recursal/SuperWikiNEXT-32B huggingface dataset:
У Вікіпедыі ёсць артыкулы пра іншых асоб з прозвішчам Брайнін.
**Рэйманд Брайнін** (англ.: Raymond Breinin; 30 лістапада 1910, Віцебск — 4 красавіка 2000, Нью-Ёрк) — амерыканскі жывапісец, скульптар.

Біяграфія
---------

Нарадзіўся ў сям’і Менделя Брайніна і Этэль Дукарэвіч. Вучыўся ў Віцебску ў школе мастака Ю. М. Пэна. З 1922 жыў у ЗША — у Чыкага і Нью-Ёрку. Вучыўся ў Мастацкім інстытуце Чыкага (з 1925). Пісаў містычныя гарадскія пейзажы, алегарычныя карціны, партрэты; ствараў скульптуры. Выканаў больш за дзесятак сцянных роспісаў для грамадскіх будынкаў у Чыкага і гарадах штата Ілінойс. Стварыў касцюмы і дэкарацыі да балета «Падводная плынь» (англ.: Undertow) У. Шумана  (руск.) (бел. для Амерыканскага тэатра балета (1945).

З 1938 на працягу 18 гадоў яго творчасць ўяўляла прэстыжная нью-ёркская галерэя Downtown, дзе ён меў некалькі персанальных выстаў (1939, 1943).

У гады Другой сусветнай вайны сустракаўся з Маркам Шагалам, сваім земляком, калі той знаходзіўся ў ЗША, дапамагаў яму зладзіць выстаўку ў Чыкага.

Выкладаў ва ўласнай мастацкай школе ў Чыкага, ва універсітэтах Паўднёвага Ілінойса і Мінесоты, у Мастацкай студэнцкай лізе і Нацыянальнай акадэміі дызайну ў Нью-Ёрку.

Атрымаў ўзнагароды: Музея сучаснага мастацтва ў Нью-Ёрку (1942), Мастацкага інстытута Чыкага (1942), прэмію «Мастацтва: ЗША» (1958) і інш. Член Нацыянальнай акадэміі дызайну (1967).

Прадстаўлены ў больш чым 30 музеях ЗША, у тым ліку ў Метрапалітэн, Музеі сучаснага мастацтва і Бруклінскім музеі ў Нью-Ёрку, Музеі Хbршхорн ў Вашынгтоне, Музеі вытанчаных мастацтваў у Бостане.

Зноскі
------

1. ↑   Праверана 26 жніўня 2019.
2. ↑  *Delarge J.* Le Delarge — Paris: Gründ, Jean-Pierre Delarge, 2001. — ISBN 978-2-7000-3055-6 Праверана 26 жніўня 2019.<a href='https://wikidata.org/wiki/Track:Q3118641'></a><a href='https://wikidata.org/wiki/Track:Q11305732'></a><a href='https://wikidata.org/wiki/Track:Q90'></a><a href='https://wikidata.org/wiki/Track:Q20056651'></a>
3. ↑   Праверана 26 жніўня 2019.
4. 1 2 3  Museum of Modern Art online collection Праверана 4 снежня 2019.<a href='https://wikidata.org/wiki/Track:Q73268604'></a>
5. ↑  Undertow  (англ.)

Спасылкі
--------

* БРАЙНИН Реймонд  (руск.)


|  |  |
| --- | --- |
| ⚙️   Тэматычныя сайты | RKDartists |
| Нарматыўны кантроль | GND: 1113794291 · VIAF: 95722748 · ULAN: 500006860 |
У паняцця ёсць і іншыя значэнні, гл. Старасельскі сельсавет.
**Старасе́льскі сельсавет** — былая адміністрацыйна-тэрытарыяльная адзінка ў складзе Віцебскага раёна Віцебскай вобласці. Цэнтр — вёска Старое Сяло.

Утвораны 20 жніўня 1924 года ў складзе Лосвідскага раёна Віцебскай акругі БССР. З 29 кастрычніка 1924 года ў складзе Кузняцоўскага раёна, з 26 сакавіка 1927 года ў складзе Віцебскага раёна. Пасля скасавання акруговай сістэмы з 26 ліпеня 1930 года ў Віцебскім раёне БССР. 15 лютага 1931 года сельсавет уключаны ў гарадскую рысу Віцебска. З 27 ліпеня 1937 года ў складзе адноўленага Віцебскага раёна БССР, з 20 лютага 1938 года — Віцебскай вобласці. 16 ліпеня 1954 года да сельсавета далучана тэрыторыя скасаванага Лятчанскага сельсавета. 10 мая 1958 года ў склад Заронаўскага сельсавета перададзены 3 населеныя пункты (Какоры, Карма і Мазанава), у склад Біцялёўскага сельсавета — 9 населеных пунктаў (Дарагакупава, Капітанава, Казлы, Лётцы, Навасёлкі, Падлазнікі, Трубачы, Цераспольская Слабада і Філімонава). 22 снежня 1960 года скасаваны, тэрыторыя ўвайшла ў склад зноў утворанага Лятчанскага сельсавета.

Зноскі
------

1. ↑  Указ Президиума Верховного Совета Белорусской ССР от 16 июля 1954 г. Об объединении сельских советов Витебской области // Сборник законов Белорусской ССР и указов Президиума Верховного Совета Белорусской ССР: 1938—1955 гг. — Мн.: Изд. Президиума Верхов. Совета БССР, 1956. — 347 с.
2. ↑  Рашэнне выканкома Віцебскага абласнога Савета дэпутатаў працоўных ад 10 мая 1958 г. // Збор законаў, указаў Прэзідыума Вярхоўнага Савета Беларускай ССР, пастаноў і распараджэнняў Савета Міністраў Беларускай ССР. — 1958, № 5.
3. ↑  Рашэнне выканкома Віцебскага абласнога Савета дэпутатаў працоўных ад 22 снежня 1960 г. // Збор законаў, указаў Прэзідыума Вярхоўнага Савета Беларускай ССР, пастаноў і распараджэнняў Савета Міністраў Беларускай ССР. — 1961, № 4 (924).

Літаратура
----------

* Административно-территориальное устройство БССР: справочник: в 2 т. / Главное архивное управление при Совете Министров БССР, Институт философии и права Академии наук БССР. — Минск: «Беларусь», 1985―1987.
У паняцця ёсць і іншыя значэнні, гл. Маскоўскі раён.
 
**Маскоўскі раён** — адміністрацыйна-тэрытарыяльная адзінка г. Брэста. Утвораны 7 красавіка 1978 г. Указам Прэзідыума Вярхоўнага Савета БССР.

Геаграфія
---------

Раён размешчаны ў цэнтральнай, усходняй і паўднёвай частках горада, граніца з Ленінскім раёнам праходзіць па ўсходнім участку чыгуначнай дарогі Масква — Брэст, бульварах Касманаўтаў і Шаўчэнкі. Асноўныя магістралі раёна — вуліцы Я. Купалы, Маскоўская, Пушкінская, Суворава, Гаўрылава, Арлоўская, праспекты Рэспублікі і Партызанскі.

Эканоміка
---------

На тэрыторыі раёна размешчаны 27 прадпрыемстваў прамысловасці, на якіх працуе больш за 13,5 тыс. чалавек. Найбольшую частку ў структуры прамысловай вытворчасці займае харчовая прамысловасць 65 %, лёгкая прамысловасць 11,8 %, машынабудаванне, металаапрацоўка і радыёэлектроніка 10,4 %, прамысловасць будаўнічых матэрыялаў 7,4 %.

Інфраструктура
--------------

### Медыцына

Медыцынскую дапамогу падаюць Брэсцкая абласная бальніца, Брэсцкая дзіцячая бальніца, Брэсцкі абласны радзільны дом, Цэнтральная гарадская бальніца, Брэсцкая цэнтральная паліклініка.

### Адукацыя

У сістэму адукацыі Маскоўскага раёна ўваходзяць Брэсцкі дзяржаўны політэхнічны ўніверсітэт, 6 устаноў сярэдняй спецыяльнай адукацыі, 33 установы школьнай адукацыі (1 ліцэй, 3 гімназіі, 21 агульнаадукацыйная школа, 4 школы-сады, 2 пачатковыя школы.

### Спорт

У раёне сканцэнтраваны асноўныя спартыўныя аб'екты, як Брэсцкі абласны цэнтр алімпійскага рэзерву па веславанні, Брэсцкі абласны цэнтр алімпійскага рэзерву па гульнёвых відах спорту «Вікторыя», Брэсцкая абласная СДЮШАР (лёгкаатлетычны манеж), Брэсцкі хакейны клуб (лядовы палац), Спартыўны клуб «Будаўнік», Брэсцкая фізкультурна-аздараўленчая служба, Брэсцкі абласны цэнтр алімпійскага рэзерву па водных відах спорту.

Літаратура
----------

* Брест. Московский район. Портрет на фоне времени / авт. конц. и текста А. М. Суворов. Брест, 2013. 208 с. : ил.
* 25 лет Московскому району г. Бреста 1978—2003. Брест, 2003.15 с.
* Маскоўскаму раёну Брэста 25 : [артыкулы] // Народная трыбуна. 2003. 25 красавіка.

Спасылкі
--------

* Маскоўскі раён
У паняцця ёсць і іншыя значэнні, гл. Рэйган.
 
**Рэйган** (англ.: Reagan county) — акруга штата Тэхас Злучаных Штатаў Амерыкі. На 2000 год у ёй пражывала 3326 чалавек. Па ацэнцы бюро перапісу насельніцтва ЗША ў 2009 годзе насельніцтва акругі складала 3014 чалавек. Акруговы цэнтр — горад Біг-Лэйк.

Гісторыя
--------

Акруга Рэйган сфарміравана ў 1903 годзе. Названа ў гонар Джона Хенінгера Рэйгана, генерала канфедэратаў і лідара Дэмакратычнай партыі ЗША ў Тэхасе.

Зноскі
------

1. ↑  2020 United States Census / пад рэд. Бюро перапісу насельніцтва ЗША Праверана 1 студзеня 2022.<a href='https://wikidata.org/wiki/Track:Q637413'></a><a href='https://wikidata.org/wiki/Track:Q23766566'></a>

|  |  |
| --- | --- |
| ⚙️   Нарматыўны кантроль | LCCN: n81041842 · VIAF: 146588522 |
**Ключ 41** 寸 (піньінь cùn) са значэннем «вяршок» са Спісу 214 ключоў Кансі, якія выкарыстоўваюцца пры напісанні іерогліфаў. Адзін з 31 ключа, якія складаюцца з трох рыс.

У слоўніку Кансі налічваецца 40 іерогліфаў з гэтым ключом (з 49,030).

Старажытны знак адлюстроўваў кісць рукі з адмецінай, якую выкарыстоўвалі для азначэння старажытнай меры даўжыні (цунь). У сучаснай мове выкарыстоўваецца ў значэнні «кавалачак, маленькі», «месца біцця пульсу».

Варыянты формы
--------------

* Бронзавыя надпісы ЦзіньвэньБронзавыя надпісы Цзіньвэнь
* Вялікая пячатка ЧжуаншуВялікая пячатка Чжуаншу
* Малая пячатка ЧжуаншуМалая пячатка Чжуаншу

Прыклады іерогліфаў
-------------------

Парадак напісання ключа
У табліцы прыведзены прыкладны спіс іерогліфаў з ключом 寸.

| Дад.
рысы | Прыклады |
| --- | --- |
| 0 | 寸 |
| 2 | 对 㝳 |
| 3 | 寺 寻 导 |
| 4 | 寿 寽 対 㝴 |
| 5 | 尀 㝵 |
| 6 | 封 専 |
| 7 | 尃 射 尅 㝶 将 |
| 8 | 將 專 尉 |
| 9 | 尊 尋 尌 𡬷 㝷 |
| 10 | 𡬼 |
| 11 | 對 |
| 12 | 導 𡭄 𡭉 |

Літаратура
----------

* *Fazzioli, Edoardo.* Chinese calligraphy : from pictograph to ideogram : the history of 214 essential Chinese/Japanese characters (англ.). — New York: Abbeville Press (англ.), 1987. — ISBN 0-89659-774-1.
* *Lunde, Ken.* Appendix J: Japanese Character Sets // CJKV Information Processing: Chinese, Japanese, Korean & Vietnamese Computing (англ.). — 2-е выд. — Sebastopol, Calif.: O’Reilly Media, 2009. — ISBN 978-0-596-51447-1.

Спасылкі
--------

* Лагатып Вікісховішча На Вікісховішчы ёсць медыяфайлы па тэме Ключ 41
* Слоўнік Кансі анлайн (кіт.)
* Слоўнік іерогліфаў з індэксам іерагліфічных ключоў (англ.)
Флёр-дэ-ліс
Герб Францыі пры Капетынгах і Бурбонах
**Геральдычная лілея** (фр.: fleur de lys, даслоўна «кветка лілеі», або **лілея**) — гербавая фігура. Флёр-дэ-ліс адпавядае сімвал ⚜(U+269C) Юнікода.

У Францыі
---------

Паводле французскай легенды, кароль франкаў Хлодвіг звярнуўся ў 496 годзе ў хрысціянства, пасля чаго анёл даў яму залатую лілею як знак ачышчэння. У іншым варыянце легенды сцвярджаецца, што Хлодвіг узяў сабе ў якасці эмблемы лілею пасля таго, як гарлачыкі ў Рэйне падказалі яму бяспечнае месца, дзе можна перайсці раку ўброд, дзякуючы чаму ён атрымаў перамогу ў бітве.

Лілея, якая часта разглядаецца як сімвал Дзевы Марыі, да канца Сярэднявечча стала ў Францыі эмблемай каралеўскай улады. Так, Людовік VII выкарыстоўваў яе на сваім шчыце, і мяркуюць таксама, што французскае слова *lys* з'яўляецца скарачэннем ад *Louis*.

Прынамсі адзін карабель Галісцкіх ваенна-марскіх сіл называўся *Fleur de Lys*. Гэта імя таксама выкарыстоўваў Віктор Гюго для аднаго з персанажаў рамана Сабор Парыжскай Божай Маці.

Варта адзначыць, што паводле апошніх даследаванняў гісторыкаў, мастацтвазнаўцаў і батанікаў, геральдычнай лілеяй, эмблемай французскага каралеўскага двара, з'яўляецца не лілея, а касач. На гербе Фларэнцыі таксама намаляваны стылізаваная кветка касача.

Зноскі
------

1. ↑  Флёр-дэ-ліс

Спасылкі
--------

* 

* Лагатып Вікісховішча На Вікісховішчы ёсць медыяфайлы па тэме **Флёр-дэ-ліс**
* The Fleur-de-lis  (англ.)
* The Origin of the Fleur-de-Lis(недаступная спасылка)  (англ.)

| ⛭Гербавыя фігуры |
| --- |
| Сысуны | 
* Антылопа
* Бабр
* Бізон
* Бык
* Дзік
* Вярблюд
* Вол
* Воўк
* Гарнастай
* Дэльфіны
* Снежны барс
* Кенгуру
* Конь
* Карова
* ✰ Кот
* Лама
* Лань
* Леў
* Леапард
* Ліс
* Мядзведзь
* Алень
* Пантэра
* Сабака
* Тыгр
* Слон

 | Геральдычны дракон |
| Птушкі | 
* Крумкач
* Голуб
* Грак
* Ластаўка
* Арол
* Пеліканы
* Певень
* Страус
* Качкі
* Ястраб

 |
| Міфалагічныя жывёлы | 
* Альфін
* Васіліск
* Віверна
* Гамаюн
* Гарпія
* Гаруда
* Гаргона Медуза
* Грыфон
* Двухгаловы арол
* Дракон
* Аднарог
* Зілант
* Іэйл
* Камелапард
* Кентаўр
* Манцікора
* Пегас
* Саламандра
* Сімург
* Сірэна
* Фенікс
* Змей

 |
| Водныя насельнікі | 
* Сцерлядзь
* Шчупак
* Грабеньчык
* Чарапаха
* Жаба

 |
| Насякомыя | 
* Мурашка
* Матылёк
* Пчала

 |
| Расліны | 
* Дуб
* Лілія
* Пальма Мерцалава
* Сланечнік
* Ружа Лютэра
* Ружа Цюдараў

 |
| Іншыя | 
* Архангел Міхаіл
* Атам
* Георгій Перамаганосец
* Змяя
* Крыж
* Лук
* Меч
* Машна
* Ордэн Залатога Руна
* Падкова
* Слімак
* Сонца і месяц
* Страла
* Фасцыі
* Харугва
* Якар

 |
**Пярэ́валачненскі сельсавет** — былая адміністрацыйна-тэрытарыяльная адзінка ў складзе Талачынскага раёна Віцебскай вобласці. Цэнтр — вёска Забалацце.

Утвораны 20 жніўня 1924 года як **Пярэвалачненскі (Перавалачнянскі) сельсавет** у складзе Коханаўскага раёна Аршанскай акругі БССР. Цэнтр — вёска Пярэвалачня. Пасля скасавання акруговай сістэмы 26 ліпеня 1930 года ў Коханаўскім раёне БССР. З 8 ліпеня 1931 года ў складзе Талачынскага раёна БССР, з 20 лютага 1938 года — Віцебскай вобласці. У 1939 годзе цэнтр сельсавета перанесены ў вёску Забалацце. З 9 верасня 1946 года сельсавет у складзе адноўленага Коханаўскага раёна, з 17 снежня 1956 года — у складзе Талачынскага раёна. 15 кастрычніка 1960 года скасаваны, тэрыторыя далучана да Азярэцкага сельсавета (7 населеных пунктаў: Букарава 1, Букарава 2, Жураўлі, Забалацце, Забалацце (Волга), Зялёныя Дубы і Свідэршчына) і перададзена ў адміністрацыйнае падпарадкаванне Коханаўскага пассавета (10 населеных пунктаў: Астрашапкі, Байкал, Балашова, Вялікая Пярэвалачня, Забайкал, Кучына, Малая Пярэвалачня, Малое Гальцэва, Марцюхова, Чырвоны і 4 чыгуначныя будкі).

На момант скасавання ў склад сельсавета ўваходзілі 17 населеных пунктаў.

Зноскі
------

1. ↑  Рашэнне выканкома Віцебскага абласнога Савета дэпутатаў працоўных ад 15 кастрычніка 1960 г. // Збор законаў, указаў Прэзідыума Вярхоўнага Савета Беларускай ССР, пастаноў і распараджэнняў Савета Міністраў Беларускай ССР. — 1960, № 31.

Літаратура
----------

* Административно-территориальное устройство БССР: справочник: в 2 т. / Главное архивное управление при Совете Министров БССР, Институт философии и права Академии наук БССР. — Минск: «Беларусь», 1985―1987.
**Заходнегерцагавінскі кантон** (басн.: , харв.:  і сербск.: Zapadnohercegovački kanton, Западнохерцеговачки кантон ) — адзін з дзесяці кантонаў, што ўваходзяць ў Федэрацыю Босніі і Герцагавіны. Складаецца з Града Шыракага Брыега, і яшчэ трох абшчын — Пасушша, Грудэ, Любушкі. Заходнегерцагавінскі кантон на поўначы мяжуе з Герцагбасанскім кантонам, на паўночным усходзе і ўсходзе — з Герцагавіна-Нярэтванскім кантонам, на захадзе — з Рэспублікай Харватыяй. Заходнегерцагавінскі кантон з 94 898 жыхарамі паводле перапісу 2013 года — сёмы па колькасці насельніцтва і шосты па яго шчыльнасці сярод кантонаў Федэрацыі Босніі і Герцагавіны. Заходнегерцагавінскі кантон — сёмы па плошчы (5,21 % плошчы Федэрацыі, ці 2,66 % усёй Босніі і Герцагавіны цалкам).

Град Шыракі Брыег — галоўны ў кантоне

Геаграфія
---------

Заходнегерцагавінскі кантон размешчаны ў паўднёва-заходняй частцы Босніі і Герцагавіны, і адпаведна сваёй назве займае заходнія раёны Герцагавіны. Адміністрацыйным цэнтрам кантона з’яўляецца Шырокі Брыег. Праз кантон праацякаюць тры ракі — Лішціца, Трэбіжат, Рычына. Найвышэйшы пункт кантона — вяршыня Плочна (2228 м) горнага храбту Чвршніца.

Гісторыя
--------

Гісторыя падрыхтоўкі стварэння дадзенага адміністрацыйна-тэрытаряльнага ўтварэння пачынаецца 18 сакавіка 1994 года падпісаннем Вашынгтонскага пагаднення аб спыненні агню паміж самаабвешчанай Харвацкай рэспублікай Герцаг-Босна і баснійскімі мусульманамі. А ў снежні 1994 года дэкларуецца стварэнне кантона з наступным афіцыйным абвяшчэннем 26 сакавіка 1996 года, як аднаго з дзесяці кантонаў Федэрацыі Босніі і Герцагавіны.

Насельніцтва
------------

Паводле перапісу 2013 году насельніцтва Заходнегерцагавінскага кантона склала 94 989 жыхара пры шчыльнасці 69,7 чал/км². У той час агульная колькасць дамашніх гаспадарак была 25 081, а сярэдняя колькасць асобаў у адной дамашняй гаспадарцы сягала 3,77. Працаздольнага насельніцтва — 67,7 %. Пераважную большасць насельніцтва складаюць каталікі, якія адносяць сябе да харватаў. Невялікае і раней у рэгіёне сербскае насельніцтва было значна скарочана ў гады Другой сусветнай вайны ў выніку знішчэння харвацкімі ўсташамі, буйным асяродкам якіх былі Любушкі.

Склад насельніцтва ў межах сёння існуючага Заходнегерцагавінскага кантона:

#### 2013

* Харваты — 93 725
* Баснійцы — 718
* Сербы — 101
* Іншыя — 354

#### 1991

* Харваты — 86 164
* Мусульмане — 1 611
* Сербы — 231
* Югаславы — 278
* Іншыя — 708

Гаспадарка
----------

Адна з галоўных пераваг гаспадарчага развіцця Заходнегерцагавінскага кантона ў яго зручным геаграфічным размяшчэнні на мяжы з Харватыяй, а значыцца і з Еўрапейскім саюзам — так праз рэгіён праходзіць панеўрапейскі аўтатранспартны калідор 5C (яго часткай з’яўляецца Аўтадарога A1 па ўнутранай нумерацыі Босніі і Герцагавіны). Таксама сярод пераваг прыродныя рэсурсы, паміж якіх — ветра- і сонцаэнэргетычныя, турыстычныя (рэкрэацыйныя), і вельмі ўрадлівыя глебы.

Аўтадарога A1 (Боснія і Герцагавіна) ў Заходняй Герцагавіне.
**Ключ 10** (кіт. 儿 піньінь *én*) са значэннем «ногі, дзіця» з традыцыйнага спісу 214 іерагліфічных ключоў, якія выкарыстоўваюцца пры напісанні іерогліфаў. Адзін з 23 ключоў, якія складаюцца з дзвюх рыс.

У слоўніку Кансі налічваецца 52 іерогліфа з гэтым ключом (з 49 030).

Варыянты значэння
-----------------

Старажытны знак адлюстроўваў чалавека падчас руху з сагнутай нагой. Іерогліф атрымаў значэнне «чалавек, шагаючы чалавек». Самастойна выкарыстоўваецца толькі ў гэтым значэнні.

Прыклады іерогліфаў
-------------------

Парадак напісання ключа
У табліцы прыведзены прыкладны спіс іерогліфаў з ключом 儿. 

| Дад.рысы | Прыклады |
| --- | --- |
| 0 | 儿 |
| 1 | 兀 |
| 2 | 允 兂 元 |
| 3 | 兄 |
| 4 | 充 兆 兇 先 光 兊 尧 |
| 5 | 克 兌 兎 兏 児 兑 |
| 6 | 免 兒 兓 兔 兕 兖 |
| 7 | 兗 兘 兙 |
| 8 | 党 兛 |
| 9 | 兜 兝 兞 |
| 10 | 兟 兠 |
| 11 | 兡 |
| 12 | 兢 |
| 14 | 兣 |
| 19 | 兤 |

Літаратура
----------

* *Fazzioli, Edoardo.* Chinese calligraphy : from pictograph to ideogram : the history of 214 essential Chinese/Japanese characters (англ.). — New York: Abbeville Press (англ.), 1987. — ISBN 0-89659-774-1.
* *Lunde, Ken.* Appendix J: Japanese Character Sets // CJKV Information Processing: Chinese, Japanese, Korean & Vietnamese Computing (англ.). — 2-е изд. — Sebastopol, Calif.: O’Reilly Media, 2009. — ISBN 978-0-596-51447-1.

Спасылкі
--------

Лагатып ВікіслоўнікіЛагатып Вікіслоўнікі У Вікіслоўніку ёсць артыкул **«儿»**
* Лагатып Вікісховішча На Вікісховішчы ёсць медыяфайлы па тэме Ключ 10
* Слоўнік Кансі анлайн (кіт.)
* Слоўнік іерогліфаў з індэксам іерагліфічных ключоў (англ.)
Музычна-лірычны метр
**Метр** у музыцы (ад грэч. μέτρον — мера, памер) — сістэма арганізацыі музычнага рытму, якая заключаецца ў парадкаванні чаргавання моцных і слабых лёсаў. Метр з’яўляецца важным сродкам арганізацыі музычнага мовы і мае вялікае якое выказвае значэнне.

У залежнасці ад структуры, метр бывае:

* простым — двух-, трохдольным, дзе акцэнт прыпадае на першую долю;
* складаным — чатырох-, шасці-, дзевяці-, дванаццацідольным, якія складаюцца з аднародных простых метрычных груп, з акцэнтам на першыя лёсы кожнай групы;
* змяшаным — пяці-, сямідольным, якія складаюцца з неаднародных метрычных груп, з акцэнтам на першыя лёсы кожнай групы.

Метр выражаецца метрычным тактавым памерам, пазначаецца дробам, лічнік якой паказвае колькасць лёсаў у такце, а назоўнік — рытмічнае Значэнне лёсу, працягласць яе гучання ў адзінках сучаснай натацыі (палавінныя, чацвяртныя і г.д.).

Метычная мадуляцыя
------------------

У англамоўнай літаратуры распаўсюджаным з’яўляецца тэрмін «метрычнай мадуляцыі» (англ. metric modulation) або тэмпавыя мадуляцыі (англ. tempo modulation), што ў агульным выпадку азначае змяненне колькасці працягласцей, які ўкладаецца ў пэўную адзінку часу.

У нотах метрычная мадуляцыя можа адлюстроўвацца альбо з дапамогай адмысловых відаў рытмічнага дзялення пры нязменным тэмпе (напрыклад рух шаснаццатымі змяняецца рухам трыёлей), альбо з дапамогай прапарцыянальнага змены музычнага памеру і тэмпу такім чынам, што пэўная працягласць да мадуляцыі роўная пэўнай іншай працягласці пасля мадуляцыі (напрыклад чвартковая папярэдняга такту роўная чвартковай з кропкай наступнага).
У паняцця ёсць і іншыя значэнні, гл. Свет, значэнні.
«The Blue Marble» фотаздымак Зямлі, зроблены Апалонам 17
**Светам** у вузкім сэнсе (у адрозненне ад сусвету) завецца планета Зямля з антрапацэнтрычнага, чалавечага пункта гледжання, як супольнасць людзей («краіны свету», «карта свету»). Гэта назва выкарыстоўваецца для апісання чалавечай гісторыі і вопыту («сусветная гісторыя», «найбуйнейшы ў свеце»), у той час як назва «Зямля» выкарыстоўваецца ў фізічным сэнсе і для адрознення ад іншых планет.

Слова «свет», «сусветны» супрацьпастаўляе глабальную (агульначалавечую) перспектыву сацыяльнай, рэгіянальнай і т. п. прыватнаму пункту гледжання; пар. сусветная супольнасць. Выкарыстоўваецца для вузейшых супольнасцяў, падкрэсліваючы іх складанасць, самадастатковасць і своеасаблівасць; пар. для культурных супольнасцяў Pax Romana, кітайскі свет, у пераносным сэнсе — *свет моды, літаратурны свет, у свеце жывёл*.

Слова «свет» дастасоўна метафарычна і да сістэм па-за межам Зямлі, асабліва ў навукова-фантастычным кантэксце пар. заселеныя светы.

Гл. таксама
-----------

* Сусвет
* Айкумена
* Навуковая выява свету
* Чалавецтва

| ⛭✯ Зямля |
| --- |
| Гісторыя Зямлі | 
* Будучыня Зямлі
* Узрост Зямлі
* Геалагічная гісторыя Зямлі (англ.)
* Геахраналагічная шкала
* Гісторыя жыцця на Зямлі
* Абледзяненне Зямлі
* Парадокс слабага маладога Сонца
* Тэорыя гіганцкага сутыкнення
* Храналогія эвалюцыі

 |  |
| Геаграфія і геалогія | 
* Аўстралія
* Азія
* Антарктыда
* Афрыка
* Еўропа
* Паўночная Амерыка
* Паўднёвая Амерыка
* Атлантычны акіян
* Індыйскі акіян
* Паўночны Ледавіты акіян
* Ціхі акіян
* Паўднёвы акіян
* Атмасфера
* Гідрасфера
* Дрэйф кантынентаў
* Зямная кара
* Кантынент
* Кара
* Мантыя
* Акіян
* Структура Зямлі (англ.)
* Суперкантынент
* Тэктоніка пліт
* Фігура Зямлі
* Ядро
* Маса

 |
| Навакольнаеасяроддзе | 
* Біём
* Біяразнастайнасць
* Біясфера
* Дзікая мясцовасць
* Жывая прырода
* Клімат
* Прырода
* Прыродная зона
* Захаванне біяразнастайнасці (англ.)
* Экалагічная ніша
* Экалогія
* Экасістэма

 |
| Гл. таксама | 
* Дзень Зямлі
* Свет
* Стыхійнае бедства
* Сутачнае вярчэнне Зямлі
* Кольцы Зямлі
* Гіпатэтычныя натуральныя спадарожнікі Зямлі

 |
| 
* Катэгорыя:Зямля (планета)
* Партал:Астраномія
* Вікісховішча:Зямля

 |
**Старшы батальённы каміса́р** — ва УС СССР спецыяльнае воінскае званне для старшага ваенна-палітычнага складу Чырвонай Арміі і Флоту ў 1940—1942 гг. Папярэдняе званне — батальённы камісар, наступнае па рангу — палкавы камісар. Адпавядала воінскаму званню падпалкоўнік.

Гісторыя
--------

Камандзір 732-га зенітна-артылерыйскага палка падпалкоўнік М. Т. Бандарэнка і ваенны камісар палка *старшы батальённы камісар* Г. І. Марозкін (справа). Тула, кастрычнік — лістапад 1941 года.
Уведзена 30 ліпеня 1940 пастановай СНК СССР № 2690 ад 1 верасня 1939, абвешчана Загадам НКА № 226 от 26 ліпеня 1940.

Рашэннем ДКА ад 9 кастрычніка 1942 года інстытут ваенных камісараў быў ліквідаваны, і ўсе камісары атрымалі армейскія і флоцкія званні на прыступку або некалькі ніжэй.

|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| малодшае званне:батальённы камісар | ***Старшы батальённы камісар*** | старшае званне:Палкавы камісар |

Знакі адрознення
----------------

Для звання *старшы батальённы камісар* быў усталяваны знак адрознення ў выглядзе трох прамавугольных «шпал» у пятліцах (без эмблемы роду войскаў да 30 ліпеня 1940 і з эмблемай роду войскаў пасля 30 ліпеня 1940) і агульная для палітработнікаў усіх званняў чырвоная зорка з сярпом і молатам, нашытая на абодвух рукавах вышэй за абшлаг (1 жніўня 1941 года нашэнне такіх нашывак было адменена).

Гл. таксама
-----------

* Камісар (у вайсковым падраздзяленні)
* Воінскія званні і знакі адрознення РСЧА 1935—1940

Зноскі
------

1. ↑  Юрий Веремеев. Анатомия армии

Спасылкі
--------

* Рабоче-Крестьянская Красная Армия 1940—1942 гг.
* Введение постановлением ЦИК и СНК СССР персональных воинских званий в армии и на флоте (1935 г. 22.9)
* Знаки различия званий военнослужащих РККА 1935—1940 гг. Часть 3. Высший командный и начальствующий состав.
* Знаки различия званий военнослужащих Красной Армии 1940—1942 гг. Часть 3. Высший командный и начальствующий состав.
**Інве́рсія геамагні́тнага по́ля** — змена напрамку (палярнасці) магнітнага поля Зямлі на адваротны пры адным і тым жа напрамку геамагнітнай восі.

Назіраецца праз інтэрвалы часу ад 500 тыс. гадоў да 50 млн гадоў. У эпоху нармальнай палярнасці (нашу эпоху) паўднёвы магнітны полюс знаходзіцца каля паўночнага геаграфічнага полюса, а ў эпоху адваротнай палярнасці — каля паўднёвага геаграфічнага полюса.

На аснове палеамагнітных даных зроблены вывад, што ў тоўшчах асадкавых і эфузіўных парод назіраецца паслойная змена знака вектара прыроднай астаткавай намагнічанасці. Прычыны інверсій геамагнітнага поля пакуль не высветлены.

Літаратура
----------

* Інверсія геамагнітнага поля // Беларуская энцыклапедыя: У 18 т. Т. 7: Застаўка — Кантата / Рэдкал.: Г. П. Пашкоў і інш. — Мн. : БелЭн, 1998. — Т. 7. С. 221—222.
**Торсхаўнскі сабор** (фар.: Havnar Kirkja) — кафедральны сабор у Торсхаўне (Фарэрскія астравы).

Гісторыя
--------

Будынак сабора быў пабудаваны ў 1788 годзе на паўвостраве Тынганес ў старой частцы горада, замяніўшы старую драўляную царкву 1609 года, і сёння з’яўляецца адной з славутасцяў фарэрскай сталіцы. У 1935 і 1968 гг хор царквы падоўжаны, а ў 1968 годзе да будынка былі прыбудаваны некалькі памяшканняў.

Храм, як і большасць на архіпелагу, адносіцца да Евангелічна-лютэранскай царквы. Саборам ён стаў з 1990 года, калі быў абвешчаны рэзідэнцыяй епіскапа Фарэр.

Апісанне
--------

У будынку, радыкальна перабудаваным у 1798 годзе захаваліся царкоўная кафедра 1788 года, купель для хрышчэння 1601 года і срэбнае распяцце 1713 года. Першапачаткова вакол будынка былі могілкі, якія не выкарыстоўваюцца больш за 100 гадоў.
**Грэнладскі ўніверсітэт** (грэнл.: Ilisimatusarfik) — універсітэт, размешчаны ў Нууку, Грэнландыя. Большасць курсаў выкладаецца на дацкай і грэнландскай мовах. З 2007 года ва ўніверсітэце навучалася каля 150 студэнтаў, амаль усе — мясцовыя жыхары. Каля 14 выкладчыкаў і пяць адміністрацыйна-тэхнічных супрацоўнікаў ажыццяўлялі вучэбны працэс. Малая колькасць студэнтаў тлумачыцца палітыкай урада, якая дазваляе студэнтам атрымаць бясплатную вышэйшую адукацыю ў любым месцы ў Еўропе ці Паўночнай Амерыцы. Ilisimatusarfik размешчаны на гістарычным месцы — Herrnhut mission, але плануецца пераезд у новы будынак Ilimmarfik у 2009 годзе. Бюджэт універсітэта — 14,8 мільёна дацкіх крон.

Ва універсітэце — чатыры факультэты:

* Эканомікі і менеджменту
* Філалогіі, літаратуры і журналістыкі
* Культурнай і сацыяльнай гісторыі
* Тэалогіі

|  |  |
| --- | --- |
| ⚙️   У сацыяльных сетках | Facebook · LinkedIn · X |
| Фота, відэа і аўдыё | Instagram · YouTube |
| Нарматыўны кантроль | GND: 10087383-2 · LCCN: no95012180 · Microsoft: 173469076 · VIAF: 145714329 |
**Скейт-панк**, **sk8 punk, skate-thrash, skate-core** — музычны кірунак, які ўтварыўся ў ЗША, паходзіць з хардкор панка. Слова «**скейт**» прывязваецца да катання на скейтдошцы, гэты кірунак музыкі быў адным з любімых у асяроддзі скейтбардыстаў.

У 80-х музыка хардкоравых гуртоў такіх як Black Flag ці Circle Jerks была вельмі папулярнай сярод скейтараў. Аднымі з першых скейтпанкавых гуртоў лічаць сябе JFA і Big Boys. Скейтары, якія граюць у панкавых гуртах часта спяваюць пра сваю замілаванасць — дошку (Free Beer ці Los Olvidados). Вялікая колькасць падобных гуртоў з'явілася з-за дзейнасці часопіса аб скейтдошках — Trashera. Часопіс арганізоўваў спаборніцтвы сярод скет-панк гуртоў, пераможцам якіх уручаліся аўтографы або відэа знакамітых скейтбардыстаў.

Скейт-панк гурты гралі агрэсіўную музыку, якая ўласціва для хардкора, але пры гэтым выкарыстоўвалі зусім іншыя тэмы. У час зараджэння скейт-панка, зарадзілася субкультура скейтбардыстаў, што вельмі моцна спрыяла развіццю і станаўленню музычнага скет-кірунка. На данны моман вядомасць набылі наступныя скейт-панк гурты: The Offspring, Suicidal Tendencies, Minor Threat, Rancid, Lagwagon, Glue Gun, Millencolin, Pennywise, No Use For A Name і інш.

Зноскі
------

1. 1 2  Скейт-панк на *All Music Guide* (англ.)
2. ↑  JFA на All Music Guide (англ.)
3. ↑  Скейт-панк Архівавана 12 лістапада 2007. на Rhapsody (англ.)
**Замак Бабаліцы** — замак у горадзе Бабаліцы, Сілезскае ваяводства.

Гісторыя
--------

Замак быў пабудаваны ў сярэдзіне XIV стагоддзя каралём Казімірам Вялікім на месцы ранейшага драўлянага аб’екта. Бабаліцкая крэпасць была часткай буйной сістэмы абароны «Арліныя гнёзды», якая павінна была бараніць заходнія межы дзяржавы.

У 1370 годзе замак трапіў у рукі князя Уладзіслава Апольчыка, які праз некалькі гадоў аддаў яго ў арэнду венгерскаму шляхціцу, якога звалі Анджэем Вугорцам.

У канцы XVI стагоддзя замак быў сур’ёзна пашкоджаны падчас наступлення Максіміліяна Габсбурга. Пасля гэтага прайшло яшчэ некалькі спробаў яго рэстаўрацыі. Аднак у выніку Шведскага патопу замак быў амаль поўнасцю разбураны. З гэтага часу стан аб’екта пагаршаўся цягам, як мінімум, наступных 300 гадоў.

Сёння замак належыць сям’і Лясецкіх, якая адрэстаўравала гістарычны будынак. Адбудаваны быў як верхні, так і ніжні замак з дворам, брамай і мурамі. Частка спецыялістаў жорстка раскрытыкавала ўладальнікаў за спосаб яе правядзення.

Зноскі
------

1. ↑  Замак у вёсцы Бабаліцы (ФОТА)

|  |  |
| --- | --- |
| ⚙️   У сацыяльных сетках | Facebook |
У Вікіпедыі ёсць артыкулы пра іншых асоб з прозвішчам Палішчук.
**Валерый Мікалаевіч Палішчук** (нар. 30 кастрычніка 1963, с. Прыазёрнае, Табольскі раён, Кустанайская вобласць, Казахская ССР) — генерал-маёр міліцыі.

Біяграфія
---------

Служыў міліцыянерам лінейнага пункта міліцыі на станцыі Шэманаіха лінейнага аддзела ўнутраных спраў на станцыі Абарона Усходняга ўпраўлення ўнутраных спраў на транспарце МУС Казахскай ССР.

У 1987 годзе скончыў з адзнакай Магілёўскую спецыяльную сярэднюю школу транспартнай міліцыі МУС СССР. У 1987 годзе прызначаны на пасаду оперупаўнаважанага аддзялення крымінальнага вышуку службы крымінальнай міліцыі аддзела ўнутраных спраў Цэнтральнага райвыканкама Магілёва.

У 1994 годзе скончыў Акадэмію міліцыі МУС Рэспублікі Беларусь. У 1996 годзе стаў намеснікам начальніка аддзела ўнутраных спраў Ленінскага райвыканкама Магілёва — начальнікам службы крымінальнай міліцыі. З 1999 па 2001 гады — начальнік аддзела ўнутраных спраў Чавускага райвыканкама, далей — начальнік аддзела ўнутраных спраў адміністрацыі Кастрычніцкага раёна г. Магілёва.

З 2005 па 2009 гады прайшоў шлях ад намесніка начальніка крымінальнай міліцыі па аператыўна-вышуковай працы УУС Магаблвыканкама да першага намесніка начальніка УУС — начальніка крымінальнай міліцыі. Да верасня 2014 года знаходзіўся на пасадзе начальніка ўпраўлення ўнутраных спраў Гомельскага аблвыканкама. У верасні 2014 года прызначаны начальнікам Магілёўскага інстытута МУС Рэспублікі Беларусь

У 2019 годзе абраны членам Савета Рэспублікі Нацыянальнага сходу Рэспублікі Беларусь 7-га склікання ад Магілёўскай вобласці.

Узнагароды
----------

* медаль «За бездакорную службу» III ступені,
* медаль «За бездакорную службу» II ступені,
* медаль «За бездакорную службу» I ступені (2011),
* ордэн «За службу Радзіме» III ступені (2019),
* нагрудны знак Міністэрства ўнутраных спраў Рэспублікі Беларусь «Ганаровы супрацоўнік МУС»,
* нагрудны знак Міністэрства ўнутраных спраў Рэспублікі Беларусь «За адданасць абавязку i прысязе»,
* ганаровая грамата Міністэрства ўнутраных спраў Рэспублікі Беларусь,
* ганаровая грамата Генеральнай пракуратуры Рэспублікі Беларусь,
* ганаровая грамата Міністэрства ўнутраных спраў Расійскай Федэрацыі,
* падзяка старшыні Палаты прадстаўнікоў Нацыянальнага сходу Рэспублікі Беларусь.

Зноскі
------

1. ↑  Полищук Валерий Николаевич(недаступная спасылка)
2. ↑  НАЧАЛЬНИК МОГИЛЕВСКОГО ИНСТИТУТА МВД — ВАЛЕРИЙ ПОЛИЩУК Архівавана 5 кастрычніка 2019.
3. ↑  Госнаград и благодарностей Президента удостоены представители различных сфер. 29 августа 2019
**Luma** — род раслін сямейства Міртавыя.

Назва роду паходзіць ад роднаснай міртавай расліны *Amomyrtus luma*, якая таксама расце ў Чылі.

Апісанне
--------

Прадстаўнікі роду — вечназялёныя кусты або невялікія дрэвы, часам дасягаюць вышыні 10-20 м, з дыяметрам ствала да 1 м. Кара светла-чырвоная або аранжавая, гладкая. Лісце авальнае, цёмна-зялёнае, даўжынёй 1-5 см, шырынёй 0,5-3 см. Кветкі да 2 см у дыяметры, плод — ягада дыяметрам каля 1 см. Ягады ядомыя і выкарыстоўваюцца мясцовымі жыхарамі, у тым ліку і ў лекавых мэтах.

Арэал
-----

Арэал — паўднёвы захад Паўднёвай Амерыкі, Вальдыўскія лясы Чылі, таксама сустракаецца ў Аргенціне. Таксама віды роду вырошчваюцца ў раёнах з такім самым кліматам, як і на радзіме, — Брытанскія астравы, паўночна-заходняе ціхаакіянскае ўзбярэжжа ЗША. Карлікавыя формы выкарыстоўваюцца ў пакаёвым раслінаводстве  (руск.) (бел..

Віды
----

Па інфармацыі базы даных *The Plant List*, род уключае 2 віды:

* Luma apiculata (DC.) Burret
* Luma chequen (Molina) A.Gray

Зноскі
------

1. ↑  Ужываецца таксама назва Пакрытанасенныя.
2. ↑  Пра ўмоўнасць аднясення апісанай у гэтым артыкуле групы раслін да класа двухдольных гл. артыкул «Двухдольныя».
3. ↑  Luma chequen in Washington Park Arboretum Архівавана 24 сакавіка 2009.
4. ↑  *Luma* (англ.).  The Plant List. Version 1.1. (25 лістапада 2013). Праверана 14 жніўня 2016.

|  |  |
| --- | --- |
| ⚙️   Таксанамія | GBIF · iNaturalist · IPNI · IRMNG · NCBI · POWO · Tropicos · WFO |
**Міцэліс** (*Lactuca muralis*) — від раслін сямейства Астравыя (*Asteraceae*), распаўсюджаны на захадзе Паўночнай Афрыкі, у Еўропе, Турцыі, на Каўказе.

Апісанне
--------

Шматгадовая травяністая расліна 30-100 см вышынёй. Сцябло адзіночнае, амаль голае, гладкае або невыразна бароздавае, уверсе мяцёлкава-галінастае. Лісце тонкае, зверху светла-зялёнае, знізу шыза-зялёнае, часам з фіялетавым адценнем, лірападобна-пёрыстарассечанае, з востра-лопасцевымі бакавымі долямі і дзідападобнай 3-лопасцевай канчатковай. Кошыкі шматлікія, дробныя, па 3-5 жоўтых кветак, вузка-цыліндрычныя або вузка-званочкавыя, сабраны ў друзлае мяцёлкавае суквецце. Сямянкі цёмна-фіялетавыя, амаль чорныя, падоўжна-рабрыстыя, у верхняй частцы адцягнуты ў шыйку, якая пераходзіць у зелянява-жоўты носік да 1 мм даўжынёй; носік на канцы дыскападобна пашыраны, з кольцам дробных вейчыкаў на краі; чубок з простых белых тупа вышчэрбленых валасінак, ападае.

Распаўсюджанне
--------------

Распаўсюджаны на захадзе Паўночнай Афрыкі — Алжыр, Марока, Туніс, у Еўропе, Турцыі, на Каўказе — Арменія, Азербайджан, Грузія; натуралізаваны на востраве Ірландыя, у паўднёва-ўсходняй і паўднёва-заходняй Канадзе, паўночна-ўсходніх і паўночна-заходніх ЗША.

Ва Украіне від расце ў лясах на ўсёй тэрыторыі, акрамя стэпу. Харчовая расліна.

Галерэя
-------

* ЛістокЛісток
* СуквеццеСуквецце
* Кветкавая галоўка складаецца з 4-5 жоўтых 5-зубчастых кветачакКветкавая галоўка складаецца з 4-5 жоўтых 5-зубчастых кветачак
* Сямянка з папусамСямянка з папусам

Зноскі
------

1. ↑  Ужываецца таксама назва Пакрытанасенныя.
2. ↑  Пра ўмоўнасць аднясення апісанай у гэтым артыкуле групы раслін да класа двухдольных гл. артыкул «Двухдольныя».
3. ↑  *Киселевский А. И.* Латино-русско-белорусский ботанический словарь. — Мн.: «Наука и техника», 1967. — С. 85. — 160 с. — 2 350 экз.
4. 1 2 3  *Доброчаева Д. Н. Котов М. И. Прокудин Ю. Н. и др.* Определитель высших растений Украины. — К. 1987. — С. 376.  (руск.) (укр.)
5. ↑  plantsoftheworldonline.org **(нявызн.)**.  (англ.)
6. ↑  bgbm.org **(нявызн.)**.  (англ.)
7. ↑  npgsweb.ars-grin.gov **(нявызн.)**.  (англ.)

|  |  |
| --- | --- |
| ⚙️   Слоўнікі і энцыклапедыі | Вялікая нарвежская |
| Таксанамія | EOL · GBIF · iNaturalist · IPNI · IRMNG · ITIS TSN · POWO · Tropicos · WFO · WoRMS |
| Нарматыўны кантроль | Microsoft: 2780896905 |
*Не варта блытаць з Другакананічнымі кнігамі.*

**Некананічныя біблейскія кнігі**, або **некананічныя кнігі Бібліі**: 1) кнігі, у праваслаўі ўключаныя ў склад Святога Пісьма, уважаюцца карыснымі для чытання, але пазначаюцца зорачкай; 2) кнігі, якія не ўваходзяць у біблейскі канон большасці цэркваў і ўключаюцца ў канон толькі паасобных цэркваў.

Стары Запавет
-------------

### Дадаткі да кананічных кніг

* дадаткі да Кнігі Эсфір (1:1, 3:13, 4:17, 5:1-2, 8:12, 10:3)
* малітва Манасіі ў канцы Другой кнігі летапісаў (36:24)
* апошні псалом (Псалтыр 151)
* малітва Азарыі і песня трох хлопчыкаў (Кніга прарока Данііла 3:24-90)
* аповесць пра Сусанну (Кніга прарока Данііла 13)
* гісторыя пра Віла і Цмока (Кніга прарока Данііла 14)

### Другая кніга Ездры, Трэцяя кніга Ездры, Кніга Тавіта, Юдзіф, Прамудрасць Саламона, Прамудрасць Ісуса Сірахава, Ліст Ераміі, Баруха, Макавеяў (1-я, 2-я, 3-я)

Вышэйадзначаныя кнігі ў каталіцызме аднесены да другакананічных, у праваслаўі — да некананічных, а ў пратэстантызме і іўдаізме — да апокрыфаў. Трэцяя кніга Макавеяў і Трэцяя кніга Ездры уключаюцца ў склад Бібліі толькі ў праваслаўі.

### Псалтыр

Псалом 151 уваходзіць толькі ў праваслаўны канон, але не выкарыстоўваецца ў богаслужэнні, хаця і прымыкае да ХХ кафізмы.

Псалмы 152—155 уваходзяць у біблейскі канон і, адпаведна, у богаслужбовую практыку толькі ў Сіра-Якавіцкай Праваслаўнай Царкве, а астатнімі ўважаюцца за апокрыфы.

### Кніга Эноха, Кнігі Мекабян, Кніга Юбілеяў, Рэшта слоў Баруха

Эфіопская Праваслаўная Царква ўключае гэтыя кнігі ў свой канон. Астатнімі хрысціянскімі цэрквамі яны ўважаюцца за апокрыфы.

Новы Запавет
------------

### Дыдаскалія Апосталаў

Эфіопская Праваслаўная Царква ўключае гэтую кнігу ў свой канон. Астатнімі хрысціянскімі цэрквамі яны ўважаюцца за апокрыфы.

Гл. таксама
-----------

* Біблейскі канон

Зноскі
------

1. ↑  Проф. *Юнгеров П. А.* Введение в Ветхий Завет. Неканонические книги. Неканонические дополнения в канонических ветхозаветных книгах

Літаратура
----------

* *Юнгеров П. А.* Введение в Ветхий Завет. Неканонические книги
* *Д. Г. Добыкин*. Лекции по введению в Священное Писание Ветхого Завета. — СПб.: Санкт-Петербургская православная духовная академия, 2012.

Спасылкі
--------

* Ethiopian Orthodox Tewahedo Church. The Bible
**Леон Блуа** (фр.: Léon Bloy, 11 ліпеня 1846 — 3 лістапада 1917) — французскі пісьменнік, мысляр-містык.

Школы не скончыў, атрымаў сямейнае выхаванне. Рана пачаў пісаць, вёў дзённік, адышоў ад рэлігіі. З 1864 — дробны клерк у Парыжы па пратэкцыі бацькі. У 1868 пазнаёміўся з Барбэ д’Арэвільі, які вярнуў яго ва ўлонне каталіцызму і добраахвотным сакратаром якога ён стаў. Удзельнічаў добраахвотнікам у франка-прускай вайне.

Дэбютаваў у 1875. Публікаваўся ў газетах і часопісах, выступаў як гарачы палеміст. Аўтар раманаў, навэлаў, палемічных эсэ, дзённіка, які вёў многія гады. Атрымаў вядомасць як глыбокі каталіцкі мысляр. Яго постаць прыцягвала ўвагу М. Бярдзяева, Ф. Кафкі, Э. Юнгера, К. Шміта, Х. Л. Борхеса, Г. Бёля і іншых.

Зноскі
------
**Мінскае гета** — серыя афортаў Лазара Рана, прысвечаная Мінскаму гета і яго вязням. Захоўваецца ў калекцыі Дрэздэнскай карціннай галерэі.

Гісторыя
--------

У 1950-х Лазар Ран пачаў серыю афортаў «Мінскае гета» і працаваў над ёй доўга і скрупулёзна. З аднаго боку вельмі складаная тэхніка патрабавала дакладнасці, а з іншай — тэма гэтага цыклу была настолькі асабістай, што кожная праца нараджалася ў пакутах. На серыю «Мінскае гета» ў Рана пайшло 20 гадоў. Афіцыйна пазначаецца, што даты стварэння серыі 1962—1972 гады.

У 1979 годзе пры садзейнічанні нямецкай мастачкі Леа Грундзік альбом гэтых гравюр быў набыты Дрэздэнскай карціннай галерэяй  (руск.) (бел..

Апісанне
--------

Сам мастак гэтага не сцвярджаў, але імаверна, што на выявах серыі сустракаюцца партрэты яго маці, жонкі, сястры і трох дзяцей, якія загінулі ў Мінскім гета.

Апісанне
--------

Цыкл уключае 17 чорна-белых лістоў, выкананых у тэхніцы афорту.

Спіс афортаў (няпоўны):

* Пекла
* У маліне
* Шчасліўчык
* Звар’яцелая
* Паэт
* Філосаф
* Музыка
* За калючым дротам
* Птушкі
* Ля ямы
* Ідуць
* Выратаванне. У партызан
* Расcтрэл
* Чакаюць
* У схроне
* Хворая маці

Выстаўкі
--------

Серыя афортаў Лазара Рана «Мінскае гета» доўгія гады не экспанавалася на выстаўках. У 1979 пры пасярэдніцтве нямецкага мастака Леа Грундзік альбом гэтых гравюр закупіла Дрэздэнская карцінная галерэя. Толькі ў 1991 годзе афорты былі паказаны на выстаўцы ў Палацы культуры тонкасуконнага камбіната імя Ц. Я. Кісялёва. Пасля гэтага у канцы 90-х гадоў, мастацтвазнаўца Ларыса Фінкельштэйн зноў экспанавала гэтыя творы ў сваёй галерэі «Брама».

У ліпені 2014 года ў Нацыянальным гістарычным музеі Беларусі ў Мінску працавала выстаўка, прысвечаная памяці Мінскага гета. Экспазіцыя складалася з мастацкіх работ Лазара Рана, прадстаўленых калекцыянерам Андрэем Філатавым, а таксама з экспанатаў Музея гісторыі і культуры яўрэяў Беларусі.

Зноскі
------

1. ↑  История Минского гетто  (руск.)
2. 1 2  «Минское гетто»: история Лазаря Рана — главного графика Европы, непризнанного на Родине  (руск.)
3. ↑  Главная тема Лазаря Рана Архівавана 17 снежня 2022.  (руск.)
4. ↑  *МІШПОХА* Іна Герасімава. «Галоўная тэма Лазара Рана»  (руск.)
5. ↑  Памяти Минского гетто. В белорусской столице открылась выставка художника Лазаря Рана  (руск.)

Літаратура
----------

* Лазарь Ран. Минское гетто [Изоматериал] = Lazar Ran. Minsk ghetto : графика, скульптура, живопись : альбом / (составители: И. Герасимова, А. Стребков; автор вступительной статьи И. Герасимова)
**Барыс Іванавіч Прарокаў** (1911—1972) — савецкі мастак, майстар сатыры і агітацыйна-палітычнай графікі. Народны мастак СССР (1971). Лаўрэат Ленінскай (1961) і дзвюх Сталінскіх прэмій трэцяй ступені (1950, 1952).

Біяграфія
---------

Барыс Прарокаў нарадзіўся 26 красавіка (9 траўня) 1911 года ў Іванава-Вазнясенску (цяпер Іванава). Вучыўся ў сярэдняй школе № 30. У 1929—1931 гадах вучыўся ва ВХУТЕИН у Маскве ў Л. А. Бруні, Д. С. Маора, П. Я. Паўлінава. У 1936 годзе паступіў у Інстытут павышэння кваліфікацыі мастакоў.

Выконваў малюнкі і карыкатуры для газеты «Камсамольская праўда», часопіса «Кракадзіл» (з 1929). Удзельнік калектыву мастакоў «Вокны ТАСС», ваенны мастак Галоўнага палітупраўлення Ваенна-марскога флоту (1941—1945). Член Аб’яднання «Кастрычнік» (1928—1930), Аб’яднання работнікаў рэвалюцыйнага плаката (АРРП, 1931—1932).

Аўтар кнігі «Пра час і пра сябе» (М. 1979).

Член-карэспандэнт АХ СССР (1954). Член Саюза мастакоў СССР (з 1933). Член ВКП(б) з 1945 года.

Памёр 19 верасня 1972 года ў Маскве. Пахаваны на Увядзенскіх могілках (29 уч.).

Зноскі
------
**Банцараўшчына** — гарадзішча жалезнага веку ў Беларусі, на беразе ракі Свіслач каля былой вёскі Банцараўшчына Мінскага раёна.

Гарадзішча Банцараўшчына. 1926 г. Надзея Маркіянаўна Доўнар-Запольская (сядзіць каля бярозы), Ісаакій Абрамавіч Сербаў (стаіць за бярозай), Мітрафан Віктаравіч Доўнар-Запольскі (у фуражцы і паліто), Мікалай Мікалаевіч Шчакаціхін (у белай кепцы), Сяргей Антонавіч Дубінскі (сядзіць на краі раскопу ў белай фуражцы), Дзмітрый Іванавіч Даўгяла (за С. А. Дубінскім), Мікалай Мікалаевіч Улашчык (з рыдлёўкай у руках), Аляксандр Дзмітрыевіч Каваленя, Павел Васільевіч Харламповіч (у фуражцы), Аляксандр Міхайлавіч Паноў, Сяргей Сяргеевіч Шутаў (у белай кашулі), Мельнікаў.
Пляцоўка авальная (55 х 35 м), з поўначы і паўночнага захаду ўмацавана 2 валамі вышынёй каля 2 м і равамі. Культурны пласт 0,2—1,8 м; мае 2 гарызонты: ніжні (III ст. да н.э. — IV ст. н.э.) адносіцца да культуры штрыхаванай керамікі, верхні — VI—VII стст. — ад яго атрымала назву банцараўская культура. Выяўлены рэшткі драўляных наземных пабудоў з разваламі печаў-каменак, вырабы з жалеза (сярпы, наканечнікі коп’яў, нажы, брытвы), бронзы (пярсцёнкі, фібула, лунніца, бранзалет і інш.), гліны (посуд, тыглі, льячка, прасліцы), шкляная пацерка і інш.

Назва
-----

Назва вёскі Банцараўшчына балцка-літоўскага паходжання, ад двухасноўнага імя *Banteras*. Адпаведныя асновы вядомыя ў літоўскай антрапаніміі. Больш аўтэнтычнае напісанне ў польскім і рускім варыянтах: *Bancer-*, *Банцер- ("Банцэр-)*.

Ад таго ж імя і назва хутара Банцараўшчына на захадзе ад Ваўкавыска. Падобным чынам утвораныя і назва Байцарава, і сенненскае прозвішча Кацар (ад двухасноўных імёнаў *Bai-ter'as, Ka-ter'as*)*.*

Побач з падменскай Банцараўшчынай (цераз Свіслач) быў хутар Нарэйкі (ад балцка-літоўскага аднаасноўнага імя *Nareikis*).

Літаратура
----------

* Беларуская энцыклапедыя: У 18 т. Т. 2: Аршыца — Беларусцы / Рэдкал.: Г. П. Пашкоў і інш. — Мн. : БелЭн, 1996. — Т. 2. — 480 с. — 10 000 экз. — ISBN 985-11-0035-8. — ISBN 985-11-0061-7 (т. 2).
Шаблон:Infobox Automobile
**Opel Insignia** — аўтамабіль сярэдняга класа ад кампаніі Opel, які з’явіўся ў 2008 годзе на замену Opel Vectra. Аўтамабіль выпускаецца ў кузаве седан, хэтчбэк і ўніверсал. У 2013 годзе быў выраблены рэстайлінг, які пераважна закрануў пярэднюю частку аўтамабіля: мадыфікаваны бампер, рашотка радыятара і пярэдняя оптыка.

Апісанне
--------

Для Opel Insignia на выбар даступны шырокі шэраг рухавікоў. Невялікі 1,4 -литровый турбірованный бензінавы рухавік, магутнасцю 138 л.с. і круцячім момантам 4000 аб / мін працуе зладжана і бясшумна. У камбінаваным цыкле па афіцыйных дадзеных спажыванне паліва складае 5,7 л / 100 км. Больш магутны агрэгат — 2.0-літровы бензінавы рухавік SIDI, магутнасцю 246 л.с .. Улетку 2015 года кампанія Опель прадставіла новы 1.6-літровы дызельны рухавік, магутнасцю 134 л.с. Максімальная хуткасць дасягае адзнакі 209 км / г, а паскарэнне да 100 км / г адбываецца за 10,9 секунд. Варта адзначыць, што 2.0-літровы дызель CDTi ўсё яшчэ даступны. А вось рухавік з найвышэйшымі паказчыкамі прадукцыйнасці — 2.0-літровы дызель CDTi Bi-Turbo (192 л.с.) — быў зняты з вытворчасці ў 2015 годзе.

Бяспека
-------

Вынікі краш-тэста Euro NCAP:


|  |  |
| --- | --- |
| Вынікі тэсту Euro NCAP, 2009 |  |
| Балы | % |
|  **Бяспека дарослых пасажыраў** | 33,7 | 94% |
|  **Бяспека пасажыраў-дзяцей** | 38,9 | 79% |
|  **Бяспека пешаходаў** | 14,3 | 40% |
|  **Актыўная бяспека** | 5 | 71% |
| **Пратэставаны аўтамабіль**: Opel Insignia 2.0 diesel 'Essentia' |

Агляд мадэлі
------------

Opel Insignia дэбютаваў у Лондане 22 ліпеня 2008 года.

* Opel Insignia_frontOpel Insignia\_front
* Opel Insignia_rearOpel Insignia\_rear
* Opel Insignia_interiorOpel Insignia\_interior

Зноскі
------

1. ↑  Обзор тест-драйва: Opel Insignia
2. ↑
**«Залатая маліна»** (англ.: Golden Raspberry), таксама «**Разі**» (**Razzie**, скарочана ад англ. **Razzie Award**) — прыдуманая ў 1980 годзе амерыканцам Джонам Уілсанам антыўзнагарода, якая адзначае горшыя акцёрскія працы, сцэнарый, рэжысуру, кінапесню і фільм года. Разглядаецца як дадатак да прэміі «Оскар» — па традыцыі намінанты «Залатой маліны» абвяшчаюцца за дзень да абвяшчэння оскараўскіх намінантаў, лаўрэаты — за дзень да лаўрэатаў «Оскара».

Назва паходзіць ад англійскага жаргоннага выслоўя (to) blow raspberry (tongue) — фыркнуть ў знак насмешкі над кім-небудзь або чым-небудзь.

Разі прысуджаецца па выніках галасавання членаў так званага Фонду «Залатая маліна» (Golden Raspberry Award Foundation, GRAF). У фонд уваходзяць больш за 500 ананімных членаў з 12 краін, галасаванне адбываецца па пошце. Прызам з’яўляецца пластмасавая ягада маліны, пакрытая залатой фарбай з пульверызатара. Кожны прыз каштуе менш 5 долараў, уключаючы падатак з продажаў (8 % у Каліфорніі).

Спасылкі
--------

* Афіцыйны сайт прэміі «Залатая маліна» (англ.)
* «Залатая маліна» (англ.) на сайце «*Internet Movie Database*» (англ.)

|  |  |
| --- | --- |
| ⚙️   Тэматычныя сайты | Internet Movie Database: ev0000558 |
**Vsauce** (/ˈviːsɔːs/) — брэнд каналаў YouTube, створаны Майклам Стывенсанам. На канале публікуюць відэа на навуковыя, псіхалагічныя, матэматычныя і філасофскія тэмы, а таксама гульні, тэхналогіі і іншыя прадметы, якія прадстаўляюць агульны інтарэс.

Каналы
------

Брэнд Vsauce уключае ў сябе наступныя каналы:

Vsauce1 — вядзецца асабіста Майклам. На канале публікуюцца відэа на тэмы навукі, матэматыкі, антрапалогіі і філасофіі;

Vsauce2 — арганізаваны Кевінам Ліберам, ахоплівае тэмы, якія тычацца матэматычных парадаксаў, незвычайных ведаў, гаджэтаў і людзей;

Vsauce3 — вядучы — Джэйк Ропер. Канал прысвечаны выдуманым сусветам і відэагульням;

WeSauce — канал, які паказвае творчасць падпісчыкаў каналаў Vsauce. WeSauce здаецца неактыўным і не выпусціў відэа з 15 кастрычніка 2015 года;

D! NG , раней DONG (Do Online Now Guys), — гэта канал, які стартаваў Vsauce, у якім прадстаўлены незвычайныя старонкі, праграмы і гульні з усяго Інтэрнэту. Першае відэа загружана 29 кастрычніка 2015 года.

Некаторыя відэа Vsauce публікаваліся ў інтэрнэт-выданнях навін такіх як *The Huffington Post*, CBS, і Gizmodo.

### Звязаныя каналы

20 кастрычніка 2006 г. Майкл стварыў асабісты канал pooplicker888. Яго першае відэа «Calvin Klein With Models Hot Dog» было загружана 24 лютага 2007 года.

Узнагароды
----------

Vsauce выйграў прэмію Webby у намінацыі найлепшыя навіны і інфармацыю.

У 2014 і 2015 гадах канал атрымаў узнагароду Streamy за найлепшы канал у катэгорыі навукі і адукацыі.

Зноскі
------

1. ↑
2. 1 2
3. 1 2
4. ↑   Архівавана 17 чэрвеня 2013.
5. ↑
6. ↑
7. ↑
8. ↑
9. ↑
10. ↑
11. ↑
12. ↑
13. ↑

|  |  |
| --- | --- |
| ⚙️   У сацыяльных сетках | Facebook · X |
| Фота, відэа і аўдыё | Instagram · YouTube |