**Па́льфі з Эрдзёда** (венг.: Pálffy de Erdőd) — адзін з найзнакамітышых і заможнейшых венгерскіх шляхецкіх родаў. Мелі тытулы баронаў (ад 1581), графаў (ад 1599) і князёў (ад 1807).

Венгерскія роды Пальфі і Гедэрвар спрабавалі выводзіць уласнае паходжанне ад Конта  (англ.) (бел. заможнага магната падчас валадарання Людовіка I, які валодаў мноствам замкаў у цяперашняй Харватыі і Славакіі.

Пачаткова былі земанскім родам. Росквіт роду пачаўся з першай паловы XVI стагоддзя — час прыходу да ўлады ў Венгрыі Габсбургаў. У 1526 годзе ў бітве пад Мохачам загінуў не толькі чэшскі і венгерскі кароль Людвік II Ягелончык, але і мноства прадстаўнікоў вышэйшага духавенства і венгерскай шляхты, сярод якіх быў і Ваўрынец Пальфі. Яго нашчадкі пасля ўзыходу Габсбургаў на венгерскі сталец перайшлі на бок новага ўладара і заставаліся вернымі габсбургскаму дому да самага заняпаду Аўстра-Венгрыі.

Замак Чэрвены Камень у Карпатах, успадкаваны Пальфі ад Фугераў
Неўзабаве Пальфі атрымалі ад Габсбургаў тытул баронаў. У 1599 Міклаш Пальфі (1552—1600) быў уганараваны тытулам імперскага графа. Успадкаваны ім ад шлюбу з унучкай Антона Фугера Марыяй Магдаленай замак Чэрвены Камень у Верхняй Венгрыі (цяперашняя Славакія) стаў першым родавым маёнткам, застаючыся ва ўладанні Пальфі ажно да 1945 года.

Цягам пакаленняў нашчадкі Міклаша Пальфі заставаліся найзаможнейшымі жыхарамі Пожані (тагачаснай венгерскай сталіцы) і яе імперскімі намеснікамі. Графы Пальфі выбудавалі ў Браціславе некалькі палацаў, у адным з якіх размяшчаецца аўстрыйская пасольства, у другім — гарадская карцінная галерэя. Палац Пальфі ў Празе, даволі сціплы, размешчаны на Малой Старане. У Вене яны выбудавалі два невялікія палацы — на Вальнерштрасэ і Іозефплацы.

У 1707 годзе род падзяліўся на старэйшую галіну, заснавальнікам якой стаў граф Мікулаш Іозеф (1657—1732) з Катарынай Эльжбетай з Вайхсаў, і малодшую, заснаваную Мікулашавым братам графам Янам Бернардам (1663—1751) і графіняй Ганнай Тэрэзай з Кобараў. У 1735 адбыўся другі падзел маёмасці, у выніку якога старэйшая галіна падзялілася на тры самастойныя лініі, утвораныя ўнукамі Мікулаша Іозефа Пальфі:

* Мікулаш Іозеф (1710—1773) з жонкай Ганнай Сідонай ур. Альтанавай склалі малацкую лінію;
* Леапольд Штэфан (1716—1773) з жонкай Марыяй Іозефінай ур. Вальдштайн склалі ступаўскую лінію;
* Рудольф Іозеф (1719—1768) з жонкай Марыяй Элеанорай ур. Каўніц-Рытберг склалі чэрвенакаменскую лінію.

У XIX стагоддзі Пальфі атрымалі права карыстацца тытулам князёў. У 1875 годзе пасля спынення спадкавання генералісімуса Даўна ў мужчынскім калене сярэдняя (графская) лінія роду Пальфі ўспадкавала належны яму тытул князя Тыяна, пасля чаго змяніла прозвішча на «Пальфі-Даўн дэ Эрдзёд» (*Pálffy-Daun de Erdõd*).

Апошні ўласнік замку Чэрвены Камень, граф Караль Марыя Пальфі (1905—1992), з'ехаў разам з маці пад канец сакавіка 1945 года.

Выбітныя прадстаўнікі
---------------------

* Барон **Міклаш Пальфі** (1552—1600) — венгерскі ваенны, палітык і дыпламат.
* Граф **Янаш Пальфі** (1663—1751) — аўстрыйскі генерал-фельдмаршал, палацін, бан Харватыі, Далмацыі і Славоніі.
* Граф **Карл Пальфі** (1697—1774), сын Янаша, таксама выбітны генерал, аўстрыйскі фельдмаршал.
* Граф **Леапольд Пальфі** (1716-73), фельдмаршал (1760) і галоўнакамандуючы венгерскага войска (1765).
* Граф **Іаган Карл Пальфі** (пам. у 1870), фельдмаршал.
* Граф Алоіс Пальфі (пам. у 1876) — губернатар Венецыі.
* Граф **Фідэль Пальфі** (1895—1946), заснавальнік Венгерскай нацыянал-сацыялістычнай партыі.

* Барон Міклаш Пальфі (1552—1600)Барон Міклаш Пальфі (1552—1600)
* Граф Ліпот Пальфі (1716—1773)Граф Ліпот Пальфі (1716—1773)
* Герб Вальдштайнаў над уваходам у палац Пальфі ў ПразеГерб Вальдштайнаў над уваходам у палац Пальфі ў Празе
* Карл IV Пальфі (1735-1816), 1-ы князь ПальфіКарл IV Пальфі (1735-1816), 1-ы князь Пальфі
* Княгіня Пальфі (у дзявоцтве Каўніц-Рытберг, 1801-75)Княгіня Пальфі (у дзявоцтве Каўніц-Рытберг, 1801-75)

Спасылкі
--------

|  |  |
| --- | --- |
| commons: | Пальфі на Вікісховішчы |

* Генеалагічныя табліцы роду Архівавана 3 чэрвеня 2012.
* Пальффи фон Эрдёд // Энциклопедический словарь Брокгауза и Ефрона: В 86 томах (82 т. и 4 доп.) (руск.). — СПб. 1890—1907.

| ⛭Вышэйшая арыстакратыя Венгерскага каралеўства |
| --- |
| Магнаты | 
* Другеты†
* Цылеі†
* Хуньядзі†
* Запальяі†
* Батары†
* Ракацы†

 |
| Баны | 
* Драшкавічы
* Зрыні†
* Франкапаны†
* Эрдзёдзі

 |
| Князі | 
* Бацьяні
* Грасалкавічы†
* Пальфі
* Эстэрхазі
* Фештэцічы

 |
| Графы | 
* Апані
* Банфі
* Зічы
* Караі
* Перэні
* Сечэні

 |