recursal/SuperWikiNEXT-32B huggingface dataset:
Ο **Νικόλαος, κόμης του Χόλσταϊν-Ρέντσμπουργκ** (1321 - 8 Μαΐου 1397) από τον Οίκο του Σάουμμπουργκ ήταν δούκας του Σλέσβιχ μαζί με τον αδελφό του Ερρίκο Β΄ (1375-1384) και στη συνέχεια μόνος του (1384-1386).

Βιογραφία
---------

Ήταν δεύτερος γιος του Γεράρδου Γ΄ κόμη του Χόλσταϊν-Ρέντσμπουργκ και της συζύγου του Σοφίας των Μεκλεμβούργου, κόρης του κόμη του Βέρλε. 

Ο Νικόλαος, μια ηγετική προσωπικότητα στα βόρεια του Έλβα, ήταν τιτουλάριος κόμης του Σάουμμπουργκ μαζί με τον αδελφό του και στη συνέχεια με τους ανιψιούς του και συγκυβερνήτης κόμης του Χόλσταϊν-Ρέντσμπουργκ (1340-1397). Το 1390 ο Νικόλαος και οι ανιψιοί του κληρονόμησαν το Χόλσταϊν-Κίελο, το οποίο περιλάμβανε από το 1350 και το πρώην δουκάτο του Χόλσταϊν-Πλεν, οπότε κατόρθωσαν να ενώσουν ολόκληρο το Χόλσταϊν. Παραιτήθηκε από το δουκάτο του Σλέσβιχ (1386) για λογαριασμό του ανιψιού του Γεράρδου ΣΤ΄ του Χόλσταϊν-Ρέντσμπουργκ, που ορκίστηκε δούκας του Σλέσβιχ ως Γεράρδος Δ΄ από τον βασιλιά Όλαφ Β΄ της Δανίας.

Οικογένεια
----------

Με την πρώτη σύζυγο του Ελισάβετ, κόρη του Γουλιέλμου Β΄ πρίγκιπα του Λύνεμπουργκ και χήρα του Όθωνα Β΄ της Σαξονίας-Βίττενμπεργκ απέκτησε:

* Ελισάβετ (1360 - 1416), παντρεύτηκε σε πρώτο γάμο τον Αλβέρτο Δ΄ του Μεκλεμβούργου-Σβερίν και σε δεύτερο γάμο τον Ερρίκο Ε΄ της Σαξονίας-Λάουενμπουργκ.

Το 1362 ο Νικόλαος αρραβώνιασε την κόρη του Ελισάβετ με τον πρίγκιπα Χάακον, τον μελλοντικό Χάακον ΣΤ΄ της Νορβηγίας, αλλά ο αρραβώνας λύθηκε για πολιτικούς λόγους (1363), προκειμένου ο Χάακον να νυμφευτεί τη Μαργαρίτα Α΄ της Δανίας.

Παραπομπές
----------

1. 1 2  Darryl Roger Lundy: (Αγγλικά) *The Peerage*. p777.htm#i7762. Ανακτήθηκε στις 31  Οκτωβρίου 2021.
2. ↑  p777.htm#i7762. Ανακτήθηκε στις 7  Αυγούστου 2020.
3. 1 2 3  Darryl Roger Lundy: (Αγγλικά) *The Peerage*.
4. ↑  Jansen 1778, pp. 740-741

Πηγές
-----

* Cawley, Charles, SCHLESWIG-HOLSTEIN.htm#Elisabethdied1416
* K. Jansen (1878), "Gerhard VI.", Allgemeine Deutsche Biographie (ADB) (γερμ.), 8, Leipzig: Duncker & Humblot

|  |
| --- |
| Νικόλαος του Χόλσταϊν-Ρέντσμπουργκ **Οίκος του Σάουμμπουργκ****Γέννηση:** 1321 **Θάνατος:** 8 Μαΐου 1397 |
| Βασιλικοί τίτλοι |
| ΠροκάτοχοςΕρρίκος, δούκας του Σλέσβιχ | **Δούκας του Σλέσβιχ1375-1386Μαζί με τον αδελφό του Ερρίκο Β΄ (1375-1384)** | ΔιάδοχοςΓεράρδος Β΄ |

|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
| Καθιερωμένοι όροι | 
* VIAF: 88290426
* GND: 138244448

 |

 |
Η **Μπάνια Ρουσάντα** (*σερβικά : Бања Русанда*) είναι λουτρόπολη της Βόρειας Σερβίας στην Βοϊβοντίνα. Βρίσκεται στην περιφέρεια Βανάτου στην βορειοανατολική όχθη της λίμνης Ρουσάντα. Είναι γνωστή για την θεραπευτική ιδιότητα των λασπόλουτρων της περιοχής ενώ διαθέτει και θεραπευτικά ιδρύματα που απασχολούν πάνω από 200 άτομα ιατρικό προσωπικό.

Ιστορία
-------

Τα λουτρά λειτουργούν από το 1867. Κατά τη διάρκεια των τριάντα τελευταίων ετών του 20ου αιώνα έχει γνωρίσει μεγάλη έκρηξη στον τουρισμό, η λουτρόπολη διαθέτει νοσηλευτικό ίδρυμα, ένα ειδικό νοσοκομείο για τη θεραπεία της παραπληγίας και ημιπληγίας. Στις αρχές του 1959 άνοιξε ειδικό τμήμα για αποκατάσταση αναπηριών, και λίγο αργότερα ένα κέντρο για φυσική ιατρική, την αποκατάσταση και την πρόληψη της αναπηρίας. Το νοσοκομείο αποκατάστασης το 2013th είχε 260 εργαζόμενους.

Παραπομπές
----------

1. ↑  Политика потопила „Русанду" („Вечерње новости", 22. август 2013)

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
--------------------

* Званични сајт Бање Русанда


|  |  |
| --- | --- |
| CC-BY-SA Μετάφραση | Στο λήμμα αυτό έχει ενσωματωθεί κείμενο από το λήμμα Бања Русанда  της Σερβικής Βικιπαίδειας, η οποία διανέμεται υπό την GNU FDL και την CC-BY-SA 4.0. (ιστορικό/συντάκτες). |
Ο **Νικόλαος Χελιδόνης** (1941 - 17 Αυγούστου 1996) ήταν Έλληνας πολιτικός.

Γεννήθηκε στα Δελέρια Τυρνάβου το 1941. Σε πολύ μικρή ηλικία εγκαταστάθηκε στον Τύρναβο για σπουδές στο Δημοτικό και στο Γυμνάσιο. Αποφοίτησε με άριστα από την Παιδαγωγική Ακαδημία Θεσσαλονίκης. Παντρεύτηκε την Κατίνα Κόκρα και απέκτησε δύο γιους και μια κόρη.

Δάσκαλος υπηρέτησε σε σχολεία του Τυρνάβου εκπαιδεύοντας και γαλουχώντας γενιές νέων. Ασχολήθηκε με τα κοινά αναπτύσσοντας μεγάλη συνδικαλιστική δράση, βοηθώντας έτσι στην επίλυση των προβλημάτων του κλάδου των εκπαιδευτικών. Ήταν επί σειρά ετών σύμβουλος στο σύλλογο δασκάλων και νηπιαγωγών του Ν. Λάρισας και διετέλεσε και Πρόεδρος αυτού. Η μακρόχρονη προσφορά του στα συνδικαλιστικά επιβραβεύτηκε τέλος με την εκλογή του ως μέλος, στην Διδασκαλική Ομοσπονδία Ελλάδος (ΔΟΕ).

Η προσωπικότητά του και η θέλησή του ως ενεργός πολίτης τον ώθησαν να ασχοληθεί με την συμμετοχή του στη διοίκηση της πόλης στην οποία μεγάλωσε. Οι εκλογείς του Τυρνάβου τον εξέλεξαν για πρώτη φορά ως δημοτικό σύμβουλο την τετραετία 1990 – 1994 και ως Δήμαρχο την επόμενη τετραετία 1995 – 1998.

Στη σύντομη θητεία του ως Δήμαρχος Τυρνάβου, από τον Ιανουάριο του 1995 μέχρι την ημέρα του θανάτου του, στις 17 Αυγούστου 1996, έθεσε τα θεμέλια για τη δημιουργία μιας νέας πόλης, όπου κυρίαρχο στοιχείο ήταν η ισοβαρής ανάπτυξη του κέντρου και της περιφέρειας.

Με συνεχείς παραστάσεις κατόρθωσε να κατασκευαστεί σε οικόπεδο που παραχώρησε ο Δήμος Τυρνάβου, ο Β’ οικισμός των εργατικών κατοικιών. Οριστικοποίησε την ένταξη του έργου της αποχέτευσης του Τυρνάβου στο Ταμείο Συνοχής. Εκτέλεσε πολλά έργα οδοποιίας και κατασκευής πλατειών. Με τις επιλογές του, συνετέλεσε γενικότερα στην ανάπτυξη του πνευματικού, μορφωτικού, κοινωνικού, βιοτικού και οικονομικού επιπέδου της πόλης, αλλά και της ευρύτερης περιοχής.

Το Δημοτικό Συμβούλιο για την μεγάλη προσφορά του στη σύντομη θητεία του, τίμησε τον Νικόλαο Χελιδόνη, ονομάζοντας πλατεία της πόλης σε «πλατεία Δημάρχου Νίκου Χελιδόνη».

Πηγές
-----

*Η αρχική έκδοση αυτού του άρθρου προέρχεται από την ιστοσελίδα  και δημοσιεύτηκε στη Βικιπαίδεια μετά από άδεια.*
Ο **Μπάμπης Παπαδάκης** (γεννημένος στις 15 Φεβρουαρίου 1967) είναι Έλληνας πρώην διεθνής καλαθοσφαιριστής.

Καριέρα
-------

Ο Μπάμπης Παπαδάκης έχει αγωνιστεί τόσο στην Α1, όσο και στην Α2 κατηγορία της ελληνικής καλαθοσφαίρισης. Συγκεκριμένα, έχει αγωνιστεί στον Φίλιππο Θεσσαλονίκης, στον Ιωνικό Νέας Φιλαδέλφειας, στον Ολύμπια Λάρισας και στον Ολυμπιακό Πειραιώς.

Στον Ολυμπιακό Πειραιώς αγωνίστηκε για τέσσερα χρόνια και συγκεκριμένα από το 1991, έως και το 1995. Με τους ερυθρόλευκους, κατάφερε να κατακτήσει τρία Πρωταθλήματα Ελλάδας (1993, 1994, 1995) και ένα Κύπελλο Ελλάδας (1994). Επίσης, έχει φτάσει με τους ερυθρόλευκους δύο συνεχόμενες χρονιές στον τελικό της Ευρωλίγκα (1994 και 1995), χωρίς ωστόσο να καταφέρει να κερδίσει το βαρύτιμο τρόπαιο.

Προπονητής του Μπάμπη Παπαδάκη κατα τη διάρκεια των τριών χρόνων παραμονής του στον Ολυμπιακό, ήταν ο Γιάννης Ιωαννίδης.

Διεθνείς συμμετοχες
-------------------

Ο Μπάμπης Παπαδάκης έχει πραγματοποιήσει αρκετές συμμετοχές με την Εθνική Ελλάδος.

Συγκεκριμένα, έχει πραγματοποιήσει 2 συμμετοχές με την Εθνική ομάδα Νέων, 5 συμμετοχές με την Εθνική ομάδα των Εφήβων και 1 συμμετοχή με την Εθνική ομάδα των Ελπίδων.

Τίτλοι
------

* 3 Πρωταθλήματα Ελλάδας: 1993, 1994, 1995

* 1 Κύπελλο Ελλάδας: 1994

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
--------------------

* Μπάμπης Παπαδάκης, στατιστικά στοιχεία αθλητή στον επίσημο ιστότοπο της Ελληνικής Ομοσπονδίας Καλαθοσφαίρισης (Ελληνικά).
* «Από την Α2 στο Φάιναλ Φορ!», άρθρο στον ιστότοπο BasketNet.gr 6 Μαΐου 2011.
Το ***Μέσα στον ουρανό*** (***Dans le ciel***) είναι ένα γαλλικό μυθιστόρημα εκπληκτικού νεωτερισμού του Οκτάβ Μιρμπώ. Είχε δημοσιευθεί σε συνέχειες στην εφημερίδα *L'Écho de Paris* από τον Σεπτέμβριο του 1892 μέχρι τον Μάιο του 1893, αλλά η πρώτη έκδοσή του ως αυτοτελούς βιβλίου πραγματοποιήθηκε μόλις το 1989. Τα κυριότερα γνωρίσματά του είναι:

Βίνσεντ βαν Γκογκ: *Έναστρη Νύχτα* (1889), Μουσείο Σύγχρονης Τέχνης της Νέας Υόρκης
* Πρόκειται για μυθιστόρημα *en abyme* (διηγήματα που συναρμολογούνται, υπάρχουν τρία εγώ διαφορετικά), που εγκαταλείπει κάθε έννοια ρεαλισμού (η διακόσμηση της κορυφής, κυρίως, πλήττεται λοξά από το συμβολισμό) και που εκδηλώνει μια ολική περιφρόνηση των συνηθισμένων κανόνων σύνθεσης: το διήγημα δεν υπακούει σε καμία λογική ή χρονολογική σειρά και φαίνεται ανολοκλήρωτο (δεν υπάρχει επιστροφή στον πρώτο αφηγητή).
* Μαρτυρεί μια προ-υπαρξιακή θεώρηση της ανθρώπινης κατάστασης: ο άνθρωπος, «vil fétu», χάνεται σε έναν κόσμο χωρίς καμιά λογική ή αλληλουχία, που δεν είναι στα μέτρα του. Είναι καταδικασμένος σε μια παράλογη ζωή, στην υπαρξιακή αγωνία, στη μοναξιά και στο αμεταβίβαστο.
* Πραγματεύεται την τραγωδία του καλλιτέχνη και σκηνοθετεί κυρίως έναν ζωγράφο, τον Λυσιέν, εμπνευσμένο από τον Βίνσεντ βαν Γκογκ.

Ο απαιτητικός καλλιτέχνης και ο οποίος βλέπει τον κόσμο με τα δικά του μάτια, αντί να αρκεσθεί στην ακαδημαïκή ρουτίνα ή να παράγει για την αγορά, είναι καταδικασμένος να τρέχει αδιάκοπα πίσω από ένα ιδανικό το οποίο συνεχώς ξεφεύγει, γιατί τα μέσα που διαθέτει, ο εγκέφαλός του και το χέρι του, δεν φθάνουν ποτέ στο ύψος του ιδανικού που φαντάζεται. Η αρρώστια του πάντα καλύτερα τον καταδικάζει στην οδύνη και στη ματαίωση, ακόμα και στην τρέλα και το θάνατο. Είναι πολύ διαφορετικός από «τις λιμνάζουσες νύμφες» που είναι οι απλοί άνθρωποι, οι «καθώς πρέπει», εκφυλισμένοι νοητικά από την πατριαρχική οικογένεια και από το σχολείο, οπότε είναι ακατανόητος και γελοιοποιημένος.

Εισαγωγή
--------

Μια κριτική έκδοση του *Μέσα στον Ουρανό* πραγματοποιήθηκε από τον Pierre Michel, στον 2ο τόμο του *Œuvre romanesque* του Μιρμπώ (Société Octave Mirbeau, 2000).

Το κείμενο του μυθιστορήματος, που προλογίζεται από τον Pierre Michel, είναι προσβάσιμο στο διαδίκτυο στις εκδόσεις du Boucher, καθώς και μια συνέντευξη του συγγραφέα του προλόγου.

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
--------------------

* *Dans le ciel*[*νεκρός σύνδεσμος*]
Ένα σχετικά ευρύχωρο μπάνιο. Απο αριστερά προς δεξιά: Μπανιέρα, ντούς, νιπτήρας, μπιντές, τουαλέτα
Το **μπάνιο** είναι ένα δωμάτιο για την εξάσκηση τις σωματικής καθαριότητας. Περιέχει μπανιέρα ή ντους μια τουαλέτα, ένα νεροχύτη με νιπτήρα και ενδεχομένως μπιντέ.

Tα πρώτα στοιχεία για τη χρήση των λουτρών χρονολογούνται μέχρι το 3000 π.Χ. Σε αυτό το καιρό είχε μια ισχυρή θρησκευτική αξία, να θεωρηθεί ως ένα στοιχείο για τον καθαρισμό του σώματως και της ψυχής. Στο 16ο, 17ο και 18ο αιώνα, η χρήση των δημόσιων λουτρών μειώθηκε σταδιακά στο δυτικό κοσμο και στράφηκε σε ιδιωτικούς χώρους, θέτοντας έτσι τα θεμέλια για το σύγχρονο μπάνιο κατά τον 20ο αιώνα.

Η τροφοδοσία ζεστού νερού μπορεί να γίνεται μέσω ενός λέβητα η ενός ηλιακού θερμοσίφωνα. Η επένδυση των τοίχων και του πατώματος είναι συνήθως από κεραμικά πλακάκια η από μάρμαρο.
Ο **Νίνκο Πέριτς** (*σερβικά : Нинко Перић*) (Μπόγιτς 14 Μαΐου 1886 - Βελιγράδι 24 Απρίλη 1961) ήταν σερβικής καταγωγής δικηγόρος και πολιτικός της Γιουγκοσλαβίας.

Τελείωσε το γυμνάσιο στο Σάμπατς και το Βελιγράδι κι έπειτα αποφοίτησε από τη νομική σχολή του Βελιγραδίου το 1910. Πήρε διδακτορικό στο Παρίσι το 1913 κι άσκησε την δικηγορία από το 1913 ως το 1917 όπου ασχολήθηκε με την πολιτική. Ήταν γραμματέας στο υπουργείο εξωτερικών την περίοδο 1917-1920. Γραμματέας της αντιπροσωπείας του Βασιλείου των Σέρβων, Κροατών και Σλοβένων στη διάσκεψη ειρήνης των Παρισίων. Το 1920 ήταν αναπληρωτής καθηγητής στη νομική σχολή της Σουμπότιτσα.

Χρημάτισε υπουργός κοινωνικών υποθέσεων από 4 Μαΐου έως 31 Ιουλίου 1923 και δικαιοσύνης το 1924. Υπουργός οικονομικών από 15 Απριλίου έως 24 Δεκεμβρίου 1926, υπουργός εξωτερικών στις 24 Δεκεμβρίου 1926 έως 12 Απριλίου 1927 και υπουργός άνευ χαρτοφυλακίου από 17 Απριλίου έως 26 Ιουνίου 1928 εκπροσωπώντας τον υπουργό δικαιοσύνης, παιδείας και θρησκευμάτων. Πρόεδρος της εθνοσυνέλευσης, (βουλής), το 1927-1928, πρόεδρος του συμβουλίου της επικρατείας 1930-1931, Πρέσβης στο Βουκουρέστι το 1935-1936.

Έγραψε τα βιβλία :

* Теорија злоупотребе права (1912)
* Основи грађанског права - општи део (1922)
* Међународно приватно право (1926)

Παραπομπές
----------

1. ↑  «Министарство инистраних послова Србије-списак мин. иностраних послова». Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 1 Δεκεμβρίου 2019. Ανακτήθηκε στις 8 Ιουλίου 2014.
2. ↑  Правни факултет у Суботици[*νεκρός σύνδεσμος*]
3. 1 2 3 4  «yugoslavia (serbia and montenegro) - archive.today». Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 16 Ιουνίου 2010. Ανακτήθηκε στις 16 Ιουνίου 2010.
4. ↑  Списак министара, {Rulers.org}
5. ↑  Godisnjak Zavicajnog drustva "Stara Beska" 2

|  |  |
| --- | --- |
| CC-BY-SA Μετάφραση | Στο λήμμα αυτό έχει ενσωματωθεί κείμενο από το λήμμα Нинко Перић  της Σερβικής Βικιπαίδειας, η οποία διανέμεται υπό την GNU FDL και την CC-BY-SA 4.0. (ιστορικό/συντάκτες). |
Η **Μαρία Παλαμά** (γεννημένη στις 14 Ιουνίου 2000) είναι Ελληνίδα ποδοσφαίριστρια, αγωνιζόμενη στην εθνική Ελλάδας γυναικών και την DVTK.

Σταδιοδρομία
------------

### Σε επίπεδο συλλόγων

Αφού έκανε το ντεμπούτο της σε νεαρή ηλικία στο ποδοσφαιρικό πρωτάθλημα γυναικών της Ελλάδας, αγωνιζόμενη στις ομάδες του Σεπολιακού και τη Γλυφάδα, ύστερα εντάχθηκε στις Ελπίδες Καρδίτσας και το καλοκαίρι του 2017 υπέγραψε με τον ΠΑΟΚ  , πρωταθλήτρια Ελλάδας για τη σεζόν του 2017-2018. Έκανε το διεθνές ντεμπούτο της στο ΟΥΕΦΑ Τσάμπιονς Λιγκ Γυναικών στις 28 Αυγούστου 2017, κατά την προκριματική φάση του πρωταθλήματος 2017-2018, όπου ο ΠΑΟΚ κέρδισε την βοσνιακή ΣΦΚ 2000 με 3-0 , ενώ στις 14 Ιανουαρίου 2018 σκόραρε ένα γκολ σε μια νίκη με 6-0 εναντίον του ΟΦΗ . 

Κατά τη διάρκεια της μεταγραφικής περιόδου του καλοκαιριού το 2018 αποφάσισε να μετακομίσει στο εξωτερικό, υπογράφοντας συμβόλαιο με την Έμπολι για να παίξει την επόμενη σεζόν  Έκανε το ντεμπούτο της στο πρωτάθλημα στις 14 Οκτωβρίου 2018, σε μια νίκη εναντίον της Φορτιτούντο Μοτσεκάνε με 2-1. 

Τον Ιούλιο του 2020 ανακοινώθηκε από την ουγγρική, DVTK. Εκεί αγωνίζεται έως σήμερα στο κέντρο της άμυνας φορώντας για αριθμό φανέλας το 10. 

### Σε επίπεδο εθνικής ομάδας

Το 2016 η Παλαμά εντάχθηκε στην εθνική Ελλάδας Κ17 για να συμμετάσχει σε αγώνες για τη προκριματική φάση του Ευρωπαϊκού πρωταθλήματος ποδοσφαίρου γυναικών 2017. Συμμετείχε και στους έξι προκριματικούς αγώνες που έδωσε η εθνική Ελλάδας Κ17.

Συμμετείχε σε προκριματικούς αγώνες για το ευρωπαϊκό πρωτάθλημα ποδοσφαίρου γυναικών Κ-19 2019 στην Σκωτία. 

ΠΑΟΚ: 2017-2018

Παραπομπές
----------

1. ↑  *football.it*. 10619. Ανακτήθηκε στις 27  Μαΐου 2022.
2. ↑  «Η Μαρία Παλαμά στον ΠΑΟΚ». *paokmania.gr*. 14 Ιουλίου 2017. Ανακτήθηκε στις 14 Δεκεμβρίου 2018.
3. ↑  «Παραχώρησαν την Παλαμά στον ΠΑΟΚ οι Ελπίδες Καρδίτσας». *karditsasportiva.gr*. 5 Ιουλίου 2017. Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 14 Δεκεμβρίου 2018. Ανακτήθηκε στις 14 Δεκεμβρίου 2018.
4. 1 2  UEFA.com & Maria Palama.
5. ↑  «Μαρία Παλαμά: «Γκολ μέσα από την ομαδικότητα»». *acpaok.gr*. 18 Ιανουαρίου 2018. Ανακτήθηκε στις 14 Δεκεμβρίου 2018.
6. ↑  «Otto nuovi arrivi per l´Empoli Ladies». *empoliladies.it*. 24 Ιουλίου 2018. Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 24 Ιουλίου 2018. Ανακτήθηκε στις 10 Σεπτεμβρίου 2018.
7. ↑  Football.it & Maria Palama.
Αυτό το λήμμα αφορά Μαραμπού (ποιητική συλλογή).  Για για το λήμμα του πτηνού, δείτε: Μαραμπού.  

Το ***Μαραμπού*** είναι η πρώτη συλλογή του Έλληνα ποιητή, Νίκου Καββαδία. Κυκλοφόρησε για πρώτη φορά το 1933 από το περιοδικό *Ο Κύκλος* και είναι αφιερωμένο στον Μεμά Γαλιατσάτο, φίλο του ποιητή.

Περίληψη
--------

Ο Νίκος Καββαδίας στο *Μαραμπού* γράφει για ιστορίες ναυτικές που τον στιγμάτισαν, για ιστορίες που μόνο η εμπειρία της θάλασσας μπορεί να δημιουργήσει. Στις ιστορίες αυτές, απλοί άνθρωποι γίνονται τραγικοί ήρωες, όπως π.χ. ο Γουίλι ο Θερμαστής ή ο Πλοίαρχος Φλέτσερ. Σε όλα τα ποιήματα κυριαρχεί η αγάπη του για τη «*γαλάζια έκταση*». Στο βιβλίο υπάρχουν περιγραφές από καυγάδες, ιθαγενείς και πληρωμένους έρωτες, ενώ πολλἀ ποιήματα έχουν αυτοβιογραφικό χαρακτήρα.

### Αξιομνημόνευτοι στίχοι

*Θὰ μείνω πάντα ἰδανικὸς κι ἀνάξιος ἐραστὴς*  

*τῶν μακρυσμένων ταξιδιῶν καὶ τῶν γαλάζιων πόντων,*  

*καὶ θὰ πεθάνω μία βραδιά, σὰν ὅλες τὶς βραδιές,*  

*χωρὶς νὰ σχίσω τὴ θολὴ γραμμὴ τῶν ὁριζόντων.*


\*Από το ποίημα *Mal Du Depart*.

Ποιήματα
--------

Η συλλογή περιέχει 22 ποιήματα με τους εξής τίτλους:

1. *Μαραμπού*
2. *Ἕνας δόκιμος στὴ γέφυρα ἐν ὥρᾳ κινδύνου*
3. *Οἱ γάτες τῶν φορτηγῶν*
4. *Ἕνα μαχαίρι*
5. *Γράμμα στὸν ποιητὴ Καίσαρα Ἐμμανουήλ*
6. *Ὁ πιλότος Nagel*
7. *Ἔχω μία πίπα*
8. *Ἡ μαϊμοὺ τοῦ ἰνδικοῦ λιμανιοῦ*
9. *Ἕνας νέγρος θερμαστὴς ἀπὸ τὸ Τζιμπουτί*
10. *Gabrielle Didot*
11. *Οἱ προσευχὲς τῶν ναυτικῶν*
12. *A Bord de l'«Aspasia»*
13. *Γράμμα ἀπ' τὴ Μαρσίλλια*
14. *Ὁ πλοίαρχος Φλέτσερ*
15. *Γράμμα ἑνὸς ἀρρώστου*
16. *Mal du départ*
17. *Ἡ πλώρη μας*
18. *William George Allum*
19. *Καφάρ*
20. *Coaliers*
21. *Μαύρη λίστα*
22. *Παραλληλισμοί*

Πληροφορίες
-----------

### Ονομασία συλλογής

Το μαραμπού είναι εξωτικό πουλί, συγγενικό με τον πελαργό. Έχει άσπρο γκρίζο φτέρωμα, με γυμνό ροζ λαιμό και κεφάλι. Ζει στην Αφρική και την Ασία. Η λέξη έχει αραβικές ρίζες και σημαίνει *ασκητής*, *ερημίτης*. 

### Τεχνικές/Χαρακτηριστικά

Η ποίηση του Νίκου Καββαδία είναι καθαρά βιωματική. Η θάλασσα είναι η πηγή έμπνευσής του. Το βιβλίο χαρακτηρίζεται από ιδιωματισμούς: Εξωτισμός, κοσμοπολιτισμός, υπερρεαλισμός. Τα ποιήματα είναι γραμμένα με μεθοδικό συνδυασμό παροξύτονης και πλεκτής ομοιοκαταληξίας.

### Εκδόσεις

Εκτός από την πρώτη έκδοση από το περιοδικό «Ο Κύκλος», η συλλογή κυκλοφόρησε επίσης από τις εκδόσεις «Καραβίας» το 1947, από τον εκδοτικό οίκο «Γαλαξίας» (σε τέσσερις ανατυπώσεις, 1961-1971), από τον «Κέδρο» (σε 16 ανατυπώσεις, 1975-1989) και από τις εκδόσεις «Άγρα» (σε 20 ανατυπώσεις από τον Απρίλιο 1990 μέχρι τον Ιούλιο 2009).

Μελοποιήσεις
------------

Η συγκεκριμένη ποιητική συλλογή έχει μελοποιηθεί πολλές φορές από γνωστούς συνθέτες όπως ο Θάνος Μικρούτσικος (ειδικά στο δίσκο *Σταυρός Του Νότου*), η Μαρίζα Κωχ, ο Γιάννης Σπανός, ο Δημήτρης Ζερβουδάκης και οι Ξέμπαρκοι. Τέλος, οι Πυξ Λαξ παρουσίασαν μια παραλλαγή των στίχων του ποιήματος *Μαραμπού* στο τραγούδι «Λένε για μένα».

Παραπομπές
----------

1. ↑  Barikat, «Ο κόκκινος μαραμπού»[*νεκρός σύνδεσμος*]
2. ↑  tvxs- Ο ποιητής των θαλασσών
3. ↑
4. ↑  Musicheaven- Τα μελοποιημένα ποιήματα του Νίκου Καββαδία

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
--------------------

Μαραμπού
To **Μπελοπόλιανε** παλιότερα **Ακαλάν**  είναι οικισμός της Βουλγαρίας και ανήκει στον Δήμο Ιβαΐλοβγκραντ.

Το Ακαλάν ανήκε εκκλησιαστικά στην ελληνορθόδοξη Ιερά Μητρόπολη Λιτίτσης του Οικουμενικού Πατριαρχείου. Μέχρι τον Βαλκανικό Πόλεμο, το χωριό κατοικούνταν αποκλειστικά από Έλληνες. Το 1914, μετά τον πόλεμο, ο ελληνικός πληθυσμός εγκατέλειψε το χωριό και στη θέση τους εγκαταστάθηκαν βούλγαροι πρόσφυγες από την Ανατολία. Οι Έλληνες πρόσφυγες από το Ακαλάν εγκαταστάθηκαν στο χωριό Μαυροκκλήσι Έβρου και στην πόλη του Κιλκίς.

Παραπομπές
----------

1. ↑  www.grao.bg/tna/t41nm-15-09-2022\_2.txt.
2. ↑
3. ↑  Σ.Ψάλτης, ' Η Θράκη καί ή δύναμις τον έν αύτή ελληνικού στοιχείου, έν Άθήναις 1919, σσ. 155,156.
4. ↑  Πίναξ γενικός
τών έν τη Ευρωπαϊκή Τουρκίρ ελληνικών σχολείων, έν Κωνσταντινουπόλει 1902, σσ. 42-43
5. ↑  Μακεδονικά - eJournals
6. ↑  Ακαλάν Δήμος (1915 - 1919) Θρακικός Ηλεκτρονικός Θησαυρός
*Ecce Homo* (1480-1500). Πάνελ του Νικκολό ντι Λιμπερατόρε ( Μουσείο Τέχνης του Σάο Πάολο)..
Ο **Νικκολό ντι Λιμπερατόρε** (Niccolò di Liberatore, γνωστός ως **L'Alunno** (επίσης Niccolò di Liberatore και Niccolò da Foligno, το όνομα γράφεται μερικές φορές Nicolò), 1430-1502) ήταν Ιταλός ζωγράφος της Σχολής της Ούμπρια.

Βίος και σταδιοδρομία
---------------------

Γεννήθηκε στο Φολίνιο, γιος αποθηκάριου. Ήταν μαθητής του Μπαρτολομέο ντι Τομάζο (Bartolomeo di Tomaso). Βοηθός του δασκάλου του ήταν ο Μπενότσο Γκοτσόλι, μαθητής του Φρα Αντζέλικο. Η απλή αίσθηση της Ούμπρια στο έργο του τροποποιήθηκε κάπως από αυτήν την επιρροή της Φλωρεντίας. Το παλαιότερο γνωστό του έργο (με χρονολογία 1458) βρίσκεται στη Φραγκισκανική Εκκλησία της Ντουρούτα, κοντά στην Περούτζα. Ζωγράφιζε πανό για θρησκευτικές πομπές, καθώς και ρετάμπλ και άλλες εικόνες, πέθανε πλούσιος, και ο Μαρτιόττι υποθέτει ότι ήταν ο δάσκαλος των Περουτζίνο, Πιντουρίκκιο και Αντρέα ντι Λουίτζι.

Ο Βαζάρι απέδωσε λανθασμένα μερικά από τα έργα του στον *Alunno di Foligno* ή στο l'Alunno, διαβάζοντας λάθος μια επιγραφή στη βάση του μεγάλου πολυπτύχου του στην εκκλησία του San Nicolò, όπου ο ζωγράφος υπέγραψε Ως «Alumnus Fulginiae» ή «Nicholaus Alumnus Fulginiae ", η οποία μεταφράζεται σωστά ως" Νικολό, πολίτης του Φολίνιο".

Δείτε επίσης
------------

* Κατάλογος Ιταλών ζωγράφων

Παραπομπές
----------

1. 1 2  Εθνική Βιβλιοθήκη της Γερμανίας, Κρατική Βιβλιοθήκη του Βερολίνου, Βαυαρική Κρατική Βιβλιοθήκη, Εθνική Βιβλιοθήκη της Αυστρίας: (Γερμανικά, Αγγλικά) *Gemeinsame Normdatei*. 129222976. Ανακτήθηκε στις 12  Αυγούστου 2015.
2. 1 2 3  «Алунно, Никколо» (Ρωσικά)
3. 1 2  (Αγγλικά) *Catholic Encyclopedia*. 1995. 01370b. Ανακτήθηκε στις 9  Οκτωβρίου 2017.
4. ↑  (Αγγλικά) *Union List of Artist Names*. 2  Νοεμβρίου 2017. 500004204. Ανακτήθηκε στις 22  Μαΐου 2021.
5. ↑  «Exhibition of his Work in Urbino». Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 9 Δεκεμβρίου 2006. Ανακτήθηκε στις 30 Ιανουαρίου 2007.

Περαιτέρω ανάγνωση
------------------

* Pope-Hennessy, John· Kanter, Laurence B. (1987). *The Robert Lehman Collection I, Italian Paintings*. New York, Princeton: The Metropolitan Museum of Art in association with Princeton University Press. ISBN 0870994794.  (see index; plate 84)

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
--------------------

* Niccolò Alunno στην Artcyclopedia

|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
| Καθιερωμένοι όροι | 
* WorldCat
* VIAF: 24872726
* **Europeana**: agent/base/50612
* LCCN: nr94040146
* ISNI: 0000 0000 8365 6013
* GND: 129222976
* SUDOC: 08060935X
* BNF: cb14965432f (data)
* ULAN: 500004204
* NKC: hka20201066535
* ICCU: NAPV045010
* RKD: 59330

 |

 |
Μολύβι
Το **μολύβι** είναι μέσο με το οποίο γράφουμε πάνω σε μία επιφάνεια, συνήθως πάνω σε μία κόλλα χαρτί. Παίρνει το όνομά του από το μόλυβδο που ήταν αρχικά το υλικό που χρησιμοποιούνταν, ήδη από τον ύστερο Μεσαίωνα. Τα πρώτα μολύβια με μόλυβδο κατασκευάστηκαν από τον Γάλλο Νικολά-Ζακ Κοντέ. Ο μόλυβδος, όμως, δεν ήταν τόσο καλό μέσο για γραφή καθώς απαιτείτο μεγάλη δύναμη για κάθε γραμμή. Επίσης η μακροπρόθεσμη επαφή με τον μόλυβδο ήταν ανθυγιεινή για τον γραφέα. Έτσι με τον καιρό άρχισε να χρησιμοποιείται ο γραφίτης, λόγω της πιο πρόσφορης κρυσταλλικής δομής του. Στον γραφίτη οι δυνάμεις Φαν ντερ Βααλς μεταξύ των στρώσεων είναι πολύ μικρές, με αποτέλεσμα την χαρακτηριστική απαλοιφή στρώσεων γραφίτη πάνω στο χαρτί που καθιστά εφικτό το γράψιμο.

Κείμενα γραμμένα με μολύβι μπορούν συνήθως να σβηστούν με υλικά όπως η γόμα, για αυτόν τον λόγο το μολύβι δεν χρησιμοποιείται τόσο όταν το κείμενο πρέπει να μείνει αναλλοίωτο. Το μολύβι χρησιμοποιείται όμως ευρέως από μαθητές, στις εικαστικές τέχνες, από αρχιτέκτονες (αν και η χρήση του αντικαθίσταται από τον ΗΥ) αλλά και από τεχνίτες σε οικοδομές ή εργοστάσια.

Τύποι μολυβιών
--------------

| Σκληρότητα | Χαρακτήρας | Χρήση |
| --- | --- | --- |
| 9B | **πολύ μαλακό, βαθύ μαύρο** | για καλλιτεχνικούς σκοπούς, σκίτσα, σχέδια, προτάσεις |
| 8B |
| 7B |
| 6B |
| 5B |
| 4B |
| 3B | **μαλακό, με βαθείς τόνους** | για ελεύθερο σχέδιο και γράψιμο |
| 2B |
| B |
| HB | **μέσο** | για γράψιμο και γραμμικό σχέδιο |
| F |
| H | **σκληρο** | για γεωμετρικό και τεχνικό σχέδιο |
| 2H |
| 3H | **πολύ σκληρό** | για τεχνικά λεπτομερή σχέδια και γραφικές παραστάσεις |
| 4H |
| 5H |
| 6H | **μέγιστη σκληρότητα** | για ειδικούς σκοπούς, όπως λιθογραφία, χαρτογραφία και ξυλογραφία |
| 7H |
| 8H |
| 9H |

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
--------------------

|  |  |
| --- | --- |
| wiktionary logowiktionary logo | Το *Βικιλεξικό* έχει σχετικό λήμμα:  **μολύβι**  |

|  |  |
| --- | --- |
| Commons logoCommons logo | Τα Wikimedia Commons έχουν πολυμέσα σχετικά με το θέμα   **Μολύβι** |

* Η Ιστορία του μολυβιού (Γερμανικά)
* Η παραγωγή του μολυβιού (Γερμανικά)
Στο διάβα των αιώνων και στις διάφορες κοινωνίες των ανθρώπων, η εκτέλεση της θανατικής ποινής λόγω της σπουδαιότητάς της στην έννοια της καλώς ευνομούμενης τάξης, ακολούθησε πολλούς τρόπους και μεθόδους, έτσι ώστε σήμερα ακόμα και η λέξη "εκτέλεση" να θεωρείται κατά μια έννοια ως αυτή καθ΄ αυτή η απόδοση της θανατικής ποινής.

Σήμερα εν χρήσει σε διάφορα κράτη ως μέθοδοι "εκτέλεσης" παραμένουν ο τυφεκισμός, ο απαγχονισμός, ο θάλαμος αερίων, η ηλεκτρική καρέκλα, η θανατηφόρος ένεση κ.ά.

Από την αρχαιότητα όμως είχαν αναπτυχθεί και άλλοι τρόποι, όπως ο ποδοβολισμός, ο λιθοβολισμός, η συγγνωστή δηλητηρίαση, η καύση, ο κατασπαραγμός από θηρία, ο αποκεφαλισμός (με ξίφος ή ξιφίδιο, πέλεκη ή λαιμητόμο), η Σταύρωση, ο πνιγμός, ο τεμαχισμός, η εντοίχιση, ο βρασμός, ο επιτρόχιος ή δια τροχού, η κατάσχιση, η επαγκίστρωση, ο ανασκολοπισμός, η εγκατάλειψη, η έκθεση, ο ενταφιασμός ζώντος κ.ά.

Οι σαμουράι όταν καταδικάζονταν σε θάνατο λάμβαναν εντολή να τελέσουν Σεπούκου, γνωστό και ως χάρα-κίρι.

**Σημείωση:** Οποιαδήποτε θανατική εκτέλεση χωρίς προηγούμενη δικαστική απόφαση, από τους αρχαίους χρόνους, θεωρείται **δολοφονία**, με μοναδική εξαίρεση ίσως τις πολεμικές επιχειρήσεις, όπου και αυτές σήμερα προσδιορίζονται με διεθνείς συνθήκες.
Ο **μολυβδαινίτης** (αγγλ. molybdenite) είναι θειούχο ορυκτό του μολυβδαινίου με μοριακό τύπο **MoS2**. Το όνομά του προέρχεται από το αρχαίο ελληνικό «μόλυβδος» ή «μολυβδίς», που χαρακτήριζε οποιοδήποτε υλικό μπορούσε να χρησιμοποιηθεί για την γραφή ή το σχέδιο, αποβάφοντας στον πάπυρο ή άλλες επιφάνειες.

Οι κρύσταλλοι του μολυβδαινίτη αποτελούνται από ιόντα μολυβδαινίου περικλειόμενα από στρώματα ιόντων θείου. Τα ιόντα αυτά είναι ισχυρά συνδεδεμένα με τα του μολυβδαινίου, αλλά όχι ισχυρά συνδεδεμένα μεταξύ τους, πράγμα που εξηγεί τόσο την πολύ χαμηλή σκληρότητα του ορυκτού όσο και τον τέλειο σχισμό. Επειδή είναι πολύ μαλακός και αποβάφει στο χαρτί, συχνά συγχέεται με τον γραφίτη, από τον οποίο μπορεί να διακριθεί μακροσκοπικά μόνο χάρη στην υψηλότερη πυκνότητά του. Όπως και ο γραφίτης, είναι λιπαρός στην αφή.

Ανευρίσκεται σε υδροθερμικές φλέβες υψηλών θερμοκρασιών καθώς και παρενεσπαρμένος σε γρανίτη, συηνίτη, απλίτες και πηγματίτες. Επίσης σε κοιτάσματα επαφής (συνδεδεμένος με ασβεστοπυριτικά ορυκτά). Συνδέεται κυρίως με σιδηροπυρίτη, σεελίτη, βολφραμίτη, χαλκοπυρίτη και τοπάζιο.

Ο μολυβδαινίτης είναι η κύρια πηγή παραγωγής μολυβδαινίου αλλά και ρηνίου, του οποίου, μάλιστα, είναι η βασική πηγή προέλευσης. Αυτό συμβαίνει επειδή σε όλους τους μολυβδαινίτες συμβαίνει υποκατάσταση του μολυβδαινίου από ρήνιο, αλλά σε ορισμένους η υποκατάσταση αυτή φθάνει το 1 - 2 %.  

Από την άποψη της εμφάνισης είναι το κοινότερο από τα ορυκτά του μολυβδαινίου και απαντά σε πολλές περιοχές του κόσμου. Κύρια κοιτάσματά του βρίσκονται στην Βρετανία (Κορνουάλλη), Γροιλανδία, Νορβηγία, Φινλανδία, Ρωσία (Ουράλια όρη), Ουκρανία, Γερμανία Μαρόκο, Αυστραλία και ΗΠΑ. Στην Ελλάδα υπάρχει μικρό κοίτασμά του στη Χαλκιδική, όχι οικονομικά εκμεταλλεύσιμο. Το κοίτασμα αυτό το εκμεταλλεύθηκαν, μερικά, οι Γερμανοί κατά τη διάρκεια της Γερμανικής κατοχής στην Ελλάδα.

Πηγές
-----

* Τμήμα Γεωλογίας Αριστοτελείου Πανεπιστημίου Θεσσαλονίκης
* Mindat.org
* Galleries.com
* Webmineral.com
* Handbook of Mineralogy

Βιβλιογραφία
------------

* James Dwight Dana, *Manual of Mineralogy and Lithology, Containing the Elements of the Science of Minerals and Rocks*, READ BOOKS, 2008 ISBN 1443742244
* Frederick H. Pough, Roger Tory Peterson, Jeffrey (PHT) Scovil, *A Field Guide to Rocks and Minerals*, Houghton Mifflin Harcourt, 1988 ISBN 039591096X
* Walter Schumann, R. Bradshaw, K. A. G. Mills, *Handbook of Rocks, Minerals and Gemstones*, Houghton Mifflin Harcourt, 1993 ISBN 0395511372
Ο **Νικηφόρος** ήταν βυζαντινός αυλικός αξιωματούχος, Πραιπόσιτος, που είναι γνωστός για ένα αδίκημα που έκανε και την τιμωρία του.

Ο Νικηφόρος έζησε την εποχή του αυτοκράτορα Θεόφιλου τον 9ο αιώνα, κατείχε το αξίωμα του πραιπόσιτου ,δηλαδή του αρχιθαλαμηπόλου. Ο Νικηφόρος εκμεταλλευόμενος προφανώς την θέση του σφετερίστηκε ένα τρικάταρτο καράβι με όλο το φορτίο το οποίο το είχε κουμπαριά με μία χήρα. Η χήρα για να βρει το δίκιο της, εφόσον δεν τα κατάφερε στα δικαστήρια, απευθύνθηκε σε μίμους του Ιπποδρόμου, ηθοποιοί της εποχής, που έδιναν παραστάσεις μπροστά στον αυτοκράτορα. Οι μίμοι έκαναν ένα αυτοσχέδιο δρώμενο στον ιππόδρομο μπροστά στον αυτοκράτορα με την ιστορία της χήρας και του Νικηφόρου.

Ο αυτοκράτορας ζήτησε να μάθει τι έχει γίνει και κάλεσε και την χήρα να του πει τα γεγονότα, έπειτα διέταξε να συλλάβουν τον Νικηφόρο και να τον κάψουν με την επίσημη στολή του στον Ιππόδρομο, επέστρεψε το πλοίο με το φορτίο στη χήρα ενώ της έδωσε και μέρος της περιουσίας του Νικηφόρου.

Παραπομπές
----------

1. 1 2 3 4 5  Κοβακιώτης Κωνσταντίνος Πολύδωρου, *Η στάση της εκκλησίας και της κοινωνίας απέναντι στα θεατρικά δρώμενα κατά την περίοδο των πρώτων αιώνων του βυζαντίου.*, σελ. 63 που διανέμεται με άδεια χρήσης: (CC BY-SA 3.0 GR), Αριστοτέλειο Πανεπιστήμιο Θεσσαλονίκης, Θεολογική Σχολή, Τμήμα Θεολογίας, 2011, ανακτήθηκε 21 Δεκεμβρίου 2018
Η **Μέγκαν Ρέιν**, γεννήθηκε στις 13 Ιουνίου 1996 στη Καλιφόρνια των Η.Π.Α. και είναι Αμερικανίδα ηθοποιός πορνογραφικών ταινιών και webcam model.

Βιογραφία
---------

Η Μέγκαν Ρέιν γεννήθηκε στις 13 Ιουνίου του 1996 στο Palm Springs της Καλιφόρνια. Επέλεξε το όνομα Megan Rain γιατί έχει μεγάλη ομοιότητα με την ηθοποιό του Hollywood, Megan Fox. Μόλις ξεκίνησε την καριέρα της στη βιομηχανία του πορνό, για ένα μικρό χρονικό διάστημα χρησιμοποιούσε το ψευδώνυμο Kiana Coleman, αλλά δεν είχε γυρίσει κάποια σημαντική σκηνή κατά τη διάρκεια αυτής της περιόδου. Η Μέγκαν Ρέιν ξεκίνησε τη καριέρα της στη βιομηχανία του πορνό, μόλις ένα μήνα μετά τα δέκατα όγδοα γενέθλια της. Είχε έναν φίλο που συμμετείχε ήδη σε γκέι πορνό, οπότε είχε γνώση για τη συμμετοχή σε ερωτικές ταινίες. Ένα άλλο πράγμα που την οδήγησε να γίνει ηθοποιός ταινιών πορνό ήταν η έντονη σεξουαλική ζωή που είχε η Μέγκαν με έναν παλιότερο φίλο της. Συνήθιζαν να ανταλλάζουν μεταξύ τους γυμνές φωτογραφίες και να βιντεοσκοπούν τις ερωτικές τους σκηνές. Οι δεξιότητές της στο σεξ ήταν τόσο μεγάλες οπου αμέσως υπόγραψε συμβόλαιο. Μέσα στο πρώτο της έτος στον χώρο του πορνό, η Μέγκαν Ρέιν συμμετείχε σε περισσότερες από 70 ταινίες για εταιρείες όπως The Factory, Hustler, Team Skeet, Digital Playground, Evil Angel, Blacked, Vixen και Brazzers. Κατά της καριέρας, έχει κερδίσει μόνο δύο βραβεία, έχοντας κερδίσει το βραβείο της κατηγορίας Superstar, των πορνογραφικών βραβείων Spank Bank. Η Μέγκαν ήταν επίσης υποψήφια για δεκάδες άλλα βραβεία, συμπεριλαμβανομένου του Best New Starlet και Best Threeway Scene των AWN Awards.

Παραπομπές
----------

1. ↑  (Αγγλικά) *Internet Movie Database*. Ανακτήθηκε στις 20  Ιουνίου 2019.
2. ↑  (Αγγλικά) *Cherry Pimps*. cherrypimps.com/models/MeganRain.html.
3. ↑  «Babesdirectory». *Babesdirectory*.
4. ↑  avn.com/business/articles/video/megan-rain-signs-exclusive-with-mindgeek-for-adult-comeback-836065.html.
Ο **Μαξιμιλιάνο Θεόδορο Ιγκλέσιας Αθεβέδο**, γνωστός ως **Μάξι Ιγκλέσιας** (Μαδρίτη, 6 Φεβρουαρίου, 1991), είναι Ισπανός ηθοποιός και μοντέλο γνωστός για την ερμηνεία του ως Κάμπανο στην νεανική σειρά *Física o química* (2008-2011), ως Μάξ στη σειρά *Velvet* (2014), ως Όβνι στη σειρά *Ingobernable* (2017-2018) και ως Βίκτορ στη σειρά του Netflix, *Valeria* (2020-2021)*.*

Βιογραφία
---------

Ο Μαξιμιλιάνο Θεόδορο Ιγκλέσιας Αθεβέδο - ευρέως γνωστός ως Μάξι Ιγκλέσιας- γεννήθηκε στις 6 Φεβρουαρίου του 1991 στη Μαδρίτη (Ισπανία). Σπούδασε στη σχολή Cardenal Spínola, στη Μαδρίτη. Ξεκίνησε να παίζει ποδόσφαιρο ως ομοσπονδιακός επαγγελματίας σε πολλές ομάδες στην πρωτεύουσα της Ισπανίας πριν αποφασίσει ότι δεν ήθελε να αφοσιωθεί σε αυτό το άθλημα, όταν αποφάσισε να γίνει ηθοποιός.

Καριέρα
-------

Ξεκίνησε την καριέρα του το 2005 στο *Hospital Central* (Telecinco), μετά στο *Tell me how it happens* και στο *Love in troubled times* (La 1), *Toledo, crossroads of* *destinations* and *Los proteges* (Antena 3) και επαγγελματικά έγινε γνωστός χάρη στην ερμηνεία του ως Θέσαρ Κάμπανο στη νεανική σειρά *Física o química* (Antena 3). Πρωταγωνίστησε ως Φρανκ Φάρμερ στην ισπανική παραγωγή του μιούζικαλ *The Bodyguard*. Επίσης κατά την περίοδο 2020-2021 ήταν μέρος μιας διάσημης σειράς του Netflix, *Valeria*.

Παραπομπές
----------

1. ↑  FormulaTV. «10 papeles que consolidaron la carrera de Maxi Iglesias». *FormulaTV* (στα Ισπανικά). Ανακτήθηκε στις 9 Σεπτεμβρίου 2022.
2. ↑  «Quién es Maxi Iglesias, el galán de La cocinera de Castamar: tiene 30 años, nació en Madrid, fue futbolista antes que actor y su hobby es ser dj». *Revista Para Ti* (στα Ισπανικά). Ανακτήθηκε στις 9 Σεπτεμβρίου 2022.
3. ↑  «10 datos sobre Maxi Iglesias, el actor que podría haber sido futbolista». *Blasting News* (στα Ισπανικά). 6 Φεβρουαρίου 2020. Ανακτήθηκε στις 9 Σεπτεμβρίου 2022.

|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
| Καθιερωμένοι όροι | 
* VIAF: 304477999
* ISNI: 0000 0001 3387 1046
* BNE: XX5307565

 |

 |
Ο **Νικόλαος Λανίτης** ήταν Κύπριος αγωνιστής, δημοσιογράφος, πολιτικός και επί σειρά ετών αθλητικός παράγοντας. Πατέρας της μεγαλύτερης Κυπρίας αθλήτριας στίβου Δομνίτσας Λανίτη-Καβουνίδου.

Γεννήθηκε στη Λεμεσό το 1872, σπούδασε στην Αθήνα και στο Λονδίνο νομική, και ήταν υπέρμαχος της ένωσης της Κύπρου με την Ελλάδα. Διετέλεσε 4 φορές βουλευτής Κύπρου. Το 1912 συνελήφθη από τους Άγγλους για την ενωτική του δράση, φυλακίστηκε για δύο μήνες και μετά εξορίστηκε στην Αθήνα, όπου έμεινε 15 χρόνια. Στην Αθήνα και αργότερα στο Λονδίνο ασχολήθηκε με τη δημοσιογραφία γράφοντας πολλά άρθρα για την πατρίδα του και ταυτόχρονα έδινε διαλέξεις. Εργάστηκε στις εφημερίδες *«Παλλιγένεσης»*,*«Νέα ημέρα»* και ανταποκριτής της *«Εστίας»* από το Λονδίνο.

Το 1892 ίδρυσε τον Γυμναστικό Σύλλογο της Λεμεσού *«Τα Ολύμπια»*. Διετέλεσε Αντιπρόεδρος του ΣΕΓΑΣ. Το 1912 κατατάχτηκε εθελοντής στον ελληνικό στρατό και πολέμησε στους Βαλκανικούς πολέμους, ενώ κατά τη διάρκεια της Γερμανικής Κατοχής φυλακίστηκε από τους Γερμανούς. Απεβίωσε το 1958 στην Αθήνα και ετάφη, δημοσία δαπάνει, στο Α' Νεκροταφείο Αθηνών.

Πηγές
-----

* Εφημερίδα *Ταχυδρόμος* της Αλεξάνδρειας, φύλο Κυριακής 7 Σεπτεμβρίου 1958

Παραπομπές
----------

1. ↑  Φύλλο εφημερίδας "Έθνος", της 5 Σεπτεμβρίου 1958, σελ. 6: "Ο Δήμος Αθηναίων δια τον Νικ. Λανίτην"
Ο **Νικόλαος Τσοτάκος** (18 Μαρτίου 1874 - 16 Ιουλίου 1907) ήταν σπουδαίος Έλληνας στρατιωτικός, μακεδονομάχος, γνωστός και ως **Καπετάν Γέρμας**.

Βιογραφία
---------

Ο Τσοτάκος όρθιος στο κέντρο
Γεννήθηκε στη Γέρμα Λακωνίας εξ ου και αργότερα το παρωνύμιό του. Μετά τις γυμνασιακές του σπουδές στο Γύθειο κατατάχθηκε στο Σύνταγμα Πεδινού Πυροβολικού όπου και υπηρέτησε σ΄ αυτό ως υπαξιωματικός μέχρι το 1899. Στη συνέχεια κατόπιν εξετάσεων εισήχθη στη Σχολή Υπαξιωματικών όπου μετά μία τριετία εξερχόμεος με τον βαθμό του ανθυπολοχαγού τοποθετήθηκε στο 1ο Σύνταγμα Ευζώνων.

Επιτυγχάνοντας να λάβει άδεια εθελοντικής συμμετοχής στον Μακεδονικό Αγώνα κατάρτισε ένα ιδιαίτερα αξιόμαχο σώμα από 45 επίλεκτους άνδρες, κατά το πλείστον υπαξιωματικοί και οπλίτες Λάκωνες, με τους οποίους στις 7 Ιουνίου του 1907 εισήλθε στο τουρκοκρατούμενο μακεδονικό έδαφος όπου και ξεκίνησε έντονη δράση προστασίας ελληνικών πληθυσμών. Ένα όμως μήνα αργότερα, κατόπιν προδοσίας περικυκλώθηκε από 2.000 Τούρκους στη θέση Καλογερικό. Στον κυριολεκτικά άνισο αγώνα, μάχη του Καλογερικού, που εξελίχθηκε σώμα με σώμα, ο Καπετάν Γέρμας έπεσε ηρωικά μαχόμενος (16 Ιουλίου του 1907). Από την ομάδα του μόλις τρεις κατάφεραν να διασωθούν.

Προς τιμή του έλαβε το όνομα της ιδιαίτερης πατρίδας του Γέρμα το παρά τη θέση Καλογερικό χωριό Λοζνίτσα.

Πηγές
-----

* "Νεώτερον Εγκυκλοπαιδικόν Λεξικόν Ηλίου" τομ.17ος, σελ.929.
Ο **Μoμτσίλο Ταπάβιτσα** (σερβικά:Момчило Тапавица) - ουγγρικά:Momčilo Tapavica) (14 Σεπτεμβρίου 1872 - 10 Ιανουαρίου 1949), ήταν Ούγγρος, Σερβικής καταγωγής, αρχιτέκτονας και αθλητής της αντισφαίρισης, της γυμναστικής, της κωπηλασίας, της άρσης βαρών και παλαιστής. Ήταν Ολυμπιονίκης το 1896 με την Ουγγαρία της οποίας ήταν επαρχία εκείνη την εποχή η σημερινή σερβική επαρχία της Βοϊβοντίνα.

Πρώτα χρόνια
------------

Γεννήθηκε στο Ναντάλι της τότε Αυστροουγγαρίας (σήμερα Σερβία) και πήγε σχολείο στο Νόβι Σαντ όπου ασχολήθηκε για πρώτη φορά με τον αθλητισμό. Εκεί κατέκτησε και τις πρώτες του νίκες. Σπούδασε αρχιτεκτονική και πολιτικός μηχανικός στη Βουδαπέστη.

Αθλητική καριέρα
----------------

Ο Ταπάβιτσα πήρε μέρος στους ολυμπιακούς αγώνες του 1896 στην Αθήνα με την ομάδα της Ουγγαρίας. Στο τουρνουά του τένις τερμάτισε στην τρίτη θέση μαζί με τον Κ. Πασπάτη. Στον πρώτο γύρο νίκησε τον Φραγκόπουλο και στον δεύτερο γύρο έχασε από τον Κάσδαγλη μένοντας στην τρίτη θέση. Δεν υπήρξε μικρός τελικός επειδή στους συγκεκριμένους αγώνες μετάλλιο δόθηκε μόνο στους δύο πρώτους κάθε αγωνίσματος.

Πήρε μέρος χωρίς να διακριθεί στην άρση βαρών και στην πάλη όπου αποκλείστηκε στον πρώτο αγώνα από τον Χρηστόπουλο. 

Το 1904 έγινε αθλητής κωπηλατικής λέσχης στο Νόβι Σαντ.

Επαγγελματική καριέρα
---------------------

Το κτίριο Matica srpska
Το 1908 πήγε στο Μαυροβούνιο όπου σχεδίασε διάφορα κτήρια. Κατά τη διάρκεια του Α' παγκοσμίου πολέμου, έζησε στο Μαρόκο, αλλά αργότερα επέστρεψε στο Νόβι Σαντ όπου και άνοιξε δικό του γραφείο. Πέθανε το 1949 και θάφτηκε στο νεκροταφείο στην Πούλα.

Ανάμεσα στα έργα του είναι το κτίριο της Σερβικής Matica στο Νόβι Σαντ, το γερμανικό προξενείο και η Εθνική Τράπεζα στο Τσετίνιε, και το ξενοδοχείο Boka Hotel στο Χέρτζνόβι το οποίο καταστράφηκε κατά το σεισμό του 1977.

Παραπομπές
----------

1. 1 2 3  *ITF website*.
2. ↑  ΑΣ Βοιβοντίνα Νόβι Σαντ επίσημη ιστοσελίδα (στα ελληνικά) Αρχειοθετήθηκε 2008-06-07 στο Wayback Machine.
3. ↑  «Hungary Tennis at the 1896 Athina Summer Games». Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 22 Σεπτεμβρίου 2013. Ανακτήθηκε στις 20 Ιουλίου 2010.
4. ↑  Olympics - OLYMPIC TENNIS MEDALISTS[*νεκρός σύνδεσμος*]
5. ↑  «Stephanos Christopoulos». Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 13 Οκτωβρίου 2011. Ανακτήθηκε στις 20 Ιουλίου 2010.

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
--------------------

* Πολυμέσα σχετικά με το θέμα  Momčilo Tapavica στο Wikimedia Commons
Οι **μετρήσεις αποστάσεων** χρησιμοποιούνται στη φυσική κοσμολογία να δώσει μια φυσική έννοια της απόστασης μεταξύ δύο αντικειμένων ή γεγονότων στο σύμπαν. Συχνά χρησιμοποιούνται για να συνδέσουν κάποια *παρατηρήσιμη* ποσότητα (όπως είναι η φωτεινότητα ενός μακρινού κβάζαρ, η μετατόπιση προς το ερυθρό ενός μακρινού γαλαξία, ή το γωνιακό μέγεθος των ακουστικών αιχμών του φάσματος ισχύος CMB) με μια άλλη ποσότητα που δεν είναι *άμεσα* παρατηρήσιμη, αλλά είναι πιο βολική για τους υπολογισμούς (όπως η ομοκινητικές συντεταγμένες ενός κβάζαρ, γαλαξία, κλπ.). Οι μετρήσεις αποστάσεων που συζητούνται εδώ, όλες εκπίπτουν στην κοινή έννοια της Ευκλείδειας απόστασης με χαμηλή μετατόπιση προς το ερυθρό.

Σύμφωνα με την τωρινή κατανόηση της κοσμολογίας, οι μετρήσεις αυτές υπολογίζονται στο πλαίσιο της γενικής σχετικότητας, όπου η λύση Friedmann–Lemaître–Robertson–Walker χρησιμοποιείται για να περιγράψει το Σύμπαν.

Επισκόπηση
----------

Υπάρχουν μερικοί διαφορετικοί ορισμοί της "απόστασης" στην κοσμολογία η οποίες όλες συμπίπτουν για αρκετά μικρές ερυθρές μετατοπίσεις (redshift). Οι εκφράσεις για αυτές τις αποστάσεις είναι πιο πρακτικές όταν γράφονται ται ως συναρτήσεις της ερυθρής μετατόπισηςαφού η μετατόπιση είναι πάντα η παρατηρήσιμη ποσότητα. Μπορούν εύκολα να γραφτεί ως συναρτήσεις του συντελεστή κλίμακας (scale factor), κοσμικού  ή σύμμορφου χρόνου καθώς και με έναν απλό μετασχηματισμό μεταβλητών. Αφού οριστεί η αδιάστατη παράμετρος Hubble και η απόσταση Hubble, η σχέση μεταξύ των διαφορετικών αποστάσεων γίνεται προφανής.

{\displaystyle E(z)={\sqrt {\Omega \_{m}(1+z)^{3}+\Omega \_{k}(1+z)^{2}+\Omega \_{\Lambda }}}}
Εδώ, {\displaystyle \Omega \_{m}} είναι η συνολική πυκνότητα ύλης, {\displaystyle \Omega \_{\Lambda }} είναι η πυκνότητα της σκοτεινής ενέργειας, {\displaystyle \Omega \_{k}=1-\Omega \_{m}-\Omega \_{\Lambda }} αντιπροσωπεύει την καμπυλότητα, {\displaystyle H\_{0}} είναι η παράμετρος Hubble σήμερα και c η ταχύτητα του φωτός. Η παράμετρος Hubble για μια δεδομένη ερυθρή μετατόπιση είναι τότε {\displaystyle H(z)=H\_{0}E(z)}.
Η **Νάκρασσα** ήταν αρχαία ελληνική πόλη της Λυδίας της Μικράς Ασίας. 

Η πόλη βρισκόταν στις πηγές του ποταμού Καΐκου. Συχνά συγχέεται με τη γείτονα πόλη *Ακρασσό*, εκτός και αν πρόκειται για την ίδια πόλη. Μάλλον η Νάκρασα είχε τον δικό της ξεχωριστό επίσκοπο σε σχέση με την Ακρασσό, όπως επίσης έκοψε τα δικά της νομίσματα. Ακρασσός σημαίνει η πόλη της άκρας (=κορυφή, ακρόπολις), ίσως από αυτήν να προήλθε η Νέα Ακρασσός που με την πάροδο του χρόνου μετεξελίχθηκε σε Νάκρασσα. 

Η πόλη ήταν σημαντικό φρούριο στην επικράτεια της Περγάμου. Η ίδρυση της πόλεως οφείλεται στους Σελευκίδες, μάλιστα στον Αντίοχο Α΄. Πάντως Μακεδόνες στρατιωτικοί άποικοι εγκαταστάθηκαν εκεί, για τη φύλαξή της. Αυτό αποδεικνύεται επίσης και από μια επιγραφή που βρέθηκε στην πόλη, των χρόνων του Αδριανού που τελειώνει με την φράση: *η Μακεδόνων Νακρασειτών βουλή και ο δήμος*. Δίπλα στην πόλη βρισκόταν η Απολλωνία. 

Στην αρχαιότητα, ένας εμπορικός δρόμος ένωνε τις πόλεις των Σάρδεων, με τα Θυάτειρα και την Πέργαμο και περνούσε από τη Νάκρασα. Λογικά και ο στρατός του Ξέρξη κατά το 480 π.Χ. ακολούθησε τον δρόμο αυτό και θα πέρασε από την πόλη (που δεν είχε ιδρυθεί τότε). Σε αντίθεση με το παρόν, ο δρόμος πρέπει να περνούσε από τις πλαγιές του όρους που ήταν κτισμένη η Νάκρασσα.

Η αρχαία πόλη βρίσκεται στο σημερινό Κιρκαγκάτς (Kırkağaç) της επαρχίας Μανίσα του τουρκικού κράτους. Στην αρχαία πόλη βρέθηκε το πρώτο γνωστό κληρονομικό δίκαιο[*ασαφές*] που σήμερα φυλάσεται στο μουσείο της Μανίσα.

Πηγές
-----

* Johann Gustav Droysen: *Ιστορία των επιγόνων του Μεγάλου Αλεξάνδρου*, εκδ. «Ελεύθερη σκέψις»
Ο **Νικόλαος Στάπας** (1937 - 14 Ιουνίου 2011) ήταν Έλληνας αξιωματικός της Πολεμικής Αεροπορίας. Υπηρέτησε ως αρχηγός του Γενικού Επιτελείου Αεροπορίας (ΓΕΑ) από τις 23 Δεκεμβρίου 1986 ως τις 25 Φεβρουαρίου 1987 και από τις 12 Απριλίου 1987 ως τις 15 Απριλίου 1989.

Σταδιοδρομία
------------

Γεννήθηκε στη Συκέα Λακωνίας το 1937 και φοίτησε στη Σχολή Ικάρων ως το 1958 (αποφοίτησε με το βαθμό του Ανθυποσμηναγού) και επίσης στη Σχολή Πολέμου Αεροπορίας και αργότερα στη Σχολή Διοικητών Μοιρών και Εκπαιδευτών των ΗΠΑ.

Λόγω της αντίθεσής του προς τη χούντα των συνταγματαρχών (είχε συμμετάσχει στο κίνημα του Ναυτικού κατά της χούντας), συνελήφθη, βασανίστηκε, φυλακίστηκε στα κρατητήρια της ΕΑΤ/ΕΣΑ και αποτάχθηκε το 1973 , για να επανέλθει δύο χρόνια μετά, αφού αποκαταστάθηκε η δημοκρατία.

Τον Μάρτιο του 1984 έγινε υπαρχηγός του ΓΕΑ και το 1986 ανέλαβε αρχηγός. Εισήγαγε οργανωτικές αλλαγές και προώθησε πρακτικές για να αντιμετωπίσει τη γραφειοκρατία στην Πολεμική Αεροπορια.

Ο Στάπας τιμήθηκε με πολλά μετάλλια και παράσημα, συμπεριλαμβανομένου του Ανώτερου Ταξιάρχη του Τάγματος του Φοίνικα.

Απεβίωσε εν αποστρατεία στο 251 Γενικό Νοσοκομείο Αεροπορίας στις 14 Ιουνίου 2011 και η σορός του διατέθηκε στο Ανατομείο του Πανεπιστημίου των Αθηνών, για επιστημονικούς σκοπούς.

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
--------------------

* Συνέντευξη στον Αντώνη Κακαρά[*νεκρός σύνδεσμος*], 26-10-2013 (αναδημοσιεύτηκε μετά το θάνατό του), ανάκτηση 14-6-2016. Η κηδεία του έγινε στις 16 Ιουνίου στην Αθήνα από τον ιερό ναό Αγίου Νικολάου.

Παραπομπές
----------

1. 1 2  Βιογραφικό[*νεκρός σύνδεσμος*]<
2. ↑  Λουκάς Δημάκας, Πέθανε ο Επίτιμος Αρχηγός ΓΕΑ πτέραρχος Νίκος Στάπας, Τα Νέα, ηλεκτρονική έκδοση, 14-6-2011, ανάκτηση 14-6-2016.
3. ↑  Απεβίωσε ο επίτιμος Αρχηγός ΓΕΑ πτέραρχος Νίκος Στάπας, enet.gr, 14-6-2011, ανάκτηση 14-6-2016.
Σημαία
Η **Δημοκρατία του Μαρτιάζο** (γαλλικά: République de Martyazo‎) ήταν μη αναγνωρισμένο κράτος που διακηρύχτηκε από τους επαναστάτες Χούτου στο Μπουρούντι την 1η Μαΐου 1972 στη Βιάντα. Το κράτος βρισκόταν μέσα στην ορεινή κοινότητα Βουγκίζο, μεταξύ του Μακάμπα και της λίμνης Νιάνζα. Στις 9 Μαΐου 1972, οι δυνάμεις της κυβέρνησης του Τούτσι Μισέλ Μικομπέρο κατέλαβαν την περιοχή, τερματίζοντας την εξέγερση και την ύπαρξη του Μαρτιάζο. Ο αριθμός των ανθρώπων που σκοτώθηκαν κατά τη διάρκεια της εξέγερσης πιστεύεται ότι κυμαίνονται μεταξύ 800 και 1200. 

Οι ακαδημαϊκοί έχουν βαπτίσει το κράτος ως «μυστηριώδες» και «εφήμερο» λόγω της έλλειψης αξιόπιστων πληροφοριών σχετικά με αυτό. Αφού υπήρξε για 8 ημέρες, δεν σχηματίστηκαν ποτέ επίσημες κυβερνητικές δομές στο Μαρτιάζο. Ωστόσο, λέγεται ότι ο Αντουάν Σερουκουάβου ήταν πρόεδρος του κράτους. 

Η δημιουργία του Μαρτιάζο και η δολοφονία του πρίγκιπα Ντάρε Ε΄ του Μπουρούντι ήταν δύο γεγονότα που σηματοδότησαν την αρχή του εμφύλιου πολέμου και γενοκτονίας του 1972.

Παραπομπές
----------

1. ↑
2. 1 2  «The Burundi Killings of 1972 | Sciences Po Mass Violence and Resistance - Research Network». *www.sciencespo.fr* (στα Αγγλικά). Ανακτήθηκε στις 10 Ιανουαρίου 2019.
3. ↑   Rene Lemarchand, *Η δυναμική της βίας στην Κεντρική Αφρική* , σ. 136
4. ↑   Jean-Pierre Chrétien & Jean-François Dupaquier, *Μπουρούντι 1972, au bord des génocides* , σελ. 89-90

Περαιτέρω ανάγνωση
------------------

* Jean-Pierre Chrétien & Jean-François Dupaquier, *Burundi 1972, au bord des génocides*, pp. 89–90.
Στην κελτική μυθολογία, **μπόγκαρτ** (αγγλικά: *bogart*, ή και *bogan*, *bogle*, ή *boggle*) είναι ένα οικιακό πνεύμα, μερικές φορές άτακτο, κάποιες άλλες χρήσιμο. Στη βόρεια Αγγλία, τουλάχιστον, υπάρχει η δοξασία ότι το Μπόγκαρτ δεν πρέπει ποτέ να ονομαστεί, γιατί αν του δοθεί ένα όνομα, δεν θα είναι λογικό ή υπάκουο και θα γίνει ανεξέλεγκτο και καταστρεπτικό.

Στην παράδοση της βόρειας Αγγλίας, το μπόγκαρτ είναι πολύ σκανδαλιάρικος τύπος ξωτικού. Λέγεται πως σέρνεται στα κρεβάτια των ανθρώπων τη νύχτα και βάζει το γλοιώδες χέρι του στα πρόσωπά τους. Μερικές φορές βγάζει τα σεντόνια των κρεβατιών, άλλες φορές τραβάει τα αυτιά των ανθρώπων. Αν υπάρχει πέταλο αλόγου κρεμασμένο στην πόρτα του σπιτιού, τότε το μπόγκαρτ δεν θα πλησιάσει.

Θεωρείται επίσης αγροτικό γκόμπλιν, υπεύθυνο για ό,τι χάνεται σε ένα αγρόκτημα. Γι αυτό το λόγο σήμερα η λέξη *μπόγκαρτ* είναι ρήμα που σημαίνει *κλέβω*, *παίρνω περισσότερα από το νόμιμο μερίδιο*, ή *αρνούμαι να μοιραστώ*.

Υπάρχει ένα μεγάλο δημοτικό πάρκο που ονομάζεται Boggart Hole Clough, το οποίο συνορεύει με το Μόστον και το Μπλάκλεϊ στο Μάντσεστερ της Αγγλίας. Το clough είναι λέξη βόρειας διαλέκτου για την απόκρημνη, δασωμένη κοιλάδα. Ένα μεγάλο μέρος του Boggart Hole Clough είναι φτιαγμένο από τέτοιες κοιλάδες και λένε ότι στοιχειώνονται από μπόγκαρτ. Υποτιθέμενες, μυστήριες εξαφανίσεις κατά το πέρασμα του χρόνου, κυρίως στις αρχές του 19ου αιώνα, συχνά αποδίδονταν στο μπόγκαρτ του Clough.

Στον δορυφόρο Πουκ, του Ουρανού, υπάρχει ένας κρατήρας με το όνομα "Bogle". Υπακούοντας στο σύστημα της ονοματοδοσίας που δανείζεται μυθολογικά ονόματα, όλα τα χαρακτηριστικά του δορυφόρου πήραν τα ονόματα τέτοιων πνευμάτων.