**Гастон Аляксандр Агюст дэ Галіфэ** (фр.: Gaston Alexandre Auguste de Galliffet; 23 студзеня 1830, Парыж — 8 ліпеня 1909, Парыж) — маркіз, французскі кавалерыйскі генерал, ваенны міністр (1899—1900 гады), вядомы як стваральнік штаноў галіфэ.

Біяграфія
---------

У 1848 годзе паступіў у 1-ы кавалерыйскі полк і 1853 быў падпарудчыкам гвардыі. Падчас Крымскай вайны 1853—1855 гадоў у штабе генерала Боске адправіўся ў Крым і за заслугі ў адным з штурмаў Севастопаля быў узнагароджаны Ордэнам Ганаровага легіёна. У 1857 пераведзены ў 2-і мусульманскі кавалерыйскі полк. З ім Галіфэ ўдзельнічаў у экспедыцыях у Афрыцы і ў італьянскай кампаніі 1859.

У 1862 камандзіраваны ў распараджэнне камандуючага экспедыцыйнымі войскамі ў Мексіцы. Удзельнічаў у паходзе ў Мексіку. Вызначыўся пры узяцці Гвадэлупскага манастыра пры Пуэбла, дзе быў цяжка паранены ў жывот (пасля насіў сталёвую пласціну, якая засцерагала пашкоджанае месца). У 1863 годзе прызначаны камандзірам эскадрона 1-га гусарскага палка, вярнуўся ў Францыю з узятымі у мексіканцаў сцягамі і пасля канчатковага выздараўлення быў зноў накіраваны на службу ў Афрыку, дзе служыў да 1866, калі быў пераведзены ў 12-ы кавалерыйскай-стралковы полк і зноў накіраваны ў Мексіку. Там, за баявыя заслугі ў бітве пры Медэліне атрымаў 7 студзеня 1867 г. званне палкоўніка і пераведзены ў 8-ы гусарскі полк.

Вярнуўшыся ў Алжыр, Галіфэ быў прызначаны камандзірам 3-га палка конных афрыканскіх стралкоў.

Пасля Седанскай капітуляцыі трапіў у палон і быў адпраўлены ў Кобленц, дзе прабыў да сакавіка 1871 года.

Па заключэнні міру камандаваў брыгадай версальскіх войскаў пры абароне Парыжа і вызначыўся пры падаўленні Парыжскай Камуны, дзе дзейнічаў з такой энергіяй і рашучасцю, што заслужыў папрокі ў расстрэле невінаватых. Гэтая акалічнасць пасля вельмі шкодзіла Галіфэ. Гамбета папракалі за яго сяброўства з Галіфэ. Але Гамбета апраўдваў Галіфэ імкненнем вярнуць рэспубліцы Рэйнскую вобласць і Страсбург, што адкупала яго віну.

Прызначаны 24 кастрычніка 1871 г. начальнікам атрада ў Кабільскім паходзе, Галіфэ здзейсніў хуткі і энергічны пераход праз пустыню Эт-Гале да аазіса Уаргла (на самым поўдні Алжыра), падавіўшы паўстанне арабаў.

Пасля вяртання ў Францыю, Галіфэ па асабістым жаданні быў прызначаны камандзірам пяхотнай брыгады. У 1875 годзе прызначаны камандзірам 15-й пяхотнай дывізіі ў Дыжоне. Ён далучыўся да рэспубліканскай партыі і стаў таварышам Гамбета. Карыстаючыся вялікім уплывам, ён задумаў план рэарганізацыі французскай кавалерыі, шмат пісаў пра кавалерыйскай службе, кіраваў вялікімі кавалерыйскімі манеўрамі, ім жа створанымі, і ўсяляк імкнуўся падрыхтаваць кавалерыю да вайны. У 1879 годзе ён быў прызначаны начальнікам 9 армейскага корпуса корпуса ў Туры і старшынёй кавалерыйскага камітэта.

Зноскі
------

1. ↑

|  |  |
| --- | --- |
| ⚙️   Слоўнікі і энцыклапедыі | Вялікая расійская (старая версія) · Вялікая савецкая (1 выд.) · Бракгаўза і Эфрона · Ваенная Сыціна · Малы Бракгаўза і Эфрона · Britannica (онлайн) |
| Генеалогія і некрапалістыка | Find a Grave · Rodovid |
| 

| Нарматыўны кантроль |
| --- |
| BNF: 15363999q · GND: 116368802 · ISNI: 0000 0001 2028 6358 · LCCN: n85189921 · LIBRIS: 344846 · SUDOC: 027935566 · VIAF: 74601308 |

 |