recursal/SuperWikiNEXT-32B huggingface dataset:
Ο **Φραγκίσκος Β΄** (ιταλ: *Francesco II Sforza*, 4 Φεβρουαρίου 1495 - 24 Οκτωβρίου 1535) από τον Οίκο των Σφόρτσα ήταν δούκας του Μιλάνου (1508-35), ο τελευταίος του Οίκου του.

Βιογραφία
---------

Ήταν ο δευτερότοκος γιος του Λουδοβίκου δούκα του Μιλάνου και της Βεατρίκης των Έστε.

Κατά τη διάρκεια των Ιταλικών Πολέμων (1494-1559) ο Λουδοβίκος εκτοπίστηκε από το Μιλάνο και κατέφυγε -μαζί με τον μικρό Φραγκίσκο- στην Αυλή της αδελφής του Μπιάνκας, συζύγου του Μαξιμιλιανού Α΄ των Αψβούργων. Ο Φραγκίσκος προοριζόταν για εκκλησιαστική καριέρα. Αργότερα ο Λουδοβίκος ΙΒ΄ της Γαλλίας φυλάκισε στο Σατώ Λος τον Λουδοβίκο, ο οποίος απεβίωσε το 1508. 

Το 1521 ο Κάρολος Ε΄ των Αψβούργων κατέλαβε από τους Γάλλους το Μιλάνο και όρισε τον Φραγκίσκο Β΄ ως δούκα. Νυμφεύτηκε την Χριστίνα, κόρη της Ισαβέλλας των Αψβούργων, αδελφής του Καρόλου Ε΄. Ηγεμόνευσε με το Μιλάνο να περιφρουρείται από Ισπανικά στρατεύματα των Αψβούργων. Η πόλη ήταν εξαντλημένη μετά από 20 έτη πολέμου και ο Φραγκίσκος Β΄ προώθησε την οικονομική και πολιτιστική ανάπτυξη. Το 1522 πολέμησε στο πλευρό των Αψβούργων στη μάχη της Μπικόκκα. Μετά άλλαξε συμμαχία και το 1526 πολέμησε στην *Ένωση του Κονιάκ* μαζί με τον Φραγκίσκο Α΄ Βαλουά της Γαλλίας, τον πάπα Κλήμη Ζ΄ και τη Δημοκρατία της Φλωρεντίας και πολιορκήθηκε στο καστέλλο Σφορτσέσκο.

Απεβίωσε το 1535 άτεκνος και τον διαδέχθηκε ο νόθος αδελφός του Τζοβάννι-Πάολο Σφόρτσα, ο οποίος σύντομα απεβίωσε υπό μυστηριώδες συνθήκες. Ακολούθησε ο Ιταλικός Πόλεμος των ετών 1536-38 για τον έλεγχο του Μιλάνου μεταξύ των Αψβούργων και των Βαλουά.

Οικογένεια
----------

Νυμφεύτηκε το 1534 την 12ετή Χριστίνα των Όλντεμπουργκ, κόρη του Χριστιανού Β΄ της Δανίας και Νορβηγίας. Δεν απέκτησαν απογόνους.

Υποσημειώσειςς
--------------

1. 1 2  p11293.htm#i112928.
2. ↑  p16405.htm#i164049.
3. ↑  «Identifiants et Référentiels». (Γαλλικά) *IdRef*. Agence bibliographique de l'enseignement supérieur. Ανακτήθηκε στις 2  Μαΐου 2020.
4. ↑  p11293.htm#i112928. Ανακτήθηκε στις 7  Αυγούστου 2020.
5. 1 2  Darryl Roger Lundy: (Αγγλικά) *The Peerage*.
6. ↑  Michael Mallett and Christine Shaw, *The Italian Wars:1494-1559*, (Pearson Education Limited, 2012), 141-142.
7. ↑  Schulin p. 151

Αναφορές
--------

* Michael Mallett and Christine Shaw, The Italian Wars:1494-1559, Pearson Education Limited, 2012.
* Charles Oman. A History of the Art of War in the Sixteenth Century. London: Methuen & Co. 1937.
* Ernst Schulin. Kaiser Karl V: Geschichte eines übergroßen Wirkungsbereiches. Stuttgart: Kohlhammer, 1999. (German)

|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
| Καθιερωμένοι όροι | 
* WorldCat
* VIAF: 32110035
* LCCN: nr00013422
* ISNI: 0000 0000 6120 1296
* GND: 130065331
* SUDOC: 118192957
* BNF: cb12540287k (data)
* BNE: XX1348580

 |

 |
Το συγκρότημα **Χρονίρ** δημιουργήθηκε στην Θεσσαλονίκη τον Μάρτιο του 2002 από τον Γιώργο Τιάκα. Αποτελεί συνέχεια του συγκροτήματος Εν λευκώ στους οποίους ο Γιώργος Τιάκας ήταν ο κύριος τραγουδοποιός τους και από την πλειοψηφία των μουσικών του εν λόγω συγκροτήματος (Τάσο Αναστασιάδη, Γιώργο Μαυρόπουλο, Δημήτρη Σαμαρά). Μετεξελίχθηκε σε τετραμελές σχήμα το 2003 με την εξής σύνθεση: Γιώργος Τιάκας -φωνή & κιθάρα, Γιώργος Μαυρόπουλος-Μπάσο, Παντελής Ατέσης-τύμπανα , Μάνος Κουντούρης-κιθάρα.Το 2007 στη θέση του ντραμερ έρχεται ο Χρήστος Γεωργίου , ο οποίος έιναι μέχρι σήμερα ο ντράμερ του συγκροτήματος , ενω ένα χρόνο αργότερα αναλαμβάνει χρέη κιθαρίστα ο Γιάννης μουχτσής που επίσης έιναι μέλος των Χρονιρ μέχρι και Σήμέρα.Από το συγκρότημα πέρασαν και οι : Απόστολος Κελεμπέκης-κιθάρα (2006-2008) και Παπαντωνίου βασίλης-μπάσσο (2013-2016). Η σημερινή σύνθεση έιναι: Γιώργος Τιάκας -φωνή , κιθάρα & guitar synth ,Γεροβασιλείου Τάσος-Μπάσο, Χρήστος Γεωργίου -τύμπανα , Γιάννης μουχτσής- κιθάρα.

Το όνομα του συγκροτήματος είναι εμπνευσμένο από βιβλίο φανταστικής λογοτεχνίας του Αργεντινού συγγραφέα : Χόρχε Λουίς Μπόρχες (1899-1986).

Δισκογραφία
-----------

* *Τραγούδια για λίγους* 2015
* *Γκρίζα χώρα* 2014
* *Save the planet* 2012
* *Χρονίρ* 2008'
* *Στο στόμα της τρέλας* 2003

Συμμετοχές σε Συλλογές
----------------------

* *Φταίνε οι φωνές μας*… 2010
* *underground όνειρα Vol 2* 2010
* *Μια απάντηση* 2013
* *underground όνειρα* Vol 4 2014
Ο **Φραγκίσκος Αντώνιος** (*Francisco António, Príncipe da Beira*, 21 Μαρτίου 1795 – 11 Ιουνίου 1801), Πρίγκιπας της Μπέιρα, ήταν ο πρώτος γιος του Ιωάννη ΣΤ΄ της Πορτογαλίας και της Καρλότας Ιωακείμης της Ισπανίας.

Ο *Φραγκίσκος Αντώνιος Πίος* γεννήθηκε στις 21 Μαρτίου 1795 και απέκτησε τους τίτλους του *πρίγκιπα της Μπέιρα* και του *δούκα του Μπαρσέλος*, ως διάδοχος του πατέρα του για το θρόνο της Πορτογαλίας. Ο Φραγκίσκος Αντώνιος απεβίωσε στις 11 Ιουνίου 1801, σε ηλικία μόλις έξι ετών. Ο τίτλος του *πρίγκιπα της Μπέιρα* που έφερε, μεταβιβάστηκε στο νεότερο αδελφό του Πέτρο του Αλκάνταρα.

Παραπομπές
----------

1. ↑
2. ↑

  


|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
| Καθιερωμένοι όροι | 
* WorldCat
* VIAF: 298850608
* LCCN: n2013016690
* ISNI: 0000 0004 0272 2330
* BNF: cb15057334q (data)

 |

 |
Ο **Σωτήρης Αγγελόπουλος** (1934 - 1997) ήταν Έλληνας διεθνής ποδοσφαιριστής που αγωνιζόταν ως αμυντικός. 

Γεννήθηκε στο Ξυλόκαστρο το 1934 και ξεκίνησε το ποδόσφαιρο από τον Ηρακλή Ξυλοκάστρου, με τον οποίο αναδείχθηκε και απέκτησε το παρατσούκλι «Ο Λέων του Ξυλοκάστρου», όντας ένας πολύ σκληροτράχηλος και δυναμικός ποδοσφαιριστής. 

Το 1953 πήρε μεταγραφή στον Παναθηναϊκό, με τη φανέλα του οποίου αγωνίστηκε μέχρι και το 1964. Με τα χρώματα του Παναθηναϊκού κατέκτησε 3 πρωταθλήματα Ε.Π.Σ. Αθηνών (1955-56, 1956-57, 1958-59), 1 Κύπελλο Ελλάδας το 1955 και 4 πρωταθλήματα Α΄ Εθνικής τις χρονιές 1959-60 (30 συμμετοχές/6 τέρματα), 1960-61 (6 συμμετοχές), 1961-62 και το αήττητο πρωτάθλημα τη χρονιά 1963-64 με 2 συμμετοχές.

Στην Εθνική Ομάδα κλήθηκε 10 φορές το διάστημα 1957-1959, με πρώτο του αγώνα τη συνάντηση Ελλάδα – Β’ Ισπανίας 2-0 το 1957 στην Αθήνα.

Απεβίωσε στις 14 Αυγούστου 1997 σε ηλικία 63 ετών.

Το όνομά του έχει αποδοθεί τιμητικά τόσο στο Δημοτικό γήπεδο Ξυλοκάστρου στη γεννέτειρα του, όσο και στο Δημοτικό γήπεδο Παλαιού Φαλήρου στην Αθήνα.

Παραπομπές
----------

1. ↑  *"ΓΙΑ ΘΥΜΗΣΟΥ*", 11/10/1997 tanea.gr
2. ↑  «ΟΙ ΠΟΔΟΣΦΑΙΡΙΣΤΕΣ ΤΟΥ ΠΑΝΑΘΗΝΑΪΚΟΥ ΑΠΟ ΤΟ 1908 ΕΩΣ ΚΑΙ ΣΗΜΕΡΑ ΜΕ ΑΛΦΑΒΗΤΙΚΗ ΣΕΙΡΑ pao.gr». Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 23 Νοεμβρίου 2019. Ανακτήθηκε στις 8 Απριλίου 2020.
3. ↑  O «πράσινος» θρίαμβος του 1964 gazzetta.gr
4. ↑  *"ΓΙΑ ΘΥΜΗΣΟΥ*", 11/10/1997 tanea.gr
5. ↑  Το «αντίο» στον Αγγελόπουλο leoforos.gr[*νεκρός σύνδεσμος*]
Κείμενο της Τετραφάρμακου από τη Βίλα των Παπύρων
Η **Τετραφάρμακος** αποτελεί τη συμπύκνωση των κυριότερων διδασκαλιών του Επίκουρου αναφορικά με το πώς να διάγει κανείς τη ζωή του. Μας είναι γνωστή από ένα κείμενο του Επικούρειου φιλοσόφου Φιλόδημου που διασώθηκε στη λεγόμενη βίλα των παπύρων στο Ηράκλειο της Ιταλίας (σημ. Ercolano, αρχαίο Herculaneum).

Η Τετραφάρμακος
---------------

**Άφοβον ο θεός, ανύποπτον ο θάνατος και ταγαθόν μεν εύκτητον, το δε δεινόν ευεκκαρτέρητον.**
Φιλόδημος (επικούρειος φιλόσοφος)

και σε νεοελληνική απόδoση:

Ο θεός δεν είναι επίφοβος, ο θάνατος είναι ανύποπτος και το καλό εύκολα αποκτιέται, το δε κακό εύκολα αντέχεται.

Ανάλυση
-------

**Άφοβον ο θεός**

Σύμφωνα με τον Επίκουρο και πολλούς άλλους Έλληνες της εποχής του οι Θεοί δεν ήταν όπως οι άνθρωποι, με επιθυμίες και πάθη αλλά τέλεια όντα χωρίς καμία επιθυμία που εξ ορισμού δεν ανακατεύονταν στα ανθρώπινα πράγματα. Αυτό γιατί η όποια ενέργεια των Θεών θα φανέρωνε κάποιο σκοπό και ως εκ τούτου κάποια επιθυμία. Αυτό με τη σειρά του θα φανέρωνε κάποια έλλειψη που αυτομάτως θα καθιστούσε τον Θεό λιγότερο από τέλειο. Σύμφωνα με τον Επίκουρο επομένως οι Θεοί υπάρχουν μεν αλλά δεν ασχολούνται εξ ορισμού με τα ανθρώπινα πράγματα.

**Ανύποπτον ο θάνατος**

Σύμφωνα με τον Επίκουρο «Ο θάνατος δεν σημαίνει τίποτε για εμάς…όταν υπάρχουμε ο θάνατος δεν είναι παρών ενώ όταν ο θάνατος είναι παρών εμείς έχουμε πάψει να υπάρχουμε.» Οι Επικούρειοι δεν συμμερίζονταν την κοινή πεποίθηση της εποχής στην ύπαρξη ζωής μετά θάνατον και θεωρούσαν ότι με τον θάνατο όλα τελειώνουν καθώς δεν έβλεπαν κάποιο αποδεικτικό στοιχεία για την ύπαρξη της υποτιθέμενης μετά θάνατον ζωής. Σύμφωνα με τον Επίκουρο ο θάνατος είναι η μεγαλύτερη από όλες τις αγωνίες, τόσο σε διάρκεια όσο και σε ένταση. Αυτή οδήγησε και στη δημιουργία της θεωρίας περί μετά θάνατον ζωής η οποία όμως με τη σειρά της δημιουργεί αγωνία στους ανθρώπους καθώς συνεπάγεται είτε μια αιωνιότητα ευτυχίας για τους ηθικούς είτε μια αιωνιότητα δυστυχίας για τους ανήθικους. Οι Επικούρειοι διαλύουν αυτή την αγωνία μη πιστεύοντας στη θεωρία περί μετά θάνατον ζωής.

**Ταγαθόν μεν εύκτητον**

Εδώ ο φιλόσοφος εννοεί ότι τα απολύτως απαραίτητα (τροφή, στέγη, κτλ) είναι πολύ εύκολο να αποκτηθούν από οποιονδήποτε. Όταν κάποιος θέλει περισσότερα από όσα χρειάζεται (λαιμαργία, φιλαργυρία, ζήλια, φιληδονία, κτλ) τότε δημιουργεί ανάγκες οι οποίες μένοντας ανεκπλήρωτες οδηγούν στη δυστυχία. Οι ανάγκες όμως αυτές είναι για τον Επίκουρο πλασματικές ενώ αυτά που πραγματικά χρειάζεται κάποιος είναι πολύ εύκολο να αποκτηθούν.

**Το δε δεινόν ευκαρτέρητον**

Σύμφωνα με του Επικούρειους, ο πόνος είναι είτε σύντομος και δριμύς είτε χρόνιος και μικρός. Στην πρώτη περίπτωση, ο πόνος θα περάσει σχετικά γρήγορα, ενώ στη δεύτερη, ο πόνος συνηθίζεται σχετικά εύκολα. Ο πόνος που είναι και δριμύς και χρόνιος είναι πολύ σπάνιος. Έτσι δεν χρειάζεται κανείς να αγωνιά και να φοβάται τον πόνο και τη δυστυχία.

Δείτε επίσης
------------

* Επίκουρος
* Πάπυροι του Ηρακλείου Καμπανίας
Ως τετραγωνικό σώμα (**quadratic field**) ορίζουμε ένα σώμα αριθμών K βαθμού 2 επί του {\mathbb {Q}}.Επομένως {\displaystyle K=\mathbb {Q} (\theta )} όπου ο θ είναι αλγεβρικός ακέραιος και {\displaystyle degIrr(\theta ,\mathbb {Q} )=2}.

Εύκολα αποδυκνείεται οτι κάθε τετραγωνικό σώμα είναι της μορφής {\displaystyle \mathbb {Q} ({\sqrt {d}})} όπου {\displaystyle d\in \mathbb {Z} } και o d είναι ελεύθερος τετραγώνου. Αν d > 0 το σώμα ονομάζεται **πραγματικό τετραγωνικό σώμα** ενώ αν d < 0 τότε ονομάζεται **μιγαδικό τετραγωνικό σώμα**.

Τα τετραγωνικά σώματα αρχικά μελετήθηκαν ως μέρος της θεωρίας των τετραγωνικών μορφών.

Γενικότερα για τους αριθμοθεωρητικούς ενδιαφέρον παρουσιάζει η γνώση του αριθμού κλάσεων ενός σώματος αριθμών. Το **θεώρημα των Stark-Steiger** (Σταρκ-Στάιγκερ) μας λέει ότι

Αν *d* < 0, τότε ο αριθμός κλάσεων του **Q**(√ *d*) είναι ίσος με 1 αν και μόνο αν *d* = −1, −2, −3, −7, −11, −19, −43, −67, or −163.
Αντίστοιχο θεώρημα για τα πραγματικά τετραγωνικά σώματα δεν είναι γνωστό.
Διάγραμμα της σχέσης δύο πινάκων
Με τον όρο **σχεσιακή βάση δεδομένων** εννοείται μία συλλογή δεδομένων οργανωμένη σε συσχετισμένους πίνακες που παρέχει ταυτόχρονα ένα μηχανισμό για ανάγνωση, εγγραφή, τροποποίηση ή και πιο πολύπλοκες διαδικασίες πάνω στα δεδομένα. Ο σκοπός μιας βάσης δεδομένων είναι η οργανωμένη αποθήκευση πληροφορίας και η δυνατότητα εξαγωγής της πληροφορίας αυτής, ιδίως σε πιο οργανωμένη μορφή, σύμφωνα με ερωτήματα που τίθενται στη σχεσιακή βάση δεδομένων. Τα δεδομένα είναι δυνατόν να αναδιοργανώνονται με πολλούς διαφορετικούς τρόπους, σε νοητούς πίνακες, χωρίς να είναι απαραίτητη η αναδιοργάνωση των φυσικών πινάκων που τα αποθηκεύουν. Τη σχεσιακή βάση δεδομένων επινόησε ο Έντγκαρ Κοντ το 1970.

Οι ερωτήσεις, είτε από το χρήστη είτε από λογισμικό, προς τη βάση δεδομένων, γίνονται συνήθως μέσω της διαδεδομένης διαλογικής γλώσσας SQL (Structured Query Language). Εκτελώντας ερωτήματα ο χρήστης (ή το λογισμικό που εκπροσωπεί το χρήστη) είναι δυνατόν, ανάλογα με τα δικαιώματά του, να δημιουργήσει, να μεταβάλλει και να διαγράψει δεδομένα στη βάση, ή να ανασύρει πληροφορίες με σύνθετα κριτήρια αναζήτησης.

Το μοντέλο
----------

Οι πρώτοι τύποι βάσεων δεδομένων χρησιμοποίησαν ιεραρχικά μοντέλα ταξινόμησης ή μοντέλα δικτύων (ιδιοκτήτης/μέλος). Η εξέλιξη στο σχεσιακό μοντέλο σχετίζεται με τη δυνατότητα συσχέτισης των πινάκων μέσω διακριτών πεδίων. Για το συσχετισμό δύο πινάκων αρκεί ένα κοινό πεδίο, χαρακτηριστικό που κάνει το μοντέλο ευέλικτο.

```
Πίνακας συγγραφέων
 
ID Key	Όνομα (πεδίο) 	   Επώνυμο (πεδίο)	Ηλικία (πεδίο)
1	Νικόλαος           Καζαντζάκης	        62
2	Στρατής	           Μυριβήλης	        58
3	Μενέλαος           Λουντέμης	        29

Πίνακας τίτλων

Τίτλος (πεδίο)                  Συγγραφέας (Χρήση Κλειδιού)    
Ένα παιδί μετράει τ' άστρα	3
Ασκητική                 	1
Η δασκάλα με τα χρυσά μάτια	2

```

Σχεσιακές βάσεις δεδομένων
--------------------------

* Oracle
* MySQL
* Microsoft SQL Server
* PostgreSQL

Σημειώσεις-παραπομπές
---------------------

1. ↑  relational database στο *SearchSqlServer*
2. ↑  «Αικ. Χατζηφωτεινού, *Βάσεις Δεδομένων*» (PDF). Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο (PDF) στις 29 Δεκεμβρίου 2009. Ανακτήθηκε στις 29 Δεκεμβρίου 2009.
3. ↑  «Gilfillan Ian, 2002, *Introduction to Relational Databases*». Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 8 Ιουλίου 2011. Ανακτήθηκε στις 1 Μαΐου 2011.
Ο **Φραγκίσκος Δεσίπρης** (1808-1888) ήταν Τήνιος ζωγράφος.

Βίος
----

Ο **Φραγκίσκος Δεσίπρης** γεννήθηκε το 1808 στην Κωνσταντινούπολη. Πατέρας του ήταν ο Δημήτριος Δεσίπρης από την Τήνο, ο οποίος είχε μεταβεί στην Κωνσταντινούπολη με σκοπό να σπουδάσει και εκεί παροτρύνθηκε από τους δασκάλους του να ασχοληθεί με τη ζωγραφική. Ο Φραγκίσκος φοίτησε στα σχολεία της Πόλης και άρχισε να έρχεται σε επαφή με τη ζωγραφική. Πρώτος δάσκαλός του ήταν ο ίδιος του ο πατέρας.

Το 1837 επιστρέφει στην Τήνο και εγκαθίσταται στον Τριπόταμο. Εκεί ίδρυσε εργαστήριο ζωγραφικής και άρχισε να εργάζεται στη χώρα και στα χωριά της Τήνου, δημιουργώντας φορητές εικόνες.

Σε ηλικία ογδόντα ετών, και αφού η υγεία του άρχισε να φθείρεται λόγω της αδιάκοπης και συνεχούς εργασίας του, επιβαρυμένης και από τις νηστείες, το νευρικό του σύστημα κλονίζεται, υφίσταται ψυχικές κρίσεις και παρακρούσεις. Έτσι, κατά το διάστημα παραμονής του στην Κωνσταντινούπολη, φαντάστηκε πως μπορούσε να μιμηθεί τον Χριστό να περπατά πάνω στην επιφάνεια της θάλασσας και έπεσε στα νερά του Βοσπόρου και πνίγηκε.

Το καλλιτεχνικό του έργο
------------------------

Το καλλιτεχνικό του έργο καλύπτει την εικονογράφηση ναών, και φορητών εικόνων, την προσωπογραφία καθώς και τη χαρακτική. Στα έργα του ακολουθεί τη λεγόμενη Ναζαρηνή σχολή (νεοαναγεννησιακοί τύποι, πλαστικότητα των μορφών και φανταχτερά χρώματα). Τέλος, στην κοσμική ζωγραφική του ακολουθεί τα χαρακτηριστικά ενός πιο λαϊκού ρεαλισμού.

Παραπομπές
----------

1. ↑  Ιωάννης Γκερέκος, «Φραγκίσκος Δεσίπρης. Τήνιος ζωγράφος (1808-1888)», στο:Εθνικό και Καποδιστριακό Πανεπιστήμιο Αθηνών-Θεολογική Σχολή-τμήμα Θεολογίας, Α' Επιστημονικό συμπόσιο της νεοελληνικής εκκλησιαστικής τέχνης : (β' αμφιθέατρο θεολογικής σχολής Πανεπιστημίου Αθηνών, 14-15 Μαρτίου 2008) : πρακτικά, Αθήνα, 2009, σελ.255
2. ↑  Ιωάννης Γκερέκος, «Φραγκίσκος Δεσίπρης. Τήνιος ζωγράφος (1808-1888)», στο:Εθνικό και Καποδιστριακό Πανεπιστήμιο Αθηνών-Θεολογική Σχολή-τμήμα Θεολογίας, Α' Επιστημονικό συμπόσιο της νεοελληνικής εκκλησιαστιακής τέχνης : (β' αμφιθέατρο θεολογικής σχολής Πανεπιστημίου Αθηνών, 14-15 Μαρτίου 2008) : πρακτικά, Αθήνα, 2009, σελ.249, 251, 253

Πηγή
----

* Ιωάννης Γκερέκος, «Φραγκίσκος Δεσίπρης. Τήνιος ζωγράφος (1808-1888)», στο:Εθνικό και Καποδιστριακό Πανεπιστήμιο Αθηνών-Θεολογική Σχολή-τμήμα Θεολογίας, *Α' Επιστημονικό συμπόσιο της νεοελληνικής εκκλησιαστιακής τέχνης*, β' αμφιθέατρο θεολογικής σχολής Πανεπιστημίου Αθηνών, 14-15 Μαρτίου 2008). Πρακτικά, Αθήνα, 2009, σσ. 247-264.
Για ομώνυμα λήμματα, δείτε: Σωσικράτης.  
Ο **Σωσικράτης** (ή **Σώστρατος**) **ο Φαναγορίτης** ήταν ποιητής άγνωστης εποχής από την Φαναγορία της Μαύρης θάλασσας.

Ο τίτλος ενός ποιήματός του (*Ἠοῖοι*), γραμμένο μάλλον με πρότυπο το αντίστοιχο έργο του Ησιόδου (*Ἠοῖαι*), μνημονεύεται από τον Αθήναιο τον Ναυκρατίτη στο ιγ΄βιβλίο των *Δειπνοσοφιστῶν*.

Παραπομπές
----------

1. ↑  (πολλαπλές γλώσσες) *Virtual International Authority File*. OCLC. Dublin. 2858416. Ανακτήθηκε στις 25  Μαΐου 2018.
2. ↑  Α. Λέσκυ, *Ιστορία της αρχαίας ελληνικής λογοτεχνίας*, σελ. 1038, εκδ. Κυριακίδη, 2011.
3. ↑  Αθήναιος, *Δειπνοσοφισταί*, 13.57.

|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
| Καθιερωμένοι όροι | 
* VIAF: 2858416
* GND: 10240643X

 |

 |
Οι **χρονοκρύσταλλοι** είναι μια νέα κατάσταση της ύλης που παρατηρήθηκε πρώτη φορά το 2016. Στους χρονοκρυστάλλους, τα άτομα σχηματίζουν επαναλαμβανόμενα μοτίβα όχι μόνο στον χώρο, όπως στους συνηθισμένους κρυστάλλους, αλλά και στον χρόνο. Ένας τρόπος με τον οποίο θα μπορούσε να συμβαίνει κάτι τέτοιο, θα μπορούσε να είναι ότι τα άτομα στον κρύσταλλο κινούνται με έναν συγκεκριμένο ρυθμό. Εφόσον υπήρχε ένας χρονοκρύσταλλος πάγου, λόγου χάρη, τότε όλα τα μόρια του νερού θα δονούνταν σε μια πανομοιότυπη συχνότητα, και αυτό χωρίς να χρειαστεί καμία εξωτερική παρεμβολή.

Ιστορία
-------

Το 2012, ο τιμημένος με Νόμπελ Φυσικής Φρανκ Γουίλτσεκ, του ΜΙΤ, προέβλεψε θεωρητικά την ύπαρξη των λεγόμενων χρονοκρυστάλλων. Δύο ομάδες ερευνητών από το Πανεπιστήμιο του Harvard και απ’ το Πανεπιστήμιο του Maryland, κατάφεραν να δημιουργήσουν χρονοκρυστάλλους βάσει ορισμένων θεωριών που διατυπώθηκαν στο Πανεπιστήμιο του Princeton και *οι έρευνές τους αυτές δημοσιεύθηκαν το 2016* στο επιστημονικό περιοδικό Nature. Η δημιουργία χρονοκρυστάλλων θεωρήθηκε ως μια από τις σημαντικότερες επιστημονικές καινοτομίες για τη χρονιά 2017.

Εφαρμογές
---------

Οι χρονοκρύσταλλοι ίσως βοηθήσουν στη δημιουργία κβαντικών υπολογιστών.

Παραπομπές
----------

1. ↑  Πικρού, Μυρτώ (2017-03-20). «Χρονοκρύσταλλοι: μια νέα, εξωτική μορφή ύλης!». *MAXMAG | Επικαιρότητα, Κόσμος, Πολιτισμός, Διασκέδαση, Ομορφιά*.. Ανακτήθηκε στις 24-03-2018.
2. ↑  Choi, Soonwon; Choi, Joonhee; Landig, Renate; Kucsko, Georg; Zhou, Hengyun; Isoya, Junichi; Jelezko, Fedor; Onoda, Shinobu *και άλλοι*. (2017/03). «Observation of discrete time-crystalline order in a disordered dipolar many-body system» (στα αγγλικά). *Nature* **543** (7644): 221–225. doi:10.1038/nature21426. ISSN 1476-4687. .
3. ↑  Zhang, J.; Hess, P. W.; Kyprianidis, A.; Becker, P.; Lee, A.; Smith, J.; Pagano, G.; Potirniche, I.-D. *και άλλοι*. (2017/03). «Observation of a discrete time crystal» (στα αγγλικά). *Nature* **543** (7644): 217–220. doi:10.1038/nature21413. ISSN 1476-4687. .
4. ↑  Ratner, Paul. «The 10 Most Significant Scientific Breakthroughs of 2017». *Big Think*.. Ανακτήθηκε στις 24-03-2018.
5. ↑  Ledesma-Aguilar, Rodrigo. «Time crystals: how scientists created a new state of matter» (στα αγγλικά). *The Conversation*.. Ανακτήθηκε στις 24-03-2018.
Ο **Τσαρλς Τέιτ Ρέγκαν** (αγγλ. *Charles Tate Regan*, 1 Φεβρουαρίου 1878 – 12 Ιανουαρίου 1943) ήταν Βρετανός ιχθυολόγος, με εκτεταμένη συνεισφορά πάνω στα ταξινομικά σχήματα των ιχθύων (ψαριών).

Γεννήθηκε στο Σέρμπορν του Ντόρσετ της Αγγλίας και τελείωσε το ιστορικό σχολείο Derby School. Σπούδασε στο Πανεπιστήμιο του Κέιμπριτζ και το 1901 εντάχθηκε στο προσωπικό του Μουσείου Φυσικής Ιστορίας του Λονδίνου ως έφορος της Ζωολογίας, καταλήγοντας να γίνει διευθυντής ολόκληρου του Μουσείου, θέση στην οποία παρέμεινε από το 1927 μέχρι το 1938.

Το 1917 ο Ρέγκαν εκλέχθηκε εταίρος της Βασιλικής Εταιρείας.

Περιέγραψε για πρώτη φορά επιστημονικώς και ονόμασε περισσότερα από 250 είδη ή γένη ζωντανών οργανισμών, όπως π.χ. το σιαμέζικο ψάρι μονομάχος (*Betta splendens*) ή το *Salvelinus inframundus* (ψάρι ενδημικό των θαλασσών της Σκωτίας).

Ο Ρέγκαν έγινε ο μέντορας μιας ομάδας νεότερων επιστημόνων, μεταξύ των οποίων ήταν η Έθελγουιν Τρεγουάβας, που συνέχισε το έργο του στο Μουσείο Φυσικής Ιστορίας.

Ονομάσθηκαν προς τιμή του
-------------------------

Αρκετά είδη ψαριών φέρουν στην επιστημονική ονομασία τους το επίθετο *regani(us)* από το επώνυμο του Ρέγκαν προς τιμή του. Είναι τα:

* *Anadoras regani*, ένα αγκαθωτό γατόψαρο (Steindachner, 1908)
* *Apistogramma regani*
* *Apogon regani*
* *Astroblepus regani*
* *Callionymus regani*
* *Cetostoma regani* (το «ροζ πλαδαρό φαλαινόψαρο»)
* *Crenicichla regani*
* *Diaphus regani*, Tåning, 1932
* *Engyprosopon regani*
* *Gambusia regani*

Το είδος ψαριού *Julidochromis regani* ονομάσθηκε έτσι προς τιμή του Τ.Τ. Ρέγκαν.
* *Hemipsilichthys regani*
* *Holohalaelurus regani*
* *Hoplichthys regani*
* *Hypostomus regani* (ή και *Plecostomus regani*)
* *Julidochromis regani*
* *Lycozoarces regani*
* *Neosalanx reganius*
* *Symphurus regani*
* *Trichomycterus regani*
* *Tylochromis regani*
* *Vieja regani*
* *Zebrias regani*

Παραπομπές
----------

1. ↑  Burne, R.H. και Norman, J.R.: «Charles Tate Regan, 1878-1943», *Obituary Notices of Fellows of the Royal Society*, τόμ. 4 (12), σελ. 411, έτος 1943, doi:10.1098/rsbm.1943.0012

Βιβλιογραφία
------------

* Regan, C.T.: «A revision of the British and Irish fishes of the genus *Coregonus*», *Annals and Magazine of Natural History*, τόμ. 2, σσ. 482-490 (1908)
* Regan, C.T.: *The Freshwater Fishes of the British Isles*, Methuen & Co. Ltd. Λονδίνο 1911
O **Φραγκίσκος Β΄**, ιταλ. *Francesco II*, (1660 - 1694) από τον Οίκο των Έστε, ήταν δούκας της Μόντενας και του Ρέτζο (1662-1694).

Βιογραφία
---------

Γεννήθηκε στη Μόντενα και ήταν ο μοναδικός γιος του Αλφόνσου Δ΄ δούκα της Μόντενας.

Το 1662 απεβίωσε ο πατέρας του και τον διαδέχθηκε σε ηλικία δύο ετών. Την κηδεμονία ανέλαβε η μητέρα του, που ήταν ευσεβής και αυστηρή· συμπλήρωσε τις κρατικές υπηρεσίες με κληρικούς κατά τις υποδείξεις του εξομολόγου της Ιησουίτη πατέρα Γκαριμπέρτι. Το 1674 η Λάουρα συνόδευσε την κόρη της Μαρία στην Αγγλία για τον επικείμενο γάμο της με τον Ιάκωβο Β΄ Στιούαρτ της Αγγλίας. Τότε ο Φραγκίσκος Β΄, αν και 14 ετών, ανέλαβε τη διακυβέρνηση κάνοντας παρέα με τον εξάδελφό του Καίσαρα-Ιγνάτιο. Αυτός ήταν η αιτία που όταν η Λάουρα επέστρεψε από την Αγγλία, αποσύρθηκε από την Αυλή. 

Η εξωτερική του πολιτική επηρεάστηκε από τις απαιτήσεις του Λουδοβίκου ΙΔ΄ της Γαλλίας, προστάτη της αδελφής του Μαρίας. Ωστόσο αντιστεκόταν όταν η Γαλλία προσπαθούσε να παρεμβαίνει στις εσωτερικές υποθέσεις του δουκάτου. Για τη σύσφιξη των σχέσεων με τη Γαλλία του προτάθηκε γάμος με τη Βεατρίκη-Ιερωνύμη της Λωρραίνης, κόρης του Φραγκίσκου-Μάριου πρίγκιπα του Λιλμπόν. Τελικά νυμφεύτηκε τη Μαργαρίτα-Μαρία Φαρνέζε. 

Είχε μάθει βιολί όταν ήταν μικρός και όταν έγινε δούκας αναβίωσε την ορχήστρα της Αυλής. Ένας από τους μουσικούς που απασχολούσε ήταν ο Τζοβάννι-Μαρία Μπονοντσίνι. Ο Φραγκίσκος Β΄ ήταν γενναιόδωρος και απαιτητικός προστάτης των μουσικών. Ο συνθέτης Αρκάντζελο Κορέλλι του αφιέρωσε το έργο Νο 3 *Σονάτες για τρίο* το 1689 στη Ρώμη. Όλα τα βιβλία του σώζονται στη *Βιβλιοθήκη των Έστε* στη Μόντενα.

Απεβίωσε το 1694 σε ηλικία 34 ετών άτεκνος. Τον διαδέχθηκε ο θείος του Ρινάλντο.

Οικογένεια
----------

Νυμφεύτηκε το 1692 στην Πάρμα τη Μαργαρίτα-Μαρία Φαρνέζε, κόρη του Ρανούτσο Β΄ δούκα της Πάρμας· δεν απέκτησε τέκνα.

Πηγές
-----

* Victor Crowther, *A Case-Study in the Power of the Purse: The Management of the Ducal 'Cappella' in Modena in the Reign of Francesco II d'Este*, "Journal of the Royal Musical Association", 115.2 (1990), pp. 207–219.
* Alessandro Cont, *"Sono nato principe libero, tale voglio conservarmi": Francesco II d’Este (1660-1694)*, "Memorie Scientifiche, Giuridiche, Letterarie", Accademia Nazionale di Scienze Lettere e Arti di Modena, ser. 8, 12 (2009), 2, pp. 407–459,

  


|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
| Καθιερωμένοι όροι | 
* WorldCat
* VIAF: 5740096
* LCCN: n90667496
* ISNI: 0000 0000 8353 3654
* GND: 119386445
* SELIBR: 209261
* SUDOC: 184097355
* BNF: cb15011854f (data)
* ULAN: 500354229
* NKC: mzk2010606339
* ICCU: MUSV024587
* RKD: 449428

 |

 |
Ο **Σωσιγένης ο Περιπατητικός** ήταν αρχαίος Έλληνας αστρονόμος και φιλόσοφος του 1ου αιώνα μ.Χ.

Υπήρξε φιλόσοφος και δάσκαλος του Αλέξανδρου του Αφροδισιέα. Ανήκε στους περιπατητικούς.

Περισσότερο σ΄ αυτόν αποδίδεται, ως έργο του, το "*Περί των ανελιττουσών\* σφαιρών*" και λιγότερο στον συνώνυμό του τον Αλεξανδρέα.

(\*) Το Περί ανελιττουσών (= επανακυλιoμένων) σφαιρών αφορά τις κινήσεις των ουρανίων σφαιρών (σώμάτων) με αφορμή παρατηρήσεων στη δακτυλιοειδή έκλειψη του Ηλίου που συνέβη το 164, διατυπώνοντας την άποψη ότι αυτές δεν περιστρέφονται γύρω από κάποιο κέντρο αλλά μόνο από τον δικό της άξονα η κάθε μια. Των παραπάνω σώζονται αποσπάσματα.

Τον Σωσιγένη αναφέρει ο Σιμπλίκιος σε σχόλια επί του Αριστοτέλη "Περί Ουρανού" και που προφανώς επηρέασε τον Κοπέρνικο
Περιφέρειες στην Ουγγαρία. Οι τρεις περιοχές της Υπερδουναβίας στα δυτικά εμφανίζονται με κόκκινο, πορτοκαλί και μωβ.
H **Υπερδουναβία** (ουγγρικά: Dunántúl‎, γερμανικά: Transdanubien‎, πολωνικά: Transdanubia‎, κροατικά: Prekodunavlje‎ ή *Zadunavlje*, σλοβακικά: Zadunajsko‎, τσεχικά: Zadunají‎) είναι μια ιστορική περιοχή της Ουγγαρίας. Αναφέρεται επίσης ως Ουγγρική Παννονία.

Διοικητικά τμήματα
------------------

### Παραδοσιακή ερμηνεία

Τα σύνορα της Υπερδουναβίας είναι ο ποταμός Δούναβης (βόρεια και ανατολικά), οι ποταμοί Δράβος και Μουρ (νότια) και οι πρόποδες των Άλπεων κατά μήκος των συνόρων μεταξύ Ουγγαρίας και Αυστρίας (δυτικά).

Η Υπερδουναβία περιλαμβάνει τις κομητείες Γκιερ-Μόσον-Σόπρον, Κομάρομ-Έστεργκομ, Φέγιερ, Βέσπρεμ, Βας, Ζάλα, Σόμογκι, Τόλνα, Μπαράνια και το τμήμα του Πεστ που βρίσκεται δυτικά του Δούναβη (Κατά τον πρώιμο Μεσαίωνα, το τελευταίο ήταν γνωστό ως Πίλις).

### Εδαφικές αλλαγές

Ενώ τα βόρεια, ανατολικά και νότια σύνορα της περιοχής χαρακτηρίζονται σαφώς από τους ποταμούς Δούναβη και Δράβο, τα δυτικά σύνορα ήταν πάντα ίδια με το πολιτικό όριο της Ουγγαρίας, επομένως επηρεάστηκαν από τις εδαφικές αλλαγές του 20ού αιώνα. Πριν από τη Συνθήκη του Τριανόν το 1920, οι σημερινές περιοχές του Μπούργκενλαντ, Πρεκμούριε και Μετζιμούριε ήταν αναπόσπαστα μέρη της Υπερδουναβίας. Τα τρία χωριά Ρούσοφτσε, Γιάροφτσε και Τσούνοβο ανήκα επίσης στην Υπερδουναβία πριν από τη Συνθήκη Ειρήνης του Παρισιού το 1947. Η Υπερδουναβία είναι ουσιαστικά μια ουγγρική γεωγραφική έννοια, οπότε αυτές οι περιοχές έπαψαν να αποτελούν μέρος αυτής όταν προσαρτήθηκαν σε γειτονικές χώρες.

### Περιφέρειες της ΕΕ

Η Υπερδουναβία είναι μια εδαφική μονάδα NUTS στην Ευρωπαϊκή Ένωση, που αποτελείται από την Κεντρική Υπερδουναβία, τη Δυτική Υπερδουναβία και τη Νότια Υπερδουναβία. Η κομητεία της Πέστης και η Βουδαπέστη ανήκουν στην περιοχή της Κεντρικής Ουγγαρίας. Έχει έκταση 37.000 km2 και πληθυσμό περίπου 3,1 εκατομμύρια.

Παραπομπές
----------

1. ↑  Filozofski fakultet u Zagrebu Mira Kolar-Dimitrijević - Hrvoje Petrić: Triplex Confinium Sub-Project: What is Podravina multiple-bordered region?
2. ↑  Molnár 2001, σελ. 2.
Οι πύλες της Χαοζντάρ στο Σιστάν
Το **Σιστάν** (περσικά: سیستان), γνωστό στα αρχαία χρόνια ως Σακαστάν (η γη των Σακών), είναι ιστορική και γεωγραφική περιοχή στο σημερινό Ιράν (επαρχία Σιστάν και Βαλουχιστάν), νότιο Αφγανιστάν (επαρχίες Νιμρούζ, Κανταχάρ και Ζαμπούλ) και την περιοχή Νοκ Κούντι του Βαλουχιστάν (δυτικό Πακιστάν).

Το όνομα της περιοχής Σιστάν προέρχεται από το Σακαστάν (γη των Σάκα, Σακών). Οι Σάκες ήταν μια σκυθική φυλή οι οποίοι μεταξύ 2ου αιώνα και 1ου αιώνα π.Χ. μετανάστευσαν στο οροπέδιο του Ιράν, καθώς και στην Ινδία, όπου ίδρυσαν ένα βασίλειο που έγινε γνωστό ιστορικά ως το Ινδο-σκυθικό βασίλειο.

Παραπομπές
----------
Ο **ε** του Ηνίοχου είναι ένας **υπεργίγαντας αστέρας**
**Υπεργίγαντας αστέρας** ή *αστέρας υπεργίγαντας* χαρακτηρίζεται οποιοσδήποτε αστέρας του οποίου η διάμετρος είναι μεγαλύτερη από το εκατονταπλάσιο της ηλιακής.

Οι υπεργίγαντες αστέρες αποτελούν ιδιαίτερη κατηγορία μεγέθους αστέρων. Μεταξύ αυτών των υπεργιγάντων αστέρων συγκαταλέγεται και ο αστέρας **ε** του Ηνιόχου ο οποίος ενώ φαίνεται ως αστέρας 3ου μεγέθους, έχει διάμετρο περίπου 2100 φορές μεγαλύτερη της ηλιακής και όγκο 8 Χ 109 μεγαλύτερο του Ηλίου.

Επίσης ο ερυθρός αστέρας Αντάρης (**α** του Σκορπιoύ) του οποίου η θερμοκρασία είναι μόνο 3000° K παρουσιάζει πολύ μεγάλη φωτεινότητα εξαιτίας του όγκου του που είναι πολύ μεγάλος. Η διάμετρος αυτού είναι 160 φορές μεγαλύτερη της ηλιακής και ο όγκος του 4,1 Χ 106 μεγαλύτερος.
Ο **Σισμάν**, βουλγαρ. Шишман (αρχές 14ου αι.) από τον Οίκο του Σισμάν ήταν πρίγκιπας της Βουλγαρίας και διεκδικητής του θρόνου από την εξορία του στην Κωνσταντινούπολη.

Η Άννα Νέδα των Νεμάνιτς, μητέρα του Σισμάν.

Βιογραφία
---------

Ήταν ο τρίτος γιος του Μιχαήλ Γ΄ της Βουλγαρίας και της Άννας Νέδας των Νεμάνιτς, κόρης του Στεφάνου Ούρου Β΄ *Μιλούτιν*, βασιλιά της Σερβίας. Έλαβε το όνομα του πάππου του Σισμάν δεσπότη του Βιντίν. Μάλλον γεννήθηκε στην πρωτεύουσα της Βουλγαρίας, το Τάρνοβο.

Ο πατέρας του είχε επιθετική πολιτική στα Βαλκάνια, σε μία προσπάθεια να επεκτείνει τα όρια της Βουλγαρίας σε αυτά της βασιλείας του Ιβάν Β΄ (βασ. 1218-41). Η Ρωμανία ήταν απασχολημένη σε πολέμους και θα υποχωρούσε στο να εκχωρήσει περιοχές της Θράκης, αλλά ο Μιχαήλ Γ΄ δεν μπορούσε να επιτύχει μία αποφασιστική νίκη. Τελικά συμμάχησε με τους Ρωμαίους εναντίον της Σερβίας και διαζεύχθηκε τη σύζυγό του Άννα Νέδα της Σερβίας. Το 1330 οι Σέρβοι νίκησαν τον Βουλγαρικό στρατό στη μάχη του Βελμπάζντ, στην οποία ο Βούλγαρος τσάρος χάθηκε. Έπειτα από τη μάχη οι δύο πλευρές διαπραγματεύθηκαν, στην περιοχή της Μράκας, για ειρήνη και αποφασίστηκε ότι ο πρώτος γιος του Μιχαήλ Γ΄, ο Ιβάν Στέφαν, μπορούσε να διαδεχθεί τον πατέρα του ως τσάρος. 

Οκτώ μήνες μετά, το 1331, ο Ιβάν Στέφαν εκτοπίστηκε από ένα πραξικόπημα στο παλάτι από τον Ιβάν Αλεξάνταρ (βασ. 1331-71), γιο της Κεράτσας Πετρίτσας, αδελφής του Ιβάν Γ΄. Έτσι οι Άννα Νέδα και οι γιοί της έπρεπε να διαφύγουν στη Σερβία.

### Εξουσία στην εξορία

Ο Σισμάν δεν ακολούθησε την οικογένειά του και διέφυγε στην Κωνσταντινούπολη. Αμέσως εστάλη στον αντιβασιλιά και μετέπειτα Αυτοκράτορα Ιωάννη ΣΤ΄ Καντακουζηνό, που τον αναγνώρισε ως τσάρο της Βουλγαρίας. Η πράξη αυτή ανησύχησε τον Ιβάν Αλεξάνταρ, που απείλησε με πόλεμο, αν ο Σισμάν δεν αποδοθεί στη Βουλγαρία. Ο Ιωάννης ΣΤ΄ απάντησε ότι σε περίπτωση πολέμου οι Ρωμαίοι θα μετέφεραν τον Σισμάν με πλοίο στο Βιντίν, αλλά η εγγύτητα με τις ιδιοκτησίες της οικογένειάς του θα προκαλούσε εμφύλιο πόλεμο εκεί. 

Ωστόσο το 1331 ο Ιβάν Αλεξάνταρ ξεκίνησε εκστρατεία: συγκέντρωσε τον στρατό του στο Σλίβεν και βάδισε προς τον νότο. Οι Βούλγαροι, και οι Ρωμαίοι υπό τον Ανδρόνικο Γ΄ Παλαιολόγο και τον Σισμάν, πολέμησαν σε μάχη κοντά στην Αδριανούπολη. Η συμπλοκή έληξε χωρίς καθαρή νίκη ή σε μία μικρή νίκη των Ρωμαίων και υπογράφτηκε μία συμφωνία ειρήνης. Έπειτα από το γεγονός αυτό, ο Σισμάν δεν αναφέρεται στις ιστορικές πηγές.

Πηγές
-----

* Fine, John Van Antwerp (1994). The Late Medieval Balkans: A Critical Survey from the Late Twelfth Century to the Ottoman Conquest. University of Michigan Press. ISBN 978-0-472-08260-5.
Η **Φιλαρμονική Εταιρεία «Μάντζαρος»** (ΦΕΜ) είναι μουσικοεκπαιδευτικός οργανισμός με έδρα την Κέρκυρα.

Η Φιλαρμονική Εταιρεία «Μάντζαρος» ιδρύθηκε τον Ιούνιο του 1890 από μια ομάδα νέων οι οποίοι δύο χρόνια νωρίτερα είχαν δημιουργήσει τον «Ψυχαγωγικό Συνεταιρισμό». Αποτελεί έτσι τη δεύτερη παλαιότερη φιλαρμονική εταιρεία στην Κέρκυρα, μετά τη Φιλαρμονική Εταιρεία Κερκύρας. Η νέα φιλαρμονική εταιρείας έλαβε το όνομα του συνθέτη Νικόλαου Μάντζαρου, του ιδρυτή της Επτανησιακής Σχολής. 

Πρώτος αρχιμουσικός της διατέλεσε ο Αναστάσιος Ρινόπουλος, ιδρυτικό μέλος της ΦΕΜ και γιος του πρώτου προέδρου της Φιλαρμονικής Εταιρείας Κερκύρας, Γεράσιμου Ρινόπουλου. Ο πρώτος πρόεδρος του ΔΣ της Φιλαρμονικής Εταιρείας «Μάντζαρος» διατέλεσε ο Λεωνίδας Βλάχος.

Η πρώτη δημόσια εμφάνιση της μπάντας της Φιλαρμονικής Εταιρείας «Μάντζαρος» πραγματοποιήθηκε την Κυριακή 4 Νοεμβρίου του 1890, κατά τη λιτανεία του σκηνώματος του Αγίου Σπυρίδωνα, προστάτη της Κέρκυρας. Το 1896 συμμετείχε στις εκδηλώσεις για τους πρώτους σύγχρονους Ολυμπιακούς Αγώνες, στην Αθήνα, και ήταν εκείνη που ανέκρουσε τον Εθνικό Ύμνο στην Τελετή Έναρξης. Το 1954 έγινε η πρώτη φιλαρμονική στην Ελλάδα που ένταξε στο σώμα της μια γυναίκα μουσικό.

Η Φιλαρμονική Εταιρεία Μάντζαρος διατηρεί μια σειρά από μουσικά σύνολα, το πιο γνωστό από τα οποία είναι η μπάντα της. Διατηρεί επίσης Σχολείο Μουσικής, στο υπάρχουν σχολές μουσικής θεωρίας, ξύλινων πνευστών, χάλκινων πνευστών, κρουστών και πιάνου, ενώ διαθέτει και τμήμα εκμάθησης για παιδιά με μαθησιακές δυσκολίες. 

Έχει βραβευτεί για την εκπαιδευτική, καλλιτεχνική και πολιτιστική προσφορά της, το 1987 από την Ακαδημία Αθηνών και το 2005 από το Ινστιτούτο για την πολιτιστική ολοκλήρωση της Ευρώπης «ROBERT SCHUMAN», ενώ το Ιούλιο του 2016 έλαβε το 1ο χρυσό βραβείο στο Διεθνές Φεστιβάλ Μουσικών Συγκροτημάτων, Word Orchestra Festival Vienna, στη Βιέννη.

Παραπομπές
----------

1. 1 2  Η ιστορική διαδρομή των Φιλαρμονικών της Κέρκυρας, CNN.gr, 7 Μαρτίου 2022
2. 1 2  Η ιστορία των Φιλαρμονικών της Κέρκυρας, ogdoo.gr, 4 Μαΐου 2019
3. ↑  ΣΥΝΤΟΜΟ ΙΣΤΟΡΙΚΟ ΤΗΣ ΦΙΛΑΡΜΟΝΙΚΗΣ ΕΤΑΙΡΙΑΣ «ΜΑΝΤΖΑΡΟΣ»

Σχετική Βιβλιογραφία
--------------------

* Καρδάμης Κώστας, *ΟΙ ΜΠΑΝΤΕΣ ΤΗΣ ΚΕΡΚΥΡΑΣ, ΜΟΥΣΙΚΕΣ ΣΤΟΝ ΔΡΟΜΟ*, εκ. ΚΑΛΕΙΔΟΣΚΟΠΙΟ (2019)
* Μοτσενίγος, Σπύρος: Νεοελληνική μουσική : συμβολή εις την ιστορίαν της (1958)

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
--------------------

Φιλαρμονική Εταιρεία Μάντζαρος
Ο **Τσαρλς Λάπγουορθ** (αγγλικά: *Charles Lapworth*, 13 Ιουνίου 1878 - 26 Οκτωβρίου 1951) ήταν Βρετανός δημοσιογράφος, σοσιαλιστής ακτιβιστής και promoter ταινιών.

Βιογραφία
---------

### Πρώιμα χρόνια & σοσιαλισμός

Γεννήθηκε στο Στάφροντσιρ, και ήταν γιος ανθρακωρύχου. Το 1908 περιόδευσε με τον Γιουτζήν Ντεμπς μιλώντας για το Εργατικό Κίνημα και τον σοσιαλισμό στη Μεγάλη Βρετανία. Το 1910, περιόδευσε στην Ιταλία με τη γυναίκα του, για να δει το εκεί σοσιαλιστικό κίνημα, καταλήγοντας να γράψει αργότερα το *Tripoli and the Young Italy*, μαζί με τη Χέλεν Ζίμερν.

### Αρχές 1910 έως και 1930 – κινηματογράφος

Το 1912, επιστρέφει στη Μεγάλη Βρετανία, και αναλαμβάνει το πόστο του συντάκτη στην εφημερίδα *Daily Herald*. Όμως η σφοδρή κριτική που έγραψε για τον Φίλιπ Σνόουντεν, εξαγρίωσε τον εκδότη, Τζορτζ Λάνσμπουρι, ο οποίος τον αντικατέστησε το 1913. Κατόπιν εργάστηκε για λίγο καιρό, ως συντάκτης της *Daily Mail*, αλλά σύντομα ταξίδεψε ξανά για τις ΗΠΑ, όπου εκεί περιόδευσε με την οικογένειά του, με ένα Ford.

Το 1918, πήρε συνέντευξη στον Τσάρλι Τσάπλιν, με τον οποίον συνεργάστηκε για ένα μικρό χρονικό διάστημα, συμβουλεύοντας τον στο σενάριο του έργου *A Dog's Life* (1918). Κατά την δεκαετία του 1920, εργάστηκε στην εφημερίδα *Los Angeles Graphic*, ενώ χρημάτισε και αντιπρόσωπος του Σαμ Γκόλντγουιν στο Λονδίνο.

Το 1925, εντάχθηκε στην επιτροπή της Gainsborough Pictures, όπου κι έγραψε μερικά κείμενα ταινιών, όπως το *The Sea Urchin*, καθώς και την πρωτότυπη ιστορία της ταινίας του Άλφρεντ Χίτσκοκ, *The Mountain Eagle*. Εργάστηκε επίσης ως σύμβουλος παραγωγής της βραχύβιας εταιρείας Société Générale des Films, συμμετέχοντας στην παραγωγή της κλασσικής πλέον ταινίας, *Τα πάθη της Ζαν Ντ’ Αρκ* (1928).

### 1931 έως το θάνατό του

Το 1931, επέστρεψε στο Λος Άντζελες, ως συντάκτης του *Film Quarterly*. Μαζί με άλλα πρότζεκτ του, ήταν συνιδιοκτήτης της *Rye Courier*, μίας μικρής εφημερίδας, με έδρα της Νέα Υόρκη. Το 1942, κυκλοφόρησε την εφημερίδα *Malibu Bugle*, η οποία ήταν η πρώτη εφημερίδα της πόλης, αλλά κι αυτή βραχύβια. Απεβίωσε, στο Λος Άντζελες, το 1951, αφήνοντας πίσω του τη γυναίκα του και τα δύο παιδιά τους.

Παραπομπές
----------

1. ↑  Charles Lapworth, "The Tour of the Red Special", *International Socialist Review*, vol.9, no.6
2. ↑  *The Socialist Review* (1911), vol.9, p.411
3. ↑  John Alexander Hammerton, *Concise Universal Biography*, p.1440
4. ↑  R. J. Holton, "Daily Herald v. Daily Citizen", *International Review of Social History* , No.19, pp.347-376
5. ↑  John Shepherd, *George Lansbury: At the Heart of Old Labour*, p.148
6. ↑  *The Liberty Bell*, Vols.1-9
7. ↑  Ivor Montagu, *With Eisenstein in Hollywood*, p.47
8. ↑  Tom Stempel, *Framework: a history of screenwriting in the American film*, p.33
9. ↑  Pam Cook, *Gainsborough Pictures*, pp.23-28
10. ↑  *Close Up*, vol.7, p.114
11. ↑  Marcia Dalphin, *Fifty years of Rye, 1904-1954*, p.59
12. ↑  "Malibu Development: War Years to Late 1940s Αρχειοθετήθηκε 2017-09-24 στο Wayback Machine. Malibu Complete

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
--------------------

* Τσαρλς Λάπγουορθ[*νεκρός σύνδεσμος*] στο Revolvy.com

  

  


|  |  |
| --- | --- |
| 

|  |
| --- |
| * Πύλη:Βιογραφίες
 |

 |
Το **φτάρνισμα**, **πτερνισμός** ή **φτέρνισμα** είναι μια ημιαυτόνομη, σπασματική εξώθηση του αέρα από τους πνεύμονες μέσω της μύτης και του στόματος, που προκαλείται συνήθως από ξένα σωματίδια που ερεθίζουν τη ρινική κοιλότητα. Ένα φτάρνισμα εξωθεί τον αέρα με βίαιο τρόπο από το στόμα και τη μύτη σε μια εκρηκτική, σπασμωδική ακούσια δράση που προκύπτει κυρίως από τον ερεθισμό της ρινικής βλεννογόνου μεμβράνης. Το φτάρνισμα συνδέεται ενδεχομένως με ξαφνική έκθεση σε έντονο φως, ξαφνική αλλαγή της ατμοσφαιρικής θερμοκρασίας, αεράκι ή ιογενή λοίμωξη και μπορεί να οδηγήσει στην εξάπλωση της νόσου μέσω των σταγονιδίων.

Ο οργανισμός φταρνίζεται για να απομακρύνει βλέννες που περιέχουν ξένα σωματίδια για να καθαριστεί η ρινική κοιλότητα. Κατά τη διάρκεια του φταρνίσματος, ο ουρανίσκος και το παλατινό υγρό πιέζουν το πίσω μέρος της γλώσσας και ανυψώνεται για να κλείσει μερικώς το άνοιγμα του στόματος, έτσι ώστε ο αέρας που εκτοξεύεται από τους πνεύμονες να μπορεί να απομακρυνθεί μέσω της μύτης. Επειδή το κλείσιμο του στόματος είναι μερικό, μια ποσότητα αυτού του αέρα συνήθως φεύγει και από το στόμα. 

Το φτάρνισμα δεν μπορεί να συμβεί κατά τη διάρκεια του ύπνου λόγω του REM atonia - μιας σωματικής κατάστασης όπου οι κινητικοί νευρώνες δεν διεγείρονται και τα αντανακλαστικά σήματα δεν μεταδίδονται στον εγκέφαλο.

|  |  |
| --- | --- |
| wiktionary logowiktionary logo | Το *Βικιλεξικό* έχει σχετικό λήμμα:  **φτάρνισμα**  |
Ο **Φράντισεκ Όγκουρτσακ** (γεννημένος στις 24 Απριλίου 1984) είναι Σλοβάκος διεθνής πετοσφαιριστής. Έχει ύψος 198εκ και αγωνίζεται στη θέση του ακραίου.

Καριέρα
-------

Ο Φράντισεκ Όγκουρτσακ έκανε τα πρώτα του βήματα στο χώρο της πετοσφαίρισης στις ακαδημίες της ΒΣΚ Πουτσόφ, με την οποία υπέγραψε και το πρώτο του επαγγελματικό συμβόλαιο. Το 2004 ταξίδεψε στην Τσεχία για λογαριασμό της ΒΚ Κλάντνο, στην οποία παρέμεινε για τρία χρόνια.

Το 2007 μεταπήδησε στο Βέλγιο για λογαριασμό της Κνακ Ρούσελαρε, στην οποία παρέμεινε για ένα χρόνο. Το καλοκαίρι του 2008 ταξίδεψε στην Ιταλία, στην οποία παρέμεινε για πέντε χρόνια αγωνιζόμενος στις Μπασάνο (2008-09), Ούμπρια (2009-10), Ίγκο Γκένες (2010-11), Σίσλει (2011-12), Παγιάβολο Πιασέντζα (2012-13) και Καλίπο Σπορ (2013-14).

Τη σεζόν 2014-15 αγωνίστηκε στο πρωτάθλημα της Πολωνίας με τη φανέλα της Πίλκα Σιάτκοβα, ενώ το καλοκαίρι του 2015 μετεγγράφη στον Ολυμπιακό Πειραιώς.

Στην ομάδα του Πειραιά παραμένει μέχρι σήμερα.

Διεθνείς συμμετοχές
-------------------

Ο Φράντισεκ Όγκουρτσακ είναι διεθνής με την εθνική ομάδα πετοσφαίρισης της Σλοβακίας από το 2003 έχοντας πραγματοποιήσει περισσότερες από ενενήντα συμμετοχές.

Τίτλοι
------

* 1 Ευρωπαϊκή Λίγκα: 2008
* 2 Challenge cup: 2010, 2013
* 1 Πρωτάθλημα Βελγίου: 2007
* 1 Σούπερ Καπ Βελγίου: 2007
* 1 Πρωτάθλημα Τσεχίας: 2005
* 1 Πρωτάθλημα Σλοβακίας: 2003
* 1 Κύπελλο Σλοβακίας: 2003

Πηγές
-----

|  |  |
| --- | --- |
| Commons logoCommons logo | Τα Wikimedia Commons έχουν πολυμέσα σχετικά με το θέμα   **Φράντισεκ Όγκουρτσακ** |

* Ανακοίνωσε Όγκουρτσακ ο Ολυμπιακός[*νεκρός σύνδεσμος*]
Υπήνεμες Αντίλλες
Οι **Υπήνεμες Αντίλλες** (αγγλικά: *Leeward Antilles*, ολλανδικά: Benedenwindse Eilanden) είναι μια ομάδα νησιών στην Καραϊβική και συγκεκριμένα, τα νότια νησιά των Μικρών Αντιλλών. Βρίσκονται νοτιοανατολικά της Καραϊβικής Θάλασσας και βόρεια της ακτής της Βενεζουέλας. Οι Υπήνεμες Αντίλλες δεν πρέπει να συγχέονται με τις Υπήνεμες Νήσους στα βορειοανατολικά.

Οι Υπήνεμες Αντίλλες σε μεγάλο βαθμό στερούνται ηφαιστειακής δραστηριότητας, το τόξο των Υπήνεμων Αντιλλών βρίσκεται κατά μήκος του παραμορφωμένου νότιου άκρου της πλάκας της Καραϊβικής και σχηματίστηκε από την υποχώρηση της πλάκας κάτω από τη νοτιοαμερικανική πλάκα. Πρόσφατες μελέτες δείχνουν ότι οι Υπήνεμες Αντίλλες προσκρούουν στη Νότια Αμερική.

Νησιά
-----

Οι Υπήνεμες Αντίλλες περιλαμβάνουν (περίπου από δυτικά προς ανατολικά):

* ABC νησιά (μέρος του Βασιλείου των Κάτω Χωρών):
	+ Αρούμπα, συστατική χώρα του Βασιλείου των Κάτω Χωρών
	+ Κουρασάο, συστατική χώρα του Βασιλείου των Κάτω Χωρών
	+ Μποναίρ, (ειδικός δήμος των Κάτω Χωρών)
* Ομοσπονδιακές Εξαρτήσεις της Βενεζουέλας
	+ Los Monjes Archipelago
	+ Αρχιπέλαγος Άβες
	+ Αρχιπέλαγος Λος Ρόκες
	+ Λα Ορτσίλα Νήσος
	+ Λα Τορτούγα Νήσος
	+ Λα Μπλανκίγια Νήσος
	+ Αρχιπέλαγος Λος Ερμάνος
	+ Αρχιπέλαγος Φράιλες
	+ Λα Σόλα Νήσος
	+ Λος Τεστίγος Νήσοι
	+ Νήσος ντε Πάτος
* Νουέβα Εσπάρτα (Βενεζουέλα)
	+ Νήσος Μαργαρίτα
	+ Κότσε
	+ Κουμπάγουα

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
--------------------

* Πολυμέσα σχετικά με το θέμα  Leeward Antilles στο Wikimedia Commons

  


|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
| Καθιερωμένοι όροι | 
* SUDOC: 027840867
* NKC: ge867209

 |

 |

|  |  |
| --- | --- |
| 

|  |
| --- |
| * Πύλη:Γεωγραφία
* Πύλη:Αμερική
 |

 |
Ο **Υπεράνθης** (αρχαία ελληνικά: Ὑπεράνθης) ήταν γιος τού Δαρείου Α΄ τού *Μεγάλου* της Περσίας και αδελφός του Ξέρξη Α΄.

Βιογραφία
---------

Ήταν παρών στη δεύτερη εισβολή στην Ελλάδα το 480 π.Χ. Σύμφωνα με τον Ηρόδοτο, πολέμησε και απεβίωσε μαζί με τον άλλο αδελφό του Aβρόκομα στη μάχη των Θερμοπυλών στην τελική φάση γνωστή ως «μάχη των πρωταθλητών» (κατά τη διατύπωση τού Tομ Χόλαντ), όπου οι Σπαρτιάτες στην τελευταία τους θέση πολέμησαν πυρετωδώς εναντίον αυτού και της Περσικής δύναμης, για την ανάσυρση της σορού τού Λεωνίδα.

Βιβλιογραφικές αναφορές
-----------------------

1. ↑  «Ηρόδοτος Ιστορίαι, Βιβλίο Η': Πολυμνία, 7.225.1». *www.greek-language.gr*. Ανακτήθηκε στις 7 Ιανουαρίου 2020.
Ο **Χριστόφορος Ζαχαριάδης** ήταν αγωνιστής του Ελληνικής Επανάστασης από την Κυπαρισσία. Συμμετείχε στις πολεμικές επιχειρήσεις αρχικά στη Μολδοβλαχία και αργότερα στην Πελοπόννησο. Συνεργάστηκε στενά με την «Επιτροπή Ζακύνθου» και πολιτικά χαρακτηρίστηκε ως οπαδός της αγγλόφιλης παράταξης.

Βιογραφία
---------

Ο Χριστόφορος ή Χρίστος Ζαχαριάδης, καταγόταν από την Κυπαρισσία της Μεσσηνίας αλλά ανατράφηκε στη Ζάκυνθο. Αργότερα μετέβη για βιοποριστικούς λόγους στην Οδησσό της Ρωσικής Αυτοκρατορίας όπου εργάστηκε ως γραμματέας σε εμπορικό κατάστημα. Εκεί, μυήθηκε κατά το 1820 στη Φιλική Εταιρεία. Κατά την έναρξη της επανάστασης στις Παραδουνάβιες Ηγεμονίες, αποτέλεσε έναν από τους ιδρυτές του Ιερού Λόχου στη Φωξάνη και έπειτα διετέλεσε υπασπιστής στη χιλιαρχία του Γιαννάκη Κολοκοτρώνη. Στις 27 Μαΐου συμμετείχε σε μάχη εναντίον οθωμανικού ιππικού στη μονή Νοτσέτι, ενώ μετά την κατάπνιξη της επανάστασης στη Μολδοβλαχία, κατέφυγε μαζί με τους Γιαννάκη και Αποστόλη Κολοκοτρώνη, τον Ιωάννη Πέτα και άλλους αγωνιστές στην Πελοπόννησο, όπου έφτασαν τον Αύγουστο του 1821. Εκεί, συμμετείχε αρχικά στη μάχη της Γράνας και στην πολιορκία της Τριπολιτσάς, ενώ αργότερα έλαβε μέρος στις μάχες κατά την πολιορκία της Πάτρας.

Το 1825 ήταν ο κομιστής του υπομνήματος της «Επιτροπής Ζακύνθου», το οποίο υπέγραψαν οι Θεόδωρος Κολοκοτρώνης, Ανδρέας Ζαΐμης, Ανδρέας Μιαούλης, Κανέλλος Δεληγιάννης κ.ά. Με αυτό το έγγραφο, οι συγκεκριμένοι παράγοντες της επανάστασης ζητούσαν την αγγλική προστασία. Την ίδια περίοδο ήταν αντιπρόσωπος της «Επιτροπής Ζακύνθου» στο Ναύπλιο. Μάλιστα, τον Σεπτέμβριο του ίδιου έτους, σε επιστολή του προς την επιτροπή καυτηρίαζε τις πολιτικές διαμάχες μεταξύ των διάφορων φατριών. Κατά τη δεύτερη πολιορκία του Μεσολογγίου έδρασε ως κατάσκοπος στο αιγυπτιακό στρατόπεδο καταφέρνοντας να αποσπάσει σημαντικές πληροφορίες τις οποίες αργότερα μετέφερε στους πολιορκημένους.

Παραπομπές
----------

1. ↑  Φωτάκος, 1888, σ. 109.
2. 1 2  *Σύγχρονος Εγκυκλοπαίδεια Ελευθερουδάκη*, τ. 11, σ. 178.
3. 1 2  Διονυσίου Κοκκίνου, *Η Ελληνική Επανάστασις*, εκδόσεις Μέλισσα, έκτη έκδοσις, Αθήναι 1974, τ. Α', σ. 143.
4. ↑  Κοκκίνου, 1974, Β΄, σ. 86.
5. ↑  Κοκκίνου, 1974, Α΄, σ. 158.
6. ↑  Κοκκίνου, 1974, Β΄, σ. 492.
7. ↑  Αποστόλου Ε. Βακαλοπούλου, *Ιστορία του Νέου Ελληνισμού*, τόμος Ζ', Θεσσαλονίκη 1982, σ. 230.
8. ↑  Βακαλοπούλου, 1986, Ζ', σ. 239.
9. ↑  Βακαλοπούλου, 1986, Ζ', σ. 434 - 435.

Πηγές
-----

* Φώτιος Χρυσανθόπουλος, επιμ. (1888). *Βίοι Πελοποννησίων ανδρών και των εξώθεν εις την Πελοπόννησον ελθόντων κληρικών, στρατιωτικών και πολιτικών των αγωνισαμένων τον αγώνα της επαναστάσεως*. Αθήνα: Σταύρος Ανδρόπουλος, Τυπογραφείο Π. Δ. Σακελλαρίου. Ανακτήθηκε στις 10 Απριλίου 2010.
O **Τσου Φανγκγιού** (*Zhu Fangyu*, κινεζικά:朱芳雨, πινγίν:*Zhū Fāngyǔ*) είναι Κινέζος πρώην επαγγελματίας καλαθοσφαιριστής, ο οποίος πέρασε όλη τη σταδιοδρομία του με τους Γκουανγκντόνγκ Σάουθερν Τάιγκερς στο Πρωτάθλημα Κίνας (CBA). Ονομάστηκε «Βροχή Τριπόντων», λόγω της ικανότητάς του να σημειώνει τρίποντα σε κρίσιμες στιγμές κατά τη διάρκεια των αγώνων. Αγωνιζόταν ως σμολ φόργουορντ.

Επαγγελματική σταδιοδρομία
--------------------------

Κατά τη διάρκεια της 18ετούς σταδιοδρομίας του, ο Τσου βοήθησε τους Γκουανγκντόνγκ Σάουθερν Τάιγκερς να κερδίσουν οκτώ τίτλους CBA, οι οποίοι ήταν σε ισοβαθμία οι περισσότεροι στην ιστορία του πρωταθλήματος κατά τη στιγμή της απόσυρσης του. Ονομάστηκε τέσσερις φορές ο Πολυτιμότερος Παίκτης των Τελικών CBA - το 2005, το 2008, το 2009 και το 2010 - και κέρδισε το βραβείο του Πολυτιμότερου Παίκτη της κανονικής περιόδου CBA τις σεζόν του 2008 και του 2012. 

Στις 19 Φεβρουαρίου του 2016, σε έναν αγώνα εναντίον των Σαντόνγκ Γκόλντεν Σταρς, ο Τσου έγινε ο πρώτος παίκτης στην ιστορία του CBA που σημείωσε περισσότερους από 11.000 πόντους σταδιοδρομίας, αφού προηγουμένως είχε γίνει ο πρώτος που ξεπέρασε το ορόσημο των 10.000 πόντων.

Ο Τσου αποσύρθηκε στο τέλος της σεζόν του 2016-17 ως ηγέτης του CBA σε αγώνες που έπαιξε (698), σε πόντους που σημειώθηκαν (11.165) και σε εύστοχα τρίποντα (1.607), καθώς επίσης και ισοφάρισε το ρεκόρ των περισσότερων σεζόν με την ίδια ομάδα (18). Στη συνέχεια, έγινε ο γενικός διευθυντής για τους Σάουθ Τάιγκερς.

Διεθνής σταδιοδρομία
--------------------

Ο Τσου ήταν μακροχρόνιο μέλος της Εθνικής Κίνας. Υπήρξε ο καλύτερος σουτέρ τριπόντων της ομάδας, βοηθώντας την Κίνα να κερδίσει το χρυσό στους Ασιατικούς Αγώνες του 2006 και του 2010, καθώς και στο Ασιατικό Πρωτάθλημα του 2011. Επίσης, έπαιξε με την Κίνα στους Ολυμπιακούς Αγώνες του 2004, του 2008 και του 2012, καθώς και στα Παγκόσμια Πρωταθλήματα του 2002 και του 2006.

Προσωπική ζωή
-------------

Ο Τσου ήταν παντρεμένος με την αθλήτρια της ρυθμικής γυμναστικής Χου Μέι, την οποία συνάντησε στους Θερινούς Ολυμπιακούς Αγώνες του 2004, από το 2008 έως το 2013. Απέκτησαν 2 παιδιά πριν από το διαζύγιό τους, το οποίο εκδόθηκε λόγω ισχυρισμών απιστίας.

Παραπομπές
----------

1. ↑  «"Highest paid Chinese players in the CBA"». Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 27 Φεβρουαρίου 2020. Ανακτήθηκε στις 27 Φεβρουαρίου 2020.
2. ↑  «"On Zhu Fangyu milestone: The past will come"». Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 20 Δεκεμβρίου 2016. Ανακτήθηκε στις 27 Φεβρουαρίου 2020.
3. ↑  "Yi Jianlian becomes second 10,000-point player of CBA"
4. ↑  «"Exposure Jonas brings foreign assistant to join Guangdong will also serve as commander in chief"». Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 27 Φεβρουαρίου 2020. Ανακτήθηκε στις 27 Φεβρουαρίου 2020.
5. ↑  Κρόφορντ, Άντριου (25 Αυγούστου 2014). «Zhu Fangyu Becomes The CBA's Newest Summer Scandal». Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 30 Ιανουαρίου 2020. Ανακτήθηκε στις 27 Φεβρουαρίου 2020.

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
--------------------

* Προφίλ στο Asia-Basket.com
* Προφίλ στο China.org