**Сімфонія № 9 Рэ мінор, Op. 125** — апошняя сімфонія Людвіга ван Бетховена (1824). Яна ўключае ў сябе частку *Ode an die Freude* («Оды да радасці»), паэмы Фрыдрыха Шылера, тэкст якой выконваецца салістамі і хорам у апошняй частцы. Гэта першы ўзор, калі буйны кампазітар выкарыстаў у сімфоніі чалавечы голас у адным шэрагу з інструментамі.

Чацвёртая частка сімфоніі — «Ода да радасці» — выкарыстоўваецца як Гімн Еўрасаюза (аранжыроўка Герберта фон Караян).

Упершыню сімфонія была апублікаваная з назвай, якая гучыць на нямецкай мове як **Sinfonie mit Schlusschor über Schillers Ode «An die Freude» für großes Orchester, 4 Solo und 4 Chorstimmen componiert und seiner Majestät dem König von Preußen Friedrich Wilhelm III in tiefster Ehrfurcht zugeeignet von Ludwig van Beethoven, 125tes Werk**; аднак, яе больш агульная, *афіцыйная назва* гэта Сімфонія No.. 9 у D minor, Op. 125. Таксама сімфонію называюць «Харальнай».

Дзявятая сімфонія — адзін з найбольш выдатных твораў у гісторыі сусветнай музычнай культуры. Па ідэі велічы і глыбіні яе этычнага зместу, па шыраце задумы і магутнай дынаміцы музычных вобразаў Дзявятая сімфонія пераўзыходзіць усё створанае самім жа Бетховенам.

Твор адыгрывае прыкметную ролю і ў сучасным грамадстве.

Гісторыя стварэння
------------------

Бетховен пачаў працу над творам у 1822 годзе і праз 2 гады скончыў яго. Зрэшты, тэма другой частцы была напісана яшчэ ў 1815 годзе. Прэм’ера сімфоніі адбылася неўзабаве пасля яе завяршэння ў Вене

Склад аркестра
--------------

Драўляныя духавыя
Флейта пікала
2 флейты
2 габоя
2 кларнета (B)
2 фагота
Контрафагот (толькі ў чацвёртай частцы)
Медныя духавыя
4 валторны (D, B-basso, B, Es)
2 трубы (D, B)
3 трамбона
Ударныя
Літаўры
Трохкутнік
Талеркі
Вялікі барабан
Струнныя
I і II скрыпкі
Альты
Віяланчэлі
Кантрабасы
Вакальныя партыі
Сапрана (сола)
Кантральта (сола)
Тэнар (сола)
Барытон (сола)
Змешаны хор

Часткі
------

1. Allegro ma non troppo, un poco maestoso
2. Molto vivace
3. Adagio molto e cantabile
4. Presto (з хорам)

Музычныя фрагменты
------------------

*Увага! Музычныя фрагменты ў фармаце MIDI*

* Сімфонія No. 9 частка 1 (i)
* Сімфонія No. 9 частка 2 (i)
* Сімфонія No. 9 частка 3 (i)
* Сімфонія No. 9 частка 4 (i)
* Ода да радасці (i)

Гл. таксама
-----------

* Праклён дзевятай сімфоніі

Зноскі
------

1. 1 2  Archivio Storico Ricordi — 1808. Праверана 20 кастрычніка 2021.<a href='https://wikidata.org/wiki/Track:Q3621644'></a>
2. 1 2  Grove Music Online — OUP. — ISBN 978-1-56159-263-0 — doi:10.1093/GMO/9781561592630.ARTICLE.40026 Праверана 13 студзеня 2019.<a href='https://wikidata.org/wiki/Track:Q30532476'></a><a href='https://wikidata.org/wiki/Track:Q217595'></a>
3. ↑  Журнал «Великие композиторы». — 2011. — Выпуск «*Бетховен*».

Спасылкі
--------

* Лагатып Вікісховішча На Вікісховішчы ёсць медыяфайлы па тэме Сімфонія № 9 (Бетховен)

| ⛭Сімфоніі Людвіга ван Бетховена |
| --- |
| 
* № 1 у до мажор
* № 2 у рэ мажор
* № 3 у мі-бемоль мажор (*Гераічная*)
* № 4 у сі-бемоль мажор
* № 5 у до мінор
* № 6 у фа мажор (*Пастаральная*)
* № 7 у ля мажор
* № 8 у фа мажор
* № 9 у рэ мінор (*Харальная*)

 |

|  |  |
| --- | --- |
| ⚙️   Тэматычныя сайты | AllMusic · International Music Score Library Project · MusicBrainz |
| Слоўнікі і энцыклапедыі | Ларуса · Britannica (онлайн) |
| Нарматыўны кантроль | BNF: 13908150w · GND: 300016433 · LCCN: n81018172 · SUDOC: 133387380 · VIAF: 179828695 |