**Седэвакантызм**, кансерватыўны рэлігійны рух, раскол у рамках каталіцызму. Назва ідзе ад лацінскіх слоў *sedes* — пасад і *vacans* — пустуючы; тэрмін sede vacante («пры незанятым пасадзе») выкарыстоўваецца для пазначэння перыяду вакансіі папскага пасаду. Рух у каталіцкай царкве, які з'явілася пасля Другога Ватыканскага сабора. Прыхільнікі дадзенага кірунку не прызнаюць пап, якія кіравалі падчас і пасля сабора — Яна XXIII, Паўла VI, Яна Паўла I, Яна Паўла II і Бенедыкта XVI, — лічачы, што яны страцілі пасад *ipso facto* праз ерась мадэрнізму, прагрэсівізму, замену Трыдэнцкай імшы на Novus Ordo Missae.

Сярод седэвакантыстаў папулярныя розныя тэорыі змовы. Часам яны сцвярджаюць, што пасля смерці Пія XII у 1958 годзе Папам нібы быў абраны кардынал Джузэпэ Сіры, які прыняў было абранне (з Сікстынскай капэлы у той дзень сапраўды ішоў белы дым яшчэ да канчатковага галасавання), але быў змушаны тут жа зрачыся (і маўчаць пра сваё абранне) з-за магчымай пагрозы Касцёлу з боку камуністаў у выпадку абрання папы-кансерватара. Удзельнікі канклава нібы прагаласавалі паўторна і абралі кардынала Ранкалі (Яна XXIII), якога седэвакантысты з гэтай прычыны не лічаць законным папам. Некаторыя сцвярджаюць нават, што Сіры быў выбраны Папам двойчы (у 1958 і 1963) годзе.

У апраўданне седэвакантыстскага руху выкарыстоўваецца і версія пра тое, што Папа Павел VI быў падменены, і пад яго імем частку пантыфіката выступаў іншы чалавек. Частка седэвакантысцкіх груп выбралі сваіх уласных «рымскіх пантыфікаў».

Гл. таксама
-----------

* Старакаталікі
* Антыпапа
* Спіс Папаў Рымскіх і антыпапаў

Літаратура
----------

* Johannes Rothkranz: Falsche Brüder. Wie Marranen und andere Judaisierer den Rest der wahren katholischen Kirche sabotieren, Anton Schmid, Durach 2006, ISBN 3-932352-89-0.
* Johannes Rothkranz: Die Konzilserklärung über die Religionsfreiheit. Ein Dokument des Zweiten Vatikanums und seine Folgen. Anton Schmid, Durach 1995, Gesamt-ISBN 3-88096-898-5.
* Johannes Rothkranz: Papsttreue - Heilige Pflicht jedes Katholiken. Anton Schmid, Durach 1997, ISBN 3-932352-24-6.
* Johannes Rothkranz: Die Sedisvakanzthese widerlegt? Antwort auf eine untaugliche Kritik von P. Gérard Mura. Anton Schmid, Durach 1999, ISBN 3-932352-38-6.
* Oskar Schmitt: Ein würdiger Verwalter im Weinberg unseres Herrn Jesus Christus: Bischof Pierre Martin Ngo-dinh-Thuc, Norderstedt 2006, Books on Demand, ISBN 3-8334-5385-0.
* Wigand Siebel: Katholisch oder konziliar? Die Krise der Kirche heute. Langen Müller, München 1978, ISBN 3-7844-1706-X.

Спасылкі
--------

* Святарскае брацтва св. Пія V  (англ.)
* Congregation of Mary Immaculate Queen  (англ.)
* Novus Ordo Watch  (англ.)

| ⛭Ерасі ў хрысціянстве |
| --- |
| Гнастычныя ерасі | Дакетызм ·  Мікалаіты ·  Адаміты ·  Паўлікіяне ·  Багамілы ·  Катары ·  Альбігойцы ·  Вальдэнсы ·  Лоларды |  |
| Трынітарныя ерасі | Трытэізм ·  Манархіяне (Адапцыяністы) (Савеліянства) ·  Арыянства ·  Анамеі  ·  Македаніянства ·  Агнаіты |
| Хрысталагічныя ерасі | Апалінарызм ·  Монафізіцтва ·  Аўтардакецтва ·  Агнаіты ·  Монафеліцтва ·  Нестарыянства |
| Эклезіялагічныя ерасі | Мантанізм ·  Данатызм ·  Старакаталіцызм ·  Філетызм ·  Седзевакантызм |
| Іншыя ерасі | Хіліязм ·  Псілантрапізм ·  Пелагіянства ·  Арыгенізм ·  Іканаборства ·  Ерась жыдоўствуючых ·  Стрыгольнікі ·  Янсенізм ·  |