**Аляксандр Анатольевіч Храмчыхін** (руск.: Александр Анатольевич Храмчихин; нар. 3 чэрвеня 1967) — расійскі палітолаг.

Біяграфія
---------

Скончыў фізічны факультэт МДУ (1990). 

У 1995—1996 гадах працаваў у аналітычных структурах выбарчага штаба партыі «Наш дом — Расія» на выбарах у Дзяржаўную думу, затым штаба Барыса Ельцына на прэзідэнцкіх выбарах.

У 1995—1998 працаваў у структурах Усерасійскага саюза Народных дамоў (УСНД) (кіраўнік — спачатку С. А. Філатаў, потым C. А. Папоў, адзін з заснавальнікаў і кіраўнікоў «Адзінай Расіі»), пазней — у Маскоўскім аддзяленні УСНД у якасці радавога супрацоўніка.

У 1999 годзе ўдзельнічаў у выбарчай кампаніі «Саюза правых сіл» і Сяргея Кірыенка на выбарах дэпутатаў Дзяржаўнай думы і мэра Масквы.

У Інстытуце палітычнага і ваеннага аналізу працаваў з моманту яго стварэння ў студзені 1996 года на аснове інфармацыйна-аналітычнай службы штаба партыі «Наш дом — Расія» па верасень 2016 года, калі інстытут быў ліквідаваны. Быў кіраўніком аналітычнага аддзела Інстытута, аўтарам і вядучым Інстытуцкай базы даных па палітычнай сітуацыі ў рэгіёнах Расіі.

Сферы дзейнасці — унутраная палітыка федэральнага і рэгіянальнага ўзроўню, знешняя палітыка, пытанні ваеннага будаўніцтва і ўзброеных сіл у Расіі і за мяжой.

Удзельнічае ў якасці эксперта ў праграмах тэлебачання і радыё (УДТРК, РЭН ТБ, «Радыё Расіі», «Маяк-24»).

У перыяд навучання Храмчыхіна на малодшых курсах ВНУ пераважная частка савецкіх студэнтаў (у тым ліку МДУ) была пазбаўленая адтэрміноўкі ад прызыву ва Узброеныя Сілы. Але сам ён у войску не служыў. Пазней, у 2010-м годзе, ён ацэньваў вопыт прызыву студэнтаў у 1980-я гг. як станоўчы і ўхваляў ідэю зноў адмяніць студэнцкую адтэрміноўку. Матываваў тым, што з’яўленне студэнтаў у арміі дапаможа яе аздараўленню і выкараніць нестатутныя адносіны.

Працы
-----

Асноўны аўтар кніг «Выбары ў шостую Дзяржаўную думу: вынікі і высновы» і «Выбары прэзідэнта РФ: вынікі і высновы», выдадзеных Інстытутам палітычнага і ваеннага аналізу ў 1996 годзе.

Аўтар некалькіх соцень публікацый на палітычныя і ваенныя тэмы ў друкаваных выданнях («Независимое военное обозрение», «Час МН», «Знамя», «Отечественные записки» і іншыя) і на інтэрнэт-сайтах (Русский журнал, GlobalRus.ru, ima-press.ru, РБК і іншыя).

Храмчыхін стаў аўтарам падзелу аб ваенных падрыхтоўках КНР у кнізе «Перспектывы ўдзелу Кітая ў абмежаванні ядзерных узбраенняў».

Верагодна, праца Храмчыхіна стала асновай сцэнара, выкарыстанага М. Міхалковым у сваёй тэлеперадачы.

### «Цмок прачнуўся»

Назіраючы за мадэрнізацыяй арміі КНР, яе тэхнічным перааснашчэннем і характарам буйнамаштабных вучэнняў, Храмчыхін супаставіў гэта з сур’ёзнымі ўнутранымі праблемамі Кітая. На аснове вывучэння больш чым 400 крыніц інфармацыі (уключаючы работы спецыяліста-кітаязнаўца Ю. М. Галеновіча і інш.) Ён прыйшоў да высновы, што абвастраецца недахоп прыродных рэсурсаў і тэрыторыі. Неабходнасць падняць папулярнасць КПК могуць стаць прычынай ваеннага канфлікту (накшталт «маленькай пераможнай вайны») з мэтай адцягнуць увагу насельніцтва ад унутраных праблем, якія пагражаюць далейшаму рэсурса-марнатраўнаму развіццю краіны.

Зноскі
------

1. ↑  АО ИНСТИТУТ ПОЛИТИЧЕСКОГО И ВОЕННОГО АНАЛИЗА
2. ↑  АО ИНСТИТУТ ПОЛИТИЧЕСКОГО И ВОЕННОГО АНАЛИЗА
3. ↑  Студенты оздоровят обстановку в российской армии — эксперт **(нявызн.)**.  БалтИнфо (29 красавіка 2010). Праверана 7 кастрычніка 2019.
4. ↑  Храмчихин А.А. Русские на войне. — Москва: Ключ-С, 2010. — 248 с. — (Библиотека русской жизни). — ISBN 978-5-93136-117-8.
5. ↑  ред. А. Арбатов и др. 4. Военные приготовления Китая // Перспективы участия Китая в ограничении ядерных вооружений. — Москва: Институт мировой экономики и международных отношений Российской академии наук, 2012. — С. 36-51. — 84 с. — 100 экз. — ISBN 978-5-9535-0337-2.
6. ↑  *Михалков, Никита*. Россиянам настойчиво внушают чувство вины; передача "Бесогон TV" **(нявызн.)**. Москва:  Телекомпания «Россия 24», официальный канал ВГТРК на Youtube (11 чэрвеня 2016). Праверана 16 кастрычніка 2016.; сценарий: *Александр Храмчихин*. Каким может быть 22 июня 2.0 (руск.)(недаступная спасылка). *Сноб* (21 чэрвеня 2013). Архівавана з першакрыніцы 17 чэрвеня 2018. Праверана 21 лістапада 2017.
7. ↑  Александр Храмчихин. V. Военное строительство в Китае // Дракон проснулся? : внутренние проблемы Китая как источник китайской угрозы для России. — 2 изд. — Москва: Издательство "Ключ-С", 2015. — С. 65-67. — 192 с. — 500 экз. — ISBN 978-5-93136-200-7.
8. ↑  Галенович Ю. М. Китайские сюжеты. Чем доволен и недоволен Китай. — Москва: Восточная книга, 2010. — 126 с. — 1000 экз. — ISBN 978-5-7873-0522-7.