recursal/SuperWikiNEXT-32B huggingface dataset:
**Максім Лотыш** (нар. 10 лютага 2001, Мінск) — беларускі футбаліст, паўабаронца клуба «Слонім-2017».

Клубная кар’ера
---------------

Выхаванец футбольнага клуба «Мінск», дзе добра заявіў аб сабе на юнацкім узроўні, стаўшы ў 2017 годзе найлепшым бамбардзірам першынства Беларусі да 16 гадоў з 27 мячамі. Таксама ў 2017 годзе пачаў выступаць за дубль «Мінска». У лістападзе і снежні 2017 года знаходзіўся на праглядзе ў кракаўскай «Вісле», а ў лютым 2018 года перайшоў у брэсцкае «Дынама», дзе таксама стаў гуляць за дубль. Дэбютаваў у асноўнай камандзе «Дынама» 29 ліпеня 2018 года, калі выйшаў на замену ў другім тайме матча Кубка Беларусі супраць «Клецка» (2:2, па пенальці 2:1), у гэтым матчы выступалі пераважна рэзервісты брэсцкага клуба.

У сезоне 2020 стаў часцей прыцягвацца да асноўнага складу. Дэбютаваў у Вышэйшай лізе 23 кастрычніка 2021 года, выйшаўшы на замену ў канцы сустрэчы супраць «Іслачы» (1:0). У сезоне 2022 не выхадзіў на поле, толькі часам заставаўся на лаўцы запасных. У чэрвені 2022 года па пагадненні бакоў пакінуў брэсцкі клуб.

У ліпені 2022 года стаў іграком «Слоніма-2017», дзе замацаваўся ў стартавым складзе. У лютым 2023 года падпісаў новы кантракт з клубам.

Статыстыка выступленняў
-----------------------

| Сезон | Дывізіён | Клуб | Краіна | Матчы | Галы |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| 2017 | дубль | Мінск | Беларусь | 9 | 0 |
| 2018 | дубль | Дынама | Беларусь | 26 | 4 |
| 2019 | дубль | Дынама | Беларусь | 1 | 0 |
| 2020 | дубль | Дынама | Беларусь | 26 | 5 |
| 2021 | Д1 | Дынама | Беларусь | 3 | 0 |
| 2022 (1) | дубль | Дынама | Беларусь |  ? | 4 |
| 2022 (2) | Д2 | Слонім-2017 | Беларусь | 8 | 0 |
|

Зноскі
------

1. ↑
2. ↑  Футболист "Минска" Лотыш отправится на просмотр в краковскую "Вислу"
3. ↑  Игрок юношеской сборной Беларуси сменил "Минск" на брестское "Динамо"
4. ↑  Три футболиста покинули брестское "Динамо". Орешкевич может оказаться в БАТЭ
5. ↑  Максим Лотыш перешел в "Слоним-2017"
6. ↑  Лотыш вернулся в "Слоним-2017" (руск.). *football.by* (21 лютага 2023). Праверана 21 лютага 2023.

|  |  |
| --- | --- |
| ⚙️   Тэматычныя сайты | by.tribuna.com · FootballDatabase.eu · FootballFacts.ru · Soccerway · teams.by · Transfermarkt (ігрок) · Прэсбол |
У паняцця ёсць і іншыя значэнні, гл. Світанак.

**Аперацыя «Світанак»** (іўр.: מבצע עלות השחר) — мэтанакіраваная ваенная аперацыя Ізраіля супраць «Ісламскага джахаду ў Палесціне» (ІДП). У ходзе аперацыі, мэтававаным забойствам быў забіты ваеначальнік групіроўкі ІДП Тайсіра Джабары.

Перадгісторыя
-------------

1 жніўня 2022 года ізраільскія сілы арыштавалі Басема аль-Саадзі, лідэра «Ісламскага джахаду ў Палесціне» на Заходнім беразе р. Іардан. 

5 жніўня спецыяльны каардынатар Арганізацыі Аб'яднаных Нацый па блізкаўсходнім мірным працэсе Тор Венэсланд, як паведамляецца, наведаў дом аль-Саадзі ў Джэніне і сустрэўся з членамі яго сям’і ў рамках намаганняў па прадухіленні эскалацыі паміж Ізраілем і ІДП. Пазней Венэсланд выступіў з заявай, у якой выказаў занепакоенасць з нагоды «эскалацыі паміж палестынскімі баевікамі і Ізраілем, якая працягваецца, уключаючы мэтанакіраванае забойства сёння лідэра палестынскага ісламскага джыхаду ў Газе. Гэта адбываецца на фоне росту напружанасці на акупаваным Заходнім беразе і ў сектары Газа за апошнія тыдні» і заклікаў ўсе бакі прадухіліць далейшую эскалацыю.

Ход падзей
----------

Раніцай 5 жніўня Ізраіль нанёс авіяўдар па жылым доме, дзе знаходзіўся ваеначальнік групіроўкі ІДП Тайсір Джабары. Сярод дзесяці забітых было 4 забітых баевікоў ІДП, 5-гадовая дзяўчынка і 23-гадовая жанчына. 6 жніўня у Сектары Газа былі нанесеныя наступныя авіяўдары, у выніку якіх загінула 5 чалавек, у тым ліку двое мужчын у Хан-Юнісе і пажылая жанчына ў Бейт-Хануне, якая святкавала вяселле.

Камандаванне тылу Ізраіля папярэдзіла мірных жыхароў у радыусе 80 км ад Сектара Газа, каб яны рыхтаваліся да ракетнага абстрэлу. ІДП заявіла, што выпусцілі па Ізраілі сотню ракет.

Раніцай 6 жніўня Ізраіль арыштаваў 20 чалавек на Заходнім беразе, 19 з якіх былі членамі «Ісламскага джыхаду ў Палесціне».

7 жніўня баевікі ПІД заявілі, аб згодзе на перамір’е, дасягнутага пры пасярэдніцтве Егіпта. Улады Ізраіля пацвердзілі згоду на перамір’е і падкрэслілі гатоўнасць прымяніць сілу, у выпадку парушэння рэжыму спынення агню. Перамір’е пачалося а 23:30 па мясцовым часе (20:30 па Грынвічы). Першапачаткова планавалася, што яно пачнецца а 20:00.

Дыпламатыя
----------

Пасол Палесціны ў ААН Рыяд Мансур паведаміў, што Савет Бяспекі ААН збярэцца 8 жніўня, каб абгаварыць сітуацыю. Аб правядзенні сустрэчы прасілі ААЭ, Кітай, Францыя, Ірландыя і Нарвегія.

Зноскі
------

1. ↑  ЦАХАЛ начал операцию «Рассвет» в Газе: ликвидирован один из лидеров «Исламского джихада» Источник: https://detaly.co.il/tsahal-nachal-operatsiyu-rassvet-v-gaze **(нявызн.)**. *detaly*.
2. ↑  "Операция "Рассвет", день второй: первые итоги". 9tv.
3. ↑  *Весна Педченко Юля Сапронова*. Сектор Газа начал обстрел Израиля в ответ на операцию «Рассвет» **(нявызн.)**. *forbes*.
4. ↑  *By Nidal Al-Mughrabi*. Palestinian militants fire rockets at Israel after Gaza air strikes **(нявызн.)**. *Reuters*.
5. ↑  Боевики в Газе согласились на перемирие. Израиль говорит, что цели операции выполнены (руск.).  BBC News Русская служба (7 жніўня 2022). Праверана 8 жніўня 2022.
**Намеснік** — ваенная пасада, а затым званне ў арміі Вялікага княства Літоўскага.

Існавала толькі ў кавалерыі. Намеснікі з'яўляліся бліжэйшымі памочнікамі паручнікаў. Былі на адну ступень вышэй за таварышоў, але разам з імі не з'яўляліся афіцэрамі. 

Нават пасля ўтварэння рэгулярнай арміі ВКЛ у XVIII ст. прынцып камплектавання кавалерыі застаўся ранейшым, таму гэтае званне праіснавала да канца існавання беларуска-літоўскай дзяржавы. Пасля ваеннай рэформы ў Рэчы Паспалітай 1775 г. званне "намеснік" захавалася ў палках Пярэдняй варты і брыгадах Нацыянальнай кавалерыі. Хаця аналагаў гэтаму званню ў пяхоце і артылерыі Вялікага княства не існавала, тым не менш намеснікі Пярэдняй варты стаялі вышэй падафіцэраў пяхоты і артылерыі і насілі афіцэрскія пагоны, а намеснікі Нацыянальнай кавалерыі па статусу прыроўніваліся да падпаручнікаў у пяхоце, артылерыі і палках Пярэдняй варты.

Знакам адрознення намесніка, як і таварыша ў палках Пярэдняй варты выступаў эпалет без зорачак і стужак, а ў брыгадах Нацыянальнай кавалерыі - эпалет з двума зорачкамі.

Ва Узброеных Сілах Рэспублікі Беларусь эквівалентам гэтаму званню можа выступаць званне "старшы прапаршчык".

Літаратура
----------

* *Чаропка Станіслаў.* Станаўленне сістэмы знакаў адрознення ў арміі ВКЛ // Актуальные проблемы в изучении и преподавании общественно-гуманитарных дисциплин: сб. статей. - Витебск, 2012.
**Карэйская радыёвяшчальная сістэма** (**KBS**) (кар. 한국방송공사, 韓國放送公社, *Han-guk Bangsong Gongsa*, *Han'guk Pangsong Kongsa*) — статутная карпарацыя.

Штаб-кватэра ў Сеул.

Гісторыя
--------

Створана ў 1927 годзе як JODK (*Kyeongseong Broadcasting Corporation*), у тым жа годзе запусціла радыёстанцыю HLKA (*HL KoreA*), у 1933 годзе радыёстанцыю HLSA. 15 жніўня 1953 года пачала вяшчанне міжнародная радыёстанцыя «Голас свабоднай Карэі» на англійскай мове. 13 красавіка 1961 была запушчана рускамоўная версія голасу свабоднай Карэі. У 1961 радыёстанцыя была перайменавана ў" Сеульскае Міжнароднае радыё "(HCLA), у красавіку 1973 — « радыё Карэі», са жніўня 1994 — « Міжнароднае радыё Карэі», з 3 сакавіка 2005 — KBS WORLD Radio («сусветнае Радыё KBS»). У 1966 годзе прыватная медиакорпорация TBC (*Tongyang Broadcasting Company*) запусціла тэлеканал TBC TV і радыёстанцыю TBC FM. У 1972 годзе KBS запусціла радыёстанцыю KBS Social Education Radio (сёння — KBS Hanminjok Radio). У 1979 годзе KBS запусціла радыёстанцыю KBS FM. У 1980 годзе TBC TV і TBC FM быў нацыяналізаваны і як KBS2 і KBS 2FM былі далучаны да KBS, у тым жа годзе быў запушчаны тэлеканал KBS3. У 1981 годзе KBS запусціла радыёстанцыю KBS Educational Radio. У 1990 годзе KBS3 і KBS Educational Radio быў выведзены ў асобную тэлерадыёкампанію EBS (*Educational Broadcasting System* — «Адукацыйная радыёвяшчальная сістэма»). У 2000 годзе KBS запусціла радыёстанцыю для інвалідаў KBS Radio 3.

Тэлеканалы і радыёстанцыі
-------------------------

### Асноўныя тэлеканалы

* KBS1
* KBS2

Даступныя праз эфірны (лічбавае і аналагавае), кабельнае, спадарожнікавае тэлебачанне.

### Міжнародныя тэлеканалы

* KBS World

Даступны праз спадарожнікавае тэлебачанне.

### Спецыялізаваныя тэлеканалы

* KBS1 UHD
* KBS2 UHD
* KBS Prime
* KBS Drama
* KBS N Sports
* KBS Joy
* KBS Kids
* KBS W
* KBS - K Picture Media

Даступныя праз эфірны (Лічбавае), кабельнае і спадарожнікавае тэлебачанне.

### Асноўныя радыёстанцыі

* KBS Radio 1 — асноўная
* KBS Radio 2 — музычны
* KBS Radio 3 — для інвалідаў
* KBS 1FM — класічная музычная
* KBS 2FM — маладзёжны
* KBS Hanminjok Radio — для паўночнакарэйцаў

Даступныя праз эфірнае радыёвяшчанне (Аналагавае на СВ і УКХ) і інтэрнэт.

### Міжнародныя радыёстанцыі

* **KBS World Radio** (англ.: KBS WORLD Radio)- сетка міжнародных радыёблокаў, якія вяшчаюць на:
	+ *(Еўропа, Лацінская Амерыка і Афрыка)*
		- англійскі
		- французскі
		- нямецкі
		- рускі
		- іспанскі
	+ *(Азія)*
		- арабскі
		- кітайскі
		- японскі
		- карэйскі
		- в’етнамскі
		- інданезійскі

Даступная праз эфірнае радыёвяшчанне (Аналагавае на КВ, руская служба ў Масква на СВ), спадарожнікавае тэлебачанне і інтэрнэт (падкасты).

### KBS ў Інтэрнэце

KBS мае свой сайт www.kbs.co.kr на карэйскай і іншых мовах (на рускай мове на сайце ).

Гл. таксама
-----------

* Карэйская хваля

Заўвага
-------

1. ↑  Всемирное радио KBS - о нас **(нявызн.)**(недаступная спасылка).  world.kbs.co.kr. Архівавана з першакрыніцы 7 верасня 2012. Праверана 5 студзеня 2012.

Спасылка
--------

|  |  |
| --- | --- |
| commons: | Korean Broadcasting System на Вікісховішчы |

* Афіцыйны сайт
* Сайт KBS World па-руску
**Тры вежы Сан-Марына** (італ.: Torri di San Marino) — сярэднявечныя будынкі на трох вяршынях гары Монтэ-Тытана.

Вежы-крэпасці з’яўляюцца сімвалам свабоды краіны, яны выяўленыя на сцягу і гербе краіны, іх выява таксама чаканіцца на сан-марынскіх манетах еўра.

Гуаіта — найстарэйшая вежа, пабудавана як турма ў XI стагоддзі. Другая вежа, Чэста, была пабудавана ў XIII стагоддзі, знаходзіцца ў найвышэйшым пункце Сан-Марына (750 м над узроўнем мора). У 1956 годзе ў вежы быў адкрыты музей старадаўняй зброі. Трэцяя вежа, Мантале, была пабудавана ў XIV стагоддзі. У адрозненне ад іншых, шырокі доступ наведвальнікаў у яе абмежаваны.

Галерэя
-------

* ГуаітаГуаіта
* ЧэстаЧэста
* МанталеМантале

Зноскі
------

1. ↑  Дзяржавы на тэрыторыі Італіі. Сан-Марына (San Marino)
2. ↑  Манеты ЕЎРА. Сан Марына
3. ↑  Манеты еўра — стандартная чаканка — Сан-Марына

* Лагатып Вікісховішча На Вікісховішчы ёсць медыяфайлы па тэме Тры вежы Сан-Марына
**Джахор-Бару** ((малайск.: Johor Bahru) — горад у Малайзіі, сталіца султанату Джахор на поўдні паўвострава Малака. Гэта другі па насельніцтве горад краіны пасля сталіцы Куала-Лумпур. Насельніцтва - 876 033 чалавек (2006). Важны прамысловы, гандлёвы, культурны і турысцкі цэнтр. У Джахор прыязджае 60% замежных турыстаў Малайзіі, якія праходзяць цераз масты ў суседні Сінгапур. Джахор-Бару - самы паўднёвы горад у кантынентальнай Азіі. Джахор-Бару аддзелены ад Сінгапура Джахорскім пралівам, праз які пракладзены мост і дамба. Горад, асабліва яго паўднёвая частка, часта пакутуе ад паводак.

Заснаваны ў 1855 годзе Тэменгунгам Даенг Ібрагімам, бацькам султана Абу Бакара, аднаго з самых знакамітых малайскіх султанаў. Горад называўся Танджунг-Путэры, утварыўся на месцы невялікай малайскай рыбацкай вёскі. Султан Абу Бакар змяніў назву горада на Джахор-Бару і абвясціў яго сталіцай свайго султаната ў 1866 годзе, пакінуўшы сваю сталіцу ў Тэлук-Беланга на тэрыторыі Сінгапура.

Зноскі
------
**Аперацыя «Канцэрт»** — кодавае найменне аперацыі савецкіх партызан, якая праводзілася з 19 верасня па канец кастрычніка 1943 года. Працяг аперацыі «Рэйкавая вайна». Мэта — вывад з ладу вялікіх участкаў чыгуначных шляхоў для зрыву воінскіх перавозак праціўніка.

У акцыяй удзельнічала 193 партызанскія фарміраванні (звыш 120 тысяч чалавек) Беларусі, Прыбалтыкі, Карэліі, Крыма, Ленінградскай і Калінінскай абласцей. Працягласць па фронце каля 900 кіламетраў (выключаючы Карэлію і Крым) і ў глыбіню звыш 400 кіламетраў. Дадзеная аперацыя была цесна звязана з наступленнем савецкіх войск на Смаленскім і Гомельскім напрамках і бітвай за Дняпро. Кіраўніцтва ажыццяўляў Цэнтральны штаб партызанскага руху.

Кожнае партызанскае фарміраванне атрымала канкрэтную баявую задачу. Было наладжана масавае навучанне партызан мінна-падрыўной справе.

Частка партызанскіх брыгад выйшла на зыходныя рубяжы і ў ноч на 19 верасня нанесла ўдар па чыгуначных камунікацыях. Асноўная маса фарміраванняў пачала акцыі ў ноч на 25 верасня. Нямецкае камандаванне зрабіла намаганні для аднаўлення руху па чыгунцы: у Беларусь былі перакінутыя новыя чыгуначныя аднаўленчыя батальёны, на рамонтныя работы зганялася мясцовае насельніцтва. З Польшчы, Чэхаславакіі, Германіі дастаўлялі рэйкі і шпалы, але партызаны зноў выводзілі са строю адрамантаваныя ўчасткі. Аперацыя была спыненая праз адсутнасць выбухоўкі (у сувязі з пагаршэннем надвор’я савецкая авіяцыя да 19 верасня даставіла партызанам толькі 50 адсоткаў запланаваных грузаў).

Тым не менш, у ходзе аперацыі падарвана каля 150 тысяч рэек. Толькі беларускія партызаны падарвалі каля 90 тысяч рэек, 1041 цягнік, узарвалі 72 чыгуначныя масты, разграмілі 58 гарнізонаў. Прапускная здольнасць чыгунак знізілася на 35—40 працэнтаў, што значна абцяжарыла перагрупоўку нямецкіх войск і аказала вялікую дапамогу Чырвонай Арміі.

Як адзначаў вядомы савецкі дыверсант Ілля Старынаў, пераключэнне асноўных намаганняў партызан на знішчэнне рэек пры недахопе выбухоўкі (з-за чаго прыйшлося адмяніць зімовы этап аперацыі) прывяло да скарачэння крушэнняў цягнікоў і павелічэнню прапускной здольнасці дарог, але абцяжарыла іх аднаўленне Чырвонай Арміяй у ходзе наступлення.

Заўвагі
-------

1. ↑  И. Г. Старинов. Ошибки партизанской войны. / Малая война. Организация и тактика боевых действий малых подразделений. — Мн.: Харвест, 2003. — С. 173—174.

Літаратура
----------

* «Концерт» // Великая Отечественная война, 1941—1945 : (ru) / под ред. М. М. Козлова. — М. : Советская энциклопедия, 1985. — С. 367. — 500 000 экз.
* Рельсовая война // Железнодорожный транспорт: энциклопедия / гл. ред. Н. С. Конарев. — М.: Большая российская энциклопедия, 1994. — С. 363. — ISBN 5-85270-115-7.
**Нейратаксін** — таксін, спецыфічна дзейнічае на нервовыя клеткі, звычайна узаемадзейнічае з бялкамі мембраны, такімі як іонныя каналы. Некаторыя нейратаксіны пашкоджваюць нервовую тканку, але, напрыклад, бунгаратаксін, які адносіцца да нейратаксінаў, пашкоджвае нервова-цягліцавыя сінапсы.

Нейратаксінамі з'яўляюцца батулатаксін, панератаксін, тэтрадатаксін, батрахатаксін, кампаненты ядаў пчол, скарпіёнаў, змей.

Магутныя нейратаксіны, такія як батрахатаксін, уздзейнічаюць на нервовую сістэму дэпалярызацыяй нерваў і цягліцавых валокнаў, павялічваючы пранікальнасць клеткавай мембраны для іонаў натрыю.

Многія яды і таксіны, якія выкарыстоўваюцца арганізмамі для абароны ад пазваночных, з'яўляюцца нейратаксінамі.

|  |  |
| --- | --- |
| commons: | Нейратаксін на Вікісховішчы |


|  |  |
| --- | --- |
| ⚙️   Слоўнікі і энцыклапедыі | Вялікая каталанская · Britannica (онлайн) |
| Нарматыўны кантроль | LCCN: sh85091181 · Microsoft: 2780358027 · NKC: ph297133 |
У паняцця ёсць і іншыя значэнні, гл. Севір.
**Севір** (англ.: Sevier River) — рака ў заходняй частцы штата Юта, ЗША. Упадае ў бяссцёкавае возера Севір. Даўжыня — 616 км; плошча басейна — амаль 29 977 км². Гэта самая доўгая рака, якая цалкам працякае па тэрыторыі Юты.

Бярэ пачатак на паўночным захадзе акругі Кейн і цячэ на поўнач, па тэрыторыі акругі Гарфілд, а затым па мяжы акругаў Гарфілд і Пают, дзе рака спускаецца ў вузкі каньён Сёрклвіл, які выходзіць у даліну Сёркл. Далей цячэ ў паўночна-ўсходнім напрамку, працякае праз горад Джанкшн, дзе прымае прыток Іст-Форк і ўтварае вадасховішча Пают. Далей цячэ на поўдзень, праз акругу Пают, ля горада Севір рака спускаецца ў каньён, далей зноў адхіляецца на паўночны ўсход і працякае праз горада Рычфілд і Салін.

Зноскі
------

1. ↑  Беларуская энцыклапедыя: У 18 т. / Рэдкал.: Г. П. Пашкоў і інш. — Мн. : БелЭн — карта Юты
**Адкрытае грамадства** — дэмакратычны тып грамадства, які выкарыстоўваецца для абазначэння шэрагу сучасных грамадстваў і некаторых грамадстваў антычнасці. Звычайна супрацьпастаўляецца закрытаму грамадству (традыцыйнае грамадства і розныя таталітарныя рэжымы).

Канцэпцыя адкрытага грамадства была прапанаваная французскім філосафам Анры Бергсонам ў 1932 годзе. Потым канцэпцыя адкрытага грамадства была падрабязна распрацавана філософам Карлам Поперам, які ў сваёй працы «Адкрытае грамадства і яго ворагі» аб'яднаў філасофію адкрытага грамадства са сваёй філасофіяй крытычнага рацыяналізму.

Адкрытае грамадства ў разуменні Попера з'яўляецца цалкам дэмакратычным. Яго члены прымаюць рашэнні, абапіраючыся на ўласны інтэлект і крытычнае мысленне, а таксама зыходзячы з дамоўленасцей, дасягнутых у працэсе абмеркавання. Такое грамадства не з'яўляецца неабмежаваным капіталізмам, але і не заснавана на марксізме альбо анархіі: гэта самастойны варыянт дэмакратыі.

У адкрытым грамадстве ўрад павінен быць уважлівым да людзей і памяркоўным, а палітычныя механізмы павінны быць празрыстымі і гнуткімі.

Гуманізм, роўнасць і палітычная свабода — ідэальныя характарыстыкі адкрытага грамадства. Гэта было вызначана яшчэ Перыклам, дзяржаўным дзеячам Афінскай дэмакратыі, у сваёй хвалебнай надмагільнай прамове: «…называецца гэты лад дэмакратычным таму, што ён трымаецца не на меншасці, а на большасці. У адносінах да прыватных інтарэсаў законы нашы прадастаўляюць раўнапраўе для ўсіх; што ж тычыцца палітычнага значэння, то ў нас у дзяржаўным жыцці кожны ім карыстаецца пераважна перад іншым не з-за таго, што яго падтрымлівае тая ці іншая палітычная партыя, але ў залежнасці ад яго доблесці, якая прынесла яму добрую славу ў той ці іншай справе; роўным чынам, сціпласць звання не служыць бедняку ​​перашкодай да дзейнасці, калі толькі ён можа аказаць якую-небудзь паслугу дзяржаве».

Попер таксама сцвярджаў, што адкрытае грамадства можа з часам эвалюцыянаваць у «абстрактнае». Цытата: «Уласцівасці абстрактнага грамадства можна растлумачыць пры дапамозе адной гіпербалы. Мы можам уявіць грамадства, у якім людзі практычна ніколі не сустракаюцца твар у твар. У такім грамадстве ўсе справы здзяйсняюцца індывідамі ў поўнай ізаляцыі, і гэтыя індывіды звязваюцца адзін з адным пры дапамозе лістоў або тэлеграм і раз'язджаюць ў закрытых аўтамабілях. (Штучнае апладненне дазволіла б нават размножвацца без асабістых кантактаў.) Такое выдуманае грамадства можна назваць „цалкам абстрактным або безасабовыя грамадствам"».

1. ↑  Открытое общество // Новая філасоўская энцыклапедыя
2. ↑  Henri Bergson, *Les Deux Sources de la morale et de la religion*, Félix Alcan, 1937 [1932], pp. 287—343
3. ↑  Leszek Kołakowski, *Modernity on Endless Trial* (1997), p. 162
4. ↑   // Перикл, Надгробная речь
***Latrodectus geometricus*** - від павукоў сямейства {{bt-bellat|павукі-цянётнікі|Theridiidae}}.

Арэал
-----

Сустракаецца ад паўночных Злучаных Штатаў да Тэхаса з вялікай перавагай на паўднёвым захадзе (у наступных рэгіёнах: Фларыда, Алабама, паўднёвы рэгіён, Невада, Луізіяна, Місісіпі, Джорджыя, Паўднёвая Караліна, Тэнэсі, Арызона, Нью-Джэрсі і Тэхас). Цяпер сустракаецца таксама на далёкім захадзе і ў Каліфорніі. Шырока распаўсюджаны на Блізкім Усходзе, у прыватнасці на тэрыторыі Ізраіля.

*Latrodectus geometricus* мае афарбоўку ярчэйшую за *{{bt-bellat||Latrodectus mactans}}*; яна вар'іруецца ад жаўтлява-карычневай да цёмна-карычневай, таксама могуць сустракацца асобіны з цемнавата-шэрай або чорнай афарбоўкай. Прадстаўнікі віду маюць пазнаку ў выглядзе пясочнага гадзінніка на ніжнім баку брушка, у адрозненне ад падобных малюнкаў у некаторых іншых відаў роду ў *Latrodectus geometricus* яна ярка аранжавая або жоўтая. Як і ўсе прадстаўнікі роду гэты від мае медыцынскі значны нейратаксічны яд, тым не менш эфектнасць яду мінімальная для чалавека і від валодае рэпутацыяй найменш ядавітага з усіх відаў роду.

З-за адносна невялікіх для роду памераў від можна таксама прыняць за бясшкодную *{{bt-bellat||Steatoda}}*, тым не менш маецца адметная характарыстыка: «пясочны гадзіннік» на брушку. Апазнаць лягчэй за ўсё пры дапамозе лупы.

Таксама адметнай рысай віду з'яўляюцца мяшкі з яйцамі характэрнай формы (падобная форма ёсць толькі ў аднаго віду, акрамя *Latrodectus geometricus* - у *{{bt-bellat||Latrodectus* obscurior}}) - у выглядзе шарыкаў з шыпамі.

Спасылкі
--------

* Brown Widow Fact Sheet and Photos from San Diego
* Sexual Cannibalism in the Brown Widow Spider (Latrodectus geometricus
* Center for Invasive Species Research info on the Brown Widow Spider
Ан-2-100 на авіясалоне МАКС 2019 Авіякампаніі Гродна
**Авіякампанія Гродна** — беларуская авіякампанія, якая базуецца ў аэрапорце Гродна. Займаецца грузавымі перавозкамі па ўнутраных і міжнародных авіялініях, а таксама хімапрацоўкай палёў.

Гісторыя
--------

Адкрытае акцыянернае таварыства «Авіякампанія Гродна», у мінулым — Гродзенскі аб’яднаны авіяатрад, вядзе сваю гісторыю з 1945 года. У розныя перыяды прадпрыемства эксплуатавала паветраныя судны По-2, Як-12, Ан-2. Асноўным відам дзейнасці прадпрыемства з’яўлялася выкананне авіяцыйна-хімічных работ у сельскай гаспадарцы. У асобныя гады прадпрыемствах апрацоўвала да 1 млн га сельгасугоддзяў на ўсёй тэрыторыі СССР.

Флот
----

У 2020 годзе ў кампаніі налічвалася 16 самалётаў: Ан-30, Ан-32, тры Ан-12, а таксама 11 самалётаў Ан-2. У 2021 годзе самалёт Ан-12, які перавозіў прадукты, разбіўся пад Іркуцкам. У 2023 годзе кампанія, з-за пазыкаў, прадала ў Расію самалёт Ан-32 і тры самалёты Ан-2. Станам на чэрвень 2023 года ў кампаніі 11 самалётаў: Ан-30, два Ан-12 і восем Ан-2.

Дзейнасць
---------

Акрамя грузавых перавозак кампанія выконвае паветраную здымку і аэрафотаздымку, аглядныя палёты над Аўгустоўскім каналам, Гроднам і яго наваколлем, замкамі ў Лідзе, Навагрудку, Міры і Нясвіжы. Можа выконваць трансферныя рэйсы ў Нацыянальны аэрапорт Мінск. Гродзенская авіякампанія выконвае таксама авіяцыйна-хімічныя работы, прапануе паслугі па дэсантаванні парашутыстаў, лазернага сканавання і сканавання ў ІЧ-спектры.

Здарэнні
--------

Асноўны артыкул: **Катастрофа Ан-12 пад Іркуцкам**
3 лістапада 2021 года пад горадам Іркуцк самалёт авіякампаніі выконваў грузавы рэйс, ляцеў з Чукоткі транзітам праз Якуцк у Іркуцк. Пры заходзе на пасадку (экіпаж вырашыў пайсці на другі круг) у Іркуцку ён раптоўна знік з радараў. На борце знаходзіліся 7 чалавек. Акрамя трох беларусаў — па 2 грамадзяніна Украіны і Расіі. Расійскія ратавальнікі заявілі, што ўсе загінулі.

Заўвагі
-------

1. 1 2
2. 1 2
3. ↑   Архівавана 26 сакавіка 2022.
4. ↑   На борце Ан-12, які разбіўся ў Расіі, былі трое грамадзян Беларусі

| ⛭Авіякампаніі Беларусі |
| --- |
| Дзеючыя | 
* Авіякампанія Гродна
* Белавія
* Belcanto Airlines
* Genex
* Rada Airlines
* РубіСтар
* ТАЕ Авія

 |
| Былыя | 
* Гомельавія

 |
**Вылучэнне ўласнага капіталу (ВУК)** — таксама вядомае як падзеленае ППП або частковае вылучэнне. Уяўляе сабой тып карпаратыўнай рэарганізацыі, пры якой кампанія стварае новую даччыную кампанію і пасля праводзіць яе першую публічную прапанову, захоўваючы пры гэтым кантроль над кіраваннем. Толькі частка акцый прапануецца грамадскасці, таму кампанія-маці захоўвае долю ўдзелу ў даччынай кампаніі. Як правіла, да 20 % акцый даччыных кампаній прапануецца грамадскасці.

Сутнасць
--------

Пагадненне стварае дзве асобныя юрыдычныя асобы: мацярынскую і даччыную кампаніі, кожная з якіх мае сваю ўласную раду дырэктараў, кіраўнічую каманду, генеральнага дырэктара і фінансавыя паказчыкі. Вылучэнне ўласнага капіталу павялічвае доступ да рынкаў капіталу, даючы даччынай кампаніі вялікія магчымасці для росту, пазбягаючы пры гэтым негатыўных сігналаў, звязаных з тэрміновай прапановай акцый з мацярынскага капіталу.

Перавага
--------

Калі мацярынская кампанія хоча цалкам пазбавіцца ад даччынай кампаніі, то вылучэнне ўласнага капіталу дазваляе папярэдне ацаніць рынкавы кошт даччынай кампаніі і стварае крэдытную гісторыю транзакцый.

Пры падзеле ўласнага капіталу фірма прадае акцыі даччынай кампаніі грамадскасці і захоўвае за сабой частку, якая часта з’яўляецца значнай і ўяўляе сабой кантрольнае валоданне даччынай кампаніяй.

Праблемы
--------

Складаныя пытанні бухгалтарскага толку могуць узнікнуць пры набыцці выдзеленых арганізацый. Выдзеленыя арганізацыі маюць патрэбу ў выразным разуменні таго, што азначае іх новы аўтаномны статус з пункту гледжання бухгалтарскага ўліку. Таксама яны павінны распрацаваць уліковую палітыку ў адпаведнасці са сваімі аперацыямі.

Крыніцы
-------

1. ↑  equity carve-out - Business Definition **(нявызн.)**(недаступная спасылка).  Your Dictionary. Архівавана з першакрыніцы 17 верасня 2013. Праверана September 1, 2013.
2. ↑  Investment Dictionary: Carve-out
3. ↑  Pham, Dung (June); Nguyen, Thanh; Pham, Trang Minh; Adhikari, Hari (2020-03-14). "Corporate Divestiture Decisions and Long-Run Performance". *Journal of Behavioral Finance* [англійская]. **22** (2): 126–140. doi:10.1080/15427560.2020.1735389. ISSN 1542-7560. S2CID 216462707.
4. ↑  Bell, Dean; Benard, Tracy. "An Accounting Focus can Enhance Carve-out Values". *Transaction Advisors*. ISSN 2329-9134. Архівавана з арыгінала 4 сакавіка 2016. Праверана 24 мая 2021.

Спасылкі
--------

* EQUITY CARVE-OUT (ECO)AS A FINANCIAL INSTRUMENT FOR CORPORATE RESTRUCTURING
* The Pricing of Equity Carve-Outs(недаступная спасылка)
* Equity carve-outs in favour across power companies
У Вікіпедыі ёсць артыкулы пра іншых асоб з прозвішчам Шараў.

**Канстанцін Канстанцінавіч Шараў** (18 студзеня 1954, Мінск — 8 кастрычніка 2017) — беларускі арганіст, у 1983—2017 гадах — саліст Беларускай дзяржаўнай філармоніі.

Біяграфія
---------

Нарадзіўся ў Мінску. Музычную адукацыю атрымліваў спачатку ў ССМШ пры БДК (1962—1972), потым (1973—1977) — у Беларускай дзяржаўнай кансерваторыі па класе фартэпіяна ў праф. І. Цвятаевай. У 1977—1981 гадах навучаўся ў класе аргана Латвійскай дзяржаўнай кансерваторыі ў прафесара Мікалая Ванадзіньша. Пасля вяртання ў Мінск прыняты салістам у БДФ, прыйшоўшы на змену Аляксандру Фісейскаму.

Пасля заканчэння кансерваторыі Канстанцін Шараў двойчы стажыраваўся ў Цюрыху ў Жана Гію, удзельнічаў у міжнародных фестывалях і конкурсах, у тым ліку ў 1982 г. атрымаў Гран-Пры на Міжнародным фестывалі «Musica Sacra» у Лодзі (Польшча).

За гады працы салістам Канстанцін Шараў рэалізаваў шмат канцэртных праграм, выканаўшы сотні манаграфічных канцэртаў. Асаблівай увагай К. Шараў дарыў французскую барочную і рамантычную музыку (Л.-Н. Клерамбо, Ж.-А. Гілен, Л. Маршан, С. Франк, А. Гільман, Ш.-М. Відор, К. Сен-Санс , Л. В’ерн). Пакуль у падпарадкаванні філармоніі быў касцёл св. Роха, дзе ў 1984 годзе быў усталяваны механічны орган фірмы Рыгер-Клос, гэта было асноўнае месца выступленняў артыста. Пасля перадачы будынка касцёла каталіцкай царкве (2006), Канстанцін Шараў стаў рэгулярна выступаць у Вялікай зале БДФ, а таксама ў касцёле Св. Сымона і Алены, дзе з’явіўся электронны арган.

Акрамя Мінску, Канстанцін Шараў канцэртаваў ва ўсіх канцэртных залах Беларусі (Полацкі Сафійскі сабор, Гродзенскі кафедральны касцёл, Віцебская філармонія, канцэртная зала і кафедральны касцёл у Пінску, касцёлы ў Магілёве, Брэсце, Паставах і іншых населеных пунктах), а таксама праводзіў замежныя гастролі (Германія, Польшча, Украіна, Малдова, Расія). Арганіст творча супрацоўнічаў з многімі вядомымі выканаўцамі: дырыжорамі, вакалістамі, інструменталістамі. Сярод іх — Аляксандр Анісімаў, Юрый Яфімаў, Юрый Цырук, Марыя Біешу, Святлана Данілюк, Таццяна Грындэнка і іншыя.

Шмат гадоў Канстанцін Шараў быў членам (клавесіністам і арганістам) ансамбля старадаўняй музыкі Кантабіле, з якім гастраляваў па Беларусі і за мяжой. Для патрэб ансамблевага музыкавання Канстанцін Шараў выканаў мноства транскрыпцый, адаптацый і рэдакцый старадаўняй музыкі. Пад яго рэдакцыяй ужо ў незалежнай Беларусі выйшла пэўная колькасць музычных твораў, якія паўсталі ў XVII—XVIII стагоддзі на тэрыторыі цяперашняй Беларусі.

Канстанціну Шараву належаць шматлікія запісы на беларускім радыё і тэлебачанні.

Праграмы
--------

* Усе арганныя творы І. С. Баха
* Бах, яго сучаснікі і паслядоўнікі
* Анталогія арганнай творчасці Д. Букстэхудэ
* Партрэты кампазітараў

Вучні
-----

* Расціслаў Выграненка

Спасылкі
--------

* Профіль Канстанціна Шарава на сайце Белдзяржфілармоніі
* Відэа з Канстанцінам Шаравым
* Канцэрт памяці Канстанціна Шарава
**ZEZ SILKO s.r.o.** - кампанія ў Жамберку (Чэхія) па вырабу сілавых кандэнсатараў і прыстасаванняў для кампенсацыі рэактыўнай магутнасці.

Гісторыя
--------

Прадпрыемства было створана ў 1964-1967 гадах, калі будынкі машынна-трактарнай станцыі мястэчка Жамберк былі перабудаваны пад вытворчыя памяшканні новага электратэхнічнага прадпрыемства. Вытворчасць кандэнсатараў з заводаў у Яблонне-над-Орліцай і Прагі была перанесена ў гэтыя памяшканні. Да гэтага часу кандэнсатары вырабляліся з дыэлектрыкам прапітаным мінеральным маслам, і на змену гэтай тэхналогіі прыйшлі больш сучасныя на той час прапіткі на аснове хлордыфенілаў (кандэнсатары маркі DELOR 103).

У 1984 годзе пачаўся выраб новых класаў кандэнсатараў з прымяненнем экалагічна бяспечных матэрыялаў.

У 1994 годзе дзяржаўнае прадпрыемства ZEZ Žamberk было прыватызавана і ператворана ў кампанію ZEZ SILKO s.r.o. У цяперашні час мажарытарным уладальнікам з'яўляецца іспанская кампанія Circutor, якая мае такую ж вытворчую праграму, што і ZEZ SILKO.

Прадукцыя
---------

Асноўнай вытворчай праграмай кампаніі ZEZ SILKO з'яўляюцца кампенсацыйныя кандэнсатары і электрычныя шчытавыя прыстасаванні прызначаныя для кампенсацыі каэфіцыента магутнасці. 

Асноўныя віды прадукцыі:

* кандэнсатары нізкавольтныя на напружанне ад 230 да 760 В
* кандэнсатары з намінальнай частатой да 24 кГц
* перашкодападаўляльныя кандэнсатары
* кампенсацыйныя і фільтруючыя кандэнсатары высокага напружання (да 24 кВ)
* шчыты аўтаматычныя для кампенсацыйныя фільтры і модулі НН
* камплектуючыя для кампенсацыі рэактыўнай магутнасці (рэгулятары, кантактары, дроселі)
* кампенсавальныя і фільтруючыя прыстасаванні для размеркавальных шчытоў
* вымяральныя трансфарматары току

У Беларусі і краінах усходняй Еўропы ZEZ SILKO вядомы ў першую чаргу як вытворца сілавых і кампенсуючых кандэнсатараў.

* 

### Спасылкі



1. ↑  Конденсаторы для электротермии. Тенденции в развитии на примере продукции фирмы ZEZ SILKO s.r.o. (Чешская Республика) | Публикации | Элек.ру (руск.). *www.elec.ru* (27 кастрычніка 2014). Праверана 8 лютага 2024.
У Вікіпедыі ёсць артыкулы пра іншых асоб з прозвішчам Шарыпава.
.**Рано Байзаеўна Шарыпава** (27.2.1939, Ташкент, Узбекістан) — узбекская спявачка і ўрач.

Біяграфія
---------

У 1963 годзе скончыла Ташкенцкі дзяржаўны медыцынскі інстытут. У 1963—1997 — урач-фізіятэрапеўт у паліклініцы 4-га Галоўнага Упраўлення Міністэрства аховы здароўя Узбекістана. З іх два гады, з 1978 па 1979 год, урач-фізіятэрапеўт у Крамлёўскай паліклініцы 4-га Галоўнага Упраўлення Міністэрства аховы здароўя СССР у Маскве.

З 1964 па 2014 год — салістка эстрадна-сімфанічнага аркестра Дзяржтэлерадыё Узбекістана і Нацыянальнай тэлерадыёкампаніі рэспублікі Узбекістан.

На працягу сарака гадоў працавала адначасова ў дзвюх сферах.

Творчасць
---------

У Залатым фондзе Узбекскага радыё захоўваюцца запісы больш за 300 песень. У фондзе Узбекскага тэлебачання — дзясяткі сольных, музычных кіно і відэа, хранікальна-дакументальных праграм, знятых ва Узбекістане, у многіх рэспубліках былога Саюза.

Была ўдзельніцай шматлікіх канцэртаў майстроў мастацтваў, у прыватнасці, на IV-м Усесаюзным фестывалі тэлефільмаў у Мінску, дзе дэманстраваўся музычны фільм-канцэрт «Спявае Рано Шарыпава». Удзельнічала ва Усесаюзным фестывалі «Маскоўская восень» у Крамлёўскім палацы з’ездаў.

Сям’я
-----

Замужам з 1960 года. Мае дваіх дзяцей — сына і дачку, 4-х унукаў і 4-х праўнукаў.

Зноскі
------

1. 1 2 3 4 5 6  Рано Байзаевна ШАРИПОВА
**Перыядычныя ўласцівасці атамаў** — такія ўласцівасці атамаў, як памер, энергія іанізацыі, ступень акіслення, звязаныя з электроннай канфігурацыяй атама. У іх змене з павелічэннем парадкавага нумара элемента прасочваецца перыядычнасць.

Атамы не маюць выразна вызначаных меж, што абумоўлена хвалевай прыродай электронаў. У разліках карыстаюцца так званымі эфектыўнымі, ці ўяўнымі, радыусамі, то-бок радыусамі шарападобных атамаў, якія зблізіліся паміж сабой пры ўтварэнні крышталя. Іх вылічаюць па рэнтгенаметрычных даных.

Радыус атама
------------

Радыус атама — важная яго характарыстыка. Чым большы атамны радыус, тым слабей утрымліваюцца знешнія электроны. І наадварот, з памяншэннем атамнага радыуса электроны прыцягваюцца да ядра мацней.

Энергія іанізацыі
-----------------

Энергія іанізацыі для элементаў аднаго перыяду ўзрастае злева направа з павелічэннем зарада ядра. У падгрупе яна памяншаецца зверху ўніз з прычыны павелічэння адлегласці электрона ад ядра.

Энергія іанізацыі звязана з хімічнымі ўласцівасцямі элементаў. Так, шчолачныя металы, энергія іанізацыі якіх малая, маюць ярка выяўленыя металічныя ўласцівасці. Хімічная інертнасць высакародных газаў звязана з іх вялікімі значэннямі энергіі іанізацыі. Атамы могуць не толькі аддаваць, але і далучаць электроны. Пры гэтым утвараюцца адпаведныя аніёны. Энергія, якая выдзяляецца ў выніку далучэння да атама аднаго электрона, называецца роднасцю да электрона[en]. Роднасць да электрона, як і энергію іанізацыі, выражаюць у электрон-вольтах. Велічыня роднасці да электронаў вядома не для ўсіх элементаў; вымяраць яе дастаткова цяжка.

Гл. таксама
-----------

* Перыядычная сістэма элементаў

Зноскі
------

1. ↑  "Периодические свойства атомов - ПЕРИОДИЧЕСКИЙ ЗАКОН Д. И. МЕНДЕЛЕЕВА И СТРОЕНИЕ АТОМОВ". Архівавана з арыгінала 21 лістапада 2018. Праверана 29 лістапада 2018.
2. ↑  "АТОМНЫЕ РАДИУСЫ".
3. ↑  Фізіка-хімічныя ўласцівасці ёду і яго злучэнняў **(нявызн.)**. Архівавана з першакрыніцы 26 лістапада 2022. Праверана 11 снежня 2018.

Спасылкі
--------

* Перыядычныя ўласцівасці атамаў Архівавана 21 лістапада 2018.
**Замак Дубавац** (харв.: Utvrđeni grad Dubovac) — адзін з найбольш старажытных помнікаў архітэктуры ў Карлавацы, Харватыя. Ён вядомы дзякуючы сваёй багатай гісторыі і з'яўляецца свайго рода ахоўнікам гістарычнай памяці харвацкага народа. Замак адлюстраваны на пачтовай марке Харватыі.

Гісторыя
--------

Замак Дубавац атрымаў сваю назву ў гонар былога дубовага леса, які атачаў яго ў даўнія часы. Цікава, што замак Дубавац старэйшы за сам горад Карлавац, у якім ён знаходзіцца. Калі Карлавац пачаў будавацца, Дубавац існаваў ужо доўгі час. У сярэднявеччы Дубавац развіваўся як вёска з крэпасцю, і знаходзіўся на перасячэнні важнейшых для свайго часу рэк і дарог. Першае згадванне аб горадзе сустракаецца ў 1339 годзе, калі ў Дубавац прыязджае святар. Ёсць таксама згадванні аб гандлёвых і камерцыйных прадпрыемствах, а таксама аб разбуральнай турэцкай навале 1578 года. Гэта навала практычна і спустошыла Дубавац, бежанцы з якога знайшлі сабе пытулак на тэрыторыі суседняга паселішча Карлавац. Ад ранейшага паселішча захаваўся толькі замак.

Рэканструкцыі
-------------

Апошняя рэканструкцыя замка была праведзена ў 1961 годзе, у тым ліку па ініцыятыве харвацкага інстытута кіравання імя Грэта Юрыч, які і заняў яго памяшканне. А з 1965 па 2007 замак належаў гарадскому музею і ва ўсіх яго памяшканнях былі размешчаны экспазіцыі прысвечаныя гісторыі горада.

Для рэканструкцыі замка ў XX стагоддзі выкарыстоўваліся вельмі важныя запісы ваенных інжынераў, зробленыя ў 1770 годзе. У гэтых дакументах апісана структура замка і матэрыялы, якія выкарыстоўвалісь падчас будаўніцтва.

Уладальнікі замка
-----------------

Уладальнікамі замка ў розныя чаы былі арыстакратычныя сем'і: Зудары (1387—1426), Франкапаны (1442—1550), і Зрынскі (1550—1578), потым замак перайшоў да камандавання арміі ў Карлавацы (1678—1810).

У 1837 г. новы ўладальнік замка, граф Лаваль Нгуен, перабудаваў яго ў стылі рамантызму.

Зноскі
------

1. ↑  *James Stewart.* Croatia. — Interlink Publishing Group Incorporated, 2009. — 380 с. — ISBN 9781566567664.
2. ↑  HP-Hrvatska pošta d.d. - Pretraživanje **(нявызн.)**(недаступная спасылка) (14 чэрвеня 2011). Архівавана з першакрыніцы 14 чэрвеня 2011. Праверана 8 мая 2018.
3. ↑  "Karlovac County: 10 Things to Check Out". *Croatia Week* [англійская]. Архівавана з арыгінала 24 чэрвеня 2017. Праверана 2018-05-08. `{{cite news}}`: Невядомы параметр `|deadurl=` ігнараваны (прапануецца `|url-status=`) (даведка) Архіўная копія **(нявызн.)**(недаступная спасылка). Архівавана з першакрыніцы 24 чэрвеня 2017. Праверана 16 студзеня 2022.Архіўная копія **(нявызн.)**(недаступная спасылка). Архівавана з першакрыніцы 24 чэрвеня 2017. Праверана 16 студзеня 2022.
4. ↑   Архівавана 19 лютага 2020. Замки Хорватии

Спасылкі
--------

* Лагатып Вікісховішча На Вікісховішчы ёсць медыяфайлы па тэме Замак Дубавац
* Гарадскі музей Карлаваца Архівавана 24 красавіка 2018.

Галерэя
-------

* 
* 
*
**Томас Мак-Кін Томпсан Мак-Кенан** (англ.: Thomas McKean Thompson McKennan; 31 сакавіка 1794, Нью-Касл, штат Дэлавэр — 9 ліпеня 1852, Рэдынг, штат Пенсільванія) — амерыканскі палітык, член Палаты прадстаўнікоў Кангрэса ЗША ад штата Пенсільванія (1831-1839 і 1842—1843), міністр унутраных спраў ЗША ў жніўні 1850 года ў кабінеце прэзідэнта Міларда Філмара.

Мак-Кенан скончыў у 1810 годзе Каледж Вашынгтон (у цяперашні час каледж Вашынгтона і Джэферсана). Вывучыў права і пачаў у 1814 годзе сваю кар'еру ў якасці адваката ў Пенсільваніі.

Мак-Кенан далучыўся да Антымасонскай партыі і быў абраны ў Палату прадстаўнікоў на прамежкавых выбарах у 1830 годзе. Ён выйграў тры разы. Змяніў сваю партыю на партыю вігаў і быў абраны ў Палату прадстаўнікоў у 1842 годзе, яго змяніў у 1843 годзе кангрэсмен Уільям Уілкінс.

Макеннан змяніў 15 жніўня 1850 г. Томаса Юінга на пасадзе міністра ўнутраных спраў, пагадзіўшыся на прапанову прэзідэнта толькі пад ціскам сяброў і палітычных саюзнікаў. Але аб'явіў аб сваёй адстаўцы ўжо адзінаццаць дзён праз. Яго змяніў на пасадзе міністра Аляксандэр Сцюарт.

Зноскі
------


Шаблон:Міністры ўнутраны спраў ЗША
У Вікіпедыі ёсць артыкулы пра іншых асоб з прозвішчам Тэлер.

**Генры Мур Тэлер** (англ.: Henry Moore Teller; 23 мая 1830, Грэнджэр, акруга Алегейні, штат Нью-Ёрк — 23 лютага 1914, Дэнвер, штат Каларада) — амерыканскі палітычны дзеяч. Прадстаўляў штат Каларада ў Сенаце ЗША ў 1876—1882 і 1885—1909 гадах.

Біяграфія
---------

Генры Мур Тэлер нарадзіўся ў вялікай метадысцкай сям'і на ферме ў Грэнджэры, штат Нью-Ёрк у 1830 годзе. Ён стаў юрыстам у 1858 годзе. Тэлер пераехаў у 1858 годзе ў штат Ілінойс і ў 1861 годзе на тэрыторыю Каларада.

Каларада ў 1876 годзе стаў 38-м штатам Амерыкі. Генры Тэлер і Джэром Чафі былі абраныя першымі двума сенатарамі ад штата Каларада. Ён пайшоў у адстаўку ў 1882 годзе, каб заняць пасаду міністра ўнутраных справаў ЗША. Урад ЗША тым часам па ініцыятыве Тэлера выступала за рэзкае абмежаванне правядзення індзейцамі народных рэлігійных абрадаў. У той жа час Генры Тэлер быў адным з апазіцыянераў акта Дэвіса, які змушаў індзейцаў аддаваць свае землі. Яго пераемнікам у 1885 годзе ў якасці міністра стаў Люсіус Ламар. Тэлер змяніў у сенаце ЗША Натаніэля Хіла.

Сенатар Тэлер выйшаў з Рэспубліканскай партыі ў 1897 годзе і стаў лідарам Сярэбранай Рэспубліканскай партыі. У 1901 годзе ён перайшоў у дэмакратычную партыю. Тэлера ў 1909 годзе ў сенаце змяніў сенатар Чарльз Х'юз Малодшы.

Тэлер памёр у 1914 годзе, і быў пахаваны на могілках Фермонта ў Дэнверы.
У Вікіпедыі ёсць артыкулы пра іншых асоб з прозвішчам Сямашка.
**Мікола Сямашка** (*Мікалай Пятровіч*; 1914, вёска Барылы (пазней злілася з вёскай Катушанкі) Полацкі раён, Віцебская вобласць — 1941, пад Оршай) — беларускі паэт. Брат Сцяпана Сямашкі.

Біяграфія
---------

Нарадзіўся ў сялянскай сям’і. Пасля заканчэння сямігодкі працаваў у ветрынскай раённай газеце. У 1939 г. мабілізаваны ў Савецкую Армію, удзельнічаў у паходзе ў Заходнюю Беларусь. З пачатку Вялікай Айчыннай вайны — на фронце.

Загінуў у 1941 г. пры абароне Оршы.

Творчасць
---------

Першы верш апублікаваў у 1926 г. (газета «Чырвоная Полаччына»). Аўтар зборніка паэзіі «Шчырасць» (1939). У сваіх лепшых вершах ён натхнёна апяваў хараство роднага краю («Пачатак лета», «Дождж прайшоў», «Вечар на возеры», «Добры дзень, мой верасень багаты»), выказваў захапленне велічнай, магутнай Айчынай і гатоўнасць ісці за яе «ў смяротны бой» («3 вершаў аб Радзіме», «Чырвоная зорка», «У дазоры», «Граніца»). Калі ў грамадзянскіх вершах М. Сямашкі, дзе ў духу часу ўслаўляўся правадыр і сацыялістычнае будаўніцтва, дамінуе пафаснасць, дэкларацыйнасць, то ў вершах асабістых, інтымных адчуваецца глыбокае лірычнае пачуццё, роздум, падмацаваныя канкрэтным жыццёвым вопытам («Жыццё нам б’е сваім чалом», «Ты выйдзі ў сад», «Непарушнае слова», «Студэнтцы»). У многіх вершах Мікалая Сямашкі назіраецца ўплыў фальклорнай паэтыкі, што робіць іх фактуру празрыстай, лёгкай, стварае сюжэтную канву («Дзявочая», «Чаканне», «Чакаючы пісьма», «Дарэмныя трывогі»). Знаёмства М. Сямашкі з рэчаіснасцю Заходняй Беларусі адбілася ў яго нарысах, а таксама вершах («Беспрацоўны», «Як сцюдзёны насунецца змрок», «Я чую твой голас здалёку»), напісаных з афіцыйных ідэалагічных пазіцый. Некаторыя з яго вершаў перакладзены на рускую мову.

Зноскі
------

1. ↑  Сямашка Мікалай Пятровіч

Літаратура
----------

* Беларуская энцыклапедыя: У 18 т. Т. 15: Следавікі — Трыо / Рэдкал.: Г. П. Пашкоў і інш. — Мн. : БелЭн, 2002. — Т. 15. — 552 с. — 10 000 экз. — ISBN 985-11-0035-8. — ISBN 985-11-0251-2 (т. 15).
* Мікола Сямашка // Беларускія пісьменнікі (1917—1990) : даведнік / склад. А. К. Гардзіцкі. — Мінск : Мастацкая літаратура, 1994. — С. 524—525.
* Сопікава, В. В. На Ветрыншчыне, ля памятных знакаў / В. В. Сопікава // Полацкі веснік. — 2018. — 9 лістап. — С. 18.
* Сямашка Мікола // Памяць: Полацкі раён : гісторыка-дакументальныя хронікі гарадоў і раёнаў Беларусі / рэдкал.: І. Б. Каросцік, Р. І. Маслоўскі, А. Л. Петрашкевіч; уклад. С. С. Чарняўская; мастак Э. Э. Жакевіч. — Мінск : Вышэйшая школа, 1999. — С. 644—645.
**Карл Эрнст Сяргава** (эст. Karl Ernst Särgava, да 1935 года — **Петэрсан**) (эст. Peterson); 17 (29) красавіка 1868, Вяндра, Пярнумаа — 12 красавіка 1958, Талін) — эстонскі пісьменнік, драматург, народны пісьменнік Эстонскай ССР (1957). Вядомы прадстаўнік крытычнага рэалізму ў эстонскай літаратуры.
Біяграфія

Біяграфія
---------

Сын настаўніка. У 1878—1883 дапамагаў свайму бацьку ў школах. У 1889 скончыў Тартускую настаўніцкую семінарыю. Настаўнічаў у розных школах Эстоніі. З 1906 года да заканчэння Другой сусветнай вайны працаваў у Таліне.

Актыўна ўдзельнічаў у грамадска-палітычным жыцці. Некалькі разоў абіраўся дэпутатам гарадской рады Талін (1907—1918, 1930—1933), у 1938 годзе — у Нацыянальны Сход (Riigivolikogu). Псеўданім Сяргава пачаў выкарыстоўваць з 1935 года.

Узнагароды
----------

* Ордэн Белай зоркі 3-й ступені (1938)
* Ордэн Эстонскага Чырвонага Крыжа (1934)
* Ордэн Арлінага крыжа 5 класа (1929)
* Ордэн «Знак Пашаны» (30.12.1956)
* Народны пісьменнік Эстонскай ССР (1957)
**Агнешка Уладарчык** (польск.: Agnieszka Włodarczyk; нар.13 снежня 1980, Слаўна) — польская актрыса і спявачка.

Біяграфія
---------

Бацькі Агнешкі развяліся, калі ёй было два гады. У яе ёсць малодшы брат Роберт. У 1995 годзе прымала ўдзел у конкурсе "Юная Міс Польшча". Свае першыя крокі як актрыса яна зрабіла ў тэатры Бафа ў Варшаве. Яе акцёрскім дэбютам быў польскі варыянт мюзікла "Метро". У 1996 годзе яна была абраная для ролі Сары ў фільме «Ахоўнік для дачкі» сярод больш за сто кандыдатак. З 1998 па 2007 год грала ў польскім тэатры Тэлебачання. У верасні 2002 года з'явілася на вокладцы польскай версіі часопіса Playboy.

Зноскі
------
**Мікола Шэляговіч** (таксама сустракаецца варыянт **Шыляговіч**, нар. 21 ліпеня 1956) — беларускі філолаг, журналіст, паэт і палітычны дзяеч. Вядомасць атрымаў як лідар заходнепалескага руху.

Біяграфія
---------

Нарадзіўся ў вёсцы Агдэмер, Драгічынскі раён.

Скончыў філалагічны факультэт БДУ. Пад уплывам сваіх знаёмых Алеся Разанава, Алеся Каско, Міколы Пракаповіча захапіўся беларускай гісторыяй, мовай і літаратурай. Паралельна стаў індыфікаваць сябе як палешука. Пачаў пісаць вершы на палескай гаворцы.

У 1982 годзе друкуе ў газеце «Голас Радзімы» артыкул пад назвай «Голас старажытных балтаў», у якім абгрунтоўвае права палешукоў, як асобнага этнасу, на існаванне. Пры гэтым іх паходжанне Шэляговіч вёў ад плямён яцвягаў. У гэтыя гады ён стаў аўтарам літаратурнага варыянту «яцвяжскай» (заходнепалескай) мовы.

У красавіку 1988 года разам з аднадумцамі стварае грамадска-культурнае аб’яднанне «Полісьсе», якое займалася даследаваннем і распаўсюджваннем палескай культуры. З часам арганізацыя палітызавалася. Прыхільнікі Шэлаховіча сталі заклікаць да аўтаноміі палешукоў. Дзейнасць ГКА «Полісьсе» набыла значны рэзананс у грамадстве. 

У першай палове 90-х стаў заснавальнікам Партыі ўсебеларускага адзінства і згоды. Вылучаў сваю кандыдатуру на прэзідэнцкіх выбарах 1994 года. Адначасна працаваў карэспандэнтам славенскай газеты DELO на тэрыторыі Беларусі.

З сярэдзіны 1990-х працаваў у холдынгу Sheleng group, з 2008 года — намеснік старшыні савета дырэктараў альянсу «Расійскія сістэмы аўтаматызацыі». Старшыня Калінінградскага рэгіянальнага грамадскага аб’яднання «Етвызь».

Спасылкі
--------

* Біяграфія на Slounik.org
* Кароткая даведка
**«Toy»** ( з англ. — «Цацка») — песня ізраільскай спявачкі Неты Барзілай, якая перамагла на конкурсе «Еўрабачанне-2018» у Лісабоне.

Песню сачынілі Доран Медалье і Стаў Бегер, апошні таксама выступіў прадзюсарам.

Афіцыйная прэзентацыя песні і відэакліпа, знятага па песні рэжысёрам Кэран Хохмай, адбылася 11 сакавіка 2018 года. Песня была вядомая за дзень да афіцыйнага релізу.

Хоць па падрахункам галасавання прафесійнага журы песня займала 3-е месца, гледачы аддалі максімальную колькасць балаў Ізраілю, што дазволіла апярэдзіць іншых удзельнікаў, уключаючы Аўстрыю, лідзіруючую пасля галасавання журы.

У выніку песня набрала 529 ачкоў і перамагла на конкурсе «Еўрабачанне» 2018 года. Перамога Ізраіля стала чацвёртай перамогай краіны на конкурсах «Еўрабачанне», пасля перамог у 1978, 1979 і 1998 гадах.

Тэкст песні
-----------

Тэкст песні амаль поўнасцю на англійскій мове, за выняткам фразы на іўрыте אני לא בובה (Ані ло буба, «Я не лялька») і слова סטפה (стэфа), які азначае на іўрыцкім слэнгу «кучу банкнот».

Крытыкі мяркуюць, што тэкст песні «Цацка» мае адсылкі да акцыі *#MeToo* (гэты гэштэг з’явіўся ў сацсетках у межах кампаніі па прыцягненню ўвагі да праблемы сексуальнага гвалту), тэмы талерантнасці ды павагі да жанчыны.

Зноскі
------

1. ↑  *Herbert, Emily*. Israel: Netta’s Eurovision Song "Toy" To Be Released March 10th **(нявызн.)**.  Eurovoix (25 лютага 2018).
2. ↑  *Ioannou, Dimitris*. Netta Barzilai to sing "Toy" in Lisbon! **(нявызн.)**(недаступная спасылка).  escXtra (25 лютага 2018). Архівавана з першакрыніцы 20 красавіка 2020. Праверана 15 мая 2018.
3. ↑  *Israel: Netta’s Eurovision Song «Toy» To Be Released March 10th*(англ.)
4. ↑  *Netta Barzilai to sing «Toy» in Lisbon! — The song will be released on March 10th!* Архівавана 20 красавіка 2020.(англ.)
5. ↑  Ynet: *Netta Barzilai’s Israeli Eurovision entry leaks online*(англ.)
6. ↑  Euronews: *Израиль победил на конкурсе Евровидение-2018*(рус.)
7. ↑  Deutsche Welle: *«Еўрабачанне» як люстэрка палітычных канфліктаў*(ням.)
8. ↑  belsat.eu