**Горкая гніль яблыні** — грыбковае захворванне  (польск.) (бел. яблыкаў і груш, выкліканая некалькімі відамі грыбоў. Часцей за ўсё гэта віды *Neofabraea malicorticis* і *Neofabraea vagabunda*, спарадычна таксама *Colletotrichum gloeosporioides*.

Апісанне
--------

Захворванне ўзнікае на яблынях і грушах. Асабліва вялікі ўрон яно наносіць у інтэнсіўна кіраваных садах. Заражаныя яблыкі і грушы непрыдатныя да ўжывання.

*Neofabraea malicorticis* і *Neofabraea vagabunda* таксама выклікаюць гангрэну кары яблыні  (польск.) (бел. у той час як *Colletotrichum gloeosporioides* з’яўляецца прычынай горкай гнілі вішні  (польск.) (бел..

Сімптомы
--------

Сімптомы ў пладоў, заражаных *Neofabraea malicorticis* і *Neofabraea vagabunda*, з’яўляюцца толькі падчас іх захоўвання, у заключнай фазе, калі яны ўжо павінны стаць прыдатнымі да ўжывання. Першапачаткова гэта лёгкія карычневыя абескаляроўванні  (польск.) (бел. каля чачавічак  (руск.) (бел.. Плямы хутка разрастаюцца і зліваюцца паміж сабой. Яны цёмна-карычневыя ўнутры, звонку яркія. Скура ўнутры плям гладкая і шчыльная, часам яна раздзіраецца падоўжна, паколькі мякаць руйнуецца і гніе  (польск.) (бел.. У сярэдзіне плямы ўтвараюцца дробныя выступы. Яны з’яўляюцца ацэрвулюсамі  (польск.) (бел.. З іх выцякае слізістая жоўта-карычневая маса з канідыяльнымі спорамі  (руск.) (бел.. Узбуджальнікі глыбока перапаўняюць усю пладовую мякаць — яна горкая па ўсім аб’ёме, нават у той частцы, якая яшчэ не пацярпела ад гнілі.

Сімптомы ў пладоў, заражаных *Colletotrichum gloeosporioides*, з’яўляюцца раней на ўсіх этапах іх развіцця. Плямы на плодзе больш цёмныя, а ацэрвалусы засяроджаны вакол месца ўзбуджальніка інфекцыі. Выцякаючая слізістая маса канідый мае аранжава-жоўты колер.

Пры падвышанай вільготнасці на заражаных пладах з’яўляецца далікатны, бела-шэры міцэлій.

Эпідэміялогія
-------------

Бясполыя канідыі адыгрываюць важную ролю ў распаўсюдзе захворвання. Палавыя споры (аскаспоры) утвараюцца вельмі рэдка і практычна не адыгрываюць ніякай ролі ў заражэнні пладоў. Канідыі, пакрытыя сліззю, заражаюць плады пераважна з канца чэрвеня да збору ўраджаю. Яны прарастаюць на паверхні плоду, і іх ніткавая гіфа пранікае ў цела праз дыхальцы. На працягу некалькіх месяцаў пасля збору ўраджаю плод развіваецца сапратрофна. Калі яблыкі дасягаюць харчовай спеласці, ён актывізуецца, прымушаючы іх гніць. Нізкая тэмпература ў каморы спрыяе развіццю хваробы.

Усе 3 віды хваробатворных мікраарганізмаў зімуюць на мёртвых парастках, мёртвай кары і мёртвых пладах.

Меры аховы
----------

Хвароба прадухіляецца гэтак жа, як і пры гангрэне кары. У асноўным меры заключаюцца ў выдаленні агменяў інфекцыі — выразанні парасткаў, на якіх з’явіліся прыкметы хваробы. Пры невялікай гангрэне на больш тоўстых галінах можна выдаліць толькі гангрэнозную кару, парасткі ачысціць, а рану змазаць садовай маззю з даданнем фунгіцыду  (руск.) (бел. бензімідазол  (руск.) (бел.. Маладыя дрэвы пасля пасадкі, а старыя пасля абразання, градабіцця і збору пладоў прафілактычна апырскваюць бензімідазолавымі фунгіцыдамі.

Зноскі
------

1. 1 2 3 4 5 6 7  *Grabowski Marek.* Choroby drzew owocowych. — Kraków. — ISBN 83-85982-28-0.
2. 1 2 3 4  *red.: Selim Kryczyński i Zbigniew Weber.* Fitopatologia. Tom 2. Choroby roślin uprawnych. — Poznań, 2011. — С. 274-276. — ISBN 978-83-09-01077-7.