**Epidemiologiya** müəyyən əhali içərisində səhiyyə və xəstəlik şəraitlərinin paylanmasının (kim, nə vaxt və harada olduğu) və müəyyənləşdirilməsinin öyrənilməsi və təhlilidir. Yəni bununla bağlı tibb sahəsidir.

Bu, ictimai sağlamlığın təməl prinsipidir və profilaktik səhiyyə üçün xəstəlik və hədəflər üçün risk faktorlarını müəyyən edərək siyasət qərarlarını və sübuta əsaslanan təcrübəni formalaşdırır. Epidemiologlar tədqiqatların hazırlanması, məlumatların toplanması və statistik təhlili ilə kömək edir, nəticələrin təfsirini və yayılmasını dəyişdirir (akran nəzəriyyəsi və ardıcıl sistematik baxış daxil olmaqla). Epidemiologiya klinik tədqiqatlar, ictimai səhiyyə işləri və daha az dərəcədə bioloji elmlərdə əsas tədqiqatlarda istifadə olunan metodologiyanın inkişafına kömək etmişdir. 

Epidemioloji tədqiqatın başlıca sahələri arasında xəstəlik səbəbi, ötürülməsi, epidemiya istintaqı, xəstəlik nəzarəti, məhkəmə epidemioloji, peşə epidemiologiyası, tarama, biomonitoring və klinik sınaqlarda olduğu kimi müalicə təsiri müqayisə edilir. Epidemioloqlar, biologiya kimi digər elmi fənlərə də aiddir ki, xəstəlik proseslərini, statistik məlumatların səmərəli istifadəsini və müvafiq nəticələr əldə etməyi, ictimai elmləri yaxın və distal səbəbləri daha yaxşı başa düşə bilməli və məruz qalma qiymətləndirmə üçün mühəndisliyə çatdırılmalıdır.Epidemiologiya, sözün əsl mənasında "xalqın üzərindəki işin öyrənilməsi", yunanca epi, "əhali arasında", "demokralar", "insanlar, rayon" və "loqotiplər" mənasını verən "öyrənmə, söz, söylənmə" mənasını verən sözlər, yalnız insan əhalisinə aiddir. Lakin, "epizootologiya" termini mövcuddur və bitki populyasiyalarının (botanika və ya bitki xəstəliyi epidemiologiya) tədqiqatlarında tətbiq olunmasına baxmayaraq, bu termin zooloji əhalinin (baytarlıq epidemiologiyası) tədqiqatlarında geniş yayılmışdır. 

"Epidemiya" və "endemik" arasındakı fərq ilk növbədə Hippokrat tərəfindən bir populyasiyanı (endemik) "əhatə edən" əhalidən (epidemiyadan) "ziyarət edilən" xəstəlikləri ayırmaq üçün çəkilmişdir. "Epidemiologiya" termini əvvəlcə 1802-ci ildə İspaniyalı həkim Villalba tərəfindən Epidemiología Española-da epidemiya tədqiqatını təsvir etmək üçün istifadə edilmişdir. Epidemiologlar həmçinin əhalidə olan xəstəliklərin qarşılıqlı təsirini öyrənirlər.

Epidemiologiya müddəti hazırda yalnız epidemiya xəstəliyinin deyil, ümumiyyətlə xəstəliyin təsvirini və səbəbini, hətta yüksək qan təzyiqi və piylənmə kimi sağlam olmayan xəstəliklərlə bağlı bir çox xəstəlik şəraitini əhatə edir. Buna görə də,epidemiologiya elmi xəstəliyin nümunəsinin hər kəsin funksiyasında dəyişikliklərə səbəb olmasına əsaslanır.
Yunan həkimi Hippokrat tibbin atası kimi tanınır.O, xəstəliyin və ətraf mühitin təsiri arasındakı əlaqələri araşdırdıqları bilinən ilk şəxsdir. Hippokrat insan orqanının xəstəliyinə dörd humorun (hava, yanğın, su və yerin "atomları") bir dəlilsizliyindən qaynaqlandığına inanırdılar. Xəstəliyin müalicəsi bədəni tarazlaşdırmaq üçün sözügedən yumoru aradan qaldırmaq və ya əlavə etmək idi. Bu inam tibbdə qan alma və diyet tətbiqinə gətirib çıxardı. O, endemik (adətən, bəzi yerlərdə olan, lakin başqalarına aid olmayan xəstəliklər üçün) və epidemiyanı (bəzi hallarda baş verən xəstəliklər üçün) əhatə edir.
16-cı əsrin ortalarında Verona adından bir həkim olan Girolamo Fracastoro xəstəliyə səbəb olan bu çox kiçik, görünməz parçacıqların canlı olduğu ilə bağlı bir nəzəriyyə təklif etdi. Onlar havaya yayılmaq, özləri ilə çoxalmaq və odla yıxılmaq üçün hesab olunurdular. Bu şəkildə Galen'in miasma nəzəriyyəsini (xəstə insanlarda zəhər qazını) təkzib etdi. 1543-cü ildə o, xəstəliyi qarşısını almaq üçün fərdi və ətraf mühitin gigiyenasını ilk dəfə tanıdıran De contagione et contagiosis morbis adlı bir kitab yazmışdır. 1675-ci ildə Antonie van Leeuwenhoek tərəfindən kifayət qədər güclü bir mikroskopun inkişafı xəstəliklərin mikrob nəzəriyyəsinə uyğun canlı hissəciklərin vizual sübutunu təmin etdi.

Wu Youke (1582-1652), bəzi xəstəliklərin liqi (pestilential faktorları) adlandıran transmissiv maddələrə səbəb olduğu anlayışını hazırladı. Onun kitabı Wenyi Lun (Acute Epidemic Febrile Hastalıkları haqqında Müqəddəs Kitab) kitabı, əsasən, Qərblilərə aid olan konsepsiyanı epidemiya xəstəliklərinin səbəbi kimi mikroblara səbəb olan əsas etioloji iş hesab edə bilər. Onun anlayışları hal-hazırda geleneksel Çin Tibb tədqiqatları ilə bağlı mövcud elmi araşdırmalarda nəzərdən keçirilir.

Digər bir pioner, Tomas Sydenham (1624-1689), sonrakı 1600-cü illərdə Londonerlərin atəşlərini ayırd edən ilk şəxs idi. Atəşlərin müalicəsi ilə bağlı nəzəriyyələri o dövrdə ənənəvi həkimlərdən çox müqavimət göstərmişdir. O, tədqiq etdiyi və müalicə etdiyi çiçək atasının ilk səbəbini tapa bilmədi. John Snow 19-cu əsrin xolera epidemiyalarının səbəbləri ilə bağlı araşdırmalar aparır və eyni zamanda (müasir) epidemiologiyanın atası kimi tanınır. O, Southwark şirkətinin təchiz etdiyi iki sahədəki ölüm dərəcələrini nəzərə alaraq başlamışdır. Soho epidemiyasının səbəbi kimi Broad Street pompasının müəyyənləşdirilməsi epidemiologiya klassik nümunəsi hesab olunur. Qar təmizləməyi və sapı çıxartmaq üçün qar xlordan istifadə etdi; bu baş vermişdi. Bu, ictimai sağlamlığı tarixində əsas hadisələr kimi qəbul edilmiş və epidemiologiya elminin qurucu hadisəsi kimi qəbul edilmiş, dünya ictimaiyyətinin sağlamlıq siyasətini formalaşdırmağa kömək etmişdir. Bununla yanaşı, Qarın gələcəkdə baş verən epidemiyaların qarşısının alınması üçün tədqiqat və profilaktik tədbirlər onun ölməsindən sonra tamamilə qəbul edilməmişdir və ya tətbiq edilməmişdir.

Digər pionerlər arasında 1849-cu ildə İslandiyanın Vestmanna adalarında neonatal tetanoz epidemiyasının qarşısının alınması işi ilə bağlı olan Danimarka həkimi Peter Anton Schleisner daxildir. 1847-ci ildə Vyana xəstəxanasında uşaq ölümünü dezinfeksiya prosedurunu tətbiq edərək gətirən Macarıstan həkimi Ignaz Semmelweis, digər mühüm pioner idi. Onun tapıntıları 1850-ci ildə nəşr olundu, amma işi proseduru dayandırdı edən həmkarları tərəfindən pis qəbul edildi. İngilis cərrah Jozef Lister 1865-ci ildə Lui Pasterin işi ilə "antiseptikləri" aşkar etməyənə qədər dezinfeksiya geniş tətbiq olunmadı.

20-ci əsrin əvvəllərində Ronald Ross, Janet Lane-Claypon, Anderson Gray McKendrick və başqaları tərəfindən riyazi metodlar epidemioloji tətbiq edilmişdir.
Digər bir irəliləyiş 1954-cü ildə, Richard Doll və Austin Bradford Hill başçılıq edən İngilis Həkimləri Araşdırması nəticələrinin tütün siqareti və ağciyər xərçəngi arasındakı əlaqəyə çox güclü statistik dəstək verməsi ilə nəticələndi.

20-ci əsrin sonlarında biomedikal elmlərin inkişafı ilə qan, digər biospecimens və ətraf mühitdə bir sıra molekulyar markerlər müəyyən bir xəstəliyin inkişafı və ya riskini müəyyən edənlər kimi müəyyən edilmişdir. Epidemiologiya tədqiqatları molekulyar səviyyədə təhlil edilən bu biomarkerlər arasındakı əlaqəni yoxlamaq və xəstəliyin ümumi olaraq "molekulyar epidemiologiya" adlandırıldı. Xüsusilə, "genetik epidemiologiya" germline genetik varyasyon və xəstəlik epidemioloji üçün istifadə edilmişdir. Genetik varyasyon adətən periferik qan lökositlərindən olan DNT istifadə etməklə müəyyən edilir. 2000-ci illərdən etibarən, genom geniş birliyin tədqiqatları (GWAS) bir çox xəstəlik və sağlamlıq şəraiti üçün genetik risk faktorlarını müəyyənləşdirmək üçün geniş yayılmışdır.

Ən molekulyar epidemioloji tədqiqatlar hələ də şərti xəstəlik diaqnozu və təsnifat sistemlərini istifadə edərkən, xəstəliyin inkişafı şəxsdən fərdlərə fərqli heterojen prosesləri təmsil edir. Konseptual olaraq, hər bir insanın hər hansı bir fərddən fərqli bir unikal xəstəlik prosesi var ("unikal xəstəlik prinsipi"),, ekspozmanın yeganəliyini (endogen və ekzogen ətraf mühitə məruz qalan bütünlük) və hər birində molekulyar patoloji prosesi. 2000-ci illərdə xəstəliyin pozulması və molekulyar patoloji əlaməti (xüsusilə xərçəng) arasında əlaqəni araşdıran tədqiqatlar getdikcə yayılmışdır. Lakin, epidemiologiya sahəsində molekulyar patologiyanın istifadəsi tədqiqat qaydalarının olmaması və standartlaşdırılan statistika metodologiyasının olmaması, həmçinin disiplinlərarası ekspertlərin və təlim proqramlarının kifayət qədər olmamasıdır. Bundan əlavə, xəstəlik heterojenliyi anlayışı epidemiologiyada uzun müddətli bir təməllə qarşı-qarşıya qalır ki, eyni xəstəlik adı olan şəxslər oxşar etioloji və xəstəlik proseslərinə malikdirlər. Molekulyar həssaslıq dövründə bu məsələləri və əhalinin səhiyyə elmini inkişaf etdirmək üçün "molekulyar patoloji" və "epidemiologiya" yeni molekulyar patoloji epidemioloji (MPE) yeni disiplinlərarası sahə yaratmaq üçün inteqrasiya olunmuşdur "molekulyar patologiyanın epidemiologiyası və xəstəliyin heterojenliyi" kimi. MPE-də tədqiqatçılar arasındakı əlaqələri təhlil edir; (A) ekoloji, pəhriz, həyat tərzi və genetik faktorlar; (B) hüceyrə və ya hüceyrə hüceyrələrinin molekullarında dəyişikliklər; və (C) xəstəliyin inkişafı və inkişafı. Xəstəliyin patogenezinin heterojenliyini daha yaxşı başa düşmək xəstəliyin etiyologiyasını aydınlaşdırmağa kömək edəcəkdir. MPE-ə yanaşma təkcə neoplastik xəstəliklərə deyil, qeyri-neoplastik xəstəliklərə də tətbiq edilə bilər. MPE konsepsiyası və paradiqması 2010-cu ildə geniş yayılmışdır.
Epidemioloqlar müşahidədən eksperimental bir sıra tədqiqat dizaynlarını tətbiq edirlər və ümumiyyətlə təsviri, analitik (bilinən birliyin və ya hipotezli əlaqələri daha da araşdırmağı hədəfləyən) və eksperimental (tez-tez müalicə və digər müdaxilələrin klinik və icma sınaqlarına bərabər olan bir müddət) təsnif edilirlər. Epidemioloqlar eksperimental tədqiqatlarda müəyyən bir vəziyyət araşdırmasına daxil olan bütün amillərin nəzarətindədirlər. Epidemiologiya işləri alkoqol və ya smoking, bioloji maddələr, stress və ya kimyəvi maddələrin ölüm və ya morbidliyə məruz qalması ilə əlaqədar pozitiv münasibətlərin aşkar olunmasında mümkündür. Bu epidemioloji əhəmiyyətli bir aspektdən olan bu məruzələr və nəticələr arasında səbəbli münasibətlərin müəyyən edilməsi müasir epidemiologlar üçün bir vasitədir.

Müşahidə işlərinin təsviri və analitik iki komponenti vardır. Təsviri müşahidələr "sağlamlıqla bağlı dövlətin kimə, hansı, nə vaxt, nə vaxt və nə vaxt olduğu" ilə bağlıdır. Lakin analitik müşahidələr səhiyyə ilə bağlı hadisə ilə necə daha çox məşğul olurlar. Eksperimental epidemiologiya üç növdən ibarətdir: təsadüfi nəzarətli sınaqlar (tez-tez yeni dərman preparatları və ya narkotik sınaqları üçün istifadə olunur), sahə sınaqları (bir xəstəliyin bağlanması riski yüksək olanlar üzərində aparılır) və icma sınaqları (sosial mənşəli xəstəliklər üzrə tədqiqatlar). 
"Epidemioloji triad" termini ana, agent və ətraf mühitin bir epidemiyanı təhlilində təsvir etmək üçün istifadə olunur. 

Case-seriyası bir xəstənin təcrübəsini və ya bənzər diaqnozu olan xəstələrin kiçik qrupunu və ya gözlənilməz dövrlərdə xəstəliklərin yaranma potensialına malik olan bir statistik faktorun keyfiyyətcə öyrənilməsinə istinad edə bilər.

Köhnə tədqiqat növü tamamilə təsviri və bu xəstəliyi olan xəstələrin ümumi əhali ilə bağlı dəyişikliklər etmək üçün istifadə edilə bilməz. Zərif bir klinisyenin bir xəstəliyin qeyri-adi xüsusiyyətini və ya xəstənin tarixini müəyyənləşdirdiyi bu tip tədqiqatlar yeni bir fərziyyənin formalaşmasına səbəb ola bilər. Seriyadan olan məlumatları istifadə edərək, mümkün səbəb faktörlerini araşdırmaq üçün analitik işlər edilə bilər. Bunlara iddiada nəzarət işləri və ya prospektiv işlər daxildir. Bir iddiaya nəzarət işi xəstəliyə uyğun olmayan müqayisəli nəzarətləri serialdakı hallara uyğunlaşdırdı. Prospektiv bir araşdırma, xəstəliyin təbii tarixini qiymətləndirmək üçün zaman keçdikcə hadisələr sırasını izləyəcəkdir.

Daha sonrakı formada özünü nəzarət edən xarakterli seriya işləri kimi təsvir edilən, fərdi xəstə təqib müddətini açıq və gözlənilməz dövrlərə bölünür və müəyyən bir nəticənin ortaya çıxan və gözlənilməyən dövrlər arasındakı nisbətini müqayisə etmək üçün Poisson reqressiya proseslərini istifadə edir. Bu üsul peyvənd üçün mənfi reaksiyaların öyrənilməsində geniş istifadə edilmişdir və bəzi hallarda kohort tədqiqatlarında mövcud olan müqayisə edilən statistika gücünü göstərmək üçün göstərilmişdir. 
Epidemiologiya bəzən sağlamlıq nəticələrinə məruz qalma dərnəklərini aydınlaşdırmaq üçün istifadə edilən statistik vasitələrin toplusu kimi baxılsa da, bu elmi daha dərindən başa düşmək nedensel münasibətləri aşkar etməkdir.

Epidemioloji ədəbiyyatın çox hissəsi üçün "Korrelyasiya səbəb olur" deməkdir. bunlar epidemioloqlar üçün açar sözlərdir. İki dəyişən arasındakı əlaqə və ya ən azı birləşmə zəruri, lakin bir dəyişənin digərinə səbəb olduğunu düşünmək üçün kifayət deyil. Epidemioloqlar, toplanmış məlumatları və biomedikal və psixosional nəzəriyyələrin müxtəlif növlərini nəzəriyyəni yarada və ya genişləndirmək, hipotezlər sınaqdan keçirmək və əlaqələr niyə səbəb olduğuna dair məlumatlı, məlumatlı məlumatlar və tam olaraq necə səbəb olduğundan istifadə edirlər.

Epidemioloqlar vurğulayırlar ki, "bir səbəb - bir təsir" anlayışı basit bir yanlış inandırıcıdır. Çox nəticələr, xəstəlik və ya ölüm olmasa, bir çox komponentli səbəblərdən ibarət olan bir zəncir və ya şəbəkədir. Nəticələr lazımi, kifayət qədər və ehtimal olunan şərait kimi seçilə bilər. Zəruri bir vəziyyət müəyyən oluna və nəzarət edilərsə (məsələn, bir xəstəlik agentinə qarşı bir antikor, bir zədədə enerji) zərərli nəticədən qaçınmaq olar. 
Bu günə qədər bir neçə universitet lisenziya səviyyəsində təhsil kursu kimi epidemiologiya təklif edir. Bir görkəmli bakalavr proqramı, Johns Hopkins Universitetində, ictimai səhiyyə sahəsində böyük olan tələbələrin epidemiologiya, o cümlədən Bloomberq İctimai Səhiyyə Məktəbində yüksək səviyyəli kursları ala biləcəyi yerdədir.

Epidemioloji tədqiqat həkimlər kimi klinik cəhətdən təlim keçmiş mütəxəssislər də daxil olmaqla, müxtəlif fənlər olan şəxslər tərəfindən aparılmasına baxmayaraq, rəsmi təlimlər İctimai Səhiyyə (MPH), Epidemiologiya Elmləri Magistr (MSc) Səhiyyə (DrPH), Əczaçı doktoru (PharmD), Fəlsəfə doktoru (PhD), Elmlər doktoru (ScD). Digər bir çox lisenziya proqramı, məsələn, Sosial İşlər Doktoru, Klinik Təcrübə Doktoru (DClinP), Podiatrik Tibb Doktoru (DPM), Baytarlıq Doktoru (DNP), Tibb elmləri doktoru Terapiya (DPT) və ya kliniki təlim keçmiş həkimlər, tibb elmləri doktoru və ya Tibb və Cərrahiyyə Bakalavr (MBBS və ya MBCHB) və Osteopatik Təbabət Doktoru (DO) epidemioloji tədqiqatlar və ya əlaqəli mövzularda bəzi təlimlər daxildir, lakin bu təlim epidemioloji və ya ictimai sağlamlığına yönəlmiş təlim proqramlarında təklif ediləndən az olduqca azdır. Epidemiologiya və tibb arasındakı güclü tarixi əlaqəni əks etdirən formal təhsil proqramları səhiyyə məktəblərində və tibbi məktəblərdə müəyyənləşdirilə bilər.

İctimai sağlamlıq ,sağlamlıq praktikləri kimi, epidemioloqlar bir sıra müxtəlif parametrlərdə işləyirlər. Bəzi epidemioloqlar 'sahəsində fəaliyyət göstərir'; yəni ictimaiyyətdə, ümumiyyətlə bir ictimai səhiyyə sağlamlıq xidmətindədir və xəstəliklərin baş verdiyi sahələrdə araşdırma və mübarizə aparmaq üçün tez-tez rast gəlinir. Digərləri qeyri-kommersiya təşkilatları, universitetlər, xəstəxanalar və dövlət və yerli səhiyyə şöbələri, müxtəlif Səhiyyə Nazirlikləri, Sərhədsiz Həkimlər, Xəstəliklərin İdarə Olunması və Müalicəsi Mərkəzləri (CDC), Sağlamlıq Qoruma Agentliyi, Dünya Səhiyyə Təşkilatı (ÜST) və ya Kanada İctimai Səhiyyə Təşkilatı. Epidemioloqlar həmçinin bazar tədqiqatları və ya klinik inkişaf kimi qruplarda dərman və tibbi cihaz şirkətləri kimi qeyri-kommersiya təşkilatlarında işləyə bilər.