**Аляксандр Гейштар** (польск.: Aleksander Gieysztor; 17 ліпеня 1916, Масква — 9 лютага 1999, Варшава) — польскі гісторык, медыевіст, прэзідэнт Польскай акадэміі навук.

Біяграфія
---------

Нарадзіўся ў шляхецкай сям'і гербу "Гейштар". Падчас Першай сусветнай вайны сям'я пераехала ў Маскву, з 1921 года жыла ў Варшаве.

Скончыў гістарычны факультэт Варшаўскага ўніверсітэта (1937). Браў удзел у вераснёўскай кампаніі 1939 года як падхарунжы запасу. Падчас нацысцкай акупацыі Польшчы працаваў у Бюро інфармацыі і прапаганды галоўнага камандавання Арміі Краёвай, дзе быў адным з кіраўнікоў аддзела інфармацыі. Удзельнічаў у Варшаўскім паўстанні 1944 года. Адначасова з падпольнай дзейнасцю выкладаў у Тайным універсітэце, у 1942 годзе абараніў доктарскую дысертацыю.

З ліпеня 1945 года -- ад'юнкт Дзяржаўнага інстытута гісторыі мастацтваў і інвентарызацыі помнікаў. З верасня 1945 года -- ад'юнкт, з 1949 года -- экстраардынарны прафесар сярэднявечнай гісторыі Польшчы і дапаможных гістарычных дысцыплін Варшаўскага ўніверсітэта. Да 1975 года быў дырэктарам Інстытута гісторыі Варшаўскага ўніверсітэта. З 1960 года - ардынарны прафесар. Чытаў лекцыі ва ўніверсітэце да канца жыцця.

У 1964 годзе Гейштар падпісаў ліст 34-х інтэлектуалаў да старшыні Савета міністраў Юзафа Цыранкевіча з заклікам да змены польскай культурнай палітыкі ў адпаведнасці з правамі, замацаванымі ў Канстытуцыі. Пасля ганенняў на «падпісантаў» з боку ўладаў ён падпісаў ліст у *The Times*, што ў Польшчы няма палітычных рэпрэсій і змешчана крытыка Радыё «Свабодная Еўропа» (але не было адмаўлення зместу папярэдняга ліста). У 2-й палове 1970-х гадоў удзельнічаў у дзейнасці арганізацыі апазіцыйнай інтэлектуальнай эліты Польскае незалежнае пагадненне .

Калі ў студзені 1971 года было прынята рашэнне пра аднаўленне Каралеўскага замка ў Варшаве, Гейштар стаў членам Грамадзянскага камітэта рэканструкцыі. З 1971 года - акадэмік Польскай акадэміі навук. З 1975 года - намеснік старшыні камітэта па рэканструкцыі Каралеўскага замка, быў першым дырэктарам музея Каралеўскага замка (да 1991 года). Займаўся навуковымі праблемамі гісторыі замка, першыя яго публікацыі на гэтую тэму былі ў 1950-х гадах.

З 12 снежня 1980 да 1984 і ў 1990-1992 гадах -- прэзідэнт Польскай акадэміі навук. З 1986 года член Кансультатыўнай рады пры старшыні Дзяржаўнага савета Войцеху Ярузэльскім. У 1989 годзе - удзельнік Круглага стала ("пляцоўкі" для дыялогу ўлады і апазіцыі), афіцыйна ў складзе ўрадавай дэлегацыі, але адначасова меў і давер прадстаўнікоў "Салідарнасці".

У 1986-1992 гадах - старшыня Варшаўскага навуковага таварыства. У 1984 годзе быў членам Грамадзянскага камітэта святкавання 40-годдзя Варшаўскага паўстання. У 1994 годзе быў адным з заснавальнікаў Пултускай акадэміі гуманітарных навук, якая ў 2002 годзе была названа яго імем.

Памёр 9 лютага 1999 года.

Працы
-----

Аўтар больш за 500 публікацый, у тым ліку:

* *Historia Polski* (у суаўтарстве; 1947)
* *Ze studiów nad genezą wypraw krzyżowych* (1948)
* *Zarys nauk pomocniczych historii* (1948), кніга, якой карысталіся некалькі пакаленняў студэнтаў.
* *Zarys dziejów pisma łacińskiego* (1972)
* *Zamek Królewski w Warszawie* (1973)
* *Mitologia Słowian* (1982)
* *Dzieje Mazowsza do 1526 roku* (у суаўтарстве з прафесарам Хенрыкам Самсановічам)
* *La Pologne et l’Europe au Moyen Age. Warszawa, P.W.N. Conférence au Centre Scientifique à¨Paris de l’Académie Polonaise des Sciences le 10 décembre 1962.*
* *Società e cultura nell’alto Medioevo Polacco. Ossolineum 1965. Conférence à l’Académie Polonaise des Sciences à Rome le 5 novembre 1963.*

Узнагароды і прызнанне
----------------------

* Камандорскі крыж з зоркай ордэна Адраджэння Польшчы ( 1993 )
* Ордэн Белага Арла ( 1994 )
* Дзяржаўная прэмія I ступені (1986)
* Ганаровы грамадзянін Варшавы (1992) і Пултуска.
* член многіх акадэмій навук і навуковых таварыстваў розных краін свету
* Ганаровы доктар Сарбоны і Ягелонскага ўніверсітэта ў Кракаве, універсітэта Адама Міцкевіча і Люблінскага каталіцкага ўніверсітэта

Крыніцы
-------

Спасылкі
--------

* Асноўныя працы (польск.)