У Вікіпедыі ёсць артыкулы пра іншых асоб з прозвішчам Барсукоў.
**Аляксандр Пятровіч Барсукоў** (29 красавіка 1965, Веткаўскі раён, Гомельская вобласць) — работнік міліцыі ў Беларусі. 

Памочнік Прэзідэнта Рэспублікі Беларусь — інспектар па Мінску з 29 кастрычніка 2020 года, генерал-лейтэнант міліцыі (2020). Намеснік Міністра ўнутраных спраў Рэспублікі Беларусь (2017—2020). Адзін з кіраўнікоў сілавых структур, якія прымалі ўдзел у падаўленні акцый пратэсту 2020 года.

Біяграфія
---------

Нарадзіўся 29 красавіка 1965 года ў Веткаўскім раёне Гомельскай вобласці БССР.

З 1983 па 1985 год праходзіў тэрміновую ваенную службу ва Узброеных Сілах СССР.

На службе ў органах унутраных спраў з 1985 года.

У 1986 годзе працаваў сяржантам міліцыі ўзвода па абслугоўванні Цэнтральнага раёна Гомеля асобнага батальёна патрульна-паставой службы міліцыі УУС Гомеля, прымаў удзел у эвакуацыі мясцовых жыхароў і ахове правапарадку ў раёнах, пацярпелых ад аварыі на Чарнобыльскай АЭС. Да пераезду ў Мінск чатыры гады служыў следчым у АУС Веткаўскага райвыканкама.

У 1990 годзе скончыў Мінскую спецыяльную сярэднюю школу міліцыі імя М. В. Фрунзэ.

Пазней праходзіў службу на розных пасадах у АМАПе пры МУС Рэспублікі Беларусь.

У 1997 годзе скончыў Акадэмію МУС Рэспублікі Беларусь.

З 1999 па 2002 год працаваў намеснікам начальніка Цэнтральнага РУУС Мінска  (бел. (тар.)) (бел. — начальнікам міліцыі грамадскай бяспекі і спецыяльнай міліцыі.

З 2002 па 2007 год быў камандзірам палка патрульна-паставой службы міліцыі ГУУС Мінгарвыканкама, затым працаваў намеснікам начальніка УУС Мінскага аблвыканкама  (бел. (тар.)) (бел. — начальнікам міліцыі грамадскай бяспекі і спецыяльнай міліцыі.

З 2007 па 2011 год праходзіў службу ў розных кіруючых пасадах Галоўнага ўпраўлення аховы правапарадку і прафілактыкі міліцыі грамадскай бяспекі МУС, узначальваў Дэпартамент выканання пакаранняў МУС.

Неаднаразова асабіста каардынаваў разгоны акцый пратэсту ў Мінску. Пасля жорсткага разгону ў Мінску акцыі пратэсту 19 снежня 2010 года па выніках правядзення прэзідэнцкіх выбараў у Беларусі 2010 года Барсукоў заявіў, што падчас гэтых падзей пацярпела ў дзясяткі больш міліцыянтаў, чым дэманстрантаў.

C 21 кастрычніка 2011 года па 10 лістапада 2017 года працаваў начальнікам ГУУС Мінгарвыканкама.

З 10 лістапада 2017 года па 24 снежня 2019 года быў намеснікам міністра ўнутраных спраў Рэспублікі Беларусь.

24 снежня 2019 года прызначаны намеснікам міністра ўнутраных спраў — начальнікам міліцыі грамадскай бяспекі.

З’яўляўся адным з кіраўнікоў, якія займаліся задушэннем масавых пратэстаў па выніках прэзідэнцкіх выбараў у Беларусі 2020 года. Нягледзячы на шматлікія сведчанні здзекаў, прыніжэнняў і катаванняў затрыманых у ходзе масавых пратэстаў, вечарам 13 жніўня Барсукоў заявіў, што *«ніякіх здзекаў не было»*.

З 29 кастрычніка 2020 года — памочнік Прэзідэнта Рэспублікі Беларусь — інспектар па горадзе Мінску, прысвоена званне генерал-лейтэнант міліцыі.

З 2024 года дэпутат Палаты прадстаўнікоў Нацыянальнага сходу Рэспублікі Беларусь 8-га склікання.

Санкцыі ЕС, ЗША і іншых краін
-----------------------------

Аляксандр Барсукоў неаднаразова станавіўся суб’ектам забароны на паездкі і замарожвання актываў Еўрапейскім Саюзам як частка Чорнага спісу Еўрасаюза. Пасля прэзідэнцкіх выбараў 2010 года у 2012 годзе Савет Еўрапейскага Саюза прызнаў Барсукова як начальніка ГУУС Мінгарвыканкама, які шэраг гадоў кіраваў дзеяньнямі міліцыі супраць вулічных пратэстоўцаў, адказным за рэпрэсіі супраць каля дзясятка мірных дэманстрантаў у Мінску, якія пазней былі асуджаны за парушэнне закона аб масавых мерапрыемствах. Еўрапейскія санкцыі былі знятыя 15 лютага 2016 года.

31 жніўня 2020 года Барсукоў уключаны ў спіс асоб, на якіх накладзеная бестэрміновая забарона на ўезд у Латвію, пяцігадовы забарону на ўезд у Эстонію і забарона на ўезд у Літву у сувязі з тым, што сваімі дзеяннямі ён арганізаваў і падтрымаў фальсіфікацыю прэзідэнцкіх выбараў 9 жніўня і наступнае гвалтоўнае задушэнне мірных пратэстаў.

2 кастрычніка 2020 года Барсукоў быў зноўку ўключаны ў Чорны спіс Еўрасаюза. Савет Еўрапейскага Саюза прызнаў, што Барсукоў застаўся актыўным у рэжыме Лукашэнкі як інспектар па гораду Мінску, адказным за кампанію рэпрэсій і запалохвання, якая праводзіцца сіламі МУС пасля прэзідэнцкіх выбараў у Беларусі, у прыватнасці, за адвольныя арышты і жорсткае абыходжанне з мірнымі дэманстрантамі, а таксама за запалохванне і гвалт у дачыненні да журналістаў. Акрамя таго, Барсукова ў свае санкцыйныя спісы ўключылі Вялікабрытанія, Канада, Швейцарыя.

2 кастрычніка 2020 года ЗША ўключылі Барсукова ў санкцыйны спіс спецыяльна прызначаных грамадзян і заблакіраваных асоб як аднаго з кіраўнікоў служб бяспекі, адказных за жорсткае падаўленне пратэстаў .

Узнагароды
----------

* медаль «За бездакорную службу» III ступені,
* медаль «За бездакорную службу» II ступені,
* медаль «За бездакорную службу» I ступені (2012),
* ордэн «За службу Радзіме» III ступені (2014),
* ордэн «За службу Радзіме» II ступені,
* медаль «За адзнаку ў ахове грамадскага парадку».

Зноскі
------

1. ↑  26 апреля — 34-я годовщина чернобыльской трагедии
2. ↑  Президент назначил начальника ГУВД Мингорисполкома заместителем главы МВД, два зама уволены **(нявызн.)**(недаступная спасылка). Архівавана з першакрыніцы 27 верасня 2020. Праверана 4 жніўня 2021.
3. 1 2  COUNCIL DECISION 2012/642/CFSP of 15 October 2012 concerning restrictive measures against Belarus
4. ↑  Начальник минской милиции, который лично руководил разгоном протестов, стал заместителем Шуневича
5. ↑  Указ Президента Республики Беларусь от 21 октября 2011 года № 480 «О назначении А. П. Барсукова»
6. ↑  Указ Президента Республики Беларусь от 10 ноября 2017 года № 400 «Об А. П. Барсукове»
7. ↑  Указ Президента Республики Беларусь от 24 декабря 2019 года № 480 «Об А. П. Барсукове»
8. ↑  Пострадавшие на протестах рассказывают о том, как получили ранения **(нявызн.)**(недаступная спасылка). Архівавана з першакрыніцы 13 жніўня 2020. Праверана 4 жніўня 2021.
9. ↑  Поставили прохожего на колени и ОМОНовец со спины ударил его с разбегу
10. ↑  В МВД Белоруссии отвергли обвинения в издевательствах над задержанными
11. 1 2  Поўны спіс 208 беларускіх чыноўнікаў, якім забаронены ўезд у ЕС  (бел.).  Наша Ніва (11 кастрычніка 2011). Архівавана з першакрыніцы 22 кастрычніка 2017.
12. ↑  *Денис Лавникевич*. Батьке простили старые грехи (руск.).  Газета.ru (15 лютага 2016). Праверана 10 верасня 2021.
13. ↑  Латвія, Літва і Эстонія ўключылі Лукашэнку і яшчэ 29 чыноўнікаў ў спіс пэрсон нон-грата. Поўны спіс / Радыё «Свобода», 31 жніўня 2020
14. ↑  Лукашенко, ЦИК, силовики. Страны Балтии ввели санкции в отношении белорусских чиновников **(нявызн.)**.  TUT.BY. Архівавана з першакрыніцы 1 верасня 2020.
15. ↑  Council Implementing Regulation (EU) 2020/1387 of 2 October 2020 implementing Article 8a(1) of Regulation (EC) No 765/2006 concerning restrictive measures in respect of Belarus // Official Journal of the European Union L 319 I
16. ↑  CONSOLIDATED LIST OF FINANCIAL SANCTIONS TARGETS IN THE UK (англ.).  gov.uk  (англ.) (бел.. Праверана 25 снежня 2020.
17. ↑  Consolidated Canadian Autonomous Sanctions List (англ.).  Міністэрства міжнародных спраў Канады  (англ.) (бел. (19 кастрычніка 2015). Праверана 29 чэрвеня 2021.
18. ↑  Switzerland joins EU in sanctions against top Belarus officials (англ.).  Swissinfo (13 кастрычніка 2020). Праверана 13 верасня 2021.
19. ↑  SECO: Ordinance on measures against Belarus (англ.).  Staatssekretariat für Wirtschaft (13 кастрычніка 2020). Праверана 13 верасня 2020.
20. ↑  США ввели санкции против Белоруссии
21. ↑  Treasury Sanctions Belarus Officials for Undermining Democracy
22. ↑  Указ Прэзідэнта Рэспублікі Беларусь ад 22 кастрычніка 2012 года № 482 «Аб узнагароджанні медалём „За бездакорную службу" I, II, III ступені»
23. ↑  Указ Прэзідэнта Рэспублікі Беларусь ад 4 верасня 2014 года № 429 «Аб узнагароджанні дзяржаўнымі ўзнагародамі Рэспублікі Беларусь»

|  |  |
| --- | --- |
| ⚙️   Нарматыўны кантроль | ЗЭКББ: PLRB-ar13505736 |