У Вікіпедыі ёсць артыкулы пра іншых асоб з прозвішчам Гігін.
**Вадзі́м Фра́нцавіч Гі́гін** (нар. 21 кастрычніка 1977, Мінск) — беларускі гісторык і публіцыст. Кандыдат гістарычных навук (2003). Прыхільнік ідэалогіі заходнерусізму, прапагандыст рэжыму Лукашэнкі.

Біяграфія
---------

Нарадзіўся 21 кастрычніка 1977 года ў Мінску, скончыў мінскую школу № 211. Скончыў гістарычны факультэт Беларускага дзяржаўнага ўніверсітэта. Вучыўся ў аспірантуры Рэспубліканскага інстытута вышэйшай школы БДУ, дзе ў 2003 годзе абараніў кандыдацкую дысертацыю на тэму «Фарміраванне аднапартыйнай сістэмы ў Беларусі (1917—1925 гг.)» (кіраўнік — Мікалай Сташкевіч).

Выбіраўся сакратаром Мінскага гарадскога камітэта БРСМ, з 2006 года — ягоны кіраўнік. З 2008 па 2016 гады галоўны рэдактар часопіса «Беларуская думка», які выдаецца Адміністрацыяй Прэзідэнта. У 2016—2021 гадах быў дэканам факультэта філасофіі і сацыяльных навук БДУ. У верасні 2021 года абраны старшынёй праўлення Рэспубліканскага дзяржаўна-грамадскага аб’яднання «Беларускае таварыства „Веды"».

У чэрвені 2023 года быў прызначаны дырэктарам Нацыянальнай бібліятэкі Беларусі. З 2024 года дэпутат Палаты прадстаўнікоў Нацыянальнага сходу Рэспублікі Беларусь 8-га склікання.

Навуковая дзейнасць
-------------------

З 2001 года займаецца выкладчыцкай дзейнасцю. Выкладаў у Акадэміі МУС, Камандна-інжынерным інстытуце, Беларускім дзяржаўным універсітэце і Акадэміі кіравання. Стваральнік шэрагу тэлевізійных праграм, фільмаў. Выступае як публіцыст. Вядомы як прыхільнік заходнерусізму.

Міжнародныя санкцыі
-------------------

Пасля прэзідэнцкіх выбараў 2010 года, 2 лютага 2011 года быў унесены ў спіс беларускіх чыноўнікаў, якім забаронены ўезд на тэрыторыю ЕС. Галоўны рэдактар «Беларускай думкі» ў рашэнні Еўрапейскага савета ад 15 кастрычніка 2012 года быў названы адным з самых уплывовых дзеячаў на ніве прапаганды ў Беларусі, які падтрымаў і апраўдаў рэпрэсіі супраць дэмакратычнай апазіцыі і грамадзянскай супольнасці, якія сістэматычна асвятляюцца ў негатыўнай і зневажальнай форме з выкарыстаннем фальсіфікаванай інфармацыі.

У кастрычніку 2022 года санкцыі супраць Гігіна ўвяла Украіна. У жніўні 2023 года Гігін зноў патрапіў пад санкцыі Еўрапейскага саюза. У тым жа месяцы да гэтых санкцый далучыліся Швейцарыя, Паўночная Македонія, Чарнагорыя, Албанія, Украіна, Боснія і Герцагавіна, Ісландыя, Ліхтэнштэйн і Нарвегія.

Узнагароды
----------

* Медаль Францыска Скарыны (2012);
* Медаль «За працоўныя заслугі» (2021).

Зноскі
------

1. ↑  Nashaniva.com
2. ↑  Вадима Гигина отправили в библиотеку (руск.)(недаступная спасылка). *Народная Воля* (6 чэрвеня 2023). Архівавана з першакрыніцы 19 чэрвеня 2023. Праверана 19 чэрвеня 2023.
3. ↑  Гигин В. Ф. **(нявызн.)**.  Нацыянальная бібліятэка Беларусі.
4. ↑  Поўны спіс 208 беларускіх чыноўнікаў, якім забаронены ўезд у ЕС  (бел.).  Наша Ніва (11 кастрычніка 2011). Архівавана з першакрыніцы 22 кастрычніка 2017.
5. ↑  .Council Decision 2012/642/CFSP of 15 October 2012 concerning restrictive measures against Belarus, EUR-Lex  (англ.) (бел. 2012
6. ↑  Гігін Вадим Францевич (укр.). *Національне агентство з питань запобігання корупції*.
7. ↑  Сталі вядомыя тры юрыдычныя асобы з Беларусі і 38 фізічных асоб, якія патрапілі пад новыя санкцыі Еўрасаюза **(нявызн.)**. *Наша Ніва* (3 жніўня 2023).
8. ↑  Яшчэ восем краін далучыліся да новага пакета санкцый ЕС у дачыненні да рэжыму Лукашэнкі **(нявызн.)**. *Наша Ніва* (3 жніўня 2023).
9. ↑  Указ Прэзідэнта Рэспублікі Беларусь ад 17 верасня 2021 г. № 351 «Аб узнагароджанні»

Публікацыі
----------

* Публікацыі Архівавана 30 жніўня 2013. на сайце Западная Русь
* Блог на сайце БЕЛТА

Спасылкі
--------

* Глёкина А. О работе, о жизни и не только (интервью с Вадимом Гигиным) Архівавана 14 лістапада 2013. // Зеркало: периодическое издание. — Минск: Академия управления при президенте Республики Беларусь, 2008, апрель. — № 6 (86). — С. 8-9

|  |  |
| --- | --- |
| ⚙️   Нарматыўны кантроль | NUKAT: n2017197666 · VIAF: 77154260677724480004 |