recursal/SuperWikiNEXT-32B huggingface dataset:
**Юзаф Раманавіч Доўбар-Мусні́цкі** (польск.: Józef Dowbor-Muśnicki; 25 кастрычніка 1867, м. Гарбаў, Сандамірскі павет, Радамская губерня, Расійская імперыя (цяпер Польшча) — 26 кастрычніка 1937) — рускі і польскі ваенны дзеяч, генерал-лейтэнант рускай арміі (1917), генерал броні польскага войска; кіраўнік мяцяжу супраць савецкай улады на Беларусі ў 1918 годзе.

Паходжанне і сям'я
------------------

Род Доўбараў бярэ пачатак на тэрыторыі "карэннай Літвы", дзе каля літоўскага Кернава знаходзіцца мястэчка Муснікі (літ. *Musninkai*), адкуль прыдомак "Мусніцкі". Прадстаўнікі роду ад XVII стагоддзя аселі каля польскага Сандамірам.

Бацька — Раман Альбін (сын Канстанціна і Ядвігі з Ланцкаронскіх), маці — Антаніна з Вярбіцкіх.

Культывуючы сувязь з родам Доўбараў-Мусніцкіх, сыноў назваў як раннелітоўскіх князёў: Гедзімін (1906—1966) і Альгерд (1914—1938). Таксама меў дзвюх дачок, Яніну (1908—1940) і Агнешку (1919—1940).

Ад старалітоўскага (старабалцкага) двухасноўнага імя *Dau-bar'as* ("Той, хто шмат змагаецца") на тэрыторыі цяперашняй Беларусі вядомыя тапонімы Даўбарова, Даўборы (былы хутар каля Опсы). Даўбарышкі (літ. *Daubariškis*) былі і побач з літоўскімі Муснікамі, найверагодней гэта тапанімічнае сведчанне пра самога запачаткавальніка роду Доўбара.

Біяграфія
---------

Скончыў Акадэмію генштаба (1902). Удзельнік руска-японскай вайны. Падчас Першай сусветнай вайны камандзір дывізій на Каўказскім і Паўночным франтах.

У снежні 1916 загадаў расстраляць без суда і следства 13 салдат, пасля чаго быў пераведзены на Заходні фронт камандуючым 38-м армейскім корпусам 10-й арміі. У красавіку 1917 выведзены са складу дэлегатаў з’езда арміі за манархічныя выступленні. У 1917 са згоды вярхоўнага галоўнакамандуючага Л. Карнілава арганізаваў на Заходні фронт 1-ы польскі корпус.

12(25) студзеня 1918 аб’явіў вайну Савецкай Рэспубліцы (гл. мяцеж Доўбар-Мусніцкага). 3 канца 1918 служыў у польскім войску. У 1919 арганізатар і камандуючы польскімі войскамі ў час антыгерманскага паўстання ў т.зв. прускай Польшчы.

Зноскі
------

1. 1 2  Józef Dowbor-Muśnicki // Internetowy Polski Słownik Biograficzny<a href='https://wikidata.org/wiki/Track:Q96022943'></a>

Літаратура
----------

* *Міхнюк У.* Доўбар-Мусніцкі // Энцыклапедыя гісторыі Беларусі. У 6 т. Т. 3: Гімназіі — Кадэнцыя / Рэдкал.: Г. П. Пашкоў (гал. рэд.) і інш.; Маст. Э. Э. Жакевіч. — Мн. : БелЭн, 1996. — 10 000 экз. — ISBN 985-11-0041-2.

|  |  |
| --- | --- |
| ⚙️   Генеалогія і некрапалістыка | IPSB: jozef-dowbor-musnicki-gen-wiesz · Sejm-Wielki.pl · Geni.com · Rodovid |
| 

| Нарматыўны кантроль |
| --- |
| BNF: 16240554g · GND: 118948741 · ISNI: 0000 0001 0929 7427 · LCCN: n92084697 · NKC: js2011618911 · NUKAT: n99056504 · SUDOC: 184527716 · VIAF: 102460185 |

 |
У паняцця ёсць і іншыя значэнні, гл. Дзербін (значэнні).
**Дзе́рбін** (трансліт.: *Dzierbin*, руск.: Дербин) — вёска ў Акцябрскім раёне Гомельскай вобласці. Уваходзіць у склад Валосавіцкага сельсавета.

Геаграфія
---------

### Размяшчэнне

У 25 км на паўднёвы ўсход ад гарадскога пасёлка Акцябрскі, 182 км ад Гомеля, 28 км ад чыгуначнай станцыі Рабкор, размешчанай на чыгунцы Бабруйск — Рабкор, адгалінаванні лініі Асіповічы — Жлобін.

Транспартная сетка
------------------

Побач аўтадарога Акцябрскі — Азарычы.

Інфармацыя
----------

Планіроўка складаецца з дзвюх просталінейных, паралельных паміж сабой мерыдыянальных вуліц, забудаваных двухбакова, няшчыльна, драўлянымі сядзібамі. У 1986-87 гадах пабудавана 50 цагляных хат, у якіх змесцаваліся перасяленцы з забруджаных радыяцыяй у выніку аварыі на Чарнобыльскай АЭС месцаў. Цэнтр сельскагаспадарчага ДП «Дзербін», малочнатаварная ферма, механічны парк. Пачатковая школа, дзіцячы сад, Дом культуры, бібліятэка, фельчарска-акушэрскі пункт, комплексны прыёмны пункт побытавага абслугоўвання, аддзяленне сувязі, 2 крамы.

Гісторыя
--------

Па пісьмовых крыніцах вядомая з пачатку XX стагоддзя. У 1931 годзе арганізаваны калгас «Гігант Палесся», працавала гамарня.

Падчас Вялікай Айчыннай вайны нямецкія акупанты ў красавіку 1942 года спалілі 47 двароў, забілі 283 жыхары. Каля вёскі карнікі стварылі лагер, дзе прымусова ўтрымліваліся людзі, якія працавалі на будаўніцтве ўмацаванняў. У баях за вызваленне вёскі і наваколля ў студзені-чэрвені 1944 года загінулі 237 салдат 130-й стралковай дывізіі і 215-й асобнай знішчальнай процітанкавай дывізіі (пахаваныя ў брацкай магіле ў цэнтры вёскі). 34 жыхары загінулі на фронце.

Насельніцтва
------------

### Колькасць

* 2011 год — 128 двароў, 332 жыхары.

### Дынаміка

* 1925 год — 44 двары.
* 1940 год — 75 двароў, 405 жыхароў.
* 1959 год — 157 жыхароў (паводле перапіса).
* 1997 год — 138 двароў, 439 жыхароў.
* 2004 год — 127 двароў, 357 жыхароў.

Зноскі
------

1. ↑  Дадзеныя сельсавета на 1 ліпеня 2011 года
2. ↑  Назвы населеных пунктаў Рэспублікі Беларусь: Гомельская вобласць: нарматыўны даведнік / Н. А. Багамольнікава і інш.; пад рэд. В. П. Лемцюговай. — Мн.: Тэхналогія, 2006. — 382 с. ISBN 985-458-131-4 (DJVU).

Літаратура
----------

* Гарады і вёскі Беларусі: Энцыклапедыя. Т.1, кн.1. Гомельская вобласць/С. В. Марцэлеў; Рэдкалегія: Г. П. Пашкоў (галоўны рэдактар) і інш. — Мн.: БелЭн, 2004. 632с.: іл. Тыраж 4000 экз. ISBN 985-11-0303-9 ISBN 985-11-0302-0
* Памяць: Гісторыка-дакументальная хроніка Акцябрскага раёна. — Мн.: БЕЛТА, 1997.

Спасылкі
--------

* Лагатып Вікісховішча На Вікісховішчы ёсць медыяфайлы па тэме Дзербін

| ⛭**Валосавіцкі сельсавет** |
| --- |
| Цэнтр | Валосавічы |
| Вёскі | Воспін ·  Дзербін ·  Зарыжжа ·  Мушычы ·  Новікі ·  Нястанавічы ·  Радкоў ·  Рог ·  Юркі |
У паняцця ёсць і іншыя значэнні, гл. Буда, значэнні.

**Бу́да** (трансліт.: *Buda*, руск.: Буда) — вёска ў Акцябрскім раёне Гомельскай вобласці. Уваходзіць у склад Краснаслабодскага сельсавета.

Геаграфія
---------

### Размяшчэнне

У 18 км на паўднёвы захад ад гарадскога пасёлка Акцябрскі, у 247 км ад Гомеля, у 13 км ад чыгуначнай станцыі Рабкор, размешчанай на чыгунцы Бабруйск — Рабкор, адгалінаванні лініі Асіповічы — Жлобін.

### Водная сістэма

Рака Арэса (прыток Пцічы).

### Экалогія і прырода

Вакол вёскі размяшчаецца лес.

Транспартная сістэма
--------------------

Транспартная сувязь па прасёлкавай, а затым па аўтамабільнай дарозе Акцябрскі — Навасёлкі.

Інфармацыя
----------

Планіроўка — трохі выгінастая вуліца з шыротнай арыентацыяй. Забудова драўлянымі хатамі сядзібнага тыпу. У складзе КСУП «Чырвонаслабодскае» з цэнтрам у Краснай Слабадзе, малочнатаварная ферма, механічны парк. Працуюць крама, пачатковая школа, клуб, бібліятэка, аддзяленне сувязі, фельчарска-акушэрскі пункт.

Гісторыя
--------

Па пісьмовых крыніцах вёска вядомая з XIX стагоддзя. Па перапісе 1897 года праходзіла пад назвай *сяліба Парэцкая Буда* ў Рудабельскай воласці Бабруйскага павета Мінскай губерні.

У 1931 годзе арганізаваны калгас імя С. М. Будзённага, працавала гамарня.

Падчас Вялікай Айчыннай вайны, у красавіку 1942 года, нямецкія карнікі цалкам спалілі вёску і забілі 19 жыхароў; 20 жыхароў вёскі загінулі на фронце.

Да 2000 года ўваходзіла ў склад Парэцкага сельсавета.

Насельніцтва
------------

### Колькасць

* 2011 год — 50 двароў, 136 жыхароў.

### Дынаміка

* 1897 год — 8 двароў, 55 жыхароў.
* 1908 год — 12 двароў.
* 1916 год — 20 двароў, 119 жыхароў.
* 1920 год — 142 жыхары.
* 1940 год — 38 двароў.
* 1959 год — 182 жыхары (паводле перапісу).
* 1997 год — 65 двароў, 178 жыхароў.
* 2004 год — 55 двароў, 154 жыхары.

Зноскі
------

1. ↑  Дадзеныя сельсавета на 1 студзеня 2011 года
2. ↑  Назвы населеных пунктаў Рэспублікі Беларусь: Гомельская вобласць: нарматыўны даведнік / Н. А. Багамольнікава і інш.; пад рэд. В. П. Лемцюговай. — Мн.: Тэхналогія, 2006. — 382 с. ISBN 985-458-131-4 (DJVU).
3. ↑  Решение Гомельского областного Совета депутатов от 19 мая 2000 г. № 45 Об изменении границ Поречского и Червоннослободского сельсоветов Октябрьского района

Літаратура
----------

* Гарады і вёскі Беларусі: Энцыклапедыя. Т.1, кн.1. Гомельская вобласць/С. В. Марцэлеў; Рэдкалегія: Г. П. Пашкоў (галоўны рэдактар) і інш. — Мн.: БелЭн, 2004. 632с.: іл. Тыраж 4000 экз. ISBN 985-11-0303-9 ISBN 985-11-0302-0
* Памяць: Гіст.-дакум. хроніка Акцябрскага р-на. — Мн.: БЕЛТА, 1997. — 478 с. ISBN 985-6302-03-X

Спасылкі
--------

* Лагатып Вікісховішча На Вікісховішчы пакуль няма медыяфайлаў па тэме, але Вы можаце загрузіць іх

| ⛭**Краснаслабодскі сельсавет** |
| --- |
| Цэнтр | Красная Слабада |
| Вёскі | Андрэеўка ·  Бубнаўка ·  Буда ·  Дзвесніца ·  Зарэчча ·  Рэпін ·  Сасноўка ·  Смалоўка |
Кот
Андская лісіца
Янот
**Вібрысы** або **вібрасы** (адз. л.: вібрыса; лац.: vibrissae, ад лац.: vibro - вагаюся, выгінаюся; гутарковая мова - вусы) — датыкальныя механачуллівыя доўгія жорсткія валасы многіх млекакормячых, якія выступаюць над паверхняй поўсцевага покрыва.

Звычайна вібрысы размешчаны групамі на галаве (каля носа, каля вачэй, на верхніх і ніжніх сківіцах і г. д.), часам і на іншых частках цела (у многіх сумчатых, напрыклад, на лапах). Вібрысы ў каціных размешчаны пучкамі каля вачэй. Вельмі падобныя да тыповых валасоў, але таўсцейшыя і даўжэйшыя за іх у некалькі разоў.

Вібрысы — спецыялізаваныя органы пачуццяў. Корань кожнай вібрысы пагружаны ў валасяную сумку і акружаны венознымі поласцямі. Да валасяной сумкі вібрысы падыходзяць сотні нервовых канчаткаў. На галаве вібрысы інервіруюцца трайнічным нервам. Кожнай вібрысе адведзены свой ​​участак у мозгу.

---

У некаторых птушак ёсць цвёрдыя пёры без апушэння, якія служаць вібрысамі.

Гл. таксама
-----------

* Вусы ў чалавека
* Вусікі ў членістаногіх
* Педыпальпы функцыянальны аналаг у павукападобных

Літаратура
----------

* Беларуская энцыклапедыя: У 18 т. Т. 4: Варанецкі — Гальфстрым / Рэдкал.: Г. П. Пашкоў і інш. — Мн. : БелЭн, 1997. — Т. 4. — 480 с. — 10 000 экз. — ISBN 985-11-0035-8. — ISBN 985-11-0090-0 (т. 4).

|  |  |
| --- | --- |
| ⚙️   Слоўнікі і энцыклапедыі | Вялікая нарвежская · Бракгаўза і Эфрона · Britannica (11-th) · Britannica (онлайн) |
| Нарматыўны кантроль | Microsoft: 116134602 |
У Вікіпедыі ёсць артыкулы пра іншых асоб з прозвішчам Духан.
**Рыгор Абрамавіч Духан** (25 верасня 1897, Віцебск — 20 верасня 1945, Мінск) — беларускі арганізатар аховы здароўя. Яго сын — беларускі архітэктар Абрам Рыгоравіч Духан.

Біяграфія
---------

Скончыў медыцынскі факультэт БДУ (1925). Старэйшы інспектар Наркамздрава БССР (1925—1926). Старшы навуковы супрацоўнік сектара арганізацыі аховы здароўя Інстытута арганізацыі аховы здароўя і сацыяльнай гігіены (1929—1938). Галоўны ўрач цэнтральнай рабочай паліклінікі (1933—1939); загадчык Мінскім гарадскім аддзелам аховы здароўя (1939—1940); галоўны ўрач цэнтральнай дзіцячай паліклінікі ў Мінску (1940—1941).

У час Вялікай Айчыннай вайны галоўны ўрач адзінага дыспансера ў Саратаве (1941); загадчык гарадскім аддзелам аховы здароўя ў Фрунзе (1941—1944).
  
Галоўны ўрач цэнтральнай паліклінікі ў Мінску (1944—1945), адначасова выконваў абавязкі загадчыка кафедры арганізацыі аховы здароўя Мінскага медыцынскага інстытута (1945).

Дэпутат, член выканкама Мінскага гарадскога Савета (1939).

Памёр і пахаваны ў Мінску.

Навуковыя працы
---------------

* «О применении таллия для эпиляции в борьбе с грибковыми заболеваниями волос», 1928
* «Пapxi, як ix лячыць i як ад ix усцерагчыся», 1929
* «Грыбковыя хваробы скуры i арганiзацыя барацьбы з iмi», 1932

Зноскі
------

Спасылкі
--------

* Духан Григорий Абрамович (25.09(07.10).1897-20.09.1945) Архівавана 12 сакавіка 2016.  (руск.)
У паняцця ёсць і іншыя значэнні, гл. Ствол.
Нарэзы ў нутры стволавага канала
**Ствол**, таксама **руля** — асноўная частка агнястрэльнай зброі, прызначаная для кідання снарада (міны, гранаты, кулі) з вызначанай пачатковай скорасцю і надання яму ўстойлівага палёту ў жаданым кірунку.

Ствол уяўляе сабой трубу, унутраная полая частка якой завецца каналам. Канал ствала складаецца з каморы, дзе змяшчаецца кідальны зарад, і вядучай часткі. На вонкавай паверхні ствала, размешчанай над каморай, раней ставілася адмысловае таўро, якое паказвала на прыналежнасць зброі той ці іншай дзяржаве (казне), таму за гэтай часткай ствала гістарычна захавалася назва казённай. Процілеглая частка ствала атрымала назву дульнай. Адпаведна кантавыя зрэзы ствала прынята зваць казённым і дульным. Адлегласць паміж гэтымі зрэзамі завецца даўжынёй ствала, яна вымяраецца лікам калібраў гэтага ствала або ў міліметрах (дзюймах).

Гісторыя
--------

Ствол стрэльбы звычайна металічны. Тым не менш, раннія кітайцы, вынаходнікі пораху, выкарыстоўвалі бамбук. Звычайны бамбук мае трубчастае сцябло і вельмі добра апрацоўваеца, аднак такой ствол быў не вельмі надзейны.

У працэсе пошуку больш надзейных матэрыялаў ствала ў Кітаі пачалі выкарыстоўваць чыгун.

Ствалы ранніх еўрапейскіх стрэльб выраблялі з каванага жалеза, звычайна з некалькімі ўмацоўваючымі металічнымі палосамі, абгорнутымі вакол круглых каваных жалезных кольцаў, а затым зваранымі ў полы цыліндр. Але хутка збройнікі сталі аддаваць перавагу бронзе і латуні, галоўным чынам з-за лёгкасці іх ліцця і ўстойлівасці да каразійнага ўздзеяння гарэння пораху або салёнай вады (напрыклад пры выкарыстанні на марскіх суднах).

Ранняя агнястрэльная зброя была дульна зараджанай: порах, а затым куля зараджаліся з пярэдняга канца (дульнага зрэзу) ствала, і мела нізкую хуткастрэльнасць з-за грувасткага працэсу зараджання. Пазней вынайдзеныя канструкцыі з казённай часткай забяспечвалі больш высокую хуткастрэльнасць, але ў ранніх казённых снарадаў не было эфектыўнага спосабу герметызацыі газаў у казённай частцы ствала, што зніжала даступную дульную скорасць. Але ў XIX стагоддзі былі вынайдзены эфектыўныя затворы, якія герметычна зачынялі затвор ад выкіду газаў.

Таксама раннія гарматныя ствалы былі вельмі тоўстымі для свайго калібра. Гэта адбылося таму, што вытворчыя дэфекты, такія як бурбалкі паветра, затрымліваліся ў метале пры выплаўленні, і з’яўляліся звычайнай з’явай у той час, а такі дэфект пры тонкай сценцы самога ствала мог скончыцца яго разрывам.

Зноскі
------

1. ↑  БелЭн, 2002

Літаратура
----------

* Ствол // Беларуская энцыклапедыя: У 18 т. Т. 15: Следавікі — Трыо / Рэдкал.: Г. П. Пашкоў і інш. — Мн. : БелЭн, 2002. — Т. 15. — С. 184—185. — 10 000 экз. — ISBN 985-11-0035-8. — ISBN 985-11-0251-2 (т. 15).

Спасылкі
--------

* Лагатып Вікісховішча На Вікісховішчы ёсць медыяфайлы па тэме Ствол (зброя)

|  |  |
| --- | --- |
| ⚙️   Слоўнікі і энцыклапедыі | Вялікая нарвежская · Бракгаўза і Эфрона · Ваенная Сыціна · Britannica (онлайн) |
| Нарматыўны кантроль | LCCN: sh85089160 · Microsoft: 7547333, 2780673119 · NKC: ph387200 |
**«Всем на планете»** (бел.: Усім на планеце) — дэбютны студыйны альбом беларускага вакальна-інструментальнага ансамбля «Сябры», які быў выдадзены на вінілавай кружэлцы фірмай «Мелодия[ru]» ў 1978 годзе.

Гісторыя стварэння
------------------

Свой першы альбом вакальна-інструментальны ансамбль «Сябры» выпусціў у 1978 годзе. Выхаду пласцінкі «Всем на планете» папярэднічаў сінгл «Кася», які быў выдадзены на гнуткай пласцінцы і ўключаў тры песні. У паўнафарматны альбом увайшлі 9 кампазіцый, сярод якіх была песня Аляксандры Пахмутавай «Гимн Земле». Яна была прапанавана кіраўніку калектыву Валянціну Бадзьяраву лідарам «Песняроў» Уладзімірам Мулявіным і прызначалася для выступлення калектыву ў 1977 годзе на Усесаюзным конкурсе савецкай песні, прысвечаным 60-годдзю Кастрычніка. З гэтай песняй «Сябры» сталі лаўрэатамі, заняўшы трэцяе месца, і сам «Гимн Земле» таксама быў удастоены звання лаўрэата ў катэгорыі новых песень.

Спіс кампазіцый
---------------

| № | Назва | Словы | Музыка | Працягласць |
| --- | --- | --- | --- | --- |
| 1. | «Всем на планете»  | С. Кірсанаў[uk] | В. Бадзьяраў | 2:58 |
| 2. | «Кася»  | А. Пашкевіч | І. Лучанок | 3:42 |
| 3. | «Цветок любви»  | П. Пчалінцаў | В. Цакадзэ | 3:21 |
| 4. | «Марыя»  | К. Камейша | М. Сацура | 3:36 |
| 5. | «Гимн Земле»  | М. Дабранраваў | А. Пахмутава | 5:51 |
| 6. | «Баллада о сожженной деревне»  | А. Вярцінскі | В. Бадзьяраў | 6:35 |
| 7. | «Мне снится лето»  | А. Кірылаў | Н. Падгорнаў | 3:46 |
| 8. | «Белый снег»  | Л. Палей | В. Успенскі | 4:20 |
| 9. | «Не обижайся»  | М. Пляцкоўскі | Я. Дубравін[ru] | 3:52 |

Удзельнікі запісу
-----------------

* Анатоль Ярмоленка ― вакал

Зноскі
------

1. ↑  Белорусский винил. Часть 1 (руск.). *Telegraf.by* (17 ліпеня 2013). Праверана 4 студзеня 2022.

Спасылкі
--------



* Лагатып Вікісховішча На Вікісховішчы пакуль няма медыяфайлаў па тэме, але Вы можаце загрузіць іх

|  |  |
| --- | --- |
| ⚙️   Фота, відэа і аўдыё | Apple Music |
| Тэматычныя сайты | Discogs · MusicBrainz |
У паняцця ёсць і іншыя значэнні, гл. Аляксандраўка.

**Аляксандраўка** (бел.: Аляксандраўка) — вёска ў Гусявіцкім сельсавеце Буда-Кашалёўскага раёна Гомельскай вобласці Беларусі.

Геаграфія
---------

### Размяшчэнне

За 25 км на поўдзень ад Буда-Кашалёва, 12 км ад чыгуначнай станцыі Уза (на лініі Жлобін — Гомель), 28 км ад Гомеля.

### Гідраграфія

Рака Хачэмля (прыток ракі Уза).

Транспартная сетка
------------------

Транспартныя сувязі па прасёлкавай, затым аўтамабільнай дарозе Уваравічы — Зарэчча.

Планіроўка складаецца з просталінейнай, амаль мерыдыянальнай вуліцы, да якой на поўдні далучаецца другая просталінейная вуліца. Забудова двухбаковая, драўлянымі дамамі сядзібнага тыпу.

Гісторыя
--------

Па пісьмовым крыніцам вядома з пачатку XX стагоддзя, калі перасяленцы з суседніх вёсак заснавалі тут пасёлак. У 1926 годзе ў Стара-Гусявіцкім сельсавеце Уваравіцкага, з 17 красавіка 1962 года Буда-Кашалёўскага раёна Гомельскай (да 26 ліпеня 1930 года) акругі, з 20 лютага 1938 года Гомельскай вобласці. У 1929 годзе арганізаваны калгас. 37 жыхароў вёскі загінулі на франтах Вялікай Айчыннай вайны. У 1959 годзе ў складзе калгаса імя В. І. Леніна (цэнтр — вёска Старая Гусявіца).

Насельніцтва
------------

### Колькасць

* 2004 год — 23 гаспадаркі, 40 жыхароў.

### Дынаміка

* 1926 год — 45 двароў, 277 жыхароў.
* 1959 год — 323 жыхара (паводле перапісу).
* 2004 год — 23 гаспадаркі, 40 жыхароў.

Зноскі
------

Літаратура
----------

* Гарады і вёскі Беларусі: Энцыклапедыя. Т.1, кн.1. Гомельская вобласць/С. В. Марцэлеў; Рэдкалегія: Г. П. Пашкоў (галоўны рэдактар) і інш. — Мн.: Белэн, 2004. 632с.: іл. Тыраж 4000 экз. ISBN 985-11-0303-9 ISBN 985-11-0302-0

Спасылкі
--------

| ⛭**Гусявіцкі сельсавет** |
| --- |
| Цэнтр | Старая Гусявіца |  |
| Пасёлкі | Грыгараўка ·  Зара ·  Люткава ·  Пушча ·  Уладзіміраўка ·  Чырвоны Свет |
| Аграгарадкі | Пянчын |
| Вёскі | Аляксандраўка ·  Новая Гусявіца |
**«Златарог Лашка»** — прафесійны славенскі баскетбольны клуб з Лашка.

Гісторыя
--------

Каманда, заснаваная ў 1969 годзе, базуецца ў невялічкім славенскім горадзе Лашка. Клуб з’яўляецца ўладальнікам кубка краіны (2004). Таксама «Златарог» 3 разы выходзіў у фінал Чэмпіяната Славеніі (1998/1999, 1999/2000, 2003/2004), 7 разоў у фінал кубка (1998, 1999, 2000, 2005, 2006, 2010, 2015) і два разы ў Суперкубак (2004, 2005).

Самымі знакамітымі гульцамі «Златарога» з’яўляюцца:

* Сані Бечыравіч (1997—1999)
* Бошцян Нахбар (1999—2000)
* Хасан Рызвіч (2002—2005)
* Рашыд Махалбашыч (2012)

Трэнеры
-------

Зноскі
------

Спасылкі
--------

* Афіцыйны сайт

|  |  |
| --- | --- |
| ⚙️   У сацыяльных сетках | Facebook |
**Фёдар Юр’евіч Рамаданаўскі** (руск.: Фёдор Ю́рьевич Ромода́новский) (каля 1640 — 17 (28) верасня 1717), князь, рускі дзяржаўны дзеяч. Прыбліжаны Пятра I з сяр. 1680-х, удзельнік яго забаў. Малады цар прысвоіў Рамаданаўскаму пышнае званне «генералісімуса пацешных войскаў», уласнаручна згаліў яму бараду і пазбавіў старажытнарускага кафтана. У 1686—1717 Рамаданаўскі узначальваў Праабражэнскі прыказ вышуковых спраў, акрамя таго, кіраваў Сібірскім і Аптэкарскім прыказамі. Падчас вайны назіраў за ліццём марцір і гармат, вырабам бомб і інш. вайсковай рыштункі.

Пётр I, адправіўшыся ў 1697 за мяжу, даручыў кіраванне дзяржавай Рамаданаўскаму, прысвоіўшы яму тытул князя-кесара і Яго Вялікасці. Ён таксама павінен быў назіраць за былой кіраўніцай царэўнай Соф’яй. Падчас адсутнасці Пятра здарыўся стралецкае паўстанне, якое было князь-кесарам задушанае. Рамаданаўскі, гэтак жа, як і фельдмаршал граф Б. Шарамецеў, меў права ўваходзіць у кабінет Пятра I у любы час без дакладу. У хатнім жыцці адрозніваўся незвычайна строгім норавам і прытрымваўся старажытнарускіх звычаяў. Так як яго сын Іван быў жанаты з Анастасіяй Фёдараўне Салтыковой, сястрой жонкі цара Івана V, то Фёдар Юр’евіч быў блізкім сваяком Пятра I.

Зноскі
------


| ⛭Генералісімусы Расіі |
| --- |
|  Рускае царства | Аляксей Сямёнавіч Шэін | Фёдар Юр’евіч Рамаданаўскі |
|  Расійская імперыя | Аляксандр Данілавіч Меншыкаў | Антон Ульрых Браўншвайгскі | Аляксандр Васільевіч Сувораў |
|  СССР | Іосіф Вісарыёнавіч Сталін |


| ?Фёдар Юр’евіч Рамаданаўскі — продкі |
| --- |
| 

|  |  |  |  |  |  |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- |
|  |  | Ivan Romodanovsky[d] |  | Pyotr Romodanovsky[d] |  |
|  |  |  |  |
|  |  |  |  |  |  |  |
|  | Фёдар Юр'евіч Рамаданаўскі |  | Yury Romodanovsky[d] |  | Ivan Romodanovsky[d] |  |  |  |  |
|  |  |  |  |  |  |  |
|  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |
|  |  |  |  |  | Mariya Volkonskaya[d] |  | Vasily Volkonsky[d] |  |
|  |  |  |  |  |  |  |
|  |  |  |  |  |  |  |
|  |  |  |  |
|  |  |  |  |

 |

|  |  |
| --- | --- |
| ⚙️   Слоўнікі і энцыклапедыі | Вялікая расійская (старая версія) · Бракгаўза і Эфрона · Малы Бракгаўза і Эфрона · Рускі біяграфічны · Гранат |
**Герань растапыраная** (*Geranium divaricatum*) — від раслін сямейства Гераніевыя (*Geraniaceae*), распаўсюджаны ў большай частцы Еўропы, Заходняй і Паўднёва-Заходняй Азіі.

Апісанне
--------

Батанічная ілюстрацыя
Аднагадовая травяністая расліна 15-60 см вышынёй. Сцёблы звычайна распасцёртыя, разам з хвосцікамі лісця коратка залозіста-валасістыя, акрамя таго, з больш доўгімі адтапыранымі простымі валасінкамі. Лісце чаргаванае; ліставая пласцінка 2.5-7 см. Кветаножкі пры плодзе адагнутыя дадолу. Чашалісцікі з кароткім канчатковым асцюком, валасістыя, асабліва па жылках. Пялёсткі ружовыя, 6-7 мм даўжынёй. Створкі пладоў папярочна-маршчыністыя, коратка шарсціста-апушаныя, тонкі носік, шарахавата-шчаціністы. 2n = 28.

Распаўсюджанне
--------------

Від распаўсюджаны ў большай частцы Еўропы (Швецыя, Аўстрыя, Чэхія, Германія, Венгрыя, Польшча, Славакія, Швейцарыя, Малдова, Расія, Украіна (уключаючы Крым), Албанія, Балгарыя, Харватыя, Грэцыя, Італія, Румынія, Сербія, Францыя, Іспанія), Заходняй і Паўднёва-Заходняй Азіі (Афганістан, Іран, Ірак, Турцыя, Арменія, Азербайджан, Грузія, Алтай — Расія, Казахстан, Кыргызстан, Таджыкістан, Туркменістан, Узбекістан, Сіньцзян — Кітай, Гімалаі Індыі).

Ва Украіне расце ў лясах, па хмызняках, на камяністых і гранітных скалах — амаль на ўсёй тэрыторыі.

Таксанамія
----------

Від **Герань растапыраная** ўваходзіць у род Герань (*Geranium*) сямейства Гераніевыя (*Geraniaceae*) парадку Геранекветныя (*Geraniales*).

|  |  |  |  |
| --- | --- | --- | --- |
|   | ещё 4 семейства (згодна з Сістэмай APG II) |   | яшчэ больш 300 відаў |
|   |   |   |   |
|   | парадак **Геранекветныя** |   |   | род **Герань** |   |   |
|   |   |   |   |   |   |   |
|   | аддзел **Кветкавыя, або Пакрытанасенныя** |   |   | сямейства **Гераніевыя** |   |   | від **Герань растапыраная** |
|   |   |   |   |   |   |
|   | яшчэ 44 парадкі кветкавых раслін (згодна з Сістэмай APG II) |   | яшчэ 4 рода |   |
|   |   |   |

Зноскі
------

1. ↑  Ужываецца таксама назва Пакрытанасенныя.
2. ↑  Пра ўмоўнасць аднясення апісанай у гэтым артыкуле групы раслін да класа двухдольных гл. артыкул «Двухдольныя».
3. ↑  *Киселевский А. И.* Латино-русско-белорусский ботанический словарь. — Мн.: «Наука и техника», 1967. — С. 58. — 160 с. — 2 350 экз.
4. 1 2 3  *Доброчаева Д. Н. Котов М. И. Прокудин Ю. Н. и др.* Определитель высших растений Украины. — К. 1987. — С. 220.  (руск.) (укр.)
5. ↑  efloras.org **(нявызн.)**.  (англ.)
6. ↑  bgbm.org **(нявызн.)**.  (англ.)
7. ↑  plantsoftheworldonline.org **(нявызн.)**.  (англ.)
8. ↑  npgsweb.ars-grin.gov **(нявызн.)**.  (англ.)

|  |  |
| --- | --- |
| ⚙️   Таксанамія | EOL · GBIF · iNaturalist · IPNI · IRMNG · ITIS TSN · NCBI · POWO · The Plant List · Tropicos · Tropicos · WFO · Флора Кітая |
**Danish Film Database** (**DFDb**, раней **Danmarks Nationalfilmografi**) — інтэрнэт анлайн база даных, якая падтрымліваецца Дацкім інстытутам кіно, і ўключае дацкія фільмы з 1896 года, у тым ліку нямыя, кароткаметражныя і дакументальныя фільмы.

Апісанне
--------

Калі база даных выйшла анлайн, як Дацкая база даных фільмаў у лістападзе 2000 года, у ёй былі даныя аб усіх дацкіх фільмах, створаных у перыяд паміж 1968 і 2000 гадамі, і даныя пра каля 10 000 персаналій.

Да 2014 года база была пашырана да 22 000 найменняў, 106 000 персаналій і 6 000 кампаній.

База даных уключае таксама медыя-галерэю з фотаздымкамі, праграмамі, малюнкамі рэкламных плакатаў фільмаў (постараў), а таксама трэйлерамі фільмаў. База даных таксама змяшчае інфармацыю пра даты прэм’ер замежных фільмаў у дацкіх кінатэатрах з 2000 года.

Гл. таксама
-----------

* Internet Broadway Database (*IBDb*)
* Internet Movie Database (*IMDb*)
* Korean Movie Database (*KMDb*)
* Swedish Film Database (*SFDb*)
* Lortel Archives
* Box Office Mojo
* Rotten Tomatoes
* Elonet

Зноскі
------

1. ↑  Peter Schepelern (in Danish). *Filmleksikon*. Gyldendal A/S. pp. 190–. ISBN 978-87-02-04523-9. .
2. ↑   (in Danish)*Bogens verden*. Dansk biblioteksforening og Studiekredsforeningen. 2001. p. 34. .
3. ↑  AVM – AudioVisuelle Medier **(нявызн.)**(недаступная спасылка). Архівавана з першакрыніцы 5 сакавіка 2016. Праверана 26 лістапада 2020.
4. ↑  To nye websteder for filminteresserede **(нявызн.)**(недаступная спасылка). Архівавана з першакрыніцы 23.12.2014. Праверана 26.11.200.
5. ↑  Filmdatabasen **(нявызн.)**.

Спасылкі
--------

* Афіцыйная старонка  (дацк.)


|  |
| --- |
| 
П:  **Кінематограф**  П:  **Данія**  П:  **колер** 
 |
**2-і гусарскі полк** (фр.: 2e régiment de hussards) — кавалерыйскае падраздзяленне французскай арміі.

Гісторыя
--------

Падраздзяленне было сфармавана падчас Французскай рэвалюцыі на базе гусарскага палка Шамбарана. У 1814-м фарміраванне было перайменавана ў Каралеўскі гусарскі полк, але ў наступным годзе старая назва была вернута. У 1816-м падраздзяленне рэарганізавана ў гусарскі полк Мёрт. У 1825-м першапачатковая назва зноў вернута. У 1939 годзе полк распушчаны, а яго складовыя часткі разбітыя на разведгрупы ў складзе 16-га армейскага корпуса, 23-й, 39-й, 71-й, 74-й і 80-й пяхотных дывізій. На перыяд 1940—1942 гадоў падраздзяленне аднавілі, але неўзабаве зноў распусцілі. У 1944-м полк аднавіў сваю дзейнасць. У 1946 годзе яго на некаторы час у чарговы раз распусцілі, але вельмі хутка аднавілі. У склад фарміравання ўвайшлі асобныя часці 4-га гусарскага палка.

Сучасны стан
------------

Полк падпарадкоўваецца Разведвальнаму камандаванню. Ён з’яўляецца часткай базы абароны Страсбург-Агено.

У склад уваходзяць дзевяць эскадрылляў:

* 4 разведвальна-даследчыя эскадрыллі, кожная з якіх складаецца з 11 браняваных даследчых патрулёў і ад 2 да 4 спецыялізаваных патрулёў;
* 1 эскадрылля апрацоўкі і распаўсюджвання разведданых;
* 2 эскадрыллі збору інфармацыі;
* 1 камандна-лагістычная эскадрылля;
* 1 рэзервовая эскадрылля.

Станам на 2011 год, у палку служыла 950 чалавек.

Аснову парку тэхнікі складаюць браневікі сямейства VBL.

Спасылкі
--------

* Site de l'Armée de terre
* 2e régiment de hussards
* Les Hussards - Historique sous le IInd Empire et la IIIe République (1850-1914)
**Адкрыты расійскі кінафестываль «Кінатаўр»** (руск.: Кинотавр) — расійскі кінафестываль, які штогадова праводзіўся ў Сочы, пачынаючы з 1991 года. Быў адменены ў сувязі з уварваннем Расіі ва Украіну ў 2022 годзе. Прэзідэнт кінафестывалю Аляксандр Раднянскі[ru] заявіў: «*У гэтым годзе фестываль не адбудзецца, ён будзе перанесены на перыяд, калі мы перажывём цяперашнія палітычныя падзеі і зможам вярнуцца ў кіно, у тым ліку каб зразумець, што адбылося з краінай і з усімі намі*».

З 1994 па 2005 год фестываль складаўся з дзвюх частак: Адкрытага расійскага кінафестывалю (АРКФ) і Міжнароднага кінафестывалю (МКФ). Па стане на 2008 год гэта быў найбуйнейшы нацыянальны кінафестываль Расіі.

Слова «*Кінатаўр*» — гэта кантамінацыя слоў «*Кіно*» і «*…таўр*» (як у словах Кентаўр ці Мінатаўр).

Зноскі
------

1. 1 2  Alexander Rodnyansky announced the cancellation of Kinotavr this year - ePrimefeed **(нявызн.)** (24 сакавіка 2022).
2. ↑  Кинофестиваль "Кинотавр". Досье **(нявызн.)**.
3. ↑  Russia’s biggest local film festival starts **(нявызн.)**. *The Hollywood Reporter* (9 чэрвеня 2008).

Спасылкі
--------

* Афіцыйны сайт «Кінатаўра»
* Кінатаўр ў сацыяльнай сетцы «Twitter»
* Кінатаўр ў сацыяльнай сетцы «Facebook»
Альпійска-Гімалайскі горны пояс
**Альпійска-Гімалайскі пояс**, **Альпійская геасінклінальная вобласць** — тэктанічна актыўная вобласць зямной кары, выцягнутая ад Атласкіх гор на захадзе да Ціхага акіяна на ўсходзе. Ахоплівае горныя раёны Паўднёвай Еўропы, Міжземнае мора, Паўночна-Заходнюю Афрыку, Малую Азію, Каўказ, Іранскае нагор’е, Памір, Алай, Гіндукуш, Гімалаі, горы Індакітая і Інданезіі, якія ўтварыліся ў кайназойскай эры ў выніку альпійскай складкавасці. На ўсходзе злучаецца з Ціхаакіянскай геасінклінальнай вобласцю.

Геаграфія
---------

Працягваецца ў субшыротным напрамку на адлегласць каля 17 тыс. км. Падраздзяляецца на чатыры галіны покрыўна-складкавых горных збудаванняў. 1-я — Пірэнеі — Альпы — Карпаты — Балканіды — Пантыды — Малы Каўказ — Эльбурс — Туркмена-Харасанскія горы. 2-я — Паўночная Дабруджа — Горны Крым — Вялікі Каўказ — Капетдаг. 3-я — Апеніны — Калабрыды (поўдзень Апенінскага паўвострава) — структуры Паўночнай Сіцыліі — Тэль-Атлас — Эр-Рыф — Андалускія горы (Кардыльера-Бетыка) — структуры Балеарскіх астравоў Заходняга Міжземнамор’я. 4-я — Дынарыды — Элініды — структуры поўдня Эгейскага мора — Крытская дуга — Таўрыды Турцыі — Загрос — Мекран — Белуджыстанскія горы — Гімалаі — Інда-Бірманскі араген — Зондска-Бандская дуга Інданезіі.

Геалагічная гісторыя
--------------------

У мезазойскую эру вобласць уяўляла сабой вялікі марскі басейн (Тэтыс), акружаны плітамі старажытных платформаў — Афрыканскай і Індыйскай на поўдні, Рускай, Сібірскай і Кітайскай на поўначы. Геасінкліналь запаўнялася магутнымі асадкавымі тоўшчамі. У кайназоі адбылося сутыкненне паўночных і паўднёвых пліт і на месцы былога мора пачалася альпійская складкавасць. Утварыліся горныя сістэмы з найбольшымі на Зямлі абсалютнымі адзнакамі (больш за 7—8 км). Асобныя структуры не завяршылі свайго развіцця, аб чым сведчаць інтэнсіўныя землетрасенні і вулканізм.

Зноскі
------

1. ↑  bre.mkrf.ru **(нявызн.)**(недаступная спасылка). Архівавана з першакрыніцы 26 верасня 2020. Праверана 2 студзеня 2021.

Літаратура
----------

* Альпійская геасінклінальная вобласць // Беларуская энцыклапедыя: У 18 т. Т. 1: А — Аршын / Рэдкал.: Г. П. Пашкоў і інш. — Мн. : БелЭн, 1996. — Т. 1. — 552 с. — 10 000 экз. — ISBN 985-11-0035-8. — ISBN 985-11-0036-6 (т. 1).
**JavaScript** (вымаўляецца ['dʒɑːvəˌskrɪpt] — *джа́васкры́пт*), тое ж **js** (вымаўляецца *джэ-эс*) — інтэрпрэтуемая сістэмна-незалежная аб’ектна-арыентаваная мова праграмавання з функцыянальнымі рысамі. Нягледзячы на назву, ніяк не адносіцца да мовы Java.

З ALGOL-падобных моў, да якіх належыць js, ён традыцыйна вылучаўся незвычайным падыходам да наследавання, бо натыўна яно было рэалізавана праз прататыпы (на js тут паўплываў Self), а не праз класы. Гэта выклікала нязручнасці і абурэнне ў карыстальнікаў, якія да пераходу ў js прызвычаіліся для класавага наследавання, як у Java, C++ і іншых шырокавядомых мовах-нашчадках ALGOL. Таму з версіі ES6 у js метадам сінтаксічнага цукру ўвялі сапраўдныя класы.

Першапачаткова стваралася для напісання дробных скрыптоў для дынамізацыі статычных HTML-старонак, аднак з цягам часу сур’ёзна выйшла за межы першапачатковага ўжывання — спачатку, з рэалізацыяй AJAX, JavaScript стаў адзінай магчымай мовай стварэння вэб-праграм, а затым, з 2011 года, з выпускам Node.js, JavaScript стаў адной з найбуйнейшых моў бэкэнду, пацясніўшы часткова і Java, і .NET, і PHP, і іншыя мовы і платформы, якія традыцыйна дамінавалі на бэкэндзе. З выпускам Electron.js і падобных платформаў, JavaScript таксама стаў шырока ўжывацца для напісання дэкстопных і мабільных праграм.

Рухавікі JavaScript рэалізаваны ў самых нечаканых месцах — js выкарыстоўваецца і ў ролі мовы скрыптоў Photoshop, і для запытаў да нерэляцыйных баз даных, і для праграмавання ўбудаваных сістэм, прататыпіравання, праграмавання робатаў і гэтак далей.

Даследаванні ў вобласці аптымізацыі і паскарэння традыцыйна не вельмі хуткай інтэрпрэтуемай натуры js спарадзілі спачатку аптымізаваную пад-мову asm.js, затым тулсэт Emscripten, які, пачаўшы з кампіляцыі іншых, нават традыцыйных моў у js, у сваю чаргу, спарадзіў платформу WebAssembly, якая дазваляе кампіляваць мову ў аптымізаваны (не js) код для web-рухавікоў.

JavaScript мае шмат дыялектаў, версій, над-моў, пад-моў, а таксама натхніў мноства стандартаў, сярод якіх Typescript і Dart.

JavaScript быў створаны Брэнданам Айкам (англ.: Brandon Eich) падчас працы на Netscape ў 1995 годзе.

Зноскі
------

1. ↑
2. ↑  Стваральнік Javascript(недаступная спасылка)

| ⛭Мовы праграмавання |
| --- |
| 
* Ada
* ActionScript
* ALGOL
* APL
* Асэмблер
* BASIC
* C
* C++
* C#
* COBOL
* Delphi
* Erlang
* Forth
* Fortran
* Go
* Haskell
* Java
* JavaScript
* Kotlin
* Lisp
* Logo
* Lua
* Modula-2
* Objective-C
* Pascal
* Perl
* PL/I
* PHP
* Prolog
* Python
* R
* Ruby
* Rust
* Scala
* SQL
* Scheme
* Smalltalk
* Swift
* Zig
* *больш...*

 |
| List-Class article Спіс паводле катэгорый |

|  |  |
| --- | --- |
| ⚙️   Слоўнікі і энцыклапедыі | Вялікая каталанская · Вялікая кітайская · Britannica (онлайн) · Brockhaus |
| 

| Нарматыўны кантроль |
| --- |
| BNE: XX542465 · BNF: 12549978q · GND: 4420180-1 · LCCN: sh96004880 · Microsoft: 544833334 · NKC: ph117651 · SUDOC: 034781870 |

 |
У Вікіпедыі ёсць артыкулы пра іншых асоб з прозвішчам Траццяк.
**Станіслаў Іванавіч Траццяк** (нар. 7 снежня 1950, Калінінград, СССР) — беларускі вучоны ў галіне агульнай хірургіі, клетачных біятэхналогій і транспланталогіі. Доктар медыцынскіх навук (1996), прафесар (1998). Член-карэспандэнт НАН Беларусі (2014), акадэмік НАН Беларусі (2021).

Біяграфія
---------

Скончыў Мінскі медыцынскі інстытут (1974). З 1974 года ў Беларускім медыцынскім інстытуце (з 1990 года — дацэнт, з 1995 года — загадчык кафедры).

Асноўныя навуковыя працы прысвечаны распрацоўцы новых падыходаў да алатрасплантацыі «свежых» алагенных клапанаў сэрца, вывучэнню магчымасці працяглага захавання ў прасвеце сасудаў і сэрца алагенных і ксенагенных тканін без імунасупрэсіўнай тэрапіі, абгрунтаванню раней нявывучаных заканамернасцяў у транспланталогіі, распрацоўцы прынцыпова новых падыходаў да хірургічнага лячэння інсулінзалежнага цукровага дыябету, гіпатэрыёзу, гіпапаратэрыёзу з выкарыстаннем клеткавых тэхналогій, распрацоўцы і ўкараненню ў практыку сучасных методык пры лячэнні ачаговых паражэнняў печані, дыягностыцы і лячэнні запаленчых захворванняў падстраўнікавай залозы, распрацоўцы метаду лячэння трафічных язваў з выкарыстаннем аўталагічных ствалавых клетак.

Аўтар больш за 400 навуковых прац, у тым ліку 3 манаграфій, 15 патэнтаў.

Узнагароды і прэміі
-------------------

Лаўрэат Дзяржаўнай прэміі Рэспублікі Беларусь у галіне навукі і тэхнікі (2004, у аўтарскім калектыве) — *за працу «Новы метад хірургічнага лячэння інсулінзалежнага цукровага дыябета шляхам ксенатрансплантацыі астраўковых клетак у сасудзістае рэчышча рэцыпіента (эксперыментальна-клінічнае даследаванне)»*.

Узнагароджаны медалём «За працоўныя заслугі» (2001), ордэнам Пашаны (2021). Выдатнік аховы здароўя Рэспублікі Беларусь (1999). Заслужаны дзеяч навукі Рэспублікі Беларусь (2008).

Зноскі
------

1. 1 2 3 4 5 6  Станіслаў Іванавіч Траццяк на сайце НАН Беларусі
2. ↑  17 декабря 2021 года решением Общего собрания Национальной академии наук Беларуси избраны...
3. ↑  Указ Прэзідэнта Рэспублікі Беларусь 19 кастрычніка 2021 г. № 410 «Аб узнагароджанні»

Літаратура
----------

* Траццяк Станіслаў Іванавіч // Беларуская энцыклапедыя: У 18 т. Т. 15: Следавікі — Трыо / Рэдкал.: Г. П. Пашкоў і інш. — Мн. : БелЭн, 2002. — Т. 15. — С. 523. — 10 000 экз. — ISBN 985-11-0035-8. — ISBN 985-11-0251-2 (т. 15).
* Национальная академия наук Беларуси : персональный состав, 1928—2015. — 2-е изд. исправленное. — Минск, 2016
* Кто есть кто в Республике Беларусь, 2001. Т. 2. — Минск, 2001

Спасылкі
--------

* Третьяк Станислав Иванович Архівавана 7 снежня 2022.  (руск.)
* Станіслаў Іванавіч Траццяк у базе даных «История белорусской науки в лицах» Цэнтральнай навуковай бібліятэкі імя Якуба Коласа НАН Беларусі  (руск.)

|  |  |
| --- | --- |
| ⚙️   У сацыяльных сетках | ResearchGate |
| Тэматычныя сайты | Google Scholar · Scopus |
| Нарматыўны кантроль | eLibrary.ru: 453742 · ЗЭКББ: NLB-ar2647158 · БАП: 139047 |
**Bureau** — англійскі музычны калектыў з Манчэстэра (Вялікабрытанія), змяніўшы назву на **Daggers**. Былыя яго удзельнікі Тэа Хатчкрафт і Адам Андэрсан стварылі гурт **Hurts**.

Гісторыя
--------

Гурт стварыўся калі Тэа, Адам і Скот сустрэліся даждлівай, ветранай ноччу ў Манчэстэры ў снежні 2005. Амаль адразу трыа пачало пісаць песні. Вельмі хутка было вырашана, што гурту неабходна рэалізацыя вялікага песеннага патэнцыялу. Там было вырашана прыняць у гурт Фліка і Джэмі (красавік 2006). Група дэбютавала ў маі 2006 года ў клубе Voltage @ Music Box ў Манчэстэры. Гэты выступ прыцягнуў увагу вялікай колькасці фанатаў, якія былі ўражаныя "выбуховым" матэрыялам гурта на іхняй старонцы ў MySpace.

Наконт канцэрту live ў Манчэстэры Bureau адказалі:"За апошнія два ці тры гады сонца зноў пачало выходзіць і цень над горадам вось-вось знікне. Існуе невялікая колькасць пачынаючых талантаў і хутка шматлікія рэчы зменяцца"

Manchester Music сталі сведкамі іхняга дэбютнага шоў ў траўні і апісалі Bureau як гурт, які "выконвае музыку так, каб вы танчылі, нібыта на вас ніхто не глядзіць".

Склад
-----

* Тэа Хатчкрафт (*Theo Hutchcraft*) — вакал
* Адам Андэрсан (*Adam Anderson*) — гітара
* Скотт Форстэр (*Scott Forster*) — клавішныя, гітара
* Флік Уорд (*Flick Ward*) — клавішныя
* Джэмі Олсап (*Jamie Alsop*) — ударныя

Дыскаграфія
-----------

* After Midnight/Doll House (сінгл) — 2 кастрычніка 2006 года

### Песні

* After Midnight
* Headwear
* Ideal World
* Living with TV
* Magazine
* Special

Спасылкі
--------

* Тэксты песень LyricWiki(недаступная спасылка) (англ.)
* Інтэрв’ю God is In the TV meets Bureau Архівавана 8 снежня 2007. (англ.)
* Up n Coming Glacial Indie Rockers get to grips with our q&a (недаступная спасылка) (англ.)
* Bureau’ve Changed (англ.)
* Margaritas a los cerdos  (італ.)
* Bureau(недаступная спасылка)  (англ.)
* Bureau в (2006)  (парт.)
**Мітэнвальд** (ням.: Mittenwald) — горад у Баварыі каля нямецка-аўстрыйскай мяжы, у даліне ракі Ізар на поўначы Альпаў.

Лагер для перамешчаных асоб
---------------------------

Помнік «Змагарам за волю Беларусі» ў Мітэнвальдзе
Пасля Другой сусветнай вайны, ў 1946—1951 гг. у мястэчку знаходзіўся лагер для перамешчаных асоб. Лагер ДП (*displaced persons* — перамешчаныя асобы) месціўся над невялікім возерам Лютэнзэ (ням.: Lüttensee) у двухпавярховых казармах. Апроч беларусаў, там былі размешчаны украінцы і рускія.

У лагеры ў 1947 г. былі заснаваны беларускі садок і пачатковая школа. Выдаваўся часопіс беларускай моладзі «Вясна».

Дзяцей у садку было 13, у тым ліку 5 хлапцоў і 8 дзяўчат ад 3-х да 6-ці гадоў. Праграма навучання прадугледжвала вывучэнне вершаў, казак, песень, рухомыя гульні, маляванне, выразанне з паперы розных фігураў і арнаментаў, лепка. Настаўніцай у садку была Ганна Стома. У пачатковай беларускай школе працавала 4 класы, дзе ў 1947/1948 гг. навучалася 20 дзяцей, а ў 1948/1949 — 24. Настаўнікамі ў школе працавалі Анатолі Валюшка, Сымон Шаўцоў. Вучні старэйшых класаў былі ўдзельнікамі Беларускага скаўтынгу.

Адносіны рускай адміністрацыі лагеру да беларускай школы былі негатыўныя, а часамі нават і варожыя. Восенню 1949 г. лагер у Мітэнвальдзе быў ліквідаваны, а разам з ліквідацыяй яго перасталі існаваць школьныя ўстановы і арганізацыя Беларускіх Скаўтаў.

У 1948 годзе побач з горадам беларусамі пастаўлены помнік ў гонар Слуцкіх паўстанцаў.

Крыніцы
-------

1. ↑

Спасылкі
--------

* Афіцыйны сайт

|  |  |
| --- | --- |
| ⚙️   Тэматычныя сайты | DMOZ |
| Слоўнікі і энцыклапедыі | Вялікая каталанская · Britannica (онлайн) |
| Нарматыўны кантроль | GND: 4039732-4 · LCCN: n85308096 · NKC: ge940590 · VIAF: 124970159 |
**Сыраежка пурпурова-чырвоная, сыраежка** (*Russula obscura* Rom.) — шапкавы базідыяльны грыб з роду Сыраежка (*Russula*) сямейства Сыраежкавыя (*Russulaceae*).

Апісанне
--------

Пладовае цела грыба — шапка на ножцы. Шапка дыяметрам 4—8 см, паўшарападобная ў маладых грыбоў, пазней распасцёртая і ўвагнутая ў сярэдзіне. Край шапкі тоўсты, часам апушчаны ўніз і слаба рубчасты. Колер шапкі ад пурпурова-чырвонага з краю да пурпурова-бурага ў цэнтры. Мякаць крохкая, белаватая з ружаватым адценнем, з прыемным пахам і мяккім смакам. У спелых грыбоў мякаць набывае шараватую афарбоўку. Скурка на шапцы адстае ад краю да сярэдзіны. Ножка даўжынёй 3—8 см і 1—2,5 см у дыяметры, круглая, часам крыху выгнутая, суцэльная, белаватая з ружаватым адценнем. З узростам ножка становіцца рыхлай і набывае брудна-шараваты колер. Пласцінкі прырослыя або свабодныя, шырокія. Колер пласцінак у маладых грыбоў белаваты, з узростам становіцца вохрыста-жоўтым. Споры шыпаватыя, шырокаавальныя, светла-крэмавага колеру.

Ядомы грыб.

Экалогія і распаўсюджванне
--------------------------

Растуць у хвойных лясах. Пладовыя целы з'яўляюцца ў жніўні—верасні, паасобку або невялікімі групамі.

Таксанамія
----------

### Сінонімы

* Russula obscura Rom. 1906basionym
* Russula decolorans var. obscura Rom. 1891
* Russula vinosa Lindblad, 1901
* Russula pubescens Velen. 1920
* Russula phoenix Kucera, 1930

Літаратура
----------

* *Сержанина Г. И. Змитрович И. И.* Макромицеты. Иллюстрированное пособие для биологов / Под ред. Н. А. Дорожкина. — Мн.: Вышэйшая школа, 1978. — С. 151. — 192 с. — 60 000 экз. (руск.)

Спасылкі
--------

* Санитарные нормы и правила «Санитарно-эпидемиологические требования для организаций, осуществляющих заготовку, переработку и продажу грибов» (руск.)
* Russula obscura // Mushroom World(недаступная спасылка) (англ.)
* *Russula obscura* невалидное название (руск.) // Інфармацыйна-аналітычная сістэма «Особо охраняемые природные территории России» (ИАС «ООПТ РФ»)
У паняцця ёсць і іншыя значэнні, гл. Майсееўка.

**Майсе́еўка** (трансліт.: *Majsiejeŭka*, руск.: Мойсеевка) — вёска ў Буда-Кашалёўскім раёне Гомельскай вобласці. Уваходзіць у склад Рагінскага сельсавета.

Геаграфія
---------

### Размяшчэнне

У 25 км на паўночны ўсход ад раённага цэнтра і чыгуначнай станцыі Буда-Кашалёўская (на лініі Жлобін — Гомель), 55 км ад Гомеля.

Транспартная сетка
------------------

Шаша Доўск — Гомель. Планіроўка складаецца з крывалінейнай вуліцы з трыма завулкамі, арыентаванай з паўднёвага захаду на паўночны ўсход. На поўдзень ад галоўнай размешчана кароткая мерыдыянальная (па адодвух баках шашы) вуліца. Забудова драўляная сядзібнага тыпу.

Гісторыя
--------

Па пісьмовых крыніцах вядомая з канца XIX стагоддзя як вёска, заснаваная перасяленцамі пераважна з вёска Галаўні, у Мяркулавіцкай воласці Рагачоўскага павета Магілёўскай губерні. Па перапісу 1897 года знаходзіліся хлебазапасны магазін і з 1884 года заезны дом. У 1909 годзе 326 дзесяцін зямлі.

У 1925 годзе ў Прыбарскім сельсавеце Гарадзецкага раёна Бабруйскай акругі. У 1930 годзе арганізаваны калгас, працавала гамарня. Падчас Вялікай Айчыннай вайны 12 жыхароў вёскі загінулі ад рук акупантаў, 33 жыхара вёскі загінулі на франтах. У 1959 годзе ў складзе саўгаса «Дзербічы» (цэнтр — вёска Дербічы).

Насельніцтва
------------

### Колькасць

* 2004 год — 38 гаспадарак, 64 жыхара.

### Дынаміка

* 1897 год — 32 двары, 205 жыхароў (паводле перапісу).
* 1909 год — 40 двароў, 235 жыхароў.
* 1925 год — 61 двор.
* 1959 год — 360 жыхароў (паводле перапісу).
* 2004 год — 38 гаспадарак, 64 жыхара.

Зноскі
------

1. ↑  Назвы населеных пунктаў Рэспублікі Беларусь: Гомельская вобласць: нарматыўны даведнік / Н. А. Багамольнікава і інш.; пад рэд. В. П. Лемцюговай. — Мн.: Тэхналогія, 2006. — 382 с. ISBN 985-458-131-4 (DJVU).

Літаратура
----------

* Гарады і вёскі Беларусі: Энцыклапедыя. Т.1, кн.1. Гомельская вобласць/С. В. Марцэлеў; Рэдкалегія: Г. П. Пашкоў (галоўны рэдактар) і інш. — Мн.: Белэн, 2004. 632с.: іл. Тыраж 4000 экз. ISBN 985-11-0303-9 ISBN 985-11-0302-0

Спасылкі
--------

* Лагатып Вікісховішча На Вікісховішчы пакуль няма медыяфайлаў па тэме, але Вы можаце загрузіць іх

| ⛭**Рагінскі сельсавет** |
| --- |
| Цэнтр | Рагінь |  |
| Вёскі | Аляксандраўка ·  Антонаўка ·  Дзербічы ·  Каромка ·  Курганне ·  Лозаў ·  Майсееўка ·  Рудня Лозаўская ·  Слабодка ·  Факел |
**Медзвядзёва** (трансліт.: *Miedzviadziova*, руск.: Медведёво) — вёска ў Буда-Кашалёўскім раёне Гомельскай вобласці. Уваходзіць у склад Патапаўскага сельсавета.

На ўсходзе і поўначы мяжуе з лесам.

Геаграфія
---------

### Размяшчэнне

У 6 км на захад ад раённага цэнтра і чыгуначнай станцыі Буда-Кашалёўская (на лініі Жлобін - Гомель), 44 км ад Гомеля.

Транспартная сетка
------------------

Побач аўтадарога Буда-Кашалёва - Гомель. Планіроўка складаецца з просталінейнай вуліцы, арыентаванай з паўднёвага ўсходу на паўночны захад, да цэнтра якой з паўночнага ўсходу далучаецца кароткая просталінейная вуліца. Забудова двухбаковая, драўлянымі дамамі сядзібнага тыпу.

Гісторыя
--------

Па пісьмовых крыніцах вядомая з пачатку XX стагоддзя як паселішча ў Рагачоўскім павеце Магілёўскай губерні. Найболей актыўная забудова даводзіцца на 1920-я гады. У 1930 годзе арганізаваны калгас. На франтах Вялікай Айчыннай вайны загінулі 17 жыхароў вёскі. У 1950-х гадах дзейнічала база Буда-Кашалёўскай МТС. У 1959 годзе ў складзе гаспадаркі Буда-Кашалёўскага аграрна-тэхнічнага каледжа (цэнтр - горад Буда-Кашалёва).

Насельніцтва
------------

### Колькасць

* 2004 год - 35 гаспадарак, 46 жыхароў.

### Дынаміка

* 1959 год - 381 жыхар (паводле перапісу).
* 2004 год - 35 гаспадарак, 46 жыхароў.

Зноскі
------

1. ↑  Назвы населеных пунктаў Рэспублікі Беларусь: Гомельская вобласць: нарматыўны даведнік / Н. А. Багамольнікава і інш.; пад рэд. В. П. Лемцюговай. — Мн.: Тэхналогія, 2006. — 382 с. ISBN 985-458-131-4 (DJVU).. Сустракаецца таксама варыянт **Мядзве́дзева**

Літаратура
----------

* Гарады і вёскі Беларусі: Энцыклапедыя. Т.1, кн.1. Гомельская вобласць/С. В. Марцэлеў; Рэдкалегія: Г. П. Пашкоў (галоўны рэдактар) і інш. - Мн.: Белэн, 2004. 632с.: іл. Тыраж 4000 экз. ISBN 985-11-0303-9 ISBN 985-11-0302-0

Спасылкі
--------

* Лагатып Вікісховішча На Вікісховішчы пакуль няма медыяфайлаў па тэме, але Вы можаце загрузіць іх

| ⛭**Патапаўскі сельсавет** |
| --- |
| Цэнтр | Патапаўка |
| Пасёлкі | Дзедаў Курган ·  Дзёміна ·  Дубраўка ·  Качан ·  Муравей ·  Перамога |
| Вёскі | Галы ·  Гаўлі ·  Забаб'е ·  Медзвядзёва |