У паняцця ёсць і іншыя значэнні, гл. Плошча Леніна.

| Маскоўская лінія |
| --- |
| умоўныя абазначэнні |
| 

|  |  |  |  |  |  |  |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- |
|  |  | 

|  |  |
| --- | --- |
|  |  |

 |  | Смаленская |
|  |  | 

|  |  |
| --- | --- |
|  |  |

 | Доступ для людзей з абмежаванымі магчымасцямі | Уручча |
|  |  | 

|  |  |
| --- | --- |
|  |  |

 | Доступ для людзей з абмежаванымі магчымасцямі | Барысаўскі тракт |
|  |  | 

|  |  |
| --- | --- |
|  |  |

 |  | Усход |
|  |  | 

|  |  |
| --- | --- |
|  |  |

 |  | Маскоўская |
|  |  | 

|  |  |
| --- | --- |
|  |  |

 |  | Парк Чалюскінцаў |
|  |  | 

|  |  |
| --- | --- |
|  |  |

 |  | Акадэмія навук |
|  |  | 

|  |  |
| --- | --- |
|  |  |

 |  | Плошча Якуба Коласа |
|  |  | 

|  |  |
| --- | --- |
|  |  |

 |  | Плошча Перамогі |
|  |  | 

|  |  |
| --- | --- |
|  |  |

 |  | Кастрычніцкая |
|  |  | 
 |  |  |
|  |  | 

|  |  |  |  |  |  |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- |
|  |  |  |  |  |  |

 |  | Плошча Леніна |
|  |  | 

|  |  |  |  |
| --- | --- | --- | --- |
|  |  |  |  |

 |  | Інстытут культуры |
|  |  | 

|  |  |  |  |  |  |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- |
|  |  |  |  |  |  |

 |  | ЦЧ-1 «Маскоўскае» |
|  |  | 

|  |  |
| --- | --- |
|  |  |

 | Доступ для людзей з абмежаванымі магчымасцямі | Грушаўка |
|  |  | 

|  |  |  |  |
| --- | --- | --- | --- |
|  |  |  |  |

 | Доступ для людзей з абмежаванымі магчымасцямі | Міхалова |
|  |  | 

|  |  |
| --- | --- |
|  |  |

 | Доступ для людзей з абмежаванымі магчымасцямі | Пятроўшчына |
|  |  | 

|  |  |
| --- | --- |
|  |  |

 | Доступ для людзей з абмежаванымі магчымасцямі | Малінаўка |
|  |  | 

|  |  |
| --- | --- |
|  |  |

 |  | Шчомысліца |
|  |  |  |  |  |  |  |

 |

**«Пло́шча Ле́ніна»** (трансліт.: *Plošča Lienina*) — станцыя Мінскага метрапалітэна. Размешчаная на Маскоўскай лініі, паміж станцыямі «Кастрычніцкая» і «Інстытут культуры». Пабудавана па праекце архітэктараў Ю. Градава, Л. Левіна, А. Тылевіча, В. Барташэвіча, мастакоў В. Мігаля і А. Анікейчыка. «Плошча Леніна» была адкрыта 26 чэрвеня 1984 года ў складзе першай чаргі мінскага метро. З’яўляецца адной з самых загружаных станцый метро ў Мінску — у сярэднім ёй карыстаецца да 95,2 тыс. чалавек у суткі.

Назва
-----

З 1992 па 2003 год станцыя аб’яўлялася як «Плошча Незалежнасці», аднак затым першапачатковая назва станцыі была адноўлена. Па словах начальніка тэхнічнага аддзела Мінскага метрапалітэна, афіцыйнага рашэння аб перайменаванні станцыі «Плошча Леніна» ў «Плошча Незалежнасці» ніколі не прымалася, аднак былі вусныя распараджэнні кіраўніцтва Мінгарвыканкама. З 2008 года станцыя аб’яўляецца як «станцыя Плошча Леніна, выхад да чыгуначнага вакзала і Плошчы Незалежнасці». 15 сакавіка 2010 года камісія Мінскага гарвыканкама па названні і пераназванні праспектаў, вуліц, плошчаў і іншых састаўных частак горада ўнесла прапанову аб пераназванні станцыі метро «Плошча Леніна» ў «Плошча Незалежнасці».

Архітэктура
-----------

Арыгінальнасць архітэктурна-мастацкага вырашэння станцыі ў адсутнасці калон, у прастаце і цэласнасці інтэр’ераў. Перонная зала перакрыта жалезабетонным скляпеннем лаканічнай формы. Свяцільні размешчаны за інфармацыйнымі карнізамі на пуцявых сценах. У цэнтры пероннай залы дэкаратыўна-мастацкі элемент «Светач» у выглядзе калоны, увянчанай сярпом і молатам. Пуцявыя сцены абліцаваны белым і чырвоным мармурам, падлога выкладзена светла-шэрым, цёмна-шэрым і чорным гранітам.

Выхады
------

Удалае размяшчэнне станцыі «Плошча Леніна» дазволіла аб’яднаць два асноўныя пасажыраўтваральныя вузлы горада — Чыгуначны вакзал і плошчу Незалежнасці. Адзін з выхадаў станцыі размешчаны на Прывакзальнай плошчы, прычым па падземным тунэлі, адкрытым у 2003 годзе, са станцыі можна трапіць прама ў новы будынак вакзала і на пасадачныя платформы. Таксама, на Прывакзальнай плошчы размешчаны аўтавакзал «Цэнтральны» і пасадкавыя платформы электрычак. Другі выхад, абсталяваны трыма стужкамі эскалатараў, вядзе на плошчу Незалежнасці, на якой размешчаны будынкi Беларускага дзяржаўнага ўніверсітэта, Беларускага дзяржаўнага педагагічнага ўніверсітэта, Дома Урада, Мінгарвыканкама, цэнтральнага паштамта, а таксама цагляны Чырвоны касцёл.

Перагон паміж станцыямі «Плошча Леніна» і «Кастрычніцкая» — адзін з самых доўгіх у мінскім метро.

Галерэя
-------

* Пасажырская платформаПасажырская платформа
* Шлях у бок «Інстытута культуры»Шлях у бок «Інстытута культуры»
* Назва станцыі на пуцявой сцянеНазва станцыі на пуцявой сцяне
* Кубак на калонеКубак на калоне

Зноскі
------

1. 1 2 3  Мінскі метрапалітэн // Архітэктура Беларусі: Энцыклапедычны даведнік. — Мн.: БелЭн, 1993. — 620 с. — ISBN 5-85700-078-5.
2. ↑  Ежедневно услугами минского метро пользуются примерно 918 тыс. пассажиров **(нявызн.)**(недаступная спасылка). Архівавана з першакрыніцы 8 ліпеня 2015. Праверана 16 красавіка 2015.

**Каментарыі**

1. ↑  У крыніцы, відаць памылкова, названы *С. Тылевіч*

Літаратура
----------

* Мінскі метрапалітэн // Архітэктура Беларусі: Энцыклапедычны даведнік. — Мн.: БелЭн, 1993. — 620 с. — ISBN 5-85700-078-5.

Спасылкі
--------

* Лагатып Вікісховішча На Вікісховішчы ёсць медыяфайлы па тэме Плошча Леніна (станцыя метро, Мінск)