**MACS J1149 Lensed Star 1**, **Ікар** (**Icarus**), **MACS J1149+2223 Lensed Star-1** — блакітны звышгігант і найбольш далёкая назіраная зорка, размешчаная на адлегласці 9 млрд светлавых гадоў ад Сонца (z=1,49), станам на красавік 2018 года. Выпраменьванне зоркі, якое дайшло да нас, было выпушчана праз 4,4 млрд гадоў пасля Вялікага выбуху. Паводле слоў аднаго з першаадкрывальнікаў данага аб’екта, Патрыка Кэлі, зорка знаходзіцца прынамсі ў сто разоў далей за папярэднюю самую аддаленую зорку, якая не з’яўляецца звышновай. Таксама ўпершыню назіраецца ўзмоцненая выява зоркі як асобнага аб’екта.

Агульныя звесткі
----------------

Параўнанне спектра Ікара з мадэльным спектрам блакітнага звышгіганта. Назіральныя даныя паказаны чырвонымі ромбамі.
Зорка была выяўлена ў рамках даследавання звышновай SN Refsdal касмічным тэлескопам Хабла. Пры вывучэнні здымкаў звышновай зоркі пачынаючы з 2004 года навукоўцы выявілі кропкавую крыніцу, якая з’явілася на здымках 2013 года і стала больш яркай к 2016 году. Было вызначана, што крыніца з’яўляецца асобнай зоркай, выява якой у 2000 разоў узмоцнена з прычыны гравітацыйнага лінзавання. Выпраменьванне LS1 было не толькі ўзмоцнена ўплывам скопішча галактык MACS J1149+2223, размешчанага на адлегласці 5 млрд светлавых гадоў, але ў пэўны момант таксама і іншым кампактным аб’ектам з масай каля трох мас Сонца ў скопішчы галактык, якія перасеклі прамень зроку (гравітацыйнае мікралінзаванне). Звычайна ў падобных даследаваннях адкрываюць галактыкі ці звышновыя зоркі. Тэмпература аб’екта не змянялася з часам, што супярэчыць здагадцы пра звышновую; таксама па велічыні тэмпературы аб’ект быў аднесены да блакітных звышгігантаў.

Святло ад зоркі было выпраменена ў той час, калі ўзрост Сусвету складаў чвэрць ад сучаснага значэння 13,8 млрд гадоў. Кэлі выказаў здагадку, што аналагічныя з’явы мікралінзавання дапамогуць знайсці самыя раннія зоркі ў Сусвеце. У наш час зорка ўжо не існуе ў выглядзе блакітнага звышгіганта, зыходзячы з ацэнак часу жыцця такіх зорак.

Гл. таксама
-----------

* Спіс найбольш аддаленых астранамічных аб'ектаў

Зноскі
------

1. 1 2 3  Kelly, P. L. et al (2015). "Multiple images of a highly magnified supernova formed by an early-type cluster galaxy lens". *Science* **347** (6226): 1123–1126. doi:10.1126/science.aaa3350. PMID 25745167. Bibcode: 2015Sci...347.1123K.
2. 1 2 3 4  Kelly, Patrick L. et al. (2 April 2018). "Extreme magnification of an individual star at redshift 1.5 by a galaxy-cluster lens". *Nature* **2**: 334-342. doi:10.1038/s41550-018-0430-3.. Retrieved on 2 April 2018.
3. 1 2 3  Hubble Uncovers the Farthest Star Ever Seen **(нявызн.)**. *NASA* (2 красавіка 2018). Праверана 2 April 2018.
4. 1 2  *Howell, Elizabeth*. Rare Cosmic Alignment Reveals Most Distant Star Ever Seen **(нявызн.)**. *Space.com* (2 красавіка 2018). Праверана 2 April 2018.
5. 1 2  Sanders, Robert.  Hubble peers through cosmic lens to capture most distant star ever seen **(нявызн.)**, *Berkeley News* (2 April 2018). Праверана 2 April 2018.
6. 1 2 3 4 5  *Parks, Jake*. Hubble spots farthest star ever seen **(нявызн.)**. *Astronomy* (2 красавіка 2018). Праверана 2 April 2018.
7. ↑  *Dunham, Will*. Most distant star ever detected sits halfway across the universe **(нявызн.)**.  Reuters (2 красавіка 2018). Праверана 3 April 2018.
8. ↑  Hubble uses cosmic lens to discover most distant star ever observed **(нявызн.)**, *Mathias Jager*, *spacetelescope.org* (2 April 2018). Праверана 3 April 2018.
9. 1 2 3  *Guarino, Ben*. This star is the farthest ever seen. It’s 9 billion light-years away **(нявызн.)**. *The Washington Post* (3 красавіка 2018). Праверана 3 April 2018.

Спасылкі
--------

* Лагатып Вікісховішча На Вікісховішчы ёсць медыяфайлы па тэме MACS J1149 Lensed Star 1
* Hubble Discovers Supernova Split by Cosmic Lens — NASA (2017)
* View of SN Rafsdal — National Geographic Society (2015)
* Images of SN Refsdal — HubbleSite (2015)