У Вікіпедыі ёсць артыкулы пра іншых асоб з прозвішчам Бялькевіч.

**Валянці́н Мікала́евіч Бяльке́віч** (27 студзеня 1973, Мінск — 1 жніўня 2014) — беларускі футбаліст. Уваходзіць у Клуб Сяргея Алейнікава.

Біяграфія
---------

У 1991—1996 выступаў за «Дынама (Мінск)». У 1995 быў прызнаны найлепшым футбалістам Беларусі.

У 1996 перайшоў у «Дынама (Кіеў)». У вышэйшай лізе Украіны ў складзе «Дынама» Кіеў дэбютаваў 20 ліпеня 1996 у матчы з камандай ЦСКА (Кіеў). Кар’ера Бялькевіча ў кіеўскім «Дынама» пачыналася цяжка — на працягу двух гадоў пасля пераезду ў сталіцу Украіны вельмі рэдка з’яўляўся ў асноўным складзе (у той час трэнерам кіяўлян быў Ёжэф Сабо). Сітуацыя змянілася з вяртаннем у клуб Валерыя Лабаноўскага.

Надмагілле Валянціна Белькевіча на Байкавых могілках
Цудоўна ўзаемадзейнічаў з парай нападнікаў Шаўчэнка-Раброў, складаючы «ўдарны» трохвугольнік «Дынама». Для гульнявой мадэлі, якую ўвасабляў у жыццё Валерый Лабаноўскі, Бялькевіч стаў неабходным элементам сістэмы «Дынама» — менавіта ён быў сувязным звяном паміж надзейнай і насычанай абаронай кіяўлян і мабільным нападам у асобе Шаўчэнка і Раброва. Менавіта ён арганізоўваў ільвіную долю імклівых і паражальных контратак, якія сталі фірмовым стылем «Дынама» канца 90-х. У 2001 прызнаны найлепшым гульцом украінскага чэмпіянату.

Жыў у Кіеве. 1 красавіка 2008 атрымаў украінскае грамадзянства.

Выступы за зборную Беларусі
---------------------------

За зборную ён згуляў 56 матчаў, забіў 10 галоў. Быў адным з лідараў беларускай зборнай у кваліфікацыі да чэмпіянату свету ФІФА 2002 года, калі каманда заняла трэцяе месца ў групе. У кастрычніку 2005 Валянцін Белькевіч завяршыў выступы за нацыянальную зборную Беларусі.

Гульнявая характарыстыка
------------------------

«Мозг» каманды, прыроджаны плэймэйкер, «дырыжор» гульні, які здольны адной вострай перадачай вырашыць лёс матчу. Вельмі тэхнічны і элегантны футбаліст, ад гульні якога заўзятары атрымліваюць велічэзнае эстэтычнае задавальненне. Майстар звышдакладных перадач, футбаліст, які «гуляе» галавой і цудоўна «бачыць» поле. Штатны выканаўца стандартных становішчаў. Нямала галоў забівае са штрафных, хоць не адрозніваецца моцным ударам. Часцей за ўсё забівае абвадзячымі ўдарамі «на тэхніку». Рэдка гуляе галавой, не любіць уступаць у сілавую барацьбу. Атлетызм і цягавітасць — гэта не яго моцныя бакі, не заўсёды вытрымлівае 90 хвілін у высокім тэмпе (цікава, што нават у самых удалых для Валянціна сезонах часцяком выходзіў на замену, але і 30-35 хвілін яму хапала, каб кардынальна памяняць ход гульні). Хоць пры Лабаноўскім выконваў і шмат чарнавой працы (камандны прэсінг, перакрыцце зон, адбор мяча). У прынцыпе, не адрозніваецца асаблівай хуткасцю, але з лішкам кампенсуе гэта хуткасцю нестандартнасцю прыняцця рашэнняў у складаных сітуацыях.

Адрозніваўся джэнтэльменскімі паводзінамі на полі, вельмі рэдка парушаў правілы. Карыстаўся вялікім аўтарытэтам у камандзе, абіраўся капітанам і віцэ-капітанам.

| ⛭Футбаліст года ў Беларусі |
| --- |
| БССР | 
* 1983 Гоцманаў
* 1984 Алейнікаў
* 1985 Гоцманаў
* 1986 Алейнікаў
* 1987 Гоцманаў
* 1988 Алейнікаў
* 1989 Гоцманаў
* 1990 Мятліцкі
* 1991 Курбыка

 |
| Беларусь | 
* 1992 Зыгмантовіч
* 1993 Герасімец
* 1994 Зыгмантовіч
* 1995 Бялькевіч
* 1996 Макоўскі
* 1997 Лаўрык
* 1998 Хацкевіч
* 1999 Гурэнка
* 2000 Хацкевіч
* 2001 Туміловіч
* 2002 Глеб
* 2003 Глеб
* 2004 Рамашчанка
* 2005 Глеб
* 2006 Глеб
* 2007 Глеб
* 2008 Глеб
* 2009 Кульчы
* 2010 Жаўноў
* 2011 Гутар
* 2012 Брэсан
* 2013 Калачоў
* 2014 Крывец
* 2015 Стасевіч
* 2016 Калачоў
* 2017 Гардзяйчук
* 2018 Стасевіч
* 2019 Стасевіч
* 2020 Скавыш
* 2021 Салавей
* 2022 Хвашчынскі
* 2023 Эбонг

 |