У Вікіпедыі ёсць артыкулы пра іншых асоб з прозвішчам Ігнацьеў.

**Сямё́н Дзяні́савіч Ігна́цьеў** (1 (14) верасня 1904, в. Карлаўка, Елізаветградскі павет, Херсонская губерня — 27 лістапада 1983, Масква) — савецкі партыйны і дзяржаўны дзеяч.

Член КПСС з 1926 г. член ЦРК (1939—1952), член ЦК КПСС (1952—1953, 1953—1961), член Прэзідыума ЦК КПСС (1952—1953).

Біяграфія
---------

Нарадзіўся ў беднай сялянскай сям’і. Па нацыянальнасці ўкраінец.

З 1914 па 1919 год працаваў на бавоўнаачышчальным заводзе ў г. Тэрмезе (Сярэдняя Азія), куды пераехалі бацькі, затым падручным слесара чыгуначных майстэрняў Бухарскай чыгункі. З канца 1919 г. сакратар камсамольскай ячэйкі галоўнага дэпо Бухарскай чыгункі. З 1919 года ў камсамоле, член Аму-Дар’інскага абкама камсамола. З 1920 года ў органах УЧК, на камсамольскай і прафсаюзнай рабоце. Апошняя пасада перад паступленнем у Промакадэмію — з снежня 1929 года па жнівень 1931 года загадчык Масавым сектарам Сярэдне-Азіяцкага бюро УЦСПС.

Скончыў авіяцыйны факультэт Усесаюзнай прамакадэміі імя Сталіна, дзе вучыўся са жніўня 1931 года па верасень 1935 года, інжынер-тэхнолаг самалётабудавання.

Пасля заканчэння ВНУ з кастрычніка 1935 года да кастрычніка 1937 года працаваў памочнікам загадчыка Прамысловым аддзелам ЦК УКП(б) — большую частку часу — А. А. Андрэева.

З 25 кастрычніка 1937 года да 7 сакавіка 1943 года — першы сакратар абкама УКП(б) Бурат-Мангольскай АССР, быў дэпутатам Вярхоўнага Савета СССР і БМАССР.

З 1943 года да 13 красавіка 1946 года — першы сакратар Башкірскага абкама партыі. Адкліканы «для выкарыстання на адказнай працы ў ЦК УКП(б)», вылучэнец М. С. Патолічава.

З 1946 па 1947 год першы намеснік начальніка Упраўлення па праверцы партыйных кадраў ЦК УКП(б) Патолічава, член рэдакцыйнай калегіі часопіса «Партийная жизнь» (1946—1947).

З 1947 па 1949 год — сакратар, другі сакратар ЦК КП(б) Беларусі, член Бюро ЦК КП(б) Беларусі.

З 1949 года — сакратар Сярэднеазіяцкага бюро ЦК УКП(б), упаўнаважаны ЦК УКП(б) па Узбекістану.

З 30 снежня 1950 па 16 лютага 1952 года загадчык Аддзела партыйных, прафсаюзных і камсамольскіх органаў ЦК партыі.

Загадчык аддзелам партыйных і камсамольскіх органаў ЦК Ігнацьеў спецыяльнай пастановай ад 11 ліпеня 1951 года быў прызначаны прадстаўніком ЦК у міністэрстве дзяржаўнай бяспекі. З 9 жніўня 1951 па 15 сакавіка 1953 міністр дзяржаўнай бяспекі СССР (пры ім раскручвалася «Справа лекараў» і «Мінгрэльская справа») адначасова ўзначальваў аддзел ЦК КПСС, а затым асабіста Кіраванне Аховы МДБ пасля адхілення шматгадовага начальніка аховы Сталіна генерала М. С. Уласіка. Пасля смерці І. Сталіна ў сакавіку 1953 года міністэрства злілося з МУС, на чале якога стаў Л.Берыя, Ігнацьеў стаў сакратаром ЦК КПСС.

На наступны дзень пасля вызвалення лекараў (па «справе лекараў»), 5 красавіка 1953 года апытаннем членаў ЦК КПСС было прынята рашэнне на ўвазе «дапушчаных т. Ігнацьевым С. Д. сур’ёзных памылак у кіраўніцтве былым Міністэрствам дзяржаўнай бяспекі СССР» вызваліць яго ад абавязкаў сакратара ЦК КПСС. 28 красавіка 1953 года таксама апытаннем членаў ЦК С. Д. Ігнацьеў быў выведзены з складу ЦК КПСС. Па прапанове Берыя, падтрыманай іншымі членамі Прэзідыума ЦК, было даручана Камітэту партыйнага кантролю пры ЦК КПСС разгледзець пытанне аб партыйнай прыналежнасці С. Д. Ігнацьева.

На ліпеньскім 1953 года Пленуме ЦК была адменена пастанова Пленума ЦК КПСС ад 28 красавіка 1953 года, і С. Д. Ігнацьеў адноўлены ў складзе членаў ЦК; 19 снежня 1953 года ён быў прызначаны першым сакратаром Башкірскага абкама; 27 чэрвеня 1957 года прызначаны першым сакратаром Татарскага абкама, вызвалены 3 снежня 1960 года — па стане здароўя. Прафесар Б. Ф. Султанбекаў, адзначаючы намаганні Ігнацьева па захаванні татарскай культуры, школы і мовы, лічыць, што па гэтай прычыне Ігнацьеў быў абвінавачаны ў патуранні «нацыянальнай абмежаванасці», зняты з працы пад падставай «сур’ёзна пахіснутага здароўя» і адпраўлены на пенсію.

З 1960 года — персанальны пенсіянер саюзнага значэння, жыў у Маскве. Памёр 27 лістапада 1983 года. Пахаваны на Новадзявочых могілках у Маскве.

Узнагароды
----------

* 29.2.1940 ордэн Леніна
* 30.12.1943 ордэн Працоўнага Чырвонага Сцяга
* 23.3.1944 ордэн Леніна
* 2.7.1945 ордэн Айчыннай Вайны I-й ступені
* 30.12.1948 ордэн Леніна
* 11.1.1957 ордэн Леніна
* 13.9.1974 ордэн Кастрычніцкай Рэвалюцыі

Водгукі
-------

* Па словах вядомага кіраўніка савецкіх органаў дзяржбяспекі генерала П. А. Судаплатава, «кожнае агентурнае паведамленне ўспрымалася ім як адкрыццё Амерыкі. Яго можна было пераканаць у чым заўгодна: варта было яму прачытаць любы дакумент, як ён тут жа падпадаў пад уплыў прачытанага, не імкнучыся пераправерыць факты» (Судаплатаў П. А. Выведка і Крэмль. М. 1996. С. 359).
* На думку генерала Алідзіна, Ігнацьеў, «па характары мяккі, цалкам падпарадкоўваўся патрабаванням вышэйстаячага кіраўніцтва, асабліва размякаў перад Сталіным і беспярэчна выконваў любое ўказанне. Гэтым быў і небяспечны».

Зноскі
------

1. ↑  Читать «КГБ. Председатели органов госбезопасности. Рассекреченные судьбы» — Млечин Леонид Михайлович — Страница 104 — Litmir.net Архівавана 1 красавіка 2017.
2. ↑  Fedy "Зенькович "Самые закрытые люди.
3. ↑  02846
4. ↑  Убийца века — Убийство Сталина и Берия
5. ↑
6. ↑  Юрий Мухин «Убийство Сталина и Берия»
7. ↑  *Arnold Beichman, Mikhail S. Bernstam.*
8. ↑  *Werner G. Hahn.*
9. ↑  Читать «КГБ. Председатели органов госбезопасности. Рассекреченные судьбы» — Млечин Леонид Михайлович — Страница 105 — Litmir.net Архівавана 10 верасня 2014.
10. ↑  Этингер Я. Я. Это невозможно забыть: Воспоминания. М. 2001.
11. ↑
12. ↑
13. ↑  Гражданская война на Волге
14. ↑  Игнатьев Семен Денисович Архівавана 18 жніўня 2007.

| Кіраўнікі савецкіх органаў дзяржбяспекі: УНК-ДПК-АДПК-НКУС-НКДБ-МДБ-МУС-КДБ-МСБ |
| --- |
|  | 
Дзяржынскі · 
Мянжынскі · 
Ягода · 
Яжоў · 
Берыя · 
Мяркулаў · 
Абакумаў · 
Ігнацьеў · 
Круглоў · 
Лунёў (в. а.) · 
Сяроў · 
Івашуцін (в. а.) · 
Шалепін · 
Сямічастны · 
Андропаў · 
Федарчук · 
Чэбрыкаў · 
Кручкоў · 
Шабаршын (в. а.) · 
Бакацін
 |

|  |  |
| --- | --- |
| ⚙️   Нарматыўны кантроль | GND: 1050828712 · VIAF: 308217268 |