**Епіскап Мілуцін** (свецкае імя **Міхайла Кнежавіч**, сербск.: Михаило Кнежевић; 10 студзеня 1949 г. сяло Міячы, Калубарская акруга, Сербія — 30 сакавіка 2020, Бялград) — епіскап Сербскай праваслаўнай царквы, епіскап Валеўскі  (руск.) (бел..

Біяграфія
---------

Нарадзіўся 10 студзеня 1949 года ў вёсцы Міячы пад Валевам, у сям’і Міларада і Цветы (народжанай Петравіч).

У 14-гадовым узросце прыйшоў у Манастыр Каона  (серб.) (бел.. У 1967 годзе паступіў у манаскую школу ў Остражскім манастыры  (руск.) (бел. пасля заканчэння якой вярнуўся ў Каону.

У Каонскім манастыры быў паслушнікам да 26 кастрычніка 1968 года, калі епіскап Шабацкі і Валеўскі Іаан  (руск.) (бел. пастрыг яго ў манахі ў манастыры Манастыр Петкавіца  (руск.) (бел.. На наступны дзень у тым жа манастыры епіскап Іааан пасвяціў яго ў сан дыякана, а праз дзесяць дзён, 8 лістапада ў Асечыне  (руск.) (бел. у іераманаха.

Скончыў Духоўную семінарыю святога Савы ў Бялградзе, пасля чаго навучаўся на Багаслоўскім факультэце Бялградскага ўніверсітэта, а працягнуў — на факультэце святога Савы ў Ліберцівіле. На працягу 6 месяцаў служыў сакратаром Канадскай епархіі  (руск.) (бел. і яшчэ 6 месяцаў парафіяльным святаром у Ніягары, ЗША. Па вяртанні на радзіму прызначаны настаяцелем Каонскага манастыра.

У 1979 годзе іераманах Мілуцін пакланіўся Гробу Гасподняму ў Іерусаліме.

У 1981 годзе епіскап Іаан узвёў яго ў годнасць сінкела  (руск.) (бел. а ў 1987 годзе — пратасінкела  (руск.) (бел..

У 1994 годзе епіскапам Шабацкім і Валеўскім Лаўрэнціем  (руск.) (бел. узведзены ў сан ігумена.

Таксама клапаціўся пра манастыр святога Мікалая ў Лелічы  (руск.) (бел.. 7 лютага 1996 года быў пастаўлены старэйшынай над Каонскім і Лелічскім манастырамі.

17 кастрычніка 1998 года ўзведзены ў сан архімандрыта. 17 мая 1999 года пастаўлены архіерэйскім намеснікам (благачынным) Посава-Тамнаўскага архірэйскага намесніцтва.

У маі 2003 года рашэннем Святога Архіярэйскага Сабору  (руск.) (бел. абраны епіскапам Аўстралійскім і Новазеландскім  (руск.) (бел..

20 ліпеня 2003 года ў Саборнай царкве ў Бялградзе  (руск.) (бел. хіратанісаны ў епіскапа Аўстралійскага і Новазеландскага. Хіратонію здзейснілі: Патрыярх Сербскі Павел  (руск.) (бел. мітрапаліт Дабра-Баснійскі  (руск.) (бел. Мікалай  (руск.) (бел. мітрапаліт Чарнагорскі і Прыморскі  (руск.) (бел. Амфілохій  (руск.) (бел. епіскап Амерыканскі і Канадскі  (руск.) (бел. Лонгін  (руск.) (бел. епіскап Шабацка-Валеўскі  (сербахарв.) (бел. Лаўрэнцій  (руск.) (бел. епіскап Нішскі  (руск.) (бел. Ірыней (Гаўрылавіч), епіскап Бачскі  (руск.) (бел. Ірыней (Булавіч)  (руск.) (бел. , епіскап Канадскі  (руск.) (бел. Георгій (Джокіч)  (руск.) (бел. епіскап Брытанскі і Скандынаўскі  (руск.) (бел. Дасіфей (Моціка)  (руск.) (бел. .

30 снежня таго ж года ў Савінскім манастыры ў Канберы адбылося яго насталаванне, якое ўзначаліў яго папярэднік у Аўстраліі епіскап Ніканор (Багуновіч)  (руск.) (бел..

27 мая 2006 года епіскап Мілуцін быў прызначаны на адноўленую Валеўскую кафедру. Яго інтранізацыя адбылася 26 верасня ў Валеве.

3 чэрвеня 2013 года пацярпеў у аўтакатастрофе на шашы Бялград-Ніш непадалёк ад Крнева, вяртаючыся са святкавання 1700-годдзя Міланскага эдыкту ў Нішы  (серб.) (бел..

Памёр 30 сакавіка 2020 года ў Бялградзе ад наступстваў каронавірусу.

Зноскі
------

1. ↑
2. 1 2  Српска Православна Епархија ваљевска
3. ↑  Peti valjevski vladika
4. ↑  Novosti za 20.7.2003.g Архівавана 3 сакавіка 2021.
5. ↑  Устоличење владике Милутина **(нявызн.)**. Архівавана з першакрыніцы 6 кастрычніка 2011. Праверана 29 мая 2014.
6. ↑  Епископ валевский Милутин попал в автомобильную аварию - RuSerbia.com - О Сербии по-русски **(нявызн.)**. Архівавана з першакрыніцы 2 лістапада 2013. Праверана 29 мая 2014.
7. ↑