**Васіль Парфянкоў** (30 жніўня 1983, Мінск — 26 чэрвеня 2022, паблізу Лысычанска, Украіна) — беларускі грамадскі актывіст, палітвязень Беларусі.

Біяграфія
---------

Нарадзіўся 30 жніўня 1983 года ў Мінску, скончыў 9 класаў мінскай школы № 163, працаваў аўтаслесарам у мінскім аўтапарку № 7.

Быў актывістам незарэгістраванай Беларускай Партыі Свабоды. Актыўна ўдзельнічаў у абароне Курапатаў у 2002 годзе, калі мінскія ўлады мелі планы зруйнаваць крыжы-помнікі ахвярам сталінізму дзеля пашырэння МКАД. Падчас абароны Курапатаў, калі невядомыя падпалілі намёт абаронцаў, Васіль выратаваў ад пажару двух чалавек.

Браў удзел у акцыях пратэсту разам з «Маладым Фронтам» і «Зубрам». Затрымліваўся міліцыяй і адбываў адміністрацыйныя тэрміны ў ізалятары на Акрэсціна за грамадскую актыўнасць.

Падчас выбараў 2010 года актыўна ўдзельнічаў у грамадзянскай кампаніі «Гавары праўду!», быў актывістам штаба Уладзіміра Някляева, збіраў подпісы за яго, праводзіў агітацыю. Удзельнік Плошчы-2010.

У 2014 г. эміграваў ва Украіну.

Пераслед за грамадскую дзейнасць
--------------------------------

Затрыманы ў Мінску 4 студзеня 2011 г. па падазрэнні ў дачыненні да «масавых беспарадкаў» 19 снежня 2010 г. Праз трое сутак апынуўся ў мінскім СІЗА-1 па вул. Валадарскага як удзельнік крымінальнай справы па арт. 293.

17 лютага 2011 г. суд Фрунзенскага раёна Мінска за ўдзел у акцыі 19 снежня 2010 года пакараў Парфянкова 4 гадамі калоніі строгага рэжыму. 22 сакавіка 2011 года службовыя асобы ў справе Парфянкова: Вольга Комар, суддзя суда Фрунзенскага раёна Мінска, і Антон Загароўскі, пракурор, — былі ўнесены ў Чорны спіс Еўрасаюза.

Адбываў пакаранне ў калоніі г. Оршы.

Напісаў прашэнне аб памілаванні на імя А. Лукашэнкі. У прашэнні ён не прызнаў сябе вінаватым, абмежаваўся просьбай выпусціць яго.

11 жніўня 2011 г. памілаваны А. Лукашэнкам і вызвалены.

29 мая 2012 года В. Парфянкова асудзілі на 6 месяцаў калоніі за парушэнне ўмоваў прэвентыўнага нагляду. Падставай для гэтага стаў яго ўдзел у грамадска-палітычным жыцці краіны. 24 ліпеня Мінскі гарадскі суд не задаволіў касацыйную скаргу В. Парфянкова. 9 жніўня Васіль Парфянкоў быў узяты пад варту і адпраўлены адбываць пакаранне ў калонію ў Баранавічах.

Вызвалены 9 лютага 2013 года. Узяты пад прэвентыўны нагляд міліцыі на паўгады.

12 ліпеня 2013 г. Парфянкову ў чарговы раз было прад’яўленае новае абвінавачванне па артыкуле 421 Крымінальнага кодэксу РБ — парушэнне ўмоваў прэвентыўнага нагляда.

Справа была перададзеная ў суд, але судовага працэсу па ёй не адбылося — быў выкарыстаны іншы спосаб уздзеяння: 21 верасня 2013 г. пасля адбыцця 5-суткавага адміністрацыйнага арышту, да якога В. Парфянкоў быў прысуджаны «завочна», яго даставілі з Цэнтра ізаляцыі правапарушальнікаў у Першамайскае РУУС Мінска  (бел. (тар.)) (бел. адкуль накіравалі ў лячэбна-працоўны прафілакторый (ЛПП) у Светлагорску на 12 месяцаў для прымусовага лячэння ад алкагалізму.

Суд за парушэнне ўмоваў прэвентыўнага нагляда (па абвінавачванні 12 ліпеня 2013 г.) мусіў адбыцца 28 лістапада 2013 г. але паколькі ў судзе высветлілася, што Васілю Парфянкову не паведамілі пра дату суда за пяць дзён да яго пачатку, як таго патрабуе працэсуальнае заканадаўства, ён быў перанесены на 5 снежня.

5 снежня 2013 г. суд Першамайскага раёна Мінска (суддзя — Леанід Яроменка) асудзіў грамадскага актывіста за парушэнне правіл прэвентыўнага нагляду да 1 года пакарання ў папраўчай калоніі ва ўмовах строгага рэжыма. Папярэдне на суд В. Парфянкоў быў дастаўлены пад канвоем са Светлагорска ў Мінск.

Адбываў пакаранне ў ПК-9 у г. Горкі. Большую частку зняволення правёў у памяшканні камернага тыпу і штрафным ізалятары — агулам 267 дзён.

На ўвесь час зняволення В. Парфянкоў быў пазбаўлены спатканняў і перадач ад сваякоў.

Быў вызвалены 5 снежня 2014 г.

Эміграцыя ва Украіну
--------------------

19 снежня 2014 г. Васіль Парфянкоў разам з сям’ёй — жонкай і 11-месячным сынам — з’ехаў ва Украіну. Там запісаўся ў добраахвотны батальён Арганізацыі ўкраінскіх нацыяналістаў. У верасні 2015 г. добраахвотнік Васіль Парфянкоў быў паранены ў баявым сутыкненні пад вёскай Пяскі недалёка ад Данецка. У лютым 2016 года Тактычная група «Беларусь» прызнала Парфянкова франтавіком.

У 2022 годзе падчас уварвання Расіі ва Украіну зноў ваяваў на баку Украіны. Уступіў у батальён «Волат» палка Каліноўскага. Імаверна загінуў 26 чэрвеня ў баях пад Лысычанскам.

Узнагароды
----------

Лаўрэат Нацыянальнай прэміі ў галіне абароны правоў чалавека Хартыі’97 за 2014 год.

24 лістапада 2022 года Парфянкоў быў пасмяротна ўзнагароджаны ордэнам Пагоні Рады Беларускай Народнай Рэспублікі.

Гл. таксама
-----------

* Спіс беларусаў, якія загінулі за Украіну

Зноскі
------

1. ↑
2. ↑  За права на выбар. Партрэты асуджаных. Плошча-2010. / Рэд. А.Лапцёнак.— Праваабарончы цэнтр «Вясна» / —Вільнюс: Gudas, 2011. — 142 c. — (C.39).
3. 1 2 3 4 5 6  Васіль Парфянкоў **(нявызн.)**(недаступная спасылка). Архівавана з першакрыніцы 14 красавіка 2016. Праверана 19 красавіка 2017.
4. ↑  Поўны спіс 208 беларускіх чыноўнікаў, якім забаронены ўезд у ЕС  (бел.).  Наша Ніва (11 кастрычніка 2011). Архівавана з першакрыніцы 22 кастрычніка 2017.
5. ↑  Вызваленыя палітвязні прыбываюць у Мінск. Выйшлі Парфянкоў, Яроменак, Мацукевіч, Дрозд, Казакоў, Грыбкоў, Сакрэт, Квяткевіч
6. 1 2  Вызваленне палітвязня Парфянкова чакаецца ў суботу а 11-й гадзіне
7. 1 2 3 4  ПАРУШЭННЕ ПРАВОЎ ЧАЛАВЕКА Ў БЕЛАРУСІ Ў 2013 ГОДЗЕ
8. 1 2  Васіль Парфянкоў: «Я — не злачынца, не злодзей, а звычайны беларус..»
9. ↑  Прызначаная дата суду над Васілём Парфянковым(недаступная спасылка)
10. ↑  Васіль Парфянкоў: Не страшна калі ты адзін, страшна, калі ты нуль(недаступная спасылка)
11. 1 2  Сітуацыя з правамі чалавека ў Беларусі. Снежань 2014 года
12. ↑  Палітзняволены Васіль Парфянкоў на волі
13. ↑  Былы палітвязень Васіль Парфянкоў ваюе ва ўкраінскім батальёне АУН
14. ↑  Васіль Парфянкоў у шпіталі ў Адэсе
15. ↑  Тактычная група «Беларусь» прызнала Парфянкова і Лобава франтавікамі
16. ↑  Беларускі добараахвотнік ва Украіне: уначы нашы збілі верталёт
17. ↑  Полк Каліноўскага выступіў з заявай па стратах, імаверна, трое ваяроў загінулі
18. ↑  Хартыя’97 назвала лаўрэатаў Нацыянальнай прэміі ў галіне абароны правоў чалавека
19. ↑  Рада БНР абвяшчае пра абнаўленьне Статуту Ордэна Пагоні і заснаваньне Мэдаля Ордэну Пагоні

Літаратура
----------

* За права на выбар. Партрэты асуджаных. Плошча-2010. / Рэд. А.Лапцёнак.— Праваабарончы цэнтр «Вясна» / — Вільнюс: Gudas, 2011. — 142 c. — (C.39).
* Тамковіч, А. Л. Жыццё пасля кратаў. — 2013. — 294 с. — С.5-14. ISBN УДК 827 ББК 84.