У Вікіпедыі ёсць артыкулы пра іншых асоб з прозвішчам Грашчанкаў.
**Віктар Мікалаевіч Грашчанкаў** (17 красавіка 1925 — 27 мая 2005) — савецкі і расійскі мастацтвазнавец, спецыялізаваўся на мастацтве італьянскага Рэнесансу, праблемах усеагульнай гісторыі мастацтва і метадалогіі мастацтвазнаўства. Доктар мастацтвазнаўства, прафесар, член-карэспандэнт АН СССР, член-карэспандэнт РАН.

Біяграфія
---------

Сын прафесара-неўролага М. І. Грашчанкава.

Вучань В. М. Лазарава, скончыў МДУ у 1950 годзе, малодшы навуковы супрацоўнік Інстытута гісторыі мастацтваў АН СССР (1954 па 1960), старшы навуковы супрацоўнік, затым прафесар кафедры МДУ (з 1977), загадчык аддзялення (1960—1985) і кафедры ўсеагульнай гісторыі мастацтва (з 1976, раней кафедра гісторыі замежнага мастацтва) гістарычнага факультэта.

Доктар мастацтвазнаўства (1975, дысертацыя «Партрэт у італьянскім жывапісу ранняга Адраджэння»). Удастоены звання «Заслужаны прафесар МДУ» (1994), член-карэспандэнт РАН (1991; член-карэспандэнт АН СССР з 1987).

Старшыня Камісіі па культуры Адраджэння пры Навуковым савеце РАН па гісторыі сусветнай культуры (з 1988). Лаўрэат прэміі імя М. В. Ламаносава (МДУ, 1995).

Пахаваны ў Маскве на Траякураўскіх могілках.

У ацэнцы сучаснікаў
-------------------

Вячаслаў Паўлавіч Шастакоў  (руск.) (бел. успамінаў:

> Гэта была складаная фігура. З аднаго боку, несумнеўны знаўца Рэнесансу, аўтар выдатнай кнігі пра рэнесансны партрэт, якая за апошнія дзесяцігоддзі вытрымала некалькі выданняў. Ён займаўся гістарыяграфіяй Адраджэння і па гэтай тэме чытаў вельмі добрыя лекцыі. З іншага боку, Грашчанкаў быў нецярпімы да людзей, асабліва да сваіх вучняў, якім доўга не даваў выхаду да абароны. Я памятаю, што некаторыя з іх проста галасілі, распавядаючы аб сваіх адносінах са сваім кіраўніком. Грашчанкаў нагадваў мне старажытнагрэчаскага Крона, які пажыраў сваіх дзяцей. Відавочна, ён баяўся канкурэнцыі і не падпускаў да кафедры людзей таленавітых, здольных да самастойнасці.
> 
> 
>

Бібліяграфія
------------

* Рисунок мастеров итальянского Возрождения, 1963
* Антонелло да Мессина и его портреты, 1981
* Микельанджело: поэзия, письма, суждения современников, 1983
* Джакомо Кваренги и венецианский неоклассицизм, 1986
* Портрет в итальянской живописи Раннего Возрождения, 1986
* История и историки искусства, 2005
* Рафаэль, 1975

У агульнай складанасці апублікаваў больш за 60 навуковых прац.

Зноскі
------

1. ↑  Могила В. Н. Гращенкова
2. ↑  *Вячеслав Шестаков.* А прошлое ясней, ясней, ясней. — СПб.: Нестор-История, 2008. — С. 38.

Літаратура
----------

* *Головин В. П.* К 70-летию Виктора Николаевича Гращенкова // Вопросы искусствознания. VIII. М. 1996.
* *Маркова В. Э.* В. Н. Гращенков // Искусство и культура Италии эпохи Возрождения и Просвещения. М. 1997;
* *Дажина В. Д. Ванеян С. С. Головин В. П. Тучков И. И.* Homo faber. Портрет историка искусства // Итальянский сборник. М. 2000. Вып. 2.

Спасылкі
--------

* Профіль Виктора Николаевича Гращенкова на афіцыйным сайце РАН
* Гістарычная даведка на сайце Архіва РАН

|  |  |
| --- | --- |
| ⚙️   Слоўнікі і энцыклапедыі | Вялікая расійская (старая версія) |
| 

| Нарматыўны кантроль |
| --- |
| BAV: ADV10715775 · GND: 142933503 · ISNI: 0000 0001 0653 188X · LCCN: n82011755 · LNB: 000062952 · NKC: xx0070330 · NTA: 124529631 · NUKAT: n96001534 · SUDOC: 111388244 · VIAF: 16105483 |

 |