recursal/SuperWikiNEXT-32B huggingface dataset:
У Вікіпедыі ёсць артыкулы пра іншых асоб з прозвішчам Мягкоў.

**Павел Мягкоў** (нар. 30 снежня 1992, Мелітопаль, Запарожская вобласць, Украіна) — украінскі футбаліст, абаронца.

Клубная кар’ера
---------------

Выхаванец мелітопальскага футбола, дарослую кар’еру пачаў у мясцовым клубе «Алком» у Другой лізе. У пачатку 2011 года, пасля таго як «Алком» спыніў існаванне, перабраўся ў луганскую «Зару», дзе стаў выступаць за моладзевы склад. Дэбютаваў у Прэм’ер-лізе 20 лістапада 2011 года ў матчы супраць харкаўскага «Металіста» (1:5), правёўшы на полі ўсе 90 хвілін. Аднак, замацавацца ў асноўным складзе «Зары» не здолеў, згуляўшы за клуб толькі ў чатырох матчах Прэм’ер-лігі.

У лютым 2015 года перайшоў у «Александрыю». Па выніках сезона 2014/15 клуб перамог у Першай лізе і выйшаў у Прэм’ер-лігу. На працягу двух сезонаў Мягкоў выступаў за «Александрыю» ў Прэм’ер-лізе, правёўшы 19 матчаў і забіўшы 2 гола.

У чэрвені 2017 года падпісаў кантракт з беларускім клубам «Мінск». У складзе «Мінска» стаў трывалым іграком асновы, выступаў на пазіцыі левага абаронцы ці апорнага паўабаронцы. У снежні 2017 года стала вядома, што па заканчэнні сезона Мягкоў пакідае беларускі клуб.

У студзені 2018 года адправіўся на прагляд у ровенскі «Верас», і ў лютым афіцыйна стаў іграком гэтага клуба. У ліпені 2018 года, пасля таго як «Верас» памяняўся са «Львовам» месцам у Прэм’ер-лізе, пакінуў каманду. 26 верасня таго ж года перайшоў у польскі «Рух» з Хожава, падпісаўшы кантракт да 30 чэрвеня 2019 года з магчымасцю падаўжэння яшчэ на год.

У верасні 2019 года вярнуўся ва Украіну і стаў іграком запарожскага «Металурга». Сезон 2020/21 правёў у крэмэнчуцкім «Крэміні», а ў ліпені 2021 года перайшоў у «Краматорск». Пакінуў гэты клуб летам 2022 года.

Міжнародная кар’ера
-------------------

У студзені 2012 года быў выкліканы Паўлам Якавенкам у склад моладзевай зборнай Украіны для ўдзелу ў Кубку Садружнасці ў Санкт-Пецярбургу. Правёў на турніры адну гульню — 22 студзеня 2017 года супраць Латвіі (2:0).

Дасягненні
----------

* Украіна Пераможца Першай лігі чэмпіянату Украіны: 2014/15

Зноскі
------

1. ↑  Pavlo Myagkov // Transfermarkt — 2000. Праверана 9 кастрычніка 2017.<a href='https://wikidata.org/wiki/Track:Q2449070'></a>
2. ↑  Pavlo Myahkov // FBref.com<a href='https://wikidata.org/wiki/Track:Q56239490'></a>
3. ↑  «Минск» подписал контракт с украинским защитником Мягковым. football.by.
4. ↑  Павел Мягков: принял решение досрочно покинуть «Минск», уже есть несколько вариантов Архівавана 9 красавіка 2018.. matchday.ua.
5. ↑  Кулинич и Мягков могут покинуть «Минск». by.tribuna.com.
6. ↑  Posiłki ze Wschodu (польск.).  Афіцыйны сайт хожаўскага «Руха» (26 верасня 2018). Праверана 26 верасня 2018.

|  |  |
| --- | --- |
| ⚙️   Тэматычныя сайты | 90minut · by.tribuna.com · FBref.com · FootballFacts.ru · Soccerway · Sportbox.ru · teams.by · playmarkerstats.com (ігрок) · Transfermarkt (ігрок) · worldfootball.net (ігрок) · Прэсбол · УАФ |
Схема працэсу каляндравання
**Каляндры** (праз фр.: calandre ад грэч. κύλινδρος — «каток», «вал») — машына для бесперапыннага фарміравання ліста палімеру, гумы, тэкстылю або паперы метадам прапускання праз яго зазор  (укр.) (бел. паміж абарачальнымі валамі. У выніку каляндравання атрымліваецца палатно неабходнай таўшчыні і шырыні. Таксама каляндры выкарыстоўваюцца для нанясення малюнка, ўзору метадам ціснення  (укр.) (бел.. Асноўнымі характарыстыкамі каляндраў з’яўляецца лік валкоў, іх даўжыня, дыяметр і ўзаемнае размяшчэнне.

Апісанне
--------

Каляндры
Геаметрыя каляндравых валкоў з’яўляецца вызначальным фактарам якасці паверхні ліста. Для абароны валаў ад зносу ўжываюць высакахуткаснае газапалымянае напыленне цвёрдых сплаваў (больш працяглая абарона) або гальванічнае  (укр.) (бел. храмаванне (больш распаўсюджана).

Каляндраванне  (англ.) (бел. ў тэкстыльнай вытворчасці выкарыстоўваецца для надання тканінам шчыльнасці, гладкасці, глянцу, ціснення, малюнка ці ўзору.

Працэс каляндравання таксама выкарыстоўваецца пры вырабе тэкстыльных нацяжных столяў. Палатно з трыкатажу раўнамерна прасякнутае паліурэтанам  (укр.) (бел. сушаць, адціскаюць і надаюць неабходную таўшчыню, прапускаючы яго праз вярчальныя валы.

Прасавальныя каляндры (або сушыльна-прасавальныя каляндры) — вялікая прафесійная прасавальная машына, якая вырабляе працэсы прасавання і сушкі бялізны з дапамогай гарачага цыліндра (вала). Такі тып каляндраў з’яўляецца неад’емнай часткай любой пральні, гэтая працэдура значна скарачае час, які мог быць выдаткаваны на ручное прасаванне.

Пры працы з каляндрамі неабходна строга выконваць тэхніку бяспекі. Верагоднасць траплення чалавека ў машыну блізкая да нуля дзякуючы ахоўным планкам, пры ўздыме якіх агрэгат спыняе працу, але такія выпадкі былі і заканчваліся смяротным зыходам.

Зноскі
------

1. 1 2  Лазука, Барыс Андрэевіч. Слуцкія паясы і еўрапейскі тэкстыль XVIII стагоддзя. Малы лексікон / Б. А. Лазука; [фота: Б. А. Лазука, М. П. Мельнікаў]. ― Мінск : Беларусь, 2015. — 170, [2] с. : каляр. іл. партр. ; 30 см. Фактычная дата выхаду ў свет ― 2014. ― Бібліяграфія: с. 170―171.
2. ↑  Merriam-Webster definition **(нявызн.)**. Архівавана з першакрыніцы 26 вересня 2017. Праверана 18 жовтня 2017.
3. ↑  Сушильно-прасувальні каландри GMP — 50 років досвіду у виробництві прасувальної техніки **(нявызн.)**. Архівавана з першакрыніцы 17 січня 2018. Праверана 18 жовтня 2017.

|  |  |
| --- | --- |
| ⚙️   Слоўнікі і энцыклапедыі | Вялікая каталанская · Вялікая расійская (старая версія) · Бракгаўза і Эфрона · Малы Бракгаўза і Эфрона · Britannica (11-th) |
| Нарматыўны кантроль | GND: 4163037-3 · LCCN: sh85018853 |
**Павел Сямёнавіч Палто** (26 снежня 1924, в. Моталь, Драгічынскі павет, Палескае ваяводства  — 29 снежня 2005) — беларускі механізатар па вытворчасці цукровых буракоў, Герой Сацыялістычнай Працы (1965).

Біяграфія
---------

У 1950—1952 гадах праходзіў службу ў Савецкай арміі.

Скончыў Драгічынскае СПТВ № 29, атрымаў спецыяльнасць трактарыста-машыніста шырокага профілю. Працаваў трактарыстам на лесанарыхтоўках у Свярдлоўскай вобласці (1953—1954). Вярнуўшыся ў родны край, чатыры гады працаваў на Дружылавіцкай машынна-трактарнай станцыі. З 1958 года па 1962 год працаваў трактарыстам у мотальскім калгасе "40 гадоў Кастрычніка.

У 1963 годзе ўзначаліў механізаванае звяно брыгады № 2 па вырошчванні цукровых буракоў, працаваў памочнікам брыгадзіра па тэхніцы. За дасягнутыя поспехі па вытворчасці і нарыхтоўцы цукровых буракоў Указам Прэзідыума Вярхоўнага Савета СССР 31 снежня 1965 года прысвоена званне Героя Сацыялістычнай Працы.

Неаднаразова выбіраўся дэпутатам раённага і сельскага Саветаў дэпутатаў, дэпутатам Вярхоўнага Савета БССР 8-га склікання (1971—1975).

Узнагароды
----------

У 1977 годзе Паўлу Сямёнавічу прысвоена званне «Заслужаны работнік сельскай гаспадаркі БССР». Узнагароджаны ордэнам Леніна (1965), ордэнам Кастрычніцкай рэвалюцыі (1976), медалём «Серп і молат» (1965), Ганаровымі граматамі Вярхоўнага Савета БССР (1979, 1989) і інш.

Зноскі
------

Літаратура
----------

* Палто Павел Семенович // Твои герои, Беларусь! Герои Социалистического Труда / [сост.: И. Н. Кулан, В. И. Козак, Е. Е. Соколов]. Минск, 2014. С. 170—171.
* Палто Павел Сямёнавіч // Памяць. Іванаўскі раён : гіст.-дакум. хроніка / уклад.: В. М. Туркевіч, Л. А. Павяльчук. Мінск, 2000. С. 475—476.
* Палто Павел Семёнович // Белорусская ССР : краткая энциклопедия : в 5 т. Минск, 1982. Т. 5. С. 477.
* Палто Павел Сямёнавіч // Беларуская ССР : кароткая энцыклапедыя : у 5 т. Мінск, 1981. Т. 5. С. 462.
* Палто Павел Сямёнавіч // Беларуская савецкая энцыклапедыя : у 12 т. Мінск, 1975. Т. 8. С. 64.
Від на руіны палаца з Вялікага цырка.
Domus Augustana, унутраны двор

**Палац дынастыі Аўгустаў** (**Domus Augustana**) — антычны палацавы комплекс на Палаціне ў Рыме.

У комплекс імператарскага палаца Даміцыяна ўваходзілі гэты палац, які выкарыстоўваўся як асабістая рэзідэнцыя імператараў, і палац Флавіяў, у якасці афіцыйнага будынка.

Палац дынастыі Аўгустаў з'яўляўся двухпавярховым будынкам з вялікім дваром і садам. Палац, размешчаны ў паўднёвым ускрайку ўзгорка, высіўся над Вялікім цыркам і меў від з іншага боку на форум.

Галерэя
-------

* ГіпадромГіпадром
* Paedagogium*Paedagogium*
* Domus Augustana, унутраны дворDomus Augustana, унутраны двор

Літаратура
----------

* Der flavische Palast
* Filippo Coarelli, *Guida archeologica di Roma*, Arnoldo Mondadori Editore, Verona 1984.

Спасылкі
--------

* Лагатып Вікісховішча На Вікісховішчы ёсць медыяфайлы па тэме **Палац Аўгустаў**
* Domus Augustana  (фр.)
* Domus Augustana на roma-antiqua.de  (ням.)
**Суд Гомельскага раёна** — раённы суд агульнай юрысдыкцыі на тэрыторыі Гомельскага раёна. Размешчаны ў Гомелі, у будынку па вуліцы Шаўчэнкі, 7а.

Разглядае ў межах сваёй кампетэнцыі ў якасці суда першай інстанцыі і па абставінах, якія нанава адкрыліся, грамадзянскія справы, а таксама ў якасці суда першай інстанцыі крымінальныя справы і справы аб адміністрацыйных правапарушэннях; разглядае ў межах сваёй кампетэнцыі скаргі (пратэсты) на пастановы па справах аб адміністрацыйных правапарушэннях; вывучае і абагульняе судовую практыку, вядзе судовую статыстыку; ажыццяўляе іншыя паўнамоцтвы ў адпаведнасці з заканадаўчымі актамі.

Суд складаецца з суддзяў, у тым ліку старшыні суда, якія прызначаюцца Прэзідэнтам Рэспублікі Беларусь па прадстаўленні Старшыні Вярхоўнага Суда Рэспублікі Беларусь. Суддзі прызначаюцца на пасаду тэрмінам на пяць гадоў і могуць быць прызначаны на новы тэрмін ці бестэрмінова. Верхні ўзрост знаходжання на дзяржаўнай службе суддзяў — 65 гадоў.

Вышэйстаячым судом з’яўляецца Гомельскі абласны суд.

Старшыні суда
-------------

* З 6 лютага 2020 — Галіна Міхайлаўна Сыцько.

Зноскі
------

1. 1 2 3 4  Кодекс Республики Беларусь о судоустройстве и статусе судей 29 июня 2006 г. № 139-З

Спасылкі
--------

* Афіцыйная старонка Архівавана 18 лютага 2023.
**Ажуда** (парт.: Palácio Nacional da Ajuda) — каралеўскі палац у Лісабоне. Будаўніцтва пачалося ў стылі позняга барока неўзабаве пасля землетрасення 1755 года, якое разбурыла каралеўскі палац XV—XVI стст, які стаяў на гэтым месцы раней. Жаласны стан казны прымусіў караля перагледзець першапачатковы праект у бок памяншэння яго памераў. Да 1802 г. палац быў дабудаваны ў стылі класіцызму. Сталым месцам пражывання каралеўскай фаміліі стаў з 1861 г. тады ж інтэр'еры былі абноўлены ў духу эклектыкі. У наш час адкрыты для наведвання турыстамі.

Гл. таксама
-----------

* Палац Сан-Бенту

Зноскі
------

1. 1 2

Спасылкі
--------

* Лагатып Вікісховішча На Вікісховішчы ёсць медыяфайлы па тэме Палац Ажуда

|  |  |  |  |
| --- | --- | --- | --- |
| ⚙️  | 

| Нарматыўны кантроль |
| --- |
| BNF: 122870720 · ISNI: 0000 0001 2206 6447 · LCCN: n85078171 · NKC: ko20231188958 · SUDOC: 031705537 · VIAF: 169401167 |

 |
**Суд Савецкага раёна г. Мінска** — раённы суд агульнай юрысдыкцыі на тэрыторыі Савецкага раёна Мінска. Размешчаны ў будынку па вуліцы Францыска Скарыны, 6Б. Да 7 чэрвеня 2021 года размяшчаўся ў будынку па Лагойскім тракце, 3.

Стары будынак суда па Лагойскім тракце
Разглядае ў межах сваёй кампетэнцыі ў якасці суда першай інстанцыі і па абставінах, якія нанава адкрыліся, грамадзянскія справы, а таксама ў якасці суда першай інстанцыі крымінальныя справы і справы аб адміністрацыйных правапарушэннях; разглядае ў межах сваёй кампетэнцыі скаргі (пратэсты) на пастановы па справах аб адміністрацыйных правапарушэннях; вывучае і абагульняе судовую практыку, вядзе судовую статыстыку; ажыццяўляе іншыя паўнамоцтвы ў адпаведнасці з заканадаўчымі актамі.

Суд складаецца з суддзяў, у тым ліку старшыні суда, якія прызначаюцца Прэзідэнтам Рэспублікі Беларусь па прадстаўленні Старшыні Вярхоўнага Суда Рэспублікі Беларусь. Суддзі прызначаюцца на пасаду тэрмінам на пяць гадоў і могуць быць прызначаны на новы тэрмін ці бестэрмінова. Верхні ўзрост знаходжання на дзяржаўнай службе суддзяў — 65 гадоў.

Вышэйстаячым судом з’яўляецца Мінскі гарадскі суд.

Старшыні суда
-------------

* з 27 лютага 2018 — Вераніка Святаславаўна Абрамовіч.

Зноскі
------

1. 1 2 3 4  Кодекс Республики Беларусь о судоустройстве и статусе судей 29 июня 2006 г. № 139-З
2. ↑  Суды Першамайскага і Савецкага раёнаў Менску пераехалі ў новы будынак 07.06.2021

Спасылкі
--------

* Афіцыйная старонка Архівавана 18 лютага 2023.
Вокладка андэграўнднага часопіса OZ, no. 31
**Андэграўнд** або **андэрграўнд** (англ. *underground* літар. *падполле*) — шэраг мастацкіх кірункаў у сучасным мастацтве (у музыцы, літаратуры, кіно, выяўленчым мастацтве і інш.), якія супрацьпастаўлялі сябе масавай культуры, мэйнстрыму.

Для андэграўнду характэрныя разрыў з пануючай ідэалогіяй, ігнараванне стылістычных і моўных абмежаванняў, адмова ад агульнапрынятых каштоўнасцей, норм, ад сацыяльных і мастацкіх традыцый, нярэдка эпатаж публікі, бунтарства. 
Як правіла, такія творы альбо выдаюцца нелегальна, альбо пішуцца «у стол», гэта значыць без надзеі на публікацыю. Аднак з цягам часу забароны слабеюць або здымаюцца, у гэтым выпадку твор прыходзіць да чытача, хоць і з пэўнай затрымкай. Таксама тэрмінам *андэграўнд* вельмі часта пазначаюць агульныя кірункі ў музыцы, якая не падтрымлівае класічныя шляхі. 

Тэрмін пачаў ужывацца ў другой палове XX стагоддзя, па стаўленні:

* да краін, дзе мастацтва было падпарадкаванае дзяржаўнай ідэалогіі;
* да плыняў у развітых краінах, дзе масавае мастацтва арыентуецца на рынак.

У сучасным свеце інфармацыйных тэхналогій з'яўляецца вялікае мноства рухаў і супольнасцей, якія можна аднесці да андэграўнду.

Спасылкі
--------

* Лагатып Вікісховішча На Вікісховішчы ёсць медыяфайлы па тэме Андэрграўнд
* Культурны андэграўнд Беларусі Архівавана 5 сакавіка 2010.

|  |  |
| --- | --- |
| ⚙️   Слоўнікі і энцыклапедыі | Вялікая расійская (старая версія) · Вялікая расійская (навукова-адукацыйны партал) |
| Нарматыўны кантроль | GND: 4997921-8 · NKC: ph467676 |
**Андэзіт** (ад назвы горнай сістэмы Анды англ. Andes ў Паўднёвай Амерыцы) — вулканічная горная парода сярэдняга складу, нармальнай шчолачнасці. Утрыманне крэмназёма (SiO2) складае 52-65%.

Апісанне
--------

Мінеральны склад: Плагіяклаз, утрапленні палявых шпатаў, рагавой падманкі, біятыта

Колер: Цёмна-шэры або амаль чорны.

Структура: Непоўнакрышталічная (парфіравая), дробназярністая. Для асноўнай масы характэрная пілатаксітавая структура, утвораная субпаралельнымі лейстамі плагіяклаза.

Тэкстура: шчыльная або сітаватая, часта флюідальная.

Удзельная вага: 2,5.

Форма залягання: вулканічныя патокі і экструзіўныя купалы.

Адасабляльнасць: слупковая, у выпадку падводных выліванняў - падушкавая.

Гл. таксама
-----------

* Аўгіт

|  |  |
| --- | --- |
| ⚙️   Слоўнікі і энцыклапедыі | Вялікая каталанская · Вялікая кiтайская · Вялікая нарвежская · Вялікая расійская (старая версія) · Вялікая расійская (навукова-адукацыйны партал) · Вялікая савецкая (1 выд.) · Бракгаўза і Эфрона · Малы Бракгаўза і Эфрона · Britannica (11-th) · Britannica (онлайн) · Universalis · Сучаснай Украіны |
| 

| Нарматыўны кантроль |
| --- |
| BNF: 119946083 · GND: 4142389-6 · LCCN: sh88003494 · LNB: 000298942 · Microsoft: 36986328 · NDL: 00575816 |

 |
**Суд Фрунзенскага раёна г. Мінска** — раённы суд агульнай юрысдыкцыі на тэрыторыі Фрунзенскага раёна Мінска. Размешчаны ў будынку па вуліцы Дуніна-Марцінкевіча, 1, корпус 2.

Разглядае ў межах сваёй кампетэнцыі ў якасці суда першай інстанцыі і па абставінах, якія нанава адкрыліся, грамадзянскія справы, а таксама ў якасці суда першай інстанцыі крымінальныя справы і справы аб адміністрацыйных правапарушэннях; разглядае ў межах сваёй кампетэнцыі скаргі (пратэсты) на пастановы па справах аб адміністрацыйных правапарушэннях; вывучае і абагульняе судовую практыку, вядзе судовую статыстыку; ажыццяўляе іншыя паўнамоцтвы ў адпаведнасці з заканадаўчымі актамі.

Суд складаецца з суддзяў, у тым ліку старшыні суда, якія прызначаюцца Прэзідэнтам Рэспублікі Беларусь па прадстаўленні Старшыні Вярхоўнага Суда Рэспублікі Беларусь. Суддзі прызначаюцца на пасаду тэрмінам на пяць гадоў і могуць быць прызначаны на новы тэрмін ці бестэрмінова. Верхні ўзрост знаходжання на дзяржаўнай службе суддзяў — 65 гадоў.

Вышэйстаячым судом з’яўляецца Мінскі гарадскі суд.

Старшыні суда
-------------

* З 22 жніўня 2018 — Святлана Эдуардаўна Місуна.

Зноскі
------

1. 1 2 3 4  Кодекс Республики Беларусь о судоустройстве и статусе судей 29 июня 2006 г. № 139-З

Спасылкі
--------

* Афіцыйная старонка Архівавана 12 жніўня 2022.
**Эдвард Блор** (ням.: Edward Blore; 13 верасня 1787, Дэрбі — 4 верасня 1879, Лондан) — ранні прадстаўнік брытанскай архітэктурнай эклектыкі, які дабудаваў Букінгемскі палац і спраектаваў палац у Алупцы.

Сын вядомага шатландскага антыквара. Сістэматычнай адукацыі не атрымаў. У 1811—1813 гадах ілюстраваў выданні па гісторыі гатычнай архітэктуры і апісанні брытанскіх сабораў. Лічыўся спецыялістам па «баронскі стылі» архітэктуры, які прапагандаваў яго сябар Вальтэр Скот. Падрыхтаваў ілюстрацыі для вальтэрскотаўскога «Апісанні шатландскіх старажытнасцей» (1819—1821).

За супрацоўніцтва з каралеўскім сямействам Блору быў прапанаваны рыцарскі тытул, які ён адхіліў. Больш усяго вядомы тым, што дабудоўваў Букінгемскі палац пасля звальнення архітэктара Джона Нэша, але адступіў ад першапачатковага праекта. У выніку парадны фасад выйшаў больш стрыманым і менш выразным. Пад ціскам незадаволеных фасад быў рэканструяваны ў 1913 годзе, у часы кіравання караля Георга V.

Блор таксама займаўся рэканструкцыяй Ламбецкага і Сент-Джэймскага палацаў у Лондане, спраектаваў нямала прыватных рэзідэнцый у Англіі і Шатландыі. Па яго праекце адбудавана вежа Солсберы ў Віндзарскім замку.

У 1834 годзе па праекце Блора выбудаваны Дом урада Аўстраліі ў Сіднеі, які меў від гатычнага замка. Для князя Варанцова ім распрацаваны праект палаца ў Алупцы, які быў пабудаваны ў 1828—1846 гадах; ён уяўляе сабой змяшанне гістарычных стыляў — ад неаготыкі да неамаўрытанскага.

У 1841 годзе быў абраны членам Каралеўскага архітэктурнага таварыства. Пахаваны на Хайгейцкіх могілках.

Бібліяграфія
------------

* Sir Banister Fletcher: *Banister Fletcher’s A History of Architecture*, Architectural Press, Oxford 1996, ISBN 0-7506-2267-9.
* Charlotte Gere / Michael Whiteway: *Nineteenth-Century Design: From Pugin to Mackintosh*, Weidenfeld & Nicolson, London 1993, ISBN 0-297-83068-6.

Зноскі
------

1. ↑  Edward Blore // Dictionary of Scottish Architects Праверана 9 кастрычніка 2017.<a href='https://wikidata.org/wiki/Track:Q16973743'></a>
2. ↑  *Robinson J. M.* Edward Blore // Blore, Edward // *Grove Art Online* / J. Turner — [Oxford, England], Houndmills, Basingstoke, England, New York: OUP, 2017. — ISBN 978-1-884446-05-4 — doi:10.1093/GAO/9781884446054.ARTICLE.T009335<a href='https://wikidata.org/wiki/Track:Q217595'></a><a href='https://wikidata.org/wiki/Track:Q56691875'></a><a href='https://wikidata.org/wiki/Track:Q810196'></a><a href='https://wikidata.org/wiki/Track:Q1547776'></a><a href='https://wikidata.org/wiki/Track:Q21431157'></a><a href='https://wikidata.org/wiki/Track:Q103893533'></a>

Спасылкі
--------

* Лагатып Вікісховішча На Вікісховішчы ёсць медыяфайлы па тэме Эдвард Блор

|  |  |
| --- | --- |
| ⚙️   Тэматычныя сайты | RKDartists |
| Слоўнікі і энцыклапедыі | Вялікая расійская (старая версія) · Dictionary of National Biography · Оксфардскі біяграфічны |
| Генеалогія і некрапалістыка | Find a Grave · WikiTree |
| 

| Нарматыўны кантроль |
| --- |
| BNF: 155746610 · GND: 138835500 · ISNI: 0000 0001 2124 0175 · LCCN: n86022627 · SUDOC: 121094898 · VIAF: 22456703 · ULAN: 500001227 |

 |
У паняцця ёсць і іншыя значэнні, гл. Возера Акунёва.

**Акунёва** — возера ў Глыбоцкім раёне Віцебскай вобласці на мяжы з Полацкім раёнам у басейне ракі Нача, за 38 км на паўночны ўсход ад горада Глыбокае, за 1 км на поўнач ад вёскі Асінаўка, за 0,2 км на захад ад возера Каравайна.

Плошча паверхні возера 0,07 км² Даўжыня 0,32 км, найбольшая шырыня 0,32 км. Даўжыня берагавой лініі 1,05 км. Схілы катлавіны вышынёй да 2 м, парослыя забалочаным хмызняком, на паўднёвым усходзе пад лесам. На ўсходзе і поўдні забалочаная пойма шырынёй 50 м. Упадае ручай з возера без назвы. Выцякае ручай у возера Каравайна.

Літаратура
----------

* Блакітны скарб Беларусі : энцыклапедыя / рэдкал.: Г. П. Пашкоў [і інш.]. — Мн. 2007.

Спасылкі
--------

* Акунёва Архівавана 7 лютага 2013.
У паняцця ёсць і іншыя значэнні, гл. Акунёва.

**Акунё́ва** — возера ў Глыбоцкім раёне Віцебскай вобласці Беларусі ў басейне ракі Мнюта, за 12 км на паўночны ўсход ад горада Глыбокае, за 300 м на поўдзень ад вёскі Валодзькава.

Плошча паверхні 0,49 км². Найбольшая глыбіня 11,8 м, даўжыня 0,97 км, найбольшая шырыня 0,6 км, даўжыня берагавой лініі 2,7 км, аб'ём вады 1,69 млн. м³, плошча вадазбору 1,4 км².

Катлавіна возера тэрмакарставага тыпу. Схілы катлавіны спадзістыя, вышынёй да 4 м, на паўднёвым усходзе да 10–11 м. Берагі нізкія, пясчаныя і галечныя, на поўначы і паўночным усходзе тарфяністыя. Берагавая лінія слабазвілістая. Дно пясчанае, глыбей 2 м глеістае. Расліннасць займае амаль палову плошчы возера. Злучана меліярацыйным каналам з возерам Пліса. На заходніх і паўночна-заходніх схілах катлавіны ёсць крыніцы.

Каля паўднёвага берага возера пралягае аўтадарога Р45.

Зноскі
------

1. ↑  Ліст карты N-35-32. Выданне 1980 г. (руск.)

Літаратура
----------

* Блакітны скарб Беларусі : энцыклапедыя / рэдкал.: Г. П. Пашкоў [і інш.]. — Мн. 2007.
* Энцыклапедыя прыроды Беларусі. У 5-і т. Т. 1. Ааліты — Гасцінец / Рэдкал. І. П. Шамякін (гал. рэд.) і інш. — Мн.: БелСЭ імя Петруся Броўкі, 1983. — 575 с. іл. — 10 000 экз. — С. 66.
* Республика Беларусь. Атлас охотника и рыболова: Витебская область / Редактор Г. Г. Науменко. — Мн.: РУП «Белкартография», 2010. — С. 27. — 72 с. — 10 000 экз. — ISBN 978-985-508-136-5. (руск.)

Спасылкі
--------

* Возера Акунёва Архівавана 7 лютага 2013.
**«Менелай з целам Патрокла»** — мармуровая копія I стагоддзя н. э. са згубленай пергамскай скульптуры, фрагменты якой былі выяўлены ў Рыме ў XVI стагоддзі і адразу ж набыты тасканскім герцагам Козіма Медычы. Ён даручыў П'етра Така і Ладавіка Сальвеці выканаць «аднаўленне» абязвечанай скульптуры; вынік іх высілкаў быў змешчаны ў адну з ніш Понтэ Век'ё. Цяпер ён стаіць ў лоджыі Ланцы на плошчы Сіньёрыі.

У 1771 годзе Антон Менгс, быўшы не здаволены маньерысцкай «рэстаўрацыяй» скульптараў XVI стагоддзя, вырашыў выправіць іх агрэхі і выканаў гіпсавы варыянт скульптурнай групы. Яшчэ адзін варыянт той жа гераічнай кампазіцыі, які паходзіць з маўзалея Аўгуста, з XVI стагоддзя фігураваў у зборы Медычы пад імем Аякса; яго можна пабачыць у палацца Піці. Знакамітая рымская статуя Пасквіна, мабыць, першапачаткова ілюстравала той жа сюжэт.

Гл. таксама
-----------

* Пасквіна

Літаратура
----------

|  |  |
| --- | --- |
| commons: | Менелай з целам Патрокла на Вікісховішчы |

* Francesco Lumachi *Firenze — Nuova guida illustrata storica-artistica-anedottica della città e dintorni*, Firenze, Società Editrice Fiorentina, 1929.
* Francis Haskell and Nicholas Penny *Taste and the Antique: The Lure of Classical Sculpture 1500—1900* (Yale University Press) 1981: 291—96, cat. no 72. «Pasquino».
* Giovanna Giusti Galardi, *The Statues of the Loggia Della Signoria in Florence: Masterpieces Restored* 2002: 45—51.
**«Каляндар Бахарэвіча»** — зборнік эсэ беларускага пісьменніка Альгерда Бахарэвіча, выдадзены ў 2014 годзе ў серыі Бібліятэка Радыё Свабода.

Пра кнігу
---------

Зборнік складаюць 366 эсэ пра падзеі, асобаў і факты гісторыі, якія варта ведаць, каб адчуць сябе часткай чалавецтва. Гістарычныя факты ў кнізе па-мастацку пераасэнсаваныя аўтарам. З календара можна даведацца, у які дзень Жанна д’Арк апошні раз у жыцці апранула мужчынскае адзенне, як спужаная ўлада хацела даць дошкай па галаве ста тысячам удзельнікаў усебеларускага страйку і іншае.

Гісторыя стварэння
------------------

«Каляндар Бахарэвіча» ўпершыню з’явіўся ў 2013 годзе на сайце і хвалях Радыё Свабода. Гэтая кніга стваралася ў Гамбургу, Мінску, Уроцлаве і Вісбю.

Зноскі
------

1. ↑  Прэзэнтацыя кнігі "Каляндар Бахарэвіча" з сэрыі "Бібліятэка Свабоды" **(нявызн.)**, *Галерэя "Ў"* (5 чэрвеня 2014).

Спасылкі
--------

* Электронная версія кнігі
**Суд Маскоўскага раёна г. Брэста** — раённы суд агульнай юрысдыкцыі на тэрыторыі Маскоўскага раёна Брэста. Размешчаны ў Доме правасуддзя па праспекце Машэрава, 8.

Разглядае ў межах сваёй кампетэнцыі ў якасці суда першай інстанцыі і па абставінах, якія нанава адкрыліся, грамадзянскія справы, а таксама ў якасці суда першай інстанцыі крымінальныя справы і справы аб адміністрацыйных правапарушэннях; разглядае ў межах сваёй кампетэнцыі скаргі (пратэсты) на пастановы па справах аб адміністрацыйных правапарушэннях; вывучае і абагульняе судовую практыку, вядзе судовую статыстыку; ажыццяўляе іншыя паўнамоцтвы ў адпаведнасці з заканадаўчымі актамі.

Суд складаецца з суддзяў, у тым ліку старшыні суда, якія прызначаюцца Прэзідэнтам Рэспублікі Беларусь па прадстаўленні Старшыні Вярхоўнага Суда Рэспублікі Беларусь. Суддзі прызначаюцца на пасаду тэрмінам на пяць гадоў і могуць быць прызначаны на новы тэрмін ці бестэрмінова. Верхні ўзрост знаходжання на дзяржаўнай службе суддзяў — 65 гадоў.

Вышэйстаячым судом з’яўляецца Брэсцкі абласны суд.

Старшыні суда
-------------

* Міхаіл Мікалаевіч Мохар.

Зноскі
------

1. 1 2 3 4  Кодекс Республики Беларусь о судоустройстве и статусе судей 29 июня 2006 г. № 139-З

Спасылкі
--------

* Афіцыйная старонка Архівавана 16 снежня 2022.
**«Суд у Слабадзе»** – аповесць Віктара Казько, прысвечаная тэме апаленага вайной жыцця не толькі дарослых, але і дзяцей, у якіх аднялі маленства. У аснове твора ляжаць сапраўдныя падзеі.

Сюжэт
-----

Слабада. Пасляваенны час. Галоўны герой, падлетак Колька Лецечка, ужо каторы месяц жыве ў спецдзетдоме, не ведаючы свайго мінулага. Яго прызналі "недаробкам", пасадзілі з другімі дзецьмі ў ізалятар. Ён кахае прыгожую дзяўчынку Лену Лазу, у яго ёсць сябры і ўсё ідзе добра. Але аднойчы, вартаўнік дзетдома Захар’я паведаміў, што яго ўжо заве да сябе зямля і на світанку бедны малы памрэ. З тых пор кожную раніцу Колька прачынаецца ў страху, але не верыць у сваю скорую пагібель. За тыя дні, пакуль ён чакаў смерць, адбылося вельмі шмат важных падзей. Лецечка першы раз цалуе сваю каханую, якая быццам і не з ім цалуецца, даведваецца аб мінулым бабы Зосі і Захар’і, але самае важнае, канечне, тое, што ў Слабаду прывозяць на суд паліцэйскіх. Да гэтага моманту Колька аб сваім маленстве памятае толькі таямнічы пакой і як яго адтуль выцягнулі салдаты Савецкай Арміі, забраўшы малога ў шпіталь. Калі той зноў навучыўся хадзіць, яго аддалі ў дзетдом. Гэта было ў яго памяці. Але расказы паліцэйскіх на судзе адамкнулі дзверы да мінулага хлопца, паказаўшы, як фашысты аднялі яго ў маці, забралі ў свой канцлагер, і там забіралі ў такіх як ён дзяцей кроў для параненых нямецкіх салдат і афіцэраў. Праўда знішчае Кольку. Лена Лаза ўжо пакахала другога, і зламаны маральна Лецечка апошні раз жадае сябрам "добрай ночы". Пахавалі Кольку Лецечку ў вялікае свята – дзень вызвалення горада ад нямецкай акупацыі.

Літаратура
----------

* Казько, Віктар Афанасьевіч. Суд у Слабадзе : аповесць / Віктар Казько. - Мінск : Сталія, 2003. - 192с

Спасылкі
--------

* Суд у Слабадзе на «Беларускай Палічцы» (бел.)
**Неданошанае дзіця** — дзіця, якое нарадзілася заўчасна (22-38 тыдняў цяжарнасці).

У неданошаных дзяцей тонкая, у складкі, скура, на твары маршчыністая, слаба развітыя пазногці, мяккія вушныя ракавіны (усяго больш 50 прыкмет). Мае фізіялагічныя асблівасці — аслабленае дыханне, вяласць, санлівасць, зніжаны імунітэт, тэрмалабільнасць і інш. у выніку — схільнасць да захворванняў. У першыя гады жыцця можа адставаць у фізічным і псіхічным развіцці ў залежнасці ад ступені неданошанасці. Вылучаюць групу глыбока неданошаных дзяцей, сярод якіх высокія паказчыкі захваральнасці і смяротнасці.

Вуходжванне неданошаных дзяцей ажыццяўляецца ў медыцынскіх апаратах (кувезах) у спецыяльных установах.

Літаратура
----------

* Беларуская энцыклапедыя: У 18 т. Т. 11: Мугір — Паліклініка / Рэдкал.: Г. П. Пашкоў і інш. — Мн. : БелЭн, 2000. — Т. 11. — 560 с. — 10 000 экз. — ISBN 985-11-0035-8. — ISBN 985-11-0188-5 (т. 11).

Спасылкі
--------

* Лагатып Вікісховішча На Вікісховішчы ёсць медыяфайлы па тэме Неданошанае дзіця
**Суд Кастрычніцкага раёна г. Мінска** — раённы суд агульнай юрысдыкцыі на тэрыторыі Кастрычніцкага раёна Мінска. Размешчаны ў будынку па вуліцы Сямашкі, 33.

Разглядае ў межах сваёй кампетэнцыі ў якасці суда першай інстанцыі і па абставінах, якія нанава адкрыліся, грамадзянскія справы, а таксама ў якасці суда першай інстанцыі крымінальныя справы і справы аб адміністрацыйных правапарушэннях; разглядае ў межах сваёй кампетэнцыі скаргі (пратэсты) на пастановы па справах аб адміністрацыйных правапарушэннях; вывучае і абагульняе судовую практыку, вядзе судовую статыстыку; ажыццяўляе іншыя паўнамоцтвы ў адпаведнасці з заканадаўчымі актамі.

Суд складаецца з суддзяў, у тым ліку старшыні суда, якія прызначаюцца Прэзідэнтам Рэспублікі Беларусь па прадстаўленні Старшыні Вярхоўнага Суда Рэспублікі Беларусь. Суддзі прызначаюцца на пасаду тэрмінам на пяць гадоў і могуць быць прызначаны на новы тэрмін ці бестэрмінова. Верхні ўзрост знаходжання на дзяржаўнай службе суддзяў — 65 гадоў.

Вышэйстаячым судом з’яўляецца Мінскі гарадскі суд.

Старшыні суда
-------------

* з 22 жніўня 2018 — Святлана Юр'еўна Макарэвіч.

Зноскі
------

1. 1 2 3 4  Кодекс Республики Беларусь о судоустройстве и статусе судей 29 июня 2006 г. № 139-З

Спасылкі
--------

* Афіцыйная старонка Архівавана 18 лютага 2023.
У Вікіпедыі ёсць артыкулы пра іншых асоб з прозвішчам Масэ.
**Ірма Барысаўна Масэ** (5 красавіка 1938, Мінск) — беларускі вучоны ў галіне радыяцыйнай генетыкі. Доктар біялагічных навук.

Біяграфія
---------

Скончыла Беларускі дзяржаўны ўніверсітэт (1960). З 1964 г. у Інстытуце генетыкі і цыталогіі Нацыянальнай Акадэміі навук Беларусі (з 1992 г. загадчык лабараторыі).

Навуковыя працы па генетычных выніках радыяцыйных і хімічных уздзеянняў, спосабах аховы спадчыннасці ад працяглага (хранічнага) ўздзеяння іанізуючай радыяцыі. Распрацавала радыепраектар, які прыгнечвае ўзнікненне радыяцыйных мутацый.

Зноскі
------

Літаратура
----------

* Беларуская энцыклапедыя: У 18 т. Т. 10: Малайзія — Мугараджы / Рэдкал.: Г. П. Пашкоў і інш.. — Мн.: БелЭн, 2000. — Т. 10. — С. 203. — 544 с. — 10 000 экз. — ISBN 985-11-0169-9 (Т. 10).
**Суд Першамайскага раёна г. Віцебска** — раённы суд агульнай юрысдыкцыі на тэрыторыі Першамайскага раёна Віцебска. Размешчаны ў будынку па вуліцы Гарбачэўскага, 26.

Разглядае ў межах сваёй кампетэнцыі ў якасці суда першай інстанцыі і па абставінах, якія нанава адкрыліся, грамадзянскія справы, а таксама ў якасці суда першай інстанцыі крымінальныя справы і справы аб адміністрацыйных правапарушэннях; разглядае ў межах сваёй кампетэнцыі скаргі (пратэсты) на пастановы па справах аб адміністрацыйных правапарушэннях; вывучае і абагульняе судовую практыку, вядзе судовую статыстыку; ажыццяўляе іншыя паўнамоцтвы ў адпаведнасці з заканадаўчымі актамі.

Суд складаецца з суддзяў, у тым ліку старшыні суда, якія прызначаюцца Прэзідэнтам Рэспублікі Беларусь па прадстаўленні Старшыні Вярхоўнага Суда Рэспублікі Беларусь. Суддзі прызначаюцца на пасаду тэрмінам на пяць гадоў і могуць быць прызначаны на новы тэрмін ці бестэрмінова. Верхні ўзрост знаходжання на дзяржаўнай службе суддзяў — 65 гадоў.

Вышэйстаячым судом з’яўляецца Віцебскі абласны суд.

Старшыні суда
-------------

* з 31 снежня 2021 — Аляксандр Эдуардавiч Ляшковiч.

Зноскі
------

1. 1 2 3 4  Кодекс Республики Беларусь о судоустройстве и статусе судей 29 июня 2006 г. № 139-З

Спасылкі
--------

* Афіцыйная старонка Архівавана 18 лютага 2023.
**Суд Цэнтральнага раёна г. Мінска** — раённы суд агульнай юрысдыкцыі на тэрыторыі Цэнтральнага раёна Мінска. Размешчаны ў будынку па вуліцы Кірава, 21.

Разглядае ў межах сваёй кампетэнцыі ў якасці суда першай інстанцыі і па абставінах, якія нанава адкрыліся, грамадзянскія справы, а таксама ў якасці суда першай інстанцыі крымінальныя справы і справы аб адміністрацыйных правапарушэннях; разглядае ў межах сваёй кампетэнцыі скаргі (пратэсты) на пастановы па справах аб адміністрацыйных правапарушэннях; вывучае і абагульняе судовую практыку, вядзе судовую статыстыку; ажыццяўляе іншыя паўнамоцтвы ў адпаведнасці з заканадаўчымі актамі.

Суд складаецца з суддзяў, у тым ліку старшыні суда, якія прызначаюцца Прэзідэнтам Рэспублікі Беларусь па прадстаўленні Старшыні Вярхоўнага Суда Рэспублікі Беларусь. Суддзі прызначаюцца на пасаду тэрмінам на пяць гадоў і могуць быць прызначаны на новы тэрмін ці бестэрмінова. Верхні ўзрост знаходжання на дзяржаўнай службе суддзяў — 65 гадоў.

Вышэйстаячым судом з’яўляецца Мінскі гарадскі суд.

Старшыні суда
-------------

* З 3 кастрычніка 2019 — Аляксандр Аляксандравіч Петраш.

Зноскі
------

1. 1 2 3 4  Кодекс Республики Беларусь о судоустройстве и статусе судей 29 июня 2006 г. № 139-З

Спасылкі
--------

* Афіцыйная старонка Архівавана 27 снежня 2021.
У Вікіпедыі ёсць артыкулы пра іншых асоб з прозвішчам Богуш.
**Павел Богуш** (нар. 24 студзеня 1996, Мінск) — беларускі футбаліст, нападнік.

Клубная кар’ера
---------------

Выхаванец мінскага МТЗ-РІПА, у юнацкім узросце трапіў у структуру барысаўскага БАТЭ, дзе з 2013 года пачаў выступаць за дубль. Восенню 2014 года разам з барысаўскай камандай прымаў удзел у Юніёрскай лізе УЕФА. 18 ліпеня 2015 года згуляў за БАТЭ у першым матчы 1/16 фіналу Кубка Беларусі супраць шклоўскага «Спартака» (1:2), калі на полі выйшлі ў асноўным дублёры барысаўчан.

У сакавіку 2016 года на правах арэнды далучыўся да клуба Першай лігі «Смалявічы-СТІ», які стаў фарм-клубам барысаўчан. Аднак, ужо ў ліпені пакінуў Смалявічы і ў жніўні стаў іграком сталічнага «Промня». У сакавіку 2017 года перайшоў у «Прамень» на трывалай аснове, аднак не згуляў ніводнага матча.

У жніўні 2017 года далучыўся да «Крумкачоў», дзе гуляў у асноўным за дубль. 20 кастрычніка 2017 года дэбютаваў у Вышэйшай лізе, выйшаўшы на замену ў канцы матча з «Гарадзеяй» (0:3).

Сезон 2018 пачаў у складзе мікашэвіцкага «Граніта», аднак у ліпені па пагадненні бакоў пакінуў клуб і неўзабаве стаў іграком «Чысці». У сезоне 2019 застаўся іграком клуба, які змяніў назву на «Андэрдог». У красавіку 2020 года, пасля таго як чысцінскі клуб не быў дапушчаны да ўдзелу ў Першай лізе, далучыўся да «Маладзечна», аднак так і не згуляў за гэты клуб і неўзабаве пакінуў яго.

У чэрвені 2021 года далучыўся да «Узды», аднак згуляў толькі ў адным матчы і неўзабаве пакінуў каманду.

Міжнародная кар’ера
-------------------

У верасні 2012 года выступаў за юнацкую зборную Беларусі (да 17 гадоў) у адборачным раўндзе чэмпіянату Еўропы, дзе адзначыўся голам у браму Арменіі.

Статыстыка выступленняў
-----------------------

| Сезон | Дывізіён | Клуб | Краіна | Матчы | Галы |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| 2013 | дубль | БАТЭ | Беларусь | 26 | 4 |
| 2014 | дубль | БАТЭ | Беларусь | 26 | 2 |
| 2015 | дубль | БАТЭ | Беларусь | 21 | 10 |
| 2016 (1) | Д2 | Смалявічы-СТІ | Беларусь | 9 | 1 |
| 2016 (2) | Д2 | Смалявічы-СТІ | Беларусь | 9 | 1 |
| 2017 (1) | Д2 | Смалявічы-СТІ | Беларусь | 0 | 0 |
| 2017 (2) | Д1 | Крумкачы | Беларусь | 2 | 0 |
| 2018 (1) | Д2 | Граніт | Беларусь | 11 | 0 |
| 2018 (2) | Д2 | Чысць | Беларусь | 9 | 1 |
| 2019 | Д3 | Андэрдог | Беларусь | 9 | 9 |
| 2021 (сяр.) | Д3 | Узда | Беларусь | 1 | 0 |
|

Зноскі
------

1. ↑  Pavel Bogush // Transfermarkt — 2000. Праверана 9 кастрычніка 2017.<a href='https://wikidata.org/wiki/Track:Q2449070'></a>
2. ↑  «Смолевичи-СТИ» арендовали у БАТЭ Байдука, Ровбута, Ануфриева и Богуша  (руск.)
3. ↑  Богуш и Бурый покинули «Смолевичи-СТИ»  (руск.)
4. ↑  «Луч» арендовал у БАТЭ Богуша, Бурого и Ровбута  (руск.)
5. ↑  Богуш подписал контракт с «Лучом»  (руск.)
6. ↑  1-я лига. Анонс сезона. «Локо» в Хойниках. Новополоцк и Мозырь: надолго? Архівавана 6 мая 2019.  (руск.)
7. ↑  Первая лига. Тур 14. Садовский вне игры Архівавана 29 чэрвеня 2021.  (руск.)

Спасылкі
--------

* Профіль на афіцыйным сайце БАТЭ (руск.)

|  |  |
| --- | --- |
| ⚙️   Тэматычныя сайты | by.tribuna.com · FootballFacts.ru · Soccerway · teams.by · Transfermarkt (ігрок) · Прэсбол |
**Ірландскае мора** — частка Атлантычнага акіяна, паміж 51° 40' — 54° 30' з. ш. і 3° — 6° з. д.; мяжуе на поўначы з Шатландыяй, на захадзе — з Ірландыяй, на поўдні — з Уэльсам і на ўсходзе — з Англіяй. На паўднёвым захадзе пераходзіць у канал св. Георгія, на поўначы — у Паўночны канал і праз іх злучаецца з акіянам.

Астравы: Мэн, Англсі, Холіхэд і інш.

Клімат
------

На працягу года над Ірландскім морам пераважаюць заходнія вятры, што выклікаюць у зімовы час частыя штормы. Тэмпература паветра зімой каля 5 ° C, летам паветра праграваецца да 15 ° C. Вада мае тэмпературу ад 5-9 ° С (люты) да 13-16 ° С (жнівень). На працягу года над Ірландскім морам пераважаюць заходнія вятры, у зімовы час што выклікаюць частыя штормы. Тэмпература паветра зімой каля 5 ° C, летам паветра выграваецца да 15 ° C. Вада мае тэмпературу ад 5-9 ° С (люты) да 13-16 ° С (жнівень), ад глыбіні залежыць мала. Салёнасць змяняецца ад 32 да 34,8 ‰. Паверхневыя цячэнні ўтвараюць цыклонавы кругазварот, дасягаючы хуткасці больш за 4 вузлоў у праліве святога Георга каля ўзбярэжжа Ірландыі. Самыя слабыя цячэнні знаходзяцца ў заходне-цэнтральнай частцы мора. Прылівы паўсутачныя, вышыня ад 1,2 да 6,1 м. Максімальная вышыня назіраецца на паўночным захадзе узбярэжжа Англіі. Прыліўныя плыні ўваходзяць у Ірландскае мора з поўначы і поўдня, сустракаючыся на шыраце 54 ° N, крыху на поўдзень ад выспы Мэн.

| ⛭Моры Атлантычнага акіяна |
| --- |
| Унутраныя моры Еўразіі | 
* Азоўскае
* Мармуровае
* Чорнае

 |
| Міжземнае мора | 
* Адрыятычнае
* Альбаран
* Балеарскае
* Іанічнае
* Кіпрскае
* Крыцкае
* Лігурыйскае
* Тырэнскае
* Эгейскае

 |
| Моры на поўначы Еўропы | 
* Балтыйскае
* Вадэнскае
* Гебрыдскае
* Ірландскае
* Ірмінгера
* Кельцкае
* Паўночнае

 |
| Моры ў Амерыцы | 
* Карыбскае
* Лабрадор
* Мексіканскі заліў1
* Саргасава
* Скоша

 |
| 1 з’яўляецца морам |
**Суд Ленінскага раёна г. Брэста** — раённы суд агульнай юрысдыкцыі на тэрыторыі Ленінскага раёна Брэста. Размешчаны ў Доме правасуддзя па праспекце Машэрава, 8.

Разглядае ў межах сваёй кампетэнцыі ў якасці суда першай інстанцыі і па абставінах, якія нанава адкрыліся, грамадзянскія справы, а таксама ў якасці суда першай інстанцыі крымінальныя справы і справы аб адміністрацыйных правапарушэннях; разглядае ў межах сваёй кампетэнцыі скаргі (пратэсты) на пастановы па справах аб адміністрацыйных правапарушэннях; вывучае і абагульняе судовую практыку, вядзе судовую статыстыку; ажыццяўляе іншыя паўнамоцтвы ў адпаведнасці з заканадаўчымі актамі.

Суд складаецца з суддзяў, у тым ліку старшыні суда, якія прызначаюцца Прэзідэнтам Рэспублікі Беларусь па прадстаўленні Старшыні Вярхоўнага Суда Рэспублікі Беларусь. Суддзі прызначаюцца на пасаду тэрмінам на пяць гадоў і могуць быць прызначаны на новы тэрмін ці бестэрмінова. Верхні ўзрост знаходжання на дзяржаўнай службе суддзяў — 65 гадоў.

Вышэйстаячым судом з’яўляецца Брэсцкі абласны суд.

Старшыні суда
-------------

* Ларыса Іванаўна Назарэнка.

Зноскі
------

1. 1 2 3 4  Кодекс Республики Беларусь о судоустройстве и статусе судей 29 июня 2006 г. № 139-З

Спасылкі
--------

* Афіцыйная старонка Архівавана 16 снежня 2022.
У Вікіпедыі ёсць артыкулы пра іншых асоб з прозвішчам Злобін.

**Павел Уладзіміравіч Злобін** (30 лістапада 1882, Разань — пасля 1923) — расійскі і беларускі палітычны дзеяч. Камісар Народнага сакратарыята БНР па вялікарускіх справах (1918).

Бацька рускага пісьменніка Сцяпана Злобіна.

Біяграфія
---------

Нарадзіўся 30 лістапада 1882 года ў Разані.

У 1903 годзе стаў членам Партыі сацыялістаў-рэвалюцыянераў. Пасля Лютаўскай рэвалюцыі 1917 года ўзначальваў арганізацыю расійскіх сацыялістаў-рэвалюцыянераў у Мінску, вёў работу па афармленні антыбальшавіцкага блока на Беларусі.

На ІІ з’ездзе армій Заходняга фронту ў Мінску выступіў прыхільнікам Устаноўчага сходу і свабоды друку. 21 лютага 1918 года быў абраны ў Народны сакратарыят Беларусі камісарам па вялікарускіх справах. Выступаў супраць стварэння беларускай незалежнай дзяржавы, за аўтаномію Беларусі ў складзе дэмакратычнай Расіі, лічыў Раду Беларускай Народнай Рэспублікі часовай беларускай уладай.

З 1918 года жыў у Маскве. У 1919—1920 гадах працаваў рэдактарам часопіса «Социалист-революционер». Паводле даручэння ЦК Партыі сацыялістаў-рэвалюцыянераў праводзіў арганізацыйную работу ў Маскве.

Тройчы прыцягваўся да судовай адказнасці органамі савецкай улады. Летам 1922 года абвінавачаны па працэсе над Партыяй сацыялістаў-рэвалюцыянераў. Па выніках працэсу 7 жніўня 1922 года прыгавораны да двух гадоў турэмнага зняволення са строгай ізаляцыяй са сканчэннем тэрміну зняволення 24 лютага 1923 года. У час знаходжання ў турме ў Злобіна абвастрыліся сухоты, у лютага 1923 года змешчаны ў бальніцу ДПУ.

25 мая 1923 года высланы ва Уфу на 2 гады са сканчэннем тэрміну ссылкі 23 мая 1925 года. Далейшы лёс невядомы.

Рэабілітаваны 15 мая 2001 года Генеральнай пракуратурай Расійскай Федэрацыі ў сувязі з адсутнасцю ў справе доказаў антысавецкай дзейнасці.

Літаратура
----------

* *Ліпецкі Э.* Злобін Павел Уладзіміравіч // Энцыклапедыя гісторыі Беларусі. У 6 т. Т. 3: Гімназіі — Кадэнцыя / Рэдкал.: Г. П. Пашкоў (гал. рэд.) і інш.; Маст. Э. Э. Жакевіч. — Мн. : БелЭн, 1996. — С. 449—450. — 10 000 экз. — ISBN 985-11-0041-2.

|  |  |
| --- | --- |
| ⚙️   Генеалогія і некрапалістыка | Geni.com · Rodovid |
**Язва Бурулі** (таксама вядомая як **язва Бэрнсдэйла**, **язва Серлса**, ці **язва Дэйнтры**) з’яўляецца інфекцыйнай хваробай, якая выклікаецца *Mycobacterium ulcerans*. Ранняя стадыя інфікавання характарызуецца бязбольным вузялком ці мясцовым апуханнем. Гэты вузялок можа ператварыцца ў язву. Язва можа быць большай унутры, чымсьці на паверхні скуры, і можа акаляцца напуханнем. Па меры прагрэсавання хваробы можа інфікавацца косць. Найчасцей язва Бурулі закранае рукі ці ногі; ліхаманка назіраецца рэдка.

Крыніцы
-------

*M. ulcerans* сінтэзуе таксін, вядомы як мікалактон, што зніжае функцыю імуннай сістэмы і выклікае смерць тканак. Бактэрыі з гэтага ж сямейства таксама выклікаюць туберкулёз і праказу (*M. tuberculosis* і *M. leprae*, адпаведна). Шлях распаўсюджвання хваробы невядомы. У распаўсюджванні могуць іграць ролю крыніцы вады. Паводле звестак за 2013 г. эфектыўная вакцына адсутнічае.

Лячэнне
-------

Пры ўмове лячэння на ранніх стадыях, эфектыўнасць прыёму антыбіётыкаў на працягу васьмі тыдняў складае 80 %. Лячэнне часта ўключае прэпараты рыфампіцын і стрэптаміцын. Кларытраміцын ці максіфлаксіцын часам ужываюцца замест стрэптаміцыну. Іншыя метады лячэння могуць уключаць выдаленне язвы. Пасля загойвання інфекцыі звычайна застаецца шнар.

Эпідэміялогія
-------------

Выпадкі язвы Бурулі найчасцей сустракаюцца ў вясковай субсахарскай Афрыцы, асабліва ў Кот-д’Івуары, але таксама могуць сустракацца ў Азіі, у заходняй частцы рэгіёну Ціхага акіяна і ў Амерыцы. Зафіксаваныя выпадкі захворвання больш чымсьці ў 32 краінах. Штогод налічваецца ад пяці да шасці тысяч выпадкаў. Хвароба таксама назіраецца ў некаторых відаў жывёл. Альберт Раскін Кук упершыню апісаў язвы Бурулі ў 1897 г.

Зноскі
------

1. ↑  James, William D.; Berger, Timothy G.; et al. (2006). *Andrews' Diseases of the Skin: clinical Dermatology*. Saunders Elsevier. pp. 340. ISBN 0-7216-2921-0. .
2. ↑  Rapini, Ronald P.; Bolognia, Jean L.; Jorizzo, Joseph L. (2007). *Dermatology: 2-Volume Set*. St. Louis: Mosby. Chapter 74. ISBN 1-4160-2999-0.
3. ↑  Lavender CJ, Senanayake SN, Fyfe JA, *et al.* (January 2007). "First case of *Mycobacterium ulcerans* disease (Bairnsdale or Buruli ulcer) acquired in New South Wales". *Med. J. Aust.* **186** (2): 62–3. PMID 17223764. .
4. 1 2 3 4 5 6 7 8 9 10 11 12 13 14 15 16 17  Buruli ulcer (*Mycobacterium ulcerans* infection) Fact sheet N°199 **(нявызн.)**. *World Health Organization* (1 чэрвеня 2013). Праверана 23 February 2014.
5. 1 2 3 4 5  Nakanaga, K; Yotsu, RR; Hoshino, Y; Suzuki, K; Makino, M; Ishii, N (2013). "Buruli ulcer and mycolactone-producing mycobacteria.". *Japanese journal of infectious diseases* **66** (2): 83–8. PMID 23514902.
6. 1 2  Einarsdottir T, Huygen K (November 2011). "Buruli ulcer". *Hum Vaccin* **7** (11): 1198–203. doi:10.4161/hv.7.11.17751. PMID 22048117. .
7. ↑  Sizaire V, Nackers F, Comte E, Portaels F (2006). "*Mycobacterium ulcerans* infection: control, diagnosis, and treatment". *Lancet Infect Dis* **6** (5): 288–296. doi:10.1016/S1473-3099(06)70464-9. PMID 16631549. .
У Вікіпедыі ёсць артыкулы пра іншых асоб з прозвішчам Хоміч.
**Павел Сямёнавіч Хоміч** (17 кастрычніка 1893, Ваўкавыск, Гродзенская губерня, Расійская імперыя — 10 сакавіка 1942, Ленінград, СССР) — рымска-каталіцкі святар, рэлігійны і грамадскі дзеяч, удзельнік беларускага хрысціянскага руху XX стагоддзя, душпастыр.

Біяграфія
---------

Нарадзіўся ў сялянскай сям’і. Бацька, Сямён Фларыянавіч, быў праваслаўным, працаваў служачым у павятовым казначэйстве. Маці, Марыяна Людвікаўна, была каталічкай. У дзяцінстве быў ахрышчаны ў праваслаўе, аднак пасля кастрычніцкага маніфесту 22 кастрычніка 1905 года прыняў каталіцкае веравызнанне. Верагодна, яго продкі па бацьку былі уніятамі.

У 1907—10 гадах вучыўся ў Ваўкавыскім гарадскім чатырохкласным вучылішчы. Скончыў Магілеўскую духоўную каталіцкую семінарыю і Мітрапалітальную духоўную акадэмію ў Петраградзе. У час вучобы наведваў культурна-асветны гурток беларускіх студэнтаў-клерыкаў. 

У 1916 годзе быў пасвечаны ў святары. У 1918 годзе магілёўскі архібіскуп Эдвард Роп прызначыў Паўла Хоміча вікарыем на станцыі Вырыцы Царскасельскай чыгункі. Пазней выконваў святарскія абавязкі на Пскоўшчыне. У пачатку 1920-х гадоў — пробашч парафіі Святой Кацярыны ў Ленінградзе. У чэрвені 1923 года стаў пробашчам парафіі Святога Казіміра. 

Арыштаваны 2 чэрвеня 1926 года. Прыгавораны да 10 гадоў лагераў. Адпраўлены на Салаўкі, дзе заставаўся да ліпеня 1933 года. З 21 ліпеня 1932 да 25 красавіка 1933 года знаходзіўся ў турме АДПУ у Ленінградзе («на Шпалерцы»). Падчас допытаў ад яго патрабавалі адмовіцца ад духоўнага сану. Псіхічна хворы, быў адпраўлены на лесапавал у Карэлію. З 28 чэрвеня 1938 года жыў у ваколіцах Кастрамы. У 1939 годзе нелегальна вярнуўся ў Ленінград. 

Пасля пачатку Вялікай Айчыннай вайны ў 1941—1942 гадах выконваў абавязкі Апостальскага Адміністратара Ленінграда. Быў адзіным святаром у блакадным горадзе. 1 сакавіка 1942 года быў прыгавораны Ваенным трыбуналам да расстрэлу па абвінавачванню ў арганізацыі падпольных набажэнстваў і антысавецкай агітацыі. Расстраляны 10 сакавіка 1942 года ў Ленінградзе.

У 2003 годзе распачаўся афіцыйны працэс беатыфікацыі святара ў ліку свяшчэннамучаніка.

Зноскі
------

1. ↑  *J. Turonek*, Chomicz Paweł (1893–1942), w: Garliński J. Turonek J. Białoruski ruch chrześcijański XX w: Słownik biograficzno-bibliograficzny, Warszawa 2003, s. 64, 65
2. ↑  Кім быў кс. Павел Хоміч? Да 70-годдзя са дня смерці. — Catholic.by, 10 верасня 2012.  (бел.)

Літаратура
----------

* Беларускія рэлігійныя дзеячы XX ст.: Жыццярысы, мартыралогія, успаміны / аўтар-укладальнік: Ю. Гарбінскі. — Менск-Мюнхен: Беларускі кнігазбор, 1999. — ISBN 985-6318-65-3
* Рэпрэсаваныя літаратары, навукоўцы, работнікі асветы, грамадскія і культурныя дзеячы Беларусі. Энцыклапедычны даведнік у 10 тамах (15 кнігах). Т. 2 / Укладальнік Л. У. Маракоў. — Смаленск, 2003.