**Мэ́нская мо́ва** (мэнск.: *Yn Ghaelg* або *Yn Ghailck*) — мова гайдэльскай падгрупы кельцкай групы індаеўрапейскай моўнай сям'і. Паходзіць ад сярэднеірландскай, блізкая да ірландскай мовы, яшчэ бліжэй да шатландскай. Родная мова мэнцаў. Ужываецца разам з англійскай на востраве Мэн. Доўгі час лічылася зніклай, але паступова аднаўляецца.

Гісторыя
--------

Невядома на якіх мовах гаварылі жыхары вострава Мэн да прыходу кельтаў, бо невядомы нават перыяд, калі яны з'явіліся на востраве. На Мэне няма дахрысціянскіх тапонімаў, таму думаюць, што рэгіён мусіць быў заняты ірландцамі адначасова з каланізацыяй імі Шатландыі — то-бок, у V—VI ст. Да таго часу на востраве жылі брыцкія кельты, або яго насяляла яшчэ дакельцкае насельніцтва.

У сярэдзіне ХІХ ст. большасць жыхароў Мэна яшчэ гаварыла толькі на мэнскай мове. Але эканамічныя цяжкасці сталі прычынай адтоку моладзі ў Англію, а бацькі перасталі вучыць дзяцей роднай мове, лічачы яе нявыгаднай у эканамічным плане. Нават у новых умовах на востраве некаторыя пажылыя людзі лічаць мэнскую мову прыкметай адсталасці. 

Перапіс насельніцтва 1921 г. выявіў усяго аднаго чалавека, які гаварыў толькі на мэнскай мове, і 896 чалавек, якія валодалі мэнскай разам з англійскай. У 1934 г. знайшоўся ўсяго адзін чалавек, для якога мэнская мова была роднай. У сярэдзіне XX ст. заставалася ўсяго некалькі асоб, для якіх мэнская мова была матчынай. Апошні з іх, Эд Мадрэл, памёр 27 снежня 1974 года, і ЮНЕСКА абвясціла мову мёртвай. Але на той момант мэнская ўжо актыўна выкладалася ў школах, многія актывісты свядома займаліся яе вывучэннем, захаваннем і папулярызацыяй. У нядаўні час зноў з'явіліся людзі, якія ведаюць гэтую мову з маленства ад бацькоў. Прыкладна 1900 чалавек сёння сцвярджаюць, што могуць свабодна карыстацца мэнскай мовай.

Асаблівасці
-----------

Вылучаецца істотнымі зменамі ў інтэрвакальным кансанатызме: зыходныя глухія і звонкія ўзрыўныя ператварыліся ў фрыкатыўныя або наогул зніклі, зыходныя фрыкатыўныя зычныя (за выключэннем g) выпалі. Першы пісьмовы помнік мэнскай мовы — пераклад малітоўніка 1625 года.

Зноскі
------

1. ↑  Атлас моў свету Праверана 24 чэрвеня 2018.<a href='https://wikidata.org/wiki/Track:Q925553'></a>

Спасылкі
--------

Вікіпедыя

Вікіпедыя мае **раздзел**, напісаны  

***Ard-ghuillag мэнскай***


* Мэнская: адраджэнне з мёртвых (руск.)
* Рэсурсы па мэнскай мове (англ.) Архівавана 3 сакавіка 2005.
* Звесткі пра мову  (англ.)
* Урокі мэнскай мовы (4 курсы рознай цяжкасці)  (англ.)
* Мэнска-англійскі слоўнік
* Невялікі мэнска-англа-японскі размоўнік
* Урокі мэнскай мовы з аўдыёзапісамі ў фармаце MP3  (англ.)

|  |  |
| --- | --- |
| ⚙️   Слоўнікі і энцыклапедыі | Вялікая нарвежская · Вялікая савецкая (1 выд.) · Бракгаўза і Эфрона · Кругасвет · Новы · Britannica (онлайн) |
| Нарматыўны кантроль | GND: 4100125-4 · NKC: ph436861 |

| ⛭Кельцкія мовы |
| --- |
| Іспана-кельцкія | галекская†  ·  кельтыберская†  ·  лузітанская† (італійская ці асобная галіна?) |
| Гальскія мовы | галацкая† ·  гальская† ·  лепантыйская† ·  норыкская† |
| **Брыцкія** | брэтонская ·  валійская ·  корнская ·  кумбрыйская† ·  пікцкая† (ізалят?) |
| **Гайдэльскія** | ірландская ·  мэнская ·  шатландская (гэльская) |
| Змяшаныя мовы | бангі† ·  шэлта |
| Класіфікацыя і паходжанне | Пракельцкая мова  ·  Q-кельцкія і P-кельцкія мовы  ·  Кантынентальныя кельцкія мовы  ·  Астраўныя кельцкія мовы |
| Заўвагі: ? класіфікацыя мовы дыскусійная  ·  † мёртвая мова. |