**Епіскап Уладзімір** (свецкае імя: **Вячаслаў Міхайлавіч Ціханіцкі**; 22 сакавіка 1873, Быстрыца, Вяцкая губерня, Расійская імперыя — 18 снежня 1959, Парыж, Францыя) — праваслаўны дзеяч, епіскап Канстанцінопальскай праваслаўнай царквы.

Біяграфія
---------

Скончыў Вяцкую духоўную семінарыю (1893), Казанскую духоўную акадэмію са ступенню кандыдата багаслоўя (1898). У 1897 годзе пастрыжаны ў манаства з імем Уладзімір, затым рукапаложаны ў іерадыякана і іераманаха. У 1898 годзе накіраваны ў Кіргізскую місію Омскай епархіі, з 1901 года кіраўнік місіі з узвядзеннем у сан архімандрыта. 11 ліпеня 1906 года пастановай Сінода прызначаны настаяцелем Супральскага Свята-Благавешчанскага манастыра Гродзенскай епархіі. У 1907 годзе рукапаложаны ў епіскапа Беластоцкага, вікарыя Гродзенскай епархіі.

З пачаткам Першай сусветнай вайны разам з клірам епархіі эвакуіраваўся ў Расію. Пражываў у Маскоўскім Чудавым манастыры. Прымаў удзел ва Усерасійскім Памесным саборы 1917—1918 гг. У верасні 1918 года вярнуўся у Гродна. З-за адсутнасці архіепіскапа Гродзенскага і Брэсцкага Міхаіла уступіў у кіраванне Гродзенскай, а таксама Холмскай епархіямі. Аднаўляў царкоўнае жыццё на Гродзеншчыне, арганізаваў Гродзенскае епархіяльнае ўпраўленне. Прымаў актыўны ўдзел у гродзенскім грамадска-палітычным жыцці, быў адным з арганізатараў губернскага беларускага з’езда 1-2 снежня 1918 г. членам Гродзенскай губернскай беларускай управы. Меў трывалыя кантакты з дзеячамі беларускага нацыянальнага руху, у тым ліку з урадам БНР В. Ластоўскага. Паслядоўна выступаў супраць канфіскацыі католікамі праваслаўных храмаў. Паводле звестак дыпламатычнай місіі БНР у Берліне, арыштаваны летам 1919 года польскімі ўладамі ў Гродне. У 1922 годзе адмовіўся прызнаць аўтакефалію Польскай Праваслаўнай Царквы і падпісаць «Часовыя правілы» аб узаемаадносінах з польскай дзяржавай. 12 кастрычніка 1922 года адхілены ад кіраўніцтва Гродзенскай епархіяй. У студзені 1923 годзе быў вывезены з Гродна і заключаны ў Дзерманскі Свята-Троіцкі манастыр на Валыні.

У лістападзе 1923 годзе патрыярхам Ціханам узведзены ў сан архіепіскапа. 14 кастрычніка 1924 года высланы за межы Польшчы — у Чэхаславакію. У 1925 годзе мітрапалітам Еўлогіем прызначаны вікарыем цэркваў поўдня Францыі і настаяцелем праваслаўнага сабора ў Ніцы. У 1931 г. перайшоў пад юрысдыкцыю Канстанцінопальскага Патрыярхата. З 1947 года мітрапаліт-экзарх Заходнееўрапейскага экзархата Канстанцінопальскага Патрыярхата.

Памёр у Парыжы, пахаваны на рускіх могілках Сент-Жэнэўеў-де-Буа.

Зноскі
------

1. ↑  Сінодзік пацярпелых за веру і Царкву Хрыстовую у Гродзенскай епархіі (ХХ стагоддзе)

Літаратура
----------

* Barysevich, Uladzimir. Metropolita Wlodzimierz (Tichonicki). Życie i działalność. Praca magisterska. Warszawa. 2008.
* Карташев, А. Жизненный путь Митрополита-Экзарха Владимира // Православная мысль (Париж). 1947. Выпуск 5. С. 9 — 18.
* Косик, В. И. Владимир (Тихоницкий) // Православная энциклопедия. Т.8. Москва. 2004. С. 665—667.
* Действия Правительства // Гродненские епархиальные ведомости. 1906. № 31-32. С. 835.
* Архівы БНР. У 2-х кнігах. Т. 1. 1998. С. 397.

|  |  |  |  |
| --- | --- | --- | --- |
| ⚙️  | 

| Нарматыўны кантроль |
| --- |
| GND: 1013632680 · ISNI: 0000 0001 2098 9766 · LCCN: n87867196 · NKC: js2011621058 · NTA: 328443468 · VIAF: 8911104 |

 |

| ⛭Епіскапы Варшаўска-Бельскай епархіі |
| --- |
| 
* Уладзімір (Ціханіцкі) (1918—1921)
* Георгій (Ярашэўскі) (1921—1923)
* Дыянісій (Валядзінскі) (1923—1948)
* Макарый (Аляксюк) (1951—1959)
* Цімафей (Шрэтэр) (1961—1962)
* Стафан (Рудык) (1965—1969)
* Васілій (Дарашкевіч) (1970—1998)
* Сава (Грыцуняк) (з 1998)

 |