У Вікіпедыі ёсць артыкулы пра іншых асоб з прозвішчам Гарынеўская.
**Валянціна Валянцінаўна Гарынеўская** (1882—1953) — адна з заснавальніц савецкай траўматалогіі, доктар медыцынскіх навук (1935), прафесар, заслужаны дзеяч навукі РСФСР (1943), палкоўнік медыцынскай службы. Аўтар больш за 100 навуковых прац.

Біяграфія
---------

Нарадзілася ў 1882 годзе ў Санкт-Пецярбургу ў сям’і прафесара В. У. Гарынеўскага  (руск.) (бел..

У 1908 годзе скончыла Жаночы медыцынскі інстытут  (руск.) (бел.. Падчас Першай сусветнай вайны працавала хірургам у шпіталях Заходняга фронту.

Калі ў 1920 годзе ў Самары на базе дзяржаўнага універсітэта была створана кафедра агульнай хірургіі, загадчыцай кафедры прызначылі Валянціну Валянцінаўну Гарынеўскую — вядомага да таго часу рускага траўматолага. Для падрыхтоўкі навуковых кадраў Гарынеўскай быў створаны студэнцкі навуковы гурток, які стаў у 1923 годзе студэнцкім навуковым таварыствам медыцынскага факультэта ўніверсітэта.

У 1925 годзе вярнулася ў Маскву і 1931 год была загадчыцай траўматалагічнага аддзялення ў лячэбна-пратэзным інстытуце ў Маскве. У 1932 годзе Гарынеўская стала першай загадчыцай траўматалагічнага аддзялення ў НДІ хуткай дапамогі імя М. В. Скліфасоўскага  (руск.) (бел. узначальваючы яго да 1939 года. Адначасова ўзначальвала кафедру траўматалогіі ў Цэнтральным інстытуце ўдасканалення ўрачоў  (руск.) (бел. і выкладала ў траўматалогію маскоўскіх інстытутах. У 1936 годзе яна апісала сімптом пералому некаторых костак, які назвалі «сімптомам Гарынеўскай». У 1939 годзе вайна зноў адарвала хірурга ад навуковых заняткаў. Валянціна Валянцінаўна працавала на Халхін-Голе і на Фінскім фронце.

У гады Вялікай Айчыннай вайны В. В. Гарынеўская была інспектарам-кансультантам Галоўнага ваенна-санітарнага Упраўлення Чырвонай Арміі, стварала ў краіне шпіталі для лёгкапараненых. У 1942 годзе брыгадны ўрач прафесар-хірург Гарынеўская, за ўзорную і самаадданую працу па эвакуацыі і лячэнню параненых байцоў і камандзіраў Чырвонай Арміі была ўзнагароджана ордэнам Чырвонага сцяга. У 1945 годзе часопіс «Советская женщина  (руск.) (бел.» апублікаваў артыкул аб ёй — «Хірург на фронце». У 1944 годзе выйшла яе манаграфія «Комплекснае лячэнне ў шпіталях для лёгкапараненых». Да 1953 года яна кіравала кафедрай ваенна-палявой хірургіі ваенна-медыцынскага факультэта пры Цэнтральным інстытуце ўдасканалення ўрачоў.

Памерла 25 верасня 1953 года ў Маскве. Пахавана ў калумбарыі Новадзявочых могілак, разам з бацькам  (руск.) (бел. і сястра Веранікай

Узнагароды
----------

* ордэн Чырвонага Сцяга (03.03.1942)
* ордэн Чырвонай Зоркі (14.06.1940)
* медалі ў тым ліку:
	+ «За адвагу» (17.11.1939)
	+ «За баявыя заслугі» (19.11.1951)
	+ «За абарону Масквы» 1944)
	+ «За абарону Сталінграда» (1943)
	+ «За перамогу над Германіяй у Вялікай Айчыннай вайне 1941—1945 гг.» (1945)
	+ «За доблесную працу ў Вялікай Айчыннай вайне 1941—1945 гг.» (1945)

Зноскі
------

1. ↑  Гориневской Симптом **(нявызн.)**. Архівавана з першакрыніцы 4 сакавіка 2016.
2. ↑  *Матчин А. А. Матчина О. И.* «Раненый получает хирургическое пособие, когда обнаружена потребность…» Челюстно-лицевая хирургия в годы Великой Отечественной войны. // Военно-исторический журнал. — 2021. — № 6. — С.26.
3. ↑  *издание ЦК ВКП(б).* журнал "Работница". — "Правда", №8 апрель 1942 г..
4. 1 2 3 4 5 6  Узнагародны ліст у электронным банку дакументаў «Подзвіг Народа»
5. 1 2  Узнагародны ліст у электронным банку дакументаў «Подзвіг Народа»
6. ↑  Награждена в соответствии с Указом Президиума Верховного Совета СССР от 04.06.1944 «О награждении орденами и медалями за выслугу лет в Красной Армии»

Літаратура
----------

* Кнопов М. Ш. Тарануха В. К. Видный отечественный травматолог: (К 130-летию со дня рождения профессора В. В. Гориневской) // Вестник травматологии и ортопедии. — 2011. — № 4. — С. 87—90.

Спасылкі
--------

* Рассказываем о самарских врачах — Валентина Валентиновна Гориневская Архівавана 6 снежня 2017.