**Японская бязрогая** ( яп.: 無角和種, Mukaku Washu) - дробная мясная парода  (руск.) (бел. кароў родам з Японіі, якая знаходзіцца пад пагрозай знішчэння. Гэта адна з шасці мясцовых японскіх парод буйной рагатай жывёлы і адна з чатырох японскіх парод, вядомых як вагю  (руск.) (бел. астатнімі з'яўляюцца японская чорная, японская карычневая і японская шортгорн  (англ.) (бел.. Уся буйная рагатая рогатая жывёла пароды вагю атрымана ў пачатку XX стагоддзя ў выніку скрыжавання  (руск.) (бел. мясцовай японскай жывёлы з імпартаваным пагалоўем, у асноўным з Еўропы. У выпадку японскай безрогай галоўны замежны ўплыў быў ад шатландскай {{нп3|абердын-ангуская парода|абердын-ангускай пароды|ru|Абердин-ангусская (порода коров)}}.

Гісторыя
--------

Буйную рагатую жывёлу завезлі ў Японію з Кітая ў той жа час, што і вырошчванне рысу  (ВД) (бел. прыкладна ў другім стагоддзі нашай эры, у перыяд Яёй. Прыблізна да часу рэстаўрацыі Мэйдзі ў 1868 годзе іх выкарыстоўвалі толькі ў якасці цяглавай жывёлы  (англ.) (бел. ў сельскай гаспадарцы, лясной гаспадарцы, горназдабыўной справе і на транспарце, а таксама ў якасці крыніцы ўгнаенняў. Спажыванне малака было невядома, і — па культурных і рэлігійных прычынах — мяса не елі. Буйная рагатая жывёла была вельмі каштоўнай і занадта дарагой для беднага фермера.

Японія была фактычна ізалявана ад астатняга свету з 1635 па 1854 год; у гэты час не было магчымасці інтрамісіі чужародных генаў у пагалоўе буйной рагатай жывёлы. Паміж 1868 годам, годам рэстаўрацыі Мэйдзі, і 1887 годам было завезена каля 2600 галоў замежнай буйной рагатай жывёлы. Спачатку было мала цікавасці да скрыжавання іх з мясцовымі жывёламі, але прыкладна з 1900 года гэта стала шырока распаўсюджаным. Працэс раптоўна спыніўся ў 1910 годзе, калі высветлілася, што ў той час як скрыжаваныя пароды могуць быць больш буйнымі і мець лепшыя малочныя якасці, іх працаздольнасць і якасць мяса былі ніжэйшымі. З 1919 года розныя гетэрагенныя  (англ.) (бел. рэгіянальныя папуляцыі, якія ўтварыліся ў выніку гэтага кароткага перыяду скрыжавання, былі зарэгістраваны і адабраны  (руск.) (бел. як «палепшаны японскі скот». Чатыры асобныя пароды былі ахарактарызаваны, заснаваныя ў асноўным на тым, які тып замежнага буйной рагатай жывёлы найбольш паўплываў на гібрыды, і былі прызнаныя пародамі ў 1944 годзе. Гэта былі чатыры пароды вагю  (руск.) (бел.: японская чорная, японская карычневая, японская бязрогая і японская шортгорн  (англ.) (бел..

Японская бязрогая развілася на паўднёвым захадзе Хонсю, у прэфектуры Ямагуты. Асноўны замежны ўплыў быў ад шатландскай {{нп3|абердын-ангуская парода|абердын-ангускай пароды|ru|Абердин-ангусская (порода коров)}} 

У 2007 годзе {{нп3|Харчовая і сельскагаспадарчая арганізацыя ААН|FAO|ru|Продовольственная и сельскохозяйственная организация ООН}} прызнала статус Японскай чорнай пароды як «крытычны». У 1978 годзе агульная колькасць папуляцыі складала 2242 асобіны; у 2008 годзе — 132. Нягледзячы на тое, што парода не знаходзіцца пад пагрозай неадкладнага знікнення, яна мае патрэбу ў экстраных мерах па яе абароне. Грамадская карпарацыя японскай бязрогай была створана адміністрацыяй прэфектуры Ямагуты для аховы і захавання пароды і яе {{нп3|Гермплазм|генетычных рэсурсаў||Germplasm}}

Характарыстыкі
--------------

Афарбоўка асобін пароды Японская бязрогая чорная; абодва полы {{нп3|Бязрогасць|бязрогія||Polled livestock}}.

1. ↑
2. 1 2 3 4
3. 1 2 3
4. ↑
5. ↑
6. ↑