У Вікіпедыі ёсць артыкулы пра іншых асоб з прозвішчам Галавінскі.


**Ігна́цы Галаві́нскі** (польск.: Ignacy Hołowiński; псеўданімы — *Żegota Kostrowiec, Ignacy Kefaliński*; 5 кастрычніка 1807, Оўруч — 19 кастрычніка 1855, Санкт-Пецярбург) — рымска-каталіцкі дзеяч, архібіскуп магілёўскі, польскі пісьменнік і перакладчык.

Дзяцінства і навучанне
----------------------

Сын Пятра і Дамінікі з Лэнскіх. Скончыў школу піяраў у Вялікіх Мяжырычах, духоўную семінарыю ў Луцку (1825—1826 гг.). У 1826 годзе пераведзены навучацца на тэалагічны факультэт Віленскага ўніверсітэта, які скончыў у 1830 годзе са ступенню майстра тэалогіі. Высвечаны на святара 25 верасня 1830 года ў Луцку.

Душпастырская дзейнасць
-----------------------

Выкладаў рэлігію ў шляхецкай школе ў Жытоміры. Дэкан кафедральнага сабора гораду, ад 1835 года жытомірскі кафедральны канонік, ад 1837 г. — прафесар рэлігіі і капэлан у Кіеўскім універсітэце. У 1842—1855 гадах — рэктар Імператарскай рымска-каталіцкай духоўнай акадэміі ў Санкт-Пецярбургу, дзе ў 1843—1844 гг. выкладаў дагматыку, а ў 1843—1855 гг. патралогію і гамілетыку. 3 ліпеня 1848 года прызначаны тытулярным біскупам карыстаскім і дапаможным біскупам магілёўскай архідыяцэзіі, кансакраваны 12 снежня 1848 года. Ад 11 студзеня 1851 года — архібіскуп магілёўскі (палій атрымаў 12 кастрычніка 1851 г.). Абараняў правы Касцёлу, атрыманыя паводле канкардату 1847 года. Зменшыў уціск грэка-каталікоў. Пахаваны ў склепе Звеставання Найсвяцейшай Дзевы Марыі на Выбаргскіх могілках у Санкт-Пецярбургу.

Навуковая дзейнасць
-------------------

Аўтар шматлікіх тэалагічных публікацый. Цікавіўся праблемамі з памежжа філасофіі і фундаментальнага багаслоўя. У сваіх творах даследаваў праблематыку стасунку філасофіі і веры і ролі розуму ў тэалогіі, робячы ўнёсак у развіццё апалагетычнай думкі. Выступаў у абарону схаластыкі, указываў на небяспеку для хрысціянства з боку гегельянства, крытыкаваў погляды Браніслава Трантоўскага на каталіцтва. Аўтар падручніку «*Homiletyka*» (Кракаў, 1859). Пачаў прапаведніцкую праз зварот біблейскіх і айчынных крыніц. Цікавіўся гісторыяй. Рэдактар і выдавец напаўафіцыйнага выдання крыніц па гісторыі Каталіцкага Касцёла ў Расіі «*Акты и грамоты о ўстройстве Римско-католической Церкви в Империи Росийской и Царстве Польском*» (Санкт-Пецярбург, 1849). Аўтар грунтоўнае працы, прысвечанай Святой Зямлі.

Перакладчыцкая і пісьменніцкая дзейнасць
----------------------------------------

Пераклаў на польскую мову санеты Петраркі, першым пераклаў Уільяма Шэкспіра (1839—1841), але, як адзначаў Юліюш Славацкі, у іх немагчыма было пабачыць Шэкспіра. У 1843 годзе выдаў зборнік «*Легенды*», які пасля пераклалі на англійскую, чэшскую і рускую мовы. У 1844 г. выдаў зборнік сваіх рэлігійна-філасофскіх і літаратурных прац «*Teka rozmaitości*», куды ўваходзіла і аповесць пра яго маці. Пасля выйшлі вершаваныя творы «*Дзіцятка Ісус*» (1846) і «*Рахель*» (1847) — першы ў польскай літаратуры рэлігійны раман. Іншыя яго літаратурныя творы былі надрукаваны ў зборніку «*Лісты Жаготы Кастраўца*» (1848). Апроч таго выдаў зборнік казанняў біскупа Юзафа Вышынскага — «*Казанні Юзафа Вышынскага, біскупа кіеўскага*» (1854). Сябраваў з украінскім пісьменнікам Панцеляймонам Кулішам.


|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| Папярэднік**Юзаф Іаахім Гольдман** | **Карыстаскія біскупы**1848—1851 | Пераемнік**Джузэпэ Кардоні** |
| Папярэднік**Казімір Дмахоўскі** | **Магілёўскія архібіскупы**1851—1855 | Пераемнік**Вацлаў Жылінскі** |

Зноскі
------

1. ↑  Інтэрнэт-энцыклапедыя Праверана 14 лютага 2017.<a href='https://wikidata.org/wiki/Track:Q615699'></a>
2. ↑  Starożytności Jerozolimy w relacjach dwóch polskich podróżników z XIX wieku — Uniwersytet Warszawski, 1981. — Т. 1. — С. 27–48. — ISSN 0208-4600<a href='https://wikidata.org/wiki/Track:Q144488'></a><a href='https://wikidata.org/wiki/Track:Q28772041'></a>
3. ↑  Catholic-Hierarchy.org — USA: 1990. Праверана 18 кастрычніка 2020.<a href='https://wikidata.org/wiki/Track:Q30'></a><a href='https://wikidata.org/wiki/Track:Q3892772'></a>

Літаратура
----------

*Таццяна Шышова.* Католическая энциклопедия. В 5 т. (руск.). — М.: Издательство францисканцев, 2002—2013.

* Marian Banaszak, «Hołowiński Ignacy…», [w:] ["Słownik Polskich Teologów Katolickich", pod red. Hieronima E. Wyczawskiego OFM, t. 2, Warszawa 1982, s. 57-59 (tamże obszerna bibliografia).
* Ks. Piotr Nitecki, «Biskupi Kościoła w Polsce w latach 965—1999. Słownik biograficzny», Warszawa 2000, szp. 152.
* Ks. Mieczysław Żywczyński, «Hołowiński Ignacy», [w:] «Polski Słownik Biograficzny» t. IX, Wrocław-Warszawa-Kraków 1960—1961, s. 597—598.

Спасылкі
--------

* Лагатып Вікісховішча На Вікісховішчы ёсць медыяфайлы па тэме Ігнацы Галавінскі
* Archbishop Ignacy Hołowinski †

| ⛭Архібіскупы магілёўскія |
| --- |
| Архібіскупы | 
* Станіслаў Богуш-Сестранцэвіч
* Каспар Цецішоўскі
* Ігнацы Паўлоўскі
* Казімір Дмахоўскі
* Ігнацы Галавінскі
* Вацлаў Жылінскі
* Антоній Фіялкоўскі
* Аляксандр Казімір Гінтаўт-Дзевалтоўскі
* Шыман Марцін Казлоўскі
* Баляслаў Геранім Клапатоўскі
* Ежы Юзаф Шэмбак
* Апалінарый Унукоўскі
* Вінцэнт Ключынскі
* Эдвард Роп
* Ян Цепляк
* Баляслаў Слосканс

 |  |
| Дапаможныя біскупы | 
* Цыпрыян Адынец
* Мацей Павел Мажджанеўскі
* Матэвуш Ліпскі
* Іаахім Юзаф Грабоўскі
* Юзаф Максіміліян Станеўскі
* Юрый Івашкевіч
* Караль Недзялкоўскі
* Ян Цепляк
* Антоній Малецкі
* Тэафілюс Матулёніс

 |

|  |  |
| --- | --- |
| ⚙️   Слоўнікі і энцыклапедыі | Бракгаўза і Эфрона · Малы Бракгаўза і Эфрона |
| Генеалогія і некрапалістыка | Sejm-Wielki.pl |
| 

| Нарматыўны кантроль |
| --- |
| CiNii: DA15406927 · GND: 1089280238 · ISNI: 0000 0000 8257 9642 · LCCN: nr87000276 · NUKAT: n99708684 · VIAF: 68772237 |

 |