У Вікіпедыі ёсць артыкулы пра іншых асоб з прозвішчам Ромер.

**Пол Майкл Ромер** (англ.: Paul Michael Romer; род. 6 лістапада 1955, Дэнвер, Каларада) — амерыканскі эканаміст і палітычны прадпрымальнік, прафесар эканомікі ў Нью-Ёркскім універсітэце. Ромер найбольш вядомы як былы галоўны эканаміст Сусветнага банка і лаўрэат прэміі па эканоміцы імя Альфрэда Нобеля ў 2018 годзе (сумесна з Уільямам Нордхаўсам) за працу ў тэорыі эндагеннага росту.

Да паступлення ў Нью-Ёркскі ўніверсітэт Ромер быў прафесарам Чыкагскага ўніверсітэта, Каліфарнійскага ўніверсітэта ў Берклі, Вышэйшай школы бізнесу Стэнфардскага ўніверсітэта і Рочэстэрскага ўніверсітэта. Ромер быў галоўным эканамістам і старэйшым віцэ-прэзідэнтам Сусветнага банка, пакуль не сышоў у адстаўку ў студзені 2018 года пасля спрэчак, якія ўзніклі ў сувязі з яго сцвярджэннем аб магчымым палітычным маніпуляванні рэйтынгам Чылі па «лёгкасці вядзення бізнесу». Ромер сышоў з пасады прафесара эканомікі Нью-Ёркскага ўніверсітэта, калі далучыўся да Сусветнага банка, і вярнуўся ў Нью-Ёркскі ўніверсітэт пасля заканчэння тэрміну паўнамоцтваў. Акрамя таго, ён таксама быў навуковым супрацоўнікам у Нацыянальным бюро эканамічных даследаванняў, Стэнфардскім цэнтры міжнароднага развіцця, Стэнфардскім інстытуце даследаванняў эканамічнай палітыкі, Інстытуце Гувера, а таксама навуковым супрацоўнікам Амерыканскай акадэміі мастацтваў і навук і Цэнтра глабальнага развіцця.

Ранняе жыццё і адукацыя
-----------------------

Ромер нарадзіўся ў сям’і былога губернатара Каларада Роя Ромера і Беатрыс Мілер. У яго чатыры браты і дзве сястры. Адзін з яго братоў, Крыс Ромер, з’яўляецца былым сенатарам штата Каларада.

Скончыў у 1973 годзе Акадэмію Філіпса Эксэтэра. Атрымаў ступень бакалаўра матэматыкі і ступень доктара філасофіі эканамічных навук у 1983 годзе, абодзве ў Чыкагскім універсітэце, пасля вучыўся ў аспірантуры ў Масачусецкім тэхналагічным інстытуце з 1977 па 1979 год і ва Універсітэце Куінс (Кінгстан, Канада) з 1979 па 1980 год.

Кар’ера
-------

Найбольш важная праца Ромера — у галіне эканамічнага росту, і ён зрабіў важны ўнёсак у развіццё тэорыі эндагеннага росту. Ён быў названы адным з 25 самых уплывовых людзей Амерыкі па версіі часопіса Time у 1997 годзе, а ў 2002 годзе ён быў узнагароджаны прэміяй Хорста Клауса Рэктэнвальда ў галіне эканомікі. У 2015 годзе стаў лаўрэатам прэміі Джона Каманса, якую прысуджае таварыства гонару эканомікі Omicron Delta Epsilon.

### Акадэмія

Даследаванне Ромерам эканамічнага росту рушыла ўслед за шырокімі даследаваннямі доўгатэрміновага росту на працягу 1950-х і 1960-х гадоў. Напрыклад, мадэль Солаў-Лебедзя ўстанавіла першынства тэхналагічнага прагрэсу з улікам пастаяннага павелічэння вытворчасці на аднаго работніка. Яго дысертацыя 1983 года, пад кіраўніцтвам Хасэ Шайнкмана і Роберта Лукаса-малодшага, зводзілася да пабудовы матэматычных уяўленняў аб эканоміцы, у якой тэхналагічныя змены з’яўляюцца вынікам наўмысных дзеянняў людзей, такіх як даследаванні і распрацоўкі. Гэта прывяло да двух артыкулаў у часопісе палітычнай эканоміі, апублікаваных у 1986 і 1990 гадах адпаведна, якія паклалі пачатак тэорыі эндагеннага росту.

Выкладаў у Рочэстэрскім універсітэце, Чыкагскім універсітэце, Каліфарнійскім універсітэце ў Берклі, Стэнфардскім універсітэце і Нью-Ёркскім універсітэце. У Нью-Ёркскім універсітэце заснаваў Інстытут гарадскога кіравання Марона. Яго мэта складаецца ў тым, каб дапамагчы гарадам у планаванні будучага развіцця, у прыватнасці, у паляпшэнні бяспекі, здароўя і мабільнасці грамадзян.

### Бізнес

Ромер часова пакінуў акадэмічныя колы ў 2001 годзе, каб заснаваць Aplia, кампанію, якая вырабляе онлайн-наборы задач для студэнтаў каледжа. На вэб-сайце Aplia студэнты прадставілі больш за 2,4 мільярда адказаў на хатнія заданні. Aplia была набыта ў 2007 годзе кампаніяй Cengage Learning.

Яму прыпісваюць цытату «Крызіс — гэта страшная рэч, каб яе марнаваць», якую ён сказаў падчас сустрэчы венчурных капіталістаў у лістападзе 2004 года ў Каліфорніі. Нягледзячы на тое, што ён меў на ўвазе хутка растучы ўзровень адукацыі ў іншых краінах у параўнанні са Злучанымі Штатамі, цытата стала аб’ядноўваючым паняццем для эканамістаў і кансультантаў, якія шукаюць канструктыўныя магчымасці на фоне Вялікай рэцэсіі.

### Хартыйныя гарады

Ромер паспрабаваў паўтарыць поспех чартэрных гарадоў і зрабіць іх рухавіком эканамічнага росту ў краінах, якія развіваюцца. Ён прасоўваў гэтую ідэю ў выступе на TED у 2009 годзе і ён сцвярджаў, што з лепшымі правіламі і інстытутамі менш развітыя краіны могуць перайсці на іншую і лепшую траекторыю росту. У яго мадэлі прымаючая краіна перадала б адказнасць за чартарны горад больш развітай краіне, што дазволіла б з’явіцца новым правілам кіравання. Людзі маглі «галасаваць нагамі» за ці супраць гэтых правілаў.

Урад Гандураса разглядаў стварэнне чартэрных гарадоў, хоць і без нагляду з боку ўрада трэцяга боку, што некаторыя лічаць неакаланіялізмам. Ромер займаў пасаду старшыні «камітэта па празрыстасці», але сышоў у адстаўку ў верасні 2012 года, калі ўрадавае агенцтва Гандураса, адказнае за праект, падпісала пагадненні з міжнароднымі распрацоўшчыкамі без удзелу камітэта.

### Сусветны банк

Ромер стаў галоўным эканамістам Сусветнага банка ў кастрычніку 2016 года. Сышоў у адстаўку 24 студзеня 2018, пасля спрэчкі, у якой ён заявіў у інтэрв’ю *The Wall Street Journal* 12 студзеня, што падчас знаходжання на пасадзе прэзідэнта Чылі сацыяліста Мішэль Бачэлет з 2014 года рэйтынг Чылі па лёгкасці вядзення бізнесу быў паніжаны Сусветным банкам у выніку змяненняў метадалогіі, якія, як ён сцвярджаў, маглі быць палітычна матываванымі, прэтэнзію адхіліў былы эканаміст Сусветнага банка, адказны за складанне чылійскага рэйтынгу, чылійскі эканаміст Аўгуста Лопес-Кларас.

### Прэмія па эканоміцы імя Альфрэда Нобеля

 Пол Ромер падчас Нобелеўскай прэс-канферэнцыі ў Стакгольме, снежань 2018
Ромер падзяліў прэмію 2018 года з Уільямам Нордхаўсам. Выбіраючы Ромера адным з лаўрэатаў па эканоміцы 2018 года, Каралеўская шведская акадэмія навук заявіла, што ён паказаў, «як веды могуць функцыянаваць у якасці рухавіка доўгатэрміновага эканамічнага росту…. [Папярэднія макраэканамічныя даследаванні] не мадэлявалі, як эканамічныя рашэнні і кан’юнктура рынку вызначаюць стварэнне новых тэхналогій. Пол Ромер вырашыў гэтую праблему, прадэманстраваўшы, як эканамічныя сілы кіруюць гатоўнасцю фірмаў вырабляць новыя ідэі і інавацыі».

Атрымаўшы прэмію, Ромер распавёў, як пачаў задумвацца пра ўзаемасувязь паміж ростам і інавацыямі: «Я спачатку задаў пытанне: чаму прагрэс… паскараецца з часам? Ён ўзнікае з-за гэтай асаблівай характарыстыкі ідэі, якая заключаецца ў тым, што калі [мільён людзей спрабуюць] нешта адкрыць, калі хтосьці знойдзе гэта, кожны можа выкарыстаць ідэю».

У той жа дзень, калі ён атрымаў узнагароду, Ромер ажаніўся з Кэралін Вебер, прафесарам французскай літаратуры каледжа Барнард.

Публікацыі
----------

* «Growth Cycles», with George Evans and Seppo Honkapohja (American Economic Review, June 1998). JSTOR 116846
* «Preferences, Promises, and the Politics of Entitlement» (Individual and Social Responsibility: Child Care, Education, Medical Care, and Long-Term Care in America, Victor R. Fuchs (ed.), Chicago: University of Chicago Press, 1995).
* "New Goods, Old Theory, and the Welfare Costs of Trade Restrictions, "Journal of Development Economics, No. 43 (1994), pp. 5-38.
* «Looting: The Economic Underworld of Bankruptcy for Profit» with George Akerlof (Brookings Papers on Economic Activity 2, William C. Brainard and George L. Perry (eds.), 1993, pp. 1-74). JSTOR 2534564
* "Economic Integration and Endogenous Growth, "with Luis Rivera-Batiz (Quarterly Journal of Economics CVI, May 1991, pp. 531-55). JSTOR 2937946
* «Endogenous Technological Change» (Journal of Political Economy, October 1990). JSTOR 2937632
* «Increasing Returns and Long Run Growth» (Journal of Political Economy, October 1986). JSTOR 1833190
* «Cake Eating, Chattering and Jumps: Existence Results for Variational Problems» (Econometrica 54, July 1986, pp. 897-908). JSTOR 1912842

Зноскі
------

1. ↑
2. ↑   Праверана 6 красавіка 2023.
3. ↑  Paul Romer **(нявызн.)**. *paulromer.net*.
4. ↑  The Prize in Economic Sciences 2018 Press Release **(нявызн.)**. *Nobelprize.org*.
5. ↑  "N.Y.U. Lands Top Economist for Cities Project".
6. 1 2  CV (PAUL M. ROMER) **(нявызн.)**(недаступная спасылка). Архівавана з першакрыніцы 9 кастрычніка 2018. Праверана 30 снежня 2021.
7. ↑  Paul Romer **(нявызн.)**.
8. 1 2  Outspoken World Bank chief economist Paul Romer exits: Emails reveal clashes over issues ranging from grammar to methodology **(нявызн.)**.
9. 1 2 3 4  "World Bank economist Paul Romer quits after Chile comments".
10. ↑  "Risk and Return". Архіўная копія **(нявызн.)**(недаступная спасылка). Архівавана з першакрыніцы 2 жніўня 2012. Праверана 30 снежня 2021.Архіўная копія **(нявызн.)**(недаступная спасылка). Архівавана з першакрыніцы 2 жніўня 2012. Праверана 30 снежня 2021.
11. ↑  The Politically Incorrect Guide to Ending Poverty **(нявызн.)**. *The Atlantic* (July–August 2010).
12. ↑  Paul Romer '73 awarded Nobel Prize in economics (англ.). *Phillips Exeter Academy* (8 лістапада 2018).
13. ↑  Economist Paul Romer, SB'77, PhD'83, wins share of Nobel Prize **(нявызн.)**. *uchicago news* (8 жніўня 2018).
14. ↑  *Knowledge and the Wealth of Nations*.
15. ↑  "Time's 25 Most Influential Americans".
16. ↑  Omicron Delta Epsilon - the International Economics Honor Society **(нявызн.)**.
17. ↑  "Perspectives on Growth Theory". `{{cite journal}}`: Шаблон цытавання journal патрабуе `|journal=` (даведка)
18. ↑  CV (PAUL M. ROMER) **(нявызн.)**(недаступная спасылка). Архівавана з першакрыніцы 9 кастрычніка 2018. Праверана 30 снежня 2021.«CV (PAUL M. ROMER)» Архівавана 9 кастрычніка 2018. (PDF). Retrieved October 11, 2019.
19. ↑  Rosenthal, Jack (2009-07-31). "A Terrible Thing to Waste". *The New York Times*.
20. ↑  Paul Romer: Why the world needs charter cities, TED talk August 2009
21. ↑  Gunn, Dwyer (2009-09-29). "Can "Charter Cities" Change the World? A Q&A With Paul Romer". *The New York Times*.
22. 1 2  The Politically Incorrect Guide to Ending Poverty **(нявызн.)**. *The Atlantic* (July–August 2010).«The Politically Incorrect Guide to Ending Poverty». *The Atlantic*. July-August 2010.
23. ↑  "Plan for Charter City to Fight Honduras Poverty Loses Its Initiator". *New York Times*. 30 September 2012.
24. ↑  Josh Zumbrun (12 January 2018). "World Bank Unfairly Influenced Its Own Competitiveness Rankings".
25. ↑  "Chile complains of World Bank unfair treatment". 15 January 2018.
26. ↑  Oscar Medina (13 January 2018). "World Bank to Probe Chile's Business Ranking After Bias Alleged".
27. ↑  Appelbaum, Binyamin (October 8, 2018). "2018 Nobel in Economics Awarded to William Nordhaus and Paul Romer". *The New York Times*.
28. ↑  The Prize in Economic Sciences 2018 Press Release **(нявызн.)**. *Nobelprize.org* (8 кастрычніка 2018).«The Prize in Economic Sciences 2018 Press Release» (PDF). *Nobelprize.org*. October 8, 2018.
29. ↑  "Two Top U.S. Economists Win Nobel for Work on Growth and Climate: Research of William D. Nordhaus and Paul M. Romer has had immense impact on global policy making, the Academy says". October 8, 2018.
30. ↑  Mallozzi, Vincent M. (Dec 11, 2018). "Arts Meets Science and Chemistry Wins the Day".

Спасылкі
--------

* Paul Romer’s web site

| ⛭Лаўрэаты Нобелеўскай прэміі па эканоміцы ў 2001—2025 гадах |
| --- |
| 
* Джордж Акерлоф / Майкл Спенс / Джозеф Стыгліц (2001)
* Даніэль Канеман / Вернан Сміт (2002)
* Роберт Інгл / Клайв Грэнджэр (2003)
* Фін Кідланд / Эдвард Прэскат (2004)
* Роберт Аўман / Томас Шэлінг (2005)
* Эдмунд Фелпс (2006)
* Леанід Гурвіч / Эрык Мэскін / Роджэр Маерсан (2007)
* Пол Кругман (2008)
* Олівер Уільямсан / Элінар Острам (2009)
* Пітэр Дайманд / Дэйл Мортэнсен / Крыстафер Пісарыдэс (2010)
* Томас Сарджэнт / Крыстафер Сімс (2011)
* Лойд Шэплі / Элвін Рот (2012)
* Юджын Фама / Ларс Пітэр Хансен / Роберт Шылер (2013)
* Жан Ціроль (2014)
* Энгус Дзітан (2015)
* Олівер Харт / Бенгт Хольмстрэм (2016)
* Рычард Тэйлер (2017)
* Уільям Нордхаўс / Пол Ромер (2018)
* Абхіджыт Банерджы / Эстэр Дзюфло / Майкл Крэмер (2019)
* Роберт Уілсан / Пол Мілграм (2020)
* Дэвід Кард / Джошуа Дэвід Ангрыст / Гвіда Імбенс (2021)
* Бэн Бернанке / Дуглас Дайманд / Філіп Дзібвіг (2022)

 |
| 
* Поўны пералік
* (1969—1975)
* (1976—2000)
* **(2001—2025)**

 |

|  |  |
| --- | --- |
| ⚙️   У сацыяльных сетках | X |
| Тэматычныя сайты | Матэматычная генеалогія · Scopus · zbMATH Open |
| Слоўнікі і энцыклапедыі | Brockhaus |
| Генеалогія і некрапалістыка | Geni.com |
| 

| Нарматыўны кантроль |
| --- |
| BIBSYS: 90723866 · BNF: 161987257 · CiNii: DA08090266 · GND: 12967432X · ISNI: 0000 0001 1438 5202 · LCCN: n86005012 · NKC: jx20090526023 · NLA: 35894015 · NTA: 07476831X · SSRN: 22863 · VIAF: 15855149 |

 |