**53-і чэмпіянат свету па біятлоне** праходзіў у шведскім Эстэрсундзе з 7 па 17 сакавіка 2019 года. Упершыню ў гісторыі на чэмпіянаце свету былі разыграны медалі ў адзіночнай змешанай эстафеце.

Выбары месца правядзення
------------------------

Месца правядзення Чэмпіянату свету па біятлону 2019 года было вызначана 7 верасня 2014 года на 11 чарговым Кангрэсе IBU у Санкт-Вольфгангу, Аўстрыя. Прэтэндэнтамі на правядзенне сусветнага першынства былі Антэрсельва, Эстэрсунд, Нове-Места-на-Мораве і Ханты-Мансійск. У выніку галасавання права арганізоўваць чэмпіянат свету атрымаў Эстэрсунд. Папярэдні чэмпіянат у гэтым горадзе быў праведзены ў 2008 годзе.

Праграма
--------

Было разыграна 12 камплектаў узнагарод, па 5 у мужчын і жанчын у спрынце, праследаванні, мас-старце, індывідуальнай гонцы, эстафеце і два камплекта медалёў у змешаных эстафетах.

Ёханес Тынес Бё выйграў на чэмпіянаце чатыры залатых медаля
Нарвежац Ёханес Тынес Бё заваяваў на чэмпіянаце 4 залатыя і 1 сярэбраную ўзнагароду, давёўшы агульную колькасць сваіх узнагарод чэмпіянатаў свету да 14 (у тым ліку 7 залатых). На рахунку нарвежкі Мартэ Олсбю тры золата ў эстафетных гонках. Тар’ей Бё заваяваў адно золата і адну бронзу, давёўшы агульную колькасць сваіх медалёў чэмпіянатаў свету да 18 (у тым ліку 9 залатых).

Немец Арнд Пайфер заваяваў на чэмпіянаце адно золата і два срэбры, давёўшы агульную колькасць медалёў чэмпіянатаў свету да 15 (у тым ліку 5 залатых). Немка Лаура Дальмаер заваявала дзве бронзы і давяла агульную колькасць сваіх медалёў на чэмпіянатах свету да 15 (у тым ліку 7 залатых).

Уладзімір Іліеў стаў першым у гісторыі балгарскім мужчынам, які заваяваў медаль чэмпіянату свету па біятлоне. Дзмітрый Підручный стаў першым у гісторыі ўкраінскім мужчынам, які выйграў золата чэмпіянату свету па біятлоне.

Трохразовая алімпійская чэмпіёнка Анастасія Кузьміна, выйграўшы спрынт, упершыню ў кар’еры стала чэмпіёнкай свету.

Расклад спаборніцтваў
---------------------

Час пачатку спаборніцтваў паказаны CET.

| Дата | Мужчыны | Жанчыны |
| --- | --- | --- |
| 7 сакавіка, Чац | 16:15 | Змешаная эстафета (2 × 6 км + 2 × 7,5 км) |
| 8 сакавіка, Пят |  | 16:15 | Спрынт (7,5 км) |
| 9 сакавіка, Суб | 16:30 | Спрынт (10 км) |  |
| 10 сакавіка, Ндз | 16:30 | Гонка пераследвання (12,5 км) | 13:45 | Гонка пераследвання (10 км) |
| 12 сакавіка, Аўт |  | 15:30 | Індывідуальная гонка (15 км) |
| 13 сакавіка, Сер | 16:10 | Індывідуальная гонка (20 км) |  |
| 14 сакавіка, Чац | 17:10 | Адзіночная змешаная эстафета (4 × 3 км + 1,5 км) |
| 16 сакавіка, Суб | 16:30 | Эстафета (4 × 7,5 км) | 13:15 | Эстафета (4 × 6 км) |
| 17 сакавіка, Ндз | 16:00 | Мас-старт (15 км) | 13:15 | Мас-старт (12,5 км) |
|

Медальны залік
--------------

|  Месца  |  Краіна  | Золата | Серабро | Бронза | Усяго |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| 1 | Сцяг Нарвегіі Нарвегія | **5** | **3** | 1 | **9** |
| 2 | Сцяг Германіі Германія | 2 | 2 | **3** | **7** |
| 3 | Сцяг Італіі Італія | 2 | 2 | 1 | **5** |
| 4 | Сцяг Швецыі Швецыя | 1 | 1 | 1 | **3** |
| 5 | Сцяг Украіны Украіна | 1 | 0 | 1 | **2** |
| 6 | Сцяг Славакіі Славакія | 1 | 0 | 0 | **1** |
| 7 | Сцяг Расіі Расія | 0 | 2 | 1 | **3** |
| 8 | Сцяг Францыі Францыя | 0 | 1 | **3** | **4** |
| 9 | Сцяг Балгарыі Балгарыя | 0 | 1 | 0 | **1** |
| 10 | Сцяг Аўстрыі Аўстрыя | 0 | 0 | 1 | **1** |
| Усяго: | 12 | 12 | 12 | 36 |

Зноскі
------

1. ↑  IBU WCH's 2019 elected: The winner is: ÖSTERSUND-SWE **(нявызн.)**(недаступная спасылка). *www3.biathlonworld.com*. Архівавана з першакрыніцы 7 верасня 2014. Праверана 31 сакавіка 2016.  (англ.)
2. ↑  Programm (englisch) Архівавана 12 красавіка 2019. auf *2019ostersund.se*

| ⛭Чэмпіянаты свету па біятлоне |
| --- |
| 1950-я | 
Зальфельдэн 1958 · 
Курмаёр 1959
 |  |
| 1960-я | 
Умеа 1961 · 
Хямеэнліна 1962 · 
Зэефельд 1963 · 
Эльверум 1965 · 
Гарміш-Партэнкірхен 1966 · 
Альтэнберг 1967 · 
Закапанэ 1969
 |
| 1970-я | 
Эстэрсунд 1970 · 
Хямеэнліна 1971 · 
Лэйк-Плэйсід 1973 · 
Мінск 1974 · 
Антэрсельва 1975 · 
Антэрсельва 1976 · 
Вінгрум 1977 · 
Гохфільцэн 1978 · 
Рупольдынг 1979
 |
| 1980-я | 
Лахты 1981 · 
Мінск 1982 · 
Антэрсельва 1983 · 
Шамані 1984 · 
Рупольдынг, Эг-ам-Этцэль 1985 · 
Фалун, Холменколен 1986 · 
Лэйк-Плэйсід, Лахты 1987 · 
Шамані 1988 · 
Файстрыц 1989
 |
| 1990-я | 
Мінск, Холменколен, Контыялахты 1990 · 
Лахты 1991 · 
Новасібірск 1992 · 
Боравец 1993 · 
Кэнмар 1994 · 
Антэрсельва 1995 · 
Рупольдынг 1996 · 
Осрблье 1997 · 
Паклюка 1998 · 
Контыялахты 1999
 |
| 2000-я | 
Холменколен 2000 · 
Паклюка 2001 · 
Холменколен 2002 · 
Ханты-Мансійск 2003 · 
Обергоф 2004 · 
Гохфільцэн 2005 · 
Паклюка 2006 · 
Антэрсельва 2007 · 
Эстэрсунд 2008 · 
Пхёнчхан 2009
 |
| 2010-я | 
Ханты-Мансійск 2010 · 
Ханты-Мансійск 2011 · 
Рупольдынг 2012 · 
Нове-Места 2013 · 
Контыялахты 2015 · 
Холменколен2016 · 
Гохфільцэн 2017 · 
Эстэрсунд 2019
 |
| 2020-я | 
Антхальц 2020 · 
Цюмень 2021
 |
| *Гл. таксама: спіс прызёраў (мужчыны) і (жанчыны), а таксама агульны медальны залік паводле краін.* |