**Епіскап Ігнацій** (свецкае імя — **Дзмітрый Аляксандравіч Бранчанінаў**; 5 лютага 1807, сяло Пакроўскае, Грязавецкі павет, Валагодская губерня — 30 красавіка 1867, Бабаеўскі манастыр, цяпер Кастрамская вобласць) — епіскап Праваслаўнай Рускай Царквы. Багаслоў і прапаведнік вельмі кансерватыўных поглядаў.

Услаўлены Рускай праваслаўнай царквой у ліку свяціцеляў на Памесным Саборы РПЦ 1988 года. Памяць — 30 красавіка па юліянскім каляндары.

Біяграфія
---------

Нарадзіўся 5 лютага 1807 года ў сяле Пакроўскім Грязавецкага павета Валагодскай губерні; са старадаўняга дваранскага роду Бранчанінавых. У дзяцінстве ён адчуў схільнасць да глыбокай малітвы і адзіноты. У 1826 годзе, па патрабаванні бацькі, Дзмітрый скончыў Ваеннае інжынернае вучылішча. Перад юнаком лунала добрая свецкая кар'ера, але ён падае прашэнне аб адстаўцы, жадаючы прыняць манаства. Прашэнне здаволена не было, і Дзмітрый Аляксандравіч накіраваўся на службу ў Дынабургскую крэпасць, дзе цяжка захварэў і неўзабаве быў вызвалены ад свецкіх прац.

Па выздараўленні ён паступіў паслушнікам у Аляксандра-Свірскі манастыр. Затым перайшоў са сваім старцам, іераманахам Леанідам (Львом) у Опціну пустынь. 28 чэрвеня 1831 года епіскапам Валагодскім Стэфанам быў пастрыжаны ў манаства з імем Ігнацій у гонар святога мучаніка Ігнація Баганосца; 4 ліпеня быў пасвечаны ў іерадыяканы, а 25 ліпеня - у іераманахі. Праз некаторы час быў вызначаны настаяцелем Пельшэмскага Лапотава манастыра.

28 студзеня 1833 года быў узведзены ў сан ігумена. У тым жа годзе яму было даручана кіраванне Троіца-Сергіевай пустэллю пад Пецярбургам. Тут быў створаны хор, парады якому даваў М.І. Глінка.

27 кастрычніка 1857 года ў пецярбургскім Казанскім саборы быў хіратанісанаваны ў епіскапа Каўказскага і Чарнаморскага; 4 студзеня 1858 прыбыў у Стаўрапаль.

Епіскап Ігнацій.
За нядоўгі чатырохгадовы тэрмін кіравання епархіяй Свяціцелю ўдалося наладзіць яе жыццё, але хвароба прымусіла яго прасіць аб звальненні на супакой. У 1861 годзе прашэнне было здаволенае і ён з'ехаў у Мікола-Бабаеўскі манастыр Кастрамской епархіі, дзе вёў адасобленае малітоўнае жыццё, стварыў шматлікія вядомыя творы («Прынашэнне сучаснаму манаству», «Отечник» і інш.), працягваў перапіску з духоўнымі дзецьмі.

16 красавіка 1867 года, у першы дзень Вялікдня, ён адслужыў сваю апошнюю Літургію. Сканаў 30 красавіка 1867 года.

Пасля кананізацыі, яго мошчы былі перанесеныя Толгскі манастыр у Яраслаўскай вобласці.

Зноскі
------

1. 1 2  *Bibliothèque nationale de France* data.bnf.fr: платформа адкрытых даных — 2011. Праверана 12 ліпеня 2020.<a href='https://wikidata.org/wiki/Track:Q19938912'></a><a href='https://wikidata.org/wiki/Track:Q54837'></a><a href='https://wikidata.org/wiki/Track:Q193563'></a>

Спасылкі
--------

* Літаратурныя багаслоўскія творы свяціцеля *БИБЛИОТЕКА ПРАВОСЛАВНАЯ БЕСЕДА*
* *творы І.Бранчанінава ў mp3*
* Свяціцель Ігнацій Бранчанінаў *Праваслаўны каляндар*
* Ігнацій Стаўрапольскі, свяціцель Архівавана 14 лістапада 2007. На партале *Рускае праваслаўе*
* Ігнацій Бранчанінаў, св.

|  |  |
| --- | --- |
| ⚙️   Слоўнікі і энцыклапедыі | Вялікая расійская (старая версія) · Бракгаўза і Эфрона · Праваслаўная · Рускі біяграфічны |
| Генеалогія і некрапалістыка | Rodovid |
| 

| Нарматыўны кантроль |
| --- |
| BNF: 145567976 · CiNii: DA14591787 · GND: 104328797 · ICCU: BVEV013613 · ISNI: 0000 0001 0170 362X · LCCN: n83150537 · LNB: 000098212 · NKC: jx20080317001 · NLA: 51933972 · NLG: 285760 · NLP: A20101570 · NTA: 186641508, 069506728 · NUKAT: n2006140350 · РДБ: 000080476 · LIBRIS: 301290 · SUDOC: 026930048 · VIAF: 97110372 |

 |