**Аліза́раў Стаў** (трансліт.: *Alizaraŭ Staŭ*, руск.: Олизаров Став) — вёска ў Жабінкаўскім раёне Брэсцкай вобласці. Уваходзіць у склад Сцяпанкаўскага сельсавета. Размешчана за 5 км на поўнач ад раённага цэнтра і чыгуначнай станцыі Жабінка (на лініі Брэст—Лунінец), за 35 км ад Брэста.

Гісторыя
--------

Вядомы з XVI ст. як каралеўская ўласнасць. У пісьмовых крыніцах упамінаецца ў 1577 годзе як сяло Алізараў Стаў, яно было месцам, дзе адбываліся традыцыйныя копы (сходы). У 1589 годзе тут адбыўся сход, на які з’ехаліся сяляне з навакольных вёсак. У 1678 годзе ў суседняй вёсцы Вістычы пабудаваны кляштар каталіцкага манаскага ордэна цыстэрцыянцаў, філіял[de] якога размяшчаўся ў Алізаравым Ставе. У 1787 годзе сяло адносілася да маёнтка Аранёва.

### Пад уладай Расійскай імперыі

У выніку трэцяга падзелу Рэчы Паспалітай у 1795 годзе апынулася ў складзе Расійскай імперыі.

У XIX ст. цэнтр маёнтка (казённая ўласнасць у Сяхновіцкай воласці Кобрынскага павета). У склад маёнтка ўваходзілі 4 вёскі: Алізараў Стаў, Канатопы, Падрэчча, Сенькавічы. У 1869 годзе цэнтр сельскай грамады.

Паводле перапісу 1897 года ў вёсцы меліся хлебазапасны магазін, карчма. Непадалёку ад вёскі размяшчаліся 2 аднайменных выселкі.

### Найноўшы час

У 1905 годзе ў Сяхновіцкай воласці Кобрынскага павета Гродзенскай губерні.

25 сакавіка 1918 года згодна з Трэцяй Устаўной граматай вёска абвяшчалася часткай Беларускай Народнай Рэспублікі. 1 студзеня 1919 года згодна з пастановай I з’езда КП(б) Беларусі ўвайшла ў склад Беларускай ССР.

У 1921 годзе вёска далучана да Польшчы, уваходзіла ў Сяхновіцкую гміну Кобрынскага павета Палескага ваяводства.

З 1939 года ў складзе БССР. З 12 кастрычніка 1940 года ў Сцяпанкаўскім сельсавеце.

У Вялікую Айчынную вайну 2 аднавяскоўцы загінулі на фронце і 1 прапаў без вестак. У 1948—1950 гг. арганізавана калектыўная гаспадарка, якая ў 1959 годзе аб’яднаецца з другімі пад назвай «Іскра» (з 1963 калгас «Усход»). У складзе ўнітарнага сельскагаспадарчага прадпрыемства «Шпіталі» (цэнтр — в. Сцяпанкі).

Насельніцтва
------------

* **XIX стагоддзе**:
	+ 1865 — 120 рэвізскіх душ.
	+ 1897 — 21 двор, 163 жыхары; на выселках — З двары, 25 жыхароў.
* **XX стагоддзе**:
	+ 1905 — 256 жыхароў.
	+ 1924 — 13 двароў, 79 жыхароў.
	+ 1940 — 250 жыхароў.
	+ 1959 — 133 жыхары.
	+ 1970 — 126 жыхароў.
* **XXI стагоддзе**:
	+ 2005 — 33 гаспадаркі, 59 жыхароў.

Зноскі
------

1. ↑  Назвы населеных пунктаў Рэспублікі Беларусь: Брэсцкая вобласць: нарматыўны даведнік / І. А. Гапоненка і інш.; пад рэд. В. П. Лемцюговай. — Мн.: Тэхналогія, 2010.— 318 с. ISBN 978-985-458-198-9. (DJVU). Сустракаецца таксама варыянт **Аліза́равы Стаў, Еліза́равы Стаў, Галіца́раў Стаў, Аліза́растаў**

Літаратура
----------

* Алізараў Стаў // Гарады і вёскі Беларусі: Энцыклапедыя. Т. 4, кн. 2. Брэсцкая вобласць / рэдкал.: Г. П. Пашкоў (дырэктар) і інш. — Мн.: Беларуская Энцыклапедыя імя Петруся Броўкі, 2007. — 608 с.: іл. — 2 000 экз. — ISBN 978-985-11-0388-7.

Спасылкі
--------

* Olizarowy Staw // Słownik geograficzny Królestwa Polskiego i innych krajów słowiańskich. Tom VII: Netrebka — Perepiat (польск.). — Warszawa, 1886. — S. 484.
* Olizarowy Staw // Słownik geograficzny Królestwa Polskiego i innych krajów słowiańskich. Tom XV, cz. 2: Januszpol — Wola Justowska (польск.). — Warszawa, 1902. — S. 407.
* Лагатып Вікісховішча На Вікісховішчы пакуль няма медыяфайлаў па тэме, але Вы можаце загрузіць іх

| ⛭**Сцяпанкаўскі сельсавет** |
| --- |
| Цэнтр | Сцяпанкі |
| Вёскі | Алізараў Стаў ·  Арэпічы ·  Вярхі ·  Горкі ·  Грабаўцы ·  Жыцін ·  Канатопы ·  Лойкі ·  Малыя Сяхновічы ·  Меляшы ·  Налезнікі ·  Падрэчча ·  Палявая Рэчыца ·  Селішчы ·  Хмялёўка ·  Шпіталі |