Maxaon tırtılı
Böyük qarpiya tırtılı
Acherontia atropos tırtılı
**Tırtıl** — lepidoptera (kəpənəklər) sırasından böcək sürfəsi. Kəpənəyin və bir güvənin sürfəsi. Təxminən 2–3 həftədən sonra tırtıl kokos halına gəlir və başqa 2 həftədən sonra pupaya çevrilir. Sonra böyüdülmüş qanadları olan bir tırtıl görünür. Tırtıl, xüsusilə toxuculuq sənayesində zərərvericilər kimi tanınır. Bir növ tırtıl Uzaq Şərqdə ipək məhv edir, ipəkqurdu kimi tanınır.

Bədən bir baş, üç döş və on qarın seqmentindən ibarətdir. Baş güclü sklerotlaşdırılmış bütövlərə malikdir; bədənin qalan hissəsi böyük skleritlər olmadan çox hissəsində yumşaqdır. Bədəndə, fərdi ailələrə, cinslərə və hətta növlərə xas olan, qəti şəkildə müəyyən edilmiş bir şəkildə yerləşən setlər inkişaf etdirilir. Bu ilkin cütlərə əlavə olaraq, yaşlı yaşlarda, bir çox açıq canlı formada ikincil silsilələrin sıx bir örtüyü inkişaf edir (ayıların alt ailəsinin nümayəndələrinin tırtıllarında ən güclü). Bədən ölçüləri bir neçə millimetrdən (bir neçə molda) 12–14 sm-ə qədərdir (bəzi Saturniidae).

Haqqında
--------

Dünyada 20 mindən çox növ tırtıl növü mövcuddur və kəpənəklərin yeni növləri kimi kəşf olunmayan və insanların az olduğu yerlərdə müntəzəm olaraq tapılan bir çoxunun olduğu təxmin edilir. Bir qayda olaraq, tırtılların əksər növləri əkinçilik zərərvericiləridir, çünki tarlalardan keçərək, bitkiləri korlayan nəhəng çuxurları tərk edirlər. Bəzi tırtıl növləri, xüsusilə yağış meşələrində yaşayanlar çox zəhərlidir. Digər növlər yalnız bir tırtıl şəklində zəhərlidir, yəni bir kəpənək və ya güvə halına gəldikdə artıq zəhər yoxdur.

Yaranması
---------

Bir tırtıl "vurulandan" sonra yeyən bir yumurtadan əmələ gəlir. Bundan sonra o, qalan yeməyə gedir: bitkilərin, ağacların, çiçəklərin və ya meyvələrin yarpaqları

Tırtıl yeminin aşağıdakı növləri fərqlənir:

* Polifajlar — güvə tırtılları daxil olan bu tip tırtıllar "qeyri-müəyyən yeyir".
* Oliqofaq tək bir növ bitki yeyir.
* Monophages tək bir kol və ya bir ağac istehlak edir, məsələn, bir ipək qurdlu tırtıl tut yarpaqlarını istehlak edir.
* Ksilofaglar ağac yeməyi üstün tuturlar

Quruluşu və xüsusiyyətləri
--------------------------

Tırtıl magistral, baş, qarın, göz, cüt ayaq və bir nəfəs aparatından ibarətdir. Başında qida istehlakı prosesində iştirak edən kütləvi kiçik mixək kütləsi olan bir ağız aparatı var. Parçaların ayaqlarında yolun yerləşdiyi yarpaq səthinə yapışan xüsusi qıvrımlar var. Sürfələrin rənglənməsi çox genişdir: məsələn, yaşıl tırtıllar, sarı, çəhrayı, bej və sair ifraz olunur.

### Sinə və qarın

Həddindən artıq hərəkətliliyə sahib olan tırtılın cəsədi yumşaq bir membran örtüklüdür. Sklerotizasiya olunmuş bölgələr protoraksın və 10-cu qarın seqmentinin tergitləridir. Hər bir tırtıl seqmentini xarici tərəfdən seqmentlərin həqiqi sərhədlərindən fərqlənməyən yivlərlə ayrılan bir sıra ikincili halqalara bölmək olar.

Pronotum (antero-torakal qalxan) çox nadir hallarda bütün tergiti tutur və tırtılların çoxunda kiçik, sklerit yerləşir, kələklərin IV, V və VI yerləri olan preigmal qalxan adlanır. Orta və metanotum heç vaxt tamamilə sklerotlaşmır və yanal bölmələri həmişə bir neçə ayrı skleritə bölünür. Qarın seqmentlərinin tergitləri həmişə birincil setae ilə əlaqəli bir neçə skleritə bölünür və ümumiyyətlə onların sayına uyğundur.

Son seqmentdəki anus 4 lob ilə əhatə olunmuşdur. Bu bıçaqların hamısı eyni vaxtda yaxşı inkişaf edə bilməz. Üst biri, supraanal lob, anusun üstündən asılır. Alt, alt anal lob tez-tez qalın konusvari ətli lob, bir cüt yanal və ya ananal lob — paraprocts şəklində təqdim olunur, ümumiyyətlə sonunda setae ilə kifayət qədər böyük çıxıntılar şəklində güvə və xəndəklərdə yaxşı inkişaf etmişdir. Demək olar ki, bütün tırtıllar sinə üzərində bir qapalı stiqma (spiracle) olan qrupa aiddir. İstisna, suda həyat tərzi keçirən müəyyən növlərdir. Onların damğaları bağlanır və onlar trakeal gills ilə əvəz olunur.

Sinə yalnız bir açıq fəaliyyət göstərən stiqma daşıyır. İkinci azaldılmış spiracleorta və metotoraks arasında yerləşir. Sinə ucları ümumiyyətlə qarın nahiyələrindən daha böyükdür. 1–8 seqmentlərindəki qarın, səkkiz cüt stiqma daşıyır, budun altındakı və ya seqmentin ortasında və ya ön kənarına bir qədər yaxındır. 8-ci seqmentin damğası qalan qarın üstündə yerləşir və onlardan daha böyükdür, 1-ci seqmentin damğası isə əksinə digərlərindən bir qədər aşağı olur. Stigma dəyirmi və ya oval şəklində ola bilər.

### Limbs

Əksər tırtıllar qarının III – VI və X seqmentlərində üç cüt pektoral ayaq (sinənin hər seqmentində bir cüt) və beş cüt yalançı qarın ayaqları inkişaf etdirir. Qarın ayaqları Lepidopteranın müxtəlif qruplarında yerləşən kiçik çəngəlləri müxtəlif yollarla — bir dairə, uzununa və ya eninə sıra şəklində daşıyır. Ayaq beş seqmentdən ibarətdir: çanaq, trokanter, bud, alt ayaq və tarsus.

Təsviri və xarakteristikası
---------------------------

Bir tırtıl Lepidopteranın sifarişindən olan hər hansı bir böcəyin sürfəsidir. Parçaların ölçüləri fərqlidir: bir neçə millimetrdən 15 sm-ə qədər ola bilər. Bəzilərinə toxunmaq həyati təhlükəlidir. Zəhərlidirlər.

Tırtılın bədənində baş, sinə və qarın var. Sinə və qarında bir neçə cüt əza var. Bütün bədəndə yivlərlə ayrılmış bir neçə üzük var. Üzükləri çəkərək, tırtıl ayaqları hərəkət etdirir və hərəkət edir. Tırtıl stiqma ilə nəfəs alır. Bədəndə bir neçə var. Baş və sinədə sərt bir qabıq var. Bədənin qalan hissəsi yumşaq, boşdur. Baş birlikdə birləşdirilmiş bir neçə halqadan ibarətdir. Başın forması dəyirmi, düzbucaqlı, nüvəli ola bilər. Parietal hissələr irəliləyir və hətta "buynuzlar" əmələ gətirə bilər.

### Parçaların quruluşu

Tırtılın gövdəsinin uzunluğu müxtəlifliyindən asılı olaraq bir neçə millimetrdən 12 sm-ə qədər ola bilər. O magistraldan, başdan, gözlərdən, ağız aparatlarından və əzalarından ibarətdir. Magistralda torakal və qarın bölmələri aydın şəkildə fərqlənir və onların üzərində bir neçə cüt ayaq var. Tırtılın cəsədi dar cırtdanlarla ayrılmış seqmentlərdən ibarətdir. Anus torsonun üstündə yerləşir, göğsünde bir spiral var. Sinə üzərindəki tırtılların əksər növlərində üç cüt ayaq var, bunların hər birində tək hərəkətlidir, tırtıllar qıvrımları çıxarır və sərbəst buraxır və uclarında kiçik çəngəllər olan beş cüt yalançı qarın ətrafı var. Bədən, yumşaq bir qabıq içərisindədir, müxtəlifliyindən asılı olaraq kənar, tüklü və ya relyef şəklində — ulduzlar, tırmanışlar və ya qranullar şəklində kəsiklər, tırtılların tükləri ayrı-ayrılıqda və ya çubuqlarda böyüyür. Tırtıllar həyatları boyunca bir neçə dəfə əriyirlər.

Bədən integemləri və əlavələr
-----------------------------

Tırtılın cəsədi demək olar ki, heç vaxt tamamilə çılpaq deyil, bədənin kəsikli, tüklü və kənar hissələrinə bölünə bilən müxtəlif birləşmələrlə örtülmüşdür. Kesikül kənarları heykəltəraşlıq elementlər və kiçik cuticle outgrowths: kiçik tükləri görünüşü ola bilər spines, qranullar, stellate birləşmələr — hetoid.

Saçlar, kıllar və onların törəmələri hipodermisin xüsusi hüceyrələri səbəbiylə cuticle və inkişaf ilə heykəltəraşlıq elementlərindən fərqlənir. Saçın bazası dairəvi bir diyircəklə əhatə olunmuşdur, ya da saçlar girintidə. Şərti olaraq, tüklər həqiqi tüklərə və kıllara bölünür, ikincisi daha güclüdür. Tüklər forma baxımından çox fərqlidir. Əksər hallarda, onlar filiform və ya kük formalı formasiyalarla təmsil olunurlar. Bədənin dərisinin kənar hissələri dəri çıxıntılarından ibarət və içərisində bədən boşluğu ilə əlaqə quran bir boşluq var. Bunlara tubercles — birincil setae ilə əlaqəli müxtəlif birləşmələr daxildir. Bir siğil, bir dəstə kıl və ya saç ilə örtülmüş bir çıxıntıdır, siğələr sferik və ya əksinə, düz və ovaldır, məsələn çox böyükdür, məsələn Lymantriidae. Xarakterik kənar inkişaflar onurğaları təmsil edir.

Nadir hallarda, sulu bir həyat tərzini aparan tırtıllar bədəndə traxeya dişlərini inkişaf etdirir. Adətən onlar bədənin bütün seqmentlərində (protoraks və qarın 10-cu seqmentindən başqa) onlara traxeya daxil olan tender iplər dəsti şəklində olurlar. Bu hallarda stiqma bağlıdır.

Tırtılların yumşaq cuticle bükülmüş və bədənə möhkəm bir şəkildə uyğun gəlmir, beləliklə onlar molts arasında böyüyə bilər, ancaq yalnız cuticle qıvrımları uzanıb tırtılın cəsədi xarici skeletin bütün həcmini doldurana qədər.

Zəhər tırtılları
----------------

Zəhərli bir tırtılın "dinc" birindən fərqləndirilməsi rənglənməyə imkan verir. Rəngi ​​daha parlaqdır.

Bir şəxs üçün onunla əlaqə qurmaq bir diş, dərinin qızartı, nəfəs darlığı, müxtəlif ağrılara və xəstəliklərin inkişafına səbəb ola bilər.

* Tırtıllar coquette. Meksikada yaşayır. Bir hamsterə çox bənzəyir. Tüklü qəhvəyi rəngdə 2–3 sm uzunluğundadır. Əlaqə sinə ağrısına, nəfəs darlığına səbəb ola bilər.
* Bir yəhər tırtıl. Parlaq bir rəngə malikdir: arxa zəhərli şəkildə yaşıldır və ortasında böyük bir qəhvəyi bir ləkə var. Qarın başı və ucu qalın buynuzlarla qəhvəyi rəngdədir. Bədəndə sərt tüklər var. Bu tüklərin uclarında güclü zəhər var.
* Yalançı ağıllı. Uruqvay və Mozambikdə yaşayır. Uzunluğu 3–4 sm olan kiçik bir tırtıl, qara və ağ rəngə malikdir, yaşıl rəngli, südlü yaşıl rəngli sərt tüklərdən ibarətdir. Zəhər sinir sistemini poza bilər, daxili orqanların qanamasına səbəb ola bilər.
* Yanan gül. Əsas rəng sarıdır, qırmızı və mavi zolaqları var. Qalın buynuzlarda zəhər ilə sünbül var. Kontaktdan sonra sünbüllər qopur və dəridə bir döküntü görünür.

İstinadlar
----------

1. ↑  *Фасмер М.* Этимологический словарь русского языка. 1 (Прогресс). М. 1964–1973. 477.
2. ↑  *Boryś W.* Słownik etymologiczny języka polskiego (Wydawnictwo Literackie). Kraków. 2005. 158. ISBN 978-83-08-04191-8.
3. ↑  *Hall, Donald W.* "Featured Creatures: hickory horned devil, *Citheronia regalis*". University of Florida, Entomology and Nematology Department. September 2014. 2017-10-01 tarixində arxivləşdirilib. İstifadə tarixi: 2021-03-12.
4. 1 2 3 4 5 6  Герасимов, 1952
5. ↑  *Мамаев Б. М.* Определитель насекомых по личинкам. М.: Просвещение. ред. В. И. Сучинская. 1972. 353.
6. ↑  Гусеница // Словарь русского языка XI—XVII веков Вып. 4 (PDF) (16400 nüs.). М.: Наука. 1977. 160.
7. ↑  Полное собрание русских летописей. Том 1. Лаврентьевская летопись. Вып. 1. Повесть временных лет (2-е изд). Л. 1926.
8. ↑  *Жантиев Р. Д. Елизаров Ю. А. Мазохин-Поршняков Г. А. Чернышев В. Б.* Руководство по физиологии органов чувств насекомых. М.: Изд-во Московского Университета. 1977. 136, 189.

Həmçinin bax
------------