**Азоў** (руск.: «Азов») — вялікі супрацьлодачны карабель праекта 1134БФ Чырвонасцяжнага Чарнаморскага флота ВМФ СССР, а з 1991 года ВМФ Расіі.

Гісторыя
--------

Залічаны ў спісы караблёў ВМФ 4 студзеня 1972 года, 21 ліпеня таго ж года закладзены на заводзе імя 61 камунара ў Мікалаеве (завадскі № 2004).

14 верасня 1973 года спушчаны на ваду, уступіў у лад 25 снежня 1975 года. 19 лютага 1976 года залічаны ў склад Чырвонасцяжнага Чарнаморскага флота.

5-7 кастрычніка 1976 года была праведзена інспекцыя Міністэрства абароны СССР. Падчас выхаду ў мора прысутнічаў намеснік міністра Кірыл Маскаленка.

Здзейсніў візіты:

* 22—26 студзеня 1990 — Пірэй (Грэцыя)
* 25 чэрвеня—1 ліпеня 1990 — Гавана (Куба)
* 24—28 чэрвеня 1991 — Тулон (Францыя).
* 15—19 жніўня 1991 — Канстанца (Румынія)

 Вялікі супрацьлодачны карабель «Азоў» стаў першым і адзіным караблём, якія прайшлі мадэрнізацыю пад усталяванне спробнага ўніверсальнага шматканальнага ЗРК «Форт». Па першапачатковым праекце 1134-БФ на ім меркавалася змесцаваць дзесяць пускавых усталёвак новага ЗРК (80 ракет): шэсць у карме на месцы кармавога УЗРК «Шторм» і чатыры на месцы насавога. Артылерыйскія ўсталёўкі АК-726 меркавалася замяніць больш магутнымі АК-100, а на месцы антэннага паста насавой РЛС «Гром» усталёўваўся антэнны пост РЛС МР-114 «Леў». Ужо падчас мадэрнізацыі «Азова» ад ідэі замены артылерыі адмовіліся, пакінуўшы старыя, але надзейныя АК-726. Чатыры насавыя пускавыя ўсталёўкі ЗРК «Форт» таксама не сталі месцаваць замест насавога УЗРК «Шторм», асцерагаючыся ў выпадку няўдачы з новым зенітным ракетным комплексам пакінуць карабель без эфектыўных сродкаў супрацьпаветранай абароны. Месцаванне новага ЗРК запатрабавала змяніць надбудову ад дымавой трубы да верталётнага ангара і змяніць кампаноўку памяшканняў пад ёй для месцавання скляпоў і баявых пастоў. У ВСК «АЗОЎ» не было праходу са шкафута на шкафут за трубой. У сувязі з пашырэннем надбудовы ў кармавой частцы пяцітрубныя тарпедныя апараты былі заменены на двухтрубныя ДТА-53-1134БФ. Радыётэхнічнае ўзбраенне і іншыя тэхнічныя сродкі карабля адпавядалі праекту 1134-Б.

Выпрабаванні і дапрацоўка ЗРК «Форт» праходзілі доўга і з вялікай напругай, а канчатковая здача сістэмы і прыняцце яе на ўзбраенне адбыліся толькі пасля правядзення дзяржаўных выпрабаванняў на ТАРКР «Кіраў». Пасля прыняцця мадэрнізаванага па праекце 1134-БФ у склад ВМФ СССР у 1977 годзе ВСК «Азоў» стаў адзіным у свеце караблём, узброеным трыма «калібрамі» ЗРК — блізкага, сярэдняга і далёкага дзеяння («Аса-М», «Шторм» і «Форт»).

З 18 ліпеня 1984 года па 21 лютага 1985 года прайшоў на заводзе імя 61 камунара ў Мікалаеве капітальны рамонт. У 2000 годзе быў выведзены са складу флота і да чэрвеня 2002 года разабраны на метал у Інкермане.

Заўвагі
-------

1. ↑  Першапачаткова супрацьлодачнае ўзбраенне ВСК складалася з ПЛРК «Завея», замененыя на ПЛРК «Раструб-Б» падчас мадэрнізацыі.

Крыніцы
-------

1. ↑  Машенский С. Н. 2007, с. 26.
2. ↑  Машенский С. Н. 2007, с. 27.

Літаратура
----------

* *Машенский С. Н.* Великолепная семёрка. Крылья «Беркутов». Большие противолодочные корабли проекта 1134Б, вертолёты Ка-25. — М.: Ваенная кніга, 2007. — 128 с. — ISBN 978-5-902863-14-4.

Спасылкі
--------

* Вялікі супрацьлодачны карабель пр. 1134-Б «Азоў»Архівавана 5 сакавіка 2010.