**Уладзімір Паўлавіч Рэйслер** (11 лютага 1856 — 1930) — дваранін, правадзейны стацкі саветнік (1904), начальнік Палескай чыгункі (1901).

Біяграфія
---------

Уладзімір Паўлавіч Рэйслер нарадзіўся ў 1856 годзе ў сям’і надворнага саветніка Паўла Іванавіча Рэйслера і Юліі Самуілаўны Рэйслер. Паводле ўспамінаў яго ўнука, Міхаіла Германа: «*Уладзімір Паўлавіч Рэйслер (можа, некалі і „фон Рэйслер") быў родам з дробнага служылага остзейскага дваранства, якое, здаецца, яшчэ ў пачатку XIX стагоддзя натуралізавалася ў Пецярбургу*».

У 1881 годзе скончыў Санкт-Пецярбургскі інстытут. У 1883 годзе паступіў на службу і быў узведзены ў першы класны чын[ru]. 10 жніўня 1901 года Уладзімір Паўлавіч Рэйслер заступіў на пасаду начальніка Палескіх чыгунак. У 1904 годзе быў узведзены ў чын правадзейнага стацкага саветніка.

У гады вайны Уладзімір Паўлавіч Рэйслер служыў начальнікам Маскоўска-Курскай, Ніжагародскай і Мурамскай чыгунак, затым быў прызначаны памочнікам начальніка Упраўлення чыгунак, а ў сакавіку 1917 года — намеснікам начальніка гэтага Упраўлення. У верасні 1917 года ён стаў начальнікам адміністрацыйнага ўпраўлення чыгунак і членам Савета міністра шляхоў зносін. Пасля Кастрычніцкай рэвалюцыі, ужо ў снежні 1917 года, загадам наркама Елізарава[ru] ён быў вызвалены ад пасады «*за нежаданне несці службовыя абавязкі і ўступіць у зносіны са службовымі асобамі, якія прызначаюцца Саветам Народных Камісараў, што пазбаўляе магчымасці наладзіць правільную працу ў наркамаце*». Аднак з прыходам у наркамат Фелікса Дзяржынскага ў 1921 годзе на працу зноў былі вернуты прафесіяналы з «*былых*», у тым ліку і Уладзімір Паўлавіч, які быў прызначаны начальнікам Петраградскай акругі шляхоў зносін.

Памёр Уладзімір Паўлавіч Рэйслер у 1930 годзе.

Асабістае жыццё
---------------

У 1882 годзе ажаніўся з Юліяй Сцяпанаўнай (1866—1941). У іх было васьмёра дзяцей: Вольга (нар. 1884), Юлія (нар. 1886), Барыс (нар. 1887), Георгій (нар. 1889), Марыя (нар. 1892), Глеб (нар. 1895), Аляксандр (нар. 1896), Людміла (нар. 1904).

Юлія Сцяпанаўна разам з дочкамі Вольгай, Юліяй і Марыяй загінулі ў блакаду, Глеб загінуў на вайне, Георгій памёр у 1965 годзе ў Нью-Ёрку.

Аляксандр Уладзіміравіч Рэйслер быў інжынерам і пісьменнікам, удзельнічаў у літаратурным кружку «*Бадлераўская акадэмія*» і быў расстраляны ў 1937 годзе.

Людміла Уладзіміраўна Рэйслер з 1930 па 1936 год была жонкай савецкага пісьменніка, драматурга і кінасцэнарыста Юрыя Германа[ru]. У 1933 годзе ў іх нарадзіўся сын Міхаіл, які пазней стаў вядомым мастацтвазнаўцам і літаратарам.

Зноскі
------

1. ↑  Герман, 2018, с. 29
2. 1 2 3  Волков, 2016
3. ↑  Строительство первых дорог (руск.).  Сайт «Белорусская железная дорога». Архівавана з першакрыніцы 17 красавіка 2023. Праверана 17 красавіка 2023.
4. ↑  *Дмитрий Владимиров*. По рельсам истории (руск.).  Сайт «Железнодорожник Белоруссии» (19 сакавіка 2022). Архівавана з першакрыніцы 18 красавіка 2023. Праверана 18 красавіка 2023.
5. ↑  Колганов, 2014
6. ↑  Анкеты, представленные гражданскими чинами, согласно приказа Отдела Управления за № 30, буквы "О – Я" (руск.)(недаступная спасылка).  Сайт «*Архивы Санкт-Петербурга*». Архівавана з першакрыніцы 28 кастрычніка 2022. Праверана 28 кастрычніка 2022.
7. ↑  Рейслеры: древо рода (фрагмент) (руск.).  Сайт «*Российский Родословный Фонд*». Праверана 17 чэрвеня 2023.
8. ↑  *Позднякова Татьяна*. Рейслер Александр Владимирович «…В душе была ожесточенная ясность, надорванность и пустота…» (руск.).  Сайт «*ВикиЧтение*». Архівавана з першакрыніцы 5 сакавіка 2023. Праверана 5 сакавіка 2023.
9. ↑  ДВОРЯНЕ: КНИГА ПАМЯТИ | РЕЙСЛЕР Александр Владимирович (руск.).  Сайт «*Заклейменные властью*». Архівавана з першакрыніцы 6 красавіка 2023. Праверана 5 сакавіка 2023.
10. ↑  Рейслер Александр Владимирович (руск.).  Сайт «*Сахаровский центр*». Архівавана з першакрыніцы 5 сакавіка 2023. Праверана 5 сакавіка 2023.

Літаратура
----------

* *Сергей Владимирович Волков.* Высшее чиновничество Российской империи : краткий словарь. — Москва: Русский фонд содействия образованию и науке, 2016. — 800 с. — ISBN 978-5-91244-166-0.
* *Михаил Герман.* Воспоминание о ХХ веке: Книга первая: Давно прошедшее : Plus-que-parfait. — СПб.: Азбука, Азбука-Аттикус, 2018. — С. 30—34. — 560 с. — ISBN 978-5-389-10725-0.
* *Владимир Алексеевич Колганов.* Герман, или Божий человек / Под ред. Д. О. Хвостова. — Центрполиграф, 2014. — 320 с. — (Современная проза). — ISBN 978-5-227-05084-7.