**Федэральныя выбары** былі праведзены ў Германскай імперыі 12 студзеня 1912 года. Хоць Сацыял-дэмакратычная партыя (СДПГ) атрымоўвала большасць галасоў на ўсіх выбарах з 1890 года, яна ніколі не выйгравала большасць месцаў, і на выбарах у 1907 годзе яна атрымала менш за палову месцаў, нягледзячы на атрыманне больш за мільён галасоў. Аднак на гэтых выбарах партыя выйграла больш чым у два разы больш галасоў другой па велічыні партыі Цэнтра і стала самай вялікай партыяй, выйграўшы 110 з 397 месцаў.

Расклад сіл ва ізноў абраным рэйхстагу зрабіў магчымым кааліцыю большасці з партый, варожых або амбівалентных кіруючым элітам Германскай імперыі, — сацыял-дэмакратаў, партыі цэнтра і лева-ліберальных прагрэсістаў. Следствам гэтай магчымасці можна было ўбачыць вотум недаверу ўраду Тэабальд фон Бэтман-Гольвега па справе Саверна ў 1913 годзе і Пастанову аб міры Рэйхстага 1917 года. Тым не менш Цэнтр і прагрэсісты не жадалі дзейнічаць паслядоўна ў апазіцыі, у выніку чаго ўрад у значнай ступені свабодна дзейнічаў паводле свайго меркавання.

Некаторыя гісторыкі, такія як Фрыц Фішэр, выказалі здагадку, што Першая сусветная вайна была часткова вынікам стратэгіі кансерватыўных прускіх юнкераў, каб справіцца з гэтым вынікам. Імкнучыся ўзмацніць падтрымку кансерватыўных партый і палітыкі, каб адцягнуць насельніцтва ад СПД, яны спадзяваліся падняць патрыятызм у знешнім канфлікце з Расіяй ці іншай усходнееўрапейскай дзяржавай, такой як Сербія. Іншыя аўтары, такія як Найл Фергюсан, лічаць, што нямецкія кансерватары былі амбівалентныя ў вайне, баючыся, што страты ў вайне будуць мець катастрафічныя наступствы, і нават паспяховая вайна можа адштурхнуць насельніцтва, калі яна будзе доўгай або цяжкай.

Абраны на гэтых выбарах дэпутат ад Меца і член СДПГ Жорж Вайль перабег у Францыю ў пачатку Першай сусветнай вайны.

Вынікі
------

| Партыя | Галасоў | % | Месцаў | +/– |
| --- | --- | --- | --- | --- |
| Сацыял-дэмакратычная партыя Германіі | 4 250 400 | 34,8 | 110 | ▲67 |
| Партыя цэнтра | 1 996 800 | 16,4 | 91 | ▼14 |
| Нацыянал-ліберальная партыя | 1 662 700 | 13,6 | 45 | ▼9 |
| Прагрэсіўная народная партыя | 1 497 000 | 12,3 | 42 | ▼7 |
| Нямецкая кансерватыўная партыя | 1 126 300 | 9,2 | 43 | ▼17 |
| Польская партыя | 441 600 | 3,6 | 18 | ▼2 |
| Свабодна-кансерватыўная партыя | 367 200 | 3,0 | 14 | ▼10 |
| Эканамічны саюз | 304 600 | 2,5 | 10 | ▲5 |
| Эльзас-Латарынгская партыя | 162 000 | 1,3 | 9 | ▲2 |
| Нямецка-Гановерская партыя | 84 600 | 0,8 | 5 | ▲4 |
| Нямецкая рэфармісцкая партыя | 51 900 | 0,4 | 3 | новая партыя |
| Дацкая партыя | 17 000 | 0,1 | 1 | 0 |
| Нямецкая аграрная ліга | 245 100 | 2,0 | 2 | ▼6 |
| Баварскі сялянскі саюз | 2 | ▲1 |
| Іншыя | 2 | ▼1 |
| Несапраўдных галасоў | 53,100 | – | – | – |
| **Усяго** | **12 260 600** | **100** | **397** | **0** |
| Зарэгістравана выбаршчыкаў/яўка | 13 352 900 | 84,9 | – | – |
| Крыніца: Nohlen & Stöver, DGDB |

Зноскі
------

1. ↑  Nohlen & Stöver, pp. 774—789
2. ↑  Nohlen & Stöver, p. 789
3. ↑  Germany's Aims in the First World War  (англ.) (бел.. — W. W. Norton & Company  (англ.) (бел. 1961. — ISBN 0-393-09798-6.
4. ↑  The Pity of War: Explaining World War I. — New York: Basic Books, 1999. — ISBN 0-465-05712-8.

| Парламенцкія выбары ў Сцяг Германіі Германіі |
| --- |
| 
1871 • 1874 • 1877 • 1878 • 1881 • 1884 • 1887 • 1890 • 1893 • 1898 • 1903 • 1907 • 1912 • 1919 • 1920 • 1924 (май) • 1924 (снежань) • 1928 • 1930 • 1932 (ліпень) • 1932 (лістапад) • 1933 (сакавік) • 1933 (лістапад) • 1936 • 1938 • 1949 • 1953 • 1957 • 1961 • 1965 • 1969 • 1972 • 1976 • 1980 • 1983 • 1987 • 1990 • 1994 • 1998 • 2002 • 2005 • 2009 • 2013 • 2017 • 2021
 |