**Рагнар Лодбрак** (*Рагнар Скураныя Порткі*; паводле іншай версіі, «Лёсасцяжны»: lod — лёс, brog — сцяг — таму што, паводле падання, на яго сцягу, які няслі перад войскам, быў намаляваны крумкач Одзіна, які сваім крылом паказваў кірунак паходу; пакараны смерцю ў 865) — паўміфічны дацкі конунг, прадстаўнік скандынаўскага роду Інглінгаў, бацька Б’ёрна Жалезнабокага (заснавальніка дынастыі Мунсё).

Легендарная біяграфія
---------------------

Дакладных крыніц, якія бы пацвярджалі існаванне Рагнара, не існуе. Галоўным чынам падрабязнасці яго жыцця і дзейнасці вядомыя са скандынаўскіх саг, якія апавядаюць, як Рагнар здзяйсняў набегамі і марскім разбоем. Мяркуюць, што гістарычны Рагнар (калі такі існаваў) дзейнічаў у першай палове IX стагоддзя і быў адным з найбольш уплывовых ваенных правадыроў Даніі. Верагодна, ён быў сынам Сігурда Пярсцёнка. Мянушка звязана з легендай пра тое, што Рагнар насіў скураныя порткі, пашытыя яго жонкай Лагертай, якія выступалі ў ролі абярэга. Паводле іншай версіі, у дзяцінстве, выпадкова трапіўшы ў змяінае логава, выжыў дзякуючы скураным порткам.

Найважнейшыя падзеі, якія прыпісваюцца Рагнару — напад на тэрыторыю сучаснай Францыі і захоп Парыжа ў 845 годзе, а таксама напад на Нартумбрыю ў 865 годзе. Падчас паходу на Парыж ён нібыта ўзначальваў эскадру з 120 караблёў з 5000 воінаў, якія падняліся ўверх па рацэ Сена. Горад быў захоплены вікінгамі, а заходнефранкскі кароль Карл Лысы, каб выратаваць Парыж ад разбурэння, выплаціў велізарны выкуп у 7000 фунтаў срэбра. Хоць Рагнар, трымаючы слова, і пакінуў Парыж без істотных разбурэнняў, але на зваротным шляху праз паўночную Францыю разрабаваў усе землі, якія перасякаў. Лічыцца, што захоп Парыжа Лодбракам адбыўся 28 сакавіка 845 года.

У 865 годзе, падчас экспедыцыі ў Брытанію, карабель Рагнара сеў на мель у Нартумбрыі на поўначы Англіі, яго войска было разбіта, сам ён трапіў у палон і па загадзе караля Элы II быў скінуты ў яму з атрутнымі змеямі, дзе памёр пакутлівай смерцю. Легенды абвяшчаюць, што, паміраючы, Рагнар выклікнуў: «Як зарохкалі б мае родныя парасяты, калі б ведалі яны, як цяпер мне, старому кабану!». Такім чынам ён намякаў Элу II на тое, што яго сыны, якія знаходзіліся ў Швецыі, адпомсцяць за бацьку.

Паводле саг, шматлікія сыны Рагнара (Івар Бескасцёвы, Б’ёрн Жалезнабокі і іншыя) у 867 годзе ўварваліся ў Англію, адпомсцілі за гібель бацькі і паклалі пачатак дацкаму заваяванню вострава. Сыны Рагнара паланілі і затым пакаралі смерцю караля Элу, які памёр у жудасных пакутах. Каралеўствы Нартумбрыя, Мерсія і Усходняя Англія былі разрабаваны. Урэшце нашчадкаў Рагнара спыніў Альфрэд Уэсэкскі, разбіўшы іх войска ў 871 годзе.

Сям’я
-----

### Продкі


| ?Рагнар Лодбрак — продкі |
| --- |
| 

|  |  |  |  |  |  |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- |
|  |  | Redbad[d] |  | Aldgisl[d] |  |
|  |  |  |  |
|  |  |  |  |  |  |  |
|  |  |  |  |  |
|  |  |  |  |  |
|  |  |  |  |  |
|  | Рагнар Лодбрак |  | Сігурд Пярсцёнак |  | Рандвер[d] |  |  | Радбарт |  | Скіра[d] |  |
|  |  |  |  |  |  |  |
|  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |
|  |  |  |  |  |  |  |
|  |  |  |  |  |  |  |
|  |  |  |  |  |
|  |  |  | Auðr the Deep-Minded[d] |  | Ivar Vidfamne[d] |  |
|  |  |  |  |  |
|  |  |  |  |  |  |  |
|  |  |  |  |
|  |  |  |  |

 |

### Шлюбы і дзеці

Пакаранне смерцю Рагнара Лодбрака
Быў тройчы жанаты, меў мноства законных дзяцей і пазашлюбных ад наложніц:

* ад першага шлюбу з Лагертай (Hlaðgerðr) сын:
	+ Фрыдлейв
	+ Б’ёрн Жалезнабокі
* ад другога шлюбу з Торай з Готланда (Þóra Borgarhjǫrtr) сыны:
	+ Эйрык
	+ Агнар
* ад Аслаўг (Áslaug Sigurðardóttir) сыны:
	+ Івар Бескасцёвы (пам. у 873)
	+ Хвітсерк
	+ Сігурд Змеявокі
* сыны і дачка ад неназваных па імі маці:
	+ Уба (пам. у 878)
	+ Харальд
	+ Хальфдан (пам. у 877)
	+ Ульв(і)
	+ Рагнхільд

Кожны з сыноў быў валадаром уласнага ўдзела і насіў тытул конунга.

У сучасным мастацтве
--------------------

### У літаратуры

* Рагнар Лодбрак — адзін з персанажаў кнігі Гары Гарысана «Молат і Крыж»;
* Рагнар Лодбрак — адзін з персанажаў кнігі Джэка Лондана «Міжзоркавы вандроўца»;
* Рагнар Лодбрак — адзін з персанажаў аповесці Марыі Сямёнавай «Два каралі»;
* Рагнар Лодбрак — адзін з персанажаў сагі Аляксандра Мазіна «Вікінг».

### У кіно

#### У мастацкім

* У фільме Вікінгі (1958) ролю караля Рагнара выканаў Эрнэст Боргнайн.
* Вікінгі / Vikings (2013—2015; Ірландыя, Канада) у ролі Рагнара Трэвіс Фімел.

#### У дакументальным

### У гульнях

* У гульні Crusader Kings II пры ўсталяваным адоне The Old Gods Рагнар з’яўляецца негульнябельным персанажам. Кампанія адона пачынаецца з захопу яго сынамі тэрыторый Англіі — помста каралю Эле за смерць бацькі.
* У адонах да камп’ютарных гульняў серыі «Цывілізацыя» Sid Meier’s Civilization III: Play the World і Sid Meier’s Civilization IV: Warlords Рагнар Лодбрак узначальвае цывілізацыю вікінгаў.
* У гульні Mount & Blade каралеўствам Нордаў кіруе кароль Рагнар.
* Mount & Blade : Warband-Viking Conquest

Зноскі
------

1. ↑  А. Я. Гуревич. Походы викингов. Изд-во «Наука», М. 1966, стр. 162.

Спасылкі
--------

* Лагатып Вікісховішча На Вікісховішчы ёсць медыяфайлы па тэме Рагнар Лодбрак

|  |  |
| --- | --- |
| ⚙️   Слоўнікі і энцыклапедыі | Britannica (онлайн) · Brockhaus |
| Генеалогія і некрапалістыка | WikiTree · WeRelate · Geni.com · Rodovid |
| Нарматыўны кантроль | GND: 1012417727 · ISNI: 0000 0000 5267 9191 · LCCN: nr97018892 · NKC: jo2017963485 · VIAF: 24506821 |