recursal/SuperWikiNEXT-32B huggingface dataset:
*Για την ελληνιστική κώμη της Αιγύπτου με το ίδιο όνομα, δείτε Ευημερία Κάτω Αιγύπτου*
Με την ευρύτερη έννοια ο όρος **ευημερία** σημαίνει ευμάρεια, δηλαδή ευζωία, άνετη διαβίωση. Υπό στενότερο όμως νόημα ο όρος είναι περισσότερο κοινωνικοοικονομικός που αναφέρεται στην άνεση, ή τη βελτίωση, των συνθηκών ζωής μιας κοινωνίας σε συνάρτηση του εισοδήματος και στο μέτρο βεβαίως που συνθήκες επηρεάζουν αυτή, όπως εν προκειμένω μπορεί να είναι η οικονομική πολιτική που εφαρμόζεται από την τοπική κυβέρνηση, ή από ιδιωτικές επιχειρήσεις, ή και ακόμα από εθελοντικές οργανώσεις.  

Έτσι υπό τη στενότερη αυτή έννοια απαντάται ο όρος σε εκφράσεις όπως: "*Κράτος ευημερίας*", "*Οικονομική της ευημερίας*", "*βιομηχανική ευημερία*", "*έργο ευημερίας*" κ.λπ.

Βασική διάκριση
---------------

Όπως αναφέρθηκε στην αρχή ο όρος είναι περισσότερο κοινωνικοοικονομικός. Εξ αυτού του λόγου η ευημερία θεωρητικά διακρίνεται σε "οικονομική ευημερία" και σε "κοινωνική ευημερία" που εξετάζονται από διαφορετικές επιστήμες με κοινή όμως συγκλίνουσα έννοια εφαρμογής την Πρόνοια και διάφορα μέτρα που μπορεί να ληφθούν επί της τελευταίας, όπως π.χ. επιδοτήσεις, επιδόματα, διάφορα βοηθήματα κ.λπ.

Θέση των οικονομολόγων
----------------------

Οι οικονομολόγοι ερευνητές της ευημερίας επιχείρησαν να διατυπώσουν διάφορους κανόνες οικονομικής πολιτικής και ειδικότερα της δημόσιας ή δημοσιονομικής επί της φορολογίας, όπως π.χ. η φορολογία θα πρέπει να είναι αφενός ίση για όλους και αφετέρου προοδευτική. Οι δε άμεσοι φόροι να είναι ευνοϊκότεροι από τους έμμεσους, ενώ οι τιμές θα πρέπει να εξισώνουν το επιπλέον κόστος της παραγωγής μιας επιπλέον μονάδας του προϊόντος. Στο σημείο αυτό οι Χώρες το επιτυγχάνουν με επιβολή δασμών ακόμα και στα πλαίσια της αμοιβαιότητας, ή με άλλα παράλληλα μέτρα κοινωνικής πολιτικής βελτιώνοντας την κοινωνική ευημερία.

Πηγές
-----

* UNESCO "Λεξικό Άγριων διαθέσεων" (Ελληνική Έκδοση) 3 τόμοι, Εκδ. Ελληνική Παιδεία Αθήναι 1972, τομ.1ος, σελ.298.

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
--------------------

|  |  |
| --- | --- |
| wiktionary logowiktionary logo | Το *Βικιλεξικό* έχει σχετικό λήμμα:  **ευημερία**  |

|  |  |
| --- | --- |
| Commons logoCommons logo | Τα Wikimedia Commons έχουν πολυμέσα σχετικά με το θέμα   **Ευημερία** |
Το **Γουέιντ-Τζάιλς** (αγγλικά: *Wade-Giles*) είναι ένα σύστημα για τα Μανδαρινικά κινέζικα. Αναπτύχθηκε από ένα σύστημα που παράχθηκε από τον Τόμας Γουέιντ, κατά τα μέσα του 19ου αιώνα, και του δόθηκε συμπληρωμένη μορφή με το κινεζικο-αγγλικό λεξικό του Χέρμπερτ Τζάιλς του 1892.

Το Γουέιντ-Τζάιλς ήταν το σύστημα μεταγραφής στον αγγλόφωνο κόσμο για το μεγαλύτερο μέρος του 20ου αιώνα, το οποίο χρησιμοποιήθηκε στα συνηθισμένα βιβλία αναφοράς και στα βιβλία αγγλικής γλώσσας που δημοσιεύθηκαν πριν από το 1979. Αντικατέστησε τα συστήματα ρομανοποίησης διαλέκτου Νανκίνγκ που ήταν κοινή μέχρι τα τέλη του 19ου αιώνα, όπως η ταχυδρομική ρομανοποίηση (που χρησιμοποιείται ακόμα σε ορισμένα τοπονύμια). Στην ηπειρωτική Κίνα έχει αντικατασταθεί πλήρως από το σύστημα Χανγιού Πινγίν που εγκρίθηκε το 1958. Έξω από την ηπειρωτική Κίνα, αντικαταστάθηκε κυρίως από το Πινγίν, παρόλο που η Ταϊβάν διατηρούσε τη ρομανοποίηση Γουέιντ-Τζάιλς με τοπονύμια (για παράδειγμα *Keelung*) και επωνυμίες οικογενειών (για παράδειγμα *Chiang Ching-kuo*).

Παραπομπές
----------

1. ↑  Φραντζής, Μπρους Κουμάρ (2005). *Το Μεγάλο Βιβλίο του Τάι Τσι* (PDF). Αθήνα: Αλκίμαχον. σελ. 29. ISBN 960-6623-18-1. Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο (PDF) στις 31 Μαρτίου 2010. Ανακτήθηκε στις 13 Αυγούστου 2018.
Ο **Ερρίκος Δ΄** (1460 - 6 Δεκεμβρίου 1526) από τον Οίκο των Γουέλφων ήταν πρίγκιπας του Γκρουμπενχάγκεν (1464-1526), περιοχής του δουκάτου του Μπράουνσβαϊχ.

Βιογραφία
---------

Ήταν ο γιος του Ερρίκου Γ΄, πρίγκιπα του Γκρουμπενχάγκεν μαζί με τους αδελφούς του Ερνέστο Β΄ και Αλβέρτο Β΄. Μητέρα του ήταν η Μαργαρίτα των Πιάστ, κόρη του Ιωάννη Α΄ δούκα του Ζάγκαν. Όταν απεβίωσε ο πατέρας του το 1464, τον διαδέχθηκε σε ηλικία 4 ετών με επίτροπο τον θείο του Αλβέρτο Β΄· ο Ερνέστος Β΄ παραιτήθηκε και έγινε αρχιμανδρίτης (canon) στο Χάλμπερστατ.

Το 1479 ενηλικιώθηκε και με τον θείο του έκαναν διανομή του πριγκιπάτου: ο Ερρίκος Δ΄ έλαβε το κάστρο Χέλντενμπουργκ και ο Αλβέρτος Β΄ τα κάστρα Οστερόντε και Χέρτσμπεργκ, ενώ είχαν από κοινού το κάστρο Γκρουμπενχάγκεν. Το 1485 απεβίωσε ο θείος του αφήνοντας έναν γιο 9 ετών, έτσι ο Ερρίκος Δ΄ έγινε επίτροπος του εξαδέλφου του Φιλίππου Α΄.

Απεβίωσε το 1526 άτεκνος και τον διαδέχθηκε ο Φίλιππος Α΄, επανενώνοντας το πριγκιπάτο.

Οικογένεια
----------

Το 1494 νυμφεύτηκε στο Άινμπεκ την Ελισάβετ των Άνχαλτ, κόρη του Ιωάννη Ε΄ δούκα της Σαξονίας-Λάουενμπουρκ, αλλά δεν απέκτησε τέκνα.

Πηγές
-----

* Ludwig Ferdinand Spehr (1880), "Heinrich III. Herzog von Braunschweig-Grubenhagen", Allgemeine Deutsche Biographie (ADB) (in German), 11, Leipzig: Duncker & Humblot, pp. 488–489

  


|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
| Καθιερωμένοι όροι | 
* VIAF: 81525762
* GND: 137318669

 |

 |
Συντεταγμένες: 42°0′42″N 20°28′11″E﻿ / ﻿42.01167°N 20.46972°E﻿ / 42.01167; 20.46972

Η **Γκιάλιτσα** (αλβανικά: Gjallica‎ ή Gjallica e Lumës) είναι ασβεστολιθικό βουνό με υψόμετρο 2.487 μ. πάνω από τη στάθμη της θάλασσας, και η υψηλότερη κορυφή στον νομό Κούκεσι της Αλβανίας. Βρίσκεται 8 χλμ. νοτιοανατολικά του Κούκεσι, και η κορυφή του καλύπτεται από χιόνι μέχρι τον Ιούνιο όταν οι χειμώνες είναι κρύοι και με έντονες χιονοπτώσεις. 

Το βουνό βρίσκεται στις οικοπεριοχές των Βαλκανικών και Δειναρικών μικτών δασών παλαιαρκτικής προέλευσης. Οι πλαγιές του βουνού καλύπτονται εξ ολοκλήρου από κωνοφόρα δάση. Έχει πυκνή βλάστηση από πεύκα και οξιές σε μεγάλο υψόμετρο, αλλά αραιή βλάστηση στους πρόποδες του βουνού λόγω του κλειστού πλέον εργοστασίου που εξέπεμπε επιβλαβή αέρια για τη βλάστηση η οποία βρισκόταν κοντά σε αυτό. Η Γκιάλιτσα φαίνεται να είναι πολύ ψηλή, λόγω της κοιλάδας του Μαύρου Δρίνου στα δυτικά του που έχει υψόμετρο μόλις 250 μ. από τη στάθμη της θάλασσας.

|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| Κορυφή της Γκιάλιτσα | Άποψη του βουνού και του Κούκεσι | Χιονοσκεπής Γκιάλιτσα |

Δείτε επίσης
------------

* Κατάλογος βουνών της Αλβανίας

Παραπομπές
----------

1. ↑  Dawson, Peter· White, Linda (1995). *Albania: a guide and illustrated journal*. UK: Bradt Publications. σελ. 97. ISBN 978-1-898323-10-5.
2. ↑  «Albanian or South Dinaric Alps». Summitpost. Ανακτήθηκε στις 24 Ιουνίου 2019.
Το **Εστάδιο ντε Τσαμαρτίν** (Ισπανικά: *Estadio de Chamartín*) ήταν γήπεδο, τα εγκαίνια του οποίου έγιναν το 1924, ενώ κατεδαφίστηκε το 1947, και το οποίο ευρισκόταν στο Τσαμαρτίν ντε λα Ρόζα της Ισπανίας.

Ιστορία
-------

Το γήπεδο χρησιμοποιείτο από τη Ρεάλ Μαδρίτης, στης οποίας την ιδιοκτησία και ανήκε, προτού αυτή προχωρήσει στην ανέγερση του *Νουέβο Εστάδιο Τσαμαρτίν*, το οποίο έγινε γνωστό μετά το 1955 ως Στάδιο Σαντιάγο Μπερναμπέου.

Τα εγκαίνιά του έγιναν στις 17 Μαΐου 1924, με τη διεξαγωγή φιλικής αναμέτρησης μεταξύ της Ρεάλ και της Νιούκασλ Γιουνάιτεντ, ενώ το γήπεδο είχε χωρητικότητα της τάξεως των 15.000 θέσεων (ορισμένες πηγές κάνουν λόγο για 22.500). Το 1934, το γήπεδο φιλοξένησε προκριματική αναμέτρηση ενόψει του Παγκοσμίου Κυπέλλου μεταξύ της Ισπανίας και της Πορτογαλίας, στην οποία η πρώτη επικράτησε με σκορ 9-0, εμπρός σε φίλαθλο κοινό της τάξεως των 50.000 θεατών.

Η πόλη του Τσαμαρτίν ντε λα Ρόζα ενσωματώθηκε στη Μαδρίτη το 1948.

Παραπομπές
----------

1. 1 2  «Le stade de Chamartin - L'Histoire du Bernabeu». Real Madrid CF. Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 2 Ιουνίου 2016. Ανακτήθηκε στις 3 Φεβρουαρίου 2015.
2. ↑  «Nuestros estadios». *historialago.com* (στα Ισπανικά). Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 2 Ιουλίου 2016. Ανακτήθηκε στις 3 Φεβρουαρίου 2015.
3. ↑  «WORLD CUP 1934 - QUALIFYING» (στα Αγγλικά). RSSSF. Ανακτήθηκε στις 3 Φεβρουαρίου 2015.

|  |  |
| --- | --- |
| 

|  |
| --- |
| * Πύλη:Αρχιτεκτονική
* Πύλη:Ποδόσφαιρο
* Πύλη:Μαδρίτη
 |

 |
Ο **Γουέλφος Β΄**  (1072 - 24 Σεπτεμβρίου 1120) από τον Οίκο των Γουέλφων ήταν δούκας της Βαυαρίας (1101-1120). Είναι ο Ε' με το όνομα αυτό στον Οίκο των Γουέλφων.

Οικογένεια
----------

Ήταν ο πρώτος γιος του Γουέλφου Α΄ δούκα της Βαυαρίας και της Ιουδήθ, κόρης του Βαλδουίνου Δ΄ κόμη της Φλάνδρας. Κατά την αντιπαράθεση του βασιλιά της Γερμανίας με τον πάπα, που είναι γνωστή ως Έριδα της Περιβολής, η οικογένεια των Γουέλφων θέλησε να ενισχύσει την υποστήριξή της στον ποντίφικα, έτσι ο Γουέλφος Β΄ νυμφεύτηκε την πιστότερη υποστηρίκτρια του πάπα, τη Ματθίλδη της Κανόσα. Όταν ο Ερρίκος Δ΄ βασιλιάς της Γερμανίας έκανε το 1090 την εκστρατεία του στην Ιταλία, τον πολέμησαν.

Μια και η Ματθίλδη είχε, πριν το γάμο της, μυστικά παραχωρήσει την περιουσία της στον πάπα, ο Γουέλφος Β΄ την άφησε και μαζί με τον πατέρα του υποστήριξαν τον Ερρίκο Δ΄, μάλλον με ανταμοιβή την υπόσχεση ότι θα τον διαδεχθεί στο δουκάτο της Βαυαρίας. Πράγματι, όταν το 1101 ο πατέρας του απεβίωσε, τον διαδέχθηκε ως δούκας της Βαυαρίας. Συνέχισε την συμμαχία του με τους βασιλείς της Γερμανίας. Ο ίδιος απεβίωσε το 1120 και τον διαδέχθηκε ο νεότερος αδελφός του Ερρίκος Θ΄.

Πινακοθήκη
----------

* Γουέλφος Β' δούκας της Βαυαρίας, Ε' με το όνομα αυτό στον Οίκο των ΓουέλφωνΓουέλφος Β' δούκας της Βαυαρίας, Ε' με το όνομα αυτό στον Οίκο των Γουέλφων

  


|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
| Καθιερωμένοι όροι | 
* VIAF: 37843653
* GND: 124149715

 |

 |
Ο **Γουέλφος (Γ΄)**, γερμ. Welf III (απεβ. 13 Νοεμβρίου 1055) από τον Οίκο των Παλαιών Γουέλφων ήταν δούκας της Καρινθίας & μάργραβος της Βερόνας (1047-1055) και ο τελευταίος άρρην του Οίκου του. Είναι ο τρίτος με το όνομα αυτό στους Παλαιούς Γουέλφους.

Βιογραφία
---------

Ήταν ο μόνος γιος του Γουέλφου Β΄ κόμη της Σουαβίας και της Ίμιτσας των Αρντέν-Λουξεμβούργου, κόρης του Φρειδερίκου κόμη του Μόζελγκαου. Ο Φρειδερίκος είχε αδελφή την Κουνιγούνδη, σύζυγο του Ερρίκου Β΄ της Γερμανίας.

Το 1030 διαδέχθηκε το πατέρα του ως κόμης της Σουαβίας και στις κτήσεις του στη Βαυαρία. Η θεία του Ρίχιλντ του Άλτντορφ (αδελφή του πατέρα του), χήρα και κληρονόμος του Άνταλμπερτ Β΄ κόμη του Έμπερσμπερκ, του μεταβίβασε την κομητεία το 1045. Το 1039 απεβίωσε ο Κορράδος Β΄ των Σαλίων δούκας της Καρινθίας και το δουκάτο περιήλθε στον Ερρίκο Γ΄ της Γερμανίας (γιο τού εξαδέλφου τού δούκα). Μάλλον με την παρέμβαση της Ίμιτσα, ο βασιλιάς παραχώρησε το δουκάτο της Καρινθίας (που συνοδευόταν από τη γειτονική μαρκιωνία της Βερόνας) στον Γουέλφο.

Συνόδευσε τον Ερρίκο Γ΄, μαζί με τον Μπρετίσλαφ Α΄ της Βοημίας, στην εκστρατεία τού 1051 εναντίον τού Ανδρέα Α΄ της Ουγγαρίας. Όμως αργότερα στράφηκε εναντίον τού βασιλιά και ενεπλάκη στη συνωμοσία του εκτοπισθέντος Κορράδου Α΄ των Ετσονιδών δούκα της Βαυαρίας, ο οποίος με τη βοήθεια Ούγγρων λεηλάτησε τη μαρκιωνία της Στυρίας στην Καρινθία. Ο Γουέλφος ασθένησε και από την κλίνη που βρισκόταν, αποκάλυψε το σχέδιο δολοφονίας του Ερρίκου Γ΄, έτσι το εγχείρημα απέτυχε.

Απεβίωσε στο κάστρο Μπόντμαν στη λίμνη Κωνσταντία το 1055· ήταν άγαμος και ο τελευταίος άρρην του Οίκου του. Παραχώρησε τις κτήσεις στη Σουαβία και τη Βαυαρία στη μητέρα του, που τότε ήταν ηγουμένη του αββαείου Βάινγκαρτεν στο Άλτντορφ, η οποία με τη σειρά της τις παραχώρησε στον εγγονό της Γουέλφο Α΄, γιο της κόρης της Κουνιγκούντε. Αυτός ανήκε στον πρεσβύτερο κλάδο των Έστε και έγινε ο ιδρυτής του (νεότερου) Οίκου των Γουέλφων. Η Καρινθία (με τη Βερόνα) δόθηκε από τον βασιλιά στον Κορράδο Γ΄ των Ετσονιδών, μάλλον εξάδελφο του πατέρα του.

Πηγές
-----

* E. Steindorff, Jahrbücher des Deutschen Reichs unter Heinrich III. 2 vols. (Leipzig, 1874-1881), accessible online at: archive.org

B. Schneidmüller, Die Welfen. Herrschaft und Erinnerung (819–1252). (Stuttgart, 2000)
H. Dopsch, ‘Welf III und Kärnten’ in D. Bauer, et al. eds. Welf IV. - Schlüsselfigur einer Wendezeit: Regionale und europäische Perspektiven (Munich, 2004), pp. 84–128.

Παραπομπές σε πηγές
-------------------

1. ↑  p884.htm#i8837.
2. 1 2  Darryl Roger Lundy: (Αγγλικά) *The Peerage*.

|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
| Καθιερωμένοι όροι | 
* VIAF: 28262762
* GND: 133508811

 |

 |
O **Εμμανουήλ Νικολάου Πορτάλιος** (1833-1909) ήταν Κρητικός επαναστάτης και μετέπειτα βουλευτής της Κρητικής Πολιτείας.

Βιογραφία
---------

Γεννήθηκε στην Παντάνασσα Αμαρίου το 1833.

Πούλησε τη μισή του περιουσία για τον απελευθερωτικό αγώνα κατά των Τούρκων. Πολέμησε γενναία στις διάφορες κρητικές επαναστάσεις. Κατά το ένοπλον κίνημα του Μαυρογένη το 1858 εξελέγη πληρεξούσιος της επαρχίας του. Κατά την πολιορκία του Αρκαδίου πολέμησε με τον Κορωναίο και τους συνεπαρχιώτες του κατά του υπερόπλου εχθρού. Μετά τον θάνατο του Διογένους Μοσχοβίτου εξελέγη παμψηφεί Γενικός αρχηγός Αμαρίου και με την ιδιότητα αυτή συμμετείχε και στις ακόλουθες επαναστάσεις το 1878, το 1889, το 1896 και το 1897.

Πλην της πολεμικής του δράσεως, επέδειξε αξιόλογη δράση και κατά περιόδους ειρήνης.

Μετά την επανάσταση του 1866 εξελέγη στην επαρχία του διοικητικός σύμβουλος. Επίσης διετέλεσε μέλος της δημογεροντίας Ρεθύμνης. Το 1885 εξελέγη πληρεξούσιος Αμαρίου στην Κρητική Συνέλευση. 

Στην Αθήνα, κατά τους εορτασμούς ενηλικίωσης του Διαδόχου Κωνσταντίνου, ο Πορτάλιος και ο εξ Ανωγείων Μυλοποτάμου Ιωάννης Σκουλάς παρέστησαν ως αντιπρόσωποι του τμήματος Ρεθύμνης, οπότε του απονεμήθηκε ο αργυρός Σταυρός του Σωτήρος.

Επι της Κρητικής Πολιτείας διορίστηκε το 1902 από τον Πρίγκιπα Γεώργιο, Ύπατο Αρμοστής των Δυνάμεων στην Κρήτη, ως ένας από τους 10 βουλευτές της Κρητικής Βουλής. 

Πέθανε στην Αθήνα στις 26 Σεπτεμβρίου 1909.

Οικογένεια
----------

Ο Εμμανουήλ Πορτάλιος ήταν πρωτοεξάδελφος του εκ Πηγής Ρεθύμνου Γεωργίου Πορτάλιου, γραμματέα στην Επαναστατικής Επιτροπή του Αρκαδίου (1866), ο οποίος και σκοτώθηκε εκεί.

Παιδιά του ήταν οι Ιωάννης, Στυλιανός, Νικόλαος και Γεώργιος που επίσης διέπρεψαν σε εθνικούς και κοινωνικούς αγώνες.

Παραπομπές
----------

1. 1 2 3 4  «Εμμανουήλ Νικ. Πορτάλιος: Έδωσε όλη του την περιουσία στον αγώνα». *RethNea.gr*. 30 Δεκεμβρίου 2014. Ανακτήθηκε στις 15 Μαΐου 2023.

Βιβλιογραφία
------------

* Τιμόθεος Βενέρης, Το Αρκάδι διά των αιώνων, έκδοση 1938
Η σημαία των Εξουσιοδοτημένων Ουδέτερων Αθλητών για αγώνες της IAAF.
Η σημαία των Εξουσιοδοτημένων Ουδέτερων Αθλητών για αγώνες της Ευρωπαϊκής Ομοσπονδίας Στίβου.
Οι **Εξουσιοδοτημένοι Ουδέτεροι Αθλητές (ANA, *Authorized Neutral Athletes)*** είναι μια κατηγορία του στίβου όπου συμμετέχουν οι Ρώσοι αθλητές που έχουν εγκριθεί από την IAAF, ώστε να διαγωνίζονται σε διεθνείς διοργανώσεις, έπειτα από το σκάνδαλο ντόπινγκ στη Ρωσία, όπου βγήκε για πρώτη φορά στο φως τον Δεκέμβριο του 2014.

Ιστορία
-------

Ενώ όλες οι αθλήτριες φοράνε τη στολή της εθνικής τους ομάδας με τη σημαία της, η Μαρία Λασίτσκενε φοράει μια γαλάζια ζακέτα Nike, λόγω της συμμετοχής της ως ουδέτερη αθλήτρια.
Οι Εξουσιοδοτημένοι Ουδέτεροι Αθλητές έκαναν την πρώτη εμφάνισή τους στο Παγκόσμιο Πρωτάθλημα Στίβου 2017 με 19 αθλητές. Συμμετείχαν στο Παγκόσμιο Πρωτάθλημα Κλειστού Στίβου 2018 με 8 αθλητές, στο Παγκόσμιο Πρωτάθλημα Στίβου Εφήβων 2018 με εννέα αθλητές και στο Ευρωπαϊκό Πρωτάθλημα Στίβου 2018 με 30 αθλητές. Συμμετείχαν στο Ευρωπαϊκό Πρωτάθλημα Κλειστού Στίβου 2019 και στο Ευρωπαϊκό Πρωτάθλημα Κλειστού Στίβου 2021.

Παραπομπές
----------

1. ↑  «Authorised Neutral Athletes - Countries - IAAF World Championships London 2017». *www.iaaf.org*. Ανακτήθηκε στις 4 Ιουλίου 2019.
2. ↑  «A Londra c'è un mondo di atletica!». *piemonte.fidal.it*. 30 Ιουλίου 2017. Ανακτήθηκε στις 4 Ιουλίου 2019.
3. ↑  «IAAF approves the application of seven Russians to compete internationally as neutral athletes». IAAF. 11 Απριλίου 2017. Ανακτήθηκε στις 4 Ιουλίου 2019.
4. ↑  «Authorized Neutral Athletes - 2018 IAAF World Indoor Championships». IAAF. Ανακτήθηκε στις 4 Ιουλίου 2019.
5. ↑  «Authorized Neutral Athletes - IAAF World U20 Championships Tampere 2018». IAAF. Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 11 Ιουλίου 2018. Ανακτήθηκε στις 4 Ιουλίου 2019.
6. ↑  Final Entries - 2018 European Athletics Championships
Ο Λεβ Βιγκότσκι θεωρεί ότι το γνωστικό-μαθησιακό δυναμικό κάθε ατόμου μπορεί να πλουτιστεί με περιβαλλοντική συνδρομή. Το παιδί κατέχει ένα συγκεκριμένο γνωστικό επίπεδο. Με τη διαμεσολάβηση του εκπαιδευτικού, των γονέων και των συνομηλίκων του το άτομο μπορεί με αλληλεπίδραση να οδηγηθεί σε ένα γνωστικό επίπεδο ανώτερο αυτού που από μόνο του κατέχει. Η διαφορά ανάμεσα στο προϋπάρχον γνωστικό επίπεδο κι εκείνο που το παιδί θα κατακτήσει με καθοδήγηση, ονομάζεται **Ζώνη επικείμενης ανάπτυξης** (**ΖΕΑ**, **Zone of proximal development**, **ZPD**). Με άλλα λόγια Ζ.Ε.Α. είναι η διαφορά ανάμεσα σε αυτό που από μόνος μου μπορώ να πετύχω κι αυτό που θα κατακτήσω αν με βοηθήσουν. Η θεωρία αυτή βρίσκει εφαρμογή στην ομαδοσυνεργατική διδασκαλία και δίνει μια νέα διάσταση στη διδακτική και τη θεώρηση της γνωστικής ανάπτυξης του παιδιού.

  

Οι οπαδοί του Βιγκότσκι μίλησαν για την έννοια της διερεύνησης σε αντίθεση με τον όρο της επιτάχυνσης. Σύμφωνα με την αρχη της διερεύνησης δεν γίνεται να διδαχθεί κάτι που βρίσκεται έξω από τα όρια της Ζ.Ε.Α. επειδή το παιδί δεν είναι έτοιμο να το μάθει.
Ο **Γκυ**, γαλλ. Guy (απεβ. 4 Απριλίου/Ιουλίου 1220) από τον Οίκο τού Μονφόρ έγινε, έπειτα από τον γάμο του, κόμης τού Μπιγκόρ (1216-20), στη Γασκώνη.

Ο θυρεός τού κόμη τού Μπιγκόρ στη Γασκώνη.

Βιογραφία
---------

Ήταν ο τρίτος γιος τού Σίμων Ε΄ κυρίου τού Μονφόρ & 5ου κόμη τού Λέστερ και της Αλίκης, κόρης τού Μπουσάρ Γ΄ τού Μονμορανσύ.

Ο Γκυ ακολούθησε τον πατέρα του στη Σταυροφορία των Αλβιγηνών, ενώ ήταν ακόμη αρκετά νέος. Αργότερα το 1216 νυμφεύτηκε την Πετρονίλλα, κόρη τού Βερνάρδου Δ΄ τού Κομμάνζ και της Στεφανίας κόμισσας τού Μπιγκόρ & Μαρσάν. Ήταν ο 3ος σύζυγός της.

Στην πολιορκία της Τουλούζης το 1218 πολέμησε στο πλευρό τού πατέρα του, ο οποίος όμως χτυπήθηκε από ένα βλήμα πολιορκητικής μηχανής και απεβίωσε. Κληρονόμησε τις κτήσεις του, αλλά όχι την στρατηγική ικανότητά του. Οι κύριοι των Οσιτανικών του εδαφών εξεγέρθηκαν εναντίον του και ο Γκυ σκοτώθηκε σε μία σύγκρουση στο Καστελνωντρύ το 1220.

Οικογένεια
----------

Νυμφεύτηκε το 1216 την Πετρονίλλα κόμισσα (από τη μητέρα της) τού Μπιγκόρ & Μαρσάν, κόρη τού Βερναρδου Δ΄ τού Κομμάνζ και είχε τέκνα:

* Αλίκη 1217/20-1255, κόμισσα τού Μπιγκόρ, παντρεύτηκε τον Ιορδάνη κύριο τού Σαμπαναί.
* Πετρονέλλε, παντρεύτηκε τον Ραούλ ντε λα Ρος-Τεσόν.

Παραπομπές
----------

1. ↑  Leo van de Pas: (Αγγλικά) *Genealogics*. 2003. I00122146.
2. 1 2  Leo van de Pas: (Αγγλικά) *Genealogics*. 2003.

Πηγές
-----

* Setton, Kenneth M. and Robert Lee Wolff, Harry W. Hazard, A History of the Crusades, Volume II: The Later Crusades, 1189-1311, University of Wisconsin, 1969.
* Sismondi, Jean-Charles-Léonard Simonde, History of the crusades against the Albigenses in the thirteenth century, B.B.Mussey, 1833.
* Treharne, Reginald Francis and Ivor John Sanders, Documents of the baronial movement of reform and rebellion, 1258-1267, Oxford University Press, 1973.
Το Ευαγγέλιο του Οστρόμιρ, γραμμενο στην παλαιά εκκλησιαστική σλαβονική γλώσσα, είναι γνωστό για την εικονογράφησή του με φωτεινά και ζωηρά χρώματα. Εδώ η πρώτη σελίδα του Κατά Ιωάννη Ευαγγελίου με την εικόνα του Ευαγγελιστή.
Το **Ευαγγέλιο του Οστρόμιρ** ή **Κώδικας του Οστρόμιρ** (ρωσ. Остромирово Евангелие, ουκρ. Остромирове Євангеліє) είναι το δεύτερο παλαιότερο, ίσως και το παλαιότερο, χρονολογημένο σωζόμενο βιβλίο σε οποιαδήποτε ανατολική σλαβική γλώσσα. (Οι αρχαιολόγοι έχουν χρονολογήσει τον Κώδικα του Νόβγκοροντ, μια κέρινη πινακίδα με αποσπάσματα από τους Ψαλμούς που ανακαλύφθηκε το 2000, σε προγενέστερη μέση χρονολογία, αλλά αντίθετα με το Ευαγγέλιο του Οστρόμιρ δεν περιέχει χρονολογία.) Το Ευαγγέλιο του Οστρόμιρ δημιουργήθηκε από τον διάκονο Γρηγόριο το έτος 1056 ή 1057 (6564 από κτίσεως κόσμου, όπως αναγράφει το ίδιο), για λογαριασμό του ποσάντνικ (το αντίστοιχο του δημάρχου ή διοικητή πόλεως) Οστρόμιρ του Νόβγκοροντ, πιθανώς ως δώρο για κάποια μονή.

Περιγραφή
---------

Αποτύπωση κειμένου
Το βιβλίο (κώδικας) είναι εικονογραφημένο χειρόγραφο των τεσσάρων Ευαγγελίων («Τετραβάγγελο»), που περιέχει μόνο τα αναγινωσκόμενα αποσπάσματα των Κυριακών και των εορτών. Είναι γραμμένο σε μεγάλη, στρογγυλόσχημη γραφή, σε δύο στήλες ανά σελίδα, πάνω σε 294 φύλλα περγαμηνής με διαστάσεις 20 επί 24 cm. Η κάθε σελίδα περιέχει 18 γραμμές. Ο κώδικας τελειώνει με τη σημειωση του γραφέως σχετικώς με τα της δημιουργίας του.

Σήμερα σώζονται τρεις ολοσέλιδες εικόνες Ευαγγελιστών, φιλοτεχνημένες από δύο διαφορετικούς καλλιτέχνες, ενώ πολλές άλλες σελίδες έχουν διακοσμητικά στοιχεία. Η μεγάλη ομοιότητα μεταξύ αυτών των διακοσμήσεων και των αντίστοιχων σελίδων στο Ευαγγέλιο του Μστισλάβ υποδεικνύει ότι αμφότεροι οι κώδικες βασίσθηκαν πάνω σε ένα κοινό πρωτότυπο που έχει χαθεί. Οι καλλιτέχνες που φιλοτέχνησαν τις εικόνες των Ευαγγελιστών ήταν επηρεασμένοι βαθύτατα από βυζαντινά πρότυπα, πάντως το στιλ των εικόνων του Αγίου Μάρκου και του Αγίου Λουκά φαίνεται να προέρχεται μάλλον από βυζαντινές επισμαλτωμένες πλάκες, και όχι από βυζαντινά χειρόγραφα. 

Επειδή το Νοβγκορόντ δεν καταλήφθηκε ποτέ από τους Μογγόλους, σώζονται περισσότερα πρώιμα ρωσικά χειρόγραφα από αυτή την πόλη από ό,τι από οποιαδήποτε άλλη πόλη, μοναστήρι ή άλλο κέντρο σε ολόκληρη τη Ρωσία.

Παραπομπές
----------

1. ↑  Popova, Olga: *Russian Illuminated Manuscripts*, Thames & Hudson, Λονδίνο 1984, νο. 1-5 και σσ. 5-9

|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
| Καθιερωμένοι όροι | 
* WorldCat
* VIAF: 174246423
* LCCN: n89103500
* GND: 4335866-4
* SELIBR: 351967
* NLA: 35584120

 |

 |
Καλλιτεχνική άποψη της ζώνης των αστεροειδών (2005).
Καλλιτεχνική άποψη της ζώνης των αστεροειδών του του HD 69830 και του Ηλιακού μας συστήματος.
Το 2005, το Διαστημικό Τηκεσκόπιο Σπίτζερ εντόπισε σκόνη στο σύστημα του HD 69830, η οποία είναι είναι σύμφωνη με την ύπαρξη μιας ζώνης αστεροειών, είκοσι φορές μεγαλύτερη σε μάζα από ότι στο της δικής μας Η ζώνη πιστεύεται πως πως βρίσκεται μέσα σε τροχιά ισοδύναμη με την απόσταση της τροχιάς της Αφροδίτης του δικού μας ηλιακού συστήματος, πράγμα που σημαίνει πως η ζώνη βρίσκεται ανάμεσα στις τροχιές του δεύτερου και του τρίτου πλανήτη (σε αναλογία του δικού μας συστήματος). Η ζώνη έχει τόση πολλή ώστε οι νύχτες σε οποιοδήποτε κοντινό πλανήτες θα φωτίζονται από ζωδιακό φως 1000 φορές περισσότερο από αυτό που παρατηρείται την Γη , που εύκολα ξεπετνάει το Γαλαξία μας σε λάμψη. 

Περαιτέρω αναλύσεις του φάσματος της ζώνης αποκάλυψε ότι αποτελείται από υψηλής επεξεργασίας υλικού, και μοιάζει με μια διαταραχή P-τύπου ή D-τύπου αστεροειδή των 30 περίπου χιλιομέτρων, το οποίο περιέχει πολλά μικρά παγωμένα σωματίδια που δεν θα επιβιώσουν εάν βρεθούν σε κοντινές αποστάσεις με τα άστρο του συστήματος. Αντ'αυτού, φαίνεται πιο πιθανό ότι η ζώνη βρίσκεται έξω από την τροχιά των άκρως απόκεντρων πλανητών, περίπου 1 AU από το αστέρι. Η περιοχή αυτή έχει τροχιακό συντονισμό 2:1 και 5:02 με την κίνηση του HD 69830 δ

|  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| 

| π • σ • ε
Το σύστημα του HD 69830 |
| --- |
|  |
| Άστρο | 
HD 69830 |  |
|  |
| Πλανήτες | 
HD 69830 β • HD 69830 γ • HD 69830 δ |
|  |
| Αστεροειδείς | 
Ζώνη αστεροειδών του HD 69830 |

 |
Ο **Εμμανουήλ Μελάς** ή **Μελλάς** (Ιεράπετρα, 18 Απριλίου 1866 - 26 Μαρτίου 1951) ήταν Έλληνας γιατρός και πολιτικός, ο πρώτος πρόεδρος της Κοινότητας Ιεράπετρας από το 1908 ως το 1912, μετά τον υποβιβασμό του Δήμου. Νωρίτερα, επί Κρητικής Πολιτείας, ήταν μέλος της Κρητικής Βουλής.

Βιογραφία
---------

Ήταν γιος του Χατζη-Γεωργίου Μελά (αρχικό επώνυμο: Γραμματικάκης), ο οποίος είχε μελίσσια, από όπου προήλθε και το επώνυμο. Έγινε πρόεδρος της Κοινότητας Ιεράπετρας μετά τον δήμαρχο Παπαστεφανίδη (από τη Βιάννο).

Ο Εμμανουήλ σπούδασε ιατρική και ανέπτυξε επαναστατική δράση με την ομάδα του Μπαριτάκη, λαμβάνοντας μέρος στην επίθεση κατά του Φρουρίου της Ιεράπετρας (1897).

Εξελέγη βουλευτής στην επαρχία Ιεράπετρας το 1903 μαζί με τον Μιχ. Κοθρή και τον Νικ. Γιαννικάκη. Ως μέλος της Βουλής έκανε πολλές εισηγήσεις για γεωργικά ζητήματα και ο ίδιος προχώρησε σε εφαρμογή μέτρων για την καταπολέμηση του δάκου όταν ήταν πρόεδρος του Ταμείου Ελαίας, στα 1934-35.

Ο αντιβενιζελικός Εμμανουήλ Μελάς έκανε καταγγελία εναντίον του Επισκόπου Αμβροσίου για κομματισμό και παραβίαση του Καταστατικού Νόμου της Εκκλησίας, επειδή ο Αμβρόσιος υποστήριζε ανοικτά τον Ελευθέριο Βενιζέλο. 

Υπήρξε και πρόεδρος του Φιλεκπαιδευτικού Συλλόγου της Ιεράπετρας (έτος ίδρυσης 1895). Με δική του πρωτοβουλία οργανώθηκε η Αρχαιολογική Συλλογή της Ιεράπετρας και το γυμναστήριο.

Το 1908-1912 ήταν πρόεδρος της Κοινότητας Ιεράπετρας και το 1915 διορίστηκε Νομάρχης Ρεθύμνου. Ήταν παντρεμένος με τη Μαρία Μανδουραράκη και απέκτησαν 3 γιους και 3 κόρες.

Ένας από τους γιους του, ο Ιάκωβος Μελάς, έγινε ο πρώτος Δήμαρχος Ιεράπετρας (1946) μετά την επαναφορά του Δήμου. 

Ο Εμμανουήλ Μελάς απεβίωσε σε ηλικία 85 ετών το 1951.

Βιβλία
------

* «Η κάμπη της Ιεράπετρας» (γεωργική μελέτη)

Παραπομπές
----------

1. 1 2 3 4  Γεώργιος Μαρκόπουλος: «Προσωπικότητες: Εμμ. Μελάς», *Η Φωνή της Ιεράπετρας*, φύλλο 186, 2-8-1984, σσ. 1, 4.
2. ↑  Γεώργιος Μαρκόπουλος: *Γεράπετρος και Γεραπετρίτες*, Μορφωτική Στέγη Ιεράπετρας, 2002, σελ. 164.
3. ↑  Aφιέρωμα της εφημερίδας *Πατρίς*, ΕΠΕΤΕΙΑΚΟ ΑΦΙΕΡΩΜΑ: Κρητική Πολιτεία
94 χρόνια από την Ένωση της Κρήτης με την Ελλάδα, 30-11-2007. [ 30-11-2007) (pdf)
4. ↑  Γεώργιος Μαρκόπουλος: *Γεράπετρος και Γεραπετρίτες*, Μορφωτική Στέγη Ιεράπετρας, 2002, σελ. 93.
Ο **Εμμανουήλ Ματζαπετάκης** (30 Νοεμβρίου 1905 - 7 Απριλίου 1971), υιός του Στυλιανού, ιατρού και βουλευτή επί Κρητικής πολιτείας, και της Φωτεινής, ήταν Έλληνας φαρμακοποιός και πολιτικός. Διετέλεσε βουλευτής Ηρακλείου με την Ένωση Κέντρου.

Βιογραφία
---------

Γεννήθηκε στον Αμπελούζο Ηρακλείου το 1905 και σπούδασε στη Φαρμακευτική Σχολή του Πανεπιστημίου Αθηνών. Εργάστηκε ως φαρμακοποιός. Υπήρξε πρόεδρος του Φαρμακευτικού Συλλόγου και του Συνεταιρισμού Φαρμακοποιών. Εξελέγη δημοτικός σύμβουλος Ηρακλείου και αργότερα βουλευτής Ηρακλείου με την Ένωση Κέντρου το 1961, το 1963 και το 1964. Αντιδρώντας στην οξύτητα και την επικρατούσα πολιτική κατάσταση δήλωσε το 1967  ότι δεν θα συμμετείχε στις εκλογές που τελικά δεν πραγματοποιήθηκαν λόγω δικτατορίας. 

Σημαντικές ήταν οι παρεμβάσεις του σε θέματα σχετικά με το φαρμακευτικό επάγγελμα, την βιομηχανική ανάπτυξη του Νομού, αλλά και την κοινωνία όπως με την (γνωστή) πιεστική και αποτελεσματική παρέμβαση του στον τότε προκαθήμενο της εκκλησίας της Κρήτης για την πραγματοποίηση θρησκευτικής τελετής στην κηδεία του Ν Καζαντζάκη. Συνέβαλε ιδιαίτερα στην επίλυση θεμάτων του φαρμακευτικού κλάδου, ενθάρρυνε και στήριξε την βιομηχανική ανάπτυξη του νομού.

Ήταν παντρεμένος με την Μερόπη Λυδάκη ιατρό Μικροβιολόγο (1905-1989) και απέκτησαν μία κόρη και δύο γιους. Από τα παιδιά του, ο γιος του, Στυλιανός Εμμ. Ματζαπετάκης, υπηρέτησε επίσης ως βουλευτής μεταπολιτευτικά, με τη Νέα Δημοκρατία και με το ΠΑΣΟΚ. και ο Νίκος επί σειρά ετών ως Δημοτικός Σύμβουλος και Αντιδήμαρχος Ηρακλείου.

Πέθανε στο Ηράκλειο στις 7 Απριλίου 1971.

Πηγές
-----

1. 1 2  Ελληνικόν who's who, Εκδοτικός Οργανισμός Ελληνικών who's who 1965, σελ. 362.
2. ↑  Μητρώο Γερουσιαστών και Βουλευτών 1929-1974 Βουλή των Ελλήνων, Εθνικό Τυπογραφείο, 1977 (σελ. 78, αρ. 659).(pdf)
3. ↑  «Φαρμακευτικόν Δελτίον». *Φαρμακευτικόν Δελτίον* (266). 20/06/1971.
4. ↑  Βουλή των Ελλήνων, Κοινοβουλευτική θητεία Στυλιανού Εμ. Ματζαπετάκη, ανάκτηση 26-8-2017.
5. ↑  Αρχείο Δήμου Ηρακλείου
Ο Τελαμών του Ωρίωνα δ, ε και ζ
Στην Αστρονομία η **«Ζώνη του Ωρίωνα»** αποτελείται από τρεις αστέρες του αστερισμού Ωρίωνα. Πρόκειται για τους αστέρες δεύτερου μεγέθους δ Ωρίωνα (Μιντάκα), ε Ωρίωνα (Αλνιλάμ), και ζ του Ωρίωνα (Αλνιτάκ), που φέρονται ως ζωστήρας του μυθικού ήρωα, σε ευθεία γραμμή μέσα στο τετράπλευρο του αστερισμού και σχεδόν κατά μήκος προς τον ουράνιο ισημερινό.

Οι αστέρες αυτοί είναι επίσης γνωστοί και με τα ονόματα «Τρεις Βασιλείς», «Τρεις Μάγοι», «Πήχυς», και «Ράβδος του Ααρών» ή «Ράβδος του Ιακώβ». Το 1827 το Πανεπιστήμιο της Λειψίας, προκειμένου να τιμήσει τον Μέγα Ναπολέοντα, ονόμασε τους αστέρες αυτούς «Ράβδο του Ναπολέοντα» πλην όμως η ονομασία αυτή δεν επεκράτησε. Επίσης, οι αστέρες είναι γνωστοί και με την ονομασία **«Τελαμών»**.

Επεκτείνοντας τη γραμμή που σχηματίζει η Ζώνη του Ωρίωνα προς τα ανατολικά βρίσκουμε τον Σείριο.

Πηγές
-----

* *Μεγάλη Ελληνική Εγκυκλοπαίδεια*, τόμος ΚΒ΄ σελ. 853.
* *Εγκυκλοπαίδεια Πάπυρος Larousse Britannica*, τόμος 57, σελ.50.
Ο **Εμμανουήλ Πρωιμάκης** του Ιωσήφ (1905 - 22 Μαρτίου 1975) ήταν Έλληνας αντιστασιακός και πολιτικός, ο οποίος διετέλεσε βουλευτής με την ΕΔΑ.

Σταδιοδρομία
------------

Γεννήθηκε στο Ρέθυμνο. Το 1924 ήταν φοιτητής Νομικής στο Πανεπιστήμιο της Αθήνας, εντάχθηκε στη Δημοκρατική Νεολαία του Παπαναστασίου.

Εργάστηκε ως δικηγόρος. Πολέμησε στην Εθνική Αντίσταση και ήταν συνιδρυτής του ΕΑΜ μαζί με το Στέλιο Κρητικό. Συνελήφθη το 1947 και οδηγήθηκε σε εξορία στην Ικαρία και στη Μακρόνησο. Εξελέγη για πρώτη φορά βουλευτής Πειραιώς στις εκλογές του 1951, ενόσω ήταν ακόμα εξόριστος. Η εκλογή του (όπως και άλλων βουλευτών, συνολικά 7) ακυρώθηκε εξαιτίας του ότι ήταν στην εξορία.  Εξελέγη ξανά βουλευτής Πειραιώς στις εκλογές του 1956.

Για τελευταία φορά εξελέγη βουλευτής στις εκλογές του 1958 με την ΕΔΑ στην εκλογική περιφέρεια Ηρακλείου. Μετά την εγκαθίδρυση του στρατιωτικού καθεστώτος το 1967 συνελήφθη ξανά, αν και η υγεία του ήταν επιβαρυμένη (δεν μπορούσε να περπατήσει). 

Πέθανε το 1975 και κηδεύτηκε στις 25 Μαρτίου στο νεκροταφείο της Καλλιθέας.

Παραπομπές
----------

1. ↑  Μητρώο Γερουσιαστών και Βουλευτών 1929-1974 Βουλή των Ελλήνων, Εθνικό Τυπογραφείο, 1977 (σελ. 91, αρ. 997).(pdf)
2. 1 2  Ριζοσπάστης, 27/3/1975, σελ. 7
3. ↑  Μανώλης Γλέζος, Εθνική αντίσταση 1940-1945, τ. 1, Στοχαστής, 2006, ISBN 960-303-145-3
4. ↑  11 Μαΐου 1958- Οι εκλογές που έκαναν την αριστερά αξιωματική αντιπολίτευση και ο Παπαδόπουλος, με πληροφορίες από την "Αυγή", ανάκτηση 6-5-2014.
Ο **Διονύσιος Στεφάνου** (13 Νοεμβρίου 1835 - 1η Νοεμβρίου 1916) ήταν Έλληνας νομικός και πολιτικός.

Βιογραφικά στοιχεία
-------------------

Γεννήθηκε στις 13 Νοεμβρίου 1835 στη Ζάκυνθο και ήταν γιος του Παναγιώτη - Μαρίνου Στεφάνου, ιατρού και βουλευτή στην ιονική βουλή. Φοίτησε στη σχολή Παπαδόπουλου στην Αθήνα και σπούδασε νομικά στο Παρίσι. Προσελήφθη στο δικαστικό σώμα διοριζόμενος το 1865 πρωτοδίκης, το 1868 εφέτης και το 1873 αρεοπαγίτης. Το 1888 ανέλαβε δικαστικός σύμβουλος του υπουργείου οικονομικών και λίγο αργότερα προήχθη σε πρόεδρο του νομικού συμβουλίου. Το 1890 παραιτήθηκε από το δικαστικό σώμα ύστερα από παρότρυνση του Χαρίλαου Τρικούπη και έθεσε υποψηφιότητα στη περιφέρεια της Ζακύνθου για τις βουλευτικές εκλογές του ίδιου έτους, στις οποίες και εξελέγη. Από τότε επανεκλεγόταν σχεδόν αδιάκοπα μέχρι τα τέλη του 1910. Στην κυβέρνηση Χαρίλαου Τρικούπη διετέλεσε υπουργός δικαιοσύνης και εξωτερικών συγχρόνως(1893 - 1895) (στο Υπουργείο Εξωτερικών από 12/01/1895-31/05/1895)  ενώ στην κυβέρνηση Θεοτόκη υπουργός δικαιοσύνης (1908 - 1909). Το ίδιο έτος ανέλαβε διευθυντής του πολιτικού γραφείου του Βασιλιά Γεωργίου Α΄, θέση στην οποία παρέμεινε μέχρι και το 1911, οπότε και παραιτήθηκε. Το 1916 του προτάθηκε από τον Βασιλιά ο σχηματισμός κυβέρνησης, πρόταση όμως την οποία απέρριψε λόγω της κακής του υγείας.

Υπήρξε σπουδαίος νομικώς διατελώντας νομικός σύμβολος στο υπουργείο εξωτερικών (1883), αντιπρόσωπος της Ελλάδας στη Διεθνή Επιτροπή Αποζημιώσεων Αιγύπτου καθώς και μέλος της ελληνικής αντιπροσωπίας στην Κωνσταντινούπολη για τις διαπραγματεύσεις μετά την ήττα του 1897 μαζί με τον Νικόλαο Μαυροκορδάτο. Επίσης είχε αναλάβει τη νομική επίλυση της ελληνορουμανικής διαφοράς με θέμα την κληρονομιά του Ζάππα. Υπήρξε ιδρυτικό μέλος και μέλος του διοικητικού συμβουλίου της Εθνικής Εταιρίας, Μέγας Διδάσκαλος της Μεγάλης Στοάς της Ελλάδος την περίοδο 1905 - 1907 και είχε τιμηθεί με τον Ανώτερο Ταξιάρχη του Σωτήρος. Είχε πλούσιο συγγραφικό έργο αποτελούμενο από μελέτες και άρθρα νομικού περιεχομένου. Είχε συγγράψει και έναν οδηγό των προξενικών και διπλωματικών υπαλλήλων.

Απεβίωσε την 1η Νοεμβρίου 1916 στην Αθήνα. Ήταν παντρεμένος με την Αικατερίνη Πάλλη, κόρη του Αλέξανδρου Πάλλη, καθηγητή ιατρικής, και είχε αποκτήσει πέντε παιδιά: τον Αλέξιο, σύζυγο Λουκίας Παύλου Κουντουριώτη, την Ονορίνα, τον Δημήτριο, τον Γεώργιο και τον Ιωάννη. Γαμπρός του επ'αδελφής ήταν ο Σπύρος Βαλαωρίτης.

Πηγές
-----

1. ↑  Βόγλη Ελπίδα, *Έργα και Ημέραι Ελληνικών Οικογενειών, 1750 - 1940*, εκδόσεις Ε.Λ.Ι.Α. Αθήνα 2005, σελ.220
2. 1 2 3 4 5  [www.elia.org.gr/EntryImages%5C1%5CΣΤΕΦΑΝΟΥ,%20ΟΙΚ.rtf Αρχείο οικογένειας Στεφάνου], από την επίσημη ιστοσελίδα του Ε.Λ.Ι.Α.
3. 1 2 3 4 5  Βόγλη Ελπίδα, *Έργα και Ημέραι Ελληνικών Οικογενειών, 1750 - 1940*, εκδόσεις Ε.Λ.Ι.Α. Αθήνα 2005, σελ.238 - 239
4. 1 2  Αντώνης Μακρυδημήτρης, Οι υπουργοί των εξωτερικών της Ελλάδας 1829-2000, εκδ.Καστανιώτης, Αθήνα, 2000, σελ.66
Συντεταγμένες: 44°10′0″N 80°0′24″E﻿ / ﻿44.16667°N 80.00667°E﻿ / 44.16667; 80.00667

Το **Ζαρκέντ ή Τζαρκέντ** (καζακικά: Жаркент ‎), παλιότερα ονομαζόμενη ως **Πανφίλοφ** (ρωσικά: *Панфилов*‎ μέχρι το 1991) και **Ντζαρκέντ** (ρωσικά: *Джаркент*‎ μέχρι το 1942), είναι μια πόλη στην περιφέρεια Αλμάτι του Καζακστάν, και είναι το κέντρο της επαρχίας Πανφίλοφ. Βρίσκεται κοντά στο ποταμό Ουσέκ, όχι μακριά από τον ποταμό Ιλί. Πληθυσμός: 33.350 (απογραφή του 2009); 32.656 (απογραφή 1999).

Η πόλη ιδρύθηκε το 1882 ως Ντζαρκέντ. Από το 1942 μέχρι το 1991 ονομάστηκε ως Πανφίλοφ προς τιμή του ρώσου ήρωα του Β' Παγκόσμιου Πολέμου που πέθανε στη μάχη το 1941.

Παραπομπές
----------

1. ↑  *GEOnet Names Server*. 11  Ιουνίου 2018. -2342279.
2. ↑  stat.gov.kz/api/getFile/?docId=ESTAT305821.
3. 1 2  "Население Республики Казахстан" Αρχειοθετήθηκε 2016-12-01 στο Wayback Machine. (στα ρωσικά).

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
--------------------

* Πολυμέσα σχετικά με το θέμα  Zharkent στο Wikimedia Commons

  


|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
| Καθιερωμένοι όροι | 
* WorldCat
* VIAF: 150292603
* LCCN: n2002124547
* GND: 4799074-0

 |

 |
Χάρτης της περιοχής

Η **Εξέγεση του Κράινα Κότσινα** ή **Εξέγερση του Κότσα** (*σερβικά : Кочина крајина*), ήταν εξέγερση των Σέρβων κατά της Οθωμανικής Αυτοκρατορίας που κράτησε από τον Φεβρουάριο του 1788 έως τις 7 Σεπτέμβρη 1788 ηγέτης της εξέγερσης ήταν ο Κότσα Αντιέλκοβιτς (1755-1789) που βοηθήθηκε από την Αυτοκρατορία των Αψβούργων. Επέτρεψε στους Αψβούργους να κατακτήσουν τις κεντρικές περιοχές της σημερινής Σερβίας από τους Οθωμανούς. Η νέα επαρχία που δημιουργήθηκε στα πλαίσια της Αυστροουγγαρίας υπήρξε για 3 χρόνια. 

Το 1791 οι Αυστριακοί υποχρεώθηκαν να εγκαταλείψουν τα εδάφη αυτά, μαζί τους έφυγαν πολλοί Σέρβοι που φοβόντουσαν τα αντίποινα των Οθωμανών. Στην εξέγερση συμμετείχε επίσης ο ήρωας της Σερβικής επανάστασης Καραγιώργης Πέτροβιτς ο οποίος υπηρετούσε στον αυστριακό στρατό κατά εκείνη τη χρονική στιγμή. Η αντίποινα των Οθωμανών στην αρχή της εξέγερσης επηρέασε τους Σέρβους και τους οδήγησε 15 χρόνια αργότερα να ξεσηκωθούν και να απελευθερωθούν από τους Οθωμανούς.

Παραπομπές
----------

1. ↑  «Western Balkans». Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 11 Μαΐου 2008. Ανακτήθηκε στις 13 Σεπτεμβρίου 2013.
2. ↑  «The Heavenly Kingdom in Serbia's Historic Destiny». Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 14 Δεκεμβρίου 2013. Ανακτήθηκε στις 13 Σεπτεμβρίου 2013.
3. ↑
4. ↑  «Kočina krajina | Glas javnosti». Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 31 Δεκεμβρίου 2013. Ανακτήθηκε στις 13 Σεπτεμβρίου 2013.
Το οικογενειακό μνήμα της οικογένειας Φραγκόπουλου
Ο **Διονύσιος Φραγκόπουλος** ήταν τραπεζίτης & σταφιδέμπορος.

Βιογραφία
---------

Ήταν γιος του Ιωάννη Φραγκόπουλου και ήταν από τους πρώτους κατοίκους της κάτω πόλης της Πάτρας. Μαζί με τον αδερφό του Αναστάσιο διατηρούσε εμπορικό οίκο στην Αγγλία με παράρτημα στην Πάτρα ενώ ήταν και από τους ιδρυτές της ασφαλιστικής εταιρείας *«Ανατολή»*. Θεωρείτο επίσης ως ένας από τους σημαντικότερους τραπεζίτες της εποχής εκείνης στην Πάτρα.

Ο εμπορικός του οίκος ήταν από τους αξιοπιστότερους και σημαντικότερους της εποχής, γι' αυτό και δεν επηρεάστηκε από την σταφιδική κρίση. Με τις ενέργειες του συνέβαλε αποφασιστικά στην ανάπτυξη της Πάτρας. Είχε σταλεί ως αντιπρόσωπος της λιμενικής επιτροπής στον υπουργό εσωτερικών Μεταξά, με σκοπό την μείωση του κόστους των λιμενικών έργων καταφέρνοντας να μειώσει την δαπάνη κατά 800.000 δραχμές. Και στην σταφιδική κρίση όμως ήταν από τους πρώτους που πρότεινε την παρακράτηση έτσι ώστε να αποφευχθεί μια επικείμενη οικονομική καταστροφή. Ήταν μέλος στην επιτροπή κατασκευής του Α΄ νεκροταφείου Πατρών καθώς και χρηματοδότης του δημοτικού θεάτρου Απόλλων. Βέβαια υπάρχουν και αντίθετες απόψεις όπως αυτές που δημοσιεύτηκαν την 3η Νοεμβρίου του 1897, έναν ακριβώς χρόνο μετά τη δολοφονία του, στην εφημερίδα Πελοπόννησο και οι οποίες περιέγραφαν τον Φραγκόπουλο ως έναν ευφυή μεν έμπορο και τραπεζίτη, ο οποίος όμως χρησιμοποιούσε τις ικανότητες του μόνο για τον εαυτόν και ποτέ για το κοινό συμφέρον.

Η οικία του, η οποία είχε κατασκευαστεί το 1830, ήταν από τις ωραιότερες της πόλης και βρισκόταν επί των οδών Αγίου Ανδρέου-Πατρέως-Όθωνος Αμαλίας. Το 1848 φιλοξενήθηκε ο αυτοκράτορας της Γαλλίας Ναπολέων για τρεις μέρες. Τελικά κατεδαφίστηκε το 1898.

Στις 3 Νοεμβρίου του 1896, καθώς περπάταγε με τον στενό του φίλο Ανδρέα Κόλλα στην πλατεία Γεωργίου Α΄ επί της Γεροκωστοπούλου, δέχθηκε επίθεση με μαχαίρι από τον σανδαλοποιό Δημήτριο Ματσάλη. Τραυμάτισε σοβαρά τον σταφιδέμπορα Ανδρέα Κόλλα και δολοφόνησε τον Φραγκόπουλο. Συνελήφθη αμέσως και κατόπιν ανάκρισης δήλωσε: *«ό,τι έκανα, το έκανα χάριν της ιδέας. Κανένας δεν μ΄ έβαλε. Μόνος μου ενήργησα. Φονεύσας δεν απέβλεψα εις τα πρόσωπα, αλλά κτύπησα το Κεφάλαιον. Είμαι αναρχικός και ως αναρχικός είμαι υπέρ της βίας»*. Πράγματι ο Ματσάλης ήταν μέλος αναρχικής ομάδας και είχε επηρεαστεί σημαντικά από αυτή. Τελικά αυτοκτόνησε στις 7 Νοεμβρίου στη φυλακή της Ακροπόλεως στην Πάτρα.

Η δολοφονία του Φραγκόπουλου συγκλόνισε την πατραϊκή κοινωνία. Χαρακτηριστικό είναι ότι στην κηδεία του παρευρέθηκε πλήθος κόσμου και φυσικά αρκετοί έμποροι, πολιτικοί κ.α. Κηδεύτηκε στο Α΄ νεκροταφείο Πατρών, στο οικογενειακό τάφο της οικογένειας Φραγκόπουλου, που υπάρχει ακόμα και σήμερα.

Αναφορές
--------

1. 1 2  Γωγώ Καΐκα-Μαντανίκα, *Η αστική τάξη στη γειτονιά των αγγέλων*, Πάτρα 2004, σελ.98, ISBN 960-6628-00-0
2. 1 2  Κώστας Ν. Τριανταφύλλου, *Ιστορικόν λεξικόν των Πατρών*, Πάτρα 1995, 3η έκδοση, σελ. 2197.
3. ↑  Χρήστος Μούλιας, *Το λιμάνι της σταφίδας*, Πάτρα 2000, σελ. 164, ISBN 960-86814-0-5
Ζαρντινιέρα από πλαστικό PVC σε ένα μπαλκόνι
 Τυπική ζαρντινιέρα αλουμινίου-ξύλου σε αστικό περιβάλλον
**Ζαρντινιέρα** (αγγλ. *planter, flower box*) είναι η μόνιμη ή κινητή κατασκευή, συνήθως μεταλλική ή ξύλινη, μέσα στην οποία φυτεύουμε διακοσμητικά φυτά. Η λέξη αυτή δεν είναι ελληνική, έχει προέλευση από τη γαλλική λέξη, *jardinière < jardinier*. Ουσιαστικά, στην νεοελληνική γλώσσα σημαίνει πλέον έναν τύπο *"γλάστρας"*, η οποία διακοσμεί έναν εξωτερικό χώρο, λ.χ. δημόσιο πάρκο, κήπο, μπαλκόνι, αυλή, διάδρομο, σκάλα, παράθυρο, κ.α.

Ζαρντινιέρα παραθύρου.
Η ζαρντινιέρα μπορεί να είναι κτισμένη με τούβλα ή να είναι μεταλλική, αλλά μπορεί να αποτελείται κι από συνθετικά υλικά. Συνήθως όμως, το ξύλο είναι το προτιμητέο υλικό. λόγω χαμηλού κόστους, ευκολίας ή/και γούστου. Μία ξύλινη ζαρντινιέρα πρέπει να επιδέχεται συντήρησης, ενώ έχει ως μέγιστη διάρκεια ζωής τα 3 έως 5 έτη, συνήθως μετά σήπτεται. Προτιμάται και εμποτισμένο ξύλο για τις ζαρντινιέρες σε πρασινωπές συνήθως αποχρώσεις. Κανονικές ζαρντινιέρες με συχνή βαφή και συντηρήσεις δύνανται να διατηρηθούν για 10-15 έτη. Νεότερες ζαρντινιέρες κατασκευάζονται από υαλοβάμβακα, ή από πλαστικό PVC το οποίο δεν σαπίζει.

Όταν χρησιμοποιείται ξύλο, τότε προϊόντα ξύλου μπορεί να είναι κορμίδια μικρής διαμέτρου, ή ημίσχιστα κορμίδια, σανίδες, πριστά, κορμοί δέντρων, στύλοι απαρύφωτοι από την μια πλευρά, κ.α. Η κατακόρυφη διάταξη των πλευρών και η εσωτερική επένδυση με στεγανωτική μεμβράνη, εξασφαλίζουν την κίνηση του νερού προς τα κάτω και συνεπώς την προστασία του ξύλου από μόνιμη ύγρανση και σήψη. Ο πυθμένας κατασκευάζεται από διάτρητη ανοξείδωτη λαμαρίνα ή από ανθεκτικό πολυμερές.

Μπορεί ακόμη να κατασκευαστεί από μέταλλο. Στην περίπτωση αυτή, αν είναι από λαμαρίνα, θα πρέπει αυτή να είναι γαλβανιζέ για να μην σκουριάσει. Επίσης, πιθανά, πριν από το γέμισμα της με το κατάλληλο χώμα, θα πρέπει να μονωθεί με μίνιο θαλάσσης ή/και να στεγανοποιηθεί με πίσσα ή με κατράμι. Μια ζαρντινιέρα πρέπει να έχει οπές, διάτρητες, στη βάση της, ώστε το νερό του ποτίσματος στα φυτά ή τα λουλούδια να μην παραμένει αλλά να διαφεύγει. Αλλιώς τα φυτά θα σαπίσουν. Σε μεταλλικές ζαρντινιέρες, συνήθη υλικά είναι σκελετός από μπρούτζο ή χυτός ορείχαλκος.

Πολλά και ποικίλα σχέδια και τύποι κατασκευών μπορεί να απαντηθούν στις ζαρντινιέρες.

Παραπομπές
----------

1. ↑  Σιμωνέτης, Γιάννης Θ. (2001). *Γλωσσάρι της Μαστοράντζας*. Αθήνα: Εκδόσεις Ξύλο-Έπιπλο. σελ. 127.
2. ↑
3. ↑  Κακαράς, Ιωάννης Α. (2013). *Τεχνολογία ξύλινων δομικών κατασκευών*. Αθήνα: Εκδόσεις ΙΩΝ. σελ. 478-479.
4. ↑   Αρχειοθετήθηκε 2022-01-20 στο Wayback Machine. Μάθημα "Δομικές κατασκευές ξύλου" *(Κιβώτια, ζαρντινιέρες, μικροκατασκευές)*, του καθηγ. Γ. Μαντανή, Πανεπιστήμιο Θεσσαλίας
5. ↑
6. ↑
**Εφυαλωμένη κούπα** που τοποθετείται χρονικά στα τέλη 12ου με αρχές 13ου αιώνα, εκτίθεται στο Βυζαντινό Μουσείο Αθηνών.

Περιγραφή
---------

Η **Εφυαλωμένη κούπα** είναι διάμετρου στο χείλος του 16, 5 εκ. και ύψους 5,5 εκ. ενώ η διάμετρος βάσης 7, 4 εκ.Στην εσωτερική επιφάνεια αποδίδεται ο εγχάρακτος διάκοσμος με τη βοήθεια πλατιάς ακίδας Στο κέντρο υπάρχει πουλί με πέντε κυκλικά μοτίβα που συνδέονται μεταξύ τους με επάλληλες γραμμές. Βρέθηκε στη Θήβα και χρονολογείται στατέλη του 12ου με αρχές του 13ου αι.

Παραπομπές
----------

1. ↑  Ο κόσμος του Βυζαντινού Μουσείου, εκδ. Υπουργείο Πολιτισμού-Βυζαντινό και Χριστιανικό Μουσείο, Αθήνα, 2004, σελ.323

Πηγές
-----

* *Ο κόσμος του Βυζαντινού Μουσείου*, εκδ. Υπουργείο Πολιτισμού - Βυζαντινό και Χριστιανικό Μουσείο, Αθήνα 2004
Το **Εχίδο** (στα ισπανικά: *El Ejido*) είναι ο τρίτος μεγαλύτερος δήμος και πόλη της επαρχίας της Αλμερίας στην Ανδαλουσία. Επί Ρωμαίων στην περιοχή βρισκόταν η πόλη της Murgi. Η σημερινή διαμόρφωση των περιχώρων της, που χαρακτηρίζεται ως «θάλασσα από θερμοκήπια», ξεκίνησε στα μέσα του 20ού αιώνα.

Όσον αφορά τον οικονομικό του χαρακτήρα το Εχίδο είναι χαρακτηριστικό παράδειγμα του οικονομικού μοντέλου της μεσογειακής ακτής της Ανδαλουσίας που συνδυάζει τον παραθερισμό στις τοπικές παραλίες με την εντατική γεωργία βάσει συνήθως θερμοκηπίων και εξαγωγών. Ως πόλη θεωρείται από τις ταχύτερα αναπτυσσόμενες πόλεις μεσαίου μεγέθους της Περιφέρειας.

Παραπομπές
----------

1. ↑  «Ιστορία του Εχίδο». Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 29 Σεπτεμβρίου 2015.
2. ↑  La Caixa, *La economía de Andalucía, diagnóstico estratégico.* Βαρκελώνη, 2008. σελ. 23.

|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
| Καθιερωμένοι όροι | 
* WorldCat
* VIAF: 126727433
* LCCN: n85017416
* GND: 4634296-5
* SUDOC: 061028029
* BNF: cb13738356s (data)
* BNE: XX453182

 |

 |

|  |  |
| --- | --- |
| 

|  |
| --- |
| * Πύλη:Γεωγραφία
* Πύλη:Ευρώπη
* Πύλη:Ισπανία
 |

 |
Το **Ελληνικό στρατιωτικό κοιμητήριο του Πίροτ** βρίσκεται στην πόλη Πίροτ *(Pirot)* της Σερβίας κοντά στα Σερβο-Βουλγαρικά σύνορα. Στο νεκροταφείο είναι θαμμένοι 358 Έλληνες αξιωματικοί και στρατιώτες από την Πάτρα και την 3η Μεραρχία που πολέμησε στον Α' παγκόσμιο πόλεμο στο πλευρό της Αντάντ. Στην είσοδο του κοιμητηρίου έχει στηθεί μνημείο, έργο του Αντώνη Σώχου, με έξοδα της Ελληνικής κυβέρνησης.

Το 1918-1919 η 3η Μεραρχία Πατρών προελαύνοντας έφτασε στο Πίροτ, όπου και αναπτύχθηκε στα Σερβο-βουλγαρικά σύνορα, με σκοπό να αποτρέψει ενδεχόμενη επιθετική κίνηση των Βουλγάρων. Εκεί πολλοί στρατιώτες πέθαναν από τις κακουχίες και την ισπανική γρίπη και τάφηκαν σε διάφορα νεκροταφεία της περιοχής. Τα οστά τους συνέλεξε η Κατερίνα Λεβαντή, Ελληνίδα παντρεμένη στο Πίροτ, και τα μετέφερε σε κοινό χώρο δημιουργώντας το συγκεκριμένο κοιμητήριο. 

Με αποφάσεις του δημοτικού συμβουλίου του Πίροτ το 1924 και το 2004 το νεκροταφείο είναι Ελληνικό έδαφος, έχει παραχωρηθεί στο Ελληνικό κράτος και συντηρείται από αυτό.

Πηγές
-----

* Ιστορικά Θέματα, Τελετή μνήμης στους Έλληνες πεσόντες του 1ου Παγκοσμίου πολέμου στο Ελληνικό νεκροταφείο της Σερβικής πόλης Πίροτ (ανακτήθηκε 21 Φεβρουαρίου 2013)

Παραπομπές
----------

1. 1 2  Κώστας Ν. Τριανταφύλλου, *Ιστορικόν λεξικόν των Πατρών*, Εκ του τυπογραφείου Πέτρου Χρ. Κούλη, Πάτρα 1995, λήμμα Πιρότ
Ο **Διονύσιος ο Μιλήσιος** ήταν αρχαίος Έλληνας σοφιστής και δάσκαλος της ρητορικής. Καταγόταν από πλούσια οικογένεια και ήταν μαθητής και οπαδός του Ισαίου. Δίδαξε σε πολλές πόλεις ρητορική. Είχε λάβει την εύνοια του Ρωμαίου Αυτοκράτορα Αδριανού χάρη της οποία υπήρξε μέλος του Αλεξανδρινού Μουσείου. Αργότερα όμως απώλεσε την εύνοια αυτή όπου και μετέβη στην Έφεσο.

Ο Φιλόστρατος στο έργο του "Βίοι σοφιστών" παράλληλα με τα βιογραφικά στοιχεία που παρέχει για τον Διονύσιο, έχει διασώσει και δείγμα λόγου του υπό τον τίτλο "Θρήνος επί Χαιρωνεία", που αναφέρεται στον φίλο του αυτοκράτορα.  

Ο Διονύσιος ο Μιλήσιος πέθανε στην Έφεσο και ετάφη στην αγορά της πόλης.

Πηγές
-----

* "Νεώτερον Εγκυκλοπαιδικόν Λεξικόν Ηλίου" τομ.6ος, σελ.91 (15ος)
* "Εγκυκλοπαίδεια Πάπυρος Λαρούς Μπριτάννικα" τομ.21ος, σελ. 138 (38ος)
Με τον γενικό όρο **εφόδια πλοίου** (stores) χαρακτηρίζονται όλα εκείνα τα απαραίτητα είδη με τα οποία πρέπει να φέρεται εφοδιασμένο ένα πλοίο, όπως για παράδειγμα τρόφιμα (victuals), καύσιμα (bunkers), λιπαντικά (lubricants), εφόδια καταστρώματος (deck stores), που μπορεί να είναι αλυσίδες, σχοινιά, εφόδια μηχανής (engine stores) όπως εργαλεία, στουπιά, κ.ά. εφόδια διαμερισμάτων (cabin stores) όπως είδη ενδιαίτησης πληρώματος), εφόδια πληρώματος (τσιγάρα, ποτά) κλπ.

Παλαιότερα υπεύθυνος για τον εφοδιασμό αυτό ήταν ο ίδιος ο Πλοίαρχος, σήμερα οι ναυτιλιακές εταιρείες χρησιμοποιούν συνήθως προμηθευτές (ship chandlers) για τον εφοδιασμό των παραπάνω ενώ ο Πλοίαρχος μετά την παραλαβή υποχρεούται να συντάξει ειδικό πρακτικό λεγόμενο "δηλωτικό εφοδίων" (ship's store bond) που θα πρέπει να παραδώσει στις τελωνειακές αρχές της χώρας απ΄ όπου έγινε η εν λόγω τροφοδοσία (τα εφόδια αυτά απαλλάσσονται τοπικών φόρων θεωρούμενα ως "tax free", "μη υποκείμενα φόρου").
Οι *Γραφικές Μελέτες* στην αγγλική
Οι **Γραφικές Μελέτες** (αγγλ.: *Studies in the Scriptures*) είναι μια σειρά εκδόσεων που αποτελούταν από επτά τόμους και υπήρξαν βοήθημα μελέτης της Αγίας Γραφής κατά την πρώιμη περίοδο της ιστορίας των Σπουδαστών της Γραφής, όπως ονομάζονταν αρχικά οι Μάρτυρες του Ιεχωβά. Έπαιξαν σημαντικό ρόλο στη διαμόρφωση του Κινήματος των Σπουδαστών της Γραφής.

Συγγραφέας τους ήταν ο Κάρολος Ρώσσελ, ιδρυτής και ηγέτης του Κινήματος. Ο πρώτος τόμος κυκλοφόρησε το 1886, ενώ ο έκτος το 1904. Ο Ρώσσελ δεν πρόλαβε να ολοκληρώσει τον έβδομο τόμο[1], καθώς το 1916 πέθανε.

Υποσημειώσεις
-------------

1. ↑  *The Finished Mystery*. p. preface, σελ. 5.

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
--------------------

* Οι *Γραφικές Μελέτες* online στην αγγλική