recursal/SuperWikiNEXT-32B huggingface dataset:
Ο **Γαμέρ**, ήταν πρόσωπο της Παλαιάς Διαθήκης μεγαλύτερος γιος του Ιάφεθ , πατέρας του Ασχανάζ, του Ριφάθ και του Θοργαμά **(Γένεσις 10,3)**. Το όνομα του σημαίνει «**στέκεται για όλη την οικογένεια**» και ήταν ο γενάρχης των Γομεριτών. Οι περισσότεροι ιστορικοί μελετητές τον αναφέρουν ως γενάρχη των Κελτών και τον Γαλατών. Ο Φλάβιος Ιώσηπος τον τοποθετεί στην Ανατολική Γαλατία, ο Ισίδωρος της Σεβίλλης λέει ότι είναι πρόγονος των Κελτών μονάχα ο Ιππόλυτος της Ρώμης τον αναφέρει ως γενάρχη της Καππαδοκίας. Είναι γενάρχης επιπλέον των Σκυθών μέσω του γιου του Ασχανάζ, των Αρμενίων, των Γεωργιανών και των Τούρκων μέσω του γιου του Θοργαμά. Το όνομα του έγινε ευρύτατα διαδεδομένο στους Ουαλούς ενώ σύμφωνα με το Ταλμούδ θεωρείται πρόγονος των Γερμανών, ο Άννιο ντα Βιτέρμπο (1498) λέει ότι την εποχή της διασποράς των λαών με την εγκατάσταση του Νεμρώδ στην Βαβυλώνα ο Γαμέρ εγκαταστάθηκε στην Ιταλία.

Παραπομπές
----------

1. 1 2 3  «Genesis» (Εβραϊκά της Βίβλου)
2. ↑  «Genesis» (Εβραϊκά της Βίβλου)

Πηγές
-----

* Lloyd, John Edward (1912). A History of Wales from the Earliest Times to the Edwardian Conquest.
* Piggot, Stuart (1968). The Druids Thames and Hudson:London.
* University of Wales Dictionary, vol. II.
* Ruthven, Jon (2003, rev. 2009). The Prophecy That Is Shaping History: New Research on Ezekiel's Vision of the End. Fairfax, VA: Xulon Press, 2003. [1]. A major study on the historical geography of Gomer, Rosh, Meshech, Tubal and the other northern nations listed in Ezekiel 38-39 and elsewhere.
Η **βιβλιοθήκη** χημείας είναι ειδική βιβλιοθήκη σχετική με το αντικείμενο της χημείας. Η χημεία είναι ένα εξειδικευμένο γνωστικό πεδίο με το οποίο ασχολείται περιορισμένο κοινό. Υπάρχουν σε βιβλιοθήκες τεκμήρια που έχουν σχέση με τη χημεία ή μιλούν για βασικές αρχές της, αλλά δεν ανταποκρίνονται σε εξειδικευμένες έρευνες. Πλούσιο υλικό χημείας βρίσκεται συχνά σε βιβλιοθήκες χημείας ή βιβλιοθήκες θετικών επιστημών. Αυτές οι βιβλιοθήκες κατατάσσονται στις ειδικές βιβλιοθήκες, καθώς απευθύνονται σε συγκεκριμένο κοινό και έχουν υλικό που αφορά στις επιστήμες που ασχολούνται και συνήθως είναι βιβλιοθήκες πανεπιστημίων.

Συλλογή
-------

Στις βιβλιοθήκες χημείας, η συλλογή απαρτίζεται αποκλειστικά από υλικό που αφορά την συγκεκριμένη επιστήμη και ίσως ένα μέρος της να σχετίζεται με παρόμοιες θετικές επιστήμες όπως είναι η βιολογία και άλλες. Το υλικό αυτό πρέπει να ενημερώνεται συνεχώς καθώς η τεχνολογία εξελίσσεται και συνεχώς γίνονται σημαντικές αλλαγές και γεγονότα που αναιρούν άλλα και επηρεάζουν τις θετικές επιστήμες.Ο καλύτερος τρόπος για την συνεχή ενημέρωση της συλλογής είναι η συνδρομή σε περιοδικά έντυπα και ηλεκτρονικά. Επίσης, η βιβλιοθήκες χημείας συνήθως διαθέτουν συνδρομή και σε εξειδικευμένες βάσεις χημείας και θετικών επιστημών όπως είναι οι παρακάτω:

* Scifinder Scholar
* Reaxys
* Web of Science
* PubMed
* Scopus

Βιβλιοθήκη χημείας στην Ελλάδα
------------------------------

Στην Ελλάδα βιβλιοθήκες χημείας ή θετικών επιστημών υπάρχουν μόνο στα Πανεπιστήμια όπου έχουν τμήματα χημείας που είναι τα εξής:

* Πανεπιστήμιο Αθηνών
* Πανεπιστήμιο Θεσσαλονίκης
* Πανεπιστήμιο Πατρών
* Πανεπιστήμιο Ιωαννίνων
* Πανεπιστήμιο Ηρακλείου

Βιβλιοθήκη χημείας στο εξωτερικό
--------------------------------

Στο εξωτερικό υπάρχουν αρκετές ειδικές βιβλιοθήκες χημείας όπως στο:

* University of Illinois - Chemistry Library
* University of California - Chemistry Library
* University of Cambridge - Chemistry Library
* University of Pennsylvania - Chemistry Library
* University of Toronto - Chemistry Library

Βιβλιογραφία
------------

* Μονιάρου-Παπακωνσταντίνου, Βαλεντίνη. Αρχές βιβλιοθηκονομίας- Είδη βιβλιοθηκών. Αθήνα: Τεχνολογικό εκπαιδευτικό Ίδρυμα Αθήνας, 1997.
* Τμήμα Χημείας. 1 Ιαν. 2014. Αριστοτέλειο Πανεπιστήμιο Θεσσαλονίκης. 26 Νοε. 2013 <>.
Ο **βρασμός ψυχής** ή ορθότερα **βρασμός ψυχικής ορμής** αποτελεί νομικό όρο με τον οποίο χαρακτηρίζεται κυρίως ο αποκλεισμός της σκέψης που οφείλεται σε αιφνίδια υπερδιέγερση συναισθήματος. Ο βρασμός ψυχικής ορμής χρησιμοποιείται από τον νομοθέτη μόνο στο έγκλημα της ανθρωποκτονίας και η ύπαρξή του θεμελιώνει προνομιούχο έγκλημα (έγκλημα που τιμωρείται ελαφρύτερα σε σχέση με το βασικό έγκλημα). Ενώ η ανθρωποκτονία εκ προθέσεως τιμωρείται με ισόβια κάθειρξη, η ανθρωποκτονία εκ προθέσεως εν βρασμώ ψυχικής ορμής τιμωρείται με πρόσκαιρη κάθειρξη (5 - 20 χρόνια).

Ο βρασμός ψυχικής ορμής θα πρέπει να συντρέχει και κατά την απόφαση για την τέλεση του εγκλήματος και κατά την στιγμή της τέλεσης. Αν ο δράστης αποφασίσει σε βρασμό ψυχικής ορμής να σκοτώσει κάποιον, όταν τον σκοτώνει όμως είναι ψύχραιμος, τότε δεν τελεί υπό βρασμό ψυχικής ορμής. Βρασμός ψυχικής ορμής δεν είναι ο εκνευρισμός του δράστη και δεν συντρέχει στις περιπτώσεις απλής προσβολής του «εγωισμού» ή της «παλικαριάς» του. Θα πρέπει να έχει αποκλειστεί η σκέψη, ο δράστης δηλαδή να μην είναι σε θέση να σταθμίσει τα αίτια τα οποία τον κινούν στην τέλεση της πράξης και τα αίτια που τον συγκρατούν από την τέλεση της πράξης. Ο βρασμός ψυχικής ορμής αποκλείεται σε κάθε προμελετημένη ανθρωποκτονία.

* Συνήθης έκφραση του όρου είναι «εν βρασμώ ψυχής».
Το **αλκοολόμετρο** (λέγεται και οινοπνευματόμετρο) είναι ένα όργανο χημικών εργαστηρίων, (εν προκειμένω αραιόμετρο), που χρησιμοποιείται ειδικότερα για τον προσδιορισμό περιεκτικότητας αλκοολούχων υγρών σε αλκοόλη. Αποτελεί το απαραίτητο όργανο της αλκοολομετρίας.

Το όργανο αυτό παρέχει τη δυνατότητα της απ΄ ευθείας ανάγνωσης των αλκοολικών βαθμών, και συγκεκριμένα τα κυβικά εκατοστά της άνυδρης αλκοόλης που περιέχεται σε υπό εξέταση μίγμα 100 κυβικών εκατοστών και απαραίτητα σε θερμοκρασία **15 °C**.

Βαθμολόγηση οργάνου
-------------------

Το αλκοολόμετρο είναι μια γυάλινη ερματοφόρα στήλη που καταλήγει στο άνω μέρος σε βαθμολογημένο επιμήκη στέλεχος. Για την αρχική βαθμολόγησή του ρυθμίζεται το φερόμενο έρμα έτσι ώστε το όργανο να βυθίζεται μέχρι το ανώτατο άκρο του στελέχους μέσα σε 100 κ.ε. απόλυτης αλκοόλης και σε θερμοκρασία 15 °C. Έτσι το ανώτατο σημείο του στελέχους σημειώνεται με τον αριθμό **100**. Στη συνέχεια εισάγεται το όργανο σε διάλυμα αλκοόλης 95% κατ΄ όγκο όπου και σημειώνεται η ένδειξη 95. Το αυτό επαναλαμβάνεται για διαλύματα 90%, 85%, 80%, 75%, κ.λπ. όπου και σημειώνονται στο στέλεχος οι αντίστοιχοι αλκοολικοί βαθμοί.

Συνεπώς όταν το όργανο εμβαπτισθεί σε αλκολούχο διάλυμα 100 κ.ε. αγνώστου περιεκτικότητας αλκοόλης αρκεί η ανάγνωση της ένδειξης στο σημείο του στελέχους που θα ισορροπήσει στην επιφάνεια του διαλύματος όπου και αποτελεί τον αλκοολικό βαθμό του διαλύματος.

Χρήση οργάνου
-------------

Η χρήση του αλκοολομέτρου γίνεται πάντα με χρήση θερμομέτρου προκειμένου να επέρχονται οι διάφορες διορθώσεις σύμφωνα με συνοδευτικούς πίνακες όταν υφίσταται διαφορά θερμοκρασίας, από τους 15 °C.

Πηγές
-----

* "Εγκυκλοπαίδεια Πάπυρος Λαρούς Μπριτάννικα" τ.7ος, σ.11.
Η **Αγγελική Πάλλη Βαρθολομαίου** (ιταλικά : Angelica Palli Bartolommei) (1798 – 6 Μαρτίου 1875) υπήρξε Ελληνο-Ιταλίδα λόγια, λογοτέχνης, δημοσιογράφος, μεταφράστρια, δασκάλα με φιλελληνική δράση.

Βιογραφία
---------

Γεννήθηκε στο Λιβόρνο το 1798, ήταν κόρη του ηπειρώτη Παναγιώτη Πάλλη και της Δωροθέας Χρυσαυγής Γιωργή από την Μονεμβάσια, είχε κι εναν αδελφό τον Μιχάλη. Έλαβε ελληνική παιδεία και μιλούσε εκτός από ελληνικά και ιταλικά, αρχαία ελληνικά , αγγλικά και γαλλικά. 

Το 1828 έγραψε το πρώτο της μυθιστόρημα , το *Labattaglia di Benevento*, άρχισε επίσης να μεταφράζει στα ιταλικά αρχαίους έλληνες συγγραφείς και να γράφει ποιήματα. Γρήγορα έγινε μέλος της Ιταλικής ακαδημίας του Λιβόρνοενώ διατηρούσε επαφές με έλληνες λόγιους της εποχής όπως ο Σολομός που αλληλογραφούσαν.

Παντρεύτηκε τον Φερντινάντο Μπαρτολομέι και εγκαταστάθηκε στην Φλωρεντία. Η δράση της εστιάστηκε στην ενίσχυση του απελευθερωτικού αγώνα των Ελλήνων, με μεγάλη οικονομική και κοινωνική συνεισφορά. Το σπίτι της ήταν κέντρο συνάντησης των Φιλελλήνων μεταξύ 1824 και 1826, ενώ έκανε φιλολογικές συσκέψεις. Ονομάστηκε «νέα Σαπφώ».

Συνεργάστηκε με το περιοδικό Η Ευτέρπη, το *I Romito* , τα Ελληνικά Χρονικά  κ.α.

Συγγράμματα
-----------

Δημοσίευσε πλήθος πεζογραφημάτων και ποιημάτων στα πιο έγκριτα περιοδικά. Έγραψε τα έργα της κυρίως στα Ιταλικά αλλά και στα Γαλλικά. Θέμα των έργων της ήταν η ελληνική επανάσταση όπου εξυμνούσε τα κατορθώματα των αγωνιστών και ηρώων των έργων τηςπροωθώντας τον φιλελληνισμό.

Παραπομπές
----------

1. ↑  «Dizionario Biografico degli Italiani». (Ιταλικά) *Dizionario Biografico degli Italiani*. 1960.
2. 1 2  www.fembio.org/biographie.php/frau/frauendatenbank?fem\_id=21374. Ανακτήθηκε στις 5  Μαΐου 2019.
3. ↑  Εθνική Βιβλιοθήκη της Γαλλίας: (Γαλλικά) *καθιερωμένοι όροι της Εθνικής Βιβλιοθήκης της Γαλλίας*. 150890460.
4. 1 2 3  *WeChangEd*. www.wechanged.ugent.be/wechanged-database/.
5. ↑  «Dizionario Biografico degli Italiani». (Ιταλικά) *Dizionario Biografico degli Italiani*. 1960.
6. ↑  www.treccani.it/enciclopedia/angelica-palli\_(Dizionario-Biografico)/.
7. ↑  www.treccani.it/enciclopedia/angelica-palli-bartolommei.
8. ↑  Ανακτήθηκε στις 14  Ιουνίου 2019.
9. 1 2  Μάντζου, σελ. 6
10. 1 2  Μάντζου, σελ. 2
11. ↑  Μάντζου, σελ. 4
12. 1 2  Μάντζου, σελ. 5
13. ↑  Μάντζου, σελ. 6
14. ↑  Μάντζου, σελ. 7
15. ↑  Μάντζου, σελ. 9
16. ↑  Μάντζου, σελ. 12
17. 1 2  Γεώργιος Λώλος, Αγγελική Πάλλη | Η διάσημη Παραμυθιώτισσα λογοτέχνιδα του 18ου αιώνα

Πηγές
-----

* Αλόη Σιδέρη (1989–1994). *Έλληνες φοιτητές στο Πανεπιστήμιο της Πίζας (1806-1861), Α΄-Β΄*. Αθήνα: Γενική Γραμματεία Νέας Γενιάς. σελίδες 55. Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 24 Οκτωβρίου 2012. Ανακτήθηκε στις 6 Δεκεμβρίου 2011.
* Αγγελική Μάντζου, ANGELICAPALLI - BARTOLOMEI
Η **γεωργική χημεία** είναι ιδιαίτερος κλάδος της εφηρμοσμένης χημείας, στον οποίο κύριο αντικείμενο μελέτης και έρευνας είναι το χημικό περιβάλλον, στο οποίο μπορεί να αναπτυχθεί ένα φυτό. Στο χημικό περιβάλλον περιλαμβάνεται το έδαφος, η ατμόσφαιρα, το νερό κ.λπ. Είναι, επίσης, η επιστήμη των χημικών συνθέσεων και των αλλαγών που σχετίζονται με την παραγωγή, την προστασία και τη χρήση των καλλιεργειών. Ως βασική επιστήμη, η γεωργική χημεία περιλαμβάνει όλες τις διαδικασίες μέσω των οποίων ο άνθρωπος αποκτά τρόφιμα και ίνες για τον εαυτό του. Ως εφηρμοσμένη επιστήμη ή τεχνολογία, ασχολείται με τον έλεγχο αυτών των διαδικασιών για την αύξηση των αποδόσεων, τη βελτίωση της ποιότητας και τη μείωση του κόστους. Κλάδοι της γεωργικής χημείας είναι η λιπασματολογία, η φυτοφαρμακολογία, κ.ά.

Στόχοι της έρευνας
------------------

Κύριος στόχος της μελέτης και έρευνας της χημικής σύστασης του εδάφους και των φυτών είναι η αναζήτηση μέσων και τρόπων διατήρησης, βελτίωσης και ανάπτυξης των φυτικών οργανισμών και κυρίως της γονιμότητας του εδάφους. Από την έρευνα αυτή προσδιορίζονται γενικότερα όλα εκείνα τα χημικά μέσα με τα οποία διασφαλίζεται τόσο η βελτίωση, όσο και η προστασία της γεωργικής παραγωγής, όπου αυτή εφαρμόζεται. Για την επίτευξη των παραπάνω στόχων, η γεωργική χημεία χρσιμοποιεί αρκετές τεχνικές στις οποίες συμπεριλαμβάνονται: 

* Τεχνικές διατήρησης και βελτίωσης της ποιότητας του εδάφους.
* Τεχνικές ανάπτυξης αποτελεσματικών μυκητοκτόνων, εντομοκτόνων, ζιζανιοκτόνων και συμπληρωμάτων ζωοτροφών, λιπασμάτων και ρυθμιστών ανάπτυξης των φυτών.
* Αειφορικές τεχνικές για τη διατήρηση και αναπλήρωση των πόρων.

Λειτουργία
----------

Στο πλαίσιο του οικοσυστήματος του εδάφους οργανικά και ανόργανα συστατικά αλληλεπιδρούν σε πολύπλοκους κύκλους ιδιαίτερης σημασίας για όλες τα ζώντα όντα. Η εισροή άνθρακα από φωτοσυνθετικούς οργανισμούς παρέχουν το καύσιμο για την ανάπτυξη και την αναπαραγωγή πολλών οργανισμώνς του εδάφους. Οι οργανισμοί του εδάφους, με τη σειρά τους, αποικοδομούν τον οργανικό άνθρακα και απελευθερώνουν τις απαιτούμενες θρεπτικές ουσίες. Η σταθερότητα και η παραγωγικότητα των γεωργικών οικοσυστημάτων βασίζεται στην αποτελεσματική λειτουργία αυτών και άλλων διαδικασιών, στις οποίες ανακυκλώνεται ο άνθρακας και τα θρεπτικά συστατικά όπως το άζωτο και ο φώσφορος. Οι ανθρωπογενείς διαταραχές στο συγκεκριμένο οικοσύστημα, με χρήση φυτοφαρμάκων ή λιπασμάτων, μεταβάλλουν τις διαδικασίες του, ενίοτε με αρνητικές περιβαλλοντικές συνέπειες.

Παραπομπές σημειώσεις
---------------------

1. ↑  Hader, R. N. (2018). «Agricultural chemistry». *AccessScience*. doi:10.1036/1097-8542.015400.
2. ↑  «Agricultural Chemistry». Βyjus.com. Ανακτήθηκε στις 4 Μαΐου 2019.
3. ↑  «Agricultural Chemistry». chemistryexplained.com. Ανακτήθηκε στις 4 Μαΐου 2019.

Πηγές
-----

* "Εγκυκλοπαίδεια Πάπυρος Larousse Britannica" τομ.61, σελ.99

  


|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
| Καθιερωμένοι όροι | 
* WorldCat
* LCCN: sh85002284
* GND: 4000788-1
* BNF: cb11977699j (data)
* NDL: 00568600
* NKC: ph118302

 |

 |
Ο **Αγγελίτζης** ήταν βυζαντινός αξιωματούχος του 14ου αιώνα.

Ο Ιωάννης Καντακουζηνός τον χαρακτηρίζει φαύλο και άσημο πολίτη. Ήταν κάτοικος της Γρατιανού στην σημερινή Δυτική Θράκη και μέλος του "Δήμου" της πόλης. Σε μία εξέγερση του δήμο όπου ανήκε εναντίων των δυνατών ανακηρύχθηκε *άρχων* της πόλης. Αργότερα όταν κατέλαβε την πόλη ο Καντακουζηνός, κατά τον δεύτερο εμφύλιο πόλεμο, προσχώρησε σε αυτόν. Άρχων της πόλης ήταν για την περίοδο 1343-1344, ο Καντακουζηνός όταν κατέλαβε την πόλη βρήκε και τον θησαυρό του Αγγελίτζη τον οποίο κατάσχεσε.

Παραπομπές
----------

1. 1 2 3 4 5  Ζαφειρίου, Γερακίνα (2000, Αριστοτέλειο Πανεπιστήμιο Θεσσαλονίκης (ΑΠΘ)), Η νοτιοδυτική Θράκη κατά τους 13ο και 14ο αιώνες, σελ. 141]
2. 1 2  Ἰωαννου του Καντακουζηνου ἀποβασιλεως Ἱστοριων βιβλια δʹ
Ο **Αλκιβιάδης Μπουρδάρας** (1895 - 1959) ήταν Έλληνας στρατιωτικός.

Γεννήθηκε στη Φουρνά Ευρυτανίας το 1895. Σπούδασε στη Σχολή Ευελπίδων από την οποία εξήλθε το 1917 συνεχίζοντας ευρύτερη μόρφωση στη Στρατιωτική Σχολή Πεγιέ στο Παρίσι. Διακρίθηκε σε πολεμική δράση στη Μικρασιατική Εκστρατεία, αλλά και στο Β' Π.Π. τόσο στον Ελληνοϊταλικό πόλεμο του 1940 ως επιτελάρχης της 9ης Μεραρχίας, όσο και στη συνέχεια στη Μέση Ανατολή όπου διέφυγε και ανέλαβε τη διοίκηση της 2ης ελληνικής ταξιαρχίας με το βαθμό του συνταγματάρχη.

Σημειώνεται ότι είχε συμμετάσχει στο κίνημα του 1922 και αμέσως μετά ως στρατοδίκης στη Δίκη των εξ, καθώς και στο κίνημα 1ης Μαρτίου 1935, μετά το οποίο συνελήφθη και αποτάχθηκε. Τελικά αμνηστεύτηκε μετά την παλινόρθωση της βασιλείας στην Ελλάδα με τη γενική αμνηστία που έδωσε ο βασιλεύς Γεώργιος Β΄ το Δεκέμβριο του ίδιου έτους, οπότε και επανήλθε στο στράτευμα με το βαθμό που κατείχε πριν την καθαίρεση. Διετέλεσε επίσης καθηγητής στη Σχολή Πολέμου και στρατιωτικός ακόλουθος στην Άγκυρα.  
 
Είχε τιμηθεί με πολλά παράσημα ελληνικά και συμμαχικά. Πέθανε στην Αθήνα το 1958. Αδελφός του ήταν ο Γεώργιος Μπουρδάρας, ενώ κόρη του είναι η σύγχρονη καθηγήτρια Πανεπιστημίου και πολιτικός Κέλλυ Μπουρδάρα.

Πηγές
-----

* "Μεγάλη Ελληνική Εγκυκλοπαίδεια" τομ. Γ΄(συμπλήρωμα), σελ. 756.
* Ευστ. Γεωργόπουλος "Εμφύλιος Πόλεμος - το πρώτο αίμα 1942-1944", περιοδικό "Στρατιωτική Ιστορία" Εκδ, Περισκόπιο Αθήνα 2010, σελ.49.
Η **Αγγελική Κανακάρη** ήταν γυναίκα του Μπενιζέλου Ρούφου του πρεσβύτερου.

Γεννήθηκε στην Πάτρα και ήταν κόρη του ιερέα Κυριζή Κανακάρη και αδερφή των πλούσιων εμπόρων & προεστών Ρόδη και Λουκά, γόνων της αρχοντικής οικογένειας Κανακάρη. Το 1759 παντρεύτηκε δια απαγωγής τον έμπορο Μπενιζέλο Ρούφο, γόνο της αρχοντικής πατρινής οικογένειας, χωρίς όμως την άδεια των αδερφών της, οι οποίοι αντιτίθετο στον γάμο της εξαιτίας του καθολικού θρησκεύματος του γαμπρού. Η "απαγωγή" της δημιούργησε μεγάλο σκάνδαλο καθώς και οι δύο εμπλεκόμενες οικογένειες θεωρούνταν από τις σημαντικότερες των Πατρών.

Το 1770, και ύστερα από την δολοφονία του Λουκά, ο Ρόδης Κανακάρης συμφιλιώθηκε με την αδερφή του, Αγγελική, με τον όρο ότι αυτή και τα τέκνα της θα βαφτίζονταν ορθόδοξα και ότι όσοι απόγονοι αυτής βαφτιστούν με το όνομα Λουκάς, Αθανάσιος και Ρόδης θα πρόσθεταν το επώνυμο Κανακάρης. Απέκτησε δύο παιδιά, τον Αγγελή Ρούφο και τον Αθανάσιο Κανακάρη. Η Αγγελική ήταν φημισμένη για την ομορφιά της.

Αναφορές
--------

1. ↑  Στέφανος Θωμόπουλος, *Ιστορία της πόλεως Πατρέων*, Πάτρα 1999, Αχαϊκές εκδόσεις, Τόμος Β΄, σελ.313
2. ↑  Κώστας Τριανταφύλλου, *Ιστορικόν Λεξικόν Πατρών*, Πάτρα 1995, Τόμος Α΄, σελ.951
3. ↑  Στέφανος Θωμόπουλος, *Ιστορία της πόλεως Πατρέων*, Πάτρα 1999, Αχαϊκές εκδόσεις, Τόμος Β΄, σελ.314
**Αλφαβηταλφάβητος** είναι το όνομα ποιήματος που αποδίδεται στον Όσιο Μελέτιο το Γαλησιώτη (1206 - 1283) ή, σύμφωνα με άλλους, στον Μελέτιο τον Γεωγράφο (18ος αιώνας).

Πιστεύεται ότι ο Μελέτιος ο Γαλησιώτης έγραψε το ποίημα, που αποτελείται από γύρω στους 13.000 στίχους χωρίς ομοιοκαταληξία, ενώ βρισκόταν στη φυλακή. Ο Μελέτιος εξορίστηκε επειδή είχε στηλιτεύσει τα δόγματα των Λατίνων και διακρίθηκε για τον αντιλατινισμό του, που του στοίχισε σε εξορία και φυλακή, ενώ του έκοψαν και τη γλώσσα.

Ο χαρακτήρας του ποιήματος είναι θεολογικός και διδακτικός. Το όνομά του το οφείλει στην αλφαβητική σειρά με την οποία παρατίθενται τα θέματα του έργου.

Πηγές
-----

* Αποσπάσματα του ποιήματος

Παραπομπές
----------

1. ↑  Εγκυκλοπαίδεια Δομή, Λήμμα Αλφαβηταλφάβητος.
2. ↑  Ορθόδοξος συναξαριστής, Όσιος Μελέτιος ο Γαλησιώτης ο Ομολογητής.
3. 1 2  ΜΟΝΑΧΙΣΜΟΣ ΚΑΙ ΑΙΡΕΣΗ Αρχειοθετήθηκε 2014-10-26 στο Wayback Machine. Εισήγηση του Αγιορείτη μοναχού π. Μωϋσή στην Ημερίδα "ΟΡΘΟΔΟΞΙΑ ΚΑΙ ΑΙΡΕΣΗ", πού πραγματοποιήθηκε στις 22 Σεπτεμβρίου 2001 στο Ιερό Κοινόβιο Όσιου Νικόδημου], Πηγή Ζωής, ανάκτηση 9-4-2016.
Ο **Αλέξιος Σεβαστάκης** (1925 - 30 Ιουνίου 1999) του Δημητρίου ήταν Έλληνας συγγραφέας, νομικός,ιστορικός και αγωνιστής της Αριστεράς. Υπηρέτησε ως βουλευτής Σάμου.

Βιογραφία
---------

Γεννήθηκε στα Σακουλέικα Σάμου και καταγόταν από αγροτική οικογένεια. Στη διάρκεια της Κατοχής του νησιού του από τους Ιταλούς πολέμησε στο Ελ Αλαμέιν και τραυματίστηκε σοβαρά, χάνοντας το πόδι του. Ανέπτυξε αντιστασιακή δράση στο νησί και μετά έφυγε για την Παλαιστίνη, όπου πολέμησε με την ελληνική αεροπορία. Μετά την επιστροφή του στη Σάμο εργάστηκε ως ασκούμενος δικηγόρος. Το 1953 παρουσιάστηκε στο στρατό και ήταν δεκανέας της ΕΣΑ, αλλά έγινε γνωστό ότι είχε φάκελο, με αποτέλεσμα να συλληφθεί και να εκτοπιστεί στη Μακρόνησο ως το 1954. Στη Σάμο εργάστηκε ως δικηγόρος (εξελέγη πρόεδρος του Δικηγορικού Συλλόγου του νησιού το 1985), εξελέγη δημοτικός σύμβουλος το 1958 και αργότερα Αντιδήμαρχος Καρλοβασίου. Το 1959 αναγορεύτηκε διδάκτορας του Πανεπιστημίου Αθηνών.

Βουλευτής
---------

Στην ιδιαίτερη πατρίδα του εξέδωσε προδικτατορικά την εφημερίδα "Δημοκρατική". Την περίοδο 1964-67 ήταν Αντιδήμαρχος και πολιτεύτηκε στις εκλογές των ετών 1961, 1963 και 1964 με την ΕΔΑ. Στη διάρκεια της απριλιανής χούντας εκτοπίστηκε ξανά στη Γυάρο. 
Στις εκλογές του 1990 εξελέγη βουλευτής με τον Συνασπισμό και ήταν μέλος της Κεντρικής Επιτροπής του κόμματος.

Συγγραφικό έργο
---------------

Συνέγραψε μυθιστορήματα, ιστορικά έργα, θεατρικά και νομικά έργα.
Απεβίωσε το 1999 έπειτα από εγκεφαλικό επεισόδιο, σε ηλικία 74 ετών. Ήταν παντρεμένος με την Καίτη Μανταφούνη και απέκτησαν 3 γιους.

Επιλεγμένα έργα
---------------

* "Πολιορκία Α"
* "Πολιορκία Β"
* "Δίκαιο και Δικαστική Εξουσία στη Σάμο 1550 - 1912"
* "Σφαγείο" (1967, μυθιστόρημα)
* "Καπετάν Μπουκουβάλας. Το αντάρτικο ιππικό της Θεσσαλίας" (1970)
* "Κατάθεση" (1981) (θεατρικό)
* "Ταξίδι Εργασίας" (1982)

Παραπομπές
----------

1. ↑  28b82cc5-166a-473f-bbc3-ca91d50a1460. Ανακτήθηκε στις 23  Απριλίου 2022.
2. ↑  Βουλή των Ελλήνων. 28b82cc5-166a-473f-bbc3-ca91d50a1460. Ανακτήθηκε στις 23  Απριλίου 2022.
3. ↑  Κοινοβουλευτική θητεία, ιστοσελίδα Βουλής των Ελλήνων, ανάκτηση 16-7-2015.
4. 1 2  Βιογραφικό στη BiblioNet.
5. 1 2  "Σφράγισαν" τα μάτια του Α. Σεβαστάκη, Ριζοσπάστης, 1-7-1999, ηλεκτρονική έκδοση, ανάκτηση 16-7-2015.
6. ↑  Συνέντευξη του γιου του Νικόλα, στον Ελπιδοφόρο Ιντζέμπελη, fractal, ανάκτηση 16-7-2015.

|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
| Καθιερωμένοι όροι | 
* WorldCat
* VIAF: 43322811
* **ΕΒΕ**: 28913
* **AA**: 67878
* **BiblioNet**: **12469**
* LCCN: n86082796
* ISNI: 0000 0000 2687 0320
* GND: 1074120884
* SUDOC: 137122446

 |

 |
Τα **Ακτινοβακτήρια** (παλαιά ονομασία **Ακτινομύκητες**) είναι συνομοταξία βακτηρίων που χαρακτηρίζονται από τα υψηλά ποσοστά ζευγών γουανίνης-κυτοσίνης (G+C) στο γονιδίωμά τους και από τη νηματοειδή μορφή ανάπτυξής τους. Το ποσοστό G+C κυμαίνεται, για τα περισσότερα ακτινοβακτήρια, μεταξύ 63% και 78%. Χαρακτηριστικό γένος αυτής της ομάδας είναι οι στρεπτομύκητες από τους οποίους παράγονται χρήσιμα αντιβιοτικά (στρεπτομυκίνη, τετρακυκλίνη κ.ά.).

Ανάπτυξη
--------

Η ανάπτυξη αυτής της ομάδας των βακτηρίων συνίσταται στο σχηματισμό αποικιών με μορφή διακλαδιζόμενων νηματίων που ονομάζονται (ελλείψει άλλης ορολογίας) *μυκήλια*. Βέβαια, τα μυκήλιά τους είναι βακτηριακών μεγεθών και διακρίνονται από τα πιο ευμεγέθη των μυκήτων. Σε αυτόν τον τρόπο ανάπτυξης οφείλεται και η παλαιότερη «παραπλανητική» ονομασία τους ως ακτινομύκητες αφού δεν είναι μύκητες αλλά βακτήρια. Μια άλλη ομοιότητα με τους μύκητες είναι ότι τα περισσότερα ακτινοβακτήρια σχηματίζουν σπόρια.

Βιβλιογραφία
------------

|  |  |
| --- | --- |
| Commons logoCommons logo | Τα Wikimedia Commons έχουν πολυμέσα σχετικά με το θέμα   **Ακτινοβακτήρια** |

* Madigan M. Martinko J. Parker J. *Brock: Βιολογία των μικροοργανισμών*, απόδοση στα ελληνικά από Γεωργακόπουλο, Διαλλινά, Ζαχαριουδάκη, Καραγκούνη-Κύρτσου, Κοκκορογιάννη, Φριλίγγο, Χατζηλουκά, Χριστιά. Πανεπιστημιακές εκδόσεις Κρήτης, Ηράκλειο, 2005. ISBN 960-524-199-4.
Ο **Βέλικο Πέτκοβιτς** (γεννημένος στις 23 Ιανουαρίου 1977) είναι Σέρβος παλαίμαχος διεθνής πετοσφαιριστής. Έχει ύψος 199εκ και αγωνιζόταν στη θέση του πασαδόρου.

Καριέρα
-------

Ο Βέλικο Πέτκοβιτς έκανε τα πρώτα του βήματα στις ακαδημίες της Βοϊβοντίνα, στην οποία παρέμεινε μέχρι το 2001.

Το 2001 αποφάσισε να αφήσει τη Σερβία και να ταξιδέψει στην Ελλάδα για λογαριασμό της Ορεστιάδας, στην οποία παρέμεινε για ένα χρόνο. Την αγωνιστική περίοδο 2002-03 αγωνίστηκε με την τουρκική Ερντέμισπορ Ερέγκλι, ενώ το 2003 επέστρεψε στην Ελλάδα, αυτήν τη φορά για λογαριασμό της ΕΑ Πάτρας, στην οποία παρέμεινε για περίπου δύο χρόνια.

Την αγωνιστική περίοδο 2005-06 αγωνίστηκε στην Ίσκρα Οντιντσόβο της Ρωσίας, ενώ το 2006 επέστρεψε για ακόμη μια φορά στην Ελλάδα προκειμένου να μεταγραφεί στον Ολυμπιακό Πειραιώς.

Το 2007 ταξίδεψε στη Γαλλία για λογαριασμό της Λιλ Μετροπόλ Βόλει, ενώ ένα χρόνο αργότερα επέστρεψε στην Τουρκία για λογαριασμό της ΜΕΦ Οκουλάρι.

Την περίοδο 2009-10 αγωνίστηκε με τα χρώματα της Βόλει Μπλεντ, ομάδα της Σλοβενίας, ενώ το 2010 ταξίδεψε στο Μαυροβούνιο για λογαριασμό της Μπουντβάνσκα Ριβιέρα, η οποία έμελλε να αποτελέσει και τον τελευταίο σταθμό της πολυετούς καριέρας του.

Διεθνείς συμμετοχές
-------------------

Ο Βέλικο Πέτκοβιτς ήταν διεθνής με την εθνική ομάδα πετοσφαίρισης της Σερβίας, με την οποία πραγματοποίησε συνολικά 70 συμμετοχές.

Τίτλοι
------

* 1 Χρυσό Μετάλλιο Ολυμπιακών Αγώνων: 2000

Πηγές
-----
Για άλλες χρήσεις, δείτε: Ηρακλής Καβάλας.

Ο **Γυμναστικός Σύλλογος Καβάλας «ο** **Ηρακλής»** αποτελούσε αθλητικό σωματείο με έδρα την πόλη της Καβάλας. Ιδρύθηκε επίσημα το 1926 από πρόσφυγες, οι οποίοι, ως επί το πλείστον ζούσαν στη συνοικία της πόλης με το όνομα «Παναγία». Χαρακτηρίζονταν ως η ομάδα του λαού. Διέθετε τμήματα ποδοσφαίρου και στίβου.

Οι επιτυχίες του συλλόγου ήταν πολλές, σε τοπικό αλλά και σε εθνικό επίπεδο. Η πιο αξιόλογη στιγμή για το ποδοσφαιρικό τμήμα ήταν το 1949, όταν έφτασε μέχρι τα προημιτελικά του Κυπέλλου Ελλάδας. Ακόμη συμμετείχε τις περιόδους 1959–60 και 1961–62 στο ειδικό πρωτάθλημα για την άνοδο στο Πανελλήνιο Πρωτάθλημα, όπως επίσης και στη Β΄ Εθνική, από την περίοδο θέσπισής της ως εθνική κατηγορία, το 1962–63 έως και την περίοδο 1964–65. Επίσης, το τμήμα στίβου συμμετείχε από το 1950 έως και το 1953 στο Πανελλήνιο πρωτάθλημα στίβου ανδρών, τερματίζοντας στη 12η θέση το 1951 και στη 13η θέση το 1952.

Το 1965, έμελε να είναι η τελευταία χρονιά του συλλόγου, καθώς οι ιθύνοντες του σωματείου αποφάσισαν τη συγχώνευση του Γ.Σ. Ηρακλή Καβάλας με δύο επίσης ιστορικές ομάδες της πόλης, την Α.Ε.Κ. Καβάλας και τους Φιλίππους Καβάλας, δημιουργώντας τον Αθλητικό Όμιλο Καβάλα, γεγονός που αποτέλεσε και τη διάλυση του σωματείου.

Παραπομπές
----------

1. ↑  ΣΥΛΛΟΓΕΣ ΦΩΤΟΓΡΑΦΙΚΟΥ ΥΛΙΚΟΥ / ΣΥΛΛΟΓΗ ΦΩΤΟΓΡΑΦΙΩΝ ΓΥΜΝΑΣΤΙΚΟΥ ΣΥΛΛΟΓΟΥ «ΗΡΑΚΛΗΣ» ΚΑΒΑΛΑΣ, 1947-1965 (archive) gak.kav.sch.gr
2. ↑  ΔΥΟ ΗΜΕΡΑΙ ΕΘΝΙΚΗΣ ΑΝΑΣΤΑΣΕΩΣ / ΤΑ ΑΠΟΤΕΛΕΣΜΑΤΑ ΤΗΣ ΠΡΩΤΗΣ ΗΜΕΡΑΣ (archive) proinos-typos.gr
3. 1 2  45 χρονών ΑΟΚ...ξεκίνησαν με επιτυχία οι τριήμερες εκδηλώσεις στο φουαγιέ της Νομαρχίας. Αρχειοθετήθηκε 2016-06-14 στο Wayback Machine. (archive) kavalanet.gr
4. ↑  Η σύγχρονη αθλητική ιστορία της Καβάλας 1906-1970 ir.lib.uth.gr
5. ↑  «Ιστορικοί περίπατοι στην Καβάλα», ΑΘΛΗΤΙΚΟΙ ΣΥΛΛΟΓΟΙ (archive) Πειραματικό Γυμνάσιο Καβάλας
Ο **ατακαμίτης** (αγγλ. atacamite) είναι ορυκτό οξυχλωριούχο άλας του χαλκού. Οφείλει το όνομά του στην περιοχή (έρημο) Ατακάμα της Χιλής.

Εμφάνιση, παραγενέσεις
----------------------

Ο ατακαμίτης αποτελεί προϊόν οξείδωσης πρωτογενών χαλκούχων ορυκτών, ειδικά σε ξηρά κλίματα με υδατικά διαλύματα πλούσια σε χλωριούχα άλατα. Αποτελεί, επίσης, προϊόν εξαλλοίωσης χαλκούχων ορυκτών σε υποθαλάσσιες αποθέσεις, ενώ έχει ανευρεθεί και ως προϊόν δραστηριότητας φουμαρολών. Σχηματίζεται, επίσης, ως «σκωρία» σε πολύ παλαιά χάλκινα αντικείμενα. Είναι πολυμορφικό ορυκτό με τον μποταλλακίτη (botallackite, μονοκλινές), τον κλινοατακαμίτη (clinoatacamite, μονοκλινές) και τον παρατακαμίτη (paratacamite, Cu3(Cu,Zn)(OH)3Cl2, τριγωνικό). Σχετίζεται με χρυσόκολλα, βροσαντίτη, ψευδομαλαχίτη (Cu5(PO4)2(OH)4), μαλαχίτη, κυπρίτη, λιναρίτη και καληδονίτη.

Βρίσκεται σε πολλά σημεία του κόσμου, λόγω του τρόπου σχηματισμού του, αλλά συνήθως σε μικρές ποσότητες. Χρησιμοποιείται ως ελάσσον μετάλλευμα χαλκού και αποτελεί, λόγω της λάμψης και του όμορφου πράσινου χρώματός του, αντικείμενο για συλλέκτες. Δείγματα με καλοσχηματισμένους κρυστάλλους απαντούν, εκτός από τη Χιλή, στην Μπάχα Καλιφόρνια του Μεξικού, την Αυστραλία, την Ιταλία (Βεζούβιος και Αίτνα), τα Ουράλια όρη της Ρωσίας, το Καζακστάν, την Κορνουάλλη της Βρετανίας και την περιοχή Τσουμέμπ της Ναμίμπια. Επίσης στις Πολιτείες Αριζόνα (στο πορφυριτικής προέλευσης κοίτασμα της *Santa Cruz*, από τα μεγαλύτερα κοιτάσματα στον κόσμο) και Γιούτα των ΗΠΑ.

Στην Ελλάδα ανευρίσκεται, σε αρκετή ποσότητα και όμορφα δείγματα, στα Μεταλλεία Λαυρίου (περιοχές Καμάριζα, Σούνιο, Θορικό (από τα παλαιά μεταλλουργικά απόβλητα) και στα ορυχεία «Εσπεράντσα» και «Ιλάριον»).

Πηγές
-----

* Handbook of Mineralogy
* Mindat.org
* Galleries.com
* Webmineral.com

Δείτε επίσης
------------

* Κατάλογος ορυκτών
* Κατάλογος ορυκτών των μεταλλείων Λαυρίου

Βιβλιογραφία
------------

* James Dwight Dana, *Manual of Mineralogy and Lithology, Containing the Elements of the Science of Minerals and Rocks*, READ BOOKS, 2008 ISBN 1443742244
* Frederick H. Pough, Roger Tory Peterson, Jeffrey (PHT) Scovil, *A Field Guide to Rocks and Minerals*, Houghton Mifflin Harcourt, 1988 ISBN 039591096X
* Walter Schumann, R. Bradshaw, K. A. G. Mills, *Handbook of Rocks, Minerals and Gemstones*, Houghton Mifflin Harcourt, 1993 ISBN 0395511372
Μια ρετρό συλλογή θεραπευτικών βοτάνων.
**Βοτανοθεραπεία** είναι η χρήση των βοτάνων για θεραπευτικούς σκοπούς. Τα φυτά έχουν χρησιμοποιηθεί ως βάση ιατρικών θεραπειών για μεγάλο διάστημα της ανθρώπινης ιστορίας και πολλές από τις μεθόδους της παραδοσιακής ιατρικής εξακολουθούν να εφαρμόζονται ευρέως έως και σήμερα. 

Η σύγχρονη ιατρική χρησιμοποιεί πολλές τιτλοδοτημένες ουσίες, που προέρχονται από φυτά, ως βάση συμβατικών τυποποιημένων ιδιοσκευασμάτων που έχουν αποδεδειγμένη θεραπευτική δράση. Παρόλο που η βοτανοθεραπεία εφαρμόζει σύγχρονα πρότυπα και ελέγχους στα βότανα, που χρησιμοποιεί, και στα φάρμακα, που παράγονται από φυσικές πηγές, δεν υπάρχουν πολλές κλινικές δοκιμές υψηλής ποιότητας και πρότυπα για την καθαρότητά τους και τη δοσολογία τους. 

Η βοτανοθεραπεία είναι γνωστή επίσης ως **φυτιατρική** και **φυτοθεραπεία**. Με το όρο **παραβοτανική** (paraherbalism) περιγράφονται εναλλακτικές και ψευδοεπιστημονικές πρακτικές, που προωθούν την χρήση μη επεξεργασμένων φυτικών ή ζωικών εκχυλισμάτων ως φαρμάκων ή υγιεινών σκευασμάτων χωρίς στοιχεία για την αποτελεσματικότητα και ασφάλειά τους.    Αυτή η πρακτική διαφέρει από τη χρήση φαρμάκων, που προέρχονται από φυτά στην συμβατική φαρμακολογία, επειδή δεν απομονώνει ούτε τυποποιεί τις βιολογικά δραστικές ενώσεις, αλλά στηρίζεται στην πεποίθηση ότι η διατήρηση διαφόρων ουσιών από την πηγή τους χωρίς επεξεργασία τις κάνει ασφαλέστερες ή πιο αποτελεσματικές, κάτι για το οποίο δεν υπάρχουν στοιχεία. Πολλά φυτικά συμπληρώματα διατροφής εμπίπτουν συνήθως σε αυτή την κατηγορία.

Παραπομπές
----------

1. ↑  Λογαράς, Γεώργιος (1978). *Εγχειριδιον Φαρμακολογίας και Φαρμακοδυναμικής*. Θεσσαλονίκη: Αριστοτελειο Πανεπιστημιο Θεσσαλονίκης. σελ. 1.
2. 1 2  Lack, Caleb W.· Rousseau, Jacques (2016). *Critical Thinking, Science, and Pseudoscience: Why We Can't Trust Our Brains* (στα Αγγλικά). Springer Publishing Company. σελίδες 212–214. ISBN 9780826194268.
3. ↑  «Herbal medicine». Cancer Research UK. 2 Φεβρουαρίου 2015. Ανακτήθηκε στις 12 Νοεμβρίου 2018.
4. ↑  Varro E. Tyler (31 Αυγούστου 1999). «False Tenets of Paraherbalism». Quackwatch. Ανακτήθηκε στις 29 Οκτωβρίου 2016.
5. ↑  Barrett, Stephen (23 Νοεμβρίου 2013). «The herbal minefield». Quackwatch. Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 18 Αυγούστου 2018. Ανακτήθηκε στις 25 Φεβρουαρίου 2017.
Maibaum 
Το **Viktualienmarkt** είναι μια καθημερινή αγορά τροφίμων σε πλατεία στο κέντρο του Μονάχου στη Γερμανία .

Η Viktualienmarkt αναπτύχθηκε από μια αρχική αγορά των αγροτών σε μια λαϊκή αγορά για καλοφαγάδες. Σε μια περιοχή που καλύπτει 22.000 m 2 (240.000 τετραγωνικά πόδια), 140 πάγκους και καταστήματα προσφέρουν λουλούδια, εξωτικών φρούτων, το παιχνίδι, τα πουλερικά , τα μπαχαρικά, τυρί, ψάρι, χυμοί και ούτω καθεξής.

Βικτουάλιενμαρκτ
Οι περισσότεροι πάγκοι και τα καταστήματα είναι ανοιχτά κατά τις επίσημες ώρες λειτουργίας (Δευτέρα έως Σάββατο 8 το πρωί μέχρι 20:00) αλλά στη Biergarten δεν ανοίγουν μέχρι τις εννέα πολλοί πάγκοι και κλείνουν κοντά στις 6 το απόγευμα, πριν από την κανονική ώρα κλεισίματος. Υπάρχουν ειδικές ώρες λειτουργίας για ανθοπωλεία, αρτοποιεία και εστιατόρια.

  


|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
| Καθιερωμένοι όροι | 
* VIAF: 249018759
* GND: 4126072-7

 |

 |
Οι **Αλμυρίδες** ήταν η αρχαία ονομασία μέρους του Φαληρικού Όρμου προς την πλευρά του Πειραιά, ακριβέστερα η μεγάλη κόλπωση στα νοτιοδυτικά του μικρού ορμίσκου κοντά στο Αλίπεδο. Εκεί κατά την αρχαιότητα έριχναν τα πτώματα των κακούργων: *«Αιγιαλός και τόπος εν Αττική, παρά τας εσχατιάς, ου τους νεκρούς [των εγκληματιών] εξέβαλλον»*, όπως αναφέρει ο Ησύχιος στο λεξικό του. Η μαρτυρία του Ησυχίου επιβεβαιώθηκε από τους τάφους που ανευρέθηκαν στο φαληρικό Δέλτα λίγο μετά τα μέσα του 20ού αιώνα.

Παραπομπές
----------

1. ↑  Αναφ. Αριστοφάν. μνημονεύεται στο *Παρά Βεκκ. Ανεκδ.*, 383

Πηγές
-----

* Το ομώνυμο λήμμα στη *Νέα Ελληνική Εγκυκλοπαίδεια* «Χάρη Πάτση», τόμος 4, σελίδα 472
Θεσσαλονίκη, Αριστοτέλους 8.Το Βοσπόριο Μέγαρο το 1924, έτος αποπεράτωσης.

Το "**Βοσπόριον Μέγαρον"** χτίστηκε το 1922 και αποπερατώθηκε το 1924, από τους ιδιοκτήτες Χρήστο Μπιλύρη και Ιωακείμ Αλεξιάδη, σε σχέδια που εκπονήθηκαν από τον αρχιτέκτονα Κωνσταντίνο Γιωτόπουλο. Το επιβλητικό μέγαρο βρίσκεται στη Θεσσαλονίκη (Αριστοτέλους 8) και είναι ένα από τα κοινά έργα των δύο καρδιακών φίλων, συνεταίρων και σύγαμπρων. Σχεδιάστηκε και κατασκευάστηκε αποκλειστικά ως οικία των δύο οικογενειών γι' αυτό και αποτελείται από δύο πτέρυγες με ξεχωριστές εισόδους ενώ πάνω από τις κεντρικές θύρες υπάρχουν τα αρχικά των ονομάτων τους, ΧΜ και ΙΑ. Το κτήριο έχει κοινή πρόσοψη και στοά εισόδου. Μετά τις οδυνηρές συνέπειες του οικονομικού κραχ το 1929, το κτήριο δεσμεύτηκε το 1930 από την τράπεζα. 

Το Βοσπόριο Μέγαρο έχει πρόσφατα χαρακτηριστεί διατηρητέο μνημείο στο σύνολό του από το Υπουργείο Πολιτισμού. Τα εύσημα πρέπει να αποδοθούν στον αρχιτέκτονα Γιωτόπουλο. Υπάρχουν δημοσιεύματα που εσφαλμένα συνδέουν άλλα ονόματα με τα αρχιτεκτονικά σχέδια του συγκεκριμένου έργου.

Παραπομπές
----------

1. ↑  Αρχείο οικ. Μπιλύρη - Αλεξιάδη.
Η **ακτινογραφία** είναι ακτινολογική μέθοδος εξέτασης. Χρησιμοποιείται βασικά για διαγνωστικούς σκοπούς και μπορεί, θεωρητικά, να απεικονίσει οποιοδήποτε μέρος του σώματος. Είναι ουσιαστικά μια φωτογράφιση μιας περιοχής του ανθρωπίνου σώματος που δίνει ιατρικές πληροφορίες λόγω χρήσης της ακτινοβολίας Χ

Ιστορικά στοιχεία
-----------------

Οι ακτίνες Χ ανακαλύφθηκαν στα τέλη του 19ου αιώνα από τον Γερμανό φυσικό Βίλχελμ Ρέντγκεν. Ο ίδιος πιθανότατα έβγαλε την πρώτη ακτινογραφία της ιστορίας, στις 8 Νοεμβρίου  1895, όταν "φωτογράφισε" το χέρι της συζύγου του.

Τεχνική λήψης
-------------

Η αρχή της λήψης ακτινογραφιών βασίζεται στο γεγονός ότι οι ακτίνες Χ  διαπερνούν σε ποικίλο βαθμό τα μαλακά μόρια του σώματος και τον αέρα, ενώ αντίθετα η πορεία τους διακόπτεται στα συμπαγή μόρια. Το σημείο του σώματος που προορίζεται να αποτυπωθεί στην ακτινογραφία τοποθετείται μπροστά στο ακτινολογικό φιλμ και μια πηγή ακτίνων Χ, αφού επικεντρώσει κατάλληλα, το ακτινοβολεί (σε διαφορετική απόσταση και για διαφορετική χρονική διάρκεια ανάλογα με την εξέταση). Η εικόνα που λαμβάνεται στο φιλμ, εκτυπώνεται και είναι ασπρόμαυρη και διαφανής. Ο αέρας απεικονίζεται μαύρος (αυτό αποκαλείται διαύγαση) και τα συμπαγή μόρια, άσπρα (σκίαση ή πύκνωση).

Βιβλιογραφία
------------

* Eisenberg Ronald L, "Εγχειρίδιο κλινικής ακτινολογίας", Ιατρικές Εκδόσεις Π.Χ.Πασχαλίδης, 2000, ISBN 960-8122-71-6
**Γενικές εκλογές** διεξήχθησαν στις Νήσους Πίτκαιρν στις 6 Νοεμβρίου 2019. Η Σαρλίν Γουόρεν-Πιου εξελέγη ως η πρώτη γυναίκα δήμαρχος, πετυχαίνοντας σαρωτική νίκη. Αντιδήμαρχος εξελέγη ο Κέβιν Γιανγκ, ενώ οι στο Νησιωτικό Συμβούλιο εξελέγησαν οι Λία Μπράουν, Μιτσέλ Κρίστιαν, Σόουν Κρίστιαν, Άριελ Χάρντινγκ και Λέσλι Τζακς.

Η Γουόρεν-Πιου ορκίστηκε και ανέλαβε καθήκοντα την 1η Ιανουαρίου 2020.

Παραπομπές
----------

1. ↑  «Minutes of the Regular Council Meeting» (PDF). Pitcairn Island Council. 2 Οκτωβρίου 2019. Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο (PDF) στις 4 Νοεμβρίου 2019. Ανακτήθηκε στις 1 Ιανουαρίου 2020.
2. 1 2 3  Charlene Warren-Peu, Pitcairn Island's first female mayor Stuff, 7 Νοεμβρίου 2019
Ο **Αλοΐσιος Λίλιο** ή **Λουίτζι Λίλιο** (*Aloysius Lilius* ή *Luigi Lilio*, 1510-1574) ήταν Ιταλός ιατρός, αστρονόμος και φιλόσοφος, που επινόησε το Γρηγοριανό ημερολόγιο, το οποίο χρησιμοποιείται σήμερα από όλο σχεδόν τον κόσμο, τουλάχιστον ως πλαίσιο κοινής ημερολογιακής αναφοράς.

Η ζωή και το έργο του
---------------------

Πολύ λίγα είναι γνωστά για τα πρώτα χρόνια του Λίλιο. Καταγόταν από το Σιρό της Καλαβρίας, σπούδασε Ιατρική στη Νάπολη και στη συνέχεια μπήκε στην υπηρεσία του κόμη Carafa. Δίδαξε Ιατρική στο Πανεπιστήμιο της Περούτζια από το 1552.

Ο Λίλιο ωστόσο είναι γνωστός ως ο δημιουργός του Γρηγοριανού Ημερολογίου, καθώς συνέγραψε μια εργασία με τίτλο *Compendiuem novae rationis restituendi calendarium* (= «Σύνοψις του νέου σχεδίου για την επανόρθωση του Ημερολογίου»). Η εφαρμογή του «σχεδίου» όμως, η ημερολογιακή μεταρρύθμιση, έγινε έξι χρόνια μετά τον θάνατο του Λίλιο, όταν ο αδελφός του Αντώνιος παρουσίασε το χειρόγραφο της εργασίας στον Πάπα Γρηγόριο ΙΓ΄. Το χειρόγραφο δόθηκε στην επιτροπή της ημερολογιακής μεταρρυθμίσεως και υιοθετήθηκε το 1582, μετά από κάποιες τροποποιήσεις που επέφερε ο Κλάβιος. Το παπικό χρυσόβουλο (διάταγμα) *Inter gravissimas* που διέταζε τους Χριστιανούς να υιοθετήσουν το νέο ημερολόγιο υπογράφηκε το 1581 αλλά εκδόθηκε στις 24 Φεβρουαρίου 1582. Η εφαρμογή άρχιζε στις 4 Οκτωβρίου 1582 (ημερομηνία του παλαιού ημερολογίου).

Ο κρατήρας Λίλιους (Lilius) στο νότιο ημισφαίριο της Σελήνης ονομάσθηκε έτσι προς τιμή του Α. Λίλιο. Στην Επιστήμη Υπολογιστών, ο αριθμός των ημερών από την ημερομηνία εφαρμογής του Γρηγοριανού Ημερολογίου μέχρι σήμερα ονομάζεται *«Λιλιανή ημερομηνία»* (Lilian date).

Ονομάσθηκαν προς τιμή του
-------------------------

* Ο αστεροειδής 2346 Λίλιο (2346 Lilio) πήρε το όνομά του από τον αστρονόμο αυτόν.

Δείτε επίσης
------------

* Γρηγοριανό ημερολόγιο
* Ιουλιανό ημερολόγιο

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
--------------------

|  |  |
| --- | --- |
| Commons logoCommons logo | Τα Wikimedia Commons έχουν πολυμέσα σχετικά με το θέμα   **Αλοΐσιος Λίλιο** |

* Λήμμα στην «Καθολική Εγκυκλοπαίδεια»

|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
| Καθιερωμένοι όροι | 
* WorldCat
* VIAF: 28776410
* LCCN: n95034588
* ISNI: 0000 0000 8213 2947
* GND: 14257631X
* ICCU: MILV219346

 |

 |
Για τους αρχαίους κάτοικους του Αλιάκμονα, δείτε: Αιάνες.  

Τα κράτη της κοιλάδας του Σπερχειού κατά την αρχαιότητα
Οι **Αινιάνες** ήταν αρχαίο ελληνικό φύλο εγκατεστημένο στην δυτική πλευρά της κοιλάδας του Σπερχειού. Μοιράζονταν την κοιλάδα του Σπερχειού με τους Μαλιείς, οι οποίοι κατείχαν την ανατολική πλευρά της κοιλάδας. Βόρεια συνόρευαν με τους Δόλοπες και νότια με τους Οιταίους, με τους οποίους βρίσκονταν συχνά σε συμμαχία. Οι Αινιάνες προέρχονταν από την περιοχή της Θεσσαλίας απ' όπου εκτοπίστηκαν τον 11ο αιώνα π.Χ. από τους Θεσσαλούς και εγκαταστάθηκαν νοτιότερα, στην κοιλάδα του Σπερχειού. Η κύρια πόλη τους ήταν η Υπάτη, κτισμένη στους πρόποδες της Οίτης. 

Οι Αινιάνες συμμετείχαν στο Αμφικτυονικό Συνέδριο των Δελφών με δύο ψήφους. Στα τέλη του 7ου αιώνα ήταν στενοί σύμμαχοι των Θεσσαλών. Στους Περσικούς πολέμους οι Αινιάνες κράτησαν κοινή στάση με τους Θεσσαλούς και δεν πρόβαλλαν αντίσταση στους Πέρσες. Στον Λαμιακό πόλεμο φαίνεται να συμμετείχαν στην ομοσπονδία των ελληνικών πόλεων κατά των Μακεδόνων.

Ο Στράβων κατέγραψε πως άκουσε να λέγεται ότι οι Αινιάνες έκτισαν τειχισμένη πόλη ονόματι *Αινιάνα* στην περιοχή της Ατροπατηνής - ευρύτερης Αρμενίας, όπου -όπως πάλι λεγόταν- διασώζονταν ελληνικά όπλα, χάλκινα σκεύη και ταφικά μνημεία.. Η αναφορά του αρχαίου ιστορικού, η μοναδική για την πόλη, συσχετίστηκε λανθασμένα με τη Θεσσαλία και τους Θεσσαλούς. Παραβλέφθηκε ότι υπήρχαν στην Αρμενία και ΝΔ της λίμνης Ούρμια (στο σημερινό Ιράν) δυο τοποθεσίες με το όνομα «Χάνι» και άλλη μια ονόματι «Άνι» στο άνω τμήμα του ποταμού Αράξη. Πρόκειται για τοπικές, αρχαίες ονομασίες και όχι ελληνικές. Λανθασμένη είναι, επίσης, και η συσχέτιση της φυλής των *Οὐιτίων* και της *Οὐιτίας*, στην περισχή του Αράξη, με την *Οἰταία* και την *Οἴτη*.

Παραπομπές
----------

1. ↑  Στράβωνος **Γεωγραφικά** (ΙΑ΄, 7.1): «[φασί] Αἰνιᾶνας δ᾽ ἐν τῆι Οὐιτίαι τειχίσαι πόλιν ἣν Αἰνιάνα καλεῖσθαι͵ καὶ δείκνυσθαι ὅπλα τε Ἑλληνικὰ ἐνταῦθα καὶ σκεύη χαλκᾶ καὶ ταφάς».
2. ↑  Βλ. Burchard Brentjes και Hans Treidler, «Aeniana». Στο: *Brill’s New Pauly Encysclopeadia of the Ancient World*, τόμ. *Antiquity Ι* (Επιμέλεια: Hubert Cancik και Helmuth Schneider). Λέιντεν: Brill, 2002. ISBN 9789004122581. Διαθέσιμο στο: *BrillOnline Reference Works*. Ανακτήθηκε στις 3.12.2016.
Ως **ατελλανό δράμα** (Λατινικά: ludi Osci), αναφέρεται δραματικό υποείδος, αρχικά στην οσκανική γλώσσα. Πρόκειται για αυτοσχέδια κομμάτια κωμικών σκηνών, στα οποία σατιρίζοταν χαρακτήρες της υπαίθρου και της πόλης, στην αρχαία Ιταλία. Το όνομα τους οφείλεται στην πόλη Ατέλλα της Καμπανίας. Ουσιαστικά ήταν μικρές σατιρικές παραστάσεις με χαρακτήρες εμπνευσμένους από την πραγματική ζωή. 

Οι τέσσερεις κυριότεροι χαρακτήρες (*personae oscae*), όπως ο πονηρός γεροκαμπούρης (Dossenus), ο ξεμωραμένος και απατημένος γέροντας (Pappus), ο αγροίκος (Maccus), o λαίμαργος (Manducus) καθιερώθηκαν στο συγκεκριμένο είδος και μεταφέρθηκαν αργότερα στην αρχαία Ρώμη, επηρεάζοντας μεταγενέστερα και το ελληνιστικό δράμα.

Παραπομπές σημείωσεις
---------------------

1. 1 2  Conte, Gian Biagio (1999). *Latin literature: a history*. Baltimore: Johns Hopkins University Press. σελίδες 36. ISBN 978-0801862533.  Unknown parameter `|month=` ignored (βοήθεια)
2. ↑  Šárka Hurbánková "Characters and comic situations in Roman comedy: the Atellan farce and mime", *Graeco-Latina Brunensia*, (15, 2010, 2), σσ. 69-80. ISSN 1803-7402
Ο **Αλνιλάμ** (*Alnilam*), γνωστός και ως **ε Ωρίωνος** (ε Ori), είναι ένας μπλε υπεργίγαντας αστέρας στον αστερισμό Ωρίωνα που πάλλεται ελαφρά κατά 0,1 βαθμό. Ο αστέρας φέρει και το όνομα **46 Ωρίωνος** (ονομασία κατά Τζον Φλάμστηντ). Είναι το κεντρικό άστρο της Ζώνης του Ωρίωνα (τα άλλα δύο άστρα είναι ο Μιντάκα και ο Αλνιτάκ) και περιβάλλεται από το μοριακό νέφος NGC 1990 το οποίο φωτίζεται αντανακλώντας το φως του Αλνιλάμ.

Ο Αλνιλάμ είναι το τέταρτο λαμπρότερο άστρο του Ωρίωνα και το τριακοστό λαμπρότερο σε όλο τον ουρανό. Επιπλέον, ο Αλνιλάμ έχει τη μεγαλύτερη βολομετρική λαμπρότητα από όλα τα λαμπρά άστρα του ουρανού.

Χαρακτηριστικά
--------------

Η Ζώνη του Ωρίωνα, με τον Αλνιλάμ στο κέντρο
Ο Αλνιλάμ είναι ένας λαμπρός υπεργίγαντας με φασματικό τύπο Β0. Η επιφανειακή θερμοκρασία του είναι 25.000 Κ, ενώ η μάζα του είναι 40 φορές μεγαλύτερη από αυτή του Ήλιου και η διάμετρός του εκτιμάται ότι είναι 26 φορές μεγαλύτερη από αυτή του Ήλιου. Το απόλυτο μέγεθος του Αλνιλάμ είναι το εντυπωσιακό -6,4 (ο Ήλιος έχει απόλυτο μέγεθος +4,86), που αντιστοιχεί σε πραγματική λαμπρότητα 375 χιλιάδες φορές μεγαλύτερη από αυτή του Ήλιου και εξηγεί το γεγονός ότι είναι εύκολα ορατός παρά τη μεγάλη απόστασή του. Έχει ισχυρό αστρικό άνεμο, ο οποίος φτάνει σε ταχύτητα τα 2.000 km/s, που απομακρύνει 20 εκατομμύρια φορές ταχύτερα μάζα απ´ότι ο Ήλιος. Η λαμπρότητά του μεταβάλλεται ελαφρά από + 1,64 μέχρι + 1,74 και θεωρείται μεταβλητός τύπου Α Κύκνου. Έχει ηλικία σχεδόν 4 εκατομμυρίων ετών και αναμένεται να εκραγεί ως υπερκαινοφανής αστέρας.

Παραπομπές
----------

1. 1 2 3 4  «SIMBAD query result: Alnilam A -- Emission-line Star». Centre de Données astronomiques de Strasbourg. Ανακτήθηκε στις 20 Ιουνίου 2007.

Δείτε επίσης
------------

* Κατάλογος αστέρων του Ωρίωνα
O **αιολίσκος** (*Aeoliscus*) είναι γένος ψαριών της οικογένειας των κεντρισκιδών, που ζουν στον Ινδικό και στον Ειρηνικό Ωκεανό. Το σώμα τους είναι μακρύ και πλακωτό και έχουν μήκος έως 15 εκατοστόμετρα. Τα ψάρια αυτά έχουν το μοναδικό χαρακτηριστικό να ζουν/κολυμπούν κατακόρυφα στο νερό, με το κεφάλι προς τα κάτω και την ουρά προς τα επάνω. Αυτή η συμπεριφορά αποτελεί κατά τους επιστήμονες μία προσαρμογή για να προφυλάσσεται ανάμεσα στα αγκάθια αχινών.

Είδη
----

Σήμερα είναι γνωστά δύο αναγνωρισμένα είδη του γένους αιολίσκος:

* Το *Aeoliscus punctulatus* (Bianconi, 1854) ή «κηλιδωτό γαριδόψαρο»
* Το *Aeoliscus strigatus* (Günther, 1861) ή «ξυραφόψαρο»

Επιπλέον η πύλη Fossilworks αναγνωρίζει ένα εξαφανισμένο είδος του γένους, του οποίου έχει βρεθεί απολίθωμα, το *Aeoliscus heinrichi* (Heckel, 1850).

Παραπομπές
----------

1. ↑  FishBase genus: Aeoliscus, Οκτώβριος 2012

Πηγές
-----

* Jordan, David Starr και Starks, Edwin Chapin (1902): «A Review of the Hemibranchiate Fishes of Japan», *Proceedings of the United States National Museum*, τόμος 26, σσ. 71-72
* Το ομώνυμο λήμμα στη *Νέα Ελληνική Εγκυκλοπαίδεια* «Χάρη Πάτση», τόμος 3, σελίδα 32
Άποψη ενός αιολικού πάρκου, στο Παναχαϊκό όρος
Η **αιολική ενέργεια** στην Ελλάδα αναμένεται να επεκταθεί κατά 352% έως το 2020 για να επιτύχει τον ευρωπαϊκό στόχο της κάλυψης 20% των αναγκών ενέργειας από ανανεώσιμες πηγές. Προηγουμένως, υπήρχαν 1.028 ανεμογεννήτριες σε όλη την Ελλάδα και ο αριθμός είχε οριστεί να φτάσει τις 2.587 ανεμογεννήτριες πριν τα τέλη του 2020.

Σύμφωνα με το Υπουργείο Περιβάλλοντος, Χωροταξίας και Δημοσίων Έργων (ΥΠΕΧΩΔΕ), το σύστημα θα αποκτήσει εγκατεστημένη ισχύ 3,372 μεγαβάτ (MW) μόνο από αιολική ενέργεια σε σύγκριση με τα 746 μεγαβάτ (MW) στα τέλη του 2006. Η Ελλάδα επέλεξε να επενδύσει κατά κύριο λόγο στην αιολική ενέργεια κατά 77%, ενώ οι υπόλοιπες ανανεώσιμες πηγές αποτελούν από κοινού το υπόλοιπο 23% της παραγωγής με την υδροηλεκτρική ενέργεια όντας δεύτερη με 11%.

Δυναμική
--------

| Δυναμική Αιολικής Ενέργειας (MW) |
| --- |
| Χώρα | 1998 | 1999 | 2000 | 2001 | 2002 | 2003 | 2004 | 2005 | 2006 | 2007 | 2008 | 2009 | 2010 | 2011 | 2012 | 2013 | 2014 | 2015 | 2016 | 2017 | 2018 |
| Ελλάδα | 39 | 112 | 189 | 272 | 297 | 383 | 473 | 573 | 746 | 871 | 985 | 1.087 | 1.208 | 1.634 | 1.749 | 1.865 | 1.980 | 2.135 | 2.374 | 2.651 | 2.844 |
|

Δείτε επίσης
------------

* Ανανεώσιμες πηγές ενέργειας στην Ελλάδα
* Ενέργεια στην Ελλάδα
* Ηλιακή ενέργεια στην Ελλάδα

Παραπομπές
----------

1. ↑  Greece commits for 2,587 wind turbines
2. ↑  Rising to the Challenge:the growth of wind power generation in Greece
3. ↑  «Greek Ministry of Environment». Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 20 Φεβρουαρίου 2015. Ανακτήθηκε στις 20 Δεκεμβρίου 2020.
4. ↑  Greece Renewable Energy - Europa Fact Sheet
5. ↑  EWEA Staff (2010). «Cumulative installed capacity per EU Member State 1998 - 2009 (MW)». European Wind Energy Association. Ανακτήθηκε στις 22 Μαΐου 2010.
6. ↑  EWEA Staff. «European statistics archive». European Wind Energy Association. Ανακτήθηκε στις 3 Ιουνίου 2017.
Η **Γενική Διεύθυνση Έρευνας και Εξερεύνησης Ορυκτών Πόρων της Τουρκίας** (τουρκικά: Maden Tetkik ve Arama Genel Müdürlüğü, κοινώς γνωστή ως MTA) είναι ένα επιστημονικό ίδρυμα που ιδρύθηκε από το Υπουργείο Ενέργειας και Φυσικών Πόρων το 1935.

 Η Γενική Διεύθυνση Έρευνας και Εξερεύνησης Ορυκτών Πόρων στην Άγκυρα.
Το MTA διεξάγει γεωλογικές και γεωφυσικές έρευνες σε όλη την Τουρκία με σκοπό την εξερεύνηση φυσικών πόρων, όπως κοιτάσματα μεταλλευμάτων και ενεργειακές πρώτες ύλες. Το ίδρυμα διαθέτει 6 τμήματα με πολλά διαφορετικά εργαστήρια αναλύσεων και ένα εκπαιδευτικό κέντρο για γεωλόγους και γεωφυσικούς μηχανικούς στην Άγκυρα. Εκτός από την επικέντρωση στην έρευνα πεδίου για την εξορυκτική έρευνα, το MTA διαθέτει επίσης εγκαταστάσεις τηλεπισκόπησης από το 1975. Η μονάδα τηλεπισκόπησης λειτουργεί υπό το τμήμα γεωφυσικής έρευνας του MTA και η TUBITAK έχει συνεργασία από τις αρχές της δεκαετίας του 1970.

Το MTA δημοσιεύει το Δελτίο Έρευνας και Εξερεύνησης Ορυκτών Πόρων δύο φορές το χρόνο από το 1936. Οι εργασίες δημοσιεύονται στα αγγλικά και στα τουρκικά από το 1950 και διανέμονται παγκοσμίως.

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
--------------------

* MTA Επίσημη ιστοσελίδα στα αγγλικά
Για άλλες χρήσεις, δείτε: Αταλάντη (αποσαφήνιση).
Τύπος πλοίου (Ναρκαλιευτικού) Μ-202. Πρώην Βελγικό με το όνομα Truiden M-919 και πρότερα Αμερικανικό με διακριτικά USS MSC 169. Ναυπήγησης 1960.

Το Ναρκαλιευτικό **Αταλάντη** είναι ένα από τα πέντε όμοιου τύπου ναρκαλιευτικά που παραλήφθηκαν από το Βελγικό Ναυτικό, ως επιστρεφόμενα από την Αμερικανική στρατιωτική βοήθεια. Ομοίου τύπου το πλοία Αντιόπη, **Αταλάντη**, Θάλεια ΙΙΙ, Νιόβη και Φαίδρα.

Παραλήφθηκε στην Οστάνδη στις 29 Ιουλίου 1969. Από το 1971 παραχωρήθηκε στην Υδρογραφική Υπηρεσία για υδρογραφικές εργασίες. Τελικά τέθηκε σε ενέργεια το 1979.
Οι **γενικές εκλογές των Βερμούδων του 2020** πραγματοποιήθηκαν την 1η Οκτωβρίου 2020 για την εκλογή και των 36 μελών στον Οίκο της Συνέλευσης των Βερμούδων. Στις 21 Αυγούστου 2020 ο πρωθυπουργός Έντουαρντ Ντέιβιντ Μπαρτ ανακοίνωσε ότι ο κυβερνήτης των Βερμούδων Τζον Ράνκιν αποδέχτηκε την πρότασή του να προκηρύξει πρόωρες εκλογές.

Εκλογικό σύστημα
----------------

Τα 36 μέλη του Οίκου της Συνέλευσης εκλέγονται από μια μονοεδρική εκλογική περιφέρεια με πλειοψηφικό σύστημα.

Αποτελέσματα
------------

| Κόμμα | Ψήφοι | % | Έδρες | +/– |
| --- | --- | --- | --- | --- |
| Προοδευτικό Εργατικό Κόμμα | 15.995 | 62,09 | 30 | +6 |
| Συνασπισμός Μία Βερμούδα | 8.314 | 32,27 | 6 | -6 |
| Ελεύθερο Δημοκρατικό Κίνημα | 1.234 | 5,37 | 0 | 0 |
| Ανεξάρτητοι | 67 | 0,26 | 0 | 0 |
|
| Έγκυρα ψηφοδέλτια | 25.760 | 99,15 | 0 | 0 |
| Άκυρα/λευκά ψηφοδέλτια | 220 | 0,85 | 0 | 0 |
| **Συνολικά** | **25.760** | **100** | **36** | **0** |
| Εγγεγραμμένοι ψηφοφόροι/προσέλευση | 42.638 | 60,93 | – | – |
| Πηγή: Μητρώο Κοινοβουλίου |

Παραπομπές
----------

1. ↑  «Snap! Burt calls General Election for October 1». 2020-08-22.. Ανακτήθηκε στις 2020-08-22.
2. ↑  Bermuda: Election for Bermudian House of Assembly IFES
Ο **Βούισα Βουλίτσεβιτς** (*σερβικά : Вујица Вулићевић*) (Αζανία 1773 - Grčac 11 Μαρτίου 1828) ήταν Κνεζ από την εποχή της Πρώτης σερβικής εξέγερσης.

Ήταν παντρεμένος με την αδελφή της πριγκίπισσας, συζύγου του Μίλος Ομπρένοβιτς, Λλιούμπλιτσα, το γένος Βουκομάνοβιτς. Αδελφός του ήταν ο Τζούσα Βουλίσεβιτς που σκοτώθηκε στις μάχες του Σμεντέρεβο το 1804.

Το 1817 στο Ραντοβάνισκι ένα δάσος κοντά στο Βελίκα πλάνα, πήρε μέρος στην δολοφονία του Καραγιώργη έπειτα από παραγγελία του Μήλου Ομπρένοβιτς. Ο Καραγιώργης έδειχνε εμπιστοσύνη στο πρόσωπο του. Σε μια ένδειξη μετάνοιας έχτισε αργότερα μία ξύλινη εκκλησία.

Θάφτηκε στο μοναστήρι της Πινόσαβα, Κουσαντάκ , κοντά στον τάφο του Μιλόϊα Τζάκα.

Παραπομπές
----------

1. ↑  «Српски биографски речник, том 2, Матица српска, Нови Сад, 2006. године» (PDF). Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο (PDF) στις 30 Μαρτίου 2012. Ανακτήθηκε στις 29 Ιουνίου 2014.
2. ↑  Карађорђев убица почива у олтару („Вечерње новости", 22. децембар 2012)

  


|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
| Καθιερωμένοι όροι | 
* WorldCat
* VIAF: 107395270
* LCCN: no2010020260
* ISNI: 0000 0000 7702 5450

 |

 |