**Антоніа Пеліча** (італ.: Antonio Pelliccia; 1 студзеня 1921 — 24 лістапада 2016) — італьянскі ваенны дзеяч, гісторык і пісьменнік. Займаў розныя пасады ў італьянскіх ВПС і НАТА. Пасля завяршэння ваеннай кар’еры стаў аўтарам шматлікіх кніг па гісторыі авіяцыі.

Біяграфія
---------

Антоніа Пеліча нарадзіўся ў Санта-Марыя-Капуа-Ветэрэ (Казерта) 1 студзеня 1921 года. Паступіў у каралеўскую ваенна-паветраную акадэмію Казерты, атрымаў ліцэнзію ваеннага лётчыка для палётаў на IMAM Ro.41.

Падчас Другой сусветнай задзейнічаны ў Паўночнай Афрыцы.

Пасля перамір’я паміж новым італьянскім урадам і саюзнікамі, падпісанага 8 верасня 1943 года, далучыўся да антыфашысцкіх сіл. З 1944 года складаўся ў эскадрыллі «Штармавы Балтымор», дзе лятаў на бамбардзіроўшчыку Martin Baltimore.

Пасля заканчэння вайны Пеліча прызначаны другім лейтэнантам у SPE. Яго эскадрылля «Штармавы Балтымор» дзейнічала да 1 лістапада 1948 года. У гэты час Пеліча асвоіў амерыканскі самалёт P-51 Mustang.

Затым ён прайшоў навучанне на першым курсе інструктараў для інструментальнага палёту, якое праводзілася на Moody AFB у Злучаных Штатах, пасля чаго Пеліча быў прызначаны галоўным інструктарам у лётных школах італьянскіх ВПС. На працягу трох гадоў, з 1959 па 1962, уваходзіў у кансультатыўную групы па паветраным навучанні ў SHAPE і Міжнародную каманду па падрыхтоўцы лётных экіпажаў ад НАТА.

Пеліча працаваў у самых розных аддзелах ваенна-паветраных сіл, ён наведваў Ваенна-паветраную школу Фларэнцыі, а затым пашыраны курс ВПС ЗША ў Алабаме. Вярнуўшыся на радзіму, узяў на сябе камандаванне Scuola Caccia, стаўшы тады старшынёй IV рабочай групы трохбаковага Ваеннага камітэта. У 1974 годзе прызначаны намеснікам кіраўніка каледжа абароны НАТА, які базаваўся ў ваенным гарадку Чэкчыньёла ў Рыме.

Пазней Пеліча стаў прафесарам у галіне ваеннай авіяцыі. Ён нават з’яўляўся супрацоўнікам Гістарычнага ўпраўлення італьянскіх ВПС і аўтарам шматлікіх кніг і артыкулаў, апублікаваных у часопісах аб ваеннай гісторыі.

Член цэнтра абаронных даследаванняў Універсітэта Генуі, Ваенна-гістарычнай асацыяцыі, Італьянскай ваенна-гістарычнай камісіі.

Антоніа Пеліча памёр 24 снежня 2016 ў Рыме.

У культуры
----------

* Баявы вопыт Пеліча натхніў Паола Монці, таксама былога ваеннага лётчыка, на стварэнне біяграфічнага дакументальнага фільма «У знак арла».

Публікацыі
----------

* *"I sentieri sulla montagna": la standardizzazione dei metodi e sistemi di volo*, Centro Cft. A.M. Roma, 1966.
* *L'ultimo assalto*, Centro Cft. A.M. Roma, 1970.
* *Il dominio del cielo nell'era post-napoleonica*, Centro Cft. A.M. Roma, 1970.
* *Il processo per My Lai: un atto di ribellione della coscienza militare*, Centro Cft. A.M. Roma, 1971.
* *Amedeo Mecozzi e la dottrina di guerra aerea*, Centro Cft. A.M. Roma, 1972.
* *Quell'incerto suono di tromba: fine di una strategia?*, Centro Cft. A.M. Roma, 1973.
* *Il quarto conflitto arabo-israeliano: (6-25 ottobre 1973)*, Centro Cft. A.M. Roma, 1974.
* *Far giustizia a Mecozzi*, Centro Cft. A.M. Roma, 1974.
* *La lotta nello spazio, in relazione all'evoluzione delle teorie di guerra*, Stato Maggiore Aeronautica Militare, Roma, 1975.
* *Difesa ancorata, difesa mobile ed elicotteri da combattimento*, Centro Cft. A.M. Roma, 1976.
* *Clausewitz e la strategia politico-militare sovietica*, Centro Cft. A.M. Roma, 1976.
* *Il dominio dello spazio: lineamenti dottrinali della guerra aerospaziale*, STEM Mucchi, Modena, 1979.
* *Nessuno è profeta in Patria. Riflessioni sulla dottrina del Dominio dell'Aria*, SIAG, Genova, 1981.
* *II Periodo Epico dell'Aeronautica: profilo biografico del maresciallo dell'aria Italo Balbo*, Veant, Roma, 1985.
* *La Regia Aeronautica: dalle origini alla seconda guerra mondiale, (1923-1943)*, Stabilimento grafico militare, Gaeta, 1992.
* *Maresciallo dell'Aria Italo Balbo*, Ufficio Storico dell'Aeronautica Militare, Roma, 1998.
* *Giuseppe Valle, una difficile eredità*, Ufficio Storico dell'Aeronautica Militare, Roma, 1999.
* *Nel Segno dell'Aquila*, Edizioni Innocenti, Grosseto, 2005.
* *Origini e sviluppo aviazione militare*, Edizioni Rivista Aeronautica, Roma, 2007.
* *Il mio otto settembre*, Roma, 2008.
* *Giulio Douhet, La vita e le opere*, Cromografica Roma s.r.l. Roma, 2009.
* *Nel Segno della Fenice*, pubblicato in proprio, 2010.
* *Le Ali di Icaro. L'Aviazione nella guerra sul mare'*, pubblicato in proprio, 2013.

Зноскі
------

1. 1 2 3 4 5 6  Il Corriere dell'Aviatore n.3/4, marzo-aprile 2012, p. 18
2. ↑  Emiliani, Ghergo, Vigna 1982, p. 72
3. ↑  Emiliani, Ghergo, Vigna 1982, p. 85
4. 1 2 3 4 5 6 7 8  Pelliccia 1981, p. 143.
5. ↑  Brotzu, Cosolo 1973, p. 96
6. ↑  Ferrari 2005, p. 61
7. 1 2 3 4 5 6  Il Corriere dell'Aviatore n.3/4, marzo-aprile 2012, p. 19

Літаратура
----------

* Emilio Brotzu, Gherardo Cosolo, Dimensione Cielo. Bombardieri-Ricognitori Vol.6, Roma, Edizioni dell'Ateneo & Bizzarri, 1973.
* Angelo Emiliani, Massimo Federico Ghergo, Achille Vigna, Aviazione Italiana: la guerra in Italia, Parma, Ermanno Albertelli editore, 1982.
* I Reparti dell'Aeronautica Militare Italiana, Roma, Ufficio Storico dell'Aeronautica Militare, 1977.
* Il generale Antonio Pelliccia, in Il Corriere dell'Aviatore, 3/4, Roma, Associazione Nazionale Ufficiali Aeronautica, marzo-aprile 2012, p. 17.