У Вікіпедыі ёсць артыкулы пра іншых асоб з прозвішчам Блант.

**Энтані Фрэдэрык Блант** (англ.: Anthony Frederick Blunt, 26 верасня 1907 года, Борнмут, Вялікабрытанія — 26 сакавіка 1983 года, Лондан) — брытанскі гісторык мастацтва і мастацтвазнаўца, агент (крыніца) савецкай разведкі (1937-51) (ставіцца да «Кембрыджскай пяцёркі»), у гады вайны супрацоўнік контрразведкі MI5 (1939-45). Пра яго працу на савецкую разведку грамадскасці стала вядома ў 1979 годзе, калі пра гэта заявіла Маргарэт Тэтчэр; контрразведка даведалася пра гэта раней, але гэта заставалася ў таямніцы і ён атрымаў імунітэт у абмен на супрацу.
Захоўнік маляўнічай галерэі каралевы (1945—1973).

Спецыяліст па творчасці Нікаля Пусена, якому прысвечана яго галоўная праца, манаграфія 1967 года. Прафесар Лонданскага ўніверсітэта, член Брытанскай акадэміі (1950).

Біяграфія
---------

Нарадзіўся ў сям’і святара-вікарыя. Маці яго, Хільда Ваялет Мастэр (Блант) была стрыечкай графа Стрэтмара, бацькі Лізаветы Боўз-Лаян, маці кіруючай з 1952 года каралевы Лізаветы II. То бок на момант выкрыцця Блант даводзіўся траюрадным дзядзькам кіраўніка дзяржавы.

Значную частку дзяцінства правёў з сям’ёй у Францыі, дзе служыў яго бацька.

У 1926 годзе паступіў са стыпендыяй па матэматыцы ў Трыніці-каледж Кембрыджскага ўніверсітэта, але ў 1929 годзе з-за смерці бацькі спыніў навучанне. Вярнуўся да яе ў 1930-х.
У 1935 годзе са студэнцкай групай наведаў СССР.

Быў залучаны ў 1937 годзе агентам савецкай разведкі Арнольдам Дэйчам праз пасярэдніцтва Г. Бёрджэса. У сваіх мемуарах Блант заве рашэнне працаваць на савецкую разведку адной з галоўных памылак у сваім жыцці, ён нават хацеў скончыць з сабой з-за гэтага. Прылічаецца да «Кембрыджскай пяцёркі». Аператыўны псеўданім — Джонсан (Johnson). Членам Кампартыі ён ніколі не быў.

Да пачатку вайны Блант залучыў амерыканца Майкла Страйта (пасля ўладальніка і выдаўца амерыканскага ліберальнага тыднёвіка «The New Republic» і старшыні Нацыянальнага фонду дапамогі мастацтву і літаратуры).

У 1939 годзе паступіў на службу ў брытанскую контрразведку МІ-5. У званні капітана браў удзел у высадцы ў Францыі. За мужнасць, выяўленую пры адступе англійскага экспедыцыйнага корпуса, атрымаў ордэн Ганаровага легіёна. З восені 1940 года Блант робіцца памагатым аднаго з кіраўнікоў англійскай разведкі брыгадзіра Алена, які займаўся праблемамі бяспекі арміі і ваеннай прамысловасці. Тым часам англійская разведка здолела залучыць важнага агента ў апараце А. І. Мікаяна, што пастаўляў каштоўную інфармацыю англійскаму рэзідэнту ў Маскве. Блант дапамог савецкай разведцы выявіць гэтага агента.

У 1945 годзе стаў саветнікам караля Георга VI і выконваў далікатныя даручэнні, злучаныя з зацікаўленнямі англійскай кароны і родных дынастый, завошта ў 1947 годзе атрымаў Каралеўскі Віктарыянскі ордэн, а ў 1948-м — галандскі ордэн прынца Насау-Аранскага. Лічыцца, што Блант не перадаваў савецкай разведцы дакументы, што кампраметавалі каралеўскую сям’ю. Аднак свае выдатныя сувязі ў брытанскім урадзе ён выкарыстоўваў для атрымання палітычнай інфармацыі, якую перадаваў СССР. Пасля выкрыцця Мак-Лэйна і Бёрджэса пад падозранне МІ-5 трапіў і Блант, але, нягледзячы на гэта, у 1956 годзе ён стаў камандорам Віктарыянскага ордэна і атрымаў дваранства (з правам тытулавацца «сэр Энтані»).

У 1951 годзе савецкі рэзідэнт у Лондане Юрый Модзін прапанаваў Бланту бегчы ў СССР, на што той катэгарычна адмовіўся: «Я вельмі добра ведаю, як жыве ваш народ, і для мяне падобнае жыццё невыноснае і немажліве». Пасля гэтага савецкая разведка спыніла з ім адносіны.

У 1964 годзе ў лісце ў МІ-5 Блант па ўласнай волі прызнаўся ў сваёй супрацы з савецкай разведкай.

У памен на гарантыі імунітэту ён прызнаў сябе вінаватым і даў сведчанні, аднак яго шпіёнская чыннасць засталася таямніцай да лістапада 1979 года, калі прэм’ер-міністр Маргарэт Тэтчэр раскрыла гэту інфармацыю на пасяджанні Палаты абшчын. Тады ж Блант быў пазбаўлены рыцарскага звання. Дамоўленасць пра імунітэт працягвала дзеяць, Блант не падвяргаўся пераследам і працягваў займацца навукай.

Цікава, што пасля выкрыцця ён атрымаў больш за дзвесце лістоў падтрымкі і толькі паўтузіна негатыўных, чым быў узрушаны.

Асамблея Лонданскага ўніверсітэта па прапанове Ісаі Берліна не пазбавіла Бланта прафесарскага звання, каб пазбегнуць падабенства з савецкай практыкай анулявання навуковых ступеняў.

У 1939—1974 гг. выкладчык, прафесар гісторыі мастацтваў Лонданскага ўніверсітэта.
З 1945 г. намеснік, у 1947—1974 гг. дырэктар Інстытута мастацтва Курто (у складзе Лонданскага ўніверсітэта).

Памёр ад інфаркту. Паводле тэстаменту попел яго пылу быў развеяны над палямі Мальбару, дзе Блант вучыўся ў школе.

Быў узнагароджаны савецкім баявым ордэнам.

З 1979 года і да канца жыцця ён працаваў над сваімі мемуарамі. Потым яны былі перададзены на захоўванне ў Брытанскую бібліятэку ў запячатаным кантэйнеры. На публікацыю рукапісу была накладзена забарона на чвэрцьстагоддзе, да 2009 года, калі яны выйшлі кнігай успамінаў.

У 2001—2012 гг. выйшла біяграфія Бланта аўтарства Міранды Картэр «Энтані Блант: Яго жыцці» (Miranda Carter. Anthony Blunt: His Lives), над якой яна працавала з 1994 года.

Узнагароды
----------

У 1947 годзе ўзведзены ў званне камандора Каралеўскага Віктарыянскага ордэна, а ў 1956 годзе — рыцара-камандора. У 1979 годзе пазбаўлены звання ўказам каралевы.

У 1948 годзе стаў камандорам ордэны Ганаровага легіёна, у 1958 годзе — камандорам ордэны Аранскіх-Насау.

Зноскі
------

1. 1 2  Anthony Blunt // Encyclopædia Britannica Праверана 9 кастрычніка 2017.<a href='https://wikidata.org/wiki/Track:Q5375741'></a>
2. ↑  Anthony Blunt // RKDartists Праверана 9 кастрычніка 2017.<a href='https://wikidata.org/wiki/Track:Q17299517'></a>
3. ↑  Anthony Frederick Blunt // Brockhaus Enzyklopädie / Hrsg.: Bibliographisches Institut & F. A. Brockhaus, Wissen Media Verlag Праверана 9 кастрычніка 2017.<a href='https://wikidata.org/wiki/Track:Q464633'></a><a href='https://wikidata.org/wiki/Track:Q2586178'></a><a href='https://wikidata.org/wiki/Track:Q237227'></a>
4. 1 2 3  Who's who — *(untranslated)*, 1849. — ISSN 0083-937X<a href='https://wikidata.org/wiki/Track:Q3304275'></a><a href='https://wikidata.org/wiki/Track:Q2567271'></a>
5. 1 2  Kindred Britain<a href='https://wikidata.org/wiki/Track:Q75653886'></a>
6. 1 2 3  Deceased Fellows — British Academy Архівавана 19 сакавіка 2016.
7. ↑  George Smith
8. 1 2  Родственник короля Великобритании работал на советскую разведку — Российская газета
9. ↑  «Маневры». Маневры. Энтони Блант: член великолепной пятерки. Органы. русских военных gay-парней под руководством Автора
10. 1 2 3 4 5 6  Новости NEWSru.com :: Вышли мемуары советского шпиона Бланта, хранившиеся в запечатанном контейнере 25 лет
11. 1 2 3 4  Жанна Долгополова: Маски Энтони Бланта (Чайка. Номер 18 (34) от 16 сентября 2002 г.) | Журнал «Чайка»
12. ↑  Сайт СВР Архівавана 10 жніўня 2010.
13. ↑  БиБиСи-видео: Самая большая ошибка советского шпиона
14. ↑  BBC Russian — Лента новостей — Советский разведчик Блант сожалеет о своей деятельности в мемуарах
15. 1 2 3 4  Журнальный зал | Miranda Carter. Anthony Blunt: His Lives. (Миранда Картер. Энтони Блант: Его жизни)
16. ↑  Архівавана 18 студзеня 2007. Рафаил КАШЛИНСКИЙ: АНГЛИЙСКИЕ АРИСТОКРАТЫ НА СЛУЖБЕ У КГБ [WIN]
17. ↑  Кембриджская пятерка: документы британской разведки — BBC Русская служба
18. ↑  Объекты шпионажа | Публикации | Вокруг Света
19. ↑  Анатолий Горский на передовой внешней разведки / Спецслужбы / Независимая газета
20. ↑  Supplement 37977, page2577 **(нявызн.)**.  The London Gazette (6 июня 1947). Праверана 21 июля 2017.
21. ↑  Supplement 40787, page 3103 **(нявызн.)**.  The London Gazette (25 мая 1956). Праверана 21 июля 2017.
22. ↑  Supplement 48005, page 14427 **(нявызн.)**.  The London Gazette (15 ноября 1979). Праверана 21 июля 2017.
23. ↑  *Geoffrey Handley-Taylor.* Authors of Wales today. — Eddison Press Ltd, 1972. — С. 17. — 76 с.

| «Кембрыджская пяцёрка» |
| --- |
| 
Кім Філбі •
Дональд Мак-Лэйн •
Гай Бёрджэс •
Энтані Блант •
Джон Кернкрас
 |

|  |  |
| --- | --- |
| ⚙️   Тэматычныя сайты | RKDartists · The Peerage |
| Слоўнікі і энцыклапедыі | Вялікая каталанская · Вялікая нарвежская · Вялікая расійская (старая версія) · Britannica (онлайн) · Brockhaus · Notable Names Database · Treccani · Universalis · Оксфардскі біяграфічны |
| Генеалогія і некрапалістыка | Find a Grave · WikiTree · Geni.com · genealogics.org |
| 

| Нарматыўны кантроль |
| --- |
| BAV: ADV11480048, ADV11449170 · BIBSYS: 90167184 · BNC: a10969226 · BNE: XX857474 · BNF: 11892458f · CALIS: n2005023452 · CiNii: DA00374066 · CONOR: 19271011 · GND: 118512110 · ICCU: CFIV002823 · ISNI: 0000 0001 0855 9480 · LCCN: n81078280 · LNB: 000026239 · Microsoft: 2091456499 · NCL: 000374975 · NDL: 00433623 · NKC: jn20000600914 · NLA: 35019680 · NLG: 220755 · NLR: 000024879 · NLP: A29971068 · NSK: 000014166 · NTA: 068355645 · NUKAT: n95207297 · PTBNP: 38851 · РДБ: 000181735 · LIBRIS: 336353 · SUDOC: 026733897 · VIAF: 24598204 · ULAN: 500057348 |

 |