У паняцця ёсць і іншыя значэнні, гл. Лугвен.

**Лугвен**, **Лугвень**, **Лонгвін** (сяр. XIII ст.) — князь літоўскі, пляменнік (сын сястры) Міндоўга. Аляксей Шаланда з нейкай прычыны называе яго шурынам (братам жонкі), а на генеалагічнай схеме паказвае зяцем (мужам сястры) Міндоўга.

Імя
---

Імя з шэрагу старабалцкіх (старалітоўскіх) двухасноўных імёнаў, якія дайшлі з індаеўрапейскай эпохі і ўласцівы іменасловам народаў індаеўрапейскага паходжання. З супольнага пруска-літоўскага антрапанімікону, пад 1399 годам згдаваецца ў прусаў як *Langwenne*. Аснова *Lang-*, у тым ліку ў імені *Lang-vin’as,* сустракаецца ў і літоўскім іменаслове, яе звязваюць з літ. *lengvas* «лёгкі, просты».

Другая аснова *Vin-* адна з найбольш папулярных сярод літоўскіх двухасноўных антрапонімаў, з ёй вядома каля сотні імён. Гэта аснова ў аблаўтных дачыненнях з асновай *Vain-*, яны паходзяць ад індаеўрапейскага \**ṷei*- «рушыць, імкнуцца; гнаць», ад якога і беларускія *вайна, ваяваць*.

Такім чынам, імя мела значэнне «той, каму лёгка ваюецца».

Біяграфія
---------

Паводле Вячаслава Насевіча, Лунгвен меў уласную дружыну з 500 ваяроў і двор-замак з чэляддзю. Двор, магчыма, знаходзіўся на Лінкмяніскім гарадзішчы.

Упершыню (*Лековнии*, *Лонъкогвенъ*) згадваецца Галіцка-Валынскім летапісам пад 1244 годам, калі паваяваў ваколіцы Мельніцы — адступаючы са здабычай праз Пінскае княства, нягледзячы на папярэджанне ад пінскага князя Міхаіла, атрад Лугвеня быў разбіты пагоняй галіцка-валынскіх князёў паблізу Пінска, сам Лугвен уцёк паранены.

Паводле Лівонскай старэйшай рыфмаванай хронікі, напэўна, гэтую паразу выкарысталі тры браты, літоўскія баяры або князькі Тушэ, Мільгерын і Гінгейка, якія дамовіліся з лівонскімі немцамі, захапілі Лугвеня разам з сям’ёй і адвезлі ў Рыгу. Пры спробе вызваліць Лугвеня на шляху ў Лівонію загінуў яго малодшы брат.

Урэшце Лугвен (*Lengewin*) быў выкуплены «сябрамі» за 500 паўмарак.

У 1247 годзе напаў на Вендэнскае комтурства, перамог бараніўшы яго ордэнскі атрад з 500 чалавек, у баі загінуў вендэнскі комтур і 8 братоў-рыцараў.

Згадваецца як сведка (*Langwinus sororius noster* — Лугвен сестрын наш) у магчыма падробленай грамаце Міндоўга ад 1260 года.

Зноскі
------

1. 1 2  *Петраускас Р.* Правящий род и знать: к вопросу о предпосылках формирования Литовского государства // Studia Slavica et Balcanica Petropolitana. Петербургские славянские и балканские исследования. — 2012. — № 1. — С.108.
2. 1 2 3 4 5  *Шаланда А.* Баярства Міндоўга: склад і паходжанне // Герольд Litherland. — № 1-2 (9-10). — Горадня, 2003. Год ІІІ. — С. 16.
3. ↑  T. Milewski. Indoeuropejskie imiona osobowe. Wrocław-Warszawa-Kraków, 1969. С. 11-13.
4. ↑  R. Trautmann. Die altpreußischen Personennamen. Göttingen, 1974. С. 51.
5. ↑  Z. Zinkevičius. Lietuvių asmenvardžiai. Vilnius, 2008. С. 105.
6. ↑  В. Н. Топоров. Прусский язык. L. М. 1990. С. 64-65.
7. ↑  Z. Zinkevičius. Lietuvių asmenvardžiai. Vilnius, 2008. С. 162—163.
8. ↑  J. Pokorny. Indogermanisches etymologisches Wörterbuch. Bern / München 1959 / 1969. C. 1124.
9. ↑  *Насевіч В.* Пачаткі Вялікага княства Літоўскага: Падзеі і асобы. — Мн.: Полымя, 1993. — 160 с. — С. 45.
10. ↑  *Varakauskas, Rokas*. Lengvenis //  *Lietuvos valdovai (XIII—XVIII a.): enciklopedinis žinynas*. — Vilnius: Mokslo ir enciklopedijų leidybos institutas, 2004. — ISBN 5-420-01535-8. — P. 22.
11. ↑  *Totoraitis, Jonas*. Die Litauer unter dem König Mindowe bis zum Jahre 1263. — Universitʹe de Fribourg, 1905. — OCLC 9813155 — P. 60.
12. ↑  *Gudavičius, Edvardas*. Mindaugas. *--* Vilnius: Žara, 1998. — ISBN 9986-34-020-9 — С. 207—209.

Літаратура
----------

* *Шаланда А.* Баярства Міндоўга: склад і паходжанне // ГЕРОЛЬД LITHERLAND № 1-2 (9-10). Год ІІІ. — Горадня, 2003. — С. 15-16.