recursal/SuperWikiNEXT-32B huggingface dataset:
Ρεγκάλ βιβλιόσχημου τύπου
Ρεγκάλ με γλωττιδόφωνους αυλούς
Το **ρεγκάλ** είναι πληκτροφόρο μουσικό όργανο, που εντάσσεται στην κατηγορία των αερόφωνων, η χρήση του οποίου άνθισε την εποχή της Αναγέννησης και του πρώιμου Μπαρόκ. Πρόκειται κατ' ουσίαν για ένα μικρού μεγέθους εκκλησιαστικό όργανο, με τη διαφορά ότι το ηχοπαραγωγικό του μέσο δεν είναι αυλοί, αλλά μεταλλικά ελάσματα· στο πάτημα των πλήκτρων, πεπιεσμένος αέρας διοχετεύεται από μια δεξαμενή σε μικρά φρεάτια τα οποία είναι συνδεδεμένα με τα μεταλλικά ελάσματα, τα οποία κατά συνέπεια δονούνται. Το όνομα ρεγκάλ απαντάται επίσης και ως τύπος ρεγκίστρων του κυρίως ειπείν εκκλησιαστικού οργάνου, αναφερόμενο τόσο στο παρόμοιο ηχόχρωμά τους, όσο και στον ηχοπαραγωγικό τους τρόπο.

Τα περισσότερα ρεγκάλ έχουν έκταση τεσσάρων περίπου οκτάβων και διαθέτουν έναν ή δύο φυσητήρες. Η δε λειτουργία τους απαιτεί τουλάχιστον δύο άτομα, το ένα στα πλήκτρα και το άλλο (ή δύο άτομα) στον χειρισμό των φυσητήρων. Η φύση του οργάνου, με τα μεταλλικά ελάσματα και τους φυσητήρες, το τοποθετεί εν πολλοίς ως πρόγονο του κατοπινού αρμόνιου, ενώ μοιράζεται μια κάποια συγγένεια με την οικογένεια του ακορντεόν, αλλά και την -κατά πολύ μικρότερη σε μέγεθος- φυσαρμόνικα. 

Το ρεγκάλ απαντάται στη βιβλιογραφία από αρκετά παλιά, πρωτοαναφερόμενο στο "Μουσικό Σύνταγμα" του Μίχαελ Πρετόριους (1618). Πλήθος άλλες αναφορές από οργανοστάσια βασιλικών αυλών και εκκλησιών της δυτικής Ευρώπης, αλλά και πονήματα θεωρητικών της μουσικής, το τοποθετούν σε ευρεία χρήση την εποχή του 17ου αιώνα. Άξιος αναφοράς είναι ένας υπότυπος του ρεγκάλ, πολύ μικρότερου μεγέθους και με δυνατότητα αναδίπλωσης στο μέσον του, ώστε να διευκολύνεται η μεταφορά του. Η ομοιότητά του με μεγάλο βιβλίο, τού απέφερε το υποκοριστικό *βιβλιόσχημο* (γερμ. *Bibelregal*), με άμεση αναφορά στη Βίβλο.

Στις μέρες μας δεν έχουν επιζήσει λειτουργικά τέτοια όργανα· το εύθραυστο της κατασκευής τους και η εκτόπισή τους από άλλα όργανα τα κατέστησαν αφανή ήδη από τα τέλη του 17ου αιώνα. Σπάνια υπήρξε και η συγκεκριμένη τους τοποθέτηση σε μουσικά σχήματα της εποχής, με φωτεινή εξαίρεση την όπερα «Ορφέας» του Κλάουντιο Μοντεβέρντι, η παρτιτούρα της οποίας απαιτεί τουλάχιστον δύο ρεγκάλ. Τα σημερινά αντίγραφα είναι συχνά διαφοροποιημένα ως προς την παραγωγή του αέρα, με την αντικατάσταση των φυσητήρων από την αθόρυβη και ανέξοδη λειτουργία του ηλεκτρικού ανεμιστήρα· οι πρωτότυποι φυσητήρες διατηρούνται μερικές φορές ως διακοσμητικό στοιχείο.

Πηγές
-----

* Menger, R. *Das Regal*. Tutzing, H. Schneider, 1973.
* Chisholm, Hugh, επιμ.. (1911) «Regal» *Εγκυκλοπαίδεια Μπριτάννικα* (11η έκδοση) Cambridge University Press

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
--------------------

|  |  |
| --- | --- |
|  | 
Ρεγκάλ

Εκτέλεση: Ulrich Metzner

---

 |
| *Έχετε προβλήματα με ; Δείτε βοήθεια πολυμέσων.* |

* Λήμμα *Regal* από το AEIOU Culture Information System: περιλαμβάνει αρχεία ήχου και εικόνας
* Ρεγκάλ του 17ου αιώνα από την ιστορική συλλογή πληκτροφόρων οργάνων του Μουσείου Καλών Τεχνών της Βοστώνης
* Ρεγκάλ του George Voll, 1575, Νυρεμβέργη από το Μητροπολιτικό Μουσείο Τέχνης, Νέα Υόρκη
Ο **ιξός** (*Viscum album*), γνωστός και ως **γκι** ή **γκυ** (από το γαλλικό *gui*), ανήκει στην οικογένεια LORANTHACEAE (Λωρανθίδες) και είναι αειθαλές παράσιτο δέντρων, κυρίως των ελάτων, αλλά και των καστανιών. Το φυτό παράγει έναν λευκό σφαιρικό καρπό από τον οποίο εξάγεται μία κολλητική ύλη. Είναι φυτά που προτιμούν τα κρύα ή δροσερά μέρη. Μπορούν να αναπτυχθούν ακόμη και σε σκιερά μέρη ή ημισκιερές τοποθεσίες, καθώς και σε υγρά, καλά στραγγιζόμενα, γόνιμα εδάφη.

Στην αρχαιότητα θεωρούταν φαρμακευτικό βότανο, ενώ για τους Κέλτες δρυίδες ήταν ιερό φυτό. Στις αγγλοσαξονικές χώρες στόλιζαν με αυτό τα σπίτια την περίοδο των Χριστουγέννων. Θεωρείται καλότυχο φυτό και είναι σύμβολο της αγάπης, της ειρήνης και της ευημερίας, για αυτό και επιλέγεται για στολισμό στα σπίτια. Στην Ελλάδα συνήθως το κρεμάμε στις πόρτες για να φέρει καλοτυχία και να διώχνει την γρουσουζιά τα Χριστούγεννα και το νέο έτος.

Ιξός εννοιολογικά σημαίνει κόλλα, κολλητική ύλη, ιξεύω: πιάνω πουλιά με τη ξόβεργα και ιξευτής: ο ορνιθήρας. Η επάλειψη μιας βέργας με το πυκνόρρευστο χυμό της ανθοφορούσας ειδικά γαλατσίδας μάς δίνει μια άριστη ξόβεργα. Στη βοτανική το είδος του ιξού *Viscum album* (*Ιξός ο λευκός*, *Βίσκον το λευκόν*) παρασιτεί κυρίως στα έλατα.

Αξιοσημείωτες αναφορές
----------------------

Ο Λουκιανός την φτώχεια την παριστάνει ως ιξώδη και ευκολόπιαστη:

*«Η πενία δ' έμπαλιν ιξώδης τε και ευλαβής (που πιάνεται εύκολα) και μυρία τά άγκιστρα εκπεφυκότα εξ άπαντος του σώματος έχουσα, ως πλησιάσαντας ευθύς έχεσθαι και μή έχειν ραδίως απολυθήναι»*.

Δείτε επίσης
------------

* Ιξώδες

Παραπομπές
----------

1. ↑  Λουκιανός, Τίμων ο Αθηναίος, § 29

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
--------------------

|  |  |
| --- | --- |
| Commons logoCommons logo | Τα Wikimedia Commons έχουν πολυμέσα σχετικά με το θέμα   **Ιξός** |


|  |  |
| --- | --- |
| wiktionary logowiktionary logo | Το *Βικιλεξικό* έχει σχετικό λήμμα:  **ιξός**  |

* National Geographic Δεκέμβριος 2000 Ο ιξός
* Η περίεργη βιολογία του ιξού

  


|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
| Καθιερωμένοι όροι | 
* WorldCat
* LCCN: sh85045837
* GND: 4065233-6
* BNF: cb119611118 (data)
* NKC: ph574820

 |

 |
Η **Μαριανέλα Νούνιες** (Μπουένος Άιρες,23 Μαρτίου 1982) είναι μπαλαρίνα αργεντινής καταγωγής. Είναι η πρώτη χορεύτρια στην ακαδημία The Royal Ballet στο Λονδίνο.

Βιογραφία
---------

Η Μαριανέλα Νούνιες γεννήθηκε στο Μπουένος Άιρες της Αργεντινής. Έχει τρία αδέρφια, όλα μεγαλύτερα από αυτήν. Η μητέρα της την έστειλε σε μαθήματα μπαλέτου όταν ήταν τριών. Στην αρχή παρακολουθούσε μαθήματα χορού στο γκαράζ του δασκάλου της. Σε ηλικία πέντε ετών, η Νούνιες αποφάσισε να επικεντρωθεί στο μπαλέτο.. Έγινε μέλος στη Σχολή Μπαλέτου Teatro Colón στην Αργεντινή σε ηλικία έξι ετών.

Σε ηλικία 14 ετών, στα μισά της εκπαίδευσής της, ο επικεφαλής του Colon Theater Ballet, Μαξιμιλιάνο Γκέρα, επέλεξε την Νούνιες να γίνει μέλος της ακαδημίας. Χόρεψε με την ακαδημία τόσο στο Μπουένος Άιρες όσο και στην περιοδεία, αναλαμβάνοντας διάφορους ρόλους. Το 1997, σε ηλικία 15 ετών, πέρασε από οντισιόν για το The Royal Ballet όταν η εταιρεία ήταν σε περιοδεία στο Λος Άντζελες, παρόλο που δεν μιλούσε αγγλικά. Της προσφέρθηκε ένα συμβόλαιο, αλλά η εργατική νομοθεσία του Ηνωμένου Βασιλείου την εμπόδισε να εργαστεί μέχρι την ηλικία των 16 ετών. Τελικά, φοίτησε στο 'The Royal Ballet' με εγγύηση ότι θα της προσφερόταν σύμβαση το επόμενο έτος. Προήχθη στην πρώτη σολίστ, τη δεύτερη υψηλότερη βαθμίδα της ακαδημίας, το 2000 και στην πρώτη χορεύτρια το 2002. 

Έχει χορέψει πρωταγωνιστικούς ρόλους τόσο σε κλασικά όσο και σε σύγχρονα έργα, από χορογράφους όπως οι Φρέντερικ Άστον, Τζον Κράνκο, Κένεθ Μακμίλαν, Γουέιν Μακγκρέγκορ και Κρίστοφερ Γουίλντον, κερδίζοντας πολλά βραβεία.

Το 2018, μετά από μια παράσταση της Giselle, η Νούνιες γιόρτασε την 20η επέτειό της στο Royal Ballet. Ο καλλιτεχνικός διευθυντής Κέβιν Ο'αρ την ανακήρυξε «*μια από τις σπουδαίες της γενιάς της*».

Η 20η επέτειος της Νούνιες στο Royal Ballet.
Έκτος από το Royal Ballet, η Νούνιες έχει κάνει πολλές guest εμφανίσεις παγκοσμίως, όπως στην Αυστρία, τις ΗΠΑ, την Ιταλία, την Αργεντινή και την Αυστραλία.

Προσωπική Ζωή
-------------

Η Νούνιες παντρεύτηκε τον συνάδελφό της, Τιάγκο Σοάρες το 2011 στο Μπουένος Άιρες. Το ζευγάρι χώρισε το 2014 και ανακοίνωσε το διαζύγιό του τον Ιανουάριο του 2016, αλλά παραμένουν φίλοι και συνεχίζουν να χορεύουν μαζί.

Βραβεία
-------

* Best Female Dancer at the Critics' Circle National Dance Awards, 2005, 2012 and 2018
* Konex de Platino for Best Dancer of the Decade in Argentina, 2009
* María Ruanova Award, 2011
* Laurence Olivier Award for Outstanding Achievement in Dance, 2013

Παραπομπές
----------

1. 1 2 3 4  Marianela Nuñez
2. 1 2  The Guardian
3. ↑  In conversation with Marianela Nuñez
4. ↑  Dancing with my husband happens naturally…we understand each other
5. ↑  Dynamic duo go own ways

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
--------------------

Official Marianela Núñez's website
Ο **Μαχμπούμπ Ουλ Αλάμ Τσουντχουρί** (7 Νοεμβρίου 1927 – 23 Δεκεμβρίου 2007) ήταν Μπανγκλαντεσιανός ποιητής, δημοσιογράφος, και ακτιβιστής στο Βεγγαλικό Κίνημα Γλώσσας. Έλαβε το Εκουσέι Παντάκ το 2009 από τη Κυβέρνηση του Μπανγκλαντές.

Πρώτα χρόνια
------------

Ο Τσουντχουρί γεννήθηκε στην οικογένεια των Αχμαντούρ Ραχμάν Τσοουντχουρί και Ροουσάν Αρά Μπεγκούμ. Πέρασε την Εισαγωγική Εξέταση με διάκριση από το γυμνάσιο Γκοχίρα το 1947. Ενώ μελετούσε ενδιάμεσο (IA) στο κολλέγιο Τσιταγκόνγκ έφυγε από τη Τσιταγκόνγκ. Έχει εμπλακεί στην πολιτική από την εφηβεία του. Το 1942 εντάχθηκε στο κίνημα Εγκαταλείψτε την Ινδία ενάντια στο βρετανικό καθεστώς. Το 1945 συμμετείχε στην Επαρχιακή Σύνοδο Κορυφής Φοιτητών της Βεγγάλης, όπου συναντήθηκε με διάσημους συγγραφείς λογοτεχνίας της Βεγγαλικής γλώσσας εκείνης της εποχής. Ταξίδεψε στις αγροτικές περιοχές κατά τη διάρκεια της πολιτικής αναταραχής το 1946. Έγινε επίσης Γραμματέας της πρώτης επετείου Ναζρούλ στο Τσιταγκόνγκ. Μετά το σχηματισμό του Πακιστάν το 1947, ο Τσουντχουρί δημιούργησε ένα μηνιαίο περιοδικό, το Σιμάντο.

Ανάμειξη στο κίνημα γλώσσας
---------------------------

Ο Τσουντχουρί συμμετείχε στο γλωσσικό κίνημα από το 1948 έως το 1956. Το 1952 συμμετείχε στην Επιτροπή Δράσης για την Κρατική Γλώσσα της Τσιταγκόνγκ. Στις 21 Φεβρουαρίου, αφού γνώριζε το αστυνομικό περιστατικό στο Πανεπιστήμιο της Ντάκα, έγραψε αμέσως το ποίημα Κάνττε Ασίνι, το οποίο είναι το πρώτο επηρεασμένο ποίημα του κινήματος.

Παραπομπές
----------

1. ↑  «Language Movement hero Mahbub no more». The Daily Star. December 24, 2007. .
2. ↑  «Death anniversary». *The Daily Star*. December 23, 2014.. Ανακτήθηκε στις February 7, 2016.
3. ↑  «Poet Mahbubul Alam Chowdhury's 7th death anniversary today». The Daily Observer. December 23, 2014. .
4. ↑  Hossain, Selina. Prothom Alo, November 7, 2006
Ο **Νίκος Δημόπουλος** (1926 - 13 Μαρτίου 2012) ήταν Έλληνας κινηματογραφιστής, ο οποίος θεωρείται ένας από τους σημαντικότερους διευθυντές φωτογραφίας στην Ελλάδα. Περισσότερο γνωστός, παρ'όλα αυτά, είναι για τη μακρόχρονη συνεργασία του με την εταιρεία Φίνος Φιλμ, στην οποία συμμετείχε σε πάνω από 70 ταινίες. Σπουδαία στιγμή στην καριέρα του θεωρείται η ταινία *Το χώμα βάφτηκε κόκκινο*, η οποία ήταν υποψήφια ξενόγλωσσης ταινίας για όσκαρ. Ο Νίκος ήταν αδελφός του Ντίνου Δημόπουλου, του γνωστού Έλληνα σκηνοθέτη.

Ο Δημόπουλος ξεκίνησε την καριέρα του στην εταιρεία Φίνος Φιλμ, στις αρχές της δεκαετίας του 50, ως βοηθός φωτογράφου τότε. Ως διευθυντής φωτογραφίας ξεκίνησε με την ταινία *Ο θησαυρός του μακαρίτη*, το 1959, και από αυτό το πόστο συμμετείχε σε 47 ταινίες της Φίνος Φιλμ. Μεταξύ των οποίων: *Η θεία από το Σικάγο*, *Νόμος 4000*, *Ο φίλος μου Λευτεράκης*, *Ίλιγγος* κ.λπ. Ωστόσο, στη δεκαετία του 70 εγκατέλειψε την Ελλάδα για προορισμό την Αυστραλία. Εκεί δούλεψε κυρίως στην τηλεόραση.

Πέρα από φωτογράφος, έκανε και μία σκηνοθετική απόπειρα, το 1964, σε μία μικρού μήκους ταινία, το *Κύπρος, το νησί των παλικαριών*. Πέθανε στις 13 Μαρτίου 2012, στη Μελβούρνη.

Παραπομπές
----------

1. ↑  «Πέθανε ο οπερατέρ Νίκος Δημόπουλος». Skai.gr. 14 Μαρτίου 2012. Ανακτήθηκε στις 5 Δεκεμβρίου 2015. [*νεκρός σύνδεσμος*]
2. 1 2  «Πέθανε ο διευθυντής φωτογραφίας Νίκος Δημόπουλος». Το Βήμα. 13 Μαρτίου 2012. Ανακτήθηκε στις 5 Δεκεμβρίου 2015.
3. ↑  «"Έφυγε" ο Νίκος Δημόπουλος». Πρώτο Θέμα. 14 Μαρτίου 2012. Ανακτήθηκε στις 5 Δεκεμβρίου 2015.
4. ↑  «Νίκος Δημόπουλος». Finosfilm.com. Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 28 Ιανουαρίου 2016. Ανακτήθηκε στις 5 Δεκεμβρίου 2015.
5. ↑  «Απεβίωσε ο Νίκος Δημόπουλος». Ναυτεμπορική. 14 Μαρτίου 2012. Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 27 Ιανουαρίου 2022. Ανακτήθηκε στις 5 Δεκεμβρίου 2015.

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
--------------------

* Ο Νίκος Δημόπουλος Αρχειοθετήθηκε 2016-01-28 στο Wayback Machine. στο Finosfilm.com

|  |  |
| --- | --- |
| 

|  |
| --- |
| * Πύλη:Κινηματογράφος
* Πύλη:Βιογραφίες
 |

 |
Η **Εκλογική περιφέρεια Καλλιπόλεως** ήταν εκλογική περιφέρεια της Ελλάδος στη σημερινή Ανατολική Θράκη και τη σημερινή Τουρκία. Η εκλογική περιφέρεια δημιουργήθηκε το 1920 και διατηρήθηκε μόνο για τις εκλογές της ίδιας χρονιάς αφού η περιοχή επεστράφη στην Τουρκία.

Η εκλογική περιφέρεια αντιπροσώπευε 86.033 κατοίκους, περιελάμβανε τους Καζάδες: Καλλιπόλεως, Μαδύτου, Περιστάσεως και Κεσάνης. Στις εκλογές του 1920, όπως και σε όλη τη Θράκη, συμμετείχαν στην περιφέρεια μόνο εκπρόσωποι των Φιλελευθέρων, αφού κανείς δεν δέχτηκε να είναι υποψήφιος της Ηνωμένης Αντιπολιτεύσεως.

**Όλοι οι εκλεγμένοι βουλευτές της εκλογικής περιφέρειας Σαράντα Εκκλησιών**| Εκλογές | Όνομα | Κόμμα - παράταξη |
| --- | --- | --- |
| 1920 | Θεμιστοκλής ΧρυσοβέργηςΚωνσταντίνος ΦίλανδροςΑ. ΤζανέτοςΚωνσταντίνος ΣπυρίδηςΓεώργιος Εξηντάρης | Κόμμα ΦιλελευθέρωνΚόμμα ΦιλελευθέρωνΚόμμα ΦιλελευθέρωνΚόμμα ΦιλελευθέρωνΚόμμα Φιλελευθέρων |
|

Παραπομπές
----------

1. ↑  ΦΕΚ 16 Σεπτεμβρίου 1920, αριθμός φύλλου 213[*νεκρός σύνδεσμος*]
2. 1 2  Ομοσπονδία Θρακιώτικων Σωνατείων[*νεκρός σύνδεσμος*]
3. ↑  Μητρώο πληρεξουσίων, γερουσιαστών και βουλευτών 1822-1935, Αθήνα 1986, Βουλή των Ελλήνων
Συντεταγμένες: 8°51′17″S 126°03′56″E﻿ / ﻿8.85472°S 126.06556°E﻿ / -8.85472; 126.06556

| Barique  Μπαρίκ |
| --- |
|
| Συνταγμένες: | 8°51′17″S 126°03′56″E |
|
| Χώρα: | Ανατολικό Τιμόρ |
|
| Περιφέρεια: | Μανατούτο |
|
| Επαρχία: | Μπαρίκ |
|
| Πληθυσμός (2010): | 478 |

Για την πόλη της Γρενάδας, δείτε: Μπαρίκ.  

Η **Μπαρίκ** (πορτογαλικά: Barique) είναι μια πόλη του Ανατολικού Τιμόρ και πρωτεύουσα της περιφέρειας Μανατούτο και της επαρχίας Μπαρίκ. Σύμφωνα με την απογραφή του 2010 έχει 4.768 κατοίκους.

Γεωγραφία
---------

Η Μπαρίκ βρείσκεται κεντρικά του Ανατολικού Τιμόρ και κεντρο-δυτικά του Μανατούτο. Βρίσκεται δυτικά της πόλης Βικέκε, ανατολικά των πόλεων Αλιέου, Μαουμπίσε, Αϊτούτο και Σάμε και νοτιοανατολικά της πρωτεύουσας Ντίλι.

Δείτε επίσης
------------

* Μπαρίκ

Παραπομπές
----------

1. ↑  «Direcção Nacional de Estatística: Suco Report Volume 4» (PDF). Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο (PDF) στις 9 Απριλίου 2015. Ανακτήθηκε στις 25 Ιανουαρίου 2015.
2. ↑  Statoids.com
Το "**Fold Your Hands Child, You Walk Like a Peasant**" είναι το τέταρτο άλμπουμ των Belle and Sebastian. Το άλμπουμ περιέχει τραγούδια με βραδύτερο ρυθμό από ότι στα άλλα άλμπουμ τους, καθιστώντας το ως το πιο ήσυχο και ώριμο άλμπουμ της μπάντας. Η ενορχήστρωση είναι ως επί το πλείστον ακουστική. Η μπάντα εισήγαγε πολλές στιλιστικές αλλαγές στο άλμπουμ, φέρνοντας περισσότερα έγχορδα συμφωνικής ορχήστρας και περιέχοντας περισσότερα τραγούδια στα οποία τα υπόλοιπα μέλη της μπάντας έκαναν πρώτη φωνή. Η Sarah Martin τραγουδάει στο "Waiting for the Moon to Rise", η Isobel Campbell τραγουδάει στο "Family Tree", και κάνει ντουέτο με τον Stevie Jackson (ο οποίος τραγουδάει με ασυνήθιστα μπάσα φωνή) στο "Beyond the Sunrise" και με τον Stuart Murdoch στο "Women's Realm". Ο Jackson τραγουδάει επίσης στο "The Wrong Girl". Είναι το τελευταίο άλμπουμ του συγκροτήματος με τον μπασίστα Stuart David, ο οποίος έφυγε μετά την ολοκλήρωση του άλμπουμ.

Οι δίδυμες αδελφές στο εξώφυλλο είναι οι Gyða και Kristín Anna Valtýsdóttir, πρώην μέλη του Ισλανδικού συγκροτήματος *múm*. Το όνομα του άλμπουμ προέρχεται από ένα γκράφιτι το οποίο ο τραγουδιστής Stuart Murdoch είχε δει σε μια δημόσια τουαλέτα.

Το πρώτο κομμάτι, "I Fought in A War", έχει χρησιμοποιηθεί στο γνωστό ντοκιμαντέρ του BBC, "*The Power of Nightmares*". Μπορεί επίσης να ακουστεί στο ντοκιμαντέρ του Eugene Jarecki "*Why We Fight*". Το κομμάτι "There's Too Much Love" εμφανίζεται στο τρέιλερ της βραζιλιάνικης ταινίας "*The Way He Looks*" και συμπεριλαμβάνεται στο soundtrack της.

Κομμάτια
--------

| Αρ. | Tίτλος | Διάρκεια |
| --- | --- | --- |
| 1. | "I Fought in a War"   | 4:09 |
| 2. | "The Model"   | 3:56 |
| 3. | "Beyond the Sunrise"   | 4:06 |
| 4. | "Waiting for the Moon to Rise"   | 3:13 |
| 5. | "Don't Leave the Light on Baby"   | 4:27 |
| 6. | "The Wrong Girl"   | 3:21 |
| 7. | "The Chalet Lines"   | 2:33 |
| 8. | "Nice Day for a Sulk"   | 2:31 |
| 9. | "Women's Realm"   | 4:35 |
| 10. | "Family Tree"   | 4:04 |
| 11. | "There's Too Much Love"   | 3:27 |

Συντελεστές
-----------

* Stuart Murdoch - φωνή, κιθάρα, πλήκτρα, φωνητικά
* Stuart David - μπάσο, φωνητικά
* Isobel Campbell - τσέλο, φωνή, φωνητικά
* Chris Geddes - πλήκτρα, πιάνο
* Richard Colburn - ντραμς
* Stevie Jackson - κιθάρα, φωνητικά, φωνή
* Sarah Martin - βιολί, φωνή
* Mick Cooke - τρομπέτα
* Greg Lawson - βιολί
* Cheryl Crockett - βιολί
* Alistair Savage - βιολί
* Elin Edwards - βιολί
* Liza Webb - βιολί
* Murray Ferguson - βιολί
* Clare McKeown - βιολί
* Lorna Leitch - βιολί
* Dervilagh Cooper - βιολί
* Helen McSherry - τσέλο
* Peter Nicholson - τσέλο
* Gary Grochla - διπλό μπάσο
* Paul Fox - φλάουτο
* Ronan Breslin - τρομπόνι
* Jenny Divers - σαξόφωνο
* Francis Macdonald - κρουστά
* Jonny Quinn - κρουστά
* Alistair Cooke - κρουστά
* Con Carson - εσωτερικές φωτογραφίες
* Laura Molloy - σχέδιο
* Andrew Symington - σχέδιο
* Tony Doogan - παραγωγός

Παραπομπές
----------

1. ↑  Metacritic
2. ↑  Allmusic
3. ↑  The A.V. Club
4. ↑  Entertainment Weekly
5. ↑  Mojo
6. ↑  NME
7. ↑  Q
8. ↑  Rolling Stone [*νεκρός σύνδεσμος*]
9. ↑  Spin
10. ↑  Stylus
Το ***100 Years: The Movie You Will Never See*** (ελληνικά: *100 Χρόνια: Η ταινία που δεν θα δείτε ποτέ*) είναι επερχόμενη ταινία με σεναριογράφο και πρωταγωνιστή τον Τζον Μάλκοβιτς και σκηνοθεσία του Ρόμπερτ Ροντρίγκεζ. Το *100 Years* αναμένεται να κυκλοφορήσει στις 18 Νοεμβρίου 2115.

Ο Μάλκοβιτς και ο Ροντρίγκεζ ανακοίνωσαν το Νοέμβριο του 2015 ότι είχαν συνεργαστεί με την εταιρεία που διανέμει το κονιάκ Louis XIII για να δημιουργήσουν μια ταινία εμπνευσμένη από τα εκατό χρόνια που χρειάζεται για να ωριμάσει το συγκεκριμένο μπουκάλι. Στις 18 Νοεμβρίου του 2015, ο Μάλκοβιτς και ο Ροντρίγκεζ κυκλοφόρησαν τρία τρέιλερ που δείχνουν κάποια πλάνα από την ταινία. Σε αυτά φαντάστηκαν τρία διαφορετικά πιθανά μέλλοντα από μια δυστοπία σε έναν τεχνολογικό παράδεισο.

Μέχρι την κυκλοφορία της, η ταινία θα διατηρείται σε ένα υψηλής τεχνολογίας ασφαλές αλεξίσφαιρο γυαλί που θα ανοίξει αυτόματα στις 18 Νοεμβρίου του 2115, την ημερομηνία πρεμιέρας της ταινίας, για την οποία στάλθηκαν διπλές προσκλήσεις κατασκευασμένες από μέταλλο σε χίλιους καλεσμένους από όλο τον κόσμο, συμπεριλαμβανομένων του Μάλκοβιτς και Ροντρίγκεζ, τις οποίες μπορούν να δώσουν στους απογόνούς τους. Η πλοκή της ταινίας είναι μυστικό που γνωρίζει μόνο ένας στενός κύκλος ατόμων.

Το χρηματοκιβώτιο στο οποίο διατηρείται η ταινία είχε παρουσιαστεί το 2016 στο Φεστιβάλ των Καννών και σε διάφορες άλλες πόλεις στον κόσμο, πριν επιστρέψει στο Κονιάκ της Γαλλίας και τα κελάρια Louis XIII.

Παραπομπές
----------

1. ↑  Bryant, Jacob· Bryant, Jacob (19 Νοεμβρίου 2015). «John Malkovich and Robert Rodriguez Made a Movie That Won't Release Until 2115». *Variety* (στα Αγγλικά). Ανακτήθηκε στις 15 Μαρτίου 2019.
2. ↑  Lussier, Germain. «John Malkovich and Robert Rodriguez Have Made A Movie No One Will See For 100 Years». *io9* (στα Αγγλικά). Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 22 Ιουνίου 2017. Ανακτήθηκε στις 15 Μαρτίου 2019.
3. 1 2  «John Malkovich Explains Why He Made A Movie No One Will See for 100 Years». *PEOPLE.com* (στα Αγγλικά). Ανακτήθηκε στις 15 Μαρτίου 2019.
4. ↑  Butt, Muhammad Ali (9 Νοεμβρίου 2015). «'100 Years' movie casting, John Malkovich, Shuya Chang and Marko Zaror». *Youth Press Pakistan*. Youth Publishers. Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 9 Φεβρουαρίου 2022. Ανακτήθηκε στις 13 Μαρτίου 2022.
5. ↑  «John Malkovich and Robert Rodriguez made a film that won't be released until 2115». *EW.com* (στα Αγγλικά). Ανακτήθηκε στις 15 Μαρτίου 2019.
6. ↑  «Cannes to showcase John Malkovich movie no one will see for 100 years». Entertainment Weekly. Ανακτήθηκε στις 7 Μαΐου 2016.

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
--------------------

* *100 Years*   στην IMDb
Ο **Θόλεν (Tholen)** είναι ένας αστεροειδής της Κύριας Ζώνης Αστεροειδών με απόλυτο μέγεθος, όπως αυτό ορίζεται για το Ηλιακό Σύστημα, 13,6. Ανακαλύφθηκε το 1980 από τον Αμερικανό αστρονόμο Έντουαρντ Μπόουελ, που παρατηρούσε από την `Αντερσον Μέσα (σταθμός του Αστεροσκοπείου Λόουελ), και πήρε το όνομά του προς τιμή του σύγχρονου Αμερικανού αστρονόμου Ντέιβιντ Θόλεν, γνωστού από την ανακάλυψη του `Αποφι.

Εξαιτίας της πολύ μεγάλης εκκεντρότητας της τροχιάς του, μήνες πριν και μετά το περιήλιό του, ο Θόλεν βρίσκεται έξω από τα όρια της Κύριας Ζώνης και διασχίζει την τροχιά του `Αρη, επειδή όμως και η κλίση τροχιάς του Θόλεν είναι σημαντική, σπανίως πλησιάζει τον πλανήτη αυτόν.

Φυσικά χαρακτηριστικά
---------------------

Ο φασματικός τύπος του Θόλεν είναι **S** (λιθώδης). Ο Θόλεν περιστρέφεται γύρω από τον εαυτό του μία φορά κάθε 2 ώρες και 57 λεπτά, μία μάλλον ταχεία περιστροφή, ακόμα και για αστεροειδή.

Εξωτερικοί σύνδεσμοι-πηγές
--------------------------

* Τροχιά από το JPL (Java) / Εφημερίδα

  


Αστεροειδείς| 3254 Μπας | 3255 Θόλεν | 3256 Νταγκέρ |
Ο **Τζιμ Γιανγκ (Jim Young)** είναι ένας αστεροειδής που περιφέρεται στην εσωτερική (δηλαδή την προς τον `Ηλιο) περιοχή της Κύριας Ζώνης Αστεροειδών και έχει απόλυτο μέγεθος (όπως ορίζεται για το Ηλιακό Σύστημα) 13,2. Ανακαλύφθηκε το 1982 από τον Αμερικανό αστρονόμο Έντουαρντ Μπόουελ, που παρατηρούσε από την `Αντερσον Μέσα (σταθμός του Αστεροσκοπείου Λόουελ), και πήρε το όνομά του προς τιμή του Αμερικανού αστρονόμου Τζέιμς Χουίτνεϋ Γιανγκ (*James Whitney Young*, γενν. 1941).

Φυσικά χαρακτηριστικά
---------------------

Ο φασματικός τύπος του Τζιμ Γιανγκ είναι **S** (λιθώδης). Ο Τζιμ Γιανγκ περιστρέφεται γύρω από τον εαυτό του μία φορά κάθε 100 ως 160 ώρες περίπου, μία εξαιρετικά αργή περιστροφή για αστεροειδή.

Εξωτερικοί σύνδεσμοι-πηγές
--------------------------

* Τροχιά από το JPL (Java) / Εφημερίδα

Αστεροειδείς| 2873 Μπίνζελ | 2874 Τζιμ Γιανγκ | 2875 Λάγκερκβιστ |
Συντεταγμένες: 41°42′14″N 42°42′8″E﻿ / ﻿41.70389°N 42.70222°E﻿ / 41.70389; 42.70222

Το **Μοναστήρι Τσουλέβι** του Αγίου Γεωργίου ( γεωργιανά: ჭულევის მონასტერი) είναι μία Γεωργιανή Ορθόδοξη μοναστική εκκλησία που βρίσκεται στο μχάρε Σάμτσχε-Τζαβαχέτι στα νοτιοδυτικά της Γεωργίας.

Απόψεις του ΜοναστηριούΤο μοναστήρι Τσουλέβι βρίσκεται στην αριστερή όχθη του ποταμού Κβαμπλιάνι, κοντά στην πόλη Αντιγένι στην ιστορική επαρχία Σάμτσχε. Η μονή είναι επίσης γνωστή ως Τσουλέ (ჭულე) και Τσουλέμπι (ჭულები). Ήδη από τον 11ο αιώνα ο χώρος φιλοξενούσε μια μοναστική κοινότητα, αλλά ήταν στα τέλη του 14ου αιώνα που κατασκευάστηκε το σημερινό οικοδόμημα για ένα σημαντικό θρησκευτικό και πολιτιστικό κέντρο στη νότια Γεωργία. Μια επιγραφή στη μεσαιωνική γραφή ασομτραβούλι αποκαλύπτει ότι οι αγιογραφίες στο εσωτερικό του Τσουλέβι είναι έργο του καλλιτέχνη Άρσεν από το 1381. Στις τοιχογραφίες περιλαμβάνονται, μεταξύ άλλων, οι προσωπογραφίες του τοπικού πριγκιπικού Οίκου των Ζακέλι που ήταν χορηγοί της μονής. 

Αρχιτεκτονικές λεπτομέρειες
Το μοναστήρι Τσουλέβι έχει ορισμένα κοινά χαρακτηριστικά με τις κοντινές και σύγχρονές του εκκλησίες Ζάρζμα και Σαπάρα, όπως το όλο τυπικό επίμηκες σχέδιο, τον εσωτερικό χώρο σε ορθογώνιο σχήμα χωρίς προεξέχοντα τμήματα, έναν θόλο που στηρίζεται πάνω στους τοίχους της Αγίας Τράπεζας και δύο σταυροειδείς κολώνες. 

Αγιογραφίες της Μονής
Μετά την κατάκτηση της περιοχής από τους Οθωμανούς, το μοναστήρι Τσουλέβι παράκμασε και μέχρι το 1595 είχε εγκαταλειφθεί εντελώς. Οι ντόπιοι, όσο ήταν ακόμα χριστιανοί τότε, διέσωσαν τις καμπάνες και άλλα αντικείμενα της εκκλησίας θάβοντάς τα στο παρακείμενο δάσος. Οι καμπάνες ανακαλύφθηκαν τυχαία κατά τη δεκαετία του '80 και δωρίστηκαν στο τοπικό μουσείο του Αχαλτσίχε, αλλά τελικά επιστράφηκαν στο μοναστήρι όταν αποκαταστάθηκε από την Γεωργιανή Ορθόδοξη Εκκλησία τον Οκτώβριο του 1999. 

Το 1935-36 μια ομάδα Ρώσων αρχιτεκτόνων προσπάθησε, ανεπιτυχώς, να επισκευάσει την εκκλησία και πολλές αρχιτεκτονικές λεπτομέρειες χάθηκαν κατά τη διαδικασία. Τις δεκαετίες 1970 και 1980 έγινα άλλη μια προσπάθεια αποκατάστασης αλλά διακόπηκε. Μόνο το 2003 ξεκίνησαν συστηματικές εργασίες ανακατασκευής και από τότε το μοναστήρι έχει επισκευαστεί σε μεγάλο βαθμό.

Πηγές
-----

* ქსე, ტ. 11, გვ. 407, თბ. 1987
* ბერიძე ვ. სამცხის ხუროთმოძღვრული ძეგლები, თბ. 1970
* კუტალაძე გ. მაისურაძე ო. ჭულე, თბ. 2008

### Αναφορές

1. ↑  «† orthodoxy.ge † ეკლესიები და მონასტრები - ჭულევი». *www.orthodoxy.ge*. Ανακτήθηκε στις 6 Ιουλίου 2019.
Συντεταγμένες: 10°18′38″N 124°0′54″E﻿ / ﻿10.31056°N 124.01500°E﻿ / 10.31056; 124.01500

Ο Πορτογαλικής καταγωγής Μαγγελάνος ανέλαβε να πραγματοποιήσει ένα εξερευνητικό ταξίδι, ώστε να ανακαλύψει ένα νέο πέρασμα προς τα *νησιά των μπαχαρικών*. Θα ήταν αυτός ο πρώτος που θα ολοκλήρωνε τον περίπλου της γης εάν δεν έχανε τη ζωή του στη μάχη του Μακτάν.

Η μάχη του Μακτάν έγινε τον Απρίλιο του 1521 στο ομώνυμο νησί. Ο Μαγγελάνος, έχοντας συμμαχήσει με έναν τοπικό φύλαρχο που δέχτηκε να εκχριστιανιστεί, επιτέθηκε με τους στρατιώτες του στο νησί του Μακτάν, έχοντας ως πρόθεση να σκοτώσει τον φύλαρχο του νησιού Λάπου Λάπου. Σύμφωνα με ιστορικά στοιχεία, ο φύλαρχος που είχε συμμαχήσει με τον Μαγγελάνο ήταν εχθρός του Λάπου Λάπου και αποσκοπούσε να προσαρτήσει το Μακτάν.

Προεόρτια της μάχης
-------------------

Ο Μαγγελάνος έφτασε σε ένα νησί που ονομαζόταν Σέμπου και βρισκόταν δίπλα στο Μακτάν. Εκεί συναντήθηκε με τον φύλαρχο του νησιού και κατά τις γνωστές πρακτικές των Ισπανών αποίκων τον υποχρέωσε να εκχριστιανιστεί και να αποκτήσει χριστιανικό όνομα. Ο φύλαρχος βλέποντας τον τεχνολογικά εξελιγμένο εξοπλισμό των Ισπανών ζήτησε από τον Μαγγελάνο να επιτεθεί στον εχθρό του, τον φύλαρχο του γειτονικού νησιού Μακτάν.

Μάχη
----

Σύμφωνα με τον Αντόνιο Πιγκαφέττα που διέσωσε λεπτομέρειες, ο Μαγγελάνος επιτέθηκε στο Μακτάν με 48 στρατιώτες. Ο εξοπλισμός τους ήταν σπαθιά, βαλλίστρες και μουσκέτα. Λόγω της ειδικής γεωμορφολογίας του νησιού, οι Ισπανοί αναγκάστηκαν να αφήσουν τα πλοία μακρυά και να επιτεθούν μόνο με τις δικές τους δυνάμεις στους 1.500 ιθαγενείς του Μακτάν.

Κατά τη διάρκεια της μάχης οι βαλλίστρες και τα μουσκέτα δεν ήταν τόσο αποτελεσματικά. Κάποια στιγμή ο Μαγγελάνος τραυματίστηκε από δόρυ ιθαγενούς και έχασε πολλές από τις δυνάμεις του. Έτσι αναπόφευκτα κάποια στιγμή περικυκλώθηκε από τους ιθαγενείς και σκοτώθηκε. Ο θάνατός του έκανε τους Ισπανούς να υποχωρήσουν.

Αποτέλεσμα
----------

Το αποτέλεσμα της μάχης είχε μόνο προσωρινό αντίκτυπο, καθώς στα επόμενα χρόνια οι Ισπανοί επιβλήθηκαν σε ολόκληρη την περιοχή που σήμερα ονομάζεται Φιλιππίνες. Ωστόσο οι Φιλιππινέζοι θεωρούν τον φύλαρχο Λάπου Λάπου της φυλής του Μακτάν έναν από τους εθνικούς ήρωες, λόγω της αντίστασής του κατά των αποίκων.
Με το ***Greatest Lovesongs Vol. 666*** οι HIM έκαναν το ντεμπούτο τους στη μουσική σκηνή. Παραγωγός του άλμπουμ όπως και του πρώτου τους EP 666 Ways to Love: Prologue είναι ο Hiili Hiilesmaa. Όπως και το EP, το άλμπουμ ηχογραφήθηκε στα Finnvox, MD and Peacemakers στο Ελσίνκι. Τα φωνητικά στο "(Don't Fear) The Reaper" και στο "For You" τα έκαναν οι Sanna-June Hyde και Asta Hannula αντίστοιχα. Το άλμπουμ κυκλοφόρησε και σε ειδική Digipak έκδοση, στην οποία το "For You" είναι το πρώτο τραγούδι. Ακόμα μία ειδική έκδοση κυκλοφόρησε στη Γερμανία, με το bonus κομμάτι "Stigmata Diaboli", από το 666 Ways to Love: Prologue. Η διάρκεια των άλμπουμ είναι 66 λεπτά και 6 δεύτερα και περιέχουν 66 κομμάτια, από τα οποία τα 56 είναι κενά. Παρόλα τα σατανιστικά υπονοούμενα, ο Valo έχει δηλώσει ότι δεν υπάρχει απολύτως καμμία σχέση με τον σατανισμό .

Φινλανδική Έκδοση
-----------------

1. "For You (Intro)" - 4:00
2. "Your Sweet Six Six Six" - 4:11
3. "Wicked Game" (Chris Isaak cover) - 3:54
4. "The Heartless" - 4:01
5. "Our Diabolikal Rapture" - 5:20
6. "It's All Tears (Drown in This Love)" - 3:42
7. "When Love and Death Embrace" - 6:08
8. "The Beginning of the End" - 4:07
9. "(Don't Fear) The Reaper" (Blue Öyster Cult cover) - 6:23

Μετά το τελευταίο κομμάτι((Don't Fear)The Reaper), υπάρχει μια σειρά από κρυμμένα κομμάτια (10 - 66) που καταλαμβάνουν 666 megabyte, αν και μόνο το κομμάτι 66 είναι ηχογραφημένο με την 666 Ways to Love έκδοση του The Heartless. Όμως με την επανακυκλοφόρηση του άλμπουμ στις ΗΠΑ (λόγω του εκτεταμμένου editing της Jimmy Franks Recording Company) ο δίσκος καταλαμβάνει μόνο 664 megabytes, ενώ η διάρκεια είναι 66:04.

Γερμανική Έκδοση
----------------

Η Γερμανική έκδοση είναι ίδια με την Ιαπωνική, Ρώσικη και της Αυστραλίας.

1. "Your Sweet Six Six Six" – 4:12
2. "Wicked Game" – 3:54 (Chris Isaak cover)
3. "The Heartless" – 4:02
4. "Our Diabolikal Rapture" – 5:20
5. "It's All Tears (Drown in This Love)" – 3:43
6. "When Love and Death Embrace" – 6:08
7. "The Beginning of the End" – 4:07
8. "(Don't Fear) The Reaper" – 6:24 (Blue Öyster Cult cover)
9. "For You" – 3:58

Στον δεύτερο στίχο του "It's All Tears (Drown In This Love)" η γυναίκα που ουρλιάζει στο The Heartless demo ακούγεται στο αριστερό panel.

Ειδική Γερμανική Έκδοση
-----------------------

Η έκδοση αυτή κυκλοφόρησε το 1998 σε πολύ λίγα αντίτυπα.

1. "Your Sweet Six Six Six"
2. "Wicked Game" (Chris Isaak cover)
3. "The Heartless"
4. "Our Diabolikal Rapture"
5. "It's All Tears (Drown in This Love)"
6. "When Love and Death Embrace"
7. "The Beginning of the End"
8. "(Don't Fear) The Reaper" (Blue Öyster Cult cover)
9. "For You"
10. "Stigmata Diaboli"

Παραπομπές
----------

1. ↑  1998 Virus Interview

|  |  |
| --- | --- |
| CC-BY-SA Μετάφραση | Στο λήμμα αυτό έχει ενσωματωθεί κείμενο από το λήμμα Greatest Love Songs Vol. 666  της Αγγλικής Βικιπαίδειας, η οποία διανέμεται υπό την GNU FDL και την CC-BY-SA 4.0. (ιστορικό/συντάκτες). |
Συντεταγμένες: 62°25′N 58°47′E﻿ / ﻿62.417°N 58.783°E﻿ / 62.417; 58.783

Το **Εθνικό Πάρκο Γιουγκίντ Βα** (Κόμι, ρωσικά: *Югыд ва*) είναι εθνικό πάρκο στην Δημοκρατία των Κόμι, μια ομόσπονδη δημοκρατία της ρωσικής Ομοσπονδίας. Είναι το μεγαλύτερο εθνικό πάρκο της Ευρώπης (μπροστά από εθνικό πάρκο Βατναγιόκουλ στην Ισλανδία) και το μεγαλύτερο εθνικό πάρκο στη Ρωσία μέχρι τη δημιουργία του εθνικού πάρκου Βεριγγία το 2013.

Ιστορία
-------

Το πάρκο δημιουργήθηκε από τη ρωσική Κυβέρνηση στις 23 Απριλίου 1994, με τους στόχους της προστασίας και την ψυχαγωγική χρήση της τάιγκα των Βόρειων Ουραλίων.

Το 1995, η έκταση των δασών που περιλαμβάνει το εθνικό πάρκο Γιουγκίντ Βα και το κοντινό φυσικό καταφύγιο Πετσόρα-Ιλίτς αναγνωρίστηκαν από την Ουνέσκο ως μνημείο Παγκόσμιας πολιτιστικής Κληρονομιάς με τίτλο Παρθένα Δάση Κόμι.

Άγρια ζωή
---------

Περισσότερο από το ήμισυ του πάρκου καλύπτεται με τα αρκτικά δάση τάιγκα. Το υπόλοιπο μέρος αποτελείται ως επί το πλείστον τούνδρα σε υψηλότερα υψόμετρα. Υπάρχουν, επίσης, περίπου 20 χλμ2 λιβαδιών και μερικά βουνά. 

Περίπου 180 είδη πουλιών ζουν στο πάρκο, μερικά από τα οποία είναι αρκετά σπάνια. Είκοσι είδη ψαριών είναι γνωστά ότι ζουν στις λίμνες και ποταμούς του πάρκου. Υπάρχουν επίσης πέντε είδη αμφίβιων και ένα ερπετό στο πάρκο.

Μεταξύ των θηλαστικών που ζουν στο πάρκο είναι ο λαγός των βουνών, ο τάρανδος, η ερμίνα, η βίδρα, η άλκη,, ο λύκος, η αλεπού, ο αδηφάγος, η αρκούδα, το δενδροκούναβο, η νυφίτσα και η Αρκτική αλεπού.

Τουρισμός
---------

Οι ψυχαγωγικές χρήσεις του πάρκου περιλαμβάνουν ράφτινγκ, κωπηλασία και πεζοπορία το καλοκαίρι και βορινό σκι το χειμώνα. Επιτρέπεται περιορισμένο κυνήγι, αλλά οι αιτήσεις για παραχώρηση άδειας πρέπει να κατατεθούν αρκετούς μήνες πριν το κυνήγι.

Λόγω της απομακρυσμένης θέσης του πάρκου, το ποσό του τουρισμού είναι ακόμα αρκετά χαμηλό. Σύμφωνα με τη διοίκηση του πάρκου, αυτή τη στιγμή το επισκέπτονται περίπου 4.000 τουρίστες κάθε χρόνο, πολύ λιγότερο από τις δυνατότητες του πάρκου. Η διοίκηση αναφέρει ότι τα τέλη χρήστη (περίπου 2.4 εκατ. ρούβλια (100.000 δολάρια) το χρόνο) δεν καλύπτει τα έξοδα του πάρκα (περίπου 5 εκατ. ρούβλια ($200,000) ένα έτος).

Παραπομπές
----------

1. 1 2  *World Database on Protected Areas*.
2. ↑  "Clear future for the 'Clear Water', or how Yugyd Va National Park is to develop" Αρχειοθετήθηκε 2012-02-06 στο Wayback Machine. *Krasnoye Znamya* (a local newspaper), 15 March 2006, No. 40. (Ρωσικά)

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
--------------------

|  |  |
| --- | --- |
| Commons logoCommons logo | Τα Wikimedia Commons έχουν πολυμέσα σχετικά με το θέμα   **Εθνικό Πάρκο Γιουγκίντ Βα** |

* Yugyd Va Εθνικό Πάρκο (επίσημη ιστοσελίδα) (Ρωσικά)
* Χάρτης πάρκο Αρχειοθετήθηκε 2007-01-02 στο Wayback Machine. (Ρωσικά)
* Yugyd Va Εθνικό Πάρκο (ρωσικό Υπουργείο Φυσικών Πόρων site) (Ρωσικά)

|  |  |
| --- | --- |
| 

|  |
| --- |
| * Πύλη:Γεωγραφία
* Πύλη:Ρωσία
 |

 |

|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
| Καθιερωμένοι όροι | 
* VIAF: 242748977
* GND: 4686126-9

 |

 |
Το **Complicated** είναι ένα τραγούδι της Καναδέζας τραγουδίστριας Αβρίλ Λαβίν, το οποίο συμπεριλήφθηκε στον ντεμπούτο δίσκο της *Let Go*, το 2002. Την ίδια χρονιά κυκλοφόρησε και ως single, το ντεμπούτο single της και κατ'επέκταση και το πρώτο από τον εν λόγω δίσκο. Το κομμάτι γράφτηκε από την Λαβίν και τους The Matrix.

Το single έλαχε μεγάλης επιτυχίας, τερματίζοντας στο νούμερο 1 των γαλλικών, των αυστραλιανών, αυστριακών, των καναδικών, των βραζιλιάνικων, των ιρλανδικών, των μεξικανικών, των νεοζηλανδικών, των ιρλανδικών και των νορβηγικών charts, μεταξύ άλλων. Στα αμερικανικά *Billboard Hot 100*, έφτασε στο νούμερο 2, ενώ στα Adult Top 40 και στα Mainstream Rock, έφτασε στο νούμερο 1. Κι έγινε πλατινένιο σε Νορβηγία, Νέα Ζηλανδία, Βραζιλία και στην Αυστραλία έγινε δις πλατινένιο.

Για την προώθηση του τραγουδιού κυκλοφόρησε και video clip, το οποίο έλαβε MTV Video Music Award Καλύτερου Νέου Καλλιτέχνη. Στα βραβεία Juno, έλαβε το βραβείο Καλύτερο Single της Χρονιάς. Το 2003, υπήρξε και υποψήφιο για Grammy, στις κατηγορίες Best Female Pop Vocal Performance και Song of the Year, χωρίς όμως να κερδίσει σε καμία. Έως και σήμερα είναι ένα από τα γνωστότερα κομμάτια της Λαβίν. Το 2009, το περιοδικό *Rolling Stone*, το συμπεριέλαβε στον κατάλογό του με τα Σπουδαιότερα Single της Δεκαετίας. Ενώ το περιοδικό *Blender*, το τοποθέτησε 197ο στο κατάλογό του με τα *500 Σπουδαιότερα Τραγούδια από τότε που Γεννήθηκες*.

Παραπομπές
----------

1. ↑  Saraceno, Christina. «Let Go: Avril Lavigne». *AllMusic*. Ανακτήθηκε στις 14 Μαρτίου 2009.
2. ↑  Buskin, Richard (Απριλίου 2006). «The Matrix: Writing & Producing in LA». SOS. Ανακτήθηκε στις 18 Μαρτίου 2009.
3. ↑  «Avril Lavigne Let Go». Allmusic. Ανακτήθηκε στις 10 Απριλίου 2013.
4. ↑  «Billboard Hot 100 Songs of the decade». *Billboard*. Ανακτήθηκε στις 11 Δεκεμβρίου 2009.
5. ↑  «Brazil» (PDF). *ABPD*. 6 Οκτωβρίου 2001. Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο (PDF) στις 18 Νοεμβρίου 2018. Ανακτήθηκε στις 1 Απριλίου 2014.
6. ↑  «ARIA Charts – Accreditations 2002 Singles». aria.com.au. Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 7 Μαρτίου 2008. Ανακτήθηκε στις 19 Δεκεμβρίου 2008.
7. ↑  «MTV Video Music Awards 2002 – Winner». MTV. Ανακτήθηκε στις 20 Δεκεμβρίου 2008.
8. ↑  «Grammy Awards: ecco le nominations» (στα Italian). delrock.it. Ανακτήθηκε στις 20 Δεκεμβρίου 2008. CS1 maint: Μη αναγνωρίσιμη γλώσσα (link)
9. ↑  «Rolling Stone Top singles of the decade». *Rolling Stone*. Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 13 Δεκεμβρίου 2009. Ανακτήθηκε στις 8 Δεκεμβρίου 2009.
10. ↑  «The 500 Greatest Songs Since You Were Born: 151–200». Blender.com. Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 13 Ιανουαρίου 2009. Ανακτήθηκε στις 8 Δεκεμβρίου 2007.

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
--------------------

* "Complicated" music video
* Avril Lavigne's official site
Παπαρούνες
Το ποίημα **In Flanders Fields** (*«Στις πεδιάδες της Φλάνδρας»*) είναι ένα από τα πιο φημισμένα ποιήματα σε αγγλική γλώσσα με θέμα τον Α΄ Παγκόσμιο Πόλεμο. Γράφτηκε στις 3 Μαΐου του 1915 από τον καναδό αντισυνταγματάρχη John McCrae, ο οποίος υπηρετούσε ως νοσοκόμος αξιωματικός στο ιατρικό σώμα των Δυνάμεων του Καναδά. Την προηγούμενη ημέρα, ένας φίλος του είχε πέσει στην δεύτερη μάχη της Φλάνδρας κοντά στο Υπρ. Η παπαρούνα έγινε το σύμβολο των πεσόντων.

Οι στίχοι
---------

***In Flanders Fields***
*In Flanders fields the poppies blow*
*Between the crosses, row on row,*
*That mark our place; and in the sky*
*The larks, still bravely singing, fly*
*Scarce heard amid the guns below.*
*We are the dead. Short days ago*
*We lived, felt dawn, saw sunset glow,*
*Loved, and were loved, and now we lie*
*In Flanders fields.*
*Take up our quarrel with the foe:*
*To you from failing hands we throw*
*The torch; be yours to hold it high.*
*If ye break faith with us who die*
*We shall not sleep, though poppies grow*
*In Flanders fields*

Βιβλιογραφία
------------

* John McCrae: *In Flanders Fields and other Poems*. William Briggs 1919; Nachdruck bei Dodo Press, 2005, ISBN 1-905432-28-3
* Linda Granfield (Autor), Janet Wilson (Illustrationen): *In Flanders Fields: The Story of the Poem by John McCrae*. Doubleday, 1996, ISBN 0-385-32228-3

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
--------------------

|  |  |
| --- | --- |
| Commons logoCommons logo | Τα Wikimedia Commons έχουν πολυμέσα σχετικά με το θέμα   **In Flanders Fields** |

* The making of *In Flanders Fields* (englisch)
* In Flanders Fields Museum (englisch, französisch, niederländisch)
* World War One Battlefields: Essex Farm (englisch)
* Essex Farm Military Cemetery (englisch)
* Veterans Affairs Canada: Lieutenant Colonel John McCrae (englisch)

|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
| Καθιερωμένοι όροι | 
* WorldCat
* VIAF: 186397794
* LCCN: n95118521
* GND: 1096517779

 |

 |
Ο **Πρίγκιπας Σαΐντ Μοχάμετ Τζαφάρ** (*Saïd Mohamed Jaffar*, 14 Απριλίου 1918 - 22 Οκτωβρίου 1993) ήταν πολιτικός από τις Κομόρες. Υπηρέτησε ως πρόεδρος από το 1975 ως το 1976 και ως ανώτερος υπουργός της κομοριανής κυβέρνησης από τον Ιούλιο του 1972 ως τον Δεκέμβριο του ιδίου χρόνου. Ήταν τετρασέγγονος του Αχμέτ μπιν Σέχε Νγκόμε (Ahmed bin Shekhe Ngome)..

Καριέρα
-------

Γεννήθηκε στο Μουτσαμουντού του νησιού Ανζουάν στις 14 Απριλίου του 1918.Το 1975 ανήλθε στην εξουσία έπειτα από πραξικόπημα του μισθοφόρου Μπομπ Ντενάρ. Από τις 3 Αυγούστου του 1975 ως τις 10 Αυγούστου του ιδίου χρόνου έγινε πρόεδρος του Εθνικού Συμβουλίου Επανάστασης (UNF) και στη συνέχεια ανέλαβε επικεφαλής του Εθνικού Εκτελεστικού Συμβουλίου από τις 10 Αυγούστου του 1975 ως τις 3 Ιανουαρίου του 1976. Τάχθηκε υπέρ συμφιλιωτικής πολιτικής με τη Γαλλία και με τη Μαγιότ. Από το 1975 ως το 1976 υπηρέτησε και ως υπουργός Εξωτερικών. Τον Ιανουάριο του 1976 ο Τζαφάρ υποχρεώθηκε να παραδώσει την εξουσία στον υπουργό Άμυνας, Αλί Σοϊλί. Απεβίωσε στις 22 Οκτωβρίου του 1993.

Παραπομπές
----------

1. 1 2  www.senat.fr/senateur/jaffar\_el\_amjad\_said\_mohamed000403.html.
2. 1 2  (Γαλλικά) *senat.fr*. senateur/jaffar\_el\_amjad\_said\_mohamed000403. Ανακτήθηκε στις 23  Απριλίου 2022.
3. 1 2 3   Rulers.org, Βιογραφικό του πολιτικού.
4. ↑  Ιστορία των Κομορών- Encyclopedia of the Nations
5. ↑  Εγκυκλοπαίδεια Hutchinson Αρχειοθετήθηκε 2008-05-13 στο Wayback Machine.- άρθρο για τις Κομόρες.
Ο **Μοχάμετ Αχμέτ** (*Mohamed Ahmed*, στα αραβικά: محمد أحمد, *Muhammad Ahmad*, 2 Ιουλίου 1917 – 27 Ιανουαρίου 1984) ήταν πολιτικός από τις Κομόρες. Υπήρξε συμπρόεδρος (συναρχηγός Κράτους) το 1978 μαζί με τον Αχμέτ Αμπνταλά. Καταγόταν από το νησί Ανζουάν.

Σταδιοδρομία
------------

Γεννήθηκε στο Μουτσαμούντου στις 2 Ιουλίου 1917. Στη δεκαετία του 1950 έγινε ένας από τους πλέον σημαντικούς μη Γάλλους πολιτικούς στα νησιά. Υπηρέτησε ως αντιπρόεδρος στο κυβερνητικό συμβούλιο την περίοδο από το 1957 ως το 1962. Έπειτα από αυτό η επιρροή του εξασθένισε και το 1975 οι Κομόρες έγιναν ανεξάρτητο κράτος από τη Γαλλία. Το 1978 υποστήριξε σθεναρά το πραξικόπημα κατά το οποίο ανατράπηκε ο πρόεδρος Αλί Σοϊλί. Ο Αχμέτ ανέλαβε στις 23 Μαΐου του 1978 συνεπικεφαλής του διευθυντηρίου, το οποίο ανέλαβε την εξουσία μετά το πραξικόπημα. Στις 3 Οκτωβρίου του 1978 απώλεσε τη θέση αυτή, εξαιτίας του γεγονότος ότι ο άλλος συμπρόεδρος, Αχμέτ Αμπνταλά κατέλαβε πλήρως την εξουσία. Ο Αχμέτ πέθανε στις 27 Ιανουαρίου 1984.

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
--------------------

* - Φωτογραφία του πολιτικού.

Παραπομπές
----------

1. 1 2  (Γαλλικά) *Sycomore*. www.assemblee-nationale.fr/sycomore/index.asp.
2. ↑  www2.assemblee-nationale.fr/sycomore/fiche/%28num\_dept%29/5320.
3. ↑  Comoros

|  |  |
| --- | --- |
| CC-BY-SA Μετάφραση | Στο λήμμα αυτό έχει ενσωματωθεί κείμενο από το λήμμα Mohamed Ahmed  της Αγγλικής Βικιπαίδειας, η οποία διανέμεται υπό την GNU FDL και την CC-BY-SA 4.0. (ιστορικό/συντάκτες). |
Ενωμοτία Σπαρτιατών με 36 άνδρες (ο Ενωμοτάρχης κρατάει εδώ μαύρη ασπίδα)
**Ενωμοτία** ονομαζόταν η μικρότερη στρατιωτική υποδιαίρεση της Φάλαγγας των αρχαίων Ελλήνων. Οι Σπαρτιάτες χρησιμοποιούσαν δύναμη 36 πολεμιστών, ενώ οι άλλες πόλεις χρησιμοποιούσαν δύναμη 25 έως 32 πολεμιστών.

Η ετυμολογία προέρχεται από τις λέξεις **ἐν-ώμοτος** που σημαίνει *έχω δώσει όρκο*, και η επεξήγηση είναι ότι οι πολεμιστές έδιναν όρκο υπηρεσίας πριν καταταχθούν στην φάλαγγα. Αρχηγός της ενωμοτίας ήταν ο **Ενωμοτάρχης** (ἐνωμόταρχος).

Ενωμοτία 25 ανδρών (ενωμοτάρχης = μαύρη ασπίδα, Ουραγός = πράσινη ασπίδα)
Η δύναμη της ενωμοτίας δεν είναι ακριβώς γνωστή, γι´αυτό και οι μελετητές καταφεύγουν σε αριθμητικές συγκρίσεις των πηγών. Είναι γνωστό ότι η αμέσως μεγαλύτερη υποδιαίρεση λεγόταν πεντηκοστύς και αποτελείτο από δύο ενωμοτίες. Άρα η ενωμοτία αρχικά πρέπει να αποτελείτο από δύναμη 25 ανδρών παρατεταγμένους σε τρεις ζυγούς οκτώ πολεμιστών. Στην δεξιά πτέρυγα πρέπει να ήταν ο ενωμοτάρχης, ενώ ο 25ος άνδρας θα ήταν μάλλον ένας παλαίμαχος οπλίτης και γι' αυτό έμπειρος πολεμιστής, ο οποίος επέβλεπε την παράταξη και ονομαζόταν **ουραγός**. Αργότερα πιθανώς η δύναμη της ενωμοτίας να μειώθηκε στους 24 άνδρες αφού καταργήθηκε ο ουραγός, ή να αυξήθηκε στους 32 άνδρες, ενώ η φάλαγγα υποδιαιρέθηκε σε δύο ζυγούς από 12 άνδρες ή τρεις με ζυγούς από οκτώ άνδρες.

Οι Σπαρτιάτες διέκριναν οκτώ κλάσεις (ηλικίες) πολιτών και κατάρτιζαν τις ενωμοτίες από πέντε πολίτες από κάθε κλάση.

Παραπομπές
----------

1. ↑  Hackett, John (1989). *Warfare in the Ancient World*Απαιτείται δωρεάν εγγραφή. Sidgwick and Jackson ltd. σελίδες 255. ISBN 0-283-99591-2.

Πηγές
-----

* Θουκυδίδης, Ο Πελοποννησιακός πόλεμος, V,68
* Ξενοφών, Ελληνικά, VI,4,12
* Ξενοφών, Λακεδαιμονίων Πολιτεία, V und XI,8

Βιβλιογραφία
------------

* Peter Connolly, Greece and Rome at war, London 1981
* Victor Davis Hanson, Der Krieg in der griechischen Antike, o.O. 2001 (London 1999)
* Menge-Güthling, Langenscheidts Großwörterbuch Griechisch-Deutsch mit Etymologie, Berlin 1973
* Der Kleine Pauly
Η **Λαίδη Γκοντάιβα** (*Lady Godiva*, ; - 1067) ήταν ευγενής αγγλοσαξονικής καταγωγής, γνωστή για τη θρυλική έφιππη εμφάνισή της στους δρόμους του Κόβεντρυ στο Γουέστ Μίντλαντς. Ήταν σύζυγος του Λεόφρικ (Leofric), κόμη της Μερκίας (11ος αι.), με τον οποίο ίδρυσε ένα μοναστήρι στο Κόβεντρυ.

Ο χρονικογράφος Φλόρενς του Γούστερ (πέθανε το 1118) αναφέρει με σεβασμό τον Λεόφρικ και την Γκοντάιβα, αλλά δεν κάνει λόγο για τη θρυλική εμφάνισή της. Η αρχαιότερη καταγραφή του περιστατικού βρίσκεται στα «Χρονικά» (Chronica) του χρονικογράφου Ρότζερ του Ουέντοβερ. Αναφέρει ότι ο σύζυγός της Λεόφρικ, απηυδισμένος από τις ικεσίες της, με τις οποίες του ζητούσε να μειώσει τους βαρείς φόρους που είχε επιβάλλει στους πολίτες του Κόβεντρυ, της δήλωσε ότι θα ικανοποιούσε την επιθυμία της, αν ολόγυμνη πάνω στο άλογό της περνούσε από την πολυσύχναστη αγορά της πόλης. 

Η Γκοντάιβα αποδέχτηκε την πρόταση του άντρα της και, με τα μαλλιά της μόνο να καλύπτουν το γυμνό κορμί της, περιδιάβηκε τους δρόμους του Κόβεντρυ. Ο Ράναλφ Χίτζεν (πέθανε το 1364) λέει στο «Πολυχρονικό» του, ότι η γυμνή εμφάνιση της Γκοντάιβα είχε ως αποτέλεσμα να απαλλάξει ο Λεόφρικ την πόλη από όλους τους φόρους. Μεταγενέστερο χρονικό αναφέρει ότι η Γκοντάιβα είχε ζητήσει από τους κατοίκους της πόλης να μείνουν στα σπίτια τους την ώρα που θα γυρνούσε γυμνή στην πόλη.

Από ευγνωμοσύνη για την πράξη της αυτή, όλοι οι κάτοικοι κλειδώθηκαν στα σπίτια τους την καθορισμένη ώρα και μόνο ένας ράφτης, ο Τομ, την παρακολουθούσε κρυφά από το παράθυρό του. Ο Πήπινγκ Τομ (Peeping Tom) έγινε από τότε συνώνυμο του ηδονοβλεψία. Η ιστορία του ράφτη έγινε μέρος του θρύλου κατά το 17ο αιώνα, όπου σύμφωνα με τις περισσότερες περιγραφές, για τιμωρία, τυφλώνεται επιτόπου. 

Η Λαίδη Γκοντάιβα πέθανε γύρω στο 1080 και σύμφωνα με το «Χρονικό του Έβεσαμ» τάφηκε στην Εκκλησία της Αγίας Τριάδας στο Έβεσαμ, που δεν υπάρχει σήμερα. Υποστηρίζεται όμως και η άποψη ότι είχε ταφεί μαζί με το σύζυγό της στην πόλη του Κόβεντρυ. Σήμερα, ένας περίτεχνος έφιππος ανδριάντας της γυμνής Γκοντάιβα, έργο του Σκώτου γλύπτη William Reid Dick (1879 – 1961), κοσμεί από το 1949 την πόλη.

Παραπομπές
----------

1. ↑  freepages.genealogy.rootsweb.ancestry.com/~dearbornboutwell/fam3882.html.
2. ↑  10.1093/REF:ODNB/10873.
3. ↑  «Identifiants et Référentiels». (Γαλλικά) *IdRef*. Agence bibliographique de l'enseignement supérieur. Ανακτήθηκε στις 4  Μαρτίου 2020.
4. 1 2  «Kindred Britain»
5. ↑  p46488.htm#i464871. Ανακτήθηκε στις 7  Αυγούστου 2020.

Πηγές
-----

* Εγκυκλοπαίδεια Πάπυρος-Λαρούς-Μπριτάνικα, λήμμα «Γκοντάιβα, Λαίδη», τόμος 18, σελ. 126, Εκδόσεις Πάπυρος, Αθήνα, 1996.

|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
| Καθιερωμένοι όροι | 
* WorldCat
* VIAF: 108149196682074792988
* LCCN: n84070043
* ISNI: 0000 0000 2574 9350
* GND: 143176099
* SUDOC: 072620412
* BIBSYS: 3084972
* NLA: 61541914
* NDL: 001117584

 |

 |


|  |  |
| --- | --- |
| CC-BY-SA Μετάφραση | Στο λήμμα αυτό έχει ενσωματωθεί κείμενο από το λήμμα Lady Godiva  της Αγγλικής Βικιπαίδειας, η οποία διανέμεται υπό την GNU FDL και την CC-BY-SA 4.0. (ιστορικό/συντάκτες). |
Οι **Ουσίποι** ήταν αρχαίος γερμανικός λαός της περιοχής ανατολικά του Ρήνου (στην εκτός Ρωμαϊκής αυτοκρατορίας Γερμανία), πιθανότατα μεταξύ των κοιλάδων των ποταμών Λαν και Ζιγκ. Αναφέρονται στα *Γεωγραφικά* του Στράβωνα,, στη *Γεωγραφία* του Πτολεμαίου και στη *Γερμανία* του Τάκιτου (κεφ. 32) ως γείτονες άλλων γερμανικών φυλών όπως οι Χάττοι και οι Τεντερίτες, τον 1ο αιώνα μ.Χ.
Η πιο διάσημη αναφορά στους Ουσίπους είναι στον *Αγρικόλα* του Τάκιτου (κεφ. 28), όπου ο ιστορικός μας λέει ότι Ουσίποι που είχαν καταταγεί στο Ρωμαϊκό στρατό υπό τον στρατηγό Γναίο Ιούλιο Αγρικόλα λιποτάκτησαν κατά τη διάρκεια εκστρατείας έναντι των Βρετανών (δυτικές και βόρειες ακτές της Βρετανίας) περί το 82. Οι Ουσίποι σκότωσαν τον Ρωμαίο εκατόνταρχο και τους στρατιώτες που τους εκπαίδευαν, κατόπιν έκλεψαν τρία καράβια και έπλευσαν παράλληλα προς τις βόρειες ακτές της Βρετανίας. Αντιμετώπισαν όμως δυσκολίες και έλλειψη τροφίμων και κατέφυγαν στον κανιβαλισμό. Τελικά κατέληξαν στη γη των Σουηβών, όπου αρκετοί πιάστηκαν από τους ντόπιους λαούς. Άλλα τμήματα πιάστηκαν από τους Φρίσιους και οι επιζώντες πουλήθηκαν σκλάβοι, μπορώντας έτσι να εξιστορίσουν τα γεγονότα. Ο Δίων Κάσσιος αναφέρει μια παρόμοια (αν και σύντομη) ιστορία, αλλά τοποθετεί τα γεγονότα σε προηγούμενα έτη. 
Είναι πιθανό οι Ουσίποι να ήταν συνώνυμοι των Ουσιπιτών, επίσης γερμανικού λαού, που είχαν δεχθεί επίθεση από τον Ιούλιο Καίσαρα το 55 π.Χ..

Πηγές
-----

1. ↑  Στράβων, *Γεωγραφικά*

* Tacitus, *Germania.XXXII*
Ο **Νικόλαος Βλάχος** (1893–1956) ήταν Έλληνας ιστορικός, συγγραφέας και καθηγητής πανεπιστημίου.

Βιογραφικά στοιχεία
-------------------

Γεννήθηκε το 1893 στη Θήρα και παρακολούθησε τα πρώτα του μαθήματα στο Μεσολόγγι. Στη συνέχεια μετέβη στην Αθήνα όπου σπούδασε στη Φιλοσοφική Σχολή του Πανεπιστημίου. Την περίοδο από το 1922 έως το 1925 πραγματοποίησε μεταπτυχιακές σπουδές στη Γερμανία με ειδίκευση στη μεθοδολογία της ιστορίας. Επέστρεψε στην Ελλάδα και από το 1937 διετέλεσε καθηγητής ιστορίας στο Πάντειο Πανεπιστήμιο ενώ από το 1939 στο Πανεπιστήμιο Αθηνών. Πέθανε το 1956 στην Αθήνα.

Έγραψε επιστημονικά έργα και μελέτες σχετικά με τη φιλοσοφία και τη μεθοδολογία της ιστορίας. Το σημαντικότερο έργο του ήταν το *Ιστορία των κρατών της χερσονήσου του Αίμου 1908-1914* (α΄ τόμος, 1954). Ο δεύτερος τόμος δεν ολοκληρώθηκε λόγω του θανάτου του.

Παραπομπές
----------

1. ↑  «Βλάχος, Νικόλαος (Θήρα, 1893 - Αθήνα, 1956)». *Παγκόσμιο Βιογραφικό Λεξικό - Τόμος: 2*. Εκδοτική Αθηνών. σελ. 322. Ανακτήθηκε στις 12 Νοεμβρίου 2017.
2. 1 2  «Βλάχος, Νικόλαος». *www.ygeiaonline.gr*. Εγκυκλοπαίδεια Δομή. Ανακτήθηκε στις 12 Νοεμβρίου 2017.

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
--------------------

* Νικόλαος Βλάχος στον *Πανδέκτη*, του Εθνικού Ιδρύματος Ερευνών.

|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
| Καθιερωμένοι όροι | 
* VIAF: 27445876
* **ΕΒΕ**: 157931
* ISNI: 0000 0003 9752 1111

 |

 |