У Вікіпедыі ёсць артыкулы пра іншых асоб з прозвішчам Гурскі.

**Ілья Гурскі**, поўнае імя **Ілья Данілавіч Гурскі** (26 красавіка 1899, в. Замосце, цяпер Уздзенскі раён, Мінская вобласць — 11 жніўня 1972) — беларускі пісьменнік, драматург.

Біяграфічныя звесткі
--------------------

Нарадзіўся ў сялянскай сям’і ў вёсцы Замосце Ігуменскага павета Мінскай губерні (цяпер Уздзенскі раён Мінскай вобласці).

З 1924 года працаваў у Галоўліце БССР, Галоўрэперткоме, Галоўмастацтве БССР.

У 1932 годзе скончыў літаратурна-лінгвістычнае аддзяленне педагагічнага факультэта Беларускага дзяржаўнага ўніверсітэта, у 1935 годзе аспірантуру пры Інстытуце літаратуры і мастацтва Беларускай акадэміі навук.

У 1935—1941 гадах — рэдактар газеты «Літаратура і мастацтва».

З 22 чэрвеня 1941 года па лістапад 1942 года служыў у Чырвонай Арміі. Затым разам з групай беларускіх пісьменнікаў быў дэмабілізаваны. У час Другой сусветнай вайны Ілья Гурскі быў адказным сакратаром франтавой газеты «За Савецкую Беларусь», рэдактарам газеты «За свабодную Беларусь» і сатырычнага часопіса «Партызанская дубінка».

Пасля вайны, з 1944 па 1960 год узначальваў часопіс «Беларусь».

Быў членам Саюза пісьменнікаў БССР (з 1934 г.), на працягу многіх гадоў быў членам прэзідыума саюза.

Творчасць
---------

У пачатку творчай дзейнасці І. Гурскі пісаў у асноўным драматургічныя творы. З’яўляецца аўтарам п’ес «Дрыгва» (1928), «Качагары» (1930; пастаўлена ў БДТ-2 у 1931 г.), «Новы горад» (1932), «Маці» (1934), «Сваты» (1935; пастаўлена ў БДТ-1 у 1936 г.), «Патрыёты» (1939), «Хлеб» (1949), «Свае людзі» (1950; пастаўлена ў Пінскім абласным драматычным тэатры ў 1950 г.) і інш. Напісаў п’есу для дзяцей «Сварка» (1929), радыёп’есу «На крэсах усходніх» (1933), аднаактовыя п’есы «На варце» (1938) і «Клад» (1941). Многія з твораў аўтара былі пастаўлены аматарскімі драматычнымі гурткамі.

Апавяданні І. Гурскі пачаў пісаць з 1934 г. Для іх, як і для п’ес аўтара, характэрна актуальная для таго часу тэматыка: індустрыялізацыя, калектывізацыя, калгаснае жыццё. Аўтар нярэдка выкарыстоўваў фальклор: казкі, прыказкі, прымаўкі, што надавала тэкстам большую метафарычнасць.

У 1951 г. выйшлі «Выбраныя творы» І. Гурскага. Пісьменнік з’яўляецца аўтарам кніг апавяданняў «Над Нёманам» (1945), «На родных гонях» (1948), «Зары насустрач» (1949), «Неспакойныя характары» (1955), «У вялікай дарозе» (1958), «Родная дарога» (1961); аповесці «Лясныя салдаты» (1945).

Асноўная тэма пасляваеннай творчасці пісьменніка — барацьба з нямецка-фашысцкімі захопнікамі. Гэтаму прысвечаны многія творы І. Гурскага, у тым ліку аповесць «Лясныя салдаты» і раман «У агні» (1952; новая рэдакцыя 1959 г.). Пра падзеі Кастрычніцкай рэвалюцыі расказваецца ў рамане-хроніцы «Вецер веку» (1966, складаецца з чатырох кніг). У кнігах аўтара вельмі часта сюжэт пабудаваны на фактычным матэрыяле.

У 1971 г. напісаны раман-памфлет «Чужы хлеб».

Перакладаў на беларускую мову Максіма Горкага, Антона Чэхава, Марка Твэна.

Узнагароды
----------

Узнагароджаны ордэнамі Леніна, Працоўнага Чырвонага Сцяга, Чырвонай Зоркі, «Знак Пашаны» і медалямі. Заслужаны дзеяч культуры БССР (1969).

Ушанаванне памяці
-----------------

Імем Ільі Гурскага названа вуліца ў Мінску, на будынку, дзе жыў пісьменнік, устаноўлена мемарыяльная дошка.

Яго імем названа Нёманская сярэдняя школа (в. Магільна, Уздзенскі раён).

Крыніцы
-------

1. 1 2 3

Спасылкі
--------

|  |  |
| --- | --- |
| s: | Ілья Данілавіч Гурскі ў Вікікрыніцах |
| commons: | Ілья Данілавіч Гурскі на Вікісховішчы |

|  |  |  |  |
| --- | --- | --- | --- |
| ⚙️  | 

| Нарматыўны кантроль |
| --- |
| GND: 11897856X · ISNI: 0000000055642597 · LCCN: n88093967 · NKC: js2006342124 · NUKAT: n2011102576 · SUDOC: 131324004 · VIAF: 396145857928723020620 |

 |