recursal/SuperWikiNEXT-32B huggingface dataset:
Η **Νορμανδική Βικιπαίδεια** (νορμανδικά: *Viqùipédie normaunde*) είναι η έκδοση της Βικιπαίδειας στη νορμανδική γλώσσα (κώδικας: **nrm:**). Δημιουργήθηκε το 2006.

Η εγκυκλοπαίδεια κάνει δεκτές αριθμό διαλέκτων της νορμανδικής γλώσσας, με την πλέον παρούσα εξ'αυτών να είναι εκείνη του Τζέρσεϊ (ομιλούμενη επί του ομώνυμου νησιού), καθώς και εκείνη του Κοταντέν (ομιλούμενη εντός της ομώνυμης περιοχής, στο νομό της Μανς). Οι ονομασίες της Βικιπαίδειας στις δύο συγκεκριμένες διαλέκτους είναι, αντιστοίχως, *Ouitchipédie* και *Viqùipédie*, οι οποίες δημιουργήθηκαν βάσει των αναγνωστικών και ορθογραφικών συμβάσεων προηγούμενων δημοσιευμένων κειμένων στη νορμανδική γλώσσα. 

Δημιουργημένη το 2006, η Νορμανδική Βικιπαίδεια, με σημείο εκκίνησης τους πρώτους μήνες του 2009, γνωρίζει ιδιαιτέρως επιβραδυμένη ανάπτυξη. Συγκεκριμένα, η εγκυκλοπαίδεια αριθμεί, περίπου, 30 συνεισφέροντες, εκ των οποίων, ωστόσο, 2 είναι υπεύθυνοι για ποσοστό ανώτερο του 80 % επί του συνόλου των συνεισφορών εντός του εγχειρήματος.

Στατιστικά
----------

* Τον Φεβρουάριο του 2009, αριθμούσε 3.681 λήμματα.
* Στις 16 Φεβρουαρίου 2018, αριθμούσε 3.690 λήμματα, 9.015 χρήστες, 13 *ενεργούς* χρήστες και 0 διαχειριστές.

Σημειώσεις
----------

1. ↑  Ένας εγγεγραμμένος χρήστης λογίζεται ως ενεργός όταν έχει πραγματοποιήσει, τουλάχιστον, μία επεξεργασία εντός χρονικού διαστήματος ενός μήνα.

Παραπομπές
----------

1. 1 2 3  (Αγγλικά) «List of Wikipedias». *meta.wikimedia.org*. Wikimedia. Ανακτήθηκε στις 14 Φεβρουαρίου 2018.

Εξωτερικοί Σύνδεσμοι
--------------------

WikipediaWikipedia
**Έκδοση της Βικιπαίδειας στην Νορμανδική Βικιπαίδεια**

* (Αγγλικά) «Στατιστικά της nrm@wiki». *stats.wikimedia.org*. Wikimedia.

|  |  |
| --- | --- |
| 

|  |
| --- |
| * Πύλη:Νορμανδία
 |

 |
Ο **ναός Αγίου Νεκταρίου στην Αίγινα** αποτελεί ένα από τα κορυφαία αξιοθέατα του νησιού, στο οποίο συρρέει πλήθος κόσμου καθόλη τη διάρκεια του χρόνου, τόσο για να προσκυνήσει τον τάφο του Αγίου Νεκταρίου όσο και για να θεραπευτεί. Ο ναός αυτός θεωρείται ένας από τους μεγαλύτερους ναούς των Βαλκανίων. Το λείψανο του Αγίου Νεκταρίου θεωρείται θαυματουργό καθώς ο επίσκοπος Πενταπόλεως Νεκτάριος πιστεύεται ότι επιτέλεσε πολλά θαύματα τόσο όταν ήταν εν ζωή όσο και μετά θάνατον, και γι' αυτό το λόγο έχει ανακηρυχθεί άγιος από την Ορθόδοξη Εκκλησία. Σε αυτό συνέβαλε και το γεγονός ότι το λείψανό του παρέμεινε αναλλοίωτο για περισσότερο από 30 χρόνια παρά τις τρεις ταφές και εκταφές.

Ο ναός Αγίου Νεκταρίου βρίσκεται δίπλα στην Ιερά Μονή Αγίας Τριάδος (γυναικείο Ιερό Ησυχαστήριο) κοντά στο χωριό Κοντός, απέναντι από τον λόφο της Παλαιοχώρας (αποκαλείται και νησιωτικός Μυστράς). Εκτός από το μοναστήρι, στην περιοχή υπάρχει η Μονή της Αγίας Αικατερίνης Αίγινας, αλλά και το εκκλησάκι του Σταυρού. Στο χώρο της μονής υπάρχει το πηγάδι του Αγίου Νεκταρίου απ' όπου αναβλύζει νερό (θεωρείται αγίασμα), ενώ το μοναστήρι διαθέτει και ξενώνες για τους επισκέπτες. Όπως σε όλα τα ελληνικά ορθόδοξα μοναστήρια, η είσοδος στον χώρο επιτρέπεται με μακρύ ρούχο.

Στον ίδιο χώρο τα χρόνια του Βυζαντίου υπήρχε ένα άλλο μοναστήρι, το οποίο εγκαταλείφθηκε και ο Άγιος Νεκτάριος αποφάσισε να αναστηλώσει. Έτσι, το 1904 δημιούργησε τη μονή της Αγίας Τριάδος και το 1908 θεμελίωσε μια μικρή εκκλησία από δίπλα, μετά την παραίτησή του από διευθυντής της Ριζάρειου Σχολής. Μετά τον θάνατό του, ετάφη έξω από την εκκλησία αυτή, κάτω από τη σκιά ενός πεύκου που ο ίδιος είχε φυτέψει. Στη θέση του παλιού βυζαντινού μοναστηριού ανοικοδομήθηκε ο ναός Αγίου Νεκταρίου στη μνήμη του Αγίου (το χρονικό διάστημα 1973-1994), όπου φυλάσσεται το χέρι του. Ο ναός αυτός ανήκει διοικητικά στην Ιερά Μητρόπολη Ύδρας, Σπετσών, Αιγίνης, Ερμιονίδος και Τροιζηνίας.

(1) Πανοραμική θέα ναού Αγίου Νεκταρίου. Από πίσω βρίσκεται η Ιερά Μονή Αγίας Τριάδος. (2) Η περιοχή Κοντός (κέντρο) όπου βρίσκεται ο ναός Αγίου Νεκταρίου.

Παραπομπές
----------

1. ↑  «Αρχειοθετημένο αντίγραφο». Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 21 Απριλίου 2021. Ανακτήθηκε στις 21 Απριλίου 2021.
2. ↑
3. 1 2  «Μοναστήρι του Αγίου Νεκταρίου στην Αίγινα | Αίγινα | WeLoveAegina». *weloveaegina.com*. Ανακτήθηκε στις 20 Απριλίου 2021.
4. 1 2 3  «Ιερά μονή Αγίας Τριάδος (Αγίου Νεκταρίου) - Αίγινα». *Μοναστήρια της Ελλάδος*. 7 Ιουνίου 2013. Ανακτήθηκε στις 20 Απριλίου 2021.
5. ↑  «Ορθόδοξος Συναξαριστής :: Άγιος Νεκτάριος Μητροπολίτης Πενταπόλεως Αιγύπτου». *www.saint.gr*. Ανακτήθηκε στις 20 Απριλίου 2021.
6. ↑  «Ένα μοναστήρι που ξαναζωντάνεψε από έναν σύγχρονο Άγιο». *Dogma*. 10 Νοεμβρίου 2013. Ανακτήθηκε στις 21 Απριλίου 2021.
7. 1 2 3  «Μοναστήρι Αγίου Νεκταρίου». *Aegina Project*. Ανακτήθηκε στις 20 Απριλίου 2021.
Συντεταγμένες: 12°01′53.85″N 39°02′28.13″E﻿ / ﻿12.0316250°N 39.0411472°E﻿ / 12.0316250; 39.0411472


Ο **ναός του Αγίου Γεωργίου** (Αμχαρικά:*Bet Giyorgis*) είναι μια μονολιθική εκκλησία στην Λαλιμπέλα, στην περιφέρεια της Αμχάρα, στην Αιθιοπία. Χτισμένος στις αρχές του δέκατου τρίτου αιώνα είναι ο πιο γνωστός και τελευταίος ναός που κατασκευάστηκε από τους έντεκα που υπάρχουν στην περιοχή και αναφέρεται ως *Όγδοο Θαύμα του Κόσμου*. Οι διαστάσεις του συγκροτήματος είναι 25 μέτρα έως 25 μέτρα με 30 μέτρα και υπάρχει μια κολυμβήθρα έξω από τον ναό, η οποία βρίσκεται σε μια τεχνητή τάφρο.

Ιστορία
-------

Ο ναός του Αγίου Γεωργίου από ψηλά, μια από τις μονολιθικές εκκλησίες της Λαλιμπέλα.
Σύμφωνα με την αιθιοπική πολιτιστική ιστορία, ο ναός του Αγίου Γεωργίου χτίστηκε αφότου είχε δει ο βασιλιάς Ντζέμπρε Μεσκέλ Λαλιμπέλα της δυναστείας των Ζάγκβε ένα όραμα στο οποίο καθοδηγήθηκε για να κατασκευάσει την εκκλησία του Αγίου Γεωργίου και του Θεού και οι δύο έχει αναφερθεί ως αυτοί που του έδωσαν τις οδηγίες για να κατασκευάσει το ναό.

Από το 2006, η Λαλιμπέλα εξακολουθεί να είναι ένας τόπος προσκυνήματος για τα μέλη της Αιθιοπικής Ορθόδοξης Εκκλησίας Τιβαχέντο.

Η ίδια η εκκλησία είναι μέρος του καταλόγου της Παγκόσμιας Πολιτιστικής Κληρονομιάς της UNESCO από το 1978.

Δείτε επίσης
------------

* Λαλιμπέλα, για την περιγραφή της πόλης και την παράθεση όλων των ναών
* Ο κατάλογος με τα Μνημεία Παγκόσμιας Πολιτιστικής Κληρονομιάς της UNESCO

Παραπομπές
----------

1. ↑  «Αρχειοθετημένο αντίγραφο». Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 21 Ιανουαρίου 2013. Ανακτήθηκε στις 16 Αυγούστου 2010.
2. ↑

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
--------------------

|  |  |
| --- | --- |
| Commons logoCommons logo | Τα Wikimedia Commons έχουν πολυμέσα σχετικά με το θέμα   **Ναός Αγίου Γεωργίου, Λαλιμπέλα** |

* Φωτογραφίες από το εσωτερικό και εξωτερικό του Ναού (Αγγλικά)

  


|  |  |  |  |  |  |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| 

| π • σ • ε
Μνημεία Παγκόσμιας Κληρονομιάς της UNESCO στην Αιθιοπία |
| --- |
|  |
| 
* Μονολιθικές Εκκλησίες της Λαλιμπέλα
* Εθνικό Πάρκο Σίμεν
* Φρούριο του Φασίλ Γκεμπί
* Αρχαία Πόλη της Αξούμ
* Κάτω Κοιλάδα του Ποταμού Όμο
* Κάτω Κοιλάδα του Ποταμού Αβάς
* Αρχαιολογικός Χώρος της Τίγια
* Οχυρωμένη Ιστορική Πόλη της Χαράρ Τζουγκόλ
* Πολιτιστικό Τοπίο Κόνσο
 |
|  |
| 
Κατάλογος Μνημείων Παγκόσμιας Κληρονομιάς |

 |

|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
| Καθιερωμένοι όροι | 
* WorldCat
* VIAF: 7958150325551110090007
* LCCN: no2020111194

 |

 |
Ο **ναός F** στον Σελινούντα της Σικελίας είναι ένας Ελληνικός ναός δωρικού ρυθμού. Ήταν πιθανόν αφιερωμένος στον Διόνυσο ή την Αθηνά και είναι ένας από τους τρεις ναούς στον Ανατολικό λόφο. Η χρονολογία του δεν είναι βέβαιη· πιθανόν είναι των μέσων του 6ου αι. π.Χ. Είναι μεταξύ δύο ναών, του αναστυλωμένου ναού E της Ήρας νοτιότερα και του τεράστιου ναού G βορειότερα.

Ο ναός έχει 6 κίονες εμπρός και 14 (2 Χ 6 + 2) στο πλάι και αποτελεί την εξέλιξη από τους επιμήκεις, αρχαϊκούς ναούς σε ναούς με πιο εναρμονισμένη μορφή, η οποία έγινε ο κανόνας και στην κυρίως Ελλάδα. Ως τότε οι ναοί είχαν αναλογία διαμέτρου κίονα και μεσοκιόνιας απόστασης ίση με 1:1,5 (πυκνόστυλος), ενώ εδώ προμηνύεται η αναλογία 1:2 (σύστυλος ναός). Το πλάτος των πτερών είναι ευρύτερο από ό,τι στους συνήθεις ναούς, με αποτέλεσμα ο σηκός να είναι στενότερος. Ο σηκός έχει είσοδο ανατολικά, πρόναο (με 4 κίονες μπροστά) και άδυτο πίσω. Εκτός από τους κίονες της πρόσοψης, οι υπόλοιποι δεν έχουν ένταση.

Κάτοψη του ναού.
Επειδή η μεσοκιόνια απόσταση είναι μεγάλη, επάνω από τους κίονες τοποθετήθηκαν μεγάλες δοκοί, με μήκος ίσο περίπου με το ήμισυ του ύψους του κίονα, ίσως σε μετέπειτα οικοδομική φάση. Το ευρύ πτερό ίσως χρειαζόταν ως χώρος τελετουργίας.

Το 1823 έγιναν ανασκαφές και βρέθηκαν δύο μετόπες σκαλισμένες σε τόφφο και παριστούν η μία τον Διόνυσο και η άλλη την Αθηνά. Φυλάσσονται στο Αρχαιολογικό Μουσείο της περιοχής του Παλέρμο.

Παραπομπές
----------

1. ↑  (Γερμανικά, Αγγλικά, Γαλλικά, Ισπανικά, Ιταλικά) *archINFORM*. 74356. Ανακτήθηκε στις 30  Ιουλίου 2018.

Πηγές
-----

* Enzo Lippolis, Monica Livadiotti, Giorgio Rocco, Architettura greca: storia e monumenti del mondo della polis dalle origini al V secolo, 2007, ISBN 8842492205, p.835

Δείτε επίσης
------------

* Ναός C στον Σελινούντα
* Ναός Ε της Ήρας στον Σελινούντα
Ο **Ναός Όλων των Θρησκειών** (ρωσικά: Храм всех религий‎, ταταρικά: Барлык диннәр гыйбәдәтханәсе), γνωστός και ως **Καθολικός Ναός** (ρωσικά: Вселенский храм‎) είναι μοναδικό αρχιτεκτονικό συγκρότημα στην μικροεπαρχία Στάρογιε Αράκτσινο στο Καζάν της Ρωσίας. Αποτελείται από διάφορους τύπους θρησκευτικής αρχιτεκτονικής, συμπεριλαμβανομένης μιας ορθόδοξης εκκλησίας, ενός τζαμιού και μιας συναγωγής μεταξύ άλλων. Επί του παρόντος είναι υπό κατασκευή από το 1992, ενώ ο ναός ξεκίνησε με πρωτοβουλία του ντόπιου καλλιτέχνη και φιλάνθρωπου Ιλντάρ Χάνοφ (1940 - 2013). Η δομή σήμερα λειτουργεί ως πολιτιστικό κέντρο και ως κατοικία για την αδερφή και τον αδερφό του Χάνοφ, οι οποίοι συνεχίζουν να είναι επιτηρητές και βοηθοί του συγκροτήματος.

Ο Χάνοφ ήταν γνωστός για τις προσπάθειές του για τη θεραπεία του αλκοολισμού, της τοξικομανίας, και διάφορων άλλων εξαρτήσεων. Οι ασθενείς του τον βοήθησαν να διατηρήσει και να αναπτύξει το εγχείρημα του ναού, είτε μέσω της άμεσης ανάμειξης στη κατασκευή του έργου ή μέσω της χορηγίας.

Η δομή δεν λειτουργεί ως ενεργός ναός για κάποια θρησκεία, αλλά μάλλον, όπως ο Χάνοφ περιγράφει την αποστολή του, είναι "ναός του πολιτισμού και της αλήθειας". Έχει γίνει δημοφιλές αξιοθέατο στην πόλη του Καζάν, το οποίο υπερηφανεύεται για την ειρηνική συνύπαρξη διαφορετικών πολιτισμών (ο ισλαμικός ταταρικός συνυπάρχει με τον ορθόδοξο ρωσικό, ενώ ζουν και άλλοι πολιτισμοί στην περιοχή). Τον ναό επισκέπτονται συχνά ντόπιοι και ξένοι τουρίστες.

Ο Χάνοφ είχε πει ότι τελικά η δομή θα πρέπει να έχει 16 τρούλους, οι οποίοι θα αντιστοιχούν στις 16 κύριες θρησκείες του κόσμου συμπεριλαμβανομένων κάποιων θρησκειών που πλέον δεν εξασκούνται ενεργά.

Γκαλερί
-------

* 
* 
* 
*

Παραπομπές
----------

1. ↑  «Храм всех религий в Казани». Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 10 Σεπτεμβρίου 2022. Ανακτήθηκε στις 27 Απριλίου 2021.

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
--------------------

* Για έντεκα χρόνια, ο Τάταρος θεραπευτής Ιλντάρ Χάνοφ χτίζει τον ναό όλων των θρησκειών (στα ρωσικά)
* Περιγραφή του Ναού Όλων των Θρησκειών στην τουριστική πύλη του Καζάν
* Le temple de toutes les religions sur Chakipet (στα γαλλικά)
Ο όρος **µποϊκοτάζ** ή **µποϋκοτάζ** είναι ένας διεθνής όρος (γαλλικά boycottage, αγγλικά boycott) που συνήθως αποδίδεται ως εμπορική απομόνωση, άρνηση εμπορικής σχέσης και αντίστοιχων οικονομικών επαφών.

Ο όρος αυτός προήλθε από το όνομα του Άγγλου γαιοκτήμονα Τσαρλς Μπόικοτ (*Charles Boycott*) στον οποίο αρνήθηκαν οι καλλιεργητές του κάθε υπηρεσία.

Στη ναυτιλία το μποϊκοτάζ εκδηλώνεται κυρίως ως "εργατικό μποϊκοτάρισμα" όπως για παράδειγμα η άρνηση λιμενεργατών να εκφορτώσουν πλοίο κάποιας χώρας κατά της οποίας έχει εκδηλωθεί εμπορική απαγόρευση.

* Κατά το Διεθνές Δίκαιο το μποϊκοτάζ χαρακτηρίζεται ως ειρηνικό μέτρο πίεσης.
* Το μποϊκοτάζ δεν θα πρέπει να συγχέεται με την κωλυσιπλοΐα, (το κοινώς εμπάργκο).

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
--------------------

|  |  |
| --- | --- |
| wiktionary logowiktionary logo | Το *Βικιλεξικό* έχει σχετικό λήμμα:  **μποϊκοτάζ**  |

|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
| Καθιερωμένοι όροι | 
* WorldCat
* LCCN: sh85016199
* GND: 4132654-4
* NDL: 00560826

 |

 |
Η **Βραζιλία (Brasilia)** είναι αστεροειδής της Κύριας Ζώνης Αστεροειδών με απόλυτο μέγεθος (όπως ορίζεται για το Ηλιακό Σύστημα) 9,94. Ανακαλύφθηκε το 1890 από τον Γάλλο αστρονόμο Ωγκύστ Σαρλουά, που παρατηρούσε από τη Νίκαια, και πήρε το όνομά του από την ομώνυμη χώρα, τη μεγαλύτερη της Νότιας Αμερικής.

Φυσικά χαρακτηριστικά
---------------------

Η μέση διάμετρος της Βραζιλίας υπολογίσθηκε σε 55 χιλιόμετρα και η μάζα της σε 175 τρισεκατομμύρια τόνους για μέση πυκνότητα 2 gr/cm³. Τότε η επιτάχυνση της βαρύτητας στον ισημερινό της Βραζιλίας θα είναι περίπου 1,54 cm/sec² (637 φορές ασθενέστερη από την αντίστοιχη γήινη), ενώ η ταχύτητα διαφυγής 29,1 m/sec (105 χιλιόμετρα την ώρα). Ο φασματικός τύπος της Βραζιλίας είναι **C** (ανθρακούχος), ενώ το άλβεδό της εκτιμήθηκε σε 0,061 από τον IRAS. Είναι άγνωστο αν η Βραζιλία περιστρέφεται γύρω από τον εαυτό της και με ποια περίοδο. Η μέση θερμοκρασία στην επιφάνειά της εκτιμάται σε 105 ως 110 βαθμούς Κελσίου κάτω από το μηδέν.

Παραπομπές
----------

1. ↑  *JPL Small-Body Database*. 2000293.

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
--------------------

* Τροχιά από το JPL (Java) / Εφημερίδα

  


Αστεροειδείς| 292 Λουδοβίκα | 293 Βραζιλία | 294 Φελίτσια |

|  |  |
| --- | --- |
| 

|  |
| --- |
| * Πύλη:Ηλιακό Σύστημα
* Πύλη:Αστρονομία
 |

 |
Ο **Χόπι (Hopi)** είναι ένας αστεροειδής της Κύριας Ζώνης Αστεροειδών με απόλυτο μέγεθος (όπως ορίζεται για το Ηλιακό Σύστημα) 11,5. Ανακαλύφθηκε το 1980 από τον Αμερικανό αστρονόμο Έντουαρντ Μπόουελ, που παρατηρούσε από την `Αντερσον Μέσα (σταθμός του Αστεροσκοπείου Λόουελ), και πήρε το όνομά του από τη φυλή των Ινδιάνων Χόπι, στων οποίων το έδαφος βρίσκεται ο σταθμός της `Αντερσον Μέσα.

Εξαιτίας της μεγάλης εκκεντρότητας της τροχιάς του, κοντά στο αφήλιό του ο Χόπι βρίσκεται έξω από την Κύρια Ζώνη, προς την πλευρά του Δία, ενώ και κατά το μεγαλύτερο μέρος της τροχιάς του βρίσκεται μακριά από τους περισσότερους αστεροειδείς της Κύριας Ζώνης εξαιτίας της πολύ μεγάλης κλίσης της τροχιάς του ως προς την εκλειπτική, πάνω από 41 μοίρες.

Φυσικά χαρακτηριστικά
---------------------

Τα φυσικά χαρακτηριστικά του Χόπι είναι άγνωστα.

Εξωτερικοί σύνδεσμοι-πηγές
--------------------------

* Τροχιά από το JPL (Java) / Εφημερίδα

  


Αστεροειδείς| 2937 Γκιμπς | 2938 Χόπι | 2939 Κοκονίνο |
Συντεταγμένες: 21°18′08″S 68°10′45″W﻿ / ﻿21.30222°S 68.17917°W﻿ / -21.30222; -68.17917

Το ηφαίστειο Ογιάγουε, παρατηρούµενο από τη δύση
To **Ογιάγουε** (ισπανικά: *Ollagüe*) είναι ένα ογκώδες ανδεσιτικό στρωματοηφαίστειο στην οροσειρά των Άνδεων στα σύνορα μεταξύ της Βολιβίας και της βόρειας Χιλής, έχει μια προεξοχή 1.686 μέτρων, υψούμενο περισσότερο από ένα χιλιόμετρο πάνω από το περιβάλλον έδαφος.

Στην κάτω πλευρά του Ογιάγουε, λοφίσκοι από αποθέσεις χιονοστιβάδων περιβάλλουν τον κώνο σκωρίας.

Το ηφαίστειο παρουσιάζει φουμαρολική δραστηριότητα, ιδιαίτερα στο νότιο μέρος της κορυφής του.

Στη βορειοδυτική πλευρά του βουνού ένας εγκαταλελειμμένος ελικοειδής δρόμος, του οποίου το υψηλότερο σημείο φτάνει πάνω από 5.650 μ, οδηγεί στα ορυχεία θείου στο ανώτερο μέρος του Ογιάγουε. Είναι ένας από τους υψηλότερους δρόμους στον κόσμο. Διαθέτει κατάβαση για ποδήλατο βουνού.

Το ηφαίστειο Ογιάγουε από την ανατολή, η βολιβιανή πλευρά
Το ηφαίστειο υπέστη κατάρρευση των πλευρών του κατά τη διάρκεια του Πλειστοκαίνου και δημιούργησε ένα μεγάλο κοίτασμα των φερτών υίκών της χιονοστιβάδας το οποίο εκτείνεται δυτικά και χωρίζει τις αλυκές Σαλάρ δε Σαν Μαρτίν από Σαλάρ δε Ογιάγουε. Ένας κώνος σκωρίας που φαίνεται νεαρής γεωλογικής ηλικία στην κάτω ΔΝΔ πλευρά, Λα Πορουνίτα, θεωρήθηκε σχετικά πολύ νέος, αλλά έχει χρονολογηθεί σε ηλικία 420.000 έως 680.000 ετών.

Πηγές
-----

1. ↑  «Ollagüe». Global Volcanism Program. Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 25 Ιουλίου 2015. Ανακτήθηκε στις 15 Ιανουαρίου 2015.
2. ↑  Chilean IGM 1:50,000 map, sheet 2115-6800, pub. Santiago 1985.
3. ↑  | Andes website - Ollague information

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
--------------------

* Population data and map of San Pedro de Quemes Municipality
* More info and some photos
Τα οθωμανικά κατάστιχα απογραφής (tahrir defterleri) του
1454/5 & 1506 του *σαντζακιού των Τρικάλων*, αποτελούν τις μοναδικές πηγές που υπάρχουν για την οικιστική και
οικονομική διάρθρωση της περιοχής του Μετσόβου κατά την πρώιμη οθωμανική
περίοδο.

Τιμάριο Μετσόβου
----------------

Στην απογραφή του 1454/55, η φορολογική ενότητα του *τιμαρίου* του Μετσόβου (karye-iMiçova),
υπάγεται στο hâss του ÖmerBey,διοικητή του *σαντζακιού*
των Τρικάλων *και συγκροτείται από τους οικισμούς: Nihori, Kato Kitona,*
Epano Kitona, Tiravatişte, Vitinos και Mila[3]. Στην απογραφή του 1506
το τιμάριο του Μετσόβου νέμεται ο ΒaliBey και συγκροτείται από τους οικισμούς:
Brostile, Nihori ή Pethori, Kato Peltonya, Epano Peltonya, Tiravatişte, Vitonoş
και Milya ή Milina.

Οικογένειες
-----------

Το 1454/55 καταγράφονται 700 πλήρως φορολογήσιμες
οικογενειακές εστίες (hâne), 41 χήρες (bîve) και 52 άγαμοι (mücerred). Το 1506
καταγράφονται 442 πλήρως φορολογήσιμες οικογενειακές εστίες (hâne), 43 ή 46
άγαμοι και 35 χήρες. Τα νούμερα δείχνουν ότι η περιοχή συγκροτεί μία ισχυρή
δημογραφική ζώνη, η οποία υπερέχει πληθυσμιακά των μεγαλύτερων πόλεων του *σαντζακιού των Τρικάλων*.

Ασχολίες κατοίκων
-----------------

Από τα είδη των προσόδων που καταγράφονται διαπιστώνεται ότι
οι κάτοικοι της  περιοχής του Μετσόβου
ασκούν εκείνη την περίοδο μία πολύμορφη αγροτική παραγωγή. Εκτός από την
εκτροφή ζώων ασχολούνται επίσης και με τη παραγωγή δημητριακών και καρπών, την
αμπελουργία τη μελισσοτροφία και τη σηροτροφία.

Πηγές
-----

* Μ. Delibaşi-M. Arikan, *Sûret i Defter-i Sancak-i Tirhala I*, Türk Tarih Kurumu, Ankara 2001, σελ. 26-27
* Θ. Δασούλας, *Αγροτικές κοινωνίες του ορεινού χώρου κατά οθωμανική περίοδο: ο γεωργικός κόσμος της "Χώρας Μετζόβου" (18ος-19οςαι.)*, εκδ. ΕΑΔΔ (Εθνικό Αρχείο Διδακτορικών Διατριβών), 2009, σελ. 137-139, 322-329
Οι **Νέοι Πράσινοι** είναι αυτόνομη πολιτική νεολαία, οικολογικά και πολιτικά ανήσυχων νέων, μέλος της Ομοσπονδίας Νέων Ευρωπαίων Πράσινων.

Ιστορία και ιδεολογία
---------------------

Οι Νέοι Πράσινοι είχαν συσταθεί τον Ιανουάριο του 2008 από νεαρά μέλη των Οικολόγων Πράσινων και όχι από το ίδιο το κόμμα και παραμένουν μέχρι και σήμερα, μια μη κομματική πολιτική νεολαία, οικολογικά και πολιτικά ανήσυχων νέων, μέλος της Ομοσπονδίας Νέων Ευρωπαίων Πράσινων. 

Τον Ιούλιο του 2014, οι Νέοι Πράσινοι εισήλθαν σε μία μεταβατική περίοδο: Με μια προσωρινή Συντονιστική Επιτροπή, η οποία εξελέγη άμεσα από τα μέλη των Νέων Πράσινων, υλοποιήθηκαν οι οι αποφάσεις της 15ης Ιουλίου, μεταξύ των οποίων η θεσμοθέτηση των Νέων Πρασίνων ως μη κομματική πολιτική νεολαία στην Ελλάδα, όπως και τη σύνταξη του επίσημου Καταστατικού. Το πρώτο Συνέδριο των Νέων Πράσινων διεξήχθη στην Αθήνα στις 27 Οκτωβρίου του 2014, και οι αποφάσεις του συμπεριέλαβαν μεταξύ άλλων την εκλογή Συντονιστικής Επιτροπής με πλήρη θητεία.

Οι Νέοι Πράσινοι δραστηριοποιούνται στο πεδίο της πολιτικής οικολογίας, με βασικές αρχές την προστασία του περιβάλλοντος, την υπεράσπιση των δικαιωμάτων των ζώων, τη βιωσιμότητα της κοινωνίας, τις κοινωνικές ελευθερίες, τη μη βία, την ελεύθερη παιδεία, την ισονομία, την κοινωνική δικαιοσύνη και τη δημοκρατία. Επιδιώκουν να αλλάξουν συνειδήσεις και συμπεριφορές στην καθημερινή ζωή. Να προωθήσουν τη συλλογική δημιουργία μέσω νέων μοντέλων κοινωνικών σχέσεων, πιο οικολογικών και πιο αλληλέγγυων.

Επιδιώκουν να διεκδικήσουν ως μέρος του πράσινου κινήματος και των άλλων κινημάτων ανθρώπινης χειραφέτησης να αλλάξουν οι πολιτικές επιλογές και προτεραιότητες.

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
--------------------

* Ιστολόγιο των Νέων Πράσινωv
Τζαμί του Αλή Πασά, Κάιρο, παράδειγμα κλασικής οθωμανικής αρχιτεκτονικής
Η **Οθωμανική αρχιτεκτονική** είναι η αρχιτεκτονική της Οθωμανικής Αυτοκρατορίας. Εμφανίστηκε στην Προύσα τον 14ο αιώνα και είναι μετεξέλιξη της παλαιότερης σελτζουκικής. 

Έχει επηρεστεί σε μεγάλο βαθμό από τη βυζαντινή και την ιρανική αρχιτεκτονική, καθώς και από από τις ισλαμικό πολιτισμό των Μαμελούκων μετά την άλωση της Κωνσταντινούπολης από τους Οθωμανούς. Για σχεδόν 400 χρόνια βυζαντινά τεχνουργήματα όπως η εκκλησία της Αγίας Σοφίας χρησίμευσαν ως πρότυπα για πολλά από τα οθωμανικά τζαμιά. Συνολικά, η οθωμανική αρχιτεκτονική έχει περιγραφεί μία ποικιλία αριτεκτονικών δημιουργιών της Μεσογείου και της Μέσης Ανατολής. 

Οι Οθωμανοί πέτυχαν το υψηλότερο επίπεδο αρχιτεκτονικής στα εδάφη τους. Αφομοίωσαν την τεχνική της κατασκευής τεράστιων εσωτερικών χώρων που περιορίζονται από φαινομενικά αβαρείς αλλά τεράστιους θόλους. Πέτυχαν την αρμονία μεταξύ των εσωτερικών και εξωτερικών χώρων, καθώς και του φωτός και της σκιάς. Τεμένη, που μέχρι τότε ήταν απλά, αλλά με περίτεχνη διακόσμηση, άλλαξαν ριζικά την όψη τους. Οι Οθωμανοί τοποθέτησαν θόλους, τρούλους, ημιτρούλους και κίονες.

Παραπομπές
----------

1. ↑  *Illustrated Dictionary of Historic Architecture*, ed. Cyril M. Harris, (Dover Publications, 1977), 485.
2. ↑  *Architecture(Muhammadan)*, H. Saladin, *Encyclopaedia of Religion and Ethics*, Vol.1, Ed. James Hastings and John Alexander, (Charles Scribner's son, 1908), 753.
3. ↑  Necipoğlu, Gülru (1995). *Muqarnas: An Annual on Islamic Art and Architecture. Volume 12*. Leiden : E.J. Brill. σελ. 60. ISBN 978-90-04-10314-6. Ανακτήθηκε στις 20 Αυγούστου 2007.
4. ↑  Behrens-Abouseif, Doris (1989). *Islamic Architecture in Cairo: An Introduction*. Leiden ; New York : E.J. Brill. σελ. 29. ISBN 90-04-08677-3. Ανακτήθηκε στις 20 Αυγούστου 2007.
5. 1 2  Rice, John Gordon; Robert Clifford Ostergren (2005). «The Europeans: A Geography of People, Culture, and Environment». *The Professional Geographer* (Guilford Press) **57** (4). ISBN 978-0-89862-272-0. ISSN 0033-0124.. Ανακτήθηκε στις 2007-08-20.
6. ↑  Grabar, Oleg (1985). *Muqarnas: An Annual on Islamic Art and Architecture. Volume 3*. Leiden : E.J. Brill. ISBN 90-04-07611-5. Ανακτήθηκε στις 20 Αυγούστου 2007.

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
--------------------

* Αρχιτεκτονική. Οι Οθωμανοί
**Ο χορός της Σαλώμης** είναι κλασική ταινία της Columbia Pictures παραγωγής 1953 σκηνοθεσίας Γουίλιαμ Ντίτερλε, στην οποία πρωταγωνιστούν η Ρίτα Χέιγουορθ και ο Στιούαρτ Γκρέιντζερ. Η ταινία περιγράφει την ζωή της Εβραίας πριγκίπισσας Σαλώμης από την εξορία της από την Ρώμη μέχρι και τον χορό των επτά πέπλων.

Περίληψη
--------

Η πριγκίπισσα Σαλώμη, θετή κόρη του βασιλιά Ηρώδη, επιστρέφει στη Γαλιλαία μετά από εντολή του Τιβέριου Καίσαρα. Η Σαλώμη συνοδεύεται από τον Κλαύδιο, διοικητή της Λεγεώνας των Ρωμαίων στη Γαλιλαία και κρυφό μαθητή του Ιωάννη του Βαπτιστή. Ο Κλαύδιος αποτυγχάνει να πετύχει την προστασία του Ιωάννη από τον Ρωμαίο Κυβερνήτη Πόντιο Πιλάτο. Όμως, η Σαλώμη, που πιστεύει στο κήρυγμα του Ιωάννη, είναι αποφασισμένη να τον βοηθήσει. Έτσι, προτείνει στον Ηρώδη να του χορέψει το χορό με τα Επτά Πέπλα με αντάλλαγμα τη ζωή του Ιωάννη. Δυστυχώς, η Ηρωδιάς, η μητέρα της Σαλώμης, καταφέρνει να πείσει τον Ηρώδη να εκτελέσει τον Ιωάννη, πριν η κόρη της τελειώσει το χορό.

Ρόλοι
-----

1. Rita Hayworth ως Σαλώμη
2. Stewart Granger ως Διοικητής Κλαύδιος
3. Charles Laughton ως Ηρώδης Αντίπατρος
4. Judith Anderson ως Ηρωδιάς
5. Cedric Hardwicke ως Τιβέριος Καίσαρας
6. Alan Badel ως Ιωάννης Βαπτιστής
7. Basil Sydney ως Πόντιος Πιλάτος
8. Maurice Schwartz ως Έζρα
9. Arnold Moss ως Μίχα

Προετοιμασία
------------

Ο φημισμένος τότε σκηνοθέτης Σέσιλ Ντε Μιλ στην αρχή προσπάθησε να υπογράψει με την Ρίτα Χέιγουορθ για τον ρόλο της Σαλώμης. Όμως, ο επικεφαλής της Κολούμπια, Χάρι Κον, είχε την ιδέα ότι αυτός θα κάνει ένα βιβλικό έπος με την Ρίτα. Δεκατρία χρόνια αργότερα ο Τζέσι Λάσκυ Τζερ τον επισκέφθηκε στο γραφείο του. Ο Κον είπε στον Λάσκυ ότι είχε χρονικό περιθώριο από την Παρασκευή μέχρι και τη Δευτέρα να γράψει ένα σενάριο που η Χέιγουορθ θα συμφωνούσε να πρωταγωνιστεί. Η πέμπτη σελίδα της ιστορίας του Λάσκυ εντυπωσίασε την Ρίτα και αποφάσισε να συμμετέχει. Τα γυρίσματα της ταινίας άρχισαν με σκηνοθέτη τον Γουίλιαμ Ντίτερλε. Ο Ντίτερλε συμβουλεύτηκε αστρολόγους για το πώς θα στήσει τα πλάνα και πως να σχεδιάσει τις σκηνές. Σχεδιαστής κουστουμιών διορίστηκε ο Τζιν Λούις.

Παραπομπές
----------

1. ↑  www.imdb.com/title/tt0046269/. Ανακτήθηκε στις 12  Ιουλίου 2016.
2. 1 2 3 4 5 6 7 8  www.filmaffinity.com/en/film409102.html. Ανακτήθηκε στις 12  Ιουλίου 2016.
Ο ***Τρελός του τσάρου*** (εσθονικά: Keisri hull) είναι μυθιστόρημα του εσθονού συγγραφέα Γιάαν Κρος, το οποίο εκδόθηκε το 1978.

Πρόκειται για ιστορικό μυθιστόρημα που αναφέρεται στον λιβονιανό ευγενή Τιμόθεο φον Μποκ, ο οποίος έχει παντρευτεί μια χωριατοπούλα με το όνομα Έεβα για να αποδείξει σε όλους ότι οι καλοί άνθρωποι είναι ίσοι ενώπιον στη φύση, τον Θεό και τα ιδανικά. Ο αδερφός της Έεβα, ο Γιάκομπ, αναλύει τη ζωή του φον Μποκ στο ημερολόγιο του και προσπαθεί να καταλάβει αν ο ευγενής είναι πραγματικά τρελός, όπως όλοι φαίνεται να πιστεύουν. Το μυθιστόρημα είναι ένα από τα πιο γνωστά εσθονικά μυθιστορήματα στον κόσμο.

Ο τίτλος είναι μια αναφορά στον κεντρικό χαρακτήρα ο οποίος έχει φυλακιστεί επειδή ήταν τόσο τολμηρός που μίλησε λέγοντας την αλήθεια για τον Τσάρο. Αυτό είναι αρκετό για να προκαλέσει κατηγορίες περί της "τρέλας" του.

Περίληψη πλοκών
---------------

Η ιστορία είναι γραμμένη σε μορφή ημερολογίου, το οποίο περιγράφει τις επιπτώσεις της επαναστατικής σκέψης εκ μέρους ενός μέλους της οικογένειας.

Ο αριστοκράτης Τιμόθεος φον Μποκ (ο γαμπρός του χρονικογράφου) γράφει μια επιστολή προς τον Τσάρο όπου επικρίνει τον τρόπο με τον οποίο η τσαρική οικογένεια διοικεί τη χώρα. Δικαιολογεί αυτή την πράξη με όρκο για τον Τσάρο ώστε να δώσει μια ειλικρινή εκτίμηση της κατάστασης.

Ο Φον Μποκ καταδικάζεται και φυλακίζεται ως προδότης (αν και ο λόγος της φυλάκισής κρατιέται μυστικός, όπως η επιστολή) για 9 χρόνια πριν τεθεί σε κατ'οίκον περιορισμό με τη βάση ότι είναι "τρελός".

Χαρακτήρες
----------

* Τιμόθεος "Τίμο" φον Μποκ – κύριος χαρακτήρας και συνταγματάρχης
* Έεβα φον Μποκ – σύζυγος του Τίμο
* Γιάκομπ Μάτικ - αδελφός της Έεβα (αφηγητής της ιστορίας)

Βραβεία και υποψηφιότητες
-------------------------

Το βιβλίο κέρδισε το βραβείο *Le prix du Meilleur livre étranger* το 1989.
Συντεταγμένες: 45°2′30.30″N 7°39′0.05″E﻿ / ﻿45.0417500°N 7.6500139°E﻿ / 45.0417500; 7.6500139

Το **Ολυμπιακό Στάδιο Τορίνου** (ιταλ.: Stadio Olimpico di Torino), γνωστό και ως Κομουνάλε, είναι ένα ποδοσφαιρικό γήπεδο στο Τορίνο της Ιταλίας και είναι έδρα της Τορίνο ΦΚ, ενώ για ένα διάστημα ήταν έδρα της Γιουβέντους.

Ιστορία
-------

Το στάδιο άρχισε να κατασκευάζεται τον Σεπτέμβριο του 1932 και εγκαινιάστηκε στις 14 Μαΐου 1933. Η αρχική του ονομασία ήταν Στάντιο Μουνισιπάλε Μπενίτο Μουσολίνι και χτίστηκε για τα καλύψει τους ένατους αγώνες Littoriali, που πραγματοποιήθηκαν το 1933. Μετά τους αγώνες το στάδιο έγινε έδρα της Γιουβέντους και αργότερα της Τορίνο (1958). Το 1990 και οι δύο ομάδες του Τορίνο μετακόμισαν στο σύγχρονο Στάδιο Ντέλε Άλπι. Μετά όμως την κατεδάφιση του Ντέλε Άλπι και με συνδυασμό της ανακαίνισης του Ολυμπιακού Σταδίου οι Τορίνο και Γιουβέντους επέστρεψαν στην παλιά τους έδρα. Η Γιουβέντους πέντε χρόνια αργότερα μετακόμισε στο νέο Στάδιο Γιουβέντους. 

### Χειμερινοί Ολυμπιακοί Αγώνες 2006

Το στάδιο κατά τους Χειμερινούς Ολυμπιακούς Αγώνες 2006
Το στάδιο ανακατασκευάστηκε πλήρως το 2005 για να φιλοξενήσει τους Χειμερινούς Ολυμπιακούς Αγώνες 2006. Οι ανακαινίσεις ολοκληρώθηκαν στις 29 Νοεμβρίου 2005, ενώ κόστισαν 30.000.000 €. Ο διάδρομος στίβου αφαιρέθηκε και στη θέση του τοποθετήθηκε συνθετικός χλοοτάπητας.

Παραπομπές
----------

1. ↑  atlasf.eu/poi/15444. Ανακτήθηκε στις 17  Αυγούστου 2019.
2. ↑  (Γερμανικά, Αγγλικά, Γαλλικά, Ισπανικά, Ιταλικά) *archINFORM*. 23639. Ανακτήθηκε στις 26  Σεπτεμβρίου 2020.

Εξωτερικοί Σύνδεσμοι
--------------------

* Το στάδιο στην επίσημη ιστοσελίδα της Τορίνο
Ολυμπιακή σημαία
Η **Ολυμπιακή σημαία**, το σύμβολο των Ολυμπιακών Αγώνων έχει πέντε συμπλεκόμενους μεταξύ τους κύκλους χρώματος μπλε, κίτρινου, μαύρου, πράσινου, κόκκινου σε ένα λευκό υπόβαθρο. Είναι γνωστοί ως Ολυμπιακοί κύκλοι.

Το 1913, ο **Πιερ ντε Κουμπερτέν** χρησιμοποίησε τα 5 αυτά χρώματα μαζί με το λευκό παρασκήνιο της σημαίας, ώστε να εκπροσωπήσει όλα τα κράτη που συμμετείχαν στους αγώνες εκείνη τη χρονιά. Οι κύκλοι είναι πέντε συμπλεκόμενοι μεταξύ τους κύκλοι μπλε, κίτρινου, μαύρου, πράσινου και κόκκινου χρώματος σε λευκό υπόβαθρο. Με τους κύκλους στόχευε να εκπροσωπήσει τις πέντε ηπείρους: την Ευρώπη, την Ασία, την Αφρική, την Αμερική και την Ωκεανία. Σύμφωνα με τον Κουμπερτέν, τα χρώματα των κύκλων και το λευκό υπόβαθρο περιλαμβάνουν τα χρώματα που συνθέτουν την σημαία κάθε διαγωνιζόμενου έθνους εκείνη τη στιγμή. Αφού εισήχθη ως σημαία, ο Κουμπερτέν δήλωσε το παρακάτω στην έκδοση του περιοδικού Olympique για τον Αύγουστο 1913:

> ... τα έξι συνδυασμένα μεταξύ τους χρώματα [συμπεριλαμβανομένου του λευκού υπόβαθρου της σημαίας] με αυτό το τρόπο αναπαράγουν τα χρώματα κάθε χώρας χωρίς εξαίρεση. Το μπλε και το κίτρινο της Σουηδίας, το μπλε και το λευκό της Ελλάδας, τις τρίχρωμες σημαίες της Γαλλίας, του Ηνωμένου Βασιλείου, των Ηνωμένων Πολιτειών, της Γερμανίας, του Βελγίου, της Ιταλίας και της Ουγγαρίας. Περιλαμβάνονται επίσης το κίτρινο και το κόκκινο της Ισπανίας, οι πρωτοποριακές σημαίες της Βραζιλίας και της Αυστραλίας, καθώς και αυτές της αρχαίας Ιαπωνίας και της σύγχρονης Κίνας. Αυτό είναι πραγματικά ένα διεθνές έμβλημα.
> 
> 

  

Παρουσίασε τη σημαία με τους κύκλους τον Ιούνιο του 1914 στο Ολυμπιακό Συνέδριο που έγινε στο Παρίσι, 2 χρόνια μετά από τους Ολυμπιακούς Αγώνες στη Στοκχόλμη (οι πρώτοι αγώνες με συμμετοχές από 5 ηπείρους).

Η σημαία των ολυμπιακών αγώνων έχει και έναν άλλο παγκόσμιο ενωτικό χαρακτήρα. Οι σημαίες της συντριπτικής πλειοψηφίας των κρατών του κόσμου αποτελούνται από τον συνδυασμό 2 ή περισσότερων χρωμάτων από τα έξι της ολυμπιακής σημαίας π.χ. Ελλάδα -> λευκό-μπλε, Ισπανία -> κίτρινο-κόκκινο, Η.Π.Α. -> λευκό-κόκκινο-μπλε κτλ.

Οι πέντε Ολυμπιακοί κύκλοι σχεδιάστηκαν το 1913, υιοθετήθηκαν το 1914 και παρουσιάστηκαν για πρώτη φορά στους Ολυμπιακούς Αγώνες της Αμβέρσας το 1920.

Παραπομπές
----------

1. ↑  «Olympics: Symbols and Traditions» (στα αγγλικά).. Ανακτήθηκε στις 2018-02-07.
2. ↑  Lennartz, Karl (2002). «The Story of the Rings». *Journal of Olympic History* **10**: 32. Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 2016-01-07.. Ανακτήθηκε στις 30 November 2016.
3. ↑  Lennartz, Karl (2002). «The Story of the Rings». *Journal of Olympic History* **10**: 31. Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 2016-01-07.. Ανακτήθηκε στις 7 January 2016. *«De plus les six couleurs ainsi combinées reproduisent celles de toutes les nations sans exception. Le bleu et jaune de Suède, le bleu et blanc de Grèce, les tricolores français, anglais, américain, allemand, belge, italien, hongrois, le jaune et rouge d'Espagne voisinent avec les innovations brésilienne ou australienne, avec le vieux Japon et la jeune Chine. Voilà vraiment un emblème international.»*.
Το **Ολυμπιακό Στάδιο Ατατούρκ** (τουρκικά: *Atatürk Olimpiyat Stadı*) είναι το μεγαλύτερης χωρητικότητας στάδιο της Τουρκίας και βρίσκεται στην Κωνσταντινούπολη. Οι εργασίες κατασκευής του ξεκίνησαν το 1999 και ολοκληρώθηκαν το 2002.

Η ονομασία του παραπέμπει στον Κεμάλ Ατατούρκ. Το γήπεδο χρησιμοποιείται για τους αγώνες του Ιστανμπούλ Μπουγιουκσεχίρ Μπελεντίγιεσπορ και της Εθνικής Τουρκίας. Το κόστος κατασκευής του ξεπέρασε τα 300.000.000 ευρώ και αρχιτέκτονες του ήταν ο Άγγλος Μάικλ Μάκαρι και ο Τούρκος Αβμέρικ Ζουμπλένα. Η χωρητικότητά του φθάνει τις 76.000 θέσεις. Περιβάλλεται από 34 πολυτελείς σουίτες και έχει χαρακτηριστεί από την UEFA ως γήπεδο πέντε αστέρων, γεγονός που επιτρέπει τη διεξαγωγή διοργανώσεων της UEFA σε αυτό. Ο πρώτος αγώνας στο Ολυμπιακό Στάδιο Ατατούρκ διεξήχθη στις 31 Ιουλίου, μεταξύ της Γαλατασαράι και του Ολυμπιακού για το Τσάμπιονς Λιγκ.

Εικόνες
-------

* Εξωτερική όψη του σταδίουΕξωτερική όψη του σταδίου
* Άποψη του σταδίουΆποψη του σταδίου

Παραπομπές
----------

1. ↑  Ανακτήθηκε στις 1  Ιουλίου 2019.
2. ↑  (Γερμανικά, Αγγλικά, Γαλλικά, Ισπανικά, Ιταλικά) *archINFORM*. 14272. Ανακτήθηκε στις 31  Ιουλίου 2018.
3. ↑  (Γερμανικά, Αγγλικά, Γαλλικά, Ισπανικά, Ιταλικά) *archINFORM*. 14272. Ανακτήθηκε στις 30  Ιουλίου 2018.

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
--------------------

|  |  |
| --- | --- |
| εικονίδιο Ποδόσφαιρο | Πύλη Ποδόσφαιρο |

* Επίσημος ιστότοπος

Συντεταγμένες: 41°04′28.10″N 28°45′56.53″E﻿ / ﻿41.0744722°N 28.7657028°E﻿ / 41.0744722; 28.7657028
Το **Ολυμπιακό δίπλωμα** είναι ένα πιστοποιητικό που απονέμεται στις οκτώ πρώτες θέσεις των Ολυμπιακών Αγώνων. Ενώ οι τρεις πρώτοι νικητές λαμβάνουν μετάλλια από τους Ολυμπιακούς Αγώνες του 1896, το 1949 υιοθετήθηκε η απονομή διπλωμάτων για τους αθλητές της τέταρτης, πέμπτης και έκτης θέσης και το 1981 προστέθηκαν και για την έβδομη και όγδοη θέση εφόσον τερμάτισαν

Το δίπλωμα είναι χαραγμένο και υπογράφεται από αυτόματη μηχανή με τις υπογραφές του Προέδρου της Διεθνούς Ολυμπιακής Επιτροπής και τον επικεφαλής της οργανωτικής επιτροπής για κάθε Αγώνα. Ο σχεδιασμός του διπλώματος, όπως και ο σχεδιασμός των Ολυμπιακών μεταλλίων, θα πρέπει να εγκεκριμένος από τη ΔΟΕ. Ένας αθλητής που λαμβάνει ένα δίπλωμα και στη συνέχεια υφίσταται κυρώσεις για παραβιάσεις του Κώδικα Δεοντολογίαςτης ΔΟΕ, του Παγκόσμιου Κώδικα Αντι-ντόπινγκ, ή αντίστοιχων θεσμών, πρέπει να επιστρέψει το δίπλωμα στη ΔΟΕ.

Παραπομπές
----------

1. ↑  «International Olympic Committee: FAQ». Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 4 Μαρτίου 2016. Ανακτήθηκε στις 17 Μαρτίου 2015.
2. 1 2  New York Times.
3. 1 2  Olympic Charter.
Το **Ολυμπιακό Κέντρο Μπιτς Βόλεϊ** είναι αθλητική εγκατάσταση στο Ολυμπιακό Συγκρότημα Φαλήρου, στην οποία διεξήχθη η διοργάνωση του Μπιτς Βόλεϊ στους Ολυμπιακούς Αγώνες του 2004 στην Αθήνα. Η χωρητικότητα της εγκατάστασης είναι 9.600 θεατές, αν και κατά τη διάρκεια των Ολυμπιακών Αγώνων χρησιμοποιήθηκαν οι 7.300 θέσεις. Το στάδιο άνοιξε επίσημα στις 2 Αυγούστου 2004, λίγες εβδομάδες πριν από την έναρξη των Ολυμπιακών Αγώνων, αν και είχαν διεξαχθεί δοκιμαστικοί αγώνες στο χώρο ένα χρόνο πριν.

Τον Αύγουστο του 2014, η εγκατάσταση βρισκόταν σε αχρηστία ενώ είχαν φυτρώσει αρκετά άγρια φυτά.

Παραπομπές/Πηγές
----------------

* Επίσημες καταγραφές Θερινών Ολυμπιακών Αγώνων 2004. Αρχειοθετήθηκε 2008-08-19 στο Wayback Machine. Τόμος 2. σ. 417.
* Προφίλ - Ολυμπιακά Ακίνητα ΑΕ (Αγγλικά) & (Ελληνικά)

1. ↑  Ανακτήθηκε στις 28  Ιουνίου 2019.
2. ↑  «Olympics: Athens venues lie empty as tenth anniversary nears». *BBC Sport*. Ανακτήθηκε στις 16 Μαΐου 2016.

Συντεταγμένες: 37°56′26″N 23°40′57″E﻿ / ﻿37.9406°N 23.6826°E﻿ / 37.9406; 23.6826
Το **.org** είναι ένας από του γενικούς τομείς ανωτάτου επιπέδου (gTLD) που χρησιμοποιείται στην διευθυνσιοδότηση ιστότοπων στο διαδίκτυο (DNS). Το όνομα προέρχεται από την αγγλική λέξη "organization". Ήταν ένας από τους αρχικούς τομείς που δημιουργήθηκε το 1985 και λειτουργεί από το Μητρώο Δημοσίου Ενδιαφέροντος (ICANN) από το 2003. Ο τομέας προοριζόταν αρχικά για μη κερδοσκοπικούς οργανισμούς, αλλά ο περιορισμός αυτός δεν επιβλήθηκε και ουσιαστικά καταργήθηκε. Ο τομέας χρησιμοποιείται συνήθως από τα σχολεία, τα έργα ανοιχτού κώδικα και τις κοινότητες, αλλά και από ορισμένες οντότητες κερδοσκοπικού χαρακτήρα. Ο αριθμός καταχωρημένων τομέων ανέρχεται, στα δέκα εκατομμύρια τον Ιούνιο του 2012.

Παραπομπές
----------

1. ↑  «.org - ICANNWiki». *icannwiki.org*. Ανακτήθηκε στις 31 Ιανουαρίου 2018.
Με τον όρο αναγνωρίζω εννοούμε την οπτική διαπίστωση της ταυτότητας ενός προσώπου ή αντικειμένου έτσι ώστε αυτό παύει να μας είναι άγνωστο. Στα ομηρικά έπη, η αναγνώριση συνδυάζεται με την παραμόρφωση. Γίνεται ένα πέρασμα από την κάλυψη στην αποκάλυψη. Αυτός που αναγνωρίζει απαιτεί αποδεικτικά στοιχεία από τον αναγνωριζόμενο ή τον δοκιμάζει εκμαιεύοντας έτσι τα στοιχεία. Ο αναγνωρισμός ακολουθεί συγκεκριμένα στάδια:

Τα στάδια του αναγνωρισμού στην Οδύσσεια του Ομήρου είναι τα ακόλουθα:

1. απόκρυψη ταυτότητας με μεταμόρφωση, παραμόρφωση ή πλαστή ιστορία,
2. απομόνωση των προσώπων που μετέχουν στον αναγνωρισμό,
3. αποκάλυψη της ταυτότητας με άρση της μεταμόρφωση ή παραμόρφωσης ή με μια β΄ μεταμόρφωση ή με ομολογία της πραγματικής ταυτότητας,
4. έκφραση δυσπιστίας και απαίτηση για αποδεικτικά στοιχεία,
5. παρουσίαση αποδεικτικών στοιχείων,
6. αναγνωρισμός και έκφραση ανάλογων συναισθημάτων.

Ο αναγνωρισμός ακολουθεί διάφορες τυποποιημένες ακολουθίες πράξεων (συγκεκριμένα στάδια, στην ίδια διάταξη), όπως και η φιλοξενία. Αυτό συμβαίνει γιατί τα ομηρικά έπη είναι προϊόντα μακραίωνης προφορικής παράδοσης, γι' αυτό και η σύνθεση και η διάδοση τους στηρίζεται στους θεματικούς τύπους (=ενέργειες ή δραστηριότητες που επαναλαμβάνονται μέσα στα ομηρικά έπη) που αποτελούσαν μια τεχνική των αοιδών για την απομνημόνευση των επών.
**Ξύλωμα** (στα αγγλικά: *xylem*), ονομάζεται ο ένας από τους δύο τύπους ιστών που μεταφέρει νερό και θρεπτικά συστατικά στα φυτά (μονοκοτυλήδονα και δικοτυλήδονα). Ο έτερος ιστός είναι ο *φλοιός* (*phloem*). Η ετυμολογία της λέξης «ξύλωμα» είναι ελληνική και σημαίνει ξύλο ή ύλη. Ο όρος αυτός καθιερώθηκε από τον φημισμένο Ελβετό βοτανολόγο Καρλ Νέγκελι το 1858. 

Η βασική του λειτουργία είναι η ακόλουθη: το ριζικό σύστημα των φυτών συλλέγει νερό από το έδαφος και μαζί και ανόργανες ουσίες (κυρίως φωσφόρο, κάλιο, νάτριο, μαγγάνιο), που είναι απολύτως απαραίτητες για τη λειτουργία των φυτών. Το ξύλωμα είναι υπεύθυνο για την μεταφορά αυτών από τις ρίζες στους βλαστούς και στη συνέχεια στα φύλλα. 

Τα βασικά συστήματα ξυλώματος στα φυτά είναι οι τραχεΐδες (*tracheids*) και τα μέλη αγγείων (*vessel elements*). Οι τραχεΐδες απαντώνται μόνον στα γυμνόσπερμα είδη και είναι ινώδεις, με εξαιρετικά μεγάλο μήκος (περίπου 4-7 mm), φέρουν οξύληκτα άκρα και είναι πολύ στενά στη διάμετρο. Τα μέλη αγγείων, ως το βασικό σύστημα ξυλώματος στα αγγειόσπερμα είδη είναι πλατιά κύτταρα, σαν σωλήνες, με πολύ μικρό μήκος (0,2-1,5 mm) και φέρουν «συνδέσεις» δηλ. μπαίνει το ένα μέλος μέσα στο άλλο και σχηματίζουν τα «αγγεία».

Παραπομπές
----------

1. ↑
2. ↑

|  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| 

| π • σ • ε
Ιστός (βιολογία) |
| --- |
|  |
| Ζώα | 
* Επιθηλιακός ιστός
* Συνδετικός ιστός
* Μυϊκός ιστός
* Νευρικός ιστός
 |
|  |
| Φυτά | 

* **Επιδερμικός ιστός**: Επιδερμίδα
* Περιδέρμιο

* **Αγωγός ιστός**: Φλοίωμα
* Ξύλωμα

* **Στηρικτικός ιστός**: Παρέγχυμα
* Κολλέγχυμα
* Σκληρέγχυμα

* **Μεριστωματικός ιστός**: Πρωτογενές
* Δευτερογενές

* **Μεικτός**: Cortex
* Stele
 |
|  |
| 
* Κατηγορία Κατηγορία
* Ιστολογία
 |

 |
Το **ξυνότυρο**, ή **ξυνοτύρι**, είναι ένα μη παστεριωμένο ελληνικό τυρί από τυρόγαλα, το οποίο παράγεται από πρόβειο ή κατσικίσιο γάλα και έχει σκληρή και λεπτόκοκκη συνοχή, πικάντικο άρωμα και γλυκόξινη γεύση γιαουρτιού. Παραδοσιακά, το τυρί αποστραγγίζεται και σκληρύνεται σε καλαμένια καλάθια ή αφήνεται να ωριμάσει σε σακούλες από δέρμα ζώων. Δεν χρησιμοποιείται αγελαδινό γάλα για την παραγωγή του. 

Μπορεί να καταναλωθεί είτε ως φρέσκο τυρί, είτε αφού ωριμάσει με τη χρήση φυσικής κυρίαρχης μικροχλωρίδας, κατά τη διάρκεια μιας τρίμηνης περιόδου ωρίμανσης. Τα στελέχη των γαλακτοβάκιλλων στο ξυνότυρο έχουν αντιβακτηριακές επιδράσεις που καταστρέφουν τους παθογόνους μικροοργανισμούς της σαλμονέλας, γεγονός που παρουσιάζει ιδιαίτερο ενδιαφέρον για τους παραγωγούς υγιών τυριών, σύμφωνα με ερευνητές του Γαλλικού Εθνικού Ινστιτούτου Υγείας και Ιατρικών Ερευνών (INSERM).

Δείτε επίσης
------------

* Κατάλογος τυριών

Παραπομπές
----------

1. ↑  Ztaliou, I. et al. (1995). Lactobacillus plantarum strains isolated from traditional Greek cheese[*νεκρός σύνδεσμος*]. Lait 1996:76, pp. 209-216.
2. ↑  Fayol-Messaoudi, D.; Coconnier-Polter, M.-H.; Moal, V.Lievin-Le; Atassi, F.; Berger, C.N.; Servin, A.L. (2007). «The Lactobacillus plantarum strain ACA-DC287 isolated from a Greek cheese demonstrates antagonistic activity in vitro and in vivo against Salmonella enterica serovar Typhimurium». *Journal of Applied Microbiology* **103** (3): 657–665. doi:10.1111/j.1365-2672.2007.03293.x. ISSN 1364-5072.
Το **Νταχάλα Καγκραμπάρι #51** (αγγλ. Dahala Khagrabari) ήταν ενκλάβιο της Ινδίας, το οποίο βρισκόταν στην περιφέρεια Κουτς Μπεχάρ (Cooch Behar) του κρατιδίου της Δυτικής Βεγγάλης. Επρόκειτο για ένα από τα μικρότερα (7.000 μ2) Ινδο-Μπανγκλαντεσιανά περίκλειστα εδάφη, τα οποία αποτελούνταν από 106 ινδικά εξκλάβια εντός του Μπανγκλαντές, καθώς και 92 μπανγκλαντεσιανά εξκλάβια εντός της Ινδίας. Το μέγεθός του ωστόσο δεν ήταν το σπουδαιότερό του χαρακτηριστικό, αλλά το γεγονός ότι αποτελούσε το μοναδικό στον κόσμο τρις-περίκλειστο έδαφος. 

Το ινδικό Νταχάλα Καγκραμπάρι βρισκόταν πλήρως περικυκλωμένο από το Μπανγκλαντεσιανό χωριό Ουπαντσόβκι Μπχάνι (Upanchowki Bhajni), το οποίο περιεχόταν με τη σειρά του στο ινδικό χωριό Μπαλαπάρα Καγκραμπάρι (Balapara Khagrabari), το οποίο επίσης περικλείονταν από τη μπανγκλαντεσιανή περιφέρεια Ραζσανί (Rajshahi). Συνεπώς, το Νταχάλα Καγκραμπάρι ήταν ενκλάβιο εντός ενκλαβίου εντός ενκλαβίου και άρα τρις-περίκλειστο έδαφος.

Νταχάλα Καγκραμπάρι, το πρώην μοναδικό στον κόσμο τρις-περίκλειστο έδαφος (Χάρτες)
Από γεωγραφικής σκοπιάς, επρόκειτο για ένα κομμάτι καλλιεργήσιμης γης και δεν κατοικούταν ως έχει. Από το μεγαλύτερο ινδικό ενκλάβιο που το περιέβαλλε το χώριζαν μόλις λίγα μέτρα. Ο ιδιοκτήτης του ήταν ένας Μπανγκλαντεσιανός αγρότης που κατοικούσε στο αμέσως μεγαλύτερο ενκλάβιο του Μπανγκλαντές.

Παρά το μέγεθός του, το Νταχάλα Καγκραμπάρι δεν ήταμ το μικρότερο από τα περίκλειστα εδάφη στα σύνορα των δύο χωρών, καθώς τον τίτλο αυτόν κατείχε το ινδικό εξκλάβιο ονόματι Πανισάλα #79 (Panisala), με έκταση μόλις 1.090 μ2, στην περιφέρεια Ρανγκπούρ του Μπανγκλαντές.

Ελλείψει συνεπούς διακυβέρνησης και δυσμενών συνθηκών για τους κατοίκους της περιοχής, οι κυβερνήσεις των δύο χωρών ανακοίνωσαν τον Σεπτέμβριο του 2011 την πρόθεση να επιλυθεί το ζήτημα, μέσω της ανταλλαγής 162 ενκλαβίων εκατέρωθεν, οι κάτοικοι των οποίων μπόρεσαν να επιλέξουν ανάμεσα στις δύο υπηκοότητες.

Παραπομπές
----------

1. ↑  «The mother of all enclaves (in Spanish)». Ανακτήθηκε στις 24 Σεπτεμβρίου 2012.
2. ↑  «Waiting for the Esquimo: an historical and documentary study of the Cooch Behar enclaves of India and Bangladesh, Brendan R. Whyte, The Univerity of Melbourne, 2002».
3. ↑  «Bangladesh, India to swap 162 land parcels». AFP. 30 August 2011. Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 2014-02-21.. Ανακτήθηκε στις 30 August 2011.
4. ↑  «Hope for Indo-Bangladesh enclaves». NDTV. 12 September 2011.. Ανακτήθηκε στις 12 September 2011.

Συντεταγμένες: 26°09′00″N 88°45′44″E﻿ / ﻿26.14987°N 88.76217°E﻿ / 26.14987; 88.76217


|  |  |
| --- | --- |
| CC-BY-SA Μετάφραση | Στο λήμμα αυτό έχει ενσωματωθεί κείμενο από το λήμμα Dahala Khagrabari  της Αγγλικής Βικιπαίδειας, η οποία διανέμεται υπό την GNU FDL και την CC-BY-SA 4.0. (ιστορικό/συντάκτες). |
**Νταρούκ** ή Νταρούγκ  ή γλώσσα του Σίδνευ (Sydney Language) είναι μια γλώσσα των Αυστραλιανών Αβοριγίνων που έχει εκλείψει. Παρότι ο όρος «Νταρούκ» σήμαινε αρχικά τη διάλεκτο που μιλούσε η ομώνυμη φυλή, σήμερα περιλαμβάνει και τις διαλέκτους των Εόρα (Eora) και των Καμεράιγκαλ (Cammeraygal).

Γραμματική
----------

Τα ρήματα της Νταρούκ έχουν μόνο δυο χρόνους, μελλοντικό και μη-μελλοντικό.

Λέξεις Νταρούκ στην Αγγλική
---------------------------

Η Νταρούκ έχει δανείσει πολλές λέξεις στην αγγλική της Αυστραλίας, και αρκετές χρησιμοποιούνται διεθνώς. Οι περισσότερες εννοούν ζώα ιθαγενή της Αυστραλίας, ή πράγματα που έκαναν οι Αβορίγινες εκεί. Σε αυτές τις λέξεις περιλαμβάνονται οι: 

* Μπούμερανγκ (boomerang)
* Κούλαμον (coolamon)
* Ντίνγκο (dingo)
* Κοάλα (koala)
* Θαρούνκα (tharunka)
* Γουάντυ (waddy)
* Γουάλαμπι (wallaby)
* Φασκωλόμυς (wombat)

Παραπομπές
----------

1. ↑  Άλλες προφορές είναι οι: Dharuk, Dharruk, Dharug, Daruk, και Darug.

Βιβλιογραφία
------------

* Dawes, William (1796). Grammatical forms of the language of N.S. Wales, in the neighbourhood of Sydney.
* Mathews, R. H. (1903). "Dharruk Language and Vocabulary". Journal and Proceedings of the Royal Society of New South Wales 35: 155–160.
* Troy, Jakelin (1994). "The Sydney Language", Macquarie Aboriginal Words. Sydney: Macquarie Library, 61–78.
Χάρτης του οροπέδιου Αλλέγκενι.
To **Οροπέδιο Αλλέγκενι** (αγγλικά:*Allegheny Plateau*) είναι μια μεγάλη περιοχή διαμελισμένου οροπεδίου στην δυτική και κεντρική Νέα Υόρκη, τη βόρεια και δυτική Πεννσυλβάνια, την βόρεια και δυτική Δυτική Βιρτζίνια, και το ανατολικό Οχάιο. Διαιρείται στο μη παγετώνιο Οροπέδιο Αλλέγκενι και στο παγετώνιο Οροπέδιο Αλλέγκενι.

Το οροπέδο εκτείνεται προς τα νότια στη δυτική Δυτική Βιρτζίνια, το ανατολικό Κεντάκι κα το Τενεσσί όπου ονομάζεται οροπέδιο Κούμπερλαντ.

Το οροπέδιο τερματίζεται στα ανατολικά από τα Όρη Αλλέγκενι, τα οποία είναι οι υψηλότερες κορυφογραμμές λίγο δυτικά του Μετώπου Αλλέγκενι. Το Μέτωπο εκτείνεται από την κεντρική Πεννσυλβάνια μέσω του Μέριλαντκαι μέσα στην ανατολική Δυτική Βιρτζίνια.

Το οροπέδιο συνορεύει στα δυτικά με παγετώνικές πεδιάδες στα βόρεια, γενικά βόρεια του ποταμού Οχάιο, και της περιοχής Bluegrass στα νότια, γενικά νότια του ποταμού Οχάιο.

Τα υψόμετρα ποικίλουν αρκετά. Στο παγετώνιο οροπέδιο Αλλέγκενι, το ανάγλυφο μπορεί να φθάσει τα εκατό πόδια ή λιγότερο. Στο μη παγετώνιο Οροπέδο Αλλέγκενι στο νοτιοανατολικό Οχάιο και το δυτικό άκρο της Δυτικής Βιρτζίνια, το ανάγλυφο είναι τυπικά στο εύρος από δύο μέχρι τέσσερις εκατοντάδες πόδια. Τα απόλυτα υψηλότερα υψόμετρα σε αυτή την περιοχή είναι συχνά στο εύρος των 900 μέχρι 1.500 ft (270 μέχρι 460 m). Στο Μέτωπο Αλλέγκενι όμως, τα υψόμετρα μπορεί να φθάσουν αρκετά πάνω από τα 4.000 ft (1.200 m), με ανάγλυφο μέχρι 2.000 ft (610 m).

Μια από τις πιο αξιοσημείωτες γεωλογικές περιοχές μέσα στο Οροπέδιο Αλλέγκενι είναι η περιοχή Hocking Hills του νοτιοανατολικού Οχάιο.

Γεωλογία και φυσιογραφία
------------------------

Κοιλάδα Canisteo River
Το Οροπέδιο Αλλέγκενι είναι μια φυσιογραφική περιοχή του της ευρύτερης επαρχίας του οροπεδίου των Αππαλαχίων, το οποίο με τη σειρά του είναι μέρος της ευρύτερης φυσιογραφικής διαίρεσης των Αππαλαχίων.

Αναφορές
--------

1. ↑  «Φυσιογραφικά τμήματα ΗΠΑ». U.S. Geological Survey. Ανακτήθηκε στις 6 Δεκεμβρίου 2007.

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
--------------------

* Φωτογραφίες του Οροπέδιου Αλλέγκενι Αρχειοθετήθηκε 2017-10-02 στο Wayback Machine.

  


|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
| Καθιερωμένοι όροι | 
* WorldCat
* VIAF: 316747135
* LCCN: sh2003004731

 |

 |
Οι **Ονειροπαγίδα** είναι ελληνικό ποπ/ροκ συγκρότημα.

Το 1998, οι Ονειροπαγίδα κυκλοφόρησαν το ντεμπούτο τους *Ασημένια Μέρα*, ενώ ένα χρόνο μετά, το νέο άλμπουμ τους *Μικρά Μυστικά*, ψηφίστηκε δίσκος της χρονιάς από το περιοδικό Ποπ & Ροκ. Το καλοκαίρι της ίδιας χρονιάς έπαιξαν στο Rockwave Festival, πριν τους Blur. Έχοντας αποκτήσει την φήμη ενός συγκροτήματος που απέδιδε πολύ καλά σε συναυλίες, οι Ονειροπαγίδα υπέγραψαν συμβόλαιο στη Warner music, και το 2000 κυκλοφόρησαν το άλμπουμ *Μελόντικα*, που περιείχε την επιτυχία *Θυμάμαι κάθε εποχή*. Αυτό ήταν το τελευταίο τους άλμπουμ για χρόνια.

To 2009 επανενώθηκαν, και στις 20 Μαρτίου του ίδιου χρόνου, έδωσαν την πρώτη τους συναυλία μετά από οχτώ περίπου χρόνια. Στην σελίδα τους στο MySpace, έχουν παρουσιαστεί δύο νέα τραγούδια από την επικείμενη δισκογραφική δουλειά.

Ύστερα από 13 χρόνια, το 2013 οι Ονειροπαγίδα κυκλοφόρησαν νέα δισκογραφική δουλειά.

Δισκογραφία
-----------

* 1998: *Ασημένια Μέρα*
* 1999: *Μικρά Μυστικά*
* 2000: *Θυμάμαι Κάθε Εποχή* [cd single]
* 2000: *Μελόντικα*
* 2001: *Κάπου Αλλού* [cd single]
* 2013: *Ονειροπαγίδα*

Παραπομπές
----------

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
--------------------

* Ονειροπαγίδα στο MySpace