У Вікіпедыі ёсць артыкулы пра іншых асоб з прозвішчам Жук.
**Дзмітрый Аляксандравіч Жук** (нар. 7 ліпеня 1970, Леткаўшчына, Мінская вобласць, Беларусь) — беларускі журналіст, з 2018 года галоўны рэдактар газеты «Советская Белоруссия», прапагандыст рэжыму Лукашэнкі.

Сын беларускага пісьменніка Алеся Жука.

Біяграфія
---------

У 1992 годзе скончыў філалагічны факультэт БДУ па спецыяльнасці — выкладчык беларускай і рускай моў і літаратуры. У 1992—1993 гадах працаваў выкладчыкам беларускай мовы і літаратуры ў школе-гімназіі ў Мінску. З 1993 па 1997 гады працаваў у выдавецка-інфармацыйным цэнтры Нацыянальнага банка Беларусі. У 1997—1999 гадах працаваў у прадстаўніцтве расійскага інфармацыйнага агенцтва «Интерфакс» у Беларусі. У лістападзе 1999 года прызначаны кіраўніком прэс-службы Прэзідэнта Рэспублікі Беларусь Аляксандра Лукашэнкі. З 2003 па 2018 гады займаў пасаду дырэктара РУП «Беларускае тэлеграфнае агенцтва».

У лютым 2018 года быў прызначаны галоўным рэдактарам газеты «Советская Белоруссия» і зрабіўся дырэктарам выдавецкага дома «Беларусь сегодня». З'яўляецца таксама сакратаром Беларускага саюза журналістаў, у снежні 2021 года быў уключаны ў «Рэспубліканскі міжведамасны каардынацыйны савет па патрыятычным выхаванні насельніцтва Рэспублікі Беларусь».

У час кіраўніцтва Дз. Жука газета канчаткова ператварылася ў рупар агрэсіўнай праўладнай прапаганды, дзе ад 2020 года значнае месца займаюць расійскія наратывы. Назіральнікі не раз выказвалі сумневы ў дастатковай кваліфікацыі Жука, тым не менш у 2024 годзе на сесіі Мінскага гарадскога савета ён быў аднагалосна абраны ў Савет Рэспублікі.

Міжнародныя санкцыі
-------------------

У 2011 годзе разам з іншымі ўплывовымі супрацоўнікамі і кіраўнікамі дзяржаўных СМІ Беларусі быў ўключаны ў Чорны спіс Еўрасаюза ў сувязі з хваляй рэпрэсій пасля прэзідэнцкіх выбараў 2010 года. Дзмітрыю Жуку быў забаронены ўезд на тэрыторыю краін ЕС, а актывы падлягалі замарожванню. Паводле Еўрапейскага савета Дзмітрый Жук: *«нясе адказнасць за перадачу медыямі дзяржаўнай прапаганды, якая падтрымлівала і апраўдвала рэпрэсіі супраць дэмакратычнай апазіцыі і грамадзянскай супольнасці 19 снежня 2010 г. выкарыстоўваючы сфальсыфіцыраваную інфармацыю»*. У 2016 годзе забарона была знята.

20 лістапада 2020 года ўнесены ў санкцыйныя спісы Літвы, Латвіі і Эстоніі.

Узнагароды
----------

* Лаўрэат спецыяльнай прэміі Прэзідэнта Рэспублікі Беларусь;
* медаль «За працоўныя заслугі»;
* Ганаровая грамата Нацыянальнага сходу Рэспублікі Беларусь;
* нагрудны знак «Выдатнік друку Беларусі»,
* Ганаровая грамата Савета Міністраў Рэспублікі Беларусь (2018).

Зноскі
------

1. ↑  Пять фактов о новом главном редакторе «Советской Белоруссии» Дмитрии Жуке  (руск.)
2. ↑  Лукашенко обновил руководство центральных СМИ // БЕЛТА  (руск.)
3. ↑  *ashustin*. В. Рубінчык. Народнае адзінства? (англ.)  **(нявызн.)**? (2 верасня 2021). Праверана 15 красавіка 2024.
4. ↑  *ashustin*. Или крестик, или трусы… (англ.)  **(нявызн.)**? (25 жніўня 2022). Праверана 15 красавіка 2024.
5. ↑  *ashustin*. «Краіна-браначка» (англ.)  **(нявызн.)**? (31 снежня 2021). Праверана 15 красавіка 2024.
6. ↑  Наши в Совете Республики! — Белорусский союз журналистов (руск.)  **(нявызн.)**?. *bsj.by*. Праверана 15 красавіка 2024.
7. ↑  Поўны спіс 208 беларускіх чыноўнікаў, якім забаронены ўезд у ЕС
8. ↑  Council Decision 2012/642/CFSP of 15 October 2012 concerning restrictive measures against Belarus = Рашэнне Еўрапейскага савета аб рэстрыктыўных мерах супраць Беларусі, 15 кастрычніка 2012 г.  (англ.)
9. ↑  ЕС зняў санкцыі з Беларусі Архівавана 5 верасня 2021.
10. ↑  Литва, Латвия и Эстония расширили санкционные списки беларусских чиновников (руск.). *reform.by* (20 лістапада 2020). Праверана 5 верасня 2021.
11. ↑  Пастанова Савета Міністраў Рэспублікі Беларусь ад 25 ліпеня 2018 года № 565 «Аб узнагароджанні Ганаровай граматай Савета Міністраў Рэспублікі Беларусь»(недаступная спасылка)