**Журналістыка рашэнняў** — гэта падыход да паведамлення навін, які факусуецца на адказах на сацыяльныя пытанні, а таксама на саміх праблемах. Гісторыі рашэнняў, прымацаваныя да верагодных довадаў, тлумачаць, як і чаму адказы працуюць альбо не працуюць. Мэтай гэтага журналісцкага падыходу з'яўляецца прадстаўленне людзям больш праўдзівы, больш поўны пагляд на гэтыя праблемы, спрыяе іх вырашэнню і больш эфектыўнаму грамадзянству.

Вызначэнне і тэорыя
-------------------

Журналістыка рашэнняў — гэта старанная, доказная справаздача з адказамі на сацыяльныя праблемы. Гісторыі рашэнняў могуць прымаць розныя формы, але яны маюць некалькі ключавых характарыстык. Яны вызначаюць першапрычыны сацыяльнай праблемы; выразна вылучаюць адказы на гэту праблему; прадстаўляюць довады ўплыву гэтага адказу; тлумачаць, як і чаму працуе адказ альбо не працуе. Калі гэта магчыма, аповеды пра рашэнне таксама прадстаўляюць ідэі, якія дапамагаюць людзям лепш зразумець, як працуюць складаныя сістэмы і як іх можна ўдасканаліць.

Гісторыя
--------

Яшчэ ў 1998 годзе журналісты адзначылі з'яўленне новага тыпу журналістыкі, які вывучаў тое, што людзі і ўстановы робяць для рашэння сацыяльных праблем. Некаторыя крытыкі журналістыкі заўважалі, што кіроўныя здагадкі традыцыйнай журналістыкі, якія вераць у тое, што заданне рэпарцёра выкрываць супрацьпраўныя дзеянні не могуць быць агульнапрызнанымі. Яны лічаць, што проста паведамленне пра праблемы не з'яўляецца рашэннем усіх сацыяльных праблем у свеце.

Іншыя формы журналістыкі аналагічна рэагуюць на лішак негатыва, асветленага ў СМІ. Грамадзянская журналістыка, якая набыла пэўную папулярнасць у ЗША ў 90-х гадах, імкнецца прыцягнуць чытачоў да публічнага дыскурсу, каб заахвоціць актыўны ўдзел у дэмакратычным працэсе і каталізаваць змены.

У 2003 годзе ўзнікла французскае таварыства *Reporters d'Espoirs* («Рэпарцёры надзеі»), створанае як сетка журналістаў і медыя-прафесіяналаў, якія хочуць «*прасоўваць у СМІ навіны, заснаваныя на рашэннях*». Арганізацыя афіцыйна зарэгістравана ў ЮНЕСКА ў 2004 годзе. 

У пачатку 2010 года Роберт Костанца, Дэвід Орр, Іда Кубішеўски і іншыя запусцілі *Solutions* некамерцыйнае друкаванае і інтэрнэт-выдання, якое прысвечанае дэманстрацыі ідэй вырашэння экалагічных, сацыяльных і эканамічныя праблемы у свеце.

У 2010 годзе журналісты Дэвід Борнштейн і Ціна Розенберг таксама стварылі калонку «*Выпраўленне*» для раздзелу The New York Times. «Выпраўленне» — гэта штотыднёвае паведамленне з адказамі на актуальныя сацыяльныя праблемы. Пазней Борнштейн і Розенберг разам з журналісткай Кортні Марцін сузаснавалі *Сетку журналістыкі рашэнняў*, незалежную некамерцыйную арганізацыю, у якой місія — зрабіць журналістыку рашэнняў часткай асноўнай практыкі ў навінах.

Журналістыка рашэнняў ва Украіне
--------------------------------

Ва Украіне журналістыка рашэнняў легла ў аснову работы выдання "*Рубрыка*" — першага ўкраінскага выдання, што развівае гэты падыход і адкрыта абвясціў пра сваё пазіцыянаванне як медыя рашэнняў у 2020 годзе. Менавіта анлайн-медыя было заснавана ў 2018 годзе Анастасіяй Рудэнка як грамадска-палітычнае выданне з акцэнтам на тэмах экалогіі, урбанізму і правах жанчын.

Падыход "Рубрыкі" да журналістыкі рашэнняў характарызуецца таксама тым, што элементы журналістыкі рашэнняў выданне ўкараняе таксама да тых матэрыялаў, якія не з'яўляюцца класічнымі кейсамі-рашэннямі.

Зноскі
------

1. ↑
2. ↑
3. ↑  Protess, David (1992). *The Journalism of Outrage: Investigative Reporting and Agenda Building in America*. New York: Guilford Press. с. 14.
4. ↑   Архівавана 19 красавіка 2016.
5. ↑  Merritt, Davis "Buzz" (1998). *Public Journalism and Public Life: Why Telling the Truth is Not Enough*. Mahwah, NJ: Lawrence Erlbaum Associates. с. 4, 178.
6. ↑
7. ↑
8. ↑   Архівавана 16 жніўня 2021.
9. ↑   Архівавана 22 чэрвеня 2020.
10. ↑
11. ↑
12. ↑
13. ↑   Архівавана 14 мая 2021.
14. ↑
15. ↑   Архівавана 24 чэрвеня 2021.