У Вікіпедыі ёсць артыкулы пра іншых асоб з прозвішчам Фальскі.

**Усе́валад Сцяпа́навіч Фа́льскі** (7 сакавіка 1886, або 8 сакавіка 1887 — пасля 1926) — беларускі грамадска-палітычны, дзяржаўны і культурны дзеяч, акцёр; адзін са стваральнікаў беларускага прафесійнага тэатра.

Біяграфія
---------

Нарадзіўся ў вёсцы Лошыца Мінскага павета Мінскай губерні (цяпер у межах горада Мінска). Скончыў тры курсы Ляснога інстытута ў Пецярбургу. У 1906 годзе далучыўся да беларускага руху. На працягу 1915—1918 гадоў удзельнічаў у арганізацыі і быў старшынёй Першага таварыства беларускай драмы і камедыі, Мінскага таварыства працаўнікоў мастацтва. Быў жанаты.

Выканаўца вядучых роляў у спектаклях «Паўлінка» Янкі Купалы, «Пашыліся ў дурні» Марка Крапіўніцкага, «Модны шляхцюк» Каруся Каганца, «Бязвінная кроў» Уладзіслава Галубка і інш. Быў членам Мінскага аддзела Беларускага таварыства дапамогі пацярпелым ад вайны, намеснікам старшыні Беларускага нацыянальнага камітэта ў Мінску, прадстаўніком Беларускай рады на Дэмакратычнай нарадзе 1917 года на Усебеларускім з’ездзе адзін з лідараў фракцыі левай плыні. Са жніўня 1918 года ў Маскве, удзельнічаў у стварэнні маскоўскай беларускай секцыі РКП(б). Узначальваў камісарыят замежных спраў Часовага рабоча-сялянскага савецкага ўрада Беларусі (студзень 1919). У 1919 годзе двойчы арыштаваны савецкімі ўладамі, у т.л. летам 1919 года быў сярод расстрэльных заложнікаў, якіх чэкісты вывезлі ў Смаленск пры адступленні бальшавікоў з Беларусі.

Быў вызвалены са Смаленскай катаржнай турмы 7 мая 1919, перайшоў фронт і вярнуўся ў заняты польскімі войскамі Менск. У часе польскай акупацыі Беларусі (1919—1920) намеснік начальніка раёна эксплуатацыі лясоў. Выконваў вядучыя ролі ў «Паўлінцы» Янкі Купалы, «Модным шляхцюку» Каруся Каганца, іншых пастаноўках Таварыства беларускай драмы і камедыі. Браў удзел у грамадскіх арганізацыях, быў сябрам Беларускай арганізацыі дапамогі ахварам вайны. Пасля стварэння ў кастрычніку 1919 Беларускай вайсковай камісіі працаваў там перакладчыкам.

У 1921 годзе намеснік загадчыка аддзела мастацтваў, вучоны сакратар Акадэмічнага цэнтра Наркамата асветы БССР. Арыштаваны 3 верасня 1921 года ў Менску і асуджаны паводле пастановы калегіі АДПУ СССР ад 23.9.1921 за «дапамогу ў шпіянажы» да расстрэлу, замененага на 5 гадоў зняволення, якія адбываў у смаленскай катаржнай турме. Вызвалены ў 30 мая 1923 годзе, працаваў справаводам рабфака пры Смаленскім універсітэце. Са снежня 1925 года жыў у Кіеве, працаваў дырэктарам драматычнага тэатра імя Марыі Занькавецкай, перапісваўся з Інбелкультам.

Неаднаразова хадайнічаў перад урадам Беларусі, каб дазволілі вярнуцца дамоў. Апошняе вядомае дакументальнае сведчанне пра У. Фальскага датуецца 26 студзеня 1926 года. Далейшы лёс невядомы.

Рэабілітаваны Ваеннай пракуратурай Рэспублікі Беларусь 6 жніўня 1996 года. Асабовая справа У. Фальскага № 20479-с захоўваецца ў архіве КДБ Беларусі.

Зноскі
------

1. 1 2 3 4 5  *Маракоў Л. У.* Рэпрэсаваныя літаратары… Т.3. кн.2.
2. 1 2 3 4  Беларуская энцыклапедыя: У 18 т. Т. 16: Трыпалі — Хвіліна / Рэдкал.: Г. П. Пашкоў і інш. — Мн. : БелЭн, 2003. — Т. 16. — 576 с. — 10 000 экз. — ISBN 985-11-0035-8. — ISBN 985-11-0263-6 (т. 16). С. 331
3. 1 2 3 4  *Маракоў Л. У.* Рэпрэсаваныя літаратары… Т.2.
4. 1 2  nashaniva.by

Літаратура
----------

* *Гесь А.* «Выслаць за межы Беларусі…» // Палітычныя рэпрэсіі на Беларусі ў XX ст. — Мн. 1998.
* *Касинская А. Крапивин С.* Визит дамы // Народная газета. 1997. 11—13 кастр.;
* Рэпрэсаваныя літаратары, навукоўцы, работнікі асветы, грамадскія і культурныя дзеячы Беларусі. Энцыклапедычны даведнік у 10 тамах (15 кнігах). Т. 2 / Укладальнік Л. У. Маракоў. — Смаленск, 2003.
* Рэпрэсаваныя літаратары, навукоўцы, работнікі асветы, грамадскія і культурныя дзеячы Беларусі. Энцыклапедычны даведнік у 10 тамах (15 кнігах). Т. 3. Кніга 2 / Укладальнік Л. У. Маракоў. — Мн. 2005.
* *Селяменеў В. Скалабан В.* Тры лісты Усевалада Фальскага // Тэатральная творчасць. 1996. № 6.
* *Скалабан В.* Беларусь і Украіна: разам да незалежнасці // Спадчына. 1998, № 1.
* *Стужынская Н.* Беларусь мяцежная. — Вільня. 2000. С. 110—112.

| ⛭Міністры замежных спраў Беларусі |
| --- |
| Народныя сакратары замежных спраў БНР | 
* Язэп Варонка (1918)
* ✰ Антон Луцкевіч (1918)

 |  |
| Міністры замежных спраў БНР | 
* ✰ Антон Луцкевіч (1918—1919)
* Яўген Ладноў (1919—1921)
* Аляксандр Цвікевіч (1921—1923)

 |
| Народныя камісары замежных спраў ССРБ | 
* Усевалад Фальскі (1919)
* М. Пятроў (1919)

 |
| Народны камісар замежных спраў Літбела | 
* Вінцас Міцкявічус-Капсукас (1919)

 |
| Народныя камісары замежных спраў БССР | 
* Аляксандр Чарвякоў (1920—1923)
* Кузьма Кісялёў (1944—1946)

 |
| Міністры замежных спраў БССР | 
* Кузьма Кісялёў (1946—1966)
* Анатоль Гурыновіч (1966—1990)
* Пётр Краўчанка (1990—1991)

 |
| Міністры замежных спраў  Рэспублікі Беларусь | 
* Пётр Краўчанка (1991—1994)
* Уладзімір Сянько (1994—1997)
* Іван Антановіч (1997—1998)
* Урал Латыпаў (1998—2000)
* Міхаіл Хвастоў (2000—2003)
* Сяргей Мартынаў (2003—2012)
* Уладзімір Макей (2012—2022)
* Сяргей Алейнік (з 13 снежня 2022)

 |