**Атрады народнай самаабароны** (курд.: Yekîneyên Parastina Gel, **YPG**) — баявое крыло Курдскага вярхоўнага камітэта, якое непасрэдна ўдзельнічае ў сірыйскім узброеным канфлікце. Афіцыйна YPG не звязаны з якой-небудзь пэўнай палітычнай партыяй, але дэ-факта з’яўляюцца ў першую чаргу баявым крылом PYD. Сваёй асноўнай задачай ставяць падтрыманне правапарадку і абарону жыццяў грамадзян у рэгіёнах Сірыі, населеных пераважна курдамі.

Станам на снежань 2012 г. YPG складаліся з 8 брыгад. Тады ж Саліх Муслім Мухамад ацаніў агульную колькасць байцоў у 10 тысяч; на канец вясны 2013 г. іх колькасць ацэньвалася ў 15 тысяч. Акрамя курдаў, у радах YPG сустракаюцца таксама арабы, якія расчараваліся ў Свабоднай сірыйскай арміі і дэзерціравалі з яе. Як і ў выпадку з Пешмергай, сярод байцоў фарміраванняў даволі шмат жанчын; у тым ліку ў лютым 2013 года ў горадзе Афрын быў створаны першы цалкам жаночы батальён. Члены атрадаў YPG выбіраюць сваіх камандзіраў прамым дэмакратычным галасаваннем, што родніць атрады з праектамі народнага апалчэння, прапанаванымі тэарэтыкамі анархізму. Паводле слоў байцоў YPG, такім чынам яны дыстанцуюцца ад якой-небудзь партыйнай палітыкі (на гэты момант падобная сістэма не выкарыстоўваецца ніводнай курдскай партыяй), і пазіцыянуюць сябе як «дэмакратычнае народнае апалчэнне».

Удзел YPG у сірыйскім канфлікце пачаўся з сутыкненняў з урадавымі войскамі ў горадзе  Кабані ўлетку 2012 года. Ужо ў канцы таго ж года фарміраванні кантралявалі мноства населеных пунктаў на поўначы Сірыі, у тым ліку г. Кабані, Амуда, Афрын і 360 вёсак у іх наваколлях. 
Пачынаючы з мая 2013 г. YPG таксама вядуць актыўную барацьбу з баевікамі ССА і ісламістамі, выступаючы ў ролі «трэцяй сілы» ў канфлікце.

З 2014 года, YPG супрацоўнічае са Свабоднай сірыйскай арміяй у барацьбе з ІДІЛ. Фарміраванні таксама ўваходзяць у аперацыйнае аб’яднанне FSA — Еўфрацкі Вулкан. У лютым 2015 года атрады падпісалі пагадненне з Фронтам Леванта ў Алепа.

Зноскі
------

1. ↑  «Will the Islamic State last through 2015?», 4 студзеня 2015 г. (англ.)
2. 1 2  Rozh Ahmad «A Rare Glimpse Into Kurdish Armed Forces in Syria». *Rudaaw*. 5.08.2012  (англ.)
3. ↑  Wladimir van Wilgenburg «Conflict Intensifies In Syria’s Kurdish Area». *Syria Pulse (Al Monitor)*, 5 красавіка 2013 г.  (англ.)
4. 1 2  Adib Abdulmajid «Kurds Give Ultimatum to Syrian Security Forces». *Rudaaw*, 21.07.2012.  (англ.)
5. ↑  «Interview Salih Muslim: Es gab keinen Kurden-Deal mit dem Regime». *Frankfurter Rundschau*, 1 снежня 2012 г.  (ням.)
6. ↑   Архівавана 8 мая 2013.  (ар.)
7. ↑  David Meseguer «Arabs join Kurdish militia in Aleppo Архівавана 24 лютага 2013.». *Ajansa Nuceyan a Firate*, 09.02.2013.  (англ.)
8. ↑  Kurdish women in Syria create first female battalion. Russia Today, 23 лютага 2013 г.  (англ.)
9. ↑  Victoria Adal «Kurdish muscle flexing». Jerusalem Post, 14 лістапада 2012 г.  (англ.)
10. ↑  «Clashes Between Kurdish and Jihadist Militants Архівавана 13 ліпеня 2013.», 04 мая 2013 г.  (англ.)
11. ↑  «Insurgents Declare War on Syria’s Kurds Архівавана 11 лістапада 2013.», 27 мая 2013 г.  (англ.)
12. ↑  «YPG і JABHAT AL-SHAMIYA падпісалі пагадненне аб супрацоўніцтве ў Алепа". », 5 лютага 2015 г.  (англ.)

Спасылкі
--------

* Лагатып Вікісховішча На Вікісховішчы ёсць медыяфайлы па тэме Атрады народнай самаабароны