recursal/SuperWikiNEXT-32B huggingface dataset:
Η **στρατιωτική επιστήμη** αποτελεί τη θεωρητική και εφαρμοσμένη επιστήμη που ασχολείται με την πρακτική εφαρμογή της αμυντικής πολιτικής ενός έθνους ή ενός συνασπισμού, μέσω συστηματικών επιστημονικά θεμελιωμένων μεθοδολογιών ανάπτυξης συγκεκριμένων στρατιωτικών δυνατοτήτων (ιδεών, μεθόδων, οργάνωσης, ηγεσίας, σχεδίων, τακτικών, εκπαίδευσης, τεχνολογιών, υποδομής, οπλικών συστημάτων και μέσων/εξοπλισμού). 

Η στρατιωτική, ναυτική και αεροπορική τέχνη και επιστήμη διδάσκονται στις αντίστοιχες στρατιωτικές ακαδημίες και σταδιοδρομικά σχολεία των ενόπλων δυνάμεων.

Η στρατιωτική επιστήμη αντλεί εργαλεία και θεωρίες από πολλά επιστημονικά πεδία, ενώ παρέχει ιδιαίτερη έμφαση στην ανάπτυξη της ηγεσίας, στην ικανότητα λήψης απόφασης, καθώς και σε θέματα διοίκησης και οργάνωσης. Στο πλαίσιο αυτό, εστιάζεται στην ανάπτυξη προσωπικών χαρακτηριστικών (ικανοτήτων και αξιών) απαραίτητων για την άσκηση ηγεσίας, όπως η προσήλωση στο καθήκον, η ακεραιότητα χαρακτήρα, το θάρρος, η αίσθηση του δικαίου, κτλ.

Μεταξύ των επί μέρους αντικειμένων ενδιαφέροντος της στρατιωτικής επιστήμης είναι η φιλοσοφία (ηθική και γνωσιολογία), η ψυχολογία, η κοινωνιολογία, η ηγεσία, το δίκαιο των ενόπλων συγκρούσεων, το δίκαιο της θάλασσας, οι διεθνείς οργανισμοί, η θεωρία λήψης αποφάσεων, η επιχειρησιακή έρευνα, η στρατιωτική γεωγραφία, η ωκεανογραφία, η μετεωρολογία, η στρατιωτική-ναυτική-αεροπορική ιστορία, η στρατηγική, η γεωπολιτική, η στρατιωτική-ναυτική-αεροπορική τακτική, η τεχνολογία συστημάτων μάχης, η ναυτική μηχανολογία, κτλ.

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
--------------------

* Πολυμέσα σχετικά με το θέμα  Military science στο Wikimedia Commons

  


|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
| Καθιερωμένοι όροι | 
* GND: 4169977-4
* NDL: 00562624

 |

 |
Πάνας και Σύριγξ σε πίνακα του Φρανσουά Μπουσέ (1762), Μουσείο ντελ Πράδο.
Στην ελληνική μυθολογία με το όνομα **Σύριγξ** αναφέρεται μία από τις Νύμφες της Αρκαδίας, την οποία ερωτεύθηκε κάποτε ο θεός Παν. Για να τον αποφύγει, η Σύριγξ κατέφυγε στις όχθες του ποταμού Λάδωνα και εκεί μεταμορφώθηκε σε καλάμι, από το οποίο ο θεός κατασκεύασε ένα είδος πνευστού μουσικού οργάνου, τη «σύριγγα», που πήρε το όνομά της από το όνομα της Νύμφης.

Παραπομπές
----------

1. ↑  Γιάννης Λάμψας, Λεξικό του Αρχαίου Κόσμου, τόμ. Δ΄, σ. 604 ISBN 960-666-935-1

Πηγές
-----

* Emmy Patsi-Garin: *Επίτομο λεξικό Ελληνικής Μυθολογίας*, εκδ. οίκος «Χάρη Πάτση», Αθήνα 1969

  


|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
| Καθιερωμένοι όροι | 
* WorldCat
* VIAF: 10657561
* LCCN: sh2002011035
* GND: 119510448
* SUDOC: 078600715
* BNF: cb131848775 (data)

 |

 |
Συντεταγμένες: 40°57′8.9″N 23°12′15.6″E﻿ / ﻿40.952472°N 23.204333°E﻿ / 40.952472; 23.204333

Το **Στρατιωτικό Μουσείο Λαχανά** είναι στρατιωτικό μουσείο κοντά στη Θεσσαλονίκη, στην Ελλάδα, αφιερωμένο στη Μάχη Κιλκίς-Λαχανά.

Το μουσείο, το οποίο είναι επισκέψιμο κατόπιν ραντεβού, περιέχει κυρίως αναμνηστικά των ελληνικών και βουλγαρικών στρατιωτικών μονάδων που συμμετείχαν στη μάχη. Στον προαύλιο χώρο υπάρχουν τρία αιχμαλωτισμένα βουλγαρικά κανόνια, ένα με διαμέτρημα 12 χιλ. ένα με διαμέτρημα 10,5 χιλ. και ένα εμπροσθογεμές όπλο.

Στο εσωτερικό υπάρχει ένας μεγάλος ανάγλυφος χάρτης που δείχνει τις κινήσεις των μονάδων και τις συγκρούσεις μεταξύ του ελληνικού και του βουλγαρικού στρατού, ελληνικά και βουλγαρικά Μάνλιχερ 8 mm, υποπολυβόλα, πολυβόλα, οβίδες, κανόνια, ξιφολόγχες, ξίφη των διοικητικών μονάδων, ελληνικές στρατιωτικές στολές (η σημαντικότερη από τις οποίες είναι αυτή που φορούσε ο αντισυνταγματάρχης Παπακυριαζής, ο οποίος σκοτώθηκε στη μάχη του Λαχανά) και δύο ολόσωμα πορτρέτα των Ελλήνων πρωταγωνιστών στους Βαλκανικούς Πολέμους, του πρωθυπουργού Ελευθέριου Βενιζέλου και του διαδόχου Κωνσταντίνου Α΄. Αξιοσημείωτοι είναι επίσης τέσσερις πίνακες του Κενάν Μεσαρέ, ο οποίος ήταν γιος του Οθωμανού διοικητή Χασάν Ταχσίν Πασά, ο οποίος παρέδωσε τη Θεσσαλονίκη στους Έλληνες και ακολούθησε τον Κωνσταντίνο στην εκστρατεία της Ηπείρου και στον Β΄ Βαλκανικό Πόλεμο. Απεικονίζουν σκηνές από τη μάχη του Λαχανά κατά τη διάρκεια του Β΄ Βαλκανικού Πολέμου.

Εικόνες
-------

* Βουλγαρικό πυροβόλο των με διαμέτρημα 12 χιλ.Βουλγαρικό πυροβόλο των με διαμέτρημα 12 χιλ.
* Βουλγαρικά ορεινό οβιδοβόλο 105 χιλ.Βουλγαρικά ορεινό οβιδοβόλο 105 χιλ.
* Ελληνικά αναμνηστικάΕλληνικά αναμνηστικά

Παραπομπές
----------

1. ↑  Ανακτήθηκε στις 14  Νοεμβρίου 2018.
2. ↑  «ΜΟΥΣΕΙΟ ΛΑΧΑΝΑ». *users.sch.gr*.
3. ↑  «Στρατιωτικό Μουσείο Λαχανά». *thessaloniki.travel*.

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
--------------------

* Πληροφορίες στο museumsofmacedonia.gr (αγγλικά)
* Πληροφορίες στο army.gr
Το **Σώμα Ορκωτών Εκτιμητών** (ΣΟΕ) ιδρύθηκε το 1978 (άρθρο 15 του νόμου 820/1978) και είναι το επίσημο εκτιμητικό όργανο της Πολιτείας. Εδρεύει στους Αμπελοκήπους (Αθήνα).

Είναι αρμόδιο για την εκτίμηση ακίνητων, κινητών και άυλων περιουσιακών στοιχείων που αποτελούν αντικείμενο φορολογίας. Παραδείγματα των περιουσιακών στοιχείων που μπορούν να εκτιμηθούν από το ΣΟΕ είναι ακίνητα, μετοχές εταιριών μη εισηγμένων στο ΧΑΑ, έργα τέχνης, κλπ. Με το άρθρο 39 του νόμου 1041/1980, το ΣΟΕ μπορεί να εκτιμήσει και περιουσιακά στοιχεία που δεν αποτελούν αντικείμενο φορολογίας. Με βάση το άρθρο 22 του νόμου 2753/1999, είναι υποχρεωμένοι να στρέφονται στο ΣΟΕ για εκτιμήσεις:

* το Ελληνικό Δημόσιο
* τα ΝΠΔΔ
* οι ΔΕΚΟ
* οι ΟΤΑ Α' και Β' βαθμού
* τα φιλανθρωπικά ιδρύματα
* και τα κληροδοτήματα

Το Σώμα Ορκωτών Εκτιμητών εποπτεύεται από το Υπουργείο Οικονομικών.

Το 2010 το ΣΟΕ είχε στο δυναμικό του 10 ορκωτούς εκτιμητές, 2 βοηθούς ορκωτούς εκτιμητές, 4 εμπειρογνώμονες εκτιμητές και 4 συνεργάτες.

Το Σώμα Ορκωτών Εκτιμητών έχει διακόψει την παροχή υπηρεσιών σύμφωνα με το Ν.4152/09-05-13 (παράγραφος Γ΄-Ρυθμίσεις για την παροχή εκτιμητικών υπηρεσιών). Το εκτιμητικό έργο εκτελείται από εκτιμητές, οι οποίοι ανήκουν στο μητρώο πιστοποιημένων εκτιμητών της Γενικής Διεύθυνσης Οικονομικής Πολιτικής του Υπουργείου Οικονομικών. Το μητρώο είναι αναρτημένο στην ιστοσελίδα του Υπουργείου Οικονομικών στη διεύθυνση www.minfin.gr από το οποίο Δημόσιες Υπηρεσίες, φυσικά και νομικά πρόσωπα μπορούν να επιλέγουν εκτιμητή για τη διενέργεια εκτιμήσεων και η αμοιβή τους αποτελεί προϊόν ελεύθερης συμφωνίας, χωρίς προκαθορισμένα ποσοστά ή κατώτατες αμοιβές.

Πηγές
-----

* Επίσημος ιστότοπος του Σώματος Ορκωτών Εκτιμητών

Παραπομπές
----------

1. ↑  Ν. 820/1978 Εθνικό Τυπογραφείο
2. ↑  Ν. 1041/1980 Εθνικό Τυπογραφείο
3. ↑  Ν. 2753/1999 Εθνικό Τυπογραφείο
Η **ΦΚ Νόρντζελαντ** (δανικά: Football Club Nordsjælland ή FC Nordsjælland) είναι επαγγελματική ποδοσφαιρική ομάδα από την πόλη Φάρουμ της Δανίας. Αγωνίζεται στο γήπεδο Φάρουμ Παρκ, το οποίο έχει χωρητικότητα 10.100 θεατών. Ιδρύθηκε ως *Farum Boldklub* από τη συγχώνευση των δύο ποδοσφαιρικών ομάδων της πόλης, *Farum IK* και *Stavnsholt BK* το 1991. Ο σύλλογος άλλαξε το όνομά του σε *ΦΚ Νόρντζελαντ* το 2003. 

Η Νόρντζελαντ αγωνίζεται στη Σούπερ Λίγκα Δανίας, έχοντας κάνει πέντε εμφανίσεις στην Ευρώπη, στο πλαίσιο τόσο του παλαιού Κυπέλλου ΟΥΕΦΑ την περίοδο 2003-04, 2008-09 όσο και του ΟΥΕΦΑ Γιουρόπα Λιγκ τις περιόδους 2010-11 και 2011-12. Το 2010 κατέκτησαν το πρώτο τρόπαιό τους, το Κύπελλο Δανίας και το υπερασπίστηκαν και την επόμενη χρονιά, κερδίζοντας πάλι τη Μίντιλαντ στον τελικό. Η μεγαλύτερη επιτυχία τους είναι η κατάκτηση της Σούπερ Λίγκας Δανίας τον Μάιο του 2012 και η συμμετοχή στο ΟΥΕΦΑ Τσάμπιονς Λιγκ 2012-13.

Λογότυπο
--------

* Παλαιότερο λογότυπο.Παλαιότερο λογότυπο.
* Σημερινό λογότυπο.Σημερινό λογότυπο.

Σημαντικές Διακρίσεις
---------------------

* **Πρωτάθλημα ποδοσφαίρου Δανίας:**
	+ **Πρωταθλήτρια (1)**: 2011–12
	+ Δεύτερη θέση (1): 2012–13

* **Πρωτάθλημα Β' Κατηγορίας (Danish 1st Division)**
	+ Δεύτερη θέση (1): 2001–02

* **Κύπελλο Δανίας**
	+ **Κυπελλούχος (2)**: 2009–10, 2010–11

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
--------------------

|  |  |
| --- | --- |
| εικονίδιο Ποδόσφαιρο | Πύλη Ποδόσφαιρο |

* Επίσημη ιστοσελίδα
* F.C. Nordsjælland στο UEFA
* F.C. Nordsjælland στο Transfer Markt
Σταυρωτές κεφαλές αλόγων σε σκεπή σπιτιού στο Ανόβερο
Οι **σταυρωτές κεφαλές αλόγων** είναι διακοσμητικό αρχιτεκτονικό χαρακτηριστικό στοιχείο της βόρειας Γερμανίας, και συναντάται στις στέγες στην Κάτω Σαξονία και σε άλλες βορινές γερμανικές επαρχίες.

Προέλευση και ερμηνεία
----------------------

Αρχικά, στο σημείο αυτό η στέγη είχε ένα άνοιγμα, το οποίο οδηγούσε στο εσωτερικό. Το άνοιγμα αυτό εξυπηρετούσε τον εξαερισμό του σπιτιού, και την ελεύθερη είσοδο αρπακτικών πουλιών, π.χ της κουκουβάγιας, η οποία κυνηγούσε τα ποντίκια και βοηθούσε με αυτό το τρόπο την υγεία των κατοίκων του σπιτιού. Το άνοιγμα αυτό λειτουργούσε μειονεκτικά για την σταθερότητα του υλικού της στέγης, η οποία ήταν καλυμμένη με άχυρα αντί για κεραμίδα. Για να μην φθείρονται τα άχυρα από την βροχή και τον αέρα, οι κτίστες έβαζαν ξύλινες τάβλες, τις οποίες κάποια στιγμή τις άφησαν να προεξέχουν και τις διαμόρφωσαν καλλιτεχνικά.

Διαμόρφωση
----------

Στην πιο απλή τους μορφή παρουσιάζουν δύο κεφαλές αλόγων, οι οποίες είναι στραμμένες είτε αντικριστά, είτε αντίθετα. Ανάλογα με τις διαθέσεις οι κεφαλές έχουν απλή ή πλούσια χαίτη, συνοδεύονται από πουλιά, φοράν χαλινάρι, είναι στολισμένα με φύλλα βελανιδιάς ή φέρουν άλλα διακοσμητικά στοιχεία.

Παραπομπές
----------

1. ↑  «Die Welt der Giebelzeichen. Freddie Bijkerk, Stralsund August 2006» (PDF). Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο (PDF) στις 6 Δεκεμβρίου 2015. Ανακτήθηκε στις 5 Μαρτίου 2011.
2. ↑  «Das grosse Kunstlexikon von P.W. Hartmann - Pferdeköpfe, gekreuzte». Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 15 Δεκεμβρίου 2009. Ανακτήθηκε στις 5 Μαρτίου 2011.
Ο **Τίμο** ο *γενναίος* (γερμ.: *Thimo von Wettin*, 1015 /1034 - 9 Μαρτίου 1091) από τον Οίκο των Βέττιν ήταν κόμης του Βέττιν και της Μπρένα.

Βιογραφία
---------

Ήταν γιος του Θεοδώριχου Β΄ μαργράβου της Κάτω Λουσατίας, κόμη του Βέττιν και της Μπρένα και της Ματίλντας των Εκεχαρτιδών, κόρης του Έκαρτ Α΄ μαργράβου του Μάισσεν.

Το 1034 σκοτώθηκε ο πατέρας του και ο πρωτότοκος Ντέντι Α΄ έγινε μάργραβος της Κάτω Λουσατίας, ενώ ο Τίμο κόμης του Βέττιν και της Μπρένα. Έινε επίτροπος (vogt) της επισκοπής του Νάουμπουρκ και της μονής του Οίκου των Βέττιν στο Γκέρμπστετ.

Στη Σαξονική εξέγερση των ετών 1073-75 πολέμησε εναντίον του Ερρίκου Δ΄ των Σαλίων της Γερμανίας. Διαφώνισε με τον αδελφό του Φρειδερίκο επίσκοπο του Μύνστερ. Αργότερα προσέγγισε τον βασιλιά και το 1088 παρακολούθησε τη Συνέλευση (Ηoftag) στο Κέντλινμπουρκ, όπου αποφασίστηκε η εκτόπιση του Έγκμπερτ Β΄ των Μπρουνονιδών από το μαργραβάτο του Μάισσεν.

Δεν ξέρουμε πότε απεβίωσε· πάντως ο νεότερος γιος του Κορράδος γεννήθηκε π. το 1098 και πιστεύουμε ότι δεν έζησε πολύ μετά. Ωστόσο ένα χρονικό αναφέρει ότι απεβίωσε το 1090/91, έτσι κατά μία άλλη άποψη ο Κορράδος είναι εγγονός του, γιος ενός ομώνυμου γιου του Τίμο· όμως αυτό δεν επιβεβαιώνεται από άλλη πηγή και θεωρείται απίθανο.

Τάφηκε στη μονή του Νήμεκ, την οποία είχε ιδρύσει.

Οικογένεια
----------

Νυμφεύτηκε την Ίντα, κόρη του Όθωνα των Νόρτχαϊμ δούκα της Βαυαρίας και είχε τέκνα:

* Ντέντι Δ΄ απεβ. 1124, κόμης του Βέττιν. Νυμφεύτηκε τη Μπέρτα, κόρη του Βίπρεχτ μαργράβου του Μάισσεν και του Σαξονικού Όστμαρκ.
* Κορράδος π. 1097-1157, μάργραβος του Μάισσεν.
* Ματίλντε, παντρεύτηκε πρώτα τον Γκέρο Α΄ κόμη του Ζέεμπουρκ και μετά τον Λουδοβίκο κόμη της Βίπρα.

Παραπομπές
----------

1. 1 2  Darryl Roger Lundy: (Αγγλικά) *The Peerage*.
2. ↑  Thimo I. Manfred-Hiebl

Πηγές
-----

* Hermann Grote "Stammtafeln Europäische Herrscher- und Fürstanhäuser" Leipzig 1877, reprint Verlag-Leipzig, ISBN 3-8262-0710-6.

|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
| Καθιερωμένοι όροι | 
* VIAF: 95420047
* GND: 138794472

 |

 |
Η **Σταυρούλα Γκουβούση** (1897 - 26 Αυγούστου 1960) ήταν η πρώτη Ελληνίδα που εκτελέστηκε έχοντας καταδικαστεί σε θάνατο για ποινικό αδίκημα. 

Στις 7 Ιανουαρίου 1959 είχε πνίξει την έγκυο νύφη της Μεταξία Γκουβούση μέσα σε μία στέρνα στον κήπο του σπιτιού της στο Λεωνίδιο, πιστεύοντας ότι το βρέφος που κυοφορούσε ήταν καρπός παράνομου έρωτα. Συνεργός στο έγκλημά της ήταν ο 22χρονος γιος της και σύζυγος του θύματος Δημήτρης Γκουβούσης, ο οποίος εκτελέστηκε κι αυτός. Μάλιστα αρχικά μητέρα και γιος επιχείρησαν να εμφανίσουν τη δολοφονία ως ατύχημα, προσπαθώντας να παραπλανήσουν τις αρχές.

Η Γκουβούση καταδικάστηκε σε θάνατο από το κακουργιοδικείο της Κυπαρισσίας και εκτελέστηκε τα ξημερώματα της 26ης Αυγούστου 1960 στον Υμηττό. Νωρίτερα είχε υποβάλει αίτηση χάριτος με σκοπό η ποινή της να μετατραπεί σε ισόβια κάθειρξη, όμως η αίτηση απορρίφθηκε από το Συμβούλιο Χαρίτων παμψηφεί.

Η εκτέλεση της 63χρονης πεθεράς ήταν η πρώτη εκτέλεση γυναίκας στην Ελλάδα, δεν ήταν όμως η πρώτη καταδίκη σε θανατική ποινή, καθώς το 1931 είχαν καταδικαστεί σε θάνατο η σύζυγος και η πεθερά του Δημήτρη Αθανασόπουλου, η ποινή των οποίων όμως μετατράπηκε στη συνέχεια σε ισόβια κάθειρξη.

Πηγή
----

Εφημερίδα «Μακεδονία» Κυριακή 28 Αυγούστου 1960, Ψηφιακή συλλογή εφημερίδων της Εθνικής Βιβλιοθήκης της Ελλάδος
Ο **Φίλιππος Ροκαβέρτης** (Φίλιππος Ντελμάου υποκόμης Ροκαβέρτης), υπήρξε γενικός επίτροπος του Δουκάτου των Αθηνών και των Νέων Πατρών, διορισθείς από τον Πέτρο Δ΄ της Αραγωνίας το 1379.

Όταν το 1377, η 15ετής Μαρία της Σικελίας διαδέχτηκε τον θανόντα πατέρα της Φρειδερίκο τον Γ', ο Πέτρος Δ΄ της Αραγωνίας διεκδίκησε την διαδοχή και υποστηρίχθηκε από τους υποτελείς ηγεμόνες και υπηκόους λόγω του ότι το νεαρό της ηλικίας της Μαρίας δημιουργούσε ανασφάλεια. Τότε ο γενικός επίτροπος και ο διοικητής των Αθηνών, ζήτησαν εκ μέρους του λαού των δουκάτων να τους ορίσει κάποιον αντιπρόσωπο. Ανταποκρινόμενος διορίζει το 1379 τον *Φίλιππο Ροκαβέρτη*, η εξουσία του οποίου θα κάλυπτε τη Θήβα, την Αθήνα, τη Λιβαδειά, τις Νέες Πάτρες και το Σιδηρόκαστρο και απαιτεί για τον εαυτό του να αναγνωριστεί ως νέος δούκας Αθηνών και Νέων Πατρών, παραγκωνίζοντας έτσι την εξουσία της νεαρής Μαρίας της Σικελίας.

Παραπομπές
----------

1. ↑  Μίλλερ & Λάμπρος 1909-1910, σελίδες 434-435.
2. ↑  Μίλλερ & Λάμπρος 1909-1910, σελίδες 435-436.

Πηγές
-----

* Μίλλερ, Ουΐλλιαμ· Λάμπρος, Σπυρίδων Π. (1909–1910). *Ιστορία της Φραγκοκρατίας εν Ελλάδι (1204-1566). Μετάφρασις Σπυρ. Π. Λάμπρου, μετά προσθηκών και βελτιώσεων. Tόμος A'*. Αθήνα: Ελληνική Εκδοτική Εταιρεία.
Ο **Φίλιππος Νίκογλου** (1871 - 1953) ήταν γιατρός που με τη δράση του συνετέλεσε στην απελευθέρωση της Θεσσαλονίκης το 1912 προτού καταληφθεί από τον βουλγαρικό στρατό.

Βιογραφία
---------

Γεννήθηκε στη Στενήμαχο της Ανατολικής Θράκης. Σπούδασε ιατρική στη Ζαρίφεια Σχολή της Φιλιππούπολης (σημερινό Πλόβντιβ) και μετεκπαιδεύτηκε στη Γερμανία. Εργάστηκε ως χειρουργός στη Σόφια και ήταν υπίατρος στο βουλγαρικό στρατό το 1912. Όταν έμαθε για τα σχέδια των Βουλγάρων να καταλάβουν τη Θεσσαλονίκη, μετέφερε την πληροφορία αυτή μυστικά στον πράκτορα της Ελλάδας Σουλιώτη Νικολαΐδη και ο τελευταίος ειδοποίησε τον Ελευθέριο Βενιζέλο ότι ήταν επιτακτική ανάγκη να κατευθυνθούν τα ελληνικά στρατεύματα προς τη Θεσσαλονίκη. Έτσι, η Θεσσαλονίκη απελευθερώθηκε από τον ελληνικό στρατό στις 26 Οκτωβρίου 1912.

Ο Νίκογλου κηρύχθηκε εχθρός από τους Βουλγάρους και κατέφυγε το 1913 στη συμπρωτεύουσα. Για τη δράση του παρασημοφορήθηκε σε ηλικία 79 ετών. Ο Δήμος Θεσσαλονίκης έδωσε σε δρόμο της πόλης το όνομα του Νίκογλου.

Γιος του ήταν ο νομάρχης Στέφανος Νίκογλου.

Έργα
----

* "Το χρονικό της καταλήψεως της Θεσσαλονίκης από τον ελληνικό στρατό την 26/10/1912»" (1953)

Πηγές
-----

1. 1 2  Κωνσταντίνου Γκλαβένου[*νεκρός σύνδεσμος*], Ο Στενημαχίτης γιατρός Νίκογλου και η απελευθέρωσης της Θεσ/κης , Φωνή της Ναούσης, 10-11-2012, ανάκτηση 29-9-2015.
2. ↑  Ο άγνωστος ήρωας Φίλιππος Νίκογλου. Ο άνθρωπος εξαιτίας του οποίου πήραμε την Θεσσαλονίκη[*νεκρός σύνδεσμος*].
3. ↑  Σταύρος Καρυπίδης, ΦΙΛΙΠΠΟΣ ΝΙΚΟΓΛΟΥ Ο ΕΛΛΗΝΑΣ ΥΠΙΑΤΡΟΣ ΤΟΥ ΒΟΥΛΓΑΡΙΚΟΥ ΣΤΡΑΤΟΥ (ΣΤΕΝΗΜΑΧΟΣ 1871 – ΘΕΣ/ΝΙΚΗ 1953)[*νεκρός σύνδεσμος*], 9-11-2011.
Η **Τετιάνα Στιάζκινα** (ουκρανικά: Тетяна Стяжкіна‎, γεννήθηκε στις 11 Απριλίου 1977) είναι Ουκρανή αγωνιστική ποδηλάτισσα που συμμετέχει στην ομάδα Κίριο Φόρνο ντ'Αζόλο. Είναι αξιοσημείωτη ορειβάτισσα, όπως φάνηκε από τις προηγούμενες καλές κατατάξεις της (πρώτη και δεύτερη θέση) στην αναρρίχηση του Ελ Μποκερόν, τον μακρύ και απότομο δρόμο μέχρι τη βόρεια όψη του ηφαιστείου του Σαν Σαλβαδόρ που περιέχεται στο Vuelta a El Salvador.

Συμμετείχε στους Ολυμπιακούς Αγώνες του 2000 στο Σίδνεϊ και στους Ολυμπιακούς Αγώνες του 2008 στο Πεκίνο, και πιο συγκεκριμένα στο άθλημα της ποδηλασίας.

Παραπομπές
----------

1. ↑  «Olympic results». Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 18 Απριλίου 2020. Ανακτήθηκε στις 10 Νοεμβρίου 2018.
Ο **Τίλο Ματς** (Thilo Maatsch, γεννημένος 13, Αυγούστου 1900 στο Braunschweig; † 20. Μάρτη του 1983 στο Königslutter) ήταν Γερμανός καλλιτέχνης.

Επισκεπτόμενος εκθέσεις τέχνης μπήκε σε επαφή με την καλλιτεχνία. Ήδη ως 18-χρόνος ίδρυσε "Gesellschaft der Freunde neuerer Kunst», μαζί με τον Johannes Molzahn και τον Rudolf Jahns. Η οργάνωση ενώθηκε αργότερα με μεγαλύτερους καλλιτεχνικούς οργανισμούς. Στον κύκλο του ανήκαν οι καλλιτέχνες Laszlo Moholy-Nagy, William Wauer και Lothar Schreyer. Ο Βασίλι Καντίνσκι ήταν ένας από τους πρώτους που ανακάλυψαν το ταλέντο του Τίλο Ματς. Λόγω οικονομικών προβλημάτων, δεν ήταν δυνατόν για τον Ματς για σπουδές στο Bauhaus, εξαιτίας της οικογένειάς του που έπρεπε να θρέψει. Αλλά η επιθυμία του για την εκπόνηση μελετών παρέμειναν όχι πλέον ανεκπλήρωτες. ο Moholy-Nagy, ο Kandinsky και οKlee του επέτρεψαν να σπουδάσει στο στούντιο τους.

Το 1925 έγινε μέλος του Νοβέμπεργκρουπε (Ομίλου Νοεμβρίου) και από αυτό το έτος και μετά και μέχρι το 1932 λάμβανε μέρος κάθε χρόνο στο φημισμένο "Große Berliner Kunstausstellung". Το 1927 ο Herwarth Walden, ένας από τους σημαντικότερους εξερευνητές και υποστηρικτές της γερμανικής πρωτοπορίας στις αρχές του εικοστού αιώνα, διοργάνωσε για τον Ματς μια έκθεση στην αριστοκρατική γκαλερί του "Der Sturm".

Παραπομπές
----------

1. ↑  rkd.nl/explore/artists/51611. Ανακτήθηκε στις 22  Αυγούστου 2017.
2. ↑  «Thilo Maatsch». (Ολλανδικά) *RKDartists*. 51611.
3. 1 2  (Αγγλικά) *SNAC*. w6zc9rd6. Ανακτήθηκε στις 9  Οκτωβρίου 2017.
4. ↑  zkm.de/en/person/thilo-maatsch. Ανακτήθηκε στις 30  Ιουνίου 2022.
5. ↑  *The Fine Art Archive*. cs.isabart.org/person/119903. Ανακτήθηκε στις 1  Απριλίου 2021.

|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
| Καθιερωμένοι όροι | 
* WorldCat
* VIAF: 20436206
* **Europeana**: agent/base/38395
* LCCN: nr98026690
* ISNI: 0000 0000 8099 9117
* GND: 116620404
* SUDOC: 225863162
* ULAN: 500086997
* RKD: 51611

 |

 |
Η **Σαμπρίνα Γκριγκοριάν** (αρμενικά: Սաբրինա Մարկոսի Գրիգորյան‎ 1956-1986) ήταν Ιταλικής καταγωγής Αρμένια ηθοποιός.

Ζωή και καριέρα
---------------

Η Σαμπρίνα Γκριγκοριάν γεννήθηκε στη Ρώμη της Ιταλίας στις 28 Ιουλίου 1956 από τον καλλιτέχνη Μάρκος Γκριγκοριάν και τη Φλόρα Ανταμιάν. Μετά το διαζύγιο των γονιών της, η Σαμπρίνα μεγάλωσε με τον πατέρα της και η Σαμπρίνα πήγε στο δημοτικό σχολείο στην Τεχεράνη σε ένα ειδικό σχολείο για ταλαντούχα παιδιά. Στη συνέχεια παρακολούθησε αργότερα το γυμνάσιο στη Νέα Υόρκη. Επιστρέφοντας στην Τεχεράνη γνώρισε την Πατρίτσια Ζιχ, διευθύντρια θεάτρου στο Κοινοτικό Σχολείο και επίσης διευθύντρια του The Masques, ενός διεθνούς θεατρικού οργανισμού νέων ενηλίκων στην Τεχεράνη. Η Ζιχ αναγνώρισε το εξαιρετικό καλλιτεχνικό ταλέντο της Σαμπρίνα. 

Μετά την αποφοίτησή της από το γυμνάσιο, η Σαμπρίνα πήγε στο Λονδίνο, πέρασε από οντισιόν και έγινε δεκτή στη Μουσική και Δραματική σχολή Γκίλντχολ για να σπουδάσει υποκριτική. Εκείνα τα χρόνια η Σαμπρίνα ταξίδεψε πολύ. Πήγε στις Ηνωμένες Πολιτείες, στην Ελβετία, την Ισπανία, την Ιταλία και πολλά άλλα μέρη αποκτώντας όση γνώση μπορούσε. Μιλούσε άπταιστα Αρμενικά, Αγγλικά, Γαλλικά, γνώριζε περσικά, ιταλικά, ισπανικά. Ως φοιτήτρια η Σαμπρίνα έπαιξε μια ντουζίνα διαφορετικούς ρόλους, που κυμαίνονταν από υποστηρικτικούς έως Κορυφαίους στην Τεχεράνη και στο Γκίλντχολ. Κατά τη διάρκεια της εκπαίδευσής της ως ηθοποιού στην Τεχεράνη και αργότερα στη Μουσική και Δραματική σχολή Γκίλντχολ, η Σαμπρίνα έπαιξε τη Ρόζα Γκονζάλες στου Τενεσί Ουίλιαμς "Καλοκαίρι και καταχνιά", την Ιππολύτη στο "Όνειρο θερινής νυκτός" του Σαίξπηρ και την Αιμιλία στον "Οθέλλο", τη Μάσα στο «Οι τρεις αδερφές» του Άντον Τσέχοφ, τη Ντίνα στο «Ο πυλώνας της κοινότητας» του Ίψεν, τη Μπελβιδέρα στο «Διατηρημένη Βενετία» του Τόμας Ότογουεϊ, τη Σκοτεινή Κυρία στο «Η Σκοτεινή Κυρία των Σονέτων» του Τζορτζ Μπέρναρντ Σω, τη Μάργκοτ στο «Άννα Φρανκ: Το ημερολόγιο ενός νεαρού κοριτσιού» του Φράνσις Γκούντριτς, την Κόρι στο «Ξυπόλυτη στο πάρκο» του Νιλ Σάιμον, την κα. Μάρτιν στο έργο του Ευγένιου Ιονέσκο «Η φαλακρή Τραγουδίστρια» και τη Μήδεια στο έργο του Ρόμπινσον Τζέφερς, που αποτελεί διασκευή του αντίστοιχου έργου του Ευριπίδη.  

Κατά τη διάρκεια της σύντομης ζωής της στη σκηνή, που υποδύθηκε η Σαμπρίνα, δημιούργησε τόσο εντυπωσιακούς χαρακτήρες που το κοινό της και οι δάσκαλοι και οι σκηνοθέτες της απόλαυσαν με θαυμασμό.

Η Σαμπρίνα ήταν βοηθός σύνταξης και έρευνας του σκηνοθέτη της εκπομπής "Today" στο NBC, Τζιν Σαλίτ. Ενώ εργαζόταν στην τηλεοπτική εταιρεία της Νέας Υόρκης έγραψε πολλά θεατρικά και μουσικά σχόλια και άρθρα που δημοσιεύτηκαν στο Delta Sky Magazine, το Ladies Home Journal, το Diversion Magazine και άλλα περιοδικά. Ετοίμασε επίσης σενάρια για προβολή "on-air".

Παραπομπές
----------

1. ↑  www.kinpedia.net/leaf/q22980352. Ανακτήθηκε στις 3  Νοεμβρίου 2018.
2. ↑  A. Bakhchinyan, "Armenian Figures"
3. ↑  The late actress. Sabrina Gregorian
4. ↑  Sabrina Gregorian, Biography

|  |  |
| --- | --- |
| εικονίδιο Βιογραφίες | Πύλη Βιογραφίες |

|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
| Καθιερωμένοι όροι | 
* WorldCat
* VIAF: 70736379
* LCCN: n2001057021

 |

 |
Το **σκαθάρι** (***Spondyliosama cantharus***) είναι ψάρι των θαλασσίων υδάτων, το οποίο ανήκει στην οικογένεια των Σπαριδών (Sparidae) και συγγενεύει με τον σαργό, τον σπάρο και το μελανούρι. Επίσης, είναι γνωστό ως **ασκάθαρος**, **βαγιούνο** ή **βαζιούνο**. Είναι ερμαφρόδιτο, γεννιέται ως θηλυκό και στη συνέχεια γίνεται αρσενικό.

Εξωτερικά Χαρακτηριστικά
------------------------

Το σκαθάρι έχει ωοειδές σώμα, το οποίο είναι πεπιεσμένο στα πλευρά. Έχει μικρό κεφάλι και στόμα, κυρτό μέτωπο και μεγάλα μάτια. Η ράχη του έχει σκούρο μολυβί χρώμα, ενώ η κοιλιά τους πιο ανοιχτό. Στα πλευρά του υπάρχουν σταχτογάλανες, γαλανόμαυρες ή ασημόγκριζες γραμμές, οι οποίες όταν το ψάρι κινδυνεύει αλλάζουν χρώμα, σβήνουν ή παρουσιάζονται περισσότερες. Το μήκος του κυμαίνεται από 30 έως 50 εκατοστά, ενώ το βάρος του μπορεί να φτάσει τα 2 κιλά.

Τόπος Διαβίωσης
---------------

Τα μικρά σκαθάρια ζουν σε βραχώδεις περιοχές ή φυκιάδες κοντά στις ακτές, ενώ όταν μεγαλώσουν προτιμούν τα βαθειά νερά με αμμώδεις βυθούς.

Τροφή
-----

Το σκαθάρι τρέφεται κυρίως με οστρακοειδή, μικρά καρκινοειδή και γαρίδες.

Πηγές
-----

* 
* 
*
Ο **Τίμαρχος** ήταν Αθηναίος γλύπτης των αρχών του 3ου π.Χ. αιώνα, που έφτιαχνε ανδριάντες.

Βιογραφία
---------

Σύμφωνα με τον Ψευδοπλούταρχο και τον Πλίνιο πατέρας και δάσκαλός του ήταν ο Πραξιτέλης, αδελφός του ο Κηφισόδοτος ο νεότερος με τον οποίο δούλευαν μαζί.

Έργα του
--------

Σύμφωνα με τον Παυσανία τα δυο αδέλφια είχαν κατασκευάσει το άγαλμα της Ενυούς στο ναό του Άρη, στην Αθήνα, τον χάλκινο ανδριάντα του ποιητή Μένανδρου επίσης στο θέατρο του Διονύσου στην Αθήνα και τον βωμό ή άγαλμα του Κόδρου στη Θήβα. Κατά τον Στουντνίτσκα πολλές προτομές του Μένανδρου που έχουν διασωθεί, είναι αντίγραφα του έργου αυτού. Ο Πλούταρχος αναφέρει ότι έργα τους ήταν οι ανδριάντες του ρήτορα Λυκούργου και των γιων του Άβρωνος, Λυκούργου και Λυκόφρονος στο Ερέχθειο, στην Ακρόπολη, φτιαγμένοι από ξύλο. Επίσης, το άγαλμα της Λυσιστράτης κοντά στις Καρυάτιδες, στο Ερέχθειο. Βρέθηκαν βάθρα που αποδεικνύουν ότι ανδριάντες φτιαγμένοι από τους Τίμαρχο και Κηφισόδοτο υπήρχαν στην Ακρόπολη της Αθήνας και στα Μέγαρα (τα αγάλματα Δίωνος και Διοκλείας Αριστογείτου, ανάθημα Δίωνος Αριστογείτου, σύμφωνα με επιγραφή που βρέθηκε σε βάθρο το 1868 στη θέση Μαρμαριά-Σπηλιά).

Πηγές
-----

* Μεγάλη Ελληνική Εγκυκλοπαίδεια Πυρσός, τόμος 23, σελ. 40

  


|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
| Καθιερωμένοι όροι | 
* VIAF: 96473268
* ULAN: 500106203

 |

 |
Υποστηρικτική σκαλωσιά σε νεοκλασικό κτίριο στην ΑθήναΗ **σκαλωσιά** είναι κλιμακωτή (αρθρωτή) τεχνική κατασκευή προσωρινής χρήσης, που συναντάται κυρίως, σε οικοδομικές εργασίες. Ο ρόλος της είναι διττός, λειτουργικός και προστατευτικός, ώστε να αποφεύγονται τα εργατικά ατυχήματα. Μπορεί να είναι κατασκευασμένη εξ’ ολοκλήρου από μέταλλο, η να αποτελεί συνδυασμό μεταλλικού σκελετού και ξύλινων σκαλοπατιών (οριζόντιες τάβλες). Χρησιμοποιείται συνηθέστερα στην οικοδομή, προκειμένου να προσπελαστούν από τους εργατοτεχνίτες οι πλέον απρόσιτες επιφάνειες, αλλά μπορεί να συνιστά και μέσο εκτέλεσης εργασιών ανακαίνισης, συντήρησης ή και αναπαλαίωσης στο πλαίσιο εργασιών της Αρχαιολογικής υπηρεσίας ή του Υπουργείου Πολιτισμού. Μπορεί να συνοδεύεται από δίχτυ προστασίας. Στην επικινδυνότητα της χρήσης της έχει αναφερθεί, με έργο του ο Νικηφόρος Βρεττάκος («Δρόμοι της Ειρήνης», #56, Σεπτέμβριος 1962)

Παραπομπές
----------

1. ↑  «Διάγραμμα συναρμολόγησης μεταλλικών σκαλωσιάς» Ανακτήθηκε στις 4/12/2020
2. ↑  «Ξεφυλλίζοντας την ιστορία της πόλης» Ανακτήθηκε στις 4/12/2020
3. ↑  «Ακρόπολη: Η σκαλωσιά, ο ανελκυστήρας, ένα σίριαλ με πολλά επεισόδια...» Ανακτήθηκε στις 4/12/2020
4. ↑  «Οι σκαλωσιές που κοσμούν τα Χανιά και έχουν γίνει... μόνιμες» Ανακτήθηκε στις 4/12/2020

Πηγές
-----

* Πανεπιστήμιο Αιγαίου & Μιχαήλ Ι. Κληρονόμος, «Σχεδίαση Ικριώματος» Ανακτήθηκε στις 4/12/2020
Στην ελληνική μυθολογία με το όνομα **Τήλεμος** είναι γνωστός ένας γιος του ήρωα Ευρύμου — στην *Οδύσσεια* (ραψωδία ι, στίχος 509) αναφέρεται ως **Ευρυμίδης**. Ο Τήλεμος πέρασε τη ζωή του κοντά στους Κύκλωπες, και μάλιστα ήταν ο μάντης τους, περίφημος για τις ικανότητές του: Ο τυφλωμένος από τον Οδυσσέα Πολύφημος λέει μουγκρίζοντας:

«Αχ, βγήκαν τώρα τα παλιά της μοίρας τα γραμμένα. / `Ενας προφήτης ζούσε εδώ, τρανός και φημισμένος, / ο Τήλεμος, του Ευρύμου ο γιος, στη μαντοσύνη πρώτος, / που γέρασε στους Κύκλωπες να προφητεύει χρόνια, / και μου προφήτεψε όλα αυτά μια μέρα πως θα γίνουν, / το φως μου πως θα στερηθώ απ' του Δυσέα τα χέρια.» 

 (*Οδύσσεια*, μετάφρ. Ζ. Σίδερη, ι 507-512)

Πηγές
-----

* Κρουσίου: *Λεξικόν Ομηρικόν*, διασκευή από την 6η γερμανική έκδ. υπό Ι. Πανταζίδου, έκδοση «Βιβλιεκδοτικά καταστήματα Αναστασίου Δ. Φέξη», Αθήνα 1901
* *Ομήρου Οδύσσεια*, αρχαίον κείμενον - έμμετρος μετάφρασις Ζησίμου Σίδερη, εκδ. οίκος Ιωάννου & Π. Ζαχαροπούλου, Αθήναι 1939
Η **Σιμόν Αριάν Μπάιλς** (*Simone Arianne Biles*, γεννήθηκε 14 Μαρτίου 1997) είναι Αμερικανή αθλήτρια της ενόργανης γυμναστικής.

Προσωπική ζωή
-------------

Γεννήθηκε στο Κολόμπους του Οχάιο στις 14 Μαρτίου 1997. Είναι η τρίτη κατά σειρά γεννημένη από τα τέσσερα αδέρφια της. Στην ηλικία των 6 ετών, η μητέρα της, Σάνον Μπάιλς, δεν μπορούσε να μεγαλώσει τη Σιμόν και τα υπόλοιπα τρία αδέλφια της, επειδή πάλευε με την εξάρτηση της από τα ναρκωτικά και το αλκοόλ, και έδωσε τα παιδιά στους γονείς της, δηλαδή στον παππού των κοριτσιών και τη σύζυγο του, Νέλι.

Είναι Καθολική Χριστιανή στη θρησκεία. Κατάγεται από το Μπελίζ από τη μητέρα της.

Καριέρα
-------

### Ολυμπιακοί Αγώνες

Κύριο λήμμα: Θερινοί Ολυμπιακοί Αγώνες 2016
Η Μπάιλς στους Ολυμπιακούς Αγώνες 2016.
Η Μπάιλς, πηγαίνοντας στους Θερινούς Ολυμπιακούς Αγώνες 2016, ήταν μόλις 19 ετών. Έχοντας ήδη πολλά χρυσά μετάλλια από τα Παγκόσμια Πρωταθλήματα Ενόργανης Γυμναστικής 2013, 2014 και 2015, ήταν έτοιμη να κερδίσει εξίσου πολλά μετάλλια και εκεί.

Στις 9 Αυγούστου κέρδισε μαζί με την ομάδα των ΗΠΑ το σύνθετο ομαδικό γυναικών. Στις 11 Αυγούστου κέρδισε και το σύνθετο ατομικό. Μετά από 3 ημέρες, στις 14 Αυγούστου, κέρδισε το άλμα, ενώ στις 16 Αυγούστου κέρδισε και και τις ασκήσεις εδάφους. Στις 16 Αυγούστου επίσης πήρε το χάλκινο μετάλλιο στη δοκό ισορροπίας.

### Παγκόσμια Πρωταθλήματα

Η Μπάιλς είναι πέντε φορές Παγκόσμια Πρωταθλήτρια στο ατομικό σύνθετο (2013, 2014, 2015, 2018, 2019), τρεις φορές στη δοκό ισορροπίας (2014, 2015, 2019), πέντε φορές στις ασκήσεις εδάφους (2013, 2014, 2015, 2018, 2019) και δύο φορές στο άλμα (2018, 2019). Έχει τέσσερα χρυσά μετάλλια σε ομαδικά αγωνίσματα. Τα υπόλοιπα μετάλλια της είναι έξι, 3 ασημένια και 3 χάλκινα. Συνολικά έχει 19 χρυσά, 3 ασημένια και 3 χάλκινα σε Παγκόσμια Πρωταθλήματα.

Παραπομπές
----------

1. ↑  «The Official Website of Simone Biles». 6 Μαρτίου 2013. Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 6 Μαρτίου 2013. Ανακτήθηκε στις 29 Νοεμβρίου 2018. CS1 maint: Unfit url (link)
2. 1 2  «Spring's Biles poised for perfection in Rio Games». *www.houstonchronicle.com* (στα Αγγλικά). Ανακτήθηκε στις 29 Νοεμβρίου 2018.
3. ↑  «Σιμόν Μπάιλς: Το μεγάλο αστέρι της ενόργανης και η απίθανη ζωή της». *TVXS - TV Χωρίς Σύνορα*.. Ανακτήθηκε στις 2018-11-29.
4. ↑  «belize tourism scores gold with simone biles tweet». *www.haitigazette.com* (στα Αγγλικά). Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 29 Αυγούστου 2016. Ανακτήθηκε στις 29 Νοεμβρίου 2018.
5. ↑  Κουρουπάκη, Γεωργία (2016-08-15). «Ρίο 2016: Το… φαινόμενο Σιμόν Μπάιλς». *CNN.gr*.. Ανακτήθηκε στις 2018-11-29.

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
--------------------

* Πολυμέσα σχετικά με το θέμα  Simone Biles στο Wikimedia Commons

  


|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
| Καθιερωμένοι όροι | 
* WorldCat
* VIAF: 2644147425853745040002
* LCCN: n2016046681
* ISNI: 0000 0004 8641 3753
* GND: 1205004432
* SUDOC: 25034338X
* BNF: cb17890100n (data)
* BIBSYS: 1533887354461
* CiNii: DA18701231

 |

 |
Τον Δεκέμβριο του 1979 σημειώθηκαν οι πρώτες **καταλήψεις πανεπιστημιακών σχολών** στην μεταπολιτευτική περίοδο της Ελλάδας. Αφορμή αποτέλεσε ο νόμος 815 που κατατέθηκε από την κυβέρνηση Καραμανλή και προέβλεπε μεταξύ άλλων μείωση των εξεταστικών από τρεις σε δύο και επιβολή ανώτατου χρονικού ορίου σπουδών. Άλλες διατάξεις του αφορούσαν το «επικουρικό» διδακτικό προσωπικό των ΑΕΙ και την οριοθέτηση του πανεπιστημιακού ασύλου. Η ΕΦΕΕ στην οποία τότε πλειοψηφούσε η ΠΚΣ και η ΠΑΣΠ αντέδρασε στα μέτρα με μετριοπάθεια, με αποτέλεσμα να πάρουν την πρωτοβουλία των κινήσεων οργανώσεις της εξωκοινοβουλευτικής αριστεράς και ανεξάρτητοι φοιτητές οι οποίοι προχώρησαν σε καταλήψεις και πορείες. Στις 3 Δεκεμβρίου 1979 καταλήφθηκε το χημείο στην Αθήνα και ακολούθησε το πολυτεχνείο της Ξάνθης. Στις 8 Δεκεμβρίου αποφασίστηκε συνέχιση της κατάληψης στο χημείο ενώ μετά τις 10 Δεκέμβρη οι καταλήψεις γενικεύτηκαν. Στις 17 Δεκέμβρη σημειώθηκαν επεισόδια μετά την απόπειρα μελών της ΚΝΕ που διαφωνούσαν με την κατάληψη να ανακαταλάβουν το χημείο, χωρίς τελικά να το πετύχουν. Μετά την αποτυχία των παρατάξεων της πλειοψηφίας να επιβάλλουν τις θέσεις τους η ΕΦΕΕ αναγκάστηκε να ταχθεί υπέρ των καταλήψεων. Ο όγκος των αντιδράσεων ανάγκασε την κυβέρνηση να αποσύρει τον νόμο στις 3 Ιανουαρίου 1980. Μάλιστα η αδυναμία της ΕΦΕΕ να συντονίσει τις αντιδράσεις οδήγησε τελικά στην διάλυσή της.

Παραπομπές
----------

1. 1 2  Οι καταλήψεις έχουν γερή παράδοση
2. ↑  Τα Νέα Αρχειοθετήθηκε 2011-04-09 στο Wayback Machine. Από την ΚΝΕ του ΄70 στο ΠΑΜΕ του 21ου αιώνα...
3. ↑  Iospress Οι νίκες των Φοιτητών
4. ↑  Ελευθεροτυπία Η ΕΦΕΕ έχει τη δική της ιστορία
Το **Τετζέν** (τουρκμενικά: Tejen) είναι πόλη που βρίσκεται σε όαση της ερήμου Καρακούμ, στην Επαρχία Αχάλ του Τουρκμενιστάν. Βρίσκεται κατά μήκος της εθνικής οδού Μ37, μεταξύ του Ντουσάκ και Μέρυ, και οδικώς βρίσκεται 223 χιλιόμετρα νοτιοανατολικά της Ασγκαμπάτ. Έχει πληθυσμό περίπου 52,000 κατοίκων. Στα ανατολικά είναι η μεγαλύτερη πόλη Μερβ.

Η πόλη περιέχει το Τζαμί Τσαρμάν Αχούν, το Ξενοδοχείο Τετζέν, και υπάρχουν πολλά εργοστάσια λιπασμάτων και κλωστοϋφαντουργίας.

Ιστορία
-------

Το 1883 καταλήφθηκε από τον Στρατηγό Κόμαροφ κατά τη διάρκεια της ρωσικής κατάκτησης του Τουρκεστάν.
Το 1916, όταν οι Τουρκμένοι συμμετείχαν σε μια εξέγερση ενάντια στους Ρώσους, το Τετζέν ήταν ένας από τους χώρους δραστηριότητας.

Οικονομία
---------

Το Τετζέν είναι γνωστό για την παραγωγή πεπονιού και περιέχει πολλά εργοστάσια λιπασμάτων και κλωστοϋφαντουργίας.
Είναι επίσης γνωστό για τα ναρκωτικά, τα οποία είναι γνωστά ως "Τσάι Τετζέν".

Τοπία
-----

Η πόλη περιέχει το Τζαμί Τσαρμάν Αχούν και το Ξενοδοχείο Τετζέν.

Άγρια ζωή
---------

Τα ιστορικά αρχεία δείχνουν ότι η Κασπιακή τίγρη ζούσε σε αυτή την περιοχή.

Μεταφορών
---------

Η πόλη περιέχει μια στάση του Σιδηρόδρομου της Κασπίας, και το 1996 μια νέα γραμμή προς το Μασχάντ στο Ιράν εγκαινιάστηκε.

Δείτε επίσης
------------

* Σιδηροδρομικοί σταθμοί στο Τουρκμενιστάν

Παραπομπές
----------

1. ↑  Google (9 Οκτωβρίου 2016). «Τετζέν» (Χάρτης). *Google Maps*. Google. Ανακτήθηκε στις 9 Οκτωβρίου 2016.
2. ↑  «Turkenistan». Encyclopædia Britannica. Ανακτήθηκε στις 8 Οκτωβρίου 2016.
3. ↑  Brummell, Paul (2005). *Turkmenistan*. Bradt Travel Guides. σελίδες 129–30. ISBN 978-1-84162-144-9.
4. ↑  Geptner, V. G. Sludskij, A. A. (1992) [1972]. «Tiger». *Mlekopitajuščie Sovetskogo Soiuza. Moskva: Vysšaia Škola*. Washington DC: Smithsonian Institution and the National Science Foundation. σελίδες 95–202. CS1 maint: Πολλαπλές ονομασίες: authors list (link)
Ο **Στεφάν Ρισασέ** (γεννημένος στις 26 Αυγούστου του 1972) είναι Γάλλος παλαίμαχος διεθνής καλαθοσφαιριστής.

Καριέρα
-------

Ο Στεφάν Ρισασέ έκανε τα πρώτα του βήματα στο χώρο της καλαθοσφαίρισης το 1987 στις ακαδημίες της Κλερμοντουά, στην οποία παρέμεινε για ένα χρόνο. Το 1988 έπαιζε μπάσκετ στο Εθνικό Ινστιτούτο Αθλητισμού και Φυσικής Αγωγής της Γαλλίας, περισσότερο γνωστό ως INSEP.

Το 1989, μεταπήδησε στην ASPO Τουρ, στην οποία παρέμεινε για ένα χρόνο. Το 1990 άφησε την πόλη Τουρ και ταξίδεψε με προορισμό τη Λυών, όπου αγωνίστηκε αρχικά με την CRO Λιονναί (1990-1991) κι έπειτα με τη JET Λιονναί (1991-1994).

Το 1994, ο Ρισασέ μετεγγράφη στην Παρί Ρέισινγκ. Στην ομάδα του Παρισιού παρέμεινε για τα επόμενα πέντε χρόνια, ενώ το 1999 μεταπήδησε στην επίσης γαλλική Πο Ορτέζ.

Το 2000, ο Ρισασέ άφησε για πρώτη φορά στην καριέρα του τη Γαλλία και ταξίδεψε με προορισμό την Ελλάδα και συγκεκριμένα τον Ολυμπιακό Πειραιώς. Στην ελληνική ομάδα παρέμεινε μέχρι το 2002 έχοντας καταφέρει μάλιστα να κατακτήσει το Κύπελλο Ελλάδας του ίδιου έτους.

Επόμενος προορισμός του Στεφάν Ρισασέ μετά τον Ολυμπιακό ήταν η ισπανική Ουνικάχα Μάλαγα. Στην ομάδα της Μάλαγας παρέμεινε για τέσσερα χρόνια, καθώς το 2006 μεταπήδησε στην επίσης ισπανική Μούρθια, στην οποία παρέμεινε μέχρι το 2008.

Το 2008, επέστρεψε στη Γαλλία και πήρε μεταγραφή στην Ελάν Σαλοναί. Δύο χρόνια αργότερα, αποφάσισε να τερματίσει την πολυετή του καριέρα.

Διεθνείς συμμετοχές
-------------------

Ο Στεφάν Ρισασέ ήταν βασικό στέλεχος της Εθνικής Γαλλίας, με την οποία έχει πραγματοποιήσει συνολικά 123 συμμετοχές.
Αγωνίστηκε με την Εθνική Γαλλίας σε δύο ευρωπαϊκά Πρωταθλήματα (το 1997 και το 1999) και συμμετείχε στους Ολυμπιακούς Αγώνες του Σίδνεϊ, στους οποίους η Γαλλία κατέκτησε τη δεύτερη θέση μετά το χαμένο τελικό από τις ΗΠΑ.

Τίτλοι
------

* 1 Πρωτάθλημα Γαλλίας: 1997
* 1 Κύπελλο Ελλάδας: 2002
* 1 Πρωτάθλημα Ισπανίας: 2006

Εξωτερικές πηγές
----------------

* Έβαλε τέλος στην καριέρα του ο Ρισασέ Αρχειοθετήθηκε 2011-03-14 στο Wayback Machine.
Ο **Συνήγορος του Παιδιού** είναι μια ανεξάρτητη αρχή προάσπισης των δικαιωμάτων των παιδιών, ένας θεσμός που υπάρχει στην παγκόσμια κοινότητα από το 1981, όταν διορίστηκε η πρώτη Συνήγορος του Παιδιού στη Νορβηγία. Σήμερα υπάρχει μεγάλος αριθμός Συνηγόρων του Παιδιού σε όλο τον κόσμο. Στην Ευρώπη το Ευρωπαϊκό Δίκτυο Συνηγόρων του Παιδιού (ENOC) αριθμεί περισσότερα από 40 μέλη. 
Στην Ελλάδα το ρόλο του Συνηγόρου του Παιδιού ασκεί ο **Συνήγορος του Πολίτη**, στον οποίο με βάση ειδική νομοθετική ρύθμιση (ν.3094/2003) διορίζεται ένας Βοηθός Συνήγορος για το Παιδί και λειτουργεί ένας κύκλος δραστηριότητας που ασχολείται αποκλειστικά με την προάσπιση και προαγωγή των δικαιωμάτων του παιδιού. Πρώτος Βοηθός Συνήγορος για το Παιδί ορίστηκε το 2003 ο Γιώργος Μόσχος, ο οποίος επανατοποθετήθηκε στη θέση αυτή το 2008, το 2011 και το 2016. Τον Ιανουάριο του 2018 υπέβαλε την παραίτησή του. Νέα Βοηθός Συνήγορος του Πολίτη για τα Δικαιώματα του Παιδιού ορίστηκε η Θεώνη Κουφονικολάκου, η οποία ανέλαβε τα καθήκοντά της στις 13 Φεβρουαρίου 2018.

Η διαφορά του Συνηγόρου του Παιδιού από το Συνήγορο του Πολίτη έγκειται κυρίως στο ότι ασχολείται με όλο το φάσμα των παραβιάσεων των δικαιωμάτων των παιδιών (δηλαδή και στον ιδιωτικό χώρο, την οικογένεια, κλπ), ενώ ο Συνήγορος του Πολίτη ασχολείται με παραβιάσεις δικαιωμάτων πολιτών από δημόσιες υπηρεσίες μόνο, αλλά και στο γεγονός ότι οι Συνήγοροι του Παιδιού παγκοσμίως αναλαμβάνουν μεγάλο αριθμό πρωτοβουλιών για την προαγωγή των δικαιωμάτων των παιδιών, με τακτικές επισκέψεις σε σχολεία και ιδρύματα, επικοινωνίες με τα παιδιά, τους επαγγελματίες που εργάζονται μαζί τους και τους γονείς, συναντήσεις με εκπροσώπους υπουργείων και φορέων, οργάνωση εκδηλώσεων, παραγωγή και διάχυση ενημερωτικού υλικού, διοργάνωση εκστρατειών ευαισθητοποίησης, κ.α.

Παραπομπές
----------

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
--------------------

* www.0-18.gr Πληροφορίες για τη δράση του Συνηγόρου του Παιδιού στην Ελλάδα
* Ενημέρωση για το Ευρωπαϊκό Δίκτυο Συνηγόρων του Παιδιού (ENOC)

1. ↑  «Βοηθός Συνήγορος, Γεώργιος Μόσχος». Συνήγορος του Πολίτη. Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 22 Μαρτίου 2019.
2. ↑  «Δικαιώματα του παιδιού | Συνήγορος του Πολίτη».
Στους καταλανικούς μύθους και παραδόσεις, **Φολιέτ** είναι η τοπική ονομασία για τα αντίστοιχα τελώνια και τους γνώμους ή νάνους, μυθικά πλάσματα και άλλων ευρωπαϊκών πολιτισμών (π.χ. Νάνοι Σκανδιναβικής μυθολογίας).

Κατά τη λαογραφική παράδοση, πρόκειται για μικρόσωμα πλάσματα με πολύχρωμα ρούχα, οι οποίοι ζουν για πάρα πολλά χρόνια. Στις Καταλανικές Χώρες, υπάρχουν πολλοί μύθοι για τα Φόγιετ, τις δυνάμεις, τις δραστηριότητες και τις σχέσεις τους με τους ανθρώπους. Συχνά, σχετίζονται με την οικιακή λατρεία, καθώς οι οικογένειες τους έκαναν προσφορές για να προστατεύουν την κατοικία και όσους βρίσκονταν μέσα σε αυτή, θυμίζοντας τις ρωμαϊκές θεότητες Λάρες, Γκένιι Λόκι, Ντι Πενάτες. 

Με την έλευση του χριστιανισμού ως επίσημη θρησκεία της Ρωμαϊκής Αυτοκρατορίας, η λατρεία τους περιορίστηκε και υποβιβάστηκε, καθώς πλέον θεωρούνταν πλάσματα που χρησιμοποιούνταν για εκφοβισμό είτε διαδίδονταν θρύλοι ότι κρύβονταν μέσα στα σπίτια των ανθρώπων.

Στο Αλικάντε, χρησιμοποιείται ο όρος **cerdet** για να ξεχωρίσει τα πλάσματα αυτά από τα **ντονιέτ** της Βαλένθια. Τα τελευταία είναι και αυτά ένα είδος τελωνίων, όχι τόσο κοντά όσο τα περισσότερα, τα οποία ανεβαίνουν στις χαίτες των αλόγων και τα οδηγούν με μεγάλη ταχύτητα το βράδυ. Συνήθως περιγράφονται να φορούν χωριάτικα ρούχα, όπως ένα πουκάμισο με μια ζώνη δεμένη στη μέση κι ένα τσεμπέρι στο κεφάλι.

Παραπομπές
----------

1. ↑  «Follets». Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 27 Φεβρουαρίου 2009. Ανακτήθηκε στις 9 Σεπτεμβρίου 2009.

Πηγές
-----

* Bernat Ferrer i Frigola (2006): "Un fabulari que ressorgeix a cada revolt", Revista El Temps, 1.157-1.158-1.159, August 2006

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
--------------------

* Website about Catalan Mythology - Follets[*νεκρός σύνδεσμος*] (καταλανικά)

|  |  |  |  |
| --- | --- | --- | --- |
| 

| π • σ • ε
Καταλανικοί μύθοι και παραδόσεις |
| --- |
|  |
| 
* Αλόγια
* Βέλα Κουαρέσμα
* Γκαμπούτσι
* Γκόγια
* Ενκανταρία
* Μαράκο
* Μουλαντόνα
* Μάγισσες Μπρούχα
* Νεγρέτ
* Ντιπ
* Ντόνιετ
* Όμε ντελς νάσος
* Όμε ντελ σακ
* Παϊτίντα
* Πάπου
* Πεζάντα
* Πέι Νικολάου
* Ταμάρρο
* Τίο ντε Νάδαλ
* Φολιέτ
 |

 |
Ο **Σιμπάρ Σιπάκ** υπήρξε ο ιδρυτής της πέμπτης δυναστείας της Βαβυλώνας (1025 π.Χ. - 1006 π.Χ.). Αναφέρεται ως γιος του Εριμπά Σιν το όνομα του σημαίνει "**απόγονος του Κασσίτη θεού της σελήνης Σιπάκ**" αλλά δεν υπάρχει καμιά απόδειξη για Κασσίτικη καταγωγή του. Αφιέρωσε τη βασιλεία του στην αποκατάσταση πολλών ναών της Μεσοποταμίας που είχαν καταστραφεί από τις επιδρομές των Αραμαίων, ο ίδιος εξασφάλισε την σταθερότητα στην περιοχή. Έχουν διασωθεί μόνο 4 έγγραφα από την εποχή του. Το πιο σημαντικό γεγονός ήταν η αποκατάσταση του θρόνου του θεού Ενλίλ στον ναό του στην Νιππούρ ο οποίος εκείνη την εποχή στη Βαβυλώνα ήταν ταυτισμένος με τον Μαρδούκ. Μετά τον 12ο χρόνο της βασιλείας του σημειώθηκε κατακόρυφη παρακμή, πλημμύρες στον ναό της Ιστάρ τελικά δολοφονήθηκε από τον διάδοχο του Εά μουκίν ζερί.

Πηγές
-----

* J. A. Brinkman (1968). A Political History of post-Kassite Babylonia, 1158-722 B.C. (AnOr. 43). Pontificium Institutum Biblicum. pp. 150–155.
* J. A. Brinkman (1962). "A Preliminary Catalogue of Written Sources for a Political History of Babylonia: 1160-722 B.C.". Journal of Cuneiform Studies 16 (4): 92.


|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| Προκάτοχος:**Ναβού σούμ λιμπούρ** | **Βασιλιάς της Βαβυλώνας1025–1006** | Διάδοχος:**Εά μουκίν ζερί** |
Τεστ του καθρέπτη
**Τεστ του καθρέπτη** ονομάζεται μία δοκιμασία που έχει σκοπό να ελέγξει κατά πόσο το υποκείμενο (κάποιο ζώο) έχει αυτοσυνείδηση. Συγκεκριμένος στόχος είναι να διαπιστωθεί αν το ζώο αντιλαμβάνεται ότι η αντανάκλαση στον καθρέπτη είναι εικόνα του ίδιου του του εαυτού. Το τεστ επινοήθηκε από τον Gordon G. Gallup.

Κατά την εκτέλεση του πειράματος, τοποθετείται πάνω στο ζώο κάποιο χρωματιστό σημάδι, ένα άοσμο ύφασμα κ.λ.π. και το βάζουν να στέκεται μπροστά σε έναν καθρέπτη. Οι εκτελούντες το πείραμα παρατηρούν τον τρόπο που το ζώο αντιδρά στην αλλαγή στο σώμα του, όπως την βλέπει στον καθρέφτη, αν κινείται δηλαδή για να παρατηρήσει την παράξενη αλλαγή στο σώμα του, αν αγγίζει το σημείο που είναι το σημάδι την στιγμή που κοιτά στον καθρέπτη, κ.ά.

Με βάση τα μέχρι σήμερα σχετικά πειράματα, τα μόνα ζώα που αντιδρούν θετικά στο πείραμα δείχνοντας σημάδια αυτοσυνείδησης, είναι ο άνθρωπος, ο χιμπατζής, τα μπονόμπο, ο ουρακοτάγκος, το δελφίνι και η καρακάξα. Οι γορίλες δεν περνούν το τεστ, αλλά εικάζεται ότι αυτό οφείλεται απλώς στο ότι τα ζώα αυτά συνηθίζουν να αποφεύγουν την άμεση οπτική επαφή, πρόσωπο με πρόσωπο, επειδή τη θεωρούν προσβλητική. Τα μικρά παιδιά των ανθρώπων περνούν επίσης το τεστ μόνο μετά την ηλικία των 3-4 ετών. Άλλα ζώα, όπως ο σκύλος, αντιδρούν απέναντι στο είδωλό τους με φόβο, εχθρικότητα ή περιέργεια προς το «άλλο» ζώο που βλέπουν ή απλά αδιαφορούν.

Υπάρχει κάποιος σκεπτικισμός σχετικά με την αξιοπιστία του τεστ, κατά πόσο δηλαδή μπορεί να οδηγήσει σε σωστά συμπεράσματα, επειδή ναι μεν για τα πρωτεύοντα η όραση είναι η σημαντικότερη αίσθηση, αλλά δεν ισχύει αυτό για όλα τα ζώα.
Συντεταγμένες: 45°15′11.28″N 19°50′26.56″E﻿ / ﻿45.2531333°N 19.8407111°E﻿ / 45.2531333; 19.8407111

Η **Συναγωγή του Νόβι Σαντ** (σερβικά κυριλλικά: *Новосадска синагога*, σερβικά λατινικά: *Novosadska sinagoga*) βρίσκεται στο κέντρο του Νόβι Σαντ, στην οδό Jevrejska. Το 1991 συμπεριελήφθη στο Κατάλογο Spatial Cultural-Historical Units of Great Importance και προστατεύεται από τη Δημοκρατία της Σερβίας. Σήμερα δε τελούνται στη συναγωγή θρησκευτικές τελετές αλλά πραγματοποιούνται συναυλίες και άλλα πολιτιστικά γεγονότα.

Ήταν μέρος ενός μεγαλύτερου συγκροτήματος κτιρίων, που περιελάμβανε και το Εβραϊκό σχολείο και τα γραφεία της Εβραϊκής κοινότητας. Η κατασκευή της, σε σχέδια του Ούγγρου αρχιτέκτονα Baumhorn Lipót, ξεκίνησε το 1905 και ολοκληρώθηκε το 1909.

Ήταν η πέμπτη συναγωγή που κατασκευάστηκε στο ίδιο σημείο από το 18ο αιώνα. Στο Νόβι Σαντ, πριν το Δεύτερο Παγκόσμιο Πόλεμο, ζούσαν περισσότεροι από 4.000 Εβραίοι, σε συνολικό πληθυσμό 80.000 κατοίκων, από τους οποίους επέζησαν από το Ολοκαύτωμα περίπου 1.000. Σήμερα ζουν στο Νόβι Σαντ περίπου 400 Εβραίοι.

Παραπομπές
----------

1. ↑

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
--------------------

* Πολυμέσα σχετικά με το θέμα  Novi Sad Synagogue στο Wikimedia Commons
* (Αγγλικά)

  


|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
| Καθιερωμένοι όροι | 
* VIAF: 4994151172702839210007

 |

 |
Στην Αρχαία ελληνική μυθολογία ο **Φλίας** ήταν γιος του θεού Διονύσου και της Χθονοφύλης, ήταν γηγενής της Αργολικής Αραιθυρέας και συμμετείχε στην Αργοναυτική εκστρατεία. Σημειωτέον ότι αναφέρεται αλλού και "φυλή Χθονόφυλη", δηλαδή η φυλή των γηγενών, οπότε είναι πιθανόν το γυναικείο όνομα να προσωποποιεί τους γηγενείς κατοίκους της αρχαιότερης Ιωνικής πόλης που δεν έφυγαν όταν εισέβαλαν οι Δωριείς αλλά έμειναν στην πατρίδα τους και αναμείχθηκαν με τους κατακτητές (οι περισσότεροι πάντως έφυγαν για τη Σάμο και τη Μικρά Ασία). Ο Παυσανίας παραπέμπει μια πηγή ότι ο Φλίας ήταν γιος του Κείσου αλλά ο ίδιος αναφέρει ότι ήταν γιος του θεού Διονύσου και της Αραιθυρέας, η Χθονοφύλη σύμφωνα με τον Παυσανία ήταν σύζυγος του και μαζί της απέκτησε τον Ανδροδάμα. Ο Γάιος Ιούλιος Υγίνος καταγράφει τον Φλία σαν γιο του Διονύσου και της Αριάδνης. Στα Αργοναυτικά Ορφικά αναφέρεται σαν μητέρα του μία από τις Νύμφες χωρίς να καταγράφεται το όνομα της. To όνομα του πήρε η πόλη Φλειούς που ονομαζόταν πριν Αραιθυρέα.

Παραπομπές
----------

1. ↑  Απολλώνιος ο Ρόδιος, *"Αργοναυτικά"*, 1.115
2. ↑  Παυσανίας, *"Περιγραφή της Ελλάδας"*, 2.6.6 & 2.12.6
3. ↑  Γάιος Ιούλιος Υγίνος, Fabulae 14
4. ↑  Αργοναυτικά Ορφικά, 192-193
5. ↑  Στέφανος ο Βυζάντιος, Ethnica s.v. Phlious

Πηγές
-----

* Apollonius Rhodius, Argonautica translated by Robert Cooper Seaton (1853-1915), R. C. Loeb Classical Library Volume 001. London, William Heinemann Ltd, 1912.
* Apollonius Rhodius, Argonautica. George W. Mooney. London. Longmans, Green. 1912. Greek text available at the Perseus Digital Library.
* Gaius Julius Hyginus, Fabulae from The Myths of Hyginus translated and edited by Mary Grant. University of Kansas Publications in Humanistic Studies.
* Gaius Valerius Flaccus, Argonautica translated by Mozley, J H. Loeb Classical Library Volume 286. Cambridge, MA, Harvard University Press; London, William Heinemann Ltd. 1928.
* Gaius Valerius Flaccus, Argonauticon. Otto Kramer. Leipzig. Teubner. 1913. Latin text available at the Perseus Digital Library.
* The Orphic Argonautica, translated by Jason Colavito. © Copyright 2011.
* Pausanias, Description of Greece with an English Translation by W.H.S. Jones, Litt.D. and H.A. Ormerod, M.A. in 4 Volumes. Cambridge, MA, Harvard University Press; London, William Heinemann Ltd. 1918.
* Pausanias, Graeciae Descriptio. 3 vols. Leipzig, Teubner. 1903.
Ο **Σιμωνίδης Βλαβιανός** (1873–1946) ήταν Έλληνας ιατρός και καθηγητής πανεπιστημίου. Ήταν ένας από τους πρωτοπόρους Έλληνες ψυχιάτρους.

Βιογραφικά στοιχεία
-------------------

Γεννήθηκε το 1873, και είχε καταγωγή από την Αμοργό. Έλαβε ειδικότητα στην ψυχιατρική και τη νευρολογία και υπήρξε υφηγητής του Πανεπιστημίου Αθηνών, ενώ ήταν επίσης και πολυσχιδής προσωπικότητα στην Ελλάδα των αρχών του 20ού αίωνα. Διετέλεσε επίσης πρόεδρος του Ιατρικού Συλλόγου Αθηνών, ενώ εξέδωσε διάφορα ιατρικά περιοδικά. Την περίοδο 1928–1940 διηύθυνε την *Ιατρική Εφημερίδα*. Το 1904 ίδρυσε την πρώτη ιδιωτική νευρολογική κλινική στην Αθήνα, υπό την επωνυμία *Νοσοκομείον Νευρικών Νοσημάτων MAISON DE SANTE* στα Πατήσια. Πέθανε το 1946.

Παραπομπές
----------

1. ↑  «Δυο πρωτότυπες, ψυχιατρικού ενδιαφέροντος, μελέτες του γιατρού του Πολεμικού Ναυτικού Παύλου Νιρβάνα». *www.chios-medical.gr*. Ιατρική Εταιρεία Χίου. Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 7 Σεπτεμβρίου 2010. Ανακτήθηκε στις 21 Οκτωβρίου 2017.
2. ↑  Βαρλάμη, Χ. Χριστοπούλου-Αλετρά Ε.. *Ο Ελληνικός Ψυχιατρικός Τύπος: 1902-2004*. .
3. ↑  «Βλαβιανος Σ». *photodentro.edu.gr*. Ανακτήθηκε στις 21 Οκτωβρίου 2017.

|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
| Καθιερωμένοι όροι | 
* VIAF: 197265278
* **ΕΒΕ**: 221240
* SUDOC: 128393106

 |

 |