Адзін з Эрмітажных катоў
**Эрміта́жныя каты́** — каты, якіх афіцыйна трымаюць на тэрыторыі пецярбургскага Зімняга палаца з часоў, калі ён быў пабудаваны, з мэтай прадухілення інтэнсіўнага размнажэння пацукоў і мышэй у Эрмітажы.
Паводле словаў дырэктару музея Міхаіла Піятроўскага, «каты — легенда эрмітажнага жыцця і яго неад’емная частка», а «інтэрв'ю і здымкі пра катоў, не радзейшыя, чым пра Рэмбранта».

Гісторыя
--------

Лічыцца, што гісторыя эрмітажных катоў пачынаецца з прывезенага з Нідэрландаў Пятром I ката па мянушцы Васіль, якога пасялілі ў драўляным Зімнім палацы. Паводле іншай версіі, Пётр узяў Васіля ў 1724 годзе з дому галандскага купца, які гандляваў на Валагодчыне.

У XVIII стагоддзі ў Зімнім палацы распладзілася вялікая колькасць мышэй і пацукоў, якія наносілі істотную шкоду будынку. Паводле падання, да імператрыцы Лізаветы Пятроўны дайшлі чуткі, што ў Казані, дзякуючы катам, не засталося грызуноў. У 1745 годзе яна загадала даслаць з Казані да двара 30 найлепшых катоў. Заснавальніца Эрмітажа імператрыца Кацярына II катоў не любіла, але пакінула іх у палацы і надала ім статус «ахоўнікаў карцінных галерэй».

Каты жылі ў палацы і ў XIX—XX стагоддзях. Падчас блакады Ленінграда ўсе каты загінулі, а Зімні літаральна кішэў пацукамі. Пасля вайны ў Ленінград з Омска, Цюмені і Іркуцка было завезена 5 тысяч катоў, і неўзабаве пацукі зніклі.

У наш час кожны эрмітажны кот мае асабісты пашпарт, ветэрынарную картку і афіцыйна лічыцца кваліфікаваным спецыялістам па ачыстцы музейных сутарэнняў ад пацукоў. Катоў трымаюць у добрых умовах. Пры музеі існуе Клуб сяброў катоў Эрмітажа, а штовясну музей ладзіць *«Дзень эрмітажнага ката»*.

Гл. таксама
-----------

* Сквер сібірскіх катоў

Зноскі
------

1. ↑  21 апреля 2012 — День эрмитажного кота  (руск.)
2. ↑  *Фомина, М. Каралис*, Д. «К 250-летию откроем всё»: [Беседа с М. Пиотровским] // Литературная газета. — 2014. — 19 февраля. — № 7 (6450).  (руск.)
3. ↑  В Петербурге отмечают День эрмитажного кота (руск.)
4. ↑  Эрмитажные домовые оставили 1600 записей в «Книге учёта музейных котов»  (руск.)
5. ↑  Музей кошки в Петербурге восстанавливает родословную кота Петра Великого  (руск.)
6. ↑  *Соколов-Митрич, Д.* «Мяу» особого назначения // Русский репортёр. — 23 сентября 2008. — № 36 (66). Архівавана 13 лютага 2020. (руск.)
7. ↑  День Эрмитажного кота. Музеи России (24 мая 2014). — Российская сеть культурного наследия.  (руск.)
8. ↑  Чернышёв, С. Хранители национальных сокровищ: Коты Эрмитажа охраняют культурное наследие России // Российские вести : газета. — М. 2012. — 25—31 июля. — № (21) 2096. (руск.)
9. ↑  Хвостатые герои. От грызунов блокадный Ленинград спасли кошки // Аргументы и факты : газета. — 2014. — 28 февраля.  (руск.)
10. ↑  *Зорина, А.* «Эрмитажные коты» // Секретные материалы 20 века : журнал. — 2011. — № 13 (166). (руск.)

Спасылкі
--------

* Афіцыйны сайт Эрмітажных катоў  (руск.)
* Англамоўны блог пра эрмітажных катоў Архівавана 4 ліпеня 2012.  (англ.)

| ⛭Дзяржаўны Эрмітаж |
| --- |
| Будынкі | 
* Вялікі Эрмітаж
* Новы Эрмітаж
* Малы Эрмітаж і Вісячы сад
* Запасны дом Зімняга палаца
* Меншыкаўскі палац
* Зімні палац
* Прыдворны сабор Спасу Нерукатворнага
* Старая Дзярэўня
* Эрмітажны гараж
* Эрмітажны тэатр

 |
| Філіялы | 
* Эрмітаж на Амстэле
* Эрмітаж-Выбарг
* Эрмітаж-Казань

 |
| Іншае | 
* Экспанаты Эрмітажа
* Дварцовая плошча
* Аркестр Дзяржаўнага Эрмітажа
* Эрмітаж 20/21
* Эрмітажныя каты

 |