**Ганс Зі́глінг** (ням.: Hans Siegling; 24 лютага 1912, Графенвёр, Цюрынгія — пасля 1975) — нямецкі афіцэр, сябра СС, удзельнік Другой сусветнай вайны. Змагаўся з партызанамі ў Беларусі, пазней узначальваў розныя баявыя адзінкі, складзеныя пераважна з беларусаў. Самы паспяховы камандовец дапаможнай паліцыі ў нямецкай арміі.

Біяграфічныя звесткі
--------------------

Нарадзіўся 24 лютага 1912 года ў сям’і школьнага кіраўніка Вільгельма Зіглінга (памёр у 1934 годзе), і яго жонкі Эмы (памерла у 1965 годзе).

1 сакавіка 1930 года ўступіў у НСДАП. Да 30 верасня 1930 года быў таксама ў СА. У ліпені 1932 года ўступіў у шупа, дзе даслужыўся да капітана шупа. З-за службы ў паліцыі Зіглінг выйшаў з НСДАП, аднак вярнуўся ў яе 1 траўня 1933 года (№ 3 279 337). У паліцыі Ганс Зіглінг служыў да 1939 года з перапынкам на армейскую службу ў 1935—1937 гадах, якую скончыў у званні лейтэнанта рэзерву.

У Польскай кампаніі 1939 года Зіглінг камандаваў паліцыйнай ротай, якая ўваходзила ў айнзацгрупы. У 1940 годзе ажаніўся. У траўні 1941 года падаў заяву на ўступленне у СС. 25 лістапада 1941 года Зіглінг стаў сябром СС (№ 450 683) у званні гаўптштурмфюрара.

### 1939—1941

Паводле Раманька, у 1939—1941 гадах Зіглінг кіраваў паліцыяй парадку ў адной з акругаў Генерал-губернатарства, а з лета 1941 года ўжо ў складзе ахоўнай паліцыі на тэрыторыі СССР.

Паводле ж Панамарэнкі, да моманту ўварвання ў СССР Зіглінг камандаваў 1-й ротай 3-га паліцыйнага батальёна і ваяваў з партызанамі ў Карынтыі.

Паводле Залескага, Ганс Зіглінг падчас вайны служыў у 7-м пяхотным палку. У верасні-лістападзе 1941 года ён удзельнічаў у антыпартызанскіх аперацыях у Грэцыі. На Ўсходні фронт Зіглінг трапіў у снежні 1941 года пасля перакіду туды яго батальёна.

### Змаганне з партызанамі

У верасні 1942 года 1-я рота Зіглінга была выкарыстаная як кадровая аснова для стварэння ў Баранавічах 57-га ўкраінскага батальёна дапаможнай паліцыі, а сам Зіглінг узначаліў гэты батальён. Да сярэдзіны 1944 года батальён пад яго камандаваннем ваяваў з партызанамі на тэрыторыі Беларусі і эпізадычна ўдзельнічаў у баях супраць РСЧА. Да лета 1944 года за спінай жаўнераў Зіглінга былі дзясяткі паспяховых антыпартызанскіх аперацыяў. Сам Зіглінг выявіў сябе як таленавіты афіцэр і нярэдка непасрэдна ўдзельнічаў у планаванні і каардынаванні антыпартызанскіх аперацыяў. За ўдзел у аперацыі «Котбус» Зіглінг атрымаў Нямецкі крыж у золаце. Удзельнічаў таксама ў аперацыях «Бліц», «Херман», «Ота».

### Камандовец беларусаў

У ліпені 1944 года Зіглінг узначалыў толькі створаную брыгаду дапаможнай паліцыі. 1 жніўня 1944 года Ганс Зіглінг быў пераведзены ў войскі СС, а 18 жніўня і ягоная брыгада, якая стала 30-й грэнадзёрскай дывізіяй СС (2-й рускай). Як адзначаў Кастусь Акула, Зіглінг быў пад моцным уплываў рускіх афіцэраў, асабліва калішняга суслужыўца па 57-м батальёне маёра Вячаслава Мураўёва.

Падчас камандавання дывізіяй Зіглінг цалкам адмаўляў нацыянальнае пытанне, бо, на ягоную думку, яно раздзяляла дывізію, робячы яе слабой.

Францішак Кушаль пазней пісаў пра Зіглінга:

> *На мяне рабіў ён уражанне чалавека маладога, недасьведчанага й няўстрыманага. Выплыў ён наверх толькі дзякуючы пратэкцыі. Кажуць, што нейкая бліжэйшая сувязь, ці сваяцтва лучыла яго з Гімлерам.*
> 
> 

Падчас баёў у Францыі быў цяжка ранены.

Дывізія была няўстойлівая, з-за чаго 29 снежня 1944 года Ганс Зіглінг вызваліўся ад камандавання ёй, а ўжо 11 студзеня 1945 года быў выдадзены загад, паводле якога дывізія была расфармаваная 1 студзеня таго ж года.

10 лютага 1945 года Зіглінг узначаліў грэнадзёрскую брыгаду СС (1-ю беларускую), якая пазней была перайменаваная ў 30-ю грэнадзёрскую дывізію СС (1-ю беларускую). Ганс Зіглінг заставаўся на чале дывізіі да красавіка 1945 года.

### Пасля вайны

Пасля вайны Ганс Зіглінг жыў у Нёрдлінген-Кляйнердлінгене (Баварыя), стаў прадпрымальнікам.

Званні
------

* 25 лістапада 1941 года — гаўптштурмфюрар СС.
* 20 красавіка 1944 года — штурмбанфюрар СС і маёр паліцыі.
* 14 жніўня 1944 года — оберштурмбанфюрар СС і оберст-лейтэнант паліцыі (або падпалкоўнік шупа).

Узнагароды
----------

* Медаль «У памяць 1 кастрычніка 1938 года».
* Крыж «За ваенныя заслугі» 2-га класу з мячамі (15 чэрвеня 1942).
* Медаль «За Зімнюю кампанію на ўсходзе 1941—1942 гадоў», «Усходні медаль» (15 жніўня 1942).
* Жалезны крыж 2-го класса (6 студзеня 1943).
* Крыж «За ваенныя заслугі» 1-га класу з мячамі (20 красавіка 1943).
* Пяхотны штурмавы знак у серабры (21 чэрвеня 1943).
* Жалезны крыж 1-го класса (15 ліпеня 1943).
* Знак за раненне (10 студзеня 1944).
* Нямецкі крыж у золаце (11 красавіка 1944).

Таксама Ганс Зіглінг атрымаў 5 знакаў выдатнасці для ўсходніх народаў.

Зноскі
------

1. 1 2 3 4 5 6 7 8 9 10  *Роман Понамаренко.* Эсэсовцы поневоле(руск.) // *warspot.ru*. — 21 марта 2019.
2. 1 2 3 4 5 6 7  *Залесский К. А.* СС. Охранные отряды НСДАП. — М.: Эксмо, 2005. — 672 с. — 5000 экз. — ISBN 5-699-09780-5.
3. 1 2 3 4  *Stefan Klemp.* «Nicht ermittelt». Polizeibataillone und die Nachkriegsjustiz. Ein Handbuch, стар. 87
4. 1 2 3  *Олег Романько.* КОРИЧНЕВЫЕ ТЕНИ В ПОЛЕСЬЕ. БЕЛОРУССИЯ 1943—1945. — 2008. — С. 340.
5. ↑  *Олег Романько.* КОРИЧНЕВЫЕ ТЕНИ В ПОЛЕСЬЕ. БЕЛОРУССИЯ 1943—1945. — 2008. — С. 266.
6. 1 2  *Францішак Кушаль.* Спробы арганізацыі беларускага войска пры нямецкай акупацыі Беларусі(бел. (тар.)) // *Беларускі Гістарычны Агляд*. — 1998.

Літаратура
----------

* *Залесский К. А.* СС. Охранные отряды НСДАП. — М.: Эксмо, 2005. — 672 с. — 5000 экз. — ISBN 5-699-09780-5.
* *Олег Романько.* КОРИЧНЕВЫЕ ТЕНИ В ПОЛЕСЬЕ. БЕЛОРУССИЯ 1943—1945. — Москва: «Вече», 2008. — 432 с. — ISBN 978-5-9533-1909-6.
* *Stefan Klemp*. «Nicht ermittelt». Polizeibataillone und die Nachkriegsjustiz. Ein Handbuch*.* 2. Auflage. Klartext Verlag, Essen 2011, ISBN 9783837506631

Спасылкі
--------

* *Роман Понамаренко.* Эсэсовцы поневоле(руск.) // *warspot.ru*. — 21 марта 2019.