У Вікіпедыі ёсць артыкулы пра іншых асоб з прозвішчам Лявонцьеў.
**Валерый Якаўлевіч Лявонцьеў** (руск.: Валерий Яковлевич Леонтьев; нар. 19 сакавіка 1949, Усць-Уса, Комі АССР, РСФСР, СССР) — савецкі і расійскі поп-спявак, папулярнасць якога дасягнула свайго піку ў пачатку 1980-х. Народны артыст Расіі (1996).

Біяграфія
---------

### Паходжанне

Валерый Лявонцьеў нарадзіўся 19 сакавіка 1949 года ў сяле Усць-Уса (цяпер — муніцыпальная акруга Усінск, Рэспубліка Комі) у сям’і ветэрынараў-аляневодаў. Бацька, Якаў Сцяпанавіч Лявонцьеў (пам. у 1979), паходзіў з памораў Архангельскай вобласці, маці ўкраінка Кацярына Іванаўна Лявонцьева (дзявочае прозвішча — Клюць) (1906—1996) нарадзілася ў Екацярынаслаўскай губерні, сяло Петра-Міхайлаўка (Петра-Міхайлаўскі сельскі савет, Вальнянскі раён, Запарожская вобласць, Украіна. Дзяцінства правёў у сяле Верхнія Мацігоры Халмагорскага раёна Архангельскай вобласці. У дзяцінстве Валерый Лявонцьеў вельмі любіў маляваць, займаўся танцамі, наведваў драмгурток і саліраваў у школьным хоры.

У 1961 годзе сям’я пераехала ў горад Юр’евец (Іванаўская вобласць) на Волзе, дзе Лявонцьеў скончыў сярэднюю агульнаадукацыйную школу № 1 у 1966 годзе. Спроба паступіць у Далёкаўсходні ўніверсітэт (Лявонцьеў марыў стаць акіянолагам) не была зроблена з-за недахопу сродкаў. У 1966 годзе ён падаў дакументы ў ГИТИС, але ў апошні момант раздумаў і забраў іх. Вярнуўшыся ў Юр’евец, працаваў падсобным рабочым на цагельні, аператарам на малочным заводзе, цясёмшчыкам-змазчыкам на льнопрадзільнай фабрыцы, паштальёнам, электрыкам, краўцом. Затым пераехаў у Варкуту, дзе паступіў у філіял Ленінградскага горнага інстытута, працаваў лабарантам у Навукова-даследчым інстытуце падмуркаў і падземных збудаванняў.

Музычная кар’ера
----------------

У 1966 годзе быў салістам у xopы ветэранаў працы ў г. Юр’еўцы. У 1968 годзе - удзельнік мастацкай самадзейнасці ў Варкуце. У 1969 годзе працаваў у калектыве мастацкай самадзейнасці будаўнікоў ДК Шахцёраў, удзел у аперэце Ю. Мілюціна «Цырк запальвае агні».

9 красавіка 1972 года ў Палацы культуры шахцёраў і будаўнікоў Варкуты адбыўся першы сольны канцэрт Валерыя Лявонцьева. У гэтым жа годзе ён выйграў у Сыктыўкары рэгіянальны конкурс «Песня-72» (з песняй «Карнавал на Поўначы»). Прызам за перамогу ў конкурсе было навучанне ў «Творчай майстэрні эстраднага мастацтва Георгія Вінаградава» ў Маскве. Аднак вучобу Лявонцьеў не завяршыў і ў 1973 годзе вярнуўся ў Сыктыўкар, дзе працаваў салістам у мясцовай філармоніі і стаў салістам групы «Мечтатели», неўзабаве перайменаванай у «Рэха». З гэтым калектывам працуе і дагэтуль.

У 1978 скончыў завочнае аддзяленне Ленінградскага інстытута культуры. У 1979 годзе перайшоў у Горкаўскую філармонію з умовай, што ён будзе адпраўлены на ўсесаюзны конкурс у Ялце. За выкананне 12-хвіліннай балады «Памяці гітарыста» Давыда Тухманава на вершы Роберта Раждзественскага Лявонцьеў атрымаў першую прэмію ў конкурсе, які трансляваўся на ўсю краіну. Працягнуў супрацоўніцтва з Тухманавым: «Ненаглядная старана» на вершы Ігара Шаферана, «Там у верасні» на вершы Леаніда Дзербянёва (упершыню на тэлеэкране ў праграме «Музычны кіёск») і інш. Песня «Танцавальная гадзіна на сонцы» прынесла першую прэмію на фестывалі «Залаты Арфей» (Балгарыя, 1980).

У 1981 г. артыст прымае ўдзел у музычным фестывалі «Ерэван — 81», за што ўдастойваецца прыза за папулярнасць.

З 28 ліпеня 1983 па 1995 гады працаваў у Варашылаўградскай філармоніі салістам-вакалістам эстраднага жанру, мастацкім кіраўніком вакальна-інструментальнага ансамбля «Рэха», а таксама выступаў у якасці кампазітара шэрагу песень са свайго рэпертуару. Таксама на 1984-86 гг. прыходзіцца час яго найбольш актыўнага супрацоўніцтва з Р. Паўлсам.

У 1985 г. быў удастоены прэміі Ленінскага камсамола. У гэтым жа годзе Валерый Лявонцьеў з песнямі «Чалавек-магнітафон», «Зацьменне сэрца», «Палюбіце піяніста» прыняў удзел у фільме-канцэрце з песнямі на вершы Андрэя Вазнясенскага «Вітражных спраў майстар».

У чэрвені 1986 г. Лявонцьеў — госць Фестывалю савецкай песні ў Зялёна-Гура (Польшча).

у 1987 г. Лявонцьеву прысвоена званне заслужанага артыста Украінскай ССР.

У 1991 годзе Лявонцьеў атрымаў прэмію World Music Awards як лепшы выканаўца, лідар па продажах гуканосьбітаў у СССР.
У 1992-98 гг. працаваў з балетам Алы Духавай «Тодэс». З 1998 года працуе са сваім балетам «Небяспечныя сувязі».

9 сакавіка 1996 г атрымаў званне Народны артыст Расійскай Федэрацыі «за вялікія заслугі ў галіне мастацтва».

У 1998 г. — удзельнік Славянскага базару ў Віцебску.

У 2009 г. спявак атрымаў прэзідэнцкую прэмію РБ «Праз мастацтва да ўзаемнага разумення», і на Алеі зорак Славянскага базару з’явілася пліта ў гонар В. Лявонцьева.

Імянная пліта на Алеі лаўрэатаў спецыяльнай узнагароды Прэзідэнта РБ "Праз мастацтва да ўзаемнага разумення" (2009)
9 красавіка 2022 г. адзначыў 50-годдзе сваёй канцэртнай дзейнасці.

Дыскаграфія
-----------

Студыйныя альбомы В. Лявонцьва:

1. 1983 Муза
2. 1984 Диалог, Премьера
3. 1986 Дискоклуб 16(Б), Бархатный сезон
4. 1988 Я — просто певец
5. 1990 Дело вкуса, Грешный путь
6. 1993 Ночь, Полнолуние
7. 1994 У ворот Господних
8. 1995 По дороге в Голливуд
9. 1998 Санта-Барбара
10. 1999 Канатный плясун, Каждый хочет любить
11. 2001 Августин
12. 2003 Кленовый лист
13. 2004 Ночной звонок
14. 2005 Падаю в небеса…
15. 2009 Годы странствий
16. 2011 Художник
17. 2014 Любовь-капкан
18. 2017 Это любовь
19. 2019 Я вернусь…
20. 2021 На крыльях любви

Цікавыя факты
-------------

* Песня 1999 г. «Каждый хочет любить» фактычна з’яўлялася перапрацоўкай верша «Интервенты» паэта А. Нясмелава і стала хітом на фоне аперацыі НАТА ў Косаве.
* Пасля 24 лютага 2022 г. В. Лявонцьеў перабраўся да сваёй жонкі ў ЗША і перастаў даваць інтэрв’ю СМІ. Выказваюцца меркаванні, што гэта рашэнне звязана з нежаданнем спявака выказвацца наконт канфлікту РФ з Украінай.

Зноскі
------

1. ↑  Internet Movie Database — 1990. Праверана 13 кастрычніка 2015.<a href='https://wikidata.org/wiki/Track:Q37312'></a>
2. ↑  Валерий Leoнтьев в Архангельске: два взгляда на звезду
3. ↑  Панов, Влад. Поп-стар вопреки
4. ↑  Вечный двигатель инженера Тухманова
5. ↑  Исповедь Мистера Sold Out: Валерий Леонтьев сделал откровенные признания
6. ↑  Указ Президента Российской Федерации от 09.03.1996 г. № 366 «О награждении государственными наградами Российской Федерации»
7. ↑  Карыстальнік ЖЖ Staro Verca Увековечение памяти очередного фашиста. Арсений Несмелов // LiveJournal
8. ↑  Песні, якія сталі пераасэнсаваннем вершаў
9. ↑  В. Орлова. Раскрыта настоящая позиция Валерия Леонтьева по войне в Украине: «Это предсказуемо» // УНІАН
10. ↑  Уехавший в США Валерий Леонтьев отказался от съемок и молчит об СВО // ОСН

|  |  |
| --- | --- |
| ⚙️   У сацыяльных сетках | Facebook |
| Фота, відэа і аўдыё | Deezer · Instagram · YouTube |
| Тэматычныя сайты | Discogs · Internet Movie Database · MusicBrainz |
| Слоўнікі і энцыклапедыі | Вялікая расійская (навукова-адукацыйны партал) |
| 

| Нарматыўны кантроль |
| --- |
| BNF: 170758120 · GND: 134443470 · ISNI: 000000005711945X · LCCN: no99022507 · LNB: 000272814 · VIAF: 79625123 |

 |