У Вікіпедыі ёсць артыкулы пра іншых людзей з імем Каэльё.

**Паўла Каэльё** (парт.: Paulo Coelho; 24 жніўня 1947, Рыа-дэ-Жанэйра) — бразільскі празаік і паэт. Апублікаваў увогуле 16 кніг - раманы, каментаваныя анталогіі, зборнікі кароткіх апавяданняў-прытчаў. Агульны тыраж на ўсіх мовах перавышае 300 мільёнаў.

Біяграфія
---------

Нарадзіўся ў Рыа-дэ-Жанэйра ў паспяховай сям'і інжынера Педру і Ліжыі Каэльё. У сем гадоў ён быў адпраўлены ў езуіцкую школу Святога Ігната Лаёлы, дзе ўпершыню выяўляецца яго жаданне пісаць кнігі. Жаданне стаць пісьменнікам не знайшло разумення ў яго сям'і, таму пад іх ціскам ён паступае на юрыдычны факультэт універсітэта Рыа-дэ-Жанэйра, але неўзабаве кідае вучобу і больш займаецца журналістыкай. У выніку рознагалоссі паміж ім і сям'ёй ішлі па нарастаючай, у рэшце рэшт сямнаццацігадовы Паўлу быў прымусова змешчаны ў прыватную псіхіятрычную клініку для курсу лячэння. Ні лячэнне электрашокам, ні другі курс лячэння не змянілі яго ўпэўненасці ў сабе - і тады ён збег з клінікі, бадзяўся некаторы час, у выніку вярнуўся дадому. Праз год ён далучыўся да руху аматарскага тэатра, які ў Бразіліі 60-х гадоў стаў масавым з'явай - не толькі з'явай мастацтва, але і сацыяльнага пратэсту. Тэатральна-пратэстная актыўнасць для Каэльё скончылася ў лякарні, адкуль ён зноў збег, але безграшоўе вымусіла яго зноў вярнуцца дадому. У выніку пасля трэцяга курсу лячэння яго сям'я змірылася з тым, што «нармальнай» працай ён займацца не будзе. Паўла Каэльё працягваў займацца тэатрам і журналістыкай.

У 1970 годзе пачаў падарожнічаць па Мексіцы, Перу, Балівіі, Чылі, Еўропе і Паўночнай Афрыцы. Праз два гады Каэльё вярнуўся ў Бразілію і пачаў пісаць вершы для песень, якія сталі потым вельмі папулярнымі, працуючы з вядомымі бразільскімі выканаўцамі, такімі як Рауль Сейшас. Як ён прызнаецца ў адным з інтэрв'ю, у гэты час ён пазнаёміўся з працамі супярэчлівага англійскай містыка, Алістэра Кроўлі, якія паўплывалі на яго творчасць. Яно распаўсюдзілася не толькі на музыку, але і на планы стварэння «Альтэрнатыўнага грамадства», якое павінна было стаць суполкай анархістаў у штаце Мінас-Жэрайс, заснаванай на ідэі Кроўлі: «Рабі што хочаш - такі ўвесь закон». Бразільскія ваенныя, якія прыйшлі да ўлады ў выніку перавароту 1964 года, палічылі гэты праект падрыўной дзейнасцю і заключылі ўсіх меркаваных членаў групы пад варту. Вядома таксама, што падчас знаходжання ў турме Каэльё, яго жонку і Рауля Сейшаса катавалі. Выйсці з турмы Коэльо нечакана дапамагло мінулае: яго прызналі шалёным і адпусцілі.

Пазней, падчас падарожжа са сваёй цяперашняй чацвёртай жонкай Крысцінай, у Галандыі, ён сустракае асобу (званую ім «Джэй» (лац. J) у «Валькірыі», «паломніцтва», «Алеф» і на яго сайце «Воін Свету»), якая змяніла яго жыццё і прысвяціла ў хрысціянства. Ён стаў членам каталіцкай групы, вядомай як RAM (Regnus Agnus Mundi), дзе «Джэй» быў яго «Настаўнікам». У 1986 годзе ён прайшоў Дарагі Сант'яга, старажытным іспанскім шляхам паломнікаў, і апісаў пазней за ўсё, што адбылося ў кнізе "Дзённік Мага». У 1988 годзе, адразу пасля выхаду кнігі «Алхімік» «Джэй» адпраўляе Пауло разам з жонкай Крысцінай у паломніцтва на 40 дзён у пустыню Махавэ ў Злучаных Штатах Амерыкі. Пазней гэтыя падзеі Паўла апісвае ў кнізе «Валькірыя».

Цяпер ён жыве са сваёй жонкай Крысцінай, у Рыа-дэ-Жанэйра, у Бразіліі, і ў Тарб, у Францыі.

Працы
-----

Паўла Каэльё на прэзентацыі падпісвае свае кнігі, 2007 год.
У 150 краінах свету было прададзена больш за 86 мільёнаў кніг Паўлы Каэльё, перакладзеных на 67 моў. Ён атрымаў мноства літаратурных прэмій у розных краінах, уключаючы Францыю (La Legion d'Honneur) і Італію (Grinzane Cavour). Спіс яго раманаў уключае «Алхіміка», заснаванага на «Гісторыі аб двух летуценніках» Борхеса, і прададзенага агульным тыражом больш за 11 мільёнаў асобнікаў, перакладзеных на 41 мову свету, які паклаў пачатак фільма, здымаецца Лоўрэнсам Фішборн, прыхільнікам Каэльё. Акрамя таго, ім напісана «Пілігрымка» (які лёг у аснову камп'ютарнай гульні, распрацаванай кампаніяй Arxel Tribe), «На беразе ракі Пэдра села я і заплакала» і «Валькірыі». Мноства кніг пісьменніка патрапіла пад забарону ў Іране, пра што Каэльё асабіста паведаміў у сваім афіцыйным блогу, з канфіскацыяй 1000 копій, пасля ўсё ж такі дапушчаных да друку.

Яго творы ўваходзілі ў спіс самых прадаваных кніг не толькі ў Бразіліі, але і ў Вялікабрытаніі, ЗША, Францыя, Германіі, Канадзе, Італіі, Ізраілі, Фінляндыі і Грэцыі. У Расіі праславіўся пасля выдання «Алхіміка», доўга заставаўся ў першай дзясятцы бестселераў. «Алхімік» да гэтага часу застаецца самай прадаванай кнігай у гісторыі Бразіліі і згаданы ў Кнізе рэкордаў Гінэса. Каэльё з'яўляецца аўтарам самых прадаваных кніг на партугальскай мове.

Цікавыя факты
-------------

У студзені 2011 года ўрад Ірана забараніла друкаваць і прадаваць любыя кнігі Паўла Каэльё. Ніякіх тлумачэнняў з гэтай нагоды ўлады Ірана не далі.

Некаторыя крытыкі лічаць, што Паўла Каэльё прыняў эстафету ад Карласа Кастанеды. Знаўцы творчасці Карласа Кастанеды з пагардай ставяцца да Каэльё - яны лічаць, што ён проста скапіраваў вучэнне «ваяра святла» Кастанеды, трохі спрасціўшы яго.

Бібліяграфія
------------

* «Пілігрымка» або «Дыяруш чараўніка» / O Diário de um Mago, 1987
* «Брыда» / Brida, 1990
* «Валькірыі» / As Valkírias, 1992
* «Мактуб» / Maktub, 1994
* «На беразе ракі Пэдра села я і заплакала» / Na margem do rio Piedra eu sentei e chorei, 1994
* «Кніга ваяра святла» / Manual do guerreiro da luz, 1997
* «Любоўныя лісты прарока», 1997
* «Вераніка вырашае памерці» / Veronika decide morrer, 1998
* «Д’ябал і сеньярыта Заўвага» / O Demônio ea srta Prym, 2000
* «Бацькі, сыны і дзяды» / Histórias para pais, filhos e netos, 2001
* «Адзінаццаць хвілін» / Onze Minutos, 2003
* «Заір», 2005 / O Zahir
* «Ведзьма з Портабела» / A bruxa de Portobello, 2007
* «Пераможца застаецца адзін» / O Vencedor Está Só, 2008
* «Алеф», 2011
* «Манускрыпт, знойдзены ў Акко», 2012
* «Падобна рацэ», 2006
* «Любоў. Выбраныя выказванні»

Зноскі
------

1. ↑  Internet Movie Database — 1990. Праверана 14 кастрычніка 2015.<a href='https://wikidata.org/wiki/Track:Q37312'></a>
2. ↑  *Itaú Cultural* Paulo Coelho // Enciclopédia Itaú Cultural — São Paulo: Itaú Cultural, 2001. — ISBN 978-85-7979-060-7 Праверана 9 кастрычніка 2017.<a href='https://wikidata.org/wiki/Track:Q174'></a><a href='https://wikidata.org/wiki/Track:Q10304263'></a><a href='https://wikidata.org/wiki/Track:Q41599984'></a>
3. ↑  Czech National Authority Database Праверана 23 лістапада 2019.<a href='https://wikidata.org/wiki/Track:Q13550863'></a>

|  |  |
| --- | --- |
| ⚙️   У сацыяльных сетках | Facebook · Myspace · Twitter |
| Фота, відэа і аўдыё | Instagram · Last.fm · YouTube |
| Тэматычныя сайты | AllMovie · AlloCiné · Česko-Slovenská filmová databáze · Discogs · Internet Movie Database · КиноПоиск · MusicBrainz · Internet Speculative Fiction Database · Лабараторыя Фантастыкі |
| Слоўнікі і энцыклапедыі | Вялікая каталанская · Вялікая нарвежская · Вялікая расійская (старая версія) · Кругасвет · Britannica (онлайн) · Brockhaus · Notable Names Database · Treccani |
| 

| Нарматыўны кантроль |
| --- |
| BIBSYS: 90862476 · BNC: a10066895 · BNE: XX1041627 · BNF: 121744693 · CiNii: DA08817262 · CONOR: 6423395 · EGAXA: vtls002320965 · GND: 115703101 · GTAA: 222635 · ICCU: UM1V006521 · ISNI: 0000000120981529 · LCCN: n86099875 · LNB: 000023892 · NDL: 00512573 · NLC: 000350576 · NKC: jn19990001432 · NLA: 35967394 · NLG: 70028 · NLP: a0000001640728 · NSK: 000191527 · NTA: 113442092 · NUKAT: n96401435 · PTBNP: 44950 · LIBRIS: 256091 · SUDOC: 030299837 · VIAF: 52700 |

 |