**Кні́га праро́ка Міхе́я** — (іўр.: ספר מיכה **Сефер Міха**; лац.: Prophetia Michaeae; стар.-грэч.: Βιβλίο του Μιχαία) — 33-я кніга кананічнага Старога Запавету, дваццатая частка Танаху. Шостая з кніг г. зв. малых прарокаў.

Аўтар
-----

Асноўны артыкул: **Міхей, прарок**
Імя *Міхей* на іўрыце азначае «той, хто падобны да Бога». Ён паходзіў з Марасфіта-Гада, земляробчага мястэчка між Хеўронам і Газай. Міхей был сучаснікам Асіі і Ісаі, і хутчэй быў бліжэйшы да апошняга. Пропаведзь Міхея супраць несправядлівасці (3:8) прывяла да пакаяння Езекіі і такім чынам уратавала Іерусалім (Ер. 26,17-19).

Час напісання
-------------

Міхей прарочыў у часы валадарання Іяфама (750—735 да н.э.), Ахаза (735—715 да н.э.) і Езекіі (715—686 да н.э.). У той час нарастала сацыяльная няроўнасць, шчыльна звязаная з узрослай карумпаванасцю ўлады. Бог выкарыстоўваў Асірыю супраць Свайго грэшнага народа: асірыйскі цар Салманасар (727—722 да н.э.) зруйнаваў Самарыю ў 722 да н.э. (4 Цар. 17, 1-6), Іўдзея выпрабавала на сабе ўсю моц Боскага асуджэння, калі асірыйскі цар Сінахерыб (705—681 да н.э.) прайшоў праз Шафелу (прыгор’е ў заходняй частцы Іўдзеі) да самых варот Іерусаліма. Калі Езекія пакаяўся, Бог перастаў сердаваць на Іўдзею (Ер. 26, 18—19).

Тэмы
----

Кніга Міхея закранае тэмы, звыклыя для большасці прарочых кніг: пакаранне за правіны народу, прычынай якога стала карумпаванасць і распуснасць валадароў; пропаведзь супраць сацыяльнай несправядлівасці; прыход шчаснага Месіянскага царства. Аднак асабліва яскрава ў ёй выказана думка, што адданыя мусяць ускласці свае спадзяванні толькі на Бога і перастаць спадзявацца на плады сваёй працы і пакланяцца ім.

Змест
-----

### Правіны і пакаранне Ізраіля і Іуды

Першы раздзел пачынаецца з агульных абвінавачанняў і прадказання зруйнавання, імаверна, асірыйскага. Абвяшчэнне Боскага суда і сімвалічнае бачанне Бога, які зрынае Уласнае стварэнне (3—4); абвінавачанне супраць сталіц ізраільскіх (5); Бог пакарае Самарыю зруйнаваннем (6—7); Іуду таксама чакае падзенне і паланенне.

У другім раздзеле вядзецца пра канкрэтнае абвінавачанне ў прыгнёце ўбогіх і безабаронных: «тыя, якія задумваюць беззаконне», крывадушна захопліваюць чужую маёмасць і рабуюць яе ўласнікаў (1—2). Бог за гэта пакарае іх палонам (3) і, як вынік, яны страцяць свае землі, якія будуць заваяваныя іншаземцамі (4), і рабаўнікі будуць прысуджаны да вечнай гібелі (5).

Міхей адрынае патрабаванне ілжэпрарокаў спыніць прарочыць (6); Бог выкрывае ілжывыя ўяўленні пра Ягоную ласку (7) і вінаваціць моцных у эксплуатацыі безабаронных (8—9); Бог прыгаворвае да выгнання тых, хто зрабіў краіну нячыстай (10); Міхей вінаваціць моцных у спагаднасці да хлусаў, якія апраўдваюць іх злачынствы (11).

Два апошнія вершы — абяцанне аднаўлення рэшткі Ізраіля.

Трэці раздзел утрымлівае абвінавачанні супраць:

* князёў, што прыгнятаюць народ (1—4), прарок прыпадабняе іх да людаедаў
* ілжэпрарокаў (5—7), што прапаведуюць дзеля выгод
* святароў, што дзеля выгод грэбуюць сваім абавязкам

Усім ім супрацьпастаўляе сябе Міхей, вінавацячы прарокаў, князёў і святароў у карумпіраванасці, за якую будзе зруйнаваны Іерусалім, а Сіён будзе ўзараны (3:12)

### Прароцтва пра апошнія дні

#### 4 раздзел

Усе народы збяруцца ў Іерусалім, і надыдзе час міру і закону. Іерусалім будзе зруйнаваны, і адноўлены, і пераможа шматлікія народы. Рэштка стане магутным народам (6—7), і Сіён зноў будзе валадарыць (8).

Бог прадвызначыў цяперашняму ліху Ізраіля абярнецца яго галоўным уратаваннем: вызваленнем з вавілонскага палону.

#### 5 раздзел

Будучы цар з Віфлеема. Яго прышэсце супастаўлена з прыніжэннем існых валадароў, а пасля — пра перамогу Месіі (5:1—3) і ўрачыстасць Яго найвышэйшай улады (5:4—6). Рэшта Ізраіля стане ў руцэ Божай зброяй жыцця і смерці (7—8), Бог ачысціць Свой народ (10—14) і разбурыць паганскія народы (15). Выратаванне ад Бога прыйдзе, калі Яго народ пазбавіцца ад славалюбства і непраўдзівай надзеі на моц зброі (10—11), ад чарадзейства (12) і пакланення ідалам (13), і такім чынам зважыць свае надзеі толькі на Бога.

#### 6 раздзел

Раздзел прысвечаны Суду, на якім Бог выступае як ісцец, Міхей — як Яго прадстаўнік, горы — як сведкі, а Ізраіль — як абвінавачаны. Госпад вінаваціць Ізраіль у няўдзячнасці (3) і заклікае народ успомніць пра выратавальныя дабрадзействы Боскія, якія выліліся на яго ў перыяд яго станаўлення, ад зыходу з Егіпта да ўваходу ў зямлю запаветную (3—5).

На абвінавачанне адказвае адзін з верных, ён прызнаецца, што яго ахвяры несупастаўныя з уладаю і веліччу Бога. Бог адказвае, што не ахвярапрынашэнні, а справядлівасць — умова выкуплення і даравання Яго выратавальнай блізкасці (6—8). Далей ідзе зварот да Іерусаліма (9), абвінавачванне ў выкарыстанні падманных мер (10—11) і прамоў (12), а пасля паведамляецца пра асуджэнне на хваробы і зруйнаванне (13), цялесныя немачы (14) і разрабаванне ўраджаю (15).

#### 7 раздзел

Раздзел пачынаецца з плачу (1—6), які змяшчае абвінавачанні народу ў злачынствах і непраўдзівым жыцці, а прарок спадзяецца адно на Бога і на Яго Аднаго спадзяецца (7).

Сканчае раздзел і кнігу гімн перамогі, поўны спадзяванняў на выкананне Госпадам Богам Ягоных запаветаў.

Літаратура
----------

* Большой библейский словарь / Под ред. У. Элуэлла, Ф. Камфота. — СПб.: Библия для всех, — 2007. — 1504 с.

Спасылкі
--------

* Лагатып Вікісховішча На Вікісховішчы ёсць медыяфайлы па тэме Кніга прарока Міхея
* Кніга Міхея ў перакладзе Васіля Сёмухі
* Кніга прарокі Міхея Архівавана 27 чэрвеня 2021. ў перакладзе Яна Станкевіча і Майсея Гітліна
* Кніга прарока Міхея Архівавана 5 чэрвеня 2021. ў перакладзе Леаніда Галяка
* Кніга Міхея ў перакладзе Біблейскага таварыства ў Рэспубліцы Беларусь
* ў перакладзе Антонія Бокуна

| ⛭Кнігі Старога Запавету |
| --- |
| Пяцікніжжа | 
Быццё •
Зыход •
Левіт •
Лічбы •
Другі закон
 |
| Гістарычныя | 
Ісуса Навіна •
Суддзяў •
Руф •
Царстваў (Самуіла (1-я Царстваў •
2-я Царстваў) •
Цароў (3-я Царстваў •
4-я Царстваў)) •
Параліпаменан (1-я • 2-я) •
Ездры
(1-я •
2-я\* •
3-я\*) •
Неяміі •
Тавіта\* •
Юдзіф\* •
Эсфір
 |
| Вучыцельныя | 
Іова •
Псалтыр •
Прытчы Саламонавы •
Эклезіяст •
Песня Песень •
Прамудрасць Саламона\* •
Прамудрасць Ісуса Сірахава\*
 |
| Прарокаў | 
Ісаі •
Ераміі •
Плач Ераміі •
Ліст Ераміі\* •
Баруха\* •
Езекііля •
Данііла •
Асіі •
Ёіля •
Амоса •
Аўдзея •
Ёны •
Міхея •
Навума •
Абакума •
Сафонія •
Агея •
Захарыі •
Малахіі •
Макавеяў\*
(1-я\* •
2-я\* •
3-я\*)
 |
| Знакам \* адзначаны другакананічныя кнігі |

| ⛭Кнігі Танаха |
| --- |
| Тора | 
* Бэ-рэшыт
* Шмот
* Ва-ікра
* Бэ-мідбар
* Дварым

 |
| Нэвіім | 
* Сефер Егошуа
* Сефер Шафтым
* Сефер Шмуэль
	+ Сефер Шмуэль Алеф
	+ Сефер Шмуэль Бэт
* Сефер Млахім
	+ Сефер Млахім Алеф
	+ Сефер Млахім Бэт
* Сефер Ешаягу
* Сефер Ірміягу
* Сефер Ехэзкель
* 12 меншых прарокаў, або Трэй Асар
	+ Гашэа
	+ Ёэль
	+ Амос
	+ Авад'я
	+ Ёна
	+ Міха
	+ Нахум
	+ Габакук
	+ Цфанія
	+ Хагай
	+ Зехар'я
	+ Малахі

 |
| Ктувім | 
* Паэтычныя кнігі, або Сіфрэй Эмет
	+ Тэгілім
	+ Мішлей
	+ Сефер Ёў
* Пяць скруткаў, або Мэгілот
	+ Шыр га-Шырым
	+ Мэгілат Рут
	+ Эйха
	+ Кагэлет
	+ Мэгілат Эстэр
* Сефер Даніэль
* Сефер Эзра
* Сефер Нэгэмія
* Дзіўрэй га-Ямім
	+ Дзіўрэй га-Ямім Алеф
	+ Дзіўрэй га-Ямім Бэт

 |

|  |  |
| --- | --- |
| ⚙️   Слоўнікі і энцыклапедыі | Біблейская · Вялікая нарвежская · Бракгаўза і Эфрона · Яўрэйская Бракгаўза і Эфрона · Britannica (онлайн) · Catholic (1997—…) · Universalis |
| 

| Нарматыўны кантроль |
| --- |
| BNF: 12011597g · GND: 4039110-3 · LCCN: n80159022 · NKC: unn2012720515 · LIBRIS: 275144 · SUDOC: 02823944X · VIAF: 316742707, 316545189 |

 |