У Вікіпедыі ёсць артыкулы пра іншых асоб з прозвішчам Сотнікаў.
У Вікіпедыі ёсць артыкулы пра іншых асоб з прозвішчам Южык.
**Міхась Южык**, сапр.: **Міхаіл Юр’евіч Сотнікаў** (нар. 4 сакавіка 1969, Мінск) — беларускі пісьменнік, паэт і публіцыст.

Біяграфія
---------

Нарадзіўся 4 сакавіка 1969 года ў Мінску.

Пасля сканчэння сярэдняй школы № 6 г. Мінска, з 1987 па 1989 гады служыў у Савецкай Арміі.

У 1994 годзе скончыў факультэт камп’ютарнага праектавання Беларускага дзяржаўнага ўніверсітэта інфарматыкі і радыёэлектронікі. Працаваў на ВА «Гарызонт». З 1997 года — у рэдакцыі публіцыстычна-літаратурнага часопіса «Акно».

Член Саюза пісьменнікаў Беларусі з 2005 па 2015 гады. У 2015 годзе выключаны з саюза за крытыку кіраўніцтва Саюза пісьменнікаў Беларусі. Пісьменнік Анатоль Матвіенка так характарызаваў М. Южыка: «чалавек няпростага лёсу, умее быць аб’ектыўным і да сябе, і да іншых». Член суполкі беларускіх літаратараў «Літаратурнае прадмесце».

Творчасць
---------

Піша прозу і вершы. Перакладае з англійскай на беларускую мову. Вядзе літаратурны блог.

Друкаваўся ў часопісах «Полымя», «Маладосць», «Крыніца», «Бярозка», «Родная прырода», газеце «Літаратура і мастацтва». Аўтар кніг прозы «Мёртвае дрэва» (2001), «Перакулены час» (2002), «Марыянеткі і лялькаводы» (2008), кніг паэзіі «АнтыРЫФМАР» (2009), «Сузор’е вокнаў» (2012).

Адчужаны ад усіх герой фантастычнай аповесці «Горад, які яны засялілі» (2007) жыве ў варожай прасторы. Як паказвае літаратуразнаўца Ігар Запрудскі, гэты герой падобны да аналагаў, створаных французскімі экзістэнцыялістамі.

Выдаў кнігу філасофскіх разважанняў «Човен на Млечным Шляху» (2010). Філолаг Марыя Верціхоўская ўспрымае кнігу як прапанаванае чытачу люстэрка: «Глянеш у яго — і выразна ўбачыш прыгажосць, разумнасць свету і мярзоту чалавека».

Бібліяграфія
------------

### Кнігі

1. «Мёртвае дрэва» (2001), проза, аповесці, апавяданні;
2. «Перакулены час» (2002), проза, раман;
3. «Марыянеткі і лялькаводы» (2008), проза, раман;
4. «АнтыРЫФМАР» (2009), паэзія;
5. «Човен на Млечным Шляху» (2010), філасофія;
6. «Сузор’е вокнаў» (2012), паэзія.

### Асноўныя публікацыі

1. «Матылькі над багнай», аповесць («Маладосць», № 6, 2006);
2. «Горад, які яны засялілі», аповесць («Маладосць», № 10, 2007);
3. «Лесвіца», раман («Полымя», № 8,9,10, 2007);
4. «І падаў снег на зямлю», аповесць («Маладосць», № 7, 2009);
5. «Леапард на балконе», раман («Полымя», № 11,12, 2010);
6. «Каця», аповесць (калектыўны зборнік «Самая чароўная кветка», 2010, «Мастацкая літаратура»);
7. «Хто там за дзвярыма», аповесць («Маладосць», № 4, 2012);
8. «Калыханка», аповесць («Полымя», № 12, 2012);
9. «Людная вуліца», аповесць («Дзеяслоў», № 3, 2014).

Ацэнкі
------

На думку літаратурнага крытыка Валянціны Локун, Міхась Южык творыць на стыку рэалістычнага сацыяльна-псіхалагічнага пісьма і фантастыка-містычнага, з выкарыстаннем постмадэрнісцкай парадыгмы, імкнучыся перш за ўсё вызначыць духоўную сутнасць сучаснага чалавека.

Зноскі
------

1. 1 2  Міхась Южык. Леапард на балконе. // Полымя. — № 11. — C. 49.
2. ↑  Михась Южык: зарплату ад СПБ не атрымоўваю. ОО «Союз писателей Беларуси»
3. ↑  Михась Южик
4. ↑  В Гродно выступил гость из Минска, писатель Анатолий Матвиенко
5. ↑  Пенсіянер Новікаў, або Няспраўджаная галадоўка
6. ↑  Літаратурнае прадмесце : зборнік да 10-годдзя суполкі «Літаратурнае прадмесце» / склад. Л. Рублеўская, В. Шніп. — Мінск : Кнігазбор, 2012. — 196 с. — С. 9
7. ↑  Пераклады. Блог «ЛіМа»
8. ↑  Міхась Южык
9. ↑  Ігар Запрудскі. Горад і сейбіты ветру, ці У цянотах магічнага рэалізму — dziejaslou.by
10. ↑  Верціхоўская М. Святло этыкі ў тумане эстэтыкі // ЛіМ, 4 сакавіка 2011
11. ↑  В. Локун. Лестница, ведущая в духовную пропасть