Η **ιωδαιθανάλη** ή **ιωδακεταλδεΰδη** είναι οργανική χημική ένωση με χημικό τύπο C2H3OI και σύντομο συντακτικό τύπο ICH2CHO (γράφεται συχνά με την ισοδύναμη μορφή CH2ICHO). Είναι μια από τις απλούστερες αλαλδεΰδη, δηλαδή αλογονούχος αλδεΰδη. Όπως και κάποιες συγγενικές ενώσεις, η ιωδαιθανάλη είναι ένα ισχυρό ακυλιωτικό αντιδραστήριο και γι' αυτό ένα δυνάμει επικίνδυνο ακυλιωτικό μέσο.

Με βάση τον χημικό της τύπο, έχει τα ακόλουθα πέντε (5) ισομερή θέσης:

1. Αιθανοϋλιωδίδιο, ένα ακυλαλογονίδιο, με σύντομο συντακτικό τύπο CH3COI.
2. Ιωδοξυαιθένιο, ένας εστέρας του υπιωδιώδους οξέος (HOΙ), με σύντομο συντακτικό τύπο CH2=CHOI.
3. 1-ιωδαιθενόλη, μια ασταθής αλενόλη, με σύντομο συντακτικό τύπο CH2=C(Ι)OH, έλασσον ταυτομερές του αιθανοϋλιωδίδιου.
4. 2-ιωδαιθενόλη, σε δύο (2) γεωμετρικά ισομερή, μια ασταθής αλενόλη, με σύντομο συντακτικό τύπο ICH=CHOH, έλασσον ταυτομερές της ιωδαιθανάλης.
5. Ιωδοξιράνιο, ένα αλογονοπαράγωγο του οξιρανίου.

Παραγωγή
--------

### Από βινυλιωδίδιο

Με ιωδίωση ένυδρου βινυλιωδίδιου, παράγεται τελικά ιωδαιθανάλη:

{\displaystyle \mathrm {CH\_{2}=CHI+I\_{2}+H\_{2}O{\xrightarrow {}}ICH\_{2}CHO+HI} }

* Το ένυδρο βρώμιο αντιστοιχεί σε υποιωδιώδες οξύ, που με προσθήκη στο ιωδαιθένιο δίνει αρχικά την ασταθή 1,2-διιωδαιθανόλη, που αφυδροιωδιώνεται, σχηματίζοντας τελικά τη ιωδαιθανάλη.

### Με καταλυτική οξείδωση (2-ιωδαιθυλο)βενζόλιου

Με καταλυτική οξείδωση (2-ιωδαιθυλο)βενζόλιου (PhCH2CH2I) παράγεται φαινόλη (PhOH) και ιωδαιθανάλη:

{\displaystyle \mathrm {PhCH\_{2}CH\_{2}I+O\_{2}{\xrightarrow {}}PhOH+ICH\_{2}CHO} }

### Με μερική οξείδωση 2-ιωδαιθανόλης

Με μερική οξείδωση 2-ιωδαιθανόλης, με σχετικά ήπια οξειδωτικά μέσα, όπως το τριοξείδιο του χρωμίου:

{\displaystyle \mathrm {3ICH\_{2}CH\_{2}OH+2CrO\_{3}{\xrightarrow {}}3ICH\_{2}CHO+Cr\_{2}O\_{3}+3H\_{2}O} }

### Με οζονόλυση 1,4-διιωδο-2-βουτένιου

Με οζονόλυση 1,4-διιωδο-2-βουτενίου παράγεται τελικά ιωδαιθανάλη:

{\displaystyle \mathrm {ICH\_{2}CH=CHCH\_{2}I+{\frac {2}{3}}O\_{3}{\xrightarrow {}}2ICH\_{2}CHO} }

### Με επίδραση υπεριωδικού οξέως σε 1,4-διιωδο-2,3-βουτανοδιόλη

Με επίδραση υπεριωδικού οξέος σε 1,4-διιωδο-2,3-βουτανοδιόλη παράγεται ιωδαιθανάλη:

{\displaystyle \mathrm {ICH\_{2}CH(OH)CH(OH)CH\_{2}I+HIO\_{4}{\xrightarrow {}}2ICH\_{2}CHO+HIO\_{3}+H\_{2}O} }

### Με αποικοδόμηση τύπου Hunsdiecker

Με επίδραση ιωδίου σε φορμυλοαιθανικό άργυρο παράγεται ιωδαιθανάλη - Αντίδραση Hunsdiecker:

{\displaystyle \mathrm {OCHCH\_{2}COOAg+I\_{2}{\xrightarrow {}}ICH\_{2}CHO+AgI\downarrow +CO\_{2}\uparrow } }

### Από χλωραιθανάλη

Με επίδραση ιωδιούχο νάτριο (NaI) σε χλωραιθανάλη σχηματίζεται ιωδαιθανάλη:

{\displaystyle \mathrm {ClCH\_{3}CHO+NaI{\xrightarrow {}}ICH\_{2}CHO+NaCl} }

Χημική συμπεριφορά και παράγωγα
-------------------------------

Η ιωδαιθανόλη είναι μια διλειτουργική ένωση, αφού περιέχει δυο λειτουργικές ομάδες, το ιώδιο και την αλδεϋδομάδα. Το γεγονός αυτό την καθιστά μια ευέλικτη πρόδρομη ένωση, για πολλές ετεροκυκλικές ενώσεις και όχι μόνο. Για παράδειγμα, συμπυκνώνται με παράγωγα της θειουρίας, για να δώσει αμινοθειαζόλες. Η αντίδραση αυτή ήταν κάποτε σημαντική, ως πρόδρομη για την παραγωγή σουλφαθειαζόλης, ενός από τα πρώτα σουλφοφάρμακα.

### Αντιδράσεις καρβονυλίου

#### Ταυτομέρεια με 2-ιωδαιθενόλη

Η ιωδαιθανάλη βρίσκεται πάντα σε χημική ισορροπία με την ταυτομερή της 2-ιωδαιθενόλη. Αυτή η χημική ισορροπία, μπορεί να καταλυθεί προς την επιθυμητή κατεύθυνση με παρουσία οξέων ή βάσεων:

{\displaystyle \mathrm {ICH\_{2}CHO\rightleftarrows ICH=CHOH} }

* Το #2 άτομο άνθρακα συνδέεται με ιώδιο, που είναι λιγότερο ηλεκτραρνητικό από το οξυγόνο, με το οποίο συνδέεται το #1. Έτσι, σε αντιδράσεις προσθήκης ενώσεων τύπου δ+ABδ- σε αυτήν, το αποτέλεσμα θα είναι CH(I)ACH(B)OH.

#### Αναγωγή προς 2-ιωδαιθανόλη

Με καταλυτική υδρογόνωση, μπορεί να αναχθεί η 2-ιωδαιθανάλη προς 2-ιωδαιθανόλη:

{\displaystyle \mathrm {ICH\_{2}CHO+H\_{2}{\xrightarrow {Ni\;{\acute {\eta }}\;Pd\;{\acute {\eta }}\;Pt}}ICH\_{2}CH\_{2}OH} }

#### Οξείδωση προς ιωδαιθανικό οξύ

Μπορεί να οξειδωθεί προς ιωδαιθανικό οξύ;

1. Με υπερμαγγανικό κάλιο:

{\displaystyle \mathrm {3ICH\_{2}CHO+2KMnO\_{4}+H\_{2}SO\_{4}{\xrightarrow {}}3ICH\_{2}COOH+2MnO\_{2}+K\_{2}SO\_{4}+H\_{2}O} }

2. Με τριοξείδιο του χρωμίου:

{\displaystyle \mathrm {3ICH\_{2}CHO+2CrO\_{3}{\xrightarrow {}}3ICH\_{2}COOH+Cr\_{2}O\_{3}} }

3. Με οξυγόνο:

{\displaystyle \mathrm {ICH\_{2}CHO+O\_{2}{\xrightarrow {}}ICH\_{2}CO\_{3}H{\xrightarrow {+ICH\_{2}CHO}}2ICH\_{2}COOH} }

4. Με αντιδραστήριο Tollens (αμμωνιακό διάλυμα νιτρικού αργύρου):

{\displaystyle \mathrm {ICH\_{2}CHO+Ag\_{2}O{\xrightarrow {NH\_{4}NO\_{3}}}ICH\_{2}COOH+2Ag\downarrow } }

5. Με αντιδραστήρια Fehling:

{\displaystyle \mathrm {ICH\_{2}CHO+CuO{\xrightarrow {NH\_{4}NO\_{3}}}ICH\_{2}COOH+Cu\_{2}O\downarrow } }

* Οι αντιδράσεις 4-5 παρουσιάζονται απλοποιημένες και χρησιμοποιούνται γενικά για την ανίχνχνευση αλδεϋδομάδας (-CHO).

#### Προσθήκη ύδατος

Με προσθήκη ύδατος σε ιωδαιθανάλη παράγεται, σε χημική ισορροπία, η μη απομονώσιμη ασταθής 2-ιωδο-1,1-αιθανοδιόλη:

{\displaystyle \mathrm {ICH\_{2}CHO+H\_{2}O\rightleftarrows ICH\_{2}CH(OH)\_{2}} }

#### Προσθήκη 1,2-αιθανοδιόλης

Με προσθήκη 1,2-αιθανοδιόλης παράγεται 2-ιωδομεθυλο-1,3-διοξολάνιο:

{\displaystyle \mathrm {ICH\_{2}CHO+HOCH\_{2}CH\_{2}OH{\xrightarrow {H^{+}}}H\_{2}O+} } **2-ιωδομεθυλο-1,3-διοξολάνιο**

#### Προσθήκη 1,2-αιθανοδιθειόλης

Με προσθήκη 1,2-αιθανοδιθειόλης παράγεται 2-ιωδομεθυλο-1,3-διθειολάνιο:

{\displaystyle \mathrm {ICH\_{2}CHO+HSCH\_{2}CH\_{2}SH{\xrightarrow {H^{+}}}H\_{2}O+} } **2-ιωδομεθυλο-1,3-διθειολάνιο**

* Το 2-ιωδομεθυλο-1,3-διθειολάνιο μπορεί να υποστεί αποθείωση Raney με νικέλιο και υδρογόνο, σχηματίζοντας μίγμα από ιωδαιθάνιο και αιθάνιο:

*2-ιωδομεθυλο-1,3-διθειολάνιο'* {\displaystyle \mathrm {+2H\_{2}{\xrightarrow[{Ni}]{\triangle }}CH\_{3}CH\_{2}I+CH\_{3}CH\_{3}+2H\_{2}S} }

#### Συμπύκνωση με «ενεργές» μεθυλενομάδες

Με την επίδραση «ενεργών» μεθυλενομάδων, δηλαδή ενώσεων του γενικού τύπου XCH2Y, όπου X,Y ηλεκτραρνητικές ομάδες όπως π.χ. κυανομάδα (CN), καρβαλκοξυομάδα (COOR), έχουμε την αντίδραση Knoevenagel:

{\displaystyle \mathrm {ICH\_{2}CHO+XCH\_{2}Y{\xrightarrow {OH^{-}}}ICH\_{2}CH=CH(X)Y+H\_{2}O} }

#### Επίδραση φωσφοροϋλιδίων

Με επίδραση φωσφοροϋλιδίων [Ph3P+C-(R)R'] έχουμε τη λεγόμενη αντίδραση Wittig, με την οποία παράγεται 3-ιωδο-1,2-διαλκυλο-1-προπένιο:

{\displaystyle \mathrm {ICH\_{2}CHO+Ph\_{3}P^{+}C^{-}(R)R{\acute {}}{\xrightarrow {}}ICH\_{2}CH=CH(R)R{\acute {}}+Ph\_{3}PO} }

#### Προσθήκη διαφόρων πυρηνόφιλων αντιδραστηρίων

Είναι δυνατή η προσθήκη διαφόρων πυρηνόφιλων αντιδραστηρίων στο διπλό δεσμό C=Ο που περιέχει η 3-ιωδο-αιθανάλη. Π.χ.::

1. Με προσθήκη υδροκυανίου παράγεται αρχικά 3-ιωδο-2-υδροξυ-προπανονιτρίλιο, από το οποίο με υδρόλυση μπορεί να παραχθεί 2-υδροξυ-3-ιωδοπροπανικό οξύ:

{\displaystyle \mathrm {ICH\_{2}CHO+HCN{\xrightarrow {}}ICH\_{2}CH(OH)CN{\xrightarrow {+2H\_{2}O}}ICH\_{2}CH(OH)COONH\_{4}{\xrightarrow {+HI}}ICH\_{2}CH(OH)COOH+NH\_{4}I} }

2. Με προσθήκη όξινου θειικού νατρίου παράγεται 2-ιωδο-1-υδροξυαιθανοσουλφονικό οξύ:

{\displaystyle \mathrm {ICH\_{2}CHO+NaHSO\_{3}{\xrightarrow {}}ICH\_{2}CH(OH)SO\_{3}Na{\xrightarrow {+HI}}ICH\_{2}CH(OH)SO\_{3}H+NaI} }

3. Με προσθήκη πενταχλωριούχου φωσφόρου παράγεται 2-ιωδο-1,1-διχλωραιθάνιο:

{\displaystyle \mathrm {ICH\_{2}CHO+PCl\_{5}{\xrightarrow {}}ClCH\_{2}CHClI+POCl\_{3}} }

#### Αλογόνωση

Με επίδραση αλογόνου (X2) έχουμε προσθήκη του στην ταυτομερή 2-ιωδαιθενόλη. Παράγεται αρχικά η ασταθής 1,2-διαλο-2-ιωδαιθανόλη που αφυδραλογονώνεται σχηματίζοντας τελικά αλοιωδαιθανάλη:

{\displaystyle \mathrm {ICH=CHOH+X\_{2}{\xrightarrow {}}CHIXCH(X)OH{\xrightarrow {}}CHIXCHO+HX} }

#### Επίδραση υδραζωτικού οξέος

Με επίδραση υδραζωτικού οξέος παράγεται ιωδαιθανονιτρίλιο και ιωδομεθυλαμινομεθανάλη:

{\displaystyle \mathrm {2ICH\_{2}CHO+HN\_{3}{\xrightarrow {H\_{2}SO\_{4}}}ICH\_{2}CN+ICH\_{2}NHCHO+N\_{2}\uparrow } }

#### Προσθήκη αλκοολών

Με προσθήκη αλκοόλης (ROH) παράγεται αρχικά 1-αλκοξυ-2-ιωδαιθανόλη και έπειτα, με περίσσεια αλκοόλης 1,1-διαλκοξυ-2-ιωδαιθάνιο:

{\displaystyle \mathrm {ICH\_{2}CHO+ROH{\xrightarrow {H^{+}}}ICH\_{2}CH(OR)OH{\xrightarrow {+ROH}}ICH\_{2}CH(OR)\_{2}+H\_{2}O} }

#### Τριμερισμός

Με επίδραση οξέος μπορεί να υποστεί τριμερισμό προς 2,4,6-τρι(ιωδομεθυλο)-1,3,5-τριοξάνιο:

{\displaystyle \mathrm {3ICH\_{2}CHO{\xrightarrow {H^{+}}}} } + **2,4,6-τρι(ιωδομεθυλο)-1,3,5-τριοξάνιο**

#### Φωτοχημική προσθήκη σε αλκένια

Με επίδραση φθοραιθανάλης σε αιθένιο σχηματίζεται φωτοχημικά 2-ιωδομεθυλοξετάνιο (Αντίδραση Paterno–Büchi)
:

{\displaystyle \mathrm {CH\_{2}=CH\_{2}+ICH\_{2}CHO{\xrightarrow {hv}}} } **2-ιωδομεθυλοξετάνιο**

### Αντιδράσεις υποκατάστασης του ιωδίου

* Οι αντιδράσεις είναι πιο γρήγορες σε σύγκριση με τις αντίστοιχες αλαιθανάλες των άλλων αλογόνων, πλην του ιωδίου.

#### Υποκατάσταση από υδροξύλιο

Κατά την υδρόλυσή του με εναιώρημα υδροξειδίου του αργύρου (AgOH) σχηματίζεται υδροξυαιθανάλη :

{\displaystyle \mathrm {ICH\_{2}CHO+AgOH{\xrightarrow {}}HOCH\_{2}CHO+AgI\downarrow } }

#### Υποκατάσταση από αλκοξύλιο

Με αλκοολικά άλατα (RONa) σχηματίζει αλκοξυαιθανάλη:

{\displaystyle \mathrm {ICH\_{2}CHO+RONa{\xrightarrow {}}ROCH\_{2}CHO+NaI} }

#### Υποκατάσταση από αλκινύλιο

Με αλκινικά άλατα (RC≡CNa) σχηματίζει αλκινυλαιθανάλη. Π.χ.:

{\displaystyle \mathrm {ICH\_{2}CHO+RC\equiv CNa{\xrightarrow {}}RC\equiv CCH\_{2}CHO+NaI} }

#### Υποκατάσταση από ακύλιο

Με καρβονικά άλατα (RCOONa) σχηματίζει φορμυλομεθυλεστέρα (RCOOCH2CH3):

{\displaystyle \mathrm {ICH\_{2}CHO+RCOONa{\xrightarrow {}}RCOOCH\_{2}CHO+NaI} }

#### Υποκατάσταση από κυάνιο

Με κυανιούχο νάτριο (NaCN) σχηματίζει φορμυλαιθανονιτρίλιο:

{\displaystyle \mathrm {ICH\_{2}CHO+NaCN{\xrightarrow {}}OCHCH\_{2}CN+NaI} }

#### Υποκατάσταση από αλκύλιο

Με αλκυλολίθιο (RLi) σχηματίζει αλδεΰδη:

{\displaystyle \mathrm {ICH\_{2}CHO+RLi{\xrightarrow {}}RCH\_{2}CHO+LiI} }

#### Υποκατάσταση από σουλφυδρίλιο

Με όξινο θειούχο νάτριο (NaSH) σχηματίζει υδροθειαιθανάλη:

{\displaystyle \mathrm {ICH\_{3}CHO+NaSH{\xrightarrow {}}HSCH\_{2}CHO+NaI} }

#### Υποκατάσταση από σουλφαλκύλιο

Με θειολικό νάτριο (RSNa) σχηματίζει αλκυλοθειαιθανάλη:

{\displaystyle \mathrm {ICH\_{2}CHO+RSNa{\xrightarrow {}}RSCH\_{2}CHO+NaI} }

#### Υποκατάσταση από φθόριο

Με επίδραση φθοριούχου υφυδραργύρου (Hg2F2) σε ιωδαιθανάλη, παράγεται φθοραιθανάλη:

{\displaystyle \mathrm {2ICH\_{2}CHO+Hg\_{2}F\_{2}{\xrightarrow {}}2FCH\_{2}CHO+Hg\_{2}I\_{2}\downarrow } }

#### Υποκατάσταση από νιτροομάδα

Με νιτρώδη άργυρο (AgNO2) σχηματίζει νιτραιθανάλη:

{\displaystyle \mathrm {ICH\_{3}CHO+AgNO\_{2}{\xrightarrow {}}O\_{2}NCH\_{2}CHO+AgI\downarrow } }

#### Υποκατάσταση από φαινύλιο

Με επίδραση τύπου Friedel-Crafts σε βενζολίου παράγεται φαινυλαιθανάλη:

{\displaystyle \mathrm {PhH+ICH\_{2}CHO{\xrightarrow {AlI\_{3}}}PhCH\_{2}CHO+HI} }

### Αναγωγή

1. Με λιθιοαργιλλιοϋδρίδιο (LiAlH4) παράγεται αιθανόλη:

{\displaystyle \mathrm {4ICH\_{2}CHO+2LiAlH\_{4}{\xrightarrow {}}4CH\_{3}CH\_{2}OH+LiI+AlI\_{3}+LiAlO\_{2}} }

2. Με «υδρογόνο εν τω γενάσθαι», δηλαδή μέταλλο + οξύ παράγεται αιθανόλη:

{\displaystyle \mathrm {ICH\_{2}CHO+2Zn+3HI{\xrightarrow {}}CH\_{3}CH\_{2}OH+2ZnI\_{2}} }

3. Με υδροϊώδιο (HI):

{\displaystyle \mathrm {ICH\_{2}CHO+HI{\xrightarrow {}}CH\_{3}CHO+I\_{2}} }

4. Με σιλάνιο, παρουσία τριφθοριούχου βορίου, παράγεται αιθανάλη:

{\displaystyle \mathrm {ICH\_{2}CHO+SiH\_{4}{\xrightarrow {BF\_{3}}}CH\_{3}CHO+SiH\_{3}I} }

5. Αναγωγή από ένα αλκυλοκασσιτεράνιο. Π.χ.:

{\displaystyle \mathrm {ICH\_{2}CHO+RSnH\_{3}{\xrightarrow {}}CH\_{3}CHO+RSnH\_{2}I} }

### Αντίδραση απόσπασης

Με απόσπαση υδροιωδίου (HI) από ιωδαιθανάλη παράγεται αιθενόνη:

{\displaystyle \mathrm {ICH\_{2}CHO+NaOH{\xrightarrow[{\triangle }]{ROH}}CH\_{2}=CO+NaI+H\_{2}O} }

### Επίδραση καρβενίων

Παρεμβολή καρβενίων, π.χ. με μεθυλενίου παράγονται 3-ιωδοπροπανάλη, ιωδοπροπανόνη και ιωδομεθυλοξιράνιο:

{\displaystyle \mathrm {ICH\_{2}CHO+CH\_{2}N\_{2}{\xrightarrow {hv}}{\frac {1}{2}}ICH\_{2}CH\_{2}CHO+{\frac {1}{4}}ICH\_{2}COCH\_{3}+N\_{2}\uparrow +{\frac {1}{4}}} } **ιωδομεθυλοξιράνιο**

Παραπομπές και σημειώσεις
-------------------------

1. ↑  Υπολογίστηκε με βάση το χημικό του τύπο και τις αναφερόμενες ατομικές μάζες στα άρθρα των χημικών στοιχείων που το αποτελούν.
2. ↑  Ασκήσεις και προβλήματα Οργανικής Χημείας Ν. Α. Πετάση 1982, σελ.216, §9.2.2.
3. ↑  Ασκήσεις και προβλήματα Οργανικής Χημείας Ν. Α. Πετάση 1982, σελ.216, §9.2.4.
4. ↑  Ασκήσεις και προβλήματα Οργανικής Χημείας Ν. Α. Πετάση 1982, σελ.216, §9.2.6.
5. ↑  Ασκήσεις και προβλήματα Οργανικής Χημείας Ν. Α. Πετάση 1982: Σελ.285, §12.4.3δ.
6. 1 2  Ασκήσεις και προβλήματα Οργανικής Χημείας Ν. Α. Πετάση 1982, σελ.218, §9.5.1.
7. ↑  Reinhard Jira, Erwin Kopp, Blaine C. McKusick, Gerhard Röderer, Axel Bosch, Gerald Fleischmann "Chloroacetaldehydes" in Ullmann's Encyclopedia of Industrial Chemistry, 2007, Wiley-VCH, Weinheim. doi:10.1002/14356007.a06\_527.pub2.
8. ↑  Ασκήσεις και προβλήματα Οργανικής Χημείας Ν. Α. Πετάση 1982, σελ.218, §9.5.2. και σελ. 187, §7.3.3α.
9. ↑  Ασκήσεις και προβλήματα Οργανικής Χημείας Ν. Α. Πετάση 1982, σελ.221, §9.6.1,2.
10. ↑  Ασκήσεις και προβλήματα Οργανικής Χημείας Ν. Α. Πετάση 1982, σελ.218, §9.5.5α.
11. ↑  Ασκήσεις και προβλήματα Οργανικής Χημείας Ν. Α. Πετάση 1982, σελ.218, §9.5.5β.
12. ↑  Ασκήσεις και προβλήματα Οργανικής Χημείας Ν. Α. Πετάση 1982, σελ.218, §9.5.2 και §9.5.5β
13. ↑  Ασκήσεις και προβλήματα Οργανικής Χημείας Ν. Α. Πετάση 1982, σελ.219, §9.5.9.
14. ↑  Ασκήσεις και προβλήματα Οργανικής Χημείας Ν. Α. Πετάση 1982, σελ.219, §9.5.11.
15. ↑  Ασκήσεις και προβλήματα Οργανικής Χημείας Ν. Α. Πετάση 1982, σελ.220, §9.5.12.
16. ↑  Ασκήσεις και προβλήματα Οργανικής Χημείας Ν. Α. Πετάση 1982, σελ.220, §9.5.13.
17. ↑  Ασκήσεις και προβλήματα Οργανικής Χημείας Ν. Α. Πετάση 1982, σελ.220, §9.5.15.
18. ↑  Ασκήσεις και προβλήματα Οργανικής Χημείας Ν. Α. Πετάση 1982, σελ.221, §9.6.3.
19. ↑  Ασκήσεις και προβλήματα Οργανικής Χημείας Ν. Α. Πετάση 1982, σελ.221, §9.6.5b.
20. ↑  E. Paterno, G. Chieffi (1909). «.». *Gazz. Chim. Ital.* **39**: 341.
21. ↑  G. Büchi, Charles G. Inman, and E. S. Lipinsky (1954). «Light-catalyzed Organic Reactions. I. The Reaction of Carbonyl Compounds with 2-Methyl-2-butene in the Presence of Ultraviolet Light». *Journal of the American Chemical Society* **76** (17): 4327–4331. doi:10.1021/ja01646a024.
22. 1 2 3 4 5 6 7 8  Ασκήσεις και προβλήματα Οργανικής Χημείας Ν. Α. Πετάση 1982, σελ. 186, §7.3.1.
23. ↑  Ασκήσεις και προβλήματα Οργανικής Χημείας Ν. Α. Πετάση 1982, σελ. 185, §7.2.8.
24. ↑  Ασκήσεις και προβλήματα Οργανικής Χημείας Ν. Α. Πετάση 1982, σελ. 244, §10.3.Α.
25. ↑  Α. Βάρβογλη, «Χημεία Οργανικών Ενώσεων», παρατηρητής, Θεσσαλονίκη 1991, §3.2. σελ.54
26. ↑  Ασκήσεις και προβλήματα Οργανικής Χημείας Ν. Α. Πετάση 1982, σελ. 187, §7.3.3α
27. ↑  Ασκήσεις και προβλήματα Οργανικής Χημείας Ν. Α. Πετάση 1982, σελ. 187, §7.3.3β.
28. ↑  Α. Βάρβογλη, «Χημεία Οργανικών Ενώσεων», παρατηρητής, Θεσσαλονίκη 1991, §1.1. σελ.14
29. ↑  Α. Βάρβογλη, «Χημεία Οργανικών Ενώσεων», παρατηρητής, Θεσσαλονίκη 1991, σελ. 291-293, §19.1.
30. ↑  SCHAUM'S OUTLINE SERIES, ΟΡΓΑΝΙΚΗ ΧΗΜΕΙΑ, Μτφ. Α. Βάρβογλη, 1999, Σελ. 42, §4.3.
31. ↑  Ασκήσεις και προβλήματα Οργανικής Χημείας Ν. Α. Πετάση 1982, σελ.153, §6.3.1α.
32. ↑  Ασκήσεις και προβλήματα Οργανικής Χημείας Ν. Α. Πετάση 1982, σελ. 155, §6.7.3.

Πηγές
-----

* Γ. Βάρβογλη, Ν. Αλεξάνδρου, *Οργανική Χημεία*, Αθήνα 1972
* Α. Βάρβογλη, «Χημεία Οργανικών Ενώσεων», παρατηρητής, Θεσσαλονίκη 1991
* SCHAUM'S OUTLINE SERIES, ΟΡΓΑΝΙΚΗ ΧΗΜΕΙΑ, Μτφ. Α. Βάρβογλη, 1999
* Ασκήσεις και προβλήματα Οργανικής Χημείας Ν. Α. Πετάση 1982
* Δημήτριου Ν. Νικολαΐδη: Ειδικά μαθήματα Οργανικής Χημείας, Θεσσαλονίκη 1983.

|  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| 

| π • σ • ε
Αλδεΰδες |
| --- |
|  |
| Αλκανάλες | 
Μεθανάλη  · Αιθανάλη  · Προπανάλη  · Βουτανάλη  · Μεθυλοπροπανάλη  · Πεντανάλη  · 2-μεθυλοβουτανάλη  · 3-μεθυλοβουτανάλη  · Διμεθυλοπροπανάλη |
|  |
| Αλκανοδιάλες | 
Γλυοξάλη |
|  |
| Αλκενάλες | 
Προπενάλη  · 2-βουτενάλη  · 3-βουτενάλη |
|  |
| Κυκλοαλκανάλες | 
Κυκλοπροπυλομεθανάλη  · Κυκλοβουτυλομεθανάλη  · (1-μεθυλοκυκλοπροπυλο)μεθανάλη  · (2-μεθυλοκυκλοπροπυλο)μεθανάλη |
|  |
| Αλκινάλες | 
Προπινάλη |
|  |
| Αρωματικές αλδεύδες | 
Βενζαλδεΰδη  · 4-μεθυλοβενζαλδεΰδη  · Φαινυλαιθανάλη  · Σαλικυλαλδεΰδη  · 3-υδροξυβενζαλδεΰδη  · 4-υδροξυβενζαλδεΰδη  · Βανιλλίνη  · Πιπερονάλη  · Φαινυλογλυοξάλη |
|  |
| Αλαλδεΰδες | 
Φθοραιθανάλη  · Χλωραιθανάλη  · Βρωμαιθανάλη  · Ιωδαιθανάλη  · 2-φθοροπροπανάλη |
|  |
| Υδροξυαλδεΰδες | 
Υδροξυαιθανάλη  · 2-υδροξυπροπανάλη  · 2,3-διυδροξυπροπανάλη |

 |