Το ***Εκείνη*** (πρωτότυπος τίτλος: ***Elle***) είναι ταινία του 2016 γαλλικής, γερμανικής και βέλγικης παραγωγής. Η σκηνοθεσία είναι του Πολ Βερχόφεν, το σενάριο του Ντέιβιντ Μπιρκ και πρωταγωνιστεί η Ιζαμπέλ Υπέρ. Βασίζεται στο μυθιστόρημα *Oh...* του Φιλίπ Ντζιαν.

Πλοκή
-----

Ένας άντρας με μαύρα ρούχα και καλυμμένο πρόσωπο εισβάλλει στο σπίτι της Μισέλ ΛεΜπλανκ και τη βιάζει. Η Μισέλ προσπαθεί να αντιμετωπίσει το γεγονός αυτό, παράλληλα με τα προβλήματα που ήδη υπάρχουν στη ζωή της.

Όταν ήταν δέκα ετών, ο πατέρας της σκότωσε στη γειτονιά 27 ανθρώπους και είναι στη φυλακή. Οι μνήμες της ξυπνούν, καθώς εκείνος κάνει αίτηση αποφυλάκισης και τα ΜΜΕ επαναφέρουν την υπόθεση στο προσκήνιο. Η μητέρα πρόκειται να παντρευτεί έναν πολύ νεότερο άντρα, τον οποίο πληρώνει. Ο γιος της Βενσάν έχει σχέση με τη Ζοζί που είναι έγκυος και η ίδια η Μισέλ δε συμπαθεί. Όταν γεννά το παιδί αυτό είναι μιγάς και καταλαβαίνουν όλοι ότι το παιδί δεν είναι του γιου της. Ο πρώην σύζυγός της, ο Ρισάρ, έχει σχέση με μια φοιτήτρια, την Ελέν. Η Μισέλ έχει σχέση με τον τον άντρα της καλύτερής της φίλης Αννά, τον Ρομπέρ, ενώ ερωτεύεται και τον γείτονά της Πατρίκ.

Η Μισέλ μετά τον βιασμό αλλάζει κλειδαριές, αγοράζει σπρέι πιπεριού και σφυριά, ενώ μαθαίνει να στοχεύει με όπλα. Ο βιαστής φαίνεται πως είναι ένας άντρας του κύκλου της, καθώς ακόμη και μετά το γεγονός συνεχίζει με διάφορους τρόπους να κάνει αισθητή την παρουσία του. Μια μέρα, εισβάλλει ξανά στο σπίτι, αλλά η Μισέλ αμύνεται και τον τραυματίζει στο χέρι. Αφαιρεί την κουκούλα και βλέπει το πρόσωπο του Πατρίκ. Όταν η Μισέλ τον ρωτά γιατί το έκανε, εκείνος απαντά ότι ήταν αναγκαίο.

Μετά από λίγο καιρό, ο Πατρίκ επιτίθεται ξανά στη Μισέλ και τη βιάζει. Ένα άλλο βράδυ,η Μισέλ αποκαλύπτει στην Αννά τη σχέση της με τον Ρομπέρ. Το ίδιο βράδυ, ο Πατρίκ γυρίζει στο σπίτι με το αυτοκίνητό του τη Μισέλ και ύστερα μπαίνει στο σπίτι της και της επιτίθεται. Τότε, ο Βενσάν τον χτυπά με ένα ξύλο στο κεφάλι και τον σκοτώνει. Η Μισέλ συναντά τη Ρεμπεκά και εκείνη της λέει πως ο Πατρίκ ήταν μια βασανισμένη ψυχή και πως την ευχαριστεί που του έδωσε έστω και για λίγο αυτό που του έλειπε.

Στο τέλος, η Αννά εγκαταλείπει τον Ρομπέρ και προτείνει στη Μισέλ να ζήσουν μαζί για λίγο καιρό.

Διανομή
-------

| Ηθοποιός | Ρόλος |
| --- | --- |
| Ιζαμπέλ Υπέρ | Μισέλ ΛεΜπλανκ |
| Λοράν Λαφίτ | Πατρίκ |
| Ζονάς Μπλοκέ | Βενσάν |
| Κρίστιαν Μπέρκελ | Ρομπέρ |
| Αν Κονσινί | Αννά |
| Σαρλ Μπερλίνγκ | Ρισάρ |
| Ζουντίτ Μαγκρ | Ιρέν |
| Αλίς Ισαάζ | Ζοζί |
| Ραφαέλ Λενγκλέ | Ραλφ |
| Βιρζινί Εφιρά | Ρεμπεκά |

Βραβεία/Διακρίσεις
------------------

Στις Χρυσές Σφαίρες του 2017 κέρδισε και στις δύο κατηγορίες όπου έλαβε υποψηφιότητα: καλύτερης ξενόγλωσσης ταινίας και Α' γυναικείου ρόλου σε δραματική ταινία (Ιζαμπέλ Υπέρ). Στα 89α Βραβεία Όσκαρ έλαβε υποψηφιότητα στην κατηγορία Α' γυναικείου ρόλου (Ιζαμπέλ Υπέρ).

Στα Βραβεία Σεζάρ του 2017 ήταν υποψήφια σε 11 κατηγορίες: καλύτερης ταινίας, σκηνοθεσίας (Πολ Βερχόφεν), Α' γυναικείου ρόλου (Ιζαμπέλ Υπέρ), Β' γυναικείου ρόλου (Αν Κονσινί), Β' ανδρικού ρόλου (Λοράν Λαφίτ), διασκευασμένου σεναρίου, πρωτότυπης μουσικής, ήχου, μοντάζ και φωτογραφίας. Κέρδισε δύο βραβεία, τηςκαλύτερης ταινίας και του Α' γυναικείου ρόλου.

Κέρδισε το Βραβείο Γκόγια Καλύτερης Ευρωπαϊκής Ταινίας. Επίσης, ήταν η πρόταση της Γαλλίας για την καλύτερη ξενόγλωσση ταινία στα 89α Βραβεία Όσκαρ και ήταν υποψήφια για τον Χρυσό Φοίνικα, για το βραβείο Ευρωπαϊκού Κινηματογράφου καλύτερης ταινίας και για το Βραβείο Satellite καλύτερης ξενόγλωσσης ταινίας. Είναι υποψήφια για το Βραβείο BAFTA Καλύτερης Μη Αγγλόφωνης Ταινίας.

Παραπομπές
----------

1. ↑  Lermercier, Fabien (15 April 2015). «Paul Verhoeven, a Frenchman by adoption». *Cineuropa*.. Ανακτήθηκε στις 1 September 2016.
2. ↑  «Elle». *Box Office Mojo*. Ανακτήθηκε στις 26 Ιανουαρίου 2017.
3. ↑  «Elle». *www.goldenglobes.com*. Ανακτήθηκε στις 9 Ιανουαρίου 2017.
4. ↑  «ISABELLE HUPPERT - Oscar nomination».
5. ↑  «France's Cesar Awards Nominations Unveiled, Academy Boss Addresses Roman Polanski Controversy» (στα αγγλικά). *The Hollywood Reporter*.. Ανακτήθηκε στις 2017-01-26.
6. ↑  Keslassy, Elsa (2017-02-24). «‘Elle’ Wins Best Film, Actress for Isabelle Huppert at France’s Cesar Awards» (στα αγγλικά). *Variety*.. Ανακτήθηκε στις 2017-02-25.
7. ↑  «'Elle', of Paul Verhoeven, the Goya for Best European Film». *economicnews.online* (στα Αγγλικά). Ανακτήθηκε στις 25 Φεβρουαρίου 2017. [*νεκρός σύνδεσμος*]
8. ↑  «France Selects Paul Verhoeven's Isabelle Huppert-Starrer 'Elle' As Its Foreign-Language Oscar Entry». Ανακτήθηκε στις 16 Νοεμβρίου 2016.
9. ↑  Mayorga, Emilio (2016-11-05). «European Film Awards Announce Best Film Nominees» (στα αγγλικά). *Variety*.. Ανακτήθηκε στις 2017-01-16.
10. ↑  «Bafta Film Awards 2018: The nominees» (στα αγγλικά). *BBC News*. 2018.. Ανακτήθηκε στις 2018-01-10.

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
--------------------

* Επίσημη ιστοσελίδα
* Σελίδα στην IMDb

  

  


|  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| 

| π • σ • ε
Χρυσή Σφαίρα Καλύτερης Ξενόγλωσσης Ταινίας |
| --- |
|  |
| 1965-1972Ξένη Ξενόγλωσση Ταινία | 
* (1965) Η Ιουλιέτα των πνευμάτων
* (1966) Ένας άντρας και μια γυναίκα
* (1967) Vivre pour vivre
* (1968) Πόλεμος και ειρήνη
* (1969) Ζ
* (1970) Ο ταξιδιώτης της βροχής
* (1971) Ο αστυνόμος
* (1972) Οι εμιγκρέδες & The New Land
 |
|  |
| 1973-1985 Ξένη Ταινία | 
* (1973) Der Fußgänger
* (1974) Σκηνές από έναν γάμο
* (1975) Lies My Father Told Me
* (1976) Πρόσωπο με πρόσωπο
* (1977) Μια ξεχωριστή μέρα
* (1978) Φθινοπωρινή σονάτα
* (1979) Το Κλουβί με τις τρελές
* (1980) Τες, γλυκιά μου ξαδέλφη
* (1981) Οι Δρόμοι της Φωτιάς
* (1982) Γκάντι
* (1983) Φάνι και Αλέξανδρος
* (1984) Το πέρασμα στην Ινδία
* (1985) Επίσημη ιστορία
 |
|  |
| 1986-2020 Ξενόγλωσση Ταινία | 
* (1986) De aanslag
* (1987) Σαν αδέσποτο σκυλί
* (1988) Πελέ ο κατακτητής
* (1989) Σινεμά ο Παράδεισος
* (1990) Συρανό ντε Μπερζεράκ
* (1991) Hitlerjunge Salomon
* (1992) Ινδοκίνα
* (1993) Αντίο, παλλακίδα μου
* (1994) Φαρινέλι
* (1995) Οι άθλιοι
* (1996) Ο μικρός Κόλια
* (1997) Ma vie en rose
* (1998) Κεντρικός σταθμός
* (1999) Όλα για τη μητέρα μου
* (2000) Τίγρης και Δράκος
* (2001) No Man's Land
* (2002) Μίλα της
* (2003) Οσάμα, για μια θέση στον ήλιο
* (2004) Η θάλασσα μέσα μου
* (2005) Παράδεισος τώρα
* (2006) Γράμματα από το Ίβο Τζίμα
* (2007) Το σκάφανδρο και η πεταλούδα
* (2008) Βαλς με τον Μπασίρ
* (2009) Η Λευκή Κορδέλα
* (2010) Ίσως, αύριο
* (2011) Ένας χωρισμός
* (2012) Αγάπη
* (2013) Η Τέλεια Ομορφιά
* (2014) Λεβιάθαν
* (2015) Ο γιος του Σαούλ
* (2016) Εκείνη
* (2017) Μαζί ή τίποτα
* (2018) Roma
* (2019) Παράσιτα
* (2020) Minari
 |
|  |
| 2021-σήμερα Μη Αγγλόφωνη Ταινία | 
* (2021) Οδήγα το αμάξι μου
* (2022) Argentina, 1985
* (2023) Ανατομία μιας Πτώσης
 |

 |

|  |  |
| --- | --- |
| 

|  |
| --- |
| * Πύλη:Κινηματογράφος
* Πύλη:Τέχνη
 |

 |