**Парменіён** (грэч. Παρμενίων) — палкаводзец  Філіпа II і  Аляксандра Македонскага.

Біяграфія
---------

Парменіён паходзіў з македонскай знатнага роду. Ужо ў часы кіравання Філіпа выпрабаваны палкаводзец. Перамог у 356 да н.э. ілірыйцаў, браў у аблогу ў 347 да н.э. Галас у  Фтыятыдзе, вёў з афінянамі перамовы пра мір, а ў 342 да н.э. пасланы ў  Эўбею супраць  Эрэтрыі і Арэя, каб там абараняць інтарэсы македанян.

337 да н.э. разам з вайскаводамі Аталам і Амінтам ён пасланы ў  Азію, каб вызваліць грэчаскія гарады і падрыхтавацца да вайны з  персамі. 336 да н.э. распачаў ваенныя дзеянні супраць персаў ў  Эалідзе. Узімку 335—334 да н.э. Парменіён вярнуўся ў [Старажытная Македонія | Македонію], пасля барацьбы з Аталам, і прыняў удзел у нарадзе наконт новага персідскага паходу. Сярод палкаводцаў Аляксандра Парменіён быў найбольш дасведчаным.

Калі  Аляксандр прыбыў у Азію, Парменіён быў начальнікам  пяхоты, а яго сын Філота — македонскай конніцы —  гетайраў. Ён не раіў змагацца  пры Граніку, заваяваў  Фрыгію і ў  Гордыі злучыўся зноў з Аляксандрам.

Увесь час раячы цару быць асцярожным і ўмераным, Парменіён засцерагаў яго ад лекара Філіпа і неаднаразова ўгаворваў прыняць умовы міру, прапанаваныя персідскім царом  Пры Арбелі, па яго парадзе, напалі ноччу на ворага; у бітве ён камандаваў левым флангам, але, верагодна, не выканаў у дакладнасці сваіх абавязкаў. Аляксандр хоць і падарыў яму шыкоўны дом Багоя (Βαγώας), але не ўзяў яго далей з сабой, пакінуўшы яго намеснікам у Экбатанах  Парменіён асуджаў гонар і высакамернасць свайго сына  Філоты, і як многіх іншых знатных македанян, быў, верагодна, незадаволены ўчынкамі Аляксандра.

У кастрычніку 330 да н.э. Філоту абвінавацілі ў змове супраць Аляксандра. Змова гэта стала вынікам незадаволенасці Аляксандрам, які ўвёў персідскія звычаі і звяртаўся са сваімі вайскаводамі як дынаст. Пад  катаваннямі Філота прызнаўся ў сваіх задумах, а таксама наклікаў падазрэнні на Парменіёна, хоць і адмаўляў ўдзел бацькі ў змове. Парменіён карыстаўся вялікім аўтарытэтам сярод салдат, у яго руках былі войскі, царская казна і ўменне ваяваць. Аляксандр лічыў небяспечным даводзіць справу да суда і паслаў давераную асобу з лістамі да ваеначальнікаў пры Парменіёне. Клеандр, стратэг пры Парменіёне, забіў 70-гадовага Парменіёна, а яго галаву адаслаў Аляксандру. Цела Парменіёна, асцерагаючыся гневу Аляксандра, пахавалі не адразу, але ўсё ж пад ціскам салдат пахавалі.

Зноскі
------

1. ↑   Юстын 9, 5
2. ↑   Плутарх. Аляксандр. 29 32.
3. ↑   Плутарх. Аляксандр. 33.
4. ↑   Плутарх. Аляксандр. 49
5. ↑  Юстын. 12, 5

Спасылкі
--------

* Парменіён (англ.). — у Smith's Dictionary of Greek and Roman Biography and Mythology.
* Parmenion Архівавана 19 кастрычніка 2013. from Livius on ancient history
* Реальный словарь классических древностей(недаступная спасылка)
* Большой энциклопедический словарь Брокгауза и Ефрона

|  |  |
| --- | --- |
| ⚙️   Слоўнікі і энцыклапедыі | Вялікая каталанская · Бракгаўза і Эфрона · Іраніка · Малы Бракгаўза і Эфрона · Рэальны слоўнік класічных старажытнасцей · Britannica (11-th) · Britannica (онлайн) · Brockhaus · Universalis |
| Генеалогія і некрапалістыка | Rodovid |
| Нарматыўны кантроль | GND: 1230642986 · LCCN: n92106405 · VIAF: 6595567, 975159474067627660611, 9155284756187060774 · ULAN: 500355264 |