recursal/SuperWikiNEXT-32B huggingface dataset:
**Аляксандр Аляксандравіч Гальчанюк** (англ.: Alex Galchenyuk; 12 лютага 1994 года, Мілуокі, штат Вісконсін, ЗША) — амерыканскі хакеіст беларускага паходжання. Цэнтральны нападнік, які выступае за клуб Нацыянальнай хакейнай лігі — «Манрэаль Канадыенс».

Біяграфія
---------

Бацька Алекса, былы беларускі хакеіст Аляксандр Мікалаевіч Гальчанюк, які ў цяперашні час з’яўляецца асістэнтам галоўнага трэнера Сарніі Стынг. «Стынг» задрафтаваў Алекса ў 2010 годзе пад агульным першым нумарам. За «Сарнію» Гальчанюк правёў два сезоны. Таксама быў абраны ў другім раўндзе драфта КХЛ 2011 камандай Атлант пад агульным 25-м нумарам. Выступае за зборную ЗША. Яго агентам з’яўляецца славуты хакеіст Ігар Ларыёнаў. На драфце НХЛ 2012 абраны пад агульным трэцім нумарам камандай «Манрэаль Канадыенс».

23 ліпеня 2012 года падпісаў трохгадовы кантракт з «Канадыенс».

Дэбютаваў у НХЛ 20 студзеня 2013 г. у матчы супраць «Таронта Мейпл Ліфс».

Першы гол у НХЛ забіў 22 студзеня 2013 года ў матчы супраць «Флорыда Пантэрз».

Чэмпіён моладзевага чэмпіянату свету 2013 у складзе зборнай ЗША. Бронзавы прызёр дарослага чэмпіянату свету 2013.

Зноскі
------

Спасылкі
--------

* Алекс Гальчанюк — профіль на сайце НХЛ
* Профіль на афіцыйным сайце хакейнай лігі Антарыа Архівавана 16 чэрвеня 2012.
* Алекс Гальчанюк — статыстыка на The Internet Hockey Database (англ.)
* Алекс Гальчанюк — статыстыка на Eliteprospects.com (англ.)

| ⛭Зборная ЗША — бронзавы прызёр чэмпіянату свету 2013 года |
| --- |
| Сцяг ЗША | 
* 2 Петры
* 4 Мак-Бэйн
* 6 Джонсан
* 7 Крыста
* 8 Троўба
* 11 Джыёнта
* 12 Б. Батлер
* 14 Б’югстад
* 15 К. Сміт
* 17 Палушай
* 18 Мос
* 19 Стэплтан
* 20 Картэр
* 21 Леблан
* 22 Ханвік
* 25 Карл
* 26 П. Шцястны
* 27 Фолк
* 30 Бішап (б)
* 32 Гальчанюк
* 34 К. Батлер
* 35 Гібсан (б)
* 39 Хітры (б)
* 44 Томпсан
* 74 Ошы
* трэнер: Джо Сака

 |

|  |  |
| --- | --- |
| ⚙️   У сацыяльных сетках | X |
| Тэматычныя сайты | Elite Prospects (ігрок) · Hockey-Reference.com · hockeyDB · НХЛ · Расійскі хакей |
**Псілот** (*Psilotum*) — род споравых раслін сямейства псілотавых.

Прадстаўлены 4 відамі, якія шырока распаўсюджаны ў тропіках і субтропіках абодвух паўшар'яў. Спарафіт у надземнай частцы дыхатамічна разгалінаваны, з дробнымі лускападобнымі вырастамі. У падземнай частцы — карэнішчападобны рызамоід са шматлікімі рызоідамі і эндатрофнай мікарызай. У псілота цэнтральны цыліндр — актынастэла. У спарангіях на канцах кароткіх галінак утвараюцца аднолькавыя споры. Пры прарастанні яны ўтвараюць двухполы гаметафіт, які развіваецца ў сімбіёзе з гіфамі грыба. Сперматазоіды псілота мнагажгуцікавыя. Малады спарафіт жывіцца за кошт гаметафіта. Пазней ён жыве самастойна. Плоскае ці трохграннае сцябло псілота дасягае вышыні 20-100 см.

Літаратура
----------

* *Сапегін Л. М.* Батаніка. Сістэматыка вышэйшых раслін: вучэбны дапаможнік для студэнтаў устаноў вышэйшай адукацыі па біялагічных спецыяльнасцях. — Гомель: ГДУ, 2012. — 337 с. ISBN 978-985-439-644-6
Возера Чунгара (4517 м. над узр. мора)
**Нацыянальны парк Ла́ўка** (ісп.: *Parque Nacional Lauca*) — самы паўночны нацыянальны парк у Чылі, аб'яўлены ЮНЕСКА біясферным запаведнікам сусветнага значэння. Лаўка знаходзіцца ў 12 кіламетрах на захадзе ад высакагорнага пасёлка Путрэ ў рэгіёне Тарапака на мяжы з Балівіяй.

Нацыянальны парк ляжыць у Андах. Асяроддзе парка — магутныя горы і вулканы вышынёй да 6300 метраў. Асабліва вызначаюцца шматлікія вулканы на небасхіле, пераважна шасцітысячнікі.

* Вулкан Парынакота (6342 м.)
* Вулкан Памерапе (6286 м.)
* Вулкан Гальяцірэ (6071 м.)
* Вулкан Акатанга (6052 м.)

Непадалёку ад вулканаў знаходзіцца возера Чунгара на вышыні 4520 метраў, плошча якога складае 21 км². Чунгара з'яўляецца самым высокагорным возерам свету.

Спасылкі
--------

* Нацыянальны парк Лаўка (на рускай мове)

|  |  |
| --- | --- |
| ⚙️   Нарматыўны кантроль | VIAF: 882145857935723020091 |
**«Суседка»** (фр. La Femme d’à côté) — кінафільм Франсуа Труфо.

Сюжэт
-----

Бернар Кудрэ - узорны сем'янін, які жыве ў прыгарадзе Грэнобля з кахаючай прыгажуняй-жонкай і малалетнім сыночкам. Іх спарадкаванае правінцыйнае жыццё ідзе сваім ходам, пакуль у адзін фатальны дзень у суседні дом не заязджаюць Філіп і Мацільда Башары. У апошняй Бернар распазнае жанчыну, з якой сем гадоў таму перажыў бурны раман. Сустрэўшыся зноў, былыя палюбоўнікі аказваюцца на краі прорвы з уласных пачуццяў і змагаюцца са спакусай пусціць пад адхон жыцці свае і сваіх блізкіх.

У ролях
-------

* Жэрар Дэпардзьё — Бернар Кудрэ
* Фані Ардан - Мацільда Башар
* Анры Гарсен - Філіп Башар
* Мішэль Бамгартнер - Арлета Кудрэ
* Ражэ ван Хол - Ралан Дзюгэ
* Веранік Сільвер — мадам Адыль Жуў
* Філіп Мор'е-Гену - доктар
* Аліўе Бекар - Тама Кудрэ

Узнагароды і намінацыі
----------------------

### Намінацыі

* 1982 - Прэмія «Сезар»
	+ Лепшая актрыса - Фані Ардан.
	+ Лепшая актрыса другога плана - Веранік Сільвер.
**Фэрманцкі дзяржаўны ўніверсітэт** (англ.: Fairmont State University) — амерыканская дзяржаўная вышэйшая навучальная ўстанова са статусам універсітэта, якая месціцца ў горадзе Фэрмант у штаце Заходняя Вірджынія.

Гісторыя
--------

Першая прыватная звычайная школа ў Заходняй Вірджыніі была заснавана для падрыхтоўкі настаўнікаў у Фэрманце ў 1865 годзе. 27 лютага 1867 года яна была набыта дзяржавай і стала філіялам дзяржаўнай нармальнай школы Маршалаўскага каледжа. У 1923 годзе Фэрманцкая дзяржаўная нармальная школа ўпершыню прапанавала чатырохгадовую праграму атрымання ступені бакалаўра ў галіне адукацыі, ператварыўшы школу ў каледж. У 1931 годзе ён быў перайменаваны ў Фэрманцкі дзяржаўны педагагічны каледж, а ў 1943 годзе — у Фэрманцкі дзяржаўны каледж. 7 красавіка 2004 года губернатар падпісаў закон аб змене яго назвы на Фэрманцкі дзяржаўны ўніверсітэт.

Структура
---------

* Каледж бізнесу і авіяцыі
* Каледж адукацыі, здароўя і прадукцыйнасці чалавека
* Каледж вольных мастацтваў
* Каледж медсястрынства
* Каледж прыродазнаўчых навук і тэхналогій

Гл. таксама
-----------

* Спіс універсітэтаў штата Заходняя Вірджынія

Заўвагі
-------

1. ↑  Integrated Postsecondary Education Data System — 1992.<a href='https://wikidata.org/wiki/Track:Q6042926'></a>

Спасылкі
--------

* Лагатып Вікісховішча На Вікісховішчы ёсць медыяфайлы па тэме Фэрманцкі дзяржаўны ўніверсітэт
* Афіцыйная інтэрнэт-старонка ўстановы

|  |  |
| --- | --- |
| ⚙️   У сацыяльных сетках | Facebook · X |
| Фота, відэа і аўдыё | Instagram |
| Нарматыўны кантроль | ISNI: 0000 0000 9351 6508 · LCCN: n2005042520 · Microsoft: 142920149 · VIAF: 137414987 |
**Заходне-Вірджынскі дзяржаўны ўніверсітэт** (англ.: West Virginia State University) — амерыканская дзяржаўная вышэйшая навучальная ўстанова са статусам універсітэта, якая месціцца ў мясцовасці Інстытут у штаце Заходняя Вірджынія.

Агульная характарыстыка
-----------------------

Гэта гістарычна «чорны» ўніверсітэт, дзе традыцыйна большасць студэнтаў раней складалі афраамерыканцы. Заснаваны ў 1891 годзе як Заходне-Вірджынскі інстытут для каляровых людзей, гэта адзін з першапачатковых 19 каледжаў і універсітэтаў, заснаваных другім Законам Морыла 1890 года, які з часам ператварыўся ў разнастайны і інклюзіўны кампус. Пасля адмены сегрэгацыі студэнцкае насельніцтва кампуса паступова стала больш белым, чым чорным. Сёння сярод студэнтаў складаюць 75 % белыя і толькі 8 % афраамерыканцы.

Структура
---------

* Каледж мастацтваў і гуманітарных навук
* Каледж бізнесу і сацыяльных навук
* Каледж прыродазнаўчых навук і матэматыкі
* Каледж прафесійнага навучання

Гл. таксама
-----------

* Спіс універсітэтаў штата Заходняя Вірджынія

Заўвагі
-------

1. ↑  Integrated Postsecondary Education Data System — 1992.<a href='https://wikidata.org/wiki/Track:Q6042926'></a>

Спасылкі
--------

* Лагатып Вікісховішча На Вікісховішчы пакуль няма медыяфайлаў па тэме, але Вы можаце загрузіць іх
* Афіцыйная інтэрнэт-старонка ўстановы

|  |  |
| --- | --- |
| ⚙️   У сацыяльных сетках | Facebook · X |
| Фота, відэа і аўдыё | Instagram · YouTube |
| Нарматыўны кантроль | ISNI: 0000 0001 2374 5599 · LCCN: n2011045577, n50004854 · Microsoft: 77002289 · VIAF: 173736907, 125035739 |
**Усходнегерманскія мовы** — адна з трох груп германскай галіны індаеўрапейскай сям'і моў. Складаецца з выключна мёртвых моў, сярод якіх толькі адна пісьмовая — гоцкая. Таксама да ўсходнегерманскіх адносяць вандальскую, герульскую, бургундскую і гепідскую мовы.

Найстаражытнейшым са складных тэкстаў на мове ўсходнегерманскай групы (і германскай галіны наогул), якія дайшлі да нас, з'яўляецца пераклад Бібліі, зроблены біскупам Вульфілам каля IV стагоддзя.

Усходнегерманскія мовы былі, мабыць, блізкія да скандынаўскіх (паводле даных археалагічных даследаванняў усходнегерманскія плямёны мігравалі з паўднёвай часткі Скандынавіі).

Большасць усходнегерманскіх плямёнаў да XV стагоддзя знікла, пакінуўшы пасля сябе толькі геаграфічныя назвы (Бургундыя, Андалусія і інш.).

Бібліяграфія
------------

* Гухман М. М. Происхождение строя готского глагола. М.-Л. 1940. 154 с (АН СССР. Труды Ин-та языка и мышления им. Н. Я. Марра, 14. Серия Romano-Germanica. Материалы и исследования по романск. и герм, языкам, № 4).
**Шымен-Нафтолі-Герц Алтшуль** (ідыш: שמעון אלטשול; 1877, Коўчыцы 2 — 1931) — яўрэйскі гісторык, выдавец, перакладчык.

Жыццё
-----

Нарадзіўся ў вёсцы Коўчыцы 2 (цяпер у Светлагорскім раёне). Вучыўся ў ешыбоце. Працаваў балаголам, гандляваў зернем. З 1901 жыў у Даніі, пасяліўся ў Капенгагене. Друкаваўся ў газетах на ідышы, рэдагаваў часопісы «Дэр эмэс», «Ды нае цайт» (з 1923), газету «Копэнгагенер трыбунэ» (1935). Быў наборшчыкам у «Дос вохэн блат». Уладальнік друкарні «Алтшуль і сын», якая пазней называлася *M.Altschuls Trykkeri*. Напісаў артыкул аб яўрэйскай грамадзе ў Фрэдэрысіі. Аўтар кніжкі аб гісторыі яўрэяў у Даніі ў XVI—XVII стст.

Пераклаў на ідыш з іўрыта твор сярэдневяковага філосафа Едаі Ха-Пеніні «Бехамут олам», з дацкай мовы творы Меіра-Арона Голдшміта.

Друкаваўся ў газеце «Югент штымэ». Псеўданім: Бэн-Шмуэль.

Выбраныя творы
--------------

* די דענישע יודען. פרעדעריציא און איהר יודישע געמײנדע — Ды дэнішэ юдэн. Фрэдэрыц’я ун ір юдышэ гемайндэ (разам з А.Хейманам)
* די געשיכטע די פון יודען אין דענעמארק — Ды гешыхтэ фун ды юдэн ін Дэнмарк

Літаратура
----------

* Залман Рэйзен. Слоўнік яўрэйскай літаратуры, прэсы і філалогіі, том 1. 1926
* Morten Thing. Yiddish Booklist · Yiddish Printing in Denmark. 2007
**Грычы́навічы** (трансліт.: *Hryčynavičy*, руск.: Гричиновичи) — вёска ў Жыткавіцкім раёне Гомельскай вобласці. Уваходзіць у склад Ленінскага сельсавета.

Вакол лес.

Геаграфія
---------

### Размяшчэнне

У 49 км на паўночны захад ад Жыткавіч, 21 км ад чыгуначнай станцыі Мікашэвічы (на лініі Лунінец — Калінкавічы), 176 км ад Гомелю.

Гідраграфія
-----------

На ўсходзе Беразняцкі канал.

Транспартная сетка
------------------

Транспартныя сувязі па прасёлкавай, затым аўтамабільнай дарозе Мікашэвічы — Слуцк. Планіроўка складаецца з доўгай просталінейнай вуліцы, блізкай да мерыдыянальнай арыентацыі, да якой на поўначы далучаецца кароткая вуліца, На поўдні паралельна асноўнай праходзіць кароткая просталінейная вуліца. Забудова драўляная, сядзібнага тыпу.

Гісторыя
--------

Паводле пісьмовых крыніц вядомая з XVI стагоддзя як вёска ў Слуцкам павеце Новагародскага ваяводства Вялікага Княства Літоўскага, шляхоцкая ўласнасць. Пасля 2-га падзела Рэчы Паспалітай (1793 год) у складзе Расійскай імперыі. У 1839 годзе вёска ў маёнтку Ленін, валоданне князя Л. П. Вітгенштэйна. У 1879 годзе згадваецца як паселішча ў Ленінскім царкоўным прыходзе. У 1908 годзе ў Ленінскай воласці Мазырскага павета Мінскай губерні.

Паводле Рыжскага дагавора з 18 сакавіка 1921 года ў складзе Польшчы. З верасня 1939 года ў складзе БССР. Падчас Вялікай Айчыннай вайны ў лютым 1943 года нямецкія акупанты спалілі 200 двароў і забілі 76 жыхароў. 34 жыхара загінулі на фронце. Паводле перапісу 1959 года ў складзе саўгаса «Ленінскі» (цэнтр — вёска Ленін). Дзейнічаюць 9-гадовая школа, клуб, бібліятэка, фельчарска-акушэрскі пункт, аддзяленне сувязі.

Насельніцтва
------------

### Колькасць

* 2004 год — 157 гаспадарак, 389 жыхароў.

### Дынаміка

* 1897 год — 34 двары, 450 жыхароў (паводле перапісу).
* 1908 год — 88 двароў, 611 жыхароў.
* 1940 год — 201 двор, 876 жыхароў.
* 1959 год — 708 жыхароў (паводле перапісу).
* 2004 год — 157 гаспадарак, 389 жыхароў.

Зноскі
------

1. ↑  Назвы населеных пунктаў Рэспублікі Беларусь: Гомельская вобласць: нарматыўны даведнік / Н. А. Багамольнікава і інш.; пад рэд. В. П. Лемцюговай. — Мн.: Тэхналогія, 2006. — 382 с. ISBN 985-458-131-4 (DJVU).

Літаратура
----------

* Гарады і вёскі Беларусі: Энцыклапедыя. Т.1, кн.1. Гомельская вобласць/С. В. Марцэлеў; Рэдкалегія: Г. П. Пашкоў (галоўны рэдактар) і інш. — Мн.: Белэн, 2004. 632с.: іл. Тыраж 4000 экз. ISBN 985-11-0303-9 ISBN 985-11-0302-0

Спасылкі
--------

* Лагатып Вікісховішча На Вікісховішчы пакуль няма медыяфайлаў па тэме, але Вы можаце загрузіць іх

| ⛭**Ленінскі сельсавет** |
| --- |
| Цэнтр | Ленін |
| Вёскі | Буды ·  Вялікія Сцяблевічы ·  Грычынавічы ·  Ельна ·  Карчаватка ·  Малыя Сцяблевічы ·  Наваленін ·  Палосцевічы ·  Сукачы ·  Цімашэвічы |
У паняцця ёсць і іншыя значэнні, гл. Арлянка.

**Арля́нка** (трансліт.: *Arlianka*, руск.: Орлянка) — вёска ў Магілёўскім раёне Магілёўскай вобласці. Уваходзіць у склад Семукацкага сельсавета. Размешчана за 42 км на паўднёвы захад ад Магілёва, за 3 км ад чыгуначнай станцыі Семукачы, на лініі Магілёў—Асіповічы. Рэльеф раўнінны. На поўнач цячэ р. Арлянка (прыток р. Друць). Транспартныя сувязі па мясцовай дарозе праз в. Кучын і далей па шашы Магілёў—Бабруйск.

Гісторыя
--------

Паводле перапісу 1897 года ў Расійскай імперыі, пасёлак у Гарадзішчанскай воласці Быхаўскага павета.

### Найноўшы час

25 сакавіка 1918 года згодна з Трэцяй Устаўной граматай вёска абвяшчалася часткай Беларускай Народнай Рэспублікі. 1 студзеня 1919 года згодна з пастановай I з’езда КП(б) Беларусі ўвайшла ў склад Беларускай ССР, аднак 16 студзеня Масква адабрала яе разам з іншымі этнічна беларускімі тэрыторыямі ў склад РСФСР. З 26 красавіка 1919 года ў Гомельскай губерні РСФСР. У сакавіку 1924 года вёску вярнулі БССР, з 17 ліпеня 1924 года ў Магілёўскім раёне Магілёўскай акругі (да 26 ліпеня 1930), з 20 лютага 1938 года ў Магілёўскай вобласці. З 20 жніўня 1924 года ў Коцінскім, з 21 жніўня 1925 года ў Хонаўскім сельсаветах.

У 1930-я гг. вяскоўцы ўступілі ў калгас.

У Вялікую Айчынную вайну з ліпеня 1941 года да 27 чэрвеня 1944 года акупіравана нямецка-фашысцкімі захопнікамі. З 26 чэрвеня 1954 года ў Дасовіцкім, з 4 чэрвеня 1965 года ў Семукацкім сельсаветах. У 1990 годзе ў складзе саўгаса «Колас» (цэнтр — в. Семукачы).

Планіроўка
----------

Планіровачна складаецца з просталінейнай вуліцы, арыентаванай з паўднёвага захаду на паўночны ўсход і забудаванай традыцыйнымі драўлянымі дамамі сядзібнага тыпу.

Насельніцтва
------------

* **XIX стагоддзе**:
	+ 1897 — 215 жыхароў.
* **XX стагоддзе**:
	+ 1909 — 20 двароў, 215 жыхароў.
	+ 1926 — 12 двароў, 72 жыхары.
	+ 1990 — 17 гаспадарак, 30 жыхароў.
* **XXI стагоддзе**:
	+ 2007 — 5 гаспадарак, 5 жыхароў.

Зноскі
------

1. ↑  Назвы населеных пунктаў Рэспублікі Беларусь: Магілёўская вобласць: нарматыўны даведнік / І. А. Гапоненка і інш.; пад рэд. В. П. Лемцюговай. — Мн.: Тэхналогія, 2007. — 406 с. — ISBN 978-985-458-159-0. (DJVU)

Літаратура
----------

* Арлянка // Гарады і вёскі Беларусі: Энцыклапедыя. Т. 6, кн. 2. Магілёўская вобласць / рэдкал.: Т. У. Бялова (дырэктар) і інш. — Мн.: Беларуская Энцыклапедыя імя Петруся Броўкі, 2009. — 592 с.: іл. — 2 000 экз. — ISBN 978-985-11-0440-2.

Спасылкі
--------

* Лагатып Вікісховішча На Вікісховішчы пакуль няма медыяфайлаў па тэме, але Вы можаце загрузіць іх

| ⛭**Семукацкі сельсавет** |
| --- |
| Цэнтр | Семукачы |
| Пасёлкі | Александроў |
| Вёскі | Александроў ·  Алень ·  Альхоўка ·  Арлянка ·  Астраўшчына ·  Вазраждзенне ·  Вялікае Запаточча ·  Вялікія Бялевічы ·  Гарадзішча ·  Катвіна ·  Коркаць ·  Майшчына ·  Малое Запаточча ·  Малыя Бялевічы ·  Мікалаеўка ·  Міхайлаўск ·  Навабеліца ·  Новая Ніва ·  Паддуб'е ·  Паўлаўск ·  Пушча ·  Рог ·  Сінюга ·  Смалярня ·  Хімніца ·  Ямішча |
У Вікіпедыі ёсць артыкулы пра іншых асоб з прозвішчам Рубінштэйн.
**Навум (Невах) Самойлавіч Рубінштэйн** (руск.: Рубинштейн Наум Самойлович; 26 чэрвеня 1898, Мінск — 1981, Мінск) — беларускі вучоны ў галіне рэнтгеналогіі. Кандыдат медыцынскіх навук (1937), дацэнт (1951).

Біяграфія
---------

Скончыў медыцынскі факультэт Варонежскага універсітэта (1923). Асістэнт курса (кафедры) рэнтгеналогіі Беларускага (Мінскага) медыцынскага інстытута (1930—1941).

У час Вялікай Айчыннай вайны начальнік рэнтгенаўскіх кабінетаў палявога рухомага і эвакуацыйнага шпіталяў (1941—1945); начальнік рэнтгенаўскага кабінета ваеннага шпіталя (1945—1947).

Асістэнт курсу рэнтгеналогіі кафедры прапедэўтыкі ўнутраных хвароб Мінскага медыцынскага інстытута (1947—1950); выконваў абавязкі дацэнта, загадчык курсам рэнтгеналогіі Беларускага інстытута ўдасканалення ўрачоў (1950—1951). Загадчык курсам рэнтгеналогіі кафедры прапедэўтыкі ўнутраных хвароб Мінскага медыцынскага інстытута (1951—1955). Загадчык кафедры рэнтгеналогіі Беларускага інстытута ўдасканалення ўрачоў (1955—1958).

Навуковыя працы
---------------

* «Сравнительные исследования желудка рентгеном и пробой с люголем при зачаточном сужении привратника», с соавт. 1935
* «О распознавании опухолей кардиальной части желудка», с сааўт. 1940;
* «К вопросу о рентгенодиагностике опухолевидного туберкулеза кишечника», 1958

Зноскі
------

Спасылкі
--------

* Рубинштейн Наум Самойлович (Левах Самуилович) (26.06(08.07).1898—1981) Архівавана 11 сакавіка 2016.  (руск.)
**Мараві́ль** (трансліт.: *Maraviĺ*, руск.: Маревиль) — аграгарадок у Бярозаўскім раёне Брэсцкай вобласці. Уваходзіць у склад Сігневіцкага сельсавета. Размешчана за 17 км ад Бярозы, за 18 км ад чыгуначнай станцыі Бяроза-Картузская.

Гісторыя
--------

У 1843 годзе вядома як фальварак у складзе маёнтка Сігневічы, належаў Рамуальду Нейгоф-Лею, які пабудаваў драўляны дом з мансардай (у савецкі час перабудаваны). Быў закладзены парк. У канцы XIX ст. пад назвай **Марвіль** у Равяціцкай воласці Пружанскага павета Гродзенскай губерні. У 1890 годзе памешчыку разам з іншымі пунктамі належалі 3582 дзес. зямлі.

На 1905 года — фальварак Моравіль, альбо Лубкі. З 1915 года акупіраваны германскімі войскамі, з 1919 года да ліпеня 1920 года і з жніўня 1920 года — войскамі Польшчы. З 1921 года — у складзе Польшчы. На 1924 года фальварак у Равяціцкай гміне Пружанскага павета Палескага ваяводства. З 1932 года ў Сігневіцкай гміне.

З 1939 года ў БССР. З 1940 года маёнтак у Сігневіцкім сельсавеце.

У 1941—1944 гг. акупіраваны нямецка-фашысцкімі захопнікамі.

У 1950 годзе тут была створана Сігневіцкая МТС (у 1957 пераўтворана ў машынна-меліярацыйную станцыю, з 1961 будаўніча-мантажнае ўпраўленне, з 1981 ПМК-54 трэста «Брэстводбуд»), Паводле перапісу 1959 года — пасёлак ММС.

Планіроўка
----------

Планіровачна складаецца з просталінейнай вуліцы, арыентаванай з поўначы на поўдзень, да якой прымыкаюць 2 кароткія завулкі з зах. боку, у паўночнай частцы яшчэ адна кароткая вуліца з усходняга боку.

Насельніцтва
------------

* **XIX стагоддзе**:
	+ 1897 — у фальварку З двары, 36 жыхароў.
* **XX стагоддзе**:
	+ 1905 — 38 жыхароў.
	+ 1924 — 1 будынак, 8 жыхароў.
	+ 1940 — 2 двары, 8 жыхароў.
	+ 1959 — 13 будынкаў, 30 гаспадарак, 127 жыхароў
	+ 1970 — 335 жыхароў.
* **XXI стагоддзе**:
	+ 2005 — 278 двароў, 765 жыхароў.

Славутасці
----------

* Сядзіба Нейгофаў-Леяў (XIX ст.)

Зноскі
------

1. ↑  Назвы населеных пунктаў Рэспублікі Беларусь: Брэсцкая вобласць: нарматыўны даведнік / І. А. Гапоненка і інш.; пад рэд. В. П. Лемцюговай. — Мн.: Тэхналогія, 2010.— 318 с. ISBN 978-985-458-198-9. (DJVU)

Літаратура
----------

* Гарады і вёскі Беларусі: Энцыклапедыя. Т. 3, кн. 1. Брэсцкая вобласць / рэдкал.: Г. П. Пашкоў (дырэктар) і інш. — Мн.: Беларуская Энцыклапедыя імя Петруся Броўкі, 2006. — 528 с.: іл. — 4 000 экз. — ISBN 985-11-0373-X.

Спасылкі
--------

* Лагатып Вікісховішча На Вікісховішчы пакуль няма медыяфайлаў па тэме, але Вы можаце загрузіць іх
* Маравіль на сайце Глобус Беларусі (руск.)

| ⛭**Сігневіцкі сельсавет** |
| --- |
| Цэнтр | Сігневічы |
| Аграгарадкі | Боркі ·  Маравіль ·  Равяцічы |
| Вёскі | Бармуты ·  Вінін ·  Вялікія Лясковічы ·  Галіцы ·  Зарэчча ·  Кашалёва ·  Малыя Лясковічы ·  Мар'янова ·  Мінкі ·  Міхалкі ·  Пешкі ·  Сабалі ·  Свадзьбічы ·  Чарнякава ·  Шлях-Пушча ·  Ястрабель |
**Мікалай Антонавіч Торык** (15 сакавіка 1906, в. Перавоз Капыльскага раёна Мінскай вобласці — 14 красавіка 1999, Масква) — марскі военачальнік, віцэ-адмірал.

Біяграфія
---------

Нарадзіўся ў сям’і сялян. У 1923 годзе скончыў сямігадовую школу ў м. Раманава. З 1926 года на камсамольскай рабоце ў Слуцкім РК ЛКСМБ. У РСЧА з 1928 года. Пасля заканчэння ў 1931 годзе Ленінградскіх ваенна-палітычных курсаў імя Ф. Энгельса, па люты 1933 года служыў у Ленінградскай ваеннай акрузе памочнікам камандзіра батарэі па палітчастцы. У час Вялікай Айчыннай вайны займаў пасаду начальніка Палітычнага ўпраўлення Паўночнага Флоту.

Пасля вайны, у 1952 годзе, скончыў акадэмію Генеральнага штаба.

18 лютага 1958 года прысвоена званне «віцэ-адмірал».

Узнагароды
----------

Ганаровы грамадзянін горада Слуцка.

Зноскі
------

1. ↑  Знакамітыя выпускнікі Архівавана 30 кастрычніка 2020.
У паняцця ёсць і іншыя значэнні, гл. Рыжкаў.

**Рыжкаў** — вёска ў Буркоўскім сельсавеце Брагінскага раёна Гомельскай вобласці Беларусі.

Да 2009 года вёска ўваходзіла ў склад Мікуліцкага сельсавета.

Геаграфія
---------

### Размяшчэнне

У 17 км на паўночны захад ад Брагіна, 23 км ад чыгуначнай станцыі Хойнікі (на галінцы Васілевічы — Хойнікі ад лініі Калінкавічы — Гомель), 134 км ад Гомеля.

Транспартная сетка
------------------

Транспартныя сувязі па прасёлкавай, затым аўтамабільнай дарозе Брагін-Хойнікі.

Планіроўка складаецца з просталінейнай вуліцы, блізкай да мерыдыянальнай арыентацыі, да якой з усходу далучаецца кароткая просталінейная вуліца з завулкам. Забудова драўлянымі хатамі сядзібнага тыпу.

Гісторыя
--------

Вядомая з XIX стагоддзя як вёска ў Рэчыцкім павеце Мінскай губерні У 1850 годзе. Паводле перапісу 1897 года знаходзіліся капліца, школа граматы, вятрак. У 1908 годзе ў Микуліцкай воласці.

З 8 снежня 1926 года па 30 снежня 1927 года цэнтр Рыжкаўскага сельсавета Брагінскага раёна Рэчыцкай, з 9 чэрвеня 1927 года Гомельскай акруг.

У 1931 годзе створаны калгас «Беларусь», працавала гамарня. У 1959 годзе ў складзе калгаса «Чырвоны Кастрычнік» (цэнтр — вёска Мікулічы). Ёсць клуб.

Насельніцтва
------------

### Колькасць

* 2004 год — 75 гаспадарак, 177 жыхароў.

### Дынаміка

* 1850 год — 12 двароў, 111 жыхароў.
* 1897 год — 39 двароў, 263 жыхара (паводле перапісу).
* 1908 год — 81 двор, 431 жыхар.
* 1930 год — 97 двароў, 555 жыхароў.
* 1959 год — 570 жыхароў (паводле перапісу).
* 2004 год — 75 гаспадарак, 177 жыхароў.
* 2006 год — 75 гаспадарак, 178 чалавек

Зноскі
------

1. ↑  Решение Гомельского областного Совета депутатов от 01.12.2009 N 276 Об изменении административно-территориального устройства Брагинского района Гомельской области Архівавана 5 сакавіка 2016.

Літаратура
----------

* Гарады і вёскі Беларусі: Энцыклапедыя. Т.1, кн.1. Гомельская вобласць/С. В. Марцэлеў; Рэдкалегія: Г. П. Пашкоў (галоўны рэдактар) і інш. — Мн.: Белэн, 2004. 632с.: іл. Тыраж 4000 экз. ISBN 985-11-0303-9 ISBN 985-11-0302-0

| ⛭**Буркоўскі сельсавет** |
| --- |
| Цэнтр | Буркі |
| Аграгарадкі | Мікулічы |
| Вёскі | Бакуны ·  Вялікі Лес ·  Дуброўнае ·  Кавалі ·  Конанаўшчына ·  Красная Гара ·  Марытон ·  Рыжкаў ·  Сабалі ·  Чырвонае Поле |
**«Amon Amarth»** — шведскі рок-гурт, які грае ў жанры меладычны дэз-метал. Назва гурта значыць «Фатальная гара» на сіндарыне, эльфійскай мове, і адсылае да гары Арадруін з «Уладара Пярсцёнкаў». Асноўнай тэматыкай групы з’яўляецца германа-скандынаўская міфалогія, набліжаючы музычны калектыў таксама да жанру вікінг-метал.

Гісторыя
--------

Гурт быў заснаваны ў 1992 годзе ў горадзе Тумба, прыгарадзе Стакгольма, першапачаткова пад нецэнзурнай назвай «Scum». Першым складам групы былі вакаліст Ёхан Хег, гітарысты Андэрс Хансан і Олаві Міканен, бас-гітарыст Тэд Лундстрэм і ўдарнік Ніка Мейра. Першае дэма гурта, «Thor arise», аказалася настолькі няўдалым, што студыя адмовілася яго выпускаць. У 1994 годзе, ужо пад назвай «Amon Amarth», калектыў запісаў «the Arrival of the Fimbul Winter», які быў выдадзены тыражом у адну тысячу копій і быў распрададзены за дванаццаць гадзін. Студыю для запісу даў гурт «Hypocrisy».

Дэбютны альбом «Sorrow Throughout the Nine Worlds» быў выпушчаны на сінгапурскім лэйбле «Pulverised records» ў 1996 годзе. Пасля гэтага калектыў заўважылі вядомыя выданні, якія пішуць пра рок-музыку, і неўзабаве «Amon Amarth» атрымалі кантракт з буйной кампаніяй «Metal Blade». На ім група выдаецца пачынаючы з альбома 1998 года «Once Sent from the Golden Hall».

Незадоўга да запісу група змяніла ўдарніка, а акурат перад турнэ ў падтрымку альбома «Amon Amarth» пакінуў гітарыст Андэрс Хансан. На яго месца ўзялі Ёхана Содэрберга.

Да 2007 годзе група выпусціла шэсць паўнавартасных альбомаў і заваявала шырокую папулярнасць сярод прыхільнікаў дэз-метала.

Дыскаграфія
-----------

* Thor Arise (Demo) (1993)
* Burning creation (1994)
* Sorrow Throughout the Nine Worlds (1996)
* Once Sent from the Golden Hall (1998)
* The Avenger (1999)
* The Crusher (2000)
* Versus the World (2002)
* Fate of Norns (2004)
* With Oden on Our Side (2006)
* Twilight of the Thunder God (2008)
* Surtur Rising (2011)
* Deceiver of the Gods (2013)
* Jomsviking (2016)
* Berserker (2019)

Зноскі
------

1. ↑  Metal Evolution — 2011.<a href='https://wikidata.org/wiki/Track:Q1763472'></a>

|  |  |
| --- | --- |
| ⚙️   У сацыяльных сетках | Facebook · Facebook · Myspace · X |
| Фота, відэа і аўдыё | Apple Music · Bandcamp · Deezer · Google Play Music · Instagram · Last.fm · Spotify · Tidal · Яндэкс Музыка · YouTube |
| Тэматычныя сайты | AllMusic · Discogs · Encyclopaedia Metallum · MusicBrainz · Rate Your Music · Rate Your Music |
| 

| Нарматыўны кантроль |
| --- |
| BNF: 142451200 · GND: 10323148-1 · ISNI: 0000 0001 1498 6892 · LCCN: no2007149900 · NKC: mzk2003189328 · SUDOC: 077443756 · VIAF: 136287782 |

 |
Жанчына загарае на пляжы
**Загар** — пацямненне колеру скуры пад уздзеяннем ультрафіялетавага выпраменьвання, з прычыны якога ў эпідэрмісе скуры адкладваецца пігмент меланін. 

Клеткі глыбокага слоя эпідэрмісу выпрацоўваюць і назапашваюць меланін — пігмент, які вызначае колер скуры. Пад уплывам сонечнага выпраменьвання ўтварэнне меланіну павялічваецца, таму пры загары наша скура цямнее.

Загар развіваецца паступова пасля паўторнага апраменьвання невялікай інтэнсіўнасці. Найбольш інтэнсіўны і ўстойлівы загар узнікае пасля працяглага знаходжання на сонцы, што часта шкодна адбіваецца на стане здароўя (нервовай, сардэчна-сасудзістай і інш. сістэмах).

Зноскі
------

1. ↑  Напісанне **Загар** ў адпаведнасці з Тлумачальным слоўнікам беларускай літаратурнай мовы. Мн.:БелЭн, 2002, С.208.
**The Velvet Underground** (у перакладзе з англійскай — «аксамітнае падполле») — амерыканскі рок-гурт 1960-х і 1970-х гадоў, які стаяў ля вытокаў альтэрнатыўнай і эксперыментальнай рок-музыкі. Назву часта скарачаюць да V.U. або The Velvets. Ключавыя ўдзельнікі Velvet Underground — Лу Рыд і Джон Кейл, адносна паспяхова працягнулі сольную кар’еру пасля сыходу з гурта.

Кружэлкі гурта прадаваліся невялікімі накладамі, але Velvet Underground аказалі велізарны ўплыў на лёс рок-музыкі. Добра дэманструе уплыў Velvet Underground вядомая фраза (якую часта прыпісваюць Браяну Іна), што мала хто купляў пласцінкі Velvet Underground у той час, калі яны выходзілі, але кожны, хто купіў, заснаваў свой уласны гурт. Крытыкі згаджаюцца, што творчасць гурта стала паваротным момантам у гісторыі рок-музыкі. Velvet Underground былі адным з першых гуртоў, хто эксперыментаваў у авангардным напрамку. Складаны, эксперыментальны гук і жорсткія, рэалістычныя тэксты Лу Рыда аказалі моцны ўплыў на развіццё панка, нойз-року і альтэрнатыўнага року.

Зноскі
------

1. ↑
2. ↑
3. 1 2  AllMusic — 1991.<a href='https://wikidata.org/wiki/Track:Q31181'></a>
4. ↑
5. 1 2
6. ↑
7. ↑
8. ↑
9. ↑
10. ↑
11. ↑
12. ↑
13. ↑
14. ↑
15. ↑
16. ↑
17. ↑
18. ↑
19. ↑
20. ↑
21. 1 2
22. 1 2
**Дзяржаўная служба Украіны па надзвычайных сітуацыях** (ДСНС Украіны, укр.: Державна служба України з надзвичайних ситуацій, ДСНС України) — цэнтральнае дзяржаўнае ведамства Украіны, якое ўваходзіць у сістэму органаў выканаўчай улады, што забяспечвае рэалізацыю дзяржаўнай палітыкі ў сферах грамадзянскай абароны, абароны насельніцтва і тэрыторый ад надзвычайных сітуацый і прадухілення іх узнікнення, ліквідацыі надзвычайных сітуацый, выратавальнай справы, тушэння пажараў, пажарнай і тэхнагеннай бяспекі, дзейнасці аварыйна-выратавальных службаў, прафілактыкі траўматызму невытворчага характару, а таксама гідраметэаралагічнай дзейнасці

*Дзяржаўная служба Украіны па надзвычайных сітуацыях* ўтворана Указам Прэзідэнта Украіны № 726/2012 ад 2012/12/24 года шляхам рэарганізацыі *Міністэрства надзвычайных сітуацый Украіны* і *Дзяржаўнай інспекцыі тэхнагеннай бяспекі Украіны*.

З 25 красавіка 2014 года дзейнасць Службы накіроўваецца і каардынуецца Кабінетам Міністраў праз міністра ўнутраных спраў Украіны.

Зноскі
------

1. ↑
2. ↑  Положение о Государственной службе Украины по чрезвычайным ситуациям, утверждённое Указом Президента Украины № 20/2013 "Некоторые вопросы Государственной службы Украины по чрезвычайным ситуациям
3. ↑  Указ Президента Украины № 726/2012 «Про некоторые мероприятия по оптимизации центральных органов исполнительной власти»
4. ↑  Постановление Кабинета Министров Украины № 120 от 25.04.2014 "Вопросы направления и координации Государственной службы по чрезвычайным ситуациям

Спасылкі
--------

* Официальный сайт Архівавана 4 красавіка 2022.
* Управления ГСЧС в областях
* Отраслевой портал по безопасности Украины
**«Ацалелы»** (англ.: Survivor) — другі выдадзены раман Чака Паланіка. Напісаны ў 1999 годзе.

Сюжэт
-----

*Тэндэр Брэнсон* — адзіны ацалелы са сваёй рэлігійнай абшчыны. Ён распавядае гісторыю свайго жыцця чорнай скрыні на борце рэйса 2039 самалёта «Боінг-747», які ляціць дзесьці над Ціхім акіянам.

Мэта абшчыны — дапамога звычайным людзям сачыць за іх дамамі. На працягу ўсёй кнігі аўтар дае парады як ачысціць нейкія плямы або адпрасці нейкі бруд, чым паліць кветкі, каб яны даўжэй не вялі ці як адпужваць дробных грызуноў.

Але вера іх выкрыць, і фанатыкі пачынаюць паміраць адзін за адным, а ў адзін выдатны момант галоўны герой становіцца новым месіяй …

Экранізацыя
-----------

У 1999 годзе праект быў замоўлены студыяй 20th Century Fox, але з-за падзей 11 верасня адкладзены. На дадзены момант праект знаходзіцца ў распрацоўцы.

| ⛭✰ Чак Паланюк |
| --- |
| Раманы | Байцоўскі клуб (1996) • Ацалелы (1999) • Невідзімкі (1999) • Удушша (2001) • Калыханка (2002) • Дзённік (2003) • Прывіды (2005) • Рэнт: біяграфія Бастэра Кейсі (2007) • Снаф (2008) • Пігмей (2009) • Хто ўсё раскажа (2010) • Праклятая (2011) |
| Дакументальная проза | Уцекачы і валацугі (2003) • Блытаней выдумкі (2004) |
| Экранізацыі твораў | Байцоўскі клуб (1999) • Удушша (2008) |
У Вікіпедыі ёсць артыкулы пра іншых асоб з прозвішчам Эстэс.

**Рычард Эстэс** (англ.: Richard Estes; нар. 14 мая 1932, Кевані, штат Ілінойс, ЗША) — амерыканскі мастак, які працуе ў стылі фотарэалізму.

Жыццё і творчасць
-----------------

Разам з Одры Флэк і Чакам Клоўзам адносіцца да вядучых фотарэалістаў першага пакалення. Падчас сваёй вучобы ў чыкагскім Інстытуце мастацтваў цікавіўся ў першую чаргу традыцыйным акадэмічным жывапісам. З 1967 года заняты распрацоўкай уласнай тэматыкі, у якой не мае канкурэнцыі — выява сучасных урбаністычных ландшафтаў, вялікага горада канца XX стагоддзя.

У раўнамернасць і дакладнасць фотарэалістычнай выявы ў Р. Эстэса часам прарываюцца рысы абстрактнага жывапісу. Па выразе самога мастака, «сапраўднасць мяняюць на свой густ». Мэтай яго мастацтва з’яўляецца не простае рэалістычнае паўтарэнне бачнага, але нейкая «ідэальная рэальнасць» (ideal reality), якая адлюстроўвае дасканалыя, рацыянальна арганізаваныя структуры і аб’екты, якія маюць у сваёй сутнасці значна больш агульнага з нашай рэальнасцю, чым проста ўбачанае вакол. Распрацаваў сваю асаблівую методыку выяў, калі ў выніку камбінавання многіх фотаздымкаў атрымліваецца не заўсёды карэктная з пункту гледжання мастацкай перспектывы, але вельмі відовішчная агульная панарама (у тым ліку і такіх класічных сюжэтаў, як віды Венецыі ці Парыжа). У выніку ўзнікае нейкая сюррэалістычная «звышрэальнасць», якая адрознівае палотны Р. Эстэса ад абстракцый яго калег.

Зноскі
------

1. 1 2  Photographers’ Identities Catalog Праверана 17 красавіка 2019.<a href='https://wikidata.org/wiki/Track:Q23892012'></a><a href='https://wikidata.org/wiki/Track:Q219555'></a>
2. ↑   Праверана 17 красавіка 2019.
3. 1 2 3  RKDartists Праверана 17 красавіка 2019.<a href='https://wikidata.org/wiki/Track:Q17299517'></a>
4. ↑  Union List of Artist Names Праверана 17 красавіка 2019.<a href='https://wikidata.org/wiki/Track:Q110250907'></a><a href='https://wikidata.org/wiki/Track:Q2494649'></a>
5. ↑  Virtual International Authority File — [Dublin, Ohio]: OCLC, 2003. Праверана 17 красавіка 2019.<a href='https://wikidata.org/wiki/Track:Q988937'></a><a href='https://wikidata.org/wiki/Track:Q54919'></a><a href='https://wikidata.org/wiki/Track:Q54837'></a><a href='https://wikidata.org/wiki/Track:Q190593'></a>
6. ↑  *Delarge J.* Le Delarge — Paris: Gründ, Jean-Pierre Delarge, 2001. — ISBN 978-2-7000-3055-6 Праверана 17 красавіка 2019.<a href='https://wikidata.org/wiki/Track:Q3118641'></a><a href='https://wikidata.org/wiki/Track:Q11305732'></a><a href='https://wikidata.org/wiki/Track:Q90'></a><a href='https://wikidata.org/wiki/Track:Q20056651'></a>

|  |  |
| --- | --- |
| ⚙️   Тэматычныя сайты | RKDartists |
| Слоўнікі і энцыклапедыі | Вялікая нарвежская · Britannica (онлайн) · Brockhaus · Universalis |
| 

| Нарматыўны кантроль |
| --- |
| BNE: XX1700903 · BNF: 15104906j · GND: 118968688 · ISNI: 0000 0001 1473 4185 · LCCN: n80025922 · LNB: 000237535 · NDL: 00513116 · NKC: xx0278931 · NTA: 068582188 · LIBRIS: 305638 · SUDOC: 106853333 · VIAF: 60374050, 95726399 · ULAN: 500007462 |

 |
**Фані Маргерыт Жудзіт Ардан** (фр. Fanny Marguerite Judith Ardant, нар. 22 сакавіка 1949) — французская актрыса тэатра і кіно, а таксама рэжысёр.

Біяграфія
---------

Фані Маргерыт Жудзіт Ардан нарадзілася 22 сакавіка 1949 года ў Францыі, у горадзе Самюр, у сям’і кавалерыйскага афіцэра, які служыў у розных частках Еўропы (Швецыя, Манака), у сувязі з чым сям’я часта пераязджала. Яна была малодшай з пяці дзяцей. Атрымала адукацыю палітолага ва Універсітэце Праванса. Адначасова з вучобай ва ўніверсітэце займалася на акцёрскіх курсах, у 1974 годзе ўпершыню выступіла на тэатральнай сцэне. Дэбютавала ў кінафільме «Сабакі» ў 1979 годзе.

У 1981 годзе Ардан знялася ў фільме Франсуа Труфо «Суседка», які ўпершыню ўбачыў яе ў канцы 1979 года ў гістарычным тэлевізійным серыяле «Жанчыны ля мора» Ніны Кампанеец. Па прызнанні рэжысёра і яго дачкі Лоры, ён быў зачараваны маладой актрысай і яго «ўразіла тэлевізійнае каханне з першага позірку». У канцы 1979 года ён напісаў Ардан ліст і запрасіў на сустрэчу на сваю кінастудыю. Яны пачалі сустракацца і ён паабяцаў, што свой наступны фільм, над сцэнарам якога ён тады працаваў, паставіць для яе. У 1982 годзе за гэтую ролю яна была намінаваная на французскую кінапрэмію «Сезар». Фані Ардан стала сяброўкай Труфо і ў 1983 годзе нарадзіла дачку Жазефіну.

У 1997 годзе яна была ўдастоена прэміі «Сезар» як «Лепшая актрыса» за ролю ў фільме «Вячэрні прыкід».

За сваю кінакар’еру яна знялася больш як у 60 фільмах самых розных жанраў: камедыі, драмы, прыгоды. Яе запрашалі ў свае праекты найвядомыя рэжысёры свету. А дзякуючы выдатным веданню англійскай мовы яе не раз запрашалі здымацца ў Галівудзе. У 2002 годзе камедыя «8 жанчын» Франсуа Азона, у якой Фані Ардан выканала адну з галоўных роляў, атрымала на Берлінскім кінафестывалі «Сярэбранага мядзведзя» за акцёрскі ансамбль. Таксама Ардан была намінаваная на прэмію Сезар як «Лепшая актрыса» ў гэтым фільме. У 2003 годзе на XXV Маскоўскім кінафестывалі за выкананне ролі спявачкі Марыі Калас у фільме Франка Дзэфірэлі «Калас назаўжды» яна была ўдастоена прыза імя Станіслаўскага, які прысуджаецца за асаблівыя акцёрскія заслугі.

У 2008 годзе Фані Ардан дэбютавала ў якасці рэжысёра, зняўшы сямейную драму «Прах і кроў» (Cendres et Sang). У 2014 годзе Ардан была зноў намінаваная на прэмію «Сезар», за галоўную ролю ў драме «Лепшыя дні наперадзе». У 2017 годзе Ардан паставіла фільм «Канапа Сталіна» з Дэпардзьё ў галоўнай ролі.
**Іван Уладзіміравіч Карчынскі** (25 чэрвеня 1864(1864-06-25), Тальнэ, Кіеўская губерня — 2 ліпеня 1935(1935-07-02), Аліта) — беларускі грамадска-палітычны і царкоўны дзеяч, праваслаўны святар.

Біяграфія
---------

Нарадзіўся ў сям’і святара. Скончыў у 1879 годзе Уманскае духоўнае вучылішча, у 1885 годзе — Кіеўскую духоўную семінарыю, пасля 2 курсы юрыдычнага факультэта Маскоўскага ўніверсітэта.

Сельскі настаўнік (1885). Іерэй у Пакроўскім храме і загадчык царкоўна-прыхадской школы сяла Рамашкі Васількоўскага павета Кіеўскай губерні (1887), узнагароджаны набедранікам (1890).

З 1890 года інспектар царкоўнапрыходскіх школ Гродзенскай праваслаўнай епархіі. З 1904 года ключнік і протаіерэй Барыса-Глебскага манастыра ў Гродне. Пад час Першай сусветнай вайны ў эвакуацыі ў Маскве. У 1917 годзе — член Саюза беларускага праваслаўнага духавенства. Член Гродзенскай управы і Гродзенскага БНК.

У красавіку 1919 года кааптаваны ў склад літоўскай Тарыбы. У канцы 1919 года ўваходзіў у склад Рады БНР. У верасні 1920 года выступіў адным з ініцыятараў беларускага антыпольскага партызанскага руху ў шчыльнай сувязі з Літвой. У 1921 годзе ў якасці праваслаўнага капелана служыў у літоўскім беларускім батальёне. Быў сябрам штаба арганізацыі В. Разумовіча — «Хмары» ў Мерачы. Затым жыў у Коўне, з’яўляўся праваслаўным капеланам Літоўскай арміі.

Памёр 2 ліпеня 1935 г. у Алітусе.

Узнагароды
----------

* Ордэн Святой Ганны 2-й ступені (1907).
* Ордэн Святога Уладзіміра 4-й ступені (1910).
* Ордэн Святога Уладзіміра 3-й ступені (1913).
* Ордэн Святой Ганны 1-й ступені (1915) .
* Мітра (1926).
* Медаль у гонар 10-годдзя незалежнасці Літвы (1928).
* Ордэн Гедзіміна 4-й ступені (1928).
* Ордэн Вітаўта 3-й ступені (1931)

Зноскі
------

Літаратура
----------

* Беларускія рэлігійныя дзеячы XX ст.: Жыццярысы, мартыралогія, успаміны / аўтар-укладальнік: Ю. Гарбінскі. — Менск-Мюнхен: Беларускі кнігазбор, 1999. — ISBN 985-6318-65-3
* Горны Аляксандр. Святар, гісторык, патрыёт: старонкі жыцця і творчасці протаіерэя Іаана Карчынскага // Гродненские епархиальные ведомости. — 2012. — № 2. — С. 14 — 17; № 3. — С. 17 — 19.
У паняцця ёсць і іншыя значэнні, гл. Апалон.

**Апалон 13** (англ.: Apollo 13) — сёмы пілатуемы палёт у амерыканскай касмічнай праграме «Апалон» і трэці, у якім прызначалася пасадка на Месяц. Карабель быў запушчаны 11 красавіка 1970 года ў 13:13 CST з Касмічнага цэнтра Кенэдзі, штат Фларыда, але пасадка на Месяц была перапыненая пасля таго, як праз два дні выбухнуў кіслародны бак, што паралізавала службовы модуль, ад якога залежаў камандны модуль. Нягледзячы на вялікія цяжкасці, выкліканыя абмежаваннямі энергіі, стратай цяпла ў кабіне, недахопам пітной вады, а таксама крытычнай неабходнасцю зрабіць часовы рамонт у сістэме выдалення дыяксіду вугляроду, экіпаж паспяхова вярнуўся на Зямлю 17 красавіка.

Палёт прайшоў у дальнім краі Месяца на вышыні 254 км над яго паверхняй і ў 400 171 км ад Зямлі, такім чынам быў пастаўлены рэкорд далёкасці пілатаванага касмічнага палёту. Місіяй камандаваў Джэймс А. Ловел, таксама ў камандзе былі пілот каманднага модуля Джон Л. «Джэк» Суайгерт і пілот месяцавага модуля Фрэд У. Хейз. Суайгерт у апошні момант замяніў першапачатковага пілота Томаса Матынглі, які быў выдалены медыкамі пасля выяўлення ў яго краснухі.

У народнай культуры Апалон-13 шырокавядомы па аднайменнаму фільму з Томам Хэнксам у галоўнай ролі, фільм атрымаў 9 узнагарод прэміі Оскар.
**Імані-Лара Лансікват** (англ.: Imani-Lara Lansiquot; нар. 17 снежня 1997, Пэкхэм) — брытанская лёгкаатлетка, якая спецыялізуецца ў спрынце, чэмпіёнка Еўропы, прызёр сусветных і кантынентальных першынстваў у эстафетных дысцыплін.

На чэмпіянаце свету 2019 года ў горадзе Доха дайшла да паўфіналу на 100 метраў і прабегла за 11,35 секунды. Выйграла сярэбраны медаль у эстафеце 4×100 м, дзе бегла ў забегах, перш чым была вымушана зняцца з фіналу з-за траўмы.

У 2020 годзе яна стала чэмпіёнкай Вялікабрытаніі, выйграўшы 100 метраў на чэмпіянаце Вялікабрытаніі па лёгкай атлетыцы 2020 года з часам 11,26 сек.

Зноскі
------

1. ↑  Imani-Lara Lansiquot // World Athletics Database<a href='https://wikidata.org/wiki/Track:Q54960205'></a>

|  |  |
| --- | --- |
| ⚙️   У сацыяльных сетках | X |
| Фота, відэа і аўдыё | Instagram |
| Тэматычныя сайты | European Athletics · Olympedia · Olympic Channel · Tilastopaja · World Athletics · Брытанская алімпійская асацыяцыя · Брытанская алімпійская асацыяцыя |
**Аральская шамая** (*Chalcalburnus chalcoides aralensis*) — рыба сямейства карпавых.

Характэрныя прыкметы
--------------------

Рот у выглядзе касой шчыліны, накіраванай угару, ніжняя сківіца троху выдаецца наперад. Паміж брушным і анальным плаўніком кіль, не пакрыты луской толькі блізу анальнай адтуліны. Анальны плаўнік складаецца мінімум з 13 промняў. Бакавая лінія ніжэй за сярэднюю лінію цела. Жабравыя тычынкі доўгія і густыя. Лоб і спіна цёмныя з зеленаватым адценнем, бакі і бруха серабрыстыя. Плаўнікі (акрамя хваставога) ля падставы ружовыя, па краях шэрыя. Ад каспійскай шамаі адрознівацца ніжэйшым целам. Даўжыня да 29 см.

Распаўсюджанасць
----------------

Раней — Аральскае мора, цяпер сустракаецца ў нізоўях Сырдар’і, у раўнінных вадаёмах ніжняга і сярэдняга цячэнняў Амудар’і, Зарафшана. У апошнія гады пранікла праз каналы у сярэдняе цячэнне Сырдар’і і Кашкадар’і.

Лад жыцця
---------

Жыве і нерастуе ў моры. Палавой сталасці самцы дасягаюць ва ўзросце 2-5 гадоў пры даўжыні цела 15 см, а саміцы — ад 2 да 6 гадоў пры даўжыні 17 см. Нераст у прыбярэжных зонах, звычайна на камяністым грунце, радзей на пясчаным, часам ікра прыклейваецца да каранёў плывучых курцін трыснягу. Асобіны, якія скончылі нераст, выходзяць у адкрытае мора і інтэнсіўна харчуюцца бакаплавамі і кукалкамі матыля. Ноччу шамая прабывае ў верхніх пластах вады, днём спускаецца на глыбіню.

Гаспадарчае значэнне
--------------------

Раней — невялікае, лавілі шамаю невадамі, сеткамі. Пазней стала каштоўнай прамысловай рыбай. У раўнінных вадасховішчах мае мясцовае прамысловае значэнне.

Зноскі
------

1. 1 2
2. ↑  *В. Д. Лебедев, В. Д. Спановская, К. А. Савваитова, Л. И. Соколов, Е. А. Цепкин.* Рыбы СССР. Под ред. Г. В. Никольского и В. А. Григораш. — М. изд-во «Мысль», 1969—447 с.

Спасылкі
--------

* Определитель пресноводных рыб фауны СССР
* Chalcalburnus chalcoides aralensis (Berg) — Аральская шемая

|  |  |
| --- | --- |
| ⚙️   Таксанамія | GBIF · WoRMS |
Лагатып OpenOffice.org
**OpenOffice.org**, шырока вядомы як **OOo** або **OpenOffice**, — офісны пакет з адкрытым зыходным кодам, асноўныя складнікі якога прызначаны для апрацоўкі тэксту, табліц, прэзентацый, графікі і баз даных. Ён даступны для шэрагу розных камп’ютарных аперацыйных сістэм, распаўсюджваецца як свабоднае праграмнае забеспячэнне і напісаны з выкарыстаннем уласных інструментаў для стварэння графічнага інтэрфейсу карыстальніка. Падтрымлівае стандарт ISO/IEC *OpenDocument Format (ODF)* для абмену данымі і як прадвызначаны фармат файлаў, а таксама фарматы Microsoft Office, сярод іншых. На канец 2009 года OpenOffice падтрымлівае больш за 110 моў.

OpenOffice.org паходзіць ад StarOffice, офіснага пакета, распрацаванага нямецкай кампаніяй StarDivision і набытага Sun Microsystems у жніўні 1999 года. Зыходны код пакета быў выпушчаны ў ліпені 2000 года з мэтай зніжэння долі рынку Microsoft Office, шляхам забеспячэння свабоднай і адкрытай альтэрнатывы; апошнія версіі StarOffice заснаваны на OpenOffice.org з дадатковымі прыватнаўласніцкімі кампанентамі. Галоўны спонсар праекта OpenOffice.org — карпарацыя Oracle (першапачаткова Sun Microsystems). Сярод іншых буйных карпаратыўных ўдзельнікаў — Novell, Red Hat, IBM, Google.

Праект і праграмны пакет шырока вядомыя як *OpenOffice*, але гэты тэрмін з’яўляецца гандлёвай маркай кампаніі з Нідэрландаў, а таксама ў выкарыстанні Orange UK, з-за гэтага праект вымушаны быў прыняць *OpenOffice.org* у якасці афіцыйнай назвы.

Нягледзячы на назву OpenOffice.org, офісны пакет, уключаны ў большасць дыстрыбутываў Linux (у тым ліку Ubuntu, OpenSUSE і Mandriva Linux) — насамрэч адгалінаванне, альбо неафіцыйная галіна, якая называецца Go-oo.

Станам на жнівень 2011 года ва ўсіх найбольш папулярных Linux-дыстрыбутывах пакет OpenOffice.org заменены на яго адгалінаванне LibreOffice. Старонка праекта ў інтэрнэце — libreoffice.org

Заўвагі
-------

1. ↑  OpenOffice.org — FAQ — Overview
2. ↑  Orange launches 'Open Office' Архівавана 1 лютага 2009.
3. ↑  Why should we say «OpenOffice.org» instead of simply «OpenOffice»
4. ↑  Bug #151829 in openoffice.org (Ubuntu): «Include go-oo in Ubuntu»
5. ↑  Linux.com
6. ↑  Go-oo derivates in Linux distributions

Спасылкі
--------

* Хатняя старонка праекта OpenOffice.org

|  |  |
| --- | --- |
| ⚙️   Нарматыўны кантроль | GND: 4760459-1 · NKC: ph184850 |
**Дыхіл** — горад у Джыбуці, цэнтр рэгіёна Дыхіл. Праз горад праходзіць шаша са сталіцы Джыбуці на ўсход да возера Абэ. Насельніцтва Дыхіа — каля 12000 чалавек.

Гісторыя
--------

Англійскі даследчык Вілфрэд Тэзігер, які наведаў горад у 1934 годзе, выявіў тут непрыступную крэпасць, нядаўна пабудаваную французскімі каланіяльнымі ўладамі.

Тэзігер лічыў, што гарнізон, размешчаныя тут, забяспечваў эканамічную падтрымку.

Пасля Вайны за Агадэн Дыхіл і Алі-Саб’е прынялі парадку 8000 самалійцаў з клана Іса, які бег з Эфіопіі.

Эканоміка
---------

Больш усяго горад знакаміты дзякуючы размешчанаму непадалёк папулярнаму салёнаму возеру Аба. Большасць экскурсій да возера пачынаюцца менавіта з Дыхіла. Практычна ўсе мясцовыя жыхары могуць расказаць пра возера і папрацаваць правадніком або экскурсаводам.

Клімат
------

| **Клімат Дыхіл** |
| --- |
| Паказчык | Сту | Лют | Сак | Кра | Май | Чэр | Ліп | Жні | Вер | Кас | Ліс | Сне | Год |
| Сярэдні максімум, °C | 24 | 25 | 26 | 27 | 28 | 32 | 34 | 35 | 31 | 27 | 24 | 23 | 28 |
| Сярэдні мінімум, °C | 21 | 22 | 23 | 23 | 24 | 25 | 26 | 27 | 25 | 24 | 22 | 20 | 23,5 |

Зноскі
------

1. ↑  Jeff Crisp, «The Politics of Repatriation: Ethiopian Refugees in Djibouti, 1977-83», *Review of African Political Economy, No. 30, Conflict in the Horn of Africa*, (September, 1984), p. 74

Спасылкі
--------

* Satellite map at Maplandia.com
* Архівавана 15 ліпеня 2011.