У Вікіпедыі ёсць артыкулы пра іншых асоб з прозвішчам Ціхаміраў.
**Канстанцін Іванавіч Ціхаміраў** (13 снежня 1848, Віцебск — 1 жніўня 1913) — расійскі інжынер і архітэктар, выкладчык. Меў прынамсі двух братоў: Сяргей таксама быў інжынерам-архітэктарам, а Мікалай  (руск.) (бел. — урачом-афтальмолагам, лейб-акулістам Найвысокага двара.

Біяграфія
---------

### Дзяцінства і адукацыя

Нарадзіўся ў Віцебску 13 снежня 1848 года. Пачатковую адукацыю атрымаў у Віцебскай гімназіі. У 1868 годзе паступіў у Пецярбургскае будаўнічае вучылішча пансіянерам земства. Скончыў курс у 1873 годзе па першым разрадзе.

### Прафесійная дзейнасць

Адразу пасля заканчэння вучылішча быў прылічаны да Міністэрства ўнутраных спраў з адкамандзіраваннем для заняткаў у Тэхнічна-будаўнічы камітэт  (руск.) (бел..

Адначасова з тым паступіў памочнікам да інжынера-архітэктара Д. Д. Сакалова  (руск.) (бел. на працы па перабудове будынкаў галоўнай тэлеграфнай станцыі і тэлеграфнага дэпартамента ў Санкт-Пецярбургу. У 1875 годзе адкамандзіраваны міністэрствам у дапамогу Д. Д. Сакалову па пабудове будынка тэлеграфнага музея і кватэры для дырэктара названага дэпартамента. У той самы час К. Ціхаміраў займаўся ў якасці тэхніка пры канцылярыі дырэктара Пецярбургска-Варшаўскай чыгункі. У 1875 годзе запрошаны ў школу дзясятнікаў для кіраўніцтва чарцёжнымі заняткамі і для выкладання курса архітэктуры (да 1883). У 1876 годзе прызначаны памочнікам выкладчыка архітэктурнага чарчэння ў Пецярбургскае Будаўнічае вучылішча, а з 1878 года складаўся выкладчыкам па складанні архітэктурных праектаў.

З 1876 года, па заканчэнні пабудоў тэлеграфнага ведамства, К. Ціхаміраў быў памочнікам у інжынера-архітэктара А. Р. Гешвенда  (руск.) (бел. (да 1885 года) і ўдзельнічаў пры наступных яго пабудовах у Пецярбургу: трох дамоў купца К. Б. Корпуса ля Чырвонага і Сіняга мастоў па набярэжнай  (руск.) (бел. р. Мойкі, дома купца Шахава на Ганчарнай вуліцы, дома сп. А. Р. Гешвенда на 9-й лініі  (руск.) (бел. Васільеўскага вострава, дома  (руск.) (бел. для служачых фінляндскай чыгункі  (руск.) (бел. і дома купца Г. І. Любіенса ля Ізмайлаўскага моста. У 1877-78 гадах быў памочнікам інжынера-архітэктара А. Ю. Навіцкага і загадваў пабудоваю будынка механічнай майстэрні балтыйскага суднабудаўнічага завода  (руск.) (бел. і, нарэшце, у якасці памочніка архітэктар А. К. Кейзера, займаўся пры пабудове дома Рускага таварыства гандлю аптэкарскімі таварамі.

У студзені 1877 года К. Ціхаміраў прызначаны малодшым тэхнікам пры чарцёжнай Тэхнічна-будаўнічага камітэту, а ў 1882 годзе — на пасаду памочніка вытворчага спраў камітэту і складаўся на ёй прынамсі да 1892 года. На гэтым пасту ім было складзена шмат праектаў будынкаў і капліц для розных губерняў. На службе ў Тэхнічна-будаўнічым камітэце К. Ціхаміраў быў камандзіраваны ў 1882 годзе ў дапамогу інжынер-архітэктару А. Ю. Навіцкаму для абрэвізавання справаводства будаўнічых аддзяленняў і для высвятлення стану тэхнічнай часткі ў паўднёва-заходніх губернях. Разам з тым ён даследаваў старажытны храм Богаяўлення ў г. Астрогу Валынскай губерні, пабудаваны князем Канстанцінам Астрожскім і склаў праект рэстаўрацыі яго. Гэты праект быў прыведзены ў выкананне П. А. Базілеўскім.

У 1877 годзе запрошаны выкладчыкам чарчэння, спачатку тэхнічнага, а з 1882 года — архітэктурнага у Інстытут інжынераў шляхоў зносін  (руск.) (бел. дзе прынамсі да 1892 года складаўся памочнікам па складанні архітэктурных праектаў у прафесара Д. Д. Сакалова  (руск.) (бел.. Некаторы час складаўся архітэктарам будынкаў інстытута інжынераў шляхоў зносін і членам камісіі па перабудове гэтых будынкаў (1891-92).

К. І. Ціхаміраў. Дача тайнага саветніка У. М. Тукмачова (1833—1905) ў Азярках
К. І. Ціхаміраў саўмесна з С. І. Ціхаміравым. Дача іх агульнага брата, лейб-акуліста М. І. Ціхамірава  (руск.) (бел. ў Азярках
У 1892 годзе быў прызначаны членам камісіі па ўпарадкаванні санітарнага стану Міністэрства ўнутраных спраў, утворанай з нагоды халернай эпідэміі  (англ.) (бел..

Акрамя дзяржаўнай службы К. Ціхаміраў займаўся таксама і прыватнай дзейнасцю. У 1886 годзе ў якасці члена таварыства, пад фірмаю «Лукашэвіч і К°», па ўладкаванні ацяплення і вентыляцыі будынкаў К. Ціхаіміраў прымае ўдзел ва ўсіх яго аперацыях.

З 1890 года складаўся членам камісіі, якая загадвала справамі падпіскі для адпраўкі таварышаў, былых выхаванцаў Будаўнічага вучылішча і Інстытута Грамадзянскіх інжынераў, за мяжу. На працягу дванадцаці гадоў К. Ціхаміраў быў членам Пецярбургскага таварыства архітэктараў  (руск.) (бел..

Адрасы
------

З 1907 па 1912 год жыў у Санкт-Пецярбургу ў даходным доме Г. М. Штальман

Творчасць
---------

### Асобныя творы

* Дачы сп. М. І. Ціхамірава  (руск.) (бел. і сп. У. М. Тукмачова ў Азярках  (руск.) (бел. паблізу ад Санкт-Пецярбурга
* Хлебныя крамы ў двары купца Башкірава, па Калашнікаўскай набярэжнай у Санкт-Пецярбургу
* Дом для садоўніка ў маёнтку сп. Э. А. Юнге  (руск.) (бел. ў Крыму
* Дом у маёнтку В. У. Бібікавай у Пскоўскай губерні
* Барскі дом у маёнтку барона Н. Ф. Корфа, паблізу ст. Белай Пецярбургска-Варшаўскай чыгункі
* Дом для служачых у маёнтку графа А. Д. Шарамецева  (руск.) (бел. паблізу Санкт-Пецярбурга
* Перабудова будынка гімназіі Імператарскага чалавекалюбчага таварыства  (руск.) (бел. па набярэжнай Крукава канала  (руск.) (бел. ў Санкт-Пецярбургу
* і іншае

Зноскі
------

1. 1 2 3 4 5  Барановский Г. В. Юбилейный сборник сведений о деятельности бывших воспитанников Института гражданских инженеров (Строительного училища) 1842—1892 с. 343-44  (руск.)
2. ↑  Е. Л. Александрова. Дачная местность местность Шувалово — Озерки Архівавана 19 чэрвеня 2018.  (руск.)
3. ↑  ЦГИА СПб. Ф. 224. Оп. 3. Д. 4671. Доклады СПб. губернской земской управы. 1885.
4. ↑  Доходный дом К. Б. Корпуса  (руск.)
5. ↑  Доходный дом К. Б. Корпуса  (руск.)
6. ↑  Доходный дом А. Р. Гешвенда  (руск.)
7. ↑  Жилой дом служащих Финляндской ж. д.  (руск.)
8. ↑  Доходный дом — Доходный дом Г. И. Любиенса  (руск.)
9. ↑  Балтийский судостроительный завод  (руск.)
10. ↑  Дом Русского общества торговли аптекарскими товарами (по наб. кан. Грибоедова)  (руск.)
11. ↑  ВПб на 1908. O. III. C. 604, на 1909. С. 784, на 1910. С. 784, на 1911. С. 887, на 1912. С. 895
12. ↑  Дом А. Н. Штальман  (руск.)
13. ↑  Белая, станция Санкт-Петербурго-Варшавской железной дороги // Энциклопедический словарь Брокгауза и Ефрона: В 86 томах (82 т. и 4 доп.) (руск.). — СПб. 1890—1907.

|  |  |
| --- | --- |
| commons: | Канстанцін Іванавіч Ціхаміраў на Вікісховішчы |