**Anu** (Nodyn:Lang-akk ANU, o 𒀭 *an* "Sky", "Heaven") neu **Anum**, yn wreiddiol **An** (Nodyn:Lang-sux An ),  oedd personoliad dwyfol yr awyr, brenin y duwiau, a hynafiad llawer o dduwiau'r hen grefydd Mesopotamaidd. Ystyriwyd ef yn ffynhonnell brenhiniaeth ddwyfol a dynol, ac mae'n agor cyfrifiadau duwiau mewn llawer o destunau Mesopotamaidd. Ar yr un pryd, goddefol i raddau helaeth oedd ei swyddogaeth, ac nid oedd yn cael ei addoli yn gyffredin. Cynigir weithiau fod teml Eanna a leolir yn Uruk yn perthyn iddo yn wreiddiol, yn hytrach nag Inanna, ond er ei fod wedi'i dystio'n dda fel un o'i thrigolion dwyfol, nid oes tystiolaeth bod prif dduwdod y deml wedi newid erioed, ac roedd Inanna yn sydd eisoes yn gysylltiedig ag ef yn y ffynonellau cynharaf. Ar ôl iddi ddirywio, datblygodd system ddiwinyddol newydd yn yr un ddinas o dan reolaeth Seleucid, gan arwain at Anu yn cael ei hailddiffinio fel duw gweithredol. O ganlyniad ei addoli yn weithredol gan drigolion y ddinas yn y canrifoedd olaf o hanes Mesopotamia hynafol.

Roedd traddodiadau lluosog ynghylch hunaniaeth priod Anu yn bodoli, er bod tri ohonynt-Ki, Urash,ac Antu-ar wahanol adegau yn cyfateb i'w gilydd, a'r tri yn cynrychioli daear, yn debyg i'r modd yr oedd yn cynrychioli'r nefoedd. Mewn pedwerydd traddodiad, wedi'i ardystio'n fwy prin, ei wraig oedd y dduwies Nammu yn lle hynny. Yn ogystal â rhestru ei briod a'i blant, roedd rhestrau duw hefyd yn aml yn rhifo ei hynafiaid amrywiol, megis Anshar neu Alala. Roedd amrywiad o un goeden deulu o'r fath yn sail i'r *Enūma Eliš*.

Mae Anu yn ymddangos yn fyr yn *Epig Akkadian Gilgamesh*, lle mae ei ferch Ishtar (y cymar Akkadian o Inanna) yn ei berswadio i roi Tarw Nefoedd iddi fel y gall ei anfon i ymosod ar Gilgamesh. Mae'r digwyddiad yn arwain at farwolaeth Enkidu. Mewn myth arall, mae Anu yn gwysio’r arwr marwol Adapa o’i flaen am dorri adain gwynt y de. Mae Anu yn gorchymyn i Adapa gael bwyd a dŵr anfarwoldeb, y mae Adapa yn ei wrthod, ar ôl cael ei rybuddio ymlaen llaw gan Enki y bydd Anu yn cynnig bwyd a dŵr marwolaeth iddo. Yn y mythau Hurrian am Kumarbi, a adwaenir yn bennaf o'u cyfieithiadau Hetheg, mae Anu yn gyn-reolwr y duwiau, a gafodd ei ddymchwel gan Kumarbi, a dorrodd ei organau cenhedlu ac a roddodd enedigaeth i'r duw tywydd Teshub. Mae'n bosibl mai'r naratif hwn yn ddiweddarach oedd yr ysbrydoliaeth ar gyfer ysbaddu Ouranos yn *Theogony Hesiod*. Cynigiwyd hefyd y gallai Anu fod wedi'i uniaethu â Zeus yn y cyfnod Hellenistaidd, er bod hyn yn parhau i fod yn ansicr.

Cyfeiriadau
-----------

1. ↑  Wiggermann 1998, t. 138.
2. ↑  Lambert 2013, t. 238.
3. ↑  Wang 2011, t. 152.
4. ↑  Lambert 2013, t. 405.
5. ↑  Krul 2018, t. 41.
6. ↑  Burkert 2005, t. 295.
7. ↑  Lambert 1980, t. 229.
8. ↑  Lambert 2007, t. 169.
9. ↑  Stephens 2013.

Roedd Anu yn gynrychiolaeth ddwyfol o'r awyr, fel y nodir gan ei enw, sy'n syml yn golygu "awyr" yn Sumerian. Yn Akkadian, cafodd ei sillafu fel Anu, ac fe'i hysgrifennwyd naill ai'n logograffegol (d AN) neu'n sillafog (*d a-nu (m)*). Mewn testunau Sumerian, yn wahanol i enwau duwiau eraill, ni chafodd ei ragflaenu gan yr arwydd dingir, y cyfeirir ato fel y "penderfynol dwyfol" mewn llenyddiaeth fodern, gan y byddai'n arwain at ailadrodd diangen, gan fod yr un arwydd hefyd yn cael ei ddarllen *fel*.  Yn ogystal â chyfeirio at awyr a nefoedd ac at Anu , gellid darllen yr un arwydd hefyd fel *dingir* neu *ilu* , y term generig "duw" yn , yn y drefn honno , Sumerian ac Akkadian.  Gan fod y rhif 60 yn gysylltiedig ag ef ,  gallai'r rhifolyn cyfatebol gynrychioli ei enw ,  ac mewn testunau esoterig trwy estyniad hefyd darlleniadau eraill yr arwydd DINGIR. 

Ystyriwyd Anu fel y duw goruchaf ,   ac mae'r rhestrau duwiau mawr , megis *An = Anum,* yn ei osod ar ben y pantheon.  Gellir ei ddisgrifio fel brenin y duwiau ,  a chredir ei fod yn ffynhonnell pob pŵer cyfreithlon , a roddodd yr hawl i lywodraethu ar dduwiau a brenhinoedd fel ei gilydd.   Dywedwyd bod y duw uchaf yn y pantheon yn meddu ar yr *anûtu* neu *anuti* (*d a-nu-ti*) , sy'n golygu "grym nefol"  neu'n fwy llythrennol Anuship.  Yn y Babilonaidd *Enûma Eliš* , mae'r duwiau yn canmol Marduk , gan weiddi "Anu yw dy air!" 

Er bod Anu yn dduwdod pwysig iawn, roedd ei natur yn aml yn amwys ac yn aneglur.  Mae nifer y mythau sy'n canolbwyntio arno yn fach  ac anaml y câi ei addoli'n weithredol.  Mae ei safle felly wedi'i ddisgrifio fel "pen ffigur" a "dwyfoldeb otiose" gan yr Asyriolegydd Paul-Alain Beaulieu.  Disgrifiodd Wilfred G. Lambert ei safle fel pennaeth y pantheon fel "braidd yn enwol bob amser" a nododd fod "Enlil yn ymarferol yn meddu ar fwy o rym" yn ôl y Mesopotamiaid.  Dywed Beaulieu yn yr un modd mai'r prif dduw gweithredol oedd Enlil ac yn ddiweddarach Marduk yn Babylonia ac Ashur yn Asyria , nid Anu.  Dengys tystiolaeth o Lagash mai Enlil , yn hytrach nag Anu , oedd pennaeth pantheon y ddinas hon o leiaf yn y cyfnod Dynastic Cynnar , yn ystod teyrnasiad Eannatum ac Entemena , er bod rhestrau cynnig diweddarach yn rhoi tystiolaeth ar i'r gwrthwyneb , sy'n arwydd o bosibl fod newid wedi digwydd yn ystod teyrnasiad naill ai llinach y Sargoniaid neu Gudea.  Mae Xianhua Wang yn nodi ei bod yn ymddangos bod y llywodraethwyr sy'n sôn am Anu yn yr arysgrifau ac yn cyfeirio ato fel *kur-kur lugal* , "brenin y tiroedd ," yn gysylltiedig â naill ai Ur neu Uruk , yn y cyfnod Dynastig Cynnar , tra mewn mannau eraill mae'r un epithet yn dynodi Enlil yn lle hynnyc.  Mae testun sy'n hysbys o gopïau o Shuruppak ac Ebla yn cyfeirio at Anu fel "brenin Uruk" dwyfol yn unig.  Mewn arysgrifau diweddarach o gyfnod yr Hen Ymerodraeth Babilonaidd , gellid crybwyll Enlil ochr yn ochr ag Anu neu ar ei ben ei hun fel pennaeth y pantheon.  Tystiir hefyd drindod yn cynnwys y ddau ohonynt ac Ea.  Dim ond yn Uruk yn y canrifoedd olaf y mileniwm cyntaf CC y digwyddodd newid , ac Anu ei ailddyfeisio gan ddiwinyddion fel duw gweithredol. 

### Rôl astral

Mewn seryddiaeth Mesopotamiaidd , rhannwyd yr awyr yn dri pharth , gyda'r sêr agosaf at y pegwn yn perthyn i Enlil a'r rhai oedd yn agos at y cyhydedd i Ea.  Y sêr a leolir rhwng y ddau barth hyn oedd parth Anu.  Cyfeiriwyd at y tri fel "Ffyrdd" y duwiau priodol.  Mae'r seryddwr John G. Rogers yn cymryd bod ffiniau pob *Llwybr* ar 17°Gogledd a 17°S.  Mae'r rhaniad wedi'i ardystio orau yn y traethawd seryddol MUL.APIN.  Nid yw dyddiad ei gyfansoddiad yn hysbys , er ei fod yn hysbys ei fod yn fwy diweddar na'r cyfnod Hen Fabilonaidd , a daw'r cyfeiriad hynaf at raniad teiran yr awyr o ddogfen o'r drydedd ganrif ar ddeg BCE , fersiwn o yr hyn a elwir yn *Weddi i Dduwiau'r Nos* , nad yw ei gopïau hynaf yn sôn am y cysyniad hwn eto. 

Yn Seleucid Uruk , estynnwyd rôl astral Anu ymhellach , ac mewn testun a gyfansoddwyd ym mlwyddyn 71 o gyfnod Seleucid (216/215 BCE) disgrifir ef fel un oedd yn gyfrifol am y ffurfafen gyfan.  Ymhellach, dechreuodd dwy seren amgylchynol gael eu galw yn "Anu Fawr ac Antu'r Nefoedd ," ac yn derbyn offrymau fel pe baent yn dduwiau.  Maent yn nodweddiadol yn ymddangos ochr yn ochr â'r saith corff nefol mawr arall a oedd yn hysbys i seryddwyr Mesopotamiaidd ddiwedd y mileniwm cyntaf CC: yr haul , y lleuad, a'r planedau Nebēru (Iau) , Dilbat (Venus) , Šiḫṭu ( Mercwri ) , Kayamānu ( Sadwrn) , a Ṣalbatānu ( Mars). 

### Eiconograffeg

Nid yw Anu bron byth yn ymddangos mewn gwaith celf Mesopotamiaidd ac nid oes ganddo eiconograffeg anthropomorffig adnabyddadwy.  cyfeiriadau ato yn dal symbolau nodweddiadol o frenhiniaeth ddwyfol, megis teyrnwialen a gwrthrych siâp cylch, yn hysbys o ffynonellau testunol. 

Mae testun o gyfnod Kassite yn esbonio bod symbol Anu yn goron gorniog ar bedestal.  Fe'i tystir ar rai *kudurru* (cerrig terfyn) ,  lle mae'n nodweddiadol yn bresennol yn hanner uchaf yr addurn , islaw symbolau Ishtar , Shamash a Sin , a ddarluniwyd ar ben uchaf henebion o'r fathv. oherwydd cynrychioli cyrff nefol.  Darluniwyd Anu hefyd ar ffurf coron gorniog mewn cerfwedd Neo-Assyriaidd.  Yn ôl Andrew R. George , mae cyfeiriadau at "sedd" duwdod sy'n hysbys o amrywiol destunau topograffig o Babylonia ac Asyria yn debygol hefyd yn cyfeirio at gynrychioliad ar ffurf arwyddlun wedi'i osod ar bedestal.  Mae wedi cael ei nodi bod darluniau symbolaidd Anu yn union yr un fath â rhai Enlil.  Gallai symbol tebyg hefyd gynrychioli Assur yn y cyfnod Neo-Asyriaidd.  Gellid darlunio pob un o'r tri duw hyn yn y ffurf hon yn yr un rhyddhad .

Cymdeithasau â duwiau eraill
----------------------------

### Priod

Ki , "ddaear ," yn cael ei ardystio yn dda fel priod Anu.  Roedd ei henw wedi'i ysgrifennu'n gyffredin heb benderfyniad dwyfol , ac fel arfer nid oedd yn cael ei hystyried yn dduwies bersonol.   Un arall o briod Anu oedd Urash.  Yn ôl Frans Wiggermann, hi yw ei wraig a ardystir amlaf.  Mae hi wedi'i hardystio'n dda gan ddechrau gyda'r cyfnod Sargonic ac yn parhau i ymddangos fel gwraig i Anu yn aml hyd at yr Hen gyfnod Babilonaidd.  Roedd dwyfoldeb gwrywaidd gwahanol o'r enw Urash yn gwasanaethu fel duw tutelary Dilbat.  Mae Wiggermann yn cynnig , er bod Ki , fel y cytunwyd yn gyffredinol , yn cynrychioli'r ddaear fel elfen gosmogonig ,  roedd Urash yn gynrychiolaeth ddwyfol o dir âr.  Mae'n awgrymu cyfieithu ei henw fel "tilth",  er bod ei etymoleg a'i hystyr yn parhau i fod yn destun dadl.  Mae'n ymddangos bod un rhestr dduw Neo-Asyriaidd sy'n hysbys o dri chopi yn cyfuno Ki ac Urash yn un duwdod , *d ki-uraš*.   Darlleniad cynnar anghywir o'r cofnod hwn oedd *d ki-ib* , a dybiodd yr Asyriolegydd cynnar Daniel David Luckenbill ei fod yn gyfeiriad at y duw Eifftaidd Geb , adnabyddiaeth a ystyrir bellach yn amhosibl.  

Mae'r dduwies Antu hefyd wedi'i hardystio fel gwraig i Anu.  Mae ei henw yn etymolegol yn ffurf fenywaidd Akkadian o Anu.  Mae'r rhestr dduw *An = Anum* yn ei chyfateb â Ki ,  tra bod testun geiriadurol o'r cyfnod Hen Fabilon - ag Urash.  Mae tystiolaeth , fel yr olaf , y gellid ei hystyried yn dduwies sy'n gysylltiedig â'r ddaear.  Mae hi eisoes wedi'i hardystio yn y trydydd mileniwm BCE , o bosibl mor gynnar ag yn y cyfnod Dynastic Cynnar mewn rhestr dduw o Abu Salabikh ,  er na wyddys unrhyw gyfeiriadau ati gan Uruk cyn y mileniwm cyntaf CC , a hyd yn oed yn y cyfnod Neo-Babilonaidd dim ond mewn un llythyren y mae hi'n ymddangos.  Fodd bynnag, tystir hi fel gwraig Anu mewn dogfennau o'r cyfnod Seleucid o'r ddinas hon ,  a bryd hynny daeth yn brif dduwies iddi ochr yn ochr â'i gŵr. 

Mae arysgrif ar ffiguryn addunedol o'r brenin Lugal-kisalsi (neu Lugal-giparesi) , a deyrnasodd ar Uruk ac Ur yn y bedwaredd ganrif ar hugain CC, yn cyfeirio at Nammu fel gwraig Anu.  Mae Julia Krul yn cynnig mai paru traddodiadol oedd hwn yn Early Dynastic Uruk ,  ond yn ôl Frans Wiggermann ni wyddys unrhyw gyfeiriadau uniongyrchol eraill at Nammu fel gwraig Anu.  Eithriad posibl yw caniad Hen Fabilonaidd a allai gyfeirio ati fel "un pur o An", ond mae'r ardystiad hwn yn ansicr. 

Mewn llenyddiaeth hŷn, cyfieithwyd epithet o Ashratum yn aml fel "briodferch An", ond mae hyn bellach yn cael ei ystyried yn gamgymeriad.  Roedd y term Sumerian a ddefnyddir ynddo , *é-gi 4 -a* , sy'n cyfateb i Akkadian *kallatum* , yn golygu "merch-yng-nghyfraith "a "briodferch", ond roedd yr ystyr olaf yn dibynnu ar arfer cymdeithasol tadau yn pigo'r priodferched. o'u meibion.  Fel epithet o dduwiesau , mae'n dynodi eu statws fel merch-yng-nghyfraith i dduwdod penodol.  Er enghraifft , galwyd Aya yn aml yn *kallatum* oherwydd ei safle fel merch yng nghyfraith Sin a gwraig ei fab Shamash. 

Disgrifir duwies o'r enw Ninursala fel *dam-bànda* Anu , i'w gyfieithu o bosibl fel "gordderchwraig", yn y rhestr dduw *An = Anum*.  Yn ôl Antoine Cavigneaux a Manfred Krebernik , mae hi hefyd wedi'i hardystio mewn rhestr dduwiau o'r Hen Fabilon gan Mari. 

### Plant

Roedd llawer o dduwiau yn cael eu hystyried yn ddisgynyddion Anu ,  a gellid ei alw'n "dad y duwiau mawr".  Dadleuwyd mai prif rôl Anu yn y pantheon Swmeraidd oedd fel ffigwr hynafiadol ,  a bod y term Anunna (hefyd Anunnaki, Anunna-anna) , a gyfeiriodd at amrywiol dduwiau Mesopotamaidd gyda'i gilydd ,  yn golygu "epil Anu"  ac yn dynodi duwiau penodol yn arbennig o amlwg. 

Roedd Ishkur (Adad) , duw'r tywydd, yn cael ei ystyried yn gyson yn fab i Anu.  Er y gall rhai testunau llenyddol gyfeirio at Enlil fel ei dad yn lle hynny , roedd y farn hon yn llai cyffredin ac nid yw bellach yn cael ei chadarnhau mewn unrhyw ffynonellau yn ddiweddarach na'r cyfnod Hen Fabilon.  Mae'r unig ffynhonnell i enwi ei fam yn uniongyrchol yn gosod Urash yn y rôl hon.  Duw arall a ystyrid yn aml yn fab Anu oedd Enki.  Roedd Nammu yn fam i Enki yn nhraddodiad lleol Eridu ac yn y myth *Enki a Ninmah* , ond mae emyn o deyrnasiad Ishme-Dagan yn cadarnhau bod traddodiad lle'r oedd ei fam yn Urash hefyd yn bodoli.  Mewn testunau a gysegrwyd i Ishkur , gellid cyfeirio ato ef ac Enki fel efeilliaid , ond ni ellir dod o hyd i unrhyw epithet cyfatebol mewn cyfansoddiadau sy'n canolbwyntio ar y duw olaf, yn ôl Daniel Schwmer oherwydd oherwydd ei safle uwch yn y pantheon byddai'n peidio â chael budd o gael eich galw'n frawd i dduwdod cymharol is. 

Gellir galw Enlil yn fab i Anu ,  fel y tystiwyd eisoes mewn arysgrif o Lugalzagesi.  Mae Xianhua Wang yn cynnig bod y datblygiad hwn i fod i gysoni traddodiad gogleddol, lle'r oedd brenin y duwiau yn Enlil , ag un deheuol , lle chwaraewyd yr un rôl gan Anu ,  er bod hyd yn oed yn ne Lagash yn perthyn i'r traddodiad arfaethedig hwn yn Enlil.  Ffynhonnell arall sy'n cyflwyno Enlil fel mab Anu yw'r myth *Enki and the World Order*, sydd hefyd yn nodi ei fod yn frawd hŷn i Enki.  Fodd bynnag, amrywiol oedd rhieni Enlil.   Mae'r traddodiad lle'r oedd ei hynafiaid yn dduwiau Enki-Ninki fel y'u gelwir bellach yn cael ei ystyried yn gonfensiynol gan Asyriolegwyr , er bod deunyddiau'n ymwneud ag ef yn anodd eu dehongli.  Ni ddylid drysu rhwng Enki , hynafiad Enlil , a'r duw Enki , fel y nodir gan sillafu gwahanol eu henwau mewn cuneiform.  Mewn traddodiad arall eto , Lugaldukuga oedd tad Enlil , ond mae'r testunau sy'n ei osod yn y rôl hon yn gymharol hwyr.  Fe'i tystir gyntaf yn y rhestr dduw *An = Anum* ,  a gyfansoddwyd yn fwyaf tebygol yn y cyfnod Kassite. 

Roedd Amurru (Martu) yn cael ei ystyried yn gyffredinol yn fab i Anu.  Dadleuodd Dietz-Otto Edzard y gallai'r ffaith nad oedd yn cael ei ystyried yn fab i Enlil yn lle hynny ddeillio o'i rôl eilradd yn y grefydd Mesopotamiaidd.  Mae hefyd yn bosibl bod y cymariaethau rhyngddo ag Ishkur wedi cyfrannu at ddatblygiad yr achau hwn.  Dadleuwyd hefyd bod ysgrifen amrywiol o enw Amurru, AN. d MARTU (AN .AN .MARW .TU  ) yn cynrychioli dwyfoldeb cyfun sy'n cynnwys Amurru ac Anu.  Fodd bynnag, yn ôl Paul-Alain Beaulieu mae'n debyg y dylid ei ddarllen yn syml fel yr ymadrodd Akkadian *d Il Amurrim* , "duw Amurru ", fel y nodir gan gyfieithiad Hurrian sy'n hysbys o destun dwyieithog gan Emar , *d e- ni a-mu-ri-we* , sydd â'r un ystyr. 

Mae testunau o deyrnasiad Rim-Sîn I a Samsu-iluna yn nodi'r dduwies serch Nanaya yn ferch i Anu.  Mae'r syniad hwn hefyd yn bresennol mewn arysgrif o Esarhaddon.  Paul-Alain Beaulieu yn dyfalu bod Nanaya wedi datblygu yng nghyd-destun system ddiwinyddol leol lle'r oedd Anu ac Inanna yn cael eu hystyried yn gwpl , a'i bod hi'n cael ei hystyried i ddechrau fel eu merch.  Fodd bynnag , fel y nodwyd gan Olga Drewnowska-Rymarz , nid yw cyfeiriadau uniongyrchol at Nanaya fel merch Inanna yn gyffredin , ac mae'n bosibl na chafodd yr epithet hwn ei drin yn llythrennol, ond yn hytrach fel arwydd o agosrwydd rhyngddynt.  Ymhellach, gellid ystyried Nanaya hefyd yn ferch i'r gwryw Urash , ac weithiau fe'i gelwid yn benodol yn ferch gyntaf-anedig iddo. 

Mewn ffynonellau hwyr , gellid galw Nisaba yn ferch i Anu.  Fodd bynnag , fel y nodwyd gan Wilfred G. Lambert o leiaf un testun "yn ymddangos i awgrymu awydd i beidio â chael Anu fel tad Nisaba",  ac yn lle hynny yn ei gwneud yn ferch Irḫan , yn y cyd-destun hwn a nodwyd gyda Ea a ei ddeall fel afon gosmig, "tad duwiau'r bydysawd". 

Er y gellid ystyried Inanna (Ishtar) yn ferch i Anu ac Antu , cytunir mai'r farn ei bod yn ferch i Nanna  a Ningal yw'r traddodiad a ardystir amlaf o ran ei rhiant.  Tra bod y fersiwn "Safonol Babylonian" o *Epig Gilgamesh* , mae testun seryddol a'r *Emyn i Frenhines Nippur yn* cyfeirio ati'n uniongyrchol fel merch Anu , yn ôl Paul-Alain Beaulieu nid yw'n amhosibl nad yw'r datganiadau hyn yn gwneud hynny. adlewyrchu rhieni ond disgyniad anuniongyrchol yn unig , gydag achyddiaeth ymhlyg lle'r oedd Anu yn dad i Enlil , yn daid i Nanna ac yn hen-daid i Inanna.  Ymhellach , mae'r emyn dan sylw hefyd yn ei chyfarch fel merch i'r duw lleuad. 

Disgrifiwyd Ishtaran weithiau fel mab i Anu ac Urash , ac o ganlyniad mae rhestr dduwiau Nippur yr Hen Fabilon yn ei gysylltu ag Uruk.  Gellid cyfeirio ato hefyd fel *Anu Rabu* (AN .GAL) , "yr Anu mawr",  ond mae Wouter Henkelman yn cynnig bod yr epithet hwn yn hytrach yn arwydd bod cysylltiad yn bodoli rhyngddo a'r duw Elamite Napirisha , y cafodd ei enw ei ysgrifennu gyda'r un cyfuniad o arwyddion cuneiform.  Mae'n bosibl bod ymdrechion wedi'u gwneud ar ddiwedd y mileniwm cyntaf BCE i syncreteiddio Ishtaran ac Anu yn ystod cyfnod o gydweithredu rhwng diwinyddion o Uruk , Nippur a Der , ond mae tystiolaeth uniongyrchol yn brin ar hyn o bryd. 

Mae duwiesau pellach a ardystiwyd fel plant Anu yn cynnwys y duwiesau meddyginiaethol Ninisina a Ninkarrak (a adnabyddir yn uniongyrchol hefyd fel merched ei wraig Urash) ,  Bau (y gellid ei galw'n ferch gyntaf-anedig) ,  y dduwies gwehydd Uttu (mewn a ffynhonnell sengl) ,  y duw negesydd Papsukkal ,  Geshtinanna (mewn emyn o Shulgi , sydd hefyd yn sôn am Urash fel ei mam) ,  y duw tân Gibil (a thrwy gysylltiad ag ef hefyd Nuska ) ,  Šiḫṭu, cynrychiolaeth ddwyfol y blaned Mercwri (yn Seleucid Uruk),  ac o bosibl yr Urash gwrywaidd.  Ni ellir yn bendant a oedd Anu yn dad i Shara yn nhraddodiad ei ganolfan gwlt , Umma, gan fod gan y cyfeiriad mwyaf uniongyrchol , yr ymadrodd *aia DINGIR ù-TU-zu* mewn emyn , ddau gyfieithiad posibl : "dy dad An a'th gynhyrfodd ," neu "dy dad dwyfol a'th gynhyrfodd".  Yn ogystal, gall rhai cyfeiriadau at Anu fel tad duwdod penodol fod yn drosiadol neu'n anuniongyrchol , fel yn achos Nanna (mab i Enlil a Ninlil yn nodweddiadol)  neu Nungal. 

Gellid ystyried Anu hefyd yn dad i wahanol gythreuliaid.  Edrychwyd ar Lamashtu ei ferch.  Mae grŵp o saith , wyth neu naw o gythreuliaid Asakku o'r enw "meibion Anu" hefyd yn hysbys.  Mewn testun y cyfeirir ato fel y *Compendium Nippur* gan ymchwilwyr modern , nodir Latarak fel Asakku ac fel mab i Anu.  Mae *Epig Erra* yn disgrifio'r Sebitti fel ei greadigaethau , a roddwyd wedi hynny i'r duw eponymaidd fel arfau. 

### Hynafiaid

Nid yw'r testunau cynharaf yn trafod tarddiad Anu , a thybir ei ragoriaeth yn syml.  Mewn traddodiadau diweddarach , Anshar oedd ei dad fel arfer ,  a'i briod oedd Kishar.  Mae traddodiad arall yn fwyaf tebygol o ystyried Alala a Belili fel ei rieni.  Mae grŵp mwy o'i hynafiaid , wedi'u trefnu'n genedlaethau lluosog , yn hysbys o ffynonellau mytholegol ac ysgolheigaidd.  Bathodd Wilfred G. Lambert y term "Theogony of Anu" i gyfeirio at drefniadau'r duwiau hyn ar y cyd.  Mae o leiaf bum fersiwn yn hysbys o incantations , er mewn tair o bob pump y pâr cyntaf yw Duri a Dari , a'r olaf - Alala a Belili.  Mae fersiwn ychydig yn wahanol yn hysbys i'r rhestr duw *An = Anum* , er bod gwahaniaethau rhwng copïau unigol hefyd.  Mae Lambert yn cynnig bod o leiaf ddau draddodiad gwahanol yn bodoli i ddechrau , ond fe'u cyfunwyd yn ddiweddarach yn rhestr wedi'i phatrymu ar y rhai sy'n gysylltiedig ag Enlil.  O leiaf mewn rhai achosion , roedd rhestrau hir o hynafiaid dwyfol i fod i helpu i osgoi goblygiadau llosgach dwyfol , a oedd yn anodd eu cysoni â thabŵau llosgach cryf a gadarnhawyd o wahanol gyfnodau yn hanes Mesopotamaidd. 

Mae'n debyg bod Duri a Dari yn cynrychioli amser a ddeellir fel grym sylfaenol yn y greadigaeth , ac mae eu henwau yn deillio o ymadrodd Akkadian sy'n golygu "byth ac byth".  Roedd paru Alala a Belili yn fwyaf tebygol yn seiliedig yn gyfan gwbl ar fod eu dau enw yn ailadroddus , ac mewn mannau eraill maent yn digwydd mewn rolau digyswllt yn annibynnol ar ei gilydd.  parau o dduwdodau ardystiedig pellach a ystyrir yn hynafiaid Anu yn cynnwys Egur a Gara , nad yw eu cymeriad yn hysbys ,  Lahmu a Lahamu , sy'n deillio o enw math o greadur chwedlonol dyfrol ,  dwy dduwdod yr oedd eu henwau wedi'i ysgrifennu'n logograffegol fel d ALAM o bosibl yn cynrychioli un arall o'r parau hysbys neu'n gysylltiedig â'r isfyd ,  ac Enurulla a Ninurulla, "arglwydd" a "boneddiges" y "ddinas gyntefig", yr adlewyrchwyd eu cynnwys yng nghoeden deulu Anu yn fwyaf tebygol. "pwysigrwydd y ddinas yn meddwl hynafol Mesopotamian".  Mae'r achau duwiau a gyflwynir yn yr *Enūma Eliš* yn deillio o'r rhestrau o hynafiaid Anu o ffynonellau cynharach.  Y parau a restrir yn y cyfansoddiad hwn yw Apsu a Tiamat , Lahmu a Lahamu, ac Anshar a Kishar.  Nid yw'r cyntaf ohonynt wedi'i ardystio mewn unrhyw ffynonellau cynharach. 

Mae'r rhestr dduw *An = Anum* yn cyfeirio at Nammu fel y "fam a roddodd enedigaeth i'r Nefoedd a'r Ddaear", *d ama-tu-an-ki*, ond fel y nodwyd gan Frans Wiggermann , mae'r termau *an* a *ki* yn fwyaf tebygol o gael eu deall gyda'i gilydd yn hyn o beth. achos.  Mae cyfeiriad tebyg yn hysbys o fformiwla exorcism y tybir ei bod yn rhagddyddio'r cyfnod Babylonaidd Canol.  Nid oes unrhyw arwydd bod y weithred hon o greu yn cynnwys ail dduwdod yn gweithredu fel priod Nammu.  Mae hi'n ymddangos mewn amrywiad o achau Anu yn *An = Anum*, er fel y dywed Lambert , cafodd ei "gwthio allan (...) i mewn i fath o atodiad".  Oherwydd tystiolaethau prin Nammu , rhagdybir heddiw "nad oedd hi'n cael ei chydnabod yn gyffredinol y tu allan i Eridu". 

Gallai un weddi i Papsukkal gyfeirio at draddodiad yr oedd Anu yn fab i Enmesharra ynddo.  Mewn testun arall, mae Anu ac Enlil yn derbyn eu safbwyntiau gan y duw hwn, nid o reidrwydd yn heddychlon. 

Oherwydd ei gysylltiad â duwiau hynafiaid amrywiol , gallai Anu gael ei gysylltu'n achlysurol â'r isfyd.  Mae un testun esboniadol Assyriaidd yn sôn am Antu yn gwneud offrymau angladdol iddo.  Fodd bynnag , yn ôl Julia Krul , mae'n amhosib dweud pa mor eang oedd yr adnabyddiaeth o'r agwedd hon ar ei gymeriad , a dylid osgoi datganiadau eang am Anu yn cael ei uniaethu'n llwyr â duwiau'r isfyd yn niwinyddiaeth Seleucid Uruk. 

#### Yn nhraddodiad Hurrian

Er y tybir yn aml mai Hurrian Alalu oedd tad Anu, yn debyg i'w gymar Mesopotamaidd Alala ,  a bod Kumarbi yn ei dro yn cael ei ystyried yn fab Anu ,  dadleuwyd hefyd bod dwy linach ar wahân o dduwiau yn ymddangos. ym mhrolog myth Kumarbi , ac felly na ddylid ystyried Alalu ac Anu yn dad a mab mewn ffynonellau Hurrian.  Cyfeirir yn uniongyrchol at Kumarbi fel "had" Alalu yng *Nghân Kummarbi*.  Mae hefyd yn annerch ei hun fel "mab Alalu" mewn myth arall sy'n perthyn i'r un cylch , *Song of Ḫedammu*.  Mae trefn duwiau mewn cytuniadau rhyngwladol hefyd yn cefnogi'r syniad bod Alalu a Kumarbi yn perthyn i'r un llinell , ond nid yw Anu.  Mae'r Hittitolegydd Gary Beckman yn nodi ei bod yn ymddangos bod y ddwy linell yn unedig yn unig â genedigaeth y genhedlaeth newydd o dduwiau ( Teshub, Tashmishu ac eraill) , o ganlyniad i ysbaddu Kumarbi o Anu ,  a arweiniodd at "faich ", Had Anu , yn cael ei osod y tu mewn iddo.  Mae'r broses yn cael ei chymharu'n farddonol â chynhyrchu efydd o dun a chopr. 

### Gweinyddwyr

Roedd Ninshubur , "archetypal vizier y duwiau",  yn gysylltiedig yn bennaf ag Inanna , ond gellid ei disgrifio hefyd fel sukkal (vizier dwyfol , dwyfoldeb cynorthwyol) Anu.  Mae'r cysylltiad rhyngddi hi ac Anu yn cael ei ardystio o deyrnasiad Trydydd Brenhinllin Ur ymlaen.  Deilliodd ei rôl fel duwdod ymyraethol poblogaidd yng nghrefydd Sumeraidd o'i safle fel gwas i dduwiau mawr, a arweiniodd at y gred ei bod yn gallu cyfryngu â'i meistri , gydag Inanna ac Anu , ar ran deisebwyr dynol.  duwdod arall y gellid ei osod yn yr un rôl oedd Ilabrat.  Mewn testunau o'r ail fileniwm CC, roedd Ninshubur ac Ilabrat yn cydfodoli  ac mewn rhai achosion o leiaf roedd enw Ninshubur , a gafodd ei drin yn wrywaidd , yn sillafiad logograffegol o Ilabrat , er enghraifft yn Mari mewn enwau personol.  Cynigiwyd bod yr amrywiad yn rhyw Ninshubur yn gysylltiedig â syncretiaeth ag ef.  Gellid ystyried y dduwies Amasagnudi fel sukkal Anu hefyd, fel y tystiwyd mewn un testun geiriadurol Hen Fabilonaidd.  Mae Kakka hefyd yn cael ei ardystio yn y rôl hon mewn ychydig o achosion ,  er yn yr *Enūma Eliš* ef yw sukkal Anshar yn lle hynny. 

Mewn cyfnodau diweddarach , cafodd sukkals eraill o Anu eu cuddio gan Papsukkal , a gysylltwyd yn wreiddiol â'r duw Zababa , y mae'n debygol bod ei godiad wedi'i wreiddio'n syml ym mhresenoldeb y gair sukkal yn ei enw.  Yng nghyd-destun yr hyn a elwir yn "ddiwinyddiaeth hynafiaethol" yn dibynnu i raddau helaeth ar restrau duw , a ddatblygodd yn Uruk o dan reolaeth Achaemenid a Seleucid ,  cafodd ei uniaethu'n llwyr â Ninshubur ac felly daeth yn sukkal Anu ac yn un o'r deunaw duwiau mawr y ddinas.  Nid oedd yn cael ei addoli yn y ddinas hon yn gynharach. 

### Cyfwerthoedd tramor

Yn ôl sylwebaeth *Šurpu* , Jabru oedd cymar Elamite Anu.  Fodd bynnag , yn ôl y rhestr duw *An = Anum* , duw yn dwyn yr enw Yabnu ( *d ia-ab-na* ) oedd "Enlil Elam".  Daeth Wilfred G. Lambert i'r casgliad y dylid ystyried Jabru ac Yabnu yn ddau sillafiad o'r un enw.  Tra bod Jabru yn cael ei ddisgrifio fel duw Elamite mewn ffynonellau Mesopotamiaidd, nid oes unrhyw destunau Elamite hysbys yn sôn amdano. 

Yn y rhestr duw *Anšar = Anum* , un o'r enwau Anu yw Hamurnu , sy'n deillio o'r gair Hurrian sy'n cyfeirio at y nefoedd.  Fodd bynnag, tra bod Hurriaid yn addoli daear a nefoedd , nid oeddent yn eu hystyried yn dduwiau personol.  Ymhellach , mae Anu yn ymddangos o dan ei enw ei hun ym mytholeg Hurrian. 

Tra bod Robert Monti yn dadlau ei bod yn ymddangos bod y Canaaneaid wedi priodoli priodoleddau Anu i El ,  nid oedd unrhyw gyfwerth ag Anu yn bresennol mewn gwirionedd ym mhantheonau amrywiol daleithiau hynafol Syria.  Ystyriwyd bod pennaeth y pantheon cefnwlad , Dagan , a phennaeth y pantheon arfordirol , El , yn cyfateb i Enlil , yn hytrach nag Anu.  Disgrifia Monti hefyd dduw y mae'n cyfeirio ato fel "Shamem" fel yr hyn sy'n cyfateb yn fwyaf uniongyrchol i Anu yn y pantheon Canaaneaidd ac fel personoliad o'r awyr ,  ond teitl y duw tywydd Baal a ddatblygodd oedd yr enw hwn. i mewn i dduwdod ar wahân , mae Baalshamin ,  ac mae testunau Aramaeg yn dangos ei fod yn cael ei ystyried yn gyfystyr â Hadad , yn hytrach nag Anu , ymhellach i'r dwyrain. 

Cynigiwyd weithiau fod Anu yn cael ei uniaethu â’r duw Groeg Zeus yn y cyfnod Hellenistig , ond mae’r rhan fwyaf o Asyriolegwyr yn ystyried y posibilrwydd hwn yn ansicr , un eithriad yw Eleanor Robson.  Julia Krul yn tynnu sylw at awduron sy'n ei gynnig nad yw'n egluro a ydyn nhw'n golygu "pe bai'r Seleucidau wedi gwneud hafaliad o'r fath eu hunain (...) , neu fod yr offeiriad-ysgolheigion Uruke wedi argyhoeddi eu brenhinoedd newydd o'r tebygrwydd rhwng y ddau dduw (...) , neu hyd yn oed eu bod yn wirioneddol gredu bod Anu a Zeus yr un peth".  Nid oes tystiolaeth uniongyrchol o unrhyw un o'r posibiliadau hyn ar gael.  Yn ôl Walter Burkert , ymchwilydd i grefydd Groeg hynafol , mae tebygrwydd llenyddol uniongyrchol rhwng Anu a'r Zeus.  Yn ôl iddo , mae'r olygfa o Dabled VI o *Epig Gilgamesh* lle mae Ishtar yn dod o flaen Anu ar ôl cael ei gwrthod gan Gilgamesh ac yn cwyno i'w mam Antu , ond yn cael ei cheryddu'n ysgafn gan Anu , yn cael ei chyfateb yn uniongyrchol gan olygfa o Book V yr *Iliad*.  Yn yr olygfa hon , mae Aphrodite , y mae Burkert yn ei ystyried yn ddatblygiad Groegaidd diweddarach o Ishtar , yn cael ei glwyfo gan yr arwr Groegaidd Diomedes wrth geisio achub ei mab Aeneas.  Mae hi'n ffoi i Fynydd Olympus , lle mae hi'n crio ar ei mam Dione , yn cael ei gwatwar gan ei chwaer Athena , ac yn cael ei geryddu'n ysgafn gan ei thad Zeus.  Nid yn unig y mae'r naratif yn gyfochrog yn arwyddocaol ,  ond felly hefyd y ffaith bod enw Dione yn ffemineiddiad o enw Zeus ei hun , yn union fel y mae *Antu* yn ffurf fenywaidd ar *Anu*.  Nid yw Dione yn ymddangos trwy weddill yr *Iliad* , lle mae cymar Zeus yn lle hynny y dduwies Hera.  Felly daw Burkert i'r casgliad bod *Dione* yn amlwg yn galc o Antu. 

Cynigiwyd cywerthedd rhwng Anu ac Ahura Mazda yn seiliedig ar y dybiaeth y gallai pobl nad oeddent yn Beriaidd yn yr Ymerodraeth Achaemenid fod wedi ystyried yr olaf yn syml fel duw awyr .

Addoli
------

Rhan o flaen teml Babilonaidd i Ishtar yn Uruk, a adeiladwyd c. 1415. llarieidd-dra eg BCE, yn ystod y Cyfnod Kassite ( c. 1600-1155 BCE).  Dadleuwyd yn y gorffennol iddo gael ei chysegru gyntaf i Anu, a dim ond yn ddiweddarach i Inanna,  ond nid yw'r farn hon bellach yn cael ei hystyried yn gredadwy.  
Cysylltid Anu yn bennaf â dinas Uruk , lle'r oedd yn un o'r prif dduwiau wrth ymyl Inanna ( Ishtar ) a Nanaya , ond cyn diwedd y cyfnod Neo-Babilonaidd roedd cwmpas llai na'u cwlt hwy.  Tybir yn aml mai'r "Deml Wen", fel y'i gelwir , sy'n dyddio'n ôl i gyfnod Uruk IV (3500-3100 BCE) oedd ei ganolfan gwlt wreiddiol , a chyfeirir ati weithiau hyd yn oed fel yr "Anu ziggurat "mewn llenyddiaeth fodern.  Fodd bynnag, nid oes unrhyw dystiolaeth bod Anu mewn gwirionedd yn cael ei addoli yn y strwythur hwn.  Mae ei bresenoldeb yn y testunau hynaf yn parhau i fod yn destun dadl, oherwydd mae'n ansicr os nad yw'r arwydd cuneiform DINGIR sy'n bresennol ynddynt o reidrwydd yn dynodi duw penodol.  Paul-Alain Beaulieu i'r casgliad nad oes modd profi a yw'n ymddangos yn y ffynonellau hyn. 

Nid oes unrhyw arwydd ychwaith bod Eanna , "Tŷ'r Nefoedd" ( Sumerian: e 2 -anna; Cuneiform: Nodyn:Cuneiform E 2 .AN  ) , prif deml Uruk yn y cyfnod hanesyddol, oedd cartref Anu yn unig yn wreiddiol , fel y cynigir weithiau yn y gorffennol.  Roedd eisoes yn gysylltiedig ag Inanna yn y pedwerydd mileniwm BCE , ac mae ei rôl fel duwies tutelary Uruk yn fwyaf tebygol yn dyddio o leiaf i'r cyfnod hwn hefyd.  Mae Julia Krul yn cynnig, hyd yn oed pe bai Anu eisoes yn cael ei addoli yn y cyfnod Uruk , mae'n debygol y byddai'n rhaid iddo rannu teml Eanna ag Inanna.  Nid yw'r testunau hynaf yn sôn am yr Eanna eto , ac nid yw'n sicr a oedd noddfa o'r enw "Ean" yn fwyaf tebygol y tystiwyd ynddo yn deml i Anu ac a oedd yn cyfateb i unrhyw strwythur diweddarach.  Trwy'r cyfnodau Dynastic Cynnar , Sargonic ac Ur III , Inanna oedd prif dduwdod y ddinas , ac Eanna yn cael ei hystyried fel ei theml yn bennaf oll.  Mae arysgrif Bassetki o Naram-Sin yn arbennig yn cefnogi'r farn mai Inanna oedd duwies Uruk a'i bod yn cael ei gweld yn fwy arwyddocaol nag Anu.  Nid oes unrhyw gyfeiriadau at Anu yn hysbys o arysgrifau llywodraethwyr Ur III sy'n sôn am yr Eanna , er ei fod yn ymddangos mewn rhestrau offrwm.  Fodd bynnag , mae arysgrifau brenhinol o'r Hen gyfnod Babylonaidd yn nodi y credwyd bod Anu yn trigo yn yr Eanna.  Yn y fersiwn Hen Fabilonaidd o *Epig Gilgamesh* , disgrifir Eanna fel annedd Anu yn unig , ond mae'r fersiwn "Safonol Babylonian" ddiweddarach yn ei gysylltu ag Ishtar ac Anu.  Cynigiwyd y gallai'r hen draddodiad , yn debyg i bennod Bull of Heaven , nodi bodolaeth teimlad gwrth-Ishtar ymhlith y rhai sy'n casglu'r gwaith hwn.  Ar yr un pryd nid yw Anu yn chwarae unrhyw ran fawr ac Inanna yw unig berchennog Eanna yn y mythau am Enmerkar a Lugalbanda , brenhinoedd chwedlonol eraill Uruk y cyfeirir atynt yn gyffredin mewn llenyddiaeth Mesopotamaidd.  Mae traddodiad mytholegol lle'r oedd yr Eanna yn perthyn yn wreiddiol i Anu , ond wedi'i thrawsfeddiannu'n ddiweddarach gan Inanna yn hysbys o gyfansoddiadau llenyddol lluosog ,  ond efallai mai dim ond myth sefydlu oedd yn esbonio sut y sefydlwyd y temlau cyntaf. 

Gan ddechrau yn y cyfnod Ur III , daeth Anu i gael ei hystyried yn aelod o driawd o dduwiau mwyaf blaenllaw a ddefnyddiwyd mewn arysgrifau brenhinol , a oedd hefyd yn cynnwys Enlil ac Enki.  Crybwyllir sedd , a elwir yn Barakiskilla ("dais , lle pur") a gardd a gysegrwyd iddo mewn dogfennau o deyrnasiad Ur-Nammu.  Mae eu lleoliad yn ansicr, ond cynigiodd Andrew R. George yn betrus Ur.  Yn y cyfnod Isin-Larsa canlynol , ni wnaeth brenhinoedd Isin unrhyw gyfeiriad at Anu yn eu fformiwlâu blwyddyn.  Adfywiodd Rim-Sîn I o Larsa y traddodiad a galw ar y triawd traddodiadol ynddynt , o bosibl i ddangos ei fod yn bwriadu rheoli de Babilonia i gyd.  Awgrymwyd hefyd bod un o'i ragflaenwyr , Gungunum , wedi galw ar Anu, Enlil a Nanna fel trindod tebyg yn ei arysgrifau i ddangos ei fod yn rheoli eu prif ganolfannau cwlt.  Ar ôl gorchfygu teyrnas Rim-Sin I , dechreuodd Hammurabi o Babilon alw ar Anu ac Enlil , er nad Ea , yn ei fformiwlâu ei hun.  Nid oes tystiolaeth debyg ar gael o deyrnasiad Samsu-iluna , a alwodd Anu ac Enlil mewn un arysgrif yn unig sydd fwyaf tebygol yn ymwneud ag adfeddiannu dinasoedd deheuol.  Anaml y soniodd brenhinoedd diweddarach o'r un llinach am y pâr, yn fwyaf tebygol fel rhan o fformiwlâu seremonïol a fwriadwyd i glymu eu teyrnasiad i draddodiad hirach. 

Yn Asyria , mae Anu yn ymddangos am y tro cyntaf mewn arysgrif o Shamshi-Adad I , a ddisgrifiodd ef fel un o'r duwiau a roddodd frenhiniaeth iddo.  Daeth teml o Adad a adeiladodd yn Assur yn ddiweddarach i fod yn gysegredig i dduw'r tywydd ac i Anu.   Roedd igam-ogam , Emelamanna ("tŷ pelydriad y nefoedd") yn cyd-fynd ag ef.  Mae Daniel Schwemer yn awgrymu bod paru'r ddau dduw hynny yn seiliedig ar y farn gyffredin mai tad a mab oeddent. 

Nid oes unrhyw gyfeiriadau uniongyrchol at addoli Anu yn hysbys o'r rhan o'r Hen gyfnod Babylonaidd pan symudwyd cyltiau Uruk dros dro i Kish yng ngogledd Babilonia.  Eithriad posibl yw duwdod neu dduwiau a ddynodwyd gan y logogram AN. d INANNA.  Fodd bynnag, cynigiwyd hefyd nad yw'n cynrychioli Anu ac Inanna fel pâr , fel y tybir yn gyffredin ,  ond amlygiad penodol o Inanna ,  Urkitum.  Ar hyn o bryd nid oes cytundeb ynglŷn â'r broblem hon mewn ysgolheictod ac mae pa dduwdod neu dduwiau y mae'n cyfeirio atynt yn parhau i fod yn ansicr. 

Mewn dogfennau o deyrnasiad llinach y Sealand Cyntaf , disodlwyd y triawd a oedd yn cynnwys Anu gan dyad Enlil ac Ea (Enki).  Nid yw'r unig restr dduw sy'n hysbys o archifau Sealand yn sôn am Anu o gwbl , ac yn syml mae'n dechrau gydag Enlil.  Er hynny, tystir ef mewn ychydig restrau offrwm.  Ar ben hynny, mae'n bosibl y gallai enw'r brenin Akurduana fod yn theofforig a dylid ei gyfieithu fel "llifogydd cynddeiriog Anu", er bod hyn yn parhau i fod yn ansicr ac efallai mai'r gair cyffredin "nef" yw'r cyfieithiad cywir o'r arwydd AN yn yr achos hwn yn lle. 

Nid yw'r *Rhestr Demlau Babilonaidd* , fel y'i gelwir , a gyfansoddwyd fwyaf tebygol yn y mileniwm cyntaf CC yn sôn am unrhyw demlau o Anu , er bod y dinasoedd mwyaf deheuol , ac eithrio Larsa , Ur ac Eridu , wedi'u cynrychioli'n wael yn gyffredinol ynddi.  Mae un testun litwrgaidd yn nodi bod teml Anu o'r enw Ekinamma o bosibl yn bodoli yn Kesh.  Mae'r emyn BRM IV 8 yn rhestru deg enw o demlau sy'n gysylltiedig ag ef ,  gan gynnwys yr Eanki  a'r Egalankia , a leolir o bosibl yn Uruk. 

Yn y cyfnod Neo-Babilonaidd , dim ond noddfa fechan oedd gan Anu yn Uruk.  Disgrifiwyd ef fel dwyfoldeb cymharol ddibwys yn arferion crefyddol y cyfnod hwn.   Er bod archifau Neo-Babilonaidd lluosog o Uruk wedi'u cloddio a'u cyhoeddi , hyd yn hyn datgelodd ymchwil mai dim ond nifer fach o bobl yn dwyn enwau theofforig yn galw ar Anu cyn teyrnasiad Nabonidus , gyda chyfanswm o bump yn cael eu crybwyll yn hysbys dogfennau yn ôl yr amcangyfrif uchaf.  Yr enghraifft fwyaf hanesyddol nodedig yw Anu-aḫu-iddin , a oedd yn llywodraethwr Uruk yn ystod teyrnasiad Nabopolassar.  Dechreuodd nifer yr enwau hyn godi yn ystod teyrnasiad Nabonidus.  Mae dogfennau o deyrnasiad Dareius I yn dangos twf pellach , er bod enwau sy'n galw duwiau gogledd Babilonaidd yn bennaf , yn ogystal â Nanaya , Ishtar a Shamash (o Larsa) yn parhau i fod yn niferus.  Cynigiwyd bod y newid o blaid Anu wedi cyflymu yn ystod teyrnasiad Xerxes I.  Ar ôl gwrthryfel dinasoedd gogledd Babilonaidd yn erbyn rheolaeth Persia yn 484 BCE , mae'n ymddangos bod y brenin hwn wedi ad-drefnu strwythur traddodiadol clerigwyr Mesopotamiaidd , ac er na wrthryfelodd Uruk, nid oedd wedi'i eithrio rhag newidiadau.  Cynigiwyd bod yr offeiriaid hŷn , a oedd yn aml yn gysylltiedig â dinasoedd y gogledd ac a oedd yn ymwneud yn bennaf â chwlt Ishtar , yn cael eu disodli gan nifer o deuluoedd lleol pwerus a gysegrwyd i Anu.  Mae Julia Krul yn awgrymu bod eu haelodau'n debygol o gynllunio i ehangu cwmpas cwlt Anu yn y cyfnod Neo-Babilonaidd eisoes , ond nad oeddent yn gallu gwneud hynny oherwydd buddiannau'r brenhinoedd , a oedd yn ffafrio Marduk fel pennaeth y pantheon. 

### Diwygiadau diwinyddol yn Achaemenid a Seleucid Uruk

Arweiniodd dial Xerxes yn erbyn clerigwyr Uruk at gwymp Eanna fel canolbwynt bywyd crefyddol ac economi Uruk , a gwnaeth greu system newydd yn canolbwyntio ar addoli Anu a'i briod Antu , yn hytrach nag Ishtar a Nanaya , posibl.  Nid yw manylion ei ddatblygiad cynnar yn cael eu deall yn dda , gan fod testunau Mesopotamiaidd o flynyddoedd olaf rheol Achaemenid yn ymwneud â gweinyddu teml a materion crefyddol eraill yn brin.  Ni ddirywiodd y ddinas gyfan , a gwasanaethodd amrywiol ddibenion gweinyddol a milwrol , fel y tystiwyd er enghraifft mewn dogfennau o deyrnasiad Dareius II.  Fe'i disgrifiwyd hyd yn oed fel y ddinas fwyaf a mwyaf llewyrchus ym Mesopotamia yng nghanrifoedd olaf y mileniwm cyntaf CC.  Tybir bod esgyniad Anu i ben y pantheon swyddogol wedi'i gwblhau erbyn y flwyddyn 420 CC.  Mewn enwau theofforig , mae eisoes yn dominyddu mewn dogfennau economaidd o deyrnasiad Artaxerxes I a Darius II.  Mewn ffynonellau o'r cyfnod Seleucid canlynol , ymddengys bod cwlt Anu yn ffynnu.  Adeiladwyd teml newydd, a gysegrwyd ar y cyd iddo ef ac Antu , y Bīt Rēš (prif deml)  ar ryw adeg a daeth yn ganolfan newydd i fywyd crefyddol y ddinas.  Daw'r ardystiad dyddiedig hynaf o'r strwythur hwn o destun a luniwyd yn wreiddiol yn ystod "teyrnasiad Seleucos ac Antiochos," yn ôl pob tebyg naill ai Seleucus I Nicator ac Antiochus I Soter (292/1 - 281/0 BCE) neu Antiochus. Fi a'i fab Seleucus (280/79 – 267/6 BCE).  Roedd cyfadeilad Bīt Rēš hefyd yn cynnwys ziggurat newydd, yr Ešarra (Sumerian: "tŷ'r bydysawd") ,  y strwythur mwyaf o'r fath sy'n hysbys o Mesopotamia ac yn ail fwyaf yn gyffredinol ar ôl cyfadeilad Elamite yn Chogha Zanbil.  Mae'n debyg bod ei enw wedi'i fenthyg o strwythur tebyg yn Nippur a gysegrwyd i Enlil. 

Mae esboniadau lluosog wedi'u cynnig ar gyfer drychiad Anu , er bod yn rhaid iddynt aros yn ddamcaniaethol oherwydd diffyg tystiolaeth uniongyrchol.  Dadleuwyd ei fod wedi'i fodelu ar safle Ahura Mazda yng nghrefydd yr Achaemenidsv,  ond mae Paul-Alain Beaulieu yn nodi , gan fod arwyddion cyntaf ohono eisoes yn weladwy o dan Nabonidus , ei bod yn annhebygol ei fod oedd yn batrwm ar grefydd Persia.  Ar yr un pryd , mae'n ystyried ei bod yn bosibl bod gweinyddiaeth Achaemenid wedi annog addoli Anu , gan ei weld fel ffordd i gyfyngu ar ddylanwad Babilon a'i elitau ar drigolion dinasoedd Mesopotamia eraill.  Mae cysylltiad tebyg wedi'i gynnig yn achos Anu a Zeus  ond mae hefyd yn parhau i fod yn ansicr.  Yn hytrach , mae Beaulieu yn cynnig bod cynydd Anu wedi'i ysbrydoli'n rhannol gan rwydwaith o gysylltiadau syncretiaeth rhyngddo ef , Anshar , a addolid hefyd yn Uruk , a'r prif dduw Asyria Ashur , y gellid ei uniaethu â'r olaf yn Asyria.  Fodd bynnag , mae Julia Krul yn nodi nad oes sicrwydd bod Anshar yn cael ei ddeall mewn gwirionedd fel Ashur yn Uruk , heb sôn am ei fod yn cael ei ystyried yn ffurf ar Anu gan glerigwyr lleol.  Beaulieu ei hun yn cyfaddef y gallai'r rhan fwyaf o'r dystiolaeth a allai gefnogi ei ddamcaniaeth ddangos yn syml fod drychiad Assur ac Anu yn dibynnu ar fodelau tebyg sy'n bodoli eisoes , megis y diwinyddiaeth sy'n canolbwyntio ar Enlil.  Gan fod Uruk wedi'i orfodi i dderbyn diwinyddiaeth Babilon yn ystod y cyfnod Neo-Babilonaidd , mae'n bosibl hefyd bod drychiad Anu yn cael ei weld fel amlygiad o hunaniaeth leol.  Ar yr un pryd , nid yw'n amhosib bod cwlt canoledig newydd yr Anu wedi'i batrymu ar ddiwinyddiaeth Babilonaidd a gallai hyd yn oed nifer o wyliau a defodau Anu fod wedi'u patrwm ar ôl rhai Marduk.  Gwyddys hefyd am enghreifftiau o ailysgrifennu cyfansoddiadau wedi'u neilltuo i Marduk neu Enlil i weddu i gwlt newydd yr Anu.  Adnodd a ddefnyddiwyd yn gyffredin gan ddiwinyddion a hynafiaethwyr yn gweithio ar ddrychiad Anu oedd rhestrau duw , megis An = Anum , a roddodd y dystiolaeth angenrheidiol i gyfiawnhau'r newid hwn ac enghreifftiau eraill o ailstrwythuro'r pantheon dinas.  Yn fwyaf tebygol roedd y diddordeb cynyddol mewn seryddiaeth a seryddiaeth ymhlith y clerigwyr hefyd yn chwarae rhan. 

### Uruk yn y cyfnodau Seleucid hwyr a Parthian

Er y rhagdybir bod gweithgaredd crefyddol yn Uruk wedi parhau trwy'r cyfnod Seleucid hwyr a'r cyfnodau Parthian cynnar , dinistriwyd rhan fawr o gyfadeilad Bīt Rēš gan dân yn y pen draw.  Fe'i hailadeiladwyd fel caer , a thra bod teml fechan wedi'i hadeiladu wrth ei hymyl yn y cyfnod Parthian , mae'n debyg nad oedd duwiau Mesopotamiaidd yn cael eu haddoli yno mwyach.  Yn ôl arysgrif Groeg dyddiedig i 111 CE , roedd y duwdod a addolir yn Uruk yn y mileniwm cyntaf cynnar yn ymddangos fel arall yn anhysbys Gareus , y mae ei deml ei hadeiladu yn ystod teyrnasiad Vologases I o Parthia mewn arddull tramor yn debyg i adeiladau Rhufeinig.  Mae'r testun cuneiform terfynol o'r safle yn dabled seryddol dyddiedig i 79 neu 80 CE , o bosibl y testun cuneiform olaf a ysgrifennwyd yn yr hynafiaeth.  Tybir bod gweddillion olaf crefydd a diwylliant lleol Uruk wedi diflannu erbyn y goncwest Sasanaidd ar Mesopotamia , er y gallai addoli duwiau unigol fod wedi goroesi ysgrifennu cuneiform .

Mytholeg
--------

### Swmeraidd

#### Myth creu Sumerian

 *Prif erthygl: Sumerian creation myth*Y brif ffynhonnell o wybodaeth am y myth creu Sumerian yw'r prolog i'r gerdd epig *Gilgamesh, Enkidu, a'r Netherworld* ,   sy'n disgrifio'n gryno y broses o greu: ar y dechrau , dim ond Nammu, y môr cyntefig.  Yna , mae Nammu yn rhoi genedigaeth i An (yr enw Sumerian ar Anu) , yr awyr , a Ki , y ddaear.  Mae An a Ki yn paru â'i gilydd , gan achosi Ki i roi genedigaeth i Enlil , duw y gwynt.  Mae Enlil yn gwahanu An oddi wrth Ki ac yn cario'r ddaear fel ei barth , tra bod An yn cario'r nen. 

Yn Sumerian , defnyddiwyd y dynodiad "*An* "yn gyfnewidiol â "y nefoedd "fel ei bod yn amheus mewn rhai achosion a yw'r duw An neu'r nefoedd yn cael ei ddynodi o dan y term.   Mewn cosmogoni Sumerian , roedd y nefoedd yn cael ei rhagweld fel cyfres o dri chromen yn gorchuddio'r ddaear wastad;   Credwyd bod pob un o'r cromenni hyn o'r nefoedd wedi'u gwneud o faen gwerthfawr gwahanol.  Credid mai An oedd yr uchaf a'r pellaf o'r cromenni hyn, y credid eu bod wedi'u gwneud o garreg goch. 

#### mythau Inanna

Tabled glai Sumerian wreiddiol *Inanna ac Ebih*, sydd ar hyn o bryd wedi'i lleoli yn y Sefydliad Dwyreiniol ym Mhrifysgol Chicago
Cerdd 184-llinell a ysgrifennwyd yn Sumerian gan y barddes Akkadian Enheduanna yw *Inanna ac Ebih* ,  a adnabyddir fel arall fel *Duwies y Pwerau Dwyfol* Ofnadwy.  Mae'n disgrifio gwrthdaro wyres An , Inanna , â Mynydd Ebih , mynydd yng nghadwyn mynyddoedd Zagros.  Ymddengys yn fyr mewn golygfa o'r gerdd lle mae Inanna yn deisebu arno i ganiatáu iddi ddinistrio Mynydd Ebih.  Mae An yn rhybuddio Inanna i beidio ag ymosod ar y mynydd ,  ond mae hi'n anwybyddu ei rybudd ac yn mynd ati i ymosod a dinistrio Mynydd Ebih beth bynnag. 

Mae'r gerdd *Inanna Takes Command of Heaven* yn adroddiad hynod dameidiog , ond pwysig , o oresgyniad Inanna o deml Eanna yn Uruk.  Mae'n dechrau gyda sgwrs rhwng Inanna a'i brawd Utu lle mae Inanna yn galaru nad yw teml Eanna o fewn eu parth ac yn penderfynu ei hawlio fel ei phen ei hun.  Daw'r testun yn fwyfwy darniog ar y pwynt hwn yn y naratif ,  ond ymddengys ei fod yn disgrifio ei thaith anodd trwy gorstir i gyrraedd y deml , tra bod pysgotwr yn ei chyfarwyddo ar ba lwybr sydd orau i'w gymryd.  Yn y pen draw, mae Inanna yn cyrraedd An, sy'n cael ei syfrdanu gan ei haerllugrwydd , ond serch hynny yn cyfaddef ei bod wedi llwyddo a bod y deml bellach yn faes iddi.  testun gydag emyn yn egluro mawredd Inanna.  Gall y myth hwn gynrychioli eclips yn awdurdod offeiriaid An yn Uruk a throsglwyddiad pŵer i offeiriaid Inanna. 

### Akkadian

#### *Epig o Gilgamesh*

Mewn golygfa o *Epig Akkadian Gilgamesh*, a ysgrifennwyd ddiwedd yr ail fileniwm CC , mae merch Anu , Ishtar , sy'n cyfateb i Inanna yn y Dwyrain Semitig , yn ceisio hudo'r arwr Gilgamesh.  Pan fydd Gilgamesh yn dirmygu ei chynnydd ,  Ishtar yn ddig yn mynd i'r nefoedd ac yn dweud wrth Anu fod Gilgamesh wedi ei sarhau.  Anu yn gofyn iddi pam ei bod yn cwyno iddo yn lle wynebu Gilgamesh ei hun.  Ishtar yn mynnu bod Anu yn rhoi Tarw Nefoedd iddi  ac yn tyngu, os na fydd yn ei roi iddi , y bydd yn torri i lawr byrth yr Isfyd ac yn codi'r meirw i fwyta'r byw.  Mae Anu yn rhoi Tarw Nefoedd i Ishtar , ac mae Ishtar yn ei anfon i ymosod ar Gilgamesh a'i ffrind Enkidu.  Mae golygfa o *Epig* Ugaritig Aqhat lle mae'r dduwies ryfelgar Anat yn wynebu'r prif dduw El i fynnu caniatâd i ladd yr arwr o'r un enw ar ôl cael ei geryddu ganddo pan ofynnodd am ei fwa wedi'i gymharu â'r adran hon o'r *Epig o Gilgamesh*. 

#### Adapa myth

Ym myth Adapa , sy'n cael ei dystio gyntaf yn ystod y Cyfnod Kassite , mae Anu yn sylwi nad yw gwynt y de yn chwythu tua'r tir am saith diwrnod.  Mae'n gofyn i'w *sukkal* Ilabrat y rheswm.  Mae Ilabrat yn ateb hynny oherwydd bod Adapa , offeiriad Ea (sy'n cyfateb i Enki yn y Dwyrain Semitig) yn Eridu, wedi torri adain gwynt y de.  Anu yn mynnu bod Adapa yn cael ei wysio o'i flaen ,  ond , cyn i Adapa fynd allan , mae Ea yn ei rybuddio i beidio â bwyta dim o'r bwyd nac yfed dim o'r dŵr mae'r duwiau'n ei gynnig iddo , oherwydd mae'r bwyd a'r dŵr wedi'u gwenwyno.  Mae Adapa yn cyrraedd o flaen Anu ac yn dweud wrtho mai'r rheswm iddo dorri adain gwynt y de oedd oherwydd ei fod wedi bod yn pysgota am Ea a bod gwynt y de wedi achosi storm, a oedd wedi suddo ei gwch.  Mae ceidwaid drysau Anu, Dumuzid a Ningishzida , yn siarad o blaid Adapa.  Mae hyn yn tawelu cynddaredd Anu ac mae'n gorchymyn , yn lle bwyd a dŵr marwolaeth , i Adapa gael bwyd a dŵr anfarwoldeb fel gwobr.  Mae Adapa , fodd bynnag , yn dilyn cyngor Ea ac yn gwrthod y pryd.  Roedd hanes Adapa yn annwyl gan ysgrifenyddion, a welodd ef fel sylfaenydd eu masnach  ac mae llu helaeth o gopïau ac amrywiadau o'r myth wedi'u canfod ar draws Mesopotamia , yn rhychwantu cwrs cyfan hanes Mesopotamia.  Mae stori ymddangosiad Adapa o flaen Anu wedi'i gymharu â stori Iddewig ddiweddarach Adda ac Efa , a gofnodwyd yn Llyfr Genesis.  Yn yr un modd ag y mae Anu yn gorfodi Adapa i ddychwelyd i'r ddaear ar ôl iddo wrthod bwyta bwyd anfarwoldeb , mae'r ARGLWYDD yn y stori Feiblaidd yn gyrru Adda allan o Ardd Eden i'w atal rhag bwyta ffrwyth pren y bywyd..  Yn yr un modd , roedd Adapa yn cael ei weld fel y prototeip ar gyfer yr holl offeiriaid;  tra bod Adda yn Llyfr Genesis yn cael ei gyflwyno fel prototeip yr holl ddynolryw. 

#### *Erra ac Išum*

Yn y gerdd epig *Erra ac Išum*, a ysgrifennwyd yn Akkadian yn yr wythfed ganrif CC , mae Anu yn rhoi Erra , duw dinistr , y Sebettu , a ddisgrifir fel arfau personol.  Anu yn cyfarwyddo Erra i'w defnyddio i gyflafanu bodau dynol pan fyddant yn gorboblogi ac yn dechrau gwneud gormod o sŵn (Tabled I , 38ff). 

### Hurrian

Mae un o'r mythau sy'n perthyn i'r hyn a elwir yn "Kumarbi Cycle" yn cynnwys Anu ymhlith y duwiau dan sylw.  Er ei fod yn hysbys yn bennaf o gyfieithiad Hetheg , mae'r myth yn perthyn i ardal ddiwylliannol Hurrian , ac mae wedi'i osod i raddau helaeth mewn lleoliadau yn Syria a Mesopotamia , yn hytrach nag Anatolia.  Mae'n nodi mai Alalu oedd y "brenin yn y nefoedd" yn y gorffennol pell , ac roedd Anu yn gweithredu fel cludwr cwpan iddo, ond nid yw'n esbonio tarddiad y naill dduwdod na'r llall.  naw mlynedd , gwrthryfelodd Anu yn erbyn ei oruchafiaeth , ei ddirmygu a gwneud iddo ffoi i'r isfyd.  Fodd bynnag, ar ôl naw mlynedd arall , ymosododd ei gludwr cwpan ei hun , Kumarbi , "scion Alalu", arno i gipio brenhiniaeth iddo'i hun.  Ceisiodd Anu ffoi i'r nefoedd, ond mae Kumarbi yn brathu organau cenhedlu Anu a'u llyncu.  O ganlyniad i lyncu organau cenhedlu Anu , mae Kumarbi yn cael ei drwytho â mab Anu Teshub ( Tarḫunna yn y cyfieithiad Hetheg ) a dwy dduwdod arall , Tashmishu ac afon Tigris.  Anu yn ei wawdio am hyn.  Ganed Teshub wedi hynny o benglog hollt Kumarbi mewn modd o'i gymharu gan Beckman â genedigaeth Athena ym mytholeg Roeg ,  a thra bod gweddill y naratif wedi'i gadw'n wael mae'n hysbys ei fod yn osgoi ymdrechion Kumarbi i'w ddinistrio. 

Cynigiodd Wilfred G. Lambert fod myth Mesopotamaidd anhysbys hyd yn hyn am wrthdaro rhwng Alala ac Anu yn bodoli ac yn ysbrydoli'r traddodiad Hurro-Hititaidd ynghylch eu gwrthdaro .

Perthnasedd diweddarach
-----------------------

*Llurguniad Wranws gan Sadwrn* ( c. 1560 ) gan Giorgio Vasari a Cristofano Gherardi. Mae'r teitl yn defnyddio'r enwau Lladin ar gyfer Ouranos a Kronos, yn y drefn honno.
Gwyddys am gyfeiriad at achyddiaeth duwiau cyffelyb i *Enūma Eliš* , a thrwy estyniad i Anu , o ysgrifau Eudemus o Rhodes , myfyriwr o Aristotlys , na chedwir ei waith ond fel dyfyniadau a roddwyd gan Damascius , llenor neoplatonaidd a drigai yn y chweched ganrif OC:

|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| "| Gosodwch destun y dyfyniad yma, heb ddyfynodau. | "|

Ni wyddys pa ffynhonnell y dibynodd Eudemos arni , er y gellir diystyru Berossus yn sicr gan ei bod yn annhebygol fod y cyntaf wedi byw yn ddigon hir i ddarllen gweithiau'r olaf.  Ymhellach , mae cynnwys Enlil (Illilos) yn hafal i Ea (Aos) ac Anu (Anos) yn dangos , er yn debyg i'r *Enūma Eliš* , nad oedd y ffynhonnell a ddefnyddiwyd yn union yr un fath.  Gwahaniaeth pellach yn hanes Eudemus yw'r ffaith bod tarddiad Mummu (Mōymis) yn glir , tra nad yw'r gwaith Babilonaidd dan sylw yn ei esbonio'n uniongyrchol. 

Mae wedi bod yn dadlau cyfres o coups dwyfol a ddisgrifiwyd yn y myth Kumarbi yn ddiweddarach daeth y sail ar gyfer y stori creu Groeg a ddisgrifir yn y gerdd hir *Theogony* , a ysgrifennwyd gan y bardd Boeotian Hesiod yn y seithfed ganrif CC.  Fodd bynnag , mae Gary Beckman yn tynnu sylw at y ffaith nad yw'n amhosibl bod y ddau chwedl wedi datblygu'n syml o fotiffau tebyg a oedd yn bresennol ym Môr y Canoldir hynafol a rennir (" *koine* ") ac nad oedd Hesiod o reidrwydd yn dibynnu'n uniongyrchol ar draddodiad Kumarbi.  Yng ngherdd Hesiod, mae'r awyr-dduw cyntefig Ouranos yn cael ei ddymchwel a'i ysbaddu gan ei fab Kronos yn yr un modd ag y mae Anu yn cael ei ddymchwel a'i ysbaddu gan Kumarbi yn stori Hurrian.   Yna , yn ei dro, dymchwelir Kronos gan ei fab ei hun Zeus.  Mewn un myth Orffig , mae Kronos yn brathu organau cenhedlu Ouranos yn union yr un modd ag y mae Kumarbi yn ei wneud i Anu.  Serch hynny , noda Robert Mondi nad oedd gan Ouranos erioed arwyddocâd mytholegol i'r Groegiaid yn debyg i arwyddocâd Anu i'r Mesopotamiaid.  Yn lle hynny , mae Mondi yn galw Ouranos yn "adlewyrchiad gwelw o Anu" ,  gan nodi "ar wahân i'r myth ysbaddu , ychydig iawn o arwyddocâd sydd ganddo fel personoliaeth gosmig o gwbl ac nid yw'n gysylltiedig â brenhiniaeth mewn unrhyw ffordd systematig". 

Yn yr hynafiaeth hwyr , ceisiodd awduron fel Philo o Byblos orfodi fframwaith olyniaeth dynastig y straeon Hethiaid a Hesiodig ar fytholeg Canaaneaidd ,  ond mae'r ymdrechion hyn yn cael eu gorfodi ac yn gwrth-ddweud yr hyn yr ymddengys fod y rhan fwyaf o Ganaaneaid wedi'i gredu mewn gwirionedd.  Ymddengys fod y rhan fwyaf o Ganaaneaid yn ystyried El a Baal yn llywodraethu ar yr un pryd .

Dolenni allanol
---------------

**Dolenni allanol**

|  |  |
| --- | --- |
| Awdurdod | 
* WorldCat
* VIAF: 173573279
* LCCN: sh85005811
* GND: 118645412
* SUDOC: 160594057
* BNF: cb17788285p (data)

 |

1. ↑  Beaulieu 2003, t. 115.
2. ↑  Wang 2011, t. 15.
3. 1 2 3 4 5 6 7 8 9 10 11 12 13 14  Stephens 2013.
4. 1 2 3 4 5 6 7 8 9 10 11 12 13 14 15 16 17 18 19  Lambert 2013.
5. ↑  Lambert 2013, t. 188.
6. ↑  George 1992, t. 254.
7. 1 2 3  Black & Green 1992.
8. 1 2 3 4 5 6 7 8 9 10  Beaulieu 2018.
9. 1 2 3  George 1992.
10. ↑  Schneider 2011.
11. 1 2  Beaulieu 1992.
12. 1 2 3 4  Beaulieu 1997.
13. 1 2 3 4  Wang 2011.
14. 1 2 3 4  Lambert 2013, t. 181.
15. ↑  Rogers 1998, t. 12.
16. ↑  Rogers 1998, t. 16.
17. 1 2 3 4 5  Krul 2018, t. 61.
18. ↑  Krul 2018, t. 66.
19. 1 2  Black & Green 1992, t. 30.
20. ↑  George 1992, t. 428.
21. 1 2  George 1992, t. 9.
22. ↑  Seidl 1989.
23. 1 2 3  Seidl 1989, t. 117.
24. ↑  Seidl 1989, t. 35.
25. 1 2  Lambert 2013, tt. 407–408.
26. 1 2  Henkelman 2008.
27. 1 2  Wiggermann 1998.
28. 1 2 3 4 5  Krebernik 2014.
29. ↑  Wiggermann 1992.
30. ↑  Lambert 2013, tt. 423–424.
31. 1 2  Krul 2018, t. 60.
32. 1 2 3  Krebernik 2014, t. 403.
33. ↑  Lambert 2013, t. 288.
34. ↑  Henkelman 2008, t. 324.
35. ↑  Beaulieu 2003, t. 310.
36. ↑  Beaulieu 2003, t. 311.
37. ↑  de Lapérouse 2003, t. 65.
38. 1 2 3 4 5 6  Krul 2018, t. 10.
39. 1 2 3  Wiggermann 1998, t. 138.
40. 1 2  Wiggins 2007.
41. ↑  Wiggins 2007, tt. 157–158.
42. 1 2  Asher-Greve & Westenholz 2013.
43. 1 2  Cavigneaux & Krebernik 1998, t. 511.
44. ↑  Beaulieu 2018, t. 204.
45. ↑  Lambert 2013, t. 267.
46. ↑  Katz 2003, t. 402.
47. ↑  Black & Green 1992, t. 34.
48. ↑  Katz 2003, t. 403.
49. 1 2  Schwemer 2007, t. 132.
50. ↑  Schwemer 2001, t. 168.
51. ↑  Lambert 2013, t. 317.
52. ↑  Schwemer 2008, t. 133.
53. ↑  Lambert 2013, t. 190.
54. ↑  Wang 2011, t. 7.
55. ↑  Wang 2011, t. 136.
56. 1 2  Lambert 2013, t. 405.
57. ↑  Wang 2011, t. 152.
58. ↑  Metcalf 2019, t. 30.
59. 1 2 3 4 5  Lambert 2013, t. 417.
60. ↑  Lambert 2007, t. 168.
61. 1 2  Lambert 2007, t. 169.
62. ↑  George 1993, t. 6.
63. 1 2 3  Klein 1997, t. 103.
64. 1 2  Beaulieu 2005, t. 31.
65. ↑  Asher-Greve & Westenholz 2013, t. 70.
66. 1 2 3  Drewnowska-Rymarz 2008.
67. 1 2 3 4  Beaulieu 2003.
68. ↑  Lambert 1999.
69. ↑  Lambert 1999, tt. 153–154.
70. 1 2  Beaulieu 2003, t. 111.
71. ↑  Asher-Greve & Westenholz 2013, t. 230.
72. ↑  Boivin 2018, t. 208.
73. ↑  Peterson 2009.
74. 1 2  Lambert 2013, t. 238.
75. ↑  Henkelman 2017, t. 324.
76. ↑  Krul 2018, t. 90.
77. ↑  Westenholz 2010, tt. 382–383.
78. 1 2 3 4 5 6 7 8 9 10 11 12 13 14 15 16 17 18 19 20 21 22 23 24 25 26 27  Krul 2018.
79. ↑  Huber Vulliet 2011.
80. ↑  Krebernik 1997.
81. ↑  Sjöberg 1973, tt. 22–23.
82. ↑  Lambert 2013, t. 246.
83. ↑  Lambert 2013, t. 148.
84. ↑  George 1992, t. 157.
85. ↑  George 1992, t. 366.
86. ↑  Krul 2018, t. 14.
87. 1 2  Lambert 2013, t. 422.
88. 1 2  Lambert 2013, t. 448.
89. ↑  Lambert 2013, t. 420.
90. ↑  Lambert 2013, t. 389.
91. 1 2 3  Lambert 2013, t. 424.
92. ↑  Lambert 2013, t. 425.
93. ↑  Lambert 2013, t. 426.
94. 1 2  Wiggermann 1998, t. 137.
95. 1 2  Lambert 2013, t. 427.
96. 1 2  Lambert 2013, t. 284.
97. ↑  Lambert 2013, t. 245.
98. ↑  Wilhelm 2014, t. 346.
99. ↑  Metcalf 2021, t. 155.
100. 1 2 3  Bachvarova 2013, t. 155.
101. ↑  Bachvarova 2013, t. 159.
102. ↑  Polvani 2008, t. 619.
103. ↑  Beckman 2011, t. 26.
104. 1 2  Asher-Greve & Westenholz 2013, t. 94.
105. 1 2  Wiggermann 1998a, t. 496.
106. ↑  Wiggermann 1998a.
107. ↑  Wiggermann 1998a, t. 491.
108. ↑  Asher-Greve & Westenholz 2013, t. 93.
109. ↑  Beaulieu 1992, t. 65.
110. ↑  Steinkeller 1982, t. 290.
111. ↑  Lambert 2013, t. 77.
112. ↑  Beaulieu 1992, t. 64.
113. ↑  Asher-Greve & Westenholz 2013, t. 132.
114. ↑  Krul 2018, t. 75.
115. 1 2 3  Lambert 1980, t. 229.
116. ↑  Feliu 2006, t. 245.
117. ↑  Wilhelm 1989, t. 57.
118. ↑  Wilhelm 1989, t. 59.
119. 1 2  Mondi 1990, t. 170.
120. 1 2  Feliu 2003, t. 302.
121. ↑  Schwemer 2008.
122. ↑  Schwemer 2008, t. 16.
123. ↑  Krul 2018, tt. 41–42.
124. ↑  Burkert 2005, tt. 295, 299–300.
125. ↑  Burkert 2005, tt. 299–300.
126. 1 2 3 4 5 6 7 8 9 10 11  Burkert 2005.
127. ↑  Krul 2018, t. 41.
128. ↑  Piveteau 1981, tt. 16–17.
129. 1 2 3 4 5 6 7 8  Harris 1991, tt. 261–278.
130. ↑  Beaulieu 2018, t. 196.
131. 1 2 3  Beaulieu 2003, t. 105.
132. ↑  Halloran 2006.
133. 1 2 3  Krul 2018, t. 12.
134. 1 2  Beaulieu 2003, t. 106.
135. ↑  Beaulieu 2003, t. 108.
136. ↑  Beaulieu 2003, t. 107.
137. 1 2 3 4 5 6 7  Boivin 2018.
138. 1 2 3 4 5 6 7 8 9 10 11  George 1993.
139. 1 2  Schwemer 2007.
140. 1 2 3  Krul 2018, t. 13.
141. ↑  Beaulieu 2003, t. 109.
142. ↑  Krebernik 2014a, t. 419.
143. ↑  Asher-Greve & Westenholz 2013, t. 91.
144. ↑  Boivin 2018, t. 67.
145. ↑  Boivin 2018, t. 213.
146. ↑  Boivin 2018, t. 41.
147. 1 2 3  Beaulieu 2018, t. 203.
148. ↑  Beaulieu 2018, t. 205.
149. ↑  Beaulieu 1997, t. 68.
150. ↑  Krul 2018, t. 15.
151. ↑  Beaulieu 1997, t. 69.
152. ↑  Beaulieu 1992, t. 68.
153. ↑  Krul 2018, t. 20.
154. ↑  *Gilgamesh, Enkidu, and the Netherworld*. Oxford, UK: Oriental Institute, Oxford University. 1.8.1.4.
155. 1 2 3 4 5  Kramer 1961.
156. ↑  Levine 2000, t. 4.
157. ↑  Leeming & Page 1996, t. 109.
158. 1 2  Nemet-Nejat 1998, t. 180.
159. ↑  Enheduanna. *Inanna and Ebih (alt: Goddess of the Fearsome Divine Powers)*. Oxford, UK: Oriental Institute, Oxford University. 1.3.2.
160. 1 2 3 4 5  Karahashi 2004, t. 111.
161. 1 2 3 4 5 6  Dalley 1989, t. 80.
162. ↑  Dalley 1989.
163. ↑  Wyatt 1999, t. 244.
164. 1 2 3 4  McCall 1990, t. 65.
165. ↑  McCall 1990.
166. 1 2 3 4  McCall 1990, t. 66.
167. 1 2  Sanders 2017.
168. ↑  Liverani 2004.
169. 1 2 3  Liverani 2004, t. 22.
170. 1 2 3 4 5 6 7 8 9 10  Beckman 2011.
171. 1 2 3 4 5 6  Mondi 1990.
172. ↑  Mondi 1990, t. 171.

1. ↑  *é-an-na* means "sanctuary" ("house" + "Heaven" ["An"] + genitive)