**Закаханасць** — моцнае станоўча афарбаванае пачуццё (комплекс пачуццяў), накіраванае на іншага чалавека. На думку псіхолагаў, закаханасць суправаджаецца звужэннем свядомасці, следствам чаго можа быць скажоная ацэнка аб’екта закаханасці. Закаханы закрывае вочы на ​​недахопы каханага чалавека і на супярэчнасці, якія ўзнікаюць у стасунках з ім, у той час як яго станоўчыя якасці і пазітыўны досвед узаемадзеяння набываюць асаблівую каштоўнасць. Нягледзячы на ​​станоўчую афарбоўку самога пачуцця закаханасці, яно можа прыводзіць да моцных адмоўна афарбаваных перажыванняў, напрыклад, калі аб’ект закаханасці негатыўна рэагуе на дзеянні закаханага.

Закаханасць з’яўляецца няўстойлівым станам свядомасці: яна існуе як фаза, якая працякае ў той ці іншы, заўсёды канечны перыяд часу. Яна можа сціхаць, заканчвацца і з’яўляцца зноў. Па заканчэнні закаханасць можа пераходзіць у іншае пачуццё, напрыклад, у каханне.

У англамоўнай псіхалагічнай літаратуры часьцяком выкарыстоўваецца неалагізм  (руск.) (бел. *лімерэнцыя* (англ.: limerence), уведзены амерыканскім прафесарам — біхевіярыстам Дораці Тэнаў. Цікава, што гэтае слова з’яўляецца чыста апрыёрным  (руск.) (бел. вынаходствам аўтара, складзеным па меркаваннях мілагучнасці, і не падымаецца ні да якога іншага слова. У нямецкай жа літаратуры лічыцца за лепшае традыцыйны тэрмін *Verliebtheit*.

Часам кажуць таксама аб закаханасці ў якой-небудзь прадмет ці занятак, калі маюць месца такія пачуцці ў адносінах да яго.

Межы паняцці
------------

Адназначнае вызначэнне межаў паняцці «закаханасць» выклікае цяжкасці ў спецыялістаў. Закаханасць адрозніваецца ад палавой цягі  (руск.) (бел. тым, што не абмяжоўваецца чыста фізіялагічнай сферай, — закохваюцца ў чалавека ў цэлым, а не ў яго цела.

Адрозненні закаханасці ад кахання пазначыць найбольш цяжка. Звычайна падкрэсліваецца меншая працягласць закаханасці ў параўнанні з каханнем і вялікая інтэнсіўнасць звязаных з ёй перажыванняў. Тым не менш, нават гэта не з’яўляецца пэўным крытэрыем.

У рэлігіях
----------

### У хрысціянстве

Хрысціянскае разуменне закаханасці характарызуецца асаблівым акцэнтаванне ўвагі на *адрозненнях* закаханасці ад кахання. Так, на думку хрысціян, закаханасць належыць да жывёльнай прыроды чалавека, тады як каханне — да духоўнай прыроды.

Зноскі
------

1. ↑  *Альбисетти В.* Влюблённость и любовь / Валерио Альсибетти.

| ⛭Эмацыйныя працэсы |
| --- |
| Эмоцыі | 
* Адзінота
* Адчай
* Боль
* Боязь
* Гнеў
* Гонар
* Задавальненне
* Замяшанне
* Засмучэнне
* Захопленасць
* Здавальненне
* Здзіўленне
* Злараднасць
* Зневажэнне
* Зняважанасць
* Маркота
* Метаноя
* Надзея
* Напружанасць
* Настальгія
* Нуда
* Няўпэўненасць
* Прыкрасць
* Радасць
* Роспач
* Смутак
* Трывога
* Туга
* Турбота
* Фрустрацыя
* Шкадаванне
* Шчасце
* Эйфарыя
* Энтузіязм

 |  |
| Пачуцці | 
* Абурэнне
* Агапэ
* Амбівалентнасць
* Антыпатыя
* Варожасць
* Віна
* Глыбокая павага
* Грэбаванне
* Жаль
* Зайздрасць
* Закаханасць
* Любоў
* Непрыманне
* Нянавісць
* Пагарда
* Падзяка
* Прыхільнасць
* Пяшчота
* Раздражненне
* Раскаянне
* Расчараванне
* Рэўнасць
* Сімпатыя
* Сорам
* Старгэ
* Страх
* Трапятанне
* Філія
* Цікавасць
* Цяга

 |
| Афекты | 
* Жах
* Лютасць
* Паніка
* Спалох
* Эйфарыя
* Экстаз

 |
| Настроі | Нуда |