**Міжзорныя каметы** — гэта каметы, якія гіпатэтычна існуюць у міжзорным асяроддзі, не звязаныя сіламі прыцягнення з якой-небудзь зоркай. Хоць ні адной такой каметы яшчэ не было выяўлена, мяркуецца, што гэтыя аб'екты вельмі распаўсюджаныя ў міжзорнай прасторы.Міжзорная камета можа быць выяўленая, толькі калі яна праходзіць праз нашу Сонечную сістэму паблізу ад Сонца або калі яна аддзялілася ад воблака Оарта і пачала рухацца па моцна выцягнутай гіпербалічнай арбіце, не звязанай з гравітацыяй Сонца. Каметы са слабымі гіпербалічнымі траекторыямі ўжо назіраліся, але траекторыі гэтых камет кажуць, што яны былі выкінутыя з воблака Оарта, г. зн. утварыліся ў нашай Сонечнай сістэме, а не каля іншай зоркі або ў міжзорным асяроддзі.

Сучасныя мадэлі ўтварэння воблака Оарта паказваюць, што большасць камет выкідваліся з яго ў міжзорную прастору і толькі малая частка заставалася ў воблаку. Разлікі паказваюць, што колькасць выкінутых з воблака камет ў 3-100 разоў большыя за тыя, што ў ім засталіся.Па іншых мадэлям колькасць выкінутых камет складае 90-99 % усіх камет, што ўтварыліся там. І няма ніякіх падстаў меркаваць, што ў іншых зорных сістэмах утварэнне камет адбываецца па якім-небудзь іншых механізмах, ён павінен выключаць падобнае рассейванне.

Калі міжзорныя каметы сапраўды існуюць, яны павінны час ад часу праходзіць праз ўнутраную частку Сонечнай сістэмы. Яны павінны падыходзіць да Сонечнай сістэмы з рознымі хуткасцямі з вобласці сузор'я Геркулес, паколькі Сонечная сістэма рухаецца менавіта ў гэтым напрамку. Улічваючы, што ні адной каметы з хуткасцю руху, якая перавышае хуткасць уцёкаў ад Сонца, да гэтага часу выяўлена не было, можна зрабіць выснову, што існуе верхняя мяжа шчыльнасці камет ў міжзорнай прасторы. Меркаваная шчыльнасць камет не можа перавышаць лічбу ў 1013 камет на кубічны парсек. Паводле іншых аналізаў, праведзеных LINEAR, верхняя мяжа знаходзіцца на ўзроўні ў 4,5×10−4 на адну а. а. у кубе.

У рэдкіх выпадках міжзорныя каметы могуць быць захопленыя пры праходжанні праз Сонечную сістэму і перакладзены цягай Сонца на геліяцэнтрычнай арбіту. Камп'ютарнае мадэляванне паказвае, што Юпітэр адзіная планета, якая досыць масіўная для таго, каб захапіць такую ​​камету і перавесці яе на калясонечную арбіту, але падобны захоп магчымы толькі раз у 60 мільёнаў гадоў. Прыкладам такой каметы, магчыма, з'яўляецца камета 96P/Махгольца, якая мае вельмі незвычайны хімічны склад, падобны са ​​складам міжзорнага асяроддзя, з якой яна і магла ўтварыцца.

Зноскі
------

1. 1 2 3 4  Valtonen, Mauri J. (Март 1992). "Origin of oort cloud comets in the interstellar space". *Celestial Mechanics and Dynamical Astronomy*. Springer Netherlands. **54** (1–3): 37–48. doi:10.1007/BF00049542. Архівавана з арыгінала 13 верасня 2019. Праверана 2008-12-30. `{{cite journal}}`: Невядомы параметр `|coauthors=` ігнараваны (прапануецца `|author=`) (даведка); Невядомы параметр `|deadurl=` ігнараваны (прапануецца `|url-status=`) (даведка); Праверце значэнне даты ў: `|date=` (даведка) Архіўная копія **(нявызн.)**. Архівавана з першакрыніцы 13 верасня 2019. Праверана 17 студзеня 2022.Архіўная копія **(нявызн.)**. Архівавана з першакрыніцы 13 верасня 2019. Праверана 17 студзеня 2022.
2. 1 2 3 4  Francis, Paul J. (2005-12-20). "The Demographics of Long-Period Comets" (PDF). *The астрафізічны журнал*. **635** (2): 1348–1361. Bibcode:2005ApJ...635.1348F. doi:10.1086/497684. Архівавана з арыгінала (PDF) 16 снежня 2019. Праверана 2009-01-03. `{{cite journal}}`: Невядомы параметр `|deadurl=` ігнараваны (прапануецца `|url-status=`) (даведка); Невядомы параметр `|month=` ігнараваны (даведка)Папярэджанні CS1: date і year (link) Архіўная копія **(нявызн.)**(недаступная спасылка). Архівавана з першакрыніцы 16 снежня 2019. Праверана 1 лістапада 2013.Архіўная копія **(нявызн.)**(недаступная спасылка). Архівавана з першакрыніцы 16 снежня 2019. Праверана 1 лістапада 2013.
3. ↑  *Choi, Charles Q.*. The Enduring Mysteries of Comets **(нявызн.)**.  Space.com (24 снежня 2007). Архівавана з першакрыніцы 3 ліпеня 2012. Праверана 30 снежня 2008.
4. ↑  Struve, Otto (1959). *Elementary Astronomy*. New York: Oxford University Press. pp. 150. `{{cite book}}`: Невядомы параметр `|coauthors=` ігнараваны (прапануецца `|author=`) (даведка)
5. 1 2  MacRobert, Alan (2008-12-02). "A Very Oddball Comet". Sky & Telescope. Архівавана з арыгінала 7 снежня 2008. Праверана 2010-03-26. `{{cite news}}`: Невядомы параметр `|deadurl=` ігнараваны (прапануецца `|url-status=`) (даведка) Архіўная копія **(нявызн.)**(недаступная спасылка). Архівавана з першакрыніцы 7 снежня 2008. Праверана 1 лістапада 2013.Архіўная копія **(нявызн.)**. Архівавана з першакрыніцы 7 снежня 2008. Праверана 1 лістапада 2013.
6. 1 2  Torbett, M. V. (июль 1986). "Capture of 20 km/s approach velocity interstellar comets by three-body interactions in the planetary system". *Astronomical Journal*. **92**: 171–175. doi:10.1086/114148. Праверана 2009-01-01. `{{cite journal}}`: Праверце значэнне даты ў: `|date=` (даведка)

| ⛭Камета |
| --- |
| Будова | Ядро каметы • Кома  • Хвост каметы • Антыхвост • Каметны пыл | Камета C/1996 B2 (Хякутакэ) |
| Тыпы | Выраджаныя каметы • Забытыя каметы • Вялікая камета • Камета галоўнага пояса • Калясонечныя каметы (Калясонечныя каметы Крэйца) • Міжзоркавая камета |
| Спісы | Кароткаперыядычныя каметы • Доўгаперыядычныя каметы |
| Гл. таксама | Астэроіды • Кентаўры • Дамаклоіды • Пазаземная атмасфера |
|  **Катэгорыя:Каметы ·  Партал:Астраномія ·  Вікісховішча:Каметы** |