Копія Далаіль аль-хайрат, створаная ў XV стагоддзі, якая захоўваецца ў Бібліятэцы Чэстэра Біці  (руск.) (бел..
Старонка копіі Далаіль аль-хайрат XVII стагоддзя, Мастацкі музей Уолтэрс  (руск.) (бел..
Дэталь з манускрыпта Далаіль аль-хайрат XV стагоддзя*, якая паказвае Аль-Масджыд ан-Набаві  (руск.) (бел.*  і Каабу.
**Далаіль аль-хайрат** або **Далааіль уль Хайраат Ва Шаваарык уль Анваар Фі Зікры’с Салаат Алан Набіііль Мухтаар** (што азначае «Вехі пераваг і бліскучы выбух агнёў ў памяць аб благаслаўленнях абранага прарока») — вядомы зборнік малітваў ісламскаму прароку Мухамеду, які быў напісаны ў мараканскай шазіліі  (руск.) (бел. суфійскага і ісламскага навукоўца Мухамада аль-Джазулі  (англ.) (бел. (памёр у 1465). Ён папулярны ў некаторых частках ісламскага свету сярод традыцыйных мусульман, у прыватнасці ў Паўночнай Афрыцы, у Леванце, Турцыі, на Каўказе і Паўднёвай Азіі і падзелены на секцыі для штодзённага чытання.

Мараканскі хадзіскі вучоны Абдулах аль-Талідзі пісаў аб Далаіль аль-хайрат: «Мільёны мусульман з усходу на захад паспрабавалі яго і знайшлі яго добрым, яго дабраславенне і яго карысць на працягу стагоддзяў і пакаленняў, і стаў сведкам яго неверагодных духоўных блаславення і святла. Мусульмане прагна чыталі яго, у адзіночку і групамі, у дамах і мячэцях, цалкам марнуючы сябе ў Блаславеннях Любаснага і ўсхваляючы яго».

Далаіль аль-хайрат — гэта першая буйная кніга ў гісторыі ісламу, якая складзены з малітваў і блаславенняў Мухамаду. Гэта таксама самы папулярны і найбольш шырока вядомы зборнік малітваў з просьбай да Бога  (руск.) (бел. Бога дабраславіць яго. Сярод некаторых суніцкіх рэлігійных ордэнаў, у першую чаргу Шазілія-Джазулі  (руск.) (бел. яго чытанне — гэта штодзённая практыка. Аднак у іншых, яго чытанне — гэта добраахвотная справа. Праца пачынаецца з дзевяноста дзевяці імёнаў Бога  (руск.) (бел. а потым збору з больш чым ста імёнаў Мухамада  (англ.) (бел..

Легенда паходжання Далаіль аль-хайрат сцвярджае, што аль-Джазулі аднойчы прачнуўся позна для ранішняй малітвы, і стаў дарэмна шукаць чыстай вады для выканання рытуальных абмыванняў. У разгар яго пошукаў Аль-Джазулі ўбачыў маладую дзяўчыну, якая была ў курсе знакамітай рэлігійнасці Аль-Джазулі і была збіта з панталыку тым, што аль-Джазулі не мог знайсці чыстую ваду. Тады дзяўчына плюнула ў калодзеж, які цудоўным чынам перапоўніўся чыстай прэснай вадой для абмывання Аль-Джазулі. Пасля малітвы, Аль-Джазулі спытаў, з дапамогай чаго дзяўчына дасягнула такога высокага духоўнага стану. Яна адказала, што проста «пастаянна ўзносіць малітву да Бога, каб дабраславіць кожныя ўдых і сэрцабіццё». Аль-Джазулі вырашыў напісаць працу па зборы малітваў, якія просяць Бога дабраславіць і праявіць міласэрнасць і дабрыню Мухамада.

Пазней Аль-Джазулі рушыў на ўсход, да Медыны, дзе ён чытаў увесь Даліль аль-хайрат два разы ў дзень над магілай Мухамеда ў Аль-Масджыд ан-Набаві  (руск.) (бел.. Далаіль аль-хайрат можна разглядаць як сведчанне любові і гарачага імкнення да Мухаммада.

Да Далаіль аль-хайрат стварылі многія тлумачэнні  (руск.) (бел. — у першую чаргу навуковец Юсуф ан-Набхані  (англ.) (бел. у сваёй працы «Аль-Афдаль-Салават, і Абд аль-Маджыд аль-Шарнубі аль-Азхары’с Шарх Далаіль аль-хайрат». Класічная асманская праца Кара Давуда  (англ.) (бел. папулярная ў Турцыі, пад назвай «Муфавік-уль хайрат Лінайл-эль Баракат Фі Хідмат ас Саадат», або пад кароткай назвай «Кара Давуд».

Зноскі
------

1. ↑  The Story of Dala'il al-Khayrat **(нявызн.)**(недаступная спасылка). Архівавана з першакрыніцы 1 верасня 2006. Праверана 25 кастрычніка 2018.
2. ↑  Dala'il Khayrat: An Appreciation by Siddiq Osman Noormuhammad (IQRA.net) **(нявызн.)**.

Спасылкі
--------

* Free audio recording of *Delai’l-i Hayrat*, plus transliteration and English translation in PDF format from the Osmanli Naks-i’Bendi Hakkani Muslim Sufi Order
* Read/Download *Dalail ul Khairat Shareef* (Urdu)
* Mp3 audio recitation Архівавана 24 сакавіка 2019. plus transliteration and English translation of *Dala’il-e Hayrat*.
* English translation of *Dala’il al-Khayrat*
* The Story of *Dala’il al-Khayrat* Архівавана 1 верасня 2006. (by Sheikh Nuh Ha Mim Keller)
* An Appreciation by Siddiq Osman Noormuhammad