У Вікіпедыі ёсць артыкулы пра іншых асоб з прозвішчам Астравец.
**Сяргей Астравец**, сапр. **Сяргей Аляксандравіч Астраўцоў** (нар. 1959, Мінск) — беларускі пісьменнік, эсэіст.

Біяграфія
---------

Бацька — ваенны, маці — выкладчыца гісторыі і геаграфіі. З бацькамі жыў у ГДР у прыгарадах Берліна, школу скончыў у Літве. Служыў два гады ў Савецкай арміі. У 1979—1984 гадах вучыўся ў БДУ, атрымаў дыплом журналіста. Член Беларускай асацыяцыі журналістаў, Саюзу беларускіх пісьменнікаў, Беларускага ПЭН-цэнтру.

У 1984 годзе прыехаў у Гродна, дзе і жыве да сённяшняга часу.

Творчасць
---------

Восем гадоў працаваў у рэдакцыі абласной газеты. У 1992-93 гадах рэдагаваў новы тыднёвік «Пагоня», затым быў рэгіянальным карэспандэнтам газет «Свабода», «Навіны», «Наша Свабода». З 1993 года супрацоўнічае з Радыё Свабода.

З ліпеня 2007 года С. Астравец рэгулярна вёў літаратурны дзённік на сваім блогу «Праз гарадзенскія акуляры», які размяшчаўся на інтэрнэт-сайце газеты «Наша Ніва»: www.nashaniva.by. За тры гады надрукаваў там паўтары сотні эсэ, тэмы: каралеўскі горад Гродна, літаратурная праца, беларускія пытанні. Каля 130 з іх увайшлі ў новую кнігу, падрыхтаваную да выдання. У 2012 годзе ў электронным выглядзе выйшлі дзве кнігі С. Астраўца. «Райскія яблычкі. Апавяданні з берагоў Нёмана і Гараднічанкі», сярод твораў «Мармур не смяецца», «Фабрыка сфінксаў», «Флот каўчэгаў». Аўтар разважае над лёсам каралёў Стэфана Баторыя і Станіслава Аўгуста Панятоўскага, якія жылі ў Гродне, закранае тэму зыходу з Крыму арміі генерала Урангеля і цывільных на 127 караблях. Вострай размове пра літаратурную творчасць прысвечаны тэксты «Біфштэкс з крывёй. Апавяданне пра кнігабудаўніцтва» і «Джоні Холідэй. Апавяданне пра пішучыя машынкі». Другая кніга — «Жалезная заслона з арнаментам. Стэнаграфічная сага». Абедзве з’явіліся ў Беларускай інтэрнэт-бібліятэцы Kamunikat.org. З 2009 года мае блог на сайце Радыё Свабода www.svaboda.org, з 2011-га — пад назвай «Дзённік пісьменніка». Выдадзеная ў Беластоку кніга «Цэнзарскія нажніцы» (545 старонак, 62 апавяданні і аповесці) адзначана прэміяй «Гліняны Вялес». У 2010 г. С. Астравец атрымаў месячную стыпендыю для творчай працы ў Балтыйскім цэнтры пісьменнікаў і перакладчыкаў у Швецыі ў Вісбю на востраве Готланд.

Бібліяграфія
------------

* «Янычары» (1993),
* «Цэнзарскія нажніцы» (2000),
* «Лісты да хома саветыкуса» (2003),
* «Кактэйль Молатава» (2006),
* «Каты Ёзафа Ратцынгера» (2009).
* «Райскія яблычкі» (2012).
* «Жалезная заслона з арнаментам» (2012).

Зноскі
------

Літаратура
----------

* Каты Ёзафа Ратцынгера: апавяданні, эсэ, зацемкі, рэпартажы з Горадні / Сяргей Астравец. — Вільня, 2009.

| ⛭Лаўрэаты прэміі Гліняны Вялес |
| --- |
| Ігар Бабкоў (1993) · Людміла Сільнова (1994) · Алесь Разанаў (1995) · Славамір Адамовіч (1996) · Лявон Вашко (1997) · Уладзімір Арлоў (1998) · Мікола Папека (1999) · Сяргей Астравец (2000) · Віктар Слінко (2001) · Альгерд Бахарэвіч (2002) · Пятро Васючэнка (2003) · Алена Брава (2004) · Сяргей Дубавец (2005) · Валянцін Акудовіч (2006) · Алег Мінкін (2007) · Барыс Пятровіч (2008) · Віктар Казько (2009) · Уладзімір Някляеў (2010) · Аляксандр Лукашук (2011) · Сяргей Рублеўскі (2012) · Эдуард Акулін (2013) ·  Андрэй Федарэнка (2014) ·  Франц Сіўко (2015) ·  Міхась Скобла (2016)  ·  Ганна Севярынец (2017)  ·  Ілля Сін (2018)  ·  Міхал Андрасюк (2019)  ·  Артур Клінаў (2020)  ·  Віктар Сазонаў (2021)  |

|  |  |
| --- | --- |
| ⚙️   Нарматыўны кантроль | GND: 1016654626 · LCCN: nr2001002297 · NKC: js2011668080 · NUKAT: n2020001359 · VIAF: 264169875 |