У Вікіпедыі ёсць артыкулы пра іншых асоб з прозвішчам Наўка.

Партрэт, аўтар Ганка Краўцэц, 1960 год
**Міхал Наўка** (в.-луж.: Michał Nawka, 22 лістапада 1885, Радвар, Германія — 16 сакавіка 1968, Будзішын, ГДР) — лужыцкі пісьменнік, паэт, мовазнаўца, педагог і грамадскі дзеяч. Адзін са стваральнікаў лужыцкай культурна-грамадскай арганізацыі «Домавіна».

Біяграфія
---------

Нарадзіўся 22 лістапада 1885 года ў горадзе Радвар. Пасля заканчэння пачатковай школы ў 1900 годзе паступіў у каталіцкае педагагічнае вучылішча ў Будзішыне, якое скончыў у 1904 годзе. У 1903 годзе ўступіў у лужыцкае культурна-асветніцкае таварыства «Маціца сербская». Будучы студэнтам педагагічнага вучылішча, разам з Францам Кралем выдаваў дзіцячы часопіс «*Zahrodka»* (з 1906 года — *«Raj»*) і дзіцячую бібліятэку. З 1904 года працаваў настаўнікам у горадзе Жытава і вёсцы Гайніцы. З 1906 па 1908 год настаўнічаў у вёсцы Здзер. Падчас працы ў гэтай вёсцы, арганізаваў у ёй хор *«Meje»*. У 1908 годзе пераехаў у Радвар, дзе выкладаў да 1937 годзе. Арганізаваў у Радвары гарадскі лужыцкі хор, якім кіраваў да 1937 года. У 1909-1910 гадах рэдагаваў часопіс *«Serbski hospodar»*. У 1912 годзе быў адным з ініцыятараў стварэння лужыцкай культурна-асветніцкай арганізацыі «Домавіна».

Пасля Першай сусветнай вайны ўдзельнічаў у дзейнасці розных лужыцкіх культурных і грамадскіх арганізацый. Удзельнічаў у дзейнасці спартыўнай арганізацыі «Сербскі сокал», выдаючы з 1928 па 1932 год іх друкаваны орган *«Sokołske listy»*. У 1920 годзе прыняў удзел у міжнародным з'ездзе сокалсьскіх арганізацый у Празе. Супрацоўнічаў з лужыцкім Народным універсітэтам.

У 1923 годзе арганізаваў Саюз лужыцкіх харавых таварыстваў (Zwjazk serbskich spěwnych towarstwow).

Пасля прыходу да ўлады нацыстаў падвяргаўся ціску з боку ўлады. У 1934 годзе быў высланы ў Хемніц, дзе прапрацаваў настаўнікам да 1945 года. У 1936 годзе перавёў на ніжнялужыцкую мову чын каталіцкай імшы «Missale Romanum». У 1945 годзе вярнуўся ў Будзішын. У 1945-1946 гадах працаваў у Будзішыне дырэктарам гарадской школы імя Фіхта. З 1946 па 1949 год быў дырэктарам педагагічных курсаў у Радвары. З 1949 па 1955 год выкладаў лужыцкія мовы ва ўніверсітэце імя Карла Маркса ў Лейпцыгу. У 1951 годзе стаў ініцыятарам стварэння «інстытута Сербскага» (у цяперашні час — Інстытут сарабістыкі) пры універсітэце імя Карла Маркса. З 1950 года па 1960 год рэдагаваў каталіцкі часопіс «Katolski Posoł».

У 1955 годзе выйшаў на пенсію. Памёр у 1968 годзе. Пахаваны на могілках святога Мікалая ў Будзішыне.

Сачыненні
---------

Пісаў у асноўным вершы на верхнялужыцкай мове. Выдаў некалькі кніг па лужыцкаму мовазнаўству і дапаможнікаў па верхнялужыцкай мове. Займаўся перакладамі на верхнялужыцкую мову.

Паэтычныя зборнікі
* *Baje, bajki a basnički, serbske narodne*, 1914;
* *Kwasne přednoški wšelakich spisowaćelow za zeleny, slěborny a złoty kwas*, 1922;
* *Pokhěrluški ze serbskeho luda*, 1924;
* *Na wsy — za wsu*, 1925;
* *Dźěćatka hladajće, kajke to rjanosće*, 1928;
* *Łónčko kwasnych hrónčkow*, 1935;
* *Pokiwy pyskej a pjeru*, 1936;
* *Klepam, klepam pišćałku*, 1957;

Проза
* *Mikławša Andrickeho listy z Prahi z lět 1885-1895* (1922);
* *Zejler wosrjedź luda*, 1923;
* *Na běrnach*, 1965.

Песенныя зборнікі
* *Naše spěwy*, 1930.
* *Spěwnik za serbske wyše šule*

Лінгвістычныя сачыненні
* *Přewodnik po serbšćinje*, 1920;
* *Zmysł našich słowow*, 1925;
* *Dodawk k Rězakowemu słownikej*, 1926;
* *Raj rěče*, 1931;
* *Naša serbšćina*

Пераклады на верхнялужыцкую мову
* *Missale Romanum*, 1936.
* *Te Deum*;
* *Рэвізор*.

Сям'я
-----

У 1908 годзе ажаніўся з Ганнай Андрыцкец. У іхнім шлюбе нарадзілася 13 дзяцей. Адным з яго сыноў быў лужыцкі пісьменнік Антон Наўка.

Узнагароды
----------

* Медаль імя Лейбніца Акадэміі навук ГДР (1955);
* Крыж «Pro ecclesia et Pontifice» (1965);
* Лаўрэат прэміі імя Якуба Чышынскага (1966).

Зноскі
------

1. 1 2  *Swartz A.* Michał Nawka // Open Library — 2007. Праверана 9 кастрычніка 2017.<a href='https://wikidata.org/wiki/Track:Q461'></a><a href='https://wikidata.org/wiki/Track:Q1201876'></a><a href='https://wikidata.org/wiki/Track:Q302817'></a>
2. 1 2  Catalog of the German National Library Праверана 10 чэрвеня 2020.<a href='https://wikidata.org/wiki/Track:Q23833686'></a>
3. ↑  100 Jahre Domowina — Bund Lausitzer Sorben, von Dr. Peter Schurmann, Sorbisches Institut/Zweigstelle für niedersorbische Forschungen Cottbus **(нявызн.)**. Архівавана з першакрыніцы 27 кастрычніка 2018. Праверана 26 кастрычніка 2018.
4. ↑  Zur Geschichte der Domowina Архівавана 26 кастрычніка 2018.

Літаратура
----------

* Гугнин А. А. Введение в историю серболужицкой словесности и литературы от истоков до наших дней, Российская академия наук, Институт славяноведения и балканистики, научный центр славяно-германских отношений, М. 1997, стр. 127, 129, 131, 133, 141, 156, 160, ISBN 5-7576-0063-2
* Kito Lorenc: Serbska poezija 6 — Michał Nawka. Ludowe nakładnistwo Domowina, Budyšin 1978.
* Dietrich Šołta: Stawizny serbskeho pismowstwa — III. dźěl. Ludowe nakładnistwo Domowina, Budyšin 1990.
* R. Jentsch, Michał Nawka zum 80. Geburtstag — Zeitschrift für Slawistik 10 (1965), 5, str. 795—796; \* Młynk, Michał Nawka jako prozaist — Lětopis A 12/1 (1965), str. 18-44; ts.
* Michał Nawka jako basnik — Lětopis A 13/2 (1966), str. 164—200;
* Z. Kościów, Michał Nawka. Puće žiwjenja a skutkowanja; wobrys, Budyšin 1994; ts.
* Michał Nawka 1885—1968, Budyšin 1996
* Nowy biografiski słownik k stawiznam a kulturje Serbow, wud. wot: Jan Šołta, Pětr Kunze a Franc Šěn, Budyšin: Ludowe nakładnistwo Domowina, 1984

Спасылкі
--------

* Біяграфія Архівавана 4 сакавіка 2016.  (верхнялуж.)
* Біяграфія Архівавана 29 снежня 2014.  (ням.)

|  |  |  |  |
| --- | --- | --- | --- |
| ⚙️  | 

| Нарматыўны кантроль |
| --- |
| BNF: 11518064j · GND: 119434296 · ISNI: 0000 0000 5538 6415 · LCCN: n87921957 · NKC: js20060630007 · NLP: A32830464 · NTA: 128248483 · NUKAT: n02091921 · SUDOC: 179504673 · VIAF: 47571533 |

 |