**Спецыяльны атрад хуткага рэагавання, САХР** — спецпадраздзяленне ўнутраных войскаў МУС Беларусі, размешчанае ў г. Мінск (воінская часць 3032).

Афіцыйна падраздзяленне прызначана для аховы грамадскага парадку, барацьбы з арганізаванай злачыннасцю, арганізацыі прафілактычных мерапрыемстваў у папраўчых установах, у месцах са складаным аператыўным станам, аховы стратэгічных аб’ектаў.

САХР займаецца пераследам апанентаў рэжыму Лукашэнкі, узломам памяшканняў і захопам людзей. На думку СМІ, камандзір і заснавальнік САХРа Дзмітрый Паўлічэнка кіраваў выкраданнем і забойствам праціўнікаў Лукашэнкі ў канцы 1990-х — пачатку 2000-х гадоў

Гісторыя
--------

Спецыяльны атрад хуткага рэагавання МУС Рэспублікі Беларусь створаны 29 чэрвеня 1999 года загадам міністра ўнутраных спраў № 014 ва ўнутраных войсках МУС Рэспублікі Беларусь. Касцяк каманды склалі афіцэры, прапаршчыкі і найбольш падрыхтаваныя салдаты вайсковай часці 3214. Першы камандзір — Дзмітрый Паўлічэнка.

Першую аперацыю вайскоўцы САХР правялі ў кастрычніку 1999 года ў Оршы, дзе імі была затрыманая арганізаваная злачынная група.

У 2008 годзе атрад удзельнічаў у праграме падрыхтоўкі і абмену вопытам з венесуэльскімі сілавікамі. У красавіку члены САХРа разам з супрацоўнікамі групы «Альфа» Камітэта дзяржбяспекі, службы бяспекі прэзідэнта і байцамі 5-й брыгады спецназа наведалі Венесуэлу, дзе, акрамя ўсяго іншага, здзейснілі ўзыходжанне на Пік Балівара, усталяваўшы сцягі дзвюх краін, а таксама сімволіку сілавых структур і беларускага спартыўнага таварыства «Дынама».

16 сакавіка 2016 года міністр унутраных спраў Беларусі Ігар Шуневіч ператварыў САХР у воінскую часць 3032 у складзе 3-й асобнай Чырванасцяжнай брыгады спецыяльнага прызначэння  (англ.) (бел.. Рашэнне зацвердзілі па прапанове камандзіра САХРа Юрыя Назаранка, бо ў атрада з’явіліся ўласныя службы.

16 снежня 2019 года «Deutsche Welle» апублікавала інтэрв’ю з Юрыем Гараўскім, былым байцом спецыяльнага атрада хуткага рэагавання (САХР) унутраных войскаў МУС Беларусі. Ён сцвярджаў, што ў 1999 годзе па загадзе заснавальніка САХРа падпалкоўніка Дзмітрыя Паўлічэнкі ўдзельнічаў у выкраданнях і забойствах праціўнікаў Лукашэнкі  (бел.) (бел.: міністра ўнутраных спраў Юрыя Захаранкі, кіраўніка Цэнтрвыбаркама Віктара Ганчара і прадпрымальніка Анатоля Красоўскага, які падтрымліваў беларускую дэмакратычную апазіцыю. Паўлічэнка, заявіў Гараўскі, асабіста застрэліў выкрадзеных.

Фарміраванне
------------

Колькасць фарміравання невядома, але ў некаторых крыніцах паказваюцца лікі ад 300 чалавек. Камплектуецца афіцэрамі, прапаршчыкамі і сяржантамі. Кандыдаты праходзяць комплекснае тэставанне з упорам на выяўленне асаблівасцяў паводзін у экстрэмальных сітуацыях і здаюць нарматывы па фізічнай падрыхтоўцы. Усе байцы выдатна валодаюць методыкамі рукапашнага бою, некаторыя з іх з’яўляюцца майстрамі і кандыдатамі ў майстры спорту па розных адзінаборствах.

САХР узброены аўтаматамі АК, пісталетамі ПМ і ПС, а таксама іх мадэрнізаваныя варыянты для бясшумнай стральбы, і помпавымі стрэльбамі для стральбы карцеччу.

Камандзіры
----------

* Дзмітрый Валер’евіч Паўлічэнка
* Міхаіл Камека
* Уладзімір Уладзіміравіч Вашкевіч
* Юрый Генадзьевіч Назаранка
* Аляксандр Валер’евіч Быкаў

Зноскі
------

1. ↑  Минский СОБР: универсальные солдаты
2. ↑  СОБР (руск.). *chest.by*. Праверана 29 чэрвеня 2020.
3. ↑  Спецназ в спецназе: столичный СОБР реорганизован в отдельную воинскую часть ВВ МВД Архівавана 13 красавіка 2019.
4. ↑  Белорусский спецназ покорил пик Боливара
5. ↑  Асобную воінскую часць стварылі на базе спецыяльнага атрада хуткага рэагавання ўнутраных войскаў  (бел.).  БелТА (16 сакавіка 2016). Праверана 15 жніўня 2021.
6. ↑  *Триппе, Кристиан*. Признания экс-бойца СОБРа Гаравского: реакция в Беларуси и Германии (руск.).  Deutsche Welle (17 снежня 2019). Архівавана з першакрыніцы 24 мая 2021. Праверана 29 чэрвеня 2020.
7. ↑  Спецназ Беларуси. Железный кулак Лукашенко. Часть 3-я **(нявызн.)**(недаступная спасылка). Архівавана з першакрыніцы 3 верасня 2020. Праверана 30 чэрвеня 2020.
8. ↑  СОБР: территория напряжения