recursal/SuperWikiNEXT-32B huggingface dataset:
Ο **Τόμας Γουέστερμαν Γούλφ** (αγγλικά: *Thomas "Tom" Westerman Wolf*, 17 Νοεμβρίου 1948), είναι Αμερικανός πολιτικός και επιχειρηματίας, που υπηρέτησε ως 47ος Κυβερνήτης της Πενσυλβάνιας από το 2015 έως το 2023. Είναι μέλος του Δημοκρατικού Κόμματος.

Προηγουμένως, υπηρέτησε ως πολιτειακός Υπουργός Εσόδων της Πενσυλβάνιας από το 2007 έως το 2008. Επίσης, έχει εργαστεί ως διευθύνων σύμβουλος (CEO) στην εταιρεία της οικογένειάς του, στην "The Wolf Organization".

Εξελέγη στο αξίωμα του Κυβερνήτη της Πενσυλβάνιας, στις κυβερνητικές εκλογές του 2014, με ποσοστό 54.9% έναντι 45.1% του τότε εν ενεργεία Ρεπουμπλικανού Κυβερνήτη Τομ Κόρμπετ, τον οποίο νίκησε. Επανεξελέγη στο αξίωμα, στις κυβερνητικές εκλογές του 2018, με ποσοστό 57.8% έναντι 40.7% του Ρεπουμπλικανού ανθυποψήφιού του.

Βιογραφία
---------

Ο Τομ Γουλφ, γεννήθηκε τον Νοέμβριο του 1948 στο Μάουντ Γουλφ της Πενσυλβάνιας (ένα χωριό στο νοτιοανατολικό τμήμα της πολιτείας), όπου και μεγάλωσε. Αποφοίτησε το Λύκειο "The Hill School" στο Πότσταουν (μια περιοχή έξω από την Φιλαδέλφεια) το 1967. Σπούδασε Δημόσια Διοίκηση και Κυβέρνηση στο Κολλέγιο Ντάρτμουθ, απ'όπου έλαβε πτυχίο (BA) το 1972, με διάκριση.

Πραγματοποίησε μεταπτυχιακές σπουδές στην Φιλοσοφία, στο Πανεπιστήμιο του Λονδίνου, λαμβάνοντας μεταπτυχιακό δίπλωμα (MPhil) το 1978. Στη συνέχεια, πραγματοποίησε διδακτορικές σπουδές πάνω στην Πολιτική Επιστήμη, στο Τεχνολογικό Ινστιτούτο της Μασαχουσέτης (MIT), και έλαβε διδακτορικό δίπλωμα (PhD) το 1981.

#### Προσωπική ζωή

Είναι παντρεμένος από το 1975, με την Φράνσις Ντόνελι, με την οποία έχουν αποκτήσει μαζί δύο παιδιά. Είναι μέλος της Επισκοπικής Εκκλησίας.

Παραπομπές
----------

1. ↑  Ανακτήθηκε στις 7  Σεπτεμβρίου 2022.
2. ↑  «Governor Tom Wolf». *Governor Tom Wolf* (στα Αγγλικά). Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 5 Μαΐου 2021. Ανακτήθηκε στις 6 Μαΐου 2021.
3. ↑  «Tom Wolf». *National Governors Association*. Ανακτήθηκε στις 6 Μαΐου 2021.
4. ↑  «Tom Wolf». *Ballotpedia* (στα Αγγλικά). Ανακτήθηκε στις 5 Απριλίου 2022.
5. ↑  «Tom Wolf, Governor from Pennsylvania». *Voterly* (στα Αγγλικά). Ανακτήθηκε στις 5 Απριλίου 2022.
6. ↑  «Tom Wolf - 47th Governor of Pennsylvania - Biography | LegiStorm». *www.legistorm.com* (στα Αγγλικά). Ανακτήθηκε στις 5 Απριλίου 2022.

|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
| Καθιερωμένοι όροι | 
* WorldCat
* VIAF: 317285331
* LCCN: no2015120594
* GND: 117620999X

 |

 |
Το **Δουκάτο της Κουρλάνδης και της Σεμιγαλλίας** (Λατινικά: *Ducatus Curlandiæ et Semigalliæ*; Γερμανικά: *Herzogtum Kurland und Semgallen*; Λετονικά: *Kurzemes un Zemgales hercogiste*; Λιθουανικά: *Kuršo ir iriemgalos kunigaikštystė*; Πολωνικά: *Księstwo Kurlandii i Semland*) ήταν τότε γνωστό ως Λιβονία, που υπήρχε από το 1561 έως το 1569 ως ονομαστικά υποτελές κράτος του Μεγάλου Δουκάτου της Λιθουανίας και στη συνέχεια έγινε έδαφος του Στέμματος του Πολωνικού Βασιλείου από το 1569 έως το 1726 και ενσωματώθηκε στην Πολωνική-Λιθουανική Κοινοπολιτεία το 1726. Στις 28 Μαρτίου 1795, προσαρτήθηκε από τη Ρωσική Αυτοκρατορία στο τρίτο διαμελισμό της Πολωνίας.

Υπήρχε επίσης μια βραχύβια πολεμική πολιτεία που υπήρχε από τις 8 Μαρτίου έως τις 22 Σεπτεμβρίου 1918 με το ίδιο όνομα. Τα σχέδια για να γίνει μέρος του Ενωμένου Δουκάτου της Βαλτικής, υπό την επιφύλαξη της Γερμανικής Αυτοκρατορίας, αποτρέπονται από την παράδοση της Γερμανίας από την περιοχή της Βαλτικής στο τέλος του Πρώτου Παγκοσμίου Πολέμου. Η περιοχή έγινε μέρος της Λετονίας στο τέλος του Πρώτου Παγκοσμίου Πολέμου.

Παραπομπές
----------

1. ↑  «Duke Gotthard». *archiv.org.lv*.
2. ↑  Volumina Legum, t. II, Petersburg 1859, p. 106
3. ↑  *Volumina Legum*, t. VI, Petersburg 1860, p. 209.
Η **Καρολίνα του Γκλώστερ** (*Caroline of Gloucester*, 24 Ιουνίου 1774 – 14 Μαρτίου 1775) ήταν κόρη του Γουλιέλμου Ερρίκου, Δούκα του Γκλώστερ και του Εδιμβούργου, και της Μαρίας, Δούκισσας του Γκλώστερ και του Εδιμβούργου. Ήταν, επίσης, δισέγγονη του Γεωργίου Β΄ της Μεγάλης Βρετανίας και ανιψιά του Γεωργίου Γ΄.

Γεννήθηκε στις 24 Ιουνίου 1774 στο Μέγαρο Γκλώστερ του Λονδίνου και βαπτίσθηκε 29 ημέρες αργότερα *Καρολίνα Αυγούστα Μαρία*. Ανάδοχοί της ήταν ο Φρειδερίκος Α΄ της Βυρτεμβέργης, η Αυγούστα του Μπράουνσβαϊγκ-Βόλφενμπυτελ και η μητέρα της Μαρία.

Στις αρχές Μαρτίου 1775 ο πατέρας της Δούκας του Γκλώστερ και του Εδιμβούργου αρρώστησε σοβαρά με ευλογιά. Εκείνος, αποφάσισε να φύγει στο εξωτερικό, προκειμένου να ευεργετηθεί από μια αλλαγή τοπίου. Πριν φύγει, όμως, ήθελε να βεβαιωθεί ότι κανένα από τα παιδιά του δεν θα υπέφερε έτσι και διέταξε τον εμβολιασμό της Πριγκίπισσας Σοφίας και της Πριγκίπισσας Καρολίνας, κάτι που έγινε στις 3 Μαρτίου. Η Σοφία, δύο ετών τότε, δεν είχε καμία παρενέργεια από τον εμβολιασμό. Ωστόσο, η αδελφή της Καρολίνα αρρώστησε σοβαρά στις 13 Μαρτίου, παρουσιάζοντας επιληπτικές κρίσεις και σπασμούς. Πέθανε στις 14 Μαρτίου, σε ηλικία σχεδόν εννέα μηνών, και ετάφη στο Παρεκκλήσι του Αγίου Γεωργίου στο Κάστρο του Ουίνδσορ.

Παραπομπές
----------

1. 1 2 3 4  «Αρχειοθετημένο αντίγραφο». Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 6 Αυγούστου 2011. Ανακτήθηκε στις 31 Δεκεμβρίου 2015.
2. 1 2 3
3. ↑
4. 1 2 3 4 5  Tait, σελ. 195
Ο **Τομ (Θωμάς) Καραμεσίνης** (25 Ιουλίου 1917 - 4 Σεπτεμβρίου 1978) ήταν αμερικανός πράκτορας της CIA ελληνικής καταγωγής.

Βιογραφικά στοιχεία
-------------------

Γεννήθηκε στη Νέα Υόρκη και σπούδασε νομικά στο Πανεπιστήμιο Κολούμπια. Την περίοδο 1941 - 1942 διετέλεσε αναπληρωτής δημόσιος κατήγορος στην Νέα Υόρκη. Υπηρέτησε στον αμερικανικό στρατό κατά τον Β΄ Παγκόσμιο Πόλεμο και τοποθετήθηκε στο Γραφείο Στρατηγικών Υπηρεσιών για υποθέσεις σχετικές με την Ελλάδα. Μετά την απελευθέρωση παρέμεινε στην Ελλάδα εντασσόμενος στο προσωπικό της αμερικάνικης πρεσβείας. Το 1947 εντάχθηκε στο δυναμικό της CIA και την περίοδο 1951 - 1953 διετέλεσε σταθμάρχης της CIA στην Αθήνα. Την περίοδο 1959 - 1963 διετέλεσε σταθμάρχης της CIA στη Ρώμη και εν συνεχεία τοποθετήθηκε αναπληρωτής βοηθός διευθυντής Σχεδίων μέχρι το 1967, οπότε και τοποθετήθηκε διευθυντής Σχεδίων (DPP), δηλαδή υπεύθυνος για τις μυστικές επιχειρήσεις της CIA σε όλο τον κόσμο. Παραιτήθηκε από την θέση του το 1973. 

Απεβίωσε ξαφνικά στις 4 Σεπτεμβρίου 1978. Μιλούσε ελληνικά και αγγλικά.

Πηγές
-----

1. 1 2  Αλέξης Παπαχελάς, *Ο βιασμός της ελληνικής δημοκρατίας*, εκδόσεις Εστία, Αθήνα 1997, σελ. 21
2. ↑  Ο Αλιέντε και ο Καραμεσίνης, από την εφημερίδα "Ελευθεροτυπία"
Η Ιταλία κατά την Βυζαντινή και Λομβαρδική κατάκτηση της
Το **Δουκάτο της Περούτζια** ήταν διοικητική διαίρεση της Βυζαντινής Αυτοκρατορίας στην Ιταλική χερσόνησο. Διοικούνταν από έναν υψηλόβαθμο στρατιωτικό, συνήθως στρατηγό, με τον τίτλο του δουξ, αρχικά υπό την εποπτεία του έπαρχου της Ιταλίας (554-584) και αργότερα του Έξαρχου της Ραβένα (584 με 751). Διοικητικό του κέντρο ήταν η πόλη Περούτζια και βρισκόταν ενδιάμεσα στα βυζαντινά δουκάτα Πενταπόλεως και της Ρώμης όπου τα συνέδεε, ενώ στο υπόλοιπο γειτόνευε με το Λομβαρδικό βασίλειο της Ιταλίας και τα Δουκάτα του Σπολέτο και της Τούσκια. Είχε μεγάλη στρατηγική σημασία για τους Βυζαντινούς, δεδομένου ότι παρέχεται η επικοινωνία μεταξύ Ρώμης, την πόλη των Παπών, και της Ραβένας, την πρωτεύουσα της Εξαρχίας.

Περίπου το 727-730 υπήρξε μία εφήμερη κατάκτηση του από τους Λομβαρδούς όταν ο Αγάθων προσπαθούσε να ανακτήσει την Μπολόνια, η οποία ήταν μέρος του δουκάτου του έως ότου κατακτήθηκε από τον Λιουτπράνδο, και με τον τρόπο αυτό έσπασε την ανακωχή ανάμεσα στους Βυζαντινούς και Λομβαρδούς, προκαλώντας έτσι μια Λομβαρδική επίθεση στην Ραβένα.

Το 749, ο Λομβαρδός βασιλιάς Ρατχίς εισέβαλε στα δουκάτα της Περούτζια και Πενταπόλεως, ο Πάπας Ζαχαρίας συναντήθηκε με τον βασιλιά στην Περούτζια και τον έπεισε να άρει την πολιορκία και να αποσυρθεί σε μοναστήρι. Έχει προταθεί ότι ο Λομβαρδός βασιλιάς αναγκάστηκε να επιτεθεί στη Βυζαντινή Ιταλία από πίεση Λομβαρδών εθνικιστών, ή αντιστρόφως, ότι επιτέθηκε επειδή ο πάπας Ζαχαρίας είχε σπάσει τους όρους του προκατόχου του στην Ειρήνη του Τερνί, είκοσι χρόνια πριν.

Με την κατάρρευση της Εξαρχίας και την κατάληψη της Ραβέννας από τους Λομβαρδούς το 751, το δουκάτο της Περούτζια αφέθηκε ντε φάκτο υπό την παπική εξουσία από το 752. Σε ένα απόσπασμα του "Ludovicianum" που χρονολογήτε όχι νωρίτερα από το 774, οι πόλεις του Ρωμαϊκού δουκάτου παρατίθενται με τις πόλεις του δουκάτου της Περούτζια και εκείνες της Ρωμαϊκής Τοσκάνης, δείγμα ότι η Περούτζια είχε ενσωματωθεί στο παπικό δουκάτο της Ρώμης. Στην πραγματικότητα, το δουκάτο της Περούτζια ως μια ξεχωριστή πολιτική ενότητα δεν μπορεί να χαρτογραφηθεί το αργότερο μέχρι το 740.

Γνωστοί δούκες ήταν οι :

* Μαυρίκιος , 6ος αιώνας

Παραπομπές
----------

1. ↑  Noble 1984, pp. 3–5.
2. ↑   Noble 1984, p. 41
3. ↑  Noble 1984, pp. 56–57
4. ↑  Noble 1984, p. 57
5. ↑  Noble 1984, pp. 59, 94–95
6. ↑  Noble 1984, p. 160

Πηγές
-----

* Paul the Deacon (1974) [1907]. *The History of the Langobards* (PDF). Philadelphia, Pennsylvania: University of Pennsylvania.  Unknown parameter `|coauthor=` ignored (`|author=` suggested) (βοήθεια)
* Noble, Thomas F. X. (1984). *The Republic of St. Peter: The Birth of the Papal State, 680–825*. Philadelphia, Pennsylvania: University of Pennsylvania Press. ISBN 0-8122-1239-8.


|  |  |
| --- | --- |
| CC-BY-SA Μετάφραση | Στο λήμμα αυτό έχει ενσωματωθεί κείμενο από το λήμμα Duchy of Perugia  της Αγγλικής Βικιπαίδειας, η οποία διανέμεται υπό την GNU FDL και την CC-BY-SA 4.0. (ιστορικό/συντάκτες). |
Ο **Τομ Κάππος** (*Tom Kappos*)(Θανάσης Κάππος) είναι Ελληνοκαναδός πρώην καλαθοσφαιριστής. Με ύψος 2.06 αγωνιζόταν στη θέση του σέντερ.

Αγωνίστηκε στο καναδικό Πανεπιστήμιο Prince Edward Island και υπήρξε ένας από τους σημαντικότερους καλαθοσφαιριστές που συμμετείχαν στην ομάδα του. Τιμήθηκε με το βραβείο AUS All-Stars την περίοδο 1976-1977 και με τη συμμετοχή του στην AC Freshman Team την περίοδο 1975-1976. Το 1979 αγωνιζόμενος στο Καναδικό πρωτάθλημα με την ομάδα Saint Mary's πήρε 20 ριμπάουντ επίδοση που τον κατατάσσει όγδοο στην ιστορία του πρωταθλήματος.

Με την εθνική ομάδα του Καναδά αγωνίστηκε στο Παγκόσμιο Πρωτάθλημα καλαθοσφαίρισης το 1978 που διεξήχθη στις Φιλιππίνες κατακτώντας την 6η θέση.

Ήρθε στην Ελλάδα ως ομογενής για λογαριασμό του Σπόρτιγκ το καλοκαίρι του 1979. Αγωνίστηκε για τον Παναθηναϊκό, και κατέκτησε το Πρωτάθλημα Ελλάδας το 1984 και το κύπελλο Ελλάδας το 1983, ενώ συμμετείχε και στον τελικό κυπέλλου Ελλάδας το 1985. Σημαντικές εμφανίσεις του Κάππου ήταν τη σεζόν 1983-84 απέναντι στη Ρεάλ Μαδρίτης η οποία ήταν και η πρώτη νίκη του Παναθηναϊκού απέναντι στην ισπανική ομάδα  και στον αγώνα μπαράζ της Κέρκυρας το 1984 όπου ο Παναθηναϊκός νίκησε τον Άρη 80-76 και κατέκτησε το πρωτάθλημα, επιτυχία που έκανε να επαναλάβει 13 χρόνια. Ο Κάππος σημείωσε 20 πόντους σε εκείνον τον αγώνα και ήταν ο πρώτος σκόρερ του Παναθηναϊκού μαζί με το Λιβέρη Ανδρίτσο.

Παραπομπές
----------

1. ↑  Αθλητική Ηχώ 24/6/1979[*νεκρός σύνδεσμος*]
2. ↑  Ιστότοπος του Πανεπιστημίου του Prince Edward Island
3. ↑  «www.chebucto.ns.ca». Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 29 Αυγούστου 2009. Ανακτήθηκε στις 29 Μαΐου 2009.
4. ↑  www.goalday.gr[*νεκρός σύνδεσμος*]
5. ↑  Περιοδικό Allstar basket 3/6/2009

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
--------------------

* basketpedya[*νεκρός σύνδεσμος*]
Το **Δουκάτο του Κάλις** (πολωνικά: *Księstwo kaliskie*, λατινικά: *Ducatus Calisiensis*) ήταν φεουδαρχικό επαρχιακό δουκάτο στη Μείζων Πολωνία, με κέντρο την Περιοχή Κάλις. Πρωτεύουσά του ήταν το Κάλις. Το κράτος ιδρύθηκε το 1177, ύστερα από το διαμελισμό του Δουκάτου της Μείζονος Πολωνίας, μετά την εξέγερση κατά του Μιέσκο Γ΄. Ο Δούκας Καζίμιρ Β΄ ο Δίκαιος της δυναστείας των Πιαστ έγινε ο πρώτος του ηγεμόνας. Υπήρξε μέχρι το 1279, όταν ενώθηκε με τα δουκάτα του Γκνιέζνο και του Πόζναν, υπό την κυριαρχία του Πσέμισλ Β΄, σχηματίζοντας το Δουκάτο της Μείζονος Πολωνίας. Παρέμεινε φέουδο εντός του Δουκάτου της Πολωνίας, μέχρι το 1227, και μετά έγινε ανεξάρτητο κράτος.

Παραπομπές
----------

1. ↑  Άντζεϊ Βέντζκι, *Kalisz w państwie wczesnopiastowskim i w okresie rozbicia dzielnicowego*. In: Władysław Rusiński (redactor), *Dzieje Kalisza*. σελ. 46–48.
2. ↑  Γιούζεφ Ντόμπος, *Kazimierz II Sprawiedliwy*, σελ. 111-113.
3. ↑  Μπρονίσουαφ Νοβάτσκι, *Przemysł II*, σελ. 97.
4. ↑  Γέζι Βιροζούμσκι, *Historia Polski do roku 1505*, σελ. 104–111.

Πηγές
-----

* (Πολωνικά) Wędzki, Andrzej (1977). «Kalisz w państwie wczesnopiastowskim i w okresie rozbicia dzielnicowego». Στο: Rusiński, Władysław. *Dzieje Kalisza*. Πόζναν: Wydawnictwo Poznańskie.

|  |  |
| --- | --- |
| 

|  |
| --- |
| * Πύλη:Ιστορία
* Πύλη:Πολωνία
 |

 |
Το **Ελ Έουλμα** (αραβικά: العلمة‎) είναι πόλη στην επαρχία Σετίφ της Αλγερίας. Βρίσκεται 210 χιλιόμ. ανατολικά από την πρωτεύουσα της χώρας, το Αλγέρι. Σύμφωνα με την απογραφή του 2008 έχει 155.038 κατοίκους, από 120.068 το 1998, σημειώνοντας ετήσια αύξηση 2,64%.

Ιστορικά στοιχεία
-----------------

Η πόλη Ελ Έουλμα βρίσκεται περίπου 6 χλμ. μακριά από τον αρχαιολογικό χώρο του Αΐν Χανές, ο οποίος θεωρείται ένας από τους παλαιότερους χώρους στην Αφρική.

Κατά την περίοδο της αρχαιότητας η περιοχή του Ελ Έουλμα συνδεόταν με τη Νουμιδία, αντί με τη γειτονική περιοχή του Σετίφ, το οποίο ανήκε στη Μαυριτανία. Ο ποταμός Ουέντ Ελ-Ντεχέμπ ήταν τα όρια μεταξύ Νουμιδίας και Μαυριτανίας. Το έτος 42 μ.Χ. μετά την εξέγερση του Αιδήμονα, ο Κλαύδιος προσάρτησε τη Μαυριτανία και ολόκληρη η Βόρεια Αφρική ενωποιήθηκε υπό την αιγίδα της Ρωμαϊκής Αυτοκρατορίας.

Τον 8ο αιώνα, ο Άραβας στρατηγός Οκμπά Ιμπν Ναφίς Αλ Φιχρί εγκατέστησε στρατιωτική αποθήκη και ιατρείο στην περιοχή του Ελ Εουλμά με τη βοήθεια κατοίκων της περιοχής οι οποίοι εντάχθηκαν στον στρατό του. Την ίδια περίοδο η περιοχή έλαβε το όνομά της, το οποίο προέρχεται από το γεγονός πως κοντά βρισκόταν το Ντζουμά Ελ Ουλεμά (μαυσωλείο των θρησκευτικών λογίων).

Στη συνέχεια η περιοχή πέρασε υπό οθωμανικό έλεγχο, ενώ κατά τη διάρκεια της γαλλικής αποικιοκρατίας, η περιοχή ονομάστηκε Σαιν-Αρνώ (γαλλικά: Saint-Arnaud‎) προς τιμήν του Γάλλου στρατάρχη Ζακ Λερουά ντε Σαιν-Αρνώ. Μετά την Ανεξαρτησία της Αλγερίας, η πόλη επανέκτησε την αρχική ονομασία της. Κατά τη διάρκεια της εξέγερσης του 1870 στην πόλη εκτυλίχθηκαν μάχες μεταξύ Γάλλων και Αλγερινών.

Μετά τη δεκαετία του 1970 η πόλη άρχισε να αναπτύσσεται τόσο οικονομικά, όσο και πληθυσμιακά. Η κυβέρνηση της Αλγερίας δημιούργησε εργοστάσια στην περιοχή.

Αθλητισμός
----------

Στην πόλη έχει την έδρα του ο ποδοσφαιρικός σύλλογος ΜΚ Ελ Έουλμα ο οποίος αγωνίζεται στην Α΄ Εθνική Κατηγορία Ποδοσφαίρου της Αλγερίας.

Παραπομπές
----------

1. ↑  «El Eulma (Commune, Sétif, Algeria) - Population Statistics, Charts, Map and Location». Ανακτήθηκε στις 16  Φεβρουαρίου 2020.
2. ↑  «El Eulma (Commune, Sétif, Algeria) - Population Statistics, Charts, Map and Location». *citypopulation.de*. Ανακτήθηκε στις 16 Φεβρουαρίου 2020.
3. 1 2 3 4 5  «Histoire d'El Eulma». *www.el-eulma.com*. Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 18 Φεβρουαρίου 2020. Ανακτήθηκε στις 16 Φεβρουαρίου 2020.
4. ↑  «MC El Eulma - Current and former staff». *www.transfermarkt.com* (στα Αγγλικά). Ανακτήθηκε στις 16 Φεβρουαρίου 2020.

|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
| Καθιερωμένοι όροι | 
* VIAF: 139154981859667742372
* SUDOC: 233317821

 |

 |
Με τον όρο **ειδογένεση** περιγράφεται η εξελικτική διαδικασία με την οποία νέα βιολογικά είδη δημιουργούνται από ένα μοναδικό πατρικό είδος. Κατά την ειδογένεση, στα ευκαριωτικά είδη, πραγματοποιείται διαχωρισμός μιας γενετικής δεξαμενής σε δύο ή περισσότερες (βλ. γενετική απομόνωση), καθώς και διαφοροποίηση ενός φαινότυπου σε περισσότερους. Εν γένει μπορεί να ταξινομηθεί σε πολλές κατηγορίες. Με βάση το βαθμό της γεωγραφικής απομόνωσης ενός είδους, διακρίνονται διαφορετικοί τύποι βαθμιαίας ειδογένεσης: αλλοπάτρια, παραπάτρια και συμπάτρια. 

Σύγκριση διαφορετικών τύπων ειδογένεσης
Η αλλοπάτρια ειδογένεση, που είναι ο μοναδικός τύπος που εμφανίζεται στα θηλαστικά και στα πτηνά, βασίζεται στο γεγονός πως όλοι οι πληθυσμοί μιας τάξης δεν βρίσκονται σε επαφή μεταξύ τους αλλά ενδέχεται να είναι γεωγραφικά απομονωμένοι, όπως λόγω φραγμών που οφείλονται στην ιδιαίτερη μορφολογία του εδάφους. Κατά αυτό τον τρόπο, εμποδίζεται η γονιδιακή ροή και επιτρέπεται σε ένα είδος να εξελίσσεται ανεξάρτητα από το πατρικό είδος ώστε βαθμιαία να καταστεί γενετικά διαφοροποιημένο, τόσο ώστε να θεωρηθεί τελικά διαφορετικό είδος. Η διαδικασία αυτή διαφέρει από τη φυλετική εξέλιξη, κατά την οποία δεν έχουμε αύξηση του αριθμού των ειδών. Διακρίνονται δύο τύποι αλλοπάτριας ειδογένεσης: η διχοπάτρια (ή δευτερογενής), κατά την οποία υφίσταται απομόνωση λόγω ενός γεωγραφικού φραγμού μεταξύ όμορων τμημάτων του είδους, και η περιπάτρια, στην οποία η απομόνωση οφείλεται στην εδραίωση ενός ιδρυτικού πληθυσμού πέρα από τα όρια εξάπλωσης του είδους. 

Η ειδογένεση χαρακτηρίζεται συμπάτρια όταν ο μηχανισμός της αναπαραγωγικής απομόνωσης προκύπτει μέσα σε έναν παμμικτικό πληθυσμό χωρίς τοπικό φραγμό μεταξύ των εν τη γενέσει ειδών. Οι προϋποθέσεις για συμπάτρια ειδογένεση δεν είναι συνηθισμένες καταστάσεις στη φύση, ενώ τα περισσότερα μοντέλα αυτού του τύπου αμφισβητούνται. Υπάρχουν ωστόσο ενδείξεις υπέρ της συμπάτριας ειδογένεσης σε φυτά ή σε περιπτώσεις ιχθύων του γλυκού νερού. 

Σύμφωνα με τη θεωρία της παραπάτριας ειδογένεσης, που απορρίπτεται από αρκετούς ερευνητές, μπορεί επίσης να προκύψει σημαντική γενετική διαφοροποίηση παρακείμενων πληθυσμών, παρά την παρατηρούμενη γονιδιακή ροή μεταξύ τους. Άλλοι τύποι ειδογένεσης είναι ακόμα η ειδογένεση με υβριδισμό που τεκμηριώνεται από μικρό αριθμό περιπτώσεων περιφερειακών πληθυσμών, καθώς και η αμφισβητούμενη ειδογένεση με απόσταση, κατά την οποία τα άκρα μιας μακράς αλυσίδας πληθυσμών διαφέρουν γενετικά τόσο ώστε σε περίπτωση επικάλυψής τους να μην διασταυρώνονται.

Βιβλιογραφία
------------

* Futuyma, Douglas (1991). *Εξελικτική βιολογία*, Πανεπιστημιακές Εκδόσεις Κρήτης
* Mayr Ε (2001). *Τι είναι η εξέλιξη*. Αθήνα: Κάτοπτρο. ISBN 960-7778-89-8.

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
--------------------

* Πολυμέσα σχετικά με το θέμα  Speciation στο Wikimedia Commons

  


|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
| Καθιερωμένοι όροι | 
* WorldCat
* LCCN: sh85126387
* GND: 4135327-4
* NKC: ph426847

 |

 |
Αυτό το άρθρο απαριθμεί τους σατράπες των Αχαιμενιδών και τους ελληνιστικούς βασιλείς της **Καππαδοκίας**, μίας αρχαίας περιοχής στην κεντρική Μ. Ασία.

Σατράπες της Καππαδοκίας, π. 380–331 π.Χ.
-----------------------------------------

 Η σατραπεία της Καππαδοκίας στην αυτοκρατορία των Αχαιμενιδών.
Η σατραπεία της Καπαδοκίας ήταν μία σατραπεία (επαρχία) της αυτοκρατορίας των Αχαιμενιδών μέχρι την κατάκτησή της από τον Μεγάλο Αλέξανδρο το 331 π.Χ.

* Δατάμης, π. 380–362 π.Χ.
* Αριάμνης Α΄, 362–350 π.Χ.
* Μιθροβουζάνης (απεβ. το 334)
* Αριαράθης Α΄, 340s–331 π.Χ.

Ανεξάρτητοι πρίγκιπες της Καππαδοκίας, 331 π.Χ.–δεκαετία 250 π.Χ.
-----------------------------------------------------------------

* Αριαράθης Α΄, 331–322 π.Χ.

Ο μέχρι τότε σατράπης Αριαράθης Α΄ κατάφερε να διατηρήσει τον έλεγχο της περισσότερης ή ολόκληρης της Καππαδοκίας, ως ανεξάρτητος πρίγκιπας που πρωτοστατούσε στην αντίσταση κατά των κατακτητών, ακόμη και μετά την κατάκτηση των Περσών από τον Μεγάλο Αλέξανδρο. Ωστόσο το 322 π.Χ. σταυρώθηκε από τον Περδίκκα, στρατηγό τού Αλέξανδρου και (μετά το τέλος τού Αλεξάνδρου) αντιβασιλιά.

* προσωρινή καταστολή της ανεξαρτησίας, κυβερνήτες της Μακεδονικής Αυτοκρατορίας κατείχαν τη χώρα
	+ κυβερνήτης ο Ευμένης
	+ διάδοχος ο Αντίγονος (Α΄), πρώτος σατράπης της Φρυγίας και μετά αντιβασιλιά. Σκοτώθηκε στην Ιψό το 301 π.Χ.

Ο Περδίκκας έδωσε την Καππαδοκία στον Ευμένη, τον πρώην γραμματέα τού Μ. Αλέξανδρου. Ωστόσο κατά τη διάρκεια της αστάθειας των συνεχιζόμενων εμφυλίων πολέμων μεταξύ των στρατηγών του Αλεξάνδρου, σκοτώθηκε ο Ευμένης και στη συνέχεια σκοτώθηκε ο αντιβασιλιάς Αντίγονος (Α΄).

Ο υιοθετημένος γιος τού Αριαράθη Α΄, ο Αριαράθης Β΄, κατάφερε να εξασφαλίσει εκ νέου μέρος της κληρονομιάς του, δηλαδή την Άνω Καππαδοκία γύρω από τη Μαζάκα, και έγινε πρίγκιπας της Καππαδοκίας (ενώ αποδεχόταν την επικυριαρχία των Σελευκιδών). Η Κάτω Καππαδοκία χάθηκε για πάντα στο βασίλειο του Πόντου, που εμφανίστηκε από το 301 π.Χ. στις ακτές της Μαύρης Θάλασσας και ανακηρύχθηκε βασίλειο περί το 281 π.Χ.

* Αριαράθης Β΄, 301–280 π.Χ.
* Αριάμνης Β΄, 280–230 π.Χ.

Βασίλειο της Καππαδοκίας, δεκαετία 250 π.Χ.–17 μ.Χ.
---------------------------------------------------

Πιθανώς συνεχίζοντας για λίγο υπό την αδύναμη επικυριαρχία των Σελευκιδών, ο τίτλος αναγνωρίστηκε ως "βασιλιάς":

* Ο Αριαράθης Γ΄, 255–220 π.Χ. ξεκίνησε ως συγκυβερνήτης με τον πατέρα του Αριάμνη Β΄.
* Αριαράθης Δ΄ Ευσεβής, 220–163 π.Χ.
* Αριαράθης Ε΄ Ευσεβής Φιλοπάτωρ, 163–130 π.Χ.
* Οροφέρνης, 157 π.Χ.
* Αριαράθης ΣΤ΄ Επιφανής Φιλοπάτωρ, 130–116 π.Χ.
* Αριαράθης Ζ΄ Φιλομήτωρ, 116–101 π.Χ.
* Αριαράθης Η΄, 101–96 π.Χ.
* Αριαράθης Θ΄, 100-85 π.Χ.
* Aριοβαρζάνης Α΄ Φιλορωμαίος, 95–c. 63 π.Χ.
* Aριοβαρζάνης Β΄ Φιλοπάτωρ, π. 63–51 π.Χ.
* Aριοβαρζάνης Γ΄ Ευσεβής Φιλορωμαίος, 51–42 π.Χ.
* Aριαράθης Ι΄ Ευσεβής Φιλάδελφος, 42–36 π.Χ.
* Αρχέλαος, 36 π.Χ.–17 μ.Χ.

Οικογενειακό δένδρο βασιλέων της Καππαδοκίας
--------------------------------------------
Διάγραμμα Χέρτζσπρουνγκ-Ράσελ:   
άξονας τετμημένων: φασματικός τύπος  

άξονας τεταγμένων: Λαμπρότητα  
0, Ia, Ib: Υπεργίγαντες  
II: Λαμπροί γίγαντες  
III: Γίγαντες  
**IV: Υπογίγαντες**  
V: Νάνοι  
VI: Υπονάνοι  
VII: Λευκοί νάνοι
Στην αστροφυσική **υπογίγαντας** ονομάζεται κάθε αστέρας που είναι λαμπρότερος από τον μέσο όρο των αστέρων της Κύριας Ακολουθίας (νάνοι) του ίδιου φασματικού τύπου, αλλά όχι τόσο λαμπρός όσο οι γίγαντες αστέρες. Αντιστοιχεί στην τάξη λαμπρότητας **IV** της διδιάστατης ταξινομήσεως Μόργκαν-Κήναν, όπου ΙΙΙ είναι οι γίγαντες αστέρες και V οι νάνοι.

Οι υπογίγαντες είναι όλοι εξελιγμένοι αστέρες που βρίσκονται στο στάδιο του τερματισμού της συντήξεως υδρογόνου στον πυρήνα τους και οι οποίοι μετατρέπονται σε γίγαντα αστέρα. Σε αστέρες με τη μάζα του Ήλιου, αυτή η παύση των πυρηνικών αντιδράσεων προκαλεί τη συστολή των κεντρικών περιοχών, οπότε η πίεση και η θερμοκρασία αυξάνονται αρκετά ώστε να αρχίσουν να συντήκουν υδρογόνo σε ένα κέλυφος γύρω από τον αστρικό πυρήνα. Αυτό προκαλεί τη διόγκωση του αστέρα πέρα από την αρχική του διάμετρο και τον οδηγεί προς τον κλάδο των γιγάντων στο διάγραμμα Hertzsprung-Russell. Στην αρχή του σταδίου του υπογίγαντα, όπως π.χ. συμβαίνει στον αστέρα Πρόκυνα A, η διάμετρος και η λαμπρότητα αυξάνονται, αλλά η επιφανειακή θερμοκρασία του αστέρα δεν έχει μειωθεί σημαντικά, ούτε το αρχικό του χρώμα έχει μεταβληθεί: αυτό συμβαίνει αργότερα και συντείνει στο να παραμένει η ολική λαμπρότητα περίπου σταθερή καθ' όλη τη διάρκεια του σταδίου του υπογίγαντα, ένα χαρακτηριστικό που φαίνεται αμέσως στα διαγράμματα Hertzsprung-Russell των σφαιρωτών σμηνών.

Πηγές
-----

* Mihalas, D. Binney, J.: *Galactic Astronomy*, W.H. Freeman & Co. 1981

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
--------------------

* Πολυμέσα σχετικά με το θέμα  Subgiant stars στο Wikimedia Commons

  


|  |  |
| --- | --- |
| 

|  |
| --- |
| * Πύλη:Αστρονομία
 |

 |
Το *Τσάλεντζερ* γύρω στα 1873.
Το πλοίο **Τσάλεντζερ** ήταν ένα ιστορικό πλοίο εξερευνήσεων, ξύλινο ατμοκίνητο, κορβέττα του αγγλικού ναυτικού εκτοπίσματος 2.300 τόνων που είχε επιλεγεί ακριβώς για εξερευνήσεις στις αρκτικές θάλασσες.

Τον Δεκέμβριο του 1872 το *Τσάλεντζερ* με κυβερνήτη τον πλοίαρχο Τζορτζ Ναίαρς απέπλευσε προς την Ανταρκτική μεταφέροντας ειδική επιστημονική αποστολή που την συγκροτούσαν ο καθηγητής σερ Ουάϋβιλ Τόμσον (αρχηγός αποστολής), οι βιολόγοι Τζον Μάρρεϋ και Μόζελυ, ο δόκτωρας φον Βιλλεμόες Ζουμ, ο ταγματάρχης Τίζαρ και ο χημικός και βιολόγος Μπάκαναν.

Το πλοίο αυτό διέσχισε πολλές φορές τον Ατλαντικό και προσέγγισε πολλές νήσους της Ανταρκτικής μεταξύ των 45-50 μοιρών νότιου πλάτους, φθάνοντας τον Ιανουάριο του 1874 στις νήσους Κεργκελέν. Από εκεί κατά τον Μάρτιο του ίδιου έτους έπλευσε προς Μελβούρνη, Νέα Ζηλανδία, Φίτζι, Πορθμός Τόρες, κινεζική όπου και κατέπλευσε στο Χονγκ Κονγκ.

Αργότερα εξερευνήθηκε ο δυτικός Ειρηνικός όπου πλέοντας ανατολικά μέχρι Γιοκοχάμα από όπου το πλοίο έφθασε στο Βαλπαραΐσο, διασχίζοντας τον ωκεανό μέσω της Χονολουλού και της Ταϊτής. Από εκεί κατευθύνθηκε προς Νότο και διερχόμενο τον πορθμό του Μαγγελάνου προσέγγισε στο Μοντεβιδέο και διασχίζοντας εκ νέου τον Ατλαντικό μέσω των νήσων Ανάληψης και Αζορών κατέπλευσε στον λιμένα Σήρενς τον Μάιο του 1876.

Τα Πεπραγμένα της «Αποστολής Τσάλεντζερ», όπως αποκλήθηκε η όλη αυτή εξερευνητική επιχείρηση, δημοσιεύθηκαν στο Λονδίνο από το 1883 μέχρι το 1895 σε 50 τόμους υπό την διεύθυνση του Μάρεϋ.

Το διαστημικό λεωφορείο Τσάλεντζερ πήρε το όνομά του από αυτό το πλοίο.
**Κοινοπραξία** είναι μια επιχειρηματική οντότητα που δημιουργείται από δύο ή περισσότερα μέρη και η οποία χαρακτηρίζεται ως επί το πλείστον από κοινή ιδιοκτησία, κοινή διακυβέρνηση, κοινή ανάληψη κινδύνου και κοινές αποδόσεις. Οι εταιρείες συνήθως συνιστούν κοινοπραξίες για έναν από τους παρακάτω λόγους: για πρόσβαση σε νέες αγορές, ιδίως αναδυόμενες, για επίτευξη οικονομιών κλίμακας συνδυάζοντας περιουσιακά στοιχεία και λειτουργίες, για επιμερισμό κινδύνου σε μεγάλες επενδύσεις ή έργα, ή για πρόσβαση σε δεξιότητες και δυνατότητες. Οι εργασίες των Reuer και Leiblein αμφισβήτησαν τον ισχυρισμό ότι οι κοινοπραξίες ελαχιστοποιούν τον κίνδυνο ζημιών.

Σύμφωνα με τον Gerard Baynham της Water Street Partners, υπήρξε πολλή αρνητική δημοσιότητα σχετικά με τις κοινοπραξίες, αλλά αντικειμενικά στοιχεία δείχνουν ότι μπορεί στην πραγματικότητα να ξεπεράσουν σε απόδοση τις αντίστοιχες εξ ολοκλήρου θυγατρικές. Γράφει: «Μια διαφορετική αφήγηση προέκυψε από την πρόσφατη ανάλυσή μας από δεδομένα του Υπουργείου Εμπορίου των ΗΠΑ, τα οποία συλλέχθηκαν από περισσότερες από 20.000 οντότητες. Σύμφωνα με τα στοιχεία αυτά, κοινοπραξίες εταιρειών των ΗΠΑ στο εξωτερικό πραγματοποίησαν μέση απόδοση περιουσιακών στοιχείων (ROA) 5,5%, ενώ οι εταιρείες που ανήκαν εξ ολοκλήρου και ελέγχονταν από μητρικές πραγματοποίησαν ελαφρώς χαμηλότερη απόδοση ROA 5,2%. Το ίδιο ισχύει για επενδύσεις ξένων εταιρειών στις ΗΠΑ, αλλά η διαφορά είναι πιο έντονη. Οι κοινοπραξίες που εδρεύουν στις ΗΠΑ πραγματοποίησαν μέσο όρο ROA 2,2%, ενώ οι θυγατρικές στις ΗΠΑ που ανήκαν εξ ολοκλήρου και ελέγχονταν από άλλες εταιρίες πραγματοποίησαν ROA μόνο 0,7%.

Οι περισσότερες κοινοπραξίες έχουν εταιρική μορφή, αν και ορισμένες, όπως στη βιομηχανία πετρελαίου και φυσικού αερίου, είναι «ανώνυμες» κοινοπραξίες που μιμούνται εταιρική οντότητα. Όταν δύο ή περισσότερα άτομα συμπράττουν και σχηματίζουν μια **προσωρινή σύμπραξη** με σκοπό την εκτέλεση συγκεκριμένου έργου, μια τέτοια συνεργασία μπορεί επίσης να ονομαστεί κοινοπραξία.

Παραπομπές
----------

1. ↑  Roos, Alexander; Khanna, Dinesh; Verma, Sharad; Lang, Nikolaus; Dolya, Alex; Nath, Gaurav; Hammoud, Tawfik. «Getting More Value from Joint Ventures». *Transaction Advisors*. ISSN 2329-9134. Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 2016-05-12.. Ανακτήθηκε στις 2020-12-29.
2. ↑  Reuer, Jeffrey J. and Michael J. Leiblein (2000). "Downside risk implications of multinationality and international joint ventures." *Academy of Management Journal*, 43 (2), 203-214.

|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
| Καθιερωμένοι όροι | 
* WorldCat
* LCCN: sh85070654
* GND: 10290927-1
* BNF: cb13318722g (data)
* NKC: ph116247

 |

 |
Ο **Φιλήμων**, Συρακούσες ή από τους Σόλους της Κιλικίας (361- 263 π.Χ.), ήταν αρχαίος Έλληνας συγγραφέας, εκπρόσωπος της *Νέας Κωμωδίας*. Υπήρξε ο σημαντικότερος ποιητής της νέας κωμωδίας και πέρασε το μεγαλύτερο μέρος της ζωής του στην Αθήνα, όπου και τιμήθηκε ιδιαίτερα.

Βιογραφία
---------

Πέθανε σχεδόν εκατό ετών και έγραψε περί τις εκατό κωμωδίες και νίκησε τρεις φορές τον Μένανδρο σε ποιητικούς διαγωνισμούς. Ο Αλκίφρονας αναφέρει πως ο Φιλήμων έμεινε για ένα χρονικό διάστημα στην αυλή των Πτολεμαίων. Υπάρχει και ένα ανέκδοτο ότι ο κωμωδιογράφος έπεσε κάποτε στα χέρια του Μάγαντος, σατράπη της Κυρήνης, που τον είχε ειρωνευτεί από σκηνής.

Εργογραφία
----------

Ο Φιλήμων είχε γράψει 94 έργα, από τα οποία είναι γνωστά 64 τίτλοι, όχι όλοι αυθεντικοί. Πάντως, η κωμωδία του *Πανήγυρις* παίχτηκε στην Αλεξάνδρεια. Οι *Μυρμηδόνες*, ο Παλαμήδης και η *Νυξ* φαίνεται πως είχαν μυθολογικά θέματα. Στο έργο του «Φιλόσοφοι» γινόταν λόγος για τον Ζήνωνα και τον Κράτητα
Κατά το Χρονικό της Πάρου νίκησε για πρώτη φορά σε δραματικό αγώνα το 327 π.Χ. Επίσης, μας πληροφορεί για τρεις ακόμα νίκες του στα Λήναια. Σώζονται μόνο αποσπάσματα (περίπου 180) των έργων του, γνωρίζουμε όμως 60 τίτλους. Από τα αποσπάσματα ελάχιστες γνώσεις μπορούν να συναχθούν. Υπάρχουν όμως τρεις κωμωδίες του Πλαύτου, που είναι διασκευές του Φιλήμονος. Πρόκειται για τις κωμωδίες, *Mercator* (*Έμπορος*), *Trinummus* (*Θησαυρός*), *Mostellaria*(*Φάσμα*).

Απόσμασμα
---------

* *«Το πρώτο που ζητάω είναι υγεία, έπειτα να περνάω καλά (*ευπραξία*), τρίτο να χαίρομαι (*χαίρειν*), και τελευταία να μη χρωστάω σε κανένα (οφείλειν μηδενί).*

  

Kυρίως ο Φιλήμονας, διέπρεψε στις κωμωδίες καταστάσεων. Χαρακτηριστική είναι η τάση του στην ηθικολογία.

Παραπομπές
----------

1. ↑  (Γερμανικά) *Catalog of the German National Library*. 119266741. Ανακτήθηκε στις 10  Ιουνίου 2020.
2. ↑  «Library of the World's Best Literature». *Library of the World's Best Literature*. 1897.
3. ↑  Γιάννης Λάμψας, «Λεξικό του Αρχαίου Κόσμου», τόμ. Δ, σ. 770 ISBN 960-8177-935-1
4. ↑  Γιάννη Λάμψας, ό.π. σ. 771
5. ↑  Λουκιανός, Υπέρ του εν τη προσαγορεύσει πταίσματος (λατ. De Laptu) c 6 14-16, εκδ. Κάκτος σ. 130
6. ↑  Αlbin Lesky, Ιστορία της αρχαίας ελληνικής λογοτεχνίας, μτφρ. Αγαπητός Τσομπανάκης, εκδ.Α/φοί Κυριακίδη, Θεσσ/ίκη, 1990, σελ.918

Βιβλιογραφία
------------

* Χριστίνα Δεδούση, «Νέα Κωμωδία. Φιλήμων, Δίφιλος, Απολλόδωρος», Ιστορία του Ελληνικού Έθνους, Εκδοτική Αθηνών, τομ. Ε΄, Εκδοτική Αθηνών, (1974), σελ. 381-382
* P. E. Easterling - B.M.W.Knox, Ιστορία της αρχαίας Ελληνικής Λογοτεχνίας, μτφρ. Ν.Κονομή, Χρ. Γριμπά, Μ.Κονομή, εκδ.Δημ. Παπαδήμα, Αθήνα, 1994
* Αlbin Lesky, Ιστορία της αρχαίας ελληνικής λογοτεχνίας, μτφρ. Αγαπητός Τσομπανάκης, εκδ.Αφοί Κυριακίδη, Θεσσ/ίκη, 1990

  


|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
| Καθιερωμένοι όροι | 
* WorldCat
* VIAF: 231019921
* **ΕΒΕ**: 44934
* LCCN: n88224091
* ISNI: 0000 0003 7491 1694
* GND: 119266741
* SUDOC: 067109306
* BNF: cb150420303 (data)
* BNE: XX6085530

 |

 |
Το έργο *Twenty One Days in India* (*Είκοσι μία ημέρες στην Ινδία*, 1878–1879) του Τζορτζ Άμπερι-Μακάι
Ο **Τζορτζ Ρόμπερτ Άμπερι-Μακάι** (αγγλικά: George Robert Aberigh-Mackay‎, 25 Ιουλίου 1848 - 12 Ιανουαρίου 1881), Αγγλο-Ινδός συγγραφέας, ήταν γιος του αιδεσιμότατου Τζέιμς Άμπερι-Μακάι και της πρώτης του συζύγου Λουκρέτια Λίβινγκστον το γένος Ριντ. Σπούδασε στο σχολείο του Κολλεγίου Μάγκνταλεν της Οξφόρδης και στο Κολλέγιο της Αγίας Αικατερίνης του Κέιμπριτζ. Εισήλθε στο εκπαιδευτικό τμήμα της Ινδίας το 1870 και έγινε καθηγητής αγγλικής λογοτεχνίας στο Κολλέγιο του Δελχί το 1873, δάσκαλος του Ραγιά του Ρούτλαμ το 1876 και διευθυντής του Κολλεγίου Ρατζκουμάρ στο Ιντόρε το 1877. Στις 8 Ιανουαρίου 1881 εμφάνισε συμπτώματα τετάνου, αφού έπαιξε πόλο και τένις τις προηγούμενες 2 ημέρες, και πέθανε στις 12 Ιανουαρίου 1881 στο Ιντόρε.

Είναι περισσότερο γνωστός για το βιβλίο του *Twenty-one Days in India* (*Είκοσι μια ημέρες στην Ινδία*, 1878-1879), μια σάτιρα της αγγλο-ινδικής κοινωνίας και των τρόπων σκέψης. Το βιβλίο αυτό έδωσε υποσχέσεις για μια επιτυχημένη λογοτεχνική σταδιοδρομία, αλλά ο συγγραφέας πέθανε σε ηλικία τριάντα τριών ετών. Ο Άμπερι Μακάι έγραψε επίσης ένα εκτενές εγχειρίδιο που δίνει στοιχεία από πρώτο χέρι για τα πριγκιπικά κράτη και τους ηγεμόνες τους.

Οικογένεια
----------

Ο Τζορτζ Ρόμπερτ Αμπερί-Μακάι παντρεύτηκε τη Μαίρη Ανν Λουίζα Τσέρι στις 13 Οκτωβρίου 1873 στη Σίμλα της Βεγγάλης στην Ινδία. Μαζί απέκτησαν 4 παιδιά.

Παραπομπές
----------

1. 1 2  Darryl Roger Lundy: (Αγγλικά) *The Peerage*. p70465.htm#i704646. Ανακτήθηκε στις 9  Οκτωβρίου 2017.
2. ↑  «Identifiants et Référentiels». (Γαλλικά) *IdRef*. Agence bibliographique de l'enseignement supérieur. Ανακτήθηκε στις 5  Μαΐου 2020.
3. ↑  p70465.htm#i704646. Ανακτήθηκε στις 7  Αυγούστου 2020.
4. 1 2 3 4 5 6  Darryl Roger Lundy: (Αγγλικά) *The Peerage*.
5. ↑  Buckland, Charles Edward (1906). *Dictionary of Indian Biography* (στα Αγγλικά). S. Sonnenschein.
6. 1 2   Το παρόν λήμμα ενσωματώνει κείμενο από έκδοση που είναι πλέον κοινό κτήμα: Chisholm, Hugh, επιμ.. (1911) «Aberigh-Mackay, George Robert» *Εγκυκλοπαίδεια Μπριτάννικα* (11η έκδοση) Cambridge University Press, σελ. 53
7. ↑  G. R. Aberigh-Mackay, *The Native Chiefs and Their States in 1877:A Manual of reference.*

|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
| Καθιερωμένοι όροι | 
* WorldCat
* VIAF: 4143505
* **Europeana**: agent/base/60011
* LCCN: n93052698
* ISNI: 0000 0000 8419 4885
* GND: 1089500688
* SUDOC: 095202331

 |

 |
Κινητοσκόπιο
Το **κινητοσκόπιο** (αγγλικά: **kinetoscope**) είναι μηχανή παρουσίασης ταινιών, πρόδρομος της σύγχρονης κινηματογραφικής μηχανής προβολής. Αναπτύχθηκε από τον Ουίλλιαμ Ντίκσον στα εργαστήρια του Αμερικανού εφευρέτη Τόμας Έντισον, στον οποίο αποδίδεται και η αρχική σύλληψη της ιδέας κατασκευής του. Η εφεύρεση του κινητοσκοπίου συνδύαζε τη φωτογραφία και την τεχνολογία αναπαράστασης της κίνησης της εικόνας, προβάλλοντας διάτρητο φιλμ των 35 χιλιοστών. Η εικόνα γινόταν ορατή με τη μέθοδο του στερεοσκοπίου. 

Η ανάπτυξη του κινητοσκοπίου βασίστηκε σε προγενέστερες ανακαλύψεις. Πιθανόν για αυτό το λόγο, ο Τόμας Έντισον κατοχύρωσε την εφεύρεσή του με δίπλωμα ευρεσιτεχνίας μόνο στις ΗΠΑ και δεν επιχείρησε να κατοχυρώσει την εφεύρεση διεθνώς, γεγονός που επέτρεψε την αντιγραφή και περαιτέρω εξέλιξη της, ευνοώντας με αυτό τον τρόπο την ταχύτερη εξέλιξη του κινηματογράφου. 

Η πρώτη δημόσια παρουσίαση του πρωτότυπου κινητοσκοπίου έλαβε χώρα στις 20 Μαΐου του 1891, ενώ στις 9 Μαΐου του 1893 έγινε η επίσημη παρουσίαση του, ως ολοκληρωμένη πλέον εφεύρεση, στο Ινστιτούτο Τεχνών και Επιστήμης του Μπρούκλιν.

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
--------------------

* Πολυμέσα σχετικά με το θέμα  Kinetoscope στο Wikimedia Commons
* Κέντρο Διάδοσης Επιστημών: Κινητοσκόπιο
* Library of Congress
* EarlyCinema.com

  


|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
| Καθιερωμένοι όροι | 
* WorldCat
* LCCN: sh85072390
* GND: 4498975-1

 |

 |
Ο **φανοκόρος** και φανανάπτης όπως αναφέρεται σε εφημερίδες των αρχών του περασμένου αιώνα, ήταν ο άνθρωπος που άναβε τα φανάρια του δημοτικού φωτισμού.
Από το τέλος του 18ου αιώνα με την διάδοση του φωταερίου και ειδικά στην Αθήνα από το 1857 με την ίδρυση του εργοστασίου φωταερίου σε συνεργασία με Γαλλική εταιρεία, έγινε επιτακτική η ανάγκη για το φωτισμό της πόλης. Το 1858 αποφάσισαν να φωταγωγήσουν τους δρόμους και τις πλατείες της πόλης. Από το 1862 που τελείωσαν οι εγκαταστάσεις για το φωταέριο στο Γκάζι (η περιοχή πήρε το όνομά της από το εργοστάσιο), η χρήση του επιτρεπόταν τη νύχτα αποκλειστικά για τον δημοτικό φωτισμό. Έτσι κάθε βράδυ ο φανοκόρος φρόντιζε να ανάβουν οι δημοτικοί φανοστάτες των δρόμων. Με τον ερχομό όμως του ηλεκτρικού ρεύματος το επάγγελμα του φανοκόρου έσβησε.
Το **Κοινοβούλιο της Τζαμάικας** είναι το διθάλαμο νομοθετικό σώμα της χώρας. Αποτελείται από τη Γερουσία (άνω βουλή) και τη Βουλή των Αντιπροσώπων (κάτω βουλή). Ο τρόπος οργάνωσης, οι εξουσίες και οι αρμοδιότητες του Κοινοβουλίου ορίστηκαν στο Τζαμαϊκανικό Σύνταγμα του 1962. Το πολίτευμα της Τζαμάικας είναι συνταγματική μοναρχία, με μονάρχη τη Βασίλισσα της Κοινοπολιτείας, και το Κοινοβούλιο είναι οργανωμένο με βάση το Βρετανικό σύστημα Γουέστμινστερ.

Η Γερουσία αποτελείται από 21 μέλη που διορίζονται από τον Γενικό κυβερνήτη (εκπρόσωπος της Αυτού Μεγαλειότητας της Βασίλισσας): τα 13 μέλη προτείνονται από τον Πρωθυπουργό και τα 8 από τον Αρχηγό της Αντιπολίτευσης. Η θητεία τους διαρκεί για πέντε έτη, ή μέχρι να διαλυθεί το Κοινοβούλιο.

Η Βουλή των Αντιπροσώπων αποτελείται από 63 μέλη που εκλέγονται με άμεσες δημοκρατικές εκλογές, με απλό πλειοψηφικό εκλογικό σύστημα από μονοεδρικές εκλογικές περιφέρειες, για πενταετή θητεία.

Μετά τις εκλογές, στην πρώτη συνεδρίαση της Γερουσίας τα μέλη πρέπει να εκλέξουν έναν Πρόεδρο της Γερουσίας. Προτού αναλάβει καθήκοντα θα προηγηθεί η τελετή ορκομωσίας. Παρομοίως, στη πρώτη συνεδρίασή τους, τα μέλη της Βουλής των Αντιπροσώπων θα εκλέξουν έναν Πρόεδρο της Βουλής.

Το Κοινοβούλιο μπορεί να θεσπίσει νόμους για την ειρήνη, την τάξη και την καλή διακυβέρνηση της Τζαμάικας, σύμφωνα με το Σύνταγμα. Για να περάσει ένας νόμος πρέπει να ψηφιστεί από την πλειοψηφία της βουλής, ενώ για τις συνταγματικές τροποποιήσεις απαιτούντα τα δύο τρίτα των μελών. Προτού τεθεί σε ισχύ πρέπει να υπογραφεί από τον Γενικό Κυβερνήτη και μετά να δημοσιευθεί στην Εφημερίδα του Κράτους.

Παραπομπές
----------

1. ↑  contact
2. 1 2  «JAMAICA: Constitution of 1962». *pdba.georgetown.edu*. Ανακτήθηκε στις 2 Σεπτεμβρίου 2020.
3. ↑  «Central America :: Jamaica — The World Factbook - Central Intelligence Agency». *www.cia.gov*. Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 24 Δεκεμβρίου 2018. Ανακτήθηκε στις 2 Σεπτεμβρίου 2020.
4. 1 2  «IPU PARLINE database: JAMAICA (House of Representatives), Electoral system». *archive.ipu.org*. Ανακτήθηκε στις 2 Σεπτεμβρίου 2020.
5. ↑  «Governemtn of jamaica» (PDF).
Ο **Τσεν Ταντσίνγκ** (*陈丹青*, 11 Αυγούστου 1953) είναι Κινέζος ζωγράφος, συγγραφέας, διανοούμενος και καλλιτέχνης που επηρέασε σημαντικά την Πολιτιστική Επανάσταση της Κίνας.

Βιογραφία
---------

Ο Τσεν Ταντσίνγκ γεννήθηκε στις 11 Αυγούστου 1953 στην Σαγκάη. Η οικογένειά του κατάγεται από το Τάι Σαν (台山), της επαρχίας Γκουανγκντόνγκ. Κατά τη διάρκεια της πολιτιστικής επανάστασης δούλεψε σε ένα χωριό στην Τσιανγκσί, και ύστερα σε ένα στούντιο τέχνης. Σπούδασε στην Ανωτάτη Σχολή Καλών Τεχνών του Πεκίνου (中央美术学院). Ήταν βαθιά επηρεασμένος από τα έργα ζωγραφικής του Ρέμπραντ και Ζαν Φρανσουά Μιγέ.

Ο Τσεν ήταν γνωστός για τα έργα του που ανήκαν στη σχολή του ρεαλισμού και είχε πάρει διθυραμβικές κριτικές για τα πορτρέτα των Θιβετιανών που φιλοτέχνησε. Το 1976 και το 1980, ταξίδεψε στο Θιβέτ. Τα επόμενα χρόνια στράφηκε αποκλειστικά σχεδόν στα θέματα της Θιβετιανής αγροτικής ζωής και ζωγράφισε μερικά από τα πιο σημαντικά του έργα, με αποτέλεσμα να αναγνωριστεί το ταλέντο του και να αποκτήσει φήμη και επιτυχία.

Το 1982 επισκέπτεται τη Νέα Υόρκη όπου εκθέτει την σειρά των έργων του για το Θιβέτ. Μετά το 2000 ξαναγύρισε στο Πεκίνο όπου έγινε καθηγητής στο Πανεπιστήμιο του Τσινγκχουά (清华大学). Σε αυτό θα παραμείνει μέχρι το 2005. Για τους ρεαλιστές ζωγράφους αποτελεί την κεντρικότερη φυσιογνωμία της σύγχρονης Κινεζική τέχνης. Ο Τσεν Ταντσίνγκ με το έργο του επηρέασε τις μεταγενέστερες γενιές καλλιτεχνών και ιδιαίτερα τους νέους του τέλους της δεκαετίας του '80.

Παραπομπές
----------

1. ↑  *The Fine Art Archive*. 143522.
2. 1 2 3  *The Fine Art Archive*. cs.isabart.org/person/143522. Ανακτήθηκε στις 1  Απριλίου 2021.
3. ↑  Jean-Pierre Delarge: (Γαλλικά) *Le Delarge*. Gründ, Jean-Pierre Delarge. Παρίσι. 2001. 12441\_artiste\_CHEN\_Danqing. Ανακτήθηκε στις 22  Απριλίου 2022. ISBN-13 978-2-7000-3055-6. ISBN-10 2-7000-3055-9.
4. ↑  «Chen Danqing». *WideWalls*. Ανακτήθηκε στις 29 Οκτωβρίου 2016.
5. ↑  «Chen Danqing's 'Tibetan Group Paintings' exhibition held in Beijing». *People's Daily*. 24 Μαΐου 2010. Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 3 Φεβρουαρίου 2017. Ανακτήθηκε στις 29 Οκτωβρίου 2016.

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
--------------------

* Τσεν Ταντσινγκ - Artnet.com

|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
| Καθιερωμένοι όροι | 
* WorldCat
* VIAF: 118999723
* LCCN: no2006026902
* ISNI: 0000 0000 8187 9782
* GND: 1081028602
* SUDOC: 137087500
* BNF: cb155919427 (data)
* BIBSYS: 7049219
* NCL: 494636
* CiNii: DA15187029

 |

 |
Ο **Φρανκ Σ. Πέπερ** (**Frankenstain Stuart Pepper**, Ilford, Λονδίνο, Ηνωμένο Βασίλειο, 8 Φεβρουαρίου 1910 – Κορνουάλη, 11 Δεκεμβρίου 1988) ήταν Βρετανός συγγραφέας εικονογραφημένων ιστοριών (κόμικς), ο οποίος εργάσθηκε για την εταιρεία *Amalgamated Press*, ευρύτερα γνωστός για τις σειρές *Roy of the Rovers* και *Captain Condor*.

Βιογραφία και εργογραφία
------------------------

Ο Πέπερ απασχολήθηκε από νεαρή ηλικία (1926) στην εφημερίδα *The Children's Newspaper* και τέσσερα χρόνια μετά (1930) ήταν ήδη ελεύθερος συντάκτης που συνεργαζόταν με τοπικούς τίτλους (εφημερίδες και περιοδικά). Ακολούθησαν πολλές συνεργασίες του για διάφορα έντυπα, όπως οι σειρές *Snapshot Sammy*, *Rockfist Rogan*, *Danny of the Dazzlers*, *Colwyn Dane*, *The Return of Monte Cristo*, *Bill and Jill* κ.ά. τις οποίες έγραφε χρησιμοποιώντας διάφορα ψευδώνυμα. Το 1952 συνέγραψε το σενάριο για τη σειρά *Captain Condor* στο περιοδικό *Lion*, ενώ το 1953 εμπνεύστηκε την ιστορία *Roy of the Rovers* για το *Tiger*, έπειτα από επιθυμία του εκδότη Ντέρεκ Μπέρνεϊτζ. Σε αυτή τη δημιουργία συνεργάσθηκε στενά με τον εικονογράφο Τζο Κολκάχουν. Επίσης ο Πέπερ συνέγραψε σενάρια κι άλλων γνωστών σειρών, όπως *Dan Dare*, *Jet-Ace Logan* και *The Spellbinder*. Αποτραβήχτηκε από το χώρο των κόμικς το 1983 για να ασχοληθεί με τη συγγραφή γνωμικών και ανεκδότων. Ήταν νυμφευμένος και έχει αποκτήσει τέσσερα παιδιά.

Παραπομπές
----------

1. 1 2  (Αγγλικά) *Internet Speculative Fiction Database*. 217003. Ανακτήθηκε στις 9  Οκτωβρίου 2017.
2. ↑  Steve Holland, Look and Learn: a History of the Classic Children's Magazine, 2006
3. ↑  Alan Clark, Dictionary of British Comic Artists, Writers and Editors, The British Library, 1998, σ. 133

|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
| Καθιερωμένοι όροι | 
* WorldCat
* VIAF: 11263131
* **Europeana**: agent/base/130133
* LCCN: n84233119
* ISNI: 0000 0000 8197 6670
* NLA: 53723118

 |

 |
Το **διάγραμμα ακτινοβολίας** (radiation pattern) είναι ένα γράφημα του πώς ακτινοβολεί μια συγκεκριμένη κεραία ως συνάρτηση των χωρικών συντεταγμένων.

Σχήμα
-----

### (α) σφαιρικό σύστημα συντεταγμένων και (β) διάγραμμα ακτινοβολίας

Αποτελεί ένα μέγεθος, το οποίο αφορά κυρίως το μακρινό πεδίο ακτινοβολίας. Παρατηρώντας το, μπορούμε να βγάλουμε συμπεράσματα για ένα πλήθος ιδιοτήτων του πεδίου, όπως η ένταση ακτινοβολίας, η πεδιακή ένταση ή η πόλωση. Δύο είναι τα μεγέθη για τα οποία δίνεται το διάγραμμα: η ένταση ακτινοβολίας, οπότε αναφερόμαστε σε διάγραμμα ισχύος (power pattern), και η ένταση ηλεκτρικού και μαγνητικού πεδίου, οπότε αναφερόμαστε σε διάγραμμα πεδίου (field pattern). Το διάγραμμα είναι τρισδιάστατο, παρόλα αυτά συνήθως αρκούν δισδιάστατα διαγράμματα ως συνάρτηση της μίας εκ των δύο συντεταγμένων κατεύθυνσης για μία συγκεκριμένη τιμή της άλλης, π.χ. συναρτήσει του *θ* για δεδομένο *φ*. Στο Σχήμα παρακάτω απεικονίζεται το αντίστοιχο λογαριθμικό́ διάγραμμα ισχύος συναρτήσει της γωνίας *θ*.

### Σχήμα: Λογαριθμικό διάγραμμα ισχύος ακτινοβολίας

Ένας ακτινοβολητής,ο οποίος εκπέμπει και λαμβάνει εξίσου προς και από όλες τις κατευθύνσεις ονομάζεται ισοτροπικός(isotropic). Η σημειακή πηγή, αν και δεν αποτελεί πραγματοποιήσιμη κεραία, χρησιμοποιείται ως κεραία αναφοράς ως προς την οποία εκφράζονται τα χαρακτηριστικά ακτινοβολίας των πρα - κτικών κεραιών. Από την άλλη μεριά, βρίσκονται οι κατευθυντικές (directional) κεραίες, χαρακτηριστικό των οποίων είναι ότι «κατευθύνουν» την ισχύ, δηλαδή ακτινοβολούν καλύτερα προς ορισμένες κατευθύνσεις απ’ ό,τι σε άλλες. Τέλος, μια ειδική κατηγορία κατευθυντικών κεραιών είναι οι λεγόμενες ομοιοκατευθυντικές (omnidirectinal), όπως το διάγραμμα ακτινοβολίας, το οποίο απεικονίζεται στο Σχήμα παρακάτω. Εδώ παρατηρούμε ότι υπάρχει κατευθυντικότητα ως προς τη γωνία ανύψωσης *θ*, ενώ η κεραία είναι ομοιοκατευθυντική ως προς τη γωνία αζιμουθίου *φ*.

### Σχήμα: Ομοιοκατευθυντική κεραία στο αζιμουθιακό επίπεδο (xy) και κατευθυντική στο επίπεδο ανύψωσης (xz)

Λοβός ακτινοβολίας (radiation lobe) είναι το τμήμα του διαγράμματος ακτινοβολίας που οριοθετείται από περιοχές σχετικά ασθενούς ή μηδενικής έντασης ακτινοβολίας. Κύριος λοβός (major lobe) είναι αυτός που περιέχει την κατεύθυνση της μέγιστης ακτινοβολίας. Σε μερικές κεραίες ενδέχεται να υπάρχουν περισσότεροι του ενός κύριοι λοβοί. Κάθε λοβός, που δεν είναι κύριος, χαρακτηρίζεται ως δευτερεύων (minor lobe). Πλευρικός λοβός (side lobe) είναι κάθε λοβός που δεν περιέχει τη διεύθυνση που μας ενδιαφέρει. Τέλος, οπί - σθιος λοβός (back lobe) λέγεται αυτός που περιέχει την αντίθετη κατεύθυνση από αυτήν του κύριου λοβού.

Πηγές
-----

* (Balanis, 2005)
Συντεταγμένες: 35°13′12″N 24°38′24″E﻿ / ﻿35.22000°N 24.64000°E﻿ / 35.22000; 24.64000

Η **Κοιλάδα του Αμαρίου** είναι εύφορη κοιλάδα στους πρόποδες του Ψηλορείτη και του Όρους Κέντρος στην Κρήτη. Η κοιλάδα ήταν γνωστή ως κέντρο αντίστασης στους Γερμανούς κατά την διάρκεια της Μάχης της Κρήτης και της γερμανικής κατοχής. Μετά την απαγωγή του Στρατηγού Χάινριχ Κράιπε, οι Γερμανοί κατέστρεψαν αρκετά χωριά στην περιοχή, σκοτώνοντας πολλούς από τους κατοίκους.

Προϊστορία
----------

Η αρχαία πόλη της Φαιστού επεκτάθηκε με δορυφορική ανάπτυξη στην Κοιλάδα του Αμαρίου στα τέλη της Εποχής του Χαλκού, με την ίδρυση οικισμού στο Μοναστηράκι.

Δείτε επίσης
------------

* Φαιστός
* Ολοκαύτωμα του Κέντρους

Παραπομπές
----------

1. ↑  John D. Pendlebury. 1991
2. ↑  C. Michael Hogan. 2007

Αναφορές
--------

* C. Michael Hogan. 2007. C.Michael Hogan, *Phaistos Fieldnotes*, The Modern Antiquarian
* John D. Pendlebury. 1991. *The Archaeology of Crete*, Biblo & Tannen Publishers, (ISBN 0-8196-0121-7), (ISBN 978-0-8196-0121-6)
Η **Κεβρήνη** (ή **Κεβρηνία** ή τα **Κέβρηνα**) ήταν αρχαία πόλη στην στη περιοχή της Τρωάδας (ονομάστηκε από τον κοντινό ποταμό Κεβρήνα). 

Οι κάτοικοί της είχαν κάποτε μεταφερθεί, από τον Αντίγονο, έναν από τους διαδόχους του Μεγάλου Αλεξάνδρου, για να οικοδομήσουν την Αντιγόνεια. Η επιστροφή των Κεβρηνών στην πόλη τους επετράπη όταν η Αντιγόνεια περιήλθε στον Λυσίμαχο, ο οποίος τη μετονόμασε σε Αλεξάνδρεια (300 π.Χ.).

Όταν ο Σέλευκος πέθανε, το 281 π.Χ. μαζί με τον γιό του Αντίοχο κυβερνούσαν σχεδόν όλη τη Μικρά Ασία μέχρι τον Ελλήσποντο. Φαίνεται ότι μάλλον τότε μετονομάστηκε προς τιμή του Αντιόχου, από τους ίδιους τους κατοίκους σε Αντιόχεια *η εν Τρωάδι*. Έχουν διασωθεί και νομίσματα της πόλης αυτής αργυρά του Στ' και Ε' π.Χ. αιώνα ως και νεότερα με την επιγραφή από τη μία πλευρά ΑΝΤΙ(ΟΧΕΩΝ)  και από την άλλη ΚΕ(ΒΡΗΝ). 

Η πόλη κατοικήθηκε από την αρχαϊκή ως την υστερο-ρωμαϊκή περίοδο.

Σήμερα τα ερείπιά της αναγνωρίζονται παρά τη θέση Fuğla Tepe, κοντά στο χωριό Bayramiç της επαρχίας Τσανάκκαλε της Τουρκίας, στο βουνό Τσαλ Νταγ (Çal Dağ).

Παραπομπές
----------

1. 1 2  Talbert, Richard (επιμ.). *Barrington Atlas of the Greek and Roman World*, Princeton University Press, 2000, ISBN 0-691-03169-X, χάρτης 56 D2 και Map-by-map Directory, σελ. 848.
Ο **Φρανκ Χάουαρντ Μπακ** (*Frank Howard Buck*, 17 Μαρτίου 1884 - 25 Μαρτίου 1950) ήταν Αμερικανός κυνηγός, συλλέκτης ζώων και συγγραφέας, καθώς και κινηματογραφικός ηθοποιός, σκηνοθέτης και παραγωγός. Αρχίζοντας από τη δεκαετία του 1910 έκανε πολλές αποστολές στην Ασία με σκοπό το κυνήγι και τη συλλογή εξωτικών ζώων μεταφέροντας πάνω από 100.000 ζωντανά είδη στις Ηνωμένες Πολιτείες και αλλού για ζωολογικούς κήπους και τσίρκα και κερδίζοντας τη φήμη του ανθρώπου της περιπέτειας. Συνέγραψε επτά βιβλία που καταγράφουν ή βασίζονται στις αποστολές του. Μεταξύ του 1932 και του 1943 πρωταγωνίστησε σε επτά ταινίες περιπέτειας βασισμένες στα κατορθώματά του, οι περισσότερες εκ των οποίων παρουσίαζαν "μάχες μέχρι θανάτου" με διάφορα άγρια θηρία. Ήταν επίσης για σύντομο χρονικό διάστημα διευθυντής του ζωολογικού κήπου του Σαν Ντιέγκο και συνέγραψε μία αυτοβιογραφία. Ο ζωολογικός κήπος Φρανκ Μπακ στην πατρίδα του, το Γκέινσβιλ του Τέξας, πήρε το όνομά του από αυτόν.

|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
| Καθιερωμένοι όροι | 
* WorldCat
* VIAF: 27974214
* **Europeana**: agent/base/1214
* LCCN: n87860283
* ISNI: 0000 0000 6322 001X
* SELIBR: 300939
* SUDOC: 137200145
* BNF: cb10816626j (data)
* NKC: jx20070130002
* ICCU: DDSV327865

 |

 |