**Гіжыцка** (польск.: Giżycko) — горад у Польшчы, уваходзіць у склад Гіжыцкага павета Вармінска-Мазурскага ваяводства. Сядзіба гарадской гміны Гіжыцка. Займае плошчу 13,72 км². Насельніцтва 29 642 чал. (на 2017).

Гіжыцка часта называюць сталіцай паруснага спорту ў Польшчы. Горад з'яўляецца адным з галоўных рачных партоў у рэгіёне Мазуры і адным з нацыянальных цэнтраў актыўнага турызму і адпачынку.

Гісторыя
--------

На падставе Таруньскага міру гэты рэгіён станавіўся часткай Польскага каралеўства як леннае валоданне Тэўтонскага ордэна. У 1525 г. вялікі магістр Альбрэхт Гогенцолерн секулярызаваў ордэн, прыняў пратэстантызм і ўсталяваў у Прусіі свецкую дзяржаву, звязаную леннай залежнасцю ад Польскага каралеўства. Мясцовы замак стаў рэзідэнцыяй княжых старастаў.

Афіцыйная гісторыя горада пачынаецца ў другой палове XVI ст. калі герцаг Прусіі Альбрэхт Фрыдрых Гогенцолерн-Ансбах выдаў першы прывілей, якім ўзвысіў паселішча над возерам Лёвэнцін (сучаснае Негоцін) да статуса горада.

У адпаведнасці з палажэннямі Велаўска-Быдгашцкіх трактатаў у 1657 г. Польшча страціла ўладу над рэгіёнам, і горад з тых часоў быў часткай брадэнбургска-прускай дзяржавы, ператворанай у 1701 г. у каралеўства Прусія.

20 мая 1945 г. савецкая ваенная камендатура перадала ўпраўленне горадам і акругай уладам ПНР. Першая група польскіх перасяленцаў прыбыла ў горад 5 лютага 1945 г. з Беластока. Пазней пачалі масава прыбываць з усходу асобы польскага паходжання з Віленскага і іншых, страчаных Польшай на карысць СССР тэрыторый міжваенных польскіх ваяводстваў. Горад таксама засялілі прыезджыя з цэнтральных рэгіёнаў Польшчы і насельніцтва ўкраінскага паходжання, пераселенае з паўднёва-ўсходніх рэгіёнаў у рамках акцыі «Вісла».

Адначасова ў 1946 г. пачалася акцыя перасялення мясцовага насельніцтва нямецкага паходжання на захад за раку Одру. Тыя з мазур, якія не хацелі прызнаць сваё польскае паходжанне і згадзіцца на спольшчванне прозвішчаў і імёнаў, вымушаныя былі эміграваць. З часам, за некалькі хваляў, гэта прывяло да амаль поўнай эміграцыі мазураў ў Нямеччыну. У пачатку 1946 г. горад меў насельніцтва ў 4534 чал. і гэтая лічба хутка павялічвалася.

Славутасці
----------

* Крэпасць Бойен

Зноскі
------

1. ↑  Напісанне ў адпаведнасці з ТКП 236-2010 (03150) «Спосабы і правілы перадачы геаграфічных назваў і тэрмінаў Рэспублікі Польшча на беларускую мову». Гл. польска-беларускую практычную транскрыпцыю.

Спасылкі
--------

* Афіцыйная старонка горада

| ⛭Гіжыцкі павет |
| --- |
| Гарады | 
* Гіжыцка
* Рын

 |  |
| Гарадскія гміны | Гіжыцка |
| Вяскова-гарадскія гміны | Рын |
| Вясковыя гміны | 
* Выдміны
* Гіжыцка
* Круклянкі
* Мілкі

 |

| ⛭Вармінска-Мазурскае ваяводства |
| --- |
| Гарады на правах павета | Ольштын *(цэнтр)* • Эльблёнг | Герб Вармінска-Мазурскага ваяводства |
| Паветы | Алецкі • Альштынскі • Аструдскі • Барташыцкі • Бранеўскі • Вэнгажэўскі • Галдапскі • Гіжыцкі • Дзялдоўскі • Ілаўскі • Кэнтшынскі • Лідзбаркскі • Мрангоўскі • Навамейскі • Нідзіцкі • Пішскі • Шчыценскі • Элцкі • Эльблёнгскі |
| Цэнтры паветаў | Алецка • Аструда • Барташыцы • Бранева • Вэнгажэва • Гіжыцка • Голдап • Дзялдова • Ілава • Кэнтшын • Лідзбарк Варміньскі • Мрангова • Нідзіца • Новэ Мяста Любаўске • Піш • Шчытна • Элк |
| Іншыя гарады | Альштынак • Арнэта • Барчэва • Біскупец • Біштынак • Бяла Піска • Вельбарк • Гурова Ілавэцке • Добрэ Мяста • Езяраны • Залева • Кісяліцы • Коршы • Лідзбарк • Любава • Мікалайкі • Мілакова • Міломлын • Млынары • Моранг • Ожыш • Паслэнк • Пасым • Пяненжна • Руцянэ-Ніда • Рын • Рэшаль • Суш • Сэмпопаль • Талькміцка • Фромбарк |