Вісячыя сады Семіраміды. Рэканструкцыя пачала XX стагоддзя
Семіраміда, выразна сімвалісцкі твор Чэзарэ Сакаджы да Тартона. Семіраміда са старажытных часоў лічылася ўвасабленнем юрлівасці; гэта ўяўленне прадстаўлены тут сківіцамі пагрозлівага кацінага, якога трымае на павадку каралева. Сакаджы чэрпаў натхненне для стварэння гэтага шэдэўра ў Марчэзы Луізы Казаці Стампа дзі Санчына, якая хадзіла па Венецыі з гепардам на павадку.Семіраміда, выразна сімвалісцкі твор Чэзарэ Сакаджы да Тартона. Семіраміда са старажытных часоў лічылася ўвасабленнем юрлівасці; гэта ўяўленне прадстаўлены тут сківіцамі пагрозлівага кацінага, якога трымае на павадку каралева. Сакаджы чэрпаў натхненне для стварэння гэтага шэдэўра ў Марчэзы Луізы Казаці Стампа дзі Санчына, якая хадзіла па Венецыі з гепардам на павадку.
**Семіраміда** альбо **Шаміра**, **Шамурамат**(грэч. Σεμίραμις, арам.: ܫܡܝܪܡ; арм.: Շամիրամ) — у акадскай і старажытнаармянскай міфалогіях легендарная царыца Асірыі, жонка легендарнага цара Ніна, якая забіла яго хітрасцю і завалодала ўладай. Гістарычным правобразам Семіраміды з’яўляецца асірыйская царыца Шамурамат (812—803 гг. да н.э.), Вядомая фактычна толькі тым, што правіла аднаасобна, гэта з’яўляецца надзвычай рэдкай з’явай у краінах Старажытнага Усходу. У вобраз Шаміра-Семіраміды ўпляліся таксама рысы некаторых багінь, у прыватнасці — Месапатамскай багіні кахання Іштар (Істар). З імем Семіраміды традыцыйна звязваюць вісячыя сады Семіраміды, адно з сямі цудаў свету.

Грэчаскія крыніцы
-----------------

Аб Шаміра-Семіраміды ў старажытнасці існавала мноства міфаў і легенд, частка якіх дайшла да нас у працах грэчаскіх аўтараў Ктэсія, Дыядора і інш.

Па дадзеных Ктэсія, Семіраміда — дачка багіні Дэркета і нейкага сірыйца (або дачка Дэркета), узгадаваныя і выхаваная галубамі, затым яе выхавала Сіма, яна паходзіла з Дамаска. Яна зрабілася жонкай кіраўніка Сірыі Она/Анея (альбо была наложніцай царскага раба), нарадзіла ад Анея двух сыноў і разам з мужам захапіла Бактры.

Зноскі
------

1. ↑  *Любкер Ф.* Dercetis // *Реальный словарь классических древностей по Любкеру* / под ред. Ф. Ф. Зелинский, А. И. Георгиевский, М. С. Куторга и др. — СПб.: Общество классической филологии и педагогики, 1885. — С. 390.<a href='https://wikidata.org/wiki/Track:Q101490'></a><a href='https://wikidata.org/wiki/Track:Q1459210'></a><a href='https://wikidata.org/wiki/Track:Q694826'></a><a href='https://wikidata.org/wiki/Track:Q4135787'></a><a href='https://wikidata.org/wiki/Track:Q24933120'></a><a href='https://wikidata.org/wiki/Track:Q30059240'></a><a href='https://wikidata.org/wiki/Track:Q4249594'></a><a href='https://wikidata.org/wiki/Track:Q45182843'></a>
2. ↑  *Б. Т.* Семирамида // *Энциклопедический словарь* — СПб.: Брокгауз — Ефрон, 1900. — Т. XXIX. — С. 456–457.<a href='https://wikidata.org/wiki/Track:Q19908137'></a><a href='https://wikidata.org/wiki/Track:Q24493438'></a><a href='https://wikidata.org/wiki/Track:Q602358'></a><a href='https://wikidata.org/wiki/Track:Q23892964'></a>

|  |  |
| --- | --- |
| ⚙️   Слоўнікі і энцыклапедыі | Вялікая каталанская · Вялікая нарвежская · Вялікая расійская (старая версія) · Бракгаўза і Эфрона · Малы Бракгаўза і Эфрона · Britannica (11-th) · Britannica (онлайн) · Brockhaus · Treccani · Universalis |
| Нарматыўны кантроль | BNF: 135163289 · SUDOC: 027586219 · VIAF: 219992782 |