**Умару Мактар Сісоку Эмбала** (парт.: Umaro Mokhtar Sissoco Embaló; нар. 23 верасня 1972, Бісау, Партугальская Гвінея) — дзяржаўны і палітычны дзеяч Гвінеі-Бісау. Палітолаг і ваенны афіцэр, які займаў пасаду прэм’ер-міністра з 18 лістапада 2016 па 16 студзеня 2018 года. Прэзідэнт краіны з 27 лютага 2020 года.

Біяграфія
---------

Нарадзіўся 23 верасня 1972 года ў Бісау, Партугальская Гвінея. Атрымаў ступень па міжнародных адносінах у Вышэйшым інстытуце сацыяльных і палітычных навук у Лісабонскім тэхнічным універсітэце і ступень магістра ў галіне палітычных навук, а таксама ступень доктара міжнародных адносін у Мадрыдскім універсітэце. Свабодна гаворыць на партугальскай і іспанскай мовах, а таксама валодае англійскай, французскай, арабскай мовамі і суахілі.

Праходзіў ваенную службу ў арміі Гвінеі-Бісау, навучаўся ў цэнтры нацыянальнай абароны Іспаніі, а затым праводзіў даследаванні ў галіне нацыянальнай бяспекі ў Бруселі, Тэль-Авіве, Яганэсбургу, Японія і Парыж. Яму прысвоена званне брыгаднага генерала Узброеных Сіл Гвінеі-Бісау. У цяперашні час спецыялізуецца на афрыканскіх і блізкаўсходніх пытаннях, а таксама на галінах абароны, міжнароднага супрацоўніцтва і развіцця. З’яўляецца былым міністрам па справах Афрыкі. Сфармаваў кабінет урада 13 снежня 2016 года, пасля прызначэння прэзідэнтам Жазэ Марыу Ваша на пасаду прэм’ер-міністра 18 лістапада 2016 года.

Як стаў прэм’ер-міністрам, сутыкнуўся з байкотам сваёй уласнай партыі — Афрыканскай Партыі незалежнасці Гвінеі і Каба-Вэрдэ (ПАІГК), якая сіламі Цэнтральнага Камітэта выказала яму недавер: 26 лістапада 2016 года супраць яго прагаласавала 112 чалавек і 11 «за».

У якасці кіраўніка ўрада мог разлічваць на падтрымку толькі Партыі сацыяльнага абнаўлення, другой па велічыні ў Нацыянальным народным сходзе Гвінеі-Бісау. 13 студзеня 2018 года ў яго пачаўся канфлікт з прэзідэнтам краіны Жазэ Марыу Вашымам, што прывяло да адстаўкі Умару Сісока 16 студзеня 2018 года.

24 лістапада 2019 года выйшаў у другі тур прэзідэнцкіх выбараў у Гвінеі-Бісау, атрымаўшы ў першым туры 27,65% галасоў выбаршчыкаў і заняўшы другое месца. 29 снежня 2019 года атрымаў упэўненую перамогу ў другім туры над былым прэм’ер-міністрам краіны Дамінгушам Сімойншам Перэйра з вынікам 53,55% галасоў выбаршчыкаў. Пра гэта стала вядома ўжо 2 студзеня 2020 года.

На чале краіны
--------------

У студзені 2020 года пачаліся затрымкі, многія прыхільнікі дзейнай улады не хацелі аддаваць уладу апазіцыі. У канцы студзеня ЭКАВАС заявіла, што яно прызнае прэзідэнтам краіны Эмбала. 27 лютага 2020 года ён заняў пасаду прэзідэнта Гвінеі-Бісау, новым прэм’ер-міністрам стаў пастаянны кандыдат у прэзідэнты ад ваенных Нуна Гомеш Набіам. На наступны дзень праціўнікі абвясцілі часовым прэзідэнтам Сіпрыяну Касаму.

1 лютага 2022 года каля Палаца ўрада на ўскраіне Бісау пачалася страляніна, пасля чаго ў горад увайшлі ўрадавыя танкі. Эмбала паведаміў, што ў краіне адбылася спроба дзяржаўнага перавароту, але яна правалілася. Паводле яго слоў, гэта была спроба забіць прэзідэнта, прэм’ер-міністра Нуна Гомеша Набіама і ўвесь кабінет міністраў. Эмбала паказаў, што аперацыя была добра арганізаваная, яе маглі ажыццявіць «людзі, якія маюць дачыненне да гандлю наркотыкамі».

Зноскі
------

1. ↑
2. ↑
3. ↑  *(www.dw.com), Deutsche Welle*. Guinea-Bissau names new prime minister, fifth in nine months - Africa - DW - 19.11.2016 **(нявызн.)**. *DW.COM*. Архівавана з першакрыніцы 21 ліпеня 2018. Праверана 1 студзеня 2020.
4. 1 2  Umaro Mokhtar Sissoco Embalo **(нявызн.)**(недаступная спасылка). Архівавана з першакрыніцы 13 сакавіка 2015. Праверана 30 студзеня 2017.
5. ↑  *Foundation, Thomson Reuters*. Guinea Bissau prime minister names cabinet amid political crisis **(нявызн.)**. Архівавана з першакрыніцы 14 лістапада 2018. Праверана 1 студзеня 2020.
6. ↑  *Reuters*. Guinea Bissau's dominant party to boycott new government (англ.)(недаступная спасылка). *Business Insider* (28 лістапада 2016). Архівавана з першакрыніцы 12 чэрвеня 2020. Праверана 1 студзеня 2020.
7. ↑  *Agência Lusa*. Guiné-Bissau: Presidente analisa pedido de demissão do primeiro-ministro **(нявызн.)**.  Deutsche Welle (13 студзеня 2018). Архівавана з першакрыніцы 1 студзеня 2020. Праверана 1 студзеня 2020.
8. ↑  *Agência Lusa*. Umaro Sissoco Embaló deixa Governo da Guiné-Bissau **(нявызн.)**.  Deutsche Welle (16 студзеня 2018). Архівавана з першакрыніцы 29 чэрвеня 2019. Праверана 1 студзеня 2020.
9. ↑  CNE - RESULTADOS PROVISÓRIOS PRESIDENCIAIS 2019 **(нявызн.)**. Архівавана з першакрыніцы 27 лістапада 2019. Праверана 1 студзеня 2020.
10. ↑  search **(нявызн.)**. Архівавана з першакрыніцы 1 студзеня 2020. Праверана 1 студзеня 2020.
11. ↑  [rossaprimavera.ru/news/f1b43db5 Гвинея-Бисау получила двух президентов в результате конфликта.] **(нявызн.)**. Архівавана з першакрыніцы 18 студзеня 2021. Праверана 29 лютага 2020.
12. ↑  Президент Гвинеи-Бисау заявил о попытке госпереворота **(нявызн.)**. Архівавана з першакрыніцы 3 лютага 2022. Праверана 3 лютага 2022.