У Вікіпедыі ёсць артыкулы пра іншых асоб з прозвішчам Сініцын.

**Леанід Георгіевіч Сініцын** (нарадзіўся 28 ліпеня 1954, Полацк) — беларускі палітык.

Сям’я
-----

Бацька — Георгій Аляксеевіч Сініцын, рускі, ваенны, маці — Кацярына Фёдараўна Сініцына (дзявочае прозвішча Карпенка), беларуска, працавала ў харчовай прамысловасці. Жонка — Вольга Аляксееўна Балычэўцава (нарадзілася 28 ліпеня 1954, Полацк). Пазнаёміліся ў Наваполацкім політэхнічным інстытуце. Жонка мае міжнародны сертыфікат, які дае права працаваць у эканамічнай і фінансавай сферы. Працуе галоўным эканамістам у «Міжгандальбанка» (Мінск). Сын, Аляксей Сініцын скончыў БДУ, працуе ў «БелАвія». Валодае англійскай і кітайскай мовамі.

Ранняя біяграфія
----------------

Скончыў СШ № 4 горада Полацка. Пасля заканчэння школы (1971) пайшоў працаваць на Полацкую мэблевую фабрыку. У 1972 паступіў у Наваполацкі політэхнічны інстытут, дзе атрымаў прафесію будаўніка і пазнаёміўся з будучай жонкай, Вольгай. Пасля заканчэння НПІ ў 1977 паехаў па размеркаванні працаваць майстрам у трэст № 17 «Лаўсанбуд» (Магілёў). У 1987 перайшоў на працу ў апарат Магілёўскага абкама КПБ, дзе паўтары гады прарабіў інструктарам, затым быў прызначаны галоўным інжынерам Трэсту № 17 «Лаўсанбуд».

Палітычная дзейнасць
--------------------

У верасні 1990 абраны дэпутатам Вярхоўнага Савета БССР 12-га склікання, дзе да 1994 працаваў намеснікам старшыні сталае камісіі Вярхоўнага Савета па пытаннях архітэктуры, будаўніцтва, вытворчасці будаўнічых матэрыялаў і жыллёва-камунальнае гаспадаркі. У сакавіку 1994 узначаліў перадвыбарчы штаб Аляксандра Лукашэнкі і за кароткі час змог стварыць эфектыўную структуру па зборы подпісаў і вядзенні агітацыйнае працы. Быў фактычным аўтарам перадвыбарчае праграмы А. Лукашэнкі. Пасля перамогі А. Лукашэнкі на прэзідэнцкіх выбарах, у ліпені 1994-кастрычніку 1995 стаяў на чале Адміністрацыі прэзідэнта Рэспублікі Беларусь. У кастрычніку 1995—6 жніўня 1996 намеснік прэм’ер-міністра Беларусі. У якасці віцэ-прэм’ера адказваў за будаўніцтва, сувязь, транспарт, жыллёва-камунальную гаспадарку краіны, а таксама за супрацоўніцтва з міжнароднымі фінансавымі арганізацыямі.

Як кіраўнік Адміністрацыі прэзідэнта, затым віцэ-прэм’ер, праявіў сябе ў якасці паслядоўнага прыхільніка эканамічнае інтэграцыі і палітычнага саюза Беларусі і Расіі.

Пазней Леанід Сініцын расказаў, што ён быў аўтарам герба і сцяга, і за яго подпісам эскізы пайшлі ў Цэнтарвыбаркам напярэдадні рэферэндуму ў Беларусі (1995), па выніках якога былі ўстаноўлены новыя Дзяржаўнага сцяг і Дзяржаўны герб Рэспублікі Беларусь.

Пасля адстаўкі яго запрасілі працаваць намеснікам генеральнага дырэктара ў Федэральную фінансава-прамысловую групу Упраўлення справамі прэзідэнта Расіі. Працаваў дарадчыкам у спецыялізаваных банках (ІнтэрТЭКбанк, «Банк высокіх тэхналогій»). Старшыня аргкамітэта па стварэнні некамерцыйнага расійска-беларускага Фонду сацыяльна-эканамічнага супрацоўніцтва.

З 2001 года — віцэ-прэзідэнт беларускага грамадскага аб’яднання «Сацыяльныя тэхналогіі».

Ізноў з’явіўся на беларускім палітычным гарызонце ў 2001 годзе з ініцыятывай збору подпісаў за прызнанне міжнароднай грамадскасцю легітымнасці Палаты прадстаўнікоў другога склікання.

Прымаў удзел у прэзідэнцкай выбарчай кампаніі 2001 года. Выбыў з перадвыбарнай гонкі пасля таго, як не набраў неабходнай колькасці подпісаў выбаршчыкаў і не быў зарэгістраваны ў якасці кандыдата.

Зноскі
------

1. ↑  svaboda.org

Спасылкі
--------

* Профіль на праекце «Хто ёсць хто ў РБ» Архівавана 17 лістапада 2011. (руск.)

| ⛭Кіраўнікі Адміністрацыі Прэзідэнта Рэспублікі Беларусь |
| --- |
| Прэзідэнт | Аляксандр Лукашэнка (з 1994) |
| Кіраўнікі Адміністрацыі | Леанід Сініцын (1994—1995) • Міхаіл Мясніковіч (1995—2001) • Урал Латыпаў (2001—2004) • Віктар Шэйман (2004—2006) • Генадзь Невыглас (2006—2008) • Уладзімір Макей (2008—2012) • Андрэй Кабякоў (2012—2014) • Аляксандр Косінец (2014—2016) • Наталля Качанава (2016—2019) • Ігар Сергеенка (з 2019) |

|  |  |
| --- | --- |
| ⚙️   Слоўнікі і энцыклапедыі | OpenSanctions |