**Іосіф Мацвеевіч Пятлюк** (20 лютага 1897, с. Няміраўка, Дубенскі павет, Валынская губерня — 26 верасня 1968 г. Масква) — санітарны інструктар кавалерыйскага эскадрону 62-га гвардзейскага кавалерыйскага палка 16-й гвардзейскай Чарнігаўскай кавалерыйскай дывізіі 7-га гвардзейскага кавалерыйскага корпуса 61-й арміі Цэнтральнага фронту, гвардыі старшыня медыцынскай службы, Герой Савецкага Саюза.

Біяграфія
---------

Нарадзіўся 20 лютага 1897 года ў сям’і селяніна. Рускі. Скончыў пачатковую школу.

Пасля перамогі Кастрычніцкай рэвалюцыі сышоў добраахвотнікам у шэрагі Чырвонай Арміі, ваяваў на франтах Грамадзянскай вайны. Па заканчэнні баёў працаваў цесляром у горадзе Кізыл-Арват Краснаводскай вобласці Туркменіі. Працаваў дзясятнікам будаўнічай брыгады на станцыі Каўказская.

Зноў у Чырвонай Арміі з верасня 1941года. На франтах Вялікай Айчыннай вайны з 1942 года. Ваяваў у складзе 112-й Башкірскай кавалерыйскай дывізіі.

Фельчар кавалерыйскага эскадрона гвардыі старшына медыцынскай службы Іосіф Петлюк у ноч на 28 верасня 1943 года ў складзе ўзвода на падручных сродках пераадолеў раку Дняпро ля вёскі Ніўкі Брагінскага раёна Гомельскай вобласці Беларусі. За 15 дзён фельчар вынес з поля бою і пераправіў на левы бераг пяцьдзясят параненых байцоў з іх зброяй.

Указам Прэзідыума Вярхоўнага Савета СССР ад 15 студзеня 1944 года за ўзорнае выкананне баявых заданняў камандавання на фронце барацьбы з нямецка-фашысцкім захопнікамі і праяўленыя пры гэтым мужнасць і гераізм гвардыі старшыне медыцынскай службы Петлюку іосіфу Мацвеевічу прысвоена званне Героя Савецкага Саюза з уручэннем ордэна Леніна і медалі «Залатая Зорка» пад нумарам 3282.

У 1944 годзе пасля цяжкага ранення І. М. Пятлюк доўга лячыўся ў шпіталі. Пасля выздараўлення быў прызначаны камандзірам узвода ў школу санітарных інструктараў горада Гарбатава Горкаўскай вобласці.

Пасля вайны малодшы лейтэнант медыцынскай службы Пятлюк І. М. — у запасе, а затым у адстаўцы. Жыў у Маскве. Працаваў старшым лабарантам у Маскоўскім вышэйшым тэхнічным вучылішчы імя Баўмана. Памёр 26 верасня 1968 года. Пахаваны ў Маскве на Мікола-Архангельскіх могілках (участак 52).

Зноскі
------

1. ↑  Цяпер Пулінскі раён, Ровенская вобласць, Украіна
2. ↑  На дату прадастаўлення да прысваення звання Героя Савецкага Саюза
3. ↑  Пазней была пераўтворана ў 16-ю гвардзейскую і атрымала ганаровае найменне «Чарнігаўская»
4. ↑  Указ Президиума Верховного Совета СССР «О присвоении звания Героя Советского Союза генералам, офицерскому, сержантскому и рядовому составу Красной Армии» от 15 января 1944 года // Ведомости Верховного Совета Союза Советских Социалистических Республик : газета. — 1944. — 23 января (№ 4 (264)). — С. 1.
5. ↑  Цяпер Ніжагародская вобласць

Літаратура
----------

* Герои Советского Союза: Краткий биографический словарь / Пред. ред. коллегии И. Н. Шкадов. — М.: Воениздат, 1988. — Т. 2 /Любов — Ящук/. — 863 с. — 100 000 экз. — ISBN 5-203-00536-2.
* Ими гордится Туркменистан. Ашхабад, 1973.
* Их подвиг бессмертен. Львов, 1983.
* *Кузьмин М. К.* Медікі — Герои Советского Союза. М. 1970.
* Навечно в сердце народном. 3-е изд. доп. и испр. Минск, 1984.

Спасылкі
--------

Іосіф Мацвеевіч Пятлюк на сайце «Героі краіны»

* Общедоступный электронный банк документов «Подвиг Народа в Великой Отечественной войне 1941—1945 гг.» **(нявызн.)**(недаступная спасылка). Архівавана з першакрыніцы 13 сакавіка 2012. Праверана 18 чэрвеня 2018. № у базе дадзеных 150025428 **(нявызн.)**. Архівавана з першакрыніцы 25 верасня 2012. Праверана 18 чэрвеня 2018.

|  |  |
| --- | --- |
| ⚙️   Тэматычныя сайты | Героі краіны |