У Вікіпедыі ёсць артыкулы пра іншых асоб з прозвішчам Краўчанка.

**Міхаіл Федаравіч Краўчанка** (1952, Каменск-Уральскі — 2011, Каменск-Уральскі) — савецкі спартсмен-мотагоншчык, двухразовы чэмпіён СССР па спідвею на лёдзе ў класе матацыклаў 125 см³, пяць разоў станавіўся срэбным прызёрам і двойчы бронзавым прызёрам чэмпіянату СССР; чэмпіён СССР па шашэйна-кальцавых мотагонках у класе матацыклаў 125 см³ «А» 1975 года, чатырохразовы сярэбраны прызёр чэмпіянату СССР; шматразовы пераможца і прызёр чэмпіянату РСФСР і Узброеных Сіл; майстар спорту СССР.

Біяграфія
---------

Міхаіл Краўчанка нарадзіўся 3 жніўня 1952 года ў горадзе Каменску-Уральскі Свярдлоўскай вобласці, скончыў там васьмігадовую школу № 32, прафесійнае тэхнічнае вучылішча, а ў 1971 годзе пайшоў у войска, службу праходзіў у Групе Савецкіх Войскаў у Германіі (ГСВГ), праз паўгода службы быў залічаны ў СКА ГСВГ, па заканчэнні двух гадоў тэрміновай службы застаўся на звыштэрміновую і служыў да 1980 г.

Памер 14 красавіка 2011 года ў г. Каменская-Ўральскім.

Спартыўная кар’ера
------------------

Ужо ў школьныя гады Краўчанка ўпарта займаўся спортам: станавіўся пераможцам і прызёрам гарадскіх спаборніцтваў па лыжных гонках, а пры дасягненні 15 гадоў пачаў займацца ў Каменск-Уральскім гарадскім мотаклубе ДТСААФ, пад кіраўніцтвам ганаровага майстра спорту СССР Вячаслава Паўлавіча Чупіна і заслужанага трэнера РСФСР Уладзіміра Васільевіча Друзя. Праз год Краўчанка ўжо стаў чэмпіёнам вобласці па мотакросе сярод юнакоў і яму было прысвоена званне Кандыдата ў Майстры Спорту СССР. У 1968 годзе Краўчанка быў залічаны ў зборную каманду РСФСР па мотагонках. Далей, падчас службы ў арміі за дасягненні ў спорце ён быў залічаны ў зборную каманду СССР, з поспехам выступаў на ўсесаюзных спаборніцтвах па шашэйна-кальцавых мотагонках у класе матацыклаў 125 см³ «А», мотагонках на лёдзе ў класе матацыклаў 125 см³, іпадрому, спідвею па гаревой дарожцы і матацыклетным кросе.

У розны час прадстаўляў клубы: СКА ГСВГ (ГДР), РСФСР. Беларуская ССР, Украінская ССР, ⁣ Каменск-Уральскі мотаклуб.

Спартыўную кар’еру скончыў у 1989 годзе.

### Шашэйна-кальцавыя матацыклетныя гонкі.

Чэмпіянат СССР па шашэйна-кальцавых матацыклетным гонках праходзіў у чатыры этапы, на чатырох цалкам розных траса Рыгі, Вільяндзі і Таліна.

Першы этап праходзіў у Рызе (Латвійская ССР) на ўчастку трасы «Бікерніекі» працягласцю 3850 метраў, званым «Кальцо майстэрства» (ад 20 да 28 колаў). Другі этап праходзіў гэтак жа ў Рызе, на трасе «Бікерніекі», на ўчастку «Вялікае кальцо» працягласцю 5495 метраў, які ўключаў у сябе значную частку «Кольцы майстэрства» (ад 11 да 21 круга). Трэці этап праходзіў у г. Вільяндзі (Эстонская ССР) на трасе «Вана — Выйду» працягласцю 4750 метраў. Чацвёрты, заключны этап праходзіў у г. Таліне (Эстонская ССР) на трасе «Пірыта», працягласцю 6000 метраў (ад 6 да 19 колаў у залежнасці ад класа матацыклаў).

Кожны этап чэмпіянату ставіў перад пілотамі розныя задачы: трасы моцна адрозніваліся адна ад іншай па колькасці стромкіх паваротаў і прамых, хуткасных участкаў, што ў сваю чаргу ўплывала на спосаб і характар ​​праходжання трасы, а часцяком і змушала спартсменаў уносіць змены ў канфігурацыю матацыклаў. Так «Кальцо майстэрства» (Рыга) мела толькі адзін прамы ўчастак (старт — фініш) і складалася ў асноўным з паваротаў розных радыусаў, што патрабавала ад спартсменаў умення хуткаснага праходжання віражоў і ня дазваляла нарошчваць перавагу ў гонцы за кошт моцнага матора. Траса трэцяга этапу «Вана — Выйду» (Вільяндзі), насупраць, мела ўсяго тры стромкіх павароту і складалася па большай частцы з хуткасных участкаў, траса з такой праекціроўкай дазваляла пілотам максімальна выкарыстоўваць хуткасныя магчымасці сваіх матацыклаў. Фінал чэмпіянату СССР па ШКМГ праходзіў на трасе «Пірыта» (Талін), гэтая траса лічылася ўніверсальнай з-за мноства хуткасных участкаў і вялікай колькасці паваротаў з рознымі радыусамі, што ў сваю чаргу гэтак жа патрабавала ад гоншчыкаў універсальнай тэхнікі вядзення матацыклаў. Іншымі словамі, такі расклад характарыстык трас дазваляў выходзіць у лідары чэмпіянату толькі спецыялістам «шырокага профілю»: спартсменам, якія могуць дамагацца поспеху на хуткасных трасах гэтак жа як на трасах якія патрабуюць майстэрства кіравання матацыклам на віражах.

М. Краўчанка выступаў у класе матацыклаў 125 см³, які дзяліўся на класы «А» і «Б». «А» клас — спецыяльна распрацаваныя заводамі мадэлі гоначных матацыклаў абмежаванай серыі, а гэтак жа некаторыя мадэлі дапрацаваныя самімі спартсменамі; «Б» клас — спартыўныя матацыклы серыйнай вытворчасці. Краўчанка выступаў у класе «А».

Па рэгламенце спаборніцтваў пераможца ў асабістым заліку вызначаўся па выніках трох лепшых этапаў, 8-10 жніўня 1975 года ў Талін прыбыло звыш за 200 спартсменаў, каб завяршыць спрэчку за вышэйшыя прыступкі п’едэстала пашаны ў розных класах. У класе 125 см³ «А» М. Краўчанка выйшаў на старт фінальнага этапу чэмпіянату СССР па шашэйна-кальцавых матацыклетных гонках ужо ў рангу датэрміновага чэмпіёна.

### Спартыўныя дасягненні

* Чэмпіён СССР па шашэйна-кальцавых матацыклетным гонках у класе матацыклаў 125 см³; (асабісты залік клас «А», 1975 г. Талін);
* Чатырохразовую сярэбраны прызёр чэмпіянату СССР па шашэйна-кальцавых гонках (1974 ; 1976 — см³ «А», 175 см³ «Б»; 1978 — клас 175 см³ «Б», г.г.);
* Двухразовы чэмпіён СССР па лядовым спідвею ў класе матацыклаў 125 см³;
* Пяціразовы сярэбраны прызёр чэмпіянату СССР па лядовым спідвею ў класе матацыклаў 125 см³;
* Двухразовы бронзавы прызёр чэмпіянату СССР па лядовым спідвею ў класе матацыклаў 125 см³;
* Шматразовы пераможца і прызёр чэмпіянату РСФСР па лядовым спідвею ў класе матацыклаў 125 см³.

Крыніцы
-------

1. ↑   Архівавана 2 лютага 2016.
2. ↑
3. ↑
4. ↑   Архівавана 30 студзеня 2016.
5. ↑
6. ↑
7. 1 2
8. ↑
9. ↑
10. ↑
11. ↑  ?
12. ↑
13. ↑
14. ↑
15. ↑
16. ↑
17. ↑   Архівавана 29 студзеня 2016.
18. ↑