**«Поўнач у Парыжы»** (англ.: Midnight in Paris) — мастацкі фільм 2011 года, зняты рэжысёрам Вудзі Аленам па ўласным сцэнарыі. Галоўныя ролі ў фільме выканалі Оўэн Уілсан, Рэйчэл Мак-Адамс, Марыён Каціяр, Том Хідлстан[en], Элісан Піл[en], Коры Стол[en], Эдрыен Броўдзі, Кэці Бэйтс, Майкл Шын[en], Ніна Арыянда, Карла Бруні, Курт Фулер[en], Мімі Кенэдзі[en], Леа Сейду[en].

Прэм’ера фільма адбылася 11 мая 2011 года ў пазаконкурснай праграме 64-га Канскага кінафестывалю, дзе карціна стала фільмам адкрыцця. Карціна была ўдастоена прэмій «*Оскар*» і «*Залаты глобус*» за найлепшы сцэнарый.

Сюжэт
-----

У 2010 годзе Гіл Пэндэр (Оўэн Уілсан), паспяховы, але расчараваны галівудскі сцэнарыст, і ягоная нявеста Інэс (Рэйчэл Мак-Адамс) знаходзяцца ў Парыжы на адпачынку з яе заможнымі бацькамі рэспубліканцамі. Гіл з цяжкасцю заканчвае свой дэбютны раман, засяродзіўшы ўвагу на чалавеку, які працуе ў краме настальгіяў. Інэс адкідае ягоныя амбіцыі, мяркуючы што гэта ўсяго толькі зманлівая мара, і заклікае яго прытрымлівацца ягонай цяперашняй працы. Выпадкова яны сустракаюць сябра Інэс Пола (Майкл Шын[en]), якога часам апісваюць як педантычнага псеўдаінтэлектуала, і ягоную жонку Кэрал (Ніна Арыянда[en]). Пол з вялікім аўтарытэтам, але з сумнеўнай дакладнасцю гаворыць пра асноўныя моманты гісторыі Парыжа, нават супярэчыць экскурсаводу (Карла Бруні) ў Музэі Радэна, дзе ён настойвае, што ягоная версія асабістага жыцця Радэна больш дакладная, чым у гіда. Гіл лічыць яго раздражняльным, але Інэс ён падабаецца.

На адной з вечарынаў, дзе прысутнічалі Гіл і Інэс, а таксама іх сябры і бацькі, галоўны герой дэгустуе зашмат вінаў і, перад тым, як адправіцца ў гатэль, вырашае прайсціся па вуліцах Парыжа. Інэс жа едзе з Полам і Кэрал на таксі, каб яшчэ патанцаваць у клубе. Гіл шпацыруе па вуліцах і ўрэшце губляецца, ён сядае на прыступкі і думае, як цяпер знайсці дарогу назад. Апоўначы побач з ім праязджае аўтамабіль 1920-х гадоў. Пасажыры, апранутыя ў строі таго ж часу, клічуць яго далучыцца да іх. Гіл пагаджаецца, і разам яны адпраўляюцца на вечарыну, зладжаную для Жана Както, на якую прыязджаюць іншыя вядомыя людзі Парыжа 1920-х гадоў. Сярод іх Коўл Портэр[en], яго жонка Лінда[en], а таксама Зельда[en] (Элісан Піл[en]) і Скот Фіцджэральды (Том Хідлстан[en]). Зельдзе надакучвае вечарына, і яна прапануе Скоту і Гілу адправіцца ў іншае месца. Спачатку яны накіроўваюцца ў Брыктапс, дзе бачаць танцы Жазефіны Бейкер, а потым завітваюць у кафэ, дзе натрапляюць на Эрнэста Хемінгуэя (Коры Стол[en]) і Хуана Бельмонтэ[en] (Даніэль Лунд[en]). Зельда крыўдзіцца на Хемінгуэя, які крытыкуе яе раман, і пакідае кампанію, накіроўваючыся з Бельмонтэ ў Сен-Жэрмен. У часе размовы Хемінгуэй прапануе Гілу паказаць ягоны раман Гертрудзе Стайн (Кэці Бэйтс), каб тая ацаніла яго. Гіл вельмі ўсхваляваны і задавольнены, ён выходзіць з кафэ, каб узяць у гатэлі свае рукапісы, але апынаецца ў 2010 годзе. Замест кафэ 1920-х ён бачыць сучасную пральню. Наступнай ноччу Гіл хоча падзяліцца з Інэс сваім досведам падарожжаў у часе. Аднак, яна кідае жаніха да таго, як гадзіннік праб’е поўнач. Калі гэта адбываецца, за Гілам вяртаецца той жа аўтамабіль, дзе яго сустракае Хемінгуэй. Наступныя дні Гіл сустракаецца з выбітнымі людзьмі Парыжу 1920-х гадоў. Гертруда Стайн высока ацэньвае ягоны раман, пасля таго, як Гіл крыху змяняе яго пад уплывам апошніх дзён. Акрамя таго, Гіл сустракае Адрыяну (Марыён Каціяр), да якой у яго прачынаюцца пачуцці, што вельмі бянтэжыць героя, бо ён ужо мае нявесту ў 2010 годзе. У сучаснасці ж бацька Інэс вельмі заклапочаны знікненнямі жаніха сваёй дачкі, таму наймае дэтэктыва, каб той выявіў, чым займаецца Гіл у Парыжы.

У адзін з дзён Гіл, Інэс і яе бацькі выпраўляюцца на Мон-Сен-Мішэль, дзе пісьменьнік сустракае Габрыэль (Леа Сейду[en]), гандлярку антыкварыятам і прыхільніцу страчанага пакалення. Ён купляе ў яе грамафонную пласцінку Коўла Портэра, а потым знаходзіць у кніжным кіёску дзённік Адрыяны з 1920-х гадоў, дзе прачытвае, што яна была закаханая ў яго. Прачытаўшы, што яна марыла атрымаць у падарунак завушніцы, а потым заняцца з ім каханнем, Гіл спрабуе выкрасці пару завушніц Інэс, каб аддаць іх Адрыяне, але яму замінае ранняе вяртаньне Інэс у нумар гатэлю. Тады Гіл купляе новыя завушніцы Адрыяне ў краме. Вярнуўшыся ў мінулае, ён знаходзіць яе на вечарыне і ўручае ёй падарунак. Пакуль яна апранае ўпрыгожванне, па вуліцы праходзіць конная брычка, і багата апранутая пара ў экіпажы запрашае Гіла і Адрыяну пакатацца. Карэта перавозіць пасажыраў у Прыгожую эпоху, эпоху, якую Адрыяна лічыць залатым векам Парыжа. Гіл і Адрыяна выпраўляюцца спачатку ў рэстаран Максім, а потым у Мулен Руж, дзе сустракаюцца з Анры дэ Тулуз-Латрэкам (Венсан Менжу Картэ), Полем Гагенам (Аліўе Рабурдэн) і Эдгарам Дэга (Франсуа Растэн). Гіл пытаецца ў іх, што яны лічаць найлепшай эпохай, і ўсе трое згодныя, што гэта была эпоха Адраджэння. Адрыяна прапануе сябру застацца ў Пекнай эпосе, аднак ён заўважае, што розныя людзі прагнуць рознага залатога веку, і разумее, што, не зважаючы на прывабнасць настальгіі, толькі сучаснасць чалавека ёсць самым прывабным часам. Адрыяна, аднак, вырашае застацца ў 1890-х гадах, і яны расстаюцца.

Гіл вяртаецца ў 2010 год і расстаецца са сваёй нявестай Інэс, бо яна не хоча заставацца ў Парыжы назаўсёды. Ідучы каля Сены апоўначы, Гіл натрапляе на Габрыэль, ён прапануе правесці яе дадому. Пачынаецца дождж і высвятляецца, што яны абодва любяць шпацыраваць па Парыжы ў дождж.

Акцёрскі склад
--------------

|  |  |
| --- | --- |
|    Оўэн Уілсан    | –   *Гіл Пендэр* |
|    Рэйчэл Мак-Адамс    | –   *Інэс* |
|    Марыён Каціяр    | –   *Адрыяна* |
|    Том Хідлстан[en]    | –   *Фрэнсіс Скот Фіцджэральд* |
|    Элісан Піл[en]    | –   *Зельда Фіцджэральд[en]* |
|    Коры Стол[en]    | –   *Эрнэст Хемінгуэй* |
|    Эдрыен Броўдзі    | –   *Сальвадор Далі* |
|    Кэці Бэйтс    | –   *Гертруда Стайн* |
|    Майкл Шын[en]    | –   *Пол Бэйтс* |
|    Ніна Арыянда[en]    | –   *Кэрал Бэйтс* |
|    Карла Бруні    | –   *гід* |
|    Курт Фулер[en]    | –   *Джон, бацька Інэс* |
|    Мімі Кенэдзі[en]    | –   *Хелен, маці Інэс* |
|    Леа Сейду[en]    | –   *прадаўшчыца Габрыэль* |

Вытворчасць
-----------

### Здымкі

Здымкі фільма адбываліся ў Францыя ў ліпені—жніўні 2011 года. Аператарам карціны выступіў Дарыус Хонджы[en].

Выхад і прызнанне
-----------------

Оўэн Уілсан (злева) і Вудзі Ален (справа) на Канскім кінафестывалі 2011 года.
### Пракат і зборы

Прэм’ера фільма адбылася 11 мая 2011 года на Канскім кінафестывалі. Адначасова з гэтым фільм выйшаў у шырокі пракат у Францыі.

### Рэйтынгі

Агрэгатар крытычных аглядаў «*Metacritic*» дае фільму ўсярэдненую ацэнку ў 81 бал са 100 на аснове 40 рэцэнзій прафесійных крытыкаў. Карыстальніцкі рэйтынг на гэтым рэсурсе складае 8.1/10. Паводле дадзеных іншага папулярнага агрэгатара крытычных аглядаў «*Rotten Tomatoes*» сярод 224 рэцэнзентаў 208 далі станоўчую ацэнку фільму, што складае 93 %. Глядацкі рэйтынг кінастужкі склаў 83 % на аснове больш чым 50 тысяч галасоў. Абагуленае меркаванне крытыкаў сфармулявана наступным чынам: 

|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| "| Не будучы здольнай пахваліцца глыбінёй класічных фільмаў свайго аўтара, салодка-сентыментальная «Поўнач у Парыжы» тым не менш дастаткова смешная і абаяльная, каб задаволіць паклоннікаў Вудзі Алена. | "|

 Глядацкія ацэнкі на іншых папулярных сайтах, прысвечаных кіно: 4/5 на сайце «*AllMovie*», 3.7/5 на сайце «*AlloCiné*», 7.3/10 на сайце «*FilmAffinity*», 7.7/10 на сайце «*IMDb*», 7.7/10 на сайце «*КиноПоиск*».

### Узнагароды

Паводле дадзеных сайта «*Internet Movie Database*» фільм быў адзначаны 26 кінаўзнагародамі і яшчэ 103 намінацыямі.

Зноскі
------

1. ↑   Праверана 26 мая 2016.
2. ↑   Праверана 26 мая 2016.
3. ↑   Праверана 30 лістапада 2020.
4. 1 2 3 4 5 6 7 8 9 10 11 12 13   Праверана 26 мая 2016.
5. 1 2 3 4 5 6 7 8 9 10 11 12 13 14 15 16 17 18 19 20   Праверана 26 мая 2016.
6. 1 2   Праверана 26 мая 2016.
7. 1 2 3 4 5 6 7 8 9 10 11 12 13 14 15 16 17 18 19 20   Праверана 26 мая 2016.
8. 1 2 3 4 5 6 7 8 9 10 11 12  Česko-Slovenská filmová databáze — 2001.<a href='https://wikidata.org/wiki/Track:Q3561957'></a>
9. 1 2  The American Film Institute Catalog of Motion Pictures Праверана 22 жніўня 2020.<a href='https://wikidata.org/wiki/Track:Q7713473'></a>
10. 1 2  BFI Film & TV Database Праверана 22 жніўня 2020.<a href='https://wikidata.org/wiki/Track:Q4835523'></a>
11. ↑  Internet Movie Database — 1990. Праверана 19 жніўня 2016.<a href='https://wikidata.org/wiki/Track:Q37312'></a>
12. 1 2  Midnight in Paris (2011) — IMDb (англ.).  Сайт «*Internet Movie Database*». Праверана 6 студзеня 2022.
13. ↑  Midnight in Paris — Filming & Production (англ.).  Сайт «*Internet Movie Database*». Праверана 6 студзеня 2022.
14. ↑  Midnight in Paris — Release Info (англ.).  Сайт «*Internet Movie Database*». Праверана 6 студзеня 2022.
15. ↑  Midnight in Paris (англ.).  Сайт «*Metacritic*». Праверана 6 студзеня 2022.
16. 1 2  Midnight in Paris (англ.).  Сайт «*Rotten Tomatoes*». Праверана 6 студзеня 2022.
17. ↑  Midnight in Paris (2011) (англ.).  Сайт «*AllMovie*». Праверана 6 студзеня 2022.
18. ↑  Minuit à Paris (фр.).  Сайт «*AlloCiné*». Праверана 6 студзеня 2022.
19. ↑  Midnight in Paris (ісп.).  Сайт «*FilmAffinity*». Праверана 6 студзеня 2022.
20. ↑  Полночь в Париже (2011) (руск.).  Сайт «*КиноПоиск*». Праверана 6 студзеня 2022.
21. ↑  Midnight in Paris — Awards (англ.).  Сайт «*Internet Movie Database*». Праверана 6 студзеня 2022.

Спасылкі
--------

* Поўнач у Парыжы на сайце «*Internet Movie Database*» (англ.)


|  |  |
| --- | --- |
| ⚙️   Тэматычныя сайты | AllMovie · AlloCiné · Box Office Mojo · Česko-Slovenská filmová databáze · FilmAffinity · Internet Movie Database · Metacritic · Rotten Tomatoes · The American Film Institute Catalog of Motion Pictures |
| Слоўнікі і энцыклапедыі | Britannica (онлайн) |
| Нарматыўны кантроль | BNE: XX5213269 · LCCN: no2011183651 · VIAF: 221226248 |