**Касцё́л Свято́га Аляксе́я** — мураваны каталіцкі храм у аграгарадку Сяльцы Бярозаўскага раёна Брэсцкай вобласці, помнік архітэктуры неагатычнага стылю. Размешчаны ў цэнтры паселішча, на былой гандлёвай плошчы. Аб’ект гісторыка-культурнай спадчыны рэгіянальнага значэння.

Гісторыя
--------

Каталіцкі прыход у Сяльцы вядомы з 1471 года, на той час тут існаваў драўляны касцёл Святога Лаўрэнція. У 1519 годзе Бона Сфорца пабудавала і абсталявала ў мястэчку новы храм. 

Станам на 1744 год, парафія адносілася да Шарашоўскага дэканата, у 1797 годзе знаходзілася ў складзе Пружанскага дэканата Луцка-Берасцейскай дыяцэзіі, налічвала 1634 вернікаў. 

У 1860 годзе прыход храма складаў 1998 католікаў. Пасля падаўлення паўстання 1863—1864 гадоў расійскія ўлады зачынілі касцёл і перавялі прыхаджан у праваслаўе, тагачасны ксёндз Байкоўскі ў сувязі з «палітычнай нядобранадзейнасцю» быў высланы ў Пермскую губерню. Неўзабаве стары будынак храма знеслі і ўзвялі на яго месцы праваслаўную Успенскую царкву. На той час нешматлікая каталіцкая грамада праводзіла набажэнствы ў могілкавай капліцы Святога Лаўрэнція.

Доўгі час вернікі не маглі атрымаць дазвол на будаўніцтва новага храма і ў выніку звярнуліся да Мікалая II, які ўхваліў прапанову. Праект, распрацаваны архітэктарам Вільгельмам Срокам, быў зацверджаны 16 лютага 1906 года Іванам Плотнікавым. 

Узвядзенне пачалося ў 1908 годзе і вялося на сродкі вернікаў і ахвяраванні мясцовых шляхціцаў. Газета «Наша ніва» ў 1912 годзе паведамляла пра касцёл наступнае: *«У самым мястэчку Сяльцы есць дзьве царквы (адна новая і адна старая, уніяцкая) і будуецца цяпер пекны касцёл у стылю готыка - раманскім; ...Будуе гэты касцёл малады ксёндз, Р. шчыры беларус»*. Будаўніцтва скончылася ў тым жа годзе, новы храм быў асвячоны ў гонар царэвіча Аляксея — сына Мікалая II.

У 2007 годзе будынак быў занесены ў Дзяржаўны спіс гісторыка-культурных каштоўнасцей Рэспублікі Беларусь як аб’ект гісторыка-культурнай спадчыны рэгіянальнага значэння. На могілках захавалася колішняя прыпісаная да касцёла капліца, перад касцёлам — брама, вырашаная трохпралётнай спічастай аркадай уваходу. Сталага пробашча ў прыходзе няма.

Архітэктура
-----------

Знаходзіцца ў цэнтры мястэчка, на былой кірмашовай плошчы. Помнік архітэктуры неаготыкі. Уяўляе з сабе трохнефавую базіліку сіметрычна-восевай кампазіцыі. У сілуэце будынка дамінуе трох’ярусная шатровая вежа-званіца (васьмярык на двух чацверыках) цяжкіх прысадзістых прапорцый. Нізкія бакавыя прыдзелы, накрытыя аднасхільнымі дахамі, кампазіцыйна аб’ядноўваюць званіцу з асноўным аб’ёмам пад вільчыкавым дахам, завершаным над алтарнай часткай плоскай сігнатуркай. 

Ярусы званіцы па восі сіметрыі прарэзаны стральчатымі ўваходным парталам і акном-ружай над ім, акном-трыфорыумам на другім ярусе і арачным прасветам наверсе. Раўнамерны рытм бакавых фасадаў ствараецца ствараецца стральчатымі вокнамі-біфорыумамі і двухступеньчатымі контрфорсамі ў прасценках. Пяцігранная апсіда фланкіравана нізкімі сакрысціямі з асобнымі ўваходамі.

Нягледзячы на багацце запазычаных з сярэднявечнай готыкі архітэктурных форм — контрфорсаў, спічастых ніш і праёмаў, вокнаў-руж — манументальны будынак не здабыў вертыкальную накіраванасць. 

Прастора інтэр’ера расчлянёна на тры нефы дзвюма парамі магутных слупоў. Нефы перакрыты крыжовымі скляпеннямі на падпружных арках. Над нартэксам хоры, злучаныя лесвіцкай з бакавым прыдзелам.

Пробашчы
--------

* 1835—1836 — кс. Эразмус Корсак.
* 1859—1860 — кс. Рамуальд Цёлкевіч.
* да 1863 — кс. Байкоўскі.
* 1910—1913 — кс. Баляслаў Серафін.
* 1913—1915 — кс. Францішак Рамейка.
* 1915—1933 — кс. Пётр Нямыцкі.
* 1933—13 сакавіка 1942 — кс. Станіслаў Мажэйка. Пахаваны на цвінтары касцёла.
* 2000-я — кс. Уладзімір Мазалеўскі

Зноскі
------

1. ↑  *Кулагін А. М.* Каталіцкія храмы Беларусі // *Беларуская Энцыклапедыя імя Петруся Броўкі* — 2008.<a href='https://wikidata.org/wiki/Track:Q14916948'></a><a href='https://wikidata.org/wiki/Track:Q14271902'></a><a href='https://wikidata.org/wiki/Track:Q90832594'></a>
2. ↑  Касцёл Сьвятога Ваўжынца Архівавана 25 кастрычніка 2019. — Гісторыя Пружанскага павету, 16 лістапада 2017  (бел.)
3. 1 2  к // Каталіцкія храмы Беларусі: Энцыкл. даведнік / А. М. Кулагін; фатограф А. Л. Дыбоўскі. — 2-е выд.. — Мн.: БелЭн, 2008. — 488 с. — ISBN 978-985-11-0395-5. С. 351
4. ↑  Касцёл Святога Аляксея ў вёсцы Сялец — Бярозаўская раённая бібліятэка  (бел.)
5. ↑  Мястэчка ля Башты. Вандроўка ў бярозаўскі Сялец — Будзьма беларусамі!, 2 красавіка 2015  (бел.)
6. ↑  Збор помнікаў гісторыі і культуры Беларусі / АН БССР. Ін-т мастацтвазнаўства, этнаграфіі і фальклору; Рэд. кал.: С. В. Марцэлеў (гал. рэд.) і інш. — Мн.: БелСЭ, 1984. — Брэсцкая вобласць. — 368 с. іл. С. 124

Літаратура
----------

* Збор помнікаў гісторыі і культуры Беларусі / АН БССР. Ін-т мастацтвазнаўства, этнаграфіі і фальклору; Рэд. кал.: С. В. Марцэлеў (гал. рэд.) і інш. — Мн.: БелСЭ, 1984. — Брэсцкая вобласць. — 368 с. іл.
* Каталіцкія храмы Беларусі: Энцыкл. даведнік / А. М. Кулагін; фатограф А. Л. Дыбоўскі. — 2-е выд.. — Мн.: БелЭн, 2008. — 488 с. — ISBN 978-985-11-0395-5.

Спасылкі
--------

* Сялец — парафія Святога Аляксея на Catholic.by

| ⛭Пружанскі дэканат |
| --- |
| Касцёл Найсвяцейшай Дзевы Марыі Ружанцовай (Белаазёрск) ·  Касцёл Найсвяцейшай Тройцы (Бяроза) ·  Касцёл Узвышэння Святога Крыжа (Волька) ·  Касцёл Святога Міхаіла Арханёла (Вялікае Сяло) ·  Касцёл Узвышэння Святога Крыжа (Івацэвічы) ·  Касцёл Найсвяцейшай Тройцы (Косава) ·  Касцёл Найсвяцейшай Тройцы (Лыскава) ·  Касцёл Божай Міласэрнасці (Перадзельск) ·  Касцёл Унебаўзяцця Найсвяцейшай Дзевы Марыі (Пружаны) ·  Касцёл Найсвяцейшай Тройцы (Ружаны) ·  Касцёл Найсвяцейшай Дзевы Марыі (Сігневічы) ·  Касцёл Святога Аляксея (Сялец) ·  Касцёл Найсвяцейшай Тройцы (Шарашова) |