τον Σιδηροδρομικό Σταθμό της Γκίζας.

Παραπομπές
----------

1. ↑  Sadek, Nahla. "*Flood Effects on Local Scour at Imbaba Bridge*".  CiteSeerX: 10.1.1.302.5683
2. 1 2  *Travel Cairo, Egypt*. Boston: MobileReference.com. 2007. ISBN 1605010553. [*νεκρός σύνδεσμος*]
3. ↑  Ramadan, Ahmed (12 Νοεμβρίου 2010). «Streets of Cairo: The bridges over troubled water». *Egypt Independent*.. Ανακτήθηκε στις 9 Μαρτίου 2014.
4. ↑  «Old Imbaba Bridge, 1890». *Cairobserver*. Ανακτήθηκε στις 9 Μαρτίου 2014.
Ο **γαβιάλης** (Gavialis gangeticus) είναι ερπετό της οικογένειας των Γαβιαλιδών και της τάξης των Κροκοδειλίων, ο οποίος ζει στην Ινδική χερσόνησο. Ονομάζεται επίσης **ιχθυοφάγος κροκόδειλος** και **ψαροφάγος κροκόδειλος**.

Ο γαβιάλης είναι ένα από τα τρία Κροκοδείλια που ζουν στην Ινδία, μαζί με τον κροκόδειλο του βούρκου και τον θαλάσσιο κροκόδειλο. Πρόκειται για ένα από τα μεγαλύτερα είδη κροκοδειλίων του πλανήτη και σίγουρα το αρχαιότερο είδος που υπάρχει αφού μετράει στον πλανήτη μας 170 εκατομμύρια έτη ύπαρξης.

Χαρακτηριστικά
--------------

Ο γαβιάλης χαρακτηρίζεται από τα πολύ μεγάλα, λεπτά σαγόνια του, τα οποία θεωρούνται ως προσαρμογή σε μια κατά κύριο λόγο πλούσια σε ψάρια διατροφή. Οι αρσενικοί φτάνουν σε μήκος τα 6 μ. και μέσο βάρος τα 160 κ. περίπου.
Υπάρχουν τρία σχολεία για κωφούς στη Μιανμάρ, το Σχολείο για Κωφούς Μαίρη Τσάπμαν στη Γιανγκόν (άνοιξε το 1904), το Σχολείο για τους Κωφούς στο Μανταλέι (άνοιξε το 1964), και το Σχολείο Κωφών Εμμανουήλ Σχολείο στο Καλάι (άνοιξε το 2005). Ωστόσο, τα προφορικά βιρμανικά είναι η γλώσσα διδασκαλίας, τουλάχιστον στη Γιανγκόν, με νοήματα που χρησιμοποιούνται για υποστήριξη. Η νοηματική γλώσσα που χρησιμοποιείται στη Γιανγκόν και το Μανταλέι είναι διαφορετική, αλλά δεν είναι σαφές αν είναι μια γλώσσα ή δύο. Επιρροές στη γλώσσα (-ες) περιλαμβάνουν την ΑΝΓ σε όλα τα σχολεία, καθώς και τη Κορεατική Νοηματική Γλώσσα, την Αυστραλιανή Νοηματική Γλώσσα, την Ταϊλανδική Νοηματική Γλώσσα, και, ενδεχομένως, ένα τοπικό υπόστρωμα. Η κυβέρνηση σύστησε ένα έργο το 2010 για να δημιουργήσει μια εθνική νοηματική γλώσσα με τη βοήθεια της Ιαπωνικής Ομοσπονδίας Κωφών.

Δύο χειροκίνητα αλφάβητα χρησιμοποιούνται στη Γιανγκόν: Το Αμερικανικό χειροκίνητο αλφάβητο, το οποίο μπορεί να είναι ή να μην είναι γνωστό, και ένα αλφάβητο βασισμένο στα βιρμανικά που διδάσκεται στη δεκαετία του 1970 και του 1980.

Παραπομπές
----------

1. ↑  Hammarström, Harald· Forkel, Robert· Haspelmath, Martin· Bank, Sebastian, επιμ. (2016). «Burmese Sign Language». *Glottolog 2.7*. Jena: Max Planck Institute for the Science of Human History.
2. ↑  Nobutaka Kamei, 2004. "Sign language in Myanmar: On e language or two?" In *Sign languages of Asia,* vol. 5:10–19. Japan Institute for Sign Language Studies.
3. ↑  Soya Mori, 2010, "Pluralization: An Alternative to the Existing Hegemony in JSL"
4. ↑  Watkins, Justin (2010) "Sign language in Burma: two Burmese finger spelling systems used in Yangon." In *Burma Studies Conference 2010: Burma in the Era of Globalization*, 6–9 July 2010, Université de Provence, Marseille.
Ο **Ζορζ Ντοσέν** (πλήρες ονοματεπώνυμο **Ζορζ Ζιλ Ζοζέφ Ντοσέν** - Georges Dossin), (Βαντρ κοντά στη Λιέγη, 4 Φεβρουαρίου 1896 - Λιέγη 8 Δεκεμβρίου 1983) ήταν Βέλγος αρχαιολόγος και ιστορικός.

Βιογραφικό
----------

Γεννήθηκε στο χωριό Βαντρ κοντά στη Λιέγη. Σπούδασε σε Λιέγη και Παρίσι, όπου πήρε διδακτορικό στην Κλασική Φιλολογία το 1921 και στην Ιστορία της λογοτεχνίας των Ανατολικών χωρών το 1923. Από το 1924 μέχρι το 1945 δίδαξε Ιστορία Τέχνης της Μικράς Ασίας στο Βασιλικό Ινστιτούτο Ιστορίας Τέχνης και Αρχαιολογίας των Βρυξελλών και την ίδια περίοδο δίδαξε τα βασικά σημεία της Ιστορίας τέχνης και της Αρχαιολογίας στο Πανεπιστήμιο της Λιέγης(1924 - 1935).


|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
| Καθιερωμένοι όροι | 
* WorldCat
* VIAF: 19676839
* LCCN: n81149106
* ISNI: 0000 0001 1603 7025
* GND: 101976838X
* SUDOC: 026835703
* BNF: cb11900475v (data)
* NLA: 35681626

 |

 |

1. ↑  Ανακτήθηκε στις 20  Ιουνίου 2019.
Η **Γαία** (Gaia) είναι διαστημική αποστολή αστρομετρίας του Ευρωπαϊκού Οργανισμού Διαστήματος (ESA) που εκτοξεύτηκε επιτυχώς στις 19 Δεκεμβρίου 2013, αρχικά για μια πενταετή αποστολή, ενώ έχει ήδη παραταθεί μέχρι το τέλος του 2020. 

Έχει ως πρωταρχικό επιστημονικό προιόν έναν κατάλογο με τη θέση, την κίνηση, τη φωτεινότητα και το χρώμα περισσότερων του ενός δισεκατομμυρίου ουρανίων σωμάτων (αστέρια, αστεροειδείς, γαλαξίες, κλπ) μέχρι το φαινόμενο μέγεθος 20. Το έργο επιλέχθηκε το 2000 ως ακρογωνιαίος λίθος του επιστημονικού προγράμματος Horizon 2000+. Τα δεδομένα που συλλέγονται θα βελτιώσουν τις γνώσεις μας για τη δομή, την δημιουργία και την εξέλιξη του Γαλαξία μας, και θα συνεισφέρουν σημαντικά στους κλάδους των εξωηλιακών πλανητών, του ηλιακού συστήματος, των εξωτερικών γαλαξιών και της θεμελιώδους φυσικής.

Ο δορυφόρος πήρε όνομά του από τη θεότητα της ελληνική μυθολογίας που προϋπήρχε στη δημιουργία του κόσμου και συμβολίζει την υλική του πλευρά.

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
--------------------

* Η διαστημική αστρομετρική αποστολή Gaia
* Η πύλη του Ευρωπαϊκού Οργανισμού Διαστήματος

  


|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
| Καθιερωμένοι όροι | 
* WorldCat
* VIAF: 133881563
* LCCN: n2001009764
* NKC: ph867770

 |

 |

|  |  |
| --- | --- |
| 

|  |
| --- |
| * Πύλη:Αστρονομία
* Πύλη:Διάστημα
 |

 |
Ο Τζόναθαν Θόνον με την καρό σημαία στον γύρο του θριάμβου στο 3ο Σιρκουί Καρτ Πάτρας 2011
Ο Τζόναθαν Θόνον (νο 11) κατά την διάρκεια του αγώνα της κατηγορίας super στο 3ο Σιρκουί Καρτ Πάτρας 2011
Ο **Τζόναθαν Θόνον** (γαλλικά: *Jonathan Thonon*), (Βατερλώ, 22 Οκτωβρίου 1966) είναι Βέλγος πρωταθλητής αγωνιστικών αυτοκινήτων και παγκόσμιος πρωταθλητής. Αγωνίζεται στα καρτ στην κατηγορία ΚΖ1 με την εργοστασιακή ομάδα της RCG. 

Ξεκίνησε τον μηχανοκίνητο αθλητισμό από το βελγικό πρωτάθλημα καρτ , αρχικά από την κατηγορία μίνι μετά στην cadet και την junior όπου ήταν πρωταθλητής Βελγίου το 1995, 1997, 2001, και 2002. Αναδείχτηκε στην συνέχεια πρωταθλητής Γαλλίας το 2002 κι Ευρώπης το 2002. 

Ήταν οδηγός και στην Φόρμουλα 1 με νίκες στις Pole Position το 1993 και το 1995 

Από το 2006 μεταπήδησε στα καρτ με κιβώτιο ταχυτήτων και την κατηγορία super όπου είναι πρωταθλητής Ευρώπης το 2007 και 2010, και 4 φορές παγκόσμιος πρωταθλητής 2007, 2008, 2009, και 2011.

Το 2011 συμμετείχε στο 3ο Σιρκουί Καρτ Πάτρας 2011 με την αγωνιστική ομάδα της RCG Hellas στην κατηγορία super όπου τερμάτισε πρώτος στον ημιτελικό και στον τελικό.

Παραπομπές
----------

1. 1 2 3 4 5 6  Τζόναθαν Θόνον επίσημη ιστοσελίδα Αρχειοθετήθηκε 2011-10-07 στο Wayback Machine.
2. 1 2 3 4  P.I.C.K Patras επίσημη ιστοσελίδα - Νέα Αρχειοθετήθηκε 2011-09-24 στο Wayback Machine.

Πηγές
-----

* Τζόναθαν Θόνον επίσημη ιστοσελίδα
* P.I.C.K Patras επίσημη ιστοσελίδα - Nέα
Η **Βουλή των Λαών της Βοσνίας και Ερζεγοβίνης** ( σερβοκροατικά: Dom naroda Bosne i Hercegovine‎ / Дом народа Босне и Херцеговине), ή η Βουλή των Προσώπων, είναι η Άνω βουλή της Κοινοβουλευτικής Συνέλευσης της Βοσνίας και Ερζεγοβίνης. Η Κάτω βουλή είναι η Βουλή των Αντιπροσώπων της Βοσνίας και Ερζεγοβίνης. Ιδρύθηκε το 1995 με την υπογραφή της Συμφωνίας του Ντέιτον.

Αποτελείται από 15 έδρες που κατανέμονται ισοδύναμα μεταξύ των τριών εθνικών ομάδων της Βοσνίας και Ερζεγοβίνης, σε 5 Βόσνιους, 5 Σέρβους και 5 Κροάτες. Για να επιτευχθεί απαρτία πρέπει να παρευρίσκονται 9 εκπρόσωποι, 3 από κάθε εθνική ομάδα. 

Για την επικύρωση των νόμων είναι απαραίτητη η έγκριση της πλειοψηφίας της Βουλής των Λαών. Αν δεν επιλυθεί κάποιο ζήτημα, επειδή θίγονται τα συμφέροντα της μίας εθνικής ομάδας, τελικά υπάρχει η δυνατότητα προσφυγής στο Συνταγματικό Δικαστήριο της Βοσνίας και Ερζεγοβίνης.

Παραπομπές
----------

1. ↑  «Βοσνία: Προεκλογική εκστρατεία για πολιτικό πολιτισμό». *www.newsit.gr*. Ανακτήθηκε στις 1 Ιανουαρίου 2020.
2. ↑  ««Ανεπίτρεπτο να στερούνται εκλογικού δικαιώματος 300.000 πολίτες της Βοσνίας»». *Newsbeast.gr*. 2 Σεπτεμβρίου 2014. Ανακτήθηκε στις 1 Ιανουαρίου 2020.
3. ↑  Члан IV.1. Устава Босне и Херцеговине
4. ↑  Члан IV.3. Устава Босне и Херцеговине
Να μη συγχέεται με ροβίτσα.
Ρόβι (καρπός)
Το **ρόβι** ή **ρόβη** είναι ο καρπός από το γνωστό για τους κτηνοτρόφους φυτό **ρόβι** (*Vicia ervilia*), ένα είδος του γένους Βίκος. 

Στην Ελλάδα καλλιεργούνταν από τους αρχαίους χρόνους και αναφέρεται με το όνομα **όροβος**. Χρησιμοποιούνταν ως τροφή για τα βόδια, τις κότες και τα αιγοπρόβατα  αλλά και για την παρασκευή αλευριού.

Παραπομπές
----------

1. ↑  Κείμενα αρχαίου φιλόσοφου Θεόφραστου (372-287/5 π.Χ.)

Πηγές
-----

|  |  |
| --- | --- |
| wiktionary logowiktionary logo | Το *Βικιλεξικό* έχει σχετικό λήμμα:  **ρόβι**  |

|  |  |
| --- | --- |
| wiktionary logowiktionary logo | Το *Βικιλεξικό* έχει σχετικό λήμμα:  **ρόβη**  |

* (22 Ιανουαρίου 2012) Αναθερμαίνεται το ενδιαφέρον για το ρόβι. *Newsbeast.gr*
Η **Σέριε Δ** (ιταλικά: *Serie D*, προφέρεται: [sɛːrje di]) αποτελεί την τετάρτου επιπέδου κατηγορία στο ιταλικό σύστημα ποροσφαιρικών πρωταθλημάτων. Διοργανώτρια αρχή του πρωταθλήματος είναι η Λέγκα Νατσιονάλε Ντιλετάντι (LND). Η LND αντιπροσωπεύει πάνω από δώδεκα χιλιάδες ποδοσφαιριστές και τετρακόσιες ποδοσφαιρικές ομάδες σε όλη την Ιταλία.

Η Σέριε Δ κατατάσσεται ακριβώς κάτω από τη Λέγκα Προ (το 3ο και χαμηλότερου επιπέδου επαγγελματικό πρωτάθλημα από το 2014-2015) και συνεπώς θεωρείται η τετάρτου επιπέδου κατηγορία στη χώρα. Υπέυθυνη για τη διεξαγωγή του πρωταθλήματος είναι η Διαπεριφερειακή Επιτροπή (Comitato Interregionale) της LND.

Δομή
----

Από τις αρχές της δεκαετίας του 1990, η Σέριε Δ αποτελείτε από 162 ομάδες που χωρίζονται γεωγραφικά σε 9 περιφερειακά τμήματα (Gironi), που συνήθως αποτελείται από 18 ομάδες το καθένα.

Δείτε επίσης
------------

* Λέγκα Νατσιονάλε Ντιλετάντι

Παραπομπές
----------

1. ↑  «Calcio: CF approva riforma Lega Pro, 60 squadre dal 2014-15» (στα Italian). ASCA Agenzia di Stampa. 21 November 2012. Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 2012-11-30.. Ανακτήθηκε στις 30 November 2012.

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
--------------------

* Επίσημος ιστότοπος
Η **Ρίπη** ήταν πόλη της αρχαίας Αρκαδίας.

Ήταν ομηρική πόλη και το μόνο στοιχείο που γνωρίζουμε προέρχεται από τον Όμηρο, ο οποίος την αναφέρει στη Β΄ ραψωδία της Ιλιάδας. Εκεί ο Όμηρος αναφέρει ότι η Ρίπη είχε συμμετάσχει στον Τρωικό Πόλεμο με τους υπόλοιπους Αρκάδες, υπό την αρχηγία του Αγαπήνορα. 

Η θέση της αρχαίας πόλης είναι άγνωστη αλλά πιστεύεται ότι ίσως είναι κάποιος από τους πολλούς προϊστορικούς οικισμούς που έχουν ανασκαφεί στην περιοχή της Δάφνης.

Πηγές
-----

1. ↑  Οἳ δ᾽ ἔχον Ἀρκαδίην ὑπὸ Κυλλήνης ὄρος αἰπὺ Αἰπύτιον παρὰ τύμβον ἵν᾽ ἀνέρες ἀγχιμαχηταί, οἳ Φενεόν τ᾽ ἐνέμοντο καὶ Ὀρχομενὸν πολύμηλον ῾Ρίπην τε Στρατίην τε καὶ ἠνεμόεσσαν ἘνίσπηνΟμήρου Ιλιάς Β΄, 606
2. ↑  «Περίληψη Ιστορίας Δάφνης». Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 6 Απριλίου 2016. Ανακτήθηκε στις 3 Φεβρουαρίου 2008.
Η **Σβετλάνα Αντρέγεβνα Ιβανόβα** (Ρώσικα: Светлана Андреевна Иванова, γεννημένη 26 Σεπτεμβρίου του 1985 στη Μόσχα) είναι Ρωσίδα ηθοποιός. Πρώτη μεγάλου μήκους ταινία της ήταν ο «9ος Λόχος» (9 рота (фильм)). Στη συνέχεια πρωταγωνίστησε σε ταινίες όπως «Φραντς + Πωλίνα» (Franz + Polina), «Οκτώ Αυγούστου» (Август. Восьмого) και σε άλλες. Η Ιβανόβα έχει λάβει πολλά βραβεία για το ρόλο της στην ταινία «Φραντς + Πωλίνα».

Είναι επίσης ηθοποιός και σε Θέατρο. Έκανε ντεμπούτο στην προσαρμογή του έργου «Τρεις Σύντροφοι» στις 22 Μαρτίου του 2012.

Βιογραφία και Καριέρα
---------------------

Η Σβετλάνα Ιβανόβα γεννήθηκε στις 26 Σεπτεμβρίου του 1985 στη Μόσχα. Όταν ήταν μαθήτρια, συγκεκριμένα 14 ετών, άρχισε να δείχνει ενδιαφέρον για την υποκριτική και την θεατρολογία. Όταν αποφοίτησε άρχισε να παίζει σε πολλές παραστάσεις και το 2004 άρχισε να κάνει κινηματογραφικές ταινίες. Το 2005 έπαιξε στην ταινία «Εταιρεία 9» με τον Αλεξέι Τσάντοφ και τον Φιόντορ Μπονταρτσούκ, το 2006 έπαιξε στην ταινία «Φραντς + Πωλίνα» όπου κατείχε τον πρωταγωνιστικό ρόλο, το 2010 έπαιξε στην ταινία «Σκοτεινός Κόσμος» όπου κατείχε τον πρωταγωνιστικό ρόλο, το 2012 έπαιξε στην ταινία «Οκτώ Αυγούστου» όπου συμπρωταγωνιστούσε με τον Μαξίμ Ματβέγεφ και το 2013 έπαιξε στην ταινία «Αριθμός 17» με τον Ντανίλα Κοζλόφσκι. Η Φιλμογραφία της Σβετλάνα κατέχει περισσότερο τους πρωταγωνιστικούς ρόλους.

Προσωπική Ζωή
-------------

Το 2009, η Ιβανόβα παντρεύτηκε με τον κινηματογραφιστή Βιατσεσλάφ Λισνέφσκι. Έχουν μία κόρη γεννημένη το 2012.

Φιλμογραφία
-----------

| Έτος | Τίτλος | Ρόλος | Μετάφραση Τίτλου Στα Ελληνικά | Τίτλος Στα Αγγλικά |
| --- | --- | --- | --- | --- |
| 2005 | 9 рота (фильм) | Όλια | Ο 9ος λόχος (ταινία) | The 9th Company |
| 2006 | Франц + Полина | Πωλίνα | Φραντς + Πωλίνα (ταινία) | Franz + Polina |
| 2010 | Тёмный мир | Μαρίνα | Σκοτεινός Κόσμος (ταινία) | Dark World |
| 2012 | Август. Восьмого | Ξένια | Ο πόλεμος της φωτιάς (ταινία) | August Eighth |
| 2013 | Легенда № 17 | Ιρίνα Σμιρνόβα | Θρύλος № 17 (ταινία) | Legend № 17 |

Παραπομπές
----------

1. ↑  (Ρωσικά) *RUSactors*.

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
--------------------

* Πολυμέσα σχετικά με το θέμα  Svetlana Ivanova στο Wikimedia Commons
* Σβετλάνα Ιβανόβα στην IMDb

  


|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
| Καθιερωμένοι όροι | 
* WorldCat
* VIAF: 258830604
* LCCN: no2016137241
* ISNI: 0000 0003 8009 4715
* GND: 1082244473
* SUDOC: 183644212
* BNF: cb16620917n (data)

 |

 |
Το αποβατικό αρμάτων **Σέριφος Α/Β 1227, Α/Β 246** παραχωρήθηκε στο Ελληνικό Πολεμικό Ναυτικό από το Αμερικανικό Ναυτικό το 1946, όπου αναφέρονταν ως ‘LCT 1227’. Η τελετή έπαρσης της Ελληνικής Σημαίας πραγματοποιήθηκε στις 10 Μαρτίου 1946 στο Ελ Κάπριτ στη Διώρυγα του Σουέζ. Εκτός από το Α/Β Σέριφος, μεταξύ των ετών 1945 και 1946, παραχωρήθηκαν στο Π.Ν. άλλα ένδεκα σκάφη όμοιου τύπου (Βραχνί, Θήρα, Μήλος, Κύθηρα, Αμοργός, Κάνδανος, Μαλακάσι, Κομένο, Ανάφη, Παλαιοχώρι και Σοφάδες), τα οποία εκποιήθηκαν το 1963, με την εξαίρεση των Α/Β Μήλος και Κύθηρα. Αυτά τα πλοία χρησιμοποιήθηκαν επί μακράν για στρατιωτικές και κρατικές μεταφορές κυρίως τα πρώτα μεταπολεμικά χρόνια.

Χαρακτηριστικά
--------------

* Εκτόπισμα: 320 τόνοι (400 έμφορτο)
* Ταχύτητα: 7 κόμβων
* Πρόωση: Ντίζελ.
* Οπλισμός 2 πυροβόλα 20 χιλιοστών.

Πηγές
-----

* LCT Mk 6 - From the Bureau of Ships Navy Department Αρχειοθετήθηκε 2007-08-22 στο Wayback Machine.
Η εύρεση του σώματος του πρίγκιπα Σβέυν. Γύρω στο 1645, πίνακας του Κάρελ φαν Μάντερ Γ΄, στην Εθνική Πινακοθήκη της Δανίας.

Ο **Σβέυν ο Σταυροφόρος**, δαν.: Swend Korsfarer (π. 1050 – 1097 στο Φιλομήλιο της Μ. Ασίας) από τον Οίκο των Έστριντσεν ήταν Δανός σταυροφόρος.

Βιογραφία
---------

Ο Σβέυν γεννήθηκε στη Δανία, ως γιος του βασιλιά Σβεν της Δανίας. Φημίζεται για τη συμμετοχή του στην Α΄ Σταυροφορία, στην οποία πέρασε κυρίως πολεμώντας τους Σελτζούκους. Στον δρόμο του προς την Ιερουσαλήμ το 1097, αυτός μαζί με 1.500 άλλους Δανούς ιππότες, δέχθηκαν επίθεση από τους Τούρκους. Οι Δανοί έχασαν τη μάχη και ο Σβέυν ο Σταυροφόρος με τη σύζυγό του Φλορίνα της Βουργουνδίας σκοτώθηκαν.

Οικογένεια
----------

Νυμφεύτηκε τη Φλωρίνη των Καπετιδών-Βουργουνδίας, κόρη του Εύδη Α΄ δούκα της Βουργουνδίας.

Βιβλιογραφικές αναφορές
-----------------------

1. ↑  Ανακτήθηκε στις 26  Νοεμβρίου 2018.
2. ↑  www.geni.com/profile/index/6000000000685740537.
3. ↑  «Svend (kongesøn, 1000-t.)». *Den Store Danske* (στα Danish). CS1 maint: Μη αναγνωρίσιμη γλώσσα (link)

Πηγές
-----

* Albert von Aachen (12ος αιώνας). *Historia Hierosolymitanae expeditionis*. Recueil des historiens des croisades (1879).
Ο Φρειδερίκος Α΄
Ο **Βασιλιάς *στην* Πρωσία** (γερμ.: *König in Preussen*) ήταν τίτλος που έφεραν τρεις Πρώσοι μονάρχες, από το 1701 ως το 1772. Ο Φρειδερίκος Β΄ ήταν ο τελευταίος αυτών, αφού μετά το 1772 ονομάστηκε **Βασιλιάς *της* Πρωσίας**.

Οι Μαγράβοι-Εκλέκτορες του Βρανδεμβούργου ήταν υποτελείς του Αυτοκράτορα της Αγίας Ρωμαϊκής Αυτοκρατορίας, αλλά διοικούσαν και το Δουκάτο της Πρωσίας το οποίο ωστόσο βρισκόταν έξω από τα όρια της Αυτοκρατορίας. Δε μπορούσαν να φέρουν τον τίτλο του βασιλέα, καθώς μονάχα οι Αψβούργοι αυτοκράτορες ονομάζονταν *Βασιλείς των Γερμανών*.

Το 1701, ο Αυτοκράτορας Λεοπόλδος Α΄ προσέφερε στον Φρειδερίκο Α΄ τον τίτλο Βασιλιάς *στην* Πρωσία, ως ανταπόδοση για τη βοήθεια του Οίκου Χοεντσόλερν στους Αψβούργους, κατά τον Πόλεμο της Ισπανικής Διαδοχής. Πρακτικά, ο Φρειδερίκος δε θα μπορούσε να είναι Βασιλιάς *της* Πρωσίας, εφόσον ένα η Δυτική Πρωσία ανήκε τότε στην Πολωνο-Λιθουανική Κοινοπολιτεία. Επιπλέον, αν είχε ονομαστεί Βασιλιάς της Πρωσίας, θα είχε το δικαίωμα να χορηγεί τίτλους ευγενείας εντός της Αυτοκρατορίας, μια δραστηριότητα που ήταν επικερδής και προσπόριζε κύρος και την οποία οι Αψβούργοι επιθυμούσαν να τη διατηρήσουν. Ο Φρειδερίκος στέφθηκε στις 18 Ιανουαρίου του ίδιου έτους στο Κάστρο του Κένιγκσμπεργκ, ενώ η σύζυγός του, Σοφία Καρλόττα, ονομάστηκε επίσης Βασίλισσα *στην* Πρωσία.

Το 1713 ο Φρειδερίκος Γουλιέλμος διαδέχτηκε τον πατέρα του και διατήρησε τον τίτλο αυτό ως το θάνατό του, το 1740. Νέος βασιλιάς στην Πρωσία χρίστηκε ο Φρειδερίκος Β΄, ο οποίος μεταμόρφωσε την Πρωσία σε μια από τις μεγαλύτερες δυνάμεις της Ευρώπης. Νίκησε τους εξασθενημένους Αψβούργους στους Πολέμους της Σιλεσίας (1740-1742, 1744–1745 και 1756–1763) και το 1772 κατέκτησε μέρος της Δυτικής Πρωσίας. Την ίδια χρονιά υιοθέτησε τον τίτλο Βασιλιάς *της* Πρωσίας, έναν τίτλο που έφεραν από εδώ και πέρα οι Πρώσοι μονάρχες.

Πηγές
-----

* (Γερμανικά) Beier, Brigitte. *Die Chronik der Deutschen*. Wissenmedia Verlag. 2007. ISBN 3577143746
* (Ελληνικά) *Time-Life Παγκόσμια Ιστορία*. Τόμος 15. Εκδόσεις Κ. Καπόπουλος. Αθήνα 1993

Παραπομπές
----------

1. 1 2  Beier, σ. 162
2. 1 2  *Time-Life Παγκόσμια Ιστορία*, σ. 51
Οι **βεροτοξίνες**, ή αλλιώς ***τοξίνες Shiga*** -προς τιμήν του διακεκριμένου Ιάπωνα γιατρού και βακτηριολόγου **Κιγιόσι Σίγκα** (Kiyoshi Shiga), είναι οικογένεια συγγενών τοξινών με δύο κύριες ομάδες, τις Stx1 και Stx2, που δύνανται να προκαλέσουν σοβαρές λοιμώξεις σε ζωτικά όργανα του ανθρώπινου οργανισμού, ιδίως στο γαστρεντερικό σύστημα.

Προέλευση
---------

Παράγονται από τα συνηθισμένα βακτήρια *Escherichia coli*, κοινά βακτήρια που απαντώνται στο κατώτερο τμήμα του εντέρου όλων των θηλαστικών. Τα παθογόνα *E. coli*, διαθέτοντας χαρακτηριστικά προφίλ γονιδίου μολυσματικού παράγοντα προκαλούν σοβαρές εξάρσεις από ασθένειες όπως τη νόσο του οιδήματος, διάρροια, ή και σοβαρές εντερικές αιμορραγίες. Λ.χ. έχει βρεθεί ότι η νόσος του οιδήματος προκαλείται από την τοξίνη Shiga (Stx2e).

Επιπλοκές
---------

Οι σοβαρότερες επιπλοκές από τις τοξίνες αυτές λαμβάνουν χώρα στο έντερο. Τοξικά στελέχη του επιβλαβή παθολόγου βακτηρίου *E. coli* προσδένονται στα τοιχώματα των κυττάρων του εντέρου και αρχίζουν σταδιακά να δημιουργούν αποικίες. Μετά, αρχίζουν να εκλύουν τοξίνες οι οποίες καταστρέφουν τα όργανα. Σημαντικό ποσοστό των ασθενών που επιμολύνονται από αυτά τα στελέχη παρουσιάζει σοβαρές επιπλοκές στην υγεία του. Οι πιο κυριότερες λοιμώξεις είναι η αιμορραγική κολίτιδα και το αιμολυτικό ουραιμικό σύνδρομο.

Καταπολέμηση
------------

Φθηνή θεραπεία δεν υπάρχει. Στη Γερμανία, έχει εφαρμοσθεί το μονοκλωνικό αντίσωμα εκουλιζουμάμπη (φάρμακο με την ονομασία *Soliris*), με θετικά αποτελέσματα, ωστόσο, το κόστος του φαρμάκου είναι απαγορευτικό για ευρεία χρήση.
Ο **Σέρο (Σεροβπέ) Αμπραχαμιάν** (1949 -1983) ήταν Έλληνας σχεδιαστής μόδας. Τον είχαν αποκαλέσει «*ο διεθνής της ελληνικής μόδας*».

Βιογραφικό
----------

Γεννήθηκε στη Θεσσαλονίκη το 1950 και ήταν γιος του ποδοσφαιριστή Βαχάκν Αμπραχαμιάν, ο οποίος ήταν μέλος της ομάδας του Άρη, που κέρδισε το πρωτάθλημα Ελλάδας, το 1946.

Σπούδασε στη Σχολή Βελουδάκη, στην Αθήνα και το 1970 ανακηρύχθηκε ο καλύτερος Έλληνας σχεδιαστής μόδας σε διαγωνισμό του περιοδικού ΓΥΝΑΙΚΑ. Την ίδια χρονιά κέρδισε τη τρίτη θέση στο φεστιβάλ μόδας *Eurofashion 1970*, που διεξήχθη στο Άμστερνταμ. Το 1972 ενώ σπούδαζε στο Παρίσι βραβεύτηκε ως ο τρίτος καλύτερος νέος στιλίστας σε διαγωνισμό που διοργάνωσε η Ένωση Γαλλικών Μπουτίκ και το Σαλόνι του Πρετ α πορτέ σε συνεργασία με διάφορα περιοδικά. 

Το 1974 -1975 εργάστηκε ως σχεδιαστής στην Αμερική. Στη συνέχεια επέστρεψε στη γαλλική πρωτεύουσα όπου ειδικεύτηκε σε διάφορα είδη ενδύματος (δερμάτινο, πλεχτό και γούνινο) και ανέλαβε τη διεύθυνση τμημάτων διαφόρων οίκων, που είχαν πελάτες στην Αμερική και τη Γερμανία. Ήταν μέλος των Ηνωμένων Γάλλων Στιλίστ. Το 1978 γύρισε στην Ελλάδα και συνεργάστηκε με εξαγωγικές μονάδες ως ανεξάρτητος στιλίστας. Το ατελιέ του βρισκόταν στην Λεωφόρο Νίκης 33, στην παραλία της Θεσσαλονίκης. Υπήρξε φίλος του Γιάννη Τσαρούχη, της Μελίνας Μερκούρη, του Αλέξανδρου Ιόλα και του Μάνου Χατζιδάκι.  
Πέθανε στις 20 Ιουλίου 1983 στο νοσοκομείο Μεμόριαλ, στην Νέα Υόρκη από Aids. Κηδευτηκε στο Αρμένικο κοιμητηριο της Θεσσαλονίκης.

Ο Σέρο Αμπραχαμιάν είχε πει για τη μόδα: «*...δεν με βρίσκει σύμφωνο μια αντίληψη που τείνει να γίνει καθεστώς: αυτή που αναφέρεται στην περίφημη «ελληνική μόδα». Φοβάμαι ότι η έως τώρα χρήση της «ελληνικότητας» ως ιδιόμορφου χαρακτηρισμού υποβιβάζει την οποιαδήποτε δημιουργία σε φολκλόρ. Ο μόνος τρόπος για να αποφύγουμε την παγίδα του φολκλόρ είναι να αξιοποιήσουμε δημιουργικά την έμπνευσή μας, σε βαθμό που να κάνουμε πράγματα ελληνικά έτσι όπως είναι γαλλικό ό,τι κάνουν οι γάλλοι σχεδιαστές, αμερικάνικα όσα κάνουν οι αμερικανοί συνάδελφοί τους κ.ο.κ. Με άλλα λόγια, πράγματα που -χωρίς να παραγνωρίζουν την αξιοποίηση του ιδιαίτερου ‘χρώματος’- να μένουν στο τέλος διεθνή, άρα προορισμένα για παντού...*».

Παραπομπές
----------

1. ↑
2. ↑
3. ↑
4. ↑
5. ↑
Ο **Σβεν Στογιάνοβιτς** (κυριλλικά: Свен Стојановић, γεν. 14 Νοεμβρίου 1969) είναι Σουηδός σκηνοθέτης σερβικής καταγωγής, που ασχολείται κυρίως με παραγωγές της σουηδικής τηλεόρασης και συγκεκριμένα το Melodifestivalen(εθνικός τελικός της Σουηδίας για την Eurovision).

Ο Στογιάνοβιτς διηύθυνε και διετέλεσε παραγωγός των Melodifestivalen 2003 έως 2010. Επιπλέον, έχει σκηνοθετήσει τις Eurovision 2003, 2004, 2005 και 2008, καθώς και του 2000 σε συνεργασία με τον Marius Bratten. To 2015 επιλέγει να σκηνοθετήσει τη Eurovision του 2016. 

Έχει σκηνοθετήσει επίσης διάφορα σουηδικά σόου, όπως το *Φουτμπολσγκόλαν* (Fotbollsgalan) και τα βραβεία «Γκράμις» και «Γκουλντμπάγκε», καθώς και την πρώτη μετάδοση υψηλής ευκρίνειας στη Σουηδία το 2006.

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
--------------------

* *Webb-tv: Sven is the director of the Eurovision Song Contest*
* *Intervju: Sven Stojanović - interview[*νεκρός σύνδεσμος*]*
Ο **Σβεντ Τρόνκρεβερ** ή **Σβεντ Σβέντσεν, δαν.: Svend Tronkræver,** (απεβ. το 1104) ήταν Δανός πρίγκιπας, ένας από τους νόθους γιους του βασιλιά Σβεν Β' της Δανίας. Είχε το ίδιο όνομα με τον αδελφό του Σβεν τον Σταυροφόρο και έναν άλλον αδελφό του.

Βιογραφία
---------

Όταν ο αδελφός του Έρικ Α΄ Έβεργκουντ απεβίωσε τον Ιούλιο του 1103 κατά τη διάρκεια ενός προσκυνήματος, ο Σβεντ προσπάθησε να γίνει ο επόμενος βασιλιάς της Δανίας. Στο δρόμο για τις βασιλικές εκλογές στο Βίμποργκ, ασθένησε. Μη θέλοντας κανένας αντίπαλος να φτάσει εκεί πριν από αυτόν, συνέχισε το ταξίδι ούτως ή άλλως, αλλά απεβίωσε από τις κακουχίες. Αντ 'αυτού, ο μικρότερος αδελφός του Nηλς, ο τελευταίος επιζών γιος του βασιλιά Σβεν Β΄, εξελέγη βασιλιάς το επόμενο έτος.

Οικογένεια
----------

Ήταν πατέρας του Χένρικ Σκάντελορ και πάππος του βασιλιά Mάγνους Β΄ της Σουηδίας.

Πηγές
-----

* *Svend (kongesøn, 1000-t.)*. Den Store Danske (στα Δανικά).
Ο **Βασιλεύς Γεώργιος Α΄** είναι προτομή από γύψο που δημιουργήθηκε το 1884 από τον Γεώργιο Βρούτο. Ανήκει στη Συλλογή Γλυπτών του Φιλολογικού Συλλόγου Παρνασσός.

Περιγραφή
---------

Ακαδημαϊκή, κατά μέτωπο, προτομή κοντά στο κλασικιστικό ιδίωμα, με έντονες ρεαλιστικές επιρροές. Η στρατιωτική στολή με τα παράσημα με την οποία παρουσιάζεται ο βασιλιάς Γεώργιος, παραπέμπει στην στρατιωτική του ιδιότητα, στο ευρύτερο ιδεαλιστικό πλαίσιο μιας φιλοπάτριδος και αξιόμαχης μοναρχίας.

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
--------------------

* Διαδικτυακή Πύλη Πολιτισμού Φιλολογικού Συλλόγου Παρνασσός[*νεκρός σύνδεσμος*]
Η **Σβετλάνα Ιβάνοβνα Γκερασιμένκο** (ρωσικά: Светла́на Ива́новна Герасиме́нко‎, ουκρανικά: Світлана Іванівна Герасименко‎) είναι Σοβιετική και Τατζικιστανή αστρονόμος Ουκρανικής καταγωγής η οποία ανακάλυψε τον κομήτη 67Ρ/Τσουρίουμοφ–Γκερασιμένκο.

Η ανακάλυψη του κομήτη 67Ρ/Τσουρίουμοφ–Γκερασιμένκο
---------------------------------------------------

Την 11 Σεπτεμβρίου 1969 η Γκερασιμένκο ενώ εργαζόταν στο Αστροφυσικό Ινστιτούτο Φεσένκος, κοντά στο Αλμάτι, την τότε πρωτεύουσα της Σοβιετικής Σοσιαλιστικής Δημοκρατίας του Καζακστάν, η Σοβιετική Ένωση φωτογράφησε τον κομήτη 32P/Κόμας Σολά χρησιμοποιώντας ένα τηλεσκόπιο Μακσούτοφ 50 εκ..

Όταν επέστρεψε στο οικείο Ινστιτούτο της, ο Κλιμ Ιβάνοβιτς Τσουρίουμοφ του Αστεροσκοπείου του Εθνικού Πανεπιστημίου του Κιέβου εξετάζοντας τη φωτογραφία διέκρινε ένα κομητοειδές αντικείμενο κοντά στην άκρη του πιάτου, αλλά υπέθεσε ότι επρόκειτο για τον Κόμας Σολά. Την 22 Οκτωβρίου, περίπου ένα μήνα μετά την λήψη της φωτογραφίας, εκτίμησε ότι το αντικείμενο δεν θα μπορούσε να είναι ο Κόμας Σολά, εφόσον βρισκόταν κατά 2-3 μοίρες μακριά από την προβλεπόμενη θέση. Με περαιτέρω λεπτομερή εξέταση διακρίθηκαν τα ίχνη της παρουσίας του Κόμας Σολά στην προβλεπόμενη θέση στο πιάτο, οπότε συμπέραναν ότι το άλλο αντικείμενο επρόκειτο για ένα διαφορετικό κομήτη. Εξετάζοντας όλο το υλικό που είχε συλλεχθεί την 9 - 21 Σεπτεμβρίου το ίδιο αντικείμενο εντοπίστηκε σε άλλα 4 πιάτα.

Τιμητικές διακρίσεις
--------------------

Έλαβαν το όνομά της:

* Περιοδικός κομήτης 67P/Τσουριούμοφ-Γκερασιμένκο
* Μικρός πλανήτης 3945 Γκερασιμένκο

Αναφορές
--------

1. ↑  pantheon.world/profile/person/Svetlana\_Gerasimenko.
2. ↑  «Герасименко: я открыла комету случайно». Ανακτήθηκε στις 4 Οκτωβρίου 2016. Я украинка по отцу, полячка по маме, но осознаю себя украинкой.
3. ↑  «Klim Ivanovich Churyumov». International Astronomical Union. Ανακτήθηκε στις 8 Αυγούστου 2014.
4. 1 2  Kronk, Gary W.· Meyer, Maik (2010). «67P/1969 R1 (Churyumov-Gerasimenko)». *Cometography: A Catalog of Comets; Volume 5: 1960-1982*. Cambridge University Press. σελίδες 241–245. ISBN 052187226X.
5. 1 2  «Svetlana Gerasimenko - co-discoverer of comet 67P». European Space Agency.
Ο Άγιοι **Ιανουάριος και η Πελαγία** (? - περ. 320 μ.Χ.) ήταν από κοινού χριστιανοί μάρτυρες και άγιοι που καταγράφονται στο μαρτυρολόγιο της Ιερουσαλήμ. Αποκεφαλίστηκαν ή σχίστηκαν με σιδερένια νύχια στη Νικόπολη της Αρμενίας κατά τη διάρκεια της βασιλείας του Ρωμαίου αυτοκράτορα Λικίνιου. Η γιορτή τους εορτάζεται στις 11 Ιουλίου.

Πιθανόν να θεωρηθούν πανομοιότυποι με τους Αγίους Ιανουάριο και Μαρίνο που μαρτύρησαν στο ίδιο μέρος την ίδια χρονιά κάτω από ίδιες συνθήκες με τους μάρτυρες Ναμπόρ και Φήλιξ.

Παραπομπές
----------

1. ↑  gloria.tv?language=P9tZ8xVKoXVn4e3o1NykVavHR&post=KrXA3rvJtgC74VwZaxt8dfn13.
2. 1 2  Bunson & al. (2003), "Januarius and Pelagia".
3. 1 2  Kirsch (1911).
4. ↑  Gregory XIII, *Roman Martyrology*, "July 11".
**Ο Βασιλειανός Κώδικας** (λατ. *Codex Basilensis)*  είναι μεσαιωνικό ελληνικό χειρόγραφο (κώδικας) που περιέχει τα τέσσερα Ευαγγέλια της Καινής Διαθήκης. Συμβολίζεται με το **Ee** ή το **07**, ενώ φυλάσσεται στη Βιβλιοθήκη του Πανεπιστημίου της Βασιλείας (Βασιλεία, Ελβετία), εξ ου και η ονομασία του, όπου καταγράφεται ως *AN III 12*. 

Ο κώδικας αυτός είναι γραμμένος σε κεφαλαιογράμματη τετραγωνισμένη ελληνική γραφή και χρονολογείται στα μέσα του 8ου αιώνα. Η διάσταση της κάθε σελίδας είναι 23x16,5 εκατοστά. Το υλικό των φύλλων είναι εξαιρετικής ποιότητας περγαμηνή (vellum). Το κείμενο της Καινής Διαθήκης καλύπτει 318 φύλλα.

Ο Βασιλειανός Κώδικας, αν και παρουσιάζει κάποια τυχαία χάσματα, θεωρείται ένα από τα καλύτερα χειρόγραφα της λεγόμενης συριακής οικογένειας χειρογράφων. Η αντιπαραβολή του έγινε αρχικά το 1707 από τον Μιντ και αργότερα από τον Βετσέιν.

Τον κώδικα αυτόν, κατά πάσα πιθανότητα, έφερε στη Βασιλεία τον 15ο αιώνα ο καρδινάλιος Ιωάννης της Ραγούζα (1380-1443).

Υποσημειώσεις
-------------

1. ↑  Bruce Metzger, *The Text Of The New Testament: Its Transmission, Corruption and Restoration*, 1968 etc, Oxford University Press. p 52.
2. ↑  Kurt Aland, and Barbara Aland, *The Text of the New Testament: An Introduction to the Critical Editions and to the Theory and Practice of Modern Textual Criticism*, transl. Erroll F. Rhodes, William B. Eerdmans Publishing Company, Grand Rapids, Michigan, 1995, p. 110.

Πηγές
-----

* "Νεώτερον Εγκυκλοπαιδικόν Λεξικόν Ηλίου" τ. 4ος, σ. 203.
* R. Champlin, Family E and its Allies in Matthew, S & D XXIII, Salt Lake City, 1967.
* J. Geerlings, Family E and its Allies in Mark, S & D XXXI, Salt Lake City, 1968.
* J. Geerlings, Family E and its Allies in Luke, S & D XXXI, Salt Lake City, 1968.
* F. Wisse, Family E and the Profile Method, Biblica 51 (1970), pp. 67-75.

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
--------------------

* R. Waltz, Codex Basilensis E (07), *Encyclopedia of Textual Criticism*

Σχετικά κύρια άρθρα
-------------------

|  |  |
| --- | --- |
| Commons logoCommons logo | Τα Wikimedia Commons έχουν πολυμέσα σχετικά με το θέμα   **Βασιλειανός Κώδικας** |

* Μεγαλογράμματοι κώδικες της Καινής Διαθήκης
* Καινή Διαθήκη
* Βορελιανός Κώδικας
Ο **Βερνάρδος**, πολων. Bernard niemodliński (1374/78 - 2/4 Απριλίου 1455) από τον Οίκο των Πιαστ-Σιλεσίας ήταν δούκας του Στσέλτσε & Νιεμόντλιν (1382-1400, με τους αδελφούς του), δούκας του Οπόλε (1396-1400, με τους αδελφούς του), κυβερνήτης του Στσέλτσε & Νιεμόντλιν (1400-1450), του Ολέσνο & Λουμπλίνιετς (από το 1401), του Προύντνικ (από το 1420), του Γκλογκούβεκ (1424), του Κλούτσμπορκ & Μπυτσύνα (1434-50) και του Ολέσνο (από το 1450).

Βιογραφία
---------

Ήταν ο τέταρτος γιος του Μπόλκο Γ΄ δούκα του Στσέλτσε και της Άννας, ίσως κόρης του Ιωάννη Α΄ των Πιαστ-Σιλεσίας-Οπόλε δούκα του Οσβιέντσιμ.

Τον Μπόλκο Γ΄, που απεβίωσε το 1382, διαδέχθηκαν οι δύο μεγαλύτεροι γιοί του ως ενήλικοι, όμως οι δύο μικρότεροι Ερρίκος Β΄ και Βερνάρδος τέθηκαν υπό την επιτροπεία των δύο μεγαλυτέρων και του θείου τους Βλάντισλαφ Β΄ δούκα του Οπόλε & παλατινού κόμη της Ουγγαρίας.

Η πρώτη συμμετοχή του Βερνάρδου στα πολιτικά θέματα αναφέρεται το 1396, που ήταν παρών στις συζητήσεις ειρήνης μεταξύ του Λαδίσλαο Β΄ Γιαγκέλον της Πολωνίας και των δουκών του Οπόλε. Εκεί κανονίστηκε ο αρραβώνας του με τη Χέντβιχ (απεβ. 1424), κόρη του Σπύτκο Β΄ του Μέλστυν βοεβόδα της Κρακοβίας. Αυτό ήταν η εγγύηση ότι οι νεαροί δούκες του Οπόλε δεν θα ακολουθήσουν τα βήματα του θείου τους Βλάντισλαφ Β΄, εναντίον της Πολωνίας. Ως επιπλέον εξασφάλιση, υποσχέθηκαν τις περιοχές Ολέσνο & Λουμπλίνιετς στους δούκες της Οπόλε ως φέουδα· αν δεν υπήρχαν άρρενες απόγονοι, οι περιοχές θα επιστρεφόταν στον Σπύτκο Β΄, ως προίκα για τις κόρες του.

Πηγές
-----

* Cawley, Charles, SILESIA, Medieval Lands database, Foundation for Medieval Genealogy.
* Marek, Miroslav. "Complete Genealogy of the House of Piast". Genealogy.EU.

Παραπομπές
----------

1. ↑  Εθνική Βιβλιοθήκη της Γερμανίας, Κρατική Βιβλιοθήκη του Βερολίνου, Βαυαρική Κρατική Βιβλιοθήκη, Εθνική Βιβλιοθήκη της Αυστρίας: (Γερμανικά, Αγγλικά) *Gemeinsame Normdatei*. Ανακτήθηκε στις 29  Μαρτίου 2015.
2. ↑  Εθνική Βιβλιοθήκη της Γερμανίας, Κρατική Βιβλιοθήκη του Βερολίνου, Βαυαρική Κρατική Βιβλιοθήκη, Εθνική Βιβλιοθήκη της Αυστρίας: (Γερμανικά, Αγγλικά) *Gemeinsame Normdatei*. 1013122976. Ανακτήθηκε στις 15  Οκτωβρίου 2015.

|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
| Καθιερωμένοι όροι | 
* VIAF: 171467611
* GND: 1013122976

 |

 |
Ηλεκτρογεννήτρια Βαν ντε Γκράαφ
Η **Ηλεκτρογεννήτρια Βαν ντε Γκράαφ**, ή *σφαίρα Βαν ντε Γκράαφ*, είναι ηλεκτρογεννήτρια στατικού ηλεκτρισμού, (ηλεκτροστατική γεννήτρια), που μπορεί να συσσωρεύσει στο κοίλο ειδικής μονωμένης μεταλλικής σφαίρας που φέρει μεγάλα αποθέματα ηλεκτροστατικού δυναμικού.

Τη συσκευή αυτή εφεύρε ο Αμερικανός φυσικός Ρόμπερτ Βαν ντε Γκράαφ το 1929 στο Πανεπιστήμιο Πρίνστον , προς τιμή του οποίου και φέρει το όνομα. Η ιδέα της εφεύρεσης αυτής βασίστηκε στην αναζήτηση παραγωγής ηλεκτρικού φορτίου εκ της τριβής που επιτυγχάνεται μέσω δύο τροχαλιών που κινούν ιμάντα στο κάθετο στέλεχος της συσκευής ο οποίος με τη σειρά του συνδέεται με δύο ηλεκτρόδια.

Σημειώνεται ότι η μεγαλύτερη ηλεκτρογεννήτρια τέτοιου τύπου που κατασκευάστηκε είναι αυτή που φέρεται σήμερα στο Μουσείο των Επιστημών στη Βοστώνη, κατασκευής των αρχών της δεκαετίας του 1930. Έχει ύψος στελέχους περίπου 4,5 μέτρα και με τον θόλο της σφαίρας φθάνει τα 6,5 μ. δυνάμενη να παράγει τάση 2,5 εκατομ. βολτ.

Πηγές
-----

* "Εγκυκλοπαίδεια Πάπυρος Λαρούς Μπριτάννικα" τομ. 13ος, σελ. 267.
Με τον όρο **ηλεκτρικό στοιχείο** χαρακτηρίζεται ορισμένη διάταξη που παράγει ηλεκτρικό ρεύμα με χημική αντίδραση.

Τα βασικά μέρη ενός απλού ηλεκτρικού στοιχείου είναι οι δύο ράβδοι ή πλάκες που ονομάζονται ηλεκτρόδια η κατασκευή των οποίων είναι από διαφορετικά μέταλλα. Τα ηλεκτρόδια αυτά φέρονται μέσα σε μια ουσία που λέγεται ηλεκτρολύτης. Όταν τα ηλεκτρόδια συνδεθούν μεταξύ τους, το υλικό κατασκευής τους αντιδρά χημικά με την χημική ένωση που περιέχει ο ηλεκτρολύτης με συνέπεια καθώς διαλύεται το ένα ηλεκτρόδιο να μετακινούνται (διαρρέουν) απ' αυτό ηλεκτρόνια προς το άλλο ηλεκτρόδιο, μέσω της σύνδεσης αυτών και να επιστρέφουν στο στοιχείο. Καθώς λοιπόν εξελίσσεται η χημική αντίδραση παρατηρείται συνεχής ροή ηλεκτρονίων από το ένα ηλεκτρόδιο στο άλλο. Έτσι το ηλεκτρικό ρεύμα που παράγεται διαρρέει το καλώδιο του κυκλώματος (την σύνδεση των ηλεκτροδίων), επιστρέφει στο στοιχείο και συνεχίζει απ' την αρχή.

Τα ηλεκτρικά στοιχεία διακρίνονται σε «πρωτογενή» και «δευτερογενή», σε «υγρά» και «ξηρά» και σε «ηλεκτρικά στοιχεία καυσίμων» (π.χ. όπως του διαστημικού λεωφορείου).

Δείτε επίσης
------------

* Μπαταρία
* Αλκαλική μπαταρία
Η **επιτροπή του ΟΗΕ για τα Βαλκάνια** (γνωστή και ως **ΟΥΝΣΚΟΜΠ** - **UNSCOB**) συγκροτήθηκε στις 21 Οκτωβρίου 1947 με απόφαση της Γενικής Συνέλευσης του ΟΗΕ (ψήφισμα 109 (2)), μετά από αίτημα της ελληνικής κυβέρνησης λόγω της παρέμβασης κομμουνιστικών κρατών στα βόρεια στα εξωτερικά της.

Παράπονο στο Συμβούλιο Ασφαλείας
--------------------------------

Στις 3 Δεκεμβρίου 1946, η ελληνική κυβέρνηση παραπονέθηκε στο Συμβούλιο Ασφαλείας των Ηνωμένων Εθνών για την παρέμβαση των βόρειων κομμουνιστών γειτόνων της στα εσωτερικά της ζητήματα. Το Συμβούλιο ξεκίνησε έρευνα αλλά απέτυχε να οδηγήσει σε κάποια απόφαση όσον αφορά το παράπονο της Ελλάδας και έτσι πέρασε το ζήτημα στην Γενική Συνέλευση.

Ίδρυση
------

Με το ψήφισμα 109 (2) της 21ης Οκτωβρίου 1947, η Γενική Συνέλευση συγκρότησε την Επιτροπή του ΟΗΕ για τα Βαλκάνια. 9 εκ των 11 μελών του Συμβουλίου Ασφαλείας, συμπεριλαμβανομένης της Ολλανδίας, παρείχαν το καθένα από δύο μέλη για την επιτροπή. Η Σοβιετική Ένωση και η Πολωνία αρνήθηκαν να συμμετάσχουν. Τα 4 εμπλεκόμενα μέρη υποχρεώθηκαν να βρουν ειρηνική λύση στις διαφορές τους.

Τοποθέτηση παρατηρητών
----------------------

Η Γενική Συνέλευση συμβούλευσε την επιτροπή να επιτηρεί την πρόοδο και να παράσχει υποστήριξη αν χρειαστεί. Η επιτροπή διόρισε ομάδες παρατηρητών αλλά υπήρξαν προβλήματα επειδή οι βόρειοι γείτονες της Ελλάδας αρνήθηκαν την είσοδο τους στο έδαφος τους. Η επιτροπή απέστειλε τους παρατηρητές της σε 7 βάσεις περιπολίας κατά μήκος της βόρειας Ελλάδας, οι οποίες χρησιμοποιούνταν ως λειτουργικές βάσεις για πολυήμερες περιπολίες.

Παραπομπές
----------

1. ↑  «Ο επίτροπος του ΟΗΕ που φωτογραφήθηκε το 1947 με 11 ελληνίδες αντάρτισσες. Το βίντεο που τράβηξε η Επιτροπή του ΟΗΕ στα ελληνικά χωριά που κατείχαν οι αντάρτες - ΜΗΧΑΝΗ ΤΟΥ ΧΡΟΝΟΥ». *www.mixanitouxronou.gr*. Ανακτήθηκε στις 24 Ιανουαρίου 2020.
2. 1 2  «item | Project ΑΣΕλΊς». *www.greekhistoryrepository.gr*. Ανακτήθηκε στις 24 Ιανουαρίου 2020.
| Ηλεκτρομαγνητισμός |
| --- |
| \Phi\_B = \oint\_S \mathbf{B} \cdot \mathrm{d}\mathbf{A} = 0 |
| Ηλεκτρισμός · Μαγνητισμός |
| Ηλεκτροστατική
* Ηλεκτρικό φορτίο
* Νόμος του Κουλόμπ
* Νόμος του Κουλόμπ
* Ηλεκτρικό πεδίο
* Ηλεκτρική ροή
* Νόμος του Γκάους
* Ηλεκτρικό δυναμικό
* Ηλεκτρική διπολική ροπή
 |
| Μαγνητοστατική
* Νόμος του Αμπέρ
* Μαγνητικό πεδίο
* Μαγνητική ροή
* Νόμος των Μπιό-Σαβάρ
 |
| Ηλεκτροδυναμική
* Ηλεκτρικό ρεύμα
* Νόμος της δύναμης Λόρεντζ
* Ηλεκτρεγερτική δύναμη
* Ηλεκτρομαγνητική επαγωγή
* Ρεύμα μετατόπισης
* Εξισώσεις Μάξγουελ
* Ηλεκτρομαγνητικό πεδίο
* Ηλεκτρομαγνητική ακτινοβολία
 |
| Ηλεκτρικά Κυκλώματα
* Ηλεκτρική αγωγιμότητα
* Ηλεκτρική αντίσταση
* Χωρητικότητα
* Αυτεπαγωγή
* Εμπέδηση
 |
| * π
* σ
* ε
 |

Η **ηλεκτρική ροή** είναι φυσικό μέγεθος που δηλώνει τον αριθμό των δυναμικών γραμμών ενός ηλεκτρικού πεδίου που διαπερνούν μια επιφάνεια. Ισούται με το γινόμενο της έντασης του ηλεκτρικού πεδίου επί το εμβαδόν μίας επιφάνειας που είναι κάθετη στο πεδίο, δηλαδή:

{\displaystyle \Phi \_{E}={\vec {\mathbf {E} }}\cdot {\vec {\mathbf {A} }}}
(*όπου Ε η ένταση του ηλεκτρικού πεδίου και Α η επιφάνεια*)

Στην περίπτωση που το διάνυσμα της επιφάνειας σχηματίζει γωνία θ με το πεδίο τότε η ηλεκτρική ροή ισούται με:

{\displaystyle \Phi \_{E}=\mathbf {E} \cdot \mathbf {A} \cdot \sigma \upsilon \nu \theta }
Ενώ στην γενικότερη περίπτωση που η επιφάνεια δεν είναι επίπεδη η ηλεκτρική ροή δίνεται από το παρακάτω επιφανειακό ολοκλήρωμα:

{\displaystyle \Phi \_{E}=\int \_{S}{\vec {\mathbf {E} }}\cdot d{\vec {\mathbf {A} }}}

Νόμος του Γκάους
----------------

Η ηλεκτρική ροή σε μία κλειστή επιφάνεια δίνεται από τον νόμο του Γκάους. Ο νόμος του Γκάους αναφέρει ότι η ηλεκτρική ροή σε μία κλειστή επιφάνεια είναι πάντα ανάλογη του φορτίου που περικλείεται σ' αυτή. Ισούται με τον λόγο του φορτίου (Q) που περικλείεται προς την διηλεκτρική σταθερά του κενού (εο). Η μαθηματική έκφραση του νόμου του Gauss είναι:

{\displaystyle \Phi \_{E}=\oint \_{S}{\vec {\mathbf {E} }}\cdot d{\vec {\mathbf {A} }}={\frac {1}{4\pi \epsilon \_{0}}}{\frac {Q\_{s}}{r^{2}}}\oint \_{S}{\hat {r}}\cdot d{\vec {\mathbf {A} }}={\frac {1}{4\pi \epsilon \_{0}}}{\frac {Q\_{s}}{r^{2}}}\oint \_{S}{\hat {r}}\cdot {\hat {r}}d\mathbf {A} ={\frac {1}{4\pi \epsilon \_{0}}}{\frac {Q\_{s}}{r^{2}}}\oint \_{S}d\mathbf {A} ={\frac {1}{4\pi \epsilon \_{0}}}{\frac {Q\_{s}}{r^{2}}}\cdot (4\pi r^{2})={\frac {Q\_{S}}{\epsilon \_{0}}}}, όπου Qs το φορτίο που περικλείεται στην επιφάνεια Α και {\displaystyle \epsilon \_{0}} η διηλεκτρική σταθερά του κενού.
Η λογική για την εξαγωγή του νόμου, όπως ήδη φάνηκε, έγκειται στη σφαιρική συμμετρία του προβλήματος και για αυτό το ολοκλήρωμα της επιφάνειας ισούται με την επιφάνεια σφαίρας. Προφανώς δεν μπορεί να εφαρμοστεί ο νόμος του Gauss όταν δεν υπάρχει συμμετρία: σφαιρική, άπειρου κυλίνδρου ή άπειρου επιπέδου.

Ο νόμος αυτός αποτελεί και την πρώτη από τις τέσσερις εξισώσεις του Maxwell.

Δείτε επίσης
------------

* Μαγνητική ροή

Πηγές
-----

* *Physics - Raymond A. Serway, τόμος ΙΙ*
Για άλλες πόλεις με το όνομα Γέρμη, δείτε: Γέρμη (αποσαφήνιση).  
Η **Γέρμη** της Γαλατίας στη Μικρά Ασία, γνωστή και ως *Γέρμα*, *Γερμοκολώνεια* και *Colonia Julia Augusta Felix Germa*, ήταν ρωμαϊκή αποικία και ακολούθως βυζαντινή πόλη κοντά στην Πεσσινούντα στις όχθες του Σαγγαρίου. Η θέση της εντοπίζεται στο σημερινό Babadat της κεντρικής Τουρκίας. Ιδρύθηκε μεταξύ 25 και 20 π.Χ. από τον Οκταβιανό Αύγουστο. Από την εποχή του αυτοκράτορα Δομιτιανού (81-96 μ.Χ.) έκοβε τα δικά της νομίσματα. Κατά την Ύστερη Αρχαιότητα και ως τον 12ο αι. ήταν έδρα επισκόπου. Σήμερα είναι έδρα καθολικού τιτουλάριου επισκόπου και φέρει το όνομα *Germa in Galatia* (ιταλ. *Germa di Galazia*).

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
--------------------

* Νομίσματα της Γέρμης (αγγλικά)

Βιβλιογραφία
------------

* Λήμμα "Γέρμη" στο: Π. Δρανδάκης (επιμ.), *Μεγάλη Ελληνική Εγκυκλοπαίδεια*, τ. 8, 2η έκδ. Αθήνα χ.χ. (Γ.Δ. Καψάλης).
Το **Γέτι**, ή *Χιονάνθρωπος των Ιμαλαΐων*, ή *Απαίσιος Χιονάνθρωπος* είναι μυθικό ζώο, που προέρχεται από τους μύθους και τη λαογραφία του Θιβέτ.

Μοιάζει σε μεγάλο βαθμό με τον αμερικανικό μεγαλοπόδαρο αλλά δεν θα πρέπει να συγχέεται καθώς επρόκειτο για διαφορετικό κρυπτίδιο. Σύμφωνα με την παράδοση των Θιβετιανών βουδιστών, αν κάποιος δει το πλάσμα πρόκειται να πεθάνει.

Σκίτσο που δείχνει το κρυπτίδιο

Περιγραφές
----------

Η πιο κοινή περιγραφή του πλάσματος το θέλει ως πολύ ψηλό (πολύ ψηλότερο από τον άνθρωπο), το οποίο μοιάζει με τεράστιο πίθηκο. Βαδίζει όρθιο. Το σώμα του καλύπτεται από παχιά λευκή ή καστανή γούνα.

Θεωρείται ότι είναι ένας ζωντανός Γιγαντοπίθηκος, ένα προϊστορικό, ογκώδες και ψηλό πρωτεύον θηλαστικό, το οποίο ζούσε στα υγρά δάση της Κίνας και του Βιετνάμ.

Παρόμοια πλάσματα
-----------------

Πλάσματα με περιγραφές κοινές με το γέτι είναι ο μεγαλοπόδαρος (Bigfoot) που λέγεται ότι ζει στη Βόρεια Αμερική και τα Άλμας, που είναι μυθικά ζώα της Μογγολίας.

Αναφορές
--------

Ο πρώτος που έκανε λόγο για το γέτι ήταν ένας Άγγλος αξιωματικός τον 19ο αιώνα, ο οποίος καθώς ταξίδευε στα χιονισμένα θιβετιανά βουνά παρατήρησε μεγάλες πατημασιές στο χιόνι. Οι περισσότερες μαρτυρίες αναφέρονται σε πατημασιές και όχι σε συνάντηση με το κρυπτίδιο. Μέχρι σήμερα, πολλοί πιστεύουν ότι το γέτι είναι αληθινό, ενώ οι επιστήμονες υποστηρίζουν ότι το γέτι δεν είναι τίποτα άλλο από μια αρκούδα.
Η **γέφυρα Βάσκο ντα Γκάμα** στην Πορτογαλία ενώνει τις δύο πλευρές του ποταμού Τάγου, βόρεια της Λισσαβόνας.

Είναι καλωδιωτή γέφυρα με συνολικό μήκος είναι 17,2 χιλιόμετρα (μαζί με τους δρόμους πρόσβασης στη γέφυρα μήκους 4,8 χιλιόμετρων) και έχει πλάτος 30 μέτρα. Είναι η μακρύτερη γέφυρα στην Ευρώπη και η ένατη σε μήκος στον κόσμο. Κατασκευάστηκε προκειμένου να αποσυμφορηθεί η κυκλοφορία στην άλλη γέφυρα της πορτογαλικής πρωτεύουσας, τη γέφυρα της 25ης Απριλίου. Η κατασκευή της, σε σχέδια του Αρμάντο Ρίτο (Armando Rito), ξεκίνησε το 1995 και ολοκληρώθηκε το 1998. Για την ολοκλήρωση του έργου εργάστηκαν περισσότεροι από 3.000 άνθρωποι. Τα εγκαίνιά της έγιναν ακριβώς 500 χρόνια μετά την ανακάλυψη, από τον Βάσκο ντα Γκάμα, του περάσματος προς τις Ινδίες (1498), και για να τον τιμήσουν οι Πορτογάλοι αποφάσισαν να της δώσουν το όνομά του.

Το έργο χωρίστηκε σε 4 μέρη, κάθε ένα από τα οποία κατασκευάστηκε από διαφορετική εταιρία και την επίβλεψη είχε ένα ανεξάρτητο consortium. Η γέφυρα έχει προσδοκώμενη διάρκεια ζωής 120 χρόνια και σχεδιάστηκε να αντέχει ανέμους ταχύτητας 250 χιλιομέτρων και σεισμούς 4,5 φορές δυνατότερους από τον σεισμό του 1755 στη Λισσαβόνα (που υπολογίζεται ότι ήταν 8,7 βαθμών της κλίμακας Ρίχτερ). Ορισμένες από τις κολόνες της γέφυρας, με διάμετρο μεγαλύτερη των 2,2 μέτρων, φτάνουν 95 μέτρα κάτω από την επιφάνεια του νερού. Η γέφυρα έχει έξι λωρίδες κυκλοφορίας και όριο ταχύτητας 120 χιλιόμετρα, εκτός από ένα τμήμα της γέφυρας που το όριο είναι στα 100 χιλιόμετρα. Όταν έχει ομίχλη ή βρέχει ή φυσούν δυνατοί άνεμοι το όριο ταχύτητας είναι 90 χιλιόμετρα. Ο αριθμός των λωρίδων κυκλοφορίας πρόκειται να αυξηθεί όταν θα χρησιμοποιούν την γέφυρα κατά μέσο όρο καθημερινά 52.000 αυτοκίνητα.

Η γέφυρα Βάσκο ντε Γκάμα κατασκευάστηκε από την κοινοπραξία *Lusoponte*, στην οποία μετέχουν πορτογαλικές, γαλλικές και αγγλικές εταιρίες και στην οποία εκχωρήθηκαν για 40 χρόνια τα διόδια και των δύο γεφυρών της Λισσαβόνα. Από το 2009, τα διόδια είναι 2,35 ευρώ για κάθε επιβατικό αυτοκίνητο και περισσότερα από € 10 για τα φορτηγά. Διόδια πληρώνουν μόνο οι οδηγοί που κατευθύνονται βόρεια προς τη Λισσαβόνα.

Πανοραμική άποψη της γέφυρας Βάσκο ντα Γκάμα.

Παραπομπές
----------

1. ↑  web.archive.org/web/20090506021831/http://www.lusoponte.pt/pvg\_projecto\_estatisticas.htm.

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
--------------------

* Πολυμέσα σχετικά με το θέμα  Ponte Vasco da Gama στο Wikimedia Commons

  


|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
| Καθιερωμένοι όροι | 
* VIAF: 234772704

 |

 |