У Вікіпедыі ёсць артыкулы пра іншых асоб з прозвішчам Ладноў.
Кіраўнікі беларускіх прадстаўніцтваў i місій у еўрапейскіх краінах. Сядзяць (злева направа): Яўген Ладноў, Васіль Захарка, Пётра Крачэўскі, Леанард Заяц; стаяць: Лявон Вітан-Дубейкаўскі, Янка Чарапук, Яўхім Бялевіч. Кастрычнік 1919 г. (БДАМЛіМ).
**Яўген Міхайлавіч Ладноў** (7 ліпеня 1880, Дзвінск — пасля 1932) — беларускі грамадска-палітычны дзеяч.

Біяграфія
---------

Нарадзіўся ў Віцебскай губерні. У 1905 член ваеннай арганізацыі эсэраў у Адэсе, удзельнік рэвалюцыі 1905—1907 у Расіі. У гады першай сусветнай вайны на фронце. Удзельнічаў у Дзяржаўнай нарадзе ў Маскве, якая адбылася 12—15 жніўня 1917. Прысутнічаў на Першым Усебеларускім кангрэсе, быў абраны ў склад яго выканкама. Пасля Кастрычнiцкай рэвалюцыі за антысавецкую дзейнасць звольнены з вайсковай службы. У 1918 ваенны міністр ва ўрадзе БНР, са снежня 1919 міністр замежных спраў. У лютым 1919 прызначаны ўрадам БНР членам, пазней старшынёй беларускай дэлегацыі на Парыжскую мірную канферэнцыю.

У 1921 Я. Ладноў увайшоў у склад Беларускага камітэта ў Варшаве (віцэ-старшыня). Выкарыстаўшы ад’езд старшыні камітэта Л. Дубейкаўскага на жыхарства ў Вільню і палітычны разрыў апошняга з А. Луцкевічам, Я. Ладноў фактычна прысвоіў кіраўніцтва ў камітэце і пры падтрымцы часткі членаў разгарнуў дзейнасць арганізацыі ў паланафільным кірунку. Публічна выступаў «за саюз усіх славян праз Варшаву, Прагу, Бялград і Сафію». У 1923-24 Я. Ладноў склаў некалькі адозваў, у якіх абвінаваціў членаў Беларускага пасольскага клуба і большасць віленскіх беларускіх арганізацый у сувязях з сусветным масонствам і бальшавіцкай Масквой. 10 мая 1923 Беларускае прэс-бюро распаўсюдзіла інфармацыю пра тое, што Ладноў з’яўляецца правакатарам і рэкамендавала ўсім беларускім арганізацыям і дзеячам «пазбягаць блізкага знаёмства з ім».

Пазней жыў у Берліне. Сабраў вялікую колькасць матэрыялаў аб масонстве, звязваў яго дзейнасць з сусветным сіянізмам. Частка матэрыялаў адлюстроўвала палітычную дзейнасць расійскага масонства ў перыяд Лютаўскай і Кастрычніцкай рэвалюцый, грамадзянскай вайны і эміграцыі. У 1932 падрыхтаваў на імя прэзідэнта Германіі Гіндэнбурга шэраг дакументаў пра падрыўную дзейнасць масонскіх лож у Еўропе. Верагодна, частка сабраных матэрыялаў увайшла ў яго кнігу «Агнём і мячом, голадам і хваробамі» (Варшава, 1922). Некаторыя матэрыялы Я. Ладнова (дзённік, запісныя кніжкі, артыкулы, перапіска) захоўваюцца ў Дзяржаўным архіве Расійскай Федэрацыі.

Зноскі
------

Літаратура
----------

* *Чарнякевіч, А. М.* Міністр БНР: дзіўныя шляхі Яўгена Ладнова Архівавана 17 верасня 2017. / А. М. Чарнякевіч // Личность в истории: героическое и трагическое: сборник материалов Пятой междунар. науч.-практ. конф. посвящ. 20-летию историч. ф-та, Брест, 23-24 ноября 2011 г. / БрГУ им. А. С. Пушкина: редкол.: М. Э. Чесновский (гл. ред.) [и др.]. — Брест: БрГУ, 2012. — С. 243—249.

Спасылкі
--------

* ЛАДНОЎ Яўген Міхайлавіч

| ⛭Міністры замежных спраў Беларусі |
| --- |
| Народныя сакратары замежных спраў БНР | 
* Язэп Варонка (1918)
* ✰ Антон Луцкевіч (1918)

 |  |
| Міністры замежных спраў БНР | 
* ✰ Антон Луцкевіч (1918—1919)
* Яўген Ладноў (1919—1921)
* Аляксандр Цвікевіч (1921—1923)

 |
| Народныя камісары замежных спраў ССРБ | 
* Усевалад Фальскі (1919)
* М. Пятроў (1919)

 |
| Народны камісар замежных спраў Літбела | 
* Вінцас Міцкявічус-Капсукас (1919)

 |
| Народныя камісары замежных спраў БССР | 
* Аляксандр Чарвякоў (1920—1923)
* Кузьма Кісялёў (1944—1946)

 |
| Міністры замежных спраў БССР | 
* Кузьма Кісялёў (1946—1966)
* Анатоль Гурыновіч (1966—1990)
* Пётр Краўчанка (1990—1991)

 |
| Міністры замежных спраў  Рэспублікі Беларусь | 
* Пётр Краўчанка (1991—1994)
* Уладзімір Сянько (1994—1997)
* Іван Антановіч (1997—1998)
* Урал Латыпаў (1998—2000)
* Міхаіл Хвастоў (2000—2003)
* Сяргей Мартынаў (2003—2012)
* Уладзімір Макей (2012—2022)
* Сяргей Алейнік (з 13 снежня 2022)

 |