Ο **Σεπτίμιος Ηρωδιανός** ή **Χαϊράν Α΄**, λατιν.: *Septimius Herodianus* ή *Hairan I* (π. 240 – 267) ήταν γιος και συμβασιλιάς του Οδαίναθου της Παλμύρας. Μέσω τού γάμου τού πατέρα του με τη Ζηνοβία, ο Χαϊράν Α΄ απέκτησε δύο ετεροθαλείς αδερφούς, τον Χαϊράν Β΄  και τον Βαμπάλαθο.

Βιογραφία
---------

Ο Χαϊράν Α΄ γεννήθηκε από τον Oδαίναθο και την πρώτη (άγνωστου ονόματος) σύζυγό του και επιλέχθηκε νωρίς στη βασιλεία του πατέρα του ως διάδοχός του. Το 251 σε επιγραφή αυτός και ο πατέρας του αναφέρονται ως συγκλητικοί και έξαρχοι της Παλμύρας. Ο Χαϊράν Α΄ στέφθηκε βασιλιάς από τον πατέρα του: τα αποδεικτικά στοιχεία για τη στέψη είναι μία αφιέρωση, που βρέθηκε εγγεγραμμένη σε βάση αγάλματος από την Παλμύρα, η οποία είναι αχρονολόγητη. Ωστόσο, η αφιέρωση έγινε από τον Σεπτίμιο Ορόντη, ενός από τους *δύο άνδρες* (duumviri) συμβασιλείς της Παλμύρας, ένα αξίωμα που κατείχε ο Ορόντη μεταξύ 263 και 264. Ως εκ τούτου, η στέψη έγινε π. το 263. Η αφιέρωση εννοούσε, ότι ο Χαϊράν Α΄ είχε νικήσει έναν περσικό στρατό στον ποταμό Ορόντη.

Η επιγραφή που εόρταζε τη στέψη του Χαϊράν Α΄ τον αποκαλούσε Ηρωδιανό. Είναι πιθανό ότι το Χαϊράν της επιγραφής 251 δεν είναι το ίδιο με τον Ηρωδιανό της αφιέρωσης 263, αλλά αυτό δεν γίνεται δεκτό από τον Ούντο Χέρτμανν, ο οποίος καταλήγει στο συμπέρασμα, ότι ο λόγος της διαφοράς στην ορθογραφία οφείλεται στη γλώσσα, που χρησιμοποιείται στην επιγραφή (ο Ηρωδιανός είναι η ελληνική απόδοση τού Χαϊράν), που σημαίνει ότι ο μεγαλύτερος γιος και συμβασιλιάς του Οδαινάθου, ήταν ο Χαϊράν/Ηρωδιανός.

Ο Χαϊράν Α΄ πιθανότατα δολοφονήθηκε με τον πατέρα του το 267. Είναι αβέβαιο ποιος τους δολοφόνησε. Ο Βυζαντινός χρονικογράφος Ιωάννης Ζωναράς έγραψε, ότι ο εξάδελφός του Μαιώνιος ήταν ο δολοφόνος, ενώ η αναξιόπιστη *Ιστορία των Αυγούστων* πρότεινε, ότι η σύζυγος τού Οδαίναθου, η Ζηνοβία, ήταν υποκινητής. Μία άλλη πιθανότητα είναι ότι οι δολοφονίες οργανώθηκαν από τον Αυτοκράτορα Γαλλιηνό, που φοβόταν ότι ο Oδαίναθος γινόταν πολύ ισχυρός.

Δείτε επίσης
------------

* Ιστορία της αρχαίας Ρώμης

Βιβλιογραφικές αναφορές
-----------------------

1. ↑  Richard Stoneman (1994). *Palmyra and Its Empire: Zenobia's Revolt Against Rome*. σελ. 114. ISBN 0472083155.
2. ↑  Michael H. Dodgeon, Samuel N. C. Lieu (2002). *The Roman Eastern Frontier and the Persian Wars AD 226-363: A Documentary History*. σελ. 77. ISBN 9781134961139.
3. ↑  Udo Hartmann (2001). *Das palmyrenische Teilreich* (στα Γερμανικά). σελ. 178. ISBN 9783515078009.
4. ↑  Michael H. Dodgeon, Samuel N. C. Lieu (2002). *The Roman Eastern Frontier and the Persian Wars AD 226-363: A Documentary History*. σελ. 370. ISBN 9781134961139.
5. 1 2  Pat Southern (2008). *Empress Zenobia: Palmyra's Rebel Queen*. σελ. 8. ISBN 9781441173515.
6. ↑  Alaric Watson (2004). *Aurelian and the Third Century*. σελ. 58. ISBN 9781134908158.
7. ↑  Pat Southern (2008). *Empress Zenobia: Palmyra's Rebel Queen*. σελ. 9. ISBN 9781441173515.

Πηγές
-----

* Thorsten Fleck: *Das Sonderreich von Palmyra.* *Seine Geschichte im Spiegel der römischen Münzprägung*. Στο: Geldgeschichtliche Nachrichten 199 (Σεπτέμβριος 2000), σ. 245–252.
* Udo Hartmann : *Das palmyrenische Teilreich ( Oriens et Occidens 2)*. Στουτγάρδη 2001.
* Ted Kaizer: *Odaenathus von Palmyra*. Στο: Michael Sommer (Hg.): *Politische Morde.* *Vom Altertum bis zur Gegenwart*. Darmstadt 2005, σελ. 73–79.