recursal/SuperWikiNEXT-32B huggingface dataset:
Η **Εριέττα (Henrietta)** είναι μεγάλος και σκουρόχρωμος αστεροειδής της Κύριας Ζώνης Αστεροειδών με απόλυτο μέγεθος (όπως ορίζεται για το Ηλιακό Σύστημα) 8,72. Ανακαλύφθηκε το 1882 από τον Αυστριακό αστρονόμο Γιόχαν Παλίζα, που παρατηρούσε από τη Βιέννη, και έλαβε το όνομά της από τη σύζυγο του Γάλλου αστρονόμου Πιέρ Ζανσέν. Η τροχιά της είναι πολύ έκκεντρη, με ιδιαίτερα μεγάλο αφήλιο, και πιθανότατα βρίσκεται σε τροχιακό συντονισμό 4:7 με τον πλανήτη Δία. Η Εριέττα είναι ένα από τα μεγαλύτερα μέλη της Οικογένειας αστεροειδών της Κυβέλης.

Φυσικά χαρακτηριστικά
---------------------

Η μέση διάμετρος της Εριέττας εκτιμάται σε 121 χλμ. Ο φασματικός της τύπος είναι **C** (ανθρακούχος). Το άλβεδό της είναι 0,040. Η Εριέττα περιστρέφεται γύρω από τον εαυτό της μία φορά κάθε 7 ώρες και 21 λεπτά.

Παραπομπές
----------

1. ↑  *JPL Small-Body Database*. 2000225.

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
--------------------

* Τροχιά από το JPL (Java) / Εφημερίδα

Αστεροειδείς| 224 Ωκεάνα | 225 Εριέττα | 226 Βεριγγία |

|  |  |
| --- | --- |
| 

|  |
| --- |
| * Πύλη:Ηλιακό Σύστημα
* Πύλη:Αστρονομία
 |

 |
Ο **Μάρκο Μιχόγεβιτς** (21 Απριλίου 1996) είναι Βόσνιος ποδοσφαιριστής που αγωνίζεται στην τουρκική Γκεζτεπέ ΣΚ, καθώς και στην Εθνική Βοσνίας. Η θέση στην οποία αγωνίζεται είναι αυτή του κεντρικού αμυντικού.

Σταδιοδρομία σε συλλόγους
-------------------------

Ο Μάρκο Μιχόγεβιτς άρχισε τη σταδιοδρομία του στην Λέοταρ. Έκανε το ντεμπούντο του σε ηλικία 16 ετών στις 6 Οκτωβρίου του 2012.

Τον Φεβρουάριο του 2014 πήγε στην Σαράγεβο και εκεί πέρασε τα περισσότερα χρόνια της καριέρας του. Μάλιστα τον Ιούνιο του 2017 έγινινε αρχηγός της Σαράγιεβο σε ηλικία 21 ετών.

#### ΠΑΟΚ

Στις 31 Ιανουαρίου του 2018, ο Μιχόγιεβιτς πήγε στην Σούπερ λιγκ για τον ΠΑΟΚ πέρνοντας το νούμερο 16. Έκανε το ντεμπούτο του στο ματς με τον Πλατανιά, ωστόσο δεν ήταν στην 18άδα του ΠΑΟΚ με την ΑΕΚ στον τελικό κυπέλλου. Παρόλα αυτά, σε εκείνο τον αγώνα πανηγύρισε το τρόπαιο. 

#### ΟΦΗ

Το καλοκαίρι του 2018 πήγε ως δανεικός στον ΟΦΗ. Συνολικά έπαιξε σε 27 ματς (πρωταθλήματος και κυπέλλου). Την επόμενη χρονιά (2019-2020) πήγε δανεικός στην Γερμανική Άουε.

Τίτλοι - Διακρίσεις
-------------------

Σαράγεβο
* Πρωτάθλημα Βοσνίας και Ερζεγοβίνης: **1** 2014-15

ΠΑΟΚ
* Κύπελλο Ελλάδας: **1** 2017-18

Παραπομπές
----------

1. ↑  «Supplementary file 3. Tables of differentially expressed genes after overexpression of Six1-GR, Eya1-GR or Six1-GR+Eya1-GR: Merged treatment groups». Ανακτήθηκε στις 29 Αυγούστου 2018.
2. ↑
Ο **Μανουήλ Παλαιολόγος** ήταν βυζαντινός πρίγκιπας από την οικογένεια των Παλαιολόγων,

Ήταν γιος του συναυτοκράτορα Μιχαήλ Θ΄ και της Ρίτας της Αρμενίας, εγγονός του αυτοκράτορα Ανδρόνικου Β΄. Ο Μανουήλ δολοφονήθηκε την 1η Οκτωβρίου 1320 με ανάμειξη του αδελφού του, μετέπειτα Αυτοκράτορα Ανδρόνικου Γ΄ και λόγω κάποιας εξωσυζυγικής σχέσης που είχε. Από την λύπη του από αυτό το γεγονός πέθανε ο πατέρας του, ενώ η δολοφονία ήταν και μία από τις αιτίες του εμφύλιου πολέμου μεταξύ των δύο Ανδρονίκων. Κατά τον Γρηγορά, ο αδελφός του διατηρούσε εξωσυζυγική σχέση με μία γυναίκα χαμηλού κοινωνικού επιπέδου· ένα βράδυ πήγε ο Μιχαήλ στο σπίτι της να βρει τον Ανδρόνικο, εκεί οι φρουροί τού αδελφού του δεν τον αναγνώρισαν και -νομίζοντας ότι είναι κάποιος αντίζηλος- τον σκότωσαν. Κάποιοι ερευνητές διατείνονται ότι ίσως να έγινε εσκεμμένα από τον Ανδρόνικο, για να βγάλει εκτός κάποιον πιθανό διάδοχο τού θρόνου.

Παραπομπές
----------

1. 1 2 3  Αγορίτσας, Δημήτριος (2011, Πανεπιστήμιο Ιωαννίνων), Κωνσταντινούπολη: η πόλη και η κοινωνία της στα χρόνια των πρώτων Παλαιολόγων (1261-1328), 2011, που διανέμεται με άδεια (CC BY-SA 4.0), σελ. 445, ανακτήθηκε 7 Ιανουαρίου 2019
2. 1 2  Κυρρής, Κωνσταντίνος (1981, Πανεπιστήμιο Ιωαννίνων), *Η πρώτη φάσις της έριδος των δύο Ανδρονίκων* Αρχειοθετήθηκε 2017-04-10 στο Wayback Machine. που διανέμεται με άδεια (CC BY-SA 4.0), σελ. 18, ανακτήθηκε 15 Ιανουαρίου 201
Ο **Ανδρέας Κουτσούμπας** (8 Μαρτίου 1959) είναι Έλληνας δικηγόρος Παρ' Αρείω Πάγω στο Πρωτοδικείο Λιβαδειάς, πολιτικός και εν ενεργεία βουλευτής Βοιωτίας στο Ελληνικό Κοινοβούλιο με τη Νέα Δημοκρατία.

Βιογραφικά στοιχεία
-------------------

Γεννήθηκε το 1959 στους Τσουκαλάδες Βοιωτίας και μιλά τη γαλλική γλώσσα. 

Σπούδασε Νομική στο Εθνικό και Καποδιστριακό Πανεπιστήμιο Αθηνών. Ασκεί μάχιμη δικηγορία στο Πρωτοδικείο της Λιβαδειάς. Είναι παντρεμένος με τη δικηγόρο Γαρυφαλλιά Μίχα και πατέρας δύο αγοριών, του Βασίλη και του Χαράλαμπου. 

Όταν ήταν φοιτητής ακόμα διετέλεσε εκπρόσωπος της ΔΑΠ-ΝΔΦΚ στη Νομική Σχολή Αθηνών και μέλος της Φοιτητικής Παράταξης "ΘΕΜΙΣ".

Πολιτική σταδιοδρομία
---------------------

Από το 1976 έως το 1982 διετέλεσε πρόεδρος της ΟΝΝΕΔ Βοιωτίας. Από το 1990 έως το 1993 διετέλεσε νομαρχιακός σύμβουλος Βοιωτίας. Από το 1994 έως το 1998 διετέλεσε επικεφαλής της αντιπολίτευσης στη Νομαρχία Βοιωτίας.

Από το 2000 έως το 2004 είναι μέλος των Ομάδων Κοινοβουλευτικού Έργου Δημόσιας Τάξης και Δικαιοσύνης της Νέας Δημοκρατίας. Είναι ιδρυτικό μέλος του Συλλόγου Σαρακατσαναίων Βοιωτίας, Νομικός εκπρόσωπος του Συνδέσμου Αστυνομικών και Αξιωματικών Βοιωτίας.

Το 2010 ορίστηκε αναπληρωτής Γραμματέας Τοπικής Αυτοδιοίκησης και εκλέχθηκε μέλος της Πολιτικής Επιτροπής της Νέας Δημοκρατίας.

Εκλέχτηκε για πρώτη φορά βουλευτής Βοιωτίας στις εκλογές του Σεπτεμβρίου 2007. Επανεξελέγη βουλευτής Βοιωτίας στις δύο εκλογικές αναμετρήσεις του 2012. Έχει διατελέσει μέλος των επιτροπών μορφωτικών υποθέσεων, σωφρονιστικού συστήματος, δημόσιας τάξης & δικαιοσύνης, οδικής ασφάλειας και πρόεδρος προανακριτικών επιτροπών της Βουλής. Έχει διατελέσει επίσης πρόεδρος της επιτροπής Σωφρονιστικού Συστήματος κατά την περίοδο 2012- 2014, συμβάλλοντας καθοριστικά στη διαμόρφωση του σωφρονιστικού συστήματος επί Κυβερνήσεως Σαμαρά. Την ίδια περίοδο ορίστηκε Αναπληρωτής Γραμματέας της Κ.Ο. της Νέας Δημοκρατίας. 

Στις εκλογές Ιανουαρίου 2015, δεν κατάφερε να εκλεγεί, συγκεντρώνοντας 3.384 και την τρίτη θέση μεταξύ των υποψηφίων της ΝΔ στην εκλογική Περιφέρεια. Στις επαναληπτικές Εκλογές του Σεπτεμβρίου 2015 κατέλαβε τη δεύτερη θέση στο ψηφοδέλτιο της Νέας Δημοκρατίας στη Βοιωτία. Αναδείχθηκε βουλευτής τον Φεβρουάριο του 2017. Στις εκλογές του 2019 επανεξελέγη, καταλαμβάνοντας την πρώτη θέση με τη Νέα Δημοκρατία στον νομό Βοιωτίας. Κατά την ΙΗ' κοινοβουλευτική περίοδο έχει ορισθεί μέλος της Διαρκούς Επιτροπής Δημόσιας Διοίκησης, Δημόσιας Τάξης & Δικαιοσύνης, της Διαρκούς Επιτροπής Εθνικής Άμυνας & Εξωτερικών Υποθέσεων και της Ειδικής Μόνιμης Επιτροπής Θεσμών & Διαφάνειας, ενώ παράλληλα εκλέχθηκε Αντιπρόεδρος της Ειδικής Διαρκούς Επιτροπής Εξοπλιστικών Προγραμμάτων & Συμβάσεων.

Παραπομπές
----------

1. ↑  «Κοινοβουλευτική Θητεία Βουλευτών Από Τη Μεταπολίτευση Ως Σήμερα - Κουτσούμπας Ανδρέας».

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
--------------------

* Ιστοσελίδα Δικηγορικού Γραφείου Ανδρέα Κουτσούμπα
* Ιστολόγιο Ανδρέα Κουτσούμπα
Ο **Μάρκο Βάσιτς** (*σερβικά: Марко Васић*), γνωστός με το παρωνύμιο **Κάρα Μάρκος**, ήταν ο ηγέτης των Σέρβων επαναστατών κατά την εισβολή των Γενιτσάρων στο Οσάτ, ένας από τους ηγέτες της πρώτης σερβικής επανάστασης.

Γεννήθηκε, άγνωστο πότε, στο χωριό Γκρουτσίτσι κι ασχολούνταν με τη σιδηρουργία. Με την έναρξη της επανάστασης λόγω του ότι ήταν γενναίος και ισχυρή προσωπικότητα εκλέχτηκε για να είναι ο ηγέτης της περιοχής Οσάτ. Πήρε μέρος στις στις πρώτες μάχες του ποταμού Ντρίνα. Γρήγορα απέκτησε φήμη και ζήτησε να συναντηθεί μαζί του ο Καραγιώργης Πέτροβιτς όπου του έδωσε και την παρωνυμία "Καραμάρκο". Το 1804 έχασε τη γυναίκα του που σκοτώθηκε κατά την εισβολή των Οθωμανών στη γενέτειρα του. 

Πήρε μέρος το 1806 στην απελευθέρωση του Ούζιτσε, στις μάχες του Σίκιριτς, του Οκλέτσου, της Βρατζκοβίνα, του Οσάτο, του Πριβίτσεβατς κοντά στη Σρεμπρένιτσα κι άλλες. Μετά την αποτυχία της επανάστασης διέφυγε στην Αυστρία, λόγω της πίστης του στον Καραγιώργη ο Μίλος Ομπρένοβιτς έδωσε εντολή να τον δολοφόνησαν το 1815 κι το κεφάλι του στάλθηκε στον Οθωμανό βεζίρη. Το 1845 μεταφέρθηκαν τα οστά του στη Σερβία και τάφηκαν στο Βάλιεβο

Πηγές
-----

* Сто година цркве у Црвици и развој духовног живота у Осату, Цветко Стојкановић, Stefan Co Арсенијевић, Бајина Башта (2009)
* Српски биографски речник (II том, В - Г), Матица српска, Нови Сад

Αναφορές
--------

* *Сто година цркве у Црвици и развој духовног живота у Осату*, Цветко Стојкановић, Stefan Co Арсенијевић, Бајина Башта (2009)
* *Живот Нићифора Нинковића*, Београд (1954)
* *Историја српског устанка* (II дио), Лазар Арсенијевић - Баталака, Београд (1899)
* *Братунац и околина у мојим сјећањима*, Удружења добровољаца ослободилачких ратова Србије 1912 - 1920, Београд (1981)
Ο **Μανουήλ Τάγαρις** (άκμασε περί το 1309-1329) ήταν διακεκριμένος βυζαντινός στρατηγός της στις αρχές του 14ου αι. που ανήλθε στο βαθμό του *μεγάλου στρατοπεδάρχου*.

Βιογραφία
---------

Ο Οίκος των Τάγαρι δεν ήταν από την αρχή υψηλής καταγωγής· εμφανίζεται για πρώτη φορά στις αρχές του 14ου αι. με ευάριθμα μέλη. Ο Μανουήλ υπηρέτησε ως κυβερνήτης της Φιλαδέλφειας π. από το 1309 και από εκεί αναχαίτισε Τουρκική επίθεση το 1310/11. Με τη γενναιότητα και την ικανότητά του στους πολέμους εναντίον των Οθωμανών της Μικράς Ασίας κέρδισε την εκτίμηση του Ανδρονίκου Β΄ Παλαιολόγου, που τον έκανε συγκλητικό, βάζοντάς τον έτσι μεταξύ των αριστοκρατών της Συγκλήτου. Μάλιστα τον πάντρεψε με την ανιψιά του Θεοδώρα. Κατά τη διάρκεια της μακράς θητείας του στη Φιλαδέλφεια ο Μανουήλ συγκρούστηκε με τον Θεόληπτο επίσκοπο της πόλης και με τον Μανουήλ Γαβαλά επίσκοπο της Εφέσου.

Τον Απρίλιο του 1321 ο Τάγαρις ανήλθε στην υψηλή θέση του *μεγάλου στρατοπεδάρχου* στην Αυλή της Κωνσταντινούπολης, όταν ο εγγονός τού Ανδρονίκου Β΄, ο Ανδρόνικος Γ΄ Παλαιολόγος, εγκατέλειψε την πρωτεύουσα. Έτσι άρχισε ο πρώτος εμφύλιος των ετών 1321-28· ο Ανδρόνικος Β΄ διέταξε τον Μανουήλ να ακολουθήσει και να συλλάβει τον Ανδρόνικο Γ΄. Ο Τάγαρις αρνήθηκε, λέγοντας ότι η εντολή είναι ανεφάρμοστη, κάτι που συμφώνησαν και οι άλλοι σύμβουλοι του Αυτοκράτορα. Έπειτα ο Ανδρόνικος Β΄ τον έστειλε πίσω στη Φιλαδέλφεια· την υπερασπίστηκε το 1324, όταν την πολιόρκησαν οι Τούρκοι, ώσπου έφθασε ο Αλέξιος Φιλανθρωπηνός και τους έδιωξε. 

Το 1329 εστάλει εναντίον του Ορχάν μπέη, του οποίου η δύναμη αυξανόταν. Ο Τάγαρις απεβίωσε μάλλον πριν το 1342.

Κάλυμμα αγίας Τραπέζης. Ο δικέφαλος αετός έχει στο κέντρο την επιγραφή: ΠΑVΛΟC ΠΑΤΡΙΑΡΧ. ΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΟΥΠΟΛ. ΚΑΙ ΝΕΑC ΡΩΜΗC και στη μέση συμπίλημα γραμμάτων με το όνομα Παλαιολόγος Τάγαρις.

Οικογένεια
----------

Νυμφεύτηκε πρώτα μία Μονομαχίνα Δούκαινα και είχε τέκνο:

* μία κόρη.

Έπειτα ο Μανουήλ έκανε δεύτερο γάμο με τη Θεοδώρα Παλαιολογίνα Ασανίνα, κόρη του Ιβάν Γ΄ των Μίτσο-Ασάν της Βουλγαρίας και της ρήνης Παλαιολογίνας.

Δεν ξέρουμε από ποιον γάμο ήταν γιος του ο:

* Γεώργιος άκμασε π. 1346-1355, μέγας στρατοπεδάρχης.

Επίσης ήταν γιος ή εγγονός ή άλλους είδους συγγενής του ο:

* Παύλος Παλαιολόγος Τάγαρις π. 1330-1394, λατίνος πατριάρχης της Κωνσταντινούπολης (1379/80-1384).

Αναφορές
--------

1. ↑  Ανακτήθηκε στις 27  Νοεμβρίου 2018.
2. 1 2 3 4 5  Trapp 1991, σελ. 2006.
3. 1 2 3 4 5 6  PLP, 27400. Τάγαρις Μανουήλ.
4. 1 2  Guilland 1967, σελ. 507.

Πηγές
-----

* Guilland, Rodolphe (1967). "Le Stratopédarque et le Grand statopédarque". Recherches sur les institutions byzantines, Tome I (in French). Berlin: Akademie-Verlag. pp. 498–521.
* Trapp, Erich (1991). "Tagaris". In Kazhdan, Alexander P. The Oxford Dictionary of Byzantium. New York and Oxford: Oxford University Press. p. 2006. ISBN 978-0-19-504652-6.
* Trapp, Erich; Beyer, Hans-Veit; Walther, Rainer; Sturm-Schnabl, Katja; Kislinger, Ewald; Leontiadis, Ioannis; Kaplaneres, Sokrates (1976–1996). Prosopographisches Lexikon der Palaiologenzeit (in German). Vienna: Verlag der Österreichischen Akademie der Wissenschaften. ISBN 3-7001-3003-1.
Ο **Ανδρέας Κουκουμάς** είναι Ελληνοκύπριος ποιητής, λογοτέχνης και πολιτικός. Διετέλεσε Δήμαρχος Λατσιών και βουλευτής στην Εκλογική Περιφέρεια Αμμοχώστου εκλεγμένος με το ΑΚΕΛ την περίοδο 1991-1996. Ως ποιητής και λογοτέχνης είναι γνωστός με το ψευδώνυμο Άντης Κανάκης.

Βιογραφικά στοιχεία
-------------------

Ο Ανδρέας Κουκουμάς γεννήθηκε στην Αγκαστίνα το 1946. Ομιλεί, πέρα από την ελληνική, την αγγλική και τη ρωσική γλώσσα. Απέκτησε πτυχίο και μεταπτυχιακό στην ιστορία και αρχαιολογία στη Μόσχα.

Πολιτική διαδρομή
-----------------

Την περίοδο 1973-1976 διετέλεσε γραμματέας της ΕΔΟΝ Αμμοχώστου. Από το 1976 έως το 2006 διετέλεσε μέλος του Εκτελεστικού Γραφείου της Παγκύπριας Εργατικής Ομοσπονδίας (ΠΕΟ). Έχει διατελέσει Γραμματέας του Κεντρικού Μορφωτικού Γραφείου της ΠΕΟ.

Στις Δημοτικές εκλογές του 1986 εκλέχθηκε Δήμαρχος Λατσιών.

Στις βουλευτικές εκλογές του 1991 εξελέγη βουλευτής στην Εκλογική Περιφέρεια Αμμοχώστου με το ΑΚΕΛ για την ΣΤ΄ Κοινοβουλευτική Περίοδο.

Επιπλέον, διετέλεσε πρόεδρος του Δικαστηρίου Εργατικών Διαφορών, μέλος της Συμβουλευτικής Επιτροπής Τριτοβάθμιας Εκπαίδευσης, μέλος του Συμβουλίου Αρχής Ανάπτυξης Ανθρωπίνου Δυναμικού και μέλος του Συμβουλίου του Θεατρικού Οργανισμού Κύπρου.

Ποιητικό έργο
-------------

Ο Ανδρέας Κουκουμάς έχει δημοσιεύσει ποιήματα, διηγήματα, λογοτεχνικά άρθρα και θεατρική κριτική σε περιοδικά και εφημερίδες. Ποιήματα και διηγήματά του συμπεριλήφθηκαν σε πολλές ανθολογίες και μεταφράστηκαν σε πολλές γλώσσες. Συνολικά εξέδωσε δεκατέσσερις ποιητικές συλλογές και μια συλλογή διηγημάτων. Χρησιμοποιεί το ψευδώνυμο Άντης Κανάκης.

Παραπομπές
----------

1. 1 2 3 4 5  «50 χρόνια κυπριακού κοινοβουλίου» (PDF). Βουλή των Αντιπροσώπων (Κύπρος). σελ. 118. Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο (PDF) στις 4 Ιουλίου 2019. Ανακτήθηκε στις 4 Ιουλίου 2019.
2. 1 2 3 4 5  «Ένωση Λογοτεχνών Κύπρου - Κανάκης Άντης (Κουκουμάς Ανδρέας)». *www.writersunioncy.org*. Ένωση Λογοτεχνών Κύπρου. Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 30 Ιουλίου 2019. Ανακτήθηκε στις 30 Ιουλίου 2019.
3. 1 2 3 4 5 6 7 8 9  «ΑΝΤΗΣ ΚΑΝΑΚΗΣ Ο ΠΟΙΗΤΗΣ». Παγκύπρια Εργατική Ομοσπονδία. Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 30 Ιουλίου 2019. Ανακτήθηκε στις 30 Ιουλίου 2019.
4. ↑  «Διατελέσαντες Δήμαρχοι κατά το έτος 1986 μέχρι σήμερα – Ένωση Δήμων Κύπρου». *ucm.org.cy*. Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 1 Ιουλίου 2018. Ανακτήθηκε στις 1 Ιουλίου 2018.
5. ↑  «Εκλογές 19ης Μαΐου 1991». *www.parliament.cy*. Βουλή των Αντιπροσώπων (Κύπρος). Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 1 Ιουλίου 2019. Ανακτήθηκε στις 1 Ιουλίου 2019.

Πηγές
-----

* «50 χρόνια κυπριακού κοινοβουλίου» (PDF). Βουλή των Αντιπροσώπων (Κύπρος). σελ. 118. Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο (PDF) στις 4 Ιουλίου 2019. Ανακτήθηκε στις 4 Ιουλίου 2019.

| Πολιτικά αξιώματα
 |
| --- |
| Προκάτοχος- | **Δήμαρχος Λατσιών**1 Ιουνίου 1986 – 29 Μαΐου 1991 | ΔιάδοχοςΧριστάκης Χριστοφίδης |
Στην αρχαία ελληνική τέχνη η λέξη (από το ρήμα *αναδέομαι* = δένω κάτι προς τα επάνω, προσδένω) σήμαινε εκείνον του οποίου η κεφαλή περιδενόταν με νικητήρια ταινία ή στεφανωνόταν με στεφάνι νικητή. Με τη σημασία αυτή έμεινε γνωστό μέχρι σήμερα ως **«ο Αναδούμενος»** ένα περίφημο άγαλμα του γλύπτη Φειδία, το οποίο είχε στηθεί στην Ολυμπία. Εκεί το είχε δει κατά την επίσκεψή του και ο περιηγητής Παυσανίας, όπως αναφέρει[1].

Το άγαλμα αυτό παρίστανε ένα παιδί ή έφηβο, που είχε νικήσει προφανώς σε κάποιο αγώνισμα και περιέδενε τα μαλλιά του με την ταινία του νικητή. Το βάθρο του αγάλματος έφερε την υπογραφή του μεγάλου καλλιτέχνη της αρχαιότητας, αλλά το ποιον παρίστανε και σε ποιο αγώνισμα είχε νικήσει δεν αναφέρεται. Υποθέτουν όμως ότι αυτός ο αθλητής ήταν ο ονομαστός τότε Παντάρκης ο Ηλείος, ολυμπιονίκης στο άθλημα της πάλης παίδων στους 86ους (436 π.Χ.) ολυμπιακούς αγώνες και ερωμένος του Φειδία. Τού ίδιου αθλητή είχε στηθεί και άλλο άγαλμα στην Ολυμπία.

Ο Αναδούμενος του Φειδία μεταφέρθηκε μάλλον στη Ρώμη, όπου προτού χαθεί έγιναν πολλά αντίγραφά του. Κατά τον Χ. Τσούντα ένα από αυτά τα αντίγραφα σώζεται στον Αναδούμενο του Φαρνέζι, που εικονίζει παιδί το οποίο περιδένει το κεφάλι του με ταινία και σήμερα βρίσκεται στο Βρετανικό Μουσείο. Η γνώμη όμως αυτή μόνο ως εικασία μπορεί να θεωρηθεί, καθώς πολλοί τέτοιοι *ανδριάντες* έχουν φιλοτεχνηθεί από μεγάλους Έλληνες καλλιτέχνες.

Παραπομπές
----------

1. ↑  Παυσανίου *Ελλάδος περιήγησις*, VI 4, 5

Πηγές
-----

* Βασιλόπουλος, Στέφανος Δ.: Το ομώνυμο λήμμα στη *Νέα Ελληνική Εγκυκλοπαίδεια* «Χάρη Πάτση», τόμος 5, σσ. 346-347
Ο θυρεός των Λα Ρος.
Η **Αλίκη των Αθηνών**, γαλλ. Alice de La Roche (απεβ. 1282) από τον Οίκο ντε Λα Ρος ήταν κόρη του δούκα των Αθηνών και με τον γάμο της έγινε κυρία της Βηρυτού. Όταν τη Βηρυτό ανέλαβε η κόρη της, η Αλίκη έγινε επίτροπος της Βηρυτού το διάστημα 1274-77.

Βιογραφία
---------

Ήταν η πρώτη κόρη του Γκυ Α΄ δούκα των Αθηνών και μίας των Μπρυγιέρ/Μπριέλ, κόρης του Ούγου βαρόνου της Καρύταινας και μίας Βιλλεαρδουίνου. Ο Γκυ Α΄ από κύριος είχε γίνει δούκας των Αθηνών το 1260 από τον Λουδοβίκο Θ΄ της Γαλλίας.

Αδέλφια της ήταν: 1. Ιωάννης δούκας των Αθηνών 2. Γουλιέλμος δούκας των Αθηνών 3. Μαργαρίτα 4. Ισαβέλλα σύζυγος πρώτα του Γοδεφρείδου του Μπριέλ, κυρίου της Καρύταινας και μετά του Ούγου κόμη του Μπριέν & του Λέτσε και 5. Αικατερίνη.

Ο σύζυγός της Ιωάννης Β΄ οδήγησε το 1260 μία μεγάλη επιδρομή μαζί με τους Ναΐτες ιππότες στη Γαλιλαία. Ομως ο Ιωάννης Β΄ και οι Ναΐτες ηττήθηκαν κοντά στην Τιβεριάδα από Τουρκομάνους, που αιχμαλώτισαν τον Ιωάννη Β΄ και έπειτα τον εξαγόρασαν αντί λύτρων.

Κατά την απουσία τής κόρης της Ισαβέλλας κυρίας της Βηρυτού στην Κύπρο το διάστημα 1274-77, η Αλίκη ανέλαβε επίτροπος της Βηρυτού. Ο Ιωάννης Β΄ απεβίωσε το 1264 και η Αλίκη το 1282. Το 1308 απεβίωσε ο ανιψιός της Γκυ Β΄ ντε Λα Ρος δούκας των Αθηνών, άγαμος. Η κόρη της Εσίβα διεκδίκησε νόμιμα το δουκάτο, αλλά τελικά αυτό δόθηκε στον Γκωτιέ Ε΄ του Μπριέν, γιο της Ισαβέλλας, αδελφής της Αλίκης.

Οικογένεια
----------

Παντρεύτηκε το 1240/50 τον Ιωάννη Β΄ των Μπριέν κύριο της Βηρυτού και είχε τέκνα:

* Ισαβέλλα 1252-1282, κυρία της Βηρυτού. Παντρεύτηκε τον Ούγο Β΄ των Λουζινιάν βασιλιά της Κύπρου και μετά άλλους τρεις ιππότες.
* Εσίβα 1253-1312, παντρεύτηκε πρώτα τον Ονφρουά του Μονφόρ, μετά τον Γκυ των Πουατιέ κοντόσταυλο της Κύπρου.

Πηγές
-----

* Cawley, Charles, Jerusalem, Nobility, Lords of Beirut Ibelin, Medieval Lands database, Foundation for Medieval Genealogy
Η εικόνα της Παναγίας Αγιοσορίτισσας στο Φράιζινγκ.
Ο **Μανουήλ Οψαράς Δισύπατος** ήταν Μητροπολίτης Θεσσαλονίκης μεταξύ του 1258 και του 1260/61.

Το 1258, φέρεται να προφήτευσε την άνοδο στον αυτοκρατορικό θρόνο του Μιχαήλ Η΄ Παλαιολόγου (βασίλευσε μεταξύ 1259-1282), ωστόσο το 1260 ή το 1261 καθαιρέθηκε της έδρας του ως υποστηρικτής του Πατριάρχη Αρσένιου Αυτωρειανού, ο οποίος αντιτίθετο στον παραμερισμό από τον Μιχαήλ του νόμιμου αυτοκράτορα, Ιωάννη Δ΄ Λάσκαρη (βασίλευσε μεταξύ 1258-1261). Ο Δισύπατος εξορίστηκε έως τον θάνατό του. Ήταν ακόμα εν ζωή το 1275/76. Πιθανώς να πρόκειται για το ίδιο πρόσωπο με τον διάκονο και κανστρήσιο ο οποίος δώρισε εικόνα της Παναγίας Αγιοσορίτισσας, η οποία φυλάσσεται από το 1440 στον Καθεδρικό Ναό του Φράιζινγκ. Ο Δισύπατος, επίσης, συνέθεσε το δεκατετράστιχο αναθηματικό ποίημα που είναι αναγραμμένο επί της αργυρόχρυσης επένδυσης της εικόνας.

Παραπομπές
----------

1. ↑  Ανακτήθηκε στις 27  Νοεμβρίου 2018.
2. 1 2 3  PLP, 5544. Δισύπατος, Μανουὴλ Ὀψαρᾶς.
3. ↑  PLP, 5543. Δισύπατος, Μανουὴλ; 5544. Δισύπατος, Μανουὴλ Ὀψαρᾶς.
4. ↑  ODB, "Dishypatos, Manuel" (A. Cutler), pp. 638–639.

Πηγές
-----

* Kazhdan, Alexander, επιμ. (1991). *The Oxford Dictionary of Byzantium*. Oxford University Press. ISBN 978-0-19-504652-6.
* Trapp, Erich; Beyer, Hans-Veit (2001) (στα γερμανικά). *Prosopographisches Lexikon der Palaiologenzeit*. **I, 1–12, Add. 1–2, CD-ROM Version**. Vienna: Verlag der Österreichischen Akademie der Wissenschaften. ISBN 978-3-7001-3003-1.
Το ***666*** ***(The Apocalypse of John, 13/18)*** (*Η Αποκάλυψη του Ιωάννη, 13/18*) είναι διπλό άλμπουμ του συγκροτήματος της ψυχεδελικής και προοδευτικής ροκ, Aphrodite's Child. Είναι ένα από τα πρώτα καλτ άλμπουμ της ροκ. Κυκλοφόρησε το 1972 και ήταν μεγάλο πόνημα του Βαγγέλη Παπαθανασίου. Το άλμπουμ ήταν φαινομενικά μία προσαρμογή εδαφίων της Αποκάλυψης του Ιωάννη της Καινής Διαθήκης. Ήταν πολύ πειραματικό τόσο στους στίχους όσο και στη μουσική και περιλαμβάνει ένα παράξενο κομμάτι στο οποίο η ηθοποιός Ειρήνη Παππά τραγουδά μία *μάντρα* σε διάφορα στάδια υστερίας.

Σύλληψη
-------

Ουσιαστικά, το *666* ήταν σύλληψη του Βαγγέλη Παπαθανασίου ενώ οι στίχοι γράφτηκαν από τον Κώστα Φέρρη. Η μουσική τού Παπαθανασίου ήταν περισσότερο ψυχεδελική και προοδευτική ροκ απ' ό,τι το συγκρότημα είχε ξανατραγουδήσει. Ο Παπαθανασίου έδειξε τις ικανότητές του συνδυάζοντας ροκ μουσική με παραδοσιακά όργανα, ψαλμωδίες, απαγγελίες και προχωρημένη χρήση των πλήκτρων για εκείνη την εποχή. Με τον καιρό, το άλμπουμ αναγνωρίστηκε ως ένα από τα σημαντικότερα έργα πρώιμης προοδευτικής ροκ μουσικής.

Κυκλοφoρία
----------

Λίγο πριν την κυκλοφορία του άλμπουμ υπήρξε έντονη διαμάχη μεταξύ του Βαγγέλη Παπαθανασίου και των Mercury Records για το περιεχόμενό του. Η δισκογραφική εταιρεία αντιτίθετο στο τραγούδι "∞" (*Infinity* ή *Άπειρο*) το οποίο θεωρούσε άσεμνο. Στο τραγούδι, η Ειρήνη Παππά έλεγε τους στίχους "I was, I am, I am to come" οι οποίοι τυπικά παραπέμπουν μεν στο εδάφιο της Αποκάλυψης του Ιωάννη «Εγώ [...] που είμαι και ήμουν και θα έρθω» (1:8) όμως η αγγλική φράση στην καθομιλουμένη σημαίνει «ήμουν, είμαι, θα τελειώσω». Την Παππά συνόδευε ο Παπαθανασίου με κρουστά. Άλλο σημείο τριβής υπήρξε η σημείωση ότι «το άλμπουμ ηχογραφήθηκε υπό την επήρεια σαλεπιού» το οποίο αρχικά οι ιθύνοντες της δισκογραφικής νόμισαν ότι είναι κάποιο ναρκωτικό.

Συντελεστές
-----------

### Μέλη συγκροτήματος

* Βαγγέλης Παπαθανασίου (Vangelis): πλήκτρα, όργανο, πιάνο, βιμπράφωνο, μπάσο, φλάουτο, συνοδευτικά φωνητικά
* Ντέμης Ρούσσος: τραγούδι, συνοδευτικά φωνητικά, μπάσο, κιθάρα
* Λουκάς Σιδεράς (Loukas Sideras): τραγούδι, συνοδευτικά φωνητικά, ντραμς
* Αργύρης (Σίλβερ) Κουλούρης (Silver Koulouris): κιθάρα, βαρύτονη κιθάρα, κρουστά

### Στιχουργός

* Κώστας Φέρρης

### Άλλοι συντελεστές

* Χάρης Χαλκίτης (δημιουργός του μουσικού project "Queen Samantha"): μπάσο, σαξόφωνο, κόνγκα, κρουστά, συνοδευτικά φωνητικά
* Michel Ripoche: τρομπόνι, σαξόφωνο
* Ειρήνη Παππά: φωνητικά
* John Forst: απαγελλία
* Γιάννης Τσαρούχης: απαγγελία στο κομμάτι *Ofis* (*Όφις*)
Η **Γεωργία (Georgia)** είναι αστεροειδής της Κύριας Ζώνης Αστεροειδών με απόλυτο μέγεθος (όπως ορίζεται για το Ηλιακό Σύστημα) 8,86. Ανακαλύφθηκε το 1893 από τον Γάλλο αστρονόμο Ωγκύστ Σαρλουά, που παρατηρούσε από τη Νίκαια, και πήρε το όνομά της από τον βασιλιά Γεώργιο Β΄ της Μεγάλης Βρετανίας.

Φυσικά χαρακτηριστικά
---------------------

Η διάμετρος της Γεωργίας υπολογίσθηκε σε 44 χιλιόμετρα (από δεδομένα του IRAS), ενώ η μάζα της εκτιμάται σε 88,5 τρισεκατομμύρια τόνους για μέση πυκνότητα 2 gr/cm³. Ο φασματικός τύπος της είναι **M** (μεταλλικός), ενώ το άλβεδό της είναι 0,262 (από δεδομένα του IRAS). Η Γεωργία περιστρέφεται γύρω από τον εαυτό της μία φορά κάθε 13 ώρες και 15 λεπτά. Η μέση θερμοκρασία στην επιφάνειά της εκτιμάται σε 115 περίπου βαθμούς Κελσίου κάτω από το μηδέν.

Παραπομπές
----------

1. ↑  *JPL Small-Body Database*. 2000359.

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
--------------------

* Τροχιά από το JPL (Java) / Εφημερίδα

  


Αστεροειδείς| 358 Απολλωνία | 359 Γεωργία | 360 Κάρλοβα |

|  |  |
| --- | --- |
| 

|  |
| --- |
| * Πύλη:Ηλιακό Σύστημα
* Πύλη:Αστρονομία
 |

 |
Για τον βασιλιά της Αρχαίας Σπάρτης, δείτε: Αλκαμένης ο Λακεδαιμόνιος.  

Ο **Αλκαμένης** ήταν αρχαίος Έλληνας γλύπτης από τη Λήμνο και την Αθήνα, που έζησε τον 5ο αιώνα π.Χ. Ήταν σύγχρονος του Φειδία αλλά νεότερος σε ηλικία και αναφέρεται για τη λεπτότητα και την τελειότητα των έργων του, από τα οποία ο Ήφαιστος και η Αφροδίτη των Κήπων θεωρούνται τα αριστουργήματά του.

Ο Παυσανίας (v 10. 8) γράφει πως ήταν ο σχεδιαστής ενός από τα αετώματα του ναού του Διός στην Ολυμπία, αλλά η άποψη αυτή μοιάζει αδύνατη χρονολογικά και υφολογικά. Πάλι ο Παυσανίας (I, 8, 4) σημειώνει πως ένα άγαλμα του Άρη, έργο του Αλκαμένη, υπήρχε στην Αρχαία Αγορά της Αθήνας, και ορισμένοι το συσχετίζουν με τον Άρη του Μποργκέζε. Όμως, ο ναός του Άρη στον οποίο αναφέρεται, μεταφέρθηκε από τις Αχαρνές και στήθηκε στην Αγορά στα χρόνια του Αυγούστου. Επίσης, τα αγάλματα του Αλκαμένη απεικονίζουν τον θεό Άρη με θώρακα στο στήθος, ο οποίος λείπει από τον Άρη του Μποργκέζε. Έτσι η σύνδεση των δύο μνημείων δεν είναι σίγουρη.

Στην Πέργαμο ανακαλύφθηκε το 1903 ένα ελληνιστικό αντίγραφο της κεφαλής του Ερμή Προπυλαίου του Αλκαμένη (Athenische Mittheilungen, 1904, p. 180). Όμως, καθώς η θεότητα αναπαρίσταται με νεοαττικό, αρχαιοπινές και συμβατικό στιλ, το συγκεκριμένο αντίγραφο δεν μπορεί να μας δώσει πολλές πληροφορίες για το σύνηθες στιλ του Αλκαμένη, ο οποίος ήταν σίγουρα ένας πρωτότυπος και αυθεντικός καλλιτέχνης.

Είναι πιο ασφαλές να κριθεί από το γλυπτό διάκοσμο του Παρθενώνα, στην κατασκευή του οποίου είχε σίγουρα λάβει μέρος κάτω από την καθοδήγηση του Φειδία. Λέγεται ότι υπήρξε ο πιο επιφανής γλύπτης στην Αθήνα μετά την αναχώρηση του Φειδία για την Ολυμπία. Όμως, παραμένει αινιγματικός, διότι κανένα από τα γλυπτά που σχετίζονται με αυτόν στην κλασική βιβλιογραφία δεν μπορεί να συνδεθεί με σιγουριά με υπάρχοντα αντίγραφα.

Παραπομπές
----------

1. ↑  (Αγγλικά) *Union List of Artist Names*. 20  Σεπτεμβρίου 2018. 500123659. Ανακτήθηκε στις 14  Μαΐου 2019.

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
--------------------

* Αλκαμένης

  


|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
| Καθιερωμένοι όροι | 
* WorldCat
* VIAF: 5721808
* **Europeana**: agent/base/146759
* LCCN: nr88011541
* ISNI: 0000 0000 2219 1013
* GND: 11850200X
* BIBSYS: 1560455413959
* ULAN: 500123659

 |

 |
Η Αλκαζάμπα της Μάλαγα
Η **Αλκαθάβα** (***alcazaba***, από την αραβική: القصبة, al-qasbah 'φρούριο') είναι ένας τύπος μουσουλμανικού οχυρού της Ισπανίας.

Τέτοιου είδους οχυρού υπάρχουν σήμερα στην Αλμερία, την Αντεκέρα, την Μπαδαχόθ, τη Γρανάδα, το Γκουαδίξ, τη Μάλαγα και τη Μέριδα. Η αλκαθάβα της Γρανάδας είναι το παλαιότερο τμήμα της Αλάμπρα, ενώ της Αλμερία είναι η μεγαλύτερη της Ισπανίας.

Ανάλογα κτίσματα είναι τα αραβικά κάσμπαχ (*qasbah*) που βρίσκονται σε χώρες της Βόρειας Αφρικής. Παραπλήσια σημασία φέρουν και τα Casbah όπως ονομάστηκαν τα αλγερινά φρούρια από τους Γάλλους.

Η λέξη αλκαθάβα συχνά συγχέεται με την λέξη αλκάθαρ, η οποία έχει την ετυμολογία της στην αραβική λέξη *al-qasr* που σημαίνει κάστρο.

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
--------------------

|  |  |
| --- | --- |
| Commons logoCommons logo | Τα Wikimedia Commons έχουν πολυμέσα σχετικά με το θέμα   **Αλκαθάβα** |

* Παρουσίαση της Αλκαθάβα της Γρανάδας
* Η Αλκαθάβα της Μάλαγα
Συντεταγμένες: 37°49′36″N 122°25′22″W﻿ / ﻿37.8266°N 122.4228°W﻿ / 37.8266; -122.4228

Το Αλκατράζ (επονομαζόμενο "Ο Βράχος"), από τον Σαν Φρανσκίσκο
Το **Αλκατράζ** είναι μια μικρή νησίδα και η επιτόπου ομώνυμη φυλακή στη είσοδο του Κόλπου του Σαν Φρανσίσκο στις ΗΠΑ. 

Η νησίδα αυτή μικρής σχετικής έκτασης, μήκους 530 μέτρων, είναι αρκετά υπερυψωμένη (περίπου 40 μ.) και στο ψηλότερο σημείο της υπήρχαν οι εγκαταστάσεις των άλλοτε ομώνυμων περίφημων ομοσπονδιακών φυλακών από τις οποίες η όποια απόδραση θεωρούταν αδύνατη. Σε μια πλευρά των κτιρίων των φυλακών βρίσκεται εγκατεστημένος ο ομώνυμος φάρος ύψους 70 μέτρων από επιφάνεια θαλάσσης.

Στις 4 Μαΐου του 1946 σημειώθηκε σοβαρότατη εξέγερση των κρατουμένων που εξελίχθηκε σε διήμερη μάχη, η οποία τελικά κατεστάλη από επέμβαση μονάδων του αμερικανικού πολεμικού ναυτικού με αποτέλεσμα 3 κρατούμενοι και 2 φύλακες να χάσουν τη ζωή τους και να τραυματιστούν περισσότερα από 15 άτομα. 

Στις 11 Ιουνίου του 1962 από τις εν λόγω φυλακές κατάφεραν να δραπετεύσουν οι Φρανκ Μόρρις, Τζον Άγκλιν και Κλάρενς Άγκλιν που θεωρείται πως ήταν και οι μοναδικοί που κατάφεραν ποτέ να αποδράσουν, στην ιστορία των φυλακών αυτών. Η ιστορία αυτής της απόδρασης έχει μεταφερθεί και στη κινηματογραφική σκηνή με τον τίτλο "Escape from Alcatraz" (Απόδραση από το Αλκατράζ).

Από τις 21 Μαρτίου του 1963 οι ομοσπονδιακές αυτές φυλακές έπαψαν να λειτουργούν, όχι όμως και ο φάρος.

Τοπογραφική ομοιότητα με τις φυλακές Αλκατράζ παρουσίαζαν και οι ελληνικές πρώην ναυτικές φυλακές της Ψυτάλλειας, έναντι της εισόδου του λιμένα Πειραιώς.

Ιστορία
-------

Την νήσο Αλκατράζ φέρεται πως πρώτος την ανακάλυψε ο Ισπανός Πλοίαρχος Χουάν Μανoυέλ ντε Αγιάλα (*Juan Manuel de Ayala*) το 1775 και την ονόμασε "Isla de los Alcatraces" (*Η Νήσος των Πελεκάνων*) από ένα πτηνό αυτού του είδους που είδε στο νησί. Το Υπουργείο Δικαιοσύνης των ΗΠΑ χρησιμοποίησε το νησί αρχικά για να κτίσει στρατιωτικές φυλακές που λειτούργησαν κατά την περίοδο 1868-1933. Από το 1934 στο νησί κρατούνταν εγκληματίες του κοινού ποινικού δικαίου. Ως φυλακές έπαψαν να λειτουργούν το 1963 (επίσημως 23 Μαΐου). Μετά από κινητοποιήσεις φυσιολατρικών οργανώσεων που ξεκίνησαν το 1969 και αργότερα κατέλαβαν τη νήσο το 1971 αποφασίστηκε τελικά από το 1972 ν΄ αποτελέσει τμήμα του Εθνικού Ψυχαγωγικού Πάρκου της περιοχής όπου και παραμένει σήμερα ως επισκέψιμος χώρος. από το 1868 ως το 1963 στα 95 χρόνια λειτουργείας οι φυλακές του βράχου να θεωρούνται ως οι μοναδικές στην Αμερική που δεν έγινε απόδραση (πολλές απόπειρες καμία όμως επιβεβαιωμένη)

Οι εγκαταστάσεις έχουν γίνει πολλές φορές τόπος γυρισμάτων ταινιών όπως π.χ The Rock (Ο Βράχος) με τον Σον Κόνερι το 1996...

Γκαλερί
-------

*Ένα πανόραμα του Αλκατράζ όπως φαίνεται από τον Κόλπο του Σαν Φρανσίσκο, κοιτάζοντας ανατολικά. Ο Πύργος Σάθερ και το UC Μπέρκλεϊ φαίνονται στο παρασκήνιο στα δεξιά.*

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
--------------------

* Πολυμέσα σχετικά με το θέμα  Alcatraz Island στο Wikimedia Commons

  


|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
| Καθιερωμένοι όροι | 
* WorldCat
* VIAF: 315526401
* LCCN: sh87000776
* GND: 4367040-4
* SUDOC: 050171747
* NKC: ge371336

 |

 |
Η **Γαλλία (Gallia)** είναι ένας μεγάλος αστεροειδής της Κύριας Ζώνης με απόλυτο μέγεθος (όπως ορίζεται για το Ηλιακό Σύστημα) 7,63. Ανακαλύφθηκε το 1875 από τους Γάλλους αστρονόμους Πωλ και Προσπέρ Ανρί, που παρατηρούσαν από το Παρίσι και της έδωσαν το όνομα της πατρίδας τους στη λατινική του εκδοχή. Με τη σειρά του, ο αστεροειδής έδωσε το όνομά του στη μικρή «Οικογένεια της Γαλλίας», μια οικογένεια περίπου 200 αστεροειδών που έχουν παρόμοια φάσματα και τροχιές, ιδίως μια σχετικώς μεγάλη κλίση τροχιάς ως προς την εκλειπτική.

Φυσικά χαρακτηριστικά
---------------------

Η μέση διάμετρος της Γαλλίας είναι 97,7 ± 3,7 χιλιόμετρα, ενώ η μάζα της εκτιμάται σε 980 τρισεκατομμύρια τόνους με μέση πυκνότητα 2,0 gr/cm³. Η μέση επιτάχυνση της βαρύτητας στον ισημερινό της Γαλλίας εκτιμάται σε 2,73 cm/sec² (359 φορές ασθενέστερη από την αντίστοιχη γήινη), ενώ η ισημερινή ταχύτητα διαφυγής υπολογίζεται σε 51,7 m/sec (186 χιλιόμετρα την ώρα).

Ο φασματικός τύπος της Γαλλίας είναι ο σχετικώς σπάνιος **R** (**GU** κατά Tholen και **S**. Το γεωμετρικό άλβεδό της είναι 0,164. Η μέση θερμοκρασία στην επιφάνειά της εκτιμάται σε 106 βαθμούς Κελσίου κάτω από το μηδέν. Η Γαλλία περιστρέφεται γύρω από τον εαυτό της μία φορά κάθε 20 ώρες και 40 λεπτά, μία αρκετά αργή περιστροφή για αστεροειδή.

Παραπομπές
----------

1. ↑  *JPL Small-Body Database*. 2000148.
2. ↑  Nesvorný, D. Broz, M. Carruba, V. (Δεκέμβριος 2014): «Identification and Dynamical Properties of Asteroid Families», *Asteroids IV*, σσ. 297-321
3. ↑  Novakovic, Bojan, Cellino, Alberto, Knezevic, Zoran (Νοέμβριος 2011): «Families among high-inclination asteroids», *Icarus*, τόμ. 216 (1), σσ. 69-81

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
--------------------

* Τροχιά από το JPL (Java) / Εφημερίδα

  


Αστεροειδείς| 147 Πρωτογένεια | 148 Γαλλία | 149 Μέδουσα |

|  |  |
| --- | --- |
| 

|  |
| --- |
| * Πύλη:Ηλιακό Σύστημα
* Πύλη:Αστρονομία
 |

 |
Ως **αναλημματικός τοίχος** ή απλά **ανάλημμα** στην αρχιτεκτονική και την αρχαιολογία ορίζεται τοίχος που κατασκευάζεται συνήθως σε έδαφος υπό κλίση. Από στατική άποψη η κατασκευή αναλήμματος βοηθά στην συγκράτηση του εδάφους από την διάβρωση δημιουργώντας παράλληλα ισόπεδες επιφάνειες. Η συγκεκριμένη δομή είναι σχεδιασμένη και κατασκευασμένη ώστε να αντιστέκεται στην πλευρική πίεση του εδάφους, όταν υπάρχει επιθυμητή αλλαγή στο ύψος, που υπερβαίνει την γωνία ανάπαυσης του εδάφους.

Κάθε αναλημματικός τοίχος υποστηρίζει μια εδαφική σφήνα. Η σφήνα ορίζεται ως το έδαφος το οποίο εκτείνεται πέρα ​​από την επιφάνεια αστοχίας του τύπου εδάφους που υπάρχει στην θέση του τοίχου και μπορεί να υπολογιστεί όταν είναι γνωστή η γωνία τριβής του εδάφους. Καθώς η απόκλιση του τοίχου αυξάνεται, το μέγεθος της ολισθαίνουσας σφήνας μειώνεται. Αυτή η μείωση ανακουφίζει και την πίεση στον τοίχο αντιστήριξης.

Παραπομπές σημειώσεις
---------------------

1. ↑  «Γλωσσάρι». 'Ιδρυμα Μείζονος Ελληνισμού. Ανακτήθηκε στις 2 Ιουλίου 2017.
2. ↑  Ching, F. D. Faia. R. S. & Winkel, P. (2006). *Building Codes Illustrated: A Guide to Understanding the 2006 International Building Code* (2 ed.). New York, NY: Wiley.
3. ↑  (2011) Commercial Installation Manual for Allan Block Retaining Walls (σ. 13)
Η **Μάχη του Όρους Θαβώρ** (αγγλικά: Battle of Mount Tabor (1799)), ή **Αψιμαχία του Όρους Θαβώρ**, έλαβε χώρα στις 26 Απριλίου 1799 ανάμεσα στις γαλλικές δυνάμεις υπό τον στρατηγό Ζαν-Μπατίστ Κλεμπέρ και της δύναμης ενίσχυσης αυτών υπό τον στρατηγό Ναπολέοντα Βοναπάρτη, και σε μια οθωμανική δύναμη από τη Δαμασκό υπό την ηγεσία του Αμπντουλλάχ Πασά αλ-Αζμ, στο Όρος Ταμπόρ (ελληνικά Θαβώρ) στην Κάτω Γαλιλαία, στο ανατολικό άκρο της κοιλάδας Γιζρεέλ, 18 χλμ. δυτικά της Θάλασσας της Γαλιλαίας.

Πρελούδιο
---------

Την εποχή εκείνη, ο στρατηγός Ναπολέων Βοναπάρτης της Α΄ Γαλλικής Δημοκρατίας πολιορκούσε την πόλη Άκρα, σε ενίσχυση των πολιορκημένων της οποίας ερχόταν η οθωμανική στρατιωτική δύναμη του Αμπντουλλάχ Πασά. Μαθαίνοντας ότι ο οθωμανικός στρατός πέρασε τον ποταμό Ιορδάνη για να έρθει σε βοήθεια των πολιορκημένων στην Άκρα, ο στρατηγός Βοναπάρτης διέταξε δύναμη της μεραρχίας του στρατηγού Κλεμπέρ, δύναμης 1.500 ανδρών, να σπεύσει ν΄ αντιμετωπίσει τον εχθρό.

Η μάχη
------

Ο στρατηγός Ζαν-Μπατίστ Κλεμπέρ πέρασε στην επίθεση εναντίον του στρατού του Αμπντουλλάχ Πασά τη νύχτα της 15ης προς 16η Απριλίου 1799. Αλλά η επίθεση τελματώθηκε καθώς τα στρατεύματα έχασαν τον προσανατολισμό τους μέσα στο σκοτάδι. Με το πρώτο φως της μέρας, επιτέθηκαν οι οθωμανικές δυνάμεις, έχοντας συντριπτική αριθμητική υπεροπλία. Ο στρατηγός Κλεμπέρ δεν είχε άλλη επιλογή παρά να διατάξει τους άνδρες του σε σχηματισμό "τετραγώνου". Η μάχη που ακολούθησε κράτησε πολλές ώρες.

Τα γαλλικά στρατεύματα είχαν εξαντλήσει τα πυρομαχικά τους και βρίσκονταν σε σημείο κατάρρευσης, όταν ξεπρόβαλε από το Όρος Θαβώρ (Ταμπόρ) ο ίδιος ο Ναπολέων Βοναπάρτης με τις 2.500 άνδρες της μεραρχίας του υποστράτηγου Λουί Αντρέ Μπον, και επέπεσε στα νώτα του τουρκικού στρατού. Οι ενισχύσεις σχημάτισαν ένα νοητό τρίγωνο με τα "τετράγωνα" του Κλεμπέρ, και οι Οθωμανοί τέθηκαν υπό διασταυρούμενα γαλλικά πυρά. Το οθωμανικό ιππικό αποδεκατίστηκε, και το πεζικό του Αμπντουλλάχ Πασά υποχώρησε με αταξία.

Συνέπειες
---------

Η νίκη των Γάλλων απέτρεψε την ενίσχυση των πολιορκημένων της Άκρας. Παρ΄ όλα αυτά όμως, η πόλη συνέχισε ν΄ αντιστέκεται σε όλες τις γαλλικές επιθέσεις μέχρι τον Ιούνιο, οπότε ο Βοναπάρτης, με το στρατό του αποδεκατισμένο από την επιδημία που είχε ξεσπάσει, αναγκάστηκε να λύσει την πολιορκία, και ακολούθως να επιστρέψει ο ίδιος στο Παρίσι, εγκαταλείποντας την περιπέτεια της Μέσης Ανατολής. Πίσω στην Αίγυπτο άφησε μια γαλλική δύναμη υπό τον στρατηγό Κλεμπέρ.
Η αναμενόμενη τιμή μίας τυχαίας μεταβλητής {\displaystyle X} συμβολίζεται συνήθως με {\displaystyle E(X),\;\mu \_{X}} ή \mu .

Ορισμός
-------

Η αναμενόμενη τιμή ορίζεται ως το ολοκλήρωμα Lebesque ως προς το μέτρο πιθανότητας. Έστω ο χώρος πιθανότητας {\displaystyle (\Omega ,{\mathcal {F}},P)} και ο μετρήσιμος χώρος {\displaystyle ({\bar {\mathbb {R} }},{\mathcal {B}})}, όπου {\displaystyle {\bar {\mathbb {R} }}=\mathbb {R} \cup \{-\infty ,\infty \}} και {\displaystyle {\mathcal {B}}} η Borel σ-άλγεβρα. Αν η {\displaystyle \,X} είναι {\displaystyle P-} ολοκληρώσιμη, τότε η αναμενόμενη τιμή ορίζεται ως 

{\displaystyle E(X)=\int \_{\Omega }X\,dP=\int \_{\Omega }X(\omega )P(d\omega )\,}.
### Διακριτές τυχαίες μεταβλητές

Έστω {\displaystyle \,X} μία διακριτή ολοκληρώσιμη τυχαία μεταβλητή που παίρνει τις τιμές {\displaystyle x\_{i},i\in N,N\subset \mathbb {N} } με αντίστοιχες πιθανότητες {\displaystyle \,p\_{i}=P(X=x\_{i})}. Η αναμενόμενη τιμή της μεταβλητής είναι:

{\displaystyle E(X)=\sum \_{i\in N}x\_{i}p\_{i}.}
Η ολοκληρωσιμότητα σε αυτήν την περίπτωση ελέγχεται ως εξής:

{\displaystyle \sum \_{i\in N}|x\_{i}|p\_{i}<\infty .}
### Συνεχείς τυχαίες μεταβλητές

Έστω {\displaystyle \,X} μία τυχαία μεταβλητή με συνάρτηση πυκνότητας πιθανότητας {\displaystyle \,f(x)} η αναμενόμενη της τιμή είναι:

{\displaystyle E(X)=\int \_{-\infty }^{\infty }xf(x)dx\,}.

Ιδιότητες
---------

Έστω {\displaystyle \,X} μία ολοκληρώσιμη τυχαία μεταβλητή και {\displaystyle a,b\in \mathbb {R} }:

{\displaystyle \operatorname {E} (aX+b)=a\operatorname {E} (X)+b\,}.
Έστω {\displaystyle \,X,Y} ολοκληρώσιμες τυχαίες μεταβλητές:

{\displaystyle \operatorname {E} (X+Y)=\operatorname {E} (X)+\operatorname {E} (Y)\,}.
Έστω {\displaystyle \,X,Y} δύο ανεξάρτητες ολοκληρώσιμες τυχαίες μεταβλητές:

{\displaystyle \operatorname {E} (XY)=\operatorname {E} (X)\operatorname {E} (Y)\,}.

Δείτε επίσης
------------

* Διακύμανση
Η **Μαρίσκα Βέρες** (*Mariska Veres*, 1 Οκτωβρίου 1947- 2 Δεκεμβρίου 2006) ήταν Ολλανδή τραγουδίστρια, η οποία έγινε περισσότερο γνωστή ως επικεφαλής του συγκροτήματος της ποπ *Shocking Blue*. 

Κόρη βιολονίστα, γεννήθηκε στη Χάγη και ξεκίνησε τη μουσική της καριέρα το 1964 με το συγκρότημα Les Mysteres, στη συνέχεια με τους Blue Fighters το 1966, τους Bumble Bees, τους Danny and his Favorites το 1967 και τους Motowns. Το 1968 έγινε μέλος των Shocking Blue και το 1969-1970 έκανε διεθνή επιτυχία με το τραγούδι «Venus».

Οι Shocking Blue διαλύθηκαν την 1 Ιουνίου 1974 και η Veres έκανε σόλο καριέρα μέχρι την επανασύνδεση του συγκροτήματος, το 1984. Ωστόσο, ένα από τα αρχικά μέλη του συγκροτήματος, ο Robbie van Leeuwen, έφυγε από το συγκρότημα, επειδή οι Bananarama με τη διασκευή του «Venus» σημείωσαν τεράστια επιτυχία. Η Veres έγινε μέλος του τζαζ συγκροτήματος The Shocking Jazz Quintet το 1993 και το 1993-2006 τραγουδούσε σε μια ακόμη μετενσάρκωση των Shocking Blue, ενώ ηχογράφησε και ένα album με τον Andrei Serban το 2003. Απεβίωσε από καρκίνο το 2006.

Παραπομπές
----------

1. 1 2  Εθνική Βιβλιοθήκη της Γερμανίας, Κρατική Βιβλιοθήκη του Βερολίνου, Βαυαρική Κρατική Βιβλιοθήκη, Εθνική Βιβλιοθήκη της Αυστρίας: (Γερμανικά, Αγγλικά) *Gemeinsame Normdatei*. Ανακτήθηκε στις 27  Απριλίου 2014.
2. 1 2  «Maria Elisabeth Ender». *Biografisch Portaal*. 77092885.
3. ↑  www.nytimes.com/2006/12/08/obituaries/08veres.html.
4. ↑  *Original Venus Singer Dies*, ABC News, 12 Δεκεμβρίου 2006.

  


|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
| Καθιερωμένοι όροι | 
* VIAF: 60246644
* **Europeana**: agent/base/92421
* ISNI: 0000 0001 1765 9344
* GND: 132587548
* BNF: cb140516239 (data)
* BPN: 77092885
* MusicBrainz: 104a9536-d415-4d70-b0ca-a79981030f14

 |

 |

|  |  |
| --- | --- |
| 

|  |
| --- |
| * Πύλη:Βιογραφίες
* Πύλη:Τέχνη
* Πύλη:Μουσική
 |

 |
944 Ιδάλγο | Ανακάλυψη |
| --- |
| Ανακαλύφθηκε από | Βάλτερ Μπάαντε |
| Ανακαλύφθηκε στις | 31 Οκτωβρίου 1920 |
| Χαρακτηριστικά τροχιάς |
| Αφήλιο |  1.427.000.000 km  (9,535 AU) |
| Περιήλιο |  291.850.000 km  (1,953 AU) |
| Ημιάξονας τροχιάς |  859.425.000 km  (5,744 AU) |
| Εκκεντρότητα |  0,660 |
| Περίοδος περιφοράς |  5028 ημέρες  (13,77 χρόνια) |
| Μέση Ταχύτητα Τροχιάς |  12,43 km/s  |
| Κλίση |  42,548° ως προς την Εκλειπτική |
| Μήκος του ανερχόμενου σημείου |  21,598°  |
| Όρισμα του περιηλίου |  56,606°  |
| Δορυφόροι |  0  |
| Φυσικά Χαρακτηριστικά |
| Διάμετρος  |  38 km |
| Μάζα |  8,4×1015 ? kg |
| Μέση πυκνότητα |  2,0 ? g/cm3 |
| Επιφανειακή Βαρύτητα στον Ισημερινό |  0,0056 ? m/s2 |
| Ταχύτητα διαφυγής |  0,011 ? km/s |
| Αστρονομική περίοδος περιστροφής |  10,063 h |
| Λευκαύγεια |  0,06 |
| Απόλυτο μέγεθος |  10,77  |
| Θερμοκρασία | 

| ελάχ. | μέση | μεγ. |
| --- | --- | --- |
|  |  ~116 K |  |

 |

Ο **944 Ιδαλγός (ισπανικά: Hidalgo)** ή **Ιδάλγο** είναι ένας αστεροειδής με πολύ ασυνήθιστη τροχιά: έχει τη μεγαλύτερη περίοδο περιφοράς (13,77 γήινα χρόνια) από κάθε άλλο αστεροειδή της Κύριας Ζώνης των αστεροειδών. Ανακαλύφθηκε από τον Γερμανό αστρονόμο Βάλτερ Μπάαντε στις 31 Οκτωβρίου 1920 με παρατηρήσεις από το Μπέργκεντορφ του Αμβούργου, και πήρε το όνομά του από τον Μεξικανό ιερέα και επαναστάτη Μιγκέλ Ιδάλγο ι Κοστίγια, ο οποίος ανεκήρυξε την ανεξαρτησία του Μεξικού το 1810: Γερμανοί αστρονόμοι που είχαν ταξιδέψει στο Μεξικό για να παρατηρήσουν την ολική έκλειψη Ηλίου της 10ης Σεπτεμβρίου 1923 έγιναν δεκτοί σε ακρόαση από τον Πρόεδρο της χώρας Αλβάρο Ομπρεγόν. Σε αυτή τη συνάντηση είχαν την ιδέα και ζήτησαν την άδειά του να βαφτίσουν τον αστεροειδή προς τιμή του Ιδάλγο ι Κοστίγια.

Τροχιά και ταξινόμηση
---------------------

Η τροχιά του 944 Ιδάλγο
Ο **Ιδαλγός** είναι ένας αστεροειδής που μοιάζει με κένταυρο (Αυτός ο προσδιορισμός δίνεται σε σώματα με τροχιές μεταξύ του Δία και του Ποσειδώνα). Αν και ο Ιδαλγός έχει μέση ακτίνα πέρα από τον Δία, δεν θεωρείται κένταυρος.

Με εκκεντρότητα 0,66 το περιήλιό του βρίσκεται στην εσωτερική άκρη της ζώνης των αστεροειδών, στις 1,95 ΑΜ, ενώ το αφήλιό του στις 9,54 ΑΜ, στην τροχιά του Κρόνου. Όμως εξαιτίας της μεγάλης κλίσης προς την εκλειπτική (42,5 μοίρες) δεν τέμνει την τροχιά του Κρόνου. Αυτό το γεγονός ίσως οφείλεται σε μία κοντινή προσέγγιση στον Δία. Στην πραγματικότητα, το 1922 πέρασε σε απόσταση μικρότερη από 0,89 ΑΜ από τον Δία με την πανίσχυρη επιρροή της βαρύτητάς του.

Παραπομπές
----------

1. 1 2 3  JPL Small-Body Database Browser, ανακτήθηκε 5 Δεκεμβρίου 2009
2. ↑  «JPL Close-Approach Data: 944 Hidalgo (1920 HZ)». 10 Ιουνίου 2008. Ανακτήθηκε στις 5 Μαΐου 2009.

Εξωτερικοί Σύνδεσμοι
--------------------

* Orbital simulation from JPL (Java) / Horizons Ephemeris

Αστεροειδείς| 943 Μπιγκόνια | 944 Ιδαλγός | 945 Βαρκελώνη |
Η **Μαρίτσα Φεοντόροβνα Αγλαβίτου** (18ος αιώνας) ήταν Ελληνορωσίδα που έγινε διάσημη ως ιππεύτρια, αλλά και για την πολυτάραχη και ασυνήθιστη ζωή της. Η φήμη για τις καταπληκτικές της ικανότητες στη ιππασία έφθασε μέχρι τη Μεγάλη Αικατερίνη, που την κάλεσε να γίνει μέλος της Αυλής της, ώστε να τη συνοδεύει στα κυνήγια της.

Ο Ρώσος συγγραφέας Λέσκιν έγραψε εκτεταμένη βιογραφία της, στην οποία μνημονεύονται όλα τα επεισόδια της έντονης ζωής της ιδιόρρυθμης Ελληνορωσίδας. Η Μαρίτσα Φεοντόροβνα συμπεριφερόταν σαν πραγματική Αμαζόνα και ζούσε μαζί με τους Κοζάκους. Στο τέλος ερωτεύθηκε τον αταμάνο (αρχηγό τους) Νικόλα Αλεξίεβιτς Γκράντιν, την είχαν ζητήσει όμως πολλοί Κοζάκοι αρχηγοί σε γάμο. Τότε η Αγλαβίτου προήρυξε αγώνες ανάμεσα στους υποψήφιους μνηστήρες της. Οι αγώνες ήταν πολύ σκληροί και δύο από τους συμμετασχόντες σκοτώθηκαν σε αυτούς. Νίκησε ο αταμάνος Γκρούιτς. Αλλά η Μαρίτσα, που δεν ήθελε να τον παντρευτεί, αγωνίσθηκε η ίδια μαζί του και τον νίκησε. Εκείνος για να την εκδικηθεί σκότωσε τον Γκράντιν. Τότε η Αγλαβίτου από την απελπισία της αυτοκτόνησε, πέφτοντας με το άλογό της σε έναν άγριο γκρεμό.

Πηγές
-----

* Το ομώνυμο λήμμα στη *Νέα Ελληνική Εγκυκλοπαίδεια* «Χάρη Πάτση», τόμος 1 (1972), σελίδα 581
Τα ***21 γραμμάρια*** (πρωτότυπος τίτλος: ***21 Grams***) είναι ταινία του 2003 σε σκηνοθεσία του Αλεχάντρο Γκονσάλες Ινιάριτου και σενάριο του Γκιγιέρμο Αριάγα. 

Ο τίτλος της αναφέρεται στα 21 γραμμάρια που χάνει ο άνθρωπος την ώρα που πεθαίνει, το υποτιθέμενο βάρος της ψυχής.

Είναι η δεύτερη της τριλογίας του θανάτου του σκηνοθέτη (η πρώτη είναι οι *Χαμένες αγάπες* και η τρίτη η *Βαβέλ*).

Πλοκή
-----

Ο Πολ έχει πρόβλημα με την καρδιά του και κινδυνεύει να πεθάνει. Ζει μαζί με τη σύζυγό του, τη Μέρι, η οποία του ζητά να δωρίσει το σπέρμα του για να κάνει το παιδί του.  

Η Κριστίνα είναι παντρεμένη με τον Μάικλ και έχουν δύο παιδιά.  

O Τζακ είναι ένας πρώην φυλακισμένος, που προσπαθεί να επανέλθει στο ρυθμό της ζωής του και αφοσιώνεται στον Θεό.

Οι τρεις ιστορίες ενώνονται, όταν μια μέρα ο Τζακ παρασέρνει κατά λάθος με το αυτοκίνητό του τον Μάικλ και τα παιδιά και τους τραυματίζει θανάσιμα. Η Κριστίνα αποφασίζει να δώσει την καρδιά του Μάικλ για μεταμόσχευση και ο λήπτης είναι ο Πολ.

Ηθοποιοί και χαρακτήρες
-----------------------

| Ηθοποιός | Ρόλος |
| --- | --- |
| Σον Πεν | Πολ |
| Ναόμι Γουότς | Κριστίνα |
| Μπενίσιο ντελ Τόρο | Τζακ |
| Σαρλότ Γκανσμπούρ | Μέρι |
| Ντάνι Χιούστον | Μάικλ |
| Μελίσα Λίο | Μαριάν |
|

Παραπομπές
----------

1. ↑  21 γραμμάρια

|  |  |
| --- | --- |
| 

|  |
| --- |
| * Πύλη:Κινηματογράφος
* Πύλη:Τέχνη
 |

 |

|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
| Καθιερωμένοι όροι | 
* WorldCat
* VIAF: 316752117
* LCCN: n2011029358
* GND: 7640595-3
* SUDOC: 193070545

 |

 |
Ο **Μαρίνος** ήταν βυζαντινός, πρωτοσπαθάριος, κυβερνήτης του Δουκάτου της Ρώμης κατά τον 8ο αιώνα. Αναφέρεται δούκας από το 725 την ίδια περίοδο με τον Δούκα Βασίλειο.

Ο Μαρίνος πιστεύεται ότι ήταν ο Δουξ της Ρώμης και ο Βασίλειος κάποιος κυβερνητικός αξιωματούχος που είχε τιμητικά τον τίτλο του δουξ. Μία άλλη εκδοχή θελει τον Μαρίνο κρατικό αξιωματούχο σταλμένο στην Ρώμη από την Κωνσταντινούπολη. Μία άλλη εκδοχή λέει ότι και οι δύο ήταν δούκες και ο Μαρίνος αντικατέστησε τον Βασίλειο. Όταν ξαφνικά ο Μαρίνος ασθένησε επέστρεψε στην Κωνσταντινούπολη και αντικαταστάθηκε από τον Βασίλειο. 

Την περίοδο θητείας του ο πάπας βρισκόταν σε σύγκρουση με την αυτοκρατορική κυβέρνηση μετα την απαίτηση του αυτοκράτορα η εκκλησία της Ρώμης να καταβάλει φόρο. Την απαίτηση αυτή του αυτοκράτορα δεν δεχόταν ο Πάπας και είχαν σημειωθεί πολλές συνμωσίες από τους βυζαντινούς ενάντια στον πάπα.

Παραπομπές
----------

1. ↑  Thomas F. X. Noble, The Republic of St. Peter: The Birth of the Papal State, 680-825, σελ. 29
2. 1 2 3 4 5 6 7   e duché byzantin de Rome. Origine, durée et extension géographique, Bernard Bavant, Mélanges de l'école française de Rome, Année 1979, 91-1, pp. 41-88, σελ. 73, 74
Η Elasticsearch είναι μια μηχανή αναζήτησης πραγματικού χρόνου (Real time search) και ανάλυσης δεδομένων (analytics engine).
Βασίζεται στο Apache Lucene, μια υψηλών επιδόσεων με αρκετά χαρακτηριστικά βιβλιοθήκη για μηχανές αναζήτησης.

Τα βασικά χαρακτηριστικά της Elasticsearch είναι:

• **Distributed (κατανεμημένη):** μπορεί να «τρέχει» σε ξεχωριστούς server (clustering) κατανέμοντας τον όγκο των πληροφοριών σε διαφορετικούς κόμβους

• **Scalable (κλιμακώσιμη):** το σύστημα καθορίζει αυτόματα την εκχώρηση των τμημάτων (shards) σε κάθε κόμβο που προστίθενται στο cluster

• **High availability:** Σε περίπτωση που κάποιος κόμβος αποκοπεί από το cluster, τα δεδομένα μετατίθενται αυτόματα στους υπόλοιπους

• **REST API:** όλες οι λειτουργίες γίνονται βάση της αρχιτεκτονικής REST, από την δημιουργία των indices έως τον έλεγχο του αριθμού των αντιγράφων ανά index, προσδίδοντας ευελιξία στην ανάπτυξη γρήγορου κώδικα (rapid development)

• **JSON over HTTP:** τα αιτήματα (requests) και οι απαντήσεις (responses) για την ανάκτηση των δεδομένων γίνονται xρησιμοποιώντας δομές JSON, κάνοντας ευκολότερη την ανάγνωση του κώδικα

• **Είναι ανοιχτού κώδικα**

• **Multi tenancy**