У Вікіпедыі ёсць артыкулы пра іншых асоб з прозвішчам Гейм.
**Гельмут Фліг** (ням.: Helmut Flieg; 10 красавіка 1913 — 16 снежня 2001) — нямецкі пісьменнік яўрэйскага паходжання, вядомы пад псеўданімам **Стэфан Гейм** (ням.: Stefan Heym). Гістарычны і міфалагічны раман-прыпавесць выступае ў Гейма формай гуманістычнай сацыяльнай крытыкі.

Біяграфія
---------

### Раннія гады

### Злучаныя Штаты

Пасля прыходу да ўлады Гітлера Стэфан Гейм з'яжджае ў Чэхаславакію, дзе супрацоўнічае ў нямецкамоўных выданнях. Пасля самагубства бацькі ён бяжыць яшчэ далей — у Амерыку. Пакінутая на радзіме сям'я загіне ў нацысцкіх лагерах знішчэння. Стэфан Гейм даведаецца пра гэта шмат пазней. Ён вучыцца ў Чыкага і становіцца амерыканскім пісьменнікам і публіцыстам. Дыпломную працу «Пра іронію ў Генрыха Гейнэ» абараняе ў 1936 годзе. Піша па-англійску свой першы раман «Закладнікі» (1942) і сам перакладае яго на нямецкую мову.

У 1943 годзе ўступае ў шэрагі амерыканскага войску і ў званні сяржанта псіхалагічнай службы высаджваецца ў 1944 годзе ў Нармандыі. У 1945 годзе засноўвае ў Мюнхене газету «Новы час».

За «пракамуністычныя настроі» яго адклікаюць у ЗША і звальняюць з войска. У 1948 годзе Стэфан Гейм публікуе раман «Крыжакі», які стаў бестселерам. У 1951 годзе ў знак пратэсту супраць вайны ў Карэі Стэфан Гейм вяртае ўраду ЗША ўсе свае ўзнагароды і пакідае краіну, якая яго прытуліла.

### Германская Дэмакратычная Рэспубліка

Праз Варшаву і Прагу ён, разам з жонкай-амерыканкай вяртаецца ў Германію і селіцца ва Усходнім Берліне ў 1952 годзе.

З 1953-га па 1956-ы працуе каланістам газеты «Берлінер Цайтунг». Выступае, па ўласных словах Гейма, не як «сапернік», а як «крытык рэжыму», паступова ўступаючы ва ўсё глыбейшы канфлікт з уладамі ГДР. Да пачатку 70-х гадоў яго кнігі друкуюцца толькі на Захадзе. Ён пратэстуе супраць высылкі з краіны Вольфа Бірмана. Канчатковы парыў Стэфана Гейма з афіцыёзам настае пасля публікацыі яго кнігі «Пяць дзён у чэрвені» — пра рабочае паўстанне ў ГДР 17 чэрвеня 1953 года. Гейма выключаюць з Саюза пісьменнікаў ГДР. Як пенсіянер ён мае права выяжджаць на Захад, дзе ў 1984 годзе публікуе прапанову пра канфедэрацыю ФРГ і ГДР. Афіцыёз ГДР лічыць Стэфана Гейма небяспечным рэвізіяністам, на Захадзе яго гатовыя прымаць толькі як крытыка рэжыму САПГ.

### Аб'яднаная Германія

Стэфан Гейм адпрэчвае тое, што звалі «сацыялізмам» у ГДР, але не гатовы прыняць і капіталізму ў той форме, у якой з гэтым новым ладам прапанавана мець справу жыхарам новых усходніх земляў. У 1994 годзе настае самы стромкі заваротак у кар'еры пісьменніка: не становячыся членам Партыі дэмакратычнага сацыялізму, Гейм выстаўляе сваю кандыдатуру на выбарах у бундэстаг па спісах Партыі дэмакратычнага сацыялізму і бярэ верх у цэнтральным раёне Берліна Прэнцлаўэр Берг над кандыдатам сацыял-дэмакратаў Вольфгангам Цірзэ. Як найстарэйшы дэпутат менавіта Стэфан Гейм, хоць ён і ўяўляў самую малалікую парламенцкую фракцыю, адкрывае паседжанне бундэстага склікання 1994 года.

Кіруючая партыя ўстрымліваецца ад традыцыйных апладысментаў: з членаў Хрысціянска-дэмакратычнага саюза Германіі яму пляскае толькі тагачасны старшыня бундэстага Рыта Зюсмут.

У верасні 1995 года ў знак пратэсту супраць падвышэння дэпутацкага грашовага забеспячэння Стэфан Гейм адмовіўся ад свайго мандата, але не спыніў ні палітычнай дзейнасці, ні літаратурнай працы. У 1995 годзе ён публікуе, у прыватнасці, раман «Радэк» — пра нямецкага рэвалюцыянера Карле Радэкэ, выгнаным з Берліну ў 1919 годзе і сталым спачатку адным з ідэолагаў сацыялістычнага будаўніцтва ў сталінскім СССР, а потым і адной з ахвяр ім самім пабуджанага тэрору.

Яшчэ ў 1993 годзе Стэфан Гейм стаў першым нямецкім пісьменнікам — лаўрэатам Іерусалімскай літаратурнай прэміі за ўнёсак у барацьбу супраць расізму і ксенафобіі. Гэтым разам ён прыехаў у Іерусалім, каб выступіць на канферэнцыі, прымеркаванай да дня нараджэння вялікага нямецкага паэта Генрыха Гейнэ (1797—1856). Стэфан Гейм «падвёў» арганізатараў канферэнцыі. Замест абвешчанай у праграме тэмы ён загаварыў наогул не пра Генрыха Гейнэ, які быў немцам, яўрэям, грамадзянінам свету, назаўжды пакінуўшым Германію ў 1831 годзе, а пра іронію, якая працінае творчасць вялікага паэта.

Па словах Вольфа Бірмана, спазнаўшы ад жыцця спаўна, Стэфан Гейм і сысці прымудрыўся на высокай гумарыстычнай ноце, прыняўшы смерць у Мёртвага мора.

Творы
-----

### На англійскай мове

* 1938 «Нацысты ў ЗША» (*Nazis in U.S.A.*)
* 1942 «Закладнікі» (*Hostages*)
* 1944 «Ва ўсьмешлівым свеце» (*Of Smiling Peace*)
* 1948 «Удзельнікі грамадскай кампаніі» (*The Crusaders*)
* 1951 «Вачамі розуму» (*The Eyes of Reason*)
* 1953 «Голдсберг» (*Goldsborough*)
* 1958 «Канібалы і іншы гісторыі» (*The Cannibals and Other Stories*)
* 1959 «Касмічны эпоха» (*The Cosmic Age*)
* 1963 «Цені і агні» (*Shadows and Lights*)
* 1964 «Паперы Андрэаса Лэнза» (*The Lenz Papers*)
* 1963—1965"Архітэктары" (*The Architects written*)
* 1969 «Няўпэўнены сябра» (*Uncertain Friend*)
* 1973 «Рэпартаж Кінг Дэвіда» (*The King David Report*)
* 1975 «Каралева супраць Дэфо» (*The Queen against Defoe*)
* 1977 «Пяць дзён у чэрвені» (*Five Days in June*)

### На нямецкай мове

* 1979 «Колін» (*Collin*)
* 1979 «Маленькі кароль, які павінен быў вучыць дзіця і іншыя новыя казкі для разумных дзяцей» (*Der kleine König, der ein Kind kriegen mußte und andere neue Märchen für kluge Kinder*)
* 1981 «Агасфер» (*Ahasver*)
* 1983 «Ата Троль. Спроба аналізу» (*Atta Troll. Versuch einer Analyse*)
* 1984 «Чорная гара» (*Schwarzenberg*)
* 1986 «Крыжакі вайны» (*Reden an den Feind*)
* 1988 «Некралог» (*Nachruf*) — аўтабіяграфія
* 1989 «Мая кузіна — ведзьма і наступныя казкі для разумных дзяцей» (*Meine Cousine, die Hexe und weitere Märchen für kluge Kinder*)
* 1990 «Пабудавана на пяску» (*Auf Sand gebaut*)
* 1990 «Сталін пакідае памяшканне» (*Stalin verlässt den Raum*)
* 1990 «Умяшанне» (*Einmischung*)
* 1992 «Лямец» (*Filz*)
* 1995 «Радэк» (*Radek*)
* 1996 «Зіма нашай незадаволенасці» (*Der Winter unsers Missvergnügens*)
* 1997 «Жонкі заўсёды знікаюць і іншыя мудрасці» (*Immer sind die Weiber weg und andere Weisheiten*)
* 1998 «Паргфрыдар» (*Pargfrider*)

Пасмяротна:

* 2002 «Мужчыны заўсёды вінаватыя» (*Immer sind die Männer schuld*)
* 2003 «Адкрытыя словы ва ўласнай рэчы» (*Offene Worte in eigener Sache*)

Зноскі
------

1. 1 2  Stefan Heym // Internet Speculative Fiction Database — 1995. Праверана 9 кастрычніка 2017.<a href='https://wikidata.org/wiki/Track:Q2629164'></a>
2. 1 2  Stammdaten aller Abgeordneten des Deutschen Bundestages Праверана 13 красавіка 2018.<a href='https://wikidata.org/wiki/Track:Q51850225'></a>
3. ↑  Гейм Стефан // Большая советская энциклопедия: [в 30 т.] / под ред. А. М. Прохоров — 3-е изд. — М.: Советская энциклопедия, 1969. Праверана 28 верасня 2015.<a href='https://wikidata.org/wiki/Track:Q5061737'></a><a href='https://wikidata.org/wiki/Track:Q17378135'></a>

Спасылкі
--------

|  |  |
| --- | --- |
| commons: | Стэфан Гейм на Вікісховішчы |

* Кнігі Стэфана Гейма на Камунікаце — «Агасфер (Вечны Жыд)», «Кніга цара Давіда»

|  |  |
| --- | --- |
| ⚙️   Фота, відэа і аўдыё | Apple Music · Deezer |
| Тэматычныя сайты | academia.edu · AllMovie · AlloCiné · Discogs · Filmportal · Internet Movie Database · КиноПоиск · MusicBrainz · Internet Speculative Fiction Database |
| Слоўнікі і энцыклапедыі | Вялікая каталанская · Вялікая нарвежская · Вялікая расійская (навукова-адукацыйны партал) · Britannica (онлайн) · Brockhaus · Universalis · OpenSanctions |
| Генеалогія і некрапалістыка | Geni.com |
| 

| Нарматыўны кантроль |
| --- |
| BIBSYS: 90071445 · BNC: a19181978 · BNE: XX1109433 · BNF: 120260578 · CiNii: DA03463140 · CONOR: 49765475 · GND: 118550691 · GTAA: 107853 · ISNI: 0000 0001 2103 0522, 0000 0003 6863 5849 · LCCN: n50039546 · LNB: 000034769 · NDL: 001301907 · NKC: ola2001100014 · NLA: 35192485 · NLG: 120489 · NLP: A11529945 · NSK: 000002925 · NTA: 068179421 · NUKAT: n93120872 · LIBRIS: 190676 · SUDOC: 02842218X · VIAF: 91729249 · ULAN: 500376756 |

 |