recursal/SuperWikiNEXT-32B huggingface dataset:
**Біржа́йскі рэгіяна́льны парк** — адзін з 30 рэгіянальных паркаў у Літве, знаходзіць на поўначы краіны, дырэкцыя парка размешчана ў Біржаі. Асноўная яго частка размешчана ў Біржайскім раёне, астатняя ў Пасваліскім раёне.

Плошча парка складае 14 659 га, 20 % тэрыторыі займае лес. Даўжыня парка 25 кіламетраў, шырыня ад 0,5 кіламетраў да 9 кіламетраў. Біржайскі рэгіянальны парк заснаваны ў мэтах захавання карставага ландшафту тэрыторыі, яго прыроднага асяроддзя і культурнай спадчыны.

Помнікі прыроды
---------------

Парк уяўляе сабой унікальны ландшафт са шматлікімі карставымі праваламі ў зямлі. Усяго налічваецца 59 правалаў. Правалы раскіданы па ўсім Кіркілайскім ландшафтным запаведніку: на ворных палях, сенажацях, у лясах і нават ля сядзібных будынкаў. Як ні ў якім іншым месцы, у гэтым запаведніку большасць правалаў знаходзіцца ніжэй узроўня грунтовых вод і з гэтай прычыны яны ператварыліся ў маленькія азярыны ці балацянкі. Некаторыя карставыя правалы дасягаюць 20-30 м у дыяметры, а іх глыбіня — 8-11 м. Таксама тут знаходзіцца самы вялікі ў Літве карставы правал «Каровіна пячора» (Karvės ola).

Група азёр Кіркілай — унікальны элемент ландшафту, адзіны ў Прыбалтыцы. Возера Шырвена плошчай 320 га, на якім размешчаны 15 астравоў. Самы доўгі пешаходны мост праз возера даўжынёй 525 м.

У Лікенаі размешчаны гідрагеалагічны помнік — крыніца «Смардонес».

Культурная спадчына
-------------------

Біржайскі замак пабудаваны ў 1575—1589 гадах Крыштафам Радзівілам Перуном для адбіцця нападаў шведаў і з’яўляецца найзырчэйшым у Літве прыкладам бастыённых замкаў. У адноўленым замку-палацы размешчаны бібліятэка і Біржайскі краязнаўчы музей «Села» (Sėla).

У дваранскай сядзібе Садзялішкяй размешчана аўтэнтычная аўкштайцкая сядзіба пачатку XX стагоддзя з экалагічнай гаспадаркай. Дзейны вятрак, пабудаваны ў 1924 годзе, калекцыя даўнішніх матацыклетаў, аўтамабіляў, трактароў і паравых машын. Побач размешчаны загоны з аленямі, еўрапейскай ланню, муфлонамі.

Спасылкі
--------

* Біржайскі рэгіянальны парк
* Біржайскі турыстычны інфармацыйны цэнтр

|  |  |
| --- | --- |
| ⚙️   Нарматыўны кантроль | VIAF: 1098154260897424480001 |
**Кучкуноўскі валун**, або **Вялікі камень кучкуноўскі** — геалагічны помнік прыроды рэспубліканскага значэння на Беларусі з 1988 года. Размешчаны за 1 км на поўнач ад вёскі Кучкуны Валожынскага раёна Мінскай вобласці.

Валун чырвона-бурага граніту рапаківі кіроўнага тыпу з авоідамі палявога шпату ад 8 да 12 см у папярочніку. Даўжыня валуна складае 2,8 м, шырыня 2,5 м, вышыня 0,95 м, у абводзе 7,7 м, аб’ём 3,5 м³, маса каля 9,4 т. Прынесены ледавіком больш за 150 тыс. г. назад з Выбаргскага масіву на тэрыторыі Ленінградскай вобласці Расіі.

Літаратура
----------

* Кучкуноўскі валун // Беларуская энцыклапедыя: У 18 т. Т. 9: Кулібін — Малаіта / Рэдкал.: Г. П. Пашкоў і інш. — Мн. : БелЭн, 1999. — Т. 9. — 560 с. — 10 000 экз. — ISBN 985-11-0035-8. — ISBN 985-11-0155-9 (т. 9).

Спасылкі
--------

* Лагатып Вікісховішча На Вікісховішчы пакуль няма медыяфайлаў па тэме, але Вы можаце загрузіць іх
**Не́ймеген** (нідэрл.: Nijmegen, перш **Німвеген** (ням.: Nimwegen) — горад у Нідэрландах, у правінцыі Гелдэрланд, на рацэ Вааль (адзін з рукавоў у дэльце Рэйна). Насельніцтва — 159,6 тыс. жыхароў (2006).

Гістарычная даведка
-------------------

Найстаражытны горад у Нідэрландах, у рымскія часы вядомы як Noviomagus. «Залатое стагоддзе» Неймеген — эпоха Каралінгаў, калі тут пражывалі імператары гэтай дынастыі. У Сярэднія вякі Неймеген — вольны горад, член Ганзейскага саюза. З пачаткам Нідэрландскай рэвалюцыі выступіў супраць іспанскага валадарства на баку Утрэхцкай лігі. Падчас войн Людовіка XIV быў узяты французамі (у 1672 г.), тут былі падпісаныя гістарычныя мірныя дамовы 1678-79 гг.

Заставаўся галоўным горадам Гельдэрланда да акупацыі французамі ў 1794 г. калі сталіца была перанесеная ў Арнем. Да 1878 г. горад быў умацаваны і разглядаўся як ключавая памежная крэпасць. Падчас Другой сусветнай вайны Неймеген падвергнуўся разбурэнню ў сувязі з высаджваннем у горадзе амерыканскага дэсанта.

Культура
--------

У Неймегене дзейнічаюць універсітэт з медыцынскім каледжам (1923), гарадскі музей і музей Сакалінага падворка (1999, збор антычных старажытнасцяў), тэатр, канцэртная зала.

Найболей старажытныя будынкі ў Неймегене — 16-гранны баптыстэрый (асвячоны ў 799 г.) і разваліны царквы XII стагоддзя. Гэтыя руіны замка Карла Вялікага можна бачыць у парку, званым Сакаліны падворак (*Valkhof*). Імператарская рэзідэнцыя была разбураная вікінгамі, адноўленая Фрыдрыхам Барбаросай у 1155 і канчаткова знішчаная французскімі рэвалюцыянерамі ў 1796 г.

Найзначнейшыя будынкі ў цэнтры горада — Вялікая царква (*Grote Kerk*) св. Стэфана і рэнесансная ратуша (1554) — былі адноўленыя пасля Другой сусветнай вайны. Іншыя характэрныя будынкі: лацінская школа (1544-45), хата мер і ваг (1612), сучасная царква ў імя мясцовага выхадца — св. Пятра Канізія (1960).

* 
* 
* 
*

Вядомыя асобы
-------------

* Іорыс Івенс
* Жан Малуэль
**Незабудка рэдкакветкавая** (*Myosotis sparsiflora*) — від травяністых раслін сямейства Бурачнікавыя (*Boraginaceae*), распаўсюджаны ва усходняй і Цэнтральнай Еўропе, Заходняй Азіі.

Апісанне
--------

Аднагадовая або двухгадовая расліна, 8-30 см вышынёй. Кветкі дробныя, у няшчыльных завітках, пазбаўленых лісця ці толькі ля аснавання з лісцем. Чашачка званочкавая, глыбока-5-раздзельная, з вузка ланцэтнымі завостранымі долямі. Вяночак колападобны, з кароткай трубкай, плоскім 5-лопасцевым адгінам і 5 лускавінкамі ў зеве. Тычынкі з падоўжанымі пылавікамі, якія нясуць на верхавіне плёнкавыя прыдаткі. Арэшкаў 4, эліптычна-яйкападобных, гладкіх, пры аснаванні з белым мясістым прыдаткам. Кветаножкі пры плодзе адхіленыя дадолу і ў некалькі разоў перавышаюць даўжыню чашачкі. 2n = 18.

Распаўсюджанне
--------------

Распаўсюджаны ва Усходняй і Цэнтральнай Еўропе, Заходняй Азіі; інтрадуцыраваны ў Скандынавіі.

Ва Украіне від расце ў лясах, сярод хмызнякоў і як пустазелле амаль на ўсёй тэрыторыі; у Крыме ў верхнім горным поясе паўднёвага схілу пры ўздыме на яйлу  (руск.) (бел. рэдка. Дэкаратыўная расліна.

Зноскі
------

1. ↑  Ужываецца таксама назва Пакрытанасенныя.
2. ↑  Пра ўмоўнасць аднясення апісанай у гэтым артыкуле групы раслін да класа двухдольных гл. артыкул «Двухдольныя».
3. ↑  *Киселевский А. И.* Латино-русско-белорусский ботанический словарь. — Мн.: «Наука и техника», 1967. — С. 86. — 160 с. — 2 350 экз.
4. 1 2 3  *Доброчаева Д. Н. Котов М. И. Прокудин Ю. Н. и др.* Определитель высших растений Украины. — К. 1987. — С. 276.  (руск.) (укр.)
5. ↑  Flora of China **(нявызн.)**.  (англ.)
6. ↑  plantsoftheworldonline.org **(нявызн.)**.  (англ.)
7. ↑  bgbm.org **(нявызн.)**.  (англ.)

|  |  |
| --- | --- |
| ⚙️   Слоўнікі і энцыклапедыі | Вялікая нарвежская |
| Таксанамія | EOL · GBIF · iNaturalist · IPNI · NCBI · POWO · The Plant List · WFO · Флора Кітая |
**Ло́зкаўскі сельсавет** — былая адміністрацыйна-тэрытарыяльная адзінка ў складзе Рэчыцкага раёна Гомельскай акругі. Цэнтр — вёска Лозкі.

Пасля другога ўзбуйнення БССР з 8 снежня 1926 года сельсавет у складзе Васілевіцкага раёна Рэчыцкай акругі БССР. З 9 чэрвеня 1927 года ў складзе Гомельскай акругі. З 4 жніўня 1927 года ў складзе Рэчыцкага раёна. 30 снежня 1927 года сельсавет скасаваны, тэрыторыя далучана да Нахаўскага сельсавета.

Літаратура
----------

* Административно-территориальное устройство БССР: справочник: в 2 т. / А.И. Карпачева и др. / Главное архивное управление при Совете Министров БССР, Институт философии и права Академии наук БССР. — Т. 1: (1917―1941 гг.). — Мн. «Беларусь», 1985. — 390 с.
**Першая бітва пры Сент-Олбансе** — першая бітва вайны Пунсовай і Белай ружы, якая адбылася 22 мая 1455 года ў горадзе Сент-Олбанс, за 22 мілі (35 км) на поўнач ад Лондана. Рычард, герцаг Ёркскі і яго саюзнік Рычард, граф Уорык змагаліся з Ланкастэрамі пад камандаваннем Эдмунда, герцага Сомерсета, забітага ў гэтай бітве. Ланкастэры абараняліся на барыкадах на працягу гадзіны, пакуль граф Уорык не зайшоў ім у фланг. Акрамя Сомерсета, у бітве загінулі выдатныя прадстаўнікі партыі Ланкастэраў: Томас, лорд Кліфард, і Генры Персі, 2-і граф Нартумберленд. Хамфры Стафард, спадчыннік герцага Бэкінгема, быў цяжка паранены. Ёрк захапіў у палон караля Генрыха VI і прызначыў сябе канстэблем Англіі.

Зноскі
------

1. ↑  Сент-Олбанс быў маленькім гарадком у часы бітвы. Вялікім горадам ён стаў толькі ў 1877 годзе.

Літаратура
----------

* Burley, Elliott & Watson, *The Battles of St Albans*, Pen & Sword, 2007, ISBN 9781844155699
* Burne, A.H. *The Battlefields of England*, Classic Penguin, 2002, ISBN 0-141-39077-8
**Паганя́нскі сельсавет** — былая адміністрацыйна-тэрытарыяльная адзінка ў складзе Хойніцкага раёна Гомельскай акругі. Цэнтр — вёска Пагоннае.

Пасля другога ўзбуйнення БССР з 8 снежня 1926 года сельсавет у складзе Хойніцкага раёна Рэчыцкай акругі БССР. З 9 чэрвеня 1927 года ў складзе Гомельскай акругі. 30 снежня 1927 года сельсавет скасаваны, тэрыторыя далучана да Аравіцкага сельсавета.

Літаратура
----------

* Административно-территориальное устройство БССР: справочник: в 2 т. / А.И. Карпачева и др. / Главное архивное управление при Совете Министров БССР, Институт философии и права Академии наук БССР. — Т. 1: (1917―1941 гг.). — Мн. «Беларусь», 1985. — 390 с.
**Ло́еўскі сельсавет** — былая адміністрацыйна-тэрытарыяльная адзінка ў складзе Лоеўскага раёна Гомельскай акругі. Цэнтр — мястэчка Лоеў.

Пасля другога ўзбуйнення БССР з 8 снежня 1926 года сельсавет у складзе Лоеўскага раёна Рэчыцкай акругі БССР. З 9 чэрвеня 1927 года ў складзе Гомельскай акругі. 30 снежня 1927 года сельсавет скасаваны ў сувязі з утварэннеі Лоеўскага местачковага Савета.

Літаратура
----------

* Административно-территориальное устройство БССР: справочник: в 2 т. / А.И. Карпачева и др. / Главное архивное управление при Совете Министров БССР, Институт философии и права Академии наук БССР. — Т. 1: (1917―1941 гг.). — Мн. «Беларусь», 1985. — 390 с.
**«Schmackeboom»** — песня шведскага спевака французскага паходжання пад псеўданімам «Le Tac». Як сінгл была выдадзена 2 ліпеня 2014 года пад лэйблам Warner Music Sweden. Адным з аўтараў кампазіцыі стаў шведскі прадзюсар Anderz Wrethov.

Песня была перазапісаная афіцыйна ў сямі версіях. Большая частка кожнай версіі выканана на французскай, а фраза перад прыпевам вымаўляецца на ангельскай, шведскай, нямецкай, італьянскай або іспанскай мове (для пэўнай версіі). Таксама быў выдадзены асобны сінгл для рэміксаў.

З 2014 года песня гучала на радыестанцыях Украіны, Расеі, Швецыі, Польшчы,Германіі і Францыі.

Відэакліп
---------

У жніўні 2014 года з канала спевака быў загружаны відэакліп да песні. На відэа спявак, спачатку мясіць цеста, потым пачынае стукаць па-ягадзіцах паў-аголеных дзяўчат, якія з'яўляюцца на кухні з тэстам або «багетамі» у руках. Пасля гэтага ен пачынае танчыць сярод іх разам з шэф-поварам. У адным з эпізодаў на целе жанчыны з'яўляецца сцяг Швецыі.

Дадзенае відэа было забаронена для прагляду на Youtube непаўналетнім асобам і незарэгістраваным удзельнікам.

Трек-лыст
---------

### Афіцыйная версія

1. Schmackeboom (Do You Want To F\*\*k With Me)
2. Schmackeboom (Voulez-vous crac-crac avec moi)
3. Schmackeboom (Wollen Sie Bumsen Mit Mich)
4. Schmackeboom (Vuoi Scopare Con Me)
5. Schmackeboom (Quieres Follar Conmigo)
6. Schmackeboom (Vill du knulla med mig)
7. Schmackeboom (Do You Want To Cook With Me)

### Реміксы і еўрапейскія версіі

1. Schmackeboom (Do You Want To Fuck With Me) (English Radio Edit)
2. Schmackeboom (Do You Want To Fuck With Me) (Around The Globe Remix)
3. Schmackeboom (Do You Want To Fuck With Me) (Peet Syntax & Alexie Divello Remix)
4. Schmackeboom (Do You Want To Fuck With Me) (Esquille’s Small Room Club Remix)
5. Schmackeboom (Voulez Vous Crac Crac Avec Moi) (French Radio Edit)
6. Schmackeboom (Voulez Vous Crac Crac Avec Moi) (Around The Globe Remix)
7. Schmackeboom (Voulez Vous Crac Crac Avec Moi) (Peet Syntax & Alexie Divello Remix)
8. Schmackeboom (Wollen Sie Bumsen Mit Mich) (German Radio Edit)
9. Schmackeboom (Wollen Sie Bumsen Mit Mich) (Around The Globe Remix)
10. Schmackeboom (Wollen Sie Bumsen Mit Mich) (Peet Syntax & Alexie Divello Remix)
11. Schmackeboom (Wollen Sie Bumsen Mit Mich) (Esquille’s Small Room Club Remix)

Зноскі
------

1. ↑  Le Tac: альбом «Schmackeboom (Do You Want To F\*\*k With Me)» у iTunes
2. ↑  Le Tac — Schmackeboom (Do You Want To Fuck With Me) — слухаць бясплатна, тэкст песні — PITER.FM Архівавана 17 жніўня 2016.
3. ↑  Хіт-парад «Польская Гарачая 20-ка»
4. ↑  Le Tac - Schmackeboom (Do You Want To F\*\*k With Me) [Official Video] - YouTube
5. ↑

Спасылкі
--------

1. Хіт-парад «Польская Гарачая 20-ка»
2. Інтервю на швэдскай радыестанцыі «P4 Malmöhus»
3.
**Навуковы слэм** або **Science Slam** — неакадэмічная форма навуковай камунікацыі, спаборніцтва ў выглядзе кароткіх выступленняў навукоўцаў і даследчыкаў з апавяданнямі аб сваіх навуковых даследаваннях з выкарыстаннем тэрмінаў зразумелых непадгатаваным слухачам. Асноўная мэта падобных мерапрыемстваў - папулярызацыя навукі і стварэнне добрага іміджу маладых навукоўцаў і даследчыкаў.

Асаблівасці фармату мерапрыемства
---------------------------------

* Кожны выступ асобнага навукоўца абмежаваны часам - не больш за 10 хвілін
* Выступ павінен грунтавацца толькі на ўласным навуковым даследаванні ці яго выніках
* Прамова павінна быць зразумелай недасведчаным гледачам, фактычна мець забаўляльны характар

Традыцыйныя слэмы праходзяць у вячэрні час на нетыповых для навуковых падзей пляцоўках: у тэатрах, клубах ці барах. У ходзе выступлення удзельнікі імкнуцца зрабіць свае выступленне максімальна зразумелым і цікавым, тлумачаць складаныя канцэпцыі простай мовай праз метафары, выкарыстоўваюць гумар, дасылкі да масавай культуры, інтэрнэт-мемы, жывыя эксперыменты і іншыя сродкі. Фактычна, арганізатары не могуць абмяжоўваюць навукоўцаў у спосабе падачы інфармацыі – яны могуць перадаваць сэнс свайго даследвання танцам, рэчытатывам, публічным эксперыментам. 

У класічным слэме пераможцам становіцца ўдзельнік, які атрымаў найбольшыя авацыі: пасля кожнага выступлення арганізатары замяраюць гучнасць апладысментаў з дапамогай шумамера. 

Таксама трэба адзначыць, што з часам з'явіліся вытворныя фарматы гэтага тыпу мерапрыемстваў з адаптаванымі правіламі: універсітэцкия, школьныя, карпаратыўныя (як форма тымбілдынгу). Але ўсе яны захоўваюць канцэптуальныя асновы навуковага слэма: абмежаванне па часе, прэзентацыя ўласных даследаванняў і забаўляльны характар

Science slam у Беларусі
-----------------------

У Беларусі першае і адзінае мерапрыемства ў фармаце Science Slam адбылося ў верасні 2016 года (гл. «Навуковы рынг»). Яно складалася з двух адборачных этапаў і фінала конкурсу, у якім выступілі пераможцы папярэдняга адбору.

Зноскі
------


1. ↑  Молодые белорусские учёные впервые сразились на «Научном ринге» Архівавана 7 кастрычніка 2020.. — СТБ, 23 верасня 2016
2. ↑  Как в Парке высоких технологий проходил финал «Научного ринга». — СБ. Беларусь сегодня, 2 сакавіка 2017
У Вікіпедыі ёсць артыкулы пра іншых асоб з прозвішчам Гур’янаў.
**Васіль Паўлавіч Гур’янаў** (нар. 26 снежня 1955, Івянец Валожынскага раёна Мінскай вобласці) — беларускі палітык.

Біяграфія
---------

Скончыў Адэскі тэхналагічны інстытут харчовай прамысловасці, інжынер-механік-канструктар.

Працаваў начальнікам вытворча-тэхнічнага аддзела, намеснікам дырэктара Барысаўскага камбіната хлебапрадуктаў. Быў дырэктарам Барысаўскага трэста сталовых і рэстаранаў, дырэктарам вытворча-камерцыйнага прадпрыемства грамадскага харчавання «Барысаў», намеснікам дырэктара ўнітарнага прадпрыемства «Барысаўскі камбінат хлебапрадуктаў». Займаў пасады дырэктара адкрытага акцыянернага таварыства «Лошніцкі камбікормавы завод», генеральнага дырэктара рэспубліканскага вытворчага ўнітарнага прадпрыемства «Барысаўхлебпрам».

Выбіраўся дэпутатам Палаты Прадстаўнікоў Нацыянальнага сходу Рэспублікі Беларусь 4-га склікання, членам Пастаяннай камісіі па аграрных пытаннях.

Узнагароды
----------

Узнагароджаны Ганаровай граматай Нацыянальнага сходу Рэспублікі Беларусь.

Зноскі
------

1. ↑  ПАРЛАМЕНТ. Национальное собрание Республики Беларусь четвертого созыва
У Вікіпедыі ёсць артыкулы пра іншых асоб з прозвішчам Дзятлаў.

**Васіль Пятровіч Дзятлаў** (нар. 28 жніўня 1969) — беларускі футбаліст і трэнер.

Клубная кар’ера
---------------

Гуляў за віцебскія «Віцязь», КІМ, «Дзвіну», «Лакаматыў-96», лідскі «Абуўшчык», «Бабруйск», мазырскі МПКЦ, гарадзенскі «Нёман», а таксама за «Оршу». Паспеў правесці 2 матчы ў нацыянальнай зборнай Беларусі, абодва ў 1996 годзе, з камандамі Літвы (2:2) і ААЭ (0:1).

Пасля заканчэння прафесійнай кар’еры доўгі час гуляў на аматарскім узроўні ў чэмпіянаце горада Віцебска. У трэнерскай кар’еры дапамагаў Юрыя Канаплёву ў «Віцебску», таксама трэніраваў дубль гэтай каманды, потым перайшоў у жаночы футбол і прыняў стырно віцебскага клуба «Універсітэт».

Зноскі
------

1. ↑  Vasili Dyatlov // Transfermarkt — 2000. Праверана 9 кастрычніка 2017.<a href='https://wikidata.org/wiki/Track:Q2449070'></a>

Спасылкі
--------

* У «Оршы» — новы галоўны трэнер

|  |  |
| --- | --- |
| ⚙️   Тэматычныя сайты | eu-football.info (ігрок) · FootballFacts.ru · Transfermarkt (ігрок) |
Сон Іосіфа, Рэмбрант, 1645 г.
**Сны Іосіфа** адносяцца да біблейскіх эпізодаў, у якіх Іосіфа, мужа Марыі, наведаў анёл Гасподні, і Іосіф атрымліваў канкрэтныя ўказанні. У Новым Запавеце ёсць тры такія эпізоды, у якіх Іосіф атрымаў такія сны. 

Усе тры эпізоды з'яўляецца ў Евангеллі ад Матфея і ставяцца да Нараджэння Ісуса. Гэтыя эпізоды былі прадметам шматлікіх твораў мастацтва вядомых мастакоў.

Біблейскае апавяданне
---------------------

Тры сны з'яўляюцца ў Новым Запавеце наступным чынам: 

* Першы сон запісаны ў Матф. 1:20-21. Іосіфу кажуць не баяцца прыняць Марыю ў жонкі, таму што яна стала цяжарнай ад Святога Духа. Гісторыя падобная з Дабравешчаннем, калі анёл паведамляе Марыі падобнае ж паведамленне:

*Калі ж надумаў ён гэта, — вось, анёл Гасподні ў сне явіўся яму і сказаў: Іосіф, сын Давідаў! не бойся прыняць Марыю, жонку тваю; бо зачатае ў Ёй ёсць ад Духа Святога; і народзіць Сына, і дасі Яму імя: Ісус, бо Ён уратуе людзей Сваіх ад грахоў іхніх.*

* Другі сон з'яўляецца ў апавяданні Матф. 2:13. У ім Іосіфа папярэджваюць, каб ён разам з сям'ёй пакінуў Віфлеем і бег у Егіпет:

*Калі ж яны адышлі, — вось, анёл Гасподні яўляецца ў сне Іосіфу і кажа: устань, вазьмі Дзіця і Маці Ягоную, і ўцякай у Егіпет, і будзь там, пакуль не скажу табе, бо Ірад хоча шукаць Дзіцятка, каб загубіць Яго.*

* Трэці сон згодна Матф. 2:19-20 Іосіф атрымаў ў Егіпце, калі яму было сказана, што ўжо бяспечна вярнуцца ў Назарэт:

*А як Ірад памёр, — вось, анёл Гасподні ў сне яўляецца Іосіфу ў Егіпце і кажа: устань, вазьмі Дзіця і Маці Ягоную і ідзі ў зямлю Ізраілеву; бо памерлі тыя, што шукалі душы Дзіцяці.*

У мастацтве
-----------

* Антоніа Чызэры, 19ст.Антоніа Чызэры, 19ст.
* Даніэль Крэспі, 1620-1630 гг.Даніэль Крэспі, 1620-1630 гг.
* Антон Рафаэль Менгс 18ст.Антон Рафаэль Менгс 18ст.
* Гаэтана Гандольфі, каля 1790 г.Гаэтана Гандольфі, каля 1790 г.
* Торас Рослін, 1262Торас Рослін, 1262

Спасылкі
--------

* 

* Лагатып Вікісховішча На Вікісховішчы ёсць медыяфайлы па тэме Сны Іосіфа
У Вікіпедыі ёсць артыкулы пра іншых асоб з прозвішчам Юбкін.
**Васіль Паўлавіч Ю́бкін** (1 студзеня 1920 — 3 лютага 1968) — удзельнік Вялікай Айчыннай вайны, камандзір танка, лейтэнант. Герой Савецкага Саюза (1945). Кандыдат гістарычных навук (1962).

Біяграфія
---------

В. П. Юбкін нарадзіўся ў сяле Апалонаўка Екацярынаслаўскай губерні (зараз у Саланянскім раёне Днепрапятроўскай вобласці Украіны). Вучыўся ў Днепрапятроўскім універсітэце. У Чырвонай Арміі з 1939 года. Падчас Вялікай Айчыннай вайны з ліпеня 1941 г. удзельнік баявых дзеянняў на Паўднёва-Заходнім і 1-м Беларускім франтах. Удзельнік баявых дзеянняў у раёне Луцка, Роўна, Жытоміра, абароны Кіева і Днепрапятроўска, баях за Варашылаўград і Палтаву. У 1944 годзе скончыў Чырчыкскае (Харкаўскае) танкавае вучылішча.

Камандзір танка 17-й гвардзейскай танкавай брыгады (1-ы гвардзейскі танкавы корпус, 65-я армія, 1-ы Беларускі фронт) гвардыі малодшы лейтэнант В. П. Юбкін вызначыўся ў пачатку верасня 1944 г. ў баях на тэрыторыі Польшчы. Экіпаж танка пад камандаваннем В. Юбкіна ў жосткіх баях на подступах да Варшавы неаднаразова адбіваў контраатакі, знішчыў 7 гармат і некалькі дзотаў праціўніка, забяспечыўшы паспяховае наступленне батальёна.

Пасля звальнення з арміі ў 1947 годзе В. П. Юбкін прадоўжыў вучобу ва ўніверсітэце і скончыў яго з адзнакай у 1951 годзе. Пасля навучання на курсах выкладчыкаў грамадскіх навук пры ЦК КПСС працаваў выкладчыкам у Днепрапятроўскім універсітэце (з 1965 г. — дацэнт). У 1962 годзе абараніў кандыдацкую дысертацыю.

Памёр В. П. Юбкін 2 лютага 1968 г. Пахаваны на Алеі Герояў Запарожскіх могілак у Днепрапятроўску.

Узнагароды
----------

* Медаль «Залатая Зорка»
* Ордэн Леніна
* Ордэн Чырвонай Зоркі
* Медаль «За адвагу»
* медалі

Памяць
------

* Імем Героя названа адна з вуліц у сяле Апалонаўка
* Мемарыяльная дошка на сцяне вучэбнага корпуса Днепрапятроўскага нацыянальнага ўніверсітэта.
* Днепрпятроўскім нацыянальным універсітэтам штогод праводзіцца лёгкаатлетычны крос памяці В. П. Юбкіна.

Зноскі
------

1. ↑  Васіль Паўлавіч Юбкін на сайце «Героі краіны»
2. ↑  Преодолевая дистанции(недаступная спасылка)  (руск.)

Літаратура
----------

* Беларуская энцыклапедыя: У 18 т. Т. 16: Трыпалі — Хвіліна / Рэдкал.: Г. П. Пашкоў і інш.. — Мн.: БелЭн, 2003. — Т. 16. — С. 198—199. — 576 с. — 10 000 экз. — ISBN 985-11-0263-6 (Т. 16).

Спасылкі
--------

* Васіль Паўлавіч Юбкін на сайце «Героі краіны»
* Інфармацыя на сайце «Бессмертный полк»(недаступная спасылка)  (руск.)

|  |  |
| --- | --- |
| ⚙️   Тэматычныя сайты | Героі краіны |
У паняцця ёсць і іншыя значэнні, гл. Рэчыца (значэнні).
**Рэ́чыца** (трансліт.: *Rečyca*, руск.: Речица) — былая вёска ў Брэсцкім раёне Брэсцкай вобласці. Уваходзіла ў склад Клейнікаўскага сельсавета. З 1968 года ў складзе Брэста.

Гісторыя
--------

У XIX стагоддзі вёска і маёнтак уваходзілі ў Косіцкую воласць Брэсцкага павета. З 1879 года ў вёсцы дзейнічаў бровар Шырмы (20 рабочых), які ў 1900 годзе вырабляў 84 тыс. вёдраў піва на 58 тыс. рублёў. Такім жа броварам (19 рабочых) валодаў Таўбэ ў маёнтку, ён вырабляў у 1881 годзе прадукцыі на 18 тыс. рублёў. У 1930-я гады на месцы маёнта вырас пасёлак. З 1940 года вёска і пасёлак у складзе Брэсцкага раёна. У часы Вялікай Айчыннай вайны ў ваколіцах вёскі нямецка-фашысцкія захопнікі ў ліпені-снежні 1942 года знішчылі 7,2 тыс. чалавек. Да 1959 года вёска была цэнтрам Рэчыцкага сельсавета і калгаса «Пагранічнік». У 1959-1968 гадах пасёлак зліўся з вёскай, уваходзілі ў Клейнікаўскі сельсавет. У 1968 годзе ўвайшла ў склад Брэста. З 1978 года ў Ленінскім раёне горада.

Забудова
--------

Галоўныя вуліцы Рэчыцкая, Пісьменніка Смірнова, Школьная і інш. У 1980-я гады на месцы вёскі вялося інтэнсіўнае будаўніцтва жылых дамоў і прадпрыемстваў культурна-бытавога абслугоўвання; пабудаваны піваварана-вінаробны завод і хлебазавод.

Насельніцтва
------------

* 1905 - 440 жыхароў.

Зноскі
------

1. 1 2 3  Речица // Брест : Энциклопедический справочник / Гл. редактор И. П. Шамякин. – Мн. : БелСЭ им. П. Бровки, 1987. – 408 с.

Літаратура
----------

* Речица // Брест : Энциклопедический справочник / Гл. редактор И. П. Шамякин. – Мн. : БелСЭ им. П. Бровки, 1987. – 408 с.

Спасылкі
--------

* Лагатып Вікісховішча На Вікісховішчы пакуль няма медыяфайлаў па тэме, але Вы можаце загрузіць іх

| ⛭Населеныя пункты, якія ўвайшлі ў склад Брэста |
| --- |
| да 1917 года | Валынка |
| 1929 | Граеўка ·  Кіеўка ·  Шпановічы |
| 1958 | Адамкова ·  Бярозаўка 1 ·  Бярозаўка 2 ·  Кавалёва ·  Лысая Гара ·  Пасёлак мясакамбіната ·  Пасёлак цэглавага завода №22 ·  Паўднёвы пасёлак |
| 1968 | Бярозаўка ·  Вулька Падгародская ·  Гузні ·  Кацельня Падгародская ·  Крушына ·  Рэчыца ·  Трышын |
| 1979 | Дуброўка ·  Кацінбор ·  Пугачова |
| 2007 | Аркадыя ·  Бярнады ·  Вычулкі ·  Гершоны ·  Казловічы ·  Кацельня Баярская ·  Машчонка ·  Міцькі ·  Новыя Задворцы ·  Плоска ·  Старыя Задворцы |
Размяшчэнне Сентонжа ў Францыі
**Сенто́нж** (фр.: Saintonge) — гістарычная вобласць Францыі з цэнтрам у горадзе Сент. З IX стагоддзя — графства, якое ўваходзіла ў герцагства Аквітанія, разам з якой стала ў 1154 годзе ўладаннем Англіі. Сентонж быў часткова адваяваны Францыяй напачатку XIII стагоддзя, а цалкам — у 1371 годзе. У 1375 годзе Сентонж быў далучаны да каралеўскага дамена.

Гл. таксама
-----------

* Гістарычныя вобласці Францыі

Спасылкі
--------

* Сентонж // Энциклопедический словарь Брокгауза и Ефрона: В 86 томах (82 т. и 4 доп.) (руск.). — СПб. 1890—1907.

|  |  |
| --- | --- |
| ⚙️   Слоўнікі і энцыклапедыі | Вялікая каталанская · Britannica (онлайн) · Universalis |
| Нарматыўны кантроль | GND: 4105208-0 · LCCN: n80125725 · VIAF: 264939726 |
**Торыі Кіёнага** (яп. 鳥居清長, 1752—1815) — японскі мастак, майстар перыяду росквіту укіё-э з дынастыі Торыі.

Біяграфія і творчасць
---------------------

Пра жыццё Торыі Кіянагі засталося мала звестак. Яго сапраўднае імя — Сэкі (Сэкігуці) Сінсукэ (Ісібэй). Кіёнага нарадзіўся ў горадзе Урага ў сям’і кнігагандляра па імені Сіракоя Ісібэй, вучыўся ў Эда ў Торыі Кіёміцу, пасля смерці якога стаў кіраўніком школы Торыі.

У працяг традыцыі дынастыі Торыі Кіёнага пачынаў з жанру тэатральнай гравюры якуся-э, аднак знакаміты ён працамі ў жанры бідзінга. Часта яны ўяўляюць сабой дыпціхі і трыпціхі. Сюжэтамі служылі святочныя працэсіі, прагулкі, пікнікі. Кіёнага дэталёва прапрацоўваў выявы фону, навакольнага герояў інтэр’ера, выкарыстоўваў прыёмы заходняга мастацтва ў адлюстраванні прасторы і святла.

Торыі Кіёнага належыць вялікая колькасць работ, у асноўным — каляровых станковых гравюр (звыш 1000) і каля 120 ілюстраваных кніг. Вылучаюцца такія серыі работ мастака, як «Спаборніцтвы модных прыгажунь з вясёлых кварталаў», «12 партрэтаў паўднёвых прыгажунь», «10 відаў чайных крам» і іншыя. Яго стыль, які адрозніваецца яснасцю і прастатой малюнка, насычаным колерам, рэалістычнасцю малюнка аказаў уплыў на розных майстроў укіё-э, такіх як Утагава Тоёкуні, Кацусіка Хокусай, Тэбунсай Эйсі, Кітагава Утамара.

Зноскі
------

1. 1 2 3  Фінская нацыянальная галерэя — 2014. Праверана 11 верасня 2017.<a href='https://wikidata.org/wiki/Track:Q2983474'></a>
2. ↑  Torii Kiyonaga // Union List of Artist Names Праверана 9 кастрычніка 2017.<a href='https://wikidata.org/wiki/Track:Q110250907'></a><a href='https://wikidata.org/wiki/Track:Q2494649'></a>
3. ↑  The Fine Art Archive — 2003. Праверана 1 красавіка 2021.<a href='https://wikidata.org/wiki/Track:Q10855166'></a>
4. ↑  Japans // NMVW-collection website Праверана 16 студзеня 2020.<a href='https://wikidata.org/wiki/Track:Q80851728'></a>


|  |  |
| --- | --- |
| ⚙️   Слоўнікі і энцыклапедыі | Вялікая нарвежская · Britannica (онлайн) · Brockhaus · Universalis |
| 

| Нарматыўны кантроль |
| --- |
| BIBSYS: 19341 · BNF: 12522136g · CiNii: DA0304076X · GND: 133261468 · ISNI: 0000 0000 8224 2716 · LCCN: n80153155 · NDL: 00272303 · NTA: 071968547 · SUDOC: 132500027 · VIAF: 45485954 · ULAN: 500058786 |

 |
**Васіль Пуцяціч** (каля 1430 — да 1495) — заснавальнік роду Друцкіх-Горскіх.

Біяграфія
---------

Паходзіў з княжацкага роду Друцкіх. Сын Івана Пуцяты. Валодаў часткай Друцкага княства і маёнткам Горы ў Аршанскім павеце.

Сям'я
-----

Меў 5 сыноў. Юрый і Дзмітрый у час бітвы на Вядрошы 1500 года трапілі ў маскоўскі палон (у Дзмітрыя застаўся сын Фёдар), Міхаіл і Аляксандр (Алелька) памерлі пасля 1499 года, не пакінуўшы нашчадкаў. Іван Дуда (каля 1460 — каля 1515) валодаў маёнткам Дудаковічы каля Друцка, ад якога яго сыны часам называліся князямі Дудакоўскімі.

Далей род Друцкіх-Горскіх працягваўся толькі ад сына Дзмітрыя Васілевіча — Фёдара (каля 1480— каля 1540).

Літаратура
----------

* *Вячаслаў Насевіч.* Друцкія-Горскія // Вялікае княства Літоўскае: Энцыклапедыя. У 3 т. / Рэдкал.: Г. П. Пашкоў (гал. рэд.) і інш.; маст. З. Э. Герасімовіч. — Мн.: Беларуская Энцыклапедыя, 2005. — Т. 1: Абаленскі — Кадэнцыя. — 688 с. — ISBN 985-11-0314-4 (т. 1), ISBN 985-11-0315-2.
Нью-ёркская фондавая біржа
**Біржа** (нідэрл.: beurs, ням.: Börse, фр.: bourse, італ.: bórsa, ісп.: bolsa, англ.: exchange) — форма рэгулярна дзеючага аптовага рынку заменных тавараў, каштоўных папер і замежнай валюты. Адпаведна бываюць таварныя біржы, фондавыя біржы і валютныя біржы.

Біржа не выступае адным з бакоў у гандлёвых аперацыях, а толькі забяспечвае найбольш спрыяльныя ўмовы для гэтых аперацый: устанаўлівае для ўсіх удзельнікаў агульныя прынцыпы заключэння здзелак, распрацоўвае адзіныя правілы і нормы для заключэння здзелак, распрацоўвае адзіныя правілы і нормы для заключэння кантрактаў і дае на пэўны час месца для іх заключэння. Членамі Біржы могуць быць толькі пэўныя асобы, у т.л. давераныя прадстаўнікі кампаній. Кіруе біржай савет дырэктараў, якому падначалены розныя камітэты (фінансавы, арбітражны і інш.). Пасрэднікам паміж пакупнікамі і прадаўцамі выступаюць брокеры — пэўныя асобы ці фірмы (брокерскія канторы). Біржавыя органы ажыццяўляюць біржавую каціроўку — рэгіструюць курс валют і каштоўных папер, цэнаў на тавары, што стыхійна склаліся на біржы. Кожная біржа вядзе ўлік і сістэматызацыю такіх каціровак і публікуе іх у спецыяльных бюлетэнях. Біржавая каціроўка — адзін з паказчыкаў біржавой кан’юнктуры, індыкатар дзелавой актыўнасці ў розных сектарах эканомікі.

Зачаткі таварнай і вэксальнай (валютнай) біржы з’явіліся ў 15—16 ст. y гарадах Італіі (Венецыя, Генуя, Фларэнцыя). Важнымі этапамі ў развіцці біржавога гандлю стала заснаванне Антверпенскай (1531) і Амстэрдамскай (1608) бірж. У Paсіі першая біржа заснавана ў 1705 у Санкт-Пецярбургу. Росквіт біржавой дзейнасці прыпадае на 2-ю палову 19 ст. і звязаны з развіццём капіталістычнай вытворчасці, транспарту, сувязі, гандлю і акцыянерных таварыстваў. На сучасным этапе пераважная частка біржавога абароту сканцэнтравана ў вядучых гандлёвых і фінансавых цэнтрах ЗША, Вялікабрытаніі і Японіі (больш за 90 % аб’ёму біржавых здзелак з таварамі ў вартасным выражэнні, з іх больш за 80 % прыпадае на ЗША, дзе знаходзіцца гіганцкая фондавая Біржа ў Нью-Ёрку).

На Беларусі ў пачатку 20 ст. існавалі 2 біржы, якія спынілі дзейнасць y Першую сусветную вайну. У 1920-я гады біржавы гандаль аднавіўся, але ў 1927 ліквідаваны. Аднаўленне біржаў як адной з найважнейшых структур рыначнай эканомікі пачалося ў 1991.

Літаратура
----------

* Беларуская энцыклапедыя: У 18 т. Т.3: Беларусы — Варанец / Рэдкал.: Г. П. Пашкоў і інш — Мн.: БелЭн, 1996. — Т. 3. — 511 с. — 10 000 экз. — ISBN 985-11-0068-4 (т. 3).
У Вікіпедыі ёсць артыкулы пра іншых асоб з прозвішчам Пугачоў.

**Васіль Паўлавіч Пугачоў** (нар. 18 лістапада 1949, Магілёўская вобласць) — беларускі вучоны, дзяржаўны дзеяч, былы першы намеснік Міністра замежных спраў Рэспублікі Беларусь.

Біяграфія
---------

Нарадзіўся 18 лістапада 1949 года ў Магілёўскай вобласці.

З 1967 па 1995 гады праходзіў службу ва Узброеных сілах СССР і Рэспублікі Беларусь. Навукова-педагагічнай дзейнасцю займаўся з 1975 года на пасадах выкладчыка, старшага выкладчыка, намесніка начальніка і начальніка кафедры аўтаматызаваных сістэм кіравання Мінскага вышэйшага інжынернага зенітна-ракетнага вучылішча (МВІЗРВ).

У 1972 годзе скончыў з адзнакай факультэт аўтаматызаваных сістэм кіравання Мінскага вышэйшага інжынернага зенітна-ракетнага вучылішча, а ў 1978 годзе — ад’юнктуру па кафедры аўтаматызаваных сістэм кіравання супрацьпаветранай абароны МВІЗРВ.

З 1993 па 1995 годы з’яўляўся старшынёй Навукова-тэхнічнага камітэта Міністэрства абароны Рэспублікі Беларусь.

У 1996 годзе скончыў з адзнакай Акадэмію кіравання пры Прэзідэнце Рэспублікі Беларусь па спецыяльнасці «Арганізацыя і кіраванне знешнеэканамічнай дзейнасцю» з прысваеннем кваліфікацыі «Менеджэр-эканаміст».

З 1996 па 2000 гады працаваў кансультантам Камітэта па інвестыцыях Міністэрства эканомікі Рэспублікі Беларусь, начальнікам упраўлення знешнеэканамічнай дзейнасці і міжнароднага супрацоўніцтва Апарату Савета Міністраў Рэспублікі Беларусь.

З 2000 года па 2008 год працаваў намеснікам, першым намеснікам Міністра замежных спраў Рэспублікі Беларусь.

З 26 лютага 2008 года па 15 снежня 2014 года працаваў Пастаянным паўнамоцным прадстаўніком Рэспублікі Беларусь у СНД.

З 2015 года працуе прафесарам кафедры міжнароднага менеджменту эканамічнага факультэта БДУ, выкладае дысцыпліны «Знешнеэканамічная дзейнасць» і «Міжнародны менеджмент».

Узнагароды
----------

* вынаходнiк СССР (1989),
* знак «За выдатныя поспехі ў галіне вышэйшай адукацыі СССР» (1990),
* ганаровыя граматы Савета Міністраў Рэспублікі Беларусь (2004, 2009, 2014),
* падзяка Прэзідэнта Рэспублікі Беларусь (2011).

Зноскі
------

1. ↑  Указ Президента Республики Беларусь от 26 февраля 2008 года № 120 «О назначении В. П. Пугачева Постоянным полномочным представителем Республики Беларусь при уставных и других органах Содружества Независимых Государств»
2. ↑  Указ Президента Республики Беларусь от 15 декабря 2014 года № 584 «Об освобождении от должности В. П. Пугачева»
**Біржа працы** — спецыялізаванае месца, у якім ажыццяўляецца пасярэдніцтва паміж прадпрымальнікамі і беспрацоўнымі наёмнымі работнікамі  (руск.) (бел. або тымі, хто шукае новую працу. Звычайна біржа працы валодае базай дадзеных вакансій розных прадпрыемстваў і базай дадзеных суіскальнікаў працоўных месцаў.

Дзяржаўныя біржы працы, акрамя дапамогі ў пошуку працы, ажыццяўляюць агульнае вывучэнне попыту і прапановы працоўнай сілы  (руск.) (бел. падаюць інфармацыю аб патрэбных прафесіях, займаюцца прафесійнай арыентацыяй моладзі, вырабляюць ўлік беспрацоўных і выплачваюць фінансавую дапамогу  (руск.) (бел..

Апісанне
--------

Біржа працы з’яўляецца пасрэдніцкім звяном паміж працадаўцамі і наёмнай рабочай сілай. На сучасным этапе біржа працы — як правіла, дзяржаўная структура, з дапамогай якой дзяржава аказвае ўплыў на рынак працы, рэгулюе праблемы працаўладкавання беспрацоўных і тых, хто жадае змяніць прафесію. Біржы працы рэгіструюць свабодную рабочую сілу, вывучаюць попыт на яе ў розных рэгіёнах краіны і свету, даюць інфармацыю аб тым, якія прафесіі і дзе патрэбны, ажыццяўляюць навучанне работнікаў новым прафесіям і прафесійную арыентацыю моладзі, a ў некаторых краінах выдаюць дапамогу па беспрацоўі.

Гісторыя
--------

Узніклі Біржы працы ў 1-й палове 19 стагоддзя ў Германіі і Вялікабрытаніі, затым y Францыі і іншых краінах. На пачатку 20 стагоддзя ў Вялікабрытаніі створана агульнанацыянальная Біржа працы. У Расіі з’явіліся на пачатку 20 ст. пры гарадскіх управах буйных прамысловых цэнтраў; дзейнічалі і платныя прыватныя пасрэдніцкія канторы. У 1918 дэкрзтам «Аб біржах працы» прыватныя бюро і канторы па найме рабочай сілы ліквідаваны і створаны бясплатныя Біржы працы (спынілі сваё існаванне ў сувязі з ліквідацыяй беспрацоўя ў 1930-я г.).

На Беларусі на сучасным этапе праблемы працаўладкавання вырашаюць дзяржаўныя цэнтры эанятасці.

Літаратура
----------

* Беларуская энцыклапедыя: У 18 т. Т.3: Беларусы — Варанец / Рэдкал.: Г. П. Пашкоў і інш — Мн.: БелЭн, 1996. — Т. 3. — 511 с. — 10 000 экз. — ISBN 985-11-0068-4 (т. 3).
У Вікіпедыі ёсць артыкулы пра іншых асоб з прозвішчам Даль.

**Рут Біргіта Даль** (шведск.: Rut Birgitta Dahl; нар. 20 жніўня 1937, лен Гётэбарг і Бохус, цяпер Вестра-Гёталанд) — шведская грамадская дзяячка. У розныя гады дэпутат і спікер Рыксдага, міністр некалькіх урадаў Швецыі.

Біяграфія
---------

Нарадзілася ў сям’і настаўніцы і дырэктара народнай сярэдняй школы. Жыла ў Сторвіку, Вестэросе і Валентуне, у 1950-х гадах пераехала вучыцца ў Упсалу.

У 1960 годзе атрымала ступень бакалаўра ва Упсальскім універсітэце, дзе вяла актыўную палітычную дзейнасць у студэнцкіх арганізацыях.

У 1990—1996 гадах была членам Выканаўчага камітэта Сацыял-дэмакратычнай партыі. У 1994—2002 гадах таксама была спікерам Рыксдага.

У 2005—2011 гадах была старшынёй шведскага аддзялення ЮНІСЕФ.

Двойчы замужам, мае 3 дзяцей.

Узнагароды
----------

* Медаль Іліс кворум (2003).

Зноскі
------

1. 1 2 3  Two-Chamber Parliament 1867-1970. Праверана 20 студзеня 2022.<a href='https://wikidata.org/wiki/Track:Q110346241'></a>

|  |  |
| --- | --- |
| ⚙️   Тэматычныя сайты | Рыксдаг |
| Слоўнікі і энцыклапедыі | OpenSanctions |
| 

| Нарматыўны кантроль |
| --- |
| BIBSYS: 90835659 · ISNI: 0000 0000 5561 3438 · LCCN: n00093440 · NKC: jn20000601265 · LIBRIS: 183070 · VIAF: 35691431 |

 |
У паняцця ёсць і іншыя значэнні, гл. Дзітрыкі.

**Дзі́трыкі** (трансліт.: *Dzitryki*, руск.: Дитрики) — вёска ў Лідскім раёне Гродзенскай вобласці. Уваходзіць у склад Ганчарскага сельсавета.

Гісторыя
--------

Вопіс парафій Лідскага дэканата 1784 года згадвае вёску Дзітрыкі ў складзе Беліцкай парафіі, як уласнасць князя Караля Радзівіла ў дзяржанні Статкевіча, генерал-маёра літоўскіх войскаў. Належала да Лідскага павета ВКЛ, у складзе Рэчы Паспалітай.

Пасля трэцяга падзелу Рэчы Паспалітай (1795) вёска ў Расійскай імперыі. У 1915 годзе акупавана Германіяй, з 1921 года ў складзе Польшчы, з 1939 года — у БССР. З канца чэрвеня 1941 года да пачатку ліпеня 1944 года пад нямецка-фашысцкай акупацыяй.

Насельніцтва
------------

Дынаміка насельніцтва:

Транспарт
---------

Транспартныя сувязі па мясцовай дарозе і далей па шашы Ліда — Слонім.

Прыпыначны пункт Дзітрыкі размешчаны за 3 км на паўднёвы ўсход ад вёскі, на лініі Баранавічы-Палескія — Ліда.

Зноскі
------

1. ↑  Назвы населеных пунктаў Рэспублікі Беларусь: Гродзенская вобласць: нарматыўны даведнік / І. А. Гапоненка і інш.; пад рэд. В. П. Лемцюговай. — Мн.: Тэхналогія, 2004. — 469 с. ISBN 985-458-098-9 (DJVU).
2. ↑  pawet.net

Літаратура
----------

* *Дзікевіч, М.* Дзітрыкі: згукі заснуўшай цывілізацыі [З гісторыі вёскі] // Лідскі летапісец. №4, 2002 — №3-4, 2003.

Спасылкі
--------

* Дзітрыкі на svaboda.org

| ⛭**Ганчарскі сельсавет** |
| --- |
| Цэнтр | Ганчары |
| Вёскі | Агароднікі ·  Баравічы ·  Беневічы ·  Ганцавічы ·  Даржы ·  Дзітрыкі ·  Дроздава ·  Жомайдзі ·  Жучкі ·  Зарачаны ·  Істакі ·  Масявічы ·  Сіманы ·  Супраўшчына ·  Сялец |
**Стаўрапі́гія** (грэч. σταυροπηγία, ад σταυρός — «крыж» + πήγνυμι — «устанавіць, паставіць, узняць», літ. «узняцце крыжа») — статус, які надаецца праваслаўным манастырам, лаўрам і брацтвам, а таксама саборам і духоўным школам, што робіць іх незалежнымі ад мясцовай епархіяльнай улады і падначаленымі непасрэдна патрыярху або сіноду. Літаральны пераклад «узняцце крыжа» паказвае на тое, што ў стаўрапігіяльных манастырах крыж уздымаўся патрыярхамі ўласнаручна.

У дзейным (ад 2000 года) Статуце РПЦ гаворыцца: «Стаўрапігіяльныя манастыры знаходзяцца пад начальніцкім наглядам і кананічным кіраваннем Патрыярха Маскоўскага і ўсяе Русі ці тых Сінадальных устаноў, якім Патрыярх Маскоўскі і ўсяе Русі дабраславіць такое назіранне і кіраванне».

Гл. таксама
-----------

* Лаўра

Зноскі
------

1. ↑  Гл. XII. Монастыри, п. 4 Устава РПЦ.  (руск.)
**Стаўра́струм** (*Staurastrum*) — род аднаклетачных харавых водарасцей сямейства *Desmidiaceae*.

Апісанне
--------

Клеткі адзіночныя, рознай формы, шматвугольна-акругленых контураў, перацягнутыя пасярэдзіне, з шырока адкрытым, з вострай верхавінкай сінусам (зрэдку бывае выемчаты, з акругленай верхавінкай). Паўклеткі часцей адваротнатрапецападобныя, трохвугольныя, кліна- або чашападобныя, радзей эліпсоідныя, верацёнападобныя, паўкруглыя або прамавугольныя з выцягнутымі пустымі, мяккімі адросткамі. Абалонка гладкая, грануляваная або шыпаватая. Хларапласты восевыя, па 1 у паўклетцы, з цэнтральным пірэноідам, зрэдку пасценныя. Размнажэнне пераважна вегетатыўнае (папярочным дзяленнем клеткі ў вобласці перашыйка) і полавае — кан'югацыяй.

Арэал і экалогія
----------------

Вядома больш за 600 відаў. Пашыраны паўсюдна ў прэсных водах, аддаюць перавагу балотным. На Беларусі больш за 40 відаў. Трапляюцца сярод планктону і абрастанняў вышэйшых раслін у сажалках, азёрах, рэках. Найбольш пашыраны стаўраструм чатырохрогі (*Staurastrum quadricornutum*), стаўраструм дзіўны (*Staurastrum paradoxum*), стаўраструм тонкі (*Staurastrum gracile*) і інш.

Зноскі
------

1. ↑  раней адносіліся да зялёных водарасцей

Літаратура
----------

* *Міхеева Т.* Стаўраструм // Энцыклапедыя прыроды Беларусі. У 5-і т. Т. 5. Стаўраструм — Яшчур / Рэдкал. І. П. Шамякін (гал. рэд.) і інш. — Мн.: БелСЭ імя Петруся Броўкі, 1986. — 583 с. іл. — 10 000 экз.

|  |  |
| --- | --- |
| ⚙️   Таксанамія | EOL · GBIF · iNaturalist · IRMNG · ITIS TSN · NCBI · WoRMS |
| Нарматыўны кантроль | Microsoft: 2779119359 |
У Вікіпедыі ёсць артыкулы пра іншых асоб з прозвішчам Гушчын.
**Барыс Пятровіч Гушчын** (1919—1991) — палкоўнік Савецкай арміі, удзельнік Вялікай Айчыннай вайны, Герой Савецкага Саюза (1943).

Біяграфія
---------

Барыс Гушчын нарадзіўся 1 сакавіка 1919 года ў вёсцы Кашалі Астахноўскага сельсавета Мінецкай воласці Баравіцкага павета Наўгародскай губерні ў рабочай сям’і. У 1937 годзе скончыў школу № 3 у працоўным пасёлку Кондрава Заходняй вобласці і быў прызваны на службу ў Рабоча-сялянскую Чырвоную Армію. У 1940 годзе ён скончыў Краснадарскае ваеннае авіяцыйнае вучылішча штурманаў. З ліпеня 1941 года — на франтах Вялікай Айчыннай вайны. Лётаў штурманам у складзе экіпажа самалёта «Іл-4» пад камандаваннем двойчы Героя Савецкага Саюза Васіля Осіпава.

Да красавіка 1943 года гвардыі капітан Барыс Гушчын быў штурманам звяна 5-га гвардзейскага авіяпалка 50-й авіядывізіі 6-га авіякорпуса далёкага дзеяння. Да таго часу ён здзейсніў 217 баявых вылетаў на бамбардзіроўку вялікіх колькасцяў варожых войскаў і ваенных аб’ектаў у глыбокім варожым тыле.

Указам Прэзідыума Вярхоўнага Савета СССР ад 18 верасня 1943 года гвардыі капітан Барыс Гушчын быў удастоены звання Героя Савецкага Саюза з уручэннем ордэна Леніна і медалі «Залатая Зорка» за нумарам 1754.

Усяго за час вайны здзейсніў 298 баявых вылетаў, канец вайны сустрэў на пасадзе штурмана эскадрыллі. Пасля заканчэння вайны працягнуў службу ў Савецкай Арміі. У 1947 годзе ён скончыў курсы ўдасканалення камандзіраў і штурманаў эскадрылляў, пасля чаго служыў у авіяцыі Ваенна-марскога флоту СССР. У 1962 годзе ў званні палкоўніка Гушчын быў звольнены ў запас. Жыў у Гомелі, працаваў у РСУ Гомельскага аблбытупраўлення. Памёр 26 красавіка 1991 года.

Быў узнагароджаны трыма ордэнамі Леніна, трыма ордэнамі Чырвонага Сцяга, ордэнамі Айчыннай вайны 1-й ступені і Чырвонай Зоркі, а таксама шаснаццаццю медалямі.

Бюст Гушчына усталяваны ў горадзе Быхаў Магілёўскай вобласці Беларусі.

Зноскі
------

1. 1 2 3 4 5 6  Барыс Пятровіч Гушчын на сайце «Героі краіны»

Літаратура
----------

* Герои Советского Союза: Краткий биографический словарь / Пред. ред. коллегии И. Н. Шкадов. — М.: Воениздат, 1987. — Т. 1 /Абаев — Любичев/. — 911 с. — 100 000 экз. — ISBN отс. Рег. № в РКП 87-95382.
* *Поленков К. А. Хромиенков Н. А* Калужане — Герои Советского Союза. — Калуга, 1963.


|  |  |
| --- | --- |
| ⚙️   Тэматычныя сайты | Героі краіны |
У Вікіпедыі ёсць артыкулы пра іншых асоб з прозвішчам Пішчыкевіч.
**Барыс Тарасавіч Пішчыкевіч** (24 ліпеня 1899 — 15 студзеня 1974) — савецкі ваенны, удзельнік Вялікай Айчыннай вайны. Герой Савецкага Саюза (30 кастрычніка 1943 года).

Біяграфія
---------

Пішчыкевіч Б. Т. беларус па нацыянальнасці, нарадзіўся ў вёсцы Сасноўка у беднай сялянскай сям’і. У Савецкай Арміі служыў у 1920—1922 гадах і зноў з 1941 года, прыняўшы ўдзел у Грамадзянскай вайне і вызваленні Заходняй Беларусі ў 1939 годзе. Акрамя пачатковай школы, скончыў у 1932 годзе Маскоўскую вышэйшую школу прафсаюзнага руху  (руск.) (бел. (працаваў там жа выкладчыкам і кіраўніком факультэта), курсы палітработнікаў пры Ваенна-палітычнай акадэміі  (руск.) (бел. (1941 год).

Удзельнічаў у Вялікай Айчыннай вайне з чэрвеня 1941 года. Маёр Пішчыкевіч быў агітатарам палітаддзела 69-й стралковай дывізіі  (руск.) (бел. (65-я армія  (руск.) (бел. Цэнтральны фронт), калі на досвітку 15 кастрычніка 1943 года разам з дэсантам 120-га стралковага палка ўдзельнічаў у пераправе на правы бераг Дняпра ў раёне пасёлка Радуль і далейшых баях за плацдарм, у тым ліку адбіваючы контратакі ворага, замяніўшы з цягам часу параненага камандзіра дэсанту. У цэлым была захоплена берагавая паласа шырынёй 800 метраў і адбіты 5 контратак. 30 кастрычніка 1943 года Пішчыкевічу Б. Т. было прысвоена званне Героя Савецкага Саюза. У далейшым прымаў удзел у вызваленні Беларусі і ваенных дзеяннях на тэрыторыі Германіі, таксама вызначыўся пры фарсіраванні Дняпра ў Лоеўскім раёне Гомельскай вобласці.

У 1946 годзе Пішчыкевіч, ужо ў званні падпалкоўніка, пайшоў у запас, пасля чаго жыў і працаваў у Маскве. Да 1957 года знаходзіўся на прафсаюзнай рабоце. Памёр 15 студзеня 1974 года. Пахаваны на Ваганькаўскіх могілках Масквы.

Памяць
------

Імянем Пішчыкевіча Б. Т. была названая школа на радзіме.

Узнагароды
----------

* Герой Савецкага Саюза (30 кастрычніка 1943 года)
* ордэн Леніна
* ордэн Чырвонай Зоркі
* медалі

Каментары
---------

1. ↑  Іншы раз як месца нараджэння ўказваюць Краснадар. Гл.: Герои Советского Союза: Краткий биографический словарь / Пред. ред. коллегии И. Н. Шкадов. — М.: Воениздат, 1988. — Т. 2 /Любов — Ящук/. — 863 с. — 100 000 экз. — ISBN 5-203-00536-2.

Зноскі
------

1. 1 2 3 4  Герои Советского Союза: Краткий биографический словарь / Пред. ред. коллегии И. Н. Шкадов. — М.: Воениздат, 1988. — Т. 2 /Любов — Ящук/. — 863 с. — 100 000 экз. — ISBN 5-203-00536-2.
2. 1 2 3 4 5 6 7  Збор помнікаў гісторыі і культуры Беларусі. Гродзенская вобласць. — Мн.: БелСЭ, 1986. — С. 316. — 371 с. — 7 500 экз.
3. ↑  Барыс Тарасавіч Пішчыкевіч на сайце «Героі краіны»

Літаратура
----------

* Беларуская энцыклапедыя: У 18 т. Т. 12: Палікрат — Праметэй / Рэдкал.: Г. П. Пашкоў і інш. — Мн. : БелЭн, 2001. — Т. 12. — 576 с. — 10 000 экз. — ISBN 985-11-0035-8. — ISBN 985-11-0198-2 (т. 12). — С. 396.
* Герои огненных лет. — М, 1978. — Т. 3. — С. 190—196.
* Политотдельцы. — М. 1967. — С. 97—105.

Спасылкі
--------

Барыс Тарасавіч Пішчыкевіч на сайце «Героі краіны»

|  |  |
| --- | --- |
| ⚙️   Тэматычныя сайты | Героі краіны |
**Адміністрацыйныя акругі Масквы:**  

1. Цэнтральная адміністрацыйная акруга  

2. Паўночная адміністрацыйная акруга  

3. Паўночна-усходняя адміністрацыйная акруга  

4. Усходняя адміністрацыйная акруга  

5. Паўднёва-усходняя адміністрацыйная акруга  

6. Паўднёвая адміністрацыйная акруга  

7. Паўднёва-заходняя адміністрацыйная акруга  

8. Заходняя адміністрацыйная акруга  

9. Паўночна-заходняя адміністрацыйная акруга  

10. Зеленаградская адміністрацыйная акруга
**Адміністрацыйны падзел Масквы**, узаемазлучаная сістэма тэрытарыяльных адзінак, створаная ў межах меж горада. Тэрытарыяльнымі адзінкамі Масквы з'яўляюцца раёны і адміністрацыйныя акругі, якія маюць найменні і межы, замацаваныя прававымі актамі горада Масквы.

Раён — тэрытарыяльная адзінка Масквы, якая ўтвараецца з улікам гістарычных, геаграфічных, горадабудаўнічых асаблівасцяў адпаведных тэрыторый, колькасці насельніцтва, сацыяльна-эканамічных характарыстак, размяшчэння транспартных камунікацый, наяўнасці інжынернай інфраструктуры і іншых асаблівасцяў тэрыторыі.

Адміністрацыйная акруга — тэрытарыяльная адзінка горада Масквы, якая ўтвараецца для адміністрацыйнага кіравання адпаведнай тэрыторыяй. Адміністрацыйная акруга складаецца з некалькі раёнаў горада Масквы. Межы адміністрацыйнай акругі не могуць перасякаць меж раёнаў. 

На дадзены момант у Маскве 123 раёна і 10 адміністрацыйных акруг.
У Вікіпедыі ёсць артыкулы пра іншых асоб з прозвішчам Папоў.
**Барыс Сямёнавіч Папоў** (9 кастрычніка 1940, Новасібірск) — беларускі архітэктар.

Біяграфія
---------

Скончыў у 1963 годзе Новасібірскі інжынерна-будаўнічы інстытут. Працаваў у Іркуцку, з 1970 года — галоўны архітэктар архітэктурна-будаўнічага, тэхнічнага аддзелаў у Белмясцпрампраекце, кіраўнік майстэрні Белдзяржпраекта, з 1980-га — начальнік аддзела па будаўніцтве і архітэктуры гарвыканкама, галоўны архітэктар Бабруйска, з 1989 года — дырэктар Белдзяржпраекта.

Член Саюза архітэктараў СССР з 1969 года. Член КПСС з 1981 года. Пражывае ў г. Мінск.

Творчасць
---------

Асноўныя працы (у аўтарскім калектыве): друкарня ў Барысаве (1975), навукова-вытворчая зона АН БССР у Сцяпянцы — аддзяленне хімічных навук (1982), інстытуты арганічнай хіміі (1974), геахіміі і геафізікі (1971) у Мінску.

Узнагароды
----------

Узнагароджаны дыпломам I ступені ВДНГ БССР за праект комплексу навукова-вытворчай зоны АН БССР (1978).

Зноскі
------

Літаратура
----------

* Попов Борис Семенович // Архитекторы Советской Белоруссии: Биогр. справочник / Союз архитекторов БССР; Сост. В. И. Аникин и др.. — Мн.: Беларусь, 1991. — 262 с. — ISBN 5-338-00611-1. (руск.)