recursal/SuperWikiNEXT-32B huggingface dataset:
Ο **«Μπλάιντ» Γουίλι Τζόνσον** (*Blind Willie Johnson*, περ. 1897 — 1945) ήταν Αμερικανός γκόσπελ τραγουδιστής και κιθαρίστας, του οποίου η μουσική διακρίνεται για το συνδυασμό των σπιρίτσουαλς με το είδος των μπλουζ.

Έχασε την όρασή του στην ηλικία των επτά ετών, όταν κατά τη διάρκεια μίας διαμάχης της θετής μητέρας του με τον πατέρα του, η πρώτη εξαπέλυσε αλισίβα (νερό βρασμένο με στάχτη από ξυλοκάρβουνα) στο πρόσωπο του Τζόνσον. Υπήρξε αυτοδίδακτος στην κιθάρα και τραγουδούσε στις συγκεντρώσεις της Ένωσης των Βαπτιστών, σε εκκλησίες της περιοχής του Τέξας ή στο δρόμο. Οι πρώτες ηχογραφήσεις του χρονολογούνται την περίοδο 1927-30 και σε αρκετές από αυτές συμμετείχε η σύζυγός του, Αντζελίν, στα φωνητικά. Διακρίνονται για την υψηλή ποιότητα εγγραφής τους αλλά και για την επιρροή που άσκησαν στους μουσικούς του αμερικανικού νότου και ειδικότερα του Τέξας. Ο Τζόνσον διέθετε μία ασυνήθιστα βαθιά φωνή μεγάλης τραχύτητας και μία ξεχωριστή τεχνική στην κιθάρα, με έμφαση στο ρυθμικό στοιχείο και ιδιαίτερη έκφραση στην τεχνική του *σλάιντ*, όπως χαρακτηριστικά αποτυπώθηκε στο περίφημο σπιρίτσουαλ *Dark was the night, cold was the ground* (1927, Columbia 14303), τραγούδι που περιλαμβάνεται στη μουσική που μεταφέρθηκε με το χρυσό δίσκο του «Βόγιατζερ» έξω από το ηλιακό σύστημα. Πολλά από τα τραγούδια του είναι βασισμένα σε παραδοσιακούς θρησκευτικούς ύμνους και διακρίνονται στο σύνολό τους για το θρησκευτικό συναίσθημα που κατακλύζει την ερμηνεία και τους στίχους του.

Μετά το οικονομικό κραχ του Οκτωβρίου του 1929, ο Τζόνσον δεν ηχογράφησε ξανά, ωστόσο συνέχισε να παίζει ως πλανόδιος μουσικός. Σε κατάσταση οικονομικής ανέχειας, συνέχισε να ζει στα ερείπια του σπιτιού του, μετά την κατάρευσή του από πυρκαγιά το 1945, μέχρι το θάνατό του από πνευμονία τον ίδιο χρόνο.

|  |  |
| --- | --- |
|  | 
"Keep Your Lamp Trimmed and Burning"

Παραδοσιακό αμερικανικό τραγούδι μπλουζ, ηχογραφημένο το 1928 από τον Μπλάιντ Γουίλι Τζόνσον και την πρώτη του σύζυγο.

---

 |
| *Έχετε προβλήματα με ; Δείτε βοήθεια πολυμέσων.* |

Ενδεικτική δισκογραφία
----------------------

* *The Complete Blind Willie Johnson* (1993, Sony)

Παραπομπές
----------

1. 1 2  «Encyclopædia Britannica» (Αγγλικά) biography/Blind-Willie-Johnson. Ανακτήθηκε στις 9  Οκτωβρίου 2017.
2. 1 2  (Αγγλικά) *SNAC*. w66b51cc. Ανακτήθηκε στις 9  Οκτωβρίου 2017.
3. ↑  Εθνική Βιβλιοθήκη της Γαλλίας: (Γαλλικά) *καθιερωμένοι όροι της Εθνικής Βιβλιοθήκης της Γαλλίας*. data.bnf.fr/ark:/12148/cb13895670v. Ανακτήθηκε στις 10  Οκτωβρίου 2015.

Βιβλιογραφία
------------

* Paul Oliver: 'Johnson, Blind Willie', *Grove Music Online*, ed. L. Macy, Ιούλιος 2007
* "Johnson, Blind Willie." *Encyclopædia Britannica*. 2007. Encyclopædia Britannica Online.

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
--------------------

* Τραγούδια του Μπλάιντ Γουίλι Τζόνσον, από τον ιστότοπο Internet Archive

  


|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
| Καθιερωμένοι όροι | 
* WorldCat
* VIAF: 21730953
* **Europeana**: agent/base/68849
* LCCN: no95053673
* ISNI: 0000 0001 1984 8018
* GND: 134729994
* SUDOC: 137083742
* BNF: cb13895670v (data)
* MusicBrainz: 8a14c00b-4779-44e4-9b2e-4cc9dcd92e9b
* NKC: xx0156108

 |

 |
Οι **πολωνικές σπουδές** (πολωνικά: *filologia polska*) είναι το πεδίο των ανθρωπιστικών επιστημών που ερευνά, τεκμηριώνει και διαδίδει την πολωνική γλώσσα και την πολωνική λογοτεχνία, τόσο σε ιστορικές όσο και σε σημερινές μορφές.

Στις Ηνωμένες Πολιτείες, οι σπουδαστές που λαμβάνουν ειδικότητες Πολωνικών Σπουδών επικεντρώνονται στο έθνος, στους σημερινούς και ιστορικούς κατοίκους των πολωνικών εδαφών, τόσο τρέχοντες όσο και ιστορικούς, και η διδασκαλία περιλαμβάνει ένα ευρύ φάσμα ανθρωπιστικών επιστημών, όπως πολιτισμό, πολιτική και οικονομία.

Οι ακαδημαϊκές δραστηριότητες στις Πολωνικές Σπουδές περιλαμβάνουν συνέδρια, εργαστήρια και δημοσιεύσεις βιβλίων από μελετητές που εργάζονται και διδάσκουν για την πολωνική ιστορία, τον πολιτισμό, την τέχνη και την πολιτική. Η Ένωση Πολωνικών Σπουδών είναι μέρος της Αμερικανικής Ένωσης για την Προώθηση των Σλαβικών Σπουδών και διευκολύνει την «ανταλλαγή ακαδημαϊκών πληροφοριών σχετικά με την πολωνική ιστορία, τον πολιτισμό, τις τέχνες, την πολιτική, την οικονομία και τις σύγχρονες υποθέσεις και επιδιώκει να ενισχύσει τις επαφές μεταξύ Πολωνίας και Δυτικών Οντοτήτων».

Τα Τμήματα Πολωνικών Σπουδών υπάρχουν σε όλα τα μεγάλα πανεπιστήμια σε όλη την Πολωνία και σε πολλά ακαδημαϊκά ιδρύματα σε όλο τον κόσμο. Προσφέρουν στους φοιτητές μια σειρά ακαδημαϊκών προγραμμάτων με πτυχία Bachelor και Master στον τομέα.

Παραπομπές
----------

1. ↑  Major: Polish Studies, The College Board, 2010 Αρχειοθετήθηκε 2012-03-01 στο Wayback Machine. ανακτήθηκε στις 2009-01-03.
2. ↑  Ένωση Πολωνικών Σπουδών, ανακτήθηκε στις 2009-01-03.
3. ↑  Polish studies: Study Abroad Programs in Poland Offered in English[*νεκρός σύνδεσμος*] στο IIEPassport.org

Πηγές
-----

* Κέντρο Πολωνικών Σπουδών (Centrum Kształcenia Języka Polskiego). Βαρσοβία, Πολωνία; 2009
* Κουστσάμπα, Άλεξ Σ. "Polish Studies in American Higher Education", *The Sarmatian Review*, Ιανουάριος 2001

|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
| Καθιερωμένοι όροι | 
* GND: 4175076-7
* NKC: ph115800

 |

 |
Η **ριζική προστατεκτομή** εκτελείται με σκοπό την αφαίρεση του Καρκίνος του προστάτη.
Εκτελείται όταν το Καρκίνος του προστάτη είναι εντοπισμένο ή ίσως και τοπικά προχωρημένο ΤΝΜ Σύστημα Ταξινόμησης.

Κατά την ριζική προστατεκτομή αφαιρείται ο Προστάτης αδένας με την κάψα του , οι σπερματοδόχες κύστεις και οι επιχώριοι λεμφαδένες.
Στην περινεική ολική προστατεκτομή αφαιρούνται τα ίδια στοιχεία εκτός των λεμφαδένων.

Στην ριζική προστατεκτομή με διαχωρισμό του αγγειονευρώδους δεματίου αφαιρούνται και πάλι όλα τα στοιχεία με τους επιχώριους λεμφαδένες, με την διαφορά όμως πως γίνεται **προσεκτικός μικροσκοπικός διαχωρισμός των αγγείων και νεύρων** που αιματώνουν και νευρώνουν το πέος , έτσι ώστε ο άνδρας να έχει στύση και κατ'επέκταση φυσιολογική σεξουαλική και κοινωνική ζωή , σε αντίθεση με τις άλλες τεχνικές.

Ο πρώτος που εφήρμοσε την τεχνική αυτή ήταν ο εν ζωή και τώρα διάσημος Dr.Patrick Walsh 

Έκτοτε ο Καθηγητής Urs E.Studer το 2007  παρουσίασε μία τροποποιημένη τεχνική με ακόμη καλύτερα αποτελέσματα .

Σημειώσεις παραπομπές
---------------------

1. ↑
2. ↑
3. ↑  «Αρχειοθετημένο αντίγραφο». Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 19 Νοεμβρίου 2010. Ανακτήθηκε στις 6 Ιουλίου 2010.
4. ↑  «Klinik und Poliklinik für Urologie: News». Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 26 Ιουλίου 2007. Ανακτήθηκε στις 27 Φεβρουαρίου 2010.
5. ↑
Ο **Πολυκαρπος-Καρολος (Πολης) Στεργιώτης** είναι Έλληνας πρώην ποδοσφαιριστής, ο οποίος αγωνιζόταν ως μέσος στην ομάδα του Άρη Θεσσαλονίκης από το 1950 ως το 1958.

Καριέρα
-------

Ο Στεργιώτης εντάχθηκε στο δυναμικό του Άρη το 1950 και ξεκίνησε να αγωνίζεται με την πρώτη ομάδα την σεζόν 1951-52, παίζοντας στον φιλικό αγώνα του Άρη με την Ραπίντ Βιέννης στις 20 Ιανουαρίου 1952. Πήρε θέση βασικού το 1952-53, πετυχαίνοντας το νικητήριο γκολ της ομάδας του τρία λεπτά πριν την λήξη του αγώνα μπαράζ για τον τίτλο του πρωταθλητή Θεσσαλονίκης με αντίπαλο τον Ηρακλή. Αγωνίστηκε σε όλους τους αγώνες της τελικής φάσης του πανελλήνιου πρωταθλήματος, όπου οι "κίτρινοι" κατέλαβαν την τρίτη θέση.

Αρχικά, αγωνιζόταν ως επιτελικός επιθετικός, αλλά στην συνέχεια τοποθετήθηκε στον χώρο του κέντρου. Έπαιξε στους περισσότερους αγώνες του Άρη μέχρι το τέλος της καριέρας του, κερδίζοντας το πρωτάθλημα βορείου ομίλου του 1956, ενώ την ίδια χρονιά έφθασε μέχρι την ημιτελική φάση του κυπέλλου.

Το 1956-57, οι "κίτρινοι" κατέλαβαν την έβδομη θέση στο πρωτάθλημα Ελλάδος, ενώ στην τελευταία του χρονιά με τον Άρη έπαιξε σε εννέα από τους έντεκα συνολικά αγώνες των "κίτρινων" για το τοπικό πρωτάθλημα.

Μετά τον Άρη έπαιξε στην Κομοτηνή, ολοκληρώνοντας την καριέρα του στην ομάδα της Θράκης.

Στατιστικά
----------

| Διοργάνωση | Αγώνες | Γκολ |
| --- | --- | --- |
| Πρωτάθλημα Θεσσαλονίκης | 48 | 3 |
| Πρωτάθλημα Ελλάδας | 32 | - |
| Κύπελλο Ελλάδας | 11 | 1 |
| Αγώνες κατάταξης | 1 | 1 |

Παραπομπές
----------

1. ↑  Άγγελος Καριπίδης, *Άρης 1914-2002. Οι μεγάλες στιγμές της ιστορικής ομάδος*, σελ. 105, University Studio Press, Θεσσαλονίκη 2003. ISBN 960-12-1189-6, ISBN-13 978-960-12-1189-3
2. ↑  «1953: Πρωταθλητές μετά από δύο μπαράζ | aris.re». Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 5 Ιουνίου 2016. Ανακτήθηκε στις 6 Ιουνίου 2015.
3. ↑  Greece - Final Tables 1906-1959
4. ↑  «1956, Επικράτηση επί του παοκ για τα προκριματικά του πρωταθλήματος». Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 5 Μαρτίου 2016. Ανακτήθηκε στις 6 Ιουνίου 2015.

Πηγές
-----

|  |  |
| --- | --- |
| εικονίδιο Ποδόσφαιρο | Πύλη Ποδόσφαιρο |

* *Την καρδιά αν ρωτήσεις ποτέ... Αυτοί που μας έφτασαν ως τα εκατό*, ISBN 978-960-93-5927-6
* Στεργιώτης Πόλυς (Πολυχρόνης) | aris.re
Η **μουσική ακουστική (musical acoustics)** αποτελεί τον κλάδο της ακουστικής που ασχολείται με τη φυσική της μουσικής, όπως τη μελέτη, λειτουργία και σχεδίαση των μουσικών οργάνων, την ανάλυση της μελωδίας, της ανθρώπινης φωνής και του τραγουδιoύ, καθώς και την κλινική θεραπευτική χρήση της μουσικής. 

Ειδικότερα, μελετά τον τρόπο παραγωγής και διάδοσης του ήχου από τα διάφορα μουσικά όργανα, εξετάζοντας την ακουστική τους συμπεριφορά ανά κατηγορία, π.χ. έγχορδα νυκτά ή με δοξάρι, πληκτροφόρα έγχορδα, πνευστά, κρουστά, ενώ ιδιαίτερη κατηγορία αποτελεί η ανθρώπινη φωνή (ομιλία – τραγούδι). 

Η μουσική ακουστική ασχολείται ιδιαίτερα με τους μουσικούς ήχους (κατά κανόνα σύνθετους και πλούσιους σε αρμονικές), καθώς και με τις ταλαντώσεις των χορδών, των μεμβρανών και με τη διάδοση του ήχου μέσα σε ηχητικούς σωλήνες. Επίσης ως τμήμα της φυσιολογικής ακουστικής εξετάζει την ακρόαση αυτών των ήχων, με τα σχετικά φαινόμενα (συνήχηση, σύνθεση), καθώς και τις σχετικές έννοιες με τις μουσικές κλίμακες και τα διαστήματα, τα μουσικά προβλήματα που έχουν σχέση με την αποθήκευση και την αναπαραγωγή του ήχου, αλλά κυρίως με τη στερεοφωνία, την τεχνική των ηλεκτρικών μουσικών οργάνων και διατάξεων ικανών να δημιουργούν πειραματική μουσική.

Σημαντική έρευνα στο πεδίο αυτό επιτελείται στην Ελλάδα στο τμήμα Μηχανικών Μουσικής Τεχνολογίας και Ακουστικής του Τ.Ε.Ι. Κρήτης στο Ρέθυμνο.

Παραπομπές
----------

1. ↑  Βενιού, Ειρήνη (12/02/2012). ««Μίλησε» η λύρα του Ερμή». *Το Βήμα*. .
Φόρεμα από μεταξωτό ύφασμα του Μιχάλη Πολατώφ. Αθήνα, δεκαετία 1980. Συλλογή ΠΛΙ, Ναύπλιο.
Ο **Μιχάλης Πολατώφ** (1948-2002) ήταν Έλληνας σχεδιαστής μόδας, σκηνοθέτης, σκηνογράφος και ενδυματολόγος.

Βιογραφία
---------

Γεννήθηκε το 1948 και το πραγματικό του όνομα ήταν **Μιχάλης Αποστολάτος**. Σπούδασε σκηνοθεσία στην Ιταλία. Επιστρέφοντας στην Ελλάδα συνεργάστηκε το 1982 με την Εθνική Λυρική Σκηνή, σκηνοθετώντας τη *Λουτσία ντι Λάμερμουρ* του Γκαετάνο Ντονιτσέττι ενώ το 1999 σκηνοθέτησε την παράσταση «Ρέα» του Σπύρου Σαμαρά, αναλαμβάνοντας ταυτόχρονα και τον σχεδιασμό των κοστουμιών. Παράλληλα, ανέλαβε την ενδυματολογική επιμέλεια διάφορων παραστάσεων. Η ενασχόληση του Πολατώφ με τον χώρο της μόδας ήταν εκείνη που του έδωσε αναγνωρισιμότητα. Κατάφερε να ξεχωρίσει και να διακριθεί σε διεθνές επίπεδο καταφέρνοντας να αναγνωριστεί στα τέλη της δεκαετίας του 1980 ως ένας πολλά υποσχόμενος Ευρωπαίος σχεδιαστής μόδας.

Ήταν προσωπικός φίλος της Ισπανίδας υψίφωνου Μονσεράτ Καμπαγιέ, η οποία φορούσε συχνά φορέματα σχεδιασμένα από τον ίδιο. Απεβίωσε την Πέμπτη 26 Δεκεμβρίου του 2002 από καρκίνο. Η κηδεία του πραγματοποιήθηκε στην Αθήνα και η σορός του θάφτηκε στο Γ΄ Νεκροταφείο.

Παραπομπές
----------

1. 1 2 3  *Εικονικό Εκπαιδευτικό Μουσείο Εθνικής Λυρικής Σκηνής*. virtualmuseum.nationalopera.gr/el/eikoniki-ekthesi/prosopa/polatof-apostolatos-mihalis-2736/. Ανακτήθηκε στις 30  Νοεμβρίου 2021.
2. 1 2 3 4 5  Απεβίωσε ο διάσημος σχεδιαστής Μιχάλης Πολατώφ.
3. 1 2  «Όταν η μόδα ντύνεται στα μαύρα...». Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 27 Φεβρουαρίου 2014. Ανακτήθηκε στις 16 Απριλίου 2015.
4. ↑  Συλλογικό έργο, Ενδύεσθαι - Για ένα Μουσείο Πολιτισμού του Ενδύματος, Πελοποννησιακό Λαογραφικό Ίδρυμα, 2010, σελ. 115.
5. ↑  «Ένα κλικ μια ιστορία». Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 5 Δεκεμβρίου 2015. Ανακτήθηκε στις 16 Απριλίου 2015.
6. ↑  «Cruise Travel, June 1988, p. 50». Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 4 Μαρτίου 2016. Ανακτήθηκε στις 16 Απριλίου 2015.
Ο **Φλάβιος Πρόβος**, λατιν.: *Flavius Probus*, (άκμασε το 502–542) ήταν πολιτικός της Ανατολικής Ρωμαϊκής Αυτοκρατορίας και συγγενής του Αυτοκράτορα Αναστάσιου Α'.

Βιογραφία
---------

Ο Πρόβος ήταν ανιψιός του Ανατολικού Ρωμαίου Αυτοκράτορα Αναστάσιου Α' και εξάδελφος των αδελφών Υπάτιου και Πομπηίου. Πιθανότατα ήταν γιος του Παύλου (υπάτου το 496) και της συζύγου του Μάγκνας. Σύμφωνα με ορισμένες πρόσφατες προσωπογραφικές μελέτες, θα μπορούσε να είχε νυμφευτεί μια κόρη (περί το 480) του Σαβινιανού (π. 460 - μετά το 505), υπάτου το 505, και είχε γιο τον Φλάβιο Αναστάσιο Παύλο Πρόβο Σαβινιανό Πομπήιο (π. 500 - μετά το 517) ύπατο το 517.

Ήταν μονοφυσίτης και φίλος του μοναχού Σεβήρου (που αργότερα έγινε Πατριάρχης Αντιοχείας), τον οποίο ο Πρόβος παρουσίασε στον Αναστάσιο Α΄, όταν ο πρώτος πήγε στην Κωνσταντινούπολη, γύρω στο 508.

Το 502 διορίστηκε ύπατος από την ανατολική αυλή. Το 519, κατά τη διάρκεια της έρευνας γύρω από τον Πέτρο της Απάμειας, επευφημήθηκε μαζί με τον Υπάτιο.

Το 526 (όταν είχε διοριστεί πιθανώς στο ανώτατο αξίωμα του *magister militum*, σίγουρα ήταν ήδη *πατρίκιος*) ο Πρόβος στάλθηκε από τον Αυτοκράτορα Ιουστίνο Α' ως πρεσβευτής στους Ούννους. Ο Αυτοκράτορας τού έδωσε χρήματα για να προσλάβει Ούννους μισθοφόρους για να υπερασπιστούν την περιοχή της Ιβηρικής από τους Πέρσες, αλλά ο Πρόβος έδωσε τα χρήματα, με τη συγκατάθεση του Ιουστίνου, στους ιεραποστόλους που εργάζονταν μεταξύ των Ούννων.

Το 528 κατηγορήθηκε ότι συκοφάντησε τον Αυτοκράτορα Ιουστινιανό Α'. Όταν προσήχθη σε δίκη ενώπιον του συνεδρίου, ο Αυτοκράτορας έσκισε τα έγγραφα και συγχώρησε τον Πρόβο.

Τον Ιανουάριο του 532 ο Ιουστινιανός Α΄ αντιμετώπισε μια επικίνδυνη εξέγερση, γνωστή στην ιστορία ως εξέγερση του Νίκα. Οι επαναστάτες χρειάζονταν έναν υποψήφιο για το θρόνο σε αντίθεση με τον Ιουστινιανό Α΄, και ο Πρόβος πίστευε ότι, ως ανιψιός τού Αναστασίου Α΄, ο λαός μπορούσε να επιλέξει αυτόν ή έναν από τους εξαδέλφους του και γι' αυτό αποχώρησε κρυφά από την Κωνσταντινούπολη. Οι επαναστάτες πήγαν στο σπίτι του, κοντά στο λιμάνι του Ιουλιανού, και αφού δεν τον βρήκαν εκεί, το έκαψαν. Στη συνέχεια ανακήρυξαν τον Υπάτιο αυτοκράτορα. Αφού κατέστειλε την εξέγερση, ο Ιουστινιανός Α΄ εκτέλεσε τον Υπάτιο και εξόρισε τον Πρόβο, κατάσχοντας τις περιουσίες τους, αλλά τον επόμενο χρόνο άλλαξε γνώμη και ανακάλεσε τον Πρόβο, αποκαθιστώντας ό,τι είχε αφαιρεθεί.

Ο Πρόβος ήταν ακόμη ζωντανός το 542, όταν μίσθωσε ένα από τα σπίτια του στον Ιωάννη από την Έφεσο.

Βιβλιογραφία
------------

* Martindale, John R. e John Morris, "Fl. Probus 8", *The Prosopography of the Later Roman Empire*, Volume 2, Cambridge University Press, 1980, pp. 912–913.
Η ριγανάδα συχνά σερβίρεται σε Κεφαλονίτικους Συλλόγους ή καλοκαιρινές εκδηλώσεις στο νησί.
Η πατροπαράδοτη **ριγανάδα** της Κεφαλονιάς παρασκευάζεται από ξερές φέτες ψωμιού που έχουν μουσκευτεί σε νερό και ραντιστεί με λάδι, ξύδι και αρκετή ρίγανη. Πάνω από το ψωμί στίβεται φρέσκια ντομάτα, ενώ συνοδεύεται με τυρί φέτα, στούμπα (τοπική ονομασία για τα τρίμματα από μυζήθρα) ή πρέτζα (τοπική ονομασία για τα τρίμματα από φέτα). Μερικές φορές η ριγανάδα περιλαμβάνει και κομμάτια από κεφαλοτύρι ή κεφαλογραβιέρα. 

Οι Κεφαλονίτες συνηθίζουν να συνοδεύουν τις καλοκαιρινές τους εκδηλώσεις με σερβίρισμα ριγανάδας, η οποία συχνά παρασκευάζεται επιτόπου.

Η ριγανάδα (ή αργανάδα) επίσης είναι και παραδοσιακό προσφάι (κολατσιό) της Λευκάδας. Σήμερα προσφέρεται σε αρκετά πανυγήρια του νησιού στους επισκέπτες ως φίλεμα. Συνοδεύεται με φέτα, παστές σαρδέλες ή γαύρο, ή και μερικές σκελίδες σκόρδο.

Πηγές
-----

Κοντομίχης, Π. (2001). Λεξικό του λευκαδίτικου γλωσσικού ιδιώματος. Εκδ. Γρηγόρη

Νιόβη Φωτεινάτου-Καμπίτση, "Κεφαλονίτικες Ρετσέτες", Εκδόσεις Δημοτικής Επιχείρησης Κοινωνικής Ανάπτυξης Δήμου Αργοστολίου (Δ.Ε.Κ.Α.Α.), Αργοστόλι 2001, σελ. 134.
Συντεταγμένες: 40°49′38.86″N 14°14′55.26″E﻿ / ﻿40.8274611°N 14.2486833°E﻿ / 40.8274611; 14.2486833

Η Μεγαρίδα
Η **Νήσος Μεγαρίδα** (ιταλικά: *Isolotto di Megaride*) είναι ένα μικρό νησί στο λιμάνι της Νάπολης, στην Τυρρηνική θάλασσα εκεί που σήμερα βρίσκεται το Καστέλ ντελ Όβο.

Σήμερα συνδέεται με την ξηρά με μικρές προσχώσεις στη θάλασσα, αν και αρχικά το νησί απείχε μερικά μέτρα από την αρχαία *Νεάπολις* (τη σημερινή Νάπολη). Σύμφωνα με τον Στράβωνα, το ίδιο το νησί αποτελούσε την αρχική αποικία από ορισμένους Ροδίτες μεταξύ του 9ου και 8ου αι. π.Χ. από όπου προήλθε και η Νεάπολις, το οποίο μάλιστα υπήρξε και σημαντικό εμπορικό κέντρο.

Σήμερα, το νησί και το κάστρο που είναι χτισμένο πάνω σε αυτό, είναι γεμάτο από πολυάριθμες ταβέρνες και εστιατόρια.

Στο νησί λατρευόταν η Σειρήνα Παρθενόπη ανάμεσα σε άλλες λατρείες, τις οποίες έφεραν οι πρώτοι αποίκοι του νησιού από την Ελλάδα.

Σύμφωνα με έναν αρχαίο μύθο, πολύ πριν την ίδρυση της Νεάπολις, το σώμα της Σειρήνας Παρθενόπης θάφτηκε στη Μεγαρίδα, όπου την ξέβρασε η θάλασσα, αφού η ίδια προτιμήσε να πεθάνει επειδή την απέρριψε ο Οδυσσέας.
Στον τομέα της επιστημολογίας το **πρόβλημα του κριτηρίου** (*problem of the criterion*) είναι ένα θέμα που αφορά το σημείο εκκίνησης της γνώσης. Αυτό είναι ένα ξεχωριστό και πιο θεμελιώδες θέμα σε σχέση με το επιχείρημα που υπόκειται σε παλινδρόμηση (παλινδρομικό επιχείρημα), εντοπιζόμενο στις συζητήσεις σχετικά με την αιτιολόγηση της γνώσης. 

Στη Δυτική φιλοσοφία η πρώτη τεκμηρίωση του προβλήματος του κριτηρίου βρίσκεται στα έργα του πυρρωνιστή φιλόσοφου Σέξτου Εμπειρικού. Στο *Περίγραμμα του Πυρρωνισμού*, ο Εμπειρικός απέδειξε ότι δεν είχε τεκμηριωθεί κανένα κριτήριο της αλήθειας, σε αντίθεση με τη θέση των ιδεολόγων όπως οι Στωικοί και το δόγμα της *Καταληψίας*. Σε αυτό ο Σέξτος επαναλάμβανε ή στηριζόταν σε παλαιότερα πυρρωνικά επιχειρήματα σχετικά με το πρόβλημα του κριτηρίου, που, όπως ο Πύρρων ο Ηλείος είχε δηλώσει, «ούτε οι αντιλήψεις μας ούτε οι *δοξασίες* μας (απόψεις, θεωρίες, πεποιθήσεις), μας λένε την αλήθεια ή είναι ψευδείς.

Ο Αμερικανός φιλόσοφος Roderick Chisholm στο έργο του *Θεωρία της Γνώσης* περιγράφει λεπτομερώς το πρόβλημα του κριτηρίου με δύο σειρές ερωτήσεων:

1. Τι ξέρουμε; ή Ποια είναι η έκταση των γνώσεών μας;
2. Πως ξέρουμε; ή Ποιο είναι το κριτήριο για να αποφασίσουμε εάν έχουμε γνώση σε κάποια συγκεκριμένη περίπτωση;

Μια απάντηση σε οποιοδήποτε από αυτά τα δύο σύνολα ερωτήσεων θα μας επιτρέψει να επινοήσουμε έναν τρόπο απάντησης στο άλλο. Απαντώντας στο πρώτο σύνολο συνθέτει *Iδιαιτεροτισμός* (*particularism*), ενώ απαντώντας στο δεύτερο ονομάζεται *Μεθοδισμός* (*methodism*). Μια τρίτη λύση είναι ο *σκεπτικισμός*, ο οποίος διακηρύσσει ότι αφού δεν μπορεί κανείς να έχει απάντηση στο πρώτο σύνολο ερωτήσεων χωρίς πρώτα να απαντήσει στο δεύτερο, και δεν μπορεί να ελπίζει να απαντήσει στο δεύτερο σύνολο ερωτήσεων χωρίς να γνωρίζει πρώτα τις απαντήσεις στο πρώτο, δεν μπορούμε επομένως να απαντήσουμε κανένα. Αυτό έχει ως αποτέλεσμα να μην μπορούμε να δικαιολογήσουμε οποιαδήποτε από τις πεποιθήσεις μας. 

Οι ιδιαιτεροτιστικές θεωρίες αξιοποιούν ό,τι είναι ήδη γνωστό για να βρουν μια μέθοδο για το πώς αποκτούμε γνώση, απαντώντας έτσι στο δεύτερο σύνολο ερωτήσεων. Οι μεθοδιστικές θεωρίες προτείνουν μια απάντηση στο δεύτερο ερώτημα και συνεχίζουν με τη χρησιμοποίησή της για τον καθορισμό αυτού που στην πραγματικότητα γνωρίζουμε. Ο κλασικός εμπειρικισμός υιοθετεί τη μεθοδιστική προσέγγιση.

Βιβλιογραφικές αναφορές
-----------------------

1. ↑  Sextus Empiricus *Outlines of Pyrrhonism* Book II Chapters 4-9
2. ↑  Beckwith, Christopher I. (2015). *Greek Buddha: Pyrrho's Encounter with Early Buddhism in Central Asia* (PDF). Princeton University Press. σελίδες 22–23. ISBN 9781400866328.
Το **Μιτσπέ Ραμόν** (εβραϊκά: מִצְפֵּה רָמוֹן‎) είναι τοπικό συμβούλιο στην έρημο Νεγκέβ του νότιου Ισραήλ. Βρίσκεται στη βόρεια ράχη σε υψόμετρο 860 μέτρων με θέα το μεγαλύτερο λεκανοπέδιο διάβρωσης του κόσμου, γνωστό ως Μαχτές Ραμόν. Το 2019 είχε πληθυσμό 5.211 κατοίκους.

Ιστορία
-------

Το Μιτσπέ Ραμόν το 1957
Το Μιτσπέ Ραμόν ιδρύθηκε το 1951 ως σταθμός για τους εργάτες που κατασκεύαζαν τον Αυτοκινητόδρομο 40. Οι πρώτοι μόνιμοι κάτοικοι της πόλης, αρκετές νεαρές οικογένειες από το κιμπούτς Ρε'ίμ και άλλα μέρη του Ισραήλ άρχισαν να εγκαθίστανται εκεί το 1956. Μετά από πέντε χρόνια, η πόλη ήταν το σπίτι 370 κατοίκων συμπεριλαμβανομένων 160 παιδιών, οι περισσότεροι βετεράνοι Ισραηλινοί. Υπήρχαν επίσης 180 στεγαστικές μονάδες για την συγκέντρωση νέων μεταναστών. Εντάχθηκαν μετανάστες από τη Βόρεια Αφρική, τη Ρουμανία και την Ινδία τη δεκαετία του 1960, και καταστάθηκε η νοτιότερη από τις αναπτυξιακές πόλεις του Νεγκέβ.

Οι συνθήκες στα πρώτα χρόνια ήταν σκληρές, με περιορισμένες προμήθειες τροφίμων και πρακτικά καθόλου σύγχρονες ανέσεις. Παγοθήκες και προμήθειες παραδίδονταν μία φορά την εβδομάδα από ένα φορτηγό ανεφοδιασμού. Υπήρχε ένα μόνο σχολείο με μία τάξη για όλες τις ηλικίες. Τα σπίτια των πρώτων εποίκων ήταν προκατασκευασμένα στρατόπεδα αμιάντου. Αργότερα, χτίστηκαν σειρές μικρών στερεωμένων πέτρινων σπιτιών και στη συνέχεια, πολυκατοικίες, που ξεκίνησαν στις αρχές της δεκαετίας του 1960.

Το 1972, το Μιτσπέ Ραμόν είχε πληθυσμό περίπου 1.400 άτομα που ζούσαν σε 300 νοικοκυριά. Η πόλη αναπτύχθηκε περαιτέρω μετά την ολοκλήρωση της Αεροπορικής Βάσης Ραμόν το 1982. Το 1988, η πόλη είχε πληθυσμό περίπου 3.000 κατοίκους, και γνώρισε μεγαλύτερη αύξηση του πληθυσμού όταν συγκέντρωσε σοβιετικούς μετανάστες κατά τη διάρκεια της Μετασοβιετικής Αλιγιάς της δεκαετίας του 1990.

Συλλογή
-------

* Θέα της πόληςΘέα της πόλης
* Πανόραμα του Μιτσπέ ΡαμόνΠανόραμα του Μιτσπέ Ραμόν

Παραπομπές
----------

1. ↑  The list said go to Batumi and Eilat but I got other ideas, New York Times
2. ↑

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
--------------------

* Πολυμέσα σχετικά με το θέμα  Mitzpe Ramon στο Wikimedia Commons

  


|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
| Καθιερωμένοι όροι | 
* VIAF: 151807572

 |

 |
Το **πρόβλημα του μετακινούμενου πωλητή** (που ονομάζεται επίσης και **πρόβλημα πλανόδιου πωλητή** [1] ή TSP) θέτει την ακόλουθη ερώτηση: "Λαμβάνοντας υπόψη μια λίστα με τις πόλεις και τις αποστάσεις μεταξύ κάθε ζεύγους πόλεων, ποια είναι η συντομότερη διαδρομή που επισκέπτεται κάθε πόλη και επιστρέφει την πόλη προέλευσης; "Πρόκειται για ένα NP-hardness πρόβλημα στη συνδυαστική βελτιστοποίηση, σημαντικό στην έρευνα των λειτουργιών και στη θεωρητική επιστήμη των υπολογιστών.

Το πρόβλημα του αγοραστή που ταξιδεύει και το πρόβλημα της δρομολόγησης του οχήματος είναι και τα δύο γενικεύσεις του TSP.

Στη θεωρία της υπολογιστικής πολυπλοκότητας, η έκδοση απόφασης του TSP (όπου δόθηκε ένα μήκος L, ο σκοπός είναι να αποφασίσει αν το γράφημα έχει περιοδεία το πολύ L) ανήκει στην τάξη NP-πλήρων προβλημάτων. Επομένως, είναι πιθανό ότι ο χειρότερος χρόνος εκτέλεσης για οποιονδήποτε αλγόριθμο για το TSP αυξάνεται πολυωνυμικά (αλλά όχι περισσότερο από εκθετικά) με τον αριθμό των πόλεων.

Το πρόβλημα διατυπώθηκε για πρώτη φορά το 1930 και είναι ένα από τα πιο έντονα μελετημένα προβλήματα βελτιστοποίησης. Χρησιμοποιείται ως σημείο αναφοράς για πολλές μεθόδους βελτιστοποίησης. Αν και το πρόβλημα είναι υπολογιστικά δύσκολο, είναι γνωστοί πολλά θεωρητικοί και ακριβείς αλγόριθμοι, έτσι ώστε ορισμένες περιπτώσεις με δεκάδες χιλιάδες πόλεις να μπορούν να λυθούν πλήρως και ακόμη και προβλήματα με εκατομμύρια πόλεις μπορούν να προσεγγιστούν με ένα μικρό ποσοστό απόκλισης της τάξης του 1%[2].

Το TSP έχει αρκετές εφαρμογές ακόμα και στην απλούστερη μορφή του, όπως ο σχεδιασμός, η εφοδιαστική και η κατασκευή μικροτσίπ. Ελαφρώς τροποποιημένο, εμφανίζεται ως υποπρόβλημα σε πολλές περιοχές, όπως το DNA sequencing. Σε αυτές τις εφαρμογές, η έννοια της πόλης αντιπροσωπεύει, για παράδειγμα, πελάτες, σημεία συγκόλλησης ή DNA fragments και η έννοια της απόστασης (*distance*) αντιπροσωπεύει τους χρόνους μετακίνησης ή το κόστος ή ένα μέτρο ομοιότητας μεταξύ DNA fragments. Το TSP εμφανίζεται επίσης στην αστρονομία, καθώς οι αστρονόμοι που παρατηρούν πολλές πηγές θα θέλουν να ελαχιστοποιήσουν το χρόνο που αφιερώνουν τη μετακίνηση του τηλεσκοπίου μεταξύ των πηγών. Σε πολλές εφαρμογές, μπορούν να επιβληθούν πρόσθετοι περιορισμοί, όπως περιορισμένοι πόροι ή χρονικά παράθυρα.

Σημειώσεις
----------

1. ↑  Google scholar search for "Traveling Salesperson Problemreturns thousands of results of articles spanning twenty years. Retrieved November 23, 2019.
2. ↑  See the TSP world tour problem which has already been solved to within 0.05% of the optimal solution.
Ο **Νίκος Αραμπατζής** (Κάτω Μητρούσι Σερρών, 10 Μαρτίου 1984) ειναι Έλληνας ποδοσφαιριστής, πρώην διεθνής με την εθνική ελπίδων, που αγωνίζεται στη Λάρισα. Έχει υψος 1,75, ζυγίζει 71 κιλά και αγωνίζεται ως δεξί μπακ.

Την καριέρα του την ξεκίνησε στην τοπική ομάδα του
*Θρακικού* Μητρουσίου. Ο επόμενος σταθμός της καριέρας του ήταν ο Πανσερραϊκός όπου έμεινε για 6
σεζόν και εκεί έδειξε το ταλέντο του. Το 2005 ο ΠΑΟΚ κάνει πρόταση στον Πανσερραϊκό για να
αγοράσει τον παίκτη. Η μεταγραφή έγινε τον Ιανουάριο του 2006. Το ντεμπούτο του με τον ΠΑΟΚ γίνεται στις
9 Ιανουαρίου 2006 με 2-2 απέναντι στον Απόλλωνα Καλαμαριας. Τη σεζόν 2007-2008 έχει έναν σοβαρό τραυματισμό και δεν θα παίξει. Το 2009 ο Αραμπατζής επιστρέφει έτοιμος και τη σεζον 2009-2010 κάνει μια από της καλύτερες χρονιές του στον ΠΑΟΚ.

Αναλυτικά η καριέρα του:

ΣΕΖΟΝ ΟΜΑΔΑ ΣΥΜ. ΓΚΟΛ
2000-2001 Πανσερραϊκός 9 0
2001-2002 Πανσερραϊκός 19 1
2002-2003 Πανσερραϊκός 27 0
2003-2004 Πανσερραϊκός 8 1
2004-2005 Πανσερραϊκός 23 0
2005-2006(Α) Πανσερραϊκός 12 1
2005-2006(Β) ΠΑΟΚ 9 0
2006-2007 ΠΑΟΚ 27 1
2007-2008 ΠΑΟΚ 0 0
2008-2009 ΠΑΟΚ 11 0

Παραπομπές
----------

|  |  |
| --- | --- |
| εικονίδιο Ποδόσφαιρο | Πύλη Ποδόσφαιρο |

1. ↑  Παίκτης της ΑEΛ ο Νίκος Αραμπατζής![*νεκρός σύνδεσμος*]
Ο **Ποταμός Μαγδαλένα** (ισπανικά: *Río Magdalena*, ισπανική  προφορά ΔΦΑ: [ˈri.o maɣðaˈlena]) είναι ο κύριος ποταμός της Κολομβίας, ρέοντας προς Βορρά, μέσα στην ομώνυμη με αυτόν κοιλάδα, περίπου σε μήκος 1.528 χιλιομέτρων, διατρέχοντας το δυτικό μισό της χώρας. Παίρνει το όνομά του από τη Μαρία Μαγδαληνή.

Η λεκάνη απορροής του καλύπτει μια επιφάνεια 27.3 εκατομμυρίων εκταρίων, η οποία αποτελεί το 24% της συνολικής έκτασης της χώρας και όπου ζει το 66% του πληθυσμού της. Επίσης, εκεί παράγεται το 86% του ακαθάριστου εγχώριου προϊόντος της Κολομβίας.

Ο ποταμός διασχίζει μια ευρεία ποικιλία οικοσυστημάτων.

Λόγω της γεωγραφικής θέσης του στο βόρειο τμήμα της Νότιας Αμερικής, ο ποταμός Μαγδαλένα ήταν από τους προκολομβιανούς χρόνους μια διαδρομή προς το εσωτερικό της περιοχής που σήμερα αποτελεί την Κολομβία και τον Ισημερινό.

Διάφοροι Καραΐβοι λαοί όπως οι Πάντσε και οι Γιαριγκί κατοίκησαν στη δυτική όχθη του ποταμού, ενώ το ανατολικό τμήμα του κατοικήθηκε από τον πολιτισμό Μουίσκα, ο οποίος ονόμασε τον ποταμό «Γιούμα».

Παραπομπές
----------

1. ↑  «Chapter 14» (PDF). *The Pacific and Caribbean Rivers of Colombia: Water Discharge, Sediment Transport and Dissolved Loads*. Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο (PDF) στις 25 Μαρτίου 2012. Ανακτήθηκε στις 14 Αυγούστου 2013.
2. ↑  «Sistema de informacion Ambiental de Colombia - SIAC» (στα Ισπανικά). Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 15 Μαρτίου 2012. Ανακτήθηκε στις 14 Αυγούστου 2013.
3. ↑  «NUESTRO RIO» (στα Spanish). Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 8 Αυγούστου 2011. Ανακτήθηκε στις 14 Αυγούστου 2013. CS1 maint: Μη αναγνωρίσιμη γλώσσα (link)

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
--------------------

* Πολυμέσα σχετικά με το θέμα  Magdalena River στο Wikimedia Commons

  


|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
| Καθιερωμένοι όροι | 
* VIAF: 244532822
* GND: 4036939-0

 |

 |
Συντεταγμένες: 54°18′17″N 17°59′52″E﻿ / ﻿54.30472°N 17.99778°E﻿ / 54.30472; 17.99778

Το **Μποζεστόβο** (πολωνικά: Borzecowo, κασουβικά: Bòrzchowò) είναι κασουβικό χωριό του Πόβιατ Καρτούζι, στο Βοεβοδάτο Πομερανίας της Πολωνίας.

Σύμφωνα με στοιχεία της 31ης Δεκεμβρίου 2003, το χωριό κατοικούνταν από 559 άτομα.

Ιστορία
-------

Το χωριό καταγράφεται σε πηγές από τα τέλη του 14ου αιώνα ως χωριό ευγενών. Το 1570, τρεις Μποζετσόφσκι (Borzecowski) αναφέρθηκαν εδώ: Βαβζίνιετς, Βόιτσεχ και Γκζέγκος. Η οικογένεια Μποζετσόφσκι ανήκει στην αριστοκρατία των Κασούβιων. Οι παλαιότερες πληροφορίες για αυτή την οικογένεια προέρχονται από το πρώτο μισό του 15ου αιώνα. Στο μεγάλο βιβλίο των ενοικίων του Τευτονικού Τάγματος, με την ημερομηνία 1437, το Μποζετσόβο αναφέρεται ως αγαθό του άρχοντα της Πομερανίας. Ωστόσο, ο Ματίας, που έζησε τα έτη 1510-1576, θεωρείται ο πρόγονος του οικοσήμου Μποζχόφσκι. Η οικογένεια έχασε την περιουσία της κατά τη διάρκεια της ζωής του Μαρτσέλι Μποζχόφσκι. Το αρχοντικό τους από τούβλα, το οποίο δεν υπάρχει πλέον, βρισκόταν στο Στάρι Ντβουρ, ένα χιλιόμετρο από το ίδιο το Μποζέτσουφ.

Από το τέλος του Α΄ Παγκοσμίου Πολέμου, το χωριό βρισκόταν εντός των συνόρων της Πολωνίας. Μέχρι το 1918, το δεσμευτικό όνομα της γερμανικής διοίκησης για το Μποζέτσουφ ήταν *Borschestowo*. Κατά τη διάρκεια της γερμανικής κατοχής, το όνομα *Borschestowo* επαληθεύτηκε από τους Γερμανούς προπαγανδιστές των Ναζί ως υπερβολικά κασουβικό και μετονομάστηκε στο πιο γερμανικό *Borschenstein*.

Παραπομπές
----------

1. ↑  bdl.stat.gov.pl/api/v1/data/localities/by-unit/042214005012-0159812?var-id=1639616&format=jsonapi. Ανακτήθηκε στις 6  Οκτωβρίου 2022.
2. ↑  «Baza Demograficzna – Tablice predefiniowane – Wyniki badań bieżących; Stan i struktura ludności; Ludność według płci i miast» (στα Πολωνικά). Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 11 Φεβρουαρίου 2012. Ανακτήθηκε στις 11 Σεπτεμβρίου 2022.
Συντεταγμένες: 8°27′S 118°42′E﻿ / ﻿8.450°S 118.700°E﻿ / -8.450; 118.700

Η **Μπίμα** (ινδονησιακά: *Kota Bima*) είναι πόλη στην ανατολική ακτή του νησιού Σουμπάουα στην επαρχία της κεντρικής Ινδονησίας Δυτική Νούσα Τενγκάρα. Είναι η μεγαλύτερη πόλη στο νησί Σουμπάουα, με πληθυσμό 142.443 κατοίκων στην απογραφή του 2010, αλλά η τελευταία επίσημη εκτίμηση (τον Ιανουάριο του 2014) είναι 148.984 κάτοικοι. Είναι χωριστή, αλλά περιβάλλεται από την παρακείμενη Περιφέρεια της Μπίμα, η οποία είχε πληθυσμό 407.636 κατοίκων στην απογραφή του 2010.

Οι κάτοικοι της Μπίμα και ολόκληρης της ανατολικής πλευράς του Σουμπάουα μιλούν τη γλώσσα μπίμα (ινδονησιακά: *Bahasa Bima*, μπίμα: *Nggahi Mbojo*). Από το 1620 έως το 1958 ήταν η πρωτεύουσα του Σουλτανάτου Μπίμα. 

Στη σύγχρονη εποχή, η Μπίμα είναι ο μεγαλύτερος περιφερειακός και οικονομικός κόμβος του Ανατολικού Σουμπάουα με μετανάστες από άλλα μέρη της Ινδονησίας, ιδίως την Ιάβα, το Μπάλι και το Λομπόκ. Έχει μια κεντρική εμπορική ζώνη στο κέντρο της πόλης. 

Στην πόλη βρίσκεται το τέμενος Σουλτάν Σαλαχουντίν και το μουσείο Σουλτάν Σαλαχουντίν. Συνδέεται με επαρχιακό δρόμο προς Ντόμπου και Σάπε.

Γεωγραφία
---------

Η πόλη βρίσκεται στην ανατολική ακτή του κόλπου Μπίμα. Παραδοσιακά, η Μπίμα ήταν μια πόλη λιμάνι, που συνδέεται με άλλες λιμενικές πόλεις στην Ανατολική Ινδονησία, όπως η Μακασάρ και η Τερνάτε, καθώς και με τα λιμάνια σε Λομπόκ, Μπάλι και Ανατολική Ιάβα.

Κλίμα
-----

Η Μπίμα έχει ένα κλίμα τροπικής σαβάνας (Aw) με μέτριες έως μικρές βροχοπτώσεις από Απρίλιο έως Νοέμβριο και ισχυρές βροχοπτώσεις από Δεκέμβριο έως Μάρτιο.

Δημογραφικά στοιχεία
--------------------

Η πλειοψηφία του πληθυσμού στην Μπίμα είναι Μουσουλμάνοι, οι οποίοι αποτελούν περίπου το 97,38%, και οι υπόλοιποι είναι Προτεστάντες 0,89%, Καθολικοί Χριστιανοί 0,62%, και Ινδουιστές και Βουδιστές περίπου 1,11%.

Ιστορία
-------

Η Μπίμα ήταν κάποτε ένα από τα τέσσερα σουλτανάτα στο νησί Σουμπάουα. Από τον 17ο έως τον 20ο αιώνα, ήταν η πρωτεύουσα του Σουλτανάτου Μπίμα και φιλοξενεί ένα παλιό ανάκτορο των ηγεμόνων της πόλης.

Τουρισμός
---------

 Ο χορός ως αξιοθέατο στο Παλάτι του Σουλτάνου
Η Μπίμα έχει πολλούς γνωστούς τουριστικούς προορισμούς, όπως το όρος Ταμπόρα, τη λίμνη Άνα Φάρι (Λίμνη των Αγγέλων) και το νησί Σατόντα. Υπάρχουν πολλές λευκές αμμουδιές τόσο στο βόρειο όσο και στο νότιο τμήμα της Μπίμα. 

Η πόλη διαθέτει μέτρια τουριστικά καταλύματα, όπως ξενοδοχεία ενός αστέρα και μερικά εστιατόρια.

Αδελφοποιημένες πόλεις
----------------------

* Αλόρ Σετάρ, Μαλαισία

Παραπομπές
----------

1. ↑  (Ινδονησιακά) *The Master Book of Indonesian Territory Data 2015*.

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
--------------------

|  |  |
| --- | --- |
| Commons logoCommons logo | Τα Wikimedia Commons έχουν πολυμέσα σχετικά με το θέμα   **Μπίμα** |

* Επίσημος ιστότοπος
* Hägerdal, Hans (2017), *Held's History of Sumbawa*. Άμστερνταμ: Πανεπιστημιακός Τύπος του Άμστερνταμ. Αρχειοθετήθηκε 2019-12-22 στο Wayback Machine.

  


|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
| Καθιερωμένοι όροι | 
* WorldCat
* VIAF: 150096288
* LCCN: n80089142
* BNF: cb121625163 (data)

 |

 |
O **Μλάντεν Μποΐνοβιτς** (γεννηθείς στις 17 Ιανουαρίου 1977), στην Μπάνια Λούκα είναι Σέρβος αθλητής του χάντμπολ. Παίζει στη Γαλλική ομάδα Τρεμπλέ, όπου αγωνίζεται με τη φανέλα που έχει το νούμερο 91.

Επαγγελματική καριέρα
---------------------

O Μλάντεν Μποΐνοβιτς ξεκίνησε την επαγγελματική του καριέρα στη Παρτιζάν, πριν λάβει μεταγραφή στην Ισπανία. Στο Ισπανικό πρωτάθλημα έπαιξε στις ακόλουθες ομάδες: Προσέσα Αντεμάρ Λεόν, Μπιντασόα Ιρούν και στη Μπαρτσελόνα. Τρία χρόνια μετά μετακόμισε στη Γαλλία.

Ο Μλάντεν Μποΐνοβιτς με την φανέλα της Παρί Σεν Ζερμαίν το 2013
To μεγαλύτερο μέρος στην καριέρα του, το πέρασε στον γαλλικό σύλλογο Μονπελιέ, όπου έπαιξε για 10 χρόνια, από το 2002 έως το 2012. Σε αυτά τα 10 χρόνια, ο Μποΐνοβιτς κατέκτησε το EHF Champions League το 2003, καθώς και 9 γαλλικά πρωταθλήματα.

Ο Μποΐνοβιτς κατέκτησε, επίσης, το χάλκινο μετάλλιο στο παγκόσμιο πρωτάθλημα αντρών 2001 στο Χάντμπολ, εκπροσωπώντας την εθνική ομάδα της Γιουγκοσλαβίας.

Επίσης εκπροσώπησε την εθνική ομάδα της Σερβίας ως αρχηγός.

Παραπομπές
----------

1. ↑  pantheon.world/profile/person/Mladen\_Bojinović.

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
--------------------

* Πολυμέσα σχετικά με το θέμα  Mladen Bojinović στο Wikimedia Commons
Στην περιοχή του παλιού οικισμού των Καρυών της Πριγκήπου, απέναντι από την Αντιρόβυθο, βρίσκεται η **Μονή του Αγίου Νικολάου**.

Η μονή καταλαμβάνει τη θέση παλιότερης μονής, που είχε ερειπωθεί σε πολύ παλιά εποχή, άγνωστο πότε. Μέχρι πριν από μερικές δεκαετίες, κάποια κατάλοιπα αυτής της παλαιάς μονής διακρίνονταν στο βυθό της θάλασσας, όπου είχαν καταποντιστεί. Πρόσφατες επιχωματώσεις τα εξαφάνισαν. Πάντως, η μονή αναφέρεται από περιηγητές στα τέλη του 17ου αιώνα: το 1680 από τον Thomas Smith και το 1688 από τον Όλφερτ Ντάπερ. Το 18ο αιώνα λειτουργούσε αλλά είχε περιέλθει σε παρακμή. Παρόλα αυτά το 1783 φιλοξενήθηκαν εδώ για ένα διάστημα οι μαθητές της Μεγάλης του Γένους Σχολής, που μεταφέρθηκαν επειγόντως από την Πόλη λόγω της επιδημίας πανώλους που είχε ενσκήψει εκεί.

Από τη δεκαετία του 1820 ως το 1850 περίπου τα κτίρια της μονής χρησιμοποιήθηκαν από τον τουρκικό στρατό για την εκπαίδευση των στρατιωτικών μουσικών. Τελικά, το 1850 αποδόθηκαν πάλι στο Οικουμενικό Πατριαρχείο, το οποίο ενοικίαζε τα κελιά της σε παραθεριστές ως το 1852 που καταστράφηκε ολοσχερώς από πυρκαγιά. Στην επανοικοδόμησή της συνέβαλαν πολλοί φορείς και μεμονωμένοι ιδιώτες, αρκετοί Ρώσοι, μιας και ο χώρος είχε χρησιμοποιηθεί ως καταυλισμός αιχμαλώτων του Κριμαϊκού πολέμου. Νέες καταστροφές προκλήθηκαν από το σεισμό του 1894. Τελικά, την ριζική ανακαίνιση της μονής και την εκ βάρθων ανέγερση του ναού του Αγίου Νικολάου ανέλαβε και έφερε εις πέρας ο Παύλος Στεφάνοβικ Σκυλίτζης.

Στους χώρους της μονής φιλοξενήθηκαν Λευκορώσοι φυγάδες μετά την Οκτωβριανή επανάσταση, Μικρασιάτες πρόσφυγες μετά το 1922 καθώς και τα παιδιά του Ορφανοτροφείου μετά το κλείσιμό του το 1964. Στη συνέχεια παρέμεινε έρημο καθώς σε αυτό διέμενε μόνο ο φύλακας με την οικογένειά του. Σήμερα η ανακαίνιση του μοναστηριού βρίσκεται σε εξέλιξη με τη μέριμνα του πατριάρχη Βαρθολομαίου.

Πηγές
-----

* Ακύλα Μήλλα, *Πριγκηπόνησα*, εκδ. ΤΑ ΝΕΑ, 2008, ISBN 978-960-6731-91-4
Ο **Μλάντεν Ίβανιτς** (Σερβικά Κυριλλικά: Младен Иванић, προφέρεται [mlâden ǐʋanitɕ] \* γεννηθείς στις 16 Σεπτεμβρίου 1958 στην Σάνσκι Μόστ) είναι ένας Σερβοβόσνιος πολιτικός και μέλος της Προεδρίας της Βοσνίας και Ερζεγοβίνης από το 2014 ως το 2018.

Γεννημένος στο Σάνσκι Μοστ, ο Ίβανιτς έχει ζήσει στην Μπάνια Λούκα , από το 1971, όταν πήρε το πτυχίο οικονομικών επιστημών. Στη συνέχεια έλαβε το διδακτορικό της στο Βελιγράδι \* η διατριβή είχε τίτλο *η Σύγχρονη Μαρξιστική πολιτική οικονομία της Δύσης*. Ανέλαβε τις μεταδιδακτορικές σπουδές στο Πανεπιστήμιο του Μάνχειμ και στο Πανεπιστήμιο της Γλασκώβης. Μετά την ολοκλήρωση των σπουδών του, εργάστηκε ως δημοσιογράφος. Από το 1985 έως το 1988, ήταν λέκτορας στην Πολιτική Οικονομία στο τμήμα Οικονομικών επιστημών στο Μπάνια Λούκα, και αργότερα επίσης, στο Σαράγεβο και τη Γλασκώβη. Ξεκίνησε την πολιτική του καριέρα το 1988, όταν έγινε μέλος της Προεδρίας της Βοσνίας και Ερζεγοβίνης. 

Από το 2001 έως το 2003, ο Ίβανιτς ήταν Πρωθυπουργός της Σερβικής Δημοκρατίας (RS), της Βοσνίας-Ερζεγοβίνης. Υπηρέτησε, επίσης, ως έκτος υπουργός εξωτερικών της Βοσνίας-Ερζεγοβίνης από τότε που έγινε ανεξάρτητη το 1992, διαδεχόμενος Ζλάτκο Λαγκουμντζίγια στη θέση του, και, ήταν μέλος του Συμβουλίου των Υπουργών της Βοσνίας και Ερζεγοβίνης. Με τη σειρά του, τον διαδέχθηκε στη θέση του το 2007 ο Σβέν Αλκαλάι.

Είναι ιδρυτικό μέλος του κεντροδεξιού σερβικού Κόμματος Δημοκρατικής Προόδου (PDP) και ήταν Πρόεδρος από το 1999 έως το 2015. Τον Οκτώβριο του 2014, εξελέγη ως ο Σέρβος, μέλος της Προεδρίας της Βοσνίας και Ερζεγοβίνης,νικώντας την   Ζέλικα Τσβιγιάνοβιτς. Η νίκη σηματοδότησε την πρώτη φορά μετά τη Συμφωνία του Ντέιτον ότι το Σερβικό κράτος της Προεδρίας έλαβε το μεγαλύτερο αριθμό ψήφων στη χώρα, από τους τρεις εκλεγμένους βουλευτές. Ήταν επικεφαλής της Προεδρίας της Βοσνίας και Ερζεγοβίνης από 17 Νοεμβρίου 2014 έως τις 17 Ιουλίου 2015 και ξανά από τις 17 Νοεμβρίου 2016 ως το 2017. 

Μιλάει γερμανικά και αγγλικά. Είναι Χριστιανός Ορθόδοξος και ανήκει στη Σερβική Ορθόδοξη Εκκλησία.

Αναφορές
--------

1. ↑  pace.coe.int/en/members/5966.
2. ↑  (Αγγλικά) *pace.coe.int*. 5966. Ανακτήθηκε στις 20  Απριλίου 2022.
3. ↑  Ανακτήθηκε στις 3  Νοεμβρίου 2021.
4. 1 2  www.assembly.coe.int/nw/xml/AssemblyList/MP-Details-EN.asp?MemberID=5966.
5. 1 2  Ανακτήθηκε στις 3  Νοεμβρίου 2021.
6. ↑  Ανακτήθηκε στις 3  Νοεμβρίου 2021.
7. ↑  Ανακτήθηκε στις 3  Νοεμβρίου 2021.
8. ↑  Προφίλ σελίδα Ανακτήθηκε 30 Ιανουαρίου 2010 το Wayback Machine. στο Συμβούλιο της Ευρώπης
Ο **Μλάντεν Πέτριτς** (*Mladen Petrić*, 1 Ιανουαρίου 1981) είναι Κροάτης ποδοσφαιριστής.
Γεννήθηκε 1 Ιανουαρίου 1981 στο Ντούμπραβε της Σοσιαλιστικής Ομοσπονδιακής Δημοκρατίας της Γιουγκοσλαβίας. Η τελευταια ομάδα στην καριέρα του ήταν ο Παναθηναϊκός. Επίσης, έπαιζε στην Εθνικής ομάδας της Κροατίας.Είναι ένας από τους καλύτερους παίκτες της Κροατίας, έχοντας παίξει σε κορυφαίες ομάδες της Ευρώπης.

Καριέρα
-------

Ξεκίνησε την καριέρα του στην Ελβετία στην ομάδα ΦΚ Μπάντεν, μένοντας μια σεζόν. Έπειτα μετακινήθηκε, στην ομάδα της Γκρασχόπερς Ζυρίχης, στην οποία αγωνίστηκε πέντε χρόνια και κατέκτησε δυο φορές (2001 και 2003) το Πρωτάθλημα Ελβετίας. Το 2004 πήρε μεταγραφή, για την ομάδα της ΦΚ Βασιλείας στην οποία έμεινα τρία χρόνια κερδίζοντας άλλο ένα πρωτάθλημα Ελβετίας,(2005) καθώς και ένα Κύπελλο Ελβετίας (2007). Στις 11 Ιουνίου 2007 πήρε μεταγραφή στη Γερμανία για λογαριασμό της Μπορούσια Ντόρτμουντ, στην οποία έμεινε μόλις μια σεζόν. Το 2008 συνέχισε στο γερμανικό πρωτάθλημα για λογαριασμό του Αμβούργου ΣΦ. Στο Αμβούργο έμεινε για τέσσερα χρόνια. Το καλοκαίρι του 2012 συνέχισε στην Αγγλία για λογαριασμό της Φούλαμ ΦΚ και σς 10 Σεπτεμβρίου 2013 πήρε μεταγραφή για την ομάδα της Γουέστ Χαμ με την οποία αγωνίστηκε μόλις για τέσσερα παιχνίδια χωρίς να σκοράρει. Τον Ιανουάριο του 2015, ήρθε στην Ελλάδα για λογαριασμό του Παναθηναϊκού. Με τον Παναθηναϊκό κατέκτησε ένα κύπελλο Ελλάδας το 2014. Στην ομάδα του Παναθηναικού έκλεισε και την καριέρα του το καλοκαίρι του 2016 σε ηλικία 35 ετών. Στο τελευταίο του παιχνίδι στην έδρα του Παναθηναϊκού, ο Πέτριτς τιμήθηκε από τον σύλλογο για την προσφορά του.

Παραπομπές
----------

1. ↑  «Κρεμάει τα παπούτσια του ο Πέτριτς». *Contra.gr*. Ανακτήθηκε στις 29 Μαΐου 2016.
2. ↑  «Με δάκρυα στα μάτια είπε «αντίο» στη Λεωφόρο ο Πέτριτς!». *sport-fm.gr*. Ανακτήθηκε στις 29 Μαΐου 2016.
3. ↑  «Βραβεύτηκε στο «αντίο» του ο Πέτριτς (pics)». *www.gazzetta.gr*. Ανακτήθηκε στις 29 Μαΐου 2016.
O **Μπρούνο** (γερμ.: *Bruno*, περίπου 992 - 1029) ήταν χριστιανός επίσκοπος του Άουγκσμπουργκ. Προερχόταν από τον Οίκο των Οθωνιδών

Βιογραφία
---------

Ήταν ο δευτερότοκος γιος του Ερρίκου Β΄ του *εριστικού* δούκα της Βαυαρίας και της Ιουδήθ των Λεοπολδιδών, κόρης του Αρνούλφου δούκα της Βαυαρίας. Αδέλφια του ήταν ο Ερρίκος Β΄ της Γερμανίας ο *άγιος* και η Γκίζελα.

Ο Μπρούνο αρχιεπίσκοπος της Κολωνίας ήτα μεγάλος θείος του. Ο Μπρούνο του Άουγκσμπουργκ έγινε μέλος του Συλλόγου (canon) του καθεδρικού του Ζίλντεσχαϊμ. Το 1003 υποστήριξε την εξέγερση του Ερρίκου του Σβάινφουρτ μαργράβου του Νόρντγκαου ενάντια στον βασιλιά Ερρίκο Β΄. Όταν το κίνημα απέτυχε, ο Μπρούνο διέφυγε στη Βοημία και στην Αυλή του Στεφάνου Α΄ της Ουγγαρίας, συζύγου της Γκίζελα. Με τη μεσολάβηση του Στεφάνου Α΄ συμφιλιώθηκε με τον αδελφό του Ερρίκο Β΄.

Υπηρέτησε ένα έτος καγκελάριος και μετά εκλέχθηκε επίσκοπος του Άουγκσμπουργκ το 1006/07. Ενθάρρυνε τον Στέφανο Α΄ να εκχριστιανίσει τους παγανιστές, που εξεγειρόταν. Υπό την διακυβέρνησή του η επισκοπή απέκτησε μεγάλη άιγλη: ο Μπρούνο αποκατέστησε κατεστραμμένες μονές, ίδρυσε την εκκλησία του Αγ. Μαυρικίου και το Σύλλογό της, τοποθέτησε Βενεδικτίνους στον Κολεγιακό ναό της Αγ. Άφρα και πρόσθεσε στις γαίες της επισκοπής την προσωπική του κληρονομιά, το Στράουμπινγκ.

Το 1029 απεβίωσε στο Ράτισμπον και τάφηκε στο ναό του Αγ. Μαυρικίου στο Άουγκσμπουργκ.

Πηγές
-----

* Gerd Tellenbach, The Church in Western Europe from the Tenth to the Early Twelfth Century, transl. Timothy Reuter, (Cambridge University Press, 1993), 55

Παραπομπές
----------

1. ↑  Εθνική Βιβλιοθήκη της Γερμανίας: (Γερμανικά, Αγγλικά) *Gemeinsame Normdatei*. 132465493. Ανακτήθηκε στις 15  Οκτωβρίου 2015.
2. ↑  «Catholic-Hierarchy.org» (Αγγλικά) Ηνωμένες Πολιτείες Αμερικής. bayreb. Ανακτήθηκε στις 13  Οκτωβρίου 2020.
3. 1 2  Darryl Roger Lundy: (Αγγλικά) *The Peerage*.
4. 1 2  bayreb.
5. ↑  augs.
6. ↑  WIAG-Pers-EPISCGatz-03854-001.

|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
| Καθιερωμένοι όροι | 
* VIAF: 55308316
* GND: 132465493

 |

 |


|  |  |
| --- | --- |
| CC-BY-SA Μετάφραση | Στο λήμμα αυτό έχει ενσωματωθεί κείμενο από το λήμμα Bruno of Augsburg  της Αγγλικής Βικιπαίδειας, η οποία διανέμεται υπό την GNU FDL και την CC-BY-SA 4.0. (ιστορικό/συντάκτες). |
Η **Μιχρισάχ Σουλτάν** (Οθ. Τούρκικα:میریسا سلطان) (Τούρκικα: *Mihrişah Sultan*, 1 Ιουνίου 1916 - 25 Ιανουαρίου 1987) ήταν κόρη του Ηγεμόνα Γιουσούφ Ιζζεντίν Εφέντι.

Βιογραφία
---------

Γεννήθηκε την 1η Ιουνίου 1916 στο Παλάτι Τζαμλιτζά, και ήταν κόρη του Ηγεμόνα Γιουσούφ Ιζζεντίν Εφέντι και της έκτης συζύγου του Λεμάν Χανίμ.

Κατά την εξορία της αυτοκρατορικής οικογένειας τον Μάρτιο του 1924, η Μιχρισάχ μετακόμισε στην Αλεξάνδρεια της Αιγύπτου.

Ο Ηγεμόνας Ομέρ Φαρούκ ενδιαφερόταν για την ξαδέλφη του Μιχρισάχ. Ήταν επίσης γνωστό ότι τα πράγματα δεν πήγαν καλά μεταξύ του Φαρούκ και της συζύγου του Σαμπιχά Σουλτάν, κόρη του Σουλτάνου Μωάμεθ ΣΤ΄.

Το 1944, η Μιχρισάχ τάχθηκε υπέρ του Φαρούκ, όταν το συμβούλιο επέλεξε Ηγεμόνα Αχμέτ Νιχάντ ως επικεφαλής της οικογένειας. Ενώ η Σαμπιχά υποστήριξε την απόφαση του συμβουλίου και ενέκρινε την επιλογή του ηγέτη. Οι κόρες του ήταν επίσης με το μέρος της μητέρα τους. Ο Φαρούκ κατηγόρησε τη Σαμπιχά ότι γύρισε τις κόρες τους εναντίον του. Αλλά ήταν ήδη ερωτευμένος με την Μιχρισάχ και το θέμα του συμβουλίου ήταν απλώς μια δικαιολογία.

Ο Φαρούκ χώρισε τη Σαμπιχά στις 5 Μαρτίου 1948, μετά από είκοσι οκτώ χρόνια γάμου, και μόλις τέσσερις μήνες αργότερα παντρεύτηκε τη Μιχρισάχ σε μια θρησκευτική τελετή στις 31 Ιουλίου 1948. Ωστόσο, ο γάμος τους δεν κράτησε πολύ και λίγα χρόνια αργότερα, η Μιχρισάχ χώρισε τον Φαρούκ χρησιμοποιώντας το δικαίωμά του να χωρίσει τον σύζυγό της.

Αφού η Μιχρισάχ χώρισε τον Φαρούκ, παντρεύτηκε τον Σεβκέτ Αρσλάνογλου. Το 1952, η Μιχρισάχ επέστρεψε στην Κωνσταντινούπολη μετά την ανάκληση του νόμου της εξορίας για τις πριγκίπισσες.

Πέρασε τα τελευταία χρόνια με την ξαδέρφη της Γκεβχερί Σουλτάν, κόρη του θείου της Ηγεμόνα Μεχμέτ Σεϊφεντίν Εφέντι, σε ένα ευρύχωρο διαμέρισμα στην πλατεία Ταξίμ.

Πέθανε στις 25 Ιανουαρίου 1987, και είναι θαμμένη στο μαυσωλείο του προπαππού της Σουλτάνου Μαχμούτ Β΄ στο Ντιβανγιολού της Κωνσταντινούπολης

Παραπομπές
----------

1. ↑  The Rise of the Turks and the Ottoman Empire Αρχειοθετήθηκε 2012-06-28 στο Wayback Machine. Retrieved on 2007-09-16
2. ↑  Adra, Jamil (2005). *Genealogy of the Imperial Ottoman Family 2005*. σελίδες 15.
3. ↑  Bardakçı 2017, σελ. 205.
4. ↑  Bardakçı 2017, σελ. 207.
5. ↑  Bardakçı 2017, σελ. 208.
6. ↑  Bardakçı 2017, σελ. 171.
7. ↑  Bardakçı 2017, σελ. 209.
8. ↑  «Fatma Gevheri Osmanoğlu Kimdir Sultan Abdülaziz Oğlu, Şehzade Mehmed Seyfeddin Efendi Kızı». *Osmnali.site*. 7 February 2017.. Ανακτήθηκε στις 20 January 2019.

Πηγές
-----

* Peirce, Leslie P. The Imperial Harem: Women and Sovereignty in the Ottoman Empire, Oxford University Press, 1993, ISBN 0-19-508677-5 (paperback)
* Yavuz Bahadıroğlu, Resimli Osmanlı Tarihi, Nesil Yayınları *(Ottoman History with Illustrations, Nesil Publications)*, 15th Ed. 2009, ISBN 978-975-269-299-2 (Hardcover)
* Bardakçı, Murat (2017). *Neslishah: The Last Ottoman Princess*. Oxford University Press. ISBN 978-9-774-16837-6.
Μια ομάδα μπεχρούπιγια στο Τζαϊπούρ του Ρατζαστάν, Ινδία
Οι **μπεχρούπιγια** ή **μπαχρούπιγια** (Ινδουστανικά: बहरूपिया ή بہروپیا) είναι ιμπρεσιονιστές στις παραδοσιακές τέχνες του θεάματος από την Ινδία, το Νεπάλ και το Μπαγκλαντές[1]. Η τέχνη τους ήταν κάποτε δημοφιλής και διαδεδομένη, αλλά σήμερα είναι σε παρακμή και οι επαγγελματίες του ζουν σε συνθήκες φτώχειας. Κάποτε ήταν κοινό για τους μπεχρούπιγια να κάνουν μια δραματική είσοδο σε γάμους ή άλλες εκδηλώσεις ντυμένοι ως αστυνομικοί, ιερείς ή κάτι άλλο και να δημιουργούν αναταραχή.[2] Το κοινωνικό πρότυπο που περιβάλλουν αυτές οι εμφανίσεις ήταν ότι οι μπεχρούπιγια συνήθως δεν έπαιρναν χρήματα, εάν τους έβρισκαν ως σωσίες. Ωστόσο, αν πετύχαιναν στο να πείσουν το κοινό για την ψεύτικη ταυτότητά τους, τότε θα το αποκάλυπταν και θα λάμβαναν λεφτά για να διασκεδάσει με την ομάδα.

Λόγω της πείρας τους με τη μεταμφίεση και μίμηση, οι καλοί μπεχρούπιγια προσλαμβάνονται ως κατάσκοποι από τους μεσαιωνικούς Ινδούς βασιλιάδες.[3]

Ετυμολογία και εναλλακτικές ονομασίες
-------------------------------------

Ο όρος μπεχρούπιγια προέρχεται από τις Σανσκριτικές λέξεις μπάχου (πολλά) και *ρουπ* (μορφή ή εμφάνιση). Ο κυρίως απαρχαιωμένος όρος νακκάλ (नक़्क़ाल ή نقّال, δηλαδή *μιμητής*) χρησιμοποιείται συχνά για τους μπεχρούπιγια.[4] Μερικές φορές, οι μπεχρούπιγια είναι γνωστή και ως μασχάρα (मसख़रा ή مسخره, αραβικό δάνειο στα ινδουστανικά) ή μπαντ, που είναι οι παραδοσιακοί ηθοποιοί, χορευτές, παραμυθάδες και διασκεδαστές στην Ινδική υποήπειρο.[4][5]

Δείτε επίσης
------------

* Μπαντ
* Νακκάλ

Παραπομπές
----------

1. ↑  Saccidānandan, Sahitya Akademi, *Authors speak*, Sahitya Akademi, 2006, ISBN 978-81-260-1945-8,
2. ↑  «बहरूपिए: दूसरों को ख़ुश रखने वाले आज ख़ुद दुखी हैं (Behrupiyas: Today, those who cheer others are themselves unhappy)», *LiveHindustan (Hindi)*, July 17, 2010,
3. ↑  Narayan Bareth (March 10, 2010), «दम तोड़ती बहरूपिया कला (The dying art of the Behrupiyas)», *BBC*,
4. 1 2  S.W. Fallon, John Drew Bate, *A new English-Hindustani dictionary: with illustrations from English literature and colloquial English*, E.J. Lazarus, 1883,
5. ↑  Manohar Laxman Varadpande, *History of Indian theatre, Volume 2History of Indian Theatre, Manohar Laxman Varadpande*, Abhinav Publications, 1992, ISBN 978-81-7017-278-9,