У паняцця ёсць і іншыя значэнні, гл. Оні.
Статуя чырвонага Оні, што ахоўвае Пекла
Драўляная маска оні, якая выкарыстоўваецца ў японскіх тэатральных п'есах.
**Оні** (яп.: 鬼) — у японскай міфалогіі — вялікія злобныя рагатыя чалавекападобныя дэманы з ікламі і чырвонай, блакітнай ці чорнай скурай, якія жывуць у Дзігоку, японскім аналагу пекла. Еўрапейскія аналагі *оні* — чэрці і бесы.

Вельмі моцныя, адсечаныя часткі цела прырастаюць на месца. У баі карыстаюцца жалезнай дубінай з шыпамі (канаба). Носяць Сцёгнавую павязку (фундосі) з тыгровай шкуры. Нягледзячы на свой прасцячны знешні выгляд, оні вельмі хітрыя і разумныя; могуць пераўтварацца ў людзей.

Любяць чалавечае мяса. У некаторых легендах апавядаецца, што оні ненавідзяць сою.

Лічыцца, што людзі, якія не кантралююць свой гнеў, могуць пераўтварыцца ў *оні*. Часам (выключна рэдка) *оні* бываюць добрымі да людзей і нават служаць іх абаронцамі.

Раз у год, 3 лютага, у Японіі адбываецца цырымонія выгнання *оні*.

Гульня ў квача завецца ў Японіі «онігока» («гульня *оні*»). Вядучы ў гульні завецца «оні».

Паходжанне
----------

Слова «оні» паходзіць ад *он'ёмі* (кітайскага чытання) іерогліфа 隠, які значыць *хавацца* , а оні першапачаткова ўяўлялі сабой нябачных духаў і багоў катастрофаў, хваробаў і іншых непрыемнасцяў. Гэты змрочныя здані таксама могуць прымаць розныя формы, каб падмануць (а часта і ўразіць) людзей. Такім чынам, кітайскі іерогліф (кіт. спр. 鬼, піньінь *Guǐ*), што значыць «прывід», пачаў ужывацца для гэтых бясформавых істот.

Нябачныя оні, у рэшце рэшт, сталі антропаморфнымі і прынялі сучаснае, огра-падобнае аблічча (часткова праз сінкрэтычныя працэсы), падобнае з істотамі, перанятымі з будызму, такімі, як індыйскія ракшасы і якша, а таксама галоднымі духамі, званымі гакі, і дэманічнай світай Эмы, які наказвае грэшнікаў у Дзігоку (Пекле).

Дэманічная брама
----------------

Яшчэ адной крыніцай для выявы оні з'яўляецца звязаная з Кітаем канцэпцыя амёдо — старажытнаяпонскай эзатэрычнай касмалогіі. Паўночна-ўсходні кірунак быў названы **Кімон** (鬼门, «дэманічная брама»), і лічыўся нешчаслівым кірункам, праз які прыходзяць злыя духі. На падставе змяшчэння дванаццаці жывёл Задыяка на кірункі часцін свету, Кімон быў таксама вядомы як **Ушытора** (*丑寅*), ці «*бык і тыгр*», і візуальныя дэталі ў вобразе оні, такія як, рогі быка і тыгрыныя клыкі, кіпцюры і сцёгнавая павязка са скуры тыгра з'явіліся з гэтага вызначэння.

У працэсе будаўніцтва храмаў з гэтым часта сутыкаюцца, і японскія будынкі часам маюць Г-падобныя нішы на паўночным усходзе, каб прагнаць оні прэч. Энр'яку-дзі, на гары Хіэй, на паўночны ўсход ад цэнтра Кьёта, і Кан'эй-дзі, недалёка ад замка Эда, з'яўляюцца прыкладамі гэтага. Японская сталіца таксама пераехала на паўднёвы захад з *Нагаока-ке* (长冈京) у Кіёта ў 8-м стагоддзі.

Традыцыйная культура
--------------------

Некаторыя вёскі праводзяць штогадовыя цырымоніі выгнання Оні, асабліва на пачатку вясны. На фестывалі Сэцубун людзі кідаюць сою за межы свайго дому і крычаць "Оні-ва сото! Фуку-ва уці!" («鬼は外! 福は内!» , «Оні прэч! Шчасце ў дом!»). Статуя малпы таксама прызначана для абароны ад Oні, бо японскае слова малпа, «сару», з'яўляецца амафонам слову «*пакідаць*». Фальклор кажа, што падуб можа быць выкарыстаны для абароны ад Oні.
У пазнейшыя часы оні страцілі частку сваёй першапачатковы злобы, часам прымаючы на сябе ахоўныя функцыі. Мужчыны у касцюмах оні часта ўдзельнічаюць у японскіх парадах, каб адбіць любыя няўдачы. Японскія будынкі часам уключаюць элемент з выявай твару оні на дахоўцы, называны  **онігавара**  (яп.: 鬼瓦), які, прадухіляе няўдачы, таксама як гаргульі у заходняй традыцыі.

Яны займаюць заўважнае месца ў японскай гісторыі аб Маматара (персікавым хлопчыку), і аповедзе аб Вясёлай Маленькай Жанчыне, што стала асновай для кнігі *Arlene Mosel* «*The Funny Little Woman*».

Многія японскія ідыёмы і прыказкі таксама спасылаюцца на Oні.

Зноскі
------

1. ↑  Hastings, James (2003). *Encyclopedia of Religion and Ethics*. **Part 8**. Kessinger Publishing. p. 611. ISBN 0-7661-3678-7. .
2. ↑  Turnbull, Stephen R. (2006). *The samurai and the sacred*. Osprey Publishing. p. 35. ISBN 1846030218. .
3. ↑  Sosnoski, Daniel (1966). *Introduction to Japanese culture*. Charles E. Tuttle Publishing. p. 9. ISBN 0-8048-2056-2. .
4. ↑  How to Escape a Japanese Oni — YouTube
5. ↑  toyozaki, yōko (2007). *「日本の衣食住」まるごと事典*. IBC PUBLISHING. p. 21. ISBN 4896846400. .

Спасылкі
--------

|  |  |
| --- | --- |
| commons: | Оні (міфалогія) на Вікісховішчы |

* Істоты ў японскіх легендах Архівавана 12 лістапада 2007.