**Svetlana İvanovna Otçenaşenko** (7 iyul 1945 – 7 aprel 2022, Mariupol, Donetsk vilayəti) —  Sovet və Ukrayna teatr aktrisası, Ukrayna SSR-nin əməkdar artisti (1972), Ukraynanın xalq artisti (2001), Donetsk Akademik Regional Dram Teatrının aktrisası (Mariupol).

Həyatı
------

Svetlana Otçenaşenko Ukrayna SSR, SSRİ, Poltava vilayəti, Loxvitski rayonu, İskovtsı (digər mənbələrə görə Sença kəndində) kəndində anadan olub. Atası İvan Otçenaşenkonun üç ali təhsili var idi. O, Müəllimlər İnstitutunu, Ali Partiya Məktəbini və Kənd Təsərrüfatı İnstitutunu bitirmişdi. Kolxoz sədri vəzifəsini tutub. Onun valideynlər atası İvanını yaralandıqdan sonra müalicə olunduğu və ananın tibb bacısı işlədiyi hərbi hospitalda tanış olublar. Svetlananın anası Leninqrad vilayətindəndir.

Uşaqlıq xatirələri arasında ayda bir dəfə kənd klubu kimi fəaliyyət göstərən qazmada çəkilən film və "Mikrofonda teatr" radio proqramı var. Gənc Svetlana məktəb həvəskar tamaşalarında iştirak edib. Ana iki ildə bir dəfə qızını kənddən Leninqrada aparır, orada teatra gedirdilər. Sonradan mürəkkəb bədii təsiri ilə teatrdan və tamaşalardan gələn təəssüratlar gəncliyin ən güclü xatirələrinə çevrilib. Bolşoy Dram Teatrında "İdiot" tamaşasında Olxina və İnnokenti Smoktunovskini canlı səhnədə görüb.

Donetsk Akademik Regional Dram Teatrı
Təhsilini Moskvada Sergey Gerasimov adına Ümum-Rusiya Dövlət Kinematoqrafiya İnstitutunda almağa başlayıb, lakin böyük şəhər stresinə tab gətirə bilmədiyindən Kiyevə köçüb. O, burada İvan Franko adına teatr studiyasına daxil olub. Burda onun müəllimləri arasında Mixail Pokotilo (1906-1971), Ukraynanın xalq artisti Konstantin Stepankov (1928-2004) var idi. Studiyanı bitirdikdən sonra Poltava Teatrında çalışıb. Lakin ilk dövrlər ona kiçik rollar
həvalə edilirdi. 1984-cü ildə Leninqrad Dövlət Teatr, Musiqi və Kinematoqrafiya İnstitutunu bitirib.

Gənc aktrisnı üzə çıxaran Ukraynanın cənubundakı teatrlar arasında tez bir zamanda əhəmiyyətli bədii yüksəkliklər qazanan Mariupol şəhərindəki teatrda bir sıra baş rollar olub. Repertuarı nağıllardan tutmuş dünya və yerli klassiklərə qədər (Lope de Veqa, Molyer, Anton Pavloviç Çexov) əhatə edir. O, Viktoşa ("Köhnə Arbatın nağılları"), Diana ("Axurdakı it"), Arkadina ("Qağayı"), Ranevskaya ("Albalı bağı"), Mariya Kallas ("Ustad dərsi") obrazlarını yaradıb. Teatrda aktrisanın oynadığı rolların ümumi sayı yüz otuzu ötüb. Mariupol teatrı ilə SSRİ şəhərlərində qastrollarda olub.

Bütün karyerası ərzində o, yalnız bir dəfə filmlərdə rol alıb. O da2008-ci ildə çəkilmiş "Cadu sevgisi"
serialı idi.

Mariupol Teatrının kitabxanasının yaradılmasında truppanın rəhbəri Nelli İskakova ilə birlikdə fəal iştirak etmişdir. Poeziyanı anlayır, sözlərin gözəlliyini hiss edirdi. Onun həyat yoldaşı Efim Xarabet, heykəltəraş və modelyer, Ukraynanın əməkdar artisti olub.

2022-ci il aprelin 7-də Mariupol 2 saylı şəhər xəstəxanasında dünyasını dəyişib. O,
sətəlcəmdən dünyasını dəyişib.

Mükafatları
-----------

* 1972 - Ukrayna SSR əməkdar artisti
* 2001 - Ukraynanın xalq artisti
* 2005 - adına mükafat. Mariya Zankovetskaya Ukrayna Teatr Cəmiyyəti - teatr sənətinin inkişafına mühüm töhfəyə görə.

İstinadlar
----------

1. ↑  "Отченашенко Світлана Іванівна". 2020-02-02 tarixində arxivləşdirilib. İstifadə tarixi: 2022-04-12.
2. ↑  *Ольга ДЕМІДКО.* "7 липня єдиній народній артистці України в Маріуполі Світлані Отченашенко виповнилося б 77 років…" (ukrayna). «MRPL». 7 липня 2022. 2023-04-22 tarixində arxivləşdirilib. İstifadə tarixi: 8 липня 2022.  (#apostrophe\_markup)
3. ↑  Olexandr Drobyazko. ПОСТАТІ. ВИДАТНІ ЛОХВИЧАНИ (Малий словник). — 2020. — 23 черв·
4. 1 2 3 4  Г-та «Ильичёвец», 19 листопада 2005 р.
5. ↑  "ГЛАВНАЯ, драматический театр г. Мариуполь". 2020-02-06 tarixində arxivləşdirilib. İstifadə tarixi: 2022-04-12.
6. ↑  Г-та «Ильичёвец», 22 листопада 2005 р.
7. ↑  *Марина БАЛІОЗ.* "В Мариуполе умерла народная артистка Украины Светлана Отченашенко". «MRPL». 2022-04-07. 2022-04-08 tarixində arxivləşdirilib. İstifadə tarixi: 2022-04-07.  (#apostrophe\_markup)

Ədəbiyyat
---------

* Газета «Ильичёвец», 19 ноября 2005 г.
* Журнал «Україна», № 47, 1983 (Олександр Федорук, стаття «Медаль… Ще медаль»)