recursal/SuperWikiNEXT-32B huggingface dataset:
Η **Λίμνη Αμάρα** (ρουμανικά: Lacul Amara‎) είναι μια λίμνη αλμυρού νερού που βρίσκεται στο δρόμο Σλομποζία - Μπουζάου κοντά στην Αμάρα στην Κομητεία Ιαλομίτσα της Ρουμανίας.

Φωτογραφία της λίμνης Αμάρα, τραβηγμένη κατά την διάρκεια της δεκαετίας του 1930-1940. 
Η λίμνη έχει επιφάνεια 132 εκταρίων, υδάτινο όγκο 2.600.000 κυβικών μέτρων, μήκος 4 χιλιομέτρων και πλάτος ανάμεσα σε 200 και 800 μέτρα ενώ το μέγιστο βάθος της είναι 3 μέτρα. Η λίμνη βρίσκεται σε βύθισμα καθώς δεν υπάρχει καμία σύνδεση με τον ποταμό Ιαλομίτσα. Λόγω της έλλειψης ετήσιας σταθερής παροχής γλυκού νερού και λόγω της διαδικασίας εξάτμισης που προκαλείται από το ξηρό κλίμα, η συγκέντρωση των αλάτων στο λίμνη είναι αρκετά υψηλή. Το υπέρτονο νερό είναι πλούσιο σε θειικά άλατα, διττανθρακικό οξύ, χλωρίδια, ιωδιούχα, βρωμίδια και άλατα μαγνησίου, το οποίο οδήγησε στο σχηματισμό μιας θεραπευτικής λάσπης που χρησιμοποιείται για τη θεραπεία διαφόρων ασθενειών. Η γενική μεταλλική συγκέντρωση του νερού είναι περίπου 9.8 γραμμάρια ανά λίτρο. Η λάσπη της λίμνης αποτελείται από 39% οργανικών ουσιών, 41% ανόργανων ουσιών και 20% νερού. Το πάχος της στρώσης ιλύος είναι 30 με 60 εκατοστά. Η λάσπη είναι συνιστάται για τα άτομα με παθήσεις του κινητικού συστήματος, γυναικολογικές παθήσεις (ειδικά τη στειρότητα) και ασθένεις δερμάτωσης όλων των ειδών. Η λάσπη δεν συνιστάται σε άτομα με καρδιαγγειακές παθήσεις, νόσο του Γκρέιβς, άσθμα ή λοιμώδη νοσήματα.

Στην λίμνη Αμάρα απαντώνται διάφορα είδη θηλαστικών: 10 είδη πουλιών απαιτούν διατήρηση: ο μικρός ερωδιός, ο γκρι ερωδιός, ο λευκοπελαργός, ο καλοκαιριάτικος κύκνος και άλλα), 30 είδη πουλιών απαιτούν αυστηρή προστασία και 14 είδη πτηνών είναι κοινοτικού ενδιαφέροντος.

Το Θέρετρο Αμάρα βρίσκεται στις ακτές της λίμνης και έχει περίπου 2.000 θέσεις στέγασης σε τρία ξενοδοχεία. Με 507 δωμάτια, το ξενοδοχείο Λεμπάντα είναι το μεγαλύτερο στην περιοχή και ένα από τα μεγαλύτερα ξενοδοχεία της χώρας.

Παραπομπές
----------

1. ↑  «Lacul Amara» (στα Romanian). www.viaromania.eu. Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 8 Οκτωβρίου 2011. Ανακτήθηκε στις 4 Αυγούστου 2009. CS1 maint: Μη αναγνωρίσιμη γλώσσα (link)
2. ↑  «Staţiunea balneo-climaterică Amara» (στα Romanian). www.tratamentbalnear.ro. Ανακτήθηκε στις 4 Αυγούστου 2009. CS1 maint: Μη αναγνωρίσιμη γλώσσα (link)
3. ↑  «Amara» (στα Romanian). www.clevertour.com. Ανακτήθηκε στις 4 Αυγούστου 2009. CS1 maint: Μη αναγνωρίσιμη γλώσσα (link)
4. ↑  «Hotel Lebada 2\*\*» (στα Romanian). www.hoteluri.icar.ro. Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 8 Οκτωβρίου 2011. Ανακτήθηκε στις 4 Αυγούστου 2009. CS1 maint: Μη αναγνωρίσιμη γλώσσα (link)
Η **Λακκούβα** ήταν μια ξυλογραφία που δημιουργήθηκε από τον Ολλανδό καλλιτέχνη Μ.Κ. Έσερ και τελειοποιήθηκε τον Φεβρουάριο του 1952.

Νωρίτερα από το 1936, ο Έσερ δούλεψε σκληρά, κυρίως όμως επικεντρώθηκε σε παράδοξα ψηφιδωτά  και άλλες αφηρημένες οπτικές έννοιες. Αυτή η ξυλογραφία, ωστόσο, είναι μια ρεαλιστική απεικόνιση μιας απλής εικόνας που απεικονίζει δύο οπτικές γωνίες ταυτόχρονα. Επίσης απεικονίζει έναν χωματόδρομο με μια μεγάλη δεξαμενή νερού στη μέση του στο λυκόφως. Όσον αφορά τη ζωγραφιά ανάποδα και, εστιάζοντας αποκλειστικά στην αντανάκλαση στο νερό, γίνεται μια απεικόνιση ενός δάσους με πλήρες εναέριο φεγγάρι. Ο δρόμος είναι μαλακός και αμμώδης και σε αυτό υπάρχουν δύο ευδιάκριτα διαφορετικά κομμάτια ελαστικών, δύο σετ πατημασιών που πηγαίνουν σε αντίθετες κατευθύνσεις και δύο διαδρομές ποδηλάτων. Ο Έσερ έχει έτσι ταιριάξει τρία στοιχεία: το νερό, τον ουρανό και τη γη.
Ο **Κώστας Καπετανίδης** (γεννημένος την 24η Μαρτίου 1999) είναι Έλληνας επαγγελματίας πετοσφαιριστής. Έχει ύψος 1,95 μ. και αγωνίζεται στη θέση του ακραίου.

Καριέρα
-------

Ο Κώστας Καπετανίδης σε επίπεδο πρωταθλημάτων υποδομής, έχει κατακτήσει το χρυσό μετάλλιο στο Παγκόσμιο πρωτάθλημα Σχολείων (2016), χρυσό μετάλλιο στο Βαλκανικό πρωτάθλημα παίδων (2016) ενώ ανέβηκε στο πρώτο σκαλί του Πανελληνίου Πρωταθλήματος Παίδων του 2016 (αναδείχθηκε MVP) και Εφήβων το 2016 και 2017 ( όπου αναδείχθηκε MVP ξανά)

Στην επαγγελματική του καριέρα, έχει αγωνιστεί στον Α.Σ.Θ. Ηρακλή (2011-13), στον Ηρακλή Θεσσαλονίκης (2013-15) και στον Πήγασο Πολίχνης (2015-18). Τον Ιούνιο του 2018, πήρε μεταγραφή στον Π.Α.Ο.Κ. όπου συμφώνησε να αγωνιστεί για τα επόμενα τρία χρόνια.

Την αγωνιστική περίοδο 2019 -2020 αγωνίστηκε στην ΕΛΠΙΔΑ ΑΜΠΕΛΟΚΗΠΩΝ σαν δανεικός.

την περίοδο 2020-2021 επέστρεψε στον ΠΑΟΚ

Ο Κώστας Καπετανίδης είναι φοιτητής στο πολυτεχνείο του ΑΠΘ (Μηχανολόγος Μηχανικός )

Διεθνείς συμμετοχές
-------------------

Ο Κώστας Καπετανίδης είναι μέλος της Εθνικής Ομάδας Ανδρών.

Τίτλοι
------

* **1 Κύπελλο Ελλάδας:**
	+ 2019

Πηγές
-----

* Κώστας Καπετανίδης
* Ο Π.Α.Ο.Κ. ανακοίνωσε Καπετανίδη

  

|  |  |  |  |  |  |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| 

| π • σ • ε
Πετοσφαιριστές Π.Α.Ο.Κ. περιόδου 2018-2019 |
| --- |
|  |
| 0 | 
* **1** Όκολιτς
* **4** Κωνσταντινίδης
* **5** Τερζής
* **6** Μουαγκουτουτία
* **7** Φιλίποφ
* **9** Καπετανίδης
* **10** Γάτσης
* **11** Γκόρτσανιουκ
* **13** Τακουρίδης
* **14** Κλαπβάικ
* **16** Μπούτος
* **17** Σαφράνοβιτς
* **18** Εφραιμίδης

Προπονητής: Γιούρι Φιλίποφ |  |

 |
Συντεταγμένες: 1°41′N 30°55′E﻿ / ﻿1.683°N 30.917°E﻿ / 1.683; 30.917

Ποταμοί και λίμνες της Ουγκάντας
Η λίμνη **Αλβέρτου** (γνωστή και ως **Αλβέρτου Νιάνζα**) είναι λίμνη της Αφρικής που βρίσκεται στα σύνορα της Ουγκάντας με την Λαϊκή Δημοκρατία του Κονγκό. Είναι μια από τις Μεγάλες Λίμνες της Αφρικής και η έβδομη μεγαλύτερη λίμνη της Αφρικής. Το 1864, οι εξερευνητές Σάμουελ Μπέικερ και Φλόρενς Μπέικερ ανακάλυψαν τη λίμνη και την ονόμασαν λίμνη Αλβέρτου προς τιμήν του πρόσφατα αποθανόντα Πρίγκιπα Αλβέρτου, συζύγου της βασίλισσας Βικτωρίας.

Γεωγραφία
---------

Η λίμνη Αλβέρτου βρίσκεται στο κέντρο της ηπείρου, στα σύνορα μεταξύ της Ουγκάντας ​​και της Λαϊκής Δημοκρατίας του Κονγκό. Η λίμνη Αλβέρτου είναι η βορειότερη λίμνη του Albertine Rift, του δυτικού κλάδου του Ρήγματος Ανατολικής Αφρικής. Έχει μήκος περίπου 160 χιλιόμετρα και πλάτος 30 χιλιομέτρων, με μέγιστο βάθος 51 μ. Ενώ έχει επιφανειακό υψόμετρο 619 μ. πάνω από την επιφάνεια της θάλασσας. Η λίμνη Αλβέρτου είναι μέρος του περίπλοκου συστήματος του άνω Νείλου. Οι κυριότερες πηγές της λίμνης είναι ο Λευκός Νείλος, που ρέει από τη λίμνη Βικτόρια στα νοτιοανατολικά και ο ποταμός Σεμλίκι, που πηγάζει από τη  λίμνη Εδουάρδου στα νοτιοδυτικά. Το νερό του Λευκού Νείλου είναι λιγότερο αλμυρό από αυτό της λίμνης Αλβέρτου. Στο νότιο άκρο της λίμνης, όπου εκβάλλει ο Σεμλίκι, υπάρχουν βάλτοι. Νότια της λίμνης Αλβέρτου, και ανάμεσα σε αυτήν και την λίμνη Εδουάρδου, βρίσκονται τα Όρη Ρουβενζόρι.

Παραπομπές
----------

1. ↑  Dorothy Middleton, ‘Baker , Florence Barbara Maria, Lady Baker (1841–1916)’, Oxford Dictionary of National Biography, Oxford University Press, 2004 accessed 11 Sept 2015

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
--------------------

* Πολυμέσα σχετικά με το θέμα  Lake Albert (Uganda) στο Wikimedia Commons

  


|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
| Καθιερωμένοι όροι | 
* WorldCat
* VIAF: 247775159
* LCCN: sh98003054
* GND: 4298619-9

 |

 |
Ο **Κώστας Κιμούλης** είναι Έλληνας σκηνοθέτης.

Γεννήθηκε στον Πειραιά το 1964. Σπούδασε στην Ιδιωτική Σχολή Κινηματογράφου και Τηλεόρασης Λ. Σταυράκου, απ' όπου αποφοίτησε το 1984 με Δίπλωμα Ανωτέρας Σχολής ως Εικονολήπτης - Φωτογράφος.

Μετά τη θητεία του στο Ναυτικό, το 1987 φεύγει στην Αμερική για να συνεχίσει τις σπουδές του. Το 1990 αποφοίτησε από το Κολέγιο Κολούμπια του Σικάγο με δύο πτυχία, ένα Bachelor of Arts με ειδικότητα στον κινηματογράφο και ένα 2ο Bachelor of Arts στην τηλεόραση.

Τον Σεπτέμβριο του 1990 επιστρέφει στην Ελλάδα και ύστερα από μερικούς μήνες σκηνοθετεί το πρώτο του σήριαλ στη τηλεόραση ως τηλεσκηνοθέτης στην ΕΤ1, στη σειρά "Το Παράξενο Σπίτι", θρίλερ, όπου για πρώτη φορά χρησιμοποιήθηκε steadycam σε ελληνική σειρά. Από τότε έχει σκηνοθετήσει πάνω από 20 τηλεοπτικές σειρές, κυρίως κωμικές, τηλεπαιχνίδια, δημοσιογραφικές εκπομπές και εορταστικά σώου, ενώ έχει συνεργαστεί με όλα τα κανάλια της ελληνικής τηλεόρασης που περιέχουν μυθοπλασία. Μερικά από τα σήριαλ αυτά, είναι: Οι Μεν και οι Δεν, Μπαμ μπαμπάς και μπέμπα (ΑΝΤ1), Ασυνήθεις Ύποπτοι (MEGA), Θα σε δω στο πλοίο, Πάτρα-Βενετία, Ου μοιχεύσεις (ALPHA), Η Νταντά, Ο κακός βεζύρης (MEGA), Τρελή οικογένεια, Ο άντρας των ονείρων μου (STAR) κ.α.

Τον Μάρτιο του 1992 δημιούργησε το δικό του γραφείο παραγωγής με την επωνυμία Deja Vu Pictures, το οποίο λειτουργεί μέχρι σήμερα, για την παραγωγή κινηματογραφικών, τηλεοπτικών, διαφημιστικών και εταιρικών ταινιών. Το 2000 άρχισε να σκηνοθετεί και στο θέατρο. Είναι μέλος του Σωματείου Ελλήνων Σκηνοθετών.

Έχει παντρευτεί μία φορά και ύστερα από 16 χρόνια γάμου χώρισε, αποκτώντας δύο παιδιά: την κόρη του, Λυδία και τον γιo του, Ορέστη.
Η λίμνη από την ρωσική πλευρά
Η **λίμνη Βιστύτις** (λιθουανικά: Vištyčio ežeras· ρωσικά: Виштынецкое озеро) είναι λίμνη επί των συνόρων μεταξύ της Λιθουανίας (περιοχή Βιλκαβίσκις και της Ρωσίας, πλησίον του τριεθνούς με την Πολωνία.

Η μικρή κωμόπολη Βιστύτις στη βόρεια ακτή πήρε το όνομα της λίμνης. Στα δυτικά, το μεγάλο Δάσος Ρόμινσκα εκτείνεται κατά μήκος των ρωσοπολωνικών συνόρων. Από την πλευρά της Λιθουανίας, η λίμνη και τα περίχωρά της αποτελούν μέρος μιας προστατευόμενης περιοχής που ονομάζεται Περιφερειακό Πάρκο Βιστύτις. Η λίμνη έχει 15 εισροές, αλλά μόνο ένας ποταμός, ο Πίσσα, παραπόταμος του Πρεγκόλια, ρέει από αυτήν τη λίμνη.

Παραπομπές
----------

1. ↑  (in Lithuanian) Jonas Zinkus, επιμ. (1985–1988). «Vištytis». *Tarybų Lietuvos enciklopedija*. **IV**. Vilnius, Lithuania: Vyriausioji enciklopedijų redakcija, σσ. 583. LCC 86232954.

  


|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
| Καθιερωμένοι όροι | 
* WorldCat
* VIAF: 309840932
* LCCN: no2014083158

 |

 |
Το **Λόβινατς** είναι δήμος της κομητείας Λίκα Σένι, στην Κροατία. Το χωριό βρίσκεται σε ημιορεινό υψόμετρο, στα 576 μέτρα. Αποτελεί έδρα ενός δήμου που αποτελείται από 10 χωριά.

Γεωγραφία
---------

Το χωριό του Λόβινατς βρίσκεται 35 χιλιόμετρα νοτιοανατολικά του Γκόσπιτς, του μεγαλύτερου καρτεσιανού κροατικού πεδίου, Λίκο Πόλιε. Κάποια στιγμή στο παρελθόν, οι συντομότερες εμπορικές διαδρομές από το εσωτερικό της Λίκα προς τη θάλασσα περνούσαν από το Λόβινατς.

Ο νέος αυτοκινητόδρομος Α1 που χτίστηκε κατά μήκος του χωριού έχει οδηγήσει σε περισσότερο τουρισμό.

Χωριά
-----

Στον δήμο του Λόβινατς υπάρχουν τα εξής χωριά:

* Γκόρνα Πλότσα - 22 κάτοικοι
* Κικ - 3 κάτοικοι
* Λίκο Τσέριε - 117 κάτοικοι
* Λόβινατς - 288 κάτοικοι
* Ραντούτς - 11 κάτοικοι
* Ρίτσισε - 114 κάτοικοι
* Σμόκριτς - 55 κάτοικοι
* Σβέτι Ροκ - 292 κάτοικοι
* Στικάντα - 175 κάτοικοι
* Βράνικ - 19 κάτοικοι

Το Πίλαρ (με πληθυσμό 45 κατοίκων) και το Βρκλιάνι (με πληθυσμό 27 κατοίκων) είναι χωριουδάκια κοντά στο Λόβινατς.

Πληθυσμός-δημογραφία
--------------------

Ο δήμος αποτελείται από 1.096 κατοίκους. Οι Κροάτες αποτελούν το 90% του πληθυσμού.

| Έτος καταμέτρησης | Πληθυσμός |
| --- | --- |
| 1857 | 1.423 |
| 1869 | 1.271 |
| 1880 | 1.044 |
| 1890 | 1.135 |
| 1900 | 1.320 |
| 1910 | 1.352 |
| 1921 | 1.365 |
| 1931 | 1.456 |
| 1948 | 929 |
| 1953 | 954 |
| 1961 | 869 |
| 1971 | 869 |
| 1981 | 640 |
| 1991 | 533 |
| 2001 | 288 |

Ιστορία
-------

Πάνω από το χωριό του Λόβινατς βρίσκονται τα ερείπια της μεσαιωνικής πόλης του Λόβινατς. Επίσης, σε απόσταση 35 χιλιομέτρων από το Λόβινατς, στις σπηλιές Τσέροβατς έχουν βρεθεί ανθρώπινα οστά, που δηλώνουν ότι σε εκείνες τις περιοχές υπήρχαν οικισμοί. Στα τέλη του 15ου. αιώνα η περιοχή κατακτήθηκε από τους Τούρκους.

Οικονομία
---------

Η παραγωγή ρούχων και εσώρουχων γίνεται συνήθως κατά τη διάρκεια των χειμερινών μηνών από προπαρασκευασμένη ξυλεία. Ορισμένα μέρη της ντόπιας ενδυμασίας, ιδιαίτερα τα γιλέκα, είναι διακοσμημένα με χρυσά ή ασημένια νομίσματα και τόκα. Επίσης παράγονται τύποι τοπικών υποδημάτων που ονομάζονται οπάντσι.

Μνημεία
-------

* Το παλαιό φρούριο του Λόβινατς
* Ο πύργος Ζντούνιτς
* Κοβάτσεβιτς κούλα: Είναι αξιοσημείωτο καθώς είναι το μόνο κτίριο στη Λίκα που επιβιώνει από την τουρκοκρατία μέχρι σήμερα. Βρίσκεται στην κατοικία 50 στο Βράνικ

Εκπαίδευση
----------

* Δημοτικό σχολείο του Λόβινατς

Παραπομπές
----------

1. ↑
2. ↑  «2001 census by settlement» (στα Croatian). *Central Bureau of Statistics (Croatia)*. .
3. ↑  «1857-2001 census by settlement» (στα Croatian). *Central Bureau of Statistics (Croatia)*. Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 2012-05-05. .
4. ↑  «Povijest » Lovinac». *www.lovinac.hr* (στα Αγγλικά). Ανακτήθηκε στις 19 Απριλίου 2018.

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
--------------------

* Πολυμέσα σχετικά με το θέμα  Lovinac στο Wikimedia Commons

  


|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
| Καθιερωμένοι όροι | 
* VIAF: 249040164

 |

 |
Συντεταγμένες: 35°11′26″N 25°43′2″E﻿ / ﻿35.19056°N 25.71722°E﻿ / 35.19056; 25.71722

Η **Βουλισμένη** είναι λιμνοθάλασσα, που βρίσκεται στο κέντρο της πόλης του Αγίου Νικολάου Λασιθίου με διάμετρο 137 μέτρα και βάθος 48.8 μέτρα. Οι ντόπιοι αναφέρονται λανθασμένα σε αυτή τη λιμνοθάλασσα ως **λίμνη Βουλισμένη**, ή απλά ως «λίμνη», καθώς παλιότερα, μέχρι και τα τέλη του 19ου αιώνα, δεν συνδεόταν με την θάλασσα, αλλά το νερό της ήταν γλυκό και λόγω της στασιμότητάς του ήταν βούρκος. Η λίμνη συνδέεται με το λιμάνι της πόλης με ένα κανάλι που ανοίχθηκε το 1870. Πανοραμική θέα της λίμνης προσφέρεται από το πάρκο που βρίσκεται πάνω από αυτήν. Κάθε χρόνο τα μεσάνυχτα του Πάσχα, η πλειοψηφία του πληθυσμού της πόλης μαζεύεται γύρω από αυτή για να γιορτάσει με πυροτεχνήματα και κροτίδες που ρίχνονται από την τοπική αρχή και τον κόσμο που παρευρίσκεται.

Σύμφωνα με μύθο, η Θεά Αθηνά  (ή/και η Άρτεμις) λουζόταν σε αυτήν. 

Αναφέρεται ότι μέλη του γερμανικού στρατού κατά την υποχώρησή τους από την περιοχή κατά τον Δεύτερο Παγκόσμιο Πόλεμο, έριξαν μέρος του οπλισμού τους ή/και των οχημάτων τους στη λίμνη.

Τοπικός αστικός μύθος αναφέρει ότι η λίμνη δεν έχει πυθμένα. Η άποψη αυτή πιθανόν βασίζεται στο δυσανάλογα μεγάλο της βάθος σε σχέση με την επιφάνειά της ή/και σε διαταραχές στην επιφάνεια ή και την στάθμη του νερού που παρατήρησαν οι κάτοικοι κατά τη διάρκεια του σεισμού της Σαντορίνης το 1956. Για αυτό το λόγο εικάζεται πως υπάρχει γεωλογική σχέση των δύο θέσεων, αλλά δεν υπάρχουν επιστημονικές έρευνες επί του θέματος που να υποστηρίζουν κάτι τέτοιο.

Σχετικά άρθρα
-------------

* Άγιος Νικόλαος Λασιθίου

Πηγές
-----

1. 1 2  «Δήμος Αγίου Νικολάου». Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 25 Νοεμβρίου 2004. Ανακτήθηκε στις 5 Μαΐου 2007.
2. ↑  «Άρθρο CRETEgazette (Αγγλικά)». Ανακτήθηκε στις 5 Μαΐου 2007.
3. ↑  «Περιοδικό *Στιγμές* (κυκλοφορεί επίσης σε έντυπη μορφή». Ανακτήθηκε στις 5 Μαΐου 2007.

Σύνδεσμοι
---------

* Ιστοστελίδα του Δήμου Αγίου Νικολάου
Με τον όρο **θεατρικότητα** εννοείται συνήθως η ποιότητα του *ανήκειν* ή του *σχετίζεσθαι* με το θέατρο, ή με κάποια παραστατική τέχνη ή τη συγγραφή έργων, όπερας και άλλων λογοτενικών ή μουσικών κειμένων. Ως θεατρικότητα ορίζεται ενίοτε η υπερβολική συμπεριφορά που στοχεύει στην προσέλκυση της προσοχής.

Ως έννοια η θεατρικότητα έχει λάβει πολλές μορφές στο πέρασμα του χρόνου. Συχνά εμφανίζεται ως μεταφορική σχέση ανάμεσα στο θέατρο και τον κόσμο. Η σαιξπηρική μεταφορά «όλος ο κόσμος είναι μια σκηνή» είναι μια έκφραση αυτής της μεταφοράς που βρίσκει την εφαρμογή της σε πολλές όψεις της επιστήμης και της τεχνης γενικότερα από την προϊστορία ήδη της ανθρώπινης ύπαρξης.

Παραπομπές-σημειώσεις
---------------------

1. ↑  «theatricality». Cambridge Dictionary. Ανακτήθηκε στις 7 Οκτωβρίου 2021.
2. ↑  William Shakespeare (1623). *Mr. William Shakespeares Comedies, Histories, & Tragedies: Published According to the True Originall Copies*. London: Printed by Isaac Iaggard, and Ed[ward] Blount. σελ. 194. OCLC 606515358.
3. ↑  Tronstad, R. (2002). Could the World become a Stage? Theatricality and Metaphorical Structures. SubStance, 31(2/3), 216–224.
Η **Λίμνη Απολλωνιάδος** (σήμερα τουρκικά: *Uluabat Gölü* ή *Apolyont Gölü*) είναι μια μεγάλη λίμνη στην περιοχή της Προύσας, στη Βιθυνία.

Η λίμνη έχει έκταση μεταξύ 135 και 160 km2, ανάλογα με τη στάθμη του νερού, αλλά είναι πολύ ρηχή, με βάθος μόλις τριών μέτρων στο βαθύτερο σημείο της. Στη λίμνη υπάρχουν οκτώ νησιά και άλλο ένα, που άλλοτε είναι νησί και άλλοτε χερσόνησος. Στα νοτιοδυτικά η λίμνη τροφοδοτείται από τον ποταμό Ρυνδακό (σήμερα *Mustafakemalpaşa*), ο οποίος σχηματίζει ένα δέλτα. Το ρέμα Ulubat, με νερό της λίμνης, ρέει προς τα δυτικά και φτάνει στη θάλασσα του Μαρμαρά μέσω του ποταμού Susurluk.

Η ελληνική ονομασία της λίμνης προέρχεται από την πόλη *Ἀπολλωνία ἐπὶ Ῥυνδακῷ* (σημερινό *Gölyazı*), μια αρχαία ελληνική πόλη που βρίσκεται στις όχθες της και είχε μεγάλη σημασία, καθώς βρισκόταν σε σημαντικό εμπορικό δρόμο.

Οικολογία
---------

Η λίμνη έχει αναγνωριστεί από τη Σύμβαση Ramsar για τους υγρότοπους διεθνούς σημασίας. Το Παγκόσμιο Ταμείο για τη Φύση την χαρακτήρισε ως «Ζωντανή Λίμνη» το 1998.

Νησιά και χερσόνησοι
--------------------

Υπάρχουν επτά νησιά στη λίμνη. Το μεγαλύτερο λέγεται Halilbey. Το δεύτερο, ο Άγιος Κωνσταντίνος, είναι γνωστό για το μοναστήρι βυζαντινής εποχής που είναι χτισμένο σε αυτό. Σήμερα το νησί του Αγίου Κωνσταντίνου είναι ακατοίκητο, αλλά το ορθόδοξο μοναστήρι διασώθηκε μέχρι σήμερα και έχει τραβήξει την προσοχή των μελετητών λόγω του εγγεγραμμένου σταυροειδούς τύπου του με αψίδες ανατολικά και δυτικά.

Ο γνωστότερος οικισμός της λίμνης είναι το μικρό χωριό Gölyazı, η αρχαία ελληνική Απολλωνιάς, κοντά στην Προύσα. Το παλιό τζαμί του Gölyazı, που βρίσκεται στη χερσόνησο, αποτελεί Μνημείο Παγκόσμιας Κληρονομιάς της UNESCO. Ο παλαιός ναός του Αγίου Παντελεήμονα ανακαινίστηκε το 2014 και χρησιμοποιείται ως πολιτιστικό κέντρο.

Παραπομπές
----------

1. 1 2  Fathalla, Waled (14 Φεβρουαρίου 2019). «Uluabat Lake». Ανακτήθηκε στις 29 Απριλίου 2021.
2. 1 2  «Lake Uluabat». *Global Nature (GNF)*. Ανακτήθηκε στις 29 Απριλίου 2021.
3. 1 2 3  Dennis (7 Μαΐου 2016). «Uluabat Lake». *The Best of Bursa*. Ανακτήθηκε στις 29 Απριλίου 2021.
4. ↑  Mango, Cyril (1979), *The Monastery of St. Constantine on Lake Apolyont*, Dumbarton Oaks Papers, **33**, σελ. 329-333, ανακτήθηκε στις 1 Αυγούστου 2021
5. ↑  «Gölyazı Old Mosque». *Tourism and Promotion Bursa Turizm Portalı, Bursa Department of International Affairs*. Ανακτήθηκε στις 29 Απριλίου 2021.
6. ↑  «Gölyazı Kültürevi» (στα Τουρκικά). Ανακτήθηκε στις 1 Αυγούστου 2021.

  


|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
| Καθιερωμένοι όροι | 
* VIAF: 6950155566490913380009

 |

 |
Ο **Λακήδας** ή **Λακήδης** (6ος αιώνας π.Χ.) ήταν αρχαίος βασιλιάς του Άργους, γιος του βασιλιά Φείδωνα και απόγονος των Ηρακλειδών.

Σύμφωνα με τον Ηρόδοτο ο Λακήδας υπήρξε ένας από τους επίδοξους μνηστήρες της ονομαστής για την ομορφιά της Αγαρίστης, θυγατέρας του τυράννου της Σικυώνας Κλεισθένους, ο οποίος όμως τελικώς την πάντρεψε με τον Αθηναίο Μεγακλή. Τον Λακήδα διαδέχθηκε στον θρόνο του Άργους ο γιος του Μέλτας, ο οποίος όμως θεωρήθηκε ανίκανος να διοικήσει το κράτος του και καθαιρέθηκε. Από τότε καταργήθηκε η βασιλεία στο `Αργος και εγκαθιδρύθηκε δημοκρατικό πολίτευμα.

Πηγές
-----

* Το ομώνυμο λήμμα στη *Νέα Ελληνική Εγκυκλοπαίδεια* (Χάρη Πάτση), τόμος 16, σελ. 605
Συντεταγμένες: 37°26′35″N 24°53′46″E﻿ / ﻿37.44306°N 24.89611°E﻿ / 37.44306; 24.89611
Ο **Λωτός** είναι μικρή παραλία στη δυτική πλευρά της Σύρου και απέχει 9 χιλιόμετρα από την πρωτεύουσα Ερμούπολη. Σε απόσταση μόλις 500 μέτρων στα βορειοανατολικά, βρίσκεται ο οικισμός του Κινίου. 

Πρόκειται για μια ήσυχη και μικρή αμμουδιά με καταγάλανα νερά και προστατευμένη από τους ανέμους, η οποία προτιμάται συνήθως από οικογένειες. Κατά τους καλοκαιρινούς μήνες, πάνω από την παραλία λειτουργεί ταβέρνα.

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
--------------------

* Ο Λωτός στο επίσημο τουριστικό portal του Δήμου Σύρου - Ερμούπολης
* Δήμος Σύρου - Ερμούπολης
Ο **Ιβάιλο Γκαβρίλοφ** (γεννημένος στις 30 Δεκεμβρίου 1970) είναι Βούλγαρος παλαίμαχος διεθνής πετοσφαιριστής. Έχει ύψος 199 εκατ. και αγωνίζεται στη θέση του διαγωνίου.

Καριέρα
-------

Ο Ιβάιλο Γκαβρίλοφ έκανε τα πρώτα του βήματα στο χώρο της πετοσφαίρισης στις ακαδημίες της Σλάβια Σόφιας, ομάδας της γενέτειράς του, στις οποίες εισήχθη το 1985 σε ηλικία 15 ετών. Στην ομάδα της Βουλγαρίας παρέμεινε μέχρι το 1991, χωρίς ωστόσο να έχει καταφέρει να κερδίσει προηγουμένως κάποιο τίτλο.

Το 1991 ταξίδεψε στην Ιταλία όπου αγωνίστηκε αρχικά για την Κατάνια (1991-94), έπειτα στη Φόρλι (1994-95) και τέλος στην Πάρμα (1995-96). Το 1996 άφησε την Ιταλία και ταξίδεψε στην Ελλάδα για λογαριασμό του Ολυμπιακού Πειραιώς, στον οποίο παρέμεινε για ένα χρόνο έχοντας καταφέρει μάλιστα να κατακτήσει και ένα Κύπελλο Ελλάδας (1997).

Το 1997 επέστρεψε και πάλι στην Ιταλία, στην οποία παρέμεινε για πέντε χρόνια αγωνιζόμενος στις: Ραβένα (1997-98), Ματσεράτα (1998-99), Μίλαν (1999-00), Ταράντε (2000-01) και Πάντοβα (2001-02).

Το 2002 επέστρεψε στην Ελλάδα αυτήν τη φορά για λογαριασμό του ΠΑΟΚ Θεσσαλονίκης, στον οποίο παρέμεινε για ένα χρόνο, Στη συνέχεια ταξίδεψε στην Πορτογαλία για λογαριασμό της Λίσμπον Βόλει, η οποία έμελλε να αποτελέσει και την τελευταία ομάδα στην καριέρα του.

Διεθνείς συμμετοχές
-------------------

Ο Ιβάιλο Γκαβρίλοφ ήταν διεθνής με την εθνική ομάδα πετοσφαίρισης της Βουλγαρίας για 12 χρόνια και συγκεκριμένα από το 1989 έως το 2001, έχοντας πραγματοποιήσει περισσότερες από 70 συμμετοχές.

Μπιτς Βόλει
-----------

Ο Ιβαίλο Γκαβρίλοφ ασχολήθηκε και με το μπιτς βόλει την τετραετία 2000-04, όπου ήταν δίδυμο με τον Βλάντισλαβ Τοντόροφ. Οι δυο τους αποτέλεσαν το πρώτο ζευγάρι μπιτς βόλει στην ιστορία του βουλγαρικού αθλητισμού.

Τίτλοι
------

* 1 Κύπελλο Ελλάδας: 1997

Παραπομπές
----------

1. ↑  www.legavolley.it/player/GAV-IVA-70.
2. ↑  (Ιταλικά) *www.legavolley.it*. GAV-IVA-70. Ανακτήθηκε στις 7  Μαΐου 2022.
Η **λεοπολδία** (επιστημονική-λατινική ονομασία ***Leopoldia***) είναι γένος μονοκοτυλήδονων φυτών της οικογένειας των ασπαραγοειδών. Είναι διαδεδομένο στη φύση της Λεκάνης της Μεσογείου και των γειτονικών περιοχών, από τα Κανάρια νησιά μέχρι το Ιράν.

Τα είδη της λεοπολδίας υπάγονταν παλαιότερα στο γένος μούσκαρι (ως «υπογένος» ή ομάδα). Τα άνθη τους έχουν διάταξη βότρυος ή σπάδικα, με τα άνθη στο άνω μέρος να είναι πιο ζωηρά χρωματισμένα από εκείνα στο κάτω μέρος της ταξιανθίας.

Σήμερα αναγνωρίζονται γενικά 12 είδη στο γένος *Leopoldia*.

Παραπομπές
----------

1. ↑   Leopoldia,
2. ↑  Mathew, Brian (1987), *The Smaller Bulbs*, Λονδίνο: B.T. Batsford, ISBN 978-0-7134-4922-8 , σελ. 126
Ο **Ιβάν Ανδρεάδης** (3 Απριλίου 1924 - 27 Οκτωβρίου 1992) ήταν Τσεχοσλοβάκος αθλητής της επιτραπέζιας αντισφαίρισης. Την δεκαετία 1947-1957 σημείωσε μεγάλες επιτυχίες στα παγκόσμια πρωταθλήματα, κερδίζοντας πολλά μετάλλια.
 Το 1947 κέρδισε τον πρώτο του σημαντικό τίτλο, που ήταν το εθνικό πρωτάθλημα της Τσεχοσλοβακίας.

Τίτλοι
------

Αναδείχθηκε παγκόσμιος πρωταθλητής στο απλό (2ος το 1951, 53- 3ος το 1950, 54 και 57), στο διπλό (1949, 51, 55, 57- 2ος το 1950, 56- 3ος το 1953), στο διπλό μικτό (1954, με παρτενέρ την Γκ. Φαρκάς από την Ουγγαρία-2ος το 1956, 57- 3ος το 1950)), και στο ομαδικό ανδρών (1947, 48, 50, 51- 2ος το 1949, 54, 55, 56- 3ος το 1953, 57). Το 1958 τέθηκε προσωρινά εκτός της εθνικής ομάδας της Τσεχοσλοβακίας κατηγορούμενος για λαθρεμπόριο. Πέθανε στην Πράγα το 1992.

Μετά το θάνατό του
------------------

Ο Ανδρεάδης εντάχθηκε στο Πάνθεον (Hall of Fame) της Διεθνούς Ομοσπονδίας Επιτραπέζιας Αντισφαίρισης το 1995, έχοντας το ρεκόρ των 27 μεταλλίων σε παγκόσμια πρωταθλήματα: 9 χρυσά, 10 αργυρά και 8 χάλκινα.

Παραπομπές
----------

1. 1 2 3  *State Security records*. www.abscr.cz/jmenne-evidence/vyhledavani-evidencni-zaznamy/vnitro/.
2. 1 2 3  *Czech National Authority Database*. jk01010275. Ανακτήθηκε στις 23  Νοεμβρίου 2019.
3. 1 2 3  «Evidence zájmových osob StB (EZO)». *Records of persons of interest*.
4. ↑  «ITTF database: Ivan Andreadis». Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 8 Μαρτίου 2016. Ανακτήθηκε στις 11 Δεκεμβρίου 2011.
5. ↑  «Retrosport 3 Απριλίου». Ανακτήθηκε στις 11 Δεκεμβρίου 2011.
6. ↑  «ITTF Hall of Fame» (PDF). ITTF. Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο (PDF) στις 17 Ιουνίου 2011. Ανακτήθηκε στις 29 Ιουλίου 2010.

  


|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
| Καθιερωμένοι όροι | 
* VIAF: 83656276
* GND: 1163611336
* NKC: jk01010275

 |

 |
Η **Λουίζα Ζάπα** (ιταλικά: Luisa Zappa) (γενν. 1952) είναι Ιταλίδα τραγουδίστρια, καλλιτέχνης και στιχουργός.

Βιογραφία
---------

Σύζυγος του Άντζελο Μπραντουάρντι και ως εκ τούτου γνωστή και ως **Λουίζα Μπραντουάρντι**, σπούδασε αγγλική φιλολογία στο Πανεπιστήμιο του Μιλάνου (οι δυο τους γνωρίστηκαν κατά τη διάρκεια αυτών των πανεπιστημιακών ετών). Ζει κυρίως σε μια εξοχική κατοικία στην περιοχή Βαρέζε, όπου βοήθησε τον Μπραντουάρντι να ανακαλύψει την πολιτιστική κληρονομιά των μεσαιωνικών μαδριγάλων για να ανακαλύψει εκφραστικές έννοιες που στη συνέχεια διαδόθηκαν στο ρεπερτόριό της, συγγραφέας και συν-συγγραφέας των περισσότερων κειμένων (*Η ροή του νερού* και *Πιάσε το πρώτο μήλο*, μεταξύ άλλων) και αφήνοντας να αναδυθούν οι ποιητικές του συνθέσεις, μερικές από τις οποίες μεταφράστηκαν στα γερμανικά από τον Μίχαελ Έντε, στα γαλλικά από τον Ετιέν Ρόντα-Χυλ ή τον Ζωρζ Μουστακί και στα αγγλικά από τον Πίτερ Σίνφιλντ.

Από το πολύ γόνιμο έδαφος της μουσικής, η Λουίζα Ζάπα έχει περιστασιακά κάνει κάποιες εμφανίσεις στον κινηματογράφο και το θέατρο, για παράδειγμα στο *The Enchanted Journey* του Φούριο Μπορντόν (σε σκηνοθεσία Φρανσέσκο Μακεδόνιου) και στο *Lauda di Francesco*. Επίσης, εικονογράφησε μερικά από τα εξώφυλλα των άλμπουμ του συζύγου της. Με τον Μπραντουάρντι απέκτησε δύο κόρες.

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
--------------------

* Επίσημη ιστοσελίδα της Λουίζα Ζάπα
* Λουίζα Ζάπα στο musicbrainz.org
* Λουίζα Ζάπα στο IMDb

Παραπομπές
----------

1. 1 2 3 4 5  www.ilcorrieredellacitta.com/news/spettacolo/luisa-zappa-chi-e-la-moglie-di-angelo-branduardi-eta-carriera-oggi-foto-figlie-e-biografia.html. Ανακτήθηκε στις 27  Μαρτίου 2023.
2. ↑  Ανακτήθηκε στις 14  Ιουνίου 2019.
3. ↑  Ανακτήθηκε στις 14  Ιουνίου 2019.

|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
| Καθιερωμένοι όροι | 
* WorldCat
* VIAF: 43571257
* LCCN: n96079072
* ISNI: 0000 0000 3125 2455
* GND: 114685613X
* BNF: cb147531390 (data)
* MusicBrainz: 642db9f2-760a-4348-8fae-eb1508dd32ad
* ICCU: UBOV513648
* BNE: XX865025

 |

 |
Το **Λαρούγκ Γκαρ** (θιβετιανά: བླ་རུང་སྒར་) είναι χωριό στην κοιλάδα Λαρούγκ και κοινότητα η οποία ανήκει στην κομητεία Σέρταρ της Αυτόνομης Θιβετιανής Περιφέρειας Γκάρζε, στη Σιτσουάν της Κίνας. Το Λαρούγκ Γκαρ θεωρούνταν το μεγαλύτερο βουδιστικό μοναστικό κέντρο μέχρι που άρχισαν εκ νέου οι κατεδαφίσεις από την κινεζική κυβέρνηση τον Ιούλιο του 2016.

Βουδιστικό Ινστιτούτο
---------------------

Το Λαρούγκ Γκαρ είναι ο τόπος στον ο οποίο ο Τζίγκμε Φούντσοκ ίδρυσε το 1980 το Βουδιστικό Ινστιτούτο της Λαρούγκ Γκαρ, του οποίου ο πληθυσμός έφτανε τα 10.000 άτομα τον Ιούνιο 2016.

Παραπομπές
----------

1. ↑  Danny Collins (6 Ιουνίου 2016). «SCHOOL'S AMA-ZEN Inside the world's biggest student village where thousands of trainee Buddhist monks live in technicolour mountain homes». *The Sun* (στα Αγγλικά).
Με τον όρο **λαζάνια**, ή, σπανιότερα, **λαζάνια** ή **λαγάνα** (από Λατινικό *làganum* και αρχαία ελληνικά: λάγανον *láganon* "floscio, molle"), υποδεικνύει μια συγκεκριμένη μορφή ζύμης, που λαμβάνεται με κοπή σε μεγάλα τετράγωνα ή ορθογώνια του φύλλου ζύμης αυγών. Είναι η παλαιότερη μορφή ζυμαρικών που παράγεται στην Ιταλία. να είναι σε θέση να βρει ίχνος του ήδη στην ελληνορωμαϊκή εποχή

Προέλευση
---------

Μεταξύ των πολλών πηγών που αναφέρονται σε αυτή τη συγκεκριμένη μορφή ζυμαρικών υπάρχουν έργα επιφανών συγγραφέων, μεταξύ των οποίων Σάτιρα του Ορατίου (Ι αιώνα Α.Γ.) και το de re coquinaria από τον Marco Gavio Apicio (*Καθημερινό Πατίνι*).

Ωστόσο, είναι ένα ζυμαρικό που τα τρέχον λαζάνια μας δίνουν το σχήμα και τίποτα άλλο. Η ζύμη (σύνθετη), έπρεπε να βράσει και στη συνέχεια να τηγανιστεί, όπως μας θυμίζει στον Ισίδωρος της Σεβίλλης (Εκεί./VII αιώνας), η οποία στο έργο του Ετυμολογίες στη φωνή Laganum διαβάζει: ''είναι μια μεγάλη και λεπτή ζύμη, μαγειρεμένη πρώτα στο νερό, στη συνέχεια τηγανισμένη σε λάδι".

Στην πραγματικότητα πρέπει να περιμένουμε το ΧΙΙΙ - XIV αιώνα στη Νάπολη σε ένα ανώνυμο βιβλίο μαγειρικής, στο οποίο τα λαζάνια παίρνουν τη σύγχρονη εμφάνισή τους τόσο στη σύνθεση της ζύμης όσο και στο μαγείρεμα της ζύμης που λαμβάνεται έτσι.

Περιφερειακές παραλλαγές
------------------------

Λαζάνια στον φούρνο.
Λαζάνια κανελάτα με ντομάτα
Στη κεντρική και στη νότια Ιταλία αυτό το πιάτο παίρνει διαφορετικά ονόματα, μερικές φορές παρουσιάζοντας τον εαυτό του με πιο περίτεχνα σχήματα και μια πιο αρθρωτή ονοματολογία.

Στην Καμπανία και Μπαζιλικάτα ονομάζονται επίσης *λαγκάνε*. Συνήθως καρυκευμένο με μια πλούσια σάλτσα κρέατος, εκείνα τα σγουρά χωρίς πέρασμα στο φούρνο. Στα ναπολιτάνικα οι πιο συνηθισμένες μορφές είναι τα λαζάνια και τα σγουρά λαζάνια, Η τελευταία αποκλειστικά από σιμιγδάλι, με την οποία ήταν παράδοση να προετοιμαστεί το Καρναβάλι λαζανιών.

Παραπομπές
----------

1. ↑  «Lasagne».
2. ↑  (Serventi & Sabban 2000 & p. 30).
3. ↑  (Serventi & Sabban 2000 & p. 21).
4. ↑  Orazio Flacco. *Satire*. Lib. VI, Tomo IV. Roma.
5. ↑  Marcus Gavius Apicius. *De re coquinaria. Liber IV - Pandecter, II, 15* (στα Λατινικά).  Disponibile anche su Wikisource. Traduzione inglese con aggiunta di parole chiarificatrici in W.M.Hill (1936). *De Re Coquinaria of Apicius - Book IV - Miscellanea - n. 142* (στα Αγγλικά). |
6. ↑  (Serventi & Sabban 2000 & pp. 16-18).
7. ↑  «The History of Macaroni».
8. ↑  (Serventi & Sabban 2000 & pp. 22-23).
9. ↑  Wright, Clifford A. (1995). *Lasagne*. Boston: Little, Brown. σελ. 6.
10. ↑  (Serventi & Sabban 2000 & p. 31).
11. ↑  Con discrezione dell'articolo
Ο **Ιβάν Αλεξέγεβιτς Ζιντκόφ** είναι Ρώσος ηθοποιός γεννημένος 28 Αυγούστου του 1983.

Βιογραφία
---------

Ο Ιβάν Ζιντκόφ γενήθηκε στις 28 Αυγούστου του 1983 στην Αικατερινούπολη.

Το 2004 αποφοίτησε από την Σχολή Θεάτρου και Τέχνης της Μόσχας.

Από το 2004 έως το 2007 ήταν ηθοποιός του θεάτρου, που έκανε το ντεμπούτο του στο ρόλο του Πέτρου.

Είναι σύζυγος της ηθοποιού Τατιάνα Αρντγκνόλτς. Ωστόσο, οι πληροφορίες που διέρρευσαν στα μέσα ενημέρωσης, είναι ότι για κάποιο χρονικό διάστημα το ζευγάρι δεν ζούσε μαζί, μέχρι που βγήκε και επίσημα το διαζύγιο.

Στις 15 Σεπτεμβρίου του 2009 η Τατιάνα και ο Ιβάν απέκτησαν μία κόρη, την Μαρία. Το καλοκαίρι του 2013, το ζευγάρι χώρισε.

Καριέρα
-------

Ο Ιβάν έπαιξε σε πολλές ταινίες και παραστάσεις, αλλά συχνότερα σε τηλεοπτικές σειρές. Μερικές ταινίες του είναι, "Σκοτεινός Κόσμος" με την Σβετλάνα Ιβανόβα, "Μαύρη Αστραπή" με τον Γκριγκόρι Ντομπρίγκιν και την Εκατερίνα Βιλκόβα.

Επιλεγμένη Φιλμογραφία
----------------------

| Έτος | Τίτλος | Ρόλος |
| --- | --- | --- |
| 2009 | Μαύρη Αστραπή (ταινία) | Μαξ |
| 2010 | Σκοτεινός Κόσμος (ταινία) | Κόστα |

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
--------------------

* Ιβάν Ζιντκόφ στο IMDB[*νεκρός σύνδεσμος*]

  


|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
| Καθιερωμένοι όροι | 
* WorldCat
* VIAF: 251276967
* LCCN: no2016098803
* ISNI: 0000 0003 7490 3627

 |

 |
Στην ελληνική μυθολογία ο **Λεύκωνας** (***Λεύκων***) ήταν γιος του Αθάμαντα και της κόρης του Υψέα, της Θεμιστούς. Αδέλφια του Λεύκωνα ήταν ο Ερύθριος, ο Σχοινέας και ο Πτώος. Ο Λεύκων ήταν ο «επώνυμος ήρωας» της λίμνης Λευκωνίδας στη Βοιωτία, αφού ο Αθάμαντας και οι πρόγονοί του ήρθαν από τη Θεσσαλία και εγκαταστάθηκαν στη Βοιωτία. Ο Λεύκωνας συνδέεται και με τον Ορχομενό, καθώς η κόρη του Ευίππη παντρεύτηκε τον βασιλιά του Ορχομενού Ανδρέα. Εκτός από την Ευίππη, ο Λεύκωνας είχε ακόμα δύο παιδιά: την Πεισιδίκη και τον Ερύθρα, επώνυμο ήρωα των Ερυθρών της Βοιωτίας.

Πηγές
-----

* Emmy Patsi-Garin: «Επίτομο λεξικό Ελληνικής Μυθολογίας», εκδ. οίκος *Χάρη Πάτση*, Αθήνα 1969

1. ↑  Ανακτήθηκε στις 2  Οκτωβρίου 2016.
2. ↑  «Themisto» (Ρωσικά)
Η **θεωρία του σκοπού** (γερμανικά: Skopostheorie‎) ανήκει στον τομέα της μεταφρασεολογίας. Παρέχει μια εικόνα για τη φύση της μετάφρασης ως σκόπιμη δραστηριότητα, η οποία εφαρμόζεται άμεσα σε κάθε μεταφραστικό έργο.
Καθιερώθηκε από τους Γερμανούς γλωσσολόγους Χανς Βερμέερ και Καταρίνα Ράις και αποτελείται από την ιδέα ότι η μετάφραση και η διερμηνεία θα πρέπει πρωτίστως να λαμβάνουν υπόψη τη λειτουργία του κειμένου-στόχου.

Στόχος και κοινό
----------------

Η θεωρία του σκοπού ασχολείται με τη μετάφραση ως μια δραστηριότητα με στόχο ή σκοπό, και εστιάζει στον επιδιωκόμενο αποδέκτη ή κοινό της μετάφρασης. Μετάφραση είναι η παραγωγή ενός κειμένου-στόχου σε ένα περιβάλλον-στόχο για ένα συγκεκριμένο σκοπό και για συγκεκριμένους αποδέκτες κάτω από συγκεκριμένες συνθήκες. Στη θεωρία του σκοπού, το κείμενο-πηγή κρίνεται κατώτερο από ό, τι σε ανάλογες μεταφραστικές θεωρίες. Η πηγή θεωρείται μια «προσφορά πληροφοριών», την οποία ο μεταφραστής μετατρέπει σε μια «προσφορά πληροφοριών» για το κοινό-στόχο.

Ο Πολ Κούσμαλ ερμηνεύει αυτή την θεωρία ως: «μια λειτουργική προσέγγιση η οποία έχει μεγάλη σχέση με τη θεωρία του σκοπού». Η λειτουργία της μετάφρασης εξαρτάται από τις γνώσεις, τις προσδοκίες, τις αξίες και τις κοινωνικές συμβάσεις των αναγνωστών-στόχων, οι οποίοι και πάλι επηρεάζονται από την κατάσταση στην οποία βρίσκονται και από τον πολιτισμό. Αυτοί οι παράγοντες καθορίζουν αν η λειτουργία του κειμένου-πηγή ή των αποσπασμάτων του κείμενου-πηγή μπορεί να διατηρηθεί ή πρέπει να τροποποιηθεί ή ακόμα και να αλλάξει.

Οι κανόνες της θεωρίας του σκοπού περιλαμβάνουν:

1. το κείμενο-στόχος πρέπει να έχει εσωτερική συνοχή
2. το κείμενο-στόχος πρέπει να σχετίζεται με το κείμενο-πηγή
3. το κείμενο-στόχος καθορίζεται από το σκοπό του.

Βιβλιογραφία
------------

* Θεμελίωση μιας Γενικής Θεωρίας της Μετάφρασης, Katharina Reiß & Hans J. Vermeer, Δίαυλος, 2021, ISBN 9789605314743

Αναφορές
--------

1. ↑  Christiane Nord, *Translating as a Purposeful Activity*, St. Jerome Publishing, 1997
2. ↑  Paul Kussmaul, *Training The Translator*, John Benjamins Publishing Co, 1995
Η **θεωρία εκτίμησης (ή θεωρία αξιολόγησης)** είναι θεωρία της ψυχολογίας που υποστηρίζει ότι τα συναισθήματα των ανθρώπων εξάγονται από τις αξιολογήσεις-εκτιμήσεις των διαφόρων γεγονότων, τα οποία προκαλούν συγκεκριμένες αντιδράσεις σε διαφορετικούς ανθρώπους. Ουσιαστικά, η εκτίμησή ενός ανθρώπου για μια κατάσταση προκαλεί συναισθηματική ανταπόκριση, η οποία θα βασίζεται σε αυτήν την εκτίμηση.  Ένα παράδειγμα αυτού: έστω ότι κάποιος πάει σε ένα πρώτο ραντεβού. Εάν το ραντεβού εκληφθεί ως επιτυχία, μπορεί κάποιος να αισθανθεί ευτυχία, χαρά, ίλιγγο, ενθουσιασμό ή/και προσμονή, επειδή έχει εκτιμηθεί ως ένα γεγονός με πιθανές θετικές μακροπρόθεσμες επιπτώσεις, π.χ. έναρξη μιας νέας σχέσης, αρραβώνα ή ακόμα και γάμο. Από την άλλη, εάν το ραντεβού εκληφθεί αρνητικά, τότε τα συναισθήματα του ατόμου, ως αποτέλεσμα, μπορεί να περιλαμβάνουν κατάθλιψη, λύπη, κενό ή φόβο. (Scherer et al. 2001) 

Η αντίληψη και η κατανόηση της συναισθηματικής αντίδρασης άλλων ανθρώπων καθίσταται επίσης σημαντική για μελλοντικές αξιολογήσεις. Σημαντική πτυχή της θεωρίας εκτίμησης είναι ότι εξηγεί την ύπαρξη διαφορετικών συναισθηματικών αντιδράσεων για το ίδιο γεγονός από άτομο σε άτομο. 

Οι θεωρία αξιολόγησης του συναισθήματος είναι θεωρία που υποστηρίζει ότι τα συναισθήματα προκύπτουν από τις ερμηνείες και τις εξηγήσεις των ανθρώπων για τις περιστάσεις τους, ακόμη και απουσία σωματικής (οργανικής) διέγερσης (Aronson, 2005).  Ελλείψει σωματικής διέγερσης, καθένας από εμάς αποφασίζει πώς να νιώσει για μια κατάσταση αφού έχει ερμηνεύσει και εξηγήσει τα φαινόμενα που θα του προκαλέσουν τη συναισθηματική ανταπόκριση. Έτσι η αλληλουχία των γεγονότων είναι η εξής: γεγονός, ανάλυση και ταυτόχρονα συνύπαρξη διέγερσης και συναισθήματος.

Υπάρχουν δύο βασικές προσεγγίσεις. Η δομική προσέγγιση και το μοντέλο διαδικασίας. Αυτά τα μοντέλα παρέχουν μια εξήγηση για την αξιολόγηση των συναισθημάτων και εξηγούν με διαφορετικούς τρόπους πώς μπορούν να αναπτυχθούν τα συναισθήματα.

Οι κοινωνικοί ψυχολόγοι έχουν χρησιμοποιήσει τη θεωρία εκτίμησης/αξιολόγησης για να εξηγήσουν και να προβλέψουν μηχανισμούς άμυνας και μοτίβα συναισθηματικότητας των ανθρώπων. Αντίθετα, για παράδειγμα, η ψυχολογία της προσωπικότητας μελετά τα συναισθήματα ως συνάρτηση της προσωπικότητας ενός ατόμου και επομένως δεν λαμβάνει υπόψη την αξιολόγηση ή τη γνωστική απόκριση του ατόμου σε μια κατάσταση. 

Αμφίβολο σημείο γύρω από αυτή τη θεωρία είναι το γεγονός ότι, σύμφωνα με αντιτιθέμενες θεωρίες, τα συναισθήματα δεν μπορούν να συμβούν χωρίς σωματική διέγερση.

Παραπομπές
----------

1. 1 2  Scherer, K. R. & Shorr, A. & Johnstone, T. (Ed.). (2001). Appraisal processes in emotion: theory, methods, research. Canary, NC: Oxford University Press.
2. ↑  Smith, Craig A. & Lazarus, Richard S. (1990). Chapter 23. Emotion and Adaptation. In L.A. Pervin (Ed.). *Handbook of Personality: Theory and Research.* (pp. 609-637). New York: Guilford.
3. ↑  Aronson, E. Wilson, T.D. & Akert, R.M. (2005). Social psychology, 7th ed. Upper Saddle River, NJ: Pearson Education, Inc.
Η **Λυσσαριά** υπήρξε παλιός, βραχύβιος οικισμός του τότε Νομού Αχαιοήλιδος, που δεν υπάρχει πια. Η θέση του οικισμού τοποθετείται στην περιοχή ανάμεσα στους οικισμούς της Πλατανόβρυσης, της Χαλανδρίτσας και του Βασιλικού, ενώ σήμερα στη θέση του έχει αναπτυχθεί ο νεότερος οικισμός της Κοίμησης.

Ιστορικά στοιχεία
-----------------

Η Λυσσαριά, που ίσως αρχικά να ονομαζόταν «Λυσσαρέα», καταγράφηκε το 1700 στην ενετική απογραφή «Grimani» ως «Lisaria» και είχε 19 οικογένειες (77 κάτοικοι). Ως «Lisaria, το 1830, είχε πληθυσμό 9 οικογένειες, ενώ το 1835 αναφέρεται να κατοικείται από 5 οικογένειες (22 κάτοικοι). Αναγνωρίστηκε ως οικισμός στις 20/04/1835, όταν και υπήχθη στον τότε Δήμο Φαρών, ενώ καταργήθηκε από οικισμός το 1845 (ΦΕΚ 32Α της 08/12/1845).

Στην περιφέρεια της Τοπικής Κοινότητας Πλατανόβρυσης απαντώνται τα τοπωνύμια «Λυσσαριά» και «Λυσσαρόβρυση».

Δείτε επίσης
------------

* Κοίμηση Αχαΐας
* Πλατανόβρυση Αχαΐας

Παραπομπές
----------

1. ↑  Τριανταφύλλου 1995, λήμμα Κυδωνίαι.
2. 1 2 3  Λουλούδης 2010, σελ. 284.
3. ↑  Τριανταφύλλου 1995, λήμμα Λυσσαριά.
4. ↑  Ε.Ε.Τ.Α.Α. - Διοικητικές μεταβολές Λυσσαριάς Αχαιοήλιδος. eetaa.gr. Ανακτήθηκε: 16/06/2018.
5. ↑  Λουλούδης 2010, σελ. 285.

Πηγές
-----

* Θεόδωρος Η. Λουλούδης, *Αχαΐα. Οικισμοί, οικιστές, αυτοδιοίκηση*, Νομαρχιακή Επιχείρηση Πολιτιστικής Ανάπτυξης Ν.Α. Αχαΐας, Πάτρα 2010.
* Κώστας Ν. Τριανταφύλλου, *Ιστορικόν Λεξικόν των Πατρών*, Τόμος Α΄, Τυπογραφείο Πέτρου Χρ. Κούλη, Πάτρα 1995, Τρίτη Έκδοση, λήμμα Κυδωνίαι, λήμμα Λυσσαριά.

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
--------------------

* Ε.Ε.Τ.Α.Α. - Διοικητικές μεταβολές Λυσσαριάς Αχαιοήλιδος. eetaa.gr. Ανακτήθηκε: 16/06/2018.
Η **Μανδάνη** (π. 584 - 550; π.Χ.) γεννήθηκε πριγκίπισσα της Μηδίας και με τον γάμο της έγινε βασίλισσα της Περσίας.

Βιογραφία
---------

Ήταν κόρη τού Αστυάγη τελευταίου βασιλιά της Μηδίας (σύμφωνα με τον Ηρόδοτο) και της Αρυενίδος, κόρης τού Αλυάττη της Λυδίας και αδελφής τού Κροίσου της Λυδίας.

Ο Κύρος Β΄, γιος της Μανδάνης, έγινε βασιλιάς της Λυδίας, Μηδίας και ΠΕρσίας.
Το όνομά της στα παλαιά περσικά σημαίνει *αιώνια*. Σύντομα μετά τη γέννησή της ο Ηρόδοτος αναφέρει, ότι ο Αστυάγης είχε ένα παράξενο όνειρο, στο οποίο η κόρη του ούρησε τόσο, ώστε η Ασία πλημμύρισε. Συμβουλεύτηκε τους ιερείς τού Ζωροαστρισμού (*μάγους*), που ερμήνευσαν το όνειρο ως ειδοποίηση, ότι ο γιος του θα τον εκθρόνιζε. Για να προλάβει την εξέλιξη αυτή, ο Αστυάγης πάντρεψε την κόρη του με έναν υποτελή πρίγκιπα, τον Καμβύση Α΄ από το Ανσάν, "άνδρα καλής καταγωγής και ήρεμων συνηθειών", τον οποίο ο Αστυάγης δεν θεωρούσε απειλή για τον θρόνο της Μηδίας. Μετά τον γάμο ο Αστυάγης είδε δεύτερο όνειρο: η Μανδάνη έμεινε έγκυος και ένα αμπέλι φύτρωσε από την κοιλιά της και ξεπέρασε τον κόσμο. Τρομοκρατημένος, έστειλε τον πιο πιστό αυλικό ακόλουθό του, τον Άρπαγο να σκοτώσει το παιδί. Ο Άρπαγος, απρόθυμος να χύσει βασιλικό αίμα, έκρυψε το παιδί, τον Κύρο Β΄ σε έναν βοσκό, τον Μιτραδάτη. Έτη μετά ο Κύρος Β΄ αψήφισε τον πάππο του Αστυάγη, πράγμα που οδήγησε σε πόλεμο μεταξύ τους, που ο Κύρος Β΄ έχασε αρχικά. Όμως στην επόμενη μάχη των Πασαργάδων, ο Άρπαγος αποστάτησε από τον Αστυάγη· αυτό επέφερε την εκτόπιση τού βασιλιά, όπως είχε προείπει το όνειρο.

Ο Ξενοφών αναφέρει τη Μανδάνη στο έργο του *Κύρου παιδεία*. Εκεί η Μανδάνη και ο γιος της ταξίδευσαν στην Αυλή τού Αστυάγη, όταν ο Κύρος ήταν ακόμη έφηβος. Ο Κύρος Β΄ γοήτευσε τον πάππο του, που περιέλαβε τον νέο στα βασιλικά κυνήγια, ενώ η Μανδάνη επέστρεψε στον άνδρα της στο Ανσάν. Έπειτα ο πατέρας του Καμβύσης Α΄ ασθένησε και ο Κύρος Β΄ πήγε να τον συναντήσει, αλλά τον ακολούθησε ο Αστυάγης και έγινε η μάχη, αλλά αυτή την ιστορία την επινόησε ο Κύρος Β΄.

Μία πηγή αναφέρει το τέλος της Μανδάνης το 559 π.Χ. όμως αυτό είναι το έτος, που αποβίωσε ο άνδρας της Καμβύσης Α΄ και θεωρούμε, ότι είναι το έτος που έπαυσε να είναι βασίλισσα και έγινε βασιλομήτωρ.

Οικογένεια
----------

Παντρεύτηκε τον Καμβύση Α΄ τού Ανσάν στο Ελάμ & της Περσίας και είχε τέκνο:

* Κύρος Β΄ Μέγας, απεβ. 580 π.Χ. βασιλιάς της Βαβυλώνας, Λυδίας, Μηδίας, Περσίας και ιδρυτής της Περσικής αυτοκρατορίας.

Πηγές
-----

* J. Hedderwick & co (1809). Letters on ancient history. p. 80.
Ο **Μάρκο Τζούρισιτς** (*σερβικά : Марко Ђуричић*) ήταν Σέρβος πολιτικός του Βασιλείου της Σερβίας και της Γιουγκοσλαβίας.

Ήταν υπουργός δικαιοσύνης του βασιλείου της Σερβίας, από το 1913 έως το 1918, κατά τον Α΄ παγκόσμιο πόλεμο και μετά την Σερβική υποχώρηση παρέμεινε στην θέση του στην εξορία και στην Κέρκυρα. Με την λήξη του πολέμου και την δημιουργία της Γιουγκοσλαβίας διετέλεσε ο πρώτος της υπουργός δικαιοσύνης το χρονικό διάστημα από 1 έως Δεκεμβρίου 1918 και πάλι το 1921 και την περίοδο 1925-1927.

Παραπομπές
----------

1. ↑  Милан Трипковић, УЧЕШЋЕ ВАЛјЕВСКИХ НАРОДНИХ ПОСЛАНИКА HAЗАСЕДАЊУ СРПСКЕ НАРОДНЕ СКУПШТИНЕ HA КРФУ
2. ↑  ЗАКОНОДАБНОГ ОДБОРА - SIstory
Συντεταγμένες: 37°38′16.620″N 21°37′43.388″E﻿ / ﻿37.63795000°N 21.62871889°E﻿ / 37.63795000; 21.62871889

Ο **Θεηκολεών** ήταν κτίσμα στο χώρο της αρχαίας Ολυμπίας, δυτικά της Άλτεως και αποτελούσε την έδρα των θεηκόλων, των ιερέων της Ολυμπίας. Ήταν επιπλέον κατάλυμα όλου του προσωπικού που υπηρετούσε μόνιμα στο ιερό, όπως ήταν οι σπονδοφόροι, οι μάντεις, οι εξηγητές, οι αυλητές και ο ξυλέας (ο προμηθευτής των ξύλων που χρησιμοποιούσαν στις θυσίες).

Περιγραφή και ιστορικά στοιχεία
-------------------------------

  

Ο **Θεηκολεών** βρισκόταν έξω από τον ιερό περίβολο της Άλτεως και βόρεια του  εργαστηρίου του Φειδία. Η κατασκευή του χρονολογείται στα μέσα του 5ου αι. π.Χ. και μέχρι και τα ρωμαϊκά χρόνια υπέστη διάφορες προσθήκες και μετασκευές. Το κτίσμα αρχικά ήταν σχεδόν τετράγωνο με μήκος πλευράς 19 μέτρα και μία αυλή στο κέντρο, γύρω από την οποία υπήρχαν οκτώ δωμάτια. Τα τέσσερα είχαν είσοδο προς την αυλή με στοά δύο κιόνων ανάμεσα σε παραστάδες, ενώ τα άλλα τέσσερα γωνιακά δεν επικοινωνούσαν με την αυλή, αλλά είχαν πόρτες προς τα υπόλοιπα δωμάτια.

Σύμφωνα με τον Παυσανία
-----------------------

>  **[15.8] ἔστι δὲ πρὸ τοῦ καλουμένου Θεηκολεῶνος οἴκημα: τούτου δὲ ἐν γωνίᾳ τοῦ οἰκήματος Πανὸς ἵδρυται βωμός. τὸ πρυτανεῖον δὲ Ἠλείοις ἔστι μὲν τῆς Ἄλτεως ἐντός, πεποίηται δὲ παρὰ τὴν ἔξοδον ἥ ἐστι τοῦ γυμνασίου πέραν: ἐν τούτῳ δὲ οἵ τε δρόμοι τῷ γυμνασίῳ καὶ τοῖς ἀθληταῖς εἰσιν αἱ παλαῖστραι. <τοῦ> πρυτανείου δὲ πρὸ μὲν τῶν θυρῶν βωμός ἐστιν Ἀρτέμιδος Ἀγροτέρας - Παυσανίου Ἑλλάδος Περιήγησις 5. Ἠλιακῶν** 
> 
> 

>  *[15.8] Μπροστά απ' αυτό που ονομάζουν Θεηκολαώνα υπάρχει κτίσμα που σε μια γωνία του βρίσκεται βωμός του Πάνα. Το πρυτανείο των Ηλείων είναι μέσα στην Άλτη, κοντά στην έξοδο, απέναντι από το γυμνάσιο μέσα σ' αυτό το γυμνάσιο οι δρόμοι και οι Παλαίστρες προορίζονται για την άσκηση των αθλητών. Μπροστά από την πόρτα του πρυτανείου υπάρχει βωμός της Αγροτέρας Αρτέμιδος*
> 
>

Παραπομπές
----------

1. ↑  *Εγκυκλοπαίδεια Δομή*, τομ.12, σελ.96, Αθήνα
2. ↑  «ΟΛΥΜΠΙΑΚΟΙ ΑΓΩΝΕΣ». *www.fhw.gr*. Ανακτήθηκε στις 13 Οκτωβρίου 2018.
3. ↑  από τη Βικιθήκη -Παυσανίου Ἑλλάδος Περιήγησις 5. Ἠλιακῶν Α'

Έκθεση Φωτογραφιών
------------------

* Ο Θεηκολεών σήμεραΟ Θεηκολεών σήμερα
* Ο Θεηκολεών σήμεραΟ Θεηκολεών σήμερα
* Ο Θεηκολεών σήμεραΟ Θεηκολεών σήμερα

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
--------------------

* Εικονική περιήγηση στον Θεηκολεώνα από την Ελληνική Ολυμπιακή Επιτροπή
* ο Θεηκολεών όπως αναφέρεται στη ψηφιακή βιβλιοθήκη Perseus του Tuft University Αρχειοθετήθηκε 2016-03-29 στο Wayback Machine.
Ο Άλεν Άιβερσον (#3) με μανίκι καλαθοσφαίρισης σε έναν αγώνα των Ντένβερ Νάγκετς απέναντι στους Γκόλντεν Στέιτ Ουόριορς .
Ένα **μανίκι καλαθοσφαίρισης**, όπως το βραχιολάκι, είναι ένα αξεσουάρ που φορούν ορισμένοι μπασκετμπολίστες. Κατασκευασμένο από νάιλον και σπάντεξ, εκτείνεται από τον δικέφαλο έως τον καρπό. Μερικές φορές ονομάζεται **μανίκι σκοπευτή**  ή **μανίκι** **βραχίονα**.

Προέλευση
---------

Ο Άλεν Άιβερσον άρχισε να χρησιμοποιεί μπασκετικό μανίκι κατά τη διάρκεια της περιόδου 2000-01 λόγω θυλακίτιδας στον δεξιό αγκώνα του.  Στη συνέχεια, οι θαυμαστές φορούσαν το μανίκι ως δήλωση μόδας,  και μέχρι το 2008, τα μανίκια ήταν τα πιο δημοφιλή είδη μη ένδυσης που πωλούνταν από το πρωτάθλημα, σύμφωνα με έναν εκπρόσωπο του NBA Στορ.  Άλλοι παίκτες, όπως οι Ρέι Άλεν, Βινς Κάρτερ, Ράσελ Ουέστμπρουκ, Κρις Πωλ, Καρμέλο Άντονι, Ντουάιτ Χάουαρντ, Πολ Πιρς, Τζον Ουόλ, Κάιρι Ίρβινγκ, Ντουέιν Γουέιντ, Πολ Τζορτζ, Κόμπε Μπράιαντ,  και Λεμπρόν Τζέιμς  έχουν φόρεσει και αυτοί μανίκια.

Ο Άιβερσον συνέχισε να φοράει το μπασκετικό μανίκι του πολύ καιρό μετά την επούλωση του αγκώνα του. Ορισμένοι παίκτες πιστεύουν ότι η ήπια συμπίεση που παρέχει βοηθάει στο να διατηρεί το χέρι τους ζεστό και βελτιώνει την κυκλοφορία. Αν και ορισμένες μελέτες δείχνουν βελτιωμένη κυκλοφορία και μειωμένο πόνο, δεν έχει υπάρξει καμία οριστική μελέτη σχετικά με τη χρήση μανικιών καλαθοσφαίρισης. 

 Ο Κόμπι Μπράιαντ φορώντας μπασκετικό μανίκι κατά τη διάρκεια ενός διεθνούς αγώνα.

Βιβλιογραφικές αναφορές
-----------------------

1. ↑  "Iverson fans: what's up with your sleeve?". *Detroit Free Press*. December 7, 2008. Retrieved on January 8, 2009.
2. 1 2  David Lee Morgan. "LeBron's arm sleeve will multiply". *Akron Beacon Journal*. January 4, 2007. Retrieved on January 8, 2009.
3. ↑  Chris Broussard. "Now a Leader, Iverson Turns Image Around". *New York Times*. June 5, 2001. Retrieved on December 31, 2008.
4. ↑  Larry Platt. *Only the Strong Survive*. Harper Collins, 2003. 9.
5. ↑  Rovell, Darren (May 16, 2008). «Headbands Help Boost NBA's Bottom Line». *SportsBiz* (CNBC). .
6. ↑  Steven Kotler. "". *Psychology Today*. April 17, 2008. Retrieved on January 8, 2009.
7. ↑  «Sports Compression Sleeves: Do They Really Work?». Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 18 Μαρτίου 2014. Ανακτήθηκε στις 14 Μαρτίου 2014.
Ο **Μάρκος Άννιος Βήρος** ο Νεότερος, λατιν.: Marcus Annius Verus (απεβ. 124 μ.Χ.) ήταν ένας διακεκριμένος Ρωμαίος πολιτικός, που έζησε τον 2ο αιώνα, υπηρέτησε ως πραίτωρ και έγινε ο πατέρας του Μάρκου Αυρηλίου Ρωμαίου Αυτοκράτορα.

Βιογραφία
---------

Ήταν γιος του Ρωμαίου Mάρκου Άννιου Βήρου του Πρεσβύτερου, συγκλητικού, δις υπάτου και της ευγενούς Ρουπιλίας Φαυστίνας, κόρης του Λίβο Ρουπίλιου Φρούγι αντικαταστάτη υπάτου (suffect consul) και της Σαλονίας Ματιδίας· η Σ. Ματιδία ήταν ανιψιά του Τραϊανού και πεθερά του Αδριανού. Αδέλφια του ήταν ο ύπατος Μάρκος Άννιος Λίβο και η Φαυστίνα η Πρεσβύτερη, σύζυγος του Aντωνίνου Πίου Ρωμαίου Αυτοκράτορα. 

Ο Μάρκος Άννιος Βήρος ο Νεότερος απεβίωσε νέος, ενώ κατείχε το αξίωμα του πραίτορα.  Και τα δύο παιδιά του ήταν ακόμη μικρά. Το πιο πιθανό έτος του τέλους του είναι το 124. 

Στους *Διαλογισμούς του* ο Μάρκος Αυρήλιος, ο οποίος ήταν μόλις 3 ετών όταν πέθανε ο πατέρας του, λέει γι' αυτόν: «Από όσα άκουσα για τον πατέρα μου και από τη μνήμη μου γι' αυτόν, ήταν σεμνός και ανδρείος».

Οικογένεια
----------

Νυμφεύτηκε τη Δομιτία Καλβίλα, κόρη του πατρικίου Πούμπλιου Καλβίσιου Τούλου Ρούσο, την κληρονόμο μίας πλούσιας οικογένειας που κατείχε εργοστάσιο πλακιδίων. Είχαν δύο παιδιά:

* Μάρκος Αυρήλιος Βήρος 121-180, Ρωμαίος Αυτοκράτορας.
	+ Αννία Γαλερία Αυρηλία Φαυστίνα π.151-μετά το 165, παντρεύτηκε τον Γναίο Κλαύδιο Σεβήρο ύπατο.
		- Τιβέριος Κλαύδιος Σεβήρος Πρόκουλος π.163-ως το 218, Συγκλητικός.
* Aννία Κορνιφικία Φαυστίνα 122/123-π.155, παντρεύτηκε τον Γάιο Ουμίδιο Κουαδράτο Αννιανό Βήρο.
	+ Ουμιδία Κορνιφικία Φαυστίνα 141-182, παντρεύτηκε άγνωστο Συγκλητικό.
		- Αννία Φαυστίνα η Πρεσβύτερη 165-ως το 218, παντρεύτηκε τον ανωτέρω (2ο εξάδελφό της) Τιβέριο Κλαύδιο Σεβήρο Πρόκουλο.

Σημειώσεις
----------

1. ↑  Ανακτήθηκε στις 14  Ιουνίου 2019.
2. ↑  Historia Augusta, *Marcus Aurelius*, 1
3. ↑  "His younger brother Annius Libo was consul in 128 and can hardly have been praetor later than 126. Verus must have been praetor earlier than this and 124 is the likeliest year of his death." Anthony Richard Birley, 2000, *Marcus Aurelius: A Biography*, page 31.
4. ↑  Marcus Aurelius, *Meditations*, i. 2