recursal/SuperWikiNEXT-32B huggingface dataset:
**Гандлёвыя рады «Бе́лыя ла́ўкі»** — помнік грамадзянскай архітэктуры XIX стагоддзя ў Пружанах Брэсцкай вобласці. Пабудаваныя ў 1867 годзе з цэглы. Архітэктары — Міхайлоўскі і Савіч.

Гісторыя
--------

Збудаваныя на месцы старых драўляных гандлёвых радоў паводле праекту гарадзенскага губернскага архітэктара Міхайлоўскага і епархіяльнага архітэктара Т. Савіча. Першапачаткова мелі праезд ва ўнутраны дворык для падвозу і захоўвання тавараў.

Архітэктура
-----------

Гандлёвая плошча перад Белымі лаўкамі, 1917
Помнік грамадзянскай архітэктуры XIX стагоддзя з рысамі барока і класіцызму. Цікавыя як рэдкі ўзор грамадзянскай манументальнай архітэктуры.

Прамавугольны ў плане двухпавярховы будынак накрыты двухсхільным дахам з франтонамі на тарцах. 2 рады гандлёвых ячэек утвораныя масіўнымі аркадамі з абодвух падоўжных фасадаў. Насупраць інтэрвалаў паміж слупамі арак неглыбокія прамавугольныя нішы ў сценах, у якіх размешчаныя дзверы і вітрыны гандлёвых памяшканняў.

Колішні праезд пасярэдзіне падкрэслены трохпралётнымі рызалітамі, апрацаванымі пілястрамі і завершанымі фігурнымі франтонамі.

Зноскі
------

1. 1 2  *Чантурия В. А.* Архитектурные памятники Белоруссии. — Мн.: Полымя, 1982. — С. 41—42. — 30 000 экз.

Літаратура
----------

* Архітэктурныя помнікі Пружаншчыны // Памяць: Гіст.-дакум. хроніка Пружан. р-на / Беларус. Энцыкл.; Рэдкал. І. П. Шамякін (гал. рэд.) і інш.; Маст. А. М. Хількевіч. — Мн.: БелЭн, 1992. ISBN 5-85700-094-7. — С. 39.
* Свод памятников истории и культуры Белоруссии. Брестская область //  / Редкол.: С. В. Марцелев (гл. ред.) и др. — Мн.: БелСЭ, 1990. — 424 с. — ISBN 5-85700-017-3.

Спасылкі
--------



|  |  |
| --- | --- |
| commons: | Белыя лаўкі на Вікісховішчы |

* object на сайце Radzima.org
* Фотаздымкі на «Глобусе Беларусі»
* Фотаальбом на Pruzhany.com
* Белыя лаўкі на сайце «Архіварта»
У Вікіпедыі ёсць артыкулы пра іншых асоб з прозвішчам Ляшук.
**Трафім Назаравіч Ляшук** (1902 — 1962, Высокае, Брэсцкая вобласць) — дзеяч беларускай дыяспары ў Аргенціне. Член СУБРА і Камуністычнай партыі Аргенціны. Аргенцінскія ўлады намагаліся яго дэпартаваць з краіны ў 1935 г. Да 1940 г. — сакратар прафсаюзу мясахладабоен у Аргенціне. Узначальваў арганізацыю Камуністычнай партыі Аргентыны пры беларускім таварыстве «Белавеж». У 1946—1949 гг. — галоўны рэдактар газеты «Наш голос» (беларуская на рускай мове) і старшыня Саюза беларускіх культурных арганізацый. Арыштаваны ў 1949 г. аргенцінскай паліцыяй. Адным з першых пераехаў у СССР (1954 г.). Жыў у г. Высокае каля Брэста.

Зноскі
------

Літаратура
----------

* Шабельцаў С. Беларусы ў Аргенціне: грамадская дзейнасць і рээміграцыя ў СССР (1930 — 1960-я гг.): Зборнік дакументаў і ўспамінаў / Сяргей Шабельцаў; Рэдактар Н.Гардзіенка. — Мн.: Медысонт, 2009. — (Бібліятэка Бацькаўшчыны, Кніга 17). — С. 73.
Будучы кароль Людовік XIV на руках сваёй карміцелькі
**Карміцелька** — жанчына, якую наймаюць для кармлення грудзьмі чужога дзіцяці (і, часам, для яго догляду).

Карміцельку наймаюць, калі маці не можа карміць дзіця грудзьмі ці не хоча гэтага рабіць. Дзеці, якія выкармлены малаком адной жанчыны, называюцца малочнымі братамі і сёстрамі.

Прычыны
-------

Карміцелька можа быць запрошана, калі маці дзіцяці не можа ці не хоча карміць грудзьмі сваё дзіця. Прычыны разнастайныя і могуць вагацца ад сур’ёзных хранічных захворванняў, такіх як рак (на час яго лячэння), да асцярогі, што з-за кармлення грудзі страцяць форму. Акрамя таго, прычынай запрашэння карміцелькі можа быць прыём хімічных і лекавых прэпаратаў, калі прэпарат змяняе склад мацярынскага малака.

Карміцелька таксама патрабуецца ў выпадку недастатковай колькасці малака ў маці, г.зн. маці адчувае сябе няздольнай адэкватна карміць сваё дзіця, асабліва пасля нараджэння двайнят. Карміцелькі, як правіла, сустракаюцца часцей у месцах, дзе высокі ўзровень мацярынскай смяротнасці.

Зноскі
------

1. ↑  Beeton, Mrs Isabella (1861). *Mrs Beeton's Book of Household Management* (1st ed.). London: S. O. Beeton, 18 Bouverie Street, London EC. pp. 1022–1024.

Спасылкі
--------

* Лагатып Вікісховішча На Вікісховішчы ёсць медыяфайлы па тэме Карміцелька
**Будынак Рускага Гандлёва-Прамысловага банка** — славутасць Самары. Знаходзіцца на скрыжаванні вуліц Куйбышава і Піянерскай.

Гісторыя
--------

Будынак на куце вуліц Дваранскай (Куйбышава) і Ускрэсенскай (Піянерская) пад канец XIX ст. належала Кажэўнікаву. У 1880-х гг. ён прадаў яго купцу Н. Ф. Дунаеву. Дом была ў яго ўласнасці да 1896 г. і была далей прададзена Рускаму Гандлёва-Прамысловаму камерцыйнаму банку.

Банк даручыў маскоўскаму архітэктару А. У. Зелянку, у 1897—1900 гг. які жыў у Самары і працаваў гарадскім архітэктарам, распрацаваць план перабудовы будынка. У 1899 г. праект будынка ў неарускім стылі быў створаны. Будынак быў рэканструяваны, пасля чаго яно набыло два шатры на даху, а таксама адзін вялікі шацёр на куце. Фасад будынка банка стаў руставаным і атрымаў балкон з паветкай. У цэлым будынак стаў дамінантай квартала, набудучы правінцыйную пампезнасць.

Пасля Кастрычніцкай Рэвалюцыі ў будынку былога банка месціліся розныя арганізацыі: спачатку гэта быў абласны сухотны дыспансэр, потым — гарадскі сухотны дыспансэр № 1. Цяпер тут працуе Самарскі абласны клінічны супрацьсухотны дыспансэр ім. Н. В. Постнікава.

19 лістапада 1966 г. будынак былога банка па развязку № 617 Куйбышаўскага абласнога выканкама атрымала статус помніка архітэктуры мясцовага значэння. За мінулыя дзесяцігоддзі будынак ладна струхлеў, страціў частку дэкаратыўных элементаў і патрабуе рэстаўрацыі.

Спасылкі
--------

* Русский торгово-промышленный коммерческий банк (руск.).  Самарская региональная организация Союза архитекторов России. Праверана 28 студзеня 2015.
**Танага** (англ.: Tanaga) — востраў у групе Андрэянаўскіх астравоў. Уваходзіць у склад амерыканскага штата Аляска. Плошча — 530 км². Незаселены.

Месціцца ў 1970 км на паўднёвы захад ад Анкарыджа, найбуйнейшага горада Аляскі. Мае вулканічнае паходжанне. Поўнач уяўляе сабой вулканічны хрыбет да 1806 м у вышыню. Даўжыня паўночнай часткі з захаду на ўсход — 41 км. Паўднёвая частка сфарміравалася раней за паўночную ў выніку падняцця тэктанічнай пліты. На яе ландшафты, вызначаныя невысокімі камяністымі гарамі, плато, скаламі, вадаспадамі, расколінамі і тарфянікамі, паўплываў ледавік плейстацэнавага перыяду. Шырыня паўднёвай часткі — каля 21 км. Працягласць з поўначы на поўдзень — 28,6 км.

Клімат вільготны, пераходны ад умеранага да арктычнага.

Флора характэрная для тундры. На сушы гняздуюць шматлікія птушкі, на берагу спыняюцца ластаногія. Воды вакол вострава маюць багатыя рыбныя рэсурсы.

Галоўны вулкан Танага з’яўляецца актыўным. Зафіксаваны вывяржэнні 1763—1770 гг. 1791 г. 1829 г. 1914 г. На паўночным усходзе бліз берага маюцца геатэрмальныя крыніцы.

З 1867 г. у складзе ЗША.

Гл. таксама
-----------

* Літл-Танага

Спасылкі
--------

* Preliminary Volcano-Hazard Assessment for the Tanaga Volcanic Cluster, Tanaga Island, Alaska
* Tanaga Volcano description and information
* Takawangha volcano news & activity
* Tanaga Island Hides a History of Fire in a Blanket of Fog
Каралавыя паліпы
**Палі́пы** — прымацаваныя формы кішачнаполасцевых: гідроідных, сцыфоідных і каралавых паліпаў, каралаў. Жывуць пераважна ў акіяне.

Даўжыня ад некалькіх міліметраў да некалькіх сантыметраў (зрэдку да некалькіх метраў). Цела цыліндрычнае, на верхнім канцы ротавая адтуліна з шчупальцамі, на ніжнім — падэшва для прымацавання да субстрату або цела калоніі. Многія паліпы маюць цвёрды вонкавы або ўнутраны шкілет, арганічны або вапнавы. Пераважна каланіяльныя формы, ёсць адзіночныя (актыніі, гідры), здольныя да павольнага перамяшчэння. Кормяцца пераважна жывёльным кормам, з дапамогай шчупальцаў. Размнажаюцца палавым (на многіх паліпах узнікаюць палавыя асобіны — медузы) і бясполым (пачкаванне) спосабамі.

Літаратура
----------

* Паліпы // БЭ ў 18 т. Т. 12. Мн. 2001.

|  |  |
| --- | --- |
| commons: | Паліпы на Вікісховішчы |


|  |  |
| --- | --- |
| ⚙️   Слоўнікі і энцыклапедыі | Вялікая нарвежская · Вялікая расійская (старая версія) · Вялікая савецкая (1 выд.) · Бракгаўза і Эфрона · Малы Бракгаўза і Эфрона · Britannica (онлайн) |
У Вікіпедыі ёсць артыкулы пра іншых асоб з прозвішчам Шацько.

**Рыгор Іванавіч Шацько** (16 красавіка 1959, Ракаў, Валожынскі раён — 7 студзеня 2023) — беларускі акцёр. Заслужаны артыст Рэспублікі Беларусь (1999). Прэмія Прэзідэнта Рэспублікі Беларусь «За духоўнае адраджэнне» — за міжнародную культурную дзейнасць (2002).

Біяграфія
---------

Скончыўшы Ракаўскую дзесяцігодку, паступіў на філалагічны факультэт БДУ. У школе і ў час службы ў арміі ўдзельнічаў у самадзейнасці, захапляўся тэатральным мастацтвам. Пасля службы паступіў у Мінскі тэатральны інстытут на акцёрскі факультэт. Пасля заканчэння вучобы ў 1984 годзе размеркаваны ў Нацыянальны акадэмічны драматычны тэатр імя Якуба Коласа ў Віцебску. Спачатку працаваў акцёрам, з лістапада 1997 года па 2012 год — дырэктарам тэатра.

Ролі
----

Каробкін («Рэвізор» М. Гогаля), Пятрук («Залёты» В. Дуніна-Марцінкевіча), Ніл («Мяшчане[ru]» М. Горкага), Журдэн («Здурнелы Журдэн[ru]» М. Булгакава), Кароль Французскі, герцаг Бургундскі («Кароль Лір» У. Шэкспіра), Грэгар («Рэцэпт Макропуласа[ru]» К. Чапека), Астраў («Дзядзька Ваня» А. Чэхава), Высокая шапка («Час быка» К. Саі), Элхонен-Гурмізах («Тайбэлэ і яе дэман» І. Б. Зінгера, І. Фрыдмана), Яешня («Жаніцьба[ru]» М. Гогаля), Уілфрэд Бонд («Квартэт[en]» Р. Харвуда), Бургамістр («Візіт дамы[ru]» Ф. Дзюрэнмата), Стары («Макбет[ru]» У. Шэкспіра), Лотр, кардынал («Хрыстос прызямліўся ў Гародні» Ул. Караткевіча).



1. ↑  Internet Movie Database — 1990.<a href='https://wikidata.org/wiki/Track:Q37312'></a>
**Герань багемская** (*Geranium bohemicum*) — від раслін сямейства Гераніевыя (*Geraniaceae*), распаўсюджаны ў большай частцы Еўропы, а таксама Турцыі і Грузіі.

Апісанне
--------

Аднагадовая травяністая расліна, 20-60 см вышынёй. Сцёблы прамыя, разам з хвосцікамі лісця коратка залозіста апушаныя і, акрамя таго, касматыя ад вельмі доўгіх далікатных адтапыраных валасінак. Лісце ў прыкаранёвай разетцы і на сцябле супратыўнае, або часам адзінкавае. Прыкаранёвае лісце доўгачарашковае, звычайна вяне ў стадыі цвіцення. Сцябловае лісце ад доўга- да кароткачарашковага, прылісткавае. Ліставыя пласціны круглява-5-вугольныя, глыбока (3)5-7-лопасцевыя; лопасці шырокія, вяліказубчастыя.

Кветкі похвенныя парамі або на канцы сцябла, радыяльна сіметрычныя, 15-20 мм шырынёй. Чашалісцікаў 5, цёмна-жыльныя, валасістыя, шчаціністыя на канцы, разгалістыя, амаль такой жа даўжыні, што і пялёсткі, значна ўзрастаюць на стадыі плоданашэння. Пялёсткаў 5, 10-12 мм даўжынёй, фіялетавыя, цёмна-жыльных, з зубчастымі кончыкамі. Тычынак 10. Плод: 5-дольны схізакарп, кончык дзюбападобны, згортваецца ў рулоне, калі спее; мерыкарпы глянцавыя, валасатыя.

Распаўсюджанне
--------------

Від распаўсюджаны ў большай частцы Еўропы, а таксама Турцыі і Грузіі.

Ва Украіне расце ў лясах, гаях, паміж хмызнякамі, асабліва на высечках, як пустазелле — у заходнім і правабярэжным Палессі, у лесастэпе, гарах Крыма, спарадычна.

Таксанамія
----------

Від **Герань багемская** ўваходзіць у род Герань (*Geranium*) сямейства Гераніевыя (*Geraniaceae*) парадку Геранекветныя (*Geraniales*).

|  |  |  |  |
| --- | --- | --- | --- |
|   | ещё 4 семейства (згодна з Сістэмай APG II) |   | яшчэ больш 300 відаў |
|   |   |   |   |
|   | парадак **Геранекветныя** |   |   | род **Герань** |   |   |
|   |   |   |   |   |   |   |
|   | аддзел **Кветкавыя, або Пакрытанасенныя** |   |   | сямейства **Гераніевыя** |   |   | від **Герань багемская** |
|   |   |   |   |   |   |
|   | яшчэ 44 парадкі кветкавых раслін (згодна з Сістэмай APG II) |   | яшчэ 4 рода |   |
|   |   |   |

Зноскі
------

1. ↑  Ужываецца таксама назва Пакрытанасенныя.
2. ↑  Пра ўмоўнасць аднясення апісанай у гэтым артыкуле групы раслін да класа двухдольных гл. артыкул «Двухдольныя».
3. ↑  *Киселевский А. И.* Латино-русско-белорусский ботанический словарь. — Мн.: «Наука и техника», 1967. — С. 58. — 160 с. — 2 350 экз.
4. 1 2 3 4  *Доброчаева Д. Н. Котов М. И. Прокудин Ю. Н. и др.* Определитель высших растений Украины. — К. 1987. — С. 220.  (руск.) (укр.)
5. 1 2  luontoportti.com **(нявызн.)**.  (англ.)
6. ↑  bgbm.org **(нявызн.)**.  (англ.)
7. ↑  plantsoftheworldonline.org **(нявызн.)**.  (англ.)
8. ↑  npgsweb.ars-grin.gov **(нявызн.)**.  (англ.)

|  |  |
| --- | --- |
| ⚙️   Слоўнікі і энцыклапедыі | Вялікая нарвежская |
| Таксанамія | EOL · GBIF · iNaturalist · IPNI · NCBI · POWO · The Plant List · Tropicos · WFO |
У паняцця ёсць і іншыя значэнні, гл. Міхалёўка.

**Міхалёўка** (трансліт.: *Michalioŭka*, руск.: Михалёвка) — вёска ў Буда-Кашалёўскім раёне Гомельскай вобласці. Уваходзіць у склад Шырокаўскага сельсавета.

Геаграфія
---------

### Размяшчэнне

У 20 км на паўднёвы ўсход ад Буда-Кашалёва, 28 км ад Гомеля, 17 км ад чыгуначнай станцыі Лазурная (на лініі Жлобін — Гомель).

### Гідраграфія

На поўначы меліярацыйныя каналы.

Транспартная сетка
------------------

Транспартныя сувязі па прасёлкавай дарозе, затым па шашы Доўск — Гомель. Планіроўка складаецца з просталінейнай вуліцы, арыентаванай з паўднёвага захаду на паўночны ўсход, да цэнтра якой далучаецца з захаду кароткая просталінейная вуліца. Забудова двухбаковая, драўлянымі дамамі сядзібнага тыпу.

Гісторыя
--------

Па пісьмовых крыніцах вядомая з канца XIX стагоддзя як вёска ў Дудіцкай воласці Рагачоўскага павета Магілёўскай губерні. Згадваецца ў «Географа-статыстычным слоўніку Расійскай імперыі», выдадзеным у 1863 годзе. У 1880 годзе адкрыта школа граматы. Па перапісу 1897 года знаходзіліся: хлебазапасны магазін, 2 вятракі, карчма. У 1909 годзе 711 дзесяцін зямлі.

З 8 снежня 1926 года па 30 снежня 1927 года цэнтр Міхалёўскага сельсавета Уваравіцкага раёна Гомельскай акругі. У 1929 годзе арганізаваны калгас, працавалі 2 вятракі, гамарня і арцель па здабычы торфу. У складзе саўгаса «Камінтэрн» (цэнтр — вёска Шырокае). На франтах Вялікай Айчыннай вайны загінулі 74 жыхара вёскі. Да 1966 года вёска ўваходзіла ў склад Акцябрскага сельсавета.

Насельніцтва
------------

### Колькасць

* 2004 год — 31 гаспадарка, 57 жыхароў.

### Дынаміка

* 1880 год — 54 двары, 302 жыхара.
* 1897 год — 87 двароў, 569 жыхароў (паводле перапісу).
* 1909 год — 97 гаспадарак, 679 жыхароў.
* 1959 год — 396 жыхароў (паводле перапісу).
* 2004 год — 31 гаспадарка, 57 жыхароў.

Зноскі
------

1. ↑  Назвы населеных пунктаў Рэспублікі Беларусь: Гомельская вобласць: нарматыўны даведнік / Н. А. Багамольнікава і інш.; пад рэд. В. П. Лемцюговай. — Мн.: Тэхналогія, 2006. — 382 с. ISBN 985-458-131-4 (DJVU).
2. ↑  Рашэнні выканкома Гомельскага абласнога Савета дэпутатаў працоўных ад 12 лістапада, 1 і 8 снежня 1966 г. // Збор законаў, указаў Прэзідыума Вярхоўнага Савета Беларускай ССР, пастаноў і распараджэнняў Савета Міністраў Беларускай ССР. — 1967, № 1 (1159).

Літаратура
----------

* Гарады і вёскі Беларусі: Энцыклапедыя. Т.1, кн.1. Гомельская вобласць/С. В. Марцэлеў; Рэдкалегія: Г. П. Пашкоў (галоўны рэдактар) і інш. — Мн.: Белэн, 2004. 632с.: іл. Тыраж 4000 экз. ISBN 985-11-0303-9 ISBN 985-11-0302-0

Спасылкі
--------

* Лагатып Вікісховішча На Вікісховішчы пакуль няма медыяфайлаў па тэме, але Вы можаце загрузіць іх

| ⛭**Шырокаўскі сельсавет** |
| --- |
| Цэнтр | Шырокае |  |
| Пасёлкі | Аляксандраўка ·  Бярозавая Рошча ·  Ераполле ·  Камінтэрн ·  Колас ·  Краснагорск ·  Кучынск ·  Чараты ·  Чарняцін ·  Чарняцкая Паляна |
| Вёскі | Забалоцце ·  Міхалёўка ·  Харошаўка |
У паняцця ёсць і іншыя значэнні, гл. Алеся.
**«Алеся»** — шчытавы праходчы комплекс  (укр.) (бел. які з лютага 2016 года выкарыстоўваецца на будаўніцтве Мінскага метрапалітэна. Маса тунэлепраходчага шчыта — 550 тон, даўжыня — 92 метры, дыяметр бурэння — 6.28 м.

Гісторыя
--------

Шчыт быў набыты ў французскай кампаніі «CSM Bessac» у снежні 2015 года за 11 мільёнаў долараў і з лютага 2016 года выкарыстоўваецца на будаўніцтве метрапалітэна. Ён можа праходзіць за месяц да 300 метраў, ствараючы тунэль і адразу мацуючы яго сценкі, але з-за тэхнічных асаблівасцяў грунтоў і іншых складанасцей падчас праходкі  (укр.) (бел. часам хуткасць падае ў 2-3 разы.

Штат абслугоўвання «Алесі» — 15 чалавек.

Праца
-----

Аўтаматызаваны механізаваны шчыт перасоўваецца па тунэлі, які сам жа і стварае. Наперадзе — ротар з разцамі. Ён круціцца, да яго пад ціскам падаюць адмысловую вадкасць, якая разрэджвае грунт. Зрэзаная парода паступае на стужачны транспарцёр  (руск.) (бел. а потым — у ваганеткі. Пакуль дызелявоз адвозіць яе на адгрузку, на адмысловых калясках падаюцца бетонныя цюбінгі  (руск.) (бел. для мантажу чарговага кольца. Спецыяльны механізм збірае кольца, залівае бетонам і ўшчыльняе.

Усім працэсам кіруе аператар, гледзячы ў маніторы. Ён сядзіць у спецыяльнай кабіне — яна знаходзіцца ўнутры «Алесі».

Зноскі
------

1. ↑  ПРОИЗВОДСТВЕННЫЕ МОЩНОСТИ  (руск.)
2. 1 2  Щит «Алеся» достают из-под земли: Какие еще новости о стройке третьей линии метро  (руск.)
3. 1 2 3 4  Как строят третью линию минского метро(недаступная спасылка)  (руск.)

Спасылкі
--------

* Гаранина Е. А. Ходяков В. А. Использование проходческого щита для строительства третьей ветки Минского метрополитена  (руск.)
**Васіль Петручук** (23 жніўня 1926, в. Грабавец[pl] Бельскага павета Беластоцкага ваяводства — 19 студзеня 2019, Беласток) — беларускі пісьменнік.

Жыццяпіс
--------

Нарадзіўся ў сялянскай сям’і. У 1943—1944 гадах быў парабкам у вёсцы Елянка. Пасля Другой сусветнай вайны служыў у Корпусе ўнутранай бяспекі, ваяваў, быў паранены. Займаўся на курсах разведчыкаў (Вроцлаў, 1950—1951). Працаваў у Варшаве (1951—1960). Вучыўся ў школе контрразведкі (Легіянова, 1960—1961). Зноў працаваў у Варшаве. Скончыў эканамічны тэхнікум (1961). У 1962 годзе пераведзены ў Беласток. У 1969 годзе выйшаў у адстаўку. Сябра Беларускага літаратурнага аб’яднання «Белавежа». Кандыдат у сябры Саюза польскіх літаратараў з 1987 года.

Узнагароджаны польскімі ордэнамі Кавалерскі крыж ордэна Адраджэння Польшчы, Залатым Крыжам заслугі, Крыжам партызанскім, Сярэбраным Крыжам заслугі, медалямі, савецкім ордэнам Айчыннай вайны II ступені.

Заслужаны дзеяч культуры Польшчы (1988). У польскім друку выступае з 1961 года. Першае апавяданне на беларускай мове надрукаваў у 1975 годзе. (газета «Ніва»).

Пахаваны на праваслаўных могілках у раёне Дайліды ў Беластоку.

Спасылкі
--------

* Лагатып Вікісховішча На Вікісховішчы пакуль няма медыяфайлаў па тэме, але Вы можаце загрузіць іх
* Васіль Петручук **(нявызн.)**.
* У Беластоку пахавалі пісьменніка Васіля Петручука **(нявызн.)**(недаступная спасылка). Архівавана з першакрыніцы 19 верасня 2020.
**Уладзімір Васільевіч Дубіна** (1906, в. Віцім Клецкага раёна — 23 снежня 1987) — Герой Сацыялістычнай Працы.

Біяграфія
---------

Удзельнік Вялікай Айчыннай вайны. Працаваў паляводам у ордэна Леніна племянным заводзе «Чырвоная Зорка». У 1945 годзе ўзначаліў звяно па вырошчванні шматгадовых траў. У 1947 годзе звяно пад яго кіраўніцтвам атрымала з гектара па 5,4 цэнтнера канюшыны.

Звання Героя Сацыялістычнай Працы ўдастоены ў 1949 годзе.

Узнагароджаны медалём «За перамогу над Германіяй».

Зноскі
------

1. ↑  Героі Сацыялістычнай Працы **(нявызн.)**(недаступная спасылка). Архівавана з першакрыніцы 31 кастрычніка 2020. Праверана 29 кастрычніка 2020.
**Дэмакратычныя сілы вызваленне Руанды** (фр.: Forces démocratiques de libération du Rwanda, **FDLR**) з’яўляецца асноўным астаткам руандыйскай групоўкі паўстанцаў-хуту на ўсходзе Дэмакратычнай Рэспублікі Конга. 

Групоўка прымала ўдзел з моманту яе стварэння 30 верасня 2000 года ў апошнім этапе Другой кангалезскай вайны і канфлікту ў Ківу. Яна складаецца амаль цалкам з этнічных хуту, якія выступаюць супраць праўлення тутсі і іх уплыву ў рэгіёне. Рух быў сфарміраваны з членаў Арміі вызвалення Руанды і іншых груповак руандыйскіх хуту ў ДРК. Яе кіраўніком стаў Поль Рваракабіджэ.

Спасылкі
--------

* Small Arms Survey (2015). "Waning Cohesion: The Rise and Fall of the FDLR–FOCA" (PDF). *Small Arms Survey 2015: weapons and the world* (PDF). Cambridge University Press. Архіўная копія ад 28 студзеня 2018 на Wayback Machine

|  |  |
| --- | --- |
| ⚙️   Нарматыўны кантроль | LCCN: no2016118470 · NKC: ko20191031200 · VIAF: 45146825465407631953 |
***Locustella chengi*** — від птушак з сямейства {{bt-bellat||Locustellidae}}. Названы ў гонар вядомага кітайскага арнітолага і заснавальніка {{нп3|Нацыянальны музей натуральнай гісторыі Кітая|Пекінскага музея натуральнай гісторыі||National Natural History Museum of China}} {{нп3|Чжэн Цзасінь|Чэна Цо-Шына|ru|Чжэн Цзосинь}} (郑作新, 1906—1998). Насяляюць у Кітаі. Аддаюць перавагу вышыні ніжэй 7500 футаў.

Апісанне
--------

Адносна невялікія птушкі даўжынёй у сярэднім 13 см і вагой 10 г. Апярэнне ў цэлым шаравата-карычневае.

МСАП прысвоіў віду ахоўны статус *LC*.

Таксанамія
----------

Ад *{{bt-bellat||Locustella mandelli}}* прадстаўнікі віду адрозніваюцца апярэннем і спевамі. Аднак 850 000 гадоў таму ў гэтых відаў быў агульны продак.


1. ↑  "New bird in China dubbed Sichuan bush warbler". *Science Codex*. 1 Травень 2015. Архівавана з арыгінала 21 Ліпень 2015. Праверана 1 Травень 2015.
**Пы́цькаўка** (трансліт.: *Pyćkaŭka*, руск.: Пытьковка) — вёска ў Буда-Кашалёўскім раёне Гомельскай вобласці. Уваходзіць у склад Акцябрскага сельсавета.

На поўдні мяжуе з лесам.

Геаграфія
---------

### Размяшчэнне

У 17 км на паўднёвы ўсход ад раённага цэнтра і чыгуначнай станцыі Буда-Кашалёўская (на лініі Жлобін — Гомель), 27 км ад Гомеля.

Транспартная сетка
------------------

Транспартныя сувязі па шашы Доўск — Гомель. Планіроўка складаецца з просталінейнай вуліцы амаль мерыдыянальнай арыентацыі, да якой у цэнтры далучаецца кароткая вуліца, на поўначы перасякаецца кароткай просталінейнай вуліцай. Забудова двухбаковая, драўлянымі дамамі сядзібнага тыпу.

Гісторыя
--------

Па пісьмовых крыніцах вядомая з канца XIX стагоддзя як вёска ў Дудзіцкай воласці Рагачоўскага павета Магілёўскай губерні. Па рэвізіі 1858 года валоданне памешчыка Фашча. Не пазней 1884 года пачаў дзейнічаць хлебазапасны магазін. Па перапісу 1897 года знаходзіліся: царкоўна-прыхадская школа, 3 вятракі, крупарушка. У 1909 годзе 596 дзесяцін зямлі, школа, млын. У 1926 годзе размяшчаліся паштовае аддзяленне і школа.

З 8 снежня 1926 года па 30 снежня 1927 года цэнтр Пыцькаўскага сельсавета Уваравіцкага раёна Гомельскай акругі. У 1930 годзе арганізаваны калгас «Кастрычнік», працавалі 2 вятракі, кузня, ваўначоска. На франтах Вялікай Айчыннай вайны загінуў 41 жыхароў вёскі. У 1959 годзе ў складзе саўгаса «Краснаакцябрскі» (цэнтр — вёска Акцябр). Клуб.

Насельніцтва
------------

### Колькасць

* 2004 год — 43 гаспадаркі, 71 жыхар.

### Дынаміка

* 1858 год — 23 двары, 160 жыхароў.
* 1897 год — 75 двароў, 502 жыхара (паводле перапісу).
* 1909 год — 520 жыхароў.
* 1926 год — 90 двароў.
* 1959 год — 389 жыхароў (паводле перапісу).
* 2004 год — 43 гаспадаркі, 71 жыхар.

Вядомыя асобы
-------------

* Міхаіл Іванавіч Кузьмянкоў (нар. 1939) — беларускі спецыяліст у галіне тэхналогіі неарганічных рэчываў.

Зноскі
------

1. ↑  Назвы населеных пунктаў Рэспублікі Беларусь: Гомельская вобласць: нарматыўны даведнік / Н. А. Багамольнікава і інш.; пад рэд. В. П. Лемцюговай. — Мн.: Тэхналогія, 2006. — 382 с. ISBN 985-458-131-4 (DJVU).

Літаратура
----------

* Гарады і вёскі Беларусі: Энцыклапедыя. Т.1, кн.1. Гомельская вобласць/С. В. Марцэлеў; Рэдкалегія: Г. П. Пашкоў (галоўны рэдактар) і інш. — Мн.: Белэн, 2004. 632с.: іл. Тыраж 4000 экз. ISBN 985-11-0303-9 ISBN 985-11-0302-0

Спасылкі
--------

* Лагатып Вікісховішча На Вікісховішчы пакуль няма медыяфайлаў па тэме, але Вы можаце загрузіць іх

| ⛭**Акцябрскі сельсавет** |
| --- |
| Цэнтр | Акцябр |
| Пасёлкі | Балдуі ·  Чырвоны Акцябр |
| Аграгарадкі | Дуравічы |
| Вёскі | Броды ·  Бурлак ·  Дубавіца ·  Залунеўе ·  Леніна ·  Ліпа ·  Мачулішча ·  Пыцькаўка ·  Чэрапаўка |
**Іван Якаўлевіч Парфёненка** (нар. 10 лютага 1929, в. Галяні 1, Магілёўскі раён) — Герой Сацыялістычнай Працы (1971). Заслужаны настаўнік моладзі БССР (1977).

Нарадзіўся ў шматдзетнай сялянскай сям’і. У 1946 годзе пасля сканчэння дзесяцігадовай школы па камсамольскай пуцёўцы адправіўся на будаўніцтва Мінскага трактарнага завода. З 1946 года працаваў на Мінскім трактарным заводзе (слесар, матарыст эксперыментальнага цэха). З 1964 г. матарыст, з 1975 года выпрабавальнік рухавікоў Мінскага маторнага завода. Працаваў у групе, якая займалася выпрабаваннем танкавага рухавіка Д50 і рухавіка супрацьлодкавага карабля «Вялікі паляўнічы».

Датэрмінова выканаў вытворчыя заданні восьмай пяцігодкі (1966—1970) і ўласныя сацыялістычныя абавязацельствы. Указам Прэзідыума Вярхоўнага Савета СССР «Пра прысваенне звання Героя Сацыялістычнай Працы працоўным і інжынерна-тэхнічным працаўнікам прадпрыемстваў Міністэрства трактарнага і сельскагаспадарчага машынабудавання СССР» ад 5 красавіка 1971 года *за асаблівыя заслугі ў выкананні заданняў пяцігадовага плана па развіццю трактарнага і сельскагаспадарчага машынабудавання і дасягненне высокіх вытворчых паказчыкаў* ганараваны звання Героя Сацыялістычнай Працы з уручэннем ордэна Леніна і залатога медаля «Серп і Молат».

Абіраўся дэлегатам XXVIII з’езда КПБ, членам ЦК КПБ.

Зноскі
------

1. ↑  Парфёненко Иван Яковлевич // Биографический справочник. — Мн.: «Белорусская советская энциклопедия» имени Петруся Бровки, 1982. — Т. 5. — С. 481. — 737 с.

Літаратура
----------

* Героі Сацыялістычнай Працы /Памяць: Магілёўс. р-н: Гіст.-дак. хронікі гарадоў і р-наў Беларусі /Укл. У.Ф.Агурцоў, М.П.Хобатаў. – Мн.: Полымя, 1996. -- с.575
* В.А. Казанников, Неделимое Архівавана 8 сакавіка 2016.//, Труд, талант, доблесть.: В 2-х ч. Ч. 2/[Сост. Е. Э. Павлюць, Б. И. Сушкевич, В. В. Шарпило].— Мн.: Беларусь, 1981. стр. 105—108
* Парфёненка Іван Якаўлевіч //Беларуская ССР: Кароткая энцыкл. 1981. -- Т.5 -- с. 469
Горныя штаты ЗША. Чырвоным колерам паказаны штаты, якія заўсёды адносяцца да горных. Заштрыхаваным чырвоным колерам паказаны штаты, якія паводле Бюро перапісу насельніцтва ЗША адносяцца да горных, аднак у некаторых крыніцах могуць адносіцца да іншых геаграфічных абласцей ці быць адасобленымі.
**Горныя Штаты** (англ.: The Mountain States), таксама вядомыя як **Горны Захад** (англ.: Mountain West), — адно з дзевяці геаграфічных падраздзяленняў Бюро перапісу насельніцтва ЗША і геаграфічны субрэгіён у Заходняй часткі ЗША, які знаходзіцца пераважна ў Скалістых горах сістэмы Кардыльераў. Складаецца са штатаў Арызона, Каларада, Айдаха, Мантана, Невада, Нью-Мексіка, Юта і Ваёмінг.

Час
---

На большай частцы тэрыторыі Горных Штатаў дзейнічае Горны час ЗША (акрамя Невады, поўначы Айдаха і большай часткі Арызоны).

Насельніцтва
------------

Гэта самая маланаселеная частка краіны, што гістарычна было абумоўлена ў першую чаргу цяжкапраходным ландшафтам, а таксама кліматам і глебамі, малапрыдатнымі для развіцця сельскай гаспадаркі. У сярэднім шчыльнасць насельніцтва складае каля 4 чалавек на 1 квадратны кіламетр. Большасць буйных гарадоў знаходзяцца на ўскраінах субрэгіёна (Фінікс, Дэнвер, Лас-Вегас), аднак у цэнтральнай частцы ёсць некалькі гарадоў з меншым насельніцтвам, такіх як Солт-Лэйк-Сіці.

Эканоміка
---------

Традыцыйна ў Горных Штатах былі развіты здабыча карысных выкапняў і жывёлагадоўля. У Скалістых горах вядзецца здабыча золата, серабра, цынку, свінцу, медзі і урану. Каларада, Ваёмінг і Мантана маюць вялікія запасы нафты, прыроднага газу і вугалю. На захадзе Горных Штатаў, тэрыторыю якіх займаюць Вялікія Раўніны, развіта сельская гаспадарка.

У апошні час актыўна развіваецца турызм і сфера паслуг. Галоўным чынам турысты наведваюць нацыянальныя паркі, размешчаныя ў паўднёвай частцы штата Юта, і горналыжныя курорты штата Каларада.

Зноскі
------

1. ↑  Infoplease: Daylight Saving Time, A trip around the world reveals that time isn't a synchronized science

| ⛭Геаграфічныя рэгіёны ЗША |
| --- |
| Паўночны Усход | 
* Новая Англія
* Усходняе ўзбярэжжа

 |  |
| Сярэдні Захад | 
* Раён Вялікіх азёр
* Вялікія Раўніны
* Верхні Сярэдні Захад

 |
| Поўдзень | 
* Паўднёвы ўсход
* Глыбокі Поўдзень

 |
| Захад | 
* Паўднёвы захад
* Паўночны захад
* Заходняе ўзбярэжжа

 |
| 
Рэгіёны Бюро перапісу насельніцтва ЗША
Новая Англія
Сярэднеатлантычныя штаты
Паўночна-ўсходнія цэнтральныя штаты
Паўночна-заходнія цэнтральныя штаты
Паўднёва-атлантычныя штаты
Паўднёва-ўсходнія цэнтральныя штаты
Паўднёва-заходнія цэнтральныя штаты
Горныя штаты
Ціхаакіянскія штаты
 |
У Вікіпедыі ёсць артыкулы пра іншых асоб з прозвішчам Халіп.
**Уладзімір Трафімавіч Халіп** (7 верасня 1939, в. Двор Пліна, Ушацкі раён) — беларускі драматург, тэатразнавец, кандыдат мастацтвазнаўства (1975).

Біяграфія
---------

Закончыў Беларускі дзяржаўны універсітэт (1963). З 1970 года інструктар ЦК КПБ, галоўны рэдактар Дзяржкіно БССР. З 1981 г. працаваў на кінастудыі «Беларусьфільм».

Аўтар манаграфіі «Радок, прачытаны тэатрам», прысвечанай праблемам інсцэнізацыі твораў у тэатрах Беларусі, кінасцэнарыяў, мастацкіх фільмаў «Полымя» (з Г. Бураўкіным, Ф. Коневым), «Мама, я жывы!», тэлефільма «Нас выбраў час» (з А. Петрашкевічам), дакументальных фільмаў «Брэсцкая крэпасць», «Тры колеры радасці», «Я саладат Брэсцкай крэпасці», «Чырвоны сшытак», «Саюз рэспублік і сэрцаў», лібрэт опер «Джардана Бруна» (пастаўлена Дзяржаўным тэатрам оперы і балета БССР), «Матухна Кураж» (Малдаўскі тэатр оперы і балета і Каўнаскі музычны тэатр), п’есы «Цень гары» (пастаўлена ў 1987 г. Нацыянальным акадэмічным драматычным тэатрам імя Я. Коласа).

Выступае ў перыядычным друку па праблемах тэатра і кіно.

Сям’я
-----

У шлюбе з Люцынай Бяльзацкай, дачкой беларускага кампазітара Юрыя Бяльзацкага, мае дачку Ірыну Халіп (нар. 1967), беларускую журналістку.

Зноскі
------

1. ↑  Халип Владимир Трофимович //
2. ↑  Халіп Уладзімір Трафімавіч

Літаратура
----------

* Варатынская, Г. Кінематаграфіст з Ушаччыны / Г. Варатынская // Патрыёт (Ушачы). — 2004. — 22 снеж.
* Халіп Уладзімір Трафімавіч // Памяць : гісторыка-дакументальная хроніка Ушацкага раёна / рэдкал. Г. К. Кісялёў [і інш.]. — Мн. 2003. — С. 553.
**Усі** (кіт. трад. 无锡, спр. Wúxī) — старажытны горад, размешчаны на поўдні правінцыі Цзянсу, Кітай.

Возера Тайху дзеліць горад папалам, а на ўсходзе і на захадзе Усі мяжуе з гарадамі Чанчжоу і Сучжоу адпаведна. Рака Янцзы працякае паміж паўночнай часткай Усі і горадам Тайчжоу, а паўднёвая чать горада мяжуе з правінцыяй Чжэцзян. Усі вядомы тым, што з'яўляецца адным з гарадоў, дзе зараджалася сучасная кітайская прамысловасць і гандаль, а таксама тым, што з'яўляецца месцам нараджэння многіх буйных бізнесменаў, якія гулялі істотную ролю ў стварэнні сучаснага шанхайскага гандлю з пачатку 20-га стагоддзя.

Вядомыя асобы
-------------

* Хэ Чжэньлян

Зноскі
------

1. ↑  Seventh National Population Census of the People's Republic of China<a href='https://wikidata.org/wiki/Track:Q65059106'></a>

|  |  |
| --- | --- |
| ⚙️   Тэматычныя сайты | DMOZ |
| Слоўнікі і энцыклапедыі | Вялікая кітайская · Brockhaus |
| 

| Нарматыўны кантроль |
| --- |
| BNF: 137354430 · GND: 4286276-0 · LCCN: n80132275 · NDL: 01059403 · NKC: ge808413 · SUDOC: 086269429 · VIAF: 157108574 |

 |
Лагатып электронных грошаў «belqi».
**«belqi»** (стылізацыя пад руск.: белки — вавёркі) — беларуская сістэма электронных грошаў[be-tarask], якая з’явілася ў 2013 годзе і была прызначаная для ажыццяўлення плацяжоў у Інтэрнэце. Мела магчымасць аплаты больш як 50 тысяч паслуг. Запушчана «Пріорбанк» ААТ у супрацоўніцтве з расійскай сістэмай «QIWI[ru]». У спіс паслуг уваходзілі камунальныя плацяжы, папаўненне тэлефоннага рахунку, аплата анлайн-гульняў і функцый у сацыяльных сетках. Існавалі прыкладанні для асноўных мабільных платформаў. Валюта электроннага кашалька — эквівалент беларускага рубля. Эмісія электронных грошаў была спыненая з 1 кастрычніка 2018 года.

Крыніцы
-------

1. ↑  "Новые электронные деньги belqi появились в Беларуси" [руская]. TUT.BY. 11 ліпеня 2013. Архівавана з арыгінала 16 кастрычніка 2019. Праверана 16 кастрычніка 2019.
2. ↑  "В декабре белорусы смогут воспользоваться новым электронным кошельком — Belqi" [руская]. onliner.by. Праверана 2019-10-16.
3. ↑  Belqi (Беларусь) (руск.)(недаступная спасылка).  Wargaming.net. Архівавана з першакрыніцы 16 кастрычніка 2019. Праверана 17 кастрычніка 2019.
4. ↑  "«Приорбанк» отказывается от электронных денег belqi" [руская]. #RFRM. 28 жніўня 2018. Праверана 2019-10-16.
5. ↑  "Приорбанк прекращает выпуск электронных денег belqi" [руская]. dev.by. 2 верасня 2018. Праверана 2019-10-16.

Спасылкі
--------

* Абменны пункт Belqi (руск.)
* Электронные деньги Belqi (руск.)
**Lamproderma columbinum** — від слізевікоў сямейства *Lamprodermatidae*.

Апісанне
--------

Спарангіі ў выглядзе няшчыльна сабраных сцяблінак, вышынёй каля 2 — 4 мм. Спаратэкі ад шарападобных да цыліндрычна-яйцападобных, 0,5-1,0 мм у дыяметры. Сцёблы цыліндрычныя або шылападобныя, чорныя, 1-3 мм даўжынёй. Перыдый бліскучы, сталёва-блакітны з шэрымі або зялёнымі пералівамі, перапончаты. Гіпаталус дыскападобны, цёмна-карычневы. Калумела цыліндрычная, тупая, дасягае прыкладна паловы вышыні спаратэкі. Капіліцый адыходзіць галоўным чынам ад верхавіны калумелы, тоўсты, рэдка раздвоены і анастазамуючы, пурпурна-карычневы, тонкі і бескаляровы на кончыках.

Распаўсюджанне
--------------

Від касмапалітычны, адносна рэдкі ў большасці рэгіёнаў свету. Сустракаецца на гнілой драўніне, часта з мохападобнымі.

Зноскі
------

1. 1 2 3 4  Lamproderma echinulatum  (англ.)
**Мухамед ібн Авад бін Ладэн** (араб. محمد بن عوض بن لادن‎‎; 1908 – 3 верасня 1967) — саудаўскі мультымільянер і прадпрымальнік, займаўся пераважна будаўніцтвам. Заснаваў кампанію Saudi Binladin Group; стаў самым багатым саудаўцам не з каралеўскага роду, даўшы пачатак уплывовай сям’і Бін Ладэн. Бацька Усамы бін Ладэна.

Біяграфія
---------

Нарадзіўся на ўзбярэжжы Хадрамаута ў Паўднёвым Емене ў 1908 годзе ў сям’і Авада ібн Абуда ібн Ладэна. Першапачаткова працаваў грузчыкам у Джыдзе. У 1930 годзе пачаў свой уласны будаўнічы бізнес і, патрапіўшы ў поле зроку Ібн Сауда, першага караля Саудаўскай Аравіі, у рэшце рэшт дамогся значных поспехаў. Сям’я бін Ладэна стала вядомая як «самая багатая не каралеўская сям’я ў Саудаўскай Аравіі».

Фінансавы поспех бізнесмена тлумачылі дзелавым нюхам, вернасцю каралям, надзейнасцю і гатоўнасцю прапанаваць самую нізкую цану на будаўнічыя кантракты.

Мухамед ібн Ладэн наладзіў цесныя адносіны з каралеўскай сям’ёй, у прыватнасці з прынцам Фейсалам. Падчас яго праўлення бізнесмену аддавалі ўсе будучыя будаўнічыя праекты. Кантора мела выключыныя правы на будаўніцтва мячэцей і іншых рэлігійных збудаванняў, а таксама займалася рэстаўрацыяй мячэці Аль-Акса ў Іерусаліме. У выніку кампанія Бін Ладэна назапасіла актывы на звыш 5 мільярдаў долараў ЗША.

Жонкі і дзеці
-------------

Мухамед бін Ладэн стаў бацькам 56 дзяцей ад 22 жонак. Ён ніколі не меў больш чатырох жонак адначасова, разводзячыся са старэйшымі па меры неабходнасці. Гэта рабілася, каб выканаць абмежаванне, што накладаецца ісламам. Мухамед планаваў ажаніцца ў 23-ы раз у ноч сваёй смерці і накіроўваўся туды, калі яго самалёт пацярпеў крушэнне.

Смерць
------

3 верасня 1967 года Мухамед бен Ладэн загінуў, калі яго самалёт Beechcraft пацярпеў крушэнне падчас пасадкі ва Уме, у Асіры, на паўднёвым захадзе Саудаўскай Аравіі.

Заўвагі
-------

1. ↑  geni.com — 2006.<a href='https://wikidata.org/wiki/Track:Q2621214'></a>
2. ↑  About Us **(нявызн.)**(недаступная спасылка). *sbg.com.sa*.  Saudi Binladen Group (7 студзеня 2010). Архівавана з першакрыніцы 19 лютага 2011. Праверана 25 лістапада 2018.
3. ↑  Bin Laden, Carmen (2005). *Inside the Kingdom: My Life in Saudi Arabia*. Hachette Book Group. pp. 65–66. ISBN 0-446-61694-X.
4. ↑  The Bin Ladens – Steve Coll (Penguin, 2008), pp. 118–120.

|  |  |
| --- | --- |
| ⚙️   Тэматычныя сайты | The Peerage |
| Генеалогія і некрапалістыка | WikiTree · Geni.com · Rodovid |
**Naucoridae** — сямейства паўцвердакрылых.

Апісанне
--------

Клапы з падоўжана-авальным целам даўжынёй ад 2 да 15 мм. Афарбоўка цёмна-бурая або аліўкава-бурая. Вусікі складаюцца з 4 членікаў. Сярэднія, а асабліва заднія ногі веслападобныя, забяспечаныя густымі плавальнымі валасінкамі.

Экалогія
--------

Гэтыя клапы — драпежнікі. Насяляюць вадаёмы, але зіму праводзяць на сушы. Укус балючы.

Распаўсюджанне
--------------

Сустракаюцца сусветна. Максімальная разнастайнасць адзначана ў трапічных шыротах.

Палеанталогія
-------------

Найбольш старажытныя знаходкі прадстаўнікоў зафіксаваныя ў адкладах верхняга трыясу ва Украіне і ў Сярэдняй Азіі.

Класіфікацыя
------------

У сусветнай фаўне каля 325 відаў з 36 родаў. Сямейства падзяляюць на пяць падсямействаў.

* {{bt-latbel|Cheirochelinae|}} Montandon, 1897
* {{bt-latbel|Cryphocricinae|}} Montandon, 1897
* {{bt-latbel|Laccocorinae|}} Stål, 1876
* {{bt-latbel|Limnocorinae}} Stål, 1876
* {{bt-latbel|Naucorinae}} Leach, 1815

Літаратура
----------

* Шаблон:Книга

1. 1 2 3 4 5  Канюкова 2006. Памылка шаблона sfn: няма якара: CITEREFКанюкова2006 (даведка)
2. ↑  Определитель насекомых Дальнего Востока СССР. Т. II. Равнокрылые и полужесткокрылые / под общ. ред. П. А. Лера. — Л.: Наука, 1988. — С. 732. — 972 с. — 1950 экз. — ISBN 5-7442-0921-2.
**«Маленькі салдат»** (фр. Le Petit Soldat) — фільм французскага рэжысёра Жана-Люка Гадара, зняты ў 1960 годзе, але забаронены да паказу да 1963 года за рэалістычныя сцэны гвалту.

Сюжэт
-----

Дзеянні разгортваюцца ў Жэневе на фоне Алжырскай вайны. Галоўны герой — журналіст Бруна Фарэсцье ўцягваецца ў нябачную вайну розных таемных арганізацый. Яго прымушаюць забіць аднаго з французскіх мяцежнікаў Паліводу. Спачатку Бруна адмаўляецца, але пад псіхічным уздзеяннем з боку спецслужбаў забівае сваю ахвяру.

У ролях
-------

* Мішэль Сюбор — Бруна Фарэсцье
* Ганна Карына — Вераніка Дрэер
* Ласла Сабо — Ласла
* Пол Бюва — Пол
* Анры-Жак Юэ — Жак

Зноскі
------
У Вікіпедыі ёсць артыкулы пра іншых асоб з прозвішчам Хобатаў.
**Мікалай Паўлавіч Хобатаў** (нар. 4 студзеня 1951, в. Гладкава, Чавускі раён) — беларускі пісьменнік.

Біяграфія
---------

Нарадзіўся 4 студзеня 1951 года ў вёсцы Гладкава Чавускага раёна. Скончыў ГПТВ № 53, філалагічны факультэт Белдзяруніверсітэта, Мінскую вышэйшую партыйную школу. Служыў у Савецкай Арміі. Працаваў на заводзе, фотакарэспандэнтам, літсупрацоўнікам, загадчыкам аддзела, адказным сакратаром, намеснікам рэдактара краснапольскай раённай газеты «Чырвоны сцяг», рэдактарам быхаўскай газеты «Маяк Прыдняпроўя».

Член Магілёўскага абласнога аддзялення праўладнага Саюза пісьменнікаў Беларусі. Галоўны спецыяліст абласнога аддзялення Саюза пісьменнікаў Беларусі.

Бібліяграфія
------------

Сааўтар калектыўных зборнікаў:

* «Историко-экономический очерк» (1989)
* «Восход над Могилевом» (2001)
* «Металлу — новую жизнь» (2004)
* «Мой Магілёў» (2007)
* «Магілёўская вобласць» (2008)
* «45 лет труда и созидания» (2012)

Зноскі
------

1. ↑  Могилевское областное отделение | Общественное объединение "Союз писателей Беларуси" (руск.). *old.oo-spb.by*. Праверана 3 студзеня 2024.
**Хананій Самсонавіч Замскі** (руск.: Хананий Самсонович Замский; 30 мая 1913, Баранавічы — 1974, Масква) — савецкі дэфектолаг, спецыяліст у галіне алігафрэнапедагогікі. Прафесар (1983).

Біяграфія
---------

У 1939 годзе скончыў Маскоўскі дзяржаўны педагагічны дэфекталагічны інстытут. Працаваў у Навукова-практычным інстытуце спецыяльных школ (цяпер Інстытут карэкцыйнай педагогікі), супрацоўнічаў з А. Р. Лурыя, Ж. І. Шыф, І. І. Данюшэўскім  (руск.) (бел.. У 1950 годзе загадчык кафедры агульнай педагогікі ў педагагічным інстытуце г. Баранавічы. З 1951 года ў МДПІ імя У. І. Леніна, у 1951—1974 гадах загадчык кафедры алігафрэнапедагогікі, больш 10 гадоў дэкан дэфекталагічнага факультэта.

Па яго ініцыятыве і пры яго ўдзеле адкрыты дэфекталагічныя факультэты ў педагагічных інстытутах Свярдлоўска, Іркуцка, Ташкента.

Аўтар больш за 70 навуковых работ. Распрацоўваў шырокае кола праблем навучання і выхавання дзяцей з парушэннямі разумовага развіцця.

Зноскі
------

1. ↑  Замский Хананий Самсонович

Спасылкі
--------

* Замский Хананий Самсонович
* Хананий Самсонович Замский
Будынак былога вадзянога млына ў Оршы, этнаграфічны музей «Млын».
Вадзяны млын у вёсцы Волма на паштовай марцы
**Вадзяны млын** — збудаванне для абмалоту зерня, механізмы якога прыводзяцца ў рух сілай вады.

Вадзяныя млыны з’явіліся на Беларусі ў XII—XIII стст. першапачаткова пры гаспадарках князёў і заможных манастыроў. Іх распаўсюджанне магло адбыцца пад уплывам заходніх суседзяў, прыкладам ў палякаў вадзяныя млыны вядомыя з XII ст. Асобны артыкул прысвечаны ўрэгуляванню пытання будаўніцтва вадзяных млыноў маецца ў Статуце 1529 году. На тэрыторыі Беларусі вадзяныя млыны шырока бытавалі да пачатку XX ст. прыкладам у адным Крычаўскім графстве ў 1786 годзе налічвалася 33 вадзяныя млыны.

Панарама Быхава, гравюра XVII ст. У цэнтры пазначаны літарай К вадзяны млын.
Месцам усталявання млыноў звычайна былі берагі рэк або праточных азёраў. Для павялічэння вытворчасці млына перад імі маглі стварацца штучныя ставы. Млыны на невялікіх ставах мелі адпаведныя памеры і будаваліся звычайна з дрэва, у той час як на вялікіх ставах маглі будавацца мураваныя двухпавярховыя млыны.

Спасылкі
--------

* Лагатып Вікісховішча На Вікісховішчы ёсць медыяфайлы па тэме Вадзяны млын

|  |  |
| --- | --- |
| ⚙️   Слоўнікі і энцыклапедыі | Universalis |
| Нарматыўны кантроль | BNF: 11933892w · GND: 4064760-2 · LCCN: sh85145585 · Microsoft: 2776287552 · NKC: ph120513 |
**Рыме́йк** (ад англ.: remake — «пераробка») — абноўленая версія мастацкага твора, які напаўняецца новым ідэйным зместам. Гэта не цытаванне і не пародыя на твор, а мастацкае выкарыстанне сюжэта, характараў у новых гістарычных і сацыяльных умовах з мэтай яго актуалізацыі.

Адной з мэт рымейка — выкарыстаць камерцыйна паспяховы сюжэт ў спалучэнні з новымі тэхнічнымі сродкамі для атрымання дадатковага прыбытку. Пасля завяршэння эры «вялікага нямога» з’явіліся гукавыя рымейкі нямых фільмаў. Мноства сюжэтаў (найперш экранізацый папулярных кніг) шматразова пераносіліся на экраны (напрыклад, «Папялушка» - 100 разоў пачынаючы з 1898 года; «Гамлет» - 74 разы; «Рабінзон Круза» - 44 разы, і інш.). У большасці выпадкаў рымейкі у мастацкіх адносінах саступаюць арыгіналам, аднак бываюць і асобныя выключэнні. Часам здымаюцца такія рымейкі, якія паўтараюць практычна кожную сцэну арыгінала. У Галівудзе здымаецца шмат нізкамастацкіх рымейкаў старых амерыканскіх і эўрапейскіх (пераважна французскіх) карцін.

Рымейк з’яўляецца сацыякультурным феноменам культуры постмадэрнізму, бо адлюстроўвае запатрабаванасць набытага вопыту ў сучаснай інфармацыйнай плыні і з’яўляецца прадуктам масавай культуры.

Гл. таксама
-----------

* Кавер-версія

Зноскі
------

1. ↑  Слоўнік беларускай мовы / Нац. акад. навук Беларусі, Ін-т мовы і літ. імя Я. Коласа і Я. Купалы; ўклад. Н. П. Еўсіевіч [і інш]; навук. рэд. А. А. Лукашанец, В. П. Русак. - Мінск : Беларус. навука, 2012. - 916 с. - ISBN 978-985-08-1365-7 : 53 334 р.
2. ↑  Культуралогія: Энцыклапедычны даведнік / Уклад. Дубянецкі Э. — Мн.: БелЭн, 2003. — ISBN 985-11-0277-6
3. ↑  *А.М. Макарэвіч, В.I. Караткевіч.* Беларуская дзіцячая літаратура ў тэрмінах і паняццях: дапаможнік. — Магілёў : МДУ імя А. А. Куляшова, 2014. — С. 98. — ISBN 978-985-480-973-1.


| Творы паводле асаблівасцей сюжэта |
| --- |
| 
Сіквел · 
Прыквел · 
Мідквел · 
Інтэрквел · 
Спін-оф · 
Красовер · 
Рымейк · 
Перазапуск · 
Экранізацыя · 
Навелізацыя
 |
У Вікіпедыі ёсць артыкулы пра іншых асоб з прозвішчам Кляўзунік.
**Іван Зіноўевіч Кляўзунік** (29 сакавіка 1925, в Васілішкі, Шчучынскі раён, Гродзенская вобласць) — беларускі анестэзіёлаг-рэаніматолаг, доктар медыцынскіх навук, прафесар.

Біяграфія
---------

У 1954 г. скончыў Мінскі медыцынскі інстытут. З 1954 па 1956 гг. загадваў Гомельскім аддзелам аховы здароўя і па сумяшчальніцтве працаваў ардынатарам хірургічнага аддзялення Гомельскай 3-й гарадской бальніцы. З верасня 1956 па жнівень 1959 гг. — аспірант кафедры агульнай хірургіі Мінскага медыцынскага інстытута. Пасля аспірантуры з 1959 г. працаваў асістэнтам кафедры агульнай хірургіі МДМІ. У 1960 г. абараніў кандыдацкую дысертацыю на тэму «Эксперыментальная і клінічная характарыстыка некаторых фармакалагічных прэпаратаў, якія ўжываюцца ў анестэзіялогіі» і пераведзены з лютага 1961 г. у БелДІУУ асістэнтам кафедры грудной хірургіі і анестэзіялогіі. У 1963 г. абраны на пасаду дацэнта той жа кафедры.

З мая 1965 г. у сувязі з арганізацыяй курсу анестэзіялогіі пры 1-й кафедры хірургіі перамяшчаецца на пасаду дацэнта па анестэзіялогіі кафедры хірургіі.

З лютага 1968 г. у сувязі з арганізацыяй кафедры анестэзіялогіі і рэаніматалогіі, прызначаны загадчыкам кафедры. У 1970 г. абараніў доктарскую дысертацыю на тэму «Аптымальныя параметры штучнай вентыляцыі лёгкіх у дзяцей пры наркозе».

З 1970 па 1980 гг. працаваў дэканам хірургічнага факультэта БелДІУУ.

З 1964 па 1990 гг. — Галоўны анестэзіёлаг-рэаніматолаг Міністэрства аховы здароўя Pэcnyблікі Беларусь. Пад кіраўніцтвам І. 3. Кляўзуніка абаронена 10 кандыдацкіх дысертацый. Апублікаваў 125 навуковых прац.

Зноскі
------

Літаратура
----------

* БЭ ў 18 тамах. Т.8. Мн. 1999, С.356
**Рэспубліканская народная партыя** (турэцк.: Cumhuriyet Halk Partisi) — старэйшая палітычная партыя Турэцкай Рэспублікі, займае левацэнтрысцкія, кемалісцкія пазіцыі. Заснаваная як саюз груп супраціўлення ўварванню Грэцыі ў Анатолію, афіцыйна абвясціла сябе палітычнай арганізацыяй 9 верасня 1923. Заснавальнік і першы старшыня — Мустафа Кемаль Атацюрк. Да 1950 існавала ў аднапартыйнай сістэме.

На апошніх выбарах у парламент у 2007 атрымала 22% галасоў (другое месца). Выступае ў апазіцыі да кансерватыўнай Партыі справядлівасці і развіцця.

Гісторыя
--------

Партыя была заснавана на Сіваскім кангрэсе як саюз груп супраціву ўварванню Грэцыі да Анатолі. 9 верасня 1923 года **Народная партыя** афіцыйна абвясціла сябе палітычнай арганізацыяй і 29 кастрычніка 1923 года абвясціла Турцыю рэспублікай. 10 лістапада 1924 была прынятая новая назва **Народна-рэспубліканская партыя**, а ў Турцыі ў 1950 года ўсталявалася аднапартыйная сістэма.

Выступаючы ў апазіцыі да палітыкі ПСР на ўсеагульных выбарах 2007 года, НРП ўтварыла кааліцыю з Дэмакратычнай левай партыяй. Кааліцыя атрымала 20,8% галасоў выбаршчыкаў, 112 членаў сталі дэпутатамі парламента.

Шматгадовы лідар партыі Дэніз Байкал 7 мая 2010 года быў нечакана вымушаны пакінуць свой пост па прычыне палітычнага скандалу, які пачаўся ў сувязі з апублікаваннем ў інтэрнэце відэароліка, што ганіць яго гонар і годнасць. На праведзеным 22 мая 2010 года агульнанацыянальным кангрэсе НРП быў абраны новы лідар партыі — Кемаль Кылычдараглу. На парламенцкіх выбарах 12 чэрвеня 2011 года партыя атрымала 11 131 371 (25,91%) галасоў і 135 месцаў у парламенце з 550 (на 23 месцы больш, чым у парламенце мінулага склікання).

Лідары
------

* Мустафа Кемаль Атацюрк — заснавальнік партыі — (1919–1938)
* Ісмет Іненю (1938 — 1972)
* Бюлент Эджэвіт (1972 — 1980)
* Дэніз Байкал (1992–1995)
* Хікмет Чэцін (люты-верасень 1995)
* Дэніз Байкал (1995 — 1999)
* Алтан Аймен (1999 — 2000)
* Дэніз Байкал (2000 — 2010)
* Кемаль Кылычдараглу (з 2010)

Гл. таксама
-----------

* Кемалізм

Зноскі
------

1. ↑  Sex und Socken(недаступная спасылка) (ням.)
2. ↑  Bu, kaset olayı değil komplodur  Архівавана 12 мая 2010. (тур.)
3. ↑  Long survivor, short valedictory Архівавана 13 мая 2010. (англ.)
4. ↑  Neuer Oppositionsführer gewählt (ням.)
5. ↑  Kılıçdaroğlu wins CHP leadership, challenges Turkish PM 'Mr Recep' Архівавана 26 мая 2010. (англ.)

Спасылкі
--------

* Сайт РНП (тур.)
* Сайт РНП (руск.)