***Rhynchophorus ferrugineus*** — від жукоў з сямейства {{bt-bellat|слонікі|*Curculionidae*}}. Шэраг даследчыкаў вылучаюць *{{bt-bellat||Dryophthorinae}}* у статус самастойнага сямейства. Небяспечны каранцінны фітафаг, інвазіўны від, які з'яўляецца шкоднікам пальмавых, цукровага трыснёга, і бананаў.

Арэал
-----

Прыродны арэал уключае трапічныя рэгіёны Паўднёва-Усходняй Азіі: астравы Палінезіі, Бангладэш, Камбоджа, Кітай, Індыя, Японія, Лаос, М'янма, Пакістан, Філіпіны, Шры-Ланка, Тайвань і В'етнам. У 1980-90-х гадах від пранік на Блізкі Усход і поўнач Афрыкі, у тым ліку Марока і Туніс. У 1994 годзе быў завезены ў Іспанію, затым трапіў у Італію, Мальту, французскую Корсіку, на Кіпр, у Ізраіль. У 2006 знойдзены ў Францыі. У 2009-2010 гадах від быў знойдзены ў Кюрасаа і Аруба. З'яўленне жука ў Іспаніі звязана з бумам будаўніцтва ў раёне Міжземнамор'я. У новых урбанізацыях высаджваліся прывезеныя з Егіпта заражаныя пальмы. У 2010 годзе прыводзіўся для ЗША, але затым высветлілася, што паведамленне з'яўляецца ілжывым і гэта быў блізкароднасны від *{{bt-bellat||Rhynchophorus vulneratus}}*.

У верасні 2014 года выяўлены на тэрыторыі Расіі ў Сочы на {{bt-bellat||*Phoenix canariensis*}}, завезеным у 2013 годзе з Італіі.

Інвазія гэтага віду носіць выключна антрапагенны характар - у выніку экспарту пасадачнага матэрыялу, расліннай фруктовай прадукцыі.

Апісанне
--------

Адзін з самых буйных прадстаўнікоў сямейства - даўжыня цела 35-50 мм. Цела даўгаватае, некалькі пляскатае зверху, ад светла-вохравай да іржава-карычневай афарбоўкі з цёмнымі плямамі на пярэдняспінцы. Палавы дымарфізм развіты слаба: самкі некалькі буйнейшыя за самцоў, з больш доўгай галаватрубкай і больш выпуклымі надкрыллямі; у самцоў на верхнім баку галаватрубкі маецца падоўжны пучок густых рудых валасінак. Галаватрубка звычайна кароткая ці доўгая, прамая ці слаба выгнутая, пашыраная ў месцы прымацавання вусікаў. Ротавыя органы прадстаўнікоў усяго падсямейства - з моцна рэдукаваным прэментумам і змешчаны глыбока (бачныя толькі вяршыні мандыбул). Вусікі каленчатыя. Лапкі 5-членікавыя, але 4-ы членік вельмі маленькі. Кіпцікі свабодныя, без зубцоў. 

* 
* Вид спередиВід спераду
* Вид сбокуВід збоку
* Самка.Самка.
* Самец. Заметны характерные волоски на головотрубке.Самец. Прыкметныя характэрныя валасінкі на галаватрубцы.

Біялогія
--------

Адносіцца да монавальцінных відаў, за год развіваецца ў адным пакаленні. Жыццёвы цыкл, як правіла, супадае з гадавым цыклам развіцця харчавальных раслін, аднак жукі ў дыяпаўзе могуць павялічыць працягласць да двух гадоў і больш. Жукі харчуюцца жывымі тканкамі раслін. Лічынкі развіваюцца ў драўніне дрэў. 

Самка адкладае 150-210 яец (максімум – да 350) на вяршыню пальмаў як мага бліжэй да кропкі росту - прыкладна на 50 см ніжэй бачнай кропкі заканчэння ствала. Фаза яйца складае каля 7 дзён. Пасля вылуплення лічынкі прасвідроўваюцца ўнутр ствала і харчуюцца расліннымі тканкамі, руйнуючы асяродак і знішчаючы кропку росту. Лічынка С-падобная, буйная, даўжынёй да 5 см, бязногая, бялёса-крэмавага колеру з карычневай галавой з магутнымі грызучымі мандыбуламі. Стадыя лічынкі доўжыцца 3-4 месяцы. Кукалка знаходзіцца ў {{нп3|Кукалкавая калыска|кукалкавай калысцы|ru|Куколочная колыбелька}} даўжынёй да 5 см, якая складаецца з валокнаў пальмы. Яна карычневага колеру, размяшчаецца звычайна ў хвосціках пальмавага лісця. Кукалка па форме нагадвае жука са слабавыразнымі зачаткамі крылаў, ног і галаватрубкі. Стадыя кукалкі доўжыцца 14-21 дзень.

* ЛичинкаЛічынка
* ЛичинкиЛічынкі
* КуколкаКукалка
* Кокон внутри которого располагается куколкаКокан унутры якога размяшчаецца кукалка

Кармавыя расліны лічынак: {{bt-bellat||*Areca catechu}}*, *{{bt-bellat||Arenga pinnata}}*, *{{bt-bellat||Borassus flabellifer}}*, {{bt-bellat||*Caryota maxima}}*, {{bt-bellat||*Caryota* *cumingii}}*, *{{bt-bellat|какосавая пальма|Cocos nucifera}}*, {{bt-bellat||*Corypha gebanga}}*, {{bt-bellat||*Corypha* *elata}}*, {{bt-bellat||*Elaeis guineensis}}*, *{{bt-bellat||Livistona decipiens}}*, *{{bt-bellat|сагавая пальма|Metroxylon sagu}}*, *{{bt-bellat||Oreodoxa regia}}*, *{{bt-bellat||Phoenix canariensis}}*, *{{bt-bellat|Фінікавая пальма (від){{!}}фінікавая пальма|Phoenix* *dactylifera}}*, *{{bt-bellat||Phoenix* *sylvestris}}*, {{bt-bellat||*Sabal umbraculifera}}*, *{{bt-bellat||Trachycarpus fortunei}}*, віды роду *{{bt-bellat|вашынгтонія|Washingtonia}}*.

Эканамічнае значэнне
--------------------

Лічынкі шкодзяць розных відах пальмавых, цукровага трыснягу, бананам. З'яўляецца небяспечным каранцінным шкоднікам.

Буйныя мясістыя лічынкі жука ўжываюцца ў ежу мясцовым насельніцтвам Афрыкі і Паўднёва-Усходняй Азіі. 

### Прыкметы пашкоджанні пальмаў

* усыханне цэнтральнай разеткі ў пальме, змяненне колеру лісця;
* апусканне лісця, крона пальмы набывае дахападобны выгляд;
* наяўнасць лётных адтулін на ствалах пальмаў, памер адтулін можа дасягаць да 3 см і больш у дыяметры;
* абломванне ствалоў пальмаў;
* знаходкі ўнутры ствалоў лічынак, кукалак, жукоў.

* Пальма Phoenix canariensis с первыми признаками поврежденияПальма *{{bt-bellat||Phoenix canariensis}}* з першымі прыкметамі пашкоджанні
* Пальма, поврежденная долгоносикомПальма, пашкоджаная жуком
* 
* Пальма, погибшая в результате поражения личинками долгоносикаПальма, якая загінула ў выніку паражэння лічынкамі
* Лётные отверстия пальмового долгоносика на стволеЛётныя адтуліны на ствале
* Соскабливание мягких остатков листьев со ствола в качестве меры борьбы с вредителемСаскрабанне мяккіх рэшткаў лісця са ствала ў якасці меры барацьбы з шкоднікам

### Меры барацьбы

* Адміністрацыйныя: фітасанітарны кантроль зноў прывезеных раслін, абмежаванне завозу пасадачнага матэрыялу з краін з інвазіяй гэтага віду.
* Механічныя: збор і знішчэнне ўсіх стадый насякомага, а таксама знішчэнне паражаных шкоднікам раслін.
* Хімічныя: Апрацоўка ў перыяд вегетацыі з сакавіка па снежань пальмаў інсектыцыдамі на аснове імідаклапрыду з разліку 40 мл на 10 л вады ці на аснове хлорпірыфосу з разліку 80 мл на 10 л вады. Апрацоўку праводзяць з разліку 10 л рабочай вадкасці на адно дрэва.

Спасылкі
--------

* Rhynchophorus Ferrugineus (Olivier, 1791) (Dryophthoridae) - Аўтар фота А. І. Слуцкі


1. ↑  Шаблон:Книга
2. ↑  Спектор А. А. Насекомые — Москва: АСТ, 2014
3. ↑  Семейство — Трубконосики Dryophthoridae Schoenherr, 1825 **(нявызн.)**. Архівавана з першакрыніцы 20 сакавіка 2014. Праверана 25 жніўня 2017.
4. ↑  Атлас семейства Dryophthoridae фауны России **(нявызн.)**. Архівавана з першакрыніцы 20 сакавіка 2014. Праверана 25 жніўня 2017.
5. ↑  Ferry & Gómez. 2002. The red palm weevil in the Mediterranean. Vol. 46, No 4, Palms (formerly Principes), Journal of the International Palm Society.
6. ↑  Красный пальмовый долгоносик терроризирует Майорку **(нявызн.)**. Архівавана з першакрыніцы 25 жніўня 2017. Праверана 25 жніўня 2017.
7. ↑  Hoddle et al. (2017) The palm weevil Rhynchophorus vulneratus is eradicated from Laguna Beach. California Agriculture 71(1): 25-29
8. 1 2  Журавлёва Е. Н. Карпун Н. Н. Новый опасный вредитель пальм в Сочи — красный пальмовый долгоносик **(нявызн.)**. Архівавана з першакрыніцы 25 жніўня 2017. Праверана 25 жніўня 2017.
9. ↑  Орлова-Беньковская М. Я. Основные закономерности инвазионного процесса у жесткокрылых (Coleoptera) европейской части России. Российский журнал биологических инвазий, 2017, № 1: С. 35-56.
10. ↑  Жизнь животных. Членистоногие: трилобиты, хелицеровые, трахейнодышащие. Онихофоры / Под ред. *М. С. Гилярова*, *Ф. Н. Правдина*. — 2-е, перераб. — М.: Просвещение, 1984. — Т. 3. — 463 с.
11. ↑  Егоров А. Б. Жерихин В. В. 1996. Сем. Dryophthoridae (Rhynchophoridae) // П. А. Лер (ред.). Определитель насекомых Дальнего Востока России. Т.3. Жесткокрылые или жуки. Часть 3. Владивосток: Дальнаука. С.241-248.
12. ↑
13. 1 2   Архіўная копія ад 14 кастрычніка 2012 на Wayback Machine FDACS Pest Alert
14. ↑  Malumphy, C; Moran, H. 2007. Red palm weevil, Rhynchophorus ferrugineus. Plant Pest Notice, Central Science Laboratory (50): 1-3.
15. ↑
16. ↑  Справочник-определитель карантинных и других опасных вредителей сырья, продуктов запаса и посевного материала. Сост. Я. Б. Мордкович, Е. А. Соколов; под ред. В. В. Поповича. М. «Колос», 1999. 384 с.
17. ↑  Red Palm Weevil — The Food and Environment Research **(нявызн.)**(недаступная спасылка). Архівавана з першакрыніцы 28 жніўня 2013. Праверана 25 жніўня 2017.
18. ↑
19. ↑