У Вікіпедыі ёсць артыкулы пра іншых асоб з прозвішчам Румянцаў.

**Пётр Васільевіч Румянцаў** (3 чэрвеня 1859, Масква —15 мая 1929, Сураж) ― удзельнік I з’езда РСДРП.

Біяграфія
---------

Дом-музей І з’езду РСДРП
Пасля гімназіі вучыўся ў Маскоўскім камерцыйным вучылішчы, затым працаваў земскім рахункаводам у Цвяры. Пазнаёміўшыся з народнічаскай літаратурай, вайшоў ў «Чорны перадзел», і стаў весці з сялянамі прапагандысцкія размовы, з-за якіх у 1882 годзе быў арыштаваны і сасланы на тры гады ў Акмолінск. З 1884 года жыў у Тіфлісе, працаваў рахункаводам на будаўніцтве Тіфліска-Сухумскай чугунцы. З верасня 1895 года ў Мінску, служыў памочнікам кантралёра Кантролю Лібава-Роменскай чыгунцы.

У Мінску пазнаёміўся з эсерам Рыгорам Гершуні і іншымі рэвалюцыянерамі. Здымаў кватэру з 4-х пакояў ў доме на Захар’еўскай вуліцы, які належаў мяшчанцы Францішцы Ржэцкай. У адным з пакояў 1 (13) сакавіка 1898 года адбыўся I з’езд РСДРП, які стаў гістарычнай падзеяй. З’езд праходзіў пад выглядам святкавання імянін жонкі Румянцава ― Вольгі Міхайлаўны. У 1923 годзе, ― 25-ю гадавіну з’езда, ― ў доме адкрыты музей. Тут прымалі ў камсамол і піянеры, сустракалі значных гасцей.

У ліпені 1898 года сасланы ў Кіеўскую губерню, з красавіка 1901 года ў Мінску, Жлобіне. У 1905―1907 гадах намеснік старшыні Мінскай акруговай сялянскай арганізацыі пры РСДРП. Пасля 1917 года служыў кантралёрам Кантролю Заходняй чыгункі. У 1924 годзе, атрымаўшы статус персанальнага пенсіянера, пераехаў у Сураж. Памёр у 1929 годзе. На ўрачыстым адкрыцці могілкавага помніка ў 1964 годзе выступалі прадстаўнікі абкама КПСС, камсамола, працоўных калектываў.

Яго імем названы вуліцы ў Мінску і Суражы, цягнік ТЭП60-630, прыпісаны к дэпо Мінска.

Беларускі пісьменнік-гісторык Леанід Маракоў крытычна ставіцца да афіцыйнай біяграфіі Румянцава, лічачы, што ў ёй шмат невыразнасцяў.

Зноскі
------

1. ↑  *Сіманюкаў С. М.* Румянцаў Петр Васільевіч // *Энцыклапедыя гісторыі Беларусі*. — Мн.: БелЭн, 2001. — Т. 6. — С. 132. — ISBN 985-11-0214-8.
2. ↑  Румянцев Пётр Васильевич // *Белорусская СССР. Краткая энциклопедия*. — Мн.: БелЭн, 1982. — Т. 5. — С. 541.
3. ↑  *П. А. Кошаль.* История сыска в России. — Мн.: Литература, 1996. — Т. 2. — 656 с. — ISBN 985-437-144-1. Архівавана 29 студзеня 2022.
4. ↑  Е. Гурвич. О первом съезде РСДРП // Каторга и ссылка, 1928. № 3. С. 55-56
5. ↑  *Бандарэнка Ст.*. 1960-е і далей **(нявызн.)**(недаступная спасылка).  Мінск стары і новы. Архівавана з першакрыніцы 18 мая 2014. Праверана 28.11.2005.
6. ↑  *Русанаў Р. Сакалоў Я.*. Ў яго кватэры засядаў I з’езд РСДРП **(нявызн.)**(недаступная спасылка).  Бранскі край (31 сакавіка 1985). Архівавана з першакрыніцы 26 студзеня 2019.
7. ↑  *Степаненко Ст.*. Тени домика у Свислочи **(нявызн.)**.  Беларусь сегодня (17 студзеня 2013).

Літаратура
----------

* Румянцев П. В. О первом съезде РСДРП: (Воспоминания участника) // Вперёд. ― Мн. 1923, № 2-3, с. 63.
* Симончик Ф. В. В огне трех революций: Воспоминания старого коммуниста [Записал И. М. Рубинштейн]. — Мн. Беларусь, 1964. — 80 с.
* Миронова Ж. Н. Дом-музей I съезда РСДРП. ― Мн.: Беларусь, 1971. С. 61.

Спасылкі
--------

* Фоторепортаж из Дома-музея I съезда РСДРП Архівавана 17 лістапада 2016. // TUT.BY, 22 июля 2014
* Дом-музей I з’езда РСДРП