**Намагнічанасць** - вектарная фізічная велічыня, якая характарызуе магнітны стан макраскапічнага фізічнага цела. Пазначаецца звычайна *М* або *J*. Вызначаецца як магнітны момант адзінкі аб'ёму рэчыва:

{\displaystyle \mathbf {M} ={\frac {\mathbf {m} }{V}}}
Тут, **M** - вектар намагнічанасці; **m** - вектар магнітнага моманту; **V** - аб'ём.

У агульным выпадку (выпадку неаднароднага, па тых ці іншых прычынах, асяроддзя) намагнічанасць выяўляецца як

{\displaystyle \mathbf {M} ={\frac {d\mathbf {m} }{dV}}}
і з'яўляецца функцыяй каардынат.

Сувязь паміж **M** і напружанасцю магнітнага поля **H** ў дыямагнітных і парамагнітных матэрыялах звычайна лінейная (па меншай меры, пры не занадта вялікіх велічынях поля, што намагнічвае):

{\displaystyle \mathbf {M} =\chi \_{m}\mathbf {H} }
дзе *χ*m называюць магнітнай успрымальнасцю. У ферамагнітных матэрыялах няма адназначнай сувязі паміж **M** і **H** з-за магнітнага гістэрэзісу.

Магнітная індукцыя вызначаецца праз намагнічанасць як:

{\displaystyle \mathbf {B} =\mu \_{0}\mathbf {(H+M)} } (у сістэме СІ)
{\displaystyle \mathbf {B} =(\mathbf {H} +4\pi \mathbf {M} )} (у сістэме СГС)

Дынаміка намагнічанасці
-----------------------

Асноўны артыкул: **Дынаміка намагнічанасці**
Залежныя ад часу паводзіны намагнічанасці становяцца важнымі, калі разглядаецца нанаразмерная і нанасекундная шкала часу намагнічанасці. Замест простага выраўноўвання з прыкладзеным полем, асобныя магнітныя моманты ў матэрыяле пачынаюць прэцэсіраваць вакол прыкладзенага поля і прыхадзіць ў адпаведнасць праз паслабленне, калі энергія перадаецца ў прасторавыя краты.

Размагнічванне
--------------

У дадатак да намагнічанасці, існуе таксама размагнічванне. Размагнічванне - гэта працэс, пры якім магнітнае поле аб'екта зменшана або ліквідавана. Працэс размагнічвання можа быць дасягнуты рознымі спосабамі. Адзін з метадаў, які выкарыстоўваецца для размагнічвання - нагрэў аб'екта вышэй яго тэмпературы Кюры. Прычына гэтага ў тым, што калі магнітны матэрыял награваецца да тэмпературы Кюры, цеплавыя флуктуацыі набываюць дастаткова энергіі, каб пераадолець абменныя узаемадзеянні, якія выклікаюць ферамагнетызм, і магнітнае ўпарадкаванне руйнуецца.

Яшчэ адзін спосаб дасягнення размагнічвання - выкарыстоўваць электрычную катушку. Калі аб'ект адводзіцца з шпулькі пераменнага току, які праходзіць праз яго, дыполі аб'екта становяцца выпадковымі і аб'ект будзе размагнічаны.

### Прымяненне размагнічвання

Адно з ужыванняў размагнічвання - ліквідацыя непажаданых магнітных палёў. Прычынай гэтага з'яўляецца тое, што магнітныя палі могуць мець непажаданыя эфекты на розных прыладах. У прыватнасці магнітныя палі могуць паўплываць на электронныя прылады, такія як сотавыя тэлефоны або камп'ютары. Калі такая прылада будзе ўваходзіць у кантакт з іншымі, магчыма магнітнымі аб'ектамі, магнітныя палі павінны быць зменшаны для таго, каб абараніць электронныя прылады. Таму размагнічванне часам выкарыстоўваецца для падтрымання магнітных палёў ад пашкоджання электрычных прылад.

Гл. таксама
-----------

* Магнітная пранікальнасць
* Геамагнітныя інверсіі
* Геамагнітны рух
* Арбітальная намагнічанасць
* Магнітнае поле Зямлі
* Магнітная ўспрымальнасць
* Астаткавая намагнічанасць

Зноскі
------

1. ↑  Magnetic Component Engineering **(нявызн.)**(недаступная спасылка).  Magnetic Component Engineering. Архівавана з першакрыніцы 17 снежня 2010. Праверана April 18, 2011.
2. ↑  Demagnetization **(нявызн.)**(недаступная спасылка). *Introduction to Magnetic Particle Inspection*.  NDT Resource Center. Архівавана з першакрыніцы 14 лютага 2014. Праверана April 18, 2011.

Літаратура
----------

* *Намагнічанасць* — артыкул з БСЭ
* *Вонсовский С. В.* Магнетизм, М. 1971
* *Киренский Л. В.* Магнетизм, 3 изд. М. 1967.