Ρώμη, (Garbatella). Γκράφιτι του Λαϊκού Μετώπου στις εκλογές της 18ης Απριλίου 1948
Το **Δημοκρατικό Λαϊκό Μέτωπο για την ελευθερία, την ειρήνη, την εργασία,** ή, απλά, **το Δημοκρατικό λαϊκό Μέτωπο** (**FDP**), ήταν μια πολιτική ομοσπονδία της αριστεράς, που επισήμως ιδρύθηκε στις 28 Δεκεμβρίου του 1947 , και αποτελούνταν από:

* Το Ιταλικό Κομμουνιστικό κόμμα (*PCI*), με τον γενικό γραμματέα Παλμίρο Τολιάτι.
* Το Ιταλικό Σοσιαλιστικό κόμμα (*PSI*), με τον γενικό γραμματέα Πιέτρο Νένι.

τα οποία ενώνονταν με άλλα μικρότερα κόμματα όπως:

* Θηλυκή Συμμαχία
* Η Συμμαχία Της Λαϊκής Δημοκρατίας
* Συστατικά της Γης
* Το Κίνημα Της Υπαίθρου
* Χριστιανικό κίνημα για την Ειρήνη του Guido Miglioli
* Κίνημα της Σοσιαλιστικής Μονάδας του Livio Maitan

Δεν συμμετείχαν στους καταλόγους αλλά προτιμούσαν να εμφανίζονται με ανεξάρτητες λίστες, ακόμη και σε αριστερή θέση:

* Χριστιανικό Σοσιαλιστικό Κόμμα (PC)
* Κόμμα Δράσης Της Σαρδηνίας (PSd")

Το σύμβολο του συνασπισμού ήταν το πρόσωπο του Τζουζέπε Γκαριμπάλντι (*Giuseppe Garibaldi*), του επαναστάτη ήρωα της Ιταλικής Ενοποίησης (*Risorgimento)*, βαμμένο λευκό (σύμβολο του πασιφισμού) μέσα σε ένα πράσινο αστέρι (το οποίο αναφέρεται στην εργασία) μέσα σε κόκκινο περίγραμμα (ένα χαρακτηριστικό σημάδι της αριστεράς, η οποία συμπληρώνει στην σειρά τα τρία χρώματα της ιταλικής σημαίας).

Ιστορία
-------

Μετά τα καλά αποτελέσματα που επιτεύχθηκαν στις δημοτικές και επαρχιακές εκλογές του 1947, και στις περιφερειακές εκλογές στη Σικελία , τον Aπρίλιο του ίδιου έτους, ο Παλμίρο Τολιάτι και ο Πιέτρο Νένι ζήτησαν από την κάρτα του μετώπου να χτυπήσει τη Χριστιανική Δημοκρατία ενόψει των εκλογών της 18ης απριλίου 1948. Το «Εμπόδιο των Ανθρώπων» (όπως ονομάστηκε η συμμαχία) ωστόσο, έλαβε μόνο το 31% των ψήφων στη Βουλή των Αντιπροσώπων (με 8 137 047 ψήφους) και το 30,76% των ψήφων στη Γερουσία της Δημοκρατίας (6 969 122): συνεπώς, τόσο το PSI και το PCI προτίμησαν να δηλώσουν ότι εκείνη τη σεζόν τελειώνουν και παρουσιάζονται στις πολιτικές εκλογές με τα δικά τους σύμβολα. Το αποτέλεσμα αυτής της καταστροφικής ήττας (η Χριστιανική Δημοκρατία υπερέβη το 48% των ψήφων τόσο στη Βουλή όσο και στη Γερουσία) ήταν η γέννηση των τριών κυβερνήσεων του De Gasperi.

Τα αποτελέσματα των εκλογών
---------------------------

| Ψήφοι | % | Έδρες |
| --- | --- | --- |
| Πολιτικές 1948 | Βουλή | 8 137 047 | 30,98 | 183 |
| Η Γερουσία | 7.015.092 | 31,08 | 72 |

Έδρες στο κοινοβούλιο του Δημοκρατικού Λαϊκού Μετώπου
-----------------------------------------------------

### 1947-1948

| Συντακτική Συνέλευση (1946) | Έδρες |
| --- | --- |
| Το Ιταλικό Κομμουνιστικό Κόμμα |  |
| Το ιταλικό Σοσιαλιστικό κόμμα της Προλεταριακής Ενότητας |  |
| **Συνολικά *Το Δημοκρατικό Λαϊκό Μέτωπο*** |  |

### 1948

| Νομοθετικό Σώμα (1948) | Έδρες στη Βουλή | Έδρες στη Γερουσία της Δημοκρατίας |
| --- | --- | --- |
| Το Ιταλικό Κομμουνιστικό Κόμμα |  |  |
| Το Ιταλικό Σοσιαλιστικό Κόμμα |  |  |
| **Συνολικά *Το Δημοκρατικό Λαϊκό Μέτωπο*** |  |  |

Οι σοσιαλιστές και οι κομμουνιστές μετά τις εκλογές του 1948
------------------------------------------------------------

Σε τοπικό επίπεδο, η συμμαχία με το PCI-PSI συνέχισε σε μία γεμάτη, μέχρι το 1956, χρονιά κατά την οποία ο Νένι σταμάτησε με τους κομμουνιστές, λόγω της σοβιετικής εισβολής στην Ουγγαρία. Ακόμη και όταν γεννήθηκε η κεντροαριστερά, οι σχέσεις μεταξύ σοσιαλιστών και κομμουνιστών δεν ήταν κακές, και ορισμένες «κόκκινες» διοικήσεις συνέχισαν να εμφανίζονται στην Ιταλία (κυρίως βορειοκεντρικά).

Δείτε επίσης
------------

* Αριστερά (πολιτική)
* Ψυχρός Πόλεμος