**Шведская народная партыя Фінляндыі** (шведск.: Svenska folkpartiet i Finland (SFP), фінск.: Suomen ruotsalainen kansanpuolue (RKP)) — палітычная партыя ў Фінляндыі, заснаваная ў 1906 годзе. Яе асноўная мэта — прадстаўляць інтарэсы шведскамоўнай меншасці Фінляндыі[en]. На сённяшні дзень партыя мае прадстаўнікоў ва ўрадзе Петэры Орпа[en]: міністра адукацыі[en], міністра па еўрапейскіх справах[en] і міністра моладзі, спорту і фізічнай актыўнасці.

Этнічная ўніверсальная партыя, якая з моманту заснавання сканцэнтраваная на такіх пытаннях, як права шведскамоўных фінаў на ўласную мову і захаванне пазіцыі шведскай мовы ў Фінляндыі. Ідэалагічна ліберальная, сацыял-ліберальная, цэнтрысцкая і праеўрапейская[en]. Партыя мела ўрадавыя пасады з 1979 па 2015 год і зноў з 2019 года, маючы адно ці два месцы ва ўрадзе, і супрацоўнічала як з правацэнтрысцкімі[en], так і з левацэнтрысцкімі партыямі ў парламенце.

Той факт, што фінскія права- і левацэнтрысты мелі патрэбу ў падтрымцы з боку партыі, сведчыць пра тое, што яна ўплывае на палітыку Фінляндыі ў большым маштабе, чым можна меркаваць з рэальнага памеру партыі. Становішча шведскай мовы як адной з дзвюх афіцыйных моў у Фінляндыі і права шведскамоўнай меншасці на шведскую культуру ёсць двума вынікамі ўплыву партыі ў фінскай палітыцы. Партыя ўваходзіць у Ліберальны інтэрнацыянал[en], Альянс лібералаў і дэмакратаў за Еўропу[en] і Renew Europe[en]. Моладзевая арганізацыя партыі называецца «Шведская моладзь[en]» (шведск.: Svensk Ungdom).

Крыніцы
-------

1. ↑  Arter, David (1999). *Scandinavian Politics Today*. Manchester University Press. p. 62. ISBN 978-0-7190-5133-3.
2. ↑  Bondeson, Ulla (2003). *Nordic Moral Climates: Value Continuities and Discontinuities in Denmark, Finland, Norway, and Sweden*. Transaction Publishers. p. 20. ISBN 978-0-7658-0203-3.
3. ↑  Hans van den Brandhof (2004). Lucas Prakke; Constantijn Kortmann (рэд-ры). *The Republic of Finland*. *Constitutional Law of 15 EU Member States*. Kluwer. p. 183. ISBN 978-90-13-01255-2.
4. ↑  K. Beyme (1996). *Transition to Democracy in Eastern Europe*. Springer. p. 59. ISBN 978-0-230-37433-1.
5. ↑  *Nordsieck, Wolfram*. Finland **(нявызн.)**. *Parties and Elections in Europe* (2019). Праверана 15 April 2019.
6. ↑  Bergqvist, Christina (1999). *Equal Democracies?: Gender and Politics in the Nordic Countries*. Nordic Council of Ministers. p. 319. ISBN 978-82-00-12799-4.
7. ↑  Juvonen, Tuula (2016-05-01). "Out and Elected: Political Careers of Openly Gay and Lesbian Politicians in Germany and Finland". *Redescriptions: Political Thought, Conceptual History and Feminist Theory*. **19** (1): 49. doi:10.7227/R.19.1.4. ISSN 2308-0914.
8. ↑  Bale, Tim (2021). *Riding the populist wave: Europe's mainstream right in crisis*. Cristóbal Rovira Kaltwasser. Cambridge, United Kingdom: Cambridge University Press. p. 34. ISBN 978-1-009-00686-6. OCLC 1256593260.
9. ↑  Vít Hloušek; Lubomír Kopeček (2010). *Origin, Ideology and Transformation of Political Parties: East-Central and Western Europe Compared*. Ashgate Publishing, Ltd. p. 204. ISBN 978-0-7546-7840-3.
10. ↑  Lane, Jan-Erik; Ersson, Svante (2008). Josep M. Colomer (рэд.). *The Nordic Countries: Compromise and Corporatism in the Welfare State*. *Political Institutions in Europe*. Routledge. p. 260. ISBN 978-1-134-07354-2.
11. ↑  Finland MPs vote to keep Swedish in schools (англ.)  **(нявызн.)**?. *The Local Sweden* (6 сакавіка 2015). Праверана 21 снежня 2021.
12. ↑  *RKP, SFP*. SFP:s Riksdag ValsProgram 2019 **(нявызн.)**. *SFP* (2019). Праверана 18 April 2019.