У Вікіпедыі ёсць артыкулы пра іншых асоб з прозвішчам Корчык.
У Вікіпедыі ёсць артыкулы пра іншых асоб з прозвішчам Лагіновіч.
**Па́вел Ко́рчык**, сапраўднае імя **Іосіф (Язэп) Каэтанавіч Лагіновіч**(14 (26) лютага 1891, в. Заўшыцы, цяпер Слуцкі раён, Мінская вобласць— 15 красавіка 1940, Мінская турма) — беларускі нацыянальны дзеяч, удзельнік Слуцкага збройнага чыну. Пасля Рыжскага міру 1921 года адзін з заснавальнікаў Беларускай рэвалюцыйнай арганізацыі, ад якой пазней кааптаваны ў склад Камуністычнай партыі Заходняй Беларусі. Падпольшчык у Заходняй Беларусі.

Біяграфія
---------

З 1912 года настаўнічаў на Капыльшчыне. У 1910 годзе ўваходзіў у групу прыхільнікаў Капыльскай філіі Беларускай сацыялістычнай грамады (БСГ). У 1912 годзе мабілізаваны ў расійскае войска, удзельнік Першай cусветнай вайны. Пасля Лютаўскай рэвалюцыі актывіст беларускага вайсковага руху, абраны старшынёй беларускага камітэта жаўнераў артылерыйскай батарэі 12-й арміі. Удзельнік З’езда беларусаў-вайскоўцаў Паўночнага фронту ў Віцебску ў снежні 1917 года. Пасля дэмабілізацыі жыў на Случчыне. Улетку 1920 года, з вяртаннем бальшавікоў, узначаліў «народны маёнтак» у вёсцы Старыца.

Удзельнік Слуцкага збройнага чыну, пісар 2-й роты 1-га Слуцкага палка.

Удзельнікі канферэнцыі прадстаўнікоў беларускіх леварадыкальных арганізацый у Вольным горадзе Данцыгу. Злева направа Палута Бадунова, Леапольд Родзевіч, Павел Корчык (Язэп Лагіновіч). 1923 г.
У траўні 1921 года, пасля вяртання з Дарагускага лагера для інтэрнаваных — у Вільні, супрацоўнік беларускіх выданняў. Адзін з заснавальнікаў Беларускай рэвалюцыйнай арганізацыі (БРА) у 1922 годзе, у гэты ж час (да 1923 года) быў сябрам Беларускага нацыянальнага камітэта ў Вільні. Як сябра БРА ў 1923 годзе кааптаваны ў склад Камуністычнай партыі Заходняй Беларусі (КПЗБ). Першы сакратар Камуністычнай партыі Заходняй Беларусі (КПЗБ). Рэдактар газеты «Наш Сцяг», а пасля яе забароны газеты «Вольны Сцяг».

Улетку 1924 года, пасля ўдзелу ў V кангрэсе Камінтэрнаberu ў Маскве, арыштаваны польскай дэфензівай ў Стоўпцах. З дапамогай партызанаў вызвалены, збег у БССР, дзе працаваў у Бюро дапамогі КПЗБ пры ЦК КП(б)Б у апараце КПЗБ. Пэўны час выкладаў у Менскай школа КПЗБ.

З жніўня 1925 года зноў у Заходняй Беларусі, на падпольнай рабоце па лініі КПЗБ. У траўні 1928 года на пасяджэнні ЦК КПП арыштаваны ў Берліне нямецкай паліцыяй як савецкі агент ды высланы ў СССР. У снежні 1933 года зноў на пэўны час вяртаецца ў Заходнюю Беларусь, дзе працуе на нелегальным становішчы як савецкі рэзідэнт у структурах Камуністычнай партыі Польшчы і КПЗБ. Публікаваўся ў часопісе «Бальшавік» (орган ЦК КПЗБ), «Nowy Przegląd» (орган ЦК КПП), «Бальшавік Беларусі» (орган ЦК КП(б)Б), газетах «Еднасць», «Родная страха», «Наша будучыня».

Арыштаваны НКУС БССР у 1936 годзе ў Менску як «агент польскай дэфензівы» і ў чэрвені асуджаны на 5 гадоў лагераў. Адбываў пакаранне ва Ухтапечлагуberu (Комі АССР). 15 сакавіка 1938 г. «тройкай» УНКВД па Архангельскай вобласці прыгавораны да расстрэлу «за контррэвалюцыйную агітацыю сярод зняволеных». Па невядомых прычынах прысуд не выканалі. У 1938 годзе вернуты ў Менск. 26 кастрычніка 1939 года Ваенным трыбуналам прыгавораны да расстрэлу. Памёр у турме. Пасмяротна рэабілітаваны Ваеннай калегіяй Вярхоўнага Суда СССР 31 жніўня 1955 года.

Зноскі
------

1. ↑  Корчик Павел // Биографический справочник. — Мн.: «Белорусская советская энциклопедия» имени Петруся Бровки, 1982. — Т. 5. — С. 322. — 737 с.
2. 1 2 3 4 5  Слуцкі збройны чын 2006, с. 337.
3. ↑  *Маракоў Л. У.* Рэпрэсаваныя літаратары, навукоўцы, работнікі асветы, грамадскія і культурныя дзеячы Беларусі, 1794—1991. Энц. даведнік. У 10 т. Т. 1. — Мн:, 2003. ISBN 985-6374-04-9.
4. ↑  Слуцкі збройны чын 2006, с. 338.

Літаратура
----------

* *Маракоў Л. У.* Рэпрэсаваныя літаратары, навукоўцы, работнікі асветы, грамадскія і культурныя дзеячы Беларусі, 1794—1991. Энц. даведнік. У 10 т. Т. 1. — Мн:, 2003. ISBN 985-6374-04-9.
* *Маракоў Л. У.* Рэпрэсаваныя літаратары, навукоўцы, работнікі асветы, грамадскія і культурныя дзеячы Беларусі, 1794—1991. Энц. даведнік. У 10 т. Т. 3. Кн. 2. — Мн:, 2003. ISBN 985-6374-04-9.
* *Ул. Ляхоўскі, Ул. Міхнюк, А. Гесь.* Слуцкі збройны чын 1920 г. у дакументах і ўспамінах. — 2-ое выд. дапрац.. — Мінск: Энцыклапедыкс, 2006. — 400 с. — ISBN 985–6599–25–3.

|  |  |
| --- | --- |
| ⚙️   Генеалогія і некрапалістыка | Sejm-Wielki.pl |
| Нарматыўны кантроль | NUKAT: n2018083826 · VIAF: 2732152637856020220008 |