**Нацыянальная бібліятэка Сербіі** (сербск.: Народна библиотека Србије) — найбуйнейшая навуковая бібліятэка краіны, размешчаная ў Бялградзе, у абшчыне Врачар.

Гісторыя
--------

Заснаванне бібліятэкі звязана з гістарычнай падзеяй лютага 1832 года, калі Дзімітрые Давідавіч, выдавец першай сербскай газеты, звярнуўся з лістом да князя Мілаша Абрэнавіча. Князь прыслухаўся да гэтай прапановы і ў лістападзе таго ж года князь распарадзіўся адпраўляць абавязковыя асобнікі ў Нацыянальную бібліятэку.

У час Першай сусветнай вайны будынак бібліятэкі і яе зборы пацярпелі ў выніку бамбардзіровак, таму для іх захавання ацалелыя часткі збору былі перавезены з Бялграда ў Ніш і Крагуевац. Пасля заканчэння вайны і паводле Акта аб Нацыянальнай бібліятэцы і Закона аб друку ад 1919 года, бібліятэка стала цэнтральнай дзяржаўнай і атрымала права атрымання абавязковых асобнікаў кніг, што публікаваліся па ўсім каралеўстве Югаславія.

У красавіку 1941 года, пасля пачатку ўварвання краін «восі» ў Югаславію, у час нямецкіх бамбардзіровак Бялграда будынак бібліятэкі быў цалкам знішчаны разам са зборам кніг у 500 000 асобнікаў, неацэннай калекцыяй з 1424 кірылічных рукапісаў і статутаў, калекцыяй старадаўніх карт і гравюр, якая налічвала 1500 адзінак, калекцыяй з 4000 часопісаў, 1800 газетных загалоўкаў, багатымі і ўнікальнымі архівамі турэцкіх дакументаў і з усімі спісамі і каталогамі.

Пасля вызвалення Бялграда ў 1944 годзе і змяненні сацыяльных умоў, пачаўся перыяд інтэнсіўнага аднаўлення. У 1973 годзе быў узведзены сучасны будынак бібліятэкі.

Фонды
-----

Асноўныя фонды бібліятэкі ўключаюць: кнігі, апублікаваныя пасля 1868 на  сербскай і іншых паўднёваславянскіх мовах і кнігі на замежных мовах з 1700 года, сербскія перыядычныя выданні, а таксама перыядычныя выданні на мовах былой Югаславіі і іншых замежных мовах, вялікая калекцыя даведкавай літаратуры: слоўнікі, энцыклапедыі, каталогі ў друкаванай і электроннай форме.

Спецыяльныя калекцыі змяшчаюць: старажытныя і рэдкія кнігі, надрукаваныя ў XVIII і XIX стагоддзях на паўднёваславянскіх мовах, а таксама рэдкая літаратура на замежных мовах з 1700 года, бібліяфільныя і мініяцюрныя выданні, рукапісы і архіўныя дакументы, карты, ноты і партытуры, фанаграмы, фотадакументы, карціны, гравюры, плакаты і да таго падобнае.

Калекцыя рукапісаў складаецца з рукапісных кніг XII—XVIII стагоддзяў, пераважна на сербскай мове, невялікай колькасці рукапісных кніг на  балгарскай,  македонскай і рускай мовах,  інкунабул і старадрукаў 1494—1638 гадоў, мікрафільмаў рукапісных кніг на паўднёваславянскіх мовах.

Зноскі
------

1. ↑
2. ↑
3. ↑
4. ↑  Tri veka burne istorije Narodne biblioteke Srbije (серб.). Праверана 22 красавіка 2014.

Спасылкі
--------

* Лагатып Вікісховішча На Вікісховішчы ёсць медыяфайлы па тэме Нацыянальная бібліятэка Сербіі
* Афіцыйны сайт (серб.). Праверана 22 красавіка 2014.
* Tri veka burne istorije Narodne biblioteke Srbije (серб.). Праверана 22 красавіка 2014.

| Нацыянальныя бібліятэкі Еўропы |
| --- |
| 

Азербайджан **·** 
Албанія **·** 
Андора **·** 
Арменія **·** 
Аўстрыя **·** 
Балгарыя **·** 
Беларусь **·** 
Бельгія **·** 
Боснія і Герцагавіна **·** 
Ватыкан **·** 
Вялікабрытанія (Брытанія, Уэльс і Шатландыя) **·** 
Венгрыя (імя Сечэні і Дэбрэцэнскага ўніверсітэта) **·** 
Германія (нацыянальная і эканамічная) **·** 
Грузія **·** 
Грэцыя **·** 
Данія **·** 
Ірландыя **·** 
Ісландыя **·** 
Іспанія (Каталонія) **·** 
Італія (Рым і Фларэнцыя) **·** 
Казахстан **·** 
Латвія **·** 
Літва **·** 
Ліхтэнштэйн **·** 
Люксембург **·** 
Македонія **·** 
Малдова **·** 
Мальта **·** 
Манака **·** 
Нарвегія **·** 
Нідэрланды **·** 
Партугалія **·** 
Польшча **·** 
Расія (РНБ і РДБ) **·** 
Румынія **·** 
Сан-Марына **·** 
Сербія **·** 
Славакія **·** 
Славенія **·** 
Турцыя **·** 
Украіна (парламенцкая і імя Вярнадскага) **·** 
Фінляндыя **·** 
Францыя **·** 
Харватыя **·** 
Чарнагорыя **·** 
Чэхія (нацыянальная і тэхнічная) **·** 
Швейцарыя **·** 
Швецыя **·** 
Эстонія
**Еўрапейская бібліятэка**
 |