**Нізкафонавая сталь** - гэта любая сталь, якая выраблялася да выбуху першых атамных бомбаў у 1940-х і 1950-х гадах. У выніку выпрабавання Трыніці і атамных бамбардыровак Хірасімы і Нагасакі ў 1945 годзе, а затым наступных выпрабаванняў ядзернай зброі ў першыя гады "халоднай вайны", узровень фону выпраменьвання ва ўсім свеце павялічыўся. Сучасная сталь, забруджана радыенуклідамі, паколькі ў яе вытворчасці выкарыстоўваецца атмасфернае паветра. Нізкафонавая сталь не мае такога высокага забруджвання і выкарыстоўваецца ў прыладах, якія патрабуюць найвышэйшай адчувальнасці для выяўлення радыенуклідаў. 

Асноўнай крыніцай нізкафонавай сталі з'яўляюцца караблі, якія былі пабудаваныя да пачатку атамных выпрабаванняў, найбольш вядомыя х іх - затопленыя нямецкія лінкоры часоў Першай сусветнай вайны ў Скапа-Флоў .

Радыёнукліднае забруджванне
---------------------------

 Зала для падліку апраменьвання цела на заводе «Рокі Флэтс» у Дэнверы, штат Каларада, зроблена цалкам са сталі вырабленай да Другой сусветнай вайны 
З 1856 г. да сярэдзіны 20-га стагоддзя сталь выраблялася ў выніку працэса Бесемера, калі ў трансфарматары Бесемера у прысутнасці паветра чыгун пераўтвараўся ў сталь. Да сярэдзіны 20-га стагоддзя многія сталеліцейныя заводы перайшлі на канвертарную вытворчасць, у якой выкарыстоўваецца чысты кісларод замест паветра. Аднак, паколькі ў абодвух працэсах выкарыстоўваецца атмасферны газ, можа адбыцца збруджванне сталі радыяцыйнымі часціцамі з паветра. Сучаснае паветра нясе радыёнукліды, такія як кобальт-60, якія адкладаюцца ў сталь, надаючы яму слабую радыеактыўнасць. 

Сусветны ўзровень антрапагеннага фонавага выпраменьвання дасягнуў максімальнага ўзроўню ў 0,15   мЗв / год вышэй за прыродны ўзровень у 1963 г. калі быў прыняты Дагавор аб частковай забароне ядзерных выпрабаванняў. З тых часоў антрапагеннае фонавае выпраменьванне экспанентна скарацілася да 0,005 мЗв / год вышэй за прыродны ўзровень. 

Мелі месца выпадкі радыеактыўнага забруджвання кобальтам-60, які паступіў з пастаўленым металаломам. Гэта звязана з перапрацоўкай закрытых радыёактыўных крыніц, такіх як апараты для прамянёвай тэрапіі, а не з перапрацоўкай сталі.

Неабходнасць
------------

Прылады, у якіх патрабуецца выкарыстанне нізкафонавай сталі, ўключаюць у сябе:

* Лічыльнікі Гейгера
* Медыцынскія прыборы: у падліку апраменьвання усяго цела
* Навуковае абсталяванне: фатоніка
* Паветраныя і касмічныя датчыкі

Паколькі гэтыя прылады выяўляюць выпраменьванне, якое сыходзіць ад радыеактыўных матэрыялаў, для аптымальнай адчувальнасці патрабуецца вельмі нізкае радыяцыйнае асяроддзе. Камеры з нізкім падлікам фону выкананы з нізкафонавай сталі з вельмі моцнай радыяцыйнай абаронай. Яны выкарыстоўваюцца для выяўлення найменшых колькасцяў ядзерных выкідаў.

Зноскі
------

1. ↑  Butler, Daniel Allen (2006). *Distant Victory: the Battle of Jutland and the Allied Triumph in the First World War*. Westport, Connecticut: Praeger Security International (Greenwood Publishing Group). p. 229. ISBN 0-275-99073-7. .
2. ↑  *Adams, Cecil*. Is steel from scuttled German warships valuable because it isn't contaminated with radioactivity? **(нявызн.)**. *The Straight Dope* (10 снежня 2010).
3. ↑  United Nations Scientific Committee on the Effects of Atomic Radiation (UNSCEAR) (2010). *Sources and Effects of Ionizing Radiation (UNSCEAR 2008 Report): Volume I*. New York: United Nations. p. 6. ISBN 978-92-1-142274-0..  "The estimated per caput effective dose of ionizing radiation due to global fallout from atmospheric nuclear weapons testing was highest in 1963, at 0.11 mSv/yr, and subsequently fell to its present level of about 0.005 mSv/yr (see figure II). This source of exposure will decline only very slowly in the future as most of it is now due to the long-lived radio-nuclide carbon-14."
4. ↑  *Reducing Risks in the Scrap Metal Industry – Sealed Radioactive Sources*. Austria: International Atomic Energy Agency (IAEA). September 2005. pp. 2–6. .
5. ↑  Rocky Flats Plant, Emergency Medical Services Facility – HAER No. CO-83-S (Rocky Flats Plant, Building 122) **(нявызн.)**(недаступная спасылка).  U.S. Department of Energy, Office of Legacy Management (1997). Архівавана з першакрыніцы 10 красавіка 2016. Праверана 16 чэрвеня 2019.