Leon Battista Alberti (İtalyanca tələffüz: [leˈom batˈtista alˈbɛrti]; 14 fevral 1406 - 25 aprel 1472) italyan İntibah dövrü humanist yazıçısı, rəssamı, memarı, şairi, keşişi, dilçi, filosofu və kriptoqrafı idi; indi polimat kimi təsvir edilənlərin təbiətini təsvir etdi. O, Qərb kriptoqrafiyasının banisi hesab olunur və bu iddianı Johannes Trithemius ilə bölüşür.

Ceyms Bekin qeyd etdiyi kimi, o, çox vaxt sadəcə bir memar kimi səciyyələndirilsə də, "Leon Battistanın "sahələrindən" birini digərlərindən funksional olaraq müstəqil və özünü təmin edən kimi fərqləndirmək Albertinin geniş və geniş əhatəli araşdırmalarının mühüm xüsusiyyətidir. İncəsənət." "Sənin səylərin heç bir faydası yoxdur." Alberti daha çox rəssam kimi tanınsa da, o, eyni zamanda bir çox növ riyaziyyatçı idi və XV əsrdə bu sahədə böyük irəliləyişlər əldə etdi. Onun layihələndirdiyi ən əhəmiyyətli iki bina Mantuadakı San Sebastiano (1460) və Sant'Andrea (1472) kilsələridir.

Albertinin həyatı Giorgio Vasarinin "Ən mükəmməl rəssamların, heykəltəraşların və memarların həyatları" kitabında təsvir edilmişdir.

**Başlanğıc həyat**

Leon Battista Alberti 1406-cı ildə Genuyada anadan olub. Anası Bianca Fieschi idi. Onun atası Benedetto Alberti varlı Florensiyalı idi və öz şəhərindən sürgün edilmiş, lakin 1428-ci ildə geri qayıtmasına icazə verilmişdir. Alberti Paduadakı internat məktəbinə göndərildi, sonra Boloniyada hüquq təhsili aldı. Bir müddət Florensiyada yaşadı, sonra 1431-ci ildə Romaya getdi, burada müqəddəs əmrlər aldı və papa məhkəməsinin xidmətinə girdi. Bu müddət ərzində o, memarlığa olan marağını gücləndirən və dizayn etdiyi binaların formasına güclü təsir göstərən qədim xarabalıqları öyrəndi.

Alberti bir çox cəhətdən istedadlı idi. O, hündür və güclü olmaqla yanaşı, o qədər yaxşı idmançı idi ki, ən vəhşi atı minib adamın başı üstündən tullana bilirdi. O, uşaqlıq illərində yazıçı kimi fərqlənmiş və iyirmi yaşına kimi klassik ədəbiyyatın əsl əsəri kimi uğurla qəbul edilmiş bir pyes yazmışdı. 1435-ci ildə 15-ci əsrin əvvəllərində Florensiyada çiçəklənən rəssamlıq sənətindən ilhamlanaraq ilk böyük kitabı olan Della pitturanın əsasını qoymağa başladı. Bu araşdırmada o, rəngkarlığın təbiətini təhlil etmiş, perspektiv, kompozisiya və rəng elementlərini araşdırmışdır.

1438-ci ildə onun memarlığa marağı artdı və o, bu sahədəki tədqiqatlarının diqqətini artırmağa qərar verdi. O, Leonellonun atasının atlı heykəlini dəstəkləmək üçün kiçik bir zəfər tağı tikdirdiyi Ferraralı marş Leonello d'Este tərəfindən həvəsləndirildi. 1447-ci ildə Alberti Papa V Nikolayın memarlıq müşaviri oldu və Vatikanda müxtəlif layihələrdə iştirak etdi.

**İlk böyük komissiya**

Onun ilk böyük memarlıq komissiyası 1446-cı ildə Florensiyada Rucellai sarayının fasadı üçün idi. Bunun ardınca 1450-ci ildə Sigismondo Malatesta tərəfindən Riminidəki San Françesko qotik kilsəsini Tempio Malatestiano xatirə kilsəsinə çevirmək üçün komissiya gəldi. Florensiyada o, Dominikan kilsəsinin Santa Maria Novella fasadının yuxarı hissələrini layihələndirdi və nəf və aşağı keçidlər arasında iki naxışlı tumarla məşhur körpü tikdi. O, dörd əsr ərzində kilsə memarlarının izləyəcəyi vizual problemi həll etməklə presedent yaratdı. 1452-ci ildə o, Vitruviusun əsərinə əsaslanan və Romanın arxeoloji qalıqlarından təsirlənmiş memarlıq haqqında traktat olan De re aedificatoria-nı tamamladı. Əsər 1485-ci ilə qədər nəşr olunmadı. Bunun ardınca 1464-cü ildə heykəltəraşlığı araşdırdığı daha az təsirli De statua əsəri izlədi. Albertinin yeganə məlum heykəli bəzən Pisanelloya aid edilən avtoportret medalyonudur.

Mantuada, Alberti iki San Sebastiano kilsəsini və Sant'Andrea Bazilikasını dizayn etmək üçün tapşırıldı. Bu kilsənin dizayn prosesi heç vaxt tamamlanmayıb və Albertinin niyyətləri tam məlum olmasa da, bu barədə yalnız fərziyyələr söyləmək olar. İkinci kilsənin layihəsi Albertinin ölümündən bir il əvvəl, 1471-ci ildə tamamlandı. Onun ən mühüm işi olan tamamlanmış bir quruluşdur.

**Sənətçi kimi Alberti**

Bir sənətçi kimi Alberti özünü emalatxanalarda təhsil alan adi sənətkarlardan fərqli görürdü. O, Aristotel və Plotini izləyən bir humanist idi və dövrün şahzadə və ağalarının məhkəmələri tərəfindən dəstəklənən sürətlə genişlənən ziyalılar və sənətkarlar dairəsinin bir hissəsi idi. Zadəgan ailənin üzvü və Roma kuriyasının bir hissəsi olan Alberti xüsusi statusa malik idi. O, Ferraradakı Este sarayında xoş qonaq idi və Urbinoda isti hava mövsümünün bir hissəsini əsgər şahzadə Federiko III da Montefeltro ilə keçirdi. Urbino hersoqu fərasətli hərbi komandir idi və sənətin himayəsinə çox pul xərcləyirdi. Alberti memarlıq üzrə dissertasiyasını dostuna həsr etməyi planlaşdırırdı.

Albertinin öz sahəsində qabaqcıl olan kiçik əsərlərinə, məsələn, kriptoqrafiya üzrə De componendis cifris adlı traktat və ilk italyan qrammatikası daxildir. O, florensiyalı kosmoqraf Paolo Toscanelli ilə astronomiya, sonra coğrafiyaya yaxın bir elmlə əməkdaşlıq etdi və coğrafiyaya dair kiçik bir Latın əsəri olan Descriptio urbis Romae (Roma şəhərinin panoraması) hazırladı. Ölümündən cəmi bir neçə il əvvəl Alberti Mediçi hakimiyyəti dövründə Florensiya haqqında dialoq olan De iciarchia (Ev Təsərrüfatını İdarə etmək haqqında) əsərini tamamladı.

Müqəddəs əmrləri alan Alberti heç vaxt evlənmədi. O, heyvanları sevirdi və onun üçün mədhiyyə (Canis) yazdığı bir ev heyvanı, bir melez iti var idi.[9] Vasari Alberti "təqdirəlayiq vətəndaş, mədəniyyət adamı... istedadlı insanların dostu, hamıya açıq və mehriban" kimi təsvir edir. "O, həmişə ləyaqətlə və centlmen kimi yaşayıb". Alberti 25 aprel 1472-ci ildə 66 yaşında Romada vəfat etdi.