**Караліна Эстберг** (шведск.: Beata Carolina Östberg, 17 мая 1853 — 27 лютага 1924) — шведская оперная спявачка (сапрана).

Біяграфія
---------

Караліна Эстберг нарадзілася ў Стакгольме ў 1853 годзе. Яна была дачкой Юхана Людвіга Эстберга і Беаты Ульрыкі Вальберг. Яе музычны талент праявіўся з дзяцінства. У 16 гадоў яна паступіла ў *Dramatens elevskola* і з 1869 па 1873 гады вучылася спевам у Сігнэ Хэбэ. Голас Караліны характарызаваўся як чыстае сапрана з чыстым тэмбрам.

Упершыню яна выступіла ў ролі Ганны ў оперы «Вольны стралок» 15 снежня 1873, годам пазней — у мужчынскай ролі Карла Кідкі ў оперы Даніэля Абера «Д’ябальская доля» (фр.: La Part du Diable). Яе выступленні мелі поспех, і яна падпісала кантракт да 1877 году. На працягу гэтых трох гадоў яна гуляла некалькі характэрных роляў па операх Моцарта, напрыклад, Сюзаны ў «Жаніцьбе Фігара» і Папагена ў «Чароўнай флейце». Яна атрымала прызнанне як гледачоў, так і крытыкаў.

Пасля заканчэння кантракта Караліна вырашыла працягнуць навучанне ў Санкт-Пецярбургу. Аднак у 1878 годзе яна выйшла замуж за Морыца Хорвіца і на час пакінула оперную сцэну, што ў музычным свеце, было ўспрынята як вялікая страта. Аднак даходы яе мужа апынуліся даволі беднымі, і Караліна вырашыла вярнуцца на вялікую сцэну. Яе нечаканае вяртанне ў галоўнай ролі ў оперы Зупэ «Бакача» у *Nya teatern* мела вялікі поспех, і яна атрымлівала да 100 крон за вечар — у тыя часы гэта было даволі вялікай сумай. Яе праца ў *Nya teatern* доўжылася да 1885 года, яна гуляла галоўныя ролі ў операх «Маленькі герцаг» (фр.: Le Petit Duc) Шарля Лекока, «Мадам Фавар» (фр.: Madame Favart) Жака Афенбаха, «Лялькі інфанты» (фр.: Les Poupées de l’Infante) Анры Бокажа. У гэтыя гады яна ездзіла з гастролямі па многіх іншых тэатрах, напрыклад, у Даніі (1880), Германіі і Нідэрландах (1882—1883), Нарвегіі (1885).

У 1886 годзе яна зноў падпісала кантракт з Каралеўскім тэатрам. Тут яна выступала да 1906 года з перапынкам у 1892—1894 гадах для гастроляў па Амерыцы. Пакінуўшы сцэну ў 1906 годзе, выкладала спевы ў Стакгольме.

У 1891 годзе Караліна Эстберг была ўзнагароджана Медалём літаратуры і мастацтваў, у 1897 годзе яе абралі членам у Шведскую каралеўскую музычную акадэмію, а ў 1900 годзе з рук караля Оскара II атрымала медаль літаратуры і мастацтваў, упрыгожаную дыяментамі. Караліна Эстберг ўваходзіла ў лік членаў жаночай акадэміі разам з Сельмай Лагерлёф, Агдай Мантэліус і Каралінай Відэрстром.

Караліна Эстберг памерла ў 1924 годзе і была пахавана на Паўночных могілках у Сольне. Яе голас захаваўся на дзевяці граммофонных запісах 1905 года.

Зноскі
------

1. 1 2 3  Östberg, BEATA KAROLINA — Svenskagravar.se. Праверана 6 красавіка 2017.<a href='https://wikidata.org/wiki/Track:Q26699962'></a>
2. 1 2 3 4  Östberg, Beata Carolina // Sveriges dödbok 1860–2017 — Sveriges Släktforskarförbund, 2018. Праверана 27 жніўня 2021.<a href='https://wikidata.org/wiki/Track:Q10685961'></a><a href='https://wikidata.org/wiki/Track:Q72569375'></a>
3. 1 2  Beata Carolina Östberg 1853-05-17 — 1924-02-27 Operasångare Праверана 25 жніўня 2020.
4. ↑  Sten nr 521 – Carolina Östberg — Norra begravningsplatsen.se. Праверана 6 мая 2017.<a href='https://wikidata.org/wiki/Track:Q28003261'></a>

Спасылкі
--------

* Beata Carolina Östberg
* ЭСТБЕРГ [Ostberg Караліна Беата]

|  |  |
| --- | --- |
| ⚙️   Генеалогія і некрапалістыка | gravsted.dk |
| Нарматыўны кантроль | LCCN: n84130376 · VIAF: 58020445 |