**Уладзімір Львовіч Леві** (род. 18 Лістапада 1938, Масква) — савецкі і расійскі пісьменнік, урач-псіхатэрапеўт і псіхолаг, аўтар кніг па розных аспектах папулярнай псіхалогіі. Кандыдат медыцынскіх навук.

Біяграфія
---------

Уладзімір Львовіч Леві нарадзіўся ў сям'і вядомага вучонага ў галіне тэорыі і тэхналогіі атрымання ліцейных сплаваў, доктара тэхнічных навук, лаўрэата Сталінскай прэміі (1950), прафесара Маскоўскага інстытута сталі і сплаваў Льва Ізраілевіча Леві. Па бацькавай лініі сям'я паходзіла з габрэйскай земляробчай калоніі Новополтавка Херсонскай губерні.

Маці — Алена Аркадзьеўна Клячко, ураджэнка Антвэрпэна (з сям'і расійскіх эмігрантаў), працавала інжынерам-хімікам (Уладзімір Леві да 16 гадоў насіў прозвішча маці). Дзядзька (старэйшы брат маці) - доктар хімічных навук, прафесар Юры (Юстын) Аркадзьевіч Клячко.

Скончыў Першы маскоўскі медыцынскі інстытут (1961) і пасля аспірантуру пры кафедры псіхіятрыі там жа, працаваў ардынатарам і лекарам-псіхіятрам у Бальніцы імя П. П. Кашчанка, затым псіхатэрапеўтам, навуковым супрацоўнікам Інстытута псіхіятрыі Міністэрства аховы здароўя РСФСР (Усесаюзны навукова-метадычны суицидологический цэнтр праф. А. Г. Амбрумовой), дзе спецыялізаваўся ў галіне суицидологии - вывучэння і прафілактыкі самагубстваў; удзельнічаў у стварэнні «тэлефона даверу» і крызіснага стацыянара. Сумесна з А. Г. Амбрумовой працаваў над даследаваннем псіхалагічных аспектаў пресуицида (1974) як «стану асобы з падвышанай верагоднасцю здзяйснення суіцыдальных акта».

У далейшым працаваў у галіне навуковай і практычнай псіхалогіі ў інстытутах псіхалогіі РАН і Акадэміі адукацыі; займаўся праблемамі выхавання дзяцей, псіхатэрапіяй дзяцей і падлеткаў, псіхалагічнай дапамогай сем'ям, псіхатэрапіяй экстрэмальных станаў і асобасных крызісаў, псіхалогіяй мастацтва. У 1980-я гады займаўся таксама педагагічнай псіхалогіяй. На працягу многіх гадоў супрацоўнічаў з часопісам і выдавецтвам «Сям'я і школа».

Літаратурная дзейнасць
----------------------

Уладзімір Леві — аўтар шэрагу кніг па папулярнай псіхалогіі і псіхатэрапіі для шырокага кола чытачоў.

На працягу 1960-х гадоў публікаваў навукова-папулярныя артыкулы ў часопісе «Веды-сіла" і іншых перыядычных выданнях. Першая кніга «Паляванне за думкай: Нататкі псіхіятра» выйшла ў 1967 годзе ў навукова-папулярнай серыі «Эўрыка» выдавецтва «Маладая гвардыя». Далей рушылі ўслед «Я і Мы» (першая прэмія Усесаюзнага таварыства «Веды»), «Мастацтва быць сабой», «Мастацтва быць іншым» (усе ў той жа серыі «Эўрыка» выдавецтва «Маладая гвардыя»), «Гутарка ў лістах», «Колер лёсу», «Везёт же людям», «Нестандартны дзіця», трохтомнік «Споведзь гіпнатызёр» і аднайменны аўдыёдыск з вершамі і аўтарскай музыкай ва ўласным выкананні (апошнія кнігі ў выдавецтвах «Сям'я і школа» і «Фізкультура і спорт»). Кнігі шматкроць перавыдаваліся, перакладзены на замежныя мовы.

Першыя публікацыі вершаў — у 1980-х гадах у часопісах «Новы свет» і «Огонёк». У 2000 годзе выдаў кнігу вершаў «Зачёркнутый профіль».

Зноскі
------

1. 1 2 3 4  Czech National Authority Database Праверана 7 лістапада 2022.<a href='https://wikidata.org/wiki/Track:Q13550863'></a>
2. ↑  *Еремеев Б. А.* Педагогическая психология. — Лекция 6.(недаступная спасылка)
3. ↑  Выписки из истории автора
4. ↑  Мой столетний Вундердядя
5. ↑  В. Л. Леви «Танец с тенью»
6. ↑  Владимир Леви «Охота за мыслью: заметки психиатра» (1967)(недаступная спасылка): «*В больницу имени Кащенко, в острое отделение, где я работал после института врачом-ординатором*…»
7. ↑  Владимир Леви «Я и мы» (1969)
8. ↑  Т. В. Голушко. Особенности страхов детей, связанных с проживанием в регионах, пострадавших в результате аварии на Чернобыльской АЭС (автореферат диссертации): ссылка на работу В. Л. Леви «Постэкстремальная психотерапия» в сборнике «Чернобыльский след. Медико-психологические последствия радиационного воздействия» — М. 1992. — С. 202—206.
9. ↑  Леви В. Л. Откуда я взялся? // Семья и школа — 1984. — № 5. — С. 28—31; Леви В. Л. Неписаные законы // Семья и школа — 1984.- № 6—7. — С. 21—23; Леви В. Л. Страусова защита // Семья и школа — 1984. — № 3. — С. 32—35.
10. ↑  Т. А. Чеботникова «Социальная роль и речевое поведение личности: инвариант и варианты» (стр. 5—6 и др.) **(нявызн.)**(недаступная спасылка). Архівавана з першакрыніцы 13 мая 2013. Праверана 21 студзеня 2012.
11. ↑  *Леви В. Л.* Особо агрессивные дети — чего ожидать, как обращаться // Семья и школа. — 2010. — № 1 — С. 12—14; *Леви В. Л.* Идея Принцевна Авангардова // Семья и школа. — 2010. — N 5. — С. 10—11.



|  |  |
| --- | --- |
| ⚙️   У сацыяльных сетках | LiveJournal · Твітэр |
| 

| Нарматыўны кантроль |
| --- |
| BNF: 124968359 · GND: 1181371554 · ISNI: 0000 0000 8402 1554 · LCCN: n81056456 · NKC: jo20010093667 · NTA: 294218947 · NUKAT: n97027198 · SUDOC: 034184155 · VIAF: 95123806 |

 |