**Кангрэгацыя евангелізацыі народаў** (лац.: Congregatio pro Gentium Evangelizatione) — адна з дзевяці кангрэгацый Рымскай курыі, займаецца пытаннямі евангелізацыі і місіянерства.

Узначальвае кангрэгацыю кардынал-прэфект кардынал Фернанда Філоні, сакратар — Савіа Хон Тай-Фай.

Гісторыя
--------

Будынак кангрэгацыі па распаўсюджанні веры ў Рыме
Напачатку XVI стагоддзя былі прадпрынятыя першыя спробы стварыць пры Рымскай курыі арганізацыю, якая б займалася місіянерскай дзейнасцю, галоўным чынам у Амерыцы і Афрыцы. У 1568 з гэтай мэтай Святым Прастолам была створана Камісія Кардыналаў. 22 чэрвеня 1622 булай *Inscrutabili divinae providentiae* Папы Рыгора XV была створана **Кангрэгацыя прапаганды веры** (*Sacra Congregatio de Propaganda Fide*).

Задачамі Кангрэгацыі была падрыхтоўка місіянераў, забеспячэнне місій духоўнай літаратурай, процідзеянне выкарыстанню хрысціянскай місіі ў палітычных мэтах. Пазней Кангрэгацыі прапаганды веры быў падпарадкаваны Папскі Урбаніянскі ўніверсітэт, прызначаны для навучання будучых місіянераў.

У 1862 годзе ў рамках кангрэгацыі была ўтворана Кангрэгацыя па справах усходніх цэркваў, якая з 1917 стала самастойнай курыяльнай кангрэгацыяй.

У 1988 годзе Папа Ян Павел II пераўтварыў Кангрэгацыю прапаганды веры ў Кангрэгацыю евангелізацыі народаў (апостальская канстытуцыя *Pastor Bonus*).

Структура і абавязкі
--------------------

Задачы кангрэгацыі — каардынацыя місіянерскай дзейнасці, садзейнічанне ў падрыхтоўцы мясцовага кліру. На місіянерскіх тэрыторыях толькі ёй належыць права ствараць місіянерскія царкоўныя структуры, ёй падпарадкоўваюцца ўсе місіянерскія манаскія ордэны і кангрэгацыі.

У склад кангрэгацыі ўваходзяць Камісія па пераглядзе сінодаў, статутаў біскупскіх канферэнцый, канстытуцый місіянерскіх таварыстваў апостальскага жыцця і статутаў семінарый; Папская калекта для Афрыкі, якая арганізуе збор ахвяраванняў; Папская місія па распаўсюджанні веры і іншыя арганізацыі.

Кардыналы-прэфекты з 1622 года
------------------------------

* Антоніа Марыя Саулі — (1622);
* Людовіка Людавізі — (1622—1632);
* Антоніа Барберыні малодшы — (1632—1671);
* Палуца Палуцы Альцьеры дэльі Альбертоні — (1671—1698);
* Карла Барберыні — (1698—1704);
* Джузэпэ Сакрыпантэ — (1704—1727);
* Вінчэнца Петра — (1727—1747);
* Сільвіа Валенці Ганзага — (1747—1756);
* Джузэпэ Спінелі — (1756—1763);
* Джузэпэ Марыя Кастэлі — (1763—1780);
* Леанарда Антанелі — (1780—1795);
* Гіяцынт Жыгімонт Гердзіл, C.R.S.P. — (1795—1802);
* Стэфана Борджыа — пра-прэфект (1798—1800); прэфект (1802—1804);
* Антоніа Дуньяні — пра-прэфект (1804—1805);
* Мікеле Дзі П'етра — (1805—1814);
* Ларэнца Літа — (1814—1818);
* Франчэска Луіджы Фантана, C.R.S.P. — (1818—1822);
* Эрколе Кансальві — пра-прэфект (1822—1824), прэфект (1824);
* Джуліа Марыя дэла Самалья — пра-прэфект (1824—1826);
* Маўра Капелары, O.S.B.Cam. — (1826—1831);
* Карла Марыя Педзічыні — (1831—1834);
* Філіпа Франзоні — (1834—1856);
* Алесандра Барнаба — (1856—1874);
* Алесандра Франкі — (1874—1878);
* Джавані Сімеоні — (1878—1892);
* Мечыслаў Ледухоўскі — (1892—1902);
* Джыралама Марыя Гоці — (1902—1916);
* Даменіка Серафіні — (1916—1918);
* Вілем ван Росум — (1918—1932);
* П'етра Фумасоні Б'ёндзі — (1933—1960);
* Сэмюэль Стрытч — (пра-прэфект 1958);
* Рыгор-Пётр XV Агаджанян — (пра-прэфект 1958—1960, прэфект 1960—1970);
* Агнелу Росі — (1970—1984);
* Дэрмат Раян — (пра-прэфект 1984—1985);
* Іозеф Томка — (пра-прэфект 1985, прэфект 1985—2001);
* Крэшэнцыа Сепэ — (2001—2006);
* Іван Дыяс — (2006—2011).
* Фернанда Філоні — (з 2011).