**Агюст Альфрэд Рубэ** (20 чэрвеня 1817 — 13 красавіка 1899) — французскі жывапісец, тэатральны дэкаратар і сцэнограф.

Біяграфія
---------

Рубэ нарадзіўся ў 9-й акрузе Парыжа. Быў наватарам у галіне тэатральнай дэкарацыі. Гэты «дэкаратар рэдкай вынаходлівасці» засяродзіўся на пошуку колера, які адпавядае рамантычнаму руху. Рубэ вучыўся ў школе ў майстра Сісеры  (руск.) (бел. афарміцеля Аперы-Камік, з дачкой якога ён толькі што ажаніўся. Сісеры карыстаўся даверам А. Дзюма, які меў дачыненне да яго, а таксама да яго вучняў, А. Рубэ, Ш. Сешана  (англ.) (бел. Ж. Дзітэрля  (англ.) (бел. Э. Дэплешэна, і яму пашанцавала зрабіць дэкарацыі да «Генрыха III». Але Рубэ жадаў дамагчыся большага: ён не толькі імкнуўся з дакладнасцю намаляваць пейзажы, але і зрабіць іх маляўнічымі.

Дэкарацыі да другой дзеі *«Âme en peine»* Фрыдрыха фон Флотава на лібрэта Жуля-Анры Вернуа дэ Сен-Жоржа, зробленыя для Парыжскай оперы, былі яго фактычным дэбютам. Оперы, для якіх ён затым ствараў дэкарацыі, з’яўляюцца шэдэўрамі: у 1846 годзе ён стварыў дэкарацыі для 2-й дзеі «Бетлі  (англ.) (бел.» Г. Даніцэці. Сярод вядомых прац Рубэ — дэкарацыі да 1-й дзеі «Цэрліне» Д. Абера, да 4-й дзеі «Фронда» Луі Нідэрмеера, да 1-й дзеі «П’ера дэ Медычы» Юзефа Міхаіла Панятоўскага  (руск.) (бел. да 3-й дзеі «Царыцы Саўскай» Ш. Гуно, да 1-й і 2-й дзей «Афрыканкі» Дж. Меербера, да 4-й дзеі «Дона Карласа» Дж. Вердзі, да 3-й дзеі «Сільвіі» Л. Дэліба, да 2-й сцэны і 4-й дзеі «Аіды» Дж. Вердзі, да 2-й дзеі «Карыгана» Шарля-Мары Відора і іншыя.

Рубэ таксама стварыў дэкарацыі з выявай Рымскага форума для *«Faustine*» Луі Буе ў Тэатры дэ ла Порт Сен-Мартэн  (англ.) (бел. дэкарацыі з выявай могілак Манмартр для *«Жэрміні Ласертэ  (англ.) (бел.»* Эдмона і Жуля дэ Ганкура  (англ.) (бел. ў тэатры Адэон, дэкарацыі таямнічага парку для *«Сфінкса»* Жазефа Пеладана ў Камеды Франсэз, начны эфект берагоў Сены каля Інстытута Францыі для *«Жана дэ Тамера»* Эміля Ажэ  (руск.) (бел. і Жуля Сандо  (руск.) (бел. ў тым жа тэатры.

У 1858 годзе Рубэ намаляваў цудоўную столь для Тэатра-Франсэз, адлюстраваўшы Апалона верхам на Пегасе сярод персанажаў, якія натхнялі трагічных і камічных французскіх акцёраў, якая пазней, спаленая газам, была перамаляваная ў 1879 годзе Алексісам-Жазефам Мазеролем  (англ.) (бел.. Апошняй кампазіцыяй, над якой Рубэ працаваў, была заслона для новай Апера-Камік.

На момант смерці, ва ўзросце васьмідзесяці гадоў, Рубэ стаў дэканам жывапісцаў і дэкаратараў. 14 жніўня 1869 года ён быў удастоены звання кавалера Ганаровага легіёна.

Рубэ памёр 13 красавіка 1899 года ў 10-й акрузе Парыжа.

Зноскі
------

1. 1 2  Auguste-Alfred Rube // Artnet — 1998. Праверана 9 кастрычніка 2017.<a href='https://wikidata.org/wiki/Track:Q874430'></a><a href='https://wikidata.org/wiki/Track:Q266566'></a>
2. 1 2  Auguste-Alfred Rubé // *(unspecified title)* Праверана 9 кастрычніка 2017.
3. 1 2  Archivio Storico Ricordi — 1808. Праверана 3 снежня 2020.<a href='https://wikidata.org/wiki/Track:Q3621644'></a>
4. ↑  RKDartists Праверана 12 чэрвеня 2020.<a href='https://wikidata.org/wiki/Track:Q17299517'></a>
5. 1 2 3 4  Par-ci, par-là(фр.), *Paris* (30 красавіка 1899), стр. 274.
6. ↑  Nos Échos(фр.), *Paris* (15 красавіка 1899), стр. 1.
7. ↑  *La Korrigane* on BnF
8. ↑  *Jean de Thommeray* on Gallica
9. 1 2 3  Nécrologie(фр.) (22 красавіка 1899), стр. 147.