**Міхал Восіпавіч Глушневіч** (1797, г. Мінск — 9 (21) ліпеня 1862, г. Вільня) — літоўскі і беларускі астраном. Магістр філасофіі (1818).

Біяграфія
---------

Пачатковую адукацыю атрымаў у Мінскай гімназіі. У 1814—1818 гадах навучаўся ў Віленскім універсітэце, дзе вывучаў матэматыку і астраномію. У 1819 стаў магістрам філасофіі. З 1819 года ад’юнкт Віленскай астранамічнай абсерваторыі  (руск.) (бел. пазней намеснікам дырэктара. Па сваёй пасадзе Глушневіч удзельнічаў ва ўсіх працах і назіраннях абсерваторыі, як астранамічных, так і метэаралагічных, але у другіх больш, чым у першых, як гэта звычайна практыкавалася ў дачыненні да памочнікаў дырэктара ў абсерваторыях, падобных Віленскай.

Пасля выхаду П. Славінскага 21 чэрвеня 1843 года ў адстаўку Глушневіч быў прызначаны часова займаць пасаду дырэктара Віленскай абсерваторыі. У гэтым званні, акрамя вядзення бягучых работ абсерваторыі ў ранейшым аб’ёме, ён працягваў таксама і апрацоўку назіранняў папярэдніх гадоў, друкуючы іх у прадпрынятым для гэтага абсерваторыяй у 1838 годзе на ўласныя сродкі выданні пад назвай «Extrait des observations météorologiques 1834—35 par Slavinsky et Hlouchnewitch» (Vilna, 1838). Апошнім са штогодных выпускаў гэтага выдання быў «Extrait des observations faites, à l’observatoire de l’Académie Impériale des sciences à Vilna, pendant l’année 1843 par M. Hłuszniewicz» (Vilna, 1846).

Выпраўляць пасаду дырэктара Глушневіч заставаўся да прызначэння ў пачатку 1848 на гэтую пасаду памочніка дырэктара Пулкаўскай абсерваторыі Я. М. Фуса, які ўступіў у адпраўленне сваіх новых абавязкаў з красавіка таго ж года. Пасля гэтага Глушневіч заставаўся ў Віленскай абсерваторыі нядоўга. 18 ліпеня 1848 ён быў звольнены ў адстаўку па пададзеным ім прашэнні ў чыне тытулярнага саветніка.

Памёр у Вільнюсе ў 1862 годзе.

Навуковая дзейнасць
-------------------

### Праца над вызначэннем Дугі Струвэ

У 1826 годзе Глушневіч разам з сваім дырэктарам П. Славінскім дапамагаў генералу К. Тэнеру  (руск.) (бел. ў правядзенні ім астранамічных назіранняў для Літоўскага градуснага вымярэння, якое ўвайшло пазней у склад вымярэння 25-градуснай дугі мерыдыяна ад Ледавітага акіяна да Дуная. Галоўнымі пунктамі ў Літоўскім вымярэнні былі: паўночны — Брыстэн ў 28 вёрстах на паўночны захад ад горада Якабштадта, сярэдні — Немеж і паўднёвы — Белін паблізу мяжы Мінскай і Валынскай губерняў. П. Славінскі і М. Глушневіч вызначылі для Тэнера шырату Брыстэна, прычым Глушневіч усталяваў разам з іншым памочнікам дырэктара Віленскай абсерваторыі І. Жылінскім пасажныя трубы  (руск.) (бел. на каменных падмурках, вырабіў частку патрэбных назіранняў і ў заключэнне вылічыў і самую шырыню з дзевяці зорак Бесселя  (руск.) (бел. з верагоднасць памылкі 0,125’’. У 1827 годзе для таго ж градуснага вымярэння ён назіраў у Немежы з 21 ліпеня па 1 кастрычніка на працягу 42 начэй праходжанне зорак праз першы вертыкал. У 1832 годзе з прычыны выяўлення рознасці ў 26,01’’ паміж азімутамі боку Крэйцбург—Дабарскальн, вылічаным па назіраннях В. Я. Струвэ ў Якабштадце і Тэнера ў Немежы, прыйшлося зноў вырабіць астранамічныя назірання ў Немежы для вызначэння азімута боку Немеж-Мяшканцы. Даручаныя Глушневічу, гэтыя назіранні вырабляліся ім з 1 ліпеня па 6 кастрычніка. Пры іх вылічэнні, зробленым В. Я. Струвэ, яны былі знойдзеныя ім вельмі добрымі.

За гэту працу М. Глушневіч у 1837 годзе быў узнагароджаны ордэнам Святога Станіслава  (руск.) (бел. і кальцом з брыльянтам. Яна была апісана ў 8-9 тамах «Записок военно-топографического депо» ў 1843 годзе.

### Іншая дзейнасць

У 1824 з геадэзістам Я. І. Ходзькам праводзіў градусныя вымярэнні на тэрыторыі Беларусі.

Вёў назіранні планет, Месяца, зацьменняў зорак Месяцам і зацьменняў спадарожнікаў Юпітэра, а таксама астэроідаў у 1838-46 гадах (у 1838-43 разам з П. Славінскім). Вынікі даследаванняў друкаваліся ў 1833-46 у выданнях абсерваторыі, часопісе «Astronomische Nachrichten  (руск.) (бел.» («Астранамічныя навіны»).

Зноскі
------

1. 1 2 3 4  *Бобынин В. В.* Глушневич, Михаил Осипович // *Русский биографический словарь* — М.: 1916. — Т. 5. — С. 339.<a href='https://wikidata.org/wiki/Track:Q25864390'></a><a href='https://wikidata.org/wiki/Track:Q21175476'></a><a href='https://wikidata.org/wiki/Track:Q1960551'></a><a href='https://wikidata.org/wiki/Track:Q4088931'></a>
2. ↑  Michał Hłuszniewicz // NUKAT — 2002.<a href='https://wikidata.org/wiki/Track:Q11789729'></a>
3. 1 2 3 4  Глушневич Михал // Биографический справочник. — Мн.: «Белорусская советская энциклопедия» имени Петруся Бровки, 1982. — Т. 5. — С. 152. — 737 с.
4. 1 2 3 4 5 6 7 8  Глушневич, Михаил Осипович // Русский биографический словарь : в 25-ти томах. — СПб.—М. 1896—1918. (руск.)
5. 1 2  *Stasė Matulaitytė  (літ.) (бел..* Mykolas Hlušnevičius // Універсальная літоўская энцыклапедыя  (руск.) (бел. = Visuotinė lietuvių enciklopedija. — Vilnius: Mokslo ir enciklopedijų leidybos institutas, 2005. — Т. VII (Gorkai-Imermanas). — 595 с.

Літаратура
----------

* M. Гусев, «Столетнее существование Виленской Астрономической Обсерватории» (Памятная книжка Виленской губ. на 1853 год. Вильна, 1853)
* M. Гусев, «Некролог Глушневича» («Виленский Вестник», 1862 г. № 57).
* Глушневич, Михаил Осипович // Русский биографический словарь : в 25-ти томах. — СПб.—М. 1896—1918. (руск.)
* Глушневич Михал // Биографический справочник. — Мн.: «Белорусская советская энциклопедия» имени Петруся Бровки, 1982. — Т. 5. — С. 152. — 737 с.
* *Stasė Matulaitytė  (літ.) (бел..* Mykolas Hlušnevičius // Універсальная літоўская энцыклапедыя  (руск.) (бел. = Visuotinė lietuvių enciklopedija. — Vilnius: Mokslo ir enciklopedijų leidybos institutas, 2005. — Т. VII (Gorkai-Imermanas). — 595 с.