У Вікіпедыі ёсць артыкулы пра іншых асоб з прозвішчам Канчалоўскі.

**Дзмітрый Пятровіч Канчалоўскі** (1878—1952) — гісторык і прававед, калабарацыяніст. Сын выдаўца і перакладчыка П. П. Канчалоўскага.

Біяграфія
---------

Нарадзіўся 28 сакавіка (9 красавіка) 1878 года.

У 1902 годзе скончыў з дыпломам 1-й ступені гісторыка-філалагічны факультэт Маскоўскага універсітэта, пасля чаго два гады вучыўся ў Берлінскім універсітэце. Атрымаўшы адукацыю стаў выкладаць старажытную гісторыю па спецыяльнасці «Гісторыя Рыма» у Маскоўскім універсітэце.

Быў дабраахвотнікам у складзе расійскай арміі ў Першай сусветнай вайне. Прыняў удзел у баях ва Усходняй Прусіі і Галічыны.

З 1918 па 1921 гады быў прафесарам кафедры ўсеагульнай гісторыі гісторыка-філалагічнага факультэта Маскоўскага універсітэта. У 1921/1922 навучальным годзе — прафесар гістарычнага/грамадска-педагагічнага аддзялення факультэта грамадскіх навук. У 1921 годзе быў звольнены з універсітэта. 31 кастрычніка 1921 года стаў першым лектарам у Беларускім дзяржаўным універсітэце.

У 1924—1925 гадах працаваў тэхнічным рэдактарам у Дзяржвыдаце. У наступныя гады ён займаўся выданнем навуковых дапаможнікаў і выкладаннем моў (нямецкай і латыні) у розных ВНУ Расіі, працаваў у Расійскай асацыяцыі навукова-даследчых інстытутаў грамадскіх навук (да 1929 года). З 1934 па 1935 гады — прафесар старажытнай гісторыі ў інстытуце філасофіі, літаратуры і гісторыі (МІФЛГ). З 1939 па 1941 гады загадчык кафедры лацінскай мовы.

У пачатку Вялікай Айчыннай вайны Канчалоўскі разам з жонкай і трыма дачкамі паехаў на сваю дачу пад Мажайскам, каб як мага хутчэй перайсці на нямецкі бок. У аўтабіяграфіі, напісанай пазней для Аперштаба Розенберга, ён пазначыў: «Я адчуваў прыязнасьць да надыходзячага нямецкага Вермахта, якую летам і восенню 41-га падзяляў з многімі суайчыннікамі. Пасля бальшавіцкіх катаў і прыгнятальнікаў нямецкія салдаты здаваліся мне рыцарамі святла, якія вядуць святы бой з вырадкамі пекла».

У 1941—1944 гадах пад псеўданімам Сашальскі працаваў у Смаленску ў аддзеленні прапаганды мясцовай рускай грамадзянскай адміністрацыі. Акрамя гэтага ён быў выкладчыкам на курсах настаўнікаў і дамогся стварэння рускай настаўніцкай семінарыі. Вясной 1944 года Канчалоўскі ўзначаліў смаленскі аддзел Нацыянал-сацыялістычнай працоўнай партыі Расіі Браніслава Камінскага.

Стрыечны ўнук Дзмітрыя Пятровіча, Андрэй Канчалоўскі паказваў, што:

> 
> 
> "Баючыся ГУЛАГа, перад вайной паехаў у Беларусь, бліжэй да польскай мяжы, і там чакаў немцаў, бо верыў, што тыя прынясуць пазбаўленне ад ненавісных яму бальшавікоў. Аднак хутка Дзмітрый Пятровіч пераканаўся, што Гітлер хоча ператварыць Расію ў германскую калонію. Канфлікт з акупацыйнымі ўладамі скончыўся тым, што яго адправілі ў лагер для перамешчаных асоб… "
> 
> 
> — Кончаловский/ Пофигист(недаступная спасылка) // «Итоги». — 29 октября 2012 г.

 Насуперак сумніўным мемуарам, немцы не саджалі Канчалоўскага ў лагер — ён актыўна супрацоўнічаў з імі аж да 1945 года, пражываючы ў Гамбургу і Берліне. Пасля заканчэння вайны Канчалоўскі апынуўся ў амерыканскім лагеры для перамешчаных асоб у раёне Гановера, адкуль здолеў выбрацца ў Францыю, дзе жыла яго сястра. З 1947 года Канчалоўскі жыў у Парыжы. Пахаваны на могілках Сэнт-Жэнеўеваў-дэ-Буа.

Сям’я
-----

Жонка: Зінаіда Іванаўна — дачка І. Г. Ілавайскага.

Дзеці:

* Наталля;
* Іван (1905—1944);
* Алена (1906—?).

Бібліяграфія
------------

* «Асоба і грамадства» (1917);
* «Анібал» (1923);
* «Эканамічная гісторыя Рыма ў яе крыніцах» (1925);
* Пасмяротна ў Парыжы былі выдадзеныя кнігі «Шляхі Расеі» (1969), «Ад гуманізму да Хрыста» (1971);
* «Шляхі Расіі. Разважанні пра рускі народ, бальшавізм і сучаснай цывілізацыі». — М .: Другая літаратура, 2018. — 314 с.

Зноскі
------

1. ↑  Archives de Paris<a href='https://wikidata.org/wiki/Track:Q2860432'></a>
2. ↑  Archives de Paris<a href='https://wikidata.org/wiki/Track:Q2860432'></a>
3. 1 2  ДМИТРИЙ ПЕТРОВИЧ КОНЧАЛОВСКИЙ
4. ↑  Галерея Славы: Дмитрий Петрович Кончаловский Архівавана 16 верасня 2017.
5. ↑  Несостоявшийся министр национал-социалистической России
6. ↑  Метрическая запись Владимирской церкви при Императорском Российском посольстве в Берлине (ЦГИА СПб. — Ф. 19. — Оп. 126. — Д. 1688)

Спасылкі
--------

* Кончаловский Дмитрий Петрович **(нявызн.)**. Праверана 13 кастрычніка 2017.
* Прафесар Дзмітрый Пятровіч Канчалоўскі. Разважанні аднаго рускага аб супрацоўніцтве Германіі з народамі на Усходзе Архівавана 23 ліпеня 2019.

|  |  |
| --- | --- |
| ⚙️   Генеалогія і некрапалістыка | Rodovid |
| 

| Нарматыўны кантроль |
| --- |
| BIBSYS: 90094195 · BNF: 11909966f · GND: 1044444630 · ISNI: 0000 0000 6693 3066 · LCCN: no92015820 · NKC: jn19990210341 · NTA: 070616957 · NUKAT: n2011202510 · SUDOC: 026952343 · VIAF: 68496639 |

 |