У Вікіпедыі ёсць артыкулы пра іншых асоб з прозвішчам Зелянкевіч.

**І́гар Бары́савіч Зелянке́віч** (нар. 1952, Мінск, БССР) — беларускі дзяржаўны дзеяч, міністр аховы здароўя Беларусі з 1997 па 2001 гады.

Біяграфія
---------

Нарадзіўся ў 1952 годзе у г. Мінску.

У 1976 годзе скончыў Мінскі медінстытут.

У 1976—1977 гадах — урач-інтэрн 4-й Мінскай гарадской клінічнай бальніцы, у 1977—1978 гадах — урач-уролаг гэтай бальніцы.

У 1978—1980 гадах — урач воінскай часці № 2133 у г. Кінгісеп Эстонскай ССР.

У 1980 годзе вярнуўся ў Мінск і працаваў у Мінскай гарадской клінічнай бальніцы спачатку на пасадзе ўрача-уролага, а затым (1984—1986) — намеснік галоўнага ўрача.

У 1986—1990 гадах загадваў аддзелам, з’яўляўся начальнікам упраўлення аховы здароўя ў Мінскім выканаўчым камітэце.

У 1990—1996 гадах займаў пасады намесніка старшыні Мінскага гарадскога выканаўчага камітэта, старшыні Камітэта аховы здароўя і сацыяльнай абароны насельніцтва г. Мінска.

У перыяд з 1996 па 1997 гады — намеснік старшыні Мінскага гарадскога выканаўчага камітэта.

У 1997—2001 гадах — Міністр аховы здароўя Рэспублікі Беларусь.

У цяперашні час працуе ў Выканаўчым Камітэце СНД намеснікам начальніка аддзела аналітыкі; займаецца грамадскай і педагагічнай дзейнасцю.

Дзейнасць на пасадзе міністра
-----------------------------

У гады працы І. Зелянкевіча канцэптуальна замацаваны прафілактычны кірунак развіцця айчыннай аховы здароўя, а прыярытэтам стала першасная меддапамога. У гэтых мэтах вызначаны статус урача агульнай практыкі, адкрыты кафедры і клінічная ардынатура падрыхтоўкі ўрача агульнай практыкі. У сувязі з канцэнтрацыяй спецыялістаў у сталіцы ў 2000—2001 гадах прынята рашэнне аб правядзенні рэструктурызацыі вышэйшай медадукацыі: адкрыты факультэты — стаматалогіі ў Віцебскім, медыка-прафілактычны ў Гомельскім дзяржмедуніверсітэтах.

Падрыхтавана галіновая праграма развіцця сястрынскай службы. Важнай падзеяй стала адкрыццё сучаснага дзіцячага анкагематалагічнага цэнтра, пачаты эксперымент па змене фінансавання на аднаго жыхара. У 1998—2000 г.адах выконваліся 10 навукова-тэхнічных дзяржпраграм па ахове здароўя.

Кандыдат сацыялагічных навук. Тэма дысертацыі — «Сацыяльныя рэсурсы здароўя ў сістэме павышэння якасці жыцця насельніцтва як аб’ект сацыяльнага кіравання: На матэрыялах Рэспублікі Беларусь»

Зноскі
------

1. ↑
2. ↑  Указ Прэзідэнта Рэспублікі Беларусь ад 7 лютага 1997 г № 142 «Аб прызначэнні І. Б. Зелянкевіча Міністрам аховы здароўя Рэспублікі Беларусь» (недаступная спасылка)  (руск.)
3. ↑  Указ Прэзідэнта Рэспублікі Беларусь ад 1.11.2001 N 613 «Аб спыненні паўнамоцтваў асобных членаў Савета Міністраў Рэспублікі Беларусь» (руск.)
4. ↑   Архівавана 5 сакавіка 2016.
5. ↑  Аўтарэферат дысертацыі (руск.)

Спасылкі
--------

* І. В. Пантюк. «Камісары і міністры аховы здароўя Беларусі: гісторыка-біяграфічныя звесткі» (руск.)

| ⛭Кіраўнікі аховы здароўя Беларусі |
| --- |
| Наркамы аховы здароўя БССР | 
* Ілья Пузыроў (1919, 1919—1920)
* Сямён Камінскі (1920)
* Сцяпан Балкавец (1920—1921)
* Аляксандр Сянкевіч (1921—1922)
* Мар’ян Стакоўскі (1922—1924)
* Міхаіл Барсукоў (1924—1930)
* Саламон Цынцыпер (1930—1933)
* Рыгор Шпектараў (1933)
* Іван Сурта (1933—1936)
* Павел Бурачэўскі (1936—1937)
* Кузьма Кісялёў (1937—1938)
* Іван Новікаў (1938—1940)
* Міхаіл Кавалёнак (1940—1946)

 |
| Міністры аховы здароўя БССР | 
* Міхаіл Кавалёнак (1946—1948)
* Іван Інсараў (1948—1966)
* Мікалай Саўчанка (1966—1987)
* Уладзімір Улашчык (1987—1990)
* Васіль Казакоў (1990—1991)

 |
| Міністры аховы здароўя РБ | 
* Васіль Казакоў (1991—1994)
* Інэса Драбышэўская (1994—1997)
* Ігар Зелянкевіч (1997—2001)
* Уладзіслаў Астапенка (2001—2002)
* Людміла Пастаялка (2002—2005)
* Віктар Рудэнка (2005—2006, в. а.)
* Васіль Жарко (2006—2016)
* Валерый Малашка (2017—2019)
* Уладзімір Каранік (2019—2020)
* Дзмітрый Піневіч (з 2020)

 |

|  |  |
| --- | --- |
| ⚙️   Нарматыўны кантроль | ЗЭКББ: SEK-363149 |