Qırx yeddi ronin
----------------

Qırx Yeddi Samuray, Ako davası, Ako Səyyah Samurayları (赤穂浪士 Ako rōshi) və ya Genroku Ako Hadisəsi (元禄赤穂事事禄赤穂事禄赤穂事件 Genroku) kimi də tanınan Qırx Yeddi **Ronin**'in hekayəsi prototip bir yapon hekayəsidir. Görkəmli yapon alimi tərəfindən ölkənin "milli əfsanəsi" (İzumo) kimi təsvir edilən bu kitab samurayların şərəf qaydalarının ən məşhur hadisəsi Buşido'dan bəhs edir.

Hekayə, daimyo ustasının titulu kōzuké-no-suké olan Kira Yoshinaka adlı məhkəmə məmuruna hücum etmək üçün seppuku (ritual intihar) etməyə məcbur edildikdən sonra lidersiz qalan (**ronin**ə çevrilən) bir qrup samuraydan bəhs edir. Səbirlə gözlədikdən və Kira'nı öldürmək üçün bir ildən çox plan qurduqdan sonra **Ronin**'lər ağalarının şərəfinin qisasını aldılar. Bunun müqabilində **ronin**'lər qətl cinayətini törətdiklərinə görə — artıq bildikləri kimi seppuku törətməyə məcbur oldular. Kiçik bəzəkli bu əsl hekayə, bütün yaxşı insanların gündəlik həyatlarında saxlamalı olduğu sədaqət, fədakarlıq, əzm və şərəf simvolu kimi Yapon mədəniyyətində populyarlaşdı. Demək olar ki, əfsanəvi nağılın populyarlığı Yaponiya tarixinin Meiji dövründə, Yaponiyada bir çox insanın mədəni köklərinə qayıtmaq istəməsi zamanı sürətli modernləşmə ilə daha da artdı.

Ronin
-----

**Rōnin** (浪人, **rōnin**) Yaponiyanın feodal dövründə (1185–1868) başçısız samuraylar idi. Samuray ağasının məhv olması və ya yıxılması və ya ağasının lütf və ya imtiyazını itirməsi səbəbindən başçısız qalır. **Rōnin** sözü hərfi mənada "sürüklənmiş adam" deməkdir. Termin Nara və Heian dövrlərində yaranmışdır; Əvvəlcə ağalarının torpaqlarından qaçan və ya tərk edən təhkimçilərə istinad edilirdi. Bu həm də döyüşlərdə ağalarını itirən samuraylar üçün istifadə olunan termindir.

Buşido Şoşinşuya (Samuray Məcəlləsi) görə, lordunu itirdikdən sonra bir ronin'in oibara seppuku (həmçinin "hara kiri" — ritual intihar) etməsi tələb olunurdu. Qaydalara əməl etməməyi seçən şəxs "özbaşına" sayılırdı və həyatını böyük bir utanc içində yaşamalı olurdu. **Ronin** statusunun arzuolunmazlığı mahiyyətcə digər samuraylar və daimyo'lar (feodallar) tərəfindən qoyulmuş ayrı-seçkilik idi.

Tamamilə sadiq insanlar kimi, samurayların əksəriyyəti başıboş gəzib-dolaşan ronin'lərin sahib olduğu şəxsi azadlığa kin bəsləyirdi. **Ronin** öz müqəddəratını təyinetmə simvolu idi; Həyatda öz yollarını çəkən, yalnız özlərinə cavab verən və istədikləri kimi qərarlar verən müstəqil kişilər idi. Və adi samuraylar kimi, bəzi **ronin**lər hələ də dayşos'larını (samurayın statusunu simvolizə edən bir cüt qılınc) taxırdılar. Qırx yeddi **ronin**, **Ronin**'lərin klassik təxminindən həm lordlarına, həm də Buşidonun ləyaqət məcəlləsinə sarsılmaz sədaqəti ilə fərqlənir.

Tarixi mənbələr və qurğu halına gətirilməsi
-------------------------------------------

Mənbələr bəzi təfərrüatlara görə fərqli olsalar da, aşağıda verilmiş versiya geniş çeşidli tarixi mənbələrdən, o cümlədən eposun müxtəlif hissələrinin hələ də mövcud olan bəzi şahid ifadələrindən diqqətlə tərtib edilmişdir. Bu tarixi povestdəki hadisələr və personajlar 1871-ci ildə A. B.-nin Mitford'un Köhnə Yaponiya nağılları nəşri ilə Qərbdə geniş və populyar oxucu kütləsinin ixtiyarına verildi. Mitford oxucularını qırx yeddi **ronin** hekayəsini tarixən dəqiq olaraq şərh etməyə dəvət edir; Mitford'un hekayəsi uzun müddətdir standart əsər hesab edilsə də, onun bəzi dəqiq təfərrüatları indi sual altındadır. Bununla belə, təvazökar qüsurlara baxmayaraq, Mitford'un işi gələcək tədqiqatlar üçün ənənəvi başlanğıc nöqtəsi olaraq qalır. İstər sırf ədəbi vasitə kimi, istərsə də etnoqrafik dəqiqliyə iddia olaraq, Mitford belə izah edir:

*Yedo şəhərinin ətrafında olan Takanavada möhtərəm ağacların yuvasının ortasında gizlənmiş Senqakuji və ya Bahar-təpə məbədi, Qırx yeddi roninin məzarlarının olduğu qəbiristanlığı ilə bütün ölkədə məşhurdur. Yapon tarixində məşhur olan rôninlər yapon teatrının qəhrəmanlarıdır, onların əməllərini yazmaq üzrəyəm.*

Bu hadisələrin qurğulanmış ifadələri özlüyündə bir janr olan Çuşinqura kimi tanınır. Hekayə ilk dəfə bunraku (yapon kukla teatrı) və kabuki (ənənəvi yapon teatrı) da daxil olmaqla çoxsaylı tamaşalarda populyarlaşdı; Adlar, Genroku dövründə şoqunluğunun senzura qanunlarına görə dəyişdirildi və cari hadisələrin təsvirini qadağan etdi. Dramaturqların verdiyi versiya bəziləri tərəfindən tarixi fakt kimi qəbul edilsə də, Çuşinqura bu hadisədən təxminən 50 il sonra yazılmışdır; və Çuşinquradan əvvəl real hadisələrlə bağlı çoxsaylı tarixi qeydlər qalmışdır.

Bakufunun senzura qanunları 75 il sonra, yaponoloq İsaak Breastinq Qenroku dövrünün əsas hadisələrindən biri kimi qırx yeddi **ronin** hekayəsini ilk dəfə qeyd edəndə bir qədər yumşaldıldı.

Qırx yeddi ronin'in hekayəsi
----------------------------

### Arxaplan hadisələri

1701-ci ildə (Qərb təqvimi) iki daimyo, Asano Takumi-no-Kami Naqanori, Akonun gənc daimyosu (Qərbi Honsyuda kiçik bir tayfa və ya mehmanxana) və başqa bir zadəgan Kamei Sama İmperatorun Edodakı elçiləri üçün, Şoqunlara Sankin kotai xidməti zamanı müvafiq qəbul təşkil etdilər. 

Bu daimyo adları qurğu deyil və 1701-ci ildə Yaponiyada hesablanan vaxta görə Genroku'nun on dördüncü ilinin üçüncü ayının on dördüncü günündə həqiqətən bir şeyin baş verdiyinə şübhə yoxdur. Ümumilikdə Ako hadisəsi adlandırılan hadisə real bir hadisə idi.

Asano və Kamei, Tokuqava Tsunayoşi'nin şoqunluğunun iyerarxiyasında yüksək rütbəli Edo məmuru Kira Kozuke-no-Suke Yoshinaka tərəfindən lazımi məhkəmə etiketi ilə bağlı təlimatlandırılacaqdı. İddialara görə, o, ya ona təklif etdikləri kiçik hədiyyələrə görə (belə bir təlimatçı üçün ənənəvi təzminat kimi) və ya onun tələb etdiyi kimi rüşvət təklif etmədiklərinə görə onlara qəzəblənib. Digər mənbələr onun təbii olaraq kobud və təkəbbürlü bir insan olduğunu və ya korrupsioner olduğunu deyirlər ki, bu da qatı əxlaqlı Konfutsiçi olan Asano'nu qıcıqlandırıb. Səbəb nə olursa olsun, Kira onlarla pis rəftar etdi, təhqir etdi və ya müəyyən mərasim vəzifələrini yerinə yetirməyə hazırlaya bilmədi, buna görə də onlar Kira'dan narazı qaldılar.

Asano bütün bunlara cəsarətlə dözərkən, Kamei Sam'a qəzəbləndi və təhqirlərə görə qisas almaq üçün Kira'nı öldürməyə hazırlaşdı. Bununla belə, Kamei Sama'nın cəld düşünən məsləhətçiləri sakitcə Kira'ya külli miqdarda rüşvət verməklə (çünki Kamei Sama Kiranı öldürsəydi, hamı cəzalandırılardı) lordu və qəbiləsi üçün fəlakətin qarşısını aldılar; Bundan sonra Kira, Kamei Sama ilə çox yaxşı davranmağa başladı və bu, Kamei'nin qəzəbini sakitləşdirdi.

Bununla belə, Kira Asano'nun dostunu təqlid etməməsindən əsəbiləşdiyi üçün ona qarşı sərt davranmağa davam edirdi; Kira onu hamının gözü qarşısında ələ salıb, aşağılayırdı. Nəhayət, Kira Asano'nu ədəbsiz bir əyalət zorakısı kimi təhqir etdi və Asano daha özünü saxlaya bilmədi. O, özündən çıxdı və xəncərlə Kira'ya hücum etdi, lakin ilk zərbəsi onu ancaq üzündən yaraladı; İkincisini də qaçırdı və dirəyə dəydi. Mühafizəçilər daha sonra onları sürətlə ayırdılar.

Kira'nın yarası o qədər də ciddi deyildi, lakin Şoqun iqamətgahı daxilində şoqunluq məmuruna hücum ağır cinayət hesab olunurdu. Edo qalasında zorakılığın istənilən forması, hətta qılınc çəkmək də tamamilə qadağan idi. Buna görə də Asano'ya seppuku etmək əmri verildi. Asano'nun ölümündən sonra onun əmlakı və torpaqları müsadirə olunacaq, ailəsi məhv ediləcək, qulluqçuları roninə çevriləcəkdi. Ako'nun daimyo'su Edo qalasında qılıncını açmışdı və bu hücuma görə daimyo'ya özünü öldürmək əmri verildi.

Bu xəbər Asano'nun baş samurayına və müşaviri Oişi Kuranosuke Yoşio'ya çatdırıldı, o, komandanı öz üzərinə götürdü və qalanı hökumət agentlərinə təslim etmək üçün bakufu əmrlərini yerinə yetirməzdən əvvəl Asano ailəsini uzaqlaşdırdı.

### Ronin'in qisas planı

Asanonun üç yüzdən çox adamından ən azı qırx yeddisi, xüsusən də onların lideri Oişi, qisas almadan ağalarını buraxmaqdan imtina etdi. Bəzi mənbələr, Oişi və digər 59 ronin Kira'ya qarşı tədbir görməyin vaxtının gəldiyini qərara aldıqlarını söyləyirlər, lakin Oişi kişilərdən yalnız 46-nın onunla birlikdə işə qoşulmasına icazə verdi və qalan 13-ünü evlərinə, ailələlərinin yanına göndərdi.

Qisas almaq qadağan olsa da, onlar birləşərək, ağır cəza alacaqlarını bilsələr də, Kira'nı öldürməklə ağalarının qisasını alacaqları üçün gizli and içdilər. Bununla belə, Kira yaxşı qorunurdu və onun evi belə bir hadisənin qarşısını almaq üçün möhkəmləndirilmişdi. Gördülər ki, uğur qazanmaq üçün onu hazırlıqsız buraxmalı oldular. Kira və digər şoqunluq məmurlarının şübhələrini aradan qaldırmaq üçün onlar dağılışaraq tacir və ya rahib oldular.

Oishi Kyoto'da məskunlaşdı və ağlında qisas almaqdan başqa heç nə yoxmuş kimi tez-tez fahişəxanalara və meyxanalara getməyə başladı. Kira hələ də tələdən qorxurdu və Asano'nun keçmiş xidmətçilərini izləmək üçün casuslar göndərdi.

Bir gün Oişi sərxoş halda evdən qayıdanda küçədə yıxılıb yuxuya getdi və bütün yoldan keçənlər ona güldülər. Yanından keçən Satsuma adamı samurayın bu davranışından qəzəbləndi; həm ağasının qisasını almağa cəsarəti çatmadığına, həm də indiki əxlaqsız davranışına görə. Satsuma adamı onu təhqir edib, üzünə təpiklə vurduqdan sonra (bir samuraya vurmaq, üzünə toxunmaq belə böyük təhqir idi) və onun üstünə tüpürdü.

Qısa müddət sonra Oişi'nin iyirmi illik sadiq həyat yoldaşı onun yanına getdi və onun davranışını həddən artıq irəli götürdüyündən şikayətləndi. Onu dərhal boşadı və iki azyaşlı uşağı ilə yola saldı; ən böyükləri, Çikara adlı oğlan atasının yanında qaldı. Atası arvadının yerinə gənc və gözəl bir cariyə aldı. Kira'nın agentləri bütün bunları Asano'nun himayədarlarından təhlükəsiz olduğuna əmin olan, ağasının qisasını almağa cəsarəti olmayan və zərərsiz olan, əslində pis samuray olmalı olan Kira'ya bildirdilər; Sonra mühafizəsinin sayını azaltdı.

Qalan sadiq qulluqçular indi Edo'da toplandılar və işçi və tacir rollarında Kira'nın evinə giriş əldə etdilər, içəridəki hər şeyin quruluşu ilə tanış oldular. Xidmətçilərdən biri (Kinemon Kanehide Okano) planları əldə etmək üçün ev inşaatçısının qızı ilə evlənəcək qədər irəli getdi. Bütün bunlar Oişi'yə bildirildi. Digərləri silah toplayıb gizli şəkildə Edo'ya daşıdılar; Bu da başqa cinayət idi.

### Hücum

1702-ci ildə Oişi Kira'nın tamamilə hazırlıqsız olduğuna və hər şeyin hazır olduğuna əmin olduqdan sonra onu izləyən casuslardan qaçaraq Kyoto'dan qaçdı və bütün qrup Edo'dakı gizli görüş yerinə toplandı və əhdlərini təzələdilər.

Dekabrın 14-də səhər tezdən, güclü qar yağışı zamanı güclü külək altında Oişi və **ronin** Kira Yoşinaka'nın Edo'dakı malikanəsinə hücum etdilər. Diqqətlə hazırlanmış plana əsasən, onlar iki qrupa bölünərək qılınc və yaylarla hücuma keçdilər. Oişi'nin başçılıq etdiyi qrup ön qapıya hücum edəcək; Oğlu Oişi Çikara başda olmaqla digəri arxa qapıdan evə hücum edəcəkdi. Eyni zamanda nağara səsi eşidilir və fit səsi Kira'nın ölümünü xəbər verirdi.

Kira öləndə onun başını kəsib ağalarının məzarına qurban olaraq qoymağı planlaşdırdılar. Bundan sonra onlar təslim olub gözlənilən ölüm cəzasını gözləyəcəklər. Bütün bunlar son şam yeməyində Oişi onlardan diqqətli olmağı, qadınları, uşaqları və digər köməksiz insanları qorumağı xahiş etdikdə təsdiqləndi.

Oişi dörd nəfəri hasarın üstündən dırmaşdırıb, qapıçının daxmasına girib oradakı mühafizəçini tutub bağlamalarını əmr etdi. Sonra bütün qonşu evlərə qasidlər göndərdi ki, onlar soyğunçu deyil, ağasının ölümünün qisasını almaq üçün yola düşmüş nökərlərdir və heç kəsə zərər dəyməyəcək; onların hamısı tamamilə təhlükəsiz idi. Kira'ya nifrət edən qonşular heç nə etmədilər.

Oişi evdəkilərin (hələ oyanmamış) köməyə çağırmasının qarşısını almaq üçün oxatanları (bəzilərini damda) yerləşdirdikdən sonra hücuma başlamaq üçün barabanları döydü. Kira'nın on nəfər qulluqçusu evə qarşı tərəfdən hücum edən dəstəni dayandırdı, lakin Oişi Çikara'nın dəstəsi evin arxa hissəsindən daxil oldu.

Qorxuya düşən Kira əri və qulluqçuları ilə eyvandakı şkafa sığındı. Çöldə kazarmada yatmış qalan xidmətçiləri onu xilas etmək üçün evə girməyə çalışdılar. Evin qarşısında müdafiəçiləri məğlub etdikdən sonra ata və oğuldan ibarət iki dəstə birləşərək içəri girən qulluqçularla döyüşdülər. Məğlub olduqlarını anlayıb köməyə çağırmaq istəsələr də, elçiləri bunun qarşısını almaq üçün təyin olunmuş oxatanlar tərəfindən öldürüldü.

Nəhayət, şiddətli mübarizədən sonra Kira'nın sonuncu müdafiəçiləri ram edildi; bu prosesdə onlar Kira'nın on altı adamını öldürdülər və nəvəsi də daxil olmaqla iyirmi iki nəfəri yaraladılar. Amma Kira'dan əsər-əlamət yox idi. Evdə axtarış apardılar, ancaq ağlayan qadın və uşaqları tapdılar. Onlar ümidsizliyə qapılmağa başladılar, lakin Oişi Kira'nın çarpayısını yoxladı və hələ də isti idi, ona görə də o, Kira'nın çox uzaqda ola bilməyəcəyini bildi.

### Kira'nın ölümü

Yenilənmiş axtarış böyük tumarın arxasında gizlənmiş gizli həyətin girişini aşkar etdi; Həyətdə kömür və odun saxlamaq üçün kiçik bir tikili var idi, burada daha iki gizlənmiş silahlı qulluqçu məğlub edilərək öldürüldü. Binada aparılan axtarış zamanı gizlənən döyüşçü aşkarlandı; O, döyüş yoldaşlarını çağıranda xəncərlə hücum etdi, lakin döyüşçü asanlıqla tərksilah edildi. O, kim olduğunu söyləməkdən imtina etdi, lakin çağırılanlar onun Kira olduğuna əmin olub fit çalıblar. **Ronin**lər toplandı və Oişi fənərlə onun həqiqətən Kira olduğunu gördü. Son dəlil olaraq onun başında Asano'nun hücumundan qalmış yara izi var idi.

Bundan sonra Oişi diz çökdü və Kira'nın yüksək rütbəsini nəzərə alaraq ona hörmətlə müraciət edib, Asano'nun xidmətçiləri olduqlarını, əsl samuray kimi ondan qisas almağa gəldiklərini və Kira'nı əsl samuray kimi ölməyə dəvət etdi, yəni özünü öldürməyə. Oişi bildirdi ki əgər o Kira'nın yerində olsa samuray kimi özünü öldürməyi seçərdi və Asano'nun onu öldürmək üçün istifadə etdiyi xəncəri ona təklif etdi.

Ancaq ona nə qədər yalvarsalar da, Kira səssiz qaldı və əsərək əyildi. Nəhayət, soruşmağın faydasız olduğunu görən Oişi **ronin'**ə onu öldürməyi əmr etdi və Ronin də onun başını xəncərlə kəsərək öldürdü. Qenroku'nun on beşinci ilinin on ikinci ayının on dördüncü gününə keçən gecə Kira öldürüldü.

Daha sonra evdə olan bütün işıqları və yanğınları söndürdülər (evin alışmaması və qonşulara zərər verəcək ümumi yanğına səbəb olmasının qarşısını almaq üçün) və kəlləsini alaraq ordan ayrıldılar.

**Ronin'**lərdən birinə, ashigaru Terasaka Kichiemon'a Ako'ya getmək və qisaslarının tamamlandığını bildirmək əmri verildi. Kichiemon'un xəbərçi rolu hekayənin ən çox qəbul edilən versiyası olsa da, digər tarixi mənbələr onun döyüşdən əvvəl və ya sonra qaçdığını və ya ronin təslim olmamışdan əvvəl getməsi əmrini verdiyini söyləyir.

### Aqibət

Senqaku-ciyə qayıdarkən roninlər, onları istirahətə və sərinləməyə dəvət etmək üçün küçədə saxlanılır.
İndi səhər tezdən Kiranın başını Senqaku-ci'dəki ağalarının məzarına apardılar və yolda böyük çaxnaşma yarandı. Hekayə tez yayıldı və yollarını kəsən hər kəs onları təriflədi və onlara yeməklər təklif etdi.

Onlar məbədə çatanda, qalan qırx altı ronin Kira'nın başını quyuda təmiz yuyub, onu və taleyin xəncərini Asano'nun məzarı önünə qoydular. Sonra məbəddə dua etdilər və qalan pulun hamısını məbədin baş rahibinə verdilər, ondan onları düzgün dəfn etməyi və onlar üçün dua etməyi xahiş etdilər. Sonra təslim oldular; qrup dörd hissəyə bölündü və dörd fərqli daimyo'nun mühafizəsi altına alındı.

Bu müddət ərzində Kira'nın iki dostu onun başını dəfn etmək üçün cənazəyə gəldilər; Məbəddə hələ də onlara qulluq edən dostlar və keşişlər tərəfindən imzalanmış başın orijinal qəbzi var.

Şoqunluq məmurları çıxılmaz vəziyyətdə idi. Samuraylar ağalarının ölümünün qisasını alaraq Buşido'nun əmrlərini yerinə yetirdilər; lakin onlar şoqunluğun hakimiyyətinə də etiraz edərək qadağan olunmuş qisas tələb edirdilər. Bundan əlavə, Şoqun özünə heyran olan ictimaiyyətdən **ronin** adına çoxsaylı ərizələr aldı. Gözlənildiyi kimi, **ronin**'lər ölümə məhkum edildi; Lakin Şoqun nəhayət, onlara cinayətkar kimi edam edilməkdənsə, şərəflə seppuku etməyi əmr edərək bu dilemmanı həll etdi. Hücum edənlərin hər biri ritual qaydada özünü öldürdü.

Qırx altı **ronin** bunu 4 fevral 1703-cü ildə etdi. (Bu, o vaxtdan bəri əhəmiyyətli miqdarda çaşqınlığa səbəb oldu; bəziləri "qırx altı ronin"dən danışır; Bu, qırx yeddi nəfər olan faktiki hücum qrupu olan Şoqun tərəfindən öldürülən qrupa aiddir.) Onlar xahiş etdikləri kimi Senqaku-ci'dəki ağalarının məzarının önündə dəfn edildi. Qırx yeddinci **ronin** nəhayət vəzifəsindən qayıtdı və Şoqun tərəfindən əfv edildi (bəziləri gənc olduğuna görə əfv edildi deyirlər). O, 78 yaşına qədər yaşadı və sonra yoldaşları ilə birlikdə dəfn edildi. Seppuku ilə öldürülən hücumçular daha sonra Senqaku-ci ərazilərində dəfn edildi.

Onların geydikləri paltar və silahlar, nağara və fitlər ilə birlikdə məbəddə bu günə qədər qorunub saxlanılmışdır; Zirehlər evdə hazırlanmışdı, çünki onlar bir şey almaqla şübhə yaratmaq istəmirdilər.

Qəbirlər böyük ehtiram yerinə çevrildi və insanlar dua etmək üçün ora axışırdılar. Bu məbəddəki məzarları Genroku dövründən bəri bir çox insan ziyarət etmişdir. Gələnlərdən biri, küçədə sərxoş vəziyyətdə yatarkən Oişi'yə lağ edən və üzünə tüpürən Satsumalı bir kişi idi. Türbəyə müraciət edərək, o, etdiyi hərəkətlərin bağışlanmasını və Oişi'nin əsl samuray olmadığını düşünməsi üçün yalvardı. Daha sonra intihar etdi və ronin məzarlarının yanında basdırıldı.

Təhlil və Kritik Əhəmiyyət
--------------------------

Deyirlər ki, Çuşinqura nağılını kifayət qədər uzun müddət öyrənsəniz, yaponlar haqqında hər şeyi başa düşəcəksiniz. Nəzəriyyə ondan ibarətdir ki, nağılda dəstəklənən bütün dəyərlər təbii və mədəni olaraq yaponlara aiddir və nağıl yapon xalqının xarakterinin distilləsidir. 

Hətta bu gün, hadisələrdən və onların qurğulanmasından illər sonra, mağaza rəflərində tarixlərdən tarixi fantastikaya, Çuşinqura nağıllarının mədəni təhlillərinə qədər qırx yeddi **Ronin** haqqında yüzlərlə kitab yer alır. Əvvəlcə 1748-ci ilin Kanadehon Çuşinqurası'na istinad edən "Çuşinqura" indi 1701-1703-cü illərdə Akô Hadisəsi nəticəsində yaranan bütün mədəni istehsalı əhatə edən hərtərəfli termindir.

Hekayənin sonrakı təxəyyüldə davamlılığı ilk saray hadisəsinin motivinin qeyri-müəyyənliyindən çox, konturunda gizli olan dramla bağlıdır. Məsələn, tarixi qeydlər Asano'nun niyə Kira'ya hücum etdiyini izah etmir. **Ronin**'in heç vaxt Asano'nun kin-küdurətinin səbəbini öz həcmli yazışmalarında qeyd etməməsi onu göstərir ki, hətta onların da həqiqətdən xəbəri yoxdur.

Daha böyük qeyri-müəyyənlik **Ronin**'in motivasiyasında və hərəkətindədir. Qırx Yeddi **Ronin** öz hərəkətlərini vendetta adlandırdı, lakin onların hərəkətləri o zaman vendettanın qanuni və ya ənənəvi tərifinə uyğun gəlmirdi, çünki Kira öz ustasını öldürməmişdi və az qala onun tərəfindən öldürülmüşdü. Ağanın yalnız ailə üzvündən başqa qisasını almaq üçün heç bir hüquqi və mənəvi əsası yox idi. **Ronin** əslində öz hərəkətlərinə haqq qazandırmaq üçün Konfutsiçi alimi çağırdı. Hərəkətin mahiyyəti və ruhu da sual altındadır: bu, ağasına sədaqət, bakufuların Kira'ya qarşı dözümlülüyünə etiraz idi, yoxsa ustadlarının başladığı işi başa çatdırmaq üçün bir namus məsələsi idi? Yoxsa bir təfsir məktəbinin dediyi kimi, onlar, yəni yoxsul samuraylar yeni bir iş üçün ümidsiz idilər və kimliklərini sübut etməyə çalışırdılar?

Hadisəni əhatə edən saysız-hesabsız imkanlar saysız-hesabsız şərhlər və adaptasiyalar üçün yol açır, sonsuz danışılan Çuşinqura'nın müasir dövrlərdə sağ qalmasını təşviq edir. Çuşinqura, Edo dövrünün "Üç Böyük Döyüş"ündən əslində müharibədən yeganə sağ çıxan idi: bu gün yaponların əksəriyyətinə faktiki olaraq məlum olmayan adlar olan Soqa Qardaşları və ya Araki Bunzaemon haqqında başqa heç bir məlumat əldə etmək olmur. 

O, sağ qaldı və təkrar-təkrar kəşf edildi; Onların çoxsaylı təkrarları və adaptasiyası bu və ya digər şəkildə öz dövrlərinin dəyər və ideologiyalarının əksi idi.

### Gizli məqsədlər: Asano qəbiləsinin ağalığını bərpa etmək

Qırx Yeddi **Ronin**'in hərəkətləri çox vaxt sədaqət aktı kimi qəbul edilsə də, ikinci dərəcəli məqsəd də var idi: Asano'nun ağalığını bərpa etmək və beləliklə, samuray yoldaşlarına xidmət etmək üçün yer tapmaq. Asano'nun rəhbərliyi altında xidmət edən yüzlərlə samuray işsiz idi və bir çoxları rüsvay olmuş bir ailənin yanında xidmət etdikləri üçün iş tapa bilmirdilər. Bir çoxları fermer kimi yaşayırdılar və ya dolanmaq üçün sadə sənətkarlıq edirdilər. Qırx Yeddi **Ronin**'in hərəkəti onların adlarını təmizlədi və işsiz samurayların çoxu ronin şərəfli sona məhkum edildikdən dərhal sonra iş tapdı. Takuminokami'nin kiçik qardaşı və varisi Asano Daigaku Nagahiro, ərazisi əvvəlki ərazisinin onda birinə qədər azalsa da, Tokugawa Shogunate tərəfindən adı bərpa etməyə icazə verildi.

### Tənqid (Bushido çərçivəsində)

**Ronin** intiqam almaq üçün bir il "uyğun vaxtı" gözləyib. Bu məşhur sualı verən şəxs Haqakure kitabının müəllifi Yamamoto Tsunetomo idi: "Bəs Kira Asano'nun ölümündən doqquz ay sonra xəstəlikdən ölsəydi?" Aydın cavab budur ki, qırx yeddi **ronin** o zaman ağalarının qisasını almaq üçün yeganə şanslarını itirəcəkdi. Belə ki, onlar öz çirkin davranışlarının sadəcə bir hərəkət olduğunu və tezliklə qisas almağa hazır olacaqlarını iddia etsələr belə, onlara kim inanacaqdı? Onlar Asano qəbiləsinin adına əbədi rüsvayçılıq gətirən qorxaqlar və sərxoşlar kimi əbədi olaraq xatırlanacaqdılar.

Yamamoto yazırdı ki, düzgün Buşido'ya görə, **Ronin**'in etməli olduğu doğru şey Asano'nun ölümündən dərhal sonra Kira və onun adamlarına hücum etmək idi. **Ronin** yəqin ki, məğlub olacaqdı, çünki Kira o zaman hücuma hazır idi, lakin bu, əhəmiyyətsiz idi. Oişi uğura çox bağlı idi. Onun kompleks planı Kira'nı öldürməkdə uğur qazanacaqlarına tam əmin olmaq üçün hazırlanmışdı ki, bu da bir samuray üçün uyğun olmayan bir vəziyyət idi: Əhəmiyyətli olan Kira'nın ölümü deyil, Asano'nun keçmiş samurayının Kira evinə qarşı hərtərəfli hücumda qeyri-adi cəsarət və qətiyyət nümayiş etdirməsi və bununla da həlak olmuş ustadı üçün əbədi şərəf qazanması idi. Kira'nı öldürə bilməsələr belə, hamısı həlak olsa belə, fərq etməzdi, çünki Buşido'da qələbə və məğlubiyyətin əhəmiyyəti yoxdur. Bir il gözləməklə onlar uğur şanslarını artırdılar, lakin samurayların edə biləcəyi ən böyük günah hesab edilən klanlarının adına ləkə gətirmək riski ilə üzləşdilər. Buna görə Yamamoto Tsunetomo və başqaları qırx yeddi ronin hekayəsinin yaxşı bir qisas hekayəsi olduğunu, lakin ümumiyyətlə Buşido hekayəsi olmadığını iddia edirlər.

İstinadlar
----------

1. 1 2 3 4 5 6 7 8 9 10 11 12 13 14 15  *Bertram Mitford, Algernon.* Tales of Old Japan (ingilis). Mineola, New York, US: Dover Publications. 2005. ISBN 0486440621.
2. 1 2 3 4 5 6  *Titsingh, Isaac.* Secret Memoirs of the Shoguns (ingilis). Milton Park, Abingdon-on-Thames, Oxfordshire, England, UK: Routledge. 2009. ISBN ISBN 0415546710.

,,

Mənbələr
--------

* Allyn, John. *The Forty-Seven Ronin Story.* C.E. Tuttle Co, 1989. ISBN 0804801967
* Izumo, Takeda; *Chushingura (The Treasury of Loyal Retainers): A Puppet Play*. Columbia University Press, 1971. ISBN 978-0231035316
* Mitford, A.B. *Tales of Old Japan*. Dover Publications, 2005. ISBN 0486440621
* Robinson, B.W. *Kuniyoshi: The Warrior Prints*. Oxford: Phaidon, 1982. ISBN 0714822272
* Sato, Hiroaki. *Legends of the Samurai*. Harry N. Abrams, 2012. ISBN 1590207300
* Steward, Basil. *Subjects Portrayed in Japanese Color Prints.* Albert Saifer, 1973. ISBN 0875567525
* Titsingh, Isaac. *Secret Memoirs of the Shoguns*. Routledge, 2009. ISBN 0415546710
* Weinberg, David R. *Kuniyoshi: The Faithful Samurai*. KIT Publishers, 2006. ISBN 9074822851

Həmçinin bax
------------

* Samuray

1. ↑
2. ↑
3. ↑  *DeWitt Smith II, Henry.* The Trouble with Terasaka: The Forty-Seventh Rōnin and the Chūshingura Imagination Japan Review (ingilis). 16. 2004. 3–65.