**Алесь Кіркевіч** або **Аляксандр Кіркевіч** (нар. 9 лістапада 1989, Гродна) — былы намеснік старшыні Маладога Фронту і кіраўнік Гродзенскай філіі маладзёжнай арганізацыі. Палітвязень Беларусі. Вязень сумлення. Журналіст. Сябра БАЖ, сябра Саюза беларускіх пісьменнікаў (з 2020 г.).

Біяграфія
---------

А.Кіркевіч нарадзіўся ў 1989 г. у Гродна ў сям’і гісторыкаў. Ягоны дзед Аляксандар быў вядомым у Гродна краязнаўцам.

Пасля заканчэння 1-га ліцэя паступіў у Гродзенскі ўніверсітэт — на гістфак, спецыяльнасць «археалогія». Сам сышоў з другога курса. Быў намеснікам старшыні «Маладога Фронту», кіраўніком яго Гродзенскага філіяла.

Працуе як журналіст-фрылансер. Не жанаты.

Пераслед за грамадска-палітычную і журналісцкую дзейнасць
---------------------------------------------------------

Меў адміністрацыйныя справы за выкарыстанне незарэгістраванага сімвала (бел-чырвона-белы сцяг на сустрэчы з М. Статкевічам у Гродна) і за распаўсюд незарэгістраванага бюлетэня «Хрысціянская абарона».

Падчас выбарчай кампаніі 2010 года А. Кіркевіч быў сябрам ініцыятыўнай групы Віталя Рымашэўскага.

Удзельнік акцыі пратэста 19 снежня 2010 г.

24 снежня 2010 г. быў затрыманы за ўдзел у акцыі салідарнасці з палітвязнямі, што праходзіла пад сценамі мінскага ізалятара на Акрэсціна. За гэта асуджаны на 10 сутак арышту.

28 студзеня 2011 г. затрыманы ў якасці падазраванага па крымінальнай справе аб масавых беспарадках 19 снежня 2010 г. у Мінску.

Пасля допыту у Гродненскім КДБ А.Кіркевіч быў арыштаваны і дастаўлены ў сталіцу. Яму прад’явілі абвінавачванне ва ўдзеле ў масавых беспарадках і змясцілі ў СІЗА КДБ.

5 мая 2011 года суд Кастрычніцкага раёна Мінска (суддзя — Ала Булаш) вынес А. Кіркевічу прысуд — пазбаўленне волі на чатыры гады ў калоніі ўзмоцненага рэжыму. Разам з ім на розныя тэрміны па крымінальнай справе аб «Масавых беспарадках» у сталіцы 19 снежня былі асуджаныя Павел Вінаградаў, Зміцер Дрозд, Аляксандр Пратасеня і Уладзімір Хамічэнка. Усе яны прызнаныя вінаватымі на падставе часткі 2 артыкула 293 КК РБ (удзел у масавых беспарадках). 23 мая 2011 года ў Чорны спіс Еўрасаюза былі дададзены Ала Булаш і Аляксандр Бароўскі, дзяржаўны абвінаваўца на працэсе.

Праабарончая арганізацыя Amnesty International прызнала А. Кіркевіча вязнем сумлення.

Пасля разгляду касацыйнай скаргі быў накіраваны ў калонію г. Наваполацка.

Памілаваны ўказам кіраўніка дзяржавы А.Лукашэнкі 1 верасня 2011 г. і вызвалены.

17 верасня 2011 года ў Гродна быў затрыманы разам з Веранікай Велігор, калі яны ноччу расклейвалі на слупах абвесткі пра акцыю маўклівага пратэсту 21 верасня. Тады ж міліцыя ў кватэры А. Кіркевіча здзейсніла вобшук і забрала сістэмны блок, а ў В. Велігор канфіскавала ноўтбук. 12 кастрычніка ў Гродна адміністрацыйная камісія Ленінскага раёна аштрафавала яго і В.Велігор на 10 базавых велічынь кожнага.

19 жніўня 2015 года ў судзе Ленінскага раёна г. Гродна А.Кіркевіч абвінавачаны ў падрыхтоўцы матэрыялу для замежнага СМІ без акрэдытацыі. Па пастанове суддзі Юрыя Казакевіча аштрафаваны на суму ў 4,5 млн рублёў (25 базавых велічынь). Падставай для адміністрацыйнай справы ў дачыненні да А.Кіркевіча і другога журналіста стаў іх сюжэт для тэлеканала «Белсат» ад 24 чэрвеня, у якім распавядалася пра выставу лялек літоўскіх майстроў у Гродне.

Ноччу з 22 на 23 лютага 2017 года падчас нападу на намёт абаронцаў Курапатаў быў збіты: атрымаў моцны ўдар па галаве.

Узнагароды
----------

2013 год — лаурэат прэміі імя Францішка Аляхновіча: «Вясна. Анталія. Вялікдзень: Філасофія турэмнага дворыка» і «Няскончаная Адысея: Беларуская турма для пачынаючых».

Зноскі
------

1. ↑  [Адзін дзень палітвязьня 2009—2011. — Радыё Свабодная Еўропа/ Радыё Свабода : Бібліятэка Свабоды. ХХІ стагодзьдзе, 2011, — 328 с. ISBN 978-0-929849-42-3.]
2. ↑  Алесь Кіркевіч
3. ↑  Прокуратура вынесла предупреждение двум независимым журналистам — Алесю Киркевичу и Алесю Денисову
4. ↑  Прынятыя ў сябры Саюза беларускіх пісьменнікаў **(нявызн.)**.  СПБ (11 чэрвеня 2020). Архівавана з першакрыніцы 11 чэрвеня 2020. Праверана 11 чэрвеня 2020.
5. ↑  Алесь Кіркевіч
6. ↑  [Адзін дзень палітвязьня 2009—2011. — Радыё Свабодная Еўропа/ Радыё Свабода : Бібліятэка Свабоды. ХХІ стагодзьдзе, 2011, — 328 с. С. 276. ISBN 978-0-929849-42-3]
7. ↑  Алесь Киркевич. Портрет на фоне решетки(недаступная спасылка)
8. ↑  Алесь Киркевич. Портрет на фоне решетки(недаступная спасылка)
9. ↑  [За права на выбар. Партрэты асуджаных. Плошча-2010. / Рэд. А.Лапцёнак. Праваабарончы цэнтр «Вясна» / — Вільнюс: Gudas, 2011. — 142 c. (ст.62-63)]
10. ↑  Адразу чатыры новыя абвінавачаныя па справе аб масавых беспарадках (дапоўнена)
11. ↑  [За права на выбар. Партрэты асуджаных. Плошча-2010. / Рэд. А.Лапцёнак. Праваабарончы цэнтр «Вясна» / —Вільнюс: Gudas, 2011. — 142 c. (ст.62-63)]
12. ↑  Все кассационные жалобы фигурантов дела о 19 декабря отклонены **(нявызн.)**(недаступная спасылка). Архівавана з першакрыніцы 30 красавіка 2015. Праверана 2 чэрвеня 2017.
13. ↑  Поўны спіс 208 беларускіх чыноўнікаў, якім забаронены ўезд у ЕС  (бел.).  Наша Ніва (11 кастрычніка 2011). Архівавана з першакрыніцы 22 кастрычніка 2017.
14. ↑  [Адзін дзень палітвязьня 2009—2011. — Радыё Свабодная Еўропа/ Радыё Свабода : Бібліятэка Свабоды. ХХІ стагодзьдзе, 2011, — 328 с. С. 276. ISBN 978-0-929849-42-3]
15. ↑  Алесь Кіркевіч
16. ↑  Стали известны имена троих помилованных участников событий 19 декабря
17. ↑  Гродненцы Вероника Велигор и Алесь Киркевич оштрафованы
18. ↑  Еще двух журналистов оштрафовали за незаконную продукцию для СМИ
19. ↑  Зьбіты невядомымі Алесь Кіркевіч: Супроць абаронцаў Курапатаў ужываюць гібрыдныя мэтады
20. ↑  Игорь Олиневич получил литературную премию за книгу «Еду в Магадан»

Літаратура
----------

* Адзін дзень палітвязьня 2009—2011. — Радыё Свабодная Еўропа/ Радыё Свабода : Бібліятэка Свабоды. ХХІ стагодзьдзе, 2011, — 328 с. ISBN 978-0-929849-42-3.
* Тамковіч, А. Супраць плыні. — 2011—210 с.